cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เดอ ฮาวิลแลนด์ มัสคีโต
แต่เดิมนึกว่าเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่รวดเร็วโดยปราศจากอาวุธติดตั้ง การใช้งานของมัสคีโตได้พัฒนาขึ้นในช่วงสงครามในหลายบทบาท รวมทั้งเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธวิธีในช่วงเวลากลางวัน ด้วยระดับความสูงจากต่ำถึงปานกลาง เครื่องบินทิ้งระเบิดช่วงเวลากลางคืน ด้วยระดับความสูงจากสูง เครื่องบินขับไล่เบิกทาง ตอนกลางวัน หรือตอนกลางคืน เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด เครื่องบินบุกรุก การโจมตีทางทะเล หรือการถ่ายภาพลาดตระเวน มันยังถูกใช้งานโดยคอร์ปอเรชั่นแอร์เวย์สโอเวอร์ซีลส์บริติช เป็นการขนส่งที่รวดเร็วเพื่อบรรทุกสินค้าที่มีมูลค่าสูงขนาดเล็ก ที่สามารถบินไปและกลับจากประเทศที่เป็นกลางโดยผ่านเหนือน่านฟ้าที่ถูกควบคุมโดยฝ่ายข้าศึก ลูกเรือในเครื่องบินลำนี้ประกอบไปด้วยนักบินสองคนและผู้นำทาง ที่นั่งแบบข้างต่อข้าง ผู้โดยสารเพียงคนเดียวที่สามารถนั่งอยู่ในช่องทิ้งระเบิดของเครื่องบินได้เมื่อมีความจำเป็น
มัสคีโตได้บินไปพร้อมกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร(RAF) และกองทัพอากาศอื่น ๆ ในเขตสงครามยุโรป เมดิเตอร์เรเนียน และอิตาลี มัสคีโตยังออกปฏิบัติการโดย RAF ในเขตสงครามเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโดยกองทัพอากาศออสเตรียซึ่งตั้งฐานทัพอยู่ในเกาะฮาลมาเฮราและบอร์เนียวในช่วงสงครามแปซิฟิก ในช่วงปี ค.ศ. 1950 RAF ได้แทนทีมัสคีโตด้วยอิงลิช อีเล็คทิก แคนเบอร์รา ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังเจ็ท
แดมน์ยู
แดมน์ยู (Damn U) เป็นเพลงของพรินซ์และนิวพาวเวอร์เจเนอเรชัน จากอัลบั้มเลิฟซิมโบล ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ในค่ายเพสลีย์พาร์ก ภายใต้การดูแลของวอร์เนอร์บราเธอส์
โทนี เคอร์แรน
โทนี เคอร์รัน (Tony Curran) เป็นนักแสดงชาวสก็อตที่เคยปรากฏตัวใน Underworld: Evolution, Doctor Who, Roots, และมหากาพย์ในประวัติศาสตร์เรื่อง Outlaw King ของ Netflix
ชีวิตส่วนตัว
เคอร์รันเกิดที่กลาสโกว์และสำเร็จการศึกษาจาก Royal Scottish Academy of Music and Drama เขาแต่งงานกับ Mai Nguyen ในปี พ.ศ. 2555 และพวกเขามีลูกสาวคนหนึ่งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556
สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย
สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย (DRG; საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა sakartvelos demokratiuli respublika) เป็นสาธารณรัฐจอร์เจียแห่งแรกที่สถาปนาขึ้น ดำรงอยู่ระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 สาธารณรัฐก่อตั้งขึ้นในช่วงระหว่างการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917 ซึ่งนำไปสู่การล่มสลายของจักรวรรดิรัสเซียและการประกาศเอกราชของดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจียมีการปกครองที่ตรงกันข้ามกับบอลเชวิครัสเซียอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นระบบการเมืองหลายพรรคที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมจอร์เจีย (เมนเชวิค)
ในช่วงแรกของการก่อตั้ง สาธารณรัฐมีสถานะเป็นรัฐในอารักขาของจักรวรรดิเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากการพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ประเทศได้ถูกกองกำลังทหารของอังกฤษเข้ายึดครองบางส่วน ซึ่งเป็นกองกำลังทหารที่ทางการอังกฤษส่งมาเพื่อตอบโต้การรุกรานของบอลเชวิค ถึงกระนั้นกองทัพอังกฤษได้ออกจากดินแดนจอร์เจียในปี ค.ศ. 1920 อันเนื่องมาจากสนธิสัญญามอสโก ซึ่งรัสเซียได้ยอมรับอิสรภาพของจอร์เจียเพื่อแลกกับการที่สาธารณรัฐจะไม่เป็นปรปักษ์ต่อรัสเซีย ในขณะนี้มหาอำนาจยุโรปตะวันตกไม่ได้เข้าแทรกแซงจอร์เจียแล้ว จึงทำให้ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 กองทัพแดงบอลเชวิคได้เข้ารุกรานประเทศจอร์เจีย นำไปสู่การพ่ายแพ้และการล่มสลายของสาธารณรัฐในเดือนมีนาคมของปีเดียวกัน และทำให้จอร์เจียกลายเป็นสาธารณรัฐโซเวียต รัฐบาลจอร์เจียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี โน โจร์ดาเนีย ได้ลี้ภัยไปประเทศฝรั่งเศสและจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้น โดยยังคงได้รับการยอมรับจากฝรั่งเศส, สหราชอาณาจักร, เบลเยียม, และโปแลนด์ว่าเป็นรัฐบาลจอร์เจียที่ถูกต้องตามกฎหมายจนถึงประมาณทศวรรษที่ 1930 เมื่ออำนาจของสหภาพโซเวียตและกระบวนการทางการเมืองในยุโรปเพิ่มมากขึ้น
ถึงแม้ว่าสาธารณรัฐจะดำรงอยู่เพียงระยะเวลาสั้น ๆ แต่ยังคงเป็นแรงบันดาลใจสำหรับประเทศจอร์เจียยุคใหม่ เนื่องจากมรดกของประชาธิปไตยและพหุนิยม สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจียเป็นหนึ่งในประเทศแรก ๆ ของทวีปยุโรปที่ให้สิทธิสตรีในการออกเสียงลงคะแนนตามที่บัญญัติไว้ตามรัฐธรรมนูญของจอร์เจีย ซึ่งถือเป็น “เรื่องผิดปกติในรัฐธรรมนูญของประเทศยุโรปส่วนใหญ่ในขณะนั้น” ผู้หญิงหลายคนที่มีภูมิหลังแตกต่างกันได้รับเลือกเข้ารัฐสภาจอร์เจีย โดยเป็นผู้แทนของชาติพันธุ์ทั้งเก้า รวมทั้งชาวเยอรมัน, ชาวรัสเซีย, ชาวอาร์เมเนีย, ชาวอาเซอร์ไบจาน, และชาวยิวด้วย สาธารณรัฐได้ส่งเสริมให้มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยคุณภาพแห่งแรกของจอร์เจีย เนื่องจากทางรัฐบาลได้ตระหนักถึงความต้องการอันยาวนานตั้งแต่สมัยจักรวรรดิรัสเซีย และเป็นที่ชื่นชมของปัญญาชนจอร์เจียรุ่นต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ (PDN Thailand Man Of The Year) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2556 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 2013
พีดีเอ็นไทยแลนด์แมนออฟเดอะเยียร์ 2013 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2556 ณ ฟลาวาเรสเตอร์รองท์แอนด์บาร์, โรงแรมดรีม, กรุงเทพมหานคร โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ คุณากร วงศ์พยัคฆ์ ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2013 แต่ไม่สามารถเข้าร่วมประกวดได้ วรภพ คล้ายสังข์ จึงเป็นการประกวดเพื่อค้นหาตัวแทนไปประกวด มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ที่ประเทศ อินโดนีเซีย
ผู้เข้าประกวด
ชนะเลิศ
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดน่าน
ภาพรวม
จังหวัดน่านมีโรงเรียนทั้งหมด 392 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดน่านมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 339 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน (สพม.น่าน) จำนวน 30 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านทั้ง 2 เขตจำนวน 368 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดน่านแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน
จังหวัดน่านอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาน่าน โดยมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 30 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 4 สหวิทยาเขต ได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 1
สพป.น่าน เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 8 อำเภอทางตอนกลางของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองน่าน อำเภอแม่จริม อำเภอบ้านหลวง อำเภอนาน้อย อำเภอนาหมื่น อำเภอเวียงสา อำเภอสันติสุข และอำเภอภูเพียง มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 191 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเวียงสา 55 โรงเรียน อำเภอเมืองน่าน 41 โรงเรียน อำเภอนาน้อย 28 โรงเรียน อำเภอภูเพียง 17 โรงเรียน อำเภอนาหมื่น 16 โรงเรียน อำเภอแม่จริม 14 โรงเรียน อำเภอสันติสุข 12 โรงเรียน และอำเภอบ้านหลวง 8 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2
สพป.น่าน เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตอนกลางของจังหวัด ได้แก่อำเภอปัว อำเภอท่าวังผา อำเภอทุ่งช้าง อำเภอเชียงกลาง อำเภอสองแคว อำเภอบ่อเกลือ และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 147 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอปัว 38 โรงเรียน อำเภอท่าวังผา 35 โรงเรียน อำเภอเชียงกลาง 24 โรงเรียน อำเภอบ่อเกลือ 14 โรงเรียน อำเภอทุ่งช้าง 13 โรงเรียน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ 12 โรงเรียน และอำเภอสองแคว 11 โรงเรียน
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
จังหวัดน่านมีโรงเรียนในความดูแลของสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน ได้แก่
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดน่านมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองน่าน (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 2 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 1 แห่ง
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดน่านซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 15 โรงเรียน
อำเภอเมืองน่าน
อำเภอเมืองน่านมี 54 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 1 จำนวน 41 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 5 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลเมืองน่าน 3 โรงเรียน
อำเภอเฉลิมพระเกียรติ
อำเภอเฉลิมพระเกียรติมี 13 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 12 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอเชียงกลาง
อำเภอเชียงกลางมี 26 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 24 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 2 โรงเรียน
อำเภอท่าวังผา
อำเภอท่าวังผามี 42 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 35 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 3 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 4 โรงเรียน
อำเภอทุ่งช้าง
อำเภอทุ่งช้างมี 14 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 13 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอบ่อเกลือ
อำเภอบ่อเกลือมี 15 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 14 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอบ้านหลวง
อำเภอบ้านหลวงมี 9 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 1 จำนวน 8 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอปัว
อำเภอปัวมี 44 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 38 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 2 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 4 โรงเรียน
อำเภอภูเพียง
อำเภอภูเพียงมี 20 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 1 จำนวน 17 โรงเรียน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 2 โรงเรียน
อำเภอแม่จริม
อำเภอแม่จริมมี 16 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 1 จำนวน 14 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอเวียงสา
อำเภอเวียงสามี 66 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 1 จำนวน 55 โรงเรียน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 3 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน 1 โรงเรียน เทศบาลตำบลกลางเวียง 1 โรงเรียน เทศบาลตำบลเวียงสา 1 โรงเรียน องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สา 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 3 โรงเรียน
อำเภอสองแคว
อำเภอสองแควมี 12 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่านเขต 2 จำนวน 11 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 37 จำนวน 1 โรงเรียน
ประเทศชิลีในแพนอเมริกันเกมส์
ประเทศชิลีในแพนอเมริกันเกมส์
นกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย
นกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย (Indian grassbird หรือ Rufous-rumped Grassbird; ) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก อันดับนกเกาะคอน นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียพบเห็นได้น้อยจากนิสัยที่ชอบซ่อนเร้นและการหากินในพงหญ้า ปัจจุบันพบในรอยต่อประเทศอินเดีย ภูฏาน และเนปาล และอาจพบในรัฐชานของพม่า
อนุกรมวิธาน
นกพงหญ้าพันธุ์อินเดีย (Graminicola bengalensis) เป็นนกขนาดเล็กและเป็นเพียงหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola ของวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) ก่อนหน้านี้ถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Sylviidae ของ นกกระจิบโลกเก่า (Old World warble) ในวงศ์ Timaliidae
ลักษณะทางชีววิทยา
ลำตัวเป็นริ้วสีน้ำตาล ด้านบนสีน้ำตาล อกและท้องสีขาวนวล หางยาว ขนหัวด้านบนและด้านหลังมีริ้วสีดำ แต่จุดที่โดดเด่นที่ริ้วสีดำและสีขาวบนต้นคอที่ไม่เหมือนกับนกจำพวกกระจิบอื่น ๆ
นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียเป็นหนึ่งในสองชนิดของนกในสกุล Graminicola ซึ่งมีความแตกต่างจากนกพงหญ้า Graminicola striatus ตรงที่ขนาดของจะงอยปากที่เล็กกว่าเล็กน้อย เสียงร้อง(จังหวะและโทนเสียง) และริ้วสีดำที่น้อยกว่า
ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์
นกพงหญ้าพันธุ์อินเดียมักหากินและอาศัยอยู่ในพื้นต่ำและซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าสูงและพืชจำพวกต้นอ้อ ภายในทุ่งนาและพื้นที่ชุ่มน้ำ ได้แก่ หนองน้ำจืด หรือริมฝั่งแม่น้ำในที่ราบลุ่มของ บังกลาเทศ อินเดีย ตอนเหนือของ อินเดีย ภูฏาน และ อุทยานแห่งชาติจิตวันของเนปาล ถูกคุกคามจาก การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ
เขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าสุขลาพันธา (Sukla Phanta) ในเนปาลเป็นเขตสุดของการกระจายพันธุ์ทางตะวันตก
ทางรถไฟสายคิชู
ประวัติ
ทางรถไฟสายคิชู ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ในนาม ทางรถไฟย่านท่าเรือโกโบ หรือ โกโบริงโก ให้บริการเดินรถระหว่างสถานีรถไฟโกโบ ถึงสถานีรถไฟคิอิ-โกโบ ระยะทาง 1.8 กิโลเมตร ต่อมาได้เพิ่มส่วนต่อขยายไปยังสถานีรถไฟนิชิ-โกโบ เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2475 และส่วนต่อขยายสถานีรถไฟฮิดากางาวะ ระยะทาง 0.7 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2477 มีการสร้างทางรถไฟแยกจากสถานีรถไฟนิชิ-โกโบเข้าไปยังโรงงานไดวาโบโฮลดิงส์ เมื่อ พ.ศ. 2498 เพื่อใช้สำหรับขนส่งสินค้า ก่อนยกเลิกการเดินรถในเส้นทางดังกล่าวใน พ.ศ. 2527
ต่อมา ทางรถไฟย่านท่าเรือโกโบ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ทางรถไฟสายคิชู ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2516 และยกเลิกการเดินรถระหว่างสถานีรถไฟนิชิ-โกโบ กับสถานีรถไฟฮิดากางาวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2532
การดำเนินงาน
ปัจจุบันบริษัท รถไฟคิชู จำกัด หรือเรียกโดยย่อว่า คิเต็ตสึ  เป็นผู้ดำเนินกิจการทางรถไฟสายคิชู ตัวบริษัทตั้งอยู่ในโตเกียว บริษัทดังกล่าวมักจะมุ่งเน้นงานด้านอสังหาริมทรัพย์และโรงแรมเป็นหลัก ทางรถไฟสายคิชูจึงเป็นทางรถไฟเพียงสายเดียวที่บริษัทดังกล่าวดำเนินกิจการ และก่อนหน้านี้บริษัทไม่เคยให้บริการหรือเกี่ยวข้องกับการเดินรถไฟเอกชนเลย พวกเขาซื้อกิจการรถไฟสายนี้เมื่อ พ.ศ. 2516 ด้วยมุ่งหวังชื่อเสียงและความไว้วางใจในงานที่เกี่ยวข้องกับการเดินรถไฟเท่านั้น
สถานี
ทางรถไฟสายคิชูเป็นแบบทางเดี่ยวตลอดทั้งสาย ขบวนรถจอดทุกสถานีรายทาง โดยใช้ความเร็วสูงสุด 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มีอู่รถไฟอยู่ที่ย่านสถานีรถไฟคิอิ-โกโบ ตารางรถไฟส่วนใหญ่มีเวลาเพียงพอที่จะเชื่อมต่อการเดินทางกับรถไฟสายหลักคิเซจากสถานีรถไฟโกโบ ทางรถไฟสายคิชูมีทั้งหมด 5 สถานี ดังนี้
ขบวนรถ
เดิมรถไฟคิชูให้รถดีเซลรางคิฮะ 600 ซึ่งเป็นรถไฟมือสองจากสายยาบาเก (耶馬渓鉄道) ของบริษัท โออิตะคตสึ จำกัด ซึ่งปัจจุบันบริษัทดังกล่าวยกเลิกระบบขนส่งระบบรางไปแล้ว รถไฟคิชูใช้ดีเซลรางคันนี้ทำขบวนมายาวนานหลายปี ก่อนยกเลิกให้บริการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 และปลดระวางในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555
ต่อมาในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2559 รถไฟคิชูได้เปิดตัวรถดีเซลราง KR301 เดิมชื่อ SKR301 เดิมเป็นรถไฟมือสองจากทางรถไฟชิงารากิโคเง็งในจังหวัดชิงะ ซึ่งให้บริการครั้งสุดท้ายในจังหวัดชิงะเมื่อตุลาคม พ.ศ. 2558
ค่าโดยสาร
ราคาค่าโดยสารรถไฟสายคิชูสำหรับผู้ใหญ่ คิดตามระยะทาง หากเป็นเด็กจะคิดเพียงครึ่งราคาของผู้ใหญ่ ดังนี้
สถานีคอมเพล็กซ์ดิจิทัลคาซัน
สถานีคอมเพล็กซ์ดิจิทัลคาซัน (Gasan Digital Complex Station) เป็นสถานีรถไฟฟ้าสายคย็องบู, รถไฟใต้ดินโซล สาย 1 และรถไฟใต้ดินโซล สาย 7 ชื่อเดิมคือสถานีคารีบง
วอลเลย์บอลชายทีมชาติฟีจี
วอลเลย์บอลชายทีมชาติฟีจี (Fiji men's national volleyball team) เป็นทีมชาติของประเทศฟีจี และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 96 ของโลก
โจนาธาน ฮาวเวิร์ด (นักแสดง)
วัยเด็กและชีวิตส่วนตัว
ฮาวเวิร์ดเกิดที่แลงคาเชียร์ ประเทศอังกฤษ และอาศัยอยู่ในลอนดอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ลูกสาวของเขากับ Élodie Yung ชื่อ Minavann Yung Howard เกิดเมื่อต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561
ประเทศเฮติในแพนอเมริกันเกมส์
ประเทศเฮติในแพนอเมริกันเกมส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันตั้งแต่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1951
เวฟไลต์
เวฟไลต์เป็นแร่อะลูมิเนียมฟอสเฟตพื้นฐานที่มีสูตร Al3 (PO4)2 (OH, F)3·5H2O ผลึกมักจะเกิดขึ้นเป็นกระจุกทรงกลมสีเขียวโปร่งแสงหรือทรงกลม มีโอกาสที่ผลึกจะเกิดขึ้นแตกต่างไปจากนี้น้อยมาก
การค้นพบ
เวฟไลต์ได้รับการค้นพบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2348 ที่ High Down, Filleigh, เดวอน สหราชอาณาจักร และตั้งชื่อโดย William Babington ในปีค.ศ. 1805 เพื่อเป็นเกียรติแก่ Dr. William Wavell (1750–1829) แพทย์ที่มีฐานประจำในเมืองเดวอน นักพฤกษศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ และนักธรรมชาติวิทยา ที่ได้นำแร่มาสู่ความสนใจของนักแร่วิทยาคนอื่นๆ
การเกิด
เกิดขึ้นร่วมกับแครนดัลไลต์และวาริสไซต์ในการแตกหักในหินแปรประเภทอะลูมินัสและในหินฟอสเฟต พบได้ในสถานที่ต่างๆ มากมาย โดยเฉพาะในภูเขาไอดา รัฐอาร์คันซอบริเวณเทือกเขาวาชิตา
บางครั้งเวฟไลต์ถูกนำไปใช้เป็นอัญมณีด้วยเช่นกัน
คาร์ล เบอเซอ
คาร์ล เบอเซอ (Carl Boese; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1887 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1958) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวเยอรมัน เขาเป็นผู้กำกับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1957 มีผลงานกำกับภาพยนตร์มากถึง 158 ผลงาน
เส้นเวลากราฟิกของยุคแห่งดวงดาว
นี่คือเส้นเวลาของยุคแห่งดวงดาว (Stelliferous Era) นอกจากนี้ยังแสดงบางส่วนของยุคแรกเริ่ม (primordial era) และยุคเสื่อม (degenerate era) ก่อนที่จะไปถึงฮีทเดธ (Heat Death) อีกด้วย
สเกลที่ใช้คือ ตัวอย่างเช่น 1 ล้านปี คือ
ชุย เจี้ยนจฺวิน
ชุย เจี้ยนจฺวิน (崔建军; Cui Jianjun; เกิด 1 สิงหาคม ค.ศ. 1985 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน ปัจจุบันเขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอกให้แก่สโมสรเหอหนาน
ประวัติ
เมื่อปี ค.ศ. 2008 เขาได้เข้าแข่งขันในรายการโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน
นกกินแมลงป่าหางสั้น
นกกินแมลงป่าหางสั้น  (Short-tailed babbler; ) เป็นนกในวงศ์นกมุ่นรก (Pellorneidae) พบในคาบสมุทร มาเลเซีย สิงคโปร์ และ ไทย รวมทั้งหมู่เกาะสุมาตรา และบอร์เนียว (และเกาะบางส่วนโดยรอบ) และเป็นนกประจำถิ่นของประเทศไทย
ลักษณะทางชีววิทยา
นกกินแมลงป่าหางสั้น มีลักษณะเด่นคือ หางสั้นแทบไม่เห็นหาง ลำตัวสีน้ำตาลแดง ลำตัวส่วนล่างสีน้ำตาลอ่อน และขนหน้าสีเทา มีขนเป็นฝอยยื่นออกมาเล็กน้อย ลำตัวเชิดตรงและรูปลักษณ์ทั่วไปเกือบดูเหมือนนกแต้วแร้ว
พฤติกรรม
โดยทั่วไปแล้วนกชนิดนี้อยู่อย่างโดดเดี่ยวไม่รวมฝูง และไม่อยู่รวมกับฝูงนกขนาดใหญ่ที่มีหลายพันธุ์ มักหาอาหารแบบเดี่ยวหรือคู่ ๆ พวกมันหาอาหารประเภทแมลงหลายชนิดจากเศษทับถมบนพื้นดินหรือใกล้พื้นดิน เช่น แมลงเต่าทอง ตั๊กแตน และมด เช่นเดียวกับนกอื่น ๆ ในวงศ์นกจาบ นกกินแมลงป่าหางสั้นจะใช้เท้าจับอาหารซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ผิดแผกจากนกเกาะคอนทั่วไป
เส้นเวลากราฟิกของจักรวาล
เส้นเวลาของจักรวาลของเราที่มีระยะเวลายาวนาน 20 พันล้านปีอันนี้ แสดงให้เห็นถึงการประมาณการของเหตุการณ์สำคัญตั้งแต่การกำเนิดจักรวาลจนถึงเหตุการณ์ในอนาคตที่ถูกคาดการณ์ไว้ 0 บนสเกลคือเวลาปัจจุบันนี้ ช่องสเกลใหญ่คือ 1 พันล้านปี ช่องสเกลเล็กคือ 100 ล้านปี อดีตถูกบ่งบอกโดยใช้เครื่องหมายลบ ตัวอย่างเช่น หินที่เก่าแก่ที่สุดบนโลกเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 4 พันล้านปีที่แล้ว และถูกแสดงที่ -4e+09 years "บิกแบง" ดูเหมือนจะเกิดขึ้นเมื่อ 13.8 พันล้านปีที่แล้ว
ทางหลวงเอเชียสาย 48
ทางหลวงเอเชียสาย 48 (AH48) หรือที่รู้จักในชื่อ ถนน SAARC เป็นทางหลวงที่กำลังดำเนินการในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งหมด 90.58 km จากเมือง Phuntsholing ประเทศภูฏาน และผ่านเมือง Jaigaon ประเทศอินเดีย ข้ามพรมแดนผ่าน Dooars ซึ่งเป็นพื้นที่ของรัฐเบงกอลตะวันตก และสิ้นสุดที่เมือง Changrabandha ใกล้กันกับพรมแดนประเทศบังกลาเทศ มีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ด้านการค้าและการท่องเที่ยวระหว่าง 3 ประเทศ ซึ่งเป็นประเทศในสมาคมความร่วมมือแห่งภูมิภาคเอเชียใต้ (SAARC)
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงเอเชียสาย 48 มีแนวเส้นทางเดียวกับทางหลวงเอเชียสาย 2 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการลงทุนเชื่อมต่อถนนระหว่างประเทศของความร่วมมือทางเศรษฐกิจแห่งเอเชียใต้ (SASEC) ผ่านเส้นทางต่าง ๆ ได้แก่ ส่วนของรัฐเบงกอลตะวันตกผ่านทางหลวงอินเดีย NH-717, NH 31, NH 31C และ NH3417 A
ทางหลวงเอเชียสาย 48 เดิมมีระยะทางน้อยกว่า 1 กิโลเมตร ซึ่งเริ่มต้นจากเมือง Phuentsholing ถึงเมือง Jaigaon ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 คณะรัฐมนตรีแห่งอินเดียได้อนุมัติแก้ไขเพิ่มเติม จากถนนเดิมที่มีอยู่ให้เป็นทางหลวงสายเอเชีย โดยธนาคารพัฒนาเอเชียมีส่วนร่วมกับโครงการนี้ด้วย จึงได้มีการสำรวจและการจัดเตรียมพื้นที่การก่อสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2015
โครงการได้รับเงินทุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย โดยอนุมัติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 เป็นจำนวน 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับโครงการนี้ซึ่งรวมทั้งสาย 48 และบางส่วนของสาย 2
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน (The Research Institute of Northeastern Arts and Culture) เป็นสถาบันหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นหน่วยงานสนับสนุนการศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มีฐานะเทียบเท่าคณะวิชา เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยพัฒนามาจากศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติ
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน เริ่มก่อตั้งในนาม ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีที่ตั้งอยู่ ณ ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม จนกระทั่งวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 คณะรัฐมนตรีเห็นชอบ อนุมัติในหลักการให้จัดตั้งเป็น “สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน” และในวันที่ 12 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ทบวงมหาวิทยาลัยประกาศให้ “ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ” เป็น “สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน” โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับพิเศษเล่ม 103 ตอนที่ 198 หน้า 9-10 ลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ซึ่งถือเป็นหน่วยงานภายในของมหาวิทยาลัยมหาสารคามที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน ได้รับจัดสรรงบประมาณจำนวน 42 ล้านบาท สร้างอาคารของสถาบันฯ เป็นอาคารทรงไทยอีสานประยุกต์ 4 ชั้นซึ่งมีเอกลักษณ์แสดงถึงความงามทางด้านศิลปะและวัฒนธรรมของชาวอีสาน เพื่อเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูลทางศิลปะและวัฒนธรรมอีสานการวิจัยและเผยแพร่ตามนโยบายการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม
พ.ศ. 2547 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนในหลักสูตรศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต แบ่งเป็น 3 แขนงวิชาคือ 1.สาขาการบริหารทางวัฒนธรรม 2.สาขาวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว 3.สาขาการวิจัยทางวัฒนธรรม ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 สถาบันฯ ได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยให้เปิดสอนในหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ศิลกรรมปศาสตร์) สาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ และสามารถเปิดรับนิสิตรุ่นแรกระดับปริญญาเอกในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาสาขาวิชาวัฒนธรรมศาสตร์ได้แยกเป็น “คณะวัฒนธรรมศาสตร์” ในปี 2551 (ปัจจุบันได้ยุบรวมกับคณะศิลปกรรมศาสตร์เป็น คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์)
หลักสูตร
สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสานได้จัดโครงการหลักสูตรระยะสั้น ด้านศิลปะและวัฒนธรรม เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้ที่บุคลากรได้ทำการวิจัยศึกษาค้นคว้ามาถ่ายทอดให้แก่ผู้สนใจได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ และอนุรักษ์องค์ความรู้ได้สืบทอดต่อไปแก่ชนรุ่นหลัง และสามารถนำองค์ความรู้ไปพัฒนาต่อยอดในการสร้างอาชีพให้เกิดรายได้แก่ตัวเองต่อไปได้ โดยมีทั้งหมด 11 หลักสูตรคือ
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม เริ่มดำเนินการครั้งแรกในรูปของการวิจัยด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีสานที่นำโดยอาจารย์อาคม วรจินดา ร่วมกับคณาจารย์และนิสิต และได้ก่อตั้ง "ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" เมื่อปี พ.ศ. 2513 ตั้งอยู่ ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2523 จัดตั้งเป็น "ศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน" ได้รับการยกฐานะเป็น "สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน" ในปี พ.ศ. 2529 และในปี พ.ศ. 2535 ได้รับการจัดสรรงบประมาณให้ก่อสร้างอาคารเป็นทรงเล้าข้าว (ไทยอีสานประยุกต์) ออกแบบโดย รศ.ดร.วิโรฒ ศรีสุโร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 สถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน ได้รวมหน่วยงานต่างๆ ในมหาวิทยาลัยเข้าร่วมในการดำเนินงานเพื่อสร้าง พัฒนา และส่งเสริมการวิจัย งานด้านทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและบริการวิชาการให้มีความโดดเด่น เพื่อพัฒนาท้องถิ่นและสร้างความเข้มแข็งทางวิชาการ ที่เชื่อมโยงเครือข่ายการศึกษาด้านศิลปะ สังคม วัฒนธรรม ชาติพันธุ์ และอีสานศึกษา ตลอดจนการจัดตั้ง "ศูนย์เรียนรู้" เพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านศิลปะและวัฒนธรรมอีสานอย่างกว้างขวาง
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและวัฒนธรรม มีพื้นที่เรียนรู้ต่างๆ ดังนี้
ผู้อำนวยการ
ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสถาบันวิจัยศิลปะและวัฒนธรรมอีสาน มีผู้อำนวยการ ตามวาระ ดังนี้
ทางหลวงเอเชียสาย 47
ทางหลวงเอเชียสาย 47 (AH47) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 2057 km เริ่มต้นจากทางหลวงเอเชียสาย 43 ในเมืองกวาเลียร์ ประเทศอินเดีย และสิ้นสุดที่ทางหลวงเอเชียสาย 43 และทางหลวงเอเชียสาย 45 ในเมืองเบงคลูรู ประเทศอินเดีย ทางหลวงสายนี้ผ่านเมืองต่าง ๆ ของประเทศ ได้แก่ กวาเลียร์ (AH43), ดูห์เล (AH46), และธาเน มุมไบ Belgaum และ เบงคลูรู (AH43 และ AH45)
รายชื่อเมืองที่ผ่าน
ทางหลวงเอเชียสายนี้ผ่านทางหลวงของอินเดีย 2 สาย ไดแก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 และหมายเลข 4 และผ่านเมืองในรัฐต่าง ๆ ของอินเดีย ได้แก่ รัฐมัธยประเทศ รัฐมหาราษฏระ และรัฐกรณาฏกะ ดังนี้
ชเต็ฟฟัน ครา
ชเต็ฟฟัน ครา (Stefan Krah) เป็นนักไวโอลินชาวเยอรมัน เขาแยกรหัสเครื่องอินิกมาที่เหลืออยู่สามชุดสุดท้ายภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2006
โอลิเวอร์ ไซกส์
โอลิเวอร์ สกอตต์ "โอลิ" ไซกส์ (Oliver Scott "Oli" Sykes) เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เขาเป็นนักดนตรีชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวงดนตรีเมทัลคอร์ บริงมีเดอะฮอไรซัน และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเสื้อผ้าชื่อว่า ดรอปเดดโคลททิง
เฮวีเรน
เฮวีเรน (Heavy Rain) เป็นวีดีโอเกมแนวแอ็กชันผจญภัย พัฒนาโดยบริษัทควอนติกดรีม และเผยแพร่โดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์บนเพลย์สเตชัน 3 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553
เกมเป็นฟิล์มนัวร์เขย่าขวัญ มีตัวละครหลัก 4 คน ที่เข้ามาพัวพันกับฆาตกรโอะริงะมิ (Origami killer) ฆาตกรต่อเนื่องที่สังหารเหยื่อโดยการปล่อยให้จมน้ำฝนจนเสียชีวิต ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์กับเกมโดยกระทำกับก้านควบคุมตามสัญลักษณ์ที่ปรากฏบนจอ ในบางกรณีอาจมีควิกไทม์อีเวนต์ในระหว่างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การตัดสินใจของผู้เล่นและสิ่งที่ผู้เล่นกระทำในเกมจะส่งผลต่อการดำเนินเรื่อง ตัวละครหลักอาจเสียชีวิตได้ และการกระทำบางอย่างอาจทำให้ฉากบางฉากหรือตอนจบเปลี่ยนไป
เฮวีเรน ได้รับการตอบรับอย่างดี และชนะรางวัลเกมแห่งปีหลายรางวัล และขายได้มากกว่า 3 ล้านหน่วย นอกจากนี้ ยังกำลังจะมีการสร้างภาพยนตร์จากเกม ส่วนรูปแบบที่เล่นบนเพลย์สเตชัน 4 ถูกปล่อยออกมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 โดยมีการพัฒนาด้านกราฟิกและความคมชัดของภาพ
รูปแบบการเล่น
นอกจากนี้ เกมยังมีระดับความยากที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้ในเมนูทุกเวลา การเปลี่ยนแปลงระดับความยากจะไม่ส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องในเกมโดยตรง ทว่าระดับความยากที่สูงกว่าอาจเปลี่ยนการบังคับ เช่น อาจต้องกดปุ่มมากขึ้นเพื่อให้การกระทำสำเร็จ
ตัวละคร
เกมมีตัวละครหลักที่บังคับได้อยู่ทั้งหมด 4 ตัวละคร ผู้เล่นสามารถบังคับครั้งละหนึ่งตัวละคร โดยสลับกันในบทต่างๆ ตัวละครในเกมถูกให้เสียง และคัดลอกรูปแบบท่าทางมาจากนักแสดงหลายคน ตัวละครชายทั้งสามคนถูกออกแบบตามผู้พากย์เสียง ส่วนตัวละครหญิงออกแบบตามนางแบบมืออาชีพ โดยในบางบทของเกม ผู้เล่นอาจบังคับมากกว่าหนึ่งตัวละคร นอกจากตัวละครที่บังคับได้ทั้ง 4 ตัวละครแล้ว ยังมีตัวละครอื่นๆ อีกเช่น
ตัวละครมีความโดดเด่นขึ้น เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไป เกมส์เรดาร์ ชื่นชมบทบาทตัวร้ายของฆาตกรโอะริงะมิ และยกให้เป็นผู้ร้ายดีเด่นอันดับที่ 42 ในพ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013) ในปีเดียวกัน เมดิสัน ถูกจัดอันดับให้เป็นฮีโร่หญิงในวีดีโอเกมดีเด่นโดยคอมเพล็กซ์
เนื้อเรื่อง
เกมเปิดฉากโดยมี อีธาน มาส์ กำลังใช้เวลากับครอบครัวในวันเกิดปีที่ 10 ของเจสันผู้เป็นลูกชายคนโต ขณะอยู่ในห้างสรรพสินค้าที่มีผู้คนแน่น เจสันเดินหลงไป ทำให้อีธานต้องตามหา จนพบเจสันข้างนอกที่อีกฝั่งของถนน เมื่อเห็นพ่อ เจสันวิ่งข้ามถนนกลับมาหาอีธานจนไม่ทันดูรถที่วิ่งมาด้วยความเร็ว อีธานกระโดดออกไปเพื่อช่วยเจสัน ทว่าสุดท้ายเจสันถูกรถชนจนเสียชีวิต และอีธานเองต้องตกอยู่ในสภาวะโคม่าถึงหกเดือน สองปีหลังจากอุบัติเหตุ อีธานมีอาการโศกเศร้า กลัวที่ชุมชน และบางครั้งมีอาการหมดสติไปหลายชั่วโมง เขาห่างเหินจากภรรยา และชอน ลูกชายอีกคน วันหนึ่งขณะอยู่ในสวนสาธารณะกับชอน อีธานหมดสติไป และตื่นมาพบว่าชอนหายตัวไป
ต่อมาเขาพบว่าการหายตัวไปของชอนมีความเกี่ยวเนื่องกับ 'ฆาตกรโอะริงะมิ' ฆาตกรมีรูปแบบการฆ่าโดยการลักพาตัวเด็กผู้ชายในหน้าฝน จากนั้นไม่กี่วันใน ศพของเด็กเหล่านั้นมักถูกพบในที่ลับตาคน โดยสาเหตุการตายคือการจมน้ำ มีโอะริงะมิรูปสัตว์ในมือ และกล้วยไม้บนหน้าอก นักสืบประวัติ FBI นอร์แมน เจย์เดน เข้ามาช่วยตำรวจสืบเกี่ยวกับฆาตกรโอะริงะมิ และสรุปว่าเด็กถูกขังในที่ซึ่งหากฝนตกครบ 6 นิ้ว ร่างของพวกเขาจะถูกท่วมและพวกเขาจะจมน้ำตาย พวกเขารู้ว่ามีเวลาน้อยกว่าสามวันในการช่วยชอน
เจย์เดน ผู้ที่ทำงานร่วมกับตำรวจที่ชื่อว่า คาร์เตอร์ เบรก สืบสวนผู้ต้องสงสัย 2 คน ทว่ายังไม่พบฆาตกรโอะริงะมิตัวจริง อดีตภรรยาของอีธานไปที่สถานีตำรวจเพื่อบอกตำรวจเกี่ยวกับอาการหมดสติของอีธาน ชี้ทางให้ตำรวจไปหาจิตแพทย์ของอีธาน เบรกมั่นใจว่าอีธาน คือ ฆาตกรโอะริงะมิ ส่วนเจย์เดนยังคงพยายามหาหลักฐานเพื่อบอกว่าอีธานบริสุทธิ์ ระหว่างเหตุการณ์เหล่านี้ สก็อต เชลบี้ เข้าเยี่ยมผู้ปกครองของเหยื่อเพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับฆาตกรโอะริงะมิ และได้หลักฐานหลายชิ้นเกี่ยวกับฆาตกร หนึ่งในผู้ปกครอง ลอเรน วินเทอร์ ยืนยันจะช่วยเขาสืบสวน พวกเขาหลงผิดและเชื่อว่าเพล์บอยหนุ่มคนหนึ่งเป็นฆาตกร และยังถูกขู่ให้เลิกสืบสวนโดยพ่อของเพล์บอยหนุ่ม
ฉากจบ
ขณะใกล้ถึงจุดจบของเกม ผู้เล่นบังคับเด็กคนหนึ่ง 34 ปีก่อน เขาและแฝดชาย จอห์น เชพเพิร์ด กำลังเล่นในเขตก่อสร้าง จากนั้นจอห์นตกลงไปในท่อระบายน้ำซึ่งแตก และตะโกนขอความช่วยเหลือ เมื่อฝาแฝดของเขาพบตัว กลับไม่สามารถดึงตัวจอห์นขึ้นมาได้เนื่องจากขาของเขาติดอยู่กับท่อ ด้วยฝนที่ตกหนักและท่อที่มีน้ำขังอยู่เกือบเต็ม จอห์นกำลังจะจมน้ำต่อหน้าฝาแฝดของเขา ภาพในอดีตจบลงเท่านี้ โดยธรรมชาติ ผู้เล่นสันนิษฐานว่าแฝดชายของจอห์นเป็นฆาตกรโอะริงะมิ ต่อมาภาพในอดีตกลับมาอีกครั้ง และเผยว่าฝาแฝดของจอห์นวิ่งไปหาพ่อเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่ด้วยความเมา พ่อของเขาไม่เชื่อและไม่สนใจ จนทำให้เด็กชายต้องกลับไปหาฝาแฝดและมองดูเขาจมน้ำจนเสียชีวิต สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจให้ฆาตกรโอะริงะมิลักพาตัวเด็กและพยายามให้พ่อมาช่วยชีวิตพวกเขา เพื่อหาพ่อที่ทำทุกอย่างได้เพื่อลูก ฝาแฝดของจอห์นถูกเปิดเผยว่าคือ สก็อต เชลบี้ หรือ ชื่อเก่าคือ สก็อต เชพเพิร์ด การกระทำของเชลบี้ในเกมนั้นไม่ได้เพื่อสืบสวนหาฆาตกร แต่เพื่อหาหลักฐานและทำลายเพื่อให้ไม่สามารถสืบมาที่ตัวเขาได้
บทสุดท้ายของเกม โกดังเก่า  เป็นฉากสำคัญที่ชี้ฉากจบ ตัวละครทั้งสาม (อีธาน เมดิสัน และนอร์แมน) ต่างได้รับหลักฐานซึ่งชี้ทางสู่โกดัง ช่วยชอน และสู้กับฆาตกรโอะริงะมิ (สก็อต) ฉากนี้ดำเนินได้ถึง 8 แบบด้วยกัน ตัวอย่างเช่น หากอีธานไปคนเดียว เขาจะช่วยชอน แล้วฆ่าหรือไว้ชีวิตสก็อต ทว่าจะโดนยิงโดยตำรวจเมื่อเดินออกจากโกดัง หากตัวละครทั้งสามไปที่โกดัง อีธานจะช่วยชอน นอร์แมนจะสู้กับฆาตกรโอะริงะมิ และเมดิสันจะเตือนชอนเกี่ยวกับตำรวจด้านนอก หลังบทนี้จะมีฉากจบ 5 ส่วน ประกอบด้วย รายงานข่าว และฉากจบของแต่ละตัวละคร ฉากจบของแต่ละคนขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น การที่ฆาตกรโอะริงะมิถูกจับกุม, การที่ ชอน มาส์ ได้รับการช่วยเหลือ, และการที่แต่ละตัวละครมีชีวิตอยู่หรือเสียชีวิตแล้ว ตัวอย่างเช่น ในฉากจบที่ดีที่สุด อีธาน เมดิสัน และชอนใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข สก็อตเสียชีวิต นอร์แมนลาออกจาก FBI และใช้ชีวิตเรียบง่าย ส่วนลอเรนกำลังสาปแช่งที่หลุมศพของสก็อต ในฉากจบที่แย่ที่สุด อีธานแขวนคอตายในคุก ส่วนเมดิสัน ลอเรน และนอร์แมน เสียชีวิต และสก็อตรอดจากคดีทั้งหมด
ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา
ทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา (Jalan Raya Trans-Sumatra, Jalan Raya Lintas Sumatera) เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้สายหลักในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีระยะทาง 2,508.5 กิโลเมตร และเชื่อมต่อตอนเหนือของเกาะที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ เข้ากับตอนใต้ที่เมืองบันดาร์ลัมปุง โดยตัดผ่านเมืองใหญ่ต่าง ๆ เช่น เมดัน, ปาดัง และคาดว่าจะเริ่มพัฒนาถนนให้เป็นทางหลวงเต็มรูปแบบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 รวมถึงการซื้อที่ดิน
ถนนสายนี้เปรียบเสมือนหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ช่วยขนส่งผู้อพยพย้ายถิ่นจากเกาะชวาไปยังเกาะสุมาตราซึ่งมีประชากรเบาบางกว่า รวมถึงขนส่งผู้ที่เดินทางจากเกาะสุมาตราไปยังจาการ์ตาและเมืองในเกาะชวา โดยทางหลวงสายทรานส์-สุมาตราตลอดทั้งสายอยู่ในโครงข่ายทางหลวงเอเชียสาย 25
ถนนสายนี้ประกอบไปด้วย 4 ส่วน ได้แก่ Jalan Raya Lintas Barat (Jalinbar), Jalan Raya Lintas Tengah (Jalinteng), Jalan Raya Lintas Timur (Jalintim) และ Jalan Raya Lintas Pantai Timur โดยถนนบางส่วนได้พัฒนาเป็นทางหลวงที่มีการควบคุม เช่น ถนนเมดัน−บินไจ ระยะทาง 20.5 กิโลเมตร และเปิดให้บริการระหว่างปี ค.ศ. 2005 และ ค.ศ. 2010
เทศบาลตำบลลานสกา
เทศบาลตำบลลานสกา ตั้งอยู่ในเขตอำเภอลานสกา นครศรีธรรมราช
ประวัติ
จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อวันที่ 26 มกราคม 2500 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งสุขาภิบาลลานสกา กิ่งอำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2499 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 24 เล่ม 74 ตอน 10 วันที่ 26 มกราคม 2500
การศึกษา
ไม่มีสถาบันในสังกัดเทศบาล
คันไตคอลเลกชัน
คันไตคอลเลกชัน (Kantai Collection, Fleet Girls Collection) หรือชื่อย่อว่า คังโคะเระ คือเกมออนไลน์แบบเล่นบนเว็บที่สร้างโดยทาง คะโดะกะวะเกมส์ และเปิดเซิร์ฟเวอร์โดย ดีเอ็มเอ็มดอตคอม เกมนี้เปิดในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยทีมงานจะจับเรือรบของญี่ปุ่นในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 มาวาดใหม่ในรูปแบบสาวน้อย
ในเกมนี้เราจะได้รับบทเป็นผู้บัญชาการกองเรือรบ ที่ต้องบริหารจัดการทุกอย่างเกี่ยวกับกองเรือ ตั้งแต่สั่งต่อเรือ ซ่อมแซมเรือ ส่งเรือไปขนเสบียง หรือส่งกองเรือไปรบกับกองเรือศัตรูนาม
เกมนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนนำมาสร้างเป็นเกมในเวอร์ชันเครื่องเล่น PS Vita, เกมตู้โดยบริษัทเซก้า, ภาพยนตร์การ์ตูนทางโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2558 และฉายเวอร์ชันภาพยนตร์ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์
ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ (ชื่อเดิม ปาหุณ จิยะเจริญ) ชื่อเล่น มาร์ค (เกิดวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ.2545) เป็นนักเเสดงชายชาวไทย
ประวัติ
ณฐริศร์ วรกรเลิศสิทธิ์ มีชื่อเล่นว่า มาร์ค เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาชั้นมัธยมต้นจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 จาก โรงเรียนอัสสัมชัญ รหัสประจำตัว 56143 ปัจจุบันกำลังศึกษาชั้นปีที่ 3 วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม เอกการแสดงและกำกับภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  เข้าวงการจากการแสดงซีรี่ส์ของ จีเอ็มเอ็มทีวี เรื่อง เฟรนด์โซน เอาให้ชัด ออกอากาศในช่วงต้นปี พ.ศ.2562 ซึ่งรับบทเป็น อั้ม และในช่วงปลายปี พ.ศ.2562 ปาหุณ เป็นที่รู้จักจากการแสดงซีรี่ส์ Blacklist นักเรียนลับบัญชีดำ โดยรับบทเป็น ไวกิ้ง กรรมการนักเรียนผู้คุมกฎของโรงเรียน ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ณฐริศร์มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก จากการรับบทพระเอกซีรี่ส์เรื่อง เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น ซึ่งออกฉายทาง wetv โดยสร้างจากนิยายของ นายพินต้า โดยรับบทเป็น อิฐ นักศึกษาหนุ่มคณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่มีความสามารถทางด้านกีฬา ซึ่งมีบทบาทที่โดดเด่นและเป็นที่จดจำ ทำให้ณฐริศร์ได้รับเชิญไปร่วมงานมหกรรมแฟนโทเปีย ในวันที่ 21-22 พฤศจิกายน 2563 ร่วมกับ ภวินท์ กุลการัณยวิชญ์ นักแสดงนำอีกคนหนึ่งจากซีรี่ส์เรื่องดังกล่าว นอกจากนี้ด้วยความนิยมอย่างล้นหลาม จากผู้ชมทั้งในประเทศและต่างประเทศ ทำให้ในช่วงต้นปี พ.ศ.2564 ซีรี่ส์ เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น ได้รับการนำกลับมาฉายอีกครั้งทางช่อง จีเอ็มเอ็ม25
ในด้านชีวิตส่วนตัว ณฐริศร์เป็นคนชื่นชอบการสตรีมเกมเป็นอย่างมาก มีแฟนเพจ เฟซบุ๊ก ที่ใช้ในการสตรีมเกมเป็นของตนเอง ได้รับความนิยมจากแฟนคลับและผู้ชมทั่วไปประมาณ 3พันกว่าคน ณฐริศร์มีนักร้องที่ชื่นชอบ คือ โจริญ คัมภีรพันธุ์ สมาชิก เกิร์ลกรุ๊ป ชาวไทย วง โฟร์อีฟ
ซีป็อป
ซีป็อป (C-pop; Chinese Pop) เป็นแนวเพลงของจีน ที่มีการผสมผสานระหว่าง ป็อป, ร็อก, ฮิปฮอป และแนวดนตรีอีกมากมาย แนวซีป็อปได้รับความนิยมมากในแถบที่มีชาวจีนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เช่น จีน, ฮ่องกง, มาเก๊า, ไต้หวัน, มาเลเซีย และ สิงคโปร์
ที่มาของซีป็อป
ศิลปวัฒนธรรมดนตรีจีนมีประวัติความเป็นมายาวนานและมีความหลากหลายจากสภาพทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขวาง ในที่นี้จะกล่าวถึง เฉพาะกรณีดนตรีฮั่น (Cantonese Music)ซึ่งเป็นตัวแทนดนตรีขนบประเพณีของจีนมาตลอดเวลา
สมัยสาธารณรัฐ
ราชวงศ์ชิงเสื่อม แมนจูเข้าช่วยปราบกบฏชาวนา-ยึดกรุงปักกิ่งเป็นราชธานี ช่วงหลังเกิดปัญหามาก ประเทศตะวันตกแผ่อิทธิพลเข้ามาในจีน เกิดสงครามฝิ่นกับอังกฤษ (1839-42) กบฏไตปิง (1850) สงครามญี่ปุ่น (1894) เกิดขบวนการอั้งยี่ การฉ้อราษฏรบังหลวง ฯลฯ จนกระทั่งพระเจ้าปูยีฮ่องเต้องค์สุดท้ายสละราชสมบัติ ปี 1911จีนเข้าสู่ระบบการปกครองสาธารณรัฐและเป็นการสิ้นสุดประวัติศาสตร์อันยาว นานของดนตรีจีนราชสำนักด้วย เกิดความขัดแย้งระหว่างเก่า-ใหม่ คนรุ่นใหม่ ชนชั้นกลางสนับสนุนเรียนดนตรีตะวันตกกันมากขึ้น มีการตั้งภาควิชา ดุริยางคศาสตร์ในมหาวิทยาลัยปักกิ่งในปี 1923และโรงเรียนศิลปะดนตรีตะวันตกในเซี่ยงไฮ้ปี 1927 ดนตรีฝรั่งกลายเป็นแฟชั่นของปัญญาชนจีนยุคใหม่ในขณะนั้น ส่วนดนตรีแบบฉบับดั้งเดิมและเครื่องดนตรีแท้ๆของจีนกลับเป็นของป่าเถื่อนล้า สมัยไป บทเพลงเกิดใหม่ตั้งแต่ 1930 เป็นต้นมาใช้เทคนิคการประพันธ์และเรียบเรียงเสียงประสานแบบตะวันตก เครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลงก็เป็นฝรั่งอย่างไม่มีทางเลี่ยง รูปแบบคีตนิพนธ์ที่ผลิตออกมามีทั้ง leider, sonata, concerto, symphony, choral และ opera แต่ก็ยังมีคีตกวีรุ่นใหม่บางคนพยายามที่จะหาวิธีประสมประสานระหว่างดนตรีจีน เก่ากับดนตรีตะวันตกเพื่อให้เป็นมาตรฐานใหม่ของวัฒนธรรมจีน นอกจากแนวคลาสสิก ดนตรีพ็อพก็เป็นที่เฟื่องฟูมากโดยเฉพาะในเขตเศรษฐกิจสำคัญคือเมืองเซี่ยงไฮ้ เรียกดนตรีพ็อพนี้ว่า Yellow music เนื้อหาประโลมโลกย์ เทคนิคการร้องแบบตะวันตก ทำนองช้าเนิบหวาน มีงานเพลงใหม่มากมายเล่นในบาร์ ไนต์คลับ งานเลี้ยงสังสรรค์ และมีบทบาทสืบเนื่องไปถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่เกิดใหม่ในจีนด้วย
เมื่อถึงปี 1949 เหมา เจ๋อ ตุง เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสังคมนิยม คอมมิวนิสต์เข้าควบคุมงานทางวัฒนธรรม ย้อนไปเมื่อปี 1937 ประธานเหมาเคยได้กล่าวสุนทรพจน์ที่สภาปฏิวัติเยนอานเกี่ยวกับวรรณคดีและ ดนตรีว่าควรมีหน้าที่ประหนึ่งอาวุธอันทรงพลังที่จะสร้างเอกภาพและให้การ ศึกษาทางจิตสำนึกแก่ประชาชนเพื่อเอาชนะและทำลายล้างข้าศึกที่เป็นปฏิปักษ์ ต่อสังคมนิยม เมื่อปฏิวัติสำเร็จจึงเกิดการสนองตอบในเชิงสร้างสรรค์ดนตรีเน้นนโยบายศิลปะ รับใช้มวลชน mass music ดนตรีเพื่อสังคมนิยมและเพลงชาวบ้านมีบทบาทเด่นมากโดยเฉพาะช่วง 1949-64 เกิดวรรณกรรมเพลง Geming Guqu เพื่อรับใช้อุดมการณ์ทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ และหันมาหาวิธีการปรับแนวตะวันตกในการรับใช้จีน สนับสนุนเพลงพื้นบ้าน เพลงปฏิวัติ เพลงเชิดชูสังคมนิยม กรรมาชีพ นิยมเพลงร้องหมู่-เพลงมาร์ชที่แสดงพลังมวลชน มากกว่าเพลงร้องเดี่ยวที่ สื่อศิลปะส่วนตัว งานอุปรากรจีนสดุดีนักรบประชาชนได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขัน รวมทั้งการปรับเปลี่ยนท่วงท่าของการแสดงที่อ่อนช้อยจากจีนเดิมมาสู่การ เคลื่อนไหวแนวขึงขังทรงพลังอย่างบัลเล่ต์รัสเซีย
ยุคปฏิวัติวัฒนธรรม
The Cultural Revolution 1966-76 ประธานเหมาเจ๋อตุงรื้อฟื้นอำนาจตนเอง เป็นผู้นำการทำลายล้างปราบปรามบุคคลฝ่ายที่ยังคงคิดเห็นในทางตรงข้ามอย่าง รุนแรงด้วยการสนับสนุนเยาวชนเรดการ์ด กองกำลังติดอาวุธ และการดำเนินงานทางวัฒนธรรมการเมืองซ้ายสุดกู่ภายใต้แก็งค์สี่คน Gang of four ผู้มีบทบาทเด่นในการปรับปรุงระบบวัฒนธรรมคือภรรยาของประธานเหมา นางเจียง ชิง Jiang Qing งดเว้นดนตรีศักดินา (ดนตรีคลาสสิคตะวันตกและดนตรีราชสำนัก) สั่งปิดโรงเรียนและกิจการดนตรีตะวันตกไม่ว่าจะเป็นอุตสาหกรรมแผ่นเสียง สถานบันเทิง สลายคณะศิลปินพื้นบ้าน ยกเลิกประเพณีโบราณเช่นเทศกาลโคมและแข่งเรือ มีกรรมาธิการตรวจสอบงานแสดงต่อสาธารณะว่ามีความสอดคล้องกับนโยบายของรัฐหรือ ไม่เพียงไรไม่ว่าจะเป็นเนื้อร้องทำนองหรือท่าทางในการแสดง กล่าวได้ว่ายุคปฏิวัติวัฒนธรรมนี้เป็นยุคมืดของดนตรีจีนที่สุดยุคหนึ่ง
ดนตรีจีนยุคปัจจุบัน
หลังจากมรณกรรมของประธานเหมา ขั้วอำนาจเก่าสลายตัวลง เติ้ง เสี่ยว ผิง เข้าปกครองแทน ปรับเปลี่ยนแนวทางการเมืองจีนไปในทางผ่อนปรนมากขึ้นรวมทั้งเปิดประตูความ สัมพันธ์กับนานาชาติอีกครั้ง รัฐบาลรุ่นหลังๆใส่ใจปฏิรูปการปกครองและพัฒนาคนในชาติในทุกๆทางอย่างได้ผล ระบบดนตรีเป็นอิสระมากขึ้น คีตกวีรุ่นใหม่ที่มีความสำนึกในชาติ สนใจหันกลับไปพัฒนาดนตรีจีนเดิมให้ทันสมัยมากขึ้น มีการขยายวงดนตรีจีนเดิมจากวงเล็กๆกลายเป็นออร์เคสตร้าขนาดใหญ่ เพิ่มเติมเครื่องดนตรีจีนที่มีสุ้มเสียงแตกต่างเข้าร่วมในวงจีนเดิม พัฒนาการบรรเลงให้มีความร่วมสมัยมากขึ้นจนเป็นที่ยอมรับทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีการตั้งสมาพันธ์ดนตรีแห่งชาติยกย่องเชิดชูเกียรตินักดนตรีจีน เดิมให้เป็นที่ประจักษ์แก่สังคม ส่วนดนตรีสากลก็ได้รับการเอาใจใส่อย่างดีจากรัฐบาล มีหน่วยงานการศึกษาที่มีประสิทธิภาพ จัดการแข่งขันทางดนตรีเพื่อผลิตบุคลากรที่มีฝีมือยอดเยี่ยมออกมามากมาย มีวงดนตรีสากลประจำรัฐ ประจำท้องถิ่น ประจำสถานีวิทยุโทรทัศน์ มีอุตสาหกรรมผลิตเครื่องดนตรีทุกประเภทส่งออกทั่วโลก
ศิลปินจีนยุคหลังที่มีชื่อเสียง เช่น เสียน ซิงไห่ xian xinghai(1905-45) แต่งเพลงแม่น้ำเหลือง Yellow River Cantata (ต่อมากลายเป็น Yellow River concerto), เฉิน กัง Chen gang และเหอ ซ่าน ห่าว He zhan hoแต่งเพลงบัตเตอร์ฟลายเลิฟเวอร์คอนแชร์โต้ the butterfly lovers concerto, หัว หยั่น จุ้น Hua Yan Jun (1893-1950) หรือ “อาปิง” Ah Bing อัจฉริยะตาบอด แต่งเพลงสำหรับซอเออร์หูจำนวนมาก, เติ้ง ลี่ จวิน (Deng Li-Chun หรือ Theresa Deng) นักร้องเพลงสมัยนิยมจากไต้หวันซึ่งกลายมาเป็นที่นิยมมากในจีน, ตาน ดุน Tan Dun แต่งเพลงแนวก้าวหน้า (modern music) และเพลงประกอบภาพยนตร์ (film music) มีชื่อเสียงมากในปัจจุบัน, ซุย เจี๋ยน (Cui Jian) และ หู เต้เจี๋ยน (Hou Dejian) นักดนตรีร็อคหัวรุนแรงที่มีอิทธิพลต่อคนหนุ่มสาวยุคใหม่ของจีน
ซีป็อปแบบจำแนกประเภท
นอกจากนี้ ซีป็อปยังแยกประเภทภาษาจีนของตนอีก เช่น
เป็นแนวเพลงซีป็อปแบบใช้ภาษาจีนกลางเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งศิลปินแนวป็อปจีนกลางที่มีชื่อดังตั้งแต่ยุคอดีตถึงปัจจุบัน เช่น
และ 2 แนวนี้ได้รับความนิยมในจีนมาก
ซีป็อปในประเทศไทย
ในประเทศไทย ซีป็อป มักจะมาในรูปแบบของแฟชั่นการแต่งตัวและทรงผมเป็นส่วนใหญ่ และที่ซีป็อปจะโด่งดังมากก็คือเพลงประกอบละครกับภาพยนตร์เป็นส่วนมาก ซึ่งดาราไทยที่ทำทรงผมแบบนักร้องนักแสดงจีน (ในที่นี้รวมไปถึงฮ่องกงกับไต้หวันด้วย) เช่น หนุ่ม ศรราม, โชคชัย เจริญสุข, มอส ปฏิภาณ เป็นต้น ส่วนอิทธิพลทรงผมชายหญิงไทยยุคนั้น ส่วนใหญ่มาจากกัวฟู่เฉิงกับ หลินจื้ออิง เป็นส่วนมาก
ประเทศโคลอมเบียในแพนอเมริกันเกมส์
ประเทศโคลอมเบีย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ทุกครั้งตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494 ยกเว้นในปี 1959 และ 1963 เฮิร์ดเลอร์ เจมี อะพาริซิโอ โรดวอลต์ ได้รับรางวัลเหรียญแรกของประเทศจากการแข่งขันครั้งแรกที่บัวโนสไอเรส ค.ศ. 1951 ซึ่งเป็นเหรียญทองรายการวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตร
ประเทศเอกวาดอร์ในแพนอเมริกันเกมส์
ประเทศเอกวาดอร์ในแพนอเมริกันเกมส์
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพัทลุง
จังหวัดพัทลุง มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
คะลิปโซ
คะลิปโซ (Calypso; ) เป็นนิมฟ์ในเทพปกรณัมกรีก ผู้อาศัยบนเกาะโอจีเจีย (Ogygia) ซึ่งนางกักตัวโอดิสเซียสไว้หลายปี โดยทั่วไปกล่าวกันว่านางเป็นธิดาของไททันแอตลัส
ฮีเซียด (Hesiod) กล่าวถึงคะลิปโซตนอื่นหรือคะลิปโซตนเดียวกันนี้เป็นธิดาโอซีอานิด (Oceanid) หนึ่งของทีธิส (Tethys) และโอซีอานัส และซูโดอะพอลโลโดรัส (Pseudo-Apollodorus) เป็นธิดาเนียรีอิดหนึ่งของเนียรีอูส (Nereus) และดอริส (Doris)
แม่น้ำฮัน (ประเทศเกาหลี)
แม่น้ำฮัน เป็นแม่น้ำบนคาบสมุทรเกาหลี, ประเทศเกาหลีใต้ น้ำแม่มีความยาวทั้งสิ้น 497.5 กิโลเมตร มีต้นกำเนิดมาจากภูเขาแทแบ็ก และไหลลงสู่ทะเลเหลือง
เดอะโมสต์บิวตีฟูลเกิร์ลอินเดอะเวิลด์ (เพลงพรินซ์)
เดอะโมสต์บิวตีฟูลเกิร์ลอินเดอะเวิลด์ (Diamonds and Pearls) เป็นเพลงและซิงเกิลนำของพรินซ์ จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1995 ดิโกลด์เอกซพีเรียนซ์ เป็นครั้งแรกของเขาได้รับการวางจำหน่ายตั้งแต่เปลี่ยนชื่อในวงการของเขาที่จะเป็นสัญลักษณ์ที่พูดไม่ได้ ด้วยความยินยอมของผู้จัดจำหน่ายค่ายเพลงของพรินซ์ วอร์เนอร์บราเธอส์เรเคิดส์ "The Most Beautiful Girl in the World" ออกจำหน่ายโดยค่ายเอ็นพีจีเรเคิดส์ อีเดลมิวสิก และค่ายเพลงอิสระเบลมาร์กเรเคิดส์
ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 ในสหราชอาณาจักร และเป็นซิงเกิลเดี่ยวของพรินซ์ที่ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี (Udonthani Technical College) เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม ซึ่งหน่วยงานหนึ่งในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑ ในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดทำการเรียนการสอนระดับ ปริญญาตรี  ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)  และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
ประวัติ
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี มีชื่อเดิมว่าโรงเรียนช่างไม้อุดรธานี เปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนการช่างอุดรธานี  โดยได้รับความช่วยเหลือจากองค์การ ส.ป.อ. ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนเทคนิคอุดรธานี โดยได้รับความช่วยเหลือภายใต้โครงการเงินกู้เพื่อพัฒนาอาชีวศึกษา   ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษา  โดยรวมเข้ากับวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี  แบ่งออกเป็น 2 วิทยาลัยเขต  และต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 ได้แยกออกจากกันและเปลี่ยนชื่อเป็น  วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
หลักสูตรที่เปิดสอน
วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี เปิดสอนระดับปริญญาตรี  ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)  และประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
'''หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ '''หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง '''หลักสูตรปริญญาตรี สาขาวิชาเทคโลยียานยนต์
สาขาวิชาเทคโลยีอิเล็กทรอนิกส์
สาขาวิชาเทคโลยีแม่พิมพ์
สาขาวิชาเทคโลยีไฟฟ้า
น้อม เกตุนุติ
พลตรี น้อม เกตุนุติ (พ.ศ. 2441 - พ.ศ. 2513) เป็นอดีตรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ 3 สมัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม 2 สมัย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่สอง 7 สมัย อดีตสมาชิกคณะราษฎร
ประวัติ
น้อม เกตุนุติ เป็นบุตรอำมาตย์โท พระภักดีนุรักษ์ (จีน เกตุนุติ) ซึ่งเป็นผู้ได้รับพระราชทานนามสกุล "เกตุนุติ" น้อมเป็นน้องชาย พันเอก หลวงเกตุนุติสงคราม (นพ เกตุนุติ) เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2441 จบโรงเรียนนายร้อยทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2463 แรกรับราชการประจำกรมทหารบกม้ากรุงเทพ เป็นผู้บังคับกองร้อยที่1 กรมทหารม้าที่1 รักษาพระองค์ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ คือ ผู้บังคับกองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์
น้อม เกตุนุติ เป็นหนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ที่ดำเนินการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ยึดอำนาจจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศสยาม จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ
น้อม เกตุนุติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ตั้งแต่ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1 จนถึงสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 7 รวมทั้งสิ้น 7 สมัย
ในปี พ.ศ. 2489 น้อม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ แต่ก็ทำหน้าที่ได้เพียง 50 วันก็ต้องสิ้นสุดการทำหน้าที่ลงเนื่องจากรัฐบาลแพ้การลงมติในสภาผู้แทนราษฎร กรณีร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองค่าใช้จ่ายของประชาชนในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489 (พ.ร.บ.ปักปัายข้าวเหนียว) เขาได้รับแต่งตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2490 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในรัฐบาลคณะต่อมา และเมื่อนายควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่งผลให้จอมพลแปลก พิบูลสงคราม ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน และน้อม ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตราธิการอีกสมัย
และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขในคณะรัฐมนตรีชุดต่อมา
น้อม ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตรัง
จังหวัดตรัง มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ภวินท์ กุลการัณยวิชญ์
ประวัติ
ภวินท์ กุลการัณยวิชญ์ มีชื่อเล่นว่า วิน เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตรัง
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดตรังมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ พลอากาศเอก กานต์ สุระกุล และ สมศักดิ์ โล่สถาพรพิพิธ
ภวินท์ กุลการัณยวิชญ์
ประวัติ
ภวินท์จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนมัธยมวัดนายโรง สำเร็จการศึกษาระดับชั้นปริญญาตรีจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยสยาม เข้าวงการจากการถ่ายภาพยนตร์โฆษณาเครื่องดื่มเปปทีน แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าประกวดบราโว่บอยส์ โครงการเฟ้นหาพระเอกหน้าใหม่ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทำให้ภวินท์เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น โดยเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย และถือเป็นก้าวสำคัญให้ภวินท์เข้าสู่วงการบันเทิงในฐานะนักแสดงอย่างเป็นทางการในช่วงกลางปี พ.ศ. 2562 โดยภวินท์ ได้มีซีรีส์เรื่องแรกคือ ใจกลางเมือง บางกอก บัดดี้ส์ ร่วมกับนักแสดงจากการประกวดบราโว่บอยส์คนอื่น ๆ โดยรับบทเป็นช่างซ่อมมีชื่อว่า สุกี้ ปรากฏตัวในตอนที่ 8 และในปลายปีเดียวกันนั้นก็ได้ร่วมแสดงในซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์ เรื่อง เคว้ง รับบทเป็น นัท
ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 ภวินท์มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก จากการรับบทพระเอกซีรีส์เรื่อง เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น ซึ่งออกฉายทางวีทีวี โดยสร้างจากนิยายของ นายพินต้า โดยรับบทเป็น ไป๋ นักศึกษาแพทย์สุดฉลาดแต่เข้าสังคมไม่เก่ง ซึ่งมีบทบาทที่โดดเด่นและเป็นที่จดจำ ทำให้ภวินท์ได้รับเชิญไปร่วมงานมหกรรมแฟนโทเปีย ในวันที่ 21-22 พฤศจิกายน 2563 ร่วมกับ ปาหุณ จิยะเจริญ นักแสดงนำอีกคนหนึ่งจากซีรีส์เรื่องดังกล่าว นอกจากนี้ด้วยความนิยมอย่างล้นหลามจากผู้ชมทั้งในและต่างประเทศ ทำให้ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2564 ซีรีส์ เกียร์สีขาวกับกาวน์สีฝุ่น ได้รับการนำกลับมาฉายอีกครั้งทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25
ในด้านชีวิตส่วนตัว ภวินท์เป็นคนชื่นชอบการเล่นเกมและสตรีมเกม โดยมีช่องทางสตรีมเกมของเขาผ่านทางเว็บไซด์ twitch มีผู้ติดตามจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้ ภวินท์ยังเป็นคนที่มีความสามารถด้านคอมพิวเตอร์ สามารถเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ประกอบและซ่อมแซมคอมพิวเตอร์ได้ ด้านดนตรี ภวินท์ มีความสามารถในด้านการเล่นกีตาร์
เฮ็ลมูท อาร์เทิลท์
เฮ็ลมูท อาร์เทิลท์ (เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวเยอรมัน โดยเฮ็ลมูทได้เข้าร่วมการแข่งขันประเภทปืนพก 50 เมตร ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่ประเทศเยอรมนีตะวันออก
วุ่นนักรักเต็มบ้าน
วุ่นนักรักเต็มบ้าน เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดีที่นำซีรีส์เกาหลีชื่อดังอย่าง Full House สะดุดรักที่พักใจ มาสร้างเป็นละครซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, สุชาร์ มานะยิ่ง ละครเรื่องวุ่นนักรักเต็มบ้านเริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2557–16 มีนาคม พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 19.00 - 20.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู และทางช่อง ทรูเอเชียน เอชดี ผลิตโดย บริษัท เฮโล โปรดักส์ชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร
ประเทศกายอานาในแพนอเมริกันเกมส์
ประเทศกายอานาในแพนอเมริกันเกมส์
ตัวกระตุ้นให้ทำงาน
ตัวกระตุ้นให้ทำงาน (actuator) หรือสั้น ๆ ว่า "ตัวกระตุ้น" เป็นชนิดหนึ่งของมอเตอร์ที่รับผิดชอบสำหรับการเคลื่อนไหวหรือการควบคุมกลไกหรือระบบ
มันทำงานโดยแหล่งที่มาของพลังงาน โดยปกติเป็นกระแสไฟฟ้า, แรงดันของเหลวไฮดรอลิก, หรือแรงดันลม จากนั้นก็แปลงพลังงานนั้นให้เป็นการเคลื่อนไหว มันกระตุ้นให้หัวพิมพ์ฉีดสีออกมา หรือกระตุ้นให้ก้ามปูเบรกจับเข้ากับล้อ เป็นต้น
ตัวกระตุ้นให้ทำงานเป็นกลไก โดยที่ระบบการควบคุมของตัวกระตุ้นจะทำงานอยู่กับสภาพแวดล้อม ระบบการควบคุมอาจเป็นแค่ระบบง่าย ๆ (ระบบเครื่องกลอยู่กับที่หรือระบบอิเล็กทรอนิกส์), ระบบตัวขับที่ใช้ซอฟต์แวร์ (เช่นตัวขับเครื่องพิมพ์, ระบบการควบคุมหุ่นยนต์), มนุษย์, หรืออินพุทอื่น ๆ