cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แม่พระประจักษ์ที่กัวดาลูเป
ตามบันทึกทางการของคาทอลิกได้ระบุว่าพระนางมารีย์ได้มาประจักษ์ต่อชายชาวพื้นเมืองเม็กซิโกนามว่า ฮวน ดิเอโก จำนวนสี่ครั้ง และอีกหนึ่งครั้งต่อคุณลุงของเขา การประจักษ์ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1531 เมื่อฮวน ดิเอโก พบกับหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่งที่เขาเตเปยัก ปัจจุบันคือบิยาเดกัวดาลูเปในชานเมืองเม็กซิโกซิตี สตรีผู้นั้นได้กล่าวกับฮวนเป็นภาษานาวัตล์ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองของจักรวรรดิแอซเท็ก ใจความว่านางเป็นพระนางมารีย์ ผู้ได้รับการเคารพในศาสนาของบรรดาชาวสเปน และกล่าวขอร้องให้ฮวนสร้างโบสถ์ขึ้นในบริเวณดังกล่าว
โบจุตสึ
ปัจจุบันนี้ โบจุตสึมักจะเกี่ยวข้องกับโคบูโดของโอกินาวะหรือโคริวบูโดของประเทศญี่ปุ่น โดยโบจุตสึญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักของการฝึกศิลปะการต่อสู้แบบคลาสสิก
เทคนิคการจวก, การแกว่ง และการกระแทก มักจะคล้ายกับการเคลื่อนไหวด้วยมือเปล่า ตามปรัชญาที่ว่าโบเป็นเพียง "การขยายแขนขา" ด้วยเหตุนี้ จึงมักรวมโบจุตสึเข้ากับรูปแบบการต่อสู้ด้วยมือเปล่าอื่น ๆ เช่น ยิวยิตสู และคาราเต้แบบดั้งเดิม
ทั้งนี้ ในบริบทของชาวโอกินาวะ มักเรียกอาวุธว่าคง
สาธารณรัฐอุดมูร์ต
อุดมูร์เตีย (Udmurtia; Удму́ртия; Удмуртия) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐอุดมูร์ต (Udmurt Republic; Удму́ртская Респу́блика; Удмурт Республика) เป็นหนึ่งในเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย (สาธารณรัฐ) ในเขตสหพันธ์วอลกา มีเมืองหลวงชื่อ อีเจฟสค์ มีประชากร 1,521,420 คน (ค.ศ. 2010)
มหาศึกชิงบัลลังก์ (บันเทิงคดี)
มหาศึกชิงบัลลังก์ (A Song of Ice and Fire) เป็นชุดนวนิยายแฟนตาซีระดับสูง เขียนโดย จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน ผู้ประพันธ์นวนิยายและผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เริ่มชุดในปี 2534 และจัดพิมพ์เกมล่าบัลลังก์ซึ่งเป็นเล่มแรก ในปี 2539 มาร์ตินค่อย ๆ ขยายไตรภาคที่วางโครงไว้เดิมเป็นเจ็ดเล่ม เล่มห้า มังกรร่อนระบำ (A Dance with Dragons) ใช้เวลาเขียนห้าปีกระทั่งจัดพิมพ์ในปี 2554 ขณะนี้ เล่มหก ชื่อ The Winds of Winter อยู่ระหว่างการเขียน
เรื่องราวของมหาศึกชิงบัลลังก์เกิดขึ้นในทวีปสมมติ เวสเทอรอสและเอ็สซอส โดยมีประวัติศาสตร์หลายพันปี บันเทิงคดีชุดนี้บอกเล่าในตัวละครมุมมองบุคคลที่สาม ซึ่งมีจำนวนมากถึง 31 ตัวละครจนถึงเล่มห้า เกี่ยวข้องกับสามเรื่องราว ได้แก่ บันทึกเหตุการณ์สงครามระหว่างราชวงศ์หลายตระกูลเพื่อชิงการควบคุมเวสเทอรอส ภัยคุกคามจากอมนุษย์เหนือธรรมชาติที่จำศีลอยู่ซึ่งอาศัยอยู่พ้นกำแพงน้ำแข็งมหึมาทางพรมแดนทิศเหนือของเวสเทอรอส และความทะเยอทะยานของเดเนอริส ทาร์แกร์เรียน พระราชธิดาที่ทรงถูกเนรเทศของพระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์ในสงครามกลางเมืองไม่นานก่อนพระนางประสูติ ที่จะเสด็จกลับเวสเทอรอสพร้อมด้วยมังกรและอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์อันชอบธรรม
มาร์ตินได้รับแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ อย่างยุคสงครามดอกกุหลาบของอังกฤษ เขาแต่งขัดสัญนิยมของประเภทแฟนตาซีระดับสูง บันเทิงคดีชุดนี้ได้รับการยกย่องสำหรับความสมจริง โดยให้การยุทธ์และเล่ห์การเมืองอยู่เหนือเวทมนตร์ เล่มแรกไม่มีเวทมนตร์ในทางปฏิบัติเลย แต่เวทมนตร์เริ่มมีอยู่มากขึ้นในแต่ละเล่ม ความรุนแรง เพศสภาพและความกำกวมทางจริยธรรมมักถูกแสดงโดยตัวละครที่ออกชื่อกว่าหนึ่งพันตัวละคร ตัวละครหลักมักถูกฆ่าเพื่อที่ผู้อ่านไม่สามารถวางใจว่าผู้ที่สมเป็นวีรบุรุษอยู่รอดปลอดภัย โครงสร้างหลายมุมมองทำให้สามารถสำรวจตัวละครได้จากหลายด้าน เพื่อที่ผู้ที่สมเป็นตัวโกงจะได้ให้มุมมองของตนบ้าง ตรงกันข้ามกับการเล่าเรื่องคนเดียว โครงสร้างนี้สามารถเสนอสารสนเทศที่ชวนให้ไขว้เขวเพราะถูกการตีความเหตุการณ์ของตัวละครแต่ละตัวบิดเบือนไป แทนที่จะเป็นการนำเสนอข้อเท็จจริงอย่างแท้จริง มหาศึกชิงบัลลังก์ยังได้รับการวิจารณ์เชิงวิพากษ์จากการพรรณนาถึงหญิงและศาสนาที่หลากหลาย
แม้ทีแรกจะจัดพิมพ์โดยไม่มีการโฆษณายิ่งใหญ่ ปัจจุบันหนังสือในชุดขายได้กว่า 15 ล้านเล่มทั่วโลก และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ กว่า 20 ภาษา เล่มสี่และเล่มห้าขึ้นอันดับหนังสือขายดีเดอะนิวยอร์กไทมส์ทันทีที่วางจำหน่าย ในบรรดางานดัดแปลงจำนวนมากมีนวนิยายขนาดสั้น ซีรีส์ทางโทรทัศน์ มหาศึกชิงบัลลังก์ ทางเอชบีโอ การดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน ตลอดจนเกมไพ่ เกมกระดานและวิดีโอเกมต่าง ๆ
สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย
คาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (Kabardino-Balkaria; Кабарди́но-Балка́рия) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย (Kabardino-Balkarian Republic;   Кабарди́но-Балка́рская Респу́блика; คาบาร์เดีย: Къэбэрдей-Балъкъэр Республикэ; คาราไช-บัลคาร์: Къабарты-Малкъар Республика) เป็นสาธารณรัฐหนึ่งของประเทศรัสเซีย ในเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 859,939 คน สาธารณรัฐมีพื้นที่ 12,500 ตารางกิโลเมตร มีเมืองหลวงคือ นัลชิค ยังมีภูเขาที่สูงที่สุดในยุโรป คือ ยอดเขาเอลบรุส ระดับความสูง 5,642 เมตร มีหิมะปกคลุมอยู่ตลอดทั้งปี
ศุฮุฟของมูซา
เบื้องหลัง
ในสองซูเราะฮ์ซึ่งลงตั้งแต่ในมักกะฮ์ มีการอ้างอิงถึง 'บันทึก หรือ ม้วนคัมภีร์' (ศุฮุฟ) ของอิบรอฮีม (และ ของมูซา) ซึ่งข้อความบางข้อความที่ได้รับการดลใจจากพระเจ้าซึ่งเขียนด้วยลายมือโดย อัครบิดร มีความหมาย สาส์นเหล่านี้อ้างถึงข้อเท็จจริงที่ว่าความจริงของสารของอัลลอฮ์มีอยู่ในการวะฮีย์แรกสุดที่ประทานแก่นบีอิบรอฮีมและนบีมูซา แม้ว่า ศุฮุฟ เป็นที่เข้าใจโดยทั่วไปว่าหมายถึง 'ม้วนคัมภีร์' แต่นักแปลหลายคน - รวมทั้ง อับดุลลอฮ์ ยูซุฟ อะลี และ มาร์มาดูก พิคทอลล์ - ได้แปลกลอนนี้ว่า "คัมภีร์ของอับราฮัมและมูซา" รวมถึงผู้แปลกุรอานในไทยก็ด้วย
อัลกุรอานกล่าวถึง
มูซา ในฐานะนบีที่ชอบธรรมของอัลลอฮ์ ได้รับการวะฮีย์มากมายตลอดช่วงชีวิตของท่าน - เนื้อหาที่สามารถมีอยู่ในศุฮุฟของมูซานี้
ตัวตน
นักวิชาการหลายคน ได้คาดเดาว่า "คัมภีร์ของมูซา" หมายถึง เตารอฮ์ หรือคัมภีร์อื่นของมูซา หรือไม่ แต่ความเชื่อของอิสลามที่ว่า เตารอฮ์ นั้น ในรูปแบบดั้งเดิมเป็นคัมภีร์ธรรมบทเดียว การเน้นที่พหูพจน์เกี่ยวกับ คัมภีร์ และไม่ใช่ คัมภีร์ ทำให้หลายๆ คน เชื่อว่าคัมภีร์เหล่านี้แตกต่างกัน นักตัฟซัรอัลกุรอาน อับดุลลอฮ์ ยูซุฟ อะลี กล่าวถึงว่า อาจเป็นการอ้างอิงถึงคัมภีร์ของชาวอิสราเอลที่สูญหายไป โดยเป็นการอ้างอิงถึง หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ หนังสือที่ไม่มีหลักฐานอ้างอิงที่อ้างถึงในพระคัมภีร์ไบเบิล ในกันดารวิถี 21:14
อย่างไรก็ตาม เป็นที่ทราบกันดีว่าชาวยิวมักจะอ้างถึงโทราห์ว่าเป็นหนังสือทั้งห้าเล่มของโทราห์ ที่โดดเด่นที่สุดคือ เฉลยธรรมบัญญัติ เล่มที่ห้า มีความแตกต่างกันในหลายๆ ด้าน และเรียกว่า 'มิชเนห์ โทราห์' ซึ่งเป็นการทบทวนโทราห์ นอกจากนี้ยังมีแนวทางโบราณที่กำหนดให้อาลักษณ์ทางศาสนาเว้นบรรทัดว่างสี่บรรทัดระหว่างหนังสือแต่ละเล่ม ประเพณีนี้ (บันทึกในคัมภีร์ทัลมุดของชาวบาบิโลน บาวา บาตรา หน้า 13) มีมาก่อนนบีมุฮัมมัดหลายร้อยปี ด้วยเหตุนี้จึงสันนิษฐานได้ว่านบีมุฮัมมัดหมายถึงหนังสือทั้งห้าของนบีมูซสตามที่พวกเขาทราบ
วัดเขาจำศีล
วัดเขาจำศีล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองโรง อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี
วัดเขาจำศีล เดิมชาวบ้านเรียกกันว่า วัดเขาพระจำศีล ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง จากเอกสารของวัดระบุว่าเป็นวัดเก่าที่สร้างขึ้นสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย กรมศิลปากรเคยนำอิฐเก่าที่สร้างอุโบสถไปพิสูจน์พบว่ามีอายุไม่ต่ำกว่า 300 ปี สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2231
วัดนี้อยู่บนเส้นทางเดินทัพจากประเทศพม่าเพื่อไปกรุงศรีอยุธยา ผ่านวัดเขาจำศีลที่หนองสาหร่ายดอนเจดีย์ ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร เมื่อคราวสงครามเก้าทัพ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เมื่อกองทัพพม่าผ่านมาประชาชนได้อพยพหนีภัยสงครามมาพักอยู่ที่บริเวณนี้ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 บริเวณเขาจำศีลเป็นที่ตั้งและเป็นสถานที่ฝึกอาวุธและส่งเสบียงของหน่วยเสรีไทยในจังหวัดกาญจนบุรี วัดอยู่ในสภาพร้างจนเมื่อ พ.ศ. 2475 หลวงพ่อกัณฑ์ เจ้าอาวาสวัดห้วยสะพาน ได้มาจำพรรษาที่วัดร้างแห่งนี้ เมื่อช่วงสงครามโลกที่เสรีไทย มาตั้งหน่วยอยู่ที่นี่ จึงมีการอพยพพระสงฆ์และประชาชนไปอยู่ที่อยู่ที่บ้านหลุมหิน วัดเขาจำศีลมีสภาพเป็นวัดร้างอีกคราวหนึ่งจน พ.ศ. 2525 พระเป้​ เปสโต (ต่อมามีสมณศักดิ์ เป็นที่พระครูกาญจนศีลาภรณ์) ได้เข้ามาพัฒนาให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่จนถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
โบราณสถานที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสมัยอยุธยา สภาพปัจจุบันทางวัดได้ปฏิสังขรณ์ส่วนบนของอุโบสถให้สามารถใช้ประกอบพิธีกรรมของสงฆ์ได้ โดยยังคงรักษาส่วนกำแพงที่เป็นของเดิมไว้ซุ้มประตูทางเข้ามีลักษณะคล้ายทรงใบหอก ส่วนเจดีย์บนยอดเขาจำศีลชำรุด จากการขุดหาของเก่าจนพังทลาย วัดได้สร้างมณฑปในบริเวณเดิม
มานานังกัล
มานานังกัล (Manananggal) คือผีหรือปีศาจชนิดหนึ่ง ตามความเชื่อของชาวฟิลิปปินส์ เป็นผีดูดเลือดหรือแวมไพร์อย่างหนึ่ง บางครั้งอาจสับสนกับอัสวังหรือวัก-วัก ซึ่งเป็นผีดูดเลือดที่น่ากลัวอย่างหนึ่งของฟิลิปปินส์
มานานังกัล เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาสวย มีปีกคล้ายค้างคาวขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ใช้สำหรับบินโฉบดูดเลือดเหยื่อ โดยศัพท์คำว่า "มานานังกัล" (manananggal) มาจากภาษาตากาล็อกคำว่า tanggal (คำเดียวกับคำว่า tanggal ในภาษามลายู) หมายถึง "ถอด" หรือ "แยก" อันหมายถึง สามารถถอดร่างหรือแยกตัวออกมาโดยไม่ตาย คล้ายกับกระสือตามความเชื่อของไทย
เรื่องราวของมานานังกัล รวมถึงอัสวังได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามวัฒนธรรมร่วมสมัยในหลายครั้ง หลายเรื่อง เช่น Manananggal ในปี ค.ศ. 1927 ภาพยนตร์เงียบ และเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องแรกของฟิลิปปินส์ หรือ Manananggal vs. Mangkukulam ในปี ค.ศ. 1960
ตำบลท่ากูบ
ท่ากูบ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอซับใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอซับใหญ่ประมาณ 12 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากูบ
การปกครอง
ตำบลท่ากูบ แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
ท่าอากาศยานนานาชาติโปขรา
ท่าอากาศยานนานาชาติโปขรา (पोखरा अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल; Pokhara International Airport, ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในโปขรา รัฐคัณฑกี ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไป 3 km ทางตะวันออกของท่าอากาศยานในประเทศแห่งเดิม ซึ่งจะค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยท่าอากาศยานนี้ ท่าอากาศยานนานาชาติโปขราถือเป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่สามของเนปาล และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 มกราคม 2023 โดยยังคงมีบริการ STOL ไปยังโจมโสม ที่จะยังคงให้บริการอยู่ที่ท่าอากาศยานแห่งเดิมอยู่ มีการคาดการณ์ว่าท่าอากาศยานแห่งนี้จะสามารถรองรับผู้โดยสารมากถึงหนึ่งล้านคนต่อปี
ประวัติศาสตร์
แนวคิดของการสร้างท่าอากาศยานนานาชาติขึ้นในโปขราเริ่มีขึ้นในปี 1971 ต่อมาในปี 1976 รัฐบาลเนปาลได้ครอบครองที่ดินสำหรับสร้างท่าอากาศยานนานาชาติขึ้นใหม่ในโปขรา ในปี 1989 องค์การความร่วมมือนานาชาติญี่ปุ่นได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับการก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใหม่นี้ อย่างไรก็ตาม โครงการนี้ถูกพับเก็บไปในที่สุด และถูกนำมาจุดประกายใหม่อีกครั้งในปี 2009 เมื่อข้อตกลงการบินทวิภาคีระหว่างอินเดียกับเนปาลได้ถูกลงนาม ในปี 2013 องค์กรการบินพลเรือนเนปาลลงนามในขึ้ตกลงกับบริษัท ไชน่าซีเอเอ็มซีเอ็นยิเนียริง (China CAMC Engineering) เพื่อเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างท่าอากาศยานนี้ การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 2016 และตั้งเป้าหมายว่าจะแล้วเสร็จในห้าปี คือในปี 2021 ด้วยงบประมาณรวม 305 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ที่ซึ่งจำนวนนี้ ธนาการการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศจีนได้ให้การกู้ยืม 215 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ภายใต้อัตราดอกเบี้ยที่ต่ำกว่า นอกจากนี้ ธนาการการพัฒนาเอเชียยังให้การกู้ยืม 37 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และมีกองทุนการพัฒนานานาชาติโอเป็กให้กู้ยืม 11 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ในปี 2020 มีการวางแผนไว้ว่าจะเปิดท่าอากาศยานนานาชาติใหม่ทั้งสองแห่งของเนปาล คือโปขราและท่าอากาศยานโคตมพุทธ พร้อมกันในวันเดียวกัน ในปี 2020 ได้มีการพบว่าเขาริเฐปณี (Rithepani Hill) ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานทางตะวันออกจะต้องถูกทำให้ราบเพื่อช่วยอากาศยานขาเข้ามายังลานบินของท่าอากาศยาน การตัดสินใจนี้ถูกชะลอลงด้วยการประท้วงของชาวบ้านในท้องที่ และการทลายเขาถูกเลื่อนออกไปจนถึงปลายปี 2022
หลังการเลื่อนการเปิดออกไปเป็นปี 2022 ในปี 2021 เจ้าหน้าที่ทางการได้ออกมาประกาศยืนยันว่าท่าอากาศยานจะเปิดสองระยะ แบ่งเป็นการบินในประเทศในเดือนมกราคม 2022 และการบินระหว่างประเทศในเดือนเมษายน 2022
ในปี 2022 มีการประกาศว่าจะทำการบินเที่ยวบินวัดระดับในเดือนตุลาคม 2022 แต่ถูกเลื่อนไปเป็นปลายเดือนพฤศจิกายน 2022 ในกลางปี 2022 องค์กรการบินพลเรือนเนปาลได้เลื่อนการเปิดออกไปเป็นเดือนธันวาคมเนื่องจากไม่สามารถหาผู้ตรวจการเที่ยวบินได้ และในวันที่ 8 สิงหาคม 2022 ได้มีการประกาศเลื่อนวันเปิดท่าอากาศยานเป็นครั้งสุดท้ายคือวันที่ 1 มกราคม 2023
ท่าอากาศยานเปิดให้บริการในวันที่ 1 มกราคม 2023 โดยมีนายกรัฐมนตรี ปุษปกมล ทาหาล เป็นผู้เดินทางมาเปิด นครโปขรายังจัดให้วันที่เปิดท่าอากาศยานนี้เป็นวันหยุดทางการหนึ่งวันเพื่อเฉลิมฉลองการเปิดท่าอากาศยานแห่งใหม่นี้ เที่ยวบินแรกที่เดินทางถึงยังท่าอากาศยานเป็นเที่ยวบินของบุดดาแอร์ ที่มีนายกรัฐมนตรีและบรรดาผู้แทนรัฐโดยสาร
การพัฒนาท่าอากาศยานดำเนินต่อทันทีหลังพิธีเปิด เนื่องจากท่าอากาศยานในเวลานั้นยังคงไม่มีส่วนศุลกากร และโกดังเชื้อเพลิง ซึ่งในตอนแรกต้องใช้การขนส่งเชื้อเพลิงทางรถบรรทุกมาจากท่าอากาศยานโปขราแห่งเดิม
สิ่งอำนวยความสะดวก
ท่าอากาศยานสร้างขึ้นภายใต้มาตรฐานระดับ 4D ของ ICAO, IATA และ FAA
สยม รามสูต
สยม รามสูต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม เขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดเชียงใหม่ โดยลงสมัครคู่กับนายอำนวย ยศสุข
ต่อมาได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรครวมไทย พร้อมกับเจริญ เชาว์ประยูร สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ และมานะ แพรสกุล และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ในปี พ.ศ. 2535 ได้เข้าร่วมงานกับพรรคสามัคคีธรรม ซึ่งนำโดย ณรงค์ วงศ์วรรณ และต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเทิดไท ในปีเดียวกันซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนชื่อมาจากพรรคสามัคคีธรรม
สยม รามสูต ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2535
สยม รามสูต สมรสกับนางทองมาก ระวิวรรณ อดีต ส.ส.หนองคาย (บุตรสาวนายชื่น ระวิวรรณ อดีต ส.ส.หนองคาย 6 สมัย) มีบุตรคนหนึ่งคือ ทรงยศ รามสูต อดีต ส.ส.หนองคาย (สมรสกับนางสิรินทร รามสูต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน สังกัดพรรคเพื่อไทย)
รามสูต เป็นสกุลพระราชทาน รัชกาลที่ 6 ลำดับที่ 0693 พระราชทานให้แก่ขุนวรพัศดุ์บรรหาร (เลี่ยน) กรมศุลการกร กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ บิดา ปู่และทวด เป็นพระยารามรณรงค์สงครามฯ บิดาคือพระยารามฯ (อ้น) ปู่คือพระยารามฯ (เกิด) ทวดคือพระยารามฯ (นาค) เขียนเป็นอักษรโรมันว่า "Ra^masuta"
เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2014
การแข่งขัน เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ ฤดูกาล 2014 เป็นการแข่งขันครังที่ 5 ของเยอรมันซูเปอร์คัพภายใต้ชื่อ เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ, การแข่งขันฟุตบอลประจำปีเข้าร่วมการแข่งขันโดยทีมแชมป์จากการแข่งขัน บุนเดิสลีกา และ เดเอ็ฟเบโพคาล ฤดูกาลที่ผ่านมา. ประกอบไปด้วย บาเยิร์นมิวนิก, ทีมชนะเลิศของ บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2013–14 และ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์, รองแชมป์ของบุนเดิสลีกา 2013–14 ทีมที่เคยเข้าชิง เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2014 รอบชิงชนะเลิศ.
ดอร์ทมุนท์เอาชนะบาเยิร์นมิวนิก 2–0 ทำให้ครองชนะเลิศเป็นสมัยที่ห้า.
ตำบลตะโกทอง
ตะโกทอง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอซับใหญ่ จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอซับใหญ่ประมาณ 12 กิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลตะโกทอง
การปกครอง
ตำบลตะโกทอง แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ
อหมู่ที่ 11 หนองประดู่พัฒนา
สแตนด์บายมี แด่เราและเพื่อน
สแตนด์บายมี แด่เราและเพื่อน (Stand by Me) เป็นภาพยนตร์ในปี 1986 กำกับโดย ร็อบ ไรเนอร์ นำแสดงโดย วิล วีตัน, คอรีย์ เฟลด์แมน, คีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์, เจอร์รี โอ คอนเนลล์ และ ริเวอร์ ฟีนิกซ์ เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวในช่วงปี 1959 ในเนื้อหาแบบการก้าวผ่านวัย โดยเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจากเรื่องสั้นของ สตีเฟน คิง เรื่อง The Body ร็อบ ไรเนอร์เล่าว่าเนื้อหาภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์ในวัยเด็กของเขาเอง
เรื่องย่อ
ในช่วงฤดูร้อน ปี 1959 ในเมืองเล็กๆ อย่าง Castle Rock ที่มีประชากรเพียง 1,281 คน เด็กชายสี่คนได้แก่ กอร์ดี้ผู้ใสซื่อ (วีตัน) คริสจอมแสบ(ฟีนิกซ์) เท็ดดี้ขี้คุย (เฟลด์แมน) และเวิร์นขี้ขลาด (โอดอนเนลล์) เดินทางออกจากบ้านเพื่อตามหาศพของเด็กชายที่หายสาบสูญไปจากเมือง ด้วยความต้องการเป็นฮีโร่ของกลุ่มและของคนในเมือง พวกเขาออกเดินทางแกะรอยเป็นเวลาสองวัน และหลังจากนั้นชีวิตพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงพวกเขาไปตลอดกาล
งานสร้างภาพยนตร์
เค้าโครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่อง สแตสด์บายมี ได้รับการตีพิมพ์ออกมาในปี 1982 ในหนังสือรวมเรื่องสั้นชื่อ Different Seasons และได้เข้าตาผู้กำกับ ร็อบ ไรเนอร์เสร็จสิ้นจากการกำกับหนังเรื่อง Sure Thing (1985) ไม่เพียงแต่บทภาพยนตร์หรือคำอนุญาตจากสตีเฟน คิง แล้ว มันเป็นกระจกที่สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของร็อบ ไรเนอร์กับผู้กำกับ คาร์ล ไรเนอร์ พ่อของเขา "ผมต้องการการยอมรับจากพ่อของผมเสมอ และผมก็รู้สึกว่าพ่อไม่เคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของผมเลย" บทก็ได้ทีมนักเขียนบทอย่าง เรย์โนลด์ กีเดียนและบรูซ เอ. อีแวนส์ ได้เปลี่ยนเนื้อหาจากเดิมที่โฟกัสไปที่เรื่องของ คริส แชมเบอร์ส (ริเวอร์ ฟินิกส์) ไปเป็นกอร์ดี (วิล วีตัน) และเรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเขากับพ่อแม่ผู้ยังติดอยู่กับการตายของแดนนี (จอห์น คูแซก) พี่ชายคนโตของครอบครัว ที่ลืมไปยังมีลูกชายอยู่อีกคน และยังเปลี่ยนปี ค.ศ. จากปี ค.ศ. 1960 ไปเป็นปี 1959
การตอบรับ
ภาพยนตร์ทุนสร้าง 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐเรื่องนี้ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986 แบบจำกัดโรง ด้วยจำนวนฉายเพียง 16 โรง ทำรายได้ในสัปดาห์แรก 242,795 ดอลลาร์สหรัฐ แต่ด้วยคำบอกเล่าแบบปากต่อปากทำให้สแตนด์บายมี ทำรายได้บนบ็อกซ์ออฟฟิสขึ้นเป็นอันดับ 1 แทนที่ Top Gun ได้สำเร็จ และทำรายได้รวมที่ 52 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเงินจำนวนดังกล่าวใน ค.ศ. 1986 นั้น เทียบเท่า 101.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน
บทวิจารณ์หนังเรื่องนี้ล้วนออกมาแต่คำชื่นชมหนังเรื่องนี้ทั้งนั้น เว้นแต่ พอลลีน นักวิจารณ์ที่ออกมาบอกว่า "น้ำมันละหุ่งที่โฮแกนดื่มจริงๆ แล้วเป็นยาถ่ายที่ช่วยถ่าย ไม่ใช่ช่วยให้อาเจียน" สตีเฟน คิงออกมาบอกว่า "เป็นหนังเรื่องแรกที่เอาผลงานของเขามาดัดแปลงและประสบความสำเร็จทุกด้าน"
จูกูลาร์ โพรเซส
จูกูลาร์ โพรเซส (jugular process) เป็นแผ่นกระดูกรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ยื่นออกมาทางด้านข้างของส่วนครึ่งหลังของปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyle) ของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ซึ่งด้านหน้าเป็นรอยเว้า เรียกว่า รอยเว้าจูกูลาร์ (jugular notch) ซึ่งประกอบเป็นส่วนหลังของจูกูลาร์ ฟอราเมน (jugular foramen)
ส่วนนี้เป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อเรคตัส แคปปิติส แลทเทอราลิส (rectus capitus lateralis)
มาร์ติน เดมป์ซีย์
มาร์ติน เอ็ดวาร์ด เดมป์ซีย์ (Martin Edward Dempsey) เป็นนายทหารยศพลเอก สังกัดกองทัพบกสหรัฐ และเป็นประธานคณะเสนาธิการร่วมกองทัพสหรัฐคนที่ 18
เดมปซีย์ในยศพลตรีเคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รับผิดชอบการควบคุมพื้นที่ภายในกรุงแบกแดด ต่อมาได้เลื่อนเป็นพลโทในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสหรัฐประจำอิรัก และเลื่อนเป็นพลเอกในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสหรัฐภาคกลาง และเสนาธิการทหารบกสหรัฐ ตามลำดับ
มาร์ติน บิซการ์รา
มาร์ติน อัลเบร์โต บิซการ์รา กอร์เนโฆ (Martín Alberto Vizcarra Cornejo; เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1963) เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวเปรูซึ่งเป็นประธานาธิบดีของประเทศเปรู ในช่วง 23 มีนาคม พ.ศ. 2561 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2566''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จะจัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2562 ในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร (ยกเว้นตำบลสระแก้วและตำบลไตรตรึงษ์)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอคลองลาน อำเภอปางศิลาทอง อำเภอคลองขลุง และอำเภอเมืองกำแพงเพชร (เฉพาะตำบลไตรตรึงษ์)
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี อำเภอบึงสามัคคี อำเภอทรายทองวัฒนา และอำเภอไทรงาม (เฉพาะตำบลหนองแม่แตง ตำบลหนองไม้กอง และตำบลไทรงาม)
อัสวัง
อัสวัง (Aswang หรือ Asuwang; มาจากรากศัพท์ภาษาสันสกฤตคำว่า "อสูร" ที่แปลว่า "ปีศาจ") เป็นผีหรือปีศาจชนิดหนึ่ง จำพวกผีดูดเลือดหรือแวมไพร์ ตามเทพปกรณัมฟิลิปปินส์ มีลักษณะคล้ายคลึงมานานังกัล ความเชื่อเรื่องอัสวังกระจายไปทั่วฟิลิปปินส์ ชาวสเปนที่เข้ามาปกครองฟิลิปปินส์ในช่วงศตวรรษที่ 16 ได้บันทึกว่าอัสวังเป็นปีศาจที่น่ากลัวที่สุดของฟิลิปปินส์ ในภูมิภาควิซายันตะวันตก มีความเชื่อเรื่องอัสวังมาก อัสวังยังมีชื่อเรียกแตกต่างกันออกไปตามภูมิภาค เช่น ติ๊ก-ติ๊ก (tik-tik), วัก-วัก (wak-wak) หรือ  ซก-ซก (sok-sok) ยกเว้นในภูมิภาคอีโลโกส ที่ไม่ได้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับอัสวัง
อัสวังอาจแบ่งได้เป็น 5 รูปแบบ โดยมาในรูปแบบของผีกินศพมนุษย์หรือผีดูดเลือด บัล-บัล มีลักษณะคล้ายผีปอบตามความเชื่อของไทย ยักษ์กินคน มนุษย์หมาป่า และหมอผี อัสวังในรูปแบบของผีปอบมีพฤติกรรมการเอาต้นกล้วยมาวางไว้แทนซากศพที่ตนได้กินไปแล้ว   อัสวังสามารถแปลงกายเป็นสัตว์ต่าง ๆ ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสุนัข และยังแปลงเป็นสัตว์อื่น ๆได้อีก เช่น แมว, นก, ค้าวคาว หรือหมู  นอกจากนี้แล้วยังชอบกินเด็กที่ยังไม่คลอดหรือเด็กทารก รวมถึงชอบกินปอดและหัวใจของมนุษย์  อัสวังบางจำพวกมีลิ้นยาวเพื่อลากเด็กที่แม่ไม่ได้ดูแลไปกิน บางจำพวกมีตัวผอมบางจนสามารถหลบหลังต้นไผ่ได้ บางจำพวกก็เคลื่อนไหวได้เร็วและเงียบ บางจำพวกก็ชอบส่งเสียงดังเพื่อให้เหยื่อตกใจกลัว ในตอนกลางวันอัสวังจะมีรูปกายแบบมนุษย์ และไม่กลัวแสงแดด บางครั้งมนุษย์ก็แต่งงานอยู่กินกับอัสวังโดยไม่รู้ตัว  อัสวังก็จะทำให้คู่ของตนกลายเป็นอัสวังไปด้วย และออกล่าเหยื่อด้วยกัน แต่จะไม่แบ่งปันอาหารให้กัน ทั้งนี้ อัสวังจะไม่ทำร้ายมนุษย์ที่เป็นเพื่อนบ้านในละแวกเดียวกัน ในภาษาฟิลิปีโนมีภาษิตว่า "Mas mabuti ang aswang kaysa sa isang magnanakaw" (อัสวังยังดีกว่าโจร) แต่หากมนุษย์คนใดรู้ตัวตนที่แท้จริงของอัสวัง อัสวังก็อาจฆ่าผู้ที่รู้เห็นได้ อัสวังกลัวกระเทียม เกลือ น้ำมนต์ ไม้กางเขน และลูกประคำ อัสวังถูกฆ่าได้ด้วยแส้หางปลากระเบน รวมถึงยังกลัวเสียงแส้แหวกอากาศอีกด้วย ส่วนการป้องกันไม่ให้อัสวังเข้าบ้าน อาจทำได้ด้วยการแขวนเครื่องรางของขลังต่าง ๆ ไว้ที่ประตูบ้าน และยังใช้ลูกปัดสีส้มสลับดำแขวนไว้กับเด็กแรกเกิดก็สามารถป้องกันอัสวังได้ การสังเกตว่าผู้ใดเป็นอัสวัง กระทำได้โดยการมองลอดหว่างขาตัวเอง หรือการสังเกตจากน้ำมันเสกของหมอผี ซึ่งหากมีอัสวังอยู่ใกล้ ๆ น้ำมันเสกนั้นจะเดือดขึ้นเอง
เรื่องราวของอัสวังที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด คือ เรื่องของมาเรีย ลาโบ ซึ่งเป็นตำนานเล่าขานที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 21 นี้ เมื่อผู้หญิงคนหนึ่งที่กลายมาเป็นอัสวัง จากชายชราสองคนที่เธอดูแลอยู่เป็นงานพิเศษเพื่อหารายได้เข้าครอบครัว นอกเหนือจากการงานของสามีของเธอซึ่งเป็นตำรวจ เมื่อเธอถูกสาปจากอัสวังสองตนนั้นให้เป็นผู้สืบทอด สามปีผ่านไป เมื่อเธอกลับจากการเป็นแม่บ้านในแคนาดา คำสาปก็เริ่มแสดงผล เธอกลายเป็นอัสวังและได้ฆ่าลูกสองคนนำไปต้มเป็นอาหารในครัว เมื่อผู้เป็นสามีกลับมาพบเห็นเรื่องสยองขวัญก็ตกใจได้ใช้มีดทำครัวฟันไปที่ใบหน้าของเธอจนเกิดเป็นแผลขนาดใหญ่ และขับไล่เธอออกจากบ้าน จากนั้นเรื่องราวของเธอก็ได้เป็นที่รู้จัก โดยเล่าว่าได้พบเห็นเธออาละวาดในวิซายาและมินดาเนา เธอออกหาเนื้อมนุษย์รวมถึงอวัยวะภายในสด ๆ กิน รวมถึงแปลงร่างเป็นอะไรก็ได้  เรื่องราวของมาเรีย ลาโบ ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์สยองขวัญในปี ค.ศ. 2015 ในชื่อเดียวกัน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา
อัลฟอนโซที่ 10 (Alfonso X; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1221 – 4 เมษายน ค.ศ. 1284) หรือ อันฟอนโซผู้ทรงปัญญา (Alfonso el Sabio) ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 1252 ถึง ค.ศ. 1284
ต้นชีวิต
อัลฟอนโซเสด็จพระราชสมภพในโตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1221 ซึ่งเป็นวันฉลองของนักบุญเคลเมนต์ เป็นพระโอรสคนโตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยากับเอลีซาเบ็ท (เบียทริซ) แห่งสวาเบีย พระมารดาของพระองค์เป็นลูกพี่ลูกน้องทางฝั่งพระบิดาของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระอัยกาอัยกีทางฝั่งพระมารดาของพระองค์คือฟิลลิพแห่งสวาเบียกับอีรีนี อันเจลีนา ไม่ค่อยมีข้อมูลว่าพระองค์ได้รับการเลี้ยงดูเช่นไร แต่พระองค์น่าจะเติบโตในโตเลโด ในช่วงเก้าปีแรกของชีวิตอัลฟอนโซเป็นทายาทในกัสติยาเพียงที่เดียวจนกระทั่งพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน พระอัยกาฝั่งพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ ทำให้พระบิดาของพระองค์รวมราชอาณาจักรกัสติยาและราชอาณาจักรเลออนเข้าด้วยกัน ทรงเริ่มต้นหน้าที่การงานด้วยการเป็นทหารภายใต้การบัญชาการของพระบิดาตอนพระชนมายุ 16 พรรษา
หลังพระเจ้าตีโบที่ 1 ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ พระบิดาของพระองค์พยายามจับอัลฟอนโซแต่งงานกับบล็องช์แห่งนาวาร์ พระธิดาของพระเจ้าตีโบ แต่ทำไม่สำเร็จ ในเวลานั้นพระองค์มีความสัมพันธ์อันหวานชื่นกับมายอร์ กิเยน เด กุซมัน ที่มีบุตรสาวให้พระองค์หนึ่งคนชื่อเบอาตริซ ในปี ค.ศ. 1240 ทรงแต่งงานกับมายอร์ กิเยน เด กุซมัน แต่ต่อมาการแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะและบุตรของทั้งคู่ถูกประกาศให้เป็นบุตรนอกสมรส ในช่วงไล่เลี่ยกัน (ค.ศ. 1240–1250) ทรงพิชิตที่มั่นหลายแห่งในอัลอันดะลุสของชาวมุสลิมเคียงข้างพระบิดา เช่น มูร์เซีย, อาลิกันเต, กาดิซ
ไวไฟ โซไซตี้
ไวไฟ โซไซตี้ (Wifi Society) เป็นละครโทรทัศน์ ประเภทละครสั้นจบในตอน แนวเรียลลิตี้ดราม่า ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี โดยเป็นเรื่องราวจากกระทู้ดังบนเว็บไซต์พันทิปดอตคอม ที่นำมาดัดแปลงเป็นละครสั้นเพื่อค้นหาคำตอบที่แท้จริงว่า ท้ายที่สุดแล้ว "เกิดอะไรขึ้นระหว่างความสัมพันธ์นั้นๆ" ออกอากาศทางช่องวันเอชดี ทุกวันอาทิตย์เวลา 15.00-16.00 น. และออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางแบงแชนแนล เวลา 20.00-21.00 น.
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา
ต้นชีวิต
ในปี ค.ศ. 1249 อัลฟอนโซแต่งงานกับโยลันดาแห่งอารากอน พระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 แห่งอารากอนกับโยลานแห่งฮังการี ซึ่งทั้งคู่หมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1246
ไวไฟ โซไซตี้
อ้างอิง
<references group="Pantip"/>
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา
การครองราชย์
อัลฟอนโซสืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาและเลออนในปี ค.ศ. 1252 ปีต่อมาทรงบุกโปรตุเกส ยึดแคว้นอัลการ์วือ พระเจ้าอาฟงซูที่ 3 แห่งโปรตุเกสยอมจำนนต่อพระองค์ แต่หลังจากยอมอภิเษกสมรสกับเบอาตริซแห่งกัสติยา บุตรสาวนอกสมรสของพระเจ้าอัลฟอนโซ พระองค์ก็ได้รับการทำข้อตกลงว่าดินแดนที่ได้มาจะกลับไปเป็นของทายาทของทั้งคู่ ในปี ค.ศ. 1261 ทรงยึดเฆเรซ ปี ค.ศ. 1263 ทรงคืนอัลการ์วือให้กษัตริย์แห่งโปรตุเกสและลงนามในสนธิสัญญาบาดาโฆซ (ค.ศ. 1267)
ปี ค.ศ. 1254 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 ลงนามในสนธิสัญญาพันธมิตรกับพระเจ้าเฮนรีที่ 3 กษัตริย์แห่งอังกฤษและดยุคแห่งอากีแตน ทรงสนับสนุนพระองค์ในการทำสงครามกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในปีเดียวกันเลโอนอร์แห่งกัสติยา พระขนิษฐาต่างพระมารดาของพระเจ้าอัลฟอนโซแต่งงานกับเอ็ดเวิร์ด ทายาทในบัลลังก์อังกฤษ ซึ่งทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซสละการอ้างสิทธิ์ทั้งหมดในดัชชีกัสกอญซึ่งทรงได้สิทธิ์มาจากการอภิเษกสมรสกับเอเลนอร์แห่งอังกฤษของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา
การสืบทอดตำแหน่งที่เป็นปัญหา
เฟร์นันโด เด ลา เซร์ดา พระโอรสคนโตและทายาทในบัลลังก์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1275 ในบิยาร์เรอัลขณะกำลังเผชิญหน้ากับการรุกรานครั้งใหม่ของชาวแอฟริกาเหนือในอันดาลูซิอา
ตามกฎปฏิบัติของกัสติยา หากพระโอรสคนแรกสิ้นพระชนม์ สิทธิ์ในการสืบทอดบัลลังก์จะตกเป็นของพระโอรสคนที่สองคือซันโช ทว่ากฎแบบโรมันให้การสืบทอดตำแหน่งตกเป็นของบุตรชายของเฟร์นันโด เด ลา เซร์ดา
กษัตริย์เอนเอียงไปทางกฎที่เข้าข้างซันโชซึ่งการทำสงครามกับผู้รุกรานชาวอิสลามทำให้พระองค์โดดเด่นขึ้นมา แต่แรงกดดันจากโยลันดา พระมเหสี กับพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระมาตุลาของบุตรชายของเฟร์นันโด บีบให้พระองค์ต้องหาวิธีชดเชยให้กับทั้งคู่ ซันโซหันมาเผชิญหน้ากับพระบิดาเมื่อพระองค์พยายามสร้างราชอาณาจักรในฆาเอนให้อัลฟอนโซ เด ลา เซร์ดา บุตรชายคนโตของทายาทคนเดิม
สุดท้ายอินฟันเตซันโชกับขุนนางจำนวนมากของราชอาณาจักรก่อกบฏริบอำนาจมาจากพระเจ้าอัลฟอนโซ แต่ไม่ได้ครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์ มีเพียงเซบิยา, มูร์เซีย และบาดาโฆซที่ยังคงภักดีต่อพระมหากษัตริย์พระองค์เดิม พระเจ้าอัลฟอนโซสาปแช่งพระโอรสที่ทรงตัดชื่อออกจากพินัยกรรม พระองค์สิ้นพระชนม์ในเซบิยาในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1284 แม้ซันโชจะถูกตัดชื่อออกจากพินัยกรรม แต่ก็ได้รับการสวมมงกุฎในโตเลโดในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1284
การแต่งงานและทายาท
ก่อนแต่งงานกับโยลันดาแห่งอารากอน ได้มีการพูดคุยเรื่องการแต่งงานของพระองค์มาแล้วสองครั้งในช่วงวัยรุ่น ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1234 กับเจ้าหญิงบล็องช์แห่งนาวาร์ (หรือแห่งช็องปาญ) พระธิดาของพระเจ้าตีโบที่ 1 แห่งนาวาร์ ต่อมากับฟีลิปแห่งปงตีเยอ น้องสาวของพระราชินีฌาน พระมารดาเลี้ยง แต่สุดท้ายในปี ค.ศ. 1240 การแต่งงานของพระองค์กับโยลันดาได้บรรลุข้อตกลง
จากการแต่งงานในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1246 ในบายาโดลิดกับพระราชินีโยลันดาแห่งอารากอน พระธิดาของพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิต ทรงมีพระโอรสธิดาด้วยกันหลายคน คือ
ช่องประสาทกล้ามเนื้อลิ้น
ช่องประสาทกล้ามเนื้อลิ้น (hypoglossal canal) เป็นช่องหรือคลองที่อยู่ในกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ของกะโหลกศีรษะ
กายวิภาคศาสตร์
ช่องนี้เป็นทางผ่านของเส้นประสาทกล้ามเนื้อลิ้น หรือเส้นประสาทสมองคู่ที่ 11 จากจุดทางเข้าใกล้ๆ กับเมดัลลา ออบลองกาตา (medulla oblongata) ไปยังทางออกจากฐานของกะโหลกศีรษะใกล้ๆ กับจูกูลาร์ ฟอราเมน ช่องนี้ทอดตัวอยู่ในรอยต่อเอพิไฟซิส (epiphyseal junction) ระหว่างส่วนเบซิออกซิปุท (basiocciput) และจูกูลาร์ โพรเซสของกระดูกท้ายทอย
ทฤษฎีบทบาทเกี่ยวกับการพูด
ไม่นานมานี้มีงานวิจัยที่พยายามอธิบายความสามารถในการพูดที่เกี่ยวข้องกับช่องประสาทกล้ามเนื้อลิ้น นักวิจัยพบว่าพวกโฮโมนิดส์ที่มีชีวิตอยู่เมื่อ 2 ล้านปีมาแล้วมีขนาดของช่องนี้เท่ากับลิงชิมแพนซีในปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์จึงสรุปว่าเอปเหล่านั้นไม่สามารถพูดได้ ในขณะที่ H. sapiens เมื่อประมาณ 400,000 ปีมาแล้วมีขนาดช่องนี้เท่ากับมนุษย์ปัจจุบัน จึงสันนิษฐานว่ามนุษย์ในสมัยนั้นน่าจะมีความสามารถในการพูด แต่อย่างไรก็ตามการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับไพรเมตหลายๆ ชนิดเมื่อเร็วๆ นี้ให้ผลสรุปว่าขนาดของช่องและการพูดไม่มีความเกี่ยวข้องระหว่างกัน
เดย์บายเดย์ (อีพี)
เดย์ บาย เดย์ เป็นมินิอัลบั้มลำดับที่ 4 ของเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ ที-อารา ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 โดย คอร์คอนเทนส์มีเดีย
เบื้องหลัง
เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2012 คอร์คอนเทนส์มีเดีย ประกาศว่าจะปล่อย อีพี ใหม่ชื่อว่า "เดย์ บาย เดย์" มิวสิควีดีโอของเพลงนี้ถูกสร้างเป็นลักษณะภาพยนตร์ 2 ตอน ตอนแรกความยาว 15 นาที และตอนที่สองความยาว 8 นาที โดยมีเค้าโครงเรื่องมาจากภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง แมดแม็กซ์ ที่ว่าด้วยโลกในยุคดิสโทเปีย
ฮิซาชิบูริโนะลิปกลอส
ฮิซาชิบูริโนะลิปกลอส เป็นซิงเกิลลำดับที่ 60 ของกลุ่มศิลปินไอดอล เอเคบีโฟร์ตีเอต วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ซึ่งมีเอริอิ ชิบะเป็นเซ็นเตอร์หรือนักร้องนำของซิงเกิลนี้
ซิงเกิลนี้ยังติดอันดับชาร์ตซิงเกิลประจำสัปดาห์ของ Oricon หลังจากเปิดตัว
เบื้องหลังและการเผยแพร่
วันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ได้มีการเผยแพร่ข้อมูลอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับซิงเกิลนี้ โดย AKB48 ร่วมมือกับโชว์รูมซึ่งเป็นบริการสตรีมมิ่งในญี่ปุ่น เพื่อคัดเลือกสมาชิกที่จะเข้าร่วม B-side โดยประกาศผลในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2022
อัยมัน อัลมัษลูษี
อัยมัน อัลมัษลูษี (เกิดวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวตูนิเซีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับอัล-อะดาเลาะห์ และเป็นกัปตันของทีมชาติตูนิเซีย เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดของตูนิเซียและหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดของแอฟริกา เขามีความโดดเด่นในด้านการเล่นบอลด้วยเท้าในกรอบเขตโทษ
อัลมัษลูษีพาทีมชาติตูนิเซียชนะเลิศแอฟริกาเนชันส์แชมเปียนชิป 2011 ซึ่งจัดขึ้นที่ซูดาน ต่อมาในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 เขาติดทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ นอกจากนี้ในซีเอเอฟแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007 เขาเก็บคลีนชีตส์ให้กับสโมสรต้นสังกัดได้หลายนัด แม้ว่าในตอนนั้นเขาจะมีอายุเพียง 23 ปีก็ตาม
ที-อาราเจแปนทัวร์ 2013: เทรเชอร์ บ็อกซ์
รายการการแสดง
โชว์หลัก
เซ็ต 1
อัยมัน อัลมัษลูษี
ทีมชาติ
ตูนิเซีย
ที-อาราเจแปนทัวร์ 2013: เทรเชอร์ บ็อกซ์
รายการการแสดง
เซ็ต 2
เซ็ต 3
เซ็ต 4
ทะเลสาบเผวา
ทะเลสาบเผวา หรือ ทะเลสาบเฟวา (फेवा ताल, ; Phewa Lake) เป็นทะเลสาบน้ำจืดในประเทศเนปาล ตั้งอยู่ทางใต้ของที่ราบสูงโปขรา กินพื้นที่ของโปขรา, บางส่วนของสราณโกฏ และ กาสกิโกฏ ทะเลสาบรับน้ำจากลำธารและมีเขื่อนควบคุมปริมาณน้ำอยู่หนึ่งจุด จึงจัดว่าทะเลสาบนี้เป็นทะเลสาบน้ำจืดกึ่งธรรมชาติ ทะเลสาบเผวาถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคัณฑกีประเทศ และเป็นอันดับสองของประเทศเนปาล รองจากทะเลสาบรารา นอกจากนี้ยังเป็นทะเลสาบที่เป็นที่นิยมเดินทางมาท่องเที่ยวมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศเนปาล ทะเลสาบเผวาตั้งอยู่ที่ความสูง 742 m จากระดับน้ำทะเล และกินพื้นที่ 5.7 km2 มีความลึกเฉลี่ยราว 8.6 m และจุดลึกสุดมีความลึก 24 m ปริมาตรน้ำที่รับได้ของทะเลสาบมากสุดอยู่ที่ราว 43000000 m3 ห่างออกไปจากทะเลสาบ 28 กิโลเมตร เป็นพื้นที่ของเทือกเขาอันนปูรณะ
ทะเลสาบเป็นที่รู้จักเพราะเงาสะท้อนของเขามาฉาปูฉเร และยอดเขาอื่น ๆ ของทั้งอันนปูรณะ และ ธาวลคีรี ที่สะท้อนในทะเลสาบ ใจกลางของทะเลสาบเป็นที่ตั้งของเกาะที่มีวิหารตาลพาราหี (Tal Barahi Temple) ตั้งอยู่
ที่มา
ผลการวิเคราะห์ตะกอนในทะเลสาบพบว่าทะเลสาบมีอายุราว 12640 - 12025 ปีก่อนคริสต์กาล กระนั้น เป็นที่ยอมรับกันว่าทะเลสาบก่อตัวขึ้นในราว 13000 ปีก่อนคริสต์กาล
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 1983 (1983 Men's South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน จัดขึ้นในเมืองเซาเปาลู, ( บราซิล) ในปี 1983 (พ.ศ. 2526)
ทะเลสาบเผวา
เศรษฐกิจ
กิจกรรมกีฬาทางน้ำในทะเลสาบเผวาเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวของโปขรา นอกจากนี้ ชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบยังได้รับการพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่รู้จักกันในชื่อเลกซายด์ ซึ่งมีโรงแรม ภัตตาคาร และร้านนั่งดื่มสำหรับนักท่องเที่ยวจำนวนมากเปิดให้บริการ สายน้ำขาออกของทะเลสาบยังใช้สำหรับการผลิตกระแสไฟฟ้า โดยมีโรงผลิตไฟฟ้าตั้งอยู่ที่ 1.5 km ทางใต้ของทะเลสาบ บางส่วนของทะเลสาบยังใช้งานเป็นพื้นที่สำหรับการเลี้ยงประมงในกระชัง
จอมราชันบัลลังก์อมตะ
จอมราชันบัลลังก์อมตะ เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-แฟนตาซีของเกาหลีใต้ปี 2020 นำแสดงโดย อี มิน-โฮ, คิม โก-อึน, Woo Do-hwan, Kim Kyung-nam, Jung Eun-chae และ Lee Jung-jin   เขียนบทโดย Kim Eun-sook และผลิตโดย Hwa&Dam Pictures และบริษัทแม่ Studio Dragon ซีรีส์นี้ฉายรอบปฐมทัศน์ทาง เอสบีเอส ทีวี และ เน็ตฟลิกซ์ สำหรับผู้ชมทั่วโลกเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2020
ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในซีรีส์ที่คาดว่าจะมาแรงที่สุดในช่วงครึ่งแรกของปี เนื่องด้วยนักแสดง บทละคร การประชาสัมพันธ์และงบประมาณการผลิตที่มหาศาล ซีรีส์นี้จึงสร้างสถิติเรตติ้งละครสูงสุดในวันศุกร์และวันเสาร์ของ เอสบีเอส ใน ค.ศ. 2020 โดยยังคงครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชาร์ตละคร Wavve รายสัปดาห์เป็นเวลาแปดสัปดาห์ติดต่อกัน และถูกจัดให้เป็นซีรีส์ละครเกาหลีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดใน เน็ตฟลิกซ์ ในอินเดีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์ และเป็นหนึ่งในสองอันดับแรกในสหรัฐอเมริกา ซีรีส์เรื่องนี้ได้รับบทวิจารณ์ที่หลากหลายและเรตติ้งผู้ชมทีวีในประเทศที่ต่ำกว่าที่คาดในตอนต่อ ๆ มา   โดยสื่อระบุว่าเป็นการแข่งขันจากแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งและการวิจารณ์บทละคร การผลิต และประเด็นโต้เถียงต่าง ๆ
โจฮอง
เฉา ฟาง (ฮกเกี้ยน: โจฮอง; ค.ศ. 232–274) พระนามรองว่า หลานชิง (蘭卿) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งรัฐเฉาเว่ย์ (曹魏; ฮกเกี้ยน: โจวุย) ในช่วงสามก๊กของประวัติศาสตร์จีน เป็นพระโอรสบุญธรรมของเฉา รุ่ย (曹叡; ฮกเกี้ยน: โจยอย) จักรพรรดิพระองค์ที่ 2 ของรัฐเฉาเว่ย์ ครองราชย์ต่อจากเฉา รุ่ย ตั้งแต่ ค.ศ. 239 จนถูกซือหม่า ชือ (司馬師; ฮกเกี้ยน: สุมาสู) ผู้สำเร็จราชการ ถอดออกจากราชสมบัติใน ค.ศ. 254
ภูมิหลัง
ภูมิหลังเกี่ยวกับพระกำเนิดของเฉา ฟาง นั้นยังสรุปไม่ได้ เอกสาร เว่ย์ชื่อชุนชิว (魏氏春秋) ว่า เฉา ฟาง เป็นพระโอรสของเฉา ข่าย (曹楷) ผู้ดำรงตำแหน่งเริ่นเฉิงหวัง (任城王; "องค์ชายเริ่นเฉิง") แต่จักรพรรดิเฉา รุ่ย ทรงรับเฉา ฟาง เป็นพระโอรสบุญธรรมตั้งแต่เฉา ฟาง ยังเยาว์ และจักรพรรดิเฉา รุ่ย ทรงตั้งเฉา ฟาง เป็นฉีหวัง (齐王; "องค์ชายฉี") ใน ค.ศ. 235
ราว ค.ศ. 239 จักรพรรดิเฉา รุ่ย ประชวร และตกลงพระทัยจะมอบราชสมบัติให้เฉา ฟาง สืบต่อ จึงทรงตั้งคณะผู้สำเร็จราชการให้คอยอภิบาลเฉา ฟาง ประกอบด้วย พระญาติ คือ เฉา อฺวี่ (曹宇) กับเฉา จ้าว (曹肇) และขุนนาง คือ เซี่ยโหฺว เซี่ยน (夏侯獻) กับฉิน หล่าง (秦朗) แต่เฉา จ้าว กับเซี่ยโหฺว เซี่ยน ขัดแย้งกับหลิว ฟ่าง (劉放) และซุน จือ (孫資) ขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิเฉา รุ่ย หลิว ฟ่าง กับซุน จือ ทูลจักรพรรดิเฉา รุ่ย ให้ถอดเฉา อฺวี่, เฉา จ้าว, และฉิน หล่าง ออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ และตั้งเฉา ฉฺว่าง (曹爽; ฮกเกี้ยน: โจซอง) ผู้เป็นพระญาติ และซือหม่า อี้ (司馬懿; ฮกเกี้ยน: สุมาอี้) ผู้เป็นขุนนาง เป็นคณะผู้สำเร็จราชการชุดใหม่แทน
ราวครึ่งเดือนให้หลัง จักรพรรดิเฉา รุ่ย ประชวรหนัก ประทับอยู่บนพระที่ ไม่อาจเสด็จออกว่าราชการได้ รับสั่งให้ซือหม่า อี้ เข้าเฝ้าถึงห้องพระบรรทม ทรงฝากฝังเฉา ฟาง ไว้กับซือหม่า อี้ ให้เฉา ฟาง นับถือซือหม่า อี้ เสมือนเป็นบิดา พร้อมทรงตั้งเฉา ฟาง เป็นรัชทายาท วันเดียวกันนั้น จักรพรรดิเฉา รุ่ย เสด็จสวรรคต เฉา ฟาง จึงขึ้นครองราชย์ต่อ เวลานั้น เฉา ฟาง มีพระชนม์ราว 9 ชันษา
การครองราชย์
เนื่องจากเฉา ฟาง ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ รัชกาลของเฉา ฟาง จึงดำเนินไปผ่านคณะผู้สำเร็จราชการที่ประกอบด้วยเฉา ฉฺว่าง กับซือหม่า อี้ กระทั่งซือหม่า อี้ ยึดอำนาจทางการเมืองจากเฉา ฉฺวั่ง ได้ใน ค.ศ. 249 ซือหม่า อี้ จึงได้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว ครั้นซือหม่า อี้ เสียชีวิตใน ค.ศ. 251 ซือหม่า ชือ บุตรของซือหม่า อี้ ก็เข้าสืบตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อ จักรพรรดิเฉา ฟาง ทรงพยายามจะนำอำนาจปกครองกลับคืนมาจากผู้สำเร็จราชการ แต่ไม่สำเร็จ และซือหม่า ชือ ถอดจักรพรรดิเฉา ฟาง ออกจากราชสมบัติ
ช่วงแรก เฉา ฉฺว่าง กับซือหม่า อี้ บริหารอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการร่วมกัน แต่ภายหลัง เฉา ฉฺว่าง พยายามถอดซือหม่า อี้ ออกจากอำนาจ โดยให้ซือหม่า อี้ ไปดำรงตำแหน่งชั้นสูงที่มีอำนาจแต่ในนามแทน เฉา ฉฺว่าง จึงได้ใช้อำนาจผู้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว และตั้งคนสนิทของตน เช่น เติ้ง หยาง (鄧颺), หลี่ เชิ่ง (李勝), เหอ ย่าน (何晏), และติง มี่ (丁謐) ขึ้นเป็นขุนนางผู้ใหญ่
ระหว่างนั้น ใน ค.ศ. 243 จักรพรรดิเฉา ฟาง เสกสมรสกับเจินชื่อ (甄氏; แปลว่า "นางเจิน") หลานสาวของเจิน หย่าน (甄儼) พระอนุชาของเจินโฮ่ว (甄后) พระอัยยิกาของเฉา ฟาง เจินชื่อได้รับแต่งตั้งเป็นพระมเหสีเรียก หฺวายหฺวังโฮ่ว (懷皇后)
ใน ค.ศ. 244 เฉา ฉฺว่าง นำทัพไปตีฮั่นจง (漢中; ฮกเกี้ยน: ฮันต๋ง) เมืองชายแดนของรัฐฉู่ฮั่น (蜀漢; ฮกเกี้ยน: จ๊กฮั่น) แม้ผลการรบจะไม่แพ้ไม่ชนะ แต่กองทัพของเฉา ฉฺว่าง ประสบความสูญเสียอย่างหนัก ประกอบกับขาดเสบียง จึงต้องถอยกลับไป แม้จะไม่สามารถมีชัยในสมรภูมิได้ดังหวัง แต่เฉา ฉฺว่าง ก็ยังมีอำนาจมั่นคงในฐานะผู้สำเร็จราชการต่อไป
ครั้น ค.ศ. 247 ซือหม่า อี้ ลาออกจากราชการ อ้างเหตุป่วย
ใน ค.ศ. 249 ขณะที่จักรพรรดิเฉา ฟาง กับผู้สำเร็จราชการเฉา ฉฺว่าง ออกนอกพระนครลั่วหยาง (洛阳; ฮกเกี้ยน: ลกเอี๋ยง) ไปยังสุสานเกาผิง (高平陵) เพื่อเซ่นไหว้พระศพของจักรพรรดิเฉา รุ่ย นั้น ซือหม่า อี้ ระดมกำลังกลุ่มผู้ต่อต้านเฉา ฉฺว่าง เข้ายึดพระนคร แล้วอ้างพระเสาวนีย์ของกัวหฺวังโฮ่ว (郭皇后) พระมเหสีของจักรพรรดิเฉา รุ่ย ออกประกาศประณามเฉา ฉฺว่าง ว่า ฉ้อราษฎร์บังหลวง และเรียกร้องให้ถอดเฉา ฉฺว่าง กับญาติพี่น้อง ออกจากอำนาจ เฉา ฉฺว่าง ยอมคืนอำนาจเมื่อซือหม่า อี้ สัญญาว่า จะให้เฉา ฉฺว่าง คงอยู่ในบรรดาศักดิ์ตามเดิม แต่ไม่ช้าหลังได้อำนาจจากเฉา ฉฺว่าง แล้ว ซือหม่า อี้ ก็ให้ประหารเฉา ฉฺว่าง ทั้งโคตรด้วยข้อหากบฏ ทำให้ซือหม่า อี้ ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแต่ผู้เดียว เหตุการณ์นี้เรียกว่า อุบัติการณ์ที่สุสานเกาผิง (高平陵之變)
เมื่อได้อำนาจแล้ว ซือหม่า อี้ ก็ใช้อำนาจนั้นขจัดคู่แข่งทางการเมืองจนสิ้น กลุ่มผู้สนับสนุนซือหม่า อี้ บีบให้จักรพรรดิเฉา ฟาง ประทานบำเหน็จเก้าอย่าง (九錫) ให้แก่ซือหม่า อี้ แต่ซือหม่า อี้ ทำทีปฏิเสธ นอกจากนี้ ซือหม่า อี้ ยังใช้อำนาจปราบปรามการทุจริตในวงราชการ และเกื้อหนุนขุนนางสุจริตหลายคน ทำให้ระบบราชการสะอาดขึ้นกว่ายุคเฉา ฉฺว่าง
ใน ค.ศ. 249 นั้นเอง หวัง หลิง (王淩) ผู้ปกครองเมืองโช่วชุน (壽春) พยายามยึดอำนาจจากซือหม่า อี้ แต่ไม่สำเร็จ เพราะลูกน้อง คือ หฺวัง หฺวา (黃華) กับหยาง หง (楊弘) นำแผนการมาแถลงแก่ซือหม่า อี้ ทำให้ซือหม่า อี้ ยกทัพไปยึดเมืองโช่วชุนได้ก่อนที่หวัง หลิง จะดำเนินการสำเร็จ ซือหม่า อี้ สัญญาจะอภัยโทษให้หวัง หลิง ทำให้หวัง หลิง ยอมจำนน แต่ภายหลัง ก็บีบให้หวัง หลิง ฆ่าตัวตาย ทั้งประหารครอบครัวกับบริวารของหวัง หลิง ทั้งสิ้น
ปีเดียวกันนั้น ซือหม่า อี้ ถึงแก่กรรม บุตรชาย คือ ซือหม่า ชื่อ จึงสืบอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิเฉา ฟาง
การพ้นจากราชสมบัติ
ใน ค.ศ. 252 จักรพรรดิซุน เฉฺวียน (孫權; ฮกเกี้ยน: ซุนกวน) แห่งรัฐตงอู๋ (東吳; ฮกเกี้ยน: ตังง่อ) สิ้นพระชนม์ ซือหม่า ชื่อ อาศัยโอกาสนี้นำทัพไปตีรัฐตงอู๋ แต่แพ้
ปีรุ่งขึ้น ซือหม่า ชื่อ นำทัพไปรัฐตงอู๋อีกครั้ง ครั้งนี้ ซือหม่า ชื่อ มีชัยเหนือจูเก๋อ เค่อ (諸葛恪; ฮกเกี้ยน: จูกัดเก๊ก) ผู้สำเร็จราชการรัฐตงอู๋ ซือหม่า ชื่อ จึงมีชื่อเสียงขึ้นในด้านการทหาร
ครั้น ค.ศ. 254 ซือหม่า ชื่อ พยายามรวบอำนาจในราชสำนัก และสงสัยว่า จักรพรรดิเฉา ฟาง กับขุนนางหลี่ เฟิง (李豐) กำลังร่วมกันกำจัดตน ซือหม่า ชื่อ จึงเรียกหลี่ เฟิง มาไต่สวน แต่หลี่ เฟิง ไม่ยอมเปิดเผยว่า ทูลสิ่งใดต่อจักรพรรดิเฉา ฟาง บ้าง ซือหม่า ชื่อ จึงเอาด้ามดาบตีหลี่ เฟิง ถึงแก่ความตาย แล้วสั่งประหารคนสนิทของหลี่ เฟิง คือ เซี่ยโหฺว เสฺวียน (夏侯玄; ฮกเกี้ยน: แฮหัวเทียน) กับจาง จี (張緝) พร้อมครอบครัว ในข้อหากบฏ นอกจากนี้ ซือหม่า ชื่อ ยังบีบให้จักรพรรดิเฉา ฟาง ถอดจางหฺวังโฮ่ว (張皇后) พระมเหสีซึ่งเป็นธิดาของจาง จี ออกจากตำแหน่ง แล้วตั้งหวังชื่อ (王氏; ฮกเกี้ยน: อองสี; แปลว่า "นางหวัง/ออง") ขึ้นเป็นพระมเหสีพระองค์ใหม่ ทำให้จักรพรรดิเฉา ฟาง คับแค้นพระทัย
กีฬาฟุตบอลและฟุตซอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน
กีฬาฟุตบอลและฟุตซอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน โดยการแข่งขันฟุตบอลเริ่มแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 ที่สิงคโปร์ และจัดแข่งขันในอีกครั้งหนึ่งในครั้งถัดมา
ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2018 ฟีฟ่า นั้นได้ออกประกาศว่าจะนำกีฬาฟุตซอลเข้ามาแข่งขันแทนฟุตบอล ใน การแข่งขันในปี 2018 ที่ บัวโนสไอเรส และในปี ค.ศ. 2020 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล ได้ประกาศที่จะนำการแข่งขันฟุตซอลมาแข่งขันอีกครั้งในปี ค.ศ. 2022
โจฮอง
การพ้นจากราชสมบัติ
ในปีนั้นเอง ผู้สนับสนุนจักรพรรดิเฉา ฟาง ทูลเสนอให้ทรงประหารซือหม่า เจา (司馬昭; ฮกเกี้ยน: สุมาเจียว) น้องชายของซือหม่า ชื่อ ขณะที่ซือหม่า เจา มาเข้าเฝ้าในพระราชวัง จะได้ยึดกองกำลังของซือหม่า เจา เอามาต่อสู้กับซือหม่า ชื่อ ชิงอำนาจกลับคืนมาเป็นของจักรพรรดิ แต่จักรพรรดิเฉา ฟาง ทรงประหวั่นและไม่กล้าลงมือ ทำให้แผนการรั่วไหลไปถึงซือหม่า ชื่อ ซือหม่า ชื่อ จึงถอดจักรพรรดิเฉา ฟาง ออกจากราชสมบัติ ลงเป็นฉีหวังดังเดิม แล้วยกเฉา เหมา (曹髦; ฮกเกี้ยน: โจมอ) พระญาติ ขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่
ปลายพระชนม์
เมื่อถูกถอดลงเป็นฉีหวังแล้ว เฉา ฟาง ต้องทรงย้ายไปประทับที่อำเภอเหอเน่ย์ (河內郡)
ต่อมาใน ค.ศ. 265 ซือหม่า หยาน (司馬炎; ฮกเกี้ยน: สุมาเอี๋ยน) บุตรของซือหม่า เจา ยึดราชสมบัติจากจักรพรรดิเฉา ฮฺวั่น (曹奐; ฮกเกี้ยน: โจฮวน) และถอดเจ้านายสกุลเฉา ซึ่งรวมถึงเฉา ฟาง ลงเป็นขุนนางบรรดาศักดิ์กง (公)
ครั้น ค.ศ. 274 อดีตจักรพรรดิเฉา ฟาง สิ้นพระชนม์ ได้รับพิธีศพตามฐานะขุนนางชั้นกง แทนที่จะเป็นพระราชพิธีศพอย่างจักรพรรดิ และได้รับบรรดาศักดิ์ว่า "เช่าหลิงลี่กง" (邵陵厲公)
ไม่ปรากฏว่า เฉา ฟาง มีพระโอรสธิดาหรือไม่
การเสริมสร้างกองทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การเสริมสร้างกองทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นแนวโน้มที่สังเกตได้ชัด แม้ไม่จำเป็นที่ว่าจะต้องมีเจตจำนงทางการเมืองในการพัฒนาประสิทธิภาพกองทัพเสมอไป ปรากฏการณ์ดังกล่าวมีผู้อธิบายว่ามาจากหลายปัจจัย รวมทั้งเพื่อปกป้องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของประเทศ การพึ่งพาตัวเองที่เพิ่มขึ้นหลังสหรัฐลดอิทธิพลในภูมิภาค ความตึงเครียดทั้งในประเทศและรหว่างประเทศ ตลอดจนความจำเป็นต้องเปลี่ยนยุทโธปกรณ์ที่ตกทอดมาตั้งแต่สมัยอาณานิคมให้ทันสมัย แต่ยังมีปัจจัยที่ไม่เกี่ยวข้องทางทหารรวมอยู่ด้วย เช่น เพื่อเสริมสร้างเกียรติภูมิของชาติ และการทุจริตทางการเมือง เป็นต้น
ประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เกือบทุกประเทศปรับปรุงกองทัพให้ทันสมัยตั้งแต่ปี 2518 ซึ่งเป็นปีสิ้นสุดของสงครามเวียดนาม และดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะช้าลงบ้างหลังวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ในช่วงนี้ จำนวนกำลังพล รถถัง ยานลำเลียงพลหุ้มเกราะ (APC) ฮาวอิตเซอร์พิสัยกลาง เรือติดขีปนาวุธ เฮลิคอปเตอร์รบ และเครื่องบินรบเพิ่มจำนวนขึ้นและได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยขึ้น อย่างไรก็ดี ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่า สถานการณ์ยังไม่เข้ากับบทนิยามของการแข่งขันในทางอาวุธ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีงบประมาณด้านกลาโหมเพิ่มขึ้นในรูปตัวเงิน และเป็นภูมิภาคที่มีรายจ่ายดังกล่าวเพิ่มขึ้นเร็วที่สุดในโลก อย่างไรก็ดี รายจ่ายดังกล่าวเมื่อคิดเป็นสัดส่วนต่อจีดีพีประเทศนั้น ๆ แล้วส่วนใหญ่ยังคงที่ นักวิเคราะห์บางคนอ้างกรณีพิพาททะเลจีนใต้เป็นแรงจูงใจของการสะสมกำลังทหารในคริสต์ศตวรรษที่ 21 แต่บางคนแย้งว่า รายจ่ายทางทหารของประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต่อหัวยังคงที่ และยุทโธปกรณ์ของหลายประเทศเปลี่ยนแปลงค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับการทดแทนยุทโธปกรณ์เก่าที่ปลดระวาง
ภาพรวมของภูมิภาค
แนวโน้มการปรับปรุงกองทัพให้ทันสมัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่สังเกตได้ ได้แก่ การยกระดับเทคโนโลยี เช่น การซื้อกระสุนนำวิถี และการลงทุนในด้านการบังคับบัญชา การควบคุม การสื่อสารและการประมวลผลคอมพิวเตอร์ ตลอดจนระบบข่าวกรอง สอดแนม ลาดตระเวน (C4ISR) เครื่องบินรบหลายบทบาท เครื่องบินลาดตระเวนสมุทร ขีปนาวุธสมัยใหม่ (รวมทั้งขีปนาวุธต่อสู้เรือ ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศพ้นวิสัยการมองเห็น ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น ขีปนาวุธพื้นสู่พื้นทางยุทธวิธี) ระบบปืนใหญ่สมัยใมห่ เรือดำน้ำและเรือรบที่มีเครื่องมือิเล็กโทรนิกส์ใหม่และขีปนาวุธต่อสู้เรือ เช่น ขีปนาวุธสกั๊ด เครื่องบินขับไล่เจ็ตแบบล่าสุด มิก 29, เอฟ16, เอฟ18 และซู27 ระบบ MRLS และเรือฟิรเกตสมัยใหม่ที่มีขีปนาวุธฮาร์พูนและเอ็กโซเซ็ตได้แพร่หลายมากขึ้น อย่างไรก็ดี ไม่น่ามีชาติใดในภูมิภาคที่สามารถรับแนวคิดการปฏฺัวัติในกิจการทหาร (Revolution in military affairs, RMA) ได้ เนื่องจากทรัพยากรทางทหาร เทคโนโลยีและผู้เชี่ยวชาญจำนวนจำกัด เกือบทุกประเทศพัฒนาขีดความสามารถตามแบบ ส่วนชาติที่เป็นกลุ่มเกาะพัฒนาการวางกำลังพลอย่างรวดเร็ว (rapid deployment) กองทัพเรือส่วนใหญ่พยายามชดเชยจุดอ่อนในมาตรการรับมือทุ่นระเบิด การสอดแนมสมุทร การลาดตระเวนนอกชายฝั่งและขีดความสามารถต่อสู้เรือดำน้ำ แนวโน้มสำคัญอีกอย่างหนึ่งได้แก่การซื้อเครื่องบินขับไล่ขั้นสูง โดยสิงคโปร์เป็นชาติแรกที่ใช้เครือ่งบินขับไล่เจ็ตรุ่นที่ 4
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นภูมิภาคที่มีรายจ่ายทางทหารเพิ่มขึ้นเร็วที่สุดในโลกระหว่างปี 2552 ถึง 2561 ระหว่างปี 2552 ถึง 2561 รายจ่ายในภูมิภาคเพิ่มขึ้นร้อยละ 33 จาก 30,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็น 41,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (คิดมูลค่าดอลลาร์สหรัฐปี 2560) สัดส่วนการนำเข้าอาวุธของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เทียบกับโลกเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 5.8 ในช่วงปี 2542–50 เป็นร้อยละ 8.1 ในช่วง 2542–61   อำนาจทางทหารของจีนที่เพิ่มขึ้นและความก้าวร้าวในทะเลจีนใต้มักอ้างว่าเป็นแรงจูงใจของการเพิ่มงบประมาณทางทหารในช่วงนี้ โดยพบว่าประเทศที่เป็นภาคีความขัดแย้งนี้มีงบประมาณทางทหารเพิ่มขึ้นมากที่สุด ทั้งนี้แม้สัดส่วนรายจ่ายทางทหารเมื่อเทียบกับจีดีพีของแต่ละประเทศยังค่อนข้างคงที่ และไม่เข้าบทนิยามของการแข่งขันในทางอาวุธ แต่รูปแบบกิริยา-ปฏิกิริยา และความเชื่อมั่นที่ต่ำในบรรดาประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งไม่มีกลไกระงับข้อพิพาทในภูมิภาค หมายความว่า มีความเสี่ยงความเข้าใจผิดต่อกันในอนาคต
ในเอกสารนโยบายกลาโหมอย่างเป็นทางการมักอ้างการก่อการร้าย กบฏติดอาวุธ โจรสลัด ผู้ลักลอบนำเข้าและอาชญากรรมมีการจัดตั้ง รวมทั้งความช่วยเหลือทางมนุษยธรรมและการบรรเทาสาธารณภัยเป็นเหตุผลของการจัดซื้ออาวุธ อย่างไรก็ดี การจัดซื้ออากาศยานเติมเชื้อเพลิง เครื่องบินรบ เครื่องบินการต่อสู้เรือดำน้ำ ขีปนาวุธอากาศสู่พื้น ระบบการป้องกันภัยทางอากาศ ระบบการป้องกันชายฝั่ง เรือดำน้ำ และเรือรบผิวน้ำ เช่นเดียวกับเรือขึ้นฝั่งโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก เป็นหลักฐานว่าชาติต่าง ๆ มองภัยคุกคามจากต่างชาติมากกว่า ยุทโธปกรณ์ทั้งหลายมีลักษณะสามารถเข้าปะทะกับภัยคุกคามต่างประเทศไกลจากประเทศแม่ และประเทศเพื่อนบ้านอาจมองว่า "ก้าวร้าว"
เนินหน้าผาก
เนินหน้าผาก (frontal eminence; tuber frontale) เป็นส่วนยกสูงรูปวงกลมที่อยู่ด้านข้างทั้งสองข้างของรอยประสานหน้าผาก (frontal suture) ประมาณ 3 เซนติเมตรเหนือขอบเหนือเบ้าตา บนกระดูกหน้าผาก (frontal bone)
การเสริมสร้างกองทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
บรูไน
ประเทศบรูไนมีสัดส่วนรายจ่ายทางทหารเป็นสัดส่วนต่อจีดีพีสูงกว่าชาติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่ แต่ความผันผวนของราคาน้ำมันทำให้บางปีต้องปรับลดรายจ่ายลง ส่วนใหญ่นำเข้าเรือและอาวุธทางทะเล
เนินหน้าผาก
เนินนี้มีขนาดแปรผันไปตามแต่ละบุคคล และโดยทั่วไปจะไม่สมมาตร และจะนูนในกะโหลกศีรษะของเด็ก พื้นผิวกะโหลกศีรษะด้านบนของเนินนี้มีลักษณะเรียบ ปกคลุมด้วยกาเลีย อโพนิวโรติกา (galea aponeurotica)
การเสริมสร้างกองทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กัมพูชา
ระหว่างปี 2552 ถึง 2561 ประเทศกัมพูชาเพิ่มรายจ่ายทางทหารทุกปี คิดเป็นเฉลี่ยร้อยละ 2.1 ของจีดีพีในปี 2558–61 ปัญหาข้อพิพาทชายแดนกับไทยในปี 2551 และ 2554 เป็นแรงจูงใจสำหรับการพัฒนากองทัพ ยิ่งไปกว่านั้น อิทธิพลทางการเมืองของกองทัพที่เพิ่มขึ้นหลังปี 2560 อาจมีส่วนด้วย ยุทโธปกรณ์ของกองทัพไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนักในช่วงนี้ เพราะเป็นการทดแทนอาวุธเก่าที่ปลดประจำการเท่านั้น ในปี 2561 ประเทศได้หันไปถืออาวุธทางบกมากขึ้น แต่อาจเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคต
เนินหน้าผาก
Лобный бугор
การเสริมสร้างกองทัพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อินโดนีเซีย
ประเทศอินโดนีเซียมองว่าประเทศจำเป็นต้องพัฒนากองทัพให้ทันสมัยหลังคอมมิวนิสต์ชนะสงครามเวียดนาม และความสามารถสู้รบที่เลวในการบุกครองติมอร์ตะวันออกในปี 2519 หลังการประกาศเขตเศรษฐกิจจำเพาะในคริสต์ทศวรรษ 1980 กระบวนการปรับปรุงกองทัพให้ทันสมัยมุ่งเน้นการพัฒนาความมั่นคงทางทะเลโดยการพัฒนาขีดความสามารถกองทัพเรือ กองทัพอากาศและการวางกำลังอย่างรวดเร็ว เมื่อพิจารณาจากลักษณะภูมิประเทศที่เป็นกลุ่มเกาะขนาดใหญ่ มีเส้นทางเดินเรือและทางน้ำกว้างใหญ่ ในช่วงแรกสัดส่วนรายจ่ายด้านกลาโหมยังค่อนข้างต่ำ โดยคิดเป็นประมาณร้อยละ 1.5 ของจีดีพี ซึ่งต่ำสุดเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งแสดงถึงการให้ความสำคัญกับการพัฒนาเศรษฐกิจและความเสื่อมของสถานภาพของกองทัพในยุคหลังซูฮาร์โต ความพยายามในช่วงหลังเน้นเหล่านาวิกโยธินและกองทัพเรือ โดยมีการสร้างฐานทัพเรือขนาดใหญ่ใน Teluk Rate
ประเทศเพิ่มรายจ่ายอยา่งมากในปี 2552–56 โดยมีอัตราเพิ่มขึ้นร้อยละ 109 อยา่งไรก็ดี สัดส่วนรายจ่ายทางทหารต่ตอจีดีพีลดลงเพื่อพยายามแก้ไขปัญหาขาดดุลงบประมาณ ลำดับความสำคัญเป็นไปเพื่อทดแทนระบบอาวุธเก่า ส่วนใหญ่เป็นการซื้ออากาศยานและเรือรบใหม่ และเป้าหมายนโยบายกลาโหมหนึ่งของประเทศคือการขยายการผลิตอาวุธในประเท โดยมีข้อตกลงผลิตภัณฑ์แบบได้รับอนุญาตและการถ่ายโอนเทคโนโลยีบางส่วน แผนการระยะยาวมีแผนซื้อเครื่องบินรบใหม่ถึง 230 เครื่อง เรือฟริเกตหลายสิบลำ และเรือดำน้ำมากถึง 12 ลำภายในปี 2573 แต่คงเป็นไปได้ยากเมื่อดูจากอัตรารายจ่ายปัจจุบัน
ในปี 2559 ประเทศอินโดนีเซียมีกองทัพที่เข้มแข็งที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีอันดับสูงกว่าออสเตรเลียในการจัดอันดับโกลบอลไฟเออร์พาวเวอร์ (Global Firepower) ยุทโธปกรณ์มีอาวุธทันสมัยจากประเทศตะวันตกและรัสเซีย รวมทั้งเครื่องบินเจ็ตรัสเซีย ซุคฮอย-27/30, เอฟ-16 ของสหรัฐ, เรือดำน้ำชนิด 209 ของเยอรมัน, รถถังรบหลักเลพเพิร์ด 22 อาร์ไอของเยอรมัน, และยานลำเลียงพลหุ้นเกราะสะเทินน้ำสะเทินบกบีทีอาร์-4เอ็มของยูเครน
ลาว
ข้อมูลรายจ่ายทางทหารของลาวเป็นความลับ แต่ยังถือว่าต่ำสุดเป็นอันดับสองในภูมิภาค รายจ่ายดังกล่าวคาดว่าจะเพิ่มขึ้นในปี 2560 และ 2561 โดยการสั่งซื้อเครื่องบินและรถถังใหม่เมื่อถูกคุกคามจากกัมพูชา
มาเลเซีย
กองทัพมาเลเซียมีประสบการณ์ในการปราบปรามการก่อกบฏและการสงครามป่าจากการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์นานหลายทศวรรษ กองทัพมองเห็นจุดอ่อนจากนแวชายฝั่งที่ยาวและทรัพยากรนอกชายฝั่งอย่างน้ำมันและแก๊สธรรมชาติ ตลอดจนสถานการณ์ในภูมิภาค ประเทศจึงเริ่มโครงการสะสมทางทหาร PERISTA ในปี 2522 นอกจากพักไปช่วงหนึ่งหลังวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 กระบวนการดำเนินต่อและแสดงเจตจำนงในการพัฒนาขีดความสามารถรอบด้านและตอบโต้การสะสมกำลังของสิงคโปร์ เพื่อเพิ่มความมั่นคงทางทะเลและขีดความสามารถในการแสดงอำนาจ (power projection)
มาเลเซียจัดสรรงบประมาณกองทัพตามภาวะเศรษฐกิจที่มีความผันผวนในช่วงปีหลัง กองทัพยังมุ่งเน้นการสะสมกองทัพเรือ และตีพิมพ์แผนระยะยาวในการพัฒนาขีดความสามารถของกองทัพอากาศ