cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แรงโก้ ฮีโร่ทะเลทราย
แรงโก้ ฮีโร่ทะเลทราย (อังกฤษ: Rango) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน 3 มิติ แนวโลดโผนตลกอเมริกันในปี ค.ศ. 2011 กำกับโดย กอร์ เวอร์บินสกี นำแสดงโดย จอห์นนี เดปป์, อิซล่า ฟิชเชอร์, อาบีเกล เบรสลิน, เน็ด บีตตี้, อัลเฟรด โมลินา, บิลล์ ไนย์, สตีเฟน รูท, แฮร์รี ดีน สแตนตัน, เรย์ วินสโตน และทิโมธี โอลิแฟนท์
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ แรงโก้ หลังจากที่เคยใช้ชีวิตเป็นแค่สัตว์เลี้ยงประจำบ้าน ที่เฝ้ามองโลกเคลื่อนผ่านเขาไปจากข้างในตู้กระจก พบว่าตัวเองหลงทางอยู่ในทะเลทรายโมเฮฟ และได้ซัดเซพเนจรไปจนถึงดินแดนสุดเขตแดนตะวันตก เมืองดิน ที่แร้นแค้นไม่แพ้ชื่อ แรงโก้หวังว่าเขาจะกลมกลืนกับที่นี่ได้ แต่ไม่นานนัก เขากลับเด่นเกินใคร แม้กระทั่งในหมู่ชาวเมือง ที่ประกอบไปด้วยผู้ว่าเต่า วายร้ายงูหางกระดิ่ง ฝูงกระรอกมหาโจรปล้นธนาคาร กิ้งก่ากีลานักแม่นปืนและกิ้งก่าสาวตัวแรกที่แรงโก้ได้ประสบพบเจอ เมื่อแรงโก้จับพลัดจับผลูมาได้เป็นนายอำเภอตัวใหม่ของเมืองที่กันดารแห่งนี้และเป็นความหวังสุดท้ายที่จะหาน้ำอันล้ำค่าให้พบ เขาก็รู้ว่าเขาแกว่งเท้าหาเสี้ยนเข้าให้แล้ว ตำนานกล่าวเอาไว้ว่า คนดีๆ ไม่มีที่อยู่ในนครดิน แต่แรงโก้ก็พร้อมที่จะท้าทายโชคชะตาเมื่อเขาเดินหน้าไปตามหนทางของตัวเองเพื่อกลายเป็นสิ่งที่แม้กระทั่งกิ้งก่ายังปลอมแปลงไม่ได้
นิโก วิเลียมส์
นิโกลัส "นิโก" วิเลียมส์ อาร์ตูเอร์ (Nicholas "Nico" Williams Arthuer; เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีก ให้กับอัตเลติกบิลบาโอ สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
ชีวิตส่วนตัว
วิเลียมส์ เกิดในปัมโปลนา แคว้นนาวาร์ เขามีพ่อแม่เป็นชาวกาน่า โดยเดินทางไปยังสเปนอย่างผิดกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1993 ในฐานะผู้ลี้ภัยจากสงครามกลางเมืองไลบีเรีย ด้วยการเดินเท้าข้ามทะเลทรายซาฮารา และกระโดดข้ามรั้วชายแดนเมลิยา ก่อนถูกจับกุมมายังแคว้นประเทศบาสก์ และได้รับที่อยู่อาศัยของรัฐในปัมโปลนา ซึ่งพ่อแม่ได้ให้กำเนิดนิโก วีเลียมส์ที่นี่ พี่ชายของเขาคือ อิญญากิ วิลเลียมส์ ยังเป็นนักฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้า ซึ่งได้รับการพัฒนาขึ้นจากอัตเลติกบิลบาโอ และยังคงลงเล่นให้กับสโมสรนี้ร่วมกันกับเขา
สโมสรอาชีพ
วีเลียมส์ เข้าร่วมทีมเยาวชนของอัตเลติกบิลบาโอ ในปี ค.ศ. 2013 โดยย้ายมาจากเซอา โอซาซูนา สโมสรในบ้านเกิด เขาได้ลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกกับเซเด บัสโกเนีย ซึ่งเป็นทีมสำรองของอัตเลติกในระดับที่สอง ในเตร์เซราดิบิซิออน ฤดูกาล 2019–20 โดยได้ลงเล่นเพียงนัดเดียวซึ่งแพ้ต่อปอร์ตูกาเลเต 1–0 ในรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้น
วีเลียมส์ ได้ลงเล่นนัดแรกให้กับอัตเลติกบิลบาโอชุดใหญ่ครั้งแรกในวันที่ 28 เมษายน ปีถัดมา ในลาลิกานัดที่เสมอกับเรอัลบายาโดลิด 2—2 ที่ซานมาเมส หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฆอน มอร์กิโย ในช่วงก่อนเริ่มครึ่งเวลาหลัง ในอีก 10 นาทีถัดมา อิญญากิ พี่ชายของเขายังถูกเปลี่ยนตัวลงมาลงมาเล่นพร้อมกัน ทำให้กลายเป็นคู่พี่น้องที่ลงเล่นให้กับอัตเลติกพร้อมกันคู่แรกนับตั้งแต่ที่ฆูลิโอ และปัตชิ ซาลินัสลงเล่นในปี ค.ศ. 1986
ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2022 วีเลียมส์ ทำประตูแรกให้กับทีมได้ และยังทำได้สองประตูในนัดที่เอาชนะอัตเลติโกมันชาเรอัล 2–0 ในโกปาเดลเรย์ ในอีกเจ็ดวันถัดมา ในซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2022 เขาทำประตูขึ้นนำอัตเลติโกมาดริด 2–1 ในนาทีที่ 81 ซึ่งผลจบลงด้วยคะแนนนี้ทำให้สโมสรของเขาผ่านเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ ที่รียาด โดยอัตเลติกพ่ายแพ้เรอัลมาดริด 0–2 ซึ่งเขาถูกเปลี่ยนตัวลงสนามในนาทีที่ 46 ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2022 วีเลียมส์ ได้รับสัญญากับทีมชุดใหญ่อย่างเป็นทางการหลังจากบรรลุข้อตกลงที่กำหนดไว้กับสัญญาก่อนหน้านี้
วิเลียมส์ ได้ลงเล่นในห้านัดแรกของฤดูกาล 2022–23 และได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดที่เอาชนะเอลเช 4–1 ที่เอสตาดิโอมานูเอลมาร์ติเนซบาเลโร ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2022 ในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกของนัด เขาช่วยให้ทีมทำประตูแรกด้วยการกดดันนิโก เฟร์นันเดซให้สกัดบอลเข้าประตูตัวเอง ถัดมาเขาทำให้ทีมได้จุดโทษหลังถูกทำฟาล์วโดยเอ็นโซ โรโก โดยโอยัน ซันเซตเป็นผู้ทำประตูนี้ซึ่งเป็นประตูที่สอง จากนั้นเขาทำประตูได้ด้วยตัวเองด้วยการเลี้ยงลูกจากด้านขวา และทำประตูอันทรงพลังซึ่งเป็นประตูแรกของเขาในลาลิกา เป็นความบังเอิญที่เกิดขึ้นในสนาม และคู่แข่งเดียวกันที่พี่ชายของเขาทำประตูแรกในลีกเมื่อเจ็ดปีก่อน
ระดับทีมชาติ
วีเลียมส์ เป็นตัวแทนให้กับสเปนครั้งแรก ในรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ในปี ค.ศ. 2020 โดยเขาทำสองประตูในสองนัด เขาถูกเรียกติดรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 และได้ลงเล่นกับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 เขาได้รับเรียกสู่ทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก ภายใต้การคุมทีมของลุยส์ เอนริเก เพื่อแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก โดยเขาได้ลงเล่นนัดแรกในวันที่ 24 กันยายน ในนัดที่แพ้ต่อสวิตเซอร์แลนด์ 1–2 ที่ลาโรซาเลดา หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนปาโบล ซาราเบีย ในนาทีที่ 63 ในวันที่ 11 พฤศจิกายน เขาได้รับการเรียกตัวติดทีมชาติจากลุยส์ เอนริเก เพื่อแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่ประเทศกาตาร์ ในวันที่ 17 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ได้ในเกมกระชับมิตรก่อนแข่งขันฟุตบอลโลก นัดที่เอาชนะจอร์แดน 1–3 ที่อัมมาน
แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู
"แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู" (Happy Birthday to You, ท. สุขสันต์วันเกิดแก่คุณ) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "แฮปปีเบิร์ธเดย์" (Happy Birthday, ท. สุขสันต์วันเกิด) เป็นเพลงที่เดิมร้องเพื่อเฉลิมฉลองวันครบรอบปีการเกิดของบุคคล ตามรายงานจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ฉบับ ค.ศ. 1998 เพลงนี้เป็นเพลงที่มีผู้รู้จักมากที่สุดในภาษาอังกฤษ ตามด้วย "ฟอร์ฮีส์อะจอลลีกูดเฟลโลว์" (For He's a Jolly Good Fellow) เนื้อร้องพื้นฐานของเพลงมีการแปลเป็นอย่างน้อย 18 ภาษา ทำนองเพลง "แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู" มาจากเพลง "กูดมอร์นิงทูออล" (Good Morning to All) ที่ถือว่าเป็นของพี่น้องชาวอเมริกัน แพตตีและมิลเดร็ด เจ. ฮิลล์ใน ค.ศ. 1893 แม้การอ้างว่าพี่น้องฮิลประพันธ์ทำนองนั้นยังมีข้อพิพาทอยู่
เพลงนี้กลายเป็นสาธารณสมบัติในสหรัฐและสหภาพยุโรป วอร์เนอร์แชปเปลล์มิวสิกเคยอ้างลิขสิทธิ์เพลงนี้ในสหรัฐและเรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตสำหรับการใช้งาน ใน ค.ศ. 2015 มีการประกาศข้ออ้างลิขสิทธ์เป็นโมฆะและวอร์เนอร์แชปเปลล์มิวสิกยอมรับที่จะจ่ายค่าธรรมเนียมคืน 14 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ประวัติ
แพตตี ฮิลเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนอนุบาลในลุยส์วิลล์ รัฐเคนตักกี พัฒนาวิธีการสอนหลายอย่างที่ที่ปัจจุบันเรียก ลิตเติลลูมเฮาส์ ส่วนพี่สาวของเธอ มิลเดร็ด เป็นนักเปียโนและผู้ประพันธ์ สองพี่น้องใช้ "กูดมอร์นิงทูออล" เป็นเพลงที่เด็กเล็กจะร้องได้ง่าย การผสมทำนองและเนื้อร้องใน "แฮปปีเบิร์ธเดย์ทูยู" ปรากฏครั้งแรกในงานพิมพ์ใน ค.ศ. 1912 และอาจมีมาก่อนหน้านั้นแล้ว
"Happy birthday to you"
โดยทั่วไปจะมีการใส่ชื่อบุคคลที่ได้รับการฉลองลงในช่อง "[NAME]" ตัวอย่างแรกสุดใช้ชื่อว่า "John"
Happy birthday to you Happy birthday to you Happy birthday, dear [NAME] Happy birthday to you.
ดมิทรี คารีน
ดมิทรี วิคโตโรวิช คารีน (Дмитрий Викторович Харин; Dmitri Viktorovich Kharine) เกิดวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่กรุงมอสโก เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลระดับอาชีพและผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูชาวรัสเซีย ในรายการคอนเฟอเรนซ์เนชันแนลให้แก่ทีมเอฟซีลูตันทาวน์
ในฐานะผู้เล่น เขาได้เป็นผู้รักษาประตูตั้งแต่ ค.ศ. 1982 จนถึง 2004 โดยมีผลงานโดดเด่นในพรีเมียร์ลีกสำหรับสโมสรฟุตบอลเชลซี เช่นเดียวกับการเล่นในถิ่นฐานบ้านเกิดของเขาแก่ทีมตอร์ปิโดมอสโกและซีเอสเคเอมอสโก เขายุติการเล่นในระดับอาชีพของเขาในกอตติชพรีเมียร์ลีกซึ่งได้ร่วมทีมกับเซลติก ก่อนหวนกลับไปยังประเทศอังกฤษเพื่อเล่นนอกลีกให้แก่ทีมฮอร์นเชิร์ช นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นทีมชาติสหภาพโซเวียต, เครือรัฐเอกราช และรัสเซีย
ฟุตบอลรัสเซีย
เขาเล่นให้กับฝั่งรัสเซียในทีมตอร์ปิโดมอสโก, ดีนาโมมอสโก และซีเอสเคเอมอสโกในช่วงแรกของการเล่นระดับอาชีพของเขา ก่อนจะย้ายไปยังประเทศอังกฤษเพื่อร่วมกับสโมสรของพรีเมียร์ลีกอย่างเชลซีในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 ด้วยค่าตัวที่ 400,000 ปอนด์สเตอร์ลิง
เชลซี
ในการร่วมกับสโมสรฟุตบอลเชลซี คารีนได้สร้างความประทับใจในการนำทีมเข้าสู่เอฟเอคัพไฟนอล 1994 แม้ว่าเขาจะยอมรับความผิดพลาดในสี่ประตูที่เกิดขึ้นจากตัวเอง และภายหลังได้เข้าสู่รอบชิงชัยในรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพในเวลาหนึ่งปีต่อมา โดยทีมดังกล่าวได้เข้าสู่รอบรองชนะเลิศในรายการของยุโรปได้เป็นครั้งแรกหลังจากยุคทศวรรษ 1970 หนึ่งปีต่อมาเขาได้เกิดปัญหาจากการบาดเจ็บและได้มีลงนามทำสัญญาจากผู้รักษาประตูชาวดัตช์ชื่อเอ็ด เดอ ฮุย โดยได้จำกัดให้เขาลงสนามได้ 20 ครั้งในช่วงสามฤดูกาลสุดท้าย รวมเบ็ดเสร็จ เขาเล่นใน 146 แมตช์สำหรับเชลซี
คารีนไม่ค่อยมีความฟิตในการร่วมในชัยชนะรายการเอฟเอคัพไฟนอลของทีมเชลซีในช่วงท้ายของฤดูกาล 1996–97 (โดยมีโฟลเด โกรดาส ซึ่งเป็นชาวนอร์เวย์เข้าเล่นแทน) และไม่ได้เข้าร่วมทีมสำหรับรายการคัพวินเนอร์สคัพ รวมถึงลีกคัพที่ได้ชัยชนะรอบไฟนอลในระยะเวลาหนึ่งปีต่อมา เมื่อจีอันลูกา วีอัลลี กลายเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เขาก็ได้แต่งตั้งเดอ ฮุย เป็นผู้รักษาประตูตัวเลือกแรกของสโมสร คารีนถูกจำกัดการปรากฏตัวเพียงห้าครั้งในฤดูกาลดังกล่าว ที่ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในเกมชิงถ้วยรางวัล ที่ซึ่งเขายังคงอยู่ประจำสโมสรในฐานะผู้รักษาประตูตัวสำรองอีกสองฤดูกาลหลังจากนั้น
เซลติก
คารีนได้เซ็นสัญญากับฝั่งสกอตแลนด์ให้แก่ทีมสโมสรฟุตบอลเซลติกในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1999 โดยโอนให้เปล่า เขามาถึงเซลติกพาร์กในฐานะเป็นคนแรกที่ลงนามในการบริหารทีมใหม่โดยจอห์น บาร์นส และเคนนี ดัลกลิช แต่จากปัญหาอาการบาดเจ็บ ส่งผลให้เขาได้เล่นเพียง 11 ครั้งให้กับสโมสรดังกล่าว
ฮอร์นเชิร์ช
เขาได้รับการเปิดตัวในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2002 และเซ็นสัญญาสำหรับฟุตบอลนอกลีกให้แก่สโมสรฮอร์นเชิร์ช ที่ซึ่งเขาได้รับการส่งไปเมื่อครั้งเปิดตัวครั้งแรก
ผลงานในระดับนานาชาติ
คารีนยังมีผลงานในระดับนานาชาติ อันเป็นผลมาจากความวุ่นวายทางการเมืองจากประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้จบลงด้วยการเล่นให้แก่สามทีมที่แตกต่างกัน เขาประสบชัยชนะเมื่อครั้งรับใช้ทีมชาติครั้งให้แก่สหภาพโซเวียตหกครั้ง, สิบเอ็ดครั้งสำหรับเครือรัฐเอกราช และ 23 ครั้งหลังจากนั้นสำหรับรัสเซีย แม้ว่าเป็นช่วงเวลาสั้นๆ แต่เขาก็เป็นผู้เล่นที่ทำหน้าที่รับใช้เครือรัฐเอกราชเป็นจำนวนครั้งมากที่สุด และเขายังเป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันฟุตบอล รวมทั้งเล่นให้แก่เครือรัฐเอกราชในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1992 ด้วยผลเสมอที่ 0–0 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติฮอลแลนด์ในโกเธนเบิร์ก และสำหรับรัสเซียในฟุตบอลโลก 1994 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ร่วมกับทีมของเขาที่เคยออกไปในช่วงแบ่งสายของแต่ละครั้ง เขาชนะในการทำหน้าที่รับใช้ชาติครั้งสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติยูเครน
ผลงานการฝึกสอน
ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนการรักษาประตูที่คอนเฟอเรนซ์ของอังกฤษให้แก่ทีมลูตันทาวน์
ชีวิตส่วนตัว
เขาเป็นน้องชายของมิคาอิล คารีน ซึ่งเล่นฟุตบอลในระดับอาชีพเช่นเดียวกัน
ลิวซีน
ลิวซีน (leucine, Leu, L) คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ร่างกายไม่สามารถ สังเคราะห์ขึ้นเองได้ จึงต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH2CH(CH3)2
สมบัติ
ลิวซีนมีสูตรโมเลกุลคือ C6H13NO2 และมีความเป็นกรด ภายในโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชัน (functional group) ซึ่งประกอบด้วยหมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีมวลโมเลกุลเท่ากับ 131.17 g/mol
แหล่งอาหาร
อาหารที่พบกรดอะมิโนลิวซีนในปริมาณสูงได้แก่ ไข่, ถั่วเหลือง, ปลา, สาหร่าย เป็นต้น ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์ได้ แต่สำหรับพืช ลิวซีนสามารถสังเคราะห์ได้จา กรดไพรูวิค (pyruvic acid)
ประโยชน์
ลิวซีนมีประโยชน์ในการช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการการเติบโตและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายอย่างเช่นกระดูก, ผิวหนัง และกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในตับ, เนื้อเยื่อไขมัน (adipose tissue), และเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้ออีกด้วย ในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อ ลิวซีนจะมีการเปลี่ยนรูปไปเป็นสเตอรอล (sterol)
อาหรับราตรี
อาหรับราตรี หรือพันหนึ่งราตรี (كِتَاب أَلْف لَيْلَة وَلَيْلَة, One Thousand and One Nights หรือ Arabian Nights) เป็นงานรวบรวมนิยายและนิทานพื้นบ้านตะวันออกกลางและเอเชียใต้ซึ่งรวบรวมไว้เป็นภาษาอังกฤษระหว่างยุคทองของอิสลาม ซึ่งฉบับภาษาอังกฤษฉบับแรก (ค.ศ. 1706) ใช้ชื่อเรื่องว่า ความบันเทิงอาหรับราตรี (The Arabian Nights' Entertainment)
บางเรื่องสัมพันธ์อย่างกว้างขวางมากกับอาหรับราตรี โดยเฉพาะ "ตะเกียงวิเศษของอะลาดิน" "อาลีบาบากับโจรสี่สิบคน" และ "การเดินทางเจ็ดเที่ยวของกะลาสีซินแบด" แม้ว่าแทบเป็นนิทานพื้นบ้านตะวันออกกลางของแท้ค่อนข้างแน่นอน แต่มิใช่ส่วนหนึ่งของอาหรับราตรีในฉบับภาษาอาหรับดั้งเดิม แต่ถูกอ็องตวน ก็อลล็องและผู้แปลยุโรปคนอื่นเพิ่มเข้างาน
บาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินที่ 5 แห่งฟลานเดอส์ (Baldwin V of Flanders, Baldwin de Lille, Baldwin de Insulanus) เป็นขุนนางฝรั่งเศสและเคานต์แห่งฟลานเดอส์ ปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1035 จนกระทั่งเสียชีวิต บาลด์วินเป็นหนึ่งในเคานต์ที่มีอำนาจมากที่สุดในฝรั่งเศสในเวลานั้น
เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บุตรชายของบาลด์วินที่ 4 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับภรรยาคนแรก โอจิฟแห่งลักเซมเบิร์ก บุตรสาวของเฟรเดอริกแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1028 บาลด์วินแต่งงานกับอาเดลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ด้วยการยุยงของอาเดลา เขาก่อกบฏต่อบิดา บาลด์วินที่ 4 แต่ในปี ค.ศ. 1030 ทั้งคู่จับมือคืนดีกัน เมื่อบิดาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1035 บาลด์วินสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา
ความสัมพันธ์กับบูโลญ
ยูซตาสที่ 1 เคานต์แห่งบูโลญมักบาดหมางกับบาลด์วินที่ 4 แต่กลับมีความสัมพันธ์ฉันท์มิตรกับบาลด์วินที่ 5 ทั้งคู่ลงนามในกฎบัตรของกันและกันและร่วมมือกันหลายครั้ง ยูซตาสที่ 1 ลงนามในกฎบัตรของบาลด์วินที่จำกัดอำนาจของผู้รักษาผลประโยชน์ทางด้านกฎหมายของโบสถ์และอาราม (advocate)
ความสัมพันธ์กับอังกฤษยุคแองโกลแซ็กซัน
ฟลานเดอส์ภายใต้การปกครองของบาลด์วินที่ 5 ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีมากนักกับอังกฤษ บาลด์วินให้ที่ลี้ภัยแก่ชาวอังกฤษที่ถูกขับไล่ออกจากประเทศและมักให้เรือกับกำลังพลแก่พวกเขา เขาให้ความคุ้มครองแก่พระราชินีเอ็มมาในปี ค.ศ. 1036–1040 รวมถึงพระโอรสทั้งสองของพระองค์ อัลเฟรดและฮาร์ธาคนุต เมื่อก็อดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์และครอบครัวถูกพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพขับไล่ออกจากประเทศในปี ค.ศ. 1051–2 บาลด์วินให้การต้อนรับพวกเขา ทั้งยังช่วยพวกเขาเตรียมการกลับไปอังกฤษ ฝั่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพก็ให้กองเรือประจำการอยู่นอกชายฝั่งฟลานเดอส์ในตอนที่บาลด์วินกำลังทำสงครามอยู่กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การข่มขู่นี้ทำให้บาลด์วินขอทำสนธิสัญญาสันติภาพกับจักรพรรดิ
ความสัมพันธ์กับฝรั่งเศส
บาลด์วินที่ 5 ได้อิทธิพลมากมายจากการแต่งงานสานสัมพันธไมตรีหลายครั้งระหว่างฟลานเดอส์กับอังกฤษ ฝรั่งเศส และเยอรมนี เขาสนิทสนมกับบุตรเขย พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส บาลด์วินเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้หลานชาย (ลูกชายของพี่ภรรยา) พระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1060 ถึงปี ค.ศ. 1067
ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในปี ค.ศ. 1051 บาลด์วินบีบบังคับริคิลดิส ภรรยาม่ายของเคานต์แฮร์มันแห่งเอโนลต์ ให้แต่งงานกับบุตรชายของเขา บาลด์วินที่ 6 ทำให้เขาสามารถควบคุมเอโนลต์ผ่านทางบุตรชายได้ ทั้งยังทำให้เกิดความขัดแย้งต่อเนื่องระหว่างบาลด์วินที่ 5 กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 เนื่องจากเอโนลต์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังพ่ายแพ้ต่อเนื่องจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 ถอนทัพกลับไปเยอรมนีและสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1056 บาลด์วินได้รับรัฐชายแดนที่ติดกับแม่น้ำสเกลด์ต์ทั้งหมดเป็นที่ดินศักดินาจากแอ็กเนสแห่งปัวตูที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินให้พระโอรส จักรพรรดิเฮนรีที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ความสัมพันธ์กับนอร์ม็องดีและอังกฤษยุคนอร์มัน
บุตรสาวของบาลด์วิน มาทิลดา แต่งงานกับวิลเลียมแห่งนอร์ม็องดีที่ต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ตอนแรกการแต่งงานถูกคว่ำบาตรจากพระสันนตะปาปาลีโอที่ 9 พระองค์ไม่ได้ให้เหตุผลไว้แต่เป็นไปได้ว่าเพราะทั้งคู่เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน ทั้งคู่แต่งงานกันในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1050 ถึงปี ค.ศ. 1052 แม้จะถูกคว่ำบาตรจากพระสันตะปาปาก็ตาม แม้บาลด์วินจะให้การสนับสนุนการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มันพอสมควร แต่ความสัมพันธ์ระหว่างบาลด์วินกับบุตรเขย พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต ไม่ค่อยเป็นมิตรต่อกันนัก กษัตริย์อังกฤษระแวดระวังการเติบโตทางอำนาจของบาลด์วิน แต่บาลด์วินในตอนนั้นก็แก่แล้ว และเสียชีวิตในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1067
ครอบครัว
บาลด์วินกับภรรยา อาเดลา มีบุตรด้วยกันสามคน คือ
การถ่ายเทยีน
ในสาขาพันธุศาสตร์ประชากร gene flow (การไหลของยีน, การโอนยีน) หรือ gene migration เป็นการโอนความแตกต่างของยีน (genetic variation) ของประชากรกลุ่มหนึ่งไปยังอีกกลุ่มหนึ่ง ถ้าอัตราการโอนยีนสูงพอ กลุ่มประชากรทั้งสองก็จะพิจารณาว่ามีความหลากหลายทางพันธุกรรม (genetic diversity) ที่เหมือนกัน และดังนั้น จึงเท่ากับเป็นกลุ่มเดียวกัน มีการแสดงแล้วว่า ต้องมี "ผู้อพยพหนึ่งหน่วยต่อหนึ่งรุ่น" เป็นอย่างน้อย เพื่อป้องกันไม่ให้กลุ่มประชากรเบนออกจากกันทางพันธุกรรมเนื่องจากการเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจง (genetic drift) กระบวนการนี้เป็นกลไกสำคัญเพื่อโอนความหลากหลายของยีนในระหว่างกลุ่มประชากรต่าง ๆ หน่วยที่ "อพยพ" เข้ามาหรือออกจากกลุ่มประชากรอาจเปลี่ยน ความถี่อัลลีล (allele frequency, สัดส่วนของสมาชิกกลุ่มประชากรที่มีรูปแบบหนึ่งเฉพาะของยีน) ซึ่งก็จะเปลี่ยนการแจกแจงความหลากหลายของยีนระหว่างกลุ่มประชากร "การอพยพ" อาจเพิ่มรูปแบบยีนใหม่ ๆ ให้กับสปีชีส์หรือประชากรกลุ่ม ๆ หนึ่ง อัตราการโอนที่สูงสามารถลดความแตกต่างของยีนระหว่างสองกลุ่มและเพิ่มภาวะเอกพันธุ์ เพราะเหตุนี้ การโอนยีนจึงเชื่อว่าจำกัด การเกิดสปีชีสใหม่ (speciation) เพราะรวมยีนของกลุ่มต่าง ๆ และดังนั้น จึงป้องกันพัฒนาการความแตกต่างที่อาจนำไปสู่การเกิดสปีชีสใหม่
มีปัจจัยต่าง ๆ ต่ออัตราการโอนยีนข้ามกลุ่มประชากร อัตราคาดว่าจะต่ำในสปีชีส์ที่กระจายแพร่พันธุ์หรือเคลื่อนที่ไปได้ในระดับต่ำ ที่อยู่ในที่อยู่ซึ่งแบ่งออกจากกัน ที่มีกลุ่มประชากรต่าง ๆ อยู่ห่างกัน และมีกลุ่มประชากรเล็ก
การเคลื่อนที่ได้มีบทบาทสำคัญต่ออัตราการโอนยีน เพราะสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนที่ได้มีโอกาสอพยพไปที่อื่นสูงกว่า แม้สัตว์มักจะเคลื่อนที่ได้มากกว่าพืช แต่พาหะที่เป็นสัตว์หรือลมก็อาจจะขนละอองเรณูและเมล็ดพืชไปได้ไกล ๆ เหมือนกัน เมื่อระยะแพร่กระจายพันธุ์ลดลง การโอนยีนก็จะถูกขัดขวาง การผสมพันธุ์ในสายพันธุ์ (inbreeding) วัดโดย สัมประสิทธิ์การผสมพันธุ์ในสายพันธุ์ (inbreeding coefficient ตัวย่อ F) ก็จะเพิ่มขึ้น ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มประชากรบนเกาะจำนวนมากมีอัตราการโอนยีนที่ต่ำ เพราะอยู่ในภูมิภาคแยกต่างหากและมีขนาดประชากรเล็ก
ตัวอย่างโดยเฉพาะอย่างหนึ่งก็คือ จิงโจ้สกุล Petrogale lateralis (Black-footed Rock-wallaby) ที่มีกลุ่มซึ่งผสมพันธุ์ภายในสายพันธุ์บนเกาะต่าง ๆ แยกต่างหาก ๆ นอกชายฝั่งของออสเตรเลีย นี่เนื่องจากไปมาหาสู่กันไม่ได้ การโอนยีนจึงเป็นไปไม่ได้ และทำให้ต้องผสมพันธุ์กันในสายพันธุ์
การวัด
ขนาดประชากรที่เล็กลงจะเพิ่มการเบนออกทางพันธุกรรมเนื่องจากการเปลี่ยนความถี่ยีนอย่างไม่เจาะจง ในขณะที่การอพยพจะลดการเบนออกและการผสมพันธุ์ในสายพันธุ์ การโอนยีนสามารถวัดได้โดยใช้ ขนาดกลุ่มประชากรประสิทธิผล (effective population size, ตัวย่อ Ne) และอัตราการอพยพต่อชั่วยุค (m) ถ้าประมาณตามรูปแบบประชากรของเกาะ ผลของการอพยพสามารถคำนวณสำหรับกลุ่มประชากรเป็นระดับความแตกต่างทางพันธุกรรม (Fst) สูตรนี้ได้เผื่อสัดส่วนความแตกต่างของ ตัวบ่งชี้ทางพันธุกรรม (genetic marker) ในกลุ่มประชากรต่าง ๆ ทั้งหมดโดยหารด้วยจำนวนโลคัส เมื่อมีการอพยพหนึ่งหน่วยต่อรุ่น Fst ก็จะเท่ากับ 0.2 แต่ถ้ามีน้อยกว่า 1 (คือไม่มีการอพยพเลย) สัมประสิทธิ์การผสมพันธุ์ในสายพันธุ์ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเกิดการคงสภาพ (fixation) และการเบนออกทางพันธุกรรมอย่างสิ้นเชิง ซึ่งก็คือคือ Fst = 1 ค่า Fst ที่สามัญที่สุด < 0.25 ซึ่งแสดงว่ามีการอพยพบ้าง ค่าจะอยู่ในระหว่าง 0-1 ผลอันตรายที่เกิดจากการผสมพันธุ์ในสายพันธุ์จะสามารถลดลงเนื่องจากการโอนยีนผ่านการอพยพ
โดย Nm = จำนวนหน่วยที่อพยพ
การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ
เมื่อการโอนยีนมีอุปสรรคทางกายภาพ ก็จะมีผลเป็นการแยกออกจากกันทางภูมิภาคที่ไม่ให้กลุ่มประชากรต่าง ๆ แลกเปลี่ยนยีนกันหรือ การเกิดสปีชีส์ต่างบริเวณ (allopatric speciation) อุปสรรคปกติจะเป็นเรื่องทางธรรมชาติ แต่ก็ไม่เสมอไป อุปสรรคอาจรวมเทือกเขา ทะเล หรือทะเลทรายใหญ่ที่ผ่านไม่ได้ บางครั้งอาจเป็นสิ่งที่มนุษย์ทำขึ้น เช่น กำแพงเมืองจีน ซึ่งสามารถขวางการโอนยีนของพืช
งานศึกษาพบว่าพืช 5 สปีชีส์ที่มีอยู่ทั้งสองด้านของกำแพงเมืองจีน มีความแตกต่างทางพันธุกรรมสูงกว่าพืชกลุ่มควบคุมที่แยกจากกันเพียงด้วยทางบนยอดเขา โดยพืช Ulmus pumila มีความแตกต่างของยีนน้อยกว่าพืช Vitex negundo, Ziziphus jujuba, Heteropappus hispidus, และ Prunus armeniaca เพราะว่า Ulmus pumila ถ่ายละอองเรณูผ่านลมเป็นหลัก และพืชอื่น ๆ ทั้งหมดถ่ายผ่านแมลง อย่างไรก็ดี พืชที่อยู่ทั้งสองด้านของกำแพงก็ปรากฏว่ามีความแตกต่างทางพันธุกรรม เพราะมีการโอนยีนระหว่างสองด้านน้อยมากหรือไม่มีเลย
การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ
แต่อุปสรรคการโอนยีนไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องทางกายภาพ การเกิดสปีชีส์ร่วมบริเวณ (sympatric speciation) เป็นการเกิดสปีชีส์ใหม่ ๆ จากบรรพบุรุษเดียวกันโดยอยู่ร่วมบริเวณกัน ซึ่งบ่อยครั้งเป็นผลของอุปสรรคการสืบพันธุ์ ยกตัวอย่างเช่น ต้นหมากสองชนิดในสกุล Howea ในเกาะ Lord Howe Island ของออสเตรเลีย ได้ออกดอกในช่วงระยะเวลาที่ต่างกันโดยสัมพันธ์กับความชอบใจดินที่ต่างกัน ซึ่งเป็นอุปสรรคการสืบพันธุ์ไม่ให้โอนยีน
อนึ่ง สปีชีส์เดียวกันอาจอยู่ในสิ่งแวดล้อมเดียวกัน แต่ปรากฏว่ามีการโอนยีนที่จำกัดเพราะอุปสรรคการสืบพันธุ์ เพราะการถ่ายละอองเรณูแบบเฉพาะ เพราะการผสมพันธุ์ที่จำกัด หรือเพราะการได้ลูกพันธุ์ผสมที่ไม่เหมาะสม นอกจากนั้น ยังมีสปีชีส์ซ่อนตัว ซึ่งเป็นสปีชีส์ต่าง ๆ ที่อยู่ในบริเวณเดียวกันแต่เหมือนกันจนมนุษย์ไม่สามารถแยกแยะนอกจากใช้การวิเคราะห์ทางพันธุกรรม
การโอนยีนระหว่างสปีชีส์
การถ่ายทอดยีนในแนวราบ (Horizontal gene transfer, HGT) หมายถึงการโอนยีนระหว่างสิ่งมีชีวิตโดยวิธีนอกเหนือไปจากการสืบพันธุ์ธรรมดา ผ่านกระบวนการต่าง ๆ รวมทั้ง
ดังนั้น จึงมีนักชีววิทยาที่เสนอว่า "การใช้อุปมาเหมือนต้นไม้ ไม่เข้ากับข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยจีโนมล่าสุด" จึงควรใช้อุปมาของกระเบื้องโมเสค เพื่อกล่าวถึงประวัติสายพันธุ์ต่าง ๆ อันรวมอยู่ในจีโนมของสิ่งมีชีวิต และใช้อุปมาของตาข่ายที่เกี่ยวพันกัน เพื่อให้เห็นภาพการแลกเปลี่ยนอันอุดมและผลที่ทำงานร่วมกันของการโอนยีนในแนวนอน "ถ้าใช้ยีน ๆ เดียวเป็นตัวบ่งชี้ทางวิวัฒนาการชาติพันธุ์ มันยากที่จะสาวรอยวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตเมื่อมี HGT (คือ) การรวมแบบจำลองวิวัฒนาการแบบแยกสายโดย coalescence กับเหตุการณ์ HGT ที่เกิดนาน ๆ ครั้งแสดงว่า ไม่มีบรรพบุรุษร่วมกันสุดท้ายที่มียีนทั้งหมดอันเป็นบรรพบุรุษของยีนที่สิ่งมีชีวิตทั้งสามเขตมีร่วมกัน (เพราะ) โมเลกุลที่พบในปัจจุบันแต่ละโมเลกุลมีประวัติของมันเอง และสาวรอยกลับไปยังโมเลกุลหนึ่งที่เป็นบรรพบุรุษร่วมที่ใกล้กันที่สุดของสิ่งมีชีวิตบนโลก ถึงกระนั้น โมเลกุลบรรพบุรุษเหล่านี้ก็น่าจะปรากฏในสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ในเวลาที่ต่าง ๆ กัน"
การปนเปื้อนทางพันธุกรรม
สปีชีส์ที่วิวัฒนาการจากธรรมชาติ ที่มีอยู่เฉพาะถิ่น อาจเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ผ่านการปนเปื้อนยีนจากสิ่งมีชีวิตที่มนุษย์ได้เปลี่ยน/สร้างขึ้น ซึ่งอาจเป็นเหตุให้เกิดกระบวนการที่ควบคุมไม่ได้รวมทั้งการสร้างลูกผสม (hybridization), introgression , และ genetic swamping กระบวนการเหล่านี้อาจลดความหลากหลายทางพันธุกรรมหรือทดแทนลักษณะทางพันธุกรรมที่มีอยู่ในพื้นที่ตามธรรมชาติ เนื่องจากพืชหรือสัตว์ที่เปลี่ยน/สร้างขึ้น ได้เปรียบโดยจำนวนหรือโดยความเหมาะสม
สปีชีส์นอกพื้นที่อาจทำให้พืชและสัตว์ในพื้นที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์โดยการผสมพันธุ์และ introgression ไม่ว่ามนุษย์จะนำสิ่งมีชีวิตเข้ามาอย่างตั้งใจหรือทำการซึ่งเปลี่ยนแปลงถิ่นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิต แล้วทำให้สปีชีส์ที่ก่อนนี้อยู่แยกจากกันมาอยู่รวมกัน ปรากฏการณ์นี้จะมีผลร้ายต่อสปีชีส์ที่มีจำนวนน้อยซึ่งเผชิญกับสปีชีส์ที่มีจำนวนมากกว่า และมักจะเกิดในระหว่างประชากรเกาะและประชากรแผ่นดินใหญ่ การผสมพันธุ์ระหว่างสปีชีส์จะเป็นเหตุให้เกิดภาวะพันธุ์ท่วม (swamping) ของยีนในสปีชีส์ที่มีน้อย โดยสร้างลูกผสมที่ทดแทนสปีชีส์/ยีนเดิมที่มี และขอบเขตของปรากฏการณ์นี้ไม่ได้จำกัดอยู่ที่รูปร่างสัณฐานที่ปรากฏภายนอกเท่านั้น แม้การโอนยีนจะเกิดขึ้นในระดับหนึ่งตามธรรมชาติ แต่การผสมพันธุ์โดยมีหรือไม่มี introgression ก็อาจคุกคามการอยู่รอดของสปีชีส์ที่มีน้อย ยกตัวอย่างเช่น เป็ดแมลลาร์ดชุกชุมมากและสามารถผสมพันธุ์กับเป็ดอื่น ๆ ได้อย่างหลากหลาย จึงเป็นตัวคุกคามการอยู่รอดของเป็ดบางชนิด
กราซีอาโน เปลและ
กราซีอาโน เปลและ (Graziano Pellè; เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองหน้า
เปลและเคยเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 20 และ 21 ปี แต่ก็ไม่ได้ถูกเรียกติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาได้ลงเล่นและทำประตูให้กับทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 และเป็นตัวแทนของอิตาลีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ซึ่งทีมเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ
เกียรติประวัติ
อาเซ็ด ชานตงหลู่เหนิงไท่ชาน
อิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
รางวัลส่วนตัว
วัดเชิงท่า
วัดเชิงท่า อาจหมายถึง
ขายดวงดาว
ขายดวงดาว (Planet & Outer Space) รวมเรื่องสั้น บรรณาธิการโดย สุชาติ สวัสดิ์ศรี ตีพิมพ์ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2524 โดยสำนักพิมพ์ดวงกมล
ออร์แลนโด จอร์แดน
ออร์แลนโด จอร์แดน (Orlando Jordan; 21 เมษายน ค.ศ. 1974) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยอยู่สมาคม WWE และ TNA เคยเป็นแชมป์ยูเอส 1 สมัย
หน้าต่างมุขโอเรียล
หน้าต่างมุข หรือ หน้าต่างมุขโอเรียล (Oriel window) คือมุขหน้าต่าง (Bay window) ประเภทหนึ่งที่มักจะพบในการก่อสร้างสถาปัตยกรรมทิวดอร์ และ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกที่ลอยตัวยื่นออกมาจากตัวสิ่งก่อสร้างและไม่จรดพื้น การยึดและรับน้ำหนักของหน้าต่างมุขก็มักจะใช้คันทวย หรือ แท่นยัน หน้าต่างมุขโอเรียลมักจะประกอบกับการสร้างโค้งทิวดอร์ หน้าต่างประเภทนี้มักจะใช้กับสถาปัตยกรรมวิคตอเรียแบบสถาปัตยกรรมควีนแอนน์
หยวน เจา
หยวน เจา (元釗) (526 - 17 พฤษภาคม 528 ) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เว่ยเหนือของจีนในช่วงเวลาสั้น ๆ เป็นพระโอรสของหยวน เป่าฮุย (元寶暉) เจ้าชายแห่งหลินเถา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวินและเป็นพระภาดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิง จักรพรรดิผู้ครองราชย์ในขณะที่หยวน เจาประสูติในปี 526
ในปี ค.ศ. 528 จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงถูกวางยาพิษสวรรตโดยพระมารดาของพระองค์จักรพรรดินีหูหลังจากพยายามควบคุมอำนาจของพระมารดาและพยายามฆ่าเจิ้ง หย่าน (鄭儼) ชายคนรักของพระมารดา จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงไม่มีพระโอรส และในขณะที่จักรพรรดินีหูพยายามแสร้งทำเป็นว่าพระธิดาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวหมิงที่ประสูติกับพระสนมพ่าน เป็นพระโอรส แต่ในไม่ช้าพระองค์ก็ตระหนักว่าพระองค์ไม่สามารถหลอกลวงได้ และพระองค์ก็ตั้งให้หยวน เจาเป็นจักรพรรดิ เพราะยังทรงเพื่อที่จะได้ควบคุมง่าย
นายพลเอ้อจู หรงกับผู้ที่ภักดีต่อจักรพรรดิเว่ยเสี้ยวหมิงคิดกบฏต่อจักรพรรดินีหู และปฏิเสธที่จะยอมรับหยวน เจาเป็นจักรพรรดิ กองกำลังได้ยึดเมืองหลวงลั่วหยางได้อย่างรวดเร็ว กองกำลังของเขาได้ประกาศให้พระโอรสในพระอนุชาของจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวเหวิน หยวน เซี่ย หยวน จือโหยวเป็นจักรพรรดิ ไม่ถึงสองเดือนหลังจากหยวน เจาประกาศเป็นจักรพรรดิ เอ้อจู หรงได้บุกลั่วหยางและจับกุมจักรพรรดินีหูและหยวน เจา หลังจากจักรพรรดินีหูพยายามปกป้องตัวพระนางก่อนเอ้อจู หรง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เอ้อจู หรงก็โยนพระนางและหยวน เจา ลงในแม่น้ำเหลืองให้จมน้ำตาย
บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินที่ 6 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ (Baldwin VI of Flanders, Baldwin de Mons) ้เป็นขุนนางชาวแฟรงก์ ปกครองเป็นเคานต์แห่งเอโนลต์ (ด้วยสิทธิ์ของภรรยา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1051 ถึง ค.ศ. 1070 (ในชื่อ บาลด์วินที่ 1) และสืบทอดตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นเคานต์แห่งฟลานเดอส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1067 ถึง 1070
ประวัติ
บาลด์วินเป็นบุตรชายคนโตของบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์กับอาเดลาแห่งฝรั่งเศส พระธิดาของพระเจ้ารอแบต์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กับกงสต็องส์แห่งอาร์ลส์ ทั้งยังเป็นพี่ชายของมาทิลดาแห่งฟลานเดอส์ พระราชินีคู่สมรสแห่งอังกฤษและพระมเหสีของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต กษัตริย์แห่งอังกฤษ
เคานต์แห่งเอโนลต์
บิดาของเขาจับเขาแต่งงานแบบคลุมถุงชนกับริชิลด์ เคานเตสแห่งเอโนลต์ โดยใช้กองกำลังติดอาวุธข่มขู่ริชิลด์ที่เป็นภรรยาม่ายของแฮร์มันแห่งมงส์และทายาทหญิงแห่งเอโนลต์ เนื่องด้วยเอโนลต์เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ การแต่งงานโดยไม่ปรึกษาครั้งนี้จึงสร้างความขุ่นเคืองแก่จักรพรรดิเฮนรีที่ 3 พระองค์เดินทางมาทำสงครามกับสองพ่อลูกบาลด์วินแต่ไม่สำเร็จ ระหว่างปี ค.ศ. 1050 ถึง 1054 ล็อมแบต์ที่ 2 เคานต์แห่งล็องยืนหยัดต่อสู้กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 เคียงข้างบาลด์วิน เขาเป็นหนึ่งในข้าราชบริพารแถวหน้าของบาลด์วิน ล็อมแบต์ถูกสังหารที่สมรภูมิลีลล์ในปี ค.ศ. 1054 การต่อสู้ครั้งอื่นๆ กับจักรพรรดิเฮนรีที่ 3 มีกลุ่มลอร์ดแห่งอาโลสต์มาร่วมต่อสู้ให้กับเคานต์แห่งฟลานเดอส์ทั้งสอง
ริชิลด์คิดว่าบุตรชายจากการแต่งงานครั้งแรกของตน โรเฌร์ ไม่เหมาะสมที่จะเคานต์แห่งเอโนลต์คนต่อไป บาลด์วินกับริชิลด์จึงจับเขาไปเป็นบิชอปแห่งชาล็องส์ เปิดทางให้บุตรชายจากการแต่งงานครั้งที่สอง บาลด์วิน ขึ้นเป็นเคานต์แห่งเอโนลต์แทน บุตรสาวของเธอที่เกิดจากการแต่งงานครั้งแรกกลายเป็นแม่ชี บาลด์วินได้เคานตีเอโนลต์ส่วนที่เหลือเป็นที่ดินศักดินาส่วนหนึ่งและซื้ออีกส่วนหนึ่งมาเป็นที่ดินส่วนตัว การซื้อมาเป็นที่ดินส่วนตัวเป็นการเป็นเจ้าของที่ดินโดยสมบูรณ์ เจ้าของไม่ต้องรับใช้เจ้านายในลำดับที่สูงกว่าของที่แดนนั้นๆ พวกเขามีสิทธิ์ที่จะขายต่อที่ดินเมื่อไหร่ก็ได้
การเสียชีวิต
บาลด์วินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1070 การเสียชีวิตเร็วของเขาทำให้ฟลานเดอส์และเอโนลต์ตกไปอยู่ในมือของบุตรชายวัยเยาว์ อาร์นูล์ฟที่ 3 โดยมีริชิลด์เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน อาร์นูล์ฟที่ 3 ถูกฆ่าในปีต่อมาที่สมรภูมิคาสเซล ริชิลด์จึงช่วยให้บุตรชายคนรองลงมาของบาลด์วินได้เป็นบาลด์วินที่ 2 แห่งเอโนลต์ แต่ไม่นานตำแหน่งเคานต์ก็ถูกแย่งชิงไปโดยน้องชายของบาลด์วิน รอแบต์ชาวฟรีเซียน ที่กลายเป็นเคานต์รอแบต์ที่ 1 แห่งฟลานเดอส์
บาลด์วินสร้างอารามฮาสนงขึ้นมาใหม่และยกทรัพย์สินส่วนตัวเป็นของขวัญแก่อารามเป็นการสนับสนุน เขาส่งพระไปอยู่ที่นั่นและใช้มันเป็นที่ฝังศพของตนเอง
ครอบครัว
บาลด์วินกับริชิลด์มีบุตรด้วยกัน คือ
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์
พลเอก พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ (24 ตุลาคม พ.ศ. 2423 – 19 ธันวาคม พ.ศ. 2495) อดีตรองเสนาบดีกระทรวงกลาโหมและอดีตประธานองคมนตรี เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช ประสูติแต่หม่อมขาบ ศุขสวัสดิ ณ อยุธยา
พระประวัติ
ในปี พ.ศ. 2495 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระยศเป็นพระองค์เจ้าต่างกรม มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ ครุฑนาม ทรงศักดินา 11000 ตามอย่างธรรมเนียม พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าต่างกรมทั้งปวง และทรงตั้งเจ้ากรมเป็นหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ ถือศักดินา 500 ปลัดกรมเป็นพันบริรักษ์ภูเบศร ถือศักดินา 300 สมุห์บัญชีเป็นพันวิเศษพลขันธ์ถือศักดินา 200
พลเอก พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ ได้ทรงปฏิบัติหน้าที่ราชการสนองคุณมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเสด็จออกไปจัดระเบียบกองทหารสำหรับประจำรักษาหัวเมืองในมณฑลภาคพายัพ ตามพระบรมราโชบายเพื่อรักษาความปลอดภัยแห่งพระราชอาณาเขต อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการก่อความไม่สงบของพวกเงี้ยวในภาคเหนือ จนได้ดำรงพระยศและพระตำแหน่งเป็นนายพลตรีผู้บัญชาการกองพลที่ 7 มณฑลพิษณุโลก ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นแม่ทัพกองที่ 2 และนายพลโทแม่ทัพกองทัพน้อยทหารบกที่ 2 ครั้นถึงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายกลับเข้ามาในพระนครเพื่อให้ทรงเป็น จเรทหารบก เสนาธิการทหารบก และรองเสนาบดีกระทรวงกลาโหม จนกระทั่งพ้นจากหน้าที่ราชการเมื่อคณะราษฎรได้เปลี่ยนแปลงการปกครองแผ่นดิน ดำรงพระฐานะเป็น "นายทหารนอกราชการ" และ "นายทหารพ้นราชการ" อยู่นานถึงประมาณ 15 ปี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2490 ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้กลับมารับพระราชทานสนองพระราชภาระงานฝ่ายพระมหากษัตริย์ให้ทรงดำรงตำแหน่งต่าง ๆ คือ อภิรัฐมนตรี คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ องคมนตรี และประธานองคมนตรี และทรงได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรี ในวันที่ 13 มีนาคม ถึง 29 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2494 ทรงดำรงตำแหน่งตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492 แทน พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และทรงดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรีจนถึงวันที่รัฐธรรมนูญฉบับดังกล่าวถูกยกเลิกโดยคณะรัฐประหาร (จอมพล ป. พิบูลสงคราม)
พลเอก พลเรือโท พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์ ประชวรด้วยพระโรคไข้ไทฟอยด์ โดยมีพระอาการหนักจนถึงสิ้นพระชนม์ ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2495 สิริพระชันษา 72 ปี 1 เดือน 26 วัน พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระโอรส-ธิดา
เมื่อปี พ.ศ. 2443 นายร้อยตรี หม่อมเจ้าอลงกฎ เสกสมรสกับ หม่อมหลวงชุบ ศุขสวัสดิ ท.จ.ว. ธิดาของ พันตรี หลวงครรชิตสรกรรม (หม่อมราชวงศ์ดัด สนิทวงศ์) กับนางสาตร สกุลเดิม ประกอบศร มีพระโอรส-ธิดาทั้งสิ้น 10 คน ดังนี้
จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ นายพลเอ้อจู หรง ควบคุมกองทัพส่วนใหญ่และแสดงท่าทางรุนแรง ทำให้จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวง เชื่อว่าเขาจะแย่งชิงบัลลังก์ ในปี 530 จักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงซุ่มโจมตีนายพลเอ้อจู หรง และสังหารเขาในวัง แต่ลูกพี่ลูกน้องของเขาเอ้อจู ซื่อหรงและหลานชายเอ้อจู จ้าวจับและสังหารจักรพรรดิเว่ย์เสี้ยวจวงในเวลาต่อมา
ทอมสันส์กาเซลล์
ทอมสันส์กาเซลล์ (Thomson’s gazelle; ) เป็นกาเซลล์ชนิดหนึ่งในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โจเซฟ ทอมสัน นักสำรวจชาวสกอต
ทอมสันส์กาเซลล์จัดเป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร หางยาวประมาณ 25 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นถึงไหล่ประมาณ 70 เซนติเมตร ขนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองมีแถบสีดำพาดอยู่ทั้งสองข้างของลำตัว ขนที่บริเวณท้องเป็นสีขาว หางมีสีดำ มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่เขาของตัวเมียจะเล็กและสั้นกว่าตัวผู้ น้ำหนักเต็มที่อยู่ที่ประมาณ 20-40 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในบริเวณภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกา เช่น เคนยา, แทนซาเนีย
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ตามทุ่งหญ้าที่หญ้าไม่สูงมากนักหรืออยู่ตามทุ่งโล่งที่มีพุ่มไม้ขึ้นกระจัดกระจาย
เป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวโดยสามารถวิ่งได้เร็วถึง 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อแรกเกิด ลูกทอมสันส์กาเซลล์จะหมอบซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า โดยแม่จะแวะมาให้นมเป็นระยะ ประมาณ 5-6 วัน จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะวิ่งตามฝูงได้ และจะเริ่มผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ประมาณ 8-9 เดือน มีระยะตั้งท้องนาน 5.5-6 เดือน ออกลูกได้ปีละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1 ตัว ทอมสันส์กาเซลล์มีนิสัยการกินแบบเดียวกับสัตว์ในวงศ์ Bovinae มากกว่าการกินใบไม้พุ่มแบบสัตว์ในวงศ์ Caprinae มีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารหยาบเป็นเนื้อสูง
ในธรรมชาติ ทอมสันส์กาเซลล์จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออยู่เสมอ ๆ เช่น สิงโต, เสือดาว, เสือชีตาห์ หรือไฮยีนา เป็นต้น
ในประเทศไทย ทอมสันส์กาเซลล์กำลังจะเป็นสัตว์เศรษฐกิจชนิดใหม่ จากการสนับสนุนโดยกรมปศุสัตว์ให้เกษตรกรได้เลี้ยง
ฎีกา
ฎีกา อาจหมายถึง
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 16
โดยผู้ชนะ ในฤดูกาลนี้ คือ บริททานี่ ไคลน์ สาวน้อยอายุ 19 ปี จากรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งรางวัลที่เธอจะได้รับคือ การ โปรโมท ลงในนิตยสารชื่อดังระดับโลก Vogue Italia และได้ถ่ายแฟชั่นเซ็ต ขึ้นปก Beauty In Vogue, เซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl, เซ็นสัญญากับบริษัทนางแบบชื่อดังระดับโลก IMG Models
ในรอบ 5 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ ประเทศ โมรอกโก ซึ่งเป็นครั้งที่ 2 ของรายการ ที่ได้ไปถ่ายทำที่ ทวีปแอฟริกาหลังจากที่ครั้งแรก ได้ไปตอน ฤดูกาลที่ 4 ที่เมือง เคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้
Erin Wasson
สาวๆทั้ง 16 คน ที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย ได้มุ่งหน้ามายัง ลอสแอนเจลิส ซึ่งได้พบกับ มิสเจย์ และมิสเตอร์เจย์ ได้เล่นตลกกับสาวๆ โดยได้มอบซองใส่ภาพให้กับสาวๆ และบอกว่า หากซองใครไม่มีภาพ นั่นหมายถึงพวกเธอจะต้องกลับบ้าน จากนั้น สาวๆที่ไม่มีภาพ จึงได้ถูกพามายังห้องๆหนึ่ง เพื่อมากล่าวคำอำลากับไทร่า แต่สาวๆก็ต้องตกใจ เมื่อได้ทราบว่า จริงๆแล้ว พวกเธอนั่นเอง ที่ได้ผ่านเข้ารอบ 14คนสุดท้ายจริงๆ และเมื่อไทร่า ดึงผ้าม่านออก ก็พบว่า จริงๆแล้วเป็นบ้านพัก ในฤดูกาลนี้ ที่ลอสแอนเจลิสของพวกเธอนั่นเอง
จากนั้น สาวๆได้พบกับ นางแบบ และดีไซน์เนอร์ชื่อดัง เอริน วอสสัน เพื่อเรียนรู้การเดินแบบ ในบอลลูนพลาสติกขนาดใหญ่ และมีการหักมุมอีกอย่างหนึ่งคือ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพประจำสัปดาห์ในครั้งนี้เลยด้วย โดยจะเป็นการถ่ายภาพระหว่าง ที่พวกเธอกำลังแต่งตัว แต่งหน้า และทำผม ในก่อนการเดินแบบแฟชั่นโชว์นั่นเอง ในการเดินแบบ บริททานี่ สร้างความประทับใจให้กับผู้ชม ด้วยการเดินแบบที่มีประสิทธิภาพ ในขณะที่ ออนเดรย์และโดมินิค ลื่นล้มไม่เป็นท่า แต่โดมินิคได้รับคำชม ในเรื่องของปฏิกิริยาที่สามารถแสดงออกมาอย่างสง่างาม และมีอารมณ์ขัน แทนที่ได้
Alek Wek
หลังจากที่กลับมาถึงบ้านพัก นิโคล ได้นั่งคิดเรื่องที่จะต้องปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงานให้ดีขึ้น หลังจากที่เธอได้ถ่ายภาพออกมาดูแก่ความเป็นจริง และถูกติในห้องตัดสินครั้งก่อน ในขณะที่ ออนเดรย์ ได้เปิดเผยว่า ปีก่อนที่จะเธอจะได้เข้ามาในรายการนี้ พี่ชายของเธอได้ถูกฆาตกรรม หลังจากนั้น ไทร่าได้เข้ามายังบ้านพักของพวกเธอ และได้แนะนำนักโภชนาการสาว เฮทเธอร์ เบาเออร์ ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับ การรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ ให้รู้จัก หลังจากนั้น โมนิคและดาเลีย ได้พบกับ ไก่ที่เน่าอยู่ในตู้เย็น จึงเกิดการปะทะกันขึ้น ระหว่าง ดาเลียกับอเล็กซานเดรีย
ต่อมา สาวๆจะต้องถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยได้ช่างภาพชื่อดัง ไมค์ โรเซนธอล มาเป็นช่างภาพให้ ซึ่งพวกเธอนั้นจะต้องถ่ายภาพแบบ บิวตี้ช็อท กับเครื่องประดับ ในขณะที่ต้องมีผึ้งบินอยู่รอบๆไปมาอีกด้วย แฮนนาห์ ถึงกับต้องร้องให้ออกมา ในระหว่างที่ถ่ายภาพ เนื่องจากเธอรู้สึกกดดันที่จะต้องถ่ายภาพให้ดี ในขณะที่ แจคลินกังวลว่า ผึ้งจะทำให้เธอนั้นเกิดอาการแพ้มันขึ้นมา หลังจากถ่ายภาพเสร็จ ออนเดรย์ ได้คิดว่า เธออยากจะขอออกจากการแข่งขัน เนื่องจากตอนนี้เธอคิดว่า อาจจะยังทำได้ไม่เต็มที่พอ และควรจะหยุดเพียงแค่นี้
ในห้องตัดสิน ออนเดรย์ ได้บอกกับคณะกรรมการว่า เธอจะขอออกจากการแข่งขัน คณะกรรมการเห็นด้วย และอนุญาตให้เธอออกจากการแข่งขันได้ จากนั้น ไทร่าจึงได้บอกกับสาวๆที่เหลืออยู่ว่า หากภาพของออนเดรย์ เป็นภาพที่แย่ที่สุด จะไม่มีการคัดออกในสัปดาห์นี้ บริททานี่ และโมนิค ได้รับคำชมในภาพถ่ายเป็นอย่างมาก แต่วิกฤตทางอารมณ์ของแฮนนาห์ และน้ำตาที่ไหลออกมาระหว่างถ่ายภาพออกมานั้น ได้ช่วยทำให้ภาพของเธออกมาสวยงาม เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ในขณะที่ สาวๆคนอื่นก็ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป แต่ดาเลีย และนิโคล ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจาก ดาเลีย ถ่ายภาพออกมาส่วนใหญ่ไม่ค่อยดีนัก ถึงแม้ว่าเธอจะได้ภาพที่ดีในห้องตัดสินก็ตาม และนิโคล ที่ถ่ายภาพออกมาดูแก่กว่าความเป็นจริงอีกครั้ง และไทร่า ได้บอกว่า ภาพของออนเดรย์นั้น ไม่ได้แย่ที่สุดในกลุ่ม และหนึ่งคนที่ยืนเป็นสองคนสุดท้ายนั้น จะต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน สุดท้ายภาพของดาเลียได้ช่วยเธอไว้ ทำให้นิโคล ต้องเป็นคนที่สาม ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Lori Goldstein
หลังจากนั้น สาวๆได้ถูกพามายังฟาร์ม เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ และในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพเป็นกลุ่ม โดยใส่ชุดเดรส ในคอนเซ็ปต์ ของอลิซ อิน วันเดอร์แลนด์โดยจับคู่กันดังนี้
อเล็กซานเดรียรู้สึกหัวเสีย เนื่องจากได้กังวลมากเกินไป จนกัดริมฝีปากตัวเอง และลอริ กับพาเมล่า ได้ตำหนิถึงทัศนคติในแง่ลบของเธอ ในขณะที่ ซาร่า และมิเคล่า รู้สึกดีใจที่ได้ถ่ายภาพร่วมกัน แต่กลับถูกตำหนิว่า ไม่สามารถที่จะถ่ายภาพโดยรวม ให้ออกมาดีได้
ในห้องตัดสิน สาวๆส่วนใหญ่ ได้รับการตอบรับที่ดีจากคณะกรรมการ อเล็กซานเดรีย ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากถ่ายภาพออกมาได้สวยงามที่สุด และดูโดดเด่นในภาพถ่าย แต่ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติ ที่ไม่ค่อยดีของเธอ มอลลี่ กรรมการได้สัญญาว่าจะแก้ไข ทรงผมของเธอให้ดีขึ้นกว่าเดิม และโดมินิค ถูกติว่า ถูกกลืนหายไปในฉาก และดูเหมือนเป็นส่วนเกินในภาพถ่าย ในขณะที่ มิเคล่า ที่ถึงแม้ว่าจะดูดีในภาพถ่าย แต่เธอมักจะหลับตา ในภาพเป็นส่วนใหญ่ และกรรมการ ผิดหวังในตัว ซาร่าเป็นอย่างมาก เนื่องจากเธอดูขาดความมั่นใจ และขาดความเชื่อมั่นในตัวเอง ในขณะที่ มีศักยภาพในการเป็นนางแบบสูงมาก ทำให้เธอต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ร่วมกับโดมินิค แต่ซาร่า ได้รับโอกาสให้แก้ตัวอีกครั้ง ทำให้โดมินิค ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Francesco Carrozzini
หลังจากที่สาวๆกลับมาจากห้องตัดสิน สาวๆหลายคนได้แปลกใจมากที่ อเล็กซานเดรีย ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก สาวๆหลายคนรู้สึกว่า เธอไม่สมควรที่จะถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากเธอมีทัศนคติที่ไมค่อยดี ในตอนถ่ายภาพเท่าไหร่ ในขณะที่ อเล็กซานเดรีย ได้สัญญากับตัวเองว่า จะปรับปรุงทัศนคติในแง่ลบ ของเธอให้ดีขึ้น
หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางมา เพื่อพบกับ มิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ ซึ่งได้บอกกับพวกเธอว่า พวกเธอจะได้แข่งขันเดินแบบ บนรันเวย์ เพื่อชิงของรางวัลในสัปดาห์นี้ โดนจะได้เดินในชุดของ เจฟฟรีย์ แม็ค แต่ พวกเธอทั้งหมด ก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า มีไฟ เป็นส่วนหนึ่งของการเดินแบบด้วย และพวกเธอ จะต้องเดินแบบ ในขณะที่มีไฟลุกอยู่บนมือ โดยต้องใส่ถุงมือแบบพิเศษอีกด้วย ในการแต่งหน้า และทำผม มอลลี่ ได้ถูกตัดผมที่ต่อไว้ออกมาส่วนหนึ่ง ในการเดินแบบ อเล็กซานเดรีย,บริททานี่ และดาเลีย ทำออกมาได้ดีที่สุด แต่ ดาเลีย เป็นผู้ชนะครั้งนี้ เนื่องจากเธอเดินออกมาได้อย่างสง่างามมากที่สุดและเธอจะได้รับชุดของ เจฟฟรีย์ แมค 2ชุด เป็นของรางวัลอีกด้วย กลับกัน แฮนนาห์, คาเชีย และซาร่า กลับเป็นคนที่เดินได้แย่ที่สุดในครั้งนี้ พวกเธอจึงถูกลงโทษ โดยการให้เดินเท้ากลับบ้านพัก คาเชีย จึงได้เอาการเดินกลับบ้าน มาปรับปรุง และพัฒนาการเดินแบบของเธอให้ดีขึ้น สาวๆทั้ง 3คน จึงฝึกซ้อมกัน ระหว่างเดินทางกลับบ้าน
ต่อมา ในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องถ่ายโฆษณา ให้กับ กาแฟ เฟียซโรสต์ โดยจับคู่กันถ่าย ในคอนเซ็ปต์ เรโทร ยุค 50's โดยได้ ฟรานเชสโก้ คารอสซินี่ มาเป็นผู้กำกับโฆษณาให้ โดยสาวๆได้ถูกจับคู่กันดังนี้
ซาร่า ดูอึดอัดในการถ่ายโฆษณาเป็นอย่างมาก และอเล็กซานเดรีย เปิดปัญหาในระหว่างการถ่ายอีกครั้ง เมื่อ ฟรานเชสโก้ และมิสเตอร์ เจย์ ได้รู้สึกว่า เธอพยายามที่จะกำกับ ให้กับ บริททานี่ ซึ่งเป็นคู่ของเธอเอง
ในห้องตัดสิน คาเชีย และแจคลิน ได้รับคำชมในโฆษณา เป็นอย่างมาก ในขณะที่ แฮนนาห์,ดาเลีย และโมนิค ก็ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวก เช่นเดียวกัน ซาร่า และบริททานี่ ทำออกมาได้น่าผิดหวัง และแม้ว่า อเล็กซานเดรีย จะทำออกมาได้ดี แต่กรรมการได้ผิดหวังกับพฤติกรรมของเธอ ที่พยายามจะแก้ตัวในห้องตัดสิน คาเชีย ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากถ่ายโฆษณาออกมาได้ ดีที่สุด อเล็กซานเดรีย และซาร่า ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจาก อเล็กซานเดรีย ทำทุกอย่างออกมาได้ดีหมด แต่ทัศนคติของเธอกลับ ไม่ดี และซาร่า ยังคงไม่สามารถนำศักยภาพที่ตัวเองมี ออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่ แต่ไทร่า ได้ให้โอกาส อเล็กซานเดรียได้แก้ตัวอีกครั้ง ทำให้ ซาร่า ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Rachel Zoe
ต่อมา สาวๆจะต้องมาแข่งขันชิงรางวัล กับ เครื่องสำอาง คัฟเวอร์เกิร์ล โดยให้สาวๆแบ่งกลุ่ม เป็นทีม เพื่อทำวิดีโอ สาธิต ให้กับรองพื้น ของคัฟเวอร์เกิร์ล โดยสาวๆจะแบ่งกลุ่ม เป็น สาม ทีม ทีมละ สามคนโดยคนแรก จะต้องเป็นผู้กำกับ คนที่สอง จะต้องเป็นผู้เขียนบท และคนที่สาม จะต้องเป็นผู้แสดง โดยแบ่งกลุ่มกันดังนี้
โมนิค และ มอลลี่ ต้องพยายามอย่างหนัก เพื่อที่ปฏิบัติหน้าที่ของพวกเธอ เพื่อช่วยให้อเล็กซานเดรีย ทำให้สำเร็จอีกครั้ง มิเคล่า ต้องพยายามอย่างมาก เพื่อจะได้ดูโดดเด่นในโฆษณา แต่กลับถูกตำหนิ ว่าอุทานคำหยาบออกมามากเกินไป ในขณะที่ ดาเลีย ต้องพยายามอย่างมากอีกครั้ง เนื่องจาก โฆษณาของเธอ ไม่มีการบอกข้อมูลที่แน่ชัด และแม้ โมนิคจะได้รับคำชม ในการเป็นผู้กำกับ แต่กลุ่มของ บริททานี่, คาเชีย และมิเคล่า กลับเป็นผู้ชนะ และโฆษณาของพวกเธอ จะถูกเผยแพร่ลงใน เว็บไซต์ของ คัฟเวอร์เกิร์ล
เมื่อกลับมาบ้านพัก อเล็กซานเดรีย ได้โทรศัพท์คุยกับแฟนของเธอ เรื่องที่ถูกพวกสาวๆในบ้าน เข้าใจผิด ในขณะที่สาวๆคนอื่นในบ้าน กำลังจับกลุ่มนินทาเธอ และโมนิคได้ตัดสินใจ ไปแอบอ่านไดอารี่ของ อเล็กซานเดรีย เพื่อหาดูว่าเธอรู้สึกเกี่ยวกับสาวๆคนอื่นยังไงในบ้าน
ต่อมาสาวๆได้เดินทางมายัง สวนสัตว์ ในลอสแอนเจลิส เพื่อถ่ายประจำสัปดาห์ โดยครั้งนี้จะต้องถ่ายกับ มูราโต้ ลูกเสือดาว คาเชีย ซึ่งมีประสบการณ์การเป็นนางแบบมากที่สุด กลับพบว่า การถ่ายกับลูกเสือดาวนั้น เป็นเรื่องที่ยากที่สุด และดาเลีย ถูกตำหนิว่า โพสท่าธรรมดาเกินไป ในขณะที่ มอลลี่ ไม่พอใจที่เธอได้ถ่ายรูปเป็นคนสุดท้าย เนื่องจากเธอ รู้สึกว่า ลูกเสือดาว จะไม่เกเร ถ้าได้ถ่ายแบบเป็นคนแรกๆมากกว่า
Sonia Dara
เริ่มต้นสัปดาห์ ไทร่าให้สาวๆฝึกการเขียนลายเซ็น และ ทายลักษณะการเป็นนางแบบของเพื่อนๆภายในบ้าน ต่อมา ไทร่าได้ถามคำถามแก่สาวๆทุกคน มอลลี่อยากแก้ไขทรงผม และ อเล็กซานเดรีย มั่นใจในตนเองสูง ว่าหางานในวงการนางแบบได้แน่นอน ทำให้ โมนิคไม่พอใจและเกิดอาการรำคาญ และโมนิค ยังแสดงท่าทางไม่พอใจที่ แฮนนาห์ ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อนอีกด้วย
วันต่อมาสาวๆจะต้องแข่งขันกัน คือการพูดคุย พบปะ และทำความรู้จักกับแฟนๆของพวกเธอ โมนิคได้แกล้งหลอกชายคนหนึ่ง โดยบอกว่า อเล็กซานเดรีย ต้องการจะจูบ ทำให้ อเล็กซานเดรีย ต้องเออออตามไปด้วย แต่สุดท้ายแล้วกลับเป็น คาเชีย ที่ทำได้ดีและชนะการแข่งครั้งนี้ไป โดยรางวัลของเธอ คือการไปรับประทานอาหารสุดหรูกับ มิสเจย์ ซึ่งเธอได้เลือก บริททานี่ และ แจคลิน ไปกับเธอด้วย ส่วนสาวๆที่เหลือ จะต้องเก็บกวาดลานกว้างให้เรียบร้อย โมนิค จึงดูไม่พอใจและบ่นตลอดการทำงานอีกครั้ง
ในการถ่ายแบบสาวๆต้องถ่ายแบบเป็นกลุ่ม ในขณะที่ร่างกายปกคลุมไปด้วยขี้เถ้า โดยจะแบ่งเป็นกลุ่มของสาวผมบลอนด์ กับสาวผมเข้ม ดังนี้
ในห้องตัดสิน มอลลี่, บริททานี่ และคาเชีย ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก ส่งผลให้ บริททานี่ ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ในขณะที่ โมนิคและมิเคล่า ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากทั้งสองคน ทำผลงานออกมาในระดับปานกลางทุกสัปดาห์ โดยมิเคล่ามีใบหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ แต่ในภาพ สายตาของเธอไม่สื่อสารอะไรเลยแม้แต่น้อย และโมนิคมีใบหน้าและโครงหน้าที่สวยงาม แต่ในภาพกลับดูธรรมดาเป็นอย่างมาก สุดท้าย กรรมการยังคงเห็นศักยภาพในตัว ของมิเคล่า ที่มีมากกว่า ทำให้ โมนิค ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Eric Daman
หลังจากที่กลับมาจากห้องตัดสิน มิเคล่า รู้สึกแปลกใจมาก ที่เธอกับโมนิค ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากเธอเองมีประสบการณ์การทำงานในวงการนางแบบ มาก่อน และเมื่อสาวๆกลับไปถึงบ้านพัก ก็ได้พบถุง อยู่ใต้ภาพของบริททานี่ ที่ถูกเรียกชื่อคนแรกครั้งก่อน ซึ่งเต็มไปด้วยอุปกรณ์ที่สาวๆจะต้องใช้ เพื่อแข่งขันถ่ายภาพชิงรางวัลประจำสัปดาห์ มอลลี่ และบริททานี่ รู้สึกเศร้า ที่ต้องเสียเพื่อนสนิท อย่างโมนิคที่ถูกคัดออก ไป ในขณะที่ อเล็กซานเดรีย ก็ยังไม่เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆภายในบ้านนัก และสาวๆทุกคน ส่วนใหญ่ภายในบ้าน เห็นตรงกันว่า เธอสมควรที่จะถูกคัดออกในห้องตัดสินครั้งก่อน
ต่อมา สาวๆได้เดินทางมาเพื่อพบกับ ไนเจล บาร์คเกอร์ เนื่องจากเขาจะมาเป็นช่างภาพในการแข่งขันถ่ายภาพครั้งนี้ สาวๆแต่ละคน จะต้องถ่ายภาพเป็นนักรบสาว ในหัวข้อ รณรงค์ในเรื่องของ โรคมะเร็งเต้านม โดยจะต้องคิดว่า จะแต่งหน้า ทำผมยังไง ก่อนถ่ายภาพ มิเคล่า ต้องหลั่งน้ำตาในระหว่างการถ่ายภาพ แต่เธอก็ได้รับคำชมว่าทำออกมาได้ดี ในระหว่างการถ่ายภาพ ไนเจลได้ถามบริททานี่ ถึงสิ่งที่เธอกำลังคิดในระหว่างที่โพสท่า และบริททานี่ ได้แสดงทัศนคติในแง่ลบออกมา ในขณะที่ อเล็กซานเดรีย ทำให้ไนเจล ประทับใจในการโพสท่าเป็นอย่างมาก ในที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะไป โดยรางวัลของเธอ คือรถยนต์ ฟอร์ด โฟกัส หลังจากนั้น บริททานี่ ได้พูดกับสาวๆคนอื่น ว่า อเล็กซานเดรีย ไม่สมควรที่จะชนะ และได้รางวัลในครั้งนี้ และยังได้พูดต่อหน้า อเล็กซานเดรียอีกว่า ไม่มีสาวๆคนไหนในบ้านที่ชอบเธอเลย และเธอสมควรจะเป็นคนที่ต้อง กลับบ้านแทน โมนิค โดยที่ไนเจล ตกตะลึง และได้ยินทุกอย่าง และเมื่อกลับมาถึงบ้านพัก สาวๆทั้งหมดต่างพากันสงสัย ว่าทำไม อเล็กซานเดรีย ถึงทำได้ดีที่สุด และเมื่อ อเล็กซานเดรีย กลับมาจากการถ่ายภาพ สาวๆทั้งหมดจึงตกลงกันว่าจะเงียบ และไม่พูดอะไรอีก
ต่อมา มิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ ได้เข้ามายังบ้านพักของสาวๆแต่เช้า เพื่อพาพวกเธอ ไปทัวร์ที่ ยูนิเวอร์แชล สตูดิโอ ที่ซึ่งพวกเธอทั้งหมด จะต้องถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ โดยที่สาวๆแต่ละคน จะต้องแสดงความคลั่งไคล้ในสิ่งของที่แตกต่างกัน ดังต่อไปนี้
ในการถ่ายภาพ มอลลี่, แจคลิน และบริททานี่ ทำออกมาได้ดี ในขณะที่มิเคล่า สื่อสารอารมณ์ ออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก
ในห้องตัดสิน แจคลิน, มอลลี่ และคาเชีย ทำให้กรรมการประทับใจในภาพถ่ายเป็นอย่างมาก ในขณะที่ มิเคล่า ถ่ายภาพออกมา ไม่สื่อกับ โจทย์ที่ได้รับเท่าไหร่นัก และดูเหมือนเธอ ยังไม่เข้าใจในแนวคิดของการถ่ายภาพ และในระหว่างที่กรรมการกำลัง วิจารณ์ภาพของ อเล็กซานเดรีย อยู่นั้น ไนเจลได้ตำหนิ บริททานี่ ถึงตอนที่แข่งขันชิงรางวัล ว่าเธอดูไม่มีความเป็นมืออาชีพ เนื่องจากเธอ แสดงความคิดเห็นส่วนตัว ในสถานที่ทำงาน บริททานี่ จึงได้พยายามแก้ต่าง การกระทำของเธอเอง ในขณะที่ ไทร่า เองก็เห็นด้วยกับไนเจล บริททานี่ จึงได้วิ่งออกจากห้องตัดสินไป และต่อมา บริททานี่ ก็ได้เลือกที่จะกลับ ไปฟังคำวิจารณ์ของกรรมการ และเธอก็ พยายามที่จะขอโทษ สำหรับการกระทำของเธอ ภาพถ่ายของเธอ ได้รับการตอบรับที่ดี แต่ทัศนคติของเธอ ในวันนี้ ทำให้ไทร่า อดคิดไม่ได้ว่า ตัวเธอไม่พอใจกับการตัดสินของคณะกรรมการ
ในระหว่างการปรึกษาหารือนั้น ไทร่า ได้ย้อนกลับ ไปนึกถึง ตอนที่คัดออก ทอคคาร่า โจนส์ ในฤดูกาลที่ 3 โดยการที่เธอ ได้ถูกตัดสิน ให้ถูกคัดออกนั้น เนื่องจาก จำนวนกรรมการเห็นด้วยเป็นส่วนใหญ่ และ ตัวไทร่าเองในตอนนี้ คิดว่า เธออยากที่จะคัดออก บริททานี่ แต่อีกครั้ง ที่ตัวเธอเอง เป็นเสียงส่วนน้อย กว่ากรรมการคนอื่น เนื่องจากกรรมการ คนอื่นคิดว่า บริททานี่ จะต้องได้รับบทเรียน จากเรื่องคราวนี้อย่างแน่นอน แต่บางสิ่ง บางอย่าง ในตัวไทร่าเอง ก็ยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่นัก
ในห้องพักระหว่างรอตัดสิน อเล็กซานเดรีย ได้บอกให้สาวๆบอกเธอว่า ทำไมทุกคนถึงไม่ชอบเธอ บริททานี่ จึงได้เกิดอาการโมโหขึ้นมาอีกครั้ง
ต่อมา แจคลิน ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากถ่ายภาพออกมาได้ดีที่สุด บริททานี่และมิเคล่า ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจาก มิเคล่า ถ่ายภาพออกมา ไม่สอดคล้องอย่างต่อเนื่อง แม้เธอจะมี ลุคส์ที่ดูเป็นแฟชั่นชั้นสูงก็ตาม และบริททานี่ ที่การแสดงออกของเธอในวันนี้ ดูไม่มีความเป็นมืออาชีพ ในที่สุด บริททานี่ ได้เป็นคนที่ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป แต่ไทร่าได้บอกว่า เธอจะต้องปรับปรุงทัศนคติของเธอให้ดีขึ้น เพื่อแลกกับการที่เธอ จะไม่ต้องถูกคัดออกในวันนี้ และนั่นทำให้ มิเคล่า ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้านไปทั้งๆที่ไทร่ารู้สึกเสียดายเธอเป็นอย่างมาก
Lana Marks
หลังจากกลับมาจากห้องตัดสินครั้งก่อน บริททานี่ ได้ขอโทษ อเล็กซานเดรีย ในเรื่องที่เธอได้ระเบิดความโกรธใส่เธอครั้งก่อน และถึงแม้ว่า อเล็กซานเดรีย จะปรับปรุงทัศนคติของเธอให้ดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ มอลลี่ ยังคิดว่า อเล็กซานเดรีย ยังไม่เปลี่ยนแปลงเลย และยังคิดว่า เธอแค่ยังคงเสแสร้งอยู่ หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางมาพบกับ ไทร่า เพื่อเตรียม แฟ้มสะสมผลงานต่างของๆพวกเธอ เพื่อที่จะใช้สำหรับการไปคัดตัวไปวันถัดไป และไทร่า ยังสร้างความประหลาดใจอีกอย่างหนึ่งคือ หลังจาก การคัดออกครั้งต่อไป สาวๆที่เหลือ ห้าคนสุดท้ายจะได้ ไปแข่งขันต่อที่ประเทศโมรอกโก
วันต่อมา ไคล์ แฮกเลอร์ จาก IMG Models ได้เดินทางเข้ามาพบสาวๆที่บ้านพัก เพื่อเป็นพูดคุยสั้นๆก่อนที่สาวๆจะได้ไปคัดตัว โดยสาวๆทุกคน จะมีเวลาคนละ สี่ชั่วโมง เพื่อไปคัดตัว 4ที่ ที่แตกต่าง คือ นักกีฬา, เซ็กซี่, สาวทั่วไปและแฟชั่นชั้นสูง ก่อนจะกลับไปที่ ลานา มาร์คส เป็นที่สุดท้าย อเล็กซานเดรีย ได้เปรียบที่สุด เนื่องจาก เธอเป็นคนเดียวที่รู้ เกี่ยวกับเส้นทางในลอสแอนเจลิส และเมื่อหมดเวลา สาวๆทั้งหมด กลับมาทันเวลาที่กำหนด และไคล์ แฮกเลอร์ ได้บอกกับสาวๆว่า มีเพียง สามคนเท่านั้น ที่ทำได้ดีที่สุด โดยผู้ที่ทำได้ดีที่สุด จะได้รับของรางวัล จาก ลานา มาร์คส และคนที่ทำได้ดีที่สุด มีอเล็กซานเดรีย, คาเชียและมอลลี่ แต่สุดท้ายแล้ว อเล็กซานเดรีย เป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้
ต่อมา สาวๆได้เดินทางมายัง สถานที่กำจัดขยะ เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ กับ ไนเจล บาร์คเกอร์ โดยสาวๆจะได้สวมชุดแฟชั่นชั้นสูงที่ออกแบบ โดย ไมเคิล ซินโค่ ก่อนที่จะถ่ายภาพ ไนเจล ได้เข้ามาพูดคุย กับบริททานี่ ว่าที่กรรมการยัง ตัดสินให้เธอได้อยู่ต่อในการแข่งขัน เพราะกรรมการคิดว่า เธอยังคงมีศักยภาพในการทำงานที่ดีอยู่ และได้บอกว่า เธอจะต้องถ่ายภาพครั้งนี้ออกมาให้ดีที่สุด ในการถ่ายภาพ สาวๆส่วนใหญ่ ทำให้ ไนเจล และมิสเตอร์เจย์ ประทับใจในการถ่ายภาพ แต่มอลลี่ กลับบ่นตลอดการทำงาน