cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาเลซังดรา อังบรอซียู
ในฐานะแบรนด์แอมบาสเดอร์วิกตอเรียส์ซีเคร็ต เธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน "บุคคลที่สวยที่สุดในโลก" จากนิตยสารพีเพิล ในเดือนพฤษภาคม ปี 2007
เกาะเหลาตรง
เกาะเหลาตรง ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง อยู่ในเขตน่านน้ำทะเลตรัง-สตูล เป็นแหล่งโบราณคดีทั้งที่ขุดค้นแล้ว และยังไม่ได้ขุดค้นโบราณวัตถุ
เกาะเหลาตรงเดิมชื่อ เกาะปูเลา-ตะฮง เป็นภาษามลายู แปลว่า "เกาะมะเขือ" ในสมัยอยุธยาตอนปลาย เกาะเหลาตรงยังไม่มีคนอยู่อาศัย ชาวประมงใช้เป็นที่หลบลมพายุ แวะจอดเรือหาน้ำจืดจากบ้านหยงสตาร์และแวะนำเรือที่ชำรุดขึ้นซ่อมบริเวณเกาะเหลาตรง ประมาณ พ.ศ. 2430 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการทำไม้ฟืนจากต้นแสม ตัดเป็นท่อนสั้น ๆ ผ่าเป็นดุ้น มัดบรรทุกเรือสำเภาไปขายที่ปีนัง และสิงคโปร์ เกาะมีป่าชายเลนที่มีต้นแสมและโกงกางเป็นจำนวนมาก ชาวจีนจึงเข้ามาทำงานและปลูกบ้านเรือนพักอาศัยอยู่บนเกาะ แต่เมื่อมีคนอยู่อาศัยมากขึ้นจึงมีปัญหาเรื่องน้ำจืดจึงได้อพยพออกจากเกาะไปปลูกสร้างบ้านเรือนพักอาศัยบริเวณหน้าที่ทำการด่านศุลกากรหยงสตาร์ ทำให้เกาะเหลาตรงมีสภาพเป็นเกาะร้างนับแต่นั้นถึงปัจจุบัน
ตอมา โฟชรง
ตอมา โฟชรง (Thomas Faucheron) เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ที่เมืองแรน ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักยิงธนูชาวฝรั่งเศส ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้เข้าแข่งขันให้แก่ประเทศของตนในประเภททีมชาย ที่ซึ่งทีมฝรั่งเศสของเขาได้อันดับที่ 2 ในรอบจัดอันดับ นอกจากนี้ เขายังเข้าแข่งขันในรายการประเภทชายเดี่ยว โดยได้พบกับวิทยา ทำว่อง ซึ่งเป็นนักยิงธนูจากประเทศไทย และตอมา โฟชรง เป็นฝ่ายชนะด้วยคะแนน 26-28, 23-27 และ 25-26 ในรอบ 32 คนสุดท้าย
ครองแครงกรอบ
ครองแครงกรอบ เป็นขนมไทยเก่าแก่ ส่วนผสมหลักคือ แป้ง ไข่ไก่ เกลือ น้ำตาล น้ำมันพืช พริกไทย กระเทียม พริก รากผักชี น้ำตาล ทำโดยการทอดแป้งข้าวสาลี ครองแครงกรอบมีกลิ่นหอมของผักชีและกระเทียมรู้สึกได้ถึงรสของพริกไทย มีความเผ็ดร้อนเล็กน้อย
อ้างอิง
พวง บุนนาค. (2496). ตำราของหวาน 200 ชนิด.พระนคร:นิยมวิทยา
ศูนย์รวมสายพันธุ์กล้วย
ประวัติ
เมื่อเริ่มมีการจัดสร้างพิพิธภัณฑสถานจังหวัดกำแพงเพชร เฉลิมพระเกียรติ ในลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ เมื่อ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ทรงได้พระราชทานหน่อกล้วยไข่และกล้วยน้ำว้าแก่ผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร ซึ่งได้นำมาปลูกไว้ในพื้นที่ส่วนหนึ่งด้านหลังอาคารพิพิธภัณฑ์ ซึ่ง "มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์" ได้จัดเตรียมไว้ แต่แปลงกล้วยเริ่มทรุดโทรมลงตามลำดับ
ด้วยเหตุนี้ มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์ (โดยพระครูวิสุทธิธรรมภาณ) จึงได้ร่วมกับ "ชมรมรักษ์กล้วย" ฟื้นฟูแปลงกล้วยดังกล่าว และจัดทำโครงการอนุรักษ์พันธุ์กล้วยของไทยขึ้น โดยเริ่มต้นจากพื้นที่แปลงปลูกสวนที่กล่าวมาข้างต้น และได้เริ่มต้นโครงการอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ทั้งนี้ได้รับความช่วยเหลือและประสานงานจากหน่วยราชการหลายหน่วยด้วยกัน สำหรับงบประมาณดำเนินการนั้น มูลนิธิปริยัติศึกษา ญสส. ในพระสังฆราชูปถัมภ์ เป็นผู้รับผิดชอบ ทั้งนี้ได้เชิญนักวิชาการที่มีความเชี่ยวชาญมาร่วมดำเนินการอีกหลายท่าน ได้แก่
ทั้งนี้ได้มีการเปิดป้ายโครงการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 และในเดือนมกราคม ก็เปิดเป็นแหล่งศึกษาดูงาน และนับเป็นส่วนหนึ่งของโครงการท่องเที่ยวของจังหวัดกำแพงเพชรด้วย
โครงการดังกล่าวยังดำเนินต่อไปด้วยดี มีการรวบรวมพันธุ์กล้วยไว้ประมาณ 150 สายพันธุ์ และได้ปลูกเปรียบเทียบศึกษา
ชาวยูเครน
ชาวยูเครน (украї́нці) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวสลาฟตะวันออกที่เป็นชาวพื้นเมืองของประเทศยูเครน ซึ่งเป็นประเทศที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 7 ในทวีปยุโรป และมากเป็นอันดับ 2 ในกลุ่มชาวสลาฟตะวันออก รองจากชาวรัสเซีย โดยในรัฐธรรมนูญยูเครนจะกล่าวถึงพลเมืองยูเครนทุกคนด้วยคำว่า ‘ชาวยูเครน‘
ประชากรชาวยูเครนส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ปลาพาราไดซ์ (สกุล)
ปลาพาราไดซ์ หรือ ปลาสวรรค์ (Paradise fishes, Paradise gouramis) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Macropodinae และอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae ใช้ชื่อสกุลว่า Macropodus (/แม็ค-โคร-โพ-ดัส/)
ศัพทมูลวิทยา
โดยคำว่า Macropodus ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากภาษาละติน คำว่า Macro หมายถึง "ใหญ่" และ podus หมายถึง "เท้า" (ในบริบทนี้หมายถึง ครีบ)
และชื่อสามัญที่เรียกว่า ปลาพาราไดซ์ นั้น มีที่มาจากยอดเขาลูกหนึ่ง ซึ่งเป็นยอดเขาที่แบ่งระหว่างเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ใกล้กับเมืองดานัง และอยู่ทางใต้ของเมืองเว้ ซึ่งยอดเขานี้มีชื่อเรียกว่า "ยอดเขาสวรรค์" (Heaven's peak) มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลราว 1,500 เมตร ซึ่งบริเวณแถบนั้นเป็นแหล่งกำเนิดของปลาพาราไดซ์
ลักษณะและถิ่นกระจายพันธุ์
มีขนาดความยาวลำตัว ประมาณ 7.5 เซนติเมตร มีลำตัวค่อนข้างกว้าง แบนข้าง หัวเล็ก นัยน์ตาโต ปากอยู่หน้าสุด ริมฝีปากยืดหดได้ มีฟันบนกระดูกเพดานปาก เส้นข้างตัวไม่สมบูรณ์ มีลักษณะเด่นอยู่ที่ครีบหลัง ครีบหลัง ครีบท้อง และครีบก้น มีปลายที่ยื่นยาวเป็นเส้นสวยงาม ครีบท้องและครีบหางเป็นสีส้มแดงหรือสีต่าง ๆ ต่างออกไปตามแต่ชนิด ครีบหลังมีก้านครีบแขนงไม่เกิน 10 ก้าน ครีบหลังและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบอกบางใส ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยว อันแรกยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางมีปลายครีบตัดตรง แต่ในบางตัวหรือบางชนิดอาจแย่งออกเป็นแฉกต่าง ๆ ได้ สีพื้นลำตัวโดยมากเป็นสีเขียวมีลายสีส้มขวางลำตัว  ตัวผู้จะมีสีสันสวยสดกว่าตัวเมีย และมีขนาดลำตัวใหญ่กว่า
ปลาพาราไดซ์เป็นปลาที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำทั่วไป รวมถึงในนาข้าวของภูมิภาคอินโดจีน ตั้งแต่เวียดนาม จนถึงเอเชียตะวันออก เช่น จีน, ฮ่องกง, ไต้หวัน, เกาหลี
มีพฤติกรรมก้าวร้าว ในตัวผู้มักกัดกันเองเหมือนเช่นปลากัด (Betta spp.) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน อีกทั้งยังสามารถฮุบอากาศได้โดยตรงจากผิวน้ำ โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือก มีพฤติกรรมในการวางไข่และผสมพันธุ์เหมือนปลากัด คือ ใช้การรัดและก่อหวอด ซึ่งสร้างมาจากน้ำลายของปลาผสมกับอากาศ ที่ผิวน้ำเหมือนกัน
การจำแนก
ทุกชนิดเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ
สโมสรวอลเลย์บอลโอพาร์ท 369
สโมสรวอลเลย์บอลโอพาร์ท 369 วีซี ตั้งอยู่ที่จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย ในปี 2018 ได้แชมป์โปรชาเลนจ์ และเลื่อนขั้นมาเล่นในรายการวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ปัจจุบันมีนักกีฬาที่เป็นตัวหลักให้แก่ทีมไม่ว่าจะเป็น สุทินา พาสังข์ และ อนิสา ยอดพินิจ ปัจจุบันมี อริษา พรมนก ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีม
สีชุดของสโมสร
วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก
วอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก
รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน
''ข้อมูลอัปเดต ณ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563''
การเลือกตั้งประธานาธิบดีกรีซ ค.ศ. 2010
การเลือกตั้งประธานาธิบดีประเทศกรีซ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งโดยอ้อม ซึ่งจะให้สภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงมติเลือกประธานาธิบดี ซึ่งผลปรากฏว่า กาโรลอส ปาปูลีอัส สังกัดพรรคพาซ็อกได้รับการสนับสนุนให้เป็นประธานาธิบดีด้วยคะแนนเสียง 266 เสียง
วัยแสบสาแหรกขาด
วัยแสบสาแหรกขาด เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล เขียนบทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล, กุศลิน เมฆวิภาต, ชญานิน, สายขิม, วาณี, กัลยาณมิตร กำกับการแสดงโดย ศุภณา ครุฑนาค นำแสดงโดย ธีรเดช เมธาวรายุทธ และ จิตตาภา แจ่มปฐม ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ช่วงปี 2559 ต่อมามีการสร้างเป็นภาคต่อ วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2 ออกอากาศทางช่อง 3
การตอบรับ
ซึ่งละครเรื่องนี้ทางผู้จัด เอิน ณิธิภัทร์ ได้เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวจากรายการเรื่องเล่าเช้านี้ในช่วงครอบครัวบันเทิงว่า มีแผนเตรียมจะทำละครภาค 2 ขึ้นมา และต่อมาก็ได้ทำภาค 2 ขึ้น โดยได้เปิดกล้องเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2561 และจะออกอากาศในปลายเดือนมีนาคม 2562
รัฐกร เจนกิจณรงค์
นายรัฐกร เจนกิจณรงค์ (ชื่อเล่น:เบ้ ;เกิด 10 กันยายน พ.ศ. 2508) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนครปฐม เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน พรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ
รัฐกร เจนกิจณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2508 เป็นบุตรของนายเป๋งฮ้อ แซ่จัง และนางง้อ แซ่โง้ว มีพี่น้อง 9 คน  สำเร็จการศึกษาจากคณะ ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม และรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา สมรสกับนางสำเนียง เจนกิจณรงค์ มีบุตรธิดา 3 คน
งานการเมือง
อดีตเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม และรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม ตามลำดับ จากนั้นได้ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2549 เป็นครั้งแรก สังกัดพรรคไทยรักไทย แล้วได้รับการเลือกตั้ง แต่การเลือกตั้งถูกตัดสินให้เป็นโมฆะในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2550 ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย และต่อมาเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครปฐมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ปัจจุบัน ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐมในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ เขตเลือกตั้งที่ 2 ได้หมายเลข 9
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
รัฐกร เจนกิจณรงค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2491
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 167 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 3 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
คอนราโด วาสเควซ
คอนราโด วาสเควซ (Conrado Vasquez) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 8
ประวัติ
วาสเควซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิค วิซการ์รา ยก 4 ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ไม่ได้แชมป์อีก จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 แพ้คะแนน โรแลนโด นาวาเรตเต ไม่ได้แชมป์ วาสเควซได้เดินทางไปชกมวยที่สหรัฐตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 และชกชนะติดกันสามครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน โฮเซ่ เดล ริโอ ได้แชมป์มาครอง วาสเควซยังชกในสหรัฐจนถึง พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้น็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 เมื่อ 11 พฤศจิกายน แล้ว วาสเควซก็แขวนนวมไป
นพพล พลคำ
นพพล พลคำ ชื่อเล่น บี้ (Nopphon Phonkam, 2 มิถุนายน พ.ศ. 2538 —) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับพีที ประจวบ ในไทยลีก
กรอบเค็ม
กรอบเค็ม เป็นขนมไทยชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายครองแครง  แต่เนื้อนุ่มกว่า โดยทั่วไปมีลักษณะเป็นแผ่นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน แต่มีความแตกต่างกันไปโดยขึ้นอยู่กับผู้ทำ
ส่วนผสมได้แก่ แป้งสาลี ไข่ น้ำ น้ำมันพืช น้ำตาล พริกไทย เกลือ รากผักชี และกระเทียม
ไดโนคิง ราชันย์พันธุ์ไดโนเสาร์
ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายเป็นของ โรส มีเดียแอนด์เอนเตอร์เทนเมนต์
เนื้อเรื่องย่อ
โคได ริวตะ เด็กหนุ่มที่รักในเรื่องไดโนเสาร์และเป็นสมาชิกของกลุ่มDคิดส์ที่ค้นคว้า วิจัยเกี่ยว กับไดโนเสาร์ วันหนึ่งเขาได้เห็นอุกกาบาตตกลงมา จึงไปตามหาอุกกาบาตพร้อมกับเร็กส์ และ มารุมุเพื่อนของเขา ที่นั้นมีแผ่นหินประหลาดและการ์ดไดโนเสาร์อันมหัศจรรย์ซึ่งพวกเขาไม่รู้วิธีใช้ แต่ด้วยพลังของแผ่นหินนั้นทำให้เขาได้พบกับกาบุ ไทรเซอราท็อปส์ตัวเล็กแต่สามารถใช้พลังต่างๆ รวมทั้งขยายร่างเป็นตัวเต็มวัยด้วยการ์ดที่อยู่ในมือเขาได้ การผจญภัยร่วมกับไดโนเสาร์ของริวตะ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ริวตะ และพวกได้เริ่มศึกษาเกี่ยวกับไดโนโฮลเดอร์และความลับของแผ่นหินและดร.โอเวนพ่อของเร็กส์ก็ได้พบกับการ์ดอีกสองใบที่มีสัญลักษณ์เหมือนกับ ของเร็กส์และมารุมุแต่ในขณะนั้นก็ปรากฏร่างของสปิโนซอรัสขึ้นในอียิปต์ พวกริวตะจึงมุ่งหน้าไปหยุดมันโดยการใช้ไดโนโฮลเดอร์เพื่อเคลื่อนย้ายในพริบตา และช่วงเวลาที่ริวตะกำลังเสียท่าก็ได้ปรากฏร่างของไดโนเสาร์อีกสองตัวขึ้นมานั่นคือเอซ และ พาราพารา ได้เข้ามาช่วยเหลืออย่างทันท่วงที
และด้วยที่ริวตะได้ล่วงรู้ถึงการปรากฏตัวอย่างปริศนาของไดโนเสาร์ที่เกิดขึ้นทั่วมุมโลก และการเพิ่มพลังการต่อสู้ด้วยการ์ด ทำให้การผจญภัยของริวตะและกลุ่มD คิดส์เพื่อปกป้องไดโนเสาร์เพื่อให้รอดพ้นจากการถูกกลุ่มอัลฟ่าใช้เป็นเครื่องมือในการยึดครองโลก
โจรสลัดอวกาศซันจาค
กลุ่มโจรสลัดจากอวกาศที่เกิดจากการรวมตัวของบุคคลทั้ง 4
อุปกรณ์
ยานอวกาศลำเล็กที่ดร.โซนอยดะสร้างขึ้น
การ์ดเกม ไดโนคิง ราชันย์พันธุ์ไดโนเสาร์ ประเทศไทย
ปัจจุบันการ์ดเกมไดโนซอร์คิงในประเทศไทย ได้มีลิขสิทธิ์แปลเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการแล้ว ผลิตจากประเทศญี่ปุ่นโดยเซก้า นำเข้าและจัดจำหน่ายโดยบริษัท คิดซ์ แอนด์ คิทซ์ จำกัด
ผี (แก้ความกำกวม)
ผี อาจหมายถึง
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี
พระประวัติ
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี โดยเจ้าหญิงฟาราห์นาซมีพระเชษฐา พระอนุชา และพระขนิษฐาอย่างละ 1 พระองค์ ได้แก่ มกุฎราชกุมารไซรัสเรซา, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคิณีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ
การศึกษา
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิเศษนีอาวารานในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน โรงเรียนอีเธล วอล์กเกอร์ ในเมืองซิมส์เบอร์รี รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยอเมริกันไคโร กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981-1982 พระองค์ได้ศึกษาต่อในวิทยาลัยเบนนิงตัน ในเมืองเบนนิงตัน รัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา เจ้าได้รับปริญญาด้านสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาโคลัมเบีย ใน ค.ศ. 1986 และปริญญาสาขาจิตวิทยาเด็กจากมหาวิทลัยเดียวกันในปี ค.ศ. 1990
ตามรายงานของหนังสือพิมพ์ The Los Angeles Times ปี ค.ศ. 2004 กล่าวว่า เจ้าหญิงฟาราห์นาซทรงต้องการทำงานองค์กรระดับประเทศหรือยูนิเซฟ แต่ภายหลังได้รับการปฏิเสธ
ปัจจุบันเจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี ทรงประทับอยู่ในมหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น
1963
ปฏิสัมพันธ์
ปฏิสัมพันธ์ (Interactive) คือ การกระทำหรือการประกอบกิจกรรมระหว่างสิ่งสองสิ่งหรือสิ่งหลายสิ่งเพื่อให้ได้มาซึ่งผลลัพธ์ ไม่ว่าผลลัพธ์นั้นจะออกมาในทางที่ดีมีประโยชน์หรือออกมาในทางที่ก่อให้เกิดผลเสียต่อสิ่งที่กำลังกระทำหรือตอบโต้อยู่นั้น เช่น การปฏิสัมพันธ์ของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน การปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบกับผู้ใช้ โดยปฏิสัมพันธ์ดังกล่าวหากประสงค์ให้ได้มาซึ่งประสิทธิภาพที่ดีต้องมีการศึกษาเกี่ยวกับความต้องการของผู้ใช้ที่มีต่อระบบ หรือต่อโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้นๆ ก่อน ตัวอย่างเช่น  การศึกษาเกี่ยวกับ Human-computer interaction (HCI), user interface , Graphical User Interface (GUI) เหล่านี้ป็นต้น
ปฏิสัมพันธ์ของคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
เนื่องจากผู้เรียนจะเกิดการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น หากได้มีการโต้ตอบหรือปฏิสัมพันธ์กับผู้สอน ดังนั้นคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่ออกแบบมาอย่างดีจะต้องเอื้ออำนวยให้เกิดการโต้ตอบระหว่างผู้เรียนกับคอมพิวเตอร์ช่วยสอน อย่างต่อเนื่องและตลอดทั้งบทเรียน
กาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู
กาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู (Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ; เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499) เป็นผู้พิพากษาชาวกรีกที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีกรีซมาตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 รัฐสภากรีซมีมติเสียงส่วนใหญ่เลือกให้เธอดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากโปรโกปีโอส ปัฟโลปูโลส ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2563 ก่อนได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ซาเกลาโรปูลูเคยดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐ (ศาลปกครองสูงสุดของกรีซ) มาก่อน ซาเกลาโรปูลูเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของประเทศ
โฟล์กลอร์ (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)
โฟล์กลอร์ (Folklore) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นอัลบั้มเซอร์ไพรส์เปิดตัวผ่านค่ายเพลงรีพับลิกเรเคิดส์ ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เธอใช้ช่วงเวลาในเหตุการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในการแต่งเพลง หลังจากที่ยกเลิกทัวร์คอนเสิร์ตของอัลบั้มก่อนหน้า เลิฟเวอร์ (2019) ในระหว่างการกักตัวเธอรู้สึกว่า โฟล์กลอร์ คือ "การรวบรวมบทเพลงและเรื่องราวที่เลื่อนไหลอยู่ในจิตใต้สำนึก" โดยมีโปรดิวเซอร์คือแอรอน เดสเนอร์ และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ ในการบันทึกเสียง เธอใช้ช่วงเวลาบันทึกที่สตูดิโอในตัวที่พักของเธอในลอสแอนเจลิส ขณะที่เดสเนอร์และแอนโตนอฟฟ์ทำงานในฮูดสันแวลลีย์และนครนิวยอร์กตามลำดับ
อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่แตกต่างจากแนวป็อปเดิมที่เทย์เลอร์เคยทำ โฟล์กลอร์ให้ความกลมกล่อมด้วยแนวเพลงบัลลาดที่ไพเราะ ขับเคลื่อนด้วยเสียงดนตรีนีโอคลาสสิก ด้วยแนวเพลงอินดีโฟล์ก ออลเทอร์นาทิฟร็อก และอิเล็กโทรคูสติก ได้รับอิทธิพลจากความเหงาในช่วงกักตัว ในอัลบั้มสวิฟต์พาสำรวจในอรรถบทของการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง ความเข้าอกเข้าใจ ความคิดถึง และความโรแมนติก โดยใช้ชุดของตัวละคร เรื่องเล่าสมมติ และโครงเรื่องหลัก ซึ่งตรงกันข้ามกับโทนอัตชีวประวัติของโปรเจ็กต์ก่อนหน้าของเธอ ชื่ออัลบั้มได้รับแรงบันดาลใจจากแนวเพลงอันยาวนานของดนตรีโฟล์ก ในขณะที่สุนทรียภาพสะท้อนให้เห็นถึงคอตเทจคอล
อัลบั้มได้รับการวิจารณ์ชื่นชมอย่างกว้างขวาง โดยกล่าวถึงการเน้นที่น้ำหนักทางอารมณ์ เนื้อเพลงบทกวี และจังหวะที่ผ่อนคลาย นักวิจารณ์อ้างว่าสาระสำคัญของการทบทวนความคิดหรือความรู้สึกของตัวเองนั้น เหมาะสมกับช่วงเวลาสำหรับการระบาดครั้งใหญ่นี้ และมองว่าเสียงเพลงของสวิฟต์เป็นการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะขึ้นมาใหม่ อัลบั้มนี้ติดอันดับในการจัดอันดับสิ้นปี ค.ศ. 2020 จำนวนมาก เรียกได้ว่าเป็นอัลบั้มหัวใจของล็อกดาวน์โควิด-19 ซึ่งได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปี จากงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 63 ทำให้สวิฟต์เป็นผู้หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ที่คว้ารางวัลเกียรติยศนี้ถึง 3 อัลบั้มรวมจากผลงาน เฟียร์เลส (2008) และ 1989 (2014) เธอได้พูดคุยถึงโฟล์กลอร์ และการแสดงสดในสารคดีคอนเสิร์ตของดิสนีย์+ ในโฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ ฉายครั้งแรกในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 และเปิดตัวผลงานภาคต่อของโฟล์กลอร์ คือ เอฟเวอร์มอร์ (2020) ในสองสัปดาห์ต่อมา ศิลปินเพลงหลายคนกล่าวถึงโฟล์กลอร์ว่าเป็นที่มาของแรงบันดาลใจ
ภูมิหลัง
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เทย์เลอร์ สวิฟต์ได้วางแผนทัวร์ เลิฟเวอร์เฟสต์ ซึ่งเป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 6 ของเธอเพื่อสนับสนุนสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 7 เลิฟเวอร์ (2019) แต่ถูกยกเลิกหลังจากการระบาดของโควิด-19 ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 รูปภาพเก้ารูปถูกอัปโหลดไปยังบัญชีอินสตาแกรมของสวิฟต์ โดยทั้งหมดไม่มีคำบรรยาย เป็นรูปขาวดำภาพนักร้องยืนอยู่คนเดียวในป่า ต่อจากนั้นเธอโพสต์อีกครั้งในบัญชีโซเชียลมีเดียทั้งหมดของเธอ โดยประกาศว่าสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของเธอจะวางจำหน่ายในเวลาเที่ยงคืน สวิฟต์กล่าวว่า: "หลายสิ่งที่ฉันวางแผนไว้ในช่วงซัมเมอร์นี้กลับไม่จบลงเสียที แต่มีบางอย่างที่ฉันไม่ได้วางแผนไว้ว่าจะเกิดขึ้น และสิ่งนั้นก็คือสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของฉันที่ชื่อว่าโฟล์กลอร์" เธอได้เผยแพร่ภาพปกอัลบั้มและเปิดเผยรายการเพลง เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัลให้ความเห็นว่าการประกาศที่น่าประหลาดใจนี้ "ทำให้แฟน ๆ และธุรกิจเพลงนั้นตั้งตัวไม่ทัน" บิลบอร์ดระบุว่า "ทำให้โลกดนตรีป็อปที่มืดบอด" กลายเป็น "ข่าวที่น่าตื่นเต้น" ในช่วงล็อกดาวน์ โฟล์กลอร์ได้รับการเปิดตัวสิบเอ็ดเดือนหลังจากอัลบั้มเลิฟเวอร์ ซึ่งเร็วที่สุดสำหรับสตูดิโออัลบั้มของสวิฟต์ในเวลานั้น โดยเอาชนะช่องว่างระยะเวลาระหว่าง เรพิวเทชัน (2017) และเลิฟเวอร์ถึงหนึ่งปีกับเก้าเดือน ในอีกโพสต์หนึ่งสวิฟต์ประกาศว่าจะมีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลง "คาร์ดิแกน" จะเปิดตัวพร้อมกับอัลบั้ม
ในระหว่างการนับถอยหลังสู่มิวสิกวิดีโอเพลง "คาร์ดิแกน" รอบปฐมทัศน์บนยูทูบสวิฟต์บอกใบ้ว่าเนื้อเพลงของอัลบั้มมีไข่อีสเตอร์ที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอหลายอย่าง: "สิ่งหนึ่งที่ฉันตั้งใจทำในอัลบั้มนี้คือใส่ไข่อีสเตอร์ไว้ในเนื้อเพลงมากกว่าแค่วิดีโอ ฉันสร้างส่วนโค้งของตัวละครและแก่นเรื่องที่เกิดซ้ำ ๆ โดยกำหนดว่าใครร้องเพลงเกี่ยวกับใคร... ตัวอย่างเช่น มีชุดของเพลงสามเพลงที่ฉันเรียกว่า รักสามเศร้าของวัยรุ่น สามเพลงนี้สำรวจรักสามเส้าจากมุมมองของคนทั้งสาม ที่มีช่วงเวลาต่าง ๆ ในชีวิต" เธอเรียกอัลบั้มนี้ว่า "ความโหยหาและเต็มไปด้วยการหลีกหนีจากโลกของความเป็นจริง ความเศร้า สวยงาม ความน่าสลดใจ เช่นเดียวกับอัลบั้มภาพที่เต็มไปด้วยภาพต่าง ๆ และเรื่องราวทั้งหมดเบื้องหลังภาพนั้น" โดยอธิบายว่าเพลง "คาร์ดิแกน" เป็นเพลงที่สำรวจ "ความรักที่หายไป และเหตุใดความรักของหนุ่มสาวจึงมักติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเราอย่างถาวร" และชี้ให้เห็นถึงแทร็กที่เขียนขึ้นเอง "มายเทียส์ริโคเชต์" ซึ่งเป็นเพลงแรกที่เธอประพันธ์ขึ้นของอัลบั้ม อัพพร็อกซ์ บรรยายว่า"ในคืนวันพฤหัสบดี อักษรตัว 'T' และ 'S' ที่วาดด้วยมือที่เห็นได้ทั้งบนและล่างของไทม์ไลน์ แฟนเพลงและนักวิจารณ์ในแนวเพลงต่าง ๆ เปิดเผยเพลงฮิต อ้างอิงถึงเนื้อเพลงเช่นเดียวกับวัยรุ่นในมายสเปซที่เขียนบนหลังหนังสือเรียน หรือสร้างข้อความจากเอไอเอ็มที่สมบูรณ์แบบ และถกเถียงกันของพื้นที่โฟล์กลอร์ในหลักการของเทย์เลอร์ สวิฟต์ที่ไม่มีใครเทียบได้"
แนวคิด
สวิฟต์ไม่ได้คาดหวังที่จะทำอัลบั้มใหม่ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2020 แต่หลังจากยกเลิกทัวร์เลิฟเวอร์เฟสต์ สวิฟต์ได้กักตัวเอง ในระหว่างนี้เธอได้ดูภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น หน้าต่างชีวิต (1954), ดับโหด แอล.เอ.เมืองคนโฉด (1997), อัศจรรย์แดนฝัน มหัศจรรย์เขาวงกต (2006), เจน แอร์ หัวใจรักนิรันดร (2011), แมริเอจสตอรี (2019), และเดอะลาสต์แดนซ์ (2020), และอ่านหนังสือมากกว่าที่เธอเคยอ่าน หนังสือ "ว่าด้วยอดีต โลกที่ไม่มีอยู่จริง" เช่น รีเบกกา (1938) โดยดาฟเน ดู โมริเยร์ นิยายเรื่องนี้เป็นแรงบันดาลใจให้สวิฟต์ก้าวไปไกลกว่ารูปแบบการแต่งเพลงอัตชีวประวัติตามปกติที่เธอเคยทำ และทดลองกับจุดยืนการเล่าเรื่องที่แตกต่างกัน เธอปล่อยให้จินตนาการของเธอ "โลดแล่น" ทำให้เกิดภาพ และภาพที่ตามมาก็กลายเป็นโฟล์กลอร์
ภาพบางส่วนที่นักร้องสร้างขึ้นได้แก่: "ชายที่ถูกเนรเทศเดินไปตามหน้าผาของดินแดนที่ไม่ใช่ของเขาเอง สงสัยว่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นได้อย่างไร มันผิดพลาดอย่างมหันต์, ผู้ทรมานอย่างขมขื่นปรากฏตัวขึ้นที่งานศพที่ตกเป็นวัตถุแห่งความหลงใหลที่ร่วงหล่นของเขา เด็กอายุ 17 ปียืนอยู่บนระเบียงและเรียนรู้ที่จะขอโทษ เด็กหลงทางขึ้นและลงฮายไลน์อันเขียวขจี คุณปู่ของฉัน ดีน ลงจอดที่กัวดัลคะแนลในปี ค.ศ. 1942 แม่ม่ายที่ไม่เหมาะสมได้รับการแก้แค้นอย่างมีความสุขในเมืองที่ขับไล่เธอออกไป" สวิฟต์ "เทความปรารถนา [ของเธอ] ความฝัน ความกลัว และการครุ่นคิดทั้งหมด" ลงในเพลง และเอื้อมมือไปหา "วีรบุรุษแห่งดนตรี" ของเธอเพื่อร่วมงานด้วย ตอนแรกเธอวางแผนที่จะเผยแพร่ โฟร์กลอร์ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2021 แต่มัน "จบลงด้วยการเสร็จสิ้น" เร็วกว่านั้น และปล่อยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 โดยไม่ได้คิดอะไรอีก เธอเข้าใกล้การสร้างอัลบั้มโดยไม่อยู่ภายใต้กฎใด ๆ และอธิบายว่าเธอ "เคยใส่พารามิเตอร์เหล่านี้ทั้งหมดลงใน [ตัวเธอเอง] เช่น "เพลงนี้จะฟังดูเป็นอย่างไรในสนามกีฬา? เพลงนี้จะฟังดูเป็นอย่างไรในวิทยุ?" หากคุณนำพารามิเตอร์ทั้งหมดออกไป คุณจะทำอะไร? และฉันเดาว่าคำตอบนั้นคือโฟร์กลอร์"
การประพันธ์และการบันทึก
การแต่งเพลงในอัลบั้มโฟล์กลอร์ เทย์เลอร์ สวิฟต์ได้เน้นไปที่แนวการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริงและศิลปะจินตนิยม เธอได้เชิญโปรดิวเซอร์ 2 คนเพื่อมาร่วมทำงาน ได้แก่ แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ ผู้ทำงานร่วมกันมานาน ซึ่งทำงานร่วมกับเธอในอัลบั้ม 1989 (2014) เรพิวเทชัน และเลิฟเวอร์ และทำงานร่วมกันครั้งแรกกับแอรอน เดสเนอร์ มือกีตาร์ของวงอินดีร็อกอเมริกันเดอะเนชันแนล เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับโควิด-19 สวิฟต์ แอนโตนอฟฟ์ และเดสเนอร์ต้องกักตัวด้วยระยะที่ไกลกัน การทำโฟล์กลอร์จึงเป็นการทำงานผ่านการแลกเปลี่ยนไฟล์ในรูปแบบดิจิทัลของเครื่องดนตรีและเสียงร้องอย่างต่อเนื่อง อัลบั้มนี้เกิดจากกระบวนการดีไอวาย ผสมและออกแบบโดยบุคลากรที่กระจายอยู่ทั่วสหรัฐอเมริกา
สวิฟต์เคยพบกับเดอะเนชันแนลในตอนของรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ในปี ค.ศ. 2014 และเข้าร่วมหนึ่งในคอนเสิร์ตของพวกเขาในปี ค.ศ. 2019 ซึ่งเธอได้พูดคุยกับเดสเนอร์และพี่ชายฝาแฝดของเขา ไบรซ์ เธอถามแอรอน เดสเนอร์เกี่ยวกับเทคนิคการแต่งเพลงของเขา เพราะมันเป็น "สิ่งที่เธอชอบที่จะถามคนที่ฉันเป็นแฟนคลับของเขา" และเขาตอบกลับมาว่าสมาชิกในวงของเขาอาศัยอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของโลก และเขาจะทำเพลงบรรเลงส่งให้นักร้องนำ แมตต์ เบอร์นิงเกอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเนื้อเพลง—สิ่งนี้ได้จุดประกายความคิดของสวิฟต์ในการสร้างเพลงในช่วงกักกัน
เนื่องจากโรคระบาด สตูดิโออัดเสียงทั้งหมดจึงถูกปิดลง ดังนั้นสวิฟต์จึงสร้างโฮมสตูดิโอที่บ้านของเธอในลอสแอนเจลิสขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่าคิตตีคอมมิตตี โดยได้รับความช่วยเหลือจากวิศวกรอย่างลอรา ซิสก์ กับแอนโตนอฟฟ์นั้นสวิฟต์ทำเพลงห้าเพลงจากอัลบั้มนี้ด้วย โดยการดำเนินงานจากนครนิวยอร์ก ขณะที่ซิสก์บันทึกเสียงร้องของสวิฟต์ในลอสแอนเจลิส "มายเทียส์ริกโกเชต์" เป็นเพลงแรกที่เขียนขึ้นของโฟล์กลอร์ สวิฟต์แต่งเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับสกอตต์ บอร์เชตตา ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเก่าของเธอซึ่งกำลังจะถึงจุดจบอย่างกะทันหัน แอนโตนอฟฟ์ทำการปรับขั้นตอนการเขียนเพลง "มิเรอร์บอล" และ "ออกัสต์" กับ "เอาต์ออฟเดอะวุดส์" (2016) สวิฟต์กล่าวว่า "มิเรอร์บอล" เป็นผลงานที่เกิดจากการหลังยกเลิกงานเลิฟเวอร์เฟสต์ ซึ่งเป็นบทกวีสำหรับแฟน ๆ ในการการปลอบใจด้วยดนตรีและคอนเสิร์ตของเธอ เธอเขียนเพลง "ออกัสต์" เกี่ยวกับหญิงชู้คนหนึ่งที่สมมติขึ้น และ "ดิสอิสมีไทร์อิง" โดยอิงจากเรื่องเล่าหลาย ๆ เรื่อง เช่น การรับมือกับการเสพติด และสุขภาพจิตของเธอเองในปี ค.ศ. 2016–2017 เมื่อเธอรู้สึกว่าเธอ "ไม่มีค่าอะไรเลย"
ในช่วงปลายเดือนเมษายน สวิฟต์ได้ติดต่อไปยังเดสเนอร์ เพื่อขอให้เขาร่วมเขียนในบางเพลงจากระยะไกล เขาทำงานใน 11 เพลงจากทั้งหมด 16 เพลงของอัลบั้ม ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เดสเนอร์ "คิดว่าคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะได้ไอเดียเพลง" และ "ไม่มีความคาดหวังถึงสิ่งที่เราสามารถทำได้จากระยะทางที่ห่างไกล" แต่ก็แปลกใจที่ "ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากแชร์เพลง โทรศัพท์ของฉันก็สว่างขึ้นพร้อมกับบันทึกเสียงเพลงที่แต่งขึ้นเองของเทย์เลอร์—การเคลื่อนไหวไม่เคยที่จะหยุดนิ่งเลย" สวิฟต์และเดสเนอร์ "ติดต่อกันทุกวันเป็นเวลาสามหรือสี่เดือนผ่านทางข้อความและโทรศัพท์" เขาจะคอยส่งโฟลเดอร์เสียงดนตรีให้เธอ และเธอจะเขียนเพลงใน "บรรทัดบนสุดทั้งหมด"—ทำนองและเนื้อร้อง และ "เขาไม่รู้ว่าเพลงนี้จะเกี่ยวกับอะไร จะเรียกมันว่าอะไร ที่[เธอ]กำลังจะขับร้อง" เพลงที่ทั้งคู่เขียนก็คือ "คาร์ดิแกน" ซึ่งมีพื้นฐานอ้างอิงมาจากภาพร่างของเดสเนอร์คนหนึ่งที่ชื่อว่า "เมเปิล" "คาร์ดิแกน" ตามด้วย "เซเวน" และ "พีซ" เมื่อได้ยินทำนองประกอบของ "พีซ" สวิฟต์รู้สึกถึง "ความสงบในทันที" ที่ปลุกความรู้สึกสงบสุข แต่รู้สึกว่าตัวเธอเองเขียนเพลงซับซ้อนเกินไป "มันขัดแย้งกัน" ความรู้สึกตรงกันข้ามกับเสียงที่สงบนิ่งของเพลง และเธอได้บันทึกเสียงใหม่อีกครั้งในเทคเดียว
ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เมื่อสวิฟต์และเดสเนอร์เขียนเพลงลำดับที่ "หกหรือเจ็ด" เธอก็ได้อธิบายให้เขาฟังเกี่ยวกับแนวคิดของโฟล์กลอร์ เธอเล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับงานที่เธอทำร่วมกับแอนโตนอฟฟ์ก่อนหน้านี้ โดยสรุปว่างานทั้งสองของเธอสะท้อนออกมาเป็นอัลบั้ม สวิฟต์และเดสเนอร์ยังแต่งเพลง "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" "แมดวูแมน" และ "อีพิฟฟานี" โดยเพลงแรกมีกีตาร์ไฟฟ้าหลายชุดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากอัลบั้มเซอร์ไพรส์ อินเรนโบว์ส ของเรดิโอเฮด เนื้อเพลงที่บันทึกถึงรีเบกกา ฮาร์กเนส นักสังคมสงเคราะห์ชาวอเมริกัน ซึ่งสวิฟต์อยากเขียนถึงตั้งแต่เธอซื้อบ้านพักตากอากาศในปี ค.ศ. 2013 เดสเนอร์แต่งทำนองเปียโนให้กับเพลง "แมดวูแมน" โดยคำนึงถึงผลงานก่อนหน้านี้ในเพลง "คาร์ดิแกน" และ "เซเวน" ส่วนเพลง "อีพิฟฟานี" เขาลดความเร็วลงและกลับเสียงของเครื่องดนตรีต่าง ๆ เพื่อสร้าง "ความกลมกลืนซ้อนกันขนาดใหญ่" และเพิ่มเปียโนเพื่อเปรียบเหมือนภาพยนตร์ สวิฟต์เขียนเพลงนี้โดยอิงจากประสบการณ์ของคุณปู่ที่เป็นทหารผ่านศึกของเธอ และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ในช่วงโรคระบาด
สวิฟต์ประพันธ์เพลง "เอ็กไซล์" และ "เบ็ตตี" ร่วมกับแฟนหนุ่มของเธอโจ อัลวิน เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอพัฒนาเพลง "เอ็กไซล์" เป็นเพลงคู่และเดสเนอร์ได้บันทึกร่างการร้องเพลงของเธอทั้งในส่วนของชายและหญิง และสวิฟต์ชอบเสียงของจัสติน เวอร์นอนจากวงบอนอีแวร์ เดสเนอร์ส่งเพลงให้เวอร์นอน ซึ่งเขาก็ชอบเพลงนี้ และได้เพิ่มเนื้อเพลงของตัวเองในบางส่วนและก็ได้ร่วมร้องในเพลงนี้ "เบ็ตตี" เป็นเพลงเดียวในอัลบั้มที่ผลิตโดยทั้งเดสเนอร์และแอนโตนอฟฟ์; สวิฟต์ได้รับอิทธิพลจากอัลบั้ม เดอะฟรีวีลลินบ็อบดิลลัน (1963) ของบ็อบ ดิลลัน และจอห์น เวสลีย์ ฮาร์ดิง (1967) สำหรับการประพันธ์เพลง อัลวินใช้นามแฝงว่า วิลเลียม บาวเวอรี สำหรับเครดิตของเขา เมื่อปล่อยอัลบั้มสื่อกระแสหลักและแฟน ๆ ชี้ว่าบาวเวอรีไม่ได้แสดงตนบนออนไลน์ และสันนิษฐานว่าเป็นการใช้นามแฝงของอัลวิน  สวิฟต์ยืนยันในภายหลังว่าบาวเวอรีคืออัลวินจริง ๆ เขาเขียนคอรัสของเพลง "เบ็ตตี" ไลน์เปียโน และท่อนแรกใน "เอ็กไซล์" สองเพลงสุดท้ายที่เขียนคือ "เดอะวัน" และ "โฮกซ์" ซึ่งเป็นเพลงแรกและเพลงสุดท้ายของอัลบั้มตามลำดับ สวิฟต์ประพันธ์เพลงทั้งสองภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง เมื่อพูดถึงการร่วมงานกับเธอ เดสเนอร์แสดงความคิดเห็นว่า "มีความเป็นมนุษย์ที่สัมผัสได้ ความอบอุ่นและอารมณ์ดิบในเพลงเหล่านี้ ซึ่งฉันหวังว่าคุณจะรักและสบายใจเช่นเดียวกับฉัน"
ในการสัมภาษณ์ในโรลลิงสโตนกับพอล แม็กคาร์ตนีย์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 สวิฟต์กล่าวว่าเธอเริ่มใช้คำในเนื้อเพลงของอัลบั้มที่เธอต้องการใช้เสมอ โดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะเหมาะกับวิทยุหรือไม่ เธอใช้คำว่า "bigger, flowerier, prettier" (แปลว่า ใหญ่กว่า, อุดมไปด้วยดอกไม้, สวยกว่า) คำอื่น ๆ เช่น "epiphany" (แปลว่า ความรู้สึกที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและน่าทึ่ง), "elegies" (แปลว่า สง่างาม) และ "divorcée" (แปลว่า หย่าร้าง) เพียงเพราะมัน "ฟังดูสวยงาม" สวิฟต์เปิดเผยว่าเธอเก็บรายชื่อคำเหล่านั้นไว้ และเรียกใช้โดย "คาไลโดสโคป" ในเพลง "เวลคัมทูนิวยอร์ก" (2014) ในการสัมภาษณ์เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี เดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สวิฟต์กล่าวว่าเนื้อเพลง ทำนอง และการผลิตของโฟล์กลอร์เป็นแบบที่เธอต้องการโดยไม่อยู่ภายใต้ความคาดหวังของผู้อื่น
"เทย์เลอร์เปิดประตูให้ศิลปินไม่รู้สึกกดดันที่จะมี 'บ็อพ' เพื่อสร้างบันทึกเสียงที่เธอทำ ในขณะที่การแข่งขันของรายการวิทยุเพลงป็อปนั้นสูง เธอได้สร้างสถิติที่ต้านต่อเพลงป็อปขึ้นมา"
โฟล์กลอร์ถูกเขียนและบันทึกไว้เป็นความลับโดยสวิฟต์ แฟนหนุ่ม ครอบครัว ทีมผู้บริหาร แอนโตนอฟฟ์ และเดสเนอร์ รับรู้ถึงการสร้างอัลบั้มนี้ เธอไม่ได้เปิดเผยข่าวหรือเปิดอัลบั้มให้เพื่อน ๆ ฟังเหมือนเช่นผลงานที่ผ่านมา เมื่อใกล้ถึงจุดสิ้นสุดของกระบวนการบันทึกเสียงของโฟล์กลอร์ เดสเนอร์ได้ติดต่อไปยังผู้ร่วมงานประจำของเขา ซึ่งรวมถึงเพื่อนร่วมวงเดอะเนชันแนล เพื่อจัดหาเครื่องดนตรีจากระยะไกล ไบรซ์เรียบเรียงเพลงหลายเพลง ขณะที่ไบรอัน เดเวนดอร์ฟตีกลองในเพลง "เซเวน" เดสเนอร์เก็บความเกี่ยวข้องของสวิฟต์ไว้เป็นความลับไม่ให้ครอบครัวและเพื่อนร่วมงานของเขาทราบจนกว่าจะมีการประกาศ ในขณะที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "คาร์ดิแกน" สวิฟต์สวมหูฟังและลิปซิงก์เพลง เพื่อป้องกันไม่ให้รั่วไหล เดสเนอร์ระบุว่าค่ายเพลงของสวิฟต์ รีพับลิกเรเคิดส์ ก็ไม่รู้ถึงการมีอัลบั้มนี้จนกระทั่งหลายชั่วโมงก่อนเปิดตัว
ดนตรีและเนื้อเพลง
อัลบั้มโฟล์กลอร์รุ่นมาตรฐานมีความยาวประมาณ 1 ชั่วโมง 3 นาที ประกอบด้วยแทร็ก 16 เพลง ในขณะที่รุ่นดีลักซ์จะเพิ่มเพลงโบนัส "เดอะเลกส์" เป็นเพลงที่ 17 บอนอีแวร์ร่วมขับร้องในเพลง "เอ็กไซล์" ซึ่งเป็นเพลงที่ 4 อัลบั้มประพันธ์และอำนวยการสร้างโดยสวิฟต์ เดสเนอร์ แอนโตนอฟฟ์ และอัลวิน พร้อมเครดิตการประพันธ์เพิ่มเติมให้กับเวอร์นอน นักร้องนำวงบอนอีแวร์ในเพลง "เอ็กไซล์" เป็นอัลบั้มแรกของสวิฟต์ที่มีป้ายกำกับเนื้อหาที่ผู้ปกครองควรแนะนำ
องค์ประกอบ
นักวิจารณ์ส่วนใหญ่จัดประเภทแนวเพลงอัลบั้มโฟล์กลอร์เป็นออลเทอร์เนทิฟ อินดีโฟล์ก และอิเล็กโทรโฟล์ก โดยจัดแยกออกจากแนวป็อปสุดโต่งและเสียงที่ขับเคลื่อนด้วยซินท์ของผลงานก่อนหน้าของสวิฟต์ นอกจากนี้ยังจัดรวมไว้ในแนวเพลงอินดีร็อก อิเล็กทรอนิกา ดรีมป็อป คันทรี และมีองค์ประกอบโฟล์กร็อก ฮันนาห์ มิลเรีย จากเอ็นเอ็มอี เขียนวิจารณ์อัลบั้มนี้ว่า "ดำดิ่งสู่โลกของโฟล์ก ออลเทอร์นาทิฟร็อก และอินดี" ในขณะที่แกรี ไรอัน จากนิตยสารฉบับเดียวกันจัดว่าเป็นอินดีโทรนิกาและแชมเบอร์ป็อป เคเลน เบลล์ จากเอ็กซ์แคม กล่าวว่า โฟล์กลอร์เป็นแผ่นเสียงป็อปที่ผ่อนคลาย คริส วิลแมนแห่งวาไรเอตี และจิลเลียน เมปส์แห่งพิตช์โฟร์ก ระบุว่าเป็นแนวเพลงแชมเบอร์ป็อป ไมเคิล ซัมชันแห่งป็อปแมตเทอร์ส อธิบายว่าเป็นการผสมผสานระหว่าง แชมเบอร์ป็อปและออลต์-โฟร์ก และไรซา บรูเนอร์ จากนิตยสารไทม์ ถือว่าเป็นแนว "ออลเทอร์นาทิฟป็อปโฟล์ก" นักข่าวเพลงอแมนดา เปตรูซิช นักวิจารณ์จากเดอะนิวยอร์กเกอร์ รู้สึกว่าโฟล์กลอร์เป็นแผ่นเสียงที่ "ไม่มีแนวเพลง" ซึ่งเป็นบรรยากาศแนวไปทางป็อปมากกว่าโฟล์ก ด้วยความไม่เห็นด้วยของจอน คารามานิกา นักวิจารณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ เรียกอัลบั้มนี้ว่าเป็นอัลบั้มที่มีกลิ่นอายความเป็นร็อกละทิ้งความเป็นป็อป สเปนเซอร์ คอนฮาเบอร์ จากดิแอตแลนติก กล่าวว่าอัลบั้มนี้เป็น "การแหวกว่ายดนตรีคลาสสิกที่สลับซับซ้อนและการประพันธ์ดนตรีโฟล์ก" จัดขึ้นพร้อมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
เป็นอัลบั้มที่ไม่เหมาะกับการออกอากาศในรายการวิทยุเพลงป็อป โฟล์กลอร์หลีกเลี่ยงเพลงในกระแสหลักเหมือนผลงานเก่า ๆ ของเธอ ซึ่งองค์ประกอบของเพลงบัลลาดจังหวะช้า ๆ แบบภาพยนตร์ ที่มีความเป็นมินิมัล ผลิตแบบโลไฟ และท่วงทำนองเพลงที่สง่างาม มีการหยิบยืมการแต่งเพลงแบบดั้งเดิมมาใช้ในสมัยใหม่ โดยสร้างขึ้นจากเครื่องดนตรีนีโอคลาสสิก อาทิ เสียงเปียโนที่มีความนุ่มนวล เบาบาง และกังวาน เสียงมูดดี ปิ๊ก และเสียงอึกทึกของกีตาร์ เสียงกลิตชี และมีองค์ประกอบแฟรกเชอร์อิเล็กทรอนิกส์ เสียงการสั่นอ่อน ๆ ของเพอร์คัชชัน กลองโปรแกรมที่กลมกล่อม เมลโลตรอน การประสานเสียงที่กว้างไกล ด้วยสตริงที่เบาหวิว  และแตรที่ลุ่มลึก อัลบั้มนี้ไม่ได้หลีกเลี่ยงซินท์ที่หรูหราและจังหวะที่ตั้งโปรแกรมไว้ครบถ้วนของเพลงป็อปของสวิฟต์ แต่แทนที่จะลดเสียงเหล่านั้นลงให้มีพื้นผิวที่ละเอียดอ่อน ให้ซาวด์สเคปอิเล็กโทรอะคูสติก ซึ่งเน้นเสียงและเนื้อเพลงของสวิฟต์ โรลลิงสโตนระบุว่าโทนของอัลบั้มคล้ายกับ "เซฟแอนด์ซาวด์" ซิงเกิลของสวิฟต์ในปี ค.ศ. 2012 ในอัลบั้ม เดอะฮันเกอร์เกมส์: ซองส์ฟรอมดิสทริกต์ 12 แอนด์บียอนด์ เดอะริงเกอร์ตั้งข้อสังเกตว่าแอนโตนอฟฟ์วางรูปแบบเสียงซินท์ให้กับการบันทึกเสียง ขณะที่เดสเนอร์ให้เสียงเอนไปทางเปียโน และเชื่อมโยงโฟล์กลอร์กับสองเพลงในอัลบั้มเลิฟเวอร์—"ดิอาร์เชอร์" และ "อิตส์ไนซ์ทูแฮฟอะเฟรนด์"—โดยอัลบั้มของสวิฟต์ "มักจะมีเพลงสองสามเพลงที่หวนนึกถึงอัลบั้มที่แล้วหรือปิดท้ายด้วยการเชื่อมต่อกับอัลบั้มถัดไป"
แนวบทเพลง
โฟล์กลอร์ประกอบด้วยเพลงที่สำรวจมุมมองที่แตกต่างจากชีวิตของสวิฟต์ รวมถึงการเล่าเรื่องของบุคคลที่สาม ที่เขียนขึ้นจากมุมมองของตัวละครที่สอดแทรกอยู่ในเพลง รูปแบบการแต่งเพลงผสมผสานระหว่างเพลงบัลลาดกับประสบการณ์เรื่องราวของตัวเองและการเล่าเรื่องที่ขับเคลื่อนด้วยตัวละคร และโดดเด่นเป็นพิเศษด้วยอรรถบทของความโหยหา การหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง การโหยหาอดีต การทบทวนความคิด และความร่วมรู้สึก แม้ว่าสวิฟต์จะเลือกใช้เสียงใหม่ อัลบั้มนี้ยังคงไว้ซึ่งไว้รูปแบบการแต่งเพลงที่เป็นเครื่องหมายการค้าของเธอ เช่น การส่งความโศกเศร้าและความหลงใหลในนวนิยายพัฒนาบุคคล
เมื่อเปรียบเทียบกับผลงานเก่า ๆ ของเธอแล้ว โฟล์กลอร์สะท้อนให้เห็นถึงการรับรู้ตนเองที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปของสวิฟต์ การใคร่ครวญ และการเล่าเรื่องที่มีชีวิตชีวา ซึ่งแสดงให้เห็นระดับที่สูงขึ้นของการเล่าเรื่องสมมติและลดการอ้างอิงตนเองน้อยลง ปิดท้ายด้วยแนวทางที่มองออกไปภายนอก ในส่วนเนื้อเพลงเป็นทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องที่แต่งขึ้น และทั้งสองอย่างผสมผสานกันในบางครั้ง ช่วงอารมณ์และการเล่าเรื่องของโฟล์กลอร์กว้างขึ้นโดยขยายจุดสนใจจากเรื่องราวส่วนตัวของสวิฟต์ไปสู่ตัวละครและตัวตนในจินตนาการ
เรื่องเล่าที่บรรยายไว้ในโฟล์กลอร์ ได้แก่ ผีที่ตามหาฆาตกรที่งานศพ, เด็กหญิงวัยเจ็ดขวบกับเพื่อนที่บอบช้ำ, หญิงม่ายชราคนหนึ่งถูกชาวเมืองปฏิเสธ, การฟื้นฟูผู้ติดสุรา และรักสามเส้าระหว่างตัวละครเบ็ตตี เจมส์ และผู้หญิงนิรนาม ตามที่ปรากฎในเพลง "คาร์ดิแกน" "เบ็ตตี" และ "ออกัสต์" โดยแต่ละเพลงในสามเพลงนี้เขียนขึ้นจากมุมมองของตัวละครแต่ละตัวในช่วงเวลาต่าง ๆ ในชีวิต แอน พาวเวอร์ส จากเอ็นพีอาร์ ได้กำหนดโฟล์กลอร์ ว่า "กายนั้นสร้างขึ้นจากความทรงจำ ความรู้สึกร่วมกันของโลก สร้างขึ้นจากตำนาน และเรื่องราวที่ได้ยินมา" ตามแนวคิดที่ว่า "เราแต่ละคนมีโฟล์กลอร์เป็นของตัวเอง" โดยอัลบั้มนี้เป็นโฟล์กลอร์ของสวิฟต์ หลายเพลงในอัลบั้มมีความเป็นภาพยนตร์ที่มีคุณภาพแทรกอยู่ในเนื้อเพลง และอ้างอิงถึงวัตถุและปรากฏการณ์ในธรรมชาติ เช่น สุริยุปราคา ดาวเสาร์ แสงออโรรา ท้องฟ้าสีชมพูอมม่วง อากาศเค็ม วัชพืช และวีสเตียเรีย
เพลง
"เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" เป็นเพลงอินดีป็อปออลเทอร์เนทิฟที่มีดนตรีคลาสสิก เช่น กีตาร์สไลด์ วิโอลา ไวโอลิน กลอง และองค์ประกอบการผลิตกลิตชี เพลงเสียดสีบอกเล่าเรื่องราวของฮาร์กเนส ผู้ก่อตั้งฮาร์กเนสบัลเลต์ เมื่อเธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์โรดไอส์แลนด์ของสวิฟต์ มีรายละเอียดว่าฮาร์กเนสแต่งงานกับครอบครัวชนชั้นสูงอย่างไร ถูกเกลียดชังโดยชาวเมือง และถูกกล่าวหาว่าเป็นสาเหตุการตายของสามีและทายาทของสแตนดาร์ดออยล์ วิลเลียม ฮาร์กเนส และการล่มสลายของชื่อครอบครัวของเขา และมีความคล้ายคลึงกับชีวิตของสวิฟต์ "เอ็กไซล์" เป็นเพลงได้รับอิทธิพลของกอสเปล อินดีโฟล์ก ขับร้องคู่กับบอน อีแวร์ ผสมผสานเสียงร้องที่นุ่มนวลของสวิฟต์กับเสียงแบริโทนคำรามของเวอร์นอน ทำหน้าที่เป็นบทสนทนาที่ไม่มีการโต้เถียงระหว่างอดีตคนรักสองคน เริ่มต้นด้วยเปียโนที่ไพเราะและถึงจุดไคลแมกซ์ที่น่าทึ่งพร้อมกับเครื่องสาย ซินท์ และฮาร์โมนี
ร้องจากมุมมองของวิญญาณคู่รักที่เสียชีวิต "มายเทียส์ริกโกเชต์" เป็นเพลงอารีนากอทิกที่เยือกเย็น ที่สะท้อนถึงความตึงเครียดหลังจากการสิ้นสุดความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส โดยใช้ภาพเกี่ยวกับพิธีศพ—อุปลักษณ์ของสก็อตต์ บอร์เชตตา และการขายสิทธิ์การครอบครองเพลงของสวิฟต์ ประกอบไปด้วยกล่องดนตรี ประสานเสียงรอง เสียงก้อง กลอนสด บริดจ์ และถึงจุดไคลแมกซ์ที่อึกทึกครึกโครมด้วยเสียงกลองที่สั่นสะเทือน "มิเรอร์บอล" เป็นแนวเพลงแต่งเติมโฟล์ก ดรีมป็อป ขับเคลื่อนด้วยกีตาร์แป้นเหยียบเหล็กและทวิงลิงกีตาร์ เนื้อเพลงพรรณนาถึงสวิฟต์ในฐานะลูกบอลดิสโก ซึ่งเกี่ยวข้องกับคุณภาพการสะท้อนแสง โดยบรรยายถึงความสามารถของเธอในการสร้างความบันเทิงให้ผู้คนด้วยดนตรีของเธอโดยทำให้ตัวเธอเองเป็นคนอ่อนแอและอ่อนไหว
ในเพลง "เซเวน" สวิฟต์ร้องเพลงด้วยน้ำเสียงที่ไร้เดียงสา ชวนให้นึกถึงเพื่อนที่ถูกทารุณกรรมในวัยเด็กของเธอในเพนซิลเวเนีย ซึ่งเธอจำไม่ได้ทั้งหมดแต่ยังมีความทรงจำดี ๆ ผ่านการเรียบเรียงเสียงประสานที่ประกอบด้วยเครื่องสายและเปียโนที่พลิ้วไหว "ออกัสต์" เป็นเพลงแนวดรีมป็อป ที่จับภาพความสัมพันธ์ช่วงฤดูร้อนระหว่างคู่รักหนุ่มสาว 2 คน เด็กสาวไร้เดียงสาที่ถูกมองว่ากำลังจับเด็กหนุ่มที่ "ไม่ใช่ของเธอที่กำลังจะสูญเสีย"; หนุ่มคนนี้ถูกเปิดเผยว่าเป็นเจมส์ในอัลบั้มต่อมา เพลงนี้พรรณนาถึงหญิงสาวที่โศกเศร้าและโหยหาความรักของเธอ โดยใช้การส่งที่เบาและสดชื่นของสวิฟต์ การร้องด้วยเสียงร้อง "โยโย่" และการผลิตที่สง่าขับเคลื่อนด้วยกีตาร์อะคูสติก เสียงร้องที่เปล่งประกายแวววาว และการปรับเปลี่ยนคีย์ร้อง
เพลงที่เก้า "ดิสอิสมีไทร์อิง" เป็นเพลงป็อปออเคสตราที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับความรับผิดชอบและความเสียใจของผู้ติดสุราที่ยอมรับว่ารู้สึกไม่ดีพอ ประกอบด้วยเสียงร้อง "น่าขนลุก" ของสวิฟต์ และการผลิตที่หนาแน่นและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ ผ่านการจัดเรียงแบบอะคูสติกของสายที่ดึงนิ้วและแตรที่นุ่มนวล "อิลิลซิตแอฟแฟรส์" เป็นเพลงเปิดเผยการนอกใจของผู้บรรยายที่ไม่ซื่อสัตย์ และเน้นมาตรการที่เขาทำเพื่อรักษาความลับ  "อินวิซิเบิลสตริง" เป็นเพลงแนวโฟล์ก ที่นำเสนอเรื่องราวชีวิตความรักของสวิฟต์กับออลวิน โดยเล่าถึงความสัมพันธ์ที่ "มองไม่เห็น" ระหว่างพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้จนกระทั่งได้พบกัน โดยอ้างอิงถึงตำนานพื้นบ้านในเอเชียตะวันออกที่เรียกว่าด้ายแดงแห่งโชคชะตา ประกอบด้วยอะคูสติกริฟฟ์ จังหวะเสียงร้องที่หนักแน่น รูปแบบการเขียนแบบพาสซีฟที่โดดเด่น และอ้างอิงถึงเพลงเก่า ๆ ของเธอ
เพลงที่สิบสี่ "เบ็ตตี" เป็นเพลงคันทรีและโฟล์กร็อกที่มีฮาร์โมนิกาที่โดดเด่น อธิบายถึงความสัมพันธ์ที่เล่าใน "คาร์ดิแกน" แต่ในมุมมองของแฟนนอกใจที่ชื่อเจมส์ ซึ่งกำลังคบหาอยู่กับผู้บรรยายหญิงในเพลง "ออกัสต์" ในช่วงฤดูร้อน เจมส์ขอโทษสำหรับการกระทำที่ผ่านมาของเขาแต่ไม่ได้เป็นเจ้าของอย่างเต็มที่โดยอ้างข้อแก้ตัว ตัวละคร (เบ็ตตี, เจมส์ และอิเนซ) ได้รับการตั้งชื่อตามลูกสาวของเบลก ไลฟ์ลี และไรอัน เรย์โนลส์ เพลง "พีซ" เป็นเพลงแนวอาร์แอนด์บีมีเสียงร้องแจ๊สพร้อมเมโลดีเสียงร้องที่ซับซ้อน ด้วยพัลส์ที่วางเคียงคู่กับสายเบสสามสายที่ประสานกันอย่างสวยงาม เสริมด้วยมินิมัลซินท์และเปียโนที่พริ้วไหว ในเนื้อเพลง "พีซ" เป็นบทกวีถึงคนรักของสวิฟต์ วิเคราะห์ผลกระทบของความเป็นดาราที่วุ่นวายต่อความสัมพันธ์ของเธอ และเตือนเรื่องที่ท้าทายในอนาคต
อัลบั้มรุ่นมาตรฐานปิดท้ายด้วยเพลง "โฮกซ์" เพลงบัลลาดเปียโนที่เนิบช้าพร้อมเนื้อเพลงที่ดิบเถื่อนทางอารมณ์ซึ่งให้รายละเอียดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่ไม่สมบูรณ์แต่เป็นนิรันดร์ ปิดท้ายอัลบั้มด้วยข้อความเศร้าสลดหดหู่ใจ ส่วนโบนัสแทร็กดีลักซ์ "เดอะเลกส์" เป็นเพลงแนวสตริงจังหวะมิดเทมโป ที่กล่าวถึงการหวนคิดของสวิฟต์ในเลกดิสตริกต์ ประเทศอังกฤษ สถานที่นี้ยังถูกกล่าวถึงใน "อินวิซิเบิลสตริง" ด้วย การจินตนาการถึงดอกกุหลาบสีแดงที่งอกออกมาจากทุ่งทุนดรา "โดยที่ไม่มีใครคอยทวีต" สวิฟต์จินตนาการถึงยูโทเปียที่ปราศจากสื่อสังคมออนไลน์ โดยอ้างอิงถึงวิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ กวีชาวอังกฤษที่เป็นที่รู้จักจากงานเขียนแนวโรแมนติกของเขา
แนวทางศิลปะ
"ตั้งแต่เริ่มต้น เทย์เลอร์มีความคิดที่ชัดเจนว่าเธอต้องการอะไรสำหรับภาพของอัลบั้ม เราดูงานแนวเซอร์เรียลิสต์ ซึ่งเป็นภาพที่เล่นกับขนาดของมนุษย์ในธรรมชาติ เรายังดูออโตโครม แอมโบรไทป์ และหนังสือนิทานภาพถ่ายในยุคแรก ๆ จากทศวรรษที่ 1940 ด้วย"
ภาพปกอัลบั้ม บรรจุภัณฑ์ และวิดีโอเนื้อเพลงของโฟล์กลอร์ถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีดีไอวาย สวิฟต์ร่วมมือกับช่างภาพเบธ การ์ราแบรนต์ สำหรับงานศิลปะ โดยไม่มีทีมเทคนิคเนื่องจากความกังวลเรื่องโควิด-19 การถ่ายภาพดังกล่าวเป็นการเปลี่ยนแปลงจากการถ่ายภาพเก่า ๆ ของสวิฟต์ ซึ่งเธอจะมี "คน 100 คนอยู่ในกองถ่าย คอยสั่งการร่วมกับคนอื่น ๆ ในลักษณะที่เป็นคณะการทำงาน" เธอจัดสไตล์ตัวเอง ทั้งทรงผม แต่งหน้า และเสื้อผ้า และกำหนดมูดบอร์ดให้การ์ราแบรนต์โดยเฉพาะ ภาพถ่ายมีลักษณะเป็นสีเทา ฟิลเตอร์ขาวดำ
ภาพปก
ภาพปกอัลบั้มรุ่นมาตรฐานแสดงให้เห็นว่าสวิฟต์เป็นผู้สำรวจในศตวรรษที่ 18 ที่กำลังเดินละเมออยู่ในชุดนอน เธอเห็นตัวเองยืนอยู่คนเดียวในป่าที่มีหมอกปกคลุมด้วยหมอกยามเช้า สวมเสื้อคลุมลายสกอตยาวกระดุมสองแถวในบนชุดแพรสีขาว จ้องมองไปที่ต้นไม้ที่มีความสูง ในขณะที่ปกด้านหลัง เธอยืนหันหลังให้กล้อง สวมแจ็กเก็ตยีนส์บุด้วยผ้าแฟลนเนลหลวม ๆ โอบรอบแขนของเธอ และสวมเสื้อคลุมลูกไม้สีขาว ทำทรงผมมวยถักหลวม ๆ สองอันต่ำลงมาเหนือต้นคอ คล้ายกับตุ๊กตาอเมริกันเกิร์ล เคิร์สเตน ลาร์สัน ชื่ออัลบั้มเขียนด้วยตัวเอียงอักษรโรมันที่ชวนให้นึกถึง "ลายมือหวัดแบบตำนานแห่งนาร์เนีย" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 จิมมี คิมเมลสัมภาษณ์สวิฟต์เกี่ยวกับการที่มีคำว่า "วูดเวล" บนหน้าปกของโฟล์กลอร์ ฉบับ "ไฮด์แอนด์ซีก" ซึ่งบางคนสงสัยว่าจะเป็นชื่ออัลบั้มใหม่หลังจากอัลบั้มเอฟเวอร์มอร์; สวิฟต์ได้ปฏิเสธและบอกว่าเธอนั้นไม่ได้เปิดเผยชื่ออัลบั้มโฟล์กลอร์ให้ใครรู้จนกระทั่งก่อนเปิดตัว และใช้ชื่อ "วูดเวล" เป็นชื่อรหัสลับ ซึ่งรวมอยู่ในงานศิลปะสำหรับการอ้างอิง แต่ถูกตีพิมพ์ในผลิตภัณฑ์โดยบังเอิญเท่านั้น
สุนทรียะและแฟชั่น
สะท้อนให้เห็นถึงลวดลายกวีของการหลบหนีจากโลกของความเป็นจริง โฟล์กลอร์มองว่าสวิฟต์โอบรับความเป็นชนบท เน้นธรรมชาติ คอตเทจคอร์ สุนทรียภาพสำหรับโปรเจ็กต์นี้ โดยหลีกหนีจาก "เทศกาลเทคคัลเลอร์" ของอัลบั้มก่อนอย่างเลิฟเวอร์ มิวสิกวิดีโอของ "คาร์ดิแกน" บอกเล่าความขยายออกไปของคอตเทจคอร์ และเริ่มด้วยการที่เธอนั่งที่เปียโนวินเทจในกระท่อมแสนสบายในป่า วิดีโอนำเสนอป่าที่ปกคลุมด้วยมอสส์ และน้ำตกที่ไหลออกจากเปียโน สวิฟต์ขายแบบจำลองของ "เสื้อคาร์ดิแกนโฟล์กลอร์" ในรูปแบบสายถักสีครีม ปักดาวสีเงินที่ข้อศอกหนา ๆ ของแขนเสื้อ และท่อสีน้ำเงินกรมท่าและกระดุมที่เธอสวมในวิดีโอลงบนเว็บไซต์ของเธอ
นิตยสารดับเบิลยู มองว่าเสื้อคาร์ดิแกนเป็น "pièce de résistance" (แปลว่า อาหารจานสำคัญ) ของสุนทรียภาพ และคิดว่าผลงานศิลปะปกทั้งแปดเล่มของโฟล์กลอร์มีสวิฟต์ที่ "เที่ยวเล่นในป่าเหมือนราชินีแห่งคอตเทจคอร์" ไอริชดิอินดีเพ็นเดนต์ กล่าวว่าเธอกลายเป็น "นักแต่งเพลงในชนบทที่สื่อสารกับนกและต้นไม้" โดยสวมเสื้อสเวตเตอร์ "สไตล์-เดอะแคลนซีบราเธอรส์" อาร์ทีอีขอบคุณที่สวิฟต์สวมใส่คาร์ดิแกนเสื้อที่ทำให้ "กลับมาอยู่บนแผนอีกครั้ง" ถ้าสังเกตว่ายุคอัลบั้มของเธอถูกกำหนดโดยโทนสี แฟชั่น และวัฒนธรรมของตนเอง ทีนโว้กก็ได้อธิบายว่า โฟล์กลอร์ถือเป็นเสื้อผ้าที่เรียบง่ายในโทนสีกลาง โดยคาร์ดิแกนช่วยให้เข้าใจบทบาทของอารมณ์ที่สื่อผ่านเสื้อผ้า แนวทางคอตเทจคอร์ได้รับการฟื้นตัวบนอินเทอร์เน็ตหลังจากที่สวิฟต์ใช้เป็นสุนทรียภาพ ด้วยยอดขายเสื้อสเวตเตอร์แอเรนถักด้วยมือพุ่งสูงขึ้นในไอร์แลนด์และสหรัฐอเมริกา
เมื่อเปรียบเทียบกับอัลบั้มที่ผ่านมาของเธอ เดอะการ์เดียนได้อธิบายลักษณะของอัลบั้ม 1989 ที่ดูเรียบหรูและอ่อนโยน เรพิวเทชัน ที่มีสไตล์โกธิกและอันตราย และ เลิฟเวอร์ ที่มีสีที่สดใสและพาสเทล ในขณะที่ โฟล์กลอร์ มีลักษณะที่เป็นเอกรงค์ (Monochrome) ของนักแต่งเพลงที่หวนคืนสู่รากเหง้าของความเป็นชาวโฟล์ก รีไฟเนร์รีได้ขนานนามสุนทรียะนี้ว่าสวิฟต์ได้กลับมาเป็น "ตัวตนที่แท้จริง" ของเธอ และเปรียบเทียบรูปลักษณ์ใหม่ของเธอกับรูปลักษณ์ของ "กุหลาบอังกฤษคลาสสิก" นิตยสารโว้กพบว่าสวิฟต์เลือกใช้จานสีแบบพาสทอรัล และดึงความคล้ายคลึงกับมิวสิกวิดีโอของซิงเกิล "เซฟแอนด์ซาวด์" ในปี ค.ศ. 2012 ของเธอ เว็บไซต์บีตส์เพอร์มินิต ถือเป็นสุนทรียภาพที่ทำให้นึกถึงผลงานของจิตรกรแกรนต์ วูด, แอนดรูว์ ไวเอท และไลโอเนล วอลเดน โดยเฉพาะอย่างยิ่งงานศิลปะอเมริกันโกธิกของวูด วอลทรูได้ให้คำนิยามโฟล์กลอร์ว่าเป็น "ภาพยนตร์สยองขวัญอินดีย้อนยุคขาวดำที่น่าขนลุก" ที่เห็นถึงต้นแบบต่อภาพยนตร์เกินวิสัยต่าง ๆ โดยเฉพาะหนังสยองขวัญจากค่ายเอ24 ด้วยเพลงที่ทำให้นึกถึงภาพในโรงภาพยนตร์ ความสวยงามของอัลบั้มถูกนำไปเปรียบเทียบกับภาพจริงในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น อีวาโนโวดเตสตโว (1962), ปิกนิกแอตแฮงกิงร็อก (1975), สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย (1999), แพนส์แลบรินธ์ (2006), บาบาดุค ปลุกปีศาจ (2014), เดอะวิทช์ (2015), เล่ห์ลวง พิศวาส ปรารถนา (2017), จิตหลอนซ่อนลวง (2017), เดอะไลท์เฮาส์ (2019), เทศกาลสยอง (2019) และสี่ดรุณี (2019)
การเปิดตัวและการประชาสัมพันธ์
โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มเซอร์ไพรส์ นับเป็นครั้งแรกที่สวิฟต์ละทิ้งการออกอัลบั้มแบบเดิมของเธอ โดยเลือกที่จะออกวางจำหน่ายกะทันหัน เธอกล่าวว่า "ถ้าคุณทำสิ่งที่คุณรัก คุณควรเผยแพร่มันออกไปให้โลกเห็น" เธอเปิดตัวอัลบั้มผ่านสื่อสังคมออนไลน์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 เพียง 16 ชั่วโมงก่อนที่จะปล่อยสู่แพลตฟอร์มเพลงดิจิทัลในเวลาเที่ยงคืน สวิฟต์แจ้งให้รีพับลิกเรเคิดส์ทราบเกี่ยวกับอัลบั้มใหม่เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนวางจำหน่าย ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีวางจำหน่ายอย่างแพร่หลายหรือบนชั้นร้านค้าปลีก โดยเฉพาะในสัปดาห์แรก ซีดีรุ่นดีลักซ์และแผ่นเสียงไวนิลพร้อมปกสำรองอีก 7 แผ่น จำหน่ายบนเว็บไซต์ของสวิฟต์เท่านั้น ซีดี "อินเดอะทรีส์" ของโฟล์กลอร์รุ่นมาตรฐาน วางจำหน่ายในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ในขณะที่ซีดี "มีตมีบีไฮด์เดอะมอล" จัดทำขึ้นเฉพาะสำหรับทาร์เก็ต ก่อนหน้านี้โฟล์กลอร์รุ่นดีลักซ์แบบพิเศษเฉพาะทางกายภาพซึ่งมีโบนัสแทร็กเพลง "เดอะเลกส์" เผยแพร่บนแพลตฟอร์มดิจิทัลเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020
ซิงเกิล
"คาร์ดิแกน" เป็นซิงเกิลนำของอัลบั้มโฟล์กลอร์ มาพร้อมกับมิวสิกวิดีโอที่โพสต์บนยูทูบ กำกับโดยสวิฟต์ และอำนวยการสร้างโดยจิล ฮาร์ดิน ทั้งคู่วางจำหน่ายในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 พร้อมกับอัลบั้ม เปิดให้บริการในรูปแบบวิทยุป็อปของสหรัฐอเมริกาและป็อปสำหรับผู้ใหญ่ ในวันที่ 27 กรกฎาคม เพลงเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นอันดับสูงสุดอันดับที่หกของสวิฟต์ และเป็นเพลงเปิดตัวอันดับหนึ่งครั้งที่สอง บิลบอร์ดตั้งสังเกตเห็นว่าการเปิดตัวโฟล์กลอร์ทางวิทยุนั้นไม่เหมือนใคร ซึ่งมีไม่กี่เพลงที่ได้รับการประชาสัมพันธ์พร้อมกัน ในขณะที่ "คาร์ดิแกน" มีผลต่อสถานีวิทยุเพลงป็อปและผู้ใหญ่ร่วมสมัย "เอ็กซ์ไซล์" ถูกส่งไปยังวิทยุออลเทอร์นาทิฟสำหรับผู้ใหญ่ในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งตอนแรกขึ้นสูงสุดที่อันดับหกในฮอต 100 ในขณะที่ "เบ็ตตี" ถูกส่งไปยังสถานีวิทยุคันทรีในวันที่ 17 สิงหาคม หลังจากขึ้นถึงอันดับหกในชาร์ตเพลงฮอตคันทรี "เดอะวัน" เปิดตัวเป็นซิงเกิลโปรโมตในเยอรมนีเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ; "เดอะวัน" ยังสามารถครองชาร์ตถึงอันดับสี่ในฮอต 100 อีกด้วย ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งเป็นวันครบรอบครั้งแรกของโฟล์กลอร์ เพลง "เดอะเลกส์" เวอร์ชันออร์เคสตราดั้งเดิมก็ได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ด้วย
ภาพยนตร์และอัลบั้มบันทึกการแสดงสด
สารคดีคอนเสิร์ตชื่อ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ เผยแพร่ทางดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 กำกับและอำนวยการสร้างโดยสวิฟต์ โดยได้เห็นเธอแสดงเพลงจากอัลบั้มโฟล์กลอร์ทั้งหมด ในบรรยากาศส่วนตัวที่ลองก์พอนด์สตูดิโอ และแบ่งปันเรื่องราวเบื้องหลังเพลงร่วมกับแอนโตนอฟฟ์และเดสเนอร์ นอกเหนือจากรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์แล้ว อัลบั้มบันทึกการแสดงสดลำดับที่ 3 ของสวิฟต์ โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (ฟรอมเดอะดิสนีย์+ สเปเชียล) ซึ่งมีเวอร์ชันอะคูสติกจากในภาพยนตร์ ก็ได้รับการเผยแพร่บนแพลตฟอร์มสตรีมมิงต่าง ๆ
ผลการตอบรับเชิงวิจารณ์
โฟล์กลอร์ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ดนตรีซึ่งยกย่องน้ำหนักทางอารมณ์และการแต่งเพลงอย่างใคร่ครวญ เรียกได้ว่าเป็นผลงานที่สงบเสงี่ยมและซับซ้อนที่สุดของสวิฟต์ เมทาคริติกซึ่งให้คะแนนปกติจาก 100 แก่บทวิจารณ์จากสื่อสิ่งพิมพ์ระดับมืออาชีพ อัลบั้มนี้ได้รับคะแนนเฉลี่ย 88 จากบทวิจารณ์ 27 บท ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นผลงาน "ยกย่องสากล" (universal acclaim) โฟล์กลอร์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของสวิฟต์ และเป็นอัลบั้มบุกเบิกของปี ค.ศ. 2020
ร็อบ เชฟฟีลด์ จากโรลลิงสโตน ยกย่องความสามารถในการแต่งเพลงของสวิฟต์ที่ดึงเอา "ปัญญาที่ลึกที่สุด ความเห็นอกเห็นใจ และความร่วมรู้สึก" ของเธอออกมา ทำให้โฟล์กลอร์เป็นอัลบั้มที่คุ้นเคยที่สุดของเธอจนถึงตอนนี้ นอกจากนี้จากการสังเกตการเล่าเรื่องที่มีชีวิตชีวาของอัลบั้มนี้เต็มไปด้วยจินตนาการและอุปมา จิลเลียน เมปส์ จากพิตช์ฟอร์กถือว่าโฟล์กลอร์เป็นการก้าวที่เติบโตในงานศิลปะของสวิฟต์ ในขณะที่ยังคงรักษาแกนกลางของเธอในฐานะนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง มาร์ก ซาเวจ จากบีบีซีจัดให้โฟล์กลอร์เป็นการบันทึกอินดีที่เกี่ยวข้องกับความคิดถึงและความผิดพลาดที่สะท้อนกลับของเวลา เคที มูลตัน จากคอนเซเควนซ์ ชื่นชมความเป็นผู้ใหญ่ของสวิฟต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้มุมมองบุคคลที่สามซึ่งเป็นสิ่งที่พบไม่บ่อยในผลงานก่อนหน้านี้ของเธอ นีล แมกคอร์มิก จากเดอะเดลีเทลิกราฟ ชมเชยงานเขียนของอัลบั้ม ซาราห์ คาร์สัน จากไอ และจีเซลล์ อู เนียง เหงียน จากเดอะซิดนีย์มอนิงเฮรัลด์ ได้ให้คะแนนอัลบั้มเต็ม ฮันนาห์ มิลเรีย จากเอ็นเอ็มอี โดยอธิบายว่า โฟล์กลอร์เป็นความพยายามที่กล้าได้กล้าเสีย ยกย่องความสามารถของสวิฟต์ในการทำให้เกิดภาพที่สดใส แต่บอกว่าการรัน 16 เพลงนั้นสามารถ "ยืดเยื้อเล็กน้อย" ได้ในบางครั้ง
นักวิจารณ์หลายคนยินดีกับแนวทางดนตรีใหม่ของสวิฟต์ คริส วิลแมน จากวาไรเอตี มองว่าโฟล์กลอร์เป็น "อัลบั้มอันดับหนึ่ง" และการเปลี่ยนแปลงรูปแบบดนตรีเป็น "การกระทำในการการล้างจานสีเสียงที่รุนแรง" ของสวิฟต์ ลอรา สเนปส์ จากเดอะการ์เดียน ถือว่ามีความเหนียวแน่นที่สุดและทดลองมากที่สุดในบรรดาผลงานของสวิฟต์ มอรา จอห์นสตัน จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี ถือว่าอัลบั้มนี้เป็นการเคลื่อนไหวที่กล้าหาญของป็อปสตาร์อย่างสวิฟต์ในการท้าทายผู้ฟัง รอยซิน โอคอนเนอร์ จากดิอินดีเพ็นเดนต์ ยกย่องอัลบั้มนี้ว่า "ประณีต, กวีนิพนธ์ที่ใช้เปียโนเป็นหลัก" ซึ่งเธอพบว่าชุดเพลงของสวิฟต์นั้นไม่ธรรมดา สตีเฟน โธมัส เออร์เลอไวน์ จากออลมิวสิก มีทัศนคติเชิงบวกต่ออัลบั้มนี้ แต่รู้สึกว่าแนวดนตรีของสวิฟต์ไม่ใช่ "เทคนิคใหม่อย่างแม่นยำ" ตามข้อตกลง แอนนี ซาเลสกี จากดิเอวีคลับ ถือว่าอัลบั้มยังไม่ใช่การทดลองอย่างสมบูรณ์ แต่ก็เป็นมุมมองศิลปะใหม่ของของสวิฟต์ ในคอลัมน์คอนซูเมอร์ไกด์ที่ตีพิมพ์ในซับสแตก เผยแพร่โดยโรเบิร์ต คริสเกา ให้ความสนใจในเพลง "เซเวน" และ "เบ็ตตี" ในอรรถบทเยาวชนมากที่สุดมากกว่าเพลงสำหรับผู้ใหญ่ ซึ่งเขาสรุปว่า "เป็นเพลงป็อปที่ขับร้องอย่างไพเราะ ขับร้องได้ไพเราะจับใจ" เขาแยก "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" เป็นเพลงเดียวที่ไม่สามารถทนได้เนื่องจากมันทำให้เขานึกถึง "เทย์เลอร์ สวิฟต์ มหาเศรษฐีคนดัง" ในการวิจารณ์ที่หลากหลาย จอน คารามานิกา นักวิจารณ์ของเดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องการแต่งเพลงของสวิฟต์ แต่รู้สึกว่าอัลบั้มนี้เต็มไปด้วย "ความอ้างว้าง" และ "หมกมุ่น" ในแนวเพลงอินดีร็อก
รายการสิ้นปี
สิ่งพิมพ์จำนวนมากระบุโฟล์กลอร์ในรายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2020 รวมถึงอันดับหนึ่งจากบิลบอร์ด ลอสแอนเจลิสไทมส์ โรลลิงสโตน อินไซเดอร์ เอ็นเจ.คอม เซาต์ไชนามอนิงโพสต์ อัพพร็อกซ์ ยูเอสเอทูเดย์ อัสวีกลี วาไรเอตี และวอลลาวอลลายูเนียนบูลเลตติน โฟล์กลอร์ อยู่ในอันดับที่ 3 ในการจัดอันดับอัลบั้มที่มีการกล่าวถึงมากที่สุดของเมทาคริติกในรายการสิ้นปี ค.ศ. 2020 ในเพลง "เดอะวัน" "คาร์ดิแกน" "เดอะลาสต์เกรตอเมริกันไดนาสตี" "เอ็กไซล์" "มิเรอร์บอล" "เซเวน" "ออกัสต์" "ดิสอิสมีไทร์อิง" "อินวิซิเบิลสตริง" และ "เบ็ตตี" ยังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2020