cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โทมัส ยัง
ภาษา
อย่างไรก็ดี ฌ็องได้ให้โทมัสมาค้นคว้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟ (Musée du Louvre) ซึ่งตัวฌ็องเองก็เป็นภัณฑารักษ์อยู่ที่นี่
ภูมิศาสตร์กัมพูชา
กัมพูชาเป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อยู่ติดกับอ่าวไทย มีพรมแดนติดกับลาว ไทยและเวียดนาม แนวชายแดนมีความยาวทั้งหมด 2,572 กิโลเมตร โดยติดกับเวียดนาม 1,228 กิโลเมตร ไทย 803 กิโลเมตร และลาว 541 กิโลเมตร เป็นแนวชายฝั่ง 443 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 181,040 ตารางกิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอินโดจีน อยู่ในเขตร้อนชื้น ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบ ใจกลางของประเทศเป็นทะเลสาบโตนเลสาบ และมีแม่น้ำโขงไหลผ่านจากเหนือไปใต้
ลักษณะภูมิอากาศอยู่ในเขตมรสุม แบ่งเป็น 2 ฤดูชัดเจนคือฤดูฝนและฤดูแล้ง อากาศค่อนข้างร้อนและมีความชื้นสูง พื้นที่ป่ามีประมาณสองในสามของประเทศแต่กำลังถูกทำลายทั้งโดยการตัดไม้และการเผาเพื่อใช้เป็นพื้นที่ทางการเกษตร
ลักษณะพื้นที่
พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศประมาณร้อยละ 75 เป็นที่ราบรอบทะเลสาบเขมรและดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ติดต่อกับเวียดนามและทะเลจีนใต้ ทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นเทือกเขาบรรทัดและเทือกเขาดมเร็ย ทางเหนือคือเทือกเขาพนมดงรัก ทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นพื้นที่สูงเชื่อมต่อกับที่ราบสูงในภาคใต้ของเวียดนาม
เทือกเขาบรรทัดทางตะวันตกเฉียงใต้มีความสูงมากกว่า 1,500 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดของกัมพูชาคือยอดเขาพนมอาออรัล สูง 1,771 เมตร อยู่ทางตะวันออกของเทือกเขานี้ เทือกเขาดมเร็ยเป็นเทือกเขาที่ต่อมาจากเทือกเขาบรรทัดทางใต้และตะวันออกเฉียงใต้ สูงระหว่าง 500 - 1,000 เมตร เทือกเขาทั้งสองนี้เป็นแนวพรมแดนด้านตะวันตก ทำให้เกิดที่ราบแคบๆซึ่งประกอบด้วยอ่าวกำปงโสมที่ออกสู่อ่าวไทย บริเวณนี้ค่อนข้างโดดเดี่ยว จนกระทั่งมีการสร้างท่าเรือที่กำปงโสมและมีการสร้างถนนและทางรถไฟเพื่อเชื่อมต่อกำปงโสม กำปอต ตาแก้ว และพนมเปญเข้าด้วยกันเมื่อราว พ.ศ. 2503
เทือกเขาพนมดงรักเป็นเทือกเขาทางเหนือของกัมพูชามีความสูงโดยเฉลี่ย 500 เมตร โดยจุดที่สูงที่สุดสูงกว่า 700 เมตร อยู่ขอบด้านทิศใต้ของที่ราบสูงโคราชในไทย เทือกเขานี้เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชา จุดผ่านเทือกเขาที่สำคัญคือจุดโอเสม็ด ซึ่งเชื่อมต่อภาคเหนือของกัมพูชากับภาคอีสานของไทย
หุบเขาในเขตแม่น้ำโขงเป็นช่องทางสำคัญในการติดต่อระหว่างกัมพูชาและลาว และเป็นส่วนที่แบ่งระหว่างเทือกเขาพนมดงรักทางตะวันออกและที่สูงทางตะวันออกเฉียงเหนือ พื้นที่ที่ต่ำลงมาเชื่อมต่อกับที่ราบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงที่แผ่ขยายไปสู่เวียดนาม ทำให้มีการติดต่อระหว่างดินแดนทั้งสองโดยสะดวก
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศในกัมพูชาเป็นเช่นเดียวกับประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นเขตร้อนชื้น มีฤดูฝนและฤดูแล้ง ในฤดูฝนจะมีมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ พัดมาจากมหาสมุทรอินเดียพาฝนมาตก และในฤดูแล้งจะมีมรสุมพัดในทิศทางตรงกันข้าม ที่นำอากาศแห้งแล้งมาให้ ลักษณะอากาศในทะเลสาบเขมรอุณหภูมิสูงสุด-ต่ำสุดโดยเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 25- 28°C ในฤดูร้อนอาจสูงถึง 38 °C ได้ ค่าเฉลี่ยปริมาณน้ำฝนทั้งปีอยู่ระหว่าง 1,000 - 1,500 มิลลิเมตร ฝนตกหนักมากทางตะวันออกเฉียงใต้และตามแนวเทือกเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ ค่าความชื้นเฉลี่ยทั้งปีค่อนข้างสูง
ระบบแม่น้ำ
เมื่อไม่รวมแม่น้ำเล็กๆทางตะวันออกเฉียงใต้ แม่น้ำส่วนใหญ่ในกัมพูชาไหลลงสู่ทะเลสาบเขมรหรือแม่น้ำโขงเทือกเขาบรรทัดและเทือกเขาดมเร็ย ทำให้เกิดระบบแม่น้ำที่แยกออกไปต่างหากโดยทางตะวันตก น้ำไหลลงสู่อ่าวไทย ส่วนทางตะวันออกไหลลงสู่ทะเลสาบทางใต้ของเทือกเขาดมเร็ย มีแม่น้ำสายสั้นๆ ไหลไปทางใต้แล้วลงสู่ภาคตะวันออก
การแบ่งเขต
การกำหนดเขตแดนของกัมพูชาเกิดขึ้นในสมัยที่เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสแนวชายแดน 800 กิโลเมตรระหว่างไทย-กัมพูชา ใช้สันปันน้ำของเทือกเขาพนมดงรักเป็นเส้นเขตแดนทางด้านเหนือ ส่วนการแบ่งเขตระหว่างกัมพูชา ลาวและเวียดนาม เป็นผลมาจากการตัดสินใจของฝรั่งเศสระหว่างการปกครองอินโดจีนฝรั่งเศสและไม่ได้ใช้เส้นเขตแดนตามธรรมชาติ ทำให้ยังมีข้อโต้แย้งในปัจจุบันเกี่ยวกับเส้นเขตแดนระหว่างกัมพูชา-เวียดนาม รวมทั้ง กัมพูชา-ไทย
ดิลิเชียสเวย์
ดิลิเชียสเวย์เป็นอัลบั้มแรกของไม คุรากิออกจำหน่ายวันที่28 มิถุนายน พ.ศ. 2543ออกจำหน่ายพร้อมกันกับอัลบั้มซีเคร็ตออฟมายฮาร์ทมีรหัสซีดีคือ GZCA-1039
ข้อมูลเพลง
อัลบั้มนี้ซารด์ประจำสัปดาห์ที่อันดับ 1 จำนวน 2 สัปดาห์ติดต่อกัน โดยสัปดาห์แรกขายได้ 2,218,640 ชุด ยอดขายรวมประจำปีพ.ศ. 2543คือ 3,451,660 ชุด เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดประจำปีพ.ศ. 2543และยอดขายรวมทั้งหมด 3,530,420 ชุด เป็นอัลบั้มที่ขายดีอันดับที่ 9 ของประวัติศาสตร์อัลบั้มเพลงญี่ปุ่น อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลรับรองสถานะและได้ประกาศนียบัตรจาก RIAJ ประเภท 3x Million
อัลบั้มนี้ทำให้เธอเป็นศิลปินลำดับที่ 5 ต่อมาถัดจาก อูทาดะ ฮิคารุ ที่มีซิงเกิลและอัลบั้มแรก ขายได้เกิน 1 ล้านชุด (ซึ่งจนถึงปัจจุบัน นักร้องที่ทำสถิตินี้ได้มีเพียง 6 ศิลปิน คือ DEEN,KinKi Kids,Kiroro,อูทาดะ ฮิคารุ,ไม คุรากิ และ CHEMISTRY)
การโจมตีแมเนอร์เบรกูร์
การจู่โจมที่แมเนอร์เบรกูร์ (6 มิถุนายน ค.ศ. 1944) ในช่วงการจู่โจมของพลทหารโดดร่มสหรัฐของการบุกครองนอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง มักถูกอ้างอิงถึงตัวอย่างที่คลาสสิคของกลยุทธ์หน่วยเล็ก ๆ และความเป็นผู้นำในการเอาชนะฝ่ายข้าศึกที่มีกำลังมากกว่า
ม้าแสนรู้
ม้าแสนรู้ (Black Beauty) เป็นนิยายปี ค.ศ. 1877 เขียนโดยแอนนา ซีเวลล์ นักเขียนชาวอังกฤษ ซึ่งเขียนไว้ในช่วงบั้นปลายชีวิตขณะเป็นคนป่วยอยู่ในบ้านของตนเอง นิยายเรื่องนี้กลายเป็นหนังสือขายดีอย่างรวดเร็ว โดยซีเวลล์ได้เสียชีวิตในอีกห้าเดือนหลังจากนิยายได้รับการตีพิมพ์ แต่ก็มีชีวิตอยู่ไดัทันเห็นความสำเร็จของนิยายเรื่องเดียวในชีวิตของเธอ ม้าแสนรู้ได้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือขายตลอดกาลด้วยยอดขายถึงห้าสิบล้านเล่ม
ในประเทศไทยมีการแปลเรื่องม้าแสนรู้เป็นภาษาไทยโดย อ. สนิทวงศ์
อักษรลัณฑา
อักษรลัณฑา (लण्डा; Laṇḍā; ) เป็นศัพท์ภาษาปัญจาบที่สื่อถึงระบบการเขียนที่เคยใช้ในแคว้นปัญจาบและพื้นที่ใกล้เคียงในอนุทวีปอินเดียเหนือ ในภาษาสินธีมีชื่อเรียกว่า 'Waniko' หรือ 'Baniyañ' อักษรนี้พัฒนามาจากอักษรศารทาเมื่อราว พ.ศ. 1500 ใช้เขียนภาษาปัญจาบ โดยชาวปัญจาบและชาวสินธ์ แต่ไม่เหมาะสม เพราะภาษาปัญจาบมีเสียงเพิ่มเติมขึ้น จนราว พ.ศ. 2100 อักษรนี้เป็นแม่แบบ ในการประดิษฐ์อักษรใหม่คือ อักษรคุรมุขีที่เหมาะกับภาษาปัญจาบมากกว่า เมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 นำอักษรลัณฑะมาใช้เขียนภาษาสินธี ในช่วงสั้น ๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ อักษรเทวนาครีและอักษรอาหรับดัดแปลงแทนในอีก 50 ปีต่อมา
สแตน มาร์ช
สแตน มาร์ช (Stan Marsh) ตัวละครและตัวเอกจากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เซาท์พาร์ก แสตนมีประโยคที่พูดติดปากว่า "Oh My God! They Killed Kenny" (แปลว่า โอ้พระเจ้า!พวกเขาฆ่าเคนนี่!) โดยมักจะพูดหลังจากที่เคนนีถูกฆ่า ผู้ให้เสียงพากษ์ของแสตนคือเทรย์ พาร์เกอร์
สแตนเกิดวันที่ 19 ตุลาคม สแตนเหมือนจะเป็นเด็กธรรมดาคนหนึ่งทั่วไปในเมืองเซาท์พาร์ก เขามักจะสวมเสื้อกันหนาวสีน้ำตาลและหมวกไหมพรมสีน้ำเงินอยู่เสมอ ในเรื่องสแตนมีบทบาทสำคัญพอสมควร มีความเป็นผู้นำและมักคอยช่วยเหลือและเป็นคนปรึกษาให้กับคนอื่นเสมอโดยเฉพาะไคลท์ สแตนมีแฟนหนึ่งคนคือ เวนดี้ เทสตาเบอร์เกอร์(Wendy Testaburger) ที่เคยเลิกไปแล้วครั้งหนึ่งและกลับมาคืนดีกันเหมือนเดิม ด้านครอบครัว สแตนมีพ่อชื่อว่าแรนดี้ (Randy) ซึ่งเป็นตัวละครผู้ใหญ่ที่มีบทบาทพอๆกับเขา รวมถึงเป็นหนึ่งในประธานสมาคมผู้ปกครองของโรงเรียนด้วย ส่วนแม่ของเขาชาร์รอน (Sharon) ทำงานที่คลินิกศัลยกรรมที่มีชื่อว่าทอมซ ไรโนพลัสตี้ (Tom's Rhinoplasty) สแตนมีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ แชลลี่ มาร์ช ( Shelly Marsh ) แชลลี่ชอบทะเลาะกับสแตนบ่อยๆ รวมถึงยังมีคุณลุงที่ชื่อว่าจิมโบ เคิร์น (Jimbo kern)ที่เป็นอดีตทหารสงครามเวียดนามซึ่งปัจจุบันเป็นคนขายอาวุธเพื่อการล่าสัตว์ นอกจากนี้ สแตนมีสัตว์เลี้ยงเป็นหมาชื่อสปาร์คกี้
ชิโมกิตาซาวะ
เป็นย่านหนึ่งในแขวงเซตางายะ กรุงโตเกียว ประกอบด้วยพื้นที่รอบสถานีรถไฟชิโมกิตาซาวะ ซึ่งรถไฟสายโอดากิวและสายเคโออิโนกาชิระมาตัดกัน ย่านนี้รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า "ชิโมกิตะ" เป็นศูนย์กลางของโรงละครเวทีและสถานแสดงดนตรีสด อย่างเช่นอาคารโรงละครฮนดาเกกิโจ ที่มีประวัติมายาวนาน และยังเป็นย่านที่เป็นที่นิยมของนักเรียนและวัยรุ่นหนุ่มสาว เนื่องจากเต็มไปด้วยร้านกาแฟ ร้านค้าแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ และร้านค้าเกี่ยวกับดนตรี
แหล่งข้อมูลอื่น
35.66161°N, 139.66656°W (Shimo-Kitazawa Station)
เลวกิปโปส
เลวกิปโปส (Λεύκιππος, ) หรือ ลูซิปปัส (Leucippus) มีชีวิตอยู่ในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เป็นชาวกรีกในยุคแรกที่สุดคนหนึ่งซึ่งพัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับอะตอม คือแนวคิดที่ว่าทุกสิ่งทุกอย่างล้วนประกอบขึ้นจากส่วนประกอบหลากหลายชนิดที่ไม่สามารถแบ่งแยกได้อีกต่อไปและไม่สามารถทำลายได้ เรียกว่า อะตอม แนวคิดนี้ได้รับการต่อเติมให้ละเอียดยิ่งขึ้นโดยดิมอคริตัสผู้เป็นศิษย์และผู้สืบทอดของเขา นอกจากนี้มีนักคิดเกี่ยวกับอะตอมอีกคนหนึ่งในยุคก่อนหน้านี้ คือโมกัสแห่งไซดอน ผู้มีชีวิตอยู่ในช่วงสงครามเมืองทรอย (ศตวรรษที่ 13-12 ก่อนคริสตกาล)
เชื่อว่าเลวกิปโปสน่าจะเกิดในเมืองมีแลโตส แม้จะมีหลักฐานบางแห่งเอ่ยถึงสถานที่เกิดของเขาว่าเป็น แอบเดียราในเทรซ และอีเลีย
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิก
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี หรือ เยอรมนีตะวันตก เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกระหว่างปี ค.ศ. 1952 และ 1988 ในปี 1952 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกของเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่สองและการแบ่งส่วนของเยอรมนี - มีทีมเยอรมันตะวันตกโดยพฤตินัย เนื่องจากเยอรมนีตะวันออกปฏิเสธที่จะร่วมมือด้วย ผลการแข่งขันจะถูกนับรวมในเยอรมนี ในทำนองเดียวกัน ระหว่างปี ค.ศ. 1956-1964 ทั้งสองประเทศได้แข่งขันกันภายใต้ธงทีมชาติเยอรมนี จนกระทั่งถึงปี 1968 ที่ทีมเยอรมันตะวันตกที่เต็มตัวได้ปรากฏตัว และได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อนปี ค.ศ. 1980 ซึ่งสนับสนุนการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 จนถึงปี 1988 หลังจากนั้นการรวมชาติของเยอรมันในปี ค.ศ. 1990 ได้สถาปนาทีมเยอรมันขึ้นใหม่
เลย์คูล
เลย์คูล (LayCool) เป็นทีมมวยปล้ำอาชีพหญิงฝ่ายอธรรม สังกัดWWE เปิดตัวครั้งแรกวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 แต่ก็ไปปรากฏอยู่ในแบรนด์ Raw เป็นบ่อยครั้ง ทั้งคู่ต่างเคยได้แชมป์ WWE Women's Championship ซึ่งได้ยุติการใช้เข็มขัดไปนานแล้ว และแชมป์ WWE Divas Championship เริ่มแรกก่อตั้งโดยรับบทเป็นฝ่ายอธรรม โดยมี มิเชล แมคคูล เลย์ลา เป็นสมาชิกในทีม และได้เริ่มต้นบทบาทโดยการเป็นศัตรูกับมิกกี เจมส์
ทั้งคู่ได้มีการเริ่มต้นจับคู่ในช่วงซัมเมอร์ ปี 2009 ถึงแม้ทั้งคู่จะมีบทบาทไม่ค่อยเข้ากันสักเท่าไรก็ตาม ตั้งแต่เมื่อมิกกี ได้มา สแมคดาวน์ และได้จัดการกับ เลย์ล่าในแมทซ์แรกของการกลับมาของมิกกี้ ในขณะที่ มิเชลครองแชมป์ Women's Champion อยู่นั้น ปฏิเสธที่จะให้ มิกกี้ได้ไปร่วมเป็นตัวแทน ในศึก แบรกกิ้ง ไรทส์ 2009 ในการเจอกับ ดีวา ฝั่งของ รอว์ ต่อมาจนถึง ศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ มิเชลได้นำ 1 ทีม จากการปล้ำ ศึกใหญ่ครั้งที่แล้ว คือ เลย์ล่า เจอกัน กับทีมของ มิกกี้ ทีม มิเชลกับเลย์ล่า ได้ปรากฏในตอนที่ 6 พฤศจิกายน ใน สแมคดาวน์ ที่หลังฉาก โดย ขู่ที่จะทำให้ชีวิตของมิกกี้ ปั่นป่วน อยู่ไม่สุข นอกจากเธอจะออกจากสังกัด สแมคดาวน์เท่านั้น และก็ได้เริ่มแผนการนับหลายสัปดาห์ ตั้งแต่เอาเสื้อผ้าของ มิกกี้ มาที่สนาม และก็ตัดเสื้อผ้าของมิกกี้ ทำให้มิกกี้เสียสมาธิในการปล้ำ จนทำให้เธอแพ้การปล้ำ มิกกี้ก็ยังปฏิเสธที่จะออกจากแบรนด์ เหตุการณ์เริ่มบานปลายมากขึ้น โดยหลังจากการปล้ำชนะ เลย์ล่า ก็มีวิดีโอล้อเลียน โดย มิเชลแต่งตัวเป็นสาวชาวเกษตร และด้านหลังตัวเธอนั้นเป็นฉาก เหมือนอยู่ในฟาร์ม ได้เรียกชื่อ มิกกี้ เจมส์ เป็น พิกกี เจมส์ (Piggie James) และร้องเพลงล้อเลียน เพลง "Old MacDonald Had a Farm" จนมิกกี้ ร้องไห้
และใน เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ ทีมของมิกกี้ชนะ โดย มี 2 คนที่เหลือคือ มิกกี้ และ เมลิน่า (แชมป์ WWE Divas ในขณะนั้น) และเจมส์ก็ได้เข้าไปชิงแชมป์ แมทซ์ ปล้ำ 3 คน ใน ศึก TLC: Tables, Ladders & Chairs เพื่อชิงแชมป์ Women's Championship หลังจากที่ชนะการปล้ำ 3 คน ในวันที่ 4 ธันวาคม ของ สแมคดาวน์ มิกกี้ปฏิเสธอีกครั้งในการออกจากสังกัดนี้ แม้ทีม เลย์คูลจะมาคอยคุกคามก็ตาม ใน TLC เลย์ล่าเข้ามากวนแมทซ์เพื่อที่จะช่วย มิเชลชนะ และรักษาแชมป์ ถึงแม้ว่าจะป้องกันแชมป์ได้ แต่เลย์คูลยังไม่ล้มเลิกที่จะทำให้ มิกกี้ออกจาก สแมคดาวน์
ไปในช่วงของปีใหม่ ดูท้าทีว่าเรื่องจะหนักขึ้นกว่าเดิม ในตอนที่ 1 มกราคม ของ สแมคดาวน์ เลย์คูลเข้าไปรบกวนแมทซ์ ระหว่าง มิกกี้ กับ เบท ฟีนิกซ์ ได้ลอบทำร้าย มิกกี้ แต่เบทเข้ามาไล่ เลย์คูลออกจากสนาม และใส่ ท่า Glam Slam มิกกี้เช่นกัน ในสัปดาห์ต่อมา เบท ชนะ เลย์ล่า ทีมเลย์คูลก็เข้ามาทำร้าย จนกระทั่งมิกกี้เข้ามาช่วยเบทอีกแรง ตอนที่ 22 มกราคม เลย์คูลจัดปาร์ตี้เลี้ยงส่งมิกกี้ โดยมีเค้กรูปหมู มาเรียออกมาที่มิกกี้ แต่เจมส์ก็ออกมาพูด หลังจากทะเลาะกันสักพัก มิเชล เข้ามาเอาเค้กอัดใส่หน้ามิกกี้ เลย์คูล หัวเราะเยาะ มิกกี้ พร้อมกับ เลย์ล่าแต่งตัวในชุดคนอ้วน พร้อมหน้ากากหมู แล้วแพ้มิเชล ในการแข่งขัน เพื่อชิงแชมป์ Woman's Championship ในตอนวันที่ 12 กุมภาพันธ์ เลย์คูลชนะ มิกกี้ ในแบบ 2 รุม 1 แฮนดิแคป ไม่มีการชิงเข็มขัด โดยคำสั่งของ วิคกี เกอร์เรโร ที่ปรึกษาของแบรนด์ สแมคดาวน์ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) มิเชล แมคคูล ได้แชมป์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ดีวาส์ แชมเปี้ยนชิพ
ทั้งคู่ได้ปรากฏใน รอว์ เพื่อจะรีแมทซ์เพื่อ Divas Championship จาก Natalya ใน รอยัลรัมเบิล 2011 แผนทั้งคู่ถูกปรับเปลี่ยน โดย ผู้จัดการทั่วไปของ รอว์ และเปลี่ยนแมทซ์ ให้กลายเป็น 4 เส้า ซึ่งผู้ชนะคือ อีฟ ทอร์เรส คนที่ชนะและได้แชมป์เป็นสมัยที่ 2 ใน อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ 2011 เลย์คูลได้ อัด เคลลี เคลลี คนที่ถูกจ้างอีกครั้งโดย ทีโอดอร์ ลอง ซึ่งเคลลี เคลลี โดน วิกกี้ เกอร์เรโร ไล่ สแมคดาวน์ ครั้งนั้น หลังจากทื่ชนะในการจับคู่กับ เอดจ์ เลย์คูลเข้ามาช่วย วิกกี้ แต่ ทริส สตราตัส ได้เข้ามาช่วย เคลลี เคลลี ในวันนั้น ในสัปดาห์ต่อมา เลย์คูลเริ่มที่จะเป็นศัตรูกับ ทริส และต้องการที่จะไปเจอกันใน เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 แต่ผลที่ออกมาก็คือแพ้ และต่อมาหลังจากนั้น ก็ได้แพ้ให้กับ โรซา เมนเดส อีก และหลังจากนั้น เลย์ลาก็ได้เจอกับ เคลลี เคลลี อีกครั้งแต่ก็แพ้ให้ เคลลี เคลลี อีก และใน WWE Draft 2011 เลย์ลาได้เจอกับ อีฟ ทอร์เรส แต่ เลย์ล่า ก็ได้แพ้ให้กับ อีฟ ทอร์เรส เพราะ มิเชล แมคคูล มาทำให้เลย์ลาเสียสมาธิจึงมีการต่อสู้กัน และในศึก สแมคดาวน์ เลย์ล่า จึงได้สู้กับ มิเชล แมคคูล แบบตัวต่อตัว แต่ไม่มีใครชนะ เพราะทั้งคู่ลงไปสู้กันอยู่ด้านล่างเวที ทำให้กรรมการนับ 10 แพ้ทั้งคู่ เลย์ล่าจึงขอท้าเจอกับ มิเชล แมคคูล ตัวต่อตัวในศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) แบบไม่มีกฎกติกา แต่ มิเชล แมคคูล ขอเปลี่ยนแมตต์ เป็นแมตต์ แบบไม่มีกฎกติกาใครแพ้ต้องออกจาก WWE และเลย์ลาก็รับคำท้า และในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ มิเชล แมคคูล ได้ใส่ท่า Faith Breaker ใส่ เลย์ล่า และกด แต่เลย์ลาพลิกกลับจับ มิเชล แมคคูล กดนับ 3 ทำให้แมคคูลต้องออกจากWWE
ไทหย่า
ฮวาเยาไต่ (花腰傣) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในตระกูลภาษาขร้า-ไท อาศัยอยู่ในอำเภอปกครองตนเองชนชาติอี๋และไท ซินผิง หรือเมืองขิ่น และอำเภอปกครองตนเองชนชาติฮาหนี อี๋ และไท ยเหฺวียนเจียง หรือเมืองจุ้ง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน และบางส่วนอาศัยอยู่ในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย ชนกลุ่มนี้มีวัฒนธรรมใกล้เคียงกับไทลื้อ ไทยวน ไทเขิน ไทใหญ่ และไทดำ หากแต่ไม่ได้รับศาสนาพุทธและยังนับถือผีบรรพบุรุษ มีบางส่วนที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ และมีจำนวนไม่น้อยที่เปลี่ยนกลับไปนับถือผี เพียงแต่ไม่บูชาผีอื่นนอกจากวิญญาณบรรพชน และระลึกถึงคำสอนในพระคัมภีร์ไบเบิลบ้าง
ในประเทศจีน ฮวาเยาไต่ ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในอำเภอปกครองตนเองชนชาติอี๋และไท ซินผิง (หรือ เมืองขิ่น) และอำเภอปกครองตนเองชนชาติฮาหนี อี๋ และไท ยเหฺวียนเจียง (หรือ เมืองจุ้ง) ประกอบด้วยชาติพันธุ์สามกลุ่มย่อย กลุ่มแรกคือ ไทข่า (傣卡) อาศัยอยู่ในเมืองมั่วชา (漠沙) หรือเมืองหย่า และเยาเจีย (腰街), กลุ่มที่สอง ไทชา หรือ ไททราย (傣沙) อาศัยอยู่ในเมืองมั่วซาหรือเมืองหย่าเช่นกัน และกลุ่มที่สามคือ ไทหย่า (傣雅) อาศัยอยู่ที่เมืองกาส่า (嘎洒) หรือเมืองทราย และเมืองฉุ่ยถัง (水塘) นอกจากนี้อาจจะรวม ไทจุ้ง หรือ หงจินไต่ (红金傣) ซึ่งพูดภาษาใกล้เคียงกัน อาศัยอยู่ที่เมืองยเหฺวียนซิน (元新) ทั้งหมดจะมีวัฒนธรรมและการแต่งกายใกล้เคียงกัน อาจต่างไปเล็กน้อย เช่น กลุ่มไทหย่ามักสวมเครื่องประดับที่ทำจากเงิน แต่ไทน้ำ (水傣) ชอบเครื่องประดับที่ทำจากทอง เป็นอาทิ ส่วนในประเทศไทย ชาวฮวาเยาไต่ที่อพยพเข้ามาจะถูกเรียกรวม ๆ ว่า ไทหย่า เพราะล้วนอพยพมาจากเมืองหย่าดุจกัน
ประวัติ
ฮวาเยาไต่ หรือ ไทหย่า เรียกชื่อตามภูมิสถานที่อาศัยคือเมืองหย่า ปัจจุบันมีชื่อเป็นภาษาจีนว่ามั่วชา (漠沙) ตั้งอยู่ในอำเภอปกครองตนเองชนชาติอี๋และไท ซินผิง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ดังนั้น ไทหย่า จึงมีความหมายว่า คนเมืองหย่า หรือ ชาวไทเมืองหย่า โดยชื่อ "หย่า" ชาวไทหย่าอธิบายว่า ในอดีตชนชาติไทอพยพลงจากทิศเหนือลงสู่ทิศใต้ แต่ครั้นมาถึงบริเวณดังกล่าว (ที่ตั้งเมืองหย่า) ชาวไทกลุ่มหนึ่งไม่อยากอพยพลงไปและขอตั้งถิ่นฐานที่นี่ จำต้องพรากหย่าจากญาติพี่น้อง จึงเรียกนามเมืองนี้ว่า "เมืองหย่า" ขณะที่งานเขียนของวิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ มิชชันนารีผู้เผยแผ่ศาสนาคณะเพรสไบทีเรียนแก่ชาวไทหย่า อ้างว่า "ไทยที่ถือพุทธเรียกไทยที่ไม่มีการศึกษาว่า ไทยหย่า (Tai Ya) มีเรื่องเล่าว่าครั้งหนึ่งพระพุทธเจ้าได้พยายามจะสอนไทยพวกนี้ แต่สอนไม่ได้เพราะบาปหนา พระพุทธเจ้าจึงหยุดไม่สอนต่อไป เพราะฉะนั้นไทยพวกนี้จึงไม่มีศาสนา" ส่วนชื่อ ฮวาเยาไต่ (花腰傣) เป็นภาษาจีน แปลว่า ไทผ้าคาดเอวลาย ตามลักษณะเครื่องแต่งกายของสตรีไทหย่า ที่ตกแต่งลวดลายและสีสันบริเวณเอว
ฮวาเยาไต่ หรือไทหย่าดำรงชีวิตแบบเกษตรกรรมเพื่อการยังชีพแต่ไม่มีที่ดินเป็นของตนเองและต้องเช่าที่ดินของชาวจีนฮั่น ต่อมาช่วง พ.ศ. 2453 เป็นต้นมา มีคณะมิชชันนารีจากชาติตะวันตกหลายคณะเข้าไปเผยแผ่ศาสนาในชุมชนชาวไทหย่า ครั้นประเทศจีนเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองเป็นแบบคอมมิวนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2492 ทำให้วิถีชีวิตของชาวไทหย่าในจีนเปลี่ยนแปลงไป พวกเขารับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากจีนมากขึ้นกว่าเก่าก่อน ทุกวันนี้ชาวไทหย่ายังคงดำรงชีวิตตามวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมของตนได้
ชาลส์ อาร์. คาเลนเดอร์ มิชชันนารีผู้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ เคยนำชาวไทหย่าสองคน คือ เลาหยีท่อนแท่น หรือเลาหยีใหญ่ และเลาหยีเล็ก เข้าเรียนที่โรงเรียนคริสเตียนวิทยาคม จังหวัดเชียงราย เมื่อ พ.ศ. 2470 และอาศัยอยู่ระยะหนึ่ง และในปีเดียวกันนั้นเอง ก็มีชาวไทหย่าจำนวนสิบครอบครัวอพยพเข้าไปประเทศไทยเพื่อหนีความทุกข์ยากในประเทศจีน นำโดยเถ้าแก่นาคากับนายสามเปา (บิดาของเลาหยีใหญ่) ตั้งถิ่นฐานที่บ้านห้วยไคร้ อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ต่อมา พ.ศ. 2476 มีคลื่นผู้อพยพชาวไทหย่าระลอกสองเพราะหนีการปฏิวัติและหลีกเลี่ยงการเกณฑ์ไปรบ พวกเขาตั้งถิ่นฐานที่บ้านป่าสักขวาง ครั้น พ.ศ. 2484 ชาวไทหย่าสิบเก้าครอบครัวขยับขยายออกมาตั้งชุมชนใหม่ที่บ้านน้ำบ่อขาว ก่อนเริ่มขยายตัวเข้าสู่ตัวเมืองเชียงราย และกระจายตามที่ต่าง ๆ สืบปัจจุบัน แต่ปัจจุบันชาวไทหย่าในไทยกำลังเผชิญกับการสูญเสียอัตลักษณ์ทางภาษาและวัฒนธรรม
ภาษา
ภาษาไทหย่ามีหน่วยเสียงพยัญชนะ 18 เสียง เสียงสระ 18 เสียง และวรรณยุกต์ 5 เสียง มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาไทลื้อและไทยอง รวมทั้งสามารถเข้าใจภาษาไทยถิ่นเหนือได้แม้จะมีบางคำที่ต่างกันบ้างก็ตาม โดยภาษาไทหย่าจะออกเสียงพยัญชนะต่างจากภาษาไทยถิ่นเหนือ เช่น ด จะออกเสียง ล เช่น สีดำ เป็น สีลำ, ดอกไม้ เป็น ลอกไม้ ไม่มีคำควบกล้ำ เช่น ปลา เป็น ปา ไม่มีสระประสม ได้แก่ สระเอีย สระเอือ และสระอัว แต่จะออกเสียงเป็น สระเอ สระเออ และสระไอไม้ม้วน เช่น เมีย เป็น เม, ดินเหนียว เป็น ลินเหนว, เรือน เป็น เฮอน, หัว เป็น โห และสระไอไม้ม้วนออกเสียงเป็นสระเออ เช่น ใหญ่ เป็น เหญ่อ, ใจ เป็น เจอ, ใน เป็น เนอ, ใคร เป็น เผอ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีคำที่ออกเสียงต่างออกไป เช่น วิญญาณ ว่า มิ่งคัน, รักษา ว่า ละคอมหา, มีเยอะ ว่า อู๋หลาย, ไปเที่ยว ว่า กาห่อน, ไปไหนมา ว่า กาสังม่า, มาเที่ยวหรือ ว่า ม่าห่อนว่อ, มีธุระอะไร ว่า หย่งโจ่วแทง และ มากี่คน ว่า มาจิก้อ เป็นต้น ทั้งนี้ ฮวาเยาไต่ กลุ่มอื่น ๆ จะพูดภาษาใกล้เคียงกัน มีคำพูดผิดเพี้ยนกันเล็กน้อย เช่น กลุ่มไททรายจะพูดห้วนและเร็วกว่ากลุ่มไทหย่า และมีคำอุทานที่ต่างกัน
ศาสนา
ชาวไทหย่าแต่ดั้งเดิมนับถือผีบรรพชน เชื่อว่าพ่อมดและย่ามด (คือคนทรง) เป็นตัวกลางในการติดต่อกับผี และทุกเทศกาลจะต้องมีการเซ่นไหว้ผีบรรพบุรุษก่อนการจัดพิธีเฉลิมฉลอง พวกเขาเชื่อว่าเมื่อพ่อแม่เสียชีวิตไปก็จะกลายเป็นผี สามารถปกปักรักษาลูกหลานของตัวเองได้ ลูกหลานก็จะต้องเซ่นไหว้อาหารที่ดีที่สุดแก่ผีบรรพชน เพื่อให้พวกท่านพอใจ หากมีงานหรือเทศกาลใด ๆ จะต้องมีการบอกกล่าวและเลี้ยงผีบรรพชนทุกครั้ง รวมทั้งมีการบูชาผีดีอื่น ๆ ด้วย ได้แก่
นอกจากผีดีเหล่านี้แล้ว ยังมีผีร้ายที่ต้องเซ่นไหว้อาหารให้ คือ ผีปอบและผีกะ เพราะเป็นผีที่ไม่มีญาติพี่น้องดูแล มักทำร้ายผู้อื่น เพื่อให้ผู้นั้นทำอาหารเซ่นไหว้ให้ มีหากชาวไทหย่าเจ็บป่วยจะมีการสะเดาะเคราะห์ โดยจะให้แม่มดเฒ่าจำนวนสิบคนใช้ผ้าขาวคลุมหน้าผู้เจ็บป่วย เพราะเชื่อว่าผู้ป่วยกระทำการล่วงเกินต่อผีป่า ผีเสื้อบ้าน หรือผีบรรพชน จะต้องฆ่าหมู ฆ่าไก่ ทำพิธีบนบานและเรียกขวัญด้วยการผูกด้ายที่ข้อมือ หรืออาจใช้สมุนไพรหรือรากไม้ มาต้มหรือฝนดื่มเพื่อรักษาโรค
ครั้น พ.ศ. 2463 มีการเผยแผ่ศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์โดยคณะมิชชันนารีจากหลายประเทศ โดยเฉพาะการเผยแผ่โดยคณะเพรสไบทีเรียนของวิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์, ศาสนาจารย์เจไลอา บี.บี. และชาลส์ อาร์. คาเลนเดอร์ ซึ่งเผยแผ่ศาสนาในกลุ่มชนที่ใช้ภาษาไททางตอนเหนือของประเทศไทยมาก่อนแล้ว ทำให้ชาวไทหย่าบางส่วนเปลี่ยนจากนับถือผีไปนับถือศาสนาคริสต์ ถูกเรียกว่า "ไตหลั่งผี"  หรือพวกไทไล่ผี เบื้องต้นชาวไทหย่าเข้ารีตมักถูกเอารัดเอาเปรียบจากชาวจีนฮั่น มีการบังคับจ่ายภาษีโบสถ์ หรือถูกเจ้าหน้าที่รัฐและโจรบุกปล้นบ่อยครั้ง ประชากรบางส่วนไม่อาจยอมรับการข่มเหงคะเนงร้ายทางศาสนาได้ จึงอพยพเข้าสู่ประเทศไทย เข้าไปตั้งถิ่นฐานที่บ้านป่าสักขวางและบ้านน้ำบ่อขาว อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย และผู้อพยพเหล่านี้เปลี่ยนไปเข้ารีตศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ทั้งหมู่บ้าน แต่ยังมีความเชื่อเรื่องผีมดทำพิธี และมีการเซ่นไหว้ผีดีอยู่ เพื่อความสิริมงคล ส่วนชาวไทหย่าที่ยังอยู่ในประเทศจีนหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นคอมมิวนิสต์ พวกเขาไม่สามารถนมัสการพระเจ้าที่โบสถ์ได้ มีการนมัสการที่บ้านเท่านั้น เพราะโบสถ์ถูกทางการเปลี่ยนเป็นค่ายทหาร ชาวไทหย่าเข้ารีตบางส่วนก็หวนกลับไปนับถือผีบรรพชน เพียงแต่ไม่บูชาหรือเซ่นสรวงผีอื่น ๆ
ท่าอากาศยานคูมาโมโตะ
ท่าอากาศยานคูมาโมโตะ เป็นท่าอากาศยานตั้งอยู่ที่เมืองมาชิกิ ซึ่งอยู่ใกล้กับนครคูมาโมโตะ เมืองหลวงของจังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น
ภาพทดสอบ
เสียง
ในการออกอากาศภาพทดสอบนั้นมักจะมีเสียง โดยส่วนมากจะเสียงบี๊พ หรือ โทนบ๊อกซ์ (Tone Box) (ส่วนใหญ่จะเป็น 400 เฮิรตซ์ หรือมากกว่า (เว้นจากมาหมดช่วงคาบ)) แต่มีบางสถานีจะใช้การเปิดเพลง หรือใช้เสียงจากวิทยุ ในกรณีที่ไม่ใช้ อาจจะเป็นเสียงคลื่นกระจายหรือเงียบไปเลยก็ได้
ในสถานีโทรทัศน์บางช่อง ออกอากาศเพลงประจำสถานีวนไปวนมา เช่น ช่อง ALTV (เคยใช้เสียงนี้ในช่องทีวีไทย)
ลักษณะพิเศษ
ลักษณะพิเศษของภาพทดสอบจะมีหลายอย่างดังต่อไปนี้
เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เป็นนักการเมือง​ชาวไทยเชื้อสายจีน​ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร​จังหวัด​พระนคร​ศรี​อยุธยา​ 5​ สมัยและได้เป็นรองหัวหน้าพรรคในนาม พรรคภูมิใจไทย อีกทั้ง​เคยเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ​
ประวัติ
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ที่อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพ สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และวิทยาลัยกองทัพบก รุ่นที่ 44
งานการเมือง
เกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เริ่มต้นเข้าสู่การเมืองโดยการลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เขต​ 1​ ในนามพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 ต่อมาได้ย้ายมากัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร เคยดำรงตำแหน่งในการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2541 ที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2548 และได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นายเกื้อกูล ด่านชัยวิจิตร ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อม หลังจากที่ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญมีมติ 7 ต่อ 1 ให้หมดสมาชิกภาพ เนื่องจากถือหุ้นในกิจการต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 265 และมาตรา 48 รวมทั้งได้หุ้นมาหลังจากได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แล้ว และในที่สุดนายเกื้อกูล ได้รับการเลือกตั้งกลับเข้ามาเป็น ส.ส. และได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมอีกครั้งเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2554
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรคชาติไทยพัฒนาที่ได้รับเลือกตั้งในจังหวัดนี้ ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 หลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งและได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเขต 1 ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ในการเลือกตั้ง​ พ.ศ.​ 2566​ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง​ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ​เขต​ 1​ แต่ไม่รับได้รับการเลือกตั้ง​ อยู่ลำดับ​ที่ 2​ แพ้คะแนนให้กับ​ คุณ​ ทวิวงศ์​ โตทวิวงศ์​ จากพรรคก้าวไกล​ ด้วยคะแนน​ 41,081 คะแนน
ศุภชัย โพธิ์สุ
ศุภชัย โพธิ์สุ (เกิด: 1 มกราคม พ.ศ. 2501; ชื่อเล่น: แก้ว) อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม แกนนำกลุ่มเพื่อนเนวิน พรรคภูมิใจไทย
ประวัติ
ศุภชัย โพธิ์สุ เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของนายดี และ นางปาน โพธิ์สุ ศุภชัยเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะยากจน พ่อแม่ประกอบอาชีพเกษตรกร พำนักอยู่ที่บ้านแค ตำบลสามผง อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม หลังจากนั้น เมื่อเขาอายุ 11 ปี พ่อของเขาได้เสียชีวิตลง เขาต้องอยู่กับแม่พร้อมกับพี่น้อง 7 คน
เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2519 เขาได้ออกไปร่วมการต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย โดยได้รับสมญาว่า สหายแสง หลังจากต่อสู้ได้ 4 ปี ไม่ประสบความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงประเทศ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยล่มสลาย เขาจึงออกมามาสอบบรรจุเป็นข้าราชการครูโดยบรรจุสังกัด โรงเรียนบ้านท่าหนามแก้ว ตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ระหว่างปี พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2532
หลังจากนั้น เขาได้ลาออกมาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งไม่ได้รับเลือก 3 ครั้ง
เขาจึงมาลงสมัครสมาชิกสภาจังหวัดนครพนม และได้รับการเลือกตั้ง ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาจังหวัด 1 สมัย จากนั้นได้มาสมัครผู้แทนราษฎรอีกครั้งหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในนามพรรคความหวังใหม่ จนประสบความสำเร็จได้เป็นสมาชิกผู้แทนราษฏรครั้งแรก ต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกผู้แทนราษฏรติดต่อกัน 3 สมัย หลังจากพรรคพลังประชาชนถูกยุบ ได้ออกมาร่วมกับเนวิน ชิดชอบ ได้ก่อตั้งพรรคภูมิใจไทย และได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2552 -2554
ในการเลือกตั้งสมาชิกผู้แทนราษฏร พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทย เขต 1 จังหวัดนครพนม และได้รับการลงมติจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง ด้วยคะแนน 256 เสียง
นอกจากนี้ยังมีชื่อว่า สหายแสง จากการเกิดเหตุวิวาทะกันระหว่างศุภชัย ซึ่งทำหน้าที่เป็นประธานในการประชุมกับ พลตำรวจเอก เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย ที่ยังยืนยันว่าจะอภิปราย พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เกี่ยวกับการถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนการเข้ารับหน้าที่ไม่ครบถ้วน แต่ศุภชัยไม่อนุญาต
การศึกษา
นายศุภชัย สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศึกษาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ 2) (บริหารการศึกษา) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) (รัฐศาสตร์-การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ตำแหน่งหน้าที่
นายศุภชัย เป็นแกนนำกลุ่มเพื่อนเนวิน ที่ให้การสนับสนุนให้พรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำในการจัดตั้งรัฐบาล โดยสนับสนุนให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี หลังจากที่คณะรัฐมนตรีภายใต้การนำของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต้องพ้นสภาพไปเนื่องจากศาลรัฐธรรมนูญมีมติยุบพรรคพลังประชาชน เมื่อปลายปี พ.ศ. 2551
นายศุภชัย โพธิ์สุ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายหลังจากที่พรรคภูมิใจไทยมีมติให้นายชาติชาย พุคยาภรณ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรี เพื่อเปิดทางให้นายศุภชัย ดำรงตำแหน่งแทน ในระหว่างดำรงตำแหน่ง นายศุภชัย โพธิ์สุ ได้รับฉายาว่า "พี่แก้วไม่มีวันร้าว"
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 นายศุภชัยลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดนครพนม แต่แพ้ให้กับนายยุทธจักร เรืองวรบูรณ์ จากพรรคเพื่อไทย
ภายหลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ที่ประชุมสภาผู้แทนราษฎรมีมติเลือกศุภชัยให้ดำรงตำแหน่งรองประธานสภาคนที่ 2 โดยเอาชนะนายแพทย์ประสงค์ บูรณ์พงศ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคเสรีรวมไทย ด้วยคะแนนเสียง 256-239 เสียง
กรณีปราศรัยของพรรคภูมิใจไทย
เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ศุภชัยได้ขึ้นเวทีปราศรัยเปิดตัวผู้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในนามพรรคภูมิใจไทยในพื้นที่จังหวัดนครพนม โดยมีบางช่วงบางตอนที่เขากล่าวถึงกรณีที่พัฒนา สัพโสอภิปรายไม่ไว้วางใจศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในกรณีการจัดสรรงบประมาณลงพื้นที่อย่างไม่เป็นธรรมและงบประมาณกระจุกตัวอยู่เพียงจังหวัดที่มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคภูมิใจไทย ศุภชัยได้ต่อว่าพัฒนาและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในพื้นที่จังหวัดสกลนครและจังหวัดอุดรธานีบนเวทีปราศรัยว่า "ไอ้โง่" รวมถึงกล่าวว่าหากจังหวัดสกลนครและจังหวัดอุดรธานึต้องการงบประมาณมากกว่านี้ให้คนในพื้นที่เลือกพรรคภูมิใจไทยในการเลือกตั้งครั้งหน้าจึงจะจัดสรรงบประมาณให้
การปราศรัยของศุภชัยในช่วงเวลาดังกล่าวก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมเป็นจำนวนมาก โดยพรรคเพื่อไทยได้ออกมาแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2565 2 วันหลังจากเหตุอภิปรายของนายศุภชัย โดยพัฒนา สัพโส พร้อมด้วยนิยม เวชกามา อนันต์ ศรีพันธุ์ และอดิศร เพียงเกษ เรียกร้องกดดันให้ศุภชัยลาออกจากรองประธานสภาผู้แทนราษฎร และกล่าวว่าจะดำเนินคดีตามกฎหมายจนถึงที่สุด ก่อนที่ศุภชัยจะกล่าวขอโทษพัฒนารวมถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและคนในพื้นที่ของจังหวัดทั้งสองในเวลาต่อมา
มาร์โก ฟัน บัสเติน
ในการลงเล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ฟัน บัสเตินสามารถพาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 และได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมของรายการ โดยทำไปได้ทั้งสิ้น 5 ประตู ซึ่งมีลูกยิงวอลเลย์ที่เขาทำได้ในนัดชิงชนะเลิศที่พบกับสหภาพโซเวียตรวมอยู่ด้วย ส่วนในระดับสโมสร เขาคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 3 ครั้ง และยูฟ่าคัพวินเนอส์คัพ 1 ครั้งร่วมกับอายักซ์ รวมทั้งคว้าแชมป์เซเรียอา 3 ครั้ง และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 ครั้งร่วมกับเอ.ซี. มิลาน
จากความสามารถในการควบคุมบอล ความฉลาดเฉลียวในการทำเกมรุก รวมทั้งการยิงวอลเลย์ที่น่าประทับใจ ฟัน บัสเตินจึงได้รับการคัดเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีในปี ค.ศ. 1992 และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป 3 ครั้ง (ค.ศ. 1988, 1989 และ 1992) ในปี ค.ศ. 1999 เขามีชื่อติดอันดับที่ 6 จากการคัดเลือกนักฟุตบอลแห่งศตวรรษของฟีฟ่าด้วยการหยั่งเสียงทางอินเทอร์เน็ต, อันดับที่ 10 จากการคัดเลือกนักฟุตบอลแห่งศตวรรษของทวีปยุโรปซึ่งจัดโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศ (IFFHS) และอันดับที่ 12 จากการคัดเลือกนักฟุตบอลแห่งศตวรรษของฟีฟ่าโดยผู้เชี่ยวชาญจากสหพันธ์ฯ เขายังติดอันดับที่ 8 จากการจัดอันดับนักฟุตบอลแห่งศตวรรษของนิตยสาร ฟร็องส์ฟุตบอล ของฝรั่งเศส โดยให้บรรดาผู้ที่เคยได้รับรางวัลบาลงดอร์ร่วมกันลงคะแนน ในปี ค.ศ. 2004 เขามีชื่ออยู่ในรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ซึ่งจัดโดยเปเล่ ในปี ค.ศ. 2004 มีการสำรวจความคิดเห็นในหัวข้อชาวดัตช์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด 100 คน ซึ่งจัดขึ้นในเนเธอร์แลนด์ ฟัน บัสเตินติดอันดับที่ 25 โดยเป็นนักฟุตบอลที่ติดอันดับสูงสุดเป็นคนที่สองรองจากโยฮัน ไกรฟฟ์ ในปี ค.ศ. 2007 สื่อกีฬา สกายสปอตส์ ของอังกฤษยังจัดให้ฟัน บัสเติน อยู่ในอันดับแรกของรายชื่อนักกีฬาผู้ยิ่งใหญ่ที่ต้องยุติอาชีพนักกีฬาก่อนวัยอันควรอีกด้วย
ดรอฮอบึช
ดรอฮอบึช (Дрого́бич; Drohobycz; דראָהאָביטש) เป็นนครในแคว้นลวิว ประเทศยูเครน เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตดรอฮอบึชและเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครดรอฮอบึช หนึ่งในเทศบาลของยูเครน นครนี้ยังเป็นศูนย์กลางของแคว้นดรอฮอบึชระหว่าง ค.ศ. 1939–1941 และ ค.ศ. 1944–1959
ดรอฮอบึชก่อตั้งขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในฐานะศูนย์กลางการค้าและการขนส่งที่สำคัญระหว่างจักรวรรดิรุสเคียฟกับดินแดนทางตะวันตกของจักรวรรดิ หลังการล่มสลายของราชวงศ์รูทีเนียของท้องถิ่นและการรวมราชอาณาจักรกาลิเชีย–โวลิเนียเข้ากับราชอาณาจักรโปแลนด์เมื่อถึง ค.ศ. 1349 นครนี้ก็ได้รับการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางการค้าและการผลิตเกลือตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ดรอฮอบึชกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิฮาพส์บวร์คใน ค.ศ. 1772 หลังการแบ่งดินแดนของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียครั้งที่ 1 ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ดรอฮอบึชเป็นศูนย์การสกัดน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปซึ่งมีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาอย่างรวดเร็วของนคร และในสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 ได้เป็นศูนย์กลางของเทศมณฑลแห่งหนึ่งภายในจังหวัดลวุฟ หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดรอฮอบึชถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐยูเครนของสหภาพโซเวียต ซึ่งได้กลายเป็นรัฐเอกราชยูเครนใน ค.ศ. 1991
ดรอฮอบึชเป็นบ้านเกิดของบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น เอลิซาเบท เบิร์กเนอร์ นักแสดง, ยูรีย์ ดรอฮอบึช (กอแตร์มัก) นักปรัชญาและนักดาราศาสตร์, อีวัน ฟรันกอ กวี, บรูโน ชุลตส์ นักเขียนและศิลปิน เป็นต้น นครนี้มีโรงกลั่นน้ำมันหลายแห่ง โรงผลิตเกลือดรอฮอบึชถือเป็นโรงผลิตเกลือที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป นครมีประชากร 74,610 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
เจ้าลครอินทร์
เจ้าลครอินทร์ (စောလဂွန်းအိန် ) หรือ เจ้านครอินทร์ หรือ สอละกูนเอิน ในภาษาพม่า เป็นเจ้าเมืองเมาะตะมะ จาก ค.ศ. 1541 ถึง 1550 เป็นเจ้าเมืองเชื้อสายมอญและเป็นที่ปรึกษาทางการทหารของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ และนายพล บุเรงนอง แห่ง ราชวงศ์ตองอู เขาถูกโค่นล้มโดย สมิงทอ ในช่วงความวุ่นวายภายหลังการถูกปลงพระชนม์ของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ใน ค.ศ. 1550
วัดกลางเวียง
ประวัติ
วัดจันทโลก สร้างใน พ.ศ. 2180 โดยพญาขีธ็อก หรือพญาขีธอน เจ้าเมืองเชียงรายที่ได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าตาลูน ยุคพม่าครองล้านนา พื้นเมืองเชียงราย ฉบับวัดป่าลาน ตำบลทุ่งต้อม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ กล่าวว่า
"สรีสุขสวัสดี ทีนี้ จักกล่าวพื้นเมืองเชียงราย ด้วยย่ออันแคบก่อนแล ตั้งฟ้าสุมโธธัมมราชมาปราบล้านนาได้แล้ว แต่งพญาขีธ็อกกินเมืองเชียงราย สร้างวัดจันทโลกไว้แล้ว กินเมืองได้ 7 ปี สักกราช 1006 ตัว มังคัชชเทวมากินนานได้ 8 ปี จุติแล"
เหตุที่เรียกวัดจันทโลก เพราะเดิมมีต้นจันทน์แดงขนาดใหญ่ในวัด เมื่อเมืองเชียงรายร้างไปในช่วงสงครามขับไล่พม่า วัดแห่งนี้ได้กลายเป็นวัดร้าง
พ.ศ. 2368 พระยารัตนอาณาเขต (เจ้าหนานธรรมลังกา) เจ้าหลวงเมืองเชียงราย พร้อมไพร่พลเมืองประมาณ 1,000 ครัวเศษ ร่วมกันบูรณะฟื้นฟูเมืองเชียงรายขึ้นใหม่ ชาวไทขืน เมืองพะยากได้ตั้งชุมชนบริเวณวัดจันทโลก เรียกบ้านพะยาก และได้ทำการบูรณะฟื้นฟูวัดจันทโลกขึ้นใหม่ การบูรณะฟื้นฟูเมืองเชียงรายดำเนินการมาถึงสมัยพระยารัตนอาณาเขต (เจ้าอุ่นเรือน) กำหนดเขตเวียงด้วยการตั้งลำเวียง ก่อกำแพงเมืองตามแนวเดิม ลวงแป (ด้านยาวทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก) มี 976 วา ลวงขื่อ (ด้านกว้างทิศเหนือไปทิศใต้) มี 365 วา วัดระยะกองไขว้ (เส้นทแยง) ได้ตำแหน่งศูนย์กลางบริเวณวัดจันทโลก จึงได้ทำการฝังสะดือเมืองเมื่อ พ.ศ. 2417 วัดจันทโลกจึงถูกเรียกว่า วัดจันทโลกกลางเวียง
พ.ศ. 2438 วิหารวัดจันทโลกสร้างเสร็จ มีการฉลองวิหาร จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
"สกราช 1257... เดือน 7 ลง 8 ฅ่ำ จหลองวิหารวัดจันทาโลกกลางเวียง"
"สกราช 1265 ตัว ปีกล่าเหม้า วัน 6 เดือน 8 ขึ้น 12 ฅ่ำ ลมใหญ่พัดลานหักเตงใส่โรงแลวิหารวัดจันทโลกกลางเวียง ขื่อแปปุดสะบั้น"
ต้นจันทน์แดงต้นที่ล้ม พระยารัตนาณาเขตร์ (เจ้าน้อยเมืองไชย) เจ้าหลวงเชียงรายได้ตัดเป็น 2 ท่อน ไม้จันทน์ท่อนทางโคนสวยงามและมีขนาดใหญ่ เก็บไว้ที่เชียงราย ไม้จันทน์ท่อนส่วนปลายไปให้เชียงใหม่ ใช้เป็นสื่อไมตรีระหว่างเชียงราย-เชียงใหม่ บันทึกจดหมายเหตุเหล่าเจ้าเจ็ดตน กล่าวว่า
"เมื่อตูได้ของดีค็บ่ละเสียยังรีต บ่ลีดเสียยังปราเวณี ค็จักหื้อของดีแกล่สูไพ เคล้าเชียงราย ปลายเชียงใหม่ เทิอะเนิอ"
ไม้จันทน์ส่วนของเชียงราย ภายหลังศรัทธาวัดนำไปบรรจุใต้ฐานชุกชีพระประธานวัดกลางเวียง ส่วนท่อนที่มอบให้เชียงใหม่นั้นไม่มีผู้ใดทราบว่าปัจจุบันอยู่ที่ไหน ไม้จันทน์แดงที่โค่นล้มนี้เป็นมูลเหตุทำให้ชื่อวัดกร่อนลง เป็นวัดกลางเวียงในปัจจุบัน
วิหาร
สร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านนาประยุกต์ บันไดทางขึ้นทำเป็นรูปพญานาคคายจากปากมกร มีรูปปั้นพญาราชสีห์และตุงกระด้าง 1 คู่
พระประธาน
พระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัย เดิมเป็นศิลปะสกุลช่างไทขืน ต่อมาได้บูรณะโดยก่อพอกทับองค์เดิม เป็นรูปแบบศิลปะล้านนา ลงรักปิดทองทั้งองค์ เรียกขานนามว่า "พระเจ้าเพชรมงคลมุนี"
เจดีย์
เดิมเป็นพระเจดีย์ปัญจมหาธาตุ พ.ศ. 2539 ได้สร้างพระธาตุช้างค้ำครอบพระเจดีย์ปัญจมหาธาตุ ประดับซุ้มจระนำด้วยพระพุทธรูปจำนวนมาก ฐานเจดีย์มีช้างทรงเครื่องรายรอบ ฐานรองรับองค์ระฆังแปดเหลี่ยม ฐานสูง องค์ระฆังเล็ก
เสาสะดือเมือง
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2417 สมัยพระยารัตนอาณาเขต (เจ้าอุ่นเรือน) จดหมายเหตุเมืองเชียงราย ยุคฟื้นฟูเมืองเชียงรายกล่าวว่า
"สกราช 1236 ตัว ปีกาบเสด เดือน 6 ออก 12 ฅ่ำ พายในพายนอกพร้อมกันฝังสะดือเมืองแล 4 แจ่งเวียง ยามแตรสู่เที่ยงวัน"
สะดือเมืองเดิมตั้งอยู่ค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของบริเวณวัด ไม่ใช่ที่ตั้งปัจจุบัน มีรูปร่างเป็นสถูปเหมือนลูกฟักทอง มียอดสูงขึ้นไป ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 6 ศอก สูง 8 ศอก มีการสร้างมณฑปครอบไว้ เดิมมีประเพณีใส่ขันดอกแบบเข้าอินทขิลเมืองเชียงใหม่ เริ่มในวันแรม 13 ค่ำ เดือน 8 เหนือ เสร็จเอาวัน ออก 4 ค่ำ เดือน 9 เหนือ เรียก "เดือนแปดเข้า เดือนเก้าออก" หรือ "ประเวณีไหว้ดือเมือง"
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระ เณร ศรัทธาวัดได้อพยพจากพื้นที่ วัดกลายเป็นที่พักของกองทหารส่วนกลาง มีการลักลอบขุดเจาะของมีค่าในสถูปออกจนสถูปหมดสภาพ จากนั้นถูกละเลยขาดการบูรณะจนกระทั่งถูกรื้อเมื่อ พ.ศ. 2469 สมัยครูบาสุตาลังกา อภิวํโส
28 กันยายน พ.ศ. 2534 พระครูศานกิจโกศล (ครูบาดวงทิพย์) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางเวียงเป็นประธาน พร้อมด้วยคณะศิษยานุศิษย์ ศรัทธา และญาติโยม ร่วมกันกระทำพิธีวางศิลาฤกษ์สะดือเมืองเชียงรายใหม่ เพื่อเป็นอนุสรณ์และสักการะบูชาแก่สาธารณชนทั้งหลาย โดยในการสร้างมณฑปและสะดือเมืองนี้ได้รับความเมตตาอุปถัมภ์จาก นายวีรพันธ์ นางเพียงใจ งามศิริกุลชัย เป็นเจ้าภาพสร้างถวาย
พ.ศ. 2553 พระอาจารย์ยุทธพงษ์ ฐิตเมโธ อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางเวียง พร้อมด้วยคณะศิษยานุศิษย์และศรัทธาญาติโยม ได้รื้อฟื้นประเวณีไหว้ดือเมืองขึ้นใหม่อีกครั้ง โดยได้จัดให้มีการปฏิบัติธรรมสวดมนต์เจริญภาวนา และบวงสรวงเสาสะดือเมือง บูชาดวงเมืองเพื่อสืบทอดประเพณีไหว้สะดือเมืองให้คงอยู่คู่ชาวเชียงรายสืบไป
โอเกงาวะ
โอเกงาวะ (桶川市 (Okegawa-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น โอเกงาวะมีประชากรประมาณ 75,218 คน 33,119 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 3,000 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 25.35 sqkm
ภูมิศาสตร์
โอเกงาวะตั้งอยู่ทางตอนกลางเยื้องไปทางตะวันออกของจังหวัดไซตามะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่บนที่ราบสูงโอมิยะ จุดสูงสุดสูงอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ความสูง 25 เมตรจากระดับน้ำทะเล โอเกงาวะมีแม่น้ำอารากาวะไหลผ่าน และมีแม่น้ำโมโตอาระไหลผ่านทางด้านตะวันออกของเมือง ซึ่งเป็นเส้นแบ่งอาณาเขตกับนครคูกิ
ภูมิอากาศ
โอเกงาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อยไปจนถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโอเกงาวะอยู่ที่ 14.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,367 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.7 °C
ประวัติ
ในยุคเอโดะ โอเกงาวะชูกุเป็นสถานีพักสินค้าแห่งที่หกจากทั้งหมดหกสิบเก้าแห่งของเส้นทางสายนากะเซ็นโด โดยพื้นที่บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องการปลูกดอกเบนิฮานะ หรือดอกคำฝอย
วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโอเกงาวะภายในอำเภอคิตะอาดาจิ เมืองโอเกงาวะได้ผนวกรวมหมู่บ้านคาโนะเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955 ตามด้วยหมู่บ้านคาวาตายะเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1955 และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970
การเมืองการปกครอง
โอเกงาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกจำนวน 19 คน ในการเมืองระดับจังหวัด โอเกงาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 ที่นั่ง ในการเมืองระดับชาติ โอเกงาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งไซตามะ เขต 6 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
โอเกงาวะถือว่าเป็นศูนย์กลางการปลูกดอกเบนิฮานะหรือดอกคำฝอยมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันโอเกงาวะมีเศรษฐกิจแบบผสมผสาน ประชากรส่วนใหญ่เดินทางไปทำงานในโตเกียวและนครไซตามะ
การศึกษา
โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโอเกงาวะ เป็นโรงเรียนประถม 7 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง ส่วนโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ เป็นโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง
เวนเดล เมเรดิธ สแตนลีย์
สแตนลีย์มีผลงานการศึกษาด้านสเตอริโอเคมีและสารกลุ่มสเตอรอล และศึกษาไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคใบด่างในยาสูบ สแตนลีย์สกัดสารนิวคลีโอโปรตีนจากไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคดังกล่าว ในปี ค.ศ. 1946 สแตนลีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับเจมส์ บี. ซัมเนอร์และจอห์น โฮเวิร์ด นอร์ทรอป
ด้านชีวิตส่วนตัว สแตนลีย์แต่งงานกับแมเรียน สเตเปิลส์ในปี ค.ศ. 1929 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 4 คน สแตนลีย์เกษียณตัวเองในปี ค.ศ. 1969 และเสียชีวิตที่เมืองซาลามังกาในปี ค.ศ. 1971
โชโจะ
มังงะโชโจะ (少女漫画 (Shōjo manga)) เป็นมังงะที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นวัยรุ่นหญิง ซึ่งนำชื่อมาจากการทับศัพท์คำว่า 少女 (shōjo) แปลตรงตัวว่า "สาวน้อย" มังงะโชโจะครอบคลุมไปในหลายด้าน ตั้งแต่ละครประวัติศาสตร์จนถึงนิยายวิทยาศาสตร์ ส่วนใหญ่มักเน้นถึงความสัมพันธ์หรืออารมณ์อันโรแมนติก
อย่างไรก็ตาม เมื่อกล่าวในมุมแคบ มังงะโชโจะไม่มีแนวของตนเอง แต่บ่งชี้ถึงกลุ่มเป้าหมายประชากร
การ์ตูนแนวโชโจะนั้นมักสับสนกับการ์ตูนแนวบิโชโจะ (เด็กผู้หญิงสวย) ซึ่งหมายถึงการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีตัวละครหญิงที่มีหน้าตาและรูปร่างสวยงามเป็นจุดขาย โดยมีผู้ชายเป็นกลุ่มเป้าหมาย
ความหมายของชื่อ/รูปแบบการดำเนินเรื่อง/ลีลาการวาดภาพ
แปลว่า"สาวน้อย" โดยตัวอักษรคันจิ"少" (Shō) แปลว่า เล็ก,น้อย ส่วนตัวอักษรคันจิ"女"(jo) แปลว่า"ผู้หญิง" ดังนั้น 少女 (Shōjo) จึงแปลว่า"สาวน้อย,เด็กผู้หญิง นั่นเอง ส่วนคำว่า 漫画 (Manga) แปลว่า"หนังสือการ์ตูน" ดังนั้นพอจับคำว่า (少女) กับ (漫画) มารวมกันจะได้คำว่า 少女漫画 (Shōjo Manga โชโจะ'มังงะ) นั่นเอง　โดยการ์ตูนญี่ปุ่น แนวนี้มีชื่อภาษาไทยว่า"การ์ตูนผู้หญิง" และชื่อภาษาอังกฤษของการ์ตูนชนิดนี้คือ"Girl Comics"
นอกจากนี้คำว่าโชโจะยังสามารถเขียนคำทับภาษาอังกฤษศัพท์ได้หลายแบบ ไม่ว่าจะเป็น Shoujo,Shojo หรือ Shōjo โดยคำว่า Shōjo (โชโจะ)   มาจากตัวอักษรคันจิในภาษาญี่ปุ่น 2 ตัว คือคันจิตัว 少 (Shō) เล็ก,น้อย และคันจิตัว 女 (jo) ผู้หญิง ดังนั้น 少女 (Shōjo) จึงแปลตรงตัวว่า เด็กผู้หญิง,เด็กหญิง นั่นเอง เรื่องราวการดำเนินเรื่องของอนิเมะและมังงะแนวโชโจะคือการที่เด็กผู้หญิงวัยรุ่นคนหนึ่งพบกับผู้ชายที่หล่อ ความรักในการ์ตูนแนวโชโจะมักจะเป็นความรักในอุดมคติในวัยเรียนสำหรับในประเทศไทย มันคือมังงะส่วนมากของสำนักพิมพ์บงกช โดยสไตล์การวาดภาพของการ์ตูนแนวโชโจะมักจะมีความหวานแหวว ละเอียดอ่อน ตัวละครเด็กผู้หญิงในเรื่องมักจะมีดวงตาที่กลมโต เป็นประกาย มีความผอมบางน่ารักน่าเอ็นดู ซึ่งจะแตกต่างกับตัวละครหญิงในมังงะแนว โชเน็ง  ซึ่งจะมีรูปร่างหน้าตาสวยงามเกินความเป็นจริง
อีวานอ-ฟรันกิวสก์
อีวานอ-ฟรันกิวสก์ (Іва́но-Франкі́вськ, ) เดิมมีชื่อว่า สตานิสลาวิว (Станісла́вів), สตานิสเลา (Станісла́в), ชตานิสเลา (Stanislau) และ สตาญิสวาวุฟ (Stanisławów) เป็นนครในภาคตะวันตกของประเทศยูเครน เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์และเขตอีวานอ-ฟรันกิวสก์ และเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครอีวานอ-ฟรันกิวสก์ซึ่งเป็นหนึ่งในเทศบาลของยูเครน นครมีประชากร 237,855 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
สตาญิสวาวุฟได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อเป็นป้อมปราการของตระกูลปอตอตสกีจากโปแลนด์ ต่อมาถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิฮาพส์บวร์คระหว่างการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่ 1 ใน ค.ศ. 1772 และกลายเป็นสมบัติของรัฐภายในจักรวรรดิออสเตรีย ป้อมปราการดังกล่าวค่อย ๆ เปลี่ยนสภาพเป็นหนึ่งในเมืองที่โดดเด่นที่สุดบริเวณเชิงเขาคาร์เพเทียน หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 สตานิสลาวิวทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตกเป็นเวลาหลายเดือน สตาญิสวาวุฟกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 ด้วยผลจากสนธิสัญญาสันติภาพรีกา หลังจากการรุกรานโปแลนด์ของสหภาพโซเวียตในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองนี้ถูกผนวกเข้าสหภาพโซเวียต แต่ก็ถูกเยอรมนีนาซีเข้ายึดครองในอีกสองปีต่อมา หลังการปลดปล่อยยูเครนของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1944 และการเปลี่ยนแปลงพรมแดน ระบอบคอมมิวนิสต์ได้ปกครองเมืองนี้เป็นเวลาสี่ทศวรรษครึ่ง ไม่กี่ปีก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ธงสีฟ้า-เหลืองได้รับการชูขึ้นในเมืองในฐานะสัญลักษณ์ของประเทศยูเครนที่เป็นเอกราช
ผู้เยี่ยมชมอีวานอ-ฟรันกิวสก์อาจพบองค์ประกอบของวัฒนธรรมต่าง ๆ สอดประสานกันภายในนคร เช่น อาคารศาลาว่าการสมัยสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2, ศูนย์กลางธุรกิจสมัยออสเตรีย-ฮังการี, อาคารห้องพักอาศัยสำเร็จรูปสมัยโซเวียตในเขตชานเมือง และอื่น ๆ อีวานอ-ฟรันกิวสก์ยังเป็นหนึ่งในเมืองหลักของสมาคมยูโรรีเจียนแห่งคาร์เพเทียน
การค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป
การค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป (Uniform binary search) เป็นการค้นหาแบบทวิภาค (binary search) ชนิดหนึ่งซึ่งลดขนาดการทำงานของการค้นหาแบบปกติลง ขั้นตอนวิธีนี้ได้ถูกคิดค้นขึ้นโดย โดนัลด์ คนูธ และได้เขียนแนวคิดและการพิสูจน์ประสิทธิภาพไว้ในหนังสือ The Art of Computer Programming,Volume 3
ลักษณะการทำงานโดยรวมของการค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป จะคล้ายๆกับการค้นหาแบบทวิภาคแบบธรรมดา แต่จะต่างกันที่การเลือกจุดพิจารณาว่าจะคิดจากตัวแปร และการที่การค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป ได้ทำการคำนวณค่า ที่จะพิจารณาไว้ก่อนค้นหานั้น จะทำให้ความเร็วในการทำงานเพิ่มขึ้นโดยเฉลี่ยประมาณ 17% เทียบกับการค้นหาแบบทวิภาคแบบธรรมดา แต่ประสิทธิภาพเชิงเวลาที่คำนวณได้จะมีค่าเท่ากันกับ ประสิทธิภาพเชิงเวลาของการค้นหาแบบทวิภาพแบบธรรมดา นั่นคือ O(log n) ดังนั้นขั้นตอนวิธีแบบการค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป จึงไม่ค่อยได้ถูกนำไปใช้กันมากนัก ทั้งนี้อาจเกิดจากการเขียนโค้ดที่ยุ้งยากกว่า แต่ได้ประสิทธิภาพเชิงเวลาเท่ากับการค้นหาแบบทวิภาพแบบธรรมดา
แนวคิด
การค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูป จะมีแนวคิดคล้ายๆกับการค้นหาแบบทวิภาค แต่จะต่างกันตรงที่ วิธีค้นหาในการค้นหาแบบทวิภาคจะเสมือนการหักครึ่งการพิจารณาไปเรื่อยๆ จนสามารถสรุปได้ว่าเจอตัวที่ค้นหาหรือไม่ ส่วนการค้นหาแบบทวิภาคอย่างมีเอกรูปจะไม่ได้ทำการหักครึ่งค้นหา แต่ลำดับการค้นหาจะเป็นไปตามค่าที่เราคำนวณไว้ตั้งแต่ก่อนค้นหาแล้ว
แนวทางการเขียน Uniform Binary Search
สำหรับขั้นตอนวิธีในการทำงานของ Uniform Binary Search เริ่มต้นจากการสร้าง อาเรย์สำรวจ ขึ้นมาไว้เก็บดัชนีที่จะใช้กระโดดไปพิจารณาในอาเรย์ข้อมูลของเรา โดยตั้งค่าเริ่มต้นให้เป็น 0 ทั้งหมด จากนั้นเราจะสร้างฟังก์ชันขึ้นมา ซึ่งฟังก์ชันนี้จะมีหน้าที่ในการเติมค่าดัชนีลงในอาเรย์สำรวจ เพื่อเป็นการบอกระยะของตำแหน่งที่จะพิจารณาถัดไปเมื่อเทียบกับตำแหน่งปัจจุบัน โดยจะมีวิธีการเติมค่าของอาเรย์สำรวจ ตามตัวอย่างโค้ดภาษา C ด้านล่าง
อธิบายการทำงานของฟังก์ชันได้ดังนี้ power เป็นตัวแปรไว้เก็บค่า 2^n โดยกำหนดตัวแปร n ให้เริ่มที 0 ส่วนตัวแปร i เป็น ดันชีชี้ตำแหน่งของ อาเรย์สำรวจและภายในวงวนจะทำการเติมค่าใน อาเรย์สำรวจ ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเติมด้วยเลข 0 จึงหยุดวงวน (ซึ่งแสดงว่าระยะกระโดดเพื่อไปยังตำแหน่งอื่นเป็น 0 ก็หมายถึงไม่ต้องกระโดแล้ว) ส่วนวิธีเติมเลขลงไปใน อาเรย์สำรวจ นั้นได้มาจากทางสูตรคณิตศาสตร์ที่อยู่ในหนังสือ the art of computer programming หน้า 415 สูตรที่ 6 ซึ่งได้มาจากการพิสูจน์และสรุปผลทางคณิตศาสตร์ เพื่อประกันว่าการกระโดดแบบนี้จะพิจารณาข้อมูลภายในอาเรย์ข้อมูลของเราได้อย่างครบถ้วนแล้ว
ส่วนต่อมาจะเป็นส่วนฟังก์ชัน ของการค้นหาข้อมูลในอาเรย์ ข้อมูลของเราโดยลักษณะการทำงานทั่วๆไปจะเหมือนกันการค้นหาแบบทวิภาคแบบธรรมดา แต่จะเปลี่ยนจากการคำนวณค่าของการกระโดด จากตัวแปรที่ชื่อ left,right ที่รับเข้ามา เป็นการอ้างอิงระยะการกระโดดจากอาเรย์สำรวจ ซึ่งมีผลทำให้ใช้เวลาเร็วกว่า Binary Search ซึ่งตัวอย่างโค้ดภาษา C การทำงานของฟังก์ชันนี้ มีดังนี้
อธิบายการทำงานของฟังก์ชัน ใน 2 กรณีแรก คือการเจอข้อมูลที่ค้นหาจะคืนค่า ตำแหน่งที่พบ ส่วนถ้าไม่เจอข้อมูลใดเลย (ภายในอาเรย์สำรวจ จะเก็บค่า 0 คือ ไม่ต้องกระโดดต่อแล้ว) ก็จะคืน -1 ส่วนกรณีอื่นๆก็จะทำงานเหมือนกับ Binary Search ปกติ กล่าวคือ จะเทียบค่าที่ต้องการค้นหากับ ค่าของอาเรย์ข้อมูลว่ามากกว่าหรือน้อยกว่าข้อมูลในช่องที่กำลังพิจารณาอยู่ ก็ให้เลื่อนตำแหน่งพิจารณาไปพิจารณาช่างที่หาไปทางซ้ายหรือทางขวา ซึ่งมีระยะห่างจากตำแหน่งปัจจุบันเท่ากับค่าที่เก็บในอาเรย์สำรวจ
สามารถอธิบายการทำงานของโปรแกรมด้วย Flow Chart ดังนี้
ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล
ภูริกูลกฤษฎ์ ชูศักดิ์สกุลวิบูล (ชื่อเดิม: สิริพงศ์) เกิดวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 เป็นนักร้องชาวไทย โดยเป็นที่รู้จักจากการแข่งขันรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 7
ประวัติ
ภูริกูลกฤษฎ์ เป็นชาวอำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ รุ่นที่ 35 และ ระดับอุดมศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าสู่วงการ
ในปี พ.ศ. 2554 แอมป์ได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะสตาร์ 7 ผ่านเข้ารอบ 8 คนสุดท้าย ได้รับหมายเลขประจำตัวคือหมายเลข 5
เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนักร้องประกวดวงดนตรีของมหาวิทยาลัย
สะพานฮากูโจ
thumb|right|400px|สนามกอล์ฟใกล้กับสะพานฮากูโจ
สะพานฮากูโจ (白鳥大橋 (Hakuchō Ō-hashi))เป็นสะพานแขวนในเมืองมูโรรังในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2528 เปิดให้บริการเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2541 ตั้งอยู่บนเส้นทางหลวงหมายเลข 37 ใช้งบประมาณในการก่อสร้างทั้งสิ้นกว่า 115,300 ล้านเยน
บนตัวสะพานอาจจะมีลมพัดแรงเป็นบางครั้ง มีทางเท้าสำหรับให้ผู้คนเดินสัญจร แต่ทั้งนี้ไม่อนุญาตให้รถจักรยานยนต์ และจักรยานข้าม
เวิลด์บีชเกมส์
การแข่งขันกีฬาชายหาดโลก (ANOC World Beach Games) หรือรู้จักกันในชื่อ เวิลด์บีชเกมส์ เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับนานาชาติที่จัดขึ้นโดยสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (ANOC) จัดขึ้นทุก 2 ปีในปีที่เป็นเลขคี่ โดยเน้นที่กีฬาชายหาดและกีฬาทางน้ำที่ไม่ใช่กีฬาโอลิมปิก และกลุ่มเป้าหมายหลักคืออายุ 15 ถึง 35 ปี จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 ที่เมืองโดฮา ประเทศกาตาร์ จริง ๆ แล้วการแข่งขันครั้งแรกกำหนดจัดขึ้นในซานดิเอโก สหรัฐ ระหว่างวันที่ 10 ถึง 15 ตุลาคม ค.ศ. 2019 แต่ต่อมาได้ย้ายไปจัดที่โดฮา ประเทศกาตาร์ หลังจากซานดิเอโกล้มเหลวในการระดมทุนสำหรับจัดการแข่งขัน
เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (ANOC) ได้ประกาศเลื่อนจัดการแข่งขันเวิลด์บีชเกมส์ 2021 ไปเป็นปี ค.ศ. 2023 เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา ทำให้โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เลื่อนไปจัดแข่งขันในปี ค.ศ. 2021 และในปี ค.ศ. 2022 มีการจัดโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ดังนั้นเพื่อลดความกดดันของคณะกรรมการโอลิมปิกแต่ละประเทศจึงเลื่อนการแข่งขันเวิลด์บีชเกมส์ครั้งที่ 2 ไปในปี ค.ศ. 2023 และการคัดเลือกเจ้าภาพจะจัดในปี 2021
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)
ราชอาณาจักรอิตาลี (Regno d'Italia หรือ Regno Italico, Royaume d'Italie) เป็นราชอาณาจักรของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียนทางตอนเหนือของอิตาลีในปี ค.ศ. 1805 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนได้รับความพ่ายแพ้
ราชอาณาจักรอิตาลีเกิดขึ้นจากสาธารณรัฐอิตาลีที่มีนโปเลียนเป็นประธานาธิบดีได้รับการประกาศให้เป็นราชอาณาจักรโดยมีนโปเลียนเป็นพระมหากษัตริย์และ เออแฌน เดอ โบอาร์เนส์ (Eugène de Beauharnais) เป็นอุปราช นโปเลียนทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ที่มหาวิหารมิลาน ด้วยมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี
คณิต สาพิทักษ์
พลเอก คณิต สาพิทักษ์ กรรมการอิสระ บริษัท บีซีพีจี จำกัด (มหาชน) อดีตประธานที่ปรึกษากระทรวงกลาโหม อดีตแม่ทัพภาคที่ 1 อดีตประธานกรรมการ บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด เกิดเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีชื่อเล่นว่า "อ๊อด" เป็นหนึ่งในนายทหารที่ ควบคุมการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 ปฏิบัติหน้าที่ตาม พรก.บริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 อดีตราชองครักษ์พิเศษ
จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 13 (ตท.13) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 24 (จปร.24) และโรงเรียนเสนาธิการทหารบก
เมื่อรับราชการทหาร พล.อ.คณิต ได้เข้าประจำการที่กรมทหารราบที่ 9 (ร. 9)และได้เติบโตตามหน้าที่การงานมาในหน่วยนี้ตลอด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งเป็น ผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ (พล.ร.2 รอ.) หรือ "บูรพาพยัคฆ์" ปี พ.ศ. 2551 ได้เป็นรองแม่ทัพภาคที่ 1 และเป็นแม่ทัพภาคที่ 1 ต่อจาก พล.ท.ประยุทธ์ จันทร์โอชา (ยศในขณะนั้น) ที่ขึ้นเป็นเสนาธิการทหารบก
นอกจากนี้แล้วหลังการรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.อ.คณิต ซึ่งในขณะนั้นมียศ พลตรี (พล.ต.) ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) ด้วย