cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พายุไต้ฝุ่นทุเรียน
ประเทศเวียดนาม
พายุไต้ฝุ่นทุเรียนบริเวณชายฝั่งตอนกลางของประเทศเวียดนามมีความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) และลมกระโชกแรงถึง 150 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (90 ไมล์ต่อชั่วโมง) ไปยังชายฝั่งประเทศเวียดนามตอนใต้ ลมแรงพัดเรือล่มนอกชายฝั่งประเทศเวียดนามหลายลำ มีผู้เสียชีวิต 2 ราย และสูญหาย 1 ราย ประชาชนหลายพันคนในจังหวัดทางตอนใต้ และตอนกลางของประเทศเวียดนามได้อพยพออกบ้าน และหาที่หลบภัยเพื่อรอพายุไต้ฝุ่นทุเรียน เรือ 820 ลำ ในจังหวัดบิ่ญถ่วนได้รับความเสียหาย จังหวัดตามชายฝั่ง 12 จังหวัด ในภาคกลาง และตอนใต้ของเวียดนามได้รับผลกระทบจนถึงขณะนี้ มีรายงานผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 48 ราย สูญหาย 49 ราย และบาดเจ็บ 433 ราย บ้านเรือนเสียหาย หรือถูกทำลายรวม 120,899 หลัง และเรือประมงได้รับความเสียหาย 896 ลำ ทั่วประเทศ
ผู้อยู่อาศัยในภาคใต้ของประเทศเวียดนามยังคงได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน ซึ่งทำให้แผ่นดินถล่มในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม หลังคาบ้านเรือนประมาณ 170,000 หลัง ถูกลมแรงพัดไป คร่าชีวิตผู้คนประมาณ 67 ราย มีผู้สูญหายอีกเกือบ 50 ราย เรือขนาดใหญ่ และขนาดเล็กมีความเสียหายกว่า 22,000 ลำ ฝนตกหนักจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน โรงเรียนถูกทำลาย 22 แห่ง และบ้านเรือนราษฎร 1,120 หลัง ในจังหวัดบิ่ญถ่วน ลมแรงได้พัดหลังคาบ้านประมาณ 500 หลัง ในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า ทั่วประเทศ พายุไต้ฝุ่นทุเรียนทำลายบ้านเรือน 34,000 หลัง และบ้านเรือนเสียหายอีก 166,000 หลัง คร่าชีวิตผู้คนไป 85 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 1,379 ราย ในประเทศเวียดนาม ยอดผู้เสียชีวิตจากพายุโซนร้อนทุเรียนในประเทศเวียดนามเพิ่มขึ้นเป็น 59 ราย ในวันที่ 14 ธันวาคม ขณะที่ทางการเริ่มทำความสะอาดชายฝั่งทางใต้ของประเทศเวียดนาม ซึ่งมีบ้านเรือนมากกว่า 120,000 หลัง ถูกทำลาย ความเสียหายที่เลวร้ายที่สุด คือ จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า ซึ่งมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 34 ราย และมีผู้บาดเจ็บอีกกว่า 450 ราย ส่วนใหญ่อยู่ในบ้านที่พังถล่ม มีความเสียหายโดยรวม 7,234 พันล้านด่ง (450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ประเทศฟิลิปปินส์
เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ได้ประกาศภาวะภัยพิบัติระดับชาติอันเนื่องมาจากผลกระทบต่อเนื่องของพายุไต้ฝุ่นซ้างสาน พายุไต้ฝุ่นซีมารอน และพายุไต้ฝุ่นทุเรียน กลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย สั่งให้บริจาคเงิน 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ (20.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ในทันทีเพื่อบรรเทาทุกข์ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน พายุไต้ฝุ่นซ้างสาน และพายุไต้ฝุ่นซีมารอน กองทุนบรรเทาทุกข์นี้เพิ่มขึ้นเป็น 3.6 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ (74.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) วันที่ 6 ธันวาคม รวมถึงอีก 150 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (3.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับการซ่อมแซมโครงข่ายไฟฟ้า รัฐบาลใช้เงินกว่า 500 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (9.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากกองทุนเพื่อการพัฒนาชนบท ไม่นานหลังจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียนเคลื่อนตัวผ่านประเทศฟิลิปปินส์ลงทะเลจีนใต้ คนงานเริ่มซ่อมแซมเสาไฟฟ้าที่หักโค่น หรือสายไฟขาด และกวาดล้างเศษซากต้นไม้ที่โค่นล้มออกจากถนน ซึ่งจำเป็นก่อนที่หน่วยงานบรรเทาทุกข์จะมาถึงพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด วันที่ 1 ธันวาคม 3,316 ครอบครัว ได้อพยพออกจากบ้านไปยังที่พักพิงชั่วคราวหลังพายุไต้ฝุ่นทุเรียนเคลื่อนตัวผ่านไป ขณะที่เจ้าหน้าที่ติดต่อกับพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุด มียอดผู้เสียชีวิตอย่างรวดเร็วเพิ่มขึ้นเป็น 190 ราย และ 720 ราย ในสองสัปดาห์ต่อมา เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม รัฐบาลฟิลิปปินส์ได้ยื่นอุทธรณ์จำนวน 46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ต่อสหประชาชาติเพื่อขอความช่วยเหลือทางการเงินในการจัดการกับพายุไต้ฝุ่นทุเรียน นี่เป็นหลังจากที่ประเทศได้หมดเงินฉุกเฉินประจำปีสำหรับภัยพิบัติแล้ว ในการตอบสนองหน่วยงานต่าง ๆ ขององค์การสหประชาชาติได้ให้เงินช่วยเหลือฉุกเฉินประมาณ 2.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และภายในปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 14 ประเทศได้บริจาคเงินให้กับประเทศฟิลิปปินส์ ภายในสิ้นเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 มีเพียง 7.1 เปอร์เซ็นต์ ของการอุทธรณ์เท่านั้นที่ถูกยกขึ้น ภายในสิ้นเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 4 ประเทศในทวีปเอเชีย ได้แก่ ประเทศจีน ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศมาเลเซีย และประเทศสิงคโปร์ ได้บริจาคอุปกรณ์ฉุกเฉินมูลค่า 54 ล้านยูโร (2.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เช่น เสื้อผ้า ยารักษาโรค และอาหาร เป็นต้น
เริ่มตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2550 องค์การอาหาร และการเกษตรแห่งสหประชาชาติได้ แจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ผัก และเครื่องมือทำฟาร์มประมาณ 150 ห่อ ให้กับผู้พลัดถิ่นใน 3 จังหวัด เขตบีโคล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการฟื้นฟูอย่างยั่งยืนที่วางแผนโดยรัฐบาลฟิลิปปินส์สำหรับผู้ประสบภัยจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน หนึ่งปีหลังจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน เกษตรกรปลูกข้าว และผักขึ้นใหม่ โดยใช้ระบบชลประทานที่สร้างขึ้นใหม่ โครงการอาหารโลกได้จัดหาวัสดุต่าง ๆ ให้กับชาวประมงเพื่อสร้างเรือที่เสียหาย ทำให้พวกเขากลับมาจับปลาได้ภายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 หน่วยงานยังให้การปันส่วนอาหารรายเดือนแก่ผู้พลัดถิ่นในจังหวัดอัลไบ รวม 294 ตัน ของข้าวเป็นประมาณ 6,000 ครอบครัว อย่างไรก็ตาม โครงการจำหน่ายอาหารสิ้นสุดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2550 ทำให้ขาดแคลนอาหารในช่วงสองสามเดือนแรกของปี พ.ศ. 2551 ในหมู่ผู้พลัดถิ่น กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติบริจาคยาจำนวน 1,750 เม็ด พร้อมด้วยถังน้ำมัน และภาชนะบรรจุน้ำ เพื่อให้แน่ใจว่าสามารถเข้าถึงน้ำสะอาดได้ หลังจากผลกระทบต่อเนื่องของพายุไต้ฝุ่นซ้างสาน และพายุไต้ฝุ่นทุเรียน ทำให้เกิดไฟฟ้าดับในวงกว้างเขตบีโคล สูญเสียผลผลิตทางเศรษฐกิจประมาณ 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อัตราการว่างงานในเขตบีโคล เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์ และหลายคนที่ยังหางานทำอยู่ได้น้อยกว่าก่อนเกิดพายุ ผลพวงของพายุไต้ฝุ่นทุเรียน กิจกรรมบรรเทาทุกข์ทั้งหมดได้รับการประสานงานผ่านหน่วยงานด้านกรมอนามัย กรมสวัสดิการสังคม และการพัฒนาประเทศฟิลิปปินส์ กองเรือกว่า 200 ลำ ขนส่งเสบียงบรรเทาทุกข์ อาหาร วัสดุก่อสร้าง เสื้อผ้า และยา เป็นต้น ไปยังเขตบีโคล เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม กองทัพอากาศประเทศฟิลิปปินส์ได้ส่งเสบียง และทีมแพทย์ไปยังเขตบีโคล และนอกชายฝั่งจังหวัดคาตันดัวเนส โดยมีสภาประสานงานด้านภัยพิบัติแห่งชาติเป็นผู้จัดหาข้าว 17,350 กระสอบ ไปยังพื้นที่เหล่านั้น กรมอนามัย กรมสวัสดิการสังคม และการพัฒนาได้ส่งทีมช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากความเครียด และปลอบโยนครอบครัวของผู้เสียชีวิตโดยได้รับความช่วยเหลือจากแพทย์
กรมอนามัยยังแจกจ่ายเต็นท์ และถุงนอน จัดหาวัคซีนให้กับผู้คนในค่ายอพยพ และดูแลผู้บาดเจ็บจากพายุไต้ฝุ่นทุเรียน มีการระบาดเล็กน้อยของอาการท้องร่วงในค่ายอพยพ ซึ่งส่งผลกระทบต่อ 142 คน ในเลกัซปี และผู้อพยพคนอื่น ๆ ป่วยด้วยไข้หวัด ไอ และมีไข้ รัฐบาลท้องถิ่นในจังหวัดอัลไบทำงานเพื่อให้แน่ใจว่าพื้นที่ต่าง ๆ จะกักเก็บน้ำสะอาดโดยใช้สารฆ่าเชื้อ และส้วมชั่วคราวรัฐบาลฟิลิปปินส์ให้เงิน 119 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ (2.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อสร้างโรงเรียน หรือปรับปรุงขึ้นมาใหม่ที่ได้รับความเสียหายในจังหวัดอัลไบ เพียง 23 เปอร์เซ็นต์ ของค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมโรงเรียนทั้งหมด
รัฐบาลประเมินว่าประมาณ 35 เปอร์เซ็นต์ ของผู้ที่สูญเสียบ้านของพวกเขามีทรัพยากรที่จะสร้างใหม่โดยไม่ได้รับความช่วยเหลือ นี่หมายความว่าต้องสร้างบ้านใหม่ 144,692 หลัง เหยื่อพายุไต้ฝุ่นทุเรียนจำนวนมากปล่อยให้คนอาศัยอยู่ในค่ายเต็นท์ โรงเรียน และที่พักพิงชั่วคราว จนกระทั่งมีการสร้างอาคารขึ้น สภากาชาดเป็นที่อยู่อาศัยประมาณ 60,000 คน ใน 10 จังหวัดในที่พักพิงชั่วคราว รัฐบาลฟิลิปปินส์วางแผนที่จะสร้างบ้านถาวรขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะมีปัญหาในการรักษาความปลอดภัยที่ดิน และวัสดุสำหรับบ้านเรือน หรือที่อยู่อาศัยใหม่ ภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 รัฐบาล และหน่วยงานระหว่างประเทศได้จัดหาบ้านที่จำเป็นเพียง 6.9 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งทำให้ผู้คนต้องอยู่ในที่พักอาศัยนานกว่าที่คาดไว้ หนึ่งปีหลังจากเกิดพายุ 10,000 ครอบครัว ยังคงอาศัยอยู่ในค่ายพักระหว่างทางในจังหวัดอัลไบ และจังหวัดคามารีเนสซูร์
ประเทศเวียดนาม
ในประเทศเวียดนาม ซึ่งเพิ่งได้รับผลกระทบจากพายุไต้ฝุ่นซ้างสาน รัฐบาลแห่งชาติได้ให้อาหารแก่ประชาชนเวียดนามมูลค่าประมาณ 150,000 ล้านด่ง (9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) อาหาร และเสบียงให้กับครอบครัวในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ สหรัฐบริจาคเงิน 100,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และองค์กรออกซ์แฟมได้บริจาค 200,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับจังหวัดที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด สภากาชาดระหว่างประเทศได้ยื่นอุทธรณ์ฉุกเฉินเป็นเงิน 2.47 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสนับสนุนความพยายามของสภากาชาดเวียดนาม ซึ่งแจกจ่ายพัสดุกว่า 2,000 แพ็ค เช่น ข้าว ยารักษาโรค และเสื้อผ้ากว่า 2 ตัน
การถอนออกจากรายชื่อ
หลังจากที่ปากาซาได้ถอนชื่อท้องถิ่น เรมิง ออกจากรายชื่อพายุของฟิลิปปินส์ และแทนที่ด้วยชื่อ รูบี ซึ่งภายหลังได้เลิกใช้ชื่อนี้ในปี พ.ศ. 2557 อีกด้วย
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี หรือที่ชาวบ้านเรียกพระนามว่า สมเด็จพระนางเรือล่ม (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2423) มีพระนามเดิมว่า “พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์” เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา ประสูติเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระนางเธอ พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ทิวงคตด้วยอุบัติเหตุเรือพระประเทียบล่ม ณ ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์ โสภางคทัศนิยลักษณ์ อรรควรราชกุมารี พระราชธิดา และพระราชบุตรในพระครรภ์ซึ่งยังไม่ทราบว่าเป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดาอีกด้วย ระหว่างการตามเสด็จฯพระบรมราชสวามีแปรพระราชฐานไปประทับยังพระราชวังบางปะอิน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ ทรงได้รับพระมหากรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ดำรงพระฐานันดรศักดิ์พระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเป็นพระมาตุจฉาฝ่ายพระชนนีในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร, พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระเจ้าลูกเธอในรัชกาลที่ 4
สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี เป็นพระเจ้าลูกเธอพระองค์ที่ 50 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และลำดับที่ 3 ในสมเด็จพระปิยมาวดี ศรีพัชรินทรมาตา พระราชสมภพในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันเสาร์ เดือน 12 แรม 12 ค่ำ ปีวอก เวลา 5 โมงเช้า 40 นาที ซึ่งตรงกับวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 โดยได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระราชบิดาว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระราชหัตเลขามีดังนี้
"ศุภมัสดุ สมเด็จพระปรเมนทรมหามงกุฎ พระจอมเกล้าเจ้ากรุงสยามผู้บิดา ขอตั้งนามบุตรีหญิงซึ่งประสูติแต่เปี่ยมเป็นมารดา ในวันเสาร์ เดือน 12 แรม 12 ค่ำ ปีวอก โทศก นั้นว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้า สุนันทากุมารีรัตน์"
ซึ่งคำว่า “สุนันทา” นั้น เป็นนามของพระมเหสี 1 ใน 4 พระองค์ของพระอินทร์ นอกจากนี้ ยังได้รับพระราชทานพรเป็นภาษามคธซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ทรงพระนิพนธ์แปลเป็นภาษาไทยไว้ว่า
“พระองค์เจ้าองค์นี้ ทรงนามว่า “สุนันทากุมารีรัตน์” อย่างนี้ดังนี้ จงอย่ามีโรค จงมีความสุข ปราศจากความทุกข์และความวุ่นวายเถิด พระองค์เจ้าหญิงนั้นจงมั่งคั่งด้วยทรัพย์มาก มีโภคมาก มียศและบริวารไม่แปรผัน ขอพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์ กับทั้งอารักขเทวดา จงช่วยอภิบาลรักษา พระองค์เจ้าหญิงสุนันทากุมารีรัตน์นั้นให้พ้นภัยจากอันตรายเป็นนิตย์ ขอความสัมฤทธิ์จงมีแก่พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์เทอญ”
พระองค์มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดาทั้งสิ้น 6 พระองค์ ได้แก่ พระองค์เจ้าอุณากรรณอนันตนรไชย พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ พระองค์เจ้าหญิงสุนันทากุมารีรัตน์ พระองค์เจ้าสว่างวัฒนา พระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี และ พระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ
ในพระราชหัตถเลขา ที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าฯ มีไปถึงพระองค์เจ้าปัทมราชนั้นมีตอนหนึ่งว่า
"ปีนี้กระหม่อมฉันมีบุตรชายอีก 2 คน บุตรหญิง 1 บุตรชาย 2 คนนั้น คนหนึ่งชื่อเจริญรุ่งราษี เป็นน้องมารดาเดียวกับชายทองกองทองแถม ออกเมื่อเดือน 4 อีกคนหนึ่งชื่อสวัสดิประวัติ ออกเมื่อเดือน 10 มารดาชื่อหุ่น มิใช่เมขลา เสด็จไม่ทรงรู้จักดอก ด้วยเป็นคนใหม่ หญิงคนหนึ่งนั้นชื่อ สุนันทากุมารีรัตน์ เป็นน้องมารดาเดียวกับชายอุณากรรณ และชายเทวัญอุทัยวงศ์ ออกเมื่อเดือน 12"
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานทรัพย์สิน และพระบรมราโชวาทให้แก่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ ดังต่อไปนี้
…ผู้พระบิดาของพระองค์ เจ้าหญิงสุนันทากุมารีรัตน์บุตรี จะขอสั่งสอนผู้บุตรไว้ว่า พระองค์เจ้าหญิงสุนันทากุมารีรัตน์เอ๋ย พ่อขอสั่งแก่ตัวเจ้าไว้ ทรัพย์ที่มีหางว่าวผูกติดกับหนังสือนี้ "มีตราของพ่อผูกปิดไว้เป็นสำคัญเท่านี้ พ่อให้แก่เจ้าคนเดียว ตัวเจ้าเมื่อโตใหญ่ อายุได้ 16 ปีแล้ว จงคิดอ่านเอาเป็นทุนทำมาหากินแลเลี้ยงตัวต่อไป แลใช้สอยตามสมควรเถิด แต่พ่อขอเสียเป็นอันขาดทีเดียว คิดถึงคำพ่อสั่งให้มากนักหนา"
"อย่าเล่นเพื่อนกับใครเลย มีผัวมีเถิด แต่อย่าให้ปอกลอกเอาทรัพย์ของเจ้าไปได้นัก จงรักษาทุนของพ่อให้ไว้นี้ เป็นเกียรติยศชั่วลูกชั่วหลาน เอาแต่กำไรใช้สอย เจ้าจงอย่าเล่นเบี้ย เล่นโด เล่นหวยเลยเป็นอันขาด แลอย่าทำสุรุ่ยสุร่ายใช้เงินทองง่ายไม่คิดหน้าคิดหลัง จงคิดอ่านทำมาหากิน ตริตรองให้ดี อย่าให้นักเลงคนโกงมักหลอกลวงได้จะเสียทรัพย์ด้วย อายเขาด้วย"
"เมื่อสืบไปภายหน้า นานกว่าจะสิ้นอายุตัวเจ้า ตัวเจ้าจะตกเป็นข้าแผ่นดินใดใดเท่าใด ก็จงอุตสาหตั้งใจทำราชการแผ่นดินให้ดี อย่ามีความเกียจคร้านแชเชือนแลเป็นอย่างอื่นๆ บรรดาที่ไม่ควรเจ้าอย่าทำ อย่าประพฤติให้ต้องตำหนิติเตียนตลอดถึงพ่อด้วย ว่าสั่งสอนลูกไม่ดี จงเอาทรัพย์ที่พ่อให้ไว้นี้เป็นกำลังตั้งเป็นทุน เอากำไรใช้การบุญ แลอุดหนุนตัวทำราชการแผ่นดินเทอญ"
"ถ้าทรัพย์เท่านี้พ่อให้ไว้ ไปขัดขวางฤๅร่อยหรอไปด้วยเหตุมีผู้ข่มเหงผิดๆ อย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว เจ้าจงเอาหนังสือคำสั่งของพ่อนี้ กับคำประกาศที่ให้ไว้ด้วยนั้น ให้เจ้านายแลท่านผู้ใหญ่ข้างในข้างหน้าดูด้วยกันให้หลายแห่งปฤกษาหารือ อ้อนวอนขอความกรุณาเมตตา แลสติปัญญาท่านทั้งปวงให้อนุเคราะห์โดยสมควรเถิด เล่าความเล่าเหตุที่เป็นอย่างไรนั้น ให้ท่านทั้งปวงฟังโดยจริงๆ พูดจาให้เรียบร้อยเบาๆ อย่าทำให้ท่านที่เป็นใหญ่ในแผ่นดินขัดเคืองกริ้วกราดชิงชังได้ จงระวังความผิดให้มาก"
"อย่างตามใจมารดาแลคนรักมาก ทรัพย์นี้ของพ่อให้เจ้าดอก ไม่ใช่มารดาเจ้าแลคนอื่นเข้าทุนด้วย จงคิดถึงพ่อคนเดียวให้มาก เจ้าเกิดเมื่อพ่อสูงอายุแล้ว พ่อไม่ประมาทจึงจัดแจงให้ไว้แต่เดิม ถ้าพ่อยังมีชีวิตอยู่ อันตรายมีแก่เจ้าก่อน ถ้าอายุถึง 16 ปีแล้วสั่งให้ใคร พ่อจะให้ผู้นั้นถ้ายังไม่ถึงกำหนดฤๅไม่ได้สั่ง พ่อขอเอาคืน จะทำบุญให้ทาน ถ้าพ่อมีชีวิตและอำนาจไปนาน ทำมาหาได้ ก็จะเพิ่มเติมให้อีก แล้วจะแก้หางว่าง"
พระบรมราโชวาทนี้ พิมพ์ด้วยแผ่นหิน พระราชทานพร้อมกับเงิน 100 ชั่ง
พระนางเธอในรัชกาลที่ 5
ภายหลังการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ซึ่งขณะนั้นมีพระชันษาเพียง 8 ปี จึงเปลี่ยนพระฐานันดรศักดิ์จาก “พระเจ้าลูกเธอ” เป็น พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ และได้ถวายตัวรับราชการเป็นพระภรรยาเจ้าเมื่อพระชนมายุประมาณ 15 – 16 พรรษา ในเวลาไล่เลี่ยกับพระองค์เจ้าสุขุมาลมารศรี พระองค์เจ้าสว่างวัฒนา และพระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี ทั้งสี่พระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระนางเธอ
พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์มีพระสิริโฉมงดงาม พระสติปัญญาฉลาดเฉียบแหลม จึงได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น "พระอัครมเหสี" และยังเป็นที่โปรดปรานสนิทเสน่หายิ่งกว่าพระอัครมเหสีองค์อื่นๆ พระองค์เจ้าสุนันทาฯ ทรงรับราชการรับใช้สนองพระเดชพระคุณชิดใกล้เป็นที่สนิทเสน่หาในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวยิ่งนัก ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ตามเสด็จและรับใช้ใกล้ชิดดั่งเป็นปิยมหาราชินีเสมอ นอกจากทรงมีพระรูปโฉมงดงามแล้ว ก็ยังทรงมีพระสติปัญญาฉลาดล้ำ ทรงมีพระอัธยาศัยจริงจังเด็ดขาด ปฏิบัติข้อราชการและรับสั่งด้วยความเฉียบคมชัดเจนเสมอเป็นที่ประจักษ์แก่หมู่ข้าหลวงชาววังทั่วไปซึ่งเล่าขานกันว่าพระอุปนิสัยรับสั่งเฉียบคมนี้ทรงมีตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์แล้ว ทำให้พระองค์เป็นที่นับถือในพระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชบริพาร และทรงเป็นที่สนิทเสน่หาในพระราชสวามียิ่งนัก
ในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2421 พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ ประสูติพระราชธิดาพระองค์แรกของพระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 21 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งสมเด็จพระเจ้าลูกเธอพระองค์นี้มีพระตำหนิเด่นชัด คือ มีติ่งที่พระกรรณข้างขวามาแต่แรกประสูติ จึงพระราชทานพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพ็ชรรัตน์ โสภางคทัศนิยลักษณ์ อรรควรราชกุมารี ในการประสูติพระราชธิดาครั้งนี้ ทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวัน ดังต่อไปนี้
"…เวลา 5 ทุ่ม 11 นาที กับ 25 วินาที พระองค์เจ้าสุนันทาประสูติพระราชบุตรี รกติดอยู่ประมาณ 15 นาทีจึงออก เราอยู่ที่วังสมเด็จกรมพระ สมเด็จกรมพระกับเราเข้าไป รับสั่งให้เราแขวนกระโจมอย่างคราวก่อน สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าหญิงนั้น มีติ่งที่ริมพระกรรณข้างขวาหน้าออกมาตรงพระปราง ติ่งนั้นยาวประมาณ 3 กระเบียดน้อย เมื่อเรากลับออกมากับสมเด็จกระนั้น ฝนตกเวลา 7 ทุ่ม 45 มินิต ถึงบ้าน"
และเนื่องในการประสูติคราวนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ทรงบันทึกไว้ในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวันว่า
"เราถวายสายนาฬิกาเพชรทรงซื้อราคา 15 ชั่ง พระราชทานพระองค์เจ้าสุนันทาประสูติ กับรับสั่งให้เติมแหวนที่ทรงซื้อเงินพระคลังข้างที่อีก 2 วง ที่ราคาวงละ 19 ชั่ง รวม 38 ชั่ง ขายเงินงวดตามธรรมเนียม"
ทิวงคต
เมื่อวันจันทร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2423 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้แต่งเรือพระที่นั่งเพื่อเสด็จประพาสพระราชวังบางปะอินพร้อมพระมเหสีทุกพระองค์ เจ้าจอมมารดา เจ้าจอม และข้าราชบริพาร โดยก่อนวันเสด็จพระราชดำเนินนั้น พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ทรงพระสุบิน (ฝัน) ความว่า พระองค์พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพชรรัตน์ฯ  ทรงพระดำเนินข้ามสะพานแห่งหนึ่ง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพชรรัตน์ฯ ทรงพลัดตกน้ำลงไป พระองค์สามารถคว้าพระหัตถ์เอาไว้ได้ แต่พระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอฯ ก็ลื่นหลุดจากพระหัตถ์พระองค์ไป พระองค์ทรงคว้าพระหัตถ์สมเด็จพระเจ้าลูกเธอฯ จนทรงตกลงไปในน้ำด้วยกันทั้งสองพระองค์ พระองค์ได้เล่าความในพระสุบินให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐาสารี และเจ้านายที่ใกล้ชิดฟัง แต่ก็มิได้ทรงกราบบังคมทูลให้พระราชสวามีทรงทราบ และได้ตามเสด็จฯ ประพาสพระราชวังบางปะอินตามพระราชประสงค์
ในวันเสด็จฯ นั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้เคลื่อนขบวนเรือต่าง ๆ ออกไปก่อนในเวลาประมาณ 2 โมงเช้า โดยพระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพชรรัตน์ประทับบนเรือเก๋งกุดันโดยมีเรือปานมารุตซึ่งเป็นเรือกลไฟจูงเรือพระประเทียบ หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสร็จพระราชกิจแล้วจึงได้เสด็จพระราชดำเนินด้วยเรือพระที่นั่งโสภาณภควดีตามไป เมื่อขบวนเรือพระที่นั่งไปถึงบางตลาดนั้น จมื่นทิพเสนากับปลัดวังซ้ายลงมากราบทูลว่า “เรือพระที่นั่งพระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ ซึ่งเรือปานมารุตจูงไปนั้นล่มที่บางพูด องค์สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพชรรัตน์ แลพระชนนีสิ้นพระชนม์” หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าจึงได้ทรงไล่เลียงกรมหมื่นอดิศรอุดมเดช พระยามหามนตรี และผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ โดยพระยามหามนตรีทูลว่า “เรือราชสีห์ซึ่งจูงเรือพระองค์เจ้าสุขุมาลมารศรีนั้นนำหน้าไปทางฝั่งตะวันออก โดยมีเรือโสรวารซึ่งพระยามหามนตรีไปจูงเรือพระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรีตามไปเป็นที่สองในแนวเดียวกัน ส่วนเรือยอร์ชของกรมหลวงวรศักดาพิศาล ซึ่งจูงเรือกรมพระสุดารัตนราชประยูรไปทางฝั่งตะวันตกแล่นตรงกันกับเรือราชสีห์ หลังจากนั้น เรือปานมารุตแล่นสวนขึ้นมาช่องกลางห่างเรือโสรวารประมาณ 10 ศอก พอเรือปานมารุตแล่นขึ้นไปใกล้ เรือราชสีห์ก็เบนหัวออก เรือพระประเทียบเสียท้ายปัดไปทางตะวันออก ศีรษะเรือไปโดนข้างเรือโสรวารน้ำเป็นละลอกปะทะกัน กดศีรษะเรือพระประเทียบจมคว่ำลง”
อย่างไรก็ตาม กรมหมื่นอดิศรอุดมเดชกล่าวว่า “เป็นเพราะเรือโสรวารหนีตื้นออกมา จึงเป็นเหตุให้เรือปานมารุตแล่นห่างกว่า 10 ศอก” ซึ่งกรมหมื่นอดิศรอุดมเดชและพระยามหามนตรีต่างซัดทอดกันไปมา หลังจากนั้น จึงโปรดเกล้าฯ ให้เจ้านายขึ้นไปไล่เลียงคนอื่น ๆ ดู แล้วจึงได้ความว่า พระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ก็ทิวงคตพร้อมด้วยพระราชบุตรในพระครรภ์พระชนม์ 5 เดือนเต็ม ทำให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าทรงเสียพระทัยยิ่งนัก และเนื่องจากเหตุการณ์นี้ทำให้มหาชนถวายพระนามพระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ว่า “สมเด็จพระนางเรือล่ม”
เหตุเรือพระประเทียบล่มนี้ ในกาลต่อมากลายเป็นที่เล่าขานกันทั่วไปว่าพระยามหามนตรีได้ออกคำสั่งห้ามผู้ใดลงไปช่วยเหลือ ด้วยเป็นการขัดต่อกฎมนเทียรบาลที่ห้ามให้ผู้ใดแตะต้องพระวรกายของพระมเหสี มิฉะนั้นจะถูกประหารทั้งตระกูล ซึ่งเป็นความเข้าใจผิด ในความเป็นจริงแม้กฎมนเทียรบาลกรุงศรีอยุธยาจะมีบทบัญญัติกล่าวไว้เช่นนั้น แต่ในสมัยนั้นก็มิได้ยึดถือเป็นข้อปฏิบัติกันแล้ว และพระยามหามนตรีก็ได้ดำน้ำลงไปพาสมเด็จพระเจ้าลูกเธอฯ ออกจากเก๋งเรือที่จม แต่มิทันการจะช่วยรักษาพระชนม์ชีพ พระศพของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯและสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงกรรณาภรณ์เพชรรัตน์ฯ ตั้งบำเพ็ญพระราชกุศลที่หอธรรมสังเวชภายในพระบรมมหาราชวัง ตั้งแต่วันทิวงคต โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานพระโกศทองใหญ่ซึ่งเป็นพระโกศสำหรับทรงพระบรมศพของพระมหากษัตริย์ สมเด็จพระอัครมเหสีและพระบรมวงศานุวงศ์ผู้ใหญ่ ให้ทรงพระศพสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ ซึ่งถือเป็นการพระราชทานพระเกียรติยศแก่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ เป็นอย่างยิ่ง หลังจากนั้น ได้มีการจัดการพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพทั้ง 2 พระองค์ขึ้น ณ กลางทุ่งพระเมรุ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2424 และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินขึ้นพระราชทานเพลิงพระศพ ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2424
ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระศพในครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์ให้จัดพิมพ์หนังสือสวดมนต์รวมพระสูตร และพระปริตต่าง ๆ สำหรับพระราชทานแด่อารามต่าง ๆ เพื่อเป็นพระราชกุศลในวันถวายพระเพลิงพระศพ ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการจัดพิมพ์หนังสือแจกในงานศพ และยังคงเป็นธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบเนื่องกันมาจนถึงปัจจุบัน
การเฉลิมพระนามาภิไธย
การสิ้นพระชนม์ของพระองค์เจ้าสุนันทากุมารีรัตน์นั้นทำให้เกิดปัญหาในการออกพระนามในประกาศทางราชการ เนื่องจากยังไม่มีการสถาปนาฐานันดรศักดิ์แห่งพระมเหสีอย่างเป็นทางการแต่ประการใด ดังนั้น จึงมีการออกพระนามเป็นลำดับ ดังนี้
เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2423 นั้น กรมหมื่นนเรศรเข้าไปเฝ้ากราบบังคมทูลด้วยพระนามพระองค์เจ้าสุนันทา ว่า สมเด็จกรมพระฯ (สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระบำราบปรปักษ์) จะทรงออกตราเกณฑ์ไม้ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ “สมเด็จพระนางเจ้า อย่างสมเด็จพระนางโสมนัส” ดังนั้น จึงออกพระนามว่า สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์
หลังจากนั้น เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2423 มีรับสั่งให้กรมหมื่นนเรศรไปทูลสมเด็จกรมพระว่า พระนามนั้นให้ใช้แต่ “สมเด็จพระนางเธอ” เนื่องจากสมเด็จพระนางเจ้านั้นไว้ใช้สำหรับการแปลเป็นคำอังกฤษว่า ควีน ดังนั้น จึงออกพระนามว่า สมเด็จพระนางเธอสุนันทากุมารีรัตน์ และใช้ภาษาอังกฤษว่า Princess ส่วนสมเด็จพระนางเจ้านั้นให้ใช้กับคำว่า Queen ในภาษาอังกฤษ โดยให้ใช้เป็นสมเด็จพระนางเจ้าตามด้วยชื่อ และต่อท้ายด้วยพระราชเทวี
ต่อมาในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2423 ให้เปลี่ยนพระนามเป็นจาก “สมเด็จพระนางเธอ” เป็น "สมเด็จพระนางเจ้า" (Queen) สุนันทากุมารีรัตน์ หลังจากนั้น พระองค์ได้รับการเฉลิมพระนามาภิไธยเป็น สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี พร้อมกับสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี
พระราชกรณียกิจ
จากเอกสารต่างประเทศได้บันทึกไว้ว่าพระองค์ตรัสภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่วฉะฉาน และทรงกล้าเข้าสังคมซึ่งแตกต่างจากบุคลิกลักษณะของฝ่ายในโดยมาก ในสมัยก่อน ทำให้ทรงสามารถแบ่งเบาพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวในการต้อนรับขับสู้ชาวต่างประเทศเมื่อทรงออกมหาสมาคม ขณะดำรงตำแหน่ง พระนางเธอ หรือ Queen อย่างสมพระเกียรติ ดังจะเห็นได้จากบันทึกของนายพลยูลิสซีส เอส. แกรนต์ อดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา ที่ได้เดินทางเข้ามาในปี พ.ศ. 2422 มีความว่า "เมื่อข้าพเจ้าได้เข้าเฝ้าพระเจ้าอยู่หัวนั้น ภรรยาของข้าพเจ้าก็ได้รับการต้อนรับและสนทนาวิสาสะอย่างอบอุ่นเป็นกันเองจากพระราชินี"
พระราชมรดก
หลังจากสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีเสด็จทิวงคต พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้จัดการแบ่งพระราชทรัพย์มรดกของสมเด็จพระนางเจ้าฯ ในพระบรมโกศ ให้แก่บรรดาพระญาติ (ของพระนางเอง) โดยพระองค์พระราชทานเครื่องยศสำหรับผู้หญิงให้แก่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย พระราชธิดาในพระองค์และพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระราชเทวี (พระยศขณะนั้น) ซึ่งเป็นพระขนิษฐภคินีในสมเด็จพระนางเจ้าฯ ดังนั้นทูลกระหม่อมหญิงพาหุรัดฯ จึงเป็นพระนัดดาอันสนิทในสมเด็จพระนางเจ้าฯ ในพระบรมโกศที่ได้ทรงเลี้ยงดูกันมา ซึ่งมีรายการดังต่อไปนี้
แต่หีบหลังประดับเพชรมีตลับสามใบเถานั้น ทรงมอบให้แก่พระนางเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาผ่องศรี ซึ่งเป็นพระขนิษฐภคินีในสมเด็จพระนางเจ้าฯ ส่วนสิ่งของอื่น ๆ นั้น พระองค์ทรงแบ่งออกพระราชทานให้แก่พระเชษฐา พระขนิษฐา พระอนุชา และพระนัดดาของพระนาง ได้แก่ สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี, พระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระราชเทวี, สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ, สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย, สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ, พระองค์เจ้าเทวัญอุไทยวงศ์ และพระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ ส่วนของที่พระองค์ทรงให้คืนพระคลัง ได้แก่ กล่องจุลจอมเกล้า 1 ใบ และหีบกะไหล่โปร่ง 1 ใบ
พระราชานุสาวรีย์
หลังจากที่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีเสด็จทิวงคตแล้วนั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ได้สร้างพระราชานุสรณ์ขึ้นหลายแห่ง เพื่อเป็นที่ระลึกถึงสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ โดยแต่ละแห่งนั้น เป็นสถานที่ที่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯเคยตามเสด็จฯ และทรงโปรดปรานเป็นพิเศษ ได้แก่
โรงเรียนสุนันทาลัย
นอกจากพระราชานุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงพระนางแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตึกใหญ่ 2 ตึกบริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลปากคลองตลาด ตามแบบสถาปัตยกรรมตะวันตก ได้แก่ "LOYAL SEMINARY" สุนันทาลัยที่แม่น้ำ และสุนันทาลัยฝั่งใต้ (ปัจจุบัน ถูกรื้อถอนเพื่อสร้างเป็นห้องประชุมอาคารสว่างวัฒนา) เพื่อใช้เป็นสถานศึกษาสำหรับสตรีและเป็นการอุทิศพระราชกุศลพระราชทานแด่สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ซึ่งพระนางสนพระทัยในด้านการศึกษาเป็นพิเศษ โดยโปรดเกล้าฯ ให้ใช้พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อันเป็นพระมรดกของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ในการก่อสร้าง ในปี พ.ศ. 2423 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินวางศิลาก่อฤกษ์อาคารพร้อมทั้งพระราชทานนามโรงเรียนแห่งนี้ว่า "โรงเรียนสุนันทาลัย" และเปิดการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2435 ปัจจุบัน บริเวณโรงเรียนสุนันทาลัยเป็นที่ตั้งของโรงเรียนราชินี
วังสวนสุนันทา
วังสวนสุนันทา เป็นเขตพระราชฐานภายในบริเวณของพระราชวังดุสิต ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนพระอิริยาบถแทนการเสด็จประพาสหัวเมือง พระองค์มีพระราชประสงค์ให้สวนนี้มีลักษณะเป็นสวนป่า จึงโปรดเกล้าฯ ให้หาพันธุ์ไม้ดอกไม้ผลที่ดีและหาได้ยากนานาชนิดมาปลูกไว้ในสวนแห่งนี้ด้วย ที่มาของชื่อสวนแห่งนี้มาจากชื่อสวนของพระอินทร์บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งมีชื่อว่า "สุนันทาอุทยาน" และพระนามของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี พระมเหสีซึ่งเป็นที่รักยิ่งของพระองค์ นอกจากนี้พระองค์ยังโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักขึ้นเพื่อเตรียมไว้เป็นที่ประทับของเจ้านายฝ่ายใน แต่เนื่องจากพระองค์เสด็จสวรรคตเสียก่อน การสร้างจึงยังไม่แล้วเสร็จตามพระราชประสงค์ เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ พระองค์จึงโปรดให้สร้างต่อจนแล้วเสร็จ ปัจจุบันได้จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อนุสรณ์สถานสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ
อนุสรณ์สถานสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ แห่งนี้ถูกสร้างขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของวัดเกาะพญาเจ่ง ซึ่งเป็นสถานที่เรือสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ล่มบริเวณหน้าวัด เป็นเจดีย์ทรงกลมขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนฐานทรงกลมสูงมีซุ้มโค้งตามทิศทั้งสี่ ภายในฐานเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธรูปพระศรีอาริย์สี่องค์ หันพระพักตร์ไปทางทิศทั้งสี่ และด้านหน้าพระเจดีย์มีคำจารึกพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ศาลพระนางเรือล่ม
ศาลสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า "ศาลพระนางเรือล่ม" ตั้งอยู่ที่วัดกู้ บริเวณริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี สร้างขึ้นในบริเวณที่เชื่อกันว่ากู้เรือพระประเทียบของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ตัวศาลนั้นจำลองแบบจากศาลาจตุรมุขของพระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์ที่พระราชวังบางปะอิน
เหรียญที่ระลึกสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ วัดกู่
เหรียญที่ระลึกสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี วัดกู่ เป็นเหรียญที่ระลึกที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสิริมงคล สร้างขึ้นที่วัดกู้ ตำบลบางพูด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
ลักษณะเหรียญเป็นเหรียญทองแดง แบบยาว ขอบเหลี่ยม ด้านหน้ามีพระรูปสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวีแบบเต็มพระองค์ ตรงด้านล่างมีข้อความจารึกว่า "สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์" ด้านหลังเป็นรูปยันต์สามยอด มีข้อความจารึกว่า "วัดกู่"
เหรียญที่ระลึกสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ วัดนิเวศธรรมประวัติ
เหรียญที่ระลึกสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี วัดนิเวศธรรมประวัติ จัดทำขึ้นเพื่อเป็นที่ระลึก 118 ปีการทิวงคตของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ สร้างขึ้นที่วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ลักษณะเหรียญเป็นเหรียญทองแดง แบบเหรียญกลม ขอบมน ด้านหน้าเป็นพระรูปพระพักตร์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ด้านหลังเป็นรูปพระมหามงกุฎ มีจารึกปีพ.ศ. 2423 - 2437 บริเวณขอบมีข้อความจารึกว่า "วัดนิเวศธรรมประวัติ ที่รฤกเสด็จทิวงคตครบ ๑๑๘ ปี สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ (พระนางเรือล่ม)"
เหรียญที่ระลึกรัชกาลที่ 5 และสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ
เหรียญที่ระลึกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี สร้างขึ้นที่ วัดพระพุทธฉาย อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
ลักษณะเหรียญเป็นเหรียญกลม ขอบมน ด้านหน้าเป็นพระรูปพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี ข้อความด้านบนจารึกว่า "พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว" ข้อความด้านล่างจารึกว่า "สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี" ด้านหลังเป็นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑยืนบนนาค บริเวณด้านล่างเหรียญมีข้อความว่า "วัดพระฉาย จ.สระบุรี"
พระอิสริยยศ
ภายหลังทิวงคต
โคลนถล่ม
โคลนถล่ม เป็นภัยธรรมชาติ คือ คำเรียกรวมๆของการเคลื่อนที่ของมวลสาร (Mass movement หรือ mass-wasting) ซึ่งคือ กระบวนการเคลื่อนตัวของมวลหิน ดินและทรายลงมาตามความลาดชันภายใต้แรงดึงดูดของโลกเป็นหลัก โดยอาจอาศัยตัวกลางระหว่างการพัดพา ยกตัวอย่างเช่น  น้ำ, ลมและธารน้ำแข็ง ซึ่งตัวกลางเหล่านี้เป็นตัวช่วยเสริมการย้ายมวล ดังนั้นหากตะกอนอิ่มตัวด้วยน้ำ แรงเสียดทานระหว่างเม็ดตะกอนจะลดลง การย้ายมวลจึงเกิดได้ดีขึ้น
หลายคนเข้าใจว่า การย้ายมวลเกิดเฉพาะบนแผ่นดิน (Continents) เท่านั้น แต่จากการศึกษาทางธรณีฟิสิกส์และการลำดับชั้นหินตะกอนพบว่า บริเวณไหล่ทวีป ของมหาสมุทรหลายแห่ง มีการเคลื่อนตัวของตะกอนเช่นเดียวกับบนแผ่นดิน และจัดเป็นการเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วลงมาตามความลาดชัน เรียกว่า กระแสน้ำขุ่นข้น (turbidity current)
กระบวนการเกิดดินหรือโคลนถล่ม
ส่วนใหญ่การย้ายมวลที่กล่าวถึงกันบ่อยๆ คือ แผ่นดินเลื่อน (Landslide) หรือดินถล่ม โดยรวมเอาวิธีการย้ายมวลทุกรูปแบบไว้ด้วยกัน ซึ่งความจริงยังไม่ถูกต้องมากนัก รูปแบบการย้ายมวลมีหลายกระบวนการด้วยกัน โดยถือปัจจัยเหล่านี้เป็นตัวกำหนด หากจำแนกตาม Sharpe (1938) จะพิจารณาความเร็วของการย้ายมวล ปริมาณน้ำและความลาดชันของพื้นที่เป็นสำคัญ โดยเรียงลำดับจาก ปริมาณน้ำน้อยและมีการเคลื่อนตัวของมวลสารมาก ในพื้นที่ความลาดชันสูง – ปริมาณน้ำมากและมีการเคลื่อนตัวของมวลสารน้อย ในพื้นที่ความลาดชันต่ำ ดังนี้
ข้อสังเกตหรือสิ่งบอกเหตุ
การย้ายมวลบางครั้งเกิดขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลหรือโอกาสการระมัดระวังน้อยมาก โดยส่วนใหญ่ การย้ายมวลมักเกิดจากเหตุการณ์ต่อไปนี้เป็นตัวกระตุ้น
โคลนถล่มที่ตำบลกะทูน อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช
(เหตุการณ์ดินโคลนถล่มในอำเภอพิปูน พ.ศ. 2531) ก่อนวันเกิดเหตุ 3- 4 วันได้เกิดพายุดีเพรสชั่น มีฝนตกปรอยๆ ต่อเนื่องมาหลายวัน ทำให้พื้นดินรวมทั้งเชิงเขาที่ชาวบ้านขึ้นไปปลูกยางพาราบนพื้นที่เดิมที่เปรียบเสมือนฟองน้ำตั้งเอียงที่พอซับน้ำได้พอประมาณเท่านั้น หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำ น้ำที่อุ้มไว้อย่างเอียงๆ เต็มที่แล้วนั้น นอกจากจะทำให้ดินมีน้ำหนักมากขึ้น ยังลดความฝืดของอณูดินเองกับหล่อลื่นรากพืชที่ช่วยกันต้านแรงดึงดูดของโลกไว้ เมื่อมีฝนระลอกใหญ่ตกเพิ่มเติมลงมาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ดังกล่าว จึงทำให้พื้นที่ที่หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำส่วนบนบางส่วนพังทลายลงมาในรูปของโคลนถล่มพร้อมกับต้นไม้เดิมและต้นยางพาราไหลทลายทับถมลงมาในลักษณะโดมิโน พื้นที่ลาดชันบางส่วนแม้จะแข็งแรงรับนำหนักตัวเองได้พอควรอยู่ก่อน ย่อมไม่อาจรับน้ำหนักโคลนและท่อนไม้ที่ไหลทะลักที่มีความเร่งเพิ่มยกกำลังสองตามกฎแรงดึงดูดของโลก นอกจากนี้น้ำส่วนบนที่เบากว่ายังยกระดับสูงได้อย่างรวดเร็วภายในเวลานับเป็นเพียงนาทีเท่านั้น บ้านเรือนที่ปกติปลูกสูงพอสมควรก็มักถูกทำลายได้มากมายในพริบตาเช่นกัน
แอ่งตำบลกระทูนมีพื้นที่ประมาณ 70 ตารางกิโลเมตร มีทางน้ำและลำธารหลายสายซึ่งรับน้ำจากเชิงเขาโดยรอบที่เรียกว่าพื้นที่รับน้ำ (Watershed) ที่ประมาณจากแผนที่ภูมิประเทศเพียง 200-300 ตารางกิโลเมตรไหลมารวมที่ช่องระบายน้ำออกจากแอ่งเขาพิปูนที่กว้างเพียงประมาณ70 เมตร ทำให้โคลนและซุงมารวมจุดขวางทางอยู่ ความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินจึงเกิดสูงมากที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์
เหตุการณ์ในลักษณะนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อย แต่เป็นที่ตระหนักกันดีในเชิงอุทกศาสตร์และการป้องกันภัยธรรมชาติ ชาวบ้านและทางราชการที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงจึงให้ความสำคัญน้อย และมักปล่อยให้มีการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่เสี่ยงนั้นต่อไปอีกเมื่อเวลาเนิ่นออกไปด้วยเหตุผลทางสังคม กฎหมายที่มีอยู่ก็เพียงเพื่อบรรเทาและให้ความช่วยเหลือในระยะสั้น มิได้กำหนดมาตรการทางกฎหมายในด้านการตั้งถิ่นฐานระยะยาวบนพื้นที่เสี่ยงไว้
ปรากฏการณ์โลกร้อน (Global warming) แม้จะเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติระยะยาว แต่การพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วและการเผาผลาญเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์จำนวนมหาศาลของมนุษย์กำลังเพิ่มอัตราความเร็วและความรุนแรงของภัยธรรมชาติที่รุนแรงและค่อนข้างพยากรณ์ได้ยาก ประเทศไทยมีพื้นที่เสี่ยงสูงเช่นนี้มากมายหลายแหล่ง รวมทั้งพื้นที่ที่กรมทรัพยากรธรณีได้ประกาศไว้แล้วจึงไม่ควรละเลยภัยธรรมชาติประเภทโคลนถล่มอีกต่อไป
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 28
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 28 ของไทย (1 มกราคม พ.ศ. 2501 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501)
พลโท ถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2501
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010)
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นหลังศึกเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในสนามโตโยต้า เซ็นเตอร์ ในเมืองฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา โดยแมทช์การปล้ำเป็นแบบ โต๊ะ, บันได และ เก้าอี้ และรวมนักมวยปล้ำจาก รอว์ และ สแมคดาวน์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 28
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010)
สำหรับประเทศไทย ศึกทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2010) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 2 มกราคม 2011 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 28
พลเอก พระประจนปัจจนึก ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 มีการแต่งตั้ง คณะรัฐมนตรี ดังนี้
ต่อมาได้มีประกาศสำนักคณะรัฐมนตรี แต่งตั้งรัฐมนตรีสั่งราชการ ดังนี้
การแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย
รัฐบาลแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2501 และได้รับความไว้วางใจ ในวันเดียวกัน นโยบายของรัฐบาลคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2501 เล่ม 75 ตอน 4 หน้า พ. 3
การปรับคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีมีการเปลี่ยนแปลง คือ
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 28 ของไทย
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะนายกรัฐมนตรีกราบถวายบังคมลาออก เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 และในวันนั้นเองได้มีคณะปฏิวัติอันมี จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้า ทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ และสถาบันทั้งหลายอยู่ในความควบคุมของคณะปฏิวัติตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นไป
ลอทเท ไชตน์
ลอทเท ไชตน์ (12 มีนาคม ค.ศ. 1894 – 20 กันยายน ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 8
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 8 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกที่สองออกอากาศทางช่อง The CW  คำโฆษณาประจำฤดูนี้ก็คือ " Welcome To The Jungle, Ladies " และเพลงที่ใช้โปรโมทฤดูกาลนี้ก็คือ "One Shot" และ "Shiny Toy Guns"  ซึ่งทั้งคู่เป็นเพลงของ Danity Kane
ในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และผู้ชนะก็คือ แจสลีน กอนซาเลซ วัย 20 ปีจาก ชิคาโก้, อิลลินอยส์ ซึ่งเป็นผู้ชนะที่เป็นเปอร์โตริกันคนแรกของรายการ และรางวัลของเธอก็คือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่ ชื่อดัง "เอลีทโมเดลแมเนจเมนท์" ได้ถ่ายแบบ 6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน และเซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl
The Girl Who Won't Stop Talking
''ออกอากาศ : 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550''
สาวๆ ทั้ง 33 คนถูกส่งไปที่ลอสแอนเจลิส และเดินทางต่อไปยังค่ายทหาร จากนั้นพวกเธอก็ได้พบกับ เจย์ แมนูเอล และ มิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ ซึ่งมาทำการทดสอบพวกเธอด้วยการถ่ายรูปโดยไม่ให้พวกเธอได้ตั้งตัวและทดสอบความรู้เรื่องแฟชั่น จากนั้นจึงส่งต่อพวกเธอไปให้กับไทร่า
หลังจากผ่านการทดสอบที่แคมป์แล้ว สาวๆ ก็ต้องเข้าสัมภาษณ์กับไทร่า เจย์ และมิสเจต่อ มิเชลีน ได้อวดรอยสักและบอกว่าเธอสักไว้ตามตัวมากกว่า 20 แห่ง สาวรัสเซียนาตาชาบอกว่าเธอแต่งงานตั้งแต่อายุ 18 กับผู้ชายที่อายุมากกว่าถึง 20 ปี ดิออนเรียกสีผมของตัวเองว่า  "1B-30." เพราะเธอไปต่อผมมาสองสี และการกลับมาของแจสลีน สาวลาตินผู้ซึ่งตกรอบจากการออดิชั่นในฤดูกาลก่อน
หลังจากที่ผ่านการคัดเลือกมาแล้ว เจย์ แมนูเอล ก็มาหาสาวๆ ทั้ง 13 คนโดยไม่ให้ได้ตั้งตัว และพวกเธอก็ต้องถ่ายภาพครั้งแรกกันทันที โดยที่จะต้องถ่ายในหัวข้อมุมมองทางการเมืองที่แตกต่างกันดังนี้
การแข่งขันครั้งแรก สาวๆ ถูกพาไปที่กู๊ดวิลล์ จากนั้นพวกเธอต้องเลือกเสื้อผ้าจากในร้านเพื่อสร้างสไตล์ให้กับตัวเอง และไปเดินแบบโชว์ชุดที่หน้าห้างเพื่อให้ผู้ชมประมูลชุดของเธอ เจเอล ที่ถูกประมูลในราคาสูงที่สุดเป็นผู้ชนะในการแข่งขันและได้เป็นคนเซ็นต์เช็คในการประมูลการกุศลครั้งนี้ นอกจากนี้รางวัลของเธอก็คือ ฟิลลิป จะมาเมคโอเวอร์ให้เธอดูดีที่สุดก่อนเข้าห้องตัดสินครั้งแรก
ในห้องตัดสิน ภาพของแจสลีน เฟลิเชีย ซาแมนธ่า และบริททานีย์ ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก ในขณะภาพของสาวๆ คนอื่นออกมาไม่ดีเท่าที่ควร ด้วยความที่ เจเอล กลัวว่าถ้าตัวเองทำออกมาได้ดีจะทำให้เพื่อนๆเกลียดทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับแคธลีน ผู้ซึ่งไม่สามารถจับประเด็นขอภาพหรืออะไรได้เลย และด้วยศักยภาพที่มีอยู่ของเจเอล ทำให้เธอได้อยู่ต่อและผู้ที่ต้องกลับบ้านก็คือ แคธลีน
The Girls Go To Prom
''ออกอากาศ : 7 มีนาคม พ.ศ. 2550''
สาวๆ ได้กลับมาที่โรงเรียนมัธยมอีกครั้ง โดยมีมิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ มาสอนการเดินบนรันเวย์ให้กับพวกเธอ จากนั้นพวกเธอต้องแข่งขันกันเดินแบบให้กับ รอย แคมป์เบลล์ ในโรงยิมของโรงเรียนด้วยหัวข้องานพรอมต่างๆ ในระหว่างเดินชุดของซาร่าที่ใหญ่เกินตัวทำให้หน้าอกของเธอหลุดออกมานอกเสื้อ แจสลีนที่เชื่อมั่นในการเดินของตัวเองมากกลับทำพลาดบ่อยที่สุด และผู้ชนะการแข่งครั้งนี้ก็คือ บริททานีย์
ในห้องตัดสิน เป็นอีกครั้งที่ภาพของ แจสลีน ประทับใจกรรมการและชื่อของเธอก็ถูกเรียกเป็นคนแรกอีกครั้ง ในขณะที่นาตาชา และ ซาแมนธ่า ต่างก็ไม่สามารถที่จะสื่อความหมายออกมาในภาพได้ และทำให้พวกเธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และสุดท้ายซาแมนธ่าต้องตกรอบเพราะกรรมการเห็นว่านาตาชามีบุคลิกที่เหนือกว่าเธอ
The Girl Who Cries All The Time
''ออกอากาศ : 14 มีนาคม พ.ศ. 2550'' ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม ซึ่งสาวๆ ทุกคนต่างก็พึงกอใจในลุคส์ใหม่ของตัว และถึงแม้ว่าเจเอลจะต้องนั่งต่อผมอยู่เป็นเวลานานถึง 8 ชั่วโมงและสุดท้ายต้องถูกเอาออกหมด แต่เธอก็ยังพอใจในลุคส์ใหม่ของตัวเองอยู่ดี การแข่งขันประจำสัปดาห์ สาวๆ ต้องแต่งหน้าให้เข้ากับลุคส์ของตัวเองให้มากที่สุด บริททานีย์เป็นผู้ชนะในการแข่งขันซึ่งรางวัลของเธอก็คือถ่ายภาพลงนิตยสารเซเว่นทีน ซึ่งเธอเลือกให้เจเอลกับซาร่าห์ ไปถ่ายรูปด้วย ในการถ่ายรูปครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายนู้ดและมีเพียงขนมหวานห่อหุ้มตัวแทนเสื้อผ้าและเครื่องประดับ แต่ก่อนจะถึงวันถ่าย เจเอลก็ได้รับข่าวร้ายเรื่องเพื่อนสนิทของเธอเสพย์ยาเกินขนาดและเสียชีวิต ซึ่งทำให้เธอสะเทือนใจมาก แต่เธอก็ฝืนมาทำงานร่วมกับผู้แข่งขันคนอื่นๆ ซึ่งจะต้องเปลี่ยนตัวเองเป็นของหวานชนิดต่างๆ ดังนี้
ในห้องตัดสิน กรรมการประทับใจในความคิดสร้างสรรค์ขอ บริททานีย์ และชื่นชมในความอดทนของเจเอลที่เพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มา และสองสาวที่ต้องเป็นสองคนสุดท้ายก็คือ คาสซานดร้า ผู้ซึ่งมีจิตใจงดงามทั้งภายนอกและภายใน แต่ยังไม่เห็นแววในภาพถ่าย และ ไดอาน่า ผู้ที่กังวลและไม่มั่นใจในรูปร่างของตัวเองจนแสดงออกมาในภาพ และคนที่ต้องตกรอบก็คือ คาสซานดร้า ที่ไม่สามารถถ่ายทอดความงามของตัวเองลงในรูปได้
The Girl Who Changes Her Attitude
''ออกอากาศ : 21 มีนาคม พ.ศ. 2550''
เกิดเหตุการณ์ตึงเครียดอีกครั้ง เมื่อดิออนน์รู้สึกว่าเรเน่เป็นคนเสแสร้งแล้วไม่ชอบใจที่เรเน่ไปสนิทสนมกับบริททานีย์ และเรื่องนี้ทำให้เรเน่และดิออนน์เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรงจนเฟลิเชียต้องมาหยุดการทะเลาะของพวกเธอ
ในสัปดาห์นี้ผู้เข้าแข่งขันได้ไปเรียนการโพสท่ากับ เบนนี่ นินจา สุดยอดปรมาจารย์การโพสท่าจาก โวกกิ้ง จากนั้นสาวๆ จะต้องแข่งกันโพสท่าผ่านแสงเลเซอร์ในเวลาจำกัดแค่ 2 นาที ซึ่งสาวๆ ทุกคนต่างก็ผ่านไปกันได้หมดยกเว้นเรเน่ และผู้ชนะในการแข่งก็คือวิทนีย์ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือ สร้อยข้อมือเพชรมูลค่า 40,000 ดอลล่าห์
การถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ ต้องจำลองเหตุการณ์ฆาตกรรมในแบบต่างๆ ดังต่อไปนี้
ในห้องตัดสิน ภาพของเฟลิเชียไม่ได้ผลตอบรับที่ดีนัก ทำให้เธอต้องเป็นสองคนสุดท้ายกับดิออนน์ ซึ่งได้ภาพออกมาดีแต่ลุคส์ของเธอกลับไม่มีความเป็นนางแบบเลยแม้แต่น้อย และสุดท้ายภาพที่ไร้ชีวิตชีวาของเฟลิเชียก็ทำให้เธอต้องตกรอบ
The Girl Who Takes Credit
ในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องไปพบกับ เคธี่ โกลด์ ผู้อำนวยการของอิลีท โมเดล เมเนจเมนท์ เพื่อเรียนรู้เรื่องของแฟชั่น และเสื้อผ้าแบบที่ไม่ควรใส่ จากนั้นในวันต่อมาพวกเธอได้ถูกแบ่งกลุ่มเพื่อแข่งความสร้างสรรค์ลุคส์แฟชั่นในการตกแต่งหน้าร้านในพื้นที่จำกัด โดยพวกเธอต้องทำออกมาให้เข้ากับลุคส์ตัวเองและลุคส์โดยรวมของกลุ่มด้วย กลุ่มของวิทนีย์และนาตาชาทำออกมาได้ถูกใจกรรมการที่สุด แต่เพราะวิทนีย์ไม่ยอมอยู่ในขอบเขตพื้นที่ที่กำหนดไว้ ทำให้กลุ่มของเธอถูกตัดสิทธิ์ และทำให้กลุ่มของดิออนน์ ซาร่า เรเน่ ชนะไป และซาร่าห์ได้ถูกเลือกเป็นผู้ชนะเดี่ยว ซึ่งรางวัลของเธอก็คือการได้ถ่ายภาพประจำสัปดาห์ 2 ครั้ง โดยเธอจะสามารถดูและเลือกแก้ไขภาพทั้งหมดที่ถ่ายได้ ซึ่งทำให้เรเน่กับดิออนน์ไม่พอใจมาก เพราะพวกเธอเป็นคนเลือกเสื้อผ้าและเครื่องประดับให้กับซาร่าห์ทั้งหมดโดยที่ซาร่าห์ไม่ได้ทำอะไรเลยแม้แต่น้อย
การถ่ายรูปในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องถ่ายรูปคู่รักกับเหล่านายแบบ โดยต้องสลับเพศชายหญิงกัน โดยแต่ละคู่ต้องสวมบทบาทดังนี้
ในห้องตัดสิน กรรมการชื่นชอบภาพของบริททานีย์ และ แจสลีน และประทับใจในความคิดสร้างสรรค์ของนาตาชา ในขณะที่วิทนีย์ และ ไดอาน่า ต้องยืนเป็นสองคนสุดท้าย ซึ่งกรรมการรู้สึกว่าไดอาน่าได้หมดความกระตือรือล้นและสงสัยว่าเธอต้องการมันจริงรึเปล่า และนั่นเป็นสาเหตุที่ไดอาน่าต้องตกรอบไป
The Girl Who Gets Thrown In The Pool
''ออกอากาศ : 4 เมษายน พ.ศ. 2550''
การถ่ายรูปในครั้งนี้สาวๆ จะต้องแต่งหน้าทำผมกันเอง เพื่อถ่ายรูปบุคลิกต่างๆ ดังนี้
วันต่อมา ไทร่าได้เข้ามาพูดคุยกับสาวๆ เรเน่ถูกคนอื่นๆ โจมตีในสิ่งต่างๆ ที่เธอเคยทำไว้ ไทร่าจึงจัดการไกล่เกลี่ยและให้โอกาสให้เรเน่ได้กล่าวขอโทษกับทุกๆ คน
ในห้องตัดสิน ภาพของเจเอล นาตาชา ดิออนน์ บริทนีย์ และเรเน่ สร้างความประทับใจให้กรรมการมาก ในขณะที่แจสลีนได้รับคำวิจารณ์ว่าภาพถ่ายทั้ง 4 รูปออกมาเหมือนกันหมด กรรมการรู้สึกว่าซาร่าห์โพสท่ามากเกินไป ในขณะที่วิทนีย์ยังไม่เคยได้ภาพที่ดูโดดเด่นเลยซักครั้ง และทำให้พวกเธอกลายเป็นสองคนสุดท้าย แต่วิทนีย์ได้โอกาสจากกรรมการอีกครั้งทำให้ซาร่าเป็นผู้ที่ต้องกลับบ้าน
The Girl Who Impresses Pedro
''ออกอากาศ : 11 เมษายน พ.ศ. 2550''
หลังจากจบการตัดสิน เรเน่ได้เขียนจดหมายขอโทษสาวๆ ทุกคนที่เธอเคยทำไม่ดีเอาไว้ ซึ่งสาวๆ ทุกคนให้อภัยเรเน่ และวันต่อมาไทร่าได้ให้สไตล์ลิสต์นำผมของบริททานีย์ออกเพราะบริททานีย์รู้สึกระคายเคืองกับผมที่ต่อเอาไว้
สาวๆ ได้เรียนการแสดงกับ เทีย มาวรีย์ และจากนั้นพวกเธอต้องทดสอบการแสดงคู่กับ เอเฟรน รามิเรซ นักแสดงชื่อดังจาก นโปเลียน ไดนาไมท์ เรเน่เป็นผู้ชนะการแข่งขันซึ่งเธอเลือกดิออนน์ให้ได้รางวัลร่วมกับเธอด้วย ซึ่งก็คือการให้ครอบครัวมายี่ยมที่บ้าน นาตาชารู้สึกเสียใจมากเพราะเธอเองก็อยากจะพบครอบครัวของเธอเหมือนกัน แต่สุดท้ายเธอก็ทำใจและสลัดความเสียใจออกไปได้
ในการถ่ายรูปครั้งนี้ สาวๆ ต้องถ่ายรูปกับนางแบบของรายการในฤดูกาลก่อนๆ โดยพวกเธอต้องถ่ายภาพเหตุการณ์ฉาวโฉ่ที่เคยเกิดขึ้นในรูปแบบการ์ตูนดังต่อไปนี้
ในห้องตัดสิน ภาพของดิออนน์ นาตาชา และบริททานีย์ ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก ในขณะที่เจเอลกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับวิทนีย์ เพราะไม่สามารถแสดงความหลากหลายในรูปได้และการแสดงออกในห้องตัดสิน แต่ผลงานที่ผ่านมายังดีอยู่ ดังนั้นวิทนีย์ต้องตกรอบเพราะไม่สามารถที่จะถ่ายทอดความงามของเธอลงบนรูปถ่ายได้เลย
The Girls Go Down Under
''ออกอากาศ : 18 เมษายน พ.ศ. 2550''
ในสัปดาห์นี้ สาวๆ ได้เอพริล จากฤดูกาลที่ 2 และ แกรี่ ดิออทโต้ มาให้คำแนะนำในการสัมภาษณ์ รวมทั้งสอนให้สาวๆ รู้จักการให้สัมภาษณ์แบบดีและไม่ดี จากนั้นพวกเธอต้องเก็บกระเป๋าเพื่อบินไปแข่งกันต่อที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ทันทีที่มาถึง สาวๆ ก็ต้องแข่งกันสัมภาษณ์ผู้คนด้วยภาษาแสลงของออสเตรเลีย นาตาชาเป็นผู้ชนะในการแข่งขันและเธอก็ได้เป็นพิธีกรร่วมในรายการไทร่า แบงค์โชว์
การถ่ายรูปในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องถ่ายโฆษณาให้กับคัฟเวอร์เกิร์ลเป็นสำเนียงออสเตรเลีย โฆษณาของนาตาชาทำให้ไทร่าแปลกใจเพราะสำเนียงของเธอดีผิดคาด บริททนีย์ มีปัญหาเรื่องความจำสั้น ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับ เจเอล ที่มีบุคลิกภาพดี แต่กลับไม่โดดเด่นเวลาถ่ายโฆษณา แต่ด้วยผลงานที่ผ่านมาตลอดของบริทนีย์ ทำให้เธอได้ผ่านเข้ารอบต่อไป และจาเอลเป็นผู้ที่ต้องตกรอบ
The Girl Who Picks A Fight
''ออกอากาศ : 25 เมษายน พ.ศ. 2550''
ประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนปัจจุบัน และภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่นการรบกวนคนทั้งบ้านของเจเอล จนเรเน่ทนไม่ไหวต้องย้ายห้องหนี เหตุการณ์วันพักผ่อนของสาวๆ กับการระบายความในใจของแจสลีน การทำความสะอาดบ้านของนาตาชากับเรเน่ และเหตุการณ์ตอนที่คาสซานดร้าต้องเข้าโรงพยาบาลหลังจากถ่ายภาพนู้ด
The Girl Who Blames The Taxi Driver
''ออกอากาศ : 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2550''
ผู้เข้าแข่งขันห้าคนที่เหลือต้องออกโชว์ตัวกับบรรดาดีไซน์เนอร์ในซิดนีย์โดยมีเวลาจำกัดแค่ 4 ชั่วโมง นาตาชาและบริททานีย์ กลับมาไม่ทันเวลาและถูกตัดสิทธิ์ ทำให้บริททานีย์ โมโหจนสติแตก บรรดาดีไซน์เนอร์ประทับใจผลงานของแจสลีนมากที่สุด และเธอเป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือการได้ไปถ่ายรูปที่สะพานฮาร์เบอร์ บริดจ์ ที่มีชื่อเสียงของออสเตรเลีย และเธอก็เลือกให้ดิออนน์ได้ไปถ่ายรูปกับเธอด้วย
ในห้องตัดสิน ภาพถ่ายของดิออนน์ไม่สามารถทำให้กรรมการประทับใจได้เลย ในขณะที่ภาพของบริททานีย์ออกมาดูสวยแต่บุคลิกของเธอกลับไม่มีเสนห์และไม่ได้รับผลตอบรับที่ดีจากดีไซน์เนอร์เลยแม้แต่น้อย และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องถูกส่งกลับบ้าน
The Girl Who Does Not Want To Dance
ผู้เข้าแข่งขันสี่คนสุดท้ายได้ไปเรียนรู้การใช้ท่าทางในการเล่าเรื่อง และการเต้นรำพื้นบ้าน จากนั้นพวกเธอต้องแข่งกันใช้ท่าทางอะบอริจิ้นในการเล่าเรื่องของตัวเอง เรเน่เป็นผู้ชนะในการแข่ง ซึ่งรางวัลของเธอก็คือสร้อยมุก และแธอเลือกแจสลีนให้ได้รางวัลร่วมกับเธอด้วย คืนนั้น สาวๆ ได้ออกไปเที่ยวในเมืองกัน แต่นาตาชากลับป่วย นอนซมอยู่กับบ้าน สาวๆ จึงถือโอกาสนินทาเรื่องของสามีและลูกของเธออย่างสนุกสนาน
การถ่ายภาพครั้งนี้สาวๆ จะต้องถ่ายภาพแสดงอารมณ์ผ่านการเต้นรำพื้นบ้านดังนี้