cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มหาวิหารซันตาโกรเช
สิ่งก่อสร้าง
หอระฆังสร้างในปี ค.ศ. 1842 แทนหอเดิมที่ถูกทำลายโดยฟ้าผ่า เป็นลักษณะแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค ด้านหน้าเป็นหินอ่อนโดย นิโคโล มาทาส (Nicolò Matas) จากปี ค.ศ. 1857-1863 ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีเป็นผู้สร้างภายในคอนแวนต์ เสร็จเมื่อ ค.ศ. 1453 ในปี ค.ศ. 1966 เมื่อน้ำท่วมเมืองฟลอเรนซ์ทำความเสียหายอย่างหนักแก่วัด ซึ่งต้องใช้เวลาซ่อมหลายสิบปี
ในปี ค.ศ. 1866 วัดกลายมาเป็นสมบัติของสาธารณะตามนโยบายการลดอำนาจของสถาบันศาสนาหลังจากที่ประเทศอิตาลีประกาศตนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
พิพิธภัณฑ์ซานตาโครเช (Museo dell'Opera di Santa Croce) ของวัดปัจจุบันตั้งอยู่ในบริเวณที่แต่เดิมเป็นหอฉัน ภายในบริเวณระเบียงคดมีอนุสาวรีย์ของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ซึ่งเป็นชื่อเมืองที่ฟลอเรนซ์ตั้งตาม
ในปัจจุบันหอพักของพระแต่เดิมกลายมาเป็นโรงเรียนช่างหนังซึ่งผู้เข้าชมสามารถชมการแสดงสาธิตการทำกระเป๋า และผลิตภัณฑ์เครื่องหนังต่างๆได้
ศิลปะ
งานศิลปะของจิตรกรภายในวัดก็ได้แก่:
อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิต
บาซิลิกาซานตาโครเชกลายมาเป็นที่นิยมในการเก็บศพของชาวฟลอเรนซ์หรือสร้างอนุสาวรีย์ที่ระลึกที่นั่น อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิตบางคนตั้งอยู่ภายในคูหาสวดมนต์ที่เป็นของครอบครัวที่มั่งคั่งเช่นบาร์ดิหรือเปรูซซิ ต่อมาก็มีการสร้างอนุสาวรีย์สำหรับชาวอิตาเลียนคนสำคัญๆ จากเมืองอื่นด้วย อนุสรณ์สำหรับผู้เสียชีวิตที่สำคัญๆ ก็ได้แก่:
ธฤต จรุงวัฒน์
ธฤต จรุงวัฒน์ (Tharit Charungvat) เลขาธิการมูลนิธิไทย (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562) เป็นนักการทูตกว่า 30 ปี ตำแหน่งสำคัญในกระทรวงการต่างประเทศ เช่น อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศและโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ อดีตกงสุลใหญ่ ณ เมืองฮ่องกง อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล และสาธารณรัฐตุรกี ปัจจุบัน ยังดำรงตำแหน่งกรรมการในอนุกรรมการข้าราชการพลเรือน กระทรวงการต่างประเทศ กรรมการยกร่างยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยการสร้างขีดความสามารถในการแข่งขัน ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์คณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร และกรรมการในคณะกรรมการนโยบายส่งเสริมภาพลักษณ์ของประเทศด้วย Soft Power
ประวัติ
ธฤต จรุงวัฒน์ เกิดที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ระดับปริญญาตรี แผนกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่นที่ 27) ระดับปริญญาโท ด้านการระหว่างประเทศ (เอเชียศึกษาและการพัฒนาระหว่างประเทศ) มหาวิทยาลัยอเมริกัน สหรัฐอเมริกา และหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (ว.ป.อ.) พ.ศ. 2547
ประวัติการทำงาน
ในปี พ.ศ. 2547 กลับมารับตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง ในช่วงดังกล่าว ได้วางรากฐานระบบบริหารจัดการข้อมูลและสร้างระบบการทำงานโดยใช้คอมพิวเตอร์ทั้งกระทรวง ซึ่งถือเป็นการปฏิวัติวัฒนธรรมการทำงานของกระทรวงการต่างประเทศที่ได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน หลังจากนั้น ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมเอเชียใต้ ตะวันออกกลาง และแอฟริกาในปี พ.ศ. 2549 และอธิบดีกรมสารนิเทศและโฆษกกระทรวงการต่างประเทศในปี พ.ศ. 2550
ระหว่างวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2551 ถึง 14 กันยายน พ.ศ. 2551 เป็นกรรมการในกองอำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินตาม คำสั่งนายกรัฐมนตรี ในเหตุการณ์ นปช. ปะทะกับกลุ่มพันธมิตรฯ 2 กันยายน พ.ศ. 2551
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 ได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูต ณ กรุงพริทอเรีย เอกอัครราชทูต ณ กรุงบราซิเลียในปี พ.ศ. 2554 เอกอัครราชทูต ณ กรุงอังการา ในปี พ.ศ. 2556 และเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2559 โดยตลอดช่วงเวลาดังกล่าว ได้ให้ความสำคัญกับการส่งเสริมและต่อยอดความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับประเทศข้างต้นในทุก ๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นด้านการค้า การลงทุน การท่องเที่ยว การส่งเสริมและเผยแพร่ความเป็นไทยในทุกมิติ ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนกับประชาชนภายใต้นโยบายการทูตสาธารณะ (public diplomacy) ของไทย
ภายหลังเกษียณอายุราชการ ยังคงได้รับมอบหมายภารกิจจากกระทรวงการต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง เช่น ที่ปรึกษากระทรวงด้านการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ในมิติต่างประเทศ ที่ปรึกษาด้านการปฏิรูปกระทรวง และหัวหน้าคณะทำงานจัดการประชุมสุดยอดอาเซียนปี พ.ศ. 2562
ปัจจุบัน ธฤตดำรงตำแหน่งเลขาธิการมูลนิธิไทย (2562) กรรมการในคณะกรรมการร่างยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยการสร้างขีดความสามารถในการแข่งขัน (2560) ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎร (2563) ผู้ทรงคุณวุฒิด้านการบริหารในอนุกรรมการข้าราชการพลเรือน กระทรวงการต่างประเทศ (2561) และกรรมการในคณะกรรมการนโยบายส่งเสริมภาพลักษณ์ของประเทศด้วย Soft Power (2565)
เอสทีเอส-134
STS-134 เป็นภารกิจสุดท้ายของเที่ยวบินของกระสวยอวกาศนาซา เป็นภารกิจที่ 25 และเป็นเที่ยวบินอวกาศสุดท้ายของกระสวยอวกาศเอนเดฟเวอร์ เที่ยวบินนี้ส่งมอบให้อัลฟาแมกเนติกสเปกโตรมิเตอร และการขนส่งโลจิสติกเอ๊กซ์เพสย์ ไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ
โฮเง็ง
โฮเง็ง (保元 (Hōgen)) เป็น ศักราชของญี่ปุ่น หลังปี คิวจู และก่อนปี เฮจิ ช่วงเวลานี้กินเวลาหลายปีตั้งแต่ เมษายน ค.ศ. 1156 - เมษายน ค.ศ. 1159 จักรพรรดิผู้ครองราชย์คือ จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ (後白河天皇) และ จักรพรรดินิโจ (二条天皇)
ราชอาณาจักรอาร์ล
ราชอาณาจักรอาร์ล (Kingdom of Arles หรือ Arelat) หรือ ราชอาณาจักรบูร์กอญที่สอง เป็นราชอาณาจักรในแฟรงค์ในบริเวณอาร์ล ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 933 จากดินแดนที่เดิมที่เดิมเป็นทางตอนใต้ของราชอาณาจักรบูร์กอญ ที่ตรงกับบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นแคว้นโรนาลป์, พรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ และฟร็องช์-กงเต ราชอาณาจักรปกครองเป็นอิสระมาจนกระทั่งเปี ค.ศ. 1032
ในปี ค.ศ. 888 โรดอล์ฟ เคานต์แห่งโอแซร์ก่อตั้งราชอาณาจักรบูร์กอญเหนือ (Bourgogne Transjurane) ในปี ค.ศ. 933 อูกแห่งอาร์ล (Hugh of Italy หรือ "Hugues de Provence") ยกราชอาณาจักรให้แก่รูดอล์ฟที่ 2 แห่งบูร์กอญ ผู้รวบรวมดินแดนทางตอนใต้ของบูร์กอญและก่อตั้งเป็นราชอาณาจักรใหม่ชื่อ “ราชอาณาจักรอาร์ล”  ในปี ค.ศ. 937 คอนราดแห่งบูร์กอญก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากรูดอล์ฟ ตามด้วยรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญ
ในปี ค.ศ. 1032 เมื่อรูดอล์ฟที่ 3 แห่งบูร์กอญเสด็จสวรรคต ราชอาณาจักรอาร์ลก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิคอนราดที่ 2 แม้ว่าผู้ครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิคอนราดจะถือพระองค์ว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ล แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่เสด็จมาทำพิธีบรมราชาภิเษกในมหาวิหาร ราชอาณาจักรปกครองตนอย่างค่อนข้างอิสระ ยกเว้นแต่สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ผู้มาทำพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1178 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาร์ลโดยสังฆราชแห่งอาร์ล
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 หลายส่วนของราชอาณาจักรก็แยกตัวออกไป ได้แก่ พรอว็องส์, วีวาแร, ลียง-แน, โดฟีเน, ซาวอย, ฟร็องช์-กงเต และทางตะวันตกของสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นส่วนใหญ่ของดินแดนบูร์กอญใต้ก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ขณะที่ทางตะวันออกของบูร์กอญเหนือตกไปเป็นของตระกูลเซริงเงิน (Zähringen) และฮับส์บูร์ก
สาธารณรัฐฮาวาย
สาธารณรัฐฮาวาย เป็นชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐบาลสาธารณรัฐที่ปกครองฮาวายตั้งแต่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 เมื่อรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งฮาวายสิ้นสุดลง และ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2441 เมื่อข้อมติแผ่นดินใหม่ของรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาได้รับการยอมรับในฮาวาย มีผลทำให้ฮาวายถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา และกลายสภาพเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา (ข้อมติแผ่นดินใหม่ที่ผ่านความเห็นชอบในรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2441) ดินแดนฮาวายได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจนถึง 14 มิถุนายน พ.ศ. 2443
ราชอาณาจักรฮาวายถูกล้มล้างในปีพ.ศ. 2436 โดยการรัฐประหารซึ่งได้รับการสนับสนุนจากต่างประเทศและกองทัพสหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐฮาวายนำโดยคนเชื้อสายยุโรปเช่นเดียวกับแซนฟอร์ด บี ดอลและลอร์ริน เอ เทอร์สตัน ผู้ซึ่งมีชาติกำเนิดในราชอาณาจักรฮาวายและพูดภาษาฮาวาย แต่มีความแข็งแกร่งทางการเงินการเมืองและความสัมพันธ์ในครอบครัวกับประเทศสหรัฐอเมริกา ดอลเป็นอดีตสมาชิกของสภานิติบัญญัติแห่งราชอาณาจักรจากโคเลา เกาะคาไวและผู้พิพากษาของศาลฎีกาแห่งราชอาณาจักรและเขาได้รับการแต่งตั้งจากเทอร์สตันผู้ที่ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยภายใต้พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย นำไปสู่ความพยายามวิ่งเต้นในวอชิงตันดีซีเพื่อรักษาความปลอดภัยของฮาวายจากการผนวกโดยประเทศสหรัฐอเมริกา
ราชวงศ์นันทะ
ราชวงศ์นันทะ หรือ จักรวรรดินันทะ (Nanda Dynasty) มีรากฐานมาจากแคว้นมคธของอินเดียที่รุ่งเรืองระหว่างศตวรรษที่ 5 จนถึง ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าธนนันทะจักรวรรดินันทะมีอาณาบริเวณตั้งแต่รัฐพิหารและเบงกอลทางตะวันออกไปจนถึงแคว้นสินธ์และบาโลชิสถานทางตะวันตก จักรวรรดินันทะต่อมาถูกพิชิตโดยพระเจ้าจันทรคุปต์เมารยะผู้ทรงก่อตั้งจักรวรรดิโมริยะ
การก่อตั้งราชวงศ์
พระเจ้ามหาปัทมนันทะทรงได้รับการกล่าวขานว่าทรงเป็นผู้ทำลายระบบกษัตริย์ (Kshatriya) ทั้งหมด พระองค์ทรงพิชิตราชวงศ์ต่างๆ และทรงขยายดินแดนจนกระทั่งถึงทางใต้ของเดคคาน และสิ้นพระชนม์เมื่อมีพระชนมายุได้ 88 พรรษา
ราชวงศ์นันทะผู้โค่นราชบัลลังก์ของราชวงศ์ศิศุนาคมีชาติกำเนิดที่ต่ำต้อย บางข้อมูลกล่าวว่าปัทมานันทะเป็นลูกของแม่ที่เป็นศูทร แต่บ้างก็ว่าเป็นลูกของช่างตัดผมกับโสเภณี
ราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ (ประมาณ 2890 – ประมาณ 2686 ปีก่อนคริสตกาล ) เป็นราชวงศ์สุดท้ายของสองราชวงศ์ในสมัยช่วงต้นยุคราชวงศ์ โดยมีศูนย์กลางของราชวงศ์ที่เมืองไทนิส และมีฟาโรห์พระองค์สุดท้ายนามว่าคาเซคเอมวี ช่วงเวลาของราชวงศ์ที่สองนับเป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่คลุมเครือมากที่สุดในประวัติศาสตร์อียิปต์โบราณ ราชวงศ์ที่สองปกครองอียิปต์เป็นเวลาประมาณ 204 ปี
แม้ว่าหลักฐานทางโบราณคดีของราชวงศ์ที่สองมีน้อยมากและยังคลุมเครือมากตัดกันกับข้อมูลจากราชวงศ์ที่หนึ่งและราชวงศ์ที่สามแสดงให้เห็นการพัฒนาสถาบันและเศรษฐกิจที่สำคัญในช่วงราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์
รายนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สอง
ฟาโรห์สามพระองค์แรกนั้น แหล่งข้อมูลค่อนข้างความเห็นพ้องต้องกัน และลำดับตามเวลาดังกล่าวได้รับการยืนยันโดยคำจารึกบนรูปสลักของเฮเทปดิเอฟ ซึ่งทำหน้าที่ในการบูชาพระบรมศพของฟาโรห์ทั้งสามพระองค์นี้ แต่ตัวตนของผู้ปกครองตามรายพระนามถัดไปนั้นยังคลุมเครือ แหล่งข้อมูลที่หลงเหลืออยู่อาจจะปรากฏเป็นพระนามฮอรัส หรือพระนามเนบติ และพระนามประสูติของผู้ปกครองเหล่านี้ ซึ่งอาจจะเป็นบุคคลที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง หรืออาจจะเป็นพระนามในตำนานก็ได้ ซึ่งอย่างไม่สามารถสรุปได้
มีการตั้งข้อสันนิษฐานว่าหลังจากรัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์ไปแล้ว อียิปต์ถูกแยกออกและปกครองโดยผู้สืบทอดสองพระองค์ เนื่องจากการบริหารรัฐที่ซับซ้อนเกินไปของอียิปต์ทั้งหมด
อารีย์ ตันติเวชกุล
อารีย์ ตันติเวชกุล เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย และเป็นอดีตกรรมการอำนวยการพรรคท้องถิ่นก้าวหน้า
ประวัติ
อารีย์ ตันติเวชกุล สมรสกับท่านผู้หญิงประสานสุข ตันติเวชกุล มีบุตร 1 คน คือ สุเมธ ตันติเวชกุล เขาเคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมาครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และได้รับเลือกตั้งสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยไม่ได้สังกัดพรรคการเมืองใด ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 3 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ในนามพรรคสหภูมิ
หลังการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 พรรคสหภูมิได้เข้าร่วมรัฐบาลของพลโท ถนอม กิตติขจร และเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง และต่อมาได้รับแต่งตั้งให้ช่วยสั่งการในกระทรวงสหกรณ์ และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ในเดือนเมษายนของปีเดียวกัน จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่งในการปรับคณะรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2501
ในปี พ.ศ. 2514 ได้ร่วมกับชำนาญ ยุวบูรณ์ ก่อตั้งและเป็นกรรมการอำนวยการพรรคท้องถิ่นก้าวหน้า
แฮร์รี่ พอตเตอร์ (แก้ความกำกวม)
แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นชื่อชุดนวนิยายของ เจ. เค. โรว์ลิง
คำว่า แฮร์รี่ พอตเตอร์ อาจหมายถึงบทความอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับแฟรนไชส์ชุดนี้:
ยุทธศาสตร์กู้ชาติของราชามือใหม่
ยุทธศาสตร์กู้ชาติของราชามือใหม่ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยโดะโจมารุ และวาดภาพประกอบโดยฟุยุยูกิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโซมะ คาสึยะ นักศึกษามนุษยศาสตร์ที่กลายมาเป็นผู้กล้า ซึ่งได้นำความรู้เกี่ยวกับแนวคิดสัจนิยมและแนวคิดมาเกียเวลลีมาประยุกต์ใช้ในการฟื้นฟูอาณาจักร ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยซาโตชิ อูเอดะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์มังงะ Comic Gardo ของสำนักพิมพ์ Overlap ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2565
ตัวละคร
เพศ : ชาย
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
ลักษณะนิสัย : ใจเย็น ค่อนข้างรอบคอบ คิดตามหลักความเป็นจริง มีความรู้ในหลายๆด้าน ทุ่มเทกับสิ่งที่คิดจะทำ มีความเป็นผู้นำ
มานิต อุทธิเสน
มานิต อุทธิเสน เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ 2 สมัย เป็นอดีตประธานกรรมาธิการการปกครอง ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 11 (พ.ศ. 2518 - 2519) และเป็นผู้จัดการ/อาจารย์ใหญ่โรงเรียนมานิตวิทยาคม จังหวัดศรีสะเกษ อดีตประธานสภาจังหวัดศรีสะเกษ 18 สมัย และอดีตนายกเทศมนตรีเมืองศรีสะเกษ 4 สมัย ยศกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. 2501ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น"นายหมวดเอกมานิต อุทธิเสน"
ประวัติ
มานิต อุทธิเสน เป็นชาวศรีสะเกษ สมรสกับนางปทุม อุทธิเสน เขาและภรรยาเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนมานิตวิทยาคม อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ นายมานิต ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2495 และสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคแผ่นดินไทย และเขาเป็น 1 ใน 2 ส.ส.ของพรรคในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว อีกคนคือ สุนีรัตน์ เตลาน หัวหน้าพรรค
ศรีสุดา รัชตะวรรณ
ศรีสุดา จุลละบุษปะ (นามสกุลเดิม: รัชตะวรรณ) (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548) เป็นอดีตหัวหน้างานบันเทิงวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ เจ้าของฉายา มะดันดอง ดุเหว่าเสียงใส ราชินีรำวง ราชินีลีลาศ
มานิต อุทธิเสน
ประวัติ
มานิต เคยเป็นไวยาวัจกรณ์ วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม
ศรีสุดา รัชตะวรรณ
วัยเยาว์
ศรีสุดา รัชตะวรรณ เกิดที่ตำบลพร่อน อำเภอเมือง จังหวัดยะลา เป็นบุตรของหลวงอรรถจารีวรานุวัตร(​บุญมาก รัชตะวรรณ)​ (2444-2494) รับราชการตำแหน่งอัยการจังหวัด และนางบุญทวน (2447-2524) มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 6 คน ได้แก่
มานิต อุทธิเสน
ประวัติ
มานิต อุทธิเสน ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดน เป็น "นายหมวดเอก" เมื่อ พ.ศ. 2501
ศรีสุดา รัชตะวรรณ
วัยเยาว์
บิดามารดามีพื้นเพเป็นชาวมอญ อยู่ที่จังหวัดปทุมธานี คุณพ่ออาศัยอยู่บริเวณวัดสำแล ต้นคลองประปา คุณแม่อาศัยอยู่ใกล้วัดไก่เตี้ย แต่ศรีสุดาเกิดที่ยะลาเพราะบิดารับราชการเป็นอัยการ ย้ายไปอยู่ที่นั่น เริ่มศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่1-2ที่โรงเรียนดัดรุนี จังหวัดฉะเชิงเทรา ชั้นประถมศึกษาปีที่3-4ที่โรงเรียนอาจศึกษา และศึกษาระดับมัธยมศึกษาโรงเรียนจอมสุรางค์อุปถัมภ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แล้วต่อที่โรงเรียนสตรีวัดระฆัง ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ชีวิตนักร้อง
ศรีสุดาชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็กแต่คุณพ่อของศรีสุดาไม่ชอบดนตรี และไม่สนับสนุนให้ลูกๆเอาดีทางด้านนี้เลย ต่างจากคุณปู่ หลวงชำนาญรักษาราษฎร์ ซึ่งรับราชการเป็นนายอำเภอที่รักชอบดนตรี จนถึงมีวงดนตรีไทยเป็นของตนเอง ในวัยเด็กศรีสุดาจะหาเพลงฟังได้ยากมากเนื่องจากบ้านอยู่นอกเมือง โดยส่วนมากจะฟังจากวิทยุกรมโฆษณาการเธอจะนั่งจดเนื้อเพลงจากวิทยุ บางครั้งกินข้าวอยู่ก็ทิ้งจานข้าวมาจดเนื้อเพลง และเมื่อตอนศึกษาอยู่ตนจะเป็นผู้นำเต้นและร้องเพลงยั่วสีอื่นเมื่อคราวแข่งกีฬาสีจนได้รับชัยชนะ
ในปีพ.ศ. 2489-2490 ศรีสุดาได้ย้ายมาอยู่สี่แยกพรานนก โดยตั้งใจมาเรียที่วัดระฆัง แต่ใจรักการร้องเพลงจึงได้ไปสมัครเป็นนักร้องวงดนตรีกรมโฆษณาการหรือวงดนตรีสุนทราภรณ์จากการชักชวนของครูแก้ว อัจฉริยะกุลเมื่อปีพ.ศ. 2491 แต่อัตรานักร้องหญิงเต็ม จึงไปสมัครงานเป็นเสมียนที่กรมไปรษณีย์กลาง และได้พบกับครูพจน์ จารุวณิช เจ้าของคณะละครวิทยุ และวงดนตรีจารุกนก และได้มีโอกาสเล่นละครและร้องเพลงร่วมกับวง ระหว่าง พ.ศ. 2491 - 2495 ผลงานในช่วงนี้ เช่น อาวรณ์รัก พบกันด้วยเพลง ความรักที่ไม่แน่นอน น้ำตาลน้ำตา ครวญถึงคู่ รักอะไรดี เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2495 ช่วงเปลี่ยนจากกรมโฆษณาการเป็นกรมประชาสัมพันธ์ ตำแหน่งนักร้องหญิงของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ว่างลง เนื่องจากมัณฑนา โมรากุล,เพ็ญศรี พุ่มชูศรี และจันทนา โอบายวาทย์ ลาออก ศรีสุดา รัชตะวรรณจึงไปสมัครเป็นนักร้องอีกครั้ง โดยใช้เพลงทดสอบคือ ดอกไม้ใกล้มือ คนึงครวญ และ คลื่นกระทบฝั่ง ในครั้งนั้น มีผู้สอบผ่านเข้าเป็นนักร้องในคราวเดียวกัน 3 คน โดยวรนุช อารีย์สอบได้ที่ 1 ศรีสุดาได้ที่2 และ พูลศรี เจริญพงษ์ได้ที่3
เมื่อมาอยู่วงดนตรีสุนทราภรณ์ได้บันทึกเสียงเพลงกามฤทธิ์เป็นเพลงแรก ตามด้วยเพลงอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งลักษณะพิเศษของศรีสุดา รัชตะวรรณ คือ เป็นผู้มีพรสวรรค์ด้านน้ำเสียงที่เป็นอมตะเป็นสัญลักษณ์ของความสดชื่นในด้านเสียงเพลง เพราะเมื่อใดก็ตามถ้ามีงานหรือมีการแสดงหรือขับร้องเพลงในแนวของเพลงที่ให้ความสนุกสนานสดชื่นหรือเพลงปลุกใจชื่อของศรีสุดา รัชตะวรรณ จะโดดเด่นขึ้นมาทันทีอีกทั้งยังสะกดท่านผู้ฟังและผู้ชมให้สนุกสนานไปด้วยจากท่วงทำนองของเพลงในจังหวะร่าเริง ที่ใช้นำมาขับร้องประกอบการเต้นรำในจังหวะต่างๆ แม้กระทั่งในวันประเพณีสำคัญ เช่น ปีใหม่ สงกรานต์ ลอยกระทง เป็นต้น
ศรีสุดาโด่งดังเป็นอย่างมากเมื่อได้ขับร้องเพลงสนุกๆคู่กับคู่ขวัญ คือเลิศ ประสมทรัพย์ โดยทั้งคู่มีผลงานร้องร่วมกันทั้งเพลงคู่ เพลงรำวง เพลงตลุง จนมีคนคิดว่าทั้งสองเป็นคู่ชีวิตกัน ศรีสุดานับได้ว่าเป็นนักร้องแม่เหล็กของวงดนตรีสุนทราภรณ์อีกหนึ่งคน ซึ่งหากจะบอกว่า"ใครฟังเพลงสุนทราภรณ์แต่ไม่รู้จักศรีสุดาเป็นไปไม่ได้"ก็เห็นจะจริง
ชีวิตคู่
ที่วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ได้พบรักกับ วินัย จุลละบุษปะนักร้องรุ่นพี่ และใช้ชีวิตคู่กันมาตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2499 โดยไม่มีบุตร (ทั้งคู่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันเมื่อ พ.ศ. 2533)
เกษียณอายุราชการ
ศรีสุดา รัชตะวรรณ รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์เป็นเวลา 39 ปี ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้างานบันเทิง คนที่ 5 ต่อจาก เอื้อ สุนทรสนาน, ระวี พงษ์ประภาส, วินัย จุลละบุษปะ และใหญ่ นภายน นับว่าเป็นหัวหน้างานบันเทิงหญิงคนแรก จนกระทั่งเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2534
ลิต้าย
ลิต้าย หรือ ลฺหวี่ไต้ (呂岱; ค.ศ. 161 — 21 ตุลาคม ค.ศ. 256) ชื่อรอง ติงกง (定公) ขุนพลแห่งง่อก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก ของจีนเขาเริ่มต้นรับราชการในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ภายใต้ขุนศึกซุนกวน ซึ่งภายหลังเป็นปฐมจักรพรรดิแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊ก เขาเสียชีวิตตอนอายุ 95 ปี และถือเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในสมัยสามก๊กที่มีชีวิตนานที่สุด
ศรีสุดา รัชตะวรรณ
ผลงานด้านการแสดง
พากย์เสียงละครวิทยุของคณะจารุกนก และคณะอื่นๆ จากนั้นก็แสดงเป็นตัวประกอบละครเวทีตัวประกอบละครและตัวนำที่ช่อง 4 บางขุนพรหมหลายเรื่อง อาทิ ไซซี นุสรา เรือมนุษย์ ขุนศึก เป็นต้น และเคยแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง พล นิกร กิมหงวนปีพ.ศ. 2502 รับเชิญแสดงภาพยนตร์เรื่องอกธรณี พ.ศ. 2511 ผลงานการแสดงในช่วงหลังๆ เช่น ละครเรื่องมายา พ.ศ. 2524 ได้รับบทเป็น ศุภลักษณ์ น้องสาวของอินทนิน เรื่องพรหมไม่ได้ลิขิตพ.ศ. 2525 เรื่องอีสา พ.ศ. 2525 เป็นต้น
ลิต้าย
ประวัติ
ลิต้ายเกิดเมื่อ ค.ศ. 161 ที่ อำเภอไห่หลิง เขตกฺวังหลิง (ปัจจุบันคือ ไท่โจว, มณฑลเจียงซู) เขาเริ่มต้นรับราชการเป็นขุนนางชั้นผู้น้อยในท้องถิ่นนั้นก่อนจะหนีลงใต้มายัง ภูมิภาคกังตั๋ง เพื่อหนีความวุ่นวายในเขตที่ราบภาคกลางของจีนใน คริสต์ทศวรรษ 190 เขาเดินทางมารับราชการภายใต้ขุนศึก ซุนกวน ซึ่งปกครองพรมแดนในภูมิภาคกังตั๋งในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ศรีสุดา รัชตะวรรณ
อาการเจ็บป่วย และบั้นปลายชีวิต
ต่อมาพี่น้องของศรีสุดานำมารักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มีอาการดีขึ้นทานอาหารได้พูดได้พยุงเดินได้ แต่ไม่สามารถลืมตาเองได้ สามารถมองเห็นได้ชัดเมื่อเปิดหนังตาข้างหนึ่งแล้วปิดข้างหนึ่งไว้
ต่อมาก็มาพักรักษาตัวที่บ้านพูดได้ไม่กี่คำ ลืมตาไม่ได้ ทำตามคำสั่งพอได้ นอนอยู่กับเตียงให้อาหารทางสายยาง อุจจาระปัสสาวะโดยใช้ผ้าอ้อม ไม่สามารถรักษาให้หายเป็นปกติเช่นคนธรรมดาได้ อีกทั้งไม่สามารถประกอบกิจการงานใด ๆ ด้วยตนเองได้ โดยได้เข้ารับการรักษาตัวครั้งสุดท้ายที่วชิรพยาบาล จนถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2548 สิริอายุ 75 ปี
ขณะที่ศรีสุดา รัชตะวรรณ เจ็บป่วยอยู่นั้น นางสุมล ฤชุพันธุ์ นาวาโท รัชต รัชตะวรรณ ผู้ซึ่งเป็นน้องสาวและน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวของศรีสุดา รัชตะวรรณ และนางประไพ รัชตะวรรณ ผู้เป็นพี่สะใภ้ ได้ยื่นคำร้องต่อศาลขอให้ศาลมีคำสั่งให้ศรีสุดา รัชตะวรรณ เป็นคนเหมือนไร้ความสามารถ ศาลได้ไต่สวนพยานหลักฐานของบรรดาน้องชายน้องสาวและพี่สะใภ้แล้ว มีคำสั่งให้ศรีสุดา รัชตะวรรณ เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถและให้อยู่ในความพิทักษ์ของน้องสาวน้องชายและพี่สะใภ้ดังกล่าว เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543
บทเพลงขับร้องเดี่ยว
พบกันด้วยเพลง ,กบใต้กอบัว ,แมวกะหนู ,กิเลสคน ,กีฬาหัวใจ ,ช้าช้า ,ทะเลรัก ,เงิน ,เพลงอภินันท์ ,เมื่อมาอย่ากลัว ,รักเอ๋ยรัก ,สวรรค์สวิง ,อารมณ์หวัง ,ยิ้ม ,ช่างร้ายนัก ,รักฉันสักคน ,รักจริงไหม ,สวรรค์อุรา ,งานเงิน ,เปล่า ,ช้ำช้ำช้ำ ,ชายไร้เชิง ,อย่ามัวมอง ,อาวรณ์รัก ,เริงเพลงสวิง ,บาปบุญมีจริง เป็นต้น
ขับร้องนำหมู่
สุขกันเถอะเรา,ชื่นชีวิต (นำหมู่ร่วมกับวินัย จุลละบุษปะ) ,เพลงฟ้า ,โลกอลวน ,ชะชะช่าพาเพลิน ,ชะชะช่ากล่อมใจ,เพลงพาสุข,กามฤทธิ์,นี่แหละสวรรค์ ,จะเป็นอย่างไรถ้าหญิงชายไม่รักกัน(นำหมู่ร่วมกับวรนุช อารีย์) ,ศรรัก ,ป่วยการรัก ,เพลงเนรมิตร ,ภัยพ่ายน้ำใจไทย ,เพลงพาชื่น(นำหมู่คู่วรนุช อารีย์) ,คนอลเวง เป็นต้น
รำวง/ตลุง
รำวงสาวบ้านแต้,รำวงหนุ่มบ้านแต้,รำวงปูจ๋า,รำวงลีลารัก,รำวงหมองู,เริงตลุง,ตลุงจำลา,ตลุงถ้ารักจริง,ตลุงแมลงแฝงดอกไม้,รำวงดาวพระศุกร์,ระบำบ้านนา,ยายกะตา,รับขวัญปีใหม่,ตลุงมอญซ่อนผ้า,เริงสงกรานต์,ตลุงดับเพลิงรัก,ตลุงขำจริง,รำวงสงกรานต์หวานใจ,ตลุงสุขสงกรานต์,รำวงฝนตกฟ้าร้อง,รำวงฝนมาทุยหาย,รำวงมาลัยรจนา,รำวงชมสวรรค์,เฮฮาวาตูซี่,สวรรค์สลูปี้,ขวัญข้าว เป็นต้น
ผลงานนำมาบันทึกเสียงใหม่
บ้านเรือนเคียงกัน(ต้นฉบับสุปาณี พุกสมบุญ,มองอะไร(ต้นฉบับสุปาณี พุกสมบุญ,หนูเล็ก(ต้นฉบับจันทนา โอบายวาทย์,รื่นเริงใจ(ต้นฉบับมัณฑนา โมรากุล),ปากกับใจ(ต้นฉบับสุปาณี พุกสมบุญ เป็นต้น
โรส เดวิท บูเคเตอร์
โรส เดวิท บูเคเตอร์ (Rose DeWitt Bukater) เป็นตัวละครสมมุติในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิค" ตามบทภาพยนตร์ที่มี โรสเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2438 ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพ็นซิลวาเนีย ในสังคมชั้นสูง เธอได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี และต่อมาเมื่อเธออายุได้ 17 ปี เธอและครอบครัวได้ตีตั๋วเรือไททานิกชั้นหนึ่ง โดยสารกลับไปอเมริกา ในเรือลำนี้เธอได้รู้จักกับ แจ๊ค ดอว์สัน จากการที่แจ๊คได้มาช่วยเหลือและให้กำลังใจขณะที่โรสกำลังจะฆ่าตัวตาย ทั้งคู่สนิทสนมกันขึ้นเรื่อยๆ และโรสได้รู้ว่าแจ๊คเป็นบุรุษสุดวิเศษ และทั้งคู่ก็เกิดความรักกัน และรักกันถึงขั้นมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง
23 นาฬิกา 40 นาที วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2455 ไททานิก ชนกับภูเขาน้ำแข็ง และกำลังจม แจ๊คและโรสได้ร่วมกันต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดจากน้ำทะเลเย็นเฉียบที่ไหลเข้ามา และศัตรูที่คอยริษยาทั้งคู่อยู่
2 นาฬิกา 20 นาที วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455 เรือจมมิดลำ แจ๊คได้ช่วยเหลือให้โรสรอดจนถึงเวลาที่เรือบดเข้ามาช่วยเหลือ แต่แจ๊คต้องเสียชีวิตเสียเอง
โรสเศร้าเสียใจมาก เมื่อเข้าฝั่งโดยปลอดภัย โรสได้เปลี่ยนนามสกุลของเธอว่า โรส ดอว์สัน เธอแต่งงาน มีลูก มีความสุข แต่เธอก็ไม่เคยลืมแจ๊ค
ปัจจุบันเธอได้เสียชีวิตแล้ว ไม่ทราบว่าเธอเสียเมื่อไร อายุเท่าไร แต่เธอได้เล่าเรื่องของเธอกับแจ๊คได้โดยละเอียดในขณะที่เธออายุ 101 ปี
ตามหลักฐานบทภาพยนตร์อาจจะสันนิษฐานว่า โรสมีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในสมัยรัตนโกสินทร์
Titanic (1997 film)
พระพนัสบดี ศรีทวารวดี
พระพนัสบดี ศรีทวารวดี เป็นพระพุทธรูป ที่ประดิษฐานอยู่ที่วัดพรหมทินใต้ ตำบลหลุมข้าว อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
ประวัติ
ขุดพบบริเวณที่มีการก่อสร้างศาลาการเปรียญในปีพ.ศ. 2535 แกะสลักจากหิน สีดำ สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี มีอายุประมาณ 1200-1300 ปี ประดิษฐานที่วัดพรหมทินใต้  วันที่ 17 มิถุนายน 2535 ทางวัดได้ติดต่อองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี  ซึ่งขอเครื่องจักรกลมาขุดบ่อวัด และได้พบหินที่มีลักษณะแปลกประหลาดในวันที่ 17 มิถุนายน 2535 ทางวัดได้ทำการติดต่อกับหัวหน้ากรมศิลปากร จังหวัดลพบุรี และได้ทำการตรวจสอบดูแล้วพบว่า สิ่งที่ขุดพบนั้นมือชื่อเรียกว่า "พระพนัสบดี" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ อายุประมาณ 1200-1300 ปี เป็นศิลปะที่มีลักษณะใกล้เคียงกับศิลปะมอญ ในภาคกลาง  ระหว่าง พ.ศ. 1000-1150 ปี เป็นพระพุทธรูป ที่แปลกกว่าพระพุทธรูปองค์อื่นๆ ที่มีอยู่ในขณะนี้ เพราะแกะสลักจากหินสีดำเนื้อละเอียดฝีมือประณีต ประทับยืนบนหลังสัตว์ ประหลาดที่ไม่มีในโลก เพราะเป็นสัตว์ที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของพุทธศนิกชน ที่มีความเชี่ยวชาญทางด้านพุทธศาสตร์พรหมศาสตร์และปฏิมากรรมศาสตร์โดยแท้
การค้นพบ
ก่อนที่ทางวัดจะขุดค้นพบพระพุทธรูป องค์นี้นั้นมีชาวบ้านคนหนึ่งเป็นชาย ชื่อว่านายทอง โพธะนัน ได้ฝันเกี่ยวกับพระพุทธรูปองค์นี้และรุ่งเช้าได้นำ วัวมาเลี้ยงที่วัด และได้ขุดบริเวณที่ตนฝันถึงแต่ก็ไม่พบสิ่งใด และที่น่าแปลกใจว่ายิ่งขุดเมื่อใดยิ่งรู้สึกง่วงนอนรู้สึกไม่อยากขุดต่อ พระพุทธรูปรูปนี้นั้นขุดพบบริเวณศาลาการเปรียญหลังใหม่ของวัดพรหมทินใต้
รูปร่างและลักษณะเฉพาะองค์
ลักษณะของพระพุทธรูปองค์นี้นั้นนับว่าแตกต่างจากพระพุทธรูปองค์อื่นๆที่เราเคยเห็นมารูปร่างลักษณะเป็นพุทธศิลป์ประยุกต์ที่ประยุกต์ฝีมือมาจากการแกะสลักหิน มาจากอินเดีย ตามแบบศิลปะสมัยราชวงศ์ปาละ (พุทธศตวรรษที่ 10-15) องค์ประทับยืนจีวรห่อคลุม ดวงพระพักตร์ละม้านใบหน้าของชนพื้นเมืองในสมัยนั้น ซึ่งคนทวารวดี มีรูปร่างไม่สูงใหญ่กว่าคนปัจจุบัน ไม่อ้วน ไม่ผอม ดวงหน้ามีทั้งกลมและสี่เหลี่ยม ริมฝีปากหนา ปลายคิ้วจรดเข้าหากันที่สันจมูก บางคนผมหยิก ทั้งชายและหญิง มีทรงผมแปลก พระเกศหมุ่นพระกรรณยาจรดพระพาหาพระหัตถ์ทั้งสองข้างยกตั้งฉากกับพระวรกายจีบพระ องคุลี เหนือพระถันทั้งสองเป็นกริยิแสดงธรรม ความสูงจากพระบาทถึงพระเกศ 21 ซ.ม.
พาหนะที่ทรงประทับ
สัตว์ประหลาดนั้นรูปร่างคล้ายนก ดวงตากลมโปน โต แก้มเป็นกระพุ้ง จะงอยปากใหญ่ งุ้มแข็งแรง ปากจะงอยมีรูทะลุคล้ายกับจะแขวนกระดิ่งได้ มีเขาทั้งคู่บิดเป็นเกลียว งอเข้าหากันคล้ายเขาโค ตั้งอยู่เหนือตา ที่โคนเขามีหูสองหู อย่างหูโค มีปีสองข้างขนาดใหญ่ ขาทั้งสองข้างพับแนบทรวงอก อกเชิดขึ้นอย่างขาของครุฑ ที่กำลังเหินลม ซึ่งเรียกว่าเป็นปางเสด็จลงมาจากดาวดึงส์ หลังจากทรงเทศโปรดพระพุทธมารดาที่ดุสิตาลัย ด้านหลังองค์พระมีประภามณฑล(ลายเปลวเพลิง)เป็นรูปกลมรีอย่างรูปไข่ รอบๆประภามณฑลมีรวดรายงดงามมาก ความสูงจากพื้นล่างสุดถึงประภามณฑล 20 ซ.ม. ความกว้างของปีกทั้งสองข้างคือ 24 ซ.ม. หลังองค์พระและประภามณฑลส่วนที่ตรงกับตัวนกมีเดือยรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวด้านละ 4 ซ.ม. จวนจะสุดปลายมีรูเจาะทะลุไว้ใส่สลัก เมื่อประดิษฐานองค์พระจะได้ใส่สลักที่เดือยให้แน่น ไม่หลุดออกได้
วัตถุประสงค์ของการสร้าง
ลักษณะทั้งองค์เช่นนี้ จึงสันนิษฐานได้ว่าเป็นพระพุทธรูปที่จงใจสร้างขึ้นเอาไว้เพื่อประดิษฐานบนที่สูง เช่น โบสถ์ วิหาร หรือหอคอย ประตูเมือง จึงน่าเชื่อได้ว่า มิใช่พระพุทธรูปประธานของสถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา  เพราะพระพุทธรูปองค์ประธานของวัดในเมืองโบราณนี้ ไม่ว่าจะเป็นชื่อหรือเมืองอินทรปรัตภ์อะไรก็ตาม เท่าที่ได้พบโบราณวัตถุจะเป็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่เป็นปางนาคปรกแทบทั้งสิ้น มีทั้งสลักด้วยหินทรายสีเขียวและปูนปั้น(ยิ่งถ้าได้ศึกษาเกี่ยวปฐมเหตุเกี่ยวกับการเกิดของเมืองอินทรปรัตภ์ ซึ่งมีประวัติเกี่ยวข้องกับพญานาค ก็ยิ่งน่าเชื่อว่าพระสำคัญของเมืองนี้น่าจะเป็นพระปางนาคปรกมากกว่า)
ประเพณีและการประกอบพิธีที่สำคัญ
พระพนัสบดีองค์นี้มีชื่อเรียกเต็มว่า "พระพนัสบดี ศรีทวารวดี " ซึ่งในแต่ละปีจะมีการสรงน้ำพระพนัสบดีฯ เป็นประจำทุกปีในช่วงเทศกาลวันสงกรานต์ และในปัจจุบันพระพุทธรูปองค์นี้ทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี และมีการสร้างวิหารเพื่อประดิษฐานพระพนับดีฯไว้เพื่อเป็นที่เคารพ สักการะของพุทธศาสนิกชนต่อไป
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2089 สายมวกเหล็ก–ลำนารายณ์ เป็นถนนสายหนึ่งของจังหวัดสระบุรี และจังหวัดลพบุรี มีระยะทางทั้งหมด 70.420 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวง) เส้นทางเริ่มจากถนนมิตรภาพ กิโลเมตรที่ 35 อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี ในช่วงที่ผ่านเทศบาลตำบลมวกเหล็กมีชื่อว่า ถนนเทศบาล 1 เริ่มต้นทางหลวงแผ่นดินบริเวณหน้าที่ว่าการอำเภอมวกเหล็ก (กิโลเมตรที่ 0+180) ผ่านอำเภอวังม่วง จังหวัดสระบุรี อำเภอพัฒนานิคม อำเภอท่าหลวง จังหวัดลพบุรี ข้ามแม่น้ำป่าสัก สิ้นสุดทางหลวงแผ่นดินบริเวณหน้าสถานีบริการน้ำมัน PTT Station ท่ามะนาว (กิโลเมตรที่ 70+600) แต่ถนนยังคงต่อไปจนสิ้นสุดเส้นทางที่ถนนสุรนารายณ์ กิโลเมตรที่ 73 (สี่แยกลำนารายณ์) อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ตรงข้ามกับถนนคชเสนีย์ โดยถนนในช่วงสะพานข้ามแม่น้ำป่าสักถึงสี่แยกลำนารายณ์มีชื่อว่า ถนนท่ามะนาว
โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 2 (ภาพยนตร์)
โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 2 (Sonic the Hedgehog 2) เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย Jeff Fowler และเขียนบทโดย Pat Casey, Josh Miller และ John Whittington ซึ่งมีฐานจากแฟรนไชส์วิดีโอเกมที่เผยแพร่โดยเซกา และเป็นภาคต่อของโซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก (ค.ศ. 2020) รวมถึงเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ในจักรวาลภาพยนตร์โซนิค (Sonic Cinematic Universe)
หลังประสบความสำเร็จกับภาพยนตร์แรก ทำให้ทางพาราเมาต์พิกเจอส์ประกาศทำภาคต่อในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โดยใช้เวลาถ่ายทำที่แวนคูเวอร์และฮาวายในเดือนมีนาคมถึงมิถุนายน ค.ศ. 2021 โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 2 ฉายในสหรัฐวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2022 และฉายในประเทศไทยวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2022 โดยได้รับเสียงวิจารณ์แบบผสม นักวิจารณ์ชื่นชมทีมนักแสดง การแสดง ฉากแอ็คชั่นและมุกตลก ที่ยกระดับปรับปรุงให้ดีขึ้นจากภาคแรก ในขณะที่บางส่วนวิจารณ์ถึงบทภาพยนตร์ จังหวะการเล่าเรื่อง และความยาวของภาพยนตร์
ภาพยนตร์ทำรายได้เปิดตัว 3 วันแรกในอเมริกา 72.1 ล้านเหรียญ ทำลายสถิติภาคก่อน 58 ล้านเหรียญ เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากเกมที่รายได้เปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับหนึ่งตลอดกาลของอเมริกา และเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากเกมที่ทำรายได้สูงสุดในอเมริกาเหนือเป็นอันดับหนึ่ง
โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 2 ทำเงิน 405 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้าง 90–110 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สิบในปี ค.ศ. 2022 และเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากเกมที่ทำได้รายได้สูงสุดตลอดกาลเป็นอันดับที่สี่ ภาพยนตร์ทำรายได้รวมในประเทศไทย 15.1 ล้านบาท
ภาพยนตร์ภาคต่อ โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 3 ได้รับการประกาศผ่านทวิตเตอร์ของภาพยนตร์ ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2022 มีกำหนดฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 โดยจะเป็นภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์โซนิค (Sonic Cinematic Universe) อันดับที่ 3 แต่เป็นอันดับที่ 4 เมื่อร่วมกับซีรีส์ภาคแยกที่นำแสดงโดย นัคเคิลส์ จะออกฉาย บนพาราเมาต์+ บริการสตรีมมิ่งทางออนไลน์ของพาราเมาต์ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2023
เรื่องย่อ
ประมาณแปดเดือน หลังจากเหตุการณ์ที่โซนิคกลายเป็นฮีโร่ในกรีนฮิลล์ เมืองเล็ก ๆ ในรัฐมอนทานา โซนิคใช้ชีวิตในกรีนฮิลล์พยายามจะช่วยเหลือผู้คนในฐานะฮีโร่ผู้ผดุงความยุติธรรมโดยการช่วยคดีโจรปล้นธนาคารในซีแอตเทิล แต่ก็แทบจะไม่สำเร็จ ทอม วาชอวสกี เพื่อนและผู้ปกครองรับรู้เรื่องนี้ ให้คำแนะนำให้เขารับผิดชอบตัวเอง อดทนและรอเวลาที่จะใช้พลังเมื่อตอนที่สำคัญ ก่อนจะปล่อยโซนิคอยู่ที่บ้านคนเดียว เมื่อเขาต้องออกเดินทางไปที่ฮาวายกับภรรยา แมดดี้ เพื่อเข้าร่วมงานแต่งงานของเรเชล พี่สาวที่ไม่ชอบหน้าทอมที่ตัดสินใจละทิ้งความบาดหมางและเริ่มต้นใหม่กับเขา โซนิคใช้โอกาสนี้ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงในช่วงสองวันกับออสซี่ เพื่อนซี้สุนัขของทอม แต่ไม่นานก็ถูกขัดจังหวะเมื่อโรบอทนิก ได้ใช้ขนของโซนิคเรียกให้นักล่าจากดาวอื่นแกะรอยมาพบ แต่โดนเล่นงานโดยความฉลาดของเขาในการสร้างกับดัก ก่อนที่ นัคเคิลส์ อีคิดน่ามาพาเขาออกมาจากดาวเห็ดได้อย่างสำเร็จและวางแผนปั่นหัวให้ทั้งคู่ต่อสู้กัน เพราะนัคเคิลส์ต้องการจะรู้ว่าพลังอันสุดยอดอยู่ที่ไหน
โซนิคไม่เข้าใจในสิ่งที่นัคเคิลส์พูดถึง จึงโดนเล่นงานอย่างหนัก กระทั่งเทลส์ จิ้งจอกสองหางที่สามารถบินได้เหมือนเฮลิคอปเตอร์แกะรอยจากเครื่องส่งสัญญาณจนมาถึงโลก เข้ามาช่วยเหลือพาหลบหนีไปหาเวด เพื่อนของทอม และได้รับรู้ความจริงจากแผนที่ที่แม่เล็บยาวทิ้งข้อความลับไว้ถึง เพชรมรกต หรือ มาสเตอร์เอเมอรัล มรกตทรงคุณค่าในตำนานที่โซนิคเคยเชื่อมาตลอดว่าเป็นแค่นิทานก่อนนอน ให้ก่อนจะเสียชีวิต เทลส์เปิดเผยว่าเขาติดตามโซนิคมาตลอดนับตั้งแต่ การระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำให้ไฟดับทั้งแถบภูมิภาคทางตะวันออกเฉียงเหนือ ได้เปิดเผยการมีตัวตนของโซนิค แต่ด้วยความกล้าในการใช้พลังนั้นปกป้องผู้คนในกรีนฮิลล์ จุดประกายให้เขามุ่งมั่นออกเดินทางออกจากหมู่บ้านในดาวอันห่างไกลเพื่อเตือนโซนิคถึงภัยที่กำลังจะมาถึงหากยังหามรกตไม่เจอ โซนิคที่รู้ว่ามรกตอยู่บนหุบเขาในไซบีเรียจากข้อความลับได้ขอร้องให้เทลส์เดินทางไปด้วยกัน ในขณะที่เวดตัดสินใจอยู่ที่เมืองสืบหาเบาะแส โรบอทนิกได้พบกับสโตนที่เปิดร้านกาแฟแต่ฉากหลังคือฐานทัพลับและส่งสัญญาณและให้อุปกรณ์ทั้งหมดกลับคืนโรบอทนิกส์ในขณะที่ทอมกับแมดดี้ได้พบเจอกับ แรนดัล คู่หมั้นของเรเชลที่สมบูรณ์แบบกว่าทอมไปหมดทุกด้านอย่างน่าสงสัย และได้พบกับโจโจ้ ลูกสาวของเรเชล ที่มาขอคำแนะนำเรื่องแหวนและทอมก็ได้ให้คำแนะนำเธอ
โซนิคและเทลส์เดินทางมาถึงไซบีเรียและได้เรียนรู้ว่าเทลส์นั้นมีปมปัญหาไม่กล้ายืนหยัดด้วยตัวเองเพราะในหมู่บ้านของเขา ชาวบ้านพากันรุมรังแกเพราะการมีสองหางไม่เป็นที่ยอมรับ โซนิคมอบความกล้าให้เทลส์ ทั้งคู่เริ่มผูกพันกัน ก่อนที่โซนิคจะตัดสินใจตกลงเป็นเพื่อนเทลส์และพากันเดินทางเพื่อทำภารกิจสำคัญให้สำเร็จจนเดินทางมาถึงที่ที่แม่เล็บยาวกล่าวไว้ โซนิคไขปริศนาจนได้รับรู้ความจริงจากเทลส์ว่า แม่เล็บยาวคือหนึ่งในผู้พิทักษ์พลังแห่งหายนะที่สามารถทำลายอารยธรรมได้ เธอทำสงครามกับอีคิดน่าผู้ลุ่มหลงในพลังหลังสามารถสร้างมาสเตอร์เอเมอรัลจาก มรกตหายนะ หรือ คาออสเอเมอรัล อัญมณีทั้งเจ็ด ที่สามารถเอาชนะศึกต่าง ๆ ทั่วจักรวาล ก่อนส่งต่อหน้าที่ผู้พิทักษ์ให้กับโซนิค และมอบเข็มทิศนำทางให้ แต่แล้วทั้งคู่ก็โดนโจมตีโดยนัคเคิลส์และโรบอทนิกที่สะกดรอยตามมาจนสูญเสียแหวนไปทั้งหมด ก่อนที่นัคเคิลส์จะพูดความจริงว่าเขาสูญเสียทุกอย่างตั้งแต่เด็ก หลังจากที่พ่อและชาวเผ่าอีคิดน่าที่ออกตามล่าโซนิคแล้วโดนแม่เล็บยาวใช้พลังเฮือกสุดท้ายกวาดล้างจนเหลือรอดแค่เขา โซนิคกำลังจะกล่อมให้นัคเคิลส์กลับใจ แต่เทลส์กลับคิดว่านัคเคิลส์จะโจมตี ทั้งคู่สู้กัน นัคเคิลส์คิดว่าโซนิคหลอกลวง ก่อนที่โรบอทนิกจะทำร้ายเทลส์จนหมดสติ และช่วงชิงเข็มทิศนำทางและหนีไปพร้อมกับนัคเคิลส์ก่อนหิมะจะไล่ถล่มทั้งคู่
โซนิคโทรหาทอมที่กำลังเข้าร่วมงานพิธีให้ใช้แหวน เปิดประตูให้ไปโผล่ที่ฮาวาย ทอมเผลอสลับแหวนกับแหวนแต่งงานของเรเชลตอนให้คำแนะนำโจโจ้ ก่อนจะเข้าไปขัดจังหวะกลางพิธีและชิงแหวนจากแรนดัลมาเปิดประตู หิมะถล่มพร้อมกับโซนิคและเทลส์ ทอมและแมดดี้ตกใจรีบถามโซนิค โซนิคบอกความจริงว่าโรบอทนิกกลับมา แต่ไม่ทันจะทำอะไรก็โดนยิงปืนช็อตไฟฟ้าใส่ ก่อนจะเปิดเผยว่าแท้จริงแล้วงานแต่งงานเป็นเพียงการจัดฉากขององค์กร G.U.N. องค์กรที่ก่อตั้งใหม่หลังเหตุการณ์ในซานฟรานซิสโกโดย ผู้บัญชาการวอลเตอส์ ซึ่งเกือบทุกคนในงานคือคนขององค์กร รวมถึงแรนดัล เจ้าหน้าที่องค์กรด้วย เขาได้จับตัวทอม โซนิค และ เทลส์ ไปขังไว้ในโรงแรมเพื่อรอการขนย้าย แมดดี้กับเรเชลร่วมมือกันตามไปช่วยทั้งสาม โดยใช้สิ่งประดิษฐ์ของเทลส์ที่โจโจ้เก็บมาได้สำเร็จ แรนดัลที่ตกหลุมรักเรเชลและรู้สึกผิดกับสิ่งที่องค์กรทำและได้ปกป้องเธอ และทั้งคู่กลับใจคืนดีเป็นสามีภรรยากัน นัคเคิลส์และโรบอทนิกส์ใช้เข็มทิศที่ชิงมาจากโซนิค เปิดเผยตำแหน่งของวิหารกลางมหาสมุทรและฝ่าฟันกับดักและเขาวงกตไปจนถึงใจกลางของวิหารที่มีมาสเตอร์เอเมอรัลอยู่ โซนิคและทุกคนได้เห็น โซนิครู้สึกผิดที่ตัวเองใช้ความเป็นฮีโร่ดึงทุกคนให้ตกอยู่ในอันตราย เทลส์ได้สติ รีบเตือนทอมกับแมดดี้ว่าให้รีบหาทางช่วยโซนิคที่ขอไปตัวเดียว ทอมกับแมดดี้ขอให้ผู้บัญชาการวอลเตอส์พาพวกเขากลับยังไปที่กรีนฮิลล์
โซนิควิ่งฝ่ามหาสมุทรเพื่อไปยังวิหารและเผชิญหน้ากับนัคเคิลส์อีกครั้ง การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่โรบอทนิกส์ใช้โอกาสชุลมุนหักหลังนัคเคิลส์ช่วงชิงมรกตหนีไปทิ้งให้นัคเคิลส์กับโซนิคจมน้ำ แต่ทั้งคู่ช่วยเหลือกันจนรอดมาได้และปรับความเข้าใจกันหลังได้เรียนรู้ว่าทั้งคู่ล้วนสูญเสียครอบครัวที่เคยมี และเดินทางกลับไปกรีนฮิลล์ด้วยความช่วยเหลือของเทลส์ที่ใช้เครื่องบินมารับทั้งคู่ โรบอทนิกใช้พลังวาร์ปกลับมาที่กรีนฮิลล์ จับตัวเวดที่กำลังสอบสวนสโตน หลังบังเอิญจับได้คาหนังคาเขาว่ากำลังวางแผนการร้าย ก่อนจะใช้พลังที่มีดูดยานพาหนะขององค์กร G.U.N. และพาสโตนขึ้นควบคุม กลายเป็นหุ่นขนาดยักษ์ที่ทรงพลัง ในขณะที่เวดได้รับการช่วยเหลือและหลบหนีออกไปได้สำเร็จ โรบอทนิกและสโตนใช้หุ่นยักษ์และหุ่นยนต์ของตัวเองออกไล่โจมตีผู้คนในเมือง โซนิค เทลส์ นัคเคิลส์ เดินทางมาถึงและร่วมมือกันเพื่อหยุดยั้ง โดยหลอกล่อให้ไปที่หุบเขาหลังเมือง พร้อมทั้งเล่นงานจนสโตนโดนระเบิดหมดสติ โรบอทนิกโมโหเลือดขึ้นหน้าไล่ล่าโซนิคอย่างไม่ลดละ ทอมกับแมดดี้รีบสั่งให้ทุกคนอพยพออกจากเมือง ก่อนที่จะใช้รถบรรทุกขับตามทั้งหมดไป
โซนิคโดนเล่นงานจนสะบักสะบอม แต่นัคเคิลส์และเทลส์สามารถบุกเข้าไปแยกโรบอทนิกออกจาก มาสเตอร์เอเมอรัล ได้สำเร็จ มรกตตกลงต่อหน้าโซนิค แต่หุ่นยักษ์ได้ย่ำเท้าไล่ล่าโซนิค แต่ทอมได้ขับรถพาแมดดี้โฉบพาตัวโซนิคกับ มาสเตอร์เอเมอรัล ออกมาได้สำเร็จ แต่ก็ได้ไม่นานทั้งหมดโดนเล่นงานจนมุมเตรียมบดขยี้ทั้งสาม โซนิคพยายามเรียกพลังจากมรกตแต่แตกสลายกลายเป็นคาออสเอเมอรัล โซนิคที่สิ้นหวังขอร้องให้ทอมกับแมดดี้หนีไป แต่ทั้งคู่ตัดสินใจใช้เวลาช่วงสุดท้ายอยู่กับโซนิคในฐานะครอบครัวและยอมรับชะตากรรม เหมือนราวปาฏิหารย์ มรกตหายนะทั้งเจ็ดได้เปลี่ยนโซนิคให้มีพลังไร้ขีดจำกัด ปกป้องทอมและแมดดี้ และเอาชนะโรบอทนิกโดยทำลายหุ่นยักษ์ไปพร้อมกับร่างที่ร่วงลงสู่พื้น โซนิคกลับสู่ร่างปกติ และคืนมรกตให้กับนัคเคิลส์ซ่อมแซม เมื่อสิ้นเผ่าพันธ์นกฮูกและเผ่าพันธ์อีคิดน่า โซนิค เทลส์ และ นัคเคิลส์ ตัดสินใจก่อตั้งภาคีเพื่อปกป้องมรกตจากผู้ไม่หวังดี และตั้งถิ่นฐานกันที่บ้านวาชอวสกีในฐานะครอบครัวอย่างอบอุ่น ในขณะที่โซนิคกับทอมเปลี่ยนจากความเป็นเพื่อนกลายเป็นพ่อลูกตั้งแต่นั้น
หลังเหตุการณ์หุ่นยักษ์ถล่มกรีนฮิลล์ได้ไม่นาน องค์กร G.U.N. ได้รับแจ้งว่าไม่พบร่างของโรบอทนิกจากเศษซากที่หลงเหลือของหุ่นยักษ์หรือในบริเวณใกล้เคียงจากการเก็บกู้ แม้จะปักใจเชื่อว่าเขาคงเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม แต่ ผู้บัญชาการวอลเตอส์ กลับได้รับข้อมูลสำคัญจาก เจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูล พร้อม ๆ กับสโตนที่สามารถหนีออกมาจากหุ่นได้ทันและปลอมตัวแทรกซึมในองค์กรแอบฟังทั้งคู่ได้รับรู้ ว่ามีโปรเจกต์ลับสุดยอดของรัฐบาลถูกเก็บซ่อนมากว่า 50 ปี ชื่อ "โครงการชาโดว์" ในขณะเดียวกัน แคปซูลค่อย ๆ ถูกเปิดเผยมาจากแล็บลับพร้อมกับสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายเม่นแต่กลับมีสีดำ-แดง ก่อนแคปซูลจะเปิดออก สิ่งมีชีวิตได้ลืมตาขึ้นพร้อมพลังไฟฟ้าที่เป็นสีส้มแดงคล้ายกับของโซนิค แต่น่าสะพรึงกลัวกว่า "ชาโดว์ เดอะ เฮดจ์ฮ็อก"
อนาคต
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ทางเซกาและพาราเมาต์ยืนยันว่ากำลังสร้างภาพยนตร์ลำดับที่ 3 ในจักรวาลภาพยนตร์โซนิค (Sonic Cinematic Universe) และมินิซีรีส์แยก นัคเคิลส์ โดยซีรีส์ นัคเคิลส์ จะเผยแพร่ใน ค.ศ. 2024 บนพาราเมาต์+ โดยจะเป็นการเล่าเรื่องและเน้นอีสเตอร์เอ้กที่จะปูไปสู่อนาคต ในขณะที่ ภาพยนตร์ลำดับที่ 3 มีกำหนดเผยแพร่ใน ค.ศ. 2024 ในโรงภาพยนตร์ โดยทางผู้เขียนบทหวังไว้ว่า จิม แคร์รี่จะกลับมาในภาคต่อ หลังเขาประกาศเกษียณการแสดง แต่จะพิจารณาอีกครั้ง หากบทของภาพยนตร์ดีพอจริง ๆ โดยในภาพยนตร์ลำดับที่ 3 จะหยิบนำ โซนิคแอดเวนเจอร์ 2 และ ชาโดว์ เดอะ เฮดจ์ฮ็อก เกมทั้งสองภาคมาเชื่อมโยงตัวละครของชาโดว์ เดอะ เฮดจ์ฮ็อก ตัวละครหลักในภาพยนตร์ โดยเล็งจะนำนักแสดงฮอลลีวู้ดมาให้เสียงพากย์ และโทนของเรื่องจะเข้มข้นและหมองหม่นกว่าสองภาคก่อน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ลำดับที่ 3 เข้าสู่การพัฒนาอย่างเป็นทางการผ่าน อินสตาแกรม ของ แพท เคซีย์ หนึ่งในผู้เขียนบท คาดการณ์ว่า เจฟฟ์ ฟาวเลอร์จะกำกับภาพยนตร์เช่นเดียวกับสองภาคที่ผ่านมา ภาพยนตร์ โซนิค เดอะ เฮดจ์ฮ็อก 3 มีกำหนดฉายในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ชาย 100 กิโลกรัม ขึ้นไป
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 32 ประเทศ
เหตุเฮลิคอปเตอร์มิล เอ็มไอ-17 ของกองทัพอินเดียตก พ.ศ. 2564
เหตุการณ์
เมื่อเวลาราว 12:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เฮลิคอปเตอร์มิล เอ็มไอ-17 วี 5 ของกองทัพอากาศอินเดีย ออกเดินทางโดยมีผู้โดยสาร 10 คน และเจ้าหน้าที่บนเครื่อง 4 คน จากสถานีกองทัพอากาศสุลูร มุ่งหน้าวิทยาลัยเสนาธิการกลาโหม (DSSC) ในเมืองเวลลิงตัน รัฐทมิฬนาฑู วิงคอมมานเดอร์ พี. เอส. จาวหัน (P. S. Chauhan) เป็นผู้ควบคุมยาน และมีผู้ช่วยกัปตัน เค. สิงห์ (K. Singh), ทาส เอ. และ ประทีป เอ. (Das and Pradeep A.) เป็นเจ้าหน้าที่การบินบนเครื่อง โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อขนส่งนายพล นายพลพิปิน ราวัต และภรรยา มธุลิกา ราวัต ผู้จะเดินทางไปยัง DSSC เพื่อพบปะกับสมาชิกของวิมยาลัย
เมื่อเวลาราว 12:20 น. ตามเวลาท้องถิ่น อากาศยานตกบริเวณพื้นที่กัตเตรี-นันจัปปันจัตรัม (Katteri-Nanchappanchathram) ในเมืองกุนนูร อำเภอนิลคีรี รัฐทมิฬนาฑู ราว 10 กิโลเมตรก่อนถึงจุดหมายปลายทาง ศูนย์ควบคุมการบินขาดการติดต่อตั้งแต่เวลา 12:22 น. จึงมีคำสั่งให้ออกค้นหาในเวลา 12:25 น. กองทัพอากาศประกาศยืนยันว่านายพลราวัตโดยสารอยู่บนเครื่องลำที่เกิดเหตุในเวลา 13:53 น. ผ่านทางทวิตเตอร์
การเสียชีวิต
กองทัพอากาศรายงานผู้เสียชีวิตรวม 13 คน รวมทั้งนายพลราวัตและภรรยา ร่างทั้งหมดได้รับการกู้ในเวลา 21:30 น. กรุณปกัปตัน วรุณ สิงห์ (Varun Singh) เจ้าหน้าที่จาก DSSC เป็นผู้รอดชีวิตคนเดียวจากเหตุการณ์ และถูกส่งตัวไปเข้ารับการผ่าตัดที่เมืองเวลลิงตันทันที
สมการเค็พเพลอร์
สมการเค็พเพลอร์ (Kepler-Gleichung) เป็นสมการอดิศัยในทางกลศาสตร์วงโคจร ที่ใช้อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง E, มุมกวาดเฉลี่ย M และ ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร e ในปัญหาเค็พเพลอร์ที่ใช้ในกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์
เมื่อแทนค่าความเยื้องศูนย์กลาง e ที่กำหนดโดยวงโคจรในสมการนี้ ตำแหน่งของดาวเคราะห์ในวงโคจรสามารถระบุได้โดยการหาค่ามุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง E ในรูปของฟังก์ชันของค่ามุมกวาดเฉลี่ย M
ประวัติศาสตร์
ในหนังสือ อัสโตรโนเมีย โนวา (Astronomia nova, ดาราศาสตร์ใหม่) ในปี ค.ศ. 1609 โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ได้อธิบายถึงสิ่งที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อว่า กฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ โดยกฎข้อที่หนึ่ง "ดาวเคราะห์โคจรด้วยวงโคจรวงรีโดยมีดวงอาทิตย์อยู่ที่จุดโฟกัสหนึ่ง" และกฎข้อที่สอง (กฎพื้นที่กวาดคงที่) ได้ถูกอธิบายไว้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในยุคสมัยของเค็พเพลอร์นั้นยังไม่มีแคลคูลัส การอธิบายทางคณิตศาสตร์จึงเป็นในทางเรขาคณิตเป็นหลัก โดยตัวเค็พเพลอร์เองได้เขียนอธิบายเป็นคำพูด ไม่ใช่เป็นสูตรทางคณิตศาสตร์ แต่หากเขียนเป็นสมการก็จะได้แบบนี้ (ดูรูปทางขวาประกอบ)
โดยที่ t คือเวลานับจากที่ดาวเคราะห์โคจรผ่านจุดใกล้, e คือความเยื้องศูนย์กลาง และ E คือมุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง
ต่อมาสูตรนี้ถูกเขียนใหม่ในภายหลังโดยเลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์ โดยอ็อยเลอร์ได้แสดงได้โดยใช้คาบการโคจร T เขียนเป็น
หรือใช้ความเร็วเชิงมุมเฉลี่ย แล้วแสดงด้วยค่าที่เรียกว่ามุมกวาดเฉลี่ย ซึ่งนิยามโดย M = nt เขียนสมการใหม่ได้ในรูป
ซึ่งสมการในรูปแบบนี้เองที่ได้กลายมาเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อว่า สมการเค็พเพลอร์
ในยุคปัจจุบันเราสามารถระบุตำแหน่งของดาวเคราะห์ในแต่ละช่วงเวลาได้โดยการแก้สมการการเคลื่อนที่ด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงตัวเลข แต่ในยุคของเค็พเพลอร์นั้นยังไม่มีวิธีการแบบนั้น รวมถึงยังไม่มีการค้นพบกฎความโน้มถ่วงสากลของนิวตันด้วย ดังนั้นในการระบุตำแหน่งของดาวเคราะห์ในแต่ละช่วงเวลานั้น จึงต้องทำโดยเริ่มจากกำหนดรูปร่างของวงโคจรวงรี (กล่าวคือตัวแปร e และ l ของระบบพิกัดเชิงขั้วของวงรี ) แล้วก็แก้สมการของเค็พเพลอร์ นั่นคือเมื่อได้ค่ารู้ค่า M และ e เราต้องแก้หาว่า E สามารถเขียนเป็นฟังก์ชันของ M และ e ได้อย่างไร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสมการนี้เป็นสมการอดิศัย จึงต้องใช้เทคนิคที่มีความซับซ้อนในการหาผลเฉลย
การแก้
วิธีแก้สมการเค็พเพลอร์ที่เป็นที่รู้จักดีมีอยู่ 2 วิธี โดยวิธีหนึ่งคือการใช้ทฤษฎีบทของลากร็องฌ์ และอีกวิธีคือการแสดงด้วยฟังก์ชันเบ็สเซิล
เมื่อใช้ทฤษฎีบทของลากร็องฌ์ เราสามารถเขียนสมการเค็พเพลอร์ในรูปของอนุกรมกำลังได้เป็น
โดยจะใช้ได้ดีเมื่อ e มีขนาดเล็ก
ส่วนวิธีการแสดงด้วยฟังก์ชันเบ็สเซิลนั้นใช้ได้ดีแม้ในกรณีที่ e ไม่ได้มีขนาดเล็ก ทำโดยแจกแจงเป็นอนุกรมฟูรีเย ซึ่งผลสุดท้ายแล้วจะได้ว่า
โดยในที่นี้ J_n คือฟังก์ชันเบ็สเซิลอันดับที่ n
วงศ์ย่อยราชพฤกษ์
วงศ์ย่อยนี้แบ่งเป็นสี่เผ่า ได้แก่ Caesalpinieae, Cassieae, Cercideae และ Detarieae เผ่า Cercideae บางครั้งเคยรวมเข้ากับวงศ์ย่อย Faboideae ( Papilionoideae)ในอดีต
เผ่า Detarieae
มีประมาณ 81 สกุล ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในแอฟริกา ดูที่ Detarieae
ประเทศเนปาลในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศเนปาล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเนปาล ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 186 คน เพื่อแข่งขัน 29 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนปาลได้รับ 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
เครื่องอิสริยาภรณ์คีร์กีซสถาน
เครื่องอิสริยาภรณ์คีร์กีซสถาน ได้รับการตราไว้ในกฎหมายรัฐบัญญัติ "เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐคีร์กีซสถาน." สืบทอดรูปแบบมาจากดวงตราเครื่องอิสริยาภรณ์สหภาพโซเวียต โดยประธานาธิบดีคีร์กีซสถาน ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ มีดังนี้.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ (พ.ศ. 2361 — 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428) มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าดิศ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นณรงค์หริรักษ์ เป็นผู้ปั้นหล่อพระสยามเทวาธิราช และพระบรมรูปรัชกาลที่ 1 - 4 ที่ประดิษฐานอยู่ในปราสาทพระเทพบิดร
ผลงานที่สำคัญ
เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริสร้างรูปเทพยดาที่ศักดิ์สิทธิ์คอยอภิบาลรักษาสยามประเทศให้รอดพ้นภยันตรายต่าง ๆ และเป็นที่เคารพสักการะของชนชาวสยาม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระองค์เจ้าประดิษฐวรการ ซึ่งเป็นช่างเอกในสมัยนั้นปั้นหล่อขึ้น ถวายพระนามว่าพระสยามเทวาธิราช ประดิษฐาน ณ พระที่นั่งทรงธรรมในหมู่พระมหามณเฑียร ในพระอภิเนาว์นิเวศน์
''.....พระบรมรูป ๔ พระองค์นั้นโปรดฯ ให้พระองค์เจ้าประดิษฐ์วรการอธิบดีกรมช่างสิบหมู่ และเป็นช่างอย่างดีในพระองค์เองด้วย เป็นผู้อำนวยการเมื่อปั้นหุ่นนั้นรู้พระลักษณะแน่ชัดแต่ขนาดพระองค์ว่าสูงเท่าใด เพราะมีพระพุทธรูปฉลองพระองค์อยู่เป็นหลัก แต่ส่วนพระรูปโฉมนั้นนอกจากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีพระบรมรูปปั้นอยู่แล้ว ต้องอาศัยไต่ถามผู้ที่เคยได้เห็นพระองค์ให้บอกพระลักษณะและคอยติให้ช่างแก้ไขไปแต่แรกจนแล้ว ก็ในเวลานั้นผู้ที่เคยเห็นพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวยังมีอยู่มาก แต่ผู้เคยเห็นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก หาได้แต่ ๔ คน คือ พระองค์เจ้าหญิงปุก พระราชธิดาในรัชกาลที่ ๒ พระองค์ ๑, สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) วัดระฆัง องค์ ๑ , เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี) คน ๑ , กับเจ้าพระยาธรรมาฯ (ลมั่ง สนธิรัตน) คน ๑ ปั้นพระบรมรูปสำเร็จได้หล่อเมื่อเดือนอ้าย ปีมะแม พ.ศ. ๒๔๑๔ แล้วโปรดฯ ให้ประดิษฐานไว้ที่ในพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทในชั้นแรก.....''
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หล่อจากสำริด โดยสั่งทำจากประเทศฝรั่งเศส และให้ย้ายพระบรมรูปทั้ง 5 รัชกาลมาประดิษฐานในปราสาทพระเทพบิดร และโปรดเกล้าฯให้มีการถวายสักการะเป็นประจำทุกปี
พระองค์เจ้าประดิษฐวรการเริ่มประชวรมาตั้งแต่วันที่ 19 – 20 สิงหาคม พ.ศ. 2427 หมอวินิจฉัยว่าเป็นพระโรคคันธสูตปลายปัตฆาฏ อาการทรุดลงจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2428 สิริพระชันษา 68 ปี วันต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ เสด็จแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำสรงพระศพ แล้วเจ้าพนักงานเชิญพระศพลงพระโกศลังกา ตั้งบนแว่นฟ้า 2 ชั้น พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมทุกคืนจนกว่าจะพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 277 คน ใน 25 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 3 เหรียญทอง 4 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 17 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ซุปครีมเห็ด
ประวัติ
ซุปที่ทำมาจากครีมและเห็ดนั้นมีประวัติการทำที่ยาวนานก่อนที่จะถูกทำมาผลิตเป็นอาหารกระป๋อง ในอาหารอิตาลีโบราณ (ซัลซาคอลลา) และอาหารฝรั่งเศส (เบชาแมล) ซึ่งเป็นครีมซอสหรือซุปมีพื้นฐานมาจากองค์ประกอบเหล่านี้มาหลายร้อยปีแล้ว สำหรับในสหรัฐบริษัท Campbell Soup Company ได้เริ่มทำการผลิตซุปครีมเห็ดในปี ค.ศ. 1934 ซึ่งมันก็ได้กลายเป็นอาหารประเภทซุปที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างมาก
ในระดับภูมิภาค
สำหรับซุปครีมเห็ดกระป๋องนั้นได้ถูกนิยามว่าเป็น "อเมริกาส์เบชาแมล" (America's béchamel) ในรัฐมินนิโซตาส่วนประกอบมักจะถูกนิยามว่า "ลูเทอแรนบินเดอร์" (Lutheran binder) ซึ่งอิงมาจากวิธีการเพิ่มความข้น และมันมีความโดดเด่นในสูตรอาหารจานร้อนโดยเฉพาะในตำราอาหารของคริสตจักรนิกายลูเทอแรน
แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์
แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์ (Дніпропетро́вська о́бласть) หรือที่บางครั้งเรียกว่า ดนีปรอแปตร็อวช์ชือนา (Дніпропетро́вщина) เป็นหน่วยการปกครองระดับแคว้นทางตอนกลางของประเทศยูเครน มีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่ดนีปรอ และมีเมืองสำคัญได้แก่ กรือวึยรีห์, กามิยันสแก และนีกอปอล มีแม่น้ำนีเปอร์ไหลผ่านกลางพื้นที่แคว้น
ประเทศปากีสถานในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศปากีสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศปากีสถาน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 256 คน เพื่อแข่งขัน 35 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปากีสถานได้รับ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
กลุ่มภาษาตองงิก
กลุ่มภาษาตองงิก (Tongic languages) เป็นกลุ่มภาษาย่อยในกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย ประกอบไปด้วย 2 ภาษา คือภาษานีวเวและภาษาตองงา และอาจจะมีภาษานีอูอาโฟโออูเป็นภาษาที่สามในกลุ่มนี้
หัวแหลมผาชัน
หัวแหลมผาชันและอ่าวมักตั้งอยู่บนแนวชายฝั่งเดียวกัน อ่าวมีแผ่นดินขนาบสามด้าน ส่วนหัวแหลมผาชันมีน้ำขนาบอยู่สามด้าน หัวแหลมผาชันและอ่าวเกิดบนแนวชายฝั่งไม่ร่วมแนว โดยที่แถบหินที่มีความต้านทานต่าง ๆ วิ่งตั้งฉากกับชายฝั่ง อ่าวเกิดในที่ที่มีการกร่อนของหินอ่อนแอ (ความต้านทานน้อย) เช่น ทรายและดินเหนียว เหลือแนวหินที่แข็งแรง (ความต้านทานสูงกว่า) เช่น หินชอล์ก หินปูน แกรนิต เกิดเป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทร
แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์
แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ (Ernst Ludwig Kirchner; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1880 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1938) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองอชัฟเฟินบวร์ค จักรวรรดิเยอรมัน บิดาเป็นวิศวกรซึ่งต่อมาเป็นอาจารย์สอนสาขาการวิจัยกระดาษ หลังจากที่ครอบครัวของเคียร์ชเนอร์ได้ย้ายถิ่นฐานจากสวิตเซอร์แลนด์ไปยังเมืองเค็มนิทซ์ในประเทศเยอรมนี นับตั้งแต่ ค.ศ. 1901 เขาจึงเริ่มศึกษาวิชาสถาปัตยกรรม ณ วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดินตามความประสงค์ของบิดา แต่ในเวลาต่อมา เคียร์ชเนอร์และเพื่อนนักศึกษาอีกสามคนคือ ฟริทซ์ ไบลเลอ, เอริช เฮ็คเคิล และคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ กลับให้ความสนใจกับการสร้างสรรค์ทางด้านจิตรกรรมมากกว่าทางด้านสถาปัตยกรรม พร้อมทั้งได้ร่วมกันตั้งกลุ่มศิลปินดีบรึคเคอในปี ค.ศ. 1905 โดยจุดมุ่งหมายของศิลปินกลุ่มนี้คือ การสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างจากผลงานในลัทธิธรรมชาตินิยมและลัทธิประทับใจอย่างสิ้นเชิง โดยเน้นการใช้รูปทรงและสีเป็นองค์ประกอบ รวมทั้งใช้ความฉับพลันที่ไร้การเสแสร้งเป็นหลักในการสร้างสรรค์ เพื่อเป็นสื่อในการแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อสังคมสมัยใหม่ในเวลานั้น
สาระในผลงานชิ้นแรก ๆ ของศิลปินกลุ่มนี้ ส่วนใหญ่มักสะท้อนชีวิตของสังคมในเมืองใหญ่ เช่น เรื่องราวของละครสัตว์ การแสดงให้ความบันเทิงต่าง ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเคลื่อนไหวของผู้คน ไม่ว่าจะเป็นการเต้นหรือฟ้อนรำต่าง ๆ ตลอดจนภาพเปลือยและภาพทิวทัศน์ ศิลปินกลุ่มนี้ใช้ชีวิตในชนบทที่ใกล้ทะเลสาบ ทำให้ผลงานส่วนใหญ่แสดงถึงความอิสระ เช่น การเปลือยกายท่ามกลางธรรมชาติ โดยใช้รูปทรงที่เป็นเหลี่ยมเป็นมุมในเชิงเรขาคณิต ลดทอนรายละเอียดรูปทรงของทั้งสิ่งของและคนให้เหลือแต่ความเรียบง่าย และใช้สีที่สดเป็นหลักในการแสดงออก ซึ่งเป็นการท้าทายผู้ชมชนชั้นกระฏุมพีโดยตรง จนเป็นเหตุให้เจ้าหน้าที่ตำรวจห้ามติดป้ายโฆษณาและจัดแสดงนิทรรศการผลงานของศิลปินกลุ่มนี้ และเท่ากับเป็นต้นกำเนิดของศิลปะรูปแบบใหม่ อันเป็นที่นิยมยาวนานมาเกือบสามทศวรรษ และเป็นที่รู้จักกันดีในนามของลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ในปัจจุบันนี้