cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าหญิงไอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระประวัติ
พระองค์ทรงเป็นลูกศิษย์ของกีนา บักเกอร์ นักเปียโนชื่อดัง และเมื่อ พ.ศ. 2505 พระองค์ทรงเป็นเพื่อนเจ้าสาวในงานสมรสของพระภคินีคือสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปนกับสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ทั้งนี้ในด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเคยคบหากับเจ้าชายมิเชล เคานต์แห่งเอเวรอ และเจ้าชายคริสเตียนแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ แต่ไม่ได้เสกสมรสกัน
การยกเลิกระบอบกษัตริย์แห่งกรีซ
ภายหลังการถูกยึดพระราชทรัพย์และราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ พระเชษฐา เจ้าหญิงไอรีนเคยตามเสด็จสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 ไปประทับ ณ ประเทศอินเดีย และภายหลังการสวรรคตของพระราชมาดา พระองค์ก็ได้เสด็จไปประทับ ณ พระตำหนักในกรุงมาดริด ซึ่งพระภคินีได้พระราชทานให้ประทับเป็นการส่วนพระองค์ โดยมีข้าราชบริพารถวายการรับใช้ 20 คน และทหารรักษาพระองค์ 30 คน ทหารรอบพระตำหนักอีก 20 คน
องค์กรในพระอุปถัมภ์
แม้กรีซจะยกเลิกระบอบกษัตริย์แล้ว เจ้าหญิงไอรีนและพระราชวงศ์ยังสามารถใช้พระอิสริยยศได้ตลอดพระชนม์ชีพ โดยพระองค์ทรงเป็นองค์ประธาน องค์กรความดีในเจ้าหญิงแห่งกรีซ ซึ่งมีสมาชิกทั่วประเทศกว่า 5 แสนคน ทั้งนี้พระองค์ยังคงปฏิบัติพระกรณียากิจอีกหลายๆด้านเช่น โครงการตามพระดำริเรื่อง การอยู่อาศัยของคนจน เป็นต้น
พระนามไอรีนของพระองค์ ยังไปใช้ตั้งชื่อพระธิดาใน อินฟันตากริสตีนา เฟเดรีกาแห่งสเปน พระภาคิไนยของพระองค์ และพระองค์ยังเป็นพระมารดาทูลหัวใน ไซเมียน ฮาสซัน มูนอส พระโอรสเพียงคนเดียวในเจ้าหญิงคาลินาแห่งบัลแกเรีย ดัชเชสแห่งแซกโซนี
แคราแคล
แคราแคล หรือ ลิงซ์เปอร์เซีย หรือ  ลิงซ์อียิปต์ หรือ ลิงซ์แอฟริกา หรือ ลิงซ์ทะเลทราย  (caracal, Persian lynx, Egyptian lynx, African lynx, desert lynx) เป็นแมวขนาดกลาง มีการกระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันตก, เอเชียใต้ และทวีปแอฟริกา
คำว่า "แคราแคล" มาจากคำในภาษาตุรกีว่า "karakulak" ซึ่งแปลว่า "หูสีดำ" ในอินเดียเหนือและประเทศปากีสถาน แคราแคลเป็นที่รู้จักกันในชื่อ syahgosh (स्याहगोष/سیاه گوش) หรือ shyahgosh ซึ่งในคำในภาษาปากีสถานแปลว่า หูสีดำ เช่นกัน ในภาษาอาฟรีกานส์เรียกแคราแคลว่า Rooikat ซึ่งแปลว่า "แมวแดง"
มีการนำแคราแคลมาเลี้ยงไว้ล่าสัตว์ในอินเดีย, เปอร์เซีย และอียิปต์
ลักษณะ
แคราแคล มีน้ำหนักเต็มที่ในตัวผู้ 10 - 18 กิโลกรัม ความสูงจากอุ้งเท้าถึงหัวไหล่ประมาณ 40 - 50 เซนติเมตร ความยาวลำตัว 55 - 90 เซนติเมตร ความยางหาง 25 - 40 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 8 - 10 ปี
มีลักษณะของตัวผู้และตัวเมียคล้ายคลึงกัน ในตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย อาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้ากว้างใหญ่และมีโขดหิน ล่าเหยื่อได้หลากหลายชนิดรวมถึงสัตว์ที่มีขนาดใหญ่ในบางครั้ง เช่น อิมพาลาด้วย แต่โดยทั่วไปจะล่าไฮแรกซ์, กระต่ายป่า, หมูป่า, นกกระทา, ไก่ต๊อก, นกพิราบและนกเขา รวมถึงแอนทีโลปขนาดเล็กด้วย แคราแคล สามรถกระโดดได้สูง และล่าสัตว์ที่มีน้ำหนักมากกว่าตัวเองได้ถึง 2 - 3 เท่า โดยก่อนกินจะใช้ฟันถอนขนของเหยื่อออกให้หมดก่อน ในกรณีที่อาหารมีขนปกคลุมหนาแน่น
แต่ตัวของแคราแคลเองก็ถูกล่าเช่นกันจากเสือดาวหรือสิงโต แคราแคลที่ยังไม่โตเต็มวัยอาจถูกล่าได้จากอินทรีขนาดใหญ่ แคราแคลปีนต้นไม้ได้เก่งและจะหนีขึ้นต้นไม้เมื่อถูกล่าหรือถูกคุกคาม
อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการชาติพันธุ์
Felis caracal เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่Johann Christian Daniel von Schreberใช้อธิบายหนังแคราแคลจากแหลมกู๊ดโฮปใน ค.ศ. 1776 ต่อมาใน ค.ศ. 1843 จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์จัดให้มันอยู่ในสกุล Caracal ในวงศ์ Felidae และวงศ์ย่อย Felinae
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีการกล่าวถึงและเสนอตัวอย่างแคราแคลบางชนิดให้เป็นชนิดย่อย นับตั้งแต่ ค.ศ. 2017 มี 3 ชนิดย่อยเท่านั้นที่ยอมรับว่าถูกต้อง:
ถิ่นที่อยู่อาศัย
แคราแคลอาศัยอยู่ในพื้นที่แห้งแล้ง อดทนต่อสภาพที่อยู่อาศัยหลายประเภท พบในป่าวูดแลนด์ ซะวันนา และป่าละเมาะอะคาเซียทั่วทวีปแอฟริกา พบได้บ่อยในป่าที่ชุ่มชื่นใกล้ชายฝั่งเหนือทะเลทรายซาฮารา และยังพบในทะเลทรายของอินเดียด้วย แต่ไม่พบในป่าฝนเขตร้อน อยู่ได้สูงถึง 3,000 เมตร ในแอฟริกาใต้ แคราแคลอยู่ในป่าดิบและป่าบนเขาสูงทางใต้ของจังหวัดเคป ในเอธิโอเปีย แคราแคลพบได้สูงถึง 2,500 เมตร ในเทือกเขาเบลีและไซเมียน
อุปนิสัย
แคราแคลอดน้ำได้เก่ง เพียงน้ำจากตัวเหยื่อก็ดำรงชีวิตได้แล้ว ตอนกลางวันอันร้อนระอุจะพักอยู่ตามหลืบหิน หากินเฉพาะตอนเช้าและตอนเย็นที่อากาศเย็น
การล่าของแคราแคลจะใช้วิธีย่องเข้าหาและพุ่งตะครุบเช่นเดียวกับแมวบ้าน ตัวผู้มีอาณาเขตหากินซ้อนทับพื้นที่ของตัวเมียหลายตัว หากินโดยลำพัง จะหากินด้วยกันก็ต่อเมื่อต้องการผสมพันธุ์เท่านั้น
ในประเทศแอฟริกาใต้แมวแคราแคลตัวผู้มีอาณาเขต 31 - 65 ตารางกิโลเมตร ส่วนตัวเมียใช้พื้นที่เพียง 4 - 31 ตารางกิโลเมตร แคราแคลตัวผู้เดินทางเฉลี่ยวันละ 10.4 + 5.2 กิโลเมตร ส่วนตัวเมียเดินทางเฉลี่ยวันละ 6.6 + 4.1 กิโลเมตร เคยมีการแกะรอยแคราแคลตัวหนึ่งในทะเลทรายคารากัมในเติร์กเมนิสถานพบว่ามันเดินทางในเวลากลางคืนเป็นระยะทางถึง 20 กิโลเมตร
แคราแคลกินสัตว์ฟันแทะเป็นอาหารหลัก เช่น เจอร์บัว หนูทราย กระรอกดิน นอกจากนี้ยังกิน นก ร็อกไฮแรก กระต่ายป่า สัตว์เลื้อยคลาน งูพิษ และแอนติโลปขนาดเล็กอย่างรีดบัก ดุยเกอร์ สปริงบอก กูดู
แคราแคลที่อยู่ในทะเลทรายของเติร์กเมนิสถาน กินกระต่ายป่าโทไลเป็นอาหารหลัก บางครั้งก็จับสัตว์ใหญ่ได้เหมือนกัน เช่นกาเซลล์กอยเตอร์ ในอาหรับก็เคยพบแคราแคลฆ่าตัวโอริกซ์ และยังเคยพบรอยแคราแคลติดตามตัวกาเซลล์ดอร์คัสในแอลจีเรีย โดยเฉพาะแคราแคลในตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลสาบชาด ขึ้นชื่อในเรื่องการจับกาเซลล์กอยเตอร์ จึงมีชื่อเรียกในภาษาตูบูที่มีความหมายว่าแมวกาเซลล์ ในปากีสถานก็เคยมีคนเห็นแคราแคลย่องตามฝูงแกะป่ามูฟลอนตอนกลางวัน
บางครั้งแคราแคลก็กินซากด้วยแม้ไม่บ่อยครั้ง ครั้งหนึ่งในอุทยานแห่งชาติอิโตชาในนามิเบีย แคราแคลตัวเมียตัวหนึ่งรอให้เสือชีตาห์กินเหยื่อจนเสร็จจนจากไปแล้วค่อยไปกินซากที่เหลือ บางครั้งก็กินหญ้าและผลไม้ คาดว่าแคราแคลกินหญ้าและผลไม้เพื่อต้องการน้ำจากภายในเท่านั้น เมื่อจับเหยื่อได้จะลากไปในที่ลับตาเพื่อหลีกเลี่ยงสัตว์อื่นมารบกวน ถ้าเหยื่อตัวใหญ่กินคราวเดียวไม่หมด ก็จะคลุมเหยื่อด้วยหญ้าเพื่อกลับมากินคราวหลัง บางครั้งแคราแคลก็ลากเหยื่อขึ้นไปกินบนต้นไม้แบบเดียวกับเสือดาว ในการกินนก หากเป็นนกตัวใหญ่แคราแคลจะถอนขนก่อนกิน แต่ถ้าเป็นนกตัวเล็กจะกลืนเข้าไปทั้งตัว
ท่าเดินของแคราแคลคล้ายชีตาห์ แต่แมวชนิดนี้ไม่ใช่นักวิ่งเร็ว แม้จะวิ่งเร็วกว่าแมวชนิดอื่นที่มีขนาดไล่เลี่ยกัน เมื่อถูกหมาวิ่งไล่จะวิ่งขึ้นต้นไม้
แคราแคลมีฝีมือเด่นด้านการกระโดด มันกระโดดได้สูงจากพื้นหลายฟุตขึ้นไปตบนก มันอาจจับนกพิราบได้คราวละราวสิบตัวในคราวเดียว ในอดีตในประเทศอินเดียและอิหร่าน เคยมีการฝึกแคราแคลให้ล่านกด้วย และนี่เป็นที่มาของสำนวนภาษาอังกฤษ ว่า 'to put a cat amongst the pigeons' แคราแคลจะถูกนำไปไว้ในเวทีที่เต็มไปด้วยฝูงนกพิราบเพื่อแข่งขันกันว่าแมวตัวไหนจะฆ่านกได้มากที่สุด นอกจากนี้ยังมีการเลี้ยงไว้เพื่อล่าแอนติโลป กระต่าย และหมาจิ้งจอกอีกด้วย
แคราแคลหากินตอนกลางคืนเป็นส่วนใหญ่ แต่ละคืนอาจเดินหากินเป็นระยะทางถึง 20 กิโลเมตร หลับพักผ่อนในโพรง หลืบหิน หรือพุ่มไม้ทึบ หรือบางครั้งก็บนต้นไม้ แมวชนิดนี้มักไม่ค่อยส่งเสียงนัก ส่วนใหญ่มักเป็นการ ส่งเสียงครางต่ำ ๆ และทำเสียงฟุดฟิดเมื่อฉุนเฉียว เสียงร้องเรียกคู่คล้ายเสียงเห่าและดัง สายตาและหูดีมาก แต่ความไวจมูกปานกลาง
ชีววิทยา
คาดว่าแคราแคลผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ในแถบซาฮารามักผสมพันธุ์ในเดือนมกราคมซึ่งเป็นกลางฤดูหนาว มีช่วงเวลาเป็นสัดนาน 5 - 6 วัน และมีคาบการเป็นสัด 14 วัน ในช่วงเป็นสัดแมวตัวเมียอาจจับคู่กับตัวผู้ได้มากถึงสามตัว โดยจับคู่ตามลำดับบรรดาศักดิ์ของตัวผู้ ซึ่งขึ้นอยู่กับอายุและขนาด แม่แมวตั้งท้องนาน 71 - 81 วัน ออกลูกครอกละ 1 - 4 ตัว บางครั้งอาจมากถึง 6 ตัว ทำรังเลี้ยงลูกในโพรงหรือหลืบหินหรือพุ่มทึบ พื้นรังปูด้วยขน ลูกแมวแรกเกิดสีเข้มกว่าตัวผู้ใหญ่ ท้องมีจุดสีอมแดง จุดนี้จะจางหายไปเมื่อโตขึ้น ลืมตาได้ตั้งแต่วันแรก แต่จะเปิดเต็มที่ได้เมื่ออายุได้ 6 - 10 วัน ช่วงแรกลูกแมวจะมีน้ำหนักเพิ่มขึ้นวันละ 21 กรัม เมื่ออายุได้สามสัปดาห์ แม่จะพาออกมาจากรังเพื่อย้ายรังเป็นครั้งแรก เมื่อลูกแมวอายุได้ 4 - 5 สัปดาห์ก็จะซุกซนมากและส่งเสียงร้องจิ๊บเหมือนนก เมื่ออายุได้ 10 สัปดาห์ก็หย่านม แต่จะยังคงอยู่กับแม่จนกระทั่งอายุครบขวบ แมวตัวผู้จะเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 12.5 - 15 เดือน ส่วนตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 14 - 16 เดือน และคาดว่ามีลูกได้ทุกปี ตั้งท้องครั้งสุดท้ายเมื่ออายุ 18 ปี ในแหล่งเพาะเลี้ยงมีอายุได้ถึง 19 ปี
แมวชนิดนี้เพาะพันธุ์ได้ง่าย มีการเลี้ยงในสวนสัตว์หลายแห่ง
ภัยคุกคาม
การล่าเพื่อเอาหนังและเพื่อการเปิบพิสดารก็มีรายงานในแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลางเช่นกัน ซึ่งในพื้นที่ดังกล่าวมีประชากรแคราแคลไม่หนาแน่นมากนัก
ภัยคุกคามอีกอย่างอย่างหนึ่งคือการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย เพราะชุมชนมนุษย์เริ่มรุกล้ำพื้นที่หากินของแคราแคล และสัตว์เหยื่อของแคราแคลก็ถูกกำจัดออกไปด้วย
สถานภาพ
ไซเตสจัดแมวแคราแคลในแอฟริกาไว้ในบัญชีหมายเลข 2 ส่วนพันธุ์ที่อยู่ในเอเชียอยู่ในบัญชีหมายเลข 1
วิตนีย์
วิตนีย์ (Whitney) คืออัลบั้มที่ 2 ของวิตนีย์ ฮิวสตัน ศิลปินหญิงชาวอเมริกัน ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2530 โดย Arista Records ในอัลบั้มนี้จะมีเพลงดังหลายเพลง เช่น “I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)”, “Didn't We Almost Have It All”, “So Emotional” และ “Where Do Broken Hearts Go” โดยทั้งหมดขึ้นสูงสุดเป็นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ดฮอต 100 ทำให้เธอเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ประสบความสำเร็จนี้
CDE
CDE (ซีดีอี ในภาษาอังกฤษ) อาจหมายถึง
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ (Willem II der Nederlanden; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1792 - 17 มีนาคม ค.ศ. 1849) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก ดยุกแห่งลิมบืร์ค ตั้งแต่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1840 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มีนาคม ค.ศ. 1849
พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1792 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับสมเด็จพระราชินีวิลเฮลมีเนอแห่งเนเธอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 1814 พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ พระธิดาพระองค์เดียวในพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักรกับสมเด็จพระราชินีคาโรลีเนอแห่งสหราชอาณาจักร แต่การหมั้นต้องถูกยกเลิกเนื่องจากพระราชมารดาของเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ไม่ต้องการให้เจ้าหญิงเสด็จไปเนเธอร์แลนด์ ต่อมาเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1816 ที่พระราชวังฤดูหนาวในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 ได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระขนิษฐาพระองค์เล็กในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย การอภิเษกสมรสทำให้เกิดความสัมพันธ์อันดีระหว่างรัสเซียกับเนเธอร์แลนด์
อ้างอิง
17921849
อารียา สิริโสภา
ร้อยโทหญิง อารียา สิริโสภา หรือ อารียา สิริโสดา (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2514) ชื่อเล่น ป๊อป เป็นนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2537 (คนที่ 32 ของประเทศไทย) และเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 1994 ที่ประเทศฟิลิปปินส์
ประวัติ
อารียาเกิดในครอบครัวเชื้อสายไทยที่นับถือศาสนาพุทธในสหรัฐ เป็นบุตรของสุพงษ์ ชุมสาย กับปทุมวรรณ ชุมสาย (สกุลเดิม คงเจริญเขต) มารดาเป็นชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เธอมีน้องชายคือฐิติ ชุมสาย ชื่อเล่น เป้ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยรับราชการเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า มียศร้อยโทหญิง จนมีฉายาที่คนทั่วไปเรียกกันว่า "หมวดป๊อป" ภายหลังได้ลาออก ปัจจุบันเป็นนักแสดง พิธีกร นักเขียน และผู้กำกับภาพยนตร์
ครอบครัวของอารียาเคยใช้นามสกุลว่า "เย้าเยือน" ต่อมาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น "ชุมสาย" เมื่อใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา  ตามชื่อของญาติผู้ใหญ่ ซึ่งพ้องกับราชสกุลชุมสาย ณ อยุธยา ทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นญาติกัน เมื่ออารียาเริ่มมีชื่อเสียงจากการประกวดนางสาวไทย และถูกเข้าใจผิดจากสื่อมวลชน บางครั้งได้ลงข่าวโดยเติม "ณ อยุธยา" ที่ท้ายนามสกุล จนถูกทักท้วงจากกลุ่มราชนิกูลในราชสกุลชุมสาย ในปี พ.ศ. 2543 เธอจึงเปลี่ยนมาใช้นามสกุล สิริโสภา ซึ่งใช้ในการประกวดนางสาวไทย มาจนถึงปัจจุบัน
ซุปมิโซะ
ซุปมิโซะ (味噌汁, misoshiru) เป็นซุปญี่ปุ่นแบบดั้งเดิมที่ประกอบไปด้วยน้ำสต๊อกดาชิกับเต้าเจี้ยวมิโซะแบบนิ่มผสมเข้าด้วยกัน นอกจากนี้ยังมีส่วนผสมที่เป็นตัวเลือกอื่น ๆ อีกมากมายที่อาจจะมีการใส่เพิ่มลงไป ขึ้นอยู่กับสูตรอาหารตามภูมิภาคและตามฤดูกาล รวมไปถึงความชอบส่วนบุคคล
ซุปมิโซะถือเป็นหนึ่งในประเภทซุปพื้นฐานสองประเภทของอาหารญี่ปุ่นร่วมกับซูอิโมโนะ (ซุปใส)
พระมารดาพระเจ้า
พระมารดาพระเจ้า (Máter Déi; มาแตร์เดอี) หรือ พระชนนีพระเจ้า (Θεοτόκος เธโอโตกอส) เรียกโดยย่อว่าแม่พระ เป็นสมัญญาที่คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และคาทอลิกตะวันออก ใช้หมายถึงพระนางมารีย์พรหมจารี ตามมติของสภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสที่ประกาศว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้าโดยสมบูรณ์ ดังนั้นมารดาพระเยซูจึงถือเป็นพระมารดาพระเจ้าด้วย
หลักเทววิทยา
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นเหตุของสิ่งทั้งปวง แต่พระองค์ไม่มีต้นเหตุ ไม่มีที่มา พระเจ้าจึงไม่มีพระบิดาหรือพระมารดา แต่ในขณะเดียวกันคริสต์ศาสนิกชนก็เชื่อว่าพระเป็นเจ้าทรงเป็นตรีเอกภาพ คือมีสามพระบุคคลในพระเจ้าองค์เดียว โดยพระเจ้าพระบุตรเป็นพระบุตรพระองค์เดียวของพระเจ้า พระบุตรนั้นทรงเป็นนิรันดรเช่นเดียวกับพระบิดา จึงไม่มีผู้ให้กำเนิดเพราะเป็นพระเจ้าเดียวกัน แต่พระบุตรได้มารับสภาพมนุษย์โดยผ่านทางครรภ์ของนางมารีย์หญิงพรหมจารี ดังนั้นการเป็นพระมารดาพระเจ้าจึงไม่ได้หมายถึงการเป็นผู้ให้กำเนิดพระเจ้าก่อนปฐมกาล แต่เป็นผู้ให้กำเนิดสภาพมนุษย์ของพระเจ้า
แม้ว่าคริสต์ศาสนิกชนกระแสหลักจะถือว่าพระเยซูทรงเป็นทั้งพระเจ้าสมบูรณ์และมนุษย์สมบูรณ์ (ไม่ใช่พระเจ้าครึ่งหนึ่ง มนุษย์ครึ่งหนึ่ง) แต่ไม่ใช่ทุกนิกายจะยอมรับว่านางมารีย์เป็นพระมารดาพระเจ้า (บางคริสตจักรเลี่ยงไปใช้คำว่า มารดาพระคริสต์) ความเห็นต่างในเรื่องนี้มีมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก สภาสังคายนาแห่งเอเฟซัสจึงได้ตอบโต้คริสตจักรที่ไม่ยอมรับความเชื่อเรื่องพระมารดาพระเจ้าโดยออกประกาศยืนยันว่าพระแม่มารีย์เป็นพระมารดาพระเจ้าอย่างแน่นอน เพราะพระเยซูเป็นสภาพบุคคลเดียว แต่มีสองธรรมชาติสมบูรณ์ในตัวคือเป็นทั้งพระเจ้าและมนุษย์ นักบุญซิริลแห่งอะเล็กซานเดรียเขียนในจดหมายของตนถึงบรรดานักพรตในอียิปต์ว่า "ข้าพเจ้าแปลกใจมากที่ยังมีบางคนสงสัยว่าควรเรียกพระแม่พรหมจารีว่าพระมารดาพระเจ้าหรือไม่ ก็ในเมื่อพระเยซูคริสตเจ้าของเราเป็นพระเจ้า แล้วทำไมพระแม่พรหมจารีผู้ให้กำเนิดของพระองค์จะไม่ใช่พระมารดาพระเจ้าเล่า"
วันสมโภช
คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือเอาวันที่ 1 มกราคมของทุกปีเป็นวันสมโภชพระนางมารีย์พระชนนีพระเป็นเจ้า การสมโภชนี้เริ่มมาจากศาสนาคริสต์ตะวันออกตั้งแต่ราว ค.ศ. 500
ซีพีเอ็ม
ซีพีเอ็ม (CPM) อาจหมายถึง
มณีภัสสร มอลลอย
มณีภัสสร มอลลอย หรือชื่อเล่น ไมร่า (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2540) เป็นนักร้องและนักแสดงไทย ซึ่งชนะเลิศการประกวดความสามารถในรายการไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ฤดูกาลที่ 1 เมื่ออายุเพียง 13 ปี ด้วยการร้องเพลงแบบครอสโอเวอร์, และ ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับตำแหน่งเป็นผู้เข้ารอบ 6 คนสุดท้าย ของรายการประกวดร้องเพลง Rising Star ซีซั่นแรกของสถานีโทรทัศน์ ABC ในสหรัฐฯ
ประวัติ
ไมร่า เกิดเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2540 ที่กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นชาวอเมริกัน มารดาเป็นชาวไทย มีน้องสาว 1 คน ชื่อ ไนน่า - ปุณณิกา มอลลอย
การศึกษา ไมร่าเริ่มการศึกษาชั้นอนุบาลที่โรงเรียนนานาชาติแฮร์โรว์ จนถึง year 1 และได้ย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติโชรส์เบอรี่ ตั้งแต่ year 2 จนถึง year 11 (ม.4) โดยเป็นนักเรียนทุนดนตรีสาขาขับร้องและน้กเรียนทุนศิลปะ เป็นนักร้องในคณะประสานเสียงและเป็นนักดนตรีวิโอลาในวงออเครสตร้าของโรงเรียน และได้ย้ายไปศึกษาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาจนจบชั้นมัธยม 5 และ 6 จากโรงเรียน Beverly Hills High School, Los Angeles, USA โดยได้รับเกรดเฉลี่ย 4.00 ทุกภาคการศึกษา ไมร่ามีความสามารถพูด อ่าน เขียนได้หลายภาษา สามารถร้องเพลงได้หลายภาษา เช่น ไทย อังกฤษ จีน ฝรั่งเศส เยอรมัน ละติน อิตาเลียน และร้องเพลงได้หลายสไตล์ เช่น ป๊อป แจ๊ส อาร์แอนด์บี มิวสิคัล โอเปร่า และเพลงคลาสสิก สามารถเล่นเปียโน เล่นวิโอล่า เล่นกีตาร์ เล่นยูเคอเลลี และเรียนหนังสือได้ระดับเกรดที่ดีมาก
ไมร่ามีพรสวรรค์ด้านการร้องเพลง โดยสามารถจดจำทำนองและเนื้อเพลงที่ไม่เคยร้องมาก่อนได้อย่างรวดเร็ว ก่อนเข้าประกวดรายการไทยแลนด์ ก็อต ทาเลนท์ ไมร่าเคยผ่านประสบการณ์การร้องเพลงโชว์ในเวทีต่างๆ เช่น การร่วมร้องเพลงกับศิลปินแกรมมี่ในงานท็อปอวอร์ด 2006 ร้องเพลงประสานเสียงและร่วมแสดงละครโอเปร่า เรื่อง Ayodhya ของคณะบางกอกโอเปร่า และเมื่อไมร่าอายุได้ 10 ปีร่วมกับน้องสาวไนน่าอายุ 8 ปี ได้ทำการแสดงร้องเพลงตามสถานที่และงานต่างๆโดยใช้ชื่อ Myra and Nina Show, ร้องนำเพลง สรรเสริญพระบารมี ในงาน "๙ ในดวงใจ" เมื่อวันที่ ๙ เดือน ๙ ปี ๒๐๐๙ ณ.สวนลุมพินี ควบคุมวงโดย อาจารย์บรู๊ซ แกสตัน, ร้องเพลง “Ben” ในงานระลึกถึงการจากไปของMichael Jackson “Michael Jackson, You Are Not Alone” ที่ Central World และยังเคยเป็นตัวแทนเด็กไทยบนเวทีการประกวด นางงามจักรวาล ปี พ.ศ. 2548 (Miss Universe 2005)
เมื่ออายุเพียง 8 ปี และเพิ่งเริ่มเรียนร้องเพลงที่โรงเรียนดนตรีมีฟ้าได้แค่เพียงสองเดือนก็ได้รับเลือกเป็นตัวแทนของสาขาเข้าประกวด MIFA Singing Contest 2006 ของโรงเรียนดนตรีมีฟ้า(แกรมมี่)ทั่วประเทศ และได้รับรางวัลชนะเลิศในรุ่นอายุ 8 - 12 ปี ซึ่งเป็นการประกวดร้องเพลงครั้งแรกในชีวิตของไมร่า(คลิปการร้องเพลงประกวดนี้คุณพ่อของไมร่านำไปเข้าในยูทูบ และในปี 2009 มียอดผู้เข้าชมเกือบ 3,000,000คน ได้รับการจัดอันดับจากยูทูบเป็นคลิปเพลงแจ๊สอันดับ 4 จากคลิปเพลงแจ๊สบนยูทูบทั่วโลก) และหลังจากนั้นไมร่าก็เข้าประกวดในเวทีสำคัญๆอีกสองสามครั้งและได้รับรางวัลชนะเลิศในทุกเวที จนกระทั่งถึง ปี 2008 เมื่ออายุเกือบครบ 11 ปี ไมร่าได้เข้าประกวด Future Park Junior Talent Award ตามคำขอร้องของคุณป้า และได้รับรางวัลชนะเลิศถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งนับว่าเป็นรางวัลสูงสุดแล้วจึงไม่เข้าประกวดร้องเพลงที่ใดอีกเลย
หลังจากได้แชมป์ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ไมร่าได้ไปร่วมแสดงการร้องเพลงในงานอีเว้นท์ให้กับบริษัทต่างๆทั้งของประเทศไทยและต่างประเทศ และร่วมแสดงในคอนเสิร์ตต่างๆมากมาย รวมทั้งไปร่วมร้องเพลงในคอนเสิร์ตที่ประเทศฝรั่งเศส, ร้องเพลงในงานเปิดตัวรถโรลสรอยซ์ที่ประเทศสิงคโปร์, ได้รับเชิญไปออกรายการDay Day Up ที่ประเทศจีนซึ่งเป็นรายการที่มียอดผู้ชมสูงสุดเป็นอันดับสามของประเทศจีน, ได้รับเชิญไปร้องเพลงในงานเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 จัดโดยสถานทูตอังกฤษในประเทศไทย
กันยายน 2555 ไมร่าได้รับบทเป็นเรยาตอนเด็ก ในละครเวทีเรื่อง เรยาเดอะมิวสิคัล ซึ่งนำแสดงโดย ชมพู่ อารยา เอ ฮาร์เก็ต ประพันธ์ดนตรีโดย อ.สมเถา สุจริตกุล บทละครและคำร้องโดย ถ่ายเถา สุจริตกุล, อำนวยเพลงโดย ทฤษฎี ณ พัทลุง
เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2555 ในคอนเสิร์ตHitman: David Foster and friends live in Bangkokที่อิมแพคเมืองทองธานี ไมร่านั่งดูอยู่ในคอนเสิร์ต David Fosterลงมาจากเวทีเรียกให้ผู้ชมลุกออกมาร้องเพลง ผู้ชมที่นั่งดูอยู่รอบๆไมร่าได้ร่วมกันตะโกนชื่อไมร่า ไมร่า จนเดวิดเรียกไมร่าออกไปร้องเพลงไมร่าได้สร้างความประทับใจให้กับเดวิดและผู้ชมในฮอลล์นั้น และอีกสักพักเดวิดก็เรียกไมร่าขึ้นไปบนเวทีอีกครั้งโดยให้ร้องเพลงสดๆคู่กับนักร้องโอเปราของเขา เมื่อไมร่าก้าวลงจากเวที เดวิดได้พูดว่า "ผมแน่ใจว่าผมจะต้องได้พบคุณอีกบ่อยๆ" โดยหลังจากนั้นไม่กี่เดือนต่อมา วันที่ 12 เมษายน 2556 เดวิด ฟอสเตอร์ ได้เชิญให้ไมร่าไปร้องเพลงกับเขาที่ ลอสแองเจิลลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา ในงานฉลองครบรอบ65ปีของประเทศอิสราเอล
ตัดสินใจที่จะเดินตามความฝันในการเป็นนักร้องนักแสดงที่ประเทศอเมริกาให้ได้ ไมร่าได้ย้ายไปอยู่ที่ ลอสแองเจิลลิส ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2556 และได้เข้าศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (grade11) ที่โรงเรียน Beverly Hills High School โดยมีผลการเรียนได้เกรดเฉลี่ย 4 ทุกวิชาในทุกภาคการศึกษา
เมื่อเดือน เมษายน 2557 ไมร่าได้สมัครออนไลน์เพื่อเข้าร่วมประกวดร้องเพลงในรายการประกวดร้องเพลงรายการใหม่ของประเทศสหรัฐอเมริกา ชื่อรายการ Rising Star และเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ไมร่าได้โพสต์ในเฟสบุคว่าได้รับคัดเลือกเป็น 30 คนสุดท้ายที่จะเข้าแข่งขันในรายการ Rising Star ซึ่งจะทำการออกอากาศเป็นครั้งแรกในประเทศอเมริกาในวันที่ 22 มิถุนายน 2557 ซึ่งต่อมาในวันนั้นไมร่าได้เป็นผู้แข่งขัน 10 ทีมแรก และได้ผ่านเข้ารอบ 18 คนสุดท้ายในการแข่งขัน, ไมร่าได้ผ่านเข้ารอบการแข่งขันมาจนถึงอาทิตย์ที่ 9 ของการแข่งขันทั้งหมด 10 อาทิตย์ โดยได้เข้าไปถึงรอบ 6 คนสุดท้ายของรายการ Rising Star เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม และเป็นผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุน้อยที่สุดของรายการโดยมีอายุเพียง 16 ปี
16 พฤศจิกายน 2557 ไมร่าได้มีโอกาสร่วมร้องเพลงกับ​ Kenny G สุดยอดศิลปินแจ๊สแซกโซโฟนระดับโลก ในคอนเสิร์ต "River Jazz Festival", 26 เมษายน 2558 ได้ร่วมแสดงในคอนเสิร์ต "A Magical Night with Andrea Bocelli" อันเดรอา โบเชลลี สุดยอดศิลปินโอเปร่าระดับโลก, 15 ธันวาคม 2558 โก้ มิสเตอร์ แซ็กแมน และไมร่า ได้ไปแสดงคอนเสิร์ต "A Tribute to King of Jazz" ที่ Lincoln Center, New York, USA ให้แก่ท่าน Ban Ki-Moon เลขาธิการองค์การสหประชาชาติ(ยูเอ็น) และนักการทูตประจำสหประชาชาติจากประเทศต่างๆ, 31 ธันวาคม 2558 ร่วมแสดงในงาน Thailand Countdown 2016 ณ. เวทีกลางน้ำหน้าองค์พระปรางค์ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร จัดโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)
ปี 2559 ไมร่าได้ร่วมแสดงละครเวทีเรื่อง Dracula ในบท ลูซี่ โดยมี ฮิวโก จุลจักร จักรพงษ์ แสดงเป็นแดร็กคูล่า เป็นละครเวทีที่แสดงเป็นภาษาอังกฤษ ผู้กำกับคือ โจ ฮาร์มสตัน ผู้กำกับละครเวทีจาก West End ประเทศอังกฤษ, HBO Asia เลือกไมร่า เข้าร่วมเป็นนักแสดงภาพยนตร์ซีรีส์ เรื่อง "Halfworlds" Season 2 ในบท Wish ผู้ซึ่งสามารถมองเห็นอนาคต และในซีรีส์เรื่องนี้ ไมร่าได้ขับร้องเพลงประกอบซีรีส์ และได้ร่วมแต่งทำนองเพลงด้วย, วันที่ 8 พฤศจิกายน 2016 ในงานแถลงข่าวภาพยนตร์แอนนิเมชั่นเรื่องใหม่ของดิสนีย์ "Moana" ที่ประเทศสิงคโปร์ ประกาศว่าไมร่าได้รับเลือกจากดิสนีย์ให้เป็นผู้พากย์เสียงและร้องเพลงเป็นโมอาน่าในเวอร์ชันภาษาไทย โดยจะมีมิวสิควีดีโอ ออกมาวันที่ 15 พฤศจิกายน และ ภาพยนตร์เปิดฉายในประเทศไทยวันที่ 1 ธันวาคม
ปี 2562 ไมร่าจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Berklee College of Music เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซต ประเทศสหรัฐอเมริกา ในสาขาการประพันธ์เพลงและขับร้อง ด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับ1 และได้รับทุน(Merit scholarship)ตลอด 4 ปีที่เรียน
ธงชาติหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
ธงชาติหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด เป็นธงสหพันธ์อาณานิคมของหมู่เกาะวินด์เวิร์ด มีลักษณะเป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน ที่ด้านปลายธงมีตราสหพันธรัฐ สหพันธ์อาณานิคมแห่งนี้ได้ประกาศใช้ตราอาณานิคมอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2446 สำหรับธงของผู้ว่าการแห่งบริติชวินด์เวิร์ดใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรมีภาพตราแผ่นดินประจำดินแดนเป็นเครื่องหมายสำคัญ
สหพันธ์อาณานิคมแห่งหมู่เกาะวินด์เวิร์ดได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2499 และยุบเลิกสหพันธ์เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2505
มินต์
มินต์ (mint) อาจหมายถึง
อูกรีส์
อูกรีส์ (OOglies) เป็นการตูนสตอปโมชัน  ออกอากาศพร้อมกับช่อง CBBC and BBC HD เป็นการ์ตูนสั้นแนวขบขันและเรื่องนี้ใช้การรางภาพ สิ่งของและของใช้ในครัวเรือนได้นอย่างแท้จริงทั้งหมด อีกสิ่งหนึ่งในการการ์ตูนเรื่องนี้คือลูกตาที่กลิ้งติดลงบนสิ่งของ
การออกอากาศ
อูกรีส์ (OOglies)  ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ออกอากาศพร้อมกับช่อง CBBC and BBC HD มีทั้งหมด 13 ตอน ตอนละ 15 นาที ผู้บรรยายเสียงโดย Tim Dann, Peter Dickson และ Shelley Longworth. การ์ดูนชุดได้สร้างและบทประพันธ์โดย Nick Hopkin, Tim Dann และ Austin Low
ในประเทศไทย อูกรีส์ (OOglies)  ได้นำออกอากาศในช่วงดึก ทุกวันเวลา 2.30 น. 3.30 น. และ 4.30 น. ขึ้นอยู่กับเวลาในการออกอากาศในช่วงนอกเวลา
เดอะ ไวท์ รูม (เอ็กซ์เท็นด์เพลย์)
เดอะ ไวท์ รูม (เอ็กซ์เท็นด์เพลย์) เป็นอัลบั้มแบบ เอ็กซ์เท็นด์เพลย์ หรือ อีพี ขับร้องโดย ซิงกูล่าร์ และอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของพวกเขา ภายใต้ค่าย โซนี่ มิวสิก
โมะโมะโกะ โคชิ
โมะโมะโกะ โคชิ (7 มีนาคม ค.ศ. 1932 – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น
19321998
วัดพระยาไกร
วัดพระยาไกร หรือ วัดโชตนาราม ในอดีตตั้งอยู่ในย่านแขวงวัดพระยาไกร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร ก่อนมาเป็นที่ตั้งของท่าเรือและบริษัท อีสต์เอเชียติก บริษัทเดินเรือสัญชาติเดนมาร์ก ในสมัยรัชกาลที่ 5 และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์
วัดพระยาไกร หรือวัดโชตนาราม มีประวัติทิ้งไว้เป็นชื่อ ต่าง ๆ ในนาม "วัดพระยาไกร" และเคยเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธมหาสุวรรณปฏิมากรก่อนที่จะถูกย้ายไปยังวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร ต่อมาวัดถูกทิ้งร้างและถูกยุบตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ 7 สิงหาคม 2539 ตามที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 67 ง หน้า 20 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2539 สร้างในสมัยรัชกาลที่2-3
ประวัติ
วัดพระยาไกร เป็นชื่อดั้งเดิมของวัดโชตนาราม มีหลักฐานว่าสร้างก่อน พ.ศ. 2344 จนกระทั่งมีพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (บุญมา) เจ้ากรมท่าซ้าย เป็นหัวหน้าคนจีน ควบคุมคนจีนในไทยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทำการ บูรณะปฏิสังขรณ์เสร็จแล้วได้น้อมถวายเป็นพระอารามหลวงในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับการสถาปนา ขึ้นเป็นพระอารามหลวงมีนามว่าวัดโชตนาราม ตามหลักฐานจดหมายเหตุ ต่อมา "วัดพระยาไกร" กลายสภาพเป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าอาจเป็นเพราะท่านเจ้าสัวบุญมาคงไม่มีทายาทสืบสายสกุลทำให้ขาดผู้ดูแลอุปถัมภ์วัด หลักฐานที่ปรากฏว่าในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดนี้ก็ไม่มีเจ้าอาวาสปกครองแล้ว เสนาสนะสงฆ์ปรักหักพังชำรุดทรุดโทรมยากแก่การบูรณะรวมไปถึงพระอุโบสถอันเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น (พระสุโขทัยไตรมิตร ก่อนย้ายไปวัดไตรมิตรวิทยาราม และหลวงพ่อสัมฤทธิ์ ก่อนย้ายไปวัดไผ่เงิน)  ก็ชำรุดทรุดโทรมลงตามลำดับ บริเวณภายในวัดก็กลายเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเนื่องจากไม่มีผู้ดูแลรักษา จนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ในเวลานั้นเองทางบริษัท อีสท์ เอเชียติก จำกัด แห่งประเทศเดนมาร์ก ซึ่งทำธุรกิจค้าไม้สักส่งออกยังต่างประเทศมองเห็นเป็นทำเลที่ดีสำหรับตั้งโรงเลื่อยจักรของบริษัทฯ (โรงเลื่อยจักรที่ใหญ่ที่สุดในสยามในช่วงเวลานั้น) จึงได้แสดงความประสงค์ขอเช่าพื้นที่วัดโชตนารามจากทางราชการ เมื่อได้รับอนุญาตแล้วทางบริษัทฯ ก็ได้ทำการรื้อถอนเสนาสนะสงฆ์ที่ปรักหักพังเสียคงเหลือไว้แต่เพียงพระอุโบสถ อันเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้น 2 องค์ ไว้ภายในเท่านั้น พระพุทธมหาสุวรรณปฏิมากร (พระพุทธรูปทองคำ) ก่อนที่จะอัญเชิญมาประดิษฐาน ณ วัดไตรมิตรวิทยาราม  รวมทั้งพระประธานในอุโบสถวัดไผ่เงินโชตนาราม ที่หล่อด้วยโลหะสำริด สมัยอาณาจักรสุโขทัย]
ใน พ.ศ. 2478 สมเด็จพระวันรัต (เฮง เขมจารี) ขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะแขวงล่างได้มีบัญชาให้วัดไตรมิตรวิทยาราม (ขณะนั้นยังใช้ชื่อวัดสามจีน มาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดไตรมิตรวิทยาราม เมื่อปี พ.ศ. 2482) และวัดไผ่เงิน แถวบางคอแหลม (ภายหลังจากที่ได้อัญเชิญพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ (พระประธาน)ไปแล้วได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดไผ่เงินโชตนาราม) อัญเชิญพระพุทธรูป 2 องค์นี้ไปประดิษฐานเก็บรักษาไว้เพื่อความเหมาะสม พระมงคลสุธี (ศรี ยโสธโร) เจ้าอาวาสวัดไผ่เงินในขณะนั้นได้เลือกพระพุทธรูปสัมฤทธิ์สมัยสุโขทัย และเสนาสนะอื่น ๆ จึงได้ดำเนินการขนย้ายไปยังวัดไผ่เงิน เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2483 โดยมีชื่อว่า “หลวงพ่อสัมฤทธิ์” และเหตุนี้วัดไผ่เงิน จึงมีชื่อว่า "โชตนาราม" จากวัดโชตนาราม หรือวัดพระยาไกร ต่อท้ายเป็น "วัดไผ่เงินโชตนาราม" ปรากฏอยู่จนกระทั่งปัจจุบัน
ความสำคัญ
วัดพระยาไกร หรือวัดโชตนาราม ในครั้งสมัยรัชกาลที่ 3 เป็นวัดที่ได้รับการอุปถัมภ์ มีหลักฐานตามที่ปรากฏในจดหมายเหตุ สมัยรัชกาลที่ 3 จ.ศ.1213 บันทึกไว้ว่าวัดได้รับการ "ยกให้เป็นพระอารามหลวง" นอกจากนี้ยังพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ ได้รับกิจนิมนต์ไปแสดงธรรมและฉันภัตตาหารในพระราชวังตลอดรัชกาล
การย้ายพระพุทธรูป
ใน พ.ศ. 2482 กระทรวงเศรษฐการ ประสงค์เวนคืนที่ดินบริเวณคลองเตย เพื่อสร้างท่าเรือคลองเตย อันประกอบด้วยด้วยวัดเงิน วัดไก่เตี้ย วัดหน้าพระธาตุ ตั้งอยู่ในเขตตำบลพระโขนง ตำบลคลองเตย อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร วัดทั้งหมดจึงต้องถูกรื้อถอน โดยทางการได้ให้วัดเงินกับวัดไผ่ล้อมเดิม มารวมกันเป็นวัดไผ่เงิน พร้อมกันนั้นกรมการศาสนามีนโยบายแจกจ่ายพระพุทธรูปที่ตกค้างอยู่ที่วัดพระยาไกร ซึ่งเป็นวัดร้างอยู่เป็นพุทธบรรณาการ พระมงคลสุธี (พระมหาศรี ยโสธโร) เจ้าอาวาสวัดไผ่เงินโชตนาราม กรุงเทพฯ ได้อัญเชิญพระพุทธปฏิมาในพระอุโบสถมาประดิษฐานที่วัดไผ่เงินโชตนาราม โดยท่านและคณะกรรมการวัดได้ "หลวงพ่อสัมฤทธิ์" เป็นพระพุทธปฏิมาที่หล่อด้วยสำริดและเป็นสำริดแก่เงินจัด ปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอกเศษ ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ชำรุด ขณะที่องค์พระพุทธปฏิมาหลวงพ่อสุโขทัยไตรมิตรที่ถูกปูนหุ้มอยู่มีรอยร้าวจาก ไหล่ถึงเอวไปถึงรากฐานเป็นร่องเล็กๆ มองเห็นเนื้อสัมฤทธิ์สีเขียว ๆ ที่ยังประดิษฐานอยู่ "  นำไปประดิษฐานที่วัดไผ่เงินโชตนาราม เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2483 โดยมีชื่อว่า “หลวงพ่อสัมฤทธิ์” ตามวัตถุที่จัดสร้างเป็นทองสำริด
วัดพระยาไกร ซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้าง ไม่มีผู้ดูแล มีพระพุทธปฏิมาปูนปั้นสององค์ ซึ่งประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถองค์หนึ่งและอยู่ในพระวิหารอีกองค์หนึ่ง ประกอบกับบริษัท อีสต์เอเชียติก จำกัด ประสงค์ขอเช่าพื้นที่ของวัดเพื่อดำเนินกิจการของบริษัท ที่ประชุมคณะสงฆ์อันมีสมเด็จพระวันรัตน์ องค์สังฆนายก มีเถระบัญชาให้คณะกรรมการวัดสามจีน หรือวัดไตรมิตรวิทยาราม และวัดไผ่เงินโชตนาราม ไปอัญเชิญพระพุทธรูปสององค์นั้น ไปประดิษฐานไว้ตามสมควร ทางคณะของวัดไผ่เงินฯได้เดินทางไปถึงก่อน จึงเลือกอัญเชิญพระพุทธรูปสำริดไป เหลือพระพุทธรูปปูนปั้นไว้ให้วัดไตรมิตร
วัดไตรมิตรวิทยารามเมื่อได้พระมาแล้วมิได้ทำการใด ๆ กับพระพุทธรูป เพียงปลูกเพิงสักกะสีเพื่อป้องแดดกันฝน ไว้ริมถนนด้านทิศตะวันออกของพระอุโบสถ เป็นเวลาถึง 20 ปี ด้วยยังหาที่จะประดิษฐานอันเหมาะสมมิได้ ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 จึงทำการสร้างวิหารใหม่ ด้วยตั้งใจจะประดิษฐานพระพุทธรูปองค์นี้โดยเฉพาะ เพื่อจะได้ทำการประดิษฐานพระพุทธรูป ให้ถูกต้องตามโบราณราชประเพณี แต่ในขณะเคลื่อนย้ายพระพุทธรูป เนื่องจากพระพุทธรูปมีน้ำหนักมาก สายเครื่องกว้านจึงขาดลง ทำให้พระพุทธรูปตกกระแทกพื้น ส่งผลให้ปูนที่หุ้มบริเวณพระอุระกระเทาะออก เผยให้เห็นเนื้อทองคำบริสุทธิ์ ท่านเจ้าอาวาสจึงให้ลอกปูนออกทั้งองค์ แล้วนำขึ้นประดิษฐาน ณ พระวิหารนั้น พร้อมกันนั้นได้มีการจัดสร้างพระมณฑปเพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปสุโขทัยมิตรเป็นการเฉพาะดังที่ปรากฏในปัจจุบัน
การยุบวัด
วัดพระยาไกรหรือวัดโชตนาราม เมื่อนานวันถูกทิ้งร้างจะด้วยเหตุผลในเรื่องของภูมิศาสตร์ของพื้นที่ที่อยู่ติดชายน้ำ ได้รับความเสียหายและยากแก่การบูรณะ จึงถูกทิ้งร้างไปในที่สุด เมื่อสภาพการณ์ถูกทิ้งร้าง จึงได้มีการย้ายเสนาสนะมารวมสร้างกับวัดไผ่เงิน และเปลี่ยนนามเป็นวัดไผ่เงินโชตนาราม แม้เสนาสนะจะไม่มี แต่ชื่อวัดและที่ดินอันเป็นที่ศาสนาสมบัติกลางยังมีอยู่ ชื่อวัดก็ยังปรากฏในทำเนียบวัดจนกระทั่ง พ.ศ. 2539 วัดพระยาไกร หรือวัดโชตนารามได้ถูกหน่วยงานราชการที่ดูแล ประกาศยุบวัด (ร้าง) ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการเมื่อ 7 สิงหาคม 2539 ตามที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 113 ตอนที่ 67 ง หน้า 20 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2539
ชื่อวัดกับประวัติศาสตร์ชุมชน
วัดพระยาไกร หรือวัดโชตนาราม แม้จะไม่หลงเหลือวัดให้เป็นที่เคารพสักการะของชาวพุทธ อาจเรียกได้ว่า "วัดที่เหลือแต่ชื่อ" ก็คงไม่ผิด ด้วยเหตุผลของเงื่อนเวลา แต่ในเวลาเดียวกันวัดพระยาไกร ยังถูกเรียกในฐานะเป็นสถานที่ ประหนึ่งมีวัดตั้งอยู่ ดังปรากฏชื่อเป็นเขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร "แขวงวัดพระยาไกร" เป็นชื่อของหน่วยงานราชการ เช่น สถานีตำรวจนครบาลวัดพระยาไกร หรือไปรษณีย์วัดพระยาไกร ท่าเรือด่วนแม่น้ำเจ้าพระยาวัดพระยาไกร เป็นต้น
ภาวะเครียดของทารก
ภาวะเครียดของทารก (fetal distress) คือภาวะใดๆ ซึ่งตรวจพบในสตรีมีครรภ์แล้วเป็นการบ่งชี้ว่าทารกในครรภ์กำลังมีภาวะไม่ปกติ คำนี้ไม่มีนิยามที่ชัดเจน วิชาสูติศาสตร์สมัยใหม่จึงพยายามลดการใช้คำนี้ในการอธิบายภาวะของทารก
อธิวัฒน์ ธีรนิธิศนันท์
อธิวัฒน์ ธีรนิธิศนันท์ เป็นนักแสดงและพิธีกรชายชาวไทย
มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส
การประกวดมิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส (Miss Tiffany’s Universe) เป็นการประกวดสาวประเภทสอง จัดที่โรงละครทิฟฟานี่โชว์พัทยา จังหวัดชลบุรี โดย บริษัท ทิฟฟานี่โชว์ พัทยา จำกัด ร่วมกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เพื่อเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดสาวประเภทสองระดับโลก Miss International Queen การประกวดครั้งแรกจัดเมื่อปี ค.ศ.1975
ประวัติ
การประกวดมิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์สเป็นจุดเริ่มต้นของการส่งตัวแทนประเทศไทยไปประกวดเวทีต่างประเทศ อย่างมิสควีนออฟเดอะยูนิเวิร์ส จนกระทั่งปี ค.ศ. 2004 ประเทศไทยได้จัดการประกวดสาวประเภทสองระดับโลกอย่างมิสอินเตอร์เนชั่นแนลควีนจวบจนปัจจุบัน
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติในอดีต
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
ณัฐสิมา คุปตะวาทิน
ณัฐสิมา คุปตะวาทิน (24 มกราคม พ.ศ. 2515 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดง นางแบบชาวไทย  มีผลงานแฟชั่นตามนิตยสาร เดินแบบบนแคตวอล์ค
ประวัติ
หมอก ณัฐสิมา เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 เริ่มเข้าสู่วงการจาก มิวสิควิดีโอ เพลง เกี่ยวก้อย ของ อัสนี-วสันต์ ในปี พ.ศ. 2533 ได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง "กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้" ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นได้เป็นนางเอกเรื่องแรกในละคร "หนูละเบื่อเสือสวมรอย" ในปี พ.ศ. 2536 ของค่ายกันตนา และเป็นพิธีกรในรายการ "มาตามนัด" ณัฐสิมาเริ่มหายไปจากวงการบันเทิงในปี พ.ศ. 2539 ซึ่งตอนนั้นเธอรับงานพิธีกรในรายการโทรทัศน์ต่างๆ ประปราย จึงบินไปรักษาตัวที่ประเทศออสเตรเลีย อยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง และกลับมาเมืองไทยที่กรุงเทพได้ไม่นาน ก็เสียชีวิตในวันเสาร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 จากอาการโรคเอสแอลอี (Systemic Lupus Erythematosus)
การเชิดมังกร
การเชิดมังกร ( อู่หลง) เป็นรูปแบบการเต้นรำที่สืบทอดมาและถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของวัฒนธรรมจีน เหมือนกับการเชิดสิงโต มักจะพบเห็นในการฉลองเทศกาลต่างๆ. การเต้นจะใช้ทีมเต้นต่อกันไปตามรูปร่างความยาวของมังกร ทีมเต้นจะมีการเคลื่อนไหวเลียนแบบการเคลื่อนไหวของแม่น้ำที่คดเคี้ยวไปมา
การเชิดมังกรมักจะจัดขึ้นในช่วงเทศกาลปีใหม่ของจีน (ตรุษจีน) มังกรจีนเป็นสัญลักษณ์ของประเทศจีน และพวกเขาเชื่อว่ามังกรจะนำความโชคดีมาให้กับผู้คน ฉะนั้นยิ่งเชิดมังกรระยะเวลานานมากขึ้นเท่าไหร่ก็จะนำความโชคดีมาให้ชุมชนมากขึ้น. มังกรถูกเชื่อว่าเป็นผู้ที่มีคุณสัมบัติที่ประกอบด้วย พลังอันยิ่งใหญ่ ความสง่างาม ความอุดมสมบูรณ์ สติปัญญา และสิริมงคล. ลักษณะของมังกรมีทั้งความน่ากลัว และมีขนาดใหญ่ แต่มันก็มีความเมตตา ดังนั้นจึงถูกนำไปกลายเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจกษัตริย์ การเคลื่อนไหวแบบที่สืบทอดกันมาเป็นการแสดงถึงอำนาจและความสง่างามของมังกร
ประวัติ
ในช่วงของราชวงศ์ฮั่น รูปแบบการเชิดมังกรแบบต่าง ๆ ได้ถูกกล่าวถึง ในสมัยจีนโบราณ มังกรจีน คือผู้กำหนดการตกของฝน ตัวอย่างเช่น มังกร อิ้งหลง (Yinglong) ถูกยกย่องให้เป็นเทพแห่งฝน, และเสินหลง (Shenlong) มีอำนาจในการกำหนดให้มีลมเท่าใด มีฝนเท่าใด ระบำฝนจะจัดขึ้นในช่วงเวลาหน้าแล้งซึ่งจะมีมังกรเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วยเสมอ. ตามหนังสือที่เขียนขึ้นโดยต่ง จ้งซู (Dong Zhongshu) ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มีชื่อหนังสือว่า ชุนชิวฝานลู่ ในส่วนที่เกี่ยวกับพิธีกรรมขอฝน จะมีการใช้มังกรที่ทำจากดินเหนียว และเด็ก ๆ และผู้ใหญ่ก็จะออกมาเต้น จำนวนมังกร ความยาวและสีสันของมังกรจะแตกต่างกันไปตามในแต่ละปีไม่เหมือนกัน. การบันเทิงที่เป็นที่นิยมที่สุดในช่วงของราชวงศ์ฮั่นก็คือ ไป่ซี่ (百戲) การแสดงวาไรตี้โชว์ที่เรียกว่า เซี่ยงเหริน (象人) จะมีการแต่งตัวรูปแบบหลากหลาย เช่น สัตว์ต่าง ๆ ปลา มังกร ในเรียงความบทกวีของจาง เหิง ที่ชื่อว่า ซีจิงฟู่ (西京賦) ได้มีการบันทึกการแสดงไว้หลากหลาย เช่น การแสดงที่มีการแต่งกายเป็นมังกรเขียวและเป่าขลุ่ย และปลามังกรแสดงการเปลี่ยนร่างเป็นมังกร การแสดงบางอย่างปรากฏให้เห็นบนเห็นแกะสลักสมัยราชวงศ์ฮั่น อุปกรณ์ประกอบฉากเป็นอะไรที่ยุ่งยากที่การเต้นสมัยใหม่ไม่สามารถนำมาใช้ได้ และนักแสดงต้องเป็นผู้ทำให้มังกรดูมีน้ำหนักเบา
มังกรในสมัยราชวงศ์ฮั่นก็ได้มีการกล่าวถึงในสมัยของราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่งด้วยเหมือนกัน มังกรที่มีรูปร่าง คล้ายกับโคมมังกร (หลงเติง; 龍燈) ที่ใช้ในงานเทศกาลโคมไฟ พรรณนาอยู่ในการจัดงานของราชวงศ์ซ่งที่ชื่อว่า ตงจิงเมิ่งฮว๋าลวู่ โดยได้มีการสร้างมังกรจากแก้วและผ้า ข้างในบรรจุเทียนจำนวนมาก สำหรับโคมไฟมังกรอาจจะหิ้วเดินขบวนกันไปตามถนนในช่วงค่ำคืนของเทศกาลโคมไฟ ซึ่งอาจจะนำไปประยุกต์กับการเชิดสิงโตในรูปแบบปัจจุบันที่มักจะจัดกันในตอนกลางวัน ซึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าการเชิดสิงโตแบบสมัยใหม่เริ่มกำเนิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด ในสมัยปัจจุบัน รัฐบาลของสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้มีการปรับปรุง ประยุกต์ และประชาสัมพันธ์การเต้นรำแบบพื้นเมืองหลากหลายรูปแบบ ซึ่งเป็นส่วนที่ช่วยให้การเชิดสิงโตเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในประเทศจีน และสังคมชาวจีนทั่วโลก
โครงสร้างของมังกร
มังกรจะมีลำตัวที่ยาวคดเคี้ยวและมีเสาอยู่เป็นจำนวนมาก มีหัวและหาง ตัวมังกรในแต่ละส่วนจะถูกนำมาต่อติดกันด้วยห่วงและต่อส่วนหัวและส่วนหางตรงส่วนท้ายสุด มังกรแบบดั้งเดิมสร้างจากไม้ มีห่วงไม้ไผ่อยู่ข้างใน ภายนอกห่อหุ้มด้วยผ้าสวยงาม อย่างไรก็ตามในยุคปัจจุบันจะใช้วัสดุที่เบาขึ้นเช่น อะลูมิเนียม และ พลาสติกมาแทนไม้และวัสดุที่หนัก
มังกรจะมีความยาวอยู่ที่ประมาณ 25 ถึง 30 เมตร สำหรับที่ใช้แสดงแบบผาดโผน และที่ใหญ่สุดก็จะยาวถึง 50 ถึง 70 เมตร สำหรับในงานเดินขบวนและเทศกาลฉลอง ขนาดและความยาวจะขึ้นอยู่กับกำลังของคนที่แสดง กำลังเงิน วัตถุดิบ ทักษะความสามารถของนักแสดง และขนาดพื้นที่ที่ใช้แสดง. คณะขนาดเล็กจะไม่สามารถทำมังกรให้ยาวมากได้ เพราะมันจะต้องขึ้นอยู่กับกำลังของคนแสดง ราคาค่อนข้างแพง และ ต้องใช้ทักษะพิเศษ ซึ่งจะจัดการได้ค่อนข้างยากสำหรับคณะขนาดเล็ก.
ขนาดและความยาวปกติของมังกรแนะนำอยู่ที่ 112 ฟุต (34 เมตร) และจะมีการแยกเป็น 9 ส่วนใหญ่ๆ โดยที่ส่วนย่อยในแต่ละส่วนยาวประมาณ 14 นิ้ว ดังนั้นทั้งตัวจะมีประมาณ 81 ส่วนย่อย มีมากมายที่อาจจะขยายไปถึง 15 ส่วน และมังกรบางตัวก็มียาวถึง 46 ส่วน  บางครั้ง ก็มีการแข่งสร้างมังกรในหมู่ชุมชนชาวจีนรอบโลก โดยพยายามสร้างให้ยาวที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตั้งแต่มีตำนานที่กล่าวว่ายิ่งมังกรยาวเท่าไหร่ก็จะยิ่งนำความโชคดีมาให้มากขึ้นเท่านั้น มังกรที่ยาวที่สุดที่มีบันทึกไว้ในปัจจุบันยาวกว่า 5 กิโลเมตร
ในประวัติศาสตร์ การเชิดมังกรจะมีการแสดงที่หลากหลายแตกต่างกันไป พร้อมด้วยรูปแบบ และสีสันของมังกรที่แตกต่างกันไปเหมือนกัน บางทีสีเขียวถูกเลือกให้เป็นสีหลักของมังกรเพราะสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของการเก็บเกี่ยวที่ดี สีอื่นๆ ได้แก่ สีเหลือง เป็นสัญลักษณ์ของกษัตริย์ที่น่าเกรงขาม สีทองและสีเงินเป็นสัญลักษณ์ของความเจิรญมั่งคั่ง รุ่งเรือง สีแดงเป็นตัวที่ทำให้เกิดความตื่นเต้น และส่วนหางมักจะประดับประดาด้วยสีเงินและประกายระยิบระยับ ซึ่งทำให้รู้สึกได้ถึงบรรยากาศแห่งความสนุกสนาน เนื่องจากการเชิดมังกรไม่ได้มีการแสดงทุกวัน ดังนั้นผ้าที่ห่อหุ้มตัวมังกรจะถูกทอดออกเพื่อเก็บรักษาไว้ก่อนที่จะมีการแสดงใหม่ในครั้งต่อไป
การแสดง
การเชิดมังกรแสดงโดยความสามารถของทีมที่จะต้องมีการเคลื่อนไหวของร่างกายนิ่งที่สุด. การผสมผสานลำตัวแต่ละส่วนของมังกรในเวลาที่เหมาะสมและถูกต้องเป็นจุดสำคัญที่ทำให้การเชิดมังกรประสบความสำเร็จ. ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นแม้แต่จากนักแสดงคนเดียวจะมีผลต่อความล้มเหลวของการแสดงทั้งหมด. การเชิดมังกรที่จะประสบความสำเร็จ ส่วนหัวของมังกรจะต้องสามารถประสานลำตัวให้เข้ากับจังหวะของกลองให้ได้ดี. ในงานพระราชพิธีหรือขบวนพาเหรด ส่วนหัวของมังกรจะหนักประมาณ 12 จิน (14.4 กิโลกรัม, เกือบ 32 ปอนด์). ส่วนหางของมังกรก็มีบทบาทสำคัญในการแสดงซึ่งจะต้องเคลื่อนไหวไปตามการเคลื่อนไหวของส่วนหัว. ส่วนที่ 5 จะคือส่วนตรงกลางลำตัว ผู้แสดงจะต้องมีความตื่นตัวกับการเคลื่อนไหวแบบเวลาต่อเวลาเลย
รูปแบบการแสดงเชิดมังกร จะถูกออกแบบตามทักษะและประสบการณ์ของผู้แสดง บางรูปแบบจะเรียกว่า "Cloud Cave", อ่างน้ำวน "Whirlpool", รูปแบบไท้เก๊ก T'ai chi, เกลียวเงิน"threading the money", ตามหาไข่มุก "looking for pearl", และมังกรล้อมรอบเสา "dragon encircling the pillar". การเคลื่อนไหวที่เรียกว่า มังกรไล่ลูกแก้ว "dragon chasing the pearl" เป็นการแสดงถึงว่ามังกรยังคงแสวงหาภูมิปัญญาความรู้อย่างต่อเนื่อง.
มังกรเคลื่อนไหวในรูปแบบของคลื่นเกิดจากการแกว่งประสานกันระหว่างแต่ละส่วนอย่างต่อเนื่อง การเคลื่อนไหวลักษณะคลื่นนี้ถือเป็นการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของมังกร ส่วนการเคลื่อนไหวแบบอื่นที่ซับซ้อนและยากขึ้นก็ขึ้นอยู่กับการสร้างสรรค์ของแต่ละทีมเอง. รูปแบบการแสดงแบบทั่วๆ ไปรวมทั้งการวิ่งหมุนวน เพื่อทำให้ร่างกายของมังกรหันหลังและบิดตัวเองด้วย นี่เป็นเหตุให้นักแสดงจะต้องกระโดดข้ามผ่านส่วนลำตัวของมังกรเพื่อให้ได้ภาพที่สวยงาม รูปแบบขั้นสูงอื่นๆ ได้แก่ การหมุดเป็นเกลียว และแสดงกายกรรม ซึ่งนักแสดงจะเหยียบบนขา และไหล่ของแต่ละคนเพื่อให้การเคลื่อนไหวของมังกรสูงขึ้นเรื่อยๆ
การเป็นนักแสดงเชิดมังกรจะต้องประกอบด้วยองค์ประกอบและทักษะหลายอย่างด้วยกัน เป็นการผสมผสานของหลายๆ กิจกรรมเข้าด้วยกัน ผสมผสานระหว่างการฝึกฝนและความคิดของทีมนักกีฬา ละครเวที และศิลปะการแสดง. ทักษะพื้นฐานนั้นง่ายที่จะเรียนรู้ แต่อย่างไรก็ตาม หากจะเป็นนักแสดงที่มีความสามารถจะต้องผ่านการฝึกฝนการเคลื่อนไหวแบบที่ซับซ้อนจนเป็นธรรมชาติได้ ซึ่งไม่ได้เกิดจากทักษะส่วนตัวของคนๆ เดียว แต่จะต้องมุ่งเน้นไปที่การประสานการเคลื่อนไหวของทีมด้วย
การเชิดมังกรคู่ ไม่ค่อยเห็นในนิทรรศการตะวันตก เป็นการแสดงที่นักแสดงสองแถวพามังกรขึ้นสู่เสาสูงชะลูด การแสดงมังกรเก้าแถวก็หาดูยากเกิดจากความเชื่อที่ว่าเก้าเป็นเลขที่ดี ซึ่งการแสดงจะต้องใช้คนร่วมแสดงจำนวนมากจากหลายๆ คณะ ซึ่งจะจัดได้เฉพาะงานที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลระดับชาติหรือภูมิภาคเท่านั้น
การแข่งขัน
การแข่งขันการเชิดมังกรมีจัดขึ้นกันทั่วโลก. ในการแข่งขันจะมีการเข้มงวดเรื่องกฎรูปแบบของลำตัวมังกรและกฎของการแสดง ดังนั้นมังกรที่เข้าร่วมแข่งขันจะถูกสร้างให้ดูบนเวทีแล้วประทับใจ มีความเร็วและความคล่องตัว ซึ่งทีมนักแสดงที่แสดงก็ใช้เทคนิคการแสดงแบบที่ยาก มังกรที่ใช้แสดงเหล่านี้ หัวจะเล็กและเบากว่าธรรมดาทั่วไปเพื่อให้สามารถตวัดชักไปได้รอบๆ และจะต้องมีน้ำหนักน้อยกว่า 3 กิโลกรัม ชิ้นส่วนของลำตัวจะต้องเป็นอลุมิเนียมเบา ขอเกี่ยวและห่วงจะต้องเป็นท่อพีวีซีที่บางมากๆ การแสดงหนึ่งชุดจะใช้เวลาประมาณ 8-10 นาที.
ในวรรณคดี
วรรณคดีของลอว์เรนซ์ เฟอร์ลิงเฮททิ Lawrence Ferlinghetti's poem การเชิดมังกรที่ดีที่สุด "The Great Chinese Dragon", ได้ตีพิมพ์ในบทกวีของเขาในปี 1961 ชื่อว่า เริ่มต้นจากซานฟรานซิสโก Starting from San Francisco ซึ่งบทกวีนี้มีแรงบันดาลใจมาจากการเชิดมังกร. เกรกอรี่สตีเฟนสัน Gregory Stephenson กล่าวว่ามังกรเป็นตัวแทนที่แสดงถึงพลังและความลึกลับของชีวิต ได้เห็นความจริงที่ว่าจิตวิญญาณโปร่งแสงทุกที่ในโลกของวัสดุ" นวนิยายของเอิร์ลเลิฟเลซ ชื่อว่า "มังกรไม่สามารถเต้นรำ" ใช้รูปแบบการเต้นแบบคานิวัลในการสำรวจค้นหาการเปลี่ยนทางสังคมและประวัติศาสตร์ของอินเดียตะวันตก.
ภาษาหมิ่นเหนือ
ภาษาหมิ่นเหนือ หรือ ภาษาหมิ่นเป่ย์ เป็นสำเนียงของภาษาจีนหมิ่นที่พูดในหนานปิงทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน ภาษาจีนในมณฑลฝูเจี้ยนแบ่งเป็นสองสำเนียงคือภาษาหมิ่นเหนือกับภาษาหมิ่นใต้หรือภาษาจีนฮกเกี้ยน แต่ในปัจจุบัน ภาษาจีนหมิ่นถูกแบ่งละเอียดกว่านี้มาก ในการแบ่งอยางแคบ สำเนียงย่อยของภาษาหมิ่นเหนือได้แก่ Shibei, Chong'an, Xingtian, Wufu, Zhenghe, Zhengqian, Jianyang และ Jian'ou สำเนียงที่อยู่ทางตะวันออกของหนานปิงแยกเป็นอีกสำเนียงหนึ่งของภาษาจีนหมิ่น เรียกภาษาหมิ่นเซาเจียง
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2014
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2014 (2014 Girls' U16 South American Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16–20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ณ โชซีกา, ประเทศเปรู
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์ (Prince Georg of Hanover)
คิม มิน-จู
คิม มิน-จู (เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) รู้จักกันดีในชื่อ'มินจู เป็นนักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้ภายใต้แมเนจเมนต์ซูป เธอเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะอดีตสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้-ญี่ปุ่นไอซ์วัน หลังจากจบอันดับที่ 11 ในรายการเซอร์ไววัลเกิร์ลกรุปพรอดิวซ์โฟร์ตีเอตของเอ็มเน็ต ซึ่งเป็นตัวแทนของเออร์เบินเวิกส์
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์
พระประวัติ
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ณ เยอรมนี เป็นพระโอรสในเจ้าชายเกออร์ค วิลเฮ็ล์มแห่งฮันโนเฟอร์ และเจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และเป็นพระญาติขั้นที่ 1 ในเจ้าฟ้าชายชาลส์
คิม มิน-จู
หลังจากที่กลุ่มหมดสัญญา เธอและเออร์เบินเวิกส์ประกาศความตั้งใจที่จะประกอบอาชีพการแสดง ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ถึงมกราคม 2023 เธอได้เป็นพิธีกรรายการเพลงโชว์! มิวสิกคอร์ เธอออกจากเออร์เบินเวิกส์ในปี ค.ศ. 2022 ซึ่งเธอได้เซ็นสัญญากับแมเนจเมนต์ซูปในภายหลัง
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์
เสกสมรส
เจ้าชายเกออร์ค ทรงเสกสมรสกับ วิกตอเรีย แอน บี โดยเธอได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ พระชายา โดยมีพระธิดา 2 พระองค์ดังนี้
คิม มิน-จู
ชีวิตในวัยเด็กและการเริ่มทำงาน
คิม มิน-จู เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 เธอมีน้องสาวและพี่ชาย เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งกรุงโซลและสำเร็จการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ก่อนที่จะเข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต เธอเคยปรากฏตัวในฐานะนักแสดงในมิวสิกวิดีโอและละครโทรทัศน์เกาหลี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี ค.ศ. 2018 เรื่องเกมรักกลลวง ซีรีส์โทรทัศน์ทางช่องเอ็มบีซี โดยเธอได้แสดงให้เห็นถึงบทบาทของชเว ซู-จี (มุน กา-ยอง)
เจ้าชายเกออร์คแห่งฮันโนเฟอร์
ความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ยุโรป
พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์หลายราชวงศ์ โดยทางฝ่ายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราขสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ส่วนทางฝ่ายพระบิดานั้นทรงเป็นพระภาติยะในเฟรเดอริกาแห่งฮันโนเฟอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซซึ่งเป็นพระขนิษฐาแท้ ๆ ในพระบิดาของพระองค์ จึงทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปนทั้งนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เป็นต้น
คิม มิน-จู
ค.ศ. 2018–ปัจจุบัน: พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต, ไอซ์วัน, กิจกรรมเดี่ยว
ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคมปี ค.ศ. 2018 มินจูได้เป็นตัวแทนของเออร์เบินเวิกส์ในรายการพรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ในตอนสุดท้าย เธอก็ได้อันดับที่ 11 ในที่สุดและได้เปิดตัวกับไอซ์วัน วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เธอเปิดตัวเป็นทางการในฐานะสมาชิกของวงด้วยการเปิดตัวอีพีแรกของพวกเธอในชื่อ คัลเลอร์ไรซ์ (Color*Iz)
ในปี ค.ศ. 2019 มินจูได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Fault Is Not Yours ซึ่งฉายรอบปฐมทัศน์ในเดือนพฤษภาคมที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติช็อนจูครั้งที่ 20 โดยบันทึกไว้ก่อนที่เธอจะปรากฏตัวในรายการพรอดิวซ์โฟร์ตีเอต
ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2020 มินจูได้ร่วมงานกับคัง ชัน-ฮี และฮยอนจิน ในฐานะพิธีกรร่วมของรายการเพลงเกาหลีใต้ โชว์! มิวสิกคอร์
หลังจากการยุบวงของไอซ์วันเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2021 มินจูกลับมาที่เออร์เบินเวิกส์ วันที่ 7 ตุลาคม บริษัทของเธอได้ประกาศเป็นทางการว่าเธอจะทำกิจกรรมต่อในฐานะนักแสดง
วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2022 มินจูได้เซ็นสัญญากับแมเนจเมนต์ซูป
ในปี ค.ศ. 2022 มินจูได้แสดงในละครประวัติศาสตร์เรื่องคู่รักวิวาห์ต้องห้าม ซึ่งดัดแปลงมาจากเว็บตูนเรื่องเดียวกัน ซึ่งมินจูได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงานเอ็มบีซีดรามาอะวอดส์ 2022
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ (Weekly Shōnen Jump) หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ที่ขายดีที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ยอดจำหน่ายมากกว่า 3 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์จำหน่ายรายสัปดาห์ในประเทศญี่ปุ่น และจำหน่ายรายเดือนในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป
ตลาดเป้าหมายหลักของโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์อยู่ที่เด็กผู้ชาย (โชเน็ง แปลว่า เด็กชาย หรือผู้ชาย) เนื้อหาภายในหนังสือการ์ตูนจะเป็นลักษณะการต่อสู้ และการผจญภัย โดยตัวละครหลักจะมีพลังพิเศษต่างๆ โชเน็งจัมป์เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2511 โดยบริษัทชูเอชะ เคยมียอดจำหน่ายสูงถึง 6 ล้านเล่ม โชเน็งจัมป์ได้มีนำมาจำหน่ายภายใต้ชื่อโชเนนจัมป์ ในสหรัฐอเมริกา เยอรมัน สวีเดน นอร์เวย์ และการ์ตูนหลายเรื่องภายในเล่มได้มีการนำมาแปลและจำหน่ายในหลายประเทศในทวีปเอเชีย รวมทั้งประเทศเกาหลีใต้ ฮ่องกง ไต้หวัน และไทย
ช่วงกลางปีทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 เป็นยุคที่นิตยสารมีอัตราการเติบโตไหลเวียนสูงที่สุด อย่างไรก็ตามการเติบโตนั้นก็ได้ลดลงอย่างมากในเวลาต่อมาเมื่อเข้าทศวรรษ 2000
เสือพูมา
เสือพูมา หรือ เสือคูการ์ หรือ สิงโตภูเขา (cougar, puma, mountain lion, mountain cat, catamount, panther; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในวงศ์เสือและแมว (Felidae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา เป็นแมวรักสันโดษขนาดใหญ่ที่มีการกระจายพันธุ์กว้างที่สุดในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่ในซีกโลกตะวันตก จากยูคอนในประเทศแคนาดาถึงทางตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีสในอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้เก่ง สามารถพบในถิ่นอาศัยเกือบทุกแบบในทวีปอเมริกา  เป็นสัตว์จำพวกแมวที่หนักเป็นอันดับสองในซีกโลกตะวันตก รองจากเสือจากัวร์ แม้ว่าเสือพูมาจะมีขนาดใหญ่มันกลับมีพันธุกรรมใกล้ชิดกับแมวบ้านมากกว่าสิงโตคาดว่าสืบเชื้อสายมาจากเสือชีตาห์อเมริกาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
ด้วยความเป็นนักล่าที่มีความสามารถในการย่องเงียบและซุ่มโจมตี ทำให้เสือพูมาสามารถล่าเหยื่อได้หลากหลาย เหยื่ออันดับแรก ประกอบด้วย สัตว์มีกีบ เช่น กวาง, กวางเอลก์, กวางมูส, และแกะบิ๊กฮอร์น รวมทั้งปศุสัตว์อย่าง วัวบ้าน, ม้า และแกะ นอกจากนี้ยังล่าสัตว์ขนาดเล็กอย่างแมลงและสัตว์ฟันแทะ  เสือพูมาชอบอาศัยในบริเวณที่มีพุ่มไม้และก้อนหินหนาแน่นเพื่อการหลบซ่อน แต่มันก็สามารถอาศัยในพื้นที่เปิดได้เช่นกัน เสือพูมาเป็นสัตว์ที่มีอาณาเขต มีความหนาแน่นของประชากรในแต่ละบริเวณต่ำ ขนาดของเขตแดนแต่ละเขตขึ้นกับ ภูมิประเทศ พืชพรรณ และความอุดมสมบูรณ์ของเหยื่อ แม้เป็นนักล่าขนาดใหญ่ แต่มันไม่จำเป็นต้องเป็นนักล่าที่โดดเด่นของบริเวณนั้น เพราะมันต้องแข่งขันในการล่ากับนักล่าอื่น เช่น เสือจากัวร์, หมาป่าสีเทา, หมีดำ, และหมีกริซลีย์ มันเป็นสัตว์สันโดษและหลีกเลี่ยงมนุษย์ การโจมตีมนุษย์นั้นเกิดขึ้นน้อยมาก แม้ว่าปัจจุบันจะมีความถี่เพิ่มขึ้น
เพราะการล่าสัตว์มากเกินไปของชาวยุโรปที่มาตั้งถิ่นฐานในอเมริกาและการเจริญของสังคมมนุษย์ในถิ่นอาศัยของเสือพูมา ทำให้ประชากรของเสือพูมาลดลงในพื้นที่กระจายพันธุ์ส่วนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เสือพูมาได้สูญพันธุ์ไปแล้วในทางตะวันออกของอเมริกาเหนือในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ยกเว้น ประชากรส่วนน้อยในรัฐฟลอริดา อย่างไรก็ตาม ในทศวรรษที่ผ่านมาประชากรได้ย้ายจากทางทิศตะวันออกไปในส่วนตะวันตกของดาโกตาส์, รัฐเนแบรสกา, และรัฐโอคลาโฮมา มีการยืนยันถึงเพศผู้ผ่านถิ่นในคาบสมุทรบนของรัฐมิชิแกนและรัฐอิลลินอยส์ที่ซึ่งมันถูกยิงในเขตเมืองของชิคาโก  และอย่างน้อยหนึ่งตัวที่สังเกตพบในตะวันออกไกลของรัฐคอนเนตทิคัต
ค้างคาวยอดกล้วยผีเสื้อ
ค้างคาวยอดกล้วยผีเสื้อ หรือ ค้างคาวสี (painted bat, painted woolly bat; ) เป็นค้างคาวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ค้างคาวกินแมลง (Vespertilionidae)
เป็นค้างคาวขนาดเล็ก มีขนาดลำตัวและปีกพอ ๆ กับผีเสื้อ มีน้ำหนักประมาณ 10 กรัม ความยาวตลอดปลายปีกประมาณ 15 เซนติเมตร ขนตามลำตัวสีส้มสด ใบหูใหญ่ ปีกมีสีแดงแกมน้ำตาลบางส่วน ส่วนที่เหลือเหมือนค้างคาวทั่วไป ซึ่งชื่อวิทยาศาสตร์นั้น คำว่า "pict" เป็นรากศัพท์ภาษาละติน หมายถึง "ระบายสี" โดยรวมแล้วหมายถึง มีสีสันหลายสีในตัวเดียวกัน ค้นพบครั้งแรกในหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย
กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปตั้งแต่อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ตอนใต้ของประเทศจีน, เวียดนาม, ไทย, มาเลเชีย และอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยแล้ว เป็นค้างคาวที่พบได้น้อย แต่สามารถพบได้ทั่วทุกภาค
มีพฤติกรรม มักเกาะอาศัยตามยอดใบกล้วยที่ม้วนเป็นหลอดหรือท่อ และจะย้ายไปเรื่อย ๆ เมื่อยอดกล้วยแก่ขยายออกไม่ม้วนเป็นหลอดแล้ว นอกจากนี้ยังพบเกาะตามใบไม้แห้งของต้นไม้, ยอดหญ้าพง, ยอดอ้อ และยอดอ้อย รวมทั้งมีรายงานเกาะตามรังของนกกระจาบธรรมดาตัวผู้ ซึ่งเป็นรูปหยดน้ำแขวนตามกิ่งก้านของต้นไม้ อยู่เป็นคู่หรือโดดเดี่ยว ออกหากินในเวลาเย็น โดยบินต่ำระดับยอดไม้พุ่ม ลักษณะการบินคล้ายผีเสื้อกลางคืนขนาดใหญ่ แต่บินเร็วกว่ามาก อาหารได้แก่แมลงต่าง ๆ โดยเฉพาะแมลงที่มีขนาดเล็ก มีพฤติกรรมจับคู่ผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมิถุนายน ค้างคาวตัวผู้และตัวเมียรวมทั้งลูกอ่อนที่เกาะติดอกแม่ถูกจับได้พร้อมกันบนใบตองแห้งในเดือนสิงหาคม
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
สี่สิบห้าองครักษ์
สี่สิบห้าองครักษ์ (The forty-five guards) คือทหารองครักษ์จำนวนสี่สิบห้าคนที่ได้รับเลือกมาโดยฌอง หลุยส์ เดอ โนกาเรต์ เดอ ลา วาแลต ดยุคแห่งเอแปร์นง (Jean Louis de Nogaret de La Valette) เพื่อให้มาพิทักษ์พระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศสระหว่างวิกฤติการณ์ของสงครามสามอองรี
ทหารองครักษ์สี่สิบห้าคนที่ได้รับเลือกมาเป็นขุนนางชั้นรอง (บางคนมาจากกาสคอญ) ที่บ้างก็เป็นเจ้าของม้าเพียงตัวเดียวและแผ่นดินเพียงสองสามเอเคอร์สำหรับเลี้ยงตัวเอง เมื่อได้รับเลือกมาแล้วทหารองครักษ์ก็ได้ค่าจ้างอย่างสูงเป็นการแลกเปลี่ยนกับการรักษาความปลอดภัยให้แก่พระเจ้าอองรีที่ 3 ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยการอยู่ยามครั้งละสิบห้าคน
หลังจากที่สันนิบาตคาทอลิกทำการปฏิวัติในปารีส พระเจ้าอองรีก็จำต้องเสด็จหนีไปยังบลัวส์ ที่ทรงใช้เป็นที่ตั้งมั่นวางแผนยึดอำนาจคืนจากรัฐสภาทั่วไป โดยการให้ทหารองครักษ์สังหารอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส เมื่อดยุคเดินทางมาเฝ้าพระเจ้าอองรีที่พระราชวังบลัวส์เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1588 และน้องชายหลุยส์ที่ 2 คาร์ดินัลแห่งกีสในวันต่อมา
หลังจากที่พระเจ้าอองรีที่ 3 เองถูกลอบปลงพระชนม์โดยฌาคส์ เคลมงต์ (Jacques Clément) ราชบัลลังก์ฝรั่งเศสก็ตกไปเป็นของอองรีแห่งนาวาร์ กององครักษ์ก็ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้แก่พระองค์ต่อมาจนกระทั่งเสด็จสวรรคต ที่อาจจะเป็นการถูกลอบปลงพระชนม์