cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หินตา หินยาย
นอกจากเดินเล่นรอบๆหินตาหินยายแล้ว บริเวณนี้ยังมีร้านสินค้าที่ระลึก ของฝากนานาชนิด รวมไปถึงร้านอาหาร ร้านกาแฟต่างๆ ให้คุณได้นั่งพักผ่อน ส่วนของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดในบริเวณนี้ ก็คือกาละแม ที่มีหลายร้านให้ได้เลือกซื้อเลือกชิมตามความพอใจ ซึ่งมันเป็นของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดอีกอย่างหนึ่งของเกาะสมุย ที่ทุกคนจะต้องซื้อติดไม้ติดมือ เพราะกาละแมที่ขายอยู่บริเวณหินตาหินยายอร่อยไม่เหมือนที่ไหน
จุนโชอิง
จุนโชอิง (順性院; 1622 – 19 กันยายน 1683) เป็นอนุภรรยาของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนลำดับที่ 3 ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เป็นมารดาของโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุคนที่ 3 เป็นย่าของ โทกูงาวะ อิเอโนบุ โชกุนลำดับที่ 6 และเป็นย่าทวดของ โทกูงาวะ อิเอสึงุ โชกุนลำดับที่ 7 มีชื่อจริงว่า นัตสึ พ่อของเธอคือ ยาอิจิโร เป็นชาวเมืองจากเกียวโต หลังจากที่นัตสึลูกสาวของเขาให้กำเนิดบุตรชายของอิเอมิตสึ เขาก็กลายเป็นซามูไร และในตอนแรกเขาเปลี่ยนชื่อเป็น ฮาจิซาเอมง ชิเกอิเอะ โอกาเบะ และต่อมาเป็น ชิเกอิเอะ ฟูจิเอดะ น้องชายของเธอคือมาซาตากะ ฟูจิเอดะ
ประวัติ
เดิมทีนัตสึเป็นสาวใช้ที่ดูแลทากาสึกาซะ ทากาโกะ ภรรยาเอกของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ และมีตำแหน่งเป็น 'โกสึเอะ' ได้รับมอบหมายให้ดูแล 'โอยูเด็น' สถานที่ที่โชกุนอาบน้ำ ในโอโอะกุ กระทั่งมีสัมพันธ์กับอิเอมิตสึและตั้งครรภ์
อย่างไรก็ตาม ปีที่นัตสึตั้งครรภ์นั้นเป็นปีที่โชคร้ายสำหรับอิเอมิตสึ และอิเอมิตสึก็สั่งให้เท็นจูอิง (เซ็นฮิเมะ) พี่สาวของเขาปกป้องลูกที่ยังไม่เกิดของเขาจากภัยร้าย หลังจากปรึกษากันแล้ว โชกุนอิเอมิตสึตัดสินใจให้เท็นจูอิงเป็นแม่บุญธรรมของนัตสึโกะในที่สุด ในช่วงฤดูร้อน เธอย้ายไปที่ทาเกบาชิ ที่พำนักของเท็นจูอิง และในวันที่ 24 เดือน 5 ปีโชโฮ (28 มิถุนายน ค.ศ. 1644) เธอได้ให้กำเนิดบุตรชายที่ทาเกบาชิ ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางามัตสึ (ชื่อในวัยเด็กของฮิเดตาดะ ปู่ของเขา) ต่อมาคือโทกูงาวะ สึนาชิเงะ ไดเมียวแห่งแคว้นศักดินาโคฟุ หลังจากที่อิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 เดือน 4 ปีเคอัง ที่ 4 (8 มิถุนายน ค.ศ. 1651) นัตสึได้ออกบวชเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า จุนโชอิง จุนโชอิงถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 เดือน 7 ปีเท็นนะ ที่ 3 (19 กันยายน ค.ศ. 1683) ว่ากันว่าเคโชอิงซึ่งเป็นอนุภรรยาอีกคนของอิเอมิตสึมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเธอ
26 ปีหลังจากการเสียชีวิตของจุนโชอิง โชกุนคนที่ห้าคือโทกูงาวะ สึนาโยชิ ถึงแก่อสัญกรรมโดยไม่มีทายาทและอิเอโนบุบุตรชายของโทกูงาวะ สึนาชิเงะก็กลายเป็นโชกุน นอกจากนี้ โทกูงาวะ อิเอสึงุ บุตรชายของอิเอโนบุ และเหลนของ จุนโชอิง ยังได้รับแต่งตั้งให้เป็นโชกุนคนที่ 7 มัตสึไดระ คิโยตาเกะ น้องชายของอิเอโนบุซึ่งในเวลาต่อมาได้กลายเป็นเจ้าแคว้นศักดินาทาเตบายาชิได้ช่วยเหลืออิเอสึงุหลานชายของเขา
อ้างอิง
1622 1683
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว! (Happiness Charge Precure!) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 11 ผลิตโดย Toei Animation
เนื้อเรื่อง
ควีนมิราจ ผู้นำอาณาจักรชั่วร้ายได้รุกรานโลกด้วยสัตว์ประหลาดที่เรียกว่าไซอาร์คและเหล่าพริตตี้เคียวก็ได้ออกมาต่อสู้เพื่อปกป้องความสงบสุขของผู้คนทั่วโลก มีการออกข่าวโทรทัศน์เกี่ยวกับพริตตี้เคียว จนคำว่า "พริตตี้เคียว" กลายเป็นคำที่ผู้คนรู้จักโดยทั่วไป ฮิเมะเจ้าหญิงจากอาณาจักรบลูสกายที่ถูกรุกรานโดยไซอาร์คเช่นกัน ได้เดินทางมายังโลกเพื่อร่วมต่อสู้ พร้อมกับคริสตัลแห่งความรักที่สามารถเปลี่ยนให้ใครเป็นพริตตี้เคียวก็ได้แต่เธอตัดสินใจโยนมันขึ้นฟ้าและบอกว่า "ใครก็ตามที่ได้คริสตัลนี้ไปคือเพื่อนของฉัน" และกลายเป็นว่า ไอโนะ เมกุมิ ที่ได้คริสตัลไป
ตัวละครหลัก
เคียวเลิฟลี่ (Cure Lovely) / เคียวเลิฟลี่อินโนเซนต์ฟอร์ม (Cure Lovely Innocent Form) / ซูเปอร์แฮปปิเนสเลิฟลี่ (Super Happiness Lovely) / ฟอร์เอเวอร์เลิฟลี่ (Forever Lovely) / ไอโนะ เมกุมิ (Aino Megumi)
"ความรักอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ขยายไปทั่วโลก เคียวเลิฟลี่!"
สีประจำตัว : "สีชมพู", "สีแดง Cherry Flamenco" , "สีเหลือง Lollipop Hip Hop" , "สีขาว Forever Lovely" "ท่าไม้ตาย"
"Precure Pinky Love Shoot!"
"Precure Passion Dynamite!"
"Precure Poppin Sonic Attack!"
"Precure Twin Miracle Power Shoot!"
"Lovely Powerful Kiss!"
"Precure Innocent Purification!"
"Precure Forever Happiness Shower!"
"Precure Miracle Love Motion!"
"Lovely Punch!"
"Lovely Rising Sword!"
"Lovely Rising Bat!"
"Lovely Heart Destruction!"
"Lovely Explosion Bomber!"
"Lovely Beam!"
"Lovely Punching Punch!"
"Lovely Rosa Tormenta!"
"Lovely Fire Festival!"
"Lovely Blaster!"
"Lovely Heart Stamp!"
เคียวพรินเซส (Cure Princess) / เคียวพรินเซสอินโนเซนต์ฟอร์ม (Cure Princess Innocent Form) / ฮิเมลด้าวินโดว์เคียวควีนออฟเดอะบลูสกาย (Himelda Window Cure Queen of The Blue Sky) / ชิรายูกิ ฮิเมะ (Shirayuki Hime)
"สายลมสีน้ำเงินที่เริงระบำบนท้องฟ้า เคียวพรินเซส!"
สีประจำตัว : "สีฟ้า", "สีน้ำเงิน Sherbet Ballet" , "สีเขียว Macadamia Hula Dance"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Arabesque Shower!"
"Precure Hawalian Alohaloe!"
"Princess Windy Wink!"
"Princess Ball!"
"Princess Explosion Bomber!"
"Princess Bullet Machine Gun!"
"Princess Tornado!"
"Princess Barrier!"
"Princess Cutter!"
"Princess Dive Bomber!"
"Precure Blizzard En Tournant!"
เคียวฮันนี่ (Cure Honey) / เคียวฮันนี่อินโนเซนต์ฟอร์ม (Cure Honey Innocent Form) / โอโมริ ยูโกะ (Omori Yuko)
"แสงแห่งชีวิตเพื่อมอบแด่ผืนแผ่นดิน เคียวฮันนี่!"
สีประจำตัว : "สีเหลือง", "สีน้ำเงิน Popcorn Cheer" , "สีส้ม Coconuts Samba"
"ท่าไม้ตาย" "Precure Sparkling Baton Attack!"
"Precure Ribbon Heart Explosion!"
"Precure Maracus Rhythm Spark!"
"Precure Happiness Big Bang!"
"Precure Honey Temptation!"
"Honey Ribbon Spiral!"
"Honey Healing Rhythm!"
"Honey Throw!"
"Honey Teleport!"
"Honey Crystal Song!"
"Honey Super Sonic Spark!"
"Honey Burning Dancing!"
"Honey Stamp!"
"Honey Ribbon Heart Wall!"
เคียวฟอร์จูน (Cure Fortune) / เคียวฟอร์จูนอินโนเซนต์ฟอร์ม (Cure Fortune Innocent Form) / ฮิคาวะ อิโอนะ (Hikawa Iona)
"ดวงดาวแห่งความหวังที่ส่องประกายบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เคียวฟอร์จูน!"
สีประจำตัว : "สีม่วง", "สีเทอร์ควอยซ์ Pine Arabian" , "สีฟ้าและสีชมพู Anmitsu Komachi"
"Precure Stardust Shoot!"
"Precure Star Stream!"
"Precure Starlight Ascension!"
"Precure Oriental Dream!"
"Precure Sakura Blizzard Dance!"
"Fortune Starburst!"
"Fortune Star Ring!"
"Fortune Comet Arrow!"
"Fortune Shaking Star!"
"Fortune Tambourine Ring!"
"Fortune Thunderbolt!"
ผู้ช่วยของพรีเคียว
ริบบ้อน (Ribbon)
ภูติจากอาณาจักรบลูสกาย
กราซัง (Glasan)
คู่หูของเคียวฟอร์จูน
อาโลอาโล (Aloalo)
คู่หูของอาโล~ฮา พรีเคียว
บลู (Blue)
ชายหนุ่มจากอาณาจักรบลูสกาย ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับกลุ่มแฮปปิเนสชาร์จ นอกจากนี้เขายังมีหน้าที่เป็นผู้ปลดปล่อยพลังพริตตี้เคียวที่มีอยู่ในอาณาจักรบลูสกายให้กับเด็กสาวบนโลกมนุษย์ เพื่อใช้ในการปกป้องโลกจากการรุกรานของอาณาจักรเงามายาที่แฝงตัวอยู่ทั่วทุกมุมโลก
ตัวละครอื่นๆ
คุณพ่อของเมกุมิ
ไอโนะ คาโอริ (Aino Kaori)
โอโมริ โยเนโซ (Omori Yonezo)
คุณปู่ของยูโกะ
โอโมริ อิเนะ (Omori Ine)
คุณย่าของยูโกะ
โอโมริ ทาเคโอะ (Omori Takeo)
คุณพ่อของยูโกะ
โอโมริ โยโกะ (Omori Yoko)
คุณแม่ของยูโกะ
โอโมริ ไอ (Omori Ai)
ซางาระ เซย์จิ (Sagara Seiji)
ซางาระ มาโอะ (Sagara Mao)
น้องสาวของเซย์จิ
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
สีประจำตัว : "สีชมพู", "สีน้ำเงิน" , "สีเหลือง"
พริตตี้เคียวจากอเมริกา
วันเดอร์ฟูลเน็ตพรีเคียว (Wonderful Net Precure)
สีประจำตัว : "สีส้ม", "สีเขียว"
"Precure Optical Wave!"
เมอร์ซี่พรีเคียว (Merci Precure)
พริตตี้เคียวจากฝรั่งเศส
เคียวอาร์ล (Cure Art)
สีประจำตัว : "สีชมพู"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Pinceau Arc-en-ciel!"
เคียวไนล์ (Cure Nile)
พริตตี้เคียวจากอียิปต์
"Precure Nile Stream!"
อาโล~ฮา พรีเคียว (Alo~ha Precure)
พริตตี้เคียวจากหมู่เกาะฮาวาย
เคียวซันเซ็ต (Cure Sunset) / โอฮาน่า (Ohana)
"คำปฏิญาณแห่งวันพรุ่งนี้คือแสงอาทิตย์สีแดงอันเจิดจ้า เคียวซันเซ็ต!"
สีประจำตัว : "สีส้ม"
"Precure Hawailian Lino Ahua!"
เคียวเวฟ (Cure Wave) / โอริน่า (Olina)
"จังหวะอันสาดซัดแห่งท่วงทำนองนิรันดร์ เคียวเวฟ!"
สีประจำตัว : "สีฟ้า"
"ท่าไม้ตาย" "Precure Hawailian Lino Ahua!"
เคียวคอนทิเนนทอล (Cure Continental)
สีประจำตัว : "สีน้ำเงิน"
พริตตี้เคียวจากอังกฤษ
เคียวคายูชะ (Cure Katyusha)
พริตตี้เคียวจากรัสเซีย
เคียวเซาน์เทิร์นครอส (Cure Southern Cross)
สีประจำตัว : "สีแดง"
พริตตี้เคียวจากออสเตรเลีย
เคียวกอนน่าและเคียวพาทาโรนี (Cure Gonna and Cure Pantaloni)
สีประจำตัว : "สีเหลือง", "สีน้ำเงิน"
มหาวิทยาลัยเคโอ
มหาวิทยาลัยเคโอ (Keio University) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2401 เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่อันดับที่ 1 ของประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ใจกลางกรุงโตเกียว มีอายุครบ 150 ปี ใน พ.ศ. 2551
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
พริตตี้เคียวจากอิตาลี
เคียวมาทาดอร์ (Cure Matador)
มหาวิทยาลัยเคโอ
ในปี พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยเคโอได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 11 ในโลกโดยนิตยสาร École des Mines de Paris ของประเทศฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยเคโอยังได้มีส่วนร่วมกับ เวิลด์ไวด์เว็บคอนซอร์เทียม
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
สีประจำตัว : "สีไวโอเลต"
มหาวิทยาลัยเคโอ
ในปี พ.ศ. 2552 วารสาร 4ICU ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอมีคะแนนเป็นอันดับ 14 ของโลก หนังสือพิมพ์นิเคอิและนิตยสารโยมิอูริได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอเป็นอันดับ 1 ในประเทศญี่ปุ่น คณะแพทย์ศาสตร์ของเคโอได้มีการแลกเปลี่ยนงานวิจัยกับสถาบันแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา มาอย่างยาวนาน
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
พริตตี้เคียวจากสเปน
เคียวเทนเดอร์ (Cure Tender) / ฮิคาวะ มาเรีย (Hikawa Maria)
มหาวิทยาลัยเคโอ
ประวัติ
มหาวิทยาลัยเคโอก่อตั้งโดยฟูกูซาวา ยูกิชิ ซึ่งได้รับยกย่องให้เป็นบิดาแห่งวิทยาการสมัยใหม่ของญี่ปุ่น แม้จนถึงปัจจุบันนี้ ยูกิจิ ฟูกูซาวะก็ยังคงมีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อประเทศญี่ปุ่น โดยปรากฏอยู่บนธนบัตรค่ามากที่สุด (หนึ่งหมื่นเยน) ของญี่ปุ่นจนถึงปัจจุบัน เคโอได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเงินกองทุน (Endowment) สูงที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
สีประจำตัว : "สีเทา"
มหาวิทยาลัยเคโอ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
มหาวิทยาลัยเคโอ เป็นที่ยอมรับว่าเป็นสถาบันบ่มเพาะนักการเมืองและนักบริหารชั้นนำในประเทศมายาวนาน เป็นที่รวมของนักคิด นักบริหารระดับประเทศ ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยล้วนแล้วแต่ก้าวขึ้นไปมีบทบาทสำคัญ ทั้งในทางเศรษฐกิจ การเมือง และธุรกิจของญี่ปุ่น
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
พริตตี้เคียวกลุ่มอื่นๆ
"Precure Tender Rising Starburst!"
มหาวิทยาลัยเคโอ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
อดีตนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นหลายคน ได้แก่ จุงอิจิโร โคอิซูมิ ริวตาโร ฮาชิโมโตะ  และสึโยชิ อินูไก  ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอ นอกจากนั้น รัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่นจำนวนมากก็สำเร็จการศึกษาจากเคโอ
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
อุปกรณ์ของพรีเคียว
พรีเชนจ์มิเรอร์ (PreChanMirror)
มหาวิทยาลัยเคโอ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
มหาวิทยาลัยเคโอได้ผลิตผู้นำบริษัทเอกชน (CEO) ในบริษัทยักษ์ใหญ่ถึง 230 คน ซึ่งมากกว่ามหาวิทยาลัยทุกแห่งในญี่ปุ่น (พ.ศ. 2548) เช่น ผู้บริหารสูงสุดคนปัจจุบันของบริษัทมอแกนสแตนลี่แห่งญี่ปุ่น เคนสูเคะ โฮททา ผู้บริหารสูงสุดของโตชิบ้า ทัยโซ นิชิมูโรว เจ้าของหนังสือพิมพ์อาซาฮิ และเจ้าของหนังสือพิพม์โยมิอูริ ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอ
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
อุปกรณ์ของพรีเคียว
เลิฟพรีเบรส (LovePreBrace)
ทริเปิ้ลแดนซ์ฮันนี่บาทอน (Triple Dance Honey Baton)
มหาวิทยาลัยเคโอ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
ศิษย์เก่าที่ทำคุณประโยชน์แก่ชาวไทย ได้รับการยอมรับมากมีหลายท่าน อาทิ ดร.ธาริษา วัฒนเกส ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย และ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เริงชัย มะระกานนท์ ในส่วนของตำแหน่งทางด้านการเมือง เช่น สมหมาย ฮุนตระกูล รัฐมนตรีกระทรวงการคลังของประเทศไทย (เจ้าของฉายาขุนคลังซามูไร ผู้เปรียบเสมือนขุนศึกทางการเงิน ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์) ก็สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเคโอเช่นเดียวกัน
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
อุปกรณ์ของพรีเคียว
ฟอร์จูนแทมโบรีน (Fortune Tambourine)
มหาวิทยาลัยเคโอ
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
มหาวิทยาลัยเคโอ เป็นมหาวิทยาลัยรู้จักแพร่หลายในมิติของคนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นทุกคนจะรู้จักมหาวิทยาลัยนี้เป็นอย่างดี แม้แต่ในการ์ตูนของญี่ปุ่นหลาย ๆ เรื่อง ก็อ้างอิงเคโอ ในแง่ของในด้านวิชาการที่แข็ง และด้านฐานะที่ร่ำรวยของเด็กนักเรียน
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
อุปกรณ์ของพรีเคียว
ฟอร์จูนเปียโน (Fortune Piano)
ไชน์นิ่งเมคเดรสเซอร์ (Shining Make Dresser)
พรีการ์ด (PreCards)
มหาวิทยาลัยเคโอ
อันดับมหาวิทยาลัย
เคโอได้รับการยอมอย่างกว้างขวางว่าเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำทั้งในประเทศและต่างประเทศ
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
อุปกรณ์ของพรีเคียว
เคียวไลน์ (Cure Line)
ฟอร์มเชนจ์
ฟอร์มเชนจ์ของเคียวเลิฟลี่ (Form Change of Cure Lovely)
มหาวิทยาลัยเคโอ
อันดับมหาวิทยาลัย
École des Mines de Paris (พ.ศ. 2550) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอให้อยู่ในอันดับ 11 ของมหาวิทยาลัยทั่วโลก
4ICU (พ.ศ. 2552) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโออยู่ในอันดับ 1 ของประเทศญี่ปุ่น ในขณะเดียวกัน Webometrics (พ.ศ. 2551) ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอให้เป็นอันดับ 3 ในญี่ปุ่น
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
ฟอร์มเชนจ์
Cherry Flamenco
Lollipop Hip Hop
มหาวิทยาลัยเคโอ
อันดับมหาวิทยาลัย
โรงเรียนบริหารธุรกิจเคโอ (Keio Business School) ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับ 1 ของญี่ปุ่น โดยหนังสือพิมพ์นิเคอิ และตลอดระยะเวลา 30 ปี Keio graduatesก็ได้ถูกจัดอันดับให้เป็นที่ 1 ในประเทศเช่นกัน ในปี พ.ศ. 2549 นิตยสารโยมิอูริได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอเป็นอันดับ 1 ในญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
ฟอร์มเชนจ์
ฟอร์มเชนจ์ของเคียวพรินเซส (Form Change of Cure Princess) Sherbet Ballet
Macadamia Hula Dance
มหาวิทยาลัยเคโอ
อันดับมหาวิทยาลัย
ในปี พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยเคโอได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 4 ในโลกโดยนิตยสาร École des Mines de Paris ของประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2552 วารสาร 4ICU ได้จัดอันดับมหาวิทยาลัยเคโอมีคะแนนเป็นอันดับ 14 ของโลก สื่อมวลชนบางแห่งได้เปรียบเทียบเคโอเป็นฮาร์วาร์ดของประเทศญี่ปุ่น
แฮปปิเนสชาร์จ พรีเคียว!
ฟอร์มเชนจ์
ฟอร์มเชนจ์ของเคียวฮันนี่ (Form Change of Cure Honey)
Coconuts Samba
ฟอร์มเชนจ์ของเคียวฟอร์จูน (Form Change of Cure Fortune)
Pine Arabian
Anmitsu Komachi
อินโนเซนต์ฟอร์ม (Innocent Form)
ฟอร์มเชนจ์ของทั้ง 4 คน
อาณาจักรเงามายา
ควีนมิราจ (Queen Mirage) / เคียวมิราจ (Cure Mirage)
ดีพมิเรอร์ (Deep Mirror) / เรด (Red)
นามาเคลด้า (Namakelder)
โฮชีวา (Hosshiwa)
โอเรสกี้ (Oresky)
มาดามโมเมอร์ (Madam Momere)
ไซอาร์ค (Saiarks)
โชยอาร์ค (Choiarks)
เพลงประกอบ
เพลงเปิด
"Happiness Charge Precure! WOW!"
ขับร้องโดย : "Nakaya Sayaka"
เพลงปิด
"Precure Memory"
"Party Has Come"
ขับร้องโดย : "Yoshida Hitomi"
สามชุก (แก้ความกำกวม)
สามชุก อาจหมายถึง
เซบาสเตียง อีซองบาร์ด
เซบาสเตียง อีซองบาร์ด (Sébastien Izambard) (7 มีนาคม พ.ศ. 2516 — ) ศิลปินป็อป-คลาสสิก ปัจจุบันสังกัดวง อิล ดิโว่ ซึ่งเสียงของเขาถูกจัดอยู่ในประเภท Vox Populi และเขายังมีความสามารถในการเล่นเปียโน กีตาร์อีกด้วย นอกจากนี้ ยังได้ร้องเพลงคู่กับศิลปินระดับโลก อย่างเซลีน ดิออน และเป็นแขกรับเชิญพิเศษในทัวร์คอนเสิร์ตของบาร์บรา สไตรแซนด์ อีกด้วย
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2544 เขาแสดงพร้อมกับ Johnny Halliday ในฐานะแขกพิเศษที่ Olympia Theater กรุงปารีส เพลงของเขา ได้รับอิทธิพลจาก Jeff Buckley อย่างมาก ทำให้เขาได้รับการยอมรับจากผู้ชมชาวฝรั่งเศสและแคนาดา
เขาได้บันทึก 2 คลิปวิดีโอทำงานร่วมกันในโครงการร่วมกัน อย่าง Noël Ensemble บันทึกเสียงโดยนักร้องมากกว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมทุนต่อสู้กับโรคเอดส์ ในฐานะที่เป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาทำงานต่อเนื่องกับมูลนิธิ Assistance Médicale Toit du Monde (AMTM) ซึ่งช่วยเด็กยากจน และได้มีการช่วยเงินทุนเมื่อกันยายนที่แล้ว สำหรับ AMTM ท่ามกลางแฟนเพลงเพื่อชิงสูท Armani ของเขา
Sébastien แสดงในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ใน Richard Cocciante’s musical “Le Petit Prince” เขาเล่นเป็นนักธุรกิจหนุ่ม ก่อนจะเป็นสมาชิกวงอิล ดิโว่ เขาเล่นในโรงละครมากมายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม “La Troupe”
เขากำลังเตรียมทำอัลบั้มที่ 2 กับ Francis Madjouli และ Lionel Florence เมื่อเขากำลังเกี่ยวข้องกับวงอิล ดิโว่
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 เขาได้เป็นสมาชิกหนึ่งของวงสากล อิล ดิโว่ พร้อมกับอูร์ส บือเลอร์ (สวิตเซอร์แลนด์) เดวิด มิลเลอร์ (สหรัฐอเมริกา) และการ์โลส มารีน (สเปน)
นอกจากประสบการณ์ทางดนตรีแล้ว สมาชิกวงอิล ดิโว่ยังต้องมีรสนิยมที่ไร้ที่ติในเรื่องแฟชั่น ใส่ชุดสูทของ Armani พร้อม ๆ กับหน้าตาที่ดูดีของพวกเขา ผลลัพธ์คืออัลบั้มแรกของพวกเขา อิล ดิโว่ กลายเป็นอัลบั้มขายดีทั่วโลกเมื่อวางขายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เข้าสู่ชาร์ตบิลบอร์ดอันดับที่ 4 และยอดขายกว่า 5 ล้านแผ่นทั่วโลก ใช้เวลาน้อยกว่า 1 ปี และอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา อังโกร่า วางจำหน่ายเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ในสหราชอาณาจักร และอัลบั้มที่ 3 เซียมเปร วางจำหน่ายเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในสหรัฐอเมริกา 27 พฤศจิกายน พ.ศ 2549 ทั่วโลก และ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในประเทศไทย
เซบาสเตียงหมั้นกับ Renee Murphy ซึ่งพบกันระหว่างทัวร์ที่ออสเตรเลียในปี 2549 Murphy เป็นคนเมลเบิร์นทำงานให้กับ โซนี่ บีเอ็มจี ก่อนลาออกเพื่ออยู่กับเซบาสเตียงพวกเขาซื้อบ้านที่นอตติงฮิลล์ อังกฤษ และจะแต่งงานในปีหน้า
ธงชาติอาร์เจนตินา
ธงชาติอาร์เจนตินา ถือกำเนิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2355 ลักษณะเป็นธงสามแถบแนวนอน ประกอบด้วยแถบสีฟ้า-สีขาว-สีฟ้า ซึ่งแต่ละแถบล้วนกว้างเท่ากัน ส่วนรูปดวงอาทิตย์สีเหลืองกลางธง ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคม (Sol de Mayo) ได้เพิ่มเข้ามาภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2361 รูปธงที่กล่าวมานี้เป็นธงชาติสำหรับพิธีการ (Bandera Oficial de Ceremonia) หากธงนี้ไม่มีรูปดวงอาทิตย์ จะถือเป็นธงชาติสำหรับประดับตกแต่ง (Bandera de Ornato) แม้ธงทั้งสองอย่างนี้จะมีศักดิ์เป็นธงชาติเหมือนกัน แต่ธงชาติสำหรับประดับตกแต่งจะต้องชักไว้ต่ำกว่าธงชาติสำหรับพิธีการเสมอ
ตามหลักวิชาธัชวิทยาแล้ว จัดให้ธงชาติอาร์เจนตินาสำหรับพิธีการเป็นธงพลเรือน ธงราชการ ธงกองทัพและธงราชนาวี ส่วนธงชาติสำหรับประดับตกแต่ง จัดเป็นธงพลเรือนและธงเรือพลเรือน
ขนาดสัดส่วน
นับตั้งแต่ พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา สัดส่วนของธงชาติอาร์เจนตินาอย่างเป็นนั้นได้กำหนดให้มีความกว้างเป็น 9 ส่วน ยาว 14 ส่วน และแบบธงขนาดมาตรฐานนั้นเป็นธงขนาดกว้าง 90 เซนติเมตร ยาว 140 เซนติเมตร ภายในประกอบด้วยแถบแนวนอน 3 แถบ แถบบนและล่างเป็นสีฟ้า แถบกลางสีขาว แต่ละแถบนั้นกว้าง 30 เซนติเมตร ที่แถบกลางนั้นมีรูปพระอาทิตย์สีเหลืองทอง ซึ่งมีชื่อว่า ดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคม  (Sol de Mayo) รูปดังกล่าวนี้คือสัญลักษณ์ของเทพอินตี ผู้เป็นสุริยเทพตามความเชื่อของชาวอินคา อนึ่ง ยังมีการใช้ธงชาติอาร์เจนตินาที่มีสัดส่วนเป็น 1:2 และ 2:3 ด้วยเช่นกัน
ระดับสี
ระดับสีที่ใช้ในธงชาติอย่างเป็นทางการกำหนดตามมาตรฐาน CIE 1976 ดังนี้
ส่วนตารางเบื้องล่างต่อไปนี้ เป็นการเทียบค่าระดับสีตามระบบสี RGB และระบบสีแพนโทน
ดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคม
ดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคม (Sol de Mayo) อันเป็นภาพสัญลักษณ์กลางธงชาตินั้น มีต้นแบบมาจากภาพดวงอาทิตย์ในเงินเหรียญ 8 เอสคูโดของอาร์เจนตินาในปี พ.ศ. 2356 (มีค่าเท่ากับ 1 ดอลลาร์สเปนในเวลานั้น) โดยรูปด้งกล่าวมีเส้นรัศมีตรงสลับกับเส้นรัศมีคดแผ่ออกมาอย่างละ 16 แฉก
ถึงปี พ.ศ. 2521 มีการกำหนดอย่างชัดเจนว่าสีของดวงอาทิตย์นั้นใช้ดวงอาทิตย์เป็นสีเหลืองทอง (amarillo oro) โดยวงกลมตอนในนั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร ตอนนอกมีเส้นผ่านศูนย์กลางเป็น 25 เซนติเมตร (โดยรวมแล้ว รัศมีของรูปดวงอาทิตย์ทั้งหมดเป็น 5/6 เท่าของความกว้างแถบสีขาว ส่วนใบหน้าของดวงอาทิตย์นั้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางเป็น 2/5 ของรูปดวงอาทิตย์นั้น) ส่วนรัศมีของดวงอาทิตย์ที่เปล่งออกมามี 32 แฉก โดยยังคงลักษณะเป็นเส้นรัศมีตรงและคดอย่างละ 16 แฉก รูปดังกล่าวนี้จะถูกปักไว้ในธงชาติสำหรับพิธีการ
Aurora (พระอาทิตย์ขึ้น)
ประพันธ์โดย Luigi Illica และ Héctor Cipriano Quesada เรียบเรียงโดย Héctor Panizza เพลงดังกล่าวนี้ขับร้องขณะเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา.
Alta en el cielo, un águila guerrera Audaz se eleva en vuelo triunfal. Azul un ala del color del cielo, Azul un ala del color del mar.
Así en el alta aurora irradial. Punta de flecha el áureo rostro imita. Y forma estela el purpurado cuello. El ala es paño, el águila es bandera.
Es la bandera de la patria mía, del sol nacido que me ha dado Dios. Es la bandera de la Patria Mía, del sol nacido que me ha dado Dios. High in the sky, a warrior eagle rises audacious in its triumphal flight One wing is blue, sky-colored; one wing is blue, sea-colored.
In the high radiant aurora its golden face resembles the tip of an arrow. And its purple nape leaves a wake. The wing is cloth, the eagle is a flag.
It is the flag of the Fatherland of mine that God gave me, born of the sun. It is the flag of the Fatherland of mine that God gave me, born of the sun.
Saludo a la bandera (เคารพธง)
Salve, argentina bandera azul y blanca. Jirón del cielo en donde impera el Sol. Tú, la más noble, la más gloriosa y santa, el firmamento su color te dio.
Yo te saludo, bandera de mi Patria, sublime enseña de libertad y honor. Jurando amarte, como así defenderte, mientras palpite mi fiel corazón. Hail, Argentine Blue and white flag Shred of the sky Where the Sun reigns You, the Most Noble The Most Glorious and Holy The sky gave its color to you
I salute you Flag of my motherland Sublime ensign of freedom and honour Swearing to love you as well as to defend you for as long as my faithful heart beats
Mi Bandera (ธงชาติของฉัน)
Aquí está la bandera idolatrada, la enseña que Belgrano nos legó, cuando triste la Patria esclavizada con valor sus vínculos rompió.
Aquí está la bandera que un día en la batalla tremoló triunfal y, llena de orgullo y bizarría, a San Lorenzo se dirigió inmortal.
Aquí está, como el cielo refulgente, ostentando sublime majestad, después de haber cruzado el Continente, exclamando a su paso: ¡Libertad! ¡Libertad! ¡Libertad! Here is the idolized flag, the flag that Belgrano left to us, when the sad enslaved Homeland bravely broke its bonds.
Here is the splendorous flag that surprised the world with its victory, when arrogant and victoriously during the battles the top of the Andes it has climbed.
Here is the flag that one day triumphantly rose in the middle of the battle and, full of pride and gallantry, to San Lorenzo it went immortal.
Here it is, like the shining sky, showing sublimate majesty after having crossed the continent shouting in its way: "Freedom!" " Freedom! Freedom!"
มธุรสโลกันตร์
มธุรสโลกันตร์ เป็นละครในชุด สุภาพบุรุษจอมโจร เป็นละครแนวแอ็คชั่น โรแมนติก ดราม่าสอดแทรกแนวคิด ความรัก มิตรภาพ และ การเสียสละเพื่อบ้านเมืองประเทศชาติ โดยมีทีมงานได้นำละครเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ไทยเป็นครั้งแรกเมื่อในปี พ.ศ. 2562 ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีและได้มีการถ่ายทอดเรื่องราวความรัก ของสุภาพบุรุษจอมโจรและหม่อมหลวงจอมแก่นซึ่งเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของท่านทูตให้พ้นจากภัยอันตรายโดยดัดแปลงมาจากนวนิยายของอุมาริการ์ และบทโทรทัศน์ของแพรพริมาผลิตโดยบริษัท พอดีคำ เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จำกัด ผู้กำกับการแสดงโดย แผ่นดิน ประสงค์สันติ นำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี, มุกดา นรินทร์รักษ์ , รพีภัทร เอกพันธ์กุล , ยศวรรธน์ ทะวาปี , ภัณฑิรา พิพิธยากร ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.30 น. เริ่มเสนอเป็นตอนแรกวันศุกร์ ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2562 ต่อจากละครดวงใจขบถ
เรตติ้งตอนอวสานของเรื่องเฉลี่ยรวมทั้งประเทศ คือ 11.1 เรตติ้งในกรุงเทพมหานครสูงถึง 8.4 กลายเป็นละครที่ทำเรตติ้งในเขตกรุงเทพ สูงที่สุดในช่อง 7HD ของปี 2562 ส่วนทางออนไลน์ ข้อมูลจาก Nielsen ระบุว่า มธุรสโลกันตร์ มีตัวเลขผู้ชมมากกว่า 18 ล้านครั้ง จากจำนวนผู้ชมที่ไม่ซ้ำ (Unique Audience) 1.1 ล้านคน ผ่านทางช่องทางเว็บไซต์ Bugaboo รวมถึงละครยังติดเทรนด์ทวิตเตอร์ทั้งไทยและโลกเมื่อออกอากาศสดด้วย
ฟ้ากับตะวัน
ฟ้ากับตะวัน เป็นละครแนวโรแมนติก ดราม่า ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีไอทีวี ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 นำแสดงโดย วิทยา วสุไกรไพศาล และ พอลล่า เทเลอร์
เรื่องย่อ
ฝันฟ้า(พอลล่า เทเลอร์) ลูกสาวคนเดียวของไพศาล(อรรถชัย อนันตเมฆ) และลลนา(พิมพ์ผกา เสียงสมบุญ) นักธุรกิจยานยนต์แถวหน้าของเมืองไทย ซึ่งตั้งใจจะมาช่วยดูแลธุรกิจของครอบครัว แต่พ่อและแม่กลับต้องการให้เธอแต่งงานกับ ปกรณ์(เคลลี่ ธนะพัฒน์) ลูกชายของเพื่อนสนิทของตน แต่ฝันฟ้ารู้ความจริงว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆของไพศาลและลลนา ทั้งสองเลี้ยงดูเธอเพราะต้องการช่วยเหลือเพื่อนสนิทนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นที่ล้มละลลายและฆ่าตัวตาย
ฝันฟ้าทำใจไม่ได้ แถมยังต้องถูกคลุมถุงชนกับคนที่ไม่ได้รัก เธอจึงปฏิเสธ ไพศาลโกรธมากยื่นคำขาดให้ฝันฟ้าเข้าพิธีแต่งงานทันที ฝันฟ้าเสียใจมาก ตัดสินใจหนีไปฮิโรชิมา บ้านเกิดของพ่อแท้ๆ ของเธอ ทั้งๆ ที่พูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้ มีเพียง จุ๊บแจง(รุจนา อุทัยวรรณ์) เพื่อนสนิทของฝันฟ้าเท่านั้นที่รู้เรื่องการตัดสินใจครั้งนี้
ที่ญี่ปุ่น .. ฝันฟ้าได้พบกับ ตะวัน(วิทยา วสุไกรไพศาล) ชายหนุ่มที่ได้ทุนเรียนปริญญาโทที่ฮิโรชิม่า โดยบังเอิญเนื่องจากเธอถูกล้วงกระเป๋าโดยไม่รู้ตัว จึงไม่มีเงินจ่ายค่าแท๊กซี่ ตะวันจึงช่วยพูดกับคนขับและจ่ายเงินให้ เพราะเห็นว่าเป็นคนไทย ตะวันจะรีบไปทำงานพิเศษต่อที่ร้านโอโคโนมิยากิของคุณโยชิ(อะกิโอะ โยชิโมโตะ) ฝันฟ้าไม่รู้จะทางไหน จึงเดินตามตะวันไปเรื่อยๆ จนถึงร้าน ที่มีเพียง เจี๊ยบ(กีรติ เทพธัญญ์) นักเรียนไทยคอยช่วยอยู่แค่ 2 คน คุณโยชิจึงชวนให้ฝันฟ้ามาทำงานที่ร้านของตน
ระหว่างอยู่ที่นี่.. ฝันฟ้าสร้างชีวิตชีวาและรอยยิ้มให้กับร้านอาหารเล็กๆแห่งนี้มากมาย รวมทั้งตะวัน..ที่ทุกวินาทีคือการทำงานและทำตัวยุ่งเพื่อให้ลืมเรื่องราวความรักของตน ฝันฟ้าอยากช่วยเหลือที่ร้าน แต่ก็ทำอะไรไม่เป็น ทำให้ตะวันสอนภาษาญี่ปุ่นให้กับเธอ รวมทั้งพาเธอไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อจะได้รู้จักเมืองนี้ให้มากขึ้น ทำให้ทั้งคู่เริ่มรู้สึกดีต่อกันอย่างบอกไม่ถูก แต่ตะวันเองก็ยังใจอ่อนทุกครั้ง มื่อระรินร้องไห้เสียใจมาจากคัตสึ จนวันนึงระรินรู้ว่าตะวันกับฝันฟ้าเริ่มมีใจให้กัน เธอทำใจไม่ได้ที่จะเสียตะวันไป จึงพยายามขัดขวางให้ทั้งคู่เข้าใจผิดกันหลายครั้งรวมถึงเล่าความจริงว่าที่จริงแล้ว ฝันฟ้าเป็นทายาทเศรษฐี ฐานะร่ำรวย ที่สำคัญเป็นเจ้าของบริษัทที่ให้ทุนเรียนของตะวันนั่นเอง
ตะวันโกรธฝันฟ้ามากที่ปิดบังความจริง แต่ที่สำคัญคือเขารู้ตัวดีว่าฐานะของตนกับฝันฟ้าแตกต่างกันเหลือเกินจนทำให้ตะวันเก็บตัวเงียบและไม่พูดคุยกับฝันฟ้าอีก ฝันฟ้าก็เข้าใจผิดว่าตะวันโกรธตัวเองมากจนไม่ยอมพูดคุยด้วย เหตุการณ์นี้ทำให้ฝันฟ้าตัดสินใจกลับเมืองไทยไปกับปกรณ์
บิน ชิน
บิน ชิน (ប៊ិន ឈិន; เกิด 17 สิงหาคม ค.ศ. 1949) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชา. ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี หลังจากสมเด็จวิบุลปัญญา สก อานเสียชีวิต
300 วัน 5,000 ไมล์ ห่างไกลไม่ห่างกัน
My Blueberry Nights เป็นภาพยนตร์โดยหว่อง คาไว นำแสดงโดย นอราห์ โจนส์, จูด ลอว์, ราเชล ไวส์, นาตาลี พอร์ตแมน และเดวิด สเตรตเทิร์น ถ่ายทำในสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2551 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของหว่อง คาไว ที่พูดภาษาอังกฤษตลอดทั้งเรื่อง
พราย (แก้ความกำกวม)
พราย อาจหมายถึง
สโมสรฟุตบอลบุนยอดกอร์
สโมสรฟุตบอลบุนยอดกอร์ (Bunyodkor futbol klubi) เป็นสโมสรฟุตบอลจากกรุงทาชเคนต์ในประเทศอุซเบกิสถาน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2005 ปัจจุบันเล่นอยู่ในอุซเบกลีก
มันเฟรท ร็อมเมิล
มันเฟรท ร็อมเมิล (Manfred Rommel; 24 ธันวาคม ค.ศ. 1928 – 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมันของพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน ซึ่งทำหน้าที่เป็นนายกเทศมนตรีเมืองชตุทการ์ทตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974 ถึง 1996 นโยบายของร็อมเมิลได้รับการอธิบายว่าใจกว้างและเสรีนิยม และเขาเป็นหนึ่งในนักการเมืองที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเขตเทศบาลเมืองในประเทศเยอรมนี เขาเป็นผู้รับเกียรติยศจากต่างประเทศเป็นจำนวนมาก เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของจอมพลแอร์วีน ร็อมเมิล กับลูซีอา มารีอา ม็อลลิน ผู้เป็นมารดา (ค.ศ. 1894–1971) และมีส่วนทำให้เกิดการสถาปนาพิพิธภัณฑ์ในเกียรติยศของผู้เป็นบิดา เขาเป็นที่รู้จักสำหรับมิตรภาพของเขากับลูกของสองฝ่ายตรงข้ามหลักทางทหารของพ่อเขา หนึ่งในนั้นคือเดวิด มอนต์โกเมอรี
ความเป็นมาและครอบครัว
ร็อมเมิลเกิดในชตุทการ์ท และเข้ารับราชการเป็นลุฟท์วัฟเฟินเฮ็ลเฟอร์ (ผู้ช่วยกองทัพอากาศ) เมื่ออายุ 14 ปี โดยทำงานในกองปืนใหญ่ต้านอากาศยาน เขาพิจารณาที่จะเข้าร่วมวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส แต่พ่อของเขาคัดค้าน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เขาอยู่ที่บ้านพ่อแม่ของเขาเมื่อพ่อของเขาถูกนำตัวออกไปและถูกบังคับให้ฆ่าตัวตายเพราะถูกกล่าวหาว่าสมรู้ร่วมคิดในแผนลับ 20 กรกฎาคมเพื่อลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งพรรณาต่อสาธารณชนในฐานะความตายที่เกิดขึ้นจากการทำสงคราม ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ร็อมเมิลถูกไล่ออกจากงานกองทัพอากาศและในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 เขาถูกเกณฑ์ทหารสู่ราชการหน่วยทหารไรชส์อาร์ไบทซ์ดีนสท์ อยู่ในเมืองรีทลิงเงินใกล้ ๆ ปลายเดือนเมษายน ทันทีก่อนที่กองทัพบกที่หนึ่งเข้ายึดครอง เขาได้ถูกทอดทิ้ง เขาถูกจับเป็นเชลยศึก โดยได้เปิดเผยความจริงเกี่ยวกับการตายของพ่อของเขา และถูกสอบปากคำโดยนายพลฌ็อง เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี
ชีวิตหลังสงครามและอาชีพ
ในปี ค.ศ. 1947 เขาได้รับอบีทัวร์ขณะศึกษาอยู่ที่บีเบอรัคอันแดร์ริส และไปศึกษากฎหมายที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงิน เขาแต่งงานกับลีเซอล็อทเทอในปี ค.ศ. 1954 และมีลูกสาวชื่อคาเทอรีเนอ หลังจากยุติการทำงานในฐานะนักกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1956 ร็อมเมิลเข้าข้าราชการพลเรือนและต่อมาได้กลายเป็นเลขานุการของรัฐในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
ในปี ค.ศ. 1974 ร็อมเมิลสืบตำแหน่งต่อจากอาร์นุล์ฟ เคล็ท ในฐานะโอเบอร์เบือร์เกอร์ไมส์เทอร์ (เทียบเท่ากับนายกเทศมนตรี) ของชตุทการ์ทโดยชนะ 58.5 เปอร์เซนต์ของคะแนนเสียงในรอบที่สองของการเลือกตั้ง ซึ่งเอาชนะเพเทอร์ ค็อนราดี จากพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี เขาได้รับการเลือกตั้งใหม่หลังจากรอบแรกของการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1982 โดยมีคะแนนเสียงถึง 69.8 เปอร์เซนต์ และในปี 2533 มีคะแนนเสียงถึง 71.7 เปอร์เซนต์ของการลงคะแนนเสียง ในฐานะนายกเทศมนตรีเมืองชตุทการ์ท เขายังเป็นที่รู้จักสำหรับความพยายามของเขาที่จะให้กลุ่มกองทัพแดงเยอรมันผู้ก่อการร้ายผู้ที่ได้ฆ่าตัวตายที่เรือนจำชตัมไฮม์-ชตุทการ์ทได้รับการฝังศพที่เหมาะสม แม้จะมีความกังวลว่าหลุมฝังศพจะกลายเป็นจุดเดินทางของพวกการเมืองฝ่ายซ้ายหัวรุนแรง
ระหว่างการเป็นโอเบอร์เบือร์เกอร์ไมส์เทอร์เมืองชตุทการ์ท ร็อมเมิลเริ่มต้นมิตรภาพที่ได้รับการเผยแพร่อย่างแพร่หลายกับพลตรีกองทัพบกสหรัฐจอร์จ แพ็ทตันที่ 4 ซึ่งเป็นบุตรชายของนายพลจอร์จ เอส. แพตตัน ผู้เป็นศัตรูของพ่อเขาในสงครามโลกครั้งที่สองที่ได้รับมอบหมายให้อยู่ในสำนักงานใหญ่กองพลที่เจ็ดใกล้เมือง นอกจากนี้ เขายังเป็นเพื่อนกับเดวิด มอนต์โกเมอรี ไวเคานต์มอนต์โกเมอรีแห่งอลามีนที่ 2 ผู้เป็นบุตรชายของจอมพลเบอร์นาร์ด ลอว์ มอนต์โกเมอรี ผู้เป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่อีกรายของพ่อเขา มิตรภาพดังกล่าวได้รับการมองว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งการคืนดีของอังกฤษและเยอรมันหลังจากสงคราม และการเข้าสู่นาโตของเยอรมนีตะวันตก
ในการเฉลิมฉลองปี ค.ศ. 1996 ที่โรงละครรัฐเวือร์ทเทิมแบร์ค มันเฟรท ร็อมเมิล ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี อันเป็นเกียรติยศแด่พลเมืองชาวเยอรมันระดับสูงสุด ในการกล่าวสุนทรพจน์ เฮ็ลมูท โคล ได้เน้นความสำคัญต่อความสัมพันธ์อันดีระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับเยอรมนีในระหว่างการดำรงตำแหน่งของร็อมเมิล ในฐานะการเป็นโอเบอร์เบือร์เกอร์ไมส์เทอร์เมืองชตุทการ์ท ไม่กี่วันหลังมอบเกียรติยศนี้แด่ร็อมเมิล เมืองชตุทการ์ทได้มอบรางวัลพลเมืองกิตติมศักดิ์แก่เขา นอกจากนี้เขายังเสี่ยงต่อการเป็นที่นิยมของเขา เมื่อเขายืนหยัดในการปฏิบัติต่อผู้อพยพชาวต่างชาติอย่างเป็นธรรม ที่ได้รับการชักจูงสู่ชตุทการ์ท โดยเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูของเมือง ในฐานะนายกเทศมนตรี ร็อมเมิลยังทำ "การควบคุมการเงินของเมืองที่เข้มงวด, การลดหนี้และการปรับเปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานในท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งถนนและระบบขนส่งสาธารณะ [ขณะทำงาน]...เพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับเยอรมัน" การเมืองของร็อมเมิลได้รับการอธิบายว่าใจกว้างและเสรีนิยม
นอกการเมือง
หลังเกษียณจากการเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1996 ร็อมเมิลยังคงอยู่ในความต้องการในฐานะนักเขียนและวิทยากร แม้จะมีความทุกข์ทรมานจากโรคพาร์คินสัน เขาเขียนหนังสือทางการเมืองและหนังสือขำขันหลายเล่ม เขาเป็นที่รู้จักในแบบมนุษย์เดินดินและคำพูดรวมถึงคำคมแบบตลกอยู่บ่อย ๆ บางครั้ง เขาก็เขียนบทความให้แก่หนังสือพิมพ์ชตุทการ์เทอร์ไซทุง
ร็อมเมิลยังร่วมมือกับแบซิล ลิดเดลล์ ฮาร์ต ในการตีพิมพ์เดอะรอมเมิลเปเปอร์ส ซึ่งเป็นการรวบรวมไดอารี, จดหมาย และบันทึกที่พ่อของเขาเขียนในระหว่างและหลังจากการสู้รบทางทหาร เขาได้รับรางวัลหลายรางวัลจากต่างประเทศรวมทั้งเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช (ซีบีอี), เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ฝรั่งเศส, เหรียญอิสรภาพประธานาธิบดีสหรัฐ และเครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งรัฐบาลกลางเยอรมันชั้นสูงสุด เขาเสียชีวิตในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 คงเหลือไว้ซึ่งลูกสาวชื่อคาเทอรีเนอ
ภาพยนตร์
ในภาพยนตร์เกี่ยวกับพ่อของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีนักแสดงที่รับบทเป็นมันเฟรท ร็อมเมิล ดังต่อไปนี้:
เกียรติประวัติ
มันเฟรท ร็อมเมิล เคยเขียนเกี่ยวกับเกียรติประวัติของเขาเป็นจำนวนมาก: "Die Zahl der Titel will nicht enden. Am Grabstein stehet: bitte wenden!" ซึ่งแปลว่า: "จำนวนเกียรติประวัติดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด คำจารึกบนศิลาเหนือหลุมฝังศพของฉันจะอ่านได้ว่า: กรุณาเงยขึ้นเถอะ!"
สมาคมช่างนักบุญลูกา
ดูองค์การคล้ายคลึงกันที่ สถาบันเซนต์ลูค
สมาคมช่างนักบุญลูกา (Guild of Saint Luke) เป็นชื่อที่ใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสมาคมช่างจิตรกรและศิลปินอื่น ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปโดยเฉพาะในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เป็นชื่อที่ตั้งเป็นเกียรติแก่นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ตำนานกล่าวกันว่าเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระแม่มารีย์ ฉะนั้นนักบุญลูกาจึงกลายมาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์จิตรกรและศิลปินโดยทั่วไป
สมาคมช่างนักบุญลูกาที่มีชื่อเสียงที่สุดก่อตั้งขึ้นที่แอนต์เวิร์ป และมีบทบาทต่อมาจนปี ค.ศ. 1795 เมื่อมาหมดอำนาจลง ในเมืองต่าง ๆ รัฐบาลท้องถิ่นมอบอำนาจให้สมาคมออกกำหนดเกี่ยวกับอาชีพภายในแต่ละเมืองที่สมาคมตั้งอยู่ ฉะนั้นสมาชิกของสมาคมจึงต้องเป็นมาสเตอร์ที่ต้องได้รับการศึกษาและการฝึกหรือขายภาพเขียนให้แก่สาธารณชน กฎที่คล้ายคลึงกันปฏิบัติที่เดลฟท์ที่ผู้ที่เป็นสมาชิกของสมาคมเท่านั้นที่จะมีสิทธิขายภาพเขียนหรือตั้งห้องเขียนภาพได้ สมาคมแรก ๆ ในแอนต์เวิร์ปและบรูชสร้างหลักเกณฑ์ที่ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อตั้งสมาคมในเมืองอื่น ๆ แม้แต่กฎการตั้งห้องเขียนภาพหรือการตั้งแผงขายภาพโดยตรงต่อสาธารณชน
สมาคมช่างนักบุญลูกาไม่แต่เพียงเป็นผู้แทนจิตรกร ประติมากร และทัศนศิลปิน แต่ยังรวมถึงผู้ค้าขายศิลปะ, ศิลปินสมัครเล่น และแม้แต่ผู้รักศิลปะ (liefhebbers) ในยุคกลางสมาชิกส่วนใหญ่ของทุกสมาคมที่เกี่ยวกับศิลปะมักจะเป็นจิตรกรหนังสือวิจิตร ซึ่งเป็นสมาคมเดียวกับจิตรกรที่เขียนบนไม้และผ้า - ในบางเมืองก็อาจจะรวม “ผู้คัดเขียน” (scriveners) ด้วย นอกจากนั้นก็อาจจะรวมช่างทาสีบ้านและช่างตกแต่งด้วย แต่เมื่อศิลปินก่อตั้งเป็นสมาคมนักบุญลูกาขึ้นมาต่างหากโดยเฉพาะในเนเธอร์แลนด์ ความแตกต่างของผู้เป็นสมาชิกก็เปลี่ยนไป นอกจากจากกฎทั่วไปเกี่ยวกับการอาชีพแล้วโดยทั่วไปสมาคมก็ยังมีอำนาจในการตัดสินข้อขัดแย้งระหว่างศิลปินกับศิลปิน หรือศิลปินกับลูกค้าด้วย สรุปแล้วสมาคมก็มีอำนาจควบคุมอาชีพส่วนบุคคลของจิตรกรที่ในเมืองที่ไม่มีสมาคมศิลปินต้องแก่งแย่งกันเอง
พระศรีเศวตศุภลักษณ์ฯ
พระศรีเศวตศุภลักษณ์ฯ เป็นช้างพังเผือก ช้างสำคัญช้างที่ห้า ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นช้างตระกูลวิษณุพงศ์ จำพวกอัฏฐทิศ ชื่อ ดามพหัสดินทร์
พระศรีเศวตศุภลักษณ์ฯ เป็นช้างป่า เกิดในป่าพนมสารคามรอยต่อของห้าจังหวัดในภาคตะวันออก ในเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา พรานป่ายิงแม่ช้างแล้วจับลูกช้างมาเลี้ยงไว้ ตั้งแต่อายุสี่เดือน โดยขาหน้าซ้ายได้รับบาดเจ็บเน่าเปื่อย ต่อมานายอนุสร ทรัพย์มนู ได้ออกเงินซื้อจากพราน และมอบให้อยู่ในความดูแลของกรมป่าไม้ ตั้งชื่อว่า เจ้าแต๋น และนำไปอนุบาลที่ที่ทำการวนอุทยานเขาช่อง ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด จังหวัดตรัง (ปัจจุบันคือ สวนพฤกษศาสตร์ภาคใต้ (เขาช่อง))
ผู้ว่าราชการจังหวัดตรัง และอธิบดีกรมป่าไม้ ได้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงประกอบพระราชพิธีสมโภช และขึ้นระวาง เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ณ โรงช้างต้น สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พระราชทานนามว่า
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 44
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 44 หรือ สุรนารีเกมส์ 44 เป็นการแข่งกีฬาของนิสิตนักศึกษาในระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์-2 มีนาคม พ.ศ. 2560 (เดิมกำหนดจัดระหว่างวันที่ 12 – 21 มกราคม แต่ด้วยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จสวรรคต ทำให้มหาวิทยาลัยและ กกมท. ตัดสินใจเลื่อนการจัดการแข่งขัน) ในครั้งนี้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีเป็นเจ้าภาพครั้งที่สอง
ที่พัก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ได้จัดห้องพักบริการนักกีฬาและอาสาสมัครประจำการแข่งขันโดยใช้หอพักนักศึกษาไว้บริการ อาคารสุรนิเวศ 1 ถึง16 และ 18 เพื่อเตรียมรองรับให้กับคณะเจ้าหน้าที่และนักกีฬาที่จะเดินทางมาร่วมแข่งขัน แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ห้องน้ำรวมและห้องน้ำในตัว อยู่ภายในมหาวิทยาลัย ใกล้โรงอาหาร และสนามแข่งขัน
ตราสัญลักษณ์และคำขวัญ
ตราสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยในครั้งนี้ ออกแบบโดยธานี เหมือนนุชโดยมีมีองค์ประกอบจากช่อดอกปีบทอง ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ผสมผสานกับเลข 44 ๔๔ ที่สามารถมองได้ทั้งภาษาอังกฤษ และภาษาไทย สื่อถึง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 44  คบเพลิงพลิ้วขึ้นสู่เบื้องบน และห่วง 5 ห่วง สื่อถึง พลังแห่งความสามัคคีและมิตรภาพ ที่จะเกิดขึ้นในการแข่งขันครั้งนี้ มากกว่าชัยชนะในเกมส์กีฬาของสถาบันอุดมศึกษาทั่วประเทศ 5 กลุ่ม และ สีแสด-ทอง สื่อถึง สีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และยังหมายถึง ความรุ่งโรจน์ สำเร็จบรรลุถึงจุดหมาย
สำหรับคำขวัญประจำการแข่งขันในครั้งนี้ คือ
ตัวนำโชค
แมวโคราช หรือ แมวสีสวาด 2 ตัว คู่กัน คือ “พี่สุระ” และ “น้องนารี” องค์ประกอบหลัก
สถาบันที่เข้าร่วมแข่งขัน
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 44 มีจำนวนทั้งสิ้น 108 สถาบัน
ชนิดกีฬา
กีฬาสาธิต
สรุปเหรียญการแข่งขัน
สรุปเหรียญการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 44
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบแพ้คัดออก
รอบแพ้คัดออกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 มีกำหนดจะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2021 และจะสิ้นสุดลงในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 โดยนัดชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
หมายเหตุ: วันและเวลาทั้งหมดตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง (UTC+02:00)
รูปแบบการแข่งขัน
ในรอบแพ้คัดออก ถ้านัดหนึ่งสิ้นสุดด้วยผลเสมอกันภายในเวลา 90 นาทีของการลงเล่นเวลาปกติ จะมีการต่อเวลาพิเศษ (สองครึ่ง ครึ่งละ 15 นาที) ในขณะที่แต่ละทีมจะได้รับอนุญาตให้มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่นคนที่หก ถ้ายังเสมอกันหลังต่อเวลาพิเศษ นัดนั้นจะได้รับการตัดสินด้วยการดวลลูกโทษเพื่อหาผู้ชนะ
ยูฟ่าได้กำหนดตารางการแข่งขันรอบ 16 ทีมสุดท้าย ดังต่อไปนี้:
เช่นเดียวกับทุกทัวร์นาเมนต์ตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 ครั้งนี้ไม่มีการเพลย์ออฟชิงอันดับที่สาม
โอกาสที่จะเกิดขึ้นของแต่ละนัดในรอบ 16 ทีมสุดท้าย
โดยการจัดการแข่งขันจะมีทีมอันดับที่ 3 ที่มีคะแนนดีที่สุด 4 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันในรอบ 16 ทีม: {{legend|#BBF3BB|โอกาสที่เป็นไปได้ตามสี่ทีมที่เข้ารอบ}}
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ
ทีมที่ดีที่สุดจากแต่ละกลุ่ม กลุ่มละ 2 ทีม บวกกับทีมอันดับที่ 3 ที่ดีที่สุด 4 ทีม จะได้ผ่านเข้ารอบสำหรับรอบแพ้คัดออก
เวลส์ พบ เดนมาร์ก
<section begin=R16-1 /><section end=R16-1 />
อิตาลี พบ ออสเตรีย
<section begin=R16-2 /><section end=R16-2 />
เนเธอร์แลนด์ พบ เช็กเกีย
<section begin=R16-3 /><section end=R16-3 />
เบลเยียม พบ โปรตุเกส
<section begin=R16-4 /><section end=R16-4 />
โครเอเชีย พบ สเปน
<section begin=R16-5 /><section end=R16-5 />
ฝรั่งเศส พบ สวิตเซอร์แลนด์
<section begin=R16-6 /><section end=R16-6 />
อังกฤษ พบ เยอรมนี
<section begin=R16-7 /><section end=R16-7 />
สวีเดน พบ ยูเครน
<section begin=R16-8 /><section end=R16-8 />
สวิตเซอร์แลนด์ พบ สเปน
<section begin=QF1 /><section end=QF1 />
เบลเยียม พบ อิตาลี
<section begin=QF2 /><section end=QF2 />
เช็กเกีย พบ เดนมาร์ก
<section begin=QF3 /><section end=QF3 />
ยูเครน พบ อังกฤษ
<section begin=QF4 /><section end=QF4 />
อิตาลี พบ สเปน
<section begin=SF1 /><section end=SF1 />
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกเนเธอร์แลนด์เป็นตัวแทนประเทศเนเธอร์แลนด์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 41 คน ใน 4 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ไซด์ไลน์
ไซด์ไลน์ (sideline) อาจหมายถึง
รวมพันธุ์โจ๋ พลังเหนือโลก
ภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง สกายไฮ รวมพันธุ์โจ๋ พลังเหนือโลก ออกฉายเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 กำกับและจัดจำหน่ายโดยโดย Mike Mitchell และ Walt Disney Pictures
ยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก
ยุทธการเกตตีสเบิร์ก (Battle of Gettysburg, ; 1 – 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1863) เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยเป็นการต่อสู้กันระหว่างฝ่ายสหรัฐอเมริกา  นำนายพลจอร์จ กอร์ดอน มีด กับฝ่ายสมาพันธรัฐอเมริกา นำโดยนายพลโรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด ลี โดยสมรภูมิแห่งนี้ได้เกิดขึ้นในเมืองเกตตีสเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย การปะทะกันกินเวลาทั้งสิ้น 3 วัน ยุทธการดังกล่าวนับว่าเป็นสมรภูมิที่นองเลือดมากแห่งหนึ่งในสงครามกลางเมืองอเมริกา โดยมียอดผู้เสียชีวิตเกือบ 10,000 คน และบาดเจ็บอีกเกือบ 30,000 คน ในยุทธการนี้ กองทัพโปโตแมค ภายใต้การนำของพลตรี จอร์จ กอร์ดอน มีด สามารถเอาชนะกองทัพเวอร์จิเนียเหนือ ภายใต้การนำของพลเอก โรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด ลี ซึ่งเป็นการหยุดความพยายามในการโจมตีฝ่ายเหนือของโรเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด ลี สงครามครั้งนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนในสงครามกลางเมืองอเมริกัน เนื่องจากชันชนะอย่างเด็ดขาดของฝ่ายสหภาพและการล้อมวิกส์เบิร์กที่เกิดขึ้นพร้อมกัน
หลังจากที่นายพล โรเบิร์ต อี. ลี ประสบชัยชนะที่ยุทธการชาร์ลอตส์วิลล์ รัฐเวอร์จิเนีย ในช่วงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1863 นายพลลี ได้นำทัพผ่านช่องเขาเชอนานโดห์ เพื่อเริ่มการโจมตีฝ่ายเหนือเป็นครั้งที่สอง และเมื่อกองทัพของเขามีกำลังใจในการรบสูง ลีตั้งใจที่จะขยับการปะทะขึ้นไปทางเหนือของเวอร์จิเนีย และหวังว่า นักการเมืองของฝ่ายเหนือ จะยอมเซ็นสนธิสัญญายอมแพ้ เมื่อเขาเข้าโจมตีเมืองแฮริสเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย หรือแม้แต่ฟิลาเดลเฟีย เมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐเพนซิลเวเนีย เพื่อเป็นการตอบโต้นายพลลี พลตรี โจเซฟ ฮุกเกอร์ จึงได้รับการทาบทามจาก ประธานาธิบดี อับราฮัม ลินคอล์น ให้ไล่ล่าลี แต่ฮุกเกอร์ ได้ถูกปลดจากตำแหน่งก่อนยุทธการเกติสเบิร์กราว 3 วัน และ ถูกทดแทนโดย พลตรี จอร์จ กอร์ดอน มีด
บางส่วนของทั้งสองกองทัพ ปะทะกันในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1863 บริเวณแนวสันเขาด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง ซึ่ง พลจัตวา จอหน์ บูฟอรด์ ผู้นำกองทหารม้าของฝ่ายเหนือ ได้ตั้งแนวป้องกันไว้ นายพลลีจึงสั่งให้ทหารราบ สองกองพัน นำโดย พลจัตวา เจมส์ เจ. อาร์ชเชอร์ และ พลจัตวา โจเซฟ อาร์. เดวิสเข้าโจมตีจุดนั้นโดยทันที เพื่อเข้ายึดแนวสันเขา ก่อนที่กำลังเสริมของฝ่ายเหนือ ซึ่งเป็นทหารราบ สองกองพล จะมาถึง หลังจากนั้นไม่นาน ทหารราบฝ่ายใต้อีกสองกองพัน นำโดย พลตรี แฮรรี่ เฮทฮ์ ได้เข้าโจมตีทหารม้าฝ่ายเหนือ ซึ่งได้ลงจากหลังม้าแล้ว ทำให้ทหารฝ่ายเหนือล่าถอยเข้าไปในเมือง
ในวันที่สองของยุทธการเกตติสเบิร์ก ส่วนใหญ่ของทั้งสองกองทัพ ได้รวมกลุ่มใหม่แล้ว ฝ่ายเหนือได้ตั้งแนวป้องกัน เป็นรูปเบ็ดตกปลา ในช่วงบ่ายของวันที่ 2 กรกฎาคม นายพลลี ได้ส่งทหารจำนวนมากเข้าโจมตีปีกซ้ายของทหารฝ่ายเหนือ ที่ เขาลิตเตลราวน์ทอป, ทุ่งวิตฟิลล์, เดวิลส เดน และ ไร่พิชออร์ชารด์ และที่ปีกขวาของทหารฝ่ายเหนือ ที่ เขาคัลปส์ฮิลล์ และที่ เขาเซมิแทรีฮิลล์ ถึงแม้จะถูกโจมตีอย่างหนัก ฝ่ายเหนือสามารถคงแนวป้องกันไว้ได้
ในวันที่สามของยุทธการเกตติสเบิร์ก การปะทะยังดำเนินต่อไปที่เขาคัลปส์ฮิลล์ และการปะทะกับทหารม้าของฝ่ายเหนือ ท้งทางปีกซ้างและขวา แต่การปะทะครั้งใหญ่ที่สุดคือที่ เขาเซมิแทรีฮิลล์ รู้ในนามของ พิกก์เกตส์ ชารจ์ นำโดย จอรจ์ เอ็ดเวิรด์ พิกก์เกต์ ฝ่ายใต้ถูกต้านโดยการระดมยิงปืนใหญ่ของฝ่ายเหนือ และปืนไรเฟิล ซึ่งมีระยะหวังผลมากกว่าปืนมัสเกตหลายเท่า ในที่สุด ฝ่ายใต้ได้ถอยทัพออกจากเมือง ด้วยความสูญเสียมหาศาล
นายพลลี ได้นำทหารราว 50,000 นาย ถอยทัพกลับสู่ เวอร์จิเนีย ผ่านสภาพอากาศที่เลวร้าย ในการปะทะสามวัน มีความสูญเสียทั้งสองฝ่าย รวมแล้ว ราว 46,000 นาย ถึง 51,000 นาย ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1863 ประธานาธิบบดี อับราฮัม ลินคอล์น ได้กล่าวสุนทรพจน์ ยกย่องทหารที่เสียชีวิตในยุทธการนี้ ในสุทรพจน์อันโด่งดังของเขา สุนทรพจน์เกตติสเบิรก์แอดเดรส