cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยศิลปากร
ประวัติมหาวิทยาลัยศิลปากร
ต่อมาเมื่อผู้แทนของ องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) ได้ให้คำแนะนำในการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยให้มีลักษณะสอดคล้องกับหลักการสากล คณะรัฐมนตรีได้พิจารณาโครงการปรับปรุงมหาวิทยาลัยศิลปากร เพื่อขยายการศึกษาวิชาต่าง ๆ โดยไม่จำกัดเฉพาะศิลปะและโบราณคดีเท่านั้น ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร จึงได้ดำเนินการจัดตั้ง คณะอักษรศาสตร์ ขึ้นเป็นคณะวิชาลำดับที่ 5 และเป็นคณะวิชาแรกของวิทยาเขตแห่งใหม่ คือ วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ ณ พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยเริ่มเปิดสอนนักศึกษารุ่นแรกเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2511 และคณะอักษรศาสตร์ได้ถือวันดังกล่าวเป็นวันสถาปนาคณะฯ ตลอดมา และได้ทำการจัดตั้ง คณะศึกษาศาสตร์ ขึ้นใน พ.ศ. 2513 คณะวิทยาศาสตร์ ใน พ.ศ. 2515 คณะเภสัชศาสตร์ ใน พ.ศ. 2529 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมใน พ.ศ. 2535 (ปัจจุบันคือ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม)
เนื่องในวโรกาสที่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 36 พรรษา ในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2534 และเพื่อให้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีความสมบูรณ์ทางด้านศิลปะมากยิ่งขึ้น จึงเริ่มจัดตั้ง คณะดุริยางคศาสตร์ ใน พ.ศ. 2541 ภายใต้ชื่อโครงการจัดตั้งคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยดำริของ ศาสตราจารย์ ดร. ตรึงใจ บูรณสมภพ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยความร่วมมือจากบุคคลในวงการดนตรีหลายท่าน นับเป็นคณะวิชาลำดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร มีผู้อำนวยการคนแรก คือ เรืออากาศตรี ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ และทำการจัดการเรียนการสอนตลอดหลักสูตรที่สำนักงานอธิการบดีตลิ่งชัน
ใน พ.ศ. 2542 ศาสตราจารย์ ดร.ตรึงใจ บูรณสมภพ อธิการบดีในขณะนั้น จึงขออนุมัติจากคณะรัฐมนตรีในการย้ายวิทยาเขตใหม่ไปที่ หมู่ที่ 1 หมู่บ้านไร่ใหม่พัฒนา ตำบลสามพระยา อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และมีแผนในการจัดตั้งคณะสัตวศาสตร์และอุตสาหกรรมการเกษตรขึ้นเป็นคณะแรก เนื่องจากพิจารณาเห็นว่าพื้นที่โดยรอบมีประชากรที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก มหาวิทยาลัยจะได้ให้บริการได้โดยตรง จากการประชุมสภามหาวิทยาลัยศิลปากร ครั้งที่ 1/2544 เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2544 ได้อนุมัติโครงการจัดตั้งคณะสัตวศาสตร์และอุตสาหกรรมการเกษตร พร้อมทั้งให้ความเห็นชอบในการแต่งตั้ง อาจารย์ ดร. สุภสร ชโยวรรณ เป็นผู้อำนวยการโครงการจัดตั้งคณะสัตวศาสตร์และอุตสาหกรรมการเกษตร
วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ราชกิจจานุเบกษา ได้ประกาศใช้ "พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2559" โดยได้ยกเลิก "พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2530 และฉบับแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2541 " และกำหนดให้มหาวิทยาลัยมีสถานะเป็นนิติบุคคล ซึ่งพระราชบัญญัติฉบับนี้มีผลบังคับใช้เมื่อพ้นสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา คือวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยศิลปากร เปิดหลักสูตรการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ครอบคลุมทั้งกลุ่มสาขาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และกลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยมีหน่วยงานจัดการเรียนการสอนทั้งหมด 14 คณะวิชา และ บัณฑิตวิทยาลัย ใน 3 วิทยาเขต ได้แก่ วังท่าพระ กรุงเทพมหานคร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และวิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
ชื่อและความหมาย
มหาวิทยาลัยศิลปากร ใช้คำว่า "ศิลปากร" (อ่านว่า สิน–ละ–ปา–กอน) เป็นชื่อภาษาไทยของมหาวิทยาลัย และใช้อักษรโรมันว่า "Silpakorn"
"ศิลปากร" เป็นคำสมาสระหว่าง "ศิลป" หมายถึง ฝีมือ, ฝีมือทางการช่าง, การทำให้วิจิตรพิสดาร และ "อากร" หมายถึง บ่อเกิด, ที่เกิด ดังนั้น "ศิลปากร" จึงมีความหมายว่า "บ่อเกิดแห่งศิลปะ"
สกุลเออรีธิสทีส
สกุลเออรีธิสทีส เป็นสกุลของปลาหนังน้ำจืดขนาดเล็กในสกุล Erethistes (/เออ-รี-ธิส-ทีส/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาแค้ขี้หมู (Erethistidae) ซึ่งเป็นวงศ์ที่แยกออกมาจากวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae )
มหาวิทยาลัยศิลปากร
ชื่อและความหมาย
อีกทั้งชื่อของมหาวิทยาลัยศิลปากร ยังพ้องกับชื่อของ กรมศิลปากร เนื่องจากมหาวิทยาลัยศิลปากร ถือกำเนิดจาก "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัดกรมศิลปากร" และต่อมาได้พัฒนาขึ้นเป็นลำดับจนเป็น "โรงเรียนศิลปากร" จนกระทั่งได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร" ในปัจจุบัน ซึ่งชื่อ "ศิลปากร" นั้นมาจาก
ดังนั้น การใช้ชื่อ "ศิลปากร" จึงดูเหมาะสมและถูกต้อง เพราะมหาวิทยาลัยศิลปากรมีความเกี่ยวข้องกับกรมศิลปากรในอดีต ต่อมาในสมัยที่ศาสตราจารย์หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และอธิการบดีมหาวิทยาลัย ได้แยกมหาวิทยาลัยศิลปากรกับกรมศิลปากรออกจากกัน ในปัจจุบันทั้งสองส่วนราชการจึงไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันแล้ว
สกุลเออรีธิสทีส
ลักษณะโดยทั่วไปเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ลำตัวป้อมสั้น ช่องเหงือกแคบ หนังที่ริมกระดูกแก้มไม่ติดกับเอ็นคาง ปากแคบ กระดูกท้ายทอยมีขนาดใหญ่ นัยน์ตาเล็กถูกปกคลุมด้วยหนังบาง ๆ ไม่มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นข้าง มีหนวด 4 คู่ (ระหว่างรูจมูก 1 คู่ ริมปากบน 1 คู่ ริมปากล่าง 1 คู่ และคาง 1 คู่) ครีบหลังและครีบอกมีเงี่ยงแข็ง ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 6 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนงประมาณ 10 ก้าน
มหาวิทยาลัยศิลปากร
สัญลักษณ์มหาวิทยาลัยศิลปากร
พระคเณศ เป็นเทพเจ้าแห่งความสำเร็จ ทั้งยังเป็นเทพแห่งศิลปวิทยาการและการประพันธ์ พระหัตถ์ขวาบนทรงตรีศูล พระหัตถ์ขวาล่างทรงงาช้าง พระหัตถ์ซ้ายบนทรงปาศะ (เชือก) พระหัตถ์ซ้ายล่างทรงครอบน้ำ ประทับบนบัลลังก์เมฆที่เขียนด้วยลายกนก ภายใต้มีอักษรว่า "มหาวิทยาลัยศิลปากร" โดยประกาศใช้เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 ซึ่งคล้ายคลึงกับกรมศิลปากร
สกุลเออรีธิสทีส
เป็นปลาที่พบตามลำธารในทวีปเอเชีย จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
มหาวิทยาลัยศิลปากร
การศึกษา
มหาวิทยาลัยศิลปากรเปิดหลักสูตรการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ครอบคลุมทั้งกลุ่มสาขาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และกลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยมีหน่วยงานจัดการเรียนการสอนทั้งหมด ดังต่อไปนี้
วังท่าพระ
วังท่าพระ ตั้งอยู่ในพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ชั้นใน ตรงข้ามพระบรมมหาราชวังและท่าช้างวังหลวง มีพื้นที่ประมาณ 8 ไร่ เดิมเป็นที่ประทับของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เป็นวิทยาเขตแรกและเป็นจุดกำเนิดของมหาวิทยาลัย
เป็นที่ตั้งของ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ คณะโบราณคดี คณะมัณฑนศิลป์ และหอศิลป์ต่าง ๆ
วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์
เป็นที่รู้จักในชื่อว่า "ม.ทับแก้ว" ตั้งอยู่ในบริเวณ พระราชวังสนามจันทร์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ซึ่งเคยเป็นพระราชวังของ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพื้นที่ประมาณ 888 ไร่ 3 งาน 24 ตารางวา แต่ใช้เป็นที่ก่อสร้างอาคารของมหาวิทยาลัยเพียง 428 ไร่
เป็นที่ตั้งของ คณะอักษรศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ และ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร ซึ่งเปิดให้มีการเรียนการสอนแบบสหศึกษาแก่นักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาล ประถมศึกษาปีที่ 1–6 และชั้นมัธยมปีที่ 1–6 ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา มหาวิทยาลัยศิลปากร สถาบันวิจัยและพัฒนา ศูนย์วิทยาศาสตร์ และศูนย์บริการวิชาการต่าง ๆ
สาเหตุที่เลือกจังหวัดนครปฐมเป็นที่ตั้งวิทยาเขตแห่งใหม่ พระราชวังสนามจันทร์ เหมาะสมที่จะเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยศิลปากรด้วยเหตุผลดังนี้
วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี
สืบเนื่องจากที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ความเห็นชอบโครงการขยายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาคของประเทศไทยในรูปแบบของวิทยาเขตสารสนเทศ มหาวิทยาลัยศิลปากรจึงมีปณิธานและปรัชญาการขยายโอกาสทางการศึกษาแก่พื้นที่ภาคตะวันตกของประเทศ โดยมหาวิทยาลัยศิลปากร ได้รับอนุญาตจากกรมธนารักษ์ ให้ใช้ที่ราชพัสดุ ณ ตำบลสามพระยา อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี จำนวน 621 ไร่ และได้รับอนุญาตจากวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี โดยกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้ใช้พื้นที่เพิ่มเติม จำนวน 200 ไร่ เพื่อรองรับการเรียนการสอนของ คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร
เป็นที่ตั้งของคณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร คณะวิทยาการจัดการ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และคลังโบราณวัตถุของคณะโบราณคดี
วังท่าพระ
กำแพงก่ออิฐถือปูนมีใบเสมาประกอบ กำแพงนี้คาดว่าก่อสร้างพร้อมกับ วังท่าพระ ตั้งแต่รัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปัจจุบันคงเหลือเฉพาะด้านริมถนนหน้าพระลาน ถือเป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยศิลปากร ปัจจุบันเป็นหอศิลป์ของมหาวิทยาลัย ลักษณะท้องพระโรงเป็นแบบเรือน 5 ห้อง เฉลียงรอบหันหน้ายาวออกหน้าวัง รูปทรงท้องพระโรงที่ปฏิสังขรณ์ใหม่นั้นภายนอกคงยึดตามแบบที่ปรากฏเมื่อครั้ง พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ภายในคงไว้แต่เสาเดิม มีบันไดใหญ่เข้าทางด้านหน้าได้ทางเดียว กำแพงนั้นเป็นสถาปัตยกรรมใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีลูกกรงที่ทำด้วยเหล็กหล่อเป็นลายสวยงาม และได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน สถาปัตยกรรมแบบตะวันตกรุ่นแรก ๆ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กล่าวคือเป็นตึกสองชั้น มีเฉลียงหลังหนึ่งหันเข้าหาอีกหลังหนึ่ง ส่วนหลังนอกนั้นอยู่ข้างสวนแก้ว ตึกหลังในที่มีเฉลียงทำเรียบกว่าหลังนอก และมีเสาทึบ หัวเสาเป็นแบบศิลปะโรมัน ช่องคูหาด้านล่างเป็นช่องโค้ง มีการตกแต่งที่ส่วนต่าง ๆ ภายนอกอาคารเล็กน้อย ส่วนตึกหลังนอกมีรูปทรงทึบกว่า มีการตกแต่งผิวหนังโดยการเซาะเป็นร่องในชั้นล่าง ส่วนชั้นบนผนังเรียบ มีเสาติดผนังระหว่างช่องหน้าต่างและประตูต่าง ๆ ด้วยลายปูนปั้นหรือตีตารางไม้ไว้ในช่องแสงเหนือประตูบางส่วน ตึกหลังนอกมีกันสาด มีเท้าแขนรับกันสาดทำอย่างเรียบ ๆ และประดับชายคาด้วยลายฉลุไม้ ตึกหลังในนี้เป็นที่ประทับของ พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพรรณราย พระมารดาของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ โดยตำหนักกลางนั้นได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ปัจจุบันใช้เป็นที่ตั้งของหอศิลป์และหน่วยงานของมหาวิทยาลัย เรียกว่า ศาลาดนตรี เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์เจ้าของวังเคยประทับที่ศาลานี้เพื่อชมการแสดงหรือประชันดนตรีซึ่งจะตั้งวงกันในสวนแก้ว เพราะในวังท่าพระขณะนั้นมีวงดนตรีประจำวังที่มีชื่อเสียง ศาลาในสวนนี้ทำเป็นศาลาโปร่งมีผนังด้านเดียว หันหน้าเข้าหาสวนแก้ว หลังคาเป็นแบบปั้นหยา มีลายประดับอาคารอย่างละเอียดซับซ้อนกว่าตัวตำหนัก จึงเข้าใจว่าสร้างทีหลัง ลายฉลุไม้ทั้งที่ชายคาท้าวแขนระเบียบทำอย่างประณีตงดงาม เป็นหนึ่งในศูนย์รวมใจของชาวศิลปากร สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่บริเวณลานอนุสาวรีย์ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี หลังตึกกรมศิลปากร
วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี
พระคเณศหล่อโลหะขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย หน้าตักกว้าง 96 นิ้ว ประดิษฐานเมื่อ พ.ศ. 2550 ปัจจุบันอยู่บริเวณลานเทวาลัยพระคเณศ เนื่องในปีมหามงคลในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี โดย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีเททองหล่อองค์พระคเณศ ออกแบบปั้นและหล่อโดย อาจารย์ เสวต เทศน์ธรรม ประติมากรอาวุโส ศิษย์คนสำคัญของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี เป็นศูนย์รวมจิตใจและเป็นสิริมงคลแก่วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี ลานเนินสูงต่ำหลายเนิน ปูคลุมทั้งหมดด้วยสนามหญ้า มีต้นไม้และสระน้ำขนาดใหญ่ กว้างขวาง จัดแสดงผลงานประติมากรรมขนาดกลางและขนาดใหญ่ของศิลปินที่มีชื่อเสียงจากทั้งในและต่างประเทศหลายชิ้น ตั้งอยู่บริเวณหน้าวิทยาเขต มีชื่อเล่นว่า "ลานเทเลทับบีส์" เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับสถานที่ในละครทีวีเรื่องเทเลทับบีส์ เป็นสถานที่พักผ่อนและใช้จัดกิจกรรมต่าง ๆ อาทิ พิธีบรวงสวงพระคเณศ เทศกาลตลาดศิลป์ และพิธีลอยกระทง อาคารสูง 7 ชั้น มีลักษณะโดดเด่น ก่อสร้างด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ ใช้วัสดุและแนวคิดประหยัดพลังงาน เป็นที่ตั้งของสำนักงานอธิการบดีและหน่วยงานต่าง ๆ ในวิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี และเป็นสัญลักษณ์ของวิทยาเขต ด้านข้างอาคารมีทางเดินเชื่อมกับอาคารเรียนรวม 1 เรียกว่าระเบียงชงโค
วันสำคัญของมหาวิทยาลัยศิลปากร
เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปากร ท่านเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยดำรงตำแหน่ง 3 วาระเป็นท่านแรก และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ณ พระราชวังสนามจันทร์ โดยตั้งคณะอักษรศาสตร์ขึ้นเป็นคณะวิชาแรก แล้วจึงมีคณะอื่น ๆ ขึ้นมาตามลำดับดังที่ปรากฏในปัจจุบัน ท่านจึงเป็นเป็นผู้มีส่วนพัฒนามหาวิทยาลัยให้ก้าวหน้า ทำให้เกิดการขยายตัวทางการศึกษาหลายสาขาวิชา มหาวิทยาลัยมีความรำลึกถึงพระคุณของ ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยจึงกำหนดให้ วันที่ 24 ตุลาคม ของทุกปีเป็น "วันศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล" และได้จัดกิจกรรมในวันดังกล่าวเพื่อรำลึกถึงพระคุณท่านที่มีต่อมหาวิทยาลัยศิลปากรมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 อันเป็นปีที่เปิดอนุสาวรีย์ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์
พิธีพระราชทานปริญญาบัตรมหาวิทยาลัยศิลปากร
ปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ในการพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิต ณ ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา มหาวิทยาลัยศิลปากร
ทำเนียบนายกคณะกรรมการและนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยศิลปากรมีนายกคณะกรรมการและนายกสภามหาวิทยาลัยมาแล้ว 11 คน ดังรายนามต่อไปนี้
ทำเนียบผู้อำนวยการและอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยศิลปากรมีผู้อำนวยการและอธิการบดีมาแล้ว 20 คน ดังรายพระนามและรายนามต่อไปนี้
แหล่งข้อมูลอื่น
13.75304°N, 100.49111°W
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก หรือที่นิยมเรียกอย่างทั่วไปว่า สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (Amphibians) เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในชั้น Amphibia อาศัยอยู่ได้ทั้งในน้ำและบนบก มีลักษณะเฉพาะ คือ ผิวหนังมีต่อมเมือกทำให้ผิวหนังชุ่มชื้นตลอดเวลา ผิวหนังเปียกลื่นอยู่เสมอ ไม่มีเกล็ดตัวไม่แห้งหรือไม่มีขน หายใจด้วยเหงือก, ปอด, ผิวหนัง หรือผิวในปากในคอ โดยชั้นผิวหนังนั้นมีลักษณะพิเศษสามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้เนื่องจากมีโครงข่ายหลอดเลือดฝอยจำนวนมาก เพื่อใช้ในการหายใจ สืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์ภายนอกลำตัว สืบพันธุ์เมื่ออายุ 2–3 ปี  ออกลูกเป็นไข่อยู่ในน้ำ ไม่มีเปลือก วางไข่เป็นกลุ่มในน้ำมีสารเป็นวุ้นหุ้ม
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกส่วนใหญ่จะมีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างทั้งภายนอกและภายในอย่างสิ้นเชิง ไปตามวงจรชีวิต ตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ หายใจด้วยเหงือก เมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนรูปร่างอาศัยอยู่บนบก หายใจด้วยปอดหรือผิวหนัง โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้งในช่วงระหว่างฤดูหนาวถึงฤดูร้อน ส่วนใหญ่จะขุดรูจำศีล เพื่อหนีความแห้งแล้ง มิให้ผิวหนังแห้ง ถ้าผิวหนังแห้งจะหายใจไม่ได้และตายในที่สุด เพราะก๊าชจากอากาศต้องละลายไปกับน้ำเมือกที่ผิวหนัง แล้วจึงแพร่เข้าสู่กระแสโลหิต ระยะนี้จะใช้อาหารที่สะสมไว้ในร่างกายอย่างช้า ๆ นิวต์และซาลามานเดอร์ก็เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเหมือนกัน แต่แตกตางกันตรงที่นิวต์และซาลามานเดอร์จะยังคงหางของมันไว้ เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกถือเป็นสัตว์เลือดเย็น เช่นเดียวกับสัตว์พวกปลา หรือแมลง หรือสัตว์เลื้อยคลาน ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานสัตว์ในชั้นแล้วกว่า 6,500 ชนิด
ศัพทมูลวิทยา
คำว่าสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า "Amphibian" (/แอม-ฟิ-เบียน; พหูพจน์: Amphibians; ซึ่งรวมถึงชื่อวิทยาศาสตร์ Amphibia ด้วย) มีที่มาจากคำว่า "Amphi" ในภาษากรีกคำว่า ἀμφί (หรือคำว่า "Ambi" ในภาษาละติน) เป็นอุปสรรค ซึ่งแปลว่า "ทั้งคู่" หรือ "ทั้งสองด้าน" กับคำว่า  βíος ในภาษากรีก ("Víos") ที่แปลว่า "ชีวิต"  โดยมีความหมายถึง สัตว์กลุ่มนี้มีชีวิตครึ่งหนึ่งในน้ำและอีกครึ่งหนึ่งอาศัยอยู่บนบก
วิวัฒนาการของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกถือเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังจำพวกแรกที่ขึ้นจากน้ำมาอยู่บนบก โดยวิวัฒนาการตัวเองมาจากปลาในยุคปลายดีโวเนียน (406 ล้านปีก่อน) ในปลาชั้น Sarcopterygii โดยเฉพาะปลาในชั้นย่อย Tetrapodomorpha ที่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์และวิวัฒนาการมาเป็นสัตว์อย่างอื่นไปแล้ว ก่อนที่จะวิวัฒนาการเป็นสัตว์เลื้อยคลานต่อไป
อันดับของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก
เป็นอันดับของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ซึ่งรวมถึง คางคก, อึ่ง และเขียดหรือปาดด้วย มีรูปร่างโดยรวมคือ มีสี่ขา ขาหลังขาวใหญ่และมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงใช้กระโดดได้ระยะไกล โดยมุมที่กระโดดได้มีความสูงที่สุด คือ 90 องศา กับพื้นราบ ส่วนการกระโดดที่ไกลที่สุดคือ เมื่อทำมุม 45 องศา กับพื้นราบ ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับอัตราการเร่งและหดตัวของกล้ามเนื้อ ระหว่างนิ้วมีพังผืดเชื่อมติดกันเพื่อช่วยในการว่ายน้ำ ตาโต ปากกว้าง เป็นสัตว์ที่ดูเหมือนว่าไม่มีคอ ในตัวผู้มีต่อมที่ลำคอทั้งสองข้างใช้ในการส่งเสียงร้องได้ เพื่อเรียกความสนใจของตัวเมียเพื่อการผสมพันธุ์และวางไข่ วางไข่ในน้ำ ไข่ติดกันเป็นพวงเหมือนเม็ดแมงลัก วัยอ่อนมีหางเหมือนปลาและมีพู่เหงือกใช้ในการหายใจเห็นชัดเจน มี 2 ชุด เรียกว่า "ลูกอ๊อด" บางจำพวก เช่น ปาดอาจวางไข่เพียงครั้งละฟองบนน้ำค้างบนใบไม้ เมื่อเป็นตัวเต็มวัยแล้วจะไม่มีหาง
กบในประเทศไทยใช้เนื้อในการรับประทานของมนุษย์เป็นอาหาร มีหลายชนิด ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี อาทิ กบภูเขา (Limnonectes blythii) ซึ่งเป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทยด้วย, อึ่งปากขวด (Glyphoglossus molossus), กบนา (Hoplobatrachus rugulosus) ซึ่งนิยมเพาะเลี้ยงกันเป็นสัตว์เศรษฐกิจ
ปัจจุบันมีการค้นพบและอนุกรมวิธานแล้วกว่าเกือบ 4,800 ชนิด นับว่ามีความหลากหลายที่สุดของสัตว์ในชั้นนี้
เป็นอันดับของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอีกอันดับหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับจิ้งจกที่เป็นสัตว์เลื้อยคลาน จึงได้มีอีกชื่อเรียกหนึ่งในภาษาไทยว่า "จิ้งจกน้ำ" หรือ "จั๊กกิ้มน้ำ" กล่าวคือ เมื่อเป็นตัวเต็มวัยแล้วก็ยังมีหาง ในขณะที่ยังเป็นวัยอ่อนก็มีรูปร่างไม่ได้ต่างอะไรกับตัวเต็มวัย แต่สภาพของพู่เหงือกจะมีความแตกต่างกันออกไปตามสภาพถิ่นที่อยู่ โดยพวกที่วางไข่ในแหล่งน้ำนิ่งหรือบกบก เหงือกได้ลดรูปและช่องเหงือกปิดก่อนหน้าจะเป็นตัวฟักออกจากไข่ สำหรับพวกที่อาศัยในแหล่งน้ำไหลมีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง จะมีได้ทั้งเหงือกขนาดเล็กและขนาดใหญ่มีทั้งแบบเป็นพู่คล้ายขนนก แต่ในจำพวกที่ต้องอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา จะไม่เปลี่ยนรูปร่างของเหงือกไปตามวัย แม้จะมีปอดขึ้นมาแล้วก็ตาม
ซึ่งสัตว์ในอันดับนี้ในประเทศไทยมีพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ กะท่าง หรือ จิ้งจกน้ำดอยอินทนนท์ (Tylototriton verrucosus) ซึ่งจะพบได้เฉพาะลำธารในเขตภูเขาสูงของภาคเหนือของประเทศเท่านั้น และต่อมาได้มีการค้นพบเพิ่มอีกที่แอ่งน้ำในจังหวัดขอนแก่น ซึ่งตัวผู้โดยเฉพาะอย่างยิ่งถึงฤดูผสมพันธุ์จะมีสีสันที่สดใสสวยงามมาก นอกจากนี้แล้ว สัตว์ในอันดับนี้ถือได้ว่าเป็นสัตว์สะเทินน้ำทะเทินบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย คือ ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน (Andrias davidianus) ที่อยู่ในวงศ์ซาลาแมนเดอร์ยักษ์ (Cryptobranchidae) เมื่อโตเต็มที่อาจมีความยาวได้ถึงเกือบ 2 เมตร อาศัยอยู่เฉพาะในลำธารน้ำที่ใสสะอาดแถบภาคกลางและภาคใต้ของป่าดิบชื้นในจีนเท่านั้น
อนึ่ง คำว่า "ซาลาแมนเดอร์" นั้น มีที่มาจากเทพปกรณัมกรีกคือ ตัวซาลาแมนเดอร์ ที่เป็นสัตว์ในตำนานที่เมื่ออยู่ในไฟก็ไม่ตาย ส่วนคำว่า "นิวต์" นั้นจะใช้เรียกซาลาแมนเดอร์ที่มีขนาดเล็ก เช่น กะท่าง เป็นต้น ปัจจุบันมีการจำแนกและอนุกรมวิธานแล้วกว่า 580 ชนิด
เป็นอันดับที่มีรูปร่างคล้ายเหมือนปลาไหลหรืองูที่เป็นสัตว์เลื้อยคลาน เพราะมีลำตัวเรียวยาวไม่มีขาหรือเกล็ด ตามีขนาดเล็ก ทำให้ส่วนใหญ่เมื่อมีผู้พบเห็นเข้าใจผิดอยู่เสมอว่าเป็นงูหรือสัตว์เลื้อยคลาน พบได้ในทั่วโลก มีลำตัวเป็นปล้อง โดยปล้องโดยทั่วไปมีขนาดจำนวนเท่ากับปล้องของกระดูกสันหลัง แต่บางชนิดอาจมีปล้องจำนวน 2 หรือ 3 ปล้องต่อกระดูกสันหลังปล้องเดียวก็ได้ ในบางชนิดที่มีเกล็ด จะเป็นเกล็ดที่ประกอบด้วยคอลลาเจนหลายชั้นฝังและเรียงตัวซ้อนกันในร่องส่วนลึกสุดของปล้องลำตัวปฐมภูมิ โดยเรียงลำดับต่อเนื่องกันในแนวเฉียง
อาศัยทั้งบนบก โพรงดิน ใต้กองใบไม้ หรือในน้ำ ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานได้ 33 สกุล 174 ชนิด ใน 6 วงศ์ จำแนกโดยการใช้รูปร่างโครโมโซม และลักษณะทางโมเลกุล ในประเทศไทยพบได้ 4 ชนิด อยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกันทั้งหมด ชนิดที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ เขียดงูเกาะเต่า (Ichthyophis kohtaoensis)
กีฬาบาสเกตบอลในซีเกมส์ 2019 – ทีมหญิง 3x3
หญิง 3x3 บาสเกตบอล ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2019 ได้จัดขึ้นที่ Filoil Flying V Centre, San Juan, Metro Manila ตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 2 ธันวาคม. นี่จะเป็นครั้งแรก 3x3 ที่จะตัดสินในซีเกมส์. A tournament for men will also be organized.
พ.ศ. 1307
พุทธศักราช 1307 ใกล้เคียงกับ
ครามเถา
ครามเถา ชื่ออื่นๆ "เบือก" อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ไม้เถาเนื้อแข็ง ยางขาว ดอกช่อ สีขาวอมเหลืองอ่อน แก่แล้วเป็นสีน้ำเงินเข้ม เปลือกและใบใช้ทำสีย้อมเส้นใยและผ้า ให้สีคราม ใช้ย้อมผมให้สีดำ ใบมีฤทธิ์เป็นยาแก้อาการผิดปกติในลำไส้ กระตุ้นการงอกของผม ในบังกลาเทศใช้สารสกัดจากครามเถาทำให้แท้งลูก เปลือกลำต้นมีเส้นใย
ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส
ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส (Tiger shovelnose, Tiger doncella) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pseudoplatystoma fasciatum เป็นปลาในอันดับปลาหนัง ที่อยู่ในวงศ์ปลากดอเมริกาใต้ (Pimelodidae)
มีลำตัวเรียวยาว ส่วนหัวแบน ปากยื่นออกมามากคล้ายเสียม มีหนวด 3 คู่ ใช้คลำทางหาอาหาร เนื่องจากตามีขนาดเล็กและการมองเห็นไม่ค่อยดี ครีบอกมีเงี่ยงแข็ง พื้นลำตัวสีน้ำตาลเทา มีลายสีดำคาดขวางลำตัวคล้ายลายของเสือโคร่งอันเป็นที่มาของชื่อ บริเวณครีบและหางมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ขนาดเมื่อโตเต็มที่พบยาวสูงสุด 130 เซนติเมตร
เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยมักจะหากินตามพื้นท้องน้ำ กินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในลุ่มน้ำแอมะซอนและลุ่มแม่น้ำโอริโนโกในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่ประเทศโบลิเวีย, เปรู, บราซิล, โคลอมเบีย, เอกวาดอร์, เฟรนช์เกียนา และเวเนซุเอลา
เป็นปลาที่จะอพยพไปมาระหว่างแม่น้ำสายต่าง ๆ โดยปลาในขนาดใหญ่มักพบในแหล่งที่เป็นร่องน้ำลึก เพราะจะอพยพตามอาหารที่เข้าไปอยู่ในร่องน้ำลึกหรือพื้นที่ที่เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำในช่วงฤดูฝน และจะกลับเข้าสู่แม่น้ำในช่วงฤดูแล้ง ปลาขนาดวัยรุ่นจะพบมากในแหล่งน้ำท่วม นอกจากนี้แล้วยังทำการอพยพเพื่อผสมพันธุ์และวางไข่อีกด้วย
นิยมใช้บริโภคทั่วไปในท้องถิ่น มักพบเห็นได้ทั่วไปในตลาดสดของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Barred Sorubim หรือ Caparari หรือ Surubim Tigre มีทั้งหมด 5 ชนิดย่อย (ดูในตาราง )
นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม (ในประเทศไทยนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า "ปลาไทเกอร์") โดยต้องเลี้ยงในสถานที่เลี้ยงกว้างขวางเนื่องจากเป็นปลาที่ค่อนข้างก้าวร้าวดุร้าย กินปลาอื่นเป็นอาหาร และยังมีการผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน ออกมาเป็นลูกผสมที่มีความแปลกใหม่ออกไปด้วย เช่นผสมกับ ปลาเรดเทลแคทฟิช (Phractocephalus hemioliopterus) เป็นต้น และนิยมตกเป็นเกมกีฬาด้วย
แชฮ์เรโคร์ด
แชฮ์เรโคร์ด เป็นเมืองหลักและเมืองใหญ่สุดของจังหวัดแชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี ประเทศอิหร่าน โดยอยู่ห่างจากเอสแฟฮอน เมืองใหญ่อันดับสามของประเทศ 90 กิโลเมตร จากสำมะโน ค.ศ. 2006 แชฮ์เรโคร์ดมีประชากรประมาณ 148,464 คน ส่วนในเขตปริมณฑลมีประชากร 380,312 คน
นครนี้มีประชากรเป็นชาวเปอร์เซีย, ลูร์ส และเติร์ก
ศัพทมูล
แชฮ์เรโคร์ดน่าจะมีความหมายว่า "นครของเคิร์ด" ในสมัยโบราณ สถานที่นี้มีชื่อว่า เดฌโกร์ด" (دژگرد) โดย เดฌ (دژ) หมายถึง "ป้อมปราการ" และ โกร์ด (گرد) หมายถึง "วีรบุรุษ" หลังการพิชิตจักรวรรดิเปอร์เซียของมุสลิม สถานที่นี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เดฮ์โคร์ด" โดย เดฌ ถูกตีความผิดเป็น เดฮ์ (ده) หมายถึง "หมู่บ้าน" และ โกร์ด กลายเป็น โคร์ด เนื่องจากอักษรอาหรับไม่มีอักษร "g" (گ) และ "zh" (ژ)
ภาษา
ผู้พูดภาษาในนครนี้:
พ.ศ. 1305
พุทธศักราช 1305 ใกล้เคียงกับ
จังหวัดแชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี
แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี เป็นจังหวัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน มีพื้นที่ 16,332 ตารางกิโลเมตร โดยมีแชฮ์เรโคร์ดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 843,784 คนใน 194,171 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรในจังหวัดที่ 895,263 คนใน 234,416 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 จังหวัดนี้มีประชากร 947,763 คนใน 270,434 ครัวเรือน
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร
เสวกตรี หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร (20 กันยายน พ.ศ. 2438 — 20 มิถุนายน พ.ศ. 2510) เป็นสถาปนิกในแผนกศิลปากรสถาน
พระประวัติ
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร เป็นพระโอรสองค์ที่ 9 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมแช่ม กฤดากร ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2438 ณ วังพระอาทิตย์ อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร ซึ่งตรงกับวันเฉลิมพระชนพรรษาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระอรรครราชเทวี จึงพระราชทานพระนามให้ว่า ”สมัยเฉลิม” หม่อมเจ้าสมัยเฉลิมมีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระบิดาหลายพระองค์
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม เสกสมรสกับหม่อมเจ้ารัสสาทิส กฤดากร ท.จ. (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2478 มีโอรสคนเดียว คือ หม่อมราชวงศ์สาทิส กฤดากร
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม ประชวรพระโรคประสาทร้ายแรงและมีโรคแทรกซ้อนจากเหตุการณ์ที่หม่อมราชวงศ์สาทิส กฤดากร โอรสเพียงคนเดียวได้ถึงแก่กรรมเมื่ออายุเพียง 23 ปี โดยอุบัติเหตุ ทำให้หม่อมเจ้าสมัยเฉลิมเสียพระทัยมาก กระทั่งสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2510 เวลา 00.15 น. สิริชันษา 71 ปี
การศึกษา
โดยเป็นนักเรียนทุนในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากสำเร็จวิชาสถาปัตยกรรมจาก สถาบัน École Nationale Supérieure des Beaux-Arts กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสแล้ว ก็ทรงกลับมารับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2471 ในแผนกศิลปากรสถาน
การทำงาน
หม่อมเจ้าสมัยเฉลิม กฤดากร ได้ออกจากราชการเมื่อปี 2501 นอกจากการรับราชการตำแหน่งสถาปนิกดังที่กล่าวมาแล้วนั้น ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดี คณะประติมากรรม มหาวิทยาศิลปากร ระหว่างปี พ.ศ. 2487 - 2493 และได้ไปสอนวิชาสถาปัตยกรรมที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในตำแหน่งอาจารย์พิเศษ  และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งสมาคมสถาปนิกสยาม  ในปี พ.ศ. 2476 โดยดำรงตำแหน่งกรรมการสมาคมฯ ร่วมกับผู้ริเริ่มอีก 6 ท่าน ใน พ.ศ. 2477 ได้แก่พระสาโรชรัตนนิมมานก์ นายกสมาคม หลวงบุรกรรมโกวิท เลขาธิการ นายนารถ โพธิสาท เหรัญญิก หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร กรรมการ หม่อมเจ้าโวฒยากร วรวรรณ กรรมการ และนายศิววงษ์ กุญชร ณ อยุธยา เมื่อออกจากราชการแล้วได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณบดี คณะมัณฑนศิลป์มหาวิทยาลัยศิลปากร ระหว่างวันที่ 1 กันยายน 2501 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ต่อจากนั้นได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักพระราชวังมาตลอดพระชนม์ชีพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
พ.ศ. 1304
พุทธศักราช 1304 ใกล้เคียงกับ
การสงครามเคมี
สงครามเคมี หรือ อาวุธเคมี (Chemical warfare หรือ CW) คือการใช้คุณสมบัติอันเป็นพิษของสารเคมีในการเป็นอาวุธเพื่อการสังหาร, สร้างความบาดเจ็บ หรือ สร้างความพิการให้แก่ศัตรู
ประเภทของสงครามนี้แตกต่างจากการใช้อาวุธสามัญ (conventional weapons) หรือ อาวุธนิวเคลียร์ เพราะการทำลายโดยสารเคมีมิได้เกิดจากแรงระเบิด
อาวุธเคมีจัดอยู่ในประเภทอาวุธเพื่อการทำลายล้างสูงโดยสหประชาชาติและการผลิตก็เป็นการผิดกฎอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี (Chemical Weapons Convention) ของปี ค.ศ. 1993 แต่การใช้พิษของสิ่งมีชีวิต (organism) เป็นอาวุธไม่ถือว่าเป็นอาวุธเคมีแต่เป็นอาวุธชีวภาพ
ความหมาย
สงครามเคมีแตกต่างจากการใช้อาวุธสามัญ หรือ อาวุธนิวเคลียร์ เพราะเป็นการทำลายที่เกิดจากคุณสมบัติของสารเคมี ที่มิได้เกิดจากแรงระเบิด หรือการใช้พิษของสิ่งมีชีวิตเป็นอาวุธเช่นการใช้เชื้อแอนแทรกซ์ก็ไม่ถือว่าเป็นอาวุธเคมีแต่เป็นอาวุธชีวภาพ แต่การใช้พิษที่ผลิตจากสิ่งมีชีวิต เช่น botulinum toxin, ricin, and saxitoxin ถือว่าเป็นอาวุธเคมีภายใต้คำนิยามของอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมี ตามข้อตกลงในอนุสัญญาสารเคมีไม่ว่าจะมีที่มาอย่างใดก็ถือว่าเป็นอาวุธเคมีทั้งสิ้น นอกจากว่าจะเป็นการใช้โดยวัตถุประสงค์ที่มิได้ห้ามตามรายละเอียดที่ระบุไว้ใน General Purpose Criterion
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีการสะสมอาวุธเคมีด้วยกันทั้งสิ้น 70 ชนิด ตามอนุสัญญาสารเคมีที่มีพิษพอที่จะใช้เป็นอาวุธหรืออาจจะใช้ในการผลิตอาวุธเคมี แบ่งออกเป็นสามประเภทตามวัตถุประสงค์ของอาวุธ:
รีดสวิตช์
thumb|right|รีดสวิตช์ รีดสวิตช์ หรือ สวิตช์แม่เหล็ก (reed switch) คือสวิตช์ที่ใช้เปิดปิดวงจรไฟฟ้าตามสนามแม่เหล็ก
ตัวรีดสวิตช์จะเป็นหลอดแก้วผนึกกันอากาศ มีขั้วไฟฟ้าเข้าที่ปลายสองด้าน ด้านในต่อกับก้านหน้าสัมผัสขนาดเล็กที่ทำจากโลหะสารแม่เหล็ก เมื่อมีสนามแม่เหล็กในบริเวณ หน้าสัมผัสจะลู่ไปตามแนวสนามจนสัมผัสกันทำให้ไฟฟ้าไหลผ่านได้ครบวงจร เมื่อสนามแม่เหล็กหมดไป หน้าสัมผัสก็จะดีดกลับที่เดิมทำให้วงจรไฟฟ้าขาดออกจากกัน
พ.ศ. 1308
พุทธศักราช 1308 ใกล้เคียงกับ
แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ
แมงมุมแล้วไง ข้องใจเหรอคะ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยโอกินะ บาบะ วาดภาพประกอบโดยสึกาสะ คิริว เป็นเรื่องราวเกี่ยวเด็กสาวที่เกิดใหม่เป็นแมงมุมในดันเจี้ยนและพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ และได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Millepensee เริ่มออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2564
กรรณิการ์ ธิปะโชติ
กรรณิการ์ ธิปะโชติ ชื่อเล่น เล็ก เป็นนักวอลเลย์บอลหญิง ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งบอลหัวเสา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรี-อี.เทค (Supreme VC) ใส่เสื้อเบอร์ 6
เธอได้ลงเล่นให้สโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรี-อี.เทค แมตซ์แรกในรายการ SAT ไทยแลนด์ วอลเลย์บอล อินวิเตชัน ศรีสะเกษ 2021
กรรณิการ์ ธิปะโชติ สร้างชื่อจากการเล่นให้กับ อยุธยา-เอ.ที.ซี.ซี. และพาทีมคว้าแชมป์ไทยแลนด์ลีก2009-2010 และ พาทีมคว้าแชมป์ซูเปอร์ลีก2014 รวมถึงติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ ได้ไปเข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง ชิงแชมป์โลก 2014 ด้วย
ในฐานะทีมชาติ (2014) กรรณิการ์ ธิปะโชติ ได้เป็นผู้เล่นที่ทำคะแนนสูงสุดของทีมไทย 14 แต้ม ในแมตซ์การแข่งขันที่ ไทย ชนะ คาซัคสถาน
กรรณิการ์ ธิปะโชติ เคยมีโอกาสไปเล่นที่ลีกส์อาชีพต่างประเทศ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี 2012-2013 และได้คว้ารางวัลผู้ทำคะแนนสูงสุด "Best Scorer" ในShakey's V-League Season 10 และ ไปเล่นที่ประเทศฟิลิปปินส์อีกครั้ง ในปี 2017 ทีมเดียวกับ อำพร หญ้าผา
ประวัติ
กรรณิการ์ ธิปะโชติ ชื่อเล่น เล็ก เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
เล็ก กรรณิการ์ โด่งดังในวงการวอลเลย์บอล จากการเล่นให้กับอยุธยาATCC ร่วมกันคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในไทยแลนด์ลีก 2009-2010 และ คว้าแชมป์ครั้งแรกใน ไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2014 ให้กับอยุธยาATCC ได้สำเร็จ พร้อมทั้งคว้ารางวัลผู้ทำคะแนนสูงสุด (Best Scorer) ทั้งในไทยแลนด์ลีก และ Shakey's V-league (ลีกฟิลิปปินส์)
โดยเล็ก กรรณิการ์ ย้ายมาอยู่วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการอยุธยา ตอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากจังหวัดนครปฐม
ดิสมีนส์วอร์ (เพลงนิกเคลแบ็ก)
ดิสมีนส์วอร์ เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีร็อกชาวแคนาดาในอัลบั้มสตูดิโอส์ที่ 7 ของนิกเคลแบ็ก คือ เฮียแอนด์นาวน์ โดยออกจำหน่ายในซิงเกิลวิทยุในประเทศเยอรมนี เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 และออกจำหน่ายในซิงเกิลวิทยุในประเทศสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 หลังภาพวิดีโอถูกโพสต์ใน นิกเคลแบ็กทีวี บนยูทูบ มิวสิกวิดีโอนี้ถูกช็อดสำหรับซิงเกิล นอกจากนั้นยังใช้เป็นเพลงธีมอย่างเป็นทางการกับศึกดับเบิลยูดับเบิลยูอี อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)
กรรณิการ์ ธิปะโชติ
เบอร์เสื้อ
เบอร์ 3 อยุธยา เอ.ที.ซี.ซี. (2010-2015)
เบอร์ 3 Cagayan Valley Lady Rising Suns (2012-2013)
เบอร์ 19 ทีมชาติในปี 2014
เบอร์ 3 วอลเลย์บอลหญิงม.ศรีปทุม (2015-2018)
เบอร์ 3 Power Smashers (2017)
เบอร์ 7, เบอร์ 13 และ เบอร์ 16 ไทย-เดนมาร์ค ขอนแก่นสตาร์ (2015-2021)
เบอร์ 6 สุพรีม ชลบุรี-อี.เทค (ปัจจุบัน 2021)
แหล่งข้อมูลอื่น
1993
กันดะฮาร์
กันดะฮาร์ (Kandahar; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของอัฟกานิสถาน รองจากกรุงคาบูล ข้อมูลปี ค.ศ. 2015 มีประชากรทั้งหมด 614,118 คน ตั้งอยู่ในจังหวัดกันดะฮาร์ สูง 1,010 เมตรจากระดับน้ำทะเล แม่น้ำที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำอาร์กันดับ
ภูมิศาสตร์
แม่น้ำ Arghandab ไหลผ่านทางตะวันตกของกันดะฮาร์ นครนี้แบ่งออกเป็น 15 เขตและมีพื้นที่รวม 27,337 เฮกเตอร์ จำนวนผู้อยู่อาศัยในนครอยู่ที่ 61,902 คน
ภูมิอากาศ
กันดะฮาร์มีสภาพภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh)
เบ-ลอ บอร์โตก
เบ-ลอ วิกโตร์ ยาโนช บอร์โตก (Bartók Béla Viktor János) เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2424 (ค.ศ. 1881) ที่เมืองน็อจแซ็นด์มิกโลช (Nagyszentmiklós) ฮังการี (ในปัจจุบันคือเมืองซึนนีกอลาอูมาเร ประเทศโรมาเนีย) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ที่นครนิวยอร์ก) เป็นทั้งคีตกวี นักเปียโน และนักสะสมดนตรีพื้นบ้านในแถบยุโรปตะวันออก เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้จัดตั้งสาขาวิชาดนตรีชาติพันธุ์วิทยา (ethnomusicology)
ประวัติ
มารดาของบอร์โตกได้สอนดนตรีให้แก่เขาตั้งแต่วัยเด็ก ซึ่งเขาได้เปิดตัวในฐานะนักเปียโนตั้งแต่อายุเพียงสิบปี ที่สถาบันดนตรีหลวงแห่งบูดาเปสต์ เขาได้พบกับโซลตาน โกดาย (Zoltán Kodály) และต่อมา ทั้งคู่ร่วมกันรวบรวมและสะสมดนตรีพื้นบ้านในท้องถิ่น ก่อนหน้านั้นดนตรีพื้นบ้านฮังการีในทัศนะของบอร์โตกมีพื้นฐานมาจากทำนองเพลงของพวกยิปซี ที่คีตกวีเอก ฟรันซ์ ลิซท์ นำมาเรียบเรียงใหม่ และในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) เขาได้ประพันธ์ผลงานชิ้นสำคัญสำหรับวงดุริยางค์ ที่มีชื่อว่า Kossuth ในขณะที่พำนักอยู่ที่เมืองแมนเชสเตอร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ถึงปี พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) เขาได้เรียนเปียโน ที่วิทยาลัยดนตรีหลวงแห่งบูดาเปสต์ ในปี พ.ศ. 2450 เขาได้ประพันธ์บทเพลงพื้นบ้านฮังการี 3 เพลง และในปี พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1908) เขาได้ประพันธ์บทเพลงสำหรับวงควอเต็ตบทแรก
ในปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) เขาได้นำเสนอผลงานประพันธ์อุปรากรเรื่องเดียวของเขา นั่นก็คือ ปราสาทของนายหนวดน้ำเงิน รัฐบาลฮังการีได้ขอให้เขายกเลิกการใช้นามแฝง Béla Balázs ในการประพันธ์อุปรากร
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้แต่งเพลงประกอบบัลเล่ต์เรื่อง เจ้าชายแห่งไพรสณฑ์ และ แมนดารินวิเศษ ตามด้วยโซนาตาอีกสองบทสำหรับบรรเลงด้วยเปียโนและไวโอลิน ที่ได้กลายเป็นหนึ่งในผลงานที่มีความสลับซับซ้อนที่สุดของเขา
เขาได้ประพันธ์สตริงควอเต็ต หมายเลข 3 สตริงควอเต็ต หมายเลข 4 ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นบทเพลงควอเต็ตที่ดีที่สุดเท่าที่มีการแต่งมา ในปี พ.ศ. 2470 - 2471 ซึ่งทำให้ภาษาทางการประสานเสียงของเขาเรียบง่ายลงเป็นต้นมา สตริงควอเต็ต หมายเลข 5  (พ.ศ. 2477) กลับมีรูปแบบที่ยึดกับขนบประเพณีเดิมมากขึ้น จากนั้นบอร์โตกได้ประพันธ์ สตริงควอเต็ต หมายเลข 6 อันเป็นควอเต็ตบทสุดท้ายที่เศร้าสร้อย ในปีพ.ศ. 2482 (ค.ศ. 1939) ที่จบลงด้วยการสูญเสียมารดาสุดที่รักของเขา
ต่อมาแซร์จ คูสเซอวิทสกี ได้ว่าจ้างให้เขาแต่งเพลงคอนแชร์โตสำหรับวงดุริยางค์ ซึ่งดูเหมือนว่าจะทำให้ความกระตือรือร้นในการแต่งเพลงของบอร์โตกหวนกลับมา เขาเริ่มประพันธ์ คอนแชร์โตสำหรับเปียโน หมายเลข 3 ซึ่งเป็นบทเพลงที่เรียบง่ายและออกแนวนีโอคลาสสิก และเขาก็ได้เริ่มแต่งคอนแชร์โตสำหรับวิโอลาตามมาอีก
บอร์โตกเสียชีวิตด้วยโรคลูคีเมีย ผู้ที่ประพันธ์คอนแชร์โตสำหรับวิโอลาต่อจนจบคือลูกศิษย์ของเขา ทิบอร์ เซอร์ลี
อื่น ๆ
18811945
เอพิกา
เอพิกา (Epica) วงดนตรีแนว ซิมโฟนิกเมทัล จากประเทศเนเธอร์แลนด์ ในสังกัดของ Nuclear Blast ตั้งแต่ปี 2003 - ถึงปัจจุบัน
ประวัติ
Mark Jansen มือกีตาร์/คนแต่งเพลงหลักของ After Forever ต้องการแสวงหาแนวทางที่ตัวเองต้องการจึงลาออกจาก After Forever เมื่อปี2002 แล้วมาตั้งโปรเจกต์ส่วนตัวชื่อ Sahara Dust ทำเดโมไปด้วย ตลอดจนเปลี่ยนแปลงสมาชิกหลายครั้ง กระทั่งได้สาววัย 17 ในขณะนั้นชื่อ Simone Simons มาเป็นนักร้องนำและเปลี่ยนชื่อวงเป็น Epica ร่วมกันทำอัลบั้มแรกชื่อ The Phantom Agony ออกในปี 2003 ซึ่ง Mark Jansen นำงานภาคต่อจาก The Embrace That Smothers อันเป็นคอนเสปต์จากสมัยทำวง After Forever มาสานต่อ โดยเพิ่มทีมร้องคอรัสและเครื่องสายคลาสสิกเพื่อให้ซาวน์ดละเอียดและกว้างขึ้น จนกลายเป็นงานที่แฟนเพลง Gothic Metal ในยุโรปยอมรับ
ทัวร์หลังจากอัลบั้มแรกออกไม่นาน ถูกนำมาจำหน่ายเป็นดีวีดี ปี 2005 ออกอัลบั้มที่ 2 Consign to Oblivion จากนั้นไม่นาน ต้นสังกัด Transmission Records ล้มละลาย มือกลองก็ลาออกไป แต่พวกเขาก็ยังมุ่งมั่นบันทึกเสียงอัลบั้มใหม่ และหามือกลองรับจ้างมาช่วยงานไปก่อน เมื่อบันทึกเสียงเสร็จ มาร์กและวงก็ได้เซ็นสัญญากับ Nuclear Blast Records สังกัดเดียวกับ After Forever วงเก่าของ Mark และ The Divine Conspiracy ที่เรียบเรียงอย่างยิ่งใหญ่และสเกลเพลงกว้างขึ้น
รู้ทั้งรู้
"รู้ทั้งรู้" เป็นซิงเกิลของนักร้อง ดา เอ็นโดรฟิน ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ดา เอ็นโดรฟิน และเรียบเรียงโดย ดา เอ็นโดรฟิน, TUMMADA Team ออกจำหน่ายในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และมิวสิกวิดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 กำกับโดย ประพัฒน์ คูศิริวานิชกร
การตอบรับ
เพลง "รู้ทั้งรู้" ติดอันดับสูงสุด 2 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
พ.ศ. 1309
พุทธศักราช 1309 ใกล้เคียงกับ
ศาลเจ้าโจวซือกง ตลาดน้อย
ศาลเจ้าโจวซือกง (ตัวเต็ม: 順興宮清水祖師公廟噠叻仔) เป็นศาลเจ้าเทพโจวซือกงของกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยน ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2347 หรือตรงกับสมัยรัชกาลที่ 1 ตั้งอยู่ในบริเวณ ตลาดน้อย แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทย
ประวัติ
ศาลเจ้าแห่งนี้สร้างเมื่อใดไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ตามหินศิลาบันทึกของศาลเจ้าบันทึกไว้ว่า สร้างเมื่อวันดีปีเจียชิ่งเจี้ยจื่อเหนียน เป็นปีที่ 9 ในจักรพรรดิเจียชิ่ง (จีน: 嘉慶甲子年) ซึ่งตรงกับ ค.ศ. 1804 และ พ.ศ. 2347 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเศรษฐีชาวจีนฮกเกี้ยนแซ่โซว (จีน: 蘇) จากเมืองจวนจิว มณฑลฮกเกี้ยน ที่เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารเปิดโรงเผ่าถ่าน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในย่านบ้านตลาดน้อย ได้นำพาเทพเจ้าเฉ่งจุ้ยจ้อซู (จีน: 清水祖師公) ที่ตนนับถือมาแต่เมืองจีนมาบูชาและได้ตั้งศาลเจ้าให้ท่านได้ประทับ เนื่องจากเฉ่งจุ้ยจ้อซูกงมีชาติภูมิกำเนิดเป็นชาวฮกเกี้ยนและในย่านชุมชนจีนตลาดน้อยเดิมเป็นชุมชนของชาวจีนฮกเกี้ยน ทำให้ศาลของพระเฉ่งจุ้ยจ้อซูกงได้รับความนับถือสืบเนื่องเรื่อยมา
ลักษณะสถาปัตยกรรม
ศาลเจ้าโจวซือกงเดิมสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นก่ออิฐผสมไม้ ลักษณะตัวอาคารรูปแบบสถาปัตยกรรมจีนฮกเกี้ยนโบราณ ในอดีตมีแค่หลังเดียว ต่อมาได้ต่อเดิมเป็นสามหลังทะลุติดถึงกัน ภายในและภายนอก มีการตกแต่งหลังคาและผนังด้วยตุ๊กตาปูนปั้นจีนประดับกระเบื้องศิลปะฮกเกี้ยน ตามเทพนิยายจีน มีไม้แกะสลักประดับตามขื่อหลังคา คาน ช่องลมและแท่นบูชาอย่างวิจิตรสวยงาม ผนังสองด้านของศาลมีปูนปั้นประดับกระเบี้องรูปเสื้อขาวแปะฮ่อประจำทิศตะวันตก และมังกรเขียวแชเหล็งประจำทิศตะวันออก ตามคติจีน (เต่าดำฮ่อกู้ประจำทิศเหนือ หงส์แดงอั้งฮ่องประจำทิศใต้) นอกจากนั้นรูปสลักของท่านได้อัญเชิญมาจากมณฑลฮกเกี้ยนประเทศจีน มีขนาดยาวหน้าตักประ 3 เมตร สูง 5 เมตร
ซุนเฮงเกียง
ซุนเฮงเกียง (จีน: 順興宮) เป็นอาคารประธานของศาลประกอบด้วย
ซุนเฮงซี
ซุนเฮงซี (จีน: 順興寺) อาคารฝั่งตะวันออก
คุณชายไก่โต้ง
คุณชายไก่โต้ง เป็นบทประพันธ์ที่สร้างมาจากเค้าโครงเรื่องโดย ชัยบรรณ์ชา รูปคม บทโทรทัศน์โดย หมู่มวล กำกับการแสดงโดย พีรพล เธียรเจริญ สร้างเป็นละครโทรทัศน์ทาง ช่อง 7 ในปึ 2561 นำแสดงโดย ภัทรพลฒ์ เดชพงษ์วรานนท์, เมลดา สุศรี, จิณณะ นวรัตน์, ปาณิชดา แสงสุวรรณ, นนทพันธ์ ใจกันทา, กัญญา รัตนเพชร์ สร้างโดย บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:05 - 20:15 น. และออกอากาศต่อเนื่องในเวลา 20:45 - 22:40 น. และวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20:15 - 22:25 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันศุกร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2561 – วันศุกร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อจากเรื่องมหาหิน
มีต โลฟ
ไมเคิล ลี อะเดย์ (Michael Lee Aday) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มีต โลฟ (Meat Loaf) และมีต โลฟ อะเดย์ (Meat Loaf Aday) (27 กันยายน ค.ศ. 1947 – 20 มกราคม ค.ศ. 2022 ) เป็นนักดนตรีร็อกชาวอเมริกันและนักแสดง เขามีผลงานอัลบั้มไตรภาคชุด Bat out of Hell อันประกอบด้วย Bat Out of Hell, Bat out of Hell II: Back into Hell และ Bat out of Hell III: The Monster Is Loose โดยอัลบั้มชุด Bat out of Hell ขายได้มากกว่า 40 ล้านชุด หลังจากนั้นกว่า 30 ปี ก็ยังคงมียอดขายราว 200,000 ชุดต่อปี และยังติดชาร์ตมานานกว่า 9 ปี
ถึงแม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จกับอัลบั้ม Bat Out of Hell และ Bat out of Hell II: Back into Hell ซึ่งได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาร้องเพลงร็อกยอดเยี่ยม แต่ผลงานเดี่ยวในชุดต่อ ๆ มาก็ยากที่จะสร้างความแข็งแรงให้กับชีวิตเขา ในประเทศบ้านเกิด แต่เขาก็ยังคงเป็นไอค่อนและได้รับความนิยมในยุโรป โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร ที่เขาติดอันดับ 23 ของอัลบั้มที่ใช้เวลารวมอยู่ในชาร์ตนานที่สุด เขาติดอันดับในการจัดอันดับทางช่องวีเอชวันในหัวข้อ 100 ศิลปินฮาร์ดร็อกที่ยอดเยี่ยมที่สุด
มีต โลฟยังมีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์กว่า 50 เรื่อง ซึ่งในบางครั้งแสดงเป็นตัวเขาเองหรือรับบทบาทเกี่ยวกับนักร้อง นักดนตรีบนเวที เขาเป็นที่รู้จักกับบท เอ็ดดีและ ดร. สก็อตต ในรายการที่ชื่อ The Rocky Horror Show, เอ็ดดี้ใน The Rocky Horror Picture Show, โรเบิร์ต "บ็อบ" พอลสัน ใน Fight Club, ไทนี่ เดอะเบาเซอร์ ใน Wayne's World, เดนนิส พนักงานขับรถบัสใน "Spice World" และพ่อของแจ็ก แบล็กใน Tenacious D in The Pick of Destiny
พ.ศ. 1310
พุทธศักราช 1310 ใกล้เคียงกับ
คิง เพาเวอร์
กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: King Power International Group) เป็นบริษัทด้านธุรกิจค้าปลีกสินค้าปลอดอากรของไทย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532 โดยวิชัย ศรีวัฒนประภา ใช้ชื่อเดิมว่า บริษัท ดาวน์ทาวน์ ดี.เอฟ.เอส (ไทยแลนด์) จำกัด ได้ร่วมทุนกับ ททท. เปิดดำเนินกิจการร้านค้าปลอดอากรในเมืองเป็นรายแรกในประเทศไทย ณ อาคารมหาทุนพลาซ่า ถนนเพลินจิต ต่อมาในปี พ.ศ. 2536–2549 ได้รับสัมปทานจากการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (ปัจจุบันคือ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)) เข้าบริหารร้านค้าปลอดภาษี ที่ท่าอากาศยานดอนเมือง เชียงใหม่ ภูเก็ต และหาดใหญ่ ซึ่งได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท คิง เพาเวอร์ แท็กซ์ฟรี จำกัด และในปี พ.ศ. 2549 ได้เข้ามาดำเนินการสินค้าปลอดอากร ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ โดยในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 บริษัทได้รับพระราชทานตราตั้งห้างครุฑ ตั้งอยู่ที่สำนักงานใหญ่ ถนนรางน้ำ เขตราชเทวี
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 วิชัยพร้อมด้วยผู้ร่วมทุนในนามกิจการร่วมค้าเอเชียนฟุตบอลอินเวสต์เมนท์ ได้ซื้อกิจการสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี พร้อมเปลี่ยนชื่อสนามจาก วอล์กเกอร์ส สเตเดี้ยม เป็น คิงเพาเวอร์สเตเดียม และในปี ค.ศ. 2014 ได้บริหารทีมสโมสรเลสเตอร์ซิตี จนคว้าแชมป์ เดอะแชมเปี้ยนชิพ และเข้าไปเล่นในพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จในฤดูกาล 2014-2015 ในฤดูกาล 2015–16 เลสเตอร์ซิตีสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร ต่อมาในวันที่ 16 พฤษภาคม 2560 ทางกลุ่มคิงเพาเวอร์ได้รับอนุมัติให้มีการซื้อขายสโมสร เอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ซึ่งเป็นสโมสรในระดับดิวิชั่น 2 ของประเทศเบลเยี่ยม และได้มีการดึงตัว กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ผู้รักษาประตูทีมชาติไทย ให้มาร่วมกับทีมในช่วงเปิดตลาดซื้อขายนักเตะของลีกเบลเยียมช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2561
บริษัทภายใต้ กลุ่ม บริษัท คิง เพาเวอร์
กลุ่มบริษัท คิงเพาเวอร์ มีพนักงานกว่า 7,000 คน โดยในกลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ ประกอบด้วยบริษัทรวมทั้งสิ้น 11 บริษัท
จุดรับสินค้าที่สนามบิน
จากข้อมูลสืบค้น ณ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 คิง เพาเวอร์ มีจุดรับสินค้าที่สนามบิน 5 แห่ง ดังนี้
TFWA Awards
รางวัลสำหรับผู้ประกอบการธุรกิจดิวตี้ ฟรี ระดับโลก จัดให้มีขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในงาน TFWA World Exhibition ณ เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ในช่วงเดือนตุลาคม คณะกรรมการตัดสิน มีจำนวน 6 คน ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับการสรรหามาจากผู้ทรงคุณวุฒิในธุรกิจดิวตี้ ฟรี สาขาต่างๆ จากทั่วโลก หลักเกณฑ์สำคัญที่นำมาใช้ตัดสินให้ผู้ที่เหมาะสมสำหรับรางวัลในแต่ละปี ประกอบด้วยความคิดริเริ่มสร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่ การดำเนินการตามแนวคิดที่ตั้งไว้ ความสามารถในการดำเนินธุรกิจได้เป็นอย่างดี รวมถึงยอดรวมของผลประกอบการที่ดี
Superbrands Awards
รางวัลนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ก่อนจะขยายไปยังประเทศต่างๆถึง 83 ประเทศทั่วโลก เป็นองค์กรอิสระที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล โดยจะดำเนินการตัดสินแบรนด์และสินค้าที่ยอดเยี่ยม จากนั้นจึงประชาสัมพันธ์โดยเผยแพร่ตามสื่อต่างๆทั่วโลกปัจจุบันแบรนด์กว่า 6,500 แบรนด์ จาก 6.5 ล้านแบรนด์ทั่วโลกที่ได้รับรางวัลนี้ สำหรับ คิง เพาเวอร์ นับเป็นผู้ประกอบการค้าปลีกรายแรกในประเทศไทยและรายที่สองของโลก ที่ได้รับรางวัลอันทรงเกียรตินี้
หนังสือรับรองมาตรฐาน QSC
หนังสือรับรองมาตรฐาน QSC (Quality Service Certification) ปี ค.ศ. 2013 คิง เพาเวอร์ ดิวตี้ ฟรี ได้รับการรับรองมาตรฐานคุณภาพการให้บริการผู้โดยสารที่เดินทางออกนอกประเทศ จากองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน โดยมาตรฐาน QSC (Quality Service Certification) นี้สอดคล้องกับกฎหมายท่องเที่ยวใหม่ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ซึ่งครอบคลุมไปถึงการคุ้มครองนักท่องเที่ยวจีนเมื่อเดินทางไปต่างประเทศ ตลอดจนยกระดับคุณภาพการบริการท่องเที่ยว และการปรับปรุงพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวจีนในต่างประเทศอีกด้วย
ฟาโรห์อินโยเตฟที่ 3
อินเตฟที่ 3 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดในสมัยปลายช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในศตวรรษที่ 21 ก่อนคริสตกาล ในช่วงเวลานั้นอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นสองอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลา 8 ปี เหนือบริเวณอียิปต์บนและขยายพระราชอาณาเขตไปทางเหนือกับจรดกับพระราชอาณาเขตของฟาโรห๋แห่งราชวงศ์ที่สิบแห่งอียิปต์ หรือบางทีอาจจะแผ่ขยายไปทางเหนือไกลถึงเขตปกครองที่สิบเจ็ด พระองค์ทรงโปรดให้สร้างสิ่งก่อสร้างบางอย่างบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ พระองค์ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังพระศพแบบแถว (saff tomb) ขนาดใหญ่ที่เอล-ทารีฟ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซาฟ เอล-บาร์กา
พระราชวงศ์
ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ โดยทราบจากโดยจารึกของทเจติ หัวหน้าฝ่ายพระคลังมหาสมบัติในรัชสมัยของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ซึ่งจารึกของทเจติได้กล่าวถึงการสวรรคตของฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และอธิบายต่อไปว่าทเจติได้ทำงานรับใช้ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ที่ขึ้นครองราชบัลลังก์เมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคตได้อย่างไร:
"จากนั้นเมื่อพระราชโอรสของพระองค์ขึ้นมาครองราชย์ต่อ, พระนามฮอรัส, นัคท์-เนบ-เทฟเนเฟอร์, ฟาโรห์แห่งอียิปต์บนและล่าง, พระราชโอรสแห่งเร, อินเตฟ, ต้นแบบแห่งความงาม, มีพระชนม์ชีพดั่งเร, ตลอดไป, ข้าติดตามพระองค์ไปยังที่ประทับแห่งความสุขทั้งหมดของพระองค์"
ฟาโรห์อินเตฟที่ 3 อาจจะอภิเษกสมรสกับพระภคินีหรือพระขนิษฐาพระนามว่า ไออาห์ ซึ่งอธิบายว่าเป็นมารดาแห่งกษัตริย์ (mwt-nswt), ธิดาแห่งกษัตริย์ (sȝt-nswt) และนักบวชสตรีแห่งเทพีฮาธอร์ (ḥmt-nṯr-ḥwt-ḥr) ซึ่งชี้ให้เห็นว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 เป็นพระราชโอรสของพระองค์ และได้รับการยืนยันเพิ่มเติมจากจารึกแห่งเฮเนนู (ไคโร 36346) ซึ่งเป็นข้าราชการที่ทำหน้าที่อยู่รัชสมัยภายใต้ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 และ "พระราชโอรส" ของพระองค์ ซึ่งในจารึกได้ระบุพระนามฮอรัส สอังค์อิบทาวี (s-ˁnḫ-[jb-tȝwy]) ซึ่งเป็นพระนามฮอรัสแรกของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และหลักฐานอีกชิ้นหนึ่งที่บันทึกเกี่ยวกับการเป็นพระราชบุพการีก็คือจารึกที่เกเบล เอล-ซิลซิเลห์ ในวาดิ ชาตต์ เออร์-ริกัล หรือที่รู้จักในชื่อ ภาพสลักหินแห่งซิลซิเลห์ ซึ่งแสดงภาพสลักที่ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่มีพระนางไออาห์และฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ทรงยืนห้อมล้อม
นอกจากนี้ พระนางเนเฟรูที่ 2 พระมเหสีในฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ยังมีตำแหน่งเป็นธิดาแห่งกษัตริย์ และจารึกในหลุมฝังพระศพของพระองค์ได้สลักพระนามพระมารดาของพระองค์ว่า ไออาห์ ซึ่งอสดงให้ว่า พระองค์เป็นพระราชธิดาในฟาโรห์อินเตฟที่ 2 และเป็นพระภคินีหรือพระขนิษฐาของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2
รัชสมัย
ฟาโรห์อินเตฟที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชบิดาและผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ได้ครองราชย์เป็นระยะเวลา 49 ปี และฟาโรห์อินเตฟที่ 3 อาจจะขึ้นครองราชบัลลังก์ในช่วงวัยกลางคน หรืออาจจะในช่วงวัยชรา ถึงแม้ว่าพระนามของพระองค์จะสูญหายไปในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่บันทึกขึ้นไว้ในช่วงต้นยุคสมัยรามเสส แต่ระยะเวลาแห่งการครองราชย์ยังคงหลงเหลืออยู่ในคอลัมน์ที่ 5 บรรทัดที่ 15 และบันทึกไว้ว่าครองราชย์เป็นระยะเวลา 8 ปี
ตำแหน่งตามลำดับเวลาที่เกี่ยวข้องของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ในฐานะผู้สิบราชบัลลังก์แห่งอินเตฟที่ 2 และผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที 2 นั้นได้รับการคุ้มครองโดยการสืบเชื้อสายมาจากฟาโรห์ทั้งสองพระองค์นี้ เช่นเดียวกับบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินและหินบล็อกสองชิ้นจากวิหารแห่งเทพมอนทูที่เอล โตด บล็อกหินเหล่านี้แสดงถึง การสืบทอดพระราชบัลลังก์จากฟาโรห์อินเตฟที่ 1 จนถึงฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 และในขณะที่พระนามฮอรัสของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ได้รับความเสียหาย แต่ตำแหน่งของมันคงหลงเหลืออยู่ การกำหนดช่วงเวลาที่แน่นอนแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 มีความแน่นอนน้อยกว่าและมีการเสนอช่วงเวลาหลายช่วงด้วยกัน คือ ระหว่าง 2069–2061 ปีก่อนคริสตกาล, ระหว่าง 2063–2055 ปีก่อนคริสตกาล และระหว่าง 2016–2009 ปีก่อนคริสตกาล
กิจกรรมทางการทหาร
ฟาโรห์ได้ขึ้นครองราชย์ในช่วงเวลาที่มีพระราชอาณาเขตที่ค่อนข้างใหญ่และสงบในอียิปต์บน พระองค์ทรงมีกำลังทหารตลอดช่วงรัชสมัย พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในการปกป้องดินแดนที่พระราขบิดาของพระองค์มีชัยชนะเหนือที่นั้น ดังที่ นัคติ ซึ่งเป็นข้าราชการในช่วงเวลาดังกล่าวได้ยืนยัน ซึ่งหลุมฝังศพของเขาตั้งอยู่ที่อไบดอส และมีการค้นพบวงกบประตูที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 นอกจากนี้ พระองค์ยังได้พิชิตดินแดนทางเหนือของอไบดอส โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมืองอัสยุต และขยายพระราชอาณาเขตของพระองค์ไปจนถึงเขตปกครองที่สิบเจ็ดของอียิปต์บนด้วยเหตุนี้ "ทำให้พระราชวงศ์ของพระองค์มีอำนาจควบคุม ส่วนใหญ่ของอียิปต์บน" หรือในอีกทางหนึ่ง กิจกรรมทางทหารดังกล่าวอาจจะประสบความสำเร็จในช่วงต้นรัชสมัยฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์
กิจกรรมการก่อสร้าง
วงกบประตูที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ถูกค้นพบบนเกาะแอลเลเฟนไทน์ในวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งเฮกาเยบ ซึ่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นที่ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพเจ้าที่ได้รับการยกย่องจากช่วงสมัยราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เขาต้องได้รับพระราชโองการให้ทำหน้าที่ที่นั่น และวงกบประตูอีกอันถูกค้นพบในวิหารแห่งเทพีซาเทตบนเกาะแอลเลเฟนไทน์เช่นกัน ซึ่งได้ยืนยันถึงกิจกรรมการก่อสร้างในที่แห่งนั้น
หลุมฝังพระศพ
พิกัดจุด : 25.73667°N, 32.63639°W หลุมฝังพระศพของฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบเอ็ดแห่งอียิปต์ตั้งอยู่ในเอล-ทารีฟ บนฝั่งแม่น้ำไนล์ตรงข้ามเมืองธีบส์ หลุมฝังพระศพขนาดใหญ่หลายแห่งถูกค้นพบที่นี้ แต่จนกระทั่งการขุดค้นของสถาบันโบราณคดีแห่งเยอรมนีภายใต้การดูแลของดีเทอร์ อาร์โนลด์ระหว่างปี ค.ศ. 1970 จนถึง ปี ค.ศ. 1974 ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าหลุมฝังพระศพบางแห่งเป็นของใคร
ถึงแม้ว่าจะไม่ค้นพบจารึกในหลุมฝังพระศพ (ยกเว้นหลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 2) เพื่อยืนยันความเป็นเจ้าของ ตำแหน่งของพระองค์ ร่วมกับการสืบทอดราชบัลลังก์ตามลำดับเวลาของผู้ปกครองในราชวงศ์ที่สิบเอ็ดที่ได้รับการยืนยันในภายหลัง นำไปสู่การแสดงที่มาของหลุมฝังพระศพของฟาโรห์อินเตฟที่ 3 ที่รู้จักในปัจจุบันว่าซาฟ เอล-บาร์กา แต่หลุมฝังพระศพของritv'8Nมีลักษณะคล้ายกับหลุมฝังพระศพของผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ และประกอบด้วยลานกว้าง 75 ม. (246 ฟุต) และยาว 85 – 90 ม. (279–295 ฟุต) บนแกนทิศตะวันตกเฉียงเหนือ - ตะวันออกเฉียงใต้หันหน้าเข้าหาทางน้ำ ลานกว้างล้อมรอบด้วยทุกด้าน ยกเว้นด้านตะวันออกโดยมีห้องหลายห้องที่ขุดลงไปในหิน ลานภายในนำไปสู่ซุ้มสองเสาขนาดใหญ่รวม 48 เสาด้านหลังซึ่งมีห้องอื่น ๆ อีกมากมายตั้งอยู่
แม้ว่าสภาพของหลุมฝังพระศพจะเกิดการพังทลาย แต่การขุดค้นในปี ค.ศ. 1970 ได้แสดงให้เห็นว่า กำแพงของหลุมฝังพระศพแห่งนี้ต้องเคยปูด้วยหินทรายและประดับประดาด้วยเครื่องประดับ ปัจจุบันหลุมฝังพระศพอยู่ใต้สิ่งปลูกสร้างของหมู่บ้าน
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต ซีซั่นที่ 1
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต ซีซั่นที่ 1 เป็นรายการประกวดความสามารถในเรื่องการเรียลลิตีโชว์เต้นของคนที่มีน้ำหนักมาก โดยจะมีการเปิดรับสมัครและคัดเลือกเหลือ 12 คนสุดท้ายมาแข่งขันกัน ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 17.45 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยเริ่มออกอากาศวันแรกในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 20 เมษายน พ.ศ. 2556
สัปดาห์ที่ 1
ในสัปดาห์ที่ 1 (2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "ท่าฮิตติดลมบน" มีรายละเอียดดังนี้
หมายเหตุ: ในสัปดาห์นี้ไม่มีผู้เข้าประกวดคนไหนไม่ได้ไปต่อ
สัปดาห์ที่ 2
ในสัปดาห์ที่ 2 (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "สามช่าพาเพลิน" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 3
ในสัปดาห์ที่ 3 (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "ดาวเต้นจรัสฟ้า" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 4
ในสัปดาห์ที่ 4 (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "จิ๊กโก๋มิลเลอร์มอล" มีรายละเอียดดังนี้