cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นิพนธ์ พร้อมพันธุ์
ประวัติ
หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ยังไม่ทันได้เข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย บิดาได้ขยายธุรกิจการลงทุนของครอบครัวในหลายกิจการ เช่น โรงเลื่อย การค้าไม้ ธุรกิจก่อสร้าง ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ค้าขายที่ดินที่มีจำนวนมากในจังหวัดภาคอีสาน และกรุงเทพมหานคร นายนิพนธ์จึงถูกเรียกตัวกลับให้มาทำงานสืบต่อธุรกิจขณะที่มีอายุเพียง 20 ปี การกลับเข้ามาบริหารธุรกิจของครอบครัว ทำให้นายนิพนธ์ได้เรียนรู้ประสบการณ์ทางธุรกิจจากการบริหารธุรกิจค้าไม้ของครอบครัว เช่น โรงเลื่อยจักรไทยพูนสิน บริษัทไทยประสิทธิ์ค้าไม้ และธุรกิจอื่นๆ เช่น บริษัทชนาพันธ์ ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ที่ได้ทำโครงการบ้านเดี่ยว “ไม้ล้อมเรือน” เป็นโครงการแรกย่านสวนหลวง ร.9 นอกจากนี้ยังได้ดูแลธุรกิจก่อสร้าง กระทั่งสามารถเข้าไปแข่งขันสัมปทานในประเทศเพื่อนบ้านหลายโครงการ ทั้งในประเทศลาว กัมพูชา และพม่า
ด้านชีวิตส่วนตัว นายนิพนธ์ สมรสกับนวนิตย์ ไชยกูล มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ ชนาธิป ภากมล และ ธีร์พร พร้อมพันธุ์ ปัจจุบันนายนิพนธ์เป็นหม้ายเนื่องจากนางนวนิตย์ ได้เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง
งานการเมือง
นายนิพนธ์ เข้าสู่วงการเมืองได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งอีกหลายสมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กระทั่งในปี พ.ศ. 2537 ขณะดำรงตำแหน่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ นายนิพนธ์ถูก พรรคชาติไทย ในฐานะพรรคฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร โจมตีกรณีเกิดทุจริตในการแจกเอกสารสิทธิ ส.ป.ก.4-01 พร้อมกับนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในขณะนั้น นายนิพนธ์ได้แสดงความรับผิดชอบ ด้วยการลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี แต่พรรคฝ่ายค้านยังคงนำมาเป็นประเด็นเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล เป็นเหตุให้นายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ประกาศยุบสภาก่อนมีการลงมติ
แม้ว่านับตั้งแต่ถูกโจมตีในปี พ.ศ. 2537 นายนิพนธ์จะไม่เคยถูกฟ้องร้อง ดำเนินคดีในชั้นศาลเกี่ยวกับกรณี ส.ป.ก. 4-01 แต่อย่างใดจนถึงปัจจุบัน แต่ยังคงมีการนำกรณีดังกล่าวมาอ้างอิง เพื่อโจมตีทางการเมืองต่อ พรรคประชาธิปัตย์ มาโดยตลอด
ในปี พ.ศ. 2540 หลังการลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และพรรคประชาธิปัตย์สามารถกลับขั้วการเมืองจัดตั้งรัฐบาล นายนิพจน์ได้ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชวน หลีกภัย ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2551 นายนิพนธ์ได้กลับมาดำรงตำแหน่ง เลขาธิการนายกรัฐมนตรี อีกครั้งในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เมื่อพรรคประชาธิปัตย์สามารถกลับขั้วการเมืองจัดตั้งรัฐบาล ในการดำรงตำแหน่งครั้งนี้นายนิพนธ์ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนอีกครั้ง เมื่อพยายามขับรถฝ่าคนกลุ่มเสื้อแดงที่หน้ากระทรวงมหาดไทย แต่ถูกรุมทุบรถและทำร้ายร่างกายโดยกลุ่มคนเสื้อแดง ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2552
ต่อมา นายนิพนธ์ได้ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เหตุเนื่องจากไม่พอใจเรื่องการแต่งตั้งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ทั้งนี้นายนิพนธ์ให้การสนับสนุน พลตำรวจเอก จุมพล มั่นหมาย แต่นายอภิสิทธิ์ ให้การสนับสนุน พล.ต.อ.ปทีป ตันประเสริฐ และแต่งตั้งให้ พล.ต.อ.ปทีป เป็นรักษาการผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในที่สุด
ป้อมแบรสต์
ป้อมแบรสต์ (Брэсцкая крэпасць, Brestskaya krepasts; Брестская крепость, Brestskaya krepost; Twierdza brzeska) เป็นที่รู้จักกันก่อนในชื่อ ป้อมแบรสต์-ลีตอฟสก์ เป็นป้อมปราการรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในเมืองแบรสต์ ประเทศเบลารุส อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ในปี 1965 ลำดับเกียรติป้อมวีรชนให้ถูกมอบให้ป้อมนี้เพื่อรำลึกถึงการป้องกันป้อมปราการในช่วงสัปดาห์แรกของมหาสงครามของผู้รักชาติ เมื่อนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 กับการเปิดฉากของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ลำดับเกียรติป้อมวีรชนตรงกับลำดับเกียรติวีรนคร ซึ่งได้มอบให้กับเมืองรวมทั้งสิ้น 12 เมืองในสหภาพโซเวียต
มังกรซ่อนพยัคฆ์
มังกรซ่อนพยัคฆ์ เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า บทประพันธ์ของ สุรินทร์  รุ่งสว่าง บทโทรทัศน์โดย ณพัชร, มีนินท์ กำกับการแสดงโดย ชนะ คราประยูร ผลิตโดย บริษัท เรด ดราม่า จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์–วันอาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.30 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย กวี ตันจรารักษ์, ภัครมัย โปตระนันท์, จิตรคุปต์ สุนทรศิลป์ชัย, จักรกฤษณ์ อำมะรัตน์, ธนากร โปษยานนท์ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2549–26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
กี่พรุ่งนี้
"กี่พรุ่งนี้" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีโปเตโต้ ประพันธ์เนื้อร้องโดย เหมือนเพชร อำมะระ, พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข แต่งทำนองโดย พัฒน์ชัย ภักดีสู่สุข และเรียบเรียงโดย ทีฆทัศน์ ทวิอารยกุล, ปิยวัฒน์ อนุกูล, กานต์ อ่ำสุพรรณ, เกียรติยศ มาลาทอง
เนื้อหาเพลงได้พูดถึงความเสียใจ ความผิดหวัง ความเศร้า ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป แต่มันจะผ่านไปเมื่อไร ? จะเป็นวันพรุ่งนี้ หรือต้องรออีกกี่พรุ่งนี้ น้ำตาจึงจะหยุดไหล
การตอบรับ
เพลง "กี่พรุ่งนี้" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ทิลดา สวินตัน
แคเทอรีน มาทิลดา "ทิลดา" สวินตัน (Katherine Mathilda "Tilda" Swinton) เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ, ศิลปิน, ผู้กำกับ และอดีตนางแบบ เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ทั้งภาพยนตร์นอกกระแสและภาพยนตร์กระแสหลัก เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากการรับบทคาเรน คราวเดอร์ในภาพยนตร์เรื่อง Michael Clayton
ทิลดา เป็นเพื่อนกับ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และได้มาทำงานร่วมกันในภาพยนตร์เรื่อง เมโมเรีย (Memoria) ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล The Jury Prize หรือรางวัลพิเศษจากกรรมการ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2021 (ครั้งที่ 74)
ชีวิตส่วนต้น
แคทเธอรีน มาทิลดา สวินตัน เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษจิกายน ค.ศ. 1960 เธอเป็นบุตรสาวของจูดิธ บาลโฟร์ และ จอห์น สวินตัน เธอมีน้องชายอีก 3 คน บิดาของสวินตันเป็น พลเอก ส่วนมารดาของเธอเป็นชาวออสเตรเลีย มีอาชีพเป็นแม่บ้านเธอเป็นหลานของ จอร์จ สวินตัน ตำรวจของสก็อตแลนด์ นอกจากนี้เธอใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงตั้งแต่เด็กเมื่อเธออายุ 8 ปี เธอเริ่มสนใจการเต้นบัลเลต์ และมีเพื่อนชนิดในวงการคือ โอลิเวีย โคลแมน อีกด้วย สวินตันกล่าวว่าตัวเองมีเชื้อสายออสเตรเลีย, สวีเดน, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, สก็อตแลนด์
ชีวิตส่วนตัว
สวินตันมีเคยคบกับแฟนหนุ่มคนแรกคือ จอห์น เบิร์น ศิลปินชายชาวสกอตแลนด์ เมื่อปี 1989 และในปี 1997 เธอให้กำเนิดบุตรแฝดชายหญิงคือ
ทั้งคู่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสแต่อย่างใด แต่ชีวิตรักระหว่างเธอและเบิร์นก็จบลงอย่างเงียบๆ และเลิกรากันในปี 2003 ปัจจุบันเธอยังมีสัมพันธุ์กับซานโดร ค็อปป์ แฟนหนุ่มคนที่ 2 ที่มีอาชีพเป็นจิตรกรเป็นชายชาวเยอรมัน ในปี 2004 จนถึงปัจจุบันถึงยาวนาน
อ้างอิง
1960
ดงดอกเหมย
ดงดอกเหมย เป็นละครโทรทัศน์ ผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของ คุณชัยวัฒน์ ดำรงกิจกุลชัย โดยมอบให้ นันทนา วีระชน นำไปขยายโครงเรื่องในภายหลัง เขียนบทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา กำกับการแสดงโดย ผอูน จันทรศิริ โดยออกอากาศทั้งหมดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
บริติชอินเวชัน
บริติชอินเวชัน (British Invasion) เป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ในรูปแบบเพลงร็อกและป็อปในสหราชอาณาจักร และมุมมองด้านอื่นของวัฒนธรรมอังกฤษ ที่ได้รับความนิยมในสหรัฐและถือได้ว่าเป็นขาขึ้นของ "วัฒนธรรมแหกคอก" (counterculture) ทั้งสองฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก กลุ่มดนตรีป็อปและร็อกอย่างเช่น เดอะบีเทิลส์, เดอะเดฟคลากไฟฟ์, เดอะคิงส์, เดอะโรลลิงสโตนส์, เฮอร์แมนส์เฮอร์มิตส์, และ ดิแอนิมอลส์ ถือเป็นแถวหน้าของการโจมตีครั้งนี้
เรเชล ไวสซ์
เรเชล แฮนนาห์ ไวสซ์ (Rachel Hannah Weisz) เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษและนางแบบ เธอมีชื่อเสียงหลังจากรับบทเป็นเอเวอลีน "อีวี" คาร์นาฮัน-โอ'คอนเนลล์ ในภาพยนตร์เรื่อง The Mummy และ The Mummy Returns ต่อมาปี 2001 เธอรับบทคู่กับฮิว แกรนต์ ในภาพยนตร์เรื่อง About a Boy เธอแสดงในภาพยนตร์ The Constant Gardener (2005) ทำให้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เธอกำลังจะรับบทเป็น "เมลิน่า วอสโตคอฟ/แบล็ควิโดว์" ใน แบล็ค วิโดว์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2564)
อ้างอิง
1970
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนิวซีแลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศนิวซีแลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 162 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 14 ชนิดกีฬา
เบเกชชอบอ
เบเกชชอบอ (Békéscsaba, ) คือ เมืองในแถบตะวันออกเฉียงใต้ของฮังการี เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลเบเกช
ภูมิศาสตร์
เบเกชชอบอตั้งอยู่ในที่ราบใหญ่ฮังการี ห่างจากบูดาเปสต์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 215 กิโลเมตร (134 ไมล์) ทางหลวงหมายเลข 44, 47, วงแหวนรอบเมืองเบเกชและรถไฟความเร็วสูงสายบูดาเปสต์-โซลโนก-เบเกชชอบอ-เลอเกิชฮาซอ (Budapest-Szolnok-Békéscsaba-Lökösháza railway line)  ทางหลวงหมายเลข 44 เป็นทางด่วนสี่ช่องจราจรระหว่างเบเกชชอบอกับยูลอ (Gyula) จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2554 เมืองเบเกชชอบอมีพื้นที่ทั้งหมด 193.93 ตารางกิโลเมตร (75 ตารางไมล์)
เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์
เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (Prince Carl, The Duke of Västergötland) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดน ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ พระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับสมเด็จพระราชินีลูอีสแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์ โดยพระองค์ถือเป็นพระราชอัยกา (ตา) ใน 3 พระมหากษัตริย์ ดังนี้
พระองค์ทรงมีฐานันดรเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ ตั้งแต่แรกประสูติ
อัตราส่วนลักษณะ
อัตราส่วนลักษณะ (aspect ratio) อาจเรียกว่า อัตราส่วนภาพ หรือ อัตราส่วนจอภาพ คืออัตราส่วนของความสูงต่อความกว้างหรือความกว้างต่อความสูงของภาพโดยให้ขนาดที่ใหญ่กว่านำหน้าเสมอซึ่งจะมีอยู่หลายขนาดเช่น ภาพที่มีความสูง 1 ส่วนและกว้าง 1 ส่วนจะมีอัตราส่วนลักษณะจะเป็น 1:1 ภาพที่ได้จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ภาพที่มีความสูง 4 ส่วนและความกว้าง 3 ส่วนจะมีอัตราส่วนลักษณะเป็น 4:3 ภาพจะมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า ภาพที่มีความสูง 110 ส่วนและความกว้าง 137 ส่วน อัตราส่วนลักษณะจะเป็น 1.25:1 หรือ 5:4 ขนาดภาพลักษณะนี้เราจะพบได้จากการชมภาพยนตร์หรือที่เรียกว่าภาพแบบ Widescreen (ค่า Resolution ของภาพแบบ Widescreen จะมีตัวอักษร W นำหน้าเช่น WVGA = 854 x 480, WSVGA = 1024 x 576 , WXGA = 1280 x 720)
วาซือ
วาซือ (Łazy) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองหลักคาโตวีตเซ 22 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดชล็อนสก์ มีเนื้อที่ 8.75 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 7,139 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 1945
ในปี ค.ศ. 1975–1998 เมืองเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคาโตวีตเซ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมันได้เปลี่ยนชื่อเมือง วอซือ (Łazy) เป็น ลาแซร์น (Lasern)
ทนายสายเดือด
ทนายสายเดือด (무법 변호사) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี 2018 ที่นำแสดงโดยอี จุน-กี, ซอ เย-จี, อี ฮเย-ย็องและชเว มิน-ซู ซีรีส์นี้เขียนโดยยุน ฮย็อน-โฮ และกำกับโดยคิม จิน-มิน ซีรีส์เกิดขึ้นในเมืองสมมติชื่อกีซ็อง ซึ่งถูกอธิบายว่าไร้กฎหมายและเสื่อมทราม
ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 และจบลงในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ซีรีส์เรื่องนี้ได้รับความนิยมและกลายเป็นหนึ่งในละครเกาหลีที่มีเรตติ้งสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี
ปูมหลัง
18 ปีก่อนเหตุการณ์ในซีรีส์ ชา มูน-ซุก สังหารชายที่วิจารณ์พ่อผู้ล่วงลับของเธอ จากนั้นเธอก็สั่งให้ อาห์น โอ-จู หัวหน้าอันธพาลปกปิดเรื่องนี้ ทนายความ โช จิน-แอ ค้นพบความจริงของเหตุการณ์นี้จากภาพที่ โน ฮย็อง-จู ถ่ายไว้ โอ-จูสังหารจิน-แอ แต่ ซัง-พิล ลูกชายของเธอหนีไปได้ด้วยความช่วยเหลือจากฮย็อง-จู ซัง-พิลหนีไปหา ชเว แท-อุง ลุงของเขาซึ่งเป็นอันธพาลในกรุงโซล ฮย็อง-จูจำใจต้องทิ้งสามีและฮา แจ-อี ลูกสาวของเธอไว้เบื้องหลังเพื่อหนีออกนอกประเทศ มูน-ซุกกลายเป็นผู้พิพากษาที่มีชื่อเสียงและถูกมองว่าเป็นเสาหลักของเมือง โอ-จูกลายเป็นประธานของโอ-จู กรุ๊ป บริษัทขนาดใหญ่และร่ำรวย ซัง-พิลและแจ-อีกลายเป็นทนายความในกรุงโซล
เนื้อเรื่องย่อ
ซัง-พิลทิ้งรายได้มหาศาลในกรุงโซลและกลับไปยังกีซ็องเพื่อนำผู้ที่มีส่วนต่อการตายของแม่ของเขาเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม เขาเข้าซื้อกิจการธุรกิจเงินกู้และเปลี่ยนเป็นสำนักงานกฎหมาย Lawless Law Firm แจอีถูกสั่งพักงานหลังจากทำร้ายผู้พิพากษา ตกงาน และกลับบ้านที่กีซ็อง ในไม่ช้าเธอก็ทำงานให้กับซัง-พิล และต่อมาก็กลายเป็นคู่หูและหุ้นส่วนของเขาเมื่อได้รับสถานะเป็นทนายความ หลังจากรู้ความจริงเกี่ยวกับมูน-ซุก เธอก็เข้าร่วมกับซัง-พิล ในการแสวงหาความยุติธรรมสำหรับความผิดที่ทำกับแม่ของพวกเขา พวกเขาร่วมกันใช้กฎหมายเพื่อต่อสู้กับมูน-ซุก และพรรคพวก เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาตกหลุมรักกัน
มูน-ซุกและโอ-จูมีอิทธิพลและอำนาจมากขึ้นด้วยวิธีการต่าง ๆ โอ-จูกลายเป็นนายกเทศมนตรีของกีซ็อง ส่วนมูน-ซุกได้รับการเสนอชื่อให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาศาลฎีกา พวกเขาและพรรคพวกต่อต้าน Lawless Law Firm ทั้งในและนอกห้องพิจารณาคดีโดยใช้เล่ห์เหลี่ยม รวมถึงการสังหารแท-อุง และใส่ร้ายซัง-พิล ติดสินบนหรือข่มขู่พยาน และทำร้ายแจ-อี
งานสร้าง
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2018 Namoo Actors ซึ่งเป็นต้นสังกัดของอี จุน-กี ได้เปิดเผยว่าอี จุน-กี กำลังพูดคุยเพื่อรับบทเป็นทนายความในละครเรื่องใหม่ อย่างไรก็ตาม รายละเอียดของละครและวันที่ออกอากาศยังไม่ทราบ จากนั้นในเดือนกุมภาพันธ์ อี จุน-กี ยืนยันว่าเขาได้รับเลือกให้เป็นนักแสดงนำชาย มันจะเป็นการแสดงครั้งแรกของเขากับผู้กำกับคิม จิน-มิน ตั้งแต่ลิขิตรักบนรอยแค้น ในปี ค.ศ. 2007 หลังจากนั้นไม่นาน ซอ เย-จี ก็ได้รับการยืนยันว่าเป็นนักแสดงนำหญิงประกบ อี จุน-กี
การอ่านบทละครครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ที่สตูดิโอดรากอน ใน Sangam-dong กรุงโซล ผลจากการอ่านบทละครที่สตูดิโอดรากอนได้ช่วยสร้างความมั่นใจให้กับนักแสดง
โบสถ์นักบุญซีโมนและนักบุญเฮเลนา
โบสถ์นักบุญซีโมนและนักบุญเฮเลนา (Касьцёл сьвятых Сымона і Алены, Kościół św. Szymona i św. Heleny w Mińsku, Church of Saints Simon and Helena) หรือรู้จักในชื่อ โบสถ์แดง (Чырвоны касьцёл, Czerwony Kościół) เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสเอกราชในมินสค์ ประเทศเบลารุส สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ใหม่ และเป็นผลงานออกแบบของ Tomasz Pajzderski และ Władysław Marconi วางศิลาฤกษ์ก่อสร้างในปี 1905 และสร้างเสร็จในปี 1910 อิฐที่ใช้ก่อสร้างได้มาจากเมือง Częstochowa ส่วนกระเบื้องมุงหลังคาได้มาจากเมือง Włocławek โบสถ์สร้างขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจาก Edward Woyniłłowicz (1847-1928) เจ้าของที่ดินและนักธุรกิจชาวเบลารุส-โปลิช ชื่อของโบสถ์ตั้งเพื่อระลึกถึงบุตรธิดาของเขาที่ล่วงลับไปแล้ว คือ Szymon และ Helena
โบสถ์ถูกปิดและใช้งานเป็นโรงภาพยนตร์ในสมัยโซเวียต กระทั่งปี 1990 มีการจัดการอดอาหารประท้วงสองครั้งโดยนักเคลื่อนไหวคาทอลิกชาวมินสค์ Anna Nicievska-Sinevicz และ Edward Tarletski  อาคารได้รับการฟื้นฟูและเปิดให้บริการใหม่เป็นโบสถ์ในนิกายโรมันคาทอลิกดังเดิม
เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2020 ท่ามกลางการประท้วงต้านรัฐบาลในจัตุรัสหน้าโบสถ์ เจ้าหน้าที่ตำรวจทหารได้ปิดขวางประตูของโบสถ์ และขังผู้ไปโบสถ์จำนวน 100 คนอยู่ภายใน บิชอปองค์หนึ่งของสังฆมณฑลมินสค์-มอฮีเลฟ Yuri Kasabutsky ประท้วงและต่อต้านการกระทำนี้ของตำรวจ โดยกล่าวว่าเป็นการกระทำที่ "ผิดกฎหมาย"
นิติภาวะ
นิติภาวะ (majority, full age หรือ lawful age; sui juris) คือ ภาวะที่บุคคลเป็นผู้มีความสามารถใช้สิทธิทำนิติกรรมตามกฎหมายได้ด้วยตนเอง การบรรลุนิติภาวะย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดแล้วแต่กรณี
การบรรลุนิติภาวะโดยทั่วไป
ผู้เยาว์จะบรรลุนิติภาวะเมื่อใดนั้น หลักเกณฑ์ย่อมแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ
ตามกฎหมายโรมันโบราณ ผู้เยาว์บรรลุนิติภาวะเมื่อมีอายุได้ยี่สิบห้าปีบริบูรณ์ตามเกณฑ์การแบ่งอายุดังต่อไปนี้
1. ช่วงทารก (infantes) - อายุตั้งแต่เกิดจนถึงเจ็ดปี ทำนิติกรรมใด ๆ ไม่ได้เลย
2. ช่วงพาลก (impuberes infantia majores) - อายุตั้งแต่เจ็ดปีถึงสิบสองปีสำหรับเด็กหญิง และถึงสิบสี่ปีสำหรับเด็กชาย ทำนิติกรรมได้โดยความยินยอมของผู้ใช้อำนาจปกครองซึ่งเรียกว่า "ทิวเทอร์" (tutor) เว้นแต่เป็นนิติกรรมที่ผู้เยาว์มีแต่ได้กับได้ก็สามารถกระทำได้เลย
3. ช่วงวัยแรกรุ่น (puberes) - อายุตั้งแต่สิบสี่หรือสิบสองปีถึงยี่สิบห้าปี ทำนิติกรรมได้อย่างช่วงพาลก แต่ผู้ใช้อำนาจปกครองจะเรียกว่า "เคียวเรเทอร์" (ละติน: curator)
ต่อมาในปลายพุทธศตวรรษที่ 24 กฎหมายในประเทศต่าง ๆ ส่วนมากกำหนดให้บุคคลบรรลุนิติภาวะเมื่ออายุได้ยี่สิบเอ็ดปีบริบูรณ์ เว้นแต่ในประเทศที่มีการปกครองระบอบสังคมนิยม จะบรรลุเมื่ออายุสิบแปดปีบริบูรณ์ ซึ่งในราวพุทธทศวรรษที่ 251 เป็นต้นมา ภาคพื้นยุโรปก็ทยอยเปลี่ยนมาเป็นบรรลุที่อายุสิบแปดปี ขณะที่ประเทศออสเตรียบรรลุที่สิบเก้าปี ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่ยี่สิบปี และประเทศบราซิลกับทั้งประเทศอาร์เจนตินาที่ยี่สิบเอ็ดปี
สำหรับประเทศไทยซึ่งใช้ ป.พ.พ. อันลอกเลียนมาจากประมวลกฎหมายแพ่งแห่งสวิตเซอร์แลนด์ หรือ "ซีวิลเกเซทซ์บุค" (Zivilgesetzbuch) นั้น ผู้เยาว์จึงบรรลุนิติภาวะเมื่อมีอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์เยี่ยงประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดย ม.19 ป.พ.พ. ว่า "บุคคลย่อมพ้นจากภาวะผู้เยาว์และบรรลุนิติภาวะเมื่อมีอายุยี่สิบปีบริบูรณ์"
การบรรลุนิติภาวะเหตุสมรส
นอกจากการบรรลุนิติภาวะเพราะมีอายุถึงเกณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนดแล้ว ผู้เยาว์ยังสามารถบรรลุนิติภาวะได้โดยการสมรสอีกด้วย แม้เมื่อสมรสนั้นจะมีอายุไม่ถึงเกณฑ์บรรลุนิติภาวะก็ตาม
ตามกฎหมายไทยแล้วกำหนดว่า ผู้เยาว์ย่อมบรรลุนิติภาวะเมื่อทำการสมรสที่เป็นไปตามบทบัญญัติ ม.1448 ป.พ.พ. และตาม ม.1448 ป.พ.พ. นั้น การสมรสเกิดขึ้นได้สองกรณีด้วยกัน คือ
1. เมื่อผู้จะสมรสกันมีอายุได้สิบเจ็ดปีบริบูรณ์ และบิดาและมารดาทั้งสองฝ่ายหรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในกรณีที่อีกฝ่ายหาตัวไม่แล้วก็ดี หรือผู้ปกครองในกรณีที่บิดาและมารดาไม่มีอำนาจปกครองบุตรแล้วก็ดี หรือผู้รับบุตรบุญธรรมก็ดี ได้ให้ความยินยอมแล้ว ทั้งนี้ หากผู้เยาว์เมื่ออายุครบสิบเจ็ดปีบริบูรณ์สมรสกัน แม้มิได้รับความยินยอมจากบุคคลดังกล่าวก็ตาม ก็จะบรรลุนิติภาวะโดยอัตโนมัติ
2. เมื่อศาลอนุญาตให้สมรสกันได้เพราะมีเหตุควรสมรส แม้คู่สมรสจะมีอายุยังไม่ถึงสิบเจ็ดปีบริบูรณ์ก็ตาม เหตุควรสมรส เช่น ฝ่ายหญิงตั้งครรภ์เมื่ออายุสิบหกปี เป็นต้น อย่างไรก็ดี ศาลจะไม่อนุญาตให้มีการสมรสกับผู้มีอายุต่ำกว่าสิบห้าปี เพราะโดยนิตินัยแล้วขัดกับ ม.279 ป.อ.
ผู้เยาว์ที่บรรลุนิติภาวะเพราะได้ทำการสมรสตามบทกฎหมายดังกล่าว แม้ต่อมาการสมรสสิ้นสุดลงในระหว่างที่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์บรรลุนิติภาวะก็ไม่ต้องกลับไปเป็นผู้เยาว์อีก
ในกรณีที่การสมรสนั้นตกเป็นโมฆียะเพราะเป็นไปโดยฝ่าฝืน ม.1448 ป.พ.พ. เช่นว่า ผู้เยาว์อายุต่ำกว่าสิบเจ็ดปีสมรสกัน หรือศาลมิได้อนุญาตให้สมรสกันในกรณีที่อายุต่ำกว่าสิบเจ็ดปี เป็นต้น และต่อมาหากศาลสั่งให้การสมรสนั้นเป็นโมฆะขณะคู่สมรสยังไม่บรรลุนิติภาวะ ผลจะต่างไปจากกรณีก่อน เพราะในโมฆกรรม คู่กรณีจะกลับคืนสู่สถานะเดิมก่อนนิติกรรมอันเป็นโมฆะนั้นจะเกิดขึ้น ดังนั้น เมื่อการสมรสของผู้เยาว์ถูกศาลสั่งให้เป็นโมฆะขณะผู้เยาว์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ผู้เยาว์ที่เป็นคู่สมรสนั้นก็จะกลับคืนสู่สถานะเดิมก่อนได้สมรสกัน กล่าวคือมิได้บรรลุนิติภาวะอีก ทั้งนี้ ในการฝ่าฝืน ม.1448 ป.พ.พ. ดังกล่าว หากฝ่ายหญิงเกิดตั้งครรภ์ขึ้นก่อนคดีความจะมาถึงศาล ศาลจะสั่งให้การสมรสนั้นเป็นโมฆะมิได้ เพราะกฎหมายไทยถือว่าการสมรสนั้นสมบูรณ์แล้ว และให้สมบูรณ์ย้อนหลังไปถึงวันที่สมรสกัน ซึ่งผู้เยาว์ที่สมรสกันตามกรณีหลังนี้บรรลุภาวะนับแต่วันที่สมรสกันนั้น
อายุที่บรรลุนิติภาวะเรียงตามประเทศ
ต่อไปนี้เป็นรายการอายุที่บรรลุนิติภาวะ ตามที่กฎหมายของแต่ละประเทศหรือเขตการปกครองกำหนดไว้
ผู้เยาว์
ผู้เยาว์ (adolescent, child, infant, minor, nonage หรือ person of infancy) คือ บุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ คือยังมีอายุไม่ถึงที่กฎหมายกำหนด หรือยังมิได้บรรลุนิติภาวะโดยประการอื่น เช่น โดยการสมรส
ตราบใดที่บุคคลยังเป็นผู้เยาว์อยู่จะมีความสามารถกระทำการต่าง ๆ ตามกฎหมายโดยจำกัด ตามกฎหมายไทยแล้ว นิติกรรมที่ผู้เยาว์กระทำลงจะมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายต่อเมื่อผู้เยาว์ได้รับความยินยอมจากบุคคลที่เรียก "ผู้แทนโดยชอบธรรม" (legal representative หรือ statutory agent) ซึ่งได้แก่ "ผู้ใช้อำนาจปกครอง" (parent) คือ บิดามารดาทั้งสองคน หรือมารดาในกรณีที่บิดามิใช่บิดาโดยชอบด้วยกฎหมายหรือถูกศาลเพิกถอนอำนาจปกครองบุตรเสีย ส่วนมารดานั้นเป็นมารดาโดยชอบด้วยกฎหมายของบุตรเสมอ, หรือ "ผู้ปกครอง" (guardian) ในกรณีที่บิดาและมารดาหาตัวมิได้แล้ว หรือถูกศาลเพิกถอนอำนาจปกครองบุตรเสีย นิติกรรมที่ผู้เยาว์กระทำลงโดยมิได้รับความยินยอมจากผู้แทนโดยชอบธรรมแล้ว ตกเป็นโมฆียะ
ภาษาต่างประเทศ
Volwassene
วัดไผ่ขวาง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดไผ่ขวาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองท่าลาด ในตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูวิบูลโชติธรรม ท่านยังเป็นเจ้าคณะอำเภอราชสาส์น
วัดไผ่ขวางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2426 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2428 ที่มาของการสร้า่งวัดเนื่องจากพระยากดำพุชภักดี (อุ่ม) ปลัดเมืองฉะเชิงเทรา ได้รับท้องตราให้นำไพร่พลไปขัดตราทัพทางด้านเมืองเขมร เมืองลาว ไปนานหลายปี โดยที่ไม่มีข่าวคราวมายังบ้านเลย นางเอมซึ่งเป็นภรรยาเกิดความาวิตกห่วงใยจึงรวบรวมกำลังทรัพย์ทำการก่อสร้างวัดเพื่อหวังผลบุญคุ้มครองพระกำพุชภักดี เมื่อเหตุการณ์สู้รบเข้าสู่สภาพปกติ พระกำพุชภักดีเดินทางกลับ จึงช่วยกันก่อสร้างวัดจนแล้วเสร็จ เหตุที่ชื่อวัดไผ่ขวางเพราะตั้งอยู่บ้านไผ่ขวาง อุโบสถได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2434 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2511 ได้ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม ต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2562 ศาลาการเปรียญซึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2515 เกิดเหตุเพลิงไหม้
หัวสะพานโรมาเนีย
เขตฝั่งโรมาเนีย (Romanian Bridgehead, Przedmoście rumuńskie) เป็นดินแดนที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน ระหว่างการบุกครองโปแลนด์ ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1939 ผู้บัญชาการกองทัพโปแลนด์ จอมพลเอ็ดเวิร์ต ริดซ์ สมิกลี่ ออกคำสั่งให้กองทัพโปแลนด์ทั้งหมดถอยมาทำการสู้รบทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำวิสตูล่า และหลบหนีไปทางแนวเขาที่ติดกับชายแดนโรมาเนียและสหภาพโซเวียต
แผนการล่าถอยนี้เป็นแผนการในกรณีที่ไม่สามารถป้องกันแนวชายแดนของประเทศได้ และสันนิษฐานว่ากองทัพโปแลนด์จะสามารถล่าถอยและสร้างแนวตั้งรับที่จะสามารถต้านทานกองทัพเยอรมันได้จนกระทั่งฤดูหนาว และรอจนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรโจมตีเข้าทางด้านตะวันตกของนาซีเยอรมนี ซึ่งบริเวณดังกล่าวมีแนวป้องกันตามธรรมชาติอยู่จำนวนมาก และยังเชื่อมต่อกับเมืองท่าของโรมาเนียที่จะสามารถเติมเสบียงให้แก่กองทัพได้
แต่ทว่าหลังจากการบุกครองโปแลนด์ของสหภาพโซเวียต ทำให้แผนการดังกล่าวต้องล้มเหลว กองทหารโปแลนด์ได้รับคำสั่งให้หลบหนีออกจากโปแลนด์และรวมตัวกันใหม่ในฝรั่งเศส ทหารโปแลนด์กว่า 120,000 นาย หลบหนีออกจากโปแลนด์ผ่านทางโรมาเนียและฮังการี ซึ่งได้ไปเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร
จังหวัดนครปฐมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครปฐม (เฉพาะตำบลลำพยา ตำบลโพรงมะเดื่อ ตำบลหนองปากโลง ตำบลวังตะกู ตำบลนครปฐม ตำบลบ่อพลับ ตำบลพระประโทน ตำบลพระปฐมเจดีย์ ตำบลห้วยจรเข้ ตำบลสนามจันทร์ ตำบลบางแขม ตำบลวังเย็น ตำบลหนองดินแดง ตำบลสระกะเทียมและตำบลสวนป่าน)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกำแพงแสนและอำเภอเมืองนครปฐม (เฉพาะตำบลบ้านยาง ตำบลหนองงูเหลือม ตำบลทัพหลวง ตำบลตาก้อง ตำบลมาบแคและตำบลทุ่งน้อย)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอดอนตูม อำเภอบางเลนและอำเภอพุทธมณฑล
ทั้งนี้ ภายหลังที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ ผู้ได้รับเลือกตั้ง นางสาวสุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคก้าวไกลในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอนครชัยศรี อำเภอเมืองนครปฐม (เฉพาะตำบลสามควายเผือก ตำบลธรรมศาลา ตำบลถนนขาดและตำบลดอนยายหอม) และอำเภอสามพราน (เฉพาะตำบลตลาดจินดา ตำบลคลองจินดาและตำบลบางช้าง)
เขต 5
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอสามพราน (ยกเว้นตำบลตลาดจินดา ตำบลคลองจินดาและตำบลบางช้าง)
เขตเลือกตั้งที่ 1
วันที่ 18 เมษายน 2562 ที่ประชุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีมติให้นับคะแนนผลการเลือกตั้งใหม่ในเขตการเลือกตั้งที่ 1 หลังจากปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าการนับคะแนนเลือกตั้งและการรวมคะแนนอาจไม่ถูกต้องตามมาตรา 124 ของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยอาจมีผลทำให้เปลี่ยนแปลงลำดับของผู้ได้รับการเลือกตั้ง
โดยการนับคะแนนใหม่จัดขึ้นในวันที่ 28 เมษายน 2562
เจ้าศรีอโนชา
เจ้าศรีอโนชา หรือ เจ้ารจจา (บ้างออกนามว่า เจ้าศิริรดจา, เจ้าศิริรจนา หรือเจ้าสัจา) พระอัครชายาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทแห่งราชวงศ์จักรี และพระขนิษฐาในพระเจ้ากาวิละ เจ้าศรีอโนชาทรงมีบทบาทในการปราบพระยาสรรค์ในช่วงเหตุการณ์ความไม่สงบในตอนปลายสมัยกรุงธนบุรี ถือเป็นเจ้านายฝ่ายในจากเมืองเหนือที่มีบทบาทในการเชื่อมสัมพันธภาพระหว่างราชวงศ์จักรีกับราชวงศ์ทิพย์จักร
พระประวัติ
เจ้าศรีอโนชา หรือ เจ้ารจจา ประสูติเมื่อจุลศักราช 1112 ปีมะเมียโทศก (พ.ศ. 2293) ในช่วงกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 4 ในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว ผู้ครองนครลำปาง กับแม่เจ้าจันทาราชเทวี และเป็นพระราชนัดดาในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) กับแม่เจ้าพิมพาราชเทวี ซึ่งเป็นองค์ปฐมวงศ์แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร
มีพระภราดาพระภคินีรวม 10 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้ากาวิละ พระยาคำโสม พระยาธรรมลังกา พระเจ้าดวงทิพย์ เจ้าสรีวัณณา พระยาอุปราชหมูล่า พระยาคำฟั่น เจ้าสรีบุญทัน และพระเจ้าบุญมา
เจ้าศรีอโนชาสิ้นพระชนม์เมื่อวันอังคารที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2364 แต่ปรากฏกู่ ซึ่งอ้างว่าเป็นที่บรรจุอัฐิของท่านตั้งอยู่ทางทิศใต้ติดกับกำแพงด้านนอกของวัดพระธาตุลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง แต่ยังไม่มีหลักฐานรองรับหรือระบุ และกู่ที่อ้างก็มีลักษณะเป็นแท่นบูชาดอกไม้พระธาตุมากกว่า จึงไม่น่าจะเป็นกู่
เสกสมรส
พ.ศ. 2317 ภายหลังจากขับไล่พม่าออกจากล้านนา ระหว่างที่พระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จฯ กลับกรุงธนบุรี เมื่อถึงเมืองลำปาง พระยากาวิละ เจ้านครลำปาง ได้ถวายพระนัดดานารี (หลานสาว) เป็นบาทบริจาผู้หนึ่ง พระเจ้ากรุงธนบุรีจึงโปรดเกล้าฯ ให้ตามเสด็จด้วย เพื่อหวังให้เกิดสายสัมพันธ์ที่เพิ่มพูนความชอบและอำนาจแก่ราชวงศ์ทิพย์จักรในภายหลัง แต่พระนัดดานารีพระองค์นั้นเองกลับไม่พบว่ามีบทบาทอะไร ขณะเดียวกันนั้นเอง เจ้ารจจา เจ้าขนิษฐาในพระยากาวิละ ได้เป็นภริยาในเจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช (บุญมา) ในคราวเดียวกันนั้นเอง มีธิดาเพียงคนเดียวชื่อ "พิกุลทอง"
บทบาท
เจ้าศรีอโนชาได้ช่วยพระยาสุริยอภัยปราบพระยาสรรค์ช่วงเกิดความไม่สงบในปลายสมัยกรุงธนบุรี ขณะที่เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และเจ้าพระยาสุรสีห์ฯ ยกทัพไปสู้รบกับเขมรปี พ.ศ. 2324 ในการปราบพระยาสรรค์ เจ้าศรีอโนชาได้เกณฑ์ชาวลาวที่ปากเพรียว สระบุรี เข้าผสมกับกองกำลังของพระยาสุริยอภัยจากนครราชสีมา รวมประมาณ 1,000 คน ยกเข้ามาต่อสู้กับฝ่ายพระยาสรรค์ที่ธนบุรี การปะทะกันครั้งแรกฝ่ายพระยาสุริยอภัยได้เพลี่ยงพล้ำ เจ้าศรีอโนชาจึงบัญชากองทัพเรือชาวมอญเข้าช่วยตีขนาบจนฝ่ายพระยาสรรค์พ่ายแพ้ และในตำนานเจ้าเจ็ดตนเองก็กล่าวถึงบทบาทของเจ้าศรีอโนชาว่า "เจ้าครอกศรีอโนชาหงายเมืองได้ไว้แล้ว ก็ใช้ไปเชิญเอาเจ้าพระยาจักรี พระยาสุรสีห์ 2 องค์พี่น้องเข้ามาผ่านพิภพขึ้นเสวยราชย์ เจ้าพระยาจักรีเป็นพี่กษัตริย์องค์หลวง... พระยาสุรสีห์ คนน้องปรากฏว่า ล้นเกล้าล้นกระหม่อมกรมพระราชวังบวรสถานมงคลวังหน้า"
ในการนี้เจ้าศรีอโนชาเองก็ได้รับความชอบไม่น้อย ซึ่งเพิ่มพูนอำนาจและความไว้วางใจต่อราชวงศ์เจ้าเจ็ดตน และหลังจากการทราบข่าวการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระเจ้ากาวิละได้นำเจ้านายพี่น้องลงมาเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช "ทรงพระกรุณาเป็นอันมาก" จึงโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนพระยศพระยากาวิละขึ้นเป็นพระยาวชิรปราการ เจ้าเมืองเชียงใหม่แทนพระยาจ่าบ้านที่เสียชีวิตลงในปลายกรุงธนบุรี
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท เจ้าศรีอโนชา ได้แก่
จาโกโม บัลลา
จาโกโม บัลลา (Giacomo Balla) ศิลปินชาวอิตาลี ซึ่งถือได้ว่าเป็นจิตรกรที่สำคัญที่สุดของลัทธิฟิวเจอริสม์คนหนึ่ง เป็นผู้สร้างสรรค์ผลงานที่หลากหลาย ทั้งงานจิตรกรรม ประติมากรรม การออกแบบ ที่มีบทบาทอย่างมาก อีกทั้งมีช่วงเวลาการทำงานตามแนวทางฟิวเจอริสม์ยาวนานที่สุด
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.1871 ที่เมืองตูริน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นปีเยมอนเต (พีดมอนต์) ซึ่งเป็นเขตการปกครองหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี เป็นลูกชายของนักเคมี และช่างภาพมือสมัครเล่น เมื่อบัลลามีอายุได้เพียง 8 ปี พ่อของเขาได้เสียชีวิตลง ทำให้ครอบครัวตกอยู่ในสภาวะยากลำบาก ในปี ค.ศ.1883 เพื่อที่จะช่วยเหลือแม่ บัลลาจึงเริ่มทำงานโดยการเป็น lithographer (ช่างทำภาพพิมพ์หิน) ดังนั้นความสนใจทางด้านศิลปะของเขานั้นได้ถูกกระตุ้นมาตั้งแต่วัยเยาว์  ในปี ค.ศ. 1891 เขาได้เรียนในระยะสั้นๆ ที่ Accademia Albertina และ Liceo artistico ในตูริน ได้จัดแสดงงานศิลปะเป็นครั้งแรกภายใต้การอุปถัมภ์ของสมาคมศิลปะในเมืองของเขา ต่อจากนั้นได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยตูริน
ช่วงแรกเริ่มในการทำงานศิลปะ
ต่อมาในปี ค.ศ.1895 เขาและแม่ก็ย้ายไปที่กรุงโรมเพื่อไปอยู่กับลุงซึ่งเป็นคนดูแลสัตว์เลี้ยงของกษัตริย์ ซึ่งบัลลาก็ได้ช่วยงานลุงของเขาในขณะนั้นด้วย แล้วเขาได้ทำงานเป็นทั้งนักเขียนภาพประกอบ,วาดภาพล้อเลียน และวาดภาพเหมือน ปี ค.ศ.1897 ที่นี่เขาได้พบและแต่งงานกับ Elisa Marcucci ใน ปี ค.ศ.1899 ผลงานของเขาถูกรวมอยู่ในเวนิซ Biennale และใน การแสดงศิลปะนานาชาติ ที่แกลเลอรี่ของ Società degli Amatori e Cultori di Belle Arti ในกรุงโรม อย่างสม่ำเสมอ สิบปีถัดมา ในปี 1900 บัลลาได้ใช้เวลาเจ็ดเดือนในปารีส ช่วยเหลือ นักวาดภาพประกอบ Serafino Macchiato ในค.ศ.1903 เขาได้แนะนำ จีโน เซเวรินี และ อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี เกี่ยวกับเทคนิคในการวาดภาพ divisionism งานของเขาในปี ค.ศ. 1903 จัดแสดงที่ Esposizione internazionale d'arte di Venezia และในปี ค.ศ. 1903 ถึง 1904 ที่ Glaspalast ในมิวนิก ในปี ค.ศ.1904 บัลลาเป็นตัวแทนของประเทศในนิทรรศการศิลปะ ที่ Düsseldorf และ ค.ศ.1909 แสดงที่ Salon d' Automne ในปารีส
เข้าร่วมฟิวเจอริสม์
Balla ลงนามในแถลงการณ์ที่สองของภาพวาดฟิวเจอริสม์ ในปี ค.ศ.1910 พร้อมด้วย อุมแบร์โต บ็อชชิโอนี,คาร์โล คาร์รา ,ลุยจี รุสโซโล และ จีโน เซเวรินี แต่ไม่ได้แสดงผลงานในกลุ่มนี้ จนกระทั่ง ค.ศ. 1913 เนื่องจากใน 1912 เขาเดินทางไปยังกรุงลอนดอนและ Düsseldorf เขาเริ่มศึกษาภาพวาด นามธรรมของแสง ในปี 1913 ได้เข้าร่วมใน Erste Deutsche Herbstsalon ที่ Der Sturm ในกรุงเบอร์ลินและ ในการจัดนิทรรศการที่รอตเทอร์ดาม ในปี 1914 เขาทดลองสร้างประติมากรรมเป็นครั้งแรก และ ได้จัดแสดงใน Prima Esposizione Libera futurista ที่ Galleria Sprovieri, โรม เขาได้ออกแบบเฟอร์นิเจอร์และออกแบบเสื้อผ้า ร่วมกับ Fortunato Deperoและเขียน แถลงการณ์ The Futurist Reconstruction of the Universe] ในปี 1915 การแสดงผลงานเดี่ยวครั้งแรกของเขาถูกจัดขึ้น ในปีเดียวกันนั้น ที่ Società Italiana Lampade Elettriche “Z” และที่ Sala d’Arte A. Angelelli ในโรม ผลงานของเขาถูกนำมาแสดงในปี 1915 ที่ Panama-Pacific International Exposition ในซานฟรานซิสโก ในปี 1918 เขาได้รับให้จัดการแสดงผลงานเดี่ยวที่ Casa d' Arte Bragaglia ในโรม หลังจากนั้นในปี 1935 บัลลายังคงจัดแสดงงานของเขาทั้งในยุโรป และสหรัฐอเมริกา รวมทั้งเป็นสมาชิกของ อักกาเดเมียดีซันลูกา ในโรม เขาเสียชีวิต เมื่อ 1 มีนาคม 1958 ที่กรุงโรม
ช่วงก่อนฟิวเจอริสม์
ผลงานของบัลลาในช่วงแรกได้รับอิทธิพลจากศิลปะหลากหลายรูปแบบไม่ว่าจะเป็น Impressionism,Pointillism และRealism รวมทั้งการจัดองค์ประกอบภาพที่มีลักษณะคล้ายภาพถ่าย ซึ่งปรากฏในช่วงแรกของการทำงานศิลปะราว ค.ศ.1900-1908 ผลงาน Pointillism จากศิลปินชาวอิตาลีที่เขานับถือ Giovanni Segantini มีอิทธิพลต่องานของบัลลา และจากการชักชวนของ Giuseppe Pellizza da Volpedo(ค.ศ.1868-1907) ที่บัลลาได้รู้จักในภายหลังเมื่อมายังกรุงโรม ได้ชักนำให้เขาเริ่มวาดภาพ "A Worker's Day" ในปี 1904 ซึ่งได้รับอิทธิพลด้านอื่นๆจากการที่เขาได้ไปปารีสในปี 1900 ผลกระทบสำคัญที่ตามมาจากการไปปารีสอาจเป็นการกระตุ้นความสนใจใน Impressionism
การเรียงลำดับตามเหตุการณ์ของผลงานทางศิลปะทั้งหมดของบัลลา แสดงให้เห็นปัญหาบางอย่าง เพราะดูเหมือนว่าเขาได้ลงวันที่ในผลงานส่วนใหญ่ไว้ภายหลังช่วงชีวิตของเขาอย่างมาก และมักจะเป็นไปอย่างไม่ถูกต้อง มีแนวทางที่เชื่อถือได้เพื่อระบุวันเวลาที่ใกล้เคียงเพียงอย่างเดียว คือ บัญชีรายชื่อและบทวิจารณ์งานแสดงศิลปะที่เขาเข้าไปมีส่วนร่วม ภายหลัง ค.ศ.1900
ภาพ "Bankrupt" โดยประมาณ ค.ศ.1902 :ซึ่งให้อารมณ์แบบ realism ระยะในการวาดภาพถือเป็นแรงจูงใจอย่างมากที่สุด แสดงจากการวาดภาพระยะใกล้อย่างกะทันหันของย่านสลัมแห่งหนึ่ง ที่เป็นพื้นที่เล็กๆซึ่งปิดกั้นด้วยประตูและผนัง และประกอบด้วยพื้นผิวสี่เหลี่ยมผืนผ้าเพียงหนึ่งเดียวอย่างหลากหลาย
อิทธิพลของการถ่ายภาพยนตร์มีมากกว่าการถ่ายภาพธรรมดาอย่างชัดแจ้งใน "A Worker's Day" ในช่วงประมาณค.ศ.1904 เมื่อมองในครั้งแรกมันไม่สามารถบอกได้ชัดเจน ว่าเป็นภาพที่สื่อถึงกันในสามส่วนอันประกอบด้วยภาพใหญ่หนึ่งแผ่น และภาพเล็กอีกสองแผ่น โดยในแต่ละภาพแสดงให้เห็นช่วงเวลาที่แตกต่างกันไปในวันวันหนึ่ง การปรับเปลี่ยนที่ละเอียดอ่อนจากส่วนหนึ่งไปยังส่วนต่อไป ซึ่งการข้ามผ่านจากรุ่งอรุณไปสู่เที่ยงวันจนถึงสู่ยามเย็นดูเหมือนเป็นสิ่งที่แน่นอนเช่นเดียวกับการดำเนินไปของชีวิต สิ่งที่น่าประทับใจคือการเคลื่อนไปอย่างช้าๆของฟิล์มโดยเริ่มต้นจากทางด้านซ้ายมือบนของแผ่น  โดยวาดยามรุ่งอรุณให้ดูสลัว มีโครงสร้างของบ้านอยู่ไกลลิบซึ่งขยายออกไปกลายเป็นขอบเขตของภาพ ส่วนทางด้านซ้ายมือล่างแสดงให้เห็นแสงแพรวพรายของช่วงเที่ยงวันแห่งการพักผ่อน และนำไปสู่มุมมองสุดท้ายทางด้านขวามือคือสิ่งก่อสร้างซึ่งยังคงสร้างไม่เสร็จที่ขีดเงาให้เข้มคล้ายจะเข้าใกล้ยามค่ำซึ่งปกคลุมเหล่าคนทำงานที่กำลังเดินทางกลับบ้าน ขณะเดียวกันก็พาดพิงถึงความเหน็ดเหนื่อยจากการตรากตรำทำงานและความฝันของผู้คนเหล่านั้นไปด้วย
ภาพ "Saying Good-bye",1908 ถูกจัดแสดงในงานเมื่อปี ค.ศ.1910 เป็นภาพสถาปัตยกรรมที่ดูแข็งทื่อ แสดงทางบันไดเวียนก้นหอยอันน่าวิงเวียน การประดับและตกแต่งรวมถึงพลังและความคิดสร้างสรรค์ซึ่งเป็นไปได้ตามของบรรทัดฐาน Art Nouveau นี้ เป็นการใช้มุมทัศวิสัยที่เสี่ยงและผิดปรกติซึ่งทำให้หวนนึกถึงภาพถ่ายอีกครั้ง ทัศนคติตามที่ปรากฏแก่สายตา คือ เร่งการตกลงมาอย่างรวดเร็วลงในหลุมของทางบันไดซึ่งวาดผู้สังเกตไว้ในเงามัวเข้มเหมือนกับกระแสน้ำวน ส่วนประเด็นด้านล่างนี้เป็นเพียงการดึงดูดชั่วขณะเท่านั้น โดยมีผู้หญิงสามคนผู้จ้องมองเหนือขึ้นไป
นักวิจารณ์คนหนึ่งที่เขียนบทวิจารณ์งานแสดงผลงานปี 1910 ไม่พอใจในภาพ "Saying Good-bye" เพราะคิดว่ามีความหมายไม่เหมาะสม เช่นเดียวกับผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการของบัลลาที่ส่วนใหญ่ ให้ความสำคัญกับ ภาพ "Affetti" มากกว่า ซึ่งถูกจัดแสดงด้วยเช่นกัน ภาพวาดนี้เป็นที่ยอมรับว่า "ผลงานแห่งอารมณ์และความคิดของบทกวี"
งานจิตรกรรม
ผลงานศิลปะของบัลลา แสดงถึงลักษณะที่พัฒนาการอย่างต่อเนื่อง ในระยะแรกของฟิวเจอร์ริสม์ บัลลานิยามถึง "Dynamism" ว่าเป็นการจับความเคลื่อนไหวทางกายภาพลงในภาพวาด ขณะเดียวกันเขาก็ได้พัฒนาแบบแผนของแสงและสีที่หลากหลายในรูปแบบของช่วงนี้ ต่อมาในปี 1915 บัลลาได้ค้นพบคุณสมบัติของพลาสติกที่ขยายตัวยืดหดได้ในรูปแบบต่างๆ ซึ่งสะท้อนทฤษฎีที่เป็นสากลของฟิวเจอร์ริสมฺในเรื่องพลังงาน นอกจากนี้เขายังตีความภาพของเขาว่า ได้เข้าใกล้สู่การประยุกต์งานหัตถกรรม
เนื้อหาของฟิวเจอริสท์ที่มีความศรัทธาอย่างแรงกล้าจากสงคราม สะท้อนให้เห็นทัศนคติความรักชาติอย่างชัดเจน ได้สนับสนุนให้อิตาลีเข้าร่วมสงคราม การประกาศจากสาธารณะและสื่อสิ่งพิมพ์ทั้งหลาย มีส่วนทำให้ความคิดเรื่องชาตินิยมแพร่หลายเป็นอย่างมาก ในสายตาของฟิวเจอริสท์ อิตาลีสมควรได้รับการยอมรับในฐานะแนวหน้าของสหภาพยุโรปทั้งทางการเมืองการปกครองและทางวัฒนธรรม ในเดือนพฤษภาคม ปี 1915  ประกาศสงครามกับออสเตรียและฮังการี ศิลปินฟิวเจอริสท์บางคนได้อาสาเข้าร่วมสงคราม
สำหรับในงานศิลปะ มีความกระตือรือร้นในการนำรูปทรงที่มาจากอุดมคติจากการเคลื่อนไหวในการต่อสู้ และความละลานตาของสี	บัลลาได้ใช้สูตรของภาพที่เป็นแบบนามธรรม นอกจากนี้ยังร่วมมือกับ Fortunato Depero ได้พัฒนานิยามของการเคลื่อนไหวแบบฟิวเจอริสท์ในแถลงการณ์ The Futurist Reconstraction of the Universe สิ่งนี้เปรียบได้กับภาพวาดของบัลลาในปี 1915 ที่นี่สองศิลปิน กลายเป็นศิลปินแนวหน้าในระยะที่สองของฟิวเจอริสม์ ประกาศว่าศิลปะอยู่บนพื้นฐานที่ซับซ้อน เช่น นามธรรม การเคลื่อนที่ สีสันจัดจ้าน แสงสว่างจ้า อิสระ หมุนเวียน และถอดแยก เป็นการสร้างแนวทางใหม่ในกิจกรรมทางศิลปะ
งานประติมากรรม
บัลลามีความคิดริเริ่มที่จะทดลองสร้างงานแบบอื่นๆ ในช่วงราว ค.ศ.1914 ได้สร้างประติมากรรมแบบนามธรรม ผลงานหลักที่สำคัญคือ Boccioni's Fist,1915 การสังเคราะห์พลังงานที่แลผิดมนุษย์ให้อยู่ในรูปเส้นพลังงานเหมือนการปล่อยหมัดของบอชโชนี แสดงออกมาโดยใช้สีแดง และรับเอาการวาดเส้น โดยเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวแบบฟิวเจอริสม์
การออกแบบ
ผลงานในการออกแบบของบัลลานั้นมีความหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบโปสเตอร์,เฟอร์นิเจอร์,ตกแต่งภายในและเสื้อผ้าหรือแฟชั่น - บ้านของบัลลาในกรุงโรม ที่อยู่อาศัยอย่างยาวนานกว่าสามสิบปี เป็นอพาร์ทเม้นที่อยู่บนชั้นที่สี่ของ Oslavia 39B ในเวลาต่อมา บัลลาได้พัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับภาพวาดแบบฟิวเจอริสท์ เกี่ยวกับ แถลงการณ์เรื่องสี ในปี 1918 ด้วยสิ่งนี้เองที่สามารถนำมาใช้ เพื่ออธิบายบ้านแบบโรมันของเขา " สีที่ระเบิด เพราะมีความสุข ความหนา ทางอากาศ ไฟฟ้า แบบไดนามิก ความรุนแรง " วัสดุต่างๆ ที่ใช้ทำดอกไม้,ใส่แสงร่วมเข้าไป,หน้าจอ,ราวแขวนเสื้อ,สิ่งทอ,Parchment,เย็บเสื้อผ้า,ทำเซรามิก,ทาสีผนังและการตกแต่งด้วยกรอบรูปภาพ ซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านี้ยังคงอยู่ในที่เดิมของมัน เป็นส่วนหนึ่งของความคิดสร้างสรรค์ของบัลลา และสะท้อนตัวตนของเขาออกมาได้เป็นอย่างดี
Dynamism of a Dog on a Leash
"Dynamism of a Dog on a Leash" ถือเป็นภาพวาดในฟิวเจอริสม์ภาพแรก ในฐานะทีทำให้คำแถลงการณ์ของฟิวเจอริสม์ แสดงออกมาเป็นภาพได้อย่างชัดเจน เขาได้แบ่งการเคลื่อนไหวของผู้หญิงที่กำลังเดินและสุนัขของเธอ โดยแยกการเคลื่อนไหวอย่างเป็นลำดับ ดั่งม้าไม่ได้สี่ขาแต่มียี่สิบขา ซึ่งเป็นการรักษาไว้ซึ่ง "แถลงการณ์ของภาพวาดฟิวเจอริสม์" เครื่องมืออันหลากหลายแตกแขนงมาจากการพัฒนา โดยอ้างอิงจาก chronophotography ของ Étienne-Jules Marey ซึ่งย้อนกลับไปในปี 1882  การทำซ้ำอย่างเป็นลำดับของท่าเดินหรือกิจวัตรต่างๆของมนุษย์ สัตว์ และนก อันเป็นสิ่งพิเศษที่สร้างขึ้น รู้จักในชื่อ Photographic gun การวิเคราะห์ของ Marey ส่งผลให้เกิดภาพที่เคลื่อนไหวอย่างเป็นลำดับ เป็นสิ่งที่บัลลาต้องการที่จะเลียบแบบอย่างแท้จริง ในการสร้างผลงานราวปี 1912 อย่างไรก็ตาม เขาได้ย่นย่อระยะในการเคลื่อนไหว เพื่อสร้างผลกระทบที่พร่ามัว ชวนให้นึกถึง ภาพถ่ายแบบเคลื่อนไหว ที่สร้างในช่วงเดียวกัน โดยช่างภาพฟิวเจอร์ริสซึม Anton Giulio และ Arturo Bragaglia ภาพถ่ายและภาพยนตร์ บัลลาได้ร่วมเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ Vita futurista (Futurist life) สร้างโดย Arnaldo Ginna ในปี 1916 เป็นจุดสำคัญในการอ้างอิงสำหรับงานศิลปะในช่วงนี้ ซึ่งเป็นอิทธิพลที่เห็นในภาพ Dynamism of a Dog on a Leash ในความผิดแปลกจากปกติ ที่ตัดตอนมาจากภาพที่เห็นได้ตามท้องถนน  เรามองข้ามระยะของทางเดิน และมองเพียงเท้าของผู้หญิงที่ผ่านไป ซึ่งมีสุนัขที่ดูยุ่งวุ่นวาย ในบริเวณส่วนกลางจุดสนใจของภาพ บัลลาได้นำสองปรากฏการณ์ในประวัติศาสตร์ศิลปะที่คุ้นเคย คือ สัตว์เลี้ยง และ ผู้คนที่เดินเล่นในถนนใหญ่ของปารีส ที่จะค้นพบได้จากความคิดที่เป็นจุดสำคัญของงานศิลปะ Impressionism และ Post-Impressionism ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา (1859-1891) ภาพ "บ่ายวันอาทิตย์บนเกาะลากร็องด์ฌัต"(A Sunday Afternoon on the Island of La Grande Jatte,1884-86) แบบ Pointillist หรือ ลัทธิผสานจุดสี ที่มีมีชื่อเสียง ลิงและสุนัขถูกใส่เข้าไปเป็นในภาพจัดวางตามหลักการมองเห็น แสดงให้เห็นถึงสัตว์เลี้ยงในเมืองใหญ่ โดยสร้างส่วนผสมที่แตกต่างจากความโดดเดี่ยวของผู้คน และมองไปที่รายละเอียดของท้องถนน บางทีอาจเป็นความไม่ได้ตั้งใจ ที่จะสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางสังคม	ซึ่งสัตว์เลี้ยง โดยปรกติคือสุนัขหรือแมว กว่าศตวรรษแล้วที่ได้รับสิทธิพิเศษจากชนชั้นสูง แต่ตอนนี้ เริ่มจากศตวรรษที่ 20 ชนชั้นกลาง เริ่มใช้สัตว์เลี้ยงเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ใหม่สื่อถึงความมั่งคั่ง ลูกจ้างที่ทำงานภายในแผนกของโรงงานที่กำลังเจริญเติบโตหรือoffice ในสังคมเมืองรอบนอก แสดงให้เห็นถึง สถานะทางสังคมแบบใหม่ โดยกำลังเดินไปพร้อมกับเพื่อนสี่ขาผ่านไปในเมือง สิ่งนี้เป็นเป้าสายตาของคนทั้งหลาย และบัลลาได้แสดงออกมาอย่างสอดคล้อง ผ่านสุนัขในส่วนกลางภาพ และการตัดรูปร่างของผู้หญิง เขายังล้อเลียนไม่เพียงแต่ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์ แต่ยึดถือในระบบสังคมแบบชาวอิตาลีทั่วไป
แหล่งข้อมูลอื่น
1871 1958
แฝดคนละฝา ของอันนะซัง
แฝดคนละฝา ของอันนะซัง  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ได้รับความนิยมเรื่องหนึ่ง วาดโดยนักวาดการ์ตูนหญิงชื่อ ยูมิโกะ ซูซูกิจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ ใน คิสคอมิค  ภายใต้ลิขสิทธิ์ในประเทศไทย โดยสำนักพิมพ์บงกช
ขบวนการซูเปอร์อิเล็กตรอน ไบโอแมน
เนื้อเรื่อง
ในอดีต ดาวไบโอที่มีอารยธรรมเจริญรุ่งเรืองกว่าโลกมนุษย์ ต้องพังพินาศลงจากสงครามครั้งใหญ่บนดวงดาว ที่เกิดจากการนำการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่เรียกว่า อนุภาคไบโอ มาใช้ทำลายล้างกันเอง ทำให้ฝ่ายพันธมิตรเพื่อสันติภาพแห่งดาวไบโอ ซึ่งต้องการที่จะเห็นการใช้อนุภาคไบโอไปในทางสันติ จึงได้ส่งหุ่นยนต์ยักษ์ไบโอโรโบ และหุ่นยนต์ผู้ช่วยชื่อว่าพีโบมายังโลกมนุษย์ เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดโศกนาฏกรรมแบบเดียวกันกับดาวไบโอ ที่เกิดจากการใช้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีไปในทางที่ผิด ซ้ำรอยเดิมอีกครั้งบนโลกมนุษย์ ไบโอโรโบได้เดินทางมาถึงโลกในศตวรรษที่ 15 พร้อมกับได้แผ่อนุภาคไบโอไปยังมนุษย์โลกในสมัยนั้น 5 คน ที่บังเอิญได้พบเห็นการมาถึงของไบโอโรโบ
แฝดคนละฝา ของอันนะซัง
เนื้อเรื่อง
ซออนจิ อันนะ สาวสวยที่ทุกคนยอมรับ เธอมีเพื่อที่หลงตัวเองมากคนหนึ่งชื่อ "ริริ" ไม่ว่าใครจะทักเธอ จะรับหน้าแทน อันนะเสมอ แม้ว่าเธอจะไม่สวยก็ตาม
ขบวนการซูเปอร์อิเล็กตรอน ไบโอแมน
จูนอยด์
กลุ่มสัตว์ประหลาดของเกียร์ ทำหน้าที่ต่อกรกับไบโอแมนควบคู่กับกลุ่มบิ๊กทรี
ขนมชั้น
ขนมชั้น เป็นขนมโบราณที่ใช้ในงานพิธีมงคล โดยมีความเชื่อแบบไทยว่าจะต้องหยอดขนมให้ได้ 9 ชั้น จึงจะเป็นศิริมงคลเจริญก้าวหน้าแก่เจ้าภาพสีที่พบบ่อยคือ สีเขียวจากใบเตยและสีน้ำเงินจากดอกอัญชัน เราจะพบขนมชั้นได้ในประเทศต่างๆ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ประวัติของขนมชั้นสามารถหาในเว็บไซต์ภาษาไทยแทบไม่เจอข้อมูลเลย แต่สามารถเจอในข้อมูลภาษาอังกฤษของขนมชั้นประเทศมาเลเซีย มาว่า ขนม Kueh Lapis หรือขนมชั้นในภาษามาเลย์ ขนมชั้นนิยมในช่วงเทศกาลตรุษจีน ฮารีรายอ ในมาเลเซีย สิงคโปร์ เว็บไซต์ของมาเลเซียเขียนว่ารับขนมชนิดนี้มาจากอินโดนีเซียเป็นอิทธิพลของชาวดัชต์หรือเนเธอร์แลนด์ เจ้าอาณานิคมอินโดนีเซีย โดยขนมเปลี่ยนจากการอบเป็นการนึ่งซึ่งเป็นวิธีการทำอาหารที่นิยมมากกว่าในประเทศแถบนี้ ดังนั้นทำให้ขนมชั้นจึงมีชื่อภาษาอังกฤษว่า Steamed layer cake นั่นเอง (แปลตามตัวว่าว่าเค้กชั้นนึ่ง)
ส่วนผสมของขนมส่วนใหญ่จะเป็นกะทิ และน้ำตาล แป้ง 3 - 4 ชนิด แล้วแต่สูตรและความชอบเนื้อขนมในแต่ละแบบ ซึ่งแป้งแต่ละอย่างก็จะมีคุณสมบัติทำให้ขนมมีเนื้อต่างกัน โดย
เธอยัง
"เธอยัง..." เป็นซิงเกิลของวงดนตรีโปเตโต้ ในอัลบั้ม HUMAN (พ.ศ. 2554) อัลบั้มชุดที่ 6 ของวง ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย โปเตโต้ ออกจำหน่ายในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2554
การตอบรับ
เพลง "เธอยัง..." ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
ฆาบิเอร์ บาร์เดม
ฆาบิเอร์ อังเฆล เอนซินัส บาร์เดม (Javier Ángel Encinas Bardem) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฆาบิเอร์ บาร์เดม เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงชาวสเปน ได้รับเสียงวิจารณ์จากบทบาทในภาพยนตร์อย่างในภาพยนตร์เรื่อง Jamón, jamón, Carne tremula, Boca a boca, Los Lunes al sol และ Mar adentro
บาร์เดมได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ดส และรางวัลแบฟตารายการละ 1 รางวัล ได้รับรางวัลโกยา 4 รางวัล ได้รับรางวัลยูโรเปียนฟิล์ม 2 รางวัล ได้รับรางวัลคอปปาวอลปิส 2 รางวัล เขายังเป็นนักแสดงสเปนคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงยอดเยี่ยม ในปี 2000 (จากเรื่อง Before Night Falls) เช่นเดียวกับเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปี 2007 จากเรื่อง No Country for Old Men) จากบทนักฆ่าโรคจิต แอนตัน ชิเกอร์ (Anton Chigurh)
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับเปเนโลเป กรุซ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บาฮามาส และมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ เลโอ เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 มกราคม 2011) และลูนา เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 กรกฎาคม 2013)
ใน ค.ศ. 2012 เขารับบทเป็นราอูล ซิลวา ตัวร้ายหลักใน พลิกรหัสพิฆาตพยัคฆ์ร้าย ภาพยนตร์ชุดเจมส์ บอนด์ลำดับที่ 23
ใน ค.ศ. 2017 เขารับบทเป็นกัปตันอามันโด ซาลาซาร์ กัปตันเรือไซเรนท์แมรี่ ซึ่งต้องคำสาปที่สามเหลี่ยมปีศาจในภาพยนตร์เรื่อง ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน
อ้างอิง
1969
บอเบแอนอร์
บอเบแอนอร์ เป็นเมืองในอำเภอแฆฟร์ เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 1,702 คนใน 445 ครัวเรือน
ทาดาชิ นากามูระ (นักคาราเต้)
ทาดาชิ นากามูระ (中村忠; Tadashi Nakamura; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 – ) เป็นทั้งผู้ก่อตั้งและไคโช (ประธาน) แห่งองค์กรเซโดคาราเต้โลก ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์ก
ชีวิตช่วงต้น
ทาดาชิ นากามูระ เกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ในเมืองมาโอกะบนเกาะคาราฟูโตะ นากามูระได้รับการฝึกในศิลปะการต่อสู้ต่าง ๆ รวมถึง โกจูริว, เค็นโด และเคียวกูชิง ในปี ค.ศ. 1956 เขาเริ่มเรียนกับมาซูทัตสึ โอยามะ (ผู้ก่อตั้งคาราเต้สายเคียวกูชิง) และเขาเข้าถึงระดับโชดัง (ระดับแรกของสายดำ) ในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1962
เมื่อเขาอายุ 19 ปี (ค.ศ. 1961) เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก ในการแข่งขันออลเจแปนสติวเดนโอเพนคาราเต้แชมเปียนชิป ซึ่งเขาได้อันดับหนึ่ง ส่วนในปี ค.ศ. 1962 เขาได้เป็นส่วนหนึ่งในศึกดวลฝีมือกับมวยไทยของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยการแข่งขันครั้งนี้เพื่อวัดว่าประเทศใดมีศิลปะการต่อสู้ที่ดีที่สุด
ในช่วงชีวิตของเขา นากามูระเริ่มถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์สู่คนอื่น ๆ เริ่มแรกที่แคมป์ซามะ (ฐานทัพทหารของสหรัฐที่อยู่ใกล้กรุงโตเกียว) ตั้งแต่ ค.ศ. 1961 ถึง 1965 นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ฝึกสอนทีมคาราเต้ของมหาวิทยาลัยการแพทย์โทโฮเป็นเวลาสามปี ตลอดจนเคยดำรงตำแหน่งครูใหญ่ที่เคียวกูชิงคาราเต้ฮงบุในกรุงโตเกียวขณะที่เขาได้รับสายดำเจ็ดดั้ง
ร่องน้ำ
ในวิชาภูมิศาสตร์กายภาพ ร่องน้ำ (channel) เป็นธรณีสัณฐานประเภทหนึ่งซึ่งประกอบด้วยขอบของเส้นทางแหล่งน้ำค่อนข้างตื้นและแคบ ซึ่งโดยมากมักเป็นแม่น้ำ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ หรือช่องแคบ คำนี้เกี่ยวข้องกับคลอง และบางทีใช้แทนกันได้ เช่น คลองฮูด
ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์
นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์(ภาคเหนือ) และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก หลายสมัย
การศึกษา
นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 เขาได้รับพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
ประวัติการเมือง
นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดตาก ในปี พ.ศ. 2536 และปี พ.ศ. 2538 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาก สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายชัยวุฒิ ได้รับมอบหมายให้ดูแลการเลือกตั้งในโซน 1 (ภาคเหนือตอนบน 11 จังหวัด) ของพรรคประชาธิปัตย์ ร่วมกับ นายเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ และ นางศิริวรรณ ปราศจากศัตรู พร้อมกับลงสมัคร ส.ส. จังหวัดตาก เขต 1 และสามารถชนะการเลือกตั้งได้คะแนนเป็นอันดับ 1 ของจังหวัด ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 พรรคประชาธิปัตย์ที่เป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง รัฐบาลเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมเงา ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายชัยวุฒิ ได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องเป็นสมัยที่ 4 ในพื้นที่จังหวัดตาก
การดำรงตำแหน่งทางการเมือง
นายชัยวุฒิ เคยดำรงตำแหน่ง ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และ ผู้ช่วยเลขานุการคณะกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎรที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการทหาร สภาผู้แทนราษฎร คณะกรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ คณะกรรมาธิการคมนาคม สภาผู้แทนราษฎร คณะกรรมาธิการติดตามผลการปฏิบัติตามมติของสภาผู้แทนราษฎร
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค และ นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ รับผิดชอบดูแลพื้นที่ภาคเหนือ
ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ได้แต่งตั้งให้นายชัยวุฒิ บรรณวัฒน์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งผลงานไม่มีความโดดเด่น จนได้รับฉายาจากพรรคเพื่อไทย เป็น 1 ใน 10 รัฐมนตรีไร้ผลงาน ว่า "รัฐมนตรีดูข่าวไม่มี เปิดทีวีไม่เจอ" จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2553 จึงได้ปรับให้ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แต่จากผลการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล พบว่าประชาชนกลุ่มตัวอย่างกว่าร้อยละ 42.2 ไม่รู้จักนายชัยวุฒิ ซึ่งมากที่สุดในบรรดารัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557
ในช่วงวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 นายชัยวุฒิได้เข้าร่วมกับการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ด้วย โดยเป็นแนวร่วมที่สำคัญคนหนึ่ง มีบทบาทคือเป็นผู้ติดตาม นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการกปปส.เสมอ ๆ ในการเดินรณรงค์ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเป็นผู้ถ่ายรูปให้แก่ประชาชนที่เข้ามาบริจาคเงินช่วยเหลือการชุมนุมและต้องการจะถ่ายรูปกับนายสุเทพ และยังเป็นผู้ดูแลรับผิดชอบเวทีชุมนุมที่แจ้งวัฒนะด้วย
เอเดรียน สมิธ
'''เอเดรียน ดี. สมิธ''' (Adrian D. Smith; เกิด 19 สิงหาคม ค.ศ. 1944) เป็นสถาปนิกจากเมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา มีความสนใจในการออกแบบงานสถาปัตยกรรมมาตั้งแต่เริ่มต้น หลังจากจบการศึกษาที่สหรัฐอเมริกา ได้มีโอกาสทำงานที่สำนักงานสถาปนิกเอสโอเอ็ม (SOM) โดยมีจอร์จ เอฟสตาทิวเป็นผู้บริหารโครงการ เขาได้เข้ามามีบทบาทในโครงการออกแบบและพัฒนาพื้นที่นครดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ให้มีสภาพเป็นเมืองแห่งตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลก โดยเฉพาะตึกชื่อ "บุรจญ์ดูไบ" (Burj Dubai) หรือชื่อใหม่เรียกว่า "บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์" (Burj Khalifa) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "หอคอยเคาะลีฟะฮ์"
สุรินทร์ เทพกาญจนา
สุรินทร์ เทพกาญจนา เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 - 2519 เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร 2 สมัย ได้รับเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2512 และ พ.ศ. 2518 อดีตนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสมุทรสาคร
ประวัติ
สุรินทร์ เทพกาญจนา เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2465 จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัย ปริญญาตรีทางกฎหมาย ธรรมศาสตรบัณฑิต (ธ.บ.) เมื่อปี พ.ศ. 2490 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เขามีบุตรชายเป็นนักการเมืองคือ พงศ์เทพ เทพกาญจนา อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง
งานการเมือง
สุรินทร์ เทพกาญจนา เป็นนักการเมืองชาวสมุทรสาคร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสาคร ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย ซึ่งมีจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคธรรมสังคม นำโดยนายทวิช กลิ่นประทุม และเขาได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคธรรมสังคม
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม ซึ่งมี ส.ส.ในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 18 เสียง สามารถรวบรวมเสียงสนับสนุนจากพรรคต่าง ๆ จัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ และนายสุรินทร์ เทพกาญจนา ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็น 1 ใน 9 รัฐมนตรีของพรรคธรรมสังคม ในขณะดำรงตำแหน่งถือได้ว่าเป็นผู้ที่มีบทบาทในการเร่งรัดพัฒนาก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย
ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองสมุทรสาคร และเป็นนายกสมาคมสันนิบาตเทศบาลแห่งประเทศไทย รวมทั้งเป็นผู้บุกเบิกเมืองมหาชัย
ถึงแก่อนิจกรรม
นายสุรินทร์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 อายุ 76 ปี และได้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร วันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544
แอ็ดเวนท์ มฤตยูเทพฯ
Advent หรือ ชื่อภาษาไทย "แอ็ดเวนท์ มฤตยูเทพฯ" เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยม วาดโดย HARAO Yumiko จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Shogakukan และในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ เนื้อเรื่องออกแนว เสียดสีสังคม