cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น
รูปแบบเกม
เกมทุกเกมถูกแบ่งออกเป็นด่านๆ ตอนเริ่มต้นด่านจะมีการแสดงบทสนทนาระหว่างตัวละครเป็นการดำเนินเรื่อง หลังจากนั้นการต่อสู้ระหว่างหุ่นยนต์จึงเริ่มขึ้น เกมแบ่งออกเป็นตาๆ ในแต่ละตา ผู้เล่นควบคุมหุ่นยนต์ของฝั่งตนทีละตัวๆ ให้ไปโจมตีหุ่นยนต์ฝั่งตรงข้ามผ่านทางเมนู โดยสามารถบังคับให้หุ่นยนต์เคลื่อนที่ไปยังจุดที่ตนเองต้องการ เลือกเป้าโจมตี เลือกอาวุธหรือท่าไม้ตายที่จะใช้โจมตี นอกจากนี้ยังมีคำสั่งพิเศษที่เรียกว่า เซชิน (精神; แปลตรงตัวว่า "จิต") ที่ผู้เล่นสามารถใช้ช่วยเพิ่มประสิทธิผลของการโจมตี การรับการโจมตี หรือการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์ได้ เมื่อสั่งการหุ่นทุกตัวเสร็จแล้ว ผู้เล่นสามารถเลือกเมนูเพื่อจบการเล่นในตานั้น เป็นการส่งสัญญาณหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้ามซึ่งควบคุมโดยซอฟต์แวร์เกมโจมตีบ้าง ตาจบเมื่อการโจมตีของหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้ามเสร็จสิ้น การต่อสู้ในด่านหนึ่งๆ จะจบลงเมื่อผู้เล่นบรรลุจุดประสงค์ของด่านนั้นๆ ซึ่งจุดประสงค์ส่วนใหญ่มักจะเป็นการทำลายหุ่นยนต์ของฝ่ายตรงข้าม หรือการเคลื่อนพลหุ่นยนต์ฝ่ายของตนไปยังบริเวณหนึ่งบนสนามรบ หลายๆ เกมมีจุดประสงค์เพิ่มเติมซึ่งบรรลุได้ยากขึ้น แต่ถ้าทำได้จะได้รับคะแนนทักษะการรบ (熟練度 จุคุเร็นโดะ) ซึ่งถ้าสะสมได้มากพอจะมีด่านพิเศษให้เล่น หลังจากการต่อสู้จะมีบทสนทนาของตัวละครอีกรอบ เมื่ออ่านจบแล้วผู้เล่นจะสามารถปรับแต่งหุ่นยนต์และอาวุธ เปลี่ยนตัวละครที่บังคับหุ่นยนต์ต่างๆ เพิ่มคุณสมบัติของตัวละคร และบันทึกการเล่นเกม ก่อนที่จะเริ่มด่านต่อไป
นอกเหนือจากคำลั่งพื้นฐาน เช่น เคลื่อนที่ โจมตี ใช้เซชิน หุ่นยนต์บางตัวมีคำสั่งพิเศษซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะตัว เช่น MSZ-006 เซต้ากันดั้ม สามารถแปลงร่างเป็นเครื่องบินได้(เวฟไรเดอร์) และหุ่นยนต์ อาร์-1 อาร์-2 และอาร์-3 จาก ซูเปอร์โรบอตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน สามารถรวมร่างเป็นหุ่นยนต์ยักษ์เอสอาร์เอ็กซ์ เป็นต้น
สนามรบถูกแบ่งออกเป็นช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัส แต่ละช่องสามารถจุหุ่นยนต์ได้หนึ่งตัว (หรือหนึ่งกลุ่มในเกมภาคหลังๆ) โดยแต่ละช่องจะมีสมบัติซึ่งส่งผลกระทบต่อหุ่นยนต์ที่อยู่ในช่องนั้นต่างๆ กันไป เช่น ความน่าจะเป็นที่หุ่นยนต์ในช่องที่เป็นป่าจะถูกยิงจะน้อยกว่าหุ่นยนต์ที่อยู่ในที่โล่ง, หุ่นยนต์กันดั้มไม่สามารถยิงปืนเลเซอร์หากมันอยู่ในช่องที่เป็นน้ำ, มาชินก้าแซดไม่สามารถใช้ท่ารัสต์เฮอริเคน ซึ่งเป็นการโจมตีด้วยลม ในอวกาศได้
เกมในตระกูลส่วนใหญ่นำเนื้อเรื่องมาจากอนิเมะหุ่นยนต์ที่นำมาใช้โดตรง ด้วยเหตุนี้เหตุการณ์ของด่านหลายๆ ด่านจึงสอดคล้องกับเนื้อเรื่องของอนิเมะนั้นๆ เช่น ด่านหนึ่งของ ซูเปอร์โรบอตไทเซ็น อัลฟา 3 มีฉากเป็นการต่อสู้ที่ยาคินดูเอะจากเรื่องกันดั้มซี้ด โดยผู้เล่นต้องบังคับหุ่นยนต์ไปต่อสู้กกับโพรวิเดนซ์กันดั้มซึ่งควบคุมโดย ราอูล เลอ ครูเซ เป็นต้น ในบางเกมเหตุการณ์เหล่านี้จะเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่ในบางเกมเหตุการณ์จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อผู้เล่นได้ทำตามเงื่อนไขบางอย่าง โดยทั่วไปแล้วเกมเกือบทุกเกมจะมีเนื่อเรื่องให้เลือกเล่นอย่างน้อยสองแบบ ซึ่งเกิดจากกองทัพของฝั่งผู้เล่นแบ่งออกเป็นสองทีมเพื่อไปต่อสู้กับศัตรูคนละที่กัน โดยผู้เล่นสามารถเลือกได้ว่าจะติดตามทีมไหน
หากหุ่นยนต์ตัวหนึ่งของผู้เล่นถูกทำลายในด่านๆ หนึ่ง ในด่านต่อไปนักบินยังมีชีวิตและหุ่นยนต์จะถูกซ่อมแซมและสามารถนำไปเล่นได้ตามปกติ หุ่นยนต์จะถูกทำลายหรือตัวละครจะตายก็ต่อเมื่อเหตุการณ์นั้นเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง และหลายครั้งผู้เล่นยังสามารถเลือกที่จะช่วยชีวิตตัวละครที่ต้องตายตามเนื้อเรื่องได้โดยทำตามเงื่อนไขบางอย่าง นอกจากนี้ผู้เล่นยังสามารถชักชวนให้ศัตรูบางคนเข้ามาเป็นพวก ทำให้ผู้เล่นสามารถสร้างกองทัพที่ไม่ปรากฏในอนิเมะต้นฉบับได้
เกมในตระกูลมีหุ่นยนต์พิเศษซึ่งผู้เล่นสามารถนำเข้ามาเสริมกองทัพของตนได้หากทำตามเงื่อนไขที่เกมกำหนด เงื่อนไขดังกล่าวมักเกี่ยวกับการดำเนินเรื่องตามเนื้อเรื่องของอนิเมะต้นฉบับอย่างเคร่งครัด การพยายามชักชวนศัตรูบางคนหลายๆ ครั้ง การเอาชนะหุ่นยนต์ศัตรูบางตัวดัวยหุ่นยนต์ตัวหนึ่งๆ ฯลฯ หุ่นยนต์พิเศษเหล่านี้มักเป็นหุ่นยนต์ของศัตรูที่ฝ่ายของผู้เล่นนำมาใช้ แต่บางครั้งก็เป็นหุ่นยนต์ใหม่ที่ไม่ปรากฏในอนิเมะใดๆ เลย
ตั้งแต่ภาคซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 4 เป็นต้นมา เกมในตระกูลนี้หลายๆภาคจะมีฐานข้อมูลของตัวละครและยูนิตทั้งหมดในเกมมาให้ด้วย ซึ่งข้อมูลในฐานข้อมูลจะอ้างอิงจากเนื้อเรื่องเดิมของตัวละครหรือยูนิตนั้นไม่ว่าเนื้อเรื่องจะถูกเปลี่ยนแปลงในเกมอย่างไร โดยทั่วไปแล้วผู้เล่นจะสามารถดูรายละเอียดของฐานข้อมูลได้เฉพาะตัวละครหรือยูนิตที่ได้พบเข้าระหว่างเล่นไปแล้วเท่านั้น
หุ่นยนต์
หุ่นยนต์ส่วนใหญ่สามารถโจมตีหุ่นยนต์ได้เพียงหนึ่งตัวต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง แต่หุ่นยนต์บางตัวมีอาวุธที่สามารถโจมตีหุ่นยนต์ทั้งหมดในบริเวณบริเวณหนึ่งของแผนที่ได้(อาวุธMap) เช่น ไฮเมก้าแคนน่อนของดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม อย่างไรก็ดีอาวุธเหล่านี้จะไม่ทรงพลังเท่าอาวุธธรรมดา ในเกมใหม่ๆ ยังมีอาวุธที่ไม่เน้นทำลายพลังชีวิตของศัตรู แต่ทำให้ศัตรูอ่อนแอลงในทางอื่น เช่น ลดพลังป้องกัน ลดพลังงาน หรือทำให้ศัตรูเคลื่อนที่ไม่ได้ เป็น
หุ่นยนต์บางตัวทำหน้าที่เป็นหน่วยสนับสนุนการรบมีหน้าที่เติมพลังชีวิตและพลังงานให้หุ่นยนต์ตัวอื่นๆ หุ่นยนต์เหล่านี้มักจะเป็นคู่หูของหุ่นยนต์ตัวเอกในอนิเมะเรื่องต่างๆ ยกตัวอย่างเช่น อะโฟรไดท์เอ และบอสโบรอท จากมาชินก้าแซด, เมธัส จากเซต้ากันดั้ม, และกินเรโรโบ จากไจแอนท์โรโบ นอกจากนี้ หุ่นยนต์ของพระเอกจากเรื่อง มาครอส 7 ยังสามารถเล่นดนตรี ซึ่งช่วยให้หุ่นยนต์ในฝั่งเดียวกันโจมตีมีประสิทธิภาขึ้นอีกด้วย
ในเกมยังมียานรบขนาดใหญ่ ซึ่งมีหน้าที่ขนส่งและเติมพลังให้หุ่นยนต์ หุ่นยนต์ที่อยู่ใกล้ยานรบจะหลบการโจมตีได้ดีขึ้นและโจมตีได้แม่นยำขึ้น ตัวอย่างยานรบที่ปรากฏในเกม ได้แก่ ไวท์เบส จาก โมบิลสูทกันดั้ม, ราไคลัม จาก ชาร์ เคาน์เตอร์แอทแทค, เอสดีเอฟ-1 และ มาครอส จาก มาครอส, และเอ็กซ์เซลเลียน จาก กันบัสเตอร์
หุ่นยนต์จะทำงานได้ประสิทธิภาพสูงสุดเมื่อได้นักบินที่เหมาะสม เนื่องจากนักบินแต่ละคนมีระดับความเชี่ยวชาญในการโจมตีระยะใกล้ ระยะไกล และมีความสามารถในการหลบการโจมตีเฉพาะตัว นักบินบางคนยังมีทักษะพิเศษซึ่งทำให้เขาสามารถใช้ท่าไม้ตายของหุ่นยนต์บางตัวที่นักบินคนอื่นไม่สามารถใช้ได้ เช่น นักบินจากเรื่องกันดั้มที่เป็นนิวไทป์เท่านั้นที่สามารถใช้ฟันเนลของหุ่นยนต์ในตระกูลกันดั้มได้ เป็นต้น
ความนิยม
เกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นส่งผลกระทบในเชิงบวกต่อธุรกิจแอนิเมชัน โดยทำให้ผู้เล่นหลายคนสนใจอนิเมะหุ่นยนต์ที่เห็นในเกมเป็นครั้งแรก นอกจากนี้ แบนเพรสโตยังได้ออกเกม ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน ซึ่งนำเอาแบนเพรสโตออริจินัลสำหรับเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นภาคต่างๆ มารวมไว้ในหนึ่งเกม ออริจินัลเจเนเรชันได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง และสามารถสร้างกลุ่มผู้ติดตามขนาดใหญ่ของหุ่นยนต์ดังกล่าว
เพลงที่ใช้ในซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นยังได้รับความนิยมมาก กลุ่มนักตนตรีชื่อ แจมโปรเจกต์ (JAM Project) ซึ่งประกอบด้วยนักดนตรีแนวอนิเมะที่มีชื่อเสียงหลายคน เป็นผู้สร้างเพลงเปิดและเพลงปิดสำหรับเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็นหลายเกม นอกจากนี้ยังมีคอนเซิร์ต ซูเปอร์โรบ็อตสปิริตส์ ซึ่งนักร้องเพลงอนิเมะมาขับร้องเพลงเปิดของอนิเมะหุ่นยนต์ต่างๆ
นอกจากนี้มีอนิเมะหลายเรื่องที่ถูกสร้างขึ้นจากตัวละครหรือหุ่นยนต์ในเกม ยกตัวอย่างเช่น เก็ตเตอร์โรโบ อาร์มาเกดดอน, ชินเก็ตเตอร์โรโบ ปะทะ นีโอเก็ตเตอร์โรโบ, และมาชินไคเซอร์ ชินเก็ตเตอร์โรโบปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 4 ภายหลังถูกรวมเข้ากับเรื่องราวในมังงะโดย เค็น อิชิคาวะ นักเขียนการ์ตูนผู้สร้างเก็ตเตอร์โรโบ มาชินไคเซอร์ปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น เอฟ ในปี พ.ศ. 2540 โดยเป็นหุ่นยนต์ตัวที่สองของ โคจิ คาบุโตะ นักบินของมาชินก้าแซด โก นากาอิ ผู้วาดมาชินก้าแซดได้รวมมาชินไคเซอร์เข้าในมังงะในฐานะหุ่นต้นแบบของมาชีนก้าแซด อนิเมะเรื่อง มาโซคิชินไซบัสเตอร์ นำเอาหุ่นยนต์ไซบัสเตอร์ ซึ่งปรากฏตัวเป็นครั้งแรกใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น 2 มาสร้างเป็นอนิเมะความยาว 26 ตอน โดยมีตัวละครซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนของ มาซากิ อันโด นักบินของไซบัสเตอร์ในเกม นอกจากนี้ยังมีมังงะเรื่อง โจคิชิน ริวโคเด็นคิ ซึ่งเล่าความเป็นมาของหุ่นยนต์ริวโคโอและโคริวโอ ใน ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น อัลฟา 2 และซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน 2
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548 แบนเพรสโตออกโอวีเอเรื่อง ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน: ดิ แอนิเมชัน ซึ่งเล่าเรื่องราวภาพหลังเกมซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน 2 และภายหลังได้ออกภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ชุด ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ออริจินัลเจเนเรชัน: ดีไวน์วอร์ส ซึ่งเล่าเรื่องของเกมออริจินัลเจเนเรชันภาคแรก
มาจาช ราโกชี
มาจาช ราโกชี (Rákosi Mátyás; 9 มีนาคม ค.ศ. 1892 – 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971) ชื่อเกิด มาจาช โรเซนเฟลด์ (Rosenfeld Mátyás) เป็นผู้นำฮังการีโดยพฤตินัยระหว่าง ค.ศ. 1947–1956 เดิมเขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีระหว่าง ค.ศ. 1945–1948 และเลขาธิการพรรคประชาชนแรงงานฮังการีระหว่าง ค.ศ. 1948–1956
ประวัติ
ราโกชีเกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมืองอาดา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเมื่อ ค.ศ. 1892 เขาเป็นบุตรคนที่ 4 ของโยแฌ็ฟ โรเซนเฟลด์ กับแซ็ตซีลิยอ เลแดแรร์ ราโกชีเรียนที่โรงเรียนในเมืองโชโปรนและแซแก็ด ก่อนจะเรียนต่อด้านการค้าที่สถาบันพาณิชย์ตะวันออก เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมนิยมฮังการีและขบวนการนักศึกษากาลิเลโอขณะที่เรียนที่ฮังการี จากนั้นเป็นทหารในกองทัพออสเตรีย-ฮังการีเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและตกเป็นเชลยที่แนวรบด้านตะวันออก ราโกชีกลับมาฮังการีหลังสงครามและเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ เขาเป็นผู้ตรวจการทางการเมืองของสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีใน ค.ศ. 1919 ก่อนจะหนีออกนอกประเทศและทำงานเป็นเจ้าหน้าที่องค์การคอมมิวนิสต์สากลเมื่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ล่มสลาย ราโกชีถูกจับใน ค.ศ. 1924 และถูกตัดสินจำคุก 15 ปีหลังพยายามเข้าฮังการีและจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ใต้ดิน ต่อมาเขาได้รับการปล่อยตัวไปยังสหภาพโซเวียตโดยแลกกับธงนักปฏิวัติฮังการีที่ถูกทหารรัสเซียยึดหลังการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1848
ราโกชีกลับมาฮังการีต้น ค.ศ. 1945 เมื่อกองทัพแดงขับไล่แวร์มัคท์ออกจากฮังการีช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สองและกลายเป็นหัวหน้าพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีที่จัดตั้งใหม่ แม้พรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีจะพ่ายให้กับพรรคพลเรือน แรงงานเกษตรกรรมและเกษตรกรรายย่อยอิสระในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1945 แต่ด้วยอิทธิพลของสหภาพโซเวียตที่ยืนกรานให้สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีมีที่นั่งในรัฐบาล ส่งผลให้ราโกชีได้รับตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ซึ่งพรรคคอมมิวนิสต์ฮังการีได้ใช้อิทธิพลในรัฐบาลกวาดล้างคู่แข่งทางการเมืองต่าง ๆ จนสามารถควบคุมอำนาจเบ็ดเสร็จใน ค.ศ. 1948 และสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีที่มีราโกชีเป็นผู้นำในปีต่อมา
ราโกชีเป็นผู้นิยมลัทธิสตาลินอย่างรุนแรงและรัฐบาลของเขาภักดีต่อสหภาพโซเวียตอย่างยิ่ง เขาสร้างลัทธิบูชาบุคคลของตนเองตามอย่างสตาลิน ราโกชีสั่งจับกุมชาวฮังการีจำนวนมากและมีส่วนทำให้ชาวฮังการีหลายพันคนเสียชีวิต นโยบายแบบรวมอำนาจการผลิตและการกดขี่ปราบปรามของราโกชีทำลายสังคมเศรษฐกิจฮังการีจนนำไปสู่ความไม่พอใจในวงกว้าง เขาถูกปลดจากตำแหน่งชั่วคราวตามคำสั่งโซเวียตหลังสตาลินเสียชีวิตใน ค.ศ. 1953 และแทนที่ด้วยนักการเมืองคอมมิวนิสต์สายปฏิรูปอย่างอิมแร นอจ แต่กระนั้นราโกชีใช้อิทธิพลทางการเมืองแทรกแซงความพยายามในการปฏิรูปของนอจ และขับเขาออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1955
เมื่อนีกีตา ครุชชอฟประณามสตาลินใน "สุนทรพจน์ลับ" ช่วงต้น ค.ศ. 1956 ราโกชีเผชิญคำวิจารณ์จากสมาชิกพรรคและสังคมภายนอกจนถูกบีบให้ลาออกในเดือนกรกฎาคม โดยมีแอร์เนอ แกเรอ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนต่อมา สามเดือนหลังจากนั้นเกิดการปฏิวัติฮังการี ค.ศ. 1956 นำโดยนอจที่ต่อต้านรัฐบาลและสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามการก่อการกำเริบนี้ถูกสหภาพโซเวียตปราบปรามและมีการจัดตั้งรัฐบาลคอมมิวนิสต์ใหม่ภายใต้การนำของยาโนช กาดาร์ ด้านราโกชีลี้ภัยในสหภาพโซเวียตจนกระทั่งเสียชีวิตที่เมืองกอร์กีในค.ศ. 1971 อัฐิของเขาถูกส่งกลับฮังการีอย่างลับ ๆ และฝังที่สุสานฟอร์ก็อชเรตในกรุงบูดาเปสต์ หลังเสียชีวิตราโกชีกลายเป็นสัญลักษณ์ของทรราชและการกดขี่ในฮังการี
พระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าช็องจง ( ค.ศ. 1357 - ค.ศ. 1419) เมื่อแรกประสูติมีพระนามว่า อี พัง-กวา (이방과) ก่อนเปลี่ยนพระนามเป็น อี คย็อง (이경) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์โชซ็อน พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อน กษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ ก่อนจะก้าวขึ้นสู่อำนาจ พระองค์เป็นที่รู้จักในนาม เจ้าชายยองอัน (영안군)
พระราชประวัติ
ประสูติในปี ค.ศ. 1357 ในฐานะพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าแทโจและพระราชินีองค์แรกคือ พระนางชินอึย พระองค์เป็นขุนพลที่สุขุมรอบคอบ ใจกว้าง กล้าหาญ และมีความสามารถ ในปลายราชวงศ์โครยอที่เริ่มเสื่อมอำนาจ พระเจ้าช็องจงตามเสด็จพระราชบิดาไปยังสมรภูมิต่าง ๆ และต่อสู้เคียงข้างพระราชบิดาของพระองค์ เมื่อพระราชบิดาของพระองค์กลายเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์โชซ็อนในปี ค.ศ. 1392 พระองค์ก็กลายเป็นเจ้าชายพระนามว่าเจ้าชายย็องอัน
พระเจ้าแทโจมีพระราชินีสองพระองค์ พระองค์แรกคือพระนางชินอึย ให้กำเนิดพระราชโอรสหกพระองค์ รวมถึงพระเจ้าช็องจง พระเจ้าแทจง ซึ่งพระนางสิ้นพระชนม์ก่อนที่พระเจ้าแทโจและพระราชโอรสทั้งสองของพระนางจะสวมมงกุฎขึ้นเป็นกษัตริย์ พระราชินีองค์ที่สองคือพระนางชินด็อกผู้ซึ่งให้กำเนิดพระราชโอรสสองพระองค์แก่พระเจ้าแทโจ พระเจ้าแทโจทรงโปรดปรานพระราชโอรสองค์เล็กของพระองค์คือ อี พัง-ซ็อก ซึ่งมีพระมารดาคือพระนางชินด็อก อัครมหาเสนาบดีช็อง โด-จ็อนยังสนับสนุนพระองค์ในฐานะผู้สืบทอดราชบัลลังก์ ทำให้เจ้าชายองค์อื่น ๆ ผิดหวังมาก ในปี ค.ศ. 1398 พระราชโอรสองค์ที่ 5 ของพระเจ้าแทโจ คือ เจ้าชายช็องอันหรือ อี พัง-ว็อน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพระเจ้าแทจง นำการรัฐประหารร่วมกับนายทหารจำนวนมากและสังหารพระอนุชาต่างพระมารดาทั้ง 2 พระองค์พร้อมกับช็อง โด-จ็อน และอีกหลายคนในฝ่ายของเขา เจ้าชายช็องอันพยายามแสดงให้เห็นว่าพระองค์ไม่สนใจในราชบัลลังก์ ดังนั้นพระองค์จึงสนับสนุนพระเชษฐาของพระองค์คือ เจ้าชายย็องอัน ให้เป็นรัชทายาท พระเจ้าแทโจพระพิโรธต่อเจ้าชายจองอัน แต่พระองค์ก็สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายย็องอันเป็นกษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์โชซ็อนมีพระนามว่าพระเจ้าช็องจง ในปีเดียวกันนั้น พระเจ้าช็องจงมีพระราชโองการให้ย้ายเมืองหลวงกลับไปที่แกซอง ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของราชวงศ์โครยอ
ในปี ค.ศ. 1400 เกิดความขัดแย้งระหว่าง เจ้าชายลีบังวอนและพระเชษฐาของพระองค์ เจ้าชายลีบังกัน กองกำลังของเจ้าชายลีบัวสอนโจมตีและเอาชนะกองกำลังของเจ้าชายลีบังกัน เจ้าชายลีบังกันถูกเนรเทศไปพร้อมกับพระราชวงศ์ของพระองค์ ขุนพล พักโบ ที่ชักชวนให้เจ้าชายลีบังกันสู้กับเจ้าชายลีบังวอน ถูกประหารชีวิต พระเจ้าช็องจงรู้ว่าเป็นพระองค์เป็นเพียงหุ่นเชิดทางการเมืองของพระอนุชา เจ้าชายลีบังวอน ซึ่งพระองค์ได้แต่งตั้งให้เป็นรัชทายาท และสละราชสมบัติในอีกไม่กี่วันต่อมา
พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความสามารถและเฉลียวฉลาดแม้ว่ารัชกาลอันสั้นของพระองค์จะถูกแสดงด้วยการนองเลือดภายในพระราชวงศ์ พระองค์ถูกสั่งห้ามมีกองกำลังส่วนพระองค์ทุกประเภทตามคำแนะนำของเจ้าชายรัชทายาท เจ้าชายลีบังวอน พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1419 และถูกฝังใกล้ แคซ็อง
เจ้าหญิงอันโทอาเน็ทแห่งอันฮัลท์
เจ้าหญิงอันโทอาเน็ทแห่งอันฮัลท์ (Princess Antoinette of Anhalt ; 3 มีนาคม ค.ศ. 1885 - 3 เมษายน ค.ศ. 1963) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งอันฮัลท์ ในฐานะพระชายาของเจ้าชายฟรีดริชแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ พระองค์ก็กลายเป็นเจ้าหญิงแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอโดยการเสกสมรส และยังเป็นทายาทหญิงพระองค์สุดท้ายที่มีพระชนม์ชีพอยู่ของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
พระประวัติ
เจ้าหญิงอันโทอาเน็ทประสูติเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1885 ณ รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ เป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวในเจ้าชายเลโอโปลด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮลส์และคาเซิล เมื่อพระองค์ประสูติได้เพียง 1 ชันษา พระบิดาก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน ณ กาน เจ้าหญิงเอลิซาเบธผู้เป็นพระมารดาทรงเศร้าโศกเสียพระทัยอย่างมาก และไม่ทรงเสกสมรสใหม่อีก 70 ปี ต่อมา พระมารดาของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ ณ เมืองเดสเซา
เสกสมรส
เจ้าหญิงอันโทอาเน็ท ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายฟรีดริชแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 ณ เมืองเดสเซา รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ พระชายา ทั้งคู่มีพระบุตรร่วมกันดังนี้
สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงอันโทอาเน็ท สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1963 ณ เดสเซา พระศพถูกฝังไว้ ณ สุสานซิงเบิร์กในเมืองเดสซู ซึ่งพระศพของพระองค์นั้นฝังอยู่ใกล้ๆพระศพของพระมารดา
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2009
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2009 เป็นการแข่งขันฟุตบอล เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ ครั้งที่ 87 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมผู้ชนะ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2008–09 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด กับทีมผู้ชนะ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2008–09 เชลซี ครั้งนี้ถูกจัดขึ้นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ใน กรุงลอนดอน ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2009
ธาราวี
ธาราวี (Dharavi) เป็นท้องถิ่นหนึ่งในมุมไบ, รัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย, และถือว่าเป็นหนึ่งในสลัมที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย ธาราวีมีพื้นที่มากกว่า 2.1 km2 ด้วยประชากรประมาณ 1,000,000 ล้านคนและความหนาแน่นประชากรที่สูงกว่า  ทำให้ธาราวีเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่แออัดมากที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง
สลัมธาราวีตั้งขึ้นในปี 1884 ในยุคอาณานิคมอังกฤษ และได้เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จากการไล่ที่ดินของโรงงานและประชากรจากเมืองฝั่งแหลมซึ่งเป็นศูนย์กลางเมืองในขณะนั้น ภายใต้รัฐบาลอาณานิคม ประกอบกับการอพยพเข้ามาของชาวอินเดียยากจนและจากชนบทเข้ามาสู่มุมไบ จนถึงปัจจุบัน ธาราวีถือเป็นย่านที่มีความหลากหลายสูงมากทั้งทางชาติพันธุ์และทางความเชือ
เกาะช้าง (แก้ความกำกวม)
เกาะช้าง อาจหมายถึง
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (Prince William of Schaumburg-Lippe)
พระประวัติ
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2377 ณ เยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 7 ใน เจ้าชายจอร์จ วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ และ เจ้าหญิงอิดาแห่งวัลเด็คและเพียดมอนต์ โดยขณะทรงพระเยาว์พระองค์ทรงมีพระอุปนิสัยค่อนข้างระเบียบเนื่องจากทรงถูกเลี้ยงดูให้รับผิดชอบพระองค์เอง
สิ้นพระชนม์
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2449 เนื่องมาจากติดเชื้อในพระมัตถลุงค์ (สมอง) อย่างรุนแรง พร้อมด้วย เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก พระสุณิสา สิบเนื่องมาจากทั้ง 2 ทรงจมน้ำในทะลสาบในเขตพระราชวังของพระองค์เอง
พระเจ้ามหานามะ
พระเจ้ามหานามศากยราชา  เอตทัคคะผู้ถวายทานอันประณีต   มีพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายอนุรุทธะ   เอตทัคคะผู้ได้ตาทิพย์   พระเจ้ามหานามะประสูติในพระราชวังกรุงกบิลพัสดุ์    โดยชื่อมหานามะนั้นสันนิษฐานว่าเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นตามชื่อของหนึ่งในปัญจวัคคีย์ที่อาศัยอยู่ในกรุงกบิลพัสดุ์คือท่านมหานามะซึ่งต่อมาได้เป็นท่านพระมหานามะเถระ   สำหรับพระเจ้ามหานามะนั้นอดีตชาติของท่านในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้าพระองค์เกิดเป็นมนุษย์และได้ฟังธรรมที่พระพุทธองค์ทรงแสดงเกี่ยวกับเรื่องอายุขัยของมนุษย์และพระพุทธเจ้าองค์ต่อไปจึงเกิดความเลื่อมใสแล้วจึงตั้งจิตอธิษฐานเพื่อมาเกิดเป็นพระสาวกของพระโคตมพุทธเจ้า   หลังจากที่ตายจากอัตภาพนั้นแล้วได้ท่องเที่ยวอยู่ในภพเทวดาและมนุษย์เท่านั้นและในครั้งพุทธกาลได้มาเกิดเป็นเจ้าศากยะพระนามว่ามหานามะ
ครองกรุงกบิลพัสดุ์
เมื่อพระโพธิสัตว์โคตมได้ตรัสรู้เป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธแล้ว จึงเสด็จมาโปรดพระประยูรญาติ  เจ้าชายมหานามได้ตั้งใจรอพระผู้มีพระภาคด้วยจิตที่เลื่อมใสและได้ออกจากพระราชวังไปต้อนรับพระผู้มีพระภาคด้วยพระองค์เองเพียงลำพังในเย็นวันนั้นเอง  และได้จัดหาที่พักถวายพระบรมศาสดาภายในอารามของภรัณฑุดาบส  จากนั้นเป็นต้นมาพระพุทธองค์ก็ได้ทรงแสดงธรรมโปรดเจ้าชายมหานามอยู่เรื่อยในเขตพระนครกบิลพัสดุ์นั่นเอง
ครั้นเมื่อพระเจ้าสุทโธทนะพุทธบิดาได้เสด็จสวรรคตแล้ว เจ้าชายภัททิยะผู้จะได้ขึ้นครองราชสมบัติสืบทอดต่อ  แต่เจ้าชายอนุรุทธซึ่งเป็นพระสหายได้ชวนพระองค์ออกผนวชทำให้ราชสมบัติขาดผู้สืบทอด  บรรดาพราหมณ์ปุโรหิตทั้งหลาย  จึงอัญเชิญเจ้าชายมหานามเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามหานามศากยราชาสืบต่อมา ตลอดเวลาที่พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ นิโครธารามพระเจ้ามหานามศากยราชาได้เสด็จเข้าไปฟังธรรมกับพระบรมศาสดาอย่างสม่ำเสมอ  โดยพระองค์จะเสด็จไปพร้อมกับราชองครักษ์  ครั้นเมื่อถึงนิโครธารามได้รับสั่งให้ราชองครักษ์กลับพระนครก่อนส่วนพระองค์เสด็จกลับพระนครเพียงลำพัง
ถวายทานมีรสประณีต
ต่อมาสมัยหนึ่ง พระบรมศาสดาเสด็จจำพรรษา ณ เมืองเวรัญชา พร้อมด้วยหมู่พระภิกษุสงฆ์ ตามคำอาราธนาของเวรัญชพราหมณ์ ภิกษุสงฆ์ได้รับความลำบาก ด้วยการเที่ยวภิกขาจาร เพราะขาดทายกและทายิกาที่จะถวายอาหารบิณฑบาตตลอดทั้งพรรษา
ครั้นออกพรรษาแล้ว พระพุทธองค์ทรงพาภิกษุสงฆ์ เสด็จไปยังกรุงกบิลพัสดุ์ เสด็จเข้า ประทับ ณ นิโครธาราม พระเจ้ามหานามศากยราชา ทรงทราบจึงเสด็จไปเฝ้า กราบถวายบังคมแล้ว ประทับนั่ง ณ ที่อันสมควร กราบว่าพระพุทธองค์ และภิกษุสงฆ์ได้รับความลำบากด้วย ภิกขาจารในพรรษาที่ผ่านมา จึงกราบทูลขอพระวโรกาส ถวายภัตตาหารอันมีรสประณีตแด่พระพุทธองค์ พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์เป็นระยะเวลา 4 เดือน
ครั้นทราบว่า พระพุทธองค์ทรงรับโดยดุษณีภาพแล้ว ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น ก็ได้บำรุงภิกษุสงฆ์ โดยมีพระพุทธองค์เป็นประมุข ด้วยโภชนาหารอันประณีต และของมีรสอร่อย 4 ชนิด ทุก ๆ วัน ครั้นครบกำหนด 4 เดือนแล้ว ได้กราบทูลขอรับปฏิญญาต่อไปอีก 4 เดือน รวมเป็น 8 เดือน และก็ขอรับปฏิญญาต่ออีก 4 เดือน รวมทั้งสิ้นเป็น 1 ปี
เมื่อครบกำหนดวาระ 1 ปีแล้ว พระพุทธองค์ไม่ทรงรับอาราธนาเกินไปกว่านั้น ส่วนพระเจ้ามหานามศากยราชา ก็ทรงปลื้มปีติยินดี กับสักการทานที่พระองค์บำเพ็ญถวาย ตลอดระยะเวลา 1 ปีนั้น เกียรติคุณของพระเจ้ามหานาม ก็ฟุ้งขจรไปทั่วทั้งชมพูทวีป
ต่อมา พระพุทธองค์ประทับ ณ วัดพระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี ได้สถาปนาพระเจ้ามหานามศากยราชา ในตำแหน่งเอตทัคคะเป็นผู้เลิศกว่าอุบาสกทั้งหลาย ในฝ่ายผู้ถวายทานอันประณีต
บั้นปลายชีวิต
พระเจ้ามหานามศากยราชาเป็นกษัตริย์ที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก พระองค์ดำรงขันธ์อยู่พอสมควรจึงเสด็จสวรรคต เพราะพระองค์เป็นโสดาบันประเภทสัตตักขัตตุปรมัง จึงไปบังเกิดอีกเจ็ดครั้งเป็นเทวดาชั้นดาวดึงส์ เทวดาชั้นยามา เทวดาชั้นดุสิต เทวดาชั้นนิมมานรดี เทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตตีและในสองชาติสุดท้ายได้เกิดเป็นมนุษย์ในเรือนสกุล แล้วจึงเสด็จดับขันธปรินิพพาน โดยพระองค์เสด็จปรินิพพานภายหลังพระพุทธเจ้าประมาณ 2600 ปี มีข้อสังเกตว่าพระองค์เป็นโสดาบันประเภทสัตตักขัตตุปรมังเหตุใดจึงใช้เวลาแค่ 2600 ปีในการปรินิพพาน ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเมื่อครั้งเป็นเทวดา พระองค์อาจมีชีวิตอยู่ไม่ถึงอายุขัยของเทวดาในภพนั้นๆ
การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518
'''การระบาดของโรคชอบเต้น ค.ศ. 1518''' เป็นกรณีภาวะเต้นรำผิดปกติ ซึ่งเกิดขึ้นในสตราสบูร์ก ประเทศฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) ช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 โดยมีคนหลายคนเต้นรำไม่หยุดติดต่อกันหลายวัน หลังเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน บางคนก็เริ่มเสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือด หรืออาการอ่อนเพลีย
เหตุการณ์
การระบาดเริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1518 เมื่อสตรีคนหนึ่งเริ่มเต้นรำอย่างเร่าร้อนบนท้องถนนในสตราสบูร์ก ซึ่งกินเวลานานประมาณสี่ถึงหกวัน ภายในหนึ่งสัปดาห์ มีคนเข้าร่วมอีก 34 คน และภายในอีกเดือน มีนักเต้นประมาณ 400 คน ซึ่งบางส่วนได้เสียชีวิตจากหัวใจวาย สมองขาดเลือดหรืออ่อนเพลีย
เอกสารประวัติศาสตร์ รวมทั้ง "บันทึกแพทย์ เทศนามหาวิหาร จดหมายเหตุท้องถิ่นและภูมิภาค และแม้กระทั่งบันทึกที่ออกโดยสภานครสตราสบูร์ก" ชัดเจนว่าเหยื่อเต้นรำจริง แต่ไม่ทราบว่าเหตุใดจึงเต้นรำจนเสียชีวิต
เมื่อโรคระบาดเต้นรำเลวร้ายลง ชนชั้นสูงที่เป็นกังวลได้หาคำแนะนำจากแพทย์ท้องถิ่น ซึ่งชี้สาเหตุทางโหราศาสตร์และเหนือธรรมชาติ และได้ประกาศว่าโรคดังกล่าวเป็น "โรคตามธรรมชาติ" ซึ่งเกิดจาก "เลือดร้อน" อย่างไรก็ดี ทางการกลับสนับสนุนให้คนเต้นรำมากขึ้น กระทั่งสร้างเวทีไม้ เพราะพวกเขาเชื่อว่าผู้เต้นรำจะมีอาการดีขึ้นเฉพาะเมื่อเต้นรำต่อเนื่องกันทั้งกลางวันกลางคืนเท่านั้น บ้างถึงกับจ้างนักดนตรีให้มาบรรเลงเพลงด้วย
ขบวนการ 969
ขบวนการนี้มีปฏิกิริยาที่รุนแรงภายในพม่า สื่อในระดับนานาชาติ เช่น สเตรทไทม์กล่าวว่าพระวีระทูมีส่วนรับผิดชอบต่อความรุนแรงต่อต้านมุสลิม แม้จะปฏิญาณว่าจะทำงานเพื่อสันติภาพ แต่ยังมีผู้ติเตียนด้วยความสงสัย ขบวนการนี้ถูกกล่าวว่าเป็นขบวนการต่อต้านอิสลามหรือหวาดกลัวอิสลาม   ผู้สนับสนุนขบวนการนี้เป็นชาวพุทธซึ่งปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อต้านอิสลาม ภิกษุวีระทูกล่าวว่าเป็นขบวนการปกป้องที่มีเป้าหมายที่ชาวเบงกอลซึ่งก่อการร้ายต่อชาวพุทธยะไข่ อเล็กซ์ บุกบินเดอร์ได้กล่าวใน The Atlantic เชื่อมโยงจุดเริ่มต้นของขบวนการนี้กับหนังสือที่เขียนในราว พ.ศ. 2532 โดยอู จอ ลวิน ผู้ทำงานในกระทรวงกิจการศาสนา ขบวนการนี้มองว่ามุสลิมมีแผนรุกรานพม่าในศตวรรษที่ 21
วีระทู
วีระทูถือเป็นผู้นำสูงสุดของขบวนการ เขาสนับสนุนให้คว่ำบาตรร้านค้าของมุสลิม  เขากล่าวว่าการประณามขบวนการ 969 ในเหตุจลาจลในรัฐยะไข่ พ.ศ. 2555 ไม่เป็นธรรม ขบวนการนี้ไม่ได้เน้นความรุนแรง Asia Times Online ได้กล่าวถึงเขาว่ามีภาพลักษณ์ที่ซับซ้อน โดยให้ภาพมุสลิมเป็นมารแต่ก็ประณามตำรวจที่ใช้ความรุนแรง บทความในสเตรทไทม์กล่าวว่ามีข้อมูลที่แสดงให้เห็นว่าวีระทูได้เปลี่ยนน้ำเสียงและสนับสนุนสันติภาพระหว่างศาสนา
นิตยสารไทม์ได้ตีพิมพ์บทความเรื่อง ภาพของการก่อการร้ายชาวพุทธ เมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2556 หลังการตีพิมพ์ พระวีระทูปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการต่อต้านมุสลิมด้วยความรุนแรง และไทม์ฉบับนี้ถูกคว่ำบาตรในพม่า เต็ง เส่ง ประธานาธิบดีพม่าได้ออกมาปกป้องพระวีระทู และคว่ำบาตรเพื่อไม่ให้เกิดการต่อต้านจากพระสงฆ์ที่ต่อต้านอิสลาม ป้องกันไม่ให้บทความนี้สร้างปัญหาระหว่างชาวพุทธและมุสลิม วีระทูกล่าวว่าบทความนี้ไม่ได้ต่อต้านชาวพุทธแต่ต่อต้านเขาโดยตรง เขาได้ให้สัมภาษณ์นิตยสาร The Irrawaddy ว่ากลุ่มพันธมิตรอิสลามอยู่เบื้องหลังบทความเพื่อวางแผนขยายญิฮาดเข้าสู่พม่า
มีผู้ประท้วงหลายร้อยคนบนถนนในกรุงย่างกุ้งเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เพื่อต่อต้านบทความในนิตยสารไทม์เกี่ยวพระวีระทูและขบวนการ 969 พระสงฆ์ได้ออกมาปกป้องพระวีระทูว่าไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายแต่เป็นผู้ปกป้องเชื้อชาติ ศาสนา และภาษา
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 พระวีระทูได้ไปเข้าร่วมการประชุมใหญ่พระสงฆ์ในโคลัมโบ จัดโดยโพทุ พาลา เสนา ซึ่งเขากล่าวว่าขบวนการ 969 จะร่วมงานกับโพทุ พาลา เสนา
สิ่งที่ริเริ่ม
ขบวนการนี้พยายามร่างกฎหมายที่จะห้ามหญิงชาวพุทธแต่งงานกับแต่งงานกับชายที่ไม่ได้นับถือศาสนาพุทธโดยไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่น ธรรมปิยะ พระผู้ใหญ่ที่ช่วยร่างกฎหมายนี้ต้องการให้เกิดสันติภาพระหว่างศรัทธาที่ต่างกันและปกป้องหญิงชาวพุทธจากการถูกบังคับให้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามเมื่อแต่งงานกับชายมุสลิม หน่วยงานของรัฐบาลที่ควบคุมศาสนาซึ่งสนับสนุนการปกป้องศาสนาพุทธจากการขยายตัวของศาสนาอิสลาม ปฏิเสธร่างกฎหมายนี้และขัดขวางการจัดตั้งองค์กรที่เป็นทางการ
ไกซาร์
ไกซาร์ (Caesar, ; Καῖσαρ) เป็นตำแหน่งของผู้เป็นจักรพรรดิที่มีที่มาจากชื่อสกุลของจูเลียส ซีซาร์ ผู้เผด็จการโรมัน การเปลี่ยนแปลงจากชื่อตระกูลเป็นตำแหน่งที่ถือครองโดยจักรพรรดิโรมันสามารถสืบต้นตอได้ถึง ค.ศ. 68 หลังการล่มสลายของราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
ต้นกำเนิด
ผู้ใช้ "ไกซาร์" ในฐานะชื่อสกุลคนแรกคือแซ็กสตุส ยูลิอุส ไกซาร์ ผู้ที่น่าจะเป็นบรรพบุรุษร่วมของลูกหลานทั้งหมดในตระกูลยูลิอี ไกซาเรส (Julii Caesares) (กาอิอุส) จูเลียส ซีซาร์ (ยูลิอุส ไกซาร์) เป็นเหลนชายของแซ็กสตุส หลังจูเลียส ซีซาร์ ก่อสงครามกับวุฒิสภาแล้วยึดครองสาธารณรัฐโรมัน เขาตั้งตำแหน่ง ดิกตาตอร์แปร์แปตูโอ (dictator perpetuo) หรือ "ผู้เผด็จการตลอดชีพ" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาครองอยู่เพียงประมาณเดือนเดียวก่อนถูกลอบสังหาร การเสียชีวิตของจูเลียส ซีซาร์ ไม่ได้นำไปสู่การฟื้นฟูระบอบสาธารณรัฐ แต่ก่อให้เกิดคณะสามผู้นำที่สอง ได้แก่ ผู้เผด็จการสามคนรวมถึงกาอิอุส อ็อกตาวิอุส ลูกชายบุญธรรมของจูเลียส ผู้แบ่งดินแดนและดำรงตำแหน่งเป็นเวลาเกือบ 2 ทศวรรษ ในสมัยของเขา อ็อกตาวิอุสเรียกชื่อตนเองว่า "กาอิอุส ยูลิอุส ไกซาร์ อ็อกตาวิอุส" โดยมักย่อเป็น "กาอิอุส ไกซาร์" เพื่อเน้นย้ำความสัมพันธ์ระหว่างตนกับจูเลียส ซีซาร์ สุดท้าย ความไม่ไว้วางใจและความอิจฉาระหว่างเผด็จการทั้งสามก็ทำให้พันธมิตรล่มสลาย และก่อให้เกิดสงครามกลางเมืองซึ่งจบลงที่อ็อกตาวิอุสกลายเป็นผู้ควบคุมดินแดนโรมันทั้งหมด โดยอ็อกตาวิอุสประกาศตนเองเป็น อิมแปราตอร์ ("ผู้บัญชาการ") และสาธารณรัฐโรมันกลายเป็นจักรวรรดิโรมันอย่างเป็นทางการ เมื่อขึ้นครองอำนาจในตำแหน่งนี้ อ็อกตาวิอุสได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "อิมแปราตอร์ ไกซาร์ เอากุสตุส" โดยวุฒิสภาโรมันได้เพิ่มคำยกย่อง เอากุสตุส เข้าไป ด้วยเหตุนี้ ติแบริอุส ลูกชายบุญธรรมและผู้สืบทอดอำนาจของเอากุสตุส จึงทำตามพ่อ (เลี้ยง) และนำชื่อ "ไกซาร์" มาใช้ด้วยในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 4 โดยเปลี่ยนชื่อตนเองเป็น "ติแบริอุส ยูลิอุส ไกซาร์" และเมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งจักรพรรดิก็นำชื่อ "ติแบริอุส ไกซาร์ เอากุสตุส" มาใช้ ทำให้เกิดการสืบทอดชื่อ "ไกซาร์" มานับตั้งแต่นั้น
ตำบลกฤษณา (อำเภอสีคิ้ว)
กฤษณา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลกฤษณา ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 21 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลกฤษณา แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
โควตาอิมเปรีอาลี
โควตาอิมเปรีอาลี หรือ โควตาอิมพิเรียรี (Imperiali quota) เป็นสูตรคำนวณใช้สำหรับหาค่าต่ำสุดหรือโควตาของจำนวนผลคะแนนเสียงที่ใช้สำหรับการจัดสรรปันส่วนจำนวนที่นั่งในระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง หรือระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อโดยใช้วิธีเหลือเศษสูงสุด โดยโควตาอิมเปรีอาลีมีความแตกต่างจากวิธีอิมเปรีอาลี (Imperiali method) โดยเป็นชนิดหนึ่งของวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด โดยทั้งคู่ตั้งชื่อตามปีแยร์ อิมเปรีอาลี วุฒิสมาชิกชาวเบลเยียม
เอกวาดอร์และเช็กเกียอยู่ในกลุ่มไม่กี่ประเทศที่ใช้การจัดสรรปันส่วนที่นั่งในระบบนี้ ในขณะที่อิตาลีใช้ในสภาผู้แทนราษฎรช่วง ค.ศ. 1946 ถึงค.ศ. 1993
ในการใช้โควตาอิมเปรีอาลีเป็นสูตรคำนวณนั้น หากพรรคการเมืองจำนวนหลายพรรคสามารถได้คะแนนเสียงเกินจำนวนโควตาไปไม่มาก จะมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีการจัดสรรที่นั่งให้กับพรรคการเมืองทั้งหมดมากกว่าจำนวนที่นั่งที่มีในสภา (ซึ่งจะไม่เกิดขึ้นในโควตาแฮร์หรือโควตาดรูป ดังนั้นหากเกิดกรณีนี้ขึ้น ผลลัพธ์จะต้องถูกคำนวณใหม่โดยใช้โควตาที่สูงขึ้น (โดยปกติแล้วนิยมใช้โควตาดรูป) โดยหากไม่พบปัญหาดังกล่าวโควตาอิมเปรีอาลีสามารถใช้จัดสรรที่นั่งได้ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับวิธีโดนต์
โควตาอิมเปรีอาลีนั้นไม่ใช่อย่างเดียวกับวิธีอิมเปรีอาลี อันเป็นแบบหนึ่งของวิธีค่าเฉลี่ยสูงสุด ซึ่งมาจากชื่อเดียวกัน
การคำนวณ
โควตาอิมเปรีอาลีสามารถคำนวณได้ดังนี้
การลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง
เนื่องจากมีผู้ลงคะแนนเสียงทั้งหมด 100 คน และมีผู้แทน 2 ที่นั่ง ดังนั้นโควตาอิมเปรีอาลีเท่ากับ
เมื่อเริ่มการนับคะแนนเริ่มจากลำดับความชอบแรกก่อน จะได้คะแนนเสียงสำหรับแต่ละผู้สมัครดังนี้
เนื่องจากแอนเดรียมีจำนวนคะแนนเสียงทั้งหมดเกินโควตา (ที่ 25 คะแนน) ดังนั้นแอนเดรียจะได้รับเลือกตั้งไปคนแรก โดยคะแนนส่วนที่เกินจากโควตามีจำนวน 40 คะแนน ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะถูกถ่ายโอนไปให้กับคาร์เตอร์ (ตามที่ระบุไว้โดยผู้ลงคะแนน) ผลรวมคะแนนในรอบถัดไปจะเป็นดังนี้
ดังนั้นในรอบนี้คาร์เตอร์ได้คะแนนเกินโควตาและได้รับเลือกตั้งไปเป็นคนที่สอง ดังนั้นผู้ชนะการเลือกตั้งในครั้งนี้ได้แก่ แอนเดรียและคาร์เตอร์
Temperature gradient gel electrophoresis
Denaturing gradient gel electrophoresis
Denaturing gradient gel electrophoresis (DGGE) ทำงานโดยเติมตัวอย่างขนาดเล็กของ DNA (หรือ RNA) ลงในเจลสำหรับอิเล็กโทรโฟรีซีส ที่มีสารทำให้กรดนิวคลีอิกเสียสภาพ ซึ่งจะทำให้กรดนิวคลีอิกคลายตัวในสภาวะต่างๆกัน เมื่อเคลื่อนผ่านเจล จึงสามารถวิเคราะห์ความแตกต่างได้
มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี
มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี เป็นอัลบั้มพิเศษที่รวบรวม 25 ศิลปินมาขับร้อง 26 เพลงของวงคาราบาว เพื่อฉลอง 25 ปีของวงคาราบาว แต่กลับไม่มีสมาชิกวงคาราบาวร่วมบันทึกเสียงด้วยเลยแม้แต่คนเดียว วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 แบ่งเป็น 2 ชุด จัดจำหน่ายโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ และมีคอนเสิร์ตปิดอัลบั้ม คือ 25 ปี มนต์เพลงคาราบาว
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สุวรรณ สุวณฺณโชโต)
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ นามเดิม สุวรรณ เขื่อนเพ็ชร ฉายา สุวณฺณโชโต อดีตกรรมการมหาเถรสมาคม อดีตเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ อดีตเจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร อดีตแม่กองบาลีสนามหลวง
ชาติภูมิ
สมเด็จพระพุทธชินวงศ์ มีนามเดิมว่า สุวรรณ เขื่อนเพ็ชร เกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2463 แรม 4 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก ณ บ้านนางแล ตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย โยมมารดาชื่อ ขันแก้ว เวียงมูล โยมบิดาชื่อ จี วงศ์เรืองศรี เมื่อเกิดมาอาจารย์ได้ให้ชื่อไว้ในดวงชะตา (ใบลานจารเขียน) วัน เดือน ปี และเวลาเกิด พร้อมกับแจ้งชื่อพ่อและแม่ไว้ด้วยว่า “ดวงทิพย์” ภายหลังในฐานะเป็นบุตรคนหัวปี จึงมีชื่อเรียกกันว่า “คำอ้าย” และใช้ชื่อคำอ้ายนี้ตลอดมา จนถึงเวลาได้รับการบรรพชาเป็นสามเณร ก็มีชื่อว่า สามเณรคำอ้าย แต่เมื่อมาอยู่กรุงเทพมหานคร อาจารย์ได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า สุวรรณ ได้ชื่อฉายาจากพระอุปัชฌาย์ว่า สุวณฺณโชโต
อุปสมบท
อุปสมบท วันจันทร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2483 ตรงกับวันแรม 6 ค่ำเดือน 6 ปีมะโรง ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยมีพระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระสรภาณกวี (คอน นนฺทิโย ป.ธ.3 ต่อมาได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระมงคลวัตรกวี) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระราชเวที (ดอกไม้ อตฺตรภทฺโท ป.ธ. 6) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ษุลฮิจญ์ญะฮ์
ษุลฮิจญ์ญะฮ์ (ذُو ٱلْحِجَّة) เป็นเดือนที่ 12 ในปฏิทินฮิจเราะห์ เป็นเดือนที่ชาวมุสลิมเดินทางไปมักกะฮ์เพื่อประกอบพิธีฮัจญ์ ในเดือนนี้มีวันสำคัญคือ วันอีดุลอัฎฮา นอกจากนี้สิบวันแรกของเดือนษุลฮิจญ์ญะฮ์ยังเป็นช่วงเวลาที่มีความประเสริฐอย่างยิ่งสำหรับชาวมุสลิม ซึ่งอัลลอฮ์ได้ตรัสไว้ในอัลกุรอานมีความหมายว่า "และจงประกาศแก่มนุษย์ทั่วไปเพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้าและโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง เพื่อพวกเขาจะได้มาร่วมเป็นพยานในผลประโยชน์ของพวกเขา (ด้านโลกและด้านศาสนา) และกล่าวพระนามอัลลอฮ ในวันที่รู้กันอยู่แล้ว (คือวันเชือด) ตามที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาจากสัตว์สี่เท้า ดังนั้นพวกเธอจงกินเนื้อของมัน และจงให้อาหารแก่ผู้ยากจนขัดสน" (ซูเราะฮ์อัลฮัจญ์ อายะฮ์ 27-28)
และในการบันทึกของอิหม่ามบุคอรีย์และอบูดาวูด รายงานโดยท่านอิบนุอับบาสจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ไม่มีวันใด ๆ การกระทำอันดีงามที่อัลลอฮ์โปรดจะถูกกระทำในวันนั้นดีกว่าการกระทำสิ่งดี ๆ ในบรรดาวันนี้ (คือสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์)" เศาะฮาบะฮ์ได้กล่าวว่า "แม้กระทั่ง (ดีกว่า) การทำญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์กระนั้นหรือ" ท่านนบีตอบว่า "แม้กระทั่งการทำญิฮาด (หมายถึงจะไม่ดีกว่าการทำความดีในสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์) เว้นแต่ชายคนหนึ่งออก (จากบ้าน) ด้วยชีวิตและทรัพย์สิน (เพื่อทำญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์) และไม่มีสิ่งใดจากนั้น (ชีวิตและทรัพย์สิน) ได้กลับมาเลย"
โอฟิตเซรืย
โอฟิตเซรืย (Офицеры) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามและนาฏกรรมของสหภาพโซเวียต ที่เล่าวิวัฒนาการของกองทัพโซเวียต กำกับการแสดงโดย Vladimir Rogovy ภาพยนตร์นี่เป็นภาพยนตร์ที่มีคนดูมากที่สุดเรื่องหนึ่งในสหภาพโซเวียตโดยมีคนดูมากถึง 53.4 ล้านคน
ษุลฮิจญ์ญะฮ์
ท่านหญิงอาอิชะฮฺรายงานจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "ไม่มีวันใดที่อัลลอฮ์ทรงปลดปล่อยบรรดาบ่าวของพระองค์จากนรกมากกว่าวันอะเราะฟะฮ์ (วันที่ 9 ษุลฮิจญ์ญะฮ์) และแท้จริงพระองค์จะทรงอยู่ใกล้ชิดและทรงภูมิใจ (ด้วยการขยันทำความดีของบ่าวของพระองค์) ต่อมะลาอิกะฮ์ โดยพระองค์จะตรัส (ด้วยความภูมิใจ) ว่า คนเหล่านี้ประสงค์อะไรกัน (หมายถึงกล่าวถึงความปรารถนาอันทรงเกียรติของบ่าวของอัลลอฮ์ที่แสวงบุญในวันอะเราะฟะฮ์)" บันทึกโดยอิหม่ามมุสลิม
การทำความดีในสิบวันแรกของษุลฮิจญ์ญะฮ์
อาสนวิหารอีลี
อาสนวิหารอีลีเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก โดยมีผู้เข้าชมประมาณ 250,000 คนต่อปี และสนับสนุนการบริการตอนเช้าและตอนเย็น
อ้อย กะท้อน
เปรมสิณี เอียดเอื้อ หรือ อ้อย วงกะท้อน เป็นนักร้องเพลงเพื่อชีวิต
ประวัติ
เปรมสิณี เอียดเอื้อ เดิมชื่อ วันทนีย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 ที่ตำบลหงาว อำเภอเมือง จังหวัดระนอง จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ เธอเริ่มเป็นนักร้องตั้งแต่เด็ก โดยมี น้าซู ระพินทร์ พุฒิชาติ ผู้ชักนำเข้าวงกะท้อน และ น้าต้อม กิตติพงษ์ ขันธการจน์ ผู้ชักนำเข้าสู่วงดนตรีในวัยเด็ก วง “สองวัย“ เป็นสมาชิกสโมสรผึ้งน้อย และเป็นสมาชิกวงสองวัยตั้งแต่รุ่นก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยมีพี่สาวชื่อ วันทนา เอียดเอื้อ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ศุภิสรา เอียดเอื้อ) ร่วมวงด้วย ต่อมาได้ร่วมงานกับระพินทร์ พุฒิชาติ และเศก ศักดิ์สิทธิ์ ในวงกะท้อน โดยทำหน้าที่ร้องนำหญิง
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "สาวรำวง" ซึ่งทำให้เธอได้การยอมรับว่าเป็นนักร้องหญิงในแนวเพื่อชีวิตชั้นนำของไทย
ปัจจุบัน อ้อย กะท้อน หันมาเป็นศิลปินเดี่ยวในแนวเพลงเพื่อชีวิต ได้รับรางวัลศิลปินเพื่อชีวิตหญิงยอดนิยม จากเวทีลูกทุ่งมหานคร ผลงานที่มีชื่อเสียงเช่น เพลง "สาวน้อยกลับบ้าน" "น้ำตาและพรหมจรรย์" "นึกเสียว่าสงสาร"
อ้อย กะท้อน อาร์ สยาม เธอคือหนึ่งในศิลปินนักร้องระดับตำนานวงการเพลงเพื่อชีวิตแถวหน้าของเมืองไทย เจ้าของเพลงดัง “สาวรำวง”, “นึกเสียว่าสงสาร”ที่หลายคนรู้จักกันดี และเมื่อปี 2551 เธอก็คว้ารางวัลศิลปินเพื่อชีวิตหญิงยอดนิยม จาก อัลบั้ม“สาวน้อยกลับบ้าน”งานเพลงคุณภาพที่สะท้อนความเป็นจริงของสังคมที่หลายๆคนปฏิเสธไม่ยอมรับรู้
ภายใต้บ้านหลังใหม่ อาร์ สยาม กับการทำงานในอัลบั้ม “ น้ำตาไม่ไหลคืน” ซึ่งอัลบั้มนี้เธอประสบความสำเร็จและได้รับการตอบรับจากแฟนเพลงทั่วประเทศ โดยเฉพาะเพลง “เรารักกันไม่ได้” ที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับต้น ๆ สถานีวิทยุทั่วประเทศ รวมถึงยังเป็นเพลงฮิตติดท็อปดาวน์โหลดได้อย่างรวดเร็ว อีกทั้งอัลบั้มนี้ยังมีเพลงโดน ๆ หลายเพลงไม่ว่าจะเป็น น้ำตาไม่ไหลคืน, ผู้ชายผีเสื้อ, ดินห่างเท้า เงาห่างตัว
การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี
การปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี (German Mediatisation) เป็นการปฏิรูปอาณาเขตการปกครองทั้งทางฆราวัสจักรและสังฆาจักร (Mediatisation และ Secularisation) ในเยอรมนีที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1795 จนถึงปี ค.ศ. 1814 ระหว่างปลายสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศสสมัยนโปเลียน
“Mediatisation” คือกระบวนการในการผนวกดินแดนของเจ้าผู้ครององค์หนึ่งให้แก่เจ้าผู้ครองนครอีกองค์หนึ่ง ที่มักจะยังคงทิ้งให้สิทธิบางอย่างไว้ให้แก่ผู้ที่ถูกผนวก
“Secularisation” เป็นการเวนคืนดินแดนที่เดิมอยู่ภายใต้การปกครองของสงฆ์เช่นอาณาจักรสังฆราชหรือสำนักสงฆ์มาเป็นของฆราวาส
หลังจากจักรวรรดิการอแล็งเฌียง (Carolingian Empire) ล่มสลายลงเนื่องมาจากกฎการแบ่งดินแดนให้แก่ผู้สืบตระกูลแต่ละคนเท่า ๆ กันตามที่ระบุไว้ในกฎบัตรซาลลิคและการขยายตัวของระบบศักดินา ยุโรปก็กลายเป็นอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อย พระเจ้าแผ่นดินเยอรมันและจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์องค์ต่อ ๆ มาก็ทรงมอบอำนาจการปกครองให้แก่อาณาจักรสังฆราช, แอบบีและคอนแวนต์ และมอบฐานะให้หลายนครหรือหมู่บ้านทั่วเยอรมนีมีฐานะเป็นเสรีนครจักรวรรดิ (Free imperial city) การปกครองในเยอรมนีไม่เหมือนกับในอังกฤษหรือฝรั่งเศสตรงที่พระมหากษัตริย์เยอรมันไม่ทรงสามารถรวบรวมอำนาจการปกครองเข้ามาเป็นอาณาจักรที่มีศูนย์กลางร่วมกัน ฉะนั้นในช่วงเวลาหลายร้อยปีของการปกครองภายใต้จักรวรรดิการอแล็งเฌียง เยอรมนีก็ประกอบด้วยอาณาจักรอิสระเล็กอาณาจักรน้อยกว่า 300 อาณาจักร
การแบ่งส่วน
การแบ่งส่วน อาจหมายถึง
โรงพยาบาลมิชชั่น
โรงพยาบาลมิชชั่น (Bangkok Adventist Hospital) เป็นโรงพยาบาลทั่วไปที่ไม่แสวงหาผลกำไร ซึ่งมีเตียงรองรับ 200 เตียง และเปลเด็ก 24 เตียง โดยตั้งอยู่ที่ถนนพิษณุโลก ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และชื่อโรงพยาบาลนี้ในภาษาไทยแปลตามตัวอักษรในฐานะโรงพยาบาลมิชชั่น ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทั้งคนไทยและชาวต่างชาติเรียกว่า "โรงพยาบาลมิชชั่น" ทั้งนี้ โรงพยาบาลดังกล่าวเป็นเจ้าของและดำเนินการโดยมูลนิธิคริสเตียนเมดิคอลของเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ในประเทศไทยภายใต้การอุปถัมภ์ของพันธกิจสหภาพเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SAUM) ซึ่งเป็นส่วนประกอบระดับภูมิภาคของคริสตจักรมิชชั่น และเป็นส่วนหนึ่งของระบบการดูแลสุขภาพมิชชั่นระดับโลก โรงพยาบอาลนี้เป็นหนึ่งในสามโรงพยาบาลมิชชั่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนอีกสองแห่งอยู่ในเทศบาลนครภูเก็ต ประเทศไทย และโรงพยาบาลมิชชั่นรัฐปีนัง ในประเทศมาเลเซีย
โรงพยาบาลมิชชั่นเป็นหนึ่งในสิบโรงพยาบาลเอกชนในประเทศไทยที่ได้รับการรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (HA)
ประวัติ
โรงพยาบาลนี้ได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2480 ด้วยทุนสนับสนุนจากกัปตันทอมัส ฮอล ผู้เป็นพ่อค้ากะลาสีเรือ และดำเนินการโดย ดร. ราล์ฟ แวดเดลล์, เอลเลนผู้เป็นภรรยาของเขา, นายเปล่ง วิเทียมลักษณ์ และศิษยาภิบาล กอน วูย-แลง กระทั่งใน พ.ศ. 2483 ได้มีการขยายสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มอีก 30 เตียง และกลายเป็นที่รู้จักในนาม "ส่วนผนวก" ครั้นเมื่อญี่ปุ่นรุกรานไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนผนวกก็ถูกปิด และมิชชันนารีทุกคนหนีออกนอกประเทศเพื่อความปลอดภัยของพวกเขา อย่างไรก็ตาม คลินิกบางส่วนยังคงดำเนินการต่อไปภายใต้การดูแลของนายเปล่ง, ผู้ช่วยแพทย์ และ ดร. เอส. เบเน ผู้เป็นแพทย์ชาวโรมาเนีย เมื่อสิ้นสุดสงคราม เจ้าหน้าที่จากต่างประเทศได้กลับมาและโรงพยาบาลนี้ก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ส่วนผนวกเดิมดังกล่าวได้กลายเป็นอาคารแรกสำหรับการขยาย "สถานพยาบาลและโรงพยาบาลกรุงเทพ"
โรงเรียนพยาบาลโรงพยาบาลมิชชั่นได้รับการก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2490 ครั้นใน พ.ศ. 2529 ได้มีการแนะนำและรับรองวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาการพยาบาล โรงเรียนพยาบาลดังกล่าว ร่วมกับวิทยาลัยสหภาพเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (S.A.U.C) ได้รวมเข้าด้วยกันใน พ.ศ. 2535 เพื่อก่อตั้งวิทยาลัยมิชชั่น โดยได้รับการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2537 ต่อมา เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2551 วิทยาลัยมิชชั่นได้รับสถานะมหาวิทยาลัยจากรัฐบาลไทยและได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก (A.I.U) ส่วนการศึกษาวิจัยในระดับก่อนคลินิกเป็นเวลาสองปีได้ดำเนินการที่มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก วิทยาเขตมวกเหล็ก ในขณะที่การศึกษาสองปีสุดท้ายอยู่ที่มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก คณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น ทั้งนี้ คณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่นของมหาวิทยาลัยประกอบด้วยห้องเรียน, ห้องสมุด และหอพัก พร้อมด้วยสถานพยาบาลทางคลินิกภายในโรงพยาบาล กระทั่งใน พ.ศ. 2498 ได้เปิดหลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์อย่างเป็นทางการ ส่วนใน พ.ศ. 2501 ความจุเตียงทั้งหมดเพิ่มขึ้นเป็น 180 เตียง
ใน พ.ศ. 2516 โรงพยาบาลมิชชั่นได้ประากศใช้ชื่อ "โรงพยาบาลมิชชั่น กรุงเทพฯ" กลุ่มย่อยของราล์ฟ แวดเดลล์ แห่งใหม่ได้รับการเปิดใน พ.ศ. 2526 เพื่อเพิ่มที่พักของผู้ป่วย ครั้นในโอกาสครบรอบ 50 ปีของโรงพยาบาลเมื่อ พ.ศ. 2530 ได้มีการเพิ่มอาคารเปล่ง วิเทียมลักษณ์ เพื่อจัดหาเตียงสำหรับสูติศาสตร์ และกุมารเวชศาสตร์ พร้อมด้วยบริการเสริมบางอย่าง
ส่วนใน พ.ศ. 2533 ศูนย์ส่งเสริมสุขภาพมิชชั่นสามารถรองรับได้ 60 คน ในจังหวัดสระบุรี ทางเหนือของกรุงเทพมหานคร โดยศูนย์ส่งเสริมสุขภาพดังกล่าวตั้งอยู่ติดกับวิทยาเขตมวกเหล็กของมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก
เจ พัก
พัก เจ-ฮย็อง (박재형; เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2535) หรือ เจ พัก (Jae Park) หรือชื่อในวงการคือ เจ (제이)  เป็นนักดนตรี นักร้อง นักเขียนเพลง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้-อเมริกัน รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะนักร้องนำ มือกีตาร์วงร็อคเกาหลีใต้เดย์ซิกซ์ ก่อนเข้าร่วมเดย์ซิกซ์เขามีชื่อเสียงในเกาหลีใต้ในฐานะหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน 6 คนสุดท้ายในซีซันแรกของการแข่งขันร้องเพลง''เคป็อปสตาร์
ชีวิตช่วงแรก
พัค เจ-ฮย็อง เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1992 ที่บัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา เขาได้ย้ายไปยังลองบีช (รัฐแคลิฟอร์เนีย) เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมเซอร์ริทอร์ส (Cerritos High School) และต่อมาได้เข้าศึกษาคณะรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรัฐแคลิฟอร์เนีย ลองบีช (California State University, Long Beach) จนกว่าจะผ่านการออดิชันเบื้องต้นสำหรับเคป๊อป สตาร์ (K-POP Star) และได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้
แม้ว่าเขาจะถูกตัดออกจากซีรีส์ในวันที่ 1 เมษายน 2012 ในฐานะผู้เข้ารอบหกคนสุดท้าย แต่ภายหลังเจได้เซ็นสัญญากับค่ายเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ พร้อมกับเพื่อนผู้เข้าแข่งขัน แพ็ก อา-ย็อนและผู้ชนะในฤดูกาลคนแรก พัก จี-มิน
เดย์ซิกซ์
เจเปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2015 โดยเป็นนักร้องนำและมือกีต้าร์ไฟฟ้าของวงดนตรีเดย์ซิกซ์ วงดนตรีวงแรกของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ และได้ออกอัลบั้มเดอะเดย์ (The Day) เป็นอัลบั้มแรก และในช่วงปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016 ได้ออกอัลบั้มที่สองคือเดย์ดรีม (Daydream) ในอัลบั้มนี้เจมีส่วนร่วมในการทำเพลงสองเพลงคือ "Blood" และ "First Time"
เจ พัก ยังอัปโหลดวิดีโอของเขาลงในเว็บไซต์ยูทูบส่วนตัวชื่อ JaeSix อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
เรกองกิสตา
เรกองกิสตา (สเปน, กาลีเซีย และReconquista); เรกงกิชตา (Reconquista); รากุงเก็สตา (Reconquesta); เอร์เรกอนกิสตา (Errekonkista) หรือ อัลอิสติรดาด (الاسترداد) เป็นช่วงเวลา 800 ปีในยุคกลางที่อาณาจักรคริสเตียนในคาบสมุทรไอบีเรียได้รับการพิชิตคืนมาจากอำนาจของมุสลิม
การพิชิตของฝ่ายมุสลิมในอาณาจักรวิซิกอทในคริสต์ศตวรรษที่ 8 (เริ่มในปี ค.ศ. 710–712) เป็นไปเกือบทั่วคาบสมุทรไอบีเรีย (นอกจากบริเวณส่วนใหญ่ของแคว้นกาลิเซีย แคว้นอัสตูเรียส แคว้นกันตาเบรีย และแคว้นบาสก์) แต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ดินแดนเหล่านี้ (นอกไปจากอาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดาของราชวงศ์นาสริดที่ได้ถูกพิชิตในปี ค.ศ. 1492) ก็คืนมาอยู่ภายใต้การปกครองของประมุขผู้นับถือคริสต์ศาสนา
การพิชิตดินแดนคืนเริ่มขึ้นทันทีหลังจากที่ฝ่ายมุสลิมพิชิตคาบสมุทรได้เกือบทั้งหมด และเป็นสงครามที่ต่อเนื่องกันมาหลายยุคหลายสมัยกว่าจะมาสิ้นสุดลง การก่อตั้งราชอาณาจักรอัสตูเรียส ภายใต้ เปเลเจียสแห่งอัสตูเรียส ในยุทธการที่หมู่บ้านโกบาดองกา ในปี ค.ศ. 722 เป็นชัยชนะครั้งสำคัญครั้งแรกในการพยายามพิชิตดินแดนคืน ชาร์เลอมาญทรงพิชิตดินแดนทางตะวันตกของเทือกเขาพิเรนีส และเซปทิเมเนีย (Septimania) และก่อตั้งเป็นฉนวนพรมแดนสเปน (Marca Hispanica) เพื่อใช้ในการป้องกันพรมแดนระหว่างฝ่ายจักรวรรดิแฟรงก์ และมุสลิม และหลังจากที่สงครามครูเสดได้เริ่มต้นขึ้นปรัชญาของการพิชิตดินแดนคืนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของบริบท ของปรัชญาการทำสงครามเพื่อคริสต์ศาสนา แต่ตั้งแต่ก่อนสงครามครูเสดมาแล้วก็มีทหารจากดินแดนต่าง ๆ ในยุโรปที่เดินทางมายังไอบีเรียเพื่อร่วมในการพิชิตดินแดนคืน เพื่อเป็นการปฏิบัติอย่างผู้มีความศรัทธาในคริสต์ศาสนาหรือเพื่อเป็นการไถ่บาป
ระหว่างยุคการพิชิตดินแดนคืนสถานการณ์ในไอบีเรียเป็นสถานการณ์ที่ซับซ้อนกว่าที่จะอธิบายได้ด้วยปรัชญาใด ๆ ผู้นำคริสเตียนและมุสลิมบางทีก็ต่อสู้กันเอง และบางทีก็ร่วมมือกันระหว่างผู้นำต่างศาสนาในการต่อสู้ศัตรูร่วมกัน การต่อสู้ระหว่างฝ่ายคริสเตียนและฝ่ายมุสลิมก็หยุดยั้งเป็นช่วง ๆ ที่เป็นช่วงที่เป็นช่วงของความสันติสุข ฝ่ายมุสลิมเองเมื่อเสียดินแดนไปก็พยายามยึดกลับคืนมาอีก และปัจจัยที่ทำให้สับสนยิ่งขึ้นไปอีกคือกลุ่มทหารรับจ้างที่เข้าร่วมการต่อสู้กับฝ่ายใดก็ได้ที่ให้ค่าตัวสูงกว่า
การพิชิตดินแดนคืนยุติลงในปี ค.ศ. 1238 เมื่อดินแดนมุสลิมในไอบีเรียเหลืออยู่แต่เพียงอาณาจักรเอมีร์แห่งกรานาดา (Emirate of Granada) กลายเป็นเมืองขึ้นของกษัตริย์คริสเตียนแห่งคาสตีลซึ่งเป็นอยู่ต่อมาอีก 250 ปี จนฝ่ายสเปนได้รับชัยชนะในการยึดกรานาดา ในสงครามกรานาดาในปี ค.ศ. 1492 ซึ่งเป็นเหตุการณ์สุดท้ายในการกำจัดอำนาจของมุสลิมออกจากสเปนทั้งหมด ประมุของค์สุดท้ายของมุสลิมในกรานาดาคือมุฮัมมัดที่ 12 แห่งกรานาดา(en:Muhammad XII of Granada) หรือที่รู้จักกันในนาม "โบอับดิล" (Boabdil) ยอมแพ้แก่พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งอารากอน และสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล พระมหากษัตริย์และกษัตรีย์คาทอลิก (“los Reyes Católicos”)
ทีฆนิกาย
ทีฆนิกาย เป็นนิกายแรกในพระสุตตันตปิฎกของพระไตรปิฎกภาษาบาลี เป็นชุมนุมพระสูตรที่มีขนาดยาว 34 สูตร ครอบคลุมพระไตรปิฎกเล่มที่ 9-11 แบ่งเป็น 3 วรรค คือ
ธีระพร แสงอะโน
ธีระพร แสงอะโน เกิดเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก แพ้ เรดเซบ เรดเซโปสกี จากยูโกสลาเวีย ตกรอบ เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 และเคยได้เหรียญทองรุ่นฟลายเวทในเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2525 ที่อินเดีย
ธีระพร ได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2528 ในชื่อ บัวหลวง แสงอะโน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน จอร์จ กาโน ไปที่กรุงเทพฯ จากนั้น ธีระพรขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ทมิฬ ศิษย์สีหมอก ที่ เวทีราชดำเนิน แล้วก็แขวนนวมไป
วัดเสาไห้
วัดเสาไห้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเสาไห้ อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
เกออร์กี ยูมาตอฟ
เกออร์กี อะเลคซันโดรวิช ยูมาตอฟ (Гeopгий Алeксандpoвич Юматов) เป็นนักแสดงชาวรัสเซีย เขาแสดงภาพยนตร์มากกว่า 72 เรื่อง ในช่วงปี ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1994
30 บาทรักษาทุกโรค
30 บาทรักษาทุกโรค หรือชื่อทางการคือ โครงการหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า หรือต่อมามีคำเรียกว่า สิทธิบัตรทอง เป็นนโยบายของรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ที่รับแนวคิดของนายพทย์สงวน นิตยารัมภ์พงศ์ มาทำเพื่อให้ประชาชนมีหลักประกันสุขภาพ โดยคนไทยทุกคนสามารถรับบริการรักษาโรค โดยจ่ายเพียงสามสิบบาท โดยภาครัฐจะให้ประชาชนลงทะเบียนกับโรงพยาบาลและรัฐจัดสรรงบประมาณลงในโรงพยาบาลตามจำนวนคน และแจกบัตรประจำตัวให้แก่ผู้รับบริการที่เรียกกันว่า "บัตรทอง"
ภูมิหลัง
ก่อนที่จะมีโครงการสามสิบบาท ประเทศไทยมีระบบสวัสดิการและหลักประกันสุขภาพที่ภาครัฐเข้าไปมีส่วนร่วม 4 ระบบ อันได้แก่ ระบบสวัสดิการรักษาพยาบาลของข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ, ระบบประกันสังคม, ระบบประกันสุขภาพโดยสมัครใจ (โครงการบัตรสุขภาพ เสียเงินรายเดือนหรือรายปี) และโครงการสวัสดิการประชาชนด้านการรักษาพยาบาล (สปร.) หรือ บัตรอนาถา ซึ่งเมื่อรวมกับระบบประกันสุขภาพของภาคเอกชน (ประกันชีวิต) แล้ว เท่ากับว่าไทยมีระบบประกันสุขภาพจำนวน 5 ระบบ ทั้งห้าระบบนี้สามารถครอบคลุมประชากรประมาณร้อยละ 70 ของประเทศ จะเห็นได้ว่ายังมีประชากรอีกกว่า 20 ล้านคนหรือร้อยละ 30 ของประเทศที่ยังไม่มีหลักประกันสุขภาพใด ๆ นี่เป็นประเด็นปัญหาสำคัญประการหนึ่งที่ผลักดันให้มีการขยายสวัสดิการรักษาพยาบาลและหลักประกันสุขภาพให้ครอบคลุมกลุ่มประชากรที่ตกหล่น
จุดเริ่มต้นมาจาก นายแพทย์สงวน นิตยารัมภ์พงศ์ ประธานชมรมแพทย์ชนบทรุ่นที่ 8 เป็นผู้บุกเบิกและศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 จนมีการเสนอร่าง พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพแห่งชาติเข้าสู่ที่ประชุมรัฐสภา อย่างไรก็ตาม รัฐบาลชวน หลีกภัย ในขณะนั้นกลับไม่เห็นความสำคัญมากนัก ทำให้ร่างกฎหมายฉบับนี้ตกไป
ภายหลังกฎหมายถูกตีตกไป นายแพทย์สงวนก็ยังทำการวิจัยความเป็นไปได้ต่อไป นายแพทย์สงวนพิมพ์สมุดปกเหลืองขึ้นมาเล่มหนึ่ง สรุปความถึงระบบหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าทั้งหลักการความเป็นมาและโอกาสความเป็นไปได้ในการดำเนินการ ซึ่งจะใช้งบประมาณแค่ราว 30,000 ล้านบาทในขณะนั้น นายแพทย์สงวนใช้หนังสือปกเหลืองเดินสายพูดคุยกับพรรคการเมืองในช่วงก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 อย่างไรก็ตาม ในบรรดาพรรคการเมืองทั้งหมด มีเพียงพรรคไทยรักไทยที่มองว่ามีความเป็นไปได้ รัฐบาลพรรคไทยรักไทยนำไปใช้เป็นนโยบายที่เรียกว่า "30 บาทรักษาทุกโรค" และแต่งตั้งนายแพทย์สงวนเป็นเลขาธิการสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) คนแรก
นโยบายจริง
จุดเน้นเป้าหมายคือ "รากหญ้า" โดยไม่มีการเลือกปฏิบัติ ด้านการรักษาสุขภาพ ถือว่าเป็นหน้าที่ของรัฐที่จะต้องดูแลประชาชนชาวไทย เมื่อนายแพทย์สงวนนำโครงการนี้ไปเสนอนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ก็ได้รับการตอบรับ จนกลายมาเป็นนโยบายประชานิยมของพรรคไทยรักไทยในเวลานั้น จนกลายเป็นนโยบาย 30 บาท รักษาทุกโรค ในเวลาต่อมาเรียกขานกันในนาม "บัตรทอง" เพราะไม่ต้องจ่ายเงินแม้แต่บาทเดียว บัตรทองเริ่มต้นตั้งที่งบประมาณจากรัฐจ่ายค่าเบี้ยประกันสังคมให้กับประชาชน แรกเริ่มมีงบประมาณให้หัวละ 1,250 บาท โดยไปขึ้นทะเบียนต่อกับโรงพยาบาลในเขตที่ตนอาศัยอยู่แล้ว เมื่อเจ็บป่วยก็เข้ารักษาตามที่ลงทะเบียนไว้ โรงพยาบาลก็ได้เงินส่วนนี้ไปเฉลี่ยรักษาคนที่ป่วยลักษณะคล้ายกับการประกันสุขภาพ โดย สปสช.ให้ความรู้เกี่ยวกับหลักประกันสุขภาพเอาไว้ว่า ''คนไทยทุกคนมีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานและมีประสิทธิภาพ ตาม พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545'' โดยมีสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ทำหน้าที่จัดบริการสาธารณสุขให้แก่บุคคลที่ไม่มีสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลจากกฎหมายประกันสังคมหรือสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลของข้าราชการ/รัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานของรัฐอื่นๆ ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ซึ่งมีชื่อ เรียกอย่างเป็นทางการว่า "สิทธิหลักประกันสุขภาพ" หรือที่เคยรู้จักกันในนาม สิทธิ 30 บาทหรือสิทธิบัตรทอง เพื่อเข้าถึงบริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานอย่างทั่วถึง ตั้งแต่ การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันโรค การรักษาพยาบาล และการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อสุขภาพ และการดำรงชีวิต
ผู้มีสิทธิหลักประกันสุขภาพคือคนไทยทุกคนที่มีเลขประจำตัวประชาชน 13 หลัก และไม่มีสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลตามกฎหมายประกันสังคมหรือสิทธิสวัสดิการรักษาพยาบาลของข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ หรือสวัสดิการรักษาพยาบาลอย่างอื่นที่รัฐจัดให้
นอกจากนี้การสร้างหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าผ้านโครงการ 30 บาท ฯ ทำให้ประเทศไทยกลายเป็นประเทศกำลังพัฒนาไม่กี่ประเทศ เช่น ตุรกี เกาหลีใต้ และเม็กซิโก ที่สามารถจัดให้มีสวัสดิการและหลักประกันสุขภาพแก่ประชาชนทุกคนในประเทศ และแซงหน้าประเทศอุตสาหกรรมบางประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา ซึ่งแม้จะมีความพยายามมาตั้งแต่กลางทศวรรษ 2470 ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (The Great Depression) แต่จนถึงปัจจุบัน รัฐบาลสหรัฐอเมริกา ก็ยังไม่สามารถจัดหลักประกันสุขภาพที่ครอบคลุมประชากรทั้งหมดได้
ข้อวิจารณ์
ในช่วงต้นของโครงการ พรรคประชาธิปัตย์ต่อต้านโครงการนี้ โดยเรียกว่า 30 บาทตายทุกโรค
ตำบลดอนเมือง
ดอนเมือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลดอนเมือง ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอสีคิ้ว ประมาณ 32 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลดอนเมือง แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ
รถไฟฟ้าเคฮัง
บริษัทรถไฟฟ้าเคฮัง จำกัด เป็นผู้ให้บริการรถไฟในจังหวัดโอซะกะ จังหวัดเคียวโตะ และจังหวัดชิงะ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เคฮัง" (京阪) หรือ "เคฮังเด็นเทะสึ" (京阪電鉄) หรือ "เคฮังเด็นชะ" (京阪電車)