cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฆุนตา (เกม)
รูปแบบการเล่น
ผู้เล่นแต่ละคนที่ไม่ได้ถูกมีความสามารถในการจั่วและเล่นการ์ด "ฆุนตา", กำกับการโหวตที่เขาควบคุมผ่านตำแหน่งคณะรัฐมนตรี, อิทธิพล และบัตรลงคะแนนเลือกประธานาธิบดี รวมถึงคะแนนโหวตกฎหมายงบประมาณ โดยดำเนินการตามความสามารถที่ระบุไว้ในการ์ดอิทธิพล และตำแหน่งคณะรัฐมนตรีของเขา, การบัญชาการกองกำลังของเขาในระหว่างการรัฐประหาร และจัดการเงินของเขา ในการโหวตทั้งหมด ผู้เล่นแต่ละคนจะมีหนึ่งโหวตแทนตัวเอง และโหวตอะไรก็ได้ที่เขาสามารถรวบรวมจากอิทธิพลหรือบัตรลงคะแนน ข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียว คือการเลือกตั้งประธานาธิบดีหลังจากการทำรัฐประหารที่ประสบความสำเร็จ ซึ่งผู้เล่นฝ่ายกบฏแต่ละคนมีหนึ่งเสียงและโหวตได้เพียงเสียงเดียวเท่านั้น
ระยะดำรงความปรกติ
จั่วการ์ดฆุนตาและเลือกเอลเปรซิเดนเต หากจำเป็น ใช้การลงคะแนนของผู้เล่นแต่ละคนในสภาล่าง รวมถึงการ์ดอิทธิพลและการ์ดลงคะแนน ซึ่งเอกสารแนบแก้คำผิดได้ชี้แจงในภายหลังว่าหากผู้เล่นปฏิเสธการเสนอชื่อ สามารถมีการเสนอชื่อใหม่ได้โดยยกเว้นการ์ดลงคะแนนที่ได้โหวตไปแล้ว ส่วนเอลเปรซิเดนเต ดำรงตำแหน่งนี้จนถึงเหตุการณ์การลอบสังหาร, ทำรัฐประหารสำเร็จ หรือการลาออก ซึ่งทั้งสามเหตุการณ์มีผลต่อการชำระบัญชีทรัพย์สินของประธานาธิบดี และส่งเงินสดให้ผู้ลอบสังหารหรือทายาท
การตอบรับ
แอรอน ออลสตัน ได้วิจารณ์ฆุนตา ในนิตยสารเดอะสเปซเกมเมอร์ เล่ม 33 ซึ่งออลสตันให้ความเห็นว่า "โดยรวมแล้ว ขอแนะนำฆุนตา สำหรับเกมเมอร์ทุกคนที่ชื่นชอบการแทงข้างหลัง"
ในนิตยสารดรากอน ฉบับเดือนธันวาคม ค.ศ. 1993 (ฉบับที่ 200) อัลเลน วาร์นีย์ ได้ยกนิ้วให้ฆุนตา: "ถ้าคุณชอบการทุจริตตามเหตุเอื้ออำนวย, มุกตลกที่อำพรางความจริง และทหารที่ไม่สามารถต่อรองอย่างตรงไปตรงมา? เรามีสิ่งนี้ทั้งหมด ซึ่งผมคิดว่าดีมาก! (Muy bien)"
ฆุนตา ได้รับเลือกให้รวมอยู่ในหนังสือฮอบบีเกมส์ 2007: ดิ 100 เบสต์ โดยแดร์เรน วอตส์ ให้ความเห็นว่า "ฆุนตา ไม่ใช่หนึ่งในเกมอดิเรกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด 100 เกมเนื่องจากกติกาและกลไกของมัน — เป็นเกมที่ดีในแต่ละเกม แต่ไม่หลักแหลม นับเป็นเกมอดิเรกที่ยอดเยี่ยมเพราะสร้างอารมณ์และจับธีมได้อย่างหลักแหลม รวมถึงบูรณาการทุกองค์ประกอบการออกแบบเข้ากับสาเหตุนั้น ด้วยความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมของการคุกคามที่น่าขบขัน, ความไม่แน่นอนทางการเมือง และการทุจริตในสถาบัน ฆุนตา จึงเป็นเกมที่น่าเล่น"
โซมาลี
พันธุ์โซมาลี (Somali) เป็นแมวขนยาวที่ผสมพันธุ์ขึ้นในประเทศแคนาดา แต่ทั้งในยุโรปและแคนาดาต่างก็มีแมวพันธุ์นี้ มีลำตัวยาวหางอ่อนโค้งงอ ศีรษะลาดกลม กลางศีรษะเป็นสันนูนใหญ่ มีจุดแต้มที่ใบหู ลูกนัยน์ตากลมรี ผิวหนังคล้ายตัวกระรอก ขนจะขึ้นหนาทึบ ขนยาว อ่อนนุ่มราวเส้นไหม ขนเป็นปุย บริเวณใบหู ที่หางมีขนแบบขนนก มีขนสีแดงขึ้นรอบ บริเวณใบหูอีกทีหนึ่ง
กลุ่มภาษาหิมาลัย
กลุ่มภาษาหิมาลัย (Himalayish) เป็นกลุ่มย่อยของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ภาษาหลักของภาษาในกลุ่มนี้รวมทั้งภาษาทิเบตและภาษาเนวารี มีผู้พูดกลุ่มภาษานี้กระจายทั่วไปในแถบเทือกเขาหิมาลัยทั้งในเนปาล อินเดีย ภูฏาน ทิเบตและส่วนอื่น ๆ ของจีน
อเมริกันขนสั้น
พันธุ์อเมริกันขนสั้น (American Short Hair) เป็นแมวที่ถูกนำมาจากยุโรปไปสู่แผ่นดินอเมริกาเหนือ เมื่อครั้งมีการโยกย้ายถิ่นฐานของคนยุโรปไปแสวงหาถิ่นที่อยู่ใหม่ แมวถูกนำลงเรือไปเพราะต้องการใช้ประโยชน์จากมันในการล่าหนูมิให้ทำลายข้าวของ ซึ่งที่นำไปด้วยนั้นมีหลายตัว และได้ผสมพันธุ์กันจนได้ลูกที่มีลักษณะเฉพาะออกมาให้เห็นอย่างปัจจุบัน
สโมสรฟุตบอลภูเก็ต
สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ต เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดภูเก็ต สโมสรได้ประกาศได้ยุบทีมไปในปี พ.ศ. 2560 เป็นสโมสรแรกของโลกที่มีการประกาศให้ใช้งานตราสัญลักษณ์สโมสรในทุกกรณีภายใต้อนุญาตของฝ่ายกฎหมายสโมสรเท่านั้น
พ.ศ. 2552
เมื่อปี พ.ศ. 2552 จังหวัดภูเก็ต ได้ส่งทีมฟุตบอลเข้าร่วม ลีกภูมิภาคโซนภาคใต้หรือดิวิชั่น 2 ตามนโยบายรัฐบาลที่ได้ มอบหมายให้สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยจัดการแข่งขันขึ้น เพื่อเป็นการสร้างงาน สร้างอาชีพ ให้กับคนทั่วไป อีกทั้งเป็นการ ยกมาตรฐานลีกไทยให้แข็งแกร่ง อันส่งผลให้ทีมชาติไทยได้ก้าวสู่ ระดับโลกต่อไปในอนาคต จึงก่อเกิด “ภูเก็ต เอฟซี” และใช้ฉายา “มังกรทะเล” แต่เนื่องจากใช้นักเตะในท้องถิ่นภาคใต้เป็นแกนหลัก ของทีม จึงทำให้ขาดประสบการณ์ในการแข่งขันระดับประเทศ และ ไม่ประสบความสำาเร็จในการแข่งขันเท่าที่ควร โดยจบฤดูกาลด้วย อันดับรองสุดท้าย เก็บชัยชนะได้เพียง 2 นัดเท่านั้น
พ.ศ. 2553
สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ตได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงาน ภาครัฐ นักการเมืองท้องถิ่น และภาคเอกชนที่รักกีฬาฟุตบอล ในจังหวัดภูเก็ต โดยมี “โกเล็ก” คุณนฤเบศ อายุพงศ์ ผู้จัดการ ทีมภูเก็ต เอฟซี, “โกเอี่ยม” คุณเอี่ยม ถาวรว่องวงศ์ ผู้อำนวยการ โรงแรมในเครือ กะตะกรุ๊ป, คุณวิรัช พาที ผู้อำนวยการ การกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดภูเก็ต, “อัยการป้อม” เชษฐ์วิทย์ ตันติพันธุ์วดี นายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ต ร่วมหารือกันและ ประสานงานไปยังสโมสรเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ผ่านทาง “โกเหม็น” คุณไพฑูร ชุติมากรกุล นายกสมาคมผู้สื่อข่าวช่างภาพกีฬา แห่งประเทศไทยเพื่อขอเป็นพันธมิตร จับมือประสานใจช่วยเหลือ ในเรื่องนักเตะซึ่งกันและกัน ซึ่งก็ได้รับการตอบรับจากเมืองทองฯ ยูไนเต็ด ด้วยดี และเปลี่ยนชื่อเป็น “สโมสร เอฟซี ภูเก็ต” ภายใต้ ฉายา “กิเลนทะเลใต้” และเป็นความโชคดีของเอฟซี ภูเก็ต “ขงเบ้งลูกหนัง” อ.อาจหาญ ทรงงามทรัพย์ ประธานพัฒนาเทคนิคสโมสร เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ลงไปช่วยคุมทัพภูเก็ต เอฟซี ซึ่งกำลังผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม สามารถคว้าแชมป์ ฟุตบอลลีกภูมิภาค โซนภาคใต้ เข้าสู่รอบแชมเปี้ยนลีก และสามารถคว้ารองแชมป์ดิวิชั่น 2 เลื่อนชั้นขึ้นสู่ดิวิชั่น 1 ได้ อย่างเต็มภาคภูมิ
พ.ศ. 2554
สโมสรเอฟซี ภูเก็ตได้เสริมความแกร่งด้วยการดึงผู้เล่นหลายคนมาจากหลายสโมสรฯ เช่น โคเน่อดาม่า, อับดุล คูริบาลี่ จากเมืองทองยูไนเต็ด, วัชรพงษ์ จันทร์งาม จากแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด, นิรันดร์ พันธ์ทอง, ตามีซี หะยียูโซะ, กรพรหม จรูญพงษ์ และ เสกสิทธิ์ สีใส จากราชประชา ไทยแลนด์ เอฟซี และมีการดึงโค้ชหน้าใหม่อย่าง “จั๊บ” สุระชัย จิระสิริโชติ อดีตนักฟุตบอลยุคดรีมทีมมาคุมทีม เริ่มต้นฤดูกาลอย่างยอดเยี่ยม ทำให้ภูเก็ตติดอยู่ในอันดับสูงสุดของตารางคะแนนได้ระยะหนึ่ง แต่เกิดปัญหาบางประการ ทำให้โค้ชจั๊บสละเก้าอี้กุนซือ จากนั้นการเข้ามาของ “โค้งพงษ์” สมพงษ์ วัฒนา เข้ามากู้วิกฤติ และประคองสถานการณ์จนจบฤดูกาล 2554 จบด้วยอับดับ 9 มีคะแนนทั้งฤดูกาลรวม 45 คะแนน ส่วนฟุตบอลถ้วยอย่างโตโยต้าลีกคัพ ก็ทำผลงานได้ดีแค่ผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้าย  เนื่องจากการที่ขาดแรงสนับสนุนจึงทำผลงานได้ไม่ดีเท่าที่ควรในช่วงเลกหลังของปี 2554
พ.ศ. 2555
สโมสร เอฟซี ภูเก็ต เริ่มต้นได้ไม่ดี เท่าที่ควร เพราะขาดสปอนเซอร์ช่วยเหลือ จึงพยายามดึงทุก ภาคส่วนในจังหวัด รวมไปถึงแฟนบอล ให้เข้ามาเป็นหนึ่งในบอร์ด บริหารและเสริมผู้เล่นหน้าใหม่ เช่น มาซิโอ้ ซานโตส จากลีกพม่า, ศุภนนท์ ปรางค์จันทร์ จากเชียงใหม่ เอฟซี, สุวิทย์ นำจำเริญ จาก ชัยภูมิ ยูไนเต็ด และ 3 นักเตะจากราชประชา เอฟซี วุฒิพงษ์ สิทธิธัญกิจ, นรากรณ์ วิเศษธนกาล, ภีรชาติ ยิ้มทอง รวมถึงนักเตะคนอื่น ๆ อีกหลายคน โดยมีกุนซือมากความสามารถอย่างมิลอสโจซิส แต่ก็ยังไม่สามารถทำผลงานได้อย่างน่าพอใจ ประกอบกับปัญหาด้านการเงินจนทำให้หลายฝ่ายวิตกกังวลว่าจะไม่มีชื่อทีม เอฟซี ภูเก็ต อยู่ในจังหวัดอีกต่อไป
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ด้วยความเสียสละต่อส่วนรวม คุณปมุข อัจฉริยะฉาย ประธานโรงแรมในเครือกะตะกรุ๊ป พร้อมทีมงานบริหารชุดใหม่ ได้แก่ คุณวิรุฬ เหาตะวานิช, คุณจักรภพ สู้งาน, คุณทรัพย์สิน ภูผา, คุณนรินทร์ เศรษฐีใจเย็น, คุณเอี่ยม ถาวรว่องวงศ์, คุณจิรวิทย์ ปิติกุลสถิต, คุณทินรัตน์ เทพบุตร, คุณไพฑูลย์ ศิลปวิสุทธิ์ ได้ตอบรับเข้ามากู้สถานการณ์ วิกฤตในครั้งนี้ จนได้รับการยกย่องว่าเป็น “THE HERO OF PHUKET” พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น “ภูเก็ต เอฟซี” และตั้งฉายาใหม่เป็น “ดิไอแลนด์เดอร์ส” ซึ่งมีความหมายที่สร้างแรงกระตุ้นให้คนใน จังหวัดร่วมมือร่วมใจเชียร์ทีมฟุตบอลของชาวภูเก็ตให้ก้าวไปสู่ เป้าหมายขึ้นไทยลีกภายใน 2 ปี และในช่วงเลก 2 มีการเสริมผู้เล่น ชื่อดังอย่างคับคั่ง เช่น กัมพล ปฐมอรรฆย์กุล ผู้รักษาประตูชาว ภูเก็ตแท้ๆ, นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์ แบ็คซ้ายผู้แข็งแกร่ง, ยุทธนา จงนอก กองกลางจอมเก๋า, ROLAND GUNTHER VARGAS กองกลางเทคนิคสูง, BOAS CHUN กองกลางพรสวรรค์จากพัทลุง เอฟซี เป็นต้น
แต่เนื่องจากความไม่ลงตัวบางประการทำให้ มิลอสโจซิส ประกาศอำลาตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีม และแต่งตั้งคุณณรงค์ อาจารยุตต์ อดีตนักเตะทีมชาติไทย ที่มาประกอบธุรกิจจนประสบความสำเร็จในจังหวัดภูเก็ตและทำงานด้านฟุตบอลเยาวชนมาโดยตลอด เข้ามาทำหน้าที่แทน ซึ่งทำให้ผลงานกระเตื้องขึ้นในระดับหนึ่ง แต่ยังไม่เป็นที่เชื่อมั่นว่าจะพาทีมหนีรอดการตกชั้นได้เนื่องจากเป็นปีที่มีการแข่งขันกันสูง ดังนั้นด้วยความเป็นผู้มีวิสัยทัศน์ยาวไกลของคุณปมุข อัจฉริยะฉาย ประธานสโมสรฯ และฝ่ายบริหารสโมสรฯ จึงมีการเจรจาของยืมตัว “โค้ชจุ่น” อนุรักษ์ ศรีเกิด ผู้ช่วยหัวหน้าผู้ฝึกสอนจากสโมสรบางกอกกล๊าส เอฟซี มาคุมทีมในช่วง 6 นัดสุดท้ายของฤดูกาล จนในที่สุดด้วยความเสียสละและมุ่งมั่นของฝ่ายบริหาร ความสามารถของเหล่าสต๊าฟโค้ชและนักเตะ รวมไปถึงความศรัทธาของเหล่าแฟนบอลที่รวมพลังส่งแรงใจเชียร์ ส่งผลให้ภูเก็ต เอฟซี สามารถหนีรอดจากการตกชั้นได้ในโควตาสุดท้ายของตารางคะแนนพอดี
โดยในวันที่ 17 พ.ย. 2555 ภูเก็ต เอฟซี ได้ประกาศฉายาภาษาไทย "ขุนศึกทะเลใต้" ใช้ควบคู่กับ "The ISLANDERs"
พ.ศ. 2556
ภูเก็ต เอฟซี ประกาศแต่งตั้ง “โค้ชตู่” พนิพล เกิดแย้ม ขึ้นมาคุมทีม พร้อมแต่งตั้ง “โค้ชจิ๋ว” นิวัฒน์ นุ้ยสง่า เป็น ผจก.ทีม ทางผู้บริหารได้มีการผ่าตัดทีมครั้งใหญ่ ดึงนักเตะชั้นดี เข้าสู่ทีมมากมาย เช่น “ดูดู้” หลุยส์ เอดูอาโด้ ปูร์ซิโน่, เจฟฟี่ ดูแมงก์, จอร์จี้ ทริซิมาคูริดเซ่, กฤษดา สาแก้ว, “สไปเดอร์-มิง” นินูรุดดิน นิเดร์หะ, สะการียา กอและ, อดิศักดิ์ ดวงศรี และ ธงชัย กึนขุนทด เป็นต้น โดยตั้งเป้าเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกให้ได้ ภายใต้แนวคิด "ศักดิ์ศรีภูเก็ต" ซึ่งผลงานให้ช่วงต้นฤดูกาลทีมสามารถเกาะกลุ่มหัวตารางได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะมีปัญหาเรื่องการจบสกอร์ อยู่บ้าง  แต่แล้วก็เกิดสองผู้เล่นสำคัญอย่าง นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์ กัปตันทีม และ กฤษดา สาแก้ว กองกลางจอมบุก มีปัญหาไม่สามารถลงสนามได้ ทำให้ผลงานของทีมตกลงไปจนหมดลุ้นการเลื่อนชั้น แต่ก็มีข่าวดีเมื่อได้ประกาศจับมือเป็นพันธมิตรกับครูไซโร่ ยอดทีมฟุตบอลจากลีกบราซิล และได้มีการก่อสร้างสนามฝึกซ้อมของสโมสรที่หมู่บ้านเจ้าฟ้าธานี ถ.เจ้าฟ้าตะวันตก
ช่วงปิดเลกแรก สโมสรตัดสินใจแปลงเปลี่ยนนักเตะกว่าครึ่งทีม ทำให้นักเตะสำคัญอย่าง นนทพันธ์ เจียรสถาวงศ์, วัชรพงษ์ จันทร์งาม รวมถึงนักเตะสายเลือดภูเก็ตแท้ๆอย่าง กิตติธัช ไกรทอง และสุธี ศักดิวงศ์ ต้องอำลาทีมไป โดยได้มีการดึง ลูโดวิค ทาคาม, อาลีฟ เปาะจิ, สุกรี อีแต, ฉัตรชัย โมกเกษม และ วัชระ เกรียรัมย์ เข้าสู่ทีม แต่ผลงานในต้นเลกสองก็ยังไม่ดีขึ้น จนเกิดวิกฤตและแรงกดดันจากแฟนบอล  ทำให้โค้ชตู่ต้องประกาศลาออกไป และได้มีการแต่งตั้ง “เตโก้” สเตฟาโน่ คูกูร์ร่า เข้ามารับหน้าที่แทนในช่วงกลางเลกสอง ถึงกระนั้นผลงานของสโมสรก็ยังไม่ดีเท่าที่ควร  จบฤดูกาล 2556 ด้วยอันดับที่  12  มี  39 คะแนน
โดยในช่วงปลายฤดูกาล ได้มีการแต่งตั้งให้ รีพับบลิก ภูเก็ต เข้ามาดูแลด้านงานประสัมพันธ์และภาพลักษณ์สโมสร โดยได้มีการประกวดพรีเซนเตอร์ของสโมสรเป็นครั้งแรก ใช้ชื่อว่า "มิสซี่ ภูเก็ต" ซึ่งผู้ชนะได้แก่ “น้องชมพู” ชุติมณฑน์ ประสานวรรณ  รวมทั้งได้แต่งเพลง "ศักดิ์ศรีภูเก็ต" เป็นเพลงประจำสโมสร ซึ่งขับร้องโดย "โป่ง" ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ ร็อคเกอร์รุ่นใหญ่
พ.ศ. 2560
วันที่ 28 พ.ย. 60 นายปิติพล นุกูลพานิชย์วิพัฒน์ ประธานสโมสรภูเก็ต เอฟซี พร้อมด้วย น.ส.ทิพย์สุนันทา กระจ่าง ที่ปรึกษาสโมสรภูเก็ต เอฟซี แถลงข่าวประกาศยุบสโมสรภูเก็ต เอฟซี หลังจากถูกนักเตะต่างชาติของสโมสร 3 ราย ฟ้องร้องต่อสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือ ฟีฟ่า เรียกค่าเสียหาย 83 ล้านบาท อ้างถูกยกเลิกสัญญาไม่เป็นธรรม เหตุเกิดขึน นายปิติพล กล่าวว่า การประกาศยุบทีมเนื่องจากถูกนักเตะ 3 ราย ประกอบด้วย โรลันด์, อลอนโซ และ ซานโตส เรียกค่าเสียหายรวมถึงค่าปรับฟีฟ่า ประมาณ 83 ล้านบาทเศษ
ผู้ฝึกสอน
รายชื่อผู้ฝึกสอน (2553 - ปัจจุบัน)
สนาม
สนามสุระกุล เดิมเป็นสุสานหรือฮวงซุ้ยซีแต๊ะค้า พื้นที่หากมองจากถนน จะค่อยเป็นเนินขึ้นไปบนควน ปี 2505 ทางการหาที่จัดสร้างสนามกีฬาของจังหวัดแทน สนามไชย(สโมสรข้าราชการ)ตรงข้ามศาลากลาง เพราะเวลามีกีฬานักเรียน เริ่มคับแคบ กรมพลศึกษาและองค์การบริหารส่วนจังหวัดจึงตกลงเอาที่สุสานบางส่วนเป็นสนาม กีฬา โดยการล้างป่าช้า คือขุดศพขึ้นมา แต่ละหลุม แล้วนำมาทำพิธี 4ศาสนา แล้วนำไปเผารวมกันอีกครั้ง(ถ้าจำไม่ผิด) หลังจากนั้น จะใช้รถเกรดดิน ปรับที่ให้เสมอโดยเอาดินด้านหลัง และข้างมาปรับใส่ด้านหน้า ด้านข้างเลยไม่ต้องสร้างอัฒจรรย์ ทำเป็นที่นั่งได้เลย ทำพิธีเปิด เมื่อปี 2507 เสาไฟรอบสนามได้รับการบริจาคจาก พ่อค้า นายเหมือง เป็นสนามแรกในส่วนภูมิภาค และได้มอบให้องค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ตดูแล นับตั้งแต่วันที่ 3 มิ.ย. 2525 เป็นต้นมา
ที่นั่งของสนามจะเป็นลักษณะโค้งเป็นตัว U ฝั่งมีหลังคาจะมีที่นั่งของประธาน โดยฝั่งนี้จะมีที่นั่งทั้งหมดส่วนด้านไม่มีหลังคาจะมีที่ติดเก้าอี้เป็นบางส่วน โดยคิดราคาค่าเข้าชมราคาเหมือนกันคือ 100 บาท และเด็กนักเรียนเข้าชมฟรี โดยฝั่งมีหลังคาจะมีกองเชียร์คือกลุ่มเดอะฮัคส์ บริเวณโค้งของอัฒจันทร์จะเป็นกลุ่มCURVE ZONE  ฝั่งขวาของอัฒจันทร์ฝั่งกระถางคบเพลิงจะเป็นกลุ่มฮาร์ดคอร์ และนอกสนาม  ส่วนกองเชียร์ทีมเยือนนั่งอยู่ฝั่งซ้ายของอัฒจันทร์ฝั่งกระถางคบเพลิง
ภาษาโปลาเบียน
ภาษาโปลาเบียน เป็นกลุ่มภาษาถิ่นในกลุ่มภาษาสลาฟ ซึ่งเคยพูดกันในบริเวณที่เป็นตอนเหนือของประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน: รัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น, บรันเดินบวร์ค, ซัคเซิน-อันฮัลท์, ส่วนตะวันออกของนีเดอร์ซัคเซิน และชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ภาษานี้สูญหายไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
รหัสภาษาสากลของภาษาโปลาเบียนคือ ISO 639-1: (ไม่มี), ISO 639-2: sla, ISO 639-3: pox
กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้
กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้ (Southern Tungusic languages) เป็นกลุ่มภาษาในกลุ่มภาษาตุงกูซิก ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของประเทศรัสเซีย (คาบารอฟสค์, ปรีมอร์สกี และซาคาลิน) และทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน กลุ่มภาษาตุงกูซิกใต้นี้ แบ่งย่อยได้เป็นสองกลุ่มคือ
โอฟีเลีย (ดาวบริวาร)
นอกจากนี้ยังมี ดาวเคราะห์น้อยที่เรียกว่า 171 โอฟีเลีย โอฟีเลีย (Ophelia) หรือเป็นที่รู้จักว่า Uranus VII เป็นดาวบริวารลำดับที่ 2 นับตามระยะทางจากดาวยูเรนัส ตั้งชื่อตาม Ophelia จากวรรณกรรมของเชคสเปียร์ โอฟีเลีย ถูกค้นพบในวันที่ 20 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1989 โอฟีเลีย ถูกค้นพบในเวลาที่ใกล้เคียงกับคอร์ดีเลีย โดยยานวอยเอจเจอร์ 2 ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้มีชื่อว่า "S/1989 U 8" แต่หลังจากนั้นโอฟีเลียก็ตรวจไม่พบอีกเลยจนกระทั่งกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลพบมันในปี ค.ศ. 2003
โอฟีเลียอยู่นอกวงแหวนเอปไซลอน วงแหวนริมนอกสุดของดาวยูเรนัส ตามภาพทางขวามือ
คู่หูต่างขั้วกับภารกิจกำจัดผี
คู่หูต่างขั้วกับภารกิจกำจัดผี เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยเค็นอิจิ คนโด ตีพิมพ์ในนิตยสารจัมป์สแควร์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม
วัดราษฎร์ศรัทธากะยาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดราษฎร์ ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบัน พระรามัญมุนี (ศักดิ์ดา อกฺนิฏฺโฐ ป.ธ.๓) เป็นเจ้าอาวาสวัด
วัดราษฎร์ศรัทธากะยารามตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2309 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2463 ชาวบ้านเรียกว่า วัดมอญ เพราะเป็นวัดที่ชาวมอญสร้างขึ้น ตั้งอยู่ต้นคลองตาปลั่งซึ่งเป็นคลองลัดเชื่อมระหว่างอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร กับอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พุ่มไม้ในบริเวณวัดยังเป็นที่อาศัยของนกกาน้ำ มีนกกระยางขาวเป็นจำนวนมาก ซึ่งได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวมาดูนกกัน
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ เจดีย์ ศาลาการเปรียญ และศาสนวัตถุเป็นศิลปะมอญ วัดมีศาลพ่อปู่เทพา ซึ่งเป็นศาลมอญ ตามธรรมเนียมมอญก่อนที่นาคจะเข้าอุปสมบทจะมุ่งหน้ามาที่ศาลนี้ การอุปสมบทกระทำเป็นสองภาษา คือ สวดบาลีอย่างไทยกับภาษามอญ
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง (เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ออกแบบ เป็นนางแบบและนักแสดงหญิงชาวไทย มีผลงานเด่นจากภาพยนตร์เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง
ประวัติ
ชุติมณฑน์ จึงเจริญสุขยิ่ง ชื่อเก่าโดยกำเนิดใช้ชื่อ ออกแบบ จึงเจริญสุขยิ่ง เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เธอเป็นบุตรคนที่ 3 ของครอบครัว จากพี่น้อง 3 คน มีพี่สาว 1 คน และพี่ชายอีก 1 คน ชุติมณฑน์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา (วิทย์–คณิต) และ สำเร็จการศึกษาจากภาควิชานฤมิตศิลป์ สาขานิทรรศการศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชุติมณฑน์ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเล่นภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Thankyou For Sharing" ภายใต้การกำกับของนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ ทั้งยังเคยเล่นมิวสิกวิดีโอเพลงในหลายๆเพลงมาก่อนด้วย สำหรับผลงานสร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือ ภาพยนตร์เรื่อง ฉลาดเกมส์โกง ในบท "ลิน"
โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี (ชื่อภาษาอังกฤษ: Mahavajiravudh Songkhla School) (อักษรย่อ: ม.ว., M.V.) (สุภาษิตประจำโรงเรียน: รฺกขาม อตฺตโน สาธุง (รัก - ขา - มะ - อัด - ตะ - โน - สา - ทุง) แปลว่า " พึงรักษาความดีของตนไว้ (ประดุจเกลือรักษาความเค็ม) " ) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ รหัสสถานศึกษา [tel:03900101 03900101](เดิม), [tel:1003900101 1003900101] (ใหม่) มีเนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 99.9 ตารางวา เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษา มีประวัติความเป็นมาและชื่อเสียงเกียรติยศที่สั่งสมมายาวนานจนถึงปัจจุบันกว่า 126 ปี เป็นโรงเรียนหลวงแห่งแรกในภาคใต้ เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดสงขลา โดยมีกุลบุตร - กุลธิดา ในพื้นที่จังหวัดสงขลาและพื้นที่ใกล้เคียง มาศึกษาเล่าเรียนกันเป็นจำนวนมาก
ผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนคือ มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)   ขณะท่านมีบรรดาศักดิ์เป็น " พระยาสุขุมนัยวินิต " ข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จการมณฑลนครศรีธรรมราช และเป็นพระอาจารย์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  รัชกาลที่ 6    โดยในเดือนมกราคม พุทธศักราช 2439  ในวาระโอกาสวันพระราชสมภพพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  ขณะยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช  เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร  เจ้าพระยายมราชได้ขอพระราชทานพระนามของพระองค์ในขณะนั้นมาเป็นนามของโรงเรียน ว่าโรงเรียน "มหาวชิราวุธ"   ปัจจุบันเป็นสถานศึกษาที่มีชื่อเสียงของภาคใต้ และลูกมหาวชิราวุธทุกคนที่สำเร็จการศึกษาจากสถาบันแห่งนี้ ต่างมีความรักภาคภูมิใจในสถาบัน และภูมิใจใน ตราวชิราวุธ อันเป็นลัญจกรประจำพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว   ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์อันเป็นมิ่งมงคลยิ่งของสถาบัน
ประวัติโรงเรียน
ผู้ก่อตั้งโรงเรียนนี้คือ มหาอำมาตย์นายก เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) อดีตผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล, อดีตอภิรัฐมนตรี, อดีตเสนาบดีกระทรวงนครบาล, อดีตเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ซึ่งท่านเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง การประปานครหลวง การไฟฟ้านครหลวง ถนนและสะพานในกรุงเทพมหานครเกือบทั้งหมด
ในสมัยนั้น เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ยังดำรงตำแหน่งเป็น พระยาสุขุมนัยวินิต ข้าหลวงเทศาภิบาลสำเร็จการมณฑลนครศรีธรรมราช ท่านเป็นผู้ที่รักและสนใจในเรื่องการศึกษามาก เนื่องจากเคยเป็นพระอาจารย์ถวายวิชาพระเจ้าลูกยาเธอฯ ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลายพระองค์ เช่น   พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประวิตรวัฒโนดม กรมหลวงปราจิณกิติบดี, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดชเป็นต้น   โดยท่านเริ่มจัดตั้งโรงเรียนชั่วคราวขึ้นก่อนที่  ศาลาการเปรียญวัดดอนแย้  ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา  จังหวัดสงขลา เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2439มีนักเรียนจำนวน 12 คน
ครั้นถึงวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2439 พระยาสุขุมนัยวินิต และ พระยาวิเชียรศีรี (ชม ณ สงขลา) ผู้ว่าราชการเมืองสงขลา ขณะนั้น ร่วมจัดงานเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชเจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามกุฎราชกุมาร พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขึ้นเป็นการพิเศษ  ในโอกาสนี้พระยาสุขุมนัยวินิตได้อัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ซึ่งได้รับพระราชทานมาแต่ประเทศอังกฤษ ประดิษฐานไว้บนแท่นบูชาเพื่อให้ข้าราชการพ่อค้าประชาชมชาวสงขลาได้เคารพสักการะและถวายพระพรชัย
อาศัยโอกาสอันเป็นมหามงคลนี้ พระยาสุขุมนัยวินิต ได้จัดให้มีการเรี่ยไรเงินเพื่อสร้างโรงเรียนที่เป็นหลักฐานขึ้น โดยมีโครงการจะสร้างที่บริเวณวัดนาถม (บริเวณโรงเรียนวิเชียรชมในปัจจุบัน) ซึ่งมี ชัยภูมิและมีบริเวณกว้างขวาง (19 ไร่ 45.7 ตารางวา) ได้เงินมา 3,940 บาท
เนื่องจากเจ้าพระยายมราชเล็งเห็นว่า สถานที่เรียนในวัดมัชฌิมาวาส ไม่กว้างขวางพอที่จะขยับขยายเป็นโรงเรียนหลวงขนาดใหญ่ในอนาคตได้ ควรจะมีอาคารเรียนและบริเวณที่กว้างขวางกว่า คือที่วัดนาถมตามที่วางโครงการไว้แต่เดิม ฉะนั้นในปี พ.ศ. 2447 จึงจัดการเรี่ยไรเงินสมทบทุนอีกครั้งหนึ่งสร้างอาคารที่วัดนาถม สำเร็จในปี 2448
แต่ในปลายปี 2447 สถานีตำรวจภูธรที่ริมคลองขวาง ซึ่งเรียกกันในครั้งนั้นว่า "โรงพักพลตระเวน" เกิดว่างลง เพราะโรงพักใหม่ที่แหลมทรายสร้างเสร็จ เจ้าพระยายมราชเห็นเป็นสถานที่เหมาะกว่าที่เดิมจึงย้ายโรงเรียนจากวัดมัชฌิมาวาสมาอยู่ที่โรงพักแห่งนี้ในปี 2448 ซึ่งบริเวณนี้มีเนื้อที่  1 ไร่ 2 งาน
ถึงปี 2464 ปริมาณนักเรียนมากขึ้นถึงประมาณ 100 คน ต้องไปสร้างอาคารเรียนขึ้นอีกหลังหนึ่งที่ปลายถนนสะเดา (ฟากซึ่งตั้งที่ว่าการอำเภอในปัจจุบัน) ทำการย้ายนักเรียน ม.4-6 ไปเรียนที่อาคารเรียนหลังใหม่นี้ เริ่มสอนตามหลักสูตรใหม่ของกระทรวงศึกษาธิการในปีนั้น
ถึงปี 2472 โอนอาคารเรียนที่วัดนาถมทั้งหมดให้โรงเรียนประชาบาล (ปัจจุบันคือ โรงเรียนวิเชียรชม) ต้องรับนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1-3 ไปอยู่ด้วย จึงต้องสร้างอาคารเรียนที่ฝั่งตรงข้ามกับอาคารเรียนที่ปลายถนนสะเดาขึ้นอีก 2 หลัง
และในที่สุด "มหาวชิราวุธ" ก็มาปักหลักมั่นคงในสถานที่ปัจจุบัน ซึ่งมีเนื้อที่ 45 ไร่ 2 งาน 99.9 ตารางวา
พระพุทธรูปประจำโรงเรียน
ทางคณะสงฆ์วัดนาคปรก ตลาดพลู เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร กับคณะกรรมการกองทุนพระสุเมธาธิบดีซึ่งมี พระครูสังฆกิจวิสุทธิ์ พระครูสมุห์เศรษฐกิจ สมาหิโต และ พระครูศรีพัฒนคุณ ได้พิจารณาใคร่ครวญเห็นว่าสมควรที่จะหล่อพระพุทธรูปไว้ ประดิษฐานประจำสถานศึกษาซึ่งมีการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาดีเด่นอย่างจริงจังและจริงใจ อันเป็นมรรควิธีหนึ่งที่จะเป็นสื่อเข้าใจถึงหลักพุทธธรรม สำหรับการพัฒนา เยาวชนผู้กำลังเจริญวัย ให้เข้าใกล้พระพุทธองค์ ตั้งแต่อายุยังน้อยตาม คตินิยมที่ว่า "สามัคคีร่วมชาติ พุทธศาสน์รวมใจ" จึงได้ประกอบพิธีหล่อพระพุทธรูปขึ้น 9 องค์ เป็นพระพุทธรูปปางลีลา 25 พุทธศตวรรษ เพื่อมอบให้แก่สถานศึกษา 9 แห่งและได้ทำพิธีเททองหล่อพระพุทธรูป เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2533 เสร็จแล้วส่งไปยังสถานศึกษาต่างๆ 9 แห่งดังนี้
พระพุทธรูปเดินทางมาถึงโรงเรียนมหาวชิราวุธจังหวัดสงขลา ในเดือนตุลาคม 2533 โรงเรียนจึงได้จัดเตรียมการหาฤกษ์ยามสำหรับทำพิธีเบิกเนตรและรับมอบอย่างใจจดใจจ่อ จนในที่สุดมหาฤกษ์ แห่งการทำพิธีกรรมก็มาถึงคือในวันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม 2533 โรงเรียนจึงได้จัดงานพิธีการพิธีสงฆ์ มีการแสดงมหรสพอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติ เป็นความภาคภูมิใจแห่งการฉลองสมโภชพระพุทธรูปประจำโรงเรียน คณะกรรมการบริหารโรงเรียน ได้ร่วมกันคิดพิจารณาในที่สุดจึงลงมติพร้อมใจกันถวายนามพระพุทธรูปองค์นี้ว่า "พระพุทธาธิบดีศรีมหาวชิราวุธ" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา ปัจจุบันโรงเรียนได้ประดิษฐานพระพุทธรูปไว้ที่บริเวณสนามหน้าอาคารโสตทัศนศึกษา เพื่อให้เป็นศิริมงคล และ เป็นที่เคารพสักการะแห่งชาวมหาวชิราวุธและทุก ๆ คนตลอดไป
เกียรติประวัติของโรงเรียน
โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ในพระอุปถัมภ์ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี เป็นโรงเรียนหนึ่งที่มีส่วนเกี่ยวเนื่องกับพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ กล่าวคือ
อาคารหอสมุดติณสูลานนท์
ฯ พณ ฯ ท่านพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ มอบเงินส่วนตัวของท่าน จำนวน 500,000 บาท ในนามของสกุล "ติณสูลานนท์ " ให้กับโรงเรียน โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะให้ทุนเริ่มต้น ในการจัดสร้างอาคารหอสมุดโรงเรียนมหาวชิราวุธสงขลา จังหวัดสงขลา และได้มอบให้สมาคมนักเรียนเก่า รับผิดชอบเกี่ยวกับการประสานงานก่อสร้าง ตามที่ท่านได้ดำริเอาไว้ ซึ่งในการจัดสร้างหอสมุดครั้งนี้ นอกจากจะเป็นการแสดงถึงความมีมุทิตาจิตและความกตัญญูของท่าน ในฐานะของนักเรียนเก่าที่มีต่อโรงเรียนแล้ว ยังก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมและประเทศชาติ นับเป็นตัวอย่างที่ดีควรแก่การยกย่องสรรเสริญ
อาคารหอสมุดที่จัดสร้างในครั้งนี้ มีรูปแบบที่สง่างามยิ่ง เป็นอาคาร 3 ชั้น ขนาด 36 x 23 เมตร กำหนดสถานที่ก่อสร้างไว้ด้านหลัง ของพระบรมราชานุสาวรีย์ ล้นเกล้า ฯ รัชกาลที่ 6 เป็นอาคารอเนกประสงค์ โดยที่ ฯ พณ ฯ ท่านพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นประธานประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารหอสมุดหลังนี้ เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2528 < ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของท่าน >
เริ่มต้นก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2530 เสร็จในเดือนเมษายน ในปีเดียวกัน มีผู้ร่วมสบทบทุนในการสร้างอาคารหลังนี้ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 23,071,640 บาท โดยมีบริษัท ช.ช้าง จำกัด เป็นผู้รับเหมางานในครั้งนี้ ค่าใช้จ่ายเบื้องต้นในการสร้างราคาถึง 13,783,132 บาท แต่บริษัทต้องการสมทบทุนในการสร้างด้วย จึงคิดเพียงแค่ 10,000,000 ล้านบาท แต่เมื่อรวมค่าวัสดุครุภัณฑ์ภายในแล้ว เป็นเงินที่ใช้ในการก่อสร้างรวมทั้งสิ้น 17,000,000 บาท เพราะอาคารหลังนี้ใช้วัสดุก่อสร้างอย่างดี และเน้นเรื่องการประณีตสวยงาม อาคารหลังนี้เมื่อสร้างเสร็จแล้ว ก็เด่นตระการตา มีผู้มาขอเข้าชมก่อนวันทำพิธีเปิดเป็นจำนวนมาก และเมื่อได้เข้าไปสัมผัสภายใน ทุกคนจะบอกว่า"ข้างในสวยกว่าที่เห็นข้างนอกอีก"
ปัจจุบันมีผู้มาใช้บริการรวมทั้งสิ้นประมาณ 400-500 คน เนื่องจากทางหอสมุดได้เปิดทำการเพิ่มขึ้น เพื่อให้ผู้ที่ต้องการมาใช้สะดวกและสบายมากยิ่งขึ้น สมดังที่ ฯ พณ ฯ ท่านพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ได้ตั้งปณิธานเอาไว้ ในปัจจุบันอาคารหลังนี้ก็ยังคงความวิจิตรตระการตา ประดุจดังวันวาน ไม่ว่าจะมองจากภายในหรือภายนอก อาคารหลังนี้ก็ยังคงเป็นสิ่งที่เชิดหน้าชูตา และเป็นที่ภาคภูมิใจของชาวมหาวชิราวุธสงขลาทั้งปวง ที่ร่วมจิตร่วมใจกันเป็นพลังมหาศาล เพื่อก่อให้เกิดอาคารอันโอ่อ่าสง่างามหลังนี้ขึ้น และที่สำคัญอาคารหลังนี้มิได้ใช้งบประมาณจัดสรรของแผ่นดินแต่ประการใด หากแต่เกิดจากจิตศรัทธาและความร่วมมือร่วมใจอันหล่อหลอมกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
ดานัง
ดานัง (Da Nang), ด่าหนัง (Đà Nẵng) หรือ ดาหนัง เป็นเมืองท่าสำคัญของเวียดนามกลางตอนใต้ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลจีนใต้ จัดเป็น 1 ใน 5 เขตการปกครองส่วนท้องถิ่นในเวียดนาม
ตำแหน่งที่ตั้ง
ดานังตั้งอยู่ที่ตำแหน่งละติจูดที่ 15°55' ถึง 16°14' องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 107°18' ถึง 108°20' องศาตะวันออก ทิศเหนือติดกับเมืองเว้ ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของเวียดนาม ทิศตะวันตกและทิศใต้ติดกับจังหวัดกว๋างนาม ทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางใต้ 764 กิโลเมตร และห่างจากโฮจิมินห์ซิตีไปทางเหนือ 964 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ
เมืองดานังตั้งอยู่ในเขตร้อนชื้นมรสุมโดยทั่วไปจะมีอุณหภูมิสูงและมีความผันผวนน้อย สภาพภูมิอากาศดานังเป็นสถานที่ทางตอนเหนือของภูมิอากาศแบบ subtropic ทางตอนเหนือและตอนใต้ของเวียดนามโดยมีสภาพภูมิอากาศที่เด่นชัด เขตร้อนในภาคใต้ มีฤดูที่แตกต่างกันคือฤดูฝนฤดูฝนตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงเดือนธันวาคมและฤดูแล้งตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนกรกฎาคมโดยมีฤดูหนาวเป็นช่วง ๆ หนาและไม่นาน
ประวัติศาสตร์
ปี พ.ศ. 2390 เรือรบฝรั่งเศสได้ระดมยิงโจมตีเมืองดานังเพื่อตอบโต้ที่กลุ่มมิชชันนารีคาทอลิกถูกประหารชีวิต
เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2401 กองทหารฝรั่งเศสยกพลขึ้นบกที่ดานัง ตามพระบัญชาของพระเจ้านโปเลียนที่ 3 เพื่อประกาศพื้นที่นี้เป็นอาณานิคมภายใต้อาณัติของฝรั่งเศส และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า ตูราน (Tourane) ขณะนั้นถือว่าเป็น 1 ใน 5 เมืองสำคัญบนคาบสมุทรอินโดจีน ในระหว่างสงครามเวียดนาม เมืองนี้เป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศหลักของกองทัพสหรัฐอเมริกา ครั้งนั้นจำนวนประชากรในเมืองได้เพิ่มสูงขึ้นมากกว่า 1 ล้านคน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัยสงคราม
ก่อนปี พ.ศ. 2540 ดานังยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกว๋างนาม-ดานัง จนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 ดานังได้ถูกแยกออกจากจังหวัดกว๋างนาม และเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งที่ 4 ของเวียดนาม
การศึกษา
ดานังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย 2 แห่ง ได้แก่
สภาพเศรษฐกิจ
ดานังจัดเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม และมีท่าเรือที่รองรับการขนส่งสินค้า มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดเล็กตั้งอยู่ในเมืองจำนวนหนึ่ง สินค้าเศรษฐกิจของเมืองได้แก่
ในดานังมีโรงงานอุตสาหกรรมตั้งอยู่ราว 4,900 แห่ง ในปี พ.ศ. 2540 ดานังมีสินค้าส่งออกคิดเป็นมูลค่าราว 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การเดินทาง
ดานังตั้งอยู่ที่ปลายสุดของแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor : EWEC) ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างเวียดนาม ลาว ไทย และพม่า
วิทยาลัยการฝึกหัดครู มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
วิทยาลัยการฝึกหัดครู มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ประวัติ
วิทยาลัยการฝึกหัดครู หรือคณะครุศาสตร์ ทำหน้าที่ผลิตครูและบุคลากรทางการศึกษา พร้อมทั้งให้การฝึกอบรมครูและบุคลากรทางการศึกษาประจำการ จึงถือได้ว่าเป็นคณะที่เกิดขึ้นพร้อมกับการสถาปนาโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นสถานศึกษาด้านการฝึกหัดครูแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2435 ณ บริเวณโรงเลี้ยงเด็ก ตำบลสวนมะลิ ถนนบำรุงเมือง จากนั้นได้ย้ายสถานที่ตั้งไปหลายแห่ง จนกระทั่งวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ได้ย้ายมาอยู่ ณ เลขที่ 3 หมู่ 6 ตำบลอนุสาวรีย์ ถนนแจ้งวัฒนะ อำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูพระนคร" ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ได้รับการยกฐานะเป็น "วิทยาลัยครูพระนคร" และเปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ โดยแบ่งส่วนราชการการบริหารทางวิชาการเป็นหมวดวิชาต่างๆ และในปี พ.ศ. 2512 ได้เปิดสอนในวิชาเอกต่างๆ เพิ่มขึ้น ซึ่งหมวดวิชาการศึกษารับผิดชอบจัดการเรียนการสอนวิชาการศึกษาทั้งหมด ต่อมาปี พ.ศ. 2518 มีพระราชบัญญัติวิทยาลัยครูบังคับใช้ วิทยาลัยครูพระนคร จึงเปิดสอนระดับปริญญาตรีครุศาสตร์ (ค.บ.) และมีการแบ่งหน่วยงานการบริหารทางวิชาการเป็นคณะวิชา หมวดวิชาการศึกษาจึงเป็นเปลี่ยนเป็นคณะวิชาครุศาสตร์ มีหัวหน้าคณะวิชาเป็นผู้รับผิดชอบ ในการบริหารงาน
ในปี พ.ศ. 2527 ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) ซึ่งเป็นฉบับแก้ไขเพิ่มเติม วิทยาลัยครูจึงเปิดสอนสาขาวิชาการอื่นๆ ได้รวมเป็น 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการศึกษา สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ สาขาวิชาศิลปศาสตร์ คณะวิชาครุศาสตร์รับผิดชอบผลิตบัณฑิตสาขาวิชาการศึกษา หลักสูตรครุศาสตร์บัณฑิต ต่อมา พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช โปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม "สถาบันราชภัฏ" เป็นชื่อสถาบันการศึกษาในสังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ และปี พ.ศ. 2538 ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติสถาบันราภัฏ วิทยาลัยครูพระนคร จึงใช้ชื่อว่า "สถาบันราชภัฏพระนคร" แบ่งส่วนราชการเป็น 5 คณะ คณะวิชาครุศาสตร์ เป็นชื่อเป็น "คณะครุศาสตร์" โดยมีคณบดีเป็นผู้รับผิดชอบในการบริหารงานและแบ่งหน่วยงานย่อยเป็น 7 ภาควิชา มีหัวหน้าภาควิชาเป็นผู้รับผิดชอบ ประกอบด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 สถาบันราชภัฏพระนคร ได้ปรับรูปแบบการบริหารราชการภายในจึงเปลี่ยนการบริหารจากภาควิชาเป็นโปรแกรมวิชา โดยมีคณะกรรมการบริหารโปรแกรมวิชารับผิดชอบ คณะครุศาสตร์มีทั้งหมด 7 โปรแกรมวิชาซึ่งประกอบด้วย
ในปี 2549 ได้มีการประกาศกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการขึ้นใหม่ คณะครุศาสตร์จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยการฝึกหัดครู ในปัจจุบัน วิทยาลัยการฝึกหักครู ได้เปิดสอน ทั้งหมด 18 สาขาวิชา ได้แก่
หลักสูตรการศึกษา
{| class="toccolours" width=100% ! style="background: aqua "| ระดับปริญญาตรี (5 ปี) ! style="background: aqua "| ระดับปริญญาตรี (4 ปี) หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต(5 ปี)
หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต(4 ปี)
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต(4 ปี)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต(4 ปี)
วงศ์พิกุล
วงศ์พิกุล หรือ Sapotaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกอยู่ในอันดับ Ericales มีสมาชิก 800 สปีชีส์ เป็นพืชไม่ผลัดใบ ทั้งไม้พุ่มและไม้ยืนต้น มีประมาณ 65สกุล (หรือ 35-75, ขึ้นกับการให้คำจำกัดความ) กระจายพันธุ์ในเขตร้อน หลายสปีชีส์ผลรับประทานได้ หรือมีคุณค่าทางเศรษฐกิจ พืชที่มีผลรับประทานได้ ได้แก่ ละมุด ลูกน้ำนม ม่อนไข่ ผลของมิราเคิล (Synsepalum dulcificum) อยู่ในวงศ์นี้เช่นกัน
ไม้ยินต้นในสกุล Palaquium ผลิตลาเท็กซ์ ที่ใช้งานได้หลากหลาย เมล็ดของ Argania spinosa (L.) ใช้ผลิตน้ำมัน (Argan oil)ใน โมร็อกโก ชื่อของวงศ์นี้มาจาก zapote ชื่อของพืชชนืดหนึ่งในเม็กซิโก ซึ่งสะกดในภาษาละตินว่า sapota
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2554
'''การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554''' เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2554 หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และคณะกรรมการการเลือกตั้งได้รับรองสมาชิกภาพของสมาชิกสภาครบทั้ง 500 คน แล้ว
ก่อนการลงมติ พรรคเพื่อไทยได้มีการประชุมสมาชิกพรรค และมีมติให้ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นตัวแทนพรรคในการชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ส่วนพรรคประชาธิปัตย์ได้แสดงเจตจำนงที่จะไม่เสนอชื่อผู้ใดเข้าชิงตำแหน่ง
เอเชียนเกมส์ 1978
เอเชียนเกมส์ 1978 เป็นการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 8 ประเทศไทยจำต้องเป็นเจ้าภาพอีกวาระหนึ่งเพราะปากีสถานซึ่งได้รับมอบหมายจากที่ประชุมมนตรีสหพันธ์ฯ ให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งนี้ได้แจ้งไปยังสหพันธ์ว่าไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ เนื่องจากปัญหาทางการเมือง เศรษฐกิจภายในประเทศและภาวะเงินเฟ้อ ซึ่งเป็นเหตุให้ขาดดุลทางการเงิน นายซัลฟิการ์ อาลี บุตโต นายกรัฐมนตรีปากีสถานในขณะนั้น ได้สั่งระงับการเป็นเจ้าภาพจัด การแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 8 ผลจากการที่ปากีสถานขอคืนความเป็นเจ้าภาพจึงได้มีการประชุมคณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชี่ยนเกมส์ขึ้นในระหว่างการแข่งขันโอลิมปิคครั้งที่ 21 ณ ประเทศแคนาดา เพื่อหาประเทศเจ้าภาพแทนปากีสถานและที่ประชุมได้มีมติขอร้องให้ประเทศไทยรับเป็นเจ้าภาพอีกครั้ง โดยสมาชิกสหพันธ์เอเชี่ยนเกมส์จะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งสิ้นสำหรับการเป็นเจ้าภาพ ยกเว้นค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการส่งนักกีฬาไทยเข้าร่วมแข่งขัน ประเทศไทยจึงรับเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 8 ระหว่างวันที่ 9 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2521
การแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 8 นี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้พระราชทานพระมหากรุณาทรงรับการแข่งขันครั้งนี้ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์
การแข่งขันครั้งนี้ กีฬาที่แข่งขันมี 19 ชนิด คือ กรีฑา ยิงธนู แบดมินตัน บาสเกตบอล มวย โบว์ลิ่ง จักรยาน ฟุตบอล ยิมนาสติคส์ ฮอกกี้ ลอนเทนนิส ยิงปืน ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ และเรือใบ ส่วนประเทศที่เข้าแข่งขันมี 25 ประเทศ (สำหรับอิสราเอลนั้น คณะกรรมการบริหารสหพันธ์เอเชี่ยนเกมส์ได้ขอร้องมิให้ประเทศอิสราเอลส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันครั้งนี้ เพื่อลดค่ารักษาความปลอดภัย แต่ก็ยังถือว่าประเทศอิสราเอลยังคงเป็นสมาชิกอยู่) นักกีฬาที่เข้าแข่งขันครั้งนี้มี 2,863 คน เป็นชาย 2,318 คน หญิง 454 คน ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัลเลยได้แก่ ซาอุดิอาระเบีย เนปาล บาห์เรน บังคลาเทศ กาตาร์ สหสาธารณรัฐอาหรับ
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
เอคโค
เอคโค (Echo) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์อเมริกันที่สร้างโดย แมริออน ดาเยอร์ สำหรับบริการสตรีมมิ่งดิสนีย์+ โดยอิงจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ที่มีชื่อเดียวกัน มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ทางโทรทัศน์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ที่ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ ซึ่งมีความต่อเนื่องร่วมกับภาพยนตร์ของแฟรนไชส์และเป็นภาคแยกจากซีรีส์เรื่อง ฮอคอาย (2021) ดาเยอร์ทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักเขียนบท
อลาควอ คอกซ์กลับมารับบท มายา โลเปซ / เอคโค จากเรื่อง ฮอคอาย โดยมี วินเซนต์ โดนอฟรีโอ และ ชาร์ลี ค็อกซ์ นำแสดงด้วย การพัฒนาซีรีส์เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 โดย อีตัน และ เอมิลี โคเฮน เป็นหัวหน้าผู้เขียนบทร่วมกับ อลาควอ คอกซ์ ซีรีส์นี้ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และได้มีการเปิดเผยว่า ดาเยอร์ทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบทของซีรีส์ ภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 ซิดนีย์ ฟรีแลนด์ถูกกำหนดให้เป็นผู้กำกับ การถ่ายทำเริ่มขึ้นในปลายเดือนเมษายนและจะสิ้นสุดจนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ในเขตมหานครแอตแลนตา รวมทั้งแอตแลนต้า เมืองพีชทรี โซเชียลเซอร์เคิล และแกรนท์วิลล์ รัฐจอร์เจีย
เอคโค คาดว่าจะฉายในปี พ.ศ. 2566
กำหนดฉาย
เอคโค คาดว่าจะเปิดตัวในดิสนีย์+ ในปี ค.ศ. 2023
การสังหารหมู่ฉางเจี้ยว
การสังหารหมู่ฉางเจี้ยว เป็นการสังหารหมู่ต่อพลเรือนชาวจีนโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่เมืองฉางเจี้ยว, มณฑลหูหนาน
การสังหารหมู่ของกองทัพญี่ปุ่นได้รับคำสั่งจากนายพลชุนโระกุ ฮาตะ ผู้บัญชาการกองทัพญี่ปุ่น การสังหารได้ดำเนินไปเป็นระยะเวลากว่า 4 วัน ตั้งแต่ 9 มีนาคม ถึง 12 มีนาคม ค.ศ. 1943, พลเรือนจีนกว่า 30,000 คนถูกสังหาร
จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี พ.ศ. 2562''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองปัตตานีและอำเภอยะหริ่ง (เฉพาะตําบลบางปู ตําบลแหลมโพธิ์ ตําบลตะโละกาโปร์ ตําบลยามู ตําบลราตาปันยัง ตําบลตาแกะ ตําบลปิยามุมัง ตําบลตะโละ ตําบลตาลีอายร์และตําบลปุลากง)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองจิก อำเภอโคกโพธิ์และอำเภอแม่ลาน
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี อำเภอไม้แก่น อำเภอกะพ้อและอำเภอยะหริ่ง (ยกเว้นตําบลบางปู ตําบลแหลมโพธิ์ ตําบลตะโละกาโปร์ ตําบลยามู ตําบลราตาปันยัง ตําบลตาแกะ ตําบลปิยามุมัง ตําบลตะโละ ตําบลตาลีอายร์ และตําบลปุลากง)
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอยะรัง อำเภอมายอและอำเภอทุ่งยางแดง
โล่ (มุทราศาสตร์)
คำว่า “Escutcheon” มาจากภาษาอังกฤษกลาง “escochon” ที่มาจากที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “escuchon” ที่มาจากที่มาจากแองโกล-นอร์มัน “Escochon” ที่มาจากภาษาลาตินพื้นบ้าน (Vulgar Latin) “scūtiōn-” จากภาษาลาติน “scūtum” ที่แปลว่า “โล่” จากความหมายนี้ในมุทราศาสตร์ คำว่า “Escutcheon” สามารถหมายถึงสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของตระกูลและเกียรติยศของตระกูล
คำว่า “inescutcheon” หรือ “โล่ใน” เป็นโล่ที่มีขนาดเล็กกว่าโล่หลักที่ตั้งอยู่ในบริเวณโล่หลัก ที่อาจจะใช้สำหรับ “pretense” หรือการวางโล่เหนือโล่อีกโล่หนึ่งของตนเอง ซึ่งคือการวางโล่เหนือโล่หรือสัญลักษณ์ของดินแดนในปกครอง หรือ เพียงเพื่อเป็นเครื่องหมายตกแต่งโดยไม่มีความหมายลึกไปกว่านั้น
นิยามของตำแหน่งบนโล่
ชื่อตำแหน่งข้างล่างใช้ในการให้นิยามในการบรรยายว่าเครื่องหมายควรจะมีรูปร่างและตำแหน่งเช่นใดบนโล่:
แพรประดับ (มุทราศาสตร์)
แพรประดับ (Torse) ในมุทราศาสตร์ “แพรประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นที่มีลักษณะเหมือนมาลาที่ทำด้วยผ้าบิดเป็นเกลียวบนหมวกเกราะและเครื่องยอด ที่ใช้รัดพู่ประดับ (mantling) ให้อยู่กับที่
“แพรประดับ” ก็เช่นเดียวกับพู่ประดับหมวกเกราะจะเป็นสองสีที่เป็นคู่สีเดียวกัน ที่ทำจากสายริบบิ้นสองสายบิดเป็นเกลียวเข้าด้วยกันที่เป็นสี (Tincture) เดียวกับสีหลักของโล่ซึ่งเป็นสีประจำเหล่า “แพรประดับ” มักจะเรียกว่า “มาลาประดับ” (Wreath)
“แพรประดับ” บางครั้งก็จะใช้ถือโดยนักรบครูเสดเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่ได้รับจากสตรีที่เป็นที่รักเมื่อจากไปสงคราม คล้ายกับผ้าเช็ดหน้าไว้ผูกรอบหมวกเกราะ หรือผูกตรงรอยต่อระหว่างหมวกกับเครื่องยอดเช่น “On a wreath of the colours x and y…” (“บนมาลาประดับเป็นสี ก และ ข”) แพรประดับของตราแผ่นดินของแคนาดานิยามว่า “On a wreath of the colours Argent and Gules, a lion passant guardant Or” (“บนมาลาประดับเป็นสีขาวและสีแดง, สิงโตยืนยกเท้าหน้าสีทอง”)
นอกจากนั้นแพรประดับก็ยังใช้ในการตกแต่งสัตว์ในมุทราศาสตร์ที่อาจจะแต่งเป็นมงกุฎหรือเป็นมาลัยคล้องคอ
แม่พระรับสาร (ทิเชียน)
ดูบทความหลักที่ แม่พระรับสาร
แม่พระรับสาร (ภาษาอังกฤษ: Annunciation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยทิเชียนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ตั้งอยู่ที่วัดซานซาลวาดอร์แห่งเวนิสในประเทศอิตาลี ทิเชียนเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1559 ถึงปี ค.ศ. 1564
พระยาโพธิสาลราช
พระยาโพธิสาลราช (ພະເຈົ້າໂພທິສະລາດ) หรือ พระโพธิสาราชาธิบดีทัศวรคุณ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิชุลราช ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2049 ได้ขึ้นครองราชย์สมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อ พ.ศ. 2063 ในรัชกาลนี้มีการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างมาก ให้ยกเลิกพิธีบูชาหอผีหลวงที่สบดงแล้วสร้างวัดสังคโลกขึ้นแทน ค้นพบพระตำนานอุรังคธาตุจึงให้คัดลอกไว้ ท่านได้เข้าไปมีอิทธิพลเหนือหัวเมืองล้านนาทุกหัวเมืองซึ่งเจ้าเมืองแต่ละหัวเมืองได้ยอมอ่อนน้อมและอยู่ภายใต้อำนาจ จึงกล่าวได้ว่า ล้านนาเป็นรัฐในอารักขาของล้านช้างในยุคพระเจ้าโพธิสารราช
ในรัชกาลนี้ ในกรุงศรีอยุธยาเกิดความวุ่นวายขึ้น เจ้าไชยราชาธิราชได้ลี้ภัยมาเวียงจันทน์หลังจากที่เกิดขัดแย้งกับสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 ได้ยกทัพขึ้นมาตามจับตัวใน พ.ศ. 2076 พระเจ้าโพธิศาลราชตีทัพกรุงศรีอยุธยาแตกพ่ายไปได้ สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 เสด็จสวรรคตด้วยโรคฝีดาษในปีเดียวกันนั้น เจ้าไชยราชาธิราชจึงกลับไปเมืองสองแควและยกทัพลงไปยึดครองกรุงศรีอยุธยาได้สำเร็จ และได้ครองราชย์สมบัติต่อมา
ใน พ.ศ. 2085 เมืองเชียงใหม่เกิดกบฏจนเกิดความวุ่นวาย สมเด็จพระไชยราชาธิราชจากกรุงศรีอยุธยาและพระเจ้าโพธิศาลราชจากหลวงพระบางได้ยกทัพไปช่วยปราบกบฏ แต่เมื่อไปถึง ฝ่ายเชียงใหม่ปราบกบฏได้แล้ว โดยมีพระนางจิรประภาเป็นผู้สำเร็จราชการ แต่ยังหากษัตริย์ไม่ได้ พระเจ้าโพธิศาละราชได้เสนอให้พระราชโอรสคือเจ้าเชษฐวังโสซึ่งมีเจ้านางยอดคำทิพเชื้อพระวงศ์เชียงใหม่เป็นพระมารดาขึ้นเป็นกษัตริย์ ทางเชียงใหม่ตอบตกลง เจ้าเชษฐวังโสจึงไปครองเมืองเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2090 จึงกล่าวได้ว่าล้านช้างเข้ามามีอิทธิพลต่อล้านนาเป็นอย่างมากในยุคนี้ ซึ่งพระเจ้าโพธิศาลราชเป็นจักรพรรดิที่อยู่เบื้องหลังของการรวมล้านนาเข้าไว้กับล้านช้างโดยให้บุตรชายได้ปกครองเมืองเชียงใหม่ส่วนตนครองเมืองหลวงพระบางต่อไป ซึ่งเมืองหลวงพระบางในช่วงนี้มีอำนาจเหนือแคว้นล้านนาทุกหัวเมือง
กลุ่มภาษาเชียง
กลุ่มภาษาเชียง เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้พูดในทิเบตและบางบริเวณทางตะวันตกของจีน มีสมาชิก 12 ภาษาได้แก่ ภาษาเจียรง ภาษาเชียงเหนือ ภาษาเชียงใต้ ภาษาเอ้อกง ภาษาซาบา ภาษากุยชง ภาษามูยา ภาษาเอ้อซู ภาษาโชโย ภาษานาร์มูยี ภาษาชีซิง ภาษาปูมี และภาษาตันกัตอาจจะอยู่ในกลุ่มนี้ด้วยแต่ยังมีข้อโต้แย้งอยู่
ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด
ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโดและลูกชาย (ภาษาอังกฤษ: Portrait of Eleonora of Toledo and Her Son) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอักโนโล บรอนซิโนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
อักโนโล บรอนซิโนเขียนภาพ “ภาพเหมือนของเอเลเนอร์แห่งโทเลโด” เสร็จในปี ค.ศ. 1545 เป็นภาพของ เอเลเนอร์แห่งโทเลโดภรรยาของโคสิโมที่ 1 เดอเมดิชิ ดยุคแห่งทัสเคนี เอเลเนอร์นั่งโดยมีมือขวาวางบนไหล่ลูกชายคนหนึ่ง ท่าทางที่นั่งและการใช้ลายทับทิมบนเสื้อผ้าเป็นการแสดงฐานะของความเป็นแม่ ลูกที่ยืนอยู่ในภาพบ้างก็ว่าอาจจะเป็น ฟรานเชสโค (Francesco I de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1541), หรือ จิโอวานนิ (Cardinal Giovanni de' Medici) (เกิด ค.ศ. 1543) หรือ กราเซีย (เกิด ค.ศ. 1547) ถ้าเป็นคนหลังภาพเขียนก็น่าจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1550 ถึงปี ค.ศ. 1553 แต่เป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าปีที่เขียนคือปี ค.ศ. 1545 ฉะนั้นลูกจึงควรจะเป็นจิโอวานนิ
เมื่อร่างของเอเลเนอร์ถูกขุดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กล่าวกันว่าเอเลเนอร์ใส่ชุดเดียวกับชุดที่ใส่ในภาพเขียน ตาข่ายคลุมผมที่เกือบเหมือนกับอันที่ใช้ในรูปอาจจะทำให้เกิดการสับสน แต่การค้นคว้าต่อมาพิสูจน์ว่าเป็นชุดอีกชุดหนึ่งที่แสดงในหนังสือ “Patterns of Fashion” โดย  แจเน็ต อาร์โนลด์ (Janet Arnold) และ  “Moda a Firenze”โดย โรเบิร์ตตา ออร์ซิ ลันดินิและบรูนา นิคโคลิ  ชิ้นส่วนที่ยังเหลืออยู่ของเสื้อชุดนั้นยังคงเก็บรักษาไว้ในพาลัซโซพิตติในฟลอเรนซ์
การประสูติของพระเยซู (คอร์เรจจิโอ)
ดูบทความหลักที่ การประสูติของพระเยซู
การประสูติของพระเยซู หรือ การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (ภาษาอังกฤษ: Nativity หรือ Adoration of the Shepherds หรือ Holy Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เดรสเด็นในประเทศเยอรมันี
อันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ เขียนภาพ “การประสูติของพระเยซู” เสร็จราวปี ค.ศ. 1529 ถึงปี ค.ศ. 1530 งานนี้ได้รับจ้างเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1522 โดยอัลเบิร์ตโต ปราโตเนริสำหรับชาเปลของตระกูลในวัดพรอสเพอร์ที่เร็จจิโอ เอมีเลีย ภาพเขียนตั้งอยู่ในชาเปลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1530 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1640 เมื่อถูกย้ายไปโมดีนา โดยฟรานเชสโคที่ 1 เดสเต ดยุคแห่งโมดีนาและเร็จจิโอ (Francesco I d'Este Duke of Modena and Reggio) หลังจากนั้นก็ถูกนำไปเดรสเด็นในปี ค.ศ. 1746
คอร์เรจจิโอในยุคที่ตามมาหลังจากจิตรกรคนสำคัญๆ เช่นทิเชียนตีความหมายของฉากชีวิตของพระเยซูฉากนี้ที่เห็นได้จากความเด่นในการใช้แสง ศูนย์กลางจุดสนใจของภาพอยู่รอบพระบุตรที่โอบอยู่ในวงแขนของพระแม่มารี โดยมีกลุ่มคนเลี้ยงแกะยืนอยู่ทางซ้าย ชายที่มีหนวดยืนอยู่ในท่าเดียวกับนักบุญเจอโรมในภาพ “พระแม่มารีกับนักบุญเจอโรม” ที่คอร์เรจจิโอเขียนในปี ค.ศ. 1523 ทางด้านขวาเป็นสัตว์ต่างๆ ที่มักจะปรากฏในฉากการประสูติของพระเยซู (Nativity scene) และนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ บนมุมซ้ายเป็นเทวดาที่คล้ายกับเทวดาที่คอร์เรจจิโอวาดในมหาวิหารปาร์มาที่เขียนในปีเดียวกัน
งานนี้อาจจะเป็นงานที่เป็นการศึกษาของลอมบาร์ดเกี่ยวกับการใช้แสงและใช้เป็นตัวอย่างโดยจิตรกรเช่นคามิลโล โปรคาชชินิ (Camillo Procaccini), ลูคา คัมบิอาซิ (Luca Cambiasi), จุยโด เรนิ (Guido Reni) และ โดเม็นนิโค แซมเปียริ (Domenico Zampieri) และแม้แต่ต่อมาโดย เฟเดอริโค บารอชชิ (Federico Barocci) และ คาร์โล มารัตตา (Carlo Maratta)
วัดบางปิ้ง (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดบางปิ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านบางปิ้ง ตำบลนาดี อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 3 ตารางวา 48 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 17 ไร่ 3 ตารางวา
พระนางโสมา
พระนางโสมา (សោមា) ตามภาษาอินเดีย หรือ หลิวเย่ ตามภาษาจีน หรือ นางนาค ตามภาษาเขมร หรือพระนามเต็มว่า พระนางโสมาสีวิกาเทวะนาคาเทวี (ព្រះនាងសូមាសិវិកាទេវៈនាគាទេវី) เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรฟูนาน ครองราชย์ประมาณศตวรรษที่ 1 นับเป็นปฐมกษัตริย์และกษัตริยานีพระองค์แรกของประเทศกัมพูชา พระนางอภิเษกสมรสกับพราหมณ์ชาวอินเดียคนหนึ่ง นามว่ากามพู สวยัมภูวะ หรือ เกาฑิณยะ ซึ่งต่อมาก็ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระนางโสมา เป็นพระเจ้าเกาฑิณยะวรมันเทวะ หรือที่รู้จักกันในชื่อ พระทอง
วัดบางปิ้ง (จังหวัดสมุทรสาคร)
ประวัติ
ด้านการศึกษา วัดเปิดโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2513 ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2540 และศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2538
พระนางโสมา
ตามตำนานในพระราชพงศาวดารกัมพูชาในเอกสารมหาบุรุษเขมร และพระราชพงศาวดารกรุงกัมพูชา (ฉบับรบากษัตริย์) พระนางทรงสืบเชื้อสายมาจากเผ่านาค ราชวงศ์วรมันที่ได้อภิเษกสมรสกับกามพู สวยัมภูวะ (เกาฑิณยะ) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในตำนานพระทอง-นางนาค
วัดบางปิ้ง (จังหวัดสมุทรสาคร)
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังปัจจุบันได้รับการบูรณะใหม่แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2536 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย นามว่า หลวงพ่อปู่ทองคำ มีประวัติว่า นายโต๊ะ นายยัง แจวเรือไปขายของที่บางกอก ย่านบางกอกน้อย ไปพบพระพุทธรูปตั้งอยู่กลางป่าเป็นวัดร้างสมัยนั้น ซึ่งปัจจุบันคือวัดสังข์กระจายวรวิหาร จึงได้นำพระลงเรือ แล้วแจวเรือกลับมายังบางปิ้ง ที่ฐานพระมีชื่อพรหมมาทองคำ จึงเรียกว่า หลวงพ่อปู่ทองคำ คาดว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลาย
พระนางโสมา
การอภิเษกสมรสระหว่างพระทองกับนางนาคทำให้เกิดราชวงศ์วรมันขึ้น ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองกัมพูชาตั้งแต่สมัยอาณาจักรฟูนาน
วัดบางปิ้ง (จังหวัดสมุทรสาคร)
อาคารเสนาสนะ
ศาลาการเปรียญ กว้าง 16.20 เมตร ยาว 42.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอสวดมนต์ กว้าง 7.57 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และตึก 6 หลัง วิหาร กว้าง 3.40 เมตร ยาว 5.50 เมตร อาคารเสนาสนะอื่นได้แก่ ศาลาโรงครัว กว้าง 20 เมตร ยาว 32.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 เป็นอาคารไม้ ศาลารักษาอุโบสถศีล 1 หลัง กุฏิชี 1 หลัง หอฉัน 1 หลัง โรงเรียนพระปริยัติธรรม 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง และห้องสมุด 1 ห้อง
พระนางโสมา
เหตุการณ์ในตำนานพระทอง-นางนาคของพระนางโสมายังมีความใกล้เคียงกับตำนานของ อามาเตราซุ ซึ่งเป็นตำนานเทพเจ้าและปฐมจักรพรรดิญี่ปุ่นตามคติชินโต ของญี่ปุ่น
ประเทศไทยในเอเชียนเกมส์ 2014
ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19 กันยายน ถึง 4 ตุลาคม พ.ศ. 2557
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
เอเชียนเกมส์ 1966
เอเชียนเกมส์ 1966 การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 5 จัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 9 – 20 ธันวาคม 2509 กีฬาที่แข่งขันมี 14 ชนิด คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเก็ตบอล มวย จักรยาน ฟุตบอล ฮอกกี้ ยิงปืน ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส ยกน้ำหนัก วอลเลย์บอล มวยปล้ำ และมีการสาธิตกีฬาซอร์ฟบอล ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันมี 19 ประเทศ รวมส่งนักกีฬาทั้งหมด 1,945 คน เป็นชาย 1,569 คน หญิง 376 คน
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
เบียงกา (ดาวบริวาร)
เบียงกา (Bianca) หรือเป็นที่รู้จักว่า Uranus VIII เป็นดาวบริวารลำดับที่ 3 นับตามระยะทางจากดาวยูเรนัส เบียงกา ตั้งชื่อตาม Bianca จากวรรณกรรมของเชคสเปียร์ เรื่อง The Taming of the Shrew เบียงกา ถูกค้นพบในวันที่ 23 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1989 โดยยานวอยเอจเจอร์ 2 ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้มีชื่อว่า "S/1989 U 9" ชื่อ เบียงกา ถูกเลือกโดย IAU
เบียงกาถูกจัดอยู่ในกลุ่มของพอร์ชา ซึ่งในกลุ่มนี้มีดาวบริวารทั้งหมด 8 ดวง ได้แก่ เครสซิดา เดสดิโมนา จูเลียต พอร์ชา รอซาลินด์ คีวปิด เบลินดา เพอร์ดิตา
วิกิพีเดียสู่มรดกโลก
วิกิพีเดียสู่มรดกโลก (Wikipedia for World Heritage) เป็นความพยายามเพื่อให้วิกิพีเดียได้ขึ้นทะเบียนของยูเนสโกเป็นมรดกโลก แนวคิดนี้เดิมเสนอขึ้นในการประชุมวิกิมีเดีย ประจำปี 2554 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี แล้วจึงเริ่มมีการเข้าชื่อกันทางออนไลน์เป็นครั้งแรกที่วิกิพีเดียเยอรมันเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2554 นับเป็นการเสนอญัตติครั้งแรกเพื่อสนับสนุนองค์กรทางดิจิทัล และคาดว่าจะเป็นที่ต่อต้านของบรรดาผู้รักษาทะเบียนมรดกโลกที่ขึ้นชื่อว่าหัวโบราณ
ถ้าวิกิพีเดียไม่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดก มีการพูดคุยกันว่า จะเสนอให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมไร้รูปร่างแห่งยูเนสโก (UNESCO Intangible Cultural Heritage) แทน
ภาษาอาเบลเลน
ภาษาอาเบลเลน (Abellen) หรือภาษาอาบูรลิน เป็นภาษากลุ่มซัมบัลมีผู้พูดราว 3,500 คนใน พ.ศ. 2548 ใช้พูดในชุมชนชาวเอตา จังหวัดตาร์ลัก ประเทศฟิลิปปินส์
แก๊งซ่าท้าทดลอง
แก๊งซ่าท้าทดลอง (내일은 실험왕; Tomorrow's Experiment King) เป็นหนังสือการ์ตูนความรู้จากประเทศเกาหลีใต้ ที่แทรกเรื่องราวเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ จัดพิมพ์ด้วยระบบภาพสี และมีฉบับลิขสิทธิ์ภาษาไทย โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์
เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของเด็กประถมชาวเกาหลีชื่อโบกี้และเพี่อนๆและคนรอบตัวของเขา ตอนแรกเขาเข้าชมรมการทดลองเพราะนารันผู้หญิงที่ตนชอบเข้าชมรม แต่เขาก็เริ่มสนใจวิทยาศาสตร์และการทดลองมากขึ้น เพราะได้คำอธิบายจากคนรอบตัว ในหนังสือแต่ละเล่มจะมีความลับและความจริงของคนรอบตัวโบกี้เปิดเผยออกมาทีละน้อย และมิตรภาพกับความสามัคคีของเพื่อน
แก๊งซ่าท้าประดิษฐ์
พบกับชมรมการประดิษฐ์แห่งโรงเรียนฟ้าใส จากแก๊งซ่าท้าทดลอง! เป็นเรื่องราวของเด็กประถมชาวเกาหลีชื่อฟุกุและเพี่อนๆและคนรอบตัวของเขา ทำให้เกิดการรักประดิษฐ์จึงลงแข่งประกวดสิ่งประดิษฐ์ตั่งแต่ระดับจังหวัด ระดับประเทศและนานาชาติโอลิมปิก
แก๊งซ่าท้าคณิตศาสตร์
เป็นเรื่องราวของเด็กประถมชาวเกาหลีชื่อพลัสและเพี่อนๆและคนรอบตัวของเขา ตอนแรกเขาเกลียดวิชาคณิตศาสตร์ แต่กลับเป็นคนที่คิดเงินเก่งมาก วันหนึ่งพลัสได้เข้าค่ายเซียนคณิตที่มีเพียงเหล่าอัจฉริยะเท่านั้น เซียนบวกเลขอย่างเขาจึงเริ่มชอบคณิตศาสตร์มากขึ้น