cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดสรศักดิ์
จารึกวัดสรศักดิ์
จารึกวัดสรศักดิ์ หรือจารึกหลักที่ 49 เป็นแผ่นหินชนวนรูปทรงเสมา โดยมีขนาดกว้าง 96 เซนติเมตร สูง 144 เซนติเมตร หนา 19 เซนติเมตร โดยภายในจารึกมีหนึ่งด้าน โดยมีทั้งหมด 35 บรรทัด จารึกเป็นตัวอักษรไทยสุโขทัย เนื้อหาของจารึกกล่าวถึงนายอินทรศักดิ์ หรืออินทรสรศักดิ์ หรืออินทราสรศักดิ์ ขอพระราชทานที่ดินขนาด 15 x 30 วา จากเจ้าท่านออกญาธรรมราชา หรือพญาไสลือไท เพื่อสร้างพระอารามถวาย สร้างมหาเจดีย์มีช้างประกอบด้วยพระเจ้าหน่อยตีนและวิหารหอพระ สร้างในปี พ.ศ. 1955 และสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 1960 ครั้นสร้างสำเร็จแล้วจึงให้นิมนต์พระมหาเถรธรรมไตรโลกฯ จากตำบลดาวขอน ผู้เป็นน้าของออกญาธรรมราชา เจ้าเมืองสุโขทัย ให้มาจำพรรษาที่วัดนี้ด้วย
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 1959 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ขณะยังทรงพระเยาว์ได้เสด็จมาบำเพ็ญพระราชกุศล พร้อมพระราชมารดาและพระมาตุจฉาที่เมืองสุโขทัย การเสด็จคราวนี้พระมาตุจฉาได้เสด็จเข้าพำนักหัวสนามเก่าด้านทิศตะวันตกติดกับวัดสรศักดิ์ ความในจารึกวัดสรศักดิ์นี้เองที่ช่วยชี้ตำแหน่งของพระตำหนักหรือวังเจ้านาย ตลอดถึงกษัตริย์ของสุโขทัยว่าควรจะอยู่ตรงบริเวณทิศตะวันตกของวัดสรศักดิ์ เหนือศาลาตาผาแดง และที่ปัจจุบันเป็นถนนจากวัดมหาธาตุผ่านศาลตาผาแดง ผ่านวัดสรศักดิ์ และพระตำหนัก สู่ประตูศาลหลวงด้านทิศเหนือนี้คือ “สนาม” ที่กล่าวถึงในจารึกวัดสรศักดิ์
นอกจากนี้ จารึกได้กล่าวถึงการสร้างพระเจ้าหย่อนตีน โดยที่อีกด้านหนึ่งของจารึกได้ปรากฏพระพุทธรูปสลักเป็นพระลีลาอยู่ด้วย ประเสริฐ ณ นคร ให้ข้อคิดเห็นว่าพระเจ้าหย่อนตีนในที่นี้อาจหมายถึงพระพุทธรูปลีลาก็ได้ จึงเป็นหลักฐานที่สำคัญอย่างหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระพุทธรูปลีลาสมัยสุโขทัยนั้น คงมีมาก่อนหรืออย่างน้อยในช่วงปี พ.ศ. 1960 ก็รู้จักกันดีแล้ว
จารึกวัดสรศักดิ์พบที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของตระพังสอ เมื่อปี พ.ศ. 2498 โดยหน่วยขุดแต่งและบูรณะเมืองสุโขทัย กองโบราณคดี กรมศิลปากร
วัดแดงประชาราษฎร์
วัดแดงประชาราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดแดงประชาราษฎร์ ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดแดงประชาราษฎร์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2365 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2370 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เนื่องจากมีพระประธานศิลาแลงสีแดง จึงเรียกกันว่า วัดแดง อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเดิมชื่อว่า วัดแตงแดง เป็นวัดร้างอยู่ประมาณ 120 ปี ต่อมาได้ขอยกวัดร้างเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาใน พ.ศ. 2513 และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกันในชื่อ วัดแดงเปรมประชาราษฎร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 เจ้าอาวาสรูปที่ 1 ถูกฆาตกรรม เจ้าอาวาสรูปใหม่จึงขอเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดแดงประชาราษฎร์" ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย สร้างด้วยศิลาแลง หน้าตักกว้าง 1.90 เมตร วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล และกุฏิสงฆ์
เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง
เอสเคเอท สเกตบอร์ดล้างเมือง เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลของญี่ปุ่น ผลิตโดยสูดิโอโบนส์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2564
โครงเรื่อง
บนเกาะโอกินาวะอันแสนห่างไกล นักสเกตบอร์ดสายโหดมักจะรวมตัวในการประลองลับที่เรียกว่า "S" ซึ่งจัดขึ้นในเวลาเที่ยงคืนภายในเหมืองแร่ร้างที่ถูกปรับปรุงใหม่ เด็กหนุ่มมัธยมห้านามว่าเรกิก็เป็นหนึ่งในนักสเกตบอร์ดเหล่านั้น วันหนึ่ง เขาได้พบกับล็องกา เด็กผู้ชายอายุเท่ากันซึ่งย้ายมาจากรัฐควิเบก ประเทศแคนาดา เขาชักชวนล็องกาไปทำงานพาร์ทไทม์ในร้านสเกตบอร์ดที่เขาทำงานอยู่ หลังจากนั้น ล็องกามีโอกาสได้ไปเข้าร่วม "S" โดยบังเอิญ ทั้งที่เขาพึ่งจะเล่นสเกตบอร์ดเป็นครั้งแรก แต่ล็องกากลับสามารถเอาชนะนักสเกตบอร์ดมือโปรได้ สร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกคนในที่นั่น
ไวร่า
คาร์ร่า (QRRA) หรือเดิม ไวร่า (VYRA) และ ไลร่า (LYRA) เป็นเกิร์ลกรุปสัญชาติไทย ก่อตั้งโดยอินดิเพนเด้นท์ อาร์ทิสท์ เมเนจเม้นท์ และยูนิเวอร์แซลมิวสิก ประเทศไทย มีการแสดงเปิดตัวครั้งแรกในงาน The Launch of LYRA Debut Stage ณ ควอเทียร์ แกลอรี่ ชั้น M ศูนย์การค้าเอ็มควอเทียร์ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ปัจจุบันมีสมาชิก 5 คน ได้แก่ ฟ้อนด์ นิว นิกี้ ป๊อปเป้อ และปาเอญ่า
พ.ศ. 2562–2563: การเปิดตัว
วงมีชื่อตอนเปิดตัวว่า ไลร่า ชื่อนี้มาจากชื่อของกลุ่มดาวพิณ โดยโปรเจกต์นี้มีที่มาจากณัฐพล บวรวัฒนะ กรรมการบริหารฝ่ายปฏิบัติการณ์ บริษัท อินดิเพนเด้นท์ อาร์ทิสท์ เมเนจเม้นท์ จำกัด ได้คัดเลือกสมาชิก 6 คนจากวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ได้แก่ ปัญสิกรณ์ ติยะกร (ปัญ), เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ (เจนนิษฐ์), กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล (เนย), ณัฐทิชา จันทรวารีเลขา (ฟ้อนด์), ชัญญาภัค นุ่มประสพ (นิว) และวรินท์รัตน์ ยลประสงค์ (นิกี้) ซึ่งได้ผ่านการออดิชันอย่างเข้มข้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2562 เป้าหมายของโปรเจกต์นี้คือ การถ่ายทอดเอกลักษณ์เฉพาะตัวของแต่ละคนออกมาอย่างชัดเจน ให้เห็นอีกมุมหนึ่งที่ยังไม่เคยเห็นจากสมาชิกกลุ่มนี้มาก่อน สร้างตลาดทีป็อปให้เกิดขึ้นจริงอย่างเป็นรูปธรรมและเป็นตัวแทนของศิลปินวัยรุ่นไทย ที่สร้างผลงานที่แตกต่างสู่สายตาคนทั้งโลก โดยเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ได้เปิดตัวชื่อโปรเจกต์ "BNK48 S.I.S 30 Days in LA Hollywood" พร้อมกับเปิดตัวสมาชิก ในงาน BNK48 7th Single 77 no Suteki na Machi e Handshake Event ณ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค
ในปี พ.ศ. 2563 ตามกำหนดการเดิมช่วงเดือนเมษายน สมาชิกทั้ง 6 ต้องได้ออกเดินทางไปยังนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เพื่อฝึกฝนทักษะการร้อง เต้น การแสดง เป็นเวลา 30 วัน โดยจะได้รับการฝึกสอนจากเหล่าทีมงานระดับโลกผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของศิลปินมากมาย เช่น ริช แอนด์ โทน ทาเลากา ศิลปินผู้ออกแบบท่าเต้นให้กับศิลปินระดับโลกอย่าง มาดอนน่า, เกว็น สเตฟานี แต่เนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริการะบาดรุนแรงมากขึ้น ทำให้ต้องระงับแผนการเดินทางและให้สมาชิกทั้ง 6 มาร่วมกันทำกิจกรรม ทั้งฝึกฝนทักษะการร้อง เต้น การแสดง ในบ้านเดียวกันเป็นเวลา 30 วัน วันที่ 7 สิงหาคม ได้มีการเผยแพร่รายการเรียลลิตีโชว์ LYRALITY SHOW ให้ได้ติดตามเรื่องราวการฝึกซ้อม จนในวันที่ 7 ตุลาคม แสดงเปิดตัวเพลงแรก "LYRA" ในงาน The Launch of LYRA Debut Stage ณ ควอเทียร์ แกลอรี่ ชั้น M ศูนย์การค้าเอ็มควอเทียร์
พ.ศ. 2564 เนยยุติบทบาท และเปลี่ยนชื่อวง
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล (เนย) ได้ยุติบทบาทในฐานะสมาชิกของไลร่า เนื่องจากเหตุผลที่ต้องการจะกลับไปมุ่งมั่น และทุ่มเทให้แก่การทำงานเพลง ในฐานะสมาชิกวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตอย่างเต็มที่ ทำให้สมาชิกในวงนี้เหลือเพียง 5 คน วันที่ 12 มีนาคม มีการประกาศเปลี่ยนชื่อวงจากไลร่าเป็น ไวร่า (VYRA) ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ได้ปล่อยเพลงแรกในนามไวร่าชื่อว่า ต๊ะต่อนยอน…Hurry Up! ร่วมกับซันนี่
พ.ศ. 2565 เจนนิษฐ์ และปัญยุติบทบาท เปลี่ยนชื่อวง และสมาชิกใหม่
วันที่ 31 กรกฎาคม เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ (เจนนิษฐ์) และปัญสิกรณ์ ติยะกร (ปัญ) ได้ประกาศยุติบทบาทในงาน "Lyra Exclusive Party - Galaxy แห่งความคิดถึง"
วันที่ 27 กันยายน ในงาน We Talk To You : Independent Records ได้ประกาศเปลี่ยนชื่อวงจากไวร่าเป็น คาร์ร่า (QRRA) และได้ประกาศสมาชิกใหม่สองคน คือ พิณญาดา จึงกาญจนา (ป๊อปเป้อ) และ นิพพิชฌาน์ พิพิธเดชา (ปาเอญ่า)
วัดสระกะเทียม
วัดสระกะเทียม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านต้นมะขาม ตำบลสระกะเทียม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ในอดีตนั้นหมู่บ้านสระกะเทียมไม่มีวัด ชาวบ้านที่ต้องการทำบุญ บวชลูกบวชหลาน และประกอบพิธีทางศาสนาต้องเดินทางไปยังวัดหนองเสือซึ่งอยู่ห่างไกลและไม่สะดวกในการเดินทางไปมา จนเมื่อ พ.ศ. 2439 พระอาจารย์มิ่ง ฐานจาโร แห่งวัดหนองเสือ ซึ่งมีพื้นเพเดิมอยู่ที่สระกะเทียมได้เดินทางมาเยี่ยมญาติโยมที่บ้าน เห็นว่าชาวบ้านทำบุญได้ยากลำบากเพราะถนนหนทางทุรกันดารและวัดหนองเสือก็อยู่ห่างจากหมู่บ้านมาก จึงเห็นว่าน่าจะสร้างวัดประจำหมู่บ้านขึ้น ชาวบ้านเห็นพ้องกับความคิดท่านจึงได้ชักชวนกันสร้างวัด โดยมีนายบัว นายสังข์ และนางเล็กเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง
วัดได้สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2440 ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ให้ชื่อว่า "วัดสระกะเทียม" และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมารวมทั้งผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2442 ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์มิ่งจากวัดหนองเสือมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม และยังมีวิหารพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระพุทธรูปปางลีลา
วัดเขาตะแบก
วัดเขาตะแบก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองขาม อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันมีพระครูญาณประยุต เป็นเจ้าอาวาส
วัดเขาตะแบก ได้ชื่อนี้เนื่องด้วยบนเขามีต้นตะแบกจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกว่า เขาตะแบก โดยนางประพันธ์ พ้นชั่ว ได้ถวายที่บริเวณเชิงเขาจำนวน 21 ไร่ 3 งาน เพื่อสร้างสำนักสงฆ์และต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดเขาตะแบก" ได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านบางราวนก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโคนอนมหาสวัสดิ์เดิมเป็นวัดร้าง เรียกว่า วัดวัวนอน ที่ได้ชื่อเช่นนี้เป็นเพราะแต่เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางไร่นาของชาวบ้าน พื้นที่ทางทิศใต้ของวัดติดกับคลองโคนอนซึ่งเชื่อมต่อกับคลองมหาสวัสดิ์และคลองบางราวนกที่ชาวบ้านใช้เป็นเส้นทางสัญจรทางเรือ ในวัดมีต้นกร่างใหญ่ ชาวบ้านมักนำวัวมาพักที่โคนต้นกร่างดังกล่าว จึงเป็นที่มาของชื่อวัด เมื่อได้รับการยกเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษาอีกครั้งจึงนำชื่อตำบลมาต่อท้ายชื่อดั้งเดิมเพื่อแยกให้ต่างกับวัดโคนอนอีกวัดหนึ่งในอำเภอเดียวกัน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2529 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2535
อาคารและเสนาสนะที่สำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 หอฉัน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ วิหาร และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ หลวงพ่อวัดโคนอน เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิ ประดิษฐานอยู่ในวิหาร ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ใหม่ด้วยการลงรักปิดทองทั้งองค์ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544
ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย
"ข้ารู้ว่าข้าไม่รู้สิ่งใดเลย" (I know that I know nothing) เป็นคำพูดของโสกราตีสจากรายงานของเพลโต มีอีกชื่อว่า ปฏิทรรศน์ของโสกราตีส ซึ่งไม่มีใครบันทึกว่าโซกราตีสเคยพูดนอกจากเพลโต
ประโยคนี้ถูกเชื่อมหรือรวมในคำตอบจากคำถามที่โสกราตีส (รายงานจากซีโนโฟน) หรือเคราโฟน (รายงานจากเพลโต) ถามพีเธีย เทพยากรณ์แห่งเดลฟี ซึ่งเขาตอบในสิ่งที่มีคำตอบว่า "โสกราตีสคือผู้ที่ฉลาดที่สุด"
ศัพทมูลวิทยา
ประโยคดั้งเดิมมาจากภาษาละตินว่า ("ipse se nihil scire id unum sciat"), ซึ่งน่าจะเป็นการถอดความจากข้อความภาษากรีกโบราณ บางครั้งก็กล่าวเป็น "scio me nihil scire" หรือ "scio me nescire" ต่อมาประโยคนี้ถูกแปลย้อนกลับในภาษากรีกบริสุทธิ์ว่า "[ἓν οἶδα ὅτι] οὐδὲν οἶδα", [hèn oîda hóti] oudèn oîda
อะบิกเกอร์สแปลช
อะบิกเกอร์สแปลช (A Bigger Splash) เป็นภาพเขียนป็อปอาร์ตขนาดใหญ่ โดยศิลปินชาวอังกฤษ เดวิด ฮอคนีย์ มีขนาด 242.5 cm x 243.9 cm แสดงภาพของสระว่ายน้ำด้านหลังบ้านลักษณะโมเดิร์นหลังหนึ่ง มีการรบกวนด้วยน้ำกระจายขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า เกิดจากบุคคลที่ไม่ปรากฏในภาพที่กระโดดลงน้ำไปจากกระดานกระโดด ภาพนี้เขียนขึ้นในแคลิฟอร์เนียระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน 1967 ที่ซึ่งฮอคนีย์กำลังสอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์คเลย์
คำอธิบาย
การจัดวางองค์ประกอบของภาพนี้นำมาจากภาพถ่ายของสระว่ายน้ำในหนังสือและภาพเขียนก่อน ๆ หน้าของสิ่งก่อสร้างในแคลิฟอร์เนียโดยฮอคนีย์ ภาพนี้เป็นการขยายใหญ่ของผลงานชิ้นก่อน ๆ ของเขา คือ A Little Splash (1966) และ The Splash (1966) (ทั้งคู่ปัจจุบันอยู่ในวานสะสมส่วนบุคคลโดยงานชิ้นหลังถูกขายไปด้วยมูลค่า £2.6 ล้าน ในปี 2006 และอีกครั้งด้วยมูลค่า £23.1 ล้าน ในปี 2020 ทั้งสองครั้งจัดขึ้นที่ซอเธบีส์ ลอนดอน )
ในเดือนมีนาคม 2009 ฮอคนีย์ได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะเทต และตอบคำถามที่ว่า "ใครคือคนที่กระโดดลงไปในสระ?" ฮอคนีย์ระบุว่า "ผมไม่รู้จริง ๆ ผมวาดรูปนี้จากภาพถ่ายที่มีน้ำกระจาย ที่ผมเองก็ไม่ใช่คนถ่าย ..."
องค์ประกอบ
ภาพเขียนนี้ใช้สีอะคริลิกลิควิเท็กซ์บนผ้าใบคอตตอนดักโดยไม่มีภาพอันเดอร์ดรอว์ ฮอคนีย์ใช้สีที่จำกัด อันได้แก่ น้ำเงินโคบอลท์, น้ำเงินอัลทรามารีน, รอว์เซียนนา, เบิร์นท์เซียนนา, รอว์อัมเบอร์, เขียวฮุกเกอร์, เหลืองเนเปิลส์ และ ขาวไทเทเนียม ในภาพมีขอบที่เว้นว่างเป็นสีขาวไว้ไม่ระบาย ทำให้ภาพยี้เกิดความรู้สึกคล้ายภาพถ่ายโพลารอยด์ ภาพเขียนนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญในความคิดลึก ๆ ของฮอคนีย์ ระหว่าง ภาพเขียนที่เน้นย้ำความนิ่ง ในยุคแรก ๆ เข้ากับภาพบุคคลที่ "ผู้เชื่อม" (joiners)
ทะเลสาบเรเซีย
เรสเกนซี (Reschensee; ) หรือ ทะเลสาบเรเซีย (Lago di Resia ) หรือ ทะเลสาบเรสเชน (Lake Reschen) เป็นทะเลสาบมนุษย์สร้างในภูมิภาคตีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ราว 2 km ทางใต้ของเรสเชนพาสส์ ที่ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตแดนกับประเทศออสเตรีย และราว 3 km ทางตะวันออกของเทือกเขาที่เป็นพรมแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทะเลสาบมีความจุ 120 ล้านลูกบาศก์เมตร (97,000 ac·ft) ขึงเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด และด้วยพื้นที่ผิวน้ำ 6.6 km2 จึงเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่สูงกว่า 1000 m ในเทือกเขาแอลป์ แม่น้ำหล่อเลี้ยงสายหลักคือแม่น้ำอะดีจ
ทะเลสาบนี้เป็นที่รู้จักจากหอระฆังจากศตวรรษที่ 14 ที่ถูกท่วมอยู่ในทะเลสาบนี้ มีตำนานเล่าขานกันว่ายังคงได้ยินเสียงระฆังจากหอระฆังนี้ในช่วงฤดูหนาว ถึงแม้ว่าในความเป็นจริง ระฆังของหอคอยนี้ถูกถอดออกตั้งแต่ปี 1950 ราวหนึ่งสัปดาห์ก่อนการรื้อถอนโบสถ์และการสร้างทะเลสาบ
ฮิโรชิ นางาอิ
ฮิโรชิ นางาอิ (永井博 (Hiroshi Nagai); 22 ธันวาคม 1947 -) เป็นนักวาดภาพประกอบและนักออกแบบกราฟิกชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่เมืองโทกูชิมะ จังหวัดโทกูชิมะ เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ชิ้นงานแสดงภูมิทัศน์เขตร้อนที่ดูเรียบและสะอาดตา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจเริ่มแรกจากภูมิทัศน์ของกวม
ชีวประวัติ
หลังผลงานของเขาที่สร้างให้กับโอทากิได้รับการยอมรับมากมาย เขาได้เป็นที่รู้จักจากผลงานในรูปแบบเฉพาะของเขา และได้ออกแบบปกอัลบัมให้กับศิลปินและสร้างสรรค์งานโฆษณาอีกจำนวนมาก นอกจากนี้เขายังได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะของตัวเองในหลายโอกาส
เขาเคยร่วมงานกับศิลปิน ฮิเดกิ ไซโจ โดยเคยสร้างสรรค์ปกอัลบัม นิวยอร์กเกิร์ล และจัดนิทรรศการร่วมที่อูเมดะลอฟต์ โอซากะ ในเดือนกันยายน 2020
เกอเรจาอายัม
เกอเรจาอายัม (Gereja Ayam, Gréja Ayam) ซึ่งแปลว่า โบสถ์ไก่ (Chicken Church) เป็นโบสถ์รูปร่างประหลาดที่ก่อสร้างไม่เสร็จและถูกทิ้งร้าง ตั้งอยู่ในย่านมาเกอลัง จังหวัดชวากลาง ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อเรียกขานว่าโบสถ์ไก่นั้นได้มาจากรูปร่างของโครงสร้างที่คล้ายไก่ อย่างไรก็ตาม จุดมุ่งหมายแท้จริงนั้นสร้างขึ้นเพื่อให้เป็นรูปนกพิราบ
อาคารเริ่มก่อสร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยดาเนียล อาลัมชะฮ์ (Daniel Alamsjah) ผู้กล่าวอ้างว่าได้รับแรงบันดาลใจจากพระเป็นเจ้าให้สร้างสักการสถานในฝันของเขาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1989 อาลัมชะฮ์เป็นคริสตชน แต่มีเป้าหมายว่าจะให้เกอเรจานี้เป็นสถานที่ซึ่งต้อนรับศาสนิกชนจากทุกความเชื่อ
ภายหลังถูกต่อต้านจากชุมชนท้องถิ่นและความยากลำบากทางการเงิน การก่อสร้างจึงหยุดชะงักและถูกล้มเลิกกลางคัน การก่อสร้างหยุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2000 และอาคารได้ถูกทิ้งร้างให้เสื่อมสลายไปตามกาลเวลา นับแต่นั้นได้มีนักท่องเที่ยวเข้าออกสถานที่แห่งนี้เพื่อถ่ายภาพอยู่เป็นครั้งคราว และในภายหลังโบสถ์นี้ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องจึงทำให้ที่นี่กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวขึ้นมากระทั่งถึงปัจจุบัน
ภาพยนตร์สารคดี อินทูดิอินเฟอร์โน (2016) มีส่วนหนึ่งที่กล่าวเกี่ยวกับโบสถ์นี้โดยเฉพาะ ในภาพยนตร์ได้อ้างว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นโดยจงใจให้ติดต่อกับภูเขาไฟท้องถิ่นลูกหนึ่ง จากที่ปรากฏว่าหัวของนกพิราบนั้นหันไปทางทิศของภูเขาไฟนั้น
เดอะเชดแอทดัลลิทช์
เดอะเชดแอทดัลลิทช์ (The Shed at Dulwich; ตรงตัว: เพิงที่ดัลลิทช์) เป็นร้านอาหารที่ไม่มีอยู่จริง ตั้งอยู่ในเพิงสวนแห่งหนึ่งในย่านดัลลิทช์ ลอนดอน ร้านอาหารนี้สร้างขึ้นเป็นเรื่องหลอกลวงโดยนักข่าว อูบาห์ บัทเลอร์ ให้กับไวซ์ และกลายเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งบนทริปแอดไวเซอร์ก่อนที่จะถูกนำออกจากเว็บ ร้านอาหารเปิดให้บริการรวมหนึ่งครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 โดยมีแขกผู้เข้ามารับประทานรวมสิบคน ในจำนวนนี้มีทั้งคู่รักจากแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และอีกส่วนเป็นเพื่อน ๆ ของบัทเลอร์เอง
ธีมของเมนูปลอมในร้านคือ "อารมณ์" (moods) โดยบัทเลอร์ถ่ายภาพจานอาหารที่สร้างขึ้นจากผลิตภัณฑ์ในบ้าน เช่น ครีมโกนหนวดและเม็ดฟู่ล้างจาน หนึ่งในเมนูคือจานที่ชื่อว่า "ความเห็นอกเห็นใจ: หอยกาบวีแกนในน้ำบรอธใส พาร์สนิพ แคร์รอท เซเลอรี และมันฝรั่ง เสิร์ฟคู่กับ ข้าวไรย์แผ่นทอดกรอบ" ("Empathetic: Vegan clams in a clear broth with parsnips, carrots, celery, and potatoes. Served with rye crisps.")
ภายหลังเดอะเชดขึ้นเป็นร้านอาหารอันดับหนึ่งของลอนดอนบนทริปแอดไวเซอร์และได้รับการจองเข้ามาอย่างล้นหลาม บัทเลอร์ได้จัดฉากร้านขึ้นมาคืนหนึ่งโดยเสิร์ฟอาหารกึ่งสำเร็จรูปราคา £1 ที่นำมาตบแต่งใหม่ให้กับลูกค้ารวมสิบคน และมีลูกค้าบางส่วนที่แนะนำร้านอาหารนี้และประสงค์จะกลับมาทานอีก
การหลอกลวงเป็นไปได้เพราะร้านอาหารขนาดเล็กเป็นกระแสแฟชั่น เชฟทอม เคอร์ริดจ์ เริ่มดำเนินการร้านอาหารจริงชื่อ The Shed ตรงข้ามกับแกสโตรผับของเขาในเมืองมาร์โลว์ บักกิงแฮมเชอร์ ซึ่งเมื่อเปิดตัวในปี ค.ศ. 2017 ได้รับการอธิบายว่าเป็น "พื้นที่รับประทานอาหารส่วนตัวที่ใกล้ชิด"
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟแห่งบัลแกเรีย
ซาร์อีวัน วลาดิสลัฟ (Їѡаннъ Владиславъ Иван/Йоан Владислав) เป็นซาร์แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ครองราชย์ระหว่างเดือนกันยายน 1015 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 1018 ปีประสูติไม่ชัดแจ้ง โดยพระองค์น่าจะประสูติอย่างน้อยทศวรรษก่อนปี 987 แต่ไม่น่าจะนานไปมากกว่านั้น
แม้จะเคยได้รับความช่วยเหลือให้พ้นจากความตายโดยซาร์กาวริล ราดอมีร์ ซาร์รัชกาลก่อนหน้าในปี 976 ทว่าซาร์อีวัน วลาดิสลัฟได้ปลงพระชนม์พระญาติของพระองค์เองในเดือนตุลาคม 1015 และปราบดาภิเษกขึ้นเป็นซาร์แห่งบัลแกเรีย ด้วยสถานการณ์ที่ล่อแหลมของประเทศจากการทำสงครามเป็นเวลานานกว่าทศวรรษกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ และความพยายามที่จะทำให้ตำแหน่งของพระองค์มั่นคงยิ่งขึ้น พระองค์ได้พยายามเจราจาเพื่อยุติสงครามกับจักรพรรดิบาซิลที่ 2 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ พระองค์ได้พยายามต่อต้าน แต่ไม่สามารถที่จะขับไล่กองทัพไบแซนไทน์ออกไปได้ ในรัชสมัยนี้ พระองค์ได้พยายามที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทัพบัลแกเรีย บูรณะป้อมปราการเป็นจำนวนมาก รวมไปถึงการนำทัพเพื่อโต้กลับ แต่พระองค์สวรรคตในการรบเมื่อปี 1018 หลังจากการสวรรคตของพระองค์ ซารีนามารียา พระมเหสีของพระองค์, อัครบิดรและขุนนางแทบทั้งหมดยอมแพ้ต่อจักรพรรดิบาซิลที่ 2 ผู้ซึ่งนำกองทัพปราบปรามผู้ต่อต้านที่ยังเหลืออยู่ และถือเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 30
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนส์คัพ ครั้งที่ 30 ประจำปี พ.ศ. 2546 เป็นการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพครั้งที่สามสิบ โดยจัดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 ตุลาคม - 2 พฤศจิกายน 2546 โดยจะแบ่งสายตามจังหวัด และทำการแข่งขันในแต่ละสายที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์, สนามกีฬาสิรินธร, สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, และแข่งขันรอบสุดท้ายที่ สนามกีฬาธูปะเตมีย์
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
{| width=""
สาย เอ
แข่งขันที่ สนามกีฬาพระราชวังสนามจันทร์ จ.นครปฐม
สาย บี
แข่งขันที่ สนามกีฬาสิรินธร จ.ชลบุรี
สาย ซี
แข่งขันที่ สนามกีฬาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา
สาย ดี
แข่งขันที่ สนามกีฬาโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า จ.นครนายก
มูลนิธิป้องกันมะเร็ง
มูลนิธิป้องกันมะเร็ง (Фонд профилактики рака; Cancer Prevention Foundation) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรของรัสเซียมีส่วนร่วมในการเผยแพร่แก่ประชาชนในการป้องกันเบื้องต้นของเนื้องอกมะเร็งและการแนะนำระบบคัดกรองประชากร, วิธีการใหม่ในการวินิจฉัยโรคมะเร็ง, การศึกษาทางการแพทย์ และโครงการสร้างความตระหนัก
ประวัติ
มูลนิธิป้องกันมะเร็งได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2010 ซึ่งอิลยา โฟมินต์เซฟ ศัลยแพทย์มะเร็งวิทยาได้สำเร็จการศึกษาจากคณะแพทย์ของมหาวิทยาลัยแห่งรัฐมอร์โดเวีย (ค.ศ. 2002) และภาควิชามะเร็งวิทยาของสถาบันการศึกษาหลังปริญญาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (ค.ศ. 2004) โดยได้กลายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและกรรมการบริหารของกองทุน ในช่วงหลายปีที่เขาอยู่ที่โอสถศาลามะเร็งวิทยาประจำภูมิภาคเลนินกราด (ค.ศ. 2004–2007) แม่ของเขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม และโฟมินต์เซฟมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการรักษาของเธอ หลังจากที่เธอเสียชีวิต โฟมินต์เซฟได้ลาออกจากโอสถศาลา และมุ่งเน้นไปที่การป้องกันมะเร็งชุมนุมชน รวมถึงวิธีการวินิจฉัยในระยะเริ่มต้น ครั้นใน ค.ศ. 2008 โฟมินต์เซฟร่วมกับกลุ่มคนที่มีใจเดียวกันได้จัดให้มีการตรวจร่างกายโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตามคลินิกที่เขาทำงาน ซึ่งได้ดึงดูดผู้สนับสนุนให้ออกเงินสำหรับการทำงานของผู้เชี่ยวชาญและลงโฆษณาในหนังสือพิมพ์ ต่อมา ได้มีการก่อตั้งสโมสร ‘ฉันไม่ได้อยู่อย่างเปล่าประโยชน์’ และมูลนิธิป้องกันมะเร็งเองก็ได้รับการก่อตั้ง
ศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้น
โครงการแรกของมูลนิธิป้องกันมะเร็งคือศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้น ซึ่งโครงการแรกเปิดให้บริการในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2011 ในจุดเริ่มต้นของคลินิกโพลีคลินิกเลขที่ 31 ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่มหาวิทยาลัยการแพทย์เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่หนึ่ง และโครงการที่สอง หนึ่งปีต่อมาในจุดเริ่มต้นของการจ่ายยาด้านมะเร็งของเขตมอสโกตามการคาดการณ์ของโนวอยส์เมย์ลอฟสกี โดยมีการจัดห้องส่องกล้องไว้ที่นั่น และมีการให้คำปรึกษารวมถึงการวิจัยโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ในระหว่างการทำงาน ศูนย์ตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้นได้พบผู้คนมากกว่า 50,000 คน และระบุตัวผู้ป่วยต้องสงสัยเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมมากกว่า 422 ราย แต่ใน ค.ศ. 2016 เนื่องจากขาดการระดมทุนอย่างต่อเนื่อง มูลนิธิป้องกันมะเร็งจึงตัดสินใจปิดโครงการและมุ่งเน้นไปที่โครงการประเมินความเสี่ยงโรคมะเร็งรายบุคคล
ริบบิ้นสีชมพูในเมืองของคุณ
ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 มูลนิธิป้องกันมะเร็งร่วมกับบริษัทเอวอนโดยการสนับสนุนของสถาบันวิจัยวิทยามะเร็งที่ได้รับการตั้งชื่อตามเปตรอฟได้ดำเนินการตรวจหามะเร็งเต้านมในระยะเริ่มต้นของโครงการ — ‘ริบบิ้นสีชมพูในเมืองของคุณ’ โดยที่ดินจัดสรรตรวจสุขภาพฟรีเปิดให้บริการเพียงไม่กี่วันในศูนย์ภูมิภาคภายใต้กรอบของการดำเนินการ นอกจากนี้ ยังมีโต๊ะกลมและระดับผู้เชี่ยวชาญสำหรับแพทย์, การบรรยายสำหรับนักศึกษาแพทย์ และการให้คำปรึกษาเพิ่มเติมสำหรับผู้ป่วย ใน ค.ศ. 2013 การดำเนินการนี้ได้จัดขึ้นที่อาคันเกลสค์, โวโรเนจ, ครัสโนยาสค์ และเยคาเตรินบุร์ก โดยมีผู้หญิงประมาณ 6,000 คนได้รับการตรวจร่างกาย ซึ่ง 90 คนได้รับการส่งไปติดตามผลและรักษาด้วยความสงสัยว่ามีเนื้องอกมะเร็ง ส่วนใน ค.ศ. 2014 ตเวียร์ และซูร์กุต ได้มีส่วนร่วมในการดำเนินการ ครั้นใน ค.ศ. 2015 ส่วนดังกล่าวได้จัดขึ้นในซึคตึฟคาร์, อาคันเกลสค์, คาลีนินกราด, อีร์คุตสค์ และวลาดีวอสตอค ผู้หญิงเกือบ 10,000 คนได้รับการตรวจ มากกว่า 200 คนได้รับการส่งต่อเพื่อตรวจเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2016 ปฏิบัติการดังกล่าวได้จัดขึ้นที่สตัฟโรปอล, วอลโกกราด, อูฟา, ยูชโน-ซาคาลินสค์, โนโวซีบีสค์, ตัมบอฟ และยาโรสลัฟล์ โดยมีการวางแผนที่จะตรวจประมาณ 14,000 คน ในระหว่างการสำรวจและการประชุม มูลนิธิป้องกันมะเร็งพบว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ในภูมิภาคของรัสเซียทราบดีเกี่ยวกับความจำเป็นในการตรวจร่างกาย แต่ชาวรัสเซียมากกว่าครึ่งไม่เคยได้รับการตรวจป้องกัน และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลังจากมีอาการเท่านั้น
รู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่
ในเดือนพฤษภาคม–มิถุนายน ค.ศ. 2014 มูลนิธิป้องกันมะเร็งร่วมกับสถาบันวิจัยวิทยามะเร็งที่ได้รับการตั้งชื่อตามเอ็น.เอ็น.เปตรอฟ และสมาคมนักวิทยาเนื้องอกแห่งเขตสหพันธ์ตะวันตกเฉียงเหนือได้เปิดตัวโครงการร่วมในชื่อ ‘รู้เพื่อที่จะมีชีวิตอยู่’ ภายในกรอบของโครงการนี้ สำนักงานตรวจหามะเร็งในระยะเริ่มต้นได้รับการจัดอยู่ในสถาบันวิทยามะเร็ง โดยพวกเขาทำงานในรูปแบบขยาย ผู้เชี่ยวชาญได้เข้าร่วมการประชุมวิทยามะเร็งบอลติกนานาชาติ II ‘การป้องกันและการตรวจคัดกรองมะเร็ง’, การสัมมนาและระดับผู้เชี่ยวชาญสำหรับแพทย์ปฐมภูมิ, การประชุมระดับนานาชาติของนักวิทยาเนื้องอกด้านสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ‘คืนสีขาว’, การประชุมระดับนานาชาติ ‘นวัตกรรมด้านสถิติวิทยามะเร็ง’ และโต๊ะกลม ซึ่งจัดทำร่วมกับคณะกรรมการสุขภาพแห่งเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
รางวัลที่ได้รับ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 อิลยา โฟมินต์เซฟ ผู้อำนวยการบริหารของมูลนิธิป้องกันมะเร็ง ได้รับรางวัลผู้เชี่ยวชาญแห่งปีจากนิตยสารเอกซ์เพิร์ตนอร์ธเวสต์ในการเสนอชื่อ ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีสุขภาพ’ สำหรับโครงการนำร่องเกี่ยวกับการตรวจคัดกรองประชากรที่มีการควบคุมสำหรับมะเร็งลำไส้ใหญ่ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 2016
วัดบางจะเกร็ง
วัดบางจะเกร็ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางจะเกร็ง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางจะเกร็ง เดิมมีชื่อว่า วัดอินทคงคา เป็นวัดโบราณ เล่าสืบต่อ ๆ กันมาว่ามีชาวกรุงศรีอยุธยาอพยพมาสมัยกรุงศรีอยุธยาแตกเมื่อ พ.ศ. 2310 โดยนายอิน นางบุญมา นายคง และนางบุญมี ได้มาตั้งถิ่นบานบ้านเรือน และร่วมกันสร้างวัดขึ้นวัดนี้ขึ้นมา ชุมชนแถวคลองบางจะเกร็งเป็นชุมชนคนไทยเชื้อสายมอญ ได้ช่วยกันทำนุบำรุงและปฏิสังขรณ์ ต่อ ๆ กันมาจนวัดเจริญรุ่งเรือง ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีเดียวกัน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสได้เสด็จมายังวัดนี้ และได้รับสั่งให้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางจะเกร็ง" ตามชื่อตำบล
ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หล่อด้วยทองเหลืองปางมารวิชัย และอุโบสถทรงโบราณทำจากไม้สัก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ช่อฟ้าใบระกาไม้ประดับกระจก หน้าบันไม้แกะสลักเป็นลายใบไม้เทศ มณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นเตี้ย ๆ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง รอยพระพุทธบาทจำลองพระพุทธบาทจำลองหนึ่งรอย หล่อจากโลหะเป็นร่องลึกภายในมีสัญลักษณ์ รูปมงคลต่าง ๆ มณฑปเล็ก ตั้งอยู่ภายในมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาท ตู้ลายรดน้ำ ภาพเขียนแสดงประวิติของวัด และสภาพของท้องถิ่นบางจะเกร็ง ศาลาท่าน้ำอาคารไม้ขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างทั้งสองข้างยกพื้นเป็นที่นั่ง
วัดโกเมศรัตนาราม
วัดโกเมศรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านศาลาพัน ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ผู้ริเริ่มสร้างวัดคือนางตวงรัตน์ โกเมศ ได้กราบเรียนปรึกษากับสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺโม) เจ้าอาวาสวัดโสมนัสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ท่านได้มอบหมายให้พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) เป็นผู้ควบคุมดูแลการสร้างวัดฝ่ายสงฆ์ มีการตรวจดูสถานที่ที่จะสร้างวัดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่ดินมีเนื้อที่จำนวน 42 ไร่เศษ ทั้งหมดเป็นของนางตวงรัตน์ แต่ขณะนั้นที่ดินยังอยู่กลางทุ่งนา ไม่มีทางเข้าออก จึงได้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นทั้งกำนันและผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 4 และชาวบ้านในละแวกนั้น เพื่อขอที่ดินบางส่วนทำถนนเข้าวัด ได้สร้างถนนเลียบคลองเปรมประชากรเข้าไป ถนนกว้าง 8 เมตร ยาว 1,300 เมตร เมื่อ พ.ศ. 2528 ใช้เวลา 8 เดือน
พระธรรมเมธาจารย์ได้กำหนดการวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยมีสมเด็จพระวันรัต (จับ ฐิตธมฺมเถร) เป็นประธานในพิธี เพื่อสร้างวัดและโรงเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับให้เป็นที่ศึกษาศิลปวิทยาการทั้งทางโลกและทางธรรมของพระภิกษุสามเณร
วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2529 ได้เริ่มก่อสร้างหอสวดมนต์ โดยได้ตั้งชื่อว่า ศาลาสวาสดิ์โกเมศ เพื่อเป็นที่ระลึกแก่นางสวาสดิ์ โกเมศ มารดาของผู้สร้างวัด ศาลาสวาสดิ์โกเมศเป็นอาคาร 2 ชั้น มีกุฏิ 5 หลังทรงไทยคล้ายคุ้มขุนแผน ขนาดกว้าง 28 เมตร ยาว 29 เมตร ชั้นบนหอกลางใช้สำหรับสวดมนต์ไหว้พระและทำสังฆกรรม ชั้นล่างใช้เป็นห้องเรียนชั่วคราวของพระภิกษุสามเณรนักเรียน ต่อมาใน พ.ศ. 2553 ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนระดับอุดมศึกษา (ปริญญาตรี) สาขารัฐศาสตร์การปกครองขึ้น โดยรับทั้งภิกษุสามเณรและประชาชนทั่วไปเข้ามาศึกษา
จากข้อมูลของกรมการศาสนา วัดโกเมศรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
วัดเปรมประชา
วัดเปรมประชามีประวัติความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่าสร้างวัดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ข้อมูลจากกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ และในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปรมประชา" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2462 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520
สันนิษฐานว่าอุโบสถสร้างก่อน พ.ศ. 2460 เล็กน้อย อุโบสถกว้าง 7.50 เมตร ยาว 23 เมตร เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 2 หลัง กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ฌาปนสถาน (เมรุ) และศาลาบำเพ็ญกุศล ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือพระประธานในอุโบสถ และรูปหล่อ หลวงพ่อใหญ่มงคลศรีวิชัย ในวิหาร
วัดต้นเชือก
วัดต้นเชือก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดต้นเชือก ตำบลบ้านใหม่ อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดต้นเชือกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง ในอดีตการพัฒนาบูรณะวัดเป็นไปอย่างช้า ๆ เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่มีฐานะไม่มั่นคงนัก พระสงฆ์ที่จะอยู่จำพรรษาก็หายาก บางปีแทบจะกลายเป็นวัดร้าง วัดเพิ่งจะมาเจริญรุ่งเรืองเมื่อประมาณ พ.ศ. 2490 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กลักษณะทรงไทย ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2476 วิหารซึ่งภายในประดิษฐาน หลวงพ่อวิหาร และกุฏิสงฆ์ วัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงกุฏิ 3 เจ้าอาวาส และภาพเก่าเล่าเรื่อง เนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากหนังสือหลายเล่มจากหอสมุดแห่งชาติ เช่น ชีวิตและงานของสุนทรภู่ เป็นต้น
Plutomurus
Plutomurus เป็นสกุลของแมลงหางดีดที่อยู่ในวงศ์ Tomoceridae
สปีชีส์:
Sphaerozetes
Sphaerozetes เป็นสกุลของแมงที่อยู่ในวงศ์ Ceratozetidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ
จัสท์วอทอิสอิทแดทเมคส์ทูเดส์โฮมส์โซดิเฟรินท์, โซอะพีลลิง?
ประวัติศาสตร์
Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? สร้างวรรค์ขึ้นในปี 1956 เพื่อเป็นแค็ตตาล็อกสำหรับงานจัดแสดง ดิสอิสทูมอร์โรว ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่ซึ่งผลิตซ้ำในรูปขาวดำ และปรากฏในโปสเตอร์ของงานจัดแสดง ฮามิลทันและจอห์น แม็กเฮล กับ จอห์น โวล์กเคอร์ ยังร่วมกันสร้างวรรค์ผลงานในห้องที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในนิทรรศการ
ที่มา
ข้อมูลจากบทความในปี 2007 โดยนักประวัติศาสตร์ศิลป์ จอห์น-พอล สตอเนิร์ด (John-Paul Stonard) ภาพตัดแปะนี้ประกอบด้วยภาพที่นำมาจากนิตยสารอเมริกันเป็นหลัก ภาพพื้นหลังหลักคือภาพห้องนั่งเล่นที่เป็นภาพโฆษณาใน เลดีส์โฮมเจอร์นอล ให้กับอาร์มสตรอง ฟลอส์ (Armstrong Floors) ชื่อของงานตัดแปะนี้ยังนำมาจากคำกอปปีของโฆษณาชิ้นนี้ที่ว่า "Just what is it that makes today's homes so different, so appealing? Open planning of course—and a bold use of color." นักเพาะกล้ามที่ปรากฏคือเออร์วิน "ซาโบ" โคซเซวสกี ผู้ชนะเลิศนายแอลเอ (Mr. L.A.) ในปี 1954 และนำมาจากนิตยสาร Tomorrow's Man ฉบับเดือนกันยายน 1954 ศิลปิน โจ แบร์ ผู้โพสสำหรับภาพถ่ายในนิตยสารวาบหวิวในวัยเยาวชนอ้างว่าเธอคือผู้หญิงบนโซฟา อย่างไรก็ตาม นิตยสารที่มาของภาพนี้ยังไม่ได้รับการระบุ บันไดนำมาจากภาพถ่ายผลิตภัณฑ์ชุดใหม่ของ ฮูเวอร์ โมเดล "คอนสเตลเลชั่น" และนำมาจากนิตยสารฉบับเดียวกันกับอาร์มสตรองฟลอส์ คือ Ladies Home Journal เดือนมิถุนายน 1955 ภาพปกของศิลปิน แจ็ค เคอร์บีให้กับ "Young Romance" นำมาจากโฆษณาให้กับนิตยสารที่มีในฉบับร่วม Young Love (ฉบับที่ 15, ปี 1950). โทรทัศน์นั้นเป็นรุ่ยสโตรมบวร์ก-คาร์ลสัน นำมาจากโฆษณาฉบับปี 1955 ฮามิลทันเองว่าพรมนั้นนำมาจากภาพถ่ายแสดงฝูงชนบนชายหาดวิทลีย์เบย์ ภาพของโลกได้มาจากนิตยสาร Life Magazine (กันยายน 1955) ชายยุควิกตอเรียนในภาพยังไม่ได้รับแรระบุว่าเป็นใคร ส่วนวารสารบนเก้าอี้เป็นฉบับหนึ่งของ The Journal of Commerce ซึ่งก่อตั้งโดยผู้ริเริ่มการก่อตั้งเดอะเทเลกราฟ แซมวล เอฟ. บี. มอร์ส เครื่องอัดเทปเป็นรุ่น Boosey & Hawkes "Reporter" สัญชาติอังกฤษ แต่ยังไม่สามารถระบุที่มาภาพได้ และวิวที่ปรากฏนอกหน้าต่างนั้นเป็นภาพถ่ายที่มีการผลิตซ้ำอย่างแพร่หลายของด้านนอกของโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งในปี 1927 และยังไม่พบที่มาของภาพ
Metaphorura
Metaphorura เป็นสกุลของสัตว์ขาปล้องที่อยู่ในวงศ์ Tullbergiidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป
สปีชีส์:
วัดบางแพรกเหนือ
วัดบางแพรกเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา ปัจจุบันมีพระมหาอุทิศ กวิวํโส เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางแพรกเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2267 ไม่ทราบว่าผู้ใดสร้าง เดิมเส้นทางคมนาคมไม่สะดวก ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมาได้เริ่มดำเนินการบูรณะพัฒนาวัด ถนนหนทางการคมนาคมสะดวกสบาย ประชาชนมาทำบุญที่วัดนี้มากขึ้น วัดก็เจริญรุ่งเรืองมาตามลำดับตราบเท่าทุกวันนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490
อาคารเสนาสนะสำคัญของวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2504 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระพุทธรูปสร้างด้วยศิลาแลงภายนอกพอกปูนเอาไว้ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลาง ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ฝาไม้สักแบบลูกฟูก และหอสวดมนต์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้สองชั้น ฝาไม้สัก
Ailuroglossum
Ailuroglossum เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
สปีชีส์:
Agrostopoa
Agrostopoa เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้า
ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบีย
สปีชีส์:
Afrotrewia
Afrotrewia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ยางพารา
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตก
สปีชีส์:
Afrotysonia
Afrotysonia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือเขตร้อนตะวันออกและแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ (Vivy -Fluorite Eye's Song-) เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัล ผลิตโดยสตูดิโอวิตสตูดิโอ สร้างสรรค์โดยเทปเป นางัตสึกิและเอจิ อูเมฮาระ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 เมษายนถึง 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยโมริตะ ยามาตานะ เผยแพร่ทางเว็บไซต์ Mag Comi ของสำนักพิมพ์แม็กการ์เดนตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564 ส่วนซีรีส์นิยายเขียนโดยเทปเป นางัตสึกิและเอจิ อูเมฮาระ พร้อมภาพประกอบที่วาดโดย loundraw เริ่มตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือวิตโนเวล เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564
Afrosolen
Afrosolen เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ว่านแม่ยับ
ถิ่นกำเนิดของมันคือไนจีเรียถึงเอริเทรียและแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ
เนื้อเรื่องย่อ
เอไอนักร้องเพลง มีชื่อว่า วีวี่ ได้รับหน้าที่ในการทำให้ผู้คนได้มีความสุขด้วยเสียงเพลงของเธอ เธอหวังไว้ว่าสักวันหนึ่งเธอจะต้องได้ขึ้นไปแสดงบนเวทีหลักของสวนสนุกที่เธอประจำการอยู่ให้ได้ จนในวันหนึ่งเธอได้พบกับเอไอที่มีชื่อว่า มัตสึโมโต้ ที่อ้างว่าถูกส่งมาจากอนาคต 100 ปีข้างหน้า โดยมีหน้าที่ในการยับยั้งสงครามทำลายล้างระหว่างมนุษย์กับเอไอ การผจญภัย 100 ปีของวีวี่ ในการช่วยโลกนี้จึงได้เริ่มต้นขึ้น
Aguiaria
Aguiaria เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ
การผลิตและการออกอากาศ
วีวี่ บทเพลงจักรกลกู้ศตวรรษ เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่สร้างสรรค์และเขียนบทโดยเทปเป นางัตสึกิ และเอจิ อูเมฮาระ อำนวยการผลิตโดยบริษัทอะนิเพล็กซ์ และผลิตโดยสตูดิโอ วิตสตูดิโอ อนิเมะกำกับโดยชิมเป เอซากิ โดยมียูสูเกะ คูโบะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ออกแบบตัวละครโดย loundraw โดยยูอิจิ ทากาฮาชิเป็นผู้ดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชัน ซาโตรุ โคซากิรับผิดชอบดนตรีประกอบ เพลงเปิดคือเพลง "Sing My Pleasure" ร้องโดยไคริ ยางิ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX และช่องอื่น ๆ พลัสเมเดียเน็ตเวิร์กส์เอเซีย ถือครองลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และฉายผ่านทางช่องอนิพลัส เอเซีย
Aguiaria
ถิ่นกำเนิดของมันอยู่ทางตอนเหนือของบราซิล
สปีชีส์:
Afroqueta
Afroqueta เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กะทกรก
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา
สปีชีส์:
Afroscirpoides
Afroscirpoides เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตอนใต้
สปีชีส์:
วัดทองธรรมิการาม
วัดทองธรรมิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 41 ตารางวา
วัดทองธรรมิการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2521 เดิมวัดนี้ได้สร้างมานานแล้วมีชื่อว่า วัดโพธิสุรินทร์ ต่อมาวัดร้างมาหลายปี จนกระทั่งนายเนื่องและนางตลับ วัจนะรัตน์ ได้ขอซื้อที่ดินเพิ่มเติมประมาณ 8 ไร่เศษ และบูรณะสร้างวัดขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดทองธรรมิการาม" ได้อาราธนาพระทองบุญ จากจังหวัดเพชรบุรีมาจำพรรษาและได้พัฒนาวัดมาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2523
พระครูสาครธรรทัต อดีตเจ้าอาวาส ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระเกจิอาจารย์สายวิปัสสนากรรมฐานที่มีลูกศิษย์ทั้งประเทศให้ความเคารพเลื่อมใส มีการจัดสร้างเหรียญเสมาหลวงพ่อทองบุญเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลที่ได้รับการกล่าวถึงกันมาที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร
Aetanthus
Aetanthus เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กาฝาก
ถิ่นกำเนิดของมันคือเวเนซุเอลาไปจนถึงเปรู
สปีชีส์:
Aenigmatanthera
Aenigmatanthera เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โนรา
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล
สปีชีส์:
วัดช้างเผือก (จังหวัดสมุทรสงคราม)
ประวัติ
วัดช้างเผือกเป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง เริ่มประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2235 เรียกชื่อว่า "วัดช้างเผือก" มาแต่เดิม ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 แต่เดิมบริเวณตำบลบางช้างเป็นป่าทึบเป็นที่อาศัยของโขลงช้างจำนวนมาก มีเรื่องเล่ากันว่า บริเวณที่ตั้งวัดนี้เป็นที่หลบซ่อนอาศัยของช้างเผือกและช้างธรรมดาในสมัยโบราณที่ทำสงครามต้องอาศัยช้างด้วย ปรากฏหลักฐาน คือ บริเวณที่ตั้งอุโบสถเดิม (ทรงไทยไม้สัก) มีเสาตะลุงช้างสำหรับผูกช้าง ปัจจุบันดินได้ทับถมจมอยู่แถวหน้าอุโบสถ มีคลองช้าง มีทางเดินช้างที่มาอาบน้ำและดื่มน้ำในลำแม่น้ำ มีความยาวประมาณ 600 เมตร (15 เส้น) ตั้งแต่หน้าอุโบสถเก่า ปัจจุบันได้ถูกถมไปหมดแล้ว เป็นบ้านเรือน ถนนปลายคลองช้างจรดคลองบางพรหม
เกจิอาจารย์
วัดช้างเผือกมีความเจริญรุ่งเรืองมากสมัยพระอธิการคุณ เป็นเจ้าอาวาส ท่านเป็นอาจารย์ที่เชี่ยวชาญในทางวิปัสสนากรรมฐาน อาจารย์ธุดงค์ และราชมูล เล่ากันว่าท่านรักษาเด็กเจ็บไข้ด้วยการเสกด้านผูกข้อมือเด็กและเสกข้าวปั้นให้หญิงมีครรภ์รับประทาน เพื่อคลอดง่ายเป็นที่เสื่อมใสและนิยม บรรดาสานุศิษย์ และผู้เคารพนับถือได้ปั้นรูปของท่านไว้เป็นอนุสรณ์ วัดยังมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงพ่อรุณ ที่โด่งดัง คือ พระปิดตาสูญญัง
Afroamphica
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน
พิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์
มังงะ
ในประเทศไทย มังงะพิศุทธ์เสียงสำเนียงสวรรค์ถือครองลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงได้มีการประกาศสร้างในนิตยสารโชเน็งแมกกาซีนรายเดือนฉบับเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งวางจำหน่านเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอ Shin-Ei Animation กำกับโดยฮิโรอากิ อากางิ เขียนบทโดยโยอิจิ คาโต ออกแบบตัวละครโดยจิโร มาชิมะ พี่น้องโยชิดะเป็นผู้กำกับดนตรีสึงารุ-จามิเซนในอนิเมะ เพลงเปิด 2 เพลงคือเพลง "Blizzard" และ "กินเซไก" (โลกสีเงิน) จะร้องโดยวง Burnout Syndromes ส่วนเพลงปิดคือเพลง "โคโนะ ยูเมะ งะ ซาเมรุ มาเดะ" (กระทั่งตื่นจากฝัน) จะร้องและบรรเลงโดย มิลิยาห์ คาโต และพี่น้องโยชิดะ อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2564 บนผังรายการ Animeism ทางช่อง MBS, TBS และ BS-TBS.
Afrohybanthus
Afrohybanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ใบพาย
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาในบริเวณเขตร้อนและตอนใต้ มาดากัสการ์ เอเชียเขตร้อน จนถึงออสเตรเลีย
สปีชีส์:
Adolphoduckea
Adolphoduckea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาไปจนถึงบราซิลตอนเหนือ
Aegonychon
Aegonychon เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
Adolphoduckea
สปีชีส์:
Aegonychon
ถิ่นกำเนิดของมันคือยุโรปไปจนถึงอิหร่าน, จีนตอนกลางไปจนถึงเอเชียตะวันออกที่มีอุณหภูมิปานกลาง
Afropectinariella
Afropectinariella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
Afrotrilepis
Afrotrilepis เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก
Afropectinariella
มีถิ่นกำเนิดอยู๋ทางตะวันตกและทางตะวันตกตอนกลางในเขตร้อนของทวีปแอฟริกา
Afrotrilepis
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกและทางตะวันตกของแอฟริกากลางเขตร้อน
Afropectinariella
สปีชีส์:
Aegonychon
สปีชีส์:
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 18 ประจำปี พ.ศ. 2563
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา ภาพยนตร์ยอดนิยม
อีเรียมซิ่ง
Afrotrilepis
สปีชีส์:
Afraurantium
Afraurantium เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ส้ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนทางตะวันตก
สปีชีส์:
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศโมนาโก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศโมนาโกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เมจีดีแยมาร์ชือ
เมจีดีแยมาร์ชือ (Mecidiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันในรัชสมัยสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) จักรวรรดิออตโตมันมีเพลงชาติแตกต่างกันไปตามแต่ละสมัยของสุลต่าน
เหตุกราดยิงสปาในแอตแลนตา พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 ได้เกิดชุดการกราดยิงหมู่ขึ้นที่ร้านนวดรวมสามแห่งในพื้นที่เขตมหานครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตแปดราย ในจำนวนนี้ หกรายเป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย และมีหนึ่งรายได้รับบาดเจ็บ ผู้ต้องสงสัยคือชายวัย 21 ปี ชื่อ รอเบิร์ท แอรอน ลอง (Robert Aaron Long) ถูกจับกุมและดำเนินคดีในวันเดียวกัน
อัสตีเย นีกอลา
อัสตีเย นีกอลา (Astier Nicolas; 19 มกราคม ค.ศ. 1989 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งอีเวนติงประเภททีม และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล
ประวัติ
อัสตีเย นีกอลา ฝึกขี่ม้าตั้งแต่อายุ 7 ขวบภายใต้การแนะนำของแม่ สามปีต่อมา เขาเริ่มการแข่งโพนี และเข้าร่วมการแข่งโพนีของทีมฝรั่งเศสเมื่ออายุ 15 ปี ซึ่งเขาได้รับรางวัลจำนวนมากด้วยม้าที่ชื่อฌาวาเบลอลาเบร โดยได้รับรางวัลต่อไปในรุ่นเยาวชน และหลังจากนั้นก็เป็นยังไรเดอร์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาได้เป็นรองแชมป์ในการแข่งอีเวนติงยังไรเดอร์ของยุโรป
การแข่งขันชิงแชมป์อาวุโสครั้งแรกของอัสตีเยคืออีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2013 ในการแข่งขันที่จัดขึ้น ณ มัลเมอ ประเทศสวีเดน อัสตีเยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม และได้อันดับที่ 24 ในประเภทบุคคล ส่วนในปี ค.ศ. 2015 อัสตีเยได้รับชัยชนะในการแข่งเลเซตวลเดอโป 4* อันทรงเกียรติ
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 รอบแบ่งกลุ่ม
รอบแบ่งกลุ่ม ของการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ถึง 7 พฤษภาคม 2564. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021.
การจับสลาก
<section begin=Draw /> การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564, 16:30 MYT (UTC+8),ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 40 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละห้ากลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–อี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม เอฟ–เจ). สำหรับแต่ละโซน, ทีมที่เป็นทีมวางที่อยู่ในสี่โถและถูกจับสลากอยู่ในตำแหน่งที่สัมพันธ์กันภายในแต่ละกลุ่ม, ขึ้นอยู่กับพวกเขา การจัดอันดับสมาคม และทีมวางของพวกเขานอกเหนือจากสมาคมของพวกเขา, โดยคำนึงถึงความสมดุลทางเทคนิคระหว่างกลุ่มต่างๆ. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้. <section end=Draw />
ตารางการแข่งขัน
ตารางการแข่งขันของแต่ละแมตช์เดย์.
สถานที่จัดแข่งขันสนามกลาง
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2564, เอเอฟซี ยืนยันเจ้าภาพสำหรับรอบแบ่งกลุ่ม, ยกเว้นสำหรับกลุ่ม เอช และ ไอ ซึ่งเจ้าภาพจะถูกตัดสินในภายหลัง.
กลุ่ม A
}}
วันนักบุญแพทริก
วันนักบุญแพทริกถูกกำหนดให้เป็นวันเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และมีการเฉลิมฉลองโดยโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน (โดยเฉพาะเชิร์ชออฟไอร์แลนด์) อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรน วันนี้เป็นการระลึกถึงนักบุญแพทริกและการเข้ามาของศาสนาคริสต์ในประเทศไอร์แลนด์ และเป็นเฉลิมฉลองทางมรดกและวัฒนธรรมของชาวไอริชกันโดยทั่วไป การฉลองจัดขึ้นในรูปแบบของขบวนแห่ งานเทศกาล การชุมนุมแบบ céilí และการสวมชุดสีเขียวหรือชุดที่ตกแต่งด้วยดอกแชมร็อก ชาวคริสต์บางส่วนก็จะเข้าโบสถ์ ข้อจำกัดสำหรับมหาพรตอย่างการอดอาหารและการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ถูกงดสำหรับวันนี้ ทำให้เกิดธรรมเนียมที่จะบริโภคแอลกอฮอลล์ในวันหยุด
วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ในไอร์แลนด์ นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของแคนาดา (สำหรับข้าราชการ) และดินแดนโพ้นทะเลของบริติชอย่างมอนต์เซอร์รัต วันนี้ยังมีการฉลองอย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักร แคนาดา สหรัฐ บราซิล อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาวไอริชพลัดถิ่น ซึ่งวันนักบุญแพทริกมีการเฉลิมฉลองในหลายประเทศมากกว่าวันชาติเสียอีก การเฉลิมฉลองแบบยุคใหม่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวไอริชพลัดถิ่นพัฒนาขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือ อย่างไรก็ตาม การเฉลิมฉลองนักบุญแพทริกในปัจจุบันถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเชิงพาณิชย์มากเกินไปและทำลายแบบแผนเดิมของชาวไอริช
วัดป่ายาง (อำเภอบ้านธิ)
วัดป่ายาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยยาบ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 51 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน 50 ตารางวา
ประวัติ
วัดเริ่มเป็นที่รู้จักกันในวงกว้างในยุคสมัยของพระครูอุดมขันติธรรม (ครูบาขันแก้ว) เป็นเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2464–2526) ภายหลังจากสิ้นครูบาขันแก้ว วัดป่ายางได้ตกอยู่ในสภาพทรุดโทรม จวบจนครูบากฤษดา สุเมโธ เข้ามารักษาการแทนเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2539 ท่านจึงเริ่มปรับปรุงและพัฒนาวัดเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
อุโบสถหลังปัจจุบัน กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะเชียงแสน พระนามว่า พระเจ้าแดง ขนาดหน้าตักกว้าง 7 ศอก ลงรักปิดทองทั้งองค์ วิหารพระปัจเจกโพธิกว้าง 3 เมตร ยาว 3 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในวิหารมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทวดาและพระสงฆ์น้อมโมทนาคุณของพระปัจเจกพุทธเจ้า วิหารพระอุปคุตกว้าง 4 เมตร ยาว 6 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังจำลองสถานที่ใต้ท้องทะเล ซึ่งมีความเชื่อกันว่าสถานที่จำพรรษาของท่านนั้นอยู่ในปราสาทแก้ว กลางมหาสมุทร
เจดีย์พระธาตุโมลีศรีหริภุญชัยกว้างด้านละ 4 ศอก มีความสูง 12 เมตร ด้านบนเจดีย์ในส่วนของระฆังคว่ำบรรจุพระธาตุของพระพุทธเจ้า และพระอรหันต์สาวกเพิ่มจากเดิมเข้าไปด้วย วิหารพระพุทธไสยาสน์กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะทรงล้านนา เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนทั้งหลัง
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ (大田区総合体育館, Ota City General Gymnasium) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้า ของทีมบาสเกตบอลของสโมสร เอิร์ธ เฟรนด์ โตเกียว ซี (Earth Friends Tokyo Z) ของการแข่งขันบาสเกตบอลบีลีก (B. League)
วัดอู่ข้าว
วัดอู่ข้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยนายจั่นและนางอิ่มเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้าง เรียกกันว่า วัดอู่เข้า ต่อมาได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดอู่ข้าว" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดอู่ข้าวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ภายหลังได้สร้างอุโบสถและขอวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 และได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทางวัดแบ่งที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาพร้อมด้วยบ้านพักครู โรงอาหาร และสนามกีฬา คือโรงเรียนวัดอู่ข้าว
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 มีพระประธานหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และหลวงพ่อโต๊ะ หน้าตักกว้าง 26 นิ้ว ซึ่งร้อยตรี โต๊ะ รัตนเดชา ได้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 และมอบให้แก่วัด กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน
มหิดล จันทรางกูร
มหิดล จันทรางกูร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม และอดีตประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
มหิดล จันทรางกูร เกิดวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ.2483 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 18 ต่อมาได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน
มหิดล จันทรางกูร รับราชการในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีประสานการณ์ในการทำงานด้านการสื่อสารโทรคมนาคม เคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม เป็นกรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี 2534 ถึงปี 2543 และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง ในปี 2535 และในปี 2539 รวม 2 สมัย
มหิดล ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด ในปี 2539 ถึงปี 2543 และเคยเป็นกรรมการธนาคารเอเชีย
มหิดล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาได้ลาออกจากสมาชิกสภาพ ส.ส. ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 และย้ายไปสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรี ในปี 2548
ปี 2555 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ในคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.)
วัดคลองขุดเล็ก
วัดคลองขุดเล็ก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกหนามแดง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พื้นที่หลังวัดติดคลองขุดซึ่งมีตำนานเรื่องพญานาค ปัจจุบันมีพระครูปลัดมงคลวรวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดคลองขุดเล็ก แต่เดิมตั้งเป็น สำนักสงฆ์ชื่อว่า สำนักสงฆ์ศรีทองใบ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ผู้ริเริ่มก่อตั้งวัด คือ พระปลัด บุญเลิศ จนฺทโสภโณ และนายช้วน ขุนนุช โดยมีประชาชนบริจาคที่ดินให้ จำนวน 10 ไร่ 16 ตารางวา และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2537 กรรมการมหาเถรสมาคมพิจารณาให้ชื่อวัดว่า "วัดคลองขุดเล็ก" ตามชื่อของหมู่บ้าน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542
สภาพเดิมของวัดคลองขุดเล็ก เป็นสวนมะพร้าว หน้าวัด คือ คลองขุดสมบูรณ์ ติดต่อกับคลองแขก สถานที่ตั้งวัดค่อนข้างกันดาร หมู่บ้านน้อย และอยู่ใกล้กับสุเหร่าของศาสนาอิสลาม ประชาชนนับถือพุทธมีจำนวนน้อย ต้องอาศัยพุทธศาสนิกชนต่างถิ่นมาช่วยเหลือบูรณปฏิสังขรณ์ วัดมีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปลัดบุญเลิศ จนฺทโสภโณ ท่านเป็นเจ้าของน้ำมันนวดสมุนไพร น้ำมันทิพย์มนต์ แก้ปวด แก้เมื่อย
Tamayorkis
Tamayorkis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐแอริโซนาถึงรัฐเท็กซัสและกัวเตมาลา
สปีชีส์:
สถานีรถไฟพระตะบอง
สถานีรถไฟพระตะบอง (ស្ថានីយ៍រថភ្លើងបាត់ដំបង) เป็นสถานีรถไฟหลักของเมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อยู่ในเส้นทางรถไฟสายตะวันตกของประเทศ เปิดให้บริการตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ดำเนินกิจการโดยรถไฟหลวงกัมพูชา (Chemins de Fer Royaux du Cambodge) ปัจจุบันดำเนินกิจการโดยรอยัลเรลเวย์ (Royal Railway) สถานีรถไฟนี้เป็นจุดเชื่อมระหว่างสถานีรถไฟพนมเปญกับสถานีรถไฟกรุงเทพของประเทศไทย
ประวัติ
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 การเดินทางระหว่างพนมเปญ–พระตะบองมีระยะทางราว 300 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 14 ชั่วโมง แต่การเดินทางโดยรถไฟนี้จะใช้เวลาเดินทาง 2-3 วัน และอันตรายมากกว่า การเดินรถหยุดลงใน พ.ศ. 2552 เพราะสภาพรางรถไฟทรุดโทรมเกินไป และเปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันมีการเดินรถไปชายแดนไทยที่สถานีรถไฟปอยเปต และมีแผนที่จะเชื่อมโยงการเดินรถระหว่างกรุงเทพฯ–พนมเปญ
สิ่งก่อสร้าง
ตัวอาคารสถานีได้รับการบูรณะและทาสีใหม่ ส่วนนาฬิกาเหนือประตูทางเข้าตายตั้งแต่เมื่อไรไม่ปรากฏ และเข็มนาฬิกาหยุดไว้ในเวลา 08.02 น. ส่วนรางรถไฟในเขตสถานีถูกซ่อมแซมใหม่เมื่อ พ.ศ. 2561 นอกจากนี้ยังมีซากโกดัง และกระท่อมสัญญาณรถไฟที่พังเสียหายตามกาลเวลา ซึ่งบางส่วนมีคนบุกรุกเข้าไปอาศัย เก็บของ หรือทำพาณิชยกรรมในนั้น
วัดสิงห์ทอง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสิงห์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดสิงห์ทอง ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา