cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
เหตุการณ์หลัง พ.ศ. 2516
สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ จะเสด็จลี้ภัยออกจากกรีซในปี พ.ศ. 2510 ด้วยเหตุที่ประเทศกรีซมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมาหลายร้อยปี จึงมีการแต่งตั้งพลตรีจอร์จิออส โซอิตากีส (Georgios Zoitakis) เป็นผู้สำเร็จราชการ ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ได้แต่งตั้งตนเองเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซ พันเอกจอร์จ ปาปาโดเปาลอส (George Papadopoulos) ก็ได้ปลดกษัตริย์กอนสตันดีโนสที่ 2 ออกจากตำแหน่งและเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2516 พันเอกจอร์จ ปาปาโดเปาลอส ได้ถูกปลดออกตำแหน่ง โดยดิมิทริออส ไอโออันนิเดส (Dimitrios Ioannides) เนื่องจากรัฐบาลทหารเข้ามาปกครองและเกิดความล้มเหลวจากการที่ตุรกีเข้าบุกรุกดินแดนไซปรัส ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2517 โดยมการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ คือ นายคอนสแตนติน คารามานลิส (Constantine Karamanlis) โดยเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ได้มีการลงประชามติให้ยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งประชาชนร้อยละ 68.8 โหวตให้มีการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยหลายคนมีข้อสงสัยเกี่ยวกับมติเห็นชอบครั้งนี้ จะทำให้เหล่าพระราชวงศ์ไม่สามารถเสด็จกลับมากรีซได้อีก
หลังมีการก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่เมื่อผ่านการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เกี่ยวกับคำนำหน้าพระนามและพระอิสริยยศจะไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการของบุคคลสัญชาติกรีก แต่ก็มีชาวกรีกบางส่วนที่ยังขานพระนามของพระองค์ว่า "อันเนอ-มารีแห่งกรีซ" (Anne-Marie of Greece) หรือบางครั้งก็เรียกพระนามแล้วตามด้วยพระนามพระราชวงศ์เป็น "อันนา-มาเรีย กลึคส์บวร์ค" (Anna-Maria Glücksburg) แต่พระนามดังกล่าวนี้ พระองค์ไม่ทรงใช้
ส่วนพระองค์เอง พระองค์จะเรียกพระองค์เองว่า สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ (Queen Anne-Marie of Greece) หรือสมเด็จพระราชินีแห่งเฮลเลนส์ (Queen of the Hellenes) โดยพระนามดังกล่าวนี้ยังใช้ขานพระนามในกลุ่มประเทศที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขอย่าง สหราชอาณาจักร, สเปน , ลักเซมเบิร์ก และจอร์แดน พระองค์ยังพระนามอีกพระนามหนึ่งคือ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารี (Queen Anne-Marie) โดยพระนามนี้ถูกใช้ใน ประเทศเดนมาร์ก และสวีเดน และพระนาม อดีตสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ (former Queen Anne-Marie of Greece) ถูกใช้ในประเทศเนเธอร์แลนด์
พ.ศ. 1904
พุทธศักราช 1904 ใกล้เคียงกับ
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
เหตุการณ์หลัง พ.ศ. 2516
ครั้นเมื่อพระองค์จะเสด็จประพาสยังต่างประเทศ พระองค์ก็จะใช้หนังสือเดินทางของสถานทูตเดนมาร์ก โดยใช้พระนามแทนพระองค์เองว่า อันเนอ-มารี เด เกรเซีย (Anne-Marie de Grecia) ซึ่งคำว่า de Grecia เป็นภาษาสเปนที่มีความหมายว่า "แห่งกรีซ" (of Greece)
ครอบครัว
สมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ทรงประสูติกาลพระราชโอรสและพระราชธิดา 5 พระองค์ โดยเป็นพระราชโอรส 3 พระองค์ และพระราชธิดา 2 พระองค์ นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอัยยิกาในพระนัดดาทั้ง 9 พระองค์ ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
1946
ยาโกเลฟ ยัค-40
ยาโกเลฟ ยัค-40 (Yakovlev Yak-40)  ยัค-40 เป็นเครื่องบินที่โดยสารขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่ดใช้แทน ไลซูนอฟ ไล-2 หรือ ดักลาส ดีซี-3 ที่สร้างในสหภาพโซเวียต เครื่องต้นแบบ ยัค-40 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1966 และเริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในสายการบินแอโรฟลอต เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1968
ซูเปอร์เกมบอย
ซูเปอร์เกมบอย (Super Game Boy ) เป็นอุปกรณ์อแดปเตอร์ของซูเปอร์แฟมิคอมที่ใช้ต่อเล่นเกมบอย ผลิตโดยนินเท็นโด เปิดตัวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1994 ราคา 59.99 ดอลลาร์สหรัฐ  ในสหรัฐอเมริกา และ 49.99 ยูโร ในสหราชอาณาจักร
กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
กีฬาเปตอง ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6 เป็นฤดูกาลที่ 6 ของ เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ที่ต้องการค้นหาสุดยอดนางแบบ เพื่อทำงานในวงการนางแบบในระดับมืออาชีพ โดยสาวๆ ที่เข้าแข่งขัน จะต้องมีเชื้อสายของเอเชียเท่านั้น โดยส่วนมากจะมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลแรกที่จะถ่ายทำรายการ ใน ประเทศไทย เริ่มออกอากาศ 22 สิงหาคม 2561 โดยในฤดูกาลนี้จะยังคงตัดสินโดยการให้คะแนนจากการแข่งขันประจำสัปดาห์และคะแนนจากคณะกรรมการในห้องตัดสินเช่นเดียวกันกับ ฤดูกาลที่ผ่านมา และในฤดูกาลนี้จะมีโมเดลเมนเทอร์คอยดูแลและให้คำแนะนำแก่ผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งมี โมนิก้า ซานตา มาเรีย อดีตผู้เข้าแข่งขันจาก ฤดูกาลที่ 3 ชิคิน โกเมซ และ มิญ ตู้ เหงียน อดีตผู้เข้าแข่งขันจาก ฤดูกาลที่ 5 มาทำหน้าที่ในครั้งนี้ โดยธีมของฤดูกาลนี้ คือ "เหนือขีดจำกัด" (Beyond Limits)
วัดกู่เต้า
วัดกู่เต้า เป็นวัดในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2156 เพื่อประดิษฐานพระอัฐิของพระเจ้านรธาเมงสอ ผู้ปกครองล้านนาคนแรกที่เป็นชาวพม่า วัดแห่งนี้เป็นที่รู้จักเพราะมีพระเจดีย์อันโดดเด่นที่สร้างขึ้นแบบยูนนาน ทำเป็นทรงกลมห้าชั้นลดหลั่นกันเป็นลำดับ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ถึงพระเจ้าห้าพระองค์ที่ตรัสรู้แล้วในอดีตและจะตรัสรู้ในอนาคต ปัจจุบัน วัดนี้เป็นศูนย์รวมศรัทธาของชาวไทใหญ่ในเชียงใหม่
วัดกู่เต้า มีพระครูประภัศร์ธรรมรังสี หรือครูบาจันต๊ะรังษี เป็นเจ้าอาวาส
138 โทโลซา
138 โทโลซา (Tolosa, to-loe'-za; : Tolōsa)เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6
ตอนที่ 1 : The Girl Who Can't Scream
เริ่มต้นฤดูกาลนี้ สาวๆทั้งสิบสี่คน ได้เดินทางมาพบกับ โมนิก้า ซานตา มาเรีย, ชิคิน โกเมซ และ มิญ ตู้ เหงียน อดีตผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลที่ผ่านมา ซึ่งทั้งสามคนได้แจ้งให้ทราบว่า พวกเธอจะได้มาเป็นเมนเทอร์ให้กับสาวๆในฤดูกาลนี้ ซึ่งจะเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการ หลังจากนั้น พวกเธอจึงได้เดินทางมาพบกับ ซินดี บิชอป ที่ได้กล่าวต้อนรับพวกเธออย่างเป็นทางการ บนดาดฟ้าของโรงแรม แบงค็อก แมริออท เดอะ สุรวงศ์ ต่อมา พวกเธอทั้งหมดจึงได้เดินทางอีกครั้งมายัง สวนจตุจักร เพื่อพบกับ ยู ไซ ซึ่งพวกเธอจะได้แข่งขันกันเดินแบบแฟชั่นโชว์ในธีม แคทวอล์คเซลฟี่ โดยพวกเธอจะต้องเดินแบบด้วยอารมณ์ที่ดูสนุกสนานท่ามกลางผู้คนที่เดินซื้อของเป็นจำนวนมาก และเมื่อสุดทางรันเวย์ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพเซลฟี่ของตัวเอง ด้วยโทรศัพท์ หัวเหว่ย พี20 โปร และเป็นที่น่าตกใจเมื่อ ยู ไซ กล่าวว่าหลังจากเสร็จสิ้นการเดินแบบแล้ว จะต้องมีผู้ที่ถูกคัดออกถึงสองคน
ในการเดินแบบนั้น สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ ฮาน ถูกวิจารณ์ว่าดูไม่รู้สึกสนุกสนานเท่าที่ควร และชาร์นี ที่รู้สึกตื่นเต้นมากจนเกินไป จนทำให้เดินสะดุด หลังจากเสร็จการเดินแบบ ซินดี้ ได้เข้าพบกับพวกเธอทั้งหมดอีกครั้ง เพื่อประกาศรายชื่อผู้ที่เข้ารอบสิบสองคนสุดท้าย ซึ่งปรากฏว่า ไม่มีชื่อของ ลีน่าและโฮดี้ ทำให้เธอทั้งคู่ต้องถูกส่งกลับบ้านทันที
สาวๆทั้งหมดได้เดินทางมาที่บ้านพักของนางแบบในฤดูกาลนี้ หลังจากสำรวจบ้านพักและจับจองที่นอนกันเสร็จแล้ว โมนิก้า, มิญ ตู้ และชิคิน ได้เข้ามาพบกับพวกเธออีกครั้ง เพื่อแจ้งว่า ทั้งสามได้ถูกซินดีแบ่งให้ดูแลพวกเธอออกเป็นสามทีมดังนี้
หลังจากที่พวกเธอทุกทีมได้พูดคุยกันเสร็จแล้ว จึงปรากฏข้อความวิดีโอจากซินดี ซึ่งได้แจ้งให้สาวๆทราบถึงคะแนนการแข่งขันเดินแบบที่ผ่านมา ปรากฏว่า บิวตี้ ได้รับคะแนนสูงที่สุด และชาร์นี ได้รับคะแนนต่ำที่สุด การถ่ายภาพครั้งแรกนั้น พวกเธอจะต้องถ่ายภาพแฟชั่นเครื่องประดับแบบโคลสอัพในธีม สัตว์ป่า ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายคู่กับสัตว์ดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น บิวตี้, วี, มีอา, จากิน, เดน่า, อิโค่ และฮาน ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ รูบินี ถูกตำหนิว่าไม่ฟังคำแนะนำของช่างภาพ ชาร์นี ทำให้ ยู ไซ ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อไม่ยอมตะโกนเพื่อแสดงอารมณ์ออกมา พิม ทำให้ ยู ไซ หงุดหงิดกับทัศนคติของเธอ เจสลีนและอเดล่า ต้องพยายามอย่างหนัก เมื่ออิกัวนา ไม่อยู่นิ่งและเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
ในห้องตัดสิน ฮาน, จากิน, รูบินี, มีอา และวี ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม อเดล่า, เดน่า และอิโค่ ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่บวกและลบ บิวตี้ ถ่ายภาพออกมาได้อย่างงดงามและแข็งแกร่ง รวมถึงยังสามารถขายเครื่องประดับที่สวมใส่ได้ด้วย เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจากการที่ได้คะแนนรวมสูงที่สุดในสัปดาห์นี้ ในขณะที่ พิม ถูกวิจารณ์อย่างหนักในเรื่องของทัศนคติ และภาพที่ออกมาไม่เห็นถึงความงามในแบบของเธอเอง ซึ่งดูน่าผิดหวัง ทิ้งให้ เจสลีน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากถูกวิจารณ์ในภาพว่า เธอดูเหมือนมือสมัครเล่น และไม่รู้จักวิธีใช้มุมหน้าที่ดีในการถ่ายภาพ ร่วมกับ ชาร์นี ที่ถูกวิจารณ์ว่าในภาพของเธอนั้นดูเศร้า นิ่ง และดูกลัว อีกทั้งกรรมการรู้สึกว่า เธอยังไม่หลุดออกจากกรอบของตัวเอง เมื่อผลรวมคะแนนออกมา ปรากฏว่า ชาร์นี ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันเป็นคนที่สาม
ตอนที่ 2 : The Girl Who Had Two Chances
เมื่อกลับถึงบ้านพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับ บิวตี้ ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน ในขณะที่ วี และ อเดล่า ต่างรู้สึกเศร้าที่ ชาร์นี ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน ในขณะที่ เดน่า ได้รู้สึกว่า มีอา นั้นมีบุคลิกที่ดูเป็นคนเสแสร้งและไม่จริงใจ วันต่อมา ชิคิน, มิญ ตู้ และโมนิก้า ได้เข้ามาพบและพูดคุยกับสาวๆเพื่อให้คำแนะนำในทีมของแต่ละคน อีกทั้ง ยังแจ้งให้พวกเธอทราบอีกด้วยว่า ทุกคนจะได้รับการแปลงโฉมในสัปดาห์นี้ พวกเธอจึงได้เดินทางมาที่ร้านทำผม เกตุวดี แกนดินี เพื่อทำการแปลงโฉม โดยจะไม่มีใครรู้เลยว่า จะถูกแปลงโฉมออกมาแบบไหน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วต่างพอใจกับผมทรงใหม่ มีเพียง อเดล่า ที่รู้สึกวิตกกังวลว่าผมทรงใหม่ของดูเหมือนเด็กจนเกินไป อาจจะทำให้เธอทำงานยาก และ วี ที่รู้สึกไม่พอใจที่การแปลงโฉมครั้งแรกของเธอนั้น ซ้ำกับ บิวตี้ และ เจสลีน เธอจึงได้รับการตัดผมทรงใหม่อีกครั้ง เมื่อกลับถึงบ้านพัก ได้เกิดความตึงเครียดขึ้น เมื่อ พิม ไปแอบอ่านบันทึกของ มีอา ทำให้ เจสลีน ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เมื่อเธอรู้ว่า มีอา คิดกับพวกเธอที่อยู่ในห้องนอนเดียวกันนี้ในแง่ลบ
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพแฟชั่นชั้นสูงแนวแฟนตาซี โดยได้แรงบันดาลใจจาก บัลเลต์ สวอนเลก โดยพวกเธอจะต้องถ่ายแบบคู่กันและแปลงโฉมเป็นหงส์สีขาว และสีดำ เพื่อถ่ายทอดความสง่างามในแบบของหงส์ ซึ่ง ยู ไซ ได้จับคู่ให้พวกเธอ ดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น เดน่า, อเดล่า และจากิน ทำออกมาได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ ฮาน, อิโค่, มีอา, เจสลีน, บิวตี้, พิม, รูบินี และวี ต้องพยายามกันอย่างหนัก
ในห้องตัดสิน กรรมการชอบภาพถ่ายที่ดูสง่างาม และแข็งแกร่งของ อเดล่า, วี และพิม เป็นอย่างมาก ในขณะที่ เดน่า, ฮาน, และมีอา ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่ลบและบวก ภาพของ จากิน ออกมาดูน่าเหลือเชื่อ และดูโดดเด่นมากที่สุด เธอจึงได้รับคะแนนรวมสูงที่สุดในสัปดาห์นี้ ในขณะเดียวกัน บิวตี้ กลับถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าในภาพที่เธอถ่ายร่วมกับ จากิน ดูน่าผิดหวังและไม่สื่ออารมณ์ใดๆเลย แต่ได้รับคำชมในภาพที่ถ่ายคู่กับ รูบินี ว่าดูทรงพลัง แต่ก็ถูกติงเล็กน้อยว่า ท่าโพสเหมือนกับภาพสัปดาห์ที่แล้วจนเกินไป รูบินี ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ขาดพลังงานในภาพถ่ายและเธอดูยอมแพ้ เจสลีน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง เนื่องจากท่าโพสในภาพดูแปลก และกรรมการรู้สึกว่าเธอโพสท่ามากจนเกินไป ร่วมกับ อิโค่ ที่ถูกตำหนิว่า เธอแสดงสีหน้าอารมณ์เดียวตลอดการถ่ายภาพ เมื่อผลรวมคะแนนออกมา ปรากฏว่า เจสลีน ได้ไปต่อในการแข่งขัน และ อิโค่ ต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 3 : The Girl Who Found Her Perfect Companion
เมื่อกลับถึงบ้านพัก จากิน รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ถ่ายภาพได้ดีที่สุดในสัปดาห์ก่อน ในขณะที่ เจสลีน รู้สึกเสียใจที่ อิโค่ ถูกส่งกลับบ้าน แทนที่จะเป็นตัวเธอเอง วันต่อมา ที่ปรึกษานางแบบทั้งสามคนได้เข้ามาพูดคุยกับพวกเธอที่บ้านพัก และได้พา มอรีน ว็อบเบลวิทซ์ มาพบกับพวกเธออีกด้วย ซึ่ง มอรีน ได้แจ้งให้สาวๆทราบว่า พวกเธอจะได้นั่งรถ ซูบารุเอ็กซ์วี เพื่อแข่งขันกันถ่ายภาพบอกเล่าเรื่องราวลงใน อินสตาแกรม โดยพวกเธอจะต้องเดินทางไปยังสถานที่ที่เป็นเอกลักษณ์ของ กรุงเทพมหานคร คือ ตลาดคลองเตย, สถานีรถไฟหัวลำโพง และ สะพานพระราม 9 ซึ่งพวกเธอได้ถูกแบ่งกลุ่มกันดังนี้
ในการแข่งขันนั้น ทุกๆกลุ่มต้องพยายามกันอย่างหนัก จากการที่ต้องทำงานร่วมกันเป็นทีม และการจราจรที่ติดขัด ซึ่งสุดท้ายแล้ว กลุ่มของพิม จากิน และวี ได้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ เนื่องจากภาพถ่ายของพวกเธอนั้นได้แสดงบุคลิกภาพได้ออกมาอย่างชัดเจน และถ่ายทอดเรื่องราวออกมาได้เป็นอย่างดี ซึ่งพวกเธอจะได้รับประทานอาหารมื้อค่ำสุดหรูที่ ร้านอาหารสไตล์ออลเดย์ไดน์นิ่ง พระยา คิทเช่น โรงแรม แบงค็อกแมริออท เดอะ สุรวงศ์ เป็นของรางวัล หลังจากการแข่งขัน วี ได้เกิดอาการเป็นลมหมดสติ เนื่องจากอากาศที่ร้อนจัด ทำให้เธอต้องถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที เมื่อกลับถึงบ้านพัก หลังจากที่พวกเธอได้ทราบถึงคะแนนจากการแข่งขันแล้ว ได้เกิดความตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง เมื่อ เจสลีน ได้กล่าวตำหนิถึงทัศนคติของมีอา ที่กล่าวถึงภาพของทีมที่ชนะว่าออกมาไม่ดี ทำให้พวกเธอเกิดการโต้เถียงกัน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพเป็นผู้หญิงสมัยใหม่ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยประสบการณ์ ร่วมกับ สุนัข เพื่อนำเสนอจุดเด่นให้กับ รถยนต์ ซูบารุเอ็กซ์วี ซึ่งในการถ่ายภาพนั้น สาวๆส่วนใหญ่ต่างประสบปัญหาในการควบคุมสุนัขให้อยู่ในจังหวะที่ตรงกับความต้องการ
ตอนที่ 4 : The Girl Who's Got The Kicks
เมื่อกลับถึงบ้านพัก มีอา รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมากที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์ก่อน ในขณะที่ เดน่า ยังคงรู้สึกเศร้า ที่เจสลีน ต้องถูกส่งกลับบ้าน วันต่อมา ที่ปรึกษานางแบบทั้งสามคนได้เข้ามาพูดคุยกับพวกเธอ ก่อนที่จะเดินทางไปยัง แอบโซลูท ยู ซึ่งเป็นสถานที่ออกกำลังกายใน กรุงเทพมหานคร โดยพวกเธอจะต้องแข่งขันกันปั่นจักรยานออกกำลังกายแบบเข้าจังหวะ โดยจะได้รับการฝึกสอนท่าเต้นขั้นพื้นฐานจากครูฝึกสอนก่อน จากนั้นพวกเธอจะได้รับการแบ่งกลุ่ม เพื่อแข่งขันกัน ซึ่งพวกเธอจะต้องคิดท่าตอนจบกันเองด้วย พวกเธอได้ถูกแบ่งกลุ่มกันดังนี้
ในการแข่งขันนั้น กลุ่มของอเดล่า, มีอา และจากิน ทำออกมาได้อย่างน่าสนุกสนานและดูพร้อมเพรียงกัน ในขณะที่กลุ่มของ พิม, รูบินี และฮาน ก็ทำออกมาได้อย่างสนุกสนานเช่นเดียวกัน แต่ กลุ่มของเดน่า, บิวตี้ และ วี ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีนัก เนื่องจาก วี แสดงท่าทางบางท่าออกมาไม่เหมือนกับอีกสองคน สุดท้ายแล้ว กลุ่มของ อเดล่า, มีอา และจากิน เป็นกลุ่มที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้ โดยพวกเธอจะได้ไปนวดผ่อนคลาย ที่ ควอน สปา โรงแรมแบงค็อก แมริออท เดอะ สุรวงศ์ เมื่อกลับถึงบ้านพัก พวกเธอจึงได้รับคะแนนจากการแข่งขันชิงรางวัล ซึ่งกลุ่มของ เดน่า, บิวตี้ และ วี ได้รับคะแนนต่ำที่สุด ทำให้ เดน่า และ วี รู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมาก
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพแฟชั่น มวยปล้ำ ยุค 80's ในธีม สาวงามในสังเวียน ซึ่งพวกเธอจะต้องถ่ายทอดการต่อสู้ และความแข็งแกร่งให้ออกมาทางภาพถ่ายได้ โดยพวกเธอได้ถูกจับคู่กันดังนี้
อย่างไรก็ตาม มีอา ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน จะได้มีสิทธิ์ที่จะเลือกคู่ถ่ายภาพกับใครก็ได้ ซึ่งเธอได้เลือก เดน่า ซึ่งทำให้ เดน่า ต้องถูกตัดสินจากภาพถ่ายที่ต้องถ่ายกับคู่กับ มีอา เท่านั้น ในการถ่ายภาพนั้น จากิน ถูกวิจารณ์ว่าโพสแต่ท่าซ้ำๆเดิมๆ ซึ่งปิดบังใบหน้าของเธอจนเกือบหมด พิม ถูกวิจารณ์ในการแสดงสีหน้าที่ดูมากจนเกินไป ฮานและรูบินี ล้มเหลวในการถ่ายภาพร่วมกันให้ออกมาตรงกับจังหวะที่ต้องการ ทำให้พวกเธอต้องพยายามกันอย่างหนัก คู่ของ อเดล่า วี และ บิวตี้ เดน่า ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ เช่นเดียวกันกับ มีอา ก็ทำให้ ยู ไซ และซินดี้ ทึ่งกับการถ่ายภาพที่ออกมาแข็งแกร่งและทรงพลัง
ในห้องตัดสิน วี ได้รับคำชมในเรื่องของพลังงาน และเธอดูสูงมากในภาพ บิวตี้ ได้รับคำชมว่าเหมือนกับ ซูเปอร์ฮีโร จากิน ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ดูโดดเด่นเหมือนกับนักกีฬา มีอา, พิม และเดน่า ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในด้านบวกและลบ ในขณะที่ อเดล่า ได้รับคำชมในเรื่องของดวงตาและท่าโพสที่ดูมีพลังที่แข็งแกร่ง เธอจึงได้รับคะแนนรวมสูงที่สุดในสัปดาห์นี้ และถึงแม้ว่า ฮาน กับ รูบินี จะได้รับคำวิจารณ์ในด้านบวกจากคณะกรรมการ แต่พวกเธอกลับต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจาก กรรมการรู้สึกว่า ฮาน ยังคงไม่มั่นใจในศักยภาพที่ตัวเองมี และ รูบินี ปล่อยให้ความเครียด และความกดดันครอบคลุมตัวเธอเอง จนทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานลดลง สุดท้ายแล้ว เมื่อผลรวมคะแนนออกมา ปรากฏว่า รูบินี ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 5 : The Girl Who Spoke The Truth
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอได้เดินทางมายัง เขตพระนคร โดยได้มุ่งหน้าไปที่รีสอร์ท เดอะ ระวีกัลยา แบงค็อก เพื่อถ่ายภาพเพื่อโชว์ความงามอย่างเป็นธรรมชาติในธีม เอสเตติกา แคปเจอร์ โมเมนท์ ในการถ่ายภาพนั้น อเดล่า รู้สึกกดดันที่ต้องถ่ายคนแรก แต่เธอก็พยายามจนทำออกมาได้ดี ถึงแม้จะถูกติงเล็กน้อยในช่วงแรกว่าดูน่าเบื่อ วี ถูกวิจารณ์ว่า ดูโพสท่ามากจนเกินไปจนดูไม่เป็นธรรมชาติ แต่หลังจากนั้นเธอก็ทำได้ดีขึ้น จากิน พิม และเดน่า ทำออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก ฮาน ถูกวิจารณ์ว่าดูขาดพลังงาน และดูไม่ผ่อนคลาย มีอา ถูกวิจารณ์ว่าดูขาดความมั่นใจที่จะต้องโชว์รอยยิ้ม บิวตี้ ถูกตำหนิว่าเคลื่อนไหวเหมือนกับหุ่นยนต์
ในห้องตัดสิน บิวตี้ ได้รับคำชมว่าเธอดูผ่อนคลายและดูมีความสุขมากในภาพ แต่ถูกตำหนิว่าเธอดูงงๆและดูเหม่อลอย จากิน ได้รับคำชมว่าผิวของเธอดูเปล่งประกาย และเธอดูสวยมาก แต่ก็ถูกตำหนิว่าอารมณ์ที่สื่อสารยังดูไม่ชัดเจนนัก พิม ได้รับคำชมว่าโครงหน้าดูสวยมาก แต่ถูกตำหนิว่าดูเบื่อๆ และดูไม่เข้ากับเนื้องาน วี ทำให้กรรมการชอบในภาพถ่าย แต่ถูกติงว่าเปลี่ยนท่าโพสบ่อยจนเกินไป อเดล่า ได้รับการตอบรับที่ดีในภาพ แต่ถูกตำหนิว่า ท่าโพสดูแปลกๆ และถ่ายมุมหน้าแบบเดียวตลอดการถ่ายภาพ ถึงแม้ว่า เดน่า จะได้รับคำวิจารณ์ในภาพว่า ดูเหมือนโฆษณาผมมากกว่าผิว และเธอน่าจะทำได้ดีกว่านี้ แต่เธอก็ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์นี้ จากคะแนนรวมที่สูงที่สุด และภาพที่ได้รับชมด้านบวกว่าเธอดูสวยมากในภาพ และดูมีความเป็นตัวของตัวเอง รวมถึง เธอจะได้เป็นตัวแทนสินค้าคนใหม่ให้กับ เอสแล็บ อีกด้วย มีอา ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย จากภาพที่ออกมาดูไม่ใช่การโฆษณาผิว และเธอดูขาดความมั่นใจในตัวเองเป็นอย่างมาก ร่วมกับ ฮาน ที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า เธอดูน่าอึดอัดและดูน่าเบื่อ รวมถึงภาพของเธอไม่เป็นที่ชื่นชอบของคณะกรรมการเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายแล้ว เมื่อผลรวมคะแนนออกมา ปรากฏว่า มีอา ได้ไปต่อ และ ฮาน ต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 6 : The Girl Who Can Barely Stay Up
เมื่อกลับถึงบ้านพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับเดน่า ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์ก่อน ในขณะที่ บิวตี้ ยังคงรู้สึกเศร้าใจที่ ฮาน ต้องถูกส่งกลับบ้าน เนื่องจากพวกเธอนั้นสนิทกันมาก วันต่อมา ที่ปรึกษานางแบบทั้งสามคน ได้เข้ามาพบพวกเธอที่บ้านพัก เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการแข่งขันในสัปดาห์ก่อน ต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาที่ โรลเลอร์ โดม ที่ ดิ เอมโพเรียม เพื่อฝึกการเล่นโรลเลอร์ เดอร์บี้ ซึ่งเป็นกีฬาชนิดหนึ่งที่จะต้องใส่รองเท้าสเก็ตในการเล่น และเล่นกันแบบเป็นทีม โดยพวกเธอจะถูกแบ่งออกเป็นสองทีมเพื่อแข่งขันกัน โดยจะได้สาวๆจาก แบงค็อก โรลเลอร์ เดอร์บี้ ทีม คอยช่วยเหลือในการแข่งขัน ซึ่งสาวๆต้องพยายามกันอย่างหนัก เนื่องจากพวกเธอส่วนใหญ่ไม่มีประสบการณ์ในการเล่นมาก่อน ยกเว้น เดน่าและพิม ที่เล่นได้อย่างคล่องแคล่ว โดยจุดมุ่งหมายของการแข่งขันนี้ เพื่อให้พวกเธอรู้จักกับคำว่า เมื่อไรที่ล้ม จะต้องลุกขึ้นมาได้อีกครั้งเสมอ ซึ่งสุดท้ายแล้ว ทีมของเดน่า บิวตี้ อเดล่า และจากิน เป็นทีมที่ชนะในการแข่งครั้งนี้ โดยพวกเธอจะได้ไปนวดผ่อนคลายที่ ดิ อิมพีเรียล สปา ระวีกัลยารีสอร์ท และเป็นที่น่าประหลาดใจ เมื่อพวกเธอได้ทราบว่า จะไม่มีการให้คะแแนนสำหรับการแข่งขันในครั้งนี้
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพแนวป็อป แบบแฟชั่นชั้นสูง ที่สามารถเห็นได้อย่างโดดเด่นทั่วไปตามหน้านิตยสาร ในธีม "ชี อิน แฟชั่น" ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายภาพร่วมกับ ที่ปรึกษานางแบบของพวกเธอแต่ละคน ซึ่งในการถ่ายภาพนั้น เดน่า, อเดล่า และบิวตี้ ทำออกมาได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ พิมและมีอา ต้องพยายามกันอย่างหนัก วี ถูกวิจารณ์ว่าขาดปฏิสัมพันธ์กับชิคิน และจากิน ถูกวิจารณ์ว่าดูน่าเบื่อและดูขี้เกียจ
ในห้องตัดสิน พิม ได้รับคำชมว่า มีพัฒนาการที่ดี แต่ถูกตำหนิว่าภาพของเธอนั้น อ้าปากเยอะเกินไป เดน่า ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ดูโดดเด่น และดูไม่ขายของมากจนเกินไป มีอา ได้รับการตอบรับที่ดี แต่ถูกตำหนิว่าถ่ายภาพออกมามีมิติเดียว และโพสท่าเยอะเกินไป อเดล่า ได้รับคำชมในการแสดงอารมณ์ทางสีหน้า และขายชุดที่เธอใส่ ภาพของบิวตี้ ออกมาโดดเด่น และเป็นแฟชั่นชั้นสูงมาก เธอจึงได้รับคะแนนสูงที่สุดในสัปดาห์นี้ วี ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย จากภาพที่ออกมาดูแก่กว่าความเป็นจริง และกรรมการไม่ชอบการแสดงออกทางสีหน้าของเธอในภาพ ร่วมกับ จากิน ที่การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้เธอดูขาดความมั่นใจ และแววตาในภาพนั้นดูว่างเปล่า รวมถึงกรรมการรู้สึกเธอมีข้อแก้ตัวที่ทำออกมาได้ไม่ดี เมื่อรวมคะแนนออกมาแล้ว ปรากฏว่า วี ได้ไปต่อในการแข่งขัน และจากิน ต้องถูกส่งกลับบ้าน ท่ามกลางความตกกตะลึงของสาวๆที่เหลืออยู่
ตอนที่ 7 : The Girl Who’s Out Of Time
เมื่อกลับถึงบ้านพัก บิวตี้ รู้สึกดีใจที่เธอเป็นคนแรก ที่สามารถถ่ายภาพได้ดีที่สุดถึงสองครั้งแล้ว ในขณะที่ วี ยังคงรู้สึกเศร้าใจ เนื่องจากเธอคิดว่า จากิน เหมาะสมที่จะได้อยู่ในการแข่งขันต่อมากกว่าตัวเธอ วันต่อมา เมนเทอร์ของพวกเธอ ได้เข้ามาพบกับพวกเธอเพื่อพูดคุย และแจ้งให้ทราบว่า นับจากตอนนี้ไป เมนเทอร์จะไม่สามารถเข้ามาช่วยเหลือพวกเธอในการแข่งขันได้อีกต่อไปแล้ว ต่อมา ยู ไซ ได้เข้ามาพบกับพวกเธอที่บ้านพัก พร้อมพา พริสซิลล่า ไอแอนสัน แฟชันสไตลิสต์ของรายการมาด้วย เนื่องจากการแข่งขันในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องถ่ายภาพเพื่อบอกเล่าเรื่องราว ผ่านสไตล์การแต่งตัวทั้งสามแบบ โดยใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือ หัวเหว่ย พี 20 โปร  ซึ่งพวกเธอจะได้จับกลุ่มกันสามคนเพื่อถ่ายภาพกันในแต่ละแนว ซึ่งในการแข่งขันนั้น สาวๆต่างช่วยเหลือซึ่งกันและกัน จนทำกันออกมาได้เป็นอย่างดี และกลุ่มของ บิวตี้ เดน่า และอเดล่า ทำออกมาได้ถูกใจ พริสซิลล่า มากที่สุด พวกเธอจึงเป็นทีมที่ชนะ และได้รับเวลาห้านาทีพิเศษเพิ่มในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์
การถ่ายภาพในครั้งนี้ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพแบบแฟชั่นชั้นสูง ให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ ไทยแลนด์ โดยสไตล์แฟชั่นจะเป็นแนวพินอัพ ยุค 30’s ฉากในการถ่ายจะเป็นเมืองจำลองขนาดเล็ก ในธีม ลาร์จเจอร์ แดน ไลฟ์ ในการถ่ายภาพนั้น เดน่า ทำออกมาได้ดี พิม ถูกวิจารณ์ว่าไม่สามารถควบคุมใบหน้าตัวเองได้ อเดล่า ต้องพยายามอย่างหนัก เนื่องจากเธอทำออกมาไม่ตรงกับความต้องการของซินดี บิวตี้ ถูกวิจารณ์ในช่วงแรกว่าดูน่าเบื่อ แต่หลังจากนั้นก็ทำได้ดีขึ้น ในขณะที่ วี ถูกวิจารณ์ว่าโพสท่าห่อไหล่มากเกินไป จนทำให้ตัวเธอดูเล็กกว่าเดิม และ มีอา ถูกวิจารณ์ว่าสีหน้าดูขาดความมั่นใจ
ตอนที่ 8 : The Girl Who Is Left Hanging
เมื่อกลับถึงบ้านพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับ เดน่า ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในสัปดาห์ก่อน ทำให้ อเดล่า รู้สึกว่า เดน่า เป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งมาก วันต่อมา เมนเทอร์ทั้งสามคนได้เข้ามาพบกับพวกเธอเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อให้กำลังใจแก่พวกเธอ สาวๆได้เดินทางมาพบกับ การแสดงโชว์ขับรถสุดผาดโผน ซึ่งได้ปรากฏ ซินดี ได้นั่งอยู่ในรถคันดังกล่าวด้วย ซึ่ง เธอได้แนะนำให้สาวๆรู้จักกับ รัส สวิฟฟ์ ผู้ที่เป็นนักแสดงการขับรถแบบผาดโผนมืออาชีพ เพื่อทดสอบให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและความปลอดภัยของรถยนต์ ซูบารุ เอ็กซ์วี การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องถูกห้อยตัวกับสลิง และโพสท่าอยู่บนรถยนต์ ซูบารุ ที่เอียงนอนตะแคงข้าง เพื่อถ่ายทอดความมั่นใจในความสมดุล และความแข็งแกร่งในแบบของซูเปอร์ฮีโร่สาว ในการถ่ายภาพนั้น สาวๆต้องพยายามอย่างมาก เนื่องจากเป็นการยากที่จะต้องควบคุมร่างกายให้โพสท่าได้ในแบบที่ต้องการ แต่หลังจากได้รับคำแนะนำของซินดี พวกเธอก็ทำกันออกมาได้ดีขึ้น
วันต่อมา สาวๆได้เดินทางมาพบกับ ยู ไซ และ นักแสดงนักร้องชื่อดัง ชาวเวียดนาม โห่ หง็อก ห่า เพื่อถ่ายภาพยนตร์แฟชั่นให้กับ รถยนต์ ซูบารุ พวกเธอจะต้องถ่ายทำกันในซีนที่แตกต่างกันไป ซึ่งการตัดต่อนั้น จะนำเสนอถึงเส้นทางในการแข่งขันของพวกเธอตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบัน ก่อนที่สัปดาห์หน้านั้น จะเป็นการตัดสินในรอบชิงชนะเลิศ ในการถ่ายทำนั้น พวกเธอต่างทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ
ในห้องตัดสิน เดน่า ได้รับคำชมว่า ภาพของเธอนั้นเข้าถึงอารมณ์และดูสมดุลที่สุด แต่ถูกติงเล็กน้อยว่าแสดงสีหน้านิ่งเกินไป ภาพของมีอา ทำให้กรรมการประทับใจกับการแสดงออกของพลังที่ดูเข้มแข็ง และดูกล้าหาญเป็นอย่างมาก เธอจึกถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก และผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นคนแรก ในขณะเดียวกัน ซินดี ทำให้สาวๆต้องรู้สึกตกใจ เมื่อเธอกล่าวว่า จะต้องมีผู้ที่ถูกคัดออกถึงสองคน ทำให้ อเดล่า พิม และบิวตี้ ต้องตกเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก กรรมการรู้สึกว่า อเดล่า ยังไม่สามารถแสดงบุคลิกออกมาได้ชัดเจนมากพอ ถึงแม้เธอจะถ่ายภาพออกมาได้อย่างแข็งแกร่งก็ตาม พิม ถ่ายภาพออกมาในครั้งนี้ดูนิ่ง ขาดความมั่นใจ และดูไม่เป็นนางแบบ อีกทั้ง ในการแข่งขันที่ผ่านมา เธอยังไม่สามารถทำผลงานออกมาได้ดีที่สุดเลยสักครั้ง บิวตี้ ถ่ายภาพออกมาดูกลัวที่จะล้ม รวมถึง กรรมการยังรู้สึกกังวลว่าเธอจะต้องถูกผลักดันอย่างมาก ถึงจะสามารถทำออกมาได้ดี เมื่อผลคะแนนปรากฏออกมา อเดล่า ได้ผ่านเข้าสู่รองชิงชนะเลิศเป็นคนสุดท้าย ทำให้ พิม และบิวตี้ ต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 9 : The Girl Who Climbed Her Way To The Top
เป็นตอนที่ประมวลภาพการแข่งขันที่ผ่านมาตั้งแต่เริ่มต้นของผู้เข้าแข่งขันสามคนสุดท้าย และภาพที่ไม่เคยเห็นมาก่อน อาทิ เช่น จากิน ใช้จดหมายจาก เจสลีน เป็นสื่อแทนตัวว่ายังอยู่ที่นี่กับพวกเธอ เป็นต้น
ตอนที่ 10 :
เมื่อกลับถึงบ้านพัก มีอา รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ถ่ายภาพได้ดีที่สุดในสัปดาห์ก่อน ทำให้เธอมีความมั่นใจเพิ่มมากขึ้น ในขณะที่ อเดล่า และเดน่า ยังคงรู้สึกเหลือเชื่อที่ได้ผ่านเข้าสู่รอบสามคนสุดท้ายของการแข่งขัน วันต่อมา สาวๆได้เดินทางมาที่ ดิ อะพอธธิคารี เวนิว ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานแต่งงานสไตล์ยุโรป และได้พบกับ ซินดี และ ยู ไซ ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายภาพกันครั้งสุดท้าย ในธีม เดอะ เซเลเบรชัน เพื่อเก็บช่วงเวลาที่น่าจดจำในการแข่งขัน มาเฉลิมฉลอง โดยซินดี ได้สร้างความประหลาดใจให้กับพวกเธอ ด้วยการเผยว่า ครอบครัวและคนที่พวกเธอรัก จะได้มีส่วนร่วมในการถ่ายภาพครั้งนี้ด้วย ในการถ่ายภาพนั้น มีอา ได้รับคำวิจารณ์ว่า เคลื่อนไหวร่างกายมากจนเกินไป ทำให้ดูไม่เป็นนางแบบ ซึ่งหลังจากได้รับคำวิจารณ์ เธอก็ทำออกมาได้ดีขึ้น เดน่า ทำให้ ซินดี และ ยู ไซ ประทับใจกับการเต้นรำในการถ่ายภาพที่ดูมีความเซ็กซี่และมีความสุข ในขณะที่ อเดล่า ก็สามารถโชว์พลังงานที่ดูมีความสุขออกมาได้ดีเช่นเดียวกัน ต่อมา สาวๆทั้งสามคนได้เดินทางมายัง บ้านสุริยาศัย ซึ่งเป็นร้านอาหารไทยตำรับชาววัง และพวกเธอก็ต้องประหลาดใจเป็นอย่างมาก เมื่อพบว่า ผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว ได้มาร่วมรับประทานอาหารกับพวกเธอด้วย ทำให้พวกเธอดีใจเป็นอย่างมากที่ได้พบกันอีกครั้ง
วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาที่ โรงแรมแบงค็อก แมริออท เดอะ สุรวงศ์ เพื่อเดินแบบครั้งสุดท้าย โดยในห้องจัดเลี้ยงจะถูกเซ็ตขึ้นมาในแบบบรรยากาศของสวรรค์เขตร้อน ในธีมที่มีชื่อว่า พาราดิโซ โดยสวมเสื้อผ้าพร้อมใส่คอลเล็คชั่น จาก ทูบ แกลลอรี่ และเสื้อผ้าแนวอวองค์-การ์ด จาก ฮุคส์ บาย ประภากาศ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้ว และเหล่าเมนเทอร์ของพวกเธอ จะได้มีส่วนร่วมในการเดินแบบครั้งนี้ด้วย ซึ่งในการเดินแบบนั้น พวกเธอทั้งสามคนก็สามารถทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ
เซ็ตสึ (จังหวัดโอซากะ)
เซ็ตสึเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสังคมศาสตร์โอซากะ (Osaka University of Human Sciences) และเป็นบ้านเกิดของเคซูเกะ ฮนดะ นักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงชาวญี่ปุ่น
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6
ตอนที่ 10 :
การตัดสินในรอบชิงชนะเลิศนั้น มีอา ได้รับคำวิจารณ์ว่าในเรื่องของท่าโพสในภาพนั้น ดูมีชีวิตชีวา และมีความจริงใจ แต่ถูกติว่า ลืมควบคุมการแสดงออกทางสีหน้า ในส่วนของการเดินแบบนั้น ทำออกมาได้ดี แต่บางครั้งก็ดูแข็งทื่อ และแสดงความกังวลออกมาทางสีหน้า เดน่า ได้รับคำชมว่า ในภาพนั้น เธอดูโดดเด่น ดูมีความสุข และมีความอ่อนหวานในขณะเดียวกัน ส่วนในการเดินแบบนั้น แข็งแกร่งและเป็นที่น่าจดจำมาก อเดล่า ได้รับคำชมว่าในภาพนั้นดูเป็นแฟชั่นชั้นสูง และดูธรรมชาติเป็นอย่างมาก แต่ในการเดินแบบนั้น ถูกวิจารณ์ว่าลืมในเรื่องของจังหวะ และเดินเร็วจนเกินไป หลังจากที่กรรมการได้ปรึกษาหารือเสร็จสิ้น ซินดี จึงได้ประกาศว่า เอเชีย เน็กซต์ ทอป โมเดล คนที่หก คือ เดน่า สโลซาร์
ผู้เข้าแข่งขัน
(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
กอร์ดอน บราวน์
เจมส์ กอร์ดอน บราวน์ (James Gordon Brown; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494) เป็นชาวสกอตแลนด์ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรและควบตำแหน่งลอร์ดแห่งสภาการคลัง, รัฐมนตรีการสวัสดิการสังคม และหัวหน้าพรรคแรงงาน ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในฐานะหัวหน้าพรรคแรงงานเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยก่อนหน้านั้นเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงการคลังในรัฐบาลของนายโทนี แบลร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2550 และดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาแห่งเขตเคิร์คแคลดีและเขตคาวเดินบีธมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527
ชีวิตในช่วงต้น
นายบราวน์เกิดที่เขตกิฟฟ์นอค, เรนฟริวเชอร์, สกอตแลนด์ โดยบิดาชื่อนายจอห์น อีเบเนเซอร์ บราวน์ ซึ่งเป็นผู้นำศาสนาคริสต์นิกายเชิร์ชออฟสกอตแลนด์ เป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากต่อนายบราวน์ ในปี พ.ศ. 2541 บิดาของนายบราวน์เสียชีวิตลงด้วยวัย 84 ปี ส่วนมารดาของเขาน์มีชื่อว่าเจสซี อลิซาเบธ ซูเตอร์ เสียชีวิตเมื่อปี พ.ศ. 2547 ด้วยวัย 86 ปี บราวน์ได้รับการเลี้ยงดูร่วมกับพี่น้องคือจอห์น บราวน์ และแอนดรูว์ บราวน์ โดยอาศัยอยู่ในบ้านสำหรับพระสอนศาสนาในเมืองเคิร์กคาลดี ซึ่งบ่อยครั้งทำให้เขาถูกกล่าวถึงในฐานะ "บุตรชายแห่งเคหาสน์พระ" (son of the manse) บราวน์เริ่มต้นรับการศึกษาที่โรงเรียนประถมเคิร์คแคลดีดีตะวันตก ที่ซึ่งเขาได้รับการคัดเลือกเข้าเรียนหลักสูตรเรียนเร่งรัดแบบทดลอง นั่นทำให้เขาสามารถเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเคิร์คแคลดีได้เร็วกว่ากำหนด 2 ปี เมื่อมีอายุได้ 16 ปี เขาเขียนไว้ว่าเขารังเกียจและขุ่นเคืองการทดลองอัน "น่าหัวเราะ" ต่อเยาวชนเช่นนี้
ช่วงอายุ 16 ปี มหาวิทยาลัยเอดินบะระรับเขาเข้าศึกษาด้านประวัติศาสตร์ แต่เขาต้องทรมานจากอาการจอประสาทตาลอก (Retinal Detachment) หลังจากถูกเตะที่ศีรษะระหว่างแข่งขันรักบี้ปลายเทอมนัดหนึ่งเมื่อครั้งศึกษาที่โรงเรียนเก่า ถึงแม้จะรับการรักษาตั้งแต่การผ่าตัดหลายครั้งไปจนถึงการนอนในห้องมืดเป็นเวลาหลายสัปดาห์ แต่ท้ายที่สุดตาซ้ายของเขาก็บอดในเวลาต่อมา ส่งผลให้ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงต้องใส่ลูกตาเทียมแทน เมื่อเข้าศึกษาที่เอดินบะระ ขณะกำลังเล่นเทนนิสเขาสังเกตถึงอาการลักษณะเดียวกันกับตาข้างขวา เขาจึงเข้ารับการศัลยกรรมที่โรงพยายาลหลวงแห่งเอดินบะระ (Edinburgh Royal Infirmary) ซึ่งทำให้สามารถรักษาตาข้างขวาไว้ได้ทัน
ในปี พ.ศ. 2515 ถึงแม้จะยังเป็นเพียงนักศึกษา บราวน์ก็ได้รับการเลือกให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการแห่งมหาวิทยาลัยเอดินบะระเป็นผู้เข้าร่วมประชุมกับคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยและดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี พ.ศ. 2518 ในช่วงนั้นเขายังเป็นบรรณาธิการหนังสือ เดอะเรดเพเพอร์ออนสกอตแลนด์ (The Red Paper on Scotland) เขาทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายวิชาชั่วคราวที่เอดินบะระ แต่ถูกปฏิเสธที่จะให้ทำหน้าที่เป็นการถาวรเนื่องจากความเป็นนักกิจกรรมทางการเมือง เขาได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้บรรยายวิชาสาขารัฐศาสตร์ที่วิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งกลาสโกลว์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2523 หลังจากนั้นเขาก็เข้าทำงานเป็นนักข่าวประจำสถานีโทรทัศน์แห่งสกอตแลนด์ และได้เป็นบรรณาธิการข่าวสังคมและการเมืองจวบจนได้รับการเลือกตั้งเข้ารัฐสภาในปี พ.ศ. 2526
ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2522 นายบราวน์เป็นตัวแทนลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเอดินบะระใต้ แต่พ่ายแพ้ผู้ลงสมัครจากพรรคอนุรักษนิยม นายไมเคิล แอนแครม
รัฐสภาและตำแหน่งในฝ่ายค้าน
นายบราวน์ได้รับการเลือกตั้งเข้ารัฐสภาในการลงสมัครครั้งที่ 2 ในฐานะตัวแทนลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคแรงงานเขตดันเฟิร์มไลน์ตะวันออก ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2526 และรับตำแหน่งโฆษกฝ่ายค้านด้านการพาณิชย์และอุตสาหกรรมในปี พ.ศ. 2528 ถัดมาหนึ่งปีในปี พ.ศ. 2529 นายบราวน์ตีพิมพ์ชีวประวัติของนักการเมืองพรรคแรงงานอิสระ นายเจมส์ แม็กซ์ตัน ซึ่งเป็นหัวข้อวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเขา และดำรงตำแหน่งเลขาธิการเงาเอกสภาการคลังตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 - พ.ศ. 2532 ซึ่งต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีเงากระทรวงพาณิชย์และอุตสาหกรรมก่อนจะได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีเงากระทรวงการคลังในปี พ.ศ. 2535
หลังจากการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของนายจอห์น สมิธ ผู้นำพรรคแรงงานในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2537 บราวน์ถูกคาดหมายว่าจะเป็นผู้นำพรรคคนต่อไป แต่ในท้ายที่สุดเขาไม่ได้ลงสมัครเป็นหัวหน้าจนกระทั่งนายโทนี แบลร์ กลายมาเป็นที่ชื่นชอบของสมาชิกพรรค นอกจากนี้ยังมีข่าวลือมานานแล้วว่านายแบลร์และนายบราวน์ได้มีการทำข้อตกลงกันที่ภัตตาคารแกรนิตาในเขตอิสลิงตัน, ลอนดอน โดยตกลงกันว่าจะให้นายบราวน์ได้ควบคุมนโยบายเศรษฐกิจเป็นการตอบแทนที่บราวน์ไม่ลงสมัครแข่งขันกับนายแบลร์ในการเลือกตั้งหัวหน้าพรรค ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นความจริงหรือไม่ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองคนถือได้ว่าเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดของความรุ่งโรจน์ของ พรรคแรงงานโฉมใหม่ และส่วนใหญ่แล้วทั้งสองยังคงดูมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันต่อหน้าสาธารณชน แม้จะมีข่าวลือถึงความขัดแย้งส่วนตัวที่รุนแรงก็ตาม
ในฐานะรัฐมนตรีเงา นายบราวน์ทำงานเพื่อนำเสนอตนเองในฐานะผู้มีความสามารถพอจะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในอนาคต เพื่อสร้างความมั่นใจให้แก่ภาคธุรกิจและชนชั้นกลางว่าพรรคแรงงานเป็นที่ไว้วางใจได้ในการบริหารเศรษฐกิจโดยไม่ทำให้อัตราเงินเฟ้อสูงเกินไป, อัตราการว่างงานสูงขึ้น หรือการใช้จ่ายเกินตัวของภาครัฐ อย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคริสต์ทศวรรษที่ 1970 (พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2522) เขาให้คำมั่นสัญญาอย่างเปิดเผยว่าจะดำเนินตามแผนการใช้จ่ายของพรรคอนุรักษนิยมในช่วง 2 ปีแรกของการเข้ารับตำแหน่ง ต่อมาหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงการแบ่งเขตเลือกตั้งในสกอตแลนด์ เขาก็ได้เป็นสมาชิกรัฐสภาเขตเคิร์คแคลดีและเขตคาวเดินบีธในปี พ.ศ. 2548
บทบาทในฐานะรัฐมนตรี
ช่วงเวลา 10 ปี 2 เดือน ของเขาในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังได้สร้างสถิติใหม่ ๆ ขึ้นหลายอย่างเช่น เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังที่มาจากพรรคแรงงานซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเวลายาวนานที่สุดและเป็นผู้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลาต่อเนื่องยาวนานที่สุดนับแต่นิโคลัส แวนซิตทาร์ต ซึ่งเป็นรัฐมนตรีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2355 - พ.ศ. 2366 อย่างไรก็ตามวิลเลียม แกลดสโตน คือรัฐมนตรีที่มีระยะเวลาการดำรงตำแหน่งรวมนานที่สุดคือ 12 ปี 4 เดือน จากการดำรงตำแหน่ง 4 วาระระหว่างปี พ.ศ. 2395 - พ.ศ. 2425
เว็บไซต์ของสำนักนายกรัฐมนตรียกย่องความสำเร็จ 3 อย่างเป็นพิเศษในช่วงเวลา 10 ปีของการดำรงตำแหน่งของนายบราวน์คือ
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทริบิวท์ทูเดอะทรูพ
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทริบิวท์ทูเดอะทรูพ เป็นรายการโทรทัศน์พิเศษของสมาคมมวยปล้ำ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) โดยออกอากาศทุกๆปี
ความเป็นหญิง
ความเป็นหญิง (femininity) คือ คุณสมบัติ พฤติกรรมและบทบาทที่เกี่ยวข้องกับเด็กผู้หญิงและผู้หญิง ความเป็นหญิงส่วนหนึ่งสังคมเป็นผู้กำหนดและอีกส่วนจากลักษณะทางชีววิทยา   แตกต่างจากนิยามของเพศหญิง ที่ทั้งเพศชายและเพศหญิงสามารถแสดงออกถึงความเป็นหญิงได้
โซจิ อิซูมิ
โซจิ อิซูมิ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2531 ที่จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น
โซจิ อิซูมิ ได้ศึกษาต่อที่มหาลัยในอเมริกา University of Central Arkansas และได้รับทุนการศึกษาจากทางมหาลัยเนื่องจากเขาได้ทำลายสถิติการพุ่งแหลนของมหาลัย เขาได้รับการฝึกฝนจาก United States ARMY ROTC และมีประสบการณ์การฝึกฝนต่างๆมากมาย รวมถึงได้สำเร็จการฝึกฝนทางด้าน Emergency Medical Technician training และ Advanced Life-support training ของญี่ปุ่น
เมื่อปี 2555 โซจิ อิซูมิ ได้เริ่มเข้าวงการการแสดง และบทบาทที่สร้างชื่อเสียงให้เขาคือ คาลิโต้ Carlito จากหนังเรื่อง Angel Heart ซึ่งเป็นภาพยนต์ซีรีย์ต่อจากเรื่อง City Hunter
คาบสมุทรโอชิกะ
คาบสมุทรโอชิกะ (牡鹿半島, หรืออ่านว่า "โอจิกะ") เป็นคาบสมุทรซึ่งยื่นออกไปทางตะวันออกเฉียงใต้สู่มหาสมุทรแปซิฟิกจากชายฝั่งจังหวัดมิยางิ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะหลักของประเทศญี่ปุ่น
คาบสมุทรดังกล่าวเป็นทางผ่านของนักท่องเที่ยวที่มักจะเดินทางไปยังเกาะศักดิ์สิทธิ์คิงกาซัง ซึ่งสามารถไปถึงได้โดยเรือเฟอร์รีที่แล่นระหว่างเมืองท่าล่าวาฬจากอายูกาวะในอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ และจากโอนากาวะ
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2554
คาบสมุทรโอชิกะเป็นส่วนของเกาะฮนชูที่ใกล้กับจุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวของเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 มากที่สุด ซึ่งอยู่ห่างจากจุดดังกล่าวอย่างน้อย 72 กิโลเมตร โดยมีเพียงเกาะขนาดเล็กเท่านั้นที่อาจอยู่ใกล้จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวมากกว่าไม่กี่กิโลเมตร รายงานเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พบร่างผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,000 คนเกยอยู่บนคาบสมุทร เหตุแผ่นดินไหวดังกล่าวได้เคลื่อนคาบสมุทรโอชิกะเข้าหาจุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหว 5.3 เมตร และทำให้ความสูงลดลง 1.2 เมตร
ควีนส์คัพ
ควีนส์คัพ (Queen's Cup) หรือบางครั้งเขียน ควีนสคัพ เป็นชื่อการแข่งขันหลายอย่าง ซึ่งอาจหมายถึง
ประเทศอินโดนีเซียในเอเชียนเกมส์ 1951
ประเทศอินโดนีเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494) หรือเอเชียนเกมส์ 1951 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ระหว่างวันที่ 4-11 มีนาคม พ.ศ. 2494 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอินโดนีเซีย ส่งนักกีฬาเพื่อแข่งขัน ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอินโดนีเซียได้รับ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
137 เมลีเบีย
137 เมลีเบีย (137 Meliboea) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
Haemophilus influenzae
Haemophilus influenzae, หรือมีชื่อเดิมว่า Pfeiffer's bacillus หรือ Bacillus influenzae เป็นแบคทีเรียแกรมลบ รูปร่างเป็นท่อน ค้นพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2435 โดย Richard Pfeiffer ระหว่างการระบาดของไข้หวัดใหญ่ เป็นสมาชิกของวงศ์ Pasteurellaceae เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการออกซิเจนสูง แต่สามารถเจริญในสภาวะกึ่งมีออกซิเจนได้ เคยเข้าใจผิดว่า H. influenzae เป็นสาเหตุของไข้หวัดใหญ่ จน พ.ศ. 2476 จนกระทั่งตรวจพบไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรค H. influenzae H. influenzae เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอย่างเป็นอิสระชนิดแรกที่ได้หาลำดับเบสของจีโนมอย่างสมบูรณ์ และได้ตีพิมพ์เผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2538
พาย (อักษรกรีก)
พาย (pi) หรือ ปี (πι, ตัวใหญ่ Π, ตัวเล็ก π) เป็นอักษรกรีกตัวที่ 16 และมีค่าของเลขกรีกเท่ากับ 80 อักษร พายตัวเล็กยังมีอีกรูปแบบหนึ่งเรียกว่า โพเมกา (pomega, ϖ) ซึ่งเป็นรูปแบบการเขียนอักษรนี้ด้วยลายมือ ใช้เป็นสัญลักษณ์ทางเทคนิค ปัจจุบัน พายใช้แทนค่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมกับเส้นรอบวงหรือมีค่าประมาณ 3.14 หรือเศษ 22 ส่วน 7 หรือหมายถึงผลคูณของสมาชิกของเซตที่แสดงอยู่ในรูปของพจน์ เช่น
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน)
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน) (อักษรย่อ:สสปท.Thailand Institute of Occupational Safety and Health) หน่วยงานในสังกัด กระทรวงแรงงาน มีวัตถุประสงค์ในการจัดตั้งเพื่อส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน
ประวัติ
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน) หรือ สสปท. จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2558 เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยโอนภารกิจมาจากสำนักความปลอดภัยแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน บางส่วน มาจัดตั้งเป็นองค์การมหาชน
การจัดตั้งองค์การมหาชนดังกล่าว เกิดขึ้นภายใต้หลักการที่ให้ความสำคัญในเรื่องการคุ้มครองผู้ใช้แรงงานเพื่อให้เกิดความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน ตามนัยในมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554
ภาษาบากุมไป
ภาษาบากุมไป (Bakumpai language) มีผู้พูด 100,000 คน (พ.ศ. 2546) ในจังหวัดกาลีมันตันกลาง บริเวณแม่น้ำกาปูอัส และแม่น้ำบารีโต รากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษางายู 75% ภาษาบันจาร์ 45% จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามลาโย-โพลีเนเซีย สาขา บารีโตใหญ่ เป็นภาษาทางการค้า มีพจนานุกรม ผู้พูดเป็นมุสลิม
อ้างอิง
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อันฟอร์กิฟเว่น
อันฟอร์กิฟเว่น เป็นศึกใหญ่ของ WWE ที่ดำเนินการฉายตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง ค.ศ. 2008ในปี ค.ศ. 2009 รายการที่มาแทน คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เบรกกิ้งพอยท์
บึตชือนา
บึตชือนา (Byczyna; Pitschen; ) เป็นเมืองในจังหวัดออปอแลของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 5.79 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ 2006 มีประชากร 3,677 คน เมืองนี้กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญคือ การค้าปลีกและอุตสาหกรรมบริการ
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองเมืองอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศโปแลนด์ และในปี ค.ศ. 1945–1946 ได้มีการขับไล่ประชากรชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ส่วนหนึ่งอพยพออกจากโปแลนด์ตะวันออก
สไปก์ ลี
ผลงานกำกับภาพยนตร์ของสไปก์ ลี มักมีเนื้อหาเกี่ยวกับการกีดกันทางเชื้อชาติ บทบาทของสื่อมวลชน อาชญากรรมในเมืองใหญ่ ความยากจน และประเด็นทางการเมือง โดดเด่นด้วยฉากที่มีสีสันฉูดฉาดและมุมกล้องที่น่าเวียนหัว ภาพยนตร์หลายเรื่องถ่ายทำในบรูกลิน นิวยอร์ก ซึ่งเป็นย่านที่เขาเติบโตมา
ภาษาบาซับ
ภาษาบาซับ (Basap language) มีผู้พูด 15,000 คน (พ.ศ. 2550) ในจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน กลุ่มภาษามลาโย-โพลีเนเซีย สาขาบอร์เนียวเหนือ สาขาย่อย เรยัง-ซาเยา ภาษานี้ใช้ในครัวเรือน ชุมชน และทางศาสนา ผู้พูดนับถือศาสนาพื้นเมืองและศาสนาคริสต์
อ้างอิง
Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
136 ออสเตรีย
136 ออสเตรีย (Austria) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
เมรินา
ชาวเมรินาอยู่ในเกาะมาดากัสการ์มาถึง 2000 ปีมาแล้ว ปัจจุบันมีประชากรอยู่ 3ล้านคน ใช้ภาษามาลากาซีในการสื่อสาร ในอดีตนับถือศาสนาพื้นเมือง แต่ต่อมาก็เริ่มมีมิชชั่นนารีมาเผยแพร่ศาสนา ชาวเมรินาจึงเริ่มนับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ยังมีประชากรส่วนหนึ่งยังนับถือศาสนาพื้นเมืองเดิมอยู่
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 พฤษภาคม - 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์เจนตินาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาร์เจนตินาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ฟันดาบ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วัดบูรพารามใต้
วัดบูรพารามใต้ ตั้งอยู่เลขที่ 1/1 หมู่ที่ 4 บ้านทรายมูล ตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร รหัสไปรษณีย์ 35170 สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 34 ไร่ อาณาเขตของวัด ทิศเหนือ ติดทุ่งนา ทิศใต้ ติดถนนสาธารณประโยชน์และหมู่บ้าน ทิศตะวันออก ติดถนนสาธารณประโยชน์และหมู่บ้าน และทิศตะวันตก ติดถนนสาธารณประโยชน์และหมู่บ้าน
ประวัติ
เดิมชื่อ ”วัดใต้” เป็นวัดเก่าแก่ของชาวบ้านทรายมูล สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปีพ.ศ. 2471 ขนาดวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร และผูกพัทธสีมา เมื่อปีพ.ศ. 2503 มีประวัติเล่าไว้ว่า ได้มีพระเถระรูปหนึ่งผู้เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ถือปฏิบัติในธุดงค์ ได้จาริกธุดงค์ไปในหลายประเทศ อาทิ พม่า อินเดีย ลาว เป็นต้น พอเมื่อปีพ.ศ. 2350 ได้กลับมายังบ้านทรายมูล ซึ่งเป็นถิ่นมาตุภูมิของท่าน ได้ชักชวนทายกทายิกาชาวทรายมูลสร้างวัดแห่งนี้ขึ้น และได้สร้างกุฎีทรงไทยประยุกต์พม่าขึ้นหนึ่งหลัง และต่อมาหลังจากนั้น ได้มีพระอาจารย์น้อย สุวโจ ได้ชักชวนญาติโยมสร้างอุโบสถ พร้อมนั้นได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปีพ.ศ. 2471 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถขึ้น ปีพ.ศ. 2491 มีเจ้าอธิการจันดี มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ชักชวนทายกทายิกาดำเนินการก่อสร้างอุโบสถต่อจนแล้วเสร็จ และผูกพัทธสีมาในปีพ.ศ. 2503 ปีพ.ศ. 2518 มีพระวิโรจน์ นำพาพระภิกษุสามเณร ทายกทายิกาสร้างศาลาการเปรียญขึ้น พอดำเนินการสร้างศาลาการเปรียญเสร็จก็ลาสิกขา หลังจากนั้นวัดได้ขาดพระภิกษุที่จะเป็นผู้นำ การพัฒนาวัดวาอารามจึงหยุดลง โดยมีกุฎี อุโบสถ และศาลาการเปรียญอย่างละ 1 หลัง ปีพ.ศ. 2528 คณะสงฆ์โดยมีพระเดชพระคุณพระธรรมปริยัติโสภณ เจ้าคณะภาค 10 (ขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นรองเจ้าคณะภาค 10 มีพระราชทินนามว่า “พระราชเมธี”) พระครูบริหารวาลุกาเขต (ขณะดำรงตำแหน่งเป็นเจ้า คณะตำบลทรายมูล) และพระครูปลัดวิโรจน์ (ขณะดำรงตำแหน่งเป็นเลขานุการเจ้าคณะจังหวัดยโสธร ได้มาปรึกษากับทางญาติโยม เพื่อหาพระเถระมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสที่ประชุมได้ตกลงไปกราบนิมนต์พระราชสุตาลงกรณ์ รองเจ้าคณะจังหวัด (ในสมัยนั้นยังเป็น พระมหาเดือน สิริธมฺโม) จากวัดบูรพาภิราม จังหวัดร้อยเอ็ด มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
หลังจากพระราชสุตาลงกรณ์ ได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสแล้ว การพัฒนาวัดได้ขับเคลื่อนใหม่อีกครั้ง พร้อมกับได้จัดตั้งสำนักเรียนขึ้น โดยในปีแรกของการเป็นเจ้าอาวาส มีพระภิกษุสามเณร ร่วม จำพรรษาทั้งหมด 8 รูป ได้ช่วยกันพัฒนาวัดและเรียนธรรมบาลีไปด้วยพร้อมกัน พระภิกษุสามเณรพร้อมด้วยทายกทายิกาได้พร้อมใจกันสร้างกุฎีขึ้นจำนวน 6 หลัง เพื่อรองรับพระภิกษุ ุสามเณรที่มาศึกษาเล่าเรียนโดยมีจำนวน เพิ่มมากขึ้นตามลำดับ และได้ปรับปรุงพื้นที่ในบริเวณวัดให้เป็นระเบียบมากขึ้น ตัดถนนในวัดใหม่ พร้อมปลูกต้นไม้เพื่อให้ร่มเย็น เหมาะแก่การ เข้ามาทำบุญและปฏิบัติธรรม ด้วยความมุ่งมั่นในการพัฒนาวัดของเจ้าอาวาสและพระภิกษุสามเณร ได้มีญาติโยมถวายที่ดินเพื่อใช้ประ โยชน์และขอซื้อจากญาติโยมเพื่อขยายเนื้อที่ของวัด จากเดิม 7 ไร่ เป็น 34 ไร่ โดยได้รับแรงศรัทธาจากญาติโยมในการร่วมเป็นเจ้าภาพบ้าง พอมีอาณาบริเวณวัดที่เหมาะสมจึงได้สร้างอาคารเรียน กุฎีอาคารที่พักพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญหลังใหม่ และบูรณปฏิสังขรณ์ วัดให้คงสภาพกับกาลเวลา นอกเหนือจากการพัฒนาด้านวัตถุแล้ว ก็ยังมุ่งเน้นไปที่การจัดการศึกษา จนมีผลงานและได้รับการยกย่อง ดังมีปรากฏ ดังนี้
อ้างอิง
ที่มา หรือเว็บไซต์หลัก www.wattai.org
ไวยวิก
ไวยวิก เป็นโอรสของนางพิรากวนพี่สาวของไมยราพ ก่อนไมยราพจะรบกับพระรามได้ฝันร้าย โหรทำนายว่าเมืองบาดาลนี้จะมีพระญาติวงศ์ขึ้นเสวยสมบัติ เมื่อโหรดูอย่างละเอียดก็รู้ว่าไวยวิกจะขึ้นครองสมบัติไมยราพจึงรับสั่งให้นนทสูรจับไวยวิกกับนางพิรากวนขัง
ต่อมาเมื่อจะรบกับกองทัพพระราม ไมยราพณ์สะกดทัพแล้วจับพระรามไปขังไว้ยังเมืองบาดาล หนุมานรู้ก็รีบตามไปช่วยและพบกับนางพิรากวนได้ช่วยเหลือหนุมานจนช่วยพระรามออกมาได้สำเร็จ และฆ่าไมยราพตาย หลังจากนั้นจึงปล่อยไวยวิกออกจากที่คุมขัง ทำการมอบสมบัติให้ครองสืบไป ภายหลังได้ไปเข้าเฝ้าพระราม
ลักษณะ
กายสีม่วงแก่ ปากแสยะดูน่ากลัว ตาโพลง ทรงมงกุฏน้ำเต้าเฟือง
อาวุธ
กระบอง
ลาสโล โชโยม (นักฮอกกี้น้ำแข็ง)
ลาสโล โชโยม (เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1955) เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็งชาวฮังการี และลาสโลยังเป็นนักกีฬาทีมชาติโรมาเนีย ซึ่งเขาเคยแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 1980
บลังกาแห่งกัสติยา
บลังกาแห่งกัสติยา (Blanca de Castilla; Blanche de Castille) เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 พระองค์ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินสองครั้งในช่วงรัชสมัยของพระโอรส พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 คือ ในช่วงวัยเยาว์ของกษัตริย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 ถึงปี ค.ศ. 1234 กับในช่วงที่กษัตริย์ไม่อยู่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1248 ถึงปี ค.ศ. 1252 พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่ปาเลนเซีย อาณาจักรกัสติยา ในปี ค.ศ. 1188 เป็นพระธิดาคนที่สามของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยากับเอเลนอร์แห่งอังกฤษ
ชีวิตช่วงแรก
ในวัยแรกรุ่น พระองค์เคยไปเยือนอารามซันตามาเรียลาเรอัลเดลัสอูเอกัสที่บิดามารดาเป็นผู้ก่อตั้ง หลายครั้ง ผลจากการทำสนธิสัญญาเลอกูแลระหว่างพระเจ้าฟิลิปออกุสตุสกับพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ ทำให้พระเชษฐภคินีของบลังกา อูร์รากา ถูกจับหมั้นหมายกับหลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าฟิลิป อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระอัยกีของสองพี่น้อง หลังจากที่ได้เจอสองพี่น้องก็มองว่าอุปนิสัยของบลังกานั้นเหมาะที่จะเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งฝรั่งเศสมากกว่า ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1200 เอเลนอร์จึงพาบลังกาข้ามเทือกเขาพิรินีมาส่งที่ฝรั่งเศสแทน
การแต่งงาน
ในช่วงการก่อกบฏต่อต้านพระเจ้าจอห์นของบารอนอังกฤษในปี ค.ศ. 1215–1216 การเป็นพระนัดดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ของบลังกาทำให้หลุยส์ได้รับการเสนอให้ครองบัลลังก์อังกฤษในนามพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แต่เมื่อพระเจ้าจอห์นสิ้นพระชนม์ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1216 กลุ่มบารอนกลับแปรพักตร์หันไปจงรักภักดีต่อพระโอรสของพระเจ้าจอห์น พระเจ้าเฮนรีวัย 9 พรรษา
การสำเร็จราชการแทน
พระเจ้าฟิลิปสิ้นพระชนม์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1223 หลุยส์และบลังกาได้รับการสวมมงกุฎในวันที่ 6 สิงหาคม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหลุยส์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1226 จากโรคบิด บลังกาที่ตอนนั้นพระชนมายุ 38 พรรษากลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินและผู้พิทักษ์ของพระโอรสธิดา พระโอรสธิดาสิบสองหรือสิบสามคนของพระองค์สิ้นพระชนม์ไปแล้วหกคน หลุยส์ผู้เป็นทายาทซึ่งต่อมาคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 มีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา พระองค์หาทางให้หลุยส์ได้รับการสวมมงกุฎภายในหนึ่งเดือนหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา และบีบบังคับให้บารอนที่ไม่ค่อยเต็มใจนักสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อพระองค์ สถานการณ์อยู่ในภาวะวิกฤต เนื่องจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 สิ้นพระชนม์โดยที่ขุนนางทางใต้ยังไม่ได้จำนนต่อพระองค์เต็มร้อย ความเยาว์วัยของกษัตริย์ทำให้ราชวงศ์กาเปเซียงมีภัยมากขึ้น เพื่อให้ได้มาซึ่งการสนับสนุน บลังกาปล่อยตัวแฟร์ดีน็อง เคานต์แห่งฟลานเดอส์ที่ถูกคุมขังมาตั้งแต่ครั้งยุทธการที่บูวีน พระองค์ยกดินแดนและปราสาทให้ฟิลิปที่ 1 เคานต์แห่งบูลอญ พระโอรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 กับพระมเหสีผู้เป็นที่โต้แย้ง แอนเญ็สแห่งเมราเนีย
บารอนคนสำคัญหลายคน นำโดยปีแยร์ โมแกลร์ก ไม่ยอมรับการราชาภิเษกของกษัตริย์น้อย หลังการราชาภิเษกไม่นาน บลังกากับหลุยส์เดินทางไปตอนใต้ของปารีสและเกือบถูกจับกุมตัว บลังกาอ้อนวอนประชาชนของปารีสให้ปกป้องกษัตริย์ พลเมืองเรียงตัวบนถนนเพื่อคุ้มกันพระองค์ขณะที่ทรงเดินทางกลับไป
บลังกาตั้งกองทัพขึ้นมาโดยมีตีโบที่ 4 แห่งช็องปาญกับโรมาโน โบนาเวนตูรา ผู้แทนพระสันตะปาปาในฝรั่งเศสให้ความช่วยเหลือ การจัดตั้งกองทัพอย่างกะทันหันทำให้กลุ่มขุนนางชะงักกลางคัน บลังการวบรวมกองทัพขึ้นมาปกป้องผลประโยชน์ของราชวงศ์กาเปเซียงจากขุนนางที่เป็นกบฏและพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษเป็นจำนวนสองครั้ง บลังกาทำการโจมตีอย่างเหนือความคาดหมายในฤดูหนาว ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1229 พระองค์นำกองทัพเข้าโจมตีโมแกลร์กและบีบให้กลุ่มขุนนางยอมรับกษัตริย์ พระองค์ร่วมเดินทางไปกับกองทัพและช่วยเก็บฟืนมาสร้างความอบอุ่นให้เหล่าทหาร แต่ใช่ว่าทุกคนจะพอใจการบริหารปกครองของพระองค์ ศัตรูของพระองค์เรียกพระองค์ว่า "ดามแอร์ซ็อง" (หมาป่าในนิทานเรื่อง รอม็องเดอเรอนาร์)
การสำเร็จราชการแผ่นดินครั้งที่สองและการสิ้นพระชนม์
ในปี ค.ศ. 1248 บลังกากลายเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอีกครั้งในช่วงที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ไปทำสงครามครูเสด โครงการที่พระองค์ต่อต้านอย่างหัวชนฝา ทรงล้มป่วยที่เมอเลิงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1252 และถูกพาตัวมาปารีส แต่มีชีวิตอยู่ได้เพียงไม่กี่วัน ทรงถูกฝังที่วิหารโมบุยซงที่พระองค์เองเป็นผู้ก่อตั้ง พระเจ้าหลุยส์ทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ในฤดูใบไม้ผลิที่ตามมาและถูกกล่าวถึงว่าไม่ทรงพูดจากับใครเป็นเวลาสองวันหลังจากนั้น
ดรีมแคตเชอร์
ดรีมแคตเชอร์ (드림캐쳐; ) เป็นวงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยแฮปปีเฟซเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ จียู, ซูอา, ชีย็อน, ฮันดง, ยูฮย็อน, ดามี และ กาฮย็อน เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ 2560 ด้วยซิงเกิลอัลบั้ม Nightmare เพลง Chase me
ดรีมแคตเชอร์ ก่อตั้งขึ้นภายใต้ชื่อ มิงซ์ (MINX) ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ได้แก่ จียู, ซูอา, ชีย็อน, ยูฮย็อน และดามี โดยปล่อยซิงเกิลเปิดตัวชือว่า "Why Did You Come to My Home?" เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2557 ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน พวกเธอปล่อยซิงเกิลฮอลิเดย์ชื่อว่า "Rockin 'Around the Christmas Tree" กับเกิร์ลกรุป ทัลชาเบ็ด พวกเธอกลับมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 พร้อมกับอีพี Love Shake ซึ่งจะเป็นเพลงสุดท้ายในฐานะมิงซ์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 พวกเธอประกาศว่าจะเปิดตัวอีกครั้งในปี พ.ศ 2560 ภายใต้ชื่อใหม่ "ดรีมแคตเชอร์" พร้อมกับสมาชิกใหม่ 2 คน ได้แก่ ฮันดง และกาฮย็อน
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคอสตาริกาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
พระยาราชนิกูล (ทองคำ)
พระยาราชนิกูล (ทองคำ) (พ.ศ. 2223 – 2270) เป็นพระบิดาของสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก พระบรมราชชนกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ประวัติ
พระยาราชนิกูล เดิมมีชื่อว่า ทองคำ เป็นบุตรชายของเจ้าพระยาวรวงษาธิราช (ขุนทอง) เกิดเมื่อตอนปลายแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช