cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โอลด์อิงลิชชีปด็อก
สุนัขพันธุ์นี้ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศใด แต่ได้รับการพัฒนาขึ้นทางฝั่งตะวันตกของประเทศอังกฤษบริเวณเดวอน, ซัมเมอร์เซ็ท และ ดัชชี เป็นต้น ปรากฏให้เห็นในครั้งแรกจากภาพวาดตั้งแต่สมัย ค.ศ. 1771 และสมัย ค.ศ. 1800 ทางฝั่งเมื่อตะวันตกเก่าแก่ของประเทศอังกฤษ ปรากฏในรูปของสุนัขพันธุ์แบร์เดดคอลลี ซึ่งเชื่อว่า ต่อมาได้ถูกพัฒนาสายพันธุ์กับรัสเซียนโอฟท์ชาร์คา เพื่อให้ได้ขนแบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
ต่อมาได้มีการจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกันสุนัขพันธุ์นี้ในเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ แต่เรียกกันในนามชาเพิร์ดสด็อก ค.ศ. 1873 แต่ในตอนนั้นสายพัน์ยังไม่เป็นที่ยอมรับนัก เนื่องจากคุณภาพของสุนัขยังไม่ดีพอ หลังจากนั้นจึงได้พัฒนาขนต่อโดยคงขนาดตัวไว้ จนเป็นที่รู้จักกว้างขวางในค.ศ. 1907 ก็ได้มีการส่งออกสายพันธุ์ไปยังสหรัฐอเมริกา
จากข้อมูลของสัตวแพทย์ แสดงให้เห็นว่าอายุของโอลด์อิงลิชชีปด็อก จะอยู่ที่ประมาน 6.9 ปี แต่ในบางประเทศก็สามารถบันทึกได้ถึง 11.19 ปี ในอเมริกามีองกรที่ทำหน้าที่รักษามาตรฐานสายพันธุ์ชื่อ The Old English Sheepdog Club of America sponsors มีการสนันสนุนการขยายพันธุ์และส่งเสริมการซื้อขายสุนัขพันธุ์นี้อีกด้วย โรคประจำของสายพันธุ์นี้ที่สำคัณสุดคือ มะเร็ง และโรคอื่นๆได้แก่ ไทรอยด์ โรคผิวหนังอักเสบ โรคพยาธิในตับ HD, PRA โรคเบาหวาน โรคมะเร็ง รวมถึงโรคทั่วใบของสุนัขขนหนา เมื่อซื้อขายลูกสุนัขก็ควรตรวจสอบโรคที่มีมาแต่กำเนิดให้ละเอียด ส่วนสำหรับสุนัขชรา ขนยาวที่ปรกตาก็เป็นอันตรายจ่อการมองเห็นของสุนัขเช่นกัน ต้องหมั่นรักษาความสะอาดของขนสุนัขเพื่อหลีกเลี่ยงโรคผิวหนัง และหมั่นทำความสะอาดบริเวณตาอยู่เสมอ
ราตรี (เทพเจ้าฮินดู)
ราตรี (रात्रि) หรืออีกนามว่า นิศา เป็นเทพีในพระเวทของศาสนาฮินดู นางเป็นเจ้าแม่ผู้พิทักษ์กลางคืน บทบาทของนางในพระเวทส่วนใหญ่พบในฤคเวทและอธิบายว่านางนั้นเป็นขนิษฐภคินีของนางอุษาเทวีซึ่งเป็นเทพีแห่งรุ่งอรุณ และมักปรากฏองค์ร่วมกันกับนางอุษาเทวี นางได้รับการถึงว่ามารดรที่ทรงพลังและเป็นผู้ทรงเสริมความแข็งแกร่งของพลังอำนาจที่สำคัญ นางเป็นตัวแทนของรูปแบบจังหวะของจักรวาล เทวลักษณะและประติมาณวิทยาของนางนั้นไม่ได้กล่าวถึงอย่างชัดเจน แต่โดยทั่วไปได้รับการอธิบายว่าเป็นเทพีที่ทรงลักษณะที่สวยงาม
เทียนทะเล
เทียนทะเล หรือ เทียนเล ในภาษาอังกฤษรู้จักกันในชื่อ Bantigue (อ่านว่า  ) หรือ Mentigi เป็นพืชดอกในวงศ์ Lythraceae เป็นพืชทนเค็ม พบได้ทั่วไปตามแนวป่าชายเลน ในเขตร้อนแถบ อินโด-แปซิฟิกที่เติบโตบนชายฝั่งหิน เทียนทะเล ถูกจำแนกเป็นเพียงสปีชีส์เดียวในสกุล Pemphis มานาน (โดยมีการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2318) จนเรียกได้เป็นชนิดต้นแบบ ของสกุล Pemphis กระทั่งเมื่อไม่นานมานี้พบว่าน่าจะนี้มีอย่างน้อยอีกหนึ่งชนิดพันธุ์
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เทียนทะเล (Pemphis acidula) จัดเป็นไม้ชนิดเดียวในสกุล Pemphis ที่พบในประเทศไทย เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 8 เมตร แต่บางต้นอาจสูงได้ถึง 11 เมตร ลำต้นเป็นปุ่มปม แตกกิ่งแขนงจำนวนมาก ลำต้นมักบิดงอเนื่องมาจากแรงลม บางครั้งพบลำต้นมีลักษณะเลื้อย แคระ สูงเพียง 15 เซนติเมตร และต้นที่มีอายุมากผิวของลำต้นมักแห้งตายเป็นหย่อมๆ
ใบเดี่ยว รูปขอบขนาน ปลายใบแหลม ใบขนาดเล็ก ค่อนข้างอวบน้ำ
ดอกสีขาวออกตามซอกใบ กลีบดอก 6 กลีบ กลีบดอกรูปขอบขนาน ฐานรองดอกเป็นรูปถ้วยปากแตรสีเขียว บางครั้งปนแดง
ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด เป็นพืชที่เจริญเติบโตเร็วและสามารถสร้างรากและตาใหม่ได้เร็วมาก มักเริ่มออกดอกและออกเมล็ดเมื่อสูงประมาณ 1–4 เมตร
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่
เทียนทะเล (P. acidula) เป็น พืชทนเค็ม (halophyte) พุ่มไม้ที่พบได้ตามแนวชายฝั่ง ในเขตร้อนแถบอินโด-แปซิฟิก เป็นไม้พุ่มที่เจริญเติบโตในดินทราย ดินเหนียว และหินปูนของ โซนฝั่งทะเล ของ มหาสมุทรอินเดีย และตะวันตกและภาคกลางของ มหาสมุทรแปซิฟิก นอกจากนี้ยังพบในแนวป่าชายเลน (ป่าโกงกาง)
แต่ในบางพื้นที่พบว่ามีจำนวนประชากรลดลงอย่างมาก เนื่องจากการขยายพื้นที่อยู่อาศัยรุกรานพื้นที่ป่าธรรมชาติ และที่เร่งการสูญพันธุ์คือการขุดไปค้าขายทำบอนไซ
การใช้ประโยชน์
เทียนทะเลมีประโยชน์สำหรับการป้องกันชายฝั่งจากลมที่มีความแรง และเป็นพืชที่แข็งแรง ในเวลาเดียวกันก็มีความยืดหยุ่นได้ดีมาก
เนื้อไม้ของเทียนทะเลเป็นไม้เนื้อแข็ง มีคุณค่าตามประเพณีในหลายวัฒนธรรม จากความแข็ง น้ำหนักมาก ทนทานต่อการเน่าและการบิดโก่งตัว (ความแปรปรวนของรูปทรง) เนื่อไม้มีผิวละเอียดตามธรรมชาติและอาจใช้เป็นไม้เท้า เสารั้ว มือจับอุปกรณ์เครื่องมือ และแม้แต่สมอเรือ ในเกาะเรอูนียง และประเทศมอริเชียส เป็นที่รู้จักกันในชื่อ bois matelot ใน มัลดีฟส์ เทียนทะเลถูกใช้ในการต่อเรือแบบดั้งเดิม เป็นโครงเรือและหมุดเพื่อยึดแผ่นไม้ของตัวเรือเข้าด้วยกันตามภูมิปัญญาท้องถิ่น รวมถึง "ตะปูไม้" ในพิธีไสยศาสตร์ท้องถิ่น
เทียนทะเล เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่ใช้ในการทำบอนไซ ในพื้นที่เขตร้อนหรือมีอากาศแบบร้อนชื้นและยังทนทานต่อลมแรงเช่น พายุไต้ฝุ่น จึงเป็นบอนไซพบมากที่สุดในฟิลิปปินส์ และยังแพร่กระจายปลูกเป็นบอนไซในไต้หวัน และหมู่เกาะรีวกีว ของญี่ปุ่น เนื่องจากได้รับความนิยมและมีมูลค่าสูงในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบบอนไซจึงเป็นหนึ่งในรายชื่อสายพันธุ์ที่ถูกจัดอยู่ในประเภท 'คุกคาม' โดย กรมสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติ ของฟิลิปปินส์ การรวบรวมการขายและการขนส่ง Pemphis acidula ป่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายในฟิลิปปินส์และมีโทษปรับและจำคุกไม่เกินหกปี
ในประเทศไทย ราชกิจจานุเบกษายังได้เผยแพร่คำสั่งกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เรื่องมาตรการคุ้มครองทรัพยากรไม้เทียนทะเล เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2563 เป็นการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 3 ประกอบมาตรา 17 และ 27 แห่ง พ.ร.บ.ส่งเสริมการบริหารจัดการทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง พ.ศ.2558 เพื่อคุ้มครองทรัพยากรไม้เทียนทะเลไม่ให้ได้รับความเสียหายจากการลักลอบขุด โดยผู้ที่ฝ่าฝืน มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี ปรับไม่เกิน 1 แสนบาท หรือทั้งจำและปรับ
ในเกาะ Marovo, ตองกา, ตาฮิติ และหมู่เกาะอื่น ๆ ใน มหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ใช้ทำเครื่องมือไม้ เช่น สาก ด้ามเครื่องมือ อาวุธ และหวี
สารสกัดจากเปลือกของเทียนทะเลออกฤทธิ์ทำให้กล้ามเนื้อมดลูกบีบรัดตัวมากขึ้นและถี่ขึ้น ซึ่งมีการใช้เป็นยาทำแท้งในเกาะวานูอาตู
เปลือกต้นเทียนทะเลมีสารสำคัญคือ แทนนิน เป็นองค์ประกอบร้อยละ 19–43 นำมาใช้ในการฟอกหนัง เปลือกเมื่อนำมาฝนให้สีแดงนำมาเป็นสีย้อมได้
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น หรือ JMA เป็นหน่วยราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว ให้บริการด้านสภาพอากาศของรัฐบาลญี่ปุ่น มีหน้าที่รับผิดชอบในการรวบรวมและรายงานข้อมูลสภาพอากาศและพยากรณ์อากาศในญี่ปุ่น และยังรับผิดชอบในการสังเกตการณ์และเตือนภัยแผ่นดินไหว คลื่นสึนามิ และการปะทุของภูเขาไฟ
มีที่ทำการกรมตั้งอยู่ในเขตชิโยดะ กรุงโตเกียว แบ่งการจัดการออกเป็น 6 สำนักงานส่วนภูมิภาค นอกจากนี้ JMA ยังได้ดำเนินการเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ และให้คำปรึกษาเกี่ยวกับไซโคลนเขตร้อนในพื้นที่
JMA มีจุดตรวจวัด 627 จุดทั่วประเทศ ทำหน้าที่ตรวจวัดความรุนแรงของแผ่นดินไหว
อาริสตาร์โคสแห่งซาโมส
อาริสตาร์โคส (Αρίσταρχος, arístarkhos,, 310 BC – 230 BC) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ ชาวกรีกโบราณ เกิดที่เมืองซาโมส ประเทศกรีซ เนื่องจากมีคนที่ชื่อเดียวกันนี้อยู่หลายคน จึงมักถูกเรียกว่า อาริสตาร์โคสแห่งซาโมส (Αρίσταρχος ὁ Σάμιος, arístarkhos ho Sámios) เพื่อแยกแยะจากบุคคลอื่นที่ชื่ออาริสตาร์โคสเหมือนกัน
เขาเป็นคนแรกที่เสนอแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ซึ่งอธิบายว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของเอกภพ ไม่ใช่โลก ซึ่งเป็นสาเหตุที่บางครั้งเขาถูกเรียกว่า "นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสแห่งยุคโบราณ" ทฤษฎีดาราศาสตร์ของเขาไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ทฤษฎีของเขาโดดเด่นสู้อริสโตเติลและปโตเลไมโอสไม่ได้ จนกระทั่งประมาณ 2,000 ปีต่อมา เมื่อนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสสนับสนุนแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของเขาอีกครั้ง และนำไปสู่การพัฒนาต่อมา
แนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง
งานเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ของอาริสตาร์โคสคือ Περί μεγεθών και αποστημάτων Ηλίου και Σελήνης (ว่าด้วยขนาดและระยะทางของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์) นั้นยืนพื้นจากแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม เป็นที่ชัดเจนจากข้อความที่ยกมาในบันทึกว่าอาริสตาร์โคสได้เขียนหนังสืออีกเล่มหนึ่งซึ่งเขาเสนอสมมติฐานของแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางขึ้นมาแทน งานนี้ได้ถูกรวมอยู่ในรวบรวมบทความของปัปโปส เรื่อง "Μικρὸς Ἀστρονοµούµενος" (ดาราศาสตร์เล็ก) มีการแปลเป็นภาษาอาหรับในราวศตวรรษที่ 10 และการแปลเป็นภาษาละตินเผยแพร่ในราวศตวรรษที่ 15 ข้อความภาษากรีกตีพิมพ์ประมาณปี 1700 ฉบับแปลภาษาฝรั่งเศสและเยอรมันได้รับการตีพิมพ์ในราวปี ค.ศ. 1800
ความเข้าใจที่ว่าแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของอาริสตาร์โคสถูกคนสมัยนั้นมองว่าหมิ่นต่อพระเจ้านั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิด ลูซีโอ รุสโซ นักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ชาวอิตาลี ได้อธิบายว่าความเข้าใจผิดนี้มาจากข้อความของปลูตาร์โคสในหนังสือของเขา
ขนาดของดวงจันทร์
อาริสตาร์โคสได้สังเกตเห็นดวงจันทร์ผ่านเงาของโลกในระหว่างเกิดจันทรุปราคา จากการสังเกตนี้ เขาประเมินว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของโลกเป็นประมาณ 3 เท่าของดวงจันทร์ เอราโตสเทแนสซึ่งได้คำนวณเส้นรอบวงโลกได้ 252,000 สตาเดีย (บางคนว่าประมาณ 42,000 กม.) ได้ข้อสรุปว่าเส้นรอบวงของดวงจันทร์อยู่ที่ประมาณ 14,000 กม. อย่างไรก็ตาม เส้นรอบวงที่แท้จริงของดวงจันทร์อยู่ที่ประมาณ 10,916 กม.
ซาวัตสกีแย
ซาวัตสกีแย (Zawadzkie, ; Zawadzki, ระหว่าง ค.ศ. 1936–1945 เรียกว่า Andreashütte) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแล มีเนื้อที่ 16.52 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ 2006 มีประชากร 8,331 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีได้ยึดครองเมืองระหว่าง ค.ศ. 1936–1945
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท (เกิด 18 กันยายน พ.ศ. 2535) เป็นนักเขียนชาวไทยผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ใน พ.ศ. 2560 จากผลงานรวมเรื่องสั้น สิงโตนอกคอก และเป็นผู้ได้รับรางวัลซีไรต์ชาวไทยที่อายุน้อยที่สุด โดยในขณะที่เธอได้รับรางวัลเธอมีอายุเพียง 25 ปี เธอยังเขียนงานวรรณกรรมแนวยาโออิโดยใช้นามปากกาว่า ร เรือในมหาสมุท
ประวัติ
ในช่วงที่จิดานันท์เรียนอยู่ชั้นมัธยมนั้นเธอเขียนเรื่องแนวจินตนิมิตซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือแนวดังกล่าวที่ได้รับความนิยมในช่วงนั้น เช่นวรรณกรรมเยาวชนชุดหัวขโมยแห่งบารามอส เป็นต้น ในช่วงต่อมาเธอได้รับอิทธิพลจากงานแฟนฟิกชันและเริ่มเขียนแนวยาโออิ โดยเธอเริ่มเขียนแนวยาโออิอย่างจริงจังตั้งแต่เมื่อเธออายุได้ 21 ปี ซึ่งในช่วงเดียวกันนั้นเธอก็ได้รับอิทธิพลจากงานวรรณกรรมแบบสัจนิยมของรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยด้วย จิดานันท์เลือกที่จะผสมแนวคิดสัจนิยมและเนื้อหาเหตุการณ์จริงลงไปในงานแนวยาโออิของเธอเพื่อเพิ่มรายละเอียดส่วนอื่นนอกเหนือจากความสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร นามปากกาที่จิดานันท์ใช้เขียนงานแนวยาโออิได้แก่ "ร เรือในมหาสมุท" ซึ่งเธอตั้งล้อกับนามแฝง "ส. เกียรติสมุท" ที่พ่อของเธอเคยใช้เขียนบทกลอนในหนังสือรุ่น จิดานันท์เลือกใช้ตัวอักษร ร เนื่องจากนามสกุล "เหลืองเพียรสมุท" ของเธอมักถูกสะกดผิดบ่อยครั้งโดยมักถูกเติมตัว ร ต่อท้าย เธอจึงรู้สึกว่าตัว ร ดังกล่าว "เป็นอะไรบางอย่างในชีวิต" ของเธอ
ชีวิตส่วนตัว
จิดานันท์จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิชาเอกภาษารัสเซีย เธอเลือกเรียนภาษารัสเซียเนื่องจากเธอสนใจวัฒนธรรมของประเทศรัสเซีย หลังจบการศึกษาจิดานันท์ทำงานด้านทรัพยากรบุคคลในบริษัทแห่งหนึ่งอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะลาออกและย้ายไปพักอาศัยที่จังหวัดเชียงรายเพื่อเป็นนักเขียนอย่างเต็มตัว
จิดานันท์มองว่า "คอก" หรือ "กรอบ" ที่สังคมกำหนดไว้ยังคงมีความสำคัญในการทำให้ผู้คนในสังคมอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข อย่างไรก็ตาม เธอยังเห็นว่า "คอก" หรือ "กรอบ" เหล่านั้นก็ยังมีข้อดีข้อเสียที่ผู้คนในสังคมควรวิพากษ์วิจารณ์และตั้งคำถามเพื่อเก็บรักษาส่วนที่ดีและแก้ไขส่วนที่เสีย
เทคนีเชียม
เทคนีเชียม (Technetium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 43 และสัญลักษณ์คือ Tc
เทคนีเชียมเป็นโลหะทรานซิชันมีสีเทาเงิน ส่วนใหญ่มักมาจากการสังเคราะห์ พบในเปลือกโลกเล็กน้อย โดยเกิดจากผลพลอยของปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันของยูเรเนียม-235 (235U) ที่อยู่ในสินแร่
การสังเคราะห์
[99]2- → [99m]- + e-
ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย
ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย หรือ ศรีสะเกษ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า สิบตำรวจตรี วิศักดิ์ศิลป์ วังเอก เป็นอดีตแชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) ชาวไทยในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) 2 สมัย ในกลางปี พ.ศ. 2560 เว็บไซต์บ็อกเรกดอตคอมได้ยกให้เป็นนักมวยชาวเอเชียอันดับ 1 และเป็นนักมวยอันดับ 5 ของโลก เมื่อเทียบกันรุ่นต่อรุ่น อีกทั้งยังได้รับการยอมรับจากเดอะริงให้เป็นแชมป์โลกในรุ่นเดียวกัน
ชีวิตช่วงต้น
ศรีสะเกษ นครหลวงโปรโมชั่น มีชื่อจริงว่า วิศักดิ์ศิลป์ วังเอก มีชื่อเล่นว่า "ตั้ม" แต่เพื่อน ๆ นิยมเรียกว่า "แหลม" ตามลักษณะของใบหน้า เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่ตำบลแต้ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ ในครอบครัวนักมวย ที่มีปู่, พ่อ และอา ล้วนแต่เป็นนักมวยทั้งสิ้น โดยเป็นลูกชายคนโตในจำนวนลูกชายทั้งหมด 3 คน ของนายเจียมศักดิ์ และนางหนูรัตน์ วังเอก ซึ่งลูก ๆ ทุกคนก็ล้วนแต่เป็นนักมวยทั้งหมด ศรีสะเกษจบการศึกษาเทียบเท่าระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากการศึกษานอกโรงเรียน (กศน.) ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา และได้รับบรรจุเข้าเป็นข้าราชการตำรวจ สังกัดตำรวจภูธรจังหวัดศรีสะเกษ ในอัตราชั้นยศ สิบตำรวจตรี (ส.ต.ต)
ศรีสะเกษเคยชกมวยไทยมาก่อนตั้งแต่อายุได้ 15 ปี ในละแวกบ้าน ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์เล็ก ศิษย์ประเทือง" ได้ค่าตัวครั้งแรก 1,000 บาท แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก จากนั้นเมื่อตัดสินใจมุ่งหน้าเดินทางเข้ามาแสวงโชคที่กรุงเทพมหานคร ก็ได้ใช้ชื่อว่า "วรวุฒิ ว.ป.ศรีสะเกษ" และ "วรวุฒิ ศิษย์ทรายทอง" ในสังกัดศิษย์ทรายทอง ก่อนจะหันมาชกมวยสากลอาชีพในปี พ.ศ. 2552 ด้วยการเดินทางไปชกที่ประเทศญี่ปุ่น โดยพบกับ อากิระ ยาเองาชิ นักมวยเจ้าถิ่น ซึ่งศรีสะเกษเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 3 จากกำหนดทั้งหมด 8 ยก ซึ่งต่อมายาเองาชิ ยังได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก (WBA)ในรุ่นมินิมัมเวท (105 ปอนด์) และแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์)
แชมป์โลกสมัยแรก
จนกระทั่ง สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย นักมวยในสังกัดนครหลวงโปรโมชั่น ได้เสียแชมป์โลกของสภามวยโลก ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ให้กับ โยตะ ซาโต นักมวยชาวญี่ปุ่นถึงถิ่นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ทางต้นสังกัดจึงได้หมายมั่นให้ศรีสะเกษขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้แทนด้วยสัญญาที่มีไว้ผูกพันกับทางซาโต จึงทำให้ซาโตหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่มาเดินทางมาป้องกันตำแหน่งถึงในประเทศไทย เมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย สามารถเอาชนะทีเคโอ โยตะ ซาโต ไปได้ในต้นยกที่ 8 เมื่อกรรมการห้ามบนเวทีชาวอิตาเลียนได้ยุติการชก ด้วยเวลา 1.23 นาที หลังจากยกที่ 7 ในช่วงกลางยกถึงปลายยกเป็นฝ่ายไล่ชกซาโตอยู่ข้างเดียว ทำให้ศรีสะเกษได้เป็นแชมป์โลกไปในทันที ซึ่งก่อนหน้านั้นการชกก็เป็นไปในลักษณะนี้อยู่แล้ว โดยที่ซาโตนาน ๆ ที จึงจะออกหมัดสวนมาครั้งหนึ่ง ซึ่งก่อนการชกนั้นทางศรีสะเกษได้วางแผนการชกให้ศรีสะเกษเป็นฝ่ายเดินบุกอัดลำตัวของซาโต มาตั้งแต่ยกต้น ๆ
แชมป์โลกสมัยที่สอง
อีกเกือบ 3 ปีต่อมา ศรีสะเกษจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 ในรุ่นเดิมและสถาบันเดิม กับ โรมัน กอนซาเลซ แชมป์โลกชาวนิการากัว ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560 ในฐานะรองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ซึ่งการชกครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นประวัติศาสตร์ของวงการมวยโลกของไทย เนื่องจากกอนซาเลซเป็นแชมป์โลกมาแล้วถึง 4 รุ่น และเป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกเมื่อเทียบกันรุ่นต่อรุ่น เป็นนักมวยที่ไม่เคยแพ้หรือเสมอใครอีกด้วย อีกทั้งยังทำให้ศรีสะเกษได้เป็นนักมวยไทยคนแรกด้วยที่ชนะในการขึ้นชกที่นี่ ก่อนการชกได้มีอัตราต่อรองออกมาให้ศรีสะเกษเป็นรองถึง 14-1 และมองว่าศรีสะเกษไม่น่าจะสู้กับกอนซาเลซได้เกิน 5 ยก แต่ผลการชกปรากฏว่า ศรีสะเกษสามารถเอาชนะกอนซาเลซไปได้อย่างไม่เอกฉันท์ด้วยคะแนน 113-113, กับ 114-112 ทั้ง 2 เสียง ซึ่งการชกศรีสะเกษเป็นฝ่ายได้นับ 8 กอนซาเลซในยกแรกด้วยหมัดขวาเข้าที่สีข้าง และในยกที่ 3 กอนซาเลซเกิดแผลแตกที่หางคิ้วขวา เลือดไหลนองหน้า กรรมการห้ามบนเวทีได้ตัดคะแนนศรีสะเกษในยกที่ 6 ในเรื่องการใช้ศีรษะชน ซึ่งก่อนหน้านั้นได้เตือนมาแล้ว 2 ครั้ง
และในการป้องกันตำแหน่งสมัยที่ 2 ครั้งแรก กับคู่ปรับเก่า โรมัน กอนซาเลซ ที่ดิกนีตี เฮลท์ สปอร์ต พาร์ก คาร์สัน แคลิฟอร์เนีย ศรีสะเกษซึ่งเตรียมตัวในการชกมาดีกว่าครั้งแรก โดยมีเวลาซ้อมนานถึง 4 เดือน เป็นฝ่ายชนะทีเคโอยก 4 ไปอย่างสิ้นสงสัย โดยสามารถชกกอนซาเลซลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้ก่อนในช่วงต้นยกด้วยหมัดฮุกขวา จากนั้นจึงเข้าแลกหมัดและน็อกอย่างเด็ดขาดด้วยหมัดฮุกขวา คราวนี้เมื่อกอนซาเลซล้มลงนอนแผ่กับพื้นเวที กรรมการโบกมือยุติการชกลงทันทีโดยไม่มีการนับเลย และหลังจากการชกครั้งนี้เสร็จ เว็บไซต์บ็อกเรกดอตคอมได้ยกให้เป็นนักมวยชาวเอเชียอันดับ 1 และเป็นนักมวยอันดับ 5 ของโลก เมื่อเทียบกันรุ่นต่อรุ่น ซึ่งเหนือกว่าแมนนี ปาเกียว ซูเปอร์สตาร์มวยโลกชาวฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นแชมป์โลก 8 รุ่นคนแรกของโลก
ในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 ศรีสะเกษสามารถเอาชนะ ฆวน ฟรันซิสโก เอสตราดา ผู้ท้าชิงรองแชมป์โลก WBC อันดับ 1 ในการชกภาคบังคับ ซึ่งเป็นอดีตแชมป์โลกชาวเม็กซิโกไปได้ ด้วยคะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ 114-114, 115-113, 117-111 ที่เดอะฟอรัม อิงเกลวูด แคลิฟอร์เนีย และได้รับการสถาปนาให้เป็นแชมป์โลกของเดอะริงอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
ชีวิตส่วนตัว ศรีสะเกษเคยมีภรรยา คือ พัชรีวรรณ กัณหา (ชื่อเล่น: เก๋) โดยอยู่กินกันโดยไม่ได้มีพิธีสมรส โดยในระยะแรกที่เดินทางเข้ามากรุงเทพมหานคร ศรีสะเกษรวมทั้งภรรยามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ลำบากมากด้วยความยากจน ตัวศรีสะเกษเองก็เคยผ่านอาชีพมาแล้วหลากหลาย ทั้งพนักงานรักษาความปลอดภัย (รปภ.) หรือแม้กระทั่งเก็บขยะขาย หรือต้องคุ้ยหาอาหารในกองขยะ และหลังจากได้แชมป์โลกในครั้งที่สอง ศรีสะเกษได้รับการบรรจุเข้ารับราชการตำรวจในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ อันเป็นบ้านเกิด
ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย
ตราแผ่นดินของโคลอมเบีย เริ่มใช้เมื่อวันที่9 พฤษภาคม พ.ศ. 2377 มีส่วนประกอบดังนี้ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีน้ำเงิน กรวยเงิน ผลทับทิมเม็ดสีแดง และ กรวยผลไม้ ช่องที่ 2 พื้นหลังสีขาว หมวกปรีเกรียนสีแดงบนดาบลันช์ ช่องที่ 3 พื้นหลังสีน้ำเงิน แผ่นดินปานามาสีเขียว อยู่ระหว่างเรือเซเบิลสีสีขาว มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีเหลือง เขียนว่า เสรีภาพและความเป็นระเบียบ (Libertad y Orden)
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2504)
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ (Javier Hernández Gutiérrez) เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1961 ที่เมืองกัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก
ชีวิตส่วนตัว
เอร์นันเดซเป็นพ่อของฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์
แหล่งข้อมูลอื่น
1961
เคนนี โรเจอส์
เคนนี โรเจอส์ (Kenny Rogers) หรือชื่อเต็มว่า Kenneth Ray Rogers. เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง ช่างภาพ โปรดิวซ์เซอร์เพลง นักแสดง นักประพันธ์ และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Country Music Hall of Fame" มียอดขายอัลบั้ม รวมกว่า 165 ล้านชุด ทั่วโลก ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายสูงที่สุดตลอดการ มีซิงเกิ้ลฮิตขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ถึง 21 ซิงเกิ้ล และมีซิงเกิ้ลติดชาร์ตรวมทั้งหมด 120 เพลง ในชาร์ตเพลงป๊อปและคันทรีมากกว่า 200 สัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกา
อัลบั้มทั้ง 2 ของเขา The Gambler และ Kenny ติดหนึ่งใน "200 อัลบั้มเพลงคันทรี่ที่มีอิทธิพลมากที่สุดตลอดกาล" จากผลสำรวจในเว็บไซต์ About.com เขาเคยถูกยกให้เป็น "นักร้องคนโปรดตลอดกาล" ในปี 1986 โดยผู้อ่านจากทั้ง นิตยสาร USA Today และ People เขาได้รับรางวัลมามากมาย ไม่ว่าจะเป็น อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด, รางวัลแกรมมี, ACMs และ CMAs รวมทั้งยังได้รับ รางวัลความสำเร็จในชีวิตตลอด 6 ทศวรรษที่ผ่านมา ในปี 2003
ความสำเร็จครั้งล่าสุด คืออัลบั้ม Water & Bridges ในปี 2006 สามารถขึ้นถึงอันดับ 5 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี และ อันดับที่ 15 ใน Billboard 200 ซิงเกิ้ลแรกจากอัลบั้มนี้คือเพลง "I Can't Unlove You" ที่สามารถขึ้นชาร์ตได้สูงพอสมควร ในปีถัดมาหลังจากที่เขา ทัวร์คอนเสริต์ ที่อังกฤษและไอร์แลนด์เสร็จ เขากล่าวกับดีเจวิทยุ "สตีฟ ไรท์" ของทาง BBC ว่า เพลงที่ของเขาที่ เขาชอบที่สุดคือ "The Gambler" เขายังเคยแสดงภาพยนตร์และทีวีโชว์มากมาย แต่ที่น่าจดจำที่สุดคือบทที่เขาเล่นใน ทีวีซีรีส์เรื่อง "The Gambler" และ "MacShayne" รวมทั้งการปรากฏตัวของเขาใน The Muppet Show
ชีวิตในวัยเด็กและครอบครัว
เคนเนท เรย์ โรเจอส์ เกิดที่เมืองฮิวสตัน ในรัฐเท็กซัส ปี 1938 เป็นบุตรคนที่ 4 จากทั้งหมด 8 มารดาชื่อ ลูซิล เป็นผู้ช่วยพยาบาล(เสียชีวิตปี 1991) และบิดาชื่อ เอ็ดเวิร์ด ฟลอยด์ โรเจอส์ เป็นช่างไม้(เสียชีวิตปี 1975) โรเจอร์จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม เจฟเฟอร์สันเดวิส ในฮิวสตั้น
ช่วงเริ่มต้น
เขาเริ่มต้นสู่การเป็นนักดนตรีในช่วงกลางยุค 50 เมื่อครั้งที่เขาได้อัดเพลง กับ วงดนตรีร็อค นามว่า "The Scholars" ซึ่งมีซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จคือ "Poor Little Doggie" วงนี้ต้องแยกวงหลังจากออกซิงเกิ้ลได้อีก 2 เพลง เพราะโรเจอส์ ออกจากการเป็นนักร้องนำ หลังจากแยกวง เขาก็ได้ออกซิงเกิ้ลเดี่ยวของตัวเอง คือเพลง "That Crazy Feeling" ในปี 1958 ที่ประสบความสำเร็จมาก
ด้วยความที่การเป็นนักดนตรีในวงนั้น ไม่ประสบความสำเร็จดั่งที่พวกเขาหวัง โรเจอส์ และ สมาชิกวง "ไมค์ เซทเทิ่ล,เทอรี วิลเลียม,เทลม่า คามาโช จึงออกจากวง และมาตั้งวงใหม่ในชื่อ The First Edition ในปี 1967 (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น "เคนนี โรเจอส์แอนด์เดอะเฟิรส์อิดิชั่น") พวกเขามีเพลงดัง ที่ขึ้นติดชาร์ตได้ทั้งป้อปและคันทรี
เช่น"Just Dropped In (To See What My Condition Was In)", "But You Know I Love You","Ruby, Don't Take Your Love to Town","Reuben James", and "Something's Burning"โรเจอส์ มีภาพลักษณ์ที่คล้าย ฮิปปี้ เช่นไว้ผมยาว มีตุ้มหู และ แว่นกันแดดสีชมพู ในช่วงที่เขายังอยู่กับวงนี้
หลังจากแยกวงในปี 1976 โรเจอส์ก็เริ่มต้นการเป็นศิลปินเดี่ยว โรเจอส์ได้ปรับเสียงร้องให้ต่ำลงมา แม้จะค่อนข้างหยาบเล็กน้อยแต่ไพเราะละมุน ซึ่งเป็นที่ถูกใจของผู้ฟังเพลงป้อปและคันทรี่ ปัจจุบัน เขามีเพลงขึ้นชารต์ที่สูงกว่าอันดับ 60 ถึง 40 ซิงเกิ้ลฮิต (รวมทั้ง 25 เพลงที่ขึ้นถึงอันดับ 1) และ 50 อัลบั้ม เพลงของเขายังรวมอยู่ในซาว์แทร็คของหนังดังหลายเรื่อง เช่น Convoy,Urban Cowbay และ The Big Lebowski
การเป็นศิลปินเดี่ยว
โรเจอส์ปลีกตัวเองออกจากเดอะเฟิรส์อิดิชั่นในปี 1976 หลังจากอยู่รวมกันมาหลายปี และได้เซ็นสัญญากับ United Artists โปรดิวซ์เซอร์ แลร์รี่ บัตเลอร์ และ โรเจอส์ เริ่มรู้จักกันและเป็นเพื่อนร่วมงานนานกว่า 4 ปี อัลบั้มแรกของของ จากต้นสังกัดใหม่ คือ Love Lifted Me อัลบั้มมีซิงเกิ้ลติดชาร์ต ทั้งหมด 2 เพลง คือ "Love Lifted Me" และ "While The Feeling's Good" ซึ่งประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย เพลง "Runnaway Girl" ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบหนังเรื่อง Trackdown ต่อมาในปี 1976 โรเจอส์ ได้ออกอัลบั้มที่ 2 ของเขา ซึ่งมีชื่อเดียวกับตัวเขา มีซิงเกิ้ลแรกคือเพลง Laura What He's Got That I Ain't Got? ซึ่งถือว่าเป็นเพลงฮิตอีกเพลงหนึ่ง
ชตวร์มอุนท์ดรัง
ชตวร์มอุนท์ดรัง (Sturm und Drang) หรือชื่อในภาษาไทยคือ พายุและแรงอารมณ์ เป็นขบวนการก่อนยุคศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ขบวนการนี้เคลื่อนไหวทางด้านการดนตรีและวรรณกรรมเยอรมันในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1760 ถึงต้น 1780 โดยผลักดันให้แต่ละคนปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาเต็มที่ ทั้งยังส่งเสริมการแสดงออกทางอารมณ์อย่างยิ่งยวดโดยไม่ต้องคำนึงเรื่องระบบแบบแผนใดๆ หรือก็คือเน้นอารมณ์มากกว่าหลักเหตุผล อุดมการณ์นี้มีเป้าหมายเพื่อขจัดลัทธิเหตุผลนิยม (rationalism) ซึ่งเป็นความเชื่อของยุคเรืองปัญญา
เคนนี โรเจอส์
การเป็นศิลปินเดี่ยว
ซิงเกิ้ล Lucille ในปี 1977 นั้น ถือเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ เพลงนี้สามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงป้อปในทั้ง 12 ประเทศ มียอดขายมากกว่า 5 ล้านก้อปปี้ และทำให้โรเจอร์โด่งดังกว่าช่วงที่อยู่กับวงเดอะเฟิรส์อิดิชั่น ด้วยความโด่งดังของ "Lucille" ทำให้อัลบั้มนี้ขึ้นอับดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรีได้ ความสำเร็จที่มากกว่าต่อมาคือ อัลบั้ม The Gambler ที่มียอดขายกว่าหลายล้านชุด และซิงเกิ้ลอันดับ 1 ทั่วโลก Coward of the County จากอัลบั้ม "Kenny"ที่ได้รับความสำเร็จพอๆกัน ในปี 1980 โรเจอส์และบัตเลอร์ ไม่ได้ร่วมงานกันต่อไป แต่ก็กลับมาร่วมงานกันอีกในอัลบั้ม "I Prefer the Moonlight" ปี 1987 และ อีกครั้งในอัลบั้ม "If Only My Heart Had a Voice" ในปี 1993
ในปลายยุค 70 โรเจอส์ ร่วมกันทำอัลบั้มคู่กับ Dottie West เพื่อนสนิทตำนานเพลงคันทรี อัลบั้มคู่ของทั้ง2นั้น มียอดขายถึงหลัก โกลด์ 2 ชุด (หลังจากนั้นอีก1ชุดก็แตะหลักเพลทตินั่ม) รวมทั้งยังได้ รางวัล CMA Awards 2 ตัว เข้าชิง ACM (Academy of Country Music) และ 2 รางวัลแกรมมี กับอีก 1 Music City News Awards สำหรับอัลบั้ม Every Time Two Fools Collide (อันดับ 1) และ Classics (อันดับ 3) เป็นช่วงที่บัตรคอนเสริต์ทัวร์ขายออกหมดตลอดและพวกเขาก็ได้ออกรายโทรทัศน์บ่อยๆเช่นเดียวกัน
ชตวร์มอุนท์ดรัง
ตัวอย่างของผลงานวรรณกรรมที่ถูกดัดแปลงให้เข้ากับอิทธิพลของขบวนการนี้ ได้แก่วรรณกรรมเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง ฉบับดั้งเดิมหนูน้อยหมวกแดงและคุณยายถูกหมาป่าจับกินจนตาย แต่ฉบับดัดแปลง คนตัดฟืนได้ทำการผ่าท้องหมาป่าจนช่วยชีวิตทั้งสองไว้ได้ ซึ่งเป็นเนื้อเรื่องที่อยู่เหนือหลักเหตุผล ส่วนตัวอย่างด้านดนตรีได้แก่ ซิมโฟนีหมายเลข 25 ของโมทซาร์ท ที่นอกจากจะมีคีย์ผิดแปลกแล้วยังมีการลัดจังหวะดนตรีที่เด่นขึ้นมา การใช้เครื่องเป่าในบทเพลงนี้ยังมีความเป็นอิสระในขณะที่ไวโอลินถูกบรรเลงอย่างฉูดฉาด
เคนนี โรเจอส์
การเป็นศิลปินเดี่ยว
เพลงฮิตของทั้งคู่ได้แก่ Every Time Two Fools Collide (อันดับ1) ,Anyone Who Isn't Me Tonight (อันดับ2) ,What Are We Doin' in Love (อันดับ1) ,All I Ever Need Is You (อันดับ1) ,Till I Can Make It On My Own (อันดับ3) ทั้งหมดนี้ล้วนกลายเป็นเพลงคันทรีพื้นฐานไปแล้ว โรเจอส์ กล่าวถึง เวสท์ ในการสัมภาษณ์กับ TNN ว่า "เธอเป็นคนที่พิเศษกว่าใครที่เคยร่วมงานมา เธอถ่ายถอดอารมณ์เพลงออกมาได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ผู้คนมากมายร้องออกมาจากตัวอักษร แต่ ดอทตี้ เวสท์ เธอร้องออกมาจากความรู้สึก" ในช่วงที่วางขายอัลบั้ม Every Time Two Fools Collide ปี 1978 นั้น โรเจอส์ กล่าวว่า เวสท์ เป็นคนทำให้เขาเข้ากับผู้ฟังเพลงคันทรีได้มากขึ้น ในขณะเดียวกัน เวสท์ ก็กล่าวว่าเขาทำให้เธอได้ฐานผู้ฟังหน้าใหม่เพิ่มขึ้น โรเจอส์ อยู่กับเวสท์ไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่เธอจะเสียชีวิต ด้วยวัย 58 ปี หลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี 1991 เขาได้กล่าวเพิ่มเติมในหนังสือชีวประวัติของเขา Luck Or Something Like It ในปี 2012 "ในปี 1995 เขาร่วมแสดงคู่กับ Michele Lee ในสารคดีชีวประวัติ ของ CBS ชื่อ Big Dreams and Broken Hearts: The Dottie West Story
ค่ายเพลง
รายชื่อค่ายเพลงที่ โรเจอส์ เคยเซ็นสัญญาด้วย :
เบกีนาฌ
เบกีนาฌ (béguinage) หรือ เบอไคน์โฮฟ (begijnhof) เป็นบริเวณที่อยู่อาศัยร่วมกันขนาดเล็ก ๆ ของเหล่าฆราวาสหญิงที่เรียกว่า "เบกีน" (Béguine) ซึ่งเป็นสตรีผู้ประพฤติศีลอย่างเคร่งครัดในศาสนาคริสต์แต่มิใช่นักบวชแบบแม่ชี โดยเบกีนนั้นจะพบในเขตกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยก่อตั้งราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยหมู่อาคารมักจะสร้างในสถาปัตยกรรมแบบเดียวกัน โดยมักห้อมล้อมด้วยสวนอยู่ตรงกลางหรืออยู่ใกล้โบสถ์ ในปัจจุบันนั้นไม่มีเหล่าเบกีนเหลืออยู่แล้วในทวีปยุโรป
เบกีนาฌซึ่งพบได้ในแคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) ทั้ง 13 แห่งในประเทศเบลเยียมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1998
ที่ตั้ง
เบกีนาฌที่พบในแคว้นเฟลมิชซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนนั้นมีจำนวน 13 แห่ง โดยในแต่ละแห่งจะต้องเข้าตามเกณฑ์เฉพาะดังนี้
สตาร์กอินดัสตรีส์
สตาร์อินดัสตรี้ ( NYSE : SIA, NASDAQ : STRK, สมมุติ), ต่อมารู้จักกันในชื่อ       สตาร์คอินเตอร์เนชั่นแนล, สตาร์คอินโนเวชั่น, สตาร์คเอนเทอร์ไพรซ์ และ สตาร์คเรซิเลียน   สตาร์อินดัสตรี้เป็นบริษัทที่สมมุติขึ้น ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ บริษัทนี้มีเจ้าของบริษัทคือนักธุรกิจชื่อ โทนี สตาร์ค ซึ่งรู้จักกันในชื่อ ไอรอนแมน บริษัทปรากฏตัวครั้งแรกในเทลล์ออฟซัสส์เป็นส์ #40 (เมษายน 1963) และถูกก่อตั้งโดยพ่อของโทนี, ฮาเวิร์ด สตาร์ค จากข้อมูล "25 บริษัทสมมุติที่ใหญ่ที่สุด"ของฟอร์บส      สตาร์คอินดัสตรี้มีมูลว่าประมาณ 20.3 พันล้านดอลลาห์สหรัฐ ครองอันดับที่ 16
ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล สตาร์กอินดัสตรี้มีโลโก้คล้ายกับบริษัทคู่สัญญาด้านการป้องกันประเทศ ล็ิอกฮีด มาร์ติน และ นอร์ธธรอป กรัมแมน และเป็นบริษัทที่ได้ถูกจดทะเบียนใน ตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก ในฐานะ SIA ระหว่างฉากของการแถลงข่าว     พบว่าสตาร์คกำลังเดินเข้าไในอาคารที่มีลักษณะคล้ายกับทางเข้าสู่อาคาร Skunk Works ของล็อคฮีด มาร์ติน และยังมีเครื่องบินที่คล้ายกับ Lockheed YF-22 อย่างมากตั้งเป็นรูปปั้นหน้าอาคารของสตาร์คอินดัสตรี้ ซึ่งเหมือนกับต้นแบบที่จัดแสดงที่อาคาร Skunk Works ในปาล์มเดล, แคลิฟอร์เนีย
ชีวประวัติ
สตาร์คอินดัสตรี้ ถูกก่อตั้งโดย ไอแซค สตาร์ค ในศตวรรษที่ 19 และถูกรับช่วงต่อโดย ฮาวเวิร์ด สตาร์ค และต่อมา โทนี่ ซึ่งก็คือลูกชายของฮาวเวิร์ดมารับช่วงต่อ หลังจากที่ฮาวเวิร์ด สตาร์ค ได้เสียชีวิตลง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาตลอดการล้มละลาย, "การตาย" ของโทนี่, การกลับมาของโทนี่และการยึดครองของศัตรู บริษัททำการเปลี่ยนแปลงชื่อไปหลายชื่อ รวมไปถึง สตาร์คอินเทอร์เนชั่นแนล (ต่อมากลายเป็น สเตนอินเทอร์เนชั่นแนล ), สตาร์คเอนเทอร์ไพรส์ สตาร์ค / ฟูจิกาวา และ สตาร์คโซลูชั่น
การทำงาน
สตาร์คอินดัสตรี้โดยหลักๆ เป็นบริษัทความมั่นคงที่พัฒนาและผลิตอาวุธที่ทันสมัยและเทคโนโลยีสำหรับกองทัพ บริษัทยังผลิตชุดเกราะที่สวมโดยไอรอนแมนและวอร์มะชีน รวมถึงการผลิต"เฮลิแคริเออร์"ของหน่วยชิลด์ และ"ควินเจ็ท"ของทีมอเวนเจอร์
สตาร์คอินเตอร์เนชั่นแนล
สตาร์คอินดัสตรี้ ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเมื่อบริษัทได้ทำการหยุดผลิตยุทโธปกรณ์ แล้วโทนี่ได้ส่งมอบตำแหน่งซีอีโอให้กับเปปเปอร์พอตต์ หลังจากที่ได้ทำการซื้อขายกิจการกันอย่างไม่เป็นมิตร ในที่สุดบริษัทก็ตกเป็นของ Obadiah Stane แล้วเขาเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทใหม่เป็น สเตนอินเตอร์เนชั่นแนล
ประมาณ ชันซื่อ
ประมาณ ชันซื่อ อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม อดีตประธานศาลฎีกา
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรอำมาตย์โทเอกยู้ ชันซื่อ เป็นน้องชายร้อยตำรวจตรี วรรณ ชันซื่อ อดีตประธานวุฒิสภา และอดีตประธานรัฐสภา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย ปริญญาโทนิติศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเยล ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอกดุษฎีกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์ ประเทศสหรัฐอเมริกา
การรับราชการ
ประวัติรับราชการตำแหน่งสำคัญ อาทิ อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาค 5 ,ภาค 9 และ เป็นปลัดกระทรวงยุติธรรม สมัยวิกฤตตุลาการ ยุคคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ครองอำนาจ  ก่อนก้าวขึ้นดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาในปี 2535 - 2539 รวม 4 ปี  เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งสถาบันพัฒนาข้าราชการฝ่ายตุลาการ ริเริ่มหลักสูตรวิทยาลัยผู้บริหารงานยุติธรรมระดับสูง หรือ บยส. และริเริ่มการเสนอต่ออายุข้าราชการตุลาการที่ เกษียณอายุราชการ 60 ปี ให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสถึงอายุ 65 ปี
นายประมาณยังเคยถูกลอบสังหารเมื่อครั้งดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกา เมื่อปี 2536 แต่ตำรวจกองปราบปราม นำโดย พล.ต.ต.ล้วน ปานรศทิพ ผบก.ป. (ยศในขณะนั้น) จับกุมมือปืนได้ก่อนลงมือ มีการขยายผลจับกุมผู้ต้องหาอีกหลายคน กระทั่งไปสู่จับกุมผู้จ้างวานได้ในที่สุด ซึ่งต่อมาวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 ศาลอาญากรุงเทพใต้ได้พิพากษาจำคุก 25 ปี จำเลยอันประกอบด้วยนายสมพร เดชานุภาพ, นายเณร มหาวิไล, นายอภิชิต อังศุธรางกูล และ รศ.รังสรรค์ ต่อสุวรรณ อดีตรองคณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ถึงแก่อนิจกรรม
ประมาณ ชันซื่อ ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบด้วยโรคปอดติดเชื้อ เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 สิริอายุได้ 70 ปี หลังเข้ารับการรักษาตัวที่ห้องไอซียู 8 ชั้น 9 โรงพยาบาลรามาธิบดี ตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2550 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค
ฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์ค (Friedrichshain-Kreuzberg) เป็นเขตที่ 2 ของกรุงเบอร์ลิน จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001 จากการควบรวมเขตฟรีดริชส์ไฮน์ของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันออกเข้ากับเขตคร็อยทซ์แบร์คของอดีตกรุงเบอร์ลินตะวันตก ถือเป็นเขตที่มีความหนาแน่นประชากรสูงสุดในกรุงเบอร์ลิน
แขวง
เขตฟรีดริชส์ไฮน์-คร็อยทซ์แบร์คประกอบด้วยแขวง (Ortsteil) จำนวน 2 แขวง ได้แก่:
หม่อมราชวงศ์เจตจันทร์ ประวิตร
พลตำรวจตรี หม่อมราชวงศ์เจตจันทร์ ประวิตร เกิดที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 เป็นบุตรคนโตของหม่อมเจ้าจิตร์ปรีดี ประวิตร และหม่อมหลวงเหมือนจันทร์ ดารากร (ธิดาเจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (หม่อมราชวงศ์มูล ดารากร))
หม่อมราชวงศ์เจตจันทร์ สมรสกับ คุณหญิงสุปรียา ประวิตร ณ อยุธยา (รักตประจิต)  มีบุตร 2 คน คือ
รับการศึกษาชั้นประถมที่ โรงเรียนราชินี และมาต่อชั้นมัธยมศึกษาและเตรียมอุดมศึกษา ที่วชิราวุธวิทยาลัยและโรงเรียนเทพศิรินทร์ แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ โรงเรียน จีลอง แกรมมา สกูล จบการศึกษาด้านวิศวกรรมเครื่องกล เมลเบิร์น เทคนิคอล คอลเลจ ประเทศออสเตรเลีย ศึกษาวิชาตำรวจและสายตรวจวิทยุ ที่สหรัฐอเมริกา ศึกษาวิชาบรรเทาสาธารณภัยที่ประเทศอังกฤษ 2 ปี ก่อนเข้ารับราชการตำรวจเมื่อปี 2498 โดยเป็นตำรวจสังกัดกองตำรวจยานยนต์ สมัย พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ เป็นอธิบดีกรมตำรวจ ต่อมาในปี 2503 ได้ย้ายมาสังกัดกองตำรวจดับเพลิง ได้เลื่อนยศเป็น ร.ต.อ. ในตำแหน่งหัวหน้าแผนกช่าง จนขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บังคับการตำรวจดับเพลิง เมื่อปี 2516 และเป็น ผช.ผบช.น. อีกตำแหน่งหนึ่งด้วย ทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งรถวิทยุสายตรวจนครบาล และรถวิทยุตำรวจทางหลวง ก่อตั้งอาสาสมัครบรรเทาสาธารณภัยและลูกเสือดับเพลิง และก่อตั้งหน่วยดับเพลิงของประชาชน 111 สถานี รวมถึงเป็นประธานผู้ก่อตั้งสโมสรกีฬาราชประชา และดำรงตำแหน่งนายกสมาคมอาสาสมัครบรรเทาสาธารณภัย แห่งประเทศไทย ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลให้เป็นผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการป้องกันอุบัติภัยแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี อย่างต่อเนื่องมาหลายวาระตั้งแต่ ปี 2533 ได้สร้างราชประชาสปอร์ตชูเล่ย์ สำหรับเก็บตัวนักกีฬา และศูนย์ฝึกดับเพลิงและกู้ภัยที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
ม.ร.ว.เจตจันทร์ ประวิตร เคยลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2528 ในนามพรรคประชากรไทย แต่พ่ายแพ้พลตรีจำลอง ศรีเมือง ไม่ได้รับเลือก
พล.ต.ต. ม.ร.ว.เจตจันทร์ ประวิตร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหลอดเลือดหัวใจ เมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 19.45 น.
รายพระนามและชื่อประมุขแห่งรัฐของกัมพูชา
ตำแหน่งประมุขรัฐแห่งประเทศกัมพูชา หลังจากที่พระนโรดม สุรามฤตเสด็จสวรรคตเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2503 แล้ว จนถึงการขึ้นครองราชย์อีกครั้งของพระนโรดม สีหนุเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2536 มีความผันแปรไปตามระบอบการปกครองที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดระยะเวลาดังกล่าว ดังมีรายนามต่อไปนี้
ยศทหารอียิปต์
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของ กองทัพอียิปต์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ภายหลังการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 โครงสร้างลำดับชั้นยศ อ้างอิงแบบธรรมเนียมทหารจากสหราชอาณาจักร. โดยคงเอกลักษณ์มาจากสมัยราชอาณาจักร การเรียกขานชั้นยศในภาษาอาหรับ
สุมาเอี๋ยน
พระเจ้าจิ้นอู่ตี้ (ค.ศ. 236 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 290) ชื่อตัวว่า ซือหม่า หยาน (司馬炎) ตามสำเนียงกลาง หรือ สุมาเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน และชื่อรองว่า อันชื่อ (安世) เป็นหลานปู่ของสุมาอี้ (司馬懿 ซือหม่า อี้) หลานลุงของ สุมาสู (ซือหม่า ชื่อ) และเป็นบุตรชายของสุมาเจียว (司馬昭 ซือหม่า เจา) พระองค์กลายเป็นปฐมจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นหลังจากบังคับให้โจฮวน จักรพรรดิองค์ที่ 5 และองค์สุดท้ายของวุยก๊กสละราชบัลลังก์ให้กับพระองค์ พระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 266 ถึง ค.ศ. 290 และหลังจากพิชิตง่อก๊กในปี ค.ศ. 280 พระองค์ก็กลายเป็นจักรพรรดิของจีนที่รวมเป็นหนึ่งอีกครั้ง พระเจ้าจิ้นอู่ตี้ยังเป็นที่รู้จักกันในความสุรุ่ยสุร่ายฟุ่มเฟือยและมักมากในกามของพระองค์ โดยเฉพาะหลังรวมแผ่นดินจีน ได้มีการเล่าขานกันว่า พระองค์ทรงมีกำลังวังชาที่น่าเหลือเชื่อซึ่งสามารถร่วมหลับนอนกับนางสนมนับร้อยนับพันคน
พระเจ้าจิ้นอู่ตี้มักถูกมองว่าเป็นผู้ปกครองที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาปราณี แต่ก็ไร้ค่าไร้ประโยชน์ ความเมตตากรุณาของพระองค์นั้นได้บ่อนทำลายการปกครอง ในขณะที่พระองค์กลายเป็นผู้โอนอ่อนต่อตระกูลขุนนาง(世族 หรือ 士族, ชนชั้นเจ้าของที่ดินทางการเมืองหรือระบบข้าราชการจากราชวงศ์ฮั่นยันราชวงศ์ถัง) มากเกินไป การฉ้อราษฎร์บังหลวง และความสุรุยสุร่ายซึ่งสูบทรัพยากรของราษฎร์จนหมดสิ้น นอกจากนี้ เมื่อพระเจ้าจิ้นอู่ตี้สถาปนาราชวงศ์จิ้นขึ้นมาแล้ว พระองค์ทรงวิตกกังวลในเรื่องเสถียรภาพของการปกครอง และทรงเชื่อว่ารัฐก่อนหน้าอย่างวุยก๊กต้องล่มสลาย เนื่องจากไม่อุ้มชูชุบเลี้ยงวงศ์วานว่านเครือให้มั่นคง ดังนั้นพระองค์ทรงมอบอำนาจราชศักดิ์มหาศาลให้แก่พระปิตุลา พระภาดา และพระโอรสของพระองค์ รวมไปถึงอำนาจทางทหารได้อย่างมีอิสระ สิ่งนี้ได้ทำให้ราชวงศ์จิ้นตะวันตกต้องสั่นคลอนอย่างรุนแรง เนื่องจากเหล่าบรรดาอ๋องต่างมีส่วนร่วมในสงครามกลางเมืองซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า สงครามแปดอ๋อง(八王之乱) หลังจากพระองค์สวรรคตได้ไม่นาน และการลุกฮือของห้าชนเผ่าซึ่งเกือบจะทำลายราชวงศ์จิ้นตะวันตกและบีบบังคับให้ราชวงศ์จิ้นตะวันออก ซึ่งเป็นรัฐที่รับช่วงต่อมาต้องอพยพไปยังพื้นที่ทางตอนใต้ของแม่น้ำห้วย
อ้างอิง
236290
วัดเทพพล
วัดเทพพล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดเทพพลอาจเรียกว่า วัดใหม่ วัดใหม่บางพรม หรือ วัดใหม่เทพพล จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างในปี พ.ศ. 2108 (สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น) แต่อีกข้อมูลหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2513 พบแผ่นไม้มีจารึกระบุปี พ.ศ. 2306 พออ่านได้ว่านายแสงกับนางฉิม สร้างพระพุทธรูปและก่อเจดีย์ (ปัจจุบันเข้าใจว่าจารึกนี้สูญหาย) แต่เดิมเคยมีเจดีย์ทรงมอญองค์ใหญ่ แต่ถูกรื้อคงเหลือแต่ใบเสมาดินเผา
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถหลังใหม่มีหน้าบันเป็นลายธรรมจักร ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงวิถีชีวิต ประเพณี และการละเล่นต่าง ๆ ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า พระพุทธพักตร์มุนีเทพพล เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย พระวิหารซึ่งแต่เดิมคืออุโบสถหลังเก่า มีลักษณะทรงไทย หน้าบันด้านหน้าเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ด้านหลังเป็นตราสัญลักษณ์งานพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ พระเจดีย์ศรีเทพพลสร้างในปี พ.ศ. 2559 ศาลาหลวงปู่เทพโลกอุดร ภายในประดิษฐานองค์หลวงปู่เทพโลกอุดร ภายนอกมีอนุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มณฑปหลวงพ่อโสธรหลวงปู่เจียมอดีตเจ้าอาวาส วิหารหลวงพ่อใหญ่ วิหารหลวงปู่ปาน และศาลาการเปรียญ
งานประเพณี
งานประจำปีจะมีในช่วงตรุษไทย ราวเดือนมีนาคมถึงเมษายน (ก่อนสงกรานต์ 3 วัน)
อี คัง-อิน
อี คัง-อิน (이강인; เกิด 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติเกาหลีใต้
อีคังอินเป็นนักฟุตบอลเยาวชนแห่งปีของเอเชียของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียในปี 2019 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เขาได้รับรางวัอายุไม่เกิน 20 ปี 2019 ซึ่งทีมของอีจบรองแชมป์ในทัวร์นาเมนต์นี้ เขายังคว้าแชมป์โกปาเดลเรย์กับบาเลนเซียในฤดูกาลนั้นด้วย
เรอัลมายอร์กา
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2021 เรอัลมายอร์กายืนยันการคว้าตัวอีแบบฟรี ๆ โดยเซ็นสัญญา 4 ปี ในวันที่ 22 กันยายน 2021 เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในการแพ้ในลาลิกา 1–6 ต่อเรอัลมาดริด
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
ในวันเสาร์ที่ 8 กรกฎาคม 2023 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งประกาศการเซ็นสัญญากับอีในสัญญาระยะยาว 5 ปีจนถึงปี 2028 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่เล่นให้กับสโมสร เรอัลมายอร์กาได้รับค่าตัว 22 ล้านยูโรหลังจากที่อีผ่านการตรวจร่างกายเมื่อต้นเดือนมิถุนายน
เบอร์ซัม
เบอร์ซัม (Burzum) เป็นชื่อโปรเจกต์เพลงแนวแบล็กเมทัล โดยวาร์จ วิเคอร์เนส (Varg Vikernes) โปรเจกต์ของเข้าเริ่มต้นในปี 1991 ณ เมืองแบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ ซึ่งต่อมากลายเป็นเอกลักษณ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดต่อวงการเพลงแบล็คเมทัลในประเทศนอร์เวย์ (Norwegian black metal) ในปี 1992 และ 1993 เบอร์ซัมได้ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 4 ชุด และวิเคอร์เนส ก็ได้ถูกจำกุมในข้อหาก่อเป็นผู้ขับเคลื่นอำนาจฝั่งขวา (Axis power) เผาโบสถ์ไม้คาทอลิกสี่แห่ง โดยเขายังถ่ายรูปโบสถ์ที่เหลือแต่ซากมาออกเป็นหน้าปกอีพี "อาสค์" (Aske) ในปี 1993 และฆาตรกรรมนายเอสไตน์ ยูโรนิมัส อาร์เซธ์ (Øystein 'Euronymous' Aarseth) มือกีตาร์เลื่องชื่อของวงเมย์เฮม ที่เคยเล่นกีตาร์ร่วมบันทึกเสียงให้อัลบั้มเบอร์ซัมให้ด้วย ในระหว่างติดคุก 21 ปีวิเคอร์เนสไม่หยุดทำเพลงระหว่างอยู่ในเรือนจำ มิหนำซ้ายังได้ออกอัลบั้มอีกสองชุด
คำว่า "เบอร์ซัม" ยืมมาจากภาษาของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในนิยายแฟนตาซีเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งแปลว่า "ความมืด"
แนวดนตรีของเบอร์ซัม อยู่บนพื้นฐานของแนว Norwegian black metal ซึ่งมีเอกลักษณ์คือ ริฟกีตาร์ที่เร็วและดุดัน เสียงร้องที่แผดแห้งเหมือนเสียงจากนรก และกระเดื่องกลองที่รัวดั่งฝีเท้าของม้าป่า เพลงส่วนใหญ่ของเบอร์ซัมนั้นจะมีเนื้อหาเกี่ยวกับตำนานชาวไวกิงค์โบราณซึ่งมีพฤติกรรมและความเชื่อขัดต่อศาสนาคริสต์อย่างสิ้นเชิง ซึ่งวิเคอร์เนส หลงใหลมาก เนื้อเพลงทั้งหมดถูกถ่ายทอดออกมาในภาษาไวกิงค์ (Norse language) และภาษา Orc (ชนเผ่านักรบที่โหดร้าย นำร่างสุนัขป่าและหมีมาคลุมร่างกายระหว่างการเข้าโจมตี อาศัยอยู่ในป่าประเทศสก๊อตแลนด์)
การอัดเสียงเกือบทั้งหมดทำโดยวิเคอร์เนสเพียงคนเดียว ซึ่งเขาไม่มีทั้งกีตาร์ เบส หรือกลอง แต่เขาใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงแต่งทำนองประกอบเอาเอง เบอร์ซัมไม่เคยเล่นคอนเสิร์ต และตัววิเคอร์เนสเองก็ไม่เคยคิดที่จะลงเล่นคอนเสิร์ตด้วย
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1973
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1973 เกี่ยวกับสถานการณ์ในลิเบีย ได้มีการตกลงรับเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554 ข้อมติดังกล่าวได้รับการเสนอโดยฝรั่งเศส เลบานอน และสหราชอาณาจักร
สมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติสิบประเทศลงมติเห็นชอบ (บอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนา, โคลอมเบีย, ฝรั่งเศส, กาบอง, เลบานอน, ไนจีเรีย, โปรตุเกส, แอฟริกาใต้, สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา), ห้าประเทศ (บราซิล, เยอรมนี, อินเดีย, จีน และรัสเซีย) ไม่ลงคะแนนเสียง และไม่มีประเทศใดคัดค้าน
ข้อมติดังกล่าวต้องการให้มีการ "หยุดยิงทันที" และให้อำนาจแก่ประชาคมนานาชาติในการสร้างเขตห้ามบินเหนือลิเบีย และใช้ทุกวิถีทางที่จำเป็นเว้นแต่การยึดครองจากต่างชาติเพื่อปกป้องพลเรือน
ด้านทางการลิเบียออกมาประกาศเมื่อเวลาราว 12.45 น. GMT เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 ว่าพวกเขากำลังริเริ่มการยุติกิจกรรมทางทหารทันทีตามข้อมติของสหประชาชาติ
การบังคับใช้
วันที่ 19 มีนาคม การแทรกแซงทางทหารในลิเบียเริ่มต้นขึ้น โดยฝรั่งเศสได้ส่งเครื่องบินขับไล่ไอพ่นบินเหนือน่านฟ้าลิเบีย มีการรายงานในวันเดียวกันว่าฝรั่งเศสเริ่มต้นโจมตียานพาหนะทหารของลิเบีย ด้านกองทัพเรือสหรัฐเริ่มต้นยิงขีปนาวุธบีจีเอ็ม-109 โทมาฮอว์ก เข้าทำลายการป้องกันทางอากาศของลิเบีย
การสถาปนายูโกสลาเวีย
ยูโกสลาเวีย เป็นแนวคิดของรัฐในหมู่กลุ่มปัญญาชนชาวสลาฟใต้และมวลชนที่ได้รับความนิยมในเวลาต่อมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งถึงจุดสูงสุดในการตระหนักรู้หลังจากการล่มสลายของออสเตรีย-ฮังการีในปี 1918 เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 และการก่อตั้งราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน อย่างไรก็ตาม ราชอาณาจักรนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อเรียกขานว่า ยูโกสลาเวีย (หรือรูปแบบอื่นที่คล้ายคลึงกัน) ในปี 1929 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย" อย่างเป็นทางการ
ที่มาของแนวคิด
ในปี 1858 มีการสร้างแผนเพื่อสร้างสหพันธ์สลาฟใต้ แผนการที่ริเริ่มโดยรัฐบาลเซอร์เบียประกอบด้วยสมาชิกของกลุ่มลับเบลเกรด ซึ่งมีผู้คนที่ใกล้ชิดกับกลุ่มผู้ปกครอง
ชาวเซิร์บและชาวโครแอตในฐานะกลุ่มยูโกสลาเวียที่ตระหนักรู้มากที่สุด ได้วางรากฐานของอนาคตทางการเมืองของพวกเขา และโดยการยอมรับพวกเขา พวกเขาสัญญาว่าพวกเขาจะพยายามทำให้เป็นจริงในทิศทางเดียว เท่าที่สภาพแวดล้อมภายนอกจะเอื้ออำนวย แต่ละสาขา (ยูโกสลาเวีย)
ในศตวรรษที่ 19 ขบวนการอิลลีเรียนดึงดูดปัญญาชนและนักการเมืองชาวโครเอเชียที่มีชื่อเสียงหลายคน มันเริ่มได้รับแรงผลักดันอย่างมากในปลายศตวรรษที่ 19 เท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นเพราะการปฏิวัติในปี 1848 และนโยบายต่อต้านการเคลื่อนไหวเพื่อเสรีภาพของชาวสลาฟทางตอนใต้ อย่างไรก็ตาม แนวคิดสำหรับรัฐที่เป็นปึกแผ่นไม่ได้เติบโตจากแนวคิดไปจนถึงสถานะการวางแผนที่ใช้งานได้จริง และมีเพียงไม่กี่คนที่สนับสนุนองค์กรดังกล่าวเท่านั้นที่ได้พิจารณาอย่างจริงจังว่ารูปแบบใดของรัฐใหม่ควรใช้
เมื่อจักรวรรดิออตโตมันอ่อนแอลง และเซอร์เบีย บัลแกเรีย และกรีซแข็งแกร่งขึ้นหลังจากรัฐสภาเบอร์ลิน มีความหวังใหม่สำหรับอำนาจอธิปไตยของชาวสลาฟใต้ในออสเตรีย-ฮังการี และแนวคิดของการรวมชาติระหว่างทั้งสองได้รับแรงผลักดัน นักวิชาการ ออเรล โปโปวิชี เสนอการปฏิรูปที่เรียกว่า "สหรัฐอเมริกาแห่งเกรทเทอร์ออสเตรีย" ในปี 1906 แม้ว่าข้อเสนอของเขาจะไม่ได้ดำเนินการโดยจักรพรรดิฮับส์บูร์ก แต่ก็เป็นแรงบันดาลใจสำหรับการประชุมสันติภาพเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ หนึ่ง
โทมิสลาฟ บาคูริน ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เป็นหนึ่งในผู้ให้กำเนิดยูโกสลาเวีย ความคิดของยูโกสลาเวียถูกหล่อหลอมขึ้นโดยชาวโปแลนด์และผู้อพยพชาวสลาฟตะวันตกคนอื่นๆ ในฝั่งตะวันตก ซึ่งเห็นว่าการแบ่งรัสเซีย-ออสเตรียของจักรวรรดิออตโตมันจะต้องถูกขัดขวางโดยค่าใช้จ่ายทั้งหมด และสถานะร่วมของชาวสลาฟใต้ทั้งหมดที่ถูกปลอมแปลง เขาเกณฑ์ ฟรานติเซค ซัค (ผู้ที่ชื่นชอบการตอบแทนซึ่งกันและกันของชาวสลาฟชาวโมราเวีย) และส่งเขาไปเบลเกรดในภารกิจนั้นพร้อมกับร่างแผน "นาเชร์ทานิเย"
ในกรุงเวียนนาเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 1917 แอนตัน โคโรเชค อ่านคำประกาศเดือนพฤษภาคม ซึ่งชาวสโลวีเนียขอให้จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเปลี่ยนจากระบอบสองกษัตริย์เป็นระบอบสามกษัตริย์: ไม่ควรแบ่งออสเตรีย-ฮังการีให้เป็นเพียงออสเตรียและฮังการีอีกต่อไป แต่ให้ สามส่วน: ออสเตรีย ฮังการี และยูโกสลาเวีย ยูโกสลาเวียจะประกอบด้วยชาวสโลวีน ชาวโครแอต และชาวเซิร์บที่แยกจากกันภายในจักรวรรดิ ประกาศดังกล่าวถูกปฏิเสธ
คณะกรรมการยูโกสลาเวีย
ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่ 1 (ซึ่งเริ่มต้นในปี 1914) บุคคลสำคัญทางการเมืองจำนวนหนึ่ง รวมถึง อันเต ทรุมบิช, อีวาน เมสโทรวิช, นิโคลา สโตยาดิโนวิช และคนอื่นๆ จากดินแดนสลาฟใต้ภายใต้จักรวรรดิฮับส์บูร์กได้หลบหนีไปยังลอนดอน จัดตั้งคณะกรรมการเพื่อเป็นตัวแทนของชาวสลาฟใต้ของออสเตรีย-ฮังการี โดยเลือกลอนดอนเป็นสำนักงานใหญ่
คณะกรรมการยูโกสลาเวียก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1915 ในลอนดอน และเริ่มระดมทุน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวสลาฟใต้ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกา ชาวยูโกสลาเวียเหล่านี้เป็นชาวเซิร์บ ชาวโครแอต และชาวสโลวีน ซึ่งแสดงตนว่าเคลื่อนไหวมุ่งสู่ยูโกสลาเวียหรือรัฐสลาฟใต้เพียงรัฐเดียว ชาวยูโกสลาเวียที่ถูกเนรเทศซึ่งอาศัยอยู่ในอเมริกาเหนือและอังกฤษเป็นผู้สนับสนุนหลักของคณะกรรมการยูโกสลาเวีย เนื่องจากความไว้ใจของพวกเขา สมาชิกของคณะกรรมการยูโกสลาเวียจึงสามารถทำให้รัฐบาลพันธมิตรทราบความคิดเห็นของพวกเขา ซึ่งเริ่มจริงจังกับพวกเขามากขึ้นเมื่อชะตากรรมของออสเตรีย-ฮังการีเริ่มไม่แน่นอนมากขึ้น
ในขณะที่เป้าหมายพื้นฐานของคณะกรรมการคือการรวมดินแดนสลาฟใต้ของฮับส์บวร์ก เข้ากับราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งเป็นอิสระในเวลานั้น) ข้อกังวลในทันทีก็คือการขัดขวางการอ้างสิทธิ์ของอิตาลีในดินแดนฮับส์บูร์กในอิสเตรีย และ แดลเมเชียในปี 1915 ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ล่อลวงชาวอิตาลีเข้าสู่สงครามโดยสัญญาว่าจะได้ดินแดนจำนวนมากเป็นการแลกเปลี่ยน ตามสนธิสัญญาลับแห่งลอนดอน สิ่งเหล่านี้รวมถึงอิสเตรียและพื้นที่ส่วนใหญ่ของแดลเมเชียซึ่งมีประชากรชาวอิตาลีและสลาฟผสมกัน
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ
เมื่อจักรวรรดิฮับส์บูร์กล่มสลาย สภาแห่งชาติสโลวีน โครแอต และเซิร์บที่ฝักใฝ่ฝ่ายปกครองได้เข้ายึดอำนาจในซาเกร็บเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 1918 วันที่ 29 ตุลาคม โครเอเชียเซบอร์ (รัฐสภา) ของยูโกสลาเวียประกาศเอกราชและมอบอำนาจอธิปไตยในรัฐสโลวีน โครแอตและเซิร์บ และอีกสองวันต่อมาก็ประกาศความประสงค์ที่จะเข้าสู่สถานะรวมกับเซอร์เบียและมอนเตเนโกร หลังจากนั้นไม่นานในวันที่ 5 พฤศจิกายน สภาแห่งชาติในซาเกร็บได้ขอความช่วยเหลือจากทหารเซอร์เบียในการควบคุมอนาธิปไตยในโครเอเชีย เนื่องจากความช่วยเหลือไม่มาถึงก่อนสิ้นเดือนพฤศจิกายน สภาแห่งชาติจึงขอความช่วยเหลือจากกองทัพเซอร์เบียอีกครั้งเนื่องจาก: "ประชากรอยู่ในการจลาจล เรามีความโกลาหลโดยสิ้นเชิง และมีเพียงกองทัพเซอร์เบียเท่านั้นที่สามารถฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยได้"
คณะกรรมการยูโกสลาเวียได้รับมอบหมายให้เป็นตัวแทนของรัฐใหม่ในต่างประเทศ อย่างไรก็ตามการทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นทันทีเกี่ยวกับเงื่อนไขของสหภาพที่เสนอกับเซอร์เบีย สเวทอซาร์ ปรีบิเชวิช ชาวเซิร์บเชื้อสายโครเอเชีย ผู้นำกลุ่มพันธมิตรโครเอเชีย-เซอร์เบียและรองประธานาธิบดีแห่งรัฐ ต้องการให้มีสหภาพทันทีและไม่มีเงื่อนไข คนอื่นๆ (ที่ไม่ใช่ชาวเซิร์บ) ซึ่งนิยมรัฐบาลกลางยูโกสลาเวียลังเลใจมากกว่า ผู้นำของฝ่ายตรงข้ามคือ สเตปาน ราดิช ซึ่งเรียกร้องให้มีการจัดตั้งสมาพันธรัฐสลาฟใต้ ซึ่งจะมีประมุขแห่งรัฐสามคน: กษัตริย์เซอร์เบีย, โครเอเชีย และประธานสภาแห่งชาติสโลวีเนีย ในความคิดของเขา สมาพันธรัฐจะต้องมีรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงกลาโหมและการแจกจ่ายอาหารเท่านั้น ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธโดยสภาแห่งชาติของรัฐสโลวีน โครแอต และเซิร์บ เป็นตัวอย่างของการแบ่งแยกดินแดน สภาแห่งชาติซึ่งในความเป็นจริงแล้วมีอำนาจจำกัด กลัวว่าเซอร์เบียจะผนวกดินแดนฮับส์บูร์กเดิม ในทางกลับกัน ชาวอิตาลีกำลังเคลื่อนไหวเพื่อยึดดินแดนมากกว่าที่พวกเขาได้รับในสนธิสัญญาลอนดอน
ความคิดเห็นทางการเมืองแตกแยก และรัฐมนตรีของเซอร์เบียกล่าวว่าหากชาวโครแอตยืนกรานในสาธารณรัฐของตนเองหรือต้องการเอกราช เซอร์เบียก็จะยึดพื้นที่ที่เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเซิร์บและควบคุมโดยกองทัพเซอร์เบียอยู่แล้ว หลังจากการถกเถียงกันอย่างมากและหลังจากที่เซอร์เมียซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพเซอร์เบียประกาศแยกตัว สภาแห่งชาติตกลงที่จะรวมเป็นหนึ่งกับเซอร์เบีย แม้ว่าคำประกาศจะระบุว่าองค์กรสุดท้ายของรัฐควรถูกปล่อยให้เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญในอนาคตซึ่งจะ ตัดสินใจขั้นสุดท้ายด้วยเสียงข้างมากสองในสามเท่านั้น
ด้วยการยอมรับของสภาแห่งชาติ ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนจึงได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 1918 ในกรุงเบลเกรด
ราชอาณาจักรเซอร์เบีย
ในการทัพในเซอร์เบียปี 1915 กองทัพเซอร์เบียประสบความพ่ายแพ้โดยสิ้นเชิงจากฝ่ายมหาอำนาจกลาง และเซอร์เบียถูกยึดครอง อย่างไรก็ตาม หลังจากรวมกำลังคอร์ฟูแล้ว ชาวเซอร์เบียก็กลับมาร่วมรบในปี 1917 ที่แนวรบมาซิโดเนียร่วมกับกองกำลังอื่นๆ กองทัพเซอร์เบียและฝรั่งเศสเริ่มเอาชนะกองกำลังออสเตรีย-ฮังการีและบัลแกเรียในหุบเขาวาร์ดาร์ในเดือนกันยายน 1917 และในวันที่ 30 กันยายน 1917 บัลแกเรียยอมจำนน หนึ่งเดือนต่อมาในสมรภูมิวิตโตริโอ เวเนโต กองทัพออสเตรีย-ฮังการีกลุ่มสุดท้ายพ่ายแพ้และจักรวรรดิล่มสลาย
กองกำลังทหารเซอร์เบียเข้ายึดครองดินแดนของราชอาณาจักรเซอร์เบียอย่างรวดเร็ว (รวมถึงมาซิโดเนียเหนือในปัจจุบัน) เช่นเดียวกับของราชอาณาจักรมอนเตเนโกร บานัท บาชคา และบารันยา และเซอร์เมีย แต่หยุดอยู่ที่ชายแดนของดินแดนฮับส์บูร์กอื่น ๆ ที่ จะก่อตั้งรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บที่มีอายุสั้น โดยคาดว่าจะมีการรวมเป็นหนึ่งอย่างเป็นทางการระหว่างพวกเขากับเซอร์เบีย
เซอร์เมีย
หลังจากการล่มสลายของออสเตรีย-ฮังการี เซอร์เมียกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐสโลเวเนีย โครแอต และเซิร์บที่ตั้งขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 1918 รัฐสภาแห่งราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนีย (อาณาจักรปกครองตนเองในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี) ได้ตัดความสัมพันธ์กับเวียนนาและบูดาเปสต์ ในวันที่ 5 พฤศจิกายน 1918 เมืองเซมุน ได้เชิญกองทัพเซอร์เบียมาปกป้องเมืองจากการถอนกำลังของฝ่ายมหาอำนาจกลาง เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 1918 ตามการตัดสินใจของตนเอง เจ้าหน้าที่รัฐสภาท้องถิ่นจากพื้นที่ที่มีชาวเซิร์บของซีร์เมีย ซึ่งตามประวัติศาสตร์สอดคล้องกับวอยวอดชิพ เซอร์เบียได้จัดตั้งสภาแห่งชาติขึ้นในรูมา สมาชิกจากส่วนตะวันตกของมณฑล ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่โดยกลุ่มชาติพันธุ์โครแอต (ภูมิภาคโซคาดิยา) ไม่มีตัวแทนในสภานี้ สภาแห่งชาติ เกรงว่าการรวมชาติจะไม่ประสบผลสำเร็จ และกังวลว่าผู้นำในซาเกร็บกำลังเผชิญกับความยากลำบากมากมายและดำเนินการได้ช้า จึงตัดสินใจเข้าร่วมในการสร้างรัฐร่วมกันของชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน นอกจากนี้สภายังตัดสินใจว่า ในกรณีที่โครงการรวมชาติดังกล่าวยังไม่เกิดขึ้นจริง โครงการดังกล่าวจะเข้าร่วมเป็นรัฐโดยเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินของประชาชนเซอร์เบีย
บานัต บาชคา และบารันยา
ด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลางและการล่มสลายของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์แบบสองกษัตริย์ของออสเตรีย-ฮังการี ระบอบกษัตริย์จึงล่มสลายและภูมิภาคต่างๆ ถูกยึดครองโดยสภาแห่งชาติที่ตั้งขึ้นเองในท้องถิ่นซึ่งเริ่มต้นในฤดูร้อนปี 1918 ชาวเซิร์บและตัวแทนชาวสลาฟคนอื่นๆ ได้ก่อตั้ง "คณะกรรมการแห่งชาติเซิร์บ" ในนอวีซาด ซึ่งในไม่ช้าก็ได้จัดตั้งสาขาทั่วบานัต บาชคา และบารันยา เพื่อสร้างการปกครองชั่วคราว มันมุ่งเป้าไปที่การรวมชาวสลาฟคนอื่น ๆ โดยเฉพาะบุนเยฟซี ที่โดดเด่นที่สุด คณะกรรมการได้ร่างกองทหารรักษาการณ์กึ่งทหาร หรือที่เรียกว่า "กองกำลังพิทักษ์ชาติเซิร์บ" เพื่อรักษาผลประโยชน์ ด้วยความกลัวว่ากองทหารจะอ่อนแอเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับฝ่ายมหาอำนาจกลางได้ ในวันที่ 5 ตุลาคม 1918 ฝ่ายบริหารท้องถิ่นของแคว้นพานเชโวได้ส่งคำร้องไปยังเบลเกรดเพื่อขอความคุ้มครองกองทัพเซอร์เบีย