cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อ็องฌู
เคานต์ตระกูลแรก
การแต่งงานกับมาทิลดาทำให้จูฟฟรัวที่ 5 แพลทาเจเนต สามารถอ้างสิทธิ์ในนอร์ม็องดีและอังกฤษ เขาใช้ชีวิตทั้งหมดไปกับการต่อสู้กับคู่แข่ง ในปี ค.ศ. 1151 จูฟฟรัวได้ทิ้งตำแหน่งเคานต์แห่งอ็องฌูและเมนและตำแหน่งดยุคแห่งนอร์ม็องดีไว้ให้บุตรชาย อองรีหรือเฮนรี (ต่อมาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ) ซึ่งได้แต่งงานกับอาเลียนอร์แห่งอากีแตนหลังการแต่งงานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสของอาเลียนอร์ถูกประกาศให้เป็นโมฆะ จักรวรรดิแองโกล-อ็องฌูแว็งของราชวงศ์แพลนทาเจเนตถูกก่อตั้งขึ้น และครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่อังกฤษจนถึงเทือกเขาพีรินี ทว่าพระเจ้าฟิลิปที่ 2 อูกุสต์พิชิตอ็องฌูมาจากพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ความพยายามของชาวอังกฤษที่จะเอาอ็องฌูกลับคืนมาล้มเหลวเมื่อพวกเขาพ่ายแพ้ที่ลาโรชูซ์มวนส์ในปี ค.ศ. 1214 อ็องฌูถูกยกให้เป็นของฝรั่งเศสอย่างเด็ดขาดตามสนธิสัญญาปารีสในปี ค.ศ. 1259
ตระกูลที่สอง
ในปี ค.ศ. 1246 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสมอบอ็องฌูเป็นที่ดินศักดินาให้ชาร์ลส์ พระอนุชา อนาคตกษัตริย์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 คือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 คือชาร์ลส์ที่ 3 แห่งวาลัวส์ พระชามาดา ซึ่งการปกครองของชาร์ลส์ทำให้สภาวะด้านการเงินและสังคมของประชาชนอ็องฌูพัฒนาขึ้นอย่างมาก บุตรชายของชาร์ลส์ที่ 3 แห่งวาลัวส์ได้กลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสในชื่อพระเจ้าฟิลิปที่ 6 ในปี ค.ศ. 1328 จากนั้นจนถึงปี ค.ศ. 1351 อ็อฌูถูกรวมเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอีกครั้ง
ตระกูลที่สาม
พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศสมอบตำแหน่งเคานต์แห่งอ็องฌูให้แก่หลุยส์ พระโอรส ในปี ค.ศ. 1351 จึงเป็นการเริ่มต้นตระกูลที่สามของอ็องฌูซึ่งถูกเลื่อนระดับให้เป็นดยุคในปี ค.ศ. 1360 ในยุคนี้กลุ่มทหารอังกฤษภายใต้การบัญชาการของเซอร์โรเบิร์ต นอลลิสได้เดินทางผ่านอ็องฌู และสร้างความเสียหายครั้งใหญ่ ต่อมาเจ้าชายอ็องฌูแว็งสนใจการพิชิตราชอาณาจักรเนเปิลส์มากกว่าการป้องกันดัชชีของตน เช่นเดียวกับหลุยส์ที่ 1 บิดาของตน พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งเนเปิลส์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่นอกอ็องฌู หลังหลุยส์สิ้นพระชนม์ โยลันดาแห่งอารากอน ภรรยาม่ายของพระเจ้าหลุยส์ พยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องอ็องฌูจากการโจมตีของชาวอังกฤษ
ผู้ปกครองคนสุดท้ายของอ็องฌูคือพระเจ้าเรอเนที่ 1 แห่งเนเปิลส์ หลังพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1480 อ็องฌูกลับไปเป็นของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเป็นครั้งสุดท้าย และนับแต่นั้นเป็นต้นมาชะตากรรมของอ็องฌูก็ถูกผูกติดกับชะตากรรมของราชอาณาจักรฝรั่งเศส
บรรณานุกรม
Attribution:
อานแห่งเคียฟ
แอนน์แห่งคิเอฟ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Anne of Kiev หรือ Anna Yaroslavna) (ระหว่างปี ค.ศ. 1024 ถึงปี ค.ศ. 1032 - ค.ศ. 1075) แอนน์แห่งคิเอฟ เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1051 ถึงปี ค.ศ. 1060 และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสเมื่อยังทรงพระเยาว์
แอนน์แห่งคิเอฟประสูติราวระหว่างปี ค.ศ. 1024 ถึงปี ค.ศ. 1032 เป็นพระธิดาในยาโรสลาฟที่ 1 แห่งคิเอฟ (Yaroslav I of Kiev) และอิงเกอเกิร์ด โอลอฟสโดตเตอร์ (Ingegerd Olofsdotter)
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชินีมาทิลดาพระอัครมเหสีองค์แรกในพระเจ้าอองรีที่ 1 แล้วพระองค์ก็พยายามเสาะหาพระอัครมเหสีองค์ใหม่จากราชสำนักต่างๆ ในยุโรปแต่ก็ไม่ทรงหาผู้ใดที่มิได้มีความเกี่ยวพันกันทางราชตระกูลได้ ในที่สุดพระองค์ก็ทรงส่งราชทูตไปยังคิเอฟผู้กลับมาพร้อมกับแอนน์ (หรือแอกเนส หรือแอนนา) แอนน์และพระเจ้าอองรีที่ 1 ทรงเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1051
แอนน์และพระเจ้าอองรีมีพระราชโอรสด้วยกันสองพระองค์:
หลังจากพระสวามีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1060 พระองค์ก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ร่วมกับบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ พระปิตุลาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสผู้มีพระชนม์เพียง 7 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา แอนน์จึงเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสองค์แรกที่ทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แอนน์ทรงเป็นผู้มีการศึกษาซึ่งหายากในยุคนั้นแต่ก็ยังมีผู้ต่อต้านในการที่ทรงทำหน้าที่นั้นโดยอ้างว่าพระองค์ไม่สามารถตรัสภาษาฝรั่งเศสคล่อง
ปีหนึ่งหลังจากพระสวามีเสด็จสวรรคต พระนางก็ตกหลุมรักกับเคานท์ราล์ฟที่ 3 แห่งวาลัวส์ผู้มีความทะเยอทะยานทางการเมืองพอที่จะหย่ากับภรรยามาแต่งงานกับพระองค์ในปี ค.ศ. 1062 เมื่อถูกกล่าวหาว่ามีชู้ภรรยาของราล์ฟก็ยื่นคำร้องไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ผู้ประกาศคว่ำบาตร (excommunicate) แอนน์และเคานท์ราล์ฟ พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 ทรงให้อภัยพระราชมารดาซึ่งก็ควรจะเป็นเช่นนั้นเพราะพระองค์เองก็ทรงมาประสบปัญหาเดียวกันในคริสต์ทศวรรษ 1090 ราล์ฟเสียชีวิตในเดือนกันยายน ค.ศ. 1074 ส่วนแอนน์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1075 พระบรมศพบรรจุที่แอบบีวิลเลียร์ในเอซอนน์
เกร็ด
ในปี ค.ศ. 1717 เมื่อจักรพรรดิปีเตอร์มหาราชทรงเสด็จประพาสมหาวิหารนอเทรอดามแห่งแรงส์ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับการทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ก็มีผู้ชี้ให้ชมหนังสือสวดมนต์ที่ใช้ในพระราชพิธีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ในการตั้งสัตย์ปฏิญาณ เมื่อทรงทอดพระเนตรเห็นพระองค์ก็ทรงเปิดหนังสือและเริ่มอ่านด้วยความตกตลึงของผู้เห็นเหตุการณ์ หนังสือสวดมนต์เขียนเป็นภาษาสลาฟโบราณซึ่งเป็นต้นตระกูลของภาษาสลาโวนิกที่ใช้ในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ซึ่งคล้ายคลึงกับการใช้ภาษาละตินในการทำพิธีของศาสนจักรโรมันคาทอลิก
แอนน์ทรงนำหนังสือสวดมนต์มากับพระองค์จากคิเอฟที่มาใช้ในการตั้งสัตย์ปฏิญาณระหว่างพระองค์และพระสวามี พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทุกพระองค์ยกเว้นนโปเลียนได้รับการสวมมงกุฎหลังจากที่ทรงตั้งสัตย์ปฏิญาณต่อหนังสือสวดมนต์เล่มนี้
ดูเพิ่ม
1024 1075
จ้าว จินม่าย
จ้าว จินม่าย (จีน: 赵今麦) หรือชื่อในการแสดงว่า แองเจิล จ้าว (Angel Zhao) เป็นนักแสดงชาวจีน เริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง Growing Pain บทบาท หลิน เหมียวเหมี่ยว และเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการเป็นนักแสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง A Little Thing Called First Love ในบทบาท เซี่ย เหมียวเหมี่ยว เป็นละครที่รีเมคจากภาพยนตร์ของไทยเรื่อง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก
ชีวิตช่วงแรก
จ้าว จินม่าย เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2545 ณ เฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน เธอเริ่มเข้าสู่วงการโดยการเป็นนักแสดงช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 และในปี พ.ศ. 2559 จินม่ายได้รับบทเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์เรื่อง A Love For Separation และเรื่อง ''My! Physical Education Teacher'' ซึ่งทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักขึ้นมาบ้าง
ในปี พ.ศ. 2562 จินม่ายได้รับบทเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์วิทยาศาสตร์-จีนเรื่อง The Wandering Earth ซึ่งเปิดตัวในวันตรุษจีนที่ผ่านมา นอกจากนี้เธอยังถูกจัดอยู่ในฐานะ 'คนดังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในจีน' โดยนิตยสารฟอบส์ในปี พ.ศ. 2562
หวัง อีเหมย์
หวัง อีเหมย (เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2531) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีนเมื่อปี 2006 - 2014
ประวัติ
หวัง อีเหมย ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่มณฑลเหลียวหนิง ส่วนสูง 190 ซม. น้ำหนัก 87 กก.
พรอว็องส์
พรอว็องส์ (Provence) โดยทั่วไปแล้วหมายถึงบริเวณที่ประกอบไปด้วยจังหวัดวาร์, โวกลูซ และบุช-ดูว์-โรน รวมทั้งบางส่วนของอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์และอาลป์-มารีตีม ซึ่งเป็นบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนติดกับประเทศอิตาลี เดิมพรอว็องส์เป็นจังหวัดโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี
Minibiotus
Minibiotus เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Macrobiotidae.
สกุลมีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์
สายการบินไทยรีเจียนัล ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse  A  ชั้น 4 ในปัจจุบันปิดตัวแล้ว
ประวัติ
สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น
ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
เครื่องบินที่ใช้
บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4
เส้นทางการบินที่เปิดให้บริการ
ตารางการบิน
วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร
ประวัติ
จุลศักราช 289 (พ.ศ. 1874) พญาแสนภูโปรดให้สร้างเมืองเชียงแสน และต่อมาอีก 4 ปีทรงสร้างมหาวิหารขึ้นในกลางเมืองเชียงแสน คือวัดเจดีย์หลวงองค์ที่ 1 ซึ่งอยู่ในวัดพระเจ้าตนหลวง เมืองเชียงแสน สมัยพระเจ้าแสนเมืองมาซึ่งเป็นโอรสของพญากือนา ขณะที่มีพระชนมมายุ 39 ปี พระองค์โปรดให้สร้างพระเจดีย์หลวงกลางเมืองเชียงใหม่ แต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จดีก็สวรรคต พระราชินีผู้เป็นอัครมเหสีของพระองค์ ได้โปรดให้ทำยอดพระธาตุเจดีย์หลวงจนแล้วเสร็จ
ปี พ.ศ. 2055 พระเมืองแก้ว พร้อมด้วยชาวเมืองทั้งหลาย เอาเงินมาทำกำแพงล้อมพระธาตุเจดีย์หลวง 3 ชั้นได้เงิน 254 กิโลกรัม จากนั้นจึงได้เอาเงินมาแลกเป็นทองคำจำนวน 30 กิโลกรัม แล้วแผ่เป็นแผ่นทึบหุ้มองค์พระธาตุเจดีย์หลวง เมื่อรวมกับทองคำที่หุ้มองค์พระเจดีย์หลวงอยู่เดิม ได้น้ำหนักทองคำถึง 2,382.517 กิโลกรัม
ประมาณ พ.ศ. 2088 สมัยพระนางจิรประภามหาเทวี ได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในเชียงใหม่ จึงทำให้ยอดพระเจดีย์หลวงหักพังทลายลงมา หลังจากนั้นพระเจดีย์หลวงจึงถูกทิ้งให้ร้างมานานกว่า 400 ปี กระทั่งปี พ.ศ. 2423 พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 7 ได้รื้อพระวิหารหลังเก่าและสร้างวิหารหลวงขึ้นใหม่ด้วยไม้ทั้งหลัง
ช่วงปี พ.ศ. 2471-2481 สมัยพลตรีเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย ถือได้ว่าเป็นทศวรรษแห่งการบูรณะครั้งสำคัญของวัดพระเจดีย์หลวง ได้มีการรื้อถอนสิ่งปรักหักพัง แผ้วถางป่าที่ขึ้นปกคลุมโบราณสถานต่าง ๆ ออก แล้วสร้างเสริมเสนาสนะขึ้นใหม่ให้เป็นวัดสมบูรณ์แบบในเวลาต่อมา
พระเจดีย์หลวง ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่โดยกรมศิลปากร เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2533 ใช้งบประมาณในการบูรณะถึง 35 ล้านบาท แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2535
แต่เดิมวัดเจดีย์หลวง ชื่อ “โชติการามวิหาร” แปลว่า พระอารามที่มีแต่ความรุ่งเรืองสว่างไสว เนื่องจากเป็นสถานที่บรรจุพระเกศาธาตุ และพระธาตุขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่าในกาลครั้งหนึ่งเมื่อพระเจ้าอโศกมหาราชส่งสมณะทูต 8 รูป ภายใต้การนำพระโสณะ และ พระอุตตะระ เข้ามาเผยแพร่พระพุทธศาสนาในเขตสุวรรณภูมิ รวมทั้งภูมิภาคนี้ด้วย ได้นำเอาพระบรมธาตุมาบรรจุไว้ในองค์เจดีย์องค์เล็กสูง 3 ศอก ที่สร้างขึ้น ณ บริเวณอันเป็นที่ตั้งของพระธาตุเจดีย์หลวงในปัจจุบัน ในเวลานั้นมีชายผู้หนึ่งอายุ 120 ปี มีใจเลื่อมใส ได้แก้เอาผ้าห่มชุบน้ำมันจุดบูชา และได้ทำนายว่า ต่อไปในภายภาคหน้าตรงนี้จะเป็นอารามใหญ่ชื่อโชติการาม พวกลัวะทั้งหลายเอาข้าวของบูชาพระธาตุพระพุทธเจ้า จึงก่อเจดีย์หลังหนึ่งสูง 3 ศอกไว้เป็นที่สักการบูชา
นอกจากนี้ยังมีความหมายอีกนัยหนึ่งของคำว่า “โชติการาม” คือ เวลาที่มีการจุดประทีปโคมไฟไปประดับบูชาองค์พระธาตุเจดีย์หลวง จะปรากฏแสงสีสว่างไสว มองเห็นองค์พระเจดีย์คล้ายเชิงเทียนที่มีเปลวไฟลุกโชติช่วงสว่างไสว ดูแล้วมีความงดงามยิ่งนัก สามารถมองเห็นได้แต่ไกล
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น “วัดเจดีย์หลวง” เนื่องจากในภาษาเหนือหรือคำเมือง หลวงแปลว่า “ใหญ่” หมายถึง พระธาตุเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่
พระธาตุเจดีย์หลวง
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถือว่าเป็นพระธาตุที่มีความสูงที่สุดในภาคเหนือ หรือล้านนา คือ สูงประมาณ 80 เมตร เมตร ฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างประมาณด้านละ 60 เมตร ถูกสร้างขึ้นในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 20 ถือว่าเป็นเจดีย์ที่มีความสำคัญที่สุดของเมืองเชียงใหม่
พระธาตุเจดีย์หลวงนั้นถูกสร้างขึ้นในในรัชสมัยพญาแสนเมืองมา (พ.ศ. 1928 - 1945) กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์มังราย ซึ่งเป็นกษัตริย์ที่ปกครองเมืองเชียงใหม่ในขณะนั้น สร้างขึ้นเพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้พญากือนา พระราชบิดา ซึ่งมีตำนานเล่ามาว่า พญากือนาซึ่งได้สวรรคตไปแล้ว ได้ปรากฏตัวแก่พ่อค้าชาวเชียงใหม่ที่เดินทางไปค้าขายที่พม่า ให้มาบอกว่าแก่พญาแสนเมืองมาผู้เป็นโอรสว่า ให้สร้างเจดีย์ไว้ท่ามกลางเวียง ให้สูงใหญ่พอให้คนที่อยู่ไกล 2,000 วา สามารถมองเห็นได้ แล้วอุทิศบุญกุศลเหล่านี้ให้แก่พญากือนา เพื่อให้พญากือนานั้นสามารถไปเกิดในเทวโลกได้ แต่พญาแสนเมืองมาเสด็จสวรรคตเสียก่อน พระนางติโลกจุฑาเทวีผู้เป็นมเหสีได้สืบทอด เจตนารมณ์สร้างต่อ จนเสร็จในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน ใช้เวลาสร้าง 5 ปี ต่อมาได้มีการปฏิสังขรณ์ในสมัยพญาติโลกราช (พ.ศ. 1984 - 2030) พระองค์โปรดให้หมื่นด้ามพร้าคต นายช่างใหญ่ทำการปฏิสังขรณ์ โดยมีพระมหาสวามีสัทธัมกิติ เจ้าอาวาสองค์ที่ 7 ของวัดโชติการาม (วัดเจย์หลวง) เป็นกำลังสำคัญในการควบคุมดูแล และประสานงาน การปฏิรูปและก่อสร้างครั้งนี้ได้สร้างขยายเจดีย์ให้ใหญ่กว่าเดิม ใช้เวลาในการก่อสร้าง 3 ปี จึงแล้วเสร็จ ในสมัยมหาเทวีจิรประภา รัชกาลที่ 15 แห่งราชวงศ์มังราย เกิดพายุฝนตกหนัก แผ่นดินไหว พระมหาเจดีย์หลวงได้พังทลายลงมาเหลือเพียงครึ่งองค์ จากนั้นก็ถูกปล่อยทิ้งร้างไปนานกว่า 4 ศตวรรษ พระมหาเจดีย์หลวงที่เห็นปัจจุบันกรมศิลปกรเพิ่งจะบูรณปฏิสังขรณ์เสร็จไปเมื่อ พ.ศ. 2535
เจดีย์หลวงตามคติความเชื่อเรื่องจักรวาลวิทยาของชาวลัวะ
คติความเชื่อเรื่องจักรวาลวิทยา ในยุคแรกใช้อินทขีลเป็นสัญลักษณ์สะท้อนความเชื่อดั้งเดิมของชาวลัวะซึ่งได้ผสมผสานกับความเชื่อของพราหมณ์ ในระยะต่อมาเมื่อพระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองขึ้นมาก ได้ใช้พระธาตุเจดีย์หลวงเป็นสัญลักษณ์ของศูนย์กลางจักรวาล คตินี้เห็นได้ชัดจากการสร้างเจดีย์หลวงให้สูงใหญ่ ตั้งอยู่กลางใจกลางเมือง เช่นเดียวกับเขาพระสุเมรุ ซึ่งเป็นศูนย์กลางจักรวาล ปัจจุบันบริเวณวัดเจดีย์หลวงกลางเมืองเชียงใหม่ มีสิ่งสักการะหลากหลายได้แก่ เจดีย์หลวง อินทขีล ต้นยาง กุมภัณฑ์ พระฤๅษี ซึ่งสะท้อนพัฒนาการคติจักรวาลได้ปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ที่แวดล้อมของเมือง คติเจดีย์หลวงในฐานะศูนย์กลางจักรวาล ปรากฏในคัมภีร์มหาทักษาเมือง กล่าวถึง การสร้างวัดสำคัญในเมืองเชียงใหม่ 9 แห่ง โดยกำหนดให้สอดคล้องกับชัยภูมิ และความเชื่อเรื่องทิศทั้ง 4 และทิศเฉียงอีก 4 เป็น 8 เมื่อทิศทั้ง 8 มาบรรจบกัน เกิดจุดศูนย์กลางรวมกันเป็น 9 ถือเป็นเลขมงคล ตำแหน่งจุดศูนย์กลางเมือง เป็นสะดือเมือง กำหนดให้เป็นเกตุเมืองตรงกับวัดเจดีย์หลวง วัดทั้ง 8 แห่งที่สร้างตามทักษาเมือง คือ
ช้างรอบพระธาตุเจดีย์หลวง
มหาเจดีย์หลวงที่พระนางเจ้าติโลกจุฑาราชเทวีทรงก่อสร้างนั้น พระนางทรงให้ยกฉัตรยอดมหาเจดีย์ แล้วปิดด้วยทองคำ พร้อมทั้งเอาแก้ว 3 ลูก ใส่ยอดมหาเจดีย์นั้นไว้ ประดับด้วยโขงประตูทั้ง 4 ด้าน มี พระพุทธรูปปูนปั้นประทับนั่งในโขงทั้ง 4 ด้าน มีรูป พญานาคปั้นเต็มตัว 8 ตัว ตัวละ 5 หัว อยู่ใน 2 ข้างบันได รูปปั้นราชสีห์ 4 ตัว ตั้งอยู่ตรงสี่มุมของมหาเจดีย์ มีรูปปั้นช้างค้ำรายล้อมรอบองค์เจดีย์หลวงนั้นมี 28 เชือก แต่ในประวัติศาสตร์มีเพียง 8 เชือกเท่านั้น ที่มีการตั้งชื่อให้เฉพาะ ซึ่งชื่อช้าง 8 เชือกที่ล้อมเจดีย์หลวง นับจากนับตามลำดับตั้งแต่ตัวที่อยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (ทิศอีสาน) เวียนมาตามทิศตะวันออก มีดังนี้
การสร้างรูปปั้นช้างนั้น เป็นการส่งเสริมกำลังเมืองในทางด้านไสยศาสตร์เพื่อให้เมืองมีความแข็งแรงยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีพิธีการสักการบูชาพญาช้างทั้ง 8 เชือก เพราะเชื่อว่า จะทำให้เกิดสวัสดิมงคล นำความสงบสุขมาสู่บ้านเมือง ศัตรูไม่กล้ามารุกรานย่ำยีเมืองได้ เพราะชื่อพญาช้างที่ตั้งขึ้นนั้น เป็นพลังอำนาจก่อเกิดเดชานุภาพ อิทธิฤทธิ์ ข่มขู่บดบัง ขวางกั้น กำจัด ปราบปรามอริราชศัตรูที่จะมารุกราน ให้แพ้ภัยแตกพ่ายหนีไปเอง ซึ่งแต่ละชื่อมีความหมายดังนี้
สรุปประวัติพระเจดีย์หลวง
พระเจดีย์หลวงสร้างขึ้นในรัชสมัยของพญาแสนเมืองมา เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้พญากือนา พระราชบิดา แต่สร้างไม่เสร็จ ได้เสด็จสวรรคตเสียก่อน ต่อมาพระนางเจ้าติโลกจุฑาราชเทวี พระมเหสีของพญาเมืองมา ก่อสร้างต่อจนแล้วเสร็จในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน เรียกกันว่า “กู่หลวง” พญาติโลกราช โปรดให้หมื่นด้ามพร้าคตเป็นนายช่างใหญ่ดำเนินการปฏิสังขรณ์รพระเจดีย์หลวง ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2021 ในรัชสมัยพระเจ้ายอดเชียงรายได้ปิดทองภายในซุ้มจรนัมของพระเจดีย์ หลวงทั้ง 4 ด้าน
ในรัชสมัยพระเจ้าเมืองแก้ว เมื่อ พ.ศ. 2046 ได้โปรดให้สร้างหอพระแก้ว และอัญเชิญพระแก้วมรกตลงมาประดิษฐาน สร้างมหาวิหาร ส่วนการบูรณะพระเจดีย์หลวงได้ดำเนินการเพียงเล็กน้อย
ในที่สุดเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ในปีพ.ศ. 2088 ในรัชสมัยพระนางเจ้ามหาเทวีจิรประภา ยอดพระเจดีย์หลวงก็พังทลายลงมา เหลือให้เห็นดังสภาพปัจจุบัน (ก่อนการบูรณะของกรมศิลปกร)
การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน
วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
ลำดับเจ้าอาวาส
นับตั้งแต่วัดเจดีย์หลวงได้รับการฟื้นฟูในสมัยเจ้าแก้วนวรัฐ วัดเจดีย์หลวงมีเจ้าอาวาสปกครองมาแล้ว 8 รูป ดังนี้
รถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม
รถไฟใต้ดินรอตเทอร์ดาม เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ให้บริการในเมืองรอตเทอร์ดาม ปัจจุบันมีจำนวนห้าเส้นทาง ระยะทางรวม 78.3 km
ประพร เอกอุรุ
ประพร เอกอุรุ (1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 - 4 กันยายน พ.ศ. 2560) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 3 สมัย
ประวัติ
นายประพร เอกอุรุ เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ชื่อเล่น: เกม) ที่อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา เป็นบุตรของ นายประเจียด และ นางอัมพวัลย์ เอกอุรุ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป จาก วิทยาลัยครูสงขลา และ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง สมรสกับทันตแพทย์หญิงนนทิพา เอกอุรุ มีบุตร-ธิดา 3 คน
การทำงาน
หลังจากจบการศึกษา ประพรได้สานต่อกิจการของครอบครัวจนก้าวหน้าต่อเนื่อง จนเป็นประธานกรรมการ บริษัท แอล แอนด์ จี กรุ๊ป จำกัด ประธานกรรมการ บริษัท สมิหลาปลาป่น จำกัด และประธานกรรมการ บริษัท บาตั้ม จำกัด จนได้รับความไว้วางใจให้ทำหน้าที่นายกสมาคมประมงจังหวัดสงขลาอีกหนึ่งตำแหน่ง รวมถึงการเป็นกรรมการสมาคมกีฬาจังหวัดสงขลา
งานการเมือง
ประพรลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งติดต่อกัน รวม 3 สมัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายประพร เอกอุรุ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม
นายประพร เสียชีวิตอย่างกะหันทันในเวลา 19:30 น. ของคืนวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่ห้องไอซียู โรงพยาบาลสงขลา หลังจากถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจากการช็อกหมดสติอย่างกะทันหันที่บ้านพักส่วนตัว มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2560 ณ วัดแหลมทราย อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา
อนัตตา
อนัตตา (อนตฺตา) หรือ อนาตมัน (अनात्मन् อนาตฺมนฺ) แปลว่า ไม่มีอัตตา ไม่มีตัวตน ไม่ใช่อัตตา (หรืออาตมัน) ไม่ใช่ตัวตน หรือ สภาพที่บังคับบัญชาไม่ได้ อันเป็นธรรมชาติของสังขารและวิสังขาร
เหตุที่ได้ชื่อว่าอนัตตา อนัตตา ที่ขันธ์ 5 ได้ชื่อนี้ เพราะมีอนัตตลักษณะดังนี้
ความแตกต่างระหว่าง อนัตตา กับ อนัตตลักษณะ
อนัตตา กับ อนัตตลักษณะ เป็นคนละอย่างกัน เพราะเป็นลักขณวันตะและลักขณะของกันและกัน
อนัตตลักษณะทำให้เราทราบได้ว่าขันธ์ 5 ไม่มีตัวตน ไร้อำนาจ ไม่มีเนื้อแท้แต่อย่างใด ได้แก่ อาการที่ไร้อำนาจบังคับตัวเองให้ไม่เปลี่ยนแปลงไปของขันธ์ 5 เช่น อาการที่ขันธ์ 5 บังคับตนไม่ให้เกิดขึ้นไม่ได้ ไม่ให้เสื่อมสิ้นไปเป็นขันธ์ 5 อันใหม่ไม่ได้, อาการที่ขันธ์ 5 บังคับตนไม่ให้มีขึ้นไม่ได้ ไม่ให้กลับไปไม่มีอีกครั้งไม่ได้ (บังคับให้ไม่หมดไปไม่ได้) เป็นต้น.
ในวิสุทธิมรรค ท่านได้ยกอนัตตลักษณะจากปฏิสัมภิทามรรคมาแสดงไว้ 5 แบบ เรียกว่า โต 5 และในพระไตรปิฎกยังมีการแสดงอนัตตลักษณะไว้ในแบบอื่นๆอีกมากมาย. แต่คัมภีร์ที่รวบรวมไว้เป็นเบื้องต้นเหมาะสำหรับเป็นคู่มือสำหรับปฏิบัติธรรมได้แก่ คัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค เพราะสามารถจะจำคำที่คนโบราณใช้กำหนดกันจากคัมภีร์นี้แล้วนำไปใช้ได้ทันที ดังที่ท่านแสดงไว้เป็นต้นว่า "จกฺขุ อหุตฺวา สมฺภูตํ หุตฺวา น ภวิสฺสตีติ ววตฺเถติ - นักปฏิบัติธรรมย่อมกำหนดว่า "จักขุปสาทที่ยังไม่เกิดก็เกิดมีขึ้น พอมีขึ้นแล้วต่อไปก็จะกลายเป็นไม่มีไปอีก"เป็นต้น (ให้เพ่งเล็งถึงลักษณะที่ไร้อำนาจบังคับตัวเองให้ไม่เปลี่ยนไปไม่ได้ ก็จะกลายเป็นการกำหนดอนัตตลักษณะ).
การแปลอนตฺตา
การแปลคำว่า อนัตตานั้น ใช้ได้ทั้งคำว่า ไม่มีอัตตา, ไม่มีตัวตน, มิใช่อัตตา, มิใช่ตัวตน เพราะ
ฉะนั้น พึงทราบว่า สามารถแปลได้ทั้งคำว่า อนัตตตา แปลว่า ไม่มีอัตตา, ไม่มีตัวตน , มิใช่อัตตา, และ มิใช่ตัวตน ดังอธิบายมานี้.
การเข้าเงียบ
การเข้าเงียบ (retreat) เป็นการปฏิบัติที่สำคัญอย่างหนึ่งของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป็นการปลีกตัวไปอยู่คนเดียวเพื่อวิงวอนกับพระเป็นเจ้าและนักบุญและอ่านคัมภีร์ไบเบิล
ความเป็นมาของการเข้าเงียบ
การเข้าเงียบนั้นน่าจะมาจากการที่พระเยซูปลีกตัวไปอธิษฐานอยู่คนเดียวอยู่ทุกๆวันซึ่งเป็นลักษณะที่พบบ่อยในพระวรสารเล่มต่างๆ จึงเป็นตัวอย่างของคริสตชนมาถึงทุกวันนี้ ซึ่งโปรเตสแตนต์จะเรียกลักษณะแบบนี้ว่า การเฝ้าเดี่ยว การเข้าเงียบนั้นจะมีลักษณะคล้ายกับการปลีกวิเวกหรือการธุดงค์ของศาสนาพุทธ
เผยเชวียน
เผยเชวียน (จีนตัวเต็ม : 裴宣 / อังกฤษ : Pei Xuan) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ปวยชวน เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า ตุลาการหน้าเหล็ก (จีน : 鐵面孔目 / อังกฤษ : Iron Faced Magistrate's Clerk) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 47 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 11 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน
เป็นชาวเมืองเก็งเตียวฮู้ (京兆府 ; ปัจจุบันคือเมืองซีอาน มณฑลส่านซี) เคยรับราชการเป็นเลขานุการศาลที่มีความซื่อสัตย์และยุติธรรม แต่โดนเจ้าเมืองใส่ความจนต้องถูกโทษเนรเทศ โชคดีที่เขาได้เติ้งเฟยและเมิ่งคังมาช่วยไว้ ทั้งสองคนจึงพาเขาขึ้นไปเป็นหัวใหญ่ที่ริมน้ำอิ๋นหม่า (飲馬川 ท.อิมเบชวน) เขาเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากที่ได้รับคำเชิญชวนจากไต้จงและหยางหลิน และได้เป็นหัวหน้าผู้พิพากษา ซึ่งเขามีหน้าที่ในการตัดสินใจเกี่ยวกับการให้รางวัลคนที่ทำดีและการลงโทษคนที่ทำผิด
ในช่วงการปราบกบฏหวังชิ่ง เขาถูกจับพร้อมด้วยเซียวย่างและจินต้าเจียน ทั้งสามคนปฏิเสธที่จะยอมแพ้และเปิดเผยข้อมูลด้านกองกำลังของเหลียงซาน ทั้งสามคนได้รับอิสระเมื่อมีขุนนางคนหนึ่งของหวังชิ่งได้ทำการก่อกบฏ เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าของเหลียงซานที่รอดตายจากศึกฟางล่า และได้กลับไปยังริมน้ำอิมเบชวนพร้อมกับหยางหลิน
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 หรือ มอเตอร์เวย์ สายบางปะอิน-จอหอ เป็นทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองที่กำลังก่อสร้าง ขนาด 4–6 ช่องจราจร เชื่อมต่อจากกรุงเทพมหานครไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เส้นทางเริ่มต้นจากอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ไปสิ้นสุดที่จังหวัดหนองคาย โดยเริ่มก่อสร้างช่วงบางปะอิน–นครราชสีมาเป็นช่วงแรก เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2559 มีกำหนดการเปิดใช้บริการประมาณปี พ.ศ. 2568 มีระยะทางในช่วงนี้ประมาณ 196 กิโลเมตร ทางหลวงพิเศษสายนี้มีลักษณะเส้นทางขนานไปกับถนนพหลโยธินและถนนมิตรภาพ
ประวัติ
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายเส้นทางในแผนแม่บทระบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมือง ที่ได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ปี พ.ศ. 2540 ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ประกอบด้วยโครงการก่อสร้างเส้นทาง 3 สายต่อเนื่องกัน (ระยะทางตามมติคณะรัฐมนตรีปี 2540) ได้แก่ สายบางปะอิน–นครราชสีมา, สายนครราชสีมา–ขอนแก่น และสายขอนแก่น–หนองคาย ทั้ง 3 เส้นทางนี้จะมีระยะทางรวมกัน 535 กิโลเมตร โดยทางหลวงพิเศษสายบางปะอิน–นครราชสีมา เป็นโครงการก่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ที่เริ่มดำเนินการเป็นโครงการแรกซึ่งมี พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ประกอบด้วยโครงการก่อสร้างเส้นทาง 3 สายต่อเนื่องกัน ได้แก่
บางปะอิน–นครราชสีมา
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ช่วงบางปะอิน-ปากช่อง เริ่มต้นจากปลายถนนกาญจนาภิเษก (ด้านตะวันออก) ที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เบี่ยงออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ คู่ขนานไปกับถนนพหลโยธินทางฝั่งเหนือ ผ่านจุดตัดโครงการทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 สายบางปะอิน–นครสวรรค์ ผ่านพื้นที่อำเภอวังน้อย อำเภออุทัย และเข้าสู่จังหวัดสระบุรีที่อำเภอหนองแค ผ่านบ้านหินกองและเบนไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย จากนั้นตัดถนนพหลโยธินแล้วใช้เขตทางและซ้อนทับไปกับทางเลี่ยงเมืองสระบุรีด้านตะวันออก ที่อำเภอเมืองสระบุรี ก่อนแยกออกจากแนวทางเลี่ยงเมือง ตรงไปผ่านบ้านห้วยแห้ง แล้วขนานกับถนนมิตรภาพทางฝั่งใต้ ผ่านอำเภอแก่งคอย ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3222 (แก่งคอย–บ้านนา) ผ่านบ้านโคกกรุง ผ่านด้านเหนือของวิทยาลัยเกษตรสงเคราะห์สระบุรี เข้าสู่เขตพื้นที่นิคมสร้างตนเองทับกวาง แล้วเข้าสู่เขตพื้นที่อำเภอมวกเหล็ก จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดนครราชสีมา ตัดผ่านพื้นที่บ้านคั่นตะเคียน บ้านกลางดง ตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2220 (ทางเข้าวัดเทพพิทักษ์ปุณณาราม) ตัดผ่านบริเวณบ้านหนองน้ำแดง ผ่านพื้นที่เขตทหาร ไปสิ้นสุดเส้นทางบริเวณอำเภอปากช่อง รวมระยะทางประมาณ 109 กิโลเมตร
เส้นทางช่วงปากช่อง-นครราชสีมา ครอบคลุมพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา 5 อำเภอ ได้แก่ อำเภอปากช่อง อำเภอสีคิ้ว อำเภอสูงเนิน อำเภอขามทะเลสอ และอำเภอเมืองนครราชสีมา โดยแนวเส้นทางส่วนใหญ่เป็นถนนตัดใหม่และใช้แนวเส้นทางถนนมิตรภาพบางส่วน เริ่มจากจุดสิ้นสุดเส้นทางตอนที่ 1 ที่อำเภอปากช่อง โดยเส้นทางขนานไปกับถนนมิตรภาพและห่างออกมาทางทิศใต้ ประมาณ 2 กิโลเมตร ตัดบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 2 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2090 (ถนนธนะรัชต์) จนกระทั่งถึงกิโลเมตรที่ 115 แนวเส้นทางจะเลี้ยวเข้าขนานกับถนนมิตรภาพในรูปแบบถนนระดับดิน จากนั้นบริเวณก่อนถึงอ่างเก็บน้ำลำตะคองจะเปลี่ยนเป็นรูปแบบทางยกระดับเหนือถนนมิตรภาพไปจนถึงหน้าเรือนจำคลองไผ่ จากนั้นจะเบี่ยงออกไปขนานกับถนนมิตรภาพฝั่งเหนือ และลดลงสู่ระดับดินบนแนวเส้นทางตัดใหม่ มุ่งหน้าสู่อำเภอสีคิ้ว ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ผ่านอำเภอสูงเนินและอำเภอขามทะเลสอ ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2068 และ 2198 ไปสิ้นสุดเส้นทางบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204 ในพื้นที่อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา รวมระยะทางประมาณ 87 กิโลเมตร
การเปิดทดลองใช้งานชั่วคราวในช่วงเทศกาล
โดยตอนที่สามารถเปิดให้ทดลองใช้งานชั่วคราวได้นั้น คือตอนที่ 24-37 ช่วงถนนมิตรภาพ กิโลเมตรที่ 65 บริเวณศูนย์พักพิงสุนัขชัยบุรินทร์ อ.ปากช่อง ถึง ทางแยกต่างระดับสีคิ้ว (ทล.201) อ.สีคิ้ว จ.นครราชสีมา ระยะทางประมาณ 35 กิโลเมตร. โดยเปิดให้ทดลองใช้งานตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน - 19 เมษายน พ.ศ. 2564 โดยการใช้ช่องจราจรเดินรถในเส้นทาง จะใช้ช่องจราจรฝั่งขาเข้ากรุงเทพฯ เพียงฝั่งเดียว เนื่องจากช่องจราจรฝั่งขาออก จะสงวนไว้สำหรับรถฉุกเฉิน กรณีมีเหตุฉุกเฉินในเส้นทาง. ในส่วนทิศทางการเดินรถในเส้นทาง จะแบ่งออกเป็นดังนี้ วันที่ 9 - 13 เมษายน พ.ศ. 2564 เปิดทดลองใช้งานทิศทางขาออก และวันที่ 14 - 19 เมษายน พ.ศ. 2564 เปิดทดลองใช้ทิศทางขาเข้า.
ด่านเก็บค่าธรรมเนียมผ่านทาง
ตลอดเส้นทางเป็นระบบปิด (Close System) มีอาคารเก็บค่าผ่านทางทั้งหมด 9 แห่ง ได้แก่ ด่านบางปะอิน ด่านวังน้อย ด่านหินกอง ด่านสระบุรี ด่านแก่งคอย ด่านมวกเหล็ก ด่านปากช่อง ด่านสีคิ้ว และด่านขามทะเลสอ
การจัดเก็บค่าผ่านทาง ซึ่งคิดค่าธรรมเนียมตามระยะทางที่ใช้จริง โดยมีวิธีการจัดเก็บค่าผ่านทางดังนี้
บริการ
การพัฒนาพื้นที่ริมทางโดยรัฐบาลจะเปิดการประกวดราคาเป็นรูปแบบ PPP Net Cost ระยะเวลา 30 ปี แบบมีเงื่อนไขโดยรัฐบาลจะได้ค่าตอบแทนเพิ่มขึ้นตามปริมาณการจราจรที่เข้าพักริมทางหลวง อย่างไรก็ตามการลงทุนและบริหารจัดการที่พักริมทาง (Rest Area) ไม่ได้รวมอยู่ในการร่วมทุนในส่วนงานระบบดำเนินงานเก็บค่าผ่านทางและบำรุงรักษา (O&M) ทั้งนี้ การพัฒนาพื้นที่ริมทางมีรูปแบบดังนี้
รายชื่อทางออก
-->
นครราชสีมา–ขอนแก่น
กรมทางหลวงโดยสำนักแผนงาน ได้ว่าจ้างกลุ่มบริษัทที่ปรึกษา ขณะนี้เส้นทางนี้อยู่ในระหว่างขั้นตอนศึกษาความเหมาะสมด้านเศรษฐกิจ วิศวกรรม และผลกระทบสิ่งแวดล้อม คาดผลการศึกษาแล้วเสร็จภายใน พ.ศ. 2562 จากนั้นจะเสนอเข้า ครม.เพื่ออนุมัติการก่อสร้าง คาดนำเสนอเข้า ครม. ปี 2567 โดยแนวเส้นทางผ่านจังหวัดนครราชสีมา มหาสารคาม และขอนแก่น
ขอนแก่น–หนองคาย
ปัจจุบันกรมทางหลวงโดยสำนักแผนงานยังไม่มีแผน เริ่มดำเนินการศึกษาความเหมาะสมด้านเศรษฐกิจ วิศวกรรม และผลกระทบสิ่งแวดล้อม สายขอนแก่น-หนองคาย โดยคาดว่าจะเริ่มศึกษาก็ต่อเมื่อสายนครราชสีมา-ขอนแก่นได้รับการอนุมัติโครงการจาก ครม.
เอเวอร์เรสต์เวียดนาม
เอเวอร์เรสต์เวียดนาม (Everest Vietnam, EVN หรือ Vietnam Spirit To The World; Chinh phục Everest - Tinh thần Việt Nam hòa cùng thế giới) เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตี้โชว์ของประเทศเวียดนาม จัดโดยสถานีโทรทัศน์นครโฮจิมินห์ (HTV) สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นของรัฐ เพื่อที่จะนำนักปีนเขาชาวเวียดนามกลุ่มแรก ขึ้นไปบนยอดเขาเอเวอเรสต์ประมาณเดือนเมษายน-มิถุนายน พ.ศ. 2551 ตัวแทนชาวเวียดนามที่จะปีนขึ้นสู่ยอดเขา มีจำนวน 4 คน คัดเลือกจากผู้สมัครทั่วประเทศ โดยมีการฝึกซ้อมและคัดตัวผู้สมัครที่ร่างกายไม่สมบูรณ์ออก
ช่วงปีนเขาเอเวอเรสต์
ตัวแทน 4 คน เริ่มปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2551 และเดินทางกลับเวียดนามในเดือนมิถุนายน ใช้เวลาประมาณ 2 เดือนเศษ โดยผู้ที่ขึ้นถึงยอดเขา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 8:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นเนปาล  ประกอบด้วย วิทิตนันท์ โรจนพานิช นักปีนเขาชาวไทย กับนักปีนเขาชาวเวียดนาม 3 คน ชื่อ Phan Thanh Nhien, Bui Van Neogi และ Nguyen Mau Linh  โดยวิทิตนันท์ ปีนเขาในฐานะหัวหน้าทีม และผู้อำนวยการผลิตรายการ ทั้งนี้ผู้บริหารและผู้เขียนโครงการปีนเขาเอเวอเรสต์ คือ คุณเสฏฐวุฒิ จันทร์วาววาม
วงศ์งูโบอา
วงศ์งูโบอา หรือ วงศ์งูเหลือมโบอา (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boidae; Boa, Anaconda) เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับงูในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae) จึงมักสร้างความสับสนให้อยู่เสมอ
มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล กระดูกซูปราออคซิพิทัลมีสันใหญ่ ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกระยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม และมีกระดูกเชิงกรานขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ ปอดข้างซ้ายค่อนข้างเจริญ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน
งูในวงศ์นี้ มีทั้งหมด 12 สกุล แบ่งออกได้เป็น 5 วงศ์ย่อย มีทั้งสิ้น 49 ชนิด
กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่รอบโลก ทั้ง ทวีปเอเชีย, ทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ ยุโรปและทวีปโอเชียเนีย เป็นต้น ไม่พบในไทยแต่จะมีงูกลุ่มงูเหลือมกับงูหลามแต่พวกมันไม่ได้อยู่ใกล้ชิดทางพันธุกรรมกับงูโบอาเพราะงูโบอาออกลูกเป็นตัวแต่งูเหลือมงูหลามออกลูกเป็นไข่
โดยตัวอย่างงูในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูอนาคอนดา คือ งูที่อยู่ในสกุล Eunectes ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด Eunectes murinus หรือ งูอนาคอนดาเขียว ที่เป็นงูที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยอาจมีน้ำหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าดิบชื้นของลุ่มแม่น้ำอเมซอน ทวีปอเมริกาใต้
ดีฟลิปฟล็อป
ดีฟลิปฟล็อป เป็นฟลิปฟล็อปที่ทำงานตามตารางสถานะถัดไปด้านล่าง ฟลิปฟล็อปชนิดนี้เป็นฟลิปฟล็อปที่ถูกนำมาใช้มากกว่าชนิดอื่น เพราะเข้าใจระบบการทำงานง่าย เนื่องจากดีฟลิปฟล็อปมีสถานะถัดไปเดียวกับอินพุตที่เข้ามา ฟลิปฟล็อปชนิดนี้จึงถูกนำไปสร้างเป็นเรจิสเตอร์ และเครื่องสถานะจำกัดอื่นๆ
ตารางสถานะถัดไปของเจเคฟลิปฟล็อป ตารางสภาวะกระตุ้น
การใช้งาน
การใช้งานของดีฟลิปฟล็อปโดยทั่วไปจะมี 2 ประเภท คือ
การทำงานของดีฟลิปฟล็อป
ฟลิปฟล็อปจะมีสัญญาณเข้า 2 อินพุต คือ อินพุตข้อมูล(D) และ อินพุตควบคุม(G) โดยถ้าหากให้ G เป็นลอจิก" 1" และให้ G ได้รับสัญญาณลอจิก "1" จะทำให้เอาต์พุต Q เป็น "1" และ ฟลิปฟล็อปจะแลตซ์ค่านี้ตลอดจนกว่าอินพุต D จะมีค่าใหม่เข้ามาทางขา G อีกครั้ง
ภาพลักษณะการทำงานของ D flip-flop
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1971
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์แอฟริกา 1971 (1971 Men's African Volleyball Championship) จัดขึ้นในเมืองไคโร, ประเทศอียิปต์ มี 7 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้
ดีฟลิปฟล็อป
การทำงานของดีฟลิปฟล็อป
เวลาการตรวจสอบเงื่อนไข จะสั้นกว่าแลตซ์ที่ทำงานตลอดช่วงที่ EN เป็น 1 เนื่องจากการทำงานของฟลิปฟล็อปนั้นจะทำงานที่ขอบนาฬิกา
ภาพสัญญาณนาฬิกา
ฟลิปฟล็อปแบบกระตุ้นด้วยขอบสัญญาณ
การกระตุ้นของสัญญาณฟลิปฟล็อปจะเป็นการกระตุ้นด้วยระดับแรงดัน ที่เรียกว่า Level Trigger บางครั้งฟลิปฟล็อปจะทำงาน ในช่วงเวลาสั้นๆ โดยฟลิปฟล็อปจะเปลี่ยนสถานะเมื่อสัญญาณควบคุมเปลี่ยนลอจิก "0" เป็นลอจิก "1" เรียกว่าการกระตุ้นด้วยอบขาขึ้น หรือ ถ้าเมื่อสัญญาณนาฬิกาเปลี่ยนจากลอจิก"1" เป็นลอจิก  "0"  เรียกว่า การกระตุ้นด้วยขอบขาลง โดยฟลิปฟล็อปประเภทนี้จะนิยมใช้ในวงลิจิกที่ต้องการความเร็วสูงในระบบคอมพิวเตอร์
Timing diagram การคิดแบบ delay คือการที่ Q มันจะไม่เปลี่ยนแปลงโดยทันทีสัญญาณขาขึ้นจะผ่านไปได้ระยะหนึ่งก่อน หน้าที่ฟลิปฟล็อปจะถูกกระตุ้น
การเปลี่ยนสถานะของ D flip-flop เมื่อได้รับอินพุตต่างๆโดยเรียงตามลำดับเวลาการได้รับอินพุต D ฟลิปฟล็อปจะถูกกระตุ้นผลก็คือเอาต์พุตจะเปลี่ยนตามอินพุตแต่ช่วงเวลาอื่นๆ D flip-flop จะคงค่าเดิมไว้โดยเรียงลำดับเวลาการได้รับอินพุต ในช่วงเวลา t2และ t10
แนวร่วมประชาชนซาบะฮ์
แนวร่วมประชาชนซาบะฮ์ (Parti Bersatu Rakyat Jelata Sabah; Sabah People's United Front) หรือ เบอร์จายา (BERJAYA) เป็นพรรคการเมืองที่มีฐานที่มั่นในรัฐซาบะฮ์ พรรคนี้เกิดจากความร่วมมือระหว่างระหว่างตุน ฟาอุด สตีเฟนส์ กับฮาร์ริส ซัลเละฮ์ อดีตเลขาธิการทั่วไปขององค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์ พรรคนี้เข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติตั้งแต่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2518
เบอร์จายาชนะการเลือกตั้งอีกครั้งใน พ.ศ. 2524 ต่อมาใน พ.ศ. 2527 โจเซฟ ไปริน กีตีงัน ได้ออกจากพรรคไปจัดตั้งสหพรรคซาบะฮ์ และพรรคใหม่นี้ชนะพรรคเบอร์จายาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2528 พรรคเบอร์จายาพบกับความพ่ายแพ้อีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2533 พรรคจึงตัดสินใจรวมกับองค์การร่วมแห่งชาติซาบะฮ์และเข้าไปเป็นอัมโนสาขาซาบะฮ์ โดยตุน มุสตาฟาเป็นประธานพรรค และฮาร์ริส ซัลเละฮ์เป็นที่ปรึกษา
เป๋ย์ไห่
เป๋ย์ไห่ เป็นนครระดับจังหวัดทางทิศใต้ของเขตปกครองตนเองกว่างซี สาธารณรัฐประชาชนจีน ในฐานะที่เป็นเมืองท่าบนชายฝั่งทางทิศเหนือของอ่าวตังเกี๋ย ทำให้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์โดยเป็นท่าเรือการค้าระหว่างประเทศของกว่างซี หูหนาน หูเป่ย เสฉวน กุ้ยโจว และยูนนาน ระหว่างปี 2006 ถึง 2020 มีการคาดการณ์ว่าเป๋ย์ไห่จะเป็นเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก เป๋ย์ไห่มีอู่ต่อเรือขนาดใหญ่ แต่เงินส่วนใหญ่ในเมืองได้มาจากการค้า
ไดกิ ฮาชิโมโตะ
ไดกิ ฮาชิโมโตะ (橋本 大輝 (Hashimoto Daiki)) เป็นนักยิมนาสติกสากลชายชาวญี่ปุ่น เขาเป็นแชมป์โอลิมปิกรายการบุคคลรวมอุปกรณ์ในปี พ.ศ. 2564 ในปี พ.ศ. 2562 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันประเภททีมชายจากการแข่งขัน ยิมนาติกสากลชิงแชมป์โลก 2019 ที่เมืองชตุทท์การ์ท ประเทศเยอรมนี เขาได้อันดับที่ 9 รายการอุปกรณ์ม้าหูและอุปกรณ์บาเดี่ยวเขาได้อันดับที่ 4
เป๋ย์ไห่
นอกจากนี้ เป๋ย์ไห่ยังมีอาณาเขตครอบคลุมหมู่เกาะเล็ก ๆ ได้แก่ เกาะเหวย์โจว และเกาะเสียหยาง ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรเหลย์โจวของมณฑลกวางตุ้ง
ไดกิ ฮาชิโมโตะ
ฮาชิโมโตะเป็นสมาชิกของทีมยิมนาสติกชายโอลิมปิกของญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น.
แหล่งข้อมูลอื่น
2001
เป๋ย์ไห่
เขตการปกครอง
เป๋ย์ไห่ประกอบด้วย 3 เขต และ 1 อำเภอ ซึ่งแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 5 แขวง, 23 เมือง, 3 ตำบล, 87 ชุมชน, 343 หมู่บ้าน
ท่าอากาศยาน
เป๋ย์ไห่มีท่าอากาศยานเป๋ย์ไห่ฝูเฉิง (BHY) ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ และรวมถึงฮ่องกง
รถไฟ
เป๋ยไห่มีรถไฟให้บริการเป็นเส้นทางสาขามาจากหนานหนิง โดยมีรถไฟโดยสารไปยังหนานหนิงและกุ้ยหลิน และในปลายปี 2013 มีการประกาศเปิดตัวรถไฟความเร็วสูง (D-series) ที่ให้บริการไปจนถึงเป๋ย์ไห่อีกด้วย
เอดิตพลัส
เอดิตพลัส (EditPlus) คือโปรแกรมแก้ไขข้อความ 32 บิต สำหรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เป็นโปรแกรมสัญชาติเกาหลีใต้ พัฒนาโดย คิม ซังอิล (김상일) จากอีเอส-คอมพิวติง เป็นแชร์แวร์ให้ทดลองใช้งานได้ 30 วัน ซึ่งหากเลยกำหนดแล้วโปรแกรมจะไม่สามารถบันทึกไฟล์ได้
คุณลักษณะ
โปรแกรมนี้มีเครื่องมือสำหรับโปรแกรมเมอร์อาทิ การเน้นวากยสัมพันธ์ (และรองรับไฟล์วากยสัมพันธ์ที่กำหนดเอง) การแปลงชนิดและการเข้ารหัสไฟล์ การแปลงอักขระจบบรรทัด (ระหว่างรูปแบบวินโดวส์ ลินุกซ์ และแมคอินทอช) นิพจน์ปรกติสำหรับค้นหาและแทนที่ การบันทึกการกดแป้นพิมพ์ การตรวจการสะกด (เฉพาะภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันและสำเนียงบริเตน) รองรับการแก้ไขยูนิโคดเต็มรูปแบบ ทางลัดแป้นพิมพ์ที่กำหนดเองได้ การเติมข้อความเต็มโดยอัตโนมัติ code folding ฯลฯ สามารถเรียกดูและแก้ไขไฟล์ต่าง ๆ ในแท็บ และมีตัวเรียกดูไฟล์ภายในโปรแกรมนี้ด้วย
โปรแกรมนี้รองรับไฟล์ข้อความได้หลายประเภท เช่น ข้อความธรรมดา เอชทีเอ็มแอล ภาษาซี/ซีพลัสพลัส เพิร์ล พีเอชพี จาวา เจเอสพี จาวาสคริปต์ วีบีสคริปต์ ซีเอสเอส เอกซ์เอ็มแอล ซีชาร์ป นอกจากนี้ยังมีแม่แบบสำหรับเอกสารบางชนิดมาให้ด้วย
หลิงเจิ้น
หลิงเจิ้น (จีนตัวเต็ม : 凌振 / อังกฤษ : Ling Zhen) สำเนียงแต้จิ๋วคือ เลงจิ้น เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า พสุธากัมปนาท (จีน : 轟天雷 / อังกฤษ : Heaven Shaking Thunder) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 52 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 16 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน ใช้ปืนใหญ่เป็นอาวุธ เป็นทหารใต้สังกัดของฮูเหยียนจั๋ว เขาได้ใช้ปืนใหญ่สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายเหลียงซานไปหลายครั้ง วันหนึ่งเขาได้เอาปืนใหญ่ลงเรือเพื่อหวังจะโจมตีเขาเหลียงซานทางอ้อม อู๋ย่งได้วางอุบายให้หยวนเสี่ยวเอ้อกับหยวนเสี่ยวอู่ไปผลักเรือของเขาให้โคลงเคลงไปมา จนทำให้เขาพลัดจมน้ำ เขายอมเข้าร่วมกับเหลียงซานหลังจากการเชิญชวนของซ่งเจียง
หลังการประชุมใหญ่ของผู้กล้า 108 ดาวแห่งโชคชะตา เขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยปืนใหญ่ของเหลียงซาน และได้สร้างความเสียหายให้แก่ฝ่ายศัตรูในช่วงการปราบฟางล่า เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าเหลียงซานที่รอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ จากนั้น เขาก็ได้รับตำแหน่งอย่างเป็นทางการจากจักรพรรดิ ให้เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยปืนใหญ่ประจำราชสำนัก
ลามูรายาโรฆา
ลามูรายาโรฆา (La Muralla Roja; ) เป็นกลุ่มอะพาร์ตเมนต์ในเมืองกัลเป ประเทศสเปน สร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมหลังสมัยใหม่ ผลงานออกแบบของสถาปนิกริการ์ดู บูฟิลย์ ในปี 1968 สร้างเสร็จในปี 1973 และมักได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของบูฟิลย์
ในการออกแบบอาคาร บูฟิลย์ได้ใช้เกาะเศาะบะฮ์ในแอฟริกาเหนือ และรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเมดิเตอร์เรเนียนอาหรับเป็นแบบอ้างอิง งานออกแบบนี้เป็นการตีความใหม่ (reinterpretation) ให้กับเกาะเศาะบะฮ์ในรูปแบบล้ำยุค ผสมผสานองค์ประกอบแบบท้องถิ่น เช่น จัตุรัส บันได และสะพานที่เชื่อมต่ออะพาร์ตเมนต์แต่ละหลังเข้าด้วยกัน นอกจากส่วนที่อยู่อาศัยแล้ว ภายในลามูรายาโรฆายังมีร้านค้าสองร้าน ซาวน่าหนึ่งแห่ง และภัตตาคารหนึ่งแห่งที่ชั้นล่างสุด ส่วนบนดาดฟ้ามีห้องอาบแดดและสระว่ายน้ำสำหรับผู้อยู่อาศัย
ผู้สำเร็จราชการแทนท้าวคำถี่
แผ่นดินว่างกษัตริย์
ราชบัลลังก์ว่างอีกครั้งหนึ่ง เนื่องจากไม่มีผู้ที่สมควรได้เป็นกษัตริย์แล้ว พวกขุนนางผู้ใหญ่จึงจัดการดูแลบ้านเมืองไปตามลำพัง
การค้นพบสุดางฟ้า
หลายปีต่อมา มีบุรุษผู้หนึ่งชื่อ ท้าวเชี่ยวแคน เดินทางข้ามแม่น้ำพรหมบุตรเพื่อไปค้าขายเพื่อไปค้าขายโค กระบือยังหมู่บ้านฮาบุง และได้พบเด็กหนุ่มที่ชื่อ "สุดาง" อยู่ในหมู่บ้านนั้น เด็กหนุ่มผู้นี้ลักษณะท่าทางเป็นผู้ดี ท้าวเชี่ยวแคนจึงเข้าไปไต่ถามว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร และทราบว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ คือโอรสของท้าวขำติที่เกิดจากมเหสีองค์รองที่ถูกลอยแพ แพที่ลอยมานั้นมาติดอยู่ที่หมู่บ้านฮาบุง พราหมณ์ผู้หนึ่งจึงให้ที่พักพิงแก่พระนาง ซึ่งสิ้นพระชนม์หลังจากที่ให้กำเนิดทารก พราหมณ์ผู้นั้นจึงรับอุปการะทารกนั้นพร้อมกับบุตรของตน เมื่อบุรฮา โกฮาอินได้รับข่าว และภายหลังได้ไต่สวนความจริงแล้ว ก็รับเด็กนั้นมายังราชธานี และมอบบัลลังก์ให้ครอง
เขตคิตะ (โอซากะ)
เขตคิตะ (北区 (Kita-ku)) เป็นหนึ่งใน 24 เขตของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของโอซากะและภูมิภาคคันไซ โดยมีย่านที่สำคัญคือ อุเมดะ และนากาโนะชิมะ
หยางสง
หยางสง (จีนตัวเต็ม : 楊雄 / อังกฤษ : Yang Xiong) สำเนียงแต้จิ๋วคือเอียหยง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาว่า กวนสกป่วย (จีน : 病關索 / อังกฤษ : Sick Guan Suo) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 32 ของเขาเหลียงซาน แต่เดิมเขาเคยเป็นพัศดีในเมืองกีจิว (薊州) เนื่องจากนางพานเฉี่ยวหยิน (潘巧雲 ท.พัวคาหุน) ซึ่งเป็นเมียของเขา ได้คบชู้กับหลวงจีนเผยหยูไห่ (裴如海 ท.ปวยยิไฮ้) ทำให้เขาได้รู้ความจริงและสังหารนางเสีย จากนั้นได้เดินทางไปยังเขาเหลียงซานพร้อมกับสือซิ่วและสือเซียน ระหว่างทางไปมีเรื่องกับพวกคนของหมู่บ้านสกุลจู้ (祝家村 ท.จอกเกจึง) ทำให้สือเซียนถูกจับตัวไป เขากับสือซิ่วต้องไปขอความช่วยเหลือจากหลี่อิงแห่งหมู่บ้านสกุลหลี่ (李家村 ท.ลิเกจึง) จนทำให้เกิดการยุทธ์บ้านสกุลจู้
ต่อมา เขาได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพทหารราบของเหลียงซาน และรอดตายจากสมรภูมิครั้งสุดท้ายในช่วงการปราบกบฏเมืองกังหนำ แต่แล้วเขาก็มีเนื้องอก และป่วยตาย ในขณะที่กำลังเดินทางกลับเมืองหลวง
ฮุซเซน อนน์
ตุน ฮุซเซน บิน ดาโตะก์ อนน์ (Tun Hussein bin Dato' Onn, حسين بن عون; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของประเทศมาเลเซีย
ครอบครัว
ฮุซเซน บิน อนน์เกิดในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่โจโฮร์บะฮ์รู เป็นลูกของอนน์ จาอ์ฟาร์ (1895–1962) กับฮาลีมะฮ์ ฮุซเซน (1899–1988) พ่อของเขาเป็นนักสู้เพื่อเอกราชมาเลเซียและผู้ร่วมก่อตั้งองค์การมลายูรวมแห่งชาติ จาอ์ฟาร์ มูฮัมมัด ปู่ของเขา เป็นเมินเตอรีเบอซาร์แห่งรัฐยะโฮร์คนแรก ส่วนโรกายะฮ์ ฮานิม ย่าของเขา มาจากภูมิภาคคอเคซัสของจักรวรรดิออตโตมัน เธอน่าจะถูกเสนอเป็นนางสนมจากราชสำนักออตโตมันต่อสุลต่านแห่งรัฐยะโฮร์
นอกจากนี้ ฮุซเซนยังเป็นพี่เขยของอับดุล ราซัก ฮุซเซน ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า ซึ่งฮุซเซนแต่งงานกับซูไฮละฮ์ นูฮ์ ลูกสาวของโมฮาเม็ด นูฮ์ โอมาร์ ประธานเดวันรักยัตคนแรก ใน ค.ศ. 1948 ส่วนอับดุล ราซักแต่งงานกับราฮะฮ์ นูฮ์ ลูกสาวอีกคนของโมฮาเม็ด นูฮ์
ฮุซเซนกับซูไฮละฮ์มีลูก 6 คน ซึ่งรวมถึงฮีชามมุดดิน ฮุซเซน ลูกคนที่ 4 ที่เป็นนักการเมืองอาวุโสของพรรคองค์การมลายูรวมแห่งชาติตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดาติน โรไกยา ฮานิม ลูกสาวคนแรก (เกิด ค.ศ. 1949) เสียชีวิตจากมะเร็งเต้านมในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2005
เสียชีวิต
ฮุซเซนเสียชีิวิตจากโรคหัวใจในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ศูนย์การแพทย์ซีตัน เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ตอนอายุ 68 ปี ศพของเขาถูกฝังถัดจากอับดุล ราซัก ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อน ที่มากัมปะฮ์ลาวันใกล้มัสยิดเนอการา กัวลาลัมเปอร์
ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา
ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา (Anastasia Romanovna; พระนามเต็ม: อนาสตาเซีย โรมานอฟนา ซัคคารีนา-ยูรีเอฟนา; ค.ศ. 1530 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1560) ทรงเป็นพระมเหสีพระองค์แรกในซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย และทรงเป็นซารีนาพระองค์แรกแห่งรัสเซีย พระนางทรงเป็นธิดาของขุนนางโบยาร์ ชื่อว่า โรมัน ยูรีเอวิช ซัคคารีน-ยูรีเอฟ ผู้รั้งตำแหน่งโอคอลนิชี ขุนนางเก่าในยุคมองโกลยึดครองรัสเซีย ซึ่งอสัญกรรมในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1543 โดยชื่อราชวงศ์โรมานอฟ ในเวลาต่อมาก็เป็นชื่อที่มาจากบิดาของซารีนาอนาสตาเซีย ส่วนพระมารดาของพระนางคือ อูลียานา อีวานอฟนา ซึ่งเสียชีวิตในปีค.ศ. 1579
อ้างอิง
15301560
สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินา
สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์(อังกฤษ:Rasoherina หรือ Rasoaherina) (พ.ศ. 2357 - 1 เมษายน พ.ศ. 2411) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2406 ถึง พ.ศ. 2411 ทรงครองราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ พระสวามีผู้ถูกลอบปลงพระชนม์
พระนามเดิมของพระนางคือ เจ้าหญิงราโบโดซานากันเดรียนา เสด็จพระราชสมภพในปีพ.ศ. 2357 เป็นพระราชธิดาใน เจ้าชายอันเดรียนท์ซาลามานานเดรียนาแห่งอัมโบฮิเทรียนา กับ เจ้าหญิงราฟารามันจากา และพระนางทรงมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระโอรสของพระราชินีรานาวาโลนาซึ่งก็คือ เจ้าชายราโกโต ซึ่งต่อมาครองราชย์ต่อจากพระมารดาเป็นพระเจ้าราดามาที่ 2 ในปีพ.ศ. 2404 ทำให้ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งมาดากัสการ์ หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 เสด็จสวรรคตจากการถูกลอบปลงพระชนม์ในปีพ.ศ. 2406 หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 สวรรคต ประธานเหล่าสภาขุนนางคือ ไรนิไลอาริโวนีได้พยายามตีสนิทกับเจ้าหญิงราโบโด เหล่าขุนนางได้ยื่นข้อเสนอให้พระนางสืบราชสมบัติต่อจากพระสวามี ข้อเสนอนี้รวมไปถึงการปราบปรามการพิจารณาคดีโดยการทรมาน โดยการคุ้มครองจากระบอบกษัตริย์ที่ให้มีเสรีภาพในการนับถือศาสนา
อำนาจที่แท้จริงของราชอาณาจักรที่ในรัชสมัยของพระนางขึ้นอยู่กับ นายกรัฐมนตรี ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี ผู้ซึ่งสมรสกับพระนางเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากนี้ไม่กี่ปี สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาทรงแต่งตั้งไรนิไลอาริโวนีขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี สืบต่อจากพี่ชายต่างมารดาของเขาคือไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี และเขาก็เป็นผู้มีอำนาจแท้จริงในราชอาณาจักรและเป็นพระสวามีของพระนางด้วย
หลังจากพระนางสวรรคต เจ้าหญิงรามาโก ผู้เป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าราดามาที่ 2 ได้ครองราชสมบัติสืบต่อเป็นสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
อ้างอิง
18141868
คาซาบลังกาทวินเซ็นเทอร์
คาซาบลังกาทวินเซ็นเทอร์ (Casablanca Twin Center; برجا الدار البيضاء; Tours Jumelles de Casablanca) เป็นตึกระฟ้าสองอาคารในกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก แต่ละตึกมีความสูง 28 ชั้น ภายในประกอบด้วยร้านค้า สำนักงาน และโรงแรมระดับห้าดาว อาคารตั้งอยูในย่านใจกลางเมืองอัลมะอารีฟ และเป็นผลงานออกแบบของริการ์ดู บูฟิลย์
ออสโมซิส
ออสโมซิส (osmosis) เป็นกระบวนการแพร่โมเลกุลของเหลวหรือน้ำผ่านเยื่อเลือกผ่าน จากบริเวณที่มีความเข้มข้นของน้ำมาก (สารละลายความเข้มข้นต่ำ) ไปยังบริเวณที่มีความเข้มข้นของน้ำน้อย (สารละลายความเข้มข้นสูง) กระจายไปจนกว่าโมเลกุลของน้ำจะเท่ากัน เป็นกระบวนการทางกายภาพที่ตัวทำละลายจะเคลื่อนที่โดยอาศัยพลังงานความร้อน ผ่านเยื่อเลือกผ่าน (ซึ่งตัวทำละลายจะผ่านเยื่อเลือกผ่านได้ แต่สารละลายจะไม่สามารถผ่านเยื่อเลือกผ่านได้) ออสโมซิสก่อให้เกิดพลังงาน และสามารถสร้างแรงได้
การเคลื่อนที่ของตัวทำละลายจะเคลื่อนที่จากสารละลายความเข้มข้นต่ำกว่า ไปยังสารละลายที่มีความเข้มข้นสูงกว่า เพื่อเป็นการลดความต่างของความเข้มข้นของสาร แรงดันออสโมซิส หมายถึง แรงดันที่ใช้สำหรับการคงดุลยภาพ โดยที่ไม่มีการเคลื่อนที่ของตัวทำละลายอีกต่อไป
ออสโมซิสเป็นกระบวนการสำคัญสำหรับระบบชีววิทยา โดยเยื่อหุ้มเซลล์ของสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่จะมีคุณสมบัติเป็นเยื่อเลือกผ่าน โดยทั่วไปแล้วเยื่อหุ้มเซลล์จะไม่ยอมให้สารละลายอินทรีย์ที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่ (เช่น พอลิแซ็กคาไรด์) ผ่านเข้าออกได้ ขณะที่น้ำ อากาศ และสารละลายที่ไม่มีประจุไฟฟ้าสามารถผ่านเข้าออกได้ ความสามารถในการผ่านเข้าออกเยื่อหุ้มเซลล์ของสารอาจขึ้นอยู่กับคุณสมบัติในการละลาย ประจุไฟฟ้า หรือคุณสมบัติทางเคมี และขนาดของสารละลายนั้น กระบวนการออสโมซิสเป็นกระบวนการพื้นฐานในการนำน้ำผ่านเข้าออกเยื่อหุ้มเซลล์ แรงดันเทอร์เกอร์ของเซลล์จะถูกควบคุมโดยออสโมซิส ตัวอย่างออสโมซิส เช่น การออสโมซิสของน้ำเข้าไปในเซลล์พืชทำให้ผิวของพืชเต่ง การออสโมซิสของสีนำเข้าไปในผิวกระดาษ ทำให้ผิวกระดาษเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำเงิน
อลัน ลี
อลัน ลี (Alan Lee) เป็นศิลปินนักวาดภาพและนักออกแบบศิลป์ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1947
ผลงานของลีจะเป็นงานจากวรรณกรรมแฟนตาซีมากมาย งานที่โดดเด่นที่สุดคืองานที่เกี่ยวเนื่องกับงานประพันธ์ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เช่น ลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับครบรอบ 100 ปี เดอะฮอบบิท ตำนานบุตรแห่งฮูริน สำหรับผลงานภาพประกอบอื่นๆ ได้แก่ Lavondyss ของ Robert Holdstock, Castles และ Tolkien's Ring ของเดวิด เดย์, The Mirrorstone ของ Michael Palin เป็นต้น เขายังวาดภาพประกอบให้แก่งานดัดแปลงของ Rosemary Sutcliff เรื่อง อิเลียด และ โอดิสซีย์ (ฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอย และการผจญภัยของโอดิซูส) ลีได้รับเหรียญรางวัล Kate Greenaway Medal สำหรับการวาดฉากกองเรือดำหน้าเมืองทรอยในปี ค.ศ. 1993 และได้รับรางวัลศิลปินยอดเยี่ยม (Best Artist Award) จาก World Fantasy Awards ในปี ค.ศ. 1998
อลัน ลี และ จอห์น ฮาว ได้ร่วมงานกันเป็นหัวหน้าทีมออกแบบศิลป์ให้กับภาพยนตร์ไตรภาคลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ ปีเตอร์ แจ็คสัน โดยเป็นผู้ออกแบบฉากต่างๆ มากมายในเรื่อง รวมถึงออกแบบวัตถุสิ่งของและอาวุธของตัวละครต่างๆ ด้วย ปี ค.ศ. 2004 อลัน ลี ชนะเลิศรางวัลอคาเดมี (รางวัลออสการ์) สำหรับสาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยมจากผลงานภาพยนตร์ไตรภาคเรื่องนี้ ลียังเป็น conceptual designer ให้กับภาพยนตร์แฟนตาซีอื่นๆ อีกมาก เช่น อีริคเดอะไวกิ้ง คิงคอง และ ตำนานแห่งนาร์เนีย รวมถึงภาพยนตร์ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง เมอร์ลิน
แหล่งข้อมูลอื่น
1947
Weedingia
Weedingia เป็นสกุลของลิ่นทะเลที่อยู่ในวงศ์ Hemiarthridae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในภาคใต้ของซีกโลกใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน (จีน: 中国国家博物馆  ; พินอิน:   Zhōngguó Guójiā Bówùguǎn ) ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 16 ถนนฉางอานตะวันออก เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ทางฝั่งตะวันออกของจัตุรัสเทียนอันเหมิน ด้วยพื้นที่รวมเกือบ 200,000 ตร.ม. รวบรวมผลงานกว่า 1.4 ล้านชิ้น และห้องจัดแสดง 48 ห้อง จึงเป็นพิพิธภัณฑ์อาคารเดียวที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมวัฒนธรรมจีนไว้มากที่สุด ภารกิจของพิพิธภัณฑ์คือการให้ความรู้เกี่ยวกับศิลปะและประวัติศาสตร์ของจีน กำกับโดยกระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน ปัจจุบันพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีนมีของสะสมมากกว่า 1.4 ล้านรายการ ครอบคลุมโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมโบราณ โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ หนังสือและหนังสือหายาก งานศิลปะ และหมวดอื่นๆ ในจำนวนนี้มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรม 815,000 ชิ้น (ชุด) โบราณวัตถุทางวัฒนธรรมสมัยใหม่ 340,000 ชิ้น (ชุด) หนังสือหายากและหนังสือโบราณมากกว่า 240,000 ชิ้น (ชุด) มีโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมชั้นหนึ่งเกือบ 6,000 ชิ้น (ชุด) นิทรรศการประกอบด้วยนิทรรศการพื้นฐาน นิทรรศการพิเศษ และนิทรรศการชั่วคราว 3 ชุด เป็นระบบนิทรรศการสามมิติที่ครอบคลุมนิทรรศการตามธีม นิทรรศการพื้นฐาน นิทรรศการพิเศษ และนิทรรศการชั่วคราว ในปี พ.ศ. 2555 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติมีผู้เข้าชมประมาณ 5.37 ล้านคน และมีผู้เข้าชมประมาณ 7.55 ล้านคนในปี พ.ศ. 2559
รายชื่อโปเกมอน (1–51)
แฟรนไชส์ โปเกมอน (ポケモン) มีสายพันธุ์สิ่งมีชีวิตสมมุติที่เรียกว่าโปเกมอนทั้งหมด 809 สายพันธุ์ (ตัวที่ 809 คือ Melmetan) นี่คือรายชื่อโปเกมอน 51 สายพันธุ์ ที่พบในโปเกมอนภาคเรดและกรีน เรียงตามสมุดภาพโปเกมอนเนชัลแนลของซีรีส์เกมหลัก
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
ประวัติศาตร์
พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 โดยการรวมพิพิธภัณฑ์ 2 แห่ง ที่แยกจากกันแต่อยู่ในอาคารเดียวกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502 คือ พิพิธภัณฑ์แห่งการปฏิวัติจีน ในปีกเหนือ และพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์จีนแห่งชาติ ในปีกใต้
รายชื่อโปเกมอน (1–51)
ฟุชิงิดาเนะ
ฟุชิงิดาเนะ (フシギダネ) หรือ บัลบาซอร์ (Bulbasaur) โปเกมอนเมล็ด เป็นโปเกมอนสัตว์เลื้อยคลานและกบตัวเล็กอ้วนเตี้ย เดินด้วยขาสี่ขา มีร่างกายสีเขียวอมฟ้าและมีจุดสีเขียวอมน้ำเงินตามลำตัว เมื่อฟุชิงิดาเนะพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ และจากนั้นพัฒนาเป็นฟุชิงิบานะ ดอกตูมบนหลังจะบานเป็นดอกไม้ขนาดใหญ่ขึ้น ในอนิเมะโปเกมอน ซาโตชิมีฟุชิงิดาเนะที่มีบุคลิกกล้าหาญแต่ดื้อรั้น ฟุชิงิดาเนะของเขาไม่ยอมพัฒนาร่างเป็นฟุชิงิโซ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
ประวัติศาตร์
ตัวอาคารสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2501 โดยเป็นอาคาร 1 ใน 10 ของโครงการสิบสิ่งก่อสร้างอันยิ่งใหญ่ ที่สร้างขึ้นเนื่องในวาระครบรอบ 10 ปีของการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน มีการก่อสร้างพร้อมกันกับอาคารมหาศาลาประชาชน ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม โครงสร้างตั้งอยู่บนพื้นที่ 6.5 เฮกตาร์ (16 เอเคอร์) และมีความยาวด้านหน้า 313 เมตร (1,027 ฟุต) ความสูง 4 ชั้น รวม 40 เมตร (130 ฟุต) และความกว้าง 149 เมตร (489 ฟุต) ภายหลังจาก 4 ปีของการปรับปรุง พิพิธภัณฑ์ได้เปิดใช้งานอีกครั้งในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีห้องโถงนิทรรศการใหม่ 28 ห้อง พื้นที่จัดแสดงมากกว่าสามเท่าจากครั้งก่อน และสถานที่จัดแสดงนิทรรศการและห้องเก็บของที่ทันสมัย ​​มีพื้นที่ทั้งหมดเกือบ 200,000 ตร.ม. ( 2.2 ล้านตารางฟุต) ที่จะแสดง การปรับปรุงใหม่ได้รับการออกแบบโดยบริษัท Gerkan, Marg and Partners ประเทศเยอรมัน
รายชื่อโปเกมอน (1–51)
ฟุชิงิโซ
ฟุชิงิโซ (フシギソウ (Fushigisō)) หรือ ไอวีซอร์ (Ivysaur) โปเกมอนเมล็ด เป็นร่างพัฒนาของฟุชิงิดาเนะ หนึ่งในโปเกมอนเริ่มต้นให้ผู้เล่นเลือกในโปเกมอนภาคเรดและบลู และเกมฉบับทำใหม่ ร่างพัฒนาสุดท้ายคือฟุชิงิบานะ นอกจากฟุชิงิโซจะตัวสูงกว่าและหนักกว่าฟุชิงิดาเนะ ดอกตูมบนหลังได้หลายเป็นช่อดอกไม้สีชมพู และใบไม้สี่ใบรองเป็นฐาน ขาของมันจะอ้วนขึ้น เพื่อให้รองรับดอกตูมบนหลังได้ แต่กลับทำให้ยืนด้วยขาหลังไม่ได้ ตาของฟุชิงิโซดูก้าวร้าวขึ้นและดุดันขึ้น เช่นเดียวกับฟุชิงิดาเนะ ฟุชิงิโซและดอกตูมของมันมีลักษณะเป็นภาวะพึ่งพากัน กล่าวคือ การอาบแสงแดดจะทำให้ทั้งคู่เจริญเติบโต ท้ายที่สุด ช่อดอกไม้จะส่งกลิ่นหอม เป็นสัญญาณว่าดอกไม้จะบานในอีกไม่ช้า และตัวฟุชิงิโซจะพัฒนาร่าง ฟุชิงิโซจะใช้เวลาอาบแสงแดดนานขึ้นเพื่อพัฒนาร่าง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีน
ประวัติศาตร์
เนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 พิพิธภัณฑ์จึงถูกปิดไปบางส่วนในปี พ.ศ. 2563 และจำนวนผู้เข้าชมลดลง 78% เหลือ 1,600,000 คน อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2564 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้อยู่ในอันดับที่สองในการจัดอันดับพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด รองจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ที่ประเทศฝรั่งเศส
นิทรรศการ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจีนได้จัดนิทรรศการถาวรและชั่วคราวมากกว่า 10 รายการตลอดทั้งปี ไม่เพียงแต่มุ่งเน้นไปที่การพัฒนาของจีนในสมัยโบราณและสมัยใหม่เท่านั้น แต่ยังพยายามที่จะเป็นหน้าต่างแสดงอารยธรรมโลกอีกด้วย