cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรคจิต
เมแทมเฟตามีน
เมแทมเฟตามีนอาจก่ออาการโรคจิตสำหรับผู้ใช้ยาอย่างหนัก 26-46% บางคนอาจเกิดภาวะโรคระยะยาวที่คงยืนเกินกว่า 6 เดือน อนึ่ง ผู้ที่มีภาวะโรคจิตระยะสั้น ๆ เนื่องกับยาก็อาจเกิดอาการอีกหลังจากนั้นหลายปีเมื่อเกิดเหตุการณ์เครียด เช่น การนอนไม่หลับอย่างรุนแรง หรือการดื่มแอลกอฮอล์ขนาดหนักแม้จะไม่ได้กลับไปใช้ยาใหม่ ผู้ที่ใช้ยาเป็นเวลานานและได้เกิดอาการโรคจิตในอดีตเพราะยา มีโอกาสสูงมากที่จะกลับมีภาวะโรคจิตเนื่องกับยาภายในสัปดาห์เดียวที่กลับไปใช้ยาอีก
ยา
การกินยาหรือการขาดยาเป็นจำนวนมากอาจก่ออาการโรคจิต ยาที่ก่ออาการโรคจิตในการทดลองหรือในกลุ่มประชากรเป็นส่วนสำคัญ รวมแอมเฟตามีนและยากลุ่ม sympathomimetic อื่น ๆ, dopamine agonist, ketamine, corticosteroids (ซึ่งทำให้อารมณ์เปลี่ยนไปด้วย) และยากันชัก เช่น vigabatrin สารกระตุ้นที่ก่ออาการนี้รวมทั้ง lisdexamfetamine
การเข้าสมาธิ (meditation) อาจมีผลข้างเคียงทางจิตใจ รวมทั้ง depersonalization, derealization และอาการโรคจิต เช่นประสาทหลอนและความแปรปรวนทางอารมณ์
การสร้างภาพทางประสาท (neuroimaging)
ภาพสมองของคนไข้ภาวะโรคจิตภาพแรกได้ทำอย่างช้าที่สุดก็ปี 1935 ด้วยเทคนิคที่เรียกว่า การถ่ายภาพรังสีโพรงสมองหลังฉีดอากาศ (pneumoencephalography) เป็นหัตถการที่ทำให้เจ็บและปัจจุบันถือว่าล้าสมัย ทำโดยระบายน้ำในท่อสมองไขสันหลัง (CSF) จากรอบ ๆ สมองแล้วแทนที่ด้วยอากาศเพื่อให้ถ่ายภาพเอกซ์เรย์เห็นได้ชัดเจนขึ้น
ทั้งอาการโรคจิตคราวแรก และภาวะที่มีความเสี่ยงต่ออาการโรคจิตสูง สัมพันธ์กับปริมาตรเนื้อเทา (GMV) ที่ลดลง ความสัมพันธ์ในกลุ่มคนทั้งสองแม้จะคล้ายกันแต่ก็ต่างกันบ้าง การลดปริมาตรใน middle temporal gyrus ซีกขวา, รอยนูนสมองกลีบขมับส่วนบน (STG) ซีกขวา, พาราฮิปโปแคมปัสซีกขวา, ฮิปโปแคมปัสซีกขวา, middle frontal gyrus ซีกขวา และ anterior cingulate cortex (ACC) ซีกซ้าย ล้วนพบในกลุ่มประชากรที่เสี่ยงสูง ส่วนผู้มีภาวะโรคจิตเป็นครั้งแรกมีปริมาตรลดลงตั้งแต่ STG ซีกขวาไปจนถึง insular cortex ซีกขวา, ใน insular cortex ซีกซ้าย และในสมองน้อย โดยมีระดับการลดปริมาตรใน ACC ซีกขวา, STG ซีกขวา, insular cortex และสมองน้อยที่รุนแรงกว่า งานวิเคราะห์อภิมานอีกงานรายงานการลดปริมาตรในซีกสมองทั้งสองข้างของ insular cortex, operculum, STG, medial frontal cortex และ ACC แต่ก็รายงานปริมาตรที่เพิ่มขึ้นใน lingual gyrus ซีกขวา และ precentral gyrus ซีกซ้ายด้วย โรคจิตเภทต่างกับโรคอารมณ์สองขั้วเพราะปริมาตรของเนื้อเทาลดลงมากกว่า แต่เมื่อปรับตามความแตกต่างระหว่างเพศด้วย ก็จะลดความแตกต่างเหลืออยู่ที่ dorsomedial prefrontal cortex ซีกซ้าย และ dorsolateral prefrontal cortex ซีกขวาเท่านั้น
เมื่อทำงานที่ต้องใส่ใจ ภาวะโรคจิตครั้งแรกสัมพันธ์กับการทำงานของ middle frontal gyrus ซีกขวาที่น้อยกว่า เป็นบริเวณที่ปกติจัดว่าครอบคลุม dorsolateral prefrontal cortex (dlPFC) และการทำงานที่น้อยกว่าของ insular cortex ซีกขวาและสมองกลีบข้างด้านล่างซีกขวาก็พบด้วยสมกับงานศึกษาในเรื่อง GMV
เมื่อทำงานทางประชาน พบว่า insular cortex ซีกขวา, dorsal ACC (dACC), และ precuneus ซีกซ้ายทำงานลดลง พร้อมกับที่ basal ganglia ซีกขวา, ทาลามัสซีกขวา, inferior frontal gyrus ซีกขวา และ precentral gyrus ซีกซ้ายทำงานมากขึ้น (reduced activation) ผลเหล่านี้คงเส้นคงวาและทำซ้ำได้เป็นอย่างดียกเว้นความผิดปกติของ inferior frontal gyrus ซีกขวา
GMV ที่ลดลงพร้อมกับการทำงานที่ลดลงของซีกสมองทั้งสองซีกได้พบใน insular cortex ด้านหน้า, dorsal medial frontal cortex และ dACC ส่วน GMV ที่ลดลงพร้อมกับการทำงานเกินของซีกสมองทั้งสองซีกพบที่ posterior insular cortex, ventral medial frontal cortex และ ventral ACC
ประสาทหลอน
งานศึกษาในคนไข้ที่กำลังประสบประสาทหลอนแสดงการทำงานที่เพิ่มขึ้นในคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทั้งส่วนปฐมภูมิและทุติยภูมิ เพราะหูแว่วเกิดบ่อยสุดในภาวะโรคจิต หลักฐานจึงชัดเจนที่สุดว่า middle temporal gyrus ซีกซ้าย, superior temporal gyrus ซีกซ้าย (เป็นที่อยู่ของเปลือกสมองส่วนการได้ยินปฐมภูมิและ Wernicke's area) และ inferior frontal gyrus ซีกซ้าย (คือ Broca's area) ล้วนทำงานเพิ่มขึ้น การทำงานในส่วน striatum ด้านล่าง, ฮิปโปแคมปัส และ ACC สัมพันธ์กับความเหมือนจริงของประสาทหลอน จึงแสดงว่า การทำงานหรือบทบาทของวงจรประสาทเกี่ยวกับอารมณ์เป็นกุญแจสำคัญในเรื่องผลกระทบของการทำงานผิดปกติในคอร์เทกซ์รับความรู้สึก รวม ๆ กันแล้ว สิ่งที่ได้ค้นพบเหล่านี้ระบุว่า การแปลผลผิดปกติซึ่งประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสที่สร้างขึ้นภายใน (internally generated) เมื่อจับคู่กับการแปลผลทางอารมณ์ มีผลเป็นประสาทหลอน
แบบจำลองที่เสนอแบบหนึ่งระบุว่า ประสาทหลอนเกิดจากความล้มเหลวของเครือข่ายประสาทแบบ feedforward ที่เริ่มต้นจากคอร์เทกซ์รับความรู้สึกและส่งไปยัง inferior frontal cortex (บริเวณที่ Broca's area อยู่) ซึ่งปกติจะหักลบกระแสประสาทจากคอร์เทกซ์รับความรู้สึกเมื่อระบบประสาทกำลังสร้างคำพูดซึ่งเริ่มจากภายใน ความขัดข้องเกี่ยวกับคำพูดที่คาดหวังและคำพูดที่รับรู้เชื่อว่า ก่อประสาทหลอนที่เหมือนจริง
อาการหลงผิด
แบบจำลองอาการหลงผิดมีสองปัจจัย (two-factor model of delusions) ระบุว่า การทำงานผิดปกติของทั้งระบบประสาทสร้างความเชื่อและระบบประสาทประเมินความเชื่อจำเป็นเพื่อให้เกิดอาการหลงผิด การทำงานผิดปกติของระบบประเมินความเชื่อซึ่งเกิดจำเพาะอยู่ที่ lateral prefrontal cortex ซีกขวา ไม่ว่าจะเป็นการหลงผิดในเรื่องใด ได้หลักฐานจากงานวิจัยที่สร้างภาพประสาทโดยเข้ากับบทบาทของมันในการตรวจตราข้อมูลขัดแย้งในบุคคลปกติ การทำงานผิดปกติและปริมาตรที่ลดลงได้พบในคนไข้ที่มีอาการหลงผิด และในโรคที่สัมพันธ์กับอาการหลงผิดเช่น frontotemporal dementia, โรคจิต และ dementia with Lewy bodies อนึ่ง รอยโรคในบริเวณนี้สัมพันธ์กับการด่วนตัดสินใจ (jumping to conclusion) ความเสียหายในบริเวณนี้สัมพันธ์กับอาการหลงผิดหลังเกิดโรคหลอดเลือดสมอง เมแทบอลิซึมที่ต่ำเกินในบริเวณนี้สัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมองที่บริเวณ caudate nucleus ซึ่งมีอาการหลงผิด
แบบจำลองความเด่นที่ผิดปกติ (aberrant salience model) ระบุว่า ความหลงผิดเป็นผลของการให้ความสำคัญเกินจริงกับสิ่งเร้าที่ไม่สำคัญ หลักฐานสนับสนุนสมมติฐานนี้ก็คือ บริเวณประสาทที่สัมพันธ์กับเครือข่ายความเด่น (salience network) ปรากฏกว่ามีเนื้อเทาที่ลดลงในคนไข้ที่มีอาการหลงผิด และสารสื่อประสาทคือ โดพามีน ซึ่งมีบทบาทในการแปลผลเรื่องความเด่นทางการรับรู้ ก็มีบทบาทในโรคต่าง ๆ ที่มีอาการโรคจิต
อาการเชิงลบ/อาการบกพร่อง (negative symptom)
อาการโรคจิตสัมพันธ์กับการทำงานน้อยกว่าปกติของสมองส่วน ventral striatum ในช่วงการหวังสิ่งที่ชอบใจ (reward anticipation) และการได้สิ่งที่ชอบใจ (reward feedback) การทำงานน้อยกว่าปกติของ ventral striatum ซีกซ้าย มีสหสัมพันธ์กับความรุนแรงของความบกพร่องทางอารมณ์หรือทางอื่น ๆ (negative symptom)
แม้ภาวะสิ้นยินดีจะสามัญในอาการโรคจิต แต่คนไข้โรคจิตเภทโดยมากจริง ๆ ไม่มีปัญหากับการมีประสบการณ์ที่ให้ความสุข ความบกพร่องที่ปรากฏเป็นภาวะสิ้นยินดีอาจจะเป็นเพราะความไม่สามารถกำหนดเป้าหมาย การกำหนดพฤติกรรมที่จำเป็น และการดำเนินให้ถึงเป้าหมายที่ต้องการ
งานศึกษาได้สนับสนุนความบกพร่องทางประสาทในเรื่องเป้าหมายและพฤติกรรมเพื่อให้ถึงเป้าหมายโดยแสดงว่า
ประสาทชีววิทยา
อาการโรคจิตเดิมได้สัมพันธ์กับสารสื่อประสาทคือโดพามีน สมมติฐาน "dopamine hypothesis of psychosis" ที่มีอิทธิพลสูงได้ระบุว่า อาการโรคจิตเกิดจากการทำหน้าที่เกินของระบบประสาทโดพามีนในสมอง โดยเฉพาะที่วิถีประสาท mesolimbic pathway หลักฐานสำคัญสองอย่างที่สนับสนุนสมมติฐานนี้ก็คือ ยาที่ระงับการทำงานของหน่วยรับโดพามีนแบบ dopamine receptor D2 (เป็นยารักษาโรคจิตหรือ antipsychotic) มักจะลดความรุนแรงของอาการโรคจิต และยาที่เพิ่มการหลั่งโดพามีน หรือยับยั้งการดูดซึมโดพามีนเข้าไปใช้ใหม่ (เช่น แอมเฟตามีนหรือโคเคน) อาจจุดชนวนโรคจิตในบุคคลบางพวก
การทำงานผิดปกติของหน่วยรับ NMDA receptor (N-methyl D-aspartate receptor) เสนอว่าเป็นกลไกของอาการโรคจิต ทฤษฎีนี้มีหลักฐานว่า ยากลุ่มดิสโซสิเอทีฟ ยากลุ่ม NMDA receptor antagonists (สารต้านหน่วยรับ NMDA แบบดิสโซสิเอทีฟ) เช่น ketamine, phencyclidine และ dextromethorphan เมื่อกินเกินไปอย่างมาก จะก่อภาวะโรคจิต อนึ่ง อาการเนื่องจากความเป็นพิษจากยาดิสโซสิเอทีฟก็จัดว่า เลียนอาการของโรคจิตเภทรวมทั้งอาการบกพร่อง (negative symptom) ฤทธิ์ต้านหน่วยรับ NMDA นอกจากจะก่ออาการคล้ายกับโรคจิตแล้ว ยังเลียนผลทางประสาทสรีรวิทยา เช่น ลดแอมพลิจูดขององค์ evoked potential ต่าง ๆ รวมทั้ง P50, P300 และ mismatch negativity (MMN)
แบบจำลองการป้อนกลับของประสาทสัมผัสแบบ hierarchical Bayesian neurocomputational model เข้ากับงานที่สร้างภาพประสาท คือเชื่อมการทำงานน้อยเกินของหน่วยรับ NMDA กับอาการหลงผิดหรือประสาทหลอน โดยเสนอว่ากระบวนการพยากรณ์สิ่งที่จะรับรู้ทางประสาทสัมผัสของประสาทระดับสูงที่อำนวยด้วยหน่วยรับ NMDA (NMDA mediated top down prediction) ไม่สามารถลบล้างความผิดพลาดเกินของการพยากรณ์ที่มาจากประสาทสัมผัสและอำนวยด้วยหน่วยรับ AMPA (bottom up AMPA mediated predictions errors) ความผิดพลาดเกินของการพยากรณ์อันเป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้า ซึ่งเป็นสิ่งเร้าที่ปกติจะไม่ก่อปฏิกิริยาเช่นนั้น เชื่อว่า เป็นการให้ความเด่นเกิน (excessive salience) ต่อเหตุการณ์ธรรมดา ๆ การทำงานผิดปกติของประสาทระดับสูง ที่แปลข้อมูลประสาทสัมผัสอย่างเป็นนามธรรมมากกว่า อาจก่ออาการหลงผิด การลดการแสดงออกของยีน GAD67 อย่างสามัญในคนไข้ที่มีอาการโรคจิตอาจอธิบายการเพิ่มส่งกระแสปประสาทที่อำนวยโดยหน่วยรับ AMPA ซึ่งมีเหตุจากการยับยั้งโดยระบบประสาทแบบกาบาที่ลดลง
ความสัมพันธ์ระหว่างโดพามีนกับอาการโรคจิตโดยทั่วไปเชื่อว่าเป็นเรื่องซับซ้อน คือหน่วยรับ dopamine receptor D2 ระงับการทำงานของเอนไซม์ adenylate cyclase ในขณะที่หน่วยรับ dopamine receptor D1 เพิ่มการทำงานของเอนไซม์ เมื่อใช้ยาที่ระงับการทำงานของหน่วยรับ D2 โดพามีนที่ไม่จับกับ D2 ก็จะล้นไปหาหน่วยรับ D1 การทำงานที่เพิ่มขึ้นของเอนไซม์มีผลต่อการแสดงออกของยีนในเซลล์ประสาทแม้จะใช้เวลา ดังนั้น ยารักษาโรคจิต (antipsychotic) จึงใช้เวลา 1-2 สัปดาห์เพื่อลดอาการโรคจิต อนึ่ง ยารักษาโรคจิตที่ใหม่กว่าแต่มีผลเท่า ๆ กันจริง ๆ ระงับฤทธิ์ของโดพามีนน้อยกว่าเล็กน้อยแต่ก็ระงับหน่วยรับ 5-HT2A receptor ด้วยซึ่งแสดงว่า สมมติฐานโดพามีนนี้อาจจะง่าย ๆ เกินไป งานปี 2000 ไม่พบหลักฐานว่าระบบประสาทโดพามีนทำงานผิดปกติในคนไข้อาการโรคจิตเนื่องกับแอลกอฮอล์ และงานปี 1995 รายงานการใช้ยา ondansetron ซึ่งเป็นยากลุ่ม 5-HT3 receptor antagonist เพื่อรักษาอาการโรคจิตเนื่องกับยา levodopa ในคนไข้โรคพาร์คินสันโดยสำเร็จผลในระดับกลาง ๆ (moderate)
งานทบทวนวรรณกรรมงานหนึ่งพบความสัมพันธ์ระหว่างอาการโรคจิตคราวแรกกับบุคคลก่อนจะเป็นโรคเบาหวาน
การใช้ยากระตุ้นจิตประสาท (psychostimulant) เป็นระยะยาวหรือขนาดมาก ๆ อาจเปลี่ยนการทำงานของร่างกาย ก่ออาการคล้ายคราวฟุ้งพล่าน (mania) ของโรคอารมณ์สองขั้ว ยากลุ่ม NMDA antagonist ก่ออาการบกพร่อง (negative symptom) ต่าง ๆ เช่น ความผิดปกติทางความคิด (thought disorder) เมื่อกินในขนาดที่ยังไม่พอให้เกิดอาการชา และก่ออาการเคลื่อนไหวน้อยหรือมากเกิน (catatonia) เมื่อกินในขนาดสูง ยากระตุ้นจิตประสาทโดยเฉพาะเมื่อคนไข้มักมีความคิดแบบโรคจิตอยู่แล้ว อาจก่ออาการเชิงบวก (positive symptoms) เช่น ความหลงผิด โดยเฉพาะเกี่ยวกับเรื่องมีคนรังควาน
วินิจฉัย
เพื่อวินิจฉัยว่าเป็นความเจ็บป่วยทางจิตใจ (mental illness) ในบุคคลที่มีอาการโรคจิต เหตุอื่น ๆ ที่อาจเป็นไปได้ต้องกันออกเสียก่อน การตรวจในเบื้องต้นรวมประวัติคนไข้และการตรวจร่างกายโดยแพทย์พยาบาล อาจตรวจเพื่อกันการใช้สาร กายใช้ยารักษา พิษ ภาวะแทรกซ้อนของการผ่าตัด และความเจ็บป่วยอื่น ๆ คนที่มีอาการโรคจิตเรียกในภาษาอังกฤษว่า psychotic
อาการเพ้อควรจะกันออก ซึ่งอาจแยกได้เพราะมีประสาทหลอนทางตา เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน และมีระดับความรู้สึกต้วที่ขึ้น ๆ ลง ๆ ซึ่งแสดงปัจจัยที่เป็นมูลอื่น ๆ รวมทั้งโรคหรืออาการทางแพทย์ การกันโรคอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กับอาการโรคจิตออกอาจต้องตรวจเลือดตามเหตุผลดังต่อไปนี้
การตรวจอื่น ๆ รวมทั้ง
เพราะอาการโรคจิตอาจจุดชนวนหรือทำให้แย่ลงด้วยยาสามัญต่าง ๆ อาการที่เกิดจากยาควรกันออก โดยเฉพาะอาการที่เป็นคราวแรก อาการโรคจิตที่เกิดจากสารหรือยาอาจกันออกได้อย่างชัดเจนทางพิษวิทยา
เพราะอาหารเสริมบางอย่างอาจก่ออาการโรคจิตหรือภาวะฟุ้งพล่าน (mania) แต่ไม่สามารถตรวจได้ทางแล็บ จึงควรถามครอบครัว คู่ชีวิต หรือเพื่อนของคนไข้ว่ากำลังกินอาหารเสริมอยู่หรือไม่
ข้อผิดพลาดที่สามัญเมื่อวินิจฉัยคนไข้อาการโรคจิตรวมทั้ง
หลังจากได้กันเหตุอื่น ๆ ของอาการโรคจิตที่สมควรออกแล้ว แพทย์จึงอาจจะวินิจฉัยแยกโรคทางจิตเวชโดยอาศัยประวัติครอบครัว ประวัติบุคคล ข้อมูลจากเพื่อนและคู่ชีวิต
ประเภทของอาการโรคจิตที่มีในบรรดาโรคจิตเวชต่าง ๆ อาจตรวจดูได้โดยใช้แบบประเมินที่ทำเป็นรูปนัย เช่น Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS) ซึ่งประเมินโรคจิตตามอาการที่ตั้งไว้ 18 อย่าง เช่น ความไม่เป็นมิตร (hostility) ความระแวงสงสัย (suspicion) ประสาทหลอน (hallucination) และความรู้สึกว่าตนเขื่อง (grandiosity) เป็นอาการที่แพทย์สามารถสังเกตเห็นเมื่อสัมภาษณ์คนไข้และเฝ้าดูพฤติกรรมของคนไข้เป็นเวลา 2-3 วัน ครอบครัวของคนไข้ก็สามารถให้คำตอบสำหรับคำถามในแบบวัดได้ด้วย ในช่วงการประเมินเบื้องต้นและช่วงติดตาม สามารถประเมินอาการเชิงบวก (positive symtom) และอาการบกพร่อง (negative symtom) ของโรคจิตด้วยแบบคำถาม Positive and Negative Symptom Scale (PANSS) ซึ่งมี 30 รายการ
DSM-5 จัดโรคว่าเป็นโรคจิต (psychotic) หรืออยู่ในสเปกตรัมของโรคจิตเภทถ้ามีประสาทหลอน ความหลงผิด ความคิดสับสน การเคลื่อนไหวที่ไม่มีจุดหมาย หรือมีอาการบกพร่อง (negative symptom) แต่ก็ไม่นิยามอาการโรคจิต (psychosis) ในส่วนอภิธานแม้จะนิยามคำว่า "psychotic features" และ "psychoticism" ในเรื่องความผิดปกติทางบุคลิกภาพ (PD) ส่วน ICD-10 ไม่มีนิยามโดยเฉพาะสำหรับคำว่า psychosis
การวิเคราะห์ปัจจัย (factor analysis) ของอาการต่าง ๆ ที่ทั่วไปจัดเป็นของโรคจิตบ่อยครั้งจะได้ผลเฉลยเป็นปัจจัย 5 อย่าง แม้จะต่างกับโดเมน 5 อย่างตามที่ DSM-5 นิยามว่าเป็นอาการของกลุ่มอาการ schizophrenia spectrum disorders ปัจจัย 5 อย่างบ่อยครั้งขึ้นป้ายเป็นประสาทหลอน (hallucination) อาการหลงผิด (delusion) ความสับสน (disorganization) ความตื่นเต้น (excitement) และความเป็นทุกข์ (emotional distress) DSM-5 เน้นว่าอาการโรคจิตมีสเปกตรัม คือเริ่มจากน้อยสุดเป็น schizoid personality disorder และที่มากสุดเป็นโรคจิตเภท
การป้องกัน
หลักฐานไม่ชัดเจนว่าการรักษาเพื่อป้องกันอาการโรคจิตตั้งแต่ต้น ๆ มีประสิทธิภาพ แต่อาการโรคจิตเนื่องกับสาร/ยาสามารถป้องกันได้ แม้การรักษาตั้งแต่ต้น ๆ สำหรับคนที่เกิดอาการโรคจิตอาจทำให้ผลระยะสั้นดีขึ้น แต่ก็มีประโยชน์น้อยหลังจาก 5 ปี มีหลักฐานบ้างว่าการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม (CBT) อาจลดความเสี่ยงอาการโรคจิตสำหรับคนเสี่ยงสูง ในปี 2014 สำนักงาน NICE แห่งกระทรวงสาธารณสุขอังกฤษได้แนะนำให้ใช้ CBT เพื่อป้องกันสำหรับผู้ที่เสี่ยงเกิดอาการโรคจิต
การรักษา
การรักษาอาการโรคจิตจะขึ้นอยู่กับโรคที่แพทย์วินิจฉัยว่าเป็น (เช่น โรคจิตเภท โรคอารมณ์สองขั้ว หรือสารเป็นพิษ) การรักษาอันดับแรกสำหรับโรคที่มีอาการโรคจิตก็คือ ยารักษาโรคจิต (antipsychotic) ซึ่งสามารถลดอาการเชิงบวกได้ภายในเวลาประมาณ 7-14 วัน
ยา
ยารักษาโรคจิตที่เลือกใช้จะขึ้นอยู่กับประโยชน์ ความเสี่ยง และค่าใช้จ่าย ยังไม่ชัดเจนว่า ถ้ารวมเป็นหมู่ ๆ ยาตามแบบ (typical) หรือยานอกแบบ (atypical) ดีกว่ากัน หลักฐานเบื้องต้นสนับสนุนว่า ยา amisulpride, olanzapine, ริสเพอริโดน และ clozapine อาจมีประสิทธิผลที่ดีกว่าสำหรับอาการเชิงบวกแต่มีผลข้างเคียงมากกว่า ยารักษาโรคจิตตามแบบมีอัตราคนไข้เลิกกินยาและกลับเกิดอาการอีกเท่ากับยานอกแบบเมื่อใช้ในขนาดต่ำจนถึงปานกลาง คนไข้ 40-50% ตอบสนองได้ดี, 30-40% ตอบสนองเป็นบางส่วน และ 20% ไม่ตอบสนองคืออาการไม่ดีขึ้นพอหลังจาก 6 สัปดาห์ที่ใช้ยารักษาโรคจิต 2-3 อย่าง clozapine เป็นยารักษาที่มีประสิทธิผลสำหรับคนไข้ที่ตอบสนองต่อยาอื่น ๆ ได้ไม่ดี (ที่เรียกว่า treatment-resistant schizophrenia หรือ refractory schizophrenia) แต่มีโอกาสให้ผลข้างเคียงที่รุนแรงคือ ภาวะแกรนูโลไซต์น้อย (agranulocytosis) คือจำนวนเซลล์เม็ดเลือดขาวลดลงโดยเกิดในอัตรา 4%
คนไข้ที่กินยารักษาโรคจิตโดยมากมีผลข้างเคียง ที่กินยาตามแบบ (typical antipsychotics) มักจะมีอาการ extrapyramidal ในอัตราที่สูงกว่า เทียบกับคนที่กินยานอกแบบ (atypical) ซึ่งสัมพันธ์กับน้ำหนักขึ้น โรคเบาหวาน และความเสี่ยงต่อกลุ่มอาการแมแทบอลิซึม (metabolic syndrome) ซึ่งเด่นที่สุดเมื่อกินยา olanzapine ในขณะที่ริสเพอริโดนและ quetiapine ก็สัมพันธ์กับน้ำหนักขึ้นด้วย ริสเพอริโดนมีอัตราการเกิดอาการ extrapyramidal คล้ายกับยาตามแบบคือ haloperidol
การให้คำปรึกษา
จิตบำบัดเช่น การรักษาด้วยการยอมรับและการให้สัญญา (ACT) อาจมีประโยชน์เพื่อรักษาอาการโรคจิต เพราะช่วยให้คนไข้มีกำลังใจเพื่อจะดำเนินชีวิตไปในทิศทางที่มีความหมายแม้จะมีโรค
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า psychosis เริ่มใช้ในวรรณกรรมทางจิตเวชในปี 1841 โดยแพทย์ชาวเยอรมัน (Karl Friedrich Canstatt ในผลงาน Handbuch der Medizinischen Klinik) โดยใช้เป็นคำชวเลขสำหรับคำว่า psychic neurosis ในช่วงนั้น คำว่า neurosis หมายถึงโรคของระบบประสาทอะไร ๆ ก็ได้ ดังนั้น หมอจึงหมายถึงอาการทางจิตใจที่ปรากฏเนื่องกับโรคสมอง แพทย์ชาวออสเตรีย (Ernst von Feuchtersleben) ก็ได้รับเครดิตว่าบัญญัติคำนี้เช่นกันในปี 1845 โดยหมายถึงโรคอย่างอื่นที่ไม่ใช่ insanity หรือ mania
คำนี้มีรากศัพท์จากคำละตินว่า psychosis ซึ่งแปลว่า "ให้วิญญาณหรือชีวิตกับ, ทำให้มีชีวิต, คืนชีวิตให้" และจากคำกรีกโบราณว่า ψυχή (psyche) ซึ่งแปลว่าวิญญาณ และปัจจัย -ωσις (-osis) ซึ่งในกรณีนี้หมายถึง "ภาวะผิดปกติ"
คุณศัพท์ภาษาอังกฤษว่า psychotic ใช้กล่าวถึงอาการนี้ซึ่งพบได้ทั้งในวรรณกรรมทางการแพทย์และวรรณกรรมทั่วไป
การจำแนก
คำยังได้ใช้แยกภาวะที่จัดว่า เป็นความผิดปกติของจิตใจ เทียบกับ neurosis (โรคประสาท) ซึ่งจัดว่าเป็นความผิดปกติของระบบประสาท คำนี้จึงได้กลายเป็นเทียบเท่ากับคำว่าบ้า ดังนั้น จึงเกิดข้อถกเถียงว่า นี่เป็นโรคเดียวหรือมีรูปแบบต่าง ๆ ในปี 1891 เกิดคำที่ใช้แคบลง(โดยจิตแพทย์ชาวเยอรมัน Julius Ludwig August Koch) คือ psychopathic inferiorities ซึ่งต่อมาจัดเป็นกลุ่มบุคลิกภาพที่ผิดปกติ (abnormal personalities) โดยจิตแพทย์ชาวเยอรมันอีกท่านหนึ่ง (Kurt Schneider)
จิตแพทย์ชาวเยอรมันเอมีล เครพอลีน (Emil Kraepelin) ได้แบ่งโรคจิตออกเป็น manic depressive illness (ปัจจุบันเรียกว่า โรคอารมณ์สองขั้ว) และ dementia praecox (ปัจจุบันเรียกว่า โรคจิตเภท) คือหมอได้พยายามสังเคราะห์ความผิดปกติต่าง ๆ ที่ได้ระบุจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยรวมกลุ่มโรคเข้าด้วยกันตามอาการที่มีร่วมกัน โดยใช้คำว่า manic depressive insanity หมายถึงสเปกตรัมความผิดปกติทางอารมณ์ต่าง ๆ ซึ่งครอบคลุมกว่าที่ใช้ทุกวันนี้ และรวมโรคซึมเศร้าธรรมดา โรคอารมณ์สองขั้ว และความผิดปกติทางอารมณ์อื่น ๆ เช่น โรคไซโคลไทเมีย ในโรคเหล่านี้ คนไข้มีอารมณ์แปรปรวนโดยอาการโรคจิตจะเกิดสัมพันธ์กับความผิดปกติทางอารมณ์ คนไข้บ่อยครั้งทำกิจได้เป็นปกติในระหว่างคราวที่เกิดโรคจิตแม้จะไม่ได้กินยา ส่วนโรคจิตเภทมีคราวอาการโรคจิตที่ดูไม่สัมพันธ์กับความผิดปกติทางอารมณ์ และคนไข้ที่ไม่ได้กินยาก็ผิดปกติแม้ในระหว่างคราวที่เกิดอาการโรคจิต
คำว่า psychosis ในอดีตยังเคยใช้ในความหมายว่า เป็นความผิดปกติทางจิตใจ (mental disorder) ที่รุนแรงจนรบกวนกิจกรรมในชีวิตประจำวัน
การรักษา
งานศึกษากับผู้ป่วยนอกของคลินิกจิตเวชพบว่า คนไข้ผู้นับถือศาศนา 30% โทษอาการโรคจิตของตนต่อวิญญาณร้าย คนไข้หลายคนได้ผ่านพิธีกรรมไล่ปีศาจ ที่แม้คนไข้จะรู้สึกว่าดีแต่ก็ไม่มีผลต่ออาการ ผลงานศึกษายังได้แสดงว่า อาการจะแย่ลงอย่างสำคัญสำหรับการบังคับให้ผ่านพิธีกรรมไล่ผีโดยไม่รักษาด้วยวิธีการทางแพทย์
การแพทย์พบว่าคนเป็นโรคจิต สมองมีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ การรักษาจึงเป็นการใช้ยาปรับสมดุลในสมอง ซึ่งถ้าไม่รักษา ปล่อยให้ผิดปกติไปเป็นเวลานาน ๆ สิ่งที่ตามมาคือการทำลายเนื้อสมองอย่างถาวร และผู้ป่วยจะไม่กลับคืนปกติ ดังเช่นที่เห็นในผู้ป่วยบางรายที่ญาติคิดว่าผีเข้า ไม่พามารักษา ไปรักษาหมอผี หมดเงินเป็นแสน กว่าจะมาพบแพทย์ก็สายเกิน ไม่สามารถรักษาให้เหมือนเดิมได้ หรือคนที่ใช้สารเสพติดนาน ๆ สมองจะถูกทำลายไปมาก จนไม่สามารถกลับปกติได้ ส่วนใหญ่แพทย์จะไม่หักล้างความเชื่อ ถ้าญาติอยากรักษาทางไสยศาสตร์ แพทย์ก็มักจะแนะนำให้รักษาด้วยยาด้วย
แพทย์และนักปรัชญาคริสต์ศตวรรษที่ 4 คือฮิปพอคราทีส ได้เสนอเหตุตามธรรมชาติ ไม่ใช่เหนือธรรมชาติ ที่ทำให้ป่วย ในงานของเขาคือ Hippocratic corpus แนวอธิบายแบบเน้นภาพรวมเกี่ยวกับสุขภาพและโรคได้รวมความบ้าและโรคทางจิตอื่น ๆ หมอได้เขียนไว้ว่า "มนุษย์ควรจะรู้ว่า ความสุข ปิติ การหัวเราะ การล้อเล่น ตลอดจนความเศร้า ความเจ็บปวด ความโศก และน้ำตา เกิดมาจากสมองและจากสมองเท่านั้น อาศัยสมองโดยเฉพาะ เราคิด เราเห็น ได้ยิน และแยกแยะความน่าเกลียดกับความสวยงาม ความไม่ดีกับความดี ความน่ายินดีกับความไม่น่ายินดี... เป็นสิ่งเดียวกันที่ทำให้เราบ้าหรือเพ้อ ทำให้เราหวั่นเกรงและกลัว ไม่ว่าจะเป็นกลางคืนกลางวัน ทำให้นอนไม่หลับ ทำการผิดพลาด วิตกกังวลอย่างไร้จุดหมาย ใจลอย และมีพฤติกรรมนอกนิสัย"
หมอสนับสนุนทฤษฎี humoralism ที่โรคเป็นผลจากความไม่สมดุลของน้ำในร่างกายรวมทั้งเลือด, เสลด/เสมหะ, ดีดำ (black bile) และดีเหลือง (yellow bile) ตามทฤษฎีนี้ น้ำแต่ละอย่างจะสัมพันธ์กับอารมณ์หรือพฤติกรรม ในกรณีโรคจิต อาการเชื่อว่ามีเหตุจากการมีเลือดและดีเหลืองเกิน ดังนั้นวิธีการรักษาอาการโรคจิตและอาการฟุ้งพล่าน (mania) ก็คือการผ่าเอาเลือดออก
การรักษาต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 สำหรับอาการโรคจิตที่รุนแรงและคงยืนเน้นการช็อกระบบประสาท รวมทั้ง insulin shock therapy (การบำบัดด้วยการช็อกด้วยอินซูลินให้เกิดโคม่า), cardiazol shock therapy (การบำบัดด้วยการช็อกด้วยยาให้ชัก) และ electroconvulsive therapy (การบำบัดด้วยการช็อกด้วยไฟฟ้าให้ชัก) แม้จะค่อนข้างเสี่ยง แต่การบำบัดด้วยการช็อกเคยจัดว่ามีผลดีในการรักษาอาการโรคจิตรวมทั้งในโรคจิตเภท เพราะยอมรับการรักษาที่เสี่ยงสูงเช่นนี้ ก็เลยเกิดวิธีการรักษาที่เบียดเบียนคนไข้ยิ่งกว่านั้นรวมทั้ง psychosurgery (เช่น lobotomy ที่แพทย์ตัดหรือขูดเส้นประสาทที่เชื่อมกับสมองส่วน prefrontal cortex ออก)
ในปี 1888 จิตแพทย์ชาวสวิส (Gottlieb Burckhardt) ได้ทำ psychosurgery ที่ได้การอนุมัติเป็นรายแรกโดยตัดเปลือกสมองออก แม้คนไข้บางส่วนจะมีอาการดีขึ้นและสงบลง แต่คนไข้คนหนึ่งก็ได้เสียชีวิต และอีกหลายคนเกิดภาวะเสียการสื่อความ (aphasia) และเกิดโรคชัก (seizure disorders) แม้หมอจะได้ตีพิมพ์ผลงานทางคลินิกในวารสารการแพทย์ แต่วงการแพทย์ก็ไม่ได้ยอมรับวิธีการนี้
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ประสาทแพทย์ชาวโปรตุเกส (Egas Moniz) ประดิษฐ์การผ่าตัดสมอง คือ leucotomy (หรือ prefrontal lobotomy) ที่ตัดหรือขูดใยประสาทที่เชื่อมสมองกลีบหน้ากับสมองที่เหลือออก ซึ่งได้แรงดลใจจากงานศึกษาของนักประสาทวิทยาศาสตร์ในปี 1935 ที่ทำการเยี่ยงนี้กับลิงชิมแปนซี 2 ตัวแล้วเปรียบเทียบพฤติกรรมก่อนและหลังการผ่าตัด คือก่อนผ่าตัด ลิงมีพฤติกรรมปกติรวมทั้งขว้างอุจจาระและสู้กัน หลังจากผ่าตัด ลิงสงบลงและรุนแรงน้อยลง ในช่วงการถามและตอบคำถาม หมอได้ถามนักวิจัยว่าสามารถขยายทำกับมนุษย์ได้หรือไม่ ซึ่งนักวิจัยทั้งสองยอมรับว่าเป็นคำถามที่ทำให้สะดุ้งใจ หมอต่อมาจึงได้ขยายวิธีการปฏิบัติที่ก่อความโต้แย้งเช่นนี้กับคนไข้ผู้มีอาการโรคจิต เป็นความอุตสาหะที่เขาต่อมาได้รับรางวัลโนเบลในปี 1949 ระหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 และต้น 1970 leucotomy เป็นวิธีการที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง และบ่อยครั้งทำในสถานที่ที่ไม่ปลอดเชื้อ เช่น คลินิกคนไข้นอกและในบ้านของคนไข้ psychosurgery เป็นวิธีการมาตรฐานจนกระทั่งค้นพบยารักษาโรคจิตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950
การทดลองทางคลินิกของยารักษาโรคจิตแรก (เรียกทั้งด้วยคำว่า antipsychotic และ neuroleptics) เพื่อรักษาอาการโรคจิตเกิดขึ้นในปี 1952 chlorpromazine (ชื่อการค้า thorazine) ผ่านการทดลองทางคลินิกแล้วกลายเป็นยารักษาโรคจิตแรกที่อนุมัติให้ใช้รักษาทั้งอาการโรคจิตฉับพลันและเรื้อรัง แม้กลไกการออกฤทธิ์จะไม่รู้จนกระทั่งปี 1963 แต่ chlorpromazine ก็เป็นจุดเริ่มของการใช้ยากลุ่ม dopamine antagonist (สารต้านหน่วยรับโดพามีน) เป็นยารักษาโรคจิตรุ่นแรกสุด แม้การทดลองทางคลินิกจะแสดงการตอบสนองในอัตราสูงทั้งในอาการโรคจิตฉับพลันและโรคที่มีอาการโรคจิต ผลข้างเคียงก็ค่อนข้างหนัก รวมทั้งการเกิดอาการโรคพาร์คินสันที่บ่อยครั้งแก้คืนไม่ได้เช่น tardive dyskinesia (อาการยึกยือเหตุยาที่เกิดทีหลัง)
ยารักษาโรคจิตนอกแบบ (atypical antipsychotic) คือยารักษาโรคจิตรุ่นสอง เป็นยาต้านหน่วยรับโดพามีนที่มีอัตราการตอบสนองคล้ายกัน และมีผลข้างเคียงที่ต่างกันมาก แต่ก็จัดว่ายังมีมาก รวมทั้งอัตราการเกิดอาการโรคพาร์คินสันที่น้อยกว่าแต่มีความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดมากกว่า ยารักษาโรคจิตนอกแบบยังคงเป็นการรักษาอันดับแรกสำหรับอาการโรคจิตที่สัมพันธ์กับความผิดปกติทางจิตเวชและทางประสาทรวมทั้งโรคจิตเภท โรคอารมณ์สองขั้ว โรคซึมเศร้า โรควิตกกังวล ภาวะสมองเสื่อม และโรคออทิซึมสเปกตรัม
ปัจจุบันรู้แล้วว่า โดพามีนเป็นสารสื่อประสาทหลักอย่างหนึ่งที่มีบทบาทในอาการโรคจิต ดังนั้น การระงับหน่วยรับโดพามีน (คือ หน่วยรับโดพามีนแบบ D2 หรือ dopamine D2 receptors) และลดการทำงานของระบบประสาทโดพามีนจึงเป็นเป้าหมายทางเภสัชวิทยาที่มีประสิทธิผลแต่หยาบ (คือไม่เฉพาะเจาะจง) ของยารักษาโรคจิต งานศึกษาทางเภสัชวิทยาปี 2005 แสดงว่า การลดการทำงานของระบบประสาทโดพามีนไม่ได้กำจัดอาการหลงผิดหรือประสาทหลอน แต่ลดการทำงานของระบบรางวัลที่มีบทบาทให้เกิดความคิดแบบหลงผิด ซึ่งเป็นการหาความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งเร้าหรือแนวความคิดต่าง ๆ ที่จริง ๆ แล้วไม่สัมพันธ์กัน นักวิจัยงานนี้ยอมรับความสำคัญของการตรวจสอบที่ควรจะทำในอนาคตว่า "แบบจำลองที่แสดงในที่นี้อาศัยความรู้ที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับโดพามีน โรคจิตเภท และยารักษาโรคจิต และดังนั้น จึงต้องปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นเมื่อได้ความรู้ในเรื่องเหล่านี้มากขึ้น"
- From dopamine to salience to psychosis—linking biology, pharmacology and phenomenology of psychosis
อดีตนักศึกษาของซีคมุนท์ ฟร็อยท์ (Wilhelm Reich) ได้ตรวจสอบผลทางกายภาพของการเจริญเติบโตในวัยเด็กที่มากไปด้วยความวิตกกังวลและความบอบช้ำทางกายใจ แล้วได้ตีพิมพ์การรักษาด้วยการวิเคราะห์จิตใจแบบเน้นภาพรวมกับคนไข้โรคจิตเภทผู้หนึ่ง เมื่อรวมหลักวิธีการหายใจและการพิจารณา คนไข้ซึ่งเป็นหญิงอายุน้อยก็ได้ทักษะบริหารตนเพียงพอเพื่อยุติการบำบัด
สังคม
จิตแพทย์ชาวอังกฤษผู้หนึ่ง (David Healy) ได้วิจารณ์บริษัทผลิตยาว่า โปรโหมตทฤษฎีชีววิทยาเกี่ยวกับความเจ็บป่วยทางจิตใจที่ง่าย ๆ โดยแสดงว่าการักษาด้วยยาสำคัญเป็นอันดับหนึ่ง และละเลยปัจจัยทางสังคมและพัฒนาการที่รู้ว่า มีอิทธิพลสำคัญต่อการเกิดอาการโรคจิต
แหล่งข้อมูลอื่น
[กึ่งอัตชีวประวัติ]
อัลเฟรท ฟ็อน เทียร์พิทซ์
อัลเฟรท เพเทอร์ ฟรีดริช ฟ็อน เทียร์พิทซ์ (Alfred Peter Friedrich von Tirpitz) เป็นจอมพลเรือแห่งจักรวรรดิเยอรมัน และยังเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทหารเรือระหว่าง ค.ศ. 1897–1916 ซึ่งก่อนที่จักรวรรดิเยอรมันจะถูกสถาปนาใน ค.ศ. 1872 นั้น ปรัสเซียไม่เคยมีกองทัพเรือเป็นอย่างจริงเป็นจังมาก่อน เทียร์พิทซ์เป็นบุคคลสำคัญที่มีส่วนปฏิรูปกองทัพเรือปรัสเซียให้มีความทันสมัยในคริสต์ทศวรรษ 1890 การปฏิรูปทำให้กองทัพเรือเยอรมันกลายเป็นกองทัพเรือชั้นนำของโลก มีแสนยานุภาพเป็นรองแต่เพียงราชนาวีอังกฤษเท่านั้น แม้จะเป็นกองทัพเรือที่ขึ้นชื่อเป็นเบอร์สอง แต่ก็ยังไม่แข็งแกร่งพอจะเผชิญหน้ากับราชนาวีอังกฤษในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้
เทียร์พิทซ์เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายเรือปรัสเซียใน ค.ศ. 1865 ซึ่งในขณะนั้นอยู่ในช่วงสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย นักเรียนนายเรือเทียร์พิทซ์ได้รับมอบหมายไปประจำบนเรือตรวจการณ์ในช่องแคบอังกฤษ เขาได้รับการติดยศเรือตรีในปีค.ศ. 1869 ต่อมาในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ความสัมพันธ์ระหว่างปรัสเซียและอังกฤษยังค่อนข้างดีอยู่ ทำให้เรือของเทียร์พิทซ์มีโอกาสได้ขึ้นเทียบท่าอังกฤษบ่อยครั้ง เทียร์พิทซ์สามารถพูดภาษาอังกฤษได้อย่างคล่องแคล่วมาก จากนั้นเทียร์พิทซ์ก็มีความก้าวหน้าในราชการทหารตามลำดับ เทียร์พิทซ์ให้ความสำคัญกับการคิดค้นตอร์ปิโดเป็นอย่างมาก เขามองว่าอาวุธใหม่นี้จะช่วยเสริมสร้างเขี้ยวเล็บของกองทัพเรือเยอรมันอย่างก้าวกระโดด เทียร์พิทซ์เคยระบุถึงช่วงเวลาที่ทำงานกับเรือตอร์ปิโดว่า "เป็นสิบเอ็ดปีที่ดีที่สุดในชีวิต"
ใน ค.ศ. 1890 นาวาเอกเทียร์พิทซ์ได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาธิการหมู่เรือบอลติก เขามีโอกาสได้เข้าเฝ้าไคเซอร์วิลเฮ็ล์มและถวายความเห็นในการพัฒนากองทัพเรือ ความเห็นของเขาเป็นที่พอพระทัยมาก เก้าเดือนต่อมาเขาถูกย้ายไปประจำในกรุงเบอร์ลินเพื่อทำงานด้านการพัฒนายุทธศาสตร์ในการจัดตั้งกองเรือทะเลไกล เขาดึงคนสมัยที่ทำงานด้านเรือตอร์ปิโดมาร่วมงานด้วยหลายคน นาวาเอก เทียร์พิทซ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาธิการกองทัพเรือใน ค.ศ. 1892 และได้ยศพลเรือตรีใน ค.ศ. 1895 เขากลายเป็นนายทหารเรือคนโปรดของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3
หม่อมหลวงสุทธิรัตน์ เกษมสันต์
พลอากาศเอก หม่อมหลวงสุทธิรัตน์ เกษมสันต์ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2492 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10), โรงเรียนนายเรืออากาศรุ่นที่ 17, โรงเรียนนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 47, โรงเรียนเสนาธิการทหารบก (หลักสูตรประจำ) รุ่นที่ 64, วิทยาลัยการทัพอากาศ รุ่นที่ 30, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (หลักสูตร ปรอ.) รุ่นที่ 15
การรับราชการตำแหน่งสำคัญ อาทิ ฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารอากาศ,ผู้บัญชาการกองสนับสนุนทางอากาศ ,ประธานกรรมการสถาบันการบินพลเรือน, ผู้บังคับการกองบิน 41 กองพลบินที่ 3, ผู้ช่วยทูตทหารอากาศไทยประจำกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และ รักษาราชการผู้ช่วยทูตทหารอากาศไทยประจำกรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก, รองเจ้ากรมการลาดตระเวนทางอากาศ กองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ, เสนาธิการศูนย์วิทยาศาสตร์และพัฒนาระบบอาวุธกองทัพอากาศ, ผู้ช่วยปลัดบัญชีทหาร กองบัญชาการทหารสูงสุด, ผู้บัญชาการกองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ, ผู้ช่วยเสนาธิการทหารอากาศฝ่ายยุทธบริการ ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552 ในยศ พลอากาศเอก (พล.อ.อ.) ตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ (พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์)
ชีวิตส่วนตัว พล.อ.อ.ม.ล.สุทธิรัตน์ สมรสกับ นางแสงดาว เกษมสันต์ ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 2 คน โดยบุตรสาวคนโต คือ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา นักแสดงและอดีตนักร้องวัยรุ่นที่มีชื่อเสียง ในสังกัดของ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด
ทิพาวดี เมฆสวรรค์
คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์ (1 มกราคม 2489 - ) ที่ปรึกษาในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการบริหารราชการแผ่นดิน กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ รองประธานกรรมการมูลนิธิรอยัลแบงค์คอกซิมโฟนีออร์เคสตร้า ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
อดีตกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการบริหารราชการแผ่นดิน อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม, อดีตปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และอดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญร่วมกับกระทรวงการคลังและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการศึกษาและผลักดันให้เกิดกองทุนบำเหน็จบำนาญ ข้าราชการ (กบข.) ในขณะที่ดำรงตำแหน่งเลขาธิการ ก.พ. ได้ริเร่มการปฏิรูประบบราชการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542-2545 จนสำเร็จ การให้ความสำคัญต่อความเสมอภาคของบทบาทชายหญิง ทั้งในสถานที่ทำงานและภายนอก รวมทั้งเป็นผู้ที่มีความโดดเด่นยิ่งด้านการต่างประเทศ สามารถระดมความช่วยเหลือจากองค์กรระหว่างประเทศต่าง ๆ มาสู่สำนักงาน ก.พ. อย่างมากมาย อาทิ โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ธนาคารโลก (World Bank) และธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB)
ประวัติ
คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์ เป็นบุตรีของพลโท เฉลิม และนางเครือน้อย สุทธิรักษ์ สมรสกับ ดร.ธวัช เมฆสวรรค์ อดีตอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์โดยมีบุตรธิดา 2 คน คือ นางทวิวัลยา เมฆสวรรค์ และนายวิทวัส เมฆสวรรค์
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศอียิปต์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอียิปต์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 74 คน ใน 17 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอียิปต์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
ทิพาวดี เมฆสวรรค์
ภาครัฐ
คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์ เริ่มรับราชการในตำแหน่งวิทยากรโท สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ในปี พ.ศ. 2510 และได้เลื่อตำแหน่งเรื่อยมา กระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการกองวิชาการ (เจ้าหน้าที่วิเคราะห์งานบุคคล ระดับ 8) พ.ศ. 2532 เป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษด้านระบบโครงสร้างการบริหารงานบุคคล (เจ้าหน้าที่วิเคราะห์งานบุคคล ระดับ 9) และเป็นรองเลขาธิการ ก.พ. ในปี พ.ศ. 2535 เลขาธิการ ก.พ. ในปี พ.ศ. 2540 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงถึง 2 กระทรวง คือ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2545 และกระทรวงวัฒนธรรม ในปี พ.ศ. 2547
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ทิพาวดี เมฆสวรรค์
ภาครัฐ
ในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลดังกล่าวด้วย อดีตประธานกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการบริหารราชการแผ่นดิน
บารับบัส
บารับบัส (ישוע בר Bar ʾAbbaʾ, แปลว่า "บุตรของบิดา" หรือ "บุตรของอาจารย์") หรือที่เรียกว่า เยซู บารับบัส (ישוע בר אבא Yeshua Bar ʾAbbaʾ) ในบางต้นฉบับ เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในพันธสัญญาใหม่ เป็นกบฏที่ถูกจับกุมโดยข้าหลวงโรมันในเวลาเดียวกันกับพระเยซู และเป็นผู้ที่ป็อนติอุส ปีลาตุส (ปีลาต) ปล่อยตัวเป็นอิสระในเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลม ในขณะที่ยังคุมตัวพระเยซูในฐานะนักโทษ
เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล
จากในพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับระบุถึงธรรมเนียมของเทศกาลปัสกาในกรุงเยรูซาเลมที่ให้ปีลาตข้าหลวงแคว้นยูเดียลดโทษประหารชีวิตของนักโทษคนหนึ่งจากการเรียกร้องของฝูงชน ในเหตุการณ์ครั้งนั้นได้มีการเสนอต่อฝูงชนให้เลือกบารับบัสหรือพระเยซูที่จะถูกปล่อยตัวจากการควบคุมของโรมัน จากความในพระวรสารสหทรรศน์ได้แก่มัทธิว(มัทธิว 27:15-26),มาระโก (มาระโก 15:6-15), และ ลูกา (ลูกา 23:13-25) กับความในพระวรสารนักบุญยอห์น (ยอห์น 18:38-19:16) ฝูงชนเลือกให้ปล่อยตัวบารับบัสและให้ตรึงกางเขนพระเยซูชาวนาซาเรธ ปีลาตยอมรับอย่างไม่เต็มใจต่อข้อเรียกร้องของฝูงชน มีข้อความหนึ่งพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว เป็นคำพูดของฝูงชน (ที่กล่าวถึงพระเยซู) ว่า "ให้​ความ​ผิด​เรื่อง​ความ​ตาย​ของ​เขา​ตก​อยู่​กับ​เรา​และ​ลูก ๆ ของ​เรา" (มัทธิว 27:25)
พระวรสารนักบุญมัทธิวกล่าวถึงบารับบัสเพียงว่าเป็น "นักโทษอุกฉกรรจ์" (มัทธิว 27:16) พระวรสารนักบุญมาระโกและลูกากล่าวถึงบารับบัสว่าเป็นผู้ร่วมใน στάσις (stasis, จลาจล) อาจเป็น "ผู้ร่วมในกบฏต้านอำนาจของโรมันหลายครั้ง" ผู้ก่อเหตุฆ่าคนตาย (มาระโก 15:7, ลูกา 23:19) Robert Eisenman กล่าวว่าในยอห์น 18:40 กล่าวถึงบารับบัสว่าเป็น λῃστής (lēstēs, "โจร") "คำที่โยเซพุสมักใช้เมื่อพูดถึงนักปฏิวัติ"
มีพระวรสารสามฉบับที่กล่าวถึงธรรมเนียมในเทศกาลปัสกาที่ข้าหลวงโรมันต้องปล่อยตัวนักโทษตามการเลือกของฝูงชน ได้แก่ มาระโก 15:6, มัทธิว 27:15 และยอห์น 18:39 ฉบับสำเนาในยุคหลังของพระวรสารนักบุญลูกาก็มีข้อความที่สอดคล้องกัน (ลูกา 23:17) แม้จะไม่ปรากฏข้อความนี้ในต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุด อาจมีการแทรกข้อความเพิ่มเติมในภายหลังเพื่อให้พระวรสารนักบุญลูกามีความสอดคล้องกับพระวรสารอื่น
ธรรมเนียมการปล่อยตัวนักโทษที่เยรูซาเลมในเทศกาลปัสกาเป็นที่รู้จักในหมู่นักศาสนศาสตร์ในชื่อ Paschal Pardon แต่ธรรมเนียมนี้ (ไม่ว่าจะในช่วงเทศกาลปัสกาหรือช่วงเวลาอื่น ๆ) ไม่มีบันทึกในเอกสารทางประวัติศาสตร์ใด ๆ นอกจากในพระวรสาร ทำให้นักวิชาการบางส่วนตั้งคำถามเกี่ยวกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และอ้างว่าธรรมเนียมเช่นนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาโดยผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิล
พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย (อักษรย่อ: ส.ป.ท. Thai Social Democratic Party - TSDP) เป็นพรรคที่ก่อตั้งโดยมีพื้นฐานมาจากกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) เดิมเคยใช้ชื่อว่า พรรคการเมืองใหม่ (ก.ม.ม.) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยมี นายสมศักดิ์ โกศัยสุข เป็นหัวหน้าพรรค
ที่มาของการก่อตั้งพรรค
พรรคการเมืองใหม่ ได้เริ่มต้นเกิดขึ้นจากการประชุมร่วมกันของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย   ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 1 ปี ของการเริ่มชุมนุมครั้งใหญ่ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (การชุมนุม 193 วัน) และในการชุมนุมครั้งนั้นได้มีการเปิดโอกาสให้ประชาชนแนวร่วมได้แสดงความเห็นถึงการจัดตั้งพรรคการเมืองของกลุ่มพันธมิตร ซึ่งประชาชนที่เข้าร่วมประชุมมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ ให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น
ชุดที่สาม
ที่ประชุมใหญ่วิสามัญพรรคการเมืองใหม่ ครั้งที่ 1/2553 เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2553 ได้เลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ จำนวน 25 คน ประกอบด้วย
ชุดปัจจุบัน
ที่ประชุมใหญ่สามัญพรรคการเมืองใหม่ ครั้งที่ 2/2554 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม 2554 ได้เลือกตั้งกรรมการบริหารพรรคแทนกรรมการบริหารชุดเดิมที่ลาออก จำนวน 7 คน ประกอบด้วย ปัจจุบันมีคณะกรรมการบริหารพรรคที่ปฏิบัติหน้าที่ จำนวน 15 คน ประกอบด้วย
สัญลักษณ์ของพรรคการเมืองใหม่
สัญลักษณ์ของพรรคการเมืองใหม่นั้น ออกแบบโดย จิราวุฒิ นิลกำแหง ซึ่งเป็นนักออกแบบของสถานีโทรทัศน์ ASTV ในเครือผู้จัดการอยู่แล้ว โดยใช้สัญลักษณ์ของทางกลุ่มพันธมิตรฯเป็นหลัก ที่เป็นรูปแขนที่คล้องเกี่ยวกัน โดยเปลี่ยนมาเป็นสวัสติกะในลักษณะเวียนขวา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่โบราณ และมีรูปหัวใจ  4 ดวงอยู่ตรงกลาง หมายถึง ความโชคดี กล่าวคือ ตามความเชื่อของชาวยุโรปนั้น ใบโคลเวอร์ เป็นใบไม้ที่มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจนั้นจะมี 3 ใบ แต่หากใครพบใบโคลเวอร์ที่มีกลีบใบ 4 ใบ หรือใบโคลเวอร์ 4 แฉก นับเป็นนิมิตรมงคล
แต่ก็ได้รับการวิจารณ์จากผู้คนจำนวนหนึ่งว่าดูคล้ายกับสัญลักษณ์ของพรรคนาซี ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำเผด็จการทหารของเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การส่งผู้สมัครลงเลือกตั้งและการถอนตัว
ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ที่ประชุมของพรรคการเมืองใหม่ ได้มีมติส่ง พล.อ.กิตติศักดิ์ รัฐประเสริฐ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขต 6 กรุงเทพมหานคร (เขตบึงกุ่ม, เขตลาดพร้าว, เขตวังทองหลาง, เขตบางกะปิ, เขตสะพานสูง) ในการเลือกตั้งแทนที่ นายทิวา เงินยวง ส.ส.เก่าของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ถึงแก่กรรมไป ซึ่งนับว่าเป็นครั้งแรกที่ทางพรรคได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้ง
แต่ทว่าในวันรุ่งขึ้น พล.อ.กิตติศักดิ์ ได้ประกาศถอนตัว เนื่องจากอ้างว่า สำรวจคะแนนเสียงแล้วไม่ดี และไม่ต้องการแข่งกับผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย คือ นายก่อแก้ว พิกุลทอง เนื่องจากเป็นผู้ก่อการร้ายจากเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ที่ผ่านมา ซึ่งเรื่องนี้ได้ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ต่อมามากมาย
นอกจากนี้แล้วการเลือกตั้งซ่อมในเขต 1 จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ปีเดียวกัน แทนที่ นายชุมพล กาญจนะ ที่ถูกเพิกถอนคุณสมบัติการเป็น ส.ส.ไป พรรคการเมืองใหม่ในตอนแรกก็มีท่าทีว่าจะส่ง นายชาญชัย ช่วยจันทร์ ลงเลือกตั้ง แต่ท้ายที่สุดก็มีมติว่าไม่ส่ง
การลงสมัครรับเลือกตั้ง สก. และ สข.กรุงเทพมหานคร
ซึ่งในการประเมินตามผลการสำรวจความคิดเห็น พบว่า พรรคการเมืองใหม่น่าจะได้ 1 ที่นั่งจากเขตคลองสาน ซึ่งเป็นผู้สมัครที่เป็น ส.ก.เดิมที่ย้ายมาจากพรรคประชาธิปัตย์ แต่เมื่อผลการเลือกตั้งออกมาจริง ๆ แล้ว พรรคการเมืองใหม่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเลยแม้สักที่เดียว ไม่ว่าจะเป็น ส.ก. หรือ ส.ข.
ความขัดแย้งกับกลุ่มพันธมิตรฯ
ในปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ได้มีความขัดแย้งระหว่างทางกลุ่มพันธมิตรฯซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งพรรคกับทางสมาชิกและกรรมการบริหารพรรคเกิดขึ้น ถึงเรื่องการส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งกลางปีเดียวกัน ซึ่งทางกลุ่มพันธมิตรฯมีมติให้โหวตโนในการเลือกตั้งครั้งนี้ คือ ให้กาช่องไม่ประสงค์ลงคะแนนให้ใครในบัตรลงคะแนน เรื่องนี้ก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มพันธมิตรฯกับสมาชิกและกรรมการบริหารพรรค  ต่อมา นายสมศักดิ์ หัวหน้าพรรค และนายสาวิทย์ แก้วหวาน ได้ทำตามมติของสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) ให้ถอนตัวจากการเป็นแกนนำของพันธมิตรฯ และนายพิเชฐ พัฒนโชติ รองหัวหน้าพรรคก็ได้ลาออกจากพรรคเช่นเดียวกัน ต่อมาทางพรรคได้จัดการประชุมกรรมการบริหารพรรค ได้มีกลุ่มผู้ชุมนุมของพันธมิตรฯได้บุกเข้าไปถึงที่ทำการพรรคเพื่อกดดันมิให้พรรคมีมติส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้ง จนเกือบเป็นการปะทะกัน  ซึ่งต่อมาในเรื่องนี้ทำให้ นายสนธิ ลิ้มทองกุล อดีตหัวหน้าพรรคและแกนนำพันธมิตรฯรุ่นที่ 1 ได้โจมตีนายสมศักดิ์อย่างรุนแรง และได้ประกาศให้สมาชิกพรรคยึดพรรคคืนกลับ ซึ่งทางนายสมศักดิ์ก็ได้โต้กลับมาเช่นเดียวกัน ต่อมาทางกลุ่มพันธมิตรฯได้มีการลงรายชื่อเพื่อถอดถอนนายสมศักดิ์ออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค แต่ทางนายสมศักดิ์ได้ยืนยันว่าจะส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้ง พร้อมกับได้มีการโต้กันไปโต้กันมาถึงเรื่องเงินบริจาคด้วย
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
ในการเลือกตั้งครั้งนี้ คณะกรรมการบริหารพรรค คณะกรรมการสาขาพรรค และคณะกรรมการศูนย์ประสานงานพรรคการเมืองใหม่ทั่วประเทศ ได้ประชุมร่วมกันเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554 มีมติเอกฉันท์ให้พรรคการเมืองใหม่ส่งผู้สมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ต่อมา คณะกรรมการบริหารพรรคการเมืองใหม่ส่วนหนึ่ง ประกอบด้วย
1) นายสุริยะใส กตะศิลา เลขาธิการพรรค
2) นายสำราญ รอดเพชร โฆษกพรรค
3) พ.อ.(พิเศษ) ไพโรจน์ นิยมพันธ์ กรรมการบริหาร
4) นายบรรจง นะแส กรรมการบริหาร
5) นายอัศวชร์ อภัยวงศ์ กรรมการบริหาร
6) นายพิชิต ไชยมงคล กรรมการบริหาร
7) นายทศพล แก้วทิมา กรรมการบริหาร
8) นายรังษี ศุภชัยสาคร กรรมการบริหาร
9) นางสาวนิตยา กุระคาน กรรมการบริหาร
10) นายณัฐดิษฐ์ นันท์วิมลวุฒิ กรรมการบริหาร
ได้ยื่นหนังสือต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองขอให้ระงับการรับสมัครผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคการเมืองใหม่ อันเกิดจากหัวหน้าพรรคฝ่าฝืนนโยบายพรรค ข้อบังคับพรรค และมติที่ประชุมใหญ่และกล่าวหาว่านายสมศักดิ์ โกศัยสุข หัวหน้าพรรคการเมืองใหม่ กระทำการเข้าข่ายฝ่าฝืนพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550 มาตรา 31 และคณะกรรมการบริหารพรรคการเมืองใหม่ทั้ง 10 ราย ยังเข้าร่วมรณรงค์ให้ประชาชนโหวตโนผ่านสื่อมวลชนต่าง ๆ  ซึ่งการกระทำดังกล่าว เป็นการฝ่าฝืนวินัย และจรรยาบรรณของสมาชิกพรรค และกรรมการสาขาพรรค (ข้อ 17) ตามข้อบังคับของพรรคการเมืองใหม่ พ.ศ. 2552 จึงไม่มีสิทธิ์ ไปแถลงในนามของพรรค และยังเป็นการฝ่าฝืน มาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550  อีกทั้ง ต่อมาสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้มีหนังสือที่ ลต (ทบพ.) 0401/8737 ลงวันที่ 28 มิถุนายน  2554 ชี้ขาดว่าพรรคการเมืองใหม่สามารถส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งได้โดยถูกต้องตามกฎหมายทุกประการ
เปลี่ยนชื่อพรรค
ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 หลังจากที่ประชุมใหญ่สามัญพรรค ครั้งที่ 1 มติให้เปลี่ยนแปลงที่ตั้งพรรค รวมทั้งเปลี่ยนแปลงชื่อ ชื่อย่อ ภาพเครื่องหมายของ "พรรคการเมืองใหม่" เป็น "พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย" โดยให้ยกเลิก ชื่อนโยบายพรรคการเมืองใหม่ พ.ศ. 2552 และให้ใช้ "นโยบายพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย พ.ศ.  2556" แทน พร้อมทั้งให้ยกเลิก ข้อบังคับพรรคการเมืองใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติมทุกฉบับ
โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปดอกกุหลาบสีส้มตัดเส้นสีขาวบนพื้นสีน้ำเงิน เป็นสัญลักษณ์ กรอบด้านข้างเป็นรูปดาว กรอบด้านบนเป็นชื่อพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย กรอบด้านล่างเป็นชื่อภาษาอังกฤษ รูปดอกกุหลาบ หมายถึง มีความรักและศรัทธาในสังคมที่ดีงาม เคารพในสิทธิมนุษยชน มีสิทธิเสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ ช่วยตนเอง และช่วยผู้อื่น ถือประโยชน์ส่วนรวมเหนือประโยชน์ส่วนตน นำความอยู่ดีมีสุขสู่สังคมอย่างยั่งยืน
กรรมการบริหารพรรคชุดปัจจุบัน
1) นางแจ่มศรี สุกโชติรัตน์ หัวหน้าพรรค
2) นายชาลี ลอยสูง รองหัวหน้าพรรค
3) นายวิรัตน์ ธงชัยธนากุล รองหัวหน้าพรรค
4) นายสมศักดิ์ มาณพ รองหัวหน้าพรรค
5) นายสุคม ศรีนวล เลขาธิการพรรค
6) นายณัฐวัตร หวังสุดดี รองเลขาธิการพรรค
8) นางสาวเสน่ห์ หงษ์ทอง นายทะเบียนสมาชิกพรรค
9) นายสมพร ขวัญเนตร โฆษกพรรค
10) นางสาวปาลิดา เจญวิถี กรรมการบริหารพรรค
11) นางอภันตรี เจริญศักดิ์ กรรมการบริหารพรรค
12) นายประสิทธิ์ ประสพสุข กรรมการบริหารพรรค
13) นายสมศักดิ์ สุขยอด กรรมการบริหารพรรค
14) นายไพทูรย์ บางหรง กรรมการบริหารพรรค
15) นายเฉลิมพล ผลาพรม กรรมการบริหารพรรค
16) นายสุริญา ถือลาภ กรรมการบริหารพรรค
17) นายไพสิษฐ์ สุภา กรรมการบริหารพรรค
18) นางแป้ง ศรแก้ว กรรมการบริหารพรรค
19) นายวิเชียร พงษ์ชู กรรมการบริหารพรรค
ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 พรรคสังคมประชาธิปไตยไทยได้จัดการประชุมเพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายสาวิทย์ แก้วหวาน เป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่ ส่วนตำแหน่งเลขาธิการพรรคยังคงเป็น นายสุคม ศรีนวล
อินไซด์ส์
อินไซด์ส์ (In Sides) เป็นอัลบั้มชุดที่สีของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2539
รายชื่อเพลง
รายชื่อเพลงต้นฉบับ
ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาพร้อมกับ Times Fly EP และ The Box EP
ออกจำหน่ายในปี 1997
ฟังก์ชันการรอดชีวิต
ฟังก์ชันการรอดชีวิต (survival function) หรือ ฟังก์ชันผู้รอดชีวิต (survivor function) หรือ ฟังก์ชันความวางใจ (reliability function นิยมใช้ในทางวิศวกรรมศาสตร์มากกว่า) เป็นฟังก์ชันที่ให้ค่าความน่าจะเป็นว่าผู้ป่วย, อุปกรณ์ หรือวัตถุที่สนใจจะรอดชีวิตได้นานเกินเวลาที่กำหนดไว้เท่าใด
นิยาม
หากกำหนดให้ T เป็นตัวแปรใด ๆ ที่ต่อเนื่องกับฟังก์ชันการกระจายสะสม F(t) ในช่วง [0,∞) ค่าของฟังก์ชันการรอดชีวิตคือ:
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2
บราซิลเน็กซต์ท็อปโมเดล (Brazil's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า BNTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของประเทศ บราซิล ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของบราซิล โดยมี เฟอร์นันด้า มอตต้า ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการ ซึ่งรายการนี้ได้ ซื้อลิขสิทธิ์ จาก อเมริกาส์ เน็กต์ ท็อป โมเดล มา
ฟุตซอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ฟุตซอลแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ (Netherlands national futsal team)เป็นตัวแทนของทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ในการแข่งขันฟุตซอลนานาชาติเช่น ฟุตซอลชิงแชมป์โลก และ ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป และอยู่ภายใต้การดูแลของราชสมาคมฟุตบอลเนเธอร์แลนด์ (KNVB) เนเธอร์แลนด์ได้จัดฟุตซอลชิงแชมป์โลกเป็นครั้งแรกในปี1989 ที่เมืองรอตเทอร์ดาม และได้อันดับ2ในปีเดี่ยวกันนั้นเอง
ผู้เล่นปัจจุบัน
จากชุด ฟุตซอลชิงแชมป์ยุโรป 2014
ฟักทองอเมริกัน
แหล่งข้อมูลอื่น
Kürbisse Тыква Kalabasa
มาร์ธา สจ๊วต
มาร์ธา เฮเลน สจ๊วต (Martha Helen Stewart) เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1941 เป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล พิธีกรรายการโทรทัศน์ นักเขียน และผู้ผลิตนิตยสาร ชาวอเมริกัน เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท มาร์ธาสจ๊วตลีฟวิงออมนิมีเดีย เธอประสบความสำเร็จจากธุรกิจหลากหลาย ทั้งสิ่งพิมพ์ รายการโทรทัศน์ และของใช้ ของที่ระลึก สจ๊วตผลิตรายการทอล์กโชว์ที่ชื่อ Martha ซึ่งออกอากาศทั่วโลก เธอเขียนหนังสือขายดีไว้หลายเล่ม เธอยังเป็นผู้ผลิตนิตยสาร Martha Stewart Living
ในปี ค.ศ. 2004 เธอได้รับโทษฐานให้การเท็จเกี่ยวกับการขายหุ้น ทำให้เธอต้องติดอยู่ในคุก 5 เดือน สจ๊วตออกจากคุกในปี ค.ศ. 2005 พร้อมกับบริษัทของเธอที่กลับมาในปี ค.ศ. 2006
อ้างอิง
1941
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1
พระราชประวัติ
พระองค์ปกครองตั้งแต่ประมาณ พ.ศ.1200 ถึงประมาณ พ.ศ.1224 ตลอดรัชสมัยของพระองค์และพระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้าภววรมันที่ 2 กษัตริย์เขมรได้รวมอำนาจไว้ในพื้นที่ที่เคยถูกปกครองโดยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ซึ่งนำไปสู่การแตกแยกของอาณาจักรเจนละ
สวรรคต
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตเมื่อประมาณ พ.ศ.1224 มีพระนามเมื่อสวรรคตแล้วว่า "พระบาทศิวปุระ"
โมฆียะ
คำสำคัญ "โมฆียะ" เป็นคำวิเศษณ์มีความหมายว่า อันอาจเป็นโมฆะได้, เช่น สัญญาเป็นโมฆียะ; สามารถหมายถึง
พันธกรทั้งห้าของพระเจ้า
พันธกรทั้งห้าของพระเจ้า หมายถึง เครื่องมือของพระเป็นเจ้าในการทำพันธกิจของพระองค์ให้สำเร็จตามพระประสงค์ ตามที่มีกล่าวไว้ในจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส บทที่ 4 ข้อที่ 11 ประกอบไปด้วยอัครทูต ผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ศิษยาภิบาล และอาจารย์
สควอช (ผัก)
สควอช (Squash) โดยทั่วไปหมายถึงพืช 4 สปีชีส์ในสกุล Cucurbita ได้แก่ C. maxima C. mixta C. moschata และC. pepo ซึ่งจะรวมฟักทองอเมริกันส่วนใหญ่ acorn squash ซัมเมอร์สควอช และ ซุกคินี ในอเมริกาเหนือ สควอชแบ่งอย่างกว้างๆเป็น ซัมเมอร์สควอชกับวินเทอร์สควอช ขึ้นกับระยะเวลาที่เก็บเกี่ยวผลผลิต  สควอชที่รู้จักกันดีรวมทั้งฟักทองอเมริกันและซุกคินี สควอชขนาดใหญ่มาจาก Cucurbita maxima
อ้างอิง
Kürbisse
หงโจ้ว
หงโจ้ว (ภาษาแมนจู: ᡥᡠᠩᠵᡝᠣ, ภาษาจีน 弘昼 5 มกราคม ค.ศ. 1712 – 2 กันยายน ค.ศ 1770) เดิมทรงพระอิสริยยศ เหอกงชินหวัง เป็นองค์ชายแมนจูแห่งราชวงศ์ชิง
เทศบาลตำบลภูผาม่าน
เทศบาลตำบลภูผาม่าน เป็นเทศบาลขนาดเล็ก ในเนื้อที่ 6.09 ตารางกิโลเมตร ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่อยู่อาศัยซึ่งมีภูมิทัศน์ โดยรอบที่สวยงาม รวมทั้งมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่งประชากรในชุมชนรักควาสงบและมี สิ่งแวดล้อมที่ดี คนภูผาม่านมีวัฒนธรรมท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะที่ดีงามโดยเฉพาะประเพณี ตรุษไทภูผาม่าน ทั้งยังมีภาษาท้องถิ่นอันเป็นเอกลักษณ์
หงโจ้ว
ประวัติส่วนพระองค์
องค์ชายหงโจ้วประสูติในราชตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นโอรสองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิยงเจิ้ง (ประสูติตั้งแต่สมัยยังเป็นองค์ชายอิ้นเจิน) พระมารดาของพระองค์คือพระสวามี ชุนเค่อหรือพระอัครชายาหยูแห่งตระกูลเกิง เป็นธิดาของเกิงเต๋อจินในราชสำนักแมนจู และทรงเป็นพระอนุชาต่างมารดาของจักรพรรดิเฉียนหลง
เทศบาลตำบลภูผาม่าน
ประวัติ
ชื่อภูผาม่าน มาจากชื่อภูเขาซึ่งตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกของสำนักงานเทศบาลตำบลภูผาม่าน ซึ่งสูงประมาณ 250 เมตร มีความสูงชันตั้งตระหง่านสูงเด่นเป็นสง่า มีลักษณะคล้ายผ้าม่าน สวยงามมากพื้นที่เป็นพื้นที่ราบระหว่างหุบเขาในทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ด้านล่างทางทิศใต้เป็นที่ราบติดลำน้ำเชิญ เทศบาล ตำบลภูผาม่าน ตั้งอยู่ที่ กิโลเมตรที่ 10 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2361 สายแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 (ชุมแพ – เมืองเลย) กิโลเมตรที่ 243 ห่างจากจังหวัดขอนแก่น 108 กิโลเมตร พื้นที่ราบระหว่างหุบเขาในทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ด้านล่างทางทิศใต้เป็นที่ราบติดลำน้ำเชิญ ในฤดูร้อนอากาศร้อน ส่วนฤดูหนาวอากาศหนาวจัด ฤดูฝนฝนชุกในระยะเดือนกันยายนถึงเดือนตุลาคมของทุกปี ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยประมาณ 1,200 มิลลิเมตรต่อปี สำนักงานตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ว่าการอำเภอภูผาม่าน(หลังวัดท่า กระบือ)มีเนื้อที่ประมาณ 6.09 ตารางกิโลเมตร
หงโจ้ว
แหล่งข้อมูลอื่น
จักรพรรดิยงเจิ้ง จักรพรรดิเฉียนหลง
เทศบาลตำบลภูผาม่าน
หมู่บ้านเขตเทศบาล
เทศบาลตำบลภูผาม่านประกอบ ด้วย 2 ตำบล 6 หมู่บ้าน
อาชีพ
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ การทำนาปี การทำนาปรัง ปลูกถั่วเหลือง ทำสวนผลไม้ การเลี้ยงสัตว์ เช่นโค กระบือ เป็น ไก่ ปลา ฯลฯ
ซง คัง
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
เดอะมิดเดิลออฟโนแวร์
เดอะมิดเดิลออฟโนแวร์ (The Middle of Nowhere) เป็นอัลบั้มชุดที่ห้าของออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2542 ขึ้นชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรอันดับสูงสุดที่ 7
เวลาแอฟริกาตะวันตก
เวลาแอฟริกาตะวันตก (West Africa Time) เป็นเขตเวลาที่ใช้แถบแอฟริกาตะวันตก (ยกเว้นประเทศเบนินซึ่งใช้ UTC±00:00) โดยเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัดอยู่ 1 ชั่วโมง (UTC+1) ซึ่งใช้เวลาเดียวกับเวลายุโรปกลาง เขตเวลานี้ส่วนใหญ่ไม่มีเวลาออมแสง ยกเว้นประเทศลิเบีย และประเทศนามิเบียซึ่งจะใช้ UTC+02
ประเทศที่ใช้ :
ฮิปโปแคมปัส
ฮิปโปแคมปัส (hippocampus) เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของสมองของมนุษย์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ ฮิปโปแคมปัสเป็นส่วนหนึ่งของระบบลิมบิก (limbic system) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสร้างความทรงจำระยะยาวและการกำหนดทิศทางในที่ว่าง โครงสร้างนี้มีลักษณะเป็นคู่อยู่ด้านข้างซ้ายและขวาของสมองเหมือนกับซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ ในมนุษย์และไพรเมตชนิดอื่น ๆ ฮิปโปแคมปัสวางตัวในสมองกลีบขมับส่วนใกล้กลาง (medial temporal lobe) ของสมองภายใต้พื้นผิวเปลือกคอร์เท็กซ์ รูปร่างของฮิปโปแคมปัสมีลักษณะโค้งจนนักกายวิภาคศาสตร์ในยุคแรกเปรียบเทียบว่าเหมือนกับเขาของแกะ (Cornu Ammonis) หรือเหมือนม้าน้ำ ดังจะเห็นจากชื่อ ฮิปโปแคมปัส มาจากภาษากรีกของคำว่าม้าน้ำ (กรีก: ιππος, hippos = ม้า, καμπος, kampos = ปีศาจทะเล)