cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แผนลับ 20 กรกฎาคม
แผนผังโครงสร้างรัฐบาลตามแผนที่ได้วางเอาไว้
ผู้สมรู้ร่วมคิดต่างได้ถูกกำหนดตำแหน่งไว้เป็นความลับก่อนเพื่อจัดตั้งรัฐบาลใหม่ที่จะเข้ารับตำแหน่งภายหลังจากการลอบสังหารฮิตเลอร์นั้นพิสูจน์ว่าได้ประสบความสำเร็จ เนื่องจากความล้มเหลวของแผนลับ เช่น รัฐบาลใหม่ไม่เคยลุกขึ้นสู่อำนาจและสมาชิกส่วนใหญ่ล้วนถูกประหารชีวิต รายชื่อต่อไปนี้ได้ถูกกำหนดไว้สำหรับบทบาทเหล่านี้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944:
หมายเหตุ: พรรคการเมืองพันธมิตรดังกล่าวที่ได้แสดงไว้ในที่นี้ได้ถูกระบุว่าเป็นสมาชิกพรรคที่ก่อนการยุบพรรคการเมืองทั้งหมดนอกเหนือจากพรรคนาซี
ชื่อของอัลแบร์ท ชแปร์ ถูกระบุไว้ในบันทึกรายชื่อหลายคนของผู้สมรู้ร่วมคิดในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงยุทธภัณฑ์และผลิตกรรมสงคราม; อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่ของบันทึกรายชื่อเหล่านี้ได้ระบุว่า ชแปร์ไม่ควรเข้าหาจนกว่าฮิตเลอร์จะเสียชีวิต และแผนผังโครงสร้างของรัฐบาลได้ติดเครื่องหมายคำถามไว้ข้างชื่อของชเปียร์ ด้วยเหตุนี้น่าจะช่วยให้ชเปียร์รอดพ้นจากการถูกจับกุมโดยหน่วยเอ็สเอ็ส และชเปียร์เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทและไว้ใจที่สุดของฮิตเลอร์
ร็อมเมิลกับแผนลับ 20 กรกฎาคม
ขอบเขตของการพัวพันในการต่อต้านทางทหารต่อฮิตเลอร์ของจอมพล แอร์วีน ร็อมเมิลหรือแผนลับ 20 กรกฎาคม เป็นเรื่องยากที่จะตรวจสอบ, ในขณะที่ผู้คนส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องโดยตรงมากที่สุดไม่สามารถรอดชีวิตและเอกสารอ้างอิงที่จำกัดเกี่ยวกับแผนการของผู้สมรู้ร่วมคิดที่มีอยู่ ดังนั้น การมีส่วนร่วมของร็อมเมิลยังคลุมเครือและความเข้าใจของมันส่วนใหญ่มีแหล่งที่มาของเหตุการณ์ภายหลัง (โดยเฉพาะอย่างการบังคับให้ร็อมเมิลกระทำอัตวินิบาตกรรม) และบัญชีโดยผู้มีส่วนร่วมที่รอดชีวิต
ในบันทึกหลังสงครามของ คาร์ล ชเตอลิน นายกเทศมนตรีชตุทท์การ์ทในสมัยนั้น ระบุว่าเขาและผู้สมรู้ร่วมคิดอื่นๆสองคน Alexander von Falkenhausen และ Carl Heinrich von Stülpnagel ได้ริเริ่มความพยายามที่จะนำร็อมเมิลเข้าสู่การสมรู้ร่วมคิดต่อต้านฮิตเลอร์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1944 เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1944 เสนาธิการทหารคนใหม่ของร็อมเมิล Hans Speidel, ได้ไปถึงนอร์ม็องดีและแนะนำร็อมเมิลกับ Stülpnagel ก่อนหน้านี้ Speidel เคยได้ติดต่อกับ คาร์ล เกอร์เดอเลอร์ ซึ่งเป็นผู้นำพลเรือนของขบวนการต่อต้าน แต่ไม่ใช่ผู้คบคิดภายใต้การนำของชเตาเฟินแบร์ค และได้รับความสนใจจากชเตาเฟินแบร์ค เนื่องจากได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกองบัญชาการของร็อมเมิล ผู้สมรู้ร่วมคิดต่างรู้สึกว่าพวกเขาจำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนจากจอมพลที่ประจำการอยู่ วิทซ์เลเบินนั้นเป็นจอมพล แต่ยังไม่ได้เข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ผู้สมรู้ร่วมคิดได้ให้คำแนะนำแก่ Speidel เพื่อนำร็อมเมิลเข้าสู่วงสมาคม
ชไปเดิลได้พบกับอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท และชเตอลิน เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคมในเยอรมนี อย่างที่เห็นได้ชัดว่าความต้องการของร็อมเมิล แม้ว่าภายหลังไม่ได้มีอยู่จริง นอยรัทและชเตอลิน ได้แนะนำให้ทำการเปิดการเจรจายอมจำนนทันทีในด้านตะวันตก และตามคำพูดของชไปเดิล ร็อมเมิลได้ตกลงที่จะหารือและเตรียมความพร้อม แม้ในช่วงเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ผู้คบคิดในกรุงเบอร์ลินยังไม่ทราบว่า ร็อมเมิลได้ตัดสินใจที่จะมีส่วนร่วมในการสมรู้ร่วมคิด พวกเขาได้แจ้งกับ Allen Dulles ซึ่งพวกเขาได้คาดหวังจะเจรจาตกลงกับฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก เมื่อร็อมเมิลไม่ได้นับรวมเพื่อสนับสนุน สามวันก่อนการลอบสังหาร เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม เจ้าหน้าที่ขับรถของร็อมเมิลได้ถูกยิงกราดโดยเครื่องบินรบฝ่ายสัมพันธมิตรในฝรั่งเศส; เขาได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลด้วยอาการบาดเจ็บที่จุดสำคัญและทำให้ทุพพลภาพ เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม
เจ้าจอมสว่าง ในรัชกาลที่ 5
ได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอม ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อประมาณ พ.ศ. 2414 รับราชการสนองพระเดชพระคุณโดยความซื่อสัตย์ กอปรด้วยกตัญญูกตเวทีตลอดมา จนได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า (ต.จ.) เป็นเกียรติยศ ตั้งแต่แรกสถาปนาเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตระกูลจุลจอมเกล้าฝ่ายใน เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 จากนั้นท่านยังคงรับราชการเรื่อยมา จวบจนพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เสด็จสวรรคต จึงได้กราบถวายบังคมทูลลาออกจากพระบรมมหาราชวัง มาอยู่ที่บ้านหลังวัดมหาธาตุ
ท่านเจ้าจอมสว่าง เป็นผู้มีนิสัยสุภาพ เยือกเย็น สุขุม มีความเมตตาอารีแก่บุคคลทั่วไป เป็นผู้มีศรัทธาปสาทะ ในพระพุทธศาสนามาก ได้บำเพ็ญการกุศลด้วยการบริจาคทานและรักษาศีลเป็นเนืองนิจ โดยบริจาคเงินทำการปฏิสังขรณ์ปูชนียสถานซึ่งบรรพบุรุษสร้างไว้แต่โบราณกาล ให้ถาวรมั่นคงดีขึ้น และได้สร้างขึ้นใหม่อีกก็หลายอย่าง โดยเฉพาะวัดเขาน้อย ที่ตำบลร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้บริจาคเงินสร้างเป็นส่วนมาก จนเกือบจะนับได้ว่าสร้างวัดเขาน้อยทั้งวัด ถาวรวัตถุ ตามปูชนียสถานต่าง ๆ ซึ่งเจ้าจอมสว่าง ได้ออกเงินกระทำการปฏิสังขรณ์ และสร้างใหม่ มีรายการ ดังนี้
ด้านปฏิสังขรณ์
ด้านการสร้างใหม่
รวมเงินที่จ่ายในการปฏิสังขรณ์และสร้างใหม่นี้ เป็นจำนวนถึง 64,037 บาท
เมื่อได้กระทำการปฏิสังขรณ์ หรือสร้างถาวรวัตถุสิ่งใดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ท่านเจ้าจอมสว่าง ก็จะออกไปจัดการฉลองประกอบการกุสล ด้วยตนเองอีกเกือบทุกคราว ซึ่งในการนี้ต้องใช้จ่ายเงินและเป็นภาระอยู่มิใช่น้อย แต่ถึงกระนั้นท่านเจ้าจอมสว่าง ก็มิได้ท้อถอยในการที่จะบำเพ็ญกุศลนั้น ๆ เลย
นอกจากนี้ยังเป็นผู้รับอุปการะพระสงฆ์เป็นประจำอยู่หลายรูป และได้เคยส่งเงินบำรุงโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ คราวหนึ่งเป็นเงิน 800 บาท และบริจาคเงินสร้างโรงเรียนสตรีเบญจมราชูทิศ ด้วย นับว่าท่านเจ้าจอมสว่างเปนผู้มีใจบุญใจกุศลโดยแท้ผู้หนึ่ง.
เมื่อประมาณวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ท่านเจ้าจอมสว่างได้ป่วยลง แพทย์ตรวจว่าเป็นโรคหัวใจพิการ ได้ทำการรักษาอย่างดีที่สุด แต่อาการมีแต่ทรงกับทรุดตลอดมา ครั้นวันที่ 14 มิถุนายน  พ.ศ. 2485 อาการกำเริบมากขึ้น สุดความสามารถของแพทย์จะทำการรักษาได้ ท่านเจ้าจอมสว่างจึงได้ถึงอนิจกรรมด้วยอาการอันสงบ สิริอายุได้ด้ 87 ปี
ซอฟต์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – ชายเดี่ยว
กีฬาซอฟท์เทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
แอดัม เลอ ฟอนเดร
เกลนวิลล์ แอดัม เจมส์ เลอ ฟอนเดร (เกิดวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1986) หรือ แอดัม เลอ ฟอนเดร เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับซิดนีย์ เอฟซี ในเอลีก สโมสรแรกเริ่มของเขาคือสโมสรในเมืองบ้านเกิดอย่างสต็อกพอร์ตเคาน์ตี ต่อมาเขาก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับรอชเดล, รอเทอรัมยูไนเต็ด และเรดิง เขามีชื่อเรียกย่อว่า เอแอลเอฟ หรือ แอลฟี
ชีวิตส่วนตัว
เลอ ฟอนเดร มีคุณปู่เป็นชาวฝรั่งเศส ทำให้เขาสามารถลงเล่นได้ทั้งทีมชาติอังกฤษและทีมชาติฝรั่งเศส เขาเป็นแฟนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยผู้เล่นที่เขาชื่นชอบคือ เอริก ก็องโตนา และ อูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์
เกียรติประวัติ
ซิดนีย์ เอฟซี
ห้องอักษรจีน
ข้อคิดเห็นว่าด้วยห้องอักษรจีน (the Chinese room argument) เสนอว่า ไม่ว่าจะออกแบบโปรแกรมให้ซับซ้อนเพียงใด ก็ไม่สามารถสร้าง "จิต" (mind) "เจตจำนง" (intentionality) หรือ "ความตื่นรู้" (consciousness) ให้เกิดขึ้นในคอมพิวเตอร์ได้ ไม่ว่าคอมพิวเตอร์นั้นจะสามารถตอบสนองได้เหมือนมนุษย์มาก หรือตอบสนองได้ด้วยลักษณะที่ดูมีความฉลาดอย่างมากเพียงใดก็ตาม ข้อถกเถียงนี้ได้รับการเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกโดยนักปรัชญาชื่อ John Searle ในบทความเรื่อง "Minds, Brains, and Programs" ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร Behavioral and Brain Sciences เมื่อ ค.ศ. 1980 ซึ่งต่อมาได้รับการวิเคราะห์ต่อยอดอย่างกว้างขวาง ใจความสำคัญของข้อถกเถียงนี้คือการทดลองทางความคิดที่เป็นที่รู้จักในชื่อ ห้องอักษรจีน (the Chinese room)
ข้อถกเถียงนี้มุ่งเป้าเพื่อต่อต้านมุมมองแบบ functionalism และ computationalism ของปรัชญาว่าด้วยจิต ซึ่งมองว่าจิตนั้นแท้จริงก็คือระบบที่มีความสามารถในการประมวลผลข้อมูลได้จากสัญลักษณ์ และโดยเฉพาะยิ่งกว่านั้นคือเป็นการต่อต้านการมีอยู่ของสิ่งที่ Searle เรียกว่า ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม (strong AI)
การทดลองทางความคิดว่าด้วยห้องอักษรจีน
คำถามของ Searle คือ เครื่องจักรนี้ "เข้าใจ" ภาษาจีน โดยแท้จริง หรือไม่ หรือมันเพียงแต่ "จำลอง" ความสามารถในการเข้าใจภาษาจีน เขาเรียกภาวะที่เข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" และภาวะที่จำลองความเข้าใจภาษาจีนว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบอ่อน"
เพื่อลองหาคำตอบของปัญหานี้ Searle ได้เสนอว่า สมมติว่าข้าพเจ้าอยู่ในห้องปิดห้องหนึ่ง แล้วมีหนังสือภาษาอังกฤษที่บันทึกรายละเอียดของโปรแกรมดังกล่าวเอาไว้อย่างครบถ้วน ให้ดินสอ ปากกา ยางลบ แฟ้มเอกสาร และอุปกรณ์อื่นๆ เพียงพอต่อความต้องการ เขาสามารถจะรับกระดาษที่เขียนตัวอักษรจีนมาจากช่องประตู เปิดตำราและคำนวณตามเงื่อนไขของโปรแกรม และย่อมจะสามารถได้คำตอบเป็นตัวอักษรจีนขึ้นมาได้ ถ้าคอมพิวเตอร์ตามเงื่อนไขนี้สามารถผ่านการทดสอบของทัวริงได้ เขาซึ่งทำตามเงื่อนไขของโปรแกรม ก็ย่อมจะคำนวณให้ได้คำตอบที่ผ่านการทดสอบของทัวริงได้อย่างไม่ต่างกัน
Searle ถือว่าการทดลองนี้บ่งบอกว่า ไม่มีความแตกต่างที่มีนัยสำคัญใดๆ ระหว่างบทบาทของคอมพิวเตอร์กับตัวเขาในการทดลองนี้ ทั้งคอมพิวเตอร์และตัวเขาต่างปฏิบัติตามเงื่อนไขของโปรแกรมตามลำดับขั้นตอน จนได้ผลออกมาเป็นพฤติกรรมที่อาจถูกแปลผลได้ว่าเป็นการสนทนาของผู้มีสติปัญญา ทั้งที่จริงแล้ว Searle ไม่อาจเข้าใจการสนทนานั้นได้เลย เช่นนี้เขาจึงถือเป็นข้อถกเถียงว่า ไม่อาจถือได้ว่าคอมพิวเตอร์ในเรื่องนี้เข้าใจการสนทนานั้นได้เช่นกัน
Searle อ้างต่ออีกว่า เมื่อเครื่องจักรไม่มี "ความเข้าใจ" (หรือ "เจตจำนง") จึงไม่อาจถือได้ว่าสิ่งที่เครื่องจักรนั้นทำ คือ "การคิด" และเมื่อไม่มีการคิด ก็ถือว่าไม่มี "จิตใจ" ในความหมายโดยทั่วไป ดังนั้นเขาจึงสรุปต่อไปว่า "ปัญญาประดิษฐ์แบบเข้ม" ไม่มีอยู่จริง
ชุควูดี อิวูจิ
ชุควูดี อิวูจิ (Chukwudi Iwuji, ; เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงเชื้อสายไนจีเรีย-อังกฤษ เขาเป็นผู้ช่วยศิลปินของรอยัลเช็กสเปียร์คอมพานี
แหล่งข้อมูลอื่น
1975
ทอมมี สตีเวนส์
ทอมมี สตีเวนส์ เป็นนักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้า เขาเป็นผู้เล่นที่มาจากทีมเยาวชนของเรดิงในอังกฤษ และได้ย้ายมาบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2019
รายชื่อผลงานเพลงของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
รายชื่อผลงานเพลงของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข หรือแสตมป์ เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชายสัญชาติไทย นอกจากนี้แสตมป์ยังออกผลงานเพลงประกอบละคร ภาพยนตร์ รวมถึงโฆษณาอีกด้วย ก่อนหน้านี้แสตมป์เคยเป็นนักร้อง และเป็นสมาชิกวงเซเว่นธ์ซีน ซึ่งมีอัลบั้มร่วมกันหนึ่งอัลบั้ม ก่อนจะแยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวอย่างเต็มตัว
ในปีพ.ศ. 2553 แสตมป์ร่วมกับศิลปินรุ่นพี่อย่างบอย โกสิยพงษ์ และตรัย ภูมิรัตน จัดตั้งวงเฉพาะกิจในนาม 3AM ขึ้นมา เพื่อแต่งเพลงให้กำลังใจผู้ประสบปัญหาภัยธรรมชาติ โดยมีสโลแกนว่า  "พวกเขาจะรวมตัวกันแสดงดนตรีหรือแต่งเพลง เมื่อมีเหตุด่วนเหตุร้ายที่กระทบจิตใจพวกเขาเท่านั้น จะไม่ยอมไปเล่นงานจ้างเด็ดขาด"  หรือ  "จ้างให้ก็ไม่เล่น"  โดยมีผลงานเพลง คือ เพลง "ปล่อยแสง" ร้องร่วมกับ สุธี แสงเสรีชน, ธนชัย อุชชิน และ นภ พรชำนิ และยังมีเพลง "หนึ่งเดียวกัน", "ถ้า", "กัมบัตเตะเนะ" และ "ดุจมหาธารา" และนอกจากนี้แสตมป์ยังเคยร่วมงานเพลงกับนิ้วแบนด์ ซึ่งเป็นวงเฉพาะกิจของนิ้วกลม อีกด้วย โดยมีเพลงพิเศษออกมาคือ เพลง "รักเออ"
อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์
อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์ (Indianapolis Motor Speedway) ตั้งอยู่ที่เขตสปีดเวย์ เมืองอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา เป็นสนามแข่งรถที่จัดการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) มีที่นั่งถาวรรองรับผู้ชมได้มากกว่า 257,000 คน และติดตั้งที่นั่งชมภายนอกเพิ่มเติม สามารถรองรับผู้ชมได้ 400,000 คน นับเป็นสนามแข่งขันที่จุผู้ชมได้มากที่สุดในโลก
สนามแข่งขันดั้งเดิม เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สร้างเพื่อจัดแข่งขันในเดือนสิงหาคม 1909 โดยใช้หินบดราดยางมะตอย แต่เกิดอุบัติเหตุจนต้องยกเลิกการแข่งขัน ได้มีการสร้างสนามขึ้นใหม่ในปี 1911 โดยใช้อิฐปูถนนจำนวน 3.2 ล้านก้อน เรียงหนา 3 ฟุต ราดทับผิวหน้าด้วยยางมะตอย ทำให้สนามแห่งนี้มีชื่อเรียกว่า "บริกยาร์ด" (brickyard)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 สนามแห่งนี้ได้มีการปรับปรุง สร้างเส้นทางเพิ่มเพื่อรองรับการแข่งขันรถฟอร์มูลาวัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000
สตีเฟน แบล็กฮาร์ท
'''สตีเฟน ที. แบล็กฮาร์ท''' (Stephen T.Blackehart) เป็นนักแสดงตัวละคร, นักเขียน และโปรดิวเซอร์ ชาวอเมริกัน
อาชีพ
แบล็กฮาร์ทเริ่มการศึกษาด้านศิลปะที่มหาวิทยาลัยเซาท์ฟลอริดา ภายใต้การดูแลของ Paul Massie นักแสดงที่ได้รับรางวัล BAFTA ก่อนจะย้ายไปต่างประเทศเพื่อเข้าเรียนที่ London Academy of Music and Dramatic Art ระหว่างศึกษาที่ LAMDA นอกเหนือจากหลักสูตรการศึกษาและการปฏิบัติตามปกติแล้ว แบล็กฮาร์ทยังศึกษาวิชาดาบภายใต้ปรมาจารย์การต่อสู้ที่มีชื่อเสียง Rodney Cottier และ John Waller และได้รับการรับรองขั้นสูงจาก Society of British Fight Directors (ปัจจุบันเรียกว่า BASSC) เมื่อกลับมาที่สหรัฐเขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของโรงละคร Westside Repertory ของแมนฮัตตัน (ในเวลานั้นเป็นบริษัทละครคลาสสิกที่เก่าแก่ที่สุดในเมือง) และเรียนที่ HB Studio ภายใต้ Uta Hagen และนักแสดงตัวละคร William Hickey
มหาวิทยาลัยบรูเนล
มหาวิทยาลัยบรูเนลลอนดอน (Brunel University London) เป็นมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร เน้นทางด้านการสอนและวิจัยด้านวิศวกรรมศาสตร์ การออกแบบ และการจัดการ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 จากวิทยาลัยเทคนิคแอกตันที่มีมาแต่เดิม ชื่อมหาวิทยาลัยตั้งตามชื่อของอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล วิศวกรชาวอังกฤษ (พ.ศ. 2349 - 2402) ที่ตั้งอยู่ที่ตำบลอักซบริดจ์ ในท้องที่อำเภอฮิลลิงดอนซึ่งอยู่ชานเมืองด้านตะวันตกเฉียงเหนือของนครหลวงลอนดอน
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยได้จดสิทธิบัตรครีเอทีฟบาร์โค้ด (Creative Barcode) ซึ่งเป็นรหัสแท่งธรรมดาแต่เปลี่ยนรูปทรงภายนอกให้เป็นไปตามใจผู้สร้างสรรค์
ประวัติ
มหาวิทยาลัยบรูเนลจัดเป็นมหาวิทยาลัยรุ่นใหม่ หรือที่เรียกกันว่า "มหาวิทยาลัยเล่นกระจก" (Plate glass university) ซึ่งได้ชื่อนี้มาจากสถาปัตยกรรมอาคารสมัยใหม่ที่เน้นการติดกระจกที่ผนังด้านนอกและซ่อนโครงสร้างไว้ภายใน สถาปัตยกรรมส่วนมากในมหาวิทยาลัยนอกจากจะใช้กระจกเป็นส่วนประกอบแล้ว ยังมีรายละเอียดทางศิลปะค่อนข้างน้อย แข็งกระด้าง เน้นประโยชน์ใช้สอย ซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแบบบรูทัลลิสต์ (Brutalist)
ในชั้นแรกมหาวิทยาลัยยังมีสถานะเป็นวิทยาลัยเทคนิคชื่อ วิทยาลัยเทคนิคแอกตัน (Acton Technical College) ตั้งที่ตำบลแอกตัน อำเภออีลิง (Ealing) กรุงลอนดอน ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 วิทยาลัยได้มีส่วนงานที่แยกออกไปคือวิทยาลัยเทคโนโลยีบรูเนล (Brunel College of Technology) เพื่อให้การศึกษาแก่วิศวกรควบคุม ส่วนวิทยาลัยเทคนิคแอกตันเดิมลดการสอนเหลือสอนเฉพาะช่างเทคนิคและช่างฝีมือเท่านั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2505 วิทยาลัยเทคโนโลยีบรูเนลยกฐานะขึ้นเป็นวิทยาลัยเทคโนโลยีชั้นสูง (College of Advanced Technology)ร่วมกับวิทยาลัยเทคโนโลยีฯ แห่งอื่น วิทยาลัยเทคโนโลยีชั้นสูงบรูเนลจัดเป็นวิทยาลัยเทคโนโลยีชั้นสูงแห่งที่สิบ และเป็นแห่งสุดท้ายในสหราชอาณาจักร ก่อนที่ทุกแห่งจะยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัย
พร้อมกันนั้นเอง วิทยาลัยได้ย้ายที่ตั้งจากเดิมมาตั้งที่ตำบลอักซบริดจ์ ชานกรุงลอนดอนด้านตะวันตก โดยซื้อที่ดินที่เคยเป็นทางรถไฟสายเหนือเดิมของบริษัทเกรตเวสเทิร์น (Great Western) จากเทศบาลในราคา 65,000 ปอนด์ เมื่อวิทยาลัยดำเนินกิจการไปได้สักระยะก็ได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2509 กิจการของมหาวิทยาลัยที่ตำบลแอกตันดำเนินไปด้วยดี จนกระทั่ง พ.ศ. 2514 ก็ได้ย้ายมารวมกันที่ตำบลอักซบริดจ์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2523 มหาวิทยาลัยได้รับวิทยาลัยการศึกษาชอร์ดิช (Shoreditch College of Education) ซึ่งตั้งอยู่ที่คูเปอร์สฮิล (Cooper's Hill) ตำบลรันนีมีด ในจังหวัดเซอร์รีย์ เข้ารวมเป็นส่วนงานหนึ่ง ทำให้มหาวิทยาลัยมีพื้นที่เพิ่มมากขึ้น อย่างไรก็ดีมหาวิทยาลัยยังคงเปิดสอนทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และสังคมศาสตร์ ต่อมามหาวิทยาลัยได้ขยายขอบเขตการศึกษาออกไป โดยรวมตัวเข้ากับสถาบันอุดมศึกษาเวสต์ลอนดอน (West London Institute of Higher Education) ในปี พ.ศ. 2538 ส่งผลให้สามารถเปิดสอนในสาขาวิชามนุษยศาสตร์ ศิลปกรรมศาสตร์ ภูมิศาสตร์ โลกศาสตร์ สุขศาสตร์และวิทยาศาสตร์การกีฬาเพิ่มเติมจากสาขาเดิมที่มีมาด้วย ในขณะเดียวกันจำนวนนักศึกษาก็เพิ่มขึ้นนับหมื่นคน
กิจการของมหาวิทยาลัยดำเนินได้ด้วยดี แต่มีคราวหนึ่งที่สภามหาวิทยาลัยอนุมัติปริญญากิตติมศักดิ์แก่นางมาร์กาเร็ต แทตเชอร์ นายกรัฐมนตรี แต่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ปฏิเสธ จนต้องจัดพิธีมอบปริญญาในห้องสภาขุนนางแทนที่หอประชุมมหาวิทยาลัย ต่อมาราวปี พ.ศ. 2540 มหาวิทยาลัยเห็นสมควรปรับปรุงส่วนงาน จึงยุบเลิกภาควิชาฟิสิกส์ ภาควิชาเคมี และภาควิชาวิศวกรรมวัสดุลง แล้วจัดหน่วยงานทางวิชาการใหม่ในรูปแบบสำนักวิชาแทนภาควิชาที่มีมาแต่เดิม
วิทยาเขต
มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ชานกรุงลอนดอนด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ในชั้นแรกยังมีอาคารไม่มากนัก ต่อมาราว ๆ ปี พ.ศ. 2540 มหาวิทยาลัยจัดทำแผนแม่บทปรับปรุงอาคารพร้อมกับขายที่ดินที่ตำบลรันนีมีด รายได้ที่ได้จากการขายที่ดินได้นำมาปรับปรุงอาคารและสาธารณูปโภคในมหาวิทยาลัยที่ตำบลอักซบริดจ์ ทั้งสร้างอาคารเรียนใหม่ สร้างศูนย์กีฬา-หอพักนักศึกษา ปรับปรุงหอสมุด นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังได้ลงทุนอีก 50 ล้านปอนด์เพื่อซ่อมสร้างอาคาร และสร้างอาคารอีสเทิร์นเกตเวย์ ซึ่งจะใช้เป็นศูนย์เรียนรวมและเป็นที่ตั้งของสำนักวิชาบริหารธุรกิจ
สถาปัตยกรรมส่วนมากในมหาวิทยาลัย เป็นรูปแบบบรูทัลลิสต์ซึ่งมีรายละเอียดศิลปะน้อย เน้นประโยชน์ใช้สอย ตึกหลายตึกของมหาวิทยาลัยปรากฏในภาพยนตร์เรื่องอะคล็อกเวิร์คออเรนจ์
ตราสัญลักษณ์
มหาวิทยาลัยได้รับอนุญาตจากสำนักมุรธาธรแห่งสหราชอาณาจักร (College of Arms) ให้ใช้ตราโล่หรือตราอาร์มเมื่อ พ.ศ. 2509 ดวงตราที่สำนักฯ ออกแบบประกอบด้วยโล่บนราบท้ายแหลมพื้นสีฟ้า ตอนบนมีสะพานโค้งก่ออิฐ แทนทักษะทางช่างของบรูเนล ตอนกลางมีวงเวียน เป็นตัวแทนของการออกแบบ ตอนล่างมีสี่เหลี่ยมรูปว่าวสีทอง ภายในสี่เหลี่ยมรูปว่าวมีสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีขาวประดับด้วยลายขนสัตว์ ซึ่งเป็นตัวแทนของจอห์น กิฟฟาร์ด (John Giffard) เอิร์ลแห่งฮาลสบรี (Earl of Halsbury) ภายนอกโล่ประดับด้วยหมวกเกราะและผ้าแพรลายสีฟ้า-ทอง บนหมวกมีหงส์ ซึ่งเป็นตัวแทนของตำบลอักซบริดจ์ ที่ตั้งของมหาวิทยาลัย เท้าของหงส์เหยียบเฟืองกล ซึ่งแทนการเคลื่อนไหวและเครื่องจักรกล
วิชาการและวิจัย
เนื่องจากมหาวิทยาลัยเน้นด้านวิศวกรรมศาสตร์ ทำให้มีการสร้างห้องปฏิบัติการภาพถ่ายอิเล็กทรอนิกส์ (electronic imaging) ห้องปฏิบัติการกระบวนการชีวภาพ ห้องปฏิบัติการ MRI รวมถึงห้องจำลองการขับเครื่องบิน รถยนต์ และรถไฟอีกด้วย งานวิจัยที่มหาวิทยาลัยส่งเข้าตีพิมพ์กว่า 90 % ถือเป็นงานที่มีคุณภาพยอมรับในระดับนานาชาติ จากผลการประเมินงานวิจัยระดับชาติ มหาวิทยาลัยได้ลำดับที่ 37–39 ร่วมกับมหาวิทยาลัยอื่น
นอกจากด้านวิศวกรรมศาสตร์แล้ว มหาวิทยาลัยยังได้มีหน่วยปฏิบัติการวิจัยด้านพันธุศาสตร์มะเร็ง วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม การออกแบบโดยยึดมนุษย์เป็นศูนย์กลาง (Human-Centred Design) การประมวลผลวัสดุ ดนตรีร่วมสมัย ประสิทธิผลทางดิจิทัล (Digital Performance) การศึกษาปฐมวัย และวิทยาศาสตร์การกีฬาด้วย
ไมค์ โอลด์ฟิลด์
ไมค์ โอลด์ฟิลด์ (Michael Gordon Oldfield) (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 - ) นักดนตรี และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ มีผลงานทั้งประเภทโพรเกรสซีฟร็อก, ร็อก, โฟล์ก, คลาสสิก, เวิร์ลด, นิวเอจ และชำนาญการเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลายชนิด ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุด  คืองานชุด Tubular Bells บันทึกเสียงปี พ.ศ. 2515 ขณะอายุ 19 ปี ซึ่งเขาเล่นเครื่องดนตรีกว่า 20 ชนิด ในอัลบั้มนี้
ไมค์ โอลด์ฟิลด์ เกิดที่เมืองรีดดิง แคว้นเบิร์กเชียร์ อังกฤษ ในครอบครัวชาวไอริช ที่นับถือนิกายโรมันแคธอลิกอย่างเคร่งครัด มีพี่สาวและพี่ชาย ที่เป็นนักดนตรี คือ แซลลี โอลด์ฟิลด์ และเทอร์รี โอลด์ฟิลด์ ทั้งคู่เป็นนักดนตรีรับเชิญในผลงานของไมค์ โอลด์ฟิลด์หลายชุด
ในปี พ.ศ. 2510 ขณะอายุเพียง 14 ปี เขาจับคู่ดูโอกับ แซลลี โอลด์ฟิลด์ พี่สาว ตั้งวงดนตรีโฟล์ก และบันทีกเสียงอัลบั้มแรกด้หนึงชุดก็ยุบวง และหันไปจับคู่กับพี่ชาย เจอร์รี โอลด์ฟิลด์ บันทึกเสียงดนตรีร็อก
งานชุดที่มีชื่อเสียงที่สุด Tubular Bells เป็นดนตรีบรรเลง โพรเกรสซีฟร็อก บันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2515 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 เป็นอัลบั้มแรกในสังกัดเวอร์จิ้น เรคคอร์ด บริษัทที่เพิ่งตั้งใหม่ของริชาร์ด แบรนสัน (ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของธุรกิจเครือข่ายขนาดใหญ่ ทั้งธุรกิจสื่อ, สายการบิน, เกมคอมพิวเตอร์, ท่องอวกาศ, น้ำโคล่า ฯลฯ)
อัลบั้ม Tubular Bells ติดอันดับอัลบั้มยอดนิยม หนึ่งในสิบของสหราชอาณาจักร อย่างรวดเร็ว และอยู่บนตารางเป็นเวลา 279 สัปดาห์ ด้วยยอดขาย 2.5 ล้านชุด และได้รับเลือกใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ The Exorcist ในสหรัฐอเมริกา และได้รับรางวัลแกรมมี สาขาดนตรีบรรเลงยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2518 (1975)
จากความสำเร็จของ Tubular Bells มีการบันทึกเสียงด้วยวงออเคสตรา The Orchestral Tubular Bells ในปี พ.ศ. 2517 และค่ายต้นสังกัดพยายามผลักดันให้มี อัลบั้มที่สอง Tubular Bells II ตลอดมา แต่ ไมค์ โอลด์ฟิลด์ ไม่เห็นด้วย
ผลงานต่อเนื่องจาก Tubular Bells ในเวลาต่อมา ประกอบด้วย
ไมค์ โอลด์ฟิลด์ ยังมีผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ทีมีชื่อเสียง เช่น ดนตรีประกอบภาพยนตร์ The Killing Fields (ชื่อไทย ทุ่งสังหาร) ปัจจุบัน เขามีความสนใจในการเขียนเกมคอมพิวเตอร์ เขียนเกมเกี่ยวกับ Virtual Reality ซึ่งสามารถดาวน์โหลดโปรแกรมทดลองได้ที่เว็บไซต์ทางการของเขา
แหล่งข้อมูลอื่น
1953
อิสเตรีย
อิสเตรีย (Istria; โครเอเชีย, สโลวีเนีย: Istra; Istriot: Eîstria; เยอรมัน: Istrien) หรือชื่อเก่าในภาษาละตินคือ Histria เป็นคาบสมุทรขนาดกลางในทะเลเอเดรียติก คาบสมุทรเป็นที่ตั้งสำคัญของอ่าวในทะเลเอเดรียติกคือ Gulf of Trieste และ Kvarner Gulf คาบสมุทรอิสเตรียเป็นดินแดนของสามประเทศคือ ประเทศโครเอเชีย ประเทศสโลวีเนีย และประเทศอิตาลี
วัดเทวสังฆาราม
วัดเทวสังฆาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเหนือ อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
ประวัติ
จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2368 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480 วัดเทวสังฆารามได้รับการยกฐานะเป็น พระอารามหลวงตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการลงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถหลังใหม่ พระอุโบสถหลังเก่ามีหลังคาเชิงซ้อนด้านหน้ามีมุขหับเผย ศิลปะอยุธยา ส่วนเครื่องลำยองน่าจะสร้างในสมัยหลัง ข้างพระอุโบสถหลังเก่ามีมณฑป สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือสร้างรุ่นราวคราวเดียวกันกับพระอุโบสถ มีรูปปั้นด้านหน้าเป็นรูปคนนุ่งกางเกงขายาว สวมเสื้อคอปิดยืนอยู่ 2 ข้างทางเข้า ศาลาการเปรียญมีหน้าบัน จารึกพระปรมาภิไธย ภปร. เหนือผ้าทิพย์แห่งพระพุทธรูปปางประทานพร เจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนกลางทรงระฆังสูง ตกแต่งลวดลายพรหมพฤกษาปล้องไฉน แสดงด้วยบัวกลุ่ม 5 ชั้นปลายสุดชำรุดหายไป ด้านล่างคอระฆังประดับลายกลีบบัวซ้อน 1 ชั้น เป็นศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธสุทธิมงคล
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ (Edward V of England) (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470– ราว ค.ศ. 1483) เป็นพระเจ้าแผ่นดินราชวงศ์ยอร์กของราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1470 ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ และ พระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และทรงราชย์ตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 จนถึงวันที่ทรงถูกปลดราวสองเดือนต่อมา จากนั้นก็ทรงหายสาบสูญไปพร้อมกับพระอนุชา ฉะนั้นสาเหตุและวันเสด็จสวรรคตจึงไม่ทราบแน่นอนแต่สันนิษฐานกันว่าเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1483 อาจจะที่หอคอยแห่งลอนดอนในกรุงลอนดอน
รัชสมัยของพระองค์เป็นสมัยของพระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์กทรงถูกส่งไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอนโดยอ้างว่าเพื่อความปลอดภัยในพระองค์ ก็ไม่มีใครเห็นพระองค์ตั้งแต่นั้นมา เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์
ครองราชย์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 ทรงก่อตั้งสภาแห่งเวลส์และมาร์ชและทรงส่งพระราชโอรสไปประทับที่ปราสาทลัดโลว์ในเวลส์ ขณะที่ประทับที่ลัดโลว์ก็ทรงได้ข่าวการสวรรคตอย่างกะทันหันของพระราชบิดา พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ทรงได้รับราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษา แต่การประกาศอย่างเป็นทางการที่ลอนดอนมิได้เกิดขึ้นจนวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1483 พระปิตุลาริชาร์ดดยุกแห่งกลอสเตอร์ ได้รับหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์พระนัดดาทั้งสอง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาริชาร์ดดยุกแห่งยอร์ก
ริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์เดินทางไปพบกับขบวนของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ระหว่างการเดินทางกลับลอนดอนและร่วมเดินทางกลับมาลอนดอนกับพระองค์ ไม่ถึงสามเดือนต่อมาริชาร์ดดยุคแห่งกลอสเตอร์ก็ยึดราชบัลลังก์จากพระนัดดา เมื่อวันที่ 25 มิถุนายนรัฐสภาประกาศว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เป็นกษัตริย์ที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะพระราชบิดาของพระองค์ยังมีพระชายาเมื่อมาเสกสมรสกับพระมารดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ฉะนั้นการแต่งงานครั้งหลังจึงไม่ถูกต้อง การกล่าวอ้างนี้มาจากบาทหลวงราล์ฟ ชาผู้ให้การว่าเป็นผู้ทำการสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 กับเลดี้เอเลเนอร์ ทาลบอทผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาสมรสกับเอลิซาเบธ วูดวิลล์ผู้ต่อมาเป็นสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ วูดวิลล์ และผู้ที่มีสิทธิถูกต้องในราชบัลลังก์จึงเป็นริชาร์ด
จำขัง
หลังจากที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาถูกส่งไปหอคอยแห่งลอนดอนก็ไม่มีใครเห็นพระองค์อีก การหายตัวของพระองค์เป็นเรื่องลึกลับ ที่เขียนถึงในหนังสือหลายเล่ม เป็นที่เชื่อกันว่าทรงถูกปลงพระชนม์และผู้ที่อาจจะมีส่วนร่วมก็ได้แก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 3, เฮนรี สแตฟฟอร์ด ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม และ เฮนรี ทิวดอร์ ผู้รับชัยชนะต่อพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
อ้างอิง
1470 1483
พี่น้องตระกูลกริมม์
พี่น้องตระกูลกริมม์ (The Brothers Grimm; Die Gebrüder Grimm) ยาค็อบ กริมม์ (ค.ศ. 1785–1863) และวิลเฮล์ม กริมม์ (ค.ศ. 1786–1859) เป็นนักวิชาการชาวเยอรมันซึ่งเป็นที่รู้จักโด่งดังจากผลงานการรวบรวมนิทานพื้นบ้านและเทพนิยาย รวมถึงผลงานเกี่ยวกับวิวัฒนาการทางภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา นับว่าเป็นนักเล่านิทานที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคู่หนึ่งในยุโรป ซึ่งทำให้เทพนิยายมากมายแพร่หลายไปทั่วโลก เช่น รัมเพลสทิลสกิน สโนไวท์ ราพันเซล ซินเดอเรลล่า และ แฮนเซลและเกรเธล
ประวัติ
ยาค็อบ ลุดวิจ กริมม์ และ วิลเฮล์ม คาร์ล กริมม์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1785 และ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1786 ตามลำดับ ที่เมืองฮาเนา ใกล้กับเมืองแฟรงค์เฟิร์ต แคว้นเฮสเซน พวกเขามีพี่น้องทั้งหมด 9 คน แต่มีชีวิตรอดเติบโตมาเพียง 6 คน ชีวิตในวัยเด็กของพวกเขาอยู่ในแถบชนบทอันงดงามร่มรื่น ครอบครัวกริมม์พำนักอยู่ใกล้คฤหาสน์ของเจ้าผู้ครองแคว้นระหว่างช่วงปี 1790-1796 เนื่องจากบิดาของพวกเขาเป็นลูกจ้างของเจ้าชายแห่งเฮสเซน
เมื่อเจค็อบซึ่งเป็นบุตรคนโตอายุได้ 11 ปี บิดาของพวกเขาคือ ฟิลิป วิลเฮล์ม ก็ถึงแก่กรรม ครอบครัวจึงต้องย้ายไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ คับแคบในตัวเมือง สองปีต่อมา ปู่ของพวกเขาก็เสียชีวิต จึงคงเหลือแต่แม่เพียงคนเดียวที่ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพและเลี้ยงดูเด็ก ๆ ยังเป็นข้อโต้แย้งอยู่ว่านี่อาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่พี่น้องกริมม์มักยกผู้เป็นบิดาไว้ไม่ให้มีความผิด ขณะที่ทรราชฝ่ายหญิงมักมีบทบาทสำคัญในนิทาน เช่นแม่เลี้ยงใจร้ายและพี่สาวทั้งสองในเรื่อง ซินเดอเรลล่า แต่ผู้วิจารณ์คงจะลืมไปว่าพี่น้องกริมม์เป็นแต่เพียงผู้รวบรวมเทพนิยายเท่านั้น ไม่ใช่คนแต่งขึ้นมา
พี่น้องกริมม์ได้รับการศึกษาจาก Friedrichs-Gymnasium ใน Kassel และต่อมาได้เรียนวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยมาร์เบิร์ก และที่นี่ ด้วยแรงบันดาลใจจาก ฟรีดดริค ฟอน ซาวินี (Friedrich von Savigny) ทำให้พี่น้องทั้งสองเริ่มมีความสนใจเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต ทั้งคู่เพิ่งมีอายุยี่สิบต้น ๆ ในขณะที่เริ่มศึกษาด้านภาษาศาสตร์ และวางกฎของกริมม์ รวมถึงรวบรวมเรื่องราวเทพนิยายและเรื่องเล่านิทานพื้นบ้านจากที่ต่าง ๆ ซึ่งต่อมากลายเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงอย่างมาก อันที่จริงผลงานรวบรวมนิทานปรัมปราเหล่านี้เป็นผลพลอยได้จากการศึกษาด้านภาษาศาสตร์ซึ่งเป็นเป้าหมายที่แท้จริงของคนทั้งสอง
ปี ค.ศ. 1808 มีบันทึกว่าเจค็อบได้เป็นบรรณารักษ์ในราชสำนักของกษัตริย์แห่ง Westphalia ปี ค.ศ. 1812 พี่น้องกริมม์ได้ตีพิมพ์ผลงานรวบรวมเทพนิยายของพวกเขาเป็นครั้งแรก ชื่อว่า Tales of Children and the Home ซึ่งพวกเขารวบรวมเรื่องราวมาจากชาวบ้านชนบท เรื่องบางส่วนก็ขัดแย้งกับที่มาของเรื่องอื่น ๆ ที่ตีพิมพ์ในวัฒนธรรมอื่นและภาษาอื่น (เช่นงานของ ชาร์ลส์ แปร์โรลต์) พี่น้องกริมม์แบ่งงานกันทำ เจค็อบเน้นที่งานวิจัย ส่วนวิลเฮล์มทำหน้าที่ปะติดปะต่อเรื่องราว นำมาประพันธ์ใหม่ในรูปแบบวรรณกรรมและเขียนบรรยายในลักษณะของนิทานเด็ก พี่น้องทั้งสองยังให้ความสนใจกับนิทานพื้นบ้านและประวัติศาสตร์กำเนิดของวรรณกรรม ปี ค.ศ. 1816 เจค็อบได้เป็นบรรณารักษ์ใน Kassel ส่วนวิลเฮล์มก็ได้งานที่นั่นเช่นกัน ระหว่าง ค.ศ. 1816 - 1818 ทั้งสองได้ตีพิมพ์ตำนานเยอรมันสองชุด และประวัติวรรณกรรมยุคต้นอีกหนึ่งชุด
ขณะที่พี่น้องกริมม์เริ่มสนใจในภาษาเก่าแก่และความสัมพันธ์ของภาษาเหล่านั้นกับภาษาเยอรมัน เจค็อบเริ่มศึกษาประวัติศาสตร์และโครงสร้างของภาษาเยอรมันอย่างละเอียด ในเวลาต่อมา พวกเขาได้สรุปความสัมพันธ์ระหว่างคำต่าง ๆ และเรียกชื่อว่าเป็น กฎของกริมม์ โดยได้รวบรวมข้อมูลดิบไว้เป็นจำนวนมาก ปี ค.ศ. 1830 ทั้งสองได้ซื้อบ้านหลังหนึ่งใน Göttingen หลังจากมีหน้าที่การงานมั่นคงในเมืองนั้น เจค็อบได้เป็นศาสตราจารย์ และเป็นหัวหน้าบรรณารักษ์ในปี ค.ศ. 1830 ส่วนวิลเฮล์มได้เป็นศาสตราจารย์ในปี ค.ศ. 1835
ปี ค.ศ. 1837 พี่น้องกริมม์ร่วมกับศาสตราจารย์ที่เป็นเพื่อนร่วมงานในมหาวิทยาลัย Göttingen อีก 5 คน ร่วมกันคัดค้านการเพิกถอนรัฐธรรมนูญแห่งรัฐฮันโนเฟอร์ของกษัตริย์ เออร์เนสต์ ออกัสตัส ที่หนึ่ง กลุ่มผู้คัดค้านนี้เป็นที่รู้จักต่อมาในชื่อ Die Göttinger Sieben (The Göttingen Seven) ทั้งหมดถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย และมี 3 คนที่ถูกเนรเทศ รวมถึงเจค็อบด้วย เจค็อบหนีไปอาศัยอยู่ใน Kassel ซึ่งอยู่นอกอาณาเขตของกษัตริย์เออร์เนสต์ วิลเฮล์มติดตามไปสมทบภายหลัง โดยพำนักอยู่กับลุดวิจ น้องชายของพวกเขา ในปีต่อมาทั้งสองได้รับเชิญจากษัตริย์แห่งปรัสเซีย เชิญให้ไปพำนักอยู่ในเบอร์ลิน และทั้งสองก็ได้ย้ายไปยังเบอร์ลินนับแต่นั้น
ช่วงปลายชีวิตของพวกเขาอุทิศให้กับการจัดทำพจนานุกรมภาษาเยอรมัน ตีพิมพ์ชุดแรกออกมาเมื่อปี ค.ศ. 1854 และเป็นต้นแบบในการพัฒนาปรับปรุงเวอร์ชันต่าง ๆ ต่อมา เจค็อบครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิตของเขา ส่วนวิลเฮล์มได้แต่งงานกับ เฮนเรียตเต โดโรเธีย ไวลด์ (Henriette Dorothea Wild หรือบางแห่งเรียกว่า Dortchen) เมื่อปี 1825 เธอเป็นบุตรีของเภสัชกรซึ่งเป็นเพื่อนกับครอบครัวกริมม์มาตั้งแต่เด็ก ที่ซึ่งพี่น้องกริมม์ได้ฟังนิทานเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง เป็นครั้งแรก วิลเฮล์มมีบุตร 4 คนโดยเสียชีวิตตั้งแต่เด็กไป 1 คน แต่พี่น้องทั้งสองก็ยังสนิทกันมากแม้หลังจากที่วิลเฮล์มแต่งงานแล้วก็ตาม
วิลเฮล์มเสียชีวิตในกรุงเบอร์ลินเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1859 เจค็อบยังคงทำงานรวบรวมพจนานุกรมและโครงการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องต่อไปจนกระทั่งเสียชีวิตในเบอร์ลินเช่นกัน เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1863 ร่างของทั้งสองฝังไว้ที่สุสาน St. Matthäus Kirchhof ใน Schöneberg ในเบอร์ลิน พี่น้องตระกูลกริมม์ได้เผยแพร่แนวคิดเกี่ยวกับประชาธิปไตยให้แพร่หลายกว้างขวางในเยอรมนี และได้รับความเคารพยกย่องเป็นหนึ่งในผู้มีอิทธิพลในการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยในเยอรมนี ซึ่งต่อมาราชอาณาจักรปรัสเซียได้ก่อการปฏิวัติในช่วงปี 1848-1849 และเริ่มต้นระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญขึ้น
แพทริก สจวร์ต
เซอร์แพทริก สจวร์ต (Sir Patrick Stewart, เกิด 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีอาชีพมายาวนานกว่าเจ็ดทศวรรษในด้านการผลิตละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และวิดีโอเกมต่างๆ เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล โอลิเวียร์, โทนี, ลูกโลกทองคำ, เอ็มมี และ สมาคมนักแสดงโทรทัศน์ เขาได้รับดาวบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1996 ในปี ค.ศ. 2010 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอัศวินโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 สำหรับการให้บริการด้านละคร
สจวร์ตมีชื่อเสียงจากบทบาทนำในฐานะกัปตัน ฌอง-ลุค ปิการ์ด ในเรื่อง สตาร์เทร็ก: เดอะเน็กซ์เจเนเรชั่น (1987–94), ภาพยนตร์ที่ตามมา และ สตาร์เทร็ก: ไพคาร์ด (2020–ปัจจุบัน) เขาแสดงเป็น กัปตันเอแน็ป ในซีรีส์ของยูเอสเอเน็ตเวิร์คเรื่อง โมบีดิก (1998) รับบทเอเบเนเซอร์ สครูจ ในซี่รีส์ของทีเอ็นทีเรื่อง อะคริสต์มาสแครอล (1999) และ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในเรื่อง เดอะไลออนอินวินเตอร์ ของโชว์ไทม์ (2003) นอกจากนี้ เขายังมีชื่อเสียงจากการแสดงตลกในซิทคอมของเอ็นบีซีเรื่อง ฟราซิเออร์ และซีรีส์ของบีบีซีเรื่อง เอ็กซ์ตร้า ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไรม์ไทม์เอมีอวอร์ดสาขานักแสดงรับเชิญยอดเยี่ยมในซีรีส์ตลก เขาเพิ่งแสดงนำในซีรีส์ของสตาร์ซเรื่อง บลันท์ ทอล์ค (2015–2016) ปัจจุบันเขาให้เสียงพากย์เอเวอรี่ บูลล็อค รองผู้อำนวยการซีไอเอในเรื่อง อเมริกันแดด!
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2023
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2023 (2023 Asian Men's Volleyball Championship) จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 22 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (AVC) ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน (IRIVF) ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่เตหะราน ประเทศอิหร่าน ระหว่างวันที่ 19 ถึง 26 สิงหาคม ค.ศ. 2023
การพัฒนาอย่างยั่งยืน
การพัฒนาอย่างยั่งยืน (sustainable development) เป็นหลักการจัดองค์การเพื่อให้บรรลุเป้าหมายการพัฒนามนุษย์ พร้อมกับยังรักษาความสามารถของระบบธรรมชาติไว้เพื่อให้ทรัพยากรธรรมชาติและบริการระบบนิเวศซึ่งเศรษฐกิจและสังคมต้องพึ่งพา โดยผลที่คาดหวังคือ สภาพสังคมที่มีการใช้ภาวะการครองชีพและทรัพยากรเพื่อบรรลุความต้องการของมนุษย์โดยไม่บ่อนทำลายบูรณภาพและเสถียรภาพของระบบธรรมชาติ การพัฒนาอย่างยั่งยืนยังนิยามได้ว่าเป็นการพัฒนาที่บรรลุความจำเป็นในปัจจุบันโดยไม่ลดทอนความสามารถของชนรุ่นหลังในการบรรลุความจำเป็นของพวกเขา เป้าหมายความยั่งยืน เช่น เป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืนระดับสหประชาชาติปัจจุบัน จัดการกับความท้าทายทั่วโลก รวมทั้งความยากจน ความเหลื่อมล้ำ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การเสื่อมโทรมของธรรมชาติ สันติภาพและความยุติธรรม
แพทริก สจวร์ต
บทบาทในภาพยนตร์เรื่องแรกของสจวตคือ เทรเวอร์ นันน์ ในเรื่อง เฮดดา (1975) ตามมาด้วยการแสดงเป็น จอห์น บอร์แมน ในเรื่อง เอ็กซ์คาลิเบอร์ (1981) และเป็น เดวิด ลินช์ ในเรื่อง ดูน (1984) เขามีชื่อเสียงมากขึ้นเมื่อแสดงเป็น ศาสตราจารย์ชาร์ลส์ ซาเวียร์ ในเรื่อง ซีรีส์ X-เม็น (2000–2009), โลแกน (2017) และอีกเวอร์ชั่นของตัวละครในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย ( 2022) เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์เช่น แอล.เอ. สตอรี (1991), โรบินฮู้ด: ชายในชุดรัดรูป (1993), เจฟฟรีย์ (1995) และ เด็กที่จะเป็นราชา (2019) เขายังมีชื่อเสียงจากผลงานพากย์เสียงในภาพยนตร์เช่น เดอะเพจมาสเตอร์ (1994), เดอะปรินซ์ออฟอียิปต์ (1998), จิมมี นิวตรอน: บอยจีเนียส (2001), ชิกเก้นลิตเติ้ล (2005), จีโนมีโอ (2011) และ เท็ด (2012)
แหล่งข้อมูลอื่น
1940
การพัฒนาอย่างยั่งยืน
มโนทัศน์การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นเรื่องที่ถูกวิจารณ์มาตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน รวมทั้งปัญหาว่าการพัฒนาอย่างยั่งยืนนั้นจะให้อะไรยั่งยืน มีการให้เหตุผลว่าการใช้ทรัพยากรธรรมชาติแบบใช้แล้วหมดไปอย่างยั่งยืนไม่มีอยู่จริง เพราะการสำรวจขุดเจาะใด ๆ สุดท้ายจะทำให้ปริมาณที่มีอยู่จำกัดในโลกหมดไปอยู่ดี เมื่อใใช้ทัศนะดังนี้แล้วทำให้การปฏิวัติอุตสาหกรรมทั้งหมดไม่ยั่งยืนตามไปด้วย   มีการให้เหตุผลว่าความหมายของมโนทัศน์ดังกล่าวถูกฉวยโอกาสขยายจาก "การจัดการอนุรักษ์" มาสู่การพัฒนาเศรษฐกิจ และรายงานบุรนดท์ลันด์ส่งเสริมยุทธศาสตร์ธุรกิจแบบเดิม ๆ สำหรับการพัฒนาโลก โดยแนบมโนทัศน์ที่กำกวมและไม่มีแก่นสารไปด้วยเพื่อใช้เป็นการประชาสัมพันธ์
Viable - ปฏิบัติได้ : สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง ก่อให้เกิดผลเชิงบวกทั้งต่อเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม
Equitable - ยุติธรรม : การพัฒนาก่อให้เกิดความเท่าเทียมทางด้านเศรษฐกิจและโอกาสของทุกคนในสังคม
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2023
การคัดเลือก
ตามกฎของสมาพันธ์จะมีทีมเข้าร่วมแข่งขันสูงสุด 16 ทีม ในรายการแข่งขันของสมาพันธ์ซึ่งจะคัดเลือกดังนี้
การแบ่งกลุ่ม
การจับสลากแบ่งกลุ่มอาศัยอันดับจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว โดยเจ้าภาพและอีก 11 ทีมจะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลา และอีก 6 ทีมที่เหลือได้ทำการจับฉลากเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2023 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากการแข่งขันเมื่อครั้งที่แล้ว ยกเว้นเจ้าภาพและทีมที่ไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน ซึ่งจะแสดงเครื่องหมาย (–)
นกน้อย สิทธิประเสริฐ
นกน้อย สิทธิประเสริฐ (ชื่อจริง: นเรศ เอี่ยนเหล็ง; เกิด: 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529; ที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่) นักมวยสากลอาชีพชาวไทย ในสังกัดเพชรยินดีบ็อกซิ่งโปรโมชั่น โดยชื่อ "นกน้อย" นั้นมาจากนกแต้วแร้วท้องดำ ซึ่งเป็นนกที่หาได้ยาก ใกล้สูญพันธุ์ โดยพบได้เฉพาะที่อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ อันเป็นถิ่นกำเนิดของนกน้อยเท่านั้น
นกน้อยมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับคาซูโตะ อิโอกะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2560 ที่เอดิออนอารีนา โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น โดยในขณะนั้นนกน้อยมีสถิติชนะมาแล้วทั้งหมด 62 ครั้ง และยังไม่เคยแพ้ใครมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ได้ชิงตำแหน่งในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 2 แต่เป็นการชกในต่างประเทศเป็นครั้งแรกของนกน้อย ก่อนการชกมีอัตราต่อรองให้นกน้อยเป็นรองถึง 20-1 เมื่อชกจริงแล้วนกน้อยเป็นฝ่ายเสียเปรียบรูปร่างและอายุ  เป็นฝ่ายโดนหมัดของอิโอะกะที่ทั้งไวและหนักกว่า ครบ 12 ยก นกน้อยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 117-110, 116-111, 117-110  โดยหลังจบยกที่ 3 อิโอะกะ เป็นฝ่ายถูกกรรมการห้ามบนเวทีตัดคะแนนไปด้วย 1 คะแนน จากการชกต่ำกว่าเข็มขัด
แพทยศาสตรบัณฑิต
แพทยศาสตรบัณฑิต (พ.บ.)  (Doctor of Medicine (MD)) เป็นหลักสูตรในการศึกษาสาขาวิชาแพทยศาสตร์ ในประเทศไทยเทียบเท่าปริญญาตรี แต่ในประเทศสหรัฐอเมริกา เทียบเท่าปริญญาเอก (Professional Doctorate) ผู้ที่จะเข้าศึกษา Doctor of Medicine (MD)ในประเทศสหรัฐอเมริกาต้องจบปริญญาตรีก่อน จึงจะสามารถเข้าศึกษาแพทยศาสตร์ได้
เดอะลาวด์เฮาส์
เดอะลาวด์เฮาส์ หรือ บ้านลาวด์ (The Loud House) เป็นการ์ตูนทางช่องนิคคาโลเดียน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
เคลียร์ฟอร์แอ็กชัน
เคลียร์ฟอร์แอ็กชัน (Clear for Action) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1984 ที่เผยแพร่โดยดิแอวาลอนฮิลเกมคัมพานี
รูปแบบการเล่น
เคลียร์ฟอร์แอ็กชันเป็นเกมที่ผู้เล่นสูงสุดแปดคนสามารถต่อสู้ในการประจัญบานระหว่างเรือหลายลำ ในยุคของเรือกำปั่นใบ
การตอบรับ
ฟลอยด์ แมตธิวส์ ได้วิจารณ์เกมนี้ให้แก่นิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และกล่าวว่า "เคลียร์ฟอร์แอ็กชันเป็นเกมที่ให้ความบันเทิง ซึ่งผมขอแนะนำสำหรับทั้งนักเล่นเกมสงครามที่มีประสบการณ์และมือใหม่ โชคดี และขอให้คลื่นซัดสาดของคุณไม่มีวันยอมจำนน!"
สุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา
สุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา (ชื่อเล่น: มิ้นท์) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม 1 สมัย สังกัดพรรคก้าวไกล ปัจจุบันเป็นรองโฆษกพรรคก้าวไกล (อดีตโฆษกพรรคก้าวไกล 14 มีนาคม 2563 - 30 เมษายน 2565) และเคยดำรงตำแหน่งโฆษกคณะกรรมาธิการการพัฒนาการเมือง การสื่อสารมวลชน และการมีส่วนร่วมของประชาชน สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25 และตำแหน่งรองประธานคณะกรรมาธิการการศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25
ประวัติ
สุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นบุตรสาวคนเดียวของพันตำรวจเอก นรภัทร สุบรรณ ณ อยุธยา อดีตรองผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดอุบลราชธานี และศาสตราจารย์ พลตำรวจโทหญิง ดร.นัยนา เกิดวิชัย อดีตคณบดีคณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
ชื่อ "สุทธวรรณ" แปลว่า วรรณะอันบริสุทธิ์ เป็นชื่อพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งพระราชทานไว้เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531
การทำงาน
สุทธวรรณ เป็นอดีตที่ปรึกษาระบบ SAP ในบริษัท ไอแอมคอนซัลติ้ง จำกัด เป็นอดีตนักวิเคราะห์ระบบคอมพิวเตอร์ ของศูนย์การจัดการทรัพยากรของมหาวิทยาลัย (ศจท.) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอดีตกรรมการบริหาร บริษัท จีราฟ มิวสิค จำกัด ซึ่งเปิดกิจการสอนดนตรี โดยใช้ชื่อว่า สถาบันดนตรีจีราฟ
งานการเมือง
สุทธวรรณ เริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมือง โดยการลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม เขต 3 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2562 โดยได้รับคะแนนเสียง 40,661 คะแนน ชนะนายพรศักดิ์ เปี่ยมคล้า อดีต ส.ส. 2 สมัย จากพรรคพลังประชารัฐ ซึ่งได้คะแนน 23,441 คะแนน และชนะนายก่อเกียรติ สิริยะเสถียร อดีต ส.ส. 3 สมัย แชมป์เก่าจากพรรคชาติไทยพัฒนา ซึ่งได้คะแนน 12,258 คะแนน
ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ เธอจึงย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล พร้อมกับสมาชิกเดิม และเป็นโฆษกพรรคก้าวไกล ร่วมกับวิโรจน์ ลักขณาอดิศร ณัฐชา บุญไชยอินสวัสด์ และธัญญ์วาริน สุขะพิศิษฐ์ ตั้งแต่วันที่ 13 มีนาคม 2563 ถึง 30 เมษายน 2565 หลังจากนั้นมีการปรับโครงสร้างทีมโฆษก จากเดิมที่มีโฆษก 4 คน ได้เปลี่ยนให้รังสิมันต์ โรม เป็นโฆษกเพียงคนเดียว และมีสุทธวรรณกับกรุณพล เทียนสุวรรณ เป็นรองโฆษก
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2566 สุทธวรรณแจ้งว่า ประสงค์ไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งสภาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยจะพักการลงเลือกตั้ง 1 สมัย เนื่องจากตั้งครรภ์และอยากใช้เวลาดูแลบุตรสาวให้เต็มที่ พร้อมทั้งต้องการศึกษาปริญญาเอกที่ยังค้างอยู่ให้สำเร็จ แต่ยังคงทำงานร่วมกับพรรคก้าวไกลเช่นเดิมในบทบาทอื่น ๆ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
1. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าลุ่มนำแม่ฝางท้องที่ตำบลศรีดงเย็น ตำบลแม่ทะลบ อำเภอไชยปราการ ท้องที่ตำบลแม่ข่า ตำบลแม่คะ อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ และป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ลาวฝั่งซ้าย ท้องที่ตำบลป่าแดด ตำบลศรีถ้อย ตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ประมาณ 455.9 ตารางกิโลเมตร หรือ 284,937.5 ไร่
ลักษณะภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสลับซับซ้อน เทือกเขาวางตัวในเแนวทิศเหนือ – ใต้ เป็นแนวแบ่งเขตจังหวัดเชียงใหม่ – เชียงราย มียอดดอยสูงสุดคือ ดอยเวียงผา มีความสูง 1,834 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าต้นน้ำลำธารและแหล่งกำเนิดของลำห้วยใหญ่ๆ ที่สำคัญ โดยเฉพาะเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำฝาง และสาขาหนึ่งของน้ำแม่ลาว เช่น ห้วยแม่ฝางหลวง ห้วยแม่ฝางน้อย น้ำแม่ยางมิ้น
ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติดอยเวียงผา โดยทั่วไปประกอบด้วย 3 ฤดู คือ
พืชพรรณและสัตว์ป่า
สภาพป่าประกอบด้วย ป่าดิบเขา ป่าดิบแล้ง ป่าสนเขา ป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ ซึ่งป่าแต่ละชนิดเหล่านี้จะอยู่กระจัดกระจายทั่วไป ในเขตอุทยานแห่งชาติตามระดับความสูงของพื้นที่ พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ สัก ยาง ประดู่ ตะแบก เต็ง รัง จำปีป่า สนสามใบ ก่อชนิดต่างๆ มอส เฟิร์น กล้วยไม้ นอกจากนี้ยังมีพันธุ์ไม้ที่สำคัญและหายากของเมืองไทยอาทิ เช่น มณฑาดอย กุหลาบพันปี กายอม ซึ่งสามารถพบเห็นได้บนยอดดอยเวียงผา
เนื่องจากสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ และขึ้นผสมปะปนกันอยู่หลายชนิด ตลอดจนระดับความสูงของพื้นที่ที่แตกต่างกัน ตั้งแต่ 300-1,834 เมตร จึงทำให้เกิดแหล่งอาหารและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ประกอบด้วย เก้ง หมูป่า เลียงผา เสือไฟ หมีควาย เม่น กระต่ายป่า ลิง อีเห็น กระรอก กระแต และนกนานาชนิด เช่น นกกางเขนดง นกพญาไฟ นกโพระดก นกกินปลี นกหัวขวาน ไก่ป่า และที่สำคัญยังสามารถพบเห็นซาลาแมนเดอร์ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ซึ่งเป็นดัชนีวัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศ
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี
ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี เป็นทางรถไฟสายหนึ่ง มีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมทางรถไฟสายเหนือและทางรถไฟสายใต้เข้าด้วยกัน โดยเริ่มสำรวจแนวทางการก่อสร้างในปี พ.ศ. 2496 และเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2497 ต่อมาช่วงปี พ.ศ. 2501 - 2504 ทางรถไฟสายนี้ไม่ได้รับงบประมาณจึงหยุดการก่อสร้างชั่วคราว หลังจากนั้นเมื่อได้รับงบประมาณจึงทำการก่อสร้างต่อและเปิดเดินรถเมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
ในอดีตทางรถไฟสายนี้มีสถานีรายทางมากถึง 11 สถานี (ไม่รวมชุมทางหนองปลาดุก) คือ สถานีรถไฟยางประสาท สถานีรถไฟดอนขุนวิเศษ สถานีรถไฟกำแพงแสน สถานีรถไฟหนองฟัก สถานีรถไฟทะเลบก สถานีรถไฟสะพังเขิน สถานีรถไฟศรีสำราญ สถานีรถไฟหนองผักชี สถานีรถไฟบ้านมะขามล้ม สถานีรถไฟสะแกย่างหมู และสถานีรถไฟสุพรรณบุรี ปัจจุบันทางรถไฟสายนี้ได้ยุบสถานีรายทางเหลือเพียงสถานีเดียว คือ สถานีสุพรรณบุรี ที่เหลือมีฐานะเป็นเพียงที่หยุดรถ และป้ายหยุดรถ ประกอบด้วย ป้ายหยุดรถไฟทุ่งบัว ที่หยุดรถไฟโรงเรียนการบิน ที่หยุดรถไฟศรีสำราญ ป้ายหยุดรถไฟดอนทอง และที่หยุดรถไฟมาลัยแมน ในเส้นทางนี้มีขบวนรถไฟเพียงวันละ 2 ขบวน คือ ขบวนรถชานเมืองที่ 355/356 กรุงเทพ-สุพรรณบุรี-กรุงเทพ
หมายเหตุ : ขบวนรถชานเมืองที่ 355 - 356 ต้นทาง/ปลายทางที่สถานีชุมทางหนองปลาดุก ไม่มีเดินรถช่วงสถานีชุมทางหนองปลาดุก - สถานีสุพรรณบุรี
อนาคตของทางรถไฟสายสุพรรณบุรี ตามรายละเอียดแผนแม่บทการพัฒนาทางรถไฟ ปี 2561 ทางรถไฟสายสุพรรณบุรี จะถูกควบรวมเข้ากับทางรถไฟสาย E-W Corridor เชื่อมตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งต้นทางจากสถานีท่ากิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี รอการเชื่อมต่อกับทางรถไฟไปทวาย - ชุมทางหนองปลาดุก - สถานีหนองผักชี - สร้างทางใหม่ ไปตัดกับชุมทางบ้านภาชี ซึ่งจะลดรถไฟสินค้าที่วิ่งผ่านจากเหนือ-อิสาน-ตะวันออก ไปใต้ได้ทั้งหมด และยังสร้างโอกาสการพัฒนาการขนส่งสินค้า ระหว่าง ตะวันออก-ตะวันตก พร้อมเชื่อมต่อการเดินทางกับประเทศเพื่อนบ้านอีกด้วย รวมทั้งรถไฟสายสุพรรณบุรี อนาคตถูกตัดเส้นทางรถไฟใหม่ช่วง สุพรรณบุรี-นครสวรรค์ (MR1-7) และ สุพรรณบุรี-นครปฐม (MR1-8) เป็นหนึ่งในโครงข่าย  mr map  ช่วง เชียงราย-นราธิวาส
โครงการพัฒนาทางรถไฟสายใหม่ ช่วงกาญจนบุรี-สุพรรณบุรี-ชุมทางบ้านภาชี
แนวเส้นทางจะเป็น การก่อสร้างทางรถไฟทางคู่ความกว้าง 1 เมตร หรือ Meter Gauge โดยจะมีการออกแบบแนวเส้นทาง รถไฟเพื่อให้สามารถใช้ความเร็วได้สูงสุด 160 กม./ชม. และเพื่อความปลอดภัยการก่อสร้างทางรถไฟสาย ใหม่นี้ได้กำหนดให้มีแนวรั้วกั้นตลอดแนวเส้นทาง และออกแบบบริเวณที่เป็นจุดตัดรถไฟกับถนนเป็นจุดตัดต่างระดับ เส้นทางโครงการเริ่มต้นจากสถานีท่ากิเลนและสิ้นสุดแนวเส้นทางโครงการที่สถานีชุมทางบ้านภาชีแนวเส้นทางแบ่งเป็น 6 ช่วง คือ
วัดจูมค้องสุรินทาราม
วัดจูมค้องสุรินทาราม (ວັດຈຸມຄ້ອງສຸຣິນທະຣາຣາມ) เป็นวัดในหลวงพระบาง แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว อยู่ติดกับวัดเชียงม่วน สร้างขึ้นโดยครูบาแก้ว เมื่อ พ.ศ. 2386 ในรัชสมัยเจ้าสุกเสริม ที่มาของชื่อวัดมาจากการเอาฆ้องทอง (ทอง หมายถึงทองเหลือง) มาหล่อเป็นพระพุทธรูปของวัด
สิมมีศิลปะแบบหลวงพระบาง ภายในแบ่งเป็น 3 ห้อง ยาว 4 ห้องขวาง สิมตั้งอยู่บนฐานบัว ผนังไม่สูงมากนัก หลังคาซ้อนกันหลายชั้น และมีความอ่อนโค้ง มีแขนนาง (คันทวย) รองรับน้ำหนักหลังคา ป้านลมเรียบ มีโหง่ (ช่อฟ้า) ที่ปลายสันหลังคา มีมุขด้านหน้า มีรูปตุ๊กตานักรบ หรือทหารแต่งกายโอ่อ่าในชุดออกรบจีนมีหนวดเครายาว ใบหน้าเคร่งขรึม ทำจากหินทรายสีเขียวซึ่งพระเจ้าจักรพรรดิของจีนถวายแก่พระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ สิมได้รับบูรณะภายหลังหลายครั้งได้มีการตกแต่งเพิ่มเติม โดยปิดทองผนังด้านหลังสิมทั้งสองด้านและวาดดอกดวงใส่บานประตูและหน้าต่างทุกบาน ภาพฝาผนังเก่าเป็นเรื่องราวพระเวสสันดรชาดก นอกจากนี้ยังมีอูบมุง (หอไหว้ขนาดเล็ก) ที่มีการประดับตกแต่งหน้าบันอย่างงดงาม และพระธาตุทรงระฆังสี่เหลี่ยม
ซาวด์ครีม
ซาวด์ครีม (SoundCream) วงดนตรีเกิร์ลกรุปแห่งค่าย Grand Musik ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 3 คน ได้แก่ ลูกแก้ว - ศรีกานต์ นาคะวิสุทธิ์, มีมี่ - อนัญญา ศิลปนะรุจิ, ลิตา - รินทร์ลภัส ไพศาลเปรมสกุล (เดิมทีมีสมาชิก 4 คน)
ประวัติ
ซาวด์ครีม (SoundCream) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปของไทย ภายใต้สังกัด Grand Musik ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ ลูกแก้ว - ศรีกานต์ นาคะวิสุทธิ์, มีมี่ - อนัญญา ศิลปนะรุจิ, ลิตา - รินทร์ลภัส ไพศาลเปรมสกุล และ อลิส - อริสา คุราตะ (ภายหลังอลิสออกจากวง เพื่อไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ)
ซาวด์ครีม เริ่มต้นก่อตั้งวงมาจากการออดิชั่น และรวมตัวกันในปีพ.ศ. 2555 ใช้เวลาฝึกฝนการร้อง การเต้น เป็นระยะเวลานานถึง 5 ปี ก่อนที่จะเปิดตัววงอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2560 กับซิงเกิ้ลแรกที่มีชื่อว่า "ลองจีบดูก่อนก็ได้"
นอกจากนี้ ซาวด์ครีม ยังมีโปรเจกต์พิเศษที่ชื่อ "Journey of Love" คือโปรเจ็กต์การถ่ายทอดเพลงรักผ่านการเดินทางของสามสาว SoundCream จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาขับร้องใหม่ในสไตล์ของวงซาวด์ครีม ได้แก่เพลง ดึกแล้ว (ต้นฉบับ วงไฮดร้า), OH OH (ต้นฉบับ นิโคล เทริโอ) และเพลง อยากให้รู้ว่ารักเธอ (ต้นฉบับ ใหม่ เจริญปุระ)
จอร์จ เลเซนบี
จอร์จ รอเบิร์ต เลเซนบี (George Robert Lazenby) เกิดวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1939 เป็นนักแสดงและอดีตนายแบบชาวออสเตรเลีย เขาเป็นนักแสดงคนที่สองที่ได้แสดงเป็นสายลับอังกฤษ เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ชุดบอนด์โดยอีออนโปรดักชันส์ โดยเขาแสดงใน 007 ยอดพยัคฆ์ราชินี เพียงเรื่องเดียว ทำให้เป็นนักแสดงที่แสดงเป็นบอนด์น้อยที่สุด เมื่อเทียบนักแสดงคนอื่น ๆ ในภาพยนตร์ชุด เขายังเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับบทบอนด์ด้วยอายุ 29 ปี
เลเซนบีเริ่มต้นอาชีพของเขาด้วยการเป็นนายแบบ เมื่อเขาได้รับเลือกให้มาแทนที่ ฌอน คอนเนอรี นักแสดงบอนด์ดั้งเดิม เขาเคยแสดงแต่โฆษณาเท่านั้น เขาปฏิเสธที่จะกลับมาแสดงในภาพยนตร์บอนด์เรื่องต่อ ๆ มา และเลือกที่จะไล่ล่าอาชีพนักแสดงในภาพยนตร์ตลอดช่วงทศวรรษ 1970 ประกอบด้วย ยูนิเวอร์แซลโซลเจอร์ (1971), ฮูซอว์เฮอร์ดาย? (1972), เดอะชไรน์ออฟอัลติเมตบลิส (1974), เดอะแมนฟรอมฮ่องกง (1975) และ มหกรรมยำฮา หนังเพี้ยนบ้ารวมมิตร (1977) หลังจากที่อาชีพของเขาหยุดชะงักในช่วงเวลานี้ เขาจึงย้ายเข้าไปทำธุรกิจและลงทุนในอสังหาริมทรัพย์
ต่อมา เลเซนบีปรากฏตัวในบทบาทที่ล้อเลียนตัวละครเจมส์ บอนด์ เขาปรากฏตัวใน บีคัมมิงบอนด์ ภาพยนตร์ดรามากึ่งสารคดีของฮูลู ในปี ค.ศ. 2017 โดยเล่าเรื่องราวชีวิตของเขาและการแสดงเป็นบอนด์
อ้างอิง
1939
สาธารณรัฐอาหรับลิเบีย
สาธารณรัฐอาหรับลิเบีย (الجمهورية العربية الليبية) หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐอาหรับลิเบียกัดดาฟีได้ขึ้นเป็นผู้นำประเทศเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1969 (โดยพฤตินัย) กัดดาฟีและพรรคพวกของเขายืนยันว่ารัฐบาลของพวกเขาจะไม่หยุดนิ่งอยู่กับการเป็นผู้นำของแต่ละบุคคล แต่เป็นการตัดสินใจในระดับวิทยาลัย
ในปี ค.ศ. 1969 ลิเบียได้เข้าร่วมสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับกับอียิปต์และซีเรียแต่การรวมตัวกันของรัฐแพนอาหรับไม่เคยประสบความสำเร็จตามที่ตั้งใจไว้และอยู่เฉยๆ อย่างมีประสิทธิภาพหลังจากปี ค.ศ. 1973
การต่อต้านรัฐประหาร
การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีครั้งใหญ่ครั้งแรกเกิดขึ้นไม่นานหลังจากการท้าทายรัฐบาลครั้งแรก ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2512 อดัม ซาอิด ฮอว์วาซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ มูซา อาหมัด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ถูกจับกุมและถูกกล่าวหาว่าวางแผนก่อรัฐประหาร ในคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ที่ตั้งขึ้นหลังวิกฤต กัดดาฟีซึ่งดำรงตำแหน่งประธาน RCC ก็กลายเป็นนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกลาโหมด้วย
พันตรีอับเดล ซาลาม ญัลลูด ซึ่งโดยทั่วไปถือว่ารองจากกัดดาฟีใน RCC กลายเป็นรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย คณะรัฐมนตรีชุดนี้ประกอบด้วยสมาชิกสิบสามคน ซึ่งห้าคนเป็นเจ้าหน้าที่ของ RCC รัฐบาลถูกท้าทายเป็นครั้งที่สองในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2513 เมื่อ อับดุลลาห์ อาบิด ซานุซี และ อาเหม็ด อัล-เซนุสซี่ ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ ของอดีตกษัตริย์ไอดริสและสมาชิกของตระกูล Sayf an Nasr แห่ง Fezzan ถูกกล่าวหาว่าวางแผนยึดอำนาจเพื่อตนเอง หลังจากแผนล้มเหลว มีการเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรีเกิดขึ้น เจ้าหน้าที่ RCC เป็นครั้งแรกที่มีเสียงข้างมากในหมู่รัฐมนตรีใหม่
ในการควบคุมของกัดดาฟี
ตั้งแต่เริ่มต้น โฆษกของ RCC ได้ระบุถึงความตั้งใจอย่างจริงจังที่จะนำ "ระบอบการปกครองที่ล่มสลาย" มาพิจารณา ในปี 1971 และ 1972 อดีตเจ้าหน้าที่ของรัฐมากกว่า 200 คน (รวมถึงนายกรัฐมนตรี 7 คนและรัฐมนตรีจำนวนมาก) ตลอดจนอดีตกษัตริย์อิดริสและสมาชิกในราชวงศ์ ถูกนำตัวขึ้นศาลประชาชนลิเบียเพื่อพิจารณาคดีในข้อหากบฏและ คอรัปชั่น.
หลายคนที่อาศัยอยู่ในการเนรเทศ (รวมถึงไอดริส) ถูกพิจารณาคดีโดยไม่ปรากฏตัว แม้ว่าผู้ที่ถูกกล่าวหาจำนวนมากจะพ้นผิด แต่คนอื่นๆ ก็มีโทษจำคุกถึงสิบห้าปีและปรับจำนวนมาก มีการประกาศโทษประหารชีวิต 5 ครั้ง โดยทั้งหมดยกเว้นหนึ่งในนั้นที่ไม่ ปรากฏชื่อ ในหมู่พวกเขาคนหนึ่งต่อต้านอิดรีส อดีตพระราชินีฟาติมาและอดีตมกุฎราชกุมารฮาซันถูกตัดสินจำคุก 5 และ 3 ปีตามลำดับ
ในขณะเดียวกัน กัดดาฟีและ RCC ได้ยกเลิกคำสั่ง Senussiและลดระดับบทบาททางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการในการบรรลุเอกราชของลิเบีย นอกจากนี้เขายังประกาศว่าปัญหาระดับภูมิภาคและชนเผ่าเป็น "สิ่งกีดขวาง" ในเส้นทางของความก้าวหน้าทางสังคมและเอกภาพ ของ ชาวอาหรับ ขับไล่ผู้นำดั้งเดิมและกำหนดขอบเขตการบริหารข้ามกลุ่มชนเผ่า
ขบวนการเจ้าหน้าที่เสรีได้เปลี่ยนชื่อเป็น " สหภาพสังคมนิยมอาหรับ " (ASU) ในปี 1971 (จำลองตามสหภาพสังคมนิยมอาหรับ ของอียิปต์ ) ในขณะเดียวกันก็กลายเป็นพรรคการเมืองเดียวในลิเบียของกัดดาฟี มันทำหน้าที่เป็น "ยานพาหนะในการแสดงออกของชาติ" โดยอ้างว่าเพื่อ "ปลุกจิตสำนึกทางการเมืองของชาวลิเบีย" และเพื่อ "ช่วยเหลือ RCC ในการกำหนดนโยบายสาธารณะผ่านการอภิปรายในฟอรัมเปิด" [16]สหภาพแรงงานถูกรวมเข้าใน ASU และการนัดหยุดงานเป็นสิ่งผิดกฎหมาย สื่อซึ่งถูกเซ็นเซอร์อยู่แล้วถูกเกณฑ์อย่างเป็นทางการในปี 2515 ในฐานะตัวแทนของการปฏิวัติ ชาวอิตาลี (และชุมชนชาวยิวที่เหลืออยู่) ถูกขับไล่ออกจากประเทศ ทรัพย์สินของพวกเขาถูกยึดในเดือนตุลาคม 1970