cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
ประชวรและสวรรคต
พระนางมารีทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเจ้าหญิงเฮเลนทรงได้รับพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชชนนี" เท่านั้นในระหว่างปีค.ศ. 1940 ถึงค.ศ. 1947 พระนางทรงเป็นหนึ่งในห้าพระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่ได้สวมมงกุฎและทรงเป็นหนึ่งในสามที่สามารถรักษาพระอิสริยยศในฐานะสมเด็จพระราชินีได้หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ด้วยกันกับสมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูเชนีแห่งสเปน
พระราชมรดก
ตามที่หนึ่งในนักเขียนพระราชประวัติของพระนางมารี คือ ไดอานา แมนดาเช ได้กล่าวว่า พระนางมารีทรงตีพิมพ์หนังสือและเรื่องสั้น 34 เล่ม ทั้งในภาษาโรมาเนียและภาษาอังกฤษ ตลอดพระชนม์ชีพของพระนาง นี้ได้รวมทั้งอัตชีวประวัติอันน่าสะเทือนใจของพระนางด้วย คือ The Story of My Life ที่ตีพิมพ์โดยคาสเซลในลอนดอน มีทั้งหมดสามเล่ม หนังสือได้รับการวิจารณ์โดยเวอร์จิเนีย วูล์ฟ ซึ่งเธอได้มองว่ามันทำให้รู้สึกคุ้นเคยกับราชวงศ์มากเกินไป เธอได้ระบุว่า "คิดว่าท่ามกลางหนังสือในฤดูใบไม้ร่วงแห่งปี 2034 คือเรื่อง Prometheus Unbound ของจอร์จที่ 6 หรือเรื่อง Wuthering Heights ของเอลิซาเบธที่ 2 อะไรที่จะส่งผลกระทบต่อความจงรักภักดี จักรวรรดิอังกฤษจะอยู่รอดหรือไม่ พระราชวังบักกิ้งแฮมยังคงแข็งแกร่งดังเช่นในตอนนี้หรือไม่ คำพูดเป็นสิ่งที่อันตรายให้เราจำไว้ สาธารณรัฐอาจจะถูกนำเข้ามาในบทกวี" พระนางมารีทรงเก็บรักษาพระอนุทินมาตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ และเล่มแรกได้ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1996 แม้กระทั่งก่อนการเสด็จขึ้นครองราชย์ในฐานะสมเด็จพระราชินี พระนางมารีทรงประสบความสำเร็จในการสร้างภาพลักษณ์ของพระนางในฐานะ "หนึ่งในเจ้าหญิงที่ดูดีที่สุดและร่ำรวยที่สุดในยุโรป" พระนางทรงเป็ยที่รู้จักอย่างมากในพระอัจฉริยภาพด้านการทรงม้า, การเขียน, ภาพเขียน, การแกะสลัก, การเต้นรำและพระสิริโฉมของพระนาง ความนิยมในตัวพระนางได้ถูกทำให้มัวหมองโดยการกล่าวหาของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายแรกคือการดำเนินการของฝ่ายมหาอำนาจกลางในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอีกฝ่ายนำโดยทางการพรรคคอมมิวนิสต์หลังจากที่โรมาเนียได้เปลี่ยนผ่านไปสู่ระบอบสาธารณรัฐสังคมนิยมในปี ค.ศ. 1947
โรมาเนียในช่วง 42 ปีภายใต้ระบอบคอมมิวนิสต์ พระนางมารีทรงกลายเป็นภาพสลับทั้งเป็น "ตัวแทนของระบอบทุนนิยมอังกฤษ" หรือผู้อุทิศเพื่อชาติที่เชื่อว่าชะตากรรมของพระนางถูกผูกติดไว้กับโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1949 หนังสือ Adevărata istorie a unei monarhii ("The True History of a Monarchy") ที่เขียนโดยอเล็กซานดรู การ์เนียตา ได้บรรยายว่า พระนางมารีได้จัดงานเลี้ยงมั่วสุมดื่มสุราที่โคโทรเซนีและบอลชิค และยังอ้างว่าในความเป็นจริงโรคตับแข็งของพระนางมาจากการที่ทรงดื่มอย่างหนัก แม้กระทั่งได้มีการแสดงตัวอย่างว่า พระนางมารีผู้ทรงเมามายมักจะเสด็จด้วยเรือยอชท์ไปพร้อมกับพระสหายเพื่อนดื่มของพระนาง เรื่องราวอื้อฉาวของพระนางมารีได้ถูกยกขึ้นมาเป็นหลักฐานในเรื่องความสำส่อน ซึ่งเป็นสิ่งฝ่าฝืนค่านิยมลัทธิคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1968 ทางการพรรคคอมนิวนิสต์ได้บุกเข้าไปในโบสถ์ที่เก็บรักษาพระหทัยของพระนางมารี ได้เปิดโลงและนำกล่องพร้อมพระหทัยของพระนางไปไว้ที่ปราสาทบราน ในปี ค.ศ. 1971 ได้ถูกย้ายไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์โรมาเนียในบูคาเรสต์ มันไม่ได้เปลี่ยนไปจนกระทั่งปลายสมัยของนิโคไล เชาเชสกู ปีสุดท้ายก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติโรมาเนีย พระคุณความดีของพระนางมารีได้เป็นที่ยอมรับ
ในโรมาเนีย พระนางมารีทรงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า "Mama Răniților" (มารดาแห่งผู้เจ็บไข้) หรือทรงถูกเรียกง่าย ๆ ว่า "Regina Maria" ในขณะที่ในประเทศอื่น ๆทรงจดจำพระนางในฐานะ "ราชินีทหาร" (Soldier Queen) และ "Mamma Regina" พระนางยังทรงเป็นที่รู้จักในฐานะ "พระสัสสุแห่งบอลข่าน" เนื่องมาจากพระธิดาของพระนางทรงอภิเษกสมรสกับราชวงศ์ในคาบสมุทรบอลข่าน ในช่วงที่พระนางสิ้นพระชนม์ พระธิดาของพระนางมารีทรงปกครองสามในสี่ประเทศของคาบสมุทรบอลข่านยกเว้นแต่บัลแกเรีย แม้ว่าพระสันตติวงศ์ของพระนางจะไม่ได้ครองราชบัลลังก์ยุโรปอีกต่อไปแล้ว พระนางมารีทรงได้รับการถวายพระเกียรติในฐานะ "หนึ่งในบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โรมาเนีย" โดยคอนสแตนติน อาร์เกโทเอียนู และในการระลึกถึงพระนาง ได้มีการจัดตั้งเครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนแห่งสมเด็จพระราชินีมารีขึ้นในโรมาเนีย
ก่อนจะถึงปี ค.ศ. 2009 สิ่งของหลายชิ้นที่เป็นของพระนางมารีได้ถูกจัดแสดงที่ปราสาทบราน ซึ่งเป็นที่พำนักของพระนางในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ และได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ ในปีนั้น เมื่อปราสาทได้รับการบูรณะอย่างเป็นทางการโดยทายาทของเจ้าหญิงอีเลียนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมได้ย้ายสิ่งของสะสมของพระนางมารีไปไว้ที่อาคารใกล้ ๆ คือ Vama Medievală ซึ่งยังคงเปิดให้นักท้องเที่ยวเข้าเยี่ยมชม พิพิธภัณฑ์ศิลปะแมรี่ฮิลล์ได้มีการจัดนิทรรศการถาวรภายใต้ชื่อ "มารี สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย" (Marie, Queen of Romania) ที่นี่ได้จัดแสดงทั้งฉลองพระองค์ชุดคลุมในพระราชพิธีราชาภิเษกของพระนาง, มงกุฎจำลอง, เครื่องเงิน, เฟอร์นิเจอร์และเครื่องเพชร รวมทั้งสิ่งของอื่น ๆ
ตราอาร์มอังกฤษ
ในฐานะที่เป็นพระนัดดาขององค์ประมุขอังกฤษที่สืบเชื้อสายมาจากบุรุษ ทำให้พระนางมารีทรงได้รับตราอาร์มแห่งราชอาณาจักร พร้อมโล่ในสำหรับแซกโซนี ที่แตกต่างกันด้วยฉลากเงินห้าจุด คู่ด้านนอกยึดติดด้วยสีฟ้า สีแดงกุหลาบภายในและตรงกลางเป็นกางเขนสีแดง ในปี ค.ศ. 1917 โล่ในได้ถูกยกเลิกโดยพระบรมราชานุญาตในพระเจ้าจอร์จที่ 5
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พระนางมารีทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดังนี้
เว็บไซต์อ้างอิง
18751938
มนุษย์ต้องห้าม
มนุษย์ต้องห้าม (The Unpleasant Profession of Jonathan Hoag) เป็นเรื่องสั้นบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ แต่งโดย โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2485 โดยนักเขียนใช้นามปากกาว่า "จอห์น ริเวอร์ไซด์" (John Riverside) ต่อมานวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาทำเป็นภาพยนตร์โดย Alex Proyas
ในประเทศไทยได้มีการนำมาแปลในชื่อ มนุษย์ต้องห้าม แปลและเรียบเรียงโดยสุเมธ เชาว์ชุติ ลงในนิตยสารแพรว และรวมเล่ม ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สุริยง ในปี พ.ศ. 2531
โยนัส เฮ็คทอร์
โยนัส อาร์มีน เฮ็คทอร์ (Jonas Armin Hector; เกิดวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ผู้เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับ แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ และทีมชาติเยอรมนี
1. เอฟซี เคิล์น
หลังจากเริ่มต้นอาชีพเยาวชนกับ SV Auersmacher ในรัฐบ้านเกิดของเขาที่ซาร์ลันด์ เฮคเตอร์ย้ายไปที่ 1 FC Köln ในปี 2010 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นทีมชุดแรกโดยโค้ช Holger Stanislawski สำหรับฤดูกาล 2012–13 และได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในครั้งแรก รอบ DFB-Pokal กับ SpVgg Unterhaching ในวันที่ 18 สิงหาคม 2555 ในวันที่ 27 สิงหาคม เขาเปิดตัวในลีกนัดที่ 2 บุนเดสลีกากับ FC Erzgebirge Aue เขาสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะผู้เล่นตัวจริงของ Köln ในระหว่างฤดูกาล โดยลงเล่น 24 นัดในลีก
ในปี 2013–14 เฮคเตอร์ออกสตาร์ท 33 นัดจาก 34 นัดของ Köln ขณะที่ FC คว้าแชมป์ดิวิชั่นสอง และได้เลื่อนชั้นสู่บุนเดสลีกา เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เขาทำประตูแรกในอาชีพได้ด้วยการพ่ายแพ้ 4–0 ต่อ 1 เอฟซี ยูเนี่ยน เบอร์ลิน
ในฤดูกาลถัดมา เขาลงเล่นทั้งหมดยกเว้นหนึ่งนัดในลีกของ Köln โดยเปิดตัวในบุนเดสลีกากับ Hamburger SV ในวันนัดแรก วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2014 เขาทำประตูแรกในบุนเดสลีกาโดยแพ้ 3–2 ที่ไอน์ทรัค แฟรงก์เฟิร์ต เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นแห่งฤดูกาลของ Köln สำหรับปี 2014–15 โดยเว็บไซต์ทางการของสโมสรด้วยคะแนนโหวต 54.41% เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 เฮคเตอร์ยังได้รับเลือกให้เป็น "ผู้ชนะแห่งปี" ของ Köln โดยหนังสือพิมพ์โคโลญจน์ Express ซึ่งตั้งชื่อผู้พิทักษ์ว่า "Mr. Reliable" ของสโมสร
เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เฮคเตอร์เป็นกัปตันทีมเคิร์ลน์เป็นครั้งแรกในเกมเสมอกับฮัมบูร์ก เอสวี 1–1 ในตอนท้ายของฤดูกาล 2015–16 เฮคเตอร์ได้รับรายงานว่ามีการสกัดกั้นการครอสบอลมากที่สุดในบุนเดสลีกา โดยบันทึกการบล็อกทั้งหมด 20 ครั้ง
หลังจากประสบความสำเร็จในฤดูกาลและแคมเปญยูโรที่น่าประทับใจ เฮคเตอร์ก็ได้รับความสนใจจากทีมลิเวอร์พูลและเชลซี ซึ่งนำไปสู่การเจรจาเรื่องสัญญาฉบับใหม่ เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2559 เฮคเตอร์เซ็นสัญญาฉบับใหม่จนถึงปี 2564
เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2018 Hector และ Köln ประกาศว่าเขาได้เซ็นสัญญาฉบับใหม่ แม้ว่าสโมสรจะตกชั้นสู่อันดับ 2 ของบุนเดสลีกาอย่างมีประสิทธิภาพ ณ จุดนี้ หลังจาก Köln แพ้ 3–2 ต่อ SC Freiburg ในวันแข่งขันถัดไป มีการยืนยันว่าทีมตกชั้น เมื่อวันที่ 12 มกราคม เขาได้รับรางวัลบุนเดสลีกาโกลแห่งปี 2018 สำหรับประตูที่บิ่นใส่โวล์ฟสบวร์กในฤดูกาลก่อน ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เขาลงเล่นนัดสุดท้ายในอาชีพให้กับโคล์นกับมิวนิก
ประตูในนามทีมชาติ
อ้างอิง
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555ล
คัง จี-ย็อง
คัง จี-ย็อง (เกิด 18 มกราคม ค.ศ. 1994) หรือชื่อในการแสดงว่า จีย็อง (Jiyoung) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของคารา และเป็นนักแสดงในสังกัด Sweet Power ในญี่ปุ่น
ประวัติ
คัง จี-ย็อง เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่ พาจู ประเทศเกาหลีใต้ จีย็องเริ่มเดบิวต์เมื่ออายุ 15 ปี ตอนอยู่มัธยมเกรดสาม เธอเป็นหนึ่งในสมาชิก 2 คนที่เข้าร่วมวงหลังจากคิม ซองฮีออกจากวงไป จีย็องร้องเพลงคิสซิงยู ของเกิลส์เจเนอเรชัน ในการออดิชัน จีย็องเป็นญาติของนักร้องเคป๊อปเกาหลีคือ เอ็นเอส ยุนจี
จีย็องเรียนชั้นมัธยมต้นอยู่ที่โรงเรียนมัธยมบงอิลชอน ภายหลังสำเร็จการศึกษาในปี 2009 เธอได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายหญิงมูฮัก และสำเร็จการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ 2012
อาชีพ
ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2008 คาราได้เริ่มต้นการกลับมาในรายการ M! Countdown กับซิงเกิล "Pretty Girl" ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2009 คาราได้ออกมินิอัลบัมที่ 2 คือ "Honey" ได้กลายเป็นเพลงแรกของกลุ่มที่สามารถขึ้นถึงอันดับที่ 1 ของรายการต่างๆ ทั้ง M! Countdown และ The Music Trend
ในปลายเดือนกรกฎาคม ปี 2009 คาราได้ปล่อยอัลบัมที่ 2 ซึ่งมีชื่อว่า "Revolution". พร้อมกับเพลงที่เป็นที่นิยมอย่างเพลง Wanna และ Mister ทำให้คาราได้รับความนิยมอย่างท่วมท้น ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2010 คาราได้โปรโมตมินิอัลบัมที่สามซึ่งมีชื่อว่า "Lupin" ในเดือนสิงหาคม ปี 2010 คาราได้เดบิวต์ที่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการในเพลง "Mister" ซึ่งภายหลังจากประสบความสำเร็จในการเดบิวต์ที่ญี่ปุ่น คาราได้ปล่อยมินิอัลบัมที่ 4 คือ "Jumping" ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2010
ในปี 2011 คาราได้ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตเพลง Recochoku และเมื่อไม่นานมานี้ จีย็อง เป็นนักร้องหญิงของเกาหลีเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ในอันดับของนักร้องหญิงยอดนิยม ปี 2011 ของ CDTV Japan โดยเธออยู่ในอันดับที่ 21
เมื่อ 15 มกราคม 2014 จีย็องได้ประกาศที่จะไม่ต่อสัญญา เนื่องจากมีความต้องการที่จะไปเรียนต่อที่ต่างประเทศและเป็นนักแสดง โดยที่สัญญาได้สิ้นสุดลงแล้วเมื่อ 7 เมษายน 2014 จึงทำให้สถานภาพสมาชิกของจียองสิ้นสุดลง วันที่ 20 สิงหาคม 2014 จียองได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด Sweet Power ประเทศญี่ปุ่น
ไรอัน เคนต์
ไรอัน เคนท์ (Ryan Kent, 11 พฤศจิกายน 2539) นักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษในตำแหน่งปีกจากสโมสรลิเวอร์พูลในตำแหน่งปีก
ซึนลาว
ชาวซึนลาว เป็นชาวไทกลุ่มหนึ่งที่ตั้งรกรากอยู่ในเขตประเทศเวียดนามทางตอนเหนือ ชาวซึนลาวมีประชากรประมาณ 12,000 คน พูดภาษาซึนลาว ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับภาษาไทยมาก ชาวซึนลาวส่วนมากนับถือศาสนาดั้งเดิม มีความเชื่อเกี่ยวกับสิ่งเหนือธรรมชาติ และบางกลุ่มก็ไปนับถือคริสต์ศาสนาร้อยละ 1.08
อำเภอบินตูลู
อำเภอบินตูลู (Bintulu District) เป็นหนึ่งใน 2 อำเภอของเขตบินตูลู, รัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่รวมประมาณ 7,220.40 ตารางกิโลเมตร มีเมืองขนาดใหญ่ที่สุด 2 เมือง คือ เมืองบินตูลู และเมืองเซอบาอูห์ มีหน่วยปกครองย่อยที่ขึ้นตรงต่ออำเภอบินตูลู 1 แห่ง คือ ตำบลเซอบาอูห์
ประชากร
จากการประมาณการในปี ค.ศ. 2008 คาดว่าอำเภอบินตูลูมีประชากรราว 186,100 คน โดยส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตเมืองบินตูลู
ชาติพันธ์
ประชากรในเขตอำเภอบินตูลูนั้นมีความหลากหลายทางชาติพันธ์ค่อนข้างมาก กล่าวคือ มีทั้งกลุ่มชนเผ่าดั้งเดิม เช่น อีบัน เมลาเนา ออรังอูลู เคอดะยัน รวมไปถึงชาติพันธ์ที่อพยพย้ายถิ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานใหม่ ได้แก่ ชาวมลายู จีนฮั่น ส่วนการกระจายตัวของชาติพันธุ์ต่างๆในอำเภอพบว่า ชาวอีบันส่วนมากจะพบหนาแน่นในเขตชนบทของอำเภอบินตูลู เช่น ตำบลเซอบาอูห์ เป็นต้น ส่วนชาวเมลาเนานั้นจะตั้งถิ่นฐานกระจุกตัวกันอยู่ในเขตเมืองบินตูลูและชุมชนโดยรอบ ได้แก่ เมืองบินตูลู เมืองเซอบาอูห์ หมู่บ้านปานดัน และหมู่บ้านลาบัง ในกรณีของชาวมาเลย์ซึ่งไม่ได้มีพื้นเพเดิมอยู่ในบินตูลูนั้น กลับกลายเป็นชาติพันธุ์หลักของบินตูลู มีการแต่งงานกันข้ามชนเผ่าระหว่างชาวมาเลย์กับชาวเมลาเนา เนื่องจากมีความเชื่อทางศาสนาเหมือนกัน ส่วนชาวจีนนั้นจะตั้งถิ่นฐานอยู่ในเมืองใหญ่ที่เป็นเขตธุรกิจ ได้แก่ บินตูลู เซอบาดู และเมืองท่ากีดูรอง พบได้บางส่วนที่หมู่บ้านกัวลาเคอบูลู และหมู่บ้านเจอลาลอง และกลุ่มชาติพันธุ์สุดท้าย คือ ออรังอูลู เช่น เกินยะห์ กะยัน ตาตาอู เปอนัน และปูนัน เป็นต้น โดยชาวเปอนัน และปูนันจะพบกระจายทั่วไปไม่พบการก่อตั้งเป็นชุมชนเฉพาะเหมือนกับชาวอีบัน โดยส่วนใหญ่มักอยู่ตามเขตชนบท เช่น หมู่บ้านคาคุสและเจอลาลอง ส่วนชาวเคอดะยัน ถึงแม้จะมีจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับเผ่าอื่น แต่พบการรวมตัวเป็นชุมชนในบริเวณนยาเลา (Nyalau areas) ห่างจากเมืองบินตูลูไป 100 กิโลเมตรใกล้กับเขตมีรี
ในปัจจุบัน มีการอพยพของแรงงานต่างถิ่นเข้าไปในอำเภอบินตูลูเป็นจำนวนมาก เนื่องจากการเติบโตของธุรกิจปิโตรเคมีในแถบนี้ ซึ่งคาดว่ากลุ่มแรงงานอพยพในอำเภอบินตูลูนั้นคิดเป็นสัดส่วนมากถึงร้อยละ 20 จากประชากรรวมทั้งอำเภอ
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
อาเธอร์ เพนฮาลิกอน (Arthur Penhaligon)
อาเธอร์ เป็นเด็กชายอายุสิบสองปีจากโลก เป็นลูกที่ถูกรับมาเลี้ยง พ่อบุญธรรมของเขาเป็นอดีตนักดนตรีชื่อดังชื่อ "บ็อบ" ส่วนแม่บุญธรรมของเขาก็เป็นหมอที่เก่งมากคนหนึ่งของประเทศชื่อ "เอมิลี่" และเป็นเพื่อนกับพ่อแม่แท้ๆ ของอาเธอร์ แต่ทั้งสองกลับเสียชีวิตด้วยโรคไข้หวัดใหญ่หลังจากอาเธอร์เกิดได้หนึ่งสัปดาห์ แต่บ็อบและเอมิลี่สามารถทำเรื่องรับอาเธอร์เป็นลูกบุญธรรมได้สำเร็จ เพราะโรคที่คร่าพ่อแม่ของเขาเองที่ทำให้อาเธอร์เป็นโรคหอบหืดถาวรตลอดมา
อยู่มาวันหนึ่ง เหตุการณ์ที่แปลกประหลาดก็เกิดขึ้น ในขณะที่เขากำลังจะตาย คุณวันจันทร์ก็ปรากฏตัวขึ้น และมอบเข็มนาฬิกาให้แก่เขา ซึ่งจริงๆ แล้วคือครึ่งหนึ่งของกุญแจสู่อาณาจักรทั้งเจ็ด ทำให้เขารอดตาย แต่พอคุณวันจันทร์ทราบว่าเป็นกลลวง ก็ส่งเหล่าเฟทเชอร์ หรือคนหน้าสุนัขเข้ามาบนโลก ทำให้เกิดโรคไข้หลับระบาดไปทั่วเมือง และยังถูกยามเที่ยงของวันจันทร์ตามล่าในห้องสมุดอีก มันเป็นความผิดของเขา อาเธอร์จึงเข้าไปในบ้าน และออกตามหาพินัยกรรมเพื่อไปสู่แหนพิชิตคุณวันจันทร์และรักษาโรคระบาด หลังจากนั้นอาเธอร์จึงจำต้องต่อสู้แย่งชิงกุญแจทั้งหมดเพื่อความสงบสุขของจักรวาล
เมื่ออาเธอร์รวบรวมกุญแจครบเจ็ดดอกแล้ว เขาพบว่าตนเองถูกลิขิตมาให้เป็นมหาสถาปนิกคนใหม่ ผู้ที่จะมาดูแลจักรวาลต่อจากมหาสถาปนิกคนเดิม เขาจึงสร้างตัวเขาเองขึ้นมาอีกคนและส่งกลับโลกพร้อมกับลีฟ โดยหายจากโรคหืดอย่างสิ้นเชิงพร้อมที่จะเริ่มชีวิตใหม่
สุนทรี เวชานนท์
สุนทรี เวชานนท์ (เกิด 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498) เป็นนักร้องหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากผลงานเพลงแนวโฟล์คซองคำเมือง โดยเฉพาะเพลง "สาวเชียงใหม่" และ "ล่องแม่ปิง" ซึ่งทำงานร่วมกับ จรัล มโนเพ็ชร และน้องชายสามคนของจรัล คือ กิจจา มโนเพ็ชร คันถ์ชิด มโนเพ็ชร และเกษม มโนเพ็ชร ในนาม "พี่น้องมโนเพ็ชร"
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ซูซี่ บลูเทอร์คอยซ์ (Suzy Turquise Blue)
ซูซี่คือเด็กของคนเป่าปี่ เดิมมีหน้าที่เป็นคนเติมหมึกขั้นที่หก เธอได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งยามสายของวันจันทร์ เป็นหนึ่งในผู้ช่วยเหลือที่ดีที่สุดของอาเธอร์ และเธอก็มักจะมีเรื่องกับคุณหญิงพรีมัสเสมอ ซูซี่เป็นนักผจญภัย และไม่ชอบการถูกกีดกันจากเหตุการณ์ต่างๆ เธอยังชอบแหกกฎเสมอ เธอถูกบรรยายว่าเป็นคนแต่งตัวสกปรก ทำตัวปึงปังและใช้คำตลาดอังกฤษ ชื่อจริงของเธอคือ ซูซานน่า ไดเออร์ (Suzanna Dyer) เธอเกิดและเติบโตในประเทศอังกฤษระหว่างช่วงกาฬโรคระบาดครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้ใกล้ชิดของเธอตายทั้งหมดระหว่างโรคระบาดครั้งนั้น
สุนทรี เวชานนท์
ประวัติ
สุนทรีมีพ่อเป็นชาวจันทบุรี มีแม่เป็นคนเมืองแพร่ เกิดและเติบโตที่ อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ และเข้ามาเรียนหนังสือในเมืองเชียงใหม่ ต่อมา สุนทรี ได้รับรางวัลพระพิฆเนศทองคำพระราชทาน ปี 2540 สาขา ศิลปินเพลงพื้นบ้านภาคเหนือยอดเยี่ยม และในอัลบั้ม เพลงกล่อมโลก อัลบัมนี้ได้รับรางวัลคมชัดลึก อะวอร์ด ครั้งที่ 11 (ปี 2557) 3 รางวัล คือ รางวัลเพลงยอดเยี่ยม (เพลงปี่จุม) รางวัลอัลบั้มยอดเยี่ยม รางวัลนักร้องหญิงยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลสีสัน อะวอร์ด ครั้งที่ 26 ในสาขานักร้องหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ซูซี่ บลูเทอร์คอยซ์ (Suzy Turquise Blue)
ซูซี่เป็นผู้ที่มีความจงรักภักดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอาเธอร์ เธอเป็นคนกล้าหาญ และช่วยเหลือมิตรสหายเสมอ แต่บางครั้งเธอก็ยังคงทำตัวเป็นเด็ก แม้ว่าจะมีอายุมาหลายศตวรรษก็ตาม แต่ก็ยังอ่อนต่อโลกอยู่ดี เธอยังมีตำแหน่งเป็นสิบโทพลตระเวนชายแดนในกองทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิก เธอเคยอยู่ในกองหนุนของกองทัพ ซึ่งสามารถเข้ามาช่วยรบในวงกตยิ่งใหญ่ได้
สุนทรี เวชานนท์
ประวัติ
ด้านชีวิตส่วนตัว สุนทรี สมรสกับสามีชาวออสเตรเลีย ที้งคู่มีบุตรด้วยกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นมีลานนา คัมมินส์ หรือชื่อจริง ลานนา เวชานนท์ คัมมินส์ (ชื่อเล่น : นา) เป็นนักร้องเช่นเดียวกัน
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ซูซี่ บลูเทอร์คอยซ์ (Suzy Turquise Blue)
ในตอนท้ายของ พฤหัสเจ้าศาสตรา คนเป่าปี่ได้ควบคุมตัวเธอ เฟรด และเด็กของคนเป่าปี่อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งถูกส่งผ่านบันไดไม่ควรเป็นเพื่อทำลายเดือย เธอกลับมาอีกครั้งในศุกร์รัตติกาล พร้อมกับเฟรดและเบนเนอเรท อูแกมซึ่งเป็นทหารของคนเป่าปี่ (นิทลิ่งใหม่) ซึ่งได้รับคำสั่งให้เฝ้าดูเธอ ซึ่งเธอก็สามารถช่วยให้อาเธอร์ให้สามารถพิชิตบ้านเบื้องกลางได้สำเร็จ
ใน เสาร์มนตรา เธอเลื่อนขั้นตนเองเป็น 'พลเอก" โดยอ้างต่อคุณหญิงพรีมัสว่าอาเธอร์เป็นคนแต่งตั้งให้ เพื่อลดอิทธิพลของเธอในการมีอำนาจเหนือตนเอง เธอยังก่อตั้ง "หน่วยลอบตี" ของตนเองอันประกอบด้วยเด็กของคนเป่าปี่หลายคน หลังจากนั้นเธอเข้าร่วมผจญภัยกับอาเธอร์ในบ้านเบื้องบน แต่ระหว่างช่วยเหลือพินัยกรรมเธอก็ถูกจับตัวไปคุมขังในกรงแขวน เขตลงทัณฑ์บนหอคอยวันเสาร์ แต่ใน อาทิตย์สิ้นสูญ เธอหนีออกมาได้ โดยความช่วยเหลือของนักเวทสำรองชื่อกิแอค และไปสมทบกับคุณหญิงพรีมัสที่วงกตยิ่งใหญ่
สุนทรี เวชานนท์
ผลงานอัลบั้มเพลง
'''กุหลาบลานนา พ.ศ. 2537'''
ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๑ ลูกป้อจาย
'''ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๒ เอื้องแซะ พ.ศ. 2541'''
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
เฟรด ทองเลขนำ (Fred Initial Numbers Gold)
เฟรดเป็นเด็กของคนเป่าปี่ และเป็นทหารใหม่รุ่นเดียวกับอาเธอร์ ผมสีดำ สีผิวค่อนข้างคล้ำ เป็นมิตร มีน้ำใจ เรียนรู้เร็ว ช่างพูด เคยทำงานอยู่ที่บ้านเบื้องกลาง ทำหน้าที่ปิดทองต้นฉบับหนังสืออยู่ที่อาคารกิจกรรมนักวาดอักษรฯ มาอยู่ที่ค่ายเปลี่ยนแปลงก่อนอาเธอร์วันเดียว แต่ก็รู้เรื่องนายทหารต่างๆ ในกองทัพแต่ละหน่วยหมดแล้ว เขาเป็นคนเดียวที่อาเธอร์ไว้วางใจขณะอยู่ที่ค่ายเปลี่ยนแปลง และถูกเรียกไปป้อมกลางพร้อมกับอาเธอร์ด้วย หลังจากอาสาเป็นหน่วยเข้าตีของเซอร์พฤหัสบดี เขาถูกจับไปเป็นทหารของคนเป่าปี่ เขากลับมาอีกครั้งใน ศุกร์รัตติกาล พร้อมกับซูซี่และอูแกม เขาเคยแอบอ่านตำราของผู้รับใช้มีปีกแห่งรัตติกาล จึงชำนาญในการแปลสัญลักษณ์ของผู้รับใช้
สุนทรี เวชานนท์
ผลงานอัลบั้มเพลง
'''ตำนานสุนทรี ชุดที่ ๓ กุหลาบเวียงพิงค์ พ.ศ. 2541'''
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ลีฟ (Leaf)
เป็นเพื่อนของอาเธอร์ที่โรงเรียน ปรากฏตัวในตอน จันทร์มหันตภัย และสามารถช่วยเหลืออาเธอร์จากอาการโรคหืดกำเริบได้ ทั้งเธอและพี่ชายของเธอ เอ็ด สามารถมองเห็นเฟทเชอร์ได้ เธอปรากฏตัวอีกครั้งใน อังคารอหังการ และสามารถช่วยให้เขารอดพ้นจาก สเกาเชอร์
สุนทรี เวชานนท์
ผลงานอัลบั้มเพลง
แด่
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ลีฟ (Leaf)
ในตอน พุธเพชฌฆาต เธอได้เข้ามาพบอาเธอร์ในโรงพยาบาล แต่ในระหว่างนั้นก็มีน้ำทะเลเข้าท่วมห้อง และมีเรือฟลายอิ้ง แมนทิส ซึ่งได้รับมอบหมายให้พาตัวอาเธอร์ขึ้นเรือไป แต่พวกเขาพลาด และนำลีฟขึ้นเรือไปแทน เธอถูกตั้งข้อหาลักลอบขึ้นเรือ แต่พลเรือจัตวามองค์ตันสามารถแก้ต่างให้เธอได้ แต่เธอต้องเป็นเด็กชายประจำเรือฟลายอิ้ง แมนทิส หลังจากนั้น เรือฟลายอิ้ง แมนทิสก็ถูกโจมตีโดยกัปตันฟีเวอร์ฟิว เธอจึงถูกจับเป็นตัวประกันเพื่อที่จะให้บอกข้อมูลเกี่ยวกับอาเธอร์ และเธอก็ยังมีส่วนในการสังหารฟีเวอร์ฟิวโดยการเตะหัวของเขาลงในทะเลสาบสุญญะด้วย
ในตอน พฤหัสเจ้าศาสตรา เธอจำเป็นต้องกลับเข้ามาในโลก เนื่องจากเด็กชายไร้หนัง เข้าแทนที่อาเธอร์ภายในโลก เธอยังสามารถนำกระเป๋าเสื้อนักเรียนของอาเธอร์ไปมอบให้แก่ซูซี่ ซึ่งจะสามารถทำลายเด็กชายไร้หนังได้ อาเธอร์สามารถกลับบ้านได้แล้ว เธอยังเป็นคนแรกที่พบท่านหญิงวันศุกร์บนโลก
สุนทรี เวชานนท์
ผลงานอัลบั้มเพลง
'''ทางน้ำฟ้า พ.ศ. 2543'''
'''ดอกไม้เมือง (ร่วมกับ เกษม มโนเพ็ชร) พ.ศ. 2548'''
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
ลีฟ (Leaf)
ในตอน ศุกร์รัตติกาล ลีฟได้ตามกลุ่มผู้รู้ตายไปยังสถานปลีกวิเวกของท่านหญิงวันศุกร์ ซึ่งระหว่างนั้น เธอพยายามวางแผนจะช่วยเหลือป้ามะม่วง และหาโทรศัพท์ เธอได้เรียกลูกทะเลเป็นครั้งที่สอง ซึ่งก็มาช่วยเธอได้ในตอนท้าย
สุนทรี เวชานนท์
ผลงานอัลบั้มเพลง
'''เพลงกล่อมโลก (World's Lullaby) ผลงานชุดสุดท้าย พ.ศ. 2556'''
บทเพลงของสุนทรี เวชานนท์
บทเพลงที่สุนทรีเคยขับร้อง ขณะทำงานร่วมกับ จรัล มโนเพ็ชร
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
พินัยกรรม (The Will)
พินัยกรรมคือเอกสารสำคัญซึ่งมหาสถาปนิกได้ทิ้งเอาไว้เมื่อเธอจากไป เพื่อให้การจัดการภายในบ้านดำเนินต่อไป มหาสถาปนิกเขียนพินัยกรรมขึ้นและปิดทองมันด้วยตนเองเมื่อหนึ่งหมื่นหนึ่งพันปีก่อน อย่างไรก็ตาม คณะผู้ดูแลทั้งเจ็ดได้ทำการฉีกพินัยกรรมออกเป็น 7 ส่วน และนำไปซ่อนในเขตแดนที่แตกต่างกันภายในบ้านและอาณาจักรชั้นที่สอง หนึ่งหมื่นปีหลังจากที่มหาสถาปนิกจากไป พินัยกรรมกลายเป็นสิ่งที่นึกคิดได้ และทำการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของตนเอง พินัยกรรมส่วนแรกได้หนีออกมาจากการคุมขังได้ และพยายามค้นหาทายาทผู้ทรงสิทธิ์ และได้มอบหมายงานให้ ในที่สุด มันก็มาพบกับอาเธอร์ และนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายในบ้าน
พินัยกรรมส่วนที่หนึ่ง
ประกอบด้วยย่อหน้า 3-7 ถูกยึดครองโดยคุณวันจันทร์และเก็บรักษาไว้บนดาวดับ อยู่ในรูปของกบ ภายหลังหนึ่งหมื่นปีที่มหาสถาปนิกจากไป ย่ำค่ำของวันจันทร์ (ซึ่งตอนนี้ได้เป็นยามเที่ยง) ได้ปลดปล่อยเอามันออกมาโดยให้กล่องยานัตถุ์วิเศษแก่ผู้ตรวจการ แล้วเมื่อผู้ตรวจการสูดเข้าไปในจมูกแล้วจามออกมา มันก็หนีออกมาได้แล้วไปเข้าสิงพ่อบ้านของวันจันทร์ สนีซเชอร์ และพยายามโน้มน้าวให้วันจันทร์มอบกุญแจนาที (กุญแจน้อย) ให้แก่อาเธอร์ในฐานะของทายาทผู้ทรงสิทธิ์ หลังจากนั้นพินัยกรรมส่วนแรกก็ออกจากร่างของสนีซเชอร์และอยู่ในรูปของกบหยก ซึ่งอาศัยอยู่ในคอของซูซี่ และพยายามให้เธอร่วมมือกับอาเธอร์ในการเอาชนะคุณวันจันทร์และปกครองบ้านเบื้องล่าง
สุนทรี เวชานนท์
บทเพลงของสุนทรี เวชานนท์
เพลงประกอบละครโทรทัศน์
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
พินัยกรรมส่วนที่หนึ่ง
หลังจากที่อาเธอร์มอบหมายให้เธอเป็นรักษาการณ์แทน เธอก็เปลี่ยนเป็น คุณหญิงพรีมัส ซึ่งเป็นผู้หญิงสง่าร่างสูง เธอมักจะแก้ไขความเสียหายต่างๆ ภายในบ้าน เธอยังตัวสูงขึ้น แข็งแกร่ง และมีความรู้มากขึ้นเมื่อเธอรวมเข้ากับพินัยกรรมส่วนอื่นๆ
สุนทรี เวชานนท์
บทเพลงของสุนทรี เวชานนท์
บทเพลงที่สุนทรีเคยขับร้อง ขณะทำงานร่วมกับ สุรชัย จันทิมาธร อัลบั้ม รักและหวัง(ปีพ.ศ.2535)
การเมือง
สุนทรี เวชานนท์ มีบทบาทในการสนับสนุนการชุนุมของกลุ่ม กปปส. และเคยแสดงความคิดเห็นในลักษณะไม่เห็นด้วยกับการเสนอตัวเป็นนายกรัฐมนตรีของ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
พินัยกรรมส่วนที่สอง
ประกอบด้วยย่อหน้าที่ 8-13 ถูกซ่อนโดยอังคารเคร่งภายในดวงอาทิตย์ ส่วนหนึ่งของอาณาจักรชั้นที่สอง ซึ่งอยู่ในภายในขวดโลกใบเล็กของลูกทะเลอีกที มันอยู่ในรูปของหมีตะวัน(Sun Bear) ลูกทะเลได้ให้ความช่วยเหลือแก่อาเธอร์ในการนำพินัยกรรมมันออกมา ซึ่งเกิดจากความไม่รอบคอบของอังคารเคร่งที่ไม่ออกคำสั่งลูกทะเลรัดกุมพอ คือสั่งให้ลูกทะเลพาวันหนึ่งๆ เข้าไปดูพินัยกรรมได้ ซึ่งอาเธอร์ผู้พิชิตคุณวันจันทร์ได้เป็นวันจันทร์แล้ว ลูกทะเลจึงพาอาเธอร์เข้าไปช่วยพินัยกรรมได้ ต่างจากพินัยกรรมส่วนแรก มันกลับไม่ยอมรับความเป็นนายแห่งบ้านเบื้องล่างและพยายามทำให้เกิดการประลองกันเพื่อชิงความเป็นเจ้าของผืนดินไกล
พินัยกรรมส่วนที่สาม
พินัยกรรมส่วนที่สามในร่างของปลาคาร์พ ซึ่งถูกซ่อนอยู่ในท่าเรือลับของฟีเวอร์ฟิว ท่านหญิงวันพุธเคยคิดที่จะปลดปล่อยมันออกมา แต่แผนการก็ล้มเหลวเมื่อเธอถูกหักหลังโดยวันเสาร์เลอเลิศ มีความมุ่งมั่นในเรื่องของศรัทธา คาร์พได้ช่วยทาสของฟิเวอร์ฟิวชุดแรก จนทาสยอมเป็นสาวกของท่านเพราะคาร์พสอนให้พวกเขามีศรัทธาแล้วทุกๆ อย่างจะเป็นไปด้วยดี และให้ศรัทธาว่าสักวันหนึ่งทายาทผู้ทรงสิทธิ์จะมาช่วยพวกเขา เมื่อสาวกเพิ่มมากขึ้น คาร์พจึงขยายขนาดให้สาวกยำเกรง คาร์พและสาวกซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาฟันในเกาะลับของฟิเวอร์ฟิวโดยคาร์พเป็นผู้ปกป้องไม่ให้โจรสลัดบุกมาจับตัว พินัยกรรมส่วนนี้จึงเป็นตัวแทนของความ มีศรัทธา นั่นเอง
ถนนเลี่ยงเมือง
รายชื่อถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย
ถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย มีหลายสาย ในแต่ละจังหวัด ดูแลโดยกรมทางหลวง และกรมทางหลวงชนบท เช่น
รายชื่อตัวละครในอาณาจักรแห่งกาลเวลา
พินัยกรรมส่วนที่สี่
อยู่ในรูปของงูที่พันรอบกุญแจดอกที่สี่ พินัยกรรมส่วนนี้มีความพิเศษตรงที่ว่ามันสามารถปลดปล่อยตัวเองได้ แต่ต้องให้ความสนใจของเซอร์พฤหัสบดีเบี่ยงเบนไปมากพอ (ยั่วให้เขาโกรธเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด) หลังจากมันถูกปลดปล่อยมันก็ได้เสนอให้เกิดการไต่สวนความผิดของเซอร์พฤหัสบดี แต่ก็ถูกอาเธอร์ขัดขวาง มันยังลงไปพบคนเป่าปี่พร้อมกับอาเธอร์ และได้พ่นพิษ (กรด) ใส่ปากของคนเป่าปี่ ทำให้เกิดการรบในตอนท้ายของพฤหัสเจ้าศาสตรา อาเธอร์ไม่อยากเห็นหน้ามันอีก มันจึงได้เลื้อยหนีออกจากแขนของอาเธอร์ไปรวมตัวกับคุณหญิงพรีมัส พินัยกรรมส่วนนี้เป็นตัวแทนของความยุติธรรม
พินัยกรรมส่วนที่ห้า
อยู่ในรูปของสัตว์ประหลาดกึ่งมังกรกึ่งค้างคาว หรือไวเวิร์น ตั้งแต่เอวขึ้นไปดูเหมือนสุนัขจิ้งจอก มีขนสีน้ำตาล มีฟันแหลมๆ หลายซี่ ตั้งแต่เอวลงมาเป็นมังกรมีเกล็ดสีน้ำเงิน ปีกบางเหมือนกระดาษ ถูกเคารพยำเกรงโดยผู้รับใช้มีปีกแห่งรัตติกาลของบ้านเบื้องกลาง อาเธอร์พบว่ามันถูกจำขังโดยท่านหญิงวันศุกร์ภายใน "ความมืดด้านใน" ของระบบถ้ำ ซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้รับใช้ บนที่ราบสูงบนสุดของบ้านเบื้องกลาง มันอาศัยอยู่ในความมืดมานานจึงไม่ชอบแสง ถูกขนานนามโดยผู้รับใช้เหล่านั้นว่าเป็น "สัตว์ร้าย" แต่แท้จริงแล้วมันกลับเป็นสัตว์ที่น่าพอใจและอ่อนโยน มันยอมช่วยเหลืออาเธอร์ในทันทีที่เขาปลดปล่อยมัน เป็นตัวแทนของความพอประมาณ มันกล่าวขอโทษอาเธอร์และบอกว่าที่คุณหญิงพรีมัสมีความรุนแรงก็เนื่องจากไม่มีตัวมันรวมอยู่ด้วย มันมีลักษณะคล้ายสุนัข ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของบาปริษยา
พินัยกรรมส่วนที่หก
อยู่ในรูปของนกกาเหว่า เป็นตัวแทนของความกรุณา เป็นพินัยกรรมที่ใจดีและมีไหวพริบเฉียบแหลม วันเสาร์ได้ซ่อนพินัยกรรมไว้ในเม็ดฝนเพื่อให้หายากขึ้น โดยแต่ละเม็ดจะมีตัวอักษรของมันอยู่ อาเธอร์จึงต้องไปที่แท็งค์น้ำประจำหอคอยกลางในหอคอยวันเสาร์เพื่อรองรับน้ำฝน จากนั้นจึงเรียกพินัยกรรมจากใจของเขา พินัยกรรมจึงปรากฏตัวออกมาแล้วทำการช่วยเหลืออาเธอร์ มันได้บอกความลับสุดยอดของบ้านแก่อาเธอร์ ถึงจะฉลาด แต่วางแผนไม่เก่งเลย อย่างไรก็ตามความรู้ที่มันมีก็พอช่วยให้อาเธอร์คิดแผนการเอง
หลังจากคลาดกับอาเธอร์หลังร่วงหล่นจากรูที่เส้ากระทุ้งเจาะพื้นสวนไร้ที่เปรียบ พินัยกรรมจึงบินไปช่วยซูซี่ที่ถูกขังอยู่ในกรงแขวนตามคำขอของอาเธอร์ และร่วมมือกับกิแอค นักเวทสำรอง ในการเปิดลิฟต์เพื่อลงไปสมทบกับคุณหญิงพรีมัสที่ป้อมกลาง หลังจากนั้นพินัยกรรมจึงรวมตัวกับส่วนที่ใหญ่กว่าของมัน ส่วนที่หกนี้จึงเป็นส่วนเดียวที่มีบทบาทในหนังสือมากกว่าหนึ่งเล่ม
พินัยกรรมส่วนที่เจ็ด
พินัยกรรมส่วนที่เจ็ดเป็นตัวแทนของความหวัง พินัยกรรมส่วนนี้แตกต่างจากหกส่วนแรก ตรงที่มันอยู่ในรูปของต้นแอปเปิ้ลต้นเล็ก เป็นต้นไม้แทนที่จะอยู่ในรูปของสัตว์ ลอร์ดวันอาทิตย์จัดการขังมันไว้ในกรงชุบทองที่ผู้ใดแตะแล้วต้องตาย ตั้งไว้กลางสวนไร้ที่เปรียบ มีเพียงกุญแจดอกที่เจ็ดและฉมวกของลูกทะเลเท่านั้นที่สามารถเปิดกรงได้ อาเธอร์จึงเรียกลูกทะเลมาช่วย แต่นั่นก็ทำให้เขาหมดพละกำลังและตายลงในที่สุด หลังจากอาเธอร์ปลดปล่อยมันแล้ว วันอาทิตย์พยายามหยุดยั้งเขา แต่พินัยกรรมก็ใช้กิ่งก้านและรากของมันเกี่ยวแขนของวันอาทิตย์ อาเธอร์จึงอ้างสิทธิกุญแจดอกที่เจ็ดได้สำเร็จ เมื่อคุณหญิงพรีมัสมาถึงอีลีเซียม เธอกัดแอปเปิ้ลผลเดียว พินัยกรรมก็รวมตัวกัน
พินัยกรรมฉบับสมบูรณ์: คุณหญิงพรีมัส
พินัยกรรมแต่ละส่วนแท้จริงแล้วเป็นส่วนหนึ่งของมหาสถาปนิก มีจุดประสงค์เพื่อส่งมอบอำนาจสู่ทายาทผู้ทรงสิทธิ์ให้สร้างจักรวาลขึ้นมาใหม่หลังมหาสถาปนิกทำลายจักรวาลเดิมทิ้ง เนื่องจากมหาสถาปนิกปรารถนาจะกลับสู่สุญญะ แต่นางไม่สามารถทำได้เพราะส่วนหนึ่งของเธอ ผู้ชรา ยังถูกจองจำอยู่ ทางเดียวที่จะปลดปล่อยผู้ชราได้จะต้องทำลายสิ่งสร้างของเธอทั้งหมดเสีย ดังนั้นเธอจึงสร้างพินัยกรรม
ตามคำบอกเล่าของวันอาทิตย์ ผู้ดูแลเชื่อว่าพินัยกรรมมีจุดประสงค์เพื่อสังหารพวกเขา เนื่องจากผู้ดูแลทุกคนต่างรู้จุดประสงค์ของมันที่จะทำลายจักรวาล พวกเขายอมรับเรื่องนี้ไม่ได้จึงฉีกมันออกเป็นส่วน ๆ ตามความเห็นชอบของวันอาทิตย์ เมื่อพินัยกรรมรวมร่างได้มากขึ้น ๆ จึงจัดการผู้ดูแลทิ้งทีละคน ตามจุดมุ่งหมายของมัน นอกจากนี้ยังเป็นการปิดปากพวกเขาไม่ให้บอกความจริงกับอาเธอร์ด้วย โดยอ้างว่าเป็นฝีมือของผู้ดูแลคนอื่นที่ส่งผู้สังหารมา ให้อาเธอร์กลัว จะได้เชื่อฟังมัน และเป็นสื่อกลางให้มันในการทำลายจักรวาล
คณะผู้ดูแล (The Seven Trustees)
คณะผู้ดูแลทั้งเจ็ดได้ชื่อต่ามวันทั้งเจ็ดวันของสัปดาห์ พวกเขาทั้งหมดได้ทรยศต่อมหาสถาปนิกและเลือกที่จะครอบครองดินแดนภายในบ้านและกุญแจสู่อาณาจักรไว้เอง แทนที่จะส่งมอบต่อให้กับทายาทผู้ทรงสิทธิ์อย่างถูกต้อง พวกเขาได้ฉีกพินัยกรรมออกเป็น 7 ส่วน แยกมันออกจากกันและจำขังมันไว้ ท่านหญิงวันพุธเป็นผู้ดูแลเพียงคนเดียวที่พยายามจะปลดปล่อยพินัยกรรมส่วนของตนออกจากการคุมขัง แต่ก็ถูกขัดขวางโดยผู้ดูแลคนอื่นๆ ด้วยพลังของกุญแจสู่อาณาจักรทั้งเจ็ด พวกเขาจึงแข็งแรงและมีความสำคัญกว่าพลเมืองทั่วไป อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่เป็นอมตะ ในตอนพฤหัสเจ้าศาสตรา คุณวันจันทร์ อังคารเคร่งและวันพุธจมตาย ก็เสียชีวิตลงโดยสาเหตุที่แตกต่างกัน
คุณวันจันทร์ (Mister Monday)
คุณวันจันทร์คือผู้ปกครองบ้านเบื้องล่าง และควบคุมการจำขังของพินัยกรรมส่วนที่หนึ่ง ด้วยบาปเกียจคร้าน เขาจึงไร้สมรรถภาพการทำงาน และได้มอบอำนาจการปกครองบ้านเบื้องล่างให้แก่ ย่ำรุ่ง ยามเที่ยงและย่ำค่ำของวันจันทร์แทน ภายหลังจากการต่อสู้และอาเธอร์ได้กุญแจสู่อาณาจักรดอกแรกแล้ว อาเธอร์ได้ทำการดูแลรักษาเขาทั้งร่างกายและจิตใจ วันจันทร์ได้เปลี่ยนไปนับถืออาเธอร์เหมือนกับเจ้านาย รู้สึกขอบคุณที่มอบชีวิตใหม่ให้แก่เขา ในตอนพฤหัสเจ้าศาสตรา เขาถูกมือสังหารนิรนามแทงเขาที่หัวและหัวใจด้วยใบมีดเวทมนตร์
อังคารเคร่ง (Grim Tuesday)
อังคารเคร่งคือผู้ดูแลผืนดินไกล เขาได้รับบาป โลภะ เนื่องจากมีความปรารถนาอย่างยิ่งที่จะสร้างวัตถุและค้าขายมันออกไป เขาได้ค้นพบน้ำพุซึ่งปล่อยเอาสุญญะออกมา ด้วยความไม่รู้จักพอของเขา เขาจึงสั่งให้ขุดเจาะทางเข้าเข้าไปในนั้นจนมันเป็นโพรง และเมื่อเวลาผ่านไป มันจึงกลายเป็นหลุมลึก ซึ่งเขาได้รับพลเมืองจากวันอื่นๆ เข้ามาทำงานในเหมืองสุญญะของตน เขายังสะสมสมบัติที่ขโมยมาจากอาณาจักรชั้นที่สองไว้ในหอสมบัติของเขา ถึงแม้ว่าอังคารเคร่งจะเป็นผู้สร้าง แต่ก็เป็นเพียงแค่การเลียนแบบเท่านั้น อังคารเคร่งจึงแพ้การทดสอบของพินัยกรรมเพื่อชิงตำแหน่งของเจ้าผินดินไกลคนใหม่ ในตอนพฤหัสเจ้าศาสตรา คุณหญิงพรีมัสแจ้งว่าอังคารเคร่งถูกโยนลงไปในหลุมลึกจากระดับบนสุด ตกลงไปในสุญญะ ซึ่งทำให้เขาเสียชีวิต เขาได้รับบาปโลภะ
ท่านหญิงวันพุธ (Duchess Wednesday)
เป็นผู้ดูแลทะเลกั้นอาณาเขต หรือรู้จักกันในนาม "วันพุธจมตาย" "วันพุธปลาวาฬ" "ท่านหญิงวันพุธ" "ดัชเชสวันพุธ" เดิมเธอเคยมีรูปร่างสวยงาม แต่ทันทีที่วันพุธรับชิ้นส่วนของพินัยกรรม เธอก็เกิดอาการหิวโหยอย่างที่พลเมืองไม่เคยเป็นมาก่อน วันพุธรับประทานอาหารเป็นตันๆ ต่อวันเป็นเวลาถึงสองพันปี ต่อมาวันพุธต้องการปลดปล่อยพินัยกรรมจึงไปบอกวันเสาร์แต่ถูกหักหลังด้วยการสาป เมื่อวันพุธโดดลงน้ำเธอกลายเป็นปลาวาฬยักษ์มหึมาขนาดเท่าเมืองใหญ่ๆ ปริมาตรของเธอเข้าแทนที่น้ำมหาศาลจนเกิดน้ำท่วมผืนดิน ภายหลังจากที่อาเธอร์สามารถปลดปล่ยพินัยกรรมส่วนที่สามออกมาได้ และวันพุธได้มอบกุญแจสู่อาณาจักรดอกที่สามแก่อาเธอร์แล้ว เธอก็จบชีวิตเพราะพิษของสุญญะในท้องที่ละลายออกมาจากโลกที่ใส่ท่าเรือลับของฟีเวอร์ฟิว เธอเป็นผู้ดูแลที่น่าสงสารที่สุด และเป็นตัวแทนของบาปตะกละ
เซอร์พฤหัสบดี (Sir Thursday)
เซอร์พฤหัสบดีเป็นผู้ดูแลวงกตยิ่งใหญ่และผู้บัญชาการกองทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิก เขามักจะแต่งตัวด้วยชุดพลทหารประจำกรม เขาเป็นพลเมืองที่มีอำนาจมาก เขาได้รับบาป โทสะ อันเกิดจากอารมณ์ที่แปรปรวนของเขา และการโจมตีของนิทลิ่งใหม่ต่อวงกตยิ่งใหญ่ เซอร์พฤหัสบดีมิได้เป็นพลเมืองที่ตัวสูงหรือรูปหล่อเหมือนพลเมืองชั้นสูงอื่นๆ แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเขา เขายังเคยระเบิดโทสะออกมาใส่จอมพลย่ำรุ่ง จอมพลยามเที่ยงและจอมพลย่ำค่ำ และระหว่างการทำลายเดือยของคนเป่าปี่ เขาก็ได้สังหารเด็กของคนเป่าปี่ไปสองนาย ภายหลังจากที่อาเธอร์สามารถชิงความเป็นเจ้าแห่งวงกตยิ่งใหญ่แล้ว เขาก็ได้สั่งให้ควบคุมตัวเซอร์พฤหัสบดีและมีการเฝ้าระวังอย่างหนาแน่นเพื่อป้องกันการลอบสังหาร แต่มือสังหารสามารถฆ่ายามเฝ้าระวังทั้งหมดและจัดการวันพฤหัสบดี ละลายเขาด้วยสุญญะ เหลือเพียงชิ้นส่วนของเท้าที่ติดอยู่ในรองเท้าบู๊ต
ท่านหญิงวันศุกร์ (Lady Friday)
ท่านหญิงวันศุกร์คือผู้ปกครองบ้านเบื้องกลาง ผู้ดูแลพินัยกรรมส่วนที่ห้าและกุญแจสู่อาณาจักรดอกที่ห้า เธอได้รับบาปราคะ เธอมีความปรารถนาที่จะมีประสบการณ์แบบผู้รู้ตาย ด้วยการปฏิบัติคล้ายกับผีดิบดูดเลือดในการดูดเอาประสบการณ์ทางอารมณ์ของเหล่าผู้รู้ตาย เธอยังปลอมแปลงเป็นหมอสาวสวยบนโลก คุณหมอวันศุกร์ ซึ่งทำงานเฉพาะในวันศุกร์เท่านั้น ในตอนท้ายของพฤหัสเจ้าศาสตรา เธอได้ใช้เครื่องบังหน้านี้ในการลักพาตัวผู้รู้ตายจากโลก ในตอนศุกร์รัตติกาล เธอได้ส่งข้อเสนอยอมแพ้ของเธอไปยังอาเธอร์ คนเป่าปี่และวันเสาร์เลอเลิศ กล่าวว่าเธอถอนตัวออกจากการปกครองบ้านเบื้องกลาง และทิ้งกุญแจ (ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นของปลอม) ไว้ในหออาลักษณ์ ซึ่งเธอวางกับดักเอาไว้ และให้ศัตรูทั้งสามเข่นฆ่ากันเอง แต่อาเธอร์ก็สามารถรอดจากกับดับมาได้ พิชิตเธอแล้วนำตัวไปกักขังไว้ในป้อมกลาง ภายหลังวงกตยิ่งใหญ่มีภัย เธอจึงถูกคุมตัวไปยังบ้านเบื้องกลาง เธอถูกฆ่าหรือไม่หนังสือไม่ระบุไว้ แต่วันอาทิตย์เชื่อว่าเธอตายแล้ว
วันเสาร์เลอเลิศ (Superior Saturday)
วันเสาร์เลอเลิศคือผู้ปกครองและนักเวทชั้นสูงสุดบ้านเบื้องบน ได้รับบาปริษยา เป็นผู้ดูแลพินัยกรรมส่วนที่หกและกุญแจสู่อาณาจักรดอกที่หก เธอได้ทำการต่อต้านอาเธอร์อย่างแข็งขัน และบางทีอาจจะเป็นผู้ที่ออกคำสั่งให้ลงมือสังหารคุณวันจันทร์และอังคารเคร่ง ซึ่งคุณหญิงพรีมัสได้ให้ความเห็นว่าเพื่อเป็นการป้องกันการแบ่งปันข้อมูลระหว่างอาเธอร์กับอดีตผู้ดูแล ในตอน พุธเพชฌฆาต พวกหนูเติบโตที่อาเธอร์พบได้บอกว่า วันเสาร์เลอเลิศเป็นผู้หญิง เธอเป็นผู้หญิงร่างสูงแสนสวย ขาได้รูป มีผมสีน้ำเงินและคาดรัดเกล้าสีทอง
ในตอน พฤหัสเจ้าศาสตรา เป็นที่รู้กันว่าเธอเป็นผู้ทำการแทนลอร์ดวันอาทิตย์ และเซอร์พฤหัสบดีก็เชื่อฟังเธอ เธอยังถูกตั้งข้อสงสัยจากคุณหญิงพรีมัสด้วยว่า เธออาจจะนำพาบ้านทั้งหลังลงสู่สุญญะ โดยที่อาจมีวิธีการบางอย่างที่สามารถทำให้ตัวเองรอดพ้นจากการกระทำเช่นนั้น ยามเที่ยงและย่ำค่ำของเธอได้ทำงานต่างๆ ที่ขัดกับกฎดั้งเดิมของบ้าน หรืออาจจะทำในสิ่งเลวร้ายต่างๆ พวกเขาเป็นผู้ต้องสงสัยในการลอบสังหารอดีตคุณวันจันทร์และอดีตอังคารเคร่ง พวกเขายังมีเรื่องกับร้อยโทผู้รักษาประตูเป็นบางครั้งด้วย
วันเสาร์ยังอยู่เบื้องหลังในการสร้างเด็กชายไร้หนัง ในตอนศุกร์รัตติกาล เธอได้ออกคำสั่งให้ปิดลิฟต์ ประตูหน้าและโทรศัพท์ของบ้าน เธอยังได้ส่งกองกำลังของเธอเข้าไปแทรกแซงในบ้านเบื้องกลาง (รวมทั้งสั่งห้ามการ "รับประสบการณ์") แต่ก็ไม่ได้รับความสนับสนุน แถมยังต้องสู้รบกับผู้รับใช้มีปีกแห่งรัตติกาลและกลุ่มยุวชนเกราะทองอีกด้วย
เมื่อไร้กุญแจ เธอก็ขาดกำลังใจที่จะสู้กับวันอาทิตย์ และเข้าร่วมกับฝ่ายคนเป่าปี่ เธอพบจุดจบด้วยใบมีดมนตราของคนเป่าปี่ หลังจากรู้ว่าเป็นวันเสาร์ที่ผลักเขาลงไปในสุญญะ
ลอร์ดวันอาทิตย์ (Lord Sunday)
ลอร์ดวันอาทิตย์คือผู้ปกครองสวนไร้ที่เปรียบ และได้รับบาปอัตตา เขาเป็นบุตรชายคนโตของมหาสถาปนิกกับผู้ชรา เขาเป็นผู้ดูแลรักษาพินัยกรรมส่วนที่เจ็ด และเป็นผู้ถือกุญแจดอกที่เจ็ดซึ่งมีอำนาจเต็มเปี่ยมในบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองทุกแห่ง เซอร์พฤหัสบดีเชื่อว่าเขาเป็นจอมทัพอันเกรียงไกรแห่งมหาสถาปนิกโดยส่งมอบอำนาจบัญชาการให้เขา และมอบอำนาจการปกครองบ้านประจำวันให้แก่วันเสาร์เลอเลิศ ย่ำรุ่งของวันพุธบอกว่าที่เขาทำเช่นนั้นก็เพื่อ "ใคร่ครวญหรือตรึกตรองถึงสิ่งที่สูงส่งกว่า อันมิใช่สิ่งที่ผู้ต้อยต่ำกว่าพึงรู้" เขายังเป็นผู้ดูแลคนเดียวที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ที่จะหยุดยั้งการทำงานของอาเธอร์ จากบทนำในเสาร์มนตรา เขานั้นได้เหน็บแนมวันเสาร์เลอเลิศโดยการให้เธอมองเห็นพื้นที่ซึ่งเธอปรารถนาจะครอบครอง
ในอาทิตย์สิ้นสูญ เขานั่นเองที่เป็นผู้ลักพาตัวแม่ของอาเธอร์เพื่อต่อรองให้อาเธอร์สละตำแหน่งทายาท โดยย้ายบ้านของอาเธอร์มาไว้ในสวนไร้ที่เปรียบ และกักขังเอมิลี่ไว้ในห้วงเวลา เมื่ออาเธอร์ปรากฏตัวที่บ้านหลังนี้ วันอาทิตย์แปลงกายเป็นเด็กของคนเป่าปี่ และลวงอาเธอร์ออกมาให้ถูกจับ หลังจากนั้นจึงพาเขาไปจองจำบนนาฬิกาแบบเดียวกับที่ใช้กับผู้ชราเพื่อบีบบังคับเขา แต่ด้วยความประมาทของเขา อาเธอร์หนีออกมาได้ ปลดปล่อยพินัยกรรม และกลับมาเอาชนะเขาในที่สุด วันอาทิตย์เป็นผู้ชอบประเมินความสามารถของผู้อื่นต่ำเกินไปเสมอ จนนำมาสู่จุดจบของตนเองในตอนท้าย
คณะมนตรีของแต่ละวัน
คณะผู้ดูแลทุกๆ คนมีผู้ช่วยอยู่ 3 คน คือย่ำรุ่ง ยามเที่ยง และย่ำค่ำ ตั้งชื่อตามช่วงเวลาหลักๆ ของวัน โดยส่วนมากแล้วย่ำรุ่งมักจะเป็นผู้หญิง ส่วนยามเที่ยงและย่ำค่ำเป็นผู้ชาย และมักเป็นพี่น้องกัน โดยสันนิษฐานว่าแต่ละคนสามารถอยู่ในอาณาจักรชั้นที่สองได้เพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น และต้องอยู่ในช่วงเวลาตามชื่อของตน
การ์ธ นิกซ์ได้กำหนดให้ย่ำรุ่งเป็นผู้หญิง เพื่อให้เหมือนกับเทพีประจำยามรุ่งอรุณนาม อีออส หรือออโรร่า แต่ย่ำรุ่งของวันศุกร์เป็นผู้ชาย
วันเสาร์เลอเลิศ
(หมายเหตุ: ในศุกร์รัตติกาล ย่ำค่ำในเรื่องมีเลือดสีฟ้า จึงเป็นที่สงสัยว่าผู้ที่สังหารยานใช่ย่ำค่ำของวันเสาร์จริงหรือไม่ และยังเป็นที่สับสน เพราะมีการกล่าวว่าผู้พาผู้ตรวจสอบฯ ขึ้นไปยังหออาลักษณ์ เป็นยามเที่ยงอยู่หลายครั้ง ซึ่งคาดว่าอาจเป็นความผิดพลาดในการพิมพ์ของสำนักพิมพ์หรืออาจเป็นที่ตัวผู้ประพันธ์เอง)
หนูเติบโต
หนูเติบโต (Raised Rat) เป็นหนูผู้รู้ตายที่ถูกนำเข้ามาในบ้านโดยคนเป่าปี่ พวกมันขณะนี้อาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตและบ้านเบื้องบน พวกที่อาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตจะอาศัยเรือไอน้ำเป็นพาหนะ วันพุธจมตายเคยสั่งห้ามมิให้หนูเติบโตมาอาศัยอยู่ในทะเลกั้นอาณาเขต แต่ในทางการเมือง เธอไม่สามารถออกคำสั่งและลงโทษหนูเติบโตเหล่านี้ได้เนื่องจากมหาสถาปนิกเป็นผู้อนุญาตให้ผู้รู้ตายสามารถไปไหนมาไหนก็ได้ในบ้าน พวกมันเป็นมิตรที่ดีของเด็กของคนเป่าปี่ทุกคน แต่จะไม่ยอมแบ่งปันความลับ พวกมันมีอำนาจในการต่อต้านการล้างระหว่างหู บางตัวก็เป็นมิตร เชื่อว่าพวกมันยังติดต่อกับคนเป่าปี่อยู่ ทำให้คนเป่าปี่ทราบถึงเรื่องราวของอาเธอร์
ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนพุธเพชฌฆาต
เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลหนูเติบโตที่อยู่ในทะเลกั้นอาณาเขตทั้งหมด เขาเป็นผู้ที่เชื่อถือได้และมีเกียรติยศมาก มองค์ตันได้ช่วยเหลือโดยการแก้ต่างให้ลีฟในคดีที่จัดขึ้นเนื่องจากพบว่าลีฟแอบลักลอบขึ้นเรือ เขายังได้ช่วยเหลืออาเธอร์ในการเอาพินัยกรรมส่วนที่สาม เขามีขนปุกปุยสีน้ำตาล และเคราแหลมสีขาว มักจะสวมชุดพลเรือจัตวาเสมอ
เรือโทลองเทลเป็นหนูเติบโตซึ่งมีอำนาจเป็นถึงกัปตันในการบังคับการเรือรัตตุส นาวิสที่ 4 และรวมไปถึงบาลาเอนา ซึ่งใช้เป็นเรือดำน้ำสำหรับแอบเข้าไปในโลกใบเล็กของฟีเวอร์ฟิว เขามีขนปุกปุยสีดำ และแต่งตัวคล้ายกับพลเรือจัตวามองค์ตัน เขามีส่วนในการช่วยอาเธอร์ในการเอาพินัยกรรมส่วนที่สามออกมา ชื่อของเขาคล้ายกับคำว่า long tail (แปลว่า หางยาว)
แพทย์ประจำเรือรัตตุส นาวิสที่สี่ สวมผ้ากันเปื้อนผืนยาวทับเสื้อนอก มักจะหิ้วเครื่องมือไปด้วยเวลามีคนหรือหนูบาดเจ็บ
พลเมืองชั้นสูง
รวมรายชื่อของพลเมืองชั้นสูง ยกเว้นลอร์ดวันอาทิตย์ซึ่งกล่าวไปแล้ว
มหาสถาปนิก (The Architect)
มหาสถาปนิก คือผู้สร้างบ้านและอาณาจักรชั้นที่สองทั้งมวล มหาสถาปนิกมีศักดิ์สูงสุด สามารถปกครองได้ทั้งแปดอาณาจักร มหาสถาปนิกเป็นผู้กำหนดจุดเริ่มต้นของเวลา มหาสถาปนิกสร้างบ้าน พลเมือง และเทหวัตถุต่าง ๆ มหาสถาปนิกได้ทดลองเรื่องการมีลูกร่วมกับ "ผู้ชรา" ผ่านการเข้าสิงผู้รู้ตายคนหนึ่งซึ่งก็ได้ลูกมา 2 คน ซึ่งต่อมาคือลอร์ดวันอาทิตย์และคนเป่าปี่ และมีลูกบุญธรรม 1 คนซึ่งต่อมาได้รับการขนานนามว่า ลูกทะเล
มหาสถาปนิกนั้นตอนแรกเกิดขึ้นจากสุญญะ ผู้ชรากับมหาสถาปนิกนั้นมีเรื่องขัดแย้งกันเนื่องจากผู้ชราไปกระทำความผิดบางอย่างซึ่งเกี่ยวข้องกับอาณาจักรชั้นที่สอง จากนั้นจึงจับเขาลงทัณฑ์และล่ามโซ่ไว้ในเหมืองถ่านหินของบ้านเบื้องล่าง
ความจริงถูกเปิดเผยในอาทิตย์สิ้นสูญ ว่ามหาสถาปนิกต้องการกลับสู่สุญญะ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะผู้ชรา ส่วนหนึ่งของนางยังถูกจองจำอยู่ ตราบที่งานของนางยังอยู่ ผู้ชราจะถูกพันธนาการชั่วนิรันดร์ นางจึงสร้างพินัยกรรมเพื่อนำมาสู่การทำลายนี้ แต่ผู้ดูแลไม่เห็นด้วยจึงฉีกมันทิ้ง ซึ่งการทำลายมันก็ไปกระตุ้นใจของผู้ดูแลให้ไปในทางไม่พึงปรารถนา (บาปทั้งเจ็ด) นำไปสู่การมุ่งทำลายกันและกันซึ่งจะทำให้บ้านตกสู่สุญญะเร็วขึ้น ในตอนท้าย ผู้ชราหลุดจากการจองจำและรวมตัวกับพินัยกรรม ที่สุดแล้วบ้านจึงถูกทำลาย เหลือรอดเพียงอาเธอร์ ระหว่างนั้นมหาสถาปนิกปรากฏตัวเพื่อบอกความจริงทั้งหมด ก่อนกลับสู่สุญญะอันเป็นจุดจบที่นางหวังมานานแสนนาน
ผู้ชรา (The Old One)
ผู้ชราเป็นคนที่สองที่ถูกสร้างขึ้นจากสุญญะ มีลักษณะเป็นชายร่างยักษ์ สูงแปดฟุต มีกล้ามเนื้อใหญ่โตอยู่ตามแขนและขา ผิวหนังเหี่ยวย่นใสจนเห็นเส้นเลือด เขาใส่แต่ผ้าเตี่ยว ผมถูกโกนจนเหลือแต่ตอ เปลือกตาสีแดงช้ำด้วยคราบเลือดเกรอะกรัง ผู้ชราถือกำเนิดจากสุญญะตามหลังมหาสถาปนิกมา ทั้งสองให้กำเนิดพลเมืองชั้นสูงสามคน คือลอร์ดวันอาทิตย์ ลูกทะเลและคนเป่าปี่ ผู้ชราพยายามสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ แต่ก็ถูกนางปฏิเสธทุกครั้ง เมื่อผู้ชราจึงออกไปยังอาณาจักรชั้นที่สองโดยไม่ได้รับอนุญาต มหาสถาปนิกจึงจำขังผู้ชราให้อยู่ในห้องถ่านหินใต้ดิน ข้อมือทั้งสองข้างถูกล่ามโซ่และมัดไว้กับเข็มนาฬิกาบนหน้าปัดที่เรืองแสงสีฟ้าระยิบระยับ ถึงแม้จะใช้กุญแจทั้งเจ็ดดอกก็ไม่สามารถปลดปล่อยผู้ชราได้
ผู้ชรายังสามารถขยับตัวได้อยู่บ้าง แต่ไม่สามารถดึงโซ่ให้หลุดได้ เมื่อถึงเวลาสิบสองนาฬิกา ผู้ชราจะถูกตรึงไว้กับเข็มนาฬิกา และผู้ก้าวบนนาฬิกาสองตัวจะออกมาจากประตูที่อยู่ตรงเลขสามและเลขเก้าเข้ามาควักตาของผู้ชราออกมาทุกสิบสองชั่วโมง มีครั้งหนึ่งอาจจะควักอย่างอื่น ผู้ก้าวบนนาฬิกาตัวแรกเป็นหุ่นล้อเลียนของคนตัดไม้ที่สูงเกือบเท่าเด็กโตๆ ชายร่างเล็กในชุดสีเขียว มีขนนกอยู่บนหมวก ถือขวานที่สูงเกือบตัวของมันเอง มับสับขยับไปมาเมื่อชายตัดไม้ขยับ ส่วนตัวที่สองเป็นผู้หญิงอ้วนเตี้ยผูกผ้ากันเปื้อนสวมหมวกที่มีจีบระบาย ถือเกลียวเปิดจุกขวดอันใหญ่ที่ยาวเกือบสองฟุตไว้ด้านหน้า มันหมุนไปมาเมื่อผู้หญิงคนนั้นขยับตัว เมื่อควักตาผู้ชราหรือพลเมืองที่โดนลูกหลงได้สักคน มันจึงจะกลับเข้าประตูไป
เมื่อเจ็ดร้อยปีก่อน ผู้ชราเกือบได้รับการปลดปล่อยโดยบุตรชายคนเล็กของเขา คนเป่าปี่ แต่เขาก็ไม่ได้รับความเห็นชอบจากพี่ชายของเขาเอง ลอร์ดวันอาทิตย์ จึงถูกโยนเข้าไปในสุญญะ (แต่ว่าในหนังสือเล่มที่หกปรากฏว่าคนที่โยนคนเป่าปี่เข้าไปในสุญญะนั้นคือวันเสาร์เลอเลิศ)
ลูกทะเล, กัปตันทอม เชลว็อค (The Mariner, Captain Tom Shelvocke)
เป็นบุตรบุญธรรมของมหาสถาปนิกและผู้ชรา สูง 6 ฟุต 6 นิ้ว มีอาวุธคือฉมวก สร้างโดยมหาสถาปนิก คุณแม่ของเขา ซึ่งเมื่อใช้มันแล้วจะก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้รู้ตายและเด็กของคนเป่าปี่ ถูกจับโดยอังคารเคร่งเข้ามาเป็นผู้เฝ้าสมบัติและหนึ่งในสมบัติของเขา อย่างไรก็ตาม เขาได้ให้ความช่วยเหลือแก่อาเธอร์ได้การพาไปหาพินัยกรรมเนื่องจากเขาได้รับตำแหน่งวันจันทร์และนายแห่งบ้านเบื้องล่าง
ภายหลังจากที่ลูกทะเลเป็นอิสระจากอังคารเคร่ง เขาก็ได้มอบเหรียญมิตรภาพ ซึ่งทำจากกระดูกปลาวาฬให้กับอาเธอร์ ซึ่งสามารถขอความช่วยเหลือแกลูกทะเลได้สามครั้ง โดยเพียงแต่เรียกลงไปในเหรียญนั้น ลูกทะเลก็จะมา ในเรื่อง อาเธอร์ได้เรียกลูกทะเลไปแล้ว 2 ครั้งในตอนพุธเพชฌฆาต และตอนศุกร์รัตติกาล ลีฟได้ขอความช่วยเหลือจากเขาอีกครั้ง โดยที่เมื่ออาเธอร์เรียกลูกทะเลครบสามครั้งไปแล้ว เขาก็ไม่มีสิทธิ์เรียกลูกทะเลให้มาช่วยเขาได้ ยกเว้นที่ว่าลูกทะเลจะสมัครใจมาช่วยด้วยตัวเอง
ในอาทิตย์สิ้นสูญ อาเธอร์พยายามขอความช่วยเหลือให้ลูกทะเลช่วยปลดปล่อยเขาจากนาฬิกาจองจำ แต่ช้างหากุญแจที่วันอาทิตย์ชิงไปได้ก่อน ต่อมาจึงขอให้เขาเปิดกรงที่ขังพินัยกรรมส่วนที่เจ็ด ซึ่งทำให้เขาหมดแรงและเสียชีวิตลง
คนเป่าปี่ (The Piper)
ลูกชายคนที่สามและเป็นลูกคนสุดท้องของมหาสถาปนิกและผู้ชรา เขาอ้างว่าถูกโยนเข้าไปในสุญญะโดยพี่ชายของเขา ลอร์ดวันอาทิตย์ เมื่อเขาพยายามที่จะปลดปล่อยผู้ชรา เขายังเป็นผู้ที่นำเด็กของคนเป่าปี่และหนูเติบโตเข้ามาในบ้าน และยังมีอำนาจในการบังคับพวกเขาผ่านทางปี่ของเขา ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายกุญแจ หรือแม้แต่น้ำเสียงอันลึกลับของเขา แม้แต่ยุวชนเกราะทองก็ไม่อาจทนพลังอำนาจของเขาได้ เขายังใช้อำนาจของเขาให้การก่อสร้างกองทัพนิทลิ่งใหม่ อันมีความฉลาดกว่านิทลิ่งทั่วไป เขาตั้งใจว่าจะใช้พวกมันเพื่อยึดครองบ้าน และกำจัดลอร์ดวันอาทิตย์ที่ทรยศต่อเขา แต่ส่วนที่สี่ของพินัยกรรมก็เถียงคนเป่าปี่ ว่าเขาเป็นผู้ที่ตั้งใจว่าจะปลดปล่อยผู้ชรา
เขาได้ทำการรุกรานวงกตยิ่งใหญ่ และได้ถอยทัพกลับเมื่อกองทัพของอาเธอร์และคุณหญิงพรีมัสได้ทำการตีโต้กลับไป เขาได้ยืนยันว่าเขาเป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์และเขาก็เหมือนกับมารดาของเขามาก คือมหาสถาปนิก ทว่าพินัยกรรมก็ปฏิเสธเขาและบอกเขาว่า ถ้ามหาสถาปนิกเลือกทายาทตามสายเลือด เธอจะต้องเลือกลอร์ดวันอาทิตย์อย่างแน่นอน และเป็นที่แน่นอนว่า ในพินัยกรรมได้กล่าวว่ามีเพียงผู้รู้ตายเท่านั้นที่ได้เป็นทายาทผู้ทรงสิทธิ์
ในศุกร์รัตติกาล เมื่อได้รับคำเชิญจากท่านหญิงวันศุกร์ให้มาชิงกุญแจในบ้านเบื้องกลาง เขาจึงพาเด็กของคนเป่าปี่ทั้งหมดที่ลักพาตัวมาได้ไปยังหออาลักษณ์ เขาเป็นผู้สังหารย่ำค่ำและสมุนทั้งหมด อีกทั้งยังเอาเหล่ายุวชนที่มากับอาเธอร์ให้มาเป็นพวก สุดท้ายเมื่อรู้ว่าถูกหลอก ก็ทิ้งเด็กๆ และหลบหนีไป โดยใช้ปี่ของเขาวาดบันไดไม่ควรเป็น ในเสาร์มนตรา เขาพยายามบุกบ้านเบื้องบนโดยความร่วมมือของหนูเติบโต พาเข้าสู่แหล่งน้ำใต้พื้นบ้านเบื้องบน ขึ้นหอคอยเข้าสู่สวนไร้ที่เปรียบสำเร็จ แต่หลังจากอาเธอร์ชิงกุญแจจากวันอาทิตย์ เขาก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ เขาจัดการวันเสาร์ และทิ้งร่างซึ่งปรากฏว่าเป็นเพียงร่างเลือนๆ คล้ายผีไป
นวมหาสถาปนิก (The New Architect)
นวมหาสถาปนิก คืออาเธอร์ที่ถูกเปลี่ยนแปลงโดยกุญแจทั้งเจ็ดไปแล้ว ทำให้เขากลายเป็นพลเมืองชั้นสูงเทียบเท่ามหาสถาปนิก เขาเป็นเพียงผู้เดียวที่อยู่รอดจากการทำลายจักรวาล และรับมอบเจตจำนงของมหาสถาปนิกต่อจากนางในการสร้างจักรวาลขึ้นมาใหม่ โดยอาศัยข้อมูลจากแผนที่ซึ่งบันทึกภาพของจักรวาลก่อนการทำลายล้างไม่กี่นาที การสร้างของเขาคือการใช้ความคิดเพื่อปั้นสุญญะให้เป็นรูปเป็นร่าง เขาสร้างอาเธอร์ในวัยสิบสองปีขึ้นมา โดยมีความทรงจำครบถ้วนและไม่ป่วยอีก สร้างลีฟ และสร้างหน้าปัดทั้งเจ็ดเพื่อส่งพวกเขากลับสู่โลกที่กำลังก่อตัวขึ้น หลังจากนั้นเขาจึงสร้างซูซี่ ซึ่งกลายเป็นหญิงสาว และลงมือสร้างบ้าน ซึ่งจะมีเพียงอีลีเซียม สร้างจักรวาลและคนอื่นๆ กลับมาต่อไป
วินทร์ เลียววาริณ
วินทร์ เลียววาริณ (ชื่อเกิด สมชัย เลี้ยววาริณ) เกิดปี พ.ศ. 2499 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2556 และเป็นนักเขียนที่ได้รับ รางวัลซีไรต์ ถึง 2 ครั้ง คือ เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน) และเมื่อปี พ.ศ. 2542 (สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน) โดยก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักเขียน เขาทำงานด้านออกแบบมาก่อน คือเป็นสถาปนิก นักตกแต่งภายใน นักออกแบบกราฟิก และนักโฆษณา
ประวัติ
วินทร์ เลียววาริณ เกิดที่หาดใหญ่ สงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2499 เข้าเรียนชั้นประถมปีที่ 1 เมื่ออายุเจ็ดขวบ ที่โรงเรียนวิริยเธียรวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมเล็ก ๆ ครั้นแปดขวบก็ยังเรียนซ้ำชั้น ป.1 ด้วยครูประจำชั้นเห็นว่าจะทำให้ภูมิแน่นขึ้น  เรียนต่อประถมปีที่ 4 ที่โรงเรียนแสงทองวิทยา หาดใหญ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิก จึงมีโอกาสเรียนทั้งศาสนาพุทธและคริสต์    เมื่อจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ได้ไปต่อม.ศ. 4 ที่กรุงเทพฯ ณ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รุ่นที่ 3 และเป็นรุ่นแรกที่เรียน ณ ที่ตั้งของโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบัน
วินทร์ สนใจงานศิลปะตั้งแต่เล็ก จึงเลือกเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์ จบปริญญาตรี สถ.บ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แล้วเดินทางไปทำงานที่ประเทศสิงคโปร์ทันที ทำงานเป็นสถาปนิกที่สิงคโปร์ร่วมสี่ปีก็เดินทางไปทำงานและเรียนต่อที่นิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเขาเข้าเรียนในหลายมหาวิทยาลัยโดยไม่เอาปริญญา จบแล้วกลับเมืองไทยมาทำงานในวงการโฆษณา และต่อมาเรียนต่อจนจบปริญญาโท ด้านการตลาด จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
วินทร์ เริ่มชีวิตคนโฆษณาด้วยตำแหน่งผู้กำกับศิลป์ และเปิดฉากการเขียนหนังสือควบคู่ไปด้วย   เรื่องสั้นเรื่องแรกที่ได้รับการตีพิมพ์คือ ไฟ
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสแล้วกับ ลิเลียน เลี้ยววาริณ ชาวสิงคโปร์ มีบุตรด้วยกัน 1 คน คือ ตฤณ เลี้ยววาริณ เกิดเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2534
นอกจากนี้ วินทร์ ยังเขียนเรื่องสั้น และบทความ ลงนิตยสารด้วย เช่น ำ ใน มติชนสุดสัปดาห์ และยังมีผลงานเขียน ร่วมกับนักเขียนรุ่นใหม่อย่าง ปราบดา หยุ่น ในชื่อชุด ความน่าจะเป็นบนเส้นขนาน (ดัดแปลงจากชื่อหนังสือที่ได้รับความนิยมของทั้งคู่ คือ ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน ของวินทร์ และ ความน่าจะเป็น ของปราบดา) โดยเขียนลงเป็นตอนๆ ลงในนิตยสาร open ในลักษณะการโต้ตอบอีเมลกัน และได้รวมเล่มเป็นหนังสือแล้วเจ็ดเล่ม
วัดป่าสักเรไร
วัดป่าสักเรไร ชื่อที่ชาวบ้านเรียก วัดหัวหาด ตั้งอยู่เลขที่ 48 หมู่บ้านหัวหาด หมู่ที่ 5 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 5
ประวัติ
ประชาชนชาวบ้านหัวหาดได้ร่วมใจกันสร้างวัดนี้เพื่อเป็นที่ประกอบศาสนกิจและกิจกรรมของชุมชน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร
ทำเนียบเจ้าอาวาสวัดป่าสักเรไร
รายนามเจ้าอาวาสวัดป่าสักเรไร พ.ศ. 2464 - ปัจจุบัน
อาณาเขตที่ตั้งวัด
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะเป็นพื้นที่ราบ
ข้อมูลจำเพาะ
มีพระบรมราชโองการพระราชทานวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2520
ที่ดินของวัด
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 9 ไร่ 21 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ ที่ดินเป็นโฉนด กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด
และมีที่ดินที่มีผู้อุทิศถวายอีกสองแปลงคือ
สายเซอร์เคิล (กัวลาลัมเปอร์)
สายเซอร์เคิล เป็นโครงการรถไฟฟ้าใต้ดินสายที่สามในกัวลาลัมเปอร์ ต่อจากสายซูไงบูโละฮ์-กาจัง และสายซูไงบูโละฮ์-เซอร์ดัง-ปูตราจายา
ระบบรถไฟฟ้า
ระบบรถไฟฟ้าคล้ายกับที่จะใช้งานในสายซูไงบูโละฮ์-กาจัง พ่วง 4 คันต่อขบวน มีประตู 4 ตำแหน่งต่อฝั่งต่อคัน
วิกฤตการณ์การเกณฑ์ทหาร
วิกฤตการณ์การเกณฑ์ทหาร (conscription crisis) เป็นข้อพิพาทของประชาชนที่เกี่ยวกับนโยบายของทหาร หรือการบังคับให้รับราชการทหาร ที่รู้จักกันทั่วไปว่า "การเกณฑ์ทหาร" ข้อพิพาทนี้สามารถที่จะกลายเป็นจุดวิกฤตได้ เมื่อส่งไปรับราชการทหารทำให้กลายเป็นที่ถกเถียงกันอย่างมากมาย และเกิดการประท้วงเป็นผลตามมา จากมุมมองหนึ่งของเจ้าหน้าที่ทหาร วิกฤตการณ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของการทดแทน พวกเขาอาจจะเรียกร้องกองกำลังที่ขาดแคลนให้เพียงพอที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ทางทหารได้ ในระดับหนึ่งสูญเสียการควบคุมของความสามารถทางการเมืองของพวกเขา ในการบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่ในการชุมนุม เมื่อทหารเกณฑ์ถูกส่งไปยังสงครามในต่างประเทศที่ไม่ได้ส่งผลโดยตรงต่อการรักษาความปลอดภัยของประเทศ หรือภายใต้ข้ออ้างและบริบทที่มีความขัดแย้งอย่างอื่นที่ได้รับการเกณฑ์ทหารในประวัติศาสตร์ทางการเมืองที่ถกเถียงกันอย่างมากในระบอบประชาธิปไตย
วิกฤตการเกณฑ์ทหารในประวัติศาสตร์
การปลดแอกของชาวไอริช (Sinn Féin)
ซีร์ดาร์ยา
แม่น้ำซีร์ดาร์ยา (Сирдарё; Сырдария ; سيحون; Sirdaryo, อักษรโรมัน: Syrdarya หรือ Sirdaryo) เป็นแม่น้ำในทวีปเอเชีย อยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของทวีป ในประเทศคีร์กีซสถาน อุซเบกิสถาน ทาจิกิสถานและคาซัคสถาน เกิดจากแคว 2 สาย ซึ่งมีต้นน้ำอยู่ในเทือกเขาเทียนซานไหลมารวมกันในประเทศคาซัคสถาน แล้วไหลไปทางตะวันตกและตวันตกเฉียงเหนือ ผ่านหุบเขาเฟอร์กานา ไหลไปลงทะเลอารัล