cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอสะเดา
ประวัติ
อำเภอสะเดา ก่อตั้งเมื่อ วันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2452 เดิมเป็นตำบล ชื่อตำบลสะเดา ขึ้นอยู่กับจังหวัดไทรบุรี ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2452 รัฐบาลไทยได้ยกเมืองกลันตัน ตรังกานู ปะลิสและ ไทรบุรี ตลอดจนเกาะใกล้เคียง ให้กับรัฐบาลอังกฤษ ตามสัญญาลงวันที่ 10 มีนาคม ร.ศ.128 (พ.ศ. 2452) ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แต่ไม่ได้ยกตำบลสะเดาให้ไปด้วย จึงได้รวมกับกิ่งอำเภอปริก อำเภอเหนือเมืองสงขลา แขวงเมืองสงขลา และตั้งเป็นอำเภอขึ้นเรียกว่า "อำเภอสะเดา"
เทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม
ชุมชน
เทศบาลเมืองกระทุ่มล้มมีชุมชนทั้งหมด 27 ชุมชน ดังต่อไปนี้
อำเภอสะเดา
ประวัติ
และปัจจุบันอำเภอสะเดาเป็นอำเภอชั้น 1 โดยมีขุนสารคามพิทักษ์ ซึ่งเป็นปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอปริก อำเภอเหนือเมืองสงขลา เป็นนายอำเภอคนแรกของอำเภอสะเดา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสะเดาตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสะเดาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 ตำบล 67 หมู่บ้าน
เทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม
วัด
วัดในเขตเทศบาลเมืองกระทุ่มล้มมีทั้งหมด 2 วัด ได้แก่ วัดนครชื่นชุ่มและวัดเพลินเพชร
อำเภอสะเดา
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสะเดาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
สถาบันอุดมศึกษา
อำเภอสะเดา มีสถาบันอุดมศึกษาตั้งอยู่ 1 แห่ง คือ วิทยาลัยพุทธศาสนานานาชาติ
พื้นที่กฎอัยการศึก
อำเภอสะเดาเป็นพื้นที่ตามกฎอัยการศึก ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 เวลา 11.30 น. ถึงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 รวมเป็นเวลา 24 ปี 1 เดือน 8 วัน
การคมนาคม
รถไฟความเร็วสูง (โครงการ) ยังไม่กำหนดสร้าง
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำที่จัดขึ้นในเมืองบัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยได้จัดขึ้นที่ Natatorium
ซึ่งการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 35 คน จาก 23 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ
Elissarrhena
Elissarrhena เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของอเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดอนทรายใต้น้ำ
ในวิชาสมุทรศาสตร์ ธรณีสัณฐานวิทยาและโลกศาสตร์ ดอนทรายใต้น้ำ (shoal, sandbank, sandbar, หรือ gravelbar) เป็นสันดอน ตลิ่งหรือดอนทรายที่จมอยู่ใต้น้ำตามธรรมชาติ ประกอบด้วยหรือปกคลุมด้วยทรายหรือวัสดุร่วนอื่น และยกขึ้นจากชั้นหินแหล่งน้ำจนใกล้ผิวน้ำ มักหมายถึงสันดอน ตลิ่งหรือดอนทรายที่สูงพอเป็นอันตรายต่อการเดินเรือ คำนี้ยังใช้ได้หลายอย่างซึ่งอาจมีความหมายคล้ายหรือแตกต่างจากที่ใช้ในวรรณกรรมภูมิศาสตร์ ธรณีสัณฐานวิทยาและสมุทรศาสตร์ บางทีคำนี้หมายถึง (1) ที่ค่อนข้างตื้นใด ๆ ใต้ลำน้ำ ทะเลสาป ทะเลหรือแหล่งน้ำอื่น (2) บริเวณหินที่ก้นสมุทรภายในพื้นที่ที่ทำแผนที่เพื่อความมุ่งหมายการเดินเรือ (3) การเติบโตของพืชพรรณที่ก้นทะเลสาบลึกที่เกิดที่ทุกความลึก (4) "shoal" ยังเป็นกริยาหมายถึงกระบวนการเปลี่ยนจากระดับน้ำลึกมาระดับน้ำตื้นกว่า
เส้นขนานที่ 48 องศาใต้
เส้นขนานที่ 48 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 48 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรแปซิฟิก และ ทวีปอเมริกาใต้
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 48° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="125" |พิกัด
! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ
! scope="col" |หมายเหตุ
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแอตแลนติก
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย
! scope="row" | มหาสมุทรแปซิฟิก
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | 🇦🇷
ใบระบาด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
พรรณไม้ในวงศ์ผักบุ้ง ลำต้นสีเขียว เลื้อยพันได้ ไม้เลื้อยอายุหลายปี ทอดเลื้อยได้ไกล 10 เมตร ทุกส่วนของใบระบาดมีน้ำยางสีขาว กิ่งอ่อนสีขาว มีขนสีขาวเงินปกคลุมหนาแน่น ใบสีเขียวเทา ใต้ใบและผิวนอกของกลีบดอกมีขนสีขาวแกมเงิน วงกลีบดอกรูปหลอด ภายในสีชมพูอมม่วงอ่อน ผลเป็นแบบกระเปาะมีกลีบเลี้ยงติด ลักษณะผลค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-2 เซนติเมตร เมล็ดสีดำ เป็นไม้พื้นเมืองของอินเดียมีชื่อในภาษาสันสกฤตว่า विधारा (Vidhara) มีการกระจายพันธุ์ไปทั่วโลก รวมทั้งในฮาวายและประเทศแถบทะเลแคริบเบียน พบมากที่ฮาวาย สามารถกลายเป็นพืชรุกรานได้
สารสำคัญ
มีสารเออร์โกลีนและเอไมด์ของกรดไลเซอร์กิก มีฤทธิ์หลอนประสาท ห้ามรับประทานใบและเมล็ด  โดยใบห้ามนำมารับประทาน หากรับประทานใบเข้าไปจะทำให้เกิดอาการคลุ้มคลั่ง มึนงง ตาพร่า  ส่วนเมล็ดถ้ารับประทานเข้าไปจะทำให้ประสาทหลอน
ผีเสื้อแสนสวย
ผีเสื้อแสนสวย เป็นไม้พุ่ม จะสูงประมาณ 1 - 1.5 เมตร พุ่มโปร่ง รูปทรงพุ่มกลม ขนาดพุ่มเป็นกอใหญ่ประมาณ 1 เมตร ลำต้นเมื่อแก่แล้วมีสีน้ำตาลเข้มไปสู่น้ำตาลอ่อน ลำต้นอ่อนออกเป็นสีเขียว ใบเขียวตลอดทั้งใบ ผิวสัมผัสหยาบ  ดอกเป็นสีฟ้า กับสีฟ้าอ่อนจนแทบขาว เมื่อดอกบานออกมาจะเหมือนผีเสื้อ มีทั้งปีกบนสองปีก ปีกล่างสองปีกข้างลำตัว มีหนวดเป็นเกสรตัวผู้ที่ยาวอย่างอ่อนช้อย  มีดอกตลอดทั้งปี ไม่มีกลิ่นหอม
ผีเสื้อแสนสวย ชอบดินร่วนเหนียว ความชื้นปานกลาง แสงแดดเต็มวันขยายพันธุ์โดยการปักชำกิ่ง เพาะเมล็ดและการตอนกิ่ง ควรปลูกเป็นกอละ 6 ต้นต่อตารางเมตร หรือ 3 ต้นต่อตารางเมตร หรือปลูกเป็นลำต้นเดี่ยวๆ เป็นแถวยาว
Eleutherandra
Eleutherandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Achariaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Eleutherandra pes-cervi.
ถิ่นกำเนิดของมันคือตะวันตก มาเลเซีย
อรุชา โตสวัสดิ์
อรุชา โตสวัสดิ์ (เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น เอ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย
คริสเตียน สเลเทอร์
คริสเตียน ไมเคิล ลีโอนาร์ด สเลเทอร์ (Christian Michael Leonard Slater) เิกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่นิวยอร์กซิตี เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่นเรื่อง Heathers, Kuffs, True Romance และ He Was a Quiet Man เขายังแสดงใน My Own Worst Enemy ทางเอ็นบีซี
แหล่งข้อมูลอื่น
1969
สปริงนิวส์
สถานีโทรทัศน์สปริงนิวส์ (Spring News) เป็นอดีตสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ หมวดหมู่ข่าวและสาระ ออกอากาศทางช่อง 19 โดยมีชื่อเต็มว่า บริษัท สปริงนิวส์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด บริษัทย่อยของ บริษัท นิวส์ เน็ตเวิร์ค คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) บริหารงานโดยอารักษ์ ราษฎร์บริหาร และถือหุ้นอยู่ร้อยละ 99.99
สปริงนิวส์ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ผ่านโครงข่ายดาวเทียม หลังประมูลทีวีดิจิทัลมาด้วยราคา 1,318 ล้านบาท เริ่มออกอากาศ ช่องสปริงนิวส์ 19 วันที่ 25 เมษายน 2557 และยุติการออกอากาศ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ตลอดระยะเวลา 5 ปี ที่ออกอากาศในระบบทีวีดิจิทัล ทำรายได้รวม 919 ล้านบาท เรตติ้งดีที่สุด 0.018 ในปี 2557 และต่ำสุด 0.020 ปี 2561
ประวัติ
สปริงนิวส์ ได้ถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นวันที่จดทะเบียนบริษัท เริ่มทดลองแพร่ภาพทางโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2553 และได้มีการเปิดตัวสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมสปริงนิวส์เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่โรงแรมเรเนซองส์ แยกราชประสงค์ ในช่วงทดลองออกอากาศ สปริงนิวส์ได้ออกอากาศตั้งแต่เวลา 9.00 น. ถึง 24.00 น. จากนั้นได้ขยายมาเป็น 24 ชั่วโมงในเวลาต่อมา มีสำนักงานอยู่ที่ชั้น 11 อาคารไอที สแควร์ หลักสี่ ถนนวิภาวดีรังสิต
หลังการเปิดตัวอย่างเป็นทางการ สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมสปริงนิวส์ ได้ย้ายที่ทำการไปยังอาคารเล้าเป้งง้วน 1 ชั้น 11 ซอยเฉยพ่วง ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900 มาตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และได้มีการปรับผังรายการตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 และช่วงกลางปี พ.ศ. 2554 ข่าวทุกช่วงได้ปรับมาใช้ชื่อ "ข่าวจริง สปริงนิวส์" โดยมีการบอกเวลาในไตเติลข่าวอีกด้วย
ความร่วมมือกับซีเอ็นเอ็น
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 สปริงนิวส์ได้ทำข้อตกลงความร่วมมือกับซีเอ็นเอ็น ในการนำเสนอเนื้อหารายการจากทางซีเอ็นเอ็นไอรวมถึงการจัดการฝึกอบรมให้กับเจ้าหน้าที่ของสปริงนิวส์เอง ระนาบเดียวกันสปริงนิวส์ได้เปิดตัวอัตลักษณ์ใหม่ รวมถึงกราฟิกหน้าจอที่ถอดรูปแบบมาจากซีเอ็นเอ็น โดยกราฟิกแบบนี้เริ่มใช้ครั้งแรกในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2560
การปรับเปลี่ยนรูปแบบรายการและความร่วมมือกับทีวีไดเร็ค
ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2561 สปริงนิวส์ ได้ปรับรูปแบบออกอากาศใหม่ โดยสปริงนิวส์ได้ปรับเปลี่ยนจากสถานีโทรทัศน์มาเป็นผู้ผลิตรายการเพื่อผลิตรายการข่าวต่าง ๆ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สปริงนิวส์ ทีวีดิจิทัล ช่อง 19 รวมถึงสปริง 26 (ในตอนนั้นใช้ชื่อนาว 26) และเนชั่นทีวี ช่อง 22 ในชื่อเครื่องหมายการค้าสปริงนิวส์ เน็ตเวิร์ค (Spring News Network) จนถึงปัจจุบัน รวมถึงได้มีความร่วมมือกับ บริษัท ทีวีไดเร็ค จำกัด (มหาชน) ในการออกอากาศรายการแนะนำสินค้าจากทีวีไดเร็ควันละ 18 ชั่วโมง
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2561 ทีวีไดเร็คเข้าซื้อหุ้นของสถานีโทรทัศน์สปริงนิวส์ร้อยละ 90.10 ภายหลังได้ยุติการลงทุนในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 หลังจากที่สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เตรียมออกมาตรการช่วยเหลือผู้ประกอบการทีวีดิจิทัล ส่งผลให้เกิดการเจรจาระหว่างกันภายใต้เงื่อนไขใหม่ ซึ่งยังไม่สามารถหาข้อสรุป
การขอคืนใบอนุญาต
สปริงนิวส์ ได้ขอคืนใบอนุญาตที่มีการแจ้งความประสงค์เพื่อขอคืนใบอนุญาตแล้ว เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2562 คณะอนุกรรมการเยียวยาฯ เพื่อพิจารณาเรื่องแผนเยียวยาผู้บริโภคและการเยียวยาพนักงานของช่องสปริง 26 และสปริงนิวส์ มีมติให้ช่องสปริงนิวส์ ยุติการออกอากาศในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยหลังจากการยุติออกอากาศ สปริงนิวส์ยังคงเผยแพร่เนื้อหาผ่านทางช่องทางออนไลน์
สปริงนิวส์ได้ยุติการผลิตรายการข่าวทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศคู่ขนานทางสถานีโทรทัศน์สปริงนิวส์ ช่อง 19 และสถานีโทรทัศน์สปริง 26 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ก่อนการยุติการออกอากาศในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2562 และได้นำรายการสารคดีและรายการที่ให้ความรู้มาแทนรายการข่าวที่เคยออกอากาศ รวมถึงได้เปลี่ยนมาออกอากาศรายการข่าวสั้นจากเนชั่นทีวี แทนที่รายการข่าวสั้นที่เคยผลิตโดยสปริงนิวส์
อำเภอเมืองพิษณุโลก
เมืองพิษณุโลก เป็นหนึ่งในเก้าอำเภอของจังหวัดพิษณุโลก ที่มีศูนย์กลางการบริหาร ศูนย์กลางคมนาคม ศูนย์กลางธุรกิจ และศูนย์กลางทางศาสนาและวัฒนธรรมของจังหวัดพิษณุโลก นับเป็นหนึ่งในอำเภอเมืองที่มีความเจริญมากที่สุดในภาคเหนือตอนล่าง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองพิษณุโลกตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองพิษณุโลกแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 20 ตำบล 173 หมู่บ้าน ได้แก่
บริสตอล (รัฐโรดไอแลนด์)
อุตสาหกรรมหลัก ได้แก่ การสร้างเรือ การผลิต และการท่องเที่ยว ระบบโรงเรียนในเมืองถูกรวมกับเมืองวาร์เรน ซึ่งเป็นเมืองใกล้เคียง เชื้อชาติที่โดดเด่นชาวโปรตุเกส-อเมริกัน ชาวอะโซร์ส ชาวอิตาลี-อเมริกัน เมืองบริสตอลเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยโรเจอร์ วิลเลียมส์
ต้วน ซิงจื้อ
ต้วน ซิงจื้อ (段興智) เป็จักรพรรดิที่ 21 แห่งอาณาจักรต้าหลี่ เป็นพระโอรสของต้วน จื้อเสียง ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1794–1797 (ค.ศ. 1251–1254)
อ้างอิง
1260
Elephantomene
Elephantomene เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Elephantomene eburnea.
รูเมอร์ส
รูเมอร์ส (Rumours) เป็นอัลบั้มที่ 11 ของกลุ่มศิลปินอังกฤษ/อเมริกัน ฟลีตวูดแม็ก ออกวางขายปี 1977 ถือเป็นอัลบั้มที่ 2 ของสมาชิกวงกลุ่มนี้ ประสบความสำเร็จหลังจากอัลบั้มในชื่อของวงเองชุด Fleetwood Mac ในปี 1975 และอัลบั้มนี้ได้จัดอันดับอยู่ในอันดับอัลบั้มเพลงทั่วโลกยอดขายสูงสุดตลอดกาล
ในปี 1978 รูเมอร์ส ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี และจากข้อมูลปี 2007 อัลบั้มนี้มียอดขายกว่า 40 ล้านชุดทั่วโลก และยังติดอยู่ในรายชื่ออัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับที่ 10 และนิตยสารโรลลิงสโตน ยังจัดอันดับให้อัลบั้มนี้ในอันดับ 25 ในหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
อ้างอิง
Гласине
เถ้าแก่น้อย ฟู๊ดแอนด์มาร์เก็ตติ้ง
บริษัทฯ มีโรงงานผลิตสาหร่ายแปรรูป 2 แห่ง ในประเทศที่ จังหวัดปทุมธานีและพระนครศรีอยุธยา และโรงงานในสหรัฐภายในบริษัทในเครือ
บริษัทย่อย
จากข้อมูลปี พ.ศ. 2560 มีบริษัทย่อย 4 บริษัท ได้แก่
ผลิตภัณฑ์
ผลิตภัณฑ์ของบริษัทมีดังนี้
เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย (His Royal Highness Prince Franz Wilhelm of Prussia) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมันและเป็นสมาชิกของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์น ข้อมูลที่น่าจดจำของพระองค์อีกประการคือ เออร์มิน ร็อยส์แห่งเกรซ พระอัยยิกา (ยาย) ของพระองค์ เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
พระราชประวัติ
เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย ประสูติ 3 กันยายน พ.ศ. 2486 ณ ไซลีเซีย เป็นพระโอรสใน เจ้าชายคาร์ล ฟรันซ์แห่งปรัสเซีย และ เจ้าหญิงเฮ็นรีเอ็ทเทอแห่งเชอไนช์-คาโรลัท โดยทรงมีพระเชษฐาฝาแฝดคือ เจ้าชายฟรีดริช คริสเตียน แต่ทรงสิ้นพระชนม์หลังประสูติได้ 3 สัปดาห์ โดยพระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายโจอาคิมแห่งปรัสเซีย และทรงเป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
ในปี พ.ศ. 2545 พระองค์กับ ทีโอโดรา ทาเซียส พระสหายได้ทรงก่อตั้งได้ก่อตั้ง บริษัท Prinz von Preussenซึ่งบริษัทนี้มีจุดประสงค์ฟื้นฟูอาคารเก่าในประเทศเยอรมนี โดยทรัพย์นำสินส่วนพระองค์มาลงทุน
อภิเษกสมรส
ต่อมาในปี 2525 ทั้ง 2 ทรงตัดสินพระทัยแยกกันอยู่
หลอดดูด
หลอดดูด เป็นอุปกรณ์ในการดูดของเหลว มักใช้กับเครื่องดื่ม โดยทั่วไปหลอดดูดจะเป็นท่อผอมและยาว ทำจากพลาสติก (มักจะเป็น PP-polypropylene) มีทั้งหลอดดูดตรง และหลอดดูดที่สามารถงอตรงปลายได้ เพื่อให้ดูดเครื่องดื่มได้ง่ายขึ้น เมื่อดูดเครื่องดื่ม เราจะนำปลายข้างหนึ่งใส่ลงในเครื่องดื่ม อีกข้างหนึ่งใส่ปาก โดยมักจะใช้มือจับไว้ด้วย เมื่อกล้ามเนื้อบริเวณปากทำการออกแรงดูด ทำให้ความดันอากาศภายในปากลดลง ความดันอากาศรอบเครื่องดื่มซึ่งมีมากกว่าจะดันเครื่องดื่มให้ไหลเข้าไปในหลอดดูดเข้าสู่ปาก หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ หลอดดูดในรูปแบบปัจจุบันคิดค้นในปี พ.ศ. 2431
ประวัติ
หลอดดูดถูกคิดค้นโดยชาวสุเมเรียน โดยใช้ในการดื่มเบียร์ เพื่อเลี่ยงเศษตะกอนจากการหมัก หลอดที่เก่าที่สุดพบที่สุสานชาวสุเมเรียน อายุ 3000 ปีก่อนคริสตการ เป็หลอดทองประดับด้วยแลพิสแลซูลี ชาวอาร์เจนตินาและข้างเคียงใช้เครื่อฃมือเหล็กคล้าย ๆ กันเรียกว่า bombilla ใช้เป็นทั้งหลอดและตะแกรงสำหรับดื่มชาเมท (Yerba mate) หลายร้อยปี
สุขภาพและสิ่งแวดล้อม
การผลิตหลอดพลาสติกส่งเสริมการใช้ปิโตรเลียมและหลอดที่ใช้แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่งของมลภาวะพลาสติกทั่วโลก เมื่อถูกทิ้ง ส่วนใหญ่หลังจากใช้งานครั้งเดียว กลุ่มผู้สนับสนุนกลุ่มต่อต้านหลอดพลาสติกได้ประเมินว่ามีการใช้หลอดประมาณ 500 ล้านหลอดต่อวันในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น และโดยเฉลี่ย 1.6 หลอดต่อหัวต่อวัน
หลอดทางเลือกที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมเมื่อเทียบกับหลอดพลาสติกได้แก่
สายหยุด
สายหยุด หรือ สาวหยุด หรือ กาลัด มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Desmos chinensisเป็นพืชมีดอกในวงศ์ Annonaceae เป็นไม้เลื้อยหรือไม้รอเลื้อยสูงได้ถึง 4 เมตร ดอกสีเขียวอมเหลือง คล้ายกับดอก Cananga odorata หรืออีลางอีลาง บางครั้งจึงเรียกอีลางอีลางแคระ. ดอกเมื่อแก่จัดจะกลายเป็นสีเหลือง มีกลิ่นหอมแรงโดยเฉพาะตอนเช้า พอถึงยามสายก็หมดกลิ่น
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)  เป็นรายการ เปย์-เปอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2011 ซึ่งจัดเป็นปีที่ 11 แล้ว สถานที่จัดคือ เอชเอสบีซี อารีน่า ใน บัฟฟาโล, รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 ซึ่งจัดหลังจากศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) เป็นครั้งที่ 4 ที่ใช้ชื่อ ไนท์ออฟแชมเปียนส์
เบื้องหลัง/ก่อนถึงศึกไนท์ออฟแชมเปียนส์
ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) ระหว่าง จอห์น ซีนา เจอกับ ซีเอ็ม พังก์ ชิงแชมป์ WWE ทริปเปิล เอช ต้องเป็นกรรมการพิเศษ และเป็นพังก์ที่ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ แต่ว่าหลังจากจบแมตซ์ เควิน แนช ได้ออกมาลอบทำร้ายพังก์ ทำให้ อัลเบร์โต เดล รีโอ ได้ขอใช้สิทธิ์กระเป๋า Money In The Bank และกระชากเข็มขัดแชมป์ WWE ไปจากพังก์ได้สำเร็จ ในศึกรอว์ (22 สิงหาคม ค.ศ. 2011) ที่ผ่านมาได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำโดย ซีนา เจอกับ พังก์ ในการหาผู้ท่าชิงแชมป์ WWE กับ อัลเบร์โต เดล รีโอ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ ระหว่างการปล้ำ เควิน แนช ได้ออกมาก่อกวนพังก์ ทำให้เสียสมาธิ จนทำให้ซีนาใส่ท่าไม้ตายและกดนับ 3 ชนะไป
แหล่งข้อมูลอื่น
WWE Night of Champions
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูที่จัดขึ้นในเมืองบัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12-17 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยได้จัดขึ้นที่ Parque Sarmiento
ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ ประเภททีมหญิง 1 รายการ และทีมผสม 1 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 45 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 3 รายการ
พลาสติกเลิฟ
พลาสติกเลิฟ (อังกฤษ: "Plastic Love" プラスティック・ラヴ (Purasutikku Ravu)) เป็นเพลงโดยนักร้องชาวญี่ปุ่น มาริยะ ทาเกอูจิ ในอัลบัมยอดนิยมที่สุดของเธอ วาไรที รวมถึงได้ปล่อยในรูปซิงเกิลแยกในเวลาถัดมา
ซิงเกิลมีลักษณะดนตรีแบบซิทีป็อป และได้รับการตอบรับกลาง ๆ ด้วยยอดจำหน่ายราว 10,000 ฉบับ ในปี 2017 เพลงได้รับการนิยมขึ้นมากในระดับนานาชาติหลังฉบับรีมิกซ์ ความยาว 6 นาทีได้ถูกอัปโหลดขึ้นบนยูทูบ และมียอดเข้าชมถึง 24 ครั้งในเวลาอันสั้น ก่อนที่จะถูกนำออกด้วยปัญหาลิขสิทธิ์ วิดีโอถูกแก้ไขปัญหาลิขสิทธิ์เสร็จสิ้นในปี 2019 และมียอดเข้าชมสะสมมากกว่า 60 ล้านครั้ง
การผลิตและเผยแพร่
เพลงปล่อยออกมาครั้งแรกในอัลบัมยอดฮิตอันดับหนึ่งของทาเคอูจิ วาไรที (1984) และต่อมาปล่อยในรูปแบบซิงเกิลเดี่ยว นับเป็นซิงเกิลลำดับที่สิบสองของเธอ
ซิงเกิลสิบสองนิ้ว
เพลงฉบับซิงเกิลสิบสองนิ้วถูกปล่อยเมื่อ 15 มีนาคม 1985 ซึ่งมี "เวอร์ชันคลับมิกซ์" (extended club mix) และ "รีมิกซ์ใหม่" (new re-mix) ของเพลง ซิงเกิลนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุดอยู่ที่ที่ 86 บนโอริกอนซิงเกิลส์ชาร์ตเท่านั้น
ความนิยมระลอกใหม่
ในัวนที่ 5 กรกฎาคม 2017 รีมิกซ์ความยาว 8 นาทีซึ่งรีมิกซ์โดยแฟนคลับ ในชื่อวิดีโอ "Plastic Love" อัปโหลดขึ้นบนยูทูบ โดยผู้ใช้ชื่อ "Plastic Lover" ภาพในวิดีโอเป็นภาพที่ครอบตัดของเธอจากอัลบัม "Sweetest Music" ถ่ายโดยช่างภาพชาวลอสแอนเจลิส แอลัน เลเวนสัน (Alan Levenson) เพลงนี้ประจวบเหมาะกับกระแสความนิยมในเวเพอร์เวฟ ทำให้วิดีโอเพลงนี้กลายเป็นที่นิยมขึ้นมาอย่างรวดเร็วจากระบบการแนะนำวิดีโอของอัลกอริธึมยูทูบ การแพร่กระจายของเพลงนี้ยังมีส่วนมาจากอินเทอร์เน็ตมีม, การพูดคุยบนเรดดิท และภาพแฟนอาร์ทภาพของมาริยะจากที่ปรากฏในวิดีโอเผยแพร่ตามสื่ออย่างดีเวียนต์อาร์ต  วิดีโอมียอดเข้าชม 24 ครั้ง ก่อนจะถูกนำออกจากเว็บด้วยปัญหาลิขสิทธิ์กับเลเวนสัน แต่ภายหลังแก้ไขปัญหาลิขสิทธิ์เสร็จสิ้นในปี 2019 วิดีโอได้ถูกนำขึ้นบนเว็บไซต์อีกครั้งพร้อมการระบุที่มาของภาพจากเลเวนสัน
ไรอัน แบสซิล (Ryan Bassil) จาก ไวซ์ เรียกขานเพลงนี้ว่าเป็น "เพลงป็อปที่ดีที่สุดในโลก"
เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2019 เวอร์ชันสั้นของมิวสิควิดีโอทางการ ผลงานโปรดิวซ์โดยเคียวทาโร ฮายาชิ (Kyōtaro Hayashi) ได้ถูกอัปโหลดขึ้นบนยูทูบด้วยความยาว 90 วินาที ส่วนฉบับเต็มซึ่งยาวประมาณ 5 นาที ซึ่งมีรวมไว้ในดีวีดีและบลูเรย์ของ "Souvenir the Movie" ปล่อยในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2020 เวอร์ชันคัฟเวอร์จำนวนมากของ "พลาสติกเลิฟ" มีปรากฏอยู่เช่นกัน รวมทั้งโดยโทฟูบีทส์, ไฟรเดย์ไนท์แพลนส์ และ ชาย
วนาลี
วนาลี เป็นละครโทรทัศน์ไทย ที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2554 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 โดยนำบทประพันธ์นวนิยายของสราญจิตต์
โฆษณาที่ตามมา
เมื่อออกอากาศแล้ว วนาลีได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ถึงขนาดที่นายกรณ์ จาติกวณิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในขณะนั้น ได้เขียนลงเฟซบุ๊คของตัวเอง โดยเอาเนื้อหาจากละครมาอธิบายถึงพระราชบัญญัติการติดตามทวงหนี้อย่างเป็นธรรมซึ่งถือเป็นนโยบายหนึ่งที่ตนเองรับผิดชอบอยู่ ซึ่งเรื่องนี้ต่อมาก็ได้เป็นที่ฮือฮากันในแวดวงสังคมพอสมควร
ต่อมา จึงได้มีการผลิตภาพยนตร์โฆษณาเพื่ออธิบายนโยบายดังกล่าว โดยที่ให้นักแสดงบทบาทต่าง ๆ ในเรื่อง มาแสดงร่วมกัน และนายกรณ์เองก็ร่วมแสดงด้วย โดยเป็นผู้อธิบายสั้น ๆ เกี่ยวกับเนื้อหาของนโยบายชิ้นนี้ ซึ่งก็ได้รับเสียงตอบรับอย่างดีอีกเช่นกัน
เทคโนโลยีสารสนเทศ
เทคโนโลยีสารสนเทศ หรือ ไอที (information technology: IT) คือการประยุกต์ใช้คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์โทรคมนาคม เพื่อจัดเก็บ ค้นหา ส่งผ่าน และจัดดำเนินการข้อมูล ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับธุรกิจหนึ่งหรือองค์การอื่น ๆ ศัพท์นี้โดยปกติก็ใช้แทนความหมายของเครื่องคอมพิวเตอร์และเครือข่ายคอมพิวเตอร์ และยังรวมไปถึงเทคโนโลยีการกระจายสารสนเทศอย่างอื่นด้วย เช่น โทรทัศน์และโทรศัพท์ อุตสาหกรรมหลายอย่างเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีสารสนเทศ ตัวอย่างเช่น ฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์กึ่งตัวนำ อินเทอร์เน็ต อุปกรณ์โทรคมนาคม การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ และบริการทางคอมพิวเตอร์
มนุษย์รู้จักการจัดเก็บ ค้นคืน จัดดำเนินการ และสื่อสารสารสนเทศมาตั้งแต่ยุคเมโสโปเตเมียโดยชาวซูเมอร์ ซึ่งได้พัฒนา เมื่อประมาณ 3000 ปีก่อนคริสตกาล แต่ศัพท์ ในความหมายสมัยใหม่ ปรากฏขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1958 ในงานพิมพ์ ฮาร์เวิร์ดบิซเนสรีวิว (Harvard Business Review) ซึ่งเขียนโดย และ โทมัส แอล. วิสเลอร์ โดยให้ความเห็นไว้ว่า "เทคโนโลยีใหม่ยังไม่มีชื่อที่ตั้งขึ้นเป็นสิ่งเดียว เราจะเรียกมันว่า เทคโนโลยีสารสนเทศ (ไอที)" คำจำกัดความของศัพท์นี้ประกอบด้วยเทคโนโลยีสามประเภท ได้แก่ เทคนิคเพื่อการประมวลผล การประยุกต์ใช้วิธีการทางสถิติศาสตร์และคณิตศาสตร์เพื่อการตัดสินใจ และการจำลองความคิดในระดับที่สูงขึ้นผ่านโปรแกรมคอมพิวเตอร์ = พัฒนาการของเทคโนโลยีสารสนเทศนั้นอาจแบ่งได้เป็นสี่ยุค ตามเทคโนโลยีการจัดเก็บและการประมวลผลที่ใช้ ได้แก่ ยุคก่อนเครื่องกล (3000 ปีก่อน ค.ศ. – คริสต์ทศวรรษ 1450) ยุคเครื่องกล (1450–1840) ยุคเครื่องกลไฟฟ้า (1840–1940) และยุคอิเล็กทรอนิกส์ (1940–ปัจจุบัน) บทความนี้จะให้ความสำคัญไปที่ยุคล่าสุด (ยุคอิเล็กทรอนิกส์) ซึ่งเริ่มเมื่อประมาณคริสต์ทศวรรษ 1940
ประวัติของเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
อุปกรณ์ได้ถูกนำมาใช้เพื่อช่วยในการคำนวณเป็นพัน ๆ ปีมาแล้ว น่าจะเป็นในรูปแบบของไม้หรือติ้วเพื่อบันทึกการนับ กลไก Antikythera สืบมาจากจุดเริ่มต้นของศตวรรษที่หนึ่งก่อนคริศตศักราชโดยทั่วไปถูกพิจารณาว่าเป็น คอมพิวเตอร์แบบอนาล็อกที่ใช้กลไกที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกัน และกลไกที่ใช้เฟืองที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักกัน อุปกรณ์ที่ใช้เฟืองทีสามารถเทียบได้ไม่ได้เกิดขึ้นใน ยุโรปจนถึงศตวรรษที่ 16 และมันไม่ได้เปลี่ยนแปลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 1645 ที่เครื่องคิดเลขกลไกตัวแรกที่มีความสามารถในการดำเนินการคำนวณทางคณิตศาสตร์ขั้นพื้นฐานทั้งสี่ได้รับการพัฒนา
คอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้รีเลย์หรือวาล์ว เริ่มปรากฏให้เห็นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1940 เครื่องกลไฟฟ้า Zuse Z3, เสร็จสมบูรณ์ใน ปี ค.ศ.1941, เป็นคอมพิวเตอร์ที่โปรแกรมได้เครื่องแรกของโลก และตามมาตรฐานที่ทันสมัย เป็น​​หนึ่งในเครื่องแรกที่อาจถูกพิจารณาว่าเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่สมบูรณ์แบบเครื่องหนึ่ง เครื่อง Colossus, ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อถอดรหัสข้อความภาษาเยอรมัน, เป็นคอมพิวเตอร์ดิจิตอลอิเล็กทรอนิกส์ตัวแรก แม้ว่ามันจะโปรแกรมได้ มันก็ไม่ได้ถูกใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทั่วไป มันถูกออกแบบมาเพื่อทำงานเพียงงานเดียว มันยังขาดความสามารถในการจัดเก็บโปรแกรมในหน่วยความจำอีกด้วย การเขียนโปรแกรม สามารถทำได้โดยใช้ปลั๊กและสวิทช์เพื่อเปลี่ยนแปลงการเดินสายไฟภายใน  คอมพิวเตอร์ที่เก็บโปรแกรมได้แบบดิจิทัลอิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัยและได้รับการยอมรับตัวแรก คือ Manchester Small-Scale Experimental Machine (SSEM) ซึ่งเริ่มใช้โปรแกรมแรกในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948
การพัฒนาของทรานซิสเตอร์ในปลายปี ค.ศ. 1940 ที่ ห้องปฏิบัติการ Bell ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ออกแบบรุ่นใหม่ใช้พลังงานที่ลดลงอย่างมาก เครื่องคอมพิวเตอร์ที่เก็บโปรแกรมได้ที่ใช้ในเชิงพาณิชย์ตัวแรกชื่อ Ferranti Mark I ประกอบด้วย วาล์ว 4,050 ตัวและมี การใช้พลังงาน 25 กิโลวัตต์ เมื่อเปรียบเทียบคอมพิวเตอร์ที่ใช้ทรานซิสเตอร์ตัวแรก, ที่ถูกพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยแห่งแมนเชสเตอร์และเปิดใช้งานในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1953, บริโภคพลังงานเพียง 150 วัตต์ในรุ่นสุดท้ายของมัน
โครงสร้างพื้นฐานของเทคโนโลยีสารสนเทศ เป็นกรอบงานบูรณาการภายใต้เครือข่ายดิจิตอลทำงานอยู่ โครงสร้างพื้นฐานนี้ประกอบด้วย ศูนย์ข้อมูล, เครื่องคอมพิวเตอร์, เครือข่ายคอมพิวเตอร์, อุปกรณ์จัดการฐานข้อมูลและระบบการกำกับดูแล
ในเทคโนโลยีสารสนเทศและบนอินเทอร์เน็ต โครงสร้างพื้นฐานเป็นฮาร์ดแวร์ทางกายภาพที่ถูกใช้ในการเชื่อมต่อระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์หลายตัวและผู้ใช้หลายคน โครงสร้างพื้นฐานประกอบด้วยสื่อการส่งผ่าน, รวมทั้งสายโทรศัพท์, สายเคเบิลทีวี, ดาวเทียมและเสาอากาศ และยังมีเราเตอร์หลายตัว ที่ใช้ถ่ายโอนข้อมูลระหว่างเทคโนโลยีการส่งผ่านทั้งหลายที่แตกต่างกัน
ในการใช้งานบางครั้ง โครงสร้างพื้นฐานหมายถึงการเชื่อมต่อฮาร์ดแวร์กับซอฟต์แวร์ และไม่ติดต่อกับเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่เชื่อมต่อกัน อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศบางคน โครงสร้างพื้นฐานถูกมองว่าเป็นทุกอย่างที่สนับสนุนการไหลและการประมวลผลของข้อมูล
บริษัทโครงสร้างพื้นฐานมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอินเทอร์เน็ต พวกเขามีอิทธิพลว่าที่ไหนบ้างต้องมีการเชื่อมโยง, ที่ไหนบ้างที่ข้อมูลจะต้องถูกทำให้สามารถเข้าถึงได้ และ จำนวนข้อมูลที่สามารถดำเนินการได้และทำได้รวดเร็วได้อย่างไร
การประมวลผลข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์
บทความหลัก: การประมวลผลข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์
อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูล
บทความหลัก: Data storage device (Camin chuto) คอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์ระยะแรก เช่น Colossus ใช้เทปเจาะรู(เป็นกระดาษแถบยาวที่ข้อมูล ถูกแทนด้วยชุดของรู) เทคโนโลยีที่ปัจจุบันนี้ล้าสมัยไปแล้ว ที่จัดเก็บข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัย ย้อนหลังไปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อรูปแบบหนึ่งของหน่วยความจำแบบ delay line (เมมโมรีแบบเข้าถึงโดยลำดับ) ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อลบล้างความยุ่งเหยิงจากสัญญาณเรดาร์ การใช้งานในทางปฏิบัติเป็นครั้งแรกเป็น delay line ปรอท อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลดิจิตอลแบบเข้าถึงโดยการสุ่มตัวแรกคือหลอดของ วิลเลียมส์ ที่มีมาตรฐานของหลอดรังสีแคโทด, แต่ข้อมูลที่เก็บไว้ในนั้นมีความผันผวน จะ ต้องได้รับการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่องและหายไปเมื่อไฟดับ รูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของตัวจัดเก็บข้อมูลในคอมพิวเตอร์โดยไม่ผันผวนคือกลองแม่เหล็ก (magnetic drum) ที่ถูกคิดค้นใน ปี ค.ศ. 1932 และถูกใช้ในเครื่อง Ferranti Mark 1 ซึ่งเป็น คอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์วัตถุประสงค์ทั่วไปที่ใช้ในเชิงพาณิชย์เครื่องแรกของโลก
ฐานข้อมูล
ระบบการจัดการฐานข้อมูลเกิดขึ้นใน ปี ค.ศ.1960 เพื่อแก้ไขปัญหาการจัดเก็บและเรียกใช้ข้อมูลจำนวนมากได้อย่างถูกต้องและรวดเร็ว หนึ่งในระบบดังกล่าวแรกสุดเป็นระบบ Information Management System (IMS) ของไอบีเอ็ม, ซึ่งยังคงใช้งานอย่างกว้างขวางกว่า 40 ปีต่อมา IMS เก็บข้อมูลตามลำดับขั้น แต่ ในปี ค.ศ.1970 เท็ด Codd เสนอรูปแบบการจัดเก็บข้อมูลที่สัมพันธ์เป็นทางเลือก อยู่บนพื้นฐานของการตั้งทฤษฎีและตรรกะ คำกริยาและแนวคิดที่คุ้นเคยของตาราง แถวและคอลัมน์ ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ ในเชิงพาณิชย์ (relational database management system หรือ RDBMS) มีให้บริการเป็นครั้งแรกโดยบริษัท ออราเคิล ในปี ค.ศ.1980
ทุกระบบการจัดการฐานข้อมูลประกอบด้วยจำนวนขององค์ประกอบที่ร่วมกันยอมให้ข้อมูลที่พวกมันเก็บไว้สามารถเข้าถึงได้พร้อมกันโดยผู้ใช้หลายคนในขณะที่ยังรักษาความสมบูรณ์ของข้อมูลไว้ด้วย ลักษณะของฐานข้อมูลทั้งหมดเป็นโครงสร้างของข้อมูลที่พวกมันเก็บไว้ถูกกำหนดและจัดเก็บไว้แยกต่างหากจากข้อมูลของตัวมันเองในโครงสร้างแบบสกีมา
การค้นคืนข้อมูล
รูปแบบฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ได้แนะนำให้รู้จักการเขียนโปรแกรมอิสระภาษา ชื่อ Structured Query Language (SQL) ที่มีพื้นฐานจากพีชคณิตสัมพันธ์ คำว่า "ข้อมูล"และ"สารสนเทศ" ไม่ใช่คำเดียวกัน อะไรที่เก็บไว้เป็นข้อมูล แต่มันจะกลายเป็นสารสนเทศก็ต่อเมื่อ มันถูกจัดระเบียบและนำเสนอความหมาย ส่วนใหญ่ของข้อมูลดิจิตอลของโลกไม่มีโครงสร้างและถูกเก็บไว้ในหลายรูปแบบทางกายภาพที่แตกต่างกัน  แม้จะอยู่ในองค์กรเดียวกันก็ตาม  คลังข้อมูลเริ่มถูกพัฒนาในช่วงปี ค.ศ.1980 ที่จะรวมร้านค้าที่แตกต่างกันเหล่านี้ พวกมันมักจะมีข้อมูลที่รวบรวมจากแหล่งต่าง ๆ รวมทั้งแหล่งภายนอกเช่น Internet, ที่ถูกจัดในลักษณะเพื่ออำนวยความสะดวกให้ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ (decision support system หรือ DSS)
การส่งผ่านข้อมูล
การส่งผ่านข้อมูลมี 3 มุมมอง ได้แก่ การส่ง, การแพร่ และการรับ มันสามารถจำแนกกว้าง ๆ เป็น การกระจายออกไปในสื่อที่ข้อมูลจะถูกส่งไปทิศทางเดียวลงไปท้ายน้ำหรือการสื่อสารโทรคมนาคมที่มี 2 ช่องทาง ไปทางต้นน้ำและปลายน้ำ
XML ถูกนำมาใช้งานมากขึ้นเพื่อเป็นวิธีการของแลกเปลี่ยนข้อมูลตั้งแต่ช่วงต้นยุค ค.ศ. 2000 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สำหรับการปฏิสัมพันธ์แบบเครื่องต่อเครื่อง เช่น ผู้ที่เกี่ยวข้องในโพรโทคอลที่ใช้กับเว็บ เช่น SOAP ที่อธิบาย "ข้อมูลในการขนส่ง มากกว่า ... ข้อมูลที่พักอยู่" หนึ่งในความท้าทายของการใช้งานดังกล่าวเป็นการแปลงข้อมูลจากฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ ให้เป็นโครงสร้าง (รักอิ๋ว) XML Document Object Model (DOM)
การจัดดำเนินการข้อมูล
ฮิลแบร์ต และ โลเปซ ระบุการก้าวแบบ exponential ของการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ( ชนิดของกฎของมัวร์): ความสามารถในการประยุกต์ใช้เฉพาะงานของเครื่องเพื่อคำนวณข้อมูลต่อหัวจะประมาณสองเท่าทุก ๆ 14 เดือนระหว่างปี ค.ศ. 1986 ถึง ค.ศ. 2007 ความสามารถต่อหัวของเครื่องคอมพิวเตอร์วัตถุประสงค์ทั่วไปของโลกจะเป็นสองเท่าทุก ๆ 18 เดือนในช่วงสองทศวรรษเดียวกัน; ความสามารถในการสื่อสารโทรคมนาคมระดับโลกต่อหัวจะเป็นสองเท่าทุก ๆ 34 เดือน ความจุของตัวเก็บข้อมูลของโลกต่อหัวต้องการประมาณ 40 เดือนจึงจะเป็นสองเท่า (ทุก 3 ปี); และ ต่อหัวของข้อมูลที่กระจายไปในสื่อจะเป็นสองเท่าทุก ๆ 12.3 ปี
ข้อมูลจำนวนมหาศาลจะถูกเก็บไว้ทั่วโลกทุกวัน นอกจากมันจะสามารถถูกวิเคราะห์และนำเสนอได้อย่างมีประสิทธิภาพ มันจำเป็นที่จะถูกเก็บอยู่ในสิ่งที่ถูกเรียกว่า สุสานข้อมูล: "เป็นคลังเก็บข้อมูลที่ไม่ค่อยมีการเข้าเยี่ยมชม" เพื่อแก้ไขปัญหานั้น สาขาของเหมืองข้อมูล - "กระบวนการของการค้นพบรูปแบบที่น่าสนใจและ ความรู้จากข้อมูลจำนวนมาก" - เกิดขึ้นใน ช่วงปลายปี ค.ศ.1980
มุมมองด้านวิชาการ
ในบริบททางวิชาการ สมาคมคอมพิวเตอร์เอซีเอ็ม (ACM) ได้นิยามเทคโนโลยีสารสนเทศไว้ว่า "หลักสูตรการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ให้ผู้ศึกษามีความรู้ด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์พร้อมรับความต้องการของธุรกิจ รัฐบาล บริการด้านสุขภาพ สถานศึกษา และองค์การอย่างอื่น ... ผู้ชำนาญการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศรับผิดชอบการเลือกสรรผลิตภัณฑ์ฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่เหมาะสมสำหรับองค์การ การผสมผสานผลิตภัณฑ์เหล่านั้นให้เข้ากับความต้องการและโครงสร้างพื้นฐานขององค์การ และการติดตั้ง ปรับแต่ง และบำรุงรักษาการใช้งานเหล่านั้นให้แก่ผู้ใช้คอมพิวเตอร์ขององค์การ"
มุมมองด้านการพาณิชย์และการจ้างงาน
ในบริบทของธุรกิจ สมาคมเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งสหรัฐอเมริกา (ITAA) ได้นิยามเทคโนโลยีสารสนเทศว่าเป็น "การเรียน การออกแบบ การพัฒนา การประยุกต์ การทำให้เกิดผล การสนับสนุน และการจัดการระบบสารสนเทศที่อาศัยคอมพิวเตอร์" ความรับผิดชอบของงานเหล่านั้นในขอบข่ายรวมไปถึงการบริหารเครือข่าย การพัฒนาและการติดตั้งซอฟต์แวร์ และการวางแผนและจัดการวัฏจักรชีวิตของเทคโนโลยีขององค์การ อันประกอบด้วยการบำรุงรักษา การยกระดับ และการทดแทนฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์
มูลค่าทางธุรกิจของเทคโนโลยีสารสนเทศอยู่ในการทำ automation ของขบวนการทางธุรกิจ, การจัดหาข้อมูลสำหรับการตัดสินใจ, การเชื่อมโยงธุรกิจกับลูกค้า, และการจัดหาเครื่องมือเพิ่มประสิทธิภาพ
มุมมองด้านจริยธรรม
บทความหลัก: (Information ethics)
สาขาจริยธรรมข้อมูลถูกจัดตั้งขึ้นโดยนักคณิตศาสตร์ Norbert Wiener ในปี ค.ศ.1940 บางส่วนของประเด็นด้านจริยธรรมที่เกี่ยวข้องกับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ รวมถึง:
ชินัตสึ อากาซากิ
ชินัตสึ อากาซากิ ( 赤﨑 千夏<rt>あかさき ちなつ</rt>, 10 สิงหาคม 1987 -) เป็นนักพากย์ หญิง ชาวญี่ปุ่น จบศึกษาศาสตรบัณฑิตสาขาการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียวงากุเงย์ เกิดที่จังหวัดคาโงชิมะ สังกัด 81 Produce แต่งงานแล้ว
ห้องสมุดโรงเรียน
ห้องสมุดโรงเรียน จัดตั้งขึ้นในสถาบันการศึกษาทุกระดับตั้งแต่ระดับอนุบาล ระดับประถม ระดับมัธยม มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการเรียนการสอนตามหลักสูตรของโรงเรียนและเป็นแหล่งค้นคว้าของครูและนักเรียน ปัจจุบันเพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสารกันได้กว้างขวางขึ้น ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติร่วมมือกับกระทรวงศึกษาธิการ ศูนย์บริการไทยสารอินเทอร์เน็ต และองค์การสื่อสารแห่งประเทศไทย ร่วมกันดำเนินโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย หรือ School Net โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้โรงเรียนมัธยมศึกษาทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัดเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ตและเครือข่ายข้อมูลกลุ่มรงเรียนทั่วโลก เพื่อเป็นสื่อกลางแลกเปลี่ยนเอกสาร สื่อการสอน ฐานข้อมูลของห้องสมุดระหว่างโรงเรียนและระหว่างโรงเรียนกับส่วนราชการที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา (ปราณี วงศ์จำรัส, 2548:48)
คุณสมบัติของบรรณารักษ์ห้องสมุดโรงเรียน
2.มีวุฒิทางการศึกษา ต้องได้ผ่านวิชาชีพทางการศึกษา และถ้ายิ่งมีประสบการณ์ในการสอนด้วยจะเป็นการดีความรู้ทางวิชาชีพทางการศึกษาพื้นฐานที่ควรรู้ เช่น การบริหารและการนิเทศการศึกษา ทฤษฎีการเรียนรู้ การปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตร การให้คำปรึกษาและแนวแนว การสื่อสารมวลชน จิตวิทยาการศึกษา จิตวิทยาพัฒนาการ จิตวิทยาวัยรุ่น ความรู้ทางด้านการศึกษาจะเป็นประโยชน์ต่อบรรณารักษ์ในแง่ที่ช่วยให้เข้าใจถึงหลักการจัดการศึกษาว่าเป็นอย่างไร จะได้ดำเนินงานห้องสมุดให้สอดคล้องกับการจัดการศึกษาได้ ส่วนความรู้ทางด้านจิตวิทยาจะช่วยให้เข้าใจในตัวผู้ใช้ได้ดียิ่งขึ้น กิจกรรมต่างๆที่จะจัดจะได้ตรงความสนใจของผู้ใช้
3.มีความรู้เกี่ยวกับวัสดุการศึกษาทุกชนิด เนื่องจากความคิดปัจจุบันห้องสมุดมิใช่จะมีเพียงหนังสือวารสารเท่านั้น แต่ห้องสมุดจะพยายามรวบรวมวัสดุการศึกษาทุกชนิดเอาไว้บริการหรือใช้เป็นสื่อนำความรู้ ประสบการณ์ไปยังนักเรียน ดังนั้นบรรณารักษ์จึงต้องพยายามค้นคว้าหาความรู้ในเรื่องวัสดุการศึกษาว่ามีอะไรบ้าง แต่ละประเภทใช้ประโยชน์อย่างไร มีคุณค่าในด้านใด ควรใช้ในโอกาสใด คุณสมบัติข้อนี้จะช่วยให้ห้องสมุดก้าวไปถึงสภาพสมบูรณ์ตามอุดมคติ
4.มีความศรัทธาในอาชีพบรรณารักษ์ แม้ว่างานบรรณารักษ์หลายวงการจะยอมรับว่าเป็นวิชาชีพชั้นสูง แต่ในด้านการสนับสนุนในด้านฐานะของวิชาชีพบรรณารักษ์ยังไม่ดีนักทั้งในต่างประเทศและในเมืองไทยเราเอง จากหลักการที่กล่าวมาแล้วข้างต้นจะเห็นว่าหน้าที่บรรณารักษ์จริงๆนั้นมิใช่น้อยเลย  ฉะนั้นในสภาวะปัจจุบันผู้ที่จะประกอบอาชีพนี้  จำต้องมีความศรัทธา  เสียสละพอสมควร
5.มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี งานบรรณารักษ์ตามแนวคิดปัจจุบันดังที่กล่าวแล้วต้องเกี่ยวข้องกับบุคคลหลายฝ่าย  ทั้งผู้บริหาร  ทั้งครูผู้สอน  ทั้งตัวนักเรียนเอง  บรรณารักษ์จึงต้องเป็นบุคคลที่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีบุคคลที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมักมีลักษณะดังนี้คือ  มีความเชื่อมั่นในตนเอง  มีความสามารถในการพูดจา  มีอารมณ์ขัน มีความเป็นกันเองกับทุกๆคน  มีความจริงใจกับผุมาติดต่ออย่างสม่ำเสมอ  มีความใจกว้างยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นการมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีจะช่วยให้งานประสบผลสำเร็จเร็วขึ้น  และในแง่ของบรรณารักษ์  การมีบุคลิกเช่นนี้จะเป็นการสร้างทัศนคติที่ดีต่อห้องสมุดให้แก่นักเรียน  และผู้ใช้ได้
อ้างอิง
ปราณี วงศ์จำรัส. 2548. เอกสารคำสอนกระบวนวิชา009105สารสนเทศศึกษา.เชียงใหม่:ภาควิชาบรรณารักษ์ศาสตร์.
พวา พันธุ์เมฆา. 2528. ห้องสมุดโรงเรียนทฤษฎีและปฏิบัติ. กรุงเทพฯ:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จอมโจรจอมใจ
จอมโจรจอมใจ เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุดชอลิ้วเฮียง ของโกวเล้ง เป็นนิยายแปล ผลงานโดย ว. ณ เมืองลุง ประกอบด้วยตอนพายุทะเลทราย และกลิ่นหอมกลางธารเลือด
คริสต์ทศวรรษ 1900
ค.ศ. 1908
4141414.
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ซึ่งการแข่งขันกีฬากรีฑาครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 36 รายการ คือ ประเภททีมชาย 18 รายการ ประเภททีมหญิง 18 รายการ และทีมผสม 0 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 696 คน จาก 36 ประเทศ
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2543/44
จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน
โดยฝ่ายจัดการแข่งขันฯ ได้คัดเลือกสมาคมกีฬาจังหวัดต่างๆแต่ละภาค มาร่วมแข่งขันโดยแบ่งตามภูมิภาคดังนี้:
ปัตตานี มีปัญหาด้านงบประมาณจึงได้ถอนตัวไป จึงมาแทนที่
ผู้ทำประตูสูงสุด
18 ประตู 14 ประตู 13 ประตู 11 ประตู 10 ประตู 9 ประตู 8 ประตู
อฺวี้ซี
อฺวี้ซี เป็นนครระดับจังหวัดหนึ่งในทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตหงถ่า อฺวี้ซีห่างจากคุนหมิงไปทางทิศใต้ประมาณ 90 km กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์
เมืองอฺวี้ซีก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 960 ในเวลานั้นมณฑลยูนนานยังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของประเทศจีน เมืองอฺวี้ซีครั้งหนึ่งเคยเป็นพื้นที่ใจกลางของมณฑลยูนนานในสมัยก่อนราชวงศ์ฉิน (ก่อน 221 ปีก่อน ค.ศ.) ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (206 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 24) ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอี้ (อี้โจว) และได้เปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่ทั้งแยกและรวมเรื่อยมา จนในปี ค.ศ. 1997 อฺวี้ซีได้กลายเป็นนครระดับจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ภูมิศาสตร์
อฺวี้ซีตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลยูนนาน ห่างจากคุนหมิงซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลไปทางใต้ประมาณ 90 km อฺวี้ซีตั้งอยู่บนที่ราบสูงยูนนาน–กุ้ยโจวเช่นเดียวกับพื้นที่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของมณฑล ทั้งจังหวัดมีพื้นที่ 15,285 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 2.5 คน
ใกล้กับตัวเมืองอฺวี้ซีมีทะลเสาบฝู่เซียน ทะเลสาบน้ำจืดที่ลึกที่สุดอันดับ 2 ในประเทศจีน ที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์โบราณ ซึ่งขณะนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อฺวี้ซี นอกจากนี้ ยังมีทะเลสาบอื่น ๆ ในจังหวัด ได้แก่ ทะเลสาบซิงยฺหวิน ทะเลสาบฉี่ลู่ และทะเลสาบหยางจง
ประชากร
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองอฺวี้ซีมีประชากรทั้งหมด 2,303,511 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 1,181,277 คน และผู้หญิง 1,122,234 คน โดยมีชาวฮั่น 1,560,279 คน คิดเป็น 67.73% ของประชากรทั้งเมือง
เขตปกครอง
อฺวี้ซีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 เขต, 1 นคร, 3 อำเภอ, และ 3 อำเภอปกครองตนเอง โดยประกอบไปด้วย
เอลเมอร์ ฟัดด์
'''เอลเมอร์ เจ. ฟัดด์''' (Elmer J. Fudd) ตัวละครการ์ตูนของลูนีทูนส์/เมอรรีเมโลดีส์ และเป็นคู่ปรับคนสำคัญกับ บักส์ บันนี
เอลเมอร์ ฟัดด์ มีต้นกำเนิดจากตัวการ์ตูนชื่อ เอกก์เฮด ที่ปรากฏในภาพยนตร์การ์ตูน แดฟฟี ดัคก์ และเอกก์เฮด ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยตัวละครเอกก์เฮดในแต่ละเรื่องจะมีรูปร่างแตกต่างกันไปตั้งแต่มีผมถึงหัวล้าน แต่โดยรวมจะสวมหมวก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1940 เอลเมอร์ได้ปรากฏตัวขึ้นครั้งแรก ในลักษณะรูปร่างและหน้าตาใกล้เคียงกับเอกก์เฮด
จากัวร์ (รถยนต์)
จากัวร์ (Jaguar Cars) เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ระดับหรูของสหราชอาณาจักร มีฐานการผลิตที่เมืองโคเวนทรี ในอังกฤษ
ก่อนหน้านี้จากัวร์เป็นกิจการในเครือฟอร์ดมอเตอร์ (ฟอร์ดซื้อกิจการจากัวร์ในปี พ.ศ. 2532 ) แต่ในปัจจุบันทาทามอเตอร์ส ได้เข้าถือครองหุ้นส่วนใหญ่ในกิจการรถยนต์จากัวร์ ตั้งแต่วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551
ประวัติ
ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 ที่เมืองแบล็คพูลในอังกฤษ ในนาม Swallow Sidecar Company โดยชายผู้ชื่นชอบรถจักรยานยนต์สองคน คือ William Lyons และ William Walmsley ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 บริษัทได้ย้ายไปที่เมืองโคเวนทรี และเปลี่ยนชื่อบริษัท โดยย่อชื่อลงเป็น SS Cars Ltd รถยนต์คันแรกที่ใช้ชื่อจากัวร์เป็นรถเก๋งที่ใช้เครื่องยนต์ขนาด 2.5 ลิตร ผลิตในปี พ.ศ. 2478 บริษัทได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อจากัวร์เป็นชื่อบริษัทในปี พ.ศ. 2488 หลังจากที่ชื่อเสียงของบริษัท SS นั้นเริ่มถดถอยลง ประกอบกับเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้นในช่วงเวลานั้น
จากัวร์เริ่มเป็นที่รู้จักในช่วงทศวรรษที่ 1950 ในฐานะผู้ผลิตรถยนต์หรูและรถสปอร์ต บริษัทได้ซื้อกิจการของรถยนต์ยี่ห้อเดมเลอร์ (คนละอย่างกันกับบริษัทเดมเลอร์ เอจี ของเยอรมัน) มาจาก Birmingham Small Arms Company (BSA) ในปี พ.ศ. 2503 และใช้ยี่ห้อเดมเลอร์เป็นยี่ห้อของรถยนต์ที่มีความหรูหรามากกว่ารถจากัวร์
การควบรวมกิจการ
จากัวร์ได้ควบรวมกิจการกันกับ British Motor Corporation (บีเอ็มซี) และ ออสติน-มอร์ริส (ออสตินกับมอร์ริสได้รวมกิจการกันอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2495) แล้วตั้ง British Motor Holdings (บีเอ็มเอช) ขึ้นในปี พ.ศ. 2509 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้รวมกิจการกันกับ เลย์แลนด์ ซึ่งได้ครอบครอง (เทคโอเวอร์) กิจการ โรเวอร์ สแตนดาร์ด และ ไทรอัมพ์ แล้วตั้ง British Leyland Motor Corporation (บีแอลเอ็มซี) ในปีเดียวกัน แต่ต่อมาได้เกิดปัญหาทางการเงิน บริษัทจึงตกเป็นของรัฐ และเป็นรัฐวิสาหกิจ ในปี พ.ศ. 2518 บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็น British Leyland Ltd (ภายหลังได้ย่อชื่อบริษัทเป็น BL plc).
ในปี พ.ศ. 2527 จากัวร์ถูกแปรรูปจากรัฐวิสาหกิจเป็นบริษัทเอกชน และได้แยกออกเป็นบริษัทเดี่ยวในตลาดหุ้น
การซื้อและขายกิจการโดยฟอร์ด
ฟอร์ดมอเตอร์ เสนอซื้อกิจการจากัวร์เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2532 และผ่านการอนุมัติในที่ประชุมผู้ถือหุ้นใหญ่ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นบริษัทจากัวร์ถูกถอดชื่อออกจากตลาดหุ้นลอนดอนในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2542 จากัวร์เป็นส่วนหนึ่งของ Premier Automotive Group (พีเอจี) ซึ่งเป็นกลุ่มกิจการของฟอร์ด ซึ่งมี แอสตันมาร์ติน, วอลโว่ และมีแลนด์โรเวอร์เพิ่มขึ้นมาในปี พ.ศ. 2543
ปัจจุบันฟอร์ดขายกิจการจากัวร์ออกไปแล้ว โดยได้มีการบรรลุข้อตกลงในการขายกิจการให้กับทาทามอเตอร์ส เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยเป็นการขายกิจการรถยนต์จากัวร์และแลนด์โรเวอร์พร้อมกัน และมีมูลค่าการซื้อขายรวม 2,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เช่นเดียวกับกิจการรถยนต์สปอร์ตหรู แอสตันมาร์ติน ฟอร์ดขายหุ้นแอสตันมาร์ตินของตนเกือบทั้งหมดให้กับกลุ่มนักลงทุนชาวคูเวตและชาวอังกฤษไปแล้วก่อนหน้านั้น (พ.ศ. 2550) เนื่องจากเห็นว่ากิจการเหล่านี้ประสบภาวะขาดทุน หรือไม่ได้สร้างกำไรให้กับฟอร์ดมอเตอร์เท่าที่ควร
ภาวิช ทองโรจน์
ศาสตราจารย์พิเศษ เภสัชกร ภาวิช ทองโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 เคยดำรงตำแหน่งอาทิ คณบดีคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อธิการบดีผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาวิทยาลัยนครพนม, มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ รักษาการอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนครพนม และนายกสภาเภสัชกรรม ปัจจุบันดำรงตำแหน่งภาคีสมาชิกแห่งราชบัณฑิตยสถาน สาขาเภสัชศาสตร์
ชีวิตในวัยเยาว์
ศาสตราจารย์พิเศษ เภสัชกร ภาวิช ทองโรจน์ หรือ ศาสตราจารย์พิเศษ เภสัชกร ดร.ภาวิช ทองโรจน์ เป็นบุตรของนายประพิส และนางลออ ทองโรจน์ เป็นชาวตำบลเวียงสะอาด อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคามจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยสมรสกับรองศาสตราจารย์ เภสัชกรหญิง ดร.ชวนี ทองโรจน์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมหาวิทยาลัยพะเยา อดีตรองเลขาสภาการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา เคยเป็นผู้แทนนักเรียนไทยในนามโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แสดงโครงงานวิทยาศาสตร์เยาวชนนานาชาติ ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2507 และเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษา ณ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ ภายหลังได้ศึกษาเพิ่มเติมในสาขาวิทยาศาสตร์ของระบบประสาท ณ วิทยาลัยเบดฟอร์ดแอนด์เชลซี มหาวิทยาลัยลอนดอนในระดับปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาเภสัชวิทยา ณ วิทยาลัยเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยลอนดอน
งานราชการ
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว รับราชการเป็นอาจารย์ตรีสังกัดภาควิชาสรีรวิทยา คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยา ในช่วง พ.ศ. 2514 - 2518 ในปี พ.ศ. 2524 ได้เป็นตำแหน่งเลขาธิการสหพันธ์สมาคมประสาทวิทยาศาสตร์แห่งเอเซียและคาบสมุทร (Federation of Asian Oceanian Neuroscience Societies) และได้ก่อตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ทางเภสัชศาสตร์ ณ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2528 และเป็นหัวหน้าโครงการพัฒนาระบบคอมพิวเตอร์สำหรับบริหารคลังยาและเวชภัณฑ์ ของสำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข โดยทุนสนับสนุนจากองค์การอนามัยโลก เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2532 - 2536 โดยเป็นประธานโครงการพัฒนาเภสัชกรของทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นประธานผู้ก่อตั้งโครงการแลกเปลี่ยนนิสิตนักศึกษาเภสัชศาสตร์ไทย - ญี่ปุ่น โดยทุนสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น ผ่านทางสมาคมสนับสนุนวิทยาศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่น ทำให้มีการแลกเปลี่ยนนักวิชาการ การวิจัยร่วม และการพัฒนาบัณฑิตศึกษา
เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม รักษาการอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา และอดีตประธานสภา เภสัชกรรมแห่งประเทศไทย ดำรงตำแหน่ง รองประธานคณะกรรมการการอุดมศึกษา นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนครพนม และภาคีสมาชิกแห่งราชบัณฑิตยสถาน สาขาเภสัชศาสตร์ นอกจากนั้นยังเป็นอดีตนายกสมาคมประสาทวิทยาศาสตร์ไทย
เวอร์นาลอสซัม
บริษัท เวอร์นาลอสซัม จำกัด เดิมชื่อ บริษัท เอเคเอส จำกัด (มหาชน)  เป็นหน่วยงานเฟ้นหาบุคคลให้เข้ามาในวงการบันเทิง มีสำนักงานใหญ่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น บริษัทได้มีส่วนร่วมในงานบันเทิงหลายรูปแบบ เช่น งานเพลง งานภาพยนตร์ หรืองานขายสินค้า
เวอร์นาลอสซัม เป็นบริษัทที่จัดการและบริหารกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเครือ AKB48 กรุ๊ปนอกประเทศญี่ปุ่น ได้แก่
การคัดเลือกบุคคลจากเอเคเอสนั้นจะใช้ระบบที่เรียกว่า การถ่ายโอนสมาชิก โดยผู้สมัครคนใดที่ผ่านการออดิชัน จะได้เซ็นสัญญากับเอเคเอสเป็นระยะเวลาหนึ่ง หลังจากที่ได้เป็นสมาชิกเต็มตัวแล้ว จะได้รับข้อเสนอสัญญาจากบริษัทผู้บริหารศิลปินรายอื่น ซึ่งทางเอเคเอสใช้ระบบนี้จนถึง AKB48 รุ่นที่ 10 โดยสมาชิกรุ่นที่ 11 ขึ้นไปจะอยู่ภายใต้การบริหารของเอเคเอสโดยตรง
วิทยาภูเขาไฟ
วิทยาภูเขาไฟ (volcanology หรืออาจสะกดว่า vulcanology) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับภูเขาไฟ หินหลอมเหลว หินหนืด และเกี่ยวข้องกับการศึกษาปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยา ธรณีฟิสิกส์ ธรณีเคมี คำว่า volcanology ในภาษาัอังกฤษมาจากคำในภาษาละติน คำว่า vulcan ซึ่งหมายถึงเทพเจ้าแห่งไฟของโรมัน
นักวิทยาภูเขาไฟ คือบุคคลที่ศึกษาข้อมูลของภูเขาไฟ และเหตุการณ์การปะทุทั้งปัจจุบันและในอดีต นักวิทยาภูเขาไฟมักจะไปสำรวจภูเขาไฟอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะภูเขาไฟที่ยังไม่ดับเพื่อสังเกตการณ์ปะทุ เก็บสิ่งที่ปะทุออกมา รวมถึงเทบพรา (tephra) หรือ ชิ้นส่วนภูเขาไฟ เช่น ขี้เถ้าหรือหินภูเขาไฟ หินและตัวอย่างของหินหลอมเหลว นอกจากนี้ยังเน้นการศึกษาในเรื่องการพยากรณ์การระเบิดของภูเขาไฟ ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีผลแม่นยำนัก แต่เป็นการพยากรณ์การระเบิดเหมือนอย่างที่พยากรณ์แผ่นดินไหว เพื่อรักษาชีวิตให้ได้มากที่สุด
สนธิสัญญาสันติภาพสำหรับอิตาลี ค.ศ. 1947
สนธิสัญญาสันติภาพสำหรับอิตาลี (หนึ่งในสนธิสัญญาสันติภาพปารีส) เป็นสนธิสัญญาสันติภาพที่ลงนามระหว่างอิตาลีกับประเทศฝ่ายพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง
การลาออก
การลาออก (Resignation) หมายถึง การแสดงให้เห็นว่าออกจากตำแหน่งการงานอย่างเป็นทางการ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อบุคคลซึ่งกำลังดำรงตำแหน่งจากผลของการเลือกตั้ง หรือได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ได้ละตำแหน่งของตนโดยสมัครใจ ในขณะที่ยังไม่ครบกำหนดวาระที่จะต้องลงจากตำแหน่ง เมื่อลูกจ้างเลือกที่จะละตำแหน่งการงานของตนจะถูกพิจารณาว่าเป็นการลาออก ซึ่งตรงกันข้ามกับ "การไล่ออก" ซึ่งลูกจ้างสูญเสียตำแหน่งการงานอย่างไม่เต็มใจ แต่ระหว่างการลาออกกับการไล่ออก ต่างก็เป็นหัวข้อถกเถียงกันในบางครั้ง เนื่องจากในหลายสถานการณ์ ลูกจ้างที่ถูกไล่ออกก็ควรที่จะได้รับเงินทำขวัญ หรือผลประโยชน์ที่ควรได้รับจากการถูกเลิกจ้าง ส่วนผู้ที่ลาออกด้ยวความสมัครใจไม่ควรที่จะได้รับสิทธิ์ดังกล่าว การสละราชสมบัติเป็นสิ่งที่มีลักษณะคล้ายกับการลาออกจากการครองราชสมบัติ โดยเชื้อพระวงศ์ พระสันตปาปา หรือตำแหน่งที่คล้ายกัน
การลาออกสามารถใช้ในทางการเมืองได้ ดังที่เคยเกิดขึ้นในฟิลิปปินส์ ระหว่างเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 เมื่อรัฐมนตรี 10 คนลาออกจากตำแหน่งอย่างเป็นทางการ เพื่อกดดันให้ประธานาธิบดีกลอเรีย อาโรโยลาออก จากข้อกล่าวหาในการทุจริตการเลือกตั้ง และอาจเป็นอุบายทางการเมืองได้ เช่น ในปี ค.ศ. 1995 นายกรัฐมนตรีแห่งอังกฤษ จอห์น เมเจอร์ ได้ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม เพื่อที่จะสงบการวิพากษ์วิจารณ์ภายในพรรคและอ้างสิทธิ์ในอำนาจของตนใหม่ โดยหลังจากการลาออก เขาก็ได้รับการเลือกตั้งกลับเข้ามาดำรงตำแหน่งอีกสมัยหนึ่ง
ถึงแม้ว่าข้ารัฐการอาจยื่นลาออก แต่ในบางครั้งการลาออกเหล่านั้นก็ไม่ได้ถูกตอบรับเสมอไป ซึ่งการเป็นการแสดงให้เห็นถึงความไว้วางใจในตำแหน่งการงาน ดังเช่นที่ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ปฏิเสธการลาออกทั้งสองครั้งของเลขาธิการความมั่นคง โดนัล รัมส์ฟิลด์ อย่างไรก็ตาม การปฏิเสธการลาออกสามารถก่อให้เกิดการตำหนิอย่างรุนแรงเช่นกัน หากเป็นความพยายามที่จะหลบเลี่ยงการถูกไล่ออก
เอรัสมุส
เดซีเดริอุส เอรัสมุส โรเตโรดามุส (Desiderius Erasmus Roterodamus) หรือ เดซีเดริอุส เอรัสมุส แห่งรอตเทอร์ดาม (28 ตุลาคม ค.ศ. 1466 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1536) เป็นนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา นักวิจารณ์สังคม ครู บาทหลวงโรมันคาทอลิก และนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์
เอรัสมุส เป็นนักวิชาการคลาสสิก แต่งหนังสือด้วยภาษาละตินแท้ได้ ในวงการมนุษยนิยมเขาได้รับสมญาว่า “เจ้าชายแห่งนักมนุษยนิยม” (Prince of the Humanists) และ "ความรุ่งโรจน์แห่งนักมนุษยนิยมคริสเตียน" เขาใช้เทคนิคทางมนุษยนิยมศึกษาตัวบทต่าง ๆ จนสามารถริเริ่มปรับปรุงคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษากรีกและละติน ซึ่งมีอิทธิพลต่อการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์และการปฏิรูปคาทอลิกในเวลาต่อมา
จังหวัดอาร์แดน
อาร์แดน (Ardennes, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางตอนใต้ของเบลเยียมและลักเซมเบิร์ก จังหวัดนี้มีประชากร 270,582 คน
เอรัสมุส
เอรัสมุสถึงแก่กรรมที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 ระหว่างเตรียมตัวเดินทางกลับดัชชีบราบันต์ ศพของเขาฝังอยู่ที่บาเซิลมินส์เตอร์
จังหวัดอาร์แดน
อาร์แดนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 อาร์แดนเป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดช็องปาญและอาร์กอน (จากภาษาเคลต์ "Ar Gonn" ที่แปลว่า "ป่าดิบ") และนครรัฐเซอด็อง
เอรัสมุส
ชีวประวัติโดยสรุป
เอรัสมุสเกิดในนครรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ หลังจากอาศัยอยู่ที่อารามคณะออกัสติเนียนแห่งหนึ่งเป็นเวลา 6 ปีก็ได้เป็นเลขานุการส่วนตัวของ บิชอปแห่งแคมบราอิ และบวชเป็นบาทหลวงเมื่อ พ.ศ. 2035 ต่อมาเอรัสมุสจึงได้ย้ายไปอยู่ปารีสมีอาชีพเป็นครูและย้ายไปอยู่ลอนดอนในปี พ.ศ. 2041 โดยดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาศาสนศาสตร์ (Divinity) และกรีกที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และที่นี่เองที่เอรัสมุสได้เขียนหนังสือประเภทเสียดสีเรื่อง “การสดุดีคนโง่” (พ.ศ. 2052) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2057 เป็นต้นมา อีราสมุสย้ายที่อยู่อาศัยไปมาระหว่างเมืองบาเซิลและลอนดอน ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองลูเวียน (ในเบลเยียม พ.ศ. 2060-2064) ในช่วงนี้อีราสมุสได้ผลิตผลงานเขียนที่มีชื่อเสียงอีกหลายเล่ม
จังหวัดอาร์แดน
ชื่อจังหวัดอาร์แดนตั้งตามชื่อภูมิภาคอาร์แดน ที่มาของคำว่า "Ardennes" (จากภาษาเคลต์ "Ar Denn" ที่แปลว่า "ป่า") กล่าวถึงเป็นครั้งแรกโดยจูเลียส ซีซาร์ ผู้กล่าวถึง "สงครามกอล" เกี่ยวกับเทพีเคลต์ชื่อ "Arduinna" ผู้เป็นเทพีแห่งการสงครามที่มักจะวาดเป็นภาพสตรีขี่หมูป่า
เอรัสมุส
ชีวประวัติโดยสรุป
ในบั้นปลายชีวิต เอรัสมุสได้เขียนหนังสืออีกหลายเล่มและเข้าไปเกี่ยวข้องกับความคิดที่ขัดแย้งทางศาสนาค่อนข้างมาก แต่ก็ได้รับการยกย่องและมีความสุขมากในชีวิตท่ามกลางเพื่อนแท้ทางความคิดที่เป็นฝ่ายโปรเทสแตนท์ เอรัสมุสถึงแก่กรรมเมื่ออายุประมาณ 70 ปี ที่เมืองบาเซิล
จังหวัดอาร์แดน
อาร์แดนเป็นบริเวณที่มีการต่อสู้อย่างหนักทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง
ยอดเขามัชเชอร์บรูม
ยอดเขามัชเชอร์บรูม (Masherbrum) หรือ ยอดเขาเควัน (K1) มีความสูง 7,821 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงเป็นลำดับที่ 22 ของโลก ตั้งอยู่บนเทือกเขาการาโกรัมในประเทศปากีสถาน ชื่อเควันตั้งโดยทอมัส มอนต์กอเมอรี ซึ่งสังเกตเห็นยอดเขาที่โดดเด่นนี้ในปี พ.ศ. 2399
มาเชอร์บรูมอยู่ทางด้านทิศใต้ของธารน้ำแข็ง Baltoro และอยู่ทางเหนือของหุบเขา Hushe valley และถูกพิชิตโดย George Irving Bell และ Willi Unsoeld เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2503
ความเอนเอียงในการตีพิมพ์
ความเอนเอียงในการตีพิมพ์ (ผลงานวิจัย)  (Publication bias) เป็นความเอนเอียง (bias) ในประเด็นว่า  ผลงานวิจัยอะไรมีโอกาสมากกว่าที่จะได้รับการตีพิมพ์  ในบรรดางานทั้งหมดที่ได้ทำ ความเอนเอียงโดยธรรมชาติแล้วไม่ได้เป็นปัญหาทั้งหมด ยกตัวอย่างเช่น  ความเอนเอียงในการที่จะไม่ตีพิมพ์เรื่องไม่จริงเป็นความเอนเอียงที่พึงปรารถนา แต่ความเอนเอียงที่เป็นปัญหาก็คือความโน้มน้าวที่นักวิจัย บรรณาธิการ และบริษัทผลิตยา มักจะมีความประพฤติกับผลงานทดลองที่เป็น "ผลบวก" (คือ แสดงว่าประเด็นการทดลองมีความสัมพันธ์กับผลอย่างมีนัยสำคัญ) แตกต่างจากงานทดลองที่เป็น "ผลลบ" (null result หรือผลว่าง คือ ประเด็นการทดลองไม่มีความสัมพันธ์กับผลอย่างมีนัยสำคัญ)  หรือว่าไม่มีความชัดเจน ซึ่งนำไปสู่ความเอนเอียงที่ทำให้เกิดความเข้าใจผิดในเรื่องนั้น ที่มีในบรรดางานที่ได้รับการตีพิมพ์ทั้งหมด
ความเอนเอียงนี้มักจะเป็นไปในทางการรายงานผลที่มีนัยสำคัญ แม้ว่าจริง ๆ แล้วงานทดลองที่แสดงนัยสำคัญไม่ได้มีคุณภาพการออกแบบการทดลองที่ดีกว่างานทดลองที่แสดงผลว่าง คือ ได้เกิดการพบว่า ผลที่มีนัยสำคัญมีโอกาสที่จะได้รับการตีพิมพ์มากกว่าผลที่แสดงผลว่างมากกว่าถึง 3 เท่า และก็มีการพบด้วยว่า เหตุผลสามัญที่สุดของการไม่ตีพิมพ์ผลงานก็คือผู้ทำงานวิจัยปฏิเสธที่จะเสนอผลงานเพื่อพิมพ์ (เพราะว่า ผู้ทำงานวิจัยหมดความสนใจในประเด็นนั้น หรือว่าคิดว่า  ผู้อื่นจะไม่สนใจในผลว่าง  หรือเหตุผลอื่น  ๆ) ซึ่งเป็นข้อมูลที่แสดงถึงบทบาทของนักวิจัยในปรากฏการณ์ความเอนเอียงในการตีพิมพ์นี้