cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วงศ์นกกระตั้ว
นกกระตั้ว หรือ นกคอกคาทู (cockatoo) เป็นนกประเภทปากคีม มีหลายสกุล ส่วนมากจะมีสีขาว บางชนิดมีสีเหลืองอ่อนแซมเล็กน้อย มีหงอน มีลิ้นและสามารถสอนให้เลียนเสียงได้เหมือนนกแก้ว โดยที่ชื่อสามัญที่ว่า "Cockatoo" เป็นภาษามลายูแปลว่า "คีมใหญ่" พบในแถบอินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, นิวกินี, หมู่เกาะโซโลมอน และ ออสเตรเลีย ชนิดที่มนุษย์จับมาเลี้ยงนั้นมีราคาสูง นกกระตั้วที่อยู่ตามธรรมชาติจะมีอายุขัยเพียง 20-30 ปีเท่านั้น แต่นกกระตั้วที่มนุษย์นำมาเลี้ยงจะมีอายุยืนถึง 60-80 ปี
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า "cockatoo" นั้นมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 จากคำว่า "Kakatuwah" เป็นภาษามลายู แปลว่า "พ่อเฒ่า" หรือ "คีมใหญ่" จากลักษณะปากที่แข็งแรงและมีแรงกัดมหาศาล สามารถทำลายสิ่งต่าง ๆ ได้แม้กระทั่งเหล็กบาง ๆ
อนุกรมวิธาน
เดิมทีนกกระตั้วถูกจัดเป็นหนึ่งในวงศ์ย่อย Cacatuinae ของวงศ์นกแก้ว Psittacidae โดย จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1840 โดยมีสกุล Cacatua เป็นสกุลต้นแบบ ก่อนจะถูกจัดแยกออกมาเป็นวงศ์เฉพาะในปี ค.ศ. 1990
ลักษณะทางกายภาพ
นกกระตั้วเป็นนกที่มีขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำตัวยาว 30-60 เซนติเมตร (12-24 นิ้ว) หนัก 300-1,200 กรัม (0.66-2.6 ปอนด์) มีหงอนบนหัวที่สามารถหุบและแผ่ได้ จะงอยปากสีดำใหญ่เหมือนคีม มีความคมและแรงกัดมหาศาล เท้าแต่ละข้างมีนิ้ว 4 นิ้ว ยาวและมีเล็บแหลม สามารถเกาะและปีนป่ายได้ดี
การเลี้ยงนกกระตั้วในประเทศไทย
นกกระตั้วที่นิยมเลี้ยงในประเทศไทยคือ นกกระตั้วมอลลัคคัน (Cacatua moluccensis), นกกระตั้วอัมเบรลล่า (C pastinator) และ นกกระตั้วซัลเฟอร์เครสต์ (C. galerita) โดยมีราคาสูงหลักหมื่นบาท นกกระตั้วที่มนุษย์เลี้ยงโดยป้อนอาหารให้กับมือจะมีความเชื่องมากกว่านกที่ปล่อยให้แม่นกป้อนอาหารเองมาก และจะขายได้ราคาสูงกว่าด้วย นกกระตั้วเป็นนกที่มีนิสัยชอบร้องเสียงดัง ผู้อยู่อพาร์ทเมนท์ไม่ควรเลี้ยงอย่างเด็ดขาด นกกระตั้วมีนิสัยติดและหวงเจ้าของ จำเป็นต้องดูแลเอาใจใส่และมีเวลาให้กับนกกระตั้วมาก ๆ หากปล่อยนกไว้ไม่มีใครสนใจจะทำให้นกกระตั้วหงุดหงิดและทำลายข้าวของ, ทำร้ายตัวเอง (กัดขาตัวเอง), ทำร้ายผู้คนที่เข้ามาใกล้ นกกระตั้วที่ผูกพันกับเจ้าของมากเกินไปอาจจะทำให้ไม่ยอมมีคู่และไม่ยอมผสมพันธุ์ได้
ปีเตอร์ แลง
ปีเตอร์ แลง (Peter Läng; Peter Laeng) อดีตนักฟุตบอลชาวไทยเชื้อสายสวิตเซอร์แลนด์ เคยเล่นให้กับสโมสรชัฟเฮาเซินในลีกสวิส และสโมสรบางกอกกล๊าส ในไทยลีก
ประวัติ
ปีเตอร์ แลง เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2530 ที่เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นบุตรชายของวิไลวรรณ แลง และวอลเทอร์ แลง โดยปีเตอร์ แลงมีพี่น้องรวม 5 คนคือ
พี่น้องทุกคนเกิดที่ จังหวัดนครราชสีมา ได้ย้ายไปสวิตในปี 2529 (ยกเว้นตัวเขาที่เกิดที่สวิตเซอร์แลนด์) เมื่ออายุได้ 6 ปี ผู้ปกครองพาไปสมัครเข้าเรียนฟุตบอลที่ เอฟซี อัลสเตตเทน พออายุได้ 14 ปี ย้ายมาอยู่ เล่นเป็นเซนเตอร์ เข้าสู่ทีมชาติสวิส เยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ย้ายมาสู่เอ็สเซ ไฟรบวร์ค (อะคาเดมี) ในเยอรมนี เซ็นสัญญาเป็นเวลา 2 ปี และเข้าสู่โลกของการเป็นนักฟุตบอลอาชีพครั้งแรก หลังจากนั้นย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของ ในสวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2550 ยุติการเล่นทีมชาติอายุไม่เกิน 21 ปี โดยตลอดที่ติดทีมชาติเยาวชนชุดต่าง ๆ 55 ครั้งทำประตูได้ 6 ประตู และยังร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อไปชิงแชมป์ยุโรปหลาย ๆ ครั้ง และต่อมาได้ตัดสินใจเข้ามาอยู่สโมสร
ปีเตอร์ แลง เลือกเล่นให้กับทีมชาติไทย โดยลงเล่นให้ทีมชาติอย่างเป็นทางการนัดแรกในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 ภายใต้การคุมทีมของไบรอัน ร็อบสัน ซึ่งเป็นเกมส์เอเชียน คัพ รอบคัดเลือกระหว่างสิงคโปร์ กับ ไทย (สิงคโปร์ 1-3 ไทย) โดยถูกส่งลงสนามในนาทีที่ 53 แทนสุรัตน์ สุขะ
ฮอง เท็น
ฮอง เท็น (ชื่อจริง: คิมฮงยูล เกาหลี: 김홍열 เกิดวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ในเกาหลีใต้) เป็นนักเต้น B-boy จากประเทศเกาหลีใต้ (รู้จักในชื่อ Breakdancer) เป็นแชมป์ 2 สมัย จากการแข่งขัน Red Bull BC ได้อันดับที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 2006 และได้เข้าร่วมการแข่งขัน Battle of the Year รางวัลชนะเลิศอันดับที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 2002 นอกจากนี้เขายังเป็นผู้กรรมการในการแข่งขัน Battle Of The Year 2007 รอบชิงชนะเลิศเป็นต้นมา
รายชื่อผลงาน
เหตุการณ์ที่สำคัญจะเน้นในข้อความเป็นตัวหนา
เลิฟไลฟ์! ซูเปอร์สตาร์!!
'เลิฟไลฟ์! ซูเปอร์สตาร์!!' เป็นโปรเจกต์สื่อผสมญี่ปุ่นที่พัฒนาร่วมโดยบริษัทคาโดกาวะคอร์เปอเรชัน, ค่ายเพลงแลนติส, และสตูดิโอซันไรส์  เป็นโปรเจกต์ลำดับที่ 4 ในแฟรนไชส์เลิฟไลฟ์!ถัดมาจากเลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น, เลิฟไลฟ์! ซันไชน์!! ปฏิบัติการล่าฝันสคูลไอดอล, และ เลิฟไลฟ์! ชมรมสคูลไอดอลนิจิกะซากิ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง NHK Educational TV ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2565 ฤดูกาลที่ 3 มีการประกาศสร้างแล้ว
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha"/>
ชิกเก้นเอ็กซ์เพรส
ชิกเก้นเอ็กซ์เพรส (Chicken Express) เป็นเครือภัตตาคารอาหารจานด่วน เปิดให้บริการในตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา
ประวัติ
ชิกเก้นเอ็กซ์เพรสก่อตั้งขึ้นในปี 1988 โดยบริษัทสตูอาร์ตกรุ๊ปอิงก์ (Stuart Group Inc.) ของริชาร์ด และแนนซี สตูอาร์ต ร้านแรกเปิดในปี 1988 ที่เบนบรูก รัฐเท็กซัส
ปัจจุบัน
ชิกเก้นเอ็กซ์เพรสขายไก่ทอด ปลาดุก ชิกเก้นฟิงเกอร์ และเครื่องเคียง นอกจากนี้ร้านยังมีชาเย็นขายเป็นแกลลอน ชิกเก้นเอ็กซ์เพรสมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเบิร์ลสัน รัฐเท็กซัส และมีกว่า 200 สาขาในรัฐเท็กซัส รัฐจอร์เจีย อาร์คันซอ ลุยเซียนา และโอคลาโฮมา
วัดตำหนักใต้
วัดตำหนักใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ก่อนที่จะสร้างวัด สถานที่ตั้งเคยเป็นที่สร้างพลับพลาที่ประทับชั่วคราวของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี และสันนิษฐานว่าวิหารและหอระฆังสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2367 (รัชกาลที่ 3) เดิมวัดนี้เรียกกันว่า วัดตำหนัก ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจราชการคณะสงฆ์เมื่อปี พ.ศ. 2464 ทรงเห็นว่ามีชื่อวัดซ้ำ จึงได้ต่อคำว่า ใต้ท้ายชื่อ จากทิศที่ตั้ง
พระอุโบสถหลังใหม่ สร้างขึ้นจากนำบานประตูหน้าต่าง เพดานของอุโบสถหลังเก่ามาใช้ ซึ่งหน้าบันนั้นเป็นไม้สักแกะสลักเป็นรูปนกประดับด้วยพุดตานเทศ มีรูปช้างทรงเครื่อง ยืนอยู่เหนือเมฆตรงกลางลายกระหนก พระประธานเป็นปางมารวิชัยสมัยสุโขทัย วิหารเก่าแก่ซึ่งมีหน้าบันเป็นไม้สักแกะสลักเป็นรูปกระหนกดอกจอก มีรูปม้าทรงเครื่องอยู่ภายในกระหนก ซุ้มบานประตู ซุ้มหน้าต่าง เป็นลายดอกไม้ปูนปั้นยังคงเหลืออยู่บ้าง บานประตูหน้าต่าง เขียนลายทองรดน้ำ หอระฆัง 2 ชั้นที่หลังคาทำเป็นรูปปรางค์ลึกเข้าไป และมีต้นโพธิ์พุทธคยาจากอินเดียมาปลูกโดยอดีตเจ้าอาวาสวัดตำหนักใต้ เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2514
มีบันทึกว่า วัดตำหนักใต้เป็นจุดที่พระเจ้าตากสินเสด็จพระราชดำเนินมารับพระแก้วมรกตเข้าสู่พระนคร เพื่อประดิษฐานที่วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา เจ้านครลำปางองค์ที่ 10 ในราชวงศ์ทิพย์จักร ดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2416 ถึงปี พ.ศ. 2436 (แต่ในบางตำราว่าถึงปี พ.ศ. 2429)
พระประวัติ
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา เป็นโอรสในพระเจ้าดวงทิพย์ และเป็นอนุชาของเจ้าอุปราช (มหาพรหม) มีพระนามเดิมว่า เจ้าพรหมวงศ์ ได้เข้ารับราชการในตำแหน่งพระยาไชยสงคราม ในสมัยเจ้าอุปราชญาณรังษี และได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าราชวงศ์ในปี พ.ศ. 2399 ครั้นปี พ.ศ. 2406 เจ้าอุปราช (มหาพรหม) พิราลัย เจ้าหลวงวรญาณรังษีได้มอบให้เจ้าราชวงศ์ (พรหมวงศ์) กับเจ้าราชบุตร (ไชยแก้ว) คุมเครื่องราชบรรณาการไปถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าราชวงศ์ (พรหมวงศ์) ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่เจ้าอุปราชในครั้งนั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2416 (จ.ศ. 1235) เจ้าอุปราชพรหมวงศ์ ได้ครองนครลำปางสืบต่อจากเจ้าวรญาณรังษี โดยรับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น เจ้าพรหมาภิพงศ์ธาดา สามันต์วิชิตประเททศราช บริสัษยนาถทิพจักราธิวงศ์ ดำรงโยนวิสัย อภัยรัษฎารักษ์ อุดมศักดิ์สุเสรนางค์ ลำปางคมหานคราธิปตัย เจ้านครลำปาง
อาอิชะฮ์
อาอิชะฮ์ บินต์ อะบีบักร์ (عائشة بنت أبي بكر, ; c. ค.ศ. 613/614 – c.  ค.ศ. 678) เป็นภรรยาคนที่ 3 และภรรยาที่อายุน้อยที่สุดของศาสดามุฮัมมัด ในงานเขียนอิสลามมักมีคำนำหน้าชื่อเธอว่า "มารดาแห่งศรัทธาชน" (أمّ المؤمنين, อุมมุลมุอ์มินีน) เพื่อสื่อถึงคำอธิบายของภรรยาของมุฮัมมัดในอัลกุรอาน
อาอิชะฮ์มีบทบาทสำคัญต่อประวัติศาสตร์อิสลามช่วงต้น ทั้งในตอนที่มุฮัมมัดยังมีชีวิตอยู่และเสียชีวิตแล้ว ในธรรมเนียมซุนนี อาอิชะฮ์ดูมีความเป็นนักวิชาการและอยากรู้อยากเห็น เธอมีส่วนร่วมในการเผยแผ่หลักคำสอนของมุฮัมมัดและบริการสังคมมุสลิมหลังท่านศาสดาเสียชีวิตเป็นเวลา 44 ปี เธอยังเป็นผู้รายงานฮะดีษ 2,210 สายรายงาน ไม่เพียงแต่ชีวิตส่วนตัวกับมุฮัมมัดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงหัวข้อต่าง ๆ เช่น มรดก, ฮัจญ์ และอวสานวิทยา
อะบูบักร์ พ่อของเธอกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์แรกต่อจากมุฮัมมัด สองปีต่อมาอุมัรสืบทอดหน้าที่ต่อ ในช่วงรัชสมัยของอุษมาน เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 3 อาอิชะฮ์มีส่วนนำในกลุ่มต่อต้านที่ต่อต้านเขา ถึงแม้ว่าเธอไม่ยอมรับทั้งความเกี่ยวข้องในการลอบสังหารเขา หรือกับพรรคพวกของอะลีก็ตาม ในรัชสมัยของอะลี เธอต้องการล้างแค้นต่อการเสียชีวิตของอุษมาน ซึ่งเธอพยายามทำในสงครามอูฐ เธอเข้าร่วมสงครามโดยการให้โอวาสและนำกองทัพบนหลังอูฐ โดยจบลงที่เธอแพ้สงคราม แต่การมีส่วนร่วมและความมุ่งมั่นของเธอทำให้เกิดความประทับใจไม่รู้ลืม เนื่องด้วยเหตุนี้ ทำให้มุสลิมนิกายชีอะฮ์ทั่วไปมองอาอิชะฮ์ในแง่ลบ
หลังจากนั้น เธออาศัยอยู่ในมะดีนะฮ์แบบเงียบ ๆ เป็นเวลากว่า 20 ปี ไม่ยุ่งการเมือง คืนดีกับอะลี และไม่ต่อต้านเคาะลีฟะฮ์มุอาวิยะฮ์ที่ 1
ฮะดีษบางส่วนรายงานว่า อาอิชะฮ์หมั้นกับมุฮัมมัดตอนอายุ 6 หรือ 7 ขวบ บางส่วนรายงานว่า มีการจัดพิธีแต่งงานเล็กตอนเธออายุ 9 ขวบ และบางส่วนจัดให้เธออยู่ในวัยรุ่น แต่ทั้งวันที่และอายุตอนที่เธอแต่งงานและหลังสมรสกับมุฮัมมัดที่มะดีนะฮ์เป็นจุดที่มีข้อโต้แย้งและอภิปรายในเหล่านักวิชาการ
ชีวิตช่วงต้น
อาอิชะฮ์เกิดใน ค.ศ. 613 หรือต้น ค.ศ. 614 เป็นลูกสาวของอุมมุรูมานกับอะบูบักร์ เศาะฮาบะฮ์ 2 คนที่มุฮัมมัดเชื่อมั่นที่สุด ไม่มีข้อมูลใดกล่าวถึงชีวิตวัยเด็กของเธออีกเลย
แต่งงานกับมุฮัมมัด
แนวคิดการจับคู่อาอิชะฮ์กับมุฮัมมัดได้รับการแนะนำจากเคาละฮ์ บินต์ ฮะกีม หลังเคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิด ภรรยาคนแรกของมุฮัมมัดเสียชีวิต หลังจากนี้ ข้อตกลงก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการแต่งงานกับอาอิชะฮ์โดยญุบัยร์ อิบน์ มุฏอิมถูกกันไว้ด้วยความยินยอมร่วมกัน ในตอนแรก อะบูบักร์ไม่แน่ใจ "เพราะมันเกี่ยวกับความเหมาะสมหรือถูกต้องตามกฎหมายในการแต่งงานระหว่างลูกสาวของเขากับ 'พี่ชาย' " อย่างไรก็ตาม มุฮัมมัดตอบว่า พวกเขาเป็นพี่น้องกันในทางศาสนาเท่านั้น วิลเลียม มอนต์โกเมอรี วัตต์ นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษกล่าวแนะว่า มุฮัมมัดหวังว่าจะเชื่อมความสัมพันธ์กับอะบูบักร์ การเชื่อมความสัมพันธ์นั้น โดยทั่วไปเป็นพื้นฐานในการแต่งงานตามวัฒนธรรมอาหรับ
อายุตอนแต่งงาน
เนื่องจากไม่มีการจดทะเบียนการเกิดอย่างเป็นทางการตอนที่อาอิชะฮ์เกิด ทำให้ไม่สามารถระบุอายุของเธอในเวลาแต่งงานได้อย่างแน่นอน และเนื่องจากในอัลกุรอานไม่ได้ระบุอายุของเธอ ทำให้การอภิปรายและข้อโต้แย้งเกี่ยวกับอายุของเธอในเวลาแต่งงานขึ้นอยู่กับชุดสะสมฮะดีษหลายเล่มเป็นอย่างแรก แต่ใช่ว่ามุสลิมทุกคนเชื่อว่าฮะดีษทั้งหมดมาจากพระดำรัสจากพระเจ้า และแต่ละนิกายก็มีชุดสะสมฮะดีษที่ได้รับเกียรติแตกต่างกัน โดยซุนนี, ชีอะฮ์หลายสำนัก (เช่นอิสมาอีลียะฮ์และชีอะฮ์สิบสองอิมาม), อิบาฎียะฮ์ และอะห์มะดียะฮ์ยอมรับชุดฮะดีษตามหลักฐานของตนเองว่าเป็นสายรายงานระดับ "แข็ง" หรือ "อ่อน" โดยขึ้นอยู่กับที่มาของฮะดีษ
วรรณกรรมอิสลามมักกล่าวถึงอายุในเวลาแต่งงานของอาอิชะฮ์ จอห์น เอสโปซิโต รายงานว่าอาอิชะฮ์แต่งงานกับมุฮัมมัดที่มักกะฮ์ใน ค.ศ. 624 ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการฮิจเราะห์ไปที่มะดีนะฮ์และยุทธการที่บะดัร นักวิชาการบางส่วนตีความสิ่งนี้ว่าเธอเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์ในวัยนี้ ถึงแม้ว่าในเวลานั้นเรื่องอายุของเธอยังเป็นหัวข้อโต้แย้ง อัฏเฏาะบะรีกล่าวว่า ตอนที่การแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์ เธออายุ 9 ขวบ ฮะดีษจากเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรีระบุว่า "ท่านศาสดาแต่งงานกับเธอตอนเธออายุ 6 ขวบ และท่านทำให้การแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์ตอนเธออายุ 9 ขวบ" ในขณะที่ข้อมูลหนึ่งระบุวัยที่แต่งงานต่างกัน แต่ยอมรับว่าการแต่งงานยังไม่สำเร็จบริบูรณ์ในเวลาทำสัญญาแต่งงาน มีการบันทึกข้อมูลชีวประวัติมุฮัมมัดและผู้ติดตามทั้งหมดหลังจากท่านเสียชีวิตมากกว่าศตวรรษ แต่ฮะดีษและซีเราะฮ์ (ชีวประวัติอิสลามดั้งเดิมของศาสดามุฮัมมัด) มีบันทึกศาสนาอิสลามสมัยแรกผ่านสายรายงานที่ไม่แตกหัก ฮะดีษ หลายอันที่ระบุว่า "ตอนที่การแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์ อาอิชะฮ์มีอายุ 9 หรือ 10 ขวบ" นั้น มาจากชุดสะสมที่มีสถานะ เศาะฮีฮ์ นั่นหมายความว่าฮะดีษนี้เป็นฮะดีษที่มุสลิมนิกายซุนนีส่วนใหญ่ยอมรับ ในขณะเดียวกัน ซีเราะฮ์ ของอิบน์ อิสฮากที่แก้ไขโดยอิบน์ ฮิชามระบุว่า ตอนที่การแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์ เธออายุ 9 หรือ 10 ขวบ และอัฏเฏาะบะรี นักประวัติศาสตร์ ก็ระบุว่าในเวลานั้นเธออายุ 9 ขวบ ในเวลานั้น การแต่งงานในวัยหนุ่มสาวถือเป็นเรื่องทั่วไป และการแต่งงานระหว่างอาอิชะฮ์กับมุฮัมมัดอาจมีความหมายแฝงทางการเมือง เพราะอะบูบักร์ พ่อของเธอ เป็นผู้มีอิทธิพลในสังคม โดยเขาอาจต้องการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลของมุฮัมมัดกับตัวเขาเองให้แน่นกว่าเดิมผ่านการแต่งงานของอาอิชะฮ์ ลัยลา อะห์มัดกล่าวว่า การหมั้นหมายและการแต่งงานกับมุฮัมมัดของอาอิชะฮ์นั้น ถือเป็นเรื่องปกติในวรรณกรรมอิสลาม และอาจบ่งบอกว่าในสมัยนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เด็กจะแต่งงานกับคนชรา
อายุตอนแต่งงานของอาอิชะฮ์ยังคงเป็นที่มาของความขัดแย้งและการอภิปราย และนักประวัติศาสตร์ นักวิชาการ และนักเขียนบางส่วนได้ใช้เส้นเวลาที่เคยได้รับการยอมรับอีกครั้ง นักเขียนบางส่วนคำนวณอายุของอาอิชะฮ์จากข้อมูลที่พบในชีวประวัติบางส่วน โดยละทิ้งฮะดีษที่ได้รับการยอมรับตามธรรมเนียม มีฮะดีษหนึ่งได้รับการบันทึกในผลงานของนักวิชาการสมัยกลาง เช่นอัษษะฮะบี ระบุว่า อัสมา พี่สาวของอาอิชะฮ์ มีอายุแก่กว่าเธอ 10 ปี หลังจากนำข้อมูลอายุของอัสมาในเวลาที่เธอเสียชีวิตไปรวมกันและใช้หลักฐานนี้กล่าวแนะว่า ในเวลาที่อาอิชะฮ์แต่งงาน เธอมีอายุมากกว่า 13 ปี ญิบรีล ฮัดดาด วิจารณ์ถึงสิ่งนี้ว่าพึ่งหลักฐานจากสายรายงานเดียว และกล่าวว่าฮะดีษจากผู้รายงานคนเดียวกันให้ระยะเวลาระหว่างเธอกับพี่สาวกว้างกว่าเดิม เมื่อใช้ปีเกิดของฟาฏิมะฮ์เป็นจุดอ้างอิง ทำให้มุฮัมมัด อะลี นักวิชาการ ได้ประมาณการว่า ตอนแต่งงานอาอิชะฮ์มีอายุมากกว่า 10 ขวบ และตอนที่การแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์ เธอมีอายุมากกว่า 15 ปี
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
พระประวัติ
1. เจ้าหญิงอินท์ประสงค์ สมรสกับนายหม่องป๊อก มีธิดาคือ - เจ้าม้วน ณ ลำปาง สมรสกับนายบุญเย็น ณ ลำปาง เป็นมารดาของพลตรีจิตรพล ณ ลำปาง
อาอิชะฮ์
อายุตอนแต่งงาน
เมื่อสังเกตการอ้างอิงถึงอายุอาอิชะฮ์ตอนแต่งงานสำเร็จบริบูรณ์อยู่ที่อายุ 9 หรือ 10 ขวบ เดนิส สเปลเบิร์ก นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกัน กล่าวว่า "อ้างอิงจำเพาะเกี่ยวกับอายุของเจ้าสาวเหล่านี้ สนับสนุนสถานะก่อนมีประจำเดือนของอาอิชะฮ์ และความเป็นพรหมจารีของเธออย่างแน่นอน" เธอกล่าวว่า อาอิชะฮ์เองดูเหมือนจะสนับสนุนความจริงที่ว่าเธอเคยเป็นหญิงพรหมจารีก่อนที่จะแต่งงานกับมุฮัมมัด เพื่อแยกตัวเธอเองจากภรรยาคนอื่นที่ไม่บริสุทธิ์ นี่เป็นสิ่งที่สำคัญมากต่อผู้ที่สนับสนุนอาอิชะฮ์ในข้อโต้แย้งผู้สืบทอดของมุฮัมมัด โดยผู้สนับสนุนเหล่านี้ถือว่าเธอเป็นภรรยาพรหมจารีคนเดียวของมุฮัมมัด ดังนั้นจึงเป็นที่ผู้ที่สมควรได้รับตำแหน่งนี้ โดยไม่สนถึงข้อโต้แย้ง
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
พระประวัติ
2. เจ้าหญิงทิพยอด สมรสกับเจ้าราชวงศ์ (แก้วปราบเมรุ ณ ลำปาง) เจ้าราชวงศ์นครลำปาง มีโอรส-ธิดาคือ - พระเพชรคีรี (เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง) อดีตเจ้าเมืองสงขลา สมรสกับเจ้าหญิงวรรณรา ณ ลำพูน พระธิดาในเจ้าหลวงจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน - เจ้ายอดแก้ว ณ ลำปาง - เจ้าบุตร ณ ลำปาง
อาอิชะฮ์
เสียชีวิต
อาอิชะฮ์เสียชีวิตในบ้านของเธอที่มะดีนะฮ์ในวันที่ 17 เราะมะฎอน ฮ.ศ. 58 (16 กรกฎาคม ค.ศ. 678) ด้วยอายุ 67 ปี อะบูฮุร็อยเราะฮ์ เศาะฮาบะฮ์ที่มีชื่อเสียงของท่านศาสดา เป็นผู้นำละหมาดศพหลังละหมาดตะฮัจญุด (กลางคืน) และถูกฝังที่ญันนะตุลบะกีอ์
ซุนนี
ซุนนีเชื่อว่าเธอเป็นภรรยาคนโปรดของมุฮัมมัดหลังจากเคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิด พวกเขาถือว่าเธอ (กับภรรยาคนอื่น) เป็น อุมมุลมุอ์มินีน และเป็นสมาชิกอะฮ์ลุลบัยต์ หรือครอบครัวมุฮัมมัด รายงานจากฮะดีษซุนนี ศาสดามุฮัมมัดฝันเห็นอาอิชะฮ์ 2 ครั้ง ซึ่งฉายภาพว่าท่านจะแต่งงานกับเธอ
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
ระยะเวลาสิ้นสุดการครองนครลำปาง
ระยะเวลาสิ้นสุดการครองนครลำปางของเจ้าพรหมาภิพงษธาดา ถูกกล่าวถึงในพงศาวดาร และเอกสารทางประวัติศาสตร์ของสยาม และของท้องถิ่นแตกต่างกัน โดยแยกได้เป็น 2 ระยะเวลา คือ
ประวัติศาสตร์ของสยาม
เอกสารทางประวัติศาสตร์ของสยาม กล่าวถึงเจ้าพรหมาภิพงษธาดาว่าเมื่อถึงปี พ.ศ. 2435 เจ้าพรหมาภิพงศ์ธาดาชราภาพลง จึงมอบตราตำแหน่งเจ้านครให้เจ้าราชวงษ์ (แก้วเมืองมา) รักษาและว่าราชการแทนโดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาต ทำให้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระดำริจะตั้งเจ้านครลำปางองค์ใหม่ ถึงวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2435 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2436) เจ้าพรหมาภิพงศ์ธาดาจึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น เจ้าพรหมาภิพงษธาดา สามาสันวิชิตประเทศราช บริสัษยนารถโยนรัษฎารักษ์ มเหศักข์เสนานุกูล สมบูรณ์ไวยวุฒิคุณธรรม์ ลำปางคขัณฑสีมาธิบดี จางวางเมืองนครลำปาง และเจ้าอุปราชได้รับสัญญาบัตรตั้งเป็นเจ้านรนันทไชยชวลิต เจ้าเมืองนครลำปางสืบแทน
อาอิชะฮ์
ชีอะฮ์
ส่วนชีอะฮ์มองอาอิชะฮ์ต่างจากซุนนี พวกเขาวิจารณ์เธอจากการเกลียดชังอะลี และเมื่อเธอสู้กับผู้ชายจากกองทัพอะลีที่บัศเราะฮ์ ก็ท้าทายเขาในรัชสมัยของเขาในช่วงสงครามอูฐ
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
ประวัติศาสตร์ของสยาม
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436 (นับแบบปัจจุบันเป็นปี พ.ศ. 2437) เจ้าพรหมาภิพงษธาดาประชวรด้วยพระอาการไข้ และถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 10 มีนาคมของปีเดียวกัน
อาอิชะฮ์
อ่านเพิ่ม
678
เจ้าพรหมาภิพงษธาดา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
(ชื่อเดิม จุลวราภรณ์)
เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ
เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ (electoral threshold) คือจำนวนคะแนนเสียงขั้นต่ำที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งหรือพรรคการเมืองจะต้องได้รับจึงสามารถมีตัวแทนในสภานิติบัญญัติได้ โดยเกณฑ์ข้อจำกัดนี้สามารถกระทำได้ในหลายวิธี ตัวอย่างเช่น ในระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำว่าพรรคการเมืองจะต้องได้รับคะแนนเสียงขั้นต่ำจำนวนร้อยละจำนวนหนึ่งของคะแนนเสียงรวมทั้งหมด (เช่น ร้อยละ 5) ในระดับชาติ หรือในระดับเขตใดเขตหนึ่ง จึงจะได้รับการจัดสรรที่นั่งในสภานิติบัญญัติ ในเขตเลือกตั้งที่มีผู้แทนมากกว่าหนึ่งคนซึ่งมักจะใช้ระบบการลงคะแนนแบบจัดลำดับ นอกจากเกณฑ์ขั้นต่ำแล้ว ผู้สมัครจะต้องได้รับคะแนนเสียงถึงจำนวนโควตา ไม่ว่าจะเป็นจากคะแนนในรอบแรก หรือรอบอื่นๆ ก็ตาม โดยขึ้นอยู่กับจำนวนผู้แทนในเขตนั้นๆ จึงจะได้ที่นั่งในสภา
ผลกระทบของเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำนั้นคือการปฏิเสธการมีตัวแทนของพรรคการเมืองขนาดเล็กหรือมิฉะนั้นจะต้องร่วมพันธมิตรเป็นกลุ่มพรรคการเมือง โดยมีข้อสันนิษฐานเพื่อให้ระบบการเมืองมีความเข้มแข็งขึ้นโดยป้องกันไม่ให้เกิดพรรคเศษจำนวนมากเกินไป ผู้ที่สนับสนุนแนวคิดนี้กล่าวว่าการที่พรรคขนาดเล็กมีที่นั่งจำนวนหนึ่งในสภาจะช่วยเพิ่มภาพลักษณ์ของพรรคการเมืองเล็กได้ดีขึ้น แต่หากจะให้พรรคที่มีเสียงสนับสนุนเพียงร้อยละ 1 ของทั้งหมดมามีส่วนร่วมในสภา รวมทั้งมีเสียงในการยับยั้งนั้นไม่ค่อยเหมาะสม อย่างไรก็ตาม ผู้วิจารณ์ได้โต้แย้งว่าหากไม่มีการใช้ระบบการลงคะแนนแบบจัดลำดับ เสมือนว่าผู้สนับสนุนพรรคเล็กนั้นถูกตัดสิทธิในการเลือกผู้แทนที่ตัวเองเป็นผู้เลือก
เกณฑ์ในประเทศต่างๆ
ในโปแลนด์ เยอรมนี และนิวซีแลนด์นั้นล้วนมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำในการเลือกสภาผู้แทนราษฎร คือร้อยละ 5 (ในโปแลนด์หากเป็นพรรคพันธมิตรร่วมตั้งแต่สองพรรคขึ้นไปในแต่ละเขตเลือกตั้งจะปรับขึ้นเป็นร้อยละ 8) อย่างไรก็ดีในเยอรมนีและนิวซีแลนด์ หากพรรคการเมืองนั้นชนะการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตอย่างน้อยจำนวนหนึ่งแล้ว ได้แก่ 3 ที่นั่งในเยอรมนี และ 1 ที่นั่งในนิวซีแลนด์ เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำจะไม่ถูกบังคับใช้ ในอิสราเอลใช้เกณฑ์ที่ร้อยละ 3.25 (ในอดีตเคยใช้ร้อยละ 1 ก่อนปีค.ศ. 1992 ต่อมาเพิ่มเป็นร้อยละ 1.5 ในช่วงปีค.ศ. 1992-2003 และร้อยละ 2 ในช่วงปีค.ศ. 2003-2014) และตุรกีจำนวนร้อยละ 10 ในโปแลนด์นั้นพรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยได้รับการยกเว้นและจึงจะมีผู้แทนจำนวนหนึ่งมาจากชนกลุ่มน้อยเยอรมันในรัฐสภาโปแลนด์ในทุกสมัย ในโรมาเนียกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำสำหรับพรรคการเมืองตัวแทนกลุ่มชาติพันธุ์แตกต่างจากเกณฑ์ปกติสำหรับการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร
ในหลายประเทศที่ใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วนไม่มีการกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำไว้ อาทิเช่น โปรตุเกส แอฟริกาใต้ ฟินแลนด์ เนเธอร์แลนด์ และนอร์ทมาซิโดเนีย ถึงแม้ว่าเนเธอร์แลนด์จะมีกฎเพิ่มเติมว่าที่นั่งแรกนั้นห้ามเป็นที่นั่งปัดเศษ ซึ่งหมายความว่ามีการคำนวนเกณฑ์คะแนนขั้นต่ำที่ 100% หารด้วยจำนวนที่นั่งทั้งหมด (150 ที่นั่ง จึงได้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำที่ร้อยละ 0.67) ในสโลวีเนียนั้นในการเลือกตั้งปีค.ศ. 1992 และ 1996 มีการกำหนดเกณฑ์ขั้นต่ำไว้ที่ 3 ที่นั่ง ซึ่งหมายความว่าพรรคการเมืองจะต้องชนะคะแนนอย่างน้อยร้อยละ 3.2 เพื่อจะผ่านเกณฑ์ ต่อมาในปีค.ศ. 2000 เกณฑ์ถูกปรับขึ้นเป็นร้อยละ 4 ของคะแนนเสียงทั้งหมด
ในสวีเดนมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำที่ร้อยละ 4 ในคะแนนระดับชาติ แต่หากพรรคการเมืองใดได้รับคะแนนเสียงในเขตเลือกตั้งใดเกินกว่าร้อยละ 12 จะได้รับการจัดสรรที่นั่งของเขตนั้นไป อย่างไรก็ตามในการเลือกตั้งปีค.ศ. 2014 ไม่มีผู้สมัครรายใดได้รับเลือกจากเกณฑ์ร้อยละ 12 เลย ในนอร์เวย์มีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำในระดับชาติร้อยละ 4 ซึ่งใช้ในการปรับที่นั่งเท่านั้น พรรคการเมืองใดที่ได้รับคะแนนเสียงเพียงพอในระดับเขตนั้นยังสามารถชนะการเลือกตั้งได้ถึงแม้คะแนนของพรรคจะไม่ถึงเกณฑ์ ในการเลือกตั้งปีค.ศ. 2009 พรรคเสรีนิยมชนะ 2 ที่นั่งจากการใช้เกณฑ์นี้
ในออสเตรเลียซึ่งใช้ระบบการเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง โดยเลือกที่จะไม่ตั้งเกณฑ์คะแนนขั้นต่ำแต่มีการกำหนดเขตเลือกตั้งที่มีขนาดเล็กแบบมีผู้แทนหลายคนจึงทำให้พรรคการเมืองต้องได้คะแนนโควตามากเป็นพิเศษจึงจะได้รับเลือกตั้ง นอกจากนี้ในออสเตรเลียยังใช้การลงคะแนนแบบจัดลำดับด้วยจึงทำให้ผู้สนับสนุนพรรคการเมืองเล็กไม่ถูกละเลยเพราะคะแนนเสียงทุกคะแนนจะถูกแจกจ่ายให้กับผู้สมัครตามลำดับความชอบของผู้ลงคะแนนแต่ละคน
ในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากการเลือกตั้งส่วนใหญ่ใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดจึงไม่มีเกณฑ์คะแนนขั้นต่ำตามกฎหมาย อย่างไรก็ตาม เริ่มมีการใช้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำในหลายรัฐสำหรับพรรคการเมืองเพื่อจะขอให้มีการเข้าถึงบัตรลงคะแนนอัตโนมัติสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปสมัยหน้าโดยไม่ต้องให้ผู้ลงคะแนนยื่นเรื่องต่อทางการ
ในบางประเทศอาจมีมากกว่าหนึ่งเกณฑ์ อาทิเช่น เยอรมนีนั้นมีเกณฑ์ปกติที่ร้อยละ 5 แต่พรรคการเมืองใดที่ชนะการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตมากกว่า 3 ที่นั่งจะสามารถมีผู้แทนได้ในสภาถึงแม้ว่าคะแนนเสียงโดยรวมจะไม่ถึงเกณฑ์ร้อยละ 5 ส่วนประเทศอื่นๆ ที่พิจารณาใช้มากกว่าหนึ่งเกณฑ์นั้นส่วนใหญ่อยู่ในระหว่างการศึกษา โดยเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเป็นการเสริมสร้างความมั่นคงในระบบการเมือง
ทวีปอื่นๆ
<references group="Anm."/>
ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์
ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์ (Bishopric of Speyer; Fürstbistum Speyer) เป็นราชรัฐมุขนายกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยบิชอปแห่งไปเยอร์ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 888 และสิ้นสุดลงหลังจากการปฏิรูปดินแดนในปี ค.ศ. 1803 ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์ตั้งอยู่ในรัฐไรน์แลนด์-พาลาทิเนต โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ราชรัฐมุขนายกชไปเออร์จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 14 เมื่อเจ้าชายบิชอปทรงย้ายที่ประทับไปยังอุดเดนไฮม์ และต่อมาบรุคซัล
แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งชูเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะ ค.ศ. 2007
'''แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งชูเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะ ค.ศ. 2007'''  เป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 6.6 แมกนิจูด  เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) เวลา 10:13 ตามเวลาท้องถิ่น (01:13 UTC) มีจุดศูนย์กลางทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนีงาตะ ของประเทศญี่ปุ่น แผ่นดินไหวเกิดจากรอยเลื่อนที่่ยังไม่ถูกค้นพบบริเวณนอกชายฝั่ง แผ่นดินไหวสามารถรู้สึกได้ในจังหวัดนีงาตะและบริเวณใกล้เคียง แต่รุนแรงถึงระดับ 6+ ในเมืองคาชิวาซากิ หมู่บ้านอิซูนะ และหมู่บ้านคาริวะ มีรายงานผู้เสียชีวิต 11 ราย และบาดเจ็บอย่างน้อย 1,000 คน อาคาร 342 หลังพังถล่ม อาคารที่ถล่มส่วนใหญ่เป็นโครงสร้างไม้แบบเก่า นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะได้ยกเลิกการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งเพื่อไปเยี่ยมคาชิวาซากิ และสัญญาว่าจะ "พยายามทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือและฟื้นฟูบริการต่าง ๆ เช่น ก๊าซและไฟฟ้า"
เปลือกโลก
แผ่นดินไหวขนาด 6.6 ในครั้งนี้เกิดขึ้นห่างจากจังหวัดนีงาตะประเทศญี่ปุ่นไปในทะเล 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ในเขตการชนกันของแผ่นอามูร์และแผ่นโอค็อตสค์ ในเขตนี้แผ่นโอค็อตสค์จะมาชนกับแผ่นอามูร์ด้วยความเร็วประมาณ 9 มม. / ปีและอัตราการชนกันสูงสุด 24 มม. / ปี แผ่นอามูร์และโอค็อตสค์เป็นแผ่นเปลือกโลกขนาดเล็กซึ่งอยู่ระหว่างแผ่นยูเรเชียและแผ่นแปซิฟิก แผ่นแปซิฟิกชนกับแผ่นยูเรเซียทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วกว่า 90 มม. / ปี การชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกและยูเรเซียอยู่ในระยะประมาณ 400 กม. (250 ไมล์) ไปทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว ซึ่งมาจากการที่แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิกอยู่ใต้แผ่นโอค็อตสค์
ใน 13 ชั่วโมงต่อมา เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.8 ความลึกประมาณ 330 กม. (210 ไมล์) ห่างจากจุดแรกไปทางทิศตะวันตก 350 กม. (220 ไมล์) แต่แผ่นดินไหวทั้งสองเกิดขึ้นจากลักษณะกลไกที่แตกต่างกัน แผ่นดินไหวครั้งแรกเกิดจากรอยเลื่อนในแผ่นโอค็อตสค์ แต่แผ่นดินไหวครั้งที่สองน่าจะเกิดจากรอยเลื่อนที่เกิดการแตกหักภายในแผ่นแปซิฟิกที่อยู่ใต้พื้นสมุทร ด้วยลักษณะกลไกการเกิดที่แตกต่างกัน แผ่นดินไหวครั้งที่สองไม่ถือว่ามีความเกี่ยวโยงกับแผ่นดินไหวครั้งแรก และไม่ได้เป็นอาฟเตอร์ช็อกของแผ่นดินไหวครั้งแรกเช่นกัน
แผ่นดินไหวความลึกระดับตื้นสามารถสร้างความเสียหายมากกว่าแผ่นดินไหวความลึกระดับกลางและระดับลึก เนื่องจากพลังงานที่เกิดจากแผ่นดินไหวความลึกตื้น ๆ นั้น ถูกปล่อยออกมาใกล้กับพื้นผิวโลกมาก ดังนั้นจึงทําให้เกิดการสั่นที่แรงกว่าแผ่นดินไหวที่เกิดลึกลงไปภายในโลก ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดินคือ 993 gal (1.01 g)
ต่อมาหลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งแรกได้สองวัน ก็เกิดแผ่นดินไหวตามระดับชินโด 4 ในอิซูโมซากิ จังหวัดนีงาตะ
การผลิตยานยนต์
เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม โตโยต้าประกาศหยุดการผลิตในโรงงานทั้งหมดในคาชิวาซากิ จังหวัดนีงาตะ เนื่องจากโรงงานชิ้นส่วนรถยนต์ได้รับความเสียหาย ซึ่งนิสสันยังต้องปิดโรงงานสองแห่ง การผลิตกลับมาดําเนินการอีกครั้งในวันที่ 25 กรกฎาคม หลังจากมีการซ่อมแซมระบบก๊าซและระบบน้ำ โตโยต้าสูญเสียการผลิตรถยนต์ไปถึง 46,000 ถึง 55,000 คัน และนิสสันสูญเสียการผลิตไป 12,000 คัน
เหตุการณ์การรั่วไหลของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ-คาริวะ
แผ่นดินไหวทําให้เกิดการรั่วไหลของก๊าซกัมมันตภาพรังสีจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ-คาริวะ มีน้ำรังสีจำนวนเล็กน้อยรั่วไหลออกจากสระเก็บเชื้อเพลิง แต่ผู้ประกอบการโรงไฟฟ้านิวเคลียร์กล่าวว่า "การรั่วไหลนั้นไม่มีนัยสําคัญและไม่ได้ก่อให้เกิดอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม" แผ่นดินไหวยังทําให้เกิดไฟไหม้หม้อแปลงไฟฟ้าเป็นเวลาสองชั่วโมง
รัฐบาลมีการขอร้องให้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์คาชิวาซากิ-คาริวะปิดชั่วคราวเพื่อรอการตรวจสอบความปลอดภัย ต่อมาทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศเสนอให้ส่งทีมผู้เชี่ยวชาญไปตรวจสอบโรงงาน ในตอนแรกรัฐบาลญี่ปุ่นปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว แต่ต่อมาก็ยอมรับข้อเสนอดังกล่าวหลังจากสภานิติบัญญัติจังหวัดนีงาตะขอให้มีความพยายามในการสร้างความเชื่อมั่น เพื่อทลายความกังวลของสาธารณชนเกี่ยวกับเครื่องปฏิกรณ์ หลังจากเหตุการณ์นี้ ด็อกเตอร์ คิโยโอะ โมกิ ประธานคณะกรรมการประสานงานการทํานายแผ่นดินไหวของญี่ปุ่นได้เรียกร้องให้ปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฮามาโอกะ ซึ่งอยู่ใกล้กับศูนย์กลางแผ่นดินไหวในแอ่งนันไกที่คาดว่าจะเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ขึ้นในอนาคต
วัดฉางข้าวน้อยใต้
วัดฉางข้าวน้อยใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน มีเนื้อที่ 4 ไร่ 42 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา
วัดฉางข้าวน้อยใต้ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดต้นยาง เนื่องจากมีต้นยางนาขนาดใหญ่ขึ้นที่บริเวณด้านหลัง (ทิศตะวันตก) ของวัด วัดฉางข้าวน้อยใต้ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 โดยครูบาคัณธา เรวจฺจ พร้อมด้วยชาวบ้านได้อพยพมาจากสิบสองปันนาได้ช่วยกันสร้างวัด เดิมใช้ชื่อวัดว่า วัดสันข้าวน้อย ตามสภาพพื้นที่ซึ่งมีฉางข้าวสำหรับเก็บผลผลิตจากการทำนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2340 วัดฉางข้าวน้อยใต้ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนเป็นมรดกจังหวัดลำพูนเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
พื้นที่ของวัดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน อันเนื่องจากมีถนนพหลโยธินตัดผ่าน พื้นที่ฝั่งตะวันออกเป็นที่ตั้งเสนาสนะสงฆ์ วิหารทรงโรงเป็นอาคารทึบ ฐานเป็นฐานเขียง ที่ผนังด้านหลังพระประธานมีลายรดน้ำและมีช่องทางเชื่อมเข้าสู่องค์เจดีย์ซึ่งสร้างติดกับวิหาร หอไตรก่อด้วยอิฐถือปูน 2 ชั้น ส่วนพื้นที่ฝั่งตะวันตกเป็นที่ตั้งของเจดีย์ครูบาคางเป็ด (ครูบาคัณธา เรวจฺจ) และอุโบสถ เจดีย์ครูบาคางเป็ดเป็นเจดีย์ที่บรรจุอัฐครูบาคัณธา เป็นเจดีย์ศิลปะแบบไทลื้อที่ได้รับอิทธิพลจากศิลปกรรมแบบพม่า บริเวณรององค์เจดีย์มีประติมากรรมแสดงเรื่องราวจากชาดกเรื่องสิงห์คาบนาง
คางามิบิรากิ
คางามิบิรากิ หรือ คางามิวาริ (鏡割り) เป็นงานประจำปีของญี่ปุ่น ซึ่งจะมีการไหว้คางามิโมจิ แด่เทพเจ้า (โทชิงามิ) หรือ พระพุทธเจ้า ในวันตรุษญี่ปุ่น แสดงความกตัญญูต่อ เทพเจ้าหรือพระพุทธเจ้า อธิษฐานขอให้มีสุขภาพแข็งแรง จากนั้นจึงกินอาหารที่นำมาถวาย มักรับประทานกับ ชิรุโกะ อาราเระ หรือ โซนิ
ศึกมวยไทยลุมพินี ทีจีเอ็น
เพลงเปิดรายการ
'''พ.ศ. 2554-พ.ศ. 2558'''
'''พ.ศ. 2557'''
'''พ.ศ. 2559'''
การจัดรายการ
รายการมีจุดประสงค์คือ
แชมป์มวยไทยที่มีชื่อเสียง
แชมป์มวยรอบไทยประกันชีวิต ตั้งแต่ปี 2554
บาท
บาท อาจหมายถึง
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ เข้ม แฟร์เท็กซ์ เป็นนักมวยไทยชาวไทย และครองตำแหน่งแชมป์โลก WMC มวยไทย รุ่นซูเปอร์เวลเธอร์เวท และใน พ.ศ. 2554 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการไทยไฟท์ ที่ประเทศไทย ในรุ่น 67 กก. โดยเป็นแชมป์ของการแข่งขันครั้งนี้
ในภายหลัง เขาได้ทำหน้าที่เป็นทั้งผู้จัดการ และเทรนเนอร์ให้แก่นักมวยไทยชื่อ อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม
ประวัติ
เข้ม ศิษย์สองพี่น้อง มีชื่อจริงคือ สุรศักดิ์ ปักโคทะกัง เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2527 ที่จังหวัดมหาสารคาม ซึ่งตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ภาคอีสาน) ของประเทศไทย เขาเข้าแข่งขันครั้งแรกเมื่ออายุได้ 13 ปี ใน พ.ศ. 2540 นอกจากนี้ เขายังได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการไทยไฟท์ โดยเขาสามารถเป็นฝ่ายชนะน็อค อเลสซิโอ แองเจลโล ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวอิตาลีในยกแรก ของรอบ 8 คน ณ วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 ที่หอประชุมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต และในรอบรองชนะเลิศ เขาได้พบกับ ดอง ซูคิม ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศเกาหลีใต้ โดยเข้มเป็นฝ่ายชนะคะแนน ซึ่งเขาได้พบกับ ฟาบิโอ ปินก้า ในรอบชิงชนะเลิศที่ลานพระบรมรูปทรงม้า ในวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554 และเข้มเป็นฝ่ายชนะคะแนน คว้าแชมป์รายการดังกล่าวในที่สุด
เม็นจิกัตสึ
เม็นจิกัตสึ หรือ มินจิกัตสึ (ミンチカツ) หรืออาจเรียกสั้น ๆ ว่า เม็นจิ (メンチ) เป็นหนึ่งในอาหารโยโชกุของญี่ปุ่น เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำโดยการนำหอมใหญ่ เนื้อหมูบด หรือ เนื้อวัวบด กับ หัวหอมสับละเอียด เกลือ พริกไทย ฯลฯ ปั้นเป็นรูปเหรียญวงรี หรือทรงกลม ชุบด้วย แป้งสาลี ไข่ไก่ เกล็ดขนมปัง แล้ว ทอด น้ำมันปริมาณมากในกระทะหรือทอดในกระทะ
บางครั้งอาจสับสนกับ โครกเกะ เนื่องจากใช้ส่วนผสมที่มีราคาถูกและมีความคล้ายคลึงกันของส่วนผสมกับโครกเกะเนื้อวัว และยังมีเมนูที่เรียกว่า "โครกเกะเม็นจิ" ที่ใช้ส่วนผสมและวิธีทำเดียวกัน
ความเป็นมา
กล่าวกันว่าที่มาของเม็นจิกัตสึเกิดขึ้นในยุคเมจิ เมื่อร้านอาหารโยโชกุ ในย่านอาซากุสะ โตเกียว ทำขายโดยใช้ชื่อว่า มินสึมีโตะกัตสึเร็ตสึ (ミンスミートカツレツ) จากนั้นในช่วงต้นยุคโชวะได้รับการเผยแพร่จากภูมิภาคคันโตไปสู่ภูมิภาคคันไซ แล้วมิตสึจิ มิตสึโนะ (水野 三次) เจ้าของร้านรุ่นที่สองของ ร้านเนื้อจุงโกเบนิกุมิตสึวายะ (純神戸肉三ッ輪屋精肉店, ก่อตั้งในปี 1909 ปัจจุบันคือร้านมิตสึวายะโซฮนเต็ง (三ツ輪屋総本店)) ในมินาโตงาวะ (湊川) เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ก็ได้ตั้งชื่ออาหารชนิดนี้ขึ้นมา
วิธีการกิน
มักรับประทานกับ ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ บางครั้งใช้เป็นส่วนผสมใน แซนด์วิช และ แฮมเบอร์เกอร์ โดยทั่วไปแล้ว เม็นจิคัตสึมักถูกมองว่าเป็นโยโชกุยอดนิยม แต่ก็มีรายการที่เน้นการใช้เนื้อวัวที่มีตราสินค้าเช่นกัน แม้บางครั้งจะถือว่าเป็นอาหารมื้อเบา ๆ แต่ก็มักจะเสิร์ฟพร้อมข้าวสวย หรือ ซุป เป็น อาหารชุด
รถไฟฟ้าสายสีทอง
รถไฟฟ้าสายสีทอง หรือ โครงการระบบขนส่งมวลชนขนาดรอง สายสีทอง เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนรองบนพื้นที่ฝั่งธนบุรี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระบบขนส่งมวลชนทางราง ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระยะที่สอง (M-Map Phase 2) มีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมต่อการเดินทางบนถนนเจริญนคร และเชื่อมต่อเข้ากับศูนย์การค้าไอคอนสยาม ดำเนินการโดย กรุงเทพมหานคร, บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด และบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือบีทีเอสซี ดำเนินการในรูปแบบระบบขนส่งผู้โดยสารอัตโนมัติโดยใช้รถไฟฟ้าล้อยาง และมีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี โดยเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม วิ่งไปตามแนวถนนเจริญนคร ผ่านศูนย์การค้าไอคอนสยาม สำนักงานเขตคลองสาน สิ้นสุดในช่วงแรกที่บริเวณแยกวงเวียนเล็ก (สมเด็จเจ้าพระยา-ประชาธิปก) รวมระยะทาง 2.7 กิโลเมตร
เดิมทีเส้นทางสายนี้เป็นหนึ่งใน 8 เส้นทางศึกษาระบบขนส่งมวลชนขนาดรอง ของสำนักการจราจรและขนส่ง กรุงเทพมหานครตั้งแต่ พ.ศ. 2552 เพื่อเชื่อมต่อการเดินทางบนถนนเจริญนคร ไปจนถึงถนนสมเด็จเจ้าพระยา แต่เนื่องจากแผนการดำเนินการไม่เป็นไปตามเป้าหมาย ทำให้แผนโครงการเส้นทางสายรองทั้งหมดถูกยกเลิก ต่อมาใน พ.ศ. 2560 ชฎาทิพ จูตระกูล ผู้บริหารกลุ่มสยามพิวรรธน์ ได้รับคำแนะนำจาก คีรี กาญจนพาสน์ ประธานกลุ่มบีทีเอส ให้เข้าพูดคุยกับกรุงเทพมหานครเพื่อขอรื้อฟื้นโครงการและสร้างเส้นทางรองเพื่อขนส่งผู้โดยสารจากโครงการไอคอนสยามเข้ารถไฟฟ้าสายหลัก 3 เส้นทางโดยรอบ ไอคอนสยามจึงเสนองบประมาณการก่อสร้างให้กรุงเทพมหานครเข้าดำเนินการ ก่อนได้รับการอนุมัติการดำเนินการจริงใน พ.ศ. 2561
โครงการทดลองเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563 และเริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2564 หลังเปิดบริการสายสีทอง กรุงเทพมหานครจะประเมินยอดผู้โดยสาร 6 เดือนว่าถึงเป้าตามที่คาดการณ์ เพื่อก่อสร้างสถานีระยะที่สองเพิ่มอีก 1 สถานี เพื่อเชื่อมต่อโครงการเข้าสู่ถนนประชาธิปกอันเป็นที่ตั้งของสถานีสะพานพุทธของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ต่อมาในปี 2565 กรุงเทพเปิดเผยว่าจำเป็นต้องสถานีประชาธิปกพับโครงการออกไปก่อนเนื่องจากปริมาณผู้โดยสารน้อยกว่าที่คาดการณ์อันเนื่องมาจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 อีกทั้งสยามพิวรรธน์ ไม่ได้สนับสนุนงบดำเนินการก่อสร้าง
ภาพรวม
เป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีโครงสร้างแบบยกระดับ ดำเนินการโดย บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ในลักษณะของการจ้างเดินรถจาก บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด เจ้าของโครงการที่ได้รับสัมปทานในการดำเนินโครงการจากกรุงเทพมหานครในการลงทุนและดำเนินการเชิงพาณิชย์ หรือ PPP-Net Cost ภายในกรอบระยะเวลา 30 ปี มีแนวเส้นทางที่เน้นการเชื่อมโยงการเดินทางบนถนนเจริญนครเป็นหลัก เริ่มต้นจากบริเวณสถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรีวิ่งไปทางทิศตะวันออกแล้วเลี้ยวซ้ายขึ้นทางเหนือเข้าสู่ถนนเจริญนคร ผ่านด้านหน้าศูนย์การค้าไอคอนสยาม และยกระดับข้ามแนวของสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่จะก่อสร้างขึ้นในอนาคตตามแนวถนนลาดหญ้า เพื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสมเด็จเจ้าพระยาและสิ้นสุดโครงการบริเวณด้านหน้าโรงพยาบาลตากสิน ระยะทางรวม 2.7 กิโลเมตร เป็นแนวเส้นทางระยะสั้นเพื่อเน้นขนถ่ายผู้โดยสารจากถนนเจริญนคร และศูนย์การค้าไอคอนสยาม เข้าสู่เส้นทางหลักคือรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม โดยในแผนระยะที่สอง จะมีการก่อสร้างสถานีอีกหนึ่งสถานีบริเวณด้านหลังอนุสรณ์สถานสมโภช 100 ปี เขตคลองสาน เพื่อเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ส่วนต่อขยายเตาปูน-ราษฎร์บูรณะ
ช่วงที่ 1 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - สำนักงานเขตคลองสาน - สะพานพุทธ
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน โดยแบ่งออกได้อีก 2 ระยะดังนี้
ช่วงที่ 2 : สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สะพานพุทธ - สถานีรถไฟฟ้ามหานคร อิสรภาพ
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากจุดสิ้นสุดสถานีสะพานพุทธ เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนประชาธิปก เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมที่สถานีสะพานพุทธ (วงเวียนเล็ก) แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนอิสรภาพ ผ่านบิ๊กซี อิสรภาพ, มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่บริเวณสถานีอิสรภาพ ซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
ช่วงที่ 3 : สถานีรถไฟฟ้ากรุงธนบุรี - โรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14-17 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีกรุงธนบุรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม เบี่ยงเข้าถนนกรุงธนบุรีทางขวาบริเวณปลายสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน เพื่อเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนเจริญนครฝั่งใต้ ผ่านวัดเศวตฉัตรวรวิหาร กระทรวงมหาดไทยแห่งใหม่ สมาคมตระกูลลิ้มแห่งประเทศไทย และสิ้นสุดบริเวณซอยเจริญนคร 60 ใกล้กับศูนย์การค้าริเวอร์ไซด์ พลาซ่า โรงแรมอวานีริเวอร์ไซด์กรุงเทพ และโรงแรมอนันตรากรุงเทพริเวอร์ไซด์ รีสอร์ท แอนด์ สปา
รถบริการรับส่ง
ปัจจุบันมีเอกชนร่วมให้บริการรถรับส่งจากสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทองไปยังสถานที่ แต่ละฝ่ายให้บริการอยู่ โดยปัจจุบันมีดังนี้
เรือรับส่ง
ที่ สถานีเจริญนคร สามารถเดินทางไปยังอาคารบางแห่งด้วยเรือรับส่งจากท่าเรือไอคอนสยาม ดังต่อไปนี้
ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ
โครงการมีสถานีซ่อมบำรุงขนาดย่อยต่อจากสถานีกรุงธนบุรีโดยใช้โครงสร้างร่วมกัน (ในลักษณะเดียวกับสถานีซ่อมบำรุงย่อยบางหว้า ถนนราชพฤกษ์) สถานีซ่อมบำรุงดังกล่าวจะไว้ใช้สำหรับงานบำรุงรักษาที่ไม่หนักจนเกินควร ในส่วนของการจอดพักขบวนรถหลังปิดให้บริการ จะใช้วิธีการจอดตามสถานีรายทางเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับให้บริการในวันถัดไป แต่สำหรับการซ่อมบำรุงใหญ่ (Overhaul) จะใช้วิธีการถอดขบวนรถออกจากระบบเพื่อนำไปซ่อมที่ศูนย์ซ่อมบำรุงหมอชิต ร่วมกับรถไฟฟ้าบีทีเอส โครงการมีศูนย์ควบคุมการเดินรถระยะไกลตั้งอยู่ที่ศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าบีทีเอสหมอชิต (ที่ทำการใหญ่ของ บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) และมีศูนย์ควบคุมสำรองอยู่ภายในสถานีซ่อมบำรุงกรุงธนบุรี
สถานี
มีทั้งหมด 3 สถานี (และสถานีเพิ่มเติมในอนาคตอีก 1 สถานี) เป็นสถานียกระดับทั้งหมด ตัวสถานีมีความยาวประมาณ 40-50 เมตร ชานชาลายาว 42-48.5 เมตร สามารถรองรับรถไฟฟ้าได้สูงสุด 3 คันต่อขบวน มีทั้งรูปแบบชานชาลาด้านข้างและชานชาลากลาง มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half-height) ทุกสถานี ตัวสถานีออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดิน และรักษาสภาพผิวจราจรบนถนนมากที่สุด และมีเสายึดสถานีอยู่บริเวณเกาะกลางถนน และบริเวณทางเดินเท้าริมถนนในบางช่วง
ขบวนรถไฟฟ้า
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง ได้เลือกใช้รถไฟฟ้ารุ่น อินโนเวีย เอพีเอ็ม 300 จากบอมบาร์ดิเอร์ เป็นรถไฟฟ้าแบบเดียวกับที่ใช้งานในโครงการรถไฟฟ้าแอลอาร์ที สาย Bukit Panjang ประเทศสิงคโปร์ ผลิตโดยซีอาร์อาร์ซี ผู่เจิ้น บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชัน ซิสเท็ม (CRRC-PBTS) ในมณฑลอานฮุย ประเทศจีน ขนาดกว้าง 3.6 เมตร ยาว 12 เมตร สูง 3.7 เมตร จุผู้โดยสารได้สูงสุด 280 คันต่อขบวน รองรับผู้โดยสารสูงสุด 4,200 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทางไปกลับ รับไฟฟ้ากระแสตรง 750 โวลต์จากรางนำทางที่ติดตั้งบนโครงสร้าง ตัวยางล้อใช้ยางรุ่น เอ็กซ์ เมโทร จากมิชลิน ประเทศไทย มีทั้งหมด 3 ขบวน ขบวนละ 2 คัน จัดส่งจากประเทศจีนถึงไทย ณ ท่าเรือแหลมฉบังครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และยกขึ้นสู่สถานีกรุงธนบุรีเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ระบบในการเดินรถ
ในการเดินรถไฟฟ้าได้นำระบบอาณัติสัญญาณ CITYFLO 650 ซึ่งเป็นระบบคอมพิวเตอร์มาใช้ในการควบคุมการเดินรถโดยอัตโนมัติ เพื่อให้การบริการมีประสิทธิภาพ, สะดวกรวดเร็ว, ปลอดภัยสูงสุด และรองรับการเดินรถไฟฟ้าแบบไม่ใช่คนควบคุมขบวนรถ โดยโครงการนี้ถือเป็นโครงการต้นแบบในการนำระบบอาณัติสัญญาณอัตโนมัติมาใช้ในการเดินรถแบบไม่ใช้คนควบคุม (Driverless Operation) ซึ่งผลที่ได้บีทีเอสซีจะนำไปปรับใช้กับโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู และรถไฟฟ้าสายสีเหลืองต่อไป
การดำเนินการ
ภายหลังจากที่ กรุงเทพมหานคร ได้รับเงินสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างจาก บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด หรือศูนย์การค้าไอคอนสยาม เป็นจำนวนเงิน 2,080 ล้านบาท เพื่อขอให้มีการก่อสร้างรถไฟฟ้าเข้าสู่ศูนย์การค้า เพื่อไม่ให้เป็นการปฏิบัติขัดต่อ พ.ร.บ. องค์การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2543 กรุงเทพมหานครจึงเซ็นสัญญามอบสัมปทานโครงการให้กับ บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด ซึ่งเป็นวิสาหกิจของกรุงเทพมหานครเป็นผู้ดำเนินงาน โดยกรุงเทพธนาคมได้ว่าจ้างให้ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) หรือ ITD เป็นผู้รับเหมาก่อสร้างงานโยธาของโครงการในราคาต่ำสุดที่ 1,070 ล้านบาท และได้ว่าจ้าง บริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) หรือ BTSC ซึ่งเป็นผู้เสนองานติดตั้งระบบรถไฟฟ้าในราคาต่ำสุดที่ 13,520 ล้านบาท โดยบีทีเอสซี ได้ว่าจ้างกลุ่มกิจการร่วมค้าซึ่งประกอบไปด้วย บริษัท บอมบาร์ดิเอร์ ทรานสปอร์เทชั่น ซิกแนล (ประเทศไทย) จำกัด บริษัท เอเอ็มอาร์ เอเชีย จำกัด และบริษัท เอสที อิเล็กทรอนิกส์ (ประเทศไทย) จำกัด ในการจัดหาขบวนรถไฟฟ้า ระบบอาณัติสัญญาณ ระบบเครื่องกล ระบบการจัดเก็บค่าโดยสาร และระบบโทรคมนาคมที่เกี่ยวข้องต่อไป ส่วนบีทีเอสซีจะรับหน้าที่เป็นผู้เดินรถไฟฟ้า จัดเก็บค่าโดยสาร และซ่อมบำรุงรักษาโครงการตลอดอายุสัมปทานของกรุงเทพธนาคม หรือจนกว่าสัญญาสัมปทานของโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอสหมดอายุ
การพัฒนาและบริหารพื้นที่บนสถานีและป้ายโฆษณาบนสถานีและบนตัวรถ เป็นกรรมสิทธิ์ของ บริษัท ไอคอนสยาม จำกัด ตลอดอายุสัญญาสัมปทาน ถือเป็นหนึ่งในข้อตกลงในการสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างโครงการ โดยไอคอนสยาม มีแผนใช้โครงการประชาสัมพันธ์ห้างสรรพสินค้า ร้านค้า และกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นภายในศูนย์การค้าไอคอนสยาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการเพิ่มยอดลูกค้าของศูนย์การค้าโดยตรง
การให้บริการปกติ
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง เปิดให้บริการเดินรถโดยเริ่มเดินรถขบวนแรกในเวลา 06.00 น. จากสถานีกรุงธนบุรี และสถานีคลองสาน โดยความถี่การเดินรถจะขึ้นอยู่กับเวลา และความหนาแน่นของผู้โดยสาร และจะมีรถให้บริการตลอดวันจนถึงเวลา 24.00 น. ของแต่ละวัน แต่สำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางเชื่อมต่อไปยัง รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท มุ่งหน้าสถานีปลายทางเคหะฯ หรือสถานีปลายทางคูคต จะต้องขึ้นรถขบวนสุดท้ายในเวลา 23.41 น. (สถานีคลองสาน) และ 23.42 น. (สถานีเจริญนคร) ตามลำดับ เพื่อให้เดินทางมายังสถานีกรุงธนบุรีได้ทันรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมเชื่อมต่อสายสุขุมวิทเต็มระยะสองขบวนสุดท้าย
อัตราค่าโดยสาร
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง มีอัตราค่าโดยสารอยู่ที่ 16 บาทตลอดสาย โดยมีส่วนลดพิเศษให้กับผู้ถือบัตรโดยสารประเภทผู้สูงอายุที่ 8 บาทตลอดสาย ทั้งนี้ค่าโดยสารของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทอง ไม่ได้รวมกับรถไฟฟ้าบีทีเอสสายหลัก ผู้โดยสารที่จะเดินทางจากรถไฟฟ้าสายหลักไปสถานีสายสีทอง จะต้องชำระค่าโดยสารเพิ่มต่างหากที่สถานีกรุงธนบุรีเพื่อเข้าสู่ระบบของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีทองต่อไป
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์เดลตา
thumb | จำนวนการถอดลำดับยีนของ[[ไวรัสโควิด-19|ไวรัสโควิด-19 เชื้อสายเดลตาในประเทศต่างๆ ณ วันที่9 กรกฎาคม 2021 (GISAID) {{legend |#510000|5000+}} {{legend |#900000|1000-4999}} {{legend |#c80200|100-999}} {{legend |#ee7070|10-99}} {{legend |#ffc0c0|2-9}} {{legend |#ffdfe0|1}} {{legend |#e0e0e0|0 หรือไม่มีข้อมูล}}
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์เดลตา หรือ สายพันธุ์ B.1.617.2 เป็นสายพันธุ์ของไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งก่อโรคโควิด-19 เป็นสายพันธุ์ย่อยของ B.1.617 อีกทีหนึ่ง พบครั้งแรกในอินเดียช่วงปลายปี2020 และองค์การอนามัยโลกได้ตั้งชื่อว่า เดลตา ในวันที่31 พฤษภาคม 2021
ไวรัสมีการกลายพันธุ์ในยีนที่ถอดรหัสเป็นโปรตีนหนาม (spike protein) ที่เปลือกหุ้มไวรัส การกลายพันธุ์เป็นการแทนที่กรดอะมิโนชนิด T478K, P681R และ L452R ซึ่งอาจเพิ่มการติดต่อของโรค และอาจมีผลให้แอนติบอดีลบล้างฤทธิ์ที่กระตุ้นโดยวัคซีนหรือการติดโรคโควิด-19 มาก่อนสามารถกำจัดเชื้อได้ลดลง ในเดือนพฤษภาคม 2021 สำนักงานสาธารณสุขอังกฤษคือพีเอชอี (Public Health England, PHE) พบว่าอัตราการติดโรคต่อภายในกลุ่ม (secondary attack rate) ของเชื้อนี้สูงกว่าสายพันธุ์อัลฟาถึงร้อยละ 51-67 ต่อมาในเดือนมิถุนายนจึงรายงานเพิ่มว่าความเสี่ยงการเข้า รพ. ก็สูงขึ้นด้วย
สายพันธุ์นี้เชื่อว่าเป็นส่วนให้เกิดการระบาดระลอกที่สองในอินเดียเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2021 เป็นส่วนให้เกิดการระบาดระลอกที่3 ในสหราชอาณาจักร และในแอฟริกาใต้ ในเดือนกรกฎาคม 2021 องค์การอนามัยโลกจึงเตือนว่า อาจเกิดผลเช่นกันในยุโรปและในแอฟริกา ในปลายเดือนกรกฎาคม จึงพบว่าสายพันธุ์ได้เพิ่มการติดเชื้อแต่ละวันในภูมิภาคต่างๆ ของเอเชีย ในสหรัฐ และในออสเตรเลีย
จนถึงวันที่24 สิงหาคม 2021 มีประเทศ 163 ประเทศที่ได้พบสายพันธุ์นี้แล้ว โดยองค์การอนามัยโลกได้ระบุว่าไวรัสสายพันธุ์เดลตาจะกลายเป็นสายพันธุ์หลักที่พบในการระบาดทั่วของโควิด-19 ในอีกไม่นาน หรืออาจจะเป็นไปแล้ว ณ ตอนนี้ ก็เป็นไปได้
การจัดหมวด
สายพันธุ์เดลตามีการกลายพันธุ์ที่ยีนซึ่งเข้ารหัสโปรตีนหนาม (spike protein) ของไวรัส เป็นการกลายพันธุ์แบบแทนที่ชนิด D614G, T478K, P681R และ L452R การจำแนกวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของเน็กซ์เสตน (Nextstrain) จัดสายพันธุ์ให้อยู่ในเคลด 21A
ในปลายเดือนพฤษภาคม 2021 องค์การอนามัยโลกได้ตั้งชื่อสายพันธุ์นี้เป็นเดลตา หลังเริ่มใช้อักษรกรีกเป็นชื่อสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วงและสายพันธุ์ที่น่าสนใจ
สายพันธุ์ลูกหลานอื่นๆ ของ B.1.617
ปัจจุบันมีสายพันธุ์ลูกหลานของ B.1.617 ที่จัดหมู่ไว้ 3หมวด
ในเดือนเมษายน 2021 พีเอชอีจัด B.1.617.1 ให้เป็นสายพันธุ์ที่กำลังตรวจสอบ ต่อมาในเดือนเดียวกัน ก็จัด B.1.617.2 (คือเดลตา) และ B.1.617.3 ให้เป็นสายพันธุ์ที่กำลังตรวจสอบเช่นกัน สายพันธุ์ B.1.617.3 มีการกลายพันธุ์ L452R และ E484Q เช่นเดียวกันกับ B.1.617.1 แต่ B.1.617.2 ก็ไม่มีการกลายพันธุ์แบบ E484Q โดยยังมีการกลายพันธุ์ T478K ที่ไม่พบใน B.1.617.1 และ B.1.617.3 อีกด้วย ในช่วงเดียวกัน ศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคยุโรป (ECDC) ก็ได้ระบุสายพันธุ์ย่อยทั้งสามว่า น่าสนใจ และประเมินว่า จะต้องเพิ่มเข้าใจความเสี่ยงก่อนจะพิจารณาเปลี่ยนมาตรการจัดการโรคที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
การกลายพันธุ์
ให้สังเกตว่า การกลายพันธุ์ E484Q ไม่มีอยู่ในจีโนมของสายพันธุ์เดลตา
สายพันธุ์เดลตาพลัส
สายพันธุ์เดลตาบวกกับการกลายพันธุ์ K417N จัดอยู่ในเคลด 2 เคลดคือ AY.1 และ AY.2 ตามการจำแนกสายพันธุ์ของแพงโก (PANGOLIN) และมีชื่อเล่นว่า เดลตาพลัส หรือสายพันธ์เนปาล มีการกลายพันธุ์ชนิด K417N ซึ่งก็พบในสายพันธุ์เบตาด้วย เป็นการแทนที่ไลซีนด้วยแอสพาราจีนที่ตำแหน่ง 417
ณ วันที่15 กรกฎาคม 2021 สายพันธุ์ AY.3 เป็นตัวทำให้ติดเชื้อร้อยละ 21 ในสหรัฐ
อาการ
อาการที่สามัญสุดของการติดเชื้อสายพันธุ์เดลตาอาจผิดไปจากโควิด-19 ดั้งเดิม และคนที่ติดโรคอาจเข้าใจผิดว่าเป็นหวัดหนักโดยไม่รู้ว่าต้องแยกตัว อาการสามัญรวมปวดศีรษะ เจ็บคอ น้ำมูกไหล และเป็นไข้
ในสหราชอาณาจักรที่ผู้ติดโรคใหม่เกินร้อยละ 91 ติดสายพันธุ์เดลตา งานศึกษาหนึ่งพบว่า อาการสามัญสุดคือปวดศีรษะ เจ็บคอ และน้ำมูกไหล
การป้องกัน
องค์การอนามัยโลกยังไม่ระบุวิธีการป้องกันการติดเชื้อเดลตาโดยเฉพาะ การป้องกันการติดเชื้อโควิด-19 ทั่วไปน่าจะยังใช้ได้ผลเหมือนเดิม วิธีการป้องกันโดยทั่วไปเหล่านี้ได้แก่ การล้างมือ การใส่หน้ากากอนามัย การเว้นระยะห่างทางสังคม ไม่แตะปาก จมูก หรือตาด้วยมือที่ยังไม่ล้าง และไม่เข้าไปในบริเวณอาคาร/บ้านที่อากาศไม่ถ่ายเทโดยเฉพาะเมื่อมีคนกำลังพูด
ในอินเดีย งานศึกษาหนึ่งพบว่า เลือดของคนไข้ที่ติดโควิดมาก่อนและของผู้ที่ได้รับวัคซีนโคแว็กซินสามารถกำจัดฤทธิ์ของสายพันธุ์ B.1.617 แม้จะมีประสิทธิภาพลดลง ส่วนอีกงานหนึ่งพบว่า เลือดของผู้ฉีดวัคซีน Covishield (แอสตร้าเซนเนก้า) สามารถป้องกันสายพันธุ์ B.1.617 ได้
พีเอชอีพบว่า หลังจากฉีดโดสแรก ทั้งวัคซีนของไฟเซอร์-ไบออนเทคและของออกซฟอร์ด-แอสตร้าเซนเนก้ามีประสิทธิภาพป้องกันการติดโรคแบบแสดงอาการร้อยละ 33 และ 2 สัปดาห์หลังจากฉีดโดสที่2 วัคซีนของไฟเซอร์มีประสิทธิภาพร้อยละ 88 และวัคซีนของแอสตร้าร้อยละ 60
ในอังกฤษ งานศึกษาที่ศูนย์วิจัยชีวเวชคือสถาบันฟรานซิสคริกและตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ The Lancet พบว่า ผู้ที่ฉีดวัคซีนไฟเซอร์ทั้งสองเข็มแล้วน่าจะมีระดับแอนติบอดีลบล้างฤทธิ์สำหรับเชื้อสายพันธุ์เดลตา 5เท่าน้อยกว่าเมื่อเทียบกับสายพันธุ์ดั้งเดิม
ในเดือนมิถุนายน 2021 พีเอชอีประกาศผลงานศึกษาที่พบว่า หลังจากฉีด 2โดส วัคซีนของไฟเซอร์และของแอสตร้ามีผลป้องกันการติดเชื้อซึ่งทำให้เข้า รพ. เนื่องจากสายพันธุ์เดลตาถึงร้อยละ 96 และ 92 ตามลำดับ
งานศึกษาเดือนกรกฎาคม 2021 ในศรีลังกาพบว่า วัคซีนของซิโนฟาร์มก่อ seroconversion ในบุคคลที่ได้วัคซีนทั้งสองโดสร้อยละ 95 อัตราในคนอายุระหว่าง 20-39 ปีสูงกว่า คือ 98.9% ส่วนอัตราในคนอายุ 60ปีขึ้นก็ต่ำกว่าเล็กน้อยคือ 93.3% แอนติบอดีลบล้างฤทธิ์พบในคนที่ฉีดวัคซีน 81.25%
ในปลายเดือนกรกฎาคม พีเอชอีตีพิมพ์งานศึกษาที่พบว่า วัคซีนของไฟเซอร์หลังโดสที่สองมีประสิทธิภาพป้องกันการติดเชื้อเดลตาที่แสดงอาการ 93.7% เทียบกับวัคซีนของแอสตร้าเซนเนก้าที่ 67%
การรักษา
การรักษาผู้ที่ติดเชื้อโควิด-19 สายพันธุ์เดลตาจะเหมือนกับเมื่อรักษาโควิดสายพันธุ์อื่นๆ
การแพร่เชื้อ
นักวิทยาศาสตร์อังกฤษได้ระบุว่า เดลตาแพร่เชื้อได้ยิ่งกว่าอัลฟาซึ่งเป็นสายพันธุ์หลักมาก่อนถึง 40-60% เพราะอัลฟาแพร่เชื้อได้ 150% เทียบกับสายพันธุ์อู่ฮั่นดั้งเดิมอยู่แล้ว และถ้าเดลตาแพร่เชื้อได้ 150% เทียบกับอัลฟา เดลตาอาจสามารถแพร่เชื้อได้ 225% เทียบกับสายพันธุ์ดั้งเดิม
ค่าระดับการติดเชื้อพื้นฐาน (R_0) หมายถึงจำนวนคนที่ติดเชื้อจากคนเดียวๆ ภายในกลุ่มที่ทุกคนเสี่ยงติดเชื้อ บีบีซีรายงานว่า R_0 ของสายพันธุ์อู่ฮั่นอยู่ที่ 2.4-2.6 ของอัลฟาที่ 4-5 และของเดลตาที่ 5-8 นี่เปรียบเทียบกับโรคเมอร์ส (0.29-0.80 ) ไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาล (1.2-1.4 ) อีโบลา (1.4-1.8 ) หวัดธรรมดา (2-3 ) ซาร์ส (2-4 ) ฝีดาษ (3.5-6 ) และอีสุกอีใส (10-12 ) เอกสารภายในของศูนย์ป้องกันและควบคุมโรคสหรัฐที่หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ได้มาระบุว่า เดลตาระบาดได้เท่ากับอีสุกอีใส ระบาดได้น้อยกว่าโรคที่กล่าวมาก่อนที่เหลือ แต่ระบาดได้น้อยกว่าโรคหัด (12-18 ) โดยระบุว่า R_0 ของเดลตาอยู่ระหว่าง 5-9.5
งานศึกษาหนึ่ง ที่ตีพิมพ์ออนไลน์โดยไม่ได้ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันและทำโดยศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคมณฑลกวางตุ้ง อาจจะอธิบายการเพิ่มแพร่เชื้อได้เป็นบางส่วน คือ
ข้อมูลการตรวจตราของรัฐบาลสหรัฐ เยอรมนี และเนเธอร์แลนด์แสดงว่า จำนวนการติดเชื้อเดลตาเพิ่มขึ้นเป็น 4เท่าทุกๆ 2 สัปดาห์เทียบกับอัลฟา
สายพันธุ์เดลตาได้กลายเป็นสายพันธุ์หลักในประเทศต่างๆ รวมทั้งอินเดีย สหราชอาณาจักร โปรตุเกส รัสเซีย เม็กซิโก ออสเตรเลีย อินโดนีเซีย แอฟริกาใต้ เยอรมนี ลักเซมเบิร์ก สหรัฐ เนเธอร์แลนด์ เดนมาร์ก ฝรั่งเศส และไทย ปกติการรายงานสายพันธุ์โรคจะช้ากว่าการรายงานจำนวนคนติดโรคโดยช้ากว่าประมาณ 3 สัปดาห์
ศักยภาพก่อโรค
ในวันที่7 มิถุนายน 2021 นักวิจัยสิงค์โปร์ได้เผยแพร่ผลงานที่แสดงนัยว่า คนไข้ที่ตรวจพบเชื้อเดลตามีโอกาสเกิดปอดบวมและ/หรือจำเป็นต้องให้ออกซิเจนยิ่งกว่าคนไข้สายพันธุ์ดั้งเดิมหรืออัลฟา
ในวันที่12 กรกฎาคม 2021 งานศึกษาของกลุ่มนักวิทยาการระบาดในแคนาดาที่กำลังรอการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันพบว่า เดลตามีความเสี่ยงให้เข้า รพ. 120%, เข้าห้องไอซียู 287% และเสียชีวิต 137% เทียบกับสายพันธุ์โควิดที่ไม่น่าเป็นห่วงอื่นๆ
ประวัติ
ในประเทศนอกเหนือจากอินเดีย สายพันธุ์นี้ได้พบเป็นครั้งแรกในปลายเดือนกุมภาพันธ์รวมทั้งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่22 สหรัฐเมื่อวันที่23 และสิงค์โปร์เมื่อวันที่26
ในวันที่7 พฤษภาคม พีเอชอีได้ระบุสายพันธุ์นี้ว่า น่าเป็นห่วง (VOC-21APR-02) หลังจากที่พบหลักฐานว่า มันติดต่อได้ง่ายกว่าสายพันธุ์ดั้งเดิมโดยเบื้องต้นคาดว่าอาจติดต่อได้ง่ายเท่ากับสายพันธุ์อัลฟา อีกเหตุผลหนึ่งก็คือพบการระบาดสายพันธุ์นี้ใน 48 คลัสเตอร์ซึ่งแสดงการติดต่อในชุมชน ในต้นเดือนมิถุนายนต่อมา ก็ได้กลายเป็นสายพันธุ์หลักในสหราชอาณาจักรเพราะกรณีติดสายพันธุ์เพิ่มขึ้นเร็วมาก คือพบว่า กรณีติดโรคใหม่ร้อยละ 90 ในสหราชอาณาจักรต้นเดือนมิถุนายนเกิดจากสายพันธุ์นี้ พีเอชอีระบุหลักฐานด้วยว่า สายพันธุ์นี้สัมพันธ์กับความเสี่ยงติดต่อภายในบ้านเพิ่มขึ้นถึงร้อยละ 60 เทียบกับสายพันธุ์อัลฟา
กรณียืนยันแรกของแคนาดาพบที่รัฐควิเบกเมื่อวันที่21 เมษายน 2021 แล้วในวันเดียวกันก็พบกรณี 39 กรณีในรัฐบริติชโคลัมเบีย
ประเทศฟิลิปปินส์ได้ยืนยันสองกรณีแรกเมื่อวันที่11 พฤษภาคม 2021 แม้จะได้ระงับการเดินทางจากประเทศต่างๆ ในอนุทวีปอินเดีย (ยกเว้นภูฏานและมัลดีฟส์) โดยคนไข้ทั้งสองคนไม่มีประวัติเดินทางไปอินเดียในช่วง 14วันก่อน แต่มาจากโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ประเทศบางประเทศมีปัญหาตรวจสอบสายพันธุ์นี้ เพราะไม่มีชุดตรวจโดยเฉพาะๆ สำหรับสายพันธุ์หรือไม่มีแหล็บที่ถอดลำดับยีนได้ ยกตัวอย่างเช่น ณ วันที่18 พฤษภาคม ปากีสถานไม่มีรายงานผู้ติดสายพันธุ์นี้เลย แต่เจ้าหน้าที่ของรัฐก็ระบุว่า ตัวอย่างเชื้อถึงร้อยละ 15 จัดอยู่ใน "สายพันธุ์ที่ไม่รู้จัก" คือจริงๆ ไม่สามารถตรวจเพื่อระบุสายพันธุ์นี้ได้ ทั้งๆ ที่ประเทศอื่นๆ ก็รายงานผู้เดินทางมาจากปากีสถานที่ติดเชื้อสายพันธุ์นี้
ในกลางเดือนมิถุนายน นักวิทยาศาสตร์อินเดียได้เน้นการมีสายพันธุ์ใหม่คือ B.1.617.2.1 หรือ AY.1 หรือเดลตาพลัส ซึ่งมีการกลายพันธุ์ K417N เพิ่ม และได้พบในยุโรปตั้งแต่เดือนมีนาคมแล้ว โดยต่อมาก็ได้พบทั้งในทวีปเอเชียและทวีปอเมริกา