cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรวรรดิดัตช์
ความขัดแย้งกับสเปนและโปรตุเกส
การขยายเส้นทางการค้าของดัตช์ที่เริ่มไปไกลถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่งผลกระทบอย่างชัดเจนกับผลประโยชน์กับสเปนและโปรตุเกสที่ได้รวมเป็นอาณาจักรเดียวกัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 บริษัทอินเดียตะวันตกเริ่มบุกโจมตีอาณานิคมของโปรตุเกสในบราซิลและแอฟริกาที่เป็นดินแดนค้าน้ำตาล
เอเชีย
เมื่ออำนาจของจักรวรรดิโปรตุเกสเริ่มเสื่อมลงจากสงครามต่อเนื่อง บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เริ่มทยอยยึดครองดินแดนอาณานิคมของโปรตุเกสทีละเล็กละน้อย เพราะแต่ละดินแดนตั้งอยู่แยกกันและยากที่จะหากำลังเสริมหากถูกโจมตี ชาวดัตช์ยึดเกาะอัมบน(ในอินโดนีเซีย)จากโปรตุเกสได้ในปี ค.ศ. 1605 แต่ยึดมะละกาไม่สำเร็จ ชาวดัตช์ค้นพบว่าเกาะอัมบนเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่ไม่เหมาะและใช้ประโยชน์จากลมมรสุมไม่ได้ จึงเสาะหาที่ตั้งฐานทัพแห่งใหม่จนกระทั่งมาพบจาการ์ตาที่ตอบโจทย์นี้ ยาน คูน นำกำลังเข้ายึดในปี ค.ศ.1619 ตั้งชื่อใหม่เป็นปัตตาเวีย และกลายมาเป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ชาวดัตช์พยายามยึดดินแดนของโปรตุเกสต่อไปและยึดครองมะละกาได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1641 ในการบุกครั้งที่สองเท่านั้น ตามมาด้วยการยึดโคลัมโบ (ค.ศ. 1656) ซีลอง (ค.ศ. 1658) นากาปัตตินัม (ค.ศ. 1662) แครงกานอร์และโกชิ (ค.ศ. 1662)
อย่างไรก็ตาม ชาวดัตช์ไม่สามารถยึดกัวอันเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิโปรตุเกสทางตะวันออกได้หลังบุกโจมตีในปี ค.ศ. 1603 และ 1610 และการโจมตีมาเก๊าที่ชาวโปรตุเกสตั้งเป็นศูนย์กลางการผูกขาดการค้ากับจีนและญี่ปุ่นถึงสี่ครั้งก็ไม่ประสบความสำเร็จ แต่รัฐบาลโชกุนของญี่ปุ่นเริ่มคลาแคลงใจสงสัยในการเผยแพร่ศาสนาของพระคาทอลิกชาวโปรตุเกสนำไปสู่การขับไล่ออกจากเกาะในปี ค.ศ. 1639 และเปลี่ยนมาให้สิทธิ์ขาดกับเนเธอร์แลนด์ทำการค้าขายกับญี่ปุ่น เป็นชาติตะวันตกเพียงชาติเดียวที่ได้สิทธิ์นี้ในยุคที่ญี่ปุ่นปิดประเทศในยุคเอโดะ (ค.ศ. 1639 ถึง 1854) นอกจากนี้ ชาวดัตช์ยังได้สำรวจพบบริเวณตะวันตกของออสเตรเลียกลางศตวรรษที่ 17 ด้วย
ชาวดัตช์ยึดครองมอริเชียสได้ในปี ค.ศ. 1638 โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับเจ้าชายมอรีส​ แห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา​ เจ้าผู้ครองดินแดนดัตช์ นับเป็นช่วงเวลาสี่สิบปีหลังจากที่กองเรือกองที่สองของเนเธอร์แลนด์ที่มาขนเครื่องเทศกลับไปขายในปี ค.ศ. 1598 อับปางด้วยพายุที่ดินแดนนี้ อย่างไรก็ตาม ชาวดัตช์ได้สละเกาะนี้ไปเนื่องจากสภาพอากาศที่ไม่อำนวยในอีกหลายสิบปีต่อมา ส่วนทางตะวันออก ชาวดัตช์ได้ตั้งอาณานิคมที่ถาหยวน ทางตอนใต้ของไต้หวัน โดยในขณะนั้นเป็นอาณานิคมของโปรตุเกสที่รู้จักกันในชื่อเกาะฟอร์โมซา ก่อนที่ชาวดัตช์จะยึดครองตอนเหนือของเกาะได้จากสเปนในปี ค.ศ. 1642 ความพยายามของเนเธอร์แลนด์ในการยึดครองฟิลิปปินส์จากสเปนในปี ค.ศ. 1646 นั้นเกือบจะประสบความสำเร็จแต่มาพลาดท่าในครั้งที่จะยึดมะนิลา จากนั้น ชาวดัตช์ก็ล้มเลิกความคิดที่จะยึดมะนิลาและฟิลิปปินส์อีก
โดยรวม ชาวดัตช์ส่งชาวยุโรปไปทำงานในเส้นทางการค้ากับเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 1602 ถึง 1796 เกือบหนึ่งล้านคน หลายคนเสียชีวิตด้วยโรคภัยในการเดินทางกลับยุโรปแต่อีกหลายคนก็ปรับตัวเข้ากับดินแดนอาณานิคมได้ ชาวดัตช์มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับชาวพื้นเมืองในศรีลังกาและหมู่เกาะอินโดนีเซีย
อเมริกา
ในทะเลแอตแลนติกนั้น บริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์เน้นการขยายอำนาจไปยังดินแดนศูนย์กลางการค้าน้ำตาลและทาสแข่งกับจักรวรรดิโปรตุเกสและสเปน ชาวดัตช์ยึดบาเอียที่ชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลได้ในปี ค.ศ. 1624 แต่ก็ถูกกองกำลังผสมสเปนโปรตุเกสยึดคืนได้ในปีถัดมา แม้โดยรวมแล้ว บริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์จะทำสงครามสู้รบกับอาณาจักรสเปนไม่ได้ แต่ปีเตอร์ เฮย์น พลเรือเอกของดัตช์โจมตีและจับกุมกองเรือของสเปนได้ในปี ค.ศ. 1628 แล้วส่งสินค้าและโลหะมีค่ากลับไปยังบริษัททำให้บริษัทอินเดียตะวันตกสามารถจ่ายเงินปันผลคืนให้กับผู้ถือหุ้นได้ถึงร้อยละ 70 ชาวดัตช์ยึดครองเปร์นัมบูกู ถิ่นการค้าน้ำตาลของโปรตุเกสได้ในปี ค.ศ. 1630 ตลอดจนโรงงานน้ำตาลที่อยู่รอบๆ และยึดเมืองเอลมินา ศูนย์กลางการค้าทาสได้จากโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1637 เพื่อป้อนแรงงานสู่อุตสาหกรรมน้ำตาล ส่วนในแอฟริกา ชาวดัตช์ยึดครองชุมชนโปรตุเกสในแองโกลาได้ในปี ค.ศ. 1641 และเมืองอาซิม(ปัจจุบันอยู่ในประเทศกานา)ได้ในปีต่อมา กล่าวได้ว่า ภายในปี ค.ศ. 1650 ชาวดัตช์สามารถยึดครองเส้นทางการค้าน้ำตาลและทาสได้อย่างมั่นคง และยังได้ยึดครองหมู่เกาะแคริบเบียน ได้แก่ ซินต์มาร์เติน กือราเซา อารูบา และโบแนเรอได้เพื่อครอบครองนาเกลือของหมู่เกาะ
อย่างไรก็ตาม การยึดครองอาณานิคมในบราซิลและแอฟริกาจากมือของโปรตุเกสนั้นไม่ประสบความสำเร็จเหมือนในเอเชียเพราะส่วนใหญ่มักจะยึดครองได้ไม่นานก็มักจะเสียไป โดยธรรมชาติแล้วชาวดัตช์เป็นพ่อค้ามากกว่าผู้ปกครองอาณานิคม ชาวโปรตุเกสหลายคนยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนโพ้นทะเลแม้จะเสียอำนาจการปกครองให้กับชาวดัตช์ ชุมชนโปรตุเกสในเปร์นัมบูกูก่อการกบฎขึ้นนปี ค.ศ. 1654 ขับชาวดัตช์ออกจากบราซิล และโปรตุเกสยังได้ส่งกองกำลังจากบราซิลไปยึดเมืองลูอันดา เมืองหลวงของแองโกลาคืนในปี ค.ศ. 1648 ขับไล่ชาวดัตช์ออกไปจากพื้นที่
ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ บริษัทนิวเนเธอร์แลนด์เข้ายึดครองพื้นที่บริเวณออลบานี ริมแม่น้ำฮัดสันได้ในปี ค.ศ. 1614 และครอบครองเป็นเวลาสี่ปีก่อนที่บริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์จะเข้ามาครอบครองกิจการ ชาวดัตช์ส่งกองเรือไปค้าขายขนสัตว์นับตั้งแต่เฮนรี ฮัดสัน นักเดินเรือชาวอังกฤษสำรวจค้นพบอ่าวฮัดสันเมื่อปี ค.ศ. 1609 อย่างไรก็ตาม ที่ตั้งของออลบานีไม่ค่อยจะปลอดภัยนักเพราะอยู่ใกล้กับดินแดนที่อังกฤษและฝรั่งเศสครอบครองอยู่ จึงได้มีการย้ายลงมาสร้างเมืองป้อมปราการอยู่ที่นิวอัมสเตอร์ดัมในปี ค.ศ. 1625 ที่ปากแม่น้ำฮัดสันและส่งเสริมให้ประชาชนมาตั้งถิ่นฐานตามเกาะลองและรัฐนิวเจอร์ซีย์ แต่โชคไม่ดีที่การค้าขนสัตว์ไม่ประสบความสำเร็จนัก การผูกขาดการค้าถูกทำลายด้วยการลักลอบค้าขาย ทำให้การตั้งอาณานิคมที่นิวเนเธอร์แลนด์ไม่ทำกำไร อย่างไรก็ดี ชาวดัตช์ได้ดินแดนเพิ่มเติมเมื่อสามารถยึดครองอาณานิคมของนิวสวีเดนริมแม่น้ำเดลาแวร์ได้ในปี ค.ศ. 1655
ในปี ค.ศ. 1643 บริษัทอินเดียตะวันตกของดัตช์ได้ตั้งอาณานิคมที่เมืองบัลดิเบีย ทางตอนใต้ของชิลีได้ในปี ค.ศ. 1643 เพื่อเปิดเส้นทางการขยายดินแดนสู่ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งในยุคนั้นตกอยู่ใต้อำนาจของสเปน เหตุผลหนึ่งของการยึดครองคือการเข้าถึงแหล่งทองคำที่สเปนเคยมาขุดค้นและนำแร่มีค่านี้กลับไปทำกำไรมหาศาลให้กับจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม ชาวพื้นเมืองที่เคยขับไล่กองทัพสเปนออกจากบัลดิเบียในปี ค.ศ. 1604 ก็ทำเช่นเดียวกันกับกองกำลังชาวดัตช์ ขับไล่ผู้รุกรานได้หลังจากการเข้ายึดครองเพียงไม่กี่เดือน หลังจากนั้นสเปนก็กลับมาที่บัลดิเบียอีกครั้งและสร้างป้อมปราการที่แข็งแกร่งขึ้นที่เมืองนี้
แอฟริกาใต้
บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เป็นมหาอำนาจในการค้าเครื่องเทศและไหมช่วงกลางศตรรษที่ 17 มีการตั้งอาณานิคมที่แหลมกู๊ดโฮปในปี ค.ศ. 1652 เพื่อเป็นสถานีเสบียงสำหรับเรือสินค้าที่จะเดินทางไปยุโรปและเอเชีย ชาวดัตช์ย้ายถิ่นฐานมาที่แอฟริกาใต้อย่างรวดเร็วหลังจากนั้น รัฐยังสนับสนุนเงินทุนและยกเว้นภาษีให้กับชาวอาณานิคมแลกกับการผลิตอาหารเพื่อป้อนให้กับเรือที่ผ่านไปมา นอกจากนี้ ผู้ปกครองยังนำเข้าแรงงานชาวยุโรปชาติอื่นอย่างเยอรมนีและชาวอูว์เกอโนในฝรั่งเศสเข้ามาเสริมแรงงานทาสหลายพันคนจากหม่เกาะอินเดียตะวันออกด้วย
อาณานิคมของชาวดัตช์ที่แหลมกู๊ดโฮปขยายตัวไปอย่างรวดเร็วจากการเป็นชุมชนเล็กๆสู่การตั้งเป็นอาณานิคมเคปโคโลนีในปี ค.ศ. 1778 ชาวดัตช์ปราบชนพื้นเมืองโคยซานและซานที่เคยอาศัยอยู่ที่เคปได้และยึดดินแดนของชนพื้นเมืองมาเป็นของตน แต่การขยายดินแดนไปทางตะวันออกนั้นถูกจำกัดเมื่อมาชนกับการขยายดินแดนสู่ตะวันตกของชนพื้นเมืองคอร์ซา รัฐบาลของดัตช์จึงได้เจรจากับหัวหน้าเผ่าคอร์ซาเพื่อหลีกเลี่ยงการสู้รบที่ไม่จำเป็นและเพื่อแบ่งเขตดินแดน ตกลงกันว่าจะไม่รุกรานกัน แต่ข้อตกลงนี้มักถูกละเมิดอยู่บ่อยครั้ง เกิดเป็นสงครามที่ยืดเยื้อและยาวนานที่สุดในดินแดนอาณานิคมแอฟริกาใต้คือ สงครามคอร์ซา
การแข่งขันกับบริเตนใหญ่และฝรั่งเศส (ค.ศ. 1652-1795)
พระราชบัญญัติการเดินเรือที่รัฐสภาอังกฤษออกในปี ค.ศ. 1651 มีผลกระทบโดยตรงกับการเดินเรือของชาวดัตช์ในแถบทะเลแคริบเบียน นำมาสู่ความเป็นปฏิปักษ์ของทั้งสองประเทศในอีกหลายปีต่อมา เกิดเป็นสงครามอังกฤษ-ดัตช์หลายครั้ง นำมาซึ่งความเสื่อมของอำนาจทางทะเลของจักรวรรดิดัตช์
เริ่มต้นจากปี ค.ศ. 1661 ราชวงศ์ชิงของจีนส่งนายพลมารุกรานเกาะฟอร์โมซาที่ดัตช์ยึดครองในตอนนั้น เฟรเดริค โคเย็ตต์ ผู้ว่าราชการของชาวดัตช์สามารถรักษาที่มั่นได้กว่า 9 เดือน ก่อนที่นายพลของจีนจะเอาชนะกองกำลังเสริมที่ดัตช์ส่งมาจากเกาะชวาได้ ทำให้ชาวดัตช์ขาดแคลนกำลังพล โคเย็ตต์จึงได้ถอนตัวจากเกาะฟอร์โมซา และไม่เคยกลับมายึดครองอีกเลย
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สองประทุขึ้นในปี ค.ศ. 1664 เมื่อชาวอังกฤษเคลื่อนพลเข้ายึดอาณานิคมนิวเนเธอร์แลนด์ แม้สงครามจะจบลงชัยชนะของเนเธอร์แลนด์ แต่เนเธอร์แลนด์ต้องยกอาณานิคมนิวเนเธอร์แลนด์ให้กับอังกฤษแลกกับอำนาจในการควบคุมโรงงานน้ำตาลในซูรินาม และได้โตบาโก ซินต์เอิสตาซียึส และสถานีการค้าในแอฟริกาตะวันตกมาครอบครองตามสนธิสัญญาเบรดาในปี ค.ศ. 1667 อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงในสนธิสัญญาไม่เป็นที่พอใจของทั้งสองฝ่ายเท่าไหร่นัก นำมาสู่สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สาม โดยชาวดัตช์พยายามจะยึดนิวเนเธอร์แลนด์คืน และทำสำเร็จในปี ค.ศ. 1673 แต่ก็เสียไปอีกครั้งในปีต่อมา จากนั้นชาวดัตช์ถอนตัวออกจากทวีปอเมริกาเหนืออย่างสิ้นเชิง แม้ชุมชนชาวดัตช์จะยังเข้มแข็งและรักษาธรรมเนียมวัฒนธรรมของตนได้อย่างเหนียวแน่นภายใต้การปกครองของอังกฤษจนถึงกลางศววรรษที่ 18 ส่วนในอเมริกาใต้ ชาวดัตช์ยึดครองกาเยินเน (ปัจจุบันคือเฟรนช์เกียนา) ได้ในปี ค.ศ. 1658 แต่มาเสียคืนให้กับฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1664 เพราะอาณานิคมไม่ได้ทำกำไรให้กับเนเธอร์แลนด์เท่าใดนัก ชาวดัตช์ยึดครองคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1676 แต่ก็เสียคืนไปอย่างถาวรในปีต่อมา
การปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ในปี ค.ศ. 1688 เป็นการปฏิวัติโค่นล้มราชบัลลังก์ของ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เจ้าชายวิลเลียมแห่งราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ประสบความสำเร็จในการบุกยึดอังกฤษ ด้วยกองทัพเรือของเจ้าชายวิลเลียม ตามมาซึ่งการขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็น พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษร่วมกับ สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ การปฏิวัติครั้งนี้นำมาซึ่งเอกภาพในการครองราชบัลลังก์อังกฤษ สก็อตแลนด์ ไอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์ จึงเป็นการยุติความขัดแย้งระหว่างเนเธอร์แลนด์และอังกฤษไปโดยปริยาย แต่ความเป็นปฏิปักษ์กับฝรั่งเศสยังคงอยู่
แต่ต่อมาในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา บริเตนประกาศสงครามกับเนเธอร์แลนด์ และในสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่ บริเตนยึดครองเกาะซีลอน อาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ได้ แต่เมื่อสิ้นสงคราม สนธิสัญญาปารีสระบุว่าเกาะซีลอนตกเป็นของเนเธอร์แลนด์อีกครั้งแลกกับการเสียนากาปัตตินัมให้กับบริเตน ในปี ค.ศ. 1783
สมัยนโปเลียน (ค.ศ. 1795-1815)
กองกำลังปฏิวัติฝรั่งเศสเข้ายึดครองสาธารณรัฐดัตช์ในปี ค.ศ. 1795 ทำให้เนเธอร์แลนด์อยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศสในฐานะสาธารณรัฐปัตตาเวีย บริเตนซึ่งในขณะนั้นอยู่ในสงครามกับฝรั่งเศสจึงได้เข้ายึดครองอาณานิคมของดัตช์ในเอเชีย แอฟริกาใต้ และทะเลแคริบเบียน
บริเตนและฝรั่งเศสได้ลงนามกันในสนธิสัญญาอาเมียง โดยเคปโคโลนีและหมู่เกาะของบริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์ที่บริเตนยึดมาได้จะถูกคืนให้กับสาธารณรัฐปัตตาเวีย เกาะซีลอนตกเป็นของจักรวรรดิบริติช และเมื่อบริเตนกับฝรั่งเศสแตกหักกันในปี ค.ศ. 1803 กองกำลังบริติชเข้ายึดครองเคปโคโลนีได้อีกครั้ง และบริเตนเข้ายึดครองเกาะชวาได้ในปี ค.ศ. 1811
ในปี ค.ศ. 1806 จักรพรรดินโปเลียนยุบสาธารณรัฐปัตตาเวียและตั้งราชวงศ์ของหลุยส์ โบนาปาร์ต พระอนุชาของพระองค์เป็นกษัตริย์ปกครองเนเธอร์แลนด์ อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์นี้อยู่ได้ไม่นานเมื่อมีการยุบเลิกและให้เนเธอร์แลนด์ตกอยู่ใต้การปกครองของฝรั่งเศสโดยตรงในฐานะจังหวัดเมื่อปี ค.ศ. 1810 ซึ่งระบบนี้คงอยู่ได้สามปี ฝรั่งเศสก็เพี่ยงพล้ำในสงครามนำมาซึ่งอิสรภาพของเนเธอร์แลนด์ ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1814 โดยอาณานิคมที่บริเตนเคยยึดไปก่อนหน้านี้ถูกโอนคืนให้กับเนเธอร์แลนด์ ยกเว้นเคปโคโลนี กายอานา และศรีลังกา
หลังสมัยนโปเลียน (ค.ศ. 1815-1945)
ผลจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนามีการแบ่งเส้นพรมแดนยุโรปใหม่ เบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ผนวกรวมกันอีกครั้งเป็นสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1815 ก่อนที่เบลเยียมจะแยกประเทศออกไปในปี ค.ศ. 1830
บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ที่ล้มละลายไปในช่วงสงครามนโปเลียนถูกกู้คืนและปลดหนี้ได้สำเร็จเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1800 และดินแดนต่างๆถูกรวมเป็นชาติของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ แต่การแข่งขันล่าอาณานิคมของอังกฤษและเนเธอร์แลนด์ยังคงดำเนินต่อไป โดยเฉพาะที่สิงคโปร์ บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษยึดครองสิงคโปร์ได้ซึ่งตอนนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของสุลต่านแห่งยะโฮร์ แต่เนเธอร์แลนด์ชี้ว่าได้มีการทำสนธิสัญญากับสุลต่านพระองค์ก่อนไปแล้วที่ได้ให้ชาวดัตช์มีอำนาจควบคุมสิงคโปร์ อย่างไรก็ตาม ข้อเรียกร้องนี้กลับไม่เป็นผล สิงคโปร์กลายเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญและมีชาวบริติชเข้ามาตั้งถิ่นฐานเป็นจำนวนมากไปแล้ว เป็นไปได้ยากที่จะอพยพย้ายออกไป เนเธอร์แลนด์มองเห็นปัญหานี้จึงได้เจรจาและลงนามในสนธิสัญญาอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1824 โดยเนเธอร์แลนด์เสียเมืองมะละกาให้กับจักรวรรดิบริติชและยอมรับการครอบครองของบริเตนเหนือสิงคโปร์ ส่วนบริเตนจะคืนเบิงโกเลิน(ปัจจุบันคือจังหวัดเบิงกูลูในเกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย)ให้กับเนเธอร์แลนด์และจะไม่เซ็นสนธิสัญญาใดๆกับผู้ปกครองของเกาะต่างๆทางตอนใต้ของช่องแคบสิงคโปร์อีก ดังนั้น ดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จึงถูกแบ่งเป็นสองขั้วอย่างชัดเจน โดยอังกฤษครอบครองดินแดนจนถึงคาบสมุทรมลายู ส่วนชาวดัตช์ครองครองหมู่เกาะอินโดนีเซีย
ในอดีต บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ไม่ได้ครอบครองพื้นที่ของอินโดนีเซียมากนัก แต่เริ่มมาขยายดินแดนอย่างจริงจังในศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นศตวรรษที่ 20 ได้มีการขยายอาณาเขตมาจนถึงราวๆชายแดนของอินโดนีเซียในปัจจุบัน แต่เดิม ประชาชนจะอาศัยอยู่แค่ในเกาะชวา อันเป็นบริเวณเกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ ส่วนพื้นที่อื่นๆในอาเจะฮ์ ลมบก บาหลี บอร์เนียว นั้นยังเป็นเอกราช
อินโดนีเซีย
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองจะอุบัติขึ้น มีกลุ่มชาตินิยมอินโดนีเซียดำเนินการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราช แต่ก็ถูกชาวดัตช์ผู้ปกครองปราบปรามลงได้อย่างสงบ จนกระทั่งก้าวเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นเข้ารุกรานหมู่เกาะอินเดียตะวันออก ชาวดัตช์ยอมจำนนในอีกสองเดือนต่อมาที่ชวา ชาวอินโดนีเซียยอมเข้าร่วมกับญี่ปุ่นเพราะมองว่าเป็นผู้มาปลดปล่อยจากการเป็นอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ ญี่ปุ่นให้การสนับสนุนกลุ่มชาตินิยมโดยมีซูการ์โนเป็นผู้นำ
สองวันหลังจากญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามอย่างไม่มีเงื่อนไข ซูการ์โนและเพื่อนร่วมอุดมการณ์ชาตินิยมได้ประกาศเอกราชของอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1945 แต่ทางการเนเธอร์แลนด์ไม่ได้เห็นด้วย นำกำลังเข้าโจมตีชาวอาณานิคมหวังจะเข้าปกครองดังเดิม แต่กลับถูกนานาชาติคัดค้าน จนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1949 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้เจรจาและประกาศรับรองเอกราชของอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการ แต่ชาวดัตช์ยังครอบครองดินแดนทางตะวันตกของเกาะนิวกินีอยู่และปกครองในชื่อนิวกินีของเนเธอร์แลนด์ อินโดนีเซียได้เรียกร้องและกดดันให้เนเธอร์แลนด์คืนดินแดนทั้งหมด และสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมกดดันด้วย เนเธอร์แลนด์จึงได้ยกให้กับอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการจากข้อตกลงนิวยอร์กเมื่อปี ค.ศ. 1962
สเตน
สเตน (STEN, Sten) หรือ ปืนสเตน (Sten gun) เป็นตระกูลปืนกลมือของอังกฤษ ใช้กระสุนขนาด 9×19มม.และใช้อย่างกว้างขวางโดยกองทัพอังกฤษและเครือจักรภพในช่วงตลอดสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเกาหลี การออกแบบที่เรียบง่ายและโดยต้นทุนการผลิตที่ต่ำมากทำให้พวกเขามีประสิทธิภาพในการใช้อาวุธนี้ในการก่อวินาศกรรมสำหรับกลุ่มต่อต้าน
สเตนเป็นคำย่อมาจากชื่อนักของหัวหน้านักออกแบบอาวุธ พันตรี Reginald V. Shepherd และ Harold Turpin, และ EN จาก เอ็นฟิลด์ ปีนนี้มีจำนวนทั้งหมดกว่าสี่ล้านกระบอกรวมถึงสเตนในรุ่นต่าง ๆ ซึ่งได้ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1940
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์
กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์ ชื่อเล่น : เอิร์ธ (เกิด 1 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์วายเรื่องบังเอิญรัก และซีรีส์เรื่องด้ายแดง
ประวัติ
กัษมนณัฎฐ์เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 มีส่วนสูง 174 เซนติเมตร และน้ำหนัก 56 กิโลกรัม ปัจจุบันสําเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เขายังมีความสามารถในการวาดภาพและการออกแบบ และมีแบรนด์สินค้าเป็นของตัวเองชื่อ Cieloheart
เข้าสู่วงการ
เขาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเริ่มถ่ายหนังสั้นจากนิยายวาย และเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ บังเอิญรัก หรือ Love by chance series โดยเขารับบทเป็น ต้า ซึ่งเป็นตัวละครที่ผูกโยงเรื่องหลาย ๆ เรื่องเข้าด้วยกัน ตัวละครนี้สามารถเข้ามาสร้างสีสันให้ซีรีส์เรื่องนี้ได้ คาแร็คเตอร์ของ ต้า เป็นตัวละครที่เคยพบเจอกับเรื่องราวบางอย่างจนเกิดปมในใจ ทำให้มีบุคลิคที่เปลี่ยนแปลงไปจากสดใสร่างเริงเป็นซึมเศร้า เกรงกลัวบางสิ่งบางอย่าง ต่อมาแสดงซีรีส์เรื่อง ด้ายแดง (Until We Meet Again) โดยรับบท อินทัช
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ฟรีสไตล์ไม่เกิน 72 กิโลกรัม หญิง
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทฟรีสไตล์ รุ่นไม่เกิน 72 กิโลกรัมหญิง
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 18 คน จาก 18 ประเทศ
แก้วเจ้าจอม
แก้วเจ้าจอม เป็นพันธุ์ไม้ประจำถิ่นแคริบเบียน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำพันธุ์ไม้ชนิดนี้เข้าสยามจากชวา (อินโดนีเซีย) ครั้งเสด็จประพาส แล้วทรงนำมาปลูกในเขตพระราชอุทยานวังสวนสุนันทา ปัจจุบันมีเพียงต้นเดียวเท่านั้นที่เป็นต้นดั้งเดิม บริเวณด้านหลังเนินพระนางหรือพระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์พระบรมราชเทวี ซึ่งปัจจุบันมีการเพาะขยายปลูกตามส่วนต่างๆ ภายในมหาวิทยาลัย โดยภายหลังได้กลายมาเป็นดอกไม้สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง อาจหมายถึง
เอยู-23 พีซเมกเกอร์
เอยู-23 พีซเมกเกอร์ (Fairchild AU-23 Peacemaker) หรือ เครื่องบินโจมตีธุรการแบบที่ 2 (บ.จธ.๒) เป็นเครื่องบินดัดแปลงซึ่งมีพื้นฐานจากเครื่องบินพลเรือน คือ ปิลาตุส พีซี-6 พอร์เตอร์ ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นเครื่องบินที่เดิมกองทัพอากาศสหรัฐจัดหาเพื่อประจำการในกองทัพในภารกิจปราบปรามผู้ก่อการร้าย (COIN Counter insurgency) ปฏิบัติการทางจิตวิทยา โจมตีภาคพื้นขนาดเบา ขนส่งลำเลียง จู่โจมทางยุทธวิธี มีขีดความสามารถในการขึ้น-ลงระยะสั้น โดยเฉพาะการขนส่งขึ้นลงเร่งด่วนในสนามบินฉุกเฉิน
กองทัพอากาศสหรัฐได้นำเครื่องบินแบบ เอยู-23 พีซเมกเกอร์ เข้าบินทดสอบการปฏิบัติการในสงครามเวียดนาม โดยใช้ในภารกิจโปรยใบปลิว กระจายข่าว ลำเลียงขนาดเบา โจมตีภาคพื้นด้วยปืนกลเบา ปล่อยพลุส่องสว่างในเวลากลางคืน ธุรการ ทิ้งระเบิด โจมตีด้วยจรวด และชี้เป้าหมายต่างๆ เป็นต้น ซึ่งจากผลการทดสอบนั้นทำให้กองทัพอากาศสหรัฐมีความพึงพอใจในระดับหนึ่ง ต่อมารัฐบาลสหรัฐได้มอบเอยู-23 พีซเมกเกอร์ ให้แก่รัฐบาลไทยเพื่อใช้ในภารกิจทางทหารและปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ซึ่งกองทัพอากาศไทยเป็นกองทัพอากาศเพียงชาติเดียวในโลกที่มีเครื่องบินชนิดนี้ประจำการอยู่และยังคงใช้งานจนถึงปัจจุบัน
การออกแบบและพัฒนา
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2514 แผนกออกแบบสร้างอากาศยาน ที่ฐานทัพอากาศไรท์-แพตเตอร์สัน รัฐโอไฮโอ ได้เริ่มทำงานในโครงการโดยประเมินศักยภาพการใช้อากาศยานเบาติดอาวุธขึ้นและลงจอดระยะสั้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โครงการดังกล่าวมีชื่อว่า Credible Chase ได้รับการออกแบบมาเพื่อเพิ่มความคล่องตัวและอำนาจการยิงในระยะเวลาอันสั้นให้กับกองทัพอากาศเวียดนามใต้ (RVNAF) ของสาธารณรัฐเวียดนาม เครื่องบินพาณิชย์สองแบบได้รับเลือกสำหรับการทดสอบคือแฟร์ไชด์ พอร์เตอร์ (Fairchild Porter) และเฮลิโอ สตาลเลียน (Helio Stallion) การทดสอบประสิทธิภาพเบื้องต้นดำเนินการกับเครื่องบินเช่าที่ฐานทัพอากาศเอ็กลิน รัฐฟลอริดา และประสบความสำเร็จเพียงพอที่จะรับประกันการประเมินการรบ เครื่องพอร์เตอร์ซึ่งมีชื่อเรียกขาน เอยู-23เอ ที่ด้านข้างลำตัวติดตั้งปืนใหญ่ไฟฟ้า เอ็ม197 ขนาด 20 มม. ซึ่งเป็นรุ่นสามลำกล้องของปืนใหญ่ เอ็ม61 วัลแคน 6 มีไพลอนติดตั้งอาวุธใต้ปีกสี่ตำบล และส่วนกลางลำตัวเครื่อง 1 ตำบล สำหรับติดตั้งยุทโธปกรณ์ภายนอก เครื่องบินสามารถบรรทุกอุปกรณ์ได้หลากหลายรวมถึงกระเปาะปืนใหญ่ ระเบิดขนาด 500 และ 250 ปอนด์ (230 และ 110 กก.) ชุดระเบิดเนปาล์ม ชุดระเบิดพวง พลุ จรวด ระเบิดควัน และเครื่องจ่ายใบปลิว
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์
เครื่องบิน เอยู-23เอ JTh2-20/19 รหัส 42079 (เดิม FY 74-2079) สังกัดฝูงบิน 531 ของกองทัพอากาศไทย ตกที่อำเภอคลองหอยโข่ง จังหวัดสงขลา ประมาณเที่ยงวันของวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2562
ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค
ในปี พ.ศ. 2549 ไบเทคได้รับการจัดลำดับจากผู้จัดงานทั่วโลกให้เป็น 1 ใน 5 ของศูนย์แสดงนิทรรศการและการประชุมที่ดีที่สุดในเอเชีย-แปซิฟิก (ผลสำรวจในนิตยสารซีอีไอฉบับ Industry Survey 2549) และในปี พ.ศ. 2550 ไบเทคได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการปฏิบัติการระดับโลก จากสมาพันธ์อุตสาหกรรมการแสดงสินค้าโลก (UFI)
ประวัติ
ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 และเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2540 มีการจัดงานครั้งแรกเมื่อเดือนกันยายนปีเดียวกัน thumb|บริเวณด้านหน้าเมื่อปลายปี พ.ศ. 2554
โครงสร้างและพื้นที่
ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทคตั้งอยู่บนพื้นที่รวม 170 ไร่ (275,000 ตารางเมตร) ในจำนวนนี้เป็นพื้นที่จัดงาน 31.5 ไร่ (50,400 ตารางเมตร) ประกอบด้วย
ลานจอดรถ
ไบเทคมีพื้นที่จอดรถทั้งภายในและภายนอกรวมกันทั้งสิ้นจำนวน 5,000 คัน แบ่งเป็นภายในอาคารจำนวน 1,500 คัน และภายนอกอาคารจำนวน 3,000 คัน และมีพื้นที่จอดรถยนต์โดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุกอีก 500 คัน
การเดินทาง
ทางเข้า-ออกไบเทคมี 3 ช่องทาง ได้แก่ ฝั่งถนนเทพรัตน (กม.1) 2 ช่องทาง และฝั่งถนนสุขุมวิท 1 ช่องทาง สามารถเดินทางมาไบเทคได้หลายวิธี ดังนี้
ดิ แอคซิเดนทัล บิลเลียนแนร์
ดิ แอคซิเดนทัล บิลเลียนแนร์ (THE ACCIDENTAL BILLIONAIRES) เป็นหนังสือที่ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
หนังสือเล่มนี้จะเล่าถึงประวัติความเป็นมาของ เฟซบุ๊ก ที่เริ่มจากเว็บไซต์เฟซแมชในมหาวิทยาลัย ฮาร์วาร์ด ไปจนถึงการที่ มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ผู้ก่อตั้งเฟซบุ๊กถูกพี่น้องตระกูลวิิงเคิลวอสส์คือ คาเมรอน และ ไทเลอร์ ฟ้องร้องว่าถูกซัคเคอร์เิบิร์กขโมยไอเดีย
ต่อมาในปี 2010 ผู้กำกับหนังชื่อดัง เดวิด ฟินเชอร์ ได้หยิบหนังสือเล่มนี้ไปสร้างเป็นหนังเรื่อง เดอะ โซเชี่ยล เน็ตเวิร์ค
อลิซ บราวน์
อลิซ บราวน์ (Alice Brown 5 ธันวาคม ค.ศ. 1856 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948) นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และชีวประวัติชาวอเมริกัน  เกิดในรัฐนิวแฮมป์เชียร์  หลังจบการศึกษา เธอสอนหนังสืออยู่หลายปี โดยที่ “ไม่มีสักวินาทีที่จะไม่เกลียดการสอนหนังสือ”  ในระหว่างนั้นก็เขียนเรื่องสั้นส่งไปตามนิตยสาร เมื่ออายุ 28 เธอย้ายไปอยู่บอสตันและเข้าทำงานในวารสารเยาวชนเล่มหนึ่ง แม้จะยังเขียนนวนิยายออกมาเรื่อยๆ แต่เรื่องราวของท้องถิ่นในนิวแฮมเชอร์ของเธอก็เริ่มเสื่อมความนิยม  แต่กระนั้น อลิซ บราวน์ก็สร้างรายได้จากงานเขียนมากพอที่จะมีบ้านสามหลังและเดินทางไปอังกฤษสองครั้งกับหลุยส์ กีนีย์เพื่อนสนิท  เธอหยุดเขียนหนังสือเมื่ออายุ 97 ปี และเสียชีวิตในอีกสิบสองปีต่อมาโดยครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต
ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
ตอร์ปิโด
ตอร์ปิโด (torpedo) (หรือในอดีตเรียกว่า automotive, automobile, locomotive, หรือ fish torpedo; ภาษาพูดเรียก "fish") คืออาวุธยิงบรรจุระเบิดที่ขับเคลื่อนได้ด้วยตัวเอง ปล่อยเหนือหรือใต้ผิวน้ำ และขับเคลื่อนใต้น้ำเข้าหาเป้าหมาย ออกแบบให้ระเบิดเมื่อสัมผัสหรือเข้าใกล้เป้าหมาย เดิมคำว่าตอร์ปิโดใช้เรียกอุปกรณ์ที่หลากหลายแต่ส่วนมากใช้เรียกสิ่งที่ปัจจุบันเรียกว่าทุ่นระเบิด จากประมาณปี ค.ศ. 1900 "ตอร์ปิโด" ก็ถูกใช้เรียกเพียงแค่จรวดที่ขับเคลื่อนได้ด้วยตัวเองใต้น้ำ
ปัจจุบันตอร์ปิโดแบ่งได้เป็นชั้นตอร์ปิโดขนาดเบาและขนาดหนัก และตอร์ปิโดยิงตรง อิสระ และสายนำ สามารถยิงจากแท่นยิงได้หลากหลาย
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า ตอร์ปิโด มาจากชื่อสกุลของปลากระเบนไฟฟ้า (genus of electric rays) ในอันดับ (order) Torpediniformes, ซึ่งในทางกลับกันก็มาจากคำว่า "torpere" ในภาษาละติน (เพื่อจะทำให้แข็งหรือชาหมดความรู้สึก)
ยุคกลาง
แนวคิดของตอร์ปิโดมีอยู่หลายศตวรรษก่อนที่มันจะประสบความสำเร็จในการพัฒนาต่อมา
ยุทธการที่โอกินาวะ
ยุทธการโอกินาวะ หรือชื่อรหัส ปฏิบัติการภูเขาน้ำแข็ง (Operation Iceberg) เป็นการสู้รบบนหมู่เกาะรีวกีวของโอกินาวะและเป็นสงครามสะเทินน้ำสะเทินบกขนาดใหญ่ที่สุดในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก การรบกินเวลาถึง 82 วันจากต้นเดือนเมษายนถึงกลางเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1945 หลังดำเนินการต่อสู้แบบกบกระโดดไปทีละเกาะ (campaign of island hopping) อันยาวนาน สัมพันธมิตรก็ได้เข้ามาใกล้ประเทศญี่ปุ่น สัมพันธมิตรวางแผนที่จะใช้โอกินาวะซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่ที่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ของญี่ปุ่น 550 กิโลเมตรเป็นฐานบินสำหรับปฏิบัติการตามแผนการบุกแผ่นดินใหญ่ญี่ปุ่น (ชื่อรหัสปฏิบัติการดาวน์ฟอล) 4 กองพลของกองทัพที่ 10 สหรัฐคือ กองพลที่ 7, 27, 77 และ 96 และนาวิกโยธิน 2 กองพล คือ กองพลที่ 1 และ 6 ต่อสู้บนเกาะขณะที่นาวิกโยธินกองพลที่ 2 เป็นกองหนุนลอยลำแต่ไม่ได้ยกพลขึ้นฝั่ง การบุกได้รับการสนันสนุนจากกองทัพเรือ กำลังรบสะเทินน้ำสะเทินบก และกองทัพอากาศยุทธวิธี
ยุทธการนี้ในภาษาอังกฤษอาจเรียกว่า "Typhoon of Steel (ไต้ฝุ่นเหล็ก)" และในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า tetsu no ame (เท็ตสึ โนะ อาเมะ) ("ฝนเหล็ก") หรือ tetsu no bōfū (เท็ตสึ โนะ โบฟู) ("ลมเหล็กกรรโชก") เป็นชื่อเล่นที่มาจากความโหดร้ายในการรบ, กระสุนปืนที่ปลิวว่อนไปทั่วสนามรบ, ความรุนแรงของการโจมตีแบบคามิกาเซะจากฝ่ายญี่ปุ่น และจำนวนเรือและยานพาหนะของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จู่โจมสู่เกาะ เป็นการรบที่มีจำนวนคนตายหรือได้รับบาดเจ็บสูงที่สุดสมรภูมิหนึ่งในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นสูญเสียทหารมากกว่า 100,000 นายและฝ่ายสัมพันธมิตรมีทหารเจ็บหรือตายมากกว่า 50,000 นาย ในเวลาเดียวกันนั้นมีประชาชนเสียชีวิต บาดเจ็บ ฆ่าตัวตายเพราะกลัวว่าจะโดนข่มขืน จากข่าวออกข่าวลวง ในสงครามจิตวิทยาของทหารญี่ปุ่น มากกว่า 100,000 คน (12,000 ตายในการรบ) ประมาณกันว่าหนึ่งในสี่ของประชากรเสียชีวิตเนื่องจากการบุกรุกครั้งนี้ การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิและสหภาพโซเวียตเข้าร่วมในสงครามทำให้ญี่ปุ่นยอมจำนนหนึ่งสัปดาห์หลังสิ้นสุดการสู้รบที่โอกินาวะ
กองกำลังภาคพื้นดิน
กองกำลังภาคพื้นดินสหรัฐประกอบด้วย กองทัพที่ 10 บังคับบัญชาโดยพลโทไซมอน โบลิเวอร์ บักเนอร์ จูเนียร์ (Simon Bolivar Buckner, Jr.) มี 2 กองทัพน้อยภายใต้บังคับบัญชา คือ กองทัพน้อยสะเทินน้ำสะเทินบกที่ 3 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลตรีรอย ไกเกอร์ (Roy Geiger) ประกอบด้วย กองพลนาวิกโยธินที่ 1 และกองพลนาวิกโยธินที่ 6 และกองทัพน้อยที่ 24 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลตรี จอห์น อาร์. ฮอดจ์ (John R. Hodge) ประกอบด้วย กองพลทหาราบที่ 7 และกองพลทหาราบที่ 96 กองพลนาวิกโยธินที่ 2 เป็นกองกำลังลอยลำสำรอง กองทัพที่ 10 ยังกำกับดูแลกองพลที่ 27 ซึ่งทำหน้าที่เป็นกองกำลังรักษาการณ์ และกองพลทหารราบที่ 77 รวมทั้งสิ้น กองทัพที่ 10 มีกำลังพลเป็นทหาร 102,000 นายและนาวิกโยธิน 81,000 นาย
วงศ์ปลาตาเหลือกยาว
วงศ์ปลาตาเหลือกยาว (Ladyfish, Tenpounder, Bigeyed herring, Tarpon, วงศ์: Elopidae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาตาเหลือก (Elopiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Elopidae
ยุทธการที่โอกินาวะ
กองกำลังภาคพื้นดิน
กองกำลังภาคพื้นดินของญี่ปุ่นในการทัพนี้ (กองกำลังป้องกันหลัก) ประกอบด้วย ทหารที่ยังแข็งแรง 67,000 นาย (ข้อมูบางแหล่งเป็น 77,000 นาย) จากกองทัพภาคที่ 32 และกองทหารของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) 9,000 นายจากฐานทัพเรือโอโรกุ (Oroku) (มีเพียงสองสามร้อยนายเท่านั้นที่ได้รับการฝึกและมีอุปกรณ์สำหรับการต่อสู้บนพื้นดิน) มีกองหนุนเป็นชาวรีวกีวที่เกณฑ์มาจำนวน 39,000 คน (ประกอบด้วย กองหนุนส่วนหลังที่เกณฑ์มาอย่างเร่งด่วนจำนวน 24,000 คน ซึ่งเรียกว่า Boeitai (โบเอไต) และกรรมกรอีก 15,000 คน) นอกจากนี้ยังมีองค์กรเด็กชายมัธยมต้นชั้นปีสุดท้าย "หน่วยอาสาสมัครเหล็กและเลือด (Iron and Blood Volunteer Units)" จำนวน 1,500 คน ปฏิบัติการอยู่ที่แนวหน้า ในขณะเดียวกัน มีการจัดตั้งนักเรียนฮิเมยูริ (Himeyuri Students) 600 คนเป็นหน่วยพยาบาล
กองทัพที่ 32 ประกอบไปด้วยกองพลที่ 9 กองพลที่ 24 และกองพลที่ 62 และกองพลน้อยผสมอิสระที่ 44 กองพลที่ 9 ได้เคลื่อนพลไปยังเกาะไต้หวันก่อนการโจมตี ซึ่งเป็นผลของการเปลี่ยนแผนการป้องกันของญี่ปุ่น กองกำลังการป้องกันส่วนแรกทำหน้าที่ป้องการด้านใต้ นำโดยพลโทมิตสึรุ อูชิจิมะ (Mitsuru Ushijima) ผู้บัญชาการ พลโทอิซามุ โช (Isamu Chō) เสนาธิการ และพันเอกฮิโรมิจิ ยาฮาระ (Hiromichi Yahara) เสนาธิการปฏิบัติการ ยาฮาระเป็นที่ปรึกษายุทธวิธีรับ ขณะที่โชเป็นที่ปรึกษายุทธวิธีรุก  กองกำลังตอนเหนือมีพันเอกทาเกฮิโดะ อูโดะ (Takehido Udo) เป็นผู้บังคับบัญชา กองทหารกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นนำโดยพลเรือตรีมิโนรุ โอตะ (Minoru Ota) ญี่ปุ่นคาดว่าสหรัฐจะยกพลขึ้นบก 6–10 กองพลและปะทะกับกองทหารรักษาการณ์ของญี่ปุ่นจำนวนสองกองพลครึ่ง เสนาธิการคำนวณว่าด้วยจำนวนและอาวุธที่ดีกว่าของสหรัฐในแต่ละกองพลจะทำให้สหรัฐมีอำนาจการยิงเหนือญี่ปุ่นห้าหรือหกเท่า และเพิ่มเติมด้วยอำนาจการยิงจากเรือจำนวนมากและอากาศยาน
วงศ์ปลาตาเหลือกยาว
เป็นปลาที่มีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาตาเหลือก (Megalopidae) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในอันดับเดียวกัน กล่าวคือ มีรูปร่างเพรียวยาว ปลายหางแฉกเป็นสองแฉกเว้าลึก แบนข้าง เกล็ดมีสีเงินแวววาว ตามีความกลมโต ปากกว้าง ที่ใต้คางระหว่างกระดูกขากรรไกรล่างมีแผ่นกระดูกแข็ง 1 ชิ้น เหมือนกัน แต่มีลำยาวยาวกว่า และที่ก้านครีบหลังก้านสุดท้ายไม่มีเส้นครีบยื่นยาวออกมา
ยุทธการที่โอกินาวะ
กองทัพเรือสหรัฐ
กองกำลังส่วนมากเป็นเครื่องบินขับไล่โจมตีแบบอากาศสู่อากาศ และส่วนที่เหลือเป็นเครื่องบินดำทิ้งระเบิดและอากาศยานโจมตีภาคพื้นดินจากเรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐ ญี่ปุ่นได้ใช้กลยุทธ์ คามิกาเซะ ตั้งแต่ยุทธนาวีอ่าวเลย์เต แต่ในยุทธการโอกินาวะ เป็นครั้งแรกที่ยุทธวิธีนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญในการป้องกัน ระหว่างที่สหรัฐยกพลขึ้นบกเมื่อวัน 1 เมษายน ถึง 25 พฤษภาคม มีการพยายามโจมตีแบบ คามิกาเซะ ครั้งใหญ่ๆ ถึง 7 ครั้ง ซึ่งใช้เครื่องบินมากกว่า 1,500 เครื่อง กองทัพเรือสหรัฐประสบกับความสูญเสียด้วยวิธีนี้มากกว่าการสู้รบอื่นในสงคราม
เครือจักรภพอังกฤษ
แม้ว่ากองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรทางภาคพื้นจะประกอบด้วยหน่วยของสหรัฐอเมริกาทั้งหมด แต่กองกำลังทางทะเลยังประกอบด้วยกองทัพเรือแปซิฟิกของอังกฤษ (BPF; รู้จักกันในกองทัพเรือสหรัฐฯ ในฐานะหน่วยเฉพาะกิจ 57) ซึ่งมีกองกำลังราว ¼ ของกำลังทางอากาศในทะเลของกองทัพพันธมิตร (เครื่องบิน 450 เครื่อง) กองเรือประกอบไปด้วยเรือหลายลำ รวมถึง เรือรบ 50 ลำซึ่ง 17 ลำเป็นเรือบรรทุกอากาศยาน ซึ่งแต่ละลำได้หุ้มเกราะที่ดาดฟ้าเรือทำให้บรรทุกเครื่องบินได้น้อยลง ทั้งนี้เพื่อป้องกันการโจมตีคามิกาเซะ แม้ว่าเรือบรรทุกอากาศยานทั้งหมดจะถูกจัดหาโดยสหราชอาณาจักร แต่กลุ่มเรือนั้นเป็นกองเรือผสมของกองเรือเครือจักรภพอังกฤษ แคนาดา นิวซีแลนด์ และออสเตรเลีย ภารกิจของกองเรือคือต่อต้านสนามบินญี่ปุ่นในหมู่เกาะซากิชิมะ (Sakishima Islands) และยึดครองท้องฟ้าเพื่อป้องกันการโจมตี"คามิกาเซะ"ของญี่ปุ่น
วงศ์ปลาตาเหลือกยาว
เป็นปลาขนาดใหญ่ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1 เมตร น้ำหนักเต็มที่ประมาณ 10 กิโลกรัม มีความปราดเปรียวว่องไว หากินโดยกินปลาขนาดเล็ก และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบเขตร้อนและเขตอบอุ่น และสามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้
มีทั้งหมด 1 สกุล 7 ชนิด
โดยคำว่า Elops หรือ Elopidae นั้นมาจากภาษากรีกแปลว่า "ชนิดของงู"
พระครูกรุณาวิหารี (เผือก ปญฺญาธโร)
พระครูกรุณาวิหารี หรือ หลวงปู่เผือก (12 สิงหาคม พ.ศ. 2412 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2501) เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงของจังหวัดสมุทรปราการในยุคกึ่งพุทธกาล พระเครื่องของท่านมีอานุภาพมากมาย มีประสบการณ์ในทางเมตตามหานิยม แคล้วคลาดอันตราย อธิษฐานได้ตามความปรารถนากล่าวคือท่านสำเร็จผงอิทธิเจ ผงปัถมัง ยันต์นะเมตตา ยันต์ฤๅษี ฯลฯ ซึ่งได้รับการถ่ายทอดมาจาก หลวงปู่ทอง อายะนะ แห่งวัดราชโยธา ศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับท่านได้แก่ หลวงพ่อพัก วัดบึงทองหลาง หลวงปู่ปั้น วัดสะพานสูง (บางซื่อ) และหลวงพ่อผือก วัดลาดพร้าว
ประวัติ
หลวงปู่เผือก ปญฺาธโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2412 ตรงกับปีที่ 1ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านคลองสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ โยมบิดาชื่อ นายทองสุข มารดาชื่อ นางไข่ บุญสุขทอง มีพี่น้องรวม 8 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 5 เมื่อปี พ.ศ. 2433 อายุครบ 21 ปี ท่านได้อุปสมบทตามประเพณี ณ วัดกิ่งแก้วโดยมีหลวงปู่ทอง อายะนะ (อดีตเจ้าอาวาสวัดลาดบัวขาว) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อิ่ม อินทสโร วัดกิ่งแก้ว เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และมีฉายาว่า ปญฺาธโร เมื่ออุปสมบทแล้วจำพรรษาที่วัดกิ่งแก้วโดยตลอด โดยได้ศึกษาภาษาไทยเพิ่มเติมจนแตกฉาน จึงเริ่มศึกษาพระธรรมวินัย อักขระขอม และฝึกการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานโดยมีพระอาจารย์อิ่ม เป็นผู้สั่งสอนอบรม
เป็นเจ้าอาวาส
เมื่อปี พ.ศ. 2442 พระอาจารย์อิ่ม อินทสโร ได้มรณภาพลง ที่ประชุมสงฆ์และชาวบ้านเห็นพ้องต้องกันที่จะให้ท่านเป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา ขณะนั้นท่านมีอายุได้ 30 ปี และเมื่อท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดกิ่งแก้วแล้ว ท่านจึงได้เริ่มทำการพัฒนาอาคารสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ภายในวัดกิ่งแก้วครั้งใหญ่ด้วยความร่วมมือและพร้อมใจจากคณะสงฆ์และลูกศิษย์ ต่างช่วยแรงกายและร่วมบริจาคทรัพย์ให้การพัฒนาบูรณะวัดลุล่วงไปได้ด้วยดี ปรากฏสืบมาจนถึงวันนี้ วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2481 จึงโปรดพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ให้ท่านเป็นพระครูกรุณาวิหารี
เมื่อปี พ.ศ. 2496 ท่านเริ่มอาพาธตลอดมา และ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2501 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สิริอายุได้ 88 ปี 67 พรรษา รวมระยะเวลาในการครองวัดได้นานถึง 59 ปี
มิซาโตะ คิมูระ
มิซาโตะ คิมูระ (木村美里; Misato Kimura; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้มาจากอะกิรุโนะ กรุงโตเกียว และมีชื่อเล่นคือ มิซาโตะ (ミサト) ปัจจุบัน เธอทำหน้าที่ร่วมสังกัดสโมสรโทเรย์แอร์โรส์ในการแข่งขันวี.ลีก นอกจากนี้ เธอยังเป็นน้องสาวของซะโอะริ คิมุระ
ประวัติ
มิซาโตะ คิมูระ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายชิโมะกิทะซะวะเซโทะกุ และได้เข้าร่วมการแข่งขันอินเตอร์ไฮ รอบคัดเลือก โดยได้อันดับ 3 เมื่อครั้งที่เธออยู่ชั้นปีที่ 2
และในปี ค.ศ. 2010 เธอยังได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของทีมชาติญี่ปุ่น ในการเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2010
รายชื่อประธานวุฒิสภาไทย
ประธานวุฒิสภาไทย เป็นตำแหน่งประมุขของวุฒิสภา หรือสภาสูงของไทย ซึ่งทำหน้าที่ควบคู่กับสภาผู้แทนราษฎรไทย หรือสภาล่าง มีหน้าที่กลั่นกรองกฎหมายและรับรองบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ
วุฒิสภาไทย มีบัญญัติครั้งแรกไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2489 ใช้ชื่อว่า พฤฒสภา ต่อมาใช้ชื่อเรียกว่า วุฒิสภา แต่เดิมสมาชิกวุฒิสภาไทยมาจากการแต่งตั้ง  สมาชิกวุฒิสภาที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงมีระบุไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540  สำหรับรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน กำหนดให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการคัดสรรโดยองค์กรวิชาชีพ โดยในวาระ 5 ปีแรกนับตั้งแต่วันที่รัฐธรรมนูญมีผลบังคับใช้ สมาชิกวุฒิสภาจะมาจากการสรรหาโดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ณัฐชนน ภูวนนท์
ณัฐชนน ภูวนนท์ (เกิดเมื่อวันที่  8 มีนาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทยในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีชื่อเสียงจากการแสดงละครเรื่อง ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ออกอากาศทางช่อง 5ในปี 2555 และในปัจจุบันมีผลงานในการแสดงละครออกอากาศทางช่อง 7 เอชดีในปี 2560  และเป็นที่รู้จักกันในบทบาท "จิระ" จากละครเรื่อง มือปราบเจ้าหัวใจ ละครชุดภารกิจรัก ประกบคู่กับปุ้ม เปรมสุดา สันติวัฒนา และผลงานละครต่างๆ เป็นต้น
ประวัติ
ณัฐชนน ภูวนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย ส่วนบิดาและมารดามีเชื่อสายไทยและสัญชาติไทยเกิดที่กรุงเทพมหานคร
ณัฐชนนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะคณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (สาขาภาษาอังกฤษ(อินเตอร์)
ณัฐชนนเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงไทยมีผลงานและชื่อเสียงจากการเดินแบบแฟชั่นโชว์ต่อมาถ่ายแบบและนิตยสาร "look book Pain Killer" และ "พลอยแก้มเพชร" ในตำแหน่งรางวัล Popular Vote หนุ่ม Levi's ระดับของภาคกลางต่อมาเขาได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงบริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัดเมื่อในปี 2555 มีผลงานละครเรื่อง ศีล 5 คนกล้าท้าอธรรม ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5หมดสัญญาภายหลังในปี 2559 ในปี 2560 เขาได้ลงนามสัญญาในฐานะนักแสดงช่อง 7 เอชดีและมีผลงานละครเช่น มือปราบเจ้าหัวใจ, ว่าความตามรัก, รักปรุงรส, ไฮโซสะออน, และ หลงเงาจันทร์ เป็นต้น
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 6-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 61 คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วิกิพีเดียภาษาฝรั่งเศส
วิกิพีเดียภาษาฝรั่งเศส (Wikipédia en français) เป็นวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาฝรั่งเศส จัดตั้งขึ้นในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2544 สองเดือนหลังก่อตั้งวิกิพีเดียอย่างเป็นทางการ ณ วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565 วิกิพีเดียภาษานี้มี 2,463,227 บทความ ทำให้เป็นภาษาที่มีบทความมากเป็นอันดับ 5 โดยเป็นรองเพียงภาษาอังกฤษ, ภาษาเซบัวโน, ภาษาสวีเดน และภาษาเยอรมัน เป็นวิกิพีเดียในกลุ่มภาษาโรมานซ์ที่มีบทความมากที่สุด และมีความลึกในอันดับที่ 6 ในบรรดาวิกิพีเดียทั้งหมด วิกิพีเดียภาษานี้เป็นภาษาที่สามที่มีบทความมากกว่า 1 ล้านบทความ โดยผ่านระดับนั้นในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2010 ตามหลังฉบับภาษาอังกฤษและเยอรมัน
ใน พ.ศ. 2551 กวีด สารานุกรมภาษาฝรั่งเศสยกเลิกฉบับ พ.ศ. 2551 อ้างว่ายอดขายตกจากการแข่งขันกับวิกิพีเดียภาษาฝรั่งเศส
ณ เดือน September 2023 มีผู้ใช้ 0 บัญชี ผู้ดูแลระบบ บัญชี และไฟล์ 0 ไฟล์ในวิกิพีเดียภาษาฝรั่งเศส
รายงานจากงานวิจัยของตอฮอ ยอสเซรี และคณะ จากสถาบันอินเทอร์เน็ตออกซฟอร์ดใน พ.ศ. 2556 หน้าเซกอแลน รัวยาล (Ségolène Royal) กับยูเอฟโอ (objet volant non identifié) เป็นบทความที่มีข้อขัดแย้งมากที่สุดในวิกิพีเดียภาษาฝรั่งเศส
แซลลี ฟิลด์
แซลลี มาร์กาเรต ฟิลด์ (Sally Margaret Field; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน ฟิลด์เริ่มแสดงในละครซิตคอมเรื่อง กิดเจ็ต (1965–66), แม่ชีกายสิทธิ์ (1967–70), และ เดอะเกิร์ลวิธซัมติงเอ็กซ์ตรา (1973–74) เธอเริ่มแสดงภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1977 ในเรื่อง รักสี่ล้อต้องรอตอนเหาะ ต่อจากนั้นก็ได้แสดงในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง นอร์ม่า เร ไม่มีคำว่าแพ้สำหรับฉัน ที่ทำให้เธอชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เธอยังได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำจากการแสดงในเรื่อง หล่อนมีนามปากกาว่าโหด (1981) และ คิสมีกูดบาย (1982) ก่อนที่เธอจะได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเป็นครั้งที่สองจากเรื่อง เพลซส์อินเดอะฮาร์ต (1984) และได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกครั้งจากเรื่อง เมอร์ฟีส์โรมานซ์ (1985) และ สานดวงใจดอกไม้เหล็ก (1989)
ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ฟิลด์ปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมไปถึงภาพยนตร์เรื่อง เราจะไม่พรากจากกัน (1991) และ คุณนายเด๊าท์ไฟร์ พี่เลี้ยงหัวใจหนุงหนิง (1993) ที่แสดงนำร่วมกับโรบิน วิลเลียมส์ ก่อนที่จะได้เข้าชิงรางวัลแบฟตาเป็นครั้งแรกในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ฟอร์เรสท์ กัมพ์ อัจฉริยะปัญญานิ่ม (1994) ในต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เธอยังมีบทบาทในภาพยนตร์โทรทัศน์แนวการแพทย์เรื่อง อีอาร์ ของทางช่องเอ็นบีซี ซึ่งทำให้เธอชนะรางวัลไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ในสาขานักแสดงรับเชิญหญิงยอดเยี่ยม ประเภทซีรีส์ดรามา ประจำปี ค.ศ. 2001 ในช่วงปี ค.ศ. 2006 ถึง 2011 เธอได้รับบทเป็นนอรา วอล์กเกอร์ ตัวละครนำในภาพยนตร์โทรทัศน์ทางช่องเอบีซีเรื่อง บ้านแห่งรัก สายใยนิรันดร์ ที่ทำให้เธอชนะไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ดรามาเป็นครั้งแรก ต่อมาฟิลด์ได้แสดงเป็นแมรี ท็อดด์ ลินคอล์นในภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง ลินคอล์น (2012) จากการแสดงเรื่องนี้ ทำให้เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมอีกด้วย เธอยังเคยรับบทเป็นเมย์ ปาร์คเกอร์ในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน (2012) และภาคต่อ ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์-แมน: ผงาดอสูรกายสายฟ้า (2014) ในปี ค.ศ. 2015 เธอแสดงร่วมกับแมกซ์ กรีนฟีลด์ในภาพยนตร์รักตลกเรื่อง สวัสดี ชื่อของฉันคือ ดอริส
ในฐานะผู้กำกับ ฟิลด์เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง เดอะคริสต์มาสทรี (1996), ตอนหนึ่งของมินิซีรีส์ทางช่องเอชบีโอปี ค.ศ. 1998 เรื่อง ฟอร์มดิเอิร์ธทูเดอะมูน รวมถึงภาพยนตร์สารคดีเรื่อง บิวตีฟูล ในปี ค.ศ. 2014 ฟิลด์มีดวงดาวบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมหนึ่งดวง ดาวของเธอตั้งอยู่ด้านหน้าของพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งฮอลลีวูด
ภาษาเบลฮาเร
ภาษาเบลฮาเร เป็นภาษากลุ่มกิรันตี มีผู้พูดราว 2,000 คน ในเทือกเขาเบลฮาเร ซึ่งอยู่ทางใต้ของเทือกเขาหิมาลัย ในตำบลธันกุตา เนปาลตะวันออก ผู้พูดภาษานี้จะพูดภาษาเนปาลเป็นภาษาที่สอง ทำให้มีคำยืมจากภาษาเนปาลมาก แต่ไวยากรณ์ยังเป็นแบบของภาษากิรันตี
โนอาห์
โนอาห์ (Noah; נח) เป็นบุคคลในคัมภีร์ฮีบรู เป็นปฐมบรรพบุรุษยุคที่สิบและเป็นยุคสุดท้ายก่อนน้ำท่วมโลก เขาเป็นผู้สร้างเรือยักษ์ตามบัญชาของพระเจ้าเพื่อช่วยครอบครัววงศ์มนุษย์และสัตว์ทั้งปวงให้รอดจากเหตุน้ำท่วมโลก และพระเจ้าทรงให้สัญญาว่าพระองค์จะไม่ทรงล้างโลกโดยบันดาลให้เกิดน้ำท่วมอีก
ในพระคัมภีร์
โนอาห์เป็นบุตรชายของลาเมค เกิดในปีที่ 1,056 หลังจากพระเจ้าสร้างอาดัม บิดาของเขากล่าวว่า “คน​นี้​จะ​ชู‍ใจ​เรา​ใน​การ‍งาน​ของ​เรา การ​ตราก‌ตรำ​ของ​มือ​เรา และ​จาก​แผ่น‍ดิน​ซึ่งพระยาห์เวห์ทรง​แช่ง‍สาปไว้” เรื่องราวของโนอาห์บันทึกไว้ในหนังสือปฐมกาล บทที่ 5 ถึงบทที่ 10 โน‌อาห์​เป็น​คน​ชอบ‍ธรรม ​ดี​พร้อม​ใน​สมัย​ของ​เขา โน‌อาห์​เชื่อฟังปฏิบัติตามพระ‍เจ้า และเป็น​ที่​โปรด‍ปราน​ใน​สาย‍พระ‍เนตร​ของ​พระ‍ยาห์‌เวห์ ท่ามกลางยุคสมัยที่พระ‍ยาห์‌เวห์​ทรง​เห็น​ว่า​ความ​ชั่ว‍ร้าย​ของ​มนุษย์​มี​มาก​บน​แผ่น‍ดิน
บุตรของโนอาห์
เมื่อโนอาห์ มีอายุได้ 500 ปี จึงมีบุตรชายชื่อ เชม ฮาม และยาเฟท โดยยาเฟทเป็นบุตรชายคนสุดท้อง
ภายหลังเหตุการณ์น้ำท่วมโลก โน‌อาห์​เริ่ม​เป็น​คน​ทำ​สวน​และ​ปลูก​องุ่น วันหนึ่งโนอาห์​ดื่ม​เหล้า‍องุ่น​และ​เมา แล้ว​ก็​นอน​เปลือย‍กาย​อยู่​กลาง​เต็นท์​ ฮาม​ผู้​เป็น​บิดา​คา‌นา‌อัน​เห็น​บิดา​ของ​เขา​เปลือย‍กาย​อยู่ จึง​บอก​พี่‍ชาย​ทั้ง‍สอง​ที่​อยู่​ภาย‍นอก เชม​กับ​ยา‌เฟท​ก็​เอา​ผ้า​พาด​บ่า​ทั้ง‍สอง​คน​แล้ว​ก็​เดิน​ถอย‍หลัง​เข้า​ไป​ปก‍ปิด​กาย​ของ​บิดา​ที่​เปลือย​อยู่ โดย​ไม่‍ได้​หัน‍หน้า​ดู​บิดา​ที่​เปลือย‍กาย​อยู่​
พระคัมภีร์บันทึกคำสาปแช่งของโนอาห์ ที่มีต่อ ฮามไว้ว่า "คานาอัน ​จง​ถูก​แช่ง ให้​เป็น​ทาส​ต่ำ‍สุด​ของ​พี่‍น้อง"
นักศาสนศาสตร์บางคนเชื่อว่า บุตรชายทั้งสามคนของโนอาห์นี้เอง ที่เป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ 3 เผ่าพันธุ์บนโลก คือ คอเคซอยด์ (ผิวขาว), มองโกลอยด์ (เอเชีย) และนิกรอยด์ (ผิวดำ)
ในศาสนาอิสลาม
ในศาสนาอิสลาม โนอาห์ก็คือนบีนั๊วหรือนุหฺ ท่านประกาศศาสนาถึง 950 ปี แต่ไม่มีคนเชื่อฟัง แม้แต่ลูกชายของท่านเองคนหนึ่ง ภายหลังพระเจ้าก็สั่งให้ท่านสร้างเรือเพราะพระเจ้าจะทำให้เกิดน้ำท่วม หลังจากนั้นฝนก็ตกติดต่อกัน ลูกชายของท่านลอยคอเข้ามาใกล้เรือ แต่ด้วยหัวใจที่ไม่ศรัทธาในพระเจ้าก็ไม่ยอมขึ้นเรือ ภรรยาและลูกชายของท่านก็จมน้ำตาย ส่วนลูกชายอีกสามคนปลอดภัยเพราะลงเรือพร้อมบิดา ศาสนาอิสลามถือว่าท่านเป็นนบี (ผู้เผยพระวจนะ) คนที่ 4 และเป็นเราะสูล (ศาสนทูต) และอูลูอัซมิ (ผู้ทรหดอดทน) คนแรก
วิกิพีเดียภาษาโปแลนด์
วิกิพีเดียภาษาโปแลนด์ (Polskojęzyczna Wikipedia) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาโปแลนด์ เริ่มสร้างเมื่อ 26 กันยายน ค.ศ. 2001 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาโปแลนด์มีบทความมากกว่า 0
วัดประชุมคงคา
วัดประชุมคงคา นามวัดที่ประชาชนนิเรียก วัดโรงโป๊ะ เจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2542 คือ พระครูพิพัฒนธรรมคุณ (จรินทร์ วิจิตตโก)
ประวัติความเป็นมาของวัดจากการบอกเล่า วัดนี้ตั้งอยู่ใกล้ชายทะเล ชาวบ้านมีอาชีพทำการประมง ได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. ไหนไม่มีใครทราบ วัดนี้มีบ่อน้ำจีด ชาวบ้านที่อยู่ตามชายทะเลได้มาตักเอาน้ำไปดื่มกิน จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า วัดประชุมคงคา
Palaeorhiza
Palaeorhiza เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Apidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลีย
นีดฟอร์สปีด: ฮอตเพอร์ซูต (วิดีโอเกม พ.ศ. 2553)
นีดฟอร์สปีด: ฮอตเพอร์ซูต (Need for Speed: Hot Pursuit) เป็นเกมแนวแข่งรถตระกูลนีดฟอร์สปีด พัฒนาโดย Criterion Games และจัดจำหน่ายโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต วางจำหน่ายลงบนเครื่อง เพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360, วี และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ สำหรับเกมเวอร์ชันในเครื่อง วี นั้นพัฒนาโดย Exient โดยตัวเกมนั้นสนับสนุนการแสดงผลแบบ 3D เฉพาะบนเครื่อง เพลย์สเตชัน 3 และ วินโดวส์ มีการบรรยายลักษณะเกมนี้ไว้ว่า "เป็นการปฏิวัติรูปแบบการเล่นของเกมในตระกูลนีดฟอร์สปีด" ทั้งนี้ เกมดังกล่าวมีกำหนดการวางจำหน่ายวันที่ 16 พฤศจิกายน 2010 ในอเมริกาเหนือ และ 18 พฤศจิกายน 2010 ในยุโรป
รูปแบบการเล่น
ฮอตเพอร์ซูต จะนำผู้เล่นกลับไปสู่รูปแบบการเล่นดั้งเดิมของซีรีส์ นีดฟอร์สปีด ซึ่งเป็นการขับรถหลบหนีการไล่ล่าของตำรวจ โดยผู้เล่นสามารถเล่นในโหมดอาชีพเป็นนักซิ่งหรือตำรวจก็ได้ ความสัมพันธ์ระหว่างตำรวจกับนักซิ่ง นั้นเปรียบเหมือนกับ "สุนัขล่ากระต่าย" เพราะตำรวจมีกำลังที่จะหยุดยั้งนักซิ่งมากกว่า ซึ่งได้แก่ การบล็อกถนน และ การรบกวนสัญญาณเรดาร์ Criterion ประกาศออกมาว่าโหมดอาชีพสำหรับผู้เล่นคนเดียวจะกินเวลา 12 ถึง 15 ชั่วโมง แต่สามารถเล่นซ้ำได้เรื่อย ๆ นอกจากนี้ยังมีโหมดผู้เล่นหลายคนซึ่งรองรับผู้เล่นได้มากถึง 8 คน
ฮอตเพอร์ซูตดำเนินเรื่องในเมืองที่สร้างขึ้นชื่อ ซีเครสต์เคาน์ตี้(Seacrest County) ซึ่งเป็นเมิองแบบเปิด มีถนนในเมืองยาวรวมกันกว่า 160 กิโลเมตร (100 ไมล์) ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าพาราไดซ์ซิตี เมืองในเกมเบิร์นเอาท์พาราไดซ์ซึ่งพัฒนาโดย Criterion เช่นกันถึง 4 เท่า และหากเทียบกับเกมในตระกูลนีดฟอร์สปีดด้วยกัน ซีเครสต์เคาน์ตีจะมีขนาดใกล้เคียงกับไตรซิตีในเกม นีดฟอร์สปีด: อันเดอร์คัฟเวอร์
ระบบที่เพิ่มเข้ามาใหม่ในฮอตเพอร์ซูตได้แก่ ระบบการติดต่อสังคมที่เรียกว่า ออโตล็อก (Autolog) ซึ่งเปรียบเหมือน เฟซบุ๊กในเกม โดยระบบดังกล่าวจะบันทึกสถิติและความก้าวหน้าของผู้เล่นไว้เพื่อเปรียบเทียบกับผู้เล่นอื่นและแนะนำด่านที่ผู้เล่นอาจสนใจทำลายสถิติ นอกจากนี้ยังมีกระดานข้อความที่ผู้เล่นสามารถโพสต์บันทึกการทำลายสถิติ ข้อความสนทนาทั่วไป และรูปภาพได้อีกด้วย ความก้าวหน้าของผู้เล่นในเกมนี้จะถูกบันทึกไว้ในรูปของค่าหัว (Bounty) และระดับขั้น (Rank) ซึ่งมีทั้งหมด 20 ขั้น แยกจากกันระหว่างฝั่งตำรวจและฝั่งนักซิ่ง
การตอบรับ
ฮอตเพอร์ซูต ได้รับการตอบรับอย่างมากในงาน E3 2010 ได้รางวัลมากมายจากการประกวด "Best of E3", ในสาขา "Best Racing Game" ทั้งจาก IGN และ 1UP สำหรับเกมอื่นๆ ได้แก่ Gran Turismo 5, Test Drive Unlimited 2 และ MotorStorm: Apocalypse.
เพลงประกอบ
เพลงประกอบในเกมประกอบด้วยเพลงจากวง Benny Benassi, Black Rebel Motorcycle Club, Deadmau5, Pendulum และ Bad Religion สำหรับเพลง Edge of the Earth ของ 30 Seconds to Mars เป็นเพลงเปิดเกม
นิกโทเจน
ธาตุหมู่ไนโตรเจน หรือ นิโคเจน หรือ นิกโทเจน (Nitrogen group หรือ pnicogens หรือ pnictogens) คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 15 ของตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 5 โดยอิเล็กตรอน 2 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยเอส (s subshell) อีก 3 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยพี (p subshell) ดังนั้นธาตุเหล่านี้จึงมีอิเล็กตรอน 3 ตัวอยู่ในวงโคจรนอกสุด และ 3 ตัว ในภาวะที่อะตอมไม่อยู่ในระดับไอโอไนส์ (non-ionized state) สารประกอบของธาตุเหล่านี้ เรียกว่า นิกไทด์ (pnictides)
องค์ประกอบ
ธาตุหมู่ไนโตรเจน ประกอบด้วย
ภาษาเลาโว
ภาษาเลาโว (လော်ဝေါ်) มีผู้พูดทั้งหมด 103,500 คน พบในพม่า 100,000 คน (พ.ศ. 2540) ในรัฐกะชีน ตามแนวชายแดนด้านตะวันออก และภาคเหนือของพม่า พบในจีน 3,500 คน (พ.ศ. 2543) ทางตะวันตกของมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยพม่า เขียนด้วยอักษรละติน มีคำยืมจากภาษาจิ่งเผาะและภาษาได
หม่อมราชวงศ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์
หม่อมราชวงศ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ ผู้อำนวยการด้านกิจการพิเศษ ศูนย์พัฒนาพันธุ์พืชจักรพันธ์เพ็ญศิริ
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ หรือ คุณหญิงเพ็ญ เป็นธิดาคนเล็กของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ กับหม่อมประพาล จักรพันธุ์ ณ อยุธยา มีพี่น้องร่วมพระบิดาเดียวกันคือ
ด้านชีวิตครอบครัว หม่อมราชวงศ์เพ็ญศิริ จักรพันธุ์ เคยสมรสกับนิติกร กรัยวิเชียร บุตรชายของธานินทร์ กรัยวิเชียร กับคุณหญิงคาเรน กรัยวิเชียร (สกุลเดิม แอนเดอเซ่น) แต่ได้หย่ากันในภายหลัง มีธิดา 1 คน คือ นางสาวนิติเพ็ญ กรัยวิเชียร
หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร)
พลเอก หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร) (26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - 18 มกราคม พ.ศ. 2529) เป็นอดีตสมุหราชองครักษ์ และอดีตองคมนตรีในรัชกาลที่ 9
ประวัติ
พลเอก หลวงสุรณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 เป็นบุตรชายของ มหาอำมาตย์ตรี พระยาสรรพกิจปรีชา (ชื่น โชติกเสถียร) กับคุณหญิงสรรพกิจปรีชา (ฉลวย โชติกเสถียร) สมรสกับคุณหญิงจรวย โชติกเสถียร ธิดาของ พระยาพิพิธภัณฑวิจารย์ (เจริญ โชติกเสถียร) กับคุณหญิงสุย
หลวงสุรณรงค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมุหราชองครักษ์ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491 จนถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เนื่องจากได้รับแต่งตั้งเป็นองคมนตรี กระทั่งถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2529 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และนาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ไปในการพระราชทานเพลิงศพ พลเอก หลวงสุรณรงค์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อเวลา 16.55 น. ของวันพฤหัสบดีที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2529
หลวงสุรณรงค์ มีโอกาสตามเสด็จ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ไปเยือนประเทศต่างๆ ถึง 26 ครั้ง
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นสายสร้อย
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นประถมาภรณ์
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบ ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์ซิลเวสเตอร์ ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์กูโรนน์ ชั้นที่ 1
พ.ศ. 2505 - เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็องตอฟีซีเย
พ.ศ. 2505 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นนายทัพ
พ.ศ. 2506 - เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1
สารานุกรมภาษาไทย
การจัดทำสารานุกรมในภาษาไทย เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2486 โดยราชบัณฑิตยสถาน แต่ก็หยุดชะงักไป จนกระทั่งถึง พ.ศ. 2497 จอมพลแปลก พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี (ในตำแหน่งบังคับบัญชาราชบัณฑิตยสถาน) ในขณะนั้น ได้เสนอให้ราชบัณฑิตยสถานวางโครงการจัดทำสารานุกรมไทยขึ้นมาใหม่ แล้วเสนอต่อนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาอนุมัติตั้งคณะบรรณาธิการทำสารานุกรม โดยมี พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) เป็นประธานคนแรก โดยได้จัดทำในชื่อ สารานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งถือเป็นสารานุกรมเล่มแรกในประเทศไทย โดยจัดทำเดือนละ 2 เล่ม เล่มละ 2 หน้ายก และจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นขนาดใหญ่ โดยจัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2498 ซึ่งปัจจุบันจัดพิมพ์ครบทุกตัวอักษรแล้ว โดยใช้เวลาถึง 60 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498-2558 รวม 30 เล่ม
ในปี พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้ง โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยมีจุดประสงค์เพื่อจัดทำสารานุกรมไทยโดยรวบรวมความรู้จากแขนงต่างๆ เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ได้มีโอกาสอ่านและศึกษาจากสารานุกรมนี้ด้วยตนเอง โดยได้จัดพิมพ์หนังสือสารานุกรมเล่มแรกเมื่อปี พ.ศ. 2516 ปัจจุบันจัดพิมพ์ไปแล้ว 42 เล่ม นอกจากนี้ยังมีหนังสือ สารานุกรมไทย ฉบับกาญจนาภิเษก, สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน ฉบับเสริมการเรียนรู้ เป็นต้น
อันดับปลาตาเหลือก
อันดับปลาตาเหลือก (Tarpon, Ladyfish; อันดับ: Elopiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งขนาดใหญ่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Elopiformes
มีรูปร่างโดยรวม คือ มีปากกว้าง ที่ใต้คางระหว่างกระดูกกรามล่างมีแผ่นกระดูกแข็ง 1 ชิ้น เกล็ดมีสีเงินแวววาวตลอดทั้งลำตัว ตามีขนาดโต และมีเยื่อไขมันคลุมตาในบางชนิด เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ในเมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน จะมีรูปร่างคล้ายกับปลาไหล
ปัจจุบัน เหลือเพียง 2 วงศ์ 2 สกุล 9 ชนิด ได้แก่
และสูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคจูราสซิค คือ Anaethalion