cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูนิโคล่
สาขาในประเทศไทย
ยูนิโคล่เปิดสาขาแรกในประเทศไทยที่เซ็นทรัลเวิลด์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยเป็นประเทศที่ 3 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อจากสิงคโปร์ และมาเลเซีย ตามลำดับ ต่อมาได้เปิดสาขาพัฒนาการ ซึ่งเป็นโรดไซด์สโตร์แห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 2561 ได้แต่งตั้ง ญาญ่า – อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นแบรนด์พรีเซนเตอร์คนแรกของเมืองไทย ในปี 2563 รวมไปถึงการเปิดร้านยูนิโคล่ในแต่ละภาคทั่วประเทศ
โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า
โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า เป็นโรงพยาบาลสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่เลขที่ 91 ถนนนนทบุรี ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด มีพื้นที่ทั้งหมด 24 ไร่ 1 งาน 2.6 ตารางวา ปัจจุบันโรงพยาบาลพระนั่งเกล้าเป็นโรงพยาบาลศูนย์ขนาด 515 เตียง เปิดให้บริการจริง 606 เตียง เป็นศูนย์เชียวชาญรักษาโรคหัวใจและหลอดเลือด อุบัติเหตุ ทารกแรกเกิด โรคหลอดเลือดสมอง ด้านมะเร็ง ด้านจักษุ ด้านโรคหลอดเลือดสมอง ด้านสุขภาพช่องปากในผู้ป่วยปากแหว่างเพดานโหว่ และศูนย์ปลูกถ่ายอวัยวะ เป็นต้น
ประวัติ
โรงพยาบาลพระนั่งเกล้าเปิดให้บริการวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2500 เป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัดในปี พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า" เพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระราชชนนี สมเด็จพระศรีสุลาลัยเป็นชาวจังหวัดนนทบุรี
เดิมจังหวัดนนทบุรีไม่มีโรงพยาบาล ขุนบุรีภิรมย์กิจ (พริ้ม จารุมาศ) ผู้ว่าราชการจังหวัด ได้ริเริ่มดำเนินการสร้างโรงพยาบาล แต่ประสบปัญหาเรื่องที่ดินในการก่อสร้าง ซึ่งจากการเจรจากับเจ้าของที่ดินไม่ประสบผลสำเร็จ ขณะเดียวกันขุนบุรีภิรมย์กิจได้ออกจากราชการเสียก่อน ต่อมา พ.ศ. 2499 ผู้ว่าราชการคนใหม่นามว่า นายประกอบ ทรัพย์มณี ได้ดำเนินการสร้างต่อ โดยเห็นว่าที่ดินบริเวณวัดเทพอุรุมภังค์หรือวัดหัวเมืองซึ่งเป็นวัดร้าง (ที่ตั้งโรงพยาบาลปัจจุบัน) ที่ตั้งนี้ในอดีตเป็นที่ตั้งของ เมืองนนทบุรีศรีมหาสมุทร เมืองท่าหน้าด่านของกรุงศรีอยุธยา โดยที่ตั้งวัดนี้อยู่ในเขตเหนือ ที่ดินที่กล่าวมามีเนื้อที่ประมาณ 16 ไร่เศษ อยู่ใกล้กับที่ดินเดิมที่เคยเจรจาไว้ เห็นว่าเหมาะสมจะก่อสร้างโรงพยาบาล จึงได้ดำเนินการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งนี้ขึ้น
โรงพยาบาลเปิดดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2500 ในชื่อ โรงพยาบาลพระนนทบุรี มีอาคารเพียง 2 หลัง คือ อาคารอำนวยการ เป็นตึกชั้นเดียวให้บริการผู้ป่วยนอก และอาคารไม้ชั้นเดียวใช้เป็นหอผู้ป่วย ในระยะแรกประชาชนไม่นิยมมารับบริการเนื่องจากมีแพทย์และเจ้าหน้าที่น้อย จน พ.ศ. 2530 ได้เพิ่มเติมตึกขึ้นเป็น 4 ชั้น และมีตึกอำนวยการหลังใหม่เป็นอาคาร 2 ชั้น เมื่อ พ.ศ. 2526 ภายหลัง พ.ศ. 2530 นนทบุรีมีผู้อพยพมาอยู่อาศัยมากขึ้น ทำให้เริ่มมีผู้มาใช้บริการมากขึ้น จน พ.ศ. 2532 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า" ขณะนั้น มีจำนวนเพียง 217 เตียง เจ้าหน้าที่ 530 คน ผู้ป่วยนอกเฉลี่ยวันละ 530 คน ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 โรงพยาบาลพระนั่งเกล้ามีการขยับขยายอาคารเพิ่มขึ้น เช่น หอผู้ป่วยพิเศษเฉลิมพระเกียรติ 4 ชั้น อาคารปฏิบัติการ 5 ชั้น ได้รื้อเรือนไม้และตึกอำนวยการหลังแรก ตึกอำนวยการหลังที่ 2 เพื่อสร้างอาหารเวชศาสตร์ฟื้นฟู หอผู้ป่วย 8 ชั้น และอาคารเจษฎาบดินทร์ 9 ชั้น ราว พ.ศ. 2559 ได้สร้างอาคารศูนย์การแพทย์พระนั่งเกล้า 18 ชั้น
หลอดเลือดดำเรเดียล
ในทางกายวิภาคศาสตร์ หลอดเลือดดำเรเดียล (Radial veins) เป็น venae comitantes (หรือหลอดเลือดดำที่ทอดขนานไปกับหลอดเลือดแดง) ของหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) ที่วิ่งผ่านด้านหลังมือ และปลายแขนด้านนอก และมารวมกับหลอดเลือดดำอัลนา (ulnar veins) กลายเป็นหลอดเลือดดำแขน (brachial veins)
เส้นทางเดินของหลอดเลือดนี้เหมือนกับหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)
คำอธิบายทางกายวิภาค
ในส่วนปลายแขน (forearm) ประกอบไปด้วยหลอดเลือดดำเรเดียล 2 แบบ คือ หลอดเลือดดำเรเดียลแอกเซสซอรี (accessory radial vein) และหลอดเลือดดำเรเดียลชั้นผิว (superficial radial vein)
นางาตาโจ
นางาตาโจ (永田町 (Nagata-chō)) เป็นย่านหนึ่งในเขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสถานที่ตั้งของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และบ้านพักนายกรัฐมนตรี
มาเรีย ชาราโปวา
ชาราโปวาเป็นหมายเลข 1 ของโลกเป็นครั้งแรกในวันที่ 22 สิงหาคม 2548 ขณะอายุ 18 ปี และครั้งสุดท้ายครองตำแหน่งเป็นครั้งที่ห้าเป็นเวลาสี่สัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 11 มิถุนายน 2555 ถึง 8 กรกฎาคม 2555 การชนะเลิศประเภทเดี่ยวของเธอ 35 ครั้ง และแกรนด์สแลม 5 ครั้ง สองครั้งทีเฟรนช์โอเพนและที่ออสเตรเลียนโอเพน วิมเบิลดันและยูเอสโอเพนอีกที่ละครั้ง อยู่ในอันดับสามในบรรดานักกีฬาที่ยังแข่งขันอยู่ ตามหลังเซเรนาและวีนัส วิลเลียมส์  เธอชนะรอบสุดท้ายดับเบิลยูทีเอสิ้นปีในการเปิดตัวเธอในปี 2547 เธอยังชนะเลิศประเภทคู่สามครั้ง
แม้เป็นอาชีพที่เสี่ยงต่อการบาดเจ็บ แต่ชาราโปวามีช่วงเวลาระดับที่หาได้ยากในกีฬาหญิง เธอชนะเลิศประเภทเดี่ยวอย่างน้อยหนึ่งรายการต่อปีตั้งแต่ปี 2546 ถึง 2558 เป็นสถิติต่อเนื่องที่เป็นรองเพียงสเตฟฟี กราฟ, มาร์ตินา นาฟราติโลวา, และคริส เอเวิร์ต ผู้เชี่ยวชาญเทนนิสหลายคนและอดีตนักกีฬาเรียกชาราโปวาว่าเป็นผู้เข้าแข่งขันเทนนิสยอดเยี่ยมคนหนึ่ง โดยจอห์น แม็กเอ็นโรเรียกเธอว่าเป็นผู้ยอดเยี่ยมที่สุดคนหนึ่งที่กีฬาเทนนิสเคยเห็น
ชาราโปวายังได้งานเดินแบบจำนวนหนึ่ง ซึ่งรวมถึงเป็นนางแบบในสปอตส์อิลละสเตรติดสวิมสูตอิชชู (Sports Illustrated Swimsuit Issue) เธอปรากฏในหลายโฆษณา ซึ่งรวมไนกี พรินซ์และแคนอน นับแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2550 เธอเป็นทูตสันถวไมตรีโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยสนใจโครงการฟื้นฟูและพัฒนาเชอร์โนบิลเป็นพิเศษ ในเดือนมิถุนายน 2554 เธอได้รับขนานนามเป็นหนึ่งใน "30 ตำนานเทนนิสหญิง: อดีต ปัจจุบันและอนาคต" โดยไทม์ และในเดือนมีนาคม 2555 เทนนิสแชนเนลยังยกให้เป็นหนึ่งใน "100 ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" จากข้อมูลของฟอบส์ เธอเป็นนักกีฬาหญิงที่มีรายได้สูงสุดในโลก 11 ปีติดต่อกัน และทำรายได้ 285 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งรวมเงินรางวัลตั้งแต่เธอเล่นอาชีพในปี 2544
ในเดือนมีนาคม 2559 ชาราโปวาเปิดเผยว่าเธอไม่ผ่านการทดสอบสารกระตุ้นที่ออสเตรเลียนโอเพน
ชีวิตส่วนตัว
อุบัติเหตุนิวเคลียร์ ที่เชอร์โนบิล ในปี ค.ศ. 1986 ทำให้พ่อแม่ของ ชาราโปวา ยูริ และ เยเลนา ต้องย้ายถิ่นฐาน จาก โกเมล เบลารุส ไปยังเมือง Nyagan ในไซบีเรีย บ้านของบิดาของเยเลนา โดยเยเลนาได้ให้กำเนิดมาเรีย หลังจากนั้น 1 ปี
พ่อของ ชาราโปวา พาเธอมายังสหรัฐอเมริกาเมื่อเธออายุได้ 7 ปี เพื่อเข้าฝึกที่ วิทยาลัยเทนนิส นิค บอลเลทเทอรี ในเมืองแบลดเดนตัน แม่ของเธอ เยเลนา ไม่สามารถเดินทางมาด้วย เนื่องจากปัญหาด้านวีซ่า ได้ตามมาหลังจากนั้น 2 ปี  ชาราโปวาอาศัยอยู่ที่ สหรัฐอเมริกาตั้งแต่นั้นมา แต่ยังคงสัญชาติ รัสเซียไว้ เธอมีบ้านอยู่ในเมืองแมนแฮตตันบีช ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
แกรนด์สแลม
รอบชิงชนะเลิศ: 10 (ชนะเลิศ 5, รองชนะเลิศ 5)
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2000
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2543 หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป 2000 เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกภายการรับรับของฟีฟ่าเป็นครั้งแรก ทำการแข่งขันกันระหว่างวันที่ 5-14 ม.ค. ที่ประเทศบราซิล การแข่งขันครั้งนี้มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน 8 ทีม แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม แข่งขันแบบพบกันหมดในกลุ่ม จากนั้นเอาทีมอันดับที่ 1 ของแต่ละกลุ่ม มาแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ ขณะที่ทีมอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่ม จะมาแข่งในนัดชิงอันดับที่ 3 โดยทีมที่ได้แชมป์รายการนี้เป็นทีมแรกคือ คอรินเทียนส์ จากบราซิล
ผลการแข่งขัน
3 ประตู
เกิร์ล! เกิร์ล! เกิร์ล! (อัลบั้ม)
'''เกิร์ล! เกิร์ล! เกิร์ล!''' (Girls! Girls! Girls!) เป็นอัลบั้มที่สิบหกโดย เอลวิส เพรสลีย์ ออกจำหน่ายโดย อาร์ซีเอวิกเตอร์เรเคิดส์ ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962
กลุ่ม 24 ตุลา 51
กลุ่ม 24 ตุลา 51 หรือ กลุ่ม 64 ส.ว. ก่อกำเนิดขึ้นสืบเนื่องจากการประชุมที่รัฐบาลพยายามเรียกว่าเป็นการประชุม 4 ฝ่าย โดยที่ไม่มี ผู้นำฝ่ายค้าน และประธานวุฒิสภา มีเพียงนายชัย ชิดชอบ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ผู้แทนพรรคร่วมรัฐบาล และนายนิคม ไวยรัชพานิช รองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 โดยที่ประชุมวันนั้นเห็นชอบโมเดล ส.ส.ร. 3 ที่นายนิคม เสนอ ซึ่งภาพจะออกมาดีกว่า เพราะอาจมองได้ว่าเป็น ส.ส.ร.3 ที่มาจากวุฒิสภา
ต่อมา เมื่อมีการประชุมวุฒิสภา ในวันศุกร์ที่ 24 ตุลาคม 2551 นายนิคม ยืนยันว่า นายประสพสุข บุญเดช เป็นผู้มอบหมายให้ไปร่วมประชุมกับนายชัย ชิดชอบ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และผู้แทนพรรคร่วมรัฐบาล โดยมีหนังสือมอบหมายเป็นลายลักษณ์อักษร ขณะที่นายประสพสุข เคยกล่าวย้ำไว้ว่า ส.ส.ร. 3 ไม่ใช่ทางออก
หลังจากนั้น ได้มีการเปิดแถลงข่าวตอบโต้กัน ของส.ว. 2 กลุ่ม โดยฝ่ายหนึ่งเรียกตัวเองว่า "กลุ่ม 24 ตุลา 51" พร้อมอ้างว่ามี 64 ส.ว. อยู่ในมือ ขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งเรียกชื่อตัวเอง ว่า "กลุ่ม 40 ส.ว."
ในขณะที่ภายหลังมีสมาชิกวุฒิสภาใน กลุ่ม 24 ตุลา 51 บางคน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสายสรรหา ได้ออกมากล่าวในทำนองว่าได้ลงลายมือชื่อเป็น 1 ใน 64 ส.ว. จริง แต่ไม่ได้มีเจตนาในการสนับสนุนการแก้ไขรัฐธรรมนูญตามมติการประชุม 4 ฝ่าย แต่อย่างใด เป็นเพียงแต่การแสดงให้เห็นว่าต้องการความเป็นกลางและไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด โดยที่ไม่ทราบว่าจะนำรายชื่อของตนมาแถลงข่าวตอบโต้กันระหว่าง 2 กลุ่ม และมีภาพเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ความขัดแย้งกันทางการเมือง
ลาวโทรคมนาคม
ประวัติ
ก่อนปี ค.ศ. 1993 รัฐบาลลาว ได้ดำเนินการอย่างต่อเนื่องในการพัฒนาระบบสื่อสาร โทรคมนาคม ตามแผนแม่แบบ (Master Plan) ซึ่งนับได้ว่าเป็นปัจจัยพื้นฐานของการพัฒนา ระบบโทรคมนาคม ครบวงจรโดยมี กระทรวงคมนาคมขนส่งไปรษณีย์และก่อสร้างของลาว เป็นผู้ชี้นำและคุ้มครองในนี้ บริษัท ไปรษณีย์โทรคมนาคม ลาว เป็นรัฐวิสาหกิจ 100% และเป็นผู้ดำเนินงานแต่เพียงผู้เดียว
ในปี ค.ศ. 1994 รัฐบาลได้เปิดโอกาสให้ภาคเอกชน ได้มีส่วนร่วมในการลงทุนดำเนินธุรกิจด้านโทรคมนาคมในลาว บริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ได้มีโอกาสเข้าร่วมลงทุนกับรัฐบาลและได้จัดตั้งบริษัทร่วมลงทุนขึ้นในนาม บริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เพื่อดำเนินโครงการ พัฒนาโทรคมนาคมระยะที่ 3 ตามแผนแม่แบบ ที่รัฐบาลลาวได้วางเอาไว้ ในปี 1994
ในปี ค.ศ. 1995 รัฐบาลลาว มีนโยบายให้แยกบริษัท ไปรษณีย์ และ โทรคมนาคม ลาว ออกเป็น 2 บริษัทคือ บริษัท ไปรษณีย์ลาว และบริษัท โทรคมนาคม ลาว ในปี ค.ศ. 1996 ความเรียกร้องต้องการใช้งานทางด้านการสือสารของลาวได้ ขยายตัวขึ้น รัฐบาล สปป.ลาว จึงได้ร่วมกับบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) เพื่อจัดตั้ง บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด ขึ้นซึ่งเป็นการรวมตัวของบริษัท โทรคมนาคม ลาว กับบริษัท ลาว ชินวัตร เทเลคอม จำกัด เข้ากัน โดยรัฐบาลลาว ถือหุ้น 51% และบริษัท ชินวัตร อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) ถือหุ้น 49% โดยมีระยะสัมปทาน 25 ปี
บริษัท ลาว โทรคมนาคม จำกัด จึงได้เริ่มเปิดดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ.1996 โดยดำเนินธุรกิจ ให้บริการทางด้านการสื่อสารโทรคมนาคมด้านต่าง ๆ จนถึงปัจจุบัน
ธงชาติอียิปต์
ธงชาติอียิปต์ (علم مصر) เป็นธงสามสีซึ่งประกอบด้วยแถบสีแนวนอนขนาดเท่ากันสามแถบ เรียงลำดับเป็นสีแดง สีขาว และสีดำ จากบนลงล่าง สีทั้งสามนี้เป็นสีที่มาจากธงขบวนการปลดแอกอาหรับ ซึ่งมีประวัติความเป็นมาย้อนหลังไปถึงเหตุการณ์การปฏิวัติในอียิปต์เมื่อปี ค.ศ. 1952 ในธงดังกล่าวได้บรรจุรูปสัญลักษณ์นกอินทรีแห่งซาลาดิน อันเป็นรูปตราแผ่นดินของอียิปต์ ไว้ที่กลางแถบสีขาว ลักษณะของธงที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1984
ความหมาย
คณะนายทหารซึ่งได้ทำการปฏิวัติล้มล้างราชบัลลังก์ของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ในการปฏิวัติปี ค.ศ. 1952 ได้เป็นผู้กำหนดความหมายของแถบสีธงขบวนการปลดแอกอาหรับไว้แต่ละสี โดยสีแดงถือเป็นสัญลักษณ์ถึงช่วงเวลาก่อนการปฏิวัติ อันเป็นยุคแห่งการต่อสู้เพื่อโค่นล้มการปกครองระบอบราชาธิปไตยของราชวงศ์มุฮัมมัดอาลีและการปกครองด้วยระบบอาณานิคมของสหราชอาณาจักร สีขาวหมายถึงการปฏิวัติที่เกิดขึ้นเป็นการปฏิวัติโดยปราศจากการนองเลือด ส่วนสีดำเป็นตัวแทนแห่งการสิ้นสุดยุคแห่งการกดขี่โดยระบอบราชาธิปไตยและจักรวรรดินิยมต่างด้าว
การใช้ธงขบวนการปลดแอกอาหรับของอียิปต์ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้บรรดารัฐอาหรับจำนวนหนึ่งนำธงดังกล่าวไปปรับใช้เป็นธงของตนเอง เช่น ประเทศอิรัก ประเทศซีเรีย ประเทศเยเมน (ในอดีตยังรวมถึงประเทศลิเบียด้วย) ซึ่งนอกจากการใช้ธงสามสีแบบเดียวกันแล้ว แต่ละชาติจะเพิ่มเครื่องหมายลงไปในธง หรือลบเครื่องหมายบางอย่างออกไปจากธง เพื่อแยกแยะความแตกต่างของธงแต่ละประเทศ
ประวัติ
ประวัติศาสตร์แห่งธงชาติอียิปต์ยุคใหม่ถือกันว่าเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์มุฮัมมัดอาลี ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับดินแดนที่เป็นประเทศซูดานในปัจจุบัน และเติบโตมากขึ้นในสมัยแห่งลัทธิชาตินิยมอาหรับ
สมัยราชวงศ์มูฮัมมัด อาลี (ค.ศ. 1805–1923)
เมื่อมูฮัมมัด อาลีแห่งอียิปต์สามารถเข้ายึดครองแผ่นดินอียิปต์ได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1805 ฐานะอย่างเป็นทางการของอียิปต์ในเวลานั้นนับเป็นเพียงมณฑลหนึ่งในความปกครองของจักรวรรดิออตโตมาน อย่างไรก็ตาม ตลอดรัชสมัยของพระองค์และสืบเนื่องต่อมาอีก 2 รัชกาล อียิปต์มีอิสระในการปกครองเสมือนว่าเป็นรัฐเอกราชในฐานะของรัฐเคดีฟ (Khedive) เพื่อเป็นการแสดงถึงสิทธิ์ในการปกครองตนเองของพระองค์ เคดีฟมุฮัมมัดอาลีจึงทรงริเริ่มในการใช้ธงใหม่ของอียิปต์ซึ่งเป็นรูปเดือนเสี้ยวและดาวสามคู่รวมอยู่ในพื้นธงสีแดง กล่าวกันว่าการใช้สัญลักษณ์ดังกล่าวเป็นการสื่อความหมายถึงชัยชนะในกองทัพของพระองค์ที่มีต่อแผ่นดินสามทวีป อันได้แก่ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป และทวีปแอฟริกา และสะท้อนถึงพระราชอำนาจของพระองค์ที่มีเหนือแผ่นดินอียิปต์ ซูดาน และเฮจาซ)  การที่สัญลักษณ์ในธงนี้พ้องกันกับธงของจักรวรรดิออตโตมานนั้นเป็นไปอย่างจงใจ เพราะพระเจ้ามุฮัมมัดอาลีทรงคิดการใหญ่ไว้ในพระทัยว่าทรงประสงค์จะถอดถอนสุลต่านแห่งราชวงศ์ออสมัน และจะขึ้นยึดครองราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิออตโตมานเสียเอง
อียิปต์ยังคงใช้ธงนี้สืบต่อมาภายหลังอำนาจอธิปไตยของจักรวรรดิออตโตมานสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1914 และอียิปต์ได้ประกาศสถาปนาประเทศขึ้นเป็นรัฐสุลต่านอียิปต์ภายใต้การอารักขาของสหราชอาณาจักร
ในอีกด้านหนึ่ง หลังเกิดเหตุการณ์กบฏอูราบีในปี ค.ศ. 1882 สหราชอาณาจักรได้ส่งกองทัพเข้ายึดครองประเทศอียิปต์ เหตุการณ์ดังกล่าวได้จุดชนวนให้ฝ่ายชาตินิยมอียิปต์เกิดความไม่พอใจ และความไม่พอใจดังกล่าวได้ทวีขึ้นถึงขีดสุดในเหตุการณ๋การปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1919 เมื่อทั้งธงสีแดงที่พระเจ้ามุฮัมหมัดอาลีทรงคิดขึ้นและธงพิเศษพื้นสีเขียวมีรูปกางเขนและเดือนเสี้ยวถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านอังกฤษ ซึ่งธงอย่างหลังนั้น เป็นธงที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ร่วมของชาวอียิปต์ที่เป็นชาวมุสลิมและชาวคริสต์กลุ่มคอปติคใช้แสดงการสนุบสนุนขบวนการชาตินิยมต่อต้านการยึดครองของสหราชอาณาจักร
ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน (ค.ศ. 1922–1953)
ในปี ค.ศ. 1922 สหราชอาณาจักรได้ตกลงที่จะมอบเอกราชอย่างเป็นทางการให้แก่อียิปต์ โดยมีข้อแม้ประการหนึ่งว่าสุลต่านฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ จะต้องเปลี่ยนแปลงพระอิสริยยศของพระองค์จากสุลต่านเป็นกษัตริย์ (King) และเปลี่ยนแปลงสถานะประเทศจากรัฐสุลต่านเป็นราชอาณาจักร ซึ่งสุลต่านก็ทรงยินยอม หลังจากนั้นพระเจ้าฟูอัดที่ 1 กษัตริย์แห่งอียิปต์ จึงได้ออกพระบรมราชโองการให้แก้ไขธงชาติอียิปต์เสียใหม่เป็นธงเดือนเสี้ยวสีขาวล้อมดาวห้าแฉกสามดวงในพื้นสีเขียว
ในธงชาติที่ออกแบบใหม่นั้น รูปดาวสามดวงสีขาวหมายถึงดินแดนสามส่วนของราชอาณาจักร คือ อียิปต์ นิวเบีย และซูดาน ส่วนพื้นสีเขียวและเดือนเสี้ยวหมายถึงศาสนาอิสลามซึ่งเป็นศาสนาของคนส่วนใหญ่ในประเทศ รูปดาวทั้งสามดวงนั้นกล่าวกันว่ายังหมายถึงศาสนา 3 ศาสนาที่ประชาคมกลุ่มต่างๆ ในอียิปต์นับถือโดยหลัก อันได้แก่ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ และศาสนายิว
สาธารณรัฐอียิปต์ (ค.ศ. 1953–1958)
หลังการปฏิวัติล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในปี ค.ศ. 1952 คณะนายทหารผู้ทำการปฏิวัติได้คงธงชาติเดืมสมัยราชอาณาจักรไว้ แต่ได้เสนอธงของขบวนการปฏิวัติอาหรับเพิ่มขึ้นอีกธงหนึ่ง ซึ่งธงดังกล่าวเป็นพื้นแถบแนวนอนสีแดง สีขาว และสีดำ มีรูปนกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการปฏิวัติที่กลางแถบสีขาว ซึ่งรูปนกอินทรีแห่งซาลาดินในธงนี้มีลักษณะบางประการที่แตกต่างไปจากแบบได้ได้มีการประกาศใช้ในยุคหลัง ต่อมาแม้ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดานจะได้สิ้นสภาพโดยสมบูรณ์จากการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐใหม่ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 ก็ตาม แต่ธงของราชอาณาจักรก็ยังใช้ในทางราชการอยู่จนกระทั่งได้มีการจัดตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับขึ้นในปี ค.ศ. 1958
สหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (ค.ศ. 1972–1977)
แม้ในเวลาต่อมาประเทศซีเรียจะถอนตัวจากการเป็นรัฐสมาชิกของสหสาธารณรัฐอาหรับในปี ค.ศ. 1961 ก็ตาม แต่อียิปต์ก็ยังคงใช้ชื่อดังกล่าวเป็นชื่อของประเทศอย่างเป็นทางการต่อมาจนถึงปี ค.ศ. 1971 เมื่ออียิปต์ได้แก้ไขชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศเป็นสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ (Arab Republic of Egypt) ในปี ค.ศ. 1972 อียิปต์ได้ร่วมมือกับซีเรียและลิเบียจัดตั้งสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับ (Federation of Arab Republics) ธงของสหสาธารณรัฐเดิม (ซึ่งต่อมาซีเรียจะนำมาใช้เป็นธงชาติของตนเองในอีก 8 ปี ให้หลัง) จึงถูกแทนที่ด้วยธงชาติรัฐสมาชิกในสหพันธรัฐจะต้องใช้ร่วมกัน ธงใหม่ที่เกิดขึ้นนี้ยังคงมีพื้นฐานมาจากธงของขบวนการปลดแอกอาหรับอยู่เช่นเดิม แต่ได้เปลี่ยนรูปสัญลักษณ์กลางธงเสียใหม่เป็นรูปเหยี่ยวแห่งกูเรช (Hawk of Qureish) ซึ่งเดิมใช้เป็นตราแผ่นดินของซีเรียก่อนการเข้าร่วมสหสาธารณรัฐอาหรับในปี ค.ศ. 1958 รูปดังกล่าวนี้ได้มีการนำมาใช้เป็นตราแผ่นดินของสหพันธรัฐด้วย
สาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ (ค.ศ. 1984 - ปัจจุบัน)
เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับได้ยุบตัวลงในปี ค.ศ. 1977 ประเทศสาธารณรัฐอาหรับอียิปต์ยังคงใช้ธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอาหรับเป็นสัญลักษณ์สืบต่อมา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1984 จึงได้มีการประกาศเปลี่ยนแปลงธงชาติอียิปต์เสียใหม่ โดยเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ในแถบสีขาวจากรูปเหยี่ยวแห่งกูเรชมาเป็นรูปนกอินทรีแห่งซาลาดินอีกครั้ง ซึ่งรูปนกอินทรีที่ใช้ในธงนี้เป็นรุ่นที่มีการแก้ไขจากรุ่นดิมที่ใช้ในปี ค.ศ 1952 มาเป็นรุ่นที่ใช้ในปี ค.ศ. 1958 ลักษณะของธงดังที่ปรากฏนี้ยังคงใช้สืบมาจนถึงทุกวันนี้
ข้อบังคับในการใช้ ชัก และแสดงธง
การกระทำการใดซึ่งเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยามธงชาติถือเป็นโทษทางอาญาตามกฎหมายของอียิปต์ เพราะถือว่าเป็นการแสดงเจตนาดูหมิ่นต่ออำนาจของรัฐ ซึ่งเงื่อนไขการลงโทษดังกล่าวนั้นยังรวมความไปถึงการดูหมิ่นต่อธงชาติและตราแผ่นดินของต่างประเทศด้วยเช่นกัน
สตีฟ แม็กควีน
เทอร์เรนซ์ สตีเวน "สตีฟ" แม็กควีน (Terrence Steven "Steve" McQueen; 24 มีนาคม ค.ศ. 1930 - 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเล่นว่า "ราชาแห่งความเจ๋ง" จากบทบาทตัวเอกที่ไม่เข้าข่ายจำพวกฮีโร โดยเฉพาะในช่วงจุดสูงสุดวัฒนธรรมที่แปลกต่างจากที่มีอยู่ในสังคมในช่วงสงครามเวียดนาม ทำให้เขามีบทบาทในภาพยนตร์ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบ็อกซ์ออฟฟิสในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 แม็กควีนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากบทบาทในเรื่อง 'The Sand Pebbles' เขายังมีผลงานโด่งดังในภาพยนตร์ The Magnificent Seven, 'The Great Escape', The Thomas Crown Affair, Bullitt, The Getaway, 'Papillon', และ The Towering Inferno ในปี ค.ศ. 1974 เขาเป็นดาราที่มีค่าตัวสูงที่สุดในโลก ถึงแม้ว่าแม็กควีนจะมักมีปากเสียงกับผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ แต่ความนิยมนี้ทำให้เขาเป็นที่ต้องการสูง และต้องการจ่ายค่าตัวให้เขาอย่างสูง
เขาชอบในการแข่งรถทั้งรถมอเตอร์ไซค์และรถยนต์ ขณะที่เขาเรียนการแสดง เขายังได้แข่งรถมอเตอร์ไซค์ในช่วงวันหยุดและเขาซื้อมอเตอร์ไซค์ให้ตัวเองครั้งแรกพร้อมกับชัยชนะในการแข่งขัน เขายังเป็นที่รู้จักกับการแสดงบทสตันท์ด้วยตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบทขับรถด้วยความเร็วไล่ล่าในภาพยนตร์เรื่อง Bullitt.
แม็กควีนเสียชีวิตเมื่อวัย 50 ปีที่เมืองซิวดัดฮัวเรซ รัฐชีวาวา ประเทศเม็กซิโก หลังจากการผ่าตัดเอาเนื้องอกเนื้อร้ายในช่องท้อง
ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี
ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี (Australian Capital Territory) เป็นเขตเมืองหลวงของออสเตรเลียและถือเป็นดินแดน เขตการปกครองตนเองภายในที่เล็กที่สุด ตั้งอยู่ภายในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ดอกไม้ประจำดินแดนคือดอกรอแยลบลูเบล และสัตว์ประจำดินแดนคือ Gang-Gang cockatoo
คนล่าสัตว์ในหิมะ (เบรอเคิลผู้พ่อ)
คนล่าสัตว์ในหิมะ (Jagers in de Sneeuw; The Hunters in the Snow) หรือ การกลับบ้านของคนล่าสัตว์ (De terugkeer van de jagers; The Return of the Hunters) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) ผู้เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในเวียนนาในประเทศออสเตรีย
ภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี ภาพเขียนนี้เป็นภาพที่เกิดขึ้นในฤดูหนาวขณะที่คนล่าสัตว์สามคนกำลังเดินทางกลับมาจากการล่าสัตว์พร้อมกับสุนัข เท่าที่ดูจากภาพการไปล่าสัตว์ก็ดูเหมือนจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก และดูเหมือนคนล่าสัตว์จะเดินบุกหิมะด้วยท่าทางที่อ่อนล้า คนหนึ่งแบกร่างผอมบางของสุนัขจิ้งจอกที่แสดงให้เห็นว่าเป็นการออกไปล่าสัตว์ที่ไม่มีผล บรรยากาศโดยทั่วไปของภาพดูสงบ, หนาวเย็น และดูจะเป็นวันที่มืดครึ้ม สีที่ใช้เป็นสีขาวและเทาทึม ต้นไม้ก็มีแต่กิ่งที่เปล่าเปลือยปราศจากใบ
ภูมิทัศน์ในภาพเป็นหุบเขาที่มีแม่น้ำไหลผ่าน ไกลออกไปเป็นภูเขาที่สูงขึ้นที่เห็นได้จากลักษณะของผาที่มียอดแหลมหลายยอด นอกจากนั้นก็มีล้อโรงสีที่มีน้ำแข็งเกาะรอบ ไกลออกไปมีผู้คนเล่นเสกตบนสระน้ำที่แข็งเพราะความหนาว
ในนิตยสารเนเจอร์ นักประวัติศาสตร์ศิลปะมาร์ติน เคมป์ ให้ความเห็นว่าจิตรกรรมชั้นครูมักจะเป็นงานที่นิยมใช้เป็นการ์ดในโอกาสคริสต์มาส และกล่าวว่าคงไม่มีงานในที่เป็นงานนอกหัวข้อทางศาสนาที่จะเป็นที่นิยมมากไปกว่าภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" สำหรับโอกาสนี้
ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่
วันหมองหม่น (เบรอเคิลผู้พ่อ)
วันหมองหม่น (De Sombere Dag; The Gloomy Day) เป็นงานจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบเนเธอร์แลนด์และเฟลมิชที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) ภาพ "วันหมองหม่น" เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ "วันหมองหม่น" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันทั้งหมดหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี
ภาพเขียนนี้เป็นภาพที่เกิดขึ้นราวเดือนมกราคมที่แสดงบรรยากาศที่อ้างว้างที่มีแต่ต้นไม้ที่ปราศจากใบ มงกุฎกระดาษบนหัวของเด็กแสดงว่าเป็นเวลาช่วงวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ที่ฉลองกันในวันที่ 6 มกราคมที่เป็นช่วงเวลาที่มีการกินวอฟเฟิล (waffle) เป็นประเพณีก่อนที่จะถึงเทศกาลมหาพรต ท้องฟ้า เรือที่กระทบฝั่ง และเด็กที่เตรียมตัวอยู่ตรงด้านหน้าของภาพแสดงภาวะอากาศอันทารุณที่จะมาถึง
เจ้าจอมทับทิม (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม)
เจ้าจอมทับทิม ในเรื่อง แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม เป็นบุคคลที่แอนนา ลีโอโนเวนส์ กล่าวถึงในหนังสือเล่มที่สองชื่อ "นิยายรักในราชสำนักฝ่ายใน" (Romance of the Harem) และถูกนำมาขยายความในบทประพันธ์ของมาร์กาเรต แลนดอน เรื่อง "แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม" (Anna and the King of Siam) ในปี พ.ศ. 2487 และนำมาเป็นส่วนหนึ่งของละครเวทีและภาพยนตร์ "เดอะคิงแอนด์ไอ" (The King and I) และ "แอนนาแอนด์เดอะคิง" (Anna and the King)
ประวัติ
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า ทับทิม (Tuptim) เป็นลูกชาวบ้านธรรมดา เกิดประมาณปี พ.ศ. 2393-2394 เป็นอิสตรีที่มีหน้าตาสะสวยงดงาม ขณะอายุ 15 ปีได้รักใคร่เป็นผัวเมียกับนายแดง ต่อมาในปี พ.ศ. 2408 เมื่ออายุได้ 16 ปี ถูกเกณฑ์ไปเป็นคนงานก่อสร้างวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลที่ 4
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทอดพระเนตรเห็นนางทับทิมในวันพระราชพิธีฝังลูกนิมิตวัดประจำรัชกาล ตรัสถามข้าราชบริพารว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร จึงได้มีผู้นำนางทับทิมเข้าวังเพื่อถวายตัวเป็นนางห้ามรับใช้ในพระบรมมหาราชวังอยู่ในความดูแลของเจ้าจอมมารดาเที่ยง โดยปกปิดว่าเป็นเมียของนายแดงอยู่ก่อนแล้ว ฝ่ายนายแดงได้อุปสมบทเป็นพระที่วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม จนได้เป็นพระครูใบฎีกา เรียกกันว่า พระครูปลัด (Balat)
อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าจอมทับทิมได้หายตัวไปจากพระบรมมหาราชวัง ไม่มีผู้ใดพบตัวเป็นเวลาหลายเดือน รัชกาลที่ 4 ทรงตั้งรางวัลนำจับเป็นเงิน 20 ชั่ง จนวันหนึ่งมีพระสงฆ์สองรูปพบตัวเจ้าจอมทับทิม ซ่อนตัวอยู่ในกุฏิของพระครูปลัด โดยโกนศีรษะ โกนคิ้ว สวมจีวรปลอมตัวเป็นพระ เจ้าจอมทับทิมจึงถูกจับขังพร้อมกับพระครูปลัด และเพื่อนสองคนชื่อ มะปราง (Maprang) และสุมาลา (Simlah)
แอนนา ลีโอโนเวนส์ เขียนไว้ว่า เจ้าจอมทับทิม และพระครูปลัด ถูกประหารชีวิตในปี พ.ศ. 2410 โดยถูกเฆี่ยนตี ทรมาน และเผาทั้งเป็น และเขียนว่ารัชกาลที่ 4 ทรงสั่งให้สร้างเจดีย์ขึ้นสององค์ไว้ที่ข้างโบสถ์วัดสระเกศ เก็บอัฐิของเจ้าจอมทับทิมและพระครูปลัด ซึ่งหม่อมเจ้าจงจิตรถนอม ดิศกุลเคยทูลถามสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อยู่ ญาโณทโย) เจ้าอาวาสในขณะนั้น ซึ่งได้ถวายพระพรว่าเจดีย์บรรจุอัฐิเจ้าจอมนั้นมีจริง หากแต่เพิ่งรื้อไปเมื่อมีการพัฒนาวัด
ปัจจุบันมีศาลของเจ้าจอมทับทิมตั้งอยู่ที่กรมแผนที่ทหาร ถนนกัลยาณไมตรี โดยศาลหันหน้าไปทางทิศใต้ ไปทางวัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเป็นอนุสรณ์แด่เจ้าจอม เนื่องจากบริเวณนี้เคยเป็นสวนเก่านอกกำแพงวังทางทิศตะวันออก และบริเวณศาลดังกล่าวน่าจะเป็นที่ที่เจ้าจอมและพระครูปลัดถูกประหาร
ข้อโต้แย้ง
นักประวัติศาสตร์ไทยให้ความเห็นแย้งว่า เรื่องเจ้าจอมทับทิม ไม่น่าจะมีอยู่จริง เนื่องจากไม่มีบันทึกอยู่ในเอกสารอื่นเลยนอกจากบันทึกของนางลีโอโนเวนส์ อีกทั้งรายละเอียดที่ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ เช่น เจ้าจอมคนใดที่ต้องการจะกราบบังคมทูลลาออก เพื่อไปสมรส ก็สามารถกระทำได้ อีกทั้งในประเทศสยามไม่เคยมีการลงโทษด้วยการเผาทั้งเป็น
วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม
วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 1549 ถนนศรีสุมังค์ ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย สร้างเมื่อ  พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2499 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง   เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม  พ.ศ. 2513 เป็นพระอารามหลวงแห่งแรกของจังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติ
วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม ตั้งอยู่ที่บ้านเจียงอี ซึ่งเป็นชุมชนของชนชาติไทย เผ่าส่วย คำว่า "เจียงอี" เป็นภาษาส่วย "เจียง" แปลว่า "ข้าง" "อี" แปลว่า "ป่วย" รวมความว่า "เจียงอี" แปลว่า ข้างป่วย ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีของไทย เมื่อพระเจ้าอยู่หัวเอกทัศน์เสวยราชสมบัติอยู่นั้น ได้เกิดอาเพศขึ้น พระยาช้างเผือกแตกโรงหนี แล้วมุ่งหน้ามาทางทิศตะวันออก เลยเข้าเขตเมืองศรีสะเกษ พระเจ้าแผ่นดินทรงจัดให้ทหารนายกองจับข้างติดตามมาทันที่ลำธารแห่งหนึ่ง อยู่ในเขตอำเภอห้วยทับทัน ในปัจจุบัน ได้เห็นพระยาช้างแต่จับไม่ได้ ช้างวิ่งหนีไปทางทิศใต้ ถึงเชิงเขาพนมดงรัก หัวหน้าผู้ปกครองบ้านเมืองแถบนั้นก็พากันช่วยตามจับพระยาช้าง แล้วไปจับได้ที่เชิงเขาพนมดงรัก ในเขตอำเภอกันทรลักษ์ในปัจจุบัน จึงนำกลับมา และได้นำส่งพระยาช้างเผือก เมื่อนำพระยาช้างเผือกมาถึงหมู่บ้านใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ในตัวเมืองศรีสะเกษ พระยาช้างได้ล้มป่วยลง เมื่อรักษาพยาบาลหายแล้วจึงได้เดินทางต่อไป ชาวบ้านเป็นไทยส่วย จึงเรียกหมู่บ้านนั้นว่า "บ้านเจียงอี" คือบ้านช้างป่วย สืบมา วัดก็เรียกว่า "วัดเจียงอี" เช่นกันตามชื่อหมู่บ้าน
ที่ตั้งและขนาด
วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม ตั้งอยู่เลขที่ 1549 ถนนศรีสุมังค์ ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ มีเนื้อที่ทั้งหมด 77 ไร่ 2 งาน 75.7/10 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 651
มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง
ลักษณะพื้นที่ตั้งของวัด เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีส่วนโค้งบางแห่งทางทิศใต้ ตั้งอยู่กลางเมืองศรีสะเกษ
อาณาเขตติดต่อ
ทิศเหนือ ติดต่อถนนชัยสวัสดิ์
ทิศใต้ ติดต่อที่ดินของชาวบ้าน
ทิศตะวันตก ติดต่อที่ดินของชาวบ้าน และโรงเรียนเทศบาล 1 (วัดเจียงอี)
พระอุโบสถ
สร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2496 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารคอนรีตเสริมเหล็ก กว้าง ๙ เมตร ยาว ๒๕ เมตร ต่อมาในปี 2553 ได้บูรณะใหม่ในพื้นที่เดิม เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 11.50 เมตร ยาว 28.50 เมตร ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย เป็นพระประธานในอุโบสถ หล่อด้วยทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 44 นิ้ว สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2496 โดยคุณละม้าย ลิ้มอักษร เป็นเจ้าภาพสร้างถวาย
พระวิหาร
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 18 เมตร ยาว 40 เมตร ประดิษฐานพระพุทธชินราช (จำลอง) เป็นพระประธานในพระวิหารชั้นบน ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว หล่อด้วยทองเหลือง สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2514 โดยมีคุณอรพิน เกษชุมพล เป็นเจ้าภาพสร้างถวาย
วิหารพระพุทธไสยาสน์
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 12 เมตร ยาว 40 เมตร หลังคาโค้งแบบประทุน ชั้นบนเป็นห้องโถง ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์ เป็นพระพุทธรูปปางปรินิพพาน ขนาดยาว 27 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ในเศียรบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2518 นามว่า พระพุทธสิริเกศมงคล ชั้นล่างเป็นห้องโถง และมีห้องพักสำหรับผู้มาปฏิบัติธรรม จำนวน 4 ห้อง
พระวิหารพระแก้วศรีวิเศษ
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2556 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร หลังคาทรงไทย มุงกระเบื้อง ประดิษฐานพระแก้วศรีวิเศษ เป็นพระประธานยู่ในวิหาร ขนาดหน้าตักกว้าง 79 นิ้ว สร้างด้วยหินหยกสีเขียวจากประเทศอินเดีย ปางมารวิชัย โดยมีคุณศรีสุข รุ่งวิสัย เป็นเจ้าภาพสร้างถวาย
กุฎีสงฆ์
จำนวน 24 หลัง สร้างด้วยไม้ 13 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก จำนวน 9 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ จำนวน 2 หลัง
กุฎีเจ้าอาวาส
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น จำนวน 1 หลัง ขนาดกว้าง 12 เมตร ยาว 18 เมตร
ศาลาเอนกประสงค์
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารชั้นเดียว คอนกรีตเสริมเหล็ก พื้นหินขัด มีผนังหนึ่งด้าน ขนาดกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร
ศาลาบำเพ็ญกุศล
จำนวน 3 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
ฌาปนสถาน
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร ยกพื้นสูง 2.50 เมตร หลังคาเป็นมณฑป ติดลายปูนปั้น
ศาลาหอฉัน
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2553 จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารชั้นเดียวโล่ง ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก เสาคอนกรีต หลังคาทรงไทยประยุกต์
หอกลอง
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 เป็นอาคารคอนรีตสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 2.5 เมตร สูง 8 เมตร
หอพระไตรปิฎก
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาจตุรมุข ขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 9 เมตร
โรงเรียนพระปริยัติธรรม
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น 9 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง ขนาดกว้าง 10 เมตร ยาว 40 เมตร
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2550/2551
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2550/2551 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2550 โดยใช้สนามแข่งขันตามศูนย์การค้า เช่น แฟชั่นไอส์แลนด์ เดอะมอลล์งามวงศ์วาน เป็นต้น โดยจะจัดการแข่งขันทั้งทีมชายและทีมหญิง คู่กัน
วัดเจียงอีศรีมงคลวราราม
ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาสจากอดีต - ปัจจุบัน เนื่องจากวัดนี้เป็นวัดโบราณเก่าแก่ เริ่มแรกจึงไม่มีผู้บันทึกหรือจำได้ว่าผู้ใดเป็นเจ้าอาวาส เท่าที่มีหลักฐานปรากฏไว้ ดังนี้
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2550/2551
ผู้ทำประตูสูงสุด
30 ประตู 29 ประตู 28 ประตู 27 ประตู 26 ประตู 24 ประตู
ไมเคิล เดลล์
ไมเคิล เดลล์ (Michael Dell) เป็นผู้ก่อตั้งเดลล์คอมพิวเตอร์ โดยลาออกจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสกลางครัน เพื่อทำธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้เขายังมีงานหนังสืออย่าง ส่งตรงจากเดลล์ (Direct from DELL) ซึ่งมีการจัดแปลเป็นภาษาไทยโดย สำนักพิมพ์ซีเอ็ดบุ๊คส์ ด้วยเช่นกัน จากการจัดอันดับของนิตยสารฟอบส์ ณ วันที่ 5 เมษายน 2561 ไมเคิลมีสินทรัพย์สุทธิ 23.5 พันล้านดออลาร์สหรัฐและเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลกอันดับที่ 38
แหล่งข้อมูลอื่น
1965
การเกี่ยวหญ้า (เบรอเคิลผู้พ่อ)
การเกี่ยวหญ้า (De Hooi-oogst; The Hay Harvest) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) ผู้เป็นจิตรกรชาวเฟล็มมิชคนสำคัญของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ภาพ "เกี่ยวหญ้า" ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ปราสาทปรากในกรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก
ภาพ "การเกี่ยวหญ้า" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันทั้งหมดหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่างๆ ของปี
ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร (Basilica di Santa Maria Maggiore) ในภาษาอังกฤษมักเรียกว่า St. Mary Major   ชื่ออื่น ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันในภาษาอิตาลีคือ “Basilica di Santa Maria della Neve” (มหาวิหารแม่พระแห่งหิมะ) หรือ “Basilica Liberiana” (ภาษาอังกฤษ: Liberian Basilica) เป็นหนึ่งในสี่มหาวิหารเอกของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และถือเป็นหนึ่งในห้า “มหาวิหารอัครบิดร” (คือสี่มหาวิหารเอกรวมทั้งมหาวิหารนักบุญลอว์เรนซ์นอกกำแพง)
มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเรเป็นมหาวิหารที่เก่าแก่ที่สุดของโรม และเป็นที่ชุมนุมของคริสต์ศาสนิกชนยุคแรก และเป็นมหาวิหารแห่งเดียวในโรมที่ยังคงลักษณะสถาปัตยกรรมที่สร้างไว้แต่ดั้งเดิมถึงแม้ว่าจะได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1348 และมีการบูรณะปฏิสังขรณ์หลายครั้งก็ตาม
หลังจากที่สำนักพระสันตะปาปาย้ายกลับมาจากสำนักชั่วคราวที่อาวีญง (Avignon) ในประเทศฝรั่งเศส มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเรก็ใช้เป็นที่พำนักชั่วคราวของพระสันตะปาปาเพราะที่เป็นที่พักทางการที่มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรันอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมมาก ต่อมาที่พำนักถาวรก็ย้ายไปอยู่ที่วังวาติกันซึ่งปัจจุบันคือนครรัฐวาติกัน
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2563
'''การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2563''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 36 ที่นั่ง โดยแบ่งออกเป็นจำนวน 36 เขตเลือกตั้ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดได้เขตละ 1 คน
หมายเลข 1 : นายไพบูลย์ กิจวรวุฒิ
อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จังหวัดนนทบุรี เขต 4 พรรคอนาคตใหม่ ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562 ลงสมัครในนามคณะก้าวหน้า
หมายเลข 2 : นายฉลอง เรี่ยวแรง
อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี 3 สมัย และอดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) จังหวัดนนทบุรี เขต 2 พรรคพลังประชารัฐ ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 2562 ลงสมัครในนามกลุ่มพลังนนท์
หมายเลข 3 : พันตำรวจเอก ธงชัย เย็นประเสริฐ
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี 3 สมัย (พ.ศ. 2547 - 2563) ลงสมัครในนามกลุ่มผึ้งหลวง
หมายเลข 4 : นางพิมพร ชูรอด
ผู้สมัครอิสระ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลบางศรีเมือง ตำบลบางไผ่ และตำบลบางกร่าง (เฉพาะหมู่ที่ 9 ในเขตเทศบาลเมืองบางศรีเมือง)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลบางกร่าง (ยกเว้นหมู่ที่ 9 ในเขตเทศบาลเมืองบางศรีเมือง) และตำบลไทรม้า (เฉพาะหมู่ที่ 4 5 และ 6)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยตำบลบางรักน้อย และตำบลไทรม้า (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 และ 3)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วย
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบไปด้วย
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบไปด้วย
เขตเลือกตั้งที่ 9
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบไปด้วย
เขตเลือกตั้งที่ 10
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบไปด้วย
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลบางรักใหญ่ และตำบลบางรักพัฒนา [เฉพาะหมู่ที่ 1 5 และหมู่ที่ 3 (ในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทอง)]
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลโสนลอย ตำบลพิมลราช [เฉพาะหมู่ที่ 1 3 และหมู่ที่ 2 (ในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทอง)] และตำบลบางรักพัฒนา (เฉพาะหมู่ที่ 6 ในเขตเทศบาลเมืองบางบัวทอง)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยตำบลบางรักพัฒนา (เฉพาะหมู่ที่ 2 3 4 6 9 10 11 12 13 14 และ 15)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยตำบลบางรักพัฒนา (เฉพาะหมู่ที่ 7 และ 8) ตำบลพิมลราช (เฉพาะหมู่ที่ 4 และ 5) ตำบลบางคูรัด (เฉพาะหมู่ที่ 4) และตำบลบางบัวทอง (เฉพาะหมู่ที่ 1 และ 3)
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบไปด้วยตำบลบางคูรัด (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 3 5 6 7 8 9 และ 10)
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบไปด้วยตำบลพิมลราช (เฉพาะหมู่ที่ 6 7 และ 8) และตำบลบางบัวทอง (เฉพาะหมู่ที่ 4 5 6 8 และ 11)
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบไปด้วยตำบลละหาร (เฉพาะหมู่ที่ 7 และ 8) และตำบลบางบัวทอง (เฉพาะหมู่ที่ 2 7 9 10 12 13 และ 14)
เขตเลือกตั้งที่ 8
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบไปด้วยตำบลละหาร (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 3 4 5 6 และ 9) ตำบลพิมลราช (เฉพาะหมู่ที่ 2 ในเขตเทศบาลเมืองพิมลราช) และตำบลลำโพ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลท่าอิฐ ตำบลอ้อมเกร็ด ตำบลคลองข่อย และตำบลบางพลับ (เฉพาะหมู่ที่ 2)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลบางตะไนย์ ตำบลคลองพระอุดม ตำบลบางพลับ (เฉพาะหมู่ที่ 1 3 4 และ 5) ตำบลเกาะเกร็ด ตำบลปากเกร็ด (เฉพาะหมู่ที่ 1 และ 3) และตำบลบางพูด (เฉพาะหมู่ที่ 7)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยตำบลบ้านใหม่ และตำบลบางพูด (เฉพาะหมู่ที่ 1 และ 2)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยตำบลคลองเกลือ ตำบลบางพูด (เฉพาะหมู่ที่ 9 เมืองทองธานี ถนนป๊อบปูล่า ถนนป๊อบปูล่า 5 ถนนป๊อบปูล่า 6 และถนนบอนด์สตรีท) และตำบลบางตลาด (เฉพาะหมู่ที่ 4 และ 8)
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบไปด้วยตำบลปากเกร็ด (เฉพาะหมู่ที่ 2 4 และ 5) และตำบลบางตลาด (เฉพาะหมู่ที่ 6 และ 7)
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบไปด้วยตำบลบางตลาด (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 3 5 9 และ 10)
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลเสาธงหิน (เฉพาะหมู่ที่ 5 6 และ 8)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลบางแม่นาง (เฉพาะหมู่ที่ 4 9 10 11 12 และ 15)
เดียร์น่า ฟลีโป
เดียร์น่า ฟลีโป (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น เดียร์น่า เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2563
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยตำบลบ้านใหม่ ตำบลบางแม่นาง (เฉพาะหมู่ที่ 3 5 6 7 และ 8) และตำบลบางใหญ่ (เฉพาะหมู่ที่ 3 4 5 และ 6)
เดียร์น่า ฟลีโป
ประวัติ
เดียร์น่าเกิดที่จังหวัดอุดรธานี เป็นลูกครึ่งไทยฝรั่งเศส มีน้องชายฝาแฝดชื่อ แม็กซิม มารดาชื่อ นางสุวิมล ไชยวงศ์ ซึ่งเป็นเจ้าของร้านผ้าไทย "ชานเรือนนาข่า" อุดรธานี เดียร์น่าจบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนดอนบอสโกวิทยา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ ศิลปศาสตรบัณฑิต "ศศ.บ." (ภาษาไทย) ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 2 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2563
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยตำบลบางม่วง (ยกเว้นหมู่ที่ 2) ตำบลบางใหญ่ (เฉพาะหมู่ที่ 1 และ 2) และตำบลบางแม่นาง (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 13 14 16 17 และ 18)
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบไปด้วยตำบลเสาธงหิน (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 3 4 และ 7) ตำบลบางเลน และตำบลบางม่วง (เฉพาะหมู่ที่ 2)
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลบางกรวย และตำบลบางสีทอง (เฉพาะหมู่ที่ 1 4 และ 5)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลบางสีทอง (เฉพาะหมู่ที่ 2 และ 3) ตำบลวัดชลอ ตำบลบางขนุน และตำบลมหาสวัสดิ์ (เฉพาะหมู่ที่ 3 4 และ 5)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยตำบลมหาสวัสดิ์ (เฉพาะหมู่ที่ 1 2 6 และ 7) ตำบลบางขุนกอง ตำบลบางคูเวียง และตำบลปลายบาง (เฉพาะหมู่ที่ 1)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยตำบลปลายบาง (เฉพาะหมู่ที่ 2 3 4 และ 5) และตำบลศาลากลาง
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยตำบลราษฎร์นิยม ตำบลขุนศรี ตำบลไทรใหญ่ ตำบลคลองขวาง (เฉพาะหมู่ที่ 2 3 4 5 6 7 8 9 และ 10) และตำบลไทรน้อย (เฉพาะหมู่ที่ 2 6 7 8 10 และ 11)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยตำบลหนองเพรางาย ตำบลทวีวัฒนา ตำบลไทรน้อย (เฉพาะหมู่ที่ 1 3 4 5 และ 9) ตำบลคลองขวาง (เฉพาะหมู่ที่ 1) ตำบลไทรน้อย (เฉพาะหมู่ที่ 5 ในเขตเทศบาลตำบลไทรน้อย) และตำบลคลองขวาง (เฉพาะหมู่ที่ 1 ในเขตเทศบาลตำบลไทรน้อย)
สาธารณรัฐอิสลาม
สาธารณรัฐอิสลาม (Islamic republic) เป็นรัฐเอกราชที่ปกครองด้วยกฎหมายอิสลามและอยู่ตรงข้ามกับราชาธิปไตยอิสลาม ปัจจุบันมีเพียง 3 ประเทศที่ใช้ชื่อนี้คืออิหร่าน, มอริเตเนีย และปากีสถาน ปากีสถานเป็นประเทศแรกที่ใช้ตำแหน่งนี้ในรัฐธรรมนูญฉบับ ค.ศ. 1956 มอริเตเนียใช้ตำแหน่งนี้ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 และอิหร่านประกาศใช้หลังการปฏิวัติอิหร่านใน ค.ศ. 1979 ที่โค่นล้มราชวงศ์ปาห์ลาวี
ถึงปม้ว่าทั้งสามประเทศมีตำแหน่ง "สาธารณรัฐอิสลาม" เหมือนกัน แต่มีรัฐบาลและกฎหายต่างกัน และมีแค่อิหร่านเท่านั้นที่เป็นรัฐเทวาธิปไตยเชิงศาสนา คำนี้มีความหมายหลายแบบ บางส่วนขัดแย้งกับอีกอัน ตามความเห็นผู้นำศาสนาของมุสลิมบางส่วนในภูมิภาคที่ยอมรับระบบนี้ สาธารณรัฐอิสลามเป็นรัฐที่อยู่ภายใต้รูปรัฐบาลอิสลาม พวกเขาเห็นมันเป็นการประนีประนอมระหว่างรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลามบริสุทธิ์กับสาธารณรัฐชาตินิยมแบบโลกิยนิยม ในแนวคิดสาธารณรัฐอิสลามของพวกเขา จะต้องมีการใช้ประมวลกฎหมายอาญาที่ตรงกับกฎหมายชะรีอะฮ์บางส่วนหรือทั้งหมด และรัฐนั้นอาจไม่มีกษัตริย์เหมือนที่หลายประเทศในตะวันออกกลางมีในปัจจุบัน ถึงกระนั้น ยังมีสาธารณรัฐที่มีศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติและปกครองด้วยกฎหมายอิสลาม (อย่างน้อยบางส่วน) แต่ไม่ใช้ตำแหน่ง "สาธารณรัฐอิสลาม" - เช่น อิรัก, เยเมน, แอลจีเรีย และมัลดีฟส์
สกุลแรด
สกุลแรด เป็นสกุลหนึ่งในวงศ์แรด สมาชิกในสกุลมีนอเดียว ใช้ชื่อสกุลว่า Rhinoceros คำว่า "rhinoceros" มาจากภาษากรีก "rhino" แปลว่า "จมูก" และ "ceros" แปลว่า "เขา" สกุลนี้ประกอบไปด้วยแรด 2 ชนิดคือ แรดอินเดีย (Rhinoceros unicornis) และ แรดชวา (Rhinoceros sondaicus) ถึงแม้ว่าแรดทั้ง 2 ชนิดถูกคุกคามอย่างหนัก แต่แรดชวากลับเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ที่สุดในโลก เหลือประชากรเพียง 60 ตัวเท่านั้นในชวาและเวียดนาม
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 3 ในระบบลีกฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 6 ของไทยลีก 3 นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2560
สโมสร
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2565–66 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีจำนวน 13 สโมสร โดยแบ่งเป็นสโมสรจากฤดูกาล 2564–65 จำนวน 11 สโมสร สโมสรที่ตกชั้นจากไทยลีก 2 จำนวน 1 สโมสร และสโมสรที่เลื่อนชั้นจากไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก จำนวน 1 สโมสร
ผู้เล่นต่างชาติ
สำหรับการขึ้นทะเบียนผู้เล่นต่างชาติ กำหนดให้เป็นนักกีฬาฟุตบอลต่างชาติสัญชาติทั่วไปไม่เกิน 3 คน
อำเภอสูงเนิน
สูงเนิน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา ชื่อเดิมแรกตั้งอำเภอมีชื่อว่า "อำเภอบ้านสูงเนิน" โดยมีนายราชจำนง เป็นนายอำเภอคนแรกของอำเภอบ้านสูงเนิน
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ผู้เล่นต่างชาติ
↔: ผู้เล่นที่มีสองสัญชาติ →: ผู้เล่นที่ออกจากสโมสรหลังจากลงทะเบียนในเลกแรกหรือเลกที่สอง
อำเภอสูงเนิน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสูงเนินตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2565–66 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
จำนวนผู้ชมจากเกมเหย้า
แหล่งที่มา: ไทยลีก
อำเภอสูงเนิน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสูงเนินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 127 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสูงเนินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือใบ 49er ชาย
การแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือใบ 49er ชาย เป็น 1 ใน 10 รายการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาฮอกกี้โอะอิ การแข่งขันรายการเรือใบ 49er ชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 44 คน จาก 44 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (เบรอเคิลผู้พ่อ)
การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน (Terugkeer van de Kudde; The Return of the Herd) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-ค.ศ. 1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน" เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย
ภาพ "การต้อนฝูงสัตว์กลับบ้าน" เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนไม้ที่เป็นหนึ่งในชุดที่มีด้วยกันทั้งหมดหกภาพ ที่ยังคงเหลืออยู่ห้าภาพ แต่ละภาพในชุดเป็นภาพของช่วงเวลาต่าง ๆ ของปี
ภาพอื่นในชุดนี้ก็ได้แก่
อันดับกิ้งก่าและงู
อันดับกิ้งก่าและงู (Lizard and Snake) เป็นอันดับของสัตว์เลื้อยคลานที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันนี้ ใช้ชื่อว่า Squamata (/สะ-ควอ-มา-ตา/) นับเป็นอันดับที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดและพบได้หลากหลายกว้างขวางมากที่สุด
โดยอันดับนี้แบ่งได้เป็น 2 อันดับย่อย คือ Lacertilia หรือ อันดับย่อยกิ้งก่า กับ Serpentes หรือ อันดับย่อยงู
การที่รวมสัตว์เลื้อยคลานทั้ง 2 ประเภทนี้ไว้ด้วยกัน เหตุเพราะมีโครงสร้างบางอย่างที่ร่วมกันถึง 70 ประการ โดยงูนั้นมีวิวัฒนาการมาจากกิ้งก่าในวงศ์ Amphisbaenidae ที่มีการลดรูปของขา นอกจากนั้นแล้วยังมีกล้ามเนื้อ, กระดูก, กะโหลก, อวัยวะถ่ายอสุจิที่เป็นถุงพีนิสคู่ แต่มีความแตกต่างกันทางด้านสรีระ พฤติกรรม และการทำงานของโครงสร้างอวัยวะ
ทั้งกิ้งก่าและงูมีเกล็ดปกคลุมลำตัว โดยมีปริมาณ ลักษณะ และจำนวนที่ปกคลุมอวัยวะแต่ละส่วนแตกต่างกันตามลักษณะทางอนุกรมวิธาน กิ้งก่าบางชนิดมีกระดูกในชั้นหนังซ้อนอยู่ใต้เกล็ดซึ่งไม่มีในงู พื้นผิวลำตัวของกิ้งก่ามีต่อมผิวหนังไม่มากแต่บริเวณด้านหน้าช่องเปิดทวารร่วมและทางด้านในของต้นขาหลังของกิ้งก่าหลายชนิดมีต่อมผิวหนังค่อนข้างมาก ซึ่งสังเคราะห์สารเคมีเพื่อใช้ในการกำหนดอาณาเขตและหน้าที่ประการต่าง ๆ ซึ่งจำนวนต่อมดังกล่าวนี้อีกทั้งตำแหน่งที่ตั้งแตกต่างกันระหว่างเพศ โดยตัวผู้จะมีมากกว่าและใหญ่กว่า ซึ่งต่อมดังกล่าวนี้ยังใช้เป็นลักษณะในการจำแนกประเภทอีกด้วย
กิ้งก่าและงูหลายชนิดสามารถปล่อยท่อนหางให้หลุดจากลำตัวเพื่อหนีเอาตัวรอดจากศัตรูได้ เช่น ในวงศ์จิ้งเหลน (Scincidae) บางตัวอาจหลุดได้หลายครั้งในช่วงชีวิต เหตุที่หลุดและงอกใหม่ได้เนื่องจากลักษณะการเรียงตัวของกล้ามเนื้อกับเนื้อเยื่อที่เกี่ยวพันซึ่งอาจมีตำแหน่งเดียวหรือหลายตำแหน่ง เมื่อหางหลุดไปแล้วอาจงอกขึ้นมาใหม่สั้นกว่าเดิมหรือใช้เวลานานกว่าจะเท่าเดิม เพราะมีแกนเป็นแท่งกระดูกอ่อนทดแทนปล้องของกระดูกสันหลังแทน แต่ส่วนของงูแล้วเมื่อหลุดไปแล้วไม่อาจงอกใหม่ได้
กิ้งก่าในหลายวงศ์ ได้ลดรูปของขาลงจนหดเล็กสั้นจนดูเหมือนไม่มีขา รวมทั้งนิ้วด้วย เพื่อเป็นประโยชน์ในการอาศัยอยู่ในโพรงดิน เช่น จิ้งเหลนด้วง เป็นต้น
อวัยวะถ่ายอสุจิของตัวผู้ของกิ้งก่าและงูจะมีลักษณะเป็นถุงพีนิสอยู่ทางด้านท้ายของช่องเปิดทวารร่วม พื้นผิวด้นนอกจะเป็นร่องเพื่อใช้เป็นเส้นทางในการลำเลียงตัวอสุจิเข้าสู่ช่องทวารร่วมของตัวเมียขณะผสมพันธุ์ ซึ่งถุงนี้มีลักษณะเป็นหนามและเป็นสันซึ่งอยู่ทางด้านหน้าของถุง ซึ่งลักษณะรูปร่างและหนามของถุงนี้จะแตกต่างกันไปตามวงศ์ เช่น กิ้งก่าในวงศ์เหี้ย (Varanidae) มีแท่งกระดูกอยู่ภายในถุงเพื่อเสริมให้มั่นคงขณะผสมพันธุ์ ขณะเดียวกันในตัวเมียก็มีกระดูกดังกล่าว แต่มีขนาดเล็กมาก
ขยายพันธุ์ได้ด้วยการวางไข่และตกลูกเป็นตัว ซึ่งปริมาณและจำนวนที่ออกมาแตกต่างกันไปตามวงศ์, สกุล และชนิด แต่ในส่วนของกิ้งก่าแล้วมีเพียงร้อยละ 20 เท่านั้นที่ตกลูกเป็นตัว อีกทั้งยังมีบางส่วนที่เกิดได้โดยไม่ผ่านการผสมพันธุ์ด้วย เช่น ในวงศ์เหี้ย, Leiolepidinae หรือ แย้ หรืองูในวงศ์ Typhlopidae
การณิก ทองเปี่ยม
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับนักธุรกิจ สมภพ วาณิชเสนี เมื่อปี พ.ศ. 2553
โรงเรียนนานาชาติเซเซ็ง
โรงเรียนนานาชาติเซเซ็ง (清泉インターナショナルスクール; Seisen International School; อักษรย่อ: SIS) เป็นโรงเรียนคาทอลิก หญิงล้วน ที่ตั้งอยู่ในเขตเซตางายะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งนักศึกษาและคณาจารย์จากกว่าหกสิบประเทศเป็นตัวแทนอยู่ที่เซเซ็ง โดยมีภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการสอน โรงเรียนนี้เปิดสอนหลักสูตรหลักสูตรการศึกษาระดับประกาศนียบัตรนานาชาติสำหรับเกรด 11 และ 12 ซึ่งได้รับการรับรองจากกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี, สมาคมโรงเรียนและวิทยาลัยแห่งนิวอิงแลนด์ และสภาโรงเรียนนานาชาติ โรงเรียนนี้มีการสอนชั้นอนุบาลแบบมอนเตสซอรี (สหศึกษา อายุ 2–6 ขวบ) และเกรด 1–12 (เฉพาะเด็กผู้หญิง อายุ 6–18 ปี)
ตามที่กูดสกูลส์ไกด์อินเตอร์เนชันแนลระบุ "โรงเรียนดังกล่าวได้รับความนิยม และมีชื่อเสียงดี"
ประวัติ
โรงเรียนนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1949 โดยซิสเตอร์ มาริอา อาซุนซิออน เลกูบาร์ริ จากคณะนักบวชคาทอลิก สาวรับใช้แห่งพระหฤทัยของพระเยซู เพื่อตอบสนองต่อคำร้องขอจากครอบครัวกองทัพอากาศสหรัฐ ที่ต้องการการศึกษาสำหรับบุตรหลานของตน โรงเรียนดังกล่าวได้เริ่มในฐานะโรงเรียนอนุบาลใน ค.ศ. 1949 โดยมีนักเรียนชาวอเมริกันสี่คน ซึ่งได้ย้ายไปโกตันดะใน ค.ศ. 1962 โดยมีนักเรียน 70 คน และเพิ่มชั้นเกรดหนึ่งเข้าไป เมื่อถึง ค.ศ. 1970 โรงเรียนได้ตั้งจนถึงเกรด 9 และใน ค.ศ. 1973 ซึ่งเป็นหนึ่งปีหลังจากที่เซเซ็งย้ายไปที่ตำแหน่งปัจจุบันในโยงะ โรงเรียนได้ขยายให้รวมถึงเกรด 12
ทั้งนี้ สารบบโรงเรียนนานาชาติ ของสภาโรงเรียนนานาชาติ 2009/10 ระบุว่าเซเซ็งมีนักเรียนประมาณ 700 คนจาก 60 ประเทศ
ภาพรวมวิทยาเขต
โรงเรียนนี้มีห้องเรียนทั่วไป 35 ห้อง, ห้องเด็กเล่นในร่ม 3 ห้อง, ห้องเอนกประสงค์ และห้องโถงชั้นอนุบาล สิ่งอำนวยความสะดวกยังรวมถึงห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สามห้อง (สำหรับวิชาชีววิทยา, เคมี และฟิสิกส์) โรงอาหาร, ห้องละคร, ห้องดนตรี, ห้องศิลปะ, ห้องเครื่องปั้นดินเผา, ศูนย์สื่อ และศูนย์คอมพิวเตอร์ ซึ่งประกอบด้วยห้องเรียนคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่, ห้องแล็บคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กที่ให้บริการทั้งในระหว่างและหลังเลิกเรียน รวมถึงห้องเทคโนโลยีสารสนเทศ โรงเรียนมีห้องพยาบาล และพยาบาลประจำประจำการ สิ่งอำนวยความสะดวกยังรวมถึงอาคารคอนแวนต์และโบส กระทั่งใน ค.ศ. 2013 ได้มีการเพิ่มสนามฟุตซอลแห่งใหม่เพื่อขยายวิทยาเขตเซเซ็ง ตลอดจนให้โอกาสเพิ่มเติมสำหรับการออกกำลังกาย รวมทั้งชั้นเรียนพละและกิจกรรมนอกหลักสูตร
สิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬา ได้แก่ สนามเทนนิส, สนามเด็กเล่นสามแห่ง, พื้นที่เล่นของโรงเรียนอนุบาล (พร้อมกระบะทราย และเครื่องเล่น) และโรงยิมขนาดเต็มพร้อมห้องล็อกเกอร์ ส่วนสระว่ายน้ำที่โรงเรียนนานาชาติเซนต์แมรีใช้สำหรับทีมว่ายน้ำ
นูเมทัล
นูเมทัล (nu metal นิวเมทัล) หรือบางครั้งเรียกว่า nü metal หรือ aggro-metal เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 1990 เป็นแนวเพลงที่รวมอิทธิพลของ กรันจ์ และ อัลเทอร์เนทีฟเมทัล รวมเข้ากับ ดนตรีฟังก์ ฮิปฮอป และ เฮฟวี่เมทัล หลายแนวอย่าง แทรชเมทัล และ กรูฟเมทัล
นูเมทัล จะเน้นที่อารมณ์ จังหวะ ผิวสัมผัส มากกว่า เมโลดี้ของเพลง เพลงนิวเมทัลส่วนใหญ่จะใช้จังหวะ ลัดโน้ตของท่อนริฟฟ์ เล่นกับการกีตาร์และกลองที่มีการปรับเสียงให้ต่ำลง ให้ดูหม่นลง และเสียงที่หนาขึ้นมากกว่าเพลงร็อคทั่วไป