cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าหญิงลุยซาแห่งซาวอย
เจ้าหญิงลุยซาแห่งซาวอย (Her Royal Highness Princess Luisa of Savoy) ประสูติเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2549 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายเอมานูเอเล ฟีลีแบร์โตแห่งซาวอย เจ้าชายแห่งเวนิส และ เจ้าหญิงคลอทิลด์ เจ้าหญิงแห่งเวนิส เป็นพระนัดดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายวิตตอรีโอ เอมานูเอเล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ และ เจ้าหญิงมารีนา เจ้าหญิงแห่งเนเปิลส์ พระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี พระองค์ดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งอิตาลี เจ้าหญิงแห่งซาวอย เจ้าหญิงแห่งเชียรา เคาน์เตสแห่งซาเลมา
พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งรัชทายาทหญิงพระองค์ที่ 2 ว่าที่พระประมุขราชวงศ์ซาวอยในอนาคต ถัดจากพระบิดา และ พระพี่นาง เจ้าหญิงวิตตอเรียแห่งซาวอย ซึ่งเป็นครั้งแรกในหน้าประวัติศาสตร์ราชวงศ์อิตาลี ที่ให้พระราชวงศ์ฝ่ายใน (สตรี) มีสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งเฉกเช่นบุรุษ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) ที่เมืองเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม - 23 พฤสจิกายน พ.ศ. 2447 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กี่เพ้า
กี่เพ้า (旗袍 ฉีผาว, 旗袍 ฉองซำ, Cheongsam หรือ Mandarin gown) เป็นเครื่องแต่งกายสำหรับสตรีชาวจีน มีลักษณะเหมือนเสื้อ มีชายเสื้อยาวปกคลุมท่อนขา ขนาดพอดีตัว ด้านข้างมีตะเข็บผ่าเพื่อให้ก้าวขาได้สะดวก รูปแบบของฉีผาวในปัจจุบัน ได้รับการปรับปรุงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ในเมืองเซี่ยงไฮ้ ให้มีรูปทรงแนบกับสรีระ เพื่อเน้นทรวดทรงของผู้สวมใส่ เป็นแฟชั่นที่นิยมในสังคมคนชั้นสูงของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการดัดแปลงให้ชายฉีผาวสั้นลง ปรับปรุงแบบคอปก และเนื้อผ้าแบบต่างๆ
ในภาษาอังกฤษเรียกเครื่องแต่งกายแบบนี้ว่า Cheongsam มาจากเสียงอ่าน chèuhngsàam จากภาษากวางตุ้ง ของศัพท์เซี่ยงไฮ้คำว่า zǎnze (長衫, 'long shirt/dress') และเรียกเครื่องแต่งกายในลักษณะเดียวกัน สำหรับเพศชายว่า Changshan (長衫; Chángshān)
ราชอาณาจักรคองโก
อาณาจักรแห่งคองโก (คองโก: Kongo dya Ntotila หรือ Wene wa Kongo; โปรตุเกส: Reino do Kongo) เป็นอาณาจักรแอฟริกันอยู่ในภาคตะวันตกตอนกลางของแอฟริกาในตอนนี้ทางตอนเหนือของแองโกลา คาบินลา สาธารณรัฐคองโกและตะวันตกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เช่นเดียวกับส่วนใต้สุดของประเทศกาบอง ในขอบเขตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันก็เข้าถึงได้จากมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันตกไปถึงแม่น้ำกวันโกอยู่ทางทิศตะวันออก และจากแม่น้ำคองโกในทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปยังแม่น้ำหน้าแรกในภาคใต้ ราชอาณาจักรประกอบด้วยจังหวัดหลักหลายปกครองโดยมานิคองโก ภายหลังโปรตุเกสชื่อคองโก 'อึมเวเน คองโก หมายถึงพระเจ้าหรือผู้ปกครองของอาณาจักรคองโก แต่อิทธิพลขยายไปยังสหราชอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงเช่นโงโย คาคองโก นดองโกและมาตามบา ราชอาณาจักรในช่วงปี 1390-1891 อยู่ในฐานะรัฐอิสระและ 1891-1914 อยู่ในฐานะเป็นรัฐอารักขาของราชอาณาจักรโปรตุเกส ด้วยความพ่ายแพ้โปรตุเกสในปี 1914 การจลาจลที่เกิดขึ้นจากการยกเลิกระบอบกษัตริย์และการผนวกของดินแดนที่เหลือเป็น อาณานิคมของแองโกลา
ปลาโนรีหน้าหัก
ปลาโนรีหน้าหัก หรือ ปลาโนรีเขา (Phantom bannerfish, Indian Ocean bannerfish) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heniochus pleurotaenia ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส
อูร์รากาแห่งกัสติยา (Urraca de Castilla) เป็นพระธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา กับเอเลนอร์แห่งอังกฤษ มีพระอัยกาและพระอัยกีทางฝั่งมารดาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
ปลาโนรีหน้าหัก
มีรูปร่างเหมือนปลาโนรีหลังเหลือง (H. singularius) คือ มีครีบหลังที่ไม่ยื่นยาว มีจุดเด่น คือ บริเวณหน้าผากมีอวัยวะแข็งคล้ายเขาหรือนอแหลมยื่นออกมาบริเวณเหนือดวงตา มีครีบแข็งตั้งบนหลัง ไม่มีครีบยาวยื่นออกมาเหมือนปลาโนรีชนิดอื่น ครีบหลังยกสูง ลำตัวมีสีออกน้ำตาลคาดขาว-ดำ  เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน ครีบหลังจะยกสูง จนดูทำให้มีรูปร่างคล้ายตัวอักษรA|เอ (A)
อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส
ประวัติ
อูร์รากาเสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1186 หรือไม่ก็ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1187 เดิมถูกหมายตาให้เป็นเจ้าสาวของพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส แต่เอเลนอร์ไม่โปรดชื่อของพระองค์ (อูร์รากาในภาษากัสติยาแปลว่านกสาลิกาปากดำ) และโปรดชื่อของบลังกา (พระขนิษฐาของอูร์รากา) มากกว่า
ปลาโนรีหน้าหัก
เป็นปลาที่พบในเขตน้ำลึกกว่าปลาโนรีชนิดอื่น ๆ พบเจอตัวได้ยากกว่า มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 17 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ มัลดีฟส์, เกาะชวา, ศรีลังกา, ทะเลอันดามันตอนเหนือ
แม้เป็นปลาที่ไม่สวยงาม แต่ก็มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
อูร์รากาแห่งกัสติยา พระราชินีแห่งโปรตุเกส
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1206 อูร์รากาอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอาฟงซูที่ 2 แห่งโปรตุเกส ซึ่งมีพระชนมายุ 21 พรรษา และขณะนั้นเป็น "อิงฟังตึ" หรือทายาทในบัลลังก์
ในปี ค.ศ. 1212 พระสวามีของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์และพระองค์กลายเป็นพระราชินี พระเจ้าอาฟงซูที่ 2 ระบุไว้ในพินัยกรรมของพระองค์ในปี ค.ศ. 1214 ให้อูร์รากาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของทายาทของพระองค์ หากพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนพระราชินี ทว่าอูร์รากาสิ้นพระชนม์ก่อนพระองค์ตั้งแต่ยังสาวในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1220 พระศพของอูร์รากาถูกฝังที่อารามอัลกูบาซา
แกรมมี่ (แก้ความกำกวม)
แกรมมี่ สามารถหมายถึง
เซมุน
เซมุน (Zemun; Земун) เป็นแขวงย่อย 1 ในทั้งหมด 17 แขวงซึ่งประกอบกันเข้าเป็นเขตปกครองพิเศษใต้อำนาจการปกครองของกรุงเบลเกรด โดยอยู่ทางทิศตะวันตกของใจกลางกรุงเบลเกรดข้ามแม่น้ำซาวาไปทางฝั่งซ้ายและมีแม่น้ำดานูบเป็นเส้นแบ่งเขตของแขวงเซมุนออกจากแขวงปาลิลูลาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
แต่เดิมมา ประวัติศาสตร์ของเซมุนนั้นเป็นเมืองซึ่งแยกออกจากเบลเกรดโดยสิ้นเชิง เคยเป็นเมืองชายแดนระหว่างรัฐมาหลายยุค โดยเฉพาะความสำคัญที่สุดของเซมุนในหน้าประวัติศาสตร์คือช่วงตั้งแต่หลังสนธิสัญญาเบลเกรดในปี ค.ศ. 1739 ซึ่งเซมุนได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรฮับส์บูร์กในขณะที่เบลเกรดยังอยู่กับอาณาจักรออตโตมันและอยู่ภายใต้ราชอาณาจักรโครเอเชีย-สลาโวเนียในออสเตรีย-ฮังการีจวบจนจบสงครามโลกครั้งที่ 1จึงได้มารวมอยู่กับฝั่งเซอร์เบียและกลายเป็นส่วนหนึ่งของกรุงเบลเกรดในปี ค.ศ. 1934
เซมุน เป็น 1 ใน 3 แขวงของเขตปกครองพิเศษเบลเกรดซึ่งอยู่ในภูมิภาคย่อยเซเรม(Срем) ที่เป็นส่วนหนึ่งของวอยโวดีนาอันเป็นภูมิภาคหลักทางภาคเหนือของเซอร์เบีย
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้งของเซมุนนั้น ก่อนจะมีการขยายเขตนอวี เบลเกรดเชื่อมเซมุนกับกรุงเบลเกรดเข้าด้วยกัน เคยอยู่ในตำแหน่งเหนือไปทางต้นแม่น้ำดานูบจากคาเลเมกดันประมาณ 3-4 กิโลเมตร โดยมีที่ลุ่มหนองน้ำคั่นขวางจากริมฝั่งแม่น้ำซาวาที่เป็นเส้นกั้นจากเบลเกรดซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
อาณาเขตของแขวงเซมุนล้อมรอบไปด้วย แขวงปาลิลูลา(ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ) แขวงสตารี กราด(ทิศตะวันออก) แขวงนอวี เบลเกรด(ทิศใต้) และ แขวงซูร์ชิน(ทิศตะวันตกเฉียงใต้)
พื้นที่ส่วนใหญ่ของแขวงเซมุนเป็นที่ราบเช่นเดียวกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคย่อยเซเรม จะมีก็เพียงแต่เนินเล็กสามเนินในบริเวณเขตเมืองเก่าดั้งเดิมคือ เนินกราดอซ(Gardoš Hill) เนินชูกอวัทส์(Ćukovac Hill) และ เนินคัลวารียา(Kalvarija Hill) ตัวชุมชนดั้งเดิมของเซมุนอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของเซเรม ส่วนไกลออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของแขวงนั้นไม่ค่อยมีชุมชนที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นนักเป็นพื้นที่ราบลุ่มซึ่งติดต่อกับเมืองสตารา ปซอวาของภูมิภาคหลักวอยโวดีนา (บางข้อมูลก็ไม่นับว่าเซมุนเป็นส่วนหนึ่งวอยโวดีนาหากนับตามการแบ่งการปกครองเนื่องจากถือเป็นพื้นที่ใต้การปกครองของเบลกราด มิใช่นอวี่ ซาดซึ่งมีฐานะเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปกครองตนเองวอยโวดีนา)
ประวัติศาสตร์
พื้นที่บริเวณตัวเมืองเซมุนปัจจุบันนั้นมีการตั้งรกรากมาตั้งแต่สมัยก่อนคริสตกาล โดยมีบันทึกครั้งแรกเกี่ยวกับการตั้งถิ่นฐานของชาวเคลต์กลุ่ม Scordisci ซึ่งต่อมาได้ถูกอาณาจัดรโรมันเอาชนะในสงครามขยายดินแดนและกลายเป็นส่วนหนึ่งของโรมันในที่สุด โดยชื่อชุมชนที่ถูกบันทึกไว้เป็นครั้งแรกคือเทารุนุม(Taurunum) โดยในยุคสมัยนั้นเมืองซินกิดุนุม (เขตเมืองเก่าของกรุงเบลเกรดในปัจจุบัน) มีฐานะเป็นป้อมปราการหลักแห่งหนึ่งของโรมันในภูมิภาคแพนโนเนียน ส่วนเทารุนุมนั้นก็เป็นที่ประจำการของกองเรือโรมันที่ทำการลาดตระเวนแม่น้ำดานูบใต้การบัญชาของกองทหารโรมันที่ประจำการที่ซินกิดุนุม ในกาลต่อมา ครั้นเกิดการรุกรานยุโรปครั้งใหญ่ของกลุ่มชาวฮันในช่วงปี ค.ศ. 441 เทารุนุมและซินกิดุนุมต่างก็ถูกทำลายเสียหายจนสิ้นสภาพเมืองปราการที่เจริญใหญ่โตของโรมัน ขณะที่ช่วงปี ค.ศ. 500 กว่าๆเป็นต้นไป ทางซินกิดุนุมจะถูกทางโรมันเอากลับคืนไปแล้วเริ่มก่อสร้างเพื่อฟื้นสภาพเมือง เทารุนุมที่อยู่อีกฝั่งของแม่น้ำซาวานั้นต้องผจญกับการต่อสู้แย่งชิงดินแดนของชนกลุ่มต่างๆ ทั้ง ชาวแฟรงก์ ออสโตรกอท ลอมบาร์ด อาวาร์ เป็นเวลานับหลายร้อยปี ก่อนที่จะถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฮังการีเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 แต่กระนั้นภูมิภาคนี้ก็ยังเป็นสมรภูมิสามฝ่ายระหว่างราชอาณาจักรฮังการี อาณาจักรบัลกาเรีย และ อาณาจักรไบแซนไทน์ ที่ช่วงชิงการมีอิทธิพลในทั้งเซมลิน(Земльн; Zemlyn)(ชื่อในเวลานั้นของเซมุน) และเบลกราด(ชื่อภาษาสลาฟอันเป็นที่มาของชื่อเบลเกรด)
ปี ค.ศ. 1096 เชมลินได้ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ยุโรปอีกครั้งเมื่อกองทัพชาวบ้านและชาวนาจากฝรั่งเศสและเยอรมันที่ออกเดินทางมาเองภายใต้การนำของ Peter the Hermit ซึ่งเรียกกันว่า People's Crusade เพื่อจะไปร่วมรบในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ได้เดินทางมาถึงเซมลินโดยได้รับการอนุญาตจากกษัตริย์ของฮังการีให้ผ่านดินแดนเข้ามาได้ก่อนเข้าสู่เขตแดนของไบแซนไทน์เพื่อเดินทางต่อไป ทว่าเมื่อเดินทางมาถึง กลุ่มชาวบ้านซึ่งไม่มีระเบียบวินัยเยี่ยงทหารและขาดการควบคุมได้ไปก่อความวุ่นวายขึ้นในตลาดของเมืองและถูกทหารฮังการีซึ่งประจำการอยู่ในเมืองจับกุมและยึดอาวุธ จึงเกิดความเข้าใจผิดขึ้นและนำไปสู่การจลาจลโดยฝั่งชาวบ้านที่จะรบในสงครามครูเสดได้ทำการเผาเมืองเซมลินและฆ่าชาวเมืองและทหารไปเป็นจำนวนมากก่อนจะหลบหนีกองทัพของฮังการีที่ยกกำลังตามมาเพื่อจัดการ โดยหนีข้ามแม่น้ำซาวาไปยังเบลกราดและก่อเหตุในลักษณะเดิมอีกครั้ง จากเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ในบันทึกเกี่ยวกับการเดินทางโดยกลุ่มชาวบ้านนั้นขนานนามเรียกเซมลินว่า เมืองแห่งความชั่วร้าย (Malevilla)
สถาปัตยกรรม
หนึ่งในสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นที่สุดของเซมุนคือ หอคอยกราดอซ (Gardoš Tower) เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงมากที่สุดในเขตชุมชนเก่าของเซมุน สร้างอยู่ตรงเนินกราดอซซึ่งเป็นที่มาของชื่อหอคอยในปี ค.ศ. 1896 ในวาระฉลองครบรอบนึ่งพันปีของการกำเนิดอาณาจักรฮังการีขึ้นมาในยุโรป โดยมีการสร้างทั้งหมด 5 แห่งแต่ในปัจจุบันนี้เหลืออยู่เพียง 2 แห่ง คือหอคอยที่กรุงบูดาเปสต์กับเซมุน
อ้างอิง
Zemun Земун
ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก
"ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" เป็นชื่อคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี ในสมัยของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ แต่งตั้งขึ้นตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 84/2531 และเนื่องจากได้ใช้ "บ้านพิษณุโลก" ที่ปกติเป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย มาปรับเปลี่ยนเป็นสำนักงานของคณะที่ปรึกษา โดยคณะทำงานส่วนใหญ่ ใช้ห้องชั้นล่างด้านซ้ายเป็นห้องทำงาน และใช้พื้นที่ด้านขวาเป็นห้องรับแขก และประชุมร่วมกับ พล.อ.ชาติชาย ส่วนชั้นบนของบ้านใช้เป็นห้องทำงานของ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย ทำให้เป็นที่มาของชื่อ "ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" หรือเรียกย่อๆ ว่า "ที่ปรึกษาบ้านพิษฯ"
องค์ประกอบ
ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ประกอบด้วยคณะทำงานหลักดังนี้
เมื่อแต่งตั้งคณะทำงานหลักของคณะที่ปรึกษาพิษณุโลก แล้วได้มีการเชิญนักวิชาการเข้าร่วมเป็นคณะทำงานอีกจำนวนมาก เช่น ชัยอนันต์ สมุทวณิช วิษณุ เครืองาม สังศิต พิริยะรังสรรค์ นิคม จันทรวิทุร โดยมีการแบ่งงานกันทำ เช่น นายไกรศักดิ์ ดูเรื่องสิทธิเสรีภาพประชาชน สิทธิมนุษยชน การเจรจาสันติภาพในกัมพูชากับเขมร 3 ฝ่าย การยกเลิก ปร.42 ดร.บวรศักดิ์ ดูเรื่องระเบียบข้อกฎหมาย การร่างวาระ ครม. และระบบการบริหารงานต่างๆ ของนายกรัฐมนตรี ดร.สุรเกียรติ์ ดูด้านกฎหมายระหว่างประเทศ การเจรจาการค้าและท่าทีต่างๆ ของรัฐบาลในระดับสากล ดร.ชัยอนันต์ ดูเรื่องการปฏิรูปการเมือง ดร.สังศิต และ ดร.นิคม ดูด้านสังคมและแรงงาน เป็นต้น
คณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก อยู่เบื้องหลังนโยบายสำคัญของรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย คือ "นโยบายเปลี่ยนสนามรบเป็นสนามการค้า"
บทบาทของคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก ต้องยุติลงในเหตุการณ์รัฐประหาร โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดย รสช. ได้แจ้งในเหตุผลข้อ 3 จากทั้งหมด 5 ข้อ ว่าคณะที่ปรึกษาฯ ได้ร่วมกับนายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรี หลอกลวงประชาชนว่าปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่เป็นเผด็จการรัฐสภา
อดีตสมาชิกคณะที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลกส่วนใหญ่ กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งโดยร่วมคณะทำงาน และคณะที่ปรึกษาของรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร อาทิ พันศักดิ์ วิญญรัตน์ ที่ปรึกษานายแพทย์สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และสมาชิกอีกสองที่ยังมีบทบาทคือ ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์และหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
วัดแก่นจันทน์เจริญ
วัดแก่นจันทน์เจริญ เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่  เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  75120
ประวัติ
วัดแก่นจันทน์เจริญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 15 ตั้งอยู่เลขที่ 17  หมู่ที่ 4  ตำบลบางพรม  อำเภอบางคนที  จังหวัดสมุทรสงคราม  สถานที่สร้างวัดเดิมเป็นที่ดินของพระยาดาราและคุณหญิงปิ่น  ท่านทั้งสองได้ถวายที่ดินไว้ 6ไร่ 3 งาน 50 ตาราวา  ได้ถวายให้เจ้าอาวาสวัดบางพลับสร้างวัดให้ด้วย เมื่อ พ.ศ. 2350
มีพระสงฆ์มาอยู่รูปแรกคือพระอธิการแสง พระอธิการทอง หลังจากนั้นวัดก็อยู่ในสภาพทรุดโทรม จนถึง พ.ศ. 2458 กำนันสด พร้อมคณะกรรมการได้ไปนิมนต์ หลวงปู่โห้มาเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างและบูรณะปฏิสังขรณ์วัดแก่นจันทน์เจริญให้มีความเจริญขึ้นมาเป็นลำดับ
อุโบสถ์หลังเก่าเป็นโบสถ์มหาอุดเป็นโบสถ์ที่ไม่มีประตูหลัง ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอยุธยา ปัจจุบันเป็นโบสถ์จตุมุข ประดิษฐานพระพุทธชินราช และมีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 1-9 มีวัดเดียวในจังหวัดสมุทรสงคราม  ปัจจุบันวัดมีที่ดิน ทั้งหมด 24 ไร่
โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค
ในปี พ.ศ. 2562 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการครบรอบ 40 ปีของกันดั้ม ได้มีการนำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาฉายในรูปแบบ 4DX เป็นครั้งแรก โดยออกฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562
ในประเทศไทย โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค ไม่เคยฉายในโรงภาพยนตร์ แต่ได้ออกจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีในช่วงปลายปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์)แปลคำบรรยายภาษาไทยโดยดร.เค. อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2563 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการครบรอบ 40 ปีของกันดั้มเช่นเดียวกับทางญี่ปุ่นในปีก่อนหน้า จึงได้มีการนำภาพยนตร์เรื่องนี้เข้ามาฉายในประเทศไทยเป็นครั้งแรก โดยฉายรอบพิเศษวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ในระบบ 4DX และรอบปกติในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 แบบจำกัดโรงฉาย
เนื้อเรื่อง
สาธารณรัฐซีออนที่ซึ่งกำลังอ่อนแอเนื่องจากเสียผู้นำไปจากครั้งการก่อกบฏในซีออนนั้น ได้รับการจุดประกายความหวังอีกครั้งเมื่อชายที่ชื่อ ชาร์ อัสนาเบิ้ล ซึ่งแท้จริงแล้วเขาคือ "แคสวัล เลม ไดคุน" ผู้สืบทอดของซีออนที่แท้จริงได้ปรากฏตัวขึ้นมาและนำกองทัพนีโอ ซีออน บุกโจมตีโลกอีกครั้ง โดยครั้งนี้พวกเขามีแผนที่จะใช้ ทิ้งลูน่าที่ 5 ซึ่งเป็นสถานีอวกาศที่เคยใช้ในการสร้างโคโลนี่เมื่อครั้งมนุษย์เริ่มออกเดินทางสู่อวกาศ, ลงสู่บนพื่นโลกซึ่งเป็นฐานทัพของกองทัพโลกซึ่งตั้งอยู่ ณ ทิเบต เมืองลาซา ทำให้หน่วยลอนโด เบลล์ กองกำลังอิสระภายใต้สังกัดกองทัพโลก ซึ่งมี อามุโร่ เรย์ ศัตรูคู่แค้นของชาร์ในสงครามหนึ่งปี ชายผู้นำชัยชนะมาสู่กองทัพโลก ซึ่งรับรู้ถึงแผนการอันชั่วร้ายของชาห์ ดังนั้นอามุโร่จึงต้องร่วมมือกับ ไบรท์ โนอา อดีตกัปตันไวท์เบสเมื่อครั้งสงครามหนึ่งปี ในการที่จะหยุดการกระทำครั้งนี้ รวมไปถึงการตัดสินขั้นเด็ดขาดกับชาร์อีกด้วย
ปริยานุช อาสนจินดา
ปริยานุช อาสนจินดา หรือ อุ่น เกิดวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2528 เป็นหลานสาวของ สมชาย อาสนจินดา ศิลปินแห่งชาติ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโทสาขาDesign for Communication, University of Westminster เป็นนักแสดงชาวไทย-จีน ผลงานที่ทำให้เธอมีชื่อเสียง คือ ละครเรื่อง เสาร์ 5
Sweziella
Sweziella เป็นสกุลของแมลงวันที่อยู่ในวงศ์ Dolichopodidae, พบในเฉพาะถิ่นของฮาวาย มันเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสกุล Eurynogaster
เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย
เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย (Княгиня Мария Луиза Българска; 13 มกราคม พ.ศ. 2476 — ) เป็นพระธิดาในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรียกับเจ้าหญิงโจวันนาแห่งอิตาลี พระองค์เป็นพระเซษฐภคินีใน พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย
พระประวัติ
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2489 คณะผู้สำเร็จราชการชุดใหม่ได้มีมติให้ล้มล้างพระราชวงศ์บัลแกเรีย โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2489 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย เจ้าหญิงมารี หลุยส์พร้อมพระมารดาและพระอนุชาได้เสด็จลี้ภัยไปยังอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ซึ่งพระอัยกาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 รัฐบาลสเปนนำโดยจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกได้เชิญพระราชวงศ์ลี้ภัยที่ประเทศสเปน เจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายคาร์ลแห่งไลนินเจนอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่อมอร์บาช และอภิเษกตามศาสนพิธีในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่ คานส์ ทั้ง 2 พระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าชายคาร์ลและเจ้าหญิงมารี หลุยส์ทรงหย่าขาดกันในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2511
ในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ทรงอภิเษกสมรสกับ บรอนิสลอว์ โครว์บอก ที่โทรอนโต ประเทศแคนาดา ปัจจุบันทั้งคู่ประทับอยู่ที่ เมดิสัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ มีพระธิดา 1 พระองค์และพระโอรส 1 พระองค์ ได้แก่
อ้างอิง
1932
แคว้นฆูนิน
แคว้นฆูนิน (Junín) เป็นแคว้นบนที่ราบสูงตอนกลางและรัฐตะวันตกสุดของแอมะซอนในประเทศเปรู มีเมืองหลักคือ วังกาโย
นิลส์ โปร์
นิลส์ เฮนเรก เตวิด โปร์ (Niels Henrik David Bohr, ; 7 ตุลาคม ค.ศ. 1885 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเดนมาร์กที่มีส่วนสนับสนุนพื้นฐานเพื่อความเข้าใจในโครงสร้างอะตอมและทฤษฎีควอนตัม ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน ค.ศ. 1922 โปร์ยังเป็นนักปรัชญาและสนับสนุนงานวิจัยวิทยาศาสตร์
คู่ฟัด อัดเต็มสปีด
คู่ฟัด อัดเต็มสปีด (Rush Hour) เป็นละครโทรทัศน์อเมริกาที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2559 ออกอากาศในปี พ.ศ. 2560 โดยมีเนื้อเรื่องมาจาก ภาพยนตร์ไตรภาคคู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด ที่ เฉินหลง และ คริส ทักเกอร์ แสดงนำ นำแสดงโดย จัสติน ไฮร์, จอน ฟู ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง โมโน 29 มาก่อนในปี พ.ศ. 2559 ปัจจุบันกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งในช่อง โมโนพลัส
นิลส์ โปร์
โปร์ก่อตั้งสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ปัจจุบันมีชื่อว่าสถาบันนิลส์ โปร์ ซึ่งเปิดบริการใน ค.ศ. 1920 เขาทำนายการมีตัวตนของธาตุใหม่คล้ายเซอร์โคเนียม หลังค้นพบธาตุนี้ มันจึงถูกตั้งชื่อเป็นแฮฟเนียม ตามชื่ออักษรลาตินของโคเปนเฮเกน ต่อมามาการตั้งชื่อธาตุใหม่เป็นโบห์เรียมตามชื่อเขา
คู่ฟัด อัดเต็มสปีด
เนื้อเรื่อง
จากภาพยนตร์ไตรภาคชื่อดังสู่ซีรี่ส์จอแก้ว ซึ่งมีเนื้อเรื่องกล่วถึงเรื่องราวของความแตกต่างอย่างสุดขั้วของสองเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ต้องมาทำงานร่วมกัน คนหนึ่งเป็นตำรวจฮ่องกง ชอบทำทุกอย่างตามตำราที่สุดต้องมาร่วมมือกับตำรวจชาวอเมริกัน แห่งสำนักงานตำรวจ LA แต่ทั้งสองกลับซี้กันจนกลายเป็นคู่หูคู่ฮาได้อย่างไม่น่าเชื่อ
นิลส์ โปร์
ชีวิตช่วงต้น
โปร์เกิดที่โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์กในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1885 เป็นลูกคนที่สองจากสามคนของ Christian Bohr ศาสตราจารย์สรีรวิทยาที่มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน กับ Ellen Bohr (สกุลเดิม Adler) ผู้เป็นลูกสาวของDavid B. Adler จากครอบครัวเศรษฐีชาวเดนมาร์กเชื้อสายยิว เขามีพี่สาวชื่อเจนนี และน้อยชายชื่อฮารัลด์ เจนนีกลายเป็นครู ส่วนฮารัลด์กลายเป็นนักคณิตศาสตร์และนักฟุตบอลที่เล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่ลอนดอน นิลส์ก็เป็นนักฟุตบอลด้วย โดยเขาเล่นเป็นผู้รักษาประตู
ฝาด
ฝาด หรือขวาด แดงสองเปลือก เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Myrtaceae เป็นพืชไม่ผลัดใบ เปลือกลำต้นเรียบสีเทาอมขาว เมื่ออายุมากขึ้นผิวจะแตกเป็นสะเก็ด หลุดร่วงได้ง่าย มีกลิ่น ใบเดี่ยว สีเขียวเรียบเป็นมัน ใบหนา ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาว เกสรตัวผู้สีขาวยาวกว่ากลีบดอก ผลเดี่ยว
ยอดอ่อนรับประทานได้ ใช้เป็นผักแกล้ม ลำต้นใช้ในการก่อสร้าง ผลสุกรับประทานได้
ยีเฮ่อหว่าหนี
ยีเฮ่อหว่าหนี หรือ อัลอิควาน (الإخوان โดยมีอีกชื่อว่า อัลอิควานัลมุสลิมูน ซึ่งหมายถึง ภราดรภาพมุสลิม อย่าสับสนกับกลุ่มที่มีชื่อเดียวกันในตะวันออกกลาง) เป็นนิกายอิสลามที่นับถือมัซฮับฮะนะฟี บางครั้งกล่าวถึงตนเองเป็น "นิกายใหม่" " หรือ "นิกายล่าสุด" อิควาน (ยีเฮ่อหว่าหนี) ร่วมกับเกาะดีม (เก๋อตี๋มู่) และซีเต้าถัง เป็นสามนิกายหลักในประเทศจีน นิกายยีเฮ่อหว่าหนีมักถูกกล่าวกันว่าเป็นลัทธิที่มีการสอนใหม่ (ซินเจียว) ใน ค.ศ. 1937 นิกายนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม
เขตชูโอ (โคเบะ)
เขตชูโอ (中央区 (Chūō-ku)) เป็นหนึ่งในเก้าเขตของนครโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นศูนย์กลางการพาณิชย์และสิ่งบันเทิงของเมือง เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการนครโคเบะ รวมถึงท่าอากาศยานโคเบะ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 28.46 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2012 เขตชูโอมีจำนวนประชากร 127,602 คน 74,814 หลังคาเรือน เขตชูโอจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1980 จากการรวมเขตฟูกิไอ (葺合区) กับเขตอิกูตะ (生田区) เข้าด้วยกัน
สถานกงสุลใหญ่ปานามาในโคเบะตั้งอยู่บนชั้น 8 ของอาคารโมริยามะในเขตชูโอ นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทซูมิโตโม รับเบอร์ อินดัสทรี บริษัทผลิตยางรถยนต์ระดับโลก, ซิสเม็กซ์ คอร์ปอเรชัน บริษัทผลิตอุปกรณ์การแพทย์ระดับโลก และทีโอเอ คอร์ปอเรชัน บริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
อาร์ไอเอ็ม-66 สแตนดาร์ด
อาร์ไอเอ็ม-66 สแตนดาร์ด (SM-1MR/SM-2MR) เป็นขีปนาวุธพื้นสู่อากาศพิสัยปานกลาง พัฒนาโดยบริษัทเรย์เธียน สำหรับกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา โดยรุ่นเอสเอ็ม-1 พัฒนามาเพื่อทดแทนขีปนาวุธรุ่นก่อนหน้าอย่างอาร์ไอเอ็ม-2 เทอเรียร์ และอาร์ไอเอ็ม-24 ทาร์ทาร์ ปัจจุบันมีการพัฒนาเพิ่มระยะยิงเป็นรุ่น อาร์ไอเอ็ม-67 สแตนดาร์ด
แหล่งข้อมูลอื่น
SM-1
ปลาโนรีเกล็ด
ปลาโนรีเกล็ด หรือ ปลาโนรีเทวรูปปลอม (Schooling bannerfish, False moorish idol) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heniochus diphreutes ในวงศ์ปลาผีเสื้อ (Chaetodontidae)
จัดเป็นปลาโนรีอีกชนิดหนึ่ง ที่มีความสวยงาม มีลักษณะและรูปร่างคล้ายเคียงกับปลาโนรีครีบยาว (H. acuminatus) มาก แต่ปลาโนรีเกล็ดมีรูปร่างที่ป้อมกลมกว่า และมีตาที่ใหญ่และจมูกที่เล็กกว่า
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 18 เซนติเมตร มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่ทำให้แลดูสวยงามบริเวณชายฝั่งหรือแนวปะการัง พบกระจายพันธุ์อยู่ในทะเลรอบ ๆ ทวีปแอฟริกา, ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย และออสเตรเลีย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง
วัดศรีโคมคำ
วัดศรีโคมคำ หรือ วัดพระเจ้าตนหลวง พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ภายในวิหารประดิษฐานพระเจ้าตนหลวงเป็นพระประธาน สร้างขึ้นในรัชสมัยของพญายอดเชียงราย กษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์มังราย
วัดศรีโคมคำ ตั้งอยู่ริมกว๊านพะเยา เขตเทศบาลเมืองพะเยา เลขที่ 692 ถนนพหลโยธิน หมู่ที่ 1 ตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา เนื้อที่รวมทั้งสิ้น ประมาณ 74 ไร่
ประวัติ
วัดศรีโคมคำเป็นวัดที่สร้างขึ้นภายหลังจากการก่อสร้างพระเจ้าตนหลวง ตัววิหารหลังเดิม ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดสร้าง เนื่องจากเมืองพะเยามีการอพยพผู้คนจากภัยสงคราม ทำให้ตัวเมืองถูกปล่อยร้าง จนกระทั่งมีการฟื้นฟูเมืองขึ้นมาใหม่ หลังยุคที่กรุงธนบุรีและรัตนโกสินทร์ ตีเอาล้านนามาจากพม่า มาจนถึงช่วงที่พระยาประเทศอุดรทิศ เป็นผู้ครองเมืองพะเยาคนสุดท้าย ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนระบบการปกครองแบบหัวเมือง มาเป็นมณฑลเทศาภิบาลในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วงสมัยนี้ เริ่มมีการบูรณะวัดศรีโคมคำและพระเจ้าตนหลวงขึ้นมาอีกครั้ง หลังตัววัดและองค์พระมีสภาพทรุดโทรมมาเกือบ 60 ปี
การบูรณะวัดศรีโคมคำ เป็นการบูรณะไปทีละส่วน เนื่องจากขาดงบประมาณ ทำให้เกิดความล่าช้า จนเมื่อ ปี พ.ศ. 2465 ชาวเมืองพะเยา ภายใต้การนำของพระยาประเทศอุดรทิศได้อาราธนาครูบาศรีวิชัยจากเมืองลำพูน เข้ามาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ การบูรณะวัด ปี พ.ศ. 2466 ภายใต้การนำของครูบาศรีวิชัย ได้มีการรื้อวิหารหลังเก่าที่ครอบพระเจ้าตนหลวงออกแล้วสร้างหลังใหม่ขึ้นมาแทน มีการสร้างศาลาราย โบสถ์ วิหารพระพุทธบาทจำลอง ทั้งหมดแล้วเสร็จภายในระยะเวลาเพียง 1 ปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2467 ก็ได้มีการทำบุญฉลองวัดที่บูรณะขึ้นมาใหม่ เป็นระยะเวลานานกว่าหนึ่งเดือน
เทศกาลแปดเป็ง นมัสการพระเจ้าตนหลวง
วัดศรีโคมคำ เป็นวัดที่มีความแปลก ต่างจากวัดอื่น เนื่องจากเริ่มสร้างวิหารหลังแรก ภายหลังการขึ้นโครง ก่ออิฐ เพื่อก่อสร้างองค์พระเจ้าตนหลวง ซึ่งแล้วเสร็จในวันเพ็ญเดือนแปด (ปฏิทินจันทรคติแบบล้านนา) ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำเดือนหกของไทย มีการฉลององค์พระครั้งแรก เรียกว่า เทศกาลแปดเป็ง
เทศกาลแปดเป็ง จัดขึ้นทุกปี ในช่วงเดือนพฤษภาคม ช่วงสัปดาห์วันวิสาขบูชา ในงาน มีการทำบุญฉลององค์พระช่วงกลางวัน และมีงานมหรสพ การออกร้านของกาชาดจังหวัด เครื่องเล่น และร้านขายสินค้าที่ระลึกในช่วงกลางคืน
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดศรีโคมคำ ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2523 ถือเป็นพระอารามหลวงแห่งแรกและแห่งเดียวในจังหวัดพะเยา
Oedematopiella
Oedematopiella เป็นสกุลของแมลงวันที่อยู่ในวงศ์ Dolichopodidae ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2011 สำหรับ 2 สปีชีส์จากคอสตาริกา ได้แก่ Oedematopiella sarae และ Oedematopiella nathaliae มันเกี่ยวข้องกับสกุล Oedematopus
หม่อง ทองดี
หม่อง ทองดี เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 เป็นบุตรของนายยุ้น และนางม้อย ทองดี ชาวไทใหญ่ จากรัฐฉาน ประเทศพม่า ในปี พ.ศ. 2552 เขาเป็นเด็กชายคนหนึ่งผู้มีความใฝ่ฝันที่จะได้ไปแข่งขันร่อนเครื่องบินกระดาษพับที่ประเทศญี่ปุ่น โดยประสบกับปัญหาด้านเงื่อนไขสัญชาติ แต่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย จนได้ไปแข่งขันและได้รับชัยชนะกลับมา
ประวัติ
เมื่อหม่อง ทองดี เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนบ้านห้วยทราย ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เขาได้เป็นตัวแทนในการเข้าร่วมการแข่งขันร่อนเครื่องบินกระดาษพับจนได้รับรางวัลอันดับสาม ประเภทบุคคลชายอายุไม่เกิน 12 ปี ที่จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ภายหลังจากการแข่งขันเสร็จสิ้น ก็ได้มีการต้อนรับจากคุณหญิงกัลยา โสภณพนิช รัฐมนตรีกระทรวงวิทยาศาสตร์, นางเตือนใจ ดีเทศน์ อดีตสว.จังหวัดเชียงราย พร้อมด้วยครูวินัสรินทร์ มีทรัพย์ ครูประจำโรงเรียนบ้านห้วยทราย รวมทั้งนายยุ้นและนางม้อย ทองดีที่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ
ทั้งนี้ คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช กล่าวว่าทางกระทรวงวิทยาศาสตร์จะแต่งตั้งให้เป็นยุวทูตประจำกระทรวงตลอดจนมีแผนมอบทุนการศึกษาต่อจนถึงระดับปริญญาเอกจากการสร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศไทย
ปัจจุบันหม่องกำลังศึกษาที่ วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 หม่อง ทองดี ได้เดินทางไปที่ว่าการอำเภอเมืองเชียงใหม่ เพื่อเดินทางเข้าถ่ายรูปทำบัตรประชาชน หลังจากที่ได้รับสัญชาติไทยอย่างเป็นทางการ
เภสัชกรรมอาหรับสมัยกลาง
เภสัชกรรมอาหรับยุคกลาง เป็นยุคในประวัติเภสัชกรรมที่กล่าวถึงพัฒนาการทางเภสัชกรรมอาหรับในช่วงตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยมีศูนย์กลางอยู่บริเวณอ่าวเปอร์เซีย
ประวัติ
ชาวเนสตอเรีย ซึ่งเดิมเป็นผู้ปกครองกรุงคอนสแตนติโนเปิล ได้ย้ายไปตั้งเมืองในดินแดนเปอร์เซีย ซีเรีย และอินเดีย และได้เปิดสถาบันทางการศึกษาทั่วไป และนิยมแปลบทความจากอารยธรรมกรีก-โรมัน การแปลบทความของชาวอาหรับมิได้เป็นเพียงแปลวรรณคดีและบทประพันธ์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิทยาการทั้งศาสตร์ต่างๆอีกด้วย อารยธรรมกรีก-โรมันจึงเป็นรากฐานความรู้ของอารยธรรมอาหรับด้วย ซึ่งความรู้เหล่านี้เป็นสิ่งกระตุ้นให้นักวิทยาศาสตร์อาหรับค้นคว้าสิ่งใหม่ๆเพิ่มเติมด้วยตนเอง Theodoq แพทย์ชาวอาหรับได้เขียนเนื้อหาเกี่ยวกับยา, ผลิตภัณฑ์ยา และการเรียกชื่อยา ต่อมา Ibn Masawaih แพทย์ชาวอาหรับผู้เป็นบุตรของเภสัชกรได้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับพืชสมุนไพรอะโรมาติก และได้กล่าวถึงสมุนไพรสำคัญ 5 ชนิดได้แก่สารที่มีกลิ่นฉุน (musk), ไขลำไส้ปลาวาฬ (ambergis), ยาดำหรือว่านหางจระเข้ (aloe), การบูร (camphor) และหญ้าฝรั่น (saffron) ความนิยมในการเขียนและแปลบทความของชาวอาหรับทำให้เกิดองค์ความรู้จำนวนมาก Sami K. Hamarneh จึงได้นำมาจัดแบ่งเป็น 4 ประเภทคือ สูตรตำรับ ซึ่งเป็นการรวบรวมสูตรตำรับตามลำดับอักษรอย่างเป็นระบบ และวิธีการปรุงเรียงรวมถึงวิธีการใช้, สมุนไพรและวัตถุทางการแพทย์ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมกรีก-โรมันของ Dioscorides อย่างมาก, พิษวิทยา เกี่ยวกับความเสี่ยงของความเป็นพิษโดยตั้งใจและมิได้ตั้งใจ และ การบำบัดด้วยความสัมพันธ์อาหารและยากับนิเวศวิทยาของมนุษย์
การเติบโตและฝึกปฏิบัติเภสัชกรรม
ในสมัยอาหรับซึ่งมีความรู้ทางการแพทย์และเภสัชกรรมมากขึ้น ประกอบกับนโยบายของรัฐที่ส่งเสริมด้านสุขภาพแก่ประชากรชาวอาหรับ ทำให้เกิดการสร้างระบบสาธารณสุขขึ้นซึ่งส่งผลให้เภสัชกรมีลักษณะวิชาชีพที่จำเพาะของตนเอง เดิมการแพทย์ของอาหรับเป็นลักษณะการแพทย์โดยนักบวช แต่ภายหลังคริสต์ศตวรรษที่ 8 ได้มีการจัดตั้งโรงพยาบาลในเมืองดามัสกัสซึ่งเชื่อว่าเป็นโรงพยาบาลแห่งแรกของชาวอิสลาม ทำให้เกิดระบบสุขภาพที่ชัดเจนทำให้เภสัชกรรมได้รับการยกระดับขึ้นเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ โรงพยาบาลที่สนับสนุนโดยรัฐก็มีแผนกเภสัชกรรมเป็นของตนเอง โดยมีห้องปฏิบัติการเพื่อผสมยาและการจ่ายยาในเบื้องต้น เช่น ในรูปแบบไซรัป, อิลิกเซอร์ และยาขี้ผึ้ง และในสมัยกาหลีบ Al-Mansur นครแบกแดดได้กลายเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้และการบริหาร การพัฒนาอย่างรวดเร็วทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกและองค์ความรู้ทำให้ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีการเปิดร้านยามากมายในนครแบกแดดและเมืองใกล้เคียง  เภสัชกรในสมัยนั้นอาศัยการฝึกปฏิบัติในร้านยาจนเกิดความชำนาญทั้งด้านการผสมยา, การเก็บรักษาและบรรจุภัณฑ์ และ นอกจากนี้ยังมีการตรวจสอบโดยผู้ที่รัฐบาลแต่งตั้งขึ้น (Muhtasib) เพื่อตรวจสอบมาตรฐานของร้านยาถึงมาตรฐานด้านการตวงวัดและความบริสุทธิ์ของตัวยา แต่ทว่าเป็นการประกอบการโดยผู้ที่ปราศจากความรู้ด้านเภสัชกรรม จึงทำให้เกิดการสอนเภสัชกรรมแก่กลุ่มพลเมืองชั้นสูงในสังคมโดยเรียกกลุ่มผู้ฝึกหัดว่า "sayadilah" ซึ่งยังคงเป็นคำที่ใช้เรียกผู้ฝึกหัดเภสัชกรรมในอาหรับจนกระทั่งปัจจุบัน
Al-Biruni ได้กล่าวว่าเภสัชกรรมเป็น "ศิลปะของความรู้เกี่ยวกับวัตถุทางการแพทย์ในชนิด, ประเภท และรูปร่างที่หลากหลาย จากสิ่งเหล่านี้ เภสัชกรจึงทำหน้าที่ผสมยาและจ่ายยาตามใบสั่งแพทย์" แนวคิดเหล่านี้ส่งผลให้สังคมสามารถพบผู้เชี่ยวชาญจากทั้งด้านเคมีและด้านการแพทย์ได้ในร้านยา และได้ขยายขอบเขตของเภสัชกรรมไปรวมถึงด้านเครื่องสำอางและเภสัชภัณฑ์อื่นๆ อีกมากมาย นอกจากนี้ชาวอาหรับยังมีการรวบรวมตำรับยาสำหรับเภสัชกรทั่วประเทศเรียกว่า Antidorium หมายถึง "การแก้ไขความเจ็บป่วยโดยใช้ยา" ซึ่งนับได้ว่าเป็นต้นแบบของการทำเภสัชตำรับ (pharmacopoeia)
ชาโดว์กาแล็กติก้า
แชโดว์กาแล็กติกา เป็นกลุ่มตัวร้ายในเซเลอร์มูน ภาคเซเลอร์สตาร์ นำโดยเซเลอร์กาแล็กเซีย โดยกลุ่มแชโดว์กาแล็กติกาประกอบไปด้วยเหล่าเซเลอร์แอนิมาเมต (อนิเมะ 4 คน, มังงะและภาพยนตร์อนิเมะเซเลอร์มูน คอสมอส 5 คน) ประกอบไปด้วยเซเลอร์ไอเอินเมาส์ เซเลอร์อะลูมินัมไซเรน เซเลอร์เลดโครว์ เซเลอร์ทินเนียงโกะ และเซเลอร์เฮฟวีเมทัลปาปียง (ปรากฏตัวเฉพาะในมังงะและเซเลอร์มูน คอสมอส) และเซเลอร์ที่ถูกกาแล็กเซียทำลายดาวบ้านเกิด และไม่มีทางเลือกจึงมาเป็นลูกสมุนของกาแล็กเซีย (ปรากฏตัวเฉพาะในมังงะและเซเลอร์มูน คอสมอส) โดยประกอบไปด้วยเซเลอร์ลีที เซเลอร์นิมอซินี เซเลอร์ไค และเซเลอร์ฟาย และมีอีก 2 ตัว (ปรากฏตัวเฉพาะในภาคละครเวที) โดยประกอบไปด้วยเซเลอร์พิวเตอร์ฟอกซ์และเซเลอร์ไทเทเนียมเครกโกะ
เหล่าแชโดว์กาแล็กติกา
พากย์เสียงโดยฟูมิ มิซูชาวะ (ภาพยนตร์อนิเมะคอสมอส)
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ (เจนีวา)
พิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ (Musée d'Art et d'Histoire) ในนครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ถือเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์ พิพิธพันธ์นี้เริ่มสร้างขึ้นระหว่างค.ศ. 1903 ถึง 1910 โดยได้รับทุนสนับสนุนจากชาร์ล กอลล็อง (Charles Galland) นายธนาคารชาวสวิส อาคารหลังนี้มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสกว้างด้านละ 60 เมตร มีสี่ชั้น มีพื้นที่จัดนิทรรศการกว่า 7,000 ตารางเมตร
ส่วนจัดแสดงปราณิตศิลป์ของพิพิธพันธ์นี้ จัดแสดงงานศิลปะจากสมัยกลางจนถึงศตวรรษที่ 20 มีผลงานของชาวอิตาลี, ฝรั่งเศส, อังกฤษ, สวิส ทั้งยังมีส่วนจัดแสดงทางโบราณคดี ซึ่งจัดแสดงเกี่ยวกับยุโรปก่อนประวัติศาสตร์, อียิปต์โบราณ, กรีกโบราณ และอิตาลีในยุคก่อนโรมันและในยุคโรมัน
สำมะโนเบลารุส (ค.ศ. 2009)
'''สำมะโนเบลารุส ค.ศ. 2009''' เป็นการเก็บสำมะโนครั้งที่สองของประเทศเบลารุสหลังเป็นเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต สำมะโนนี้จัดขึ้นในช่วงวันที่ 14–24 ตุลาคม ค.ศ. 2009 แล้วประกาศผลภายในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 มีการคาดการณ์ว่าจะมีการเก็บข้อมูลสำมะโนเต็มรูปแบบประมาณสองปี
มีการประกาศใน ค.ศ. 2008 ว่าUN Population Commissionยอมรับการมอบเงิน 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับเบลารุสด้วยจุดประสงค์นี้
Procrita
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก
คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก (밥대로 사랑하라) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยอี ซึง-กี และอี เซ-ย็อง ออกอากาศทางช่อง KBS2 ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน ถึง 25 ตุลาคม 2022 ออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 16 ตอน
เรื่องย่อ
คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก บอกเล่าเรื่องราวความรักของ คิม ช็อง-โฮ (อี ซึง-กี) อดีตอัยการที่รู้จักกันในชื่อ Monster Genius และ คิม ยู-รี (อี เซ-ย็อง) ทนายความสาวสวยที่มีบุคลิกแปลกแยก
ไหมไทยการดนตรี
ไหมไทยการดนตรี เป็นบริษัทในเครือของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยไหมไทยการดนตรีได้แยกออกมาเป็นค่ายเพลงลูกทุ่ง,หมอลำโดยไหมไทยกาดนตรีได้เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2553
ประวัติ
พ.ศ. 2550 หลังจาก ไหมไทย ใจตะวัน ได้แยกตัวออกจากวงเสียงอิสาน มาอยู่ค่ายแกรมมี่โกลด์และทำวงขึ้นมาเอง และเมื่อปีพ.ศ. 2553 ไหมไทย ใจตะวัน ได้มีวงหมอลำเป็นของตนเองและมีนักร้องมากมาย จึงมีแนวคิดที่จะสร้าง ค่ายเพลงลูกทุ่ง ออกจากส่วนของ สตริง อย่างสิ้นเชิงเพื่อความสะดวกในการทำธุรกิจโดยได้จัดตั้ง บริษัท ไหมไทยการดนตรี จำกัด ขึ้นเพื่อจะมีนักร้องในสังกัดตนเอง
โดเมนแบบบูล
โดเมนแบบบูล (Boolean domain) ในทางคณิตศาสตร์และพีชคณิตนามธรรม คือเซตที่ประกอบด้วยสมาชิกสองตัวที่เป็นการตีความว่า เท็จ กับ จริง เท่านั้น ในทางตรรกศาสตร์ คณิตศาสตร์ และวิทยาการคอมพิวเตอร์เชิงทฤษฎี โดเมนแบบบูลมักจะเขียนเป็น {0, 1},  {false, true}, {F, T}, หรือ
โครงสร้างเชิงพีชคณิตที่สร้างขึ้นบนโดเมนแบบบูลตามธรรมชาติคือพีชคณิตแบบบูลบนสมาชิกสองตัว (two-element Boolean algebra) วัตถุเริ่มต้นในแคทิกอรีของแลตทิซมีขอบเขตคือโดเมนแบบบูล
ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ ตัวแปรแบบบูล (Boolean variable) คือตัวแปรที่เก็บค่าเป็นสมาชิกจากโดเมนแบบบูล ภาษาโปรแกรมบางภาษามีคำหรือสัญลักษณ์ที่สงวนไว้สำหรับสมาชิกในโดเมนแบบบูล เช่น  กับ   อย่างไรก็ดี ภาษาโปรแกรมหลาย ๆ ภาษาก็ไม่ได้มีชนิดข้อมูลแบบบูลโดยเฉพาะ เช่นภาษาซีหรือภาษาเบสิก ค่าเท็จแทนด้วยจำนวน 0 และค่าจริงแทนด้วยจำนวน 1 หรือ −1 ตามลำดับภาษา เป็นต้น และตัวแปรทั้งหมดที่เก็บค่าเหล่านี้ก็สามารถเก็บจำนวนอื่น ๆ ได้อีกเช่นกัน
การวางนัยทั่วไป
โดเมนแบบบูล {0, 1} สามารถแทนที่ด้วยช่วงหนึ่งหน่วย [0, 1] ซึ่งนอกจากค่า 0 หรือ 1 แล้วก็ยังมีค่าใด ๆ ที่อยู่ระหว่าง 0 กับ 1 อีกด้วย ถ้าเขียนในเชิงพีชคณิต นิเสธ (นอต) จะเขียนเป็น 1 − x, การเชื่อม (แอนด์) จะเขียนเป็นการคูณ xy และการเลือก (ออร์) จะนิยามผ่านกฎเดอมอร์แกนได้เป็น 1 − (1 − x) (1 − y)
การตีความค่าเหล่านี้เป็นค่าความจริงเชิงตรรกะทำให้เกิดตรรกศาสตร์หลายค่า (multi-valued logic) ซึ่งกลายมาเป็นพื้นฐานของตรรกศาสตร์คลุมเครือ (fuzzy logic) และตรรกศาสตร์เชิงน่าจะเป็น (probabilistic logic) โดยค่าค่าหนึ่งจะถูกตีความว่าเป็น "ระดับ" ของความจริง นั่นคือ ขอบเขตหรือความน่าจะเป็นขนาดใดที่ทำให้ประพจน์เป็นจริง
วงรีเฟล็กซ์
วงรีเฟล็กซ์ (reflex arc) เป็นวิถีประสาทที่ควบคุมรีเฟล็กซ์ คือเป็นวิถีประสาทที่นำข้อมูลความรู้สึกจากปลายประสาทรับความรู้สึกไปยังไขสันหลังและก้านสมอง แล้วนำการตอบสนองที่ไขสันหลังและก้านสมองไปยังอวัยวะปฏิบัติงานในช่วงการเกิดรีเฟล็กซ์ ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง เซลล์ประสาทรับความรู้สึก (sensory neuron) โดยมากไม่ได้ส่งกระแสประสาทไปยังสมองโดยตรง แต่จะมีไซแนปส์ที่ไขสันหลัง ซึ่งก่อรีเฟล็กซ์ได้เร็วกว่าเพราะกระตุ้นเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาในไขสันหลังได้โดยตรงและไม่ต้องเสียเวลาส่งกระแสประสาทผ่านสมอง อย่างไรก็ดี สมองก็ยังได้รับข้อมูลความรู้สึกในขณะที่รีเฟล็กซ์กำลังเกิดขึ้น และก็ยังสามารถวิเคราะห์ข้อมูลความรู้สึกหลังรีเฟล็กซ์จบสิ้นไปแล้วได้
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ซึ่งเปิดสอนในระดับชั้นเตรียมอนุบาลจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีจำนวนบุคลากรทั้งสิ้น 109 คน มีจำนวนนักเรียนทั้งสิ้น 2,428 คน
วงรีเฟล็กซ์
มีวงรีเฟล็กซ์สองประเภท คือ วงรีเฟล็กซ์อิสระ (autonomic reflex arc) ซึ่งมีผลต่ออวัยวะภายใน และวงรีเฟล็กซ์กาย (somatic reflex arc) ซึ่งมีผลต่อกล้ามเนื้อในร่างกาย อย่างไรก็ดี วงรีเฟล็กซ์อิสระบางครั้งก็มีไขสันหลังร่วมอยู่ด้วย และสำหรับวงรีเฟล็กซ์กายบางอย่าง สมองก็เป็นผู้อำนวยมากกว่าไขสันหลัง
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2517 ได้มีการก่อตั้งโรงเรียนประถมสาธิตวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อสอนบุตรหลานให้กับบุคลากรในสถานศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลและชั้นประถมศึกษา ชั้นละ 1 ห้องเรียน โดยใช้อาคารหอพักมรกต หอพักบุศราคัม และหอพักไพฑูรย์ เป็นสถานที่การจัดการเรียนการสอน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 ได้เปลี่ยนชื่อสถาบันเป็น "โรงเรียนสาธิตสถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์" และขยายเพิ่มจำนวนห้องเรียน รวมทั้งการจัดสร้างอาคารเรียน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "โรงเรียนสาธิตสถาบันราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์" และในปีต่อมา พ.ศ. 2547 เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์"ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน
วงรีเฟล็กซ์
มีไซแนปส์เดียวหรือมีไซแนปส์หลายอัน
เมื่อวงรีเฟล็กซ์ในสัตว์มีเพียงแค่เซลล์ประสาทรับความรู้สึกและเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา นี้เรียกว่ามีไซแนปส์เดียว (monosynaptic) เพราะมีไซแนปส์เชิงเคมีเดียวในวงรีเฟล็กซ์ ตัวอย่างก็คือรีเฟล็กซ์กล้ามเนื้อ (stretech reflex) เช่น รีเฟล็กซ์เข่า (patellar reflex) และรีเฟล็กซ์เอ็นร้อยหวาย (achilles reflex) ที่การยืดกล้ามเนื้อซึ่งกระตุ้นปลายประสาทรับความรู้สึกคือ muscle spindle ทำให้กล้ามเนื้อปฏิบัติการคือหดเกร็งต้านการยืดกล้ามเนื้อ เทียบกับวิถีประสาทรีเฟล็กซ์ที่มีไซแนปส์มากกว่าหนึ่งตัว (polysynaptic) ซึ่งมีอินเตอร์นิวรอนหนึ่งตัวหรือมากกว่านั้นในระหว่างที่เชื่อมกระแสประสาทรับความรู้สึกที่นำเข้ากับกระแสประสาทสั่งการที่นำออก วงรีเฟล็กซ์โดยมากมีไซแนปส์หลายอัน
การปรับการตอบสนอง
การตอบสนองของรีเฟล็กซ์ต่อสิ่งเร้าจะไม่เท่ากันในทุกสถานการณ์ เพราะศูนย์สั่งการในก้านสมอง ในเปลือกสมอง และในที่อื่น ๆ ของไขสันหลังสามารถปรับการทำงานของวงรีเฟล็กซ์ได้ที่จุด 3 จุด คือ
รีเฟล็กซ์สามารถปรับอย่างรวดเร็วให้เข้ากับสิ่งที่ต้องทำ เช่น พบว่า การปรับ stretch reflex โดยยับยั้งการทำงานของเส้นใยประสาทนำเข้าของ muscle spindle (คือ Ia sensory fiber) สำคัญมาก คือ เมื่อกำลังเดิน การยับยั้งเช่นนี้พบว่าทำเป็นคาบ ๆ เป็นจังหวะ ๆ ซึ่งเชื่อว่าเป็นการปรับรีเฟล็กซ์ให้เข้ากับจังหวะการเดิน นักวิชาการได้สรุปหลัก 3 ข้อเกี่ยวกับรีเฟล็กซ์กล้ามเนื้อโดยทั่ว ๆ ไปไว้ว่า
รีเฟล็กซ์เข่า
การเคาะเอ็นสะบ้าใต้เข่าเป็นเหตุให้ตัวรับความรู้สึกพิเศษคือ muscle spindle ภายในกล้ามเนื้อต้นขาคือ quadriceps muscle ส่งศักยะงาน ซึ่งดำเนินไปยังรากประสาทระดับ L3 และ L4 ของไขสันหลัง ผ่านแอกซอนรับความรู้สึกซึ่งสื่อสารทางเคมีโดยปล่อยสารสื่อประสาทกลูตาเมตให้แก่เซลล์ประสาทสั่งการ ซึ่งก็ส่งกระแสประสาททำให้กล้ามเนื้อหดตัวและยืดปลายขาออก (คือทำให้ปลายขาเตะออก) รีเฟล็กซ์เข่าที่ไม่พอดีอาจแสดงว่ามีการบาดเจ็บในระบบประสาทกลาง
ในสัตว์ระดับต่ำกว่า อินเตอร์นิวรอนไม่จำเป็นต้องอยู่ในไขสันหลัง ดังเช่น lateral giant neuron ของเครย์ฟิชซึ่งอยู่ที่ท้องใน abdominal nerve chord
เลโอนอร์แห่งกัสติยา (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1244)
พื้นฐานครอบครัว
เลโอนอร์เป็นพระธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยากับพระราชินีเอเลนอร์แห่งแพลนทาเจเนต พระอัยกาและพระอัยกีทางฝั่งพระบิดาของเลโอนอร์คือพระเจ้าซันโชที่ 3 แห่งกัสติยากับพระมเหสี บลังกา การ์เซสแห่งปัมโปลนา ส่วนพระอัยกาและพระอัยกีทางฝั่งพระมารดาคือพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระองค์มีพี่น้องหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าเอนริเกที่ 1 แห่งกัสติยาที่สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาท, เบเรงเกลา พระเชษฐภคินีที่สืบทอดบัลลังก์ต่อจากพระอนุชา และบลังกา พระเชษฐภคินีอีกคนที่กลายเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
การอภิเษกสมรส
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 กับพระราชินีเลโอนอร์แห่งแพลนทาเจเนต พระบิดามารดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1214 เลโอนอร์ยังคงพำนักอยู่ในปราสาทจนกระทั่งพระเจ้าเอนริเกที่ 1 พระอนุชาของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1217 พระองค์อภิเษกสมรสในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1221 กับพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิต กษัตริย์แห่งอารากอน ตามการแนะนำของพระราชินีเบเรงเกลาแห่งกัสติยา พระเชษฐภคินี ในเมืองอาเกรดา แคว้นโซเรีย
ในขณะนั้นพระองค์พระชนมายุ 19 พรรษา ส่วนพระเจ้าไชเมที่ 1 มีพระชนมายุเพียง 14 พรรษา พระองค์ได้รับทรัพย์สินที่ดินมากมายเป็นสินสมรสจากพระสวามี หนึ่งในนั้นคือเมืองดาโรกา, เอปิลา, อุนกัสติโย, บาร์บัสโตร และหลังเสร็จสิ้นพิธีอภิเษกสมรส ทั้งคู่เดินทางไปที่นครตาราโซนาของอารากอนที่ปัจจุบันอยู่ในแคว้นซาราโกซา ซึ่งพระเจ้าไชเมที่ 1 ผู้พิชิตได้รับการประดับยศอัศวินในอาสนวิหารซันตามารีอาเดลาเบกาเดตาราโซนา
การแต่งงานได้ให้กำเนิดพระโอรสหนึ่งคน คือ
ในปี ค.ศ. 1229 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ได้ประกาศให้การแต่งงานเป็นโมฆะตามการเรียกร้องของพระสวามีของพระองค์ที่ให้เหตุผลว่าทั้งคู่เป็นญาติใกล้ชิดกัน ปี ค.ศ. 1234 ในการเจรจาที่เกิดขึ้นที่อารามซันตามารีอาเดอูเอร์ตาซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างราชอาณาจักรกัสติยากับราชอาณาจักรอารากอน พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 ผู้เป็นนักบุญ พระภาคิไนยของพระราชินีเลโอนอร์ กับพระเจ้าไชเมที่ 1 ทำข้อตกลงร่วมกันว่าตราบใดที่พระราชินีเลโอนอร์ยังไม่แต่งงานใหม่ พระองค์จะได้รับเมืองและปราสาทอาริซา และจะยังคงได้ครอบครอบดินแดนและสิทธิ์เก็บกินในสินสมรสในราชอาณาจักรอารากอนที่พระองค์เคยได้รับ กษัตริย์อารากอนสัญญาว่าจะไม่พรากอินฟันเตอัลฟอนโซ พระโอรสที่อยู่กับพระองค์ไปจากพระองค์ อัลฟอนโซได้รับการประกาศให้เป็นพระโอรสตามกฎหมาย แต่กลับสิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา ส่งผลให้พระอนุชาต่างมารดาซึ่งเป็นพระโอรสของโยแลนแห่งฮังการี (พระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าไชเม) สืบทอดราชอาณาจักรต่อจากพระเจ้าไชเมเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์
อ้างอิง
1244
ลิงกวาฟรังกาโนวา
ลิงกวาฟรังกาโนวา ย่อเป็น LFN มีชื่อเรียกอีกแบบว่า เอเลเฟน (Elefen) เป็นภาษาประดิษฐ์ช่วยในการสื่อสารที่ผลิตโดย C. George Boeree จากมหาวิทยาลัยชิพเพนส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย โดยมีรากศัพท์มาจากภาษากลุ่มโรมานซ์ ภาษาฝรั่งเศส อิตาลี โปรตุเกส สเปน และกาตาลา ลิงกวาฟรังกาโนวามีรูปอักขระ 22 ตัวจากอักษรละติน
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1
"Tota umanas es naseda como persones libre e egal en dinia e diretos. Los ave razona e consiensa e debe trata lunlotra con la spirito de fratia. มนุษย์ทั้งหลายเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในเกียรติศักดิ์และสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ"
คำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้า
"Nosa Padre, ci es en la sielo, ta ce tua nom es santida, ta ce tua rena veni, ta ce tua vole aveni, sur la tera como en la sielo. Dona oji nosa pan dial a nos, e pardona nosa detas como nos pardona nosa detores, e no lasa nos cade en tenta, ma libri nos de malia. Amen. ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย พระองค์สถิตในสวรรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์ โปรดประทานอาหารประจำวัน แก่ข้าพเจ้าทั้งหลายในวันนี้ โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยแก่ผู้อื่น โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้แพ้การผจญ แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้ายเทอญ เอเมน"
ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์
ศาสตราจารย์กิตติคุณ นายแพทย์ ศุภวัฒน์ ชุติวงศ์ ประธานคณะกรรมการบริหารการศึกษาต่อเนื่องของแพทย์ แพทยสภา อดีตคณบดี คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การศึกษา
สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ Certifited Obstetrician and Gynecologist of The American Board of Obstetricians and Gynecologists
102 ปิดกรุงเทพปล้น
102 ปิดกรุงเทพปล้น (102 Bangkok Robbery) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันของประเทศไทย นำแสดงโดย อำพล ลำพูน และฉัตรชัย เปล่งพานิช ฉายเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2547 ผลิตโดยสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์โดยธนิตย์ จิตนุกูล
เรื่องย่อ
รัฐบาลออกมาประกาศชำระเงินที่ยืมมาคืนให้แก่ IMF ทั้งหมด จนทำให้เกิดการรวมตัวกันขององค์กรใต้ดินโดยผู้ที่มีอำนาจและอิทธิพลทางเศรษฐกิจในประเทศที่ไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับแนวความคิดนี้ จนก่อให้เกิดแผนปฏิบัติการ 102 นาทีขึ้น เพื่อยับยั้งการชำระหนี้คืน IMF
กลุ่มก่อการร้ายอาชีพถูกดึงเข้ามาร่วมปฏิบัติการครั้งนี้ภายใต้การนำของ นาวิน (อำพล ลำพูน) ผู้ก่อการร้ายข้ามชาติ ซึ่งเป็นนายทหารมือดีแต่ต้องวางมือไปจากฝันร้ายของสงคราม เขาจำต้องกลับมารับงานนี้เพราะมีหนี้ชีวิตที่ติดค้างอยู่กับ นายพลอนุสรณ์ ผู้เป็นหนึ่งในแกนนำองค์กรโดยที่นาวินไม่รู้ว่าเขาเป็นเพียงเครื่องมือชำระหนี้แค้นและเป็นเหยื่อของแผนการ
จากการสืบสวนทุกรูปแบบของ ปกรณ์ (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) หัวหน้าหน่วยปราบปรามการก่อการร้ายทั้งในและนอกประเทศที่เข้ามารับผิดชอบคดีนี้กับเวลาที่เหลือน้อยจนต้องนับเป็นนาที "เงินต้องถูกโอนให้ IMF เพื่อปลดหนี้ของคนทั้งประเทศให้ได้" นั่นเป็นคำขาดจากรัฐบาล
ระเบิดปริมาณมหาศาลถูกวางไว้ทั่วกรุงเทพฯ ปกรณ์จำต้องสืบให้รู้แผนการทั้งหมดในการปฏิบัติการของนาวินครั้งนี้ ในขณะที่แผนปฏิบัติการ 102 นาทีดำเนินไป จุดหมายสูงสุดของแผนก็ค่อยๆ ปรากฏชัดขึ้น ทองคำจำนวน 75 ตัน ในห้องมั่นคงของธนาคารชาติคือจุดประสงค์ของปฏิบัติการครั้งนี้ ปกรณ์และทีมกับปฏิบัติการ 102 นาทีของนาวิน ทั้งสองจำต้องขับเคี่ยวกันเพื่อแข่งกับเวลาที่กำลังจะหมดลง อยู่ที่ว่าใครจะถึงจุดหมายก่อนกัน ซึ่งเป็นปลายทางที่คนทั้งสองรู้อยู่ในใจ
การถ่ายทำและสถานที่ถ่ายทำ
102 ปิดกรุงเทพปล้น มีการถ่ายทำขนาดใหญ่หลายพื้นที่ในใจกลางกรุงเทพมหานคร โดยการถ่ายทำที่ใหญ่ที่สุดอยู่ในพื้นที่แยกปทุมวัน คือฉากการปะทะกันระหว่างฝ่ายตำรวจและฝ่ายกลุ่มก่อการร้าย ถ่ายทำในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยใช้ผู้กำกับภาพยนตร์ในวงการมาช่วยกันถ่ายทำในฉากนี้จำนวน 20 คน ใช้กล้องทั้งหมด 15 ตัว ตัวประกอบประมาณ 500 คน รวมถึงอุปกรณ์ประกอบฉากจำนวนมาก อาทิ รถตำรวจ รถดับเพลิง และรถพยาบาล ใช้เวลาในการเตรียมการมากกว่า 3 เดือน เพื่อถ่ายทำในพื้นที่จริง ซึ่งสามารถปิดแยกเพื่อถ่ายทำได้เป็นเวลา 3 ชั่วโมง คือระหว่างเวลา 06.00 - 09.00 น. ถ่ายทำไปได้ทั้งหมด 3 เทค เทคละ 7 นาที ใช้เงินไปประมาณ 50 ล้านบาท
เทคนิคพิเศษ
เทคนิคพิเศษภายในเรื่องที่โดดเด่นและเป็นที่จดจำมากที่สุดก็คือ ฉากที่นาวิน ยิงเฮลิคอปเตอร์ของกองบินตำรวจจนตก และพุ่งชนตึกของศูนย์การค้าเอ็มบีเค เซ็นเตอร์ ซึ่งจำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกในการเข้ามาช่วย ซึ่งประมาณการว่าใช้งบประมาณ 50 ล้านบาท
การออกฉายและรายได้
102 ปิดกรุงเทพปล้น เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2547 ณ โรงภาพยนตร์เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธิน โดยมีผู้กำกับคือ ธนิตย์ จิตนุกูล และนักแสดงนำเข้าร่วมการเปิดตัว และฉายรอบปกติในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2547 ทำรายได้จากการเข้าฉายในปีนั้นไปประมาณ 18.6 ล้านบาท
คำวิจารณ์
102 ปิดกรุงเทพปล้น นั้นถูกพูดถึงในฐานะภาพยนตร์ที่มีพื้นหลังดำเนินเรื่องภายหลังจากวิกฤตต้มยำกุ้ง โดยหอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน) ได้ระบุว่าภาพยนตร์ดังกล่าวหยิบยกมาจากเหตุการณ์การปลดหนี้ไอเอ็มเอฟของทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งตัวร้ายของภาพยนตร์พยายามที่จะขัดขวางการชำระหนี้นั้น
การตอบรับของผู้ชม
หลังจากภาพยนตร์ออกฉาย ผู้ชมบางส่วนมองว่า 102 ปิดกรุงเทพปล้น นั้น ได้รับแรงบันดาลใจมากจากภาพยนตร์เรื่อง ฮีท คนระห่ำคน เนื่องจากความคล้ายคลึงในองค์ประกอบของเรื่องหลายอย่าง จนทำให้ขณะรับชมสัมผัสได้ถึงบรรยากาศนั้น และยังมีอีกหลายความเห็นที่มองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้พยายามนำเอาฉากเด่น ๆ ของภาพยนตร์ต่างชาติมาผสมรวมกันเกินไป แต่ไม่สามารถถ่ายทำออกมาได้ดีเท่า
นอกจากนี้ ยังมีการพูดถึงพื้นหลังของตัวละครเอกฝั่งผู้ก่อการร้ายในเว็บบอร์ดพันทิป.คอม ว่าตัวละครนั้นมีความคล้ายคลึงกับหน่วยปฏิบัติการพิเศษในทางลับของราชการที่ชื่อว่า ชค.514 หรือชื่อเต็มว่า ชุดควบคุมและประสานงานโครงการ 514 ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบก ซึ่งปฏิบัติภารกิจการการรบนอกรูปแบบในการทลายแหล่งผลิตยาเสพติดในพื้นที่พรมแดนไทยเช่นเดียวกัน
ไอตอร์ การังกา
ไอตอร์ การังกา เด ลา โอซ (Aitor Karanka de la Hoz) เกิดวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1973 อดีตนักฟุตบอลชาวสเปน โดยมากเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กในบางครั้งเล่นตำแหน่งแบ็กซ้าย และปัจจุบันเป็นผู้จัดการกรานาดาในสเปน
ก่อนที่เขาจะมาค้าแข้งในสหรัฐอเมริกาในช่วงสั้น ๆ เมื่อตอนเขาอายุ 32 ปี เขาได้เล่นกับสโมสรสเปน คือ อัตเลติกเดบิลบาโอและสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด โดยลงเล่นในลาลิกา 275 นัด ร่วม 13 ฤดูกาล และได้แชมป์สำคัญ 7 ครั้ง
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 การังกาเริ่มอาชีพการเป็นผู้จัดการทีม โดยทำงานเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับเรอัลมาดริด
ผู้จัดการทีม
มิดเดิลส์เบรอ
รางวัลส่วนบุคคล
เซบู (เมือง)
นครเซบู (เซบัวโน: Dakbayan sa Sugbu; Lungsod ng Cebu) เป็นนครหนาแน่นในจังหวัดเซบู เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ปกครองอย่างอิสระจากตัวจังหวัด ใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 922,611 คน เป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ และมากที่สุดในกลุ่มเกาะวิซายัส และใน ค.ศ. 2016 มีผู้ที่สามารถลงคะแนนเสียงเลือกตั้งได้ 630,003 คน นครเซบูถือเป็นศูนย์กลางสำคัญในด้านพาณิชยกรรม การค้า การศึกษา ของวิซายัส
นครเซบูตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของเกาะเซบู และเป็นศูนย์กลางของเขตมหานครเซบู ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ของนครคาร์คาร์, ดาเนา, ลาปู-ลาปู, มันดาเว, นากา, ตาลิไซ และเทศบาลอีกหลายแห่ง เมโทรเซบูมีประชากร 2,849,213 คน (ค.ศ. 2015) เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเมโทรมะนิลาบนเกาะลูซอน
นครเซบู เป็นนครที่เก่าแก่ที่สุดของฟิลิปปินส์ เนื่องจากจักรวรรดิสเปนเดินทางมาตั้งถิ่นฐานที่นี่เป็นที่แรก และเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของประเทศ ที่นี่ถือศูนย์รวมคริสตศาสนิกชนแห่งตะวันออกไกล และเป็นมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากเมโทรมะนิลา
นครเซบูมีท่าเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่ และเป็นที่ตั้งของบริษัทขนส่งหลายแห่ง ทางทิศตะวันออกของนครก็มีช่องแคบและเกาะมักตัน
ภูมิอากาศ
นครเซบูมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน โดยจะมีฤดูฝนที่ยาว และฤดูแล้งที่สั้น ซึ่งฤดูแล้งมีเพียงสองเดือนเท่านั้น คือมีนาคมและเมษายน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 27 C ถึง 29 C บริมาณน้ำฝนต่อปีอยู่ที่ 1700 mm
ประชากร
ใน ค.ศ. 2007 มีประชากร 799,762 คน ต่อมาใน ค.ศ. 2010 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 866,171 คน จาก 161,151 ครัวเรือน และใน ค.ศ. 2016 มีผู้ที่สามารถลงคะแนนเสียงเลือกตั้งได้ 630,003 คน หมายความว่ามีประชากรร้อยละ 18 ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาเซบัวโน
ศาสนา
ศาสนาหลักคือ ศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก โดยมีผู้นับถือ 80% ของประชากรทั้งหมด ชาวคริสต์ส่วนที่เหลือก็นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ ศาสนาอื่น ๆ ได้แก่ ศาสนาอิสลาม ศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธ
เศรษฐกิจ
คำว่า เซบู มาจากการรวมกันของ "เซบู" และ "บูม" เป็นคำที่ใช้สื่อถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่รวดเร็วของจังหวัดเซบูและนครเซบูในช่วงคริสตทศวรรษ 1990
นครเซบูมีเกาะ ชายหาด โรงแรม รีสอร์ต จุดดำน้ำ และสถานที่ทางประวัติศาสตร์หลายแห่ง ทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามามาก สามารถเดินทางมาที่นี่ได้โดยทางอากาศและทางทะเล นครเซบูยังเป็นประตูสู่ฟิลิปปินส์ตอนกลางและตอนใต้อีกด้วย ท่าเรือเซบูเป็นท่าเรือที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากท่าเรือมะนิลา
ตัวนครเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการจ้างทำกระบวนการธุรกิจที่สำคัญ โดยใน ค.ศ. 2013 เซบูถูกจัดอันดับที่ 8 "จุดหมายปลายทางการจ้างทำกระบวนการธุรกิจ 100 แห่งของโลก" จัดทำโดยบริษัทโทลอนส์ ใน ค.ศ. 2012 มีรายได้จากการจ้างทำกระบวนการธุรกิจไอทีในเซบู 484 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
การท่องเที่ยว
การท่องเที่ยวคือเป็นอุตสาหกรรมหลักที่สำคัญของนคร นครเซบูเคยเป็นเจ้าภาพการประชุมการท่องเที่ยวอาเซียนใน ค.ศ. 1998 และการประชุมการท่องเที่ยวเอเชียตะวันออกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2002
มีสิ่งก่อสร้างในยุคอาณานิคมของสเปนหลายแห่ง อาทิ ป้อมซันเปโดร, Basilica del Santo Niño, Magellan's Cross และอาสนวิหารมหานครเซบู นอกจากนี้ก็ยัง Museo Sugbo, พิพิธภัณฑ์คาซา โกโรร์โด และวัดเต๋าเซบู