cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จอห์น บารีลาโร
บารีลาโรยังเป็นที่รู้จักจากกรณีข้อฟ้องร้อง บารีลาโร กับ แชงส์-มาร์กอวีนา ที่ซึ่งเขากล่าวหาว่ายูทูบเบอร์ จอร์แดน แชงส์ (Jordan Shanks) โดยช่องยูทูบของแชงส์ friendlyjordies ทำการหมิ่นประมาทเขา และต่อกูเกิลในฐานะผู้เผยแพร่วิดีโอเหล่านั้น รวมถึงยังส่งต่อแชงส์และผู้ผลิตของแชงส์ให้อยู่ภายใต้การตรวจตราของตำรวจนิวเซาธ์เวลส์ หน่วยบันทึกบุคคล (NSW Police Fixated Persons Unit), ทำให้ผู้ผลิตของช่องของแชงส์ คริสโต แลงเคอร์ (Kristo Langker) ถูกจับกุมโดยตำรวจหน่วยต้านการก่อการร้าย ด้วยฐานความผิดสะกดรอยตามบุคคล ข้อกล่าวหานี้ถูกถอนในเดือนมีนาคม 2022 ทั้งหมดนี้เริ่มต้นจากการที่แชงส์เริ่มทำวิดีโอวิจารณ์บารีลาโรว่ามีส่วนในการฤดูเพลิงไหม้ใหญ่พงหญ้าในปี 2019–20 และกล่าวหาว่าเขามีส่วนในการฉ้อโกง บารีลาโรได้ออกมาแสดงความคิดเห็นอย่างเปิดเผยว่าเขาไม่พอใจต่อการล้อเลียนของแชงส์ ซึ่งเรียกบารีลาโรเทียบกับตัวละครมารีโอ จากแฟรนชายส์วิดีโอเกม ซูเปอร์มารีโอ รวมถึงที่ล้อเลียนเขาว่า "ทำงานได้เพราะสปาเก็ตตี" (powered by spaghetti) ซึ่งเป็นการอ้างถึงกรรีที่บารีลาโรชนะในการแข่งกินสปาเก็ตตีประจำปีของเทือง Queanbeyan หลายต่อหลายครั้ง  บารีลาโรอ้างว่าแชงส์ "มีเจตนาแอบแฝงที่เหยียดเชื้อชาติ" (racist undertones)
หลังออกจากวงการการเมือง เขาพยายามจะเริ่มต้นอาชีพใหม่ในฐานะผู้แทนหอการค้านิวเซาธ์เวลส์ไปยังสหรัฐ (New South Wales trade commissioner to the United States) ซึ่งนำไปสู่เรื่องอื้อฉาวทางการเมืองของรัฐมนตรีรัฐ ดอมินิก เปรอทเทต ท้ายที่สุดกรณีอื้อฉาวที่ตามมาซึ่งรวมถึงการฉ้อโกงในรัฐบาลของนิวเซาธ์เวลส์ นำไปสู่การตรวจสอบโดยคณะกรรมการอิสระเพื่อต้านโกงของรัฐ และเป็นผลให้สตรวท อายรีส ลาออกจากการเป็นรัฐมนตรีจากส่วนร่วมในเรื่องอื้ฉาวนี้ นอกจากนี้ เขายังเคยทำร้ายร่างกายช่างภาพของสำนักข่าวหนึ่งในปี 2022 แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 เขาได้รับการติดสินพ้นผิดเนื่องจากปัญหาสุขภาพจิต
รหัสอักขระ
รหัสอักขระ (character encoding) หรือ ชุดอักขระ (character set) หมายถึงสัญลักษณ์ ที่กำหนดให้ใช้เป็นรหัสแทนอักขระ หรือมีความหมายอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่มีการตกลงกันไว้ เป็นต้นว่า ตารางรหัสแอสกี (ASCII table) และรหัสเอ็บซีดิก (EBCDIC) โปรแกรมสำเร็จบางโปรแกรมใช้รหัสเหล่านี้ผสมกับตัวอักขระบางตัวเป็นรหัสคำสั่งให้เป็นการขีดเส้นใต้ หรือ ทำตัวเอน เป็นต้น
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2018)
ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2018) (TLC: Tables, Ladders & Chairs (2018)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของWWE ซึ่งจัดขึ้นวันที่ 16 ธันวาคม 2018 ณ สนาม SAP Center ในเมือง San Jose, California
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย หรือ ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบสาหร่าย (Halimeda ghost pipefish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ (S. cyanopterus‎) แต่มีครีบอกที่กลมมนกว่า มีลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ายสีของสาหร่าย มีลายด่างและจุดสีเทากระจายอยู่ทั่วตัว จะงอยปากมีติ่งเป็นกระจุกสีน้ำตาล
มีความยาวโดยประมาณ 6 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เหนือกอสาหร่ายหรือหญ้าทะเลในพื้นทราย ในแนวปะการังที่มีหญ้าทะเลขึ้น กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ในอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ในน่านน้ำไทย ถือว่าเป็นปลาที่หาได้ยากมาก พบเพียงทะเลในภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษความผิดอาญาฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันและลงโทษความผิดอาญาฐานฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ (Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide) เป็นสนธิสัญญาซึ่งสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติมีข้อมติที่ 260 ตกลงรับเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1948 และเริ่มใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม 1951 อนุสัญญานี้กำหนดบทอธิบายศัพท์ "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" ตามกฎหมาย และเป็นผลมาจากการรณรงค์ยาวนานหลายปีของราฟาเอล เล็มกิน (Raphael Lemkin) นักนิติศาสตร์ แยร์ ออรอน (Yair Auron) นักประวัติศาสตร์ชาวอิสราเอล กล่าวว่า "เมื่อราฟาเอล เล็มกิน สร้างศัพท์ว่า 'ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์' เมื่อปี 1944 นั้น เขาเอาการทำลายล้างชาวอาร์เมเนียเมื่อปี 1915 มาเป็นตัวอย่างสำคัญของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์" อนุสัญญากำหนดให้รัฐทั้งหลายที่เข้าร่วมอนุสัญญาต้องป้องกันและลงโทษการกระทำทั้งหลาย ๆ ที่ก่อให้เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ทั้งในยามสงบและยามรบ ปัจจุบัน มีรัฐ 144 รัฐให้สัตยาบันแก่อนุสัญญานี้แล้ว
บทอธิบายศัพท์ "ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์"
นอกจากนี้ ข้อ 3 ของอนุสัญญา กำหนดความผิดอาญาที่จะต้องถูกลงโทษตามอนุสัญญานี้ คือ
อนุสัญญานี้ได้รับการตกลงรับเพื่อกำหนดการทั้งหลายที่กระทำลงทำนองเดียวกับในเหตุการณ์นาซีเยอรมนีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิวช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ให้เป็นความผิด เดิมที ต้นร้างกำหนดให้การฆ่าทางการเมืองเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ด้วย แต่สหภาพโซเวียต และชาติอื่น ๆ แย้งว่า การกระทำต่อกลุ่มที่ระบุว่ายึดถือความเห็นทางการเมืองหรือมีสถานะทางสังคมบางอย่างนั้นไม่ควรถือเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ต่อมาเมื่อประนีประนอมทางการเมืองและการทูตกันแล้ว จึงตัดข้อความดังกล่าวออก
Diogoa
Diogoa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Olacaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกากลางเขตร้อนตะวันตก พบใน แคเมอรูน, คองโก, กาบอง, ไนจีเรีย และ Zaïre
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เส้นขนานที่ 66 องศาเหนือ
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในระหว่างครีษมายัน และ 2 ชั่วโมง 47 นาที ในระหว่างเหมายัน
ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์
พิมพ์นิภา มนตรีอาภรณ์ หรือ ประเสริฐศรี จันทน์อาภรณ์ (18 มีนาคม พ.ศ. 2482 – 2 มีนาคม พ.ศ. 2556) อดีตนักร้องวงวายุบุตร เจ้าของฉายา "นักร้อง 20 ภาษา" ยุคต้น ๆ บันทึกแผ่นเสียงเพลงเสี้ยนหัวใจ ในนามของสหมิตรดนตรีจำกัด ประสบความสำเร็จจากการร้องโชว์ทั้งในและต่างประเทศ ด้วยการร้องเป็นภาษาต่าง ๆ พร้อมรีวิวประกอบที่มีลักษณะเฉพาะตัว และเป็นอดีตคู่สมรสของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ทั้งนี้เธอเคยเป็นครูสอนร้องเพลงตามสถาบันทางการดนตรี, คอนเสิร์ตการกุศล รวมทั้งผลงานละครและโฆษณา โดยเฉพาะโฆษณาของบริษัทน้ำมันแห่งหนึ่ง จนเธอเป็นที่รู้จักในนาม "คุณนายสะอาด"
ประวัติ
บิดาของเธอเป็นบุตรของพระยาวิสูตรสาครดิฐ (เทียนสั่ง ประทีปะเสน) ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ มีบุตรที่เกิดแต่ภรรยาชื่ออินทร์หนึ่งคนชื่อ สิ่น ประทีปะเสน (พ.ศ. 2440-2530) แต่ภายหลังอินทร์และสิ่นได้แยกออกจากสกุลประทีปะเสน ซึ่งต่อมาสิ่นได้บวชสามเณรในศาสนาพุทธ ทั้งเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น สิน และตั้งสกุลใหม่ว่า "จันทน์อาภรณ์" เมื่อเข้ารับราชการทหารเรือ
ส่วนสงัด มารดาของเธอ เป็นบุตรคนเดียวของหลวงประสงค์สารการ (ถม อภัยสุวรรณ) บุตรของพระยาอนุยุตศาสตราคม (ต้ม อภัยสุวรรณ) ซึ่งหลวงประสงค์สารการได้สมรสกับเสงี่ยม บุตรีของขุนพัษฯ
ประเสริฐศรีมีพี่น้องทั้งหมด 11 คน แต่เสียชีวิตในวัยเยาว์ไป 3 คน และช่วงหลังอีก 2 คน จึงเหลือพี่น้องทั้งหมด 6 คน ได้แก่ นราภร โชติกะมาศ, กรุณา รุ่งสาโรจน์, ศิริมา สังข์ขำ, อำนวย จันทน์อาภรณ์ และพลเรือเอกอำพล จันทน์อาภรณ์
ทั้งนี้ชื่อประเสริฐศรีอันเป็นชื่อเดิมของเธอประชาชนมักเรียกสับสนกับประสานศรี สิงหานนท์ นักร้องอีกคนหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2546 ประเสริฐศรีได้เปลี่ยนชื่อจริงเป็น พิมพ์นิภา มนตรีอาภรณ์
การศึกษา
ประเสริฐศรีสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์, ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย, ระดับอาชีวศึกษาจากวิทยาลัยบพิตรพิมุข จักรวรรดิ (แผนกภาษาต่างประเทศ), ระดับปริญญาตรีคณะบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, คณะอักษรศาสตร์ Philippine Women’s University, สาขาวิชาเทคโนโลยีและนวัตกรรมการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, ระดับปริญญาโทคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต
ประเสริฐศรี เคยสมรสกับพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรี แต่ภายหลังได้เลิกรากันและไม่มีบุตรด้วยกัน
ประเสริฐศรีป่วยด้วยโรคมะเร็งในสมองระยะสุดท้าย เธอเข้ารักษาตัวตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงพยาบาลราชวิถีโดยไม่มีลูกหลานคอยดูแล และกำลังเดือดร้อนเรื่องค่ารักษาพยาบาล ในการนี้ศิลปินร่วมวงการเพลงได้จัดคอนเสิร์ตการกุศลเพื่อนำเงินดังกล่าวสมทบทุนค่ารักษาพยาบาลของเธอ และต่อมาทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดีได้รับเธอไว้เป็นคนไข้ในพระอนุเคราะห์
ประเสริฐศรีได้เสียชีวิตที่โรงพยาบาลราชวิถี เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังจากรักษาอาการป่วยจากโรคดังกล่าวมาเป็นเวลานาน
ชุดอักษร DejaVu
ชุดอักษร DejaVu (DejaVu) เป็นชุดตัวอักษรหรือไทป์เฟซที่ดัดแปลงมาจาก Bitstream Vera โดยเพิ่มแบบตัวอักขระอื่นๆ นอกเหนือจากตัวอักษรภาษาละติน โดยครอบคลุมตัวอักษรของภาษาต่างๆ ตามมาตรฐานยูนิโคด เพื่อให้เป็นฟอนต์ที่ครอบคลุมจำนวนภาษาให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
ชุดอักษร DejaVu ยังเปิดรับไทป์เฟซของภาษาอื่นๆ เพิ่มเติมอยู่เรื่อยๆ (ปัจจุบันยังไม่มีภาษาไทย) ปัจจุบัน DejaVu ถูกใช้เป็นฟอนต์ปริยายในลินุกซ์ดิสทริบิวชันหลายตัว
ชุดอักษร DejaVu ประกอบด้วยชนิดอักษรมาตรฐาน Serif, Sans-serif, Monospace และชนิด Serif Condensed กับ Sans Condensed ที่ยังอยู่ในระยะทดลองใช้
ปลาตุม
ปลาตุม หรือ ปลาตุ่ม (Bulu barb; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างเหมือนปลากระมังชนิดอื่น ๆ  เว้นแต่ก้านครีบก้นไม่มีรอยหยัก เกล็ดเล็กกว่า และลำตัวมีรอยขีดสีคล้ำตามขวางประมาณ 7-8 รอย ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร
เป็นปลาที่พบได้น้อย โดยจะพบแต่เฉพาะภาคใต้เท่านั้น ที่สามารถพบชุกชุมได้แก่ ทะเลสาบสงขลาตอนในที่เป็นส่วนของน้ำจืด ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วโดยกรมประมง
จักรธร ขจรไชยกูล
จักรธร ขจรไชยกูล หรือ โตน เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2520 ที่ อ.หาดใหญ่ จ.สงขลา เป็นนักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องนำวงโซฟา (Sofa) และเป็นผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์น้ำนิ่ง ปัจจุบันโตนยังเป็นเป็นดีเจรับเชิญให้กับ ATIME ที่คลื่น Chill fm 89 จัดทุกวันอาทิตย์ 3-5 ทุ่ม คู่กับ ดีเจว่าน-ธนกฤต อีกทั้งยังได้เป็นประธานบริหาร  สำนักพิมพ์น้ำนิ่ง เมื่อปี พ.ศ. 2550 และเปิดร้านการแฟของตัวเองที่ชื่อว่า Sofa Café ตั้งอยู่พหลโยธิน ซอย 2 และเปิดบริษัทรับงานเพลง งานสปอต งานหนังสือ โดยใช้ชื่อบริษัทว่า “โซฟาคาเฟ่แอนด์ไอเดีย”
ประวัติ
จักรธรได้มีโอกาสร่วมร้องเพลงประกอบละครเรื่อง "หัวใจและไกปืน" ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยร่วมทำงานกับเพื่อนๆ กลุ่มหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้ร่วมกันทำวงพิกซิล และได้ออกเทปกับค่าย เบเกอรี่มิวสิค ในอัลบั้มชุด Vision โดยโตนทำหน้าที่แต่งเพลง เล่นกีตาร์ และร้องนำ และออกผลงานร่วมกับสมาชิกวงพิกซิล ในอัลบั้ม "P.X.L. Volume Two" เมื่อปี พ.ศ. 2545 หลังจากนั้นจักรธรก็ได้ลาออกจากวงพิกซิลและทำงานร่วมกับไบรอัน ในนามวงโซฟา (วงดนตรี) โดยมี ณฐพล ศรีจอมขวัญ จากวง พีโอพี เป็นโปรดิวเซอร์ และได้วางจำหน่ายอัลบั้มชุดแรก "Not So Sad" ในสังกัด อันเดอร์โทน เรคคอร์ดส พ.ศ. 2544 ต่อมาจักรธรได้ย้ายเข้าสังกัด จีนี่ เรคคอร์ดส ในเครือของ แกรมมี่ และวางจำหน่ายอัลบั้มชุดที่สอง  Sofa ในปี พ.ศ. 2547 สองปี พ.ศ. 2549 ถัดมาวงโซฟาได้ออกอัลบั้ม Yes ! เป็นอัลบั้มลำดับที่สามกับจี่นี่เรดอคร์สในปีเดียวกันนี้วงโซฟาได้หมดสัญญากับจี่นี่เรดคอร์ดส หลังหมดสัญญาโตนได้เปิดสำนักพิมพ์เล็กๆและมีงานเขียนออกมา 3 เล่ม ได้แก่ พ็อกเก็ตบุ๊ค เรื่อง "เกี่ยวกับคุณ",  พ็อกเก็ตบุ๊ค เรื่อง "เธอร้องไห้เมื่อหน้าฝน และพบใครบางคนเมื่อหน้าหนาว" และ พ็อกเก็ตบุ๊ค เรื่อง "เล่นทหาร" อีกทั้งยังเป็นประธานบริหาร สำนักพิมพ์น้ำนิ่ง พ.ศ. 2550
ปี พ.ศ.2559 ได้บวชเป็นภิกษุที่วัดบวรฯและครองผ้าเหลืองนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
ในนามวงพิกซิล
หมายเหตุ : อัลบั้มที่ไม่เขียนสังกัดคือ สังกัดอิสระ
ผลงานอื่น ๆ
เป็นดีเจรับเชิญให้กับ ATIME ที่คลื่น Chill fm 89 จัดทุกวันอาทิตย์ 3-5 ทุ่ม คู่กับ ดีเจว่าน-ธนกฤต
จะงอยแอฟริกา
จะงอยแอฟริกา (القرن الأفريقي‎, Horn of Africa, หรือเรียกในชื่อ แอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ คาบสมุทรโซมาลี) เป็นคาบสมุทรในแอฟริกาตะวันออกที่มีแผ่นดินยื่นเข้าไปในทะเลอาหรับหลายร้อยกิโลเมตร และตั้งอยู่ทางด้านใต้ของอ่าวเอเดน เป็นส่วนที่อยู่ทางตะวันออกสุดของทวีปแอฟริกา จะงอยแอฟริกาเป็นที่ตั้งของประเทศเอริเตรีย, จิบูตี, เอธิโอเปีย และโซมาเลีย   จะงอยแอฟริกาครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 2,000,000 กม.2 และมีประชากรอยู่อาศัยราว 100 ล้านคน (ในเอธิโอเปียมากที่สุด 85 ล้านคน)
Dinemandra
Dinemandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malpighiaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Dinemandra ericoides.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศชิลี
ฟุตบอลออสเตรเลีย
ฟุตบอลออสเตรเลีย (Football Australia) เป็นสมาคมฟุตบอลในประเทศออสเตรเลีย ดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีก เอลีก รวมถึงฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลีย มีสำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองซิดนีย์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1961 โดยเข้าร่วมกับสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ เมื่อปี ค.ศ. 1963 และเข้าร่วมกับสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เมื่อปี ค.ศ. 2006
เดิมองค์กรนี้ใช้ชื่อว่า "สหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลีย" ซึ่งเปลี่ยนชื่อมาในปี 2005 ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "ฟุตบอลออสเตรเลีย" ในภายหลัง
โรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์
โรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์ (ตัวย่อ: ม.ป.) เป็นเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา สังกัดกองการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย
ประวัติ
โรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์ เปิดทำการเมื่อปีการศึกษา 2537 โดยเปิดเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนฉวางรัชดาภิเษก เปิดทำการครั้งแรกมีนักเรียนจำนวน 53 คน ต่อมากรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2542 โดยแต่งตั้งนายวัฒนา ลาชโรจน์ เป็นครูใหญ่ กรมสามัญศึกษาได้ จัดตั้งงบประมาณ 1,200,000 บาท เพื่อสร้างอาคารเรียนกึ่งถาวรขนาด 6 ห้องเรียน จำนวน 1 หลังและได้งบประมาณบริจาคโดยการจัดทอดผ้าป่าจำนวน 80,000 บาท เพื่อสร้างอาคารสำนักงานจำนวน 1 หลัง และได้รับบริจาคเงินจำนวน 30,000 บาท สร้างห้องส้วมนักเรียน ขนาด 3 ที่นั่ง จำนวน 1 หลัง
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์ได้ถ่ายโอนภารกิจไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช
หลักสูตร
โรงเรียนไม้เรียงประชาสรรค์ ได้แบ่งการจัดการเรียนการสอน 2 ระดับ คือ
ฟรินจ์ เลาะปมพิศวงโลก
ฟรินจ์ เลาะปมพิศวงโลก (Fringe) เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ ร่วมสร้างโดย เจ.เจ. แอบรัมส์, อเล็กซ์ เคิร์ตซแมนและโรเบอร์โต ออร์ซี มีเรื่องราวเกี่ยวกับทีมสืบสวนเอฟบีไอ มีศูนย์กลางอยู่ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ภายใต้การดูแลของกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ โดยทีมงานใช้วิทยาศาสตร์นอกคอกเข้าและใช้เทคนิคการสืบสวนแบบเอฟบีไอในการสืบสวนเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ที่มักเป็นสิ่งน่ากลัวที่เกิดขึ้นในโลก รายการถูกนำไปเปรียบเทียบกับ The X-Files, Altered States, The Twilight Zone, และ Dark Angel ซีรีส์ฉายตอนปฐมทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2008 ทางช่องฟอกซ์ ส่วนในฤดูกาลที่ 2 ฉายตอนปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2009
พายุไต้ฝุ่นขนุน (พ.ศ. 2548)
พายุไต้ฝุ่นขนุน หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นกีโก (Kiko) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดที่เข้าชายฝั่งมณฑลเจ้อเจียงนับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นแวนดาในปี พ.ศ. 2499 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้พัฒนาจากพื้นที่พาความร้อนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแยป หลังจากนั้นจึงเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จากสถานะพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้กลายเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 7 กันยายน และทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายพายุไต้ฝุ่นในวันรุ่งขึ้น พายุไต้ฝุ่นขนุนถึงระดับความรุนแรงสูงสุดเมื่อวันที่ 10 กันยายน โดยมีความเร็วลมประมาณ 195 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (120 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 920 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 27.17 นิ้วของปรอท) หลังจากที่อ่อนกำลังลงเล็กน้อย พายุไต้ฝุ่นขนุนได้ขึ้นฝั่งมณฑลเจ้อเจียงในวันรุ่งขึ้น และอ่อนกำลังลงอีกเมื่อขึ้นบนบก หลังจากเคลื่อนตัวสู่ทะเลเหลืองเมื่อวันที่ 12 กันยายน พายุโซนร้อนขนุนกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน เศษซากพายุเหล่านี้ได้สลายไปสู่มหาสมุทรแปซิฟิกเหนือที่เปิดอยู่ก่อนที่จะถูกบันทึกไว้เมื่อวันที่ 16 กันยายน
เมื่อพายุไต้ฝุ่นขนุนกำลังเคลื่อนตัวเข้าประเทศจีน ลมที่พัดมาจากพายุพัดเอาอากาศเสียที่อยู่ข้างหน้าออกไป ขณะที่หมอกควันปกคลุมเหนืออิทธิพลของพายุ พายุไต้ฝุ่นขนุนเป็นพายุลูกที่ 15 ที่พัดถล่มประเทศจีนในปี พ.ศ. 2548 ส่วนใหญ่มาจากดินถล่มที่เกิดจากฝนตกหนักที่พัดเข้ามาในพายุไต้ฝุ่นขนุน แผ่นดินอิ่มตัวจากพายุลูกอื่น ๆ ความเสี่ยงจากเหตุการณ์โคลนถล่มจึงสูงผิดปกติ ผู้คนเกือบหนึ่งล้านคนถูกอพยพออกจากพื้นที่ชายฝั่งทะเลในเส้นทางของพายุไต้ฝุ่นขนุนรวมทั้งชาวเซี่ยงไฮ้บางคน
อพยพผู้คนมากกว่า 800,000 คน ออกจากบ้านเมื่อพายุไต้ฝุ่นขนุนใกล้เข้ามา ผู้คนจำนวนมากที่อพยพออกจากกองทัพถูกนำตัวไปยังโรงเรียน สถานีรถไฟ โรงแรม และอาคารอื่น ๆ ที่แข็งแรง เพื่อใช้ที่กำบังจากพายุไต้ฝุ่นขนุนที่ใกล้เข้ามาไทโจว มณฑลเจ้อเจียงเผชิญกับพายุที่รุนแรงในระยะแรก เนื่องจากใกล้กับที่เกิดพายุขึ้นฝั่งห่างจากเซี่ยงไฮ้ไปทางใต้ 220 กิโลเมตร (135 ไมล์) เมืองชายฝั่งอื่น ๆ เตรียมพร้อมรับพายุไต้ฝุ่นขณะมุ่งหน้าไปทางเหนือ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 14 ราย และสูญหาย 1 ราย ในมณฑลเจ้อเจียง และความเสียหายโดยรวม 1.22 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ หมู่เกาะซากิชิมะทางใต้ของประเทศญี่ปุ่นประสบกับลมแรง คลื่นสูง และฝนตกหนักขณะพายุผ่านไป เวลาทำการของหน่วยเลือกตั้งบางแห่งมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้แน่ใจว่าประชาชนยังคงสามารถลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งทั่วไปของประเทศญี่ปุ่นได้แม้จะมีสภาพอากาศ
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
[[ไฟล์:Satellite imagery of Typhoon Khanun 2005.gif|left|thumb|ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นขนุน
]]
ประเทศจีน
ผู้คนจำนวนมากที่อพยพออกจากกองทัพ ถูกนำตัวไปยังโรงเรียน สถานีรถไฟ โรงแรม และอาคารอื่น ๆ รัฐบาลในมณฑลเจ้อเจียงได้ออกประกาศเตือนภัยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับน้ำท่วม และดินถล่ม พายุไต้ฝุ่นขนุนเคลื่อนตัวรอบประเทศไต้หวันในวันเสาร์นี้ หลังจากที่นักพยากรณ์คาดการณ์ว่าเกือบจะเคลื่อนเข้าชายฝั่งโดยตรง ผู้คนมากกว่า 1.05 ล้านคน ถูกย้ายไปยังพื้นที่ที่ปลอดภัยในมณฑลเจ้อเจียง ผู้คนกว่า 160,000 คน ในเซี่ยงไฮ้ ก็ถูกย้ายอย่างเร่งด่วนเช่นกัน เที่ยวบินกว่า 380 เที่ยวบิน ที่ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว และท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตงได้ถูกยกเลิกไป
หางโจวมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 14 ราย และมีผู้สูญหายอีก 9 ราย หลังจากพายุไต้ฝุ่นขนุนพัดผ่านจีนตะวันออก ประชาชนเกือบ 5.5 ล้านคน และพื้นที่เพาะปลูก 2,250,000 เฮกตาร์ ได้รับผลกระทบในมณฑลเจ้อเจียง มณฑลฝูเจี้ยน มณฑลอานฮุย และเซี่ยงไฮ้ทางตะวันออกของจีน มีรายงานว่า น้ำท่วมที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นขนุนคร่าชีวิตผู้คนไปแล้ว 7 ราย ในไทโจว และสูญหายอีก 8 ราย ในท่าเรือหนิงปัว ในมณฑลเจ้อเจียง ต้นไม้ริมถนนโค่นล้ม บางพื้นที่ของเมืองถูกน้ำท่วม และบ้านเรือนหลายหลังพังทลาย จนถึงตอนนี้ จังหวัดได้อพยพประชาชน 814,267 คน ไปยังสถานที่ปลอดภัยกว่า แหล่งข่าวที่มีสำนักงานควบคุมอุทกภัย และสำนักงานบรรเทาทุกข์จังหวัดกล่าวเสริมเรือประมาณ 35,409 ลำ ได้นำกลับสู่ท่าเรือแล้ว เมืองที่จะได้รับผลกระทบจากฝนตกหนัก ได้แก่ เวินโจว ไทโจว โจวชาน เช่าซิง และหนิงปัว เป็นต้น
พายุไต้ฝุ่นขนุนทำลายพื้นที่ขนาดใหญ่ของเกษตร พืชผล สิ่งอำนวยความสะดวกด้านอุตสาหกรรม และโครงสร้างพื้นฐาน สถานีตรวจอากาศ 3 แห่ง ของจังหวัดมีปริมาณน้ำฝนมากกว่า 400 มิลลิเมตร (15.7 นิ้ว) จากสถิติล่าสุด พายุไต้ฝุ่นขนุนได้ส่งผลกระทบต่อประชาชน 7.056 ล้านคน ใน 56 มณฑล บ้านเรือน 19,332 หลัง ถูกลมพัด และก่อให้เกิดความเสียหายโดยตรงต่อมณฑลเจ้อเจียง 7.95 พันล้านหยวนจีน (993.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) พายุไต้ฝุ่นขนุนเป็นพายุลูกที่ 4 ที่ส่งผลกระทบกับมณฑลเจ้อเจียงในฤดูร้อนนี้ ต่อจากพายุไต้ฝุ่นตาลิม ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิต 14 ราย และก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจในจังหวัด 3.42 พันล้านหยวนจีน (421.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ชาวมณฑลเจ้อเจียงอีกหลายคนฟื้นตัวจากความโกลาหลที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นขนุน ประชาชนประมาณ 1.05 ล้านคน ในมณฑลเจ้อเจียงที่อพยพเริ่มกลับบ้านเพื่อจัดการกับน้ำท่วม และซ่อมแซมความเสียหาย ประชาชนมากกว่า 5.11 ล้านคน ในมณฑลเจ้อเจียงได้รับผลกระทบโดย 68,300 คน ผู้คนในไทโจวต้องติดอยู่ในบ้านเพียงแห่งเดียว
บ้านเรือนเสียหายรวม 7,468 หลัง พื้นที่การเกษตร 224,600 เฮกตาร์ ได้รับผลกระทบ และถูกทำลายไปประมาณ 48,000 เฮกตาร์ เจ้าหน้าที่โรงเรียนในซูโจวได้หยุดการเรียนการสอน มณฑลเจ้อเจียงได้รับผลกระทบหนักที่สุด โดยมีมูลค่าความเสียหาย 6.89 พันล้านหยวนจีน (849 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อพายุไต้ฝุ่นขนุนเข้าใกล้หมู่เกาะรีวกีว เจแปนแอร์ไลน์ และออล นิปปอน แอร์เวย์ได้ยกเลิกเที่ยวบินอย่างน้อย 70 เที่ยวบิน ที่เชื่อมโยงเกาะเหล่านั้นกับสถานที่อื่น ๆ ในประเทศญี่ปุ่น เมื่อพายุไต้ฝุ่นขนุนเข้าใกล้มายังมีการบังคับให้มีการเปลี่ยนแปลงกำหนดการในกระบวนการเลือกตั้งที่กำลังดำเนินอยู่บนเกาะอิชิกากิ ขณะที่พายุเคลื่อนตัวผ่านเกาะต่าง ๆ มีการบันทึกว่ามีฝนตกปานกลาง ปริมาณน้ำฝนสูงสุดที่ 149 มิลลิเมตร (5.9 นิ้ว) ในเมืองนากาซูจิ จังหวัดโอกินาวะ สถานีเดียวกันยังบันทึกจุดสูงสุด 36 มิลลิเมตร (1.4 นิ้ว) ในชั่วโมงเดียว ในจังหวัดโอกินาวะลม และฝนทำให้มีผู้บาดเจ็บ 1 ราย และทำให้สายไฟขาด หรือเสียหาย 173 เส้น เส้นโค่นเหล่านี้ส่งผลให้หลายพื้นที่ไฟฟ้าดับ ความเสียหายต่อพืชผลรวม 150 ล้านเยน (1.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ผลกระทบของพายุไต้ฝุ่นขนุนส่งผลให้มีการยกเลิกเที่ยวบินนอกเหนือจากเส้นทางเดินเรือระหว่างจังหวัดโอกินาวะ และหมู่เกาะซากิชิมะ ไกลออกไปทางเหนือในจังหวัดอาโอโมริเที่ยวบินก็ถูกระงับเช่นกัน ฝนตกหนักทำให้เกิดดินถล่ม และทำให้เกิดน้ำท่วมถึง 31 ครั้ง บ้าน 11 หลัง ถูกน้ำท่วม และที่อยู่อาศัยอีก 1,000 หลัง ได้รับผลกระทบจากไฟฟ้าดับอันเนื่องมาจากความเสียหายจากลมแรงพายุ
จังหวัดพระนารายณ์
จังหวัดพระนารายณ์ เป็นจังหวัดที่มีการร้องขอให้จัดตั้งขึ้นโดยแยกพื้นที่ อำเภอลำสนธิ อำเภอสระโบสถ์ อำเภอชัยบาดาล อำเภอท่าหลวง และ อำเภอโคกเจริญ ออกจากจังหวัดลพบุรี ตามข้อเสนอของนายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลพบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2546 ยังไม่มีการบอกว่าเป็นจังหวัดอย่างแน่ชัดแต่อย่างใด
ผลการพิจารณา
ในปี พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาว่าการแบ่งเขตการปกครองของจังหวัดลพบุรี ไปเป็นจังหวัดใหม่ชื่อ "จังหวัดพระนารายณ์" ยังไม่เป็นการสมควร เนื่องจากปัจจุบันจังหวัดลพบุรียังมีพระนารายณ์ราชนิเวศน์เป็นหลักฐาน และได้มีการประกาศเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสมเด็จพระนารายณ์ เมื่อปี พ.ศ. 2504 เป็นที่รู้จักของประชาชนจังหวัดลพบุรีที่ส่วนใหญ่ไม่ต้องการให้แบ่งแยกพื้นที่จังหวัดไปเป็นจังหวัดใหม่ ประกอบกับเมื่อได้พิจารณาตามหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัดใหม่ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ปรากฏว่าเนื้อที่และสภาพภูมิศาสตร์ จำนวนอำเภอในเขตปกครอง จำนวนประชากร และลักษณะพิเศษของจังหวัด ไม่เข้าหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัดใหม่ตามมติคณะรัฐมนตรี จึงยังไม่เห็นสมควรแยกเขตการปกครองของจังหวัดลพบุรีไปตั้งเป็นจังหวัดใหม่ในขณะนี้
การเสนอจัดตั้งจังหวัด พ.ศ. 2553
ในปี พ.ศ. 2553 นายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลพบุรี ได้ยื่นกระทู้ถามนายกรัฐมนตรี (อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) เกี่ยวกับการจัดตั้งจังหวัดพระนารายณ์อีกครั้ง โดยยกฐานะอำเภอชัยบาดาลเป็นอำเภอเมือง ตำบลม่วงค่อมยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอม่วงค่อม แยกจากอำเภอชัยบาดาล อำเภอท่าหลวง อำเภอพัฒนานิคม อำเภอลำสนธิ อำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกเจริญ และอำเภอหนองม่วง แต่ไม่ได้รับการพิจารณาเนื่องจากไม่เข้าหลักเกณฑ์การจัดตั้งจังหวัด
จังหวัดชิบะ
จังหวัดชิบะ (千葉県 (Chiba-ken)) เป็นจังหวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคคันโต บนเกาะฮนชูของประเทศญี่ปุ่น จังหวัดชิบะมีประชากร 6,278,060 คน (1 มิถุนายน 2019) และมีพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ 5,157 ตารางกิโลเมตร จังหวัดชิบะติดกับจังหวัดอิบารากิทางทิศเหนือ จังหวัดไซตามะทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และโตเกียวทางทิศตะวันตก
จังหวัดชิบะมีเมืองหลวงชื่อเดียวกันคือ นครชิบะ อีกทั้งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด เมืองที่สำคัญอื่น ๆ เช่น ฟูนาบาชิ มัตสึโดะ อิจิกาวะ และคาชิวะ จังหวัดชิบะตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันออกของญี่ปุ่น อยู่ทางตะวันออกของโตเกียว และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครโตเกียว ซึ่งเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากที่สุดในโลก พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชิบะอยู่บนคาบสมุทรโบโซ ปิดล้อมด้านตะวันออกของอ่าวโตเกียว ซึ่งเป็นอ่าวที่แยกจังหวัดชิบะออกจากจังหวัดคานางาวะ จังหวัดชิบะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ, โตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต (ประกอบด้วยโตเกียวดิสนีย์แลนด์และโตเกียวดิสนีย์ซี) และเขตอุตสาหกรรมเคโย
ที่มาของชื่อ
ชื่อของจังหวัดชิบะในภาษาญี่ปุ่นมาจากตัวอักษรคันจิสองตัว ตัวแรก หมายถึง "หนึ่งพัน" และตัวที่สอง  หมายถึง "ใบไม้" ชื่อนี้ปรากฏเป็นครั้งแรกในชื่อของสำนักงานบัญชาการประจำภูมิภาค ชิบะ คูนิ โนะ มิยัตสึโกะ (千葉国造 (Chiba Kuni no Miyatsuko)) ชื่อนี้ถูกนำมาใช้โดยตระกูลย่อยของตระกูลไทระ ซึ่งย้ายมาอยู่ในพื้นที่ที่เป็นนครชิบะในปัจจุบันในช่วงปลายสมัยเฮอัง โดยได้รับชื่อนี้มาใช้กลายเป็นตระกูลชิบะ และมีอิทธิพลอย่างมากในพื้นที่ของจังหวัดนี้จนถึงสมัยอาซูจิ–โมโมยามะ คำว่า "ชิบะ" ได้รับเลือกให้เป็นชื่อของจังหวัดนี้ ณ เวลาที่ก่อตั้งเมื่อปี 1873 โดยสมัชชาผู้ว่าราชการจังหวัด (地方官会議 (Chihō Kankai Kaigi)) ซึ่งเป็นการประชุมของผู้ว่าราชการจังหวัดในสมัยเมจิตอนต้นในการตัดสินใจโครงสร้างการบริหารราชการส่วนภูมิภาคและท้องถิ่นในญี่ปุ่น
คำประสม "เคโย" (京葉 (Keiyō)) ซึ่งหมายถึงภูมิภาคโตเกียว-ชิบะนั้น มาจากอักษรตัวที่สองของคำว่าโตเกียว และอักษรตัวที่สองของคำว่าชิบะ  ซึ่งสามารถออกเสียงได้เป็น "เค" และ "โย" ตามลำดับ คำประสมนี้ใช้ในชื่อต่าง ๆ เช่น ทางรถไฟสายเคโย ถนนเคโย และเขตอุตสาหกรรมเคโย
ยุคอาซูกะและยุคนาระ
ในยุคอาซูกะ (ค.ศ. 538–710) ภายใต้การปฏิรูปปีไทกะ ค.ศ. 645 โครงสร้างการปกครองของบริเวณที่เป็นจังหวัดชิบะในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก แคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นฟูซะ ซึ่งคาดว่าครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชิบะและอิบารากิ ได้แบ่งออกเป็นสองแคว้น ได้แก่ แคว้นชิโมซะ (หรือเรียกอีกอย่างว่าชิโมฟูซะ) ในพื้นที่ทางเหนือ และแคว้นคาซูซะ ในพื้นที่ทางใต้ แคว้นอาวะซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดชิบะได้แยกออกมาจากแคว้นคาซูซะในปี ค.ศ. 718 หน่วยการปกครองเหล่านี้ดำรงอยู่เรื่อยมาจนกระทั่งถูกยกเลิกและรวมเข้าเป็นจังหวัดชิบะหลังจากการฟื้นฟูเมจิ รัฐบาลกลางได้มีการจัดตั้งวัดประจำแคว้นหรือที่เรียกว่าโคคุบุนจิ
ยุคเฮอัง
ราชสำนักของจักรวรรดิค่อย ๆ ขยายอำนาจเหนือสามแคว้นดังกล่าวในยุคนาระ (ค.ศ. 710–794) และยุคเฮอัง (ค.ศ. 794–1185) ฐานันดรศักดินาโชเอ็งได้ก่อตั้งขึ้นทั่วทั้งสามแคว้นนี้ และภูมิภาคนี้ได้กลายเป็นแหล่งรายได้จากภาษี สินค้าเกษตร และสินค้าอื่น ๆ ให้กับเมืองหลวงที่เกียวโต อย่างไรก็ตาม เมื่อยุคเฮอังก้าวหน้าขึ้น โคกูชิหรือผู้ว่าประจำแคว้นก็เข้ามาใช้อำนาจทางทหารโดยไม่ขึ้นกับรัฐบาลกลางในเกียวโต ตระกูลชิบะได้ล่มสลายโดยสิ้นเชิงพร้อมกับราชสำนักของจักรวรรดิ และเป็นส่วนสำคัญในการก่อตั้งผู้สำเร็จรัฐบาลโชกุนคามากูระ
ยุคใหม่
จังหวัดชิบะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 1873 โดยการยุบสองจังหวัดรวมกัน ได้แก่ จังหวัดคิซาราซุ และจังหวัดอิมบะ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคันโตปี 1923 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างกว้างขวางในจังหวัดชิบะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณตอนใต้สุดของคาบสมุทรโบโซซึ่งมีผู้เสียชีวิต 1,300 คน พื้นที่ของจังหวัดชิบะที่อยู่ติดกับโตเกียวได้รับความเสียหายเป็นอย่างมาก ความรุนแรงของผู้ชุมนุมต่อชาวเกาหลีและชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ได้เกิดขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในฟูนาบาชิ อิชิกาวะ และพื้นที่อื่น ๆ ชาวเกาหลีในหลาย ๆ ย่านของยาจิโยะถูกสังหาร และมีการสร้างหอคอยขึ้นในปี 1972 บริเวณใกล้กับสถานีรถไฟยาจิโยไดเพื่อเป็นการรำลึกถึงผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ดังกล่าว การทำสงครามของจังหวัดชิบะเกิดขึ้นในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น (1904–1905) ป้อมปราการชายฝั่งถูกสร้างขึ้นตามอ่าวโตเกียวไปทางใต้จนถึงทาเตยามะเพื่อป้องกันเมืองหลวงของจักรวรรดิญี่ปุ่นจากการโจมตี ในช่วงทศวรรษที่ 1930 พื้นที่ทางตอนเหนือและตอนกลางของจังหวัดได้กลายเป็นศูนย์กลางของการผลิตทางทหารขนาดใหญ่ และมีการสร้างฐานทัพและป้อมปราการในพื้นที่ชายฝั่งส่วนใหญ่ของจังหวัด หลังจากที่สหรัฐเข้าควบคุมเกาะไซปัน พื้นที่ทางตอนเหนือของจังหวัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งนครชิบะและโชชิก็ถูกโจมตีด้วยระเบิดเพลิง อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของจังหวัดถูกทำลาย ปฏิบัติการโคโรเนต ซึ่งเป็นหนึ่งในสองส่วนของปฏิบัติการดาวน์ฟอล คือแผนการรุกรานแผ่นดินโตเกียวในเดือนมีนาคม 1946 โดยสหรัฐ ปฏิบัติการโคโรเนตมีแผนให้หาดคูจูกูริเป็นหนึ่งในสองแห่งของฐานจอดเรือช่วงแรก ส่วนอีกแห่งคือฮิรัตสึกะโดยผ่านอ่าวซางามิ โดยกองทัพสหรัฐที่หนึ่งจะเข้าที่หาดคูจูกูริเพื่อกวาดล้างคาบสมุทรโบโซและไปพบกับกองทัพสหรัฐที่แปดที่โตเกียว หลังจากการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ เนื่องจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นในปี 1945 แผนดังกล่าวจึงไม่เป็นผล
ยุคหลังสงคราม
ในช่วงการยึดครองญี่ปุ่น (1945–1952) จังหวัดชิบะถูกควบคุมโดยกองกำลังอเมริกันจากชั้นสองของอาคารศาลากลางจังหวัดในนครชิบะ และเมืองอื่น ๆ อีกมากมายในจังหวัดทั้งทางเหนืออย่างนครโชชิและทางใต้อย่างนครทาเทยามะได้ถูกใช้เป็นฐานในการยึดครอง ด้วยความที่ทั่วทั้งจังหวัดนี้เป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ ทำให้ไม่ค่อยได้รับปัญหาการขาดแคลนอาหารและความอดอยากในทันทีหลังสงคราม ช่วงเวลาทันทีหลังสงครามนั้นได้มีการขยายตัวทางอุตสาหกรรมที่มีการวางแผนไว้อย่างดีทางตอนเหนือของจังหวัด และมีผลผลิตทางการเกษตรที่เพิ่มขึ้นอย่างมากหลังจากการปฏิรูปที่ดินทั่วทั้งจังหวัด ได้มีการรวบรวมพื้นที่อุตสาหกรรมขนาดเล็กตลอดทั้งชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดชิบะมาเป็นเขตอุตสาหกรรมเคโย และเขตอุตสาหกรรมนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตอุตสาหกรรมหนักและท่าเทียบเรือขนาดใหญ่ที่สำคัญในญี่ปุ่นเรื่อยมา เมืองที่อยู่ใกล้กับโตเกียวเชื่อมต่อกันด้วยรถไฟ เมืองเหล่านี้ได้กลายเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในโตเกียว ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเริ่มเปิดดำเนินการในปี 1978 ในนครนาริตะ เพื่อแทนที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (สนามบินฮาเนดะ) ที่แออัด โดยก่อนหน้านี้ได้มีการประท้วงอย่างหนัก ในปัจจุบันการสัญจรทางอากาศระหว่างประเทศส่วนใหญ่ที่เข้าสู่ญี่ปุ่นจะต้องผ่านจังหวัดชิบะ ส่วนเกษตรกรรมโดยเฉพาะข้าวและผักที่ส่งไปยังเขตมหานครโตเกียวและปริมณฑลได้ขยายตัวอย่างมากจนกลายเป็นแหล่งรายได้สู่พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือและตอนกลางของจังหวัด การขยายตัวของเกษตรกรรมทางตอนกลางและตอนใต้ของจังหวัดนั้นตรงกันข้ามกับการลดลงของจำนวนประชากรในพื้นที่ดังกล่าว เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่ย้ายไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด อันเป็นผลมาจากนคราภิวัฒน์ (การกลายเป็นเมือง) ของญี่ปุ่น ซึ่งยังคงดำเนินต่อไปจนถึงศตวรรษที่ 21
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุในปี 2011 ส่งผลกระทบในทางตอนใต้ของจังหวัดชิบะ ในขณะที่การสูญเสียชีวิตและความเสียหายต่อที่อยู่อาศัยและอุตสาหกรรมนั้นน้อยกว่าในภูมิภาคโทโฮกุอยู่มาก แต่ก็มีผู้เสียชีวิต 20 คนในจังหวัดชิบะ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสึนามิที่พัดถล่มนครอาซาฮิ นครทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และทำให้มีผู้เสียชีวิต 13 ราย เหตุเพลิงไหม้โรงกลั่นน้ำมัน ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในสื่อข่าวหลังแผ่นดินไหวในโทโฮกุ เกิดขึ้นที่โรงกลั่นน้ำมันของบริษัทคอสโมออยล์ในนครอิจิฮาระ ถังแก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG) ขนาดใหญ่ถูกไฟไหม้ตั้งแต่วันที่ 11–21 มีนาคม 2011 เหตุการณ์แผ่นดินเหลวในพื้นที่ที่มีการแปรสภาพที่ดินได้เกิดทั่วพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันตกของจังหวัดชิบะทำให้เกิดความเสียหายโดยเฉพาะที่อยู่อาศัย นครชิบะ ฟูนาบาชิ นาราชิโนะ และโดยเฉพาะอูรายาซุ ได้รับผลกระทบอย่างมาก เนื่องด้วยความเสียหายถาวรต่อที่อยู่อาศัยอันเป็นผลมาจากแผ่นดินเหลว และการพบหลักฐานของวัสดุกัมมันตภาพรังสี ทำให้ประชากรในจังหวัดชิบะลดลงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1920
ภูมิศาสตร์
จังหวัดชิบะมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจังหวัดอิบารากิที่แม่น้ำโทเนะ ทิศตะวันตกติดกับกรุงโตเกียวและจังหวัดไซตามะที่แม่น้ำเอโดะ ทิศตะวันออกติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก และทิศใต้ล้อมรอบโดยมหาสมุทรแปซิฟิกและอ่าวโตเกียว พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดชิบะตั้งอยู่บนคาบสมุทรโบโซซึ่งมีลักษณะเป็นเนินเขา มีพื้นที่ทำนาข้าวทางด้านชายฝั่งตะวันออกที่เรียกว่าที่ราบคูจูกูริ ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีผลผลิตมาก เขตที่มีประชากรมากที่สุดที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคคันโต ซึ่งเขตเมืองได้ขยายไปยังโตเกียวและไซตามะเกิดเป็นการรวมกันเป็นกลุ่มของเขตเมือง (urban agglomeration) การไหลของกระแสน้ำคูโรชิโอะใกล้กับจังหวัดชิบะทำให้ที่นี่ค่อนข้างอบอุ่นในฤดูหนาวและเย็นกว่าในฤดูร้อนในโตเกียว
อุทยานแห่งชาติและอุทยานประจำจังหวัด
จังหวัดชิบะได้กำหนดและดูแลอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดจำนวน 8 แห่ง เพื่อคุ้มครองทั้งพื้นที่ธรรมชาติและวัฒนธรรม ได้แก่ อุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดอินบะเทงะ, คาซาโมริสึรูมาอิ, คูจูกูริ, มิเนโอกาซังเก, โอโตเนะ, ทากาโงยามะ, โทมิซัง, และโยโรเคโกกุโอกูกิโยซูมิ อีกทั้งยังมีพื้นที่สวนสาธารณะที่กำหนดและคุ้มครองโดยเทศบาลนคร เมือง และหมู่บ้านต่าง ๆ ภายในจังหวัด สวนสาธารณะเหล่านี้ได้รับการบำรุงรักษาเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม รวมทั้งจัดให้มีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจในท้องถิ่น
ภูมิอากาศ
จังหวัดชิบะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa ตามการแบ่งแบบเคิพเพิน) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนชื้น และฤดูหนาวที่ไม่หนาวจัด ช่วงฤดูฝนหรือที่เรียกว่า สึยุ มีช่วงเวลาประมาณ 50 วัน ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นระบุว่าอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 15.7 C ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ 19.6 C และค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ 12.3 C
เส้นขนานที่ 67 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 67 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 67 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือ
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ในระหว่างครีษมายัน และ 1 ชั่วโมง 30 นาที ในระหว่างเหมายัน
จังหวัดชิบะ
การเมืองการปกครอง
ตั้งแต่ปี 2009 มีนายกจังหวัด คือ เอจิ ซูซูกิ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีภายใต้ชื่อในวงการของเขาคือ เค็นซากุ โมริตะ ซึ่งเป็นอดีตนักแสดง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (พรรคจิมินโต/อิสระ – โตเกียวเขต 4) และสภาชิกราชมนตรีสภา (อิสระ – โตเกียว) เขาได้รับเลือกอย่างท่วมท้นจนถึงวาระที่สองในตำแหน่งนายกจังหวัดในการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2013 โดยมีเพียงผู้ท้าชิงจากพรรคคอมมิวนิสต์และผู้เยาว์ที่ไม่สังกัดพรรค
สภาจังหวัดชิบะ มีสมาชิกตามจำนวน 94 คน โดยได้รับการเลือกตั้งใน 45 เขตเลือกตั้ง ปัจจุบันยังคงอยู่ในวงรอบการเลือกตั้งท้องถิ่นมาตั้งแต่ปี 1947 (รอบล่าสุดคือปี 2019) ในเดือนพฤศจิกายน 2020 สมาชิกสภาประกอบด้วย พรรคจิมินโต 53 คน, พรรคมินชูโต 17 คน, พรรคโคเมโต 8 คน, พรรคมินนะโนะโต 3 คน, พรรคคอมมิวนิสต์ 2 คน, พรรคอื่น ๆ อีก 5 คน และไม่สังกัดพรรค 6 คน
ในรัฐสภาญี่ปุ่น จังหวัดชิบะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 13 คนจากเขตเลือกตั้ง 1 คนต่อเขต และสมาชิกราชมนตรีสภา 6 คน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ในปี 2014 จังหวัดชิบะแบ่งออกเป็น 54 เทศบาล (ดูรายชื่อในส่วน ) ได้แก่ 37 นคร, 16 เมือง และ 1 หมู่บ้าน เช่นเดียวกับในช่วงหลังสงครามของญี่ปุ่น เทศบาลแต่ละแห่งจะมีนายกเทศมนตรีและสภาที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง นครที่มีประชากรมากที่สุดและเป็นนครใหญ่แต่งตั้งเพียงแห่งเดียวในจังหวัดชิบะคือ นครชิบะ มีนครศูนย์กลาง 2 แห่ง คือ ฟูนาบาชิ และคาชิวะ หลังจากมีการควบรวมเทศบาลในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 พื้นที่ส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดส่วนใหญ่ได้รับการจัดตั้งเป็นนครที่เป็นอิสระจากอำเภอ ทำให้เหลืออำเภอเพียง 6 อำเภอ ซึ่งมี 3 อำเภอที่มีเมืองหรือหมู่บ้านขึ้นอยู่เหลือเพียงหนึ่งหรือสองแห่ง ในสมัยก่อนหลังจากที่มีการปรับโครงสร้างของการปกครองอำเภอและเทศบาลในทุกจังหวัดในปี 1889–1890 จังหวัดชิบะในตอนแรกมี 12 อำเภอและยังไม่มีนคร และต่อมาเมืองชิบะที่ขึ้นกับอำเภอชิบะได้กลายเป็นเทศบาลแห่งแรกในจังหวัดชิบะที่ได้รับการยกฐานะเป็นนครในปี 1921
อุตสาหกรรม
จังหวัดชิบะเป็นแหล่งอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่สองเป็นต้นมา เนื่องจากลักษณะชายฝั่งที่ติดต่อกับอ่าวโตเกียว ในอดีตชิบะเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมการบ่ม เช่น มิโซะ สาเก มิริน
ภายหลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรม ชิบะเป็นที่ตั้งของโรงงานเหล็กขนาดใหญ่คาวาซากิตั้งแต่ปี พ.ศ. 2493 รัฐบาลมีนโยบายการถมทะเลทำนิคมอุตสาหกรรม โกดัง และท่าเรือ เช่นเขตอุตสาหกรรมเคโย อุตสาหกรรมต่าง ๆ ได้แก่ผลิตภัณฑ์เคมี ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม และอุตสาหกรรมเครื่องจักร จังหวัดชิบะมีผลผลิตรวมด้านอุตสาหกรรมเป็นอันดับที่ 6 ของประเทศญี่ปุ่น
เกษตรกรรม
จังหวัดชิบะยังได้ชื่อว่าเป็นแหล่งเกษตรกรรมอันดับ 2 ของญี่ปุ่นรองจากจังหวัดฮกไกโด โดยเฉพาะถั่ว ถือเป็นพืชหลักที่ปลูกในชิบะถึง 78 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้ยังมีพืชอื่นที่สำคัญเช่น แคร์รอต กะหล่ำปลี ผักกาดหัว ข้าวโพด และข้าว นอกจากนี้ยังมีการประมงที่เป็นแหล่งเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดชิบะจากอ่าวโตเกียว
ตำรวจ
กองกำลังตำรวจของจังหวัดชิบะเป็นหนึ่งในสิบกองตำรวจที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ โดยมีสมาชิกมากกว่า 10,000 นาย (รวมถึงตำรวจสนามบินนาริตะ) เช่นเดียวกับในทุกจังหวัด ตำรวจจะอยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะประจำจังหวัด ประกอบด้วยสมาชิกห้าคนที่ได้รับการแต่งตั้งจากนายกจังหวัดและได้รับอนุมัติจากสภาจังหวัด
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
จังหวัดชิบะมีความสัมพันธ์แบบเมืองพี่น้องกับ
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ (สโมสรกีฬา)
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ (Kenya Commercial Bank; อักษรย่อ: KCB) เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ในกรุงไนโรบี ทีมฟุตบอลของสโมสรนี้ได้เข้าแข่งขันในรายการเคนยาพรีเมียร์ลีกหลายปี
เคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์ ยังมีทีมรักบี้, วอลเลย์บอล และบาสเกตบอล ซึ่งล้วนต่างก็อยู่ในระดับชั้นนำของประเภทชายในเคนยา นอกจากนี้ ในส่วนของวอลเลย์บอลประเภททีมหญิง ก็เป็นหนึ่งในทีมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในประเทศเคนยา
สโมสรกีฬา KCB มีสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นของตัวเองใน รูอารากา กรุงไนโรบี โดยทีมรักบี้ KCB ใช้ที่แห่งนี้เป็นหน้าบ้านของพวกเขา ซึ่งสโมสรทั้งหมดนี้เป็นของเคนยาคอมเมอร์เชียลแบงค์
ฟุตบอล
สโมสรฟุตบอลได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 ใน ค.ศ. 1996 สโมสรนี้ชนะรายการไนโรบีโพรวินเชียลลีก และได้รับการสนับสนุนเข้าสู่รายการเนชั่นไวด์ลีก และสองปีถัดมาก็ชนะรายการเคนยันพรีเมียร์ลีก
วอลเลย์บอล
ทีมวอลเลย์บอลของ KCB มีทั้งในส่วนของทีมชายและทีมหญิง ในรายการ 2007 FIVB วีเมนส์เวิลด์คัพ สี่ผู้เล่นของ KCB เล่นให้กับทีมชาติเคนยา
กีฬาอื่น
นอกจากนี้ KCB ยังมีสโมสรหมากรุกสากลอีกด้วย
ปราสาทสเตอร์ลิง
ปราสาทสเตอร์ลิง (ภาษาอังกฤษ: Stirling Castle) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่สเตอร์ลิงในสกอตแลนด์ในสหราชอาณาจักร ปราสาทสเตอร์ลิงเป็นปราสาทที่ใหญ่ที่สุดและสำคัญที่สุดปราสาทหนึ่งทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และทางด้านสถาปัตยกรรมของสกอตแลนด์ ตัวปราสาทตั้งอยู่บนเนินคาลเซิลฮิลล์ซึ่งเป็นเนินที่เกิดจากหินภูเขาไฟโบราณ และล้อมรอบสามด้านด้วยผาสูงชันที่ทำให้เหมาะแก่การป้องกันตน ตำแหน่งที่ดีทางยุทธศาสตร์ทำให้ที่ตั้งของปราสาทมีความสำคัญมาตั้งแต่ยุคโบราณ สิ่งก่อสร้างหลักส่วนใหญ่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 สิ่งก่อสร้างจากคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก็ยังคงมีหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ส่วนที่ใช้ในการป้องกันด้านนอกทางด้านตัวเมืองสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 พระมหากษัตริย์และพระราชินีแห่งสกอตแลนด์หลายพระองค์ได้รับการสวมมงกุฎที่สเตอร์ลิง รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1543 ปราสาทสเตอร์ลิงถูกล้อมด้วยกันอย่างน้อยแปดครั้งรวมทั้งหลายครั้งระหว่างสงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ ครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1746เมื่อชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด สจวต หรือ "Bonnie Prince Charlie" พยายามยึดปราสาทแต่ไม่สำเร็จ
แมลงอุตสาหกรรม
แมลงอุตสาหกรรม หมายถึง แมลงที่ในช่วงของการดำเนินชีวิต มีการสร้างผลผลิตซึ่งมนุษย์สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ แมลงในกลุ่มนี้ประกอบด้วยแมลงหลายชนิดด้วยกัน เช่น ไหม ผึ้ง แมลงครั่ง รวมทั้งแมลงที่ถูกนำมาเป็นอาหารด้วย
ไหม
ไหมที่เลี้ยงกันอยู่ในปัจจุบัน มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Bombyx mori L. ตัวเต็มวัยเป็นผีเสื้อกลางคืนในวงศ์ Bombycidae โดยแมลงในวงศ์นี้ในระยะตัวหนอนจะกินใบหม่อน (Morus sp.) ซึ่งเป็นไม้ยืนต้นจำพวกไม้พุ่มในวงศ์ Moraceae ในระยะดักแด้ตัวหนอนจะพ่นเส้นใยห่อหุ้มตัวในขณะที่พัฒนาเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งใยที่ห้อหุ้มตัวนี้ มีองค์ประกอบคือ sericin 25% และ fibroin 75% โดยที่มนุษย์สามารถนำเอาเส้นใยไหมนี้มาใช้ในการทอเป็นผืนผ้าที่ให้ความเงางามไหมที่เลี้ยงกันอยู่ในประเทศไทยมีอยู่ 3 ประเภท คือ
ผลิตภัณฑ์จากไหม
เส้นไหม คือเส้นใยธรรมชาติที่ได้จากการดึงเส้นใยหลายๆ รังรวมกันเป็นเส้นเดียวกัน ที่เรียกว่า การสาวไหม ซึ่งกระบวนการสาวไหมทำให้เส้นใยที่มาจากแต่ละรังพันกันเป็นเกลียวและมีการยึดเกาะยึดซึ่งกันและกันมีความเหนียวทนทาน เนื้อกระชับแน่น
ผึ้ง
ผึ้ง (honey bees) ผึ้งเป็นแมลงในวงศ์ Apidae ผึ้งที่สามารถเปลี่ยนรูปน้ำหวานจากดอกไม้ (nectar) มาเป็นน้ำผึ้ง(honey)ได้นั้นอยู่ใน genus.Apisซึ่งมีหลาย species แต่ที่นิยมนำมาเลี้ยงในหีบคือ ผึ้งพันธุ์ (Apis mellifrea) ซึ่งเป็นผึ้งพันทางยุโรป และ แอฟริกา ปัจจุบันเริ่มมีการนำเอาผึ้งโพรง (Apis cerana)ซึ่งเป็นพันธุ์พื้นเมืองของเอเชียมาเลี้ยงในหีบบาง
การเลี้ยงผึ้ง
การเลี้ยงผึ้ง คือการนำเอาผึ้งเข้าไปวางในแหล่งที่มีดอกไม้บาน มีน้ำหวานและเกสรในปริมาณมาก โดยพืชควรจะมีดอกหนาแน่น และบานติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน การเลี้ยงผึ้งนั้นมีวิธีการจัดการให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์การเลี้ง คือ
ผลิตภัณฑ์จากผึ้ง
น้ำผึ้ง คือของเหลวรสหวาน ซึ้งผึ้งผลิตขึ้นมาจากน้ำหวานจองดอกไม้หรือจากส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นไม้ แล้วกลับมาสะสมมในรังผึ้ง ทำการบ่งจนของเหลวมีการเปลียนแปลงทางกายภาพและเคมี ลักษณะของน้ำผึ้งที่ดีควรมีความหนืด มีกลิ่นหอมของน้ำผึ้งและดอกไม้ ตามแหล่งที่ได้มา ไม่มีฟองอันเกิดจากการบูด ไม่มีไขผึ้งหรือเศษตัวผึ้งปะปน ใส มีสีเหลืองอ่อนๆจนมีสีน้ำตาล
แมลงครั่ง
แมลงครั่ง เป็นแมลงขนาดเล็กอยู่ในวงศ์ Kerridae มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Laccifer lacca แมลงครั่งจะดูดกินน้ำเลี้ยงจากพืชอาหารแล้วปล่อยยางหรือชัน (resin) ออกมาห่อหุ้มตัวเองไว้จนมิด ครั่งตัวเมียมีรูปร่างเป็นถุงไม่มีขา รังมีลักษณะกลม ส่วนตัวผู้จะมีทั้งมีปีกและไม่มีปีก รังมีลักษณะยาว ตัวผู้จะคลานจากรังมาผสมพันธุ์กับตัวเมียเมื่อได้รับการผสมพันธุ์จะวางไข่ในรัง
การเลี้ยงครั่ง
การเลี้ยงครั่งคือการนำท่อนพันธุ์ครั่งไปผูกไว้บนต้นไม้ที่เหมาะสมเพื่อให้ครั่งตัวอ่อนเพิ่มปริมาณรังครั่ง
แมลงที่เป็นอาหาร
ในประเทศไทยการกินแมลงพบได้ทุกส่วนของประเทศ โดยเฉพาะภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้มีการกินแมลงกันมานาน ด้วยวิถีชีวิตของทั้งสองภาคต้องอาศัยพึ่งพาป่าและธรรมชาติ การดำรงชีวิตประจำวันจะอาศัยของจากในป่าไม่ว่าเป็นไม้ที่ใช้การสร้างบ้านเรือน อาหารที่เป็นผักรวมทั้งแมลงเป็นวัฒนธรรมชาวบ้านแบบหนึ่งของชาวเหนือและชาวอีสาน โดยวัฒนธรรมนี้เกิดจากภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีการค้นพบว่าแมลงชนิดใดที่สามารถนำมากินได้และมีวิธีการปรุงในรูปแบบใดจึงจะมีรสชาติที่ดี เช่น แมลงกินูน, แมลงดานา, มดแดงและไข่มดแดง ดักแด้ไหม แมลงกุดจี่, แมลงเม่า,จักจั่น และแมลงตับเต่า เป็นต้น
วชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์
นายวชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์ อดีตโฆษกพรรคเพื่อแผ่นดิน อดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 17 (ลาดพร้าว) และรองโฆษกพรรคไทยรักไทย เกิดวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของ ดร.ประชา คุณะเกษม อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำสหประชาชาติ ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ส.ส.กรุงเทพมหานคร พรรคไทยรักไทย และนางสุมณี คุณะเกษม นักสะสมของเก่าจากทั่วโลก มูลค่าหลายพันล้านบาท ที่มีโครงการจะจัดทำเป็นพิพิธภัณฑ์ ภายใต้การบริหารงานของ มูลนิธิ “มณีมณฑ์ชา”
นายวชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์ เดิมชื่อ "ประมณฑ์ คุณะเกษม" เพิ่งเปลี่ยน ชื่อ-นามสกุล ก่อนสมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ระหว่างปี พ.ศ. 2544-2548 ขณะดำรงตำแหน่ง ส.ส. และเลขานุการคณะทำงานด้านนโยบายเศรษฐกิจ พรรคไทยรักไทย นายวชิระมณฑ์มีบทบาทแสดงความเห็นผ่านสื่อ เกี่ยวกับการแก้ไขกฎหมาย 11 ฉบับ เช่น พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ. 2542 ควรแก้ไขใน 2 ประเด็นคือ ให้ลูกหนี้ที่มีหนี้ 2 ล้านบาทขึ้นไปขอฟื้นฟูกิจการได้ ซึ่งจากเดิมต้องมีหนี้ 10 ล้านบาทขึ้นไป และให้ลูกหนี้กิจการขนาดเล็กสามารถขอฟื้นฟูกิจการได้ หรือกรณี พ.ร.บ.การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 ในประเด็นธุรกิจ 4 ประเภทคือ ธุรกิจตัดผม, ตัดเย็บเสื้อผ้า, ซักอบรีด และ การถ่ายภาพ ที่ควรนำกลับเข้าไปเป็น ธุรกิจสงวนในบัญชีแนบท้ายกฎหมาย เพราะเจ้าของกิจการเป็นคนในพื้นที่ จึงนับเป็นเศรษฐกิจชุมชน ที่หากเปิดเสรี ให้คนต่างชาติสามารถเป็นเจ้าของ จะเกิดปัญหาเช่นเดียวกับกรณีธุรกิจค้าปลีก อย่างไรก็ตามรัฐบาลในขณะนั้น ไม่มีการแก้ไขกฎหมาย ในประเด็นดังกล่าวแต่อย่างใด
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 นายวชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์ ลงสมัคร ส.ส. ระบบสัดส่วน กลุ่มที่ 6 (กรุงเทพมหานคร-สมุทรปราการ-นนทบุรี) ลำดับที่ 7 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน พร้อมทั้งดำรงตำแหน่ง โฆษกพรรค
ประวัติการศึกษา
นายวชิระมณฑ์ คุณะเกษมธนาวัฒน์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จาก The Fieldston School ประเทศสหรัฐอเมริกา ii ระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จาก Colgate University ประเทศสหรัฐอเมริกา ii  ปริญญาโท สาขาการตลาด (MBA) จาก Fordham University ประเทศสหรัฐอเมริกา และ Oxford Programme on Negotiation in Bangkok
ทางด่วนเหนือ–ใต้ (ประเทศเวียดนาม)
ทางด่วนเหนือ-ใต้ (Đường cao tốc Bắc-Nam; North-South Expressway) เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกทางด่วนในเวียดนามซึ่งอยู่ในแผนการก่อสร้าง อยู่ใกล้กับ National Highway เชื่อมต่อระหว่างเมืองฮานอยกับ Cần Thơ ทางด่วนสายนี้จะมีความยาวทั้งสิ้น 1,941 กิโลเมตร มูลค่าก่อสร้างทั้งหมด 18,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
Dielsiothamnus
Dielsiothamnus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Annonaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Dielsiothamnus divaricatus.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศแทนซาเนีย
ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ดิ อะเมซิง เรซ 11 (The Amazing Race 11) เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแข่งขันโดยรวมสำหรับฤดูกาลนี้คือจะนำผู้ที่มีบทบาทเด่นๆ จากการแข่งขัน ดิ อะเมซิ่งเรซ 1 - 10 มาทำการแข่งขันอีกครั้งโดยเป็นฤดูกาลรวมดาราโดยใช้ชื่อว่า The Amazing Race : All-Stars
การถ่ายทำและการออกอากาศ
หลังจากที่ซีบีเอสได้ทำการฉายฤดูกาล ออลสตาร์ ของรายการเรียลลิตี้โชว์ต่างๆ มากมายในปี 2004 ได้สั่งทำให้มีรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ออลสตาร์ ขึ้นโดยมีผู้ช่วยที่ออกแบบภารกิจในการแข่งขันจากรายการเซอร์ไวเวอร์มาร่วมทำการผลิตในครั้งนี้ด้วย รวมถึงบางภารกิจในการแข่งขันจะเป็นการดึงภารกิจเก่าจากฤดูกาลก่อนกลับมาใช้ด้วยแต่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย และในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ทางเว็บไซต์ของซีบีเอสได้ทำ "สถานีคนคัดออก" คือการโพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซต์เพื่อให้ผู้ชมได้ติดตามดูได้ว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้วและถูงส่งมายังบ้านพักได้ทำอะไรกันบ้าง ความสัมพันธ์ของแต่ละทีมจะเป็นอย่างไรเมื่อถูกคัดออกไปแล้ว รวมถึงการเตรียมความพร้อมที่จะมาตอนรับเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะอีกด้วย
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 11 ไม่ได้มีการเปิดรับสมัครเพราะเป็นฤดูกาลรวมดารา จึงเป็นการนำทีมเก่าๆ จากฤดูกาลที่แล้วมาทำการแข่งขัน โดยทีแรกทีมงานได้เลือกเผื่อไว้ทั้งหมด 15 ทีแต่มีบางทีมที่ปฏิเสธไปบ้างจนได้จำนวนครบ 11 ทีมที่จะทำการแข่งขัน สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้ บางทีมมีความสัมพันธ์ในแบบทั้งดีขึ้นและแย่ลง เช่น จอห์น วีโต้กับจิล ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 3 พวกเขาตัดสิ้นใจจะหมั้นกันแต่แล้วความสัมพันธ์กลับแย่ลงจนในขณะนี้ทั้งคู่ยังเป็นเพียงแค่คู่เดทกัน ส่วนร็อบกับแอมเบอร์ ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 7 พวกเขาพึ่งหมั้นกันแต่ในฤดูกาลที่ 11 นี้ความสัมพันธ์ได้พัฒนาไปจนทั้งคู่พึ่งจะแต่งงานกันไปไม่นานก่อนที่จะเริ่มทำการถ่ายทำฤดูกาลนี้ รวมถึงบางทีมที่ยังคงมีความสัมพันธ์แบบเดิมจากฤดูกาลก่อน
การตลาด
ฤดูกาลนี้ถูกโปรโมตหลังจากจบฤดูกาลที่ 10 ทันทีโดยในขณะนั้นอยู่ในช่วงที่รายการต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาได้ทยอยทำฤดูกาล ออลสตาร์ กันออกมา โดยในฤดูกาลนี้ก็ยังคงได้รับผลการตอบรับที่ดีเช่นเคยเหมือนฤดูกาลที่ผ่านๆ มา ซึ่งสาเหตุอาจมาจากที่มีคู่ของร็อบกับแอมเบอร์ที่กลับมาแข่งอีกครั้งโดยร็อบกับแอมเบอร์เป็นเพียงคู่เดียวในประวัติศาสตร์รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมชื่นชอบเป็นจำนวนมากเพราะทั้งคู่ได้ออกรายการเซอร์ไวเวอร์และในรายการดิ อะเมซิ่ง เรซในฤดูกาลของตัวเองและฤดูกาล “ออลสตาร์” ทำให้สองคนนี้กลายเป็นคู่ขวัญของรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์
ผลการแข่งขัน
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ดัสตินกับแคนดิช เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเธอไม่ได้หยิบคำใบ้มา 1 อัน พวกเธอจึงต้องกลับไปหยิบคำใบ้นั้นมาก่อนที่จะเข้ามาจุดพักอีกครั้ง แต่การผิดพลาดครั้งนี้ไม่ได้มีผลต่อลำดับในด่านนั้นของพวกเธอ
ยูเชนน่ากับจอยซ์มาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่โดนทำโทษเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่สามารถเข้าที่ 1 หลังจากเข้าในเลก 5 ที่ไม่มีการคัดออกเป็นคนสุดท้ายได้ แต่โทษปรับเวลานี้ไม่มีผลต่อลำดับของพวกเขา
โจกับบิลเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่โดนทำโทษเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่สามารถเข้าที่ 1 หลังจากเข้าในเลก 7 ที่ไม่มีการคัดออกเป็นคนสุดท้ายได้ อีริคกับแดนิลี่เข้ามาถึงหลังจากโทษปรับเวลาของโจกับบิลเริ่มขึ้นไม่นาน ทำให้โจกับบิลต้องออกจากการแข่งขัน
อีริคกับแดนิลี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 2 แต่โดนทำโทษเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่สามารถเข้าที่ 1 หลังจากเข้าในเลก 10 ที่ไม่มีการคัดออกเป็นคนสุดท้ายได้ ชาร์ล่ากับเมียร์น่ามาถึงระหว่างที่อีริคกับแดนีลี่เหลือโทษปรับเวลาอยู่ประมาณ 14 นาที ทำให้พวกเขาตกลงมาจากอันดับที่ 3 แต่ออสโวด์กับแดนนี่มาถึงหลังจากโทษปรับเวลาอีริคกับแดนีลี่หมดแล้วและเข้าเช็คอินเป็นลำดับที่ 3 ส่งผลให้ออสโวด์กับแดนนี่มาถึงเป็นลำดับสุดท้ายและต้องออกจากการแข่งขัน
เลก 7 และ 8 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมง
ชื่อตอนในการแข่งขัน
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
รางวัล
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวลโลซิตี้
สถานี "คนคัดออก"
หลังจากแต่ละทีมถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่ละทีมจะถูกส่งมาอยู่ที่บ้านพัก ณ ประเทศเม็กซิโก โดยไม่สามารถติดต่อกับผู้อื่นได้ เพื่อรอเป็นสักขีพยานให้กับผู้ชนะ ซีบีเอส ได้โพสต์วิดีโอขนาดสั้นบนเว็บไซต์หลังจากแต่ละตอนได้ออกอากาศตามเขตเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา เพื่อแสดงว่าแต่ละทีมทำอะไรบ้างที่บ้านพักนั้น
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → เอกวาดอร์)
In the first Detour of the race, teams had to chose between Wrangle It or Recover It. In Wrangle It, teams had to help local cowboys lasso, tie down, and groom one wild horse whose hooves grow so long that they prevent them from walking properly. Team members had to use traditional tools to clip its hooves to a safe length and to trim its mane and tail. In Recover It, one team member had to put on an historical military uniform. Then, the team must search the field for three items missing from the uniform: an epaulette, a button and a sword.
เลก 2 (เอกวาดอร์ → ชิลี)
The Roadblock for this leg was to enter the ground floor boardroom and search the boardroom for letters of the alphabet that were on display. Teams needed to figure out that the majority of the letters when unscrambled would spell out one of the ten destinations inscribed on the plaques hanging on the wall. When they think they solved the puzzle, they had to show their answer to the security guard who would hand them their next clue if they were correct. The Detour was By Hand or By Machine. In By Hand, teams had to choose a two-ton tire and, by properly aligning the bolts and washers, finish securing it to a dump truck. In By Machine, each team member had to take a turn driving a huge front loader to transfer enough gravel to cover a marked yellow line on a stick.
เลก 4 (ชิลี → อาร์เจนติน่า)
Teams chose between Navigate It or Sign It for this leg's Detour. In Navigate It, teams had to use a map of Punta Arenas to get to the town plaza where a sailor would hand them a compass. Then, using the compass, the teams needed to walk directly south to find the Nautilus Building, a deep-sea salvage business. In Sign It, teams had to choose a pole and building supplies and carry them up a flight of stairs to Magellan's Map. Using the map as a reference, teams needed to figure out his journey around the world began and ended in Seville. Then, they had to build a traditional local signpost listing in order the fourteen ports of call in his voyage. While the signs didn't have to point in the right direction, all the cities had to be spelled correctly. The Roadblock on this leg was to sort through 1,600 pieces of mail and find one of two messages addressed to their team, written by one of the other teams from their season. The team member then had to read the message inside it to their partner, after which they received their next clue.