cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
โครงเรื่อง
หลังชั้นเรียนปรุงยาคาบแรกกับสเนปอันเลวร้าย แฮร์รี่และรอนไปเยี่ยมแฮกริด (ผู้รักษาที่ดินฮอกวอตส์) ซึ่งอาศัยอยู่ในกระท่อมตรงชายป่าต้องห้าม จากนั้น พวกเขาทราบว่า ความพยายามปล้นที่กริงกอตส์เกิดขึ้นวันเดียวกับที่แฮร์รี่ถอนเงินจากห้องนิรภัยของเขา แฮร์รี่จำได้ว่าแฮกริดนำถุงเล็ก ๆ จากห้องนิรภัยซึ่งถูกบุก
ระหว่างชั้นเรียนขี่ไม้กวาดครั้งแรกของปีหนึ่ง เพื่อนกริฟฟินดอร์ เนวิลล์ ลองบัตท่อมทำข้อมือหักและถูกอาจารย์พาไปห้องพยาบาล เดรโกฉวยโอกาสโยนลูกแก้วเตือนความจำของเนวิลล์ขี้ลืม ซึ่งเนวิลล์ทำตกไว้เพราะอุบัติเหตุ ขึ้นไปในอากาศ แฮร์รี่ไล่ตามบนไม้กวาด และจับลูกแก้วได้เหนือพื้นไม่กี่ฟุต แฮร์รี่ไม่ทราบว่าศาสตราจารย์มักกอนนากัล หัวหน้าบ้านกริฟฟินดอร์ สังเกตความสามารถบนไม้กวาดของเขา เธอเร่งรุดมาและแต่งตั้งเขาเป็นซีกเกอร์คนใหม่ของทีมควิดดิชกริฟฟินดอร์
เมื่อเดรโกลวงแฮร์รี่และรอน ร่วมกับเนวิลล์และเฮอร์ไมโอนี่ สู่การเดินทางยามเที่ยงคืน พวกเขาเข้าโถงต้องห้ามโดยอุบัติเหตุและพบหมาสามหัวตัวมหึมา ทั้งกลุ่มรีบถอย และเฮอร์ไมโอนี่สังเกตว่าหมานั้นกำลังยืนเหนือประตูกล แฮร์รี่สรุปว่า สัตว์ประหลาดนั้นกำลังเฝ้าหีบห่อที่แฮกริดนำมาจากกริงกอตส์
หลังรอนวิจารณ์ความสามารถเกินหน้าของเฮอร์ไมโอนี่ในวิชาคาถา เธอก็ไปซ่อนอยู่ในห้องน้ำหญิงและร้องไห้ ที่งานเลี้ยงฮาโลวีน ศาสตราจารย์ควีเรลล์รายงานว่า โทรลล์ตัวหนึ่งเข้าคุกใต้ดิน ระหว่างที่ทุกคนกลับไปยังหอพักของพวกตน แฮร์รี่และรอนเร่งไปเตือนเฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งไม่อยู่ที่งานเลี้ยงเพื่อฟังประกาศ โทรลล์ตนนั้นต้อนเฮอร์ไมโอนี่จนในห้องน้ำแต่แฮร์รี่และรอนช่วยเธอไว้ได้อย่างเงอะงะ จากนั้น เฮอร์ไมโอนี่ยอมรับผิดแทนสำหรับการต่อสู้ และกลายเป็นมิตรเหนียวแน่นของสองเด็กชาย
เมื่อปิดเทอมคริสต์มาส แฮร์รี่และครอบครัววีสลีย์อยู่ในฮอกวอตส์ ขณะที่เฮอร์ไมโอนี่กลับบ้าน ของขวัญชิ้นหนึ่งที่แฮร์รี่ได้ คือ ผ้าคลุมล่องหนจากผู้ให้นิรนามซึ่งเป็นของบิดาเขา และขลุ่ยจากแฮกริด แฮร์รี่ใช้ผ้าคลุมค้นเขตหวงห้ามของห้องสมุดเพื่อหาสารสนเทศเกี่ยวกับเฟลมเมลผู้ลึกลับ และบังเอิญเจอห้องที่มีกระจกเงาแห่งเอริเซด ซึ่งแสดงให้เห็นบิดามารดาและบรรพบุรุษของพวกเขาหลายคน แฮร์รี่กลายมาติดภาพของกระจก โดยเลือกใช้เวลากับ "ครอบครัว" เขา มากกว่าเพื่อนเขาที่ฮอกวอตส์ จนศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์มาช่วยเขา ผู้อธิบายว่ามันเพียงแสดงให้ผู้ชมเห็นสิ่งที่เขาปรารถนาที่สุด
เมื่อนักเรียนที่เหลือกลับมาสำหรับเทอมหน้า เดรโกแกล้งเนวิลล์ และแฮร์รี่ปลอบเนวิลล์ด้วยขนมหวาน การ์ดสะสมที่ห่อด้วยขนมหวานนั้นระบุว่าเฟลมเมลเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ ไม่นาน เฮอร์ไมโอนี่พบว่าเขาอายุ 665 ปี และครอบครองสิ่งที่เรียก ศิลาอาถรรพ์ ซึ่งสามารถสกัดน้ำอมฤตได้ ไม่กี่วันให้หลัง แฮร์รี่สังเกตว่าสเนปย่องเข้าชายป่าต้องห้าม ที่นั่น เขาแอบได้ยินการสนทนาลับ ๆ ล่อ ๆ เกี่ยวกับศิลาอาถรรพ์ระหว่างสเนปกับควีเรลล์ แฮร์รี่สรุปว่าสเนปกำลังพยายามขโมยศิลาและควีเรลล์ช่วยเตรียมชุดการป้องกัน ซึ่งเป็นความผิดพลาดแทบร้ายแรง
สามสหายพบว่าแฮกริดกำลังเลี้ยงมังกรทารกอันขัดต่อกฎหมายมด และจัดการลักลอบขนออกนอกประเทศราว ๆ เที่ยงคืน เดรโก ด้วยหวังก่อความเดือดร้อนแก่พวกเขา แจ้งต่อศาสตราจารย์มักกอนนากัล แม้มังกรถูกส่งไปอย่างปลอดภัย แต่พวกเขาถูกจับได้นอกหอพัก แฮร์รี่ เฮอร์ไมโอนี่ เดรโกและเนวิลล์ถูกทำโทษ และมอบหมายงานช่วยแฮกริด คือ ช่วยยูนิคอร์นที่บาดเจ็บหนักในป่าต้องห้าม พวกเขาแบ่งเป็นสองกลุ่มและออกเดินทางเข้าไปในป่า ซึ่งแฮร์รี่และเดรโกพบบุคคลใส่หมวกคลุมกำลังดื่มเลือดจากยูนิคอร์นที่บาดเจ็บ เมื่อทราบว่าพวกเขาอยู่ คน ๆ นั้นเข้าหาเด็กชายทั้งสองแต่เซนทอร์นาม ฟีเรนซี ช่วยแฮร์รี่ไว้ และเสนอให้เขาขี่กลับโรงเรียน ฟีเรนซีบอกแฮร์รี่ว่า การดื่มเลือดของยูนิคอร์นจะช่วยชีวิตของผู้ที่บาดเจ็บถึงตาย แต่ต้องแลกกับการมีชีวิตต้องสาปนับแต่ขณะนั้น ฟีเรนซีแนะว่า โวลเดอมอร์นั่นเองที่ดื่มเลือดยูนิคอร์นเพื่อให้มีกำลังเพียงพอทำน้ำอมฤต (จากศิลาอาถรรพ์) และได้สุขภาพบริบูรณ์จากการดื่มน้ำนั้น
ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา แฮร์รี่ทราบจากแฮกริดว่าเขาได้ไข่มังกรนั้นมาจากคนแปลกหน้าสวมชุดคลุมศีรษะ ผู้ถามวิธีผ่านปุกปุย ซึ่งแฮกริดยอมรับว่ามันง่าย คือ ดนตรีทำให้มันหลับ ด้วยตระหนักว่าการป้องกันศิลาอาถรรพ์อย่างหนึ่งไม่ปลอดภัยอีกต่อไป แฮร์รี่จึงไปแจ้งดัมเบิลดอร์ แต่พบว่าอาจารย์ใหญ่เพิ่งออกเดินทางไปประชุมในกรุงลอนดอน แฮร์รี่สรุปว่าสเนปแปลงสารซึ่งเรียกดัมเบิลดอร์ไปและจะพยายามขโมยศิลาคืนนั้น แฮร์รี่ตัดสินใจว่าพวกเขาต้องพิทักษ์ศิลาเองระหว่างที่ดัมเบิลดอร์ไม่อยู่ ทั้งสามคลุมผ้าคลุมล่องหน เข้าห้องของปุกปุย ซึ่งแฮร์รี่ทำให้สัตว์นั้นหลับโดยการเป่าขลุ่ยที่แฮกริดส่งให้แฮร์รี่เป็นของขวัญคริสต์มาส หลังยกประตูกล พวกเขาพบชุดอุปสรรค ซึ่งแต่ละด่านต้องอาศัยทักษะพิเศษซึ่งหนึ่งในสามมี และในอุปสรรคหนึ่ง รอนต้องเสียลละตัวเองในเกมหมากรุกพ่อมดขนาดเท่าจริง
แม้ฝืนใจทิ้งรอนไว้เบื้องหลัง แต่แฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่มาถึงห้องที่เต็มไปด้วยน้ำยาขนาดและสีต่าง ๆ หลังเฮอร์ไมโอนี่ไขคำทายที่กำหนดให้ เธอสั่งแฮร์รี่ให้ดื่มน้ำยาขวดใด แฮร์รี่กลืนยานั้น ทำให้เขาผ่านไฟเวทมนตร์ได้อย่างปลอดภัยและเข้าห้องสุดท้าย ส่วนเฮอร์ไมโอนี่ย้อนกลับไปช่วยรอนและแจ้งเหตุการณ์คืนนี้ให้ดัมเบิลดอร์
การพัฒนา
หนังสือนี้ซึ่งเป็นนวนิยายประเดิมของโรว์ลิง เขียนระหว่างประมาณเดือนมิถุนายน 2533 ถึงประมาณปี 2538 ในปี 2533 โจ โรว์ลิง อันเป็นชื่อที่เธอชอบให้รู้จัก ต้องการย้ายกับแฟนหนุ่มไปแฟลตแห่งหนึ่งในแมนเชสเตอร์ และตามคำของเธอ "สุดสัปดาห์หนึ่งหลังการตระเวนหาแฟลต ฉันนั่งรถไฟกลับกรุงลอนดอนด้วยตัวเองแล้วความคิดแฮร์รี่ พอตเตอร์ตกมาในหัวของฉัน ... เด็กชายผอมหุ้มกระดูก ตัวเล็ก ผมสีดำ และสวมแว่นตากลายเป็นพ่อมดมากขึ้นทุกที ๆ สำหรับฉัน... ฉันเริ่มเขียนศิลาอาถรรพ์ เย็นนั้นเอง แม้ว่าหน้าแรก ๆ ดูไม่เหมือนผลงานสมบูรณ์เลย" แล้วมารดาของโรว์ลิงเสียชีวิต เพื่อรับมือกับความเจ็บปวดของเธอ โรว์ลิงถ่ายโอนความระทมของเธอไปยังแฮร์รี่กำพร้า โรว์ลิงใช้เวลาหกปีเขียนแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ และหลังจากบลูมส์บิวรีตอบรับ เธอได้เงินอุดหนุน 8,000 ปอนด์จากสภาศิลปะสกอต ซึ่งทำให้เธอสามารถวางแผนภาคต่อ เธอส่งหนังสือให้ตัวแทนและสำนักพิมพ์ แล้วตัวแทนที่สองที่เธอเข้าหาใช้เวลาหนึ่งปีพยายามขายหนังสือให้สำนักพิมพ์ ซึ่งส่วนใหญ่คิดว่ายาวเกินไป คือ ประมาณ 90,000 คำ แบร์รี คันนิงแฮม ซึ่งกำลังสร้างแฟ้มผลงานแฟนตาซีโดดเด่นโดยผู้ประพันธ์ใหม่สำหรับหนังสือเด็กบลูมส์บิวรี แนะนำให้รับหนังสือ และธิดาของประธานบริหารของบลูมส์บิวรีวัยแปดขวบกล่าวว่า มัน "ดีกว่าเล่มอื่นมาก"
การพิมพ์และการตอบรับในสหราชอาณาจักร
บลูมส์บิวรีตอบรับหนังสือ โดยจ่ายโรว์ลิงล่วงหน้า 2,500 ปอนด์ และคันนิงแฮมส่งสำเนาต้นฉบับถึงผู้ประพันธ์ นักวิจารณ์และผู้ขายหนังสือที่ได้รับเลือกอย่างระวังเพื่อเอาความเห็นที่จะสามารถยกมาเมื่อวางขายหนังสือ เขากังวลถึงความยาวหนังสือน้อยกว่าชื่อผู้ประพันธ์ เพราะชื่อเรื่องฟังคล้ายหนังสือเด็กชาย และเด็กชายนิยมหนังสือผู้ประพันธ์ชาย ฉะนั้น โรว์ลิงจึงใช้นามปากกา เจ.เค. โรว์ลิง ไม่นานก่อนพิมพ์ ในเดือนมิถุนายน 2540 บลูมส์บิวรีจัดพิมพ์ศิลาอาถรรพ์ ทีแรกจำนวน 500 เล่มเป็นปกแข็ง ซึ่งสามร้อยเล่มถูกจำหน่ายไปห้องสมุดต่าง ๆ ชื่อเดิม "โจแอนน์ โรว์ลิง" ของเธอ พบเป็นตัวพิมพ์เล็ก ๆ ในหน้าลิขสิทธิ์ของฉบับพิมพ์ในอังกฤษครั้งแรกนี้ (ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ปี 2541 ตัดการพาดพิงถึง "โจแอนน์" อย่างสิ้นเชิง) การพิมพ์ครั้งแรกเป็นจำนวนน้อยนั้นเป็นเรื่องปกติสำหรับนวนิยายเล่มแรก และคันนิงแฮมหวังว่าผู้ขายหนังสือจะอ่านหนังสือ และแนะนำให้ลูกค้า ตัวอย่างจากการพิมพ์ครั้งแรกนี้ที่มีมูลค่าสูง คือ ในการประมูลเฮอริเทจปี 2550 ขายได้ราคาถึง 33,460 ดอลลาร์สหรัฐ
ลินซีย์ เฟรเซอร์ (Lindsey Fraser) หนึ่งในผู้ให้ความเห็นในคำนิยม เขียนสิ่งที่คาดว่าเป็นบทปริทัศน์จัดพิมพ์ชิ้นแรก ในเดอะสกอตส์แมน เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2540 เธออธิบายแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ว่า "เรื่องตื่นเต้นน่าบันเทิงมาก" และโรว์ลิงว่า "ผู้เขียนสำหรับเด็กชั้นหนึ่ง" บทปริทัศน์ช่วงแรก ๆ อีกบทหนึ่ง ในเดอะเฮรัลด์ ว่า "ฉันยังไม่เจอเด็กที่วางมันลงได้" หนังสือพิมพ์นอกสกอตแลนด์เริ่มสังเกตหนังสือ โดยมีบทปริทัศน์ยกย่องในเดอะการ์เดียน เดอะซันเดย์ไทมส์ และเดอะเมลออนซันเดย์ และในเดือนกันยายน 2540 บุ๊กส์ฟอร์คีพส์ นิตยสารซึ่งว่าด้วยหนังสือเด็กโดยเฉพาะ ให้นวนิยายนี้สี่ดาวเต็มห้า เดอะเมลออนซันเดย์ ประเมินว่า "การประเดิมอันเปี่ยมจินตนาการที่สุดนับแต่โรอาลด์ ดาห์ล" ซึ่งเป็นความเห็นที่ประสานกับเดอะซันเดย์ไทมส์ ("คราวนี้ การเปรียบกับดาห์ลชอบแล้ว") ขณะที่เดอะการ์เดียนเรียกว่า "นวนิยายเนื้อดีซึ่งอัจฉริยะสร้างสรรค์ปล่อยทะยาน" และเดอะสกอตส์แมน กล่าวว่า "มีคุณสมบัติของคลาสสิกทุกประการ"
ฉบับสหราชอาณาจักรปี 2540 ได้รางวัลหนังสือแห่งชาติและเหรียญทองรางวัลหนังสือเนสเล่ สมาร์ตีส์หมวด 9 ถึง 11 ปี รางวัลสมาร์ตีส์ ซึ่งเด็กเป็นผู้ออกเสียง ทำให้หนังสือดังภายในหกเดือนของการพิมพ์ ขณะที่หนังสือเด็กส่วนใหญ่ต้องรอเป็นปี ๆ ปีต่อมา ศิลาอาถรรพ์กวาดรางวัลอังกฤษซึ่งเด็กเป็นผู้ตัดสินใหญ่ ๆ เกือบทั้งหมด นอกจากนี้ ยังอยู่ในรายการท้าชิงรางวัลหนังสือเด็กที่ผู้ใหญ่ตัดสิน แต่ไม่ชนะ ซานดรา เบ็กเคตต์ออกความเห็นว่า หนังสือซึ่งได้รับความนิยมกับเด็กถือว่าต้องใช้ความพยายามน้อย (undemanding) และไม่อยู่ในมาตรฐานวรรณกรรมสูงสุด ตัวอย่างเช่น สถาบันวรรณกรรมรังเกียจงานของโรอาลด์ ดาห์ล แต่เป็นที่นิยมท่วมท้นของเด็กก่อนหนังสือของโรว์ลิงปรากฏ ในปี 2546 นวนิยายนี้อยู่ในรายการที่อันดับ 22 ในการสำรวจเดอะบิ๊กรีดของบีบีซี
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ได้สองรางวัลอุตสาหกรรมจัดพิมพ์ซึ่งให้สำหรับการขายมากกว่าคุณค่าวรรณกรรม คือ หนังสือเด็กแห่งปีของรางวัลหนังสืออังกฤษ และผู้ประพันธ์แห่งปีของสมาคมผู้ขายหนังสือ / บุ๊กเซลเลอร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2542 ฉบับสหราชอาณาจักรขายได้กว่า 300,000 เล่ม และเรื่องนี้ยังเป็นหนังสือขายดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม 2544 ฉบับอักษรเบรลล์จัดพิมพ์ในเดือนพฤษภาคม 2541 โดยสำนักพิมพ์เบรลล์สกอตแลนด์
ชานชาลาที่ 9¾ อันเป็นที่ซึ่งรถไฟด่วนสายฮอกวอตส์ออกจากกรุงลอนดอน มีการอนุสรณ์ในสถานีรถไฟคิงส์ครอสในชีวิตจริงด้วยสัญลักษณ์และรถเข็นที่ดูเหมือนกำลังผ่านทะลุกำแพง
การพิมพ์และการตอบรับในสหรัฐอเมริกา
ทีแรกผู้วิจารณ์ทรงเกียรติที่สุดละเลยหนังสือ โดยปล่อยให้สิ่งพิมพ์เผยแพร่ขายหนังสือและห้องสมุด เช่น เคอร์คัสรีวิวส์ (Kirkus Reviews) และบุ๊กลิสต์ ซึ่งพิจารณาหนังสือเฉพาะเกณฑ์ที่เน้นความบันเทิงของบันเทิงคดีเด็ก ทว่า บทปฏิทัศน์ผู้ชำนัญพิเศษที่เจาะลึกขึ้น (เช่น โดยโคออเพอเรทีฟชิลเดรนส์บุ๊กเซ็นเตอร์ชอยส์ ซึ่งชี้ความซับซ้อน ความลึกและความต่อเนื่องของโลกที่โรว์ลิงสร้าง) ดึงดูดความสนใจของนักวิจารณ์ในหนังสือพิมพ์หลัก ๆ แม้เดอะบอสตันโกลบ และ Michael Winerip ในเดอะนิวยอร์กไทมส์ บ่นว่าบทท้าย ๆ เป็นส่วนที่อ่อนที่สุดของหนังสือ พวกเขาและนักวิจารณ์ชาวอเมริกันอื่นส่วนมากให้การยกย่อง ปีต่อมา ฉบับสหรัฐอเมริกาได้รับเลือกเป็นหนังสือเด่นของสมาคมห้องสมุดอเมริกัน หนังสือยอดเยี่ยมแห่งปี 2541 ของพับลิเชอส์วีกลี และหนังสือยอดเยี่ยมแห่งปี 2541 ของหอสมุดสาธารณะนิวยอร์ก และคว้ารางวัลหนังสือแห่งปี 2541 ของนิตยสารเพเรนติง  หนังสือยอดเยี่ยมแห่งปีของวารสารห้องสมุดโรงเรียน และหนังสือยอดเยี่ยมสำหรับผู้ใหญ่ตอนต้นของสมาคมห้องสมุดอเมริกัน
ในเดือนสิงหาคม 2542 Harry Potter and the Sorcerer's Stone แตะอันดับ 1 รายการบันเทิงคดีขายดีที่สุดของนิวยอร์กไทมส์ และอยู่ใกล้อันดับ 1 เป็นเวลาส่วนใหญ่ของปี 2542 และ 2543 จนนิวยอร์กไทมส์ แบ่งรายการออกเป็นส่วนหนังสือเด็กและผู้ใหญ่ภายใต้แรงกดดันจากสำนัดพิมพ์อื่นที่ใคร่เห็นหนังสือของตนได้อันดับดีขึ้น รายงานของพับลิเชอร์วีกลีเมื่อเดือนธันวาคม 2544 ว่าด้วยยอดขายสะสมของบันเทิงคดีเด็กได้จัดอันดับ Harry Potter and the Sorcerer's Stone ในอันดับที่ 19 ในหมวดปกแข็ง (กว่า 5 ล้านเล่ม) และอันดับที่ 7 ในหมวดปกอ่อน (กว่า 6.6 ล้านเล่ม)
ในเดือนพฤษภาคม 2551 สกอลาสติกประกาศการสร้างฉบับครบรอบปีที่ 10 ของหนังสือ ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 1 ตุลาคม 2551 เพื่อเป็นสัญลักษณ์วันครบรอบปีที่สิบการวางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาดั้งเดิม สำหรับวันครบรอบปีที่สิบห้าของหนังสือ สกอลาสติกออก Sorcerer's Stone ใหม่ กับนวนิยายอีกหกเล่มในชุด กับภาพปกใหม่โดยคะซุ คิบุอิชิ ในปี 2556
การแปล
เมื่อกลางปี 2551 มีการจัดพิมพ์การแปลหนังสืออย่างเป็นทางการใน 67 ภาษา บลูมส์บิวรีจัดพิมพ์การแปลในภาษาละตินและภาษากรีกโบราณ ซึ่งฉบับภาษากรีกโบราณนี้ได้รับอธิบายว่าเป็น "ร้อยแก้วภาษากรีกโบราณชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งที่เขียนในหลายศตวรรษ"
ลีลาและแก่นเรื่อง
บรรณารักษ์ Nancy Knapp และศาสตราจารย์การตลาด สตีเฟน บราวน์ สังเกตความมีชีวิตชีวาและรายละเอียดการพรรณนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉากร้านค้าอย่างตรอกไดแอกอน แทด เบรนแนนออกความเห็นว่า การเขียนของโรว์ลิงคล้ายกับของโฮเมอร์ คือ "รวดเร็ว เรียบง่ายและแสดงออกตรง" สตีเฟน คิงยกย่องว่า "รายละเอียดขี้เล่นประเภทที่มีเฉพาะนักแฟนตาซีอังกฤษเท่านั้นที่ดูสามารถ" และสรุปว่า พวกมันได้ผลเพราะโรว์ลิงชอบหัวเราะคิก ๆ เร็ว ๆ แล้วเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างกระฉับกระเฉง
นิโคลัส ทักเคอร์อธิบายหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มแรก ๆ ว่าดูย้อนไปนิยายเด็กสมัยวิกตอเรียและเอ็ดเวิร์ด โดยฮอกวอตส์เป็นโรงเรียนกินนอนแบบเก่าซึ่งครูเรียกนักเรียนอย่างเป็นทางการด้วยนามสกุล แลกังวลมากสุดกับชื่อเสียงของบ้านที่สังกัด บุคลิกภาพของตัวละครแสดงอย่างเรียบ ๆ โดยลักษณะภายนอกของพวกเขา เริ่มจากครอบครัวเดอร์สลีย์ ตัวละครชั่วร้ายหรือมุ่งร้ายจะถูกกำจัดมากกว่าเปลี่ยนแปลง ซึ่งรวมคุณนายนอร์ริส แมวของฟิลช์ และพระเอก เด็กกำพร้าซึ่งถูกข่มเหงผู้พบสถานที่แท้จริงของเขาในชีวิต มีเสน่ห์และเล่นกีฬาเก่ง แต่เห็นใจผู้อื่นและปกป้องผู้อ่อนแอ ผู้ให้ความเห็นหลายคนยังแถลงว่าหนังสือนำเสนอสังคมจัดช่วงชั้นอย่างสูงซึ่งรวมภาพลักษณ์สังคมจำนวนมาก ทว่า คาริน เวสเตอร์แมนลากเส้นขนานกับบริเตนสมัยคริสต์ทศวรรษ 1990 คือ ระบบชนชั้นซึ่งกำลังพังทลายแต่ถูกผู้ที่มีอำนาจและสถานภาพสนับสนุนป้องกัน องค์ประกอบหลายชาติพันธุ์ของนักเรียนฮอกวตอส์ ความตึงเครียดระหว่างเชื้อชาติระหว่างหลายสปีชีส์ทรงปัญญา และการแกล้งในโรงเรียน
ซูซาน ฮอลเขียนว่าไม่มีหลักนิติธรรมในหนังสือ จากการกระทำของข้าราชการกระทรวงเวทมนตร์ไม่ถูกจำกัดด้วยกฎหมาย ภาระความรับผิดหรือการคัดค้านทางกฎหมายทุกชนิด จึงเป็นโอกาสสำหรับโวลเดอมอร์ที่เสนอระเบียบแบบน่ากลัวของเขา แฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่ซึ่งถูกเลี้ยงในโลกมักเกิ้ลที่มีการวางระเบียบสูงได้รับผลข้างเคียง คือ หาทางออกโดยคิดในวิถีซึ่งมดไม่คุ้นชิน ตัวอย่างเช่น เฮอร์ไมโอนี่สังเกตว่าอุปสรรคหนึ่งในการหาศิลาอาถรรพ์เป็นการทดสอบตรรกะมิใช่อำนาจเวทมนตร์ และมดส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสแก้ได้
ภาคต่อ
เล่มสอง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ เดิมจัดพิมพ์ในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2541 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2542 จากนั้น แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน จัดพิมพ์อีกหนึ่งปีให้หลังในสหราชอาณาจักรเมื่อ 8 กรกฎาคม 2542 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 8 กันยายน 2542 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี จัดพิมพ์เมื่อ 8 กรกฎาคม 2543 พร้อมกันทั้งบลูมส์บิวรีและสกอลาสติก แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เป็นเล่มที่ยาวที่สุดในชุด รุ่นสหราชอาณาจักรมี 766 หน้า และรุ่นสหรัฐอเมริกามี 870 หน้า จัดพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษทั่วโลกเมื่อ 21 มิถุนายน 2546 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม จัดพิมพ์เมื่อ 16 กรกฎาคม 2548 และขายได้ 11 ล้านเล่มในการวางขายทั่วโลก 24 ชั่วโมงแรก  นวนิยายเล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้าย แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต จัดพิมพ์เมื่อ 21 กรกฎาคม 2550 หนังสือขายได้ 11 ล้านเล่มในการวางขาย 24 ชั่วโมงแรกเช่นกัน
ฉบับภาพยนตร์
ในปี 2542 โรว์ลิงขายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์หนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์สี่เล่มแรกให้วอร์เนอร์บราเธอร์สเป็นมูลค่าที่รายงาน 1 ล้านปอนด์ (1,982,900 ดอลลาร์สหรัฐ) โรว์ลิงต้องการให้ตัวละครหลักเป็นชาวอังกฤษอย่างเข้มงวดแต่อนุญาตให้คัดเลือกนักแสดงชาวไอร์แลนด์อย่างริชาร์ด แฮริสวัยชราและนักแสดงต่างประเทศเป็นสัญชาติเดียวกับตัวละครในเล่มหลัง ๆ หลังการคัดตัวอย่างกว้างขวาง การถ่ายทำเริ่มในเดือนตุลาคม 2543 ที่สตูดิโอภาพยนตร์ลีเวสเดนและในกรุงลอนดอน โดยการถ่ายทำจบในเดือนกรกฎาคม 2544 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ฉายในกรุงลอนดอนเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2544 ความเห็นของนักวิจารณ์เป็นบวก สะท้อนโดยเฟรชเรตติง 80% ทางรอตเทินโทเมโทส์ (Rotten Tomatoes) และคะแนน 64% ที่เมตาคริติก ซึ่งแสดง "บทปริทัศน์ชื่นชอบโดยทั่วไป"
วิดีโอเกม
วิดีโอเกมที่ยึดหนังสืออย่างหลวม ๆ ออกจำหน่ายระหว่างปี 2544 ถึง 2546 โดยทั่วไปภายใต้ชื่อเรื่องอเมริกัน Harry Potter and the Sorcerer's Stone ส่วนมากจัดจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ แต่ก็มีที่ผลิตโดยผู้ผลิตอื่นบ้าง
การใช้ในการศึกษาและธุรกิจ
นักการศึกษาพบว่า การรู้หนังสือของเด็กสัมพันธ์โดยตรงกับจำนวนคำที่อ่านต่อปี และเด็กนั้นจะยิ่งอ่านมากหากพบสื่อที่ชอบ การสำรวจปี 2544 โดยนิวยอร์กไทมส์ ประเมินว่า เด็กสหรัฐเกือบ 60% อายุระหว่าง 6 ถึง 17 ปีเคยอ่านหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์อย่างน้อยหนึ่งเล่ม การสำรวจในประเทศอื่น ซึ่งรวมประเทศอินเดียและแอฟริกาใต้ พบว่า เด็กกระตือรือร้นเกี่ยวกับนวนิยายชุดนี้ เพราะกระทั่งหนังสือสองเล่มแรกยังค่อนข้างยาว เด็กที่อ่านสี่เล่มแรกจะอ่านกว่าสี่เท่าของจำนวนหน้าของหนังสืออ่านของโรงเรียนทั้งปี ซึ่งเพิ่มทักษะและแรงจูงใจการอ่านของเด็กอย่างสูง
ผู้เขียนในหัวข้อการศึกษาและธุรกิจใช้หนังสือนี้เป็นบทเรียนวัตถุ (object lesson) การเขียนเกี่ยวกับการสอนทางคลินิกในโรงเรียนแพทย์ เจนนิเฟอร์ คอนน์เปรียบเทียบความชำนาญเทคนิคของสเนปกับพฤติกรรมข่มขู่ของเขาต่อนักเรียน กับอีกด้านหนึ่ง มาดามฮู้ช โค้ชควิดดิช ที่แสดงเทคนิคมีประโยชน์ในการสอนทักษะกายภาพ ซึ่งรวมการแบ่งการกระทำซับซ้อนออกเป็นลำดับการกระทำง่าย ๆ และช่วยนักเรียนให้เลี่ยงข้อผิดพลาดพบบ่อย จอยซ์ ฟีลดส์ เขียนว่า หนังสือแสดงหัวข้อหลักสี่ในห้าหัวข้อในชั้นเรียนสังคมวิทยาปีหนึ่งตรงแบบ ได้แก่ มโนทัศน์สังคมวิทยาซึ่งรวมวัฒนธรรม สังคมและการขัดเกลาทางสังคม การจัดช่วงชั้นในสังคมและความเหลื่อมล้ำทางสังคม สถาบันสังคม และทฤษฎีสังคม"
สตีเฟน บราวน์สังเกตว่า หนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่มแรก ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ เป็นความสำเร็จนอกเหนือการควบคุมแม้มีการตลาดไม่เพียงพอและจัดระเบียบอย่างเลว บราวน์แนะนำผู้บริหารการตลาดให้หมกมุ่นกับการวิเคราะห์สถิติอย่างเคร่งครัดและแบบจำลอง "วิเคราะห์ วางแผน นำไปปฏิบัติและควบคุม" ของการจัดการ เขาแนะนำว่าพวกเขาควรถือเรื่องนี้เป็น "มาสเตอร์คลาส (masterclass) การตลาด" ซึ่งเต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์และชื่อตราสินค้าน่าจูงใจแทน ตัวอย่างเช่น มีการริเริ่มสิ่งคล้ายคลึงในโลกจริงของถั่วทุกรสของเบอร์ตีบอตต์ภายใต้ใบอนุญาตในปี 2543 โดยผู้ผลิตของเล่น แฮสโบร
กำธน สินธวานนท์
พลอากาศเอก กำธน สินธวานนท์ (20 มีนาคม พ.ศ. 2469 – 21 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตองคมนตรี เป็นบุตรของหลวงบริหารสิกขกิจ (ซุ่นกิ๊ต สินธวานนท์) กับจินดา สินธวานนท์ สมรสกับท่านผู้หญิงพึงใจ สินธวานนท์ มีบุตรธิดา 3 คน ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530
ประวัติ
พลอากาศเอกกำธน ลาออกจากราชการทหารอากาศ ขณะมียศเป็น นาวาอากาศตรี เมื่อ พ.ศ. 2503 เพื่อไปทำงานที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (ขณะนั้นเป็น การไฟฟ้ายันฮี) ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2528 แล้วจึงลาออกจากการไฟฟ้าฝ่ายผลิตเมื่อ พ.ศ. 2530 เมื่อได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นองคมนตรี
พลอากาศเอกกำธนพ้นจากตำแหน่งองคมนตรีเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งยังเป็น สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมด้วยภาวะติดเชื้อในกระแสโลหิตเมื่อวันเสาร์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2562 เวลา 07.25 น. สิริอายุได้ 93 ปี โดย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานน้ำหลวงอาบศพเมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2562 ณ ศาลา 100 ปี วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เวลา 18.00 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ได้เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง
สายสวนหลอดเลือดดำส่วนกลาง (central venous catheter, central line, central venous line, central venous access catheter) เป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างหนึ่งมีลักษณะเป็นหลอดสวน (catheter) ใส่เข้าไปยังหลอดเลือดดำใหญ่ อาจใส่ผ่านหลอดเลือดดำที่คอ หน้าอก ขาหนีบ หรือใส่ผ่านหลอดเลือดส่วนปลาย (PICC) ก็ได้ ใช้เพื่อให้ยาหรือสารน้ำที่ปกติไม่สามารถให้ทางปากหรือทางหลอดเลือดขนาดเล็กได้ ใช้เก็บเลือดส่งตรวจ และใช้วัดความดันเลือดดำส่วนกลางได้
เดวิด แฟลร์
เดวิด ริชาร์ด แฟลร์ (David Richard Fliehr) เกิดวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักมวยปล้ำของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ) เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู) ภายใต้ชื่อในวงการมวยปล้ำว่า เดวิด แฟลร์ (David Flair) เป็นบุตรชายของอดีตแชมป์โลก 16 สมัย ริก แฟลร์ และเป็นพี่ชายของนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน รีด แฟลร์ และชาร์ลอตต์ เป็นอดีต แชมป์ยูเอส WCW และอดีต แชมป์โลกแทกทีม WCW
ดีปลี
ดีปลี มีชื่อท้องถิ่นอื่นอีกคือ: ดีปลีเชือก (ภาคใต้) ประดงข้อ ปานนุ (ภาคกลาง)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ดีปลีเป็นไม้เลื้อยชนิดหนึ่ง ใบรูปไข่ โคนมน ปลายแหลม เป็นพืชใบเดี่ยว คล้ายใบย่านางแต่ผิวใบมันกว่า บางกว่าเล็กน้อย ดอกเป็นรูปทรงกระบอกปลายมน เมื่อแก่จะมีผลเป็นสีแดง
การปลูกเลี้ยง
นิยมปลูกโดยการใช้เถา ชอบดินร่วนและอุดมสมบรูณ์ ทนแห้งแล้งได้ดี ฤดูที่เหมาะสมในการปลูกก็คือฤดูฝน เวลาปลูกใช้เถาที่ชำจนรากงอกแล้วปลูก แล้วทำเสาให้เลื้อย ควรดูแลเรื่องน้ำและศัตรูพืชด้วย ดีปลีเป็นสมุนไพรที่ใช้มากในอุตสาหกรรม ยาแผนโบราณประมาณ 5,000 – 7,000 กิโลกรัม/ปี ปลูกได้ดีในภาคใต้ของประเทศไทย นับว่าเป็นพืชสมุนไพรตัวหนึ่งที่อยู่ในแผน พัฒนาเพื่อส่งเป็นสินค้าส่งออก
ประโยชน์
ปัจจุบันดีปลีใช้น้อยในอาหารยุโรป แต่ยังใช้ในอาหารอินเดียและอาหารเนปาล อาหารแอฟริกาเหนือบางชนิดใช้ผสมในเครื่องเทศ และใช้ในอาหารมาเลเซียและอินโดนีเซีย ร้านขายของชำในอินเดียจะเรียกว่า pippali ซึ่งเป็นเครื่องเทศหลักของนีหารีซึ่งเป็นอาหารประจำชาติของปากีสถาน ดีปลีมีสารเคมีชื่อพิเพอร์ลองกูมีน ซึ่งมีคุณสมบัติต้านการอักเสบ
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2557) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย นักการปกครอง และนักเขียน
ประวัติ
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2462  ในตระกูลของเทพหัสดิน ได้รับการศึกษาเบื้องต้นเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ในปี พ.ศ. 2471 มีเลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ. 3640 นับเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ (DSA รุ่น 2478) และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบ และเข้ารับการศึกษาในชั้นปริญญาตรีที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ได้อักษรศาสตร์บัณฑิต และเข้าศึกษาขั้นปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีการศึกษาโหราศาสตร์สากลเพิ่มเติม จนจบได้ประกาศนียบัตรชั้นสูงโหราศาสตร์ยูเรเนียนระบบฮัมบวร์ค
การทำงาน
นายจำนง เริ่มต้นอาชีพเป็นครูโดยเริ่มรับราชการในช่วงเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นได้โอนย้ายไปเป็นปลัดอำเภอ ในปี พ.ศ. 2487 ในช่วงที่เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา และเติบโตในหน้าที่การงานเป็นนายอำเภอ และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดหลายจังหวัด อาทิ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (15 ตุลาคม 2510 - 30 กันยายน พ.ศ. 2514) จังหวัดราชบุรี (1 ตุลาคม 2514 - 30 กันยายน 2518) ฯลฯ  จนเกียษณอายุราชการในตำแหน่งสุดท้ายเป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย
ภักดี ชินจินดา
ภักดี ชินจินดา (เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2489) เป็นนักปั่นจักรยานชาวไทย  ภักดีได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964.
จำนง เทพหัสดิน ณ อยุธยา
การทำงาน
ต่อมาได้เข้าร่วมคณะรัฐมนตรีคณะที่ 40 ในสมัยรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่  11  พฤศจิกายน 2520  - 21 ธันวาคม 521
งานเขียน
นายจำนง มีผลงานในด้านการเป็นนักเขียนที่เกี่ยวข้องกับแวดวงของนักการปกครอง อาทิ สามสิบสองปีชีวิตนักปกครอง เป็นหนังสือที่ได้รับการตีพิมพ์ซ้ำกว่า 10 ครั้ง หนังสืออีกหลายเล่ม ได้แก่ อำนาจอยู่หนใด, อยากมีความสุข ,คนเราควรฝัน ,มหัศจรรย์ชีวิตลิขิตเองได้--หนังสือธรรมะดีๆเล่มหนึ่ง ทั้งรักทั้งกลัว และยังเป็นนักเขียนบทความในกับนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ฯลฯ
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตรินิแดดและโตเบโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 26 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตรินิแดดและโตเบโกได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
บัด จอร์จ
บัด จอร์จ (23 ธันวาคม ค.ศ. 1927 – 1 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน พรรคเดโมแครต  [2]
หอดูดาวแมกดาลีนาริดจ์
หอดูดาวแมกดาลีนาริดจ์ (Magdalena Ridge Observatory; MRO) เป็นหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่โซคอร์โรเคาน์ตี้ รัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของสำนักวิจัยและพัฒนาเศรษฐกิจของสถาบันเทคโนโลยีนิวเม็กซิโก หอดูดาวตั้งอยู่บนยอดเขาเซาท์บัลดี ในเทือกเขาแมกดาลีนา ที่ระดับความสูง 10,600 ฟุต (3,180 เมตร) จากระดับน้ำทะเล ถือเป็นองค์กรความร่วมมือทางวิทยาศาสตร์นานาชาติแห่งหนึ่งของโลก
หอดูดาวแมกดาลีนาริดจ์ ตั้งอยู่ห่างจาก VLA ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 42 กิโลเมตร
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – เอเป้บุคคลหญิง
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทเอเป้บุคคลหญิง
อิโซนาเดะ
อิโซนาเดะ เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
รูปร่าง
ลักษณะคล้ายปลาผสมกับสัตว์หลายๆแบบ
วัดพระเจดีย์ซาวหลัง
วัดพระเจดีย์ซาวหลัง ตั้งอยู่ที่ตำบลต้นธงชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือ 5 กิโลเมตรตามถนนสายลำปาง-แจ้ห่ม เป็นวัดใหญ่อยู่กลางทุ่งนา บริเวณวัดร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ใหญ่ "ซาว" แปลว่า 'ยี่สิบ' และ "หลัง" แปลว่า 'องค์' วัดพระเจดีย์ซาวหลัง แปลว่า "วัดที่มีเจดีย์ 20 องค์"
อิโซนาเดะ
ปริมาณจักระและคาถา
ฉายา
วัดพระเจดีย์ซาวหลัง
วัดนี้เป็นปูชนียสถานที่สำคัญของจังหวัดลำปางสร้างแต่โบราณ ทรงคุณค่าทั้งทางด้านประวัติศาสตร์และโบราณวัตถุ จากหลักฐานการขุดพบพระเครื่องสมัยหริภุญชัยที่องค์พระเจดีย์ ทำให้สันนิษฐานได้ว่าวัดนี้สร้างมานานกว่าพันปีสิ่งที่น่าชมภายในวัดคือ องค์พระธาตุเจดีย์ซาว ที่มีศิลปะล้านนาผสมศิลปะพม่า ข้างหมู่พระเจดีย์มีวิหารหลังเล็ก ประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางสมาธิ ศิลปะเชียงแสน ชาวบ้านเรียกว่า "พระเจ้าทันใจ" พระอุโบสถหลังใหญ่ซึ่งประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่มีพุทธลักษณะงดงาม บานประตูทั้งสามเป็นของโบราณ เขียนลวดลายรดน้ำละเอียดสวยงาม เสาซุ้มประตูหน้าต่างประดับลวดลายกระจกสีเป็นลักษณะศิลปะสมัยใหม่ และที่ศาลาการเปรียญเรือนไม้ชั้นเดียวด้านหลังพระอุโบสถ ได้จัดเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงโบราณวัตถุที่ชาวบ้านนำมาถวาย นอกจากนี้ เมื่อ พ.ศ. 2526 ชาวบ้านได้ขุดพบพระพุทธรูปทองคำบริสุทธิ์หนัก 100 บาทสองสลึง มามอบให้แก่ทางวัดซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้ชื่อว่า "พระแสนแซ่ทองคำ" เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสมัยล้านนา ราวพุทธศตวรรษที่ 21 ขนาดหน้าตักกว้าง 9 นิ้วครึ่ง สูง 15 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปทองคำองค์แรกที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุแห่งชาติ
บริติชไอลส์
บริติชไอลส์ (British Isles) หรือ หมู่เกาะบริติช เป็นกลุ่มเกาะในยุโรป อยู่ทางตะวันตกของทวีป ประกอบด้วย บริเตนใหญ่ เกาะไอร์แลนด์ และเกาะที่อยู่ใกล้เคียง เกาะเล็ก ๆ มากกว่า 6 พันเกาะ แบ่งออกเป็นเขตการปกครองของประเทศไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร
อิโซนาเดะ
ท่าไม้ตาย
ควบคุมกระแสน้ำและคลื่นมักจะจมเรือที่ออกไปในอ่าว
ที่อยู่อาศัย
น้ำลึกอ่าวยาวากาว่า
สถานะการมีชีวิต
ถูกจับโดยแสงอุษา ใส่ใว้ในรูปปั้น
ผู้ถูกสิงสถิต
มิซึคาเงะรุ่นที่4 ยางูระ
ซึนะ โนะ ชุคาคุ
ซึนะ โนะ ชุคาคุ เป็นชื่อสัตว์หางในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไปเพื่อการควบคุม
โบยัน กีร์กิช
โบยัน กีร์กิช เปเรซ (Bojan Krkić Pérez; Бојан Кркић Перез) เป็นนักฟุตบอล เล่นในตำแหน่งกองหน้า เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1990 เป็นลูกครึ่งจากพ่อชาวเซอร์เบียและแม่ชาวสเปน เขาจึงเลือกมีสัญชาติสเปนตามแม่ เขาเป็นนักฟุตบอลทีมเยาวชนของสโมสร ก่อนที่ฟรังก์ ไรการ์ด ผู้จัดการทีมในขณะนั้นจะดึงขึ้นมาเล่นในชุดใหญ่
ซึนะ โนะ ชุคาคุ
ชื่อเรียกและฉายา
ชุคาคุ หรือ ({{ญี่ปุ่น|一尾守鶴|Ichibi no Shukaku}|ชุคาคุหางเดี่ยว}})
โบยัน กีร์กิช
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
ซึนะ โนะ ชุคาคุ
รูปร่าง
รูปร่างคล้ายทานุกิ มีลักษณะสีนำตาลคล้ายสีของทราย
ปริมาณจักระและคาถา
ฉายา
ร่างสถิต
•บุนพุคุ เป็นสถิตร่างหางเดี่ยวคนแรก เป็นนินจาอาวุโสของซึนะงาคุเระ ถูกให้เป็นร่างสถิตตั้งแต่เกิด ด้วยการที่เขานั้นเป็นพลังสถิตร่างจึงทำให้ต้องถูกขัง เขานั้นเชื่อว่าสักวันจะมีคนยอมรับและเข้าใจชูคาคุ เขาตายด้วยการถูกดึงสัตว์หางออกจากตัว
•ร่างสถิตคนที่ 2 คาเสะคาเงะรุ่นที่3 ร่างสถิตคนที่ 2 ตายด้วยการถูกดึงสัตว์หางออกจากตัว
•กาอาระ ลูกคนที่ 3 ของคาเสะคาเงะรุ่นที่ 4 ราสะกับคารุระ เขามีพี่สาวคนโตชื่อเทมาริ มีพี่ชายคนรองชื่อคันคุโร่ เขาถูกผนึกสัตว์หางตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ทำให้ตอนที่คลอดกาอาระออกมา คารุระเสียจักระ อย่างมาก ทำให้อ่อนเพลียและตายในที่สุด เขานั้นอยู่กับน้าชายชื่อว่ายาชามารุ วันหนึ่งยาชามารุถูกราสะสั่งให้ฆ่ากาอาระเพื่อเป็นการทดสอบคุณสมบัติของการเป็นสถิตร่าง ตอนนั้นยาชามารุเป็นหน่วยลับของซึนะและยังเป็นถึงมือขวาของคาเสะคาเงะรุ่นที่ 4 ทำให้เขาต้องยอมทำเพื่อหมู่บ้าน และพยายามลอบสังหารกาอาระ ยาชามารุพยายามพูดถึงเรื่องคารุระว่าคารุระเกลียดกาอาระแค่ไหน พยายามทำให้กาอาระสับสน ตั้งแต่วันนั้นกาอาระก็กลายเป็นคนที่รักแต่ตัวเอง เขานั้นทำเพื่อตัวเองตลอด จนกระทั่งเขาได้สู้กับอุสึมากิ นารูโตะ เขาจึงได้เริ่มเปลี่ยนไป เขาได้เป็นคาเสะคาเงะตอนอายุ 14 เขาจึงกลายเป็นคาเงะที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์คาเงะ ตอนที่เดอิดาระและซาโซริที่มาจากแสงอุสาพยายามจะจับหางเดี่ยว เดอิดาระได้ต่อสู้กับกาอาระ กาอาระแพ้เดอิดาระเนื่องจากเขาต้องปกป้องหมู่บ้าน เขาถูกดึงสัตว์หางออกจากตัวโดยวิชาผนึก ผนึกเก้าวิถีมังกรมายาของแสงอุสา ทำให้เขาตาย แต่ย่าจิโยะได้เสียสละ ยอมตาย ใช้วิชาย้ายชีวิตช่วยชีวิตกาอาระ]]
สถานะการมีชีวิต
สัตว์หางถูกนำออกแล้ว กาอาระยังมีชีวิตอยู่
การปรากฏตัว
ในตอนที่ 256
เหตุการที่เกิดขึ้นในเรื่อง
ถูกกลุ่มแสงอุษาดึงเอาตัวหางเดี่ยวออกไปโดยใช้วิชาผนึก ผนึกเก้าวิถีมังกรมายา ทำให้กาอาระเสียชีวิต แต่ได้ย่าโจได้ยอมเสียสละชีวิตตัวเอง ใช้วิชาย้ายชีวิต ช่วยชุบชีวิตของกาอาระ
แหล่งข้อมูลอื่น
World of Naruto Мир Наруто
เวอร์เนอร์ ดอลสคอฟ
เวอร์เนอร์ ดอลสคอฟ (1 มกราคม ค.ศ. 1932 – 1 กันยายน ค.ศ. 2017)  เกิดที่ประเทศเดนมาร์ก เป็นสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยสังคม และเป็นผู้ว่าการโอเดนเซ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 1993
เฮลล์เบนเดอร์
เฮลล์เบนเดอร์ (Hellbender, Hellbender salamander; ) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดใหญ่ จำพวกซาลาแมนเดอร์ยักษ์ชนิดหนึ่ง นับเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Cryptobranchus
เฮลล์เบนเดอร์ เป็นซาลาแมนเดอร์ยักษ์เพียงชนิดเดียวที่พบได้ในสหรัฐอเมริกา และเป็นซาลาแมนเดอร์ยักษ์ 1 ใน 3 ชนิดที่สืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันนี้เป็นเวลากว่า 300 ล้านปีมาแล้ว โดยที่ชื่อ "เฮลล์เบนเดอร์" นั้น มีความหมายว่า "เลื้อยมาจากนรก" โดยไม่ทราบสาเหตุที่มาของชื่อนี้ ขณะที่ชื่อสกุลมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า kryptos หมายถึง "หลบซ่อน" และ branchion หมายถึง "เหงือก" นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อสามัญอื่น ๆ อีก เช่น "นากเมือก" (Snot otter), "หมาปีศาจ" (Devil dog) และ "ปีศาจโคลน" (Mud-devil) เป็นต้น ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเชื่อกันว่า เฮลล์เบนเดอร์เป็นสัตว์มีพิษและเป็นภัยคุกคามต่อการประมง
เฮลล์เบนเดอร์มีลักษณะคล้ายกับซาลาแมนเดอร์ยักษ์ที่พบในจีน และญี่ปุ่น คือ มีส่วนหัวแบนที่กว้างและแผ่แบน รอบ ๆ ปากมีตุ่มที่เป็นประสาทสัมผัสตรวจจับการสั่นสะเทือนของน้ำ ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง มุมปากยาวจากตาข้างหนึ่งจรดตาอีกข้างหนึ่ง ลำตัวแบนเรียวยาว หางมีแผ่นครีบ และไวต่อความรู้สึก ผิวหนังย่นเพื่อใช้ในการหายใจแลกเปลี่ยนออกซิเจน เพราะเป็นซาลาแมนเดอร์ที่ใช้ผิวหนังในการหายใจ แต่ทว่ามีความยาวน้อยกว่า โดยเฮลล์เบนเดอร์โตได้เต็มที่ประมาณ 2 ฟุต หรือ 75 เซนติเมตร มีอายุได้ยาวนานถึง 30 ปี
เฮลล์เบนเดอร์ อาศัยอยู่ในลำธารน้ำที่ไหลแรงและสะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง ในป่าทึบบนภูเขาที่ห่างไกลของสหรัฐอเมริกา เมื่อถูกคุกคามจะปล่อยเมือกจำนวนมากที่มีรสชาติขม เพื่อป้องกันมิให้ถูกกินจากสัตว์นักล่า เฮลล์เบนเดอร์ตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และตัวอ่อน ตัวอ่อนจะมีพู่เหงือกภายนอกเหมือนกับซาลาแมนเดอร์หลายชนิดทั่วไป ออกหากินในเวลากลางคืน โดยกินสัตว์น้ำต่าง ๆ เช่น เครย์ฟิช เป็นอาหาร ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อนจะกินแมลงน้ำ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวอยู่ภายในโพรงหินหรือใต้ก้อนหิน เนื่องจากมีลำตัวและส่วนหัวที่แบน เพื่อป้องกันตัวเองและมิให้ถูกกระแสน้ำพัดไป  เพราะเฮลล์เบนเดอร์โดยเฉพาะที่ยังเป็นตัวเล็กจะตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นได้ เช่น เต่า หรืองู รวมถึงปลาเทราต์ เฮลล์เบนเดอร์แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ ชนิดตะวันออก และชนิดตะวันตก โดยชนิดตะวันออกนั้นยังมีจำนวนประชากรมากอยู่และปลอดภัยจากการถูกคุกคาม แต่ในชนิดตะวันตก โดยเฉพาะที่อาศัยอยู่ในภูเขาโอซาร์คส์ ทางแถบตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา มีจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างต่อเนื่องมากว่า 30 ปีแล้ว ตั้งแต่ทศวรรษที่ 70 จากการถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยง รวมถึงภัยคุกคามอย่างอื่น ได้แก่ มลภาวะในน้ำ และเชื้อราไคทริด ที่เป็นภัยคุกคามสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่แพร่ระบาดไปทั่วโลกในปัจจุบัน เฮลล์เบนเดอร์ที่ติดเชื้อรานี้จะทำให้เกิดแผลต่าง ๆ ตามร่างกาย ทำให้นิ้วตีนกุดหรือขาดไป และตายในที่สุด แม้จะสามารถงอกอวัยวะใหม่ได้เมื่อขาดไป แต่หากกระดูกภายในได้หักไปแล้ว ก็ไม่สามารถที่จะงอกใหม่ได้อีก หรือแม้แต่เฮลล์เบนเดอร์ที่มีจำนวนนิ้วงอกมากกว่าปกติก็มี ซึ่งเชื้อราไคทิรดนี้เชื่อว่าแพร่ระบาดมาจากกบที่นำเข้ามาจากแอฟริกา เพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง
นอกจากนี้แล้วยังโดนคุกคามจากปลาเทราต์ ซึ่งเป็นปลากินเนื้อขนาดใหญ่ โดยเฉพาะ ปลาเทราต์สีน้ำตาล เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เฮลล์เบนเดอร์ตะวันตกต้องพิการ ในปัจจุบัน ได้มีการให้ทุนจากองค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ (FWS) แก่ผู้ที่ทำการวิจัยและฝึกเฮลล์เบนเดอร์ในวัยอ่อนให้ระวังการจู่โจมของปลาเทราต์สีน้ำตาล ในสถานที่เลี้ยง ก่อนที่จะนำปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติต่อไป โดยให้เฮลล์เบนเดอร์รู้จักหลบเลี่ยงเมื่อได้กลิ่นของปลาเทราต์
การปฏิรูปปีไทกะ
การปฏิรูปปีไทกะ (大化の改新 (Taika no Kaishin)) การปฏิรูปครั้งสำคัญครั้งแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1188 ตรงกับรัชสมัย จักรพรรดิโคโตกุ แห่ง ยุคอาซูกะ ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายโชโตกุ ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการในรัชกาลก่อนคือ จักรพรรดินีโคเงียวกุ
โดยการปฏิรูปครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการล้มล้างสิ่งที่เจ้าชายโชโตกุได้ทำเอาไว้พร้อมกับกวาดล้างตระกูลที่เป็นพันธมิตรกับเจ้าชายโชโตกุคือ ตระกูลโซงะ รวมถึงพระโอรสของเจ้าชายโชโตกุคือ เจ้าชายยามาชิโร ด้วย
ในภายหลังจักรพรรดิโคโตกุได้นำคำว่า ไทกะ ที่แปลว่า การปฏิรูปที่ยิ่งใหญ่ มาใช้เป็นรัชศกแรกของพระองค์ตามแบบจีนซึ่งรัชศกไทกะนี้นับเป็นรัชศกแรกของญี่ปุ่นพร้อมกันนี้พระองค์ยังได้พระราชทานนามสกุลให้กับ นากาโทมิ โนะ คามาตาริ ขุนนางผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้พระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เสียใหม่เป็น ฟูจิวาระ ทำให้คามาตารินับเป็นต้นตระกูลของฟูจิวาระที่เรืองอำนาจไปอีกนับพันปีก่อนหมดอำนาจลงอย่างสิ้นเชิงในรัชสมัย จักรพรรดิเมจิ
ซินต์-นีกลาส
ซินต์-นีกลาส (Sint-Niklaas) เป็นเมืองในประเทศเบลเยียม ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันออก เป็นที่รู้จักเรื่องมีจัตุรัสการค้าใหญ่ที่สุดในเบลเยียม ที่มีต้นคริสต์มาสและไข่อีสเตอร์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
กรันตูริสโม
รายชื่อเกม
ชุดเกม กรันตูริสโม นำเสนอโดยเกมภาคหลัก 8 เกม โดยที่สำหรับเพลย์สเตชันมี 2 เกม สำหรับเพลย์สเตชัน 2 มี 2 เกม สำหรับเพลย์สเตชัน 3 มี 2 เกม สำหรับเพลย์สเตชัน 4 มี 2 เกม และสำหรับเพลย์สเตชัน 5 มี 1 เกม ชุดเกมนี้ยังมีเกมสำหรับเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล และเกมภาครองอื่น ๆ อีกมากมายบนเพลย์สเตชัน 2 และเพลย์สเตชัน 3
ทะเลสาบดัล
ดัล หรือ ดาล เป็นทะเลสาบในศรีนคร เมืองหลวงฤดูร้อนของชัมมูและกัศมีร์ ประเทศอินเดีย เป็นทะเลสาบสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนหย่อนใจสำคัญของชัมมูและกัศมีร์ และได้รับการเรียกขานเป็น "ทะเลสาบดอกไม้", "เพชรยอดมงกุฎของกัศมีร์" หรือ "มณีแห่งศรีนคร" นอกจากนี้ยังมีส่วนสำคัญในเชิงพาณิชย์ในฐานะแหล่งจับปลาและแหล่งชลประทานสำหรับการเกษตร
พื้นที่ขอบรอบทะเลสาบความยาว 15.5 km ประกอบด้วยต้นไม้และสวนจากจักรวรรดิโมกุล, เรือบ้าน ตลอดจนโรงแรมต่าง ๆ จุดชมทะเลสาบที่สวยงามคือจากชาลิมาร์บาฆ และ นิศาตบาฆ ซึ่งสร้างจักรพรรดิชะฮันคีร์แห่งจักรวรรดิโมกุล และเรือบ้านที่เปิดเป็นภัตตาคารประดับด้วยศิขรสีสันสดใส ในฤดูหนาว หากอุณหภูมิลดต่ำลงถึง −11 C จะทำให้ทะเลสาบแข็งเป็นน้ำแข็ง
มหากรุณาธารณี
มหากรุณาธารณี (महा करुणा धारनी, 大悲咒: ธารณีว่าด้วยความกรุณาอันยิ่งใหญ่) หรือ นิลกัณฐธารณี (नीलकण्ठ धारनी : ธารณีว่าด้วยพระผู้มีศอสีนิล) เป็นชื่อบทสวด (ธารณี) สำคัญในพระพุทธศาสนามหายาน เป็นธารณีประจำองค์พระอวโลกิเตศวร ปางสหัสภุชสหัสเนตร (พันหัตถ์พันเนตร)  ในภาษาจีนเรียกธารณีนี้ว่า ไต่ปุ่ยจิ่ว ("ต้าเปย์โจ้ว" ตามสำเนียงจีนกลาง)  มีต้นกำเนิดจากพระสูตรมหายานภาษาสันสกฤตของอินเดีย  พระภควธรรมเถระชาวอินเดียนำเข้าไปแปลในประเทศจีนสมัยราชวงศ์ถัง และมีฉบับแปลเป็นภาษาทิเบตด้วย
มหากรุณาธารณีเป็นมนตร์อันเกิดจากความเมตตากรุณาอันยิ่งใหญ่ของพระอวโลกิเตศวร ที่มีต่อสรรพสัตว์ที่ตกทุกข์ในโลก  ในคัมภีร์กล่าวว่าธารณีนี้มีชื่อต่าง ๆ กัน  เช่น มหาไวปุลยสัมปุรณธารณี, อกิญจนมหากรุณาธารณี, อายุวัฒนธารณี, วิกรมอุตตรภูมิธารณี, มโนมัยอิศวรธารณี เป็นต้น  อักษรหนึ่งตัวและประโยคหนึ่งในบทธารณีมนตร์นี้  ล้วนขยายเป็นอรรถธรรม  อันจะนำเข้าถึงพระสัมมาสัมโพธิญาณ
ประวัติ
ในประเทศไทยธารณีสูตรฉบับนี้ได้แปลโดยหลวงจีนคณาจีนพรต (เย็นบุญ) เจ้าอาวาสวัดทิพย์วารีวิหาร แขวงบ้านหม้อ เขตพระนคร กรุงเทพ ในคัมภีร์สันสกฤตของมหายานคือคัมภีร์ "สหัสภุชสหัสเนตรอวโลกิเตศวรโพธิสัตวไวปุลยสัมปุรณอกิญจนมหากรุณาจิตธารณีสูตรมหากรุณามนตระ" นำเข้าไปแปลในจีนโดยพระภควธรรม ชาวอินเดีย ในสมัยราชวงศ์ถัง ได้กล่าวถึงบทสวดธารณีแห่งพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร  คือ มหากรุณาหฤทัยธารณี อันจะยังอานิสงส์ความศักดิ์สิทธิ์ให้บังเกิดขึ้นแก่ผู้สวดนานัปการ
เนื้อหากล่าวถึงเมื่อครั้งที่พระศากยมุนีสัมมาสัมพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ โปตาลกะบรรพต ในกาลนั้น พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ได้ขอพุทธานุญาตแสดงธารณีมนตร์อันศักดิ์สิทธิ์ไว้ เพื่อเป็นที่พึ่งแก่สรรพสัตว์  ซึ่งธารณีนี้ย้อนไปในครั้งกาลสมัยของพระพุทธเจ้านามว่าพระสหัสประภาศานติสถิตยตถาคต พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นได้ตรัสธารณีนี้แก่พระอวโลกิเตศวร และตรัสว่า "สาธุ บุรุษ เมื่อเธอได้หฤทัยธารณีนี้ จงสร้างประโยชน์สุขสำราญแก่สัตว์ทั้งหลายในกษายกัลป์แห่งอนาคตกาลโดยทั่วถึง"  ตามเนื้อความของพระสูตรได้กล่าวว่า  ในขณะนั้น เมื่อพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ได้สดับมนตร์นี้แล้ว ก็ได้บรรลุถึงภูมิที่ 8 แห่งพระโพธิสัตว์เจ้า จึงได้ตั้งปณิธานว่า "ในอนาคตกาล หากข้าพเจ้าสามารถยังประโยชน์สุขแก่สรรพสัตว์ได้ ขอให้ข้าพเจ้ามีพันเนตรพันหัตถ์ในบัดดล"
สโมสรฟุตบอลเวียงจันทน์
สโมสรฟุตบอลเวียงจันทน์ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลของเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นฟุตบอลลีกชั้นนำของประเทศในประเทศลาว
ได้กลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งในปี 2018 โดยการนำทีม ของประธานสโมสรหญิงคนแรกของประเทศลาว มาดามโบ พิจิกา บุญ​กว้าง ทำให้ประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทยให้ความสนใจ การแข่งขันฟุตบอลลาวมากขึ้น
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – เอเป้ทีมหญิง
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทเอเป้ทีมหญิง
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 8 ทีม 8 ประเทศ
มอนทรีออลสครูว์จ็อบ
มอนทรีออลสครีวจอป (Montreal Screwjob) เป็นเหตุการณ์ที่น่าจดจำใน ประวัติศาสตร์ ของ WWE โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ที่ โมลสัน เซ็นเตอร์ ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ ระหว่างการชิงแชมป์ WWF ของ ชอว์น ไมเคิลส์ กับ ฮิทแมน "เบรต" ฮาร์ต ซึ่งในขณะนั้นเบรตฮาร์ทเป็นแชมป์ WWF อยู่ วินซ์ แมคแมน ประธานของ WWF ซึ่งขณะนั้นทำหน้าที่โฆษกอยู่จึงได้สั่งให้ เอิร์ล เฮบเนอร์ กรรมการบนเวทีสั่นระฆังยุติการปล้ำและประกาศให้ ชอว์น ไมเคิลส์ เป็นแชมป์ WWF คนใหม่ทั้งๆที่ในตอนนั้นชอว์นได้ใส่ ชาร์ปชูตเตอร์ ต่อ เบรต ฮาร์ต แต่ เบรต ฮาร์ต ยังไม่ได้ตบพื้นยอมแพ้จึงทำให้หลังจากนั้น เบรต ฮาร์ต ได้ย้ายจาก WWF ไปอยู่ WCW แทนและในเวลาต่อมาทีมเขียนบทจึงได้เขียนบท Mr.McMahon ขึ้นมา ในเวลาต่อมา 12 ปีหลังจากนั้น วินซ์ แมคแมน นำ เบรต ฮาร์ต มาเป็นผู้จัดการแข่งขันใน รอว์ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 แต่โดน แมคแมนทรยศเกี่ยวกับเรื่องนี้ จนเป็นที่มาของประโยค Vince screw Bret (วินซ์ ทำลาย เบรต) และ Bret screw Bret (เบรต ทำตัวเอง) จนเหตุการณ์ มอนทรีออลสครูว์จ็อบ สิ้นสุดลง ในศึก เรสเซิลเมเนีย 26 เมื่อ เบรต ฮาร์ต เอาชนะ วินซ์ แมคแมน โดย เบรต ฮาร์ต ทำ ชาร์ปชูตเตอร์ใส่ แมคแมนจนยอมแพ้ในกฎ No hold Barred ครั้งนั้น ชอว์น ไมเคิลส์ เลิกปล้ำเนื่องจากแพ้ ดิอันเดอร์เทเกอร์
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – เซเบอร์ทีมชาย
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 8 ทีม 8 ประเทศ
การจำยอมสละ
การจำยอมสละ (Appeasement) เป็นนโยบายทางการทูตที่มุ่งหลีกเลี่ยงสงครามโดยการยอมให้แก่ประเทศก้าวร้าว นักประวัติศาสตร์ พอล เคนเนดี นิยามว่าเป็น "นโยบายระงับการวิวาทระหว่างประเทศโดยการยอมรับและสนองความเดือดร้อนผ่านการเจรจาและการประนีประนอมอย่างมีเหตุผล ฉะนั้นจึงหลีกเลี่ยงการหันไปถึ่งการขัดกันด้วยอาวุธซึ่งจะมีราคาแพง นองเลือดและอาจอันตราย" ประเทศประชาธิปไตยยุโรป ซึ่งปรารถนาจะหลีกเลี่ยงสงครามกับเผด็จการเยอรมนีและอิตาลี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ใช้การจำยอมสละ ด้วยนึกถึงความน่าสะพรึงของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
คำนี้มักใช้กับนโยบายต่างประเทศของนายกรัฐมนตรีเนวิล เชมเบอร์ลิน ต่อนาซีเยอรมนีระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง 1939 นโยบายหลีกเลี่ยงสงครามกับเยอรมนีของเขาเป็นหัวข้อการถกเถียงเข้มข้นเป็นเวลากว่าเจ็ดสิบปีในหมู่นักวิชาการ นักการเมืองและนักการทูต การประเมินของนักประวัติศาสตร์มีตั้งแต่ประณามว่าปล่อยให้เยอรมนีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เติบโตเข้มแข็งเกินไป ไปจนถึงตัดสินว่าเขาไม่มีทางเลือกอื่นและทำเพื่อประโยชน์ที่ดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น การยอมให้เหล่านี้ถูกมองในเชิงบวกอย่างกว้างขวาง และความตกลงมิวนิกที่สรุปเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1938 โดยเยอรมนี, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และอิตาลี ทำให้เชมเบอร์ลินประกาศว่าเขาได้รักษา "สันติภาพแห่งยุคของเรา"
โซโค
โซโค เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
ท่าไม้ตาย
ควบคุมการใช้พิษและธาตุต่างๆ ไม่ทราบท่าในการต่อสู้
ผู้ถูกสิงสถิต
เจ้าของเป็นชายชราไม่ทราบชื่อปัจจุบัน
สถานะการมีชีวิต
กลุ่มแสงอุษาผนึกไปแล้วโดยคิซาเมะ
แหล่งข้อมูลอื่น
World of Naruto Мир Наруто
เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายวิทเทอคินท์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (Wittekind, Prince of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2479 เป็นพระโอรสใน เจ้าชายโยซีอัส เจ้าชายรัชทายาทวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับดัชเชสอัลติบอร์กแห่งอ็อลเดินบวร์ค เป็นพระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระบิดาของพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ พระองค์จึงทรงมีสิทธิในการสิบราชบัลลังก์อังกฤษ พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งร้อยโทและพันเอกในกองทัพบกเยอรมัน พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2510 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเคาน์เตสเซ็ทซีเลีย ฟ็อน โกเอส-เซาเรา เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2531 มีพระบุตรดังนี้
ฆอร์เฆ โลเรนโซ
ฆอร์เฆ โลเรนโซ (Jorge Lorenzo) นักแข่งรถหนุ่มจากสเปนเจ้าของฉายา "ไอ้หนุ่มจูปาจุ๊ป" เนื่องจากถ้าเขาชนะเขาจะอมจูปาจุ๊ปขึ้นโพเดียมทุกครั้ง เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ฆอร์เฆ โลเรนโซ ได้รับรางวับชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น 250ซีซี ในปี 2006 และ 2007 และ ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลกรุ่น MotoGP ในปี 2010, 2012 และ 2015.
กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง
กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง (reflecting telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์ชนิดหนึ่งที่ใช้กระจกเงาโค้งหนึ่งชิ้นหรือมากกว่านั้นเพื่อสะท้อนแสงสำหรับสร้างขึ้นเป็นภาพ คิดค้นขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อแก้ปัญหาของกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงที่มีปัญหาเรื่องความคลาดสีอย่างมาก แม้กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงจะยังคงมีปัญหาความคลาดทางทัศนศาสตร์ แต่ก็ช่วยให้สามารถจับภาพวัตถุขนาดใหญ่มาก ๆ ได้ กล้องโทรทรรศน์ส่วนใหญ่ที่ใช้ในงานด้านดาราศาสตร์มักเป็นแบบสะท้อนแสงแทบทั้งหมด และมีการออกแบบปลีกย่อยอีกมากมายหลายแบบเพื่อปรับปรุงคุณภาพของภาพที่ได้ไม่นาน ความต้องการกล้องขนาดใหญ่เพื่อใช้
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอุรุกวัยเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอุรุกวัยได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฆอร์เฆ โลเรนโซ
รุ่น 125ซีซี และ 250ซีซี
1987
กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง
หลักการทั่วไปของกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง
กล้องแบบดั่งเดิมของนิวตันใช้กระจกเงาโค้งที่ท้ายกล้อง สะท้อนแสงที่เข้าสู่กล้องให้มารวมกันที่จุดโฟกัสโดยกระจกเงาโค้งที่ใช้รวมแสงนี้เรียกว่า กระจกเงาปฐมภูมิ จากนั้นแสงจะถูกสะท้อนออกจากแนวของกล้องด้วยกระจกเงาทุติยภูมิ ซึ่งเป็นกระจกเงาราบ เข้าสู่เลนส์ตาเพื่อขยายภาพให้สังเกตได้คล้ายกับกล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสง กล้องในสมัยของนิวตัน ความโค้งของกระจกเงาที่ใช้เป็นความโค้งแบบผิวทรงกลม ซึ่งจะประสบปัญหาความคลาดทรงกลม ทำให้ภาพของวัตถุที่เป็นวงกลมเห็นเป็นวงรี ในปัจจุบันปัญหานี้แก้ได้โดยการขัดกระจกเงาให้โค้งเป็นทรงพาราโบลา ซึ่งทำให้แสงทุกสีสะท้อนไปที่จุดโฟกัสที่จุดเดียวกัน กล้องสะท้อนแสงส่วนใหญ่จึงใช้กระจกเงาที่มีพื้นที่ผิวทรงพาราโบลา
กล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสงสามารถสร้างให้มีขนาดใหญ่ในราคาที่ถูกว่ากล้องโทรทรรศน์แบบหักเหแสงมา ปัจจุบันกล้องโทรทรรศน์ตามหอดูดาวขนาดใหญ่จะนิยมใช้กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงทั้งสิ้น กล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลกในปัจจุบันคือ กล้องโทรทรรศน์สองตาขนาดใหญ่ (LBT) ตั้งอยู่ที่หอดูดาวนานาชาติภูเขาเกรแฮม ประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นกล้องแบบสะท้อนแสงที่มีขนาดกระจกเงาปฐมภูมิขนาด 11.8 เมตร นอกจากนี้ กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ก็เป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงเช่นกัน การที่แสงไม่ต้องเดินทางผ่านชิ้นส่วนเลนส์ในกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง ทำให้มีข้อได้เปรียบกว่ากล้องโทรทรรศน์หักเหแสงอยู่สองประการ
ข้อจำกัดของกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง
ข้อเสียเปรียบของกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง คือ การมีกระจกเงาทุติยภูมิอยู่ภายในตัวกล้องละขวางทางเดินแสงบางส่วน ทำให้ภาพมืดลงเล็กน้อย ในกรณีที่กระจกvทุติยภูมิมีขนาดใหญ่ (มีพื้นที่มากกว่าร้อยละ 20 ของหน้ากล้อง) ภาพที่สังเกตได้จะมืดลงอย่างเห็นได้ชัด หรือมีภาพกระจกเงาทุติยภูมิเป็นจุดมัวให้เห็น นอกจากนี้การสะท้อนแสงในกล้องแต่ละครั้งทำให้สูญเสียความเข้มแสงไปพอสมควร เพราะกระจกเงาทั่วไปมักจะสะท้อนแสงได้เพียงร้อยละ 85-90 ของแสงที่ตกกระทบเท่านั้น หรือสูญเสียแสงไปถึงร้อยละ 10-15 ทุกครั้งที่มีการสะท้อน หากมีการสะท้อนหลายครั้งก็จะยิ่งทำให้ภาพมืดลง
ปัญหาที่สำคัญของกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสง คือ ความคลาดเคลื่อนของการวางตัวของระบบกระจกเงา (Optical Alignment) เนื่องจากกระบบกระจกเงาของกล้องสะท้อนแสงต้องอยู่ในแนวเดียวกันอย่างเที่ยงตรงมาก หากคลาดเคลื่อนไปเพียงเล็กน้อยก็จะได้ภาพมัวลงอย่างชัดเจน ในการเคลื่อนย้ายกล้อง กระจกเงามักจะเคลื่อนไปเล็กน้อยเสมอ จึงต้องปรับเล็งใหม่บ่อยครั้ง การปรับเล็งกระจกเงาให้วางต้วเรียงกันอย่างแม่นยำนี้เป็นกระบวนการที่ใช้เวลาพอสมควรสำหรับผู้เริ่มต้น แต่เมื่อทำจนชำนาญแล้วก็จะสามารถปรับได้อย่างรวดเร็ว
นอกจากกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงแบบนิวตัน ซึ่งผู้สังเกตมองจากด้านข้างกล้องแล้ว ยังมีกล้องโทรทรรศน์แบบสะท้อนแสงอื่น ๆ เช่น แบบกัสแกร็ง, แบบริตชี–เครเตียง, แบบชมิท, แบบแนสมิธ
บอฆอลีฆอโทฆ
บอฆอลีฆอโทฆ เป็นอาหารอิหร่านตอนเหนือที่ทำมาจากถั่วปากอ้า, ผักชีลาว และไข่ มักเสิร์ฟพร้อมกับคอเท (ข้าวเปอร์เซีย) ในจังหวัดตอนเหนืออย่างจังหวัดกีลอนและจังหวัดมอแซนแดรอน และอาจถือได้ว่าเป็นโคเรช (สตูเปอร์เซีย) อาหารนี้ปรุงด้วยขมิ้น, เกลือ, กระเทียม และบางครั้งอาจใช้พริกไทย
ส่วนอาหารจากนี้นอกประเทศอิหร่านอาจทำมาจากถั่วลิมา ถั่วแดง หรือถั่วปากอ้า
เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม
สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (The Three Heroes and Five Gallants) เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนแนวสืบสวนสอบสวนและกำลังภายใน ฉือ ยฺวี่คุน แต่งขึ้น และได้รับการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรเผยแพร่เมื่อปลายศตวรรษที่ 19 นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมมาก ต่อมา หยู เยฺว่  ปรับปรุงจนเป็นวรรณกรรมชั้นสูง เรียกชื่อเสียใหม่ว่า เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม (The Seven Heroes and Five Gallants) เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889
ประวัติ
ในราชวงศ์ชิง รัชสมัยเสียนเฟิงถึงถงจื้อ ซึ่งเป็นช่วงที่พระพันปีฉือสี่เถลิงอำนาจ ฉือ ยฺวี่คุน บัณฑิตจากเมืองเทียนจิน มีชื่อเสียงมากจากการเล่าเรื่องราวของเปา เจิ่ง ข้าราชการจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง เขาเล่าเรื่องไปด้วย เล่นซอสามสายไปด้วย ทำให้แต่ละครั้งมีผู้ชมหลายพัน ร้านหนังสือจึงเริ่มบันทึกเรื่องเล่าของเขาเป็นลายลักษณ์อักษร โดยตัดเพลงและถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาออก กลายเป็นหนังสือชื่อว่า หลงถูเอ่อร์ลู่ แปลว่า "บันทึกเรื่องหลงถูที่ฟังมา" (Aural Record of Longtu) ทั้งนี้ "หลงถู" เป็นฉายาของเปา เจิ่ง แปลว่า มังกรให้วาดขึ้น เพราะเนื้อเรื่องตอนหนึ่งว่า พระเจ้าแผ่นดินสุบินว่า จะมีเทพยดามาจุติเป็นข้าราชการ และรับสั่งให้วาดรูปข้าราชการผู้นั้นตามพระสุบินแล้วออกติดตามหา
ครั้นถึงรัชสมัยกวังซวี่ มีผู้หนึ่งใช้นามแฝงว่า "เวิ่นจู๋จู่เหริน" แปลว่า "อาจารย์สอบไผ่" (Master Bamboo Questioner) ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่เชื่อว่า เป็นฉือ ยฺวี่คุน นั้นเอง ได้ปรับปรุงหนังสือข้างต้นโดยตัดเรื่องภูตผีออกบางส่วน แล้วประมวลเนื้อหาเข้าเป็นหนังสือเล่มใหม่ มีหนึ่งร้อยยี่สิบบท ชื่อ จงเลี่ยเสียอี้ฉวน  แปลว่า "เรื่องราวเหล่าทแกล้วทกล้าผู้จงรักและใจหาญ" (Biographies of Loyal, Courageous Heroes and Gallants)
ภายหลัง หนังสือนั้นมีผู้ใช้นามแฝงว่า "รู่หมีเต้าเหริน" แปลว่า  "นักพรตมีสุข" (Captivated Taoist) ปรับปรุง และอีกบุคคลซึ่งใช้นามแฝงว่า "ทุ่ยซือจู่เหริน"  แปลว่า "อาจารย์ใฝ่วิเวก" (Master of Retiring Thought) ปรับปรุงอีกชั้นหนึ่ง เรียกชื่อว่า สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ที่ว่า "สามผู้กล้า" นี้ความจริงแล้วหมายถึงบุคคลสี่คน คือ จั่น เจา จอมยุทธใต้ โอวหยาง ชุน จอมยุทธเหนือ กับติง เจ้าหลัน และติง เจ้าฮุ่ย จอมยุทธแฝด ต่อมา ร้านขุมทรัพย์  ร้านหนังสือในกรุงปักกิ่ง จัดพิมพ์ สามผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อปี 1879 หนังสือเป็นที่นิยมในกรุงทันที
ราวสิบปีให้หลัง หยู เยฺว่ ข้าราชการซึ่งชำนาญภาษาศาสตร์ ปรับปรุงหนังสือนั้นอีก แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม ร้านกวั๋งไป่ซ่งไจ ในเซี่ยงไฮ้ พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 1889 และในไม่ช้าก็ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศจีน
โฮโก
โฮโก เป็น ชื่อสัตว์ประหลาดในการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ สัตว์หางมีลักษณะเป็นกลุ่มก้อนจักระ ในสมัยสงครามนินจามีการพยายามนำพลังอำนาจของสัตว์หางเหล่านี้มาใช้โดยการนำ ไปผนึกไว้ในร่างมนุษย์ โดยจะเรียกผู้ที่มีสัตว์หางผนึกอยู่ว่าเป็น พลังสถิตร่าง เพื่อให้สามารภควบคุมสัตว์หางได้อย่างคล่องตัวโดยผสมจักระของมนุษย์ลงไป เพื่อการควบคุม
รูปร่าง
รูปร่างคล้ายกวางผสมโลมา
ปริมาณจักระและคาถา
ฉายา
ท่าไม้ตาย
ควบคุมได้ทั้ง 5 ธาตุ ดิน  น้ำ  ลม  ไฟ  สายฟ้า ไม่ทราบท่าในการต่อสู้ === ผู้ถูกสิงสถิต = ฮัน
สถานะการมีชีวิต
ถูกจับโดยแสงอุษา ใส่ใว้ในรูปปั้น
พรรคแรงงานพม่า
พรรคแรงงานพม่า (Burma Workers Party) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในพม่า ก่อตั้งเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2493 โดยกลุ่มนิยมฝ่ายซ้ายของพรรคสังคมนิยม ต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2505 ได้รวมเข้ากับพรรคสหายประชาชนเพื่อจัดตั้งเป็นพรรคสหกรรมกร พรรคนี้ถูกคว่ำบาตรพร้อมกับพรรคการเมืองอื่นโดยสภาปฏิวัติเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2507