cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูมิโกะ โอตะ
ยูมิโกะ โอตะ เป็นอดีตภรรยาชาวญี่ปุ่นของ เขาทราย แกแล็คซี่ ซึ่งพบรักกันที่เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2532 เมื่อเขาทรายเดินทางไปชกมวยป้องกันแชมเปียนโลกครั้งที่สองกับเค็นจิ มัตสึมูระ โดยก่อนหน้านั้นในปีเดียวกัน เขาทรายเดินทางไปชกป้องกันตำแหน่งกับเค็นจิ มัตสึมูระ เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2532 ยูมิโกะ โอตะ ได้ไปชมการชกด้วย และประทับใจในตัวเขาทรายมากเป็นพิเศษ ยูมิโกะ โอตะ ติดตามเขาทรายกลับมาประเทศไทย และสมรสกับเขาทรายหลังจากเขาทรายเลิกชกมวยแล้ว โดยได้เข้าพิธีสมรสพระราชทาน จาก พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ องคมนตรีและอดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีมงคลสมรส ซึ่งงานนี้มีการถ่ายทอดสดทางช่อง 7 ด้วย
ช่วงที่ยูมิโกะ โอตะ แต่งงานกับเขาทราย ขณะนั้นทั้งคู่เป็นที่ชื่นชอบของชาวไทยเป็นอย่างมาก  แต่หลังจากแต่งงานกันได้ระยะหนึ่ง ด้วยความไม่เข้าใจกันและความต่างทางวัฒนธรรมของทั้ง 2 คน ทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน ยูมิโกะ โอตะ จึงได้เดินทางกลับประเทศญี่ปุ่น
อะบิสซิเนียน
อะบิสซิเนียน (Abyssinian) เป็นแมวสายพันธุ์หนึ่งที่มีความโดดเด่นสืบเชื้อสายมาจากแมวของชาวอียิปต์โบราณ มีลักษณะเป็นแมวที่มีสีสันสวยงาม สีขนมีลักษณะเป็นสีสลับกันในเส้นเดียวสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน อะบิสซิเนียนจัดเป็นแมวที่มีขนาดปานกลาง มีลักษณะท่าทางภายนอกที่สง่าผ่าเผย ภายนอกเป็นแมวที่มีความแข็งแรง มีกล้ามเนื้อ มีความกระตือรือร้นอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่รอบตัว แต่ภายในแฝงไว้ด้วยความนุ่มนวล มีความรักเจ้าของ ฉลาดปราดเปรียว และมีความขี้เล่นประสาแมว อะบิสซิเนียนจึงจัดเป็นสายพันธุ์แมวที่ได้รับความนิยมที่สุดในสายพันธุ์แมวขนสั้นของสหรัฐเอเมริกา
การคำนวนหลังจดหมาย
การคำนวนหลังจดหมาย (back-of-the-envelope calculation) คือ การคำนวนคร่าว ๆ โดยปกติแล้วจะถูกจดลงบนเศษกระดาษที่มีอยู่เช่นข้างหลังของซองจดหมาย เป็นการคำนวนที่มากกว่าการเดาทว่าน้อยกว่าการคำนวนจริง ๆ หรือ การพิสูจน์เชิงคณิตศาสตร์ จุดเด่นของการคำนวนหลังจดหมายอยู่ที่การใช้สมมติฐานที่ไม่ซับซ้อน วลีอื่นที่คล้ายกันได้แก่ "หลังผ้าเช็ดปาก" ซึ่งถูกใช้ในวงการธุรกิจเพื่อกล่าวถึงการร่างความคิดเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์หรือกิจการออกมาอย่างรวดเร็ว  ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ วลีที่คล้ายกันคือ "หลังกล่องบุหรี่"
อะบิสซิเนียน
ประวัติ
ปัจจุบันนี้ยังไม่มีใครที่จะสามารถบอกถึงแหล่งหรือต้นกำเนิดของแมวสายพันธุ์นี้ได้ว่ามีต้นกำเนิดจากที่ไหน และเมื่อไร แต่มีเรื่องที่ยังคงเล่าต่อ ๆ กันมาว่า อะบิสซิเนียนนี้เป็นแมวที่สืบสายพันธุ์มาจากแมวศักดิ์สิทธิ์ หรือแมวที่เคารพบูชาสักการะของพวกชาวอียิปต์โบราณ ซึ่งชาวอียิปต์เรียกว่า “Myeu” คาดว่าเป็นระยะเวลากว่า 4,000 ปีมาแล้ว ลักษณะของแมวสายพันธุ์นี้จะสังเกตได้ว่าลักษณะที่ประจำตัวของมันมีความสอดคล้องกับสมมุติฐานข้างต้น กล่าวคือ มีลักษณะที่คล้ายคลึงหรือเหมือนกับหลักฐานทางโบราณคดีที่ถูกค้นพบอัน ได้แก่ ภาพวาดสีบนผนังถ้ำโบราณ และรูปปั้นหรือรูปแกะสลักต่าง ๆ ของชาวอียิปต์ จึงเป็นหลักฐานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างอะบิสซิเนียนกับแมวอียิปต์โบราณ
การคำนวนหลังจดหมาย
ความเป็นมา
ในวงการวิทยาศาสตร์ การคำนวนหลังจดหมาย มักถูกโยงเข้ากับนักฟิสิกส์ที่มีชื่อว่า เอนรีโก แฟร์มี  ซึ่งเป็นที่รู้จักในการนำวิธีการประมาณสมการที่มีความซับซ้อนอยู่ภายในอันดับของขนาดเดียวโดยใช้การคำนวนง่าย ๆ เขาได้พัฒนาการคำนวนแบบง่ายที่ถูกเรียกว่า "คำถามแฟร์มี" หรือ "การคำนวนหลังจดหมาย" และใช้ใช้เพื่อตอบข้อปัญหาแฟร์มี
อะบิสซิเนียน
ประวัติ
ต้นกำเนิดหรือจุดกำเนิดของแมวสายพันธุ์นี้ คาดว่ามาจากแมวพันธุ์ “อะบิสซิเนียน” ที่มีชื่อว่า “Zula” ซึ่งถูกนำเข้ามาจากประเทศอะบิสซิเนีย (ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเอธิโอเปีย) โดยนายทหารที่ไปทำการรบในสงคราม “อะบิสซิเนีย” ที่เกาะ Zulu ในเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1868 ตามหนังสือที่บันทึกไว้โดย Dr. Gordon Staples ในปี ค.ศ. 1874 แต่อย่างไรก็ตาม ต้นกำเนิดของแมวพันธุ์ “อะบิสซิเนียน” นี้ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่เช่นกัน กล่าวคือ บางความเชื่อก็เชื่อว่า อะบิสซิเนียนนี้เป็นแมวพันธุ์พื้นเมืองของอังกฤษอยู่แล้ว หรือบางความเชื่อก็เชื่อว่า อะบิสซิเนียนที่เลี้ยงกันในปัจจุบันนี้สืบสายพันธุ์มาจากสายพันธุ์ที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และบริเวณชายฝั่งของแถบมหาสมุทรอินเดีย เป็นต้น
การคำนวนหลังจดหมาย
ความเป็นมา
แฟร์มีเป็นที่รู้จักในการหาคำตอบที่รวดเร็วและแม่นยำจากคำถามที่มักทำให้คนอื่นติดขัด เหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ การทดลองอาวุธนิวเคลียร์ครั้งแรกในรัฐนิวเม็กซิโกเมื่วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 ขณะที่คลื่นแรงระเบิดมาถึงเขา แฟร์มีปล่อยเศษกระดาษลงพื้น เขาสามารถเทียบตำแหน่งที่วัดจากการกระเด็นของกระดาษกับตารางและประมาณแรงที่ได้รับได้ เขาประมาณแรงเท่ากับ 10 กิโลตันของทีเอ็นที ขณะที่ตัวเลขที่แท้จริงอยู่ที่ 18.6
อะบิสซิเนียน
ประวัติ
ในตอนต้นศตวรรษที่ 19 เชื่อกันว่าได้มีการนำเข้าแมวสายพันธุ์ “อะบิสซิเนียน” นี้จากประเทศอังกฤษ เข้าไปยังทวีปอเมริกาเหนือ และต่อมาในช่วง ค.ศ. 1930-1939 ก็ได้มีการขยายพันธุ์แมวพันธุ์นี้ออกไป จนกระทั่งอะบิสซิเนียนนี้กลายเป็นแมวที่ได้รับความนิยมมากพันธุ์หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากนั้น อะบิสซิเนียนนี้ก็ได้รับความนิยมมากขึ้น ๆ ต่อมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งทุกวันนี้อะบิสซิเนียนกลายเป็นแมวพันธุ์ที่ได้รับความชื่นชอบเป็นอันดับที่ 5 ของโลก (10 อันดับพันธุ์แมวที่ได้รับความนิยมเลี้ยงกันมากที่สุด พบว่า อะบิสซิเนียนติดอันดับอยู่ในอับดับ 5 ในกลุ่มแมวจำพวกแมวสายพันธุ์ขนสั้น (สถิติข้อมูลจาก CFA: Cat Fancier’s Association ปี 2001))
ลักษณะทั่วไปภายนอก
อะบิสซิเนียนเป็นแมวที่มีสีสันสดใสสวยงาม มีขนที่มีลักษณะเป็นสีสลับกันสองสีภายในเส้นเดียวกัน สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน เป็นลักษณะเด่นของแมวสายพันธุ์นี้ มีขนาดรูปร่างขนาดปานกลางไม่ใหญ่มาก และมีลักษณะประจำสายพันธุ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ การมีท่าทางที่สง่างาม มีขนาดสัดส่วนของร่างกายที่เหมาะสม ทำให้รูปร่างของลำตัวเกิดความสมดุล
ลักษณะที่ไม่พึงประสงค์ของสายพันธุ์
ลักษณะของขนที่เป็นวงสีขาว หรือจุดสีขาวบริเวณส่วนใด ๆ ของร่างกาย เช่น บริเวณโพรงจมูก, คาง, บริเวณส่วนขนของคอ หรือบริเวณหาง, ขนสีดำบริเวณคอ, ผิวหนังสีเทา เป็นต้น ใน อะบิสซิเนียนพันธุ์ที่มีขนสีแดง แต่กลับมีขนเป็นสีดำ ก็ถือเป็นลักษณะด้อยผิดปกติ หรือลักษณะของนิ้วเท้าที่มีจำนวนผิดปกติผิดไปจากเดิม ก็ถือว่าเป็นลักษณะที่ไม่เหมาะสมของสายพันธุ์ด้วยเช่นกัน
ลักษณะนิสัย
ลักษณะนิสัยที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของอะบิสซิเนียนคือ ความกระตือรือร้นและชอบมีปฏิสัมพันธ์เที่ยวเล่นกับแมวตัวอื่น ๆ นอกจากนั้นยังจัดเป็นแมวที่มีความซื่อสัตย์, รักเจ้าของ, เชื่อฟังคำพูดของเจ้าของ และมีความน่ารักน่าเอ็นดู
ลักษณะการดูแล
โดยการแปรงขนให้ 1-2 ครั้งต่อสัปดาห์ และตัดเล็บเท้าทุก ๆ 3-4 สัปดาห์ต่อครั้ง
การดูแลรักษาสุขภาพ
ตามปกติอะบิสซิเนียนจะเป็นพันธุ์แมวที่ค่อนข้างจะแข็งแรง มีสุขภาพดี มีกิจกรรมทำตลอดเวลา และค่อนข้างจะมีอายุยืน บางตัวสามารถมีอายุอยู่ได้ถึง 20 ปี การที่มีลักษณะนิสัยชอบทำกิจกรรมตลอดเวลาและไม่ค่อยชอบอยู่นิ่ง จึงควรที่จะคอยดูแลหรือเอาใจใส่โดยให้เล่นหรือทำกิจกรรมอยู่ในเขตหรือขอบข่ายที่สามารถจะควบคุมได้ นอกจากนั้นต้องคอยหมั่นตรวจโปรแกรมการฉีดวัคซีนตามกำหนดต่อสัตวแพทย์ด้วย
โรคที่มักจะเกิดขึ้นกับอะบิสซิเนียน คือ
โรคเหงือกอักเสบ (gingivitis) อาการของโรค เริ่มแรกจะเริ่มมีส่วนของเหงือกที่มีอาการบวมแดง และมีการหายใจหรือลักษณะของลมหายใจที่ผิดปกติ ปัจจัยที่สำคัญที่จะหลีกเลี่ยงหรือรักษาโรคเหงือกอักเสบนี้ได้คือ การควบคุมการกินอาหาร อีกทั้งควรจะหมั่นแปรงฟันให้ตั้งแต่เล็ก ทุก ๆ สัปดาห์ และหมั่นพาไปตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ
โรคความผิดปกติของไต (Renal Amyloidosis)  เป็นโรคที่เกิดจากความผิดปกติทางพันธุกรรม สามารถพบได้ไม่ว่ากับแมวพันธุ์แท้ หรือแมวพันธุ์ผสม หรือไม่ใช่เฉพาะกับอะบิสซิเนียนเท่านั้น แต่กับแมวพันธุ์อื่น หรือกับมนุษย์ก็สามารถที่จะเกิดอาการของโรคนี้ได้เช่นเดียวกัน
ชนิดสีขนของอะบิสซิเนียน
ตามมาตรฐานของการแบ่งสีขนในการประกวดของ CFA Breed Standard : Abyssinian
สีแดงเข้ม (RED)
ลักษณะของขนจะหนา เน้นเป็นสีแดงเรื่อ ๆ มีการไล่กระจายบริเวณของสีทำให้สีไม่เข้มมากเกินไปอยู่เพียงบริเวณใดบริเวณหนึ่งเพียงจุดเดียว เส้นขนมีการสลับสีกันระหว่างสีช็อกโกแลตและสีน้ำตาล บริเวณปลายขนจะมีสีเข้มมากที่สุด ผิวหนังบริเวณลำตัวมีสีออกแดง ส่วนปลายหางมีสีน้ำตาลอมช็อกโกแลต สีที่บริเวณขาทั้งทางด้านนอกและด้านในที่กลมกลืนกับสีหลักของลำตัว หน้าอกและท้อง ส่วนที่บริเวณจมูกมีสีออกแดงอมชมพู ระหว่างนิ้วเท้ามีสีน้ำตาลอมช็อกโกแลตขั้นอยู่ระหว่างนิ้วเท้าแต่ละนิ้ว
สีน้ำตาลแดง (RUDDY)
ลักษณะของเส้นขนจะมีการสลับสีกันระหว่างสีน้ำตาลกับสีดำเข้ม และที่บริเวณปลายสุดของเส้นขนนั้น จะมีสีเข้มมากที่สุด ส่วนผิวหนังบริเวณลำตัวจะมีสีน้ำตาลอมส้ม ปลายหางมีสีดำ ส่วนสีที่บริเวณขาทั้งด้านนอกและด้านในจะมีสีที่กลมกลืน หรือเข้ากับสีหลักบริเวณลำตัว หน้าอกและท้อง ส่วนบริเวณจมูกจะมีสีทึบมีสีออกน้ำตาลแดง ส่วนอุ้งเท้าจะมีสีดำหรือน้ำตาลก็ได้ และมีสีดำขั้นระหว่างนิ้วเท้าแต่ละนิ้ว
สีเทาอมน้ำเงิน (BLUE)
ลักษณะของเส้นขน มีการสลับสีกันระหว่างสีเทาอมน้ำเงินด้วยกันเอง เพราะมีความเข้มอ่อนของสีที่ไม่เท่ากัน ส่วนปลายสุดของเส้นขนมีสีเข้มมากที่สุด ส่วนผิวหนังบริเวณลำตัวมีสีแดงอมชมพูกลมกลืนกับสีเทาอ่อน ส่วนปลายหางมีสีเทาอมน้ำเงินเช่นเดียวกับสีของเส้นขนทั่วไป ส่วนสีที่บริเวณขาทั้งด้านนอกและด้านในจะมีสีที่กลมกลืน หรือเข้ากับสีหลักบริเวณลำตัว หน้าอกและท้อง ปลายจมูกมีสีชมพูเข้ม ส่วนสีที่อุ้งเท้ามีสีม่วงอมน้ำเงินและมีสีเทาอมน้ำเงินเข้ม อยู่ระหว่างนิ้วเท้าแต่ละนิ้ว
สีส้มอมชมพู (FAWN)
ลักษณะของเส้นขน มีการสลับสีกันระหว่างสีน้ำตาลอ่อนกับสีโกโก้ และที่บริเวณปลายสุดของเส้นขนนั้น จะมีสีเข้มมากที่สุด ผิวหนังบริเวณลำตัวเป็นสีเทา ส่วนปลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนผสมกับสีโกโก้เช่นเดียวกับสีทั่วไปของร่างกาย ส่วนสีที่บริเวณขาทั้งด้านนอกและด้านในจะมีสีที่กลมกลืน หรือเข้ากับสีหลักบริเวณลำตัว หน้าอกและท้อง จมูกสีส้มอ่อน อุ้งเท้าสีชมพูและมีสีน้ำตาลอ่อนผสมกับสีโกโก้อยู่ระหว่างนิ้วเท้าแต่ละนิ้ว
ตำบลสองห้อง (อำเภอเมืองบุรีรัมย์)
ตำบลสองห้อง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 44.00 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 27,500 ไร่ มีประชากรในปี พ.ศ. 2562 จำนวน 7,492 คน ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสองห้อง โดยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 28 กิโลเมตร
หมู่บ้าน
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน ดังนี้
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2560)
มังกรหยก ภาค1 (2017) (The Legend of conder heroes) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก เวอร์ชันใหม่ล่าสุด ซึ่งมีเค้าโครงเรื่องมาจาก มังกรหยก นำแสดงโดย หยาง ซูเหวิน, หลี่ อี้ถง, เฉิน ซิงซู, เหมิง ซิยี่ ออกอากาศทางช่อง ดราก้อน ทีวี ในประเทศจีน ต่อจากละครเรื่อง มีดบินกรีดฟ้า เมื่อออกฉาย ทำเรตติ้งเฉลี่ยในจีนได้ 0.552 จุดเปิด แต่สามารถทำเรตติ้งในเกาะฮ่องกงเฉลี่ยต่อตอนได้ที่ 24 จุดเปิด เป็นเวอร์ชันที่แฟน ๆ ของ องเหม่ยหลิง จำนวนไม่น้อยชื่นชอบมากเช่นกัน
"มังกรหยก 2017" ประสบความสำเร็จทางด้านเรตติ้งในฮ่องกงมากกว่า "มังกรหยก 2003" ฉบับ โจวซวิ่น ซึ่งทั้งสองเวอร์ชันเป็นงานสร้างของจีนแผ่นดินใหญ่ และทำให้ หลี่อีถง มีแฟนคลับในฮ่องกง ขึ้นมา แฟนคลับของเธอจำนวนไม่น้อยเป็นแฟนคลับดั้งเดิมของ องเหม่ยหลิง อีกด้วย
ซึ่งเธอเป็นปรากฏการณ์ อึ้งย้ง รุ่นหลังที่เป็นที่ยอมรับจากแฟน ๆ ของ องเหม่ยหลิง มากที่สุด
เนื้อเรื่อง
ก๊วยเชาเทียน และเอี้ยทิซิม สองพี่น้อง ได้คบหากับปรมาจารย์นักพรตสำนักช้วนจินก่า ชิว ชู่จี ทั้งสองกำลังจะมีบุตร ชิว ชู่จีจึงได้ทิ้งมีดสั้นวิเศษ 2 เล่ม ให้แก่ทั้งคู่ โดยสลักชื่อ 'เอี้ยคัง' และ 'ก๊วยเจ๋ง' ไว้คนละด้าม ต่อมาอ้วนง้วนเลียกองค์ชายแห่งกิมก๊กถูกใจเปาเสียะเยาะ ภรรยาของเอี้ยทิซิม จึงวางแผนจ้างให้ขุนนางชาวฮั่นมาฉุดคร่าพาตัวไปให้ ก๊วยเชาเทียนถูกลูกหลงจนตายไป เอี้ยทิซิมไม่รู้เป็นตายร้ายดี หลีเพ้ง ภรรยาของก๊วยเชาเทียน ถูกขุนนางชั่วจับตัวเป็นตัวประกัน เปาะเสียะเยาะถูกอ้วนง้วนเลียกหลอกลวง จนยินยอมเป็นพระสนมให้เพื่อรักษา 'เอี้ยคัง' ลูกของตนเอาไว้ ด้านชิว ชู่จี มาช่วยสหายไม่ทัน จึงได้ตัดพ้อตัวเองว่าไม่เอาไหน และไล่ล่าขุนนางชั่ว จนไปขัดแย้งกับเจ็ดประหลาดแห่งกังหนำ และทั้งสองฝ่ายก็ไม่ยอมใคร แต่ชิว ชู่จีไม่อยากหักหาญน้ำใจกันไปมากกว่านี้ จึงได้คิดอุบายชุบเลี้ยงบุตรของสหายทั้งสองขึ้น และตกลงกับเจ็ดประหลาดแห่งกังน้ำว่า อีก 16 ปี ให้หลัง ให้พาบุตรของสหายที่ฝ่ายตนได้ฝึกมาประลองยุทธ์กันที่ดินแดนกังหนำ หลีเพ้งหาทางจนหลบหนีขุนนางชั่วมาได้ แต่เคราะห์กรรมกลับซัดพาไปอยู่ ณ ดินแดนมองโกล ที่นั่นเอง ที่ๆ 'ก๊วยเจ๋ง' ได้ถือกำเนิดขึ้น
จีน
ออกอากาศทางช่องหลัก คือ "Shanghai Oriental TV" ของจีนเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2017-17 เมษายน 2017
ละครมังกรหยก ชุดนี้ ได้เรตติ้งเฉลี่ยในจีน 0.552 จุดเปิด หรือ ประมาณ 3 ล้านคนดูสดหน้าทีวี จากประชากรในจีนทั้งหมดเมื่อปีที่ละครเรื่องนี้ออกฉายครั้งแรก มีประมาณ 1,386 ล้านคน
ฮ่องกง
ออกอากาศทางช่อง TVB Jade ตั้งแต่วันที่ 8 พฤษภาคม ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 20:30 น.
ทำเรตติ้งเฉลี่ยในเกาะฮ่องกง ได้ 24 จุดเปิด (นับได้ว่าเป็นเวอร์ชันยุคหลังที่สร้างโดยจีน ที่กลับประสบความสำเร็จในฮ่องกง มากกว่า มังกรหยก 2003 ฉบับ โจวซวิ่น ที่สร้างโดยจีน เช่นกัน) ทำให้ หลี่อวี้ถง มีแฟนคลับใน ฮ่องกง ขึ้นมา
สองปีต่อมา ถูกละครเรื่อง ดาบมังกรหยก 2019 ซึ่งเป็นงานสร้างของจีนเช่นกัน ทุบทำลายเรตติ้งฉายในฮ่องกง และได้รับความนิยมมากกว่า
การเปลี่ยนแปลงจากบทประพันธ์
มังกรหยก 2017 มีการเปลี่ยนแปลงเนิ้อหาบางส่วนจากบทประพันธ์ เช่นกัน
ตอนออกอากาศใหม่ ๆ มีแฟน ๆ ของ มังกรหยก 2017 กล่าวว่าตรงกับบทประพันธ์ แต่ไม่นานผู้ที่อ่านนิยายจริง ๆ ได้ออกมากล่าวว่า มังกรหยก 2017 มีการเปลี่ยนแปลงจากบทประพันธ์เดิม อยู่พอสมควร ยกตัวอย่างเช่น
1. มีการเลื่อนพันธสัญญาใหม่กับพันธสัญญาเดิม
2. อึ้งย้ง ถูกสาวใช้สี่คนของ อาวเอี๊ยงโคก ลักพาตัวไป แต่ในหนังสือต้นฉบับ อึ้งย้ง สามารถปราบสาวใช้ทั้งแปดของ อาวเอี๊ยงโคก ได้ภายในหนึ่งลมหายใจ!
3.เวอร์ชันนี้ อึ้งย้ง ดูไม่ฉลาดเหมือนในบทประพันธ์ เนื่องจากในเวอร์ชันนี้ อึ้งย้ง เวลามีปัญหา เธอมักจะถาม ก๊วยเจ๋ง อยู่บ่อยครั้งว่าจะทำอย่างไร? ไอคิวของ อึ้งย้งฉบับ หลี่อี้ถง ลดลงอย่างมาก ต่ำกว่าของ ก๊วยเจ๋ง ทั้ง ๆ ที่ความจำของ ก๊วยเจ๋ง ไม่ดีเท่า อึ้งย้ง แต่ในเวอร์ชันนี้ ก๊วยเจ๋ง จำยาทั้งสี่ชนิดพูดถึงได้ดีกว่าอึ้งย้ง!
4.ในบทประพันธ์ ก๊วยเจ๋ง ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อไปอยู่กับ อึ้งย้ง บนเกาะดอกท้อ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขารัก อึ้งย้ง มากแค่ไหน แต่ในเวอร์ชันนี้ เปลี่ยนโครงเรื่องเป็น ก๊วยเจ๋ง ได้รับจดหมายจาก ฮั้วเจ็ง และคิดว่าเธอได้ตัดใจจากเขา จึงทำให้ ก๊วยเจ๋ง ตัดสินใจไปอยู่กับอึ้งย้งบนเกาะดอกท้อ ซึ่งทำให้ ก๊วยเจ๋ง เวอร์ชันนี้ รัก อึ้งยัง น้อยกว่าในนิยาย
5.หลังจากเกิดเหตุการณ์ร้ายครั้งใหญ่บนเกาะดอกท้อ ในนิยาย ก๊วยเจ๋ง โกรธและดูโหดร้าย กับ อึ้งย้ง เพราะความเข้าใจผิดคิดว่า พ่อของ อึ้งย้ง เป็นคนสังหารอาจารย์ของเขา
แต่ในเวอร์ชันนี้ มีการเปลี่ยนโครงเรื่องช่วงนี้ต่างจากในหนังสือต้นฉบับ และทำให้ ก๊วยเจ๋ง มีความรู้สึกสงสารและเห็นใจ อึ้งย้ง มากกว่างานสร้างเวอร์ชันอื่น!
6. กัวเต็งอัก บังคับให้ ก๊วยเจ๋ง สาบานด้วยพิษหลังจากการเกิดเหตุการณ์ร้ายครั้งใหญ่บนเกาะดอกท้อ
7.เห็นได้ชัดว่าในเวอร์ชันนี้ อาวเอี๊ยงโคก เรียก อาวเอี๊ยงฮง ว่าพ่อ ตอนอยู่บนเกาะ แต่หลังจากที่อาวเอี๊ยงโคก ตาย อาวเอี๊ยงฮง กลับบอกว่าคุณไม่เคยเรียกฉันว่าพ่อ!
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
มีแฟนคลับของ มังกรหยก ชุดนี้ ได้ทำการอ้างถึงตัวเลขยอดวิวที่ดูผ่านทางช่อง เช่น Youku, Mango Tv, Douyin เป็นต้น แต่นั้นคือยอดสตรีมมิ่ง ไม่ใช่ยอดตัวเลขของผู้ชมต่อคนผ่านทางช่องหลักที่ถูกนับเป็นคะแนนเรตติ้งของละครโทรทัศน์ตามมาตราฐานสากลที่ใช้ทั่วโลกกันมาอย่างยาวนาน ยอดผู้ชมของช่องเหล่านั้นเป็นเพียงตัวเลขยอดชม(ยอดวิว) คล้ายกับการดูฟรีผ่าน YouTube หรือ บางช่องอาจจะมีการเก็บค่าสมาชิก เช่น แนวทางธุรกิจของทุกแพลตฟอร์มคือ ดูฟรีบางส่วนโดยมีโฆษณารองรับ ถ้าอยากดูให้จบต้องจ่ายเงินเป็นสมาชิกเสียก่อน
ดังนั้น ตัวเลขยอดวิวที่ดูผ่านช่องเหล่านั้นทั้งหมดไม่ใช่ยอดเรตติ้งของผู้ชมจริงทางหน้าจอโทรทัศน์ และไม่เกี่ยวข้องใด ๆ กับเรตติ้งผู้ชมทางทีวีหลัก ทั้งสิ้น
ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์
ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์ เกิด 19 กันยายน พ.ศ. 2489 กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านเศรษฐกิจ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยคนที่ 16 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง (รักษาการรัฐมนตรีว่าการฯ) และอดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
การศึกษา
ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์ หรือ ดร.ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์ เรียนชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ท.ศ. 9020 และจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาโดยสอบได้คะแนนสูงเป็นอันดับ ที่ 3 ของประเทศแผนกวิทยาศาสตร์ ได้ทุนธนาคารแห่งประเทศไทยไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา, ศึกษาขั้นปริญญาตรีที่ Williams College, ศึกษาขั้นปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์ที่ M.I.T.
การทำงาน
ดร.ชัยวัฒน์ วิบูลย์สวัสดิ์ ทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทยรวม 25 ปี ได้เป็น ผู้ว่าการ ธนาคารแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2540- พ.ศ. 2541 เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (รักษาการ) ในปี พ.ศ. 2539 และช่วยงานบริหารนโยบายเศรษฐกิจให้กับรัฐบาลหลายชุด
นอกจากนั้นยังทำงานด้านการเงินการธนาคาร ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริหารของธนาคารกรุงไทย ( 2547-2553) และเป็นรองประธานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ( 2549-2551) ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ประธานคณะกรรมการเงินบริจาคเพื่อพัฒนาโรงเรียนเทพศิรินทร์
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาประจำผู้ดำรงตำแหน่งในคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.)
งานด้านวรรณกรรม
เป็นนักเขียนใช้นามปากกา “วินนี่ เดอะ ปุ๊” เขียนหนังสือสารคดีในแนวสาระบันเทิง มีผลงานมากกว่า 10 เล่ม เคยเป็นอุปนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย เป็นกรรมการตัดสินรางวัลวรรณกรรม เช่น ซีไรต์ นายอินทร์อะวอร์ด นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลนราธิป ในปี พ.ศ. 2564
แทรมลิงก์
แทรมลิงก์ (Tramlink) หรือเดิมเรียกว่า ครอยดอน แทรมลิงก์ (Croydon Tramlink) เป็นระบบรถรางในบริเวณเซ้าท์ลอนดอน ในประเทศสหราชอาณาจักร เปิดในบริการครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 บริหารงานโดย ลอนดอนแทรมลิงก์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ องค์การคมนาคมสำหรับลอนดอน
ประเทศเบนินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเบนิน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบนินเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบนินไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ดานีเอล ฟาร์เคอ
ดานีเอล ฟาร์เคอ (เกิดวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันในตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันผันตัวมาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน เขาเคยคุมทีมนอริชซิตีเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกหลังจบอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2018–19 และยังเคยคุมนอริชเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้งหลังจบฤดูกาล 2020–21
ผู้จัดการทีม
SV Lippstadt 08
นอริชซิตี
รางวัลส่วนตัว
สามย่าน
สามย่าน อาจหมายถึง
ไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2555
ไทยพรีเมียร์ลีก 2555 (เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สปอนเซอร์ไทยพรีเมียร์ลีก ตามชื่อของผู้สนับสนุนหลัก) โดยเป็นจัดขึ้นเป็นฤดูกาลที่ 16 ของการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกนับตั้งแต่ก่อตั้งมาในปี พ.ศ. 2539 มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 18ทีม โดยจะทำการแข่งขันกันในระบบลีกเหย้า/เยือนพบกันหมด
ทีม
ขอนแก่น, ราชนาวี และ ศรีราชา ตกชั้นลงไปเล่นไทยลีกดิวิชั่น 1 2555 หลังจากจบการแข่งขันฤดูกาล 2554ในสามอันดับสุดท้ายของตาราง
ทีมชนะเลิศ บุรีรัมย์ เอฟซี, รองชนะเลิศ ชัยนาท และอันดับที่สามบีบีซียู จากการแข่งขันไทยลีกดิวิชัน 1 2554 ได้ขึ้นชั้นไปเล่นไทยพรีเมียร์ลีก โดยบุรีรัมย์ เอฟซีได้ทำการร่วมสโมสรกับบุรีรัมย์ พีอีเอ เป็นสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2554 และได้โอนสิทธิการขึ้นชั้นให้กับวัวชน ยูไนเต็ดมาทำการเล่นในลีกสูงสุดเป็นครั้งแรก
ข้อมูลทีมและผู้สนับสนุน
หมายเหตุ: ธงชาติที่ระบุทีมชาตินั้นเป็นไปตามกฎข้อบังคับของฟีฟ่า ผู้เล่นสามารถถือสัญชาติที่ไม่เป็นไปตามฟีฟ่าได้มากกว่าหนึ่งสัญชาติ
รางวัลสำหรับผู้จัดการทีม-ผู้เล่นยอดเยี่ยม
รางวัลยอดเยี่ยมตำแหน่งต่างๆ ในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก 2012
นายกรัฐมนตรีฟิลิปปินส์
นายกรัฐมนตรีฟิลิปปินส์ (Punong Ministro ng Pilipinas) เป็นตำแหน่งอย่างเป็นทางการของหัวหน้ารัฐบาล (ในขณะที่ตำแหน่งประธานาธิบดีฟิลิปปินส์เป็นตำแหน่งของประมุขแห่งรัฐ) ของฟิลิปปินส์ ตั้งแต่พ.ศ. 2521 จนถึงการปฏิวัติพลังประชาชนในพ.ศ. 2529 ตำแหน่งดังกล่าวมีอยู่ชั่วคราวเมื่อพ.ศ. 2442 ในช่วงสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่หนึ่ง
รายนามนายกรัฐมนตรีฟิลิปปินส์
{{legend|#F08080|พรรคขบวนการสังคมใหม่|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#ffd700|องค์การสหประชาธิปไตยแห่งชาติ|border=1px solid #AAAAAA}}
มังคะ
มังคะ หรือ แตดลิง เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Leguminosae วงศ์ย่อย Caesalpinioideae มีเนื้อไม้ กิ่งขรุขระ สีน้ำตาลอมแดง ใบเดี่ยว ผิวเรียบ ขอบใบเรียบ ดอกเป็นดอกช่อ เกิดตามข้อของลำต้น สีขาว ผลเดี่ยว เมื่ออ่อนสีเขียวอมขาว มีเมล็ดเดียว ในทางยา ใช้น้ำต้มเปลือกแก้บวมพอง น้ำต้มใบใช้ล้างแผลสด แผลเปื่อย ฝีหนอง น้ำต้มรากแก้ไข้มาลาเรีย
วัดเชตวัน
ปัจจุบันวัดเชตวันมหาวิหารเหลือเพียงซากโบราณสถาน ได้รับการบูรณะจากทางราชการอินเดียเป็นอย่างดี ตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำราปติ (Rapti) หรือแม่น้ำอจิรวดีในสมัยพุทธกาล นอกกำแพงเมืองสาวัตถีไปทางทิศใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร ที่ ตำบลสะเหต (Saheth) รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
วัดเชตวันในสมัยพุทธกาล
วัดเชตวันมหาวิหารมีอีกชื่อหนึ่งปรากฏในพระสูตรว่า "วัดพระเชตวัน อารามของบิณฑิกเศรษฐี" ที่เรียกเช่นนี้เพื่อให้ทราบว่าวัดนี้เป็นวัดที่อนาถบิณฑิกะสร้างถวายแต่ใช้ชื่อวัดของเจ้าของที่เดิม เพราะวัดแห่งนี้เดิมเป็นที่ของเจ้าเชต เศรษฐีเจ้าที่ดินในสมัยนั้น ซึ่งอนาถบิณฑิกะซื้อต่อมาด้วยราคาที่แพงมหาศาลถึง 18 โกฏิ (เจ้าเชตกำหนดให้นำเหรียญทองมาปูเต็มพื้นที่ ๆ ต้องการซื้อ) และซ้ำยังต้องใช้ชื่อวัดเป็นชื่อของเจ้าเชตอีกด้วย จึงทำให้วัดนี้ได้นามตามเจ้าของเดิม ในขณะที่อนาถบิณฑิกเศรษฐีเจ้าของที่ผู้สร้างวัดถวายไม่สามารถใส่ชื่อของตนไปในนามวัดได้ โดยวัดแห่งนี้อนาถบิณฑิกเศรษฐีได้สร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ สิ้นเงินไปอีก 36 โกฏิ จึงทำให้การสร้างวัดแห่งนี้มีราคาถึง 54 โกฏิ
พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาประทับจำพรรษาและบำเพ็ญพุทธกิจที่วัดแห่งนี้รวมถึง 19 พรรษา นับว่าเป็นวัดที่พระพุทธองค์ประทับจำพรรษานานที่สุด เนื่องจากสถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่สัปปายะต่อการเผยแพร่พระพุทธศาสนา เพราะเมืองสาวัตถีในสมัยนั้นเป็นเมืองที่มั่งคั่ง สงบ และมีการอุปถัมภ์บำรุงเป็นอย่างดีจากพระเจ้าปเสนทิโกศล อนาถบิณฑิกเศรษฐี และประชาชนทั้งหลาย
วัดเชตวันหลังการปรินิพพาน
หลังพระพุทธเจ้าเสด็จปรินิพพาน วัดเชตวันได้รับการดูแลมาตลอด โดยเฉพาะมูลคันธกุฎีที่มีพระสงฆ์เฝ้าดูแลทำการปัดกวาดเช็ดถูปูลาดอาสนะและปฏิบัติต่อสถานที่ ๆ พระพุทธเจ้าเคยประทับอยู่ทุก ๆ แห่ง เหมือนสมัยที่พระพุทธองค์ทรงพระชนม์ชีพอยู่มิได้ขาด โดยมีการปฏิบัติเช่นนี้ติดต่อกันจวบจนเมืองสาวัตถีตกไปอยู่ในอำนาจของแคว้นมคธและเสื่อมความสำคัญลงและวัดแห่งนี้ได้ถูกทิ้งร้างไปหลังยุคกุษาณะในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 จากเมืองหลวงแห่งแคว้นเป็นชนบทเล็ก ๆ ที่ห่างไกล และสิ่งก่อสร้างถูกทิ้งกลายสภาพเป็นเนินดิน และชื่อของสาวัตถีได้ถูกลืมไปจากอินเดีย (กลายเป็นเพียงสาเหต-มาเหต โดยสาเหตเป็นที่ตั้งของซากวัดเชตวัน และมาเหตเป็นที่ตั้งของเมืองสาวัตถี)
อำเภออัลอัซซาล
อัซซาล (أزال) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอะมานะตุลอาศิมะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 115,054 คน
วัดเชตวัน
วัดเชตวันหลังการปรินิพพาน
จนมีการขุดค้นพบพุทธสถานและซากเมืองในช่วงหลัง ทำให้ปัจจุบันซากวัดแห่งนี้ได้รับการขุดค้นปรับแต่งเป็นอย่างดี ซึ่งต่างจากตัวเมืองสาวัตถีที่ไม่มีการบูรณะขุดค้นเท่าใดนัก จึงทำให้ปัจจุบันมีผู้มาจาริกแสวงบุญ ณ วัดเชตวันเป็นประจำ ปัจจุบันชาวบ้านแถบนี้เริ่มหันกลับมาเรียกตำบลแห่งนี้ว่าศราวัสตี (ภาษาสันสกฤต) เหมือนในสมัยก่อนบ้างแล้ว
จุดแสวงบุญและสภาพของวัดเชตวันในปัจจุบัน
สถานที่สำคัญ ๆ ที่พุทธศาสนิกชนในปัจจุบันนิยมไปนมัสการคือ พระมูลคันธกุฎี ที่ได้ทำการขุดค้นปรับแต่งเป็นอย่างดี, อานันทโพธิ์ ต้นโพธิ์ที่ปลูกโดยพระอานนท์ในสมัยพุทธกาล ต้นโพธิ์ต้นนี้ปรากฏหลักฐานในคัมภีร์และยังคงเป็นยืนต้นมาจนปัจจุบัน, หมู่กุฏิพระมหาเถระ, บ่อน้ำสรงสนานของพระพุทธองค์ เป็นต้น
สมัยโฮโลซีน
โฮโลซีน (Holocene) เป็นสมัยทางธรณีวิทยาในปัจจุบัน เริ่มต้นขึ้นเมื่อประมาณ 11,650 ปีปรับเทียบก่อนปัจจุบัน ภายหลังจากช่วงอายุธารน้ำแข็งครั้งล่าสุด ซึ่งจบลงด้วยการล่าถอยของธารน้ำแข็งโฮโลซีน โดยสมัยโฮโลซีนนั้นเป็นสมัยที่ต่อเนื่องมาจากสมัยไพลสโตซีน ซึ่งทั้งสองสมัยนั้นรวมกันเป็นยุคควอเทอร์นารี สมัยโฮโลซีนนั้นได้รับการระบุว่าเป็นยุคอบอุ่นปัจจุบัน หรือรู้จักกันในชื่อ MIS 1 แต่บ้างก็ถือว่าเป็นช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งในสมัยไพลสโตซีน เรียกว่า ช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งฟลันเดรียน
สมัยโฮโลซีนนั้นสอดคล้องกับการเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว การโตขึ้น และผลกระทบของเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั่วโลก รวมไปถึงประวัติศาสตร์ที่ได้รับการเขียนไว้ทั้งหมด การปฏิวัติเทคโนโลยี การพัฒนาของอารยธรรมใหญ่ ๆ และการเปลี่ยนแปลงสำคัญโดยรวมซึ่งนำไปสู่การใช้ชีวิตเมืองในปัจจุบัน ผลกระทบของมนุษย์ในโลกยุคปัจจุบันและระบบนิเวศนั้นอาจพิจารณาได้ว่ามีความสำคัญต่อการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตในอนาคตทั่วโลก รวมไปถึง หลักฐานธรณีภาคที่เกิดขึ้นพร้อมกันโดยประมาณ หรือหลักฐานด้านอุทกภาคและบรรยากาศภาคเกี่ยวกับผลกระทบของมนุษย์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 สหพันธ์ธรณีวิทยาสากลได้ทำการแบ่งสมัยโฮโลซีนออกเป็นสามการแบ่งย่อย ได้แก่ ช่วงอายุกรีนแลนด์เดียน (11,700 ปีก่อนถึง 8,200 ปีก่อน) ช่วงอายุนอร์ทกริปเปียน (8,200 ปีก่อนถึง 4,200 ปีก่อน) และช่วงอายุเมฆาลายัน (4,200 ปีก่อนถึงปัจจุบัน) ตามที่คณะกรรมมาธิการการลำดับชั้นหินสากลเสนอ โดยขอบชั้นหินแบบฉบับของช่วงอายุเมฆาลายัน คือ หินถ้ำในถ้ำ Mawmluh ในประเทศอินเดีย และชั้นหินแบบฉบับแทรกทั่วโลก คือ แกนน้ำแข็งจากภูเขาโลแกนในประเทศแคนาดา
นิรุกติศาสตร์
ชื่อโฮโลซีน (Holocene) ในภาษาอังกฤษได้รับมาจากคำในภาษากรีกโบราณ โดยคำว่า โฮโลส (Holos หรือ ὅλος) นั้นหมายถึง "ทั้งหมดทั้งมวล" และคำว่า "ซีน" นั้นมาจากคำว่า ไคนอส (kainos หรือ καινός) หมายถึง "ใหม่" ตามแนวคิดของสมัยนี้ คือ "ใหม่ทั้งหมด" (entirely new)  โดยคำเสริมท้าย "-ซีน" (-cene) นั้นถูกใช้กับทั้งเจ็ดสมัยของมหายุคซีโนโซอิก
ภาพรวม
คณะกรรมมาธิการการลำดับชั้นหินสากลยอมรับว่าสมัยโฮโลซีนนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 11,650 ปีปรับเทียบก่อนปัจจุบัน ซึ่งคณะอนุกรรมธิการว่าด้วยยุคควอเทอร์นารีนั้นเลิกใช้คำว่า 'ล่าสุด' และเลือกชื่อโฮโลซีนมาใช้แทน และยังมีการสนใจในชื่อฟลันเดรียนด้วย ซึ่งเป็นชื่อที่ได้รับมาจากตะกอนการรุกล้ำของทะเลที่ชายหาดฟลันเดอร์สของประเทศเบลเยียม โดยมีการใช้เป็นชื่อพ้องกับโฮโลซีนโดยผู้เขียนที่พิจารณาว่าใน 10,000 ปีที่ผ่านมานั้นควรมีระยะเดียวกันกับเหตุการณ์ช่วงอายุย่อยธารน้ำแข็งครั้งก่อน และถูกรวมอยู่ในสมัยไพลสโตซีน อย่างไรก็ตาม คณะกรรมมาธิการการลำดับชั้นหินสากลพิจารณาว่าสมัยโฮโลซีนนั้นเป็นสมัยอันต่อเนื่องมาจากสมัยไพลสโตซีน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งยุคธารน้ำแข็งล่าสุด ซึ่งท้องถิ่นของยุคธารน้ำแข็งล่าสุดนั้น ได้แก่ การเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งวิสคอนซินในทวีปอเมริกาเหนือ การเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งไวคเซอเลียนในทวีปยุโรป เดเวนเซียนในบริเตน การเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งลังกีอวยในประเทศชิลี และออตีรันในประเทศนิวซีแลนด์
สมัยโฮโลซีนสามารถแบ่งย่อยออกเป็นห้าช่วงคั่นหรือหินรุ่น ตามความผันแปรของสภาพอากาศ ได้แก่
นักธรณีวิทยาซึ่งทำงานในภูมิภาคต่าง ๆ นั้นกำลังทำการศึกษาระดับน้ำทะเล บึงพีด (peat bogs) และตัวอย่างแกนน้ำแข็งด้วยวิธีการที่หลากหลาย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบและขัดเกลาลำดับลิตต์–เซร์นันเดร์ ซึ่งเป็นการจำแนกประเภทของยุคทางภูมิอากาศโดยการใช้ซากพืชในพีทมอสเป็นตัวกำหนด แม้ว่าครั้งหนึ่งจะเคยมีความคิดว่าวิธีนี้นั้นมีความน่าสนใจเพียงเล็กน้อย เนื่องจากการอ้างอิงอายุจาก 14C ของพีทมอสนั้นไม่สอดคล้องกับหินรุ่นที่อ้างอิง แต่ผู้ตรวจสอบพบความสอดคล้องกันโดยทั่วไปทั่วทั้งทวีปยูเรเชียและทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งเดิมแผนการนี้ถูกวางไว้สำหรับยุโรปเหนือ แต่ความแปรปรวนของสภาพอากาศและการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศนั้นเกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง โดยช่วงของแผนการนี้นั้นรวมไปถึงความแปรปรวนสุดท้ายก่อนโฮโลซีนของยุคธารน้ำแข็งครั้งล่าสุดด้วย และจากนั้นจึงจำแนกภูมิอากาศของยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่ใหม่กว่า
นักบรรพชีวินวิทยาไม่ได้ทำการกำหนดหินช่วงอายุกลุ่มซากดึกดำบรรพ์ใด ๆ สำหรับสมัยโฮโลซีน หากจำเป็นต้องมีการแบ่งย่อย ช่วงเวลาของการพัฒนาเทคโนโลยีของมนุษย์ เช่น ยุคหินกลาง ยุคหินใหม่ และ ยุคสัมฤทธิ์ มักถูกนำมาใช้ อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาอ้างอิงของคำเหล่านี้นั้นจะแตกต่างกันไปตามเกิดขึ้นของเทคโนโลยีนั้น ๆ ตามส่วนต่าง ๆ ของโลก
ตามที่นักวิชาการบางคนกล่าวว่า การแบ่งที่สาม หรือ แอนโทรโปซีน ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วนั้น คำนี้ถูกนำมาใช้เพื่อแสดงถึงช่วงเวลาปัจจุบัน ซึ่งเงื่อนไขและกระบวนการสำคัญทางธรณีวิทยาหลายประการได้เปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมากโดยกิจกรรมของมนุษย์ ซึ่งชื่อ 'แอนโทรโปซีน' (Anthropocene) (ซึ่งได้รับการบัญญัติโดยพอล เจ. ครูทเซนและยูจีน สเตอร์เมอร์ในปี 2543) นั้นไม่ใช่หน่วยทางธรณีวิทยาอย่างเป็นทางการ โดยคณะอนุกรรมาธิการว่าด้วยยุคควอเทอร์นารีของคณะกรรมมาธิการการลำดับชั้นหินสากล มีคณะทำงานเพื่อการพิจารณาความเหมาะสมของสิ่งเหล่านี้ โดยในเดือนพฤษภาคม 2562 สมาชิกของคณะทำงานได้ลงมติเห็นชอบให้คำว่า แอนโทรโปซีน เป็นหน่วยทางการของหน่วยอายุลำดับชั้นหิน (chrono-stratigraphic unit) โดยมีสัญญาณทางลำดับชั้นหินในราวกลางศตวรรษที่ยี่สิบตามสากลศักราช (ส.ศ.) เป็นฐาน ส่วนเกณฑ์ที่แน่นอนนั้นยังคงจำเป็นต้องมีการพิจารณาต่อไป ซึ่งหลังจากนี้จะต้องได้รับการอนุมัติจากหน่วยงานต้นสังกัดตามลำดับเสียก่อน (โดยขั้นสุดท้าย คือ สหพันธ์ธรณีวิทยาสากล)
ธรณีวิทยา
การเคลื่อนที่ของแผ่นทวีปเนื่องการแปรสัณฐานแผ่นธรณีภาคนั้นเกิดขึ้นน้อยกว่าหนึ่งกิโลเมตรในช่วงเวลาเพียง 10,000 ปี อย่างไรก็ตาม การละลายของน้ำแข็งนั้นทำให้เกิดระดับน้ำทะเลของโลกสูงขึ้นประมาณ 35 m ในช่วงต้นของสมัยโฮโลซีน และอีก 30 เมตรในช่วงหลังของสมัยโฮโลซีน นอกจากนี้ หลายพื้นที่ที่อยู่เหนือประมาณเส้นขนานที่ 40 องศาเหนือนั้น ยังได้รับแรงกดดันจากน้ำหนักของธารน้ำแข็งสมัยไพลสโตซีนและเพิ่มขึ้นมากเท่ากับ 180 m เนื่องจากการเด้งกลับหลังธารน้ำแข็งในช่วงปลายของสมัยไพลสโตซีนถึงสมัยโฮโลซีน และยังคงเพิ่มขึ้นมาจนถึงทุกวันนี้
การเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลและการเป็นแอ่งบนแผ่นดินชั่วคราวนั้น ทำให้เกิดการรุกล้ำของทะเลชั่วคราวเข้าไปจนถึงพื้นที่ซึ่งในปัจจุบันอยู่ไกลจากทะเล โดยซากดึกดำบรรพ์ทะเลของสมัยโฮโลซีนที่เป็นที่รู้จัก เช่น จากรัฐเวอร์มอนต์ และ รัฐมิชิแกน สหรัฐ นอกเหนือจากการรุกล้ำของทะเลชั่วคราวในละติจูดสูงนั้นเกี่ยวข้องกับแอ่งจากธารน้ำแข็ง ซากดึกดำบรรพ์ของสมัยโฮโลซีนนั้นยังพบได้ในก้นทะเลสาบที่ราบน้ำท่วมถึงและตอนกอนหินถ้ำ โดยตอนแกนทะเลสมัยโฮโลซีนตามแนวชายฝั่งในละติจูดต่ำนั้นหาได้ยาก เนื่องจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเกินความเป็นไปได้ในการยกตัวของธรณีภาคของแหล่งที่ไม่ได้มาจากธารน้ำแข็ง
การเด้งกลับหลังธารน้ำแข็งในภูมิภาคสแกนดิเนเวียนั้นส่งผลให้ทะเลบอลติกลดลง โดยการสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องของภูมิภาคนี้ยังคงทำให้เกิดแผ่นดินไหวเบา ๆ ทั่วยุโรปเหนือ เหตุการณ์ที่เท่ากันในทวีปอเมริกาเหนือ คือ การเด้งกลับของอ่าวฮัดสัน โดยตัวอ่าวนั้นหดตัวลงจากระยะทะเลไทรเรลที่ใหญ่กว่าในช่วงหลังธารน้ำแข็งโดยทันที จนใกล้ขอบเขตปัจจุบัน
มีชัย วีระไวทยะ
มีชัย วีระไวทยะ (17 มกราคม พ.ศ. 2484) กรรมการสภามหาวิทยาลัยมหิดล กรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปเพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนตามนโยบาย thailand 4.0 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 194/2560 อดีตนักแสดงชาวไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เป็นบุคคลมีชื่อเสียงจากบทบาทการรณรงค์การใช้ถุงยางอนามัย สำหรับการคุมกำเนิด และป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์  โดยเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมพัฒนาประชากรและชุมชน ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 จนทำให้ช่วงนั้นคนไทยนิยมเรียกชื่อถุงยางอนามัยว่า "ถุงมีชัย"
สมัยโฮโลซีน
สภาพอากาศ
เมื่อเทียบกับในช่วงก่อนหน้าที่มีอากาศหนาวเย็น (การเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็ง) ภูมิอากาศในสมัยโฮโลซีนนั้นค่อนข้างคงที่ บันทึกที่อยู่ในแกนน้ำแข็งแสดงให้เห็นว่าก่อนสมัยโฮโลซีนนั้นมีภาวะโลกร้อนหลังจากสิ้นสุดยุคน้ำแข็งครั้งล่าสุด และมีช่วงที่อากาศเย็นตัวลง แต่การเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศในระดับใหญ่นั้นมีมากขึ้นในช่วงเริ่มต้นยังเกอร์ดรายแอส ในระหว่างการเปลี่ยนผ่านจากช่วงอายุธารน้ำแข็งครั้งล่าสุดมาเป็นสมัยโฮโลซีนนั้น การพลิกกลับอากาศเย็นฮูเอลโม–มัสการ์ดีในซีกโลกใต้เริ่มต้นขึ้นก่อนยังเกอร์ดรายแอส และทำให้กระแสความอบอุ่นไหลจากใต้ขึ้นสู่เหนือจาก 11,000 ถึง 7,000 ปีก่อน โดยดูเหมือนว่าสิ่งนี้นั้นได้รับอิทธิพลจากธารน้ำแข็งที่ยังหลงเหลืออยู่ในซีกโลกเหนือจนถึงช่วงหลัง ๆ
มีชัย วีระไวทยะ
ประวัติ
มีชัยเกิดวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2484 เป็นบุตรของนายแพทย์ สมัค วีระไวทยะ กับแพทย์หญิง อิสซาเบลลา แมคคินนอน "เอลลา" โรเบิร์ตสัน มีพี่น้องสี่คน
สกุลของบิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน มีบรรพบุรุษอพยพจากทางตอนใต้ของจีนเข้ามาลงหลักปักฐานในจังหวัดสมุทรสงครามตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา บิดาได้ทุนเล่าเรียนหลวงจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อศึกษาต่อด้านการแพทย์ที่ประเทศอังกฤษ เขาเป็นหลานป้าของคุณหญิงจำนง พิณพากย์พิทยเภทผู้ได้รับทุนหลวงจากสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าสำหรับศึกษาต่อด้านพยาบาลที่สหรัฐ ส่วนสกุลของเอลลา มารดา เป็นชาวสกอตชนชั้นกลางค่อนไปทางสูง มีตาคือเดวิด แอนเดอร์สัน โรเบิร์ตสัน เป็นข้าราชการกรมศุลกากรของอังกฤษ
มีชัยได้รับการเลี้ยงดูอย่างไทย ใช้ภาษาไทย ไปโรงเรียนไทย ถือธรรมเนียมไทย และศึกษาศาสนาพุทธเช่นเดียวกับเด็กไทยทั่วไป ด้วยความที่มีบิดาเป็นชาวพุทธ และมารดาเป็นแองกลิคัน มารดาจึงไม่บังคับให้ลูกนับถือศาสนาใดแต่ให้ศึกษาไปก่อน แม้จะเคยพาลูก ๆ ไปคริสตจักรไคร้สตเชิชบ้างนาน ๆ ครั้ง มีชัยกล่าวว่าปัจจุบันตนยังไม่เลือกว่าจะนับถือศาสนาใด
จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์น
สมรสกับท่านผู้หญิงบุตรี วีระไวทยะ นามเดิม หม่อมราชวงศ์หญิงบุตรี กฤดากร
การทำงาน
นายมีชัย วีระไวทยะ เคยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน  2 สมัย และได้รับการแต่งตั้งเป็นวุฒิสมาชิก อีกหลายสมัย
ในปี พ.ศ. 2513 นายมีชัย ได้รับบทบาทแสดงนำเป็น โกโบริ ในละครเรื่อง คู่กรรม ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ช่อง 4 บางขุนพรหม
นายมีชัยได้รับรางวัลแมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ในปี พ.ศ. 2537 และรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล สาขาสาธารณสุข ในปี พ.ศ. 2552 (เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552)
โรงเรียนบางกะปิ
โรงเรียนบางกะปิ เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และตอนปลายแห่งแรกของเขตบางกะปิ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2498 ปัจจุบันเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ แบบสหศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนบางกะปิ ตั้งอยู่เลขที่ 69 ถนนเสรีไทย แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร 10240 ซึ่งตรงข้ามกับ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ นิด้า บนพื้นที่ 49 ไร่ 1 งาน 51 ตารางวา จำนวนนักเรียนประมาณ 3,265 คน ครู-อาจารย์ 157 คน
ประวัติ
อำเภอบางกะปิ ในอดีตเป็นอำเภอชั้นนอกของจังหวัดพระนครแต่เดิมเป็นท้องถิ่นเกษตรกรรม ไม่มีโรงเรียนมัธยมสามัญถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย นักเรียนจากชั้นนอกพระนครเมื่อจบชั้นประถมศึกษาแล้วจะต้องไปเรียนต่ออำเภอในพระนคร ทำให้นักเรียนสายสามัญกระจุกตัวแต่โรงเรียนในเขตพระนครมากเกินไป กระทรวงศึกษาธิการจึงให้จัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอบางกะปิขึ้น เปิดสอนเป็นวันแรกวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดศรีบุญเรืองเป็นที่เรียนชั่วคราวจนกระทั่ง วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน จึงย้ายมาเรียน ณ สถานที่ปัจจุบัน (ที่ดินบางส่วนถูกตัดออกไปทำถนน จึงเหลือเพียง 49 ไร่ 1 งาน 51 ตารางวา ในปัจจุบัน ซึ่งกรมสามัญศึกษารับโอนมาจากการเคหะแห่งชาติ ตามโฉนดที่ดินที่ 15172 เล่มที่ 1516 ขึ้นทะเบียนราชพัสดุที่ 061260) ชั้นที่เปิดสอนครั้งแรก คือ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียนชายหญิงรวม 81 คน ครู 3 คน มีนายสวัสดิ์ ผลโภคเป็นครูใหญ่คนแรก มีอาคารเรียน 1 หลัง บ้านพักครู 1 หลัง ห้องสุขา 3 ห้อง ปีแรก ๆ ที่เปิดทำการสอนชาวบ้านยังทำนารอบ ๆ โรงเรียน การเดินทางจึงต้องอาศัยการเดินเท้าไปตามคันนาเพราะไม่มีถนน
-โครงการสอนภาษาโดยเจ้าของภาษา (ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเสศ ภาษาเยอรมัน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาจีน) -โครงการความร่มมือพัฒนาครูผู้สอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ร่วมกับคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
มฤตยู มูนแรคเกอร์
มฤตยู มูนแรคเกอร์ (Moonraker) ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป
วัดแหลม (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดแหลม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดแหลม ตำบลบางหญ้าแพรก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เจ้าอาวาสในปัจจุบันคือ พระครูปลัด ชัชวาลย์ อนาลโย
วัดแหลมสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2319 ต่อมาจึงมีการสร้างป้อมปู่เจ้าสมิงพรายในบริเวณใกล้เคียงกัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472
อาคารเสนาสนะในวัดแหลมได้แก่ พระอุโบสถ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ครึ่งตึกครึ่งไม้ และตึก ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้ ฌาปนสถาน สุสาน และอาคารเรียนพระปริยัติธรรม ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดแหลมในเขตที่ดินวัด
วัดแหลมมีงานประเพณีแห่ยอดพระเจดีย์ทรายซึ่งแตกต่างจากที่อื่น กล่าวคือ ชาวบ้านในพื้นที่จะมารวมตัวกันจัดขบวนแห่ต้นเงินเข้าวัดเพื่อจะนำยอดเงินนั้นไปปักบนยอดพระเจดีย์ทราย การประกวดเจดีย์ทราย ประกวดธิดาเจดีย์ทราย การแห่ยอดพระเจดีย์ทราย ในปัจจุบันใช้วิธีซื้อทรายเข้าวัดแทน
ปรัศนี
ปรัศนี หรือ เครื่องหมายคำถาม หรือ เครื่องหมายสงสัย (question mark) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะคล้ายตะขอหันทางซ้ายและมีจุดอยู่ข้างล่าง
ดูเพิ่ม
Ya Yeet!
สุสานจิ๋นซีฮ่องเต้
สุสานฉินสื่อหวง ( ฉินสื่อหวงปิงหมาหย่ง แปลว่า หุ่นทหารและม้าของฉินสื่อหวง) คือ ฮวงซุ้ยของจักรพรรดิจีนฉินสื่อหวงแห่งราชวงศ์ฉิน ตั้งอยู่ที่ตำบลหลินถง ห่างจากเมืองซีอาน มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
สุสานฉินสื่อหวงได้ค้นพบโดยบังเอิญเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยชาวนาในหมู่บ้านซีหยาง ชื่อ หยางจื้อฟา ในขณะที่ขุดดินเพื่อทำบ่อน้ำ บริเวณเชิงเขาหลีซาน ห่างจากตัวเมืองซีอาน ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 35 กม. โดยในระหว่างที่ขุดนั้น ก็บังเอิญพบกับซากของทหารดินเผา ที่ทราบภายหลังว่ามีอายุมากกว่า 2,000 ปี
ปัจจุบันรัฐบาลจีนขุดค้นพบวัตถุโบราณที่เป็นกองทัพทหารดินเผา สรรพาวุธ รถม้าและม้าศึก จำนวนทั้งสิ้นกว่า 7,400 ชิ้น ภายในบริเวณพื้นที่หลุมสุสานกว่า 25,000 ตารางเมตร มีการคาดคะเนว่าอาณาเขตของสุสานฉินสื่อหวงจะมีพื้นที่มากกว่า 2,180 ตารางกิโลเมตร สุสานฉินสื่อหวงได้รับการคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2530
สุสานฉินสื่อหวงเริ่มก่อสร้างในสมัยฉินสื่อหวง ใช้ระยะเวลาก่อสร้างประมาณ 38 ปี ตั้งแต่ปี 246 - 208 ก่อนคริสตกาล ซึ่งอาณาเขตพื้นที่ของสุสานรวมทั้งสิ้น 2,180 ตร.กม. แบ่งออกเป็นพระราชฐานชั้นในและพระราชฐานชั้นนอก ภายในสุสานใช้บรรจุพระบรมศพของฉินสื่อหวง ทรัพย์สมบัติต่าง ๆ ตลอดจนกองกำลังทหาร นางสนมและนางกำนัล รถม้าและขุนพลทหาร จำนวนมาก เพื่อเป็นตัวแทนของข้าราชบริพารในการร่วมเดินทางไปยังปรโลกของฉินสื่อหวง
โครงสร้างและสถาปัตยกรรมโดยรวมของสุสาน มีพื้นที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีความลึกเฉลี่ย 35 เมตร กว้าง 145 เมตร และ ยาว 170 เมตร
สำหรับห้องบรรจุพระบรมศพอยู่จุดกึ่งกลางของสุสาน มีความสูง 15 เมตร มีขนาดพื้นที่และความใหญ่โตมโหฬารราวกับสนามฟุตบอล
สำหรับภายใน ในส่วนที่ก่อสร้างจากหินนั้นยังคงได้รับการปิดผนึกอย่างดีโดยคงสภาพเดิมเอาไว้ และไม่เคยผ่านการขุดและรื้อทำลายมาก่อน โดยโครงสร้างของสุสานดังกล่าว มีรูปแบบโครงสร้างและการจัดสร้างที่มีความสลับซับซ้อน ขนาดของสุสานมีขนาดมหึมา ยิ่งใหญ่สมพระเกียรติของจักรพรรดิจีนผู้รวบรวมประเทศจีนให้เป็นปึกแผ่น
ประวัติการค้นพบสุสาน
เมืองซีอานเป็นนครแห่งวัฒนธรรม อันมีชื่อเสียงลือเลื่องทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน ในประวัติศาสตร์เคยเป็นเมืองหลวง และราชธานีของราชวงศ์จีนรวมกว่า 10 ราชวงศ์ เป็นระยะเวลากว่าพันปี เคยเป็นแหล่งการต่อสู้ของชาวนาในหลายครั้งในการก่อตั้งอำนาจรัฐ ปัจจุบันเมืองซีอานยังคงหลงเหลือร่องรอยของโบราณสถาน และโบราณวัตถุให้พบเห็นได้ทั่วไป และในปี พ.ศ. 2517 ได้มีการขุดพบหลุมฝังรูปปั้นดินเผา รูปปั้นทหารและม้าในสมัยราชวงศ์ฉินขนาดใหญ่ ภายในหมู่บ้านซีหยาง เชิงเขาหลีซานในอำเภอหลินถง ทางทิศตะวันออกของเมืองซีอาน (34.38482°N, 109.27392°W)
การขุดค้นพบทางประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจีน และยิ่งใหญ่ที่สุดสิ่งหนึ่งของโลกในศตวรรษที่ 20 และตราบจนทุกวันนี้ ทางการรัฐบาลจีนถือว่า สุสานฉินสื่อหวง ที่ยังรอการขุดค้นนั้น เป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกในยุคโบราณชิ้นที่ 8 กองทัพทหารดินเผาภายในสุสานและรถม้าสมัยราชวงศ์ฉิน จำนวนมาก มีขนาดใหญ่โตมโหฬารซุกซ่อนอยู่ภายใต้พื้นดิน ตามบันทึกในประวัติศาสตร์จีนถูกขุดพบโดยบังเอิญจากชาวนาตระกูลหยางจำนวน 7 คน ในหมู่บ้านซีหยาง เมืองหลินถง ในต้นของฤดูใบไม้ผลิในปี พ.ศ. 2517 ที่ขุดดินเพื่อหาบ่อน้ำไว้ใช้สำหรับเพาะปลูกในฤดูหนาวที่จะมาถึงภายในหมู่บ้าน ในวันที่ 5 ของการขุดดินเพื่อหาบ่อน้ำ เมื่อขุดลึกลงไปประมาณ 4 เมตร ก็พบกับวัตถุที่ทำด้วยดินเผาที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายกับเหยือกสำหรับใส่น้ำ จึงค่อย ๆ ขุดดินอย่างระมัดระวัง และเมื่อยิ่งขุดลึกลงไปก็พบกองทัพทหารดินเผาในชุดเกราะ คันธนูและลูกธนูทองเหลืองจำนวนหนึ่ง
หลังการขุดพบโดยบังเอิญ ชาวนาตระกูลหยางได้จุดธูปกราบไว้เพื่อขอขมาเนื่องจากเข้าใจว่าเป็นวัดหรือโบราณวัตถุ หลังจากนั้นอีก 2 เดือน เจ้าหน้าที่ของทางการที่รับผิดชอบในการขุดหาแหล่งน้ำของจีน ได้เข้ามาตรวจสอบความคืบหน้าของการขุดหาแหล่งน้ำของชาวบ้าน ก็ได้พบกับสิ่งที่ชาวนาตระกูลหยางค้นพบ และสังเกตเห็นถึงลักษณะของอิฐและรูปปั้นดินเผาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับที่สุสานของฉินสื่อหวง จึงได้รายงานไปยังทางการของมณฑลฉ่านซี หลังจากนั้นทางรัฐบาลจีนได้เริ่มทำการขุดค้นหาอย่างเป็นระบบ เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 เป็นต้นมา ผลของการขุดค้นพบรูปปั้นกองทัพทหารและรถม้าดินเผามากกว่า 8,000 ตัว และรถม้าไม้มากกว่า 100 คัน ในจำนวนหลุมภายในสุสานที่ขุดพบมีอาณาเขตพื้นที่รวมกันถึงกว่า 20,000 ตร.ม.
ต่อมา เจ้าคังหมิน เจ้าหน้าที่ฝ่ายวัฒนธรรมประจำอำเภอหลินถง ได้ไปตรวจสอบยังบริเวณพื้นที่ที่ชาวนาตระกูลหยางค้นพบ เพื่อทำการกว้านซื้อซากโบราณวัตถุอันทรงคุณค่าที่ถูกขุดพบ และได้นำออกไปจำหน่ายก่อนหน้านี้ได้ 3 คันรถ เพื่อนำกลับไปยังห้องวิจัยเพื่อทำการศึกษา และต่อมาในต้นเดือนพฤษภาคม เจ้าคังหมินได้จำกัดพื้นที่ในบริเวณอาณาเขตที่ขุดพบจำนวน 120 ตร.ม. เพื่อทำการขุดหาซากของกองทัพดินเผาเพิ่มเติม รัฐบาลจีนได้เข้ามามีบทบาทในการขุดหาเพิ่มเติมของกองทัพทหารดินเผาซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ ลิ่นอันเหวิ่น นักข่าวหนังสือพิมพ์ซินหัว ได้เดินทางกลับไปเยี่ยมญาติที่อำเภอหลินถงและพบกับสิ่งที่ชาวนาและเจ้าหน้าที่ขุดพบ เมื่อกลับสู่ปักกิ่ง ได้นำเรื่องกองทัพทหารดินเผาตีพิมพ์ลงในคอลัมน์ "ชุมนุมเหตุการณ์" ในหนังสือพิมพ์เหรินหมินยื่อเป้า
ต้นเดือนกรกฎาคม รองนายกรัฐมนตรีหลี่เซียนเนี่ยน ได้มีคำสั่งให้กองโบราณคดีและกรรมการมณฑลฉ่านซีของจีน ร่วมกันหามาตรการในการอนุรักษ์โบราณวัตถุทางประวัติศาสตร์ของจีนนี้ และในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 หยวนจงอี้ เจ้าคังหมิน ได้นำทีมนักโบราณคดี เดินทางเข้าไปยังหมู่บ้านซีหยางอีกครั้ง เพื่อทำการตรวจสอบและขุดค้นเพิ่มเติมจนถึงปัจจุบัน วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2522 กองทัพทหารดินเผาภายใต้มหาสุสานฉินสื่อหวงได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมอย่างเป็นทางการ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2530 องค์การยูเนสโกได้ลงมติให้สุสานฉินสื่อหวง เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ภายในสุสานประกอบไปด้วยหลุมทหารรูปปั้นดินเผาจำนวนมาก ขุดพบแล้วจำนวน 3 หลุมจากทั้งหมด 8 หลุม ซึ่งสรุปโดยรวมวัตถุโบราณทางประวัติศาสตร์ที่ค้นพบทั้งที่เป็นหุ่นทหารดินเผา สรรพาวุธ รถม้าและม้าศึกที่ใช้ในการสงคราม มีจำนวนรวมทั้งสิ้นกว่า 7,400 ชิ้น ในหลุมสุสานที่มีอาณาเขตพื้นที่กว่า 25,000 ตร.ม.
กำเนิดสุสาน
ฉินสื่อหวงทรงสร้างสุสานกองทัพทหารดินเผาขึ้น เพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บพระบรมศพของพระองค์เอง แสดงให้เห็นถึงวิวัฒนาการและสถาปัตยกรรมโบราณของจีน และศักยภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ จักรพรรดิจีนทุกพระองค์ในประวัติศาสตร์จะมีความใฝ่ฝันสูงสุดอยู่ 2 ประการคือ 1. ยาอายุวัฒนะ ถ้าหากพระองค์ยังเสาะแสวงหาไม่ได้ สิ่งที่พระองค์จะต้องทำก็คือ 2. การสร้างมหาสุสานขนาดอันใหญ่โตมโหฬาร เพื่อเป็นที่ประทับชั่วกาลนาน
ชาวจีนในสมัยโบราณมีความเชื่อว่ามนุษย์นั้นมี 2 วิญญาณ วิญญาณแรกคือ โป  (Po)  ซึ่งจะมาพร้อมกับการเกิดของทารก อีกวิญญาณหนึ่งเรียกว่า ฮั่น  (Han)  เป็นวิญญาณที่สวรรค์ส่งมารวมกับวิญญาณแรกพร้อมกันตั้งแต่เกิด และเมื่อเจ้าของร่างตายลง วิญญาณแรกหรือโปจะคงอยู่ในร่างนั้น ส่วนฮั่นจะออกจากร่างกลับคืนสู่สวรรค์ไป ถ้าผู้ตายไม่ได้รับการฝังอย่างถูกต้องตามประเพณี โปจะอยู่อย่างไม่มีความสุข เที่ยวเร่ร่อนกลายเป็น กุย  (Gui)  หรือปีศาจอันชั่วร้าย ชาวจีนทุกคนจึงต้องได้รับการฝังอย่างถูกต้องตามประเพณีเมื่อถึงแก่กรรม โดยจะถูกบรรจุร่างไว้ภายในสุสานตามฐานะของผู้ตาย นอกจากนั้น พระองค์ยังโปรด ฯ ให้สร้างสุสานของพระองค์ทันทีตามโบราณราชประเพณี และอีกสิ่งหนึ่งที่พระองค์ทรงใส่พระทัยเป็นพิเศษก็คือ มีพระราชบัญชาให้ นักพรตสีฝู่ นำตัวเด็กหญิงและเด็กชายพรหมจรรย์นับพันคน ลงเรือเดินทะเล เดินทางไปทางตะวันออกเพื่อแสวงหาเกาะเผิงไหล เกาะฟางเจ้า และเกาะอิ๋งโจว ทรงเชื่อว่าเป็นดินแดนหวงห้ามของมนุษย์ เนื่องจากเป็นที่พำนักของเซียนที่จะมอบยาอายุวัฒนะให้พระองค์ทรงมีชีวิตเป็นอมตะ แต่ทว่าตลอดพระชนมชีพของพระองค์ ข่าวคราวและชะตากรรมของคณะเดินทางที่พระองค์ทรงมอบหมายภารกิจเสี่ยงตายให้นั้น ไม่เคยได้ยินถึงพระกรรณของพระองค์เลยแม้แต่น้อย หลังทรงขึ้นครองราชย์ในปี 247 ก่อนคริสตกาล ฉินสื่อหวงก็เริ่มสร้างสุสานของพระองค์แล้ว จนถึงในปี 210 ก่อนคริสตกาล เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ลง งานสร้างมหาสุสานก็ยังไม่แล้วเสร็จ จนมาเสร็จสมบูรณ์ในปีที่ 2 ของรัชสมัยฉินเอ้อซื่อ ผู้เป็นบุตรชาย  (ปี 208 ก่อนคริสตกาล)  รวมระยะเวลาในการก่อสร้างถึง 38 ปี และได้เรียกชื่อสุสานนี้ว่า หลีซานหยวน หรืออุทยานแห่งเขาหลีซาน ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างสุสานตั้งแต่ปี 246 - 208 ก่อนปีคริสต์ศักราช เพราะมีความเชื่อเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายของพระองค์ ทรงสร้างหุ่นกองทัพทหารดินเผาจำนวนมากรวมทั้งรถม้าและม้าศึก เพื่อให้ทั้งหมดนี้ติดตามไปรับใช้และอารักขาพระองค์ในปรโลก และเนื่องด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ทำให้หุ่นทหารดินเผา ม้าศึกและรถม้าจำนวนมากที่ถูกฝังอยู่ภายในสุสาน ล้วนแต่มีขนาดเท่าของจริงทุกประการ รวมทั้งรายละเอียดต่าง ๆ ของหุ่นทหารดินเผาและการจัดทัพ ซึ่งเป็นการจัดตำแหน่งตามกระบวนทัพโดยแบ่งออกเป็น 11 แถว ประกอบไปด้วย
หุ่นทหารดินเผาภายในสุสานมีขนาดรูปร่างที่แตกต่างกัน มีความสูงประมาณ 1.8 เมตร ลักษณะหน้าตา กริยาท่าทาง เครื่องแต่งกายไม่เหมือนกันแม้แต่ตัวเดียว รัฐบาลจีนที่รับผิดชอบในการขุดค้นสุสานประวัติศาสตร์นี้ เชื่อกันว่าหลุมกองทัพดินเผาของฉินสื่อหวง มีด้วยกันทั้งหมด 8 หลุม แต่ในปัจจุบันมีการขุดค้นเพียงแค่ 3 หลุมเท่านั้น เพราะรัฐบาลจีนยังไม่ต้องการทำการขุดค้นอย่างต่อเนื่อง เพราะเกรงว่าสีของหุ่นทหารดินเผาที่ขุดพบนั้นจะหายไป ในอดีตเริ่มแรกของการขุดพบกองทัพทหารดินเผาจากสุสานใต้ดินนั้น หุ่นทหารเหล่านี้มีแก้มเป็นสีชมพู สวมเครื่องแต่งกายที่มีสีสันสดใสที่ทาสีเอาไว้อย่างสวยงาม โดยส่วนใหญ่จะสวมเสื้อสีชมพู กางเกงสีเขียวและฟ้า แต่ทว่าเมื่อหุ่นทหารดินเผาถูกอากาศและแสงแดด เกิดปฏิกิริยาทางเคมีทำให้สีของหุ่นทหารดินเผาลอกหายไป เปลี่ยนเป็นสีดำอย่างน่าเสียดาย
จากการตรวจสอบขนาดของมหาสุสานนี้ในปัจจุบันพบว่า สุสานตั้งอยู่บนเนินดินที่เคยสูงประมาณ 115 เมตร มีขนาดคล้ายสี่เหลี่ยมจัตุรัสเมื่อแรกสร้าง คือ จากทิศเหนือไปใต้ยาวประมาณ 350 เมตร จากทิศตะวันออกไปตะวันตกยาวประมาณ 345 เมตร ตัวสุสานเป็นหลุมขนาดใหญ่ มีความลึกกว่า 30 เมตร นักโบราณคดีประเมินคร่าว ๆ ว่าขนาดของพระราชวังใต้ดินถูกสร้างขึ้นในระดับที่ลึกที่สุดของหลุม มีขนาด 120 x 160 เมตร หรือเทียบเท่าขนาดของสนามบาสเกตบอล 40 สนามรวมกัน และจากการตรวจสอบด้วยเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัย ยืนยันได้ว่า ภายในสุสานมีสารปรอทจำนวนมากผิดปกติ คือ สูงกว่าระดับปกติถึงกว่า 100 เท่า จึงไม่ผิดกับที่ ซือหม่า เสี่ยน ได้บันทึกในปูมประวัติศาสตร์มากว่า 2,000 ปีที่แล้วว่า "...ภายในมีสารปรอทไหลเวียนดุจแม่น้ำและทะเล..."
โครงสร้างและสถาปัตยกรรม
สุสานฉินสื่อหวง ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลินถง ห่างจากเมืองซีอานไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 35 กม. มีทำเลที่ตั้งอยู่อิงบริเวณเขาหลีซาน บริเวณด้านหน้าของสุสานหันไปทางแม่น้ำเว่ยเหอ โดยเฉพาะทางทิศใต้ของเขาหลีซานอุดมไปด้วยสินแร่ทองคำ ส่วนทางทิศเหนือก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่หยก ดังนั้นฉินสื่อหวงจึงทรงเลือกชัยภูมิที่มีฮวงจุ้ยอันดีเลิศนี้ เพื่อเป็นสุสานสำหรับฝังพระบรมศพของพระองค์ สุสานกองทัพทหารดินเผานั้นอยู่ห่างจากสุสานฉินสื่อหวงราว 1.5 กม.ทั้งหมดถูกฝังอยู่ภายใต้ผืนแผ่นดินจีน พร้อมกับพระบรมศพของฉินสื่อหวง
สุสานฉินสื่อหวงที่คงหลงเหลืออยู่บนดินนั้น ตามข้อสันนิษฐานของนักโบราณคดี มีความน่าเชื่อถือได้ว่าแต่เดิมมีรูปพรรณสัณฐานเป็นพื้นที่หมวกสี่เหลี่ยมหัวกลับ มีความสูงถึง 115 เมตร ตั้งอยู่บนฐานกว้างราว 345 เมตร คูณ 350 เมตร จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกและทิศเหนือมายังทิศใต้ บริเวณสุสานมีการก่อสร้างเป็นกำแพงล้อม 2 ชั้น คือกำแพงชั้นนอกและกำแพงชั้นใน กำแพงชั้นในมีความยาวจากเหนือจรดใต้ถึง 1,355 เมตร และจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตกความยาว 580 เมตร มีประตูสุสานอยู่ทางด้านทิศเหนือ ส่วนบริเวณกำแพงชั้นนอกมีความยาวจากเหนือจรดใต้ 2,165 เมตร ทางด้านตะวันออกจรดตะวันตก มีความยาว 940 เมตร มีประตูทางออกพร้อมหอคอยรักษาการณ์ทั้งสี่มุม ในระหว่างกำแพงชั้นนอกกับกำแพงชั้นในมีซากปรักหักพังหลงเหลือแสดงถึงร่องรอยที่ตั้งศาลาพิธีการและจวนที่พำนักของเจ้าพนักงานเฝ้าสุสาน
จากการตรวจสอบประวัติของมหาสุสานฉินสื่อหวง บันทึกทางประวัติศาสตร์ ระบุว่าสุสานแห่งนี้ได้จำลองเอาลักษณะของประเทศจีน ทั้งหมด ย่อส่วนลงจากจีนแผ่นดินใหญ่ให้กลายเป็นแผ่นดินจีนขนาดจิ๋ว ภายใต้พื้นดินที่มีความสูงถึง 47 เมตร ลักษณะของสุสานเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าครอบคลุมอาณาเขตพื้นที่กว่า 56 ตร.กม. แต่ละส่วนแบ่งออกเป็นห้องต่าง ๆ บริเวณกลางสุสานเชื่อกันว่าคือสถานที่สำหรับฝังพระบรมศพของฉินสื่อหวง และตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ได้บันทึกเอาไว้ว่า เพดานของสุสานนั้นมีการประดับด้วยเพชรพลอยจำนวนมากเป็นรูปท้องฟ้าในยามค่ำคืน และมีการสูบเอาปรอทมาจำลองเป็นลำธารในแม่น้ำใหญ่หรือแม่น้ำหวางเหอ
สภาพของสุสานฉินสื่อหวงที่ถูกขุดค้นพบตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันยังคงเก็บรักษาไว้ดังเดิม ในรูปและลักษณะของสุสานมูลดินทรงพีระมิด มีความสูงประมาณ 70 กว่าเมตร ก่อสร้างบนฐานกว้างยาวประมาณ 8 เมตร พื้นที่บริเวณโดยรอบของสุสานถูกล้อมรั้วห้ามเข้าเนื่องจากเป็นเขตต้องห้ามที่นักโบราณคดีทำการขุดค้น จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ของจีน บริเวณพื้นที่แห่งนี้เมื่อระยะเวลาเมื่อ 3,000 ปีมาแล้ว ฉินสื่อหวง ได้เคยเสด็จมาเลือกพื้นที่สำหรับก่อสร้างสุสานด้วยพระองค์เอง ตรงบริเวณเชิงเขาหลีซาน ซึ่งมีภูมิประเทศสวยงาม อุดมไปด้วยสินแร่ ทั้งแหล่งผลิตทองคำทางตอนใต้ และแหล่งผลิตหยกทางตอนเหนือซึ่งอยู่ติดริมแม่น้ำเว่ยเหอ
สุสานของจักรพรรดิจีนโบราณ มักจะขุดลึกลงไปใต้ดินที่เป็นเนินเขาทำเป็นอุโมงค์ทางเดินไปสู่ห้องเก็บพระบรมศพ พร้อมกับสมบัติ ข้าวของเครื่องใช้ส่วนพระองค์นานาชนิด เพื่อไว้สำหรับใช้สอยหลังจากพระองค์สิ้นพระชนมชีพไปแล้ว ส่วนด้านบนพื้นดินเหนืออุโมงค์สุสาน มีธรรมเนียมสร้างถนนแห่งวิญญาณจากทิศใต้มุ่งสู่ประตูอุโมงค์สุสานทางทิศเหนือ โดยวางรูปสลักเทวดา คน สัตว์ต่าง ๆ สองข้างทางจนถึงปากอุโมงค์ซึ่งจะจัดตั้งหลักศิลาขนาดใหญ่ไว้ให้เป็นที่สังเกต
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ของซื่อหม่า เสี่ยน ในสมัยราชวงศ์ฮั่น  (135-145 ปีก่อนคริสตกาล)  ระบุว่า ฉินสื่อหวงทรงเริ่มก่อสร้างสุสานทันทีที่เสด็จขึ้นครองราชย์ มีทาส และชาวนาประชาชนจำนวนกว่า 700,000 คนถูกส่งมาใช้แรงงานก่อสร้างสุสาน โดยขุดผิวดินให้ลงไปจากชั้นดินดานถึง 3 ชั้น เพื่อก่อสร้างเป็นพระราชวังใต้ดิน ที่ตั้งพระศพห่อหุ้มด้วยทองแดงเป็นการจำลองแผ่นดินจีนทั้งหมดย่อส่วนเอาไว้ภายในใต้ดิน ช่างฝีมือได้ซ่อนค่ายกลป้องกันพวกลักขโมย เมื่อเข้าใกล้บริเวณสุสานเกาทัณฑ์ก็จะพุ่งเข้าใส่ทันที