cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอเชียนเกมส์
การเปลี่ยนแปลงในอนาคต
ในปัจุบันได้มีการยุติการเปลี่ยนระยะเวลาจัดการแข่งขันออกไป จากที่จะจัดการแข่งขันก่อนโอลิมปิกเกมส์เพียงหนึ่งปีเป็นจัดการแข่งขันตามระยะเวลาเดิม เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียซึ่งเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 18 ไม่สามารถที่จะจัดภายในปีค.ศ. 2019 ได้ ซึ่งในปีค.ศ. 2019 นั้นได้มีการจัดการเลือกตั้งประธานธิบดีของประเทศอินโดนีเซีย จึงจัดภายในปีค.ศ. 2018 ตามระยะเวลาเดิมแทน
สัญลักษณ์
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้มีการใช้สัญลักษณ์เพื่อที่จะใช้ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ซึ่งยึดแนวทางตามการแข่งขันโอลิมปิก สัญลักษณ์ของการแข่งขันเอเชียนเกมส์ คือ
ประเทศที่เข้าร่วม
สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย มอบสิทธิเข้าร่วมการแข่งขันแก่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของ 45 ประเทศในเอเชีย ก่อนหน้านี้ในยุคสหพันธ์เอเชียนเกมส์ ยังมีอิสราเอลเข้าร่วมด้วย แต่ถูกระงับไปตั้งแต่ พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) ด้วยเหตุผลเรื่องความมั่นคง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2525 อิสราเอลร้องขอเข้าร่วมเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 9 แต่สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียปฏิเสธคำขอ เนื่องจากเหตุการณ์สังหารหมู่ ระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 20 ที่นครมิวนิกของเยอรมนีตะวันตก ปัจจุบันอิสราเอลเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ตั้งแต่ พ.ศ. 2537; ค.ศ. 1994
สำหรับไต้หวันมีโอกาสร่วมการแข่งขันในครั้งที่ 11 ภายใต้ชื่อและธงโอลิมปิกของจีนไทเป หลังจากเปลี่ยนชื่อเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งจีนไทเปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) ส่วนมาเก๊าได้รับอนุญาตจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ให้เข้าเป็นสมาชิกและร่วมแข่งขันตั้งแต่ พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) แม้ว่าคณะกรรมการโอลิมปิกสากล จะไม่ยอมรับให้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกก็ตาม
เชค อะห์หมัด อัล-ฟาฮัด อัล-อะห์เหม็ด อัล-ซาบะห์ (Sheikh Ahmad Al-Fahad Al-Ahmed Al-Sabah) ประธานสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ปฏิเสธข้อเสนอเมื่อปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ที่จะให้ออสเตรเลียเข้าร่วมแข่งขันด้วย โดยเขามีความเห็นว่า แม้ออสเตรเลียจะมีส่วนช่วยผลักดัน ให้มาตรฐานการกีฬาของเอเชียนเกมส์ดีขึ้น แต่ก็จะไม่เป็นธรรมต่อประเทศอื่นๆ ในกลุ่มโอเชียเนียเช่นกัน
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันกีฬาในเอเชียนเกมส์ครบทุกประเภท มีทั้งหมด 7 ชาติได้แก่ อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ ศรีลังกา สิงคโปร์ และไทย
กีฬาที่จัดแข่งขัน
ตลอดระยะเวลาที่มีการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ปรากฏว่ามีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 44 ชนิด ดังตารางต่อไปนี้
เหรียญรางวัลรวม
ตลอดระยะเวลาของการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ปรากฏว่าญี่ปุ่นและจีน เป็นเพียงสองชาติในประวัติศาสตร์ ที่ได้รับเหรียญรางวัลมากที่สุด ส่วนชาติที่มี 1 เหรียญทองเป็นอย่างน้อย มีจำนวน 37 ประเทศ ขณะที่มี 43 ประเทศ ได้รับ 1 เหรียญรางวัลเป็นอย่างน้อย ต่อการแข่งขันหนึ่งครั้ง โดยภูฏาน มัลดีฟส์ และติมอร์ตะวันออก เป็นเพียงสามชาติ ที่ไม่เคยได้รับแม้แต่เหรียญรางวัลเดียว ตั้งแต่เข้าแข่งขันเป็นต้นมา ซึ่งในตารางต่อไปนี้เป็น 15 อันดับของประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลรวม
อันเดรย์ ตูโปเลฟ
อันเดรย์ นิคาลาเยียวิช ตูปาเลียฟ(รัสเซีย: Андрей Николаевич Туполев; 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2431 – 23 ธันวาคม พ.ศ. 2515)เป็นวิศวกรการบินและอวกาศของสหภาพโซเวียต เป็นผู้ก่อตั้งรัฐวิสาหกิจตูปาเลียฟในปีพ.ศ. 2465 ซึ่งเป็นหนึ่งในรัฐวิสาหกิจของสหภาพโซเวียตที่ออกแบบเครื่องบินมากกว่า100รุ่น ทั้งเครื่องบินพาณิชย์และเครื่องบินรบ ตูปาเลียฟได้รับเหรียญวีรบุรุษแห่งแรงงานสังคมนิยม3ครั้ง(ซึ่งเป็นจำนวนสูงสุดที่สามารถรับได้) เหรียญอิสริยาภรณ์เลนิน8ครั้ง เหรียญอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงาน1ครั้ง นอกจากนี้ ตูปาเลียฟยังได้รับรางวัลอันทรงเกียรติจากต่างประเทศทั้งสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริการวมถึงมีการเปลี่ยนชื่อสนามบินนานาชาติวนูคาวาในแคว้นมอสโกเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในปีพ.ศ. 2561
ประวัติ
อันเดรย์ ตูปาเลียฟเกิดในหมู่บ้านใกล้เมืองคิมรีในเขตปกครองตเวียร์ จักรวรรดิรัสเซีย เป็นบุตรคนที่6จากทั้งหมด7คน บิดาของเขาเป็นชาวคอสแซคในไซบีเรียและเข้าศึกษาด้านกฎหมายในมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กแต่ถูกไล่ออกหลังจากมีส่วนพัวพันกับนักปฏิวัติในการลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิอลิกซานเดอร์ที่ 2 ตูปาเลียฟได้รับการศึกษาที่บ้านและศึกษาระดับมัธยมในเมืองตเวียร์ จนได้ศึกษาต่อที่วิทยาลัยเทคนิคมอสโก ในปี พ.ศ. 2452 อันเดรย์ ตูปาเลียฟได้ศึกษาเรื่องอากาศพลศาสตร์กับนิคาไล จูคอฟสกี นักวิทยาศาสตร์และวิศวกรชาวรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2453 ตูปาเลียฟกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนได้สร้างและทดลองเครื่องร่อน รวมไปถึงการสร้างอุโมงค์ลมอันเป็นแนวทางการปฏิบัติการของห้องวิจัยอีกด้วย แต่ในปี พ.ศ. 2454 เขาถูกกล่าวหาว่ามีส่วนพัวพันกับการปฏิวัติและการทำลายวรรณกรรมอันดีงามของรัสเซียจนนำไปสู่การถูกจับกุม ต่อมาถูกปล่อยตัวและไปอยู่อาศัยกับครอบครัว ในปี พ.ศ. 2457 ซึ่งเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ตูปาเลียฟได้รับอนุญาตให้กลับไปเรียนต่ออีกครั้งจนจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2461 และได้รับรางวัลวิสวกรรมเครื่องกลดีเด่นจากวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับการพัฒนาเครื่องบินทะเล ช่วงเวลาที่เขาเรียนอยู่นั้น เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติรัสเซียในปี พ.ศ. 2460 ต่อมาในปี พ.ศ. 2463 วิทยาลัยราชเทคนิคมอสโกถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเทคเนิคขั้นสูงมอสโกและตูปาเลียฟได้เริ่มสอนการคำนวณอากาศพลศาสตร์เบื้องต้น
บทบาทการทำงานและสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี พ.ศ. 2472 ตูปาเลียฟเป็นผู้บริหารสถาบันอากาศพลศาสตร์มอสโก และเขาได้ออกแบบเครื่องบินทิ้งระเบิด TB-1 ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องบินที่ทันทันสมัยที่สุดในขณะนั้น
ยูเอสบี
Universal Serial Bus (USB - ยูเอสบี) เป็นข้อกำหนดมาตรฐานของบัสการสื่อสารแบบอนุกรม เพื่อใช้ในการเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ ซึ่งโดยทั่วไปจะใช้กับคอมพิวเตอร์ แต่สามารถใช้ได้กับอุปกรณ์อื่น เช่น เซตทอปบอกซ์ (set-top boxes), เครื่องเล่นเกม (game consoles) และพีดีเอ (PDAs).
เรื่องโดยสังเขป
ระบบยูเอสบีเป็นการออกแบบโดยประกอบด้วย โฮสท์คอนโทรลเลอร์ และอุปกรณ์หลาย ๆ อุปกรณ์ที่ต่อเชื่อมในรูปแบบต้นไม้โดยใช้อุปกรณ์พิเศษเรียกว่า "ฮับ (hub)" โดยมีข้อจำกัดของการต่อเชื่อมฮับได้ไม่เกิน 5 ระดับต่อ 1 คอนโทรลเลอร์ และสามารถต่อเชื่อมได้กับอุปกรณ์ 127 อุปกรณ์ต่อ 1 โฮสท์คอนโทรลเลอร์ โดยนับรวมฮับเป็นอุปกรณ์ด้วย ในคอมพิวเตอร์รุ่นใหม่ๆ จะมีโฮสท์คอนโทรลเลอร์อยู่หลายช่อง ซึ่งพอเพียงสำหรับการต่อเชื่อมอุปกรณ์จำนวนมาก ๆ การต่อเชื่อมแบบยูเอสบีไม่จำเป็นต้องมีจุดสิ้นสุด (terminator) เหมือนการต่อเชื่อมแบบ SCSI
การออกแบบของยูเอสบีมีจุดมุ่งหมายที่จะขจัดความจำเป็นในการเพิ่มการ์ดขยาย (expansion card) ในช่องการเชื่อมต่อแบบบัส ISA หรือ PCI และเพิ่มความสามารถของรูปแบบ plug-and-play โดยยอมให้อุปกรณ์ต่าง ๆ สามารถถอด สับเปลี่ยน หรือเพิ่มจากระบบโดยไม่ต้องปิดคอมพิวเตอร์หรือบูตระบบใหม่ เมื่ออุปกรณ์ใหม่ถูกต่อเชื่อมเข้าสู่บัสเป็นครั้งแรก โฮสท์จะทำการระบุอุปกรณ์ และติดตั้งตัวขับอุปกรณ์ (device driver) ที่จำเป็นในการใช้งานอุปกรณ์นั้น ยูเอสบีสามารถเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่อพ่วง (peripherals) เช่น เมาส์ แป้นพิมพ์ แพดเกม จอยสติ๊ก สแกนเนอร์ กล้องถ่ายรูปดิจิตอล เครื่องพิมพ์ ฮาร์ดดิสก์ และ อุปกรณ์เครือข่าย เป็นต้น ยูเอสบีได้กลายเป็นรูปแบบการเชื่อมต่อมาตรฐานสำหรับอุปกรณ์มัลติมีเดีย เช่น สแกนเนอร์ หรือกล้องถ่ายรูปดิจิตอล และนิยมนำไปทดแทนการเชื่อมต่อแบบเดิม เช่น การเชื่อมต่อแบบขนาน (parallel) สำหรับเครื่องพิมพ์ การเชื่อมต่อแบบอนุกรม (serial) สำหรับโมเด็ม ทั้งนี้เนื่องจากยูเอสบีช่วยลดข้อจำกัดหลาย ๆ ด้านของการเชื่อมต่อแบบเดิม เช่น การเชื่อมต่อเครื่องพิมพ์หลาย ๆ เครื่องเข้ากับคอมพิวเตอร์เครื่องเดียว ในปี 2547 มีอุปกรณ์ยูเอสบีประมาณ 1 พันล้านชิ้นถูกผลิตขึ้น และอุปกรณ์ต่อพ่วงใหม่ๆ ที่ถูกผลิตออกมาก็จะใช้รูปแบบการต่อเชื่อมแบบยูเอสบี มีเพียงอุปกรณ์ที่ต้องการความสามารถในการส่งผ่านข้อมูลมาก ๆ เท่านั้นที่ไม่สามารถใช้ยูเอสบี เช่น จอภาพแสดงผล หรือ มอนิเตอร์ และอุปกรณ์ดิจิตอลวีดีโอคุณภาพสูง เป็นต้น
เกณฑ์มาตรฐาน
การออกแบบของยูเอสบีถูกกำหนดมาตรฐานโดย USB Implementers Forum (USBIF), โดยเป็นการรวมตัวกันของผู้นำด้านอุตสาหกรรมด้านคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์ เช่น แอปเปิล, เอชพี, เอ็นอีซี, ไมโครซอฟท์, อินเทล, และ Agere.
ปลั๊กยูเอสบีและรีเซ็พเตอร์ (receptors) ที่เรียกว่า Mini-A และ Mini-B ยังคงสามารถใช้งานได้ตามที่กำหนดโดย On-The-Go Supplement to the USB 2.0 Specification ซึ่งข้อกำหนดนี้ปัจจุบันเป็นเวอร์ชัน 1.0a ซึ่งโดยภาพรวมเริ่มต้นเปลี่ยนรูเชื่อมต่อจากรุ่นแรกเป็นแบบใหม่นี้ตั้งแต่ในช่วงปลายปี 2549ถึง2550 เป็นต้นมาหรือช่วงประมาณ 1 ปีกว่าๆ ให้หลังจากที่กำหนดมาตรฐานร่วมกัน* แต่ในการเปลี่ยนถ่ายพอร์ตเชื่อมต่อรูปแบบมาตรฐานใหม่นี้จะเป็นที่นิยมจริงๆต้องใช้เวลาเปลี่ยนผ่านมากกว่า2 ปี และในปี 2551 ผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ จึงจะเลิกการใช้พอร์ตมาตรฐานเดิมไป
สัญญาณ USB มาตรฐาน
สัญญาณ USB ถูกส่งผ่านโดยสายส่งข้อมูลคู่แบบบิดเกลียว (twisted pair) แทนโดยสัญลักษณ์ D+ และ D−. สายคู่บิดเกลียวช่วยป้องกันผลกระทบของสัญญาณรบกวนทางคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า โดยใช้หลักการหักล้างสัญญาณแบบครึ่งอัตรา (half-duplex differential signaling) ซึ่งทำให้ส่งสัญญาณในสายที่ยาวได้ดีขึ้น. ฉะนั้นสัญญาณ D+ และ D− จึงเป็นสัญญาณที่ทำงานร่วมงาน ไม่ใช่สัญญาณแบบซิมเพล็กซ์แยกขาดจากกัน.
ตังกุยหุย
พระสนมตังกุยหุย (Consort Dong; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก โดยเป็นพระสนมในพระเจ้าเหี้ยนเต้
ประวัติ
พระสนมตังกุยหุยเป็นลูกสาวของตังสินดำรงตำแหน่งเป็นนายพลทหารม้าในพระเจ้าเหี้ยนเต้ หลังจากเคงต๋องคนใช้ใกล้ชิดโกรธที่ถูกตังสินโบยก็นำความไปบอกโจโฉ โจโฉจึงจับเอาตัวตังสินกับเพื่อนอีกสี่คน รวมทั้งบุตรภรรยา และสมัครพรรคพวกประมาณเจ็ดร้อยคนไปประหารชีวิตทั้งหมด เมื่อทราบว่าพระเจ้าเหี้ยนเต้ได้เป็นผู้ออกรับสั่งเอง จึงเหน็บกระบี่เข้าไปในวัง พบพระเจ้าเหี้ยนเต้กำลังปรึกษาอยู่กับฮกเฮา ก็ไม่ถวายบังคม โดยถามว่าตังสินคิดร้ายต่อโจโฉ พระเจ้าเหี้ยนเต้แกล้งรับสั่งวกวน แต่โจโฉไม่ฟังคาดคั้นว่า "พระองค์เขียนพระอักษรด้วยโลหิตให้ตังสินไปนั้น ลืมไปเสียแล้วหรือ" พระเจ้าเหี้ยนเต้จึงต้องนิ่งเงียบไป โจโฉจึงสั่งให้ตำรวจวังจับตัวนางตังกุยหุย สนมเอกที่เป็นน้องสาวของตังสินเอาไปฆ่าเสีย พระเจ้าเหี้ยนเต้ก็ขอร้องให้ไว้ชีวิตแก่ พระสนมตังกุยหุย เพราะมีครรภ์อยู่ได้ห้าเดือนแล้ว แต่โจโฉไม่ฟังโดยอ้างว่า สมเด็จพระจักรพรรดินั้นรับสั่งตังสินทำร้ายโจโฉ หากพระสนมตังกุยหุยยังมีชีวิตอยู่ภายหน้าก็จะมีอันตรายแก่โจโฉแม้จักรพรรดินีจะช่วยทูลขอชีวิต ก็ไม่เป็นผล โดยโจโฉอ้างว่า หากนางบุตรแล้วจะพยาบาททำร้ายแก่โจโฉ  พระสนมตังกุยหุยจึงขอความกรุณาเป็นครั้งสุดท้ายว่า หากโจโฉไม่ไว้ชีวิตแล้ว อย่าฆ่าด้วยอาวุธให้นำแพรขาวมารัดคอให้สิ้นชีพตามปกติ แล้วพระเจ้าเหี้ยนเต้กับพระอัครมหเสรและสนมเอก ก็กอดกันร้องไห้ร่ำไรด้วยความอาลัยอาวรณ์ โจโฉจึงตวาดเอาว่า "คบคิดกันจะทำร้ายเขา ครั้นเขาจับได้สิมาร้องไห้รักกันเล่า"แล้วก็เร่งให้ทหารของตัวเอาตัวสนมตังกุยหุยออกไปนอกวัง และรัดคอด้วยผ้าแพรขาวจนสิ้นใจตาย พระสนมตังกุยหุยจึงต้องสิ้นชีวิตลงพร้อมกับลูกในครรภ์
ดูเพิ่ม
200
วัดหนองใหญ่ (จังหวัดชลบุรี)
วัดหนองใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาเกลือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี
วัดหนองใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 มีเรื่องเล่าว่า วัดหนองใหญ่สร้างมาตั้งแต่ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตก โดยมีพระผู้ใหญ่องค์หนึ่งชื่อท่าน เจ้าคุณใหญ่ หนีออกจากกรุงศรีอยุธยามากับมหาดเล็กสองผัวเมียมีชื่อว่า ตาเพ่งกับยายมูล สองตายายนี้เป็นมหาดเล็กของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โดยหนีมาทางเรือและได้นำเอาระฆังมาด้วย 1 ลูกแล้วมาแยกกันโดยท่านเจ้าคุณใหญ่ แล้วขึ้นฝั่งที่คลองปึกโบสถ์แล้วทำมาหากินอยู่ที่นาเกลือ ส่วนอท่านเจ้าคุณใหญ่ได้เดินทางมาพบวัดร้างแห่งหนึ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้นชื่อ "วัดหนองใหญ่" เพราะว่าวัดนี้ตั้งอยู่ในที่ต่ำมีหนองใหญ่น้ำท่วมบริบูรณ์ ท่านได้สร้างอุโบสถไม้ หอระฆังที่ท่านำระฆังติดตัวมาด้วย ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่อาศัยด้วยหลายรูป ท่านก็ได้แต่งตั้งให้ท่านพระอาจารย์จันทร์เป็นเจ้าอาวาสแทนท่านและท่านก็ได้ย้ายไปสร้างวัดใหม่ที่ชื่อ วัดหนองเกตุใหญ่ ซึ่งท่านก็นำระฆังติดตัวไปด้วย ต่อมาพระครูตู่ เตชะปัญโญ ได้รับการแต่งตั้งมาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองใหญ่ ได้บูรณะถาวรวัตถุ ต่อมาเกิดน้ำท่วมทำให้อุโบสถชำรุด จึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ ภายหลังได้มีการยกอุโบสถหลังนี้ให้สูงขึ้นเพราะบริเวณวัดเป็นที่ต่ำ มีน้ำท่วมบ่อย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2512
วัดหนองใหญ่ประดิษฐานหลวงพ่อโสธรองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ขนาดหน้าตักกว้าง 10 เมตร สูง 14 เมตร ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ โดยตั้งอยู่บนฐานสูงจากพื้นประมาณ 14 เมตร บันไดทางขึ้นมี 2 ด้าน เป็นบันไดเงินและบันไดทอง ประดับตกแต่งด้วยพญานาคสีเขียวทองมรกตอยู่บนบริเวณราวบันได ฝั่งละ 2 รูป ปากทางขึ้นบันได มีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณยืนเฝ้าบันไดข้างละ 1 องค์
อาร์เนอ ฟรีดริช
อ้างอิง
1979
มาร์กาเรต แทตเชอร์
มาร์กาเรต ฮิลดา แทตเชอร์ บารอเนสแทตเชอร์ (Margaret Hilda Thatcher, Baroness Thatcher; ชื่อเดิม มาร์กาเรต ฮิลดา รอเบิตส์; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1925–8 เมษายน ค.ศ. 2013) นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1979 ถึง ค.ศ. 1990 และเป็นผู้นำพรรคอนุรักษนิยมตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึงปี ค.ศ. 1990 โดยเป็นผู้หญิงคนแรก ที่ดำรงทั้งสองตำแหน่งพร้อมกันในประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร และเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในช่วงศตวรรษที่ 20 ของสหราชอาณาจักร และอยู่ในตำแหน่งติดต่อกันยาวนานที่สุดนับตั้งแต่สมัยของลอร์ดลิเวอร์พูล และเป็นสตรีคนแรกในจำนวนเพียงสามคนที่ได้ดำรงหนึ่งในสี่ตำแหน่งสำคัญของประเทศ นักข่าวโซเวียตขนานนามเธอว่า "หญิงเหล็ก" จากการดำเนินงานและลักษณะความเป็นผู้นำที่แน่วแน่ของเธอ และเธอยังได้ดำเนินนโยบายที่กลายเป็นที่เรียกกันว่า ลัทธิแทตเชอร์
แทตเชอร์จบการศึกษาสาขาเคมีที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์ เมืองออกซ์ฟอร์ด และทำงานเป็นนักเคมีวิจัยช่วงสั้น ๆ ก่อนที่จะเป็นเนติบัณฑิต เธอได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของฟินช์ลีย์ในปี ค.ศ. 1959 เอ็ดเวิร์ด ฮีธ แต่งตั้งเธอเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและวิทยาศาสตร์ในรัฐบาลปี ค.ศ. 1970 - 1974 ในปี ค.ศ. 1975 เธอเอาชนะฮีธในการเลือกตั้งผู้นำพรรคอนุรักษนิยมเพื่อเป็นผู้นำฝ่ายค้านโดยเป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นผู้นำพรรคการเมืองสำคัญในสหราชอาณาจักร
ในการเป็นนายกรัฐมนตรีหลังจากชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1979 แทตเชอร์ได้เสนอนโยบายเศรษฐกิจชุดหนึ่งที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อย้อนกลับอัตราเงินเฟ้อที่สูงและการดิ้นรนของสหราชอาณาจักรหลังจากฤดูหนาวแห่งความไม่พอใจและภาวะเศรษฐกิจถดถอยที่กำลังจะเกิดขึ้น ปรัชญาการเมืองและนโยบายเศรษฐกิจของเธอเน้นย้ำถึงกฎระเบียบ(โดยเฉพาะภาคการเงิน) การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ และการลดอำนาจและอิทธิพลของสหภาพแรงงาน ความนิยมของเธอในช่วงปีแรกๆ ในการดำรงตำแหน่งลดลงท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจถดถอยและการว่างงานที่เพิ่มขึ้น จนกระทั่งชัยชนะในสงครามฟอล์กแลนด์ปี ค.ศ. 1982 และเศรษฐกิจที่ฟื้นตัวกลับมาได้รับการสนับสนุนอีกครั้ง ส่งผลให้เธอได้รับเลือกตั้งใหม่อย่างถล่มทลายในปี ค.ศ. 1983 เธอรอดชีวิตจากการพยายามลอบสังหารโดยกองกำลังเฉพาะกาล ไออาร์เอในโรงแรมไบร์ทตันเมื่อ ค.ศ. 1984 และประสบความสำเร็จทางการเมืองกับชัยชนะเหนือสหภาพแรงงานเหมืองแร่ในการประท้วงค.ศ. 1984 - 1985 ของคนงานเหมือง
แทตเชอร์ได้รับเลือกตั้งใหม่เป็นสมัยที่สามอย่างถล่มทลายอีกครั้งในปี ค.ศ.1987 แต่การสนับสนุนภาษีรายหัวของเธอกลับไม่เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย และความคิดเห็นต่อประชาคมยุโรปที่เพิ่มมากขึ้นของเธอไม่ได้มีการพูดคุยกับคณะรัฐมนตรีของเธอ เธอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและหัวหน้าพรรคในปี ค.ศ. 1990 หลังจากเกษียณตัวเองจากสภาผู้แทนราษฎรในปี ค.ศ. 1992 มาร์กาเรต แทตเชอร์ ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ขุนนางตลอดชีพเป็น 'บารอนเนสแทตเชอร์แห่งเมืองเคสตีเวน ในมณฑลลิงคอล์นไชร์' ซึ่งทำให้เธอได้มีโอกาสนั่งในสภาขุนนางของสหราชอาณาจักร บารอนเนสแทตเชอร์ถึงแก่อสัญกรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2013 ณ โรงแรมริทซ์ ลอนดอน ด้วยอาการอุดตันของเส้นเลือดสมอง
ครอบครัวและวัยเด็ก
มาร์กาเรต ฮิลดา รอเบิตส์ เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1925 ณ เมืองแกรนแธม มณฑลลิงคอล์นเชอร์ บิดาของเธอชื่อว่า อัลเฟรด รอเบิตส์ จากมณฑลนอร์ทแธมตันเชอร์ แม่ของเธอชื่อว่า เบียทริซ อีเธล สตีเฟนสัน จากลิงคอร์นเชอร์ ตาทวดของเธอเกิดใน เคาตี เคอร์รี ประเทศไอร์แลนด์ เธอมีพี่สาว 1 คน คือ มูเรียล รอเบิตส์
รอเบิตส์ใช้ชีวิตวัยเด็กของเธอในเมืองแกรนแธมที่ซึ่งพ่อของเธอได้เปิดร้านขายของชำ ในปี ค.ศ. 1938 ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ครอบครัวรอเบิตส์ได้ให้ที่หลบภัยกับสาวชาวยิวที่ได้หนีนาซีเยอรมนี หลังจากนั้นพ่อของเธอได้เป็นฆราวาสนักเทศน์ในนิกายเมโทดิส เขามาจากครอบครัวพรรคเสรีนิยม แต่ไม่ได้สังกัดพรรคใด ด้วยถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของการเมืองท้องถิ่นในสมัยนั้น และได้เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดหลังจากที่พรรคเสรีนิยมชนะเสียงข้างมากเป็นครั้งแรกในสภาเมืองแกรนแธมในปี ค.ศ. 1950 เขาเสียตำแหน่งผู้ว่าราชการไปในปี ค.ศ. 1952 มาร์กาเรต รอเบิตส์ได้รับการเลี้ยงดูแบบลัทธิเมโทดิสต์ที่เคร่งครัดศาสนา เธอได้เข้าร่วมโบสถ์นิกายเมโทดิสต์ ฟิงก์คิน สตรีท แต่มาร์กาเร็ตไม่เชื่อมากนัก เนื่องจากความเป็นนักวิทยาศาสตร์ตัวเธอ เธอยงเคยบอกกับเพื่อนว่าเธอไม่สามารถเชื่อในเทวดาได้ เมื่อคำนวณว่าพวกเขาต้องการกระดูกหน้าอกยาวหกฟุตเพื่อรองรับปีก
มาร์กาเรต รอเบิตส์ได้รับการศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาฮันติงทาวเวอร์ ก่อนจะได้รับทุนเพื่อศึกษาต่อในโรงเรียนเด็กหญิงเคสตีเวนและแกรนแธม ตามรายงานจากโรงเรียนของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอมีความขยันและปรับปรุงตัวเองอย่างต่อเนื่อง รอเบิตส์ได้เข้าร่วมกิจกรรมนอกหลักสูตร ได้แก่ เปียโน ฮ็อกกี้สนาม การแสดงบทกวี ว่ายน้ำและเดิน เธอได้เป็นประธานนักเรียนในปี ค.ศ. 1942 - ค.ศ. 1943 นักเรียนคนอื่นคิดว่ารอเบิตส์เป็น "นักวิทยาศาสตร์ดาวเด่น" แม้ว่าคำแนะนำที่ผิดผลาดเกี่ยวกับการทำความสะอาดหมึกจากไม้ปาร์เก้-ของเธอเกือบจะทำให้เกิดพิษจากก๊าซคลอรีน ในขณะที่เธออยู่ชั้นม. 6 รอเบิตส์ได้ตัดสินใจยอมรับสำหรับทุนการศึกษาเพื่อศึกษาสาขาเคมีที่วิทยาลัยซอเมอร์วิลล์ เมืองออกซ์ฟอร์ด ซึ่งเป็นวิทยาลัยสตรีโดยเริ่มในปี ค.ศ. 1944 หลังจากที่ผู้สมัครคนอื่นถอนตัว รอเบิร์ตก็ได้เข้า ออกซ์ฟอร์ด ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943
ออกซ์ฟอร์ด (ค.ศ. 1943 - ค.ศ. 1947)
รอเบิตส์เป็นที่รู้จักจากทัศนคติที่โดดเดี่ยวและจริงจังของเธอ โทนี่ เบรย์ แฟนคนแรกของเธอ เล่าว่าเธอเป็นคนที่ “ช่างคิดและเป็นนักสนทนาที่เก่งมาก นั่นอาจเป็นสิ่งที่ฉันสนใจ และเธอก็เก่งในเรื่องทั่วไป” ความกระตือรือร้นในด้านการเมืองของรอเบิร์ตส์ในวัยเด็กทำให้เขาคิดว่าเธอ"ไม่ปกติ" และพ่อแม่ของเธอ"ค่อนข้างเข้มงวด" และ "เหมาะสมมาก"
รอเบิตส์ได้รับตำแหน่งประธานสมาคมอนุรักษนิยมแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี ค.ศ.1946 โดยเป็นสตรีคนที่สามที่อยู่ในตำแหน่งนี้ เธอได้รับอิทธิพลจากงานการเมืองในมหาวิทยาลัย เช่น The Road to Serfdom (1944) ของฟรีดริช ฮาเย็ค ซึ่งประณามการแทรกแซงทางเศรษฐกิจโดยรัฐบาลในฐานะผู้นำของรัฐเผด็จการ
หลังจบจากออกซ์ฟอร์ด(ค.ศ. 1947 - ค.ศ. 1951)
หลังจบการศึกษาเธอได้ย้ายไปยังโคลเชสเตอร์ ในมณฑลเอสเซกส์ เพื่อเป็นนักวิจัยทางด้านเคมีเพื่อศึกษาเกี่ยวกับ บีเอ็กซ์ พลาสติก ในปี ค.ศ. 1958 เธอได้สมัครงานที่ อิมพีเรียลเคมิคอลอินดัสตรี(ICI) แต่ถูกปฏิเสธหลังจากฝ่ายบุคคลประเมินว่าเธอ "เอาแต่ใจ ดื้อรั้น และมีความคิดในตนเองอย่างอันตราย" ในหนังสืออาการ์กล่าวว่าความเข้าใจของเธอเกี่ยวกับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ส่งผลต่อมุมมองของเธอในฐานะนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา
รอเบิตส์ได้เข้าร่วมสมาคมอนุรักษนิยมในท้องถิ่นและเข้าร่วมการประชุมพรรคที่ลันดุดโน เวลส์ในปี ค.ศ. 1958 โดยเป็นตัวแทนของสมาคมอนุรักษนิยมระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัย เพื่อนคนหนึ่งในออกซ์ฟอร์ดของเธอเป็นเพื่อนของประธานสมาคมอนุรักษนิยมดาร์ทฟอร์ดในเมืองเคนต์ซึ่งกำลังมองหาผู้สมัคร เจ้าหน้าที่ของสมาคมประทับใจเธอมากจึงขอให้เธอสมัคร แม้ว่าเธอจะไม่อยู่ในรายชื่อที่พรรคอนุมัติ เธอได้รับเลือกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1960 (อายุ 24 ปี)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(ค.ศ. 1959 – 1970)
เมื่อปี ค.ศ. 1954 แทตเชอร์พยายามจะเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคอนุรักษนิยมสำหรับการเลือกตั้งเขตออร์พิงตันเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1955 แต่เธอก็ได้รับความผิดหวังในครั้งนั้นไป เธอเลือกที่จะไม่ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 1955 ในปีต่อ ๆ มาโดยกล่าวว่า "ฉันรู้สึกจริงๆ ฝาแฝด [...] อายุแค่ 2 ขวบ ฉันรู้สึกว่ามันเร็วเกินไป ฉันทำไม่ได้" หลังจากนั้น แทตเชอร์เริ่มมองหาในพรรคอนุรักษนิยม และได้รับเลือกให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตฟินช์ลีย์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1958 (เอาชนะเอียน มอนตากู เฟรเซอร์อย่างหวุดหวิด) และเธอได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งหลังจากการหาเสียงอย่างหนักในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1959 ในการจับสลากสำหรับให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแถวหลัง(Backbencher)เสนอกฎหมายใหม่ ทำให้เธอได้เป็นผู้เสนอกฎหมาย สุนทรพจน์ครั้งแรกของแทตเชอร์ถือว่าทำได้ดี ในการสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติองค์กรสาธารณะ (การจัดการประชุม) ค.ศ. 1960 ซึ่งกำหนดให้หน่วยงานท้องถิ่นต้องจัดการประชุมสภาในที่สาธารณะ ซึ่งประสบผลสำเร็จและออกเป็นกฎหมาย ในปี ค.ศ. 1961 เธอได้คัดค้านต่อจุดยืนของพรรคอนุรักษนิยมโดยลงคะแนนให้การรื้อฟื้นการลงโทษด้วยไม้เบิร์ชเป็นการลงโทษทางร่างกายทางตุลาการ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแถวหน้า
พรสวรรค์และแรงผลักดันของแทตเชอร์ทำให้เธอถูกกล่าวถึงในฐานะนายกรัฐมนตรีในอนาคตเมื่ออายุราว 20 ปี แต่ถึงอย่างนั้น ตัวแทตเชอร์เองได้ระบุในช่วงปลายปี ค.ศ. 1970 ว่า "ในชีวิตของฉันจะไม่มีนายกรัฐมนตรีหญิง ประชากรชายมีอคติมากเกินไป" ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1961 เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นเลขาธิการรัฐสภาของรัฐมนตรีกระทรวงบำเหน็จบำนาญในรัฐบาลของฮาโรลด์ แมคมิลแลน โดยเธอเป็นผู้หญิงที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ได้รับตำแหน่งดังกล่าว และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1959 กลุ่มแรกที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่ง หลังจากที่พรรคอนุรักษนิยมแพ้การเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1964 เธอก็กลายเป็นผู้อภิปรายในด้านเคหะและที่ดิน เธอได้ย้ายไปร่วมกับกระทรวงการคลังเงาในปี ค.ศ. 1966 โดยต่อต้านการควบคุมรายได้บังคับของแรงงาน โดยอ้างว่าจะสร้างผลกระทบโดยไม่ได้ตั้งใจกับเศรษฐกิจ
เจมส์ ไพออร์ได้เสนอให้แทตเชอร์ได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลเงาหลังจากการพ่ายแพ้ของพรรคอนุรักษนิยมในปี ค.ศ. 1966 แต่เอ็ดเวิร์ด ฮีธ หัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม และผู้คุมเสียงในสภา วิลเลียม ไวท์ลอว์ก็เลือก เมอร์วิน ไพค์ เป็นรัฐมนตรีหญิงคนเดียวในรัฐบาลเงา ในการประชุมพรรคอนุรักษนิยม แทตเชอร์วิพากษ์วิจารณ์นโยบายภาษีสูงของรัฐบาลแรงงานว่า "ไม่เพียงแต่มุ่งสู่ลัทธิสังคมนิยมเท่านั้น แต่ยังมุ่งสู่ลัทธิคอมมิวนิสต์" โดยอ้างว่าภาษีที่ต่ำลงนั้นเป็นแรงจูงใจให้ทำงานหนัก แทตเชอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มอนุรักษนิยมไม่กี่คนที่สนับสนุนร่างกฎหมายของลีโอ แอบเซ ที่ให้รักร่วมเพศในเพศชายถูกกฎหมาย และเธอได้ลงคะแนนสนับสนุนร่างกฎหมายของ เดวิด สตีล ในการทำแท้งอย่างถูกกฎหมาย และเธอได้สนับสนุนการคงโทษประหารชีวิตไว้ และลงมติคัดค้านการผ่อนปรนกฎหมายการหย่าร้าง
รัฐมนตรีเงา
ในปี ค.ศ. 1967 สถานเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาได้เลือกแทตเชอร์เพื่อเข้าร่วมในโครงการ International Visitor Leadership Program โครงการแลกเปลี่ยนทางวิชาชีพที่อนุญาตให้เธอใช้เวลาประมาณหกสัปดาห์ในการเยี่ยมชมเมืองต่างๆ ของสหรัฐอเมริกาและบุคคลสำคัญทางการเมือง ตลอดจนสถาบันต่างๆ เช่น กองทุนการเงินระหว่างประเทศ แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้เป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีเงา แต่มีรายงานว่าสถานทูตได้กล่าวถึงเธอกับกระทรวงการต่างประเทศว่าเธอจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีในอนาคต จากโครงการช่วยให้แทตเชอร์ได้พบกับบุคคลสำคัญในระหว่างการเดินทางที่วุ่นวายซึ่งเน้นประเด็นทางเศรษฐกิจ ได้แก่ พอล สมูลเอลสัน, วอลต์ รอสโตว์, ปีแยร์-ปอล ชไวท์เซอร์ และ เนลสัน รอกกีเฟลเลอร์ หลังจากนั้นเธอได้พบกับฮีธ ฮีธก็ได้แต่งตั้งแทตเชอร์เป็นรัฐมนตรีเงาในด้านน้ำมันและเชื้อเพลิง ก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1960 เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรัฐมนตรีเงาของกระทรวงคมนาคม ก่อนจะเปลี่ยนไปยังกระทรวงศึกษาธิการ
ในปี ค.ศ. 1968 เอนอค พาวเวลล์ ได้กล่าวสุนทรพจน์เรื่อง "แม่น้ำแห่งเลือด" ซึ่งเขาได้วิพากษ์วิจารณ์การอพยพของประชากรในเครือจักรภพเข้ามายังสหราชอาณาจักรอย่างรุนแรง และร่างกฎหมายความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขันที่เสนอในตอนนั้น เมื่อฮีธโทรหาแทตเชอร์เพื่อแจ้งเธอว่าเขาจะไล่พาวเวลล์ออกจากรัฐมนตรีเงา เธอได้ฮีธว่า "คิดจริงๆ ว่าควรปล่อยให้สถานการณ์สงบลงดีกว่าที่จะทำให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น" เธอเชื่อว่าประเด็นหลักของเขาเกี่ยวกับการย้ายถิ่นฐานของเครือจักรภพนั้นถูกต้องและคำพูดที่เลือกมาจากคำพูดของเขานั้นไม่อยู่ในบริบท ในการสัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ Today ในปี ค.ศ. 1991 แทตเชอร์กล่าวว่าเธอคิดว่าพาวเวลล์ "ได้โต้แย้งอย่างถูกต้อง" ในช่วงนี้ เธอได้กล่าวในสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมเงาและได้เน้นย้ำถึงความจำเป็นในการลงทุนในรถไฟบริเตน เธอโต้แย้งว่า "ถ้าเราสร้างถนนที่ใหญ่ขึ้นและดีขึ้น ในไม่ช้าถนนเหล่านั้นก็จะเต็มไปด้วยยานพาหนะมากขึ้น และเราก็จะแก้ปัญหาไม่ได้" แทตเชอร์ได้ไปเยือนสหภาพโซเวียตเป็นครั้งแรกในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1969 ในฐานะรัฐมนตรีเงากระทรวงคมนาคม และในเดือนตุลาคมก็ได้กล่าวสุนทรพจน์ฉลองสิบปีของเธอในรัฐสภา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1970 เธอบอกกับ The Finchley Press ว่าเธออยากเห็น "การผกผันของสังคมที่อิสระ"
รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการและวิทยาศาสตร์(ค.ศ. 1970 – 1974)
พรรคอนุรักษนิยม นำโดยเอ็ดเวิร์ด ฮีธ ชนะการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 1970 และแทตเชอร์ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาและวิทยาศาสตร์ แทตเชอร์ได้สร้างข้อขัดแย้งหลังจากดำรงตำแหน่งเพียงไม่กี่วัน เธอถอนหนังสือประกาศนโยบาย 10/65 ของพรรคแรงงาน ซึ่งพยายามบังคับให้เกิดโรงเรียนครอบคลุมโดยไม่ผ่านกระบวนการพิจารณา ทำให้เธอถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก ซึ่งพยายามบังคับให้มีการทำความเข้าใจโดยไม่ผ่านกระบวนการพิจารณา ทำให้เธอถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก ด้วยเหตุนี้เธอจึงร่างนโยบายใหม่ของเธอเอง (หนังสือประกาศนโยบาย 10/70) ซึ่งทำให้มั่นใจได้ว่าเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจะไม่ถูกบังคับให้ดำเนินการโรงเรียนครอบคลุม นโยบายใหม่ของเธอไม่ได้หมายถึงการหยุดการพัฒนาโรงเรียนครอบคลุมใหม่ เธอกล่าวว่า: "เราจะ [...] คาดหวังว่าแผนจะขึ้นอยู่กับการพิจารณาด้านการศึกษามากกว่าหลักการเบ็ดเสร็จ"
แทตเชอร์สนับสนุนข้อเสนอของลอร์ดรอธไชลด์ในปี ค.ศ. 1971 สำหรับกลไกตลาดที่จะส่งผลต่อทุนสนับสนุนการวิจัยของรัฐบาล แม้ว่านักวิทยาศาสตร์หลายคนจะคัดค้านข้อเสนอนี้ แต่ภูมิหลังด้านการวิจัยของเธออาจทำให้เธอไม่เชื่อในคำกล่าวอ้างของพวกเขาที่ว่าบุคคลภายนอกไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเงินทุน กระทรวงประเมินข้อเสนอสำหรับหน่วยงานการศึกษาในท้องถิ่นเพิ่มเติมเพื่อปิดโรงเรียนมัธยมและนำการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนครอบคลุมมาใช้ แม้ว่าแทตเชอร์จะมุ่งมั่นกับระบบการศึกษาของโรงเรียนมัธยมสมัยใหม่แบบแบ่งชั้นและพยายามรักษาโรงเรียนมัธยมไว้ ในระหว่างที่เธอดำรงตำแหน่ง เธอปฏิเสธข้อเสนอเพียง 326 จาก 3,612 ข้อเสนอ (ประมาณ 9 เปอร์เซ็นต์) สำหรับโรงเรียนครอบคลุม สัดส่วนของนักเรียนที่เข้าเรียนในโรงเรียนที่ครอบคลุมจึงเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 32 เป็นร้อยละ 62 อย่างไรก็ตาม เธอสามารถรักษาโรงเรียนมัธยมไว้ได้ 94 แห่ง
ในช่วงเดือนแรกๆ ที่ทำงาน เธอได้รับความสนใจจากสาธารณชนเนื่องจากรัฐบาลพยายามลดการใช้จ่าย เธอให้ความสำคัญกับความต้องการด้านวิชาการในโรงเรียน ในขณะที่จัดการลดค่าใช้จ่ายสาธารณะในระบบการศึกษาของรัฐ ส่งผลให้มีการยกเลิกนมฟรีสำหรับเด็กนักเรียนอายุ 7 - 11 ปี เธอคิดว่าเด็กเพียงไม่กี่คนที่จะต้องทนทุกข์ทรมานหากโรงเรียนเก็บค่านม แต่เธอก็ได้ตกลงที่จะจัดหานม 0.3 ไพนต์ (0.17 ลิตร) ให้กับเด็กเล็กทุกวันเพื่อคุณค่าทางโภชนาการ เธอยังแย้งว่าเธอเพียงแค่ดำเนินการกับสิ่งที่รัฐบาลแรงงานเริ่มต้นตั้งแต่พวกเขาหยุดให้นมฟรีแก่โรงเรียนมัธยมแล้ว นมจะยังถูกจัดหาให้กับเด็ก ๆ ที่ต้องใช้มันด้วยเหตุผลทางการแพทย์ และโรงเรียนก็ยังสามารถขายนมได้ เธอบอกกับแฮโรลด์ เครตัน บรรณาธิการนิตยสาร The Spectator ว่า "อย่าประมาทฉันเลย ฉันเห็นว่าพวกเขาทำลายคีธ [โจเซฟ] ได้อย่างไร แต่พวกเขาจะทำลายฉันไม่ได้"
เอกสารของคณะรัฐมนตรีเปิดเผยในภายหลังว่าเธอคัดค้านนโยบายนี้แต่ถูกกระทรวงการคลังบังคับให้ทำ การตัดสินใจของเธอก่อให้เกิดกระแสการประท้วงจากแรงงานและสื่อมวลชน ทำให้เธอได้รับฉายาอย่างฉาวโฉ่ว่า"มาร์กาเรต แทตเชอร์ ผู้ฉกฉวยนม" มีรายงานว่าเธอเคยคิดจะออกจากการเมืองและเขียนในอัตชีวประวัติของเธอในภายหลังว่า: "ฉันได้เรียนรู้บทเรียนอันมีค่า ฉันได้ความเกลีดชังทางการเมืองสูงสุดเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองน้อยที่สุด"
ผู้นำฝ่ายค้าน(ค.ศ. 1975 – 1979)
รัฐบาลของฮีธยังคงประสบปัญหากับการห้ามค้าน้ำมันและการเรียกร้องให้สหภาพแรงงานขึ้นค่าจ้างในปี ค.ศ. 1973 ทำให้ต่อมาพรรคอนุรักษนิยมแพ้การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 พรรคแรงงานได้จัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยและก่อนที่จะได้เสียงข้างมากในการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1974 ความเป็นผู้นำของพรรคอนุรักษนิยมของฮีธได้รับข้อกังขามากขึ้น ในตอนแรกแทตเชอร์ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นผู้ที่จะเข้ามาแทนที่อย่างชัดเจน แต่ในที่สุดเธอก็กลายเป็นตัวเต็ง โดยสัญญาว่าจะเริ่มต้นใหม่ การสนับสนุนหลักของเธอมาจากคณะกรรมการ 1922 (สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคอนุรักษนิยมแถวหลัง) และนิตยสาร The Spectator ขณะดำรงตำแหน่ง แทตเชอร์แสดงให้เห็นว่าเธอเป็นนักปฏิบัติมากกว่านักอุดมการณ์ เธอเอาชนะฮีธในการลงคะแนนเสียงครั้งแรก ทำให้เขาลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรค ในการลงคะแนนครั้งที่สองเธอเอาชนะวิลเลียม ไวท์ลอว์ ผู้ที่ฮีธตั้งใจว่าจะสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา การเลือกตั้งของแทตเชอร์ทำให้ภายในพรคแบ่งออกเป็น 2 ขั้ว; เธอได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฝ่ายขวา และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทางตอนใต้ของอังกฤษ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ไม่ได้เข้าเรียนในโรงเรียนของรัฐหรือออกซบริดจ์
นักวิจารณ์ทางโทรทัศน์ ไคลฟ์ เจมส์ เขียนในหนังสือพิมพ์ ดิออบเซิร์ฟเวอร์ ก่อนการเลือกตั้งหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยมโดยเปรียบเทียบเสียงของเธอในปี 1973 เหมือนกับ "แมวที่เลื่อนตัวบนกระดานดำ" แทตเชอร์จึงได้เริ่มเปลี่ยนแปลงตามคำแนะนำของกอร์ดอน รีซ อดีตโปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ โดยบังเอิญ รีซได้พบกับนักแสดงลอเรนซ์ โอลิวีเอร์ ซึ่งจัดบทเรียนกับโค้ชเสียงของโรงละครแห่งชาติ
แทตเชอร์เริ่มเข้าร่วมรับประทานอาหารกลางวันเป็นประจำที่ สถานบันธุรกิจทางเศรษฐกิจ (IEA) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่ก่อตั้งโดย แอนโทนี ฟิชเชอร์ นักธุรกิจทางสัตว์ปีก เธอเคยไปที่ IEA และอ่านสิ่งพิมพ์ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1960 ที่นั่นเธอได้รับอิทธิพลจากแนวคิดของ ราล์ฟ แฮร์ริส และ อาร์เธอร์ เซลดอน และทำให้เธอเป็นหน้าเป็นตาของขบวนการอุดมการณ์ต่อต้านรัฐสวัสดิการของอังกฤษ ซึ่งพวกเขาเชื่อว่าเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์กำลังทำให้อังกฤษอ่อนแอลง เอกสารแผ่นพับของสถาบันเสนอให้ ลดภาษี และเพิ่มอิสระสำหรับธุรกิจและผู้บริโภค แทตเชอร์ได้เดินทางเยือนทั่วมหาสมุทรแอตแลนติก และสร้างชื่อเสียงระดับนานาชาติและส่งเสริมนโยบายเศรษฐกิจและต่างประเทศของเธอ เธอไปเยือนสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1975 และพบกับประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด และเดินทางไปเยือนอีกครั้งในปี ค.ศ. 1977 ซึ่งเธอได้พบกับประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ นอกจากนี้เธอยังได้พบกับ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ระหว่างการเยือนอิหร่านในปี ค.ศ. 1978 แทตเชอร์เลือกที่จะเดินทางโดยไม่มีเรจินัลด์ มอดลิง รัฐมนตรีต่างประเทศเงาของเธอเดินทางไปด้วย เพื่อพยายามสร้างภาพพจน์ส่วนตัวที่โดดเด่นยิ่งขึ้น
แทตเชอร์ตั้งใจที่จะส่งเสริมแนวคิดทางเศรษฐกิจแบบเสรีนิยมใหม่ทั้งในและต่างประเทศ ถึงแม้จะมีการกำหนดทิศทางของนโยบายต่างประเทศสำหรับรัฐบาลอนุรักษนิยมแล้ว แต่แทตเชอร์ก็ยังรู้สึกทุกข์ใจที่เธอล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าในสภา ด้วยเหตุนี้ แทตเชอร์จึงตัดสินใจว่า "เสียงของเธอมีน้ำหนักเพียงเล็กน้อยเมื่ออยู่ที่บ้าน" แต่มันจะ "มีคนได้ยินทั่วโลก"
ในด้านภายในประเทศ แทตเชอร์คัดค้านการมอบอำนาจแก่สกอตแลนด์ (การปกครองภายใน) และการจัดตั้งสมัชชาแห่งสกอตแลนด์ เธอสั่งให้ส.ส.หัวโบราณลงคะแนนเสียงต่อต้านร่างกฎหมายของสกอตแลนด์และเวลส์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1976 ซึ่งทำให้ร่างกฎหมายถูกตีตกไปได้สำเร็จ แก่อนจะมีมีการเสนอกฎหมายใหม่ เธอไดสนับสนุนการแก้ไขกฎหมายเพื่อให้ชาวอังกฤษลประชามติเกี่ยวกับการมอบอำนาจปกครองให้แกสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1979
เศรษฐกิจของสหราชอาณาจักรในช่วงทศวรรษ 1970 อ่อนแอมากจนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศเจมส์ คัลลาฮานได้เตือนสมาชิกคณะรัฐมนตรีของพรรคแรงงานในปี ค.ศ. 1974 ถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิด "การล่มสลายของระบอบประชาธิปไตย" โดยบอกกับพวกเขาว่า "ถ้าฉันเป็นชายหนุ่ม ฉันคงย้ายออกนอกประเทศ" ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1978 เศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัว และการสำรวจความคิดเห็นพบว่าพรรคแรงงานมีเสียงนำอยู่ โดยคาดว่าจะมีการเลือกตั้งทั่วไปในปลายปีนั้น และพรรคแรงงานจะมีโอกาสชนะ แต่นายกรัฐมนตรีคัลลาฮานก็ทำให้คนประหลาดใจโดยประกาศในวันที่ 7 กันยายนว่าจะไม่มีการเลือกตั้งทั่วไปในปีนั้น และเขาจะรอจนถึงปี 1979 จึงจะลงเลือกตั้ง แทตเชอร์ตอบโต้เรื่องนี้ด้วยการตราหน้ารัฐบาลแรงงานว่า "ไก่(chicken มีความแฝงในภาษาอังกฤษว่า ขี้ขลาด)" และเดวิด สตีล หัวหน้าพรรคเสรีนิยมก็ได้วิจารณ์พรรคแรงงานว่า "กลัวการวิ่ง"
นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร(ค.ศ. 1979 – 1990)
แทตเชอร์ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรหลังจากชนะ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เมื่อไปถึงถนนดาวน์นิง เธอกล่าวโดยถอดมาจากคำอธิษฐานของนักบุญฟรานซิสว่า
Where there is error, may we bring truth; ที่ใดมีข้อผิดพลาด ขอให้เรานำความจริงมาให้
Where there is doubt, may we bring faith; ที่ใดมีข้อสงสัย ขอให้เรานนำศรัทธามาให้
''And where there is despair, may we bring hope. และที่ใดมีความสิ้นหวัง ขอให้เรานำความหวังมาให้"''
ตลอดการดำรงตำแหน่งในช่วงทศวรรษ 1980 แทตเชอร์ได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก
ด้วยการนำโดยแทตเชอร์ พรรคอนุรักษนิยมได้กลายเป็นพรรคขวาจัดมากขึ้น ทำให้การเมืองและสังคมของประเทศอังกฤษแบ่งขั้วมากที่สุดนับแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 รัฐบาลแทตเชอร์ได้ใช้นโยบายปฏิรูปที่ค่อนข้างรุนแรง สนับสนุนกิจการเอกชน แปรรูปรัฐวิสาหกิจทั้งอุตสาหกรรมและสาธารณูปโภคที่รัฐบาลก่อน ๆ ยึดเป็นของรัฐคืนเอกชนด้วยการกระจายหุ้น ลดบทบาทสหภาพแรงงาน ลดภาษีเงินได้ และพยายามจัดตั้งบรรษัทขึ้นดูแลการศึกษาและสาธารณสุขที่เป็นหน้าที่ของรัฐ
แทตเชอร์ได้รับเลือกกลับเข้ามาเป็นรัฐบาลวาระที่ 2 ในปี ค.ศ. 1983 โดยได้เสียงข้างมากทั้ง ๆ ที่อัตราการว่างงานของอังกฤษต่ำที่สุดในรอบ 50 ปี สงครามฟอล์กแลนด์และความระส่ำระสายของพรรคฝ่ายค้านทำให้ความนิยมแทตเชอร์เพิ่มมากขึ้นและได้รับเลือกกลับเข้ามาเป็นรัฐบาลวาระที่ 3 ในปี ค.ศ. 1987 และเมื่อถึงปี ค.ศ. 1988 แทตเชอร์ได้ทำสถิติกลายเป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุดในคริสต์ศตวรรษ ที่ 20 แทตเชอร์ได้รับการขนานนามว่า “ลัทธิแทตเชอร์” (Thatcherism) และด้วยเหตุผลที่แทตเชอร์เป็นผู้ดึงดันยึดมั่นในนโยบายอย่างมั่นคงไม่ว่าจะถูกคัดค้านจากนักวิจารณ์ว่าอย่างไร รวมทั้งจากการกังขาไม่แน่ใจของผู้สนับสนุนรัฐบาลเองด้วย
เศรษฐกิจและและการจัดเก็บภาษี
อัตราการอนุมัติการทำงานในรัฐบาลแทตเชอร์ลดลงเหลือ 23% ภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1980 ซึ่งต่ำกว่าทุกรัฐบาลที่ผ่านมา เมื่อเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอยในช่วงต้นทศวรรษ 1980 รุนแรงขึ้น เธอจึงทำการเพิ่มอัตราภาษี แม้จะมีแถลงการณ์แสดงความกังวลเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1981 ลงนามโดยนักเศรษฐศาสตร์ชั้นนำ 364 คน กล่าวว่า "ไม่มีพื้นฐานในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ [...] สำหรับความเชื่อของรัฐบาลที่ว่าการลดอุปสงค์จะทำให้อัตราเงินเฟ้ออยู่ภายใต้การควบคุมอย่างถาวร" และเสริมว่า "นโยบายปัจจุบันจะทำให้ภาวะซึมเศร้าลึกลงไป กัดกร่อนฐานอุตสาหกรรมของเศรษฐกิจของเรา และ คุกคามเสถียรภาพทางสังคมและการเมือง”
ภายในปี ค.ศ. 1982 สหราชอาณาจักรเริ่มมีสัญญาณการฟื้นตัวของเศรษฐกิจ อัตราเงินเฟ้อลดลงเหลือ 8.6% จากที่เคยขึ้นไปถึง 18% แต่การว่างงานมีมากกว่า 3 ล้านคนเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ทศวรรษ 1930 ภายในปี ค.ศ. 1983 การเติบโตทางเศรษฐกิจโดยรวมแข็งแกร่งขึ้น และอัตราเงินเฟ้อและอัตราจำนองลดลงสู่ระดับต่ำสุดในรอบ 13 ปี แม้ว่าการจ้างงานภาคการผลิตซึ่งคิดเป็นส่วนแบ่งของการจ้างงานทั้งหมดลดลงเหลือเพียงกว่า 30% เท่านั้น ดยจำนวนการว่างงานทั้งหมดยังคงอยู่ในระดับสูง โดยถึงจุดสูงสุด ที่ 3.3 ล้านคนในปี ค.ศ. 1984
ภายหลังการดำรงตำแหน่ง
แทตเชอร์ได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1990 สืบเนื่องจากการต่อสู้ภายในพรรคและการถกเถียงโต้แย้งกับฝ่ายค้านในประเด็นที่แทตเชอร์ไม่ยอมเสียเอกราชในการเข้าเป็นสมาชิกเศรษฐกิจประชาคมยุโรป รวมทั้งการเสื่อมความนิยมจากการไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับนโยบายผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (Poll Tax)
หลังจากได้รับบรรดาศักดิ์ชั้นบารอน แทตเชอร์ได้ตระเวนปาฐกถาไปทั่วโลกในนามของมูลนิธิแทตเชอร์ และได้ตีพิมพ์หนังสืออัตชีวประวัติชื่อ "มาร์กาเรต แทตเชอร์: ชีวิตในดาวนิงสตรีท" (Margaret Thatcher: the Downing Street Years) เมื่อปี ค.ศ. 1993
มาร์กาเร็ต แทตเชอร์ ถึงแก่อสัญกรรมอย่างสงบเมื่อเช้าวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2013 ด้วยอาการอุดตันของเส้นโลหิตที่ไปเลี้ยงสมอง ทำให้เส้นเลือดตีบ รวมอายุได้ 87 ปี
ผลกระทบทางการเมือง
ลัทธิแทตเชอร์แสดงถึงการเปลื่ยนแปลงที่เป็นระบบและอย่างเด็ดขาดแนวคิดเศรษฐกิจหลังสงคราม ซึ่งพรรคการเมืองที่สำคัญได้เห็นพ้องกันเป็นส่วนใหญ่ในประเด็นของแนวคิดเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์ รัฐสวัสดิการ อุตสาหกรรมที่เป็นของรัฐ การกำกับเศรษฐกิจแบบปิด และการคิดภาษีในอัตราสูง เธอได้สนับสนุนรัฐสวัสดิการเป็นเป็นส่วนใหญ่ในขณะที่เสนอให้กำจัดการใช้มันในทางที่ผิด
เธอได้สัญญาในปี ค.ศ. 1982 ว่าบริการสุขภาพแห่งชาติที่ได้รับความนิยมอย่างสูงจะ "ปลอดภัยในมือของพวกเรา" ตอนแรกเธอเพิกเฉยต่อการแปรรูปอุตสาหกรรมที่เป็นของรัฐให้เป็นของเอกชน จากการได้รับอิทธิพลอย่างมากมาจากนักคิดฝ่ายขวา โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก คีธ โจเซฟ (Keith Joseph) ดังนั้นแทตเชอร์จึงได้ขยายการโจมตีของเธอ ลัทธิแทตเชอนิยมคือนโยบายของเธอ ที่มีมุมมองทางจริยธรรม การสมบูรณาญาสิทธิราชย์ทางศีลธรรม ลัทธิชาตินิยม ลัทธิปัจเจกนิยม เสรีนิยม และแนวทางที่แน่วแน่ในการบรรลุเป้าหมายทางการเมือง
แทตเชอร์ได้กำหนดหลักปรัชญาทางการเมือง ในข้อขัดแย้งครั้งใหญ่เกี่ยวกับลัทธิอนุรักษนิยมหนึ่งชาติ ของ นายกรัฐมนตรีคนก่อนหน้า เอ็ดเวิร์ด ฮีธ ในการสัมภาษณ์ในปี ค.ศ. 1987 ที่ถูกตีพิมพ์ในนิตยสาร ของผู้หญิงเอง หรือ วูแม่นส์โอน์ (Woman's Own):
"ฉันคิดว่าเราผ่านช่วงเวลาที่มีเด็กและคนเข้าใจเยอะเกินไป ว่า "ฉันมีปัญหา มันเป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่จัดการกับมัน!" หรือ "ฉันมีปัญหา ฉันจะไปรับเงินจากรัฐบาลเพื่อจัดการกับมัน!" "ฉันเป็นคนจรจัด รัฐบาลต้องสร้างบ้านให้ฉัน!" ดังนั้นพวกเขาโยนปัญหามาให้สังคม แล้วใครคือสังคม ไม่มีสังคมแบบนั้น มีแต่ผู้ชายผู้หญิงที่เป็นบุคคล หรือ มีครอบครัว ซึ่งรัฐบาลไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากทำโดยผ่านประชาชน และประชาชนลองหาทางช่วยดูตัวเองก่อน มันเป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะดูแลตัวเอง และช่วยดูแลเพื่อนบ้าน ชีวิตเป็นเหมือนธุรกิจที่แลกผลประโยชน์กัน และต่างคนต่างก็ได้รับสิทธิ์มากเกินไปโดยไม่มีความรับผิดชอบ"
ชื่อเสียง
แทตเชอร์ได้ดำรงตำแหน่ง 11 ปี 209 วัน ในฐานะนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ที่นานที่สุดนับตั้งแต่รอเบิร์ต เซซิล มาร์ควิสที่ 3 แห่งซอลส์บรี (13 ปี 252 วันในสามสมัย) และดำรงตำแหน่งต่อเนื่องนานที่สุดนับตั้งแต่รอเบิร์ต เจ็นคินสัน เอิร์ลที่ 2 แห่งลิเวอร์พูล (14 ปี 305 วัน)
หลังจากนำพรรคอนุรักษนิยมสู่ชัยชนะในการเลือกตั้งสามครั้งติดต่อกัน เธอเป็นหนึ่งในผู้นำพรรคที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักรในแง่ของคะแนนโหวตสำหรับพรรคที่ชนะ ถึงสองครั้ง มีการลงคะแนนเสียงมากกว่า 40 ล้านใบสำหรับพรรคอนุรักษนิยมภายใต้การนำของเธอ ความสำเร็จในการเลือกตั้งของเธอถูกขนานนามว่าเป็น "แฮตทริกในประวัติศาสตร์" โดยสื่ออังกฤษในปี ค.ศ. 1987
แทตเชอร์ได้อยู่อันดับสูงที่สุดในบรรดาบุคคลที่มีชีวิตในพ.ศ. 1999 จากโพลล์ชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งร้อยลำดับ ของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1992ไทม์ได้ถือว่าแทตเชอร์เป็นหนึ่งใน 100 คนที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 ในปี ค.ศ. 2015 เธอได้รับคะแนนสูงสุด ในฐานะผู้หญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในช่วง 200 ปีที่ผ่านมา จากโพลล์โดย สก็อตติช วิโดว์ส บริษัทผู้ให้บริการทางการเงินรายใหญ่ และในปี ค.ศ. 2559 เธอติดอันดับใน รายชื่อพลังของชั่วโมงสตรี หรือ วูแม่นส์ฮาวเวอร์พาวเวอร์ลิส (Woman's Hour Power List) ในรายการของ บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ วิทยุ 4 หรือ เรดีโอ 4 (Radio 4) ในฐานะผู้หญิงที่มีผลกระทบมากที่สุดต่อชีวิตผู้หญิงตลอด 70 ปีที่ผ่านมา ในปี ค.ศ. 2020 นิตยสารไทม์ได้ใส่ชื่อของแทตเชอร์ไว้ในรายชื่อ 100 สตรีแห่งปี (Woman of the Year) เธอยังถูกเลือกให้เป็นสตรีแห่งปี ค.ศ. 1982 ซึ่งเป็นปีที่สงครามฟอล์กแลนด์ (Falklands) เริ่มขึ้นภายใต้คำสั่งของเธอ ซึ่งสหราชอาณาจักรได้รับชัยชนะ
ตรงกันข้ามกับคะแนนเฉลี่ยการยอมรับที่ค่อนข้างแย่ ของแทตเชอร์ในฐานะนายกรัฐมนตรี เธอได้อยู่ในอันดับสูงในโพลล์ย้อนหลัง และ จากข้อมูลของยูโกฟ (YouGov) ประชาชนชาวอังกฤษ "โดยรวมได้มองเธอในแง่บวก" หลังจากที่เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2556 จากโพลล์ของเดอะการ์เดียน ประชาชนประมาณครึ่งหนึ่งมองเธอในแง่บวก ในขณะที่หนึ่งในสามมองเธอในแง่ลบ ในโพลล์ของปี ค.ศ. 2019 โดย ยูโกฟ (YouGov) ชาวอังกฤษส่วนใหญ่ให้คะแนนเธอว่าเป็นผู้นำหลังสงครามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักร (โดยวินสตัน เชอร์ชิลมาเป็นอันดับสอง) เธอถูกโหวตให้เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับสี่ของศตวรรษที่ 20 จากโพลล์ของนักวิชาการ 139 คน ที่จัดโดย อิปสอสโมริ (Ipsos MORI)
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 9
'''พิธีมอบรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ ครั้งที่ 9 ประจำปี พ.ศ. 2542''' จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2543
แซม เวิร์ธธิงตัน
'''แซมมูเอล เฮนรี เจ. "แซม" เวิร์ธธิงตัน''' (Samuel Henry J. "Sam" Worthington) เกิดเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลี ย้ายไปออสเตรเลียตั้งแต่ยังเด็ก เป็นที่รู้จักในบท เจค ซัลลี ในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง อวตาร และบทมาร์คัส ไรต์ ใน ฅนเหล็ก 4 มหาสงครามจักรกลล้างโลก (Terminator Salvation) เขายังแสดงในบทเพอร์ซิอุส ในภาพยนตร์ปี 2010 ในภาพยนตร์กลับมาสร้างใหม่ เรื่อง สงครามมหาเทพประจัญบาน (Clash of the Titans)
แหล่งข้อมูลอื่น
1976
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก (Sherlock Holmes) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2009 ดัดแปลงมาจากตัวละครในบทประพันธ์ชื่อเรื่องเดียวกันของเซอร์อาร์เทอร์ โคนัน ดอยล์ ภาพยนตร์กำกับโดยกาย ริตชี และมีโปรดิวเซอร์คือโจเอล ซิลเวอร์, ไลโอเนล ไวแกรม, ซูซาน ดาวนีย์ และแดน ลิน เขียนบทภาพยนตร์โดยไมเคิล โรเบิร์ต จอห์นสัน, แอนโทนี เพกแฮม และไซมอน คินเบิร์ก โดยยึดจากเนื้อเรื่องตัวละครของไลโอเนล ไวแกรม และโคนัน ดอยล์ โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ รับบทเป็นเชอร์ล็อก โฮมส์ และจู๊ด ลอว์ รับบทเป็นนายแพทย์จอห์น วอตสัน
ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2009 และในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ในสหราชอาณาจักรและแถบแปซิฟิก และเข้าฉายในประเทศไทย เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ในปีเดียวกัน
เรื่องย่อ
ในปี 1891 ณ กรุงลอนดอน เชอร์ล็อก โฮมส์ (โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์) ผู้มีชื่อเสียงในการเสาะหาความจริงในเบื้องลึกแห่งปริศนาสุดซับซ้อน ด้วยความช่วยเหลือจาก นายแพทย์จอห์น วอตสัน (จู๊ด ลอว์) ชื่อดังซึ่งหาผู้มีฝีมือทัดเทียมได้ยากในการไขคดีอาชญากรรมทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะด้วยพลังแห่งการสังเกตอันเป็นเอกลักษณ์ ทักษะการอนุมานอันโดดเด่น หรือพลังหมัดอันรุนแรงของเขา
ภาคต่อ
เชอร์ล็อค โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก มีภาคต่อเป็นภาค 2 ในชื่อว่า เชอร์ล็อค โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ (Sherlock Holmes: A Game of Shadows) จะเล่าถึงนักสืบเชอร์ล็อก โฮมส์ และเพื่อนสนิทอย่างนายแพทย์จอห์น วอตสัน กับการเผชิญหน้ากับตัวร้ายอย่างศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี (แสดงโดยแจเร็ด แฮร์ริส) ในภาคสองนี้ด้วย ซึ่งเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554 และเข้าฉายในประเทศไทย ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ฌอน ไรท์-ฟิลลิปส์
ฌอน คาเมนรูน ไรท์-ฟิลลิปส์ เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสายกรีเนดา ปัจจุบันเล่นให้กับ นิวยอร์ก เรดบูลส์ ในเมเจอร์ลีก สหรัฐอเมริกา โดยเคยติดฟุตบอลทีมชาติอังกฤษมาก่อน เล่นในตำแหน่ง กองกลาง และ  ปีกซ้าย
ฌอน ไรท์-ฟิลลิปส์ เคยคบหากับนาโอมิ บราวน์ และมีลูกด้วยกัน 2 คน คือ ดิมาจโจ และ ดีเนย์ ไรท์-ฟิลลิปส์ ก่อนจะเลิกรากันไป
แหล่งข้อมูลอื่น
1981
บัตเตอร์ฟลาย
บัตเตอร์ฟลาย (Butterfly) ในภาษาไทยหมายถึง "ผีเสื้อ" และอาจสามารถหมายถึง
ปลาไหลหลาด
ปลาไหลหลาด (Bengal swamp eel, One-gilled eel, Pygmy eel; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู มีลักษณะคล้ายปลาไหลนา (Monopterus albus) มีลักษณะที่แตกต่างคือ บริเวณส่วนหัวเรียวยาวกว่า  ลำตัวเพรียวกว่า ปลายหางแบนและมีก้านครีบเห็นชัดเจน สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลแดง หรือ สีเหลือง มีกระดูกเหงือก 4 คู่
มีขนาดทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1 เมตร
พบอาศัยอยู่บริเวณใต้โคลมตมบริเวณปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบเฉพาะปากแม่น้ำในภาคกลาง
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งฮาร์วุด
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารี (Princess Mary, Princess Royal; วิกตอเรีย อเล็กซานดรา อลิซ แมรี; 25 เมษายน พ.ศ. 2440 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2508) หลังจากเสกสมรสคือ เจ้าหญิงแมรี เคานท์เตสแห่งฮาร์วุด (Princess Mary, Countess of Harewood) ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์สหราชอาณาจักร และดำรงพระยศราชกุมารีเป็นพระองค์ที่หกตั้งแต่เริ่มใช้พระอิสริยยศนี้ '
เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคานท์เตสแห่งฮาร์วุด พระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 เมษายน 2440 เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ มาเรียแห่งเท็ค เป็นพระราชนิษฐาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระราชปิตุจฉา (อาหญิง) ใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
โคชิ
โคชิ อาจหมายถึง
จักรพรรดินีหลิงเจิน
สมเด็จพระจักรพรรดินีหลิงเจิน (Empress Ling Zhen; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก โดยเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเลนเต้ และเป็นพระมารดาในจักรพรรดิเหี้ยนเต้ หลังจากจักรพรรดิเหี้ยนเต้เสวยราชย์ได้มีการเฉลิมพระนามเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีหลิงเจิน
ประวัติ
หลังจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้ขึ้นครองราชย์เสวยราชสมบัติครบหกปีเศษ โฮเฮาซึ่งดำรงตำแหน่งฮองเฮาเกิดความหึงหวงริษยาเพราะมีพระราชบุตรเช่นเดียวกันคือหองจูเหียบ จึงเกิดความหึงหวงและริษยา จึงได้ลอบวางโอสถพิษ ทำให้หองจูเหียบอยู่ภายใต้ความดูแลของนางตังไทฮอพระมารดาของพระเจ้าฮั่นเลนเต้สืบต่อมา
วัดพระธาตุดอยเวียง
วัดพระธาตุดอยเวียง ตั้งอยู่บ้านดอยเวียง หมู่ที่ 9 ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ห่างจากอำเภอบ้านธิ ประมาณ 7 กิโลเมตร บริเวณใกล้กับอ่างเก็บน้ำแม่ธิ มีเนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ และบนดอยเป็นที่ประดิษฐานเจดีย์เก่าแก่ซึ่งมีพระสารีริกธาตุบรรจุอยู่ สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 1220 ในสมัยพระนางจามเทวี ตามตำนานจารึกในใบลานเล่าว่าขุนหลวงปาละวิจา มาตั้งเมืองที่นี่ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านและได้สร้างวัดไว้บนดอย ต่อมาถูกไฟป่าไหม้ลุกลาม ทำให้เหลือแต่เจดีย์และศาลาเล็ก ๆ หลังหนึ่ง
วัดพระธาตุดอยเวียง เดิมชื่อว่า วัดดอยเวียง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่อวัดเป็น "วัดพระธาตุดอยเวียง" ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2538
พระธาตุดอยเวียง
พระธาตุดอยเวียง เป็นเจดีย์ขนาดเล็ก สูงประมาณ 10 เมตร ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้างด้านละประมาณ 3 เมตร ก่ออิฐถือปูน ลักษณะคล้ายเจดีย์ทรงพม่า
พุทธรูปสำคัญ
วัดนี้ยังมีพระพุทธรูปเก่าแก่อีก 3 องค์ ชั้นบนสุดของดอยเป็นที่ประดิษฐานของเจดีย์ธาตุดอยเวียง และทุก ๆ ปีในวันแรม 8 ค่ำ เดือน 7 จะมีประเพณีสรงน้ำพระธาตุ
Nepenthes deaniana
Nepenthes deaniana (ได้ชื่อตาม Dean C. Worcester, ผู้เก็บตัวอย่างไม้ชาวฟิลิปปิน) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของประเทศฟิลิปปินส์ พบที่ระดับความสูง 1180–1296 ม.จากระดับน้ำทะเล
N. deaniana ไม่มีลูกผสมตามธรรมชาติ รูปแบบหรือความหลากหลายอื่นแจกแจงเอาไว้
ลักษณะทางพฤกศาสตร์
N. deaniana ไม่เหมือนกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น มันไม่ใช่ไม้เลื้อยไต่ ลำต้นสูง 20 ถึง 30 ซม. กว้าง 4 ถึง 5 ซม. เกลี้ยงไม่มีขน ต้นไม้แพร่พันธุ์โดยหน่อ ใบรูปใบหอกหรือรูปไข่กลับ ยาว 6 ถึง 12 ซม.กว้าง 3.5 ถึง 4 ซม. มีเส้นใบตามยาวแบบร่างแหไม่สม่ำเสมอ 4 ถึง 5 เส้น สายดิ่งยาว 10 ถึง 15 ซม.
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐตาตาร์สถาน
เพลงสรรเสริฐสธารณรัฐตาตาร์สถาน (ตาตาร์: Татарстан Җөмһүрияте Дәүләт гимны; รัสเซีย: Гимн Татарстана) ซึ่งถูกนำมาใช้ในปี 1993 โดยไม่มีเนื้อเพลง นำนองประพันธ์โดย เรอร์ตาม ยาซิน (Rustem Yakhin) คำร้องมีเนื้อเพลงประพันธ์ โดย รามาซาน เบย์ดิโรฟ (Ramazan Baytimerov) เพลงนี้นำไปใช้เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 และ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ได้มีการประกาศใช้เนื้อร้องอย่างเป็นทางการ
Nepenthes deaniana
ลักษณะทางพฤกศาสตร์
หม้อรูปกรวยหงาย สูง 6 ถึง 9 ซม.กว้าง 2.3 ถึง 3.5 ซม. เพอริสโตมทรงกระบอกกว้าง 5 ถึง 8 มม. มีฟันสอบเรียวยาวที่ผิวขอบด้านใน ฝารูปหัวใจกว้าง
ช่อดอกเพศผู้ยาว 15 ถึง 20 ซม.อาจมีขนสั้นนุ่มถึงเกลี้ยงไม่มีขน ก้านดอกย่อยมี 1 ดอก ในแต่ละดอกมี 4 กลีบเลี้ยงและ 8 อับเรณู
เพลงสรรเสริญสาธารณรัฐตาตาร์สถาน
เนื้อเพลงปัจจุบัน
'''
แปลจากภาษาตาตาร์
บทที่ 1
มาตุภูมิที่ข้ารัก อยู่ชั่วนิรันดร์
ประชาชนของข้า เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
พวกเราเกิดมา ด้วยความเอื้ออาทร
ประชาชนอาศัยอยู่ ด้วยความสามัคคี
บทที่ 2
ภูมิปัญญาในยุคโบราณ ที่สะสมมาหลายชั่วอายุคน
ประเทศของข้ารุ่งเรือง ประวัติศาสตร์ของเจ้า คือ วีรบุรุษ
เราค้นพบตัวเอง กับเจ้าอีกครั้ง
สาธารณรัฐของข้า ตาตาร์สถาน(x2)
แปลจากภาษารัสเซีย
บทที่ 3
ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ด้วยความเจริญรุ่งเรือง
ขอให้สันติภาพของเจ้าเติมเต็มบนท้องฟ้า
เรารวมกันเป็นหนึ่ง ภายในครอบครัวใหญ่นี้
ผู้กล้าอาศัยอยู่ ด้วยความสามมัคคี
บทที่ 4
ด้วยความอุดมสมบูรณ์ และ ภูมิปัญญาโบราณพวกเรามีมาหลายศตวรรษ
และปล่อยให้ความรักของเจ้า เติมเต็มด้วยหัวใจของเจ้า
สาธารณรัฐของข้า ตาตาร์สถาน(x2)
อ้างอิง
<references group="lower-alpha" />
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง (Faculty of Economics, Ramkhamhaeng University) เป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่จัดการเรียนการสอนหลักสูตรด้านวิชาเศรษฐศาสตร์ โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่พ.ศ. 2516 เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2516 ตามราชกิจจานุเบกษา โดยใช้อาคารไม้สองชั้นซึ่งมีชื่อเรียกว่า "อาคาร BB" เป็นที่ทำการ (ซึ่งในปัจจุบันได้กลายเป็นอาคารสำนักบริการทางวิชาการและทดสอบประเมินผล) ต่อมาได้ย้ายที่ทำการมายังอาคารคณะเศรษฐศาสตร์ อาคารเก่า ในปีพ.ศ. 2519 ก่อนที่ทางคณะจะได้เสนอของบประมาณในการจัดตั้งอาคารหลังใหม่แปดชั้นในปีพ.ศ. 2540 และแล้วเสร็จในช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543
ศิษย์เก่า​ที่มี​ชื่อเสียง​
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประเทศบาห์เรนในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง
นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศบาห์เรนมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่น 2
การเปลือยอก
การเปลือยอก อาจหมายถึง
คุย (พืช)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เป็นไม้พุ่มกึ่งไม้เถา ทอดเอนเกาะเกี่ยวต้นไม้อื่นโดยมีมือเกาะ เปลือกลำต้นเรียบเกลี้ยงสีน้ำตาลเข้ม ทุกส่วนมียางขาวข้นหรือเหลืองอ่อน ๆ ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก รูปรีแกมรูปขอบขนาน กว้าง 2.5-4 ซม. ยาว 7-10 ซม. ปลายมนเป็นติ่งแหลมสั้น โคนมนหรือสอบ แผ่นใบหนาเป็นมัน ด้านบนสีเขียวเข้ม ด้านล่างสีเขียวอ่อน เส้นแขนงใบถี่และเกือบขนานกัน มีข้างละ 15-20 เส้น ระหว่างเส้นแขนงใบมีเส้นแขนงใบสั้น ๆ แทรกกลาง จึงทำให้ดูเหมือนเส้นแขนงใบถี่มากขึ้น เส้นเหล่านี้เห็นได้ชัดทางด้านล่าง ก้านใบเกลี้ยง ยาวไม่เกิน 1 ซม. ช่อดอกสั้น ออกตามง่ามใบและปลายกิ่ง ช่อหนึ่ง ๆ มีน้อยดอก ดอกสีขาวหรือชมพูเรื่อ ๆ เมื่อบานเต็มที่กว้างประมาณ 2.5 ซม. กลีบเลี้ยงเล็กมี 5 กลีบ ปลายกลีบมนและมีขนตามขอบ กลีบดอกรูปทรงแจกัน ปลายบานออกแยกเป็น 5 แฉก แต่ละแฉกเรียวแหลม ภายในหลอดด้านในมีขนประปราย ด้านนอกเกลี้ยง เกสรเพศผู้ติดอยู่ที่โคนหลอดกลีบดอกด้านใน รังไข่เล็ก กลม มีช่องเดียว มีออวุลจำนวนมาก ผลกลมหรือค่อนข้างกลม เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 4.5 ซม. เปลือกนอกหนา แข็ง เป็นมัน ภายในมีเยื่อนุ่ม ๆ สีเหลืองอ่อนซึ่งหุ้มเมล็ดอยู่ ผลแก่จัดสีเหลือง
เอมัน เดฟเลอรา
เอมัน เดฟเลอรา (Éamon de Valera; ;14 ตุลาคม พ.ศ. 2425 — 29 สิงหาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักการเมืองชาวไอริชผู้ต่อสู้เพื่อให้ไอร์แลนด์เป็นอิสระจากอังกฤษจนมีการสถาปนาสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในช่วงปี พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2502 หลังจากนั้นได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2502 - พ.ศ. 2516