cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศโอมานในเอเชียนเกมส์
ประเทศโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1986 ที่จัดขึ้น ณ กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอมาน เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาโอมานเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติโอมานได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน 3 เหรยียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 4 เหรียญ
เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อเรียบ
กล้ามเนื้อเรียบ (smooth muscle) เป็นกล้ามเนื้อที่ไม่มีลาย ซึ่งแตกต่างจากกล้ามเนื้อยึดกระดูก และกล้ามเนื้อหัวใจ กล้ามเนื้อเรียบประกอบด้วยเซลล์ที่มีลักษณะรูปร่างเป็นเซลล์ยาว ส่วนหัวและส่วนท้าย แหลมคล้ายรูปกระสวย แต่ละเซลล์มีนิวเคลียสอันเดียวอยู่ตรงกลางเซลล์กล้ามเนื้อเรียบพบอยู่ตาม อวัยวะภายในของร่างกาย เช่น ผนังหลอดอาหาร ผนังกระเพาะอาหาร ผนังลําไส้ผนังมดลูก กล้ามเนื้อหูรูดที่ ม่านตา การทํางานของกล้ามเนื้อเรียบอยู่นอกอํานาจจิตใจ ร่างกายไม่สามารถควบคุมได้ซึ่งถูกควบคุมโดย ระบบประสาทอัตโนมัติ
การทำงานของกล้ามเนื้อเรียบถูกกระตุ้นผ่านระบบประสาทอัตโนมัติทั้งสองระบบในทิศทางตรงกันข้ามกับเนื้อเยื่อชนิดอื่นๆ กล่าวคือ เมื่อระบบประสาทซิมพาเทติก (Sympathetic) ทำงานจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง เช่น การคลายตัวของกล้ามเนื้อเรียบ แต่เมื่อระบบพาราซิมพาเทติก (Parasympathetic) ทำงาน กล้ามเนื้อจะตอบสนองด้วยมีการหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบนั่นเอง เนื่องจากกล้ามเนื้อเรียบมีหลอดเหลือดมาเลี้ยงน้อยกว่า จึงทำให้เกิดการหดตัวได้ช้ากว่ากล้ามเนื้อลาย นอกจากนี้กล้ามเนื้อเรียบยังตอบสนองต่อสารเคมีจากภายนอกบางชนิด และสารสื่อประสาทที่ร่างกายผลิตออกมา เช่น เอพิเนฟรีน (Epinephrine)
หน้าที่ของกล้ามเนื้อเรียบ
กล้ามเนื้อเรียบมีคุณสมบัติพิเศษหลักสองชนิด คือสามารถปรับตัวได้ตามแรงยืด (Plasticity) การหดตัวได้เอง (Automaticity) และกล้ามเนื้อลายในบางอวัยวะมีเซลล์กลุ่มพิเศษที่สามารถก่อให้เกิดจังหวะ (Pace maker) ซึ่งสามารถผลิตกระแสไฟฟ้ามากระตุ้นให้กล้ามเนื้อเรียบบริเวณใกล้เคียงหดตัวเป็นจังหวะแบบอัตโนมัติได้ อย่างไรก็ตาม ดังที่ได้อธิบายไปข้างต้นว่ากล้ามเนื้อเรียบนั้นเป็นองค์ประกอบอวัยวะภายในเกือบทุกชนิด จึงมีหน้าที่เฉพาะที่แตกต่างกันมาก จึงขอยกต่างอย่างที่ทำให้เห็นภาพชัดเจนและเข้าใจง่าย ดังนี้
ดังที่ได้อธิบายไว้ข้างต้นจะเห็นว่า การทำงานของกล้ามเนื้อเรียบอย่างปกติมีความสำคัญต่อระบบต่างๆ ของร่างกายเป็นอย่างมาก การทำความเข้าใจถึงหน้าที่ของกล้ามเนื้อลายชนิดต่างๆ อาจจะเป็นประโยชน์อย่างมาก เพื่อช่วยให้สังเกตอาการผผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย
ชิคาโก
ชิคาโก (Chicago, ) เป็นเมืองตั้งอยู่ในรัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา​ รู้จักกันในชื่อ "เมืองแห่งลม" (Windy City) ชื่อเล่นนี้ มีที่มาจากการที่นักข่าวเขียนล้อเลียนนักการเมืองของ ชิคาโกใน ศตวรรษที่ 19 เกี่ยวกับการพูดจากลับกลอกไปมา บางคนเชื่อว่ามีที่มาจากการที่เป็นเมืองที่มีลมพัดแรงตลอดเวลาแต่ไม่ได้มีหลักฐานใด ๆ เขียนสนับสนุนทฤษฎีนี้ ชิคาโกเป็นเมืองใหญ่อันดับสามในสหรัฐอเมริกาเทียบตามจำนวนประชากร รองจากเมืองนิวยอร์ก และลอสแอนเจลิส เมืองชิคาโกตั้งอยู่ในเคาน์ตีคุก รัฐอิลลินอย เขตมิดเวสต์ของสหรัฐอเมริกา เมื่อรวมเคาน์ตีรอบ ๆ ชิคาโกทั้ง 8 เคาน์ตีจะเรียกเขตว่า ชิคาโกแลนด์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 9 ล้านคน
ประชากรในชิคาโกประกอบด้วยหนึ่งในสามเป็นคนขาว และอีกหนึ่งในสามเป็นคนดำ และที่เหลือเป็นคนกลุ่มอื่น โดยในเมืองชิคาโกแบ่งออกเป็น 77 ชุมชนแยกตามกลุ่มประชากรที่อยู่อาศัย
เกรตชิคาโกไฟร์
ในปี พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) เมืองชิคาโกถูกไฟไหม้ครั้งใหญ่ในเหตุการณ์เกรตชิคาโกไฟร์ (Great Chicago Fire) โดยตึก มากกว่า 18,000 หลังเสียหาย ผู้เสียชีวิตกว่า 300 คน และประชากรมากกว่า 100,000 คน ไม่มีที่อยู่ เนื่องจากเมืองอยู่ติดกับทะเลสาบมิชิแกน ทำให้ลมโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงทำให้ไฟไหม้ลุกลามได้เร็วภายในเพียงคืนเดียว และไหม้ติดต่อกันไม่หยุดหนึ่งวัน ภายหลังจากความเสียหายในชิคาโก สถาปนิกและวิศวกรจากทั่วสหรัฐอเมริกาได้ระดมมาอยู่รวมกันที่เมืองชิคาโก ช่วยกันสร้างและออกแบบอาคารใหม่ ด้วยเนื่องในโอกาสนี้ ชิคาโกจึงได้วางผังเมืองใหม่รวมถึง ได้นำเทคโนโลยีการสร้างตึกแบบใหม่มารวมกันที่ชิคาโก ตึกระฟ้าได้มีการสร้างมากมายภายในตัวเมือง รวมถึงศูนย์กลางการเดินทางและสื่อสารในชิคาโก
สถานที่ท่องเที่ยว
ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เมืองชิคาโกได้เปิดมิวเซียมแคมปัส (Museum Campus) ในเนื้อที่ 10 เอเคอร์ เป็นแหล่งรวมพิพิธภัณฑ์ของชิคาโกบริเวณริมทะเลสาบมิชิแกนตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแกรนต์ปาร์ก (Grant Park) พิพิธภัณฑ์ฟิลด์ พิพิธภัณฑ์ที่มีฟอสซิลของไดโนเสาร์สมบูรณ์ที่สุดในโลกที่รู้จักในชื่อว่า "ที.เร็กซ์ ซู" (T.Rex Sue) พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเชดด์ (Shedd Aquarium) และ หอดูดาวแอดเลอร์ (Adler Planetarium) และพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของชิคาโก ในเขตแกรนต์ปาร์กมีพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีชื่อเสียงชื่อว่าสถาบันศิลปะชิคาโก หรือ "อาร์ตอินสติตูตออฟชิคาโก" (Art Institute of Chicago) ที่ตั้งอยู่บนถนนมิชิแกน ในศูนย์กลางเมืองชิคาโก หรือที่เรียกว่าดาวน์ทาวน์ จะมีวิลลิสทาวเวอร์ (Willis Tower) ตึกที่ได้ชื่อว่าเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในโลกในช่วง ปี พ.ศ. 2517-2546 และตึกจอห์นแฮนค็อก (John Hancock Tower) และ วอเตอร์ทาวเวอร์ สิ่งก่อสร้างชิ้นเดียวที่รอดจากไฟไหม้ใหญ่ของชิคาโก นอกจากนี้ในดาวน์ทาวน์ยังมีห้างสรรพสินค้า สถานที่ท่องเที่ยวและร้านอาหารต่างๆ
สิ่งที่ขึ้นชื่อในเมืองชิคาโกอีกอย่างคือ ละครเวที ดนตรีแจ๊ส และดนตรีบลูส์จะเห็นได้ว่าในตัวเมืองชิคาโกนั้นก็มีโรงละครที่เก่าแก่และโด่งดังอยู่หลายที่ โดยโรงละครที่มีชื่อเสียงที่สุดคือหอประชุมโรงละครแห่งมหาวิทยาลัยรูสเวล์ท (The Auditorium Theatre of Roosevelt University) ซึ่งถูกออกแบบโดย แดนค์มาร์ แอดเลอร์ และ หลุยส์ ซุลลิแวน สถาปนิกชื่อดัง ปัจจุบันตึกที่เป็นที่ตั้งของโรงละครแห่งนี้ได้ถูกบรรจุให้เป็น National Historic Landmark building ของประเทศสหรัฐอเมริกาและมีการแสดงที่หลากหลาย เช่น โอเปร่า, บัลเลท์ เปิดให้เข้าชมตลอดทั้งปี
เนื่องจากผู้ว่าการนครชิคาโก ริชาร์ด ดาร์ลี่ จูเนียร์ (Richard M. Daley) ได้บริหารเมืองชิคาโกต่อจากบิดาของเขามาเป็นเวลานาน ตั้งแต่ปี 1989ทำให้เมืองชิคาโก เป็นเมืองหนึ่งที่มีการพัฒนาอย่างเป็นระบบ ให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำ และมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมให้เป็นเมืองใหญ่ที่น่าอยู่เมืองหนึ่งของสหรัฐอเมริกา จุดท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ น้ำพุบัคกิ้งแฮม ริมทะเลสาบมิชิแกน, น้ำพุคราวน์ในบริเวณสวนสาธารณะมิลเลเนี่ยมปาร์ค (Crown Fountain, Millennium Park) ซึ่งได้รับรางวัลทางด้านการออกแบบหลายรางวัล, ฟิลด์มิวเซียมและโซลเยอร์ฟิล์ด, ลูปเทรนทัวร์สถาปัตยกรรม, อาคารที่ว่าการรัฐอิลลินอยที่เป็นห้างสรรพสินค้าผสมผสานอยู่ในสถานที่ราชการ ตัวอาคารออกแบบโดยสถาปนิกดัง เฮลมุท จาห์น
นอกจากนี้ชิคาโกยังเป็นเมืองแห่งสถาปัตยกรรม นอกจากอาคารสถาปัตยกรรมในยุคใหม่ที่สำคัญๆแล้ว ชิคาโกยังอยู่ติดกับโอคพาร์ค (Oak Park) ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านและสำนักงานของสถาปนิกชื่อดังในยุคโมเดิร์น ชื่อ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ สามารถติดต่อที่สถาบันสถาปนิกในเมืองเพื่อซื้อทัวร์เดินทางไปทัศนศึกษาที่บริเวณดังกล่าวได้
เทศบาลเมืองชิคาโกมักจะจัดให้มีกิจกรรมตลอดปี ได้แก่ งานเทศกาลอาหาร (The Taste of Chicago), งานเทศกาลดนตรี, งานฮาโลวีน, งานจุดไฟต้นคริสต์มาสประจำปี (Tree Lighting Ceremony) เป็นต้น งานจะจัดในพื้นที่ในเมืองไม่ว่าจะเป็นสวนสาธารณะมิลเลเนี่ยมปาร์ค พื้นที่ริมทะเลสาบ และลานดาร์ลี่ใจกลางเมือง
การศึกษา
โรงเรียนเอกชนในชิคาโกมีมากกว่า 600 แห่ง มีนักเรียนมากกว่า 400,000 คนเข้าเรียน
การศึกษาระดับอุดมศึกษา
มหาวิทยาลัยชั้นนำของอเมริกาตั้งอยู่ในชิคาโก อาทิ มหาวิทยาลัยคาทอลิคที่มีชื่อเสียงคือ มหาวิทยาลัยเดอโปล (DePaul University) และ มหาวิทยาลัยโลโยลา (Loyola University) นอกจากนี้ยังมี มหาวิทยาลัยชิคาโก (The University of Chicago)  ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงทางด้านวิชาการทั่วๆ ไป  ส่วน มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก มีชื่อเสียงด้านแพทยศาสตร์และเภสัชศาสตร์ และสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย มีชื่อเสียงในด้านวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์ และโรงเรียนสถาบันศิลปะชิคาโก (School of the Art Institute of Chicago) ที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปะอันดับต้นของประเทศ
กีฬา
ทีมกีฬาที่สำคัญของชิคาโก ได้แก่ ทีมบาสเกตบอล ชิคาโก บูลส์ ทีมเบสบอล ชิคาโก ไวต์ซอกซ์ และ ชิคาโก คับส์  ทีมอเมริกันฟุตบอล ชิคาโก แบร์  ทีมฟุตบอล  ชิคาโก ไฟร์ และ  ทีมฮอกกี้ ชิคาโก แบล็กฮอกส์
ประชากร
ในช่วง ค.ศ. 1840-1950 ชิคาโกมีแนวโน้มการเพิ่มขี้นของประชากรในระดับค่อนข้างสูง แต่ชะลอลงในช่วง ค.ศ. 1960 จนถึงปัจจุบัน
การดูดซึม
การดูดซึม (absorption) ในทางเคมี คือปรากฏการณ์หรือกระบวนการทางเคมีหรือฟิสิกส์ ที่อะตอม, โมเลกุลหรือไอออนเข้าไปในส่วนที่เป็นเนื้อในของวัสดุที่เป็นแก๊ส, ของเหลวหรือของแข็ง การดูดซึมนั้นเป็นกระบวนการที่แตกต่างจากการดูดซับ (adsorption) เพราะในการดูดซึม โมเลกุลที่ถูกดูดซึมจะไปอยู่ในปริมาตรของวัสดุ ส่วนการดูดซับ โมเลกุลที่ถูกดูดซับจะไปอยู่ที่ผิวของวัสดุ
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน (เมื่อผ่านสุพรรณบุรีจะเรียกว่าแม่น้ำสุพรรณบุรี) ในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพี่เลี้ยงทั้งตำบล บางส่วนของตำบลรั้วใหญ่ และบางส่วนของตำบลท่าระหัด มีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2561 กว่า 25,000 คน
ประวัติ
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลเมือง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พุทธศักราช 2478 ซึ่งออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบ พ.ศ. 2476 ตั้งแต่จัดตั้งมาจนถึงปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลจำนวน 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2498 และครั้งที่ 2 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2509
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง  (Narcissistic personality disorder, NPD) หรือที่มักรู้จักกันในชื่อ โรคหลงตัวเอง เป็นความผิดปกติทางบุคลิกภาพที่ส่งผลให้พฤติกรรมผิดปกติในระยะยาว อาการหลักได้แก่การรู้สึกว่าตัวเองสำคัญมากกว่าความเป็นจริง มีความต้องการถูกชมเชยมากเกินปกติ และการไม่เข้าใจความรู้สึกผู้อื่น  ผู้เป็นโรคนี้เสียเวลากับการคิดเกี่ยวกับความสำเร็จ ความมีอำนาจ หรือเกี่ยวกับรูปลักษณ์ของตน พวกเขามักเอาเปรียบคนรอบข้าง พฤติกรรมมักเกิดขึ้นในช่วงวัยรุ่นและเกิดขึ้นได้ในหลายเหตุการณ์
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี
การศึกษา
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีจำนวน 4 แห่งดังนี้
ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบหลงตัวเอง
ยังไม่มีใครรู้สาเหตุของโรคหลงตัวเอง  คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตจัดให้โรคนี้อยู่ในกลุ่ม B (cluster B) โรคถูกวินิฉัยด้วยการสัมภาษณ์โดยผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ โรคนี้ต่างจากอาการฟุ้งพล่าน และอาการติดยา
การรักษายังไม่ถูกศึกษามากนัก การบำบัดมักเป็นไปได้ยากเนื่องจากคนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับว่าตัวเองมีปัญหา  เชื่อกันว่าคนประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์เป็นโรคนี้ในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต โรคนี้มักเกิดขึ้นในผู้ชายมากกว่าผู้หญิงและในคนหนุ่มสาวมากกว่าคนมีอายุ บุคลิกภาพนี้ถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2468 โดยโรเบิร์ต วีลเดอร์ (Robert Wealder) โดยชื่อที่ใช้ในปัจจุบันถูกใช้ครั้งแรกใน พ.ศ. 2511
อาการ
คนที่เป็นโรคหลงตัวเองจะชอบโอ้อวด ต้องการให้คนอื่นชม ชอบเหยียดหยามผู้อื่น และขาดความร่วมรู้สึกต่อผู้อื่น  ทำให้ผู้เป็นโรคหลงตัวเองดูเหมือนมีพฤติกรรมที่ดื้อรั้น รู้สึกว่าตนเองเหนือกว่าคนอื่น และมักคอยหาทางควบคุมผู้อื่นหรือใช้อำนาจแบบผิด ๆ  โรคหลงตัวเองต่างกับความมั่นใจในตนเอง โดยคนเป็นโรคนี้มักให้ความสำคัญกับตนเองมากกว่าผู้อื่น และมักไม่เอาใจใส่ความรู้สึกหรือความต้องการของคนรอบข้าง รวมถึงคาดหวังว่าตนเองจะได้รับการปฏิบัติที่เหนือกว่า โดยไม่คำนึงถึงสถานะความสำเร็จที่แท้จริงของตน  นอกจากนี้ผู้เป็นโรคนี้มักมีอาการอัตตาอ่อนแอ (fragile ego) ทำให้ไม่สามารถทนต่อคำวิจารณ์ของคนอื่น และมักดูถูกคนอื่นเพื่อให้รู้สึกว่าตนเหนือกว่า
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต พิมพ์ที่ 5 (DSM-5) ระบุว่าบุคคลที่เป็นโรคหลงตัวเองมักมีอาการบางข้อหรือทุกข้อต่อไปนี้: โรคหลงตัวเองมักเกิดขึ้นในช่วงวัยรุ่นหรือช่วงเข้าสู่ผู้ใหญ่ เด็กและวัยรุ่นอาจมีพฤติกรรมบางอย่างที่คล้ายกับโรคหลงตัวเองทว่ามักเป็นการชั่วคราว และไม่เข้าขายของการวินิจฉัยโรค อาการที่แท้จริงของโรคมักเกิดขึ้นในหลายเหตุการณ์ และไม่เปลี่ยนแปลงแม้เวลาผ่านไป DSM-5 ระบุว่าผู้ป่วยต้องแสดงอาการที่แตกต่างจากบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมอย่างเห็นได้ชัดถึงจะเรียกได้ว่าเป็นอาการของโรคหลงตัวเอง
สาเหตุ
ไม่มีใครรู้ถึงสาเหตุของโรคหลงตัวเอง ผู้เชี่ยวชาญมักใช้แบบจำลองชีวจิตสังคม (biopsychosocial model) ของสาเหตุ  ซึ่งแปลว่าปัจจัยทางสภาพแวดล้อม สังคม พันธุกรรม และชีวประสาท ล้วนมีผลต่อบุคลิกภาพหลงตัวเอง
พันธุกรรม
หลักฐานชี้ว่าโรคหลงตัวเองสามารถสืบทอดได้ และโอกาสการเกิดโรคสูงขึ้นมากหากมีญาติที่มีประวัติว่าเคยเป็นโรคหลงตัวเอง งานวิจัยเกี่ยวกับการเกิดความผิดปกติทางบุคลิกภาพในฝาแฝดพบว่าโรคหลงตัวเองมีอัตราพันธุกรรมสูง
อย่างไรก็ตาม ยีนและปฏิสัมพันธ์ระหว่างยีนที่มีส่วนก่อให้เกิดโรคยังไม่ถูกพบ
สภาพแวดล้อม
เชื่อว่าปัจจัยทางสภาพแวดล้อมและสังคมก็มีส่วนก่อให้เกิดโรคหลงตัวเอง  ในบางคน โรคอาจพัฒนาจากความสัมพันธ์ที่บกพร่องต่อผู้ดูแลที่มักเป็นผู้ปกครอง  สิ่งนี้อาจส่งผลให้เด็กมองตนเองว่าไม่สำคัญและขาดการเชื่อมต่อกับผู้อื่น และมักเชื่อว่าตนเองมีบุคลิกภาพบางอย่างที่ไม่ปกติทำให้พวกเขา/เธอไม่มีค่าและไม่เป็นที่ต้องการ  เชื่อว่าผู้ปกครองที่ตามใจมากเกินไปหรือที่ใจร้ายและบังคับมากเกินไปอาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ส่งผล
อ้างอิงจาก Leonard Groopman และ Arnold Cooper ปัจจัยต่อไปนี้ถูกระบุโดยนักวิจัยหลายคนว่าเป็นปัจจัยที่อาจส่งเสริมให้เกิดโรคหลงตัวเอง:
ดูเพิ่ม
• Brian Blackwell (case study)
• Egomania
• Egotism
• Hubris
• Narcissistic abuse
• Narcissistic leadership
• Narcissistic parent
• Narcissistic Personality Inventory
• Narcissistic rage and narcissistic injury
• Narcissistic supply
• True self and false self
Scybalium
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ แคริบเบียน อเมริกาใต้ตะวันตกถึงบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ส้านช้าง
ส้านช้าง เป็นพืชที่มีลักษณะคล้ายส้านหิน แต่ใบยาวกว่า ใบอ่อนมีขนปกคลุม ใบแก่เรียบ ไม่มีขน กลีบเลี้ยงไม่มีขน เกสรตัวผู้จำนวนมาก การกระจายพันธุ์จะพบในบริเวณเดียวกับส้านหิน แต่จะพบในบริเวณที่ชุ่มชื้นกว่า พบในอินเดีย พม่า ยูนนาน ลาว เวียดนาม เกาะชวา เกาะซูลาเวซี เนื้อไม้คงทน ใช้ทำเครื่องใช้ภายในบ้าน พื้นบ้าน เสาบ้าน และรางรถไฟ เผาถ่าน ผลมีรสเปรี้ยว รับประทานได้ นำมาทำน้ำผลไม้ วุ้น แกง ทางยาใช้เป็นยาแก้ไอ เปลือกใช้แก้โรครูมาติก ใช้มุงหลังคาได้
วงศ์งูแสงอาทิตย์
วงศ์งูแสงอาทิตย์ (Sunbeam snakes) เป็นวงศ์ของงูไม่มีพิษวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xenopeltidae
มีทั้งหมดเพียง 2 ชนิด และสกุลเดียวเท่านั้น คือ Xenopeltis คือ งูแสงอาทิตย์ (X. unicolor) ที่พบได้กว้างไกลในทวีปเอเชีย โดยเฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออกและเอเชียอาคเนย์ และ งูแสงอาทิตย์ไหหลำ (X. hainanensis) ที่พบได้บนเกาะไหหลำ และมณฑลที่ใกล้เคียงกันเท่านั้นของจีน
ลักษณะโดยรวมของงูในวงศ์นี้ คือ กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามแนวยาวและมีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารี มีฟันจำนวนมาก ไม่มีกระดูกเชิงกราน มีปอดข้างซ้ายขนาดใหญ่ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน
มีลำตัวกลมยาว มีขนาดยาวได้เต็มที่ถึง 1.3 เมตร แต่โดยเฉลี่ยคือ 80 เซนติเมตร หัวป้านและมีหางสั้น แผ่นเกล็ดบนหัวใหญ่ แต่เกล็ดปกคลุมลำตัวด้านหลังและด้านท้องเล็ก เกล็ดเรียบเป็นมันแวววาว พื้นผิวของเกล็ดเมื่อสะท้อนกับแสงแดดจะเกิดเป็นเหลือบสี อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีอุปนิสัยอาศัยอยู่ในโพรง แต่ส่วนมากจะใช้โพรงของสัตว์อื่น อาศัยได้ในพื้นที่ที่ความหลากหลายมาก ตั้งแต่ป่าสมบูรณ์จนถึงพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์
หากินทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน มักอาศัยอยู่ในที่ ๆ มีน้ำ กินอาหารได้หลากหลายรวมถึงสัตว์มีกระดูกสันหลังทุกกลุ่ม แต่ในวัยอ่อนจะมีฟันที่ดัดแปลงมาเพื่อกินจิ้งเหลนโดยเฉพาะ แพร่ขยายพันธุ์โดยการวางไข่ และวางไข่ได้มากถึง 17 ฟอง
เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 89 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
หนี้ภายนอก
โดยทั่วไป หนี้ภายนอกสามารถจำแนกแยกย่อยออกเป็นสี่ประเภท ได้แก่ :
โอเบินอัมยุงเงินไรน์
"โอเบินอัมยุงเงินไรน์" (Oben am jungen Rhein; แปลว่า "เหนือแม่น้ำไรน์อันเยาว์วัย") เป็นเพลงชาติของประเทศลิกเตนสไตน์ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 มีทำนองเดียวกันกับ "ก็อดเซฟเดอะควีน" เพลงชาติของสหราชอาณาจักร และ "คองเงอซังเงิน" เพลงสรรเสริญพระบารมีของนอร์เวย์ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือการละเว้นเพิ่มเติมในตอนท้ายของเพลง
ประวัติ
เนื้อเพลงต้นฉบับเขียนขึ้นใน ค.ศ. 1850 โดยยาค็อพ โยเซ็ฟ เยาค์ (ค.ศ. 1802–1859) บาทหลวงชาวสวิส ในช่วงที่อาณาเขตของลิกเตนสไตน์ (ซึ่งถือเป็นดินแดนแห่งสุดท้ายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งชาติเยอรมัน) เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน ประมาณหนึ่งทศวรรษก่อนหน้านี้ การอ้างกรรมสิทธิ์ของฝรั่งเศสเหนือฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ (วิกฤตการณ์ไรน์ใน ค.ศ. 1840) ได้จุดประกายให้เกิดชุด "เพลงแม่น้ำไรน์" ของเยอรมนี "โอเบินอัมยุงเงินไรน์" เป็นเพลงชาติแรกที่มีทำนองเดียวกับ "ก็อดเซฟเดอะควีน" แต่เป็นเพลงเดียวที่ยังคงใช้เพลง   ใน ค.ศ. 1963 เนื้อเพลงถูกตัดให้สั้นลง (รวมถึงข้อความคริสเตียนอย่างชัดเจน) และเนื้อหาที่อ้างอิงถึงเยอรมนีก็ถูกตัดออก
เนื้อเพลง
เนื้อเพลงต้นฉนับ จนถึง ค.ศ. 1963
มะก่อ
มะก่อ เป็นไม้ในวงศ์ก่อ ขึ้นตามป่าดิบเขา เป็นไม้ผลัดใบไม่มียาง เปลือกต้นหนา ติดผลเป็นกลุ่มใกล้ปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีครีมอมเหลือง  เปลือกนอกสีเขียวมีหนามแหลม กะลาสีน้ำตาล เนื้อในสีขาวครีม รสมัน นำเมล็ดมาคั่วหรือต้มให้สุก เพื่อรับประทานเนื้อในเมล็ด มีกรดไขมันโอเมกา 3 ที่ช่วยบำรุงสมอง
Scyphonychium
Scyphonychium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae. The only species is Scyphonychium multiflorum.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ เฟรนช์เกียนา ถึงบราซิลเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ
สโมสรฟุตบอลน็องต์
สโมสรฟุตบอลน็องต์ (Football Club de Nantes) เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศฝรั่งเศส สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอันเป็นผลมาจากสโมสรในท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในเมืองมารวมตัวกันเพื่อจัดตั้งสโมสรใหญ่แห่งหนึ่ง จากปี ค.ศ.1992 ถึง 2007 สโมสรชื่อว่า FC Nantes Atlantiquebefore กลับมาเล่นในตำแหน่งเดิมในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาล 1907-08 ปัจจุบันน็องต์เล่นในลีกเอิง
บังแทรก
บังแทรก คือ เครื่องสูงอย่างหนึ่งที่ใช้กั้นบังแดดของพระมหากษัตริย์และเจ้านายชั้นสูง และใช้ในริ้วขบวนพิธีแห่ ใช้คู่กับบังสูรย์ ลักษณะคล้ายพัด มีด้ามยาว ทำด้วยผ้าปักดิ้นทองเป็นลวดลายด้วยวิธีปักหักทองขวาง มีโครงเหล็กเส้น บังแทรกมีลักษณะกลม มียอดแหลม ขอบเป็นหยักคล้ายกลีบบัว ด้านบนทำเป็นยอดรูปกระจังเรียวแหลม มีด้ามไม้ยาวหุ้มโลหะ ความยาวตั้งแต่ยอดถึงปลายด้าม 78 เซนติเมตร บังแทรกเมื่อเชิญเข้าริ้วกระบวนแห่จะแทรกอยู่ระหว่างฉัตร 5 ชั้น
รายชื่อนครในสหรัฐเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อเมืองในสหรัฐอเมริกาเรียงตามจำนวนประชากร ที่มีจำนวนประชากรมากกว่า 100,000 คน ข้อมูลจากปี ค.ศ. 2008
{| class="wikitable sortable" ! ! เมือง ! รัฐ ! จำนวนประชากร
ก้ามกุ้งดอย
ก้ามกุ้งดอย  เป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กในสกุลก้ามกุ้ง วงศ์ Begoniaceae มีหัวติดอยู่หินปูน โคนใบเว้ารูปหัวใจ มีขนมาก เส้นแขนงใบนูนเด่นชัดที่ด้านล่างของใบ ดอกช่อสีชมพู ออกดอกเดือนกรกฎาคม – กันยายน พบตามเขาหินปูนในภาคเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ โดยนายพุด ไพรสุรินทร์ เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2469 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติให้แก่ผู้ค้นพบ หน้า 126
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิก
ประเทศเอธิโอเปีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2499 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนนับแต่นั้นมา ยกเว้นใน พ.ศ. 2519 2527 และ พ.ศ. 2531 ที่ไม่ได้เข้าร่วม เอธิโอเปียเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกใน พ.ศ. 2549 เอธิโอเปียได้เหรียญรางวัลทั้งหมด 45 เหรียญจากการแข่งขันกรีฑา ตัวแทนของเอธิโอเปียคือคณะกรรมการโอลิมปิกเอธิโอเปีย ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2497
วัดไชยมังคลาราม
วัดไชยมังคลาราม มีชื่อเดิมว่า วัดปูเลาตีกุซ หรือ วัดโหละติโกย เป็นวัดไทยแห่งหนึ่งบนถนนเกอลาไว ตำบลปูเลาตีกุซในเมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ตรงกันข้ามกับวัดพม่าธรรมิการาม ซึ่งเป็นวัดพม่าที่มีชื่อเสียงของรัฐปีนัง ถือเป็นศาสนสถานของชาวสยามที่เก่าแก่ที่สุดในเกาะปีนัง โดยวัดนี้มีความโดดเด่นจากการจัดงานประเพณีอย่างไทย เช่น สงกรานต์และลอยกระทง รวมทั้งมีการเดินขบวนแห่แหนตามท้องถนนในวันวิสาขบูชาในทุกปี
วัดไชยมังคลารามเป็นวัดไทยที่มีชื่อเสียงบนเกาะปีนัง ภายในอุโบสถมีพระนอนยาวที่สุดในประเทศมาเลเซีย โดยมีความยาว 108 ฟุต สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2500 โดยมีชื่อว่าพระพุทธชัยมงคล พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้พระราชทานนามให้ในคราวเสด็จประพาสเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2505
ประวัติ
วัดไชยมังคลารามเป็นวัดเก่าแก่ สร้างในปี พ.ศ. 2388 สร้างโดยบริษัทอินเดียตะวันออก (East India Company) ซึ่งเป็นบริษัทการค้าของอังกฤษในนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ศิลปะของวัดไชยมังคลารามนั้นเป็นการผสมผสานระหว่างศิลปะไทย พม่า และจีนเข้าด้วยกัน ซึ่งทำให้วัดแห่งนี้มีสีสันสะดุดตา ดูแปลกไปจากวัดในประเทศไทย ที่เน้นศิลปะที่อ่อนช้อย แต่ศิลปะของวัดแห่งนี้จะเป็นแบบเรียบ ไม่มีการแกะสลัก ทำลวดลายให้ดูวิจิตรมากนัก
ทุกวันนี้บนเกาะปีนังก็มีคนไทยที่สืบเชื้อสายจากคนรุ่นก่อนอาศัยอยู่เป็นจำนวนหนึ่ง และประชากรส่วนใหญ่ในปีนังเป็นคนเชื้อสายจีนที่เข้ามาทำมาค้าขาย และนับถือศาสนาพุทธ ทำให้เกาะปีนังมีวัดไทยที่เป็นศูนย์รวมของชาวพุทธ มีกิจกรรมทางศาสนาในวันสำคัญ
ร็อกเก็ตพันช์
ร็อกเก็ตพันช์ เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ มีสมาชิกหกคน คือ จูริ, ย็อนฮี, ซูยุน, ยุนคย็อง, โซฮี และดาฮย็อน เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ด้วยอีพี พิงก์พันช์
ก่อนเปิดตัว
จูริ เป็นสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต รุ่นที่ 12 จากการออดิชันในปี 2011 ต่อมาเธอได้เปิดตัวต่อสาธารณชนในฐานะสมาชิกทีมโฟร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2018 เธอปรากฏตัวครั้งแรกในเกาหลีจากการเข้าแข่งขันรายการเรียลลิตี พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ซูยุนและโซฮีเป็นตัวแทนของอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เข้าแข่งขัน พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต เช่นเดียวกัน ในเดือนมีนาคม 2019 ได้รับการยืนยันว่า จูริเซ็นสัญญากับอุลลิมเอนเตอร์เมนต์เพื่อเริ่มต้นงานในเกาหลีใต้และเตรียมเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ สองเดือนต่อมาจูริประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม อุลลิมเอนเตอร์เมนต์เปิดตัวโลโก้ร็อกเก็ตพันช์ซึ่งมีการคาดเดาว่าจะเป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ จากนั้นก็ได้รับการยืนยันจากอุลลิมเอนเตอร์เมนต์ด้วยคอนเซปต์วิดีโอที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พร้อมกับสมาชิกทั้งหกคน ร็อกเก็ตพันช์เป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มที่สองต่อจากเลิฟลิซในปี 2014
2019: เปิดตัว
ร็อกเก็ตพันช์เปิดตัวด้วยอีพี พิงก์พันช์ ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2019 โดยมีเพลง "บิมบัมบุม" เป็นเพลงนำ งานเปิดตัวจัดขึ้นในโซล เกาหลีใต้ พร้อมกับวันจำหน่ายอีพีของพวกเขา
เตสเลอวิม รอมือนีเย!
เตสเลอวิม รอมือนีเย! (Te slăvim, Românie!) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนโรมาเนียซึ่งภายหลังเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ใช้งานในช่วง ค.ศ. 1953–1975 ผู้แต่งเนื้อเพลง คือ เอวเจน ฟรุนเซอ (Eugen Frunză) และดัน เดชลิว (Dan Deșliu) ผู้แต่งทำนองเพลง คือ มาเตย์ ซอกอร์ (Matei Socor) เนื้อหาว่าด้วยความเป็นพี่เป็นน้องของโรมาเนียกับสหภาพโซเวียต และสรรเสริญอุดมการณ์ลัทธิเลนิน
ในคริสต์ทศวรรษ 1960 มีการตัดข้อความที่อ้างถึง "ผู้ปลดแอกโซเวียต" ออกไปตามนโยบาย กำจัดอิทธิพลคอมมิวนิสต์ ของโรมาเนีย
ใน ค.ศ. 1975 มีการนำเพลง "เอสกริสเปตรีกอลอร์อูนีเร" (E scris pe tricolor unire) มาใช้แทน โดยเพลงนี้ได้เป็นเพลงชาติของโรมาเนียจนถึงเพียง ค.ศ. 1977
เควิน เบคอน
เควิน นอร์วูด เบคอน (Kevin Norwood Bacon) เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์เรื่อง Footloose, Animal House, Stir of Echoes, Wild Things, JFK, Apollo 13 และ The Woodsman
ประวัติ
เควิน เบคอนเกิดที่ฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย พออายุ 17 ปี เดินทางมานิวยอร์ก เข้าเป็นนักแสดงที่ "เซอร์เคิล" ในสแควร์ เธียเตอร์
หนังเรื่องแรกเปิดฉากชีวิตนักแสดงคือ "National Lampoon"s Animal House" หลังจากนั้นเป็นตัวประกอบอย่างเรื่อง Starting Over, Hero at Large,Friday the 13th, Only When I Laugh, Forty-Deuce,Diiner ,The Demon Murder Case จนได้มาเป็นนักแสดงนำเรื่อง Footloose จากนั้นก็มีผลงานตามาอีก Quicksilver, Planes Trains and Automobiles , Criminal Law ,The Big Picture 1989 Flatliners ,JFK ,A Few Good Men , และ The River Wild  (เรื่องนี้ได้เข้าชิง รางวัลลูกโลกทองคำ)
จากนั้นก็มี Murder in the Firsts, Apollo 13 , Sleeper , Telling Lies In America , Picture Perfect , Digging to China ,Wild Things , My Dog Skip ,A Stir of Echoes
เขายังมีผลงานการกำกับการแสดงเรื่อง Girl Gone ซึ่งจะมีนักแสดงสาว "ไคร่า เซดจ์ซิก" ภรรยาของเขาเอง ซึ่งมีลูกด้วยกัน 2 คน นอกจากเป็นดาราและผู้กำกับแล้วเควิน เบคอน ยังเป็นนักดนตรีตำแหน่งมือกีตาร์ โดยตั้งวง "The Bacon Brothers" ในปี 1994 กับ "ไมเคิล เบคอน" น้องชายของเขา อัลบั้มแรกชื่อ FoRoSoCo (ย่อมาจากแนวร็อค-โฟล์ก-โซล-คันทรี) วางแผนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปี 1997 โดยมีศิลปินดัง "จอน บอง โจวี" รับเชิญมาร่วม 1 เพลง
อ้างอิง
1958
ตำบลสาวชะโงก
สาวชะโงก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคล้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 15 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดฉะเชิงเทราประมาณ 16.9 กิโลเมตร
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2501 ได้จัดตั้ง "องค์การบริหารส่วนตำบลสาวชะโงก อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา" ขึ้นในท้องที่ตำบลสาวชะโงก เพื่อการรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งเป็น 1 ใน 4 ตำบล (บางตีนเป็ด, สาวชะโงก, บางขนาก และบางวัว) ที่จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแรกในจังหวัดฉะเชิงเทรา
และในปี พ.ศ. 2519 ได้มีกระทรวงมหาดไทยให้ยุบสุขาภิบาลสาวชะโงก อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื่องจากไม่สามารถบริหารกิจการของสุขาภิบาลให้เจริญก้าวหน้าได้ ประกอบกับประชาชนในเขตสุขาภิบาลไม่ต้องการให้ท้องถิ่นนี้เป็นการปกครองรูปแบบสุขาภิบาล ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2519 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน ปีเดียวกัน และภายหลังจากการยุบสุขาภิบาลสาวชะโงก ก็ได้จัดตั้งเป็นสภาตำบลสาวชะโงก จากนั้นจึงได้รับการยกฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลสาวชะโงก ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 30 มกราคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
การปกครอง
ตำบลสาวชะโงก ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน
ก็อดเซฟเดอะคิง
ก็อดเซฟเดอะคิง หรือ ก็อดเซฟเดอะควีน (ขึ้นอยู่กับว่าผู้ครองราชสมบัติเป็นกษัตริย์หรือพระราชินี) เป็นเพลงชาติหรือเพลงสรรเสริญพระบารมีในราชอาณาจักรเครือจักรภพกับดินแดนของตน และดินแดนภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่ ไม่มีใครทราบชื่อผู้แต่งเพลง และมันอาจมีที่มาจาก plainchant แต่บางครั้งยกตำแหน่งผู้แต่งให้กับจอห์น บูลล์
"ก็อดเซฟเดอะคิง/ควีน" เป็นเพลงชาติของสหราชอาณาจักร โดยพฤตินัย และเป็นหนึ่งในสองเพลงชาติของนิวซีแลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 1977 เช่นเดียวกันกับดินแดนของสหราชอาณาจักรบางส่วนที่มีเพลงชาติของตนเอง และเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของประเทศที่กล่าวถึงก่อนหน้า ออสเตรเลีย (ตั้งแต่ ค.ศ. 1984), แคนาดา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1980), เบลีซ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1981), แอนทีกาและบาร์บิวดา (ตั้งแต่ ค.ศ. 1981), บาฮามาส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1973) และราชอาณาจักรเครือจักรภพส่วนใหญ่
ในประเทศที่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิบริติช ทำนองเพลง "ก็อดเซฟเดอะคิง/ควีน" กลายเป็นพื้นฐานของเพลงปลุกความรักชาติหลายเพลง ถึงแม้ว่ายังคงเชื่อมโยงกับพระราชพิธีก็ตาม ทำนองเพลงนี้ยังคงมีให้เห็นใน "โอเบินอัมยุงเงินไรน์" เพลงชาติประเทศลีชเทินชไตน์ และ "ค็องเงอซังเงิน" เพลงสรรเสริญพระบารมีของประเทศนอร์เวย์ ในสหรัฐ ทำนองนี้ถูกใช้ใน "มายคันทรี 'ทิสออฟที" (มีอีกชื่อว่า "อเมริกา") เพลงปลุกความรักชาติ และเคยถูกใช้ใน 'ไฮล์เดียร์อิมซีเกอร์ครันทซ์' เพลงชาติจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871 ถึง 1918 และ "โมลิทวารุสคิคฮ์" เพลงชาติรัสเซียใน ค.ศ. 1816 ถึง 1833 ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพลงนี้มีชื่อว่า "Rufst du, mein Vaterland"
ในภาษาไทยไม่นิยมแปลชื่อเพลงนี้ออกมาโดยตรง แต่มักเรียกทับศัพท์ว่า ก็อดเซฟเดอะคิง หรือ ก็อดเซฟเดอะควีน หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า เพลงสรรเสริญพระบารมีอังกฤษ ตามลักษณะของเพลง
ประวัติ
<!-- In The Oxford Companion to Music, Percy Scholes points out the similarities to an early plainsong melody, although the rhythm is very distinctly that of a galliard, and he gives examples of several such dance tunes that bear a striking resemblance to "God Save the King/Queen". Scholes quotes a keyboard piece by John Bull (1619) which has some similarities to the modern tune, depending on the placing of accidentals which at that time were unwritten in certain cases and left to the discretion of the player (see musica ficta). He also points to several pieces by Henry Purcell, one of which includes the opening notes of the modern tune, setting the words "God Save the King". Nineteenth-century scholars and commentators mention the widespread belief that an old Scots carol, "Remember O Thou Man", was the source of the tune.
The first published version of what is almost the present tune appeared in 1744 in Thesaurus Musicus. The 1744 version of the song was popularised in Scotland and England the following year, with the landing of Charles Edward Stuart and was published in The Gentleman's Magazine (see illustration above). This manuscript has the tune depart from that which is used today at several points, one as early as the first bar, but is otherwise clearly a strong relative of the contemporary anthem. It was recorded as being sung in London theatres in 1745, with, for example, Thomas Arne writing a setting of the tune for the Drury Lane Theatre.
Scholes recommends the attribution "traditional" or "traditional; earliest known version by John Bull (1562–1628)". The English Hymnal (musical editor Ralph Vaughan Williams) gives no attribution, stating merely "17th or 18th cent." -->
เนื้อร้องสำนวนมาตรฐาน
เนื้อร้องของเพลงก็อดเซฟเดอะควีนไม่มีสำนวนใดที่กำหนดไว้แน่นอนว่าเป็นฉบับราชการ อย่างไรก็ตาม สำนวนบทร้องทั้ง 3 บทดังที่แสดงไว้ ณ ที่นี้เป็นสำนวนที่มีการถือกันว่าเป็น "สำนวนมาตรฐาน" ของสหราชอาณาจักร ซึ่งไม่เพียงปรากฏในนิตยสาร Gentleman's Magazine ในปี ค.ศ. 1754 เท่านั้น แต่ยังปรากฏการตีพิมพ์ในหนังสืออื่น ๆ ด้วย เช่น ในหนังสือ The Book of English Songs: From the Sixteenth to the Nineteenth Century (1851), National Hymns: How They are Written and how They are Not Written (1861), Household Book of Poetry (1882), and Hymns Ancient and Modern, revised version (1982) สำนวนร้องฉบับเดียวกันซึ่งได้เว้นการตีพิมพ์บทร้องบทที่ 2 นี้ยังปรากฏในงานพิมพ์ต่าง ๆ เช่นในหนังสือ Scouting for boys (1908), และในเว็บไซต์ "Monarchy Today" ของรัฐบาลสหราชอาณาจักร
ในหนังสือ "God Save the Queen" ของอลัน มิชี (Alan Michie) ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1952 หลังการสวรรคตของพระเจ้าจอร์จที่ 6 แต่อยู่ในช่วงก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้กล่าวว่า ที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติครั้งแรก ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงลอนดอนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1946 และพระเจ้าจอร์จที่ 6 ซึ่งเสด็จพระราชดำเนินเพื่อเป็นเกียรติแก่ที่ประชุมนั้น "กำหนดให้เขียนบทร้องที่ 2 ของเพลง "ก็อดเซฟเดอะคิง" ซึ่งมีลักษณะที่ก้าวร้าวขึ้นใหม่ ให้มีจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพแก่ชาติต่าง ๆ มากขึ้น" ("ordered the belligerent imperious second stanza of 'God Save the King' rewritten to bring it more into the spirit of the brotherhood of nations.")
สำนวนวิลเลียม ฮิกซ์ตัน
บทร้องเพลงก็อดเซฟเดอะควีน สำนวนประพันธ์โดยวิลเลียม ฮิกซ์ตัน ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1836 เนื้อร้องบทที่ 4 ของสำนวนนี้ได้มีการขับร้องต่อจากเนื้อร้องสำนวนมาตรฐานบทแรก ในพิธีปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ระหว่างพิธีเชิญธงชาติสหราชอาณาจักรขึ้นสู่ยอดเสา
สำนวนสันติภาพ
บทร้องก็อดเซฟเดอะควีนซึ่งลดความรู้สึกแบบทหารในเนื้อเพลงลงไปฉบับนี้มีชื่อว่า "สำนวนสันติภาพแบบทางการ ค.ศ. 1919" ("Official peace version, 1919") ได้มีการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือเพลงสวด (hymn) ชื่อว่า Songs of Praise เมื่อปี ค.ศ. 1925 บทร้องดังกล่าวถือเป็นบทร้อง "แบบทางการ" จากการที่มีการรับรองโดยสภาองคมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร (Her Majesty's Most Honourable Privy Council) ในปี ค.ศ. 1919 อย่างไรก็ดี บทร้องดังกล่าวในปัจจุบันนี้ไม่เป็นที่รู้จักมากนัก แม้จะยังคงมีการตีพิมพ์อยู่บ้างในหนังสือเพลงสวดบางเล่มก็ตาม
สำนวนภาษาอื่น ๆ
เนื้อร้องที่แสดงข้างล่างนี้ เป็นภาษที่นิยมใช้พูดกันในสหราชอาณาจักร
สำนวนแคนาดา ภาษาฝรั่งเศส
ในแคนาดา ใช้เพลง โอแคนาดา เป็นเพลงชาติ ส่วน "ก็อดเซฟเดอะควีน" ใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งแคนาดา พระราชวงศ์ และ ใช้เป็นเพลงคำนับของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งแคนาดา รวมถึงใช้ในวันที่ระลึกทหารผ่านศึก
สำนวนของชนเผ่าอะบอริจิน
ในออสเตรเลีย ใช้เพลง แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์ เป็นเพลงชาติ ส่วน "ก็อดเซฟเดอะควีน" ใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งออสเตรเลีย พระราชวงศ์ และ ใช้เป็นเพลงคำนับของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งแคนาดา รวมถึงใช้ในวันที่ระลึกทหารผ่านศึก และ วันแอนแซก (วันทหารผ่านศึกออสเตรเลียนิวซีแลนด์)
สำนวนของชนเผ่าเมารี
ในนิวซีแลนด์ ใช้เพลง ก็อดดีเฟนด์นิวซีแลนด์ เป็นเพลงชาติ ส่วน "ก็อดเซฟเดอะควีน" ใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งนิวซีแลนด์ พระราชวงศ์ และ ใช้เป็นเพลงคำนับของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งนิวซีแลนด์ รวมถึงใช้ในวันที่ระลึกทหารผ่านศึก และ วันแอนแซก
อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน
"อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน" (If I Never See Your Face Again) เป็นเพลงของวงดนตรีป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ จากสตูดิโออัลบั้ม อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง (2007) รุ่นจำหน่ายซ้ำ จำหน่ายเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 และยังรวมอยู่ในอัลบั้ม กูดเกิร์ลกอนแบด (2007) รุ่นจำหน่ายซ้ำของรีแอนนาด้วย เดิมเพลงฉบับเดิมถูกบรรจุในอัลบั้มรุ่นแรกแต่ไม่มีริอานนาร้องด้วย เพลงแต่งโดยสมาชิกวง แอดัม เลอวีน และเจมส์ วาเลนไทน์ ผลิตเพลงโดยคริสโตเฟอร์ "ทริกกี" สจ๊วต ไมก์ เอลิซอนโด มาร์ก เอ็นเดิร์ต มาร์ก "สไปก์" สเตนต์ และมารูนไฟฟ์ เพลงออกจำหน่ายเป็นอีพีในประเทศออสเตรเลียในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 และเป็นซิงเกิลทางการในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในสหรัฐอเมริกา
"อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน" เดิมตั้งใจจะร้องคู่กับเจเน็ต แจ็กสัน และอยู่ในอัลบั้มดิสซิปพลิน แต่เกิดปัญหาด้านค่ายเพลง หลังจากนั้น การร่วมมือกับริอานนาเกิดเป็นผลประโยชน์เมื่อเลอวีนขอให้เพิ่มเสียงร้องของเธอในเพลงฉบับรีมิกซ์ และเธอตอบตกลง "อิฟไอเนเวอร์ซียัวร์เฟซอะเกน" เป็นเพลงป็อปและอาร์แอนด์บีที่มีเครื่องดนตรีเป็นเครื่องสังเคราะห์เสียงและกีตาร์ เพลงได้รับการตอบรับแบบคละกันจากนักวิจารณ์เพลง บางคนยกย่องตัวเพลงแต่ตำหนิเสียงร้องของเลอวีนและริอานนา มิวสิกวิดีโอเพลงกำกับโดยแอนโทนี แมนด์เลอร์ และถ่ายทำในเวทีเก็บเสียงในคาสเตก รัฐแคลิฟอร์เนีย แนวคิดของวิดีโอคือ "กามารมณ์แบบหรูหรา" (high-end erotica)
มังกรหยก ภาค 1 (ภาพยนตร์)
มังกรหยก ภาค 1 (The Brave Archer) ภาพยนตร์จีน กำลังภายใน ที่สร้างจากนวนิยายสุดคลาสสิคของ กิมย้ง โดย ชอว์บราเดอร์ส จากฝีมือการกำกับของ จางเชอะ ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2520 นำแสดงโดย ฟู่เซิง และ เถียนหนิว
เมื่อภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายปรากฏว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากทางผู้สร้างอย่าง ชอว์บราเดอร์ส จึงได้สร้าง มังกรหยก ภาค 2 ตามออกมาในปี 2521
Scyphostachys
Scyphostachys เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศศรีลังกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
STP
อักษรย่อ STP อาจหมายถึง:
ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง
ไมโครเลนส์ของแรงโน้มถ่วง (Gravitational microlensing) คือปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ชนิดหนึ่งที่เกิดขึ้นจากปรากฏการณ์เลนส์ความโน้มถ่วง สามารถใช้ในการตรวจจับวัตถุที่มีขนาดมวลเท่าดาวเคราะห์ไปจนถึงมวลขนาดดาวฤกษ์ได้ โดยไม่ต้องสนใจว่ามันเปล่งแสงออกมาหรือไม่ โดยทั่วไปแล้วนักดาราศาสตร์สามารถตรวจจับได้แต่เพียงวัตถุที่ส่องสว่างซึ่งจะเปล่งแสงออกมาจำนวนมาก (คือดาวฤกษ์) หรือวัตถุขนาดใหญ่ที่บดบังแสงที่อยู่พื้นหลัง (เช่นกลุ่มเมฆแก๊สและฝุ่น) ซึ่งวัตถุเหล่านี้ครอบครองมวลเพียงเศษส่วนเล็กน้อยของดาราจักรเท่านั้น เทคนิคไมโครเลนส์ช่วยให้เราสามารถศึกษาวัตถุที่เปล่งแสงเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีแสงเลยได้
เมื่อดาวฤกษ์ที่ห่างไกลหรือเควซาร์อยู่ในแนวที่พอเหมาะพอดีกับวัตถุมวลมากอัดแน่นที่บังอยู่เบื้องหน้า จะมีการเบี่ยงเบนของแสงเนื่องมาจากสนามแรงโน้มถ่วง ดังที่ไอน์สไตน์เคยทำนายไว้ในปี 1915 ทำให้เกิดภาพที่บิดเบี้ยวไปในการสังเกตการณ์อย่างมีนัยสำคัญ ขอบเขตด้านเวลาของการสว่างขึ้นชั่วครู่ยามนี้ขึ้นอยู่กับมวลของวัตถุที่บดบังอยู่ด้านหน้า เช่นกันกับการเคลื่อนที่เฉพาะที่เกี่ยวข้องระหว่าง "แหล่งกำเนิด" เบื้องหลังกับวัตถุเบื้องหน้าที่ทำตัวเป็น "เลนส์"
การสังเกตการเกิดไมโครเลนส์นี้มิได้มีความเกี่ยวข้องกับรังสีที่วัตถุที่เป็นเลนส์ได้รับ ดังนั้นปรากฏการณ์นี้จึงช่วยให้นักดาราศาสตร์สามารถศึกษาวัตถุมวลมากได้ไม่ว่ามันจะจางแสงเพียงไรก็ตาม และด้วยเหตุนี้ เทคนิคนี้จึงเป็นเทคนิคในอุดมคติสำหรับใช้ศึกษาประชากรของดาราจักรที่จางแสงมากๆ หรือมืดมากอย่างเช่น ดาวแคระน้ำตาล ดาวแคระแดง ดาวเคราะห์ ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หลุมดำ และวัตถุฮาโลอัดแน่นมวลมาก นอกจากนั้น ปรากฏการณ์ไมโครเลนส์ก็ไม่ได้ขึ้นกับความยาวคลื่น ทำให้สามารถศึกษาแหล่งกำเนิดที่แผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้าแบบใดก็ได้โดยไม่จำกัด
ถนนลาดพร้าววังหิน
ถนนลาดพร้าววังหิน เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร มีขนาด 4 ช่องการจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 20 เมตร ระยะทางยาว 3.7 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นจากถนนโชคชัย 4 ใกล้กับคลองทรงกระเทียม ไปทางทิศตะวันตก เมื่อผ่านวัดลาดพร้าวแล้ววกขึ้นไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับซอยลาดพร้าววังหิน 27 (ภาวนา) ที่ทางแยกวัดลาดพร้าว ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศเหนือโดยขนานไปกับแนวคลองลาดพร้าว (วังหิน) ข้ามคลองหนองบอน ตัดกับซอยลาดพร้าววังหิน 48 และซอยลาดพร้าววังหิน 61 ที่ทางแยกใกล้โรงเรียนบุญฤดี ข้ามคลองเสือน้อย ตัดกับถนนโชคชัย 4 และซอยลาดพร้าววังหิน 79 ที่ทางแยกบ่อปลา ไปสิ้นสุดที่ทางแยกวังหินซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนเสนานิคม 1 โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนลาดปลาเค้า
ถนนลาดพร้าววังหินเดิมมีชื่อว่าซอยโชคชัย 4 ซอย 17 (วัดลาดพร้าว) และถนนสุขาภิบาล-บางกะปิ เนื่องจากในปัจจุบัน เส้นทางทั้งสองมีสภาพเป็นถนนที่มีแนวเขตและทางเท้าชัดเจน รวมทั้งมีวัดลาดพร้าวซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ และยังมีหมู่บ้านวังหินตั้งอยู่บริเวณที่ถนนตัดผ่านด้วย กรุงเทพมหานครจึงได้อนุมัติให้รวมเส้นทางทั้งสองเป็นถนนสายเดียวกันและตั้งชื่อว่า ถนนลาดพร้าววังหิน เมื่อปี พ.ศ. 2545
Scytopetalum
Scytopetalum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Lecythidaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตอนกลางตะวันตกและตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รายชื่อละครโทรทัศน์ของอาร์เอสและในเครือ
ต่อไปนี้คือละครที่ผลิตโดย บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) และบริษัทในเครือหรือบริษัทที่มาผลิตละครร่วมกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน ดังนี้
ละครที่ออกอากาศในปี 2540 - ต้นปี 2548
ในช่วงเวลานี้เป็นของบริษัทในเครือของอาร์เอส ได้แก่ บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด และบริษัท เมจิก แอดเวอร์เทนเมนท์ จำกัด (ภายหลังอาร์เอสดำเนินงานโดยตรง) ซึ่งผลิตละครออกอากาศในช่วงเย็นและช่วงเช้าตามลำดับ ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละครที่ออกอากาศ กลางปี 2548 - 2549
ในช่วงเวลานี้เป็นการดำเนินงานระหว่างอาร์เอสและ เรด ดราม่า ผลิตละครออกอากาศในช่วงเช้าประมาณ 11.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ละครที่ออกอากาศตั้งแต่ปี 2554 จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันละครที่ผลิตโดย อาร์เอส หรือทางอาร์เอสร่วมกับค่ายพันธมิตรนั้น ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ช่อง 8 เพียงช่องทางเดียวเท่านั้น (วันเวลาออกอากาศยึดถือการออกอากาศครั้งแรกหรือ First run)
ดูเพิ่มเติม รายชื่อละครโทรทัศน์ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 8
สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ขณะปี 2546 บริษัท เรด ดราม่า จำกัด ทำละครให้กับช่อง3 ครั้งแรก
เสียดาย 2
เสียดาย 2 (Daughter 2) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย มาริสา แอนนิต้า, สาริน บางยี่ขัน, สรพงษ์ ชาตรี, ญาณี ตราโมท, อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง (นักแสดงรับเชิญ) บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เนื้อเรื่อง
เสียดาย 2 เป็นเรื่องราวของ โรส (มาริสา แอนนิต้า) เด็กสาวลูกครึ่งไทย-ตะวันตก ในครอบครัวมีอันจะกิน โดยมี ระบิล (สรพงษ์ ชาตรี) พ่อชาวไทย และแม่ชาวต่างประเทศ ที่เป็นครูสอนดนตรีทั้งคู่ วันหนึ่งเธอเคราะห์ร้ายติดเชื้อเอชไอวี จากการรับบริจาคเลือด เธอรู้สึกสับสนหาทางออกไม่ได้จนคิดฆ่าตัวตาย เพราะทั้งเพื่อนฝูงและครอบครัวเริ่มไม่ไว้ใจและทำตัวถอยห่าง จึงหลบหนีออกจากบ้าน แต่เคราะห์ยังดีเธอได้อยู่กับเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็นผู้ป่วยโรคเอดส์เช่นเดียวกัน โดยมี ภาสิณี ศรีคำรุ้ง (อรุณโรจน์ เลี่ยมทอง) สื่อมวลชนที่สืบเสาะหาข้อมูลเพื่อทำรายการโทรทัศน์เพื่อให้สังคมได้รับรู้ถึงข้อเท็จจริงและเข้าใจผู้ที่ป่วยเป็นโรคร้ายนี้
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
เสียดาย 2 เป็นภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคมเป็นภาคต่อจาก เสียดาย ในปี พ.ศ. 2537 ที่เป็นภาพยนตร์ในแนวสารคดีสะท้อนปัญหาสังคมเกี่ยวกับวัยรุ่นและยาเสพติด แต่ เสียดาย 2 นี้เป็นภาพยนตร์แบบดราม่าทั่วไป และเป็นเรื่องของผู้เป็นโรคเอดส์
เป็นผลงานการแสดงครั้งแรกของ มาริสา แอนนิต้า นางแบบสาวลูกครึ่งไทย-เนเธอร์แลนด์ และเป็นการแสดงอีกครั้งของ สรพงษ์ ชาตรี นักแสดงคู่บารมีของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล ผู้กำกับและผู้เขียนบท หลังจากแสดงมาแล้วครั้งหนึ่งจาก เสียดาย ในภาคแรก
รางวัล
นอกจากนี้แล้วยังได้เป็นตัวแทนของประเทศไทย เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม ในการประกาศรางวัลครั้งที่ 70 ด้วย แต่มิได้ผ่านเข้าไปถึงรอบสุดท้าย
เทศบาลเมืองโพธาราม
ประวัติ
เทศบาลเมืองโพธาราม แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 11 กันยายน 2458 โดยจัดตั้งท้องถิ่นตำบลบางส่วนของตำบลโพธาราม อำเภอโพธาราม ขึ้นเป็น สุขาภิบาลตำบลโพธาราม หรือ "สุขาภิบาลท้องที่โพธาราม" อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพธาราม เป็นสุขาภิบาลแห่งที่ 2 ของจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นต่อจาก สุขาภิบาลเมืองราชบุรี โดยจัดตั้งหลังจากสุขาภิบาลเมืองราชบุรีเพียง 7 วัน
ต่อมาท้องถิ่นของสุขาภิบาลท้องที่โพธารามได้จัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองโพธาราม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2481 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบล เนื่องจากตำบลที่มีมากเกินไป ได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ และตำบลบ้านไร่ รวมกับตำบลโพธาราม แล้วจัดตั้งเป็น "ตำบลโพธาราม" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2522 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองโพธาราม ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาล โดยกำหนดเขตเทศบาลเมืองโพธารามให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธารามทั้งตำบล ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
กฎกระทรวง ฉบับที่ 437 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518 ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่ตำบลสร้อยฟ้า ตำบลคลองตาคต ตำบลบ้านเลือก ตำบลโพธาราม ตำบลท่าชุมพล ตำบลบ้านฆ้อง ตำบลคลองข่อย และตำบลบ้านสิงห์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เพื่อใช้เป็นแนวทางการพัฒนา และการดำรงรักษาเมือง และบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภคบริการสาธารณะและสิ่งแวดล้อม
ประชากร
เทศบาลเมืองโพธารามมีประชากรทั้งสิ้น 9,037 คน เป็นชาย 4,295 คน เป็นหญิง 4,742 คน จำนวนบ้าน 3,679 หลัง ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายจีน มีอาชีพค้าขายและฐานะทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปอยู่ในระดับที่ดี
มักซิม มีไคลอฟ
มักซิม มิไคโลวิช มีไคลอฟ (Максим Михайлович Михайлов) เกิดวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เกิดที่คุซโมลอฟสกี เลนินกราดโอบลาสต์, สหภาพโซเวียต เขาอาศัยอยู่ในเมืองยาโรสลาฟล์ ตลอดเวลาทั้งวัยเด็กและวัยรุ่น
โรงเรียนหนองไผ่
การก่อตั้ง
โรงเรียนหนองไผ่ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดทำการสอนเมื่อปีการศึกษา 2507 เป็นโรงเรียนสหศึกษา ทั้งนี้มีสาเหตุเนื่องในปีการศึกษา 2506 นักเรียนที่จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ของอำเภอหนองไผ่ ไม่มีโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาที่จะศึกษาต่อภายในอำเภอ การเดินทางไปศึกษาต่อที่อำเภอเมืองมีระยะทางไกลมาก การคมนาคมไม่สะดวก ผู้ปกครองนักเรียนจำนวนหนึ่งได้ทำหนังสือไปที่อำเภอหนองไผ่ เพื่อขอให้ทำเรื่องขออนุญาตเปิดโรงเรียนมัธยมศึกษาในปีการศึกษา 2507 โดยมีเงื่อนไขว่าอำเภอหนองไผ่จะต้องจัดหาที่ดินจำนวนไม่น้อยกว่า 35 ไร่ และจะต้องมีอาคารเรียนชั่วคราว ซึ่งอำเภอหนองไผ่ได้ดำเนินการตามเงื่อนไขทั้ง 2 ประการได้สำเร็จ ได้จัดสรรที่ดินสำหรับจัดตั้งโรงเรียนเนื้อที่ 80 ไร่ ซึ่งเป็นที่สงวนของกระทรวงมหาดไทย สงวนไว้สำหรับตั้งสถานที่ราชการของอำเภอหนองไผ่
สำหรับอาคารเรียน พ่อค้า ประชาชน และข้าราชการ ร่วมกันจัดงานวันครู (15 - 17 มกราคม 2507) เพื่อหารายได้เป็นค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง และดำเนินการก่อสร้างอาคารไม้ชั้นเดียว 4 ห้องเรียน กรมสามัญศึกษา (กรมวิสามัญเดิม) แต่งตั้งให้นายชนินทร์ สุพลพิชิต ครูโรงเรียนเพชรพิยาคม อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ในโรงเรียนหนองไผ่ และบรรจุแต่งตั้ง นายธีรรัตน์ กิจจารักษ์ วุฒิ กศ.บ. ดำรงตำแหน่งครูตรีโรงเรียนหนองไผ่อีก 1 คน
โรงเรียนหนองไผ่ ได้ขยายเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง และขนาดใหญ่เป็นลำดับ นายชนินทร์ สุพลพิชิต ครูใหญ่นั้น ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอาจารย์และเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่ ในปีการศึกษา 2525 และปีการศึกษา 2527 ตามลำดับ เมื่อโรงเรียนหนองไผ่มีอายุการก่อตั้งครบ 20 ปี คณะศิษย์เก่าและครู - อาจารย์ โรงเรียนหนองไผ่ ได้จัดหาทุนตั้งมูลนิธิ "อาจารย์ชนินทร์ สุพลพิชิต" เพื่อนำดอกผลเป็นการศึกษาแก่นักเรียนโรงเรียนหนองไผ่สืบไป
โรงเรียนในพระสังฆราชูปถัมภ์
ปี พ.ศ. 2526 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 18 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ทรงพระเมตตาธิคุณ โปรดรับโรงเรียนหนองไผ่ไว้ในพระอุปถัมภ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2526 โดยผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่เข้าเฝ้าเพื่อถวายตัวและรับพระโอวาท ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ต่อมาโรงเรียนได้ดำเนินการสร้างหอพระ "พระพุทธปฏิมาวาสนัฎฐารสม์" พระพุทธประจำพระองค์ที่ทำพิธีพุทธาภิเษก เมื่อวโรกาสพระชนมายุครบ 7 รอบ ซึ่งโรงเรียนหนองไผ่ได้ดำเนินการทำพิธีวางศิลาฤกษ์สร้างหอพระ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2529 การก่อสร้างแล้วเสร็จสมบูรณ์ เมื่อเดือนธันวาคม 2529 และได้นำความขึ้นกราบทูล เพื่อขอประทานพระพุทธรูปมาประดิษฐาน ณ โรงเรียนหนองไผ่ สมเด็จพระสังฆราช ได้ประทานให้เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2530 ซึ่งได้อัญเชิญมาประดิษฐานไว้เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติองค์สมเด็จพระสังฆราช (วาสนมหาเถระ) และเพื่อเป็นสิริมงคล เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว เป็นศูนย์รวมจิตใจ ของครู นักเรียน บุคลากรโรงเรียนหนองไผ่ ตลอดจนประชาชนทั่วไป
ตราประจำโรงเรียน
สัญลักษณ์โรงเรียนหนองไผ่ลักษณะเป็นวงกลม 3 ชั้น บรรจตัวอักษร น.ผ. ซึ่งเป็นอักษรย่อชื่อโรงเรียนหนองไผ่อยู่ภายใต้ฉัตร 3 ชั้น หมายถึง สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ทรงเมตตารับโรงเรียนหนองไผ่ไว้ในพระอุปถัมภ์ ตอนล่างวงกลมมีข้อความว่า "โรงเรียนหนองไผ่" และ "ในพระสังฆราชูปถัมภ์" โค้งตามลักษณะวงกลม
Seegeriella
Seegeriella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orchidaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้ตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หฺวันซิ่วชันจฺวัง
หฺวันซิ่วชันจฺวัง แปลว่า บ้านพักเชิงเขาโอบล้อมด้วยความงาม (Mountain Villa with Embracing Beauty) เป็นสวนซึ่งตั้งอยู่ที่เลขที่ 272 ถนนจิ่งเต๋อ (景德路 272号) ภายในบริเวณของพิพิธภัณฑ์งานเย็บปักถักร้อย (Embroidery Museum) ใกล้กับศูนย์กลางเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน หฺวันซิ่วชันจฺวังได้รับการบัณทึกให้เป็นมรดกโลกในปี 1997 โดย องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (UNESCO) ร่วมกับสวนโบราณเมืองซูโจวแห่งอื่น ๆ อีกสามแห่งที่ได้รับการบันทึกในปีเดียวกัน สวนแห่งนี้อาจนับได้ว่ามีอายุเก่าแก่ที่สุดในบรรดาสวนโบราณแห่งเมืองซูโจว
ประวัติ
ประวัติหฺวันซิ่วชันจฺวังอาจย้อนกลับไปได้ถึงสมัยราชวงศ์จิ๋น (ค.ศ. 265–420) เมื่อหวัง สฺวิน (王旬) เสนาบดีธรรมการ และหวัง หมิน (王珉) พี่ชายของเขา ได้บริจาคที่พำนักของพวกตนเพื่อสร้างเป็นวัดธรรมทัศน์ (景德寺) ต่อมาในสมัยห้าราชวงศ์ วัดดังกล่าวกลายเป็นสวนผาทอง (金谷园) โดยมีเฉียน ยฺเหวียนเหลียว (钱元璙) บุตรของพระเจ้าเฉียน หลิว (Qian Liu; 錢鏐) เป็นเจ้าของ ต่อมาในสมัยราชวงศ์ซ่ง บัณฑิตจู จั่งเหวิน (朱长文) จึงได้เป็นเจ้าของ
หลายร้อยปีต่อมา สวนนี้ได้รับการบูรณะหลายหน ในช่วงราชวงศ์หมิง สวนได้ใช้เป็นวิทยาลัยวรรณกรรมโบราณ (学道书院) และต่อมากลายเป็นสำนักผู้ตรวจเสบียง (Office of Provisions Supervisor)
ในปี 1573 สวนแห่งนี้ใช้เป็นจวนของเชิน ฉือสิง (申时行) ข้าหลวงใหญ่ ครั้นปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง เชิน จี้ขุย (申继揆) ทายาทของเชิน ฉือสิง ได้สร้างสวนฉฺวี (蘧园) ขึ้นที่นี้
ในรัชกาลพระเจ้าเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง สวนฉฺวีใช้เป็นจวนของเจี่ยง จี๋ (蒋楫) อธิบดีกรมร่มธง (Director of Jurisdiction Department) เจี่ยง จี๋ ได้สร้างหอรโหฐาน (求自楼) ขึ้น พร้อมงานสถาปัตยกรรมหินอยู่ด้านหลังหอ เขายังขุดสระหิมะโปรยปราย (飛雪池) กับทั้งอาคารและศาลาอีกหลายหลัง จากนั้น สวนได้เปลี่ยนเจ้าของเป็นปี้ ยฺเหวียน (毕沅) เสนาบดี (Imperial Secretary of State) และซุน ชื่ออี้ (孙士毅) ประธานองคมนตรี (Chief Counselor) ตามลำดับ ครั้นปี 1807 ซุน จุน (Sun Jun) หลานของซุน ชื่ออี้ ขอให้เกอ ยฺวี่เหลียง (戈裕良) ผู้เชี่ยวชาญด้านปฏิมากรรมหิน บูรณะสวน สวนนี้จึงมีชื่อเสียงด้านปฏิมากรรมหินแต่นั้นมา ภายหลัง หวัง โจว (Wang Zhou) ซื้อสวนนี้ไว้และเปลี่ยนชื่อสวนเป็นชื่อปัจจุบัน
ในปี 1949 หฺวันซิ่วชันจฺวังตกเป็นสมบัติของรัฐ และในปี 1988 ได้รับการบันทึกให้เป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของประเทศจีน
การออกแบบ
หฺวันซิ่วชันจฺวังมีพื้นที่ขนาด 2,180 ตารางเมตร ประกอบด้วยส่วนสำคัญสามส่วน คือ สารทบรรพต (Autumn Hill) สระหิมะโปรยปรายซึ่งมีน้ำไหลมาจากน้ำตกชื่อ ธารหิมะโปรยปราย (Flying Snow Spring) และโถงหลัก ศิลปกรรมและปฏิมากรรมหินภายในสวนนี้ได้แสดงถึงงานหินที่หลากหลายของสวนจีน นอกจากนั้นยังมีการจำลองเอายอดเขาที่สำคัญทั้งห้าของประเทศจีนมาไว้ และเป็นที่สำหรับเรียนรู้การจัดพื้นที่ขนาดเล็กให้เกิดความรู้สึกกว้างขวางขึ้นได้อย่างดี
แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์
แกร์ฮาร์ท โยฮัน ดาวิท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์ (Gerhard Johann David von Scharnhorst) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันปรัสเซียจากแคว้นฮันโนเฟอร์ ดำรงตำแหน่งเสนาธิการใหญ่และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงครามคนแรกของปรัสเซีย เขามีส่วนคิดทฤษฎีทหารหลายบท เป็นผู้ปฏิรูปกองทัพปรัสเซีย เป็นเสนาธิการและแม่ทัพในสงครามนโปเลียน นายพลชาร์นฮอสท์เป็นผู้ออกกฎควบคุมการลงโทษทางกาย และจัดตั้งระบบเลื่อนชั้นยศทหารตามผลงาน ยกเลิกระบบรับทหารต่างชาติ ริเริ่มจัดตั้งกองกำลังสำรอง จัดระบบระเบียบในกองทัพให้มีความยุ่งเหยิงน้อยลง
ประวัติ
ชาร์นฮอสท์เกิดที่เมืองบอร์เดอเนา (ปัจจุบันอยู่ในเมืองน็อยชตัทในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน) ใกล้กับเมืองฮันโนเฟอร์ ในครอบครัวเจ้าที่ดินขนาดย่อม เขาได้รับการศึกษาวิชาทหารจากวิทยาลัยการทหารของกราฟวิลเฮ็ล์มแห่งช็อมบวร์ค-ลิพเพอ (Wilhelm zu Schaumburg-Lippe) และได้รับการบรรจุเป็นทหารฮันโนเฟอร์เมื่อ ค.ศ. 1778 แกร์ฮาร์ทถูกโอนตัวเป็นทหารปืนใหญ่เมื่อ ค.ศ. 1783 และประจำการอยู่ที่โรงเรียนทหารปืนใหญ่แห่งใหม่ในเมืองฮันโนเฟอร์ เขาตีพิมพ์ คู่มือสำหรับนายทหารว่าด้วยการประยุกต์ศาสตร์สงคราม (Handbuch für Offiziere in den anwendbaren Teilen der Kriegswissenschaften) เมื่อค.ศ. 1788 และตีพิมพ์ ตำราทหารว่าด้วยการปฏิบัติในสนามรบ (Militärisches Taschenbuch für den Gebrauch im Felde) เมื่อ ค.ศ. 1792
ผลผลิตทางการเกษตรที่บ้านเกิดได้ผลไม่ดีนัก แต่งานเขียนตำราทหารก็สร้างรายได้ให้เขาพอจุนเจือตัวเอง การออกรบครั้งแรกของชาร์นฮอสท์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1793 ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเยี่ยมยอดภายใต้บัญชาของดยุกแห่งยอร์ก ต่อมาใน ค.ศ. 1794 เขามีส่วนร่วมในการป้องกันเมืองเมเนินในประเทศเบลเยียม ซึ่งต่อมาเขาได้เขียนหนังสือเรื่อง กำเนิดโชคของชาวฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ (Die Ursachen des Glücks der Franzosen im Revolutionskrieg) ถือเป็นหนังสือขายดีที่สุดของเขา ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้เลื่อนยศเป็นพันตรีและเป็นนายทหารเสนาธิการชั่วคราวของฮันโนเฟอร์