cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คริสติน ครูก
คริสติน ลอรา ครูก (30 ธันวาคม ค.ศ. 1982 -) นักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายเนเธอร์แลนด์และจีน มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงเป็นลานา แลงก์ แฟนสาวของคลาร์ก เคนต์ ในภาพยนตร์ซีรีส์สมอลวิลล์ เป็นเวลาแปดปีตั้งแต่ปี 2001 และได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง สงครามนักฆ่ามหากาฬ โดยรับบทเป็นชุนลี ซึ่งเป็นตัวละครจากสตรีทไฟท์เตอร์
คริสติน ครูก เกิดที่แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย บิดาคือ ปีเตอร์ ครูก มีเชื้อสายดัตช์ ส่วนมารดาของเธอ ดิอันนา เช ซึ่งมีเชื้อสายจีนแต่เกิดที่ประเทศอินโดนีเซีย และยายของเธอเป็นชาวจาเมกาเชื้อสายจีน เธอฝึกฝนการเล่นยิมนาสติกตั้งแต่เด็ก และเริ่มมีผลงานแสดงจากซีรีส์แคนาดาเรื่อง Edgemont (2001-2005) และรับบทนำเป็นสโนว์ไวต์ ในภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ของแคนาดาเรื่อง Snow White: The Fairest of Them All
18 เมษายน
วันที่ 18 เมษายน เป็นวันที่ 108 ของปี (วันที่ 109 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 257 วันในปีนั้น
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและสมาพันธ์กีฬาเดนมาร์ก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติและสมาพันธ์กีฬาแห่งเดนมาร์ก (Danmarks Idrætsforbund; DIF, National Olympic Committee and Sports Confederation of Denmark, รหัสไอโอซี: DEN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเดนมาร์กสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2448 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเดนมาร์ก เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเดนมาร์กเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
เซอร์ไวเวอร์ ปานามา
เซอร์ไวเวอร์ ปานามา - เกาะอัปยศ (Survivor: Panama — Exile Island) เป็นฤดูกาลที่ 12 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ และจัดการแข่งขันขึ้นที่ เกาะเพิร์ล ประเทศปานามา อีกครั้งเป็นครั้งที่สาม หลังจากที่ฤดูกาลที่เจ็ดในเซอร์ไวเวอร์ เพิร์ล ไอส์แลนด์ส และ แปด เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา ในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่แบ่งผู้เข้าแข่งขันออกเป็น 4 เผ่าและทุกๆ สัปดาห์ ผู้เข้าแข่งขันอย่างน้อย หนึ่งคนจะถูกส่งไปปล่อยเกาะอัปยศ บนเกาะมีเพียงไม้ขีด 1 กล่องและน้ำไม่สะอาด 1 ถังเท่านั้น แต่ที่สำคัญบนเกาะนี้มีตุ๊กตาสิทธิคุ้มกันอยู่ และสามารถนำไปใช้ในสภาเผ่าได้ คนที่มีคะแนนโหวตน้อยลงมาจากคนที่ถูกโหวตออกซึ่งมีตุ๊กตาสิทธิคุ้มกันจะถูกโหวตออกแทน ฤดูกาลนี้ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ทาง CBS และการออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ได้เพิ่ม เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนไว้ ซึ่งสามารถใช้ได้อย่างปลอดภัยเมื่อพิธีกรอ่านผลโหวตจบแล้วจึงค่อยสามารถเอาเครื่องรางออกมาใช้ได้จึงไม่มีการที่จะถูกโหวตออกโดยที่เสียเครื่องรางไปอย่างเปล่าประโยชน์
การโหวต
ผลโหวตเสมอกันระหว่าง ซีรี กับ แดเนียลล์ ทำให้ต้องมีการแข่งขันจุดไฟและซีรีที่จุดไฟได้ทีหลังจึงต้องเป็นผู้จากไป
นักเตะแข้งสายฟ้า
นักเตะแข้งสายฟ้า หรือ อินาสึมะอีเลฟเวน เป็นอนิเมะที่ตัวละครในวิดีโอเกมของ อินาสึมะอีเลฟเวน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว
รายการพิเศษ
อินาสึมะอีเลฟเวน ได้มีรายการพิเศษสำหรับผู้ชมเรื่องนี้โดยเพิ่มระยะเวลาออกอากาศเป็น 1 ชั่วโมงโดยออกอากาศในช่วงเวลาไพรม์ไทม์เป็นหลัก
การออกอากาศ
อินาสึมะอีเลฟเวนออกอากาศในช่วงแรกโดยออกอากาศทุกเช้าวันอาทิตย์เวลา 9.00 น. ถึง 9.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ต่อมาได้ย้ายวันเวลาออกอากาศเป็นทุกวันพุธเวลา 19.26 น. ถึง 19.55 น. ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2009 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 และย้ายเวลาอีกครั้งเป็นเวลา 19.00 น. ถึง 19.25 น. เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ปี ค.ศ. 2011 ออกอากาศตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 28 เมษายน ปีเดียวกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 127 ตอน
ในส่วนประเทศไทยได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 9.00 - 9.30 น. โดยประมาณ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2553 (ตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม 2553 ถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน ออกอากาศเฉพาะวันอาทิตย์) จนถึงวันที่ 26 ธันวาคม 2553 ต่อมาได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2554 และสิ้นสุดออกอากาศลงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2554 และ ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คทางทรูวิชั่นส์ วันจันทร์ ถึง วันศุกร์ เวลา 17.30 - 18.00 น. โดยเวอร์ชันของการ์ตูนเน็ตเวิร์คได้มีการเปลี่ยนชื่อตัวละครตามเวอร์ชันของต่างประเทศและเสียงพากย์ไทยได้เปลี่ยน และได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ แก๊งการ์ตูน แชนแนล ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์เวลา 20:30 น. - 21:00 น.
กองทัพอากาศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ฐานบัญชาการกองทัพอากาศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีด้วยกัน 3แห่ง
กองซุนก๋ง
กองซุนก๋ง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า กงซุนกง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นบุตรชายของกองซุนตู้เจ้าเมืองเลียวตั๋ง และเป็นน้องชายของกองซุนของซึ่งต่อมาสืบทอดตำแหน่งเจ้าเมืองเลียวตั๋งต่อจากกองซุนตู้
ประวัติ
เมื่ออ้วนซงและอ้วนฮีรบแพ้โจโฉจนต้องหนีไปอาศัยกองซุนของที่เลียวตั๋ง กองซุนของทราบเรื่องที่อ้วนซงและอ้วนฮีมาขออาศัยจึงปรึกษากับขุนนางกับทหาร กองซุนก๋งได้พูดกับกองซุนของว่า "ครั้งอ้วนเสี้ยวเมื่อยังไม่ตายนั้น ข้าพเจ้าแจ้งกิตติศัพท์ว่า อ้วนเสี้ยวจะยกมาทำอันตรายเมืองเราเนืองๆ อยู่ บัดนี้อ้วนฮีอ้วนซงเสียเมืองหนีมา ซึ่งเราจะให้อยู่อาศัยนั้นไม่ได้ ด้วยน้ำใจอ้วนฮีอ้วนซงนั้นอุปมาเหมือนหนึ่งกา แม้จะให้อาศัยอยู่ในเมืองเรา นานไปจะคิดการกำเริบชิงเอาเมืองเราเหมือนชิงรังนกกระเหว่า ของให้ลวงอ้วนฮีอ้วนซงเข้ามาแล้วจับตัวฆ่าเสีย แล้วตัดเอาศีรษะไปให้แก่โจโฉ เมืองเราก็จะไม่มีอันตราย" กองซุนของตอบว่า "พี่เกรงอยู่ว่าโจโฉนั้นมีกำลังกล้าหาญนัก เกลือกจะยกกองทัพล่วงตีถึงเมืองเรา ซึ่งเราจะให้ฆ่าอ้วนฮีอ้วนซงเสียนั้นไม่ควร ถ้าเลี้ยงไว้เป็นทหารก็จะได้ต่างมือเราไปรบพุ่งโจโฉดีกว่า" กองซุนก๋งจึงแนะนำกองซุนของว่า "ซึ่งท่านคิดนี้ก็ชอบอยู่ ขอให้แต่งทหารออกไปสืบดูให้รู้ว่า ถ้าโจโฉจะยกล่วงมาตีเมืองเราจึงเลี้ยงอ้วนฮีอ้วนซงไว้ แม้โจโฉไม่ยกมาแล้วก็ให้จับเอาอ้วนฮีอ้วนซงฆ่าเสีย ตัดเอาศีรษะส่งไปให้โจโฉ" กองซุนของเห็นด้วยกับคำแนะนำของกองซุนก๋งจึงให้ทหารไปสืบข่าวโจโฉ ได้ความว่าโจโฉยังอยู่ที่เมืองเอ๊กจิ๋วไม่ได้คิดจะมาตีเมืองเลียวตั๋ง กองซุนของจึงลวงอ้วนซงและอ้วนฮีมาฆ่าแล้วตัดศีรษะส่งไปให้โจโฉ
เมื่อกองซุนของเสียชีวิต กองซุนก๋งจึงได้สืบทอดตำแหน่งเจ้าเมืองเลียวตั๋งต่อจากพี่ชาย พระเจ้าโจผีได้แต่งตั้งให้กองซุนก๋งเป็นขุนพลทหารม้า และมีบรรดาศักดิ์เป็นเซียงผิงโหว (พระยาเมืองเซียงเป๋ง) ต่อมาในปีที่ 2 ของศักราชไท่เหอ (ค.ศ. 228 รัชสมัยพระเจ้าโจยอย) กองซุนเอี๋ยน ลูกชายของกองซุนของ หลานชายของกองซุนก๋ง ได้ยึดอำนาจของกองซุนก๋งผู้เป็นอา แล้วขึ้นเป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋งแทน
อุทกภาค
อุทกภาค (จากภาษาบาลี "อุทก" แปลว่า น้ำ, "ภาค" แปลว่า ส่วน รวมกันหมายถึงส่วนที่เป็นน้ำ ) ในวิชาภูมิศาสตร์กายภาพหมายถึง แหล่งที่น้ำจำนวนมากมาอยู่รวมกันบนหรือใต้ผิวโลก
อีกอร์ ชีโคลมานอฟ ผู้ถูกคัดเลือกโดยองค์การสหประชาชาติให้ศึกษารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับทรัพยากรน้ำ ได้ประเมินว่าบนโลกมีน้ำทั้งสิ้น 1,386 ล้านลูกบาศก์กิโลเมตร ซึ่งรวมถึงน้ำในรูปของเหลว ของแข็ง น้ำบาดาล ธารน้ำแข็ง มหาสมุทร ทะเลสาบ และแม่น้ำ โดยร้อยละ 97.5 ของน้ำทั้งหมดบนโลกเป็นน้ำเค็ม น้ำจืดมีอยู่เพียงร้อยละ 2.5 เท่านั้น และร้อยละ 68.7 ของน้ำจืดก็อยู่ในรูปของน้ำแข็งและหิมะปกคลุมบริเวณอาร์กติก แอนตาร์กติกา และในเขตภูเขา ส่วนที่เหลืออีกร้อยละ 29.9 อยู่ในรูปของน้ำบาดาล ร้อยละ 0.26 ของน้ำจืดเท่านั้นที่สามารถใช้เป็นสาธารณูปโภคได้ ซึ่งสามารถพบน้ำเหล่านี้ใต้ในทะเลสาบ อ่างเก็บน้ำ และระบบแม่น้ำต่าง ๆ มวลทั้งหมดของน้ำบนโลกอยู่ที่ประมาณ 1.4 × 1018 ตัน ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 0.023 ของมวลโลกทั้งหมด ประมาณ 20 × 1012 ตันของน้ำทั้งหมดนั้นอยู่ในบรรยากาศของโลก (โดยน้ำ 1 ลูกบาศก์เมตรมีน้ำหนักเท่ากับ 1 ตัน) ประมาณร้อยละ 75 ของผิวโลกทั้งหมดหรือประมาณ 361 ล้านตารางกิโลเมตรนั้นเป็นมหาสมุทร ค่าความเค็มเฉลี่ยของมหาสมุทรในโลกนั้นอยู่ที่ประมาณ 35 ของเกลือหนึ่งกรัมต่อน้ำทะเลหนึ่งกิโลกรัม (ร้อยละ 3.5)
เดนิส ซวิซดิช
ในฐานะประธานสภารัฐมนตรีแห่งประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เขาได้รับการโหวดจากรัฐสภาทั้งหมด 40 เสียง เลือกเขา 28 เสียง ในระหว่างการดำรงตำแหน่งเขาพัฒนาศักยภาพเศรษฐกิจของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และให้สัญญากับสหภาพยุโรปที่จะผลักดันประเทศเข้าสู่การเป็นสมาชิกสหภาพยุโรป ซวิซดิชได้รับการเสนอชื่อให้เป็นประธานรัฐสภาเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ตามรัฐธรรมนูญของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ผู้นำรัฐบาลจะดำรงตำแหน่งผู้นำนิติบัญญัติพร้อมกันไม่ได้ ในช่วงวิกฤตการณ์ดังกล่าว ส่งผลให้คณะประธานาธิบดีที่มีเฌลย์กอ ก็อมชิช, มิโลรัด โดดิก และ เชฟิก จาเฟโรวิช จัดประชุมฉุกเฉินและเสนอชื่อซอรัน เตเกลติยา เป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาคนใหม่ ให้รัฐสภาโหวดยอมรับ ในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ซึ่งทำให้ซอรัน เตเกลติยา เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไปของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ตั้งแต่ ค.ศ. 1991 เดนิส ซวิซดิช เป็นสมาชิกและรองประธานพรรคกิจประชาธิปไตยแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือพรรคกิจประชาธิปไตยแห่งบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จนกระทั่งลาออกเมื่อ ค.ศ. 2021
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นคณะเภสัชศาสตร์คณะที่ 19 จัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตเภสัชกร ให้เพียงพอกับความต้องการของประเทศ คณะเภสัชศาสตร์เป็นหนึ่งในคณะที่มีการแข่งขันในระบบแอดมิดชั่นสูงที่สุดในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการจัดตั้ง เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้รับการรับรองจากสภาเภสัชกรรม เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2556 และเริ่มดำเนินการรับนักศึกษาเข้าศึกษา ในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2556 มีจำนวนนักศึกษารวม 23 คน
สาขาวิชา
​คณะเภสัชศาสตร์ ​มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ประกอบด้วย 2 สาขาวิชา ดังต่อไปนี้
ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรการศึกษาในสาขาวิชา อันได้แก่
มาซากิ ไอบะ
ประวัติ
ไอบะเกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ในฮะนะมิงะวะ จังหวัดชิบะ เขาเป็นลูกคนแรกของบ้าน เขามีน้องชายที่อายุน้อยกว่า 4 ปีชื่อยูซุเกะ ไอบะถูกเลี้ยงโดยคุณตาถึงอายุ 4 ขวบ เพราะ พ่อแม่ของไอบะยุ่งกับการเตรียมเปิดร้านอาหารจีน
ละครโทรทัศน์
ในปี 1997 ไอบะได้แสดงละครเรื่องแรก ในบทอากิระ หนึ่งในเด็กที่อยู่ในเมืองที่รัฐบาลไม่สนใจหลังจากการปกปิดความลับอะไรบางอย่าง ในละครเรื่อง Bokura no Yūki: Miman Toshi (ぼくらの勇気 (Our Courage: Miman City)) หลังจากการประกาศเดบิวต์ของวงอะระชิในเดือนกันยายน ปี 1999 ไอบะก็ได้แสดงเรื่อง V no Arashi (Ⅴの嵐 (v no arashi)) เกี่ยวกับวอลเลย์บอล
ในวันที่ 2 สิงหาคม ปี 2009 มีการประกาศว่าไอบะจะได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในเรื่อง My Girl ไอบะเล่นเป็นหนุ่มคนหนึ่งที่ได้รับเด็กหญิง 5 ขวบจากแฟนเก่า ในปี 2010 ไอบะได้แสดงบท ริว ซาซากุระ (佐々 倉溜 (Sasakura Ryū)) บาร์เทนเดอร์อัจฉริยะ ในเรื่อง Bartenderซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนั้นไอบะได้ร่วมแสดงในละครตอนสุดท้ายของเพื่อนร่วมวงคะซุนะริ นิโนะมิยะ Freeter, Ie o Kau (フリーター、家を買う. (Part-time Worker, Buys a House)) และได้ออกอากาศในวันที่ 21 ธันวาคม ปี 2010
ในปี 2012 ไอบะได้แสดงบทนำอีกครั้ง ใน คาตายามะ โยชิทาโร่ ชายคนหนึ่งซึ่งมีนิสัยเหมือนผู้หญิง แต่ด้วยกฏของทางบ้านที่ว่า 1 รุ่น 1 ตำรวจ ทำให้เขาต้องเป็นตำรวจแทนพี่น้อง ในเรื่อง  Mikeneko Holmes no Suiri (三毛猫ホームズの推理) ซึ่งดัดแปลงจากนิยายสืบสวน
ในปี 2013 ไอบะได้แสดงเป็นหมอในเรื่อง Last hope และในปี 2015 ไอบะได้แสดงเป็นคุราตะ เคน ในเรื่อง Youkoso Wakaya e ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัวธรรมดาๆครอบครัวหนึ่งที่ถูกสตอล์กเกอร์
วัลลอฮ์ซะมานยาซิลาฮี
วัลลอฮ์ซะมานยาซิลาฮี (والله زمان يا سلاحي) เป็นเพลงชาติของสหสาธารณรัฐอาหรับ (สหพันธรัฐอียิปต์และซีเรีย) เมื่อ ค.ศ. 1960 ภายหลังการล่มสลายของสหสาธารณรัฐ ใน ค.ศ. 1961 อียิปต์จึงนำเพลงชาติฉบับดังกล่าวใช้เป็นของตน จนกระทั่งสิ้นสุดสหสาธารณรัฐเมื่อ ค.ศ. 1971 จนถึง ค.ศ. 1979
ประวัติ
ภายหลังการประกาศใช้เพลงชาติของสหสาธารณรัฐ เพลงประจำขบวนการชาตินิยม ประพันธ์โดยอุมม์กัลษูมในช่วงวิกฤตการณ์คลองสุเอซใน ค.ศ. 1956 เป็นที่รู้จักกันในอียิปต์และโลกอาหรับว่า Tripartite Aggression เป็นการต่อสู้ระหว่างอียิปต์กับไตรภาคีได้แก่ สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส และอิสราเอล ในขณะนั้นเนื้อเพลงของขบวนการชาตินิยมได้รับความนิยมในช่วงเวลานั้น เพลงปลุกใจดังกล่าว มีการบรรเลงทางสถานิวิทยุในอียิปต์ตลอดช่วงระยะเวลาที่เกิดสงคราม ในบางครั้งมีการเปิดเพลงดังกล่าวทุก 10 นาที
เพลงนี้ได้รับความนิยมในระยะหนึ่ง โดยใช้เป็นเพลงชาติของสหสาธารณรัฐเพียง 2 ปี ภายหลังการสถาปนาสหสาธารณรัฐ ได้ประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่ชื่อว่า อัสซะลาเอลจอมฮูรีเอลยะมิสรี เป็นเพลงชาติระหว่าง ซะลามอัฟฟานดินาร์ (ราชอาณาจักรอียิปต์และซูดาน) และฮุมาตอัดดิยาร์ (เพลงชาติซีเรีย)
ประพันธ์บทร้องโดยเศาะลาห์ ญาฮีนและเรียบเรียงทำนองโดยกะมาล อัฏเฏาะวีล ในสาธารณรัฐอิรัก ได้นำเพลงชาติฉบับนี้ไปบรรเลง โดยไม่มีการขับร้องระหว่าง ค.ศ. 1965 ถึง 1981
ใน ค.ศ. 1979 ได้มีการประกาศใช้เพลงชาติอียิปต์ฉบับใหม่ที่ใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน มีชื่อว่า บิลาดี บิลาดี บิลาดี
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
การแข่งขันจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 14-20 ตุลาคม พ.ศ. 2507 จัดขึ้นที่สนามHachiōji City และ Hachioji Velodrome ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภททีมชาย 7 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 303 คน จาก 40 ประเทศ
กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น (海上自衛隊 (Kaijō Jieitai)) มีชื่อเรียกอย่างง่ายว่า กองทัพเรือญี่ปุ่น เป็นกองกำลังที่ก่อตั้งขึ้นหลังการยุบกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งเป็นสอง
กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลก็ค่อย ๆ เติบโตบวกกับประสบการณ์การสร้างเรือรบมาตลอดของญี่ปุ่น ทำให้วันนี้กองทัพเรือญี่ปุ่นหรือกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล เป็นกองทัพเรือที่ทันสมัยอย่างมากและมีเรือรบที่เพียงพอต่อยุทธศาสตร์ป้องกันประเทศญี่ปุ่น
การจัดวางกำลัง
ประเทศญี่ปุ่นเป็นหมู่เกาะ มีเกาะขนาดใหญ่มาก ๆ ถึง 4 เกาะและเกาะเล็ก ๆ อีกสามพันกว่า ๆ มีทะเลล้อมรอบทั้งทะเลญี่ปุ่นที่ใกล้ทวีปเอเซีย และทางมหาสมุทรแปซิฟิค ที่เป็นทะเลเปิด เพราะฉะนั้น กองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) จึงต้องจัดวางกำลังและขีดความสามารถในการป้องกันตนเองให้มากที่สุด กองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) มีกำลังพลประมาณ 45,800 นาย
กองเรือภาคที่ 1 มีฐานทัพเรืออยู่ที่ โยโกซูกะ ซึ่งรับผิดชอบด้านตะวันออกและตอนกลางของเกาะญี่ปุ่นที่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิค
กองเรือภาคที่ 3 มีฐานทัพเรืออยู่ 2 แห่งคือที่ มาอิซุรุ และ โอมินาโตะ มีพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุมพื้นที่ตอนกลางของญี่ปุ่นที่ติดทางฝั่งทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของญี่ปุ่นคือรอบ ๆ เกาะฮกไกโด
กองเรือภาคที่ 4 มีฐานทัพเรืออยู่ที่ คุเระ มีพื้นที่รับผิดชอบตอนกลางช่วงล่างของญี่ปุ่นและพื้นที่โดยรอบเกาะชิโกกุ ที่ติดกับฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิค
เรือรบ
กองเรือหลักป้องกันตนเอง ซึ่งมีอยู่ทั้งหมด 4 กองเรือหลัก ในแต่ละกองเรือหลักจะมีอยู่ 2 หมวดเรือ ซึ่งจะกระจายไปในกองเรือภาคและฐานทัพเรือประจำภาคต่าง ๆ มีหน้าที่หลักโดยตรงก็คือป้องกันตนเอง รักษาดูแลน่านน้ำรอบ ๆ เกาะญี่ปุ่น ปกป้องผละประโยชน์และทรัพยาการทางทะเลเหมือนกับกองทัพเรือของทุกประเทศนั่น การจัดกำลังหมวดเรือจะมี เรือพิฆาตบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ (DDH), เรือพิฆาต (หนัก) ติดอาวุธปล่อยนำวิถี (DDG), เรือพิฆาต (DD) รวมถึงเรือพิฆาตเบาหรือจัดอยู่ประเภทเรือฟริเกต (DE) ในอัตราหมวดละ 3-4 ลำ กองเรือประจำภูมิภาค ซึ่งอาจจะคล้าย ๆ กับภารกิจกองเรือตรวจอ่าวของบ้านเรา กองเรือประจำภูมิภาคจะมีอยู่ 5 หมวดเรือซึ่งประจำการอยู่ในภูมิภาคและฐานทัพเรือทั้ง 5 ฐานทัพเรือและรับผิดชอบในแต่ละพื้นที่ จากภูมิศาสตร์ที่เป็นเกาะ ซึ่งจะมีหน้าที่ลาดตระเวนตรวจการณ์หรืออาจร่วมกับกองเรือหลักป้องกันตนเอง เพราะฉะนั้นจึงต้องใช้เรือที่มีขนาดใหญ่และมี เช่น เรือพิฆาต (DD) และ เรือพิฆาตเบาหรือจัดอยู่ประเภทเรือฟริเกต (DE) ในอัตราหมวดละ 3-4 ลำ เป็นกองกำลัง
กองเรือดำน้ำ ของกองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) จะมีอยู่ 2 กองเรือดำน้ำคือกองเรือดำน้ำที่1 (หมวด 1, 3 และ5) กับกองเรือดำน้ำที่ 2 (หมวด 2 และ 4) หมวดละ 3-4 ลำ ซึ่งกองเรือดำน้ำญี่ปุ่นมีเรือดำน้ำประจำการอยู่ทั้งหมด 17 ลำ (อนาคตเพิ่มอีก 3 ลำ) ซึ่งถือว่ามากพอสมควรนะครับ มีฐานทัพอยู่ 2 แห่งคือ โยโกซูกะ ที่กองเรือดำน้ำที่ 2 ใช้เป็นฐานทัพและ คิเระ ที่มีกองเรือดำน้ำที่ 1 ประจำการอยู่และอย่างที่ทราบเรือดำน้ำทุกลำผลิตเองใช้งานในประเทศ
กองเรือกวาดทุ่นระเบิด ถือว่าเป็นกองเรือที่มีความจำเป็นต่อทุกกองทัพเรือนอกเหนือจากเรือรบหลัก เพราะสงครามทุ่นระเบิดก็มีผลมากถ้าถูกปิดล้อมโดยการวางทุ่นระเบิด ถึงแม้รอบ ๆ เกาะญี่ปุ่นจะเป็นทะเลเปิดแต่ก็มีบางพื้นที่ถ้าถูกปิดอย่างทะเลญี่ปุ่นก็จะส่งผลต่อการเดินทางทางทะเล กองเรือกวาดทุ่นระบิดของของกองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) มีเรือพี่เลี้ยงและสนับสนุนเรือกวาดทุ่นระเบิด, เรือกวาดทุ่นระเบิดไกลฝั่งและเรือกวาดทุ่นระเบิดใกล้ฝั่ง รวม ๆ กันประมาณ 30 ลำซึ่งกองเรือกวาดทุ่นระเบิดจะมีฐานทัพอยู่ที่โยโกซูกะ และ คิเระ เหมือนกับกองเรือดำน้ำ
กองเรือยกพลขึ้นบกและลำเลียง จะเป็นกองเรือที่ให้การสนับสนุนการรบยกพลขึ้นบกทั้งทหารราบและรถถัง ยานเกราะขนาดต่าง ๆ ตามความเหมาะสม ซึ่งมีเรือสงครามสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกขนาดใหญ่ (LST) จำนวน 3 ลำสามารถบรรทุก ยาน LCAC รถถังและยานเกราะ รวมถึงเฮลิคอปเตอร์, เรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ (LSU), เรือยกพลขึ้นบกขนาดกลาง (LCU) อย่างละ 2 ลำ, เรือระบายพลขนาดต่าง ๆ (LCM) รวมถึงยานสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก (LCAC) อีก 6 ลำ ซึ่งกองเรือยกพลจะมีฐานทัพหลักอยู่ที่ โยโกซูกะ และบางส่วนก็กระจายไปตามอีก 4 ฐานทัพเรือที่เหลือ
กองเรือสนับสนุน จะเป็นกองเรือสนับสนุนในด้านต่าง ๆ เช่น เรือส่งกำลังบำรุงขนาดใหญ่ (AMS), เรือเติมน้ำมันขนาดใหญ่ (AOE) ซึ่งเรือทั้งสองประเภทสามารถส่งเสบียงและเติมน้ำมันได้ในกลางทะเล มีไม่กี่ประเทศที่สามารถทำภารกิจแบบนี้ได้ ประเทศไทยก็เป็นหนึ่งที่มีศักยภาพด้านนี้นะครับ นอกจากนี้ก็ยังมี เรือตัดน้ำแข็ง (AGB), เรือสำรวจทะเลลึกและเรืออุทกศาสตร์ (AGS-ASE), เรือกู้ภัยช่วยเหลือโดยใช้เรือดำน้ำและเรือกู้ภัยเรือดำน้ำ (ASR-AS) และเรือประเภทต่าง ๆ สำหรับใช้งานในการสนับสนุน ซึ่งกองเรือสนับสนุนนี้จะมีฐานทัพหลักอยู่ที่ โยโกซูกะและฐานทัพเรืออื่น ๆ ตามภารกิจ
กองเรือฝึก จะมีหน้าที่สำหรับฝึกฝึกนักเรียนนายเรือและกำลังพลโดยเฉพาะ ซึ่งทางกองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) มีเรือที่ออกแบบมาเป็นเรือฝึกโดยตรงอยู่ 1 ลำ และก็ได้ทำการปรับปรุงเรือพิฆาตชั้น ฮัทซูยุกิ และ อซากิริ อย่างละ 2 ลำมาปรับปรุงเป็นเรือฝึก ซึ่งกำลังพลหรือนักเรียนนายเรือ สามารถทำการฝึกฝนได้เหมือนจริง เพราะระบบอาวุธและระบบต่าง ๆ ก็ไม่แตกต่างจากเรือรบหลักที่ประจำการเท่าไหร่ รวมไปถึงการปรับปรุงเรือดำน้ำชั้น ฮารุชิโอะ 2 ลำให้เป็นเรือดำน้ำฝึกด้วย เพื่อสร้างศักยภาพให้กำลังพลเรือดำน้ำ นอกจากนี้ ยังกองบัญชาการฝึกทางเรือและทางอากาศ และหน่วยงานด้านอื่น ๆ
กำลังรบทางเรือของกองกำลังป้องกันตนเองทางเรือของญี่ปุ่น (JMSDF) จะประกอบด้วย
เรือพิฆาตบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ (DDH) 4 ลำ
(ชั้น Hyuga 2 ลำและชั้น Shirane 2 ลำ)
ชั้น Shirane
31 นอต
เรือพิฆาต (หนัก) ติดอาวุธปล่อยนำวิถี (DDG) 8 ลำ
(ชั้น Kongo 4 ลำ, ชั้น Atago 2 ลำ, ชั้น Tachikaze 2 ลำ)
ชั้น Kongo
& decoys: NOLQ-2 intercept / jammer
ชั้น Atago
ขับเคลื่อนด้วยระบบ เครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ 4 เครื่อง ขนาด 75 MW มีเพลาใบจักร 2 เพลา
processing systems: AN/SPY-1D(V) radar OPS-28E surface search radar AN/SQS-53C sonar
ชั้น Tachikaze
เครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ 4 เครื่อง ของ Rolsl-Royce Spey และ Rolsl-Royce Olympus อย่างละ 2 เครื่องมีเพลาใบจักร 2 เพลา ขนาด 54,000 KW ทำความเร็วได้ถึง 30 นอต
เรือพิฆาตติดอาวุธปล่อยนำวิถี (DD) 33 ลำ
(ชั้นMurasame 9 ลำ, ชั้นTakanami 5 ลำ, ชั้น Asagirii 6 ลำ ชั้น Akizuki 4 ลำ)
ชั้นAsagiri
ขับเคลื่อนด้วยระบบ เครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ 4 เครื่อง เครื่องมีเพลาใบจักร 2 เพลา ขนาด 54,000 KW ทำความเร็วได้ถึง 30 นอต
ชั้น Hayabusa
Hayabusa ถูกสร้างตั้งแต่ปี 2000 ถึงปี 2004 โดยทาง JMSDF ตั้งใจจะเอามาทดแทน PG 1 Go ที่ไม่เหมาะกับทะเลเปิดขนาดใหญ่แบบญี่ปุ่น (PG 1 Go ที่ได้แบบมาจาก Sparviero-class ของอิตาลีนั้น เหมาะกับทะเลปิดมากกว่าโดยตัวเรือนั้น ถูกต่อขึ้นที่อู่ ชิโมโนะเซกิ(Shimonoseki) ซึ่งเป็นอู่เอกชนขนาดเล็ก (แต่เป็นคนละอู่กับที่สร้าง เรือเร็วโจมตีขีปนาวุธ PG 1 Go) โดยเริ่มต้นวางกระดูกงู ในเดือน พฤศจิกายน ปี 2000 และทยอยต่อเข้าประจำการ จนครบ 6 ลำในเดือน มีนาคม ปี 2004 เพื่อลบข้อด้อยของ PG 1 Go ที่มีขนาดเล็ก ทางผู้ออกแบบจึงได้ขยายแบบเรือ ให้ใหญ่ขึ้น 4 เท่าติดอาวุธให้หนักขึ้น และใช้เครืองยนต์ที่มีกำลังสูงขึ้น โดยได้นำระบบ Water Jet ที่ถือว่าเป็นนวัตกรรมที่ใหม่มากๆ ในสมัยนั้นมาใช้ จึงทำให้ Hayabusa เป็นเรือเร็วโจมตี ติดอาวุธปล่อยนำวิถี ที่ทำความเร็วสูงและมีอาวุธที่หนักมากในยุคนั้น
มีระบบอาวุธปล่อยพื้น-สู่-พื้น แบบท่อคู่ SSM 1 B (Type 90 ship-to-ship missile) ซึ่งมีช่วงหมัดยาวถึง 200 km แต่มีน้ำหนักเพียง 260 kg เท่านั้น สำหรับทำลายเรือรบ, ปืนใหญ่ขนาด 76 มม.Otobreda รุ่น super rapid จำนวน 1 กระบอก และปืนกลขนาด 12.7 มม จำนวน 2 กระบอก เรดาร์JRC OPS-20 ที่มีรูปแบบเป็น I-band ที่คลื่นความถี่ 8 ถึง 10 GHz เรือชั้น Hayabusa มีระวางขับน้ำสูงสุด 240 ตัน มีความยาว 50.1 เมตรและกว้าง 8.4 เมตร ขับเคลื่อนด้วยระบบ General electric LM 500-G07 Gas-turbine จำนวน 3 เครื่อง สามารถทำความเร็วได้สูงสุด 46 นอต(ประมาณ 85 กม.ต่อชั่วโมง) มีพลประจำเรือ 21 นาย เรือชั้นนี้ถูกสร้างขึ้นมา จำนวนทั้งสิ้น 6 ลำคือ PG 824 Hayabusa,PG 825 Wakataka,PG 826 Otaka,PG 827 Kumataka,PG 828 Umitaka และ PG 829 Shirataka
เรือกวาดทุ่นระเบิดไกลฝั่ง (ทะเลลึก) (MSO) 3 ลำ (ชั้น Yaeyama มี 3 ลำ)
เรือสงครามสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกขนาดใหญ่ (LST) 3 ลำ (ชั้น Osumi 3 ลำ)
เรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ (LSU) 2 ลำ (ชั้น Yura 2 ลำ)
เรือระบายพล (LCM) 12 ลำ (LCM ชั้น YF 2121 จำนวน 10 ลำ, LCM ชั้น YF 2150 จำนวน 2 ลำ)
ยานเบาะอากาศสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก (LCAC) 6 ลำ
เรือส่งกำลังบำรุงขนาดใหญ่ (AMS) 5 ลำ (ชั้น Hiuchi 5 ลำ)
เรือเติมน้ำมันขนาดใหญ่ (AOE) 5 ลำ (ชั้น Mashu 2 ลำ, ชั้น Towada 3 ลำ)
เรือสำรวจอุทกศาสตร์ (AGS) 4 ลำ เรือสำรวจทางทะเล (ASE) 2 ลำ เรือตัดน้ำแข็ง (AGB) 1 ลำ เรือสำหรับวางเคเบิลใต้น้ำ (ARC) 1 ลำ เรือกู้ภัยเรือดำน้ำ (ASR) 1 ลำ เรือสนับสนุนกู้ภัยเรือดำน้ำ (AS) 1 ลำ
เรือฝึก (TV) 5 ลำ (ชั้น Kashima 1 ลำ, ชั้น Hatsuyuki 2 ลำ, ชั้น Asagiri 2 ลำ)
เรือดำน้ำฝึก (TSS) 2 ลำ (ชั้น Harushio 2 ลำ)
เรือพี่เลี้ยงและสนับสนุนการฝึก (ATS) 2 ลำ (ชั้น Tenryu 1 ลำ, ชั้น Kurobe 1 ลำ)
อากาศยาน
กองบินนาวีของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น (JMSDF)
นอกจากกำลังทางเรือแล้วก็ยังมีกำลังทางอากาศในส่วนของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลของญี่ปุ่น หรือเรียกกันเข้าใจง่าย ๆ ว่า กองบินนาวี ซึ่งมีสำนักงานหรือกองบัญชาการตั้งอยู่ที่ อัทซูกิ และมีฐานบินอยู่ถึง 7 แห่ง คือ อัทซูกิ, เคโนยะ, ฮาชิโนเฮะ, นาฮา, ทาเทะยะมะ, โอมูระ และอิวาคูนิ ซึ่งส่วนใหญ่มีภารกิจตรวจการณ์ทางทะเล ค้นหาช่วยเหลือผู้ประสบภัย ลำเลียงทางยุทธวิธี ปราบเรือดำน้ำอย่างเช่น เครื่องบิน P 3 C Orion ที่มีประจำการถึง 80 เครื่อง (ประเทศไทยมีใช้งานตั้ง 3 เครื่อง) หรือ เฮลิคอปเตอร์ปราบเรือดำน้ำ SH 60 J/K Seahawk ที่มีประจำการแค่ 130 เครื่องกองบินนาวีของญี่ปุ่นถือว่าเป็นกองบินนาวีที่มีขนาดใหญ่ประเทศหนึ่งของโลกซึ่งแบ่งออกเป็น
พ.ศ. 2551
พุทธศักราช 2551 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2008 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
ออโตแคด
ออโตแคด (AutoCAD) เป็นโปรแกรมช่วยออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์ (CAD - Computer Aided Drafting/Design) พัฒนาโดยบริษัทออโตเดสก์ (Autodesk, Inc.) สหรัฐอเมริกา รุ่นล่าสุดของโปรแกรมในปัจจุบัน (พ.ศ. 2563) คือ AutoCAD 2021 ซึ่งทำงานบนระบบปฏิบัติการMicrosoft และ Mac
หน่วยความจำชั่วคราว
หน่วยความจำชั่วคราว (Volatile memory) คือหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ที่จำเป็นต้องมีไฟฟ้าเลี้ยงตลอดเวลาตราบเท่าที่ยังต้องการให้มันเก็บข้อมูลนั้นอยู่ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือหากไม่ได้รับไฟฟ้าเลี้ยงแล้วข้อมูลที่เคยเก็บอยู่ในหน่วยความจำชั่วคราวก็จะหายไป ตัวอย่างของหน่วยความจำชั่วคราวก็คือ แรมชนิดต่างๆ ตรงกันข้ามกับหน่วยความจำถาวรที่ยังรักษาข้อมูลอยู่แม้ว่าจะไม่มีไฟฟ้าเลี้ยงแล้วก็ตาม
อาณาจักรพุกาม
อาณาจักรพุกาม (Pagan Kingdom; ပုဂံခေတ်) เป็นอาณาจักรโบราณในช่วง พ.ศ. 1392–1840 พุกามเป็นอาณาจักรและราชวงศ์แห่งแรกในประวัติศาสตร์ของชาวพม่า มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองพุกามในปัจจุบัน เดิมมีชื่อว่า "ผิวคาม" (แปลว่า หมู่บ้านของชาวผิว) เป็นเมืองเล็ก ๆ ริมทิศตะวันออกของแม่น้ำอิรวดี สภาพส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายแห้งแล้ง เป็นที่อยู่ของชาวผิว ซึ่งเป็นชนพื้นเมือง ในปี พ.ศ. 1587 พุกามถูกสถาปนาโดยพระเจ้าอโนรธามังช่อ พระองค์ทำสงครามกับชาวมอญที่อยู่ทางใต้ชนะ แล้วจึงสถาปนาชื่ออย่างเป็นทางการของพุกามว่า "อริมัททนาปุระ" (အရိမဒ္ဒနာပူရ หมายความว่า เมืองที่ปราบศัตรูราบคาบ) รอบ ๆ เมืองพุกาม มีหมู่บ้านเล็ก ๆ ชื่อ "มินนันตุ" (မင်းနန်သူရွာ) ซึ่งเป็นเขตเมืองโบราณ 4 แห่ง ล้อมรอบอยู่ด้วย
ในรัชสมัยพระเจ้าจั่นซิตาพระเจ้าพุกามพระองค์ที่ 4 เป็นสมัยที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด ชาวมอญที่อยู่หงสาวดีทางตอนใต้ ได้ทำสงครามชนะพุกามและครอบครองดินแดนของพุกาม พระองค์จึงรวบรวมชาวพม่าตีโต้คืน จึงสามารถยึดพุกามกลับมาไว้ได้
อาณาจักรพุกามเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดทางด้านศิลปวิทยาการในสมัยพระเจ้าอลองสิธูใน พ.ศ. 1687 พระองค์ได้โปรดให้สร้างเจดีย์ชื่อ "สัพพัญญู" (သဗ္ဗညု ဘုရား แปลว่า เจดีย์แห่งความรู้) ซึ่งเป็นเจดีย์ที่สูงที่สุดในพุกามไว้
พระเจ้าพุกามพระองค์สุดท้ายคือพระเจ้านรสีหบดี สร้างเจดีย์องค์สุดท้ายแห่งพุกามเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 1819 และเมื่อสร้างเจดีย์องค์นี้เสร็จได้มีผู้ทำนายว่าอาณาจักรพุกามจะถึงกาลอวสาน ซึ่งต่อมาก็เป็นจริงดังนั้น เมื่อกองทัพราชวงศ์หยวนยกทัพบุกครั้งแรกในปี พ.ศ. 1820 และในปี พ.ศ. 1840 อาณาจักรพุกามก็ล่มสลายอย่างสิ้นเชิง รวมระยะเวลาทั้งสิ้นสี่ร้อยกว่าปี
อาณาจักรพุกามหลังปี พ.ศ. 1830 ถูกมองโกลยึดครองและแบ่งดินแดนออกเป็น 2 มณฑล คือ
พุกามในปัจจุบัน
ดูบทความหลักที่ พุกาม
ปัจจุบันพุกามเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของพม่า พุกามได้ชื่อว่าเป็นเมืองแห่งทะเลเจดีย์หรือดินแดนแห่งเจดีย์ เพราะในช่วงรุ่งเรืองสูงสุดของอาณาจักรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 13 มีวัด เจดีย์ และอาราม กว่า 10,000 แห่ง ถูกสร้างขึ้นบนที่ราบพุกามเพียงแห่งเดียว ซึ่งยังคงมีวัดและเจดีย์กว่า 2,200 แห่งที่ยังคงอยู่รอดมาจนถึงปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2562 พุกามได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกแห่งใหม่
โรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์
โรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์ (Roadblock: End of the Line) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค จัดโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) วันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ที่สนามPPG Paints Arena เมืองพิตต์สเบิร์ก, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา เป็นการแสดงของนักมวยปล้ำค่ายรอว์ และ205 Live ของนักมวยปล้ำครุยเซอร์เวท
เต่าริดลีย์
เต่าริดลีย์ (Ridley sea turtle) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานทางทะเลจำพวกเต่าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อว่า Lepidochelys ในวงศ์เต่าทะเล (Cheloniidae)
เต่าริดลีย์ มีความยาวของกระดอง 70 เซนติเมตร จัดเป็นเต่าทะเลขนาดเล็ก และเป็นเต่าทะเลเพียงสกุลเดียวที่มีพฤติกรรมวางไข่ในเวลากลางวันด้วย  ส่วนการวางไข่ในเวลากลางคืนมีปรากฏการณ์พิเศษ โดยเฉพาะที่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของคอสตาริกา ในคืนข้างแรมที่น้ำขึ้นสูงสุด เต่าริดลีย์จะมารวมตัวกันวางไข่เป็นจำนวนมากได้ถึง 400,000 ตัว ภายในเวลา 6 วัน ในอัตราเฉลี่ยนาทีละ 5,000 ตัว ทั้งไปและมา ถึงขนาดที่ชายหาดเต็มไปด้วยเต่าจนต้องปีนป่ายบนหลังตัวอื่น คิดเป็นประชากรเต่าริดลีย์ 1 ใน 4 โลก ซึ่งการรวมตัวกันวางไข่มากถึงขนาดนี้เรียกว่า "อารีบาดา" (Arribada)
ชื่อ "ริดลีย์" มาจาก อาร์ชีย์ คารร์ นักอนุรักษ์และนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน เป็นผู้เรียกขาน โดยอธิบายว่าเป็นศัพท์ที่ใช้เรียกทั่วไปในแถบฟลอริดา
เต่าริดลีย์ จำแนกออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์
รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ (electronic government, E-government) หรือชื่ออื่นเช่น รัฐอิเล็กทรอนิกส์ รัฐบาลออนไลน์, รัฐบาลอินเทอร์เน็ต, รัฐบาลดิจิทัล เป็นการนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาช่วยในการบริหารด้านงานบริการสาธารณะของภาครัฐ (e-Public Service)
ขอบข่าย
รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ หรือ รัฐอิเล็กทรอนิกส์ มีขอบข่ายทั้งหมด 4 ขอบข่าย ดังนี้
ในขอบข่ายทั้งสี่ขอบข่ายเป็นรูปแบบสำคัญของการนำเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาช่วยในการบริหารงานด้านงานบริการสาธารณะ ภายใต้รัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งจะมีความเกี่ยวข้องที่สำคัญนโยบายสาธารณะ และมีความสำคัญต่อการนำนโยบายสาธารณะไปปฏิบัติ
ยุทธการที่ทะเลสาบอีรี
ยุทธการที่ทะเลสาบอีรี หรือ ยุทธการอ่าวพุท-อิน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1813 ในทะเลสาบอีรี นอกชายฝั่งรัฐโอไฮโอของสหรัฐอเมริกา เรือรบ 9 ลำของกองทัพเรือสหรัฐเอาชนะเรือรบ 6 ลำของสหราชอาณาจักรได้อย่างเด็ดขาด ผลการรบทำให้ทั้งสองฝ่ายสูญเสียทหารไปมากกว่า 100 คน
ซูโม่ชิงแชมป์โลก
ซูโม่ชิงแชมป์โลก (世界相撲選手権大会; Sumo World Championships) เป็นการแข่งซูโม่สมัครเล่นที่จัดโดยสหพันธ์ซูโม่นานาชาติ ซึ่งการแข่งชายเริ่มในปี ค.ศ. 1992 และการแข่งหญิงเริ่มในปี ค.ศ. 2001 โดยมีการแข่งทั้งสองรายการร่วมกัน โดยทั่วไปการแข่งจะจัดขึ้นทุกปีแม้ว่าอีเวนต์ในปี ค.ศ. 2009 และ 2011 จะถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดของไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์ใหม่ 2009 และความไม่สงบทางการเมืองในช่วงอาหรับสปริงตามลำดับ
ค.ศ. 1992–2018
มีการจำกัดอายุ 13–18 ปี
ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน
มีการจำกัดอายุ 13–18 ปี
คณะกรรมการโอลิมปิกเอสโตเนีย
คณะกรรมการโอลิมปิกเอสโตเนีย (Eesti Olümpiakomitee; EOK, Estonian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: EST) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเอสโตเนียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2466 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเอสโตเนีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเอสโตเนียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
มัตสึโมโตะ
มัตสึโมโตะ (松本市 (Matsumoto-shi)) เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มัตสึโมโตะได้รับการกำหนดให้เป็นนครพิเศษ และกำลังจะเป็นนครศูนย์กลางในปี 2020 จากข้อมูลเมื่อ 1 มีนาคม 2019 มัตสึโมโตะมีประชากร 239,466 คน 105,207 ครัวเรือน ความหนาแน่นของประชากร 240 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 978.47 sqkm
มัตสึโมโตะเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทมัตสึโมโตะหรือปราสาทอีกา หนึ่งในปราสาทที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์
มัตสึโมโตะตั้งอยู่ในลุ่มน้ำมัตสึโมโตะทางตอนกลางของจังหวัดนางาโนะ รายล้อมด้วยภูเขาและขึ้นชื่อในเรื่องทิวทัศน์ที่สวยงาม อยู่ห่างจากนครนางาโนะ เมืองหลวงของจังหวัดนางาโนะ ไปทางใต้ประมาณ 75 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางกรุงโตเกียว 167 กิโลเมตร มีเทือกเขาฮิดะตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง โดยยอดเขาโฮตากาดาเกะซึ่งสูง 3,190 เมตร ตั้งอยู่บนอาณาเขตระหว่างมัตสึโมโตะกับทากายามะ จังหวัดกิฟุ ถือเป็นจุดที่สูงที่สุดในเขตนครมัตสึโมโตะ
ภูมิอากาศ
มัตสึโมโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (Dfa ตามการแบ่งแบบเคิพเพิน) ซึ่งติดกับเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Cfa ตามการแบ่งแบบเคิพเพิน) โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็น ปริมาณฝนจะค่อนข้างสูงในฤดูร้อน แต่ในฤดูหนาวอากาศจะค่อนข้างแห้งกว่า อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมัตสึโมโตะคือ 11.9 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ย 1,982 มิลลิเมตร โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.2 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.5 องศาเซลเซียส
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของมัตสึโมโตะเพิ่มขึ้นในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
การเมืองการปกครอง
มัตสึโมโตะมีรูปแบบการปกครองแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกสภาเทศบาลนครจำนวน 31 คน สมาชิกสภาจังหวัดนางาโนะจากนครมัตสึโมโตะมีจำนวน 6 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครมัตสึโมโตะอยู่ในเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดนางาโนะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น ซึ่งเขตเลือกตั้งนี้มีนครและอำเภออื่น ๆ อีก ได้แก่ นครโอมาจิ นครอาซูมิโนะ อำเภอฮิงาชิจิกูมะ อำเภอคิตาอาซูมิ อำเภอคามิมิโนจิ และบางส่วนของนครนางาโนะ
เศรษฐกิจ
มัตสึโมโตะเป็นศูนย์กลางการค้าในภูมิภาค มีชื่อเสียงด้านงานไม้และการปั่นไหมแบบดั้งเดิม อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และอุตสาหกรรมนม นอกจากนี้ การท่องเที่ยวตามฤดูกาลในบริเวณภูเขาที่ล้อมรอบตัวเมือง และรีสอร์ตบ่อน้ำพุร้อนออนเซ็น ก็ยังเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญของท้องถิ่นอีกด้วย
หน่วยความจำถาวร
หน่วยความจำถาวร (Non-volatile memory) คือหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ที่สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้อยู่โดยไม่ต้องอาศัยไฟฟ้า ตัวอย่างหน่วยความจำถาวรเช่น รอม, แฟลช ยังรวมถึงหน่วยเก็บข้อมูลด้วยแม่เหล็ก เช่น จานบันทึกแบบแข็ง (hard disks), แผ่นบันทึก (floppy disks) และแถบแม่เหล็ก (magnetic tape), หน่วยเก็บข้อมูลด้วยแสง เช่น แผ่นซีดี และหน่วยเก็บข้อมูลยุคเก่า เช่น บัตรเจาะรู
นครปกครองโดยตรงของไต้หวัน
นครปกครองโดยตรง หรือในภาษาอังกฤษใช้คำว่า เทศบาลพิเศษ (special municipality) เป็นเขตการปกครองประเภทหนึ่งของประเทศไต้หวัน ภายใต้โครงสร้างการบริหารของไต้หวัน นครปกครองโดยตรงถือเป็นเขตการปกครองระดับบนสุดและเทียบเท่ากับมณฑล หลังจากการปรับปรุงการดำเนินงานของมณฑลในปี 1998 นครปกครองโดยตรง พร้อมกับนครภายใต้มณฑล และเทศมณฑล ล้วนอยู่ภายใต้รัฐบาลกลางโดยตรง
ปัจจุบันมีนครปกครองโดยตรง 6 แห่งภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐจีน ได้แก่ ไทเป, เถา-ยฺเหวียน, ซินเป่ย์ (ไทเปใหม่), ไถจง, เกาสฺยง, และไถหนาน
นครปกครองโดยตรงในปัจจุบัน
หน่วยงานการปกครองจะมีทั้งฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติ อันได้แก่ เทศบาลนคร (市政府) และสภานคร (市議會) ซึ่งบังคับใช้โดยรัฐบัญญัติการปกครองส่วนท้องถิ่น
ในนครปกครองโดยตรงของไต้หวัน ตำแหน่งที่สูงที่สุดในแต่ละพื้นที่รับผิดชอบคือนายกเทศมนตรี (市長) โดยนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนที่มีทะเบียนบ้านในเขตเทศบาลนคร และดำรงตำแหน่งเป็นระยะเวลาสี่ปี
คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์
คณะกรรมการโอลิมปิกฟินแลนด์ (Suomen Olympiakomitea ry; Finlands Olympiska Kommitté rf, Finnish Olympic Committee, รหัสไอโอซี: FIN) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2450 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศฟินแลนด์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากฟินแลนด์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
นกกระจอกตาล
นกกระจอกตาล (plain-backed sparrow, Pegu sparrow, olive-backed sparrow) เป็นนกกระจอกที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศพม่าจนถึงภาคกลางของประเทศเวียดนามและทิศใต้จรดพื้นที่บางส่วนทางตะวันตกของมาเลเซียตะวันตก
ลักษณะ
นกเพศผู้หลังน้ำตาลแดงไม่มีลาย หลังตาถึงข้างหัวน้ำตาลแดง กระหม่อมและหลังตอนบนเทา คอดำ แก้มและลำตัวด้านล่างเหลืองอ่อน นกเพศเมียมีลักษณะปากสีเนื้อ หัวและลำตัวน้ำตาลแกมเทา มีคิ้วสีจางกว่า ปีกและหลังน้ำตาลแกมเหลืองอ่อน คล้ายนกกระจอกใหญ่ตัวเมีย แต่หลังไม่มีลาย ลำตัวด้านล่างเหลืองอ่อนแกมน้ำตาล
พัทยา อะฮ่า อะฮ่า
พัทยา อะฮ่า อะฮ่า (Pattaya) รู้จักกันในนานาชาติว่า กูดกายโกทูเฮฟเวน, แบดกายโกทูพัทยา (Good Guys Go to Heaven, Bad Guys Go to Pattaya) เป็นภาพยนตร์ตลกภาษาฝรั่งเศสใน ค.ศ. 2016 ที่กำกับและนำแสดงโดยฟร็องก์ กัสต็องบิด
ยัน ฟัน ไอก์
ยัน ฟัน ไอก์ (Jan van Eyck; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15
สิ่งหนึ่งที่มักจะเข้าใจผิดกันเกี่ยวกับ ฟัน ไอก์ ว่าเป็นผู้ริเริ่มการใช้สีน้ำมันในการวาดภาพ มาจากข้อเขียนของจอร์โจ วาซารี ผู้เขียน "ชีวิตจิตรกร" ในคริสต์ศวรรษที่ 16 แต่ที่แน่ ๆ คือฟัน ไอก์มีความสำเร็จเป็นอันมากจากการใช้วิธีการวาดภาพด้วยสีน้ำมัน
ยัน ฟัน ไอก์มักจะมีชื่อเกี่ยวข้องกับฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ ผู้เป็นจิตรกรและเป็นพี่ชาย และทั้งสองคนมาจากมาไซก์ ในประเทศเบลเยียมในปัจจุบัน พี่ชายอีกคนหนึ่ง แลมเบิร์ตมีชื่อกล่าวในเอกสารของราชสำนักเบอร์กันดี และสันนิษฐานกันว่าคงเป็นจิตรกรด้วยและอาจจะเป็นผู้ที่ดูแลการปิดโรงฝึกงานของยัน ฟัน ไอก์ที่บรูช ฟัน ไอก์อีกผู้หนี่งคือ บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์ (Barthélemy van Eyck) ผู้ทำงานอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสก็เข้าใจว่าจะเป็นญาติกัน
ชีวิตเบื้องต้น
วันเกิดของยัน ฟัน ไอก์ไม่เป็นที่ทราบ หลักฐานแรกที่แสดงชื่อของยัน ฟัน ไอก์มาจากศาลของดยุกจอห์นที่ 3 แห่งบาวาเรีย-ชเตราบิงที่เดอะเฮก ลงปี ค.ศ. 1422 กล่าวถึงค่าจ้างฟัน ไอก์ในฐานะช่างเขียนประจำสำนัก ซึ่งชึ้ให้เห็นว่าฟัน ไอก์ต้องเกิดก่อน ค.ศ. 1395 หรือก่อนหน้านั้น นักวิชาการสันนิษฐานอายุจากภาพเหมือนตนเองว่าอาจจะเป็นก่อน ค.ศ. 1395
ชื่อเสียง
หลังจากดยุกจอห์นที่ 3 เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1425 ฟัน ไอก์ก็ไปทำงานกับฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ฟัน ไอก์อาศัยอยู่ที่ลีลหนึ่งปี ก่อนที่จะย้ายไปบรูชที่ซึ่งเขาตั้งหลักแหล่งจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 หลักฐานหลายฉบับที่พิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงกิจการต่าง ๆ ที่ฟัน ไอก์ทำระหว่างที่เป็นช่างเขียนในสำนักของฟีลิป นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้ว ฟัน ไอก์ยังถูกส่งตัวไปทำงานอื่น ๆ โดยฟีลิปด้วย นอกจากจะเขียนภาพเหมือนสองภาพของอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกสซึ่งฟัน ไอก์เขียนให้ฟีลิปในฐานะเป็นผู้แทนคนหนึ่งที่ไปขอตัวอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1428-1429 แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับงานเหล่านั้นเท่าใดนัก
ในฐานะช่างเขียนประจำสำนักของดยุกฟีลิปนั้น ฟัน ไอก์ได้รับค่าใช้จ่ายเป็นอย่างดี เงินค่าจ้างประจำปีเป็นจำนวนสูงเมื่อเริ่มแรกและสูงขึ้นเท่าตัวเพียงในระยะเวลาสองสามปีต่อมา นอกจากนั้นก็ยังได้รับเงินโบนัสต่างหาก ค่าตัวสูงของฟัน ไอก์ทำให้เขาเป็นช่างเขียนที่ต่างไปจากช่างเขียนสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก เพราะช่างเขียนคนอื่น ๆ ต้องพึ่งค่าจ้างเขียนต่อชิ้นเพื่อความอยู่รอด ฉะนั้นงานของฟัน ไอก์ต้องเป็นงานที่ยอมรับกันว่าเป็นงานที่มีฝีมือดี จากที่เห็นจากหลักฐานที่เขียนไว้เมื่อปี ค.ศ. 1435 เมื่อดยุกฟีลิปตำหนิผู้ดูแลการคลังว่าไม่ได้จ่ายเงินประจำปีให้กับฟัน ไอก์ และกล่าวว่าถ้าไม่จ่ายแล้วฟัน ไอก์ไปทำงานกับคนอื่น จะหาผู้มีความสามารถทั้งทางการเขียนภาพและทางวิทยาศาสตร์ได้ที่ไหน นอกจากนั้นดยุกผู้นี้ยังเป็นพ่อทูลหัวของลูกของฟัน ไอก์ และยังเลี้ยงภรรยาของฟัน ไอก์หลังจากฟัน ไอก์เสียชีวิตไปแล้ว และหลายปีต่อมาก็ยังให้ทุนช่วยให้ลูกสาวของฟัน ไอก์ได้เข้าคอนแวนต์ได้อีกด้วย
สมุดภาพ
13951441
การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน
การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน (thermal grill illusion) เป็นการลวงประสาทสัมผัสที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1896 โดยแพทย์ชาวสวีเดนชื่อว่า ที. ธันเบอร์ก เป็นการลวงสัมผัสที่สร้างขึ้นโดยวางสลับตะแกรงเหล็กอุ่น ๆ ที่มีอุณหภูมิ 40° เซลเซียส กับเหล็กเย็นที่มีอุณหภูมิ 20° เซลเซียส เมื่อจับตะแกรงที่อุ่นและเย็นพร้อม ๆ กัน ก็จะรู้สึกเหมือนกับจับวัตถุที่ร้อนมาก แต่ถ้าจับตะแกรงที่เย็นเท่านั้น ก็จะรู้สึกเพียงแค่เย็น หรือถ้าจับตะแกรงที่อุ่นเท่านั้น ก็จะรู้สึกเพียงแค่อุ่น สรุปแล้วก็คือ การรับรู้ทางสัมผัสอย่างผิด ๆ (ว่าร้อนมาก)  เกิดขึ้นเมื่อมีสัญญาณความรู้สึกที่ผิดพลาด  แทนที่สัญญาณความรู้สึกที่ถูกต้อง  ส่งไปถึงสมองก่อน
นักวิจัยได้ใช้การลวงประสาทสัมผัสนี้เพื่อแสดงให้เห็นว่า ความรู้สึกเจ็บปวดเนื่องจากความร้อน เป็นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเนื่องจากทั้งความเย็นและทั้งความร้อน และว่า เมื่อระงับข้อมูลเกี่ยวกับความเย็นแล้วเท่านั้น  ที่ความร้อนจึงจะปรากฏ
ในการทดลองที่ใช้ fMRI เพื่อศึกษาการลวงสัมผัสประเภทนี้กับการทำงานของระบบประสาท นักวิจัยพบว่าเกิดการทำงานในทาลามัสในสมอง  ที่จะไม่มีเมื่อใช้ตัวกระตุ้นที่เป็นตัวควบคุม นอกจากนั้นแล้ว การทำงานใน insular cortex ระหว่างส่วนหน้าและส่วนกลาง  (mid/anterior) ซีกขวา  มีสหสัมพันธ์กับความรู้สึกไม่เป็นสุขที่เกิดจากตะแกรงลวงสัมผัส
วัดป่าพร้าวใน
วัดป่าพร้าวใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่ขนาด 2 ไร่
วัดป่าพร้าวในตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2050 เหตุที่ชื่อวัดป่าพร้าวในเพราะ แต่เดิมสภาพพื้นที่เป็นป่ารกชัฎด้วยต้นมะพร้าวขึ้นเรียงรายกันอย่างหนาแน่น และมีวัดป่าพร้าวอีกแห่งในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดป่าพร้าวใน" ส่วนอีกแห่งคือ วัดป่าพร้าวนอก
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ มีบันไดนาคทั้ง 2 นำทางเข้าสู่ภายใน ลักษณะโครงสร้างส่วนบนเป็นไม้ ส่วนล่างก่ออิฐถือปูน หลังคาซ้อน 2 ชั้น หน้าบันแบ่งช่องสี่เหลี่ยมประดับกระจก ปูนปั้น ลวดลายดอกไม้ และรูปสัตว์ บานประตูเขียนลวดลายเทวดายืน หอไตรแบบล้านนามีสองชั้น ด้านหลังอุโบสถเป็นเจดีย์ ปูชนียวัตถุมีพลวงพ่อโสธร เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และพระแก้วทรงเครื่อง
บ็อบ รอสส์
รอเบิร์ท นอร์แมน รอสส์ (Robert Norman Ross; 29 ตุลาคม 1942 – 4 กรกฎาคม 1995) หรือรู้จักกันในนาม บ็อบ รอสส์ (Bob Ross) เป็นจิตรกร, ผู้สอนศิลปะ และผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน บ็อบเป็นผู้สร้างสรรค์และผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ เดอะ จอย ออฟ เพนทิง (The Joy of Painting) ที่ฉายทางช่องพีบีเอส เมื่อปี 1983 - 1994 ในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, ลาตินอเมริกา และยุโรป รอสส์ได้เปลี่ยนผ่านจากการเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงบนโทรทัศน์ในช่วงยุค 80s - 90s มาเป็นอินเตอร์เน็ตเซเลบริตี้ ในยุคศตวรรษที่ 21 ด้วยความสามารถและความใจดี นุ่มนวลของเขา ทำให้เขามี ผู้ติดตามมากมายทั้งทางยูทิวบ์ และทวิตช์ แม้เขาจะเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม
เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้
เมซ รันเนอร์ สมรภูมิมอดไหม้ เป็นภาพยนตร์อเมริกันที่เข้าฉายในปีพ.ศ. 2558 โครงเรื่องมาจากนวนิยายเรื่องสมรภูมิมอดไหม้ โดยเจมส์ แดชเนอร์ นวนิยายเล่มที่สองในชุดเกมล่าปริศนา ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์ในปีพ.ศ. 2557 เรื่องเมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู กำกับโดยเวส บอล นำแสดงโดยนักแสดงชุดเดียวกับภาคแรก ได้แก่ ดีแลน โอ'ไบรอัน, คายา สโคเดลาริโอ, โทมัส แซงสเตอร์ และคี ฮง ลี
เรื่องย่อ โดย NetFlixTh
เรื่องราวในภาคนี้เล่าต่อจากในภาคของ วงกตมฤตยู โดยหลังจาก โธมัส (รับบทโดย Dylan O’Brien) ได้นำกลุ่มเพื่อนๆชาวทุ่งหนีรอดออกมาจากวงกตได้ และถูกเฮลิคอปเตอร์นำตัวมายังสถานที่ๆ เรียกว่า “แครงค์” ทั้งที่คิดว่าทุกอย่างมันควรจะจบลง แต่สิ่งที่พวกเขาเผชิญมาทั้งหมดกลับเป็นเพียงด่านการทดสอบแรกเท่านั้น เมื่อ WCKD องค์กรลับที่อยู่เบื้องกลังการชักใยของทุกอันตรายที่พวกเขาฝ่าฟันมา ยังคงมีบททดสอบต่อไปรอคอยเขาอยู่ในเฟสที่ 2 ที่เรียกว่า “ดินแดนแห่งการมอดไหม้” ท่ามกลางดินแดนทะเลทรายเวิ้งว้าง เมื่อโลกกำลังเผชิญกับรังสีสุริยะขั้นรุนแรงและไม่ได้สงบสุขอีกต่อไป
โธมัส และเพื่อนๆ พบว่า ณ สถานที่แห่งใหม่ที่พวกเขาพึ่งมาเยือนนี้ ไม่ได้มีเพียงพวกเขากลุ่มเดียวเท่านั้นที่สามารถฝ่าฟันและรอดชีวิตออกมาจากวงกตได้ สิ่งที่พวกเขาต้องทำต่อไป คือ การค้นหาวัตถุประสงค์ที่แท้จริงของ WCKD และเปิดเผยความลับที่ถูกเก็บซ่อนอยู่
การผจญภัยครั้งใหม่ได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง สมาชิกของกลุ่มที่หนีรอดออกมาได้ต้องมีการเปลี่ยนแปลง พวกเขาต้องฝ่าฟันและเอาชีวิตรอดออกจากสถานที่แห่งนี้ให้ได้ภายในระยะ 2 สัปดาห์ ไม่เช่นนั้นก็ตายลูกเดียว
นี่ไม่ใช่เป็นเพียงบททดสอบเพื่อมวลมนุษยชาติอย่างที่  WCKD  อ้างขึ้นเท่านั้น แต่ยังเป็นแบบทดสอบของ “มิตรภาพ” ระหว่างพวกเขาอีกด้วย พวกเขาจะสามารถนำแสงสว่างในตัวเองเพื่อเอาชนะความมืดในจิตใจได้หรือไม่ ลุ้นระทึกไปกับภาคที่ 2 ของ “เมซ รันเนอร์”
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจอร์เจีย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจอร์เจีย (საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი, sakartvelos erovnuli olimp'iuri k'omit'et'i, Georgian National Olympic Committee อักษรย่อ GNOC, รหัสไอโอซี: GEO) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศจอร์เจียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2532 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศจอร์เจีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากจอร์เจียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
กุ้งแห้ง
กุ้งแห้ง เป็นอาหารแห้งชนิดหนึ่ง โดยการทำให้แห้งเพื่อป้องกันการเน่าเสียของอาหารและสามารถเก็บไว้ได้นานยิ่งขึ้น ที่บ้านส่วนใหญ่มักมีติดไว้ประจำครัว กุ้งแห้งสามารถนำมาประกอบอาหาร หรือนำมารับประทานเล่นได้ การทำกุ้งแห้งตามวิธีธรรมชาตินั้น ทำให้ผู้บริโภคปลอดภัยจากสารพิษ
อ้างอิง
กาญจนา ตราด. "กุ้งแห้งคุณภาพเยี่ยมไร้สารพิษ 100uot;. นิตยสารเส้นทางเศรษฐี. ปีที่ 5 ฉบับที่ 50 (เมษายน 2542) : หน้า 44 - 46.
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา เป็นพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งหนึ่งในประเทศไทย ในพื้นที่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศ เป็นผืนป่าที่ประกอบไปด้วยผืนป่าสองผืน คือ ป่าฮาลา ในพื้นที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา และอำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส และ ป่าบาลา ในพื้นที่อำเภอแว้ง และอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส แม้ป่าทั้งสองผืนนี้จะไม่ได้ติดเป็นป่าผืนเดียวกัน แต่ทว่าในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าร่วมกัน
โดยคำว่า "บาลา" มาจากคำว่า "บาละห์" ที่แปลว่า "หลุด" หรือ "ปล่อย" มีที่มาจากช้างเชือกหนึ่งที่หนีเข้าป่าฝั่งอำเภอแว้ง และคำว่า "ฮาลา" หมายถึง "อพยพ" หมายถึง ผู้คนที่อพยพย้ายถิ่นฐานมาจากตัวเมืองปัตตานีในอดีต จนมาอาศัยอยู่เป็นชุมชนรอบ ๆ ชายป่า โดยป่าแห่งนี้อาจเรียกชื่อสลับกันได้ว่า บาลา-ฮาลา โดยผู้คนที่อยู่ในอำเภอแว้งจะเรียกว่า "บาลา-ฮาลา" แต่คนที่อาศัยในอำเภอเบตงจะเรียกว่า "ฮาลา-บาลา"
ทรัพยากรสัตว์ป่า
ได้รับฉายาว่า"กระทิงบนผืนป่า "แอมะซอนแห่งอาเซียน"" ทั้งยังมีพื้นที่ติดกับป่าเบลุ่มทางตอนเหนือของมาเลเซีย โดยมีสัตว์ป่าอุดมสมบูรณ์
มีการสำรวจสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพบว่ามีทั้งหมด 54 ชนิด หลายชนิดเป็นสัตว์ป่าที่หายากใกล้สูญพันธุ์ เช่น กระทิง, เซียมมัง หรือชะนีดำใหญ่ ซึ่งเป็นไพรเมทจำพวกชะนีขนาดใหญ่ ที่แพร่พระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายูจนถึงเกาะสุมาตรา โดยพบที่นี่เป็นเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้แล้วยังเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของนกเงือกจำนวน 10 ชนิด จากทั้งสิ้น 13 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย โดยเฉพาะนกเงือกกรามช้างปากเรียบ หนึ่งในชนิดของนกเงือกกรามช้าง ที่อพยพบินรวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ จำนวน 10–20 ตัว จากป่าห้วยขาแข้งในพื้นที่ภาคกลางและภาคตะวันตก มายังที่นี่ในพื้นที่อำเภอเบตง ในช่วงเดือนพฤษภาคมของทุกปี โดยรวมจำนวนนกทั้งหมดแล้วมีประมาณ 500 และการสำรวจล่าสุดพบมากถึง 2,000 ตัว
นอกจากนี้ภายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา เป็นที่ตั้งของ ต้นกะพงขนาดใหญ่ที่มีเส้นรอบวงถึง 25 เมตร ในพื้นที่อำเภอสุคิริน ที่โอบอุ้มป้องกันทางพังทะลายของหน้าดิน ซึ่งเป็นการป้องกันอุทกภัยให้กับผู้คนที่อาศัยอยู่รอบผืนป่าได้และข่าวการค้นพบร่องรอยกระซู่และสัตว์ป่าหายากอีกหลายชนิดเมื่อปีพ.ศ. 2540
โคชิก
โคชิก (코식) เป็นช้างเอเชียเพศผู้ในสวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ที่ยองอิน ประเทศเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1990 มันปรากฏเป็นพาดหัวข่าวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 เมื่อพบว่ามันสามารถเลียนเสียงคำพูดภาษาเกาหลีสำหรับคำว่า "ใช่ (네)", "ไม่ (아니오)", "นั่ง (앉아)", "นอนลง (누워)" และคำอื่นอีกสี่คำ มันจะส่งเสียงโดยการเอางวงของมันเข้าไปในปาก และเขย่างวงขณะที่หายใจออก คล้ายกับการส่งเสียงเป่านกหวีดของมนุษย์ที่ใช้นิ้วมือหรือปาก กวอน ซูวาน ผู้อำนวยการสวนสัตว์ในโซลกล่าวว่า "เราวางแผนที่จะศึกษาต่อไป โดยยามเฝ้าประตู, สัตวแพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ ว่าโคชิกเข้าใจความหมายคำเหล่านี้ที่มันกล่าวออกมาหรือไม่"
เช่นเดียวกับทุกกรณีของการพูดของสัตว์ ที่มีการคาดหวังผลสังเกตการณ์ ซึ่งมันอาจจะไม่มีความหมายจากการแสดงท่าล้อเลียน และอาจเป็นการสร้างขึ้นสำหรับหลายเหตุผล
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก (FIVB Volleyball Men's World Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติชุดใหญ่ของสมาชิกเอฟไอวีบี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1949 ซึ่งในช่วงแรกของการแข่งขันได้การจัดการแข่งขันแตกต่างกันไป (1949, 1952, 1956, 1960, 1962) ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1962 การแข่งขันได้รับการจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี
เจ้าภาพ
รายชื่อเจ้าภาพแบ่งตามจำนวนการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลก
มิกกี แมนเทิล
มิกกี ชาลส์ แมนเทิล (Mickey Charles Mantle - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2474 — 13 สิงหาคม พ.ศ. 2538) นักเบสบอลอเมริกันผู้รับการบรรจุชื่อไว้ใน "หอเกียรติยศเบสบอลแห่งชาติ" เมื่อ พ.ศ. 2517 แมนเติลเล่นในฐานะนักกีฬาอาชีพในสโมสรนิวยอร์กแยงกีตลอดเป็นเวลาต่อเนื่องรวม 18 ปี ได้รับการยกย่องเป็นนักเบสบอลออลสตาร์ 16 ครั้ง รางวัล อเมริกันลีก เอ็มพีวี (MVP, most valuable player) 3 ครั้ง สโมสรที่เขาเล่นได้เข้ารอบเพลย์ออฟ 12 ครั้ง และได้เป็นแชมป์ 3 ครั้ง
นอกจากนี้แมนเติลยังครองสถิติโฮมรันของ "เวิลด์ซีรี" 18 ครั้ง อาร์บีไอ 40 ครั้ง สถิติการวิ่ง 42 ครั้ง ตีลูกเอกซ์ตราเบส 26 ครั้ง เบสปกติ 123 ครั้ง
มิกกี แมนเทิล เกิดที่เมืองสปาวินาว รัฐโอคลาโฮมา ได้รับการตั้งชื่อจากบิดาตาม มิกกี คอแชรน ซึ่งเป็นนักเบสบอลผู้มีชื่อเสียงอยู่ในระดับหอเกียรติยศแห่งดีทรอยต์ เมื่อเข้าโรงเรียนก็ได้เป็นนักกีฬาเกือบทุกชนิดของโรงเรียน โดยเฉพาะเบสบอล การเล่นอเมริกันฟุตบอลทำให้แมนเทิลเกือบถูกตัดขา การบาดเจ็บนี้ทำให้แมนเติลได้รับยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารในสงครามเกาหลี ซึ่งกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้ "แฟน" ไม่ค่อยพอใจในระยะแรกๆ
สโมสรแยงกีติดต่อเซ็นสัญญากับแมนเทิลแต่พบว่าแมนเติลอายุเพียง 16 ปีและยังเรียนชั้นมัธยม จึงรอและกลับมาเซ็นสัญญาอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2490 ในทีม "ดี (D)" แมนเทิลเล่นได้ดีเป็นลำดับ รวมทั้งการเป็นนักเบสบอลที่ตีลูกไกลที่สุด คือตีข้ามหลังคาอัฒจันทร์ออกไปไกล วัดได้ถึง 196 เมตร
มิกกี แมนเทิล ประกาศแขวนไม้เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 หลังมีผลการเล่นเข้าเกณฑ์เข้าหอเกียรติยศ หลังเลิกเล่น แมนเทิลได้เปิดภัตตาคารอาหารพื้นถิ่นประมาณ พ.ศ. 2516 ไม่ประสบสำเร็จนัก ในปี พ.ศ. 2531 จึงเปิดภัตตาคารใหม่โดยตั้งชื่อตนเอง ซึ่งนับเป็นภัตตาคารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในย่านถนน 42
มิกกี แมนเทิล มีชีวิตครอบครัวที่ไม่ราบรื่นนัก เขาแต่งงานเมื่อ พ.ศ. 2494 มีบุตร 4 คน แมนเทิลเสียชีวิตเมื่ออายุ 63 ปีจากมะเร็งตับจากการติดสุรามานานปี ในปี พ.ศ. 2549 รัฐบาลอเมริกันได้ออกไปรษณียากรเป็นรูปของแมนเทิล
จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรี (เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี) เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออกอีกด้วย
แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดดังกล่าวในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปี พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบัน จังหวัดปราจีนบุรีได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นหัวเมืองรองในด้านเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาค มีการลงทุนจากต่างประเทศ ทำให้เกิดนิคมอุตสาหกรรมเกิดขึ้นใหม่มากมาย ทำให้ภาพรวมในจังหวัดดีขึ้น รายได้ต่อปีต่อหัวของประชากร เฉลี่ย 450,000 - 480,000 บาท อยู่ในอันดับ 3 ของประเทศไทย อ้างอิงจากรายชื่อจังหวัดในประเทศไทยเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัดต่อหัว
สมัยก่อนอยุธยา
ปราจีนบุรีในสมัยก่อนอยุธยาเริ่มตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของกลุ่มคนในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย แล้วพัฒนามาเป็นกลุ่มบ้านเมืองในสมัยประวัติศาสตร์ จนเข้าสู่สมัยสุโขทัย ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานทางเอกสาร แต่ได้พบเครื่องถ้วยจีนที่มีอายุตรงกับสมัยราชวงศ์ซ้อง จึงเชื่อว่า ในสมัยสุโขทัย บริเวณพื้นที่ในเขตจังหวัดปราจีนบุรียังคงมีผู้คนบางส่วนอาศัยอยู่สืบเนื่องกันมา