cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พิธีราชาภิเษกในโอเชียเนีย
ซามัว
มาลีเอตัว เลาเปปาสวรรคตในปีค.ศ. 1898 เป็นชนวนให้เกิดสงครามกลางเมืองซามัวครั้งที่สอง ช่วงปีค.ศ. 1898 ถึง 1899 มาตาอาฟา อีโอเซโฟไม่ทรงยอมรับมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 พระโอรสในมาลีเอตัว เลาเปปาในฐานะมาลีเอตัว พระองค์จึงเตรียมก่อสงครามอีกครั้ง แม้ว่ามาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 จะได้รับการประกาศเป็นพระมหากษัตริย์ซามัวในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1898 แล้วก็ตาม ช่วงสงครามกลางเมืองครั้งที่สองนี้เกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในครั้งนี้เกิดการเปลี่ยนขั้วทางการเมืองในซามัว เนื่องจากสหรัฐอเมริกา อังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งเคยสนับสนุนมาตาอาฟามาก่อนกลับไปสนับสนุนมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 ในฐานะประมุขที่มีความชอบธรรม พระองค์จึงหันไปขอความช่วยเหลือจากเยอรมันในการช่วงชิงราชบัลลังก์ สงครามกินเวลานานหลายเดือน แม้ว่ามาตาอาฟาจะทรงได้รับชนะหลายครั้ง แต่สงครามก็ทำให้พระองค์ต้องสูญเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมาก และต่อมาทรงพ่ายแพ้ให้กับฝูงบินเรือรบของอังกฤษและอเมริกา ซึ่งเป็นสิ่งที่กองทหารชาวซามัวไม่สามารถเอาชนะได้ ในที่สุดทางมหาอำนาจจึงได้มีการประนีประนอมและแบ่งซามัว ในปีค.ศ. 1899 เยอรมนีได้หมู่เกาะทางตะวันตก ก่อตั้งเยอรมันซามัว ส่วนสหรัฐอเมริกาได้หมู่เกาะทางตะวันออก ก่อตั้งอเมริกันซามัว อังกฤษยกเลิกการอ้างสิทธิเพื่อแลกกับหมู่เกาะโซโลมอน มาตาอาฟาไปประทับที่เยอรมันซามัวภายใต้การดูแลของเยอรมนี มหาอำนาจยอมรับตามานุฟิลิที่ 1 อีกครั้งในฐานะกษัตริย์วันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1899 มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 จึงได้เป็นประมุขดังเดิม พระองค์ประกอบพิธีราชาภิเษกในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1899 พระองค์และอุปราช (Vice-king) หรือตำแหน่ง "ตามาเซเซ" (คนละพระองค์กับตามาเซเซผู้ช่วงชิงบัลลังก์ของมาลีเอตัว เลาเปปา) ทรงฉลองพระองค์แบบทหารตะวันตก ห้อมล้อมไปด้วยข้าราชสำนักและทหารในชุดพื้นเมืองในวันราชาภิเษก
แม้ว่าจะมีระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในปีค.ศ. 1962 ถึง ค.ศ. 2007 เหล่าหัวหน้าเผ่าสูงสุดของซามัวทั้งหลายก็ไม่มีการประกอบพิธีเจิมหรือราชาภิเษกในช่วงนี้ แม้แต่มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 กษัตริย์พระองค์สุดท้ายก็ไม่ปรากฏว่าทรงประกอบพิธีราชาภิเษก
ตาฮีตี
ตาฮีตีปกครองโดยพระมหากษัตริย์ชาวพื้นเมือง (มีสมเด็จพระราชินีนาถหนึ่งพระองค์) แห่งราชวงศ์โปมาเร ตั้งแต่ค.ศ. 1788 ถึงค.ศ. 1880 เมื่อพระเจ้าโปมาเรที่ 5 แห่งตาฮีตี กษัตริย์พระองค์สุดท้าย ทรงยินยอมยกประเทศให้ฝรั่งเศส ได้มีการบันทึกรายละเอียดพระราชพิธีราชาภิเษกอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าโปมาเรที่ 2 แห่งตาฮีตี กษัตริย์พระองค์ที่สอง ที่ประกอบพิธีในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1791 พิธีนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่มาโร อูรา (maro ura) คือเข็มขัด หรือ ปั้นเหน่งศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงสถานะและอำนาจของราชวงศ์โปมาเร ซึ่งทำจากขนนกสีเหลืองและแดง มีความยาวถึง 5 หลา และความกว้าง 15 นิ้ว ขนนกสีดำประดับล้อมรอบด้านบนและด้านล่างของฉลองพระองค์ ฉลองพระองค์คลุมนี้ยังประกอบด้วยเส้นผมสีแดงของริชาร์ด สกินเนอร์ หนึ่งในผู้ก่อการกำเริบของเรือเอช.เอ็ม.เอส เบาวน์ตี้ ซึ่งเลือกที่จะอยู่อาศัยในตาฮีตี เมื่อเฟล็ทเชอร์ คริสเตียนออกเดินทางไปยังหมู่เกาะพิตแคร์น ด้วยสกินเนอร์เป็นช่างตัดผมประจำเรือ เขาจึงได้รับเกียรติจากหมู่ชาวตาฮีตีอย่างเป็นพิเศษ โดยชาวตาฮีตีมองว่าเส้นผมสีแดงของเขาเป็นสิ่งล้ำค่าและได้ขอเส้นผมส่วนหนึ่งมาสานประดับมาโร อูรา ชายธงสีแดงของอังกฤษยังถูกประดับรวมในเข็มขัดนี้ด้วย ซึ่งซามูเอล วอลลิสแห่งเรือเอช.เอ็ม.เอส ดอลฟิน ได้เคยยกธงนี้เหนือตาฮีตี เมื่อเขาได้ประกาศครอบครองเกาะนี้ในฐานะส่วนหนึ่งของพระมหากษัตริย์อังกฤษในปี ค.ศ. 1767 ซึ่งเป็นเวลา 20 กว่าปีก่อน ชาวตาฮีตีชักธงนี้ลงมา และถักทอลงในฉลองพระองค์คลุมขององค์กษัตริย์เพื่อแสดงถึงสัญลักษณ์อำนาจอธิปไตยของตนเองที่มีเหนือเกาะ
ในการรับฉลองพระองค์คลุมนี้ พระเจ้าโปมาเรจะต้องเสด็จไปที่สถานมาราเออันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ กษัตริย์จะทรงสวมฉลองพระองค์คลุมนี้ จากนั้นจะทรงควักลูกตาข้างซ้ายของเหล่าเหยื่อผู้ยอมพลีชีพในการบูชายัญ และจากนั้นทรงทำราวกับว่าจะเสวยดวงตาเหล่านั้น นอกจากนี้พระองค์จะทรงฟังเสียงร้องของนกศักดิ์สิทธิ์ และมีการให้กองพลปืนคาบศิลาระดมยิงไปในท้องฟ้าเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ก่อการกำเริบเรือเบาวน์ตี้ซึ่งมาร่วมพระราชพิธีด้วย ต่อจากนี้ กษัตริย์พระองค์ใหม่จะทรงเต้นรำ ด้วยกันกับบุรุษชาวตาฮีติทั้งหลาย ที่จะเข้ามาทำท่าปกคลุมพระองค์ด้วยอุจจาระและน้ำอสุจิของพวกเขาซึ่งถือเป็นเกียรติยศอย่างสูง
ในปีค.ศ. 1824 เมื่อพระโอรสของพระเจ้าโปมาเรที่ 2 ประกอบพิธีราชาภิเษกเป็น พระเจ้าโปมาเรที่ 3 แห่งตาฮีตี พระราชพิธีของชาวตาฮีตีได้ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยอยู่ภายใต้อิทธิพลของมิชชันนารีของคริสต์ศาสนิกชนต่างชาติ ในเวลานี้พระราชพิธีตามแบบยุโรปได้ถูกประกาศใช้ตามกฎหมาย โดยยุวกษัตริย์พระองค์ใหม่จะเสด็จขบวนไปยังมหาวิหารหลวงแห่งปาเปเอเต เบื้องหลังของขบวนจะมีเหล่าเด็กสาวเดินโปรยดอกไม้ มาพร้อมกัยผู้ว่าราชการ ผู้พิพากษาและข้าราชการคนอื่นๆ หลังจากทรงเข้ารับการเจิมและสวมมงกุฎ พระเจ้าโปมาเรที่ 3 ทรงได้รับคัมภีร์ไบเบิลและประทานการเทศนาแสดงธรรมให้พระองค์ งานเฉลิมฉลองถูกจัดขึ้นพร้อมกับการประกาศอภัยโทษและมีงานเลี้ยงในพิธีราชาภิเษก
พิธีราชาภิเษกที่ดำเนินการโดยมิชชันนารีโปรแตสแตนต์ ไม่ได้มีเพียงแค่ตาฮีตี แต่มีในเกาะอื่นๆของเฟรนช์พอลินีเชียด้วย รวมถึงราชอาณาจักรฮูอาฮีเน ราชอาณาจักรราอีอาเตอา และราชอาณาจักรบอรา บอรา และแม้กระทั่งเกาะออสทรัลแห่งรูรูตูด้วย
ตองงา
พระมหากษัตริย์ยุคโบราณของตองงาจะประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกที่คานาคูบอลู ใกล้หมู่บ้านฮิฮิโฟ และจะได้รับตำแหน่ง "ตูอิคานาคูบอลู" (Tui Kanakubolu) แต่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์และโบราณของตองงาที่เหล่ากษัตริย์ประทับเพื่อประกอบพิธีได้ถูกฉีกทำลายด้วยพายุในช่วงทศวรรษที่ 1890 พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงา ทรงมีพระบัญชาให้นำเศษซากของต้นไม้ที่ถูกทำลายนี้มาเลี่ยมฝังประกอบราชบัลลังก์ตองงา พระเจ้าจอร์จที่ 2 และกษัตริย์องค์ต่อมา คือ สมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1893 และ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1918 ตามลำดับ พระราชพิธีตามธรรมเนียมยุโรปได้ถูกเสนอขึ้นโดยมิชชันนารีตะวันตกที่เดินทางมายังเกาะนี้ ซึ่งได้เข้ามาแทนที่พิธีเก่าอันศักดิ์สิทธิ์ของตองงาดั้งเดิมที่สืบทอดมานานนับศตวรรษ โดยกษัตริย์องค์ใหม่จะทรงดื่มคาวา พร้อมกับการรับอาหารปรุงประเภทหมูและอาหารประเภทต่างๆ
ในปีค.ศ. 1967 ตองงามีการประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์เตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 ในขณะที่กษัตริย์จอร์จ ตูโปอูที่ 5 ประกอบพิธีราชาภิเษกในปีค.ศ. 2008 และกษัตริย์ตูโปอูที่ 6 กษัตริย์องค์ปัจจุบันในปีค.ศ. 2015 กษัตริย์ทั้งหลายจะต้องทรงเข้าร่วมพิธีที่ประณีตที่มีทั้งมงกุฎทองคำขนาดใหญ่ คฑาและประทับนั่งราชบัลลังก์ การเป็นกษัตริย์ที่นับถือคริสตศาสนาของสถาันกษัตริย์ตองงาได้ถูกเน้นย้ำอีกครั้งในปี 2008 ซึ่งเป็นการแสดงถึงความสัมพันธ์กับอังกฤษ โดยอาร์กบิชอปนิกายแองกลิคันแห่งพอลินีเซียคือ จาเบซ ไบรซ์ ประกอบพิธีเจิมให้กษัตริย์จอร์จ ตูโปอูที่ 5 ด้วยพิธีศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ ตามรากความเชื่อนิกายอังกฤษ. อย่างไรก็ตาม ตูอิวาอูอาเวา ผู้อำนวยการสำนักพระราชวังตองงา ได้บรรยายว่า พิธีแบบ "คาวา" ถือเป็น "พิธีราชาภิเษกที่แท้จริง" (ต่อต้านพิธีกรรมแบบตะวันตก) ความเชื่อมั่นตามแนวคิดนี้ได้ถูกสะท้อนโดย มาอูคาคาลา โฆษกประจำราชวงศ์
โรมัน ไวเดินเฟ็ลเลอร์
โรมัน ไวเดินเฟ็ลเลอร์ (Roman Weidenfeller; เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในบุนเดิสลีกา ตำแหน่งผู้รักษาประตู และได้รับตำแหน่งรองกัปตันทีมคนปัจจุบันของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์อีกด้วย
ไคเซิร์สเลาเทิร์น
ใน ค.ศ. 1996 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้ย้ายไปแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น ในชุดทีมเยาวชน เขาได้ลงเล่นครบ 40 นัดในฤดูกาลแรกและฤดูกาลที่สอง เขาได้รับเลื่อนให้ไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของไคเซิร์สเลาเทิร์นใน ค.ศ. 1998 แต่พอเขาได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่รวมสองฤดูกาลเขาได้ลงเล่นแค่ 6 นัด
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
ใน ค.ศ. 2005 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าซ้ายของเขาในระหว่างการฝึกซ้อมกับทีมและได้รับการผ่าตัดซึ่งใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะกลับมาลงเล่นได้
ในฤดูกาล 2007-2008 ไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้รับโทษห้ามลงสนามในการแข่งขันฟุตบอลสามนัด และปรับเงิน 10,000 ยูโรในโทษฐานที่เขาไปมีปากเสียงกับเกรัลด์ อซาโมอาห์ ในนัดที่พบกับ สโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04 หลังจากการแข่งขันเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ทางอซาโมอาห์และไวเดินเฟ็ลเลอร์ได้ออกมาขอโทษซึ่งกันและกันจากการปะทะกันในนาทีที่ 51 โดยไวเดินเฟ็ลเลอร์เป็นคนเสนอขอโทษอซาโมอาห์ก่อนตามรายงานข่าว
สถิติ
252 || 0 || 9 || 0 || 16 || 0 || 277 || 0 252 || 0 || 9 || 0 || 16 || 0 || 277 || 0
ธัมมิกประชาธิปไตย
ธัมมิกประชาธิปไตย หมายถึง ประชาธิปไตยที่ประกอบด้วยธรรมที่ครบวงจรกล่าวคือ ด้านการศึกษา การปกครอง เศรษฐกิจ และการประเมินผลต้องประกอบด้วยธรรมทั้งหมด ซึ่งเกิดมาจากการบูรณาการโดยดุลยภาพของโอวาทปาติโมกข์ พุทธทาสปณิธาน เศรษฐกิจพอเพียง
แนวคิด
ธัมมิกประชาธิปไตยที่มีความสมบูรณ์ทั้งระบบโดยสอดคล้องกับโอวาทปาติโมกข์ พุทธทาสปณิธาน และเศรษฐกิจพอเพียง โดยแบ่งเป็น 4 ด้าน ดังนี้ การศึกษาวิถีพุทธ  เป็นการศึกษาตามหลัก ศีล สมาธิ ปัญญาจนสามารถเปลี่ยนปุถุชนให้เป็นกัลยาณชนคือคนใจสูง รู้สึกรับผิดชอบส่วนรวมเช่นกินขนมในรถแล้วไม่ทิ้งถุงพลาสติกข้างถนนเป็นต้น แม้จะไม่ถึงขั้นเป็นอริยชน แต่ก็ได้ชื่อว่า ฆราวาสวิถีพุทธ หรือธัมมิกฆราวาส ฝึกฝนตนด้วยศีล สมาธิ ปัญญา จนกลายเป็นฆราวาสวิถีพุทธหรือธัมมิกฆราวาส คือเปลี่ยนจากปุถุชนเป็นกัลยาณชน
การปกครองวิถีพุทธ ฆราวาสวิถีพุทธเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรวิถีพุทธจากพรรคการเมืองวิถีพุทธเพื่อสร้างรัฐสภาวิถีพุทธ บุคคลที่ประกอบด้วยธรรมหรือบุคคลวิถีพุทธนั้นมีกุศลกรรมบถ 10 เป็นตัวชี้วัด จึงจะสามารถสร้างธัมมิกนิติบัญญัติ ธัมมิกบริหารและธัมมิกตุลาการให้เป็นไปได้ในทางปฏิบัติ
เศรษฐกิจวิถีพุทธ เศรษฐกิจพอเพียงที่คนมีความสุข ชุมชนพึ่งตนได้ ธรรมชาติยั่งยืนพอประมาณ มีเหตุมีผล และมีภูมิคุ้มกันบนฐานของความรู้คู่คุณธรรม
การประเมินผลวิถีพุทธ
การประเมินผลวิถีพุทธ จำแนกได้ 4 ประการ
การแยกแบบโชเลสกี
ในเรื่องเมทริกซ์ การแยกแบบโชเลสกี (Cholesky decomposition) ซึ่งตั้งชื่อตาม หลุยส์ อ็องเดร โชเลสกี นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เป็นวิธีการแยกเมทริกซ์ของเมทริกซ์สมมาตรที่เป็นบวกแน่นอน (Symmetric positive-definite matrix) ไปเป็น เมทริกซ์สามเหลี่ยมล่าง (Lower triangular matrix) และ เมทริกซ์สลับเปลี่ยนของเมทริกซ์สามเหลี่ยมล่าง
นิยาม
โดยที่ L คือ เมทริกซ์สามเหลี่ยมล่างที่สมาชิกแนวทแยงมุมมีค่าเป็นบวก และ LT คือ เมทริกซ์สลับเปลี่ยนของ L
ส่วนขยายจำนวนเชิงซ้อน
จากนิยามข้างบนสามารถขยายไปยังเมทริกซ์ของจำนวนเชิงซ้อนได้โดย ถ้า A เป็นเมทริกซ์ผูกพันในตัว (Self-adjoint matix หรือ Hermitian matrix) และเป็นบวกแน่นอนแล้ว A สามารถแยกได้เป็น
โดยที่ L* คือ เมทริกซ์สลับเปลี่ยนสังยุค (Conjugate transpose) ของ L
การแยกแบบโชเลสกีมีคุณสมบัติความเป็นหนึ่งเดียวกล่าวคือ ถ้า A เป็นเมทริกซ์ผูกพันในตัวและเป็นบวกแน่นอนแล้ว จะมีเมทริกซ์สามเหลี่ยมล่างที่มีสมาชิกแนวทแยงมุมเป็นบวก L เพียงตัวเดียวเท่านั้นที่ทำให้ A = LL* ในทางกลับกัน ถ้า A สามารถแยกได้เป็น LL* โดยที่ L เป็นเมทริกซ์สามเหลี่ยมล่างที่มีสมาชิกแนวทแยงมุมเป็นบวกแล้ว A จะเป็นเมทริกซ์ผูกพันในตัวและเป็นบวกแน่นอน
การประยุกต์ใช้
การแยกแบบโชเลสกีส่วนใหญ่ใช้ในการแก้ปัญหาสมการเชิงเส้น Ax = b ถ้าเมทริกซ์ A สมมาตรและเป็นบวกแน่นอน เราสามารถแก้ปัญหา Ax = b โดยเริ่มแรกการคำนวณการแยกแบบโชเลสกี A = LLT จากนั้นหา y ที่ทำให้ Ly = b และสุดท้ายหา x ที่ทำให้ LTx = y
ระบบที่มีรูปแบบ Ax = b โดยที่ A สมมาตรและเป็นบวกแน่นอน เกิดขึ้นบ่อยครั้งในการประยุกต์ใช้ ยกตัวอย่างเช่น สมการทั่วไปในเรื่องกำลังสองน้อยสุดเชิงเส้น (linear least square) หรืออาจพบในเรื่องเกี่ยวกับฟังก์ชันพลังงานซึ่งต้องเป็นบวกในทางฟิสิกส์ และเกิดขึ้นบ่อยครั้งในการแก้ปัญหาเชิงตัวเลขของสมการเชิงอนุพันธ์ย่อย (Partial differential equation)
การแยกแบบโชเลสกียังใช้ในเรื่อง วิธีมอนติคาร์โล (Monte Carlo method) ในการจำลองระบบที่มีหลายตัวแปรสัมพันธ์กัน โดยเมทริกซ์สหสัมพันธ์ (Correlation) ระหว่างตัวแปรจะถูกแยกเพื่อหาเมทริกซ์สามเหลี่ยมล่าง L เพื่อใช้กับเวกเตอร์ของช็อกจำลองที่ไม่สัมพันธ์กัน (Uncorrelated simulated shock) u ทำให้ได้ช็อกเวกเตอร์ (Shock vector) Lu มี่มีคุณสมบัติความแปรปรวนร่วมเกี่ยว (Covariance) ของระบบที่เรากำลังจำลองอยู่
วิธีการคำนวณ
การแยกแบบโชเลสกีมีวิธีคำนวณหลายแบบ ขั้นตอนวิธีที่อธิบายข้างล่างทั้งหมดนั้นใช้ n3/3 ฟล็อปส์ (FLOPS) โดยที่ n คือขนาดของเมทริกซ์ A ดังนั้นการแยกแบบอจึงมีประสิทธิภาพมากกว่าถึงสองเท่าเทียบกับการแยกแบบแอลยูซึ่งใช้ 2n3/3 ฟล็อปส์
ขั้นตอนวิธีอ
ขั้นตอนวิธีโชเลสกี (Cholesky algorithm) เป็นวิธีการหาเมทริกซ์ L โดยปรับปรุงมาจากขั้นตอนวิธีเกาส์
ขั้นตอนวิธีเรียกซ้ำเริ่มต้นโดยให้ i := 1 และ
ที่ขั้นตอน i, เมทริกซ์ A(i) มีรูปแบบดังนี้: โดยที่ Ii−1 คือ เมทริกซ์เอกลักษณ์ ที่มีขนาด i − 1.
ถ้าเรากำหนดให้เมทริกซ์ L i โดยที่ แล้วเราสามารถเขียน A(i) เป็น โดยที่
สังเกตว่า bi bi* คือ ผลคูณภายนอก ดังนั้นเราจึงเรียกวิธีนี้ว่า รูปแบบผลคูณภายนอก (Outer product version)
เราทำซ้ำตามวิธีการนี้ตั้งแต่ i เท่ากับ 1 จนถึง n โดยหลังจากจบขั้นตอนที่ n จะได้ A(n+1) = I ดังนั้น เมทริกซ์สามเหลี่ยมล่าง L ที่ต้องการคำนวณได้จาก
เมโอ เซ็ตสึนะ
เมโอ เซ็ตสึนะ (冥王 せつな (Meiō Setsuna)) หรือ เซเลอร์พลูโต (セーラープルート (Sērā Purūto)) เป็นตัวละครจากมังงะเรื่องเซเลอร์มูน สร้างโดยนาโอโกะ ทาเคอุจิ
ข้อมูลส่วนตัว
"ปรากฏตัวครั้งแรก" : มังงะ เล่มที่ 5 / อนิเมะ เซเลอร์มูน คริสตัล ตอนที่ 19
"อายุ" : 18 ปี (ภาค R), 20 ปี (ภาค Stars)
"วันเกิด" : 29 ตุลาคม
"ส่วนสูง" : 174 ซม.(ภาค R), 178 ซม. (ภาค Stars)
"น้ำหนัก" : 58 กก.
"ราศี" : พิจิก
"กรุ๊ปเลือด" : A
"การศึกษา" : ชั้นปี 1 มหาวิทยาลัย J (เล่มที่ 8)
"อาชีพ" : นักดาราศาสตร์ (เล่มที่ 14), ครูประถมแผนกพยาบาล (เล่มที่ 16)
"งานอดิเรก" : เฝ้ามองจิบิอุสะ (อุซางิน้อย),ช็อปปิ้ง ,แลกเปลี่ยนต้นไม้กับผู้อื่น,สะสมต้นไม้แปลกๆ,ต่อรองราคาสินค้า (ค่อนข้างคล้ายกับคิโนะ มาโกโตะ [เซเลอร์จูปิเตอร์] เป็นอย่างมาก)
"สิ่งที่ชอบ" : Princess Small Lady (อุซางิน้อย) เธอชอบเฝ้ามองอุซางิน้อย,เจ้าชายเอดิเมี่ยน (จิบะ มาโมรุ)
"สิ่งที่เกลียด" : แมลงสาบ,การเฝ้าประตูเวลา
"ความฝันในอนาคต" : ดีไซน์เนอร์
"อัญมณีประจำราศี" : โทแพซ
"ของกินที่ชอบ" : ชาเขียวร้อนของประเทศญี่ปุ่น
"ของกินที่ไม่ชอบ" : พืชตระกูลมะเขือ
"จุดแข็ง" : มีความเป็นผู้ใหญ่สูง,ชอบช่วยเหลือผู้อื่น,มีความสามารถในการเย็บปักถักร้อยเป็นอย่างมาก
มังงะ
เซเลอร์พลูโต ปรากฏขึ้นครั้งแรกในมังงะเล่มที่ 5 โดยมีหน้าที่ในการเฝ้าประตูมิติตามคำสั่งของควีนเซเรนิตี้องค์ก่อน ทำให้เธอไม่ได้มีบทบาทในการต่อสู้แต่อย่างใด ทั้งๆ ที่เธอมีฝีมือในการต่อสู้ที่สูงพอสมควร ในการปรากฏตัวครั้งแรก เซเลอร์พลูโตได้โจมตี เซเลอร์มูน, เซเลอร์วีนัสและหน้ากากทักซิโด้ เนื่องจากความเข้าใจผิดแต่ด้วยคำขอร้องของ อุซางิน้อย ทำให้ปรับความเข้าใจกันได้ เซเลอร์พลูโตเป็นเพื่อนคนแรกของอุซางิน้อย เป็นทั้งที่ปรึกษาและเพื่อนเล่นในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้เธอยังได้ให้กุญแจต่างมิติแด่อุซางิน้อย เพื่อแสดงถึงมิตรภาพของทั้ง 2 คน ในเล่มที่ 15-16 ได้กล่าวถึงอดีตของเซเลอร์พลูโต โดยหน้าที่ในการเฝ้าประตูกาลเวลานั้น เซเลอร์พลูโตได้ทำหน้าที่ตั้งแต่เล็กและทำงานเพียงลำพัง ในตอนท้ายของเล่มที่ 6-ตอนต้นของเล่มที่ 7 เซเลอร์พลูโตได้ใช้พลังหยุดเวลาซึ่งเป็น 1 ใน 3 กฎต้องห้ามเพื่อขัดขวาง แบล็กมูน ที่คิดจะใช้ผลึกเงินมายาในอดีตและผลึกเงินมายาในอนาคตเพื่อก่อให้เกิดพลังทำลายล้างครั้งใหญ่ ทำให้เซเลอร์พลูโตต้องสละชีพของตนเองลง การสละชีพของเซเลอร์พลูโต ทำให้แบล็กเลดี้กลับคืนร่างเป็นอุซางิน้อยและทำให้เกิดแรงกระตุ้นที่อยากจะเป็นอัศวินเซเลอร์ของอุซางิน้อยด้วย
เซเลอร์พลูโต คืนชีพอีกครั้งและปรากฏตัวในเล่มที่ 8 โดยการคืนชีพครั้งที่ 2 นี้ ได้รับหน้าที่จากเนโอควีนเซเรนิตี้ให้มาหยุดยั้งการคืนชีพของเซเลอร์แซทเทิร์นและเซเลอร์พลูโตได้มีอีกชื่อหนึ่งว่า "เมโอ เซ็ตสึนะ" โดยเป็นนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์ ชั้นปี 1 แห่งโรงเรียนมุเก็น
เซเลอร์พลูโต ได้ทำงานร่วมกับเซเลอร์ยูเรนัสและเซเลอร์เนปจูนในชื่อกลุ่ม "อัศวินเซเลอร์ประจำดาวเคราะห์วงนอก" เพื่อขัดขวางการคืนชีพของเซเลอร์แซทเทิร์น ซึ่งเป็นความคิดที่ขัดแย้งกับกลุ่มอัศวินเซเลอร์ประจำดาวเคราะห์วงในที่ต้องการปกป้อง โทโมเอะ โฮตารุ ทำให้เกิดการต่อสู้ขึ้นมาขณะหนึ่งแต่ในที่สุดกลุ่มอัศวินเซเลอร์ทั้งวงในและวงนอกของระบบสุริยะได้ร่วมมือกันและทำให้เซเลอร์แซทเทิร์นหลุดพ้นจากการเป็นผู้ทำลายล้างในที่สุดและเธอได้หายตัวไปพร้อมกับเซเลอร์ยูเรนัส, เซเลอร์เนปจูน, เซเลอร์พลูโตและเซเลอร์แซทเทิร์นที่เกิดใหม่ ในท้ายเล่มที่ 10 ในเล่ม 8-9 ได้กล่าวถึงว่าเซเลอร์ยูเรนัส, เซเลอร์เนปจูนและเซเลอร์พลูโต ต่างเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อดีตกาล โดยทั้ง 3 คนต่างทำหน้าที่แตกต่างกันและไม่ได้พบหน้ากันแต่ถึงกระนั้นก็ยังเป็นเพื่อนกันมาตลอดและเมื่อเกิดสงครามบนดวงจันทร์ ทั้ง 3 คนได้เผลอใช้พลังของทาลิสแมนและยังทำให้เซเลอร์แซทเทิร์นตื่นขึ้นมาจึงคิดว่าเป็นความผิดของพวกตนจึงได้ปฏิญาณว่าจะหยุดยั้งการคืนชีพของเซเลอร์แซทเทิร์นเพื่อไม่ให้เกิดประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีก ในเล่มที่ 14 เซเลอร์พลูโตได้อาศัยร่วมกับกลุ่มอัศวินเซเลอร์ประจำดาวเคราะห์วงนอก โดยเธอมีหน้าที่เป็นแม่เลี้ยงให้กับเซเลอร์แซทเทิร์น คอยดูแลสุขอนามัยให้กับเซเลอร์แซทเทิร์น โดยในขณะนั้นเธอได้ทำงานเป็นนักดาราศาสตร์ที่สถาบันวิจัยแห่งหนึ่ง ในเล่มที่ 16 หลังจากเซเลอร์แซทเทิร์นได้เติบโตอย่างรวดเร็วจนอายุได้ 10 ขวบ (ในเวลา 1 ปี) เซเลอร์พลูโตได้ทำงานเป็นครูฝ่ายพยาบาลที่โรงเรียนประถมจูบัง เพื่อมาคอยดูแลเซเลอร์แซทเทิร์นโดยเฉพาะ ในเล่มที่ 17 ได้เปิดเผยว่าการที่เซเลอร์พลูโตกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ทำให้ร่างของเธอแบ่งเป็น 2 คน โดยเซเลอร์พลูโตที่อยู่กับเซเลอร์ยูเรนัสและเซเลอร์เนปจูนคือเซเลอร์พลูโตที่ได้รับหน้าที่ในการหยุดยั้งเซเลอร์แซทเทิร์นพร้อมกับมีชีวิตเหมือนมนุษย์ทั่วไปส่วนอีกร่างเป็นเซเลอร์พลูโตที่ได้รับหน้าที่ในการเฝ้าดูแลประตูมิติ
อนิเมะ
เซเลอร์พลูโตปรากฏตัวครั้งแรกในภาค R มีบทบาทในการช่วยเปิดประตูมิติให้อุซางิน้อยหนีมายังโลกอดีต (ที่เซเลอร์มูนอยู่) คอยให้ความช่วยเหลือพวกเซเลอร์มูน จากทาง "ลูนาร์พี" อาวุธประจำกายเป็นคทาที่มีหน้าที่อีกอย่างหนึ่งคือเป็นกุญแจเชื่อมระหว่างห้วงมิติเวลา ลักษณะภายนอก เป็นสาวสวยผิวเข้ม ผมสีเขียว น้ำเสียงทุ้มต่ำหนักแน่น (จากคำบรรยายในเรื่องของอุซางิน้อย) หลังจากที่จบภาค R เซเลอร์พลูโตได้มีบทบาทอีกครั้งในฐานะผู้ครอบครอง 1 ใน 3 ทาลิสแมน เครื่องรางหายนะ เธอถือกำเนิดใหม่ในร่างมนุษย์ที่มีชื่อว่า "เมโอ เซ็ตสึนะ" เป็นนิสิตมหาวิทยาลัยปี 1 (ตามฉบับหนังสือการ์ตูน) หน้าที่ในครั้งนี้ของเธอคือการกำจัดเทพแห่งความหายนะ (เซเลอร์แซทเทิร์น) ก่อนที่จะตื่นขึ้นมา
เซเลอร์พลูโตได้ใช้พลังหยุดเวลาเพื่อช่วยเหลือเซเลอร์ยูเรนัสและเซเลอร์เนปจูนจากการถูกกลุ่ม เดธบัสเตอร์ เล่นงานขณะที่ใช้เฮลิคอปเตอร์บินไปยังตึกไม่รู้จบ ทำให้เซเลอร์พลูโตสิ้นชีพลง (แต่ไม่มีใครได้พบศพเธอเลยสักคน) ในอนิเมะภาค Sailor Star เซเลอร์พลูโตได้คืนชีพอีกครั้ง โดยเธอมีหน้าที่ในการเลี้ยงดูเซเลอร์แซทเทิร์นต่อจากศาสตราจารย์โทโมเอะ
เซเลอร์พลูโต
เซเลอร์พลูโต เป็นอัศวินเซเลอร์แห่งระบบสุริยะจักรวาลที่มีอายุมากที่สุดในกลุ่ม ทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้าประตูแห่งกาลเวลาตั้งแต่ยังเยาว์วัยโดยมีกฎห้าม 3 ข้อที่เธอต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ได้แก่
1. ห้ามเปลี่ยนแปลงเวลาโดยไม่มีเหตุอันควร
3. ห้ามหยุดหรือย้อนเวลาโดยเด็ดขาด
ซึ่งกฎทั้ง 3 ข้อนั้น ถ้ามีการฝ่าฝืนในกฎข้อใดข้อหนึ่งเท่ากับการดับสูญของเซเลอร์พลูโต เมื่อเซเลอร์พลูโตได้ฝ่าฝืนกฎการห้ามย้อนเวลาหรือหยุดเวลา (ในเล่มที่ 7) ทำให้เธอสิ้นชีพลงแต่ด้วยความเมตตาของเนโอควีนเซเรนิตี้ ทำให้เซเลอร์พลูโตได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง นอกจากนี้เนโอควีนเซเรนิตี้ได้ทำการแบ่งร่างของเซเลอร์พลูโตออกเป็น 2 ร่าง โดยร่างแรกเพื่อทำหน้าที่ปกป้องเซเรนิตี้ โดยส่งวิญญาณของเซเลอร์พลูโตย้อนกลับไปเกิดใหม่และอีกร่างทำหน้าที่เฝ้าประตูแห่งกาลเวลา ทำให้เซเลอร์พลูโตสามารถปฏิบัติหน้าที่ในฐานะอัศวินเซเลอร์ได้อย่างเต็มที่ วลีประจำตัวของเธอคือ เทพีแห่งมิติและกาลเวลา ผู้ปกป้องมิติแห่งห้วงจักรวาล เซเลอร์พลูโต หรือ อัศวินผู้พิทักษ์ดวงดาวแห่งมิติและกาลเวลา ผู้ปกป้องมิติสุดห้วงจักรวาล เซเลอร์พลูโต
อาวุธประจำตัว
Sailor Moon
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ
ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ (FIFA Confederations Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นทุกสี่ปีโดยฟีฟ่า เป็นการแข่งขันระหว่างทีมที่ชนะเลิศจากแต่ละภูมิภาคทั่วโลก (เอเชียนคัพ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ โกลด์คัพ โกปาอาเมริกา โอเอฟซีเนชันส์คัพ และ ยูโร) พร้อมทั้งทีมที่ชนะฟุตบอลโลกครั้งล่าสุดและทีมเจ้าภาพในปีถัดไป ซึ่งจะมีทั้งหมด 8 ทีม โดยเริ่มแข่งขันครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ในชื่อ คิงฟาฮัดคัพที่จัดขึ้นที่ซาอุดีอาระเบีย และในปี พ.ศ. 2540 ทางฟีฟ่าได้มาเป็นผู้จัดการการแข่งขันทั้งหมด
ผู้ชนะครั้งล่าสุดคือทีมชาติบราซิล โดยได้มีการจัดขึ้นก่อนฟุตบอลโลก 2014 ที่จัดขึ้นที่ประเทศบราซิล และในปี พ.ศ. 2560 ฟุตบอลคอนเฟเดอเรชันส์คัพจะจัดขึ้นที่ประเทศรัสเซีย ก่อนการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018
คอนเฟเดอเรชันส์คัพ
หมายเหตุ สำหรับฟุตบอลคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2 ครั้งแรกใช้ชื่อว่า คิงส์ ฟาฮัดคัพ
รายการสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
สัตว์น้ำประจำจังหวัดของประเทศไทย มีที่มาจากนโยบายของกรมประมงที่ต้องการรักษาและฟื้นฟูความหลากหลายทางธรรมชาติของสัตว์น้ำที่กระจายอยู่ตามแหล่งน้ำต่าง ๆ ให้คงอยู่อย่างยั่งยืนคู่กับจังหวัดทุกจังหวัด ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 ทางกรมจึงสั่งการให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของแต่ละจังหวัดแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นชุดหนึ่ง เพื่อค้นคว้าและสืบประวัติชนิดสัตว์น้ำในท้องถิ่นของจังหวัดนั้น ๆ แล้วพิจารณาคัดเลือกสัตว์น้ำหรือปลาประจำจังหวัด จังหวัดละ 1 ชนิด โดยให้มีความเป็นมาและเหตุผลในการคัดเลือกนั้น
เฮอ ถิงหรู
เฮอ ถิงหรู (เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1983) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองจากประเทศสิงคโปร์ สังกัดพรรคแรงงานสิงคโปร์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขตเซงคัง ในปี ค.ศ. 2020 ซึ่งก่อนหน้านี้เฮอคงลงสมัครในเขตมารีน พาเรด แต่ได้คะแนนเพียง 35.9%
เฮอจบการศึกษาที่วิทยาลัยรัฟเฟิลส์ และจบปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
เอ็ม1903 สปริงฟิลด์
เอ็ม1903 สปริงฟิลด์,ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ปืนไรเฟิลสหรัฐ,คาลิเบอร์.30-06, โมเดล 1903 เป็นปืนเล็กยาวหรือไรเฟิลสัญชาติอเมริกัน แบบลูกเลื่อน, คลิปกระสุน 5 นัดและแบบยิงซ้ำ(repeating rifle),ซึ่งได้ใช้ในช่วงครึ่งแรกในศตวรรษที่ 20
มันได้ถูกใช้งานอย่างเป็นทางการในฐานะปืนไรเฟิลแบบลูกเลื่อนในกองทัพสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1903 และถูกใช้งานในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.มันได้ถูกแทนที่อย่างเป็นทางการโดยปืนไรเฟิลมาตรฐานแบบกึ่งอัตโนมัติบรรจุ 8 นัดอย่าง เอ็ม1 กาแรนด์ ในปี ค.ศ. 1936 อย่างไรก็ตาม เอ็ม1903 สปริงฟิลด์ ยังคงถูกใช้งานอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง,เนื่องจากสหรัฐอเมริกาไม่มีปืนกึ่งอัติโนมัติเอ็ม 1 เพียงพอต่อการใช้งานในช่วงเริ่มต้นของสงคราม.นอกจากนี้ยังคงถูกใช้งานเป็นปืนซุ่มยิงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง,สงครามเกาหลีและแม้แต่ช่วงแรกในสงครามเวียดนาม.มันยังเป็นที่นิยมที่เป็นอาวุธปืนสำหรับพลเรือน, นักสะสมของเก่าทางประวัติศาสตร์และปืนไรเฟิลสำหรับการฝึกทางทหาร
ชนัญญา พงษ์นาค
ชนัญญา พงษ์นาค (ชื่อเล่น รุ้ง) เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงชาวไทยที่กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
ชนัญญา พงษ์นาค (ชื่อเล่น รุ้ง) (เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541) เป็นนักแสดงชาวไทยที่กรุงเทพมหานครเขาจบการศึกษามัธยมโรงเรียนสายน้ำผึ้งและในปัจจุบันเธอกำลังศึกษาปริญญาตรีมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิง เขาเคยมีผลงานที่ผ่านมาเช่น สุภาพบุรุษชาวดิน, วีรบุรุษกองขยะ, ละครสั้นบ้านของเรา, และร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง วัยเป้งง นักเลงขาสั้น (2014), เลิฟเฮี้ยว เฟี้ยวต๊อด (2015) เป็นต้นในปัจจุบันเขาลงนามสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดสถานีช่อง 7 ในปี 2559 ปัจจุบันรับงานละครเรื่อยมา
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่สตาลินกราด"
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่สตาลินกราด" (Медаль «За оборону Сталинграда») เป็นเหรียญที่ระลึกจากการสู้รบที่นครสตาลินกราดในสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1942
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยในวงกลมมีรูปทหารโซเวียต, รถถัง, เครื่องบินรบ และ ธงชาติสหภาพโซเวียต และมีอักษรในขอบครึ่งวงกลมเขียนว่า "สำหรับการป้องกันที่สตาลินกราด" («ЗА ОБОРОНУ СТАЛИНГРАДА») และมีรูปดาวห้าแฉกด้านบน ด้านหลังของเหรียญมีรูปค้อนเคียวและอักษรที่เขียนว่า "เพื่อสำหรับมาตุภูมิโซเวียต" («ЗА НАШУ СОВЕТСКУЮ РОДИНУ»)
รายชื่ออดีตอาณานิคมของยุโรป
ต่อไปนี้คือรายชื่ออดีตอาณานิคมของยุโรป
อเมริกาใต้
(ดูฟร็องซ็องตาร์กติกและฟร็องเซกีน็อกซียาล)
เลออน ชวาตสแมน
เขาเกิดในกรุงวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์ (จักรวรรดิรัสเซีย) ในครอบครัวชาวยิว และเข้าศึกษาในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ใน ค.ศ. 1911 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 5 และ 6 ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (อิลยา ราบิโนวิช และพลัทซ์ เป็นฝ่ายชนะ) ส่วนในปี ค.ศ. 1913 เขาได้อันดับ 2 ต่อจากพลัทซ์ ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาอาศัยอยู่ในประเทศโปแลนด์ ครั้นในปี ค.ศ. 1919 เขาได้อันดับ 6 ที่วอร์ซอ (ซิสวาฟ เบสิสมัน เป็นฝ่ายชนะ) และใน ค.ศ. 1924 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 4 และ 5 ร่วมกับดาวิด เซพิออร์กา ต่อจากอเล็กซานเดอร์ เฟลมแบร์ก และชนะโมอีเซ โลสกี
ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 เขาย้ายไปประเทศฝรั่งเศส โดยในปี ค.ศ. 1926 ชวาตสแมนคว้าแชมป์การแข่งหมากรุกสากลชิงแชมป์นครปารีสครั้งที่ 2 ครั้นในปี ค.ศ. 1927 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 2 และ 3 ร่วมกับเฮนรี กรอบ ต่อจากวิลเฮล์ม ออร์บัค ที่ไฮอีเรส และใน ค.ศ. 1927 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 10 ถึง 12 ที่ปารีส (อับราฮัม บารัตส์ เป็นฝ่ายชนะ) ส่วนในปี ค.ศ. 1928 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 2 และ 3 ร่วมกับโยเซฟ ซูเคียรมัน ต่อจากบารัตส์ในรายการชิงแชมป์ปารีสครั้งที่ 4 จากนั้นใน ค.ศ. 1929 เขาได้คะแนนเสมอกันสำหรับอันดับ 8 และ 9 ที่ปารีส (ซาเวียลลี ตาร์ตาโกเวอร์ เป็นฝ่ายชนะ) และใน ค.ศ. 1936 เขาได้แข่งในรายการชิงแชมป์ปารีสครั้งที่ 12 (นิโคลัส รอสโซลิโม เป็นฝ่ายชนะ)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกจับและถูกส่งตัวไปยังค่ายกักกันเอาชวิทซ์ ซึ่งเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1942
ทะเลสาบมิชิแกน
ทะเลสาบมิชิแกน (Lake Michigan) เป็นทะเลสาบหนึ่งในหมู่ทะเลสาบทั้งห้า (เกรตเลกส์) ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นทะเลสาบเดียวที่อยู่ในเขตแดนของสหรัฐอเมริกา รัฐสำคัญโดยรอบได้แก่ รัฐวิสคอนซิน รัฐอิลลินอย รัฐอินดีแอนา และรัฐมิชิแกน มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศโครเอเชีย โดยมีพื้นที่ประมาณ 58,000 ตารางกิโลเมตร ส่วนที่ลึกที่สุด 281 เมตร ความยาวชายฝั่ง 2,636 กิโลเมตร
คำว่า "มิชิแกน" มาจากภาษาโอจิบเวคำว่า "มิชิกามิ" (mishigami) ซึ่งแปลว่า (great water)
ปลื้มจิตร์ ถินขาว
ปลื้มจิตร์ ถินขาว ชื่อเล่น หน่อง (เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และ ได้มีงานอำลาทีมชาติอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 7 พ.ย. 2564 เป็นผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งMiddle Blocker รูปแบบการเล่นคือบอลเร็ว ปลื้มจิตร์ ถินขาว ติดทีมชาติตอนอยู่มัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4 หลังจากติดทีมชาติตั้งแต่ตอนนั้น ก็เล่นให้กับทีมชาติมาตลอดจนถึงอายุ 37 ปี (ติดมาตลอดตั้งแต่ตอนนั้น - จนถึงอำลา)
ปัจจุบันปลื้มจิตร์ ยังคงเล่นวอลเลย์บอลในไทยแลนด์ลีกอยู่ หลังจากประกาศอำลาทีมชาติแล้ว เล่นให้กับสโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรี เบอร์เสื้อที่ใส่ คือ 5 (เบอร์เดียวกับเสื้อทีมชาติ) และ ได้ทำงานเป็นนักการตลาด กองนโยบายและแผน ของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA) ด้วย อีกทั้งยังเป็นเจ้าของช่องYouTube ชื่อ PJ story
ปลื้มจิตร์ ถินขาว มีโอกาสไปแข่งขันวอลเลย์บอลอาชีพ ในต่างประเทศมาแล้วมากมาย ได้แก่ จีน, รัสเซีย, เวียดนาม, ตุรกี, อาเซอร์ไบจาน (ไปเล่นแต่ละที่ นานหลายปี)
ประวัติ
ปลื้มจิตร์ ถินขาว เกิดที่อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรสาวของวันชัย (บิดา) และ สมฤดี (มารดา)   มีพี่ชายชื่อพีรเวท ชอบเล่นกีฬาตั้งแต่เด็ก โดยมีบิดาเป็นผู้สอนและส่งเสริมด้านกีฬา ตอนเด็กเล่นทั้งฟุตบอล, บาสเก็ตบอล, ปิงปอง และ อื่นๆ
สมัยเรียนชั้นประถมศึกษา ปลื้มจิตร์ได้เป็นนักปิงปองของโรงเรียน เมื่อจบการศึกษา ก็ได้ไปเข้าศึกษาต่อ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1ด้วยโควต้าพิเศษ จึงไปคัดตัวเป็นนักวอลเลย์บอลโรงเรียน (โดยมีบิดาเป็นผู้ส่งเสริมให้เล่นวอลเลย์บอล)
เมื่อปลื้มจิตร์ จบการศึกษาปริญญาตรี ก็ได้บรรจุเข้าเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจ ในตำแหน่งนักการตลาด กองนโยบายและแผน ของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA)
สโมสร
(2552-2556) (2557-2561) (2562-ปัจจุบัน)
จุติ ไกรฤกษ์
จุติ ไกรฤกษ์ (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2499) ชื่อเล่น ไก่ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาล อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ครอบครัว
จุติ ไกรฤกษ์ เกิดวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2499 เป็นบุตรชายคนเดียวของนายโกศล ไกรฤกษ์ อดีตรองนายกรัฐมนตรีและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ กับ นางประดับ  ไกรฤกษ์ มีศักดิ์เป็นหลานปู่ ร้อยโทจงกล ไกรฤกษ์ อดีต ส.ส. พิษณุโลก หนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปไตย ที่ต่อมาได้รวมตัวกับพรรคก้าวหน้า ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กลายเป็นพรรคประชาธิปัตย์ในปัจจุบัน นายจุติจึงนับเป็นทายาททางการเมืองรุ่นที่ 3 ของตระกูลไกรฤกษ์
ประวัติการทำงาน - การเมือง
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2554 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปี เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่อีกครั้ง โดยจุติได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมกับ อภิรักษ์ โกษะโยธิน และ ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ และเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2556 จุติได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2566 นายจุติได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองและได้สมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติในวันเดียวกัน
ผลงานในระหว่างดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี
นอกจากนี้ยังมีอีกหลายโครงการทั้งบัตรประจำตัวประชาชนอิเล็กทรอนิกส์ หรือ สมาร์ทการ์ด 3 จี โปรเจกต์อินเทอร์เน็ต เพื่อลดช่องว่างการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต และสนองนโยบายบรอดแบรนด์แห่งชาติ ธนาคารไปรษณีย์ ลดช่องว่าง สร้างโอกาสให้ประชาชน การปิดกั้นหรือบล็อกเว็บหมิ่นสถาบัน เว็บพนันฟุตบอล เว็บลามกอนาจารและเว็บยาเสพติด
ข้อกล่าวหาในคดีต่างๆ
14 พฤษภาคม 2558 ศาลอาญารัชดา อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาในที่ บริษัท บอดี้เชพ จำกัด โดยนางปราณี สืบวงศ์ลี กรรมการผู้มีอำนาจ เป็นโจทก์ยื่นฟ้องนายจุติ ไกรฤกษ์ อดีต ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ เป็นจำเลยในความผิดฐานหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา จากกรณีเมื่อวันที่ 28 พ.ค. 2546 นายจุติ ได้กล่าวอภิปรายไม่ไว้วางใจ น.พ.สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี สามีโจทก์ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่ากระกระทรวงไอซีที ทำนองว่า น.พ.สุรพงษ์ ออกกฎหมายเพื่อเอื้อให้ภรรยา เปิดสถานบริการอาบอบนวด โดยไม่ต้องเสียภาษี ทั้งที่ความจริงแล้วนางปราณีไม่เคยเปิดสถานบริการอาบอบนวด แต่ทำธุรกิจเกี่ยวกับสถานเสริมความงามและขายอุปกรณ์ลดน้ำหนักอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ที่ประชุมคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) ได้มีมติแจ้งข้อกล่าวหากับนายจุติ ในคดีขอให้ถอดถอนออกจากตำแหน่ง กรณีใช้ตำแหน่งหน้าที่เอื้อประโยชน์ทำให้กลุ่มบริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ได้เข้าเป็นคู่สัญญาร่วมดำเนินธุรกิจโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบบ 3G กับบริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) หรือ CAT รวมทั้งส่อว่าจะได้รับผลประโยชน์เพื่อทำให้กลุ่มกิจการร่วมค้า เอสแอล คอนซอเตียม ได้เข้าเป็นคู่สัญญาสร้างโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ 3G กับบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) หรือ TOT
โดยนายจุติกล่าวชี้แจงว่า เตรียมนำพยานหลักฐานไปให้กับ ป.ป.ช. เชื่อว่าหากได้พิจารณาจะเห็นได้ว่า ตนไม่ได้มีพฤติกรรมทุจริตหรือส่อทุจริตใดๆโครงการที่ถูกกล่าวหานั้นก็เป็นการดำเนินการของบอร์ด CAT และบอร์ด TOT ตามนโยบายที่ตนให้ไว้ว่าต้องเกิดประโยชน์สูงสุดต่อประชาชน และประหยัดค่าใช้จ่าย ซึ่งหากดูผลงานจะพบได้ว่าสามารถรักษาผลประโยชน์ของรัฐได้ถึงกว่า 2 หมื่นล้านบาท
อ้างอิง
https://xn--42c7ah8bc5k7b0azr.com/%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%95%e0%b8%b4%e0%b9%80%e0%b8%9c%e0%b8%a2%e0%b9%80%e0%b8%ab%e0%b8%95%e0%b8%b8%e0%b9%84%e0%b8%a1%e0%b9%88%e0%b8%95%e0%b8%ad%e0%b8%9a%e0%b8%8b%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%9f/
แหล่งข้อมูลอื่น
​
กีฬาสนุกเกอร์-บิลเลียดในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 42
"สนุกเกอร์ - บิลเลียด"ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 42 สุพรรณบุรีเกมส์
เอไทม์ มีเดีย
บริษัท เอไทม์ มีเดีย จำกัด  (อังกฤษ: A Time Media Company Limited) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 เป็นบริษัทที่ผลิตรายการวิทยุมากที่สุดของประเทศไทย และยังผลิตรายการโทรทัศน์ ละครชุด และคอนเสิร์ต อีกทั้งยังเป็นบริษัทที่แจ้งเกิดของบุคลากรในวงการบันเทิงหลาย ๆ คนในสังกัด อาทิ คชาภา ตันเจริญ วรินดา ดำรงผล คณาธิป สุนทรรักษ์ เขมรัชต์ สุนทรนนท์ ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร อัครพล ธนะวิทวิลาศ เตชินท์ พลอยเพชร รชาดา จึงวัฒนากิจ ติณณภพ ผดุงธรรม และหยาดพิรุณ ปู่หลุ่น โดยมีประสบการณ์ในการผลิตรายการวิทยุและโทรทัศน์ยาวนานมากกว่า 30 ปี   เป็นบริษัทย่อยของจีเอ็มเอ็ม มีเดีย ในเครือจีเอ็มเอ็ม แชนแนล โฮลดิ้ง และในเครือเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ กิจการร่วมค้าของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยปัจจุบัน สมโรจน์ วสุพงศ์โสธร เป็นประธานกรรมการบริษัท
สถิติของผู้ฟัง
พ.ศ. 2562 รวมผู้ฟังทั้งหมด 16 ล้านคน เฉลี่ยใช้เวลาฟัง 52 นาทีต่อวัน โดยมีผู้ฟังทางออนไลน์และยอดดาวน์โหลดแอปพลิเคชันมากที่สุดในประเทศไทย
บุคคลในสังกัด
บุคคลในสังกัด เอไทม์ มีเดีย มีดังนี้ • #คชาภา ตันเจริญ (มดดำ)
• #เขมรัชต์ สุนทรนนท์ (อ๋อง)
• #วรินดา ดำรงผล (ดาด้า)
• #ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล (บุ๊กโกะ)
• #พงศธร จงวิลาส (เผือก)
• #ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม (เชาเชา)
• #รชาดา จึงวัฒนากิจ (แนน)
• #เกศริน วิโรจน์ชูฉัตร
• #ขจรกิติ์ พ้นภัย
• #ตฤณ เรืองกิจรัตนกุล
• #ธัชนนท์ จารุพัชนี
• #นันทชัย เตชะศรีวิเชียร
• #แบม พลาดิสัยสวัสดิ์ (แบม)
• #ภูวนาท คุนผลิน (อั่น)
• #รัณนภันต์ ยั่งยืนพูนชัย
• #วิศวะ กิจตันขจร
• #สายทิพย์ มนตรีกุล ณ อยุธยา (ฉอด)
• #สุทธินาถ ทองชื่น
• #สุนิสา สุขบุญสังข์ (อ้อม)
• #อติรุจ กิตติพัฒนะ
• #เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ (เอกกี้)
• #เกียรติยศ เกียรติสูงส่ง
• #ธนากร ชินกูล (โบ)
• #พุทธชาด พงศ์สุชาติ
• #ต่อตระกูล พ.ชุติมา
• #มารุต ชื่นชมบูรณ์
• #หยาดพิรุณ ปู่หลุ่น (หยาดพิรุณ)
• #ติณณภพ ผดุงธรรม (เคเบิ้ล)
• #ปิยะวัฒน์ เข็มเพชร (พีเค)
• #ณัฐภัสสร สิมะเสถียร (ดาว)
• #พุฒิชัย เกษตรสิน (พุฒิ)
• #ณัฐพงษ์ แตงเกษม (แปะโป้ง)
การประชุมมหาเอเชียบูรพา
การประชุมมหาเอเชียตะวันออก(大東亜会議 Dai Tōa Kaigi) เป็นการประชุมสุดยอดระดับนานาชาติที่ถูกจัดขึ้นในกรุงโตเกียว ตั้งแต่วันที่ 5 ถึง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ซึ่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เป็นเจ้าภาพในฐานะนักการเมืองชั้นนำของสมาชิกต่างๆในวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา เหตุการณ์นี้ยังได้ถูกเรียกว่า การประชุมโตเกียว
การประชุมครั้งนี้ได้กล่าวถึงประเด็นสำคัญไม่กี่เรื่องในสาระเนื้อหา แต่มีจุดมุ่งหมายตั้งแต่เริ่มต้นคือการโฆษณาชวนเชื่อเพื่อแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของญี่ปุ่นในอุดมการณ์รวมกลุ่มเอเชีย (Pan-Asianism) และได้เน้นบทบาทของตนในฐานะผู้"ปลดปล่อย"ของเอเชียจากลัทธิอาณานิคมจากตะวันตก
คีตาญชลี (วงดนตรี)
คีตาญชลี เป็นวงดนตรีเพื่อชีวิตของครอบครัว อิสมันยี ประกอบด้วยสมาชิกสองคน คือ สมศักดิ์ อิสมันยี (อ๊อด) และ สุรินทร์ อิสมันยี (ริน) สองสามีภรรยาชาวเพชรบุรี เดิมใช้ชื่อว่า วง "สายทิพย์" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คีตาญชลี" ตามชื่อกวีนิพนธ์ของรพินทรนาถ ฐากูร กวีชาวอินเดีย มีความหมายว่า "คารวะด้วยเสียงเพลง"
ผลงานที่มีชื่อเสียง คือเพลง "อยากให้ความรักแก่คนทั้งโลก" "นกเขาเถื่อน" และ "แสงดาวแห่งศรัทธา"
ปัจจุบัน วงคีตาญชลีประกอบด้วย สมศักดิ์ และ สุรินทร์ อิสมันยี และบุตรสาวอีกสามคนร่วมเล่นดนตรี คือ อัญชลี อิสมันยี (น้ำ) บุตรสาวคนโตเล่นซอ คนรอง วาทิตา อิสมันยี(ข้าว) และคนสุดท้อง ภารวี อิสมันยี(เกลือ) เล่นไวโอลิน
ผลงาน
''เสียงจากคีตาญชลี (พ.ศ. 2527) ''ใบไม้ที่หายไป (พ.ศ. 2533) ''คีตาญชลี & ยูโซ โทโยดะ(Live in Japan 1991) ''คู่เท่ห์ (พ.ศ. 2534) ''คนจนเกะกะ (พ.ศ. 2537) ''ด้วยรักและแรงศรัทธา (บันทึกการแสดงสด 15 ปี คีตาญชลี) (พ.ศ. 2543) ''26 ปี คีตาญชลี ชุด 1 (รวมผลงาน) (พ.ศ. 2551) 26 ปี ฆีตาญชลี ชุด 2 (พ.ศ. 2551)
สะพานพระราม 3
สะพานพระราม 3 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมระหว่างถนนรัชดาภิเษกและถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน เขตธนบุรี กับถนนเจริญกรุงและถนนพระรามที่ 3 เขตบางคอแหลม สร้างขนานกับสะพานกรุงเทพ เพื่อบรรเทาปัญหาการจราจรตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เนื่องจากสะพานกรุงเทพยังคงต้องเปิด-ปิดสะพานอยู่ จึงต้องสร้างสะพานพระราม 3 ให้สูง เพื่อให้เรือสินค้าแล่นผ่านได้ นอกจากนี้ สะพานพระราม 3 ยังเป็นสะพานแบบอสมมาตรที่สูงเป็นอันดับ 5 ของโลกด้วย และเหตุที่สะพานมีระดับสูงและช่วงทางลงยาวมาก ทำให้มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี นอกจากนั้นในทางลงด้านถนนเจริญกรุงก็ประสบอุบัติเหตุบ่อยครั้ง เนื่องจากเป็นทางลาดชัน จึงเกิดเหตุรถพุ่งเข้าชนบ้านที่อยู่ตรงทางลง ทำให้ต้องมีการสร้างแผงปูนขึ้นกั้นบริเวณบ้านที่อยู่ทางลงด้านนี้ โดยสะพานแห่งนี้ มีระบบขนส่งมวลชน ประเภทรถโดยสารด่วนพิเศษ นั่นคือ รถโดยสารด่วนพิเศษ สายสาทร–ราชพฤกษ์ ใช้ช่องทางร่วมกับรถทั่วไปด้วย โดยช่องเดินรถจะอยู่ด้านขวาสุด ชิดเกาะกลางสะพาน
สิงหาคม พ.ศ. 2547
18 สิงหาคม 2547
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547: อภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้สมัครหมายเลข 1 จากพรรคประชาธิปัตย์ เปิดปราศรัยหาเสียงขึ้นที่วงเวียนใหญ่ ท่ามกลางฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก (อาร์วายทีไนน์)
พระนางวิสุทธิเทวี
พระนางวิสุทธิเทวี หรือ สมเด็จเจ้าราชวิศุทธ (? — พ.ศ. 2121) เป็นขัตติยราชนารีพระองค์หนึ่งที่สำคัญพระองค์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา และเป็นพระกษัตรีย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์มังราย ก่อนที่การปกครองอาณาจักรล้านนาจะตกไปสู่การปกครองของราชวงศ์ตองอู
พระนางวิสุทธิเทวีได้ให้การยอมรับอำนาจของพม่า เป็นที่รู้จักในนามพระมหาเทวี (မဟာဒေဝီ) ผู้สนองนโยบายการขยายอำนาจจากล้านนาไปสู่กรุงศรีอยุธยาและล้านช้างโดยใช้ล้านนาเป็นที่มั่น ทรงส่งกองทัพเข้าร่วมรบกับเชียงใหม่ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2112 และ พ.ศ. 2117 เชียงใหม่ส่งกองทัพไปปราบล้านช้างเวียงจันทน์สองกองทัพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอำนาจที่มีมากของพระเจ้าบุเรงนอง รวมไปถึงพระราโชบายเพื่อประคับประคองบ้านเมืองให้อยู่รอดตลอดรัชสมัยของพระนาง
ด้วยที่ทรงพระราชฐานะที่พระนางเป็นเจ้านายอาวุโสตำแหน่งพระมหาเทวี หรือกษัตรีย์แห่งล้านนาที่ให้ความร่วมมือแก่พม่า พระนางจึงได้รับการยอมรับจากขุนนางพม่าที่มาปกครองเมืองเชียงใหม่ ดังการพบการได้รับเกียรติจากแม่ทัพพม่า ข้าหลวงชาวอังวะ และหงสาวดีที่มาประจำการในเชียงใหม่ เมื่อมีการหล่อพระพุทธรูปเมืองรายเจ้า พ.ศ. 2108 พระนางได้รับเกียรติเข้าร่วมทำบุญในฐานะ สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าผู้ทรงเป็นใหญ่ในนพบุรี
กรณีพระตนคำ
แต่เดิมศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล เคยสันนิษฐานว่าพระนางวิสุทธิเทวีเดิมมีพระนามว่า "พระตนคำ" ผู้เป็นพระราชธิดาในพระเมืองเกษเกล้าที่พระเจ้าบุเรงนองนำไปเป็นองค์ประกันและเรียนรู้วัฒนธรรมพม่า และภายหลังได้ตกเป็นมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองโดยปริยาย
ครั้นเมื่อ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ได้สอบทำเนียบพระมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองอย่างละเอียดก็มิพบนาม พระตนคำ, วิสุทธิเทวี หรือราชธิดาพระเจ้าเชียงใหม่เลยแต่อย่างใด แต่พบนามของสตรีเชียงใหม่ตำแหน่งบาทบริจาริกานางหนึ่ง ความว่า "นางผู้เป็นชาวเชียงใหม่ (Zinme) นามว่าเคงเก้า (Khin Kank) ซึ่งให้กำเนิดพระธิดากับพระเจ้าบุเรงนองนางหนึ่งนามว่าราชมิตร"
ภายหลังศาสตราจารย์สรัสวดี อ๋องสกุล ได้เปลี่ยนความคิดใหม่ และเห็นว่านรธาเมงสอมิใช่เชื้อพระวงศ์มังรายอย่างที่เข้าใจ ส่วนพระนางเคงเก้าจะเป็นคนเดียวกับพระตนคำหรือพระวิสุทธิเทวี หรือพระวิสุทธิเทวีจะเป็นคนเดียวกับพระตนคำหรือไม่ ยังคงเป็นปริศนาที่ต้องค้นคว้าต่อไป
กรณีเป็นพระราชชนนีของนรธาเมงสอ
และเชื่อกันมาแต่เดิมว่า นางอาจเป็นพระราชชนนีในนรธาเมงสอ พระราชโอรสของพระเจ้าบุเรงนองซึ่งครองราชย์สืบต่อจากพระนาง ข้อสันนิษฐานเกิดจากการตีความโคลงบทหนึ่งของ "โครงเรื่องมังทรารบเชียงใหม่" ที่มีเนื้อความระบุว่า
นักภาษาศาสตร์ทั้ง ดร. ประเสริฐ ณ นคร และสิงฆะ วรรณสัย ถอดความดังกล่าวได้ว่า
"'แล้วอภิเษกมหาเทวี [มหาเทวีวิสุทธิ] ผู้เป็นแม่มังทรา [นรธาเมงสอ เจ้าเมืองสาวัตถี–ตามความเข้าใจของผู้แปล] ขึ้นเสวยราชย์เหมือนเดิม ให้รวบรวมสินส่งส่วยเหมือนแต่ก่อน ไม่ทรงถอดถอนออก แต่มอบอำนาจให้ปกครองเมืองทั้งสิ้น'"
รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ ให้ความเห็นว่า "มังทรา" มาจากคำว่า "เมงตะยา" อันมีความหมายตรงตัวในภาษาพม่าว่า "ธรรมราชา" เป็นสมัญญานามที่ใช้ระบุหรือนำหน้ากษัตริย์พม่าทั่วไป และในโคลงบทที่ 12 นี้ได้ใช้คำว่า มังทรา แทนพระเจ้าแผ่นดิน ดังนั้นคำว่า แม่มังทราศรี ก็จะหมายถึงแม่ของพระเจ้าแผ่นดิน และมิได้หมายความว่าจะต้องเป็นแม่ของพระเจ้าแผ่นดินองค์ถัดไป ซึ่งก็อาจจะเป็นมารดาของอดีตกษัตริย์ คือ พระเมกุฏิสุทธิวงศ์ก็เป็นไปได้
รวมทั้งโคลงบทที่ 15 ของเรื่องเดียวกันนั้นที่กล่าวถึงภูมิหลังของนรธาเมงสอ ก็ไม่มีข้อความตอนใดระบุว่าเป็นพระโอรสของพระนางแต่อย่างใด เช่นเดียวกับตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่, พงศาวดารเชียงใหม่ฉบับพม่า (Zinme Yazawin) หรือแม้แต่พงศาวดารโยนกก็มิได้ระบุเช่นกัน
กรณีเป็นพระราชชนนีของพระเมกุฏิ
จากการศึกษาของ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ โดยใช้หลักฐานของพม่าคือพงศาวดารมหายาสะวินเต๊ะ (Mahayazawinthet) กลับพบว่า พระมารดาของนรธาเมงสอ ชื่อ "ราชเทวี" มเหสีอันดับ 3 ของบุเรงนอง พระนางเป็นธิดาของสตุกามณีแห่งดีมเยง มีนามเดิมว่า เชงทเวละ พระนางสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2106 ก่อนที่พระเจ้าบุเรงนองจะสถาปนาพระนางวิสุทธิเทวีครองเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2107 ฉะนั้นพระนางวิสุทธิเทวี จึงมิใช่พระมารดาของนรธาเมงสอ แต่มหาเทวีวิสุทธิอาจเป็นมารดาของพระเมกุฏิสุทธิวงศ์
โดย รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ ได้ให้เหตุผลว่า เมื่อพระเจ้าบุเรงนองได้นำตัวพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ไปหงสาวดี และสถาปนามหาเทวีวิสุทธิซึ่งชราภาพแล้วครองล้านนา เพื่อที่มหาเทวีจะได้ไม่คิดแข็งเมืองต่อพม่า ด้วยเหตุผลนี้พระเมกุฏิสุทธิวงศ์อาจมีฐานะเป็นพระโอรสของมหาเทวีวิสุทธิก็เป็นได้
ส่วนเพ็ญสุภา สุขคตะเห็นตรงกับ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ว่าพระนางวิสุทธิเทวีเป็นพระราชชนนีของพระเมกุฏิ แต่ได้เพิ่มเติมด้วยว่าพระนางวิสุทธิเทวีคงเป็นพระชายาของพระเมืองแก้ว
เสวยราชย์
พระเมกุฏิสุทธิวงศ์และพระยากระมลเจ้าผู้ครองเมืองเชียงแสนร่วมกันคิดกบฏต่อกรุงหงสาวดี เพราะไม่ยอมส่งทัพช่วยพม่ารบกับอาณาจักรอยุธยาเมื่อคราวสงครามช้างเผือกในปี พ.ศ. 2016 โดยมีเจ้าเมืองเชียงราย เจ้าเมืองน่าน และเจ้าเมืองลำปางร่วมก่อกบฏด้วยโดยมีสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราช พระมหากษัตริย์ล้านช้างทรงสนับสนุน หลังพม่าเสร็จศึกที่อาณาจักรอยุธยาก็ยกทัพขึ้นมาปราบล้านนาอีกครั้ง บรรดาเจ้าเมืองต่าง ๆ ที่เคยลุกขึ้นมาต่อต้านกลับพากันหลบลี้ไปล้านช้างเสียหมดยกเว้นพระเมกุฏิที่ยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดีและจัดบรรณาการมาถวาย ทว่าความผิดที่พระเมกุฏิฝ่าฝืนการปฏิบัติคำสั่งถือเป็นโทษร้ายแรง เป็นเหตุให้พระเจ้าบุเรงนองถอดพระเมกุฏิสุทธิวงศ์ออกจากพระราชบัลลังก์ล้านนาและพาตัวไปหงสาวดีเป็นการลงทัณฑ์ แล้วพระราชทานตำหนักขาวให้ประทับ ดังปรากฏใน พระราชพงศาวดารพม่าฉบับหอแก้ว ที่กล่าวถึงปี พ.ศ. 2110 ความว่า (คำอธิบายในวงเล็บเป็นของ รศ. ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์)
"'...ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานตำหนักให้กับนะระปะติเจ้าเมืองแพร่ ๑ อะวะนะระปะติจีสู ๑ [นะระปะติสีตู] พระสังข์เจ้าเมืองเชียงใหม่ ๑ [ที่ถูกต้องคือพระตาน มาจากคำว่าเจ้าขนานแม่กุ] พระสาธิราชพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา [พระเธียรราชา] แล้วพระราชทานเครื่องอุปโภคบริโภคเป็นอันมาก...'"
หลังจากนั้นพระเจ้าบุเรงนองจึงตั้งพระนางวิสุทธิเทวี ขัตติยนารีผู้มีเชื้อสายราชวงศ์มังรายครองล้านนาสืบต่อไป ซึ่ง ดร. สุเนตร ชุตินธรานนท์ได้สันนิษฐานว่าพระนางวิสุทธิเทวีนี้คือพระราชชนนีของพระเมกุฏิ โดยให้เหตุผลว่าเป็นหลักประกันเพื่อมิให้เจ้าแผ่นดินล้านนาพระองค์ใหม่คิดแข็งเมืองต่อพม่า เพราะฝ่ายพม่าได้ยกไพร่พลและขุนนางรามัญไปอยู่ในเมืองเชียงใหม่เสียด้วย ดังปรากฏใน พงศาวดารโยนก ความว่า
"'...แล้วตั้งราชเทวีอันเป็นเชื้อสายเชียงใหม่แต่ก่อนทรงนามพระวิสุทธิเทวีขึ้นเป็นราชินีครองเมืองนครเชียงใหม่สืบไป ให้ขุนนางรามัญอยู่เป็นข้าหลวงกำกับเมือง...'"
เมื่อพระนางวิสุทธิเทวีได้ขึ้นเสวยราชสมบัติก็เมื่อพระองค์ชราภาพแล้ว หลังพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 14 ปีก็พิราลัย โดยมีหลักฐานจากโคลงมังทรารบเชียงใหม่ที่ได้ระบุไว้ในโคลงบทที่ 13 ที่ได้กล่าวถึงพระนางวิสุทธิเทวีที่ยืนยันเกี่ยวกับการครองราชย์เมื่อชราภาพ และทำบุญเป็นประจำ ความว่า
แม้จะอยู่ภายใต้การปกครองของพม่า แต่พระองค์ยังมีบทบาททางการเมืองค่อนข้างสูงโดยมีหลักฐานจากแหล่งต่าง ๆ มายืนยันจากพระนามที่ปรากฏ ดังนี้ สมเด็จพระมหาเทวีเจ้า ผู้ทรงเป็นใหญ่ (จารึกที่ฐานพระพุทธรูปวัดชัยพระเกียรติ), มหาอัครราชท้าวนารี (โคลงมังทรารบเชียงใหม่), พระนางมหาเทวี (พงศาวดารเชียงใหม่ฉบับภาษาพม่า), สมเด็จพระมหาราชเทวีบรมพิตรพระเป็นเจ้าอยู่หัว (ตราหลวงกุหลาบเงิน พ.ศ. 2110) และ มหาเทวี (ตำนานเมืองลำพูน) พระนางวิสุทธิเทวีมีพระสถาภาพเป็นมหาเทวีผู้ทรงอำนาจสูง ทรงผ่านการราชาภิเษกสองครั้ง พระองค์มีพระราโชบายเพื่อประคับประคองบ้านเมืองให้อยู่รอดตลอดรัชสมัยของพระนางที่ให้ความร่วมมือกับพม่า พระนางจึงได้รับการยอมรับจากกษัตริย์พม่า รวมทั้งขุนนางพม่าที่รั้งเมืองเชียงใหม่ ดังการพบเมื่อคราวมีการหล่อพระพุทธรูปเมืองรายเจ้า พ.ศ. 2108 พระองค์ได้รับเกียรติจากแม่ทัพพม่า ข้าหลวงชาวอังวะและหงสาวดีที่มาประจำการในเชียงใหม่ พระนางได้รับเกียรติเข้าร่วมทำบุญในฐานะ สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าผู้ทรงเป็นใหญ่ในนพบุรี
พิราลัย
พระนางวิสุทธิเทวีพิราลัยเมื่อ พ.ศ. 2121 โดยใน ตำนานเมืองลำพูน กล่าวถึงมหาเทวีที่กิน 14 ปีก็พิราลัย ดังความว่า "...ในปีร้วงไค้ ได้อาราทนาราชภิเสก ๒ หน มหาเทวีรักษาเมืองเชียงใหม่ได้ ๑๔ ปี สุรคุตในปีเปิกยี..." พระนางได้รับการถวายเกียรติยศโดยสร้างปราสาทเป็นที่ตั้งพระศพตั้งบนหลังนกหัสดีลิงค์ และใช้ช้างลากปราสาทศพ โดยเจาะกำแพงเมืองออกไปฌาปนกิจที่วัดโลกโมฬี ถือกันว่าการทำศพครั้งนี้เป็นแบบอย่างการปลงศพเจ้านายเมืองเหนือสืบมา ดังปรากฏความใน พงศาวดารโยนก ความว่า
"'นางวิสุทธิราชเทวีผู้ครองนครพิงค์เชียงใหม่ถึงพิราลัย พระยาแสนหลวงแต่งการศพทำเป็นพิมานบุษบก ตั้งบนหลังนกหัสดินทร์ขนาดใหญ่รองด้วยเลื่อนแม่สะดึง เชิญหีบพระศพขึ้นไว้ในบุษบกนั้น แล้วฉุดชักไปด้วยแรงคชสาร เจาะพังกำแพงเมืองไปถึงทุ่งวัดโลก ก็กระทำฌาปนกิจถวายพระเพลิง ณ ที่นั่น เผาพร้อมทั้งรูปสัตว์และวิมานที่ทรงศพนั้นด้วย จึงเป็นธรรมเนียมลาวในการปลงศพเจ้าผู้ครองนครทำเช่นนี้สืบกันมา'"
และแม้พระนางวิสุทธิเทวีอยู่ภายใต้การปกครองของพม่า แต่พระนางก็ได้รับการปฏิบัติอย่างสมพระเกียรติ ด้วยพระอัจฉริยภาพในการดำเนินนโยบายด้านการปกครองอย่างระมัดระวังและประนีประนอมแต่ก็รักษาพระเกียรติยศไว้อย่างสมบูรณ์จนสิ้นรัชกาล
การศาสนา
ในตำนานพระธาตุจอมทอง ได้กล่าวถึง ปี พ.ศ. 2099 ช่วงรัชสมัยของพระเจ้าเมกุ ซึ่งกษัตริย์และพระราชมารดาได้อัญเชิญพระบรมธาตุจอมทองเข้าไปพระราชวังที่เชียงใหม่ด้วยความเลื่อมใสจึงถวายข้าวของเงินทอง และกัลปนาคนเป็นข้าวัดพระธาตุจอมทอง ดังปรากฏในความหน้าลานที่ 58-59 ปริวรรตความว่า
"“...เมื่อนั้น พระราชบุตต์เจ้าอยู่เกล้าอยู่หัวตนเปนพระองค์ราชมาดามหาเทวี เจ้าทัง 2 พระองค์แม่ลูกทรงราชสัทธาจิ่งนิมนต์พระมหาธาตุเจ้าจอมทองเมือยังหดสรงในราชวัง ยินดีด้วยพระมหาธาตุเจ้าทัง 2 แม่ลูกก็หื้อยังมหาทานอันใหย่ คือว่า ข้าวของ เงินฅำ ข้าฅน ไร่นาที่ดิน ย่านน้ำ เครื่องทาน ขันสรง โกฎแก้วใส่ฅำประดับด้วยแก้วคอวชิระเพก (เพชร) และธารารับน้ำสรงแลสัพพเครื่องแหทังมวลอันพระรัตนราชเจ้าหื้อทานแล้วแต่ก่อน พระเป็นเจ้าทังสองแม่ลูกก็ซ้ำหื้อทานแถมเปนถ้วน 2 จิ่งพระราชอาชญาแก่มหาเสนาผู้ใหย่ทัง 4 คือว่า แสนหลวง สามล้าน จ่าบ้าน เด็กชาย ว่า ตั้งแต่นี้ไปพายหน้า ข้าพระเจ้าจอมทองนี้อย่าได้ใช้สอย...”"
แต่อย่างไรก็ตามพระนางวิสุทธิเทวีได้ปฏิบัติตนในฐานะกษัตรีย์ที่ดี ยังสามารถทำบุญสร้างวัด และกัลปนาผู้คนและที่ดินถวายเป็นสมบัติในพระพุทธศาสนาเช่นเดียวกับกษัตริย์องค์ก่อน ดังพบพระนางสร้างวัดราชวิสุทธาราม (หรือ วัดหลวงบ้านแปะ) ในเขตจอมทองใน พ.ศ. 2110 และได้ทำตราหลวงหลาบเงินเพื่อไว้คุ้มครองชาวบ้านรากราน, กองกูน, ป่ารวก, อมกูด และบ้านแปะบก ทั้งคนลัวะและคนไทยให้เป็นข้าวัดทำหน้าที่ทางพุทธศาสนา ห้ามนำมาใช้งานใด ๆ เนื่องจากได้พระราชทานวัดแล้ว โดยในสมัยของพระเจ้าตลุนมิน หรือพระเจ้าสุทโธธรรมราชา ได้กวาดต้อนเชลยจากเชียงใหม่ พบว่ามีข้าวัดราชวิสุทธารามติดไปด้วย เมื่อพระองค์ทราบจึงได้สั่งให้ปล่อยตัวคืนกลับมาทุกคน
การต่างประเทศ
และในปี พ.ศ. 2117 เชียงใหม่ได้ส่งทัพไปปราบล้านช้างเวียงจันทน์สองทัพ
เป็นไปได้ว่า พระนางวิสุทธิเทวีทรงยึดมั่นในความจงรักภักดีต่อพระเจ้าบุเรงนองที่สอดประสานกับนโยบายของผู้ปกครองพม่าที่มุ่งประคับประคองมิตรภาพของสองอาณาจักรให้ยั่งยืน พม่าจึงไม่แทรกแซงปรับเปลี่ยนจารีตท้องถิ่น แต่ยังศึกษาและปกปักจารีตท้องถิ่น ซึ่งส่งผลทางอ้อมต่อการคงไว้ซึ่งความอยู่รอดของบ้านเมือง อาณาราษฎร และคงอยู่ซึ่งอำนาจของพระนางเอง ถึงแม้ว่าพระราชอำนาจของพระนางจะมีขีดจำกัด แต่ด้วยพระอัจฉริยภาพหยั่งรู้สถานการณ์ แม้ว่าโครงสร้างราชวงศ์จะขาดความมั่นคงแต่ล้านนาก็จะคงอยู่ได้ด้วยพระราชอำนาจและบารมีของพระเจ้าบุเรงนอง ผู้ที่ซึ่งเจ้าแผ่นดินในรัฐจารีตร่วมสมัยมิอาจแข่งขันได้
อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจของพระนางนั้น ยังได้รับการยอมรับจากขุนนางพม่าที่มาปกครองเชียงใหม่ ดังพบการได้รับเกียรติจากแม่ทัพพม่าและข้าหลวงชาวอังวะและหงสาวดีที่ประจำการในเชียงใหม่ เมื่อมีการหล่อพระพุทธรูปเมืองรายเจ้า พ.ศ. 2108 พระนางได้รับเกียรติเข้าร่วมทำบุญในฐานะ "สมเด็จพระมหาเทวีเจ้าผู้ทรงเป็นใหญ่ในนพบุรี"
แซลลี โรว์ลีย์
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 โรวลีย์ได้เสียชีวิตจากโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่เมืองทูซอน
ตำบลลำมูล
การปกครอง
ตำบลลำมูล แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน คือ
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน เป็นโรงเรียนในตัวเมืองสุรินทร์แห่งที่ 3 (ไม่นับเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดหรือโรงเรียนประจำอำเภอ) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ และเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้ง
1100 หมู่ที่ 20 ถนนคชสาร ตำบลนอกเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000
ประวัติ
ปี พ.ศ. 2534 คณะกรรมการบริหารโรงเรียนสิรินธร ได้มีมติมอบให้นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้ดำเนินการจัดหาที่ดินก่อตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาเป็นแห่งที่ 3 ในตัวเมืองสุรินทร์ โดยได้รับการแนะนำและประสานงานของ นายเสนอ มูลศาสตร์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ และนางปลั่งศรี มูลศาสตร์ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธร ให้ขอความอนุเคราะห์ที่ดินจาก จังหวัดทหารบกสุรินทร์ ซึ่งขณะนั้น พลตรีทวีสิทธิ์ หนูนิมิต เป็นผู้บังคับการจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ได้มอบที่ดินที่อยู่ในความดูแลของจังหวัดทหารบกสุรินทร์ จำนวน 37 ไร่ 22 งาน 5 ตารางวา(บริเวณเยื้องศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดสุรินทร์) ให้กับกรมสามัญศึกษาเพื่อตั้งโรงเรียนแบบสหศึกษา ในปีการศึกษา 2535(หนังสือ ศธ.ที่ 0806/33909 ลงวันที่ 3 ธันวาคม 2534) เพื่อเป็นการขอบคุณจังหวัดทหารบกสุรินทร์ ที่มอบที่ดินให้จัดตั้งโรงเรียนครั้งนี้ และเพื่อระลึกถึงเกียรติประวัติวีรกรรมของผู้บังคับบัญชาหน่วยทหารคนแรกของเมืองสุรินทร์ คือ พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน สถานศึกษาแห่งนี้จึงได้ใช้นามว่า “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน”
วันที่ 16 พฤศจิกายน 2535 นางละออ จองอยู่ ผู้อำนวยการโรงเรียนสิรินธรในขณะนั้นได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายบริการไปดูแลโรงเรียนสิรินธร (สาขา) โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนสิรินธร สาขาวีรวัฒน์โยธิน ใช้อักษรย่อ ว.ธ. ในระยะแรก ได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 ชั้น (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์) ตั้งอยู่สุดซอยศรีจุมพล 2 ตำบลในเมืองและมีการสร้างอาคารสำนักงาน (ปัจจุบันเป็นอาคารสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์) ให้การจัดการเรียนการสอน การบริหารโรงเรียนตามโครงสร้างของการบริหาร สถานศึกษา โดยได้รับการสนับสนุนจากส่วนราชการ เอกชน และชุมชน