cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สัตว์บก
สัตว์บก (terrestrial animal) เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนมากหรือทั้งหมด มีทั้ง 2 ขา 4 ขา หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมมนุษย์ สัตว์บกส่วนมากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน
สนธิสัญญาลอนดอน (1915)
กติกาสัญญาลอนดอน (London Pact) หรือ สนธิสัญญาลอนดอน (Treaty of London) ใน ค.ศ. 1915 เป็นสนธิสัญญาลับระหว่างอิตาลีกับฝ่ายไตรภาคี ลงนามในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1915 โดย ราชอาณาจักรอิตาลี สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศสและรัสเซีย
ตามข้อความในสนธิสัญญา อิตาลีจะออกจากฝ่ายไตรพันธมิตรแล้วเข้าร่วมกับฝ่ายไตรภาคีแทน ซึ่งระบุไว้แล้วในความตกลงลับที่ลงนามในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 4-5 กันยายน ค.ศ. 1914 ยิ่งไปกว่านั้น อิตาลีจะต้องประกาศสงครามต่อจักรวรรดิเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการีภายในหนึ่งเดือน (อิตาลีไม่สามารถประกาศสงครามกับเยอรมนีได้ทันเวลา โดยประกาศสงครามใน ค.ศ. 1916) อิตาลียังจะได้รับดินแดนเพิ่มเติมเมื่อสงครามยุติ
ที่การประชุมสันติภาพปารีส ผู้แทนอิตาลียืนยันว่าพวกเขาจะเจรจาเฉพาะกับพันธมิตรยามสงคราม เซอร์เบีย และ มอนเตเนโกร เท่านั้น ไม่ใช่กับศัตรูที่พ่ายแพ้ รวมถึงคณะผู้แทนของราชอาณาจักรเซิร์บ โครแอตและสโลวีนใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเขาโกรธมากที่สมาชิกสามคนของคณะผู้แทนเป็นผู้แทนของอดีตออสเตรีย-ฮังการี และหนึ่งคนที่เคยรับราชการเป็นรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีสงครามของออสเตรีย
สนธิสัญญาดังกล่าวเป็นโมฆะตามสนธิสัญญาแวร์ซาย เพราะประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน ผู้สนับสนุนการอ้างของสลาฟและไม่ยอมรับสนธิสัญญาดังกล่าว ปฏิเสธคำร้องขอดินแดนดัลเมเชียของอิตาลี อิตาลียังได้ปฏิเสธความตกลงที่ผ่านมาของสนธิสัญญาในการขยายจักรวรรดิอาณานิคมอิตาลีด้วยอาณานิคมในเอเชียและแอฟริกาของเยอรมนี และอ้างสิทธิ์เหนือแอลเบเนียแทน
Sphenotoma
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อีเอ็มเอฟ (วงดนตรี)
อีเอ็มเอฟ (EMF) เป็นวงดนตรีอินดี้แด๊นซ์จากประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงใน ฟอเรสต์ออฟดีน ในกลอสเตอร์เชอร์ จุดเริ่มต้นของชื่อ อีเอ็มเอฟ ถูกใช้เป็นชื่อวงอย่างถาวร ในยุค 1990s แล้วก็ได้ออกซิงเกิลแรกก็คือ อันบิลีฟวะเบิล
ลอว์โซน
ลอว์โซน (lawsone) บางครั้งเรียก กรดเฮนโนแทนนิก (hennotannic acid) มีชื่อทางเคมีว่า 2-ไฮดรอกซี-1,4-แนฟโทควิโนน (2-hydroxy-1,4-naphthoquinone) เป็นสีย้อมสีส้มแดง พบในใบของเทียนกิ่งขาว (Lawsonia inermis) และในดอกของผักตบชวา (Eichhornia crassipes) ใช้สารสกัดจากเทียนกิ่งขาวที่มีลอว์โซนเป็นสีย้อมผมและผิวหนังมานานกว่า 5000 ปี ลอว์โซนจะทำปฏิกิริยากับโปรตีนเช่น เกราทิน ในผิวหนังและผม โดยกระบวนการที่เรียกว่า Michael addition ทำให้สีย้อมติดทนจนกว่าจะถูกเช็ดออก ลอว์โซนสามารถดูดซึมรังสียูวี และสารสกัดมีประสิทธิภาพในการเป็นสารกันแดด ในทางเคมี ลอว์โซนมีความคล้ายจักโลนที่พบในวอลนัท
สารประกอบที่เกี่ยวข้อง
แนฟโทควิโนน ลอว์โซนเมทิลเอสเทอร์ และ methylene-3,3'-bilawsone เป็นสารออกฤทธิ์ในใบของพืชชนิด Impatiens balsamina
สมาคมการจำนองแห่งชาติของรัฐบาลกลาง
สมาคมการจำนองแห่งชาติของรัฐบาลกลาง (Federal National Mortgage Association) หรือที่มักเรียกว่า แฟนนี เม (Fannie Mae) เป็นบริษัทมหาชนที่ถูกก่อตั้งให้เป็นสถาบันทางการเงินของรัฐในปี พ.ศ. 2481 ในช่วงที่เกิดเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ และถูกเปลี่ยนสภาพเป็นบริษัทมหาชนซึ่งอยู่ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลสหรัฐฯในปี พ.ศ. 2511 แฟนนี เมไม่ได้ทำหน้าที่ปล่อยสินเชื่อบ้านให้กับผู้บริโภคโดยตรง แต่มีหน้าที่หลักอยู่ในตลาดรอง
แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เป็นซิงเกิลของ โน มอร์ เทียร์ วงดนตรีแนวร็อก จากอัลบั้ม Look at The Sky ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา ทำนองโดย อภิชาติ พรมรักษา และเรียบเรียงโดยโน มอร์ เทียร์
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอนี้ มีเนื้อหาว่าด้วยเรื่องราวของความรักที่กลายเป็นร้ายกลายเป็นความมืดมนเบื้องหน้า แต่แล้วทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปอย่างกับเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เมื่อเธออีกคนเดินเข้ามาในชีวิต จนกลายเป็นความหวังครั้งใหม่ที่ทำให้บางครั้งทำให้ได้เรารู้ว่า 'เรามีพรุ่งนี้เพื่ออะไร'
การตอบรับ
เพลง แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ได้อันดับ 16 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 36 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ซิมนีย์เวเชียร์วกากราฮ์
ซิมนีย์เวเชียร์วกากราฮ์ (Зимний вечер в Гаграх) เป็นภาพยนตร์แนวดนตรีของสหภาพโซเวียต ในปี 1985 กำกับโดย Karen Shakhnazarov
การประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุด
การประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุด (execution by firing squad) เป็นวิธีลงโทษประหารชีวิตวิธีหนึ่งซึ่งใชักันมากในกลุ่มทหารและในช่วงสงคราม การประหารชีวิตด้วยการยิงนั้นเป็นวิธีที่ค่อนข้างเก่า เหตุผลบางประการที่มีการใช้วิธีนี้ คือ ปืนเป็นเครื่องสังหารที่พร้อมมืออยู่ตามปรกติแล้ว และการยิงเข้าอวัยวะสำคัญ เช่น สมอง หรือหัวใจ ก็นำไปสู่ความตายได้ค่อนข้างเร็ว
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2017
การแข่งขัน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ของ ฤดูกาล 2016–17 จะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 กับรอบชิงชนะเลิศทั้งหมดจัดขึ้นที่สนาม เวมบลีย์ ใน ลอนดอน.
รอบเพลย์ออฟเริ่มต้นที่รอบรองชนะเลิศกับรอบรองชนะเลิศทั้งหมดจะลงเล่นสองนัด, เข้าร่วมโดยทีมที่มาจากการจบในอันดับที่ 3, 4, 5 และ 6 ใน แชมเปียนชิป และ ลีกวัน และทีมอันดับที่ 4, 5, 6 และ 7 ในตารางคะแนน ลีกทู. ทีมชนะเลิศของรอบรองชนะเลิศนั้นจะได้ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ, พบกับผู้ชนะของรอบชิงชนะเลิศซึ่งได้เปรียบจากการเลื่อนชั้นในฤดูกาลถัดไป.
ภูมิหลัง
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟได้จัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987. พวกเขาใช้พื้นที่สำหรับแต่ละดิวิชันตามแต่ข้อสรุปของฤดูกาลปกติและได้เข้ารับการเข้าร่วมโดยสี่สโมสรที่เสร็จสิ้น ด้านล่างตามการเลื่อนชั้นอัตโนมัติ.
แชมเปียนชิป รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด เรดิง ชนะ 2–1.
''รวมผลสองนัด เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1–1 ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์. ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ ชนะลูกโทษ 4–3.''
ลีกวัน รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด มิลล์วอลล์ ชนะ 3–2.
รวมผลสองนัด แบรดฟอร์ด ซิตี ชนะ 1–0.
ลีกทู รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด เอ็กซิเตอร์ซิตี ชนะ 6–5.
โรงพยาบาลค่ายวชิราวุธ
โรงพยาบาลค่ายวชิราวุธ เป็นโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงกลาโหม ขนาด 94 เตียง ก่อตั้งขึ้นเมื่อพ.ศ. 2482 โดยยกฐานะจากกองเสนารักษ์ มณฑลทหารบกที่ 6 เป็นหน่วยขึ้นตรง กองทัพภาคที่ 4 ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 283 หมู่ที่ 1 ถนนราชดำเนิน ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช มีหน้าที่ให้การดูแลรักษาพยาบาลกำลังพล ครอบครัว และประชาชนในพื้นที่โดยรอบค่ายวชิราวุธและกำลังพลของกองทัพภาคที่ 4 ผู้อำนวยการโรงพยาบาลคนปัจจุบันคือ พลตรี นายแพทย์ โชคชัย ขวัญพิชิต
กฤษดา กาแมน
กฤษดา กาแมน (ชื่อเล่น: และห์; เกิด 18 มีนาคม พ.ศ.​ 2542) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลาง/เซ็นเตอร์แบ็ก ให้กับชลบุรี ในไทยลีก และทีมชาติไทย
ทีมชาติ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 กฤษดาได้แชมป์ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 18 ปี 2017 กับทีมชาติไทย ยู-19
เซอร์ปิน
เซอร์ปิน (Serpin) เป็นมหาวงศ์ของกลุ่มโปรตีนที่มีโครงสร้างคล้ายคลึงกัน ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกจากการที่กลุ่มโปรตีนดังกล่าวสามารถออกฤทธิ์เป็นสารยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอส โดยกลุ่มโปรตีนเซอร์ปินนี้พบได้ในสิ่งมีชีวิตในทุกอาณาจักร ทั้งนี้ ชื่อ เซอร์ปิน นั้นถูกตั้งมาจากการที่เซอร์ปินชนิดแรกที่ถูกค้นพบออกฤทธิ์ต้านซีรีนโปรตีเอสที่มีโครงสร้างคล้ายไคโมทริปซิน (serine protease inhibitors)  โปรตีนในมหาวงศ์นี้มีกลไกการออกฤทธิ์ที่โดดเด่นซึ่งไม่ค่อยพบเห็นได้ทั่วไปนัก กล่าวคือ เมื่อเซอร์ปินเข้าจับกับเอนไซม์เป้าหมาย การทำงานของเอนไซม์นั้นจะถูกยับยั้งแบบไม่สามารถผันกลับได้ (irreversibly inhibition) โดยทำให้เกิดการเปลี่ยนโครงรูปขนาดใหญ่บนตำแหน่งกัมมันต์ของเอนไซม์ที่ถูกจับ ซึ่งแตกต่างจากกลไกการยับยั้งแข่งขันทั่ว ๆ ไปของสารยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสที่มักเข้าจับและขัดขวางการเข้าถึงตำแหน่งกัมมันต์บนเอนไซม์
การยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสของเซอร์ปินนั้นส่งผลต่อกระบวนการทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิตหลายประการ ซึ่งรวมไปถึงการจับลิ่มของเลือดและการอักเสบ จึงทำให้โปรตีนเหล่านี้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในการศึกษาวิจัยทางการแพทย์ นอกจากนี้ ด้วยการออกฤทธิ์ด้วยการเปลี่ยนโครงรูปที่เป็นเอกลักษณ์ ยังทำให้กลุ่มโปรตีนนี้เป็นที่สนใจในกลุ่มการวิจัยด้านชีววิทยาเชิงโครงสร้างและการม้วนพับโปรตีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ถึงแม้การออกฤทธิ์เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนโครงรูปของเซอร์ปีนจะมีข้อดีหลายประการ แต่ก็มีข้อด้อยเช่นเดียวกัน โดยเซอร์ปีนอาจมีความเสี่ยงต่อการกลายพันธุ์เพิ่มขึ้น ซึ่งจะส่งผลให้เกิดโรคจากความผิดปกติของเซอร์ปิน (serpinopathies) อันเป็นผลต่อเนื่องมาจากการม้วนพับโปรตีนที่ผิดปกติ และการสร้างพอลิเมอร์สายยาวที่ไม่สามารถทำงานได้  การเกิดพอลิเมอไรเซชันของเซอร์ปิน นอกจากจะทำให้สารยับยั้งที่ออกฤทธิ์ (active inhibitor) มีปริมาณลดน้อยลงแล้ว ยังทำให้เกิดการตายของเซลล์และอวัยวะล้มเหลวจากการสะสมของพอลิเมอร์เหล่านั้นด้วย
ถึงแม้เซอร์ปินส่วนใหญ่จะควบคุมกระบวนการการย่อยสลายโปรตีน (proteolytic cascades) ยังมีโปรตีนบางชนิดที่มีโครงสร้างคล้ายเซอร์ปินที่ไม่ได้ออกฤทธิ์เป็นสารยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอส แต่ทำหน้าที่อื่นที่แตกต่างออกไป ตัอย่างเช่น เป็นโปรตีนเก็บสะสม (storage protein) เช่นที่พบในไข่ขาว เรียกว่าโอแวลบูมิน (ovalbumin), เป็นโปรตีนขนส่ง (carriage proteins) สำหรับการขนส่งฮอร์โมนบางชนิดไปยังตำแหน่งออกฤทธิ์ (thyroxine-binding globulin, cortisol-binding globulin หรือ transcortin เป็นอาทิ) และทำหน้าที่เป็นแชพเพอโรน (เช่น HSP47) โดยมีการใช้คำว่า เซอร์ปิน เพื่ออธิบายถึงกลุ่มโปรตีนข้างต้นอยู่เช่นกัน แม้จะไม่ได้ทำหน้าที่ในการยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสก็ตาม
ประวัติ
ต่อมาในทตศวรรษที่ 1980 จากการศึกษาวิจัยทำให้ทราบได้แน่ชัดว่ากระบวนการยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสที่พบดังข้างต้นนั้น ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากโปรตีนที่เกี่ยวเนื่องกันในมหาวงศ์หนึ่ง ซึ่งมีทั้งชนิดที่ออกฤทธิ์เป็นสารยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอส (เช่น แอลฟา-1 แอนตีทริปซิน) และชนิดที่ไม่มีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์ (เช่น โอแวลบูมิน) จึงได้มีการตั้งชื่อกลุ่มโปรตีนนี้ว่า เซอร์ปิน โดยมีที่มาจากกลไกการออกฤทธิ์ที่พบได้บ่อยที่สุดของโปรตีนในมหาวงศ์นี้ (serine protease inhibitors). ในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ได้มีการวิเคราะห์โครงสร้างของเซอร์ปินชนิดแรกได้สำเร็จ (ครั้งแรกในรูปแบบอิสระ และครั้งที่ 2 ในรูปแบบที่เกิดการเปลี่ยนโครงรูปกับเอนไซม์) โดยโครงสร้างดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า กลไกการออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ของเซอร์ปินั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนโครงรูปที่ผิดปกติของตำแหน่งกัมมันต์ การค้นพบนี้ส่งผลให้เกิดความสนใจในการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับโครงสร้างของเซอร์ปินเพิ่มมากขึ้นในภายหลัง
ในปัจจุบัน มีการค้นพบเซอร์ปินแล้วมากกว่า 1,000 ชนิด ประกอบไปด้วย พบในมนุษย์ 36 ชนิด และที่เหลือพบในสิ่งมีชีวิตอื่นในอาณาจักรต่าง ๆ ทั้งสัตว์ พืช เห็ดรา แบคทีเรีย อาร์เคีย และไวรัสบางชนิด ในคริสต์ทศวรรษ 2000 มีการนำระบบการตั้งชื่อมาใช้เพื่อจัดหมวดหมู่โปรตีนชนิดต่าง ๆ ในมหาวงศ์เซอร์ปิน โดยอิงตามความสัมพันธ์ด้านวิวัฒนาการของเซอร์ปินแต่ละชนิด จึงถือได้ว่าเซอร์ปินเป็นกลุ่มโปรตีนที่ใหญ่และมีความหลากหลายที่สุดในบรรดาสารยับยั้งโปรตีเอส
วิวัฒนาการ
เซอร์ปินเป็นมหาวงศ์ของโปรตีนที่พบได้ทั่วไปและจัดเป็นกลุ่มโปรตีนยับยั้งโปรตีเอสที่ใหญ่ที่สุด แรกเริ่มเชื่อกันว่าสามารถพบเซอร์ปินได้ในสิ่งมีชีวิตประเภทยูแคริโอตเท่านั้น แต่หลังจากนั้นมาก็เริ่มมีการค้นพบเซอร์ปินในสิ่งมีชีวิตอื่นที่ไม่ใช่ยูแคริโอต อาทิ แบคทีเรีย อาร์เคีย และไวรัสบางชนิด แต่ก็ยังไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่า ยีนที่ทำหน้าที่สร้างเซอร์ปินที่พบในโพรแคริโอตนั้น เป็นยีนที่ได้รับการถ่ายทอดโดยรุ่นสู่รุ่นจากเซลล์โพรแคริโอตโบราณ หรือเป็นยีนที่ได้รับผ่านการถ่ายทอดยีนในแนวราบจากยูแคริโอต ทั้งนี้เซอร์ปินภายในเซลล์ส่วนใหญ่ (intracellular serpins) มีที่มาจากวงศ์วานวิวัฒนาการเคลดเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นชนิดที่พบในสัตว์หรือพืชก็ตาม จึงบ่งชี้ได้ว่า ทั้งเซอร์ปินภายในเซลล์และเซอร์ปีนภายนอกเซลล์ (extracellular serpins) นั้น อาจมีความหลากหลายมาก่อนที่จะเกิดการแยกเคลดวงศ์วานวิวัฒนาการของพืชและสัตว์ ยกเว้น ฮีตช็อกโปรตีน 47 ภายในเซลล์ (intercallular heat shock protein; HSP47) ซึ่งเป็นเซอร์ปินประเภทแชพเพอโรนที่มีความสำคัญต่อการม้วนพับตัวของคอลลาเจนและการเกิดห่วงโซ่ปฏิกิริยาระหว่างซิสเทอร์นี (cisternae) ของกอลไจแอปพาราตัสกับร่างแหเอนโดพลาซึม
การยับยั้งโปรตีเอสของโปรตีนเซอร์ปินนั้นถือได้ว่าเป็นกลไกที่มีมาตั้งแต่แรกเริ่ม ส่วนเซอร์ปินที่ไม่มีผลยับยั้งโปรตีเอสนั้นเป็นผลมาจากการวิวัฒนาการของโครงสร้างเพื่อพัฒนาหน้าที่ใหม่ (neofunctionalization) นอกจากนี้ เซอร์ปินที่ทำหน้าที่เป็นโปรตีนขนส่งบางชนิด อาจเกิดการเปลี่ยนโครงรูปจากไอโซเมอร์ชนิด S เป็นชนิด R เพื่อให้มีความจำเพาะในการเข้าจับกับตำแหน่งเป้าหมายมากยิ่งขึ้น
หน้าที่
โดยส่วนมากแล้ว โปรตีนในมหาวงศ์เซอร์ปินจะออกฤทธิ์ต้านซีรีนโปรตีเอสที่มีตำแหน่งออกฤทธิ์ภายนอกเซลล์และมีโครงสร้างคล้ายไคโมทริปซิน (chymotrypsin-like serine proteases) โดยโปรตีเอสเหล่านี้จะเข้าจับกับตำแหน่งเป้าหมายโดยใช้บซีรีนบริเวณ catalytic triad ของตำแหน่งกัมมันต์เข้าทำปฏิกิริยา ตัวอย่างโปรตีเอสเหล่านี้ได้แก่ ทรอมบิน ทริปซิน และ นิวโทรฟิลอีลาสเทส โดยเซอร์ปินจะออกฤทธิ์เป็นตัวยับยั้งสังหารแบบไม่สามารถผันกลับได้ (irreversible, suicide inhibitors) ต่อโปรตีเอสเหล่านั้น โดยการดักจับตัวกลางของกลไกการเร่งปฏิกิริยาของโปรตีเอส
อย่างไรก็ตาม ยังมีเซอร์ปินบางชนิดที่มีคุณสมบัติยับยั้งการทำงานของโปรตีเอสกลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่มักเป็นเอนไซม์ในกลุ่มซิสตีอีนโปรตีเอส จึงเรียกเซอร์ปินกลุ่มนี้ว่าเป็น "สารยับยั้งข้ามกลุ่ม" (cross-class inhibitors) โดยเอนไซม์ซิสตีอีนโปรตีเอสนั้นมีซิสตีอีนเป็นองค์ประกอบสำคัญในนิวคลีโอไฟล์ซึ่งต่างจากซีรีนโปรตีเอสที่มีนิวคลีโอไฟล์เป็นซีรีนเป็นตำแหน่งกัมมันต์ ถึงกระนั้น คุณสมบัติทางเคมีของเอนไซม์ทั้งสองก็ไม่ได้มีความแตกต่างกัน และกระบวนการการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์โปรตีเอสทั้งสองกลุ่มโดยไซรีนนั้นก็ล้วนเกิดผ่านกลไกเดียวกัน ตัวอย่าง เซอร์ปินที่จัดเป็นสารยับยั้งข้ามกลุ่ม เช่น เซอร์ปิน บี4 ซึ่งเป็นแอนติเจนต่อมะเร็งผิวหนังสะแควมัสเซลล์คาร์ซิโนมา (squamous cell carcinoma antigen 1; SCCA-1) และ เซอร์ปินชนิด myeloid and erythroid nuclear termination stage-specific protein (MENT) ในสัตว์ปีก โดยเซอร์ปินทั้ง 2 ชนิดที่กล่าวถึงดังข้างต้นจะออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของซิสตีอีนโปรตีเอสที่มีโครงสร้างคล้ายพาเพอิน (papain-like cysteine protease)
ฤทธิ์ต้านโปรตีเอส
เซอร์ปินที่พบในมนุษย์ประมาณ 2 ใน 3 นั้นมีเป้าหมายการออกฤทธิ์บริเวณภายนอกเซลล์ ซึ่งมักจะเข้ายับยั้งการทำงานของโปรตีเอสในกระแสเลือดเพื่อควบคุมสมดุลการทำงานของเอนไซม์เหล่านั้น ตัวอย่างเช่น แอนติทรอมบินที่ออกต้านการทำงานของทรอมบินในกระบวนการการจับลิ่มของเลือด; แอนติทริปซิน, แอนตีไคโมทริปซิน และตัวยับยั้ง C1 ที่ออกฤทธิ์ในกระบวนการอักเสบและการตอบสนองของภูมิคุ้มกัน รวมไปถึง PAI-1 ในกระบวนการการซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่เสียหาย นอกเหนือจากการยับยั้งวงจรการถ่ายโอนสัญญาณของโปรตีเอสแล้ว เซอร์ปินยังส่งผลต่อการพัฒนาของเนื่อเยื่อหรืออวัยวะเป้าหมายได้ด้วย ตารางแสดงเซอร์ปินที่พบในมนุษย์ (ด้านล่าง) แสดงให้เห็นถึงหน้าที่ของเซอร์ปินชนิดต่าง ๆ รวมไปถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นจากการขาดเซอร์ปินชนิดนั้น ๆ
ส่วนบทบาทของเซอร์ปินแต่ละชนิดที่ออกฤทธิ์ยับยั้งโปรตีเอสภายในเซลล์นั้นยังไม่สามารถระบุแยกได้แน่ชัด เนื่องจากมีการทำงานที่ซ้อนทับกันของเซอร์ปินหลายชนิดในกลไกหนึ่ง ๆ นอกจากนี้ เซอร์ปินหลายชนิดที่พบในมนุษย์นั้นยังไม่สามารถหาเซอร์ปินเทียบเคียงที่มีบทบาทหน้าที่สมมูลย์กันในสัตว์ทดลองได้ อย่างไรก็ตาม คาดว่าหน้าที่สำคัญของเซอร์ปินที่ออกฤทธิ์ภายในเซลล์นั้น อาจช่วยป้องกันการเกิดกิจกรรมที่ไม่เหมาะสมของโปรตีเอสภายในเซลล์ ตัวอย่างเช่น เซอร์ปินภายในเซลล์ของมนุษย์ที่เป็นที่คุ้นเคยกันมากที่สุดอย่าง เซอร์ปิน บี9 โดยเซอร์ปินชนิดนี้จะออกฤทธิ์ต้านการทำงานของแกรนูลที่บรรจุแกรนไซม์ บี ซึ่งเป็นโปรตีเอสที่เป็นพิษต่อเซลล์ ทำให้ช่วยป้องกันการปล่อยแกรนไซม์บีโดยไม่ได้ตั้งใจและลดการกระตุ้นการเกิดอะพอพโทซิสของเซลล์ก่อนเวลาอันควรหรือโดยไม่พึงประสงค์
นอกจากนี้ยังพบว่า ไวรัสบางชนิดมีการใช้เซอร์ปินเพื่อขัดขวางการทำงานของโปรตีเอสในโฮสต์ เช่น ไวรัสฝีดาษวัว (cowpox) ซึ่งจะสร้าง CrmA (cytokine response modifier A) ขึ้นมาเมื่อเข้าสู่เซลล์โฮสต์ ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการอักเสบและอะพอพโทซิสของเซลล์ที่ติดเชื้อ โดย CrmA จะทำให้เซลล์เป้าหมายมีการติดเชื้อเพิ่มมากขึ้นได้จากการกดกระบวนการอักเสบของเซลล์โฮสต์ด้วยการยับยั้งการทำงานของซิสตีอีนโปรตีเอสที่ชื่อแคสเปส 1 ส่งผลให้ไม่เกิดการเปลี่ยนโปรอินเตอร์ลิวคิน 1 และโปรอินเตอร์ลิวคิน 18 เป็นอินเตอร์ลิวคิน 1 (Interleukin 1; IL-1) และ อินเตอร์ลิวคิน 18 (Interleukin 18; IL-18) ตามลำดับ ซึ่งทั้งสารทั้ง 2 ชนิดนี้จัดเป็นไซโตไคน์ที่จำเป็นต่อการเกิดไพรอพโทซิสของเซลล์ ส่วนในยูแคริโอตนั้น พบว่าเซอร์ปินของพืชสามารถยับยั้งได้ทั้งกลุ่มเอนไซม์เมตาแคสเปส และซิสตีอีนโปรตีเอสที่มีโครงสร้างคล้ายพาเพอิน
บทบาทอื่น
เซอร์ปีนภายนอกเซลล์ที่ไม่มีผลยับยั้งโปรตีเอสนั้นจะทำหน้าที่อื่นที่หลากหลายแตกต่างอันออกไป อาทิ ไทโรซีน-บายดิ้ง กลอบูลิน และทรานส์คอร์ติน ซึ่งทำหน้าที่ขนส่งฮอร์โมนไทรอกซีน และคอร์ติซอล ตามลำดับ ; โอแวลบูมิน ซึ่งเป็นโปรตีนที่พบมากที่สุดในไข่ขาว ก็จัดเป็นเซอร์ปีนอีกชนิดหนึ่ง ถึงแม้จะไม่ทราบบทบาทหน้าที่ที่แน่ชัดเท่าใดนัก แต่คาดว่าโอแวลบูมินนี้อาจทำหน้าที่เป็นโปรตีนเก็บสะสมสำหรับการพัฒนาการก่อนการเกิดของตัวอ่อน (Prenatal development) รวมไปถึงฮีตช็อกโปรตีน 47 ซึ่งจัดเป็นเซอร์ปินประเภทแชพเพอโรนที่มีความสำคัญต่อการม้วนพับตัวของคอลลาเจน และช่วยให้เกลียวสามสายของคอลลาเจนมีความเสถียรระหว่างกระบวนการสังเคราะห์คอลลาเจนในร่างแหเอนโดพลาซึม
อย่างไรก็ตาม ยังมีเซอร์ปินบางชนิดที่นอกจากจะออกฤทธิ์ต้านโปรตีเอสแล้ว ยังมีหน้าที่อื่นที่ไม่เป็นผลเกี่ยวเนื่องมาจากการยับยั้งโปรตีเอส ตัวอย่างเช่น MENT ซึ่งเป็นเซอร์ปินที่พบในนก นอกจากจะออกฤทธิ์ต้านซิสตีอีนโปรตีเอสภายในเซลล์แล้ว ยังเป็นสารที่มีส่วนช่วยในการดัดแปรโครมาติน (chromatin remodeling) ภายในเซลล์เม็ดเลือดแดงของนกอีกด้วย
โครงสร้าง
เซอร์ปินทุกชนิดจะมีโครงสร้างพื้นฐานที่เหมือนกัน ถึงแม้จะมีหน้าที่ที่หลากหลายแตกต่างกันก็ตาม โครงสร้างดังกล่าวจะประกอบไปด้วยแผ่นบีตา 3 แผ่น (ชื่อว่าแผ่น A, B และ C) และเกลียวแอลฟาจำนวน 8–9 เกลียว (ชื่อว่าเกลียว hA–hI) โดยส่วนที่มีความสำคัญอย่างมีนัยยะต่อการทำงานของเซอร์ปินได้แก่ แผ่น A-sheet และวงศูนย์ปฏิกิริยา (reactive centre loop; RCL) ซึ่งแผ่น A-sheet นี้จะประกอบไปด้วยสายบีตาจำนวน 2 สายเรียงตัวในแนวขนานกัน พื้นที่ที่อยู่ระหว่างสายบีตาทั้ง 2 สายนี้ เรียกว่า 'ซัตเตอร์' (shutter) และส่วนที่ด้านบนขึ้นไปเรียกว่า 'บรีช' (breach) โดยโครงสร้างที่เป็นวงศูนย์ปฏิกิริยาจะเป็นส่วนที่เริ่มเข้าจับกับโปรตีเอสเป้าหมายเพื่อยับยั้งการทำงานของโปรตีเอสนั้น ๆ จากโครงสร้างของเซอร์ปินที่ได้จากการจำลองพบว่าวงศูนย์ปฏิกิริยาของเซอร์ปีนจะอยู่ทั้งในระยะเครียดเต็มที่ (fully stressed) หรือในระยะคลายบางส่วน (partially relaxed) ซึ่งบางส่วนของวงจะม้วนพับเข้าไปในเกลียว A-sheet คาดการณ์กันว่าสมดุลไดนามิก (dynamic equilibrium) ของเซอร์ปินนั้นจะอยู่ระหว่าง 2 ระยะนี้ นอกจากนี้วงศูนย์ปฏิกิริยาดังกล่าวยังสามารถเกิดปฏิกิริยาแบบชั่วคราวกับโครงสร้างส่วนที่เหลือของเซอร์ปินได้ เนื่องจากโครงสร้างส่วนนี้มีความยืดหยุ่นสูงและสัมผัสอยู่กับสารละลายอยู่ตลอดเวลา
ในปัจจุบันมีการค้นพบโครงสร้างของเซอร์ปินครอบคลุมหลากหลายโครงรูป ซึ่งถือเป็นส่วนสำคัญในการศึกษาเพื่อทำความเข้าในในกลไกการออกฤทธิ์ที่สลับซับซ้อนของโปรตีนกลุ่มนี้ ดังนั้น การศึกษาชีววิทยาโครงสร้างจึงได้เข้ามามีบทบาทสำคัญในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับการทำงานและฤทธิ์ทางชีววิทยาของเซอร์ปิน
มนุษย์
จีโนมของมนุษย์ที่สามารถถอดรหัสเพื่อสร้างเซอร์ปินได้นั้นมีทั้งหมด 16 เคลด กำหนดให้มีชื่อตั้งแต่ serpinA ถึง serpinP โดยทั้งหมดนี้สามารถถอดรหัสเพื่อสร้างเซอร์ปินชนิดยับยั้งและชนิดไม่ยับยั้งได้ 29 และ 7 ชนิด ตามลำดับ ระบบการตั้งชื่อเซอร์พินของมนุษย์นั้นขึ้นอยู่กับการวิเคราะห์ทางวิวัฒนาการของเซอร์ปิน ซึ่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เป็นต้นมา มีการค้นพบเซอร์ปินในมนุษย์แล้วประมาณ 500 ชนิด โดยการกำหนดชื่อจะใช้รหัส serpinXY โดยที่ X คือ เคลดของโปรตีนและ Y จำนวนของโปรตีนภายในเคลดนั้น ซึ่งบทบาทหน้าที่ของเซอร์ปินแต่ละชนิดที่ค้นพบในมนุษย์ได้วิเคราะห์ได้จากการศึกษาทางชีวเคมี, ความผิดปกติทางพันธุกรรมของมนุษย์ และจากการศึกษาในหนูน็อกเอาต์ (knockout mouse)
เซอร์ปินพิเศษของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
เซอร์ปินหลายชนิดที่พบในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมพบว่าไม่สามารถเทียบเคียงหาเซอร์ปีนที่มีหน้าที่และฤทธิ์ทางชีววิทยาที่ทัดเทียมกันได้ ตัวอย่างเช่นเซอร์ปินที่พบในสัตว์ฟันแทะหลายชนิด (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเซอร์ปินชนิดออกฤทธิ์ภายในเซลล์ของสัตว์ในวงศ์ย่อยหนู) รวมไปถึงยูเทอรีนเซอร์ปินซึ่งจัดหนึ่งในสมาชิกของเคลด A (SERPINA) โดยเซอร์ปินชนิดนี้จะถูกถอดรหัสยีน SERPINA14 และถูกสร้างขึ้นโดยเซลล์เยื่อบุโพรงมดลูกของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอันดับสัตว์กีบคู่ภายใต้อิทธิพลของโพรเจสเทอโรนและเอสโตรเจน ซึ่งเซอร์ปินเหล่านี้อาจไม่ได้มีหน้าที่ในการต้านโปรตีเอส และอาจจะมีบทบาทในช่วงการตั้งครรภ์ ทั้งนี้เพื่อยับยั้งการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันมารดาไม่ให้ต่อต้านเนื้อเยื่อต่าง ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างการตั้งครรภ์ (conceptus) หรืออาจมีส่วนในการช่วยขนส่งสารต่าง ๆ ทางรก
แมลง
ในจีโนมของแมลงวันทองมียีนมากถึง 29 โลคัสที่ทำหน้าที่ในการสร้างเซอร์ปิน ผลการวิเคราะห์ลำดับกรดอะมิโนพบว่า เซอร์ปิน 14 ชนิดถูกควบคุมโดยเคลด Q และ 3 ชนิดโดยเคลด K ส่วนเซอร์ปินที่เหลืออีก 12 ชนิด จัดเป็นเซอร์ปินกำพร้าที่ไม่จำเพาะต่อเคลดใด ๆ ระบบการจำแนกประเภทเคลดที่ใช้กับมนุษย์นั้นไม่สามารถใช้กับกรณีนี้ได้ดีเท่าใดนัก จึงได้นำเอาระบบการตั้งชื่อมาประยุกต์ใช้แทน โดยอิงตามตำแหน่งของยีนบนโครโมโซมที่ควบคุมการสร้างเซอร์ปินนั้น ๆ แทน ซึ่งพบว่าเซอร์ปิน 13 ชนิดที่แยกได้นั้นถูกควบคุมโดยยีนที่อยู่คนละตำแหน่งกัน (รวมถึง Serpin-27A ที่แสดงรายละเอียดด้านล่าง) และที่เหลืออีก 16 ชนิดถูกควบคุมโดยกลุ่มยีน 5 ยีนที่ตำแหน่ง 28D (2 เซอร์ปิน), 42D (5 เซอร์ปิน), 43A (4 เซอร์ปิน), 77B (3 เซอร์ปิน) และ 88E (2 เซอร์ปิน)
การศึกษาเกี่ยวกับเซอร์ปินของแมลงวันทองพบว่า Serpin-27A นั้นออกฤทธิ์ต้านอีสเตอร์โปรตีเอส (โปรตีเอสลำดับสุดท้ายในวัฎจักร Nudel, Gastrulation Defective, Snake and Easter) ที่ควบคุมการสร้างเนื้อเยื่อในอวัยวะส่วนแกนหลังและหน้าท้อง อีกทั้งยังมีส่วนช่วยในการทำงาน Spätzle (ลิแกนด์ประเภทไคโตไซน์ชนิดหนึ่ง) เพื่อกระตุ้นตัวรับ Toll-like receptor ในระบบภูมิคุ้มกันเพื่อให้ทนต่อแบคทีเรีย รา และไวรัส นอกจากนี้ การส่งสัญญาณ toll ที่เป็นผลจากการกระตุ้นตัวรับ Toll-like receptor ยังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดของแมลงต่าง ๆ อีกด้วย
ในกระดิ่งเงินกระดิ่งทองมีโปรตีน SPN93 ซึ่งประกอบไปด้วยเซอร์ปิน 2 หน่วยย่อย ทำหน้าที่ควบคุมวัฎจักรการสลายโปรตีนผ่านการถ่ายทอดสัญญาณทอล (Toll signaling cascade)
หนอนตัวกลม
จีโนมของ C. elegans ซึ่งเป็นสัตว์จำพวกหนอนตัวกลม สามารถถอดรหัสสร้างเซอร์ปินได้ 9 ชนิด โดยเซอร์ปินทั้งหมดนี้ไม่มีเพปไทด์ส่งสัญญาณและดูคล้ายจะเป็นเซอร์ปินประเภทภายในเซลล์ อย่างไรก็ตาม มีเพียงเซอร์ปินเพียง 5 ชนิดเท่านั้นที่ดูเหมือนว่าจะสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานโปรตีเอสได้ หนึ่งในนั้นก็คือ SRP-6 ที่ทำหน้าที่ป้องกันและต้านทานการแตกของไลโซโซมที่สัมพันธ์กับคาลเพนและมีภาวะเครียดเป็นปัจจัยเหนี่ยวนำ (stress-induced calpain-associated lysosomal disruption) นอกจากนี้ SRP-6 ยังช่วยยับยั้งการทำงานของซิสตีอีนโปรตีเอสที่ถูกปล่อยออกมาหลังการแตกของไลโซโซม ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ C. elegans ที่ขาด SRP-6 นั้น มีความไวต่อภาวะเครียดมากกว่าปกติ และพบว่าหนอนที่ถูกหยุดการทำงานของยีนที่ควบคุมการสร้าง SRP-6 (knockout worms) จะตายเกือบทันทีเมื่อถูกนำไปวางในน้ำ (ผลจาก hypo-osmotic stress lethal phenotype; Osl) ส่วนสาเหตุอื่น ๆ ที่ทำให้การแสดงออกของ SRP-6 ลดน้อยลงจนนำไปสู่การตายของเซลล์ เนื้อเยื่อหรือทั้งระบบ ได้แก่ ภาวะฉุกเฉินจากความร้อน ความเครียดออกซิเดชัน ภาวะพร่องออกซิเจน และ MET-4 จึงสรุปได้ว่า SRP-6 และไลโซโซมมีบทบาทสำคัญเป็นอย่างมากในการตอบสนองภาวะเครียดและการควบคุมตายของเซลล์ในหนอนตัวกลม
พืช
เซอร์ปินที่ถูกค้นพบเป็นกลุ่มแรก ๆ นั้นเป็นเซอร์ปินที่พบในพืช โดยเซอร์ปิน Z ที่มีอยู่มากในเมล็ดข้าวบาร์เลย์และเป็นหนึ่งในส่วนประกอบโปรตีนที่สำคัญที่พบในเบียร์ รวมไปถึงจีโนมของพืชต้นแบบอย่างเธลเครสที่มียีนที่คล้ายเซอร์ปินอยู่ 18 ยีน ถึงแม้ว่าจะมีเพียง 8 ยีนเท่านั้นที่มีลำดับนิวคลีโอไทด์ของเซอร์ปินยาวเต็มที่
การทดสอบในหลอดทดลอง (in vitro) พบว่า เซอร์ปินจากพืชบางชนิดออกฤทธิ์ยับยั้งซีรีนโปรตีเอสที่มีโครงสร้างคล้ายไคโมทริปซิน (chymotrypsin-like serine proteases) ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมได้เป็นอย่างดี ตัวอย่างการศึกษาที่อธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าวได้ดีที่สุดนั้นเป็นการศึกษาการทำงานของเซอร์ปิน Zx (BSZx) ในข้าวบาร์เลย์ซึ่งพบว่ามีความสามารถในการต้านทริปซินและไคโมทริปซิน รวมไปถึงแฟกเตอร์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการจับลิ่มของเลือดในมนุษย์หลายชนิด อย่างไรก็ดี เอนไซม์ที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงซีรีนโปรตีเอสที่มีโครงสร้างคล้ายไคโมทริปซินนั้นไม่ปรากฏว่ามีอยู่ในพืช นอกจากนี้ยังพบว่าวงศูนย์ปฏิกิริยาของเซอร์ปินหลายชนิดที่พบในข้าวสาลีและข้าวไรย์มีการเรียงลำดับ PolyQ ต่อเนื่องซ้ำ ๆ คล้ายกับที่พบในโพรลามีนซึ่งเป็นโปรตีนเก็บสะสมภายในเอนโดสเปิร์มของเมล็ดพืช จึงอาจพอสรุปได้ว่า เซอร์ปินที่พบในพืชเหล่านี้อาจทำหน้าที่ในการยับยั้งโปรตีเอสจากแมลงหรือจุลชีพที่มีคุณสมบัติในการย่อยโปรตีนเก็บสะสมเมล็ด โดยมีการศึกษาหนึ่งที่ให้ข้อสรุปสนับสนุนสมมติฐานข้างต้น กล่าวคือ ถึงแม้จะพบความสัมพันธ์แบบแปรผกผันระหว่างการแสดงออกของ CmPS-1 ซึ่งเป็นเซอร์ปินที่พบในสารละลายสารอาหาร (phloem sap) ของต้นฟักทองและแตงกวา กับการอยู่รอดและการขยายพันธุ์ของเพลี้ยอ่อน แต่การศึกษาในหลอดทดลองกลับพบว่า การให้สารละลาย CmPS-1 ความบริสุทธิ์สูงที่สกัดจากสารละลายสารอาหารข้างต้น กลับไม่มีผลต่อการรอดชีวิตของกลุ่มตัวอย่าง
นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบหน้าที่อื่นหรือโปรตีเอสเป้าหมายอื่นของเซอร์ปินพืชอีกหลายชนิด อาทิ เซอร์ปิน AtSerpin1 (At1g47710; ) ที่พบในพืชสกุลอะราบิดอบซิส ที่ทำหน้าที่เป็นสารตัวกลางในการควบคุมการเกิดไม่ให้เกิดการทำงานของโปรแกรมการตายของเซลล์ที่มากเกินไป โดยมีเป้าหมายการออกฤทธิ์ที่ซิสเตอีนโปรตีเอสชื่อว่า 'Responsive to Desiccation-21' (RD21) และการศึกษาในหลอดทดลองยังพบว่า AtSerpin1 สามารถยับยั้งเอนไซม์โปรตีเอสที่คล้ายเมตาแคสเปสได้อีกด้วย ทั้งนี้ ยังมีเซอร์ปินอีก 2 ชนิดที่พบในพืชดังกล่าว ได้แก่ AtSRP2 (At2g14540) และ AtSRP3 (At1g64030) ซึ่งจะทำงานตอบสนองต่อการได้รับความเสียหายของดีเอ็นเอ
เห็ดรา
ณ ปัจจุบัน มีการค้นพบเซอร์ปินในสิ่งมีชีวิตจำพวกเห็ดราเพียง 1 ชนิด คือ เซลปิน (celpin) จากรา Piromyces spp. สายพันธุ์ E2 ซึ่งเป็นราที่ไม่ต้องการออกซิเจน (anaerobic fungi) ในจีนัส Piromyces อาศัยอยู่ในทางเดินอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้อง โดยราชนิดนี้มีส่วนช่วยสำคัญในการย่อยสลายชิ้นส่วนของพืชที่สัตว์เหล่านี้กินเข้าไป ทั้งนี้ ปลายซี (C-terminus) ของเซลปินประกอบไปด้วยกรดอะมิโน 380 หน่วย ซึ่งเป็นส่วนที่แสดงคุณสมบัติเป็นเซอร์ปิน ส่วนปลายเอ็น (N-terminus) จะประกอบไปด้วยดอคเกอรินจำนวน 2 โมเลกุล ซึ่งเป็นสารที่มีส่วนช่วยในการสร้างเซลลูโลโซมของรา เพื่อใช้เป็นแหล่งสะสมเอนไซม์ที่จำเป็นในการย่อยชิ้นส่วนพืช จึงมีความเป็นไปได้ว่า เซลปินที่พบในราสายพันธุ์นี้อาจมีหน้าที่ป้องกันไม่ให้เซลลูโลโซมถูกทำลายด้วยโปรตีเอสจากพืช นอกจากนี้ยังมีรายงานการค้นพบเซอร์ปินของแบคทีเรียที่ทำหน้าที่คล้ายคลึงกันกับเซลปินอีกด้วย
Spirabutilon
Spirabutilon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Spirabutilon citrinum.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออกเฉียงใต้
การโฆษณาชวนเชื่อ
​ โฆษณาชวนเชื่อ (Propaganda) เป็นรูปแบบการสื่อสารแบบหนึ่งซึ่งมีเป้าหมายหลักเพื่อโน้มน้าวจูงใจผู้รับฟังเพื่อให้คนปฏิบัติตามที่ผู้ผลิตสื่อต้องการเพื่อผลักดันเป้าหมายทางการเมืองซึ่งอาจไม่เป็นภววิสัย และอาจใช้การเสนอความจริงเฉพาะบางส่วนเพื่อสร้างผลตอบรับที่คาดหวัง หรือใช้ภาษาที่มีน้ำหนักเพื่อให้เกิดผลตอบรับทางอารมณ์มากกว่าทางเหตุผลต่อข้อมูลที่นำเสนอ
ทุเรียนเทศ
ทุเรียนเทศ หรือ ทุเรียนน้ำ ( L.) ชื่อเรียกอื่น ๆ คือ ทุเรียนแขก (ภาคกลาง) หมากเขียบหลดหรือหมากพิลด (ภาคอีสาน) ทุเรียนน้ำ (ภาคใต้) และ มะทุเรียน (ภาคเหนือ) เป็นพืชในวงศ์เดียวกับน้อยหน่าและกระดังงา ใบเดี่ยว กลีบดอกแข็ง มีกลิ่นหอมตอนเช้า ผลมีรูปร่างคล้ายทุเรียน มีหนาม เปลือกสีเขียว เนื้อสีขาว ฉ่ำน้ำ รสหวานอมเปรี้ยว เมล็ดแก่สีดำ ปลูกมากในแถบอเมริกากลางและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นพืชที่ชอบที่ที่มีความชื้นสูง
การใช้ประโยชน์
ทุเรียนเทศใช้กินเป็นผลไม้สด และนำมาแปรรูปเป็นผลไม้กวน เยลลี่ ไอศกรีมและซอส ในมาเลเซียนำไปทำน้ำผลไม้กระป๋อง เวียดนามนิยมทำเป็นน้ำผลไม้ปั่น เมล็ดมีพิษ ใช้ทำยาเบื่อปลาและเป็นยาฆ่าแมลง ในทางโภชนาการ ทุเรียนเทศมีคาร์โบไฮเดรตมาก โดยเฉพาะน้ำตาลฟรุกโทส วิตามินซี และวิตามินบี ผล ใบ และเมล็ดมีฤทธิ์ทางยา ใช้เป็นยาสมุนไพร ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียใช้ใบใช้ฆ่าแมลงขนาดเล็ก ผลใช้รักษาโรคกระเพาะอาหาร และมีสารต้านอนุมูลอิสระ
ในเม็กซิโกและโคลัมเบีย เป็นผลไม้ที่นิยมรับประทานและใช้ทำขนม เช่นเป็นส่วนผสมของเครื่องดื่ม agua fresca ซึ่งเป็นน้ำผลไม้ผสมนม ไอศกรีมทำจากทุเรียนเทศเป็นที่นิยม ในอินโดนีเซีย dodol sirsak ทำจากทุเรียนเทศโดยนำไปต้มในน้ำ เติมน้ำตาลจนกว่าจะแข็ง และนำไปทำน้ำผลไม้ปั่น ในฟิลิปปินส์เรียกทุเรียนเทศว่า guyabano ซึ่งน่าจะมาจากภาษาสเปน guanabana ซึ่งนิยมกินผลสุกและทำน้ำผลไม้ สมูทตี และไอศกรีม บางครั้งใช้ทำให้เนื้อนุ่ม ในเวียดนาม ทางภาคใต้เรียก mãng cầu Xiêm ส่วนทางภาคเหนือเรียก mãng cầu ใช้กินสดหรือทำสมูทตี นิยมนำเนื้อไปปั่นใส่นมข้น น้ำแข็งเกล็ดหรือทำเป็นน้ำผลไม้ปั่น ในมาเลเซียและอินโดนีเซียนิยมกินเป็นผลไม้เช่นกัน ในไทยสมัยโบราณนิยมนำผลอ่อนไปแกงส้ม หรือเชื่อมแบบเชื่อมสาเก ผลสุกกินเป็นผลไม้
การปลูกทุเรียนเทศ
การปลูกทุเรียนเทศ หรือทุเรียนน้ำนั้น สามารถทำได้ไม่ยาก เพราะทุเรียนน้ำนั้นใช้วิธีขยายพันธุ์โดยเมล็ด ซึ่งเพียงแค่นำเมล็ดมาแช่น้ำทิ้งไว้ 1-2 วัน จากนั้นนำไปเพาะดินผสมปกติ ต้นทุเรียนเทศจะงอกขึ้นมาได้ภายใน 7 วัน แต่ต้นกล้าจะโตช้าและออกดอกเมื่อมีอายุ3 ปีขึ้นไป และจะติดผลในปีที่ 4 ได้ผลผลิตประมาณปีละ 1.5 - 2 ตัน/ไร่ หรือหากจะใช้วิธีขยายพันธุ์แบบเสียบยอดและทาบกิ่งก็สามารถทำได้ โดยต้นทุเรียนน้ำนี้จะเจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนที่มีความชุ่มชื้น ระบายน้ำได้ดี
ความเสี่ยง
มีงานวิจัยในแถบทะเลแคริบเบียนที่แสดงให้เห็นว่ามีความเชื่อมโยงระหว่างการรับประทานทุเรียนเทศกับโรคพาร์คินสัน เพราะทุเรียนเทศมีannonacinซึ่งเป็นสาเหตุของโรคนี้สูง
มีการวิจัยออกมาว่าในประเทศที่มีการใช้เมล็ดเป็นยาพื้นเมืองฆ่าพยาธิ พบว่าคนเป็นพาร์คินสัน จึงควรเลี่ยงการกินเมล็ด ในผลทุเรียนน้ำสด1ผล มีสารannonacin 15 milligrams และ1 กระป๋องของ น้ำผลไม้ที่ทำสำเร็จแล้วเพื่อการค้ามี annonacin 36 milligrams annonacin มีความเกี่ยวข้องกับ การเกิดแผลในสมอง ทำให้มีอาการแบบพาร์คินสัน จึงควรหลีกเลี่ยงการกินผลทุเรียนน้ำมากเกินไป
ทุเรียนเทศยังเป็นสมุนไพรที่ออกฤทธิ์ในยาที่ขายในตลาดในชื่อ Triamazon. Triamazon นี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้เป็นยาในอังกฤษ
โยโก กูชิเก็ง
โยโก กูชิเก็ง อดีตนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นนักมวยแชมป์โลกชาวญี่ปุ่นที่ทำสถิติป้องกันตำแหน่งไว้ได้มากที่สุด คือ 13 ครั้ง
ประวัติ
กูชิเก็งเป็นนักมวยถนัดซ้าย เริ่มชกมวยสากลอาชีพตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ชกเพียง 9 ครั้งก็ได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 10 กับ ฆวน อันโตนิโอ กุซมัน นักมวยเจ้าของตำแหน่งชาวโดมินิกัน ผลการชกกูชิเก็งชนะน็อก ยก 7 ได้แชมป์โลกไปครอง ถือเป็นสถิติชกน้อยที่สุดที่ได้ครองแชมป์โลกของประเทศญี่ปุ่นในขณะนั้น กูชิเก็งสามารถป้องกันตำแหน่งได้ถึง 13 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค มนต์สยาม ฮ. มหาชัย ยก 4 กูชิเก็งเสียแชมป์ให้กับเปโดร โฟลเรส นักมวยรองแชมป์โลก WBA อันดับ 4 ชาวเม็กซิโก โดยเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยก 12 จากนั้นกูชิเก็งได้ประกาศแขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย
สถิติป้องกันแชมป์โลกของกูชิเก็ง 13 ครั้งเป็นสถิติป้องกันแชมป์โลกได้สูงสุดของญี่ปุ่น รวมถึงของทวีปเอเชียด้วยในช่วงนั้น (พ.ศ. 2523 - 2530) จนถูกทำลายลงโดยชัง ช็อน-กู นักมวยชาวเกาหลีใต้ที่ป้องกันแชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท ได้ 15 ครั้ง
หลังจากที่กูชิเก็งแขวนนวม กูชิเก็งยังคงมีชื่อเสียงในหมู่ชาวญี่ปุ่น และได้ผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิงโดยเซ็นสัญญากับบริษัทโอตะพรอดักชันส์
เอ็นร้อยหวาย
เอ็นร้อยหวาย (Achilles tendon, heel cord) หรือ เอ็นส้นเท้า (calcaneal tendon) เป็นเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังขาส่วนล่าง เอ็นร้อยหวายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่หนาที่สุดในร่างกายมนุษย์     ทำหน้าที่ยึดกล้ามเนื้อแพลนทาริส กล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียส (น่อง) และกล้ามเนื้อโซเลียสเข้ากับกระดูกส้นเท้า เอ็นร้อยหวายทำงานร่วมกับกล้ามเนื้อเหล่านี้ในการเหยียดข้อเท้า (plantar flexion) และการงอเข่า (ไม่รวมกล้ามเนื้อโซเลียส)
ความผิดปกติของเอ็นร้อยหวายรวมถึงเอ็นร้อยหวายอักเสบ เอ็นร้อยหวายเสื่อม เอ็นร้อยหวายฉีกขาด หรือมีคอเลสเตอรอลสะสมจนเป็นกระเหลืองที่ผิวหนัง
คำว่า Achilles tendon ปรากฏในค.ศ. 1693 ตามชื่ออคิลลีส วีรบุรุษในเทพปกรณัมกรีก
โครงสร้าง
เอ็นร้อยหวายเชื่อมกล้ามเนื้อเข้ากับกระดูกเช่นเดียวกับเอ็นกล้ามเนื้ออื่น ๆ มีตำแหน่งอยู่ที่ด้านหลังขาส่วนล่าง เอ็นร้อยหวายเชื่อมกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสและกล้ามเนื้อโซเลียสเข้ากับปุ่มกระดูกส้นเท้า โดยมีจุดเริ่มใกล้ส่วนกลางของน่อง ก่อนจะสอดเข้าส่วนกลางหลังกระดูกส้นเท้า และมีส่วนปลายล่างของเอ็นที่แผ่ออก
เอ็นร้อยหวายคลุมด้วยพังผืดและผิวหนัง มองเห็นได้ชัดที่ด้านหลังกระดูกขาส่วนล่าง บริเวณที่เป็นช่องว่างประกอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดโปร่งบางและเนื้อเยื่อไขมัน มีถุงน้ำไขข้อ (synovial bursa) วางตัวระหว่างเอ็นกับส่วนบนของกระดูกส้นเท้า เอ็นร้อยหวายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อที่หนาที่สุดในร่างกายมนุษย์ สามารถรองรับความเค้นภาระ (load stress) ได้ 3.9 เท่าของน้ำหนักตัวขณะเดิน และ 7.7 เท่าของน้ำหนักตัวขณะวิ่ง
หน้าที่
เอ็นร้อยหวายทำงานร่วมกับกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสและกล้ามเนื้อโซเลียสในการเหยียดข้อเท้าผ่านเส้นประสาททิเบียล นอกจากนี้เอ็นร้อยหวายและกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสยังทำงานร่วมกับกล้ามเนื้ออื่น เช่น แฮมสตริง กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ ฟีเมอริส และกล้ามเนื้อป็อปลิเทียสในการงอเข่า
เนื่องจากเส้นใยเอ็นร้อยหวายขดเป็นเกลียวประมาณ 90 องศา เส้นใยจากกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียสจึงโน้มไปยึดกับส่วนนอกของกระดูก ขณะที่เส้นใยจากกล้ามเนื้อโซเลียสเอนไปยึดใกล้กับแนวกลางของกระดูก
ที่มา
ฟิลิป เวอร์เฮเยน นักกายวิภาคศาสตร์ชาวเฟลมิชบันทึกถึงเอ็นร้อยหวายในชื่อ "the cord of Achilles" ในตำรา Corporis Humani Anatomia (ค.ศ. 1693) โดยอิงจากตำนานของอคิลลีส วีรบุรุษที่เมื่อครั้งยังเป็นทารกถูกธิทีส ผู้เป็นมารดาจุ่มในแม่น้ำสติกซ์เพื่อให้ร่างกายแข็งแกร่ง แต่ส้นเท้าไม่ได้สัมผัสน้ำ จึงกลายเป็นจุดอ่อนที่ทำให้เขาถูกสังหารในสงครามกรุงทรอย อย่างไรก็ตามฮิปพอคราทีส แพทย์ชาวกรีก กล่าวถึงเอ็นร้อยหวายเป็นครั้งแรกในชื่อ "tendo magnus" (เอ็นใหญ่) และนักกายวิภาคศาสตร์ก่อนเวอร์เฮเยนเรียกเอ็นนี้ว่า "เอ็นฮิปพอคราทีส" (chorda Hippocratis)
เอ็นร้อยหวายรู้จักอีกชื่อคือเอ็นส้นเท้า (calcaneal tendon) ซึ่งเป็นชื่อที่บรรยายในเชิงวิทยาศาสตร์ โดยคำว่า calcaneal มาจาก calcaneus ที่หมายถึงกระดูกส้นเท้า
ซาโยนาระครอวล์
ซาโยนาระครอวล์ เป็นซิงเกิลลำดับที่ 31 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เปิดตัวในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
ณ วันที่วางจำหน่าย ซีดีซิงเกิล "ซาโยนาระครอวล์" ได้จำหน่ายไปแล้ว 2.3 ล้านชุด ทำลายสถิติก่อนหน้านี้ของวงที่ 2 ล้านชุดจาก "มานัตสึโนะซาวส์กูด!" ณ วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2556 มียอดขายมากกว่า 1.9 ล้านชุด
ข้อมูลเพลง
ซิงเกิ้ลนี้วางจำหน่ายทั้งสิ้น 4 ไทป์ ได้แก่ Type-A, Type-K, Type-B และ Theater Edition
ทั้ง 4 ไทป์จะได้รับบัตรรหัสลงคะแนนสำหรับงาน AKB48 32nd Single Senbatsu Election
รายชื่อเพลง
2 เพลงแรกในซีดีและมิวสิกวิดีโอ 3 เพลงแรกในดีวีดีจะเหมือนกันทุกเวอร์ชัน
สมาชิก
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
=== "Sayonara Crawl" ===
"Haste to Waste"
สมาชิกได้จากการค้นหา 7 อันดับท้ายจากทั้งหมด 15 อันดับในการทำข้อสอบวัดระดับความรู้ในรายการ Mecha Mecha Iketeru! ทางสถานี Fuji TV เมื่อวันที่ 20 เมษายนที่ผ่านมา
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
"ซาโยนาระครอวล์" เป็นซิงเกิลลำดับที่ 11 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยวงประกาศชื่อเพลงและสมาชิกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2565 ผ่านจอ THE PanOramix ณ เซ็นทรัลเวิลด์ และได้มีการเปิดตัวเพลงอย่างเป็นทางการครั้งแรกในงาน BNK48 11th Single "Sayonara Crawl" First Performance เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2565 ณ Asiatique Park ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
เฟิสต์แรบบิท
เค็งคิวเซย์: วชิราพร พัฒนพานิช, นภสรณ์ ศิริปาณี, อิสรีย์ ทวีกุลพาณิชย์, นันทภัค กิตติรัตนวิวัฒน์, ปาฏลี ประเสริฐธีระชัย, ญาณิศา เมืองคำ, ณัฐธันยา ดุลยพล, ภาริตา ริเริ่มกุล, นิพพิชฌาน์ พิพิธเดชา, สาริศา วรสุนทร, พิทยาภรณ์ เกียรติฐิตินันท์, ภูษิตา วัฒนากรแก้ว, ณิชารีย์ วชิรลาภไพฑูรย์, พิณญาดา จึงกาญจนา, ณัฏฐธิดา อาสนานิ, นพรดา เลิศวิริยะพร
ทุ่งแสงดาว
ขับร้องโดยสมาชิก 6 คน ประกอบด้วย
Sporoxeia
Sporoxeia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของจีนตอนกลางถึง อินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ซ็อง-กูว์ล็อต
ซ็อง-กูว์ล็อต (sans-culottes) หมายถึงสามัญชนที่เป็นชนชั้นล่างในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของฝรั่งเศส เกิดจากการรวมกลุ่มของผู้ได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจและการคลังในช่วงนั้นมากที่สุด โดยมากเป็นพวกช่างฝีมือและเจ้าของกิจการขนาดเล็กในตัวเมือง
หลักการพื้นฐานของซ็อง-กูว์ล็อตมีสามข้อ ได้แก่ ความเสมอภาคทางสังคม ความเสมอภาคทางเศรษฐกิจ และประชาธิปไตยทางตรง พวกเขาเรียกร้องให้ล้มเลิกอำนาจและอภิสิทธิ์ทั้งหมดของราชวงศ์ ขุนนาง และพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังเรียกร้องให้มีการกำหนดอัตราค่าแรงแบบคงที่และการตรึงราคาสินค้า พวกเขามักเดินขบวนหรือชุมนุมกดดันให้บรรดาผู้แทนในสภาซึ่งส่วนมากเป็นชนชั้นกระฎุมพี (bourgeoisie) นำคำเรียกร้องของพวกเขาไปอภิปรายในสภา พวกเขาเป็นแรงกดดันสำคัญที่ให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ยอมลงพระนามในประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมืองในปี 1789
นอกจากข้อเรียกร้องทางการเมืองและเศรษฐกิจ พวกซ็อง-กูว์ล็อตยังทำหน้าที่เป็นผู้ระแวดระวังภัยจากฝ่ายต่อต้านการปฏิวัติ ในปี 1972 ซ็อง-กูว์ล็อตกลายเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านพวกกระฎุมพีสายประนีประนอม พวกเขาต้องการให้การปฏิวัติเดินหน้าต่อไป ในขณะที่ฝ่ายฌีรงแด็งต้องการประนีประนอมกับกลุ่มระบอบเก่า ท้ายที่สุดพวกซ็อง-กูว์ล็อตร่วมกับสมาชิกสภากลุ่มฌากอแบ็งก็สามารถผลักดันการจัดตั้งสาธารณรัฐได้สำเร็จในวันที่ 22 กันยายน 1972
ภายหลังจัดตั้งสาธารณรัฐ พวกซ็อง-กูว์ล็อตมักยกฝูงชนติดอาวุธไปล้อมที่ประชุมสภาเพื่อเรียกร้องในเรื่องต่าง ๆ พวกเขาร่วมมือกับสมาชิกสภาฝ่ายลามงตาญซึ่งมีความเห็นอกเห็นใจชนชั้นแรงงาน ในการโน้มน้าวเสียงส่วนใหญ่ในสภาลงมติประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 โดยไม่ต้องผ่านการพิจารณาคดีได้สำเร็จ พระเจ้าหลุยส์ถูกประหารเมื่อ 21 มกราคม 1793 แต่ความต้องการของซ็อง-กูว์ล็อตไม่ได้จบลงบนความตายของพระเจ้าหลุยส์ พวกเขามีข้อเรียกร้องมากมายที่ฝ่ายลามงตาญต้องรับไปผลักดันต่อไป และนั่นทำให้รอยร้าวทางความคิดระหว่างขั้วลามงตาญกับฌีรงแด็งขยายตัวเพิ่มขึ้น จนนำไปสู่ความตึงเครียดในสภา
28 พฤษภาคม 1793 คอมมูนปารีสก็อนุมัติให้จัดตั้ง "กองทัพปฏิวัติ" (armée révolutionnaire) ประกอบด้วยซ็อง-กูว์ล็อตหลายหมื่นคนในปารีส เพื่อปกป้องระบบกฎหมายการปฏิวัติ พวกเขามีส่วนสำคัญในการล้มล้างอำนาจของกลุ่มฌีรงแด็งซึ่งครองตำแหน่งสำคัญในสภา และทำให้ฝ่ายลามงตาญได้เรืองอำนาจ
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี
นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)
ดูเพิ่ม
1491 1556
Stanmarkia
Stanmarkia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโกถึงกัวเตมาลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สุลต่านสุไลยมานแห่งบรูไน
สุลต่านสุไลยมานแห่งบรูไน ไม่มีหลักฐานปีที่พระราชสมภพ เป็นพระราชโอรสของ สุลต่านชารีฟ อาลี พระราชสมภพที่ประเทศบรูไน ขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1975 ต่อจาก สุลต่านชารีฟ อาลี พระราชบิดาของพระองค์ เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2028 ครองราชย์ได้ 44 ปี
ยูกิ วากาอิ
ยูกิ วากาอิ ( 若井 友希<rt>わかい ゆうき</rt>, 30 ตุลาคม 1995 - ) เป็นนักพากย์ ไอดอล นักร้อง นักแต่งเพลง ชาวญี่ปุ่น สมาชิกของกลุ่มไอดอล i☆Ris สังกัด 81 Produce และเอเว็กซ์พิกเจอร์ส เกิดที่จังหวัดกิฟุ
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิก
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952
Stauranthus
Stauranthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rutaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกตอนใต้ถึงอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สถานีกู่เฉิง
สถานีกู่เฉิง (หมายเลขสถานี ) เป็นสถานีรถไฟใต้ดินแห่งหนึ่งของระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 ตั้งอยู่ในเขตฉือจิ่งชาน ปักกิ่ง ประเทศจีน
ริโกะ โคฮาระ
ริโกะ โคฮาระ ( 小原 莉子<rt>こはら りこ</rt>, 3 กุมภาพันธ์ 1990 -) เป็นนักพากย์  นักกีตาร์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดกิฟุ เคยสังกัดโคเปร์และออบเจ็กต์ ปัจจุบันไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ที่ไหน
ลำโพงกาสลัก
ลำโพงกาสลัก (Thorn Apple; L.) หรือ มะเขือบ้าอินเดีย หรือ ลำโพงดอกชมพู เป็นพืชล้มลุก ประเภทเดียวกับมะเขือ ชื่อพื้นเมืองเช่น มะเขือบ้าดอกดำ เมื่อโตเต็มที่มีความสูงประมาณ 1-1.5 เมตร ลำต้น กิ่ง และก้านใบมีสีม่วงเข้มดำมัน  ใบเดี่ยว รูปไข่ สีเขียวเข้ม เรียงสลับกัน กว้าง 8-15 เซนติเมตร ยาว 10-20 เซนติเมตร ขอบใบหยักเป็นซี่ฟันหยาบ ๆ ฐานหรือโคนใบมักไม่เสมอกัน ดอกมีสีม่วง ขนาดของดอกยาวประมาณ 12-16 เซนติเมตร ก้านดอกสั้น เมื่อดอกโตเต็มที่ปากดอกจะบานออกดูคล้ายรูปแตร ขนาดของดอกยาวประมาณ 12-16 เซนติเมตร ก้านดอกสั้น ดอกมักจะซ้อนกัน 3 ชั้น เป็นส่วนใหญ่ ถ้าเป็นพันธุ์ผสม ดอกจะซ้อนกัน 2 และ 4 ชั้น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ลำโพงจัดอยู่ในประเภทเป็นพืชที่มีพิษ มีถิ่นกำเนิดในอินเดีย และชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีฤทธิ์หลอนประสาท
ประโยชน์
ใช้เป็นยาสมุนไพร โดยเมล็ดใช้หุงทำน้ำมันใส่แผล แก้กลากเกลื้อน ผื่นคัน, ใช้ใบสดตำพอกฝี แก้ปวดบวมอักเสบ ใบและยอด มีสารอัลคาลอยด์เช่น ไฮออสไซยามีน และ ไฮออสซีน ใช้แก้อาการปวดท้องเกร็ง และขยายหลอดลม ใช้แก้หอบหืดได้และดอกใช้สูบเพื่อแก้อาการหอบหืดได้
กแญซนอ
กแญซนอ (Gniezno, ; Gnesen) เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนกลาง-ตะวันตกของประเทศ อยู่ห่างจากเมืองปอซนัญไปทางทิศตะวันออก 50 กิโลเมตร มีประชากร 68,943 คน ซึ่งทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของจังหวัดวีแยลกอปอลสกา เมืองนี้เคยเป็นเมืองหลวงแรกของโปแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 กษัตริย์องค์แรกของโปแลนด์คือพระเจ้าบอแลสวัฟผู้กล้า (Bolesław I the Brave) ทรงทำพิธีราชาภิเษกเมื่อ ค.ศ. 1000 และ ค.ศ. 1025 และใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีราชาภิเษกของกษัตริย์โปแลนด์เรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1320 ตกเป็นของปรัสเซียใน ค.ศ. 1793 และกลับมาเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1919
เมืองพี่น้อง
กแญซนอเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
อดีต:
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 กแญซนอตัดความสัมพันธ์กับเมือง Sergiyev Posad เพื่อตอบสนองต่อการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565
จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์
จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ (George Bernard Shaw; 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1856 - 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950) เป็นนักเขียนบทละครชาวไอริช เกิดที่เมืองดับลิน ย้ายมาอยู่กรุงลอนดอนเมื่ออายุได้ 20 ปี และพำนักอยู่ในประเทศอังกฤษจนตลอดชีวิต เขาเริ่มต้นชีวิตการทำงานด้วยการประพันธ์เพลงและเขียนบทวิจารณ์วรรณกรรม ต่อมาจึงหันมาเขียนบทละคร และมีความชำนาญในการประพันธ์บทละครแนวชีวิต ชอว์มีผลงานบทละครมากกว่า 60 เรื่อง ส่วนใหญ่มีเนื้อหาที่สะท้อนถึงปัญหาสังคม เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1925 และได้รับรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1938
ผลงานที่มีชื่อเสียง ได้แก่ 1. Man and Superman (ค.ศ. 1905) 2. Pygmalion (ค.ศ. 1913) 3. Saint Joan (ค.ศ. 1923)
โหวด
โหวด หรือ "โบด" เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสานประเภทเครื่องเป่าหรือแกว่ง มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกคล้ายกับบั้งไฟ ทำจากไม้กู่แคนซึ่งเป็นไม้ซางชนิดเดียวกับที่ใช้ทำแคนด้านบนมีชันโรง (ขี้สูด) มีลักษณะคล้ายกับเครื่องดนตรีกรีกโบราณ ที่เรียกว่า "Pan Pipe" ในสมัยโบราณมักจะใช้ผูกกับเชือกแล้วแกว่งให้เกิดเสียง โหวดเป็นเครื่องดนตรีประจำจังหวัดร้อยเอ็ด ผู้คิดค้นพัฒนาให้โหวดมีลักษณะแบบที่เห็นในปัจจุบันคือ นายทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้านอีสาน) ประจำปีพุทธศักราช 2562 ชาวจังหวัดร้อยเอ็ด อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับความนิยมในเพลงลูกทุ่งในช่วงหลัง นับตั้งแต่ช่วงปี 2540 เป็นต้นมา
Stefanoffia
Stefanoffia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ถึงตุรกี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ขนมวง
ขนมวง หรือ เข้ามูนข่วย เป็นขนมชนิดหนึ่งของชาวไทใหญ่ เป็นรูปวงกลมมีรูตรงกลางคล้ายกำไลหรือโดนัท ทำจากแป้งข้าวเหนียวนวดกับน้ำและมะพร้าวขูด นำไปคลุกกับงาขาวแล้วต่อให้เป็นวงกลม ทอดในน้ำมันให้สุก พอขนมเย็นลงจึงนำไปชุบน้ำตาลอ้อยให้ทั่ว ชาวไทใหญ่นิยมทำขนมนี้ในงานปอยหรืองานบุญ
นอกจากนี้ยังมีอาหารของชาวไทพวนซึ่งมีลักษณะเดียวกัน เรียกว่า ข้าวโค้ง ทำจากแป้งข้าวเหนียว น้ำ มะพร้าวขูดฝอย และมันเทศซึ่งนึ่งจนสุกบดให้ละเอียด นำมานวดด้วยกันจนเนื้อเนียน จากนั้นก็ปั้นแป้งเป็นเส้น แล้วจับมาโค้งเข้าหากัน ก่อนนำไปทอด เป็นที่มาของชื่อ
เรือป้องกันชายฝั่งรัสเซียแอดมิรัลเซเนียวิน
แอดมิรัลเซเนียวิน (Адмирал Сенявин) เป็นเรือป้องกันชายฝั่งชั้นแอดมิรัลอูชาคอฟที่สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 มันเป็นหนึ่งในแปด เรือประจัญบานก่อนเดรดนอตของรัสเซียที่ถูกเข้ายึดโดยกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นจากรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1904–1905 ต่อมามันได้เข้าประจำการในกองทัพเรือญี่ปุ่นภายใต้ชื่อมิชิมะ (見島) จนกระทั่งถูกจมในฐานะเป้าหัดยิงในปี ค.ศ. 1936
ประจำการรัสเซีย
แรกเริ่มเดิมที เรือลำนี้ได้รับมอบหมายให้ประจำการกองเรือบอลติก ซึ่งต่อมา มันได้รับการจัดประเภทใหม่ให้เป็นเรือป้องกันชายฝั่ง
เรือป้องกันชายฝั่งชั้นแอดมิรัลอูชาคอฟที่ล้าสมัยทั้งสาม (แอดมิรัลอูชาคอฟ, แอดมิรัลอะพรักซิน และแอดมิรัลเซเนียวิน) ถูกปฏิเสธไม่ให้รวมอยู่ในกองเรือรบแปซิฟิกที่สอง ซึ่งรวบรวมโดยพลเรือเอก ซีโนวี โรเชสต์เวนสกี เพื่อเสริมกำลังกองเรือรบรัสเซียที่มีอยู่ในพอร์ตอาร์เธอร์หลังการปะทุของสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เนื่องจากโรเชสต์เวนสกีรู้สึกว่าพวกมันไม่เหมาะสมสำหรับการปฏิบัติการบลู-วอเตอร์ที่รุนแรงเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เรือทั้งสามได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของกองเรือรบแปซิฟิกที่สามของพลเรือเอกเนโบกาตอฟ ซึ่งต่อมาได้ถูกส่งไปเสริมกำลังโรเชสต์เวนสกีในการเดินทางไปยังตะวันออกไกลนับแต่ความวุ่นวายทางการเมืองหลังจากการจากไปของเขา กองเรือรบแปซิฟิกที่สามนี้ได้เคลื่อนผ่านคลองสุเอซและสองกองเรือรบรัสเซียได้นัดพบกันที่อ่าวกัมรัญหลังจากการล่องเรือ ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักในนาม "การเดินทางของผู้ถูกสาป" และจากที่นั่น โรเชสต์เวนสกีได้กำหนดเส้นทางผ่านทะเลจีนใต้ไปยังช่องแคบเกาหลี ที่ซึ่งพวกเขาถูกพบโดยฝ่ายญี่ปุ่น
ในผลของยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะ (27–28 พฤษภาคม ค.ศ. 1905) เรือทั้งสามลำรอดชีวิตจากช่วงแรกของการสู้รบในตอนเย็นของวันที่ 27 พฤษภาคม ส่วนใหญ่เนื่องมาจากญี่ปุ่นมุ่งความพยายามไปที่เรือประจัญบานสมัยใหม่ของโรเชสต์เวนสกี (จดจ่อในกองพลที่หนึ่งและสองของกองเรือรบรัสเซีย) และการทำลายล้างเกือบทั้งหมดในเวลาต่อมาทำให้กองเรือรัสเซียไม่เหลือชิ้นดี ส่วนกองพลที่สามของเนโบกาตอฟส่วนใหญ่สามารถอยู่ด้วยกันได้ในช่วงกลางคืน แม้ว่าเรือพี่น้องของแอดมิรัลเซเนียวินอย่างแอดมิรัลอูชาคอฟจะพลัดหลงจากรูปขบวนและถูกญี่ปุ่นจม เช้าวันที่ 28 พฤษภาคม ได้มีการพบผู้รอดชีวิตชาวรัสเซียซึ่งถูกล้อมรอบไปด้วยกองกำลังของญี่ปุ่นที่ไม่ได้รับความเสียหาย และเนโบกาตอฟก็ยอมจำนน ด้วยเหตุนี้ เรือแอดมิรัลเซเนียวิน และเจเนอรัลแอดมิรัลอะพรักซิน จึงถูกเข้ายึดในฐานะทรัพย์เชลยศึก
การนมัสการของคนเลี้ยงแกะ (การาวัจโจ)
การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ (Adoration of the Shepherds) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รีจิโอนาเล, เมสสินาในประเทศอิตาลี
ภาพ “การชื่นชมของคนเลี้ยงแกะ” เขียนเสร็จราวปี ค.ศ. 1609 ขณะที่คาราวัจโจพำนักอยู่ที่เมสสินาคาราวัจโจได้รับสัญญาจ้างให้วาดภาพสี่ภาพจากชุดทุกขกิริยาของพระเยซู ถ้าคาราวัจโจได้เขียนตามสัญญาอย่างที่ว่าก็ไม่มีภาพใดที่เหลือให้เห็น ซัสซิโนกล่าวว่าฉากการประสูติของพระเยซูได้รับจ้างจากเซเนทของเมสสินาสำหรับวัดคาปุชินซานตามาเรียเดกลิอันเจลิ
ความเรียบง่ายแบบฟรานซิสกันแสดงให้เห็นได้ในภาพนี้ ภายในโรงนาไม้ที่ประสูติมีลาและวัวยืนอย่างอดทนอยู่ข้างหลังภาพ บนพื้นเป็นฟางมีตะกร้าใส่ขนมปังและ เครื่องมือช่างไม้ของโจเซฟและชิ้นผ้าสองสามชิ้น โจเซฟใส่เสื้อแดงแนะนำคนเลี้ยงแกะที่แต่งสีน้ำตางและเทาต่อแมรี ผู้ใส่เสื้อสีแดงสด พระแม่มารีทรงโอบอุ้มพระบุตรอยู่อย่างทะนุถนอม นอกจากสองรัศมีกับชายที่คุกเข่ากุมมือชื่นชมพระเยซูอยู่เท่านั้นที่ทำให้การพบเด็กเกิดใหม่ดูมีความหมายว่าพระเจ้าเสด็จมาสมภพในร่างของมนุษย์
คาราวัจโจได้รับค่าจ้าง 1000 สคูโดสำหรับงานชิ้นนี้ซึ่งเป็นค่าจ้างที่สูงที่สุดที่ได้รับตั้งแต่เริ่มเขียนภาพมา
คอมมานด์ & คองเคอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2538)
คอมมานด์ & คองเคอร์ (หรือ คอมมานด์ & คองเคอร์: ไทบีเรียน ดอว์น หรือเรียกง่ายๆว่า C&C/C&C1; และชื่ออย่างไม่เป็นทางการคือ คอมมานด์ & คองเคอร์ 64 สำหรับเครื่อง นินเทนโด 64) เป็นเกมวางแผนการรบเรียลไทม์ ในซีรีส์ คอมมานด์ & คองเคอร์ พัฒนาโดย เวสท์วูด สตูดิโอ สำหรับ เอ็มเอส-ดอส และ จัดจำหน่ายโดย เวอร์จิน อินเตอร์แอคทีฟ โดยเกมนี้เป็นเกมแรกของซีรีส์ คอมมานด์ & คองเคอร์
ถนนโชคชัย 4
ถนนโชคชัย 4 เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตวังทองหลางและเขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก ไม่มีเกาะกลาง ระยะทางยาวประมาณ 4 กิโลเมตร เริ่มต้นจากทางแยกโชคชัย 4 ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดพร้าวในพื้นที่แขวงสะพานสอง เขตวังทองหลาง ไปทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ ตัดกับถนนสังคมสงเคราะห์ ข้ามคลองทรงกระเทียมและเข้าพื้นที่แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว ตัดกับถนนลาดพร้าววังหิน ตัดกับถนนสตรีวิทยา 2 ข้ามคลองเสือน้อย เมื่อถึงปากซอยโชคชัย 4 ซอย 84 จึงวกไปทางทิศตะวันตก ก่อนจะไปสิ้นสุดที่ทางแยกบ่อปลาซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดพร้าววังหินและซอยลาดพร้าววังหิน 79
บริเวณปากถนนโชคชัย 4 ที่แยกจากถนนลาดพร้าว ในอดีตเป็นที่ตั้งของตลาดโชคชัย 4 ซึ่งมีเนื้อที่ 16 ไร่ 66 ตารางวา และมีตึกแถวจำนวนกว่า 100 คูหา บริษัท ลาดพร้าวโชคชัยพัฒนา จำกัด ได้เช่าที่ดินนี้นานกว่า 30 ปี แต่หลังจากหมดสัญญาลงเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 จึงได้รื้อถอนตึกแถวเหล่านั้น บริเวณนั้นยังเป็นที่ตั้งของสถานีโชคชัย 4 ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ด้านหน้าของตลาดโชคชัย 4 (เดิม) เป็นบันไดขึ้นลงสถานี
สนามกีฬาบิเซนเต กัลเดรอน
สนามกีฬาบิเซนเต กัลเดรอน (Estadio Vicente Calderón) เป็นสนามฟุตบอลเหย้าเดิมของสโมสรฟุตบอลอัตเลติโกเดมาดริดในลาลิกา ตั้งอยู่ที่เขตอาร์กันซูเอลา ในเมืองหลวงมาดริด ประเทศสเปน เดิมสนามแห่งนี้มีชื่อว่า สนามกีฬามันซานาเรส (Estadio Manzanares) แต่ก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นสนามกีฬาบิเซนเต กัลเดรอน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 มีความจุสนามทั้งหมด 54,960 ที่นั่ง
สนามกีฬาบิเซนเต กัลเดรอน เป็นสนามที่ได้รับมาตรฐาน 4 ดาวจากการแบ่งประเภทสนามฟุตบอลของยูฟ่า เคยใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติสเปนในปี ค.ศ. 2003 และเคยได้จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 ในรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งสเปนเป็นเจ้าภาพ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช
พลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช (2 เมษายน พ.ศ. 2420 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหม เป็นผู้นำกบฏบวรเดชพยายามยึดอำนาจจากรัฐบาลคณะราษฎร เมื่อ พ.ศ. 2476
พระประวัติ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าบวรเดช กฤดากร เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ที่ประสูติแต่หม่อมสุภาพ กฤดากร ณ อยุธยา เมื่อวันอังคารที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2420