cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร)
ประวัติ
เมื่อเยาว์วัย ได้ศึกษาในขั้นแรก ในสำนักเรียน พระศาสนโสภณ ( อ่อน ) วัดพิชยญาติการาม ธนบุรี จน พ.ศ. 2439 จึงได้ตามเสด็จ สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุขฯ ไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ได้ศึกษาอยู่เป็นเวลา 5 ปี เดินทางกลับกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2443
ในปีที่กลับถึงเมืองไทย ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้ารับราชการ ในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ในตำแหน่งผู้ช่วยนายเวร ในกรมตรวจ และ กรมสารบัญชี เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2443 และได้เลื่อนเป็นนายเวรบัญชีคลังหัวเมือง ในปีถัดมา
ถึง พ.ศ. 2445 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปรับราชการในตำแหน่งข้าหลวงสำรวจการพระคลัง มณฑลพายัพ ได้ออกไปปฏิบัติราชการ ณ ที่นั้น เกือบ 5 ปี จึงย้ายกลับมากรุงเทพฯ เพื่อรับตำแหน่งผู้ช่วยอธิบดี กรมตรวจ และ กรมสารบัญชี
ถึง พ.ศ. 2454 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นอธิบดีกรมเก็บ ในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ จนเมื่อ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2458 ก็ได้เป็น อธิบดีกรมตรวจ และ สารบัญชี ในที่สุด ( กรมตรวจ และ สารบัญชีนี้ ต่อมาได้ขนานนามใหม่ว่า กรมบัญชีกลาง ) นอกจากนี้ ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานตราตั้งเป็น องคมนตรี ด้วย
ท่านได้รับราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ มาด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และด้วยปรีชาสามารถ จนได้เป็นกรรมการสภาการคลัง และอธิบดีกรมพระคลังมหาสมบัติ ทรงเล็งเห็นว่า มีความสามารถที่จะทำการในตำแหน่งอันสูง ณ กระทรวงอื่นๆได้  จึงมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปดำรงตำแหน่ง เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ ตั้งแต่ เดือน เมษายน พ.ศ. 2466 ซึ่งท่านก็ได้รับราชการฉลองพระคุณด้วยความซื่อสัตย์สุจริต จนกราบถวายบังคมลาออกจากราชการ ด้วยเหตุสุขภาพไม่สมบูรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2473
อนึ่ง เมื่อมีการพระราชทานนามสกุลนั้น ท่านเจ้าพระยาพลเทพ  เมื่อยังเป็นที่ พระยาไชยยศสมบัติ ได้เป็นผู้กราบบังคมทูลขอพระราชทานนามสกุล  จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วยผู้หนึ่ง  ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานว่า "โกมารกุล ณ นคร"( เขียนเป็นตัวอักษรโรมันว่า Koma^rakul na Nagara )  สำหรับผู้สืบสายลงมาจาก เจ้าพระยามหาศิริธรรม ( เมือง ณ นคร ) นับเป็นนามสกุลที่ 253 ของประเทศไทย
ภายหลังออกจากราชการแล้ว ท่านเจ้าพระยาพลเทพ  ก็ใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบ ณ บ้านเลขที่ 147 เยื้องตลาดแขก  ตำบลขนุนกวน  อำเภอบางยี่เรือ จังหวัดธนบุรี  ซึ่งเป็นบ้านเก่าของตระกูล  ตกทอดมาจากเจ้าพระยามหาศิริธรรม ( เมือง ณ นคร ) ปู่ของท่าน ( ซึ่งรับพระบรมราชโองการให้ย้ายจากนครศรีธรรมราช มารับราชการที่กรุงธนบุรีฯ และเลือกที่ดินผืนนี้ เพื่อให้อยู่ใกล้พระราชวังเดิม ) แวดล้อมไปด้วยญาติๆ และบรรดาข้าราชการในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และ กระทรวงเกษตราธิการ ที่ท่านรับอุปการะ  เป็นที่น่าเสียดายว่าบ้านหลังดังกล่าว ภายหลังเมื่อท่านถึงอสัญกรรมแล้ว  ทายาทได้ขายให้ทางราชการไป  กลายสภาพมาเป็นสถาบันราชภัฎธนบุรี ดังที่เห็นในปัจจุบัน
นอกจากนี้ ท่านยังมีใจที่ใฝ่ในการกุศลอย่างแรงกล้า  ได้บำรุงและก่อสร้างศาสนสถานตามวัดต่างๆ เช่นที่วัดอนงคาราม และ วัดบุปผาราม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวัดบุปผารามนั้น มีหลายสิ่ง  ที่ยังปรากฏจนปัจจุบัน คือ หอระฆังและกลอง มีนามว่า "หออาณัติ" ซึ่งท่านสร้างอุทิศแก่ วราภา โกมารกุล ณ นคร ธิดาคนเล็ก ของท่าน ซึ่งถึงแก่กรรมแต่เยาว์วัย  กับสร้างสนามหญ้าหน้าโรงเรียนปริยัติธรรมสินสุขะนิธิ ( สนามนี้ปัจจุบันไม่มีแล้ว ) กับยังรับอุปฐากภิกษุสามเณรในวัด นับแต่ พระอโนมคุณมุนี ( กล่อม อนุภาสเถระ ) เจ้าอาวาส ลงไป  และเมื่อมีเวลาว่างยังพอมีกำลังเดินไปวัดได้  ก็อาจจะให้มีการประชุม  นิมนต์สามเณรเล็กๆ มาโต้ธรรมวาที
นอกจากนี้ ท่านยังพยายามให้มีการแปลหนังสือธรรมะบางฉบับจากภาษาต่างประเทศ มาเป็นภาษาไทยด้วย เช่น นิมนต์พระพม่า วัดปรก มาสนทนาธรรมกับนายบุญมั่น  โดนให้ นายบุญมั่น ถาม และพระพม่า วิสัชนา มีชวเลข คอยจด จนได้ออกเป็นหนังสือ ชื่อ "ทำไมมนุษย์จึงเคารพนับถือพระพุทธเจ้า" เล่มหนึ่ง  กับเมื่อก่อนจะถึงอสัญกรรม ยังได้มอบให้หลวงไพจิตรวิทยาการ ( หม่อมหลวงไพจิตร สุทัศน์ ) แปลหนังสือธรรมะ ชื่อ  Buddhist Meditation ของ G. Constant Lounsbery ขึ้นอีกเล่มนึง ซึ่ง สุชีโว ภิกขุ ( สุชีพ ปุญญานุภาพ ) ให้ชื่อเป็นภาษาไทยว่า "การบำเพ็ญฌานทางพระพุทธศาสนา" ยังคงเป็นหนังสือที่มีค่าในทางการศึกษาพุทธศาสนามาจนทุกวันนี้
งานอดิเรกของท่านนอกจากบำรุงพระศาสนาแล้ว ยังมีอีกหลายสิ่ง เช่น ต่อจิ๊กซอว์, ฟังวิทยุคลื่นสั้นจากต่างประเทศ เช่น บีบีซี และ ออลอินเดียเร และที่สำคัญซึ่งท่านรักมาก คือ การเลี้ยงนกเขาชวา โดยมี พระศรีไกรลาศ และ ขุนสฤษดิ์รังวัดการ เป็นผู้ดูแลให้ท่าน
ท่านเจ้าพระยาพลเทพ เริ่มป่วยด้วยความชราภาพ  ตั้งแต่เดือน  สิงหาคม  พ.ศ. 2489 ได้เชิญนายแพทย์ที่เชี่ยวชาญมาทำการรักษาพยาบาล   แต่อาการก็ทรงและทรุดเรื่อยมา  แต่ในยามมีทุกขเวทนานั้น  ท่านก็สามารถระงับความเจ็บปวดได้จากธรรมะ ที่ท่านได้เพียรศึกษาและปฏิบัติมาเสมอ   จนที่สุดได้ถึงอสัญกรรม  เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 เวลา 23.25 นาที
ได้รับพระราชทานโกษฐ์ไม้สิบสอง ประกอบศพ เป็นเกียรติยศ ตั้งบำเพ็ญกุศล ณ บ้านตำบลตลาดแขก จนถึงวาระได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2490
ครอบครัว
ท่านมีบุตร-ธิดา ดังรายนามต่อไปนี้
ที่เกิดด้วย คุณหญิงแช่ม โกมารกุล ณ นคร ราชินิกูล ท.จ. ธิดา พระยาประภากรวงศ์วรวุฒิภักดี (ชาย บุนนาค) และ ท่านเปรม คือ
ที่เกิดด้วย นางสิน โกมารกุล ณ นคร คือ
ที่เกิดด้วยภรรยา (ไม่ทราบนาม) คือ
ที่เกิดด้วย คุณหญิงสว่าง พลเทพ ต.จ. (สกุลเดิม ปลีกอยู่สุข) คือ
ตำแหน่งทางราชการ
ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ ,ราชทินนาม และ ยศ ตามลำดับ ดังนี้
จักรพรรดิจิ้นคัง
จักรพรรดิจิ้นคัง (Emperor Kang of Jin; 322 – 17 พฤศจิกายน 344) พระนามเดิมว่า ซือหม่า เยว่ (司馬岳) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่ง ราชวงศ์จิ้น และเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหมิง พระราชอนุชาของจักรพรรดิจิ้นเฉิง รัชสมัยของพระองค์สั้นมาก ทรงครองราชย์เพียงสองปีเท่านั้น
พระราชประวัติ
จักรพรรดิจิ้นคังพระราชสมภพในปี 322 เป็นพระโอรสคนที่สองในจักรพรรดิจิ้นหมิง และพระมารดาจักรพรรดินีหมิงยู่ ในปี ค.ศ. 325 จักรพรรดิจิ้นเฉิง พระเชษฐา ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากการสวรรคตของพระราชบิดา ซือหม่าเยว่ถูกสถาปนาเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอู่ในปี ค.ศ. 326 ต่อมาในปี ค.ศ. 327 พระปิตุลา (อา) ซือหม่ายฺวี่แห่งหลางหยา ต้องการตำแหน่งที่มีเกียรติมากกว่านั้น ซือหม่ายฺวี่จึงได้รับสถาปนาเป็นเป็นเจ้าผู้ครองกุ้ยจี (會稽王) และสุมาเยว่ก็เป็นเจ้าผู้ครองหลางหยา (琅琊王) สงครามในช่วงปี 326–328 ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระองค์เป็นองค์ประกันเหมือนพระราชเชษฐาที่แคว้นอู๋ และในช่วงการครองราชย์ของจักรพรรดิจิ้นเฉิง (พระราชเชษฐา) แม้พระองค์ได้รับความก้าวหน้าในด้านยศศักดิ์แต่ไม่มีหลักฐานการมีส่วนร่วมในงานราชการสำคัญ
วัดบ้านโดน
วัดบ้านโดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองสีดา อำเภอหนองแซง จังหวัดสระบุรี
วัดบ้านโดนสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2125 เดิมมีนามตามชื่อบ้าน ซึ่งหมู่บ้านนี้มีต้นไม้ชนิดหนึ่งมาก ชาวบ้านเรียกต้นกระโดน จึงนิยมเรียกชื่อบ้านว่า บ้านโดน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2225 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 17 เมตร ยาว 26 เมตร ปัจจุบันมีพระครูถาวรธรรมกิจ (ทวี ถาวโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ก่ออิฐถือปูน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ กว้าง 10 เมตร ยาว 15.50 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 และหอระฆัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ปางสะดุ้งมาร ขนาดหน้าตักกว้าง 43 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 พร้อมอัครสาวก และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
จังหวัดนครราชสีมา มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 16 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 16 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดนครราชสีมามีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ พันเอก พระยาเสนาภิมุข (แสง เตมิยาจล) และ นายสนิท เจริญรัฐ
คร็อก-เมอซีเยอ
คร็อก-เมอซีเยอ (croque-monsieur) คือแซนด์วิชไส้เนยแข็งและแฮมที่นำไปอบในเตาอบหรือนาบบนกระทะให้ผิวกรอบและเป็นสีน้ำตาล (มักจะทาซอสเบชาแมลหรือโรยเนยแข็งขูดบนขนมปังอีกชั้นหนึ่งก่อนอบ โดยปกติใช้เนยเอ็มเมินทาลหรือกรูว์แยร์เป็นส่วนผสม) คร็อก-เมอซีเยอแบบที่เสิร์ฟโดยมีไข่ดาวหรือไข่ดาวน้ำวางอยู่ข้างบนสุดจะเรียกว่า "คร็อก-มาดาม" (croque-madame) ซึ่งในพื้นที่บางส่วนของนอร์ม็องดีเรียกว่า "ครอกาเชอวาล" (croque-à-cheval)
ชื่อ "คร็อก-เมอซีเยอ" มาจากคำกริยา croquer (แปลว่า "เคี้ยวกร้วม ๆ") ประสมกับคำนาม monsieur (แปลว่า "นาย" หรือ "คุณ" ที่เป็นคำนำหน้าชื่อบุคคลชาย) อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดจากอาหารว่างที่เสิร์ฟในร้านเครื่องดื่มและบาร์ของประเทศฝรั่งเศส โดยปรากฏเป็นครั้งแรก (เท่าที่สืบค้นได้) ในรายการอาหารของร้านกาแฟในกรุงปารีสเมื่อปี ค.ศ. 1910
รายชื่อตอนในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (มังงะ)
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เป็นมังงะ แนวโชเน็น ที่แต่งโดย โกโช อาโอยาม่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 จนถึงปัจจุบัน โดยลงพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นซันเดย์ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ปัจจุบัน มีการจัดพิมพ์ไป (ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2562) ถึงตอนที่ 1031 และ ปัจจุบัน ยอดนักสืบจิ๋วโคนันมีจำนวนตอนมากมาย มีจัดพิมพ์ไปทั้งสิ้น 96 เล่ม (1031 ตอน) ในประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อตอน จากหนังสือการ์ตูนทั้งหมด
สำหรับประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ได้ลิขสิทธิ์ ในการพิมพ์เผยแพร่ โดยในประเทศไทยมีการจัดพิมพ์ไปทั้งสิ้น (1 สิงหาคม 2561) 92 เล่ม (981 ตอน) ในแต่ละเล่ม หมายเลขของตอนในแต่ละเล่ม จะนำหน้าด้วย File (ไฟล์) สำหรับหมายเลขตอนสามหลักนี้ เป็นหมายเลขตอนที่เรียงต่อกัน รายชื่อทั้งหมดนี้อ้างอิงจากหนังสือการ์ตูนภาษาไทยของวิบูลย์กิจ
เล่ม 1 - 15
เล่ม 2
เล่ม 3
เล่ม 4
สิตางศุ์ ปุณภพ
สิตางศุ์ ปุณภพ (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น ปาย เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก สะใภ้บรื๋อ..อ..อ และเป็นที่รู้จักจากผลงานภาพยนตร์สร้างชื่อเรื่อง 32 ธันวา และมีผลงานละครเรื่อง โลกสองใบของนายเดียว, รักล้น ๆ 9 คน 4 คู่, คุณชายตำระเบิด และ ธิดาวานร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากนิด้า
รายชื่อตอนในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน (มังงะ)
เล่ม 1 - 15
เล่ม 6
เล่ม 7
เล่ม 8
เล่ม 9
เล่ม 10
เล่ม 11
เล่ม 12
เล่ม 13
เล่ม 14
เล่ม 15
เล่ม 16 - 30
เล่ม 16
เล่ม 17
เล่ม 18
เล่ม 19
เล่ม 20
เล่ม 22
เล่ม 23
เล่ม 24
เล่ม 25
เล่ม 26
เล่ม 27
เล่ม 28
เล่ม 29
เล่ม 30
เล่ม 31 - 45
เล่ม 31
เล่ม 32
เล่ม 33
เล่ม 34
เล่ม 35
เล่ม 36
เล่ม 37
เล่ม 39
เล่ม 40
เล่ม 41
เล่ม 43
เล่ม 44
เล่ม 45
เล่ม 46 - 60
เล่ม 46
เล่ม 47
เล่ม 48
เล่ม 49
เล่ม 50
เล่ม 51
เล่ม 53 หมายเหตุ : ท้ายเล่มนี้มีบทความรวมเรื่องราวจากโคนัน เดอะมูฟวี่ 1-10 ด้วย
เล่ม 54
เล่ม 55
เล่ม 56
เล่ม 57
เล่ม 58
เล่ม 59
เล่ม 60
เล่ม 61 - 75
เล่ม 61
เล่ม 62
เล่ม 63
เล่ม 64
เล่ม 65
เล่ม 66
เล่ม 67
เล่ม 68
เล่ม 69
เล่ม 70
เล่ม 71
เล่ม 72
เล่ม 73
เล่ม 74
เล่ม 75
เล่ม 76 - 90
เล่ม 76
เล่ม 78
เล่ม 79
เล่ม 80
เล่ม 81
เล่ม 82
เล่ม 83
เล่ม 84
เล่ม 85
เล่ม 87
เล่ม 88
เล่ม89
เล่ม 90
เล่ม 91 – ปัจจุบัน
เล่ม 91
เล่ม 92
เล่ม 93
เล่ม 94
เล่ม 95
เล่ม 96
เล่ม 97
เล่ม 98
เล่ม 99
เล่ม 101
เล่ม 102
เล่ม 103 ***เล่มล่าสุดที่วางจำหน่ายในไทย**
เล่ม 104
เล่ม 105
ตอนที่เคยตีพิมพ์ลงนิตยสารนีออซ
สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ยังได้มีการลงตีพิมพ์ในนิตยสาร นีออซ (Neoz) เป็นรายสัปดาห์อีกด้วย (โดยลงไม่ครบทุกเล่ม) โดยเป็นการตีพิมพ์ก่อนที่จะมีการรวมเล่ม มีการจัดพิมพ์ไป (ณ วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2558) ถึงตอนที่ 902 มีรายชื่อตอนดังนี้ ปัจจุบันทางสำนักพิมพ์เลิกตีพิมพ์นิตยสาร นีออซ (Neoz) แล้ว นั่นก็หมายความจะไม่มี ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แบบรายสัปดาห์อีกด้วย และต้องรออ่านแบบรวมเล่มแทน
ฉบับนิยาย
โคนันฉบับนิยาย ถูกจัดพิมพ์ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ตีพิมพ์แล้ว 7 เล่ม (2556)
ฉบับเดอะมูฟวี่
โคนันฉบับเดอะมูฟวี่ ถูกจัดพิมพ์ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ตีพิมพ์ตั้งแต่เดอะมูฟวี่ 9 ขึ้นไป แต่ยังไม่มีกำหนดการจะตีพิมพ์เดอะมูฟวี่ 1 - 8 ปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเดอะมูฟวี่ 14 แล้ว
ถนนสุรนารายณ์
ถนนสุรนารายณ์ หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 สายบ้านหมี่–สามแยกสุรนารายณ์ เป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการจราจรระหว่างจังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยภูมิ และจังหวัดนครราชสีมา มีระยะทางตลอดทั้งสาย 233.085 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวงมีระยะทาง 231.085 กิโลเมตร) ขนาด 2 ช่องจราจรสลับกับ 4 และ 6 ช่องจราจร (10 ช่องจราจรในเขตเทศบาลตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี)
รายละเอียดของเส้นทาง
ถนนสุรนารายณ์เป็นเส้นทางที่ต่อจากถนนเทศบาล (ทางเข้าอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี) จากนั้นจึงตัดกับถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1) ที่อำเภอโคกสำโรง และตัดกับถนนสระบุรี-หล่มสัก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21) ที่บ้านม่วงค่อม อำเภอชัยบาดาล จากนั้นจึงข้ามคลองซับเข้าสู่เขตอำเภอลำสนธิ แล้วขึ้นเขาพังเหยบริเวณช่องสำราญเข้าสู่เขตจังหวัดชัยภูมิในท้องที่อำเภอเทพสถิต ผ่านท้องที่อำเภอบำเหน็จณรงค์ และตัดกับถนนสีคิ้ว-เชียงคาน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201) ที่บ้านหนองบัวโคก อำเภอจัตุรัส จากนั้นจึงเข้าสู่เขตจังหวัดนครราชสีมาในท้องที่อำเภอพระทองคำ อำเภอโนนไทย จากนั้นจึงข้ามลำเชียงไกรเข้าสู่เขตอำเภอเมืองนครราชสีมา โดยตัดกับถนนเลี่ยงเมืองนครราชสีมา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204) แล้วตัดกับถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ที่บ้านจอหอ อำเภอเมืองนครราชสีมา และไปสิ้นสุดที่ถนนราชสีมา-โชคชัย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 224) ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตั้งแต่อำเภอบ้านหมี่ถึงสามแยกถนนโค้ง อำเภอชัยบาดาล หลังจากนั้นจะเป็นทางเดี่ยวขนาด 2 ช่องจราจร และขยายเป็น 4-10 ช่องจราจรตั้งแต่เทศบาลตำบลลำนารายณ์ถึงอำเภอลำสนธิ และจะลดเหลือ 2 ช่องจราจรอีกครั้ง จนถึงอำเภอพระทองคำ ในช่วงอำเภอพระทองคำถึงนครราขสีมาเป็นถนนขนาด 4-6 ช่องจราจร
ประวัติ
ถนนสุรนารายณ์เป็นถนนเก่าแก่ในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรีสมัยแรก (ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2) ก่อนที่จะมีการสร้างถนนมิตรภาพ โดยสมัยนั้นถนนสายนี้หากเป็นไปตามนโยบายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม จะสามารถตัดออกสู่เขมรได้
ถนนสุรนารายณ์ช่วงตั้งแต่อำเภอโคกสำโรงไปถึงจังหวัดนครราชสีมา ในอดีตจะใช้หลักกิโลเมตรของถนนพหลโยธินเป็นหลัก จึงทำให้หลักกิโลเมตรมีจำนวนเลขกิโลเมตรมาก (ตัวอย่าง เช่น กิโลเมตรที่ 200 ในความเป็นจริงน่าจะเป็นกิโลเมตรที่ 30) แต่ในปัจจุบันได้เริ่มต้นหลักกิโลเมตรที่ 0 จากอำเภอบ้านหมี่นับไปจนสิ้นสุดที่จังหวัดนครราชสีมาแล้ว และเนื่องจากถนนสุรนารายณ์เป็นถนนเก่าแก่ก่อนที่จะมีการสร้างถนนมิตรภาพ จึงทำให้ใช้เวลาเดินทางระหว่างจังหวัดลพบุรีกับจังหวัดนครราชสีมามากกว่าใช้ถนนมิตรภาพ
ที่มาของชื่อถนนสุรนารายณ์อาจจะมาจากการเป็นเส้นทางที่เชื่อมต่อการจราจรระหว่างจังหวัดลพบุรีกับจังหวัดนครราชสีมา จึงได้อัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของทั้งสองจังหวัดคือท้าวสุรนารีมารวมกับสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กลายเป็นชื่อถนนสุรนารายณ์
พอล โรบินสัน
พอล โรบินสัน (Paul Robinson) เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก (Asia-Pacific International University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนนานาชาติในประเทศไทย ภายใต้การดูแลของมูลนิธิคริสเตียนเมดิคอลของเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยมิชชั่น" ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 จึงได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย มีชื่อว่า "มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก" ปัจจุบันมีสถานที่ตั้งอยู่ที่อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี
ประวัติ
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก พัฒนาการมาจากโรงเรียนพยาบาลของโรงพยาบาลมิชชั่น ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2484 เพื่อผลิตพยาบาลให้แก่โรงพยาบาลมิชชั่น แต่ต้องมายุติการเรียนการสอนลงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กระทั่งปี พ.ศ. 2490 ได้เปิดทำการสอนอีกครั้ง และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย ให้จัดตั้งเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2529 โดยใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยมิชชั่น" จัดการเรียนการสอนคณะพยาบาลศาสตร์ มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ถนนพิษณุโลก เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร จนในปี พ.ศ. 2533 จึงได้ขยายพื้นที่ออกไปยังอำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี และเปิดทำการสอนคณะบริหารธุรกิจ เพิ่มเติมอีกคณะหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2540 วิทยาลัยเซาท์อีสเอเชียยูเนียน (Southeast Asia Union College) ประเทศสิงคโปร์ ได้ย้ายเข้ามารวมกับวิทยาลัยมิชชั่น วิทยาเขตมวกเหล็ก เพื่อให้เป็นสถาบันอุดมศึกษานานาชาติในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กระทั่งเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552 สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ได้อนุมัติให้วิทยาลัยมิชชั่น เป็นประเภทเป็น มหาวิทยาลัยมิชชั่น และอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก" ในคราวเดียวกัน
คณะ
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก จัดการเรียนการสอน 6 คณะวิชา ได้แก่
พิธีพระราชทานปริญญาบัตร
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จไปประทานปริญญาบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก เป็นประจำทุกปี โดยพิธีประทานปริญญาบัตรจะจัดขึ้นที่หอประชุมกิตติ-ทัศนีย์ ภายในมหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก
การรับสมัครบุคคลเข้าศึกษา
มหาวิทยาลัยนานาชาติเอเชีย-แปซิฟิก รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาตลอดทั้งปีการศึกษา ยกเว้นคณะพยาบาลศาสตร์มิชชั่น รับสมัครในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนเมษายนของทุกปี
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ (พ.ศ. 2384 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรัตน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 12 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเกต ขณะประสูติ พระบิดายังไม่ได้บวรราชาภิเษก ในราชสำนักนิยมออกพระนามว่า พระองค์โตใหญ่ ทรงได้รับสถาปนาเป็น กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ 2424
พระองค์เป็นต้นราชสกุล “วรรัตน์” มีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมโยธาธิการจัดสร้างตำหนักพระราชทานแก่ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ ซึ่งเป็นพระบรมวงษานุวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ฝ่ายพระราชวังบวร ที่วังเดิม ณ ตำบลหลัง ถนนราชดำเนินกลาง เข้ามาทางริมคลองวัดบุญศิริ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2445 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีพิธีเสด็จขึ้นตำหนักใหม่ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 เป็นศุภฤกษ์ และในเวลาค่ำ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินไปปรับทับ ณ ตำหนักใหม่ พระราชทานน้ำสังข์ และทรงเจิมพระราชทานพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิศาลบวรศักดิ์ สิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2449 สิริพระชันษา 65 ปี นับเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวที่มีพระชันษาสูงที่สุด ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานนำหลวงสรงพระศพ ทรงสวมพระชฎาพระราชทานตามพระเกียรติยศแล้ว เจ้าพนักงานได้เชิญพระลองขึ้นประดิษฐานบนแว่นฟ้า 2 ชั้น ประกอบพระโกศไม้สิบสอง มีเครื่องสูง 3 ชั้น แวดล้อมตามพระเกียรติยศ และเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 พร้อมกับพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจรัสพรปฏิภาณ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
แมกกี จิลเลนฮอล
มาร์กาลี รูธ "แมกกี" จิลเลนฮอล (Margalit Ruth "Maggie" Gyllenhaall); เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของผู้กำกับ สตีเฟน จิลเลนฮอล และนักเขียนบทภาพยนตร์ นาโอมิ โฟเนอร์ และเป็นพี่สาวของเจค จิลเลนฮอล เธอเริ่มอาชีพนักแสดงกับผลงานของพ่อเขา และเป็นที่รู้จักในภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยาเรื่อง Donnie Darko (2001) เธอได้รับการยกย่องในบท ลี ฮอลโลเวย์ ในภาพยนตร์เรื่อง เปลือยรัก อารมณ์พิลึก (2006) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์เพลงหรือตลกอีกด้วย สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์เรื่อง Sherrybaby (2006) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทดรามา นอกจากนี้ เธอยังได้รับการยอมรับในบทแรเชล ดอว์สในภาพยนตร์ แบทแมน อัศวินรัตติกาล (2008) อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Crazy Heart (2009) หลังจากนั้น เธอก็ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Nanny McPhee and the Big Bang (2010), Won't Back Down (2012) และ Frank (2014) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริติชอินดีเพนเดนต์ฟิล์มอวอร์ดส์
ในปี 2014 เธอได้แสดงละครบรอดเวย์ครั้งแรกใน The Real Thing และยังได้แสดงในละครโทรทัศน์บีบีซีเรื่อง The Honourable Woman สำหรับการแสดงในละครเรื่องนี้ เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี
แดตส์จัสต์เดอะวูแมนอินมี
"แดตส์จัสต์เดอะวูแมนอินมี" (That's Just The Woman In Me) คือรายการพิเศษทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสของสหรัฐอเมริกา จากเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกอากาศเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 บันทึกภาพที่โรงละครประวัติศาสตร์วิลเทิร์น ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นการแสดงเฉลิมฉลองการกลับมาแสดงในแบบการแสดงปกติหลังจากแสดงชุดอะนิวเดย์... ที่ลาสเวกัส กว่า 5 ปี และเป็นการส่งเสริมยอดขายอัลบั้มเทกกิงแชนเซสอีกด้วย
การแสดงนี้ได้นำมารวมหลังประสบความสำเร็จในรายการโทรทัศน์ "แอนออเดียนซ์วิทเซลีนดิออน" ที่แพร่ภาพในสหราชอาณาจักร รายการนี้เซลีนร้องเพลงยอดนิยมของเธอ พร้อมกับการร้องเพลงจากอัลบั้มใหม่ด้วย แขกรับเชิญพิเศษได้แก่
รูปแบบของการแสดงเหมือนกับที่แสดงในรายการ "แอนออเดียนซ์วิทเซลีนดิออน" รายการที่เซลีนต้องตอบคำถามจากผู้ชม เซลีนเริ่มด้วยเพลงที่ประสพความสำเร็จอย่างสูงของเธอ "ริเวอร์ดีฟ, เมาท์เทนไฮต์" เซลีนได้ทำบีทบ็อกซิงก่อนการแสดงเพลง "อายส์ออนมี" และแสดงเพลง "เดอะเพรเยอร์" กับจอช โกรแบน" นอกจากนี้เธอยังมอบเพลง "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" ให้แก่คู่หมั้น เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิท และ รอส แม็กคอ และร้องเพลงของเดอะบีทเทิลส์ "ซัมติง" กับ โจ วอล์ช และมอบเพลงนี้แก่ Olivia Trinidad Arias และจบด้วยเพลง "แดทส์จัสเดอะวูแมนอินมี" ที่เซลีนอยากร้องบันทึกเพลงนี้มากว่า 15 ปี
การเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 12
สมาชิกที่ลงสมัคร
สมาชิกที่ลงสมัครมีจำนวนทั้งหมด 62 คน (สถานะทีม ณ ช่วงลงสมัคร) ได้แก่
บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต
การจัดสรรตำแหน่ง
สมาชิกของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตและซีจีเอ็มโฟร์ตีเอตที่ลงสมัครมีจำนวนทั้งหมด 62 คน แบ่งเป็นสมาชิกจากบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต 42 คนและซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต 20 คน
สมาชิกที่ได้อันดับที่ 1 ถึง 16 จะอยู่ในตำแหน่ง "เซ็มบัตสึ" (Senbatsu) ซึ่งจะได้ร่วมขับร้องและแสดงในเพลงหลักของซิงเกิลที่ 12 และจะได้ร่วมประชาสัมพันธ์ในสื่อบันเทิงต่าง ๆ เช่น รายการโทรทัศน์ สถานีวิทยุ เป็นต้น โดยสมาชิกที่ได้อันดับที่ 1 จะได้เป็นเซ็นเตอร์ในเพลงหลัก อันดับที่ 17 ถึง 32 เรียกว่า "อันเดอร์เกิลส์" (Undergirls) และอันดับที่ 33 ถึง 48 เรียกว่า "เน็กซ์เกิลส์" (Next Girls)
ผลการเลือกตั้ง
วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2565 เวลา 15:00 น. เป็นต้นไป ได้มีการประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการ ณ ยูเนียนฮอลล์ ศูนย์การค้ายูเนียนมอลล์ พิธีกรในงานประกาศผลการเลือกตั้งเซ็มบัตสึ ได้แก่ เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา และอัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ ในงานครั้งนี้ได้รับคะแนนโหวตรวมทั้งสิ้น 1,093,164.40 โทเค็น และพิมรภัส ผดุงวัฒนะโชค ชนะการเลือกตั้งครั้งนี้ไปด้วยจำนวนคะแนนโหวต 124,138.11 โทเค็น โดยแพรวา สุธรรมพงษ์ ได้อันดับที่ 2 ด้วยคะแนนโหวต 120,051.94 โทเค็น นอกจากนี้เธอยังได้ประกาศจบการศึกษาจากวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตด้วย และสมาชิกจากวงซีจีเอ็มโฟร์ตีเอตอย่างพรวารินทร์ วงศ์ตระกูลกิจ และวิทิตา สระศรีสม ได้ขึ้นมาติดคามิเซเว่นเป็นครั้งแรกโดยได้อันดับที่ 5 และ 6 ตามลำดับ ตำแหน่งเซ็นเตอร์ของอันเดอร์เกิร์ลสตกเป็นของปาฏลี ประเสริฐธีระชัย ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 15,384.97 โทเค็น และตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเน็กซ์เกิร์ลสตกเป็นของรพีพรรณ แช่มเจริญ สมาชิกซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ด้วยจำนวนคะแนนโหวต 5,765.03 โทเค็น ซึ่งเป็นการติดอันดับครั้งแรกของเธอ
จังหวัดลพบุรี
ลพบุรี เป็นจังหวัดในภาคกลางของประเทศไทย แบ่งการปกครองออกเป็น 11 อำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอื่นจำนวน 8 จังหวัด โดยวนตามเข็มนาฬิกาจากทิศเหนือ ได้แก่ เพชรบูรณ์ ชัยภูมิ นครราชสีมา สระบุรี พระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี และ นครสวรรค์ ลพบุรีเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ยุทธศาสตร์ทางการทหารที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศ เนื่องจากตั้งอยู่ตรงกึ่งกลางของประเทศไทย มีพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การประกอบอาชีพเกษตรกรรมและการเพาะปลูก ลพบุรีเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญในด้านประวัติศาสตร์ โดยมีการค้นพบโบราณสถาน โบราณวัตถุและการตั้งถิ่นฐานของคนยุคก่อนประวัติศาสตร์และในอดีตเคยเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของอาณาจักรละโว้
ประวัติศาสตร์
พื้นที่ของจังหวัดลพบุรี เคยเป็นที่ตั้งของเมืองโบราณหลายสมัย เดิมเรียก ละโว้ นับตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจ มีหลักฐานที่สำคัญคือ พระปรางค์สามยอด (อยู่ในเขตอำเภอเมืองลพบุรี) เป็นศิลปะเขมรสมัยบายน อายุราวพุทธศตวรรษที่ 18 และมีศาลพระกาฬซึ่งเก่าแก่ในสมัยเดียวกัน
ลพบุรีเป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เพราะปรากฏร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์ติดต่อกันนานนับแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ไม่น้อยกว่า 3,000-4,000 ปีมาแล้ว จากการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีจำนวนมาก รวมทั้งมีหลักฐานเอกสารและจารึกต่าง ๆ กล่าวถึงเมืองลพบุรีอยู่หลายชิ้นเช่นในพุทธศตวรรษที่ 11-15 มีหลักฐานคือพงศาวดารเหนือ กล่าวถึงพระยากาฬวรรรณดิศ ได้ให้พราหมณ์ยกพลมาสร้างเมืองละโว้ตั้งแต่ พ.ศ. 1002 นอกจากนี้ยังมีตำนานชินกาลมาลีปกรณ์ กล่าวถึงการสร้างเมืองหริภุญไชยใน พ.ศ. 1204 ต่อมาอีก 2 ปี คือ พ.ศ. 1206 ได้ส่งทูตล่องลำน้ำปิงไปเมืองลวปุระทูลขอเชื้อสายกษัตริย์ลวปุระให้ไปปกครอง กษัตริย์ลวปุระจึงได้พระราชทานพระนางจามเทวี พระราชธิดาให้ไปครองเมืองหริภุญไชย ทรงสร้างวัดจามเทวีที่เมืองหริภุญไชย ชื่อเมืองลวปุระในตำนานชินกาลมาลีปกรณ์เป็นที่ยอมรับว่าคือเมืองลพบุรีในปัจจุบัน จึงสรุปได้ว่าลพบุรีคงเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่ง แว่นแคว้นอื่นจึงได้ยอมรับและขอเชื้อสายไปปกครอง
ในระยะราวพุทธศตวรรษที่ 16–18 ละโว้หรือลพบุรีตกอยู่ภายใต้อำนาจทางการของอาณาจักรเขมรเป็นครั้งคราว ปลายพุทธศตวรรษที่ 18 เกิดความอ่อนแอในอาณาจักรเขมร ทำให้รัฐต่าง ๆ ที่เคยอยู่ใต้อำนาจปลีกตัวเป็นอิสระ รวมทั้งละโว้ด้วย ในราวพุทธศตวรรษที่ 19 ปรากฏหลักฐานว่าเมืองลพบุรีน่าจะเป็นเมืองที่พระเจ้าอู่ทองเคยครองราชย์มาก่อนที่จะย้ายไปสถาปนาอาณาจักรอยุธยา และในสมัยกรุงศรีอยุธยานี้เองที่ลพบุรีเจริญรุ่งเรืองที่สุด เพราะสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (ครองราชย์ พ.ศ. 2199-2231) ได้สถาปนาลพบุรีเป็นราชธานีที่สอง หลังแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว ลพบุรีก็ขาดความสำคัญลงมากจนกระทั่งถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้โปรดสถาปนาเมืองลพบุรี
ตำนานเมือง
เมืองลพบุรีเป็นเมืองเก่ามาตั้งแต่สมัยละโว้ ได้มีตำนานที่กล่าวถึงไว้อยู่มาก และมีชื่อสถานที่ที่ตั้งตามตำนานด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต
จังหวัดลพบุรีตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย ระหว่างเส้นรุ้งที่ 14 องศา 48 ลิปดาเหนือ และเส้นแวงที่ 100 องศา 25 ลิปดาตะวันออก อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางเหนือตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ประมาณ 155 กิโลเมตร หรือทางรถไฟสายเหนือประมาณ 133 กิโลเมตร มีพื้นที่ 6,586.67 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 4,116,668 ไร่
จังหวัดลพบุรีมีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดต่าง ๆ 8 จังหวัดดังนี้
ภูมิประเทศ
จังหวัดลพบุรี มีพื้นที่อยู่ในลุ่มแม่น้ำ 3 ส่วน ดังนี้ ภูมิประเทศของจังหวัดลพบุรี แบ่งออกเป็น 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ
มีแม่น้ำสำคัญไหลผ่าน คือ แม่น้ำป่าสัก โดยมีการสร้างเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์เพื่อกักเก็บน้ำ และเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจสำหรับชาวจังหวัดลพบุรี และจังหวัดใกล้เคียง รวมทั้งยังมี แม่น้ำลพบุรีผ่านทางฝั่งตะวันตกของจังหวัดด้วย รวมทั้งมีระบบคลองชลประทานที่เป็นประโยชน์ในทางเกษตรกรรมอีกด้วย
ภูมิอากาศ
สภาพโดยทั่วไปมีภูมิอากาศแบบร้อนชื้น อยู่ภายใต้อิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ และยังได้รับอิทธิพลจากพายุดีเปรสชันและพายุไต้ฝุ่นอีกด้วย โดยเฉพาะในช่วงเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน มีอุณหภูมิเฉลี่ย 28.3 องศาเซลเซียส มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยปีละประมาณ 1,147.6 มิลลิเมตร สำหรับมีฤดูกาลต่าง ๆ มี 3 ฤดู คือ
ทรัพยากรธรรมชาติ
จังหวัดลพบุรีเคยปกคลุมด้วยป่าไม้ที่มีค่าทางเศรษฐกิจค่อนข้างสมบูรณ์ เป็นป่าดิบแล้งผืนใหญ่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำป่าสัก ป่าเบญจพรรณ และป่าแดง หรือป่าเต็งรังในเขตเชิงเขา ทรัพยากรป่าไม้ในจังหวัดลพบุรีนับว่ามีสภาพเสื่อมโทรม และปริมาณน้อยเมื่อเทียบกับพื้นที่ของจังหวัด มีการสำรวจทรัพยากรป่าไม้โดยใช้ข้อมูลภาพถ่ายจากดาวเทียมปี พ.ศ. 2525 พบว่าสภาพป่าไม้มีเนื้อที่ร้อยละ 4.69 ของเนื้อที่จังหวัด ต่างกับภาพถ่ายเมื่อปี พ.ศ. 2504 ซึ่งมีเนื้อที่ป่าร้อยละ 33.95 จะเห็นว่าในช่วงเวลา 21 ปีที่ผ่านมา พื้นที่ป่าไม้ลดลงร้อยละ 29.26 และมีสภาพเป็นป่าที่ถูกทำลายใน 2528 จังหวัดลพบุรีมีเนื้อที่ป่าไม้ 174,375 ไร่ หรือประมาณร้อยละ 4.50 ของเนื้อที่จังหวัด และในปี 2540 มีการสำรวจพบว่าพื้นที่ป่าได้ถูกบุกรุกทำลายไป จนเหลือป่าที่สมบูรณ์เพียง 123,125 ไร่ หรือประมาณร้อยละ 3.18 ของพื้นที่จังหวัดจากการที่ป่าไม้ในจังหวัดมีสภาพลดลง กรมป่าไม้จึงได้อนุรักษ์ป่าที่ยังมีสภาพสมบูรณ์ไว้ ปัจจุบันมีป่าสงวนแห่งชาติอยู่ในพื้นที่จังหวัดลพบุรี 4 แห่ง รวมเนื้อที่ 1,110,108.25 ไร่ (1,776.17 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับซับซ้อน ได้แก่ ป่าซับลังกา ป่าวังเพลิง ป่าชัยบาดาล และป่าเขาเพนียด
ป่าสงวนแห่งชาติในจังหวัดลพบุรี ได้แก่ ป่าสงวนแห่งชาติป่าซับลังกา มีพื้นที่ (248,987.50 ไร่), ป่าสงวนแห่งชาติป่าวังเพลิงม่วงค่อมลำนารายณ์ มีพื้นที่ 447,081.25 ไร่, ป่าสงวนแห่งชาติป่าชัยบาดาล มีพื้นที่ 396,562.50 ไร่, และป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาเพนียด มีพื้นที่ 17,477 ไร่
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในจังหวัดลพบุรี ได้แก่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา และเขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาสมโภชน์
ในด้านทรัพยากรน้ำ จังหวัดลพบุรีนับเป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่มีประสิทธิภาพด้านการจัดการมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากการที่สมเด็จพระนารายณ์มหาราชท่านทรงเป็นผู้สร้างเมืองลพบุรีและได้มีการนำท่อดินเผาสูบน้ำจาก "อ่างเก็บน้ำซับเหล็ก" มาใช้ในกิจการต่าง ๆ ภายในวังนารายณ์ราชนิเวศน์ และในปัจจุบันได้มีการพัฒนาและบริหารจัดการน้ำในเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ที่มีการปล่อยน้ำไปสู่แหล่งการเกษตรและอุตสาหกรรม การอนุรักษ์น้ำของคลองชลประธาน แม่น้ำและคลองที่สำคัญ เช่น แม่น้ำลพบุรี แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำบางขาม และคลองอนุศาสนนันท์
การปกครองส่วนภูมิภาค
จังหวัดลพบุรีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 อำเภอ, 124 ตำบล, 1,122 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ในด้านการปกครองส่วนท้องถิ่นของจังหวัดลพบุรีประกอบด้วยองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี, เทศบาลเมือง 3 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองลพบุรี เทศบาลเมืองเขาสามยอด และเทศบาลเมืองบ้านหมี่, เทศบาลตำบล 19 แห่ง, และองค์การบริหารส่วนตำบล 103 แห่ง โดยรายชื่อเทศบาลจำแนกตามอำเภอในจังหวัดลพบุรี มีดังนี้
ประชากร
ประชากรในจังหวัดลพบุรีมีด้วยกันหลายกลุ่ม เช่น ไทยภาคกลาง ไทยพวน (เดิมเรียก ลาวพวน) และไทยเบิ้ง (หรือไทยเดิ้ง) ไทยอีสาน (พูดภาษาอีสาน) ไทยมอญ นอกจากนี้ยังมีชาวไทยเชื้อสายจีน และชาวไทยเชื้อสายอินเดียจำนวนไม่น้อยอีกด้วย
ประชากรของจังหวัดลพบุรีส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายลาว แต่ปัจจุบันมีหลายกลุ่มที่มีความเป็นไทย ชาวไทยภาคกลางนั้นจะหนาแน่นแถบอำเภอเมืองใกล้รอยต่อระหว่างจังหวัดลพบุรี พระนครศรีอยุธยา และจังหวัดอ่างทอง รอบนอกเมืองลพบุรีส่วนใหญ่จะมีเชื้อสายลาวทุกอำเภอ ซึ่งแต่เดิมปรากฏว่ามีการใช้ภาษาลาวด้วย แต่ปัจจุบันหลายชุมชนในอำเภอเมืองมีแนวโน้มในการใช้ภาษาลาวลดลง และมีชนเชื้อสายจีนปะปนอยู่ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีชนเชื้อสายลาวพวนส่วนใหญ่อยู่ในท้องที่อำเภอบ้านหมี่ มีบ้างในตำบลถนนใหญ่ และโคกกระเทียมในอำเภอเมือง ชนเชื้อสายมอญอาศัยอยู่ในเขตท้องที่ตำบลบางขันหมากส่วนล่าง (ส่วนบนส่วนใหญ่เป็นชาวไทย) อำเภอเมืองลพบุรี นอกจากนี้ยังมีชาวไทเบิ้ง ซึ่งเป็นชนกลุ่มเดียวกับชาวไทยโคราช ที่ส่วนใหญ่อาศัยในอำเภอพัฒนานิคม ส่วนชาวอีสานนั้นเข้ามาทางตะวันออกซึ่งติดกับจังหวัดนครราชสีมา กับจังหวัดชัยภูมิ และอาศัยทางโคกเจริญ ชัยบาดาล ฯลฯ ชาวไทยเชื้อสายปากีสถานและอินเดียก็อาศัยในอำเภอเมืองและชัยบาดาล ซึ่งชนเชื้อสายต่าง ๆ นี้ยังคงรักษาวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ประเพณี ภาษาพูดที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ลักษณะนิสัยต่าง ๆ จึงแตกต่างกัน แต่ก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับประชากรส่วนใหญ่ได้ดี
จำนวนประชากรทั้งหมดของจังหวัดลพบุรี จากรายงานฉบับสมบูรณ์โครงการศึกษาแผนแม่บทเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมจังหวัดลพบุรี ช่วงปี พ.ศ. 2540-2550 มีประชากรนับถึงสิ้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2539 มีจำนวนทั้งสิ้น 787,768 คน แยกเป็นเพศชาย 410,775 คน เพศหญิง 376,993 คน ความหนาแน่นของประชากรเฉลี่ย 127 คนต่อตารางกิโลเมตร เนื่องจากจังหวัดลพบุรีเป็นเมืองยุทธศาสตร์การทหารจึงทำให้มีประชากรเพศชายมากกว่าเพศหญิงเล็กน้อย แนวโน้มจำนวนประชากรในช่วง 10 ปีข้างหน้า (พ.ศ. 2540-2550) คาดว่าในปี พ.ศ. 2550 ประชากรจังหวัดลพบุรีจะมีจำนวนทั้งสิ้นประมาณ 906,149 คน
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกร ทำนา ทำไร่ข้าวโพด ข้าวฟ่าง อ้อยน้ำตาล ถั่วเขียว ถั่วเหลือง รายได้เฉลี่ยของประชากรในปี พ.ศ. 2537 คือ 34,301 บาทต่อคนต่อปี พ.ศ. 2540 จำนวน 47,335 บาทต่อคนต่อปี และคาดว่าในปี พ.ศ. 2550 จะเท่ากับ 76,446 บาทต่อคนต่อปี
เศรษฐกิจ
จังหวัดลพบุรี เมืองที่มีความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมายาวนานกว่า 3,000 ปี นับแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ยุครุ่งเรืองสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เรื่อยมาจนถึงเมืองแห่งศูนย์กลางการทหารในยุคเปลี่ยนผ่านการปกครอง และในปัจจุบัน ด้วยศักยภาพจากภูมิศาสตร์อันเหมาะสมทำให้จังหวัดลพบุรี กำลังก้าวไปสู่ "เมืองแห่งพลังงานทดแทน"
ปัจจุบัน จังหวัดลพบุรีมีพื้นที่ประมาณ 6,199.753 ตารางกิโลเมตร แบ่งการปกครองออกเป็น 11 อำเภอ ในปี พ.ศ. 2557 มีประชากรประมาณ 758,627 คน และปี พ.ศ. 2555 มีผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด 86,602 ล้านบาท รายได้ต่อหัว 112,119 บาทต่อคนต่อปี โดยรายได้ส่วนใหญ่กว่าร้อยละ 50 มาจากภาคอุตสาหกรรม รองลงมาคือสาขาเกษตรกรรม และการท่องเที่ยว บริการ
ในบรรดา 4 จังหวัดกลุ่มภาคกลางตอนบน 2 ประกอบด้วย จังหวัดชัยนาท ลพบุรี สิงห์บุรี อ่างทอง ลพบุรีถือเป็นหัวขบวนทางเศรษฐกิจ และจัดอยู่ในเขตส่งเสริมการลงทุน เขต 3 ที่ได้รับสิทธิประโยชน์จากสำนักงานส่งเสริมการลงทุนสูงสุด ทำให้มีโรงงานอุตสาหกรรมถึง 776 แห่ง โดยส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมการเกษตร อาหาร และเครื่องจักรกล มีแรงงานในภาคอุตสาหกรรมกว่า 50,000 คน ซึ่งแรงงานในภาคอุตสาหกรรมสามารถสร้างมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัดได้ถึง 1 ล้านบาทต่อคนต่อปี
จังหวัดลพบุรีมีสินค้าหัตถกรรมมากมาย เช่น ปลาส้มฟัก ดินสอพอง (มีการทำไข่เค็มจากดินสอพองด้วย) ผลิตภัณฑ์จากดอกทานตะวัน ผ้ามัดหมี่ และผ้าขาวม้าลายไส้ปลาไหล เป็นต้น
ระบำลพบุรี
ระบำลพบุรี เป็นระบำโบราณคดีเพลงหนึ่ง เกิดขึ้นโดยเลียนแบบลักษณะท่าทางของเทวรูป ภาพเขียน ภาพแกะสลัก รูปปั้น รูปหล่อโลหะและภาพศิลาจำหลัก-ทับหลังประตู ตามโบราณสถาน ที่ขุดพบในสมัยลพบุรี ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 16-19 ศิลปวัตถุโบราณประเภทนี้อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่น ปราสาทหินพิมาย ในจังหวัดนครราชสีมา พระปรางค์สามยอดลพบุรี แล้วนำมากำหนดยุดสมัยตามความเก่าแก่ของโบราณสถานและโบราณวัตถุ แล้วมาสร้างเป็นระบำสมัยนั้นขึ้น ลีลาท่าทางของศิลปวัตถุเป็นภาพนิ่ง (ท่าตาย) เหมาะเป็นท่าเทวรูปมากกว่า เมื่ออาศัยหลักทางด้านนาฏศิลป์เข้ามาดัดแปลงเป็นท่ารำ ทำให้มีความอ่อนช้อย สวยงาม
ผู้ประดิษฐ์ท่ารำ คือ ครูลมุล ยมะคุปต์ ร่วมด้วยครูเฉลย ศุขะวณิช ผู้เชี่ยวชาญนาฏศิลป์ไทย กรมศิลปากร ผู้ประพันธ์ทำนองเพลง คือ ครูมนตรี ตราโมท
เพลง
บทเพลงที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดลพบุรี เช่น "ลพบุรีแดนทองของไทย" "ความหนาวที่ลพบุรี" "เข็ดแล้วลพบุรี" เป็นต้น
ทางราง
ปัจจุบันมีโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่ ช่วงลพบุรี–ปากน้ำโพ สำหรับจังหวัดลพบุรีนั้นมีการก่อสร้างเส้นทางรถไฟใหม่เป็นเส้นทางรถไฟเลี่ยงเมืองลพบุรี ช่วง บ้านกลับ–โคกกระเทียม ระยะทาง 29 กม. และทางคู่ช่วง ท่าแค–ไผ่ใหญ่ โดยโครงการคาดว่าจะเสร็จในปี พ.ศ. 2566
ในอดีตจังหวัดลพบุรีเคยมีระบบรถราง เส้นทางช่วง ท่าโพธิ์–เอราวัณ โดยเปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498–2505
ทางอากาศ
จังหวัดลพบุรีไม่มีท่าอากาศยานเชิงพาณิชย์ให้บริการ แต่มีท่าอากาศยานที่อยู่ในสังกัดของกองทัพบก และกองทัพอากาศ
การทหาร
ปัจจุบัน ลพบุรีเป็นเมืองยุทธศาสตร์การทหารของไทย (Lopburi : The Military Strategic City of Thailand)   เป็นที่ตั้งของกองกำลังทั้งทหารบกและทหารอากาศหลายหน่วย เป็นศูนย์กลางทางด้านการทหาร กองกำลังทางการรบ ซึ่งจังหวัดลพบุรีนั้นมีภูมิประเทศที่เหมาะสม คืออยู่บริเวณจุดกึ่งกลางของประเทศ จึงทำให้เป็นศูนย์กลางทางด้านการทหารซึ่งสามารถที่กระจายหรือแจกจ่ายกำลังพล อาวุธยุทธโทปกรณ์ ไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ได้อย่างสะดวกและรวดเร็ว ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ลพบุรีได้รับการทำนุบำรุงอีกครั้งสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี และนอกจากนั้นได้มีการวางผังเมืองใหม่และตั้งหน่วยทหารขึ้นมาในเมืองลพบุรี ซึ่งมีหน่วยทหารที่สำคัญ ได้แก่ ศูนย์การทหารปืนใหญ่, ศูนย์การบินทหารบก, หน่วยบัญชาการสงครามพิเศษ, ศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหาร, หน่วยรบพิเศษ เป็นต้น ดังนั้นเมืองลพบุรีจึงได้ชื่อว่าเป็นเมืองทหารเพราะมีหน่วยทหารที่สำคัญตั้งอยู่ถึง 11 หน่วย ลพบุรีในปัจจุบันจึงเป็นเมืองเศรษฐกิจ เมืองท่องเที่ยว ศูนย์การศึกษาของภาคกลางตอนบน และยังเป็นเมืองทหารอีกด้วย
จังหวัดลพบุรี เป็นเมืองยุทธศาสตร์ที่สำคัญของประเทศมาตั้งแต่สมัยโบราณ ดังนั้นจึงถูกเลือกให้เป็นที่มั่นแห่งที่ 2 ของประเทศมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา การพัฒนาด้านการทหารของจังหวัดลพบุรี ปรากฏว่าเด่นชัดในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ชื่อจริงคือ แปลก พิบูลสงคราม ตอนที่ท่านดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีทำให้กิจการด้านการทหารของลพบุรีมีความสำคัญมากเป็นอันดับ 2 รองจากกรุงเทพมหานคร ในยุคหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย ราว พ.ศ. 2480 จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้พัฒนาเมืองลพบุรี ให้เป็นศูนย์กลางทางการทหาร และมีการวางผังเมืองใหม่ โดยแยกชุมชนและสถานที่ราชการออกจากเมืองเก่า ทำให้ดูสง่างามกว่าเดิมและได้สร้างสิ่งก่อสร้างศิลปะแบบอาร์ตเดโก ขึ้นหลายแห่ง เช่น ตึกชาโต้ ตึกเอราวัณ โรงภาพยนตร์ ทหารบก เป็นต้น ลพบุรีจึงเป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่ง ที่อุดมด้วยคุณค่าทางประวัติศาสตร์ชาติไทยและมีความเป็นอมตะนคร ไม่หายไปจากความทรงจำของทุกยุคทุกสมัย และมีการวางผังเมืองใหม่ โดยย้ายศาลากลางจังหวัดจากบริเวณพระนารายณ์ราชนิเวศน์มายังสถานที่ตั้งในปัจจุบัน นอกจากได้ชื่อว่าเป็นเมืองทหาร ซึ่งมีทหารบกหลายเหล่าได้แก่ เหล่าทหารราบ เหล่าปืนใหญ่ หน่วยรบพิเศษ และทหารอากาศ ได้แก่ กองบิน 2 และสนามฝึกซ้อมใช้อาวุธม่วงค่อมแล้ว นอกจากนี้ลพบุรียังมีสนามบินของกองทัพบกและกองทัพอากาศอยู่หลายที่ ลพบุรียังชื่อได้ว่าเป็นศูนย์กลางการบินเฮลิคอปเตอร์ของไทยอีกด้วย เพราะศูนย์กลางการบินเฮลิคอปเตอร์ทั้งทหารบกและทหารอากาศ ต่างตั้งอยู่ในจังหวัดลพบุรี
ดัชนีความก้าวหน้าของคน ปี 2562
ตั้งแต่ปี 2546 โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (หรือ ยูเอนดีพี) ในประเทศไทยได้ติดตามความก้าวหน้าในการพัฒนามนุษย์ในระดับจังหวัดโดยใช้ ดัชนีความก้าวหน้าของคน (หรือ เอชเอไอ) ดัชนีรวมที่ครอบคลุมขอบเขตสำคัญทั้งหมดแปดด้านของการพัฒนามนุษย์ ต่อมา สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เข้ามาทำหน้าที่นี้แทนตั้งแต่ปี 2560
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยอันดับสองของโลกโดย Academic Ranking of World Universities, QS World University Rankings และ Times Higher Education มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดถูกจัดให้อยู่ในระดับเดียวกับ Harvard, Yale, Princeton, MIT, Caltech บางครั้งเรียกย่อ ๆ ในกลุ่มเด็กนักเรียน High School ว่ากลุ่ม HYPSMC หมายถึงกลุ่มมหาวิทยาลัยที่สมัครเข้าเรียนยาก นอกจากนี้สแตนฟอร์ดยังได้รับการขนานนามให้เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัยชั้นนำทางเทคโนโลยี นอกเหนือจาก MIT และ Caltech และมีนักวิจัยรางวัลโนเบลจำนวนมาก โดยเฉพาะในสาขาฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์การแพทย์ และเศรษฐศาสตร์ นอกจากนี้ สแตนฟอร์ดยังมีคลังข้อมูลและศูนย์เก็บเอกสารทางด้านศิลปศาสตร์ และสังคมศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับสากล เช่น US Federal Government Archive ห้องเก็บหนังสือโบราณ และยังมีบุคลากรชั้นแนวหน้าในสาขาต่าง ๆ ทุกสาขา
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้เตรียมพร้อมให้นักศึกษาเป็นผู้ประกอบการ ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทที่มีชื่อเสียงมากมาย อาทิ เช่น Nike, Hewlett-Packard, Electronic Arts, Sun Microsystems, Nvidia, Yahoo!, Cisco Systems, Silicon Graphics และ Google เป็นต้น
การกีฬา
จุดเด่นของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่แตกต่างจากโรงเรียนชั้นนำอื่น ๆ คือเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทั้งในทางวิชาการและในด้านการกีฬา สแตนฟอร์ดอยู่ใน NCAA Division I-A อยู่ในแปซิฟิก-เทน และชนะเลิศการใน 70 รายการนับแต่ปี ค.ศ. 1980 เป็นต้นมา และได้รางวัลถ้วย Director’s cup ซึ่งมอบให้กับมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในด้านการกีฬา เป็นเวลา 11 ปีติดต่อกันจากทั้งหมด 12 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2004 นักกีฬาของสแตนฟอร์ด ได้เหรียญรางวัลกีฬาโอลิมปิก 47 เหรียญ และชนะเลิศในระดับวิทยาลัย (NCAA Championship) 39 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดมีคู่แข่งในทางกีฬา คือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยทุก ๆ ปีจะมีการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอลกัน ชื่อว่า The Big Game ในวันอาทิตย์ของเดือนพฤศจิกายน ในช่วงสัปดาห์นั้นจะมีกิจกรรมเกี่ยวกับ Big Game ไปตลอดสัปดาห์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
สแตนฟอร์ดมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงหลายท่าน อาทิ
กราฟของฟังก์ชัน
กราฟของฟังก์ชัน f (graph of a function) ในทางคณิตศาสตร์ คือการรวบรวมคู่อันดับ (x, f(x)) ทั้งหมด ถ้าฟังก์ชันรับค่า x เป็นสเกลาร์ กราฟนี้จะเป็นกราฟสองมิติ และจะกลายเป็นเส้นโค้งสำหรับฟังก์ชันต่อเนื่อง ถ้าฟังก์ชันรับค่า x เป็นคู่อันดับของจำนวนจริง (x1, x2) กราฟนี้จะเป็นการรวบรวมสามสิ่งอันดับ (x1, x2, f(x1, x2)) ทั้งหมด หรือเป็นกราฟสามมิติ และจะกลายเป็นพื้นผิวสำหรับฟังก์ชันต่อเนื่อง
หากกล่าวอย่างไม่เป็นทางการ ถ้า x เป็นจำนวนจริง และ f เป็นฟังก์ชันค่าจริง กราฟ อาจหมายถึงตัวแทนเชิงภาพ (graphical representation) ของการรวบรวมเหล่านี้ในรูปแบบกราฟเส้น นั่นคือเส้นโค้งบนระนาบคาร์ทีเซียน และแกนคาร์ทีเซียนเป็นต้น การวาดกราฟบนระนาบคาร์ทีเซียนบางครั้งก็อาจเรียกว่า การร่างเส้นโค้ง (curve sketching) กราฟของฟังก์ชันจำนวนจริงอาจลงจุดได้โดยตรงบนตัวแทนเชิงภาพของฟังก์ชันนั้น สำหรับฟังก์ชันทั่วไป ตัวแทนเชิงภาพไม่จำเป็นว่าจะต้องสามารถหาได้ และนิยามของกราฟของฟังก์ชันก็เพียงพอต่อความต้องการในประโยคคณิตศาสตร์ต่าง ๆ แล้ว ตัวอย่างเช่น ทฤษฎีบทกราฟปิด (closed graph theorem) ในการวิเคราะห์เชิงฟังก์ชัน
มโนทัศน์ของกราฟของฟังก์ชันสามารถวางนัยทั่วไปเป็นกราฟของความสัมพันธ์ (graph of a relation) สังเกตว่าถึงแม้ฟังก์ชันหนึ่ง ๆ สามารถระบุได้ด้วยกราฟของมันเสมอ แต่ฟังก์ชันสองฟังก์ชันที่มีโคโดเมนต่างกันก็อาจมีกราฟเหมือนกันได้ ฟังก์ชันเหล่านั้นจึงไม่ใช่ฟังก์ชันเดียวกัน ยกตัวอย่าง ฟังก์ชันพหุนามกำลังสามในตัวอย่างเป็นฟังก์ชันทั่วถึง (surjection) ถ้าโคโดเมนเป็นจำนวนจริง แต่จะไม่ใช่ฟังก์ชันทั่วถึงถ้าโคโดเมนเป็นจำนวนเชิงซ้อน
การทดสอบว่ากราฟเส้นโค้งหนึ่ง ๆ เป็นฟังก์ชันของ x หรือไม่ ให้ใช้การทดสอบเส้นแนวยืน (vertical line test) ในทางกลับกัน การทดสอบว่ากราฟเส้นโค้งหนึ่ง ๆ เป็นฟังก์ชันของ y หรือไม่ ให้ใช้การทดสอบเส้นแนวนอน (horizonal line test) ถ้าฟังก์ชันนั้นมีฟังก์ชันผกผัน กราฟของฟังก์ชันผกผันจะหาได้จากเงาสะท้อนในกระจกของกราฟของฟังก์ชันเดิม โดยมีเส้นตรง y = x เป็นแกน
ในทางวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ เทคโนโลยี การเงิน และอื่น ๆ กราฟถูกใช้เป็นเครื่องมืออเนกประสงค์ กรณีง่ายสุดคือตัวแปรหนึ่ง ๆ จะถูกลงจุด (plot) เป็นฟังก์ชันของตัวแปรอื่น โดยใช้แกนที่ตัดกันเป็นมุมฉากตามปกติ
ในรากฐานของคณิตศาสตร์สมัยใหม่อันเป็นที่รู้จักกันว่าทฤษฎีเซต ฟังก์ชันและกราฟของฟังก์ชันโดยพื้นฐานถือว่าคือสิ่งเดียวกัน
ฟังก์ชันตัวแปรเดียว
กราฟของฟังก์ชัน คือ
กราฟของพหุนามกำลังสามบนเส้นจำนวนจริง คือ ถ้าลงจุดเซตนี้บนระนาบคาร์ทีเซียน ผลลัพธ์จะได้เส้นโค้งตามภาพ (2)
ฟังก์ชันสองตัวแปร
บางครั้งการใส่เกรเดียนต์ของฟังก์ชันและเส้นโค้งระดับไว้บนกราฟก็อาจมีประโยชน์ เส้นโค้งระดับสามารถวาดบนกราฟพื้นผิวของฟังก์ชันหรือฉายลงบนระนาบข้างล่าง
ภาพถัดมา (4) แสดงการวาดกราฟของฟังก์ชัน
แนวฉากของกราฟ
กำหนดให้ฟังก์ชัน f รับค่าตัวแปร n ตัว ได้แก่ แนวฉากของกราฟคือ (ขึ้นอยู่กับการคูณด้วยค่าคงตัว) สิ่งนี้สามารถพบได้โดยพิจารณากราฟว่าเป็นเซตระดับ (level set) ของฟังก์ชัน และการใช้ \nabla g เป็นแนวฉากของเซตระดับ
การวางนัยทั่วไป
กราฟของฟังก์ชันเป็นส่วนหนึ่งของผลคูณคาร์ทีเซียนของเซต ตัวอย่างเช่น ระนาบ xy เป็นผลคูณคาร์ทีเซียนระหว่างเส้นตรงสองเส้นคือแกน x กับแกน y, ผิวทรงกระบอกเป็นผลคูณคาร์ทีเซียนระหว่างเส้นตรงกับรูปวงกลม ซึ่งความสูง รัศมี และมุมเป็นตัวกำหนดตำแหน่งที่แน่นอนของจุดต่าง ๆ มัดเส้นใย (fiber bundle) ตามปกติไม่เป็นผลคูณคาร์ทีเซียน แต่ถ้าหากมองเข้าไปใกล้ก็อาจเห็นเป็นผิวชนิดหนึ่งและนับเป็นผลคูณคาร์ทีเซียนได้ สัญกรณ์ที่สอดคล้องของกราฟบนมัดเส้นใยเรียกว่า ภาคตัด (section)
แหล่งข้อมูลอื่น
Função
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเมืองแอตแลนตา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1971 ประกอบด้วยระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ และ รถไฟใต้ดิน (รถไฟใต้ดิน มีระยะทาง 48 mi 38 สถานี) สถิติผู้โดยสารต่อวันทั้งหมด คือ 422,400 คน
รถไฟใต้ดิน
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา มีเส้นทางรถไฟใต้ดิน 47.6 mi จำนนวน 38 สถานี สี่เส้นทาง ได้แก่
นกกระสาปากพลั่ว
นกกระสาปากพลั่ว (Shoebill, Whale-headed stork ; ) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) แต่จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ที่อยู่ในวงศ์ Balaenicipitidae
นกกระสาปากพลั่วจัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีส่วนสูงตั้งแต่ 115-150 เซนติเมตร โดยประมาณ หากกางปีกจะกว้าง 230-260 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 4-7 กิโลกรัม
นกกระสาปากพลั่ว มีจุดเด่น คือ จะงอยปากที่หนาและรูปทรงประหลาดไม่เหมือนนกชนิดอื่น เริ่มเป็นที่รู้จักในแวดวงวิทยาศาสตร์ จากการมีการอนุกรมวิธาน ในช่วงศตวรรษที่ 19 จากการที่หนังของนกชนิดนี้ถูกนำมาขายในยุโรป อย่างไรก็ดี นกกระสาปากพลั่วเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วตั้งแต่สมัยโบราณในอารยธรรมอียิปต์โบราณที่มีการเขียนภาพถึง และอารยธรรมอาหรับที่เรียกขานว่า "abu markub" ที่มีความหมายว่า "ผู้มากับรองเท้า" ซึ่งก็มาจากจะงอยปากมีลักษณะเหมือนรองเท้านั้นเอง
นกกระสาปากพลั่ว หาอาหารในบึงน้ำหรือบ่อโคลน อาหารได้แก่ ปลา, กบ กระทั่งลูกจระเข้ หรือลูกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ไร้ทางสู้ ทำรังบนพื้นดิน ออกไข่ครั้งละ 2 ฟอง
ปัจจุบัน เป็นนกที่ถูกจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์จากบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN)