cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดสิงห์ทอง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสิงห์ทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ชาวบ้านเรียกว่า วัดมอญ ไม่ทราบนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างขึ้นจึงได้ชื่อเช่นนั้น การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นต้นมา และทำให้วัดเจริญขึ้นมากในระยะหลัง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 54 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529
Tammsia
Tammsia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
สปีชีส์:
Tamonea
Tamonea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผกากรอง
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน! เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยนัตสึเมะ อากัตสึกิ และวาดภาพโดยคาเคา แลนทานัม สำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือคาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ปัจจุบันจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดยมาซาอากิ คิอาสะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอะไลฟ์รายเดือน นิตยสารการ์ตูนแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโคบง) แล้ว 5 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ เจซีสตาฟ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนถึง 20 มิถุนายน พ.ศ. 2564
Tamonea
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์:
นักรบสายป่วน ออกปฏิบัติกวน!
ไลต์โนเวล
ไลต์โนเวลเล่มแรกตีพิมพ์ตจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โดยสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็งในเครือหนังสือคาโดกาวะ สนีกเกอร์ บุงโกะ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 5 ไลต์โนเวลฉบับภาษาไทยตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
มังงะ
มังงะดัดแปลงวาดโดยมาซากิ คิอาซะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิกอะไลฟ์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์เมเดียแฟกทอรีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6
วัดสำโรง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา)
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ
วัดเกตุมดีศรีวราราม
วัดเกตุมดีศรีวราราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ประวัติ
วัดเกตุมดีศรีวรารามตั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2506 โดยท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) มาพบสถานที่นี้ซึ่งมีเจดีย์เล็ก ๆ ปรักหักพังอยู่ ท่านก่อเจดีย์สวมทับองค์เก่ากำหนดเป็นศูนย์กลางของวัดและขอที่ดินญาติโยมเป็นผืนสี่เหลี่ยมด้านละ 4 เส้น สมัยนั้นเรียกว่า พุทธเจดีย์กลางทุ่ง เพราะรายรอบวัดมีสภาพเป็นป่าเป็นทุ่ง ปัจจุบันเจดีย์นี้มีขนาดใหญ่สูง 80 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ชื่อของวัดนั้นมีความหมายว่า "เป็นที่อยู่ของผู้มีความปรารถนาอันสูงสุด" ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2507
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญกว้าง 52 เมตร ยาว 53 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 24 เมตร ยาว 41.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3.70 เมตร ยาว 4 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 20 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ แบบพระพุทธชินราช (จำลอง) ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพุทธสิหิงค์สัมฤทธิ์ พระพุทธสิหิงค์หยก พระสีวลี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปมหาแสน และพระพุทธรูปทองคำ
จุดเด่นของวัด คือ องค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกต ยอดองค์ประดิษฐานมหาสุวรรณฉัตร 9 ชั้น ที่มีความสูงประมาณ 9 เมตร เป็นเนื้อโลหะทำมาจากไททาเนียม ลงสีน้ำทองเหลืองอร่าม มีการแกะสลักลวดลายเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและลายไทย ขณะที่ความสูงตลอดช่วงตั้งแต่ฐานองค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกตที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52 เมตรครึ่ง จนถึงปลายยอดมหาสุวรรณฉัตรนั้น มีความสูงโดยรวมประมาณ 109.09 เมตร ใช้งบประมาณในการจัดสร้างทั้งสิ้น 589 ล้านบาท
Tamilnadia
Tamilnadia เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงอินโดจีน
สปีชีส์:
Tangshuia
Tangshuia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือไต้หวัน
Tapirocarpus
Tapirocarpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะแฟน
Tangshuia
สปีชีส์:
Tapirocarpus
ถิ่นกำเนิดของมันคือกายอานา
วัดโคกเขมา
วัดโคกเขมา [โคก-ขะ-เหฺมา] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านโคกเขมา ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดโคกเขมาเดิมมีชื่อว่า วัดสร้อยนกเขา กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า จนกระทั่งมีพระภิกษุชื่อพระพัดเข้ามาบุกเบิกโดยได้รับมอบที่ดินจำนวน 15 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา จากปู่นุ้ยและย่าเชื่อม สนสาขา ตลอดจนชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์ จึงได้สร้างโบสถ์ด้วยจากขึ้นมาเป็นหลังแรก แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 และยังได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวนหนึ่ง ต่อมาพระพัดได้ย้ายไปอยู่ที่วัดท้องไทร ทางวัดได้ให้พระเปลื้องรักษาการอยู่พักหนึ่งจึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อเผือกมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึงพระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร เป็นเจ้าอาวาสเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 ท่านเห็นว่าโบสถ์หลังเก่าทรุดโทรมจึงได้สร้างโบสถ์หลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2493
Tanacetopsis
Tanacetopsis เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคืออัฟกานิสถานไปจนถึงเอเชียกลางและเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก
สปีชีส์:
Tawaia
Tawaia เป็นพืชดอกสกุลหนึ่งที่อยู่ในวงศ์บอน
ถิ่นกำเนิดของมันคือเกาะบอร์เนียว
สปีชีส์:
Taraxis
Taraxis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Restionaceae
ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์:
Tarasa (พืช)
Tarasa เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ชบา
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก เปรู จนถึงชิลี
สปีชีส์:
Tateanthus
Tateanthus เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตอนเหนือและเวเนซุเอลา
สปีชีส์:
วัดป่าขาม (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
วัดป่าขาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน
วัดป่าขามเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2412 มีพระแคะ ไม่ทราบฉายา นำคณะศรัทธาสร้างขึ้น โดยมีพ่อเฒ่าบุก อุดทาเรือน พ่อเฒ่าติ๊บ มาตา พ่อเฒ่าจองแสน ศรีปาวิน พ่อเฒ่าจองซอย พ่อลุงสิงห์แก้ว พ่อเฒ่าน้อยทุน อุดทาเรือน พ่อเฒ่าดวงแก้ว มานันตา พ่อเฒ่าแสน มะริด มีนายเรือง อุดทาเรือน ร่วมกับชาวบ้านร่วมกันปลูกสร้างวัด เมื่อพระแคะมรณะภาพไป พระปัญญา ไม่ทราบฉายา เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา พระปัญญามรณะภาพไป พระพรหม พรหมสาร เป็นเจ้าอาวาสแทนสืบต่อมา อยู่ได้ 3 พรรษาสมัยนั้น พระพรหม พรหมสาร ได้ชักชวนคณะศรัทธาสร้างกุฏิถาวรขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2462 สร้างแบบทรงไทใหญ่ รวมกุฏิที่สร้างใหม่นี้ จำนวน 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480
Telesonix
Telesonix เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Saxifragaceae
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเหนือ
สปีชีส์:
Telitoxicum
Telitoxicum เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
Telectadium
Telectadium เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ตีนเป็ด
Telitoxicum
ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้
สปีชีส์:
Telectadium
ถิ่นกำเนิดของมันคืออินโดจีน
สปีชีส์:
วัดพุทธาธิวาส
วัดพุทธาธิวาสได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 โดยมีคณะผู้เริ่มดำเนินการ คือ พระพิทักษ์ธานี (เล็ก) นายอำเภอเบตงในสมัยนั้น นายพุ่ม คชฤทธิ์ นายกิมซุ้ย ฟุ้งเสถียรและนายผล สุภาพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2510 วัดพุทธาธิวาสเป็นอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546
พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินเขาสูงเอียงลาดลงไปทางทิศเหนือ จัดแบ่งพื้นที่วัดออกเป็นชั้นรวม 5 ชั้น มีพระธาตุเจดีย์พระพุทธธรรมประกาศตั้งเด่นอยู่บนเนินเขา ศิลปกรรมแบบศรีวิชัยประยุกต์ โดยในองค์มหาธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นจากความคิดและการดำเนินการของอดีตประธานศาลฎีกา นายสวัสดิ์ โชติพานิช เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในวโรกาสพระชนมายุครบ 60 พรรษา ออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี เจดีย์มีสีทองอร่าม สูง 39.9 เมตร มีเจดีย์องค์ประธาน 4 องค์อยู่ตรงกลางรายรอบด้วยเจดีย์บริวาร และมีเจดีย์องค์เล็กขนาดเท่ากับเจดีย์องค์บริวาร ซึ่งเป็นเรือนธาตุซ้อนกันอยู่ภายในเจดีย์องค์ประธาน วัดยังมีพระพุทธธรรมกายมงคลประยุรเกศานนท์สุพพิธาน พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์องค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย วิหารหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด และวิหารพระครูพิศิษฐ์อรรถการ
Temochloa
Temochloa เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้า
ถิ่นกำเนิดคือประเทศไทย
สปีชีส์:
Tennantia
Tennantia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
Tecunumania
Tecunumania เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง
Tennantia
ถิ่นกำเนิดของมันคือโซมาเลียไปจนถึงแอฟริกาเขตร้อนทางตะวันออก
Tecunumania
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกตอนใต้ถึงอเมริกากลาง [1]
Tennantia
สปีชีส์:
Tecunumania
สปีชีส์:
Tessiera
Tessiera เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก
สปีชีส์:
Tetrapora (พืช)
Tetrapora เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชมพู่
ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์:
Tessmanniacanthus
Tessmanniacanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เหงือกปลาหมอ
ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรู
สปีชีส์:
เรชาดีแยมาร์ชือ
เรชาดีแยมาร์ชือ (Reşadiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันตั้งแต่ ค.ศ. 1909 ถึง ค.ศ. 1918 เมื่อรัชสมัยของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 5 เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1909 ก็ได้มีการจัดการแข่งขันเพื่อค้นหาผู้ประพันธ์มาร์ชของสุลต่านองค์ใหม่ โดยผู้ชนะคือ อีตาโล เซลเวลลี (Italo Selvelli) ผู้สืบเชื้อสายจากอิตาลี เช่นเดียวกันกับเพลงที่แล้ว เพลงชาตินี้ก็มีเนื้อร้องด้วย
ดวลเดือด ชมรมกาบัดดี้
ดวลเดือด ชมรมกาบัดดี้ เป็นซีรีส์มังงะ ญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬากาบัดดี้ เขียนเรื่องและวาดภาพโดยฮาจิเมะ มูซาชิโนะ เผยแพร่ในเว็บไซต์ Ura Sunday ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง และแอปพลิเคชัน MangaONE ตั้งแต่เดือนกรฎาคม พ.ศ. 2558 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 22 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ TMS Entertainment ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน ถึงวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564
แย้สงขลา
แย้สงขลา (Böhme’s Butterfly Lizard; ) เป็นสัตว์เลี้อยคลานเฉพาะถิ่นของประเทศไทย จัดอยู่ในวงศ์กิ้งก่า มีถิ่นอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลของจังหวัดนครศรีธรรมราช สงขลา และไปทางใต้สุดถึงจังหวัดปัตตานี มีลักษณะเฉพาะคือ มีเพียงเพศเมียล้วน ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ของแย้สองชนิด และแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ ลักษณะโดยทั่วไปของแย้สงขลาคือ ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุด กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด
อนุกรมวิธาน
แย้สงขลา (Leiolepis boehmei) ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2536 โดยนักสัตววิทยาชาวรัสเซียอิลยา เซอกีวิช ดาเรฟสกี (Ilya Sergeevich Darevsky) และละริสา อันดรีฟนา คูปริยาโนวา (Larisa Andreevna Kupriyanova) จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เพื่อเป็นเกียรติแก่ Wolfgang Böhme นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน สกุลแย้ (Leiolepis) 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ แย้ใต้ (L. belliana), แย้มลายู (L. triploida), แย้อีสาน (L. rubritaeniata) และ แย้สงขลา (L. boehmei) จากทั้งหมดอย่างน้อย 9 ชนิดทั่วโลก จากข้อมูลในปัจจุบันแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและมีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies - การสืบพันธุ์ภายในตัวเอง)
จากการวิเคราะห์ mtDNA พบว่าแย้สงขลา น่าจะเป็นแย้ที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ (Hybridization) ของ 2 สายพันธุ์ที่เป็นญาติใกล้ชิดกัน คือ Leiolepis guttata (ต้วเมีย) กับ Leiolepis reevesii (ต้วผู้) และมีไมโครโครโมโซมเพียง 11 คู่ (แย้ทั่วไปมี 12 คู่) แย้สงขลาอาจสนับสนุนสมมติฐานของการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางภูมิศาสตร์ของภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เมื่อ 10,500 ปีก่อน ที่สันนิษฐานว่าอ่าวไทยเคยมีขนาดแคบกว่าในปัจจุบัน และสันนิษฐานว่าเกาะไหหลำมีแผ่นดินเชื่อมต่อกับตอนกลางของเวียดนามเมื่อ 18,000 ปีก่อน การเชื่อมต่อของแผ่นดินเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายถิ่นที่อยู่ของแย้ 2 สายพันธุ์ข้างต้นและเกิดการผสมข้ามสายพันธุ์เป็น Leiolepis boehmei ซึ่งอพยพข้ามฝั่งอ่าวไทยไปถึงบริเวณที่เป็นสงขลาในปัจจุบัน และเป็น Leiolepis guentherpetersi ที่พบในชายฝั่งทะเลของเวียดนามตอนกลาง ผลของการผสมข้ามสายพันธุ์เกิดเป็น 2 สายพันธุ์หลังซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับโดยเฉพาะการเป็นสัตว์ที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
พบได้ในประเทศไทยเท่านั้น แพร่กระจายพันธุ์ในช่วงบริเวณภาคใต้ตั้งแต่ นครศรีธรรมราช สงขลา และเขตรอยต่อกับปัตตานี อาศัยตามพื้นที่ชายฝั่งทะเล หรือพื้นที่ราบที่มีดินปนทราย โดยเฉพาะตามพื้นทรายที่ดอนในป่าเสม็ดใกล้ทะเล
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม
แย้สงขลา มีลำตัวแบน หางราบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด แต่เนื่องจากเป็นเพศเมียล้วน ทำให้ดูทึม ๆ เมื่อเทียบกับแย้ชนิดอื่น ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุดสีเหลืองขอบดำ กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ ความยาวลำตัวประมาณ หางยาวกว่าลำตัวเกินกว่า 2 เท่า โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง
นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์
มีช่วงการแพร่กระจายพันธุ์ที่แคบ (ประมาณ 17447 ตร.กม.) และเฉพาะถิ่น อีกทั้งจำนวนที่ลดลงจากการสูญเสียถิ่นอาศัยโดยการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และการถูกนำไปบริโภคในท้องถิ่น ทำให้ถูกจัดสถานะสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ (VU)
ฮามีดีแยมาร์ชือ
ฮามีดีแยมาร์ชือ (Hamidiye Marşı) เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1909 ซึ่งเนจิบ พาชาแต่งเพลงอุทิศแด่สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 เพลงนี้เป็นเพลงมาร์ชสุลต่านออตโตมันเพลงแรกที่มีเนื้อร้อง
เนื้อร้อง
Döşetti Hicaza demir yolları Kuruldu Hamidiye Alayları Hududlara koştu onbinlerce Can Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
Haliçte yeni bir Tersane kurdu Denizaltıları deryaya vurdu Darul aceze ve kuraba kurdu Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
İsterdi milleti hep yüce olsun Osmanlı'nın Şanı dünyaya dolsun Huzurunda cihan selama dursun Serdar-ı Hakan Abdulhamid Han Cennet Mekan Sultan Abdulhamid Han
แหล่งข้อมูลอื่น
nationalanthem.info
ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์
ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี รวม 2 สมัย, อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ (ชื่อเล่น : เจน) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 จบการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการจัดการภาครัฐ จาก มหาวิทยาลัยสยาม สมรสกับ นายรังสรรค์ รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี
งานการเมือง
ศรีสมร เข้าสู่งานก่ารเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเป็น เลขานุการรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2548 และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2554
ศรีสมร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2562 รวม 2 สมัย ต่อมาในปี 2566 เธอได้ยื่นหนังสือลาออกและเข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ
การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟต
การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟตหมายถึงภาวะเป็นพิษที่เกิดจากการได้รับสารในกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟต (OP) สารในกลุ่มนี้ถูกนำมาใช้เป็นยาฆ่าแมลง ยารักษาโรค และอาวุธเคมีชนิดสารประสาท ผู้ถูกพิษมักมีอาการน้ำลายมาก น้ำตามาก ท้องร่วง อาเจียน รูม่านตาหดเล็ก เหงื่อออกมาก กล้ามเนื้อสั่น และสับสนได้ มักเริ่มมีอาการในเวลาไม่กี่นาทีถึงไม่กี่ชั่วโมงหลังได้รับสารพิษ แต่ก็อาจมีอาการหลังได้รับสารพิษเป็นเวลาหลายสัปดาห์ได้ ผู้ป่วยสามารถมีอาการอยู่เป็นเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ได้
การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟตส่วนใหญ่เกิดจากการพยายามฆ่าตัวตายในผู้ที่อาศัยหรือทำงานในพื้นที่การเกษตรในประเทศที่กำลังพัฒนา นอกจากนี้ยังพบเป็นอุบัติเหตุได้ด้วยแต่พบได้น้อยกว่า ผู้ป่วยสามารถรับสารพิษได้ทางการกิน หายใจเอาละอองเข้าไป หรือรับผ่านการสัมผัสผิวหนัง กลไกที่ทำให้เกิดการเป็นพิษคือการยับยั้งเอนไซม์อะซีติลโคลีนเอสเตอเรส (AChE) ซึ่งมีหน้าที่เปลี่ยนสารอะซีติลโคลีน (ACh) เป็นสารผลิตภัณฑ์ เมื่อเอนไซม์ดังกล่าวถูกยับยั้งการทำงานจะทำให้มีอะซีติลโคลีนสะสมในร่างกายมากกว่าปกติ และทำให้เกิดอาการต่างๆ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการและสามารถตรวจยืนยันได้จากการตรวจการทำงานของบิวทีริลโคลีนเอสเตอเรสในเลือด ภาวะอื่นที่ทำให้มีอาการคล้ายคลึงกันได้แก่การเป็นพิษจากคาร์บาเมต
กามุซเบอซาร์บาฮาซาอินโดเนซียา
กามุซเบอซาร์บาฮาซาอินโดเนซียา (Kamus Besar Bahasa Indonesia, ) หรือย่อว่า กาเบเบอี (KBBI) เป็นพจนานุกรมทางการของภาษาอินโดนีเซีย จัดทำโดยศูนย์ภาษาแห่งกระทรวงศึกษาธิการและวัฒนธรรมของประเทศอินโดนีเซีย พจนานุกรมนี้ถือเป็นแบบบัญญัติในฐานะมาตรวัดว่าคำใดได้รับการบรรจุเข้าไปในภาษาอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการ
เหตุเพลิงไหม้โอโซนดิสโก
เหตุเพลิงไหม้โอโซนดิสโก (Ozone Disco fire) ในเมืองเกซอนซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ เกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 11:35 pm ตามเวลาท้องถิ่น ของวันที่ 18 มีนาคม 1996 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 162 ราย เหตุเพลิงไหม้นี้ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นอัคคีภัยที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ฟิลิปปินส์ และสำนักข่าวเอพีระบุให้เป็นหนึ่งในสิบอัคคีภัยในไนท์คลับที่ร้ายแรงที่สุดในโลก
ประวัติ
โอโซนดิสโกตั้งอยู่ใกล้กับวงเวียนอนุสรณ์การชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่สิบเอ็ดบนถนนติม็อก เกซอนซิตี เปิดให้บริการในปี 1991 โดย Segio Orgaoow ก่อนหน้านี้อาคารนี้เคยเป็นแจ๊สคลับชื่อ "Birdland" มาก่อน ดิสโกเทคนี้ให้บริการโดยบริษัท Westwood Entertainment Company, Inc.
เหตุเพลิงไหม้
หลังเหตุการณ์สงบ พบร่างผู้เสียชีวิตตามทางเดินไปทางออกซึ่งมีแค่ทางเดียว ศพกองกันเกลื่อนจนสูงระดับเอว เจ้าหน้าที่เมืองเกซอนซิตีระบุว่าทางออกของคลับถูกกั้นด้วยอาคารสร้างใหม่ที่อยู่ติดกัน และไม่พบว่ามีการติดตั้งทางหนีไฟที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ายามเป็นผู้ล็อกประตูของคลับจากด้านนอกเพราะเข้าใจว่าเกิดการวิวาทขึ้นภายในคล้บ
ไข้ลาสซา
ไข้ลาสซา (Lassa fever) หรือ ไข้เลือดออกลาสซา (Lassa hemorrhagic fever, LHF) เป็นชนิดของไข้เลือดออกจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสลาสซา ไวรัสในวงศ์ Arenaviridae ผู้ติดเชื้อไวรัสจำนวนมากไม่แสดงอาการ เมื่อแสดงอาการ ผู้ป่วยมักมีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ อาเจียน และปวดกล้ามเนื้อ อาการที่พบได้น้อยกว่าปกติรวมถึงมีเลือดออกในปากและทางเดินอาหาร ความเสี่ยงในการเสียชีวิตหลังติดเชื้ออยู่ที่ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ และมักเกิดขึ้นภายในสองสัปดาห์เมื่อเริ่มมีอาการ ผู้ป่วยที่หายดีประมาณ 1 ใน 4 มีภาวะสูญเสียการได้ยิน ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกลุ่มนี้มีอาการดีขึ้นภายในสามเดือน
ผู้ป่วยไข้ลาสซาจะแสดงอาการในช่วง 7 ถึง 21 วันหลังติดเชื้อ โดยร้อยละ 80 ของผู้ติดเชื้อจะไม่แสดงอาการหรือแสดงอาการน้อย อาการที่ไม่รุนแรงประกอบด้วยไข้, เหนื่อยหอบ, อ่อนแรง และปวดศีรษะ
โดยปกติไข้ลาสซาเริ่มติดต่อสู่คนผ่านทางการสัมผัสปัสสาวะหรืออุจจาระของ Natal multimammate mouse (Mastomys natalensis) สัตว์ฟันแทะจำพวกหนูที่ติดเชื้อ หลังจากนั้นเชื้อสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้โดยตรง การวินิจฉัยจากการสอบถามอาการทำได้ยาก การยืนยันโรคใช้วิธีตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาอาร์เอ็นเอของไวรัส แอนติบอดีสำหรับไวรัส หรือตัวไวรัสเองในการเพาะเลี้ยงเซลล์ สาเหตุที่การวินิจฉัยเป็นไปได้ยากเนื่องจากอาการของไข้ลาสซาคล้ายกับโรคอื่น เช่น โรคไวรัสอีโบลา มาลาเรีย ไข้รากสาดน้อย และไข้เหลือง
ยังไม่มีวัคซีนสำหรับรักษาไข้ลาสซา การป้องกันโรคใช้การแยกผู้ติดเชื้อและลดการสัมผัสกับหนู ความพยายามอื่น ๆ ในการควบคุมการแพร่กระจายของโรครวมถึงการใช้แมวจับหนู และการเก็บอาหารในภาชนะปิดสนิท การรักษามุ่งไปที่ภาวะขาดน้ำและการรักษาตามอาการ มีการแนะนำยาต้านไวรัสไรบาวิรินในการรักษา แต่หลักฐานที่สนับสนุนการใช้ยานี้ยังไม่ชัดเจน
สตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่าง
อนิเมะ
ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2563 คาโดกาวะได้ประกาศว่าเรื่องสตรีศักดิ์สิทธิ์อิทธิฤทธิ์สารพัดอย่างจะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ ภายหลังได้เผยว่าเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สร้างโดยสตูดิโอ Diomedéa ซีรีส์อนิเมะกำกับโดบโชตะ อิฮาระ เขียนบทโดยวาตารุ วาตาริ ออกแบบตัวละครโดยมาซาคาซุ อิชิกาวะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยเค็นอิจิ คูโรดะ และไอระ ยูกิเป็นโปรดิวเซอร์ดนตรี ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2564 ทางช่อง AT-X, Tokyo MX, MBS และ BS11 ยูกิร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Blessing" ส่วนวง NOW ON AIR ร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Page for Tomorrow"
ตำบลศรีดงเย็น
ศรีดงเย็น เป็นตำบลของอำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2548 ตำบลนี้มีประชากร 15,842 คน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน ตำบลศรีดงเย็นอยู่ในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ และองค์การบริหารส่วนตำบลศรีดงเย็น
หมู่บ้าน
ตำบลศรีดงเย็นประกอบด้วย 18 หมู่บ้าน ดังนี้
ทางข้ามถนนนอร์ฟอล์คเซาเธิร์น–เกร็กซัน
ทางข้ามถนนนอร์ฟอล์กเซาเทิร์น–เกร็กซัน (Norfolk Southern–Gregson Street Overpass) หรือรู้จักในชื่อเล่น สะพาน 11 ฟุต 8 นิ้ว (11-foot-8 Bridge), สะพานที่เปิดกระป๋อง (The Can Opener) หรือ กิโยตินถนนเกร็กซัน (The Gregson Street Guillotine) เป็นสะพานทางรถไฟในเมืองเดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ ออกแบบขึ้นในทศวรรษ 1920 และสร้างขึ้นในปี 1940 ข้ามเหนือถนนเซาธ์เกร็กซัน สะพานนี้สร้างด้วยความสูงรถผ่านที่ 11 ft ซึ่งเป็นความสูงมาตรฐานในเวลานั้น ความสูงรถผ่านมาตรฐานในปี 1973 ปรับเป็น 14 ft ซึ่งสูงกว่าความสูงที่สะพานนี้มี 2 ft
ถึงแม้จะมีป้ายคำเตือนอยู่จำนวนมาก ได้มีรถบรรทุก รถบัส และรถบ้าน ชนเข้ากับทางข้ามนี้ด้วยความเร็วสูง ส่งผลให้เพดานของรถบรรทุกเหล่านี้หลุดออกอันนำมาสู่ชื่อเล่นต่าง ๆ ของสะพานนี้  ในเดือนตุลาคม 2019 การรถไฟนอร์ทแคโรไลนา เจ้าของสะพาน ได้เพิ่มความสูงขึ้น 8 in เป็น 12 ft อย่างไรก็ตาม ยังคงเตี้ยกว่าความสูงมาตรฐานอยู่ดี
พนักงานออฟฟิศใกล้เคียง เยอร์เกน เฮนน์ (Jürgen Henn) ตั้งกล้องในปี 2008 เพื่ออัดวิดีโอการชนเข้ากับสะพาน เขามีวิดีโอของรถชนเข้ากับสะพานมากกว่า 150 ครั้งในเดือนตุลาคม 2020 ช่องยูทูบที่เขาตั้งขึ้นเพื่ออัปโหลดวิดีโอเหล่านี้มีผู้ติดตามมากกว่า 150,000 คนและยอดเข้าชมมากกว่า 50 ล้านคน อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมามีรายงานผู้บาดเจ็บเพียงสามรายเท่านั้น ประกอบกับป้ายเตือนและสัญญาณไฟเตือนจำนวนมากที่ทางการติดตั้งไว้ บวกกับค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงที่จะสูง จึงทำให้การปรับความสูงสะพานนี้มีแนวโน้มต่ำที่จะเกิดขึ้น
บนสื่อและอินเทอร์เน็ต
เยอร์เกน เฮนน์ (Jürgen Henn) ทำงานอยู่ในออฟฟิศใกล้ ๆ เขาได้ติดตั้งกล้องวิดีโอเพื่ออัดวิดีโอรถชนเข้ากับสะพาน นับตั้งแต่ปี 2008 เขาอัดวิดีโอการชนมากกว่า 150 ครั้งและโพสท์ลงบนยูทูบ และได้รับความสนใจจากสำนักข่าวท้องถิ่นจนถึงระดับนานาชาติรวมถึง เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นอล และปรากฏในรายการบนคอเมดีเซนทรอล รายการ Tosh.0
ตำบลเมืองงาย
เมืองงาย เป็นตำบลของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,178 คน
อาเดรียน เอร์นันเดซ
อาเดรียน เอร์นันเดซ (Adrián Hernández) เป็นนักมวยสากลชาวเม็กซิโก อดีตแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท 2 สมัย
ตำบลเมืองงาย
เขตการปกครอง
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน
เขตการปกครองท้องถิ่น
ตำบลนี้อยู่ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง
วัดประสาทสามัคคีธรรม
วัดประสาทสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 7 งาน 4 ตารางวา
วัดประสาทสามัคคีธรรมตั้งเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 แรกทีได้สร้างเป็นศาลากลางหมู่บ้าน มีพระพุทธรูปที่หล่อมาองค์แรก ในสมัยที่เป็นสำนักสงฆ์เรียกว่า หลวงพ่อดำ ส่วนสำนักสงฆ์มีชื่อว่า สำนักสงฆ์วัดใหม่คลองซื่อ ต่อมาเมื่อมีการก่อสร้าง มีความมั่นคงยิ่งขึ้นแล้ว จึงได้รับการยกขึ้นเป็นวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2512 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 26 เมตร ยาว 48 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทย ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญกว้าง 16.5 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 เป็นอาคารไม้ ทรงไทย กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 4 หลัง ศาลาอเนกประสงค์กว้าง ๑๖ เมตร ยาว 32 เมตร สร้าง พ.ศ. 2528 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยไม้ และยังมี หอกลอง หอระฆัง และศาลาท่าน้ำ 2 หลัง
วัดท้องไทร
วัดท้องไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านท้องไทร ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
วัดท้องไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2423 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496 อุโบสถเป็นการสร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยรัตนโกสินทร์ มีการตกแต่งประตูและหน้าบันด้วยงานปูนปั้นด้วยมือทาสีสัน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบ
วัดท้องไทรมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือ คือ พระอธิการเกษม เขมจาโร (หลวงปู่อั๊บ) โดยในปี พ.ศ. 2509 ท่านได้ดำริสร้างศาลาการเปรียญ ลูกศิษย์จึงขออนุญาตจัดสร้างเหรียญซึ่งเป็นรุ่นแรกของหลวงปู่อั๊บ เป็นเหรียญรูปไข่ครึ่งองค์เนื้อทองแดง ท่านจึงสร้างตะกรุดกันงูขึ้นมาเพื่อแจกพร้อมกับเหรียญรูปไข่ด้วย ท่านยังนำวิชาต่าง ๆ ที่ได้ร่ำเรียนมาสงเคราะห์ผู้คนทั่วไป ได้แก่ วิชาการแพทย์แผนโบราณรักษาด้วยสมุนไพร วิชาการรักษาโรคเกี่ยวกับกระดูกและเส้นเอ็น วิชาการแช่น้ำมนต์ วิชาการถอนคุณไสย (ถอนของ) และวิชาการสักเสกอักขระเลขยันต์
ตำบลอินทขิล
อินทขิล เป็นตำบลของอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2557 ตำบลนี้มีประชากร 12,867 คน
เขตการปกครอง
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน
เขตการปกครองท้องถิ่น
ตำบลนี้อยู่ในเขตองค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ตำบลสันต้นหมื้อ
สันต้นหมื้อ เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,287 คน
ประวัติ
ตำบลสันต้นหมื้อก่อตั้งขึ้นในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2579 ด้วยการแยก 7 หมู่บ้านออกจากตำบลแม่นาวาง
เขตการปกครอง
ตำบลสันต้นหมื้อแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ตำบลสันต้นหมื้อทั้งตำบลได้รับการบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสันต้นหมื้อ
วัดคู้สนามจันทร์
วัดคู้สนามจันทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดคู้สนามจันทร์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2319 จากสิ่งก่อสร้างและโบราณวัตถุ เช่น พระพุทธรัตนโกสินทร์ รอยพระพุทธบาท และภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวิหาร ได้มีการประเมินความเก่าแก่ของงรอยพระพุทธบาทจำลองและภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังว่าสร้างมาประมาณ 400 กว่าปี คาดว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา จนตั้งเป็นวัดในสมัยกรุงธนบุรี คงจะมีพระจำพรรษาอยู่ที่วัดนี้ต่อ ๆ กันมา จนกระทั่งมีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ พระอาจารย์โต ได้มาอยู่ที่วัดนี้ได้ทำการซ่อมแซมถาวรวัตถุของวัดให้ดีขึ้น เช่น อุโบสถ ศาลาการเปรียญ และได้สร้างวิหาร
จนในพระครูสุวิมลสมุทรกิจ (บุญชู ยโสธโร) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดคู้สนามจันทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ได้พัฒนาวัดให้เจริญก้าวหน้าด้านถาวรวัตถุและด้านการศาสนา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8.5 เมตร ยาว 16 เมตร
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ วิหารอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถจำนวน 2 องค์ องค์แรกเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองก่ออิฐถือปูน องค์ที่สอง เจดีย์ทรงปรางค์ย่อมุมไม้สิบหกก่ออิฐถือปูน อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ ปัจจุบันได้รับการซ่อมแซมบูรณะใหม่ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หมู่กุฏิสงฆ์อาคารไม้ 3 หลังยกพื้นสองหลังแรกเป็นเรือนแฝดหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา
วัดบางตะไนย์
วัดบางตะไนย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านบางตะไนย์ ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 85 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางประทานพร หน้าตักกว้าง 53 นิ้ว สูง 85 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 วิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 9.90 เมตร ยาว 18.50 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และเจดีย์ทรงมอญ 1 องค์ ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากพระเจดีย์ชเวดากองที่เมืองย่างกุ้ง เป็นเจดีย์ขนาดกลางฉาบปูนทาสีขาวทั้งองค์ มีขนาดความสูงประมาณ 14 เมตร องค์เจดีย์ตั้งอยู่บนฐานแปดเหลี่ยม วัดโดยรอบประมาณ 18.60 เมตร ตัวเจดีย์ตั้งอยู่บนพื้นปูนรูปสี่เหลี่ยมจตุรัส มีเจดีย์เล็กล้อมทั้ง 4 ด้าน
วัดตำหนักเหนือ
วัดตำหนักเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านเตย (ตำหนัก) ตำบลบางตะไนย์ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
วัดตำหนักเหนือสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดโพธิ์ ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น บริเวณวัดได้เป็นที่ตั้งตำหนักที่ประทับของพระราชวงศ์ชั้นผู้ใหญ่เพื่อมารับเครื่องบรรณาการจากหัวเมืองฝ่ายเหนือ วัดโพธิ์จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า วัดตำหนัก จากนั้นได้มีชาวมอญกลุ่มหนึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานใกล้วัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2370 แล้วเริ่มบูรณะให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษาเมื่อ พ.ศ. 2371 โดยใช้ชื่อว่า "วัดตำหนัก" แต่เพื่อให้ชื่อไม่ซ้ำกับวัดตำหนักอีกแห่ง (วัดตำหนักใต้) จึงเพิ่มคำระบุทิศต่อท้ายชื่อเป็น "วัดตำหนักเหนือ" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2314 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย อัญเชิญมาจากจังหวัดตาก โดยล่องแพมาเมื่อ พ.ศ. 2375 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2502 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น ภายในมีพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางนาคปรก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2545 เป็นอาคารไม้ ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และเจดีย์ทรงรามัญ 1 องค์
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน
วัดเด่นสะหรีศรีเมืองแกน หรือ วัดบ้านเด่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ วัดมีเนื้อที่ 80 ไร่
วัดเด่นสะหลีศรีเมืองแกน เดิมชื่อ วัดหรีบุญเรือง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 ตั้งเด่นบนเนินเตี้ย ๆ เห็นได้แต่ไกล ภายใต้เนินนั้นเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวบ้านนับถือ จึงเรียกกันว่า "วัดบ้านเด่น" ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ครูบาเทือง นาถสีโล เจ้าอาวาสได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมาใหม่ ในลักษณะสถาปัตยกรรมไทยล้านนา จากอีกแหล่งข้อมูลระบุว่าชื่อ วัดเด่น แต่เมื่อครูบาเทืองมาอยู่ก็มีต้นโพธิ์ขึ้นมา ทางเหนือเรียกว่า "เก๊าสะหลี" ท่านเห็นว่าชื่อเป็นมงคลดี อีกทั้งที่ตั้งวัดอยู่ในเขตเมืองเก่าสมัยโบราณที่ชื่อว่า เมืองแกน จึงเป็นที่มาของชื่อวัด
ภายในวัดบ้านเด่นสะหรีศรีเมืองแกน มีเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ หอไตร หอกลอง วิหารเสาอินทขิล กุฏิไม้สักทองทรงล้านนา พระวิหาร พระสถูปเจดีย์ โดยครูบาเจ้าเทือง นาถสีโล (พระครูไพศาลพัฒนโกวิท) วัดหัวคง ตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับนิมนต์จาก ครูบาไชยา วัดป่าป้อง อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นประธานในการก่อสร้างศาสนสถานและศาสนสมบัติทั้งหมด
การเสื่อมถอยของศาสนาพุทธในอนุทวีปอินเดีย
ศาสนาพุทธซึ่งถือกำเนิดขึ้นในอนุทวีปอินเดียมีจำนวนผู้นับถือลดน้อยลงตามลำดับจนกระทั่งสูญไปเมื่อถึงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 ลาร์ส โฟเกลิน นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกัน กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่เหตุการณ์เดียวที่มีสาเหตุเดียว แต่เป็นกระบวนการที่ดำเนินอยู่เป็นเวลาหลายศตวรรษ"
จำนวนผู้นับถือศาสนาพุทธเมื่อ ค.ศ. 2010 ในอนุทวีปอินเดีย (ไม่รวมศรีลังกา เนปาล และภูฏาน) อยู่ที่ประมาณ 10 ล้านคน โดยประมาณร้อยละ 7.2 อยู่ในบังกลาเทศ, ร้อยละ 92.5 อยู่ในอินเดีย และร้อยละ 0.2 อยู่ในปากีสถาน
ฮิกซอส
ใช่ว่าพวกฮิกซอสควบคุมทั้งอียิปต์ แต่พวกเขาร่วมปกครองกับราชวงศ์ที่สิบหกและราชวงศ์ที่สิบเจ็ดซึ่งมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ในธีบส์ สงครามระหว่างพวกฮิกซอสกับฟาโรห์ราชวงศ์ที่ 17 ตอนปลายในรัชสมัยฟาโรห์อาโมสที่ 1 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่สิบแปดแห่งอียิปต์ ทำให้พวกฮิกซอสพ่ายแพ้ไป หลายศตวรรษต่อมา ชาวอียิปต์มักพรรณนาถึงพวกฮิกซอสว่าเป็นผู้นำต่างชาติที่กระหายเลือดและเป็นศัตรู
ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์ "ฮิกซอส" แผลงมาจากคำภาษากรีกว่า Ὑκσώς (Hyksôs) ซึ่งมาจากวลีภาษาอียิปต์ว่า 𓋾𓈎𓈉 (ḥḳꜣ-ḫꜣswt หรือ ḥḳꜣw-ḫꜣswt, "hekau khasut") แปลว่า "ผู้ปกครองดินแดนต่างชาติ" รูปภาษากรีกน่าจะเพี้ยนมาจากรูป Ὑκουσσώς (Hykoussôs) อีกทอดหนึ่ง
โยเซพุส นักประวัติศาสตร์ชาวยิวในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ให้ความหมายว่า "กษัตริย์คนเลี้ยงแกะ" หรือ "กษัตริย์ที่ถูกจองจำ" ในผลงาน Contra Apion ที่ซึ่งเขาพรรณนาพวกฮิกซอสตามที่ปรากฏในงานของแมนิโธ นักประวัติศาสตร์กรีก-อียิปต์ การแปลความหมายของโยเซพุสอาจมาจากการออกเสียงวลี ḥḳꜣ-ḫꜣswt เป็น ḥḳꜣ-šꜣsw ซึ่งในสมัยนั้นเข้าใจกันว่าแปลว่า "เจ้าแห่งคนเลี้ยงแกะ" ยังไม่เป็นที่กระจ่างว่าคำแปลนี้เป็นของแมนิโธหรือไม่ การแปลผลงานชิ้นหนึ่งของแมนิโธเป็นภาษาอาร์มีเนียของยูซีเบียส นักประวัติศาสตร์ยุคโบราณตอนปลาย ได้ให้คำแปลที่ถูกต้องว่า "กษัตริย์ต่างชาติ"
อนจูกุ
ภูมิอากาศ
อนจูกุมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในอนจูกุคือ 15.1 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1904 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.5 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.8 °C
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอนจูกุได้ลดลงเรื่อย ๆ ในช่วง 70 ปีที่ผ่านมา
การปกครอง
อนจูกุมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองอนจูกุ รวมทั้งนครอิซูมิ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจที่มีอิทธิพลต่อเมืองอนจูกุคือ การท่องเที่ยวในช่วงฤดูร้อน และการประมงเชิงพาณิชย์ ส่วนเกษตรกรรมมีบทบาทในเศรษฐกิจค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเขตเทศบาลข้างเคียง มีการดำเนินการประมงเชิงพาณิชย์ทั้งตามชายฝั่งและนอกชายฝั่ง โดยที่จับได้หลัก ๆ คือ หมึกกล้วย และปลาโบนิโต และเมืองนี้มีอาชีพดั้งเดิมที่เรียกว่า อามะ ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ดำน้ำเก็บหอยเป๋าฮื้อ, หอยตาวัว (ซาซาเอะ), และกุ้งมังกร ซึ่งทั้งหมดเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาหารญี่ปุ่นดั้งเดิม
หาดทรายของอนจูกุเป็นพื้นที่ว่ายน้ำที่เป็นตัวแทนของชายฝั่งโซโตโบโซ และดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากในช่วงฤดูร้อน เศรษฐกิจด้านการท่องเที่ยวของอนจูกุเริ่มต้นในยุคเมจิ และได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมีการพัฒนาบ้านพักหรือที่เรียกว่า เรียวกัง (โรงแรมขนาดเล็กแบบดั้งเดิม) และโรงแรมจำนวนมากภายในพื้นที่
การศึกษา
อนจูกุมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง อีกทั้งเมืองนี้ยังมีโรงเรียนประถมเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายเอกชน 1 แห่ง
กีฬา
เนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานและหาดทรายที่มีสภาพเหมาะกับการเล่นโต้คลื่น พื้นที่นี้จึงเป็นสถานที่จัดงานเทศกาลโต้คลื่นแห่งชาติประจำปีของสมาคมช่วยชีวิตทางน้ำแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japan Lifesaving Association) ซึ่งนักโต้คลื่นช่วยชีวิตจะมารวมตัวกันจากทุกสโมสรทั่วประเทศ ในปี 2013 การแข่งขันโต้คลื่นกู้ชีพนานาชาติ (2013 International Surf Rescue Challenge) ได้จัดขึ้นที่นี่
วัดมะสง
วัดมะสง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองมะสง ตำบลทวีวัฒนา อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ ปัจจุบันมีพระปลัดสมหวัง ฉนฺทสีโล เป็นเจ้าอาวาส
วัดมะสงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2458 โดยพ่ออ่วมและแม่อิ่ม ขันทอง ถวายที่ดิน 10 ไร่ และดำเนินการสร้างวัด ชาวบ้านเรียกว่า วัดปากคลองหนึ่ง เพราะอยู่ใกล้สามแยกคลองหนึ่ง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดมะสง" ผู้เปลี่ยนคงจะให้เป็นไปตามชื่อคลองที่ผ่านหน้าวัดโดยตรง คือ คลองมะสง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2474 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 50 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492
เสนาสนะและสิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันประดับด้วยกระจกและปิดทอง ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ชาวบ้านเรียกว่าทรงเครื่องหรือเทวาว กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 ศาลาบำเพ็ญกุศล โรงเรียนพระปริยัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 และศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543
มิคาอิลที่ 7 ดูคาส
ช่วงชีวิต
มิคาอิลที่ 7 เสด็จพระราชสมภพในช่วงระหว่างประมาณ ค.ศ. 1050 ในกรุงคอนสแตนติโนเปิล ทรงเป็นบุตรชายคนโตของ คอนสแตนตินที่ 10 ดูคัส พระราชบิดาและอดีตจักรพรรดิไบแซนไทน์ และ ยูโดเกีย มักเรมโบลิทิซซา พระราชมารดา พระองค์ทรงร่วมช่วยงานราชกิจพระราชบิดาในช่วงปลายปี 1059 ร่วมกันกับ คอนสแตนติออส ดูคัส พระอนุชาของพระองค์ เมื่อพระราชบิดาเสียชีวิตในปี 1067 ซึ่งในขณะนั้นพระองค์ทรงมีพระชนมายุได้ 17 ปี พระองค์แสดงความสนพระทัยในการเมืองไม่มากเท่าที่ควร แต่ในขณะนั้นสมเด็จพระราชมารดาและพระปิตุลาของพระองค์ ไคซาร์แห่งไบแซนไทน์ จอห์น ดูคัส ได้ทำหน้าที่ผู้สำเร็จราชการในนามพระจักรพรรดิในระหว่างที่พระองค์ยังไม่สามารถในเรื่องการบริหารราชกิจ
ในขณะที่สองผู้มีพระคุณยังคงถือพระราชอำนาจบริหารราชกิจในจักรวรรดิในนามพระองค์ ตัวพระองค์เองเริ่มหันเหไปยังสมุหกองพระคลังอย่างนีกิโฟริทซิส ซึ่งเคยเป็นขุนนางที่ดำรงตำแหน่งสมุหพระเลขานุการส่วนพระองค์ในรัชกาลพระจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 10 โมโนมาโคสและปลัดบัญชาการมณฑลทหารเฮลลาสและหมู่เกาะเพโลโปนิเซียนในรัชกาลของโรมานอสที่ 4 ไดโอจีนิส ก่อนจะถูกเรียกกลับมารับราชการภายในราชสำนักในภายหลัง พระองค์ทรงมีการอนุญาตให้นีกิโฟริทซิสเพิ่มอัตราพิกัดภาษีและค่าใช้จ่ายของฟุ่มเฟือยใหม่อีกครั้งให้มากขึ้นกว่าเดิมในขณะที่กองทัพไม่ได้รับการปรับปรุงในทางที่ควร และในฐานะจักรพรรดิแล้ว พระองค์ขาดซึ่งความสามารถในการบริหารราชกิจ อีกทั้งถูกห้อมล้อมไปด้วยข้าราชการที่แสวงหาแต่อำนาจและบดบังสายพระเนตรของพระองค์จากทัศนวิสัยในการบริหารราชกิจ ทำให้ฐานของจักรวรรดิค่อย ๆ พังทลายลง เมื่อในสถานการณ์คับขันจวนตัว เหล่าข้าราชการของจักรวรรดิจะใช้วิธีการยึดทรัพย์สินและแม้กระทั่งการเวนคืนทรัพย์สมบัติบางส่วนของคริสตจักร กองทัพที่ไม่ได้รับค่าตอบแทนอย่างที่สมควรก็มีแนวโน้มที่จะทำการกบฏต่อราชสำนัก อีกทั้งไบแซนไทน์เสียเมืองบารี ซึ่งเป็นเมืองหลวงและปราการสุดท้ายของรัฐคาเตปันแห่งอิตาลี หัวเมืองในการปกครองของไบแซนไทน์ อีกทั้งยังเป็นเมืองท่าค้าทาสสลาฟที่สำคัญแห่งหนึ่งของไบแซนไทน์ในอิตาลี ให้กับโรเบิร์ต กิสการท์ ชาวนอร์มันที่เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีและบอลข่านในการศึกรุกรานของชาวนอร์มันในปี 1071 อีกทั้งยังต้องรับมือกับกบฏในภูมิภาคบัลแกเรียน ซึ่งเป็นกบฏที่พยายามจะสถาปนาจักรวรรดิบัลแกเรียอีกครั้ง แม้ว่าจอมทัพอย่างนีกิโฟรอส ไบรเอนนีออสจะสามารถปราบกบฏได้สำเร็จ แต่จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ไม่สามารถกู้คืนความสูญเสียในเขตเอเชียไมเนอร์ที่เกิดขึ้นได้อีกเลย หลังจากสิ้นสุดยุทธการที่มันซิเคิร์ท ส่วนราชการได้ส่งกองทัพใหม่ไปจัดการชาวเซลจุคเติร์กอีกครั้งโดยการนำทัพของจอมทัพ (strategos autokrator) และปลัดสำนักบัญชาการตะวันออกอิคซัค คอมนีโนส หรือไอแซค คอมนีโนส สมเด็จพระเชษฐาธิราชของอนาคตพระจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 กอมนีโนส และพ่ายแพ้กลับมา อีกทั้งตัวไอแซคเองก็ถูกจับในปี 1073 ปัญหาทางการทหารและสถานการณ์ของจักรวรรดิดังกล่าวร้ายแรงขึ้นเมื่อทหารรับจ้างชาวนอร์มันในการดูแลของเออร์เซลิออส หรือ ฟรังโกโปลอส ก่อกบฏต่อราชสำนักและจอห์น ดูคัสพ่ายแพ้ต่อกบฏ และถูกสถาปนาเป็นจักรพรรดิซ้อนโดยชาวนอร์มัน
การยุทธต่อต้านเซลจุคดังกล่าวที่ราชสำนักพ่ายแพ้ อีกทั้งทหารรับจ้างตะวันตกที่ได้รับชัยชนะในครั้งนี้ทำให้จอห์น ดูคัส มีสถานะที่ได้รับการยอมรับให้เป็นผู้สืบราชสมบัติในกาลต่อมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
รัฐบาลของมิคาอิลที่ 7 ดูคัสถูกบังคับให้ยอมรับการพิชิตเอเชียไมเนอร์ของจักรวรรดิเซลจุคในปี 1074 และราชสำนักก็ได้ขอเจรจาเรื่องทางการทหารกับเซลจุคเติร์ก และกองทัพใหม่ภายใต้การนำพาของอเล็กซิออส กอมนีโนสร่วมกับชาวเซลจุคโดยการสนับสนุนของสุลต่านมาลิค ชาห์ที่ 1 สามารถพิชิตกองลาตินิกอนและจับกุมสมเด็จพระปิตุลา จอห์น ดูคัสกลับมาได้ในปี 1074
เรื่องราวร้าย ๆ ที่เกิดขึ้นในตลอดรัชสมัยของพระองค์ ก็เท่าทวีคูณเมื่อพระองค์ประกาศลดค่าเงินลง จนเกิดพระนามรองของพระองค์นาม "พาราไพนากิส" หรือ "ลบเศษหนึ่งส่วนสี่"
ต่อมาในปี ค.ศ. 1078 จอมทัพ นีกิโฟรอส ไบรเอนนีออส และ นีกิโฟรอส โบทานีอาตีส ได้ก่อหวอดกบฏทั้งในบอลข่านและอนาโตเลียโดยพร้อมเพรียงกัน โบทานีอาตีสได้รับการสนับสนุนจากเซลจุค และสามารถเข้าถึงนครคอนสแตนติโนเปิลได้สำเร็จ ตัวพระองค์เองถูกบังคับให้สละราชสมบัติในวันที่ 31 เดือนมีนาคม 1078 และเกษียณพระองค์ไปยังโบสถ์หลวงแห่งสโตดิออส ต่อมาพระองค์ได้ดำรงตำแหน่งอุปมนตรีของเมืองในอาณัติศาสนจักรเอเฟซัสและเสียชีวิตในคอนสแตนติโนเปิลในปี 1090
จาก เหวินเซี่ยนทงเข่า ที่บันทึกโดยนักประวัติศาสตร์ชาวจีนอย่าง หม่าต้วนหลิน (1245–1322) และ ซ่งฉื่อ โดยรู้กันในพระปรมาภิไธยจักรพรรดิไบแซนไทน์ "มิคาอิลที่ 7 พาราไพนากิส ไคเซอร์แห่งฝูหลิน" (เมี่ยลี่ชาหลิงไกซา 滅力沙靈改撒 โดยพระอิสริยยศไกเซอร์ที่จีนกล่าวถึงนี้ เป็นอิสริยยศที่ทับมาจากตำแหน่งที่เรียกขานในเอกสารก่อนหน้านี้ โดยถือว่าพระยศไคเซอร์ในมุมมองของจีนเป็นบาซิลิอุสแห่งไบแซนไทน์ และเมี่ยลี่ชาหลิงคือพระนามของพระองค์ ส่วนคำว่าฝูหลิน 拂菻 มาจากคำว่า Hrom หรือ From ในภาษาซอกเดียนซึ่งหมายถึงไบแซนเทียม) ได้ส่งทูตไปยังราชวงศ์ซ่ง ของจีนซึ่งมาถึงในเดือนพฤศจิกายน 1081 ในรัชสมัยของจักรพรรดิเสินจงแห่งซ่ง (ร. 1067–1085)
อ้างอิง
แสดงที่มา:
Synstemon
Synstemon เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักกาด
ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตอนเหนือ
สปีชีส์:
Synclisia
Synclisia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด
ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกา
สปีชีส์:
Synclinostyles
Synclinostyles เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ผักชี
ถิ่นกำเนิดของมันคือเทือกเขาหิมาลัย
สปีชีส์:
พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก หรือ อีริคที่ 6 เม็นเว็ด (Eric VI Menved; ค.ศ. 1274 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1319) พระราชโอรสในพระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับอักเนสแห่งบรันเดินบวร์ค พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ตั้งแต่ค.ศ. 1286 ขณะมีพระชนมายุ 12 พรรษา หลังจากพระราชบิดาถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 22 พฤศจิกายน โดนมือสังหารที่ตามจับไม่ได้ ดังนั้นในช่วงทรงพระเยาว์ พระราชมารดาจึงขึ้นสำเร็จราชการแผ่นดินเดนมาร์กแทนพระองค์ขนถึงปีค.ศ. 1294
สมัยผู้สำเร็จราชการ
รัชกาลของพระเจ้าอีริค เม็นเว็ดอยู่ในช่วงกลางสมัยตกต่ำของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1241 - 1340 ช่วงต้นรัชกาลของพระองค์ปกครองโดยพระราชมารดาและพระญาติวงศ์ฝ่ายเยอรมันของพระนาง นำมาซึ่งเหตุการณ์ความไม่สงบและสงครามที่เป็นผลมาจากการลองปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์
การดำเนินการครั้งแรกของรัชสมัยนี้คือ การดำเนินการยุติคดีการปลงพระชนม์อดีตกษัตริย์โดยศาลที่นีบอร์กในวันวิทซันของปีค.ศ. 1287 มีการแต่งตั้งบุรุษผู้ทรงเกียรติ 27 คนเพื่อพิจารณาคดีนี้ และมีการกล่าวหาแม่ทัพ สติก อันเดอร์เซน ไวด์ หรือมาร์ค สติกและจาค็อบ นีลส์เซน เคานท์แห่งฮัลลันด์ รวมถึงคนอีกเจ็ดคนในข้อหานี้ หลังจากพิจารณาคดีทั้งวัน คณะลูกขุนตัดสินว่าผู้ต้องหาทั้งหมดมีความผิด ทรัพย์สินของนักโทษทั้งหมดถูกริบและพวกเขาถูกเนรเทศออกจากเดนมาร์กด้วยความกลัวตาย แม้แต่สมเด็จพระสันตะปาปายังประกาศขับผู้ถูกกล่าวหาเหล่านี้ออกจากศาสนา
คำตัดสินนั้นเป็นที่น่าสงสัยหลายจุด ไม่มีการพิสูจน์ว่าผู้ถูกกล่าวหาคนหนึ่งคนใดอยู่บริเวณใกล้กับที่กษัตริย์สวรรคต ผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้รับอนุญาตให้กล่าวคำสาบานความบริสุทธิ์ต่อหน้าศาลหรือบุรุษผู้ทรงเกียรติ ซึ่งเป็นสิทธิที่พวกเขาควรได้รับตามกฎหมาย แม้ว่าจะมีความไม่ชัดเจนในการสวรรคตของกษัตริย์อีริคที่ 5 แต่คณะลูกขุนใช้เวลาวันเดียวตัดสินว่ามีความผิด ผู้ต้องหาทั้งหมดล้วนเป็นข้าราชบริพารวงในของกษัตริย์อีริคที่ 5 ซึ่งพวกเขาไม่ได้อะไรจากการสวรรคตของกษัตริย์
นักประวัติศาสตร์อย่างอีริค อารัป (ค.ศ. 1876-1951) และฮูโก เยอร์วิง (ค.ศ. 1908 - 2002) ได้ระบุว่าการตัดสินครั้งนี้เป็นความผิดพลาดของกระบวนการยุติธรรม และได้มองว่าการปลงพระชนม์กษัตริย์เกิดจากความขัดแย้งแย่งชิงอำนาจระหว่างขุนนางสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งนำโดยมาร์ค สติก กับอีกกลุ่มหนึ่งนำโดย วัลเดมาร์ที่ 4 ดยุกแห่งชเลสวิก กลุ่มตระกูลอเบล ดยุกวัลเดมาร์หมดอิทธิพลในปีค.ศ. 1283 แต่ก็ก้าวขึ้นมามีอิทธิพลอย่างรวดเร็วในปีค.ศ. 1288 เหล่านักประวัติศาสตร์มองว่า วัลเดมาร์กับพันธมิตรของเขาอาจวางแผนลอบปลงพระชนม์กษัตริย์และใส่ความแก่ศัตรูในศาล นักประวัติศาสตร์อีกคนหนึ่งคือ คาอี ออร์บี (ค.ศ. 1935-1993) ชี้ให้เห็นว่าการปลงพระชนม์เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งในราชวงศ์ที่ต้องการครองราชบัลลังก์เดนมาร์ก มีผู้อ้างสิทธิคนอื่นๆ ที่อ้างว่ามีสิทธิในบัลลังก์เดนมาร์กมากกว่าหรือทัดเทียมกษัตริย์อีริคที่ 5 ได้แก่ กษัตริย์นอร์เวย์ พระเจ้าอีริคที่ 2 แห่งนอร์เวย์และ พระเจ้าโฮกุนที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระอนุชา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าอีริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
รัชกาล
ในเวลาเดียวกันความขัดแย้งทางศาสนาได้เกิดขึ้นเนื่องจากเจนส์ กรันด์ อาร์กบิชอปแห่งลุนด์คนใหม่ผู้ทะเยอทะยาน ได้สนับสนุนพวกนอกกฎหมาย รวมถึงญาติพี่น้องของเขาแทนที่จะแสดงความจงรักภักดีต่อกษัตริย์ เมื่อเขาได้รับเลือกสู่ตำแหน่งโดยสมเด็จพระสันตะปาปา เขาก็รับปากต่อพระองค์ว่าจะสาบานตนจงรักภักดีต่อกษัตริย์ เขากล่าวว่า "มันไม่สำคัญหรอกว่ากษัตริย์เดนมาร์กจะเป็นดยุกวัลเดมาร์ ชาวยิว ชาวเติร์ก พวกนอกศาสนาหรือเป็นปีศาจ แต่ต้องไม่ใช่อีริคหรือคริสตอฟเฟอร์" บิชอปเจนส์ดำเนินแผนการไปไกลกว่านั้น เขามอบที่ดินของคริสตจักรที่ฮุนเดอฮัลด์แก่พวกกบฏที่ถูกเนรเทศเพื่อสร้างป้อมปราการและยังให้ความบันเทิงแก่พวกเขาด้วย กษัตริย์ทรงทนไม่ไหวทรงมีพระราชโองการให้จับกุมบิชอปเจนส์ในปีค.ศ. 1294 อาร์กบิชอปถูกส่งไปคุมขังล่ามโซ่โดยดยุกคริสตอฟเฟอร์ที่ "หอคอยมืด" ในซอบอร์ก หลังจากต้องทนกับสภาพเลวร้ายหลายเดือน กษัตริย์ทรงส่งคนไปตรวจสอบบิชอปเจนส์เพื่อดูว่าเขาจะสาบานจงรักภักดีอีกครั้งหรือไม่และต้องสัญญาว่าจะไม่แก้แค้นจากการถูกจองจำครั้งนี้ บิชอปตอบว่า "แทนที่ข้าจะยอมก้มหัวตามพระราชประสงค์ ข้ายอมให้กษัตริย์สับร่างข้าเป็นชิ้นๆ เสียยังดีกว่าที่จะยอมทำตามคำสั่งของพระองค์" หลังจากเขาถูกกักขังด้วยสภาพที่เลวร้ายเป็นเวลาสองปี บิชอปเจนส์สามารถหลบหนีได้ด้วยความช่วยเหลือของคนรับใช้ในครัว บิชอปเจนส์หลบหนีไปยังกรุงโรมเพื่อให้สันตะสำนักพิจารณาคดีของเขา สมเด็จพระสันตะปาปาทรงประกาศขับไล่กษัตริย์อีริคออกจากศาสนา ชาวเดนมาร์กทั้งหมดถูกคว่ำบาตรจนกว่าอาณาจักรจะจ่ายเงินชดเชยให้บิชอปเจนส์ กรันด์ 49,000 เหรียญ เดนมาร์กไม่สามารถหาเงินจำนวนดังกล่าวได้จึงต้องอยู่ภายใต้การคว่ำบาตรเป็นเวลาสี่ปี ในปีค.ศ. 1302 กษัตริย์อีริคทรงมีพระราชหัตถเลขาถึงสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อขอความเมตตาแก่พระองค์เองและราชอาณาจักรที่ปราศจากการรับศีลศักดิ์สิทธิ์เป็นเวลาหลายปี พระองค์สัญญาว่าจะทำทุกสิ่งที่สมเด็จพระสันตะปาปาดำรัสสั่ง กษัตริย์อีริคทรงถ่อมตนต่อหน้าสาธารณชน สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิฟาซที่ 8 ทรงได้รับการเจรจาจากตัวแทนเดนมาร์กอย่างมาร์ตินแห่งดาเซีย พระองค์ยินดีที่จะลดค่าปรับลงถึง 80% จะมีการยกเลิกการคว่ำบาตรและการขับออกจากศาสนา และอาร์กบิชอปเจนส์ได้รับตำแหน่งจากสมเด็จพระสันตะปาปาอีกครั้ง โดยเขาไม่ต้องขึ้นตรงต่อกษัตริย์อีริค
กษัตริย์อีริคทรงรักในการประลองอย่างมาก และพระราชทรัพย์ก็หลั่งไหลออกจากท้องพระคลังเพราะการจัดงานบันเทิงของพระองค์ การประลองอัศวินครั้งหนึ่งที่ร็อสท็อค ไวน์ เหล้าน้ำผึ้งและเบียร์ มีให้เติมตลอดทั้งเดือนสำหรับทุกคนที่ต้องการดื่ม กษัตริย์ทรงจ่ายค่าบำรุงม้าและปศุสัตว์ทั้งหมดตลอดทั้งงานประลอง รวมถึงข้าวโอ๊ตกองเท่าภูเขาสำหรับแขกในงานทุกคน พระองค์ทรงสร้างระบบภาษีแบบใหม่และไม่ธรรมดาที่ขูดรีดทั้งชาวนาและขุนนางไปพร้อมๆ กัน เมื่อภาษีไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายของกษัตริย์ พระองค์ได้ยืมเงินจำนวนมากจากเหล่าขุนนางเยอรมัน รวมถึงการจำนองที่ดินของเดนมาร์กให้แก่พวกเขา กษัตริย์อีริคทรงยกทัพไปแสวงหาที่ดินใหม่ๆ ในเยอรมนีเพื่อจะกู้คืนความเป็นมหาอำนาจแห่งสแกนดิเนเวียของเดนมาร์กโดยผ่านการเป็นพันธมิตรกับเจ้านครเยอรมัน ได้แก่ ดยุกแห่งเมคเลนบูร์ก พระองค์พยายามเป็นเจ้าเหนือหัวของเมืองสันนิบาตฮันเซอหลายเมืองเพื่อต่อสู้กับบรันเดินบวร์คและรัฐอื่นๆ พระองค์ยังทรงแทรกแซงสวีเดนเพื่อสนับสนุนพระอนุชาของพระมเหสีในการสู้รบกับฝ่ายต่อต้านในปีค.ศ. 1305 และอีกครั้งในปีค.ศ. 1307 - 1309 ในขณะเดียวกันทรงสู้รบอยู่ในเยอรมนี พระองค์ทรงว่าจ้างทหารเยอรมันเพื่อพลิกสถานการณ์ด้วยเงิน
ในปีค.ศ. 1312 เกิดทุพภิกขภัยในเดนมาร์ก เมื่อกษัตริย์ทรงเรียกเก็บภาษีเช่นเดิม ชาวนาในเชลลันด์จึงก่อกบฏ กษัตริย์อีริคทรงปราบปรามกบฏอย่างโหดร้าย มีการแขวนคอชาวนาหลายร้อยคนรอบกรุงโคเปนเฮเกน ปีถัดมามีการประชุมสภาที่วีบอร์ก ชาวนาและขุนนางประกาศก่อบกบฏต่อกษัตริย์อย่างเปิดเผย ใครที่ไม่ยอมช่วยเหลือกบฏและยังสนับสนุนกษัตริย์ จะถูกจับแขวนคอที่คานบ้านของคนนั้นเอง กษัตริย์อีริคทรงปราบปรามกบฏด้วยกองกำลังทหารรับจ้างเยอรมัน ซึ่งกวาดล้างพวกกบฏไปไกลถึงราเนอส์ กษัตริย์ทรงสร้างป้อมปราการด้วยการใช้แรงงานทาสชาวนา ซึ่งเป็นบทลงโทษสำหรับพวกกบฏ ขุนนางที่เกี่ยวข้องต่างถูกเนรเทศหรือประหารชีวิต ทรัพย์สินถูกริบเข้าท้องพระคลัง มีการก่อสร้างฐานที่มั่นทั้งสี่ ได้แก่ ปราสาทบิกโฮล์มในฮอร์เซนส์ ปราสาทคาเลอในทางตอนเหนือของออร์ฮูส ปราสาทบอร์กโวลด์ในวีบอร์ก และปราสาทอูลสตรัปทางตะวันออกของสเตอร์ นีลส์ บร็อคถูกประหารด้วยโทษฐานที่ให้ที่ซ่อนแก่ราเนอ จ็อนเซน (ค.ศ. 1254-1294) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้สมคบคิดลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาของกษัตริย์อีริคที่ 6 ที่ฟินเดอรัป
ในปีค.ศ. 1313 กษัตริย์อีริคทรงยอมมอบทรัพย์สินของพระมหากษัตริย์ทั้งหมดในจัตแลนด์ตอนใต้แก่ดยุกเพื่อแลกกับเงินสด ในช่วงปีค.ศ. 1315 ถึง 1317 พืชผลไม่เจริญเติบโตอีกครั้ง ทำให้ไม่มีอะไรเหลือในการเก็บภาษี ท้องพระคลังว่างเปล่า ในปีค.ศ. 1317 กษัตริย์อีริคทรงจำนองเกาะฟึนทั้งหมดแก่เกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บูร์กและโยฮันน์ที่ 2 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-คีล เพื่อแลกกับอัศวิน 200 นาย ก่อนพระองค์จะสวรรคตพระองค์ยังจำนองสคาเนียแก่ขุนนางเยอรมันเพื่อหาเงินมาใช้จ่ายฟุ่มเฟือยต่อไป ความยิ่งใหญ่ของเดนมาร์กถูกทำลายลงครั้งสุดท้ายด้วยไฮน์ริชที่ 2 ลอร์ดแห่งเมคเลนบูร์กทำการยึดป้อมปราการเดนมาร์กที่ร็อสท็อค
เมื่อกษัตริย์อีริคสวรรคตในปีค.ศ. 1319 พระองค์ทรงสวรรคตหลังพระราชบุตร 14 พระองค์ เดนมาร์กกำลังล้มละลาย ผู้สืบบัลลังก์ต่อคือ พระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 พระอนุชา ซึ่งปกครองเดนมาร์กในช่วงปีค.ศ. 1320 - 1326
การตัดสินกษัตริย์อีริคที่ 6
ตามลักษณะแล้วกษัตริย์อีริคที่ 6 ทรงถือว่าเป็นหนึ่งในบุคคลเพียงไม่กี่คนที่โดดเด่นในยุคนั้น เนื่องจากทรงพยายามกอบกู้ดินแดนที่ห่างไกลของอาณาจักรเดนมาร์ก พระองค์ได้รับการยกย่องในวรรณกรรมสมัยโรแมนติกของเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามในปัจจุบันมีการมองว่านโยบายของพระองค์เป็นจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของจักรวรรดิเดนมาร์กในบอลติกและยุโรปเหนือที่จะเกิดขึ้นในยุคต่อไป
พระสมัญญาของกษัตริย์อีริคที่ 6 ได้รับการกล่าวถึงอย่างมาก คำอธิบายที่เป็นที่นิยมคือเป็นคำย่อของคติพจน์ของรัชกาลของพระองค์ (“ved alle hellige mænd” แปลว่า all holy men หรือ เหล่าบุรุษผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล) และมีการอธิบายสมัญญาภาษาเดนมาร์กโบราณว่า "เม็นเว็ด" (“menvett” แปลว่า bird of ill omen หรือ นกแห่งลางร้าย)