cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช
การบดขยี้หน่วยเอ็สอา
เมื่อหน่วยเอ็สอาได้ถูกกำจัดออกไปให้พ้นทางแล้ว ไฮดริชจึงริเริ่มสร้างหน่วยเกสตาโพให้กลายเป็นเครื่องมือแห่งสะพรึงกลัว เขาได้ปรับปรุงระบบบัตรดัชนี โดยการสร้างหมวดหมู่ของผู้กระทำผิดด้วยบัตรรหัสสีต่าง ๆ เกสตาโพมีอำนาจในการจับกุมพลเมืองโดยต้องสงสัยว่าพวกเขาอาจจะก่ออาชญากรรม และคำจำกัดความของอาชญากรรมขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของพวกเขา กฎหมายว่าด้วยตำรวจลับได้รับการอนุมัติใน ค.ศ. 1936 ได้ให้สิทธิแก่ตำรวจในการปฏิบัติหน้าที่พิเศษทางกฎหมาย สิ่งนี้นำไปสู่การใช้อย่างกว้างขวางของคำว่า Schutzhaft—"การอารักขาการปกครอง" ซึ่งเป็นคำสละสวยเพื่อมอบหมายอำนาจในการกักขังประชาชนโดยไม่มีการไต่สวนดำเนินคดี ศาลจะไม่ได้รับอนุญาตในการไต่สวนหรือเข้าแทรกแซง เกสตาโพได้ถูกพิจารณาถือว่าปฏิบัติหน้าที่อย่างถูกต้องตามกฎหมายตราบเท่าที่เป็นไปตามเจตจำนงของผู้นำ ประชาชนถูกจับกุมตามอำเภอใจ ถูกส่งตัวไปยังค่ายกักกันหรือถูกฆ่าตาย
ฮิมเลอร์ได้เริ่มพัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับศาสนาดั้งเดิมของเจอร์มานิกและต้องการให้สมาชิกหน่วยเอ็สเอ็สละทิ้งการนับถือศาสนาคริสต์เสีย ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1936 ไฮดริชได้ละทิ้งการนับถือนิกายโรมันคาทอลิกเพื่อสนับสนุนขบวนการ Gottgläubig (ผู้เชื่อมั่นในพระผู้เป็นเจ้า) ลีนา ผู้เป็นภรรยาของเขาก็เคยทำมาแล้วเมื่อปีก่อน ไฮดริชไม่เพียงแต่จะรู้สึกว่าเขาไม่สามารถที่จะเป็นสมาชิกได้อีกต่อไป แต่กลับมาพิจารณาถึงอำนาจทางการเมืองของคริสตจักรและอิทธิพลที่เป็นภัยต่อรัฐ
การรวบรวมกองกำลังตำรวจ
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1936 กองกำลังตำรวจทั้งหมดทั่วทั้งประเทศเยอรมนีได้มารวมตัวกัน ภายหลังจากฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งฮิมเลอร์เป็นหัวหน้าตำรวจเยอรมัน ด้วยการแต่งตั้งครั้งนี้โดยฮิตเลอร์ ฮิมเลอร์ และผู้ช่วยของเขา ไฮดริช กลายเป็นชายสองคนที่ทรงอำนาจมากที่สุดในการบริหารปกครองภายในของเยอรมนี ฮิมเลอร์ได้ทำการปรับปรุงตำรวจเสียใหม่โดยทันทีจนออกมาเป็นสองกลุ่ม: ออร์ดนุงส์โพลีทไซ (ตำรวจรักษาความสงบหรือเรียกว่า ออร์โพ) ประกอบไปด้วยทั้งตำรวจเครื่องแบบประจำชาติและตำรวจเทศบาล และซิชเชอร์ไฮทซ์โพลีทไซ (ตำรวจความมั่นคงหรือเรียกว่า ซีโพ) ประกอบไปด้วย Geheime Staatspolizei (ตำรวจลับของรัฐหรือเรียกว่า เกสตาโพ) และครีมีนาลโพลีทไซ (ตำรวจอาชญากรรมหรือเรียกว่า ครีโพ) ณ จุดนี้ ไฮดริชเป็นหัวหน้าของหน่วยซีโพและหน่วยเอ็สเด ส่วนไฮน์ริช มึลเลอร์เป็นหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการของหน่วยเกสตาโพ
ไฮดริชได้รับมอบมายในความช่วยเหลือการจัดงานแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1936 ในกรุงเบอร์ลิน งานแข่งขันดังกล่าวถูกนำมาใช้เพื่อส่งเสริมโฆษณาชวนเชื่อเป้าหมายของระบอบนาซี ทูตสันถวไมตรีได้ถูกส่งไปยังประเทศที่กำลังพิจารณาในการคว่ำบาตร การต่อต้านชาวยิวอย่างรุนแรงได้ถูกสั่งห้ามในช่วงเวลาดังกล่าว และร้านแผงขายหนังสือพิมพ์จำเป็นต้องหยุดนำเสนอสำเนาฉบับของหนังสือพิมพ์ที่ชื่อว่า Der Stürmer สำหรับบทบาทของเขาในความสำเร็จของการแข่งขัน ไฮดริชได้รับปูนบำเหน็จด้วยเหรียญ Deutsches Olympiaehrenzeichen หรือเครื่องอิสริยาภรณ์การแข่งขันโอลิมปิกแห่งเยอรมัน (ชั้นที่ 1)
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1937 ไฮดริชได้ออกคำสั่งให้หน่วยเอ็สเดทำการรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ความคิดเห็นของประชาชนอย่างลับ ๆ และรายงานผลตอบกลับมาจากการสืบค้น จากนั้นเขาก็จะให้หน่วยเกสตาโพดำเนินการตรวจค้นบ้าน จับกุม และสอบปากคำ ด้วยเหตุนี้จึงถูกนำมาใช้ในการเข้าควบคุมความคิดเห็นของประชาชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 นายกรัฐมนตรีแห่งออสเตรีย ควร์ท ชุชนิค ได้ต่อต้านข้อเสนอในการรวมผนวกประเทศกับเยอรมนีของฮิตเลอร์ ไฮดริชได้กดดันออสเตรียอย่างรุนแรงมากขึ้นด้วยการจัดกลุ่มผู้ประท้วงนาซีและเผยแพร่โฆษณาชวนเชื่อในกรุงเวียนนา โดยมุ่งเน้นไปที่สายเลือดเจอร์มานิกร่วมกันของทั้งสองประเทศ ในเหตุการณ์อันชลุส เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ฮิตเลอร์ได้ประกาศการผนวกรวมออสเตรียกับนาซีเยอรมนี
ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1939 ไฮดริชได้ก่อตั้งมูลนิธิ Stiftung Nordhav เพื่อจัดหาอสังหารริมทรัพย์สำหรับหน่วยเอ็สเอ็สและตำรวจความมั่นคงเพื่อใช้เป็นบ้านรับรองและสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ วันเซ วิลล่า ซึ่ง Stiftung Nordhav ได้รับมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1940 เป็นที่ตั้งของการประชุมที่วันเซ (20 มกราคม ค.ศ. 1942) ไฮดริชเป็นผู้นำบรรยาย โดยได้รับการสนับสนุนจากอาด็อล์ฟ ไอช์มัน ณ วันเซ เจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของนาซีได้วางแผนในการขับไล่เนรเทศและกำจัดชาวยิวทั้งหมดในดินแดนที่ถูกยึดครองโดยเยอรมันและประเทศที่ยังไม่ได้ถูกพิชิตเหล่านั้นอย่างเป็นทางการ การกระทำครั้งนี้จะต้องประสางงานระหว่างตัวแทนจากหน่วยงานของรัฐนาซีที่ได้เข้าร่วมประชุม
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1939 หน่วยเอ็สเดและซีโพ–รวมทั้งเกสตาโพและตำรวจอาชญากรรม หรือครีโพ ซึ่งถูกรวมเข้ากันอยู่ในกรมการใหญ่ความมั่นคงไรช์ (Reichssicherheitshauptamt, RSHA) ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของไฮดริช ชื่อตำแหน่งของหัวหน้าตำรวจความมั่นคงและเอ็สเด(Chef der Sicherheitspolizei und des SD หรือ CSSD) ได้ถูกมอบให้กับไฮดริช เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ไฮดริชได้เข้ารับตำแหน่งประธานแห่งคณะกรรมาธิการตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ (ต่อมาภายหลังถูกเรียกว่า ตำรวจสากล) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1940 และสำนักงานใหญ่ได้ถูกโยกย้ายไปยังกรุงเบอร์ลิน เขาได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็น เอ็สเอ็ส-โอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ อุนด์ เกเนราล เดอ โพลีไซ เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1941
การกวาดล้างกองทัพแดง
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1936 ไฮดริชได้รับรู้ว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโซเวียตกำลังวางแผนในการโค่นล้มโจเซฟ สตาลิน เมื่อสัมผัสได้ถึงโอกาสที่จะเข้าโจมตีทำลายล้างได้ทั้งกองทัพบกโซเวียตและพลเรือเอกคานาริส จากหน่วยอัพแวร์(หน่วยข่าวกรอง) ของเยอรมนี ไฮดริชจึงตัดสินใจว่า เหล่าเจ้าหน้าที่นายทหารของโซเวียตพวกนี้สมควรที่จะถูก"เปิดโปง" เขาได้หารือเรื่องนี้กับฮิมเลอร์ และทั้งสองก็ได้นำเรื่องนี้ไปให้ฮิตเลอร์สนใจ ฮิตเลอร์ได้อนุมัติแผนการของไฮดริชในปฏิบัติการทันที แต่"ข้อมูล" ที่ไฮดริชได้รับมานั้น แท้จริงแล้วเป็นข้อมูลเท็จซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยสตาลินตัวเขาเอง ในความพยายามที่จะดำเนินแผนการการกวาดล้างกองบัญชาการระดับสูงของกองทัพแดงเป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมาย สตาลินได้ออกคำสั่งให้หนึ่งในเจ้าหน้าที่หน่วยเอ็นเควีดีที่ดีที่สุดของเขาคือ นายพล นิโคไล สโกบลิน ในการส่งข้อมูลเท็จไปยังไฮดริชที่ได้ระบุว่า จอมพล มีคาอิล ตูคาเชฟสกี และนายพลโซเวียตคนอื่น ๆ กำลังวางแผนต่อต้านสตาลิน
เอกสารและจดหมายปลอมแปลงจากหน่วยเอ็สเดของไฮดริช ที่เกี่ยวข้องกับตูคาเชฟสกีและผู้บัญชาการแห่งกองทัพแดงคนอื่น ๆ พัสดุได้ถูกส่งไปยังหน่วยเอ็นเควีดี การกวาดล้างครั้งใหญ่ต่อกองทัพแดงเป็นไปตามคำสั่งของสตาลิน ในขณะที่ไฮดริชหลงเชื่อว่าพวกเขาสามารถหลอกสตาลินได้สำเร็จในการประหารชีวิตหรือทำการปลดออกจากตำแหน่งแก่เหล่าเจ้าหน้าที่นายทหารของเขาจำนวน 35,000 นาย การให้ความสำคัญถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องการคาดเดาของไฮดริช ฝ่ายอัยการทางทหารของโซเวียตไม่ได้ใช้เอกสารปลอมแปลงจากหน่วยเอ็สเดในการพิจารณาคดีอย่างลับ ๆ พวกเขากลับพึ่งพาคำรับสารภาพที่เป็นเท็จจากการถูกบีบบังคับหรือเฆี่ยนตีจากจำเลยแทน
กฤษฏีกาค่ำคืนและสายหมอก
ในช่วงปลาย 1940 กองทัพเยอรมันได้เข้ารุกรานพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตก ในปีต่อมา หน่วยเอ็สเดของไฮดริชได้รับมอบหมายหน้าที่ในการปฏิบัติตามกฤษฏีกาค่ำคืนและสายหมอก (นัคท์ อุนท์ เนเบิล) ตามที่กฤษฏีกาได้ระบุไว้ว่า "บุคคลที่ภัยต่อความมั่นคงของเยอรมัน" จะต้องถูกจับกุมด้วยวิธีที่รอบคอบสุขุมมากที่สุด: "ภายใต้ค่ำคืนอันมืดมิดและสายหมอก" ผู้คนได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่มีใครสามารถรับรู้ถึงที่อยู่หรือชะตากรรมของพวกเขา สำหรับนักโทษแต่ละคน หน่วยเอ็สเดจะต้องกรอกแบบสอบถามที่ระบุถึงข้อมูลส่วนตัว ประเทศบ้านเกิด และข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับการก่ออาชญากรรมต่อไรช์ แบบสอบถามฉบับนี้จะถูกใส่ไว้ในซองที่ถูกประทับตราที่เขียนว่า "นัคท์ อุนท์ เนเบิล" และส่งไปยังกรมการใหญ่ความมั่นคงไรช์(RSHA) ในกรมการใหญ่เศรษฐการและอำนวยการ(WVHA) "แฟ้มผู้ต้องขังส่วนกลาง" ซึ่งเป็นแฟ้มข้อมูลค่ายกักกันหลายแห่ง ผู้ต้องขังเหล่านี้จะได้รับรหัส "นักโทษลับ" เป็นกรณีพิเศษ ซึ่งจะแตกต่างจากรหัสสำหรับเชลยศึก อาชญากร ชาวยิว ยิปซี เป็นต้น กฤษฏีกาฉบับนี้ยังคงมีผลบังคับใช้ ภายหลังจากการเสียชีวิตของไฮดริช จำนวนที่แน่นอนของผู้คนที่สูญหายภายใต้ที่มีการจัดตั้งขึ้นในเชิงบวก แต่คาดการณ์ว่ามีจำนวนประมาณ 7,000 คน
นโยบายต่อต้านชาวโปแลนด์
ไฮดริชได้ก่อตั้งหน่วย "Zentralstelle IIP Polen" ของเกสตาโพในคำสั่งเพื่อประสานงานร่วมกันในการกวาดล้างชาติพันธ์ชาวโปแลนด์ใน "ปฏิบัติการทันเนนแบร์ก" และอินเทลลิเกนซักติออน (Intelligenzaktion) สองรหัสนามสำหรับปฏิบัติการในการกำจัดที่มุ่งเป้าหมายไปที่ชาวโปแลนด์ในช่วงการยึดครองโปแลนด์ของเยอรมัน ท่ามกลางผู้คน 100,000 คนล้วนถูกสังหารในปฏิบัติการอินเทลลิเกนซักติออนใน ค.ศ. 1939-1940 มีจำนวนประมาณ 61,000 คนซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มปัญญาชนชาวโปแลนด์: นักวิชาการ นักบวช อดีตเจ้าหน้าที่ และอื่น ๆ ที่ถูกระบุโดยเยอรมันว่าเป็นเป้าหมายทางการเมืองในหนังสือดำเนินคดีพิเศษ-โปแลนด์ ซึ่งได้ถูกรวบรวมไว้ในช่วงก่อนสงครามจะเริ่มต้นขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939
การเข้ามารักษาการณ์ในตำแหน่งผู้ว่าการรัฐไรช์แห่งรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย
เมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1941 ไฮดริชได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าการรัฐไรช์แห่งรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย (ส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกียซึ่งถูกรวมเข้ามาอยู่ในไรช์ เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1939) และได้เข้าควบคุมดินแดน ผู้ว่าการรัฐไรช์ ค็อนสตันทีน ฟ็อน น็อยราท ยังคงเป็นผู้ปกครองดินแดนเพียงแต่ในนาม แต่ถูกส่งให้"ออกไป" เพราะฮิตเลอร์ ฮิมเลอร์ และไฮดริชต่างรู้สึกว่า "วิธีการที่ดูนุ่มนวล" ของเขาต่อชาวเช็กได้ส่งเสริมความรู้สึกต่อต้านเยอรมันและสนับสนุนฝ่ายต่อต้านเยอรมันโดยการนัดหยุดงานและก่อวินาศกรรม เมื่อเขาได้รับการแต่งตั้ง ไฮดริชได้บอกกับผู้ช่วยของเขาว่า: "เราจะทำให้กลายเป็นเยอรมันแก่ชาวเช็กที่น่ารังเกียจ"
ไฮดริชได้มาถึงกรุงปรากเพื่อบังคับใช้นโยบาย ต่อสู้กับฝ่ายต่อต้านระบอบนาซี และรักษาโควตาการผลิตยานยนต์และอาวุธของเช็กซึ่ง "มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความพยายามในการทำสงครามของเยอรมัน" เขาได้มองว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นป้อมปราการของชนชาติเยอรมัน และประณาม"การแทงข้างหลัง" ของฝ่ายต่อต้านชาวเช็ก เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ไฮดริชได้เรียกร้องการจำแนกประเภททางเชื้อชาติของผู้ที่สามารถและไม่สามารถพูดเป็นภาษาเยอรมันได้ เขาได้อธิบายว่า "การทำให้ชาวเช็กที่เป็นดั่งขยะนี้กลายเป็นชาวเยอรมันต้องยอมทำตามวิธีการที่ขึ้นอยู่กับความคิดแบ่งแยกทางเชื้อชาติ"
ไฮดริชได้เริ่มต้นการปกครองด้วยการข่มขู่ประชาชน: เขาได้การประกาศใช้กฎอัยการศึก และมีผู้คน 142 คนล้วนถูกประหารชีวิตภายในห้าวันหลังจากการเดินทางมาถึงกรุงปราก ชื่อของพวกเขาปรากฏบนแผ่นโปสเตอร์ทั่วประเทศที่ถูกยึดครอง ส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของฝ่ายต่อต้านที่เคยถูกจับกุมมาก่อนและกำลังรอการพิจารณาคดี
ตามที่ไฮดริชได้คำนวณเอาไว้ ประชาชนจำนวนระหว่าง 4,000 และ 5,000 คนล้วนถูกจับกุม และระหว่าง 400 และ 500 คนล้วนถูกประหารชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ผู้ที่ไม่ได้ถูกประหารชีวิตจะถูกส่งไปยังค่ายกักกันเมาเทาเซิน-กูเซิน ที่แห่งนั้นมีเพียงสี่เปอร์เซ็นเท่านั้นของนักโทษชาวเช็กที่รอดชีวิตในสงคราม นายกรัฐมนตรีแห่งเช็ก อโลยส์ อีเลียสได้ตกเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกจับกุมในวันแรก เขาถูกนำตัวขึ้นศาลในกรุงเบอร์ลินและถูกตัดสินประหารชีวิต แต่ถูกไว้ชีวิตเพื่อเป็นตัวประกัน ต่อมาภายหลังเขาก็ถูกประหารชีวิตเพื่อเป็นการตอบโต้จากการลอบสังหารไฮดริช
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1942 การกวาดล้างที่เพิ่มมากขึ้นต่อองค์กรวัฒนธรรมและความรักชาติ การทหาร และปัญชาชนของชาวเช็ก ซึ่งส่งผลทำให้เกิดอัมพาตในทางปฏิบัติของฝ่ายต่อต้านชาวเช็กที่อยู่ในกรุงลอนดอน ช่องทางเกือบทั้งหมดที่ชาวเช็กจะสามารถแสดงวัฒนธรรมเช็กในที่สาธารณะได้ปิดตัวลง แม้ว่าหน่วยลับคอมมิวนิสต์ขนาดเล็กที่ไม่เป็นระเบียบของผู้นำกลางแห่งฝ่ายต่อต้านบ้านเกิด (Ústřední vedení odboje domácího, ÚVOD) จะรอดพ้นมาได้ มีเพียงฝ่ายต่อต้านของพวกคอมมิวนิสต์เท่านั้นที่สามารถทำงานในลักษณะคอยประสานงานร่วมกันได้(แม้ว่าจะถูกจับกุมก็ตาม) ความสะพรึงกลัวยังทำให้การต่อต้านกลายเป็นง่อยในสังคม ด้วยการตอบโต้อย่างเปิดเผยและแพร่หลายโดยนาซีต่อการกระทำใด ๆ ที่ลุกฮือต่อต้านต่อการปกครองของเยอรมัน นโยบายที่โหดเหี้ยมของไฮดริชในช่วงเวลานั้นทำให้เขาได้รับฉายาว่า "จอมเชือดแห่งปราก" อย่างรวดเร็ว การตอบโต้ได้ถูกเรียกโดยชาวเช็กว่า "ไฮดริชเคียอานา"(Heydrichiáda)
ในฐานะผู้รักษาการณ์ในตำแหน่งผู้ว่าการรัฐไรช์แห่งรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวีย ไฮดริชได้ใช้วิธีการแบบแครอทและกิ่งไม้ แรงงานได้ถูกปรับปรุงขึ้นมาใหม่บนรากฐานของแนวร่วมแรงงานเยอรมัน ไฮดริชได้ใช้อุปกรณ์เครื่องมือที่ยึดมาได้จากองค์กรยิมนาสติกของเช็กที่มีชื่อว่า Sokol เพื่อจัดกิจกรรมสำหรับคนงาน มีการแจกจ่ายด้วยส่วนแบ่งปันอาหารและรองเท้าแบบฟรี ๆ เพิ่มเงินบำนาญ และเสนอให้มีอิสระในวันเสาร์(แบบชั่วขณะหนึ่ง) การประกันคุ้มครองการว่างงานได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก การค้าตลาดมืดได้ถูกปราบปราม ผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหรืออยู่ในขบวนการฝ่ายต่อต้านจะถูกนำตัวไปทรมานหรือประหารชีวิต ไฮดริชได้เรียกพวกเขาว่า "อาชญากรทางเศรษฐกิจ" และ "ศัตรูของประชาชน" ซึ่งช่วยให้เขาได้รับการสนับสนุน สภาพในกรุงปรากและส่วนที่เหลือของดินแดนเช็กดูค่อนข้างสงบภายใต้ไฮดริช และผลผลิตภาคอุตสาหกรรมที่เพิ่มมากขึ้น ถึงกระนั้น มาตรการเหล่านั้นก็ไม่สามารถหลบซ่อนภาวะการขาดแคลนและอัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มมากขึ้นได้ การรายงานความไม่พอใจที่เกิดขึ้นได้เพิ่มขึ้นเท่าทวีคูณ
แม้ว่าจะมีการเปิดเผยต่อสาธารณะถึงความปรารถนาดีต่อประชาชน แต่โดยส่วนตัวแล้ว ไฮดริชมีความชัดเจนอย่างมากเกี่ยวกับเป้าหมายสุดท้ายของเขา: "พื้นที่ทั้งหมดนี้ในวันหนึ่งจะกลายเป็นของเยอรมันอย่างแน่นอน และชาวเช็กก็ไม่มีอะไรที่จะคาดหวังที่นี่อีก" ในท้ายที่สุด จำนวนมากถึงสองในสามของประชากรจะต้องถูกเคลื่อนย้ายไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ของรัสเซีย หรือถูกกำจัดทิ้งภายหลังจากนาซีเยอรมนีชนะสงคราม ดินแดนโบฮีเมียและมอเรเวียจะต้องถูกผนวกรวมเข้ากับไรช์เยอรมันโดยตรง
เหล่าแรงงานชาวเช็กถูกเอารัดเอาเปรียบในฐานะแรงงานเกณฑ์บังคับของนาซี แรงงานกว่า 100,000 คนล้วนถูกปลดออกจากงานที่คิดว่า "ไม่เหมาะสม" และถูกต้อนเกณฑ์โดยกระทรวงแรงงาน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ชาวเช็กสามารถถูกเรียกให้ไปทำงานที่ใดก็ได้ภายในไรช์ ระหว่างเดือนเมษายน และพฤศจิกายน ค.ศ. 1942 คนงานชาวเช็ก 79,000 คนล้วนถูกจับกุมในลักษณะนี้เพื่อทำงานภายในเยอรมนี นอกจากนี้ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 วันทำงานได้ถูกเพิ่มขึ้นจากแปดชั่วโมงเป็นสิบสองชั่วโมง
ไฮดริชเป็นความตั้งใจและวัตถุประสงค์ทั้งหมด เผด็จการทหารแห่งโบฮีเมียและมอเรเวีย การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของรัฐบาลทำให้ประธานาธิบดี Emil Hácha และคณะรัฐมนตรีแทบจะไร้ซึ่งอำนาจเลย เขามักจะชอบเดินทางโดยการนั่งบนรถที่ไม่มีหลังคาเพียงลำพังโดยปราศจากการคุ้มกัน – เป็นการแสดงถึงความมั่นอกมั่นใจในกองกำลังฝ่ายยึดครองและประสิทธิภาพของรัฐบาลของเขา
ในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1941 หน่วยข่าวกรองทางทหารของเชโกสโลวักในกรุงลอนดอนได้ตัดสินใจที่จะลอบสังหารไฮดริช
บทบาทในฮอโลคอสต์
นักประวัติศาสตร์ได้มองว่าไฮดริชเป็นสมาชิกที่น่าเกรงขามมากที่สุดของชนชั้นนำของนาซี ฮิตเลอร์ได้เรียกเขาว่า "บุรุษผู้มีหัวใจดั่งเหล็ก" เขาเป็นหนึ่งในผู้ออกแบบหลักของฮอโลคอสต์ในช่วงแรกของสงคราม โดยตอบรับและรับคำสั่งจากฮิตเลอร์ เกอริ่ง และฮิมเลอร์เท่านั้นในทุกเรื่องเกี่ยวกับการขับไล่เนรเทศ การคุมขัง และการกำจัดชาวยิว
ไฮดริชเป็นหนึ่งในผู้จัดฉากของคืนกระจกแตก(คริสทัลล์นัคท์) การโพกรมต่อชาวยิวทั่วทั้งเยอรมนีในคืนวันที่ 9-10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ไฮดริชได้ส่งโทรเลขในช่วงคืนนั้นไปยังสำนักงานหน่วยเอ็สเดและเกสตาโพหลายแห่ง ให้ความช่วยเหลือประสานงานร่วมกันในการโพกรมพร้อมด้วยหน่วยเอ็สเอ็ส หน่วยเอ็สเด เกสตาโพ ตำรวจเครื่องแบบ(ออร์โพ) หน่วยเอ็สเอ เจ้าหน้าที่พรรคนาซี และแม้แต่ดับเพลิง ในโทรเลข ไฮดริชได้รับอนุญาตในการลอบวางเพลิงและทำลายล้างธุรกิจและธรรมศาลาของชาวยิว และสั่งให้ริบเอา"เอกสารจดหมายเหตุ"ทั้งหมดมาจากศูนย์ชุมชนและธรรมศาลาของชาวยิว โทรเลขยังได้ออกคำสั่งให้"ชาวยิวจำนวนมากโดยเฉพาะชาวยิวผู้มั่นคั่งร่ำรวย-ซึ่งจะถูกจับกุมในทุกอำเภอที่สามารถเอื้ออำนวยในสถานที่คุมขังเท่าที่มีอยู่ได้... ทันทีที่ถูกจับกุมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สมควรติดต่อไปยังค่ายกักกันที่เหมาะสมเพื่อส่งชาวยิวเข้าไปในค่ายโดยเร็วที่สุด" ชาวยิวจำนวนสองหมื่นคนได้ถูกส่งไปยังค่ายกักกันโดยทันทีในวันต่อมา นักประวัติศาสตร์ได้ถือว่า คริสทัลล์นัคท์เป็นจุดเริ่มต้นของฮอโลคอสต์
เมื่อฮิตเลอร์ต้องการที่จะหาข้ออ้างสำหรับการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939 ฮิมเลอร์ ไฮดริช และไฮน์ริช มึลเลอร์ได้เชี่ยวชาญในการวางแผนของการสร้างธงปลอมขึ้นภายใต้รหัสนามว่า ปฏิบัติการฮิมเลอร์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการโจมตีปลอมต่อสถานีวิทยุเยอรมันที่ไกลวิทซ์ เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ไฮดริชได้วางแผนได้อย่างเชี่ยวชาญและคอยสำรวจสถานพื้นที่ ซึ่งอยู่ห่างจากชายแดนโปแลนด์ประมาณ 4 ไมล์ กองกำลังทหารเยอรมันจำนวน 150 นาย ซึ่งสวมเครื่องแบบทหารโปแลนด์ได้เข้าโจมตีหลายครั้งตามแนวชายแดน ฮิตเลอร์ได้ใช้กลอุบายนี้เป็นข้ออ้างในการเปิดฉากการบุกครองทันที
ตามคำแนะนำของฮิมเลอร์ ไฮดริชได้ก่อตั้งหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพิน(กองกำลังเฉพาะกิจ) เพื่อการเดินทางในการปลุกใจแก่กองทัพเยอรมันในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1939 ไฮดริชได้ส่งข้อความโทรเลขเกี่ยวกับ"ปัญหาชาวยิวในดินแดนที่ถูกยึดครอง" ไปยังหัวหน้าของหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินทั้งหมด พร้อมกับให้คำแนะนำในการรวบรวมชาวยิวให้ไปอยู่ในเขตเกตโต เรียกร้องให้มีการจัดตั้ง Judenräte (สภาชาวยิว) ออกคำสั่งในการจัดทำสำมะโนครัวและส่งเสริมแผนการทำให้เป็นของชาวอารยัน (Aryanization) สำหรับธุรกิจและฟาร์มของชาวยิว ท่ามกลางมาตรการอื่น ๆ หน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินได้ติดตามกองทัพบกเข้าไปในโปแลนด์เพื่อดำเนินตามแผน ต่อมาภายหลัง, ในสภาพโซเวียต พวกเขาถูกตั้งข้อกล่าวหาว่า ได้ทำการไล่ล่าและสังหารชาวยิวด้วยการยิงเป้าแบบชุดทีมและรถตู้รมแก๊ส นักประวัติศาสตร์นามว่า Raul Hilberg ได้ประเมินว่า ระหว่างปี ค.ศ. 1941 และ ค.ศ. 1945 ไอน์ซัทซ์กรุพเพินและกองกำลังสนับสนุนที่เกี่ยวข้องได้สังหารผู้คนมากกว่าสองล้านคน รวมทั้งชาวยิว 1.3 ล้านคน ไฮดริชได้รับรองความปลอดภัยแก่นักกีฬาบางคน เช่น Paul Sommer ผู้ชนะเลิศนักกีฬาฟันดาบชาวเยอรมันเชื้อสายยิวที่เขาเคยรู้จักกันตั้งแต่สมัยก่อนที่เขาจะเข้าหน่วยเอ็สเอ็ส และทีมนักกีฬาฟันดาบโอลิมปิกสัญชาติโปแลนด์ที่ได้ร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1936
เมื่อ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939 ไฮดริชได้ออกโทรเลขเกี่ยวกับ"การอพยพของจังหวัดตะวันออกใหม่" โดยให้ข้อมูลรายละเอียดในการขับไล่เนรเทศผู้คนโดยทางรถไฟไปยังค่ายกักกัน และให้คำแนะนำในการสำรวจสำมะโนครัวโดยรอบในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1939 ซึ่งจะเป็นการปูพื้นฐานในการดำเนินการขับไล่เนรเทศดังกล่าว ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 ไฮดริชได้ร่างกฎเกณฑ์กับพลาธิการนายพล(Quartermaster general) Eduard Wagner สำหรับการรุกรานสหภาพโซเวียตที่กำลังจะเกิดขึ้น ซึ่งเป็นการรับรองว่า หน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินและกองทัพบกจะร่วมมือกันในการสังหารชาวโซเวียตเชื้อสายยิว
เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ไฮดริชเป็นเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสในการประชุมเกี่ยวกับ"มาตรการสุดท้าย"ของ RSHA ในกรุงปรากที่ได้กล่าวบรรยายถึงการขับไล่เนรเทศชาวยิวจำนวน 50,000 คนจากรัฐในอารักขาโบฮีเมียและมอเรเวียไปยังเขตเกตโตในมินส์คและริกา ด้วยตำแหน่งของเขา ไฮดริชมีบทบาทที่สำคัญในการดำเนินตามแผนเหล่านี้ เนื่องจากหน่วยเกสตาโพของเขาเตรียมพร้อมที่จะทำการขับไล่เนรเทศอย่างเป็นระบบในตะวันตกและหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินของเขาได้ดำเนินปฏิบัติการสังหารเรียบอย่างกว้างขวางในตะวันออก เจ้าหน้าที่ที่ได้เข้าร่วมยังได้หารือเกี่ยวกับการรับชาวยิวจำนวน 5,000 คนจากกรุงปราก "ในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อมา" และส่งมอบให้แก่ผู้บัญชาการของหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินอย่าง Arthur Nebe และ Otto Rasch นอกจากนี้ยังมีการวางแผนในการสร้างเขตเกตโตในรัฐในอารักขา ส่งผลทำให้เกิดการก่อสร้างของเธเรเซียนชตัดท์ (Theresienstadt) ที่ซึ่งผู้คนกว่า 33,000 คนจะล้มตายในที่สุด จำนวนกว่าหมื่นคนจะผ่านการเข้าค่ายก่อนที่จะถูกส่งไปตายในตะวันออก ใน ค.ศ. 1941 ฮิมเลอร์ได้เรียกไฮดริชว่า "เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการ" การโยกย้ายแบบบังคับต่อชาวยิวจำนวน 60,000 คนจากเยอรมนีและเชโกสโลวาเกียไปยังเขตเกตตโตลอดซ์(ลิทซ์มันน์ชตัดท์) ในโปแลนด์
ช่วงก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 แฮร์มัน เกอริงได้มอบอำนาจเป็นลายลักษณ์อักษรแก่ไฮดริชเพื่อรับรองว่าจะมีการร่วมมือของผู้นำฝ่ายบริหารของแผนกต่าง ๆ ของรัฐบาลในการดำเนินการของ "มาตราการสุดท้ายต่อปัญหาชาวยิว" ในดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเยอรมัน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 ไฮดริชเป็นประธานในการประชุม ซึ่งในปัจจุบันถูกเรียกว่า การประชุมที่วันเซ เพื่อหารือเกี่ยวกับการดำเนินการตามแผนดังกล่าว
เสียชีวิต
วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 ไฮดริชมีแผนที่จะเข้าพบกับฮิตเลอร์ในกรุงเบอร์ลิน เอกสารเยอรมันได้ระบุว่า ฮิตเลอร์ตั้งใจที่จะย้ายเขาไปยังฝรั่งเศสที่ถูกยึดครองโดยเยอรมัน ที่นั้นฝ่ายต่อต้านฝรั่งเศสกำลังเป็นที่จุดสนใจ เพื่อการเดินทางจากบ้านสู่สนามบิน ไฮดริชจะต้องผ่านส่วนหนึ่งที่ถนนเดรสเดิน-ปรากมาบรรจบกับถนนสู่สะพานโทรยา ทางสี่แยกไฟแดงในลิเบ็น(Libeň) ย่านชานเมืองในกรุงปรากเป็นจุดตำแหน่งที่เหมาะพอดีในการเข้าโจมตี เนื่องจากคนขับจะต้องชะลอรถในทางโค้งหักศอก ในขณะที่รถของไฮดริชได้ชะลอรถอย่างช้า ๆ Gabčík จึงเล็งด้วยปืนกลมือสเตนพร้อมลั่นไกยิง แต่ปืนกลับขัดลำกล้องจนยิงไม่ออก ไฮดริชได้สั่งให้คนขับรถของเขานามว่า ไคลน์ ทำการหยุดรถและพยายามที่จะเผชิญหน้ากับ Gabčík แทนที่จะรีบหนีไป(พร้อมกับชักปืนพกเพื่อหมายจะยิงใส่ Gabčík) Kubiš ซึ่งยังไม่ถูกพบโดยไฮดริชหรือไคลน์ ก็ได้โยนทุ่นระเบิดที่ถูกดัดแปลงใส่ไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ โดยตกลงไปที่ล้อส่วนหลัง แรงระเบิดได้ฉีกทะลุแผ่นบังโคลนด้านขวาหลังและไฮดริชก็ได้รับบาดเจ็บ โดยมีเศษโลหะและเส้นใยจากเบาะนั่ง ทำให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงกับด้านข้างซ้ายของเขา เขาได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสที่กะบังลม ม้าม และปอดข้างหนึ่ง เช่นเดียวกับกระดูกซี่โครงหัก Kubiš ได้รับบาดเจ็บจากเศษกระสุนเพียงเล็กน้อยที่ใบหน้าของเขา ภายหลังจากที่ Kubiš หนีไป ไฮดริชสั่งให้ไคลน์วิ่งไล่ติดตาม Gabčík ไป และ Gabčík ได้ยิงไคลน์เข้าที่ขาจนได้รับบาดเจ็บ ก่อนที่ตัวเขาเองจะหลบหนีไป
มีผู้หญิงชาวเช็กคนหนึ่งเข้าไปช่วยเหลือแก่ไฮดริชและโบกรถตู้ส่งของให้พาไปส่งโรงพยาบาล เขาต้องอดทนอยู่ในด้านหลังของรถตู้และถูกนำตัวไปที่ห้องฉุกเฉินที่โรงพยาบาล Bulovka ซึ่งได้ทำการผ่าตัดเอาม้ามออก และบาดแผลที่หน้าอก ปอดข้างซ้าย และกะบังลมได้ถูกตัดเล็มออกทั้งหมด ฮิมเลอร์ได้สั่งให้ Karl Gebhardt บินไปยังกรุงปรากเพื่อคอยดูแล แม้ว่าจะมีไข้ แต่การฟื้นตัวของไฮดริชดูเหมือนจะมีความคืบหน้า แพทย์ส่วนตัวของฮิตเลอร์ ธีโอดอร์ โมเรล ได้เสนอให้มีการใช้ยาต้านเชื้อแบคทีเรียตัวใหม่อย่างซัลโฟนาไมด์ แต่ Gebhardt คิดว่าไฮดริชจะหายดีแล้ว และปฏิเสธข้อเสนอนั้นไป ไฮดริชได้ทำความเข้าใจกับโชคชะตาของเขาเองในวันที่ 2 มิถุนายน ในช่วงระหว่างการแวะเยี่ยมของฮิมเลอร์ โดยได้ท่องบทละครโอเปร่าของบิดาเขาบทหนึ่งว่า:
"โลกใบนี้เป็นเพียงหีบเพลงที่พระผู้เป็นเจ้าทรงหมุนเล่นด้วยพระองค์เอง พวกเราทุกคนต่างเต้นตามจังหวะเพลงบนกลองอยู่แล้ว."
วันที่ 3 มิถุนายน ภายหลังจากวันที่ฮิมเลอร์แวะเยี่ยม ไฮดริชตกอยู่ในอาการโคม่าและไม่รู้สึกตัวขึ้นมาอีกเลย เขาได้เสียชีวิต เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ผลของการชันสูตรศพได้สรุปว่า เขาเสียชีวิตด้วยภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด เขามีอายุเพียง 38 ปี
พิธีศพ
ภายหลังจากพิธีศพอันประณีตได้ถูกจัดทำขึ้นในกรุงปราก เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1942 โลงศพของไฮดริชได้ถูกนำขึ้นรถไฟไปยังกรุงเบอร์ลิน โดยมีการจัดพิธีครั้งที่สองขึ้นในทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์แห่งใหม่ เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ฮิมเลอร์ได้กล่าวยกย่องสรรเสริญ ฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมและวางเครื่องอิสริยาภรณ์ของไฮดริช—รวมทั้งเครื่องอิสริยาภรณ์เยอรมันระดับสูงสุด เหรียญเครื่องอิสริยาภรณ์เลือด เครื่องหมายบาดเจ็บด้วยสีทอง และกางเขนวีรกรรมสงคราม ชั้นที่ 1 พร้อมด้วยดาบ—บนหมอนศพของเขา แม้ว่าการเสียชีวิตของไฮดริชจะถูกนำมาใช้ในการโฆษณาชวนเชื่อในการสนับสนุนไรช์ ฮิตเลอร์ได้กล่าวตำหนิไฮดริชเป็นการส่วนตัวสำหรับความตายของเขาเอง ด้วยความประมาทเลินเล่อ: "เนื่องจากเป็นโอกาสที่ไม่เพียงที่จะเป็นหัวขโมย แต่ยังเป็นมือสังหารอีกด้วย ท่าทางที่กล้าหาญอันบ้าบิ่น อย่างเช่น การขับขี่ยานพาหนะที่ไร้หุ้มเกราะและเปิดโล่งหรือเดินเที่ยวเตร่ไปตามถนนโดยไม่ระมัดระวังเป็นเพียงความโง่เขลาอย่างยิ่ง ซึ่งทำหน้าที่ต่อปิตุภูมิไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว นั่นแหละ ชายที่ไม่สามารถเข้ามาแทนที่ดังเช่นไฮดริช สมควรที่จะเปิดเผยต่ออันตรายที่ไม่จำเป็นด้วยตัวเขาเอง ข้าพเจ้าทำได้แค่กล่าวตำหนิว่าเป็นคนโง่เง่าและปัญญาอ่อน"
ศพของไฮดริชถูกฝังไว้ใน Invalidenfriedhof ในกรุงเบอร์ลิน ซึ่งเป็นสุสานทหาร จุดฝังศพที่แน่ชัดนั้นไม่เป็นที่รับรู้ของสาธารณชนอีกต่อไป—ป้ายหลุมศพไม้แบบชั่วคราวได้หายไป เมื่อกองทัพแดงได้บุกรุกเข้าเมืองใน ค.ศ. 1945 ไม่เคยถูกแทนที่อีกเลย ดังนั้น หลุมศพของไฮดริชไม่ได้กลายเป็นจุดชุมนุมของพวกนีโอนาซี อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ช่องบีบีซีรายงานว่า หลุมศพที่ปราศจากป้ายของไฮดริชถูกเปิดออกโดยบุคคลนิรนาม โดยไม่มีใครไปจับกุมเขาได้เลย ภาพถ่ายงานศพของไฮดริชได้แสดงพวงหรีดและผู้ไว้อาลัยในเขต เอ ซึ่งติดกับกำแพงด้านเหนือของ Invalidenfriedhof และ Scharnhorststraße ที่ด้านหน้าสุสาน ชีวประวัติล่าสุดของไฮดริชได้ถูกวางไว้ในหลุมฝังศพในเขต เอ ฮิตเลอร์มีแผนที่จะสร้างสุสานขนาดใหญ่ให้แก่ไฮดริช (ถูกออกแบบโดยประติมากรนามว่า อาร์โน แบร์เกอและสถาปนิกนามว่า วิลเฮล์ม ไครส์) แต่เนื่องจากความมั่นคั่งของเยอรมนีได้ตกต่ำลง จึงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเลย
ลีนา ผู้เป็นภรรยาหม้ายของไฮดริชได้ชนะคดีจากการได้สิทธิ์ในการรับเงินบำนาญภายหลังจากการฟ้องร้องคดีมาหลายครั้งต่อรัฐบาลเยอรมนีตะวันตกใน ค.ศ. 1956 และ ค.ศ. 1959 เธอได้ถูกประกาศว่ามีสิทธิ์ในการรับเงินบำนาญจำนวนมากมาย เนื่องจากสามีของเธอเป็นนายพลชาวเยอรมันที่เสียชีวิตในปฏิบัติหน้าที่ ก่อนหน้านี้ รัฐบาลได้ปฏิเสธที่จะจ่ายเนื่องจากบทบาทของไฮดริชในฮอโลคอสต์ ทั้งคู่มีบุตรทั้งสี่คน: Klaus เกิดใน ค.ศ. 1933 เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางจราจรใน ค.ศ. 1943 Heider เกิดใน ค.ศ. 1934 Silke เกิดใน ค.ศ. 1939 และ Marte ซึ่งถือกำเนิดได้ไม่นานภายหลังจากบิดาได้เสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1942 ลีนาได้เขียนบันทึกอนุทินที่ชื่อว่า Leben mit einem Kriegsverbrecher ( มีชีวิตอยู่กับอาชญากรสงคราม ) ซึ่งถูกตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1976 เธอได้แต่งงานอีกครั้งและเสียชีวิตลงใน ค.ศ. 1985
ผลสืบเนื่อง
เหล่าผู้ลอบสังหารไฮดริชได้หลบซ่อนตัวอยู่ในเซฟเฮ้าส์และในท้ายที่สุดก็ได้ย้ายไปหลบซ่อนที่อาสนวิหารนักบุญไซริลและเมโธดิอุส โบสถ์นิกายออร์ทอดอกซ์ในกรุงปราก ภายหลังจากที่มีคนทรยศในขบวนการต่อต้านชาวเช็กได้บอกที่ซ่อนของพวกเขาให้เยอรมันรับรู้ โบสถ์ได้ถูกล้อมเต็มไปด้วยสมาชิกของหน่วยเอ็สเอ็สและเกสตาโพจำนวน 800 นาย ชาวเช็กหลายคนถูกสังหาร และส่วนที่เหลือได้หลบซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้ดินของโบสถ์ เยอรมันได้พยายามต้อนพวกเขาเหล่านั้นด้วยอาวุธปืน แก๊สน้ำตา และทำให้น้ำท่วมในห้องใต้ดินของโบสถ์ จนในที่สุดก็สามารถบุกเข้ามาได้โดยการใช้ระเบิดมือ ฝ่ายต่อต้านชาวเช็กแทนที่จะยอมจำนน แต่พวกเขากลับเลือกที่จะปลิดชีพตัวเองจนหมดสิ้น ผู้ช่วยเหลือในการลอบสังหารซึ่งได้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ได้แก่ บิชอฟ Gorazd ซึ่งปัจจุบันเป็นที่เคารพยกย่องนับถือในฐานะมรณสักขีของนิกายออร์ทอดอกซ์ ด้วยความโกรธแค้นต่อความตายของไฮดริช ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ทำการจับกุมและประหารชีวิตชาวเช็กโดยการสุ่มเลือกจำนวน 10,000 คน แต่ภายหลังจากได้ปรึกษาหารือกับ Karl Hermann Frank เขาได้ยกเลิกคำสั่งทันที เนื่องจากเขาได้รับคำเตือนว่า ดินแดนเช็กเป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญสำหรับกองทัพเยอรมัน และการสังหารประชาชนตามใจชอบอาจจะทำให้กำลังการผลิตของภูมิภาคได้ลดทอนลง ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ทำการสืบสวนโดยด่วน หน่วยข่าวกรองลับได้เชื่อมโยงแบบผิด ๆ จากมือสังหารไปยังเมืองลิดยิตแซและแลฌากี เกสตาโปได้รายงานระบุว่า ลิดยิตแซ ซึ่งอยู่ในทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปราก ระยะทาง 22 กิโลเมตร(14 ไมล์) ได้ต้องสงสัยว่าเป็นที่หลบซ่อนของเหล่ามือสังหารเพราะว่าเจ้าหน้าที่นายทหารชาวเช็กหลายคนที่อยู่ในอังกฤษ ซึ่งได้มาจากที่แห่งนั่น และเกสตาโพได้ค้นพบเครื่องส่งสัญญาณวิทยุของฝ่ายต่อต้านในแลฌากี เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ภายหลังจากได้ปรึกษาหารือกับฮิมเลอร์ และ Karl Hermann Frank ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ทำการตอบโต้อย่างโหดเหี้ยม วันที่ 9 มิถุนายน ในหมู่บ้านของลิดยิตแซ เด็กชายและผู้ชายจำนวน 172 คนที่อยู่ในอายุระหว่าง 14 ถึง 84 ปี ถูกยิงทิ้ง และภายหลังจากนั้น ผู้ใหญ่ทั้งหมดในแลฌากีล้วนถูกสังหารจนหมด
สตรีทั้งหมดยกเว้นเพียง 4 คนจากลิดยิตแซ ได้ถูกเนรเทศไปยังค่ายกักกันราเวินส์บรึค (สี่คนเหล่านั้นได้ตั้งครรภ์–พวกเขาถูกบีบบังคับให้ไปทำแท้งที่โรงพยาบาลเดียวกันกับที่ไฮดริชเสียชีวิต และจากนั้นผู้หญิงเหล่านั้นได้ถูกส่งไปยังค่ายกักกัน) เด็กบางคนได้ถูกเลือกให้กลายเป็นชาวเยอรมัน และ 81 คนล้วนถูกสังหารในรถตู้รมแก๊สที่ค่ายกักกันเคลมนอ ทั้งสองเมืองถูกเผาไหม้และซากปรักหักพังของลิดยิตแซได้ถูกเกลี่ยพื้นดินให้เรียบ โดยรวมแล้ว ชาวเช็กอย่างน้อย 1,300 คน รวมทั้งสตรี 200 คนล้วนถูกสังหารในการล้างแค้นจากการลอบสังหารไฮดริช
ไฮดริชได้ถูกเข้ามาแทนที่โดยแอ็นสท์ คัลเทินบรุนเนอร์ ในฐานะหัวหน้าแห่ง RSHA, และ Karl Hermann Frank (27–28 พฤษภาคม ค.ศ. 1942) และควร์ท ดาลือเกอ (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1943) ในฐานะผู้รักษาการณ์ในตำแหน่งผู้ว่าการรัฐไรช์ (Reichsprotektors) ภายหลังจากการเสียชีวิตของไฮดริช การดำเนินการของนโยบายอย่างเป็นทางการที่การประชุมที่วันเซซึ่งเขาได้เป็นประธานได้ถูกเร่งรีบมากขึ้น ค่ายมรณะที่แท้จริงสามแห่งแรก ซึ่งได้ถูกออกแบบมาเพื่อการสังหารหมู่โดยปราศจากกระบวนการทางกฎหมายหรือข้ออ้างแต่อย่างใด ได้ถูกสร้างขึ้นและดำเนินการที่แตรบลิงกา ซอบีบูร์ และแบวแชตส์ โครงการนี้ได้ถูกตั้งชื่อว่า ปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท ตามชื่อของไฮดริช
ประวัติการปฏิบัติหน้าที่
ช่วงเวลาของไฮดริขในหน่วยเอ็สเอ็สเป็นส่วนผสมของการเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ค่าคอมมิชชั่นสำรองในกองทัพประจำการ และการทำหน้าที่การรบในแนวหน้า ในช่วง 11 ปี ที่เขาอยู่กับหน่วยเอ็สเอ็ส ไฮดริช"ได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง" และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทุกตำแหน่งจากเอกชนสู่นายพลเต็มตัว เขายังเป็นนายทหารยศพันตรีในลุฟท์วัฟเฟอ ซึ่งบินเกือบ 100 ภารกิจในการรบ จนกระทั่งถึงวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 เมื่อเครื่องบินของเขาได้ถูกยิงตกโดยปืนต่อต้านอากาศยานของโซเวียต ไฮดริชได้ลงจอดฉุกเฉินที่แนวหลังของข้าศึก เขาหลบเลี่ยงการลาดตระเวนของทหารโซเวียตและติดต่อไปยังหน่วยลาดตระเวนของเยอรมันที่แนวหน้า ภายหลังจากนั้นฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้ไฮดริชกลับไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อปฏิบัติหน้าที่ในหน่วยเอ็สเอ็สต่อไป ประวัติการปฏิบัติหน้าที่ของเขายังให้ชื่อเสียงแก่เขาในฐานะพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือสำรอง แต่ใน ค.ศ. 1931 เขาถูกปลดออก เนื่องจากประพฤติที่ไม่เหมาะสมเป็นเจ้าหน้าที่นายทหารจนทำให้สูญเสียยศตำแหน่งไป และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองก็ไม่มีการติดต่อจากกองทัพเรือสำรองอีกเลย
ไฮดริชได้รับรางวัลจากนาซีและกองทัพจำนวนหนึ่ง รวมทั้งเครื่องอิสริยาภรณ์เยอรมัน เครื่องอิสริยาภรณ์เลือด เครื่องหมายพรรคสีทอง เครื่องหมายนักบินแห่งลุฟท์วัฟเฟอ เข็มกลัดการบินในแนวหน้าแห่งลุฟท์วัฟเฟอด้วยสีเงินและสีทองสำหรับภารกิจการรบ และกางเขนเหล็ก ชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สอง
แคว้นปกครองตนเองของประเทศรัสเซีย
แคว้นปกครองตนเอง (автономная область; avtonomnaya oblast) เป็นหนึ่งในประเภทหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย ปัจจุบันสหพันธรัฐรัสเซียมีแคว้นปกครองตนเองเพียงแคว้นเดียวคือแคว้นปกครองตนเองยิว อย่างไรก็ตามในยุคของการปกครองของสหภาพโซเวียตมีแคว้นปกครองตนเองหลายแห่งเช่น แคว้นปกครองตนเองอุดมูร์ตและแคว้นปกครองตนเองกอร์โน-อัลไต
อำเภอโพทะเล
โพทะเล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร
ประวัติ
เดิมเรียกว่า อำเภอบางคลาน มีที่ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำพิจิตร (น่านสายเก่า) บรรจบกับแม่น้ำยม ในท้องที่ตำบลบางคลานปัจจุบัน และต่อมาได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้ง ณ ฝั่งขวาของแม่น้ำยม ในท้องที่ตำบลโพทะเล จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอโพทะเล จนถึงปัจจุบัน แต่ปัจจุบันที่ว่าการอำเภอโพทะเลหลังเดิมได้ใช้เป็นสำนักงานเทศบาลตำบลโพทะเล ส่วนที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ได้ย้ายไปตั้งอยู่บริเวณบึงสรรพงายในท้องที่ตำบลท่าบัว ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 (โพทะเล-บางมูลนาก) ซึ่งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเดิมไปทางทิศตะวันออกประมาณ 5 กิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโพทะเลตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโพทะเลแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโพทะเลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษา
โรงเรียนโพธิธรรมสุวัฒน์
ปราสาทโคจิ
{{กล่องข้อมูล ปราสาท }}
ปราสาทโคจิ เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในเมืองโคจิ จังหวัดโคจิ สร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1601-1611 ตรงกับสมัยของยามาอูจิ คาซูโตโยะ ไดเมียวคนแรกของแคว้นศักดินาโทซะ และยามาอูจิ ทาดาโยชิ ไดเมียวคนที่ 2 เมื่อปราสาทแห่งนี้สร้างเสร็จก็ได้กลายเป็นที่อยู่ของไดเมียวตระกูลยามาอูจิ ซึ่งปกครองแคว้นศักดินาโทซะมาอีก 257 ปีก่อนที่จะเข้าสู่ยุคเมจิ ใน ค.ศ. 1868
ซึ่งสาเหตุที่ท่านคาซูโตโยะได้คิดสร้างปราสาทแห่งนี้ขึ้นมาเพราะปราสาทแห่งแรกที่ท่านและยามาอูจิ ชิโยะ ภรรยาคู่ชีวิตพร้อมครอบครัวอาศัยอยู่นั้นอยู่ไกลจากทะเลและค่อนข้างคับแคบ ท่านคาซูโตโยะจึงคิดสร้างปราสาทโคจิขึ้นมาแต่ยังไม่ทันสร้างเสร็จท่านก็ถึงแก่อสัญกรรมในปี 1605 ท่านทาดาโยชิจึงให้สร้างต่อจนสำเร็จในปี 1611
ปัจจุบันนี้ปราสาทโคจิได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดโคจิ โดยตัวปราสาทได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวเข้าชม
ทากามัตสึ ทาโร
ทากามัตสึ ทาโร ( ค.ศ. 1842-1898) เป็นหลานชายและลูกบุญธรรมของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรผู้พยายามเปลี่ยนแปลงประเทศ
ทากามัตสึ ทาโรเกิดเมื่อปี 1842 ที่บ้านในแคว้นโทซะ (จังหวัดโคจิในปัจจุบัน) เป็นลูกชายคนเดียวของซากาโมโตะ ชิซุ พี่สาวคนโตของเรียวมะ ต่อมาชิซุได้ยกให้เป็นลูกบุญธรรมของเรียวมะกับนาราซากิ เรียว ภรรยา
ทาโรถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 1898 ขณะอายุเพียง 56 ปี
1842 1898
อิวาซากิ คิเซะ
อิวาซากิ คิเซะ (,1845-1923) เป็นภรรยาของอิวาซากิ ยาตาโร อดีตซามูไรและผู้ก่อตั้งบริษัท มิตซูบิชิ คิเซะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1845 ที่แคว้นโทซะ แต่งงานกับยาตาโรเมื่อราวปี ค.ศ. 1862 และเธอก็คือแม่ของ อิวาซากิ ฮิซายะ ประธานคนที่ 3 ของมิตซูบิชิ คิเซะ เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1923 ขณะอายุได้ 88 ปี
1845 1923
ทาสก์บาร์
องค์ประกอบของทาสก์บาร์
บนทาสก์บาร์ประกอบด้วย
ผักกาดกบ
ผักกาดกบเป็นพืชสมุนไพร ทั้งต้นใช้เป็นยาบรรเทาอาการปวดและบวม เป็นยาพอกเนื้องอกที่เต้านม แก้โรคไฟลามทุ่ง น้ำคั้นใบเป็นยาอมกลั้วคอ แก้เจ็บคอ เหง้า ใช้เป็นยาแก้ช้ำใน ห้ามเลือด แก้โรคบิด รักษาแผลอักเสบ แก้มดลูกอักเสบ  ขับประจำเดือน แก้ไข้ รากและใบสด ตำพอกแก้ปวดบวม ทางจังหวัดนครราชสีมา ใช้ เหง้า แก้ไข้ แก้บิด รักษาแผลอักเสบ ขับประจำเดือนหลังคลอดบุตร  ทั้งต้น ตำเป็นยาพอก บรรเทาปวดบวม ในอินโดจีน ใช้ใบพอกลดอาการบวม ฝี หรือถอนพิษ อาการปวดแสบปวดร้อน เหง้า ใช้กินรักษาพิษไข้ กระสับกระส่าย ส่วนในเกาะชวา ใช้ รากเป็นยา เมื่อระบบหมุนเวียนโลหิตไม่ปกติ
ตาบอดสี
ตาบอดสี (color blindness) หรือ การพร่องการเห็นสี (color vision deficiency) เป็นภาวะที่ความสามารถในการมองเห็นสีลดลงหรือการเห็นสีที่แตกต่างไปจากปกติ ภาวะนี้อาจทำให้ความสามารถบางอย่างลดลง เช่น การเลือกผลไม้ที่แก่หรือสุก การเลือกเสื้อผ้า และการอ่านสัญญาณไฟจราจร นอกจากนี้ ตาบอดสีอาจทำให้กิจกรรมทางการศึกษาบางอย่างยากขึ้น เช่น การเรียนศิลปะ อย่างไรก็ตาม ปัญหาโดยทั่วไปบางอย่างมักเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่คนตาบอดสีส่วนใหญ่สามารถปรับตัวเข้ากับภาวะนี้ได้ ส่วนใหญ่จะแยกระหว่างสีเขียวและสีแดงไม่ได้
สาเหตุ
โดยทั่วไปมนุษย์จะมีเซลล์รับแสงอยู่ด้วยกัน 2 กลุ่ม กลุ่มแรกทำหน้าที่รับรู้ถึงความมืด หรือ สว่าง ไม่สามารถแยกแยะสีสันได้ แต่จะมีความไวในการกระตุ้นแม้ในที่ที่มีแสงเพียงเล็กน้อย เช่น เวลากลางคืน ส่วนเซลล์กลุ่มที่สองจะทำหน้าที่บอกสีต่าง ๆ ที่เรามองเห็น โดยจะแยกได้อีกเป็น 3 ชนิด ตามระดับคลื่นแสง หรือสี ที่กระตุ้น ได้แก่ เซลล์รับแสงสีแดง เซลล์รับแสงสีน้ำเงิน และเซลส์รับแสงสีเขียวสำหรับการรับแสงสีอื่น โดยให้สมองเราแปลภาพออกมาเป็นสีต่าง ๆ
โรคตาบอดสี เกิดขึ้นจากเซลล์ประสาทชนิดหนึ่ง ในม่านตาที่มีการตอบสนองความไวต่อสีต่าง ๆ ทำงานผิดปกติ จนเกิดเป็นความบกพร่องหรือความพิการ ส่งผลให้ดวงตาไม่สามารถที่จะมองเห็นสีบางสีได้ แต่ทั้งนี้ ตาบอดสีไม่ได้มีเพียงแต่ข้อเสียเท่านั้น แต่ผู้ที่ตาบอดสีจะมีความสามารถในการแยกสีเฉดเดียวกันที่มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยได้ดีกว่าคนปกติ ตัวอย่างเช่น คนตาบอดสีเขียวจะแยกสีที่คล้ายกัน เช่น เขียวอ่อน เขียวอมเหลือง ได้ละเอียด และในประเทศอิสราเอลมีการรับ คนที่ตาบอดสีเข้าประจำในกองทัพบก เพราะคนเหล่านี้จะมองเห็นรถถังที่ทาสี พรางตัวอยู่ในภูมิประเทศ ได้ดีกว่าคนที่มีดวงตาเป็นปกติ
อาการ
อาการที่แสดงถึงความผิดปกตินั้นมักเกิดขึ้นจากจอประสาทตาเส้นประสาทตา หรือส่วนรับรู้ในสมองถูกทำลาย สาเหตุต่าง ๆ เช่น การอักเสบ ภาวะขาดเลือด อุบัติเหตุเนื้อ งอก การเสื่อมลงของจอประสาทตา และผลข้างเคียงจากใช้ยาหรือสารเคมีอื่น ๆ โดยผู้ป่วยจะมีอาการเรียกชื่อสีหรือเห็นสีผิดไปจากเดิม เช่น ความผิดปกติของตาทั้ง 2 ข้างไม่เท่ากัน อาจเป็นตาเดียวหรือทั้ง 2 ตา มีการเปลี่ยนแปลงมากขึ้นหรือลดลงได้ ขึ้นอยู่กับสาเหตุและความรุนแรงของโรคที่เป็นอยู่นั้น
การรักษาและการป้องกัน
ผู้ที่เป็นโรคนี้มาตั้งแต่กำเนิด ยังไม่พบวิธีรักษาที่ได้ผล ทั้งนี้ ควรปรึกษาแพทย์เพื่อรับคำแนะนำถึงโอกาสการถ่ายทอดทางพันธุกรรมและโอกาสหลีกเลี่ยงเพื่อไม่ให้เกิดภาวะตาบอดสีในหมู่ญาติ ส่วนผู้ที่มีภาวะตาบอดสีภายหลัง ควรรับการตรวจวินิจฉัยถึงสาเหตุ เพื่อการวางแผนรักษาที่เหมาะสมต่อไป ส่วนประเภทที่เกิดจากโรคต่าง ๆ ที่มีผลต่อจอประสาทและเส้นประสาทตา อาจป้องกันไม่ให้เกิดความผิดปกติแบบถาวร ควรได้รับคำแนะนำจากแพทย์ที่ถูกต้อง
รถไฟฮอโลคอสต์
รถไฟฮอโลคอสต์เป็นขบวนรถไฟขนส่งที่ถูกดำเนินโดย Deutsche Reichsbahn (การรถไฟแห่งชาติเยอรมัน) ระบบขบวนรถไฟแห่งชาติภายใต้การควบคุมกำกับดูแลอย่างเข้มงวดของนาซีเยอรมันและประเทศพันธมิตร (ฝ่ายอักษะ) เพื่อความมุ่งหมายในการขับไล่เนรเทศชาวยิว เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ที่ตกเป็นเหยื่อของฮอโลคอสต์ ไปยังค่ายกักกัน ค่ายแรงงานบังคับ และค่ายมรณะของนาซีเยอรมัน
นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้กล่าวว่า ถ้าหากไม่มีการขนส่งผู้คนจำนวนมากโดยทางรถไฟนั้น สิ่งที่เรียกว่า "มาตราการสุดท้าย" คือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อย่างเป็นระบบก็จะเป็นสิ่งที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย การกำจัดผู้คนที่เป็นถูกกำหนดใน "มาตราการสุดท้าย" ขึ้นอยู่กับสองปัจจัยคือ ความจุปริมาณของค่ายมรณะเพื่อที่จะรมแก๊สเหยื่อ และ "กระบวนจัดการ" กับศพของพวกเขาอย่างที่พอจะรวดเร็วได้ เช่นเดียวกับความจุปริมาณของรถไฟในการขนส่งเหยื่อจากเกตโตในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซีและยิวเกตโตในโปแลนด์ภายใต้การยึดครองเยอรมันเพื่อที่จะได้คัดเลือกให้ไปยังสถานที่กำจัดให้สิ้น จำนวนตัวเลขที่ถูกต้องในปัจจุบันบนส่วนหนึ่งของ "มาตราการสุดท้าย" ยังคงขึ้นอยู่กับบันทึกประวัติการขนส่งของการรถไฟเยอรมัน
เอนโซ มาเรสกา
วินเชนโซ 'เอนโซ' มาเรสกา (Vincenzo 'Enzo' Maresca; เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลีและอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ปัจจุบันเขาเป็นผู้จัดการทีมของเลสเตอร์ซิตีในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
หลังจากเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนใน ค.ศ. 1998 เขาก็ได้เล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศของเขา รวมถึงยูเวนตุสที่ยืมตัวเขาถึงสองครั้งตลอดอายุสัญญา และทำให้เขาคว้าแชมป์ลีกใน ค.ศ. 2002 หลังจากถูกยูเวนตุสปล่อยตัวจากสโมสรใน ค.ศ. 2004 เขาก็ไปเล่นกับฟีออเรนตีนา 1 ฤดูกาล; จากนั้นเขาก็ย้ายไปเล่นในลาลิกากับเซบิยา (ซึ่งเขาอยู่เป็นเวลา 4 ปี) และมาลากา โดยลงเล่น 135 นัดและยิงได้ 17 ประตูพร้อมกับคว้าแชมป์เมเจอร์ 5 รายการกับเซบิยา ระหว่างที่เขาเล่นกับ 2 ทีมในสเปน เขายังใช้เวลา 1 ปีในฐานะนักเตะแบบยืมตัวในกรีซกับโอลิมเบียโกส หลังจากนั้นเขากลับมาอิตาลีใน ค.ศ. 2012 ซึ่งเขาเล่นจนกระทั่งแขวนสตั๊ดใน ค.ศ. 2017 ขณะอายุ 37 ปี
มาเรสกาเป็นตัวแทนของอิตาลีในระดับเยาวชน รวมถึงทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่
เริ่มต้นอาชีพ
มาเรสกาเกิดในปอนเตกัญญาโน ไฟอาโน จังหวัดซาแลร์โน มาเรสกาเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 11 ปีกับเอซี มิลานใน ค.ศ. 1991 ในฐานะนักเตะเยาวชน ก่อนย้ายไปร่วมทีมคัลยารีกัลโช หลังจาก 3 ปีกับมิลานใน ค.ศ. 1994
ใน ค.ศ. 1998 เขาถูกซื้อโดยเวสต์บรอมมิชอัลเบียนหลังจากเล่นในทีมเยาวชนคัลยารีได้ 4 ปี และเปิดตัวในทีมชุดใหญ่ในเกมที่แพ้แบรดฟอร์ดซิตีในบ้าน 0–2 เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1998 โดยเขาเล่น 2 ฤดูกาลกับเวสต์บรอมมิชในฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ยูเวนตุส
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2000 มาเรสกาย้ายกลับไปอิตาลีโดยย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสด้วยค่าตัว 4.3 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการโอนที่มีมูลค่าสูงที่สุดของเวสต์บรอมมิชในขณะนั้น
โรงเรียนอนุบาลอุดรธานี
โรงเรียนอนุบาลอุดรธานี (อังกฤษ: Anuban Udonthani School) ตั้งอยู่เลขที่ 101 ถนนศรีสุข ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี 41000 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต1 เปิดสอนตั้งแต่ประดับชั้นอนุบาลปีที่ 2 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และตั้งบนถนนเส้นเดียวกับ โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล โรงเรียนสตรีราชินูทิศ และโรงเรียนบ้านหมากแข้ง
ประวัติ
โรงเรียนอนุบาลอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2486 โดยใช้โรงเรียนสตรีฝึกหัดครู (วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานีในปัจจุบัน)เป็นที่เรียน รับเฉพาะเด็กนักเรียนชั้นอนุบาล ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ได้รับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จนกระทั่ง พ.ศ. 2497 ได้จัดตั้งโรงเรียนในสถานที่ใหม่(สถานที่ในปัจจุบัน) ในชื่อโรงเรียนอนุบาลอุดรธานี มีเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 83 ตารางวา
ครูและบุคลากร
=== นักเรียน ===
อันดับทานตะวัน
อันดับทานตะวัน หรือ Asterales (AST-er-ALE'-eez) เป็นอันดับของพืชใบเลี้ยงคู่ที่รวมวงศ์ขนาดใหญ่คือ Asteraceae (หรือ Compositae) และวงศ์ของพืชที่ใกล้เคียงรวมเป็น 10 วงศ์.
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศสหราชอาณาจักร ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหราชอาณาจักรได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 28 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 14 คนและหญิง 14 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 11 ชนิดกีฬา
GJ
GJ (จีเจ หรือ เกย็อท) อาจหมายถึง
เควสชันนิง
เควสชันนิง (questioning) เป็นรสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ สถานะเพศ หรือเป็นทั้งสามอย่าง เป็นกระบวนการสำรวจตนเองโดยผู้ที่อาจไม่แน่ใจ ยังสำรวจ หรือกังวลเกี่ยวกับการใช้คำกำกับทางสังคมกับตนเองด้วยเหตุผลต่าง ๆ บางครั้งมีการเพิ่มตัวอักษร "Q" ต่อท้ายคำย่อ LGBT (เลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานเจนเดอร์ ) อักษร "Q" สามารถหมายถึงทั้งเควียร์ (queer) หรือเควสชันนิง
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกชิงเจ้าหญิงหิมะ
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกชิงเจ้าหญิงหิมะ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนภาคพิเศษของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์เป็นภาคแรก
เควสชันนิง
รสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือสถานะเพศไม่ตรงกันเสมอไป ยกตัวอย่างเช่น หากบุคคลหนึ่งระบุว่าตนเองเป็นเฮเทโรเซ็กชวล (ผู้มีการดึงดูดทางเพศต่อเพศตรงข้าม) เขาอาจไม่เพียงดึงดูดเพศตรงข้าม แต่มีปฏิสัมพันธ์ทางเพศกับคนที่เป็นเพศเดียวกันโดยไม่จำเป็นต้องระบุว่าตนเองเป็นไบเซ็กชวล ความเข้าใจที่ว่าคนคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้คำกำกับสภาวะเพศหรือเพศวิถีใด ๆ กับตนเองนั้นค่อนข้างโดดเด่นในระดับสาธารณะและสังคมในยุคปัจจุบัน เช่นเดียวกับสภาวะเพศและความลื่นไหลทางเพศซึ่งมีการพูดถึงและยอมรับอย่างเปิดเผยมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน บุคคลที่ไม่ระบุว่าตนเองเป็นชาย หญิง ทรานเจนเดอร์ เฮเทโรเซ็กชวล โฮโมเซ็กชวล ไบเซ็กชวล เอเซ็กชวล หรือรู้สึกว่าเพศวิถีลื่นไหล อาจเรียกตนเองว่าเป็นเพศเป็นกลาง, เจนเดอร์เควียร์, นอนไบนารี หรือเอเจ็นเดอร์
นารูโตะ เดอะมูฟวี่ ศึกชิงเจ้าหญิงหิมะ
เรื่องราว
ฮาตาเกะ คาคาชิ ได้สั่งให้ไปดูภาพยนตร์เรื่อง เจ้าหญิงฟุอุน เช่น ซาซึเกะ นารุโตะ และ ซากุระ และทุกคนกำลังดูหนังก็ไม่พอใจก็ไล่ออกจากโรงไป และวันหนึ่งก็ได้ยินเสียงอะไรเหมือนมีคนขี่ม้ากำลังใกล้มาทางประตู ก็คือคุณยูคิเอะ ทั้งสามไม่รู้ว่าคนร้ายมันกำลังจะฆ่าเธอ ก็เลยออกต่อสู้กับคนร้าย และคาคาชิก็เห็นทั้งสามคนกำลังแกล้งใครอยู่ และซันดายุก็พูดว่า"ขอโทษด้วยนะครับมันเป็นอุบัติเหตุน่ะครับนี่กำลังเล่นหนังอยู่ครับ" และพอเล่นเสร็จกลับไปที่เรื่องของนารุโตะกำลังชมกับคุณยูกิเอะอยู่ ยูกิเอะไม่พอใจก็เลยขี่ม้าไป และนารุโตะก็วิ่งตามเธอไป จนเกาะอยู่บนหลังม้าได้ และยูคิเอะก็หยุดไปและมีเด็กที่อยากจะได้ลายเซ็น แต่ยูคิเอะไม่ชอบใจเลย ยูคิเอะก็เดินไปทั่วเมือง แต่มีนารุโตะห้อยอยู่และอยากได้ลายเซ็น และคุณยูคิเอะก็ได้ลายเซ็นเรียบร้อยแล้ว และยูคิเอะก็ใช้ยากำจัดพวกโรคจิต (นารุโตะ) จนตกลงมาที่พื้น จนยูคิเอะไปกินเหล้า นารุโตะสงสัยพูดว่า "นี่พี่เธอเป็นเจ้าหญิงหรือเปล่าล่ะ" ยูคิเอะบอกว่า"ก็บอกแล้วไงล่ะว่าฉันไม่ใช่เจ้าหญิง และทันใดนั้นก็มีซันดายุและ ซาซุกเกะ ซากุระ และ คาคาชิ กำลังเรียกเตรียมความพร้อมในการถ่ายหนังเรื่อง เจ้าหญิงฟุอุน แต่ยูคิเอะพูดเพ้อเจ้ออย่างไม่สนใจในการับบทเป็นเจ้าหญิง จะทำยังไงดีถึงจะให้เธอหายจากความเด้อเหล้าเมาซะที คาคาชิพูดว่า "ช่วยไม่ได้สินะ" และคาคาชิก็ใช้ดวงเนตรสีแดงใส่คุณยูคิเอะจนสลบไป และต่อมายูคิเอะก็กำลังปวดหัวอยู่ และยูคิเอะก็ตกใจนี่กำลังอยู่ที่ไหนเนี่ยที่แต่คุณยูคิเอะก็ตกใจคือนี่เรือนั่นเอง ทุกคนกำลังแต่งตัวและจัดฉากในเรือที่จะรับบทในเรื่องเจ้าหญิงฟุอุนอยู่ และพอไปถึงแคว้นยูกิและไปถ่ายทำที่นั่น และพอกำลังถ่ายหนังอยู่ก็เกิดระเบิดบนภูเขา และมีนาดาเระปรากฏตัวออกมาพร้อมกับนินจา 2 คน และทั้งสี่ก็ร่วมต่อสู่กับนินจาที่ชั่วร้าย และนาดาเระก็เรียก "พลังพยัคฆ์ มังกรน้ำแข็ง" ส่วน คาคาชิ เรียก "พลังน้ำแข็งระเบิดมังกรวารี" และต่อสู้กันตัวต่อตัว และแล้วนารุโตะกับยูคิเอะกำลังเข้าไปในถ้ำน้ำแข็ง ซึ่มรางรถไฟอยู่ และนารุโตะก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเหมืองกำลังจะเคลื่อนเข้ามาหาเรา มันคือรถไฟของพวกคาซาฮานะ โดโท และนารุโตะอุ้มคุณยูคิเอะไว้ และวิ่งด้วยความเร็วสูง และก็ออกจากถ้ำน้ำแข็งมาได้ ซันดายุต้องจัดการกับคาซาฮานะ โดโท พร้อมทหารของเขา และโจมตี แต่ไม่สำเร็จก็ไม่สามารถเอาชนะกับพวกคาซาฮานะ โดโทได้นั่นเองและพอสุดท้ายก็ปราบบอสคาซาฮานะได้สำเร็จ
เจ้าชายท็อกฮึง
องค์ชายท็อกฮึง (, ค.ศ. 1530-1559) เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าจุงจง ที่ประสูติแต่ พระสนมชางบิน ตระกูลอัน และเป็นพระราชบิดาใน พระเจ้าซ็อนโจ
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก
ประเทศฟิลิปปินส์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ.1924 นับเป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่ฟิลิปปินส์ได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ฟิลิปปินส์ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี1972,1988 และ 1992
เจ้าชายท็อกฮึง
องค์ชายท็อกฮึง ประสูติเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1530 เนื่องจากพระมารดาของพระองค์เป็นพระสนมที่ไม่มีขุนนางสนับสนุนจึงทำให้พระองค์เป็นองค์ชายที่ไม่ค่อยมีใครสนใจและห่างไกลจากราชสมบัติต่อมาทรงอภิเษกและออกไปใช้พระชนม์ชีพนอกวังหลวงจนมีโอรสธิดาซึ่งหนึ่งในนั้นคือองค์ชายฮาชองซึ่งในเวลาต่อมาคือ พระเจ้าซ็อนโจ
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก
นักกีฬาฟิลิปปินส์ได้เหรียญทั้งหมด 11 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
เจ้าชายท็อกฮึง
องค์ชายท็อกฮึง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1559 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา
1530 1559
A (แก้ความกำกวม)
A เป็นอักษรตัวแรกในอักษรโรมัน แต่ยังอาจหมายถึง
อำเภอแม่ทะ
แม่ทะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำปาง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแม่ทะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
อำเภอแม่ทะมีประวัติการก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2450 ที่ว่าการอำเภอแม่ทะเดิมมิได้ตั้งอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอแม่ทะปัจจุบัน แต่ตั้งอยู่ที่บ้านป่าตัน หมู่ที่ 5 ตำบลป่าตัน อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอในปัจจุบันไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร โดยอาศัยชื่อตำบลเป็นชื่อของอำเภอเรียกว่า อำเภอป่าตัน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2452 ขุนตันธนารักษ์ นายอำเภอป่าตันสมัยนั้นได้พิจารณาเห็นว่า กรมทางรถไฟแห่งประเทศไทยมีโครงการวางรางรถไฟไปถึงเชียงใหม่ โดยมีเส้นทางผ่านเนื้อที่บ้านแม่ทะ หมู่ที่ 1 ตำบลแม่ทะ จึงย้ายที่ว่าการอำเภอไปที่นั่นและเปลี่ยนชื่อจากอำเภอป่าตันเป็น อำเภอแม่ทะ ตามชื่อหมู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอป่าตัน (ที่ตั้งอำเภอเดิม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร)
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแม่ทะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตําบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแม่ทะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ
อำเภอแม่ทะมีการปลูกพืชหลายชนิดเช่น ข้าว ข้าวโพด แตงโม พริก มะเขือ และกระเทียม แต่ที่ปลูกมากที่สุดคือ ข้าว
ไม้แกะสลักบ้านหลุก
หมู่บ้านหลุก ตำบลนาครัว อำเภอแม่ทะ เป็นหมู่บ้านชุมชนแหล่งผลิตไม้แกะสลักที่สำคัญ สร้างรายได้ให้กับชุมชนและราษฎรที่ประกอบอาชีพทำไม้แกะสลักกว่า 100 ครัวเรือน โดยผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่จะถูกส่งต่อไปยังบ้านถวาย อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่
ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น
ถ่ายทำในลอสแอนเจลิสระหว่างวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ถึง 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์คานส์ปี ค.ศ. 2005 เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2005, และได้เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์และทำรายได้ทั่วโลก 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เพลงประกอบ
เพลงประกอบของ ถึงคิวฆ่าดาราจำเป็น พร้อมดนตรีโดยจอห์น ออต์แมน ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2005
พระมหากษัตริย์เบลเยียม
พระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม เป็นระบบการปกครองที่มีพระมหากษัตริย์อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรเบลเยียม โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข พระมหากษัตริย์เบลเยียมทรงอยู่ในสถานะราชาธิปไตยของปวงชน โดยกษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิป เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเมื่อ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 โดยเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 ในราชวงศ์เบลเยียม
ประวัติศาสตร์
ในที่สุดรัฐสภาได้มีมติเลือกเจ้าชายเลออปอลแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-โกทาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเบลเยียม โดยทรงได้รับการรับรองจากรัฐสภาเมื่อ 4 มิถุนายน และในอีกหกสัปดาห์ต่อมาได้ทรงเข้าพิธีสาบานตนต่อหน้ารัฐธรรมนูญแห่งเบลเยียมที่บริเวณหน้าโบสถ์นักบุญเจมส์แห่งเกาเดินแบร์คที่กรุงบรัสเซลส์ เมื่อ 21 กรกฎาคม ซึ่งต่อมาได้เป็นวันชาติเบลเยียม
เขตบริหารพิเศษฮ่องกงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
เขตบริหารพิเศษฮ่องกง ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮ่องกงได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 4 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 3 คนและหญิง 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
หมื่นชงัดเชิงชก (แดง ไทยประเสริฐ)
หมื่นชงัดเชิงชก มีชื่อจริงว่า แดง ไทยประเสริฐ เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2431 ที่จ.นครสวรรค์ ต่อมาอพยพไปอยู่ที่จ.นครราชสีมาเมื่ออายุ 11 ขวบ ไม่ปรากฏชื่อบิดามารดา มีน้องชายคนหนึ่งชือ นายตู้ ไทยประเสริฐ เป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งเช่นกัน
ฝึกมวย
ครูมวยคนแรกของหมื่นชงัดฯคือจางวางผ่าง ซึ่งเป็นครูสอนทั้งมวยและกระบี่กระบอง หมื่นชงัดฯตระเวนชกมวยแถวบ้านจนมีชื่อเสียง จนกระทั่งทางกรุงเทพฯมีการคัดเลือกนักมวยฝีมือดีจากหัวเมืองเข้ามาชกหน้าพระที่นั่ง หมื่นชงัดฯเป็นนักมวยจากนครราชสีมาที่ได้รับคัดเลือกรุ่นเดียวกับนายทับ จำเกาะ เข้าสังกัด กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ขณะมีอายุ 30 ปี
มวยบรรดาศักดิ์
เมื่อมาชกมวยในกรุงเทพฯ หมื่นชงัดชกชนะนักมวยมีชื่อเสียงหลายคน จนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหมื่นชงัดเชิงชก เช่นเดียวกับนักมวยบรรดาศักดิ์รุ่นเดียวกันคือ หลวงไชยโชกชกชนะ จากกรุงเทพฯ หมื่นมวยมีชื่อ (ปล่อง จำนงค์ทอง) จากไชยา หมื่นมือแม่นหมัด (กลึง โตสะอาด) จากลพบุรี
อย่างไรก็ตาม หลักฐานการได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ของหมื่นชงัดฯยังไม่แน่ชัดว่าไดรับพระราชทานเมื่อใด เพราะมีทั้งที่บอกเล่าว่าได้รับพระราชทานในการชกหน้าพระที่นั่งในสมัยรัชกาลที่ 5 ในงานพระศพกรมขุนมรุพงศ์ศิริพัฒน์ แต่เจ้านายพระองค์นี้สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 6 และมีคำบอกเล่าจากลุกศิษย์ของท่านว่าท่านเข้ามาชกในกรุงเทพฯเมื่ออายุได้ 30 ปี ซึ่งถ้านับจากปีเกิดจะตรงกับ พ.ศ. 2461 อยู่ในสมัยรัชกาลที่ 6
เมื่อสังขารเริ่มโรยรา หมื่นชงัดจึงเลิกชกมวยหันมาเป็นครูฝึกสอนให้ลูกศิษย์ ลูกศิษย์ของท่านที่มีชื่อเสียง เช่น พัด สินประเสริฐ วิหค เทียมกำแหง หมื่อชงัดมีบุตรชายคนเดียวคือนายฉัตร ไทยประเสริฐ ถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2488 รวมอายุได้ประมาณ 57 ปี
ไทระ โนะ โทกิโกะ
ไทระ โนะ โทกิโกะ (平時子 (Taira no Tokiko) ค.ศ. 1126 - ค.ศ. 1185) เป็นสตรีในช่วงปลายยุคเฮอัง หนึ่งในสมาชิกตระกูลไทระ เป็นภรรยาเอกของไทระ โนะ คิโยะโมะริ ขุนนางซะมุไรผู้มีอำนาจในราชสำนักญี่ปุ่นช่วงปลายสมัยเฮอัง
ไทระ โนะ โทกิโกะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1126 เป็นธิดาคนโตของไทระ โนะ โทะกิโนะบุ ซึ่งเป็นขุนนางในราชสำนักเมืองเฮอัง มารดาของโทะกิโกะเป็นนางรับใช้สนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงนิโจ-ไดงู พระธิดาในจักรพรรดิชิระกะวะ มีน้องชายร่วมมารดาหนึ่งคน คือ ไทระ โนะ โทะกิตะดะ โทะกิโกะสมรสกับไทระ โนะ คิโยะโมะริ เมื่อค.ศ. 1145 หลังจากที่ภรรยาเอกคนแรกของคิโยะโมะริได้เสียชีวิตลง ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกคือ ไทระ โนะ มูเนโมริใน ค.ศ. 1147 และให้กำเนิดบุตรสาวคนแรกคือ ไทระ โนะ โทกูโกะในค.ศ. 1155