cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สีสันอะวอร์ดส์
สีสันอะวอร์ดส์ กลายเป็นรางวัลสาธารณะเมื่อครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2534 จัดที่โรงแรม Jade Pavillian ซอยสุขุมวิท 22 มีสื่อมวลชนหลายแขนงได้ส่งเจ้าหน้าที่มาทำข่าวเผยแพร่ออกไปอย่างกว้างขวาง ก่อนจะย้ายสถานที่มอบรางวัลไปโรงแรมต่างๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกับสำนักงานของนิตยสารสีสันในอีก 3-4 ครั้ง และย้ายไปที่ โรงแรมทาวน์อินทาวน์ เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีหลักเกณฑ์กติกาที่ปรับปรุงให้สอดคล้องกับความเป็นจริงของยุคสมัยอยู่เสมอ และพิจารณาผลงานอย่างกว้างขวาง นอกจากนั้นในงานมอบรางวัลยังเป็นการรวมศิลปินเพลงจากทุกสังกัด ทุกแนวดนตรี มาชุมนุมในที่เดียวกัน และบางครั้งจะขึ้นเวทีแสดงดนตรีร่วมกัน
การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ได้เกิดเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์แห่งเนปาลขึ้นภายในพระราชวังในกรุงกาฐมาณฑุ เป็นผลให้กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ (Birendra Bir Bikram Shah Dev) และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ (Aiswarya) เสด็จสวรรคต พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์อีก 7 พระองค์ ซึ่งล้วนแต่เป็นสมาชิกองค์สำคัญในราชวงศ์เนปาลทั้งสิ้น เหตุการณ์นี้ทำให้ชาวโลกตื่นตะลึง และยังความเศร้าโศกโกลาหลให้แก่ชาวเนปาลอย่างมหันต์
สำนักพระราชวังได้ประกาศสาเหตุของโศกนาฏกรรมว่า เกิดจากอุบัติเหตุพระแสงปืนลั่นโดยมกุฎราชกุมารดิเพนทรา (Dipentra) เป็นผู้ทำพระแสงปืนลั่นในขณะที่สมาชิกพระราชวงศ์กำลังร่วมเสวยพระกระยาหารค่ำ ก่อนที่องค์มกุฎราชกุมารจะทำพระแสงปืนลั่นถูกพระองค์เอง ในขณะที่เจ้าหน้าที่ระดับสูงของสำนักพระราชวังและแหล่งข่าวหลายกระแสวิพากษ์วิจารณ์ว่าโศกนาฏกรรมครั้งนี้เกิดจากการที่องค์มกุฏราชกุมาณทรงบันดาลโทสะในขณะทรงวิวาทกับพระราชมารดาเรื่องการที่องค์มกุฎราชกุมาร ทรงต้องการจะอภิเษกกับสตรีจากตระกูลรานา (Rana) และแหล่งข่าวอีกหลายกระแส ตั้งข้อสงสัยว่าองค์มกุฎราชกุมารทรงตกอยู่ในพระอาการมึนเมาจากน้ำจัณฑ์ (สุรา) และยาเสพติด
หลังจากจัดงานพระบรมศพเรียบร้อย ในวันที่ 3 มิถุนายน ทางการเนปาลก็ได้อัญเชิญให้มกุฎราชกุมาร ดิเพนทรา ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา แต่ในวันเดียวกัน พระองค์ก็สวรรคตลงอีกพระองค์หนึ่ง ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร (Gyanendra) พระอนุชาของกษัตริย์พิเรนทรา ซึ่งมิได้ประทับในกาฐมาณฑุขณะเกิดโศกนาฏกรรม
ชารอน เทต
ชารอน มารี เทต โปลันสกี (24 มกราคม ค.ศ. 1943 – 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันและนางแบบ ในช่วงปี ค.ศ. 1960 เธอได้เล่นบทบาทเล็กๆในโทรทัศน์ก่อนที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์และเป็นดาวเด่นตลอดในนิตยสารแฟชั่นในฐานะนางแบบและสาวหน้าปก ภายหลังได้รับการวิพากษ์วิจาร์ณในด้านบวกสำหรับความตลกขบขันและการแสดงที่น่าทึ่งของเธอ เทตได้รับการต้อนรับว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงหน้าใหม่ที่ฉายแววมากที่สุดในวงการฮอลลีวูด
เธอได้เปิดตัวการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1961 ที่ได้สวมบทบาทเป็นแพทริเซียนในสังเวียนใน Barrabas พร้อมกับแอนโทนี ควินน์ เธอได้ปรากฏตัวต่อไปในปี ค.ศ. 1966 ด้วยหัวข้อเกี่ยวกับความลี้ลับในเรื่อง Eye of the Devil ผลงานการแสดงของเธอได้เป็นที่จดจำมากที่สุดคือบทบาทการรับบทเป็น Jennifer North ในปี ค.ศ. 1967 ภาพยนตร์เกินวิสัย, Valley of the Dolls ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ภาพยนตร์ครั้งสุดท้ายของเทตได้เสร็จสมบูรณ์, เรื่อง 12+1 ได้ออกฉายหลังจากที่เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1969 กับนักแสดงหญิงที่ได้รับค่าตัวที่มากที่สุด
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1968 เทตได้สมรสกับโรมัน โปลันสกี ผู้กำกับของเธอและนักแสดงร่วมในภาพยนตร์เรื่อง The Fearless Vampire Killers ในปี ค.ศ. 1967 เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 เทตและคนอื่นๆอีกสี่คนถูกฆาตกรรมโดยสมาชิกครอบครัวแมนสันในบ้านของเธอที่อาศัยอยู่ร่วมกับโปลันสกี ช่วงเวลาที่เธอเสียชีวิต เธอได้ตั้งครรภ์ลูกชายประมาณ 8 เดือนครึ่ง
ในรอบสิบปีหลังการฆาตกรรมเทต มารดาของนักแสดงที่ชื่อว่า ดอริส เทต ได้ออกมาตอบโต้ต่อสาวกที่คลั่งไคลฆาตกรที่กำลังเติบโตและความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะได้รับทัณฑ์บน ได้มีการรณรงค์สาธารณะที่มีผลต่อการแก้ไขกฎหมายทางอาญารัฐแคลิฟอร์เนีย มารดาของเทตได้กล่าวต่อว่า กฎหมายน่าจะ"ช่วยเปลี่ยนอนุสรณ์ของชารอนจากเหยื่อฆาตกรรมให้เป็นสัญลักษณ์ของสิทธิเหยื่อ" หนังสือโดยน้องสาวของเทต, ดรารา เทต เรื่อง ชารอน เทต:การรำลึก ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 2014
แหล่งข้อมูลอื่น
1943 1969
หงส์ขาว
หงส์ขาว หรือหงส์ใบ้ (mute swan; ) เป็นหงส์ที่จัดอยู่ในอันดับนกเป็ด ในวงศ์นกเป็ดน้ำ มีถิ่นกำเนิดในยูโรไซบีเรีย บางครั้งอพยพไปถึงแอฟริกาตอนเหนือในฤดูหนาว และเป็นสายพันธุ์ต่างถิ่นที่ได้รับการนำเข้าไปในอเมริกาเหนือ (เป็นกลุ่มประชากรใหญ่ที่สุดนอกถิ่นกำเนิด) และมีการนำเข้าไปจำนวนไม่มากในภูมิภาคออสตราเลเซีย และแอฟริกาตอนใต้ ชื่อ 'หงส์ใบ้' จากการที่มันเปล่งเสียงร้องน้อยกว่าหงส์ชนิดอื่น ๆ  ขนาดหัวถึงปลายลำตัวยาว 125-170 ซม. เป็นหงส์ขนาดใหญ่ที่มีขนสีขาวล้วน มีจะงอยปากสีส้มแดงและขอบสีดำ บนจะงอยปากมีโหนกที่เด่นชัด (ปุ่มเนื้อแข็ง) โหนกของตัวผู้ได้มีขนาดใหญ่กว่าของตัวเมีย
อนุกรมวิธาน
แม้จะมีแหล่งกำเนิดในยูเรเชีย แต่ญาติที่ใกล้ชิดที่สุดคือ หงส์ดำในออสเตรเลียและหงส์คอดำในอเมริกาใต้ ต่างจากหงส์ซีกโลกเหนืออื่น ๆ ในสกุล Cygnus
หงส์ขาวเป็นโมโนไทป์ (monotypic) มีชนิดเดียวในสกุล และไม่มีชนิดย่อย monotypic species)ใ อื่นหลงเหลือนปัจจุบัน
วิวัฒนาการ
ซากกึ่งฟอสซิลหงส์ขาวอายุ 6,000 ปี ถูกพบในชั้นพีตหลังยุคน้ำแข็ง (ชั้นดินพรุที่ทับถมกันช่วงยุคโฮโลซีน) ในอีสต์แองเกลีย บริเตนใหญ่ และที่อื่น ๆ ที่อายุพอ ๆ กัน เช่นจากไอร์แลนด์ทางตะวันออก โปรตุเกส และอิตาลี และจากฝรั่งเศสอายุ 13,000 ปี (พบโดย Desbrosse and Mourer-Chauvire ปี 1972–1973) และชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้วในอดีต มีความคล้ายคลึงกับหงส์ขาวที่มีอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งแตกต่างเพียงขนาด เช่น Cygnus olor bergmanni จากฟอสซิลที่พบในอาเซอร์ไบจาน และ Cygnus Falconeri ซึ่งเป็นชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้วอีกชนิดหนึ่งจากหมู่เกาะของประเทศมอลตาและแคว้นซิซิลี มีขนาดใหญ่กว่า Cygnus olor หนึ่งในสามและบินไม่ได้
ลักษณะทางสรีระวิทยา
ตัวเต็มวัยของหงส์ขาวโดยทั่วไปยาวตั้งแต่ 140 to 160 cm และอาจมีความยาวในช่วงตั้งแต่ 125 to 170 cm โดยมีปีกกว้าง 200 to 240 cm เพศผู้มีขนาดใหญ่กว่าและปุ่มโหนกบนจะงอยปากใหญ่กว่าตัวเมีย โดยขนาดเฉลี่ยหงส์ขาวเป็นนกน้ำที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจาก หงส์แตร แม้ว่าหงส์ขาวตัวผู้อาจมีมวลกาย (น้ำหนัก) มากกว่าหงส์แตรตัวผู้ ในการวัดอย่างละเอียดของหงส์ขาว ความกว้างจากชายหน้าปีกถึงชายหลังปีก 53 - 62.3 cm กระดูกข้อเท้า (tarsus) ยาว 10 - 11.8 cm และจะงอยปากยาว 6.9 - 9 cm
หงส์ขาวเป็นนกที่บินได้ที่มีน้ำหนักมากที่สุดชนิดหนึ่ง การศึกษาในบริเตนใหญ่พบว่าหงส์ขาวตัวผู้ (เรียกว่า cobs) มีน้ำหนักเฉลี่ยประมาณ 10.6 to 11.87 kg โดยมีน้ำหนักที่เป็นไปได้ในช่วง 9.2 - 14.3 kg ในขณะที่ตัวเมียตัวเล็กกว่าเล็กน้อย (เรียกว่า pens) เฉลี่ยประมาณ 8.5 to 9.67 kg โดยมีช่วงน้ำหนัก 7.6 - 10.6 kg   น้ำหนักปกติสูงสุดสำหรับตัวผู้อยู่ที่ประมาณ 15 kg มีการบันทึกว่าหงส์ขาวโปแลนด์ตัวผู้ที่มีตัวใหญ่ผิดปกติ หนักเกือบ 23 kg และนับเป็นนกที่บินได้ที่มีน้ำหนักที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการตรวจสอบ และแม้ว่าไม่ได้มีการทดสอบที่แท้จริงว่าหงส์ตัวนี้จะยังคงบินได้
หงส์ขาวตัวเต็มวัย มีสีขาวล้วน จะงอยปากสีส้มแดง ขอบดำ ปลายจะงอยปากมีแต้มสีดำและงุ้มลงเล็กน้อย ปากล่างสีอ่อน หนังหน้าสีดำรวมทั้งขอบตา โหนกสีดำบนจะงอยปาก รูจมูกดำ ตีนดำ
หงส์ขาวอายุน้อย หรือลูกหงส์ขาว (เรียกว่า cygnet) ไม่มีขนสีขาวสว่างอย่างในหงส์ขาวตัวเต็มวัย โดยปกติลูกหงส์ขาวมีขนสีเทาหรือน้ำตาลอมเทา และจะงอยปากเป็นสีเทาเข้มหรือดำจนกระทั่งมีอายุเกิน 1 ปีจึงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีส้ม แต่ความผิดปกติทางสายพันธุ์อาจทำให้มีความหลากหลายของสี (ของหงส์ขาวอายุน้อย) ตั้งแต่สีขาวบริสุทธิ์ สีเทา ไปจนถึงสีน้ำตาลอมเทา ลูกหงส์ขาวที่มีขนสีขาวเกิดจากยีนลิวซิสติก (ยีนด่าง) หงส์ขาวรุ่นมีอัตราการเติบโตที่รวดเร็ว โดยมีขนาดใกล้เคียงกับขนาดตัวเต็มวัยภายในเวลาประมาณสามเดือนหลังการฟักไข่ โดยทั่วไปแล้วเช่นเดียวกับสีจะงอยปาก หงส์ขาวอายุน้อยจะคงขนสีเทาไว้จนกระทั่งมีอายุ 1 ปี และปีกจะเริ่มผลัดขนเป็นขนบินในช่วงเดียวกัน
หงส์ใบ้ทุกตัวเมื่อเต็มวัยมีสีขาวล้วน (จึงเรียกว่า หงส์ขาว) แม้ว่าขนบางส่วน (โดยเฉพาะที่หัวและคอ) อาจแซมเล็กน้อยด้วยสีออกน้ำตาลส้มจากธาตุเหล็กและแทนนินที่มากับน้ำ
หงส์โปแลนด์
การแปรเปลี่ยนของสีขนของหงส์ขาวในกลุ่ม C. o. morpha immutabilis (immūtābilis เป็นภาษาละตินแปลว่า "ไม่เปลี่ยนรูป, ไม่เปลี่ยนแปลง") เป็นที่รู้จักในชื่อสามัญ "หงส์โปแลนด์" มีตีนสีชมพูอ่อน (หรือสีเทาอ่อน) และขนสีขาวหม่นแต่เกิด สีขาวนี้พบได้เฉพาะในกลุ่มประชากรหงส์ที่มีประวัติการถูกเพาะเลี้ยง โดยหงส์โปแลนด์เหล่านี้สืบทอดพันธุกรรมของยีนที่ผิดปกติที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (Leucism)
การทำรัง
หงส์ใบ้ทำรังบนเนินขนาดใหญ่ ที่พวกมันสร้างขึ้นด้วยพืชริมน้ำในเขตน้ำตื้น บนเกาะที่อยู่ตรงกลางหรือขอบของทะเลสาบ หงส์ขาวมีคู่เดียวและมักจะกลับมาใช้รังเดิมในทุก ๆ ปี โดยซ่อมแซมหรืออาจสร้างใหม่ในที่เดิม หงส์ตัวผู้และตัวเมียแบ่งหน้าที่การดูแลรัง และแม้เมื่อหงส์ขาวรุ่นลูกโตพอที่จะแยกรังแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะพบว่ายังอาศัยเป็นครอบครัวเดียวกันและออกหาอาหารด้วยกัน
หงส์ขาวกินพืชพันธุ์หลากหลายชนิดทั้งพืชน้ำใต้น้ำด้วยการยื่นคอที่ยาวดำลงไปในน้ำ และทั้งเล็มพืชผิวดินบนบก อาหารโดยทั่วไปยังรวมถึงพืชผลทางการเกษตร เช่น ผักกาดก้านขาว และข้าวสาลี ฝูงหงส์ขาวที่หาอาหารในฤดูหนาวอาจก่อความเสียหายต่อพืชไร่อย่างมาก ทั้งจากการเหยียบย่ำด้วยตีนที่ใหญ่ น้ำหนักที่มาก และจากการกิน
แตกต่างจากหงส์ดำที่เป็นญาติใกล้ชิดในสกุล หงส์ใบ้มักแสดงพฤติกรรมการครอบครองอาณาเขต โดยเฉพาะแหล่งน้ำขนาดเล็กจะครอบครองโดยหงส์เพียงคู่เดียวเท่านั้น เช่นในทะเลสาบขนาดเล็ก มีเพียงพื้นที่ไม่กี่แห่งที่เป็นแหล่งอาศัยหากินที่เหมาะสมของหงส์ขาวจำนวนมากได้ อาณานิคมที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบมีหงส์ขาวมากกว่า 100 คู่ เช่น ที่ Abbotsbury Swannery ทางตอนใต้ของอังกฤษและที่ปลายด้านใต้ของเกาะ Öland เขตอนุรักษ์ Ottenby ในน่านน้ำชายฝั่งทะเลบอลติก ซึ่งความถี่ชิดของรังอาจมีระยะห่างเพียง 2 m จากกันและกัน หงส์ขาวรุ่นที่ยังไม่ได้ผสมพันธุ์ซึ่งอาจมีอายุไม่เกิน 3-4 ปีมักจะรวมตัวกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ซึ่งอาจมีจำนวนหลายร้อยตัว และมักจะอยู่ในพื้นที่เดิม ฝูงหงส์ขาวที่ไม่ได้ผสมพันธุ์ที่ได้รับการบันทึกได้แก่ บริเวณปากแม่น้ำทวีด ที่เมืองเบริก-อะพอน-ทวีด ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษโดยมีจำนวนนกสูงสุด 787 ตัว กลุ่มประชากรจำนวนมากที่อยู่ใกล้สถานี Swan Lifeline ในวินด์เซอร์ และกลุ่มที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำเทมส์ใกล้กับปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อหงส์ขาวตัวเต็มวัยได้รับการผสมพันธุ์แล้ว จะแสวงหาอาณาเขตของตนเองและมักเลือกอาศัยอยู่ใกล้กับพื้นที่อาศัยของเป็ด และนกนางนวล ซึ่งอาจได้ผลประโยชน์ส่วนแบ่งจากความสามารถของหงส์ในการเข้าถึงพืชในน้ำลึก ซึ่งมักจะถูกกระจายเมื่อดึงขึ้นถึงผิวน้ำ
เสียงร้อง
หงส์ใบ้ (หรือหงส์ขาว) ทำเสียงร้องน้อยกว่าหงส์และห่านอื่น ๆ ที่มีเสียงดัง อย่างไรก็ตามบางครั้งหงส์ขาวทำเสียงฮึดฮัด เสียงหวีด และเสียงกรน (ครืด ๆ) โดยเฉพาะเมื่อสื่อสารกับลูกหงส์ขาว และมักจะส่งเสียงขู่ (ฟู่ ๆ ) ใส่หงส์คู่แข่งหรือผู้บุกรุกที่พยายามเข้ามาในอาณาเขตของมัน เสียงที่คุ้นเคยมากที่สุดของหงส์ใบ้คือ เสียงการบินที่เกิดจากการสั่นของปีกขณะบินซึ่งมีเป็นลักษณะเฉพาะของสายพันธุ์นี้ (มีเสียงหึ่ง ๆ คล้ายฝูงผึ้งขนาดใหญ่ที่ดังมาก) และสามารถได้ยินได้ไกลถึง 1 to 2 km โดยเป็นเสียงที่มีประโยชน์กับหงส์และนกอื่นในการระบุตำแหน่งระหว่างการบิน ลูกหงส์ใบ้มีเสียงร้องที่เฉพาะและใช้สื่อสาร โดยมีเสียงคล้ายการผิวปากและจิ๊บ ๆ ที่หลากหลาย ซึ่งมีเนื้อหาหลากหลาย รวมถึงการส่งเสียงในการทะเลาะที่รุนแรงเมื่อมีได้รับความลำบากหรือหลงทาง
การขับไล่
หงส์ใบ้มักป้องกันรังอย่างก้าวร้าว และปกป้องคู่และลูกของมันได้ดี การโจมตีเชิงป้องกันตัวของหงส์ใบ้ส่วนใหญ่เริ่มต้นด้วยเสียงขู่ฟ่อ (เสียงการพ่นลมออกจากปากอย่างแรง คล้าย “แฮ่” หรือ "ฟู่") และหากไม่เพียงพอที่จะขับไล่ผู้ล่าออกไปจะตามมาด้วยการโจมตีทางกายภาพ หงส์โจมตีโดยการทุบศัตรูด้วยเดือยกระดูกปีกพร้อมกับการงับด้วยจะงอยปากขนาดใหญ่ ในบางครั้งที่ไล่นกน้ำขนาดเล็กเช่น เป็ด หงส์ขาวมักจะงับและลากเป็ดนั้น หรือเหวี่ยงโยนเป็ดออกจากเขตที่หงส์คู่และลูกของมันอาศัย ปีกของหงส์มีพลังมากแต่ไม่แข็งแรงพอที่จะหักขาของคนที่โตเต็มวัยได้อย่างที่เล่ากันต่อ ๆ มา นกน้ำขนาดใหญ่เช่น ห่านแคนาดาอาจถูกขับไล่อย่างก้าวร้าวจากหงส์ขาว (เนื่องจากห่านแคนาดามีแนวโน้มพฤติกรรมในการแข่งขันมากกว่า แม้ไม่ใช่การแข่งขันแบบนักล่าหรือการขโมยก็ตาม) และหงส์ใบ้ยังมีพฤติกรรมโจมตีมนุษย์ที่เข้ามาในดินแดนของมันเป็นประจำเช่นกัน
ในนิวยอร์ก (ซึ่งเป็นพื้นที่นอกเขตถิ่นกำเนิดเดิม) สัตว์นักล่าที่พบมากที่สุดคือ เต่าสแนปปิ้ง โดยปกติหงส์ขาวตัวเต็มวัยที่มีแข็งแรงมักไม่ค่อยตกเป็นเหยื่อของ สัตว์จำพวกหมาเช่น หมาป่าไคโยตี สัตว์จำพวกแมวเช่น แมวลิงซ์ และหมี แต่อาจเป็นภัยคุกคามต่อหงส์ขาวที่อ่อนแอได้ (หงส์ขาวตัวเต็มวัยที่แข็งแรงมักจะว่ายน้ำหนีจากอันตรายได้ เว้นแต่การอยู่กับที่เพื่อการป้องกันรัง) และมีบางกรณีที่หงส์ขาวตัวเต็มวัยที่ไม่แข็งแรงอาจเป็นเหยื่อของนกอินทรีทอง
ในอังกฤษมีอัตราการโจมตีหงส์โดยหมาจรจัดเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในสวนสาธารณะที่หงส์ขาวมีอาณาเขตขนาดเล็ก และถือเป็นความผิดทางอาญาในกฎหมายอังกฤษ เนื่องจากหงส์ขาวอยู่ภายใต้การคุ้มครองสูงสุดเนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ หงส์ขาวจะโจมตีกลับเพื่อป้องกันตัวเองและลูกของพวกมันจากการโจมตีของหมา และหงส์ที่โตเต็มวัยสามารถกดหมาให้จมน้ำได้ แม้กระทั่งหมาพันธุ์ใหญ่ก็ตาม
ท่าการชี้ระวังภัยคุกคาม คือ คอโก่งโค้งไปทางหลัง (คล้ายเครื่องหมาย "?") และยกปีกขึ้นกึ่งหนึ่ง ที่เรียกว่า ท่ายืดอก (busking) โดยเท้าทั้งสองยืนประกบกันระหว่างการทำท่า และอาจมีการกระตุกคอ กระพือปีกและอกมากขึ้น หงส์ขาวยังอาจใช้ท่าเดียวกันนี้ในการร่อนลงจากระยะไกลหลายร้อยเมตรก่อนถึงพื้นน้ำ ซึ่งเรียกว่า ท่าร่อนลง (ท่าวินด์เซิร์ฟ หรือ ท่าโต้ลม)
เช่นเดียวกับหงส์อื่น ๆ หงส์ขาวเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องท่าทีของการแสดงความเศร้าโศก เมื่อคู่ครองหรือลูกหงส์สูญหายหรือตายไป หงส์ขาวมีกระบวนการไว้อาลัยโดยอาจจะยังอยู่ในที่ที่คู่ของมันเคยอาศัยอยู่หรือบินออกไปร่วมฝูง หากคู่ใดคู่หนึ่งเสียชีวิตในขณะที่มีการเลี้ยงลูก พ่อหรือแม่ที่เหลืออยู่จะรับหน้าที่แทนทั้งหมดในการดูแลครอก
การผสมพันธุ์
หงส์ขาววางไข่ตั้งแต่ 4 ถึง 10 ฟอง ตัวเมียจะฟักไข่เป็นเวลาประมาณ 36 วัน โดยปกติแล้วลูกนกจะฟักเป็นตัวระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกรกฎาคม หงส์รุ่นจะยังไม่มีความสามารถในการบินก่อนอายุประมาณ 120 ถึง 150 วัน ข้อจำกัดนี้ทำให้การแพร่กระจายพันธุ์ของประชากรในด้านทิศเหนือสุดเป็นไปได้น้อย เนื่องจากลูกหงส์จำเป็นต้องใช้เวลาเรียนรู้ที่จะบินอย่างเร่งรีบ และบางส่วนเสียชีวิตก่อนในฤดูหนาวที่มาก่อนกำหนด
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
หงส์ใบ้พบได้ตามธรรมชาติ ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่เขตอบอุ่นของยุโรป ตลอดแนวเขตชีวภาพพาลีอาร์กติก ไปถึงทางตะวันออกสุดที่ Primorsky Krai ใกล้ Sidemi
บางส่วนอพยพจากละติจูดทางตอนเหนือของยุโรปและเอเชีย ลงใต้ไปจนถึงแอฟริกาเหนือและเมดิเตอร์เรเนียน และมีการบันทึกไว้ว่าเคยพบในไอซ์แลนด์ และเป็นนกพลัดหลงไปยังพื้นที่เช่น เบอร์มิวดา อ้างอิงตามข้อมูลสถานะระหว่างประเทศของนกใน 70 ประเทศจากโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติ ในญี่ปุ่นแม้ว่าประชากรหงส์ขาวส่วนใหญ่ในปัจจุบันจะถูกนำเข้า แต่พบหงส์ขาวปรากฏในภาพวาดบนกระดาษม้วนที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปี ประกอบกับประชากรหงส์ขาวธรรมชาติที่อพยพมายังทวีปเอเชียแผ่นดินใหญ่ในฤดูหนาวยังไม่มาก จึงเชื่อว่ายังมีหงส์ขาวอพยพไปญี่ปุ่นตามธรรมชาติพร้อม ๆ กับหงส์ชนิดอื่น ๆ ในสมัยก่อน
หงส์ใบ้ หรือหงส์ขาว ได้รับการคุ้มครองในเกือบทุกพื้นที่ในช่วงถิ่นการแพร่กระจายพันธุ์ แต่ไม่ได้รับการคุ้มครองการล่าที่ผิดกฎหมายและการรุกล้ำของพื้นที่เกษตรกรรมอย่างผิดกฎหมาย และมักถูกกักขังเลี้ยงไว้ภายนอกถิ่นที่อยู่ธรรมชาติเพื่อเป็นของประดับตกแต่งของสวนสาธารณะและสระน้ำ ซึ่งหงส์บางส่วนมีการหลบหนี ออกลูกหลานออกนอกที่กักขัง และกลายเป็นสัตว์ธรรมชาติในสหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออกและภูมิภาคเกรตเลกส์ เหมือนกับที่ห่านแคนาดาทำในยุโรป
กลุ่มประชากรในถิ่นอาศัยปกติ
จำนวนประชากรในถิ่นอาศัยตามธรรมชาติทั้งหมดของหงส์ขาว คือ ประมาณ 500,000 ตัว ในทุกช่วงท้ายของฤดูผสมพันธุ์ (ตัวเต็มวัยและวัยหนุ่มสาว) ซึ่งประมาณ 350,000 ตัวอยู่ในดินแดนอดีตสหภาพโซเวียต แหล่งผสมพันธุ์เดี่ยว (ที่มีความเข้มข้นที่สุด) ที่ใหญ่ที่สุดคือ 11,000 คู่ พบที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำวอลกา
ประชากรในสหราชอาณาจักรมีประมาณ 22,000 ตัว นับในช่วงฤดูหนาวปี 2549-2550 ลดลงเล็กน้อยจากจุดสูงสุดที่มีประมาณ 26,000–27,000 ตัวในปี 2533 จำนวนนี้รวมถึงคู่ผสมพันธุ์ประมาณ 5,300 คู่ ส่วนที่เหลือยังเป็นหงส์ที่ยังไม่สมบูรณ์วัย กลุ่มประชากรที่สำคัญอื่น ๆ ในยุโรป ได้แก่ ในเยอรมนีซึ่งมีคู่ผสมพันธุ์ 6,800–8,300 คู่, ในเดนมาร์ก 4500 คู่, ในโปแลนด์ 4000–4200 คู่, ในเนเธอร์แลนด์ 3000–4000 คู่, ประมาณ 2500 คู่ในไอร์แลนด์ และ 1,200–1700 คู่ในยูเครน
เป็นเวลาหลายศตวรรษที่หงส์ขาวในบริเตนใหญ่ได้รับการเลี้ยงดูให้อาหารในฐานะสัตว์เลี้ยง โดยมีการทำเครื่องหมายด้วยขลิบผังผืดตีน หรือจะงอยปากเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เครื่องหมายรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้ได้รับการขึ้นทะเบียนกับ Crown and a Royal Swanherd (องค์กรผู้เลี้ยงหงส์ในราชูปถัมภ์) หงส์ขาวอื่นตัวใดที่ไม่ได้รับการทำเครื่องหมายจะกลายเป็นทรัพย์สินในราชูปถัมภ์ ด้วยเหตุนี้หงส์จึงกลายเป็นที่รู้จักในนาม "Royal Bird" และเป็นไปได้ว่าการจัดการการเลี้ยงแบบนี้ช่วยให้หงส์ขาวในบริเตน รอดพ้นจากภาวะการสูญพันธุ์ผ่านการล่าสัตว์ที่เข้มข้น
อย่างไรก็ตาม ประชากรในยุโรปตะวันตกส่วนใหญ่ถูกกำจัดโดยแรงกดดันจากการล่าสัตว์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13-19 ยกเว้นหงส์กึ่งเลี้ยงที่เจ้าของที่ดินรายใหญ่ถือครองภายในเขตที่ดิน (ในฐานะสัตว์เลี้ยงในไร่) การอนุรักษ์ที่ดีขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้ประชากรหงส์ขาวสามารถฟื้นฟูกลับไปยังจำนวนเดิม (หรือเกือบทั้งหมด) ได้ ในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2503 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 (พ.ศ. 2523) ประชากรหงส์ขาวกลับมีจำนวนลดลงอย่างมีนัยสำคัญอีกครั้งในหลายพื้นที่ของอังกฤษ สาเหตุหลักมาจากพิษตะกั่วจากนกที่กลืนจากการตกปลาที่ถ่วงด้วยตุ้มตะกั่ว โดยหลังจากการแทนที่น้ำหนักตะกั่วด้วยทางเลือกโลหะอื่นที่เป็นพิษน้อยกว่า ประชากรหงส์ขาวก็เพิ่มขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
อเมริกาเหนือ
หงส์ใบ้ได้รับการนำเข้าสู่อเมริกาเหนือในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และเนื่องจากจำนวนที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและผลกระทบต่อนกน้ำ และระบบนิเวศพื้นเมืองอื่น ๆ จึงถูกจัดเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน ตัวอย่างเช่นการศึกษาขนาดของประชากรใน Great Lakes ตอนล่างตั้งแต่ปีค.ศ. 1971 ถึง 2000 พบว่าจำนวนหงส์ใบ้เพิ่มขึ้นในอัตราเฉลี่ยอย่างน้อย 10% ต่อปีโดยเพิ่มจำนวนประชากรเป็นสองเท่าทุก ๆ เจ็ดถึงแปดปี การศึกษาหลายชิ้นสรุปได้ว่าหงส์ใบ้ส่งผลต่อการลดความสมบูรณ์หนาแน่นของพืชใต้น้ำเป็นอย่างมาก
ในปีพ.ศ. 2546 หน่วยงานคุ้มครองพันธุ์ปลาและสัตว์ป่าของสหรัฐฯ (USFWS) ได้เสนอให้ "ลดความเสียหายด้านสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากหงส์ใบ้" ให้น้อยที่สุด โดยการลดจำนวนของพวกมันในแนวบินอพยพฝั่งแอตแลนติก (แอตแลนติกฟลายเวย์) ให้เป็นระดับประขากรของก่อนปีพ.ศ. 2529 ซึ่งหมายถึงต้องลดลง 67% ในปีนั้น ตามรายงานที่ตีพิมพ์ใน Federal Register ปี 2546 ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานด้านสัตว์ป่าของรัฐทั้งสิบสามหน่วยงานที่ส่งความคิดเห็นรวมทั้งองค์กรการอนุรักษ์นก องค์กรการอนุรักษ์สัตว์ป่าและการจัดการสัตว์ป่า 43 แห่ง ขณะเดียวกันองค์กรสิทธิสัตว์ 10 แห่ง และความคิดเห็นจำนวนมากจากประชาชนทั่วไปต่างไม่เห็นด้วย
ในปัจจุบันหงส์ใบ้ได้รับการคุ้มครองภายใต้ พระราชบัญญัติสนธิสัญญานกอพยพ โดยคำสั่งศาล แต่ในปีพ.ศ. 2548 กระทรวงมหาดไทยสหรัฐอเมริกา ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าหงส์ขาวเป็นสัตว์ที่ไม่ใช่สัตว์ท้องถิ่นอเมริกาและจะไม่ได้รับการคุ้มครอง อย่างไรก็ตามหงส์ขาวได้รับการคุ้มครองในบางพื้นที่ของสหรัฐอเมริกาตามกฎหมายท้องถิ่นเช่นใน คอนเนตทิคัต
โอเชียเนีย
หงส์ใบ้ได้รับการคุ้มครองอย่างสมบูรณ์ในนิวซีแลนด์ภายใต้ พระราชบัญญัติสัตว์ป่าปี 1953 แต่คำสั่งนี้ได้เปลี่ยนไปในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 เป็นระดับการคุ้มครองที่ต่ำกว่า คือยังคงมีความคุ้มครอง แต่ได้รับอนุญาตให้ถูกกำจัดหรือถูกกักขังตามดุลยพินิจของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอนุรักษ์
มีกลุ่มประชากรที่จัดเข้าในระดับรุกรานเล็กน้อยต่อระบบนิเวศน์ คือ ในบริเวณรอบเมืองเพิร์ธ แต่เชื่อว่ายังมีจำนวนน้อยกว่า 100 ตัว
ประเทศไทย
สามารถชมหงส์ขาวที่เลี้ยงในที่กักขัง ได้ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ สวนสัตว์นครราชสีมา สวนสัตว์ขอนแก่น
มาร์โก มาเตรัซซี
มาร์โก มาเตรัซซี (Marco Materazzi; เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลีในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 2006 เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลในช่วงเวลาสั้น ๆ
หงส์ขาว
ในวัฒนธรรม
หงส์ขาวถูกนำมาใช้บนเหรียญที่ระลึกทองคำและเงินยูโร (ไอร์แลนด์) ในปี 2004 เพื่อเป็นเครื่องรำลึกของการเข้าเป็นสมาชิกของ 10 ประเทศสมาชิกใหม่ ซึ่งเกิดขึ้นในสมัยที่ไอร์แลนด์เป็นประธานสภาแห่งสหภาพยุโรป
มาร์โก มาเตรัซซี
ในช่วงต้นของอาชีพ มาเตรัซซีเล่นให้กับหลายสโมสรในเซเรียบีและเซเรียซี อีกทั้งยังเล่นให้กับเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีก ต่อมาเขาได้เล่นให้กับเปรูจาในช่วง ค.ศ. 1995–98 และ 1999–2001 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้เซ็นสัญญากับอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโนด้วยค่าตัว 10 ล้านยูโร ในระดับสโมสร เขาพาอินเตอร์คว้าแชมป์หลายรายการ ได้แก่ เซเรียอาห้าสมัย ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2010 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหนึ่งสมัย ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกหนึ่งสมัย โกปปาอีตาเลียสี่สมัย และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนาสี่สมัย
มาเตรัซซีลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีทั้งหมด 41 นัดตั้งแต่ ค.ศ. 2001–2008 และได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอย่างละสองครั้ง เขาเป็นผู้เล่นคนสำคัญที่มีส่วนช่วยให้อิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2006 เหนือฝรั่งเศส โดยในนัดชิงชนะเลิศ เขาทำประตูตีเสมอให้กับอิตาลี ต่อมาในช่วงต่อเวลาพิเศษ เขาถูกซีเนดีน ซีดาน โขกศีรษะใส่ ทำให้ซีดานได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม และในช่วงการยิงลูกโทษ เขาเป็นผู้ยิงจุดโทษจนทำให้ทีมคว้าแชมป์ได้สำเร็จ
หงส์ขาว
ในวัฒนธรรม
หงส์ใบ้ หรือหงส์ขาว เป็นนกประจำชาติของเดนมาร์ก ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2527 (โดยแทนที่สกายลาร์ก ที่เป็นนกประจำชาติของเดนมาร์กตั้งแต่ปีพ. ศ. 2503)
มาร์โก มาเตรัซซี
มาเตรัซซีเป็นผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังที่มีสไตล์การเล่นอันแข็งแกร่งและดุดัน จนทำให้เขาได้รับใบเหลือง 60 ใบ และใบแดง 25 ใบตลอดอาชีพการค้าแข้ง เนื่องด้วยอารมณ์ร้อนและการเข้าสกัดที่หนักหน่วงของเขา ทำให้เขามีข้อพิพาทกับผู้เล่นคนอื่นในการแข่งขันหลายนัด เมื่อเปรียบเทียบกับกองหลังที่เลิกเล่นฟุตบอลไปแล้วอย่างปัสกวาเล บรูโน สิ่งนี้ทำให้ เดอะไทมส์ จัดอันดับให้เขาอยู่อันดับที่ 45 จาก 50 นักฟุตบอลที่โหดที่สุดในประวัติศาสตร์
หงส์ขาว
ในวัฒนธรรม
ในบัลเล่ต์ที่มีชื่อเสียง สวอนเลก (Swan Lake) ตัวละครหลักเจ้าหญิงโอเด็ตต์และพรรคพวก ถูกสาปให้กลายร่างเป็นหงส์ในเวลากลางวัน และเป็นมนุษย์ในเวลากลางคืน โอเดตต์มีความรักกับเจ้าชายชื่อ "ซิกฟรีด" แต่มีอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอภิเษกสมรสกันได้
มาร์โก มาเตรัซซี
สโมสร
แหล่งข้อมูล: <references group="lower-alpha"/>
หงส์ขาว
ในวัฒนธรรม
ปัจจุบันพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ยังคงรักษาสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของหงส์ใบ้ที่ไม่มีเครื่องหมายทั้งหมด ในน่านน้ำเปิด แต่กระนั้นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แสดงความเป็นเจ้าของเฉพาะในบางส่วนของแม่น้ำเทมส์และแควโดยรอบเท่านั้น โดยกรรมสิทธิ์นี้แบ่งปันกับ Vintners' และ Dyers' Companies ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของโดย Crown ในศตวรรษที่ 15
มาร์โก มาเตรัซซี
ทีมชาติ
แหล่งข้อมูล:
ประตูในนามทีมชาติ
อ้างอิง:
หงส์ขาว
ในวัฒนธรรม
หงส์ขาวในคูน้ำรอบพระราชวังบิชอป ที่อาสนวิหารเว็ลส์ ในเวลส์ ประเทศอังกฤษได้รับการฝึกฝนมานานหลายศตวรรษให้กดกริ่งผ่านเชือกที่ติดกับพวกมันเพื่อขออาหาร หงส์สองตัวยังคงส่งเสียงดังเพื่อกินอาหารกลางวัน
หงส์คู่ในสวนสาธารณะบอสตัน มีชื่อว่าโรมิโอและจูเลียตตามคู่ของเชกสเปียร์ อย่างไรก็ตามพบว่าทั้งสองตัวเป็นตัวเมีย
การผสมข้ามพันธุ์
มีความเป็นไปได้ที่หงส์ขาวสามารถผสมข้ามพันธุ์กับหงส์แตร โดยเฉพาะในที่กักขังเพาะเลี้ยงหรือในพื้นที่หากินที่ทับซ้อนกัน แม้จะเกิดขึ้นน้อยมากก็ตาม
สถานีสายหยุด
ที่ตั้ง
ถนนพหลโยธิน บริเวณด้านหน้าซอยพหลโยธิน 69 ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้าง 22.15 เมตร (ระยะรวมหลังคา 27.8 เมตร) ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง โดยใช้กระจกเชื่อมปิดหลังคาทั้งหมด
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเขียวเข้มตกแต่งรั้วและเสาบริเวณชานชาลา ป้ายทางเข้าและทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีฝั่งพหลโยธินเหนือ
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้าได้แก่
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง
ถนนพหลโยธิน รถขสมก. สาย 34 39 114 185 503 520 522 543 รถเอกชน สาย 39 356 รถทอ. มินิบัส สาย 34 39 สองแถวสาย 1096
จอห์น เทมเปิลตัน
เซอร์จอห์น มาร์ค เทมเปิลตัน (Sir John Marks Templeton; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912 — 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2008) เกิดที่สหรัฐอเมริกา เป็นทั้งนักลงทุน, นักธุรกิจ และ นักการกุศลชาวอังกฤษ
ประวัติ
เขาเป็นสมาชิกตลอดชีวิตของคริสตจักรเพรสไบที และทำหน้าที่เป็นผู้อาวุโสแห่งคริสตจักรเพรสบิเทียเรียนแรกแห่งอิงเกิิลวูด (NJ) เขาเป็นผู้จัดการมรดกในวิทยาลัยศาสนศาสตร์พรินซ์ตัน ซึ่งเป็นวิทยาลัยเพรสไบทีที่ใหญ่ที่สุด เป็นระยะเวลา 42 ปี และทำหน้าที่เป็นประธานร่วม 12 ปี
เทมเปิลตันได้กลายเป็นมหาเศรษฐี   โดยเป็นผู้บุกเบิกกองทุนรวมที่มีความหลากหลายทั่วโลก เทมเปิลตันโกรธลิมิเต็ดซึ่งเป็นกองทุนรวมเพื่อการลงทุนของเขา ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1954 และเป็นหนึ่งในบุคคลแรกๆที่ลงทุนในประเทศญี่ปุ่นในช่วงกลางทศวรรษ 1960 เขาได้รับการสังเกตว่าทำการซื้อ 100 หุ้นของแต่ละบริษัทด้วยจำนวนเงินที่น้อยกว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐ (หรือ 17 ดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบัน) ต่อหุ้นและทำเงินกลับคืนมาหลายต่อหลายครั้งในช่วงระยะเวลา 4 ปี
เทมเปิลตันได้ประกาศสละสัญชาติสหรัฐของเขาใน ค.ศ. 1964 ด้วยเหตุนี้ ทำให้เขาสามารถหลีกเลี่ยงภาษีเงินได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อทำการขายกองทุนรวมต่างประเทศของเขาออกไป เขาเป็นผู้ถือสองสัญชาติ คือ บาฮามาสกับอังกฤษ และอาศัยอยู่ในประเทศบาฮามาส
การเสียชีวิต
วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เทมเปิลตันเสียชีวิตที่โรงพยาบาลด็อกเตอร์ส ในแนสซอ ประเทศบาฮามาส เนื่องด้วยปอดบวม ตามเวลาท้องถิ่น 12:20 น. ขณะที่เขามีอายุได้ 95 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1912 2008
เมทแอมเฟตามีน
ปัจจุบัน การค้าและครอบครองทั้งเมแทมเฟตามีนและเดกซ์โตรเมแทมเฟตามีนเพื่อการเสพถือว่าผิดกฎหมาย การใช้เมแทมเฟตามีนอย่างผิดกฎหมายพบได้มากที่สุดในเอเชีย, โอเชียเนียและในสหรัฐอเมริกา ซึ่งในสหรัฐ ทั้งเมแทมเฟตามีน, เดกซ์โตรเมแทมเฟตามีน และเลโวเมแทมเฟตามีนถูกจัดอยู่ในบัญชีที่สอง ประเภทสารควบคุม โดยเลโวเมแทมเฟตามีนเป็นยาจำหน่ายหน้าเคาน์เตอร์สำหรับใช้เป็นยาลดอาการคัดจมูกในสหรัฐ แต่โดยสากลแล้ว การผลิต จำหน่ายและครอบครองเมแทมเฟตามีนนั้นถูกควบคุมหรือต้องห้ามในประเทศส่วนใหญ่ เนื่องจากเป็นสารที่อยู่ในบัญชีที่สองของอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสารที่มีผลต่อจิตใจ
การที่ร่างกายได้รับเมแทมเฟตามีนมากเกินไป อาจส่งผลกระทบให้เกิดหลายอาการ การได้รับมากเกินในระดับปานกลางอาจทำให้มีอาการชีพจรผิดปกติ, สับสนงุนงง, ถ่ายปัสสาวะลำบากหรือเจ็บ, ความดันโลหิตสูงหรือต่ำ, อุณหภูมิร่างกายสูง, ตื่นตัวและตอบสนองมากเกิน, ปวดกล้ามเนื้อ, กระสับกระส่าย, หายใจเร็ว, ชะงักหลั่งปัสสาวะ และปัสสาวะปลอดยูรีน  การได้รับมากเกินในระดับสูง อาจก่อให้เกิดอาการอื่นเพิ่มเติม คือ อาการกำเริบรุนแรง, ไตวาย, กล้ามเนื้อลายละลาย, เซอโรโทนินซินโดรม และ เคลื่อนไหวซ้ำ ๆ และยังอาจทำลายสมองได้อีกด้วย
ท้าวแสนปม
ท้าวแสนปม เป็นตำนานพื้นบ้านจังหวัดกำแพงเพชร และแพร่กระจายออกไปจนทั่วภาคกลางตอนบน ปรากฏในพงศาวดารต่าง ๆ เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส พงศาวดารโยนก สิงหนวัติกุมาร และจุลยุทธการวงศ์ เป็นต้น
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่องท้าวแสนปมนี้เป็นบทละครรำไว้เมื่อ พ.ศ. 2456 ต่อมาใน พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นปีสุดท้ายในรัชกาล ก็ได้ทรงพระราชนิพนธ์ในรูปแบบของบทละครดึกดำบรรพ์ออกมาอีกครั้ง ในบทพระราชนิพนธ์ยังได้มีการเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ในตำนานที่ดำเนินไปตามอิทธิฤทธิ์ การดลบันดาลของเทพ เทวดา ให้มีความสอดคล้องกับความเป็นจริง เป็นไปตามพระราชวินิจฉัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงวิเคราะห์ประกอบกับการใช้ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ ตำนานระบุว่าท้าวแสนปมเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอู่ทองผู้สร้างกรุงศรีอยุธยา
เนื้อเรื่องทั่วไป
เจ้าเมืองไตรตรึงษ์ มีพระธิดาผู้ทรงสิริโฉม ใกล้เมืองไตรตรึงษ์มีชายที่มีรูปร่างน่าเกลียดมีปุ่มปมขึ้นเต็มตัว ชาวบ้านจึงเรียกเขาว่า แสนปม มีอาชีพปลูกผัก วันหนึ่งเทวดาดลใจให้พระธิดานึกอยากเสวยมะเขือ นางข้าหลวงพบมะเขือในสวนของแสนปมจึงซื้อไปถวายพระราชธิดาแต่ไม่นานก็เกิดตั้งครรภ์ขึ้น ท้าวไตรตรึงษ์รู้สึกอับอายขายหน้าตรัสถามพระราชธิดาว่าใครเป็นพ่อของเด็กแต่พระราชธิดาก็ไม่ยอมบอก ครั้งพระกุมารเติบใหญ่พอรู้ความ ท้าวไตรตรึงษ์จึงประกาศให้ขุนนางและเหล่าราษฎรทั้งหลายนำของกินเข้ามาในวัง หากพระกุมารยอมกินของผู้ใดผู้นั้นจะได้เป็นเขยหลวง บรรดาชายหนุ่มก็พากันมาเสี่ยงทายแต่พระราชโอรสไม่คลานไปหาใคร เจ้าเมืองได้ให้เสนาตามแสนปมที่ไม่ได้เข้าเสี่ยงทาย โดยได้ถือก้อนข้าวเย็นมา 1 ก้อน เมื่อมาถึงจึงอธิษฐาน และยื่นก้อนข้าวเย็นให้ พระราชโอรสก็คลานเข้ามาหา ท้าวไตรตรึงษ์ทรงกริ้ว จึงขับไล่ทั้งคู่ออกจากวัง
แสนปมพาพระธิดากับพระกุมารเดินทางเข้าไปหาที่อยู่ใหม่ พระอินทร์ได้แปลงเป็นลิงนำกลองวิเศษมามอบให้ เป็นกลองสารพัดนึกว่าหากขออะไรจะได้ตามใจหวัง แสนปมอธิษฐานให้ปุ่มปมตามตัวหายไปแล้วตีกลองวิเศษ ร่างก็กลับเป็นชายรูปงาม จึงตีกลองขอบ้านเมืองขึ้นมาเมืองหนึ่ง ให้ชื่อว่าเมืองเทพนคร และสถาปนาตัวเองเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ปกครองไพร่ฟ้าด้วยความสงบสุข ท้าวแสนปมใช้ทองคำมาทำเป็นอู่ (เปล) ให้พระโอรส และตั้งชื่อพระโอรสว่า อู่ทอง ในเวลาต่อมามาพระเจ้าอู่ทองได้มาสร้างกรุงศรีอยุธยา เรียกชื่อราชวงศ์อู่ทอง อีกชื่อว่าราชวงศ์เชียงราย
แซม โชติบัณฑ์
แซม โชติบัณฑ์ เป็นนักแสดงนายแบบและนักกีฬาชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครเกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2525 เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการถ่ายแบบโฆษณาต่างๆและผลงานภาพยนตร์และผลงานในการเป็นนักแสดงและในปัจจุบันเป็นนักกีฬาและโค้ชครูฝึกสอนกีฬาในระดับทีมชาติ
ประวัติ
แซม โชติบัณฑ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงนายแบบและนักกีฬาชาวไทยเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ เกิดที่กรุงเทพมหานคร
ในวงการบันเทิง
แซม เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการถ่ายแบบและโฆษณาจากนั้นเริ่มเข้าสู่ในการเป็นนักแสดงมีผลงานภาพยนตร์ แมนเกินร้อยแอ้มเกินพิกัด รับบทเป็น "เอ็ม" เมื่อในปี พ.ศ. 2546 และมีผลงานทางการแสดงเป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2547 แซม มีผลงานละครเรื่องแรก ในเรือนใจ รับบทเป็น "คมกฤช" แสดงคู่กับ ป๊อก ปิยธิดา วรมุสิก ออกอากาศทางช่อง 7ภายหลังแซมมีผลงานละครอีก 1 เรื่อง ผู้หญิงชั้นหนึ่ง รับบทเป็น "ล่มฟ้า" แสดงคู่กับ ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม ออกอากาศทางช่อง 3
ในปี พ.ศ. 2551 แซม เป็นนักแสดงมีชื่อเสียงจากละครเรื่อง นิมิตมาร แสดงคู่กับ จินนี่ ธนิดา กาญจนวัฒน์ ออกอากาศทางช่อง 3 ปัจจุบันแซมเป็นนักกีฬาและโค้ชครูฝึกสอนกีฬาในระดับทีมชาติ
ในปี พ.ศ. 2562 แซมกลับมารับงานการแสดงในละครซีรีส์ รสรินล่าแวมไพร์ ในบทบาทแวมไพร์ ผลิตโดยบริษัท MONO ORIGINAL จำกัด ออกอากาศช่อง โมโน 29 ปัจจุบันแซมรับงานทั้งกีฬาและในวงการบันเทิงเป็นต้น
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 สายวังน้อย–สิงห์บุรี เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง และจังหวัดสิงห์บุรี ระยะทางรวม 96.968 กิโลเมตร โดยลักษณะเส้นทางเป็นถนนขนาด 2-12 ช่องจราจร บางช่วงขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นถนนสายเก่าที่เป็นเส้นทางคมนาคมจากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดภาคกลางทั้งสามจังหวัด ก่อนที่จะมีถนนสายเอเชีย ในเวลาต่อมา โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงอยุธยา, แขวงทางหลวงอ่างทอง และ แขวงทางหลวงสิงห์บุรี
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ช่วงต้นแยกจากบริเวณกิโลเมตรที่ 65 ของถนนพหลโยธิน ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 352 ผ่านนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ จากนั้นตัดกับถนนสายเอเชียที่ทางแยกต่างระดับอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา ผ่านวงเวียนเจดีย์วัดสามปลื้ม ผ่านสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ ข้ามทางรถไฟและแม่น้ำป่าสัก (ในอดีตสัญจรผ่านสะพานปรีดี-ธำรง แต่ในปัจจุบันใช้สะพานดังกล่าวโดยมีลักษณะขนานกับสะพานเดิม) เรียกชื่อถนนในช่วงตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนถึงสะพานนี้ว่า ถนนโรจนะ เมื่อเข้าสู่เกาะอยุธยา จะเรียกว่า ถนนปรีดีพนมยงค์ ก่อนจะบรรจบกับถนนศรีสรรเพชญ์ ในเขตเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา เส้นทางจะไปตามถนนศรีสรรเพชญ์ ถนนป่าโทน ถนนคลองท่อ และถนนอู่ทอง ในช่วงนี้จะเป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจรตั้งแต่อำเภอวังน้อยถึงแยกโรจนะ จากนั้นจะเป็นถนนขนาด 8 - 12 ช่องจราจรจนถึงสะพานสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ (สะพานละ 2 ช่องจราจร) และ สะพานปรีดี-ธำรง ในช่วงเกาะเมือง เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจรในช่วงถนนปรีดีพนมยงค์ และ 2 ช่องจราจรในเขตอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
จากนั้นได้เริ่มต้น ช่วงอยุธยา–อ่างทอง เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร แยกจากถนนอู่ทอง บริเวณทิศเหนือของเกาะอยุธยา ผ่านสะพานข้ามคลองสระบัว (คูเมือง) มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เส้นทางจะขนานกับแม่น้ำเจ้าพระยา โดยถนนอยู่ฝั่งตะวันออก ผ่านอนุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 ที่แยกทุ่งมะขามหย่อง จากนั้นจะลดเหลือ 2 ช่องจราจร เมื่อเข้าสู่เขตจังหวัดอ่างทอง ถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจรอีกครั้ง ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ที่อำเภอป่าโมก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 368 หรือถนนเลี่ยงเมืองอ่างทอง ก่อนจะไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 ที่แยกบ้านรอ แล้วข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง
ช่วงอ่างทอง–สิงห์บุรี เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร เริ่มต้นจากสี่แยกอ่างทอง บริเวณสถานีขนส่งอ่างทอง เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยาโดยถนนอยู่ทางฝั่งตะวันตก ก่อนจะขนานไปกับคลองชลประทาน ผ่านอำเภอไชโย เข้าเขตจังหวัดสิงห์บุรี ที่อำเภอพรหมบุรี ก่อนจะแยกห่างจากคลองชลประทาน เส้นทางจะเลี้ยวขวาที่ทางแยกกับทางหลวงชนบท สห.3008 แล้วขนานไปกับคลองชลประทานอีกครั้งหนึ่ง ผ่านทางแยกวัดสว่างอารมณ์ ตัดกับทางหลวงชนบท สห.3026 เข้าสู่เขตเทศบาลเมืองสิงห์บุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3030 (ถนนสิงห์บุรี–บางระจัน) สิ้นสุดที่สี่แยกศาลหลักเมือง โดยตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 369 หรือทางเลี่ยงเมืองสิงห์บุรี กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 311
สไมล์พรีเคียว!
สไมล์พรีเคียว! (Smile Precure!) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 9 ผลิตโดย Toei Animation
เนื้อเรื่อง
กาลครั้งหนึ่งในสถานที่แห่งหนึ่ง มีอาณาจักรแห่งเทพนิยายที่ชื่อว่า "เมลเฮนแลนด์" ที่แห่งนั้นคือโลกอันแสนสุขและสวยงามที่เหมือนกับโลกของเทพนิยายต่างๆ มาผสมกัน แต่จู่ๆ จักรวรรดิปิเอโร่ผู้ชั่วร้ายได้บุกเข้าโจมตีเมลเฮนแลนด์ องค์ราชินีของเมลเฮนแลนด์ได้ถูกผนึกเอาไว้ การที่จะช่วยให้ราชินีฟื้นกลับมาได้นั้นจำเป็นต้องรวบรวมสัญลักษณ์แห่งความสุข "เคียวเดคอร์" และ "พลังแสงสว่างแห่งความสุขของราชินีที่กระจัดกระจายไป" ภูติแคนดี้ได้เดินทางมาตามหาพริตตี้เคียวที่โลกมนุษย์เพื่อที่จะรวบรวมเคียวเดคอร์ แคนดี้ที่มายังโลกมนุษย์ได้พบกับโฮชิโซระ มิยูกิและทั้งคู่ก็ตัดสินใจที่จะรวบรวมเคียวเดคอร์ เอาล่ะ แล้วโลกจะสามารถพบกับแฮปปี้เอนด์ได้รึเปล่านะ?
ตัวละครหลัก
เคียวแฮปปี้ (Cure Happy) / พรินเซสแฮปปี้ (Princess Happy) / อุลตร้าเคียวแฮปปี้ (Ultra Cure Happy) / โฮชิโซระ มิยูกิ (Hoshizora Miyuki)
"ทอประกายระยิบระยับด้วยแสงแห่งอนาคต เคียวแฮปปี้!"
สีประจำตัว : "สีชมพู"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Happy Shower!"
"Precure Cinderella Happy Shower!"
"Precure Happy Shower Shining!"
"Precure Royal Rainbow Burst!"
"Precure Miracle Rainbow Burst!"
เคียวซันนี่ (Cure Sunny) / พรินเซสซันนี่ (Princess Sunny) / อุลตร้าเคียวซันนี่ (Ultra Cure Sunny) / ฮิโนะ อาคาเนะ (Hino Akane)
"ดวงอาทิตย์ร้อนแรงคือพลังแห่งเปลวเพลิง เคียวซันนี่!"
สีประจำตัว : "สีส้ม", "สีแดง"
"Precure Sunny Fire!"
"Precure Sunny Fire Burning!"
"Precure Fire Shoot!"
"Precure Rainbow Healing!"
"Precure Rainbow Burst!"
"Precure Ultra Rainbow Burst!"
เคียวพีส (Cure Peace) / พรินเซสพีส (Princess Peace) / อุลตร้าเคียวพีส (Ultra Cure Peace) / คิเสะ ยาโยอิ (Kise Yayoi)
"สาดแสงวิบวับแวววาวเป่ายิ้งฉุบ เคียวพีส!"
สีประจำตัว : "สีเหลือง"
"Precure Peace Thunder!"
"Precure Peace Thunder Hurricane!"
"Precure Thunder Blizzard!"
เคียวมาร์ช (Cure March) / พรินเซสมาร์ช (Princess March) / อุลตร้าเคียวมาร์ช (Ultra Cure March) / มิโดริคาวะ นาโอะ (Midorikawa Nao)
"ความกล้าหนึ่งเดียวดวลกันซึ่งหน้า เคียวมาร์ช!"
สีประจำตัว : "สีเขียว"
"Precure March Shoot!"
"Precure March Shoot Impact!"
เคียวบิวตี้ (Cure Beauty) / พรินเซสบิวตี้ (Princess Beauty) / อุลตร้าเคียวบิวตี้ (Ultra Cure Beauty) / อาโอคิ เรย์กะ (Aoki Reika)
"จิตใจใสสะอาดที่โปรยปรายดุจหิมะ เคียวบิวตี้!"
สีประจำตัว : "สีน้ำเงิน"
"Precure Beauty Blizzard Arrow!"
ผู้ช่วยของพรีเคียว
แคนดี้ (Candy) / เคียวแคนดี้ (Cure Candy) / รอยัลแคนดี้ (Royal Candy)
สีประจำตัว : "สีเหลือง", "สีชมพู" , "สีขาว"
ภูติจากเมลเฮนแลนด์ มีลักษณะคล้ายกับตุ๊กตาแกะ เป็นลูกสาวของรอยัลควีน
ป๊อป (Pop)
สีประจำตัว : "สีส้ม"
ภูติจากเมลเฮนแลนด์ เป็นพี่ชายของแคนดี้ มีลักษณะคล้ายกับตุ๊กตาสิงโต
รอยัลควีน (Royal Queen)
ราชินีแห่งเมลเฮนแลนด์
ตัวละครอื่นๆ
โฮชิโซระ ทาเอะ (Hoshizora Tae)
คุณย่าของมิยูกิ
โฮชิโซระ ฮิโรชิ (Hoshizora Hiroshi)
โฮชิโซระ อิคุโยะ (Hoshizora Ikuyo)
คุณแม่ของมิยูกิ
ฮิโนะ ไดโก (Hino Daigo)
คุณพ่อของอาคาเนะ
ฮิโนะ มาซาโกะ (Hino Masako)
คุณแม่ของอาคาเนะ
ฮิโนะ เก็นกิ (Hino Genki)
น้องชายของอาคาเนะ
คุณพ่อของยาโยอิ เสียชีวิตแล้ว
คิเสะ จิฮารุ (Kise Chiharu)
คุณแม่ของยาโยอิ
มิโดริคาวะ เก็นจิ (Midorikawa Genji)
คุณพ่อของนาโอะ
เรื่องหลอนเอนฟีลด์
เรื่องหลอนเอนฟีลด์ (Enfield Poltergeist, Enfield Haunting) เป็นเรื่องราวสยองขวัญที่เกิดขึ้นในประเทศอังกฤษ เมื่อปลายปี ค.ศ. 1977 เป็นปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่เรียกว่าโพลเทอร์ไกสท์ เป็นเรื่องราวที่โด่งดัง ได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และสารคดีต่าง ๆ รวมถึงหนังสืออีกหลายเล่ม แต่ก็มีบางส่วนที่เชื่อว่าเป็นเรื่องโกหก
สไมล์พรีเคียว!
ตัวละครอื่นๆ
คุณแม่ของนาโอะ
เรื่องหลอนเอนฟีลด์
เรื่องราวเริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1977 จากการที่มาร์กาเรตและเจเนตได้เล่นกระดานวิญญาณหรือผีถ้วยแก้วด้วยกันสองคน โดยที่ผู้เป็นแม่ไม่รู้เรื่องมาก่อน และหลังจากนั้นในเวลากลางคืนที่มาร์กาเรตนอนกับเจเนตตามปกติ ก็มีเสียงเคาะดังที่นอกประตูห้องนอน เตียงนอนของทั้งคู่ถูกเขย่า และเก้าอี้ในห้องเลื่อนไปมาเองได้โดยไม่ทราบสาเหตุ รวมถึงตู้เสื้อผ้าหรือลิ้นชักถูกรื้อค้น ทีแรกเพกกีคิดว่าเป็นเรื่องเล่นพิเรนทร์ของลูกชายสองคนหรือเปล่า แต่ก็ไม่น่าเป็นไปได้เพราะทั้งคู่นอนในห้องชั้นบน ในที่สุดเพกกีได้ตัดสินใจเรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจมาตรวจสอบ ตำรวจซึ่งเป็นตำรวจท้องถิ่นคู่หูชายหญิงได้เข้าไปตรวจภายในบ้านในยามวิกาล เพราะคิดว่าอาจมีใครแอบซ่อนอยู่ในบ้าน แต่ที่ทั้งคู่พบเจอคือเก้าอี้ในบ้านเคลื่อนไหวเองได้ ทั้งคู่ได้ตรวจสอบดูแล้วไม่พบว่ามีลวดสลิงหรืออะไรก็ตามที่จะใช้บังคับมันได้  แม้ทั้งคู่จะเอาลูกแก้วมาวางไว้บนพื้นเพื่อพิสูจน์ว่าพื้นไม่ได้ลาดเอียง  ก็ปรากฏว่าลูกแก้วกลิ้งไปในทิศทางที่ตรงข้ามกับเก้าอี้
สไมล์พรีเคียว!
ตัวละครอื่นๆ
มิโดริคาวะ เคย์ตะ (Midorikawa Keita)
เรื่องหลอนเอนฟีลด์
จากเหตุนี้ทำให้สื่อมวลชนรับรู้ และกลายเป็นที่สนใจของหนังสือพิมพ์เดลิเมล์และเดลิมิลเลอร์ ทำให้สมาคมวิจัยค้นคว้าทางจิตได้ส่งเจ้าหน้าที่มาตรวจสอบ ได้แก่ มัวริซ กรอส และนักเขียน กาย ลีออน เพลย์แฟร์ ทั้งคู่ได้ทำการตรวจสอบและสอบสวนตลอดจนสัมภาษณ์สมาชิกในบ้านเป็นระยะเวลานานถึง 2 ปี โดยเดินทางไปมาถึง 120 ครั้ง ได้หลักฐานต่าง ๆ มากมายทั้งเทปบันทึกเสียง, ภาพนิ่ง และภาพวิดีโอ ในภาพนิ่งหลายภาพเป็นภาพของเจเนตที่ดูเหมือนว่าลอยตัวสูงบนเตียงนอน รวมถึงช้อนส้อมที่ถูกบิดงอ ทั้งคู่จึงเชื่อว่าผีที่สิงอยู่ในบ้านหลังนี้มีเจตนาพุ่งตรงไปที่ตัวเจเนต ทั้งคู่จึงได้บันทึกเทปวิดีโอสัมภาษณ์เจเนตและมาร์กาเรต แล้วจู่ ๆ ปรากฏว่าเสียงของเจเนตก็เปลี่ยนไปกลายเป็นเสียงของชายแก่สูงวัย และใบหน้าเธอก็บูดเบี้ยวผิดปกติไป เธออ้างว่าตัวเองชื่อ "บิล วิลคินส์" อายุ 72 ปี และได้เสียชีวิตด้วยสาเหตุเลือดออกในสมองด้วยการนั่งตายบนเก้าอี้เก่าตัวหนึ่งที่มุมห้องชั้นล่างของบ้าน ซึ่งในขณะนั้นเก้าอี้ตัวนี้ก็ยังคงอยู่ที่เดิม และหลังจากนั้นไม่นาน ก็มีชายผู้หนึ่งอ้างว่าตนเคยเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้มาก่อน และพ่อของเขาชื่อ วิลเลียม วิลคินส์ ก็เสียชีวิตในบ้านหลังนี้จริง
แต่กระนั้นก็มีหลายคนไม่เชื่อ โดยเชื่อว่าเป็นการหลอกลวงของพี่น้องตระกูลฮอดจ์สัน แม้แต่ผู้ที่เชื่อและศึกษาเรื่องราวเหนือธรรมชาติ โจ นิกเกลล์ เห็นว่าเรื่องนี้เป็นเพียงความงมงายและเสียงแปลก ๆ ที่ฟังเหมือนคนแก่ที่เกิดขึ้น ที่ดูเหมือนว่าริมฝีปากของเจเนตแทบจะไม่ขยับด้วยซ้ำ มันคือความผิดปกติของเสียง นอกจากนี้ในเรื่องของถ่ายนิ่งที่พบว่าเจเนตลอยตัวอยู่กลางอากาศนั้น คนถ่ายภาพที่ถ่ายได้ก็ไม่ได้อยู่ในห้องของพวกเธอในระหว่างที่เกิดเหตุ แต่เป็นการควบคุมกล้องถ่ายภาพนิ่งจากระยะไกล ซึ่งอากัปกิริยาของเจเนตในตอนนั้นดูเหมือนว่าเธอกระโดดอยู่บนเตียงผ้าใบให้ลอยขึ้นมากกว่า ทั้งหมดนี้สามารถอธิบายได้ง่าย ๆ ว่ามันเป็นความแผลงของเด็กเท่านั้นเอง หรือนักมายากล บ๊อบ คูตี หลังจากได้เห็นเทปสัมภาษณ์เจเนตแล้ว เห็นว่าไม่เกินความสามารถของเด็กวัยรุ่น  รวมถึงผู้เชี่ยวชาญเรื่องจิตวิทยาเด็กได้ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า ขณะที่กรอสสัมภาษณ์เจเนต ก่อนที่เสียงเธอจะเปลี่ยนไป ว่าเป็นการชี้นำของมาร์กาเรต ผู้เป็นพี่สาว เพราะก่อนที่เสียงของเธอจะเปลี่ยนไป กรอสได้ถามว่า รู้สึกยังไงที่ถูกผีตามหลอกหลอน เจเนตตอบว่า ไม่เท่าไหร่ แต่แล้วจู่ ๆ มาร์กาเร็ตที่นั่งอยู่ด้านข้างก็ขัดจังหวะโดยบอกให้เธอหุบปากซะ  ซึ่งในเวลาต่อมาเจเนตก็ได้สารภาพในรายการโทรทัศน์รายการหนึ่งว่า ในระหว่างการสัมภาษณ์เธอได้โกหกทั้งกรอสและเพลย์แฟร์ไปอย่างน้อยหนึ่งหรือสองครั้ง เพื่อดูว่าทั้งคู่จะจับผิดได้หรือไม่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะกุเรื่องหรือโกหกทั้งหมด แต่จากเหตุนี้ก็ยิ่งทำให้มีความเชื่อว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องหลอกลวงมากขึ้น  ซึ่งในอีก 20 ปีต่อมา มัวริซ กรอซ ได้เดินทางไปหาครอบครัวนี้อีกเพื่อยืนยันว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้หลอกหลวง ซึ่งสมาชิกทุกคนของครอบครัวก็ได้ยืนยันเช่นนั้น   ในปี ค.ศ. 2016 นักจิตวิทยา คริส เฟรนช์ ได้ให้เหตุผลห้าข้อเพื่อยืนยันว่าเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องหลอกลวง
เรื่องนี้ได้ถูกสร้างเป็นทั้งสารคดีและภาพยนตร์ในหลายครั้ง เช่น สารคดีเรื่อง Ghostwatch ของบีบีซี ในปี ค.ศ. 1992 หรือถูกอ้างอิงไปสร้างในภาพยนตร์เรื่อง The Conjuring 2 ในปี ค.ศ. 2016
สไมล์พรีเคียว!
ตัวละครอื่นๆ
น้องสาวคนโตของนาโอะ
มิโดริคาวะ ฮินะ (Midorikawa Hina)
น้องสาวคนรองของนาโอะ
มิโดริคาวะ ยูตะ (Midorikawa Yuta)
น้องชายคนรองของนาโอะ
มิโดริคาวะ โคตะ (Midorikawa Kota)
น้องชายคนเล็กของนาโอะ
น้องสาวคนเล็กที่เพิ่งเกิดของนาโอะ
อาโอคิ โซทาโร่ (Aoki Soutaro)
คุณปู่ของเรย์กะ
อาโอคิ ชิซุโกะ (Aoki Shizuko)
คุณแม่ของเรย์กะ
อาโอคิ จุนโนสุเกะ (Aoki Junnosuke)
พี่ชายของเรย์กะ
ซาซากิ นามิเอะ (Sasaki Namie)
คุณครูประจำชั้นของมิยูกิ อาคาเนะ ยาโยอิ นาโอะและเรย์กะ
อุปกรณ์ของพรีเคียว
สไมล์แพ็ค (Smile Pact)
พรินเซสแคนเดิ้ล (Princess Candle)
เคียวเดคอร์ (Cure Decor)
เรนโบว์เคียวเดคอร์ (Rainbow Cure Decor)
พรินเซสเคียวเดคอร์ (Princess Cure Decor)
รอยัลเคียวเดคอร์ (Royal Cure Decor)
อุลตร้าเคียวเดคอร์ (Ultra Cure Decor)
รอยัลคล็อก (Royal Clock)
เดคอร์เดคอล (Decor Dećor)
อาณาจักรแบดเอนด์
จักรวรรดิปิเอโร่ (Pierrot)
วูลฟ์รุน (Wolfrun)
อาคาโอนิ (Akaoni) มาโจรีน่า (Majorina)
แบดเอนด์พรีเคียว (Bad End Precure)
แบดเอนด์แฮปปี้ (Bad End Happy)
แบดเอนด์ซันนี่ (Bad End Sunny)
แบดเอนด์พีส (Bad End Peace)
แบดเอนด์มาร์ช (Bad End March)
แบดเอนด์บิวตี้ (Bad End Beauty)
อาคัมเบะ (Akanbe)
เพลงประกอบ
"Let's go! Smile Precure!"
ขับร้องโดย : "Ikeda Aya"
เพลงปิด
"Yay! Yay! Yay!"
"Full Bloom*Smile!"
ขับร้องโดย : "Yoshida Hitomi"
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี (Arsenal F.C.–Chelsea F.C. rivalry) หรือเรียกว่า ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ (North West London derby) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างอาร์เซนอลกับเชลซี โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในพรีเมียร์ลีก
สถิติ
''ณ วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020''
4000
4000 (สี่พัน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 3999 (สามพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 4001 (สี่พันเอ็ด)
โคลงสองสุภาพ
รูปโทนั้นบังคับที่คำที่ห้าวรรคแรกและสอง คำที่สองของวรรคที่สาม ส่วนคำสร้อยนั้นจะมีหรือไม่ก็ได้
รอดนีย์ อัลบา
รอดนีย์ จูน อัลบา (Rodney Jun Alba) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ที่เมือง General Santos City สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 8  เสมอ 3 แพ้ 17
บรรจบ บรรณรุจิ
ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยโท บรรจบ บรรณรุจิ (นามสกุลเดิม: ปั๋งมี) (12 มกราคม พ.ศ. 2496 - ) อดีตอนุศาสนาจารย์ ประจำกรมยุทธศึกษาทหารบก และกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ ภาควิชาภาษาตะวันออก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และราชบัณฑิต
กำเนิด
ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยโท บรรจบ บรรณรุจิ เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2496 ณ บ้านเลขที่ 18 หมู่ 2 ตำบลธรรมเสน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
การบรรพชา
ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยโท ดร.บรรจบ บรรณรุจิ ได้บรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดแก้วฟ้า อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2516 สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยคขณะยังเป็นสามเณร จึงได้รับพระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงรับเป็น นาคหลวง อุปสมบท ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (ปุ่น  ปุณฺณสิริ) เป็นพระอุปัชฌาย์ สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (พุฒ สุวฑฺฒโน) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
การศึกษา
ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยโท ดร.บรรจบ บรรณรุจิ สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยค (ป.ธ.9) ในปี พ.ศ. 2516 เมื่อขณะที่เป็นสามเณร จากนั้นเข้าศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ได้รับวุฒิพุทธศาสตรบัณฑิต (พธ.บ.) เมื่อ พ.ศ. 2521 สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทเมื่อ พ.ศ. 2532 ในหลักสูตรอักษรศาสตรมหาบัณฑิต (อ.ม.) สาขาภาษาบาลีและสันสกฤต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้ศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียและสำเร็จระดับปริญญาเอกเมื่อ พ.ศ. 2540 สาขาพุทธปรัชญา ณ มหาวิทยาลัยมคธ ประเทศอินเดีย
ด้านการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นบุคคลที่พรรคการเมืองจะเสนอให้รัฐสภาพิจารณาแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ในนามพรรคแผ่นดินธรรม
งานวิชาการ
งานแปล
บทความ
งานบริการวิชาการ
นอกจากงานประจำที่สอนนิสิตในจุฬาลงกรณ์ และเป็นภาคีสมาชิกของราชบัณฑิตยสถานแล้ว ท่านยังมีงานบริการวิชาการอื่น ๆ อีกเช่น กรรมการจัดทำพจนานุกรมศัพท์พระไตรปิฎก ราชบัณฑิตยสถาน, กรรมการจัดทำพจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล ราชบัณฑิตยสถาน ฯลฯ
งานเผยแผ่พุทธศาสนา
ท่านนำที่พักส่วนตัวเปิดเป็นสถานที่ฝึกสอน อบรม ความรู้ทางด้านพุทธศาสนา โดยเปิดเป็นสาขาที่ ๙ ของสถาบันจิตตานุภาพ ซึ่งก่อตั้งโดยพระธรรมมงคลญาณ (วิริยังค์ สิรินฺธโร) ชื่อว่า บ้านบรรณรุจิ โดยมีการเปิดสอนในหลักสูตรครูสมาธิและหลักสูตรพระไตรปิฎกศึกษา
รายชื่อทางแยกในเขตราชเทวี
รายชื่อทางแยกในเขตราชเทวี เฉพาะทางแยกสัญญาณไฟจราจร รวมทั้งทางแยกบางแห่งที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจรและไม่ใช่ทางแยกต่างระดับ แต่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ สำหรับชื่อทางแยกต่างระดับและรายละเอียด ดูที่รายชื่อทางแยกในกรุงเทพมหานคร
L
L (ตัวใหญ่:L ตัวเล็ก:l) เป็นอักษรละติน ลำดับที่ 12
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
เคล็ดกระบี่ใจ
กระบี่ใจ เป็นเคล็ดวิชาที่อยู่ในการ์ตูนฮ่องกงเรื่อง "ศึกเทพศาสตรา" ผู้คิดค้นคือ หนางกงอู๋ตี๋ ได้ถ่ายทอดให้หนางกงยี่ จนชำนาญทำให้กลายเป็นเพลงกระบี่ที่สร้างชื่อเสียงและเป็นเพลงกระบี่ประจำตระกูล หนางกง แห่งวังทักษิณ
สโมสรวอลเลย์บอลชายไดมอนด์ ฟู้ด
สโมสรวอลเลย์บอลชายไดมอนด์ ฟู้ด หรือ สโมสรวอลเลย์บอลไดมอนด์ ฟู้ด-ไฟน์เชฟ สปอร์ต คลับ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายอาชีพในประเทศไทย สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในไทยแลนด์ลีก
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2020-21
''ข้อมูล ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564''
ดูกีจีกาเชียส
ดูกีจีกาเชียส (Duque de Caxias, Duke of Caxias) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบราซิล ในรัฐรีอูดีจาเนรู อยู่ติดกับเมืองรูอูดีจาเนรูทางทิศใต้ มีประชากร 842,890 คน (ค.ศ. 2005) มีพื้นที่ 465 กม² มีอุตสาหกรรมที่สำคัญเช่น การกลั่นน้ำมัน เคมีภัณฑ์
Х
Kha หรือ Ha (Х, х) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือนเสียงของ ch ในคำว่า Bach ของภาษาเยอรมัน แต่เมื่ออักษรตัวนี้สะกดตามมาด้วยสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง จะออกเสียงเป็น // ซึ่งมักจะออกเสียงรวมไปกับพยางค์อื่นแทนที่จะออกเสียงแยกกัน
อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไค (Χ, χ) มีรูปร่างเหมือนอักษรละติน X ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ xěrǔ และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 600
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 จัดแข่งขันที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย แข่งขัน 33 ประเภท
เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล
เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล หรือที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นโดยทั่วไปในชื่อ เซชุนบูตะยาโร  หรือในชื่อสั้น อาโอบูตะ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวล เขียนโดยฮาจิเมะ คาโมชิดะ และภาพโดยเคจิ มิโซงุจิ เริ่มเผยแพร่ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2557 แอสกีมีเดียเวิร์กสได้เผยแพร่รวมทั้งหมดแปดเล่มภายใต้สำนักพิมพ์ Dengeki Bunko ภาคมังงะของไลต์โนเวลเรื่องนี้ซึ่งวาดภาพโดยสึงุมิ ชิชิโนมิยะ ได้เผยแพร่ลงใน Dengeki G's Comic หนังสือมังงะเซเน็งของแอสกีมีเดียเวิร์กส์ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ส่วนรูปแบบอนิเมะโทรทัศน์ของไลต์โนเวลเรื่องนี้ผลิดโดยโคลเวอร์เวิกส์ และออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม ถึงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561 และมีรูปแบบภาพยนตร์อนิเมะในชื่อ แรสเคิลดาสน็อตดรีมออฟเดอะดรีมมิงเกิลส์ ซึ่งเข้าฉายในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2562
เรื่องย่อ
อาซึซางาวะ ซาคุตะ นักเรียนมัธยมปลายปี 2 ที่ฝันเห็นรุ่นพี่สาว ซากุราจิมะ ไม อดีตนักแสดง ใส่ชุดกระต่ายในห้องสมุด เขาได้พูดคุยเธอถึงเรื่องเล่าของ "ภาวะผิดปกติในวัยรุ่น” ที่พูดคุยกันบนเน็ต บ้างก็ว่าทำให้ได้ยินเสียงของใจคนอื่นมองเห็นอนาคต เปลี่ยนบุคลิกของอีกคนเป็นอีกคนและอื่น ๆ หลังได้คุยกันทำให้สนิทกับเธอมากขึ้นและร่วมไขปริศนานี้ร่วมกัน
รายชื่อเล่มของไลต์โนเวล
แอสกีมีเดียเวิร์กส ได้เผยแพร่หนังสือมาแล้วสิบสามเล่มดังนี้:
หลอดเลือดดำจากปอด
หลอดเลือดดำจากปอด(หลอดเลือดที่ลำเลียงเลือดจากปอดเข้าสู่หัวใจ) หรือ พัลโมนารีเวน (Pulmonary vein) เป็นหลอดเลือกที่ลำเลียงเลือดเข้าสู่หัวใจขนาดใหญ่ซึ่งรับเอาเลือดที่บรรจุออกซิเจนแล้วจากปอดไปยังหัวใจบนซ้าย ซึ่งมีอยู่สี่เส้นด้วยกัน ถือเป็นหนึ่งในหลอดเลือกที่ลำเลียงเลือดเข้าสู่หัวใจเพียงไม่กี่เส้นที่ลำเลียงเลือดมีออกซิเจน