cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สาธารณรัฐฮังการีที่ 1
ความพยายามเข้าหาชนกลุ่มน้อย
ยาซิดำเนินแผนปฏิรูปรัฐตามแบบอย่างของสวิตเซอร์แลนด์ และเขาได้เดินทางไปที่ออร็อดเพื่อเริ่มเจรจากับผู้นำกลุ่มชาตินิยมโรมาเนียในทรานซิลเวเนียเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน สองวันต่อมา ทางผู้นำหลักของกลุ่มชาตินิยมโรมาเนียยุลยู มานียู ได้ตอบรับเข้าร่วมการเจรจา และแสดงจุดยืนของตนในที่เจรจาว่าการกำหนดการปกครองด้วยตนเองหมายถึงการบรรลุอธิปไตยของชาติสำหรับประชากรที่มีวัฒนธรรมเป็นโรมาเนีย สำหรับชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ได้รับคำสัญญาว่าพวกเขาจะมีเสรีภาพทางวัฒนธรรมในวงกว้าง มานียูกำลังเป็นฝ่ายที่ได้เปรียบในที่เจรจา เนื่องจากเขาทราบถึงสนธิสัญญาลับของการเป็นพันธมิตรระหว่างโรมาเนียและไตรภาคี โดยในเนื้อหามีการระบุถึงการผนวกทรานซิลเวเนียด้วย ซึ่งนั่นทำให้การบรรลุข้อตกลงของยาซิไม่มีทางเป็นไปได้เลย จากความล้มเหลวในการเจรจาที่ออร็อด ทำให้สาธารณชนชาวฮังการีมีความคิดเห็นไปในเชิงลบและรุนแรง สื่อมวลชนทั้งหมด รวมทั้งนักสังคมนิยม ออกมาเรียกร้องเพื่อต้องการปกป้องบูรณภาพแห่งดินแดนฮังการีตามพรมแดนของจักรวรรดิเดิม
กรมกำลังพลทหารบก
สิ่งสืบทอด
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 กรมกำลังพลทหารบก ได้นำนายทหาร, ลูกจ้าง, ข้าราชการ และทหารกองประจำการ เข้ารับฟังการอบรมชี้แจงความรู้ความเข้าใจต่อร่างรัฐธรรมนูญ จากมีชัย ฤชุพันธุ์ ประธานกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.)
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 วิทยากรจากกรมกำลังพลทหารบกได้รับเชิญสมาคมแม่บ้านทหารบก ในการอบรมโครงการสร้างองค์ความรู้ สร้างคน สร้างงาน แก่ครอบครัวกำลังพลกองทัพบกที่ทุพพลภาพ
สาธารณรัฐฮังการีที่ 1
ความพยายามเข้าหาชนกลุ่มน้อย
รัฐบาลปรากได้เข้าแทรกแซงการเจรจาครั้งหลังของยาซิกับนักการเมืองชาวสโลวักมีลาน ฮอจา (แม้ว่าฮอจาจะไม่ได้รับการรับรองว่าเป็นตัวแทนโดยชอบธรรมของชาวสโลวักก็ตาม) ในช่วงเวลาเดียวกัน กองทหารเช็กเริ่มรุกคืบเข้าสู่ดินแดนสโลวาเกียตามคำเรียกร้องของชาวโลวักที่ส่งถึงนายกรัฐมนตรีเชโกสโลวาเกียคาเรล ครามาร์ และเพื่อหลีกเลี่ยงความโกลาหลก่อนการถอนตัวของฝ่ายบริหารฮังการี การเจรจาของยาซิประสบผลล้มเหลวอีกครั้ง เนื่องจากสาธารณรัฐเชโกสโลวักใหม่ได้รับการรับรองจากไตรภาคีแล้ว ก่อนที่การประชุมสันติภาพปารีสจะถูกจัดขึ้น
กรมกำลังพลทหารบก
รายนามเจ้ากรมกำลังพลทหารบก
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
สาธารณรัฐฮังการีที่ 1
วิกฤตชายแดน
รัฐบาลกาโรยีลงนามสงบศึกกับไตรภาคี ณ กรุงเบลเกรด เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ซึ่งได้กำหนดพรมแดนทางทหารชั่วคราวระหว่างฮังการีกับเชโกสโลวาเกีย โรมาเนีย และเซอร์เบีย (ต่อมาคือยูโกสลาเวีย) แต่ต่อมากองทหารของประเทศเพื่อนบ้านเริ่มเข้ารุกล้ำพรมแดนที่กำหนดไว้ อันเป็นผลจากความเห็นชอบของไตรภาคี รัฐบาลไม่สามารถพึ่งพาประสิทธิภาพของกองทัพตนเองได้: ส่วนหนึ่งเป็นเพราะความอ่อนล้าของกองทัพที่เกิดขึ้นจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและความระส่ำระส่ายภายในประเทศ อีกทั้งการดำเนินนโยบายสันตินิยมของรัฐบาล ส่งผลให้กาโรยีไร้ซึ่งกองกำลังติดอาวุธที่จะสามารถต่อต้านการโจมตีจากประเทศเพื่อนบ้าน
ในขณะที่รัฐมนตรีชนกลุ่มน้อยยาซิเข้าพบเจรจากับผู้แทนโรมาเนีย ณ เมืองออร็อด เมื่อกลางเดือนพฤศจิกายน ฝ่ายบริหารและกองทัพฮังการีจึงเริ่มเคลื่อนย้ายออกจากภูมิภาคนี้ และกองทัพโรมาเนียเริ่มเคลื่อนกำลังพลข้ามพรมแดนคาร์เพเทีย กองทหารรักษาการณ์ของโรมาเนียได้รับการก่อตั้งขึ้น พร้อมกับคณะกรรมการแห่งชาติโรมาเนียที่ควบคุมเมืองต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1918 สภาแห่งชาติโรมาเนียประจำทรานซิลเวเนียได้ประกาศรวมภูมิภาคเข้ากับราชอาณาจักรโรมาเนีย จากนั้นกองทัพโรมาเนียจึงเริ่มเคลื่อนกำลังข้ามแม่น้ำมูเรช (Maros) และเข้ายึดครองดินแดนตามสัญญาลับที่ตกลงกันไว้กับไตรภาคีใน ค.ศ. 1916 รัฐบาลบูดาเปสต์เมื่อทราบถึงการก่อสงครามของโรมาเนีย จึงทำการประท้วงต่อต้านอย่างเปิดเผย เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พันเอกแฟร์ดีน็อง วิกซ์ (ผู้แทนฝ่ายไตรภาคีประจำบูดาเปสต์) ได้แจ้งแก่คณะรัฐมนตรีกาโรยีถึงความตั้งใจของเขาที่จะยินยอมให้โรมาเนียยึดครองดินแดนพิพาท ในเดือนมกราคม การรุกหน้าของกองทัพโรมาเนียได้ยุติลงเป็นการชั่วคราว ในเวลาเดียวกัน รัฐบาลฮังการีแสดงท่าทีต่อต้านกองทัพยูโกสลาเวียที่รุกคืบข้ามพรมแดนสงบศึกเบลเกรด ตามบริเวณชายแดนทั้งสามด้าน อำนาจบริหารทางทหารและพลเรือนตกไปอยู่ในมือผู้ยึดครอง (ตามส่วนเพิ่มเติมของการสงบศึกที่ให้ไว้) เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1919 ได้มีการเพิ่มเติมข้อตกลงในการสงบศึกที่เน้นย้ำถึงพรมแดนชั่วคราวจะต้องอยู่ภายใต้กิจการทหารเท่านั้นและไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง แต่เหตุการณ์ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงใด ๆ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ภูมิภาครูทีเนียได้ประกาศปกครองตนเองเช่นกัน แต่เนื่องจากความอ่อนแอของภูมิภาค ทำให้รูทีเนียไม่สามารถที่จะดำรงเอกราชของตนไว้ได้เหมือนดังชาติอื่น ๆ ที่มีอำนาจ
ไตรภาคีซึ่งยอมรับอำนาจของเชโกสโลวาเกีย เรียกร้องให้ฮังการีถอนอำนาจออกจากสโลวาเกีย แต่รัฐบาลคัดค้านโดยการอ้างถึงข้อตกลงในการสงบศึกเบลเกรด อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1919 ไตรภาคีตอบกลับรัฐบาลฮังการีโดยระบุว่าการสงบศึกดังกล่าวมีผลกับพรมแดนทางตะวันออกและใต้เท่านั้น กลางเดือนมกราคม ค.ศ. 1919 กองทัพเช็กสามารถยึดครองสโลวาเกียได้อย่างสมบูรณ์
การเสื่อมนิยมและล่มสลาย
ในสุนทรพจน์ปีใหม่ของกาโรยีแสดงออกถึงความท้อแท้ที่เพิ่มขึ้นของรัฐบาลเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ทางการเมืองที่ดำเนินอยู่ ซึ่งลัทธิชาตินิยมต่าง ๆ เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะ ส่วนปล่อยให้ฮังการีตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้สงครามอย่างชัดเจน
กลางเดือนมกราคม แถลงการณ์ของคณะรัฐมนตรีแสดงให้เห็นถึงความพ่ายแพ้ของพวกเขา และได้มีแนวคิดเรื่องการลงประชามติเพื่อยุติความแตกต่างทางดินแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน แต่ถึงอย่างนั้นประเทศต่าง ๆ ก็ปฏิเสธข้อเสนอนี้ ในขณะเดียวกัน พวกฝ่ายขวามูลวิวัติได้เพิ่มการโจมตีพวกสายกลาง ซึ่งนำไปสู่การปราบปรามกลุ่มหัวรุนแรงทั้งฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาของรัฐบาล: ในเดือนกุมภาพันธ์ รัฐบาลประกาศจับกุมผู้นำคอมมิวนิสต์และสั่งห้ามพรรคฝ่ายซ้ายจัด รวมถึงสมาคมของฝ่ายขวามูลวิวัติทั้งหลายด้วย ฝ่ายขวามูลวิวัติไม่สามารถจัดระเบียบและนำเสนอนโยบายที่ดึงดูดใจประชากรส่วนใหญ่ อีกทั้งยังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากความอ่อนแอที่เพิ่มขึ้นของรัฐบาลในการสร้างแรงสนับสนุนได้ ซึ่งแตกต่างจากคอมมิวนิสต์ตรงที่แม้จะมีจำนวนคนน้อยกว่ามาก แต่มีการจัดระเบียบที่ดีกว่าและมีนโยบายที่ได้รับการสนับสนุนมากกว่า
ในเดือนมีนาคม รัฐบาลกาโรยีพร้อมด้วยกลุ่มพันธมิตรจากการปฏิวัติเบญจมาศสูญเสียมายาคติของตนไปอย่างสิ้นเชิง และในวันที่ 2 มีนาคม กาโรยีซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1919 แสดงท่าทีที่เป็นไปได้ในการพยายามป้องกันประเทศโดยใช้กำลัง เนื่องจากความล้มเหลวของการเจรจาที่ต่อเนื่องกัน แต่การขาดกองกำลังติดอาวุธและความวุ่นวายภายใน ทำให้ข้อเสนอนี้เป็นไปไม่ได้ ปัญญาชนและชนชั้นกรรมาชีพซึ่งมีแนวคิดหัวรุนแรงมากขึ้น เนื่องด้วยความยากลำบากในช่วงหลังสงครามและการปฏิรูปที่เชื่องช้า ได้สนับสนุนรัฐบาลด้วยความกระตือรือร้นน้อยลงเรื่อย ๆ ชาวนาที่ไม่ได้ปฏิรูปไร่นาตามความต้องการและถูกกดขี่อย่างรุนแรงในบางครั้ง ก็สูญเสียมายาคติในกาโรยีเช่นกัน สถานการณ์ภายในประเทศรุนแรงขึ้น ความเข้มแข็งของซ้ายสุดและขวาสุดเพิ่มขึ้น และรัฐบาลอ่อนแอลงเนื่องจากนโยบายต่างประเทศล้มเหลวและขาดการปฏิรูปภายในประเทศ
ในวันที่ 20 มีนาคม พันเอกวิกซ์ได้ยื่นคำขาดใหม่ต่อรัฐบาลกาโรยี: โดยบังคับให้กองทหารฮังการีถอนกำลังออกจากแนวพรมแดนที่กำหนดไว้กับโรมาเนีย เขตอิทธิพลทางทหารของทั้งสองประเทศจะถูกคั่นกลางด้วยพื้นที่เป็นกลาง (neutral zone) ซึ่งครอบคลุมบางเมืองสำคัญของฮังการีอย่างแดแบร็ตแซ็นและแซแก็ดด้วย การที่ไม่สามารถบรรลุข้อตกลงทางดินแดนใหม่นี้ได้ ทำให้รัฐบาลโอนอำนาจไปยังพันธมิตรประชาธิปไตยสังคมนิยม–คอมมิวนิสต์ ซึ่งจะนำไปสู่การสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียตฮังการีในเวลาต่อมา
รัฐบาลชั่วคราว (1919-1920)
ภายหลังการล่มสลายของสาธารณรัฐโซเวียต เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 1919 รัฐบาลประชาธิปไตยสังคมนิยมหรือที่เรียกว่า "รัฐบาลสหภาพแรงงาน" ได้เข้ามามีอำนาจ โดยอยู่ภายใต้การนำของ จูลอ ไพเดิล ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ให้คืนรูปแบบการปกครองและชื่อทางการของรัฐกลับเป็น "สาธารณรัฐประชาชน" ในช่วงระยะเวลาอันสั้น รัฐบาลของไพเดิลได้พยายามยกเลิกมาตรการที่ผ่านโดยกลุ่มคอมมิวนิสต์
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม อิชต์วาน ฟรีดริช ผู้นำแห่งสันนิบาตพันธมิตรทำเนียบขาวฝ่ายขวา (กลุ่มปรปักษ์ปฏิวัติฝ่ายขวา) ได้ทำการโค่นล้มอำนาจของรัฐบาลไพเดิล และทำการรัฐประหารโดยปราศจากการนองเลือด ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกองทัพหลวงโรมาเนีย การรัฐประหารครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางภายในฮังการี วันต่อมา อาร์ชดยุกโจเซฟ เอากุสท์ ได้ประกาศตนเองเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการี (เขาดำรงตำแหน่งจนถึงวันที่ 23 สิงหาคม เมื่อเขาถูกบีบบังคับให้ลาออกจากตำแหน่ง) และแต่งตั้งฟรีดริชเป็นนายกรัฐมนตรี และสืบทอดตำแหน่งต่อโดย กาโรยี ฮูสซาร์ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดีชั่วคราวจนกระทั่งการฟื้นฟูราชาธิปไตยในอีกไม่กี่เดือนต่อมา
รัฐบาลเผด็จการที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ ซึ่งประกอบไปด้วยนายทหารที่เข้าสู่กรุงบูดาเปสต์ในเดือนพฤศจิกายน และได้รับการสนับสนุนจากชาวโรมาเนีย ได้ก่อให้เกิด "ความน่าสะพรึงกลัวขาว" ขึ้น ซึ่งนำไปสู่การถูกจองจำ, การทรมาน, และประหารชีวิตโดยปราศจากการพิจารณาคดีของผู้คนมากมายที่ถูกกว่าหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์, นักสังคมนิยม, ชาวยิว, ปัญญาชนฝ่ายซ้าย, ผู้สนับสนุนระบอบกาโรยีและกุน และคนอื่น ๆ ที่ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามต่อระบอบการเมืองแบบดั้งเดิมของฮังการี มีการคาดการณ์ว่าจำนวนในการประหารชีวิตอยู่ที่ 5,000 ครั้ง นอกจากนี้ ยังมีผู้ถูกจำคุกประมาณ 75,000 คน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อชาวฮังการีฝ่ายขวาและกองทัพโรมาเนียมุ่งหมายกวาดล้างชาวยิว ในท้ายที่สุด ความน่าสะพรึงกลัวขาวนี้ได้บีบให้ประชาชนประมาณ 100,000 คน ต้องออกนอกประเทศ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักสังคมนิยม, ปัญญาชน, และชาวยิวชนชั้นกลาง
ในปี 1920 และ 1921 ได้เกิดความโกลาหลภายในประเทศฮังการี ความน่าสะพรึงกลัวขาวยังคงกระทำต่อชาวยิวและฝ่ายซ้ายอย่างต่อเนื่อง การว่างงานและอัตราเงินเฟ้อเพิ่มสูงขึ้น และผู้ลี้ภัยชาวฮังการีที่ขาดแคลนเงินจำนวนมากได้หลั่งไหลข้ามพรมแดนจากประเทศเพื่อนบ้านและสร้างภาระให้กับเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ ซึ่งรัฐบาลให้การช่วยเหลือแก่ประชากรเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในเดือนมกราคม 1920 ชาวฮังการีทั้งชายและหญิงได้รับสิทธิ์ในการเลือกตั้งครั้งแรกในประวัติศาสตร์การเมืองของประเทศ และผู้ที่ได้เสียงข้างมากส่วนใหญ่ในรัฐสภาเป็นฝ่ายต่อต้านการปฏิวัติ มีสองพรรคการเมืองหลักที่ได้ก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลานี้ ได้แก่ พรรคสหภาพคริสเตียนแห่งชาติและพรรคเกษตรกรรายย่อยและกรรมกรเกษตรกรรมแห่งชาติ ซึ่งสนับสนุนการปฏิรูปที่ดิน เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 1920 รัฐสภาได้ฟื้นฟูระบอบราชาธิปไตยฮังการี อันเป็นการสิ้นสุดระบอบสาธารณรัฐ และในเดือนมีนาคม ได้มีการประกาศยกเลิกสัญญาการประนีประนอม ค.ศ. 1867 รัฐสภาได้เลื่อนการเลือกตั้งพระมหากษัตริย์ออกไป จนกว่าปัญหาความวุ่นวายในประเทศจะสงบลง จึงทำให้อดีตพลเรือเอกของกองทัพออสเตรีย-ฮังการี มิกโลช โฮร์ตี ได้รับตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ จนถึงปี 1944
จิระนันท์ พิตรปรีชา
จิระนันท์ ประเสริฐกุล หรือเป็นที่รู้จักในชื่อสกุลเดิมว่า จิระนันท์ พิตรปรีชา (เกิด 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นอดีตผู้นำนักศึกษาในเหตุการณ์ 14 ตุลา ปัจจุบันเป็นนักเขียน และผู้จัดทำบทบรรยายภาพยนตร์ ได้รับรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2532 จากกวีนิพนธ์เรื่อง ใบไม้ที่หายไป
ประวัติ
จิระนันท์ มีชื่อเล่นว่า "จี๊ด" เกิดเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ที่ตำบลนาบินหลา อำเภอเมือง จังหวัดตรัง มีความสนใจในการประพันธ์ตั้งแต่เด็ก จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง และจบการศึกษาระดับมัธยมตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นศึกษาต่อที่คณะวิทยาศาสตร์ แผนกเตรียมเภสัช จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับเลือกให้เป็นดาวจุฬา พ.ศ. 2515
การเคลื่อนไหวทางการเมือง
ใน พ.ศ. 2516 เป็นหนึ่งในผู้นำนักศึกษาที่ร่วมโครงการส่งเสริมประชาธิปไตยของศูนย์ส่งเสริมประชาธิปไตย (ศสป.) ซึ่งรัฐบาลสัญญา ธรรมศักดิ์ ตั้งขึ้นหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยการดูแลของทบวงมหาวิทยาลัย โดยมีประพันธ์พงศ์ เวชชาชีวะ เป็นรัฐมนตรี ทั้งนี้ได้รับการชักชวนจากวิรัติ ศักดิ์จิรภาพงศ์ ผู้นำนักศึกษาที่เป็นนิสิตจุฬาฯ รุ่นพี่ กิจกรรมแรก คือ การจัดอบรมอาสาสมัครส่งเสริมประชาธิปไตยที่จิตตภาวันวิทยาลัย อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2517 หลังจากนั้นเธอได้มีบทบาทในการแต่งคำประพันธ์เพื่ออ่านบนเวทีการชุมนุมเรียกร้องสิทธิเสรีภาพของผู้ใช้แรงงานและกลุ่มสตรีต่างๆ ในยุคที่ประชาธิปไตยเบ่งบาน และต้องหนีเข้าป่าไปเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยหลังจากเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 จิระนันท์มีชื่อจัดตั้งในป่าว่า สหายใบไม้ โดยมีที่มาจากชื่อเล่น (พยาธิใบไม้ หรือ พยาธิตัวจี๊ด)
หลังจากออกจากป่าในปี พ.ศ. 2523 จิระนันท์ได้ไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยคอร์เนล สหรัฐอเมริกา โดยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิตเกียรตินิยม ปริญญาโท สาขาประวัติศาสตร์ และปริญญาเอก สาขาประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชีวิตครอบครัว
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล หรือ สหายไท อดีตผู้นำนักศึกษาที่ร่วมต่อสู้มาด้วยกันตั้งแต่อยู่ในป่า ทั้งคู่มีบุตรชาย 2 คน ชื่อ แทนไท ประเสริฐกุล และ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล
นอกจากนี้เรื่องราวของเธอกับสามีได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง 14 ตุลา สงครามประชาชน เมื่อปี พ.ศ. 2544 และเรื่อง ฟ้าใสใจชื่นบาน พ.ศ. 2552
หนังสือเกี่ยวกับการแปลบทบรรยายภาพยนตร์
มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการจัดทำบทแปล และการใช้ภาษาอังกฤษ
ชุดหม้อแกงลิง
ผลงานอื่นๆ
ได้รับเชิญมาเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันขับเสภา ในรายการคุณพระช่วย ช่วงศิลปินเสภาวายุภักดิ์
ผลงานภาพยนตร์
บ้านฉัน..ตลกไว้ก่อน (พ่อสอนไว้) รับบทเป็นแม่หมอน้ำแข็ง
มหาวิหารซาเคร-เกอร์
มหาวิหารพระหฤทัยแห่งมงมาทร์ (Basilique du Sacré-Cœur de Montmartre) เป็นโบสถ์และมหาวิหารรองในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดของกรุงปารีส หรือที่เรียกกันว่า "มงมาทร์" สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่พระหฤทัยของพระเยซู ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวหลักที่มีนักท่องเที่ยวมาเยื่ยมชมมากเป็นอันดับ 2 ของกรุงปารีส โดยถือเป็นอนุสาวรีย์ของทั้งสองด้าน คือการเมือง และวัฒนธรรม
โบสถ์ได้ถูกออกแบบโดยโปล อะบาดี ซึ่งเป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่เป็นหนึ่งใน 77 สถาปนิกผู้ชนะการประกวด เริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ.1875 และเสร็จสิ้นในปี ค.ศ.1914 โดยได้รับการแต่งตั้งโดยสมบูรณ์ (วางศิลาฤกษ์) ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปีค.ศ.1919
ในปัจจุบันนักท่องเที่ยวสามารถเข้าเยี่ยมชมได้ทุกวันตั้งแต่ 06.00 น. จนถึง 22.30 น. โดยสามารถเข้าชมบริเวณโดมได้ตั้งแต่ 09.00 น. จนถึงเวลา 19.00 น. หรือ 18.00 น. ในช่วงฤดูหนาว
การก่อสร้าง
รูปแบบทางสถาปัตยกรรมของโบสถ์มีความเป็นเอกลักษณ์มากในยุคนั้น โดยสถาปนิกเจ้าของโครงการ โปล อะบาดี ได้เรียกว่า สถาปัตยกรรมแบบโรมัน-ไบแซนไทน์ (Romano-Byzantine) ซึ่งจัดว่าแปลกใหม่ เพื่อแสดงออกถึงการต่อต้านสถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูบาโรก (Neo-Baroque) ดั่งที่ปรากฏที่โรงอุปรากรปาแลการ์นีเยอย่างสิ้นเชิง การออกแบบโบสถ์ได้หยิบยกสัญลักษณ์ของลัทธิชาตินิยมในสมัยนั้นมาเป็นองค์ประกอบ อาทิเช่น ประตูทางเข้า อันประกอบไปด้วยช่องโค้ง (ซุ้มประตู) 3 ช่อง ด้านบนประดับรูปสำริด ของนักบุญแห่งประเทศฝรั่งเศส คือ นักบุญโยนออฟอาร์ค และนักบุญพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส โดยมีระฆังหนักกว่า 19 ตัน หล่อในปีค.ศ.1895
ตัวโบสต์ก่อจากหินปูนประเภททราเวอร์ทีน ซึ่งมีเหมืองตั้งอยู่ที่เมือง ชาโต้-ลองดง ในเขตชานเมืองปารีส โดยคุณสมบัติพิเศษของหินชนิดนี้จะมีการคายแคลเซียมออกมาเป็นระยะ ทำให้คงความขาวของสิ่งปลูกสร้างได้ยาวนาน ในสภาวะภูมิอากาศต่างๆได้
มูลค่าการก่อสร้างทั้งหมดคิดเป็นเงินประมาณ 7 ล้านฟรังก์ โดยมาจากเงินบริจาคทั้งสิ้น โดยผู้มีจิตศรัทธาสามารถมีส่วนร่วมในการอุทิศเงินสร้างส่วนต่างๆของโบสถ์ได้อีกด้วย และยังได้รับการสนับสนุนจากสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นให้สนับสนุนงบประมาณก่อสร้างจนแล้วเสร็จ
สุทธิชัย หยุ่น
สุทธิชัย แซ่หยุ่น หรือที่รู้จักทั่วไปว่า สุทธิชัย หยุ่น เกิดวันที่ 24 พฤศจิกายน 2489 เป็นนักหนังสือพิมพ์และนักธุรกิจชาวไทย และอดีตประธานกรรมการ เนชั่น กรุ๊ป, บรรณาธิการอำนวยการ เครือเนชั่น, ผู้ร่วมก่อตั้งหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น, กรุงเทพธุรกิจ, สถานีโทรทัศน์ไอทีวี, เนชั่นทีวี  และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ ชีพจรโลก และ ชีพจรโลกวันนี้ ทางเนชั่นแชนแนล
ประวัติ
สุทธิชัยเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่ยากจน ในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มารดาชื่อซุ่ยจั่น แซ่ฟุ่ง เป็นพี่ชายของเทพชัย หย่อง กรรมการบริหาร เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป และอดีตผู้อำนวยการองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย จบการเรียนชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนแสงทองวิทยา อำเภอหาดใหญ่ ต่อมาเข้าเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ ในกรุงเทพมหานคร ระหว่างเรียนมีผลงานเขียน กับหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ และสยามรัฐรายวัน
การทำงาน
หลังจากนั้น เข้าทำงานที่บริษัท ดีทแฮล์ม จำกัด อยู่สามเดือน จึงเปลี่ยนมาเป็นล่าม ให้กับผู้เชี่ยวชาญชาวอเมริกัน ที่เข้ามาสร้างเขื่อนผามอง จังหวัดหนองคาย เสร็จจากงานชั่วคราวนี้ จึงเข้าศึกษาต่อที่ แผนกอิสระสื่อสารมวลชน ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ปัจจุบันคือคณะนิเทศศาสตร์) ขณะเรียนก็เป็นพนักงานพิสูจน์อักษร ที่บางกอกโพสต์ เมื่อ พ.ศ. 2511 แต่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เรียนไม่จบ เพราะเวลาเรียนกับเวลาทำงานตรงกัน จึงตัดสินใจเลือกทำงาน หลังจากนั้นเลื่อนตำแหน่งเป็น ผู้ช่วยหัวหน้าข่าวที่บางกอกโพสต์ โดยมีหัวหน้าข่าว นาย เท่ห์ จงคดีกิจ เป็นเจ้านายคนแรก และต่อมา หลังจากทำงานได้เพียง 5 เดือน ก็เลื่อนขึ้นเป็นบรรณาธิการข่าวในประเทศ ทั้งที่อายุยังน้อย และไม่มีปริญญาบัตร เขาได้รางวัลศรีบูรพาส่วนหนึ่งเนื่องจากข่าว พันเอก ณรงค์ กิตติขจร พังป้อมตำรวจ เนื่องจากเมาสุรา
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2514 บางกอกโพสต์ซื้อกิจการหนังสือพิมพ์บางกอกเวิลด์ ซึ่งสุทธิชัยเห็นว่า เป็นการผูกขาดวงการหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ จึงร่วมกับหม่อมราชวงศ์หญิงสุนิดา กิติยากร, ธรรมนูญ มหาเปารยะ และเพื่อนนักหนังสือพิมพ์ โดยประกาศขายหุ้นแก่ประชาชนเพื่อระดมทุน จนได้เป็นเงินราว 2 ล้านบาท ในการก่อตั้งหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษฉบับแรก ที่มีคนไทยเป็นเจ้าของ ให้ชื่อว่า เดอะ วอยซ์ ออฟ เดอะ เนชั่น (The Voice of The Nation; คำแปล: เสียงแห่งประชาชาติ) ในวันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2517 เขาทำงานกับวิทยุแห่งประเทศไทยต่อมา เมื่อคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ก่อรัฐประหารในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตามมาด้วยคำสั่งปิดหนังสือพิมพ์ในประเทศไทยทุกฉบับ สุทธิชัยจึงนำใบอนุญาตที่ตนเคยทำสำรองไว้ก่อนหน้านั้น ออกหนังสือพิมพ์ชื่อใหม่ว่า เดอะ เนชั่น รีวิว (The Nation Review) เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 จึงเปลี่ยนเป็นชื่อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน
สุทธิชัยยังเป็นผู้ก่อตั้ง หนังสือพิมพ์ธุรกิจรายวันฉบับแรกของประเทศไทย คือกรุงเทพธุรกิจ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2530 นอกจากนี้ ยังเป็นผู้ริเริ่มวิทยุเนชั่น เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากการเล่าข่าวสงครามอ่าวเปอร์เซีย ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3และเป็นหนึ่งในคณะผู้ร่วมดำเนินงานสถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อปี พ.ศ. 2538, ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2543 จึงมาก่อตั้งสถานีโทรทัศน์เนชั่นแชนแนล ยุคต่อมา เขามีชื่อเสียงจากการเป็นคอลัมนิสต์ และผู้ดำเนินรายการสนทนาเชิงข่าว รายการที่สร้างชื่อคือ การรายงานข่าวสงครามอ่าวเปอร์เซีย ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2534 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ต่อมาเครือเนชั่นจึงเริ่มผลิตรายการโทรทัศน์ครั้งแรก เนชั่น นิวส์ ทอล์ก ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น มอบหมายให้สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.) เข้าตรวจสอบบัญชีธนาคาร และการชำระภาษีย้อนหลัง ของสื่อมวลชนจำนวนหนึ่ง ซึ่งในจำนวนนั้น มีสุทธิชัยรวมอยู่ด้วย
สุทธิชัย หยุ่น เป็นที่รู้จักในฐานะนักข่าว เช่น กรณีที่ญาตินักการเมืองแกนนำในรัฐบาลซื้อหุ้นในกิจการสื่อมวลชน อย่างไรก็ตามเขาวิจารณ์การทำงานของสื่อมวลชนหลายครั้งเช่นกรณี การเสนอข่าวการเจ็บป่วยของ ทฤษฎี สหวงษ์
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านสื่อสารมวลชนและเทคโนโลยีสารสนเทศ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ชีวิตส่วนตัว
สุทธิชัยสมรสกับนันทวัน หยุ่น อดีตบรรณาธิการนิตยสารลลนา มีบุตรชายเป็นที่รู้จักคือ ปราบดา หยุ่น นักเขียนรางวัลซีไรต์ ซึ่งตั้งชื่อล้อกับชื่อของหนังสือพิมพ์ ปราฟด้า (Pravda) ของประเทศรัสเซีย และบุตรสาวคือ ชิมบุญ หยุ่น ซึ่งตั้งชื่อล้อกับชื่อของหนังสือพิมพ์ โยมิอูริ ชิมบุน (Yomiuri Shimbun) ของประเทศญี่ปุ่น
โรบินฮู้ด เจ้าชายจอมโจร
โรบินฮู้ด เจ้าชายจอมโจร (Robin Hood: Prince of Thieves) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นแนวผจญภัยสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปีค.ศ. 1991 กำกับโดย เคลวิน เรย์โนลด์ส. นำแสดงโดย เควิน คอสเนอร์ รับบท โรบินฮูด, มอร์แกน ฟรีแมน รับบท อะแซม
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงโจรป่า ผู้มีชื่อเสียงจากการปล้นคนรวย เพื่อแจกจ่ายให้คนจน เควิน คอสเนอร์ รับบท โรบิน ฮู้ด หรือ โจรแห่งล็อกสเล่ย์ เมื่อโรบินเดินทางกลับบ้าน หลังจากหายไปนาน เขาพบว่าครอบครัว และทรัพย์สมบัติของเขาโดนทำลาย โดยนายอำเภอเมืองน้อตติ้งแฮม ผู้มีจิตใจหยาบช้า ชายผู้นี้ยังข่มขู่เอารัดเอาเปรียบประชาชน บนเกาะอังกฤษอีกด้วย โรบินตั้งปณิธานว่า เขาจะต้องแก้แค้นให้กับ พ่อที่ถูกฆ่า เขาได้รับความช่วยเหลือเป็นอย่างดี จากเพื่อนตัวเล็ก ชาวมอริช หลังจากเขาได้พบกับ ลิ้ตเติ้ล จอห์น และต่อสู้จนได้ชัยชนะ เขาสามารถพาตัวเอง เข้าเป็นหัวหน้าของกลุ่มโจรป่า ถึงแม้ วิล สกาเล็ท คนสำคัญคนหนึ่งของกลุ่ม จะไม่เชื่อใจเขานักก็ตาม โรบินได้สร้างความวุ่นวายโกลาหล ให้กับนายอำเภอและพรรคพวกทุกครั้ง ที่มีโอกาส ชีวิตของเขา ต้องเสี่ยงภัยอยู่ตลอดเวลา เช่นเดียวกับหญิงสาว ที่เขาตกหลุมรัก แมเรียน
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ (Super Smash Bros.) เป็นเกมต่อสู้ พัฒนาโดย HAL Laboratory และจัดจำหน่ายโดยนินเทนโดสำหรับนินเทนโด 64 วางจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1999, 26 เมษายน ค.ศ. 1999 ในอเมริกาเหนือ และในยุโรปวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 สามารถเล่นได้ทั้งหมด 4 คนและเป็นเกมที่อยู่ในซีรีส์ซูเปอร์สแมชบราเธอร์ส
เกมดังกล่าวประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 4.9 ล้านชุด ซึ่งแบ่งออกเป็น 2.93 ล้านชุดในสหรัฐ และ 1.97 ล้านชุดในญี่ปุ่น
ฮเยริม
อู ฮเย-ริม (เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 1992) หรือชื่อในการแสดงว่า ฮเยริม (Hyerim) หรือ ลิม (Lim) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ อดีตสมาชิกของวันเดอร์เกิลส์
ประวัติ
ฮเยริมนั้นเกิดวันที่ 1 กันยายน 2535 โดยเธอเข้ามาเป็นสมาชิกวันเดอร์แทนซอนมีที่ต้องกลับไปเรียน
อนุภูมิภาค
อนุภูมิภาคของสหประชาชาติ
กองสถิติของสหประชาชาติรับผิดชอบการเก็บรวบรวม ประมวลผลและเผยแพร่สารสนเทศสถิติของสหประชาชาติ ในปี 2542 องค์การฯ พัฒนาระบบภูมิภาคมหภูมิศาสตร์ อนุภูมิภาคและกลุ่มเศรษฐกิจเลือกอื่นเพื่อรายงานความก้าวหน้าสู่การบรรลุเป้าหมายการพัฒนาสหัสวรรษทั่วโลก กองสถิติเหล่านี้มีการทบวนเพื่อความมุ่งหมายทางสถิติและใช้ดำเนินการวิเคราะห์ทางสถิติ
UN ว่า การมอบหมายประเทศหรือพื้นที่เข้ากับการจัดกลุ่มดังนี้เป็นไปเพื่อความสะดวกทางสถิติ และไม่ได้ส่อการสันนิษฐานใด ๆ เกี่ยวกับการรวมกันทางการเมืองหรือการรวมกันทางอื่นของประเทศหรือดินแดน
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสวิตเซอร์แลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 19 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วอลเลย์บอลชายหาด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
การสังหารหมู่เชลยศึกที่ออแลนิวกา
ระหว่างวันที่ 28 ถึงวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย เกิดเหตุระเบิดที่โรงนอนเชลยศึกชาวยูเครนในค่ายคัดกรองที่รัสเซียควบคุมในหมู่บ้านมอลอดิฌแน ใกล้นิคมออแลนิวกา แคว้นดอแนตสก์ ส่งผลให้เชลยศึกชาวยูเครนเสียชีวิต 53 ราย และบาดเจ็บ 75 ราย เชลยศึกในค่ายนี้ส่วนใหญ่เป็นทหารจากโรงงานเหล็กและเหล็กกล้าอาซอว์สตัลซึ่งเป็นฐานที่มั่นสุดท้ายของยูเครนระหว่างที่รัสเซียล้อมเมืองมารีอูปอล
ฝ่ายเสนาธิการประจำกองทัพยูเครนกล่าวว่ารัสเซียถล่มโรงนอนเพื่อปกปิดหลักฐานการทรมานและการสังหารเชลยศึกชาวยูเครนที่เกิดขึ้นที่นั่น และทางการยูเครนเผยแพร่สิ่งที่พวกเขากล่าวว่าเป็นภาพถ่ายดาวเทียมของหลุมศพที่ขุดไว้ล่วงหน้าและคลิปเสียงที่ได้จากการดักฟังการสนทนาซึ่งบ่งชี้ถึงความเป็นผู้ผิดของรัสเซีย ในขณะที่รัสเซียกล่าวว่าโรงนอนถูกโจมตีด้วยจรวดไฮมาร์สลูกหนึ่งที่ยิงมาจากดินแดนยูเครน การสืบสวนของซีเอ็นเอ็นซึ่งมีพื้นฐานอยู่บนงานของผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์และอาวุธสรุปว่าคำบอกเล่าเหตุการณ์ของรัสเซียน่าจะเป็นการให้ข้อมูลเท็จ เนื่องจากแทบไม่มีความเป็นไปได้เลยที่ความเสียหายที่เกิดขึ้นจะเป็นผลจากการโจมตีด้วยจรวดไฮมาร์ส
ซันไชน์ (เพลงของแกเบรียล)
"ซันไชน์" (อังกฤษ: Sunshine) คือเพลงของ แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งโดย แกเบรียล และ โจนาธาน ชอร์ตเทน ใช้เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มที่สามของเธอที่ชื่อว่า ไรส์ (พ.ศ. 2542) เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่ติดอันดับท็อป 10 ของเธอ โดยครองอันดับที่ 9 ใน ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
การสังหารหมู่เชลยศึกที่ออแลนิวกา
เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2565 อังตอนียู กูแตรึช เลขาธิการสหประชาชาติ ประกาศว่าเขาตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจค้นหาความจริงตามที่ทั้งรัสเซียและยูเครนร้องขอ อย่างไรก็ตาม ปรากฏว่ารัสเซียปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือกับสหประชาชาติและกาชาดสากล และภารกิจค้นหาความจริงก็ถูกยกเลิกในเวลาต่อมา
ซันไชน์ (เพลงของแกเบรียล)
ในปี พ.ศ. 2562 DJ Spoony ร่วมกับ Katie Chatburn และ Ignition Orchestra ได้ร่วมงานกับแกเบรียลโดยนำเวอร์ชัน Wookie remix มาบันทึกเสียงใหม่เป็นเวอร์ชันออเคสตราสำหรับลงอัลบั้มคัฟเวอร์ Garage Classical เป็นอัลบั้มเพลงแนวยูเคการาจ
การสังหารหมู่เชลยศึกที่ออแลนิวกา
เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 สหประชาชาติปฏิเสธคำกล่าวอ้างของรัสเซียที่ว่าเหตุระเบิดที่โรงนอนแห่งนี้เกิดจากจรวดไฮมาร์สของยูเครน
ซันไชน์ (เพลงของแกเบรียล)
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 NME ได้เขียนถึงเวอร์ชัน Wookie remix ของ "ซันไชน์" ลงในบทความ "25 essential UK garage anthems"
การสังหารหมู่เชลยศึกที่ออแลนิวกา
ภูมิหลัง
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 หลังจากฐานที่มั่นของกองกำลังยูเครนที่โรงงานเหล็กและเหล็กกล้าอาซอว์สตัลในเมืองมารีอูปอลทลายลง ทหารยูเครน 211 นายซึ่งยอมจำนนต่อรัสเซียถูกนำตัวมาคุมขังไว้ที่ค่ายคัดกรองในหมู่บ้านมอลอดิฌแน ใกล้นิคมออแลนิวกา ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองดอแนตสก์ ทางการรัสเซียเตรียมที่จะนำเชลยศึกกลุ่มนี้ขึ้นศาลเพื่อพิจารณาคดี ในขณะที่ทางการยูเครนประกาศว่าจะดำเนินกระบวนการแลกเปลี่ยนเชลยศึกเพื่อรับตัวพวกเขากลับบ้านต่อไป
นิคมออแลนิวกาและหมู่บ้านมอลอดิฌแนซึ่งเป็นที่ตั้งค่ายคัดกรองนั้นอยู่ในแคว้นดอแนตสก์ส่วนที่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ซึ่งรัสเซียหนุนหลัง ภายในอาณาเขตของค่าย (ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นทัณฑนิคม) มีอาคารหลายหลังล้อมรอบด้วยกำแพง ส่วนใหญ่มีสภาพทรุดโทรม ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม มีเชลยศึกมากกว่า 1,000 คนถูกคุมขังไว้ในอาคาร 5 หลังที่ตั้งอยู่เรียงกัน จากนั้นในปลายเดือนกรกฎาคม มีหลักฐานบ่งชี้ว่าเชลยศึกประมาณ 200 คนถูกย้ายไปคุมขังที่โกดังอีกหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป แต่ยังอยู่ภายในอาณาเขตของค่าย
เหตุระเบิด
เมื่อเวลาประมาณ 23:00 น. ของวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เกิดเหตุระเบิดและไฟไหม้อย่างรุนแรงที่โกดังที่ใช้เป็นโรงนอนแยกในค่ายคัดกรอง ทำให้เชลยศึกที่หลับอยู่ในโกดังเสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนหนึ่ง ต่อมาในเช้าวันที่ 29 กรกฎาคม รัสเซียและสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ระบุว่ามีเชลยศึกชาวยูเครนเสียชีวิต 53 ราย และบาดเจ็บอีก 75 ราย (แถลงการณ์เบื้องต้นของรัสเซียระบุว่ามีผู้เสียชีวิต 40 ราย และบาดเจ็บ 75 ราย นอกเหนือจากผู้บาดเจ็บที่เป็นผู้คุม 8 ราย) ฝ่ายยูเครนระบุว่ามีผู้เสียชีวิตประมาณ 40 ราย และบาดเจ็บ 130 ราย
ทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องว่ามีนักรบกรมอะซอฟเป็นเชลยในโรงนอนที่ถูกโจมตี พวกเขาถูกนำตัวมาที่นี่ก่อนวันเกิดเหตุเพียงไม่กี่วัน เดนิส ปูชีลิน ผู้นำสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ กล่าวว่าในบรรดาผู้ต้องขัง 193 คนในโกดังหลังนี้ไม่มีชาวต่างชาติอยู่เลย แต่ก็ไม่ได้ระบุว่ามีชาวยูเครนถูกคุมขังอยู่กี่คน ต่อมาเจ้าหน้าที่รัสเซียเปิดเผยรายชื่อเชลยศึกที่เสียชีวิตจากเหตุระเบิด แต่ ณ วันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เจ้าหน้าที่ยูเครนกล่าวว่าพวกเขาไม่สามารถพิสูจน์ยืนยันได้ว่ารายชื่อดังกล่าวนั้นเป็นจริง
ภายในวันเดียวกันหลังจากที่เชลยศึกถูกสังหาร บัญชีทวิตเตอร์ของสถานทูตรัสเซีย ณ กรุงลอนดอนทวีตข้อความว่า "นักรบอะซอฟสมควรถูกประหาร ไม่ใช่ด้วยการยิงเป้าแต่ด้วยการแขวนคอ เพราะพวกมันไม่ได้เป็นทหารจริง ๆ พวกมันสมควรตายอย่างอนาถ" พร้อมกับโพสต์วิดีโอการสัมภาษณ์ "คู่สามีภรรยาคู่หนึ่งจากเมืองมารีอูปอล" ที่กล่าวว่าตนเอง "ถูกทหารยูเครนจากโรงงานอาซอว์สตัลยิงใส่" ข้อความในทวีตนั้นเป็นคำพูดของชายในวิดีโอ
สี่วันหลังจากเกิดเหตุระเบิด ศาลสูงสุดรัสเซียประกาศให้กรมอะซอฟเป็นองค์การก่อการร้าย หน่วยข่าวกรองยูเครนตอบโต้โดยกล่าวว่าการตีตราเช่นนั้นมีจุดมุ่งหมายเพื่อหาความชอบธรรมให้กับอาชญากรรมสงครามที่รัสเซียก่อขึ้นกับชาวยูเครนรวมทั้งสมาชิกกองกำลังพิทักษ์ชาติยูเครน
ความรับผิดชอบ
ทางการรัสเซียระบุว่ากองกำลังยูเครนโจมตีโกดังโรงนอนโดยใช้ระบบจรวดไฮมาร์สที่สหรัฐจัดหาให้ แต่เมื่อฝ่ายรัสเซียเผยแพร่วิดีโอและภาพถ่ายภายในโกดังโรงนอนที่ถูกโจมตี ทีมสืบสวนของซีเอ็นเอ็นก็วิเคราะห์ว่าคำบอกเล่าของรัสเซียน่าจะเป็นการให้ข้อมูลเท็จ เนื่องจากแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จรวดไฮมาร์สจะก่อให้เกิดความเสียหายในลักษณะนั้น อีกทั้งยังวิเคราะห์ว่าสาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดน่าจะมาจากระเบิดเพลิงที่ถูกจุดปะทุจากภายในโกดังโรงนอน สถาบันเพื่อการศึกษาสงครามกล่าวว่าหลักฐานภาพที่มีอยู่นั้นสนับสนุนคำบอกเล่าของฝ่ายยูเครน เนื่องจากลักษณะของการระเบิดไม่สอดคล้องกับการโจมตีด้วยจรวดไฮมาร์ส แต่สถาบันฯ ก็ไม่สามารถระบุได้อย่างแน่ชัดว่าฝ่ายใดเป็นผู้ก่อเหตุ
อินฟอร์มเนปาล์มซึ่งเป็นโครงการอาสาสมัครจากยูเครนกล่าวว่ารัสเซียอยู่เบื้องหลังเหตุระเบิดครั้งนี้ โดยชี้ว่ารัสเซียยิงจรวดเพลิงเอร์เปโอ-อาหรือไม่ก็เอมเอร์โอ-อาใส่โกดังโรงนอนแล้วปล่อยให้เชลยถูกเผาทั้งเป็น อันดรีย์ กอสติน อัยการสูงสุดยูเครน ระบุว่า "ตามข้อมูลเบื้องต้นจากผู้เชี่ยวชาญจากนานาชาติ เชลยในทัณฑนิคมออแลนิวกาถูกสังหารด้วยอาวุธแรงกดดันพลังความร้อน" ยีกัล เลวิน ผู้เชี่ยวชาญด้านกลาโหมชาวอิสราเอล เสนอว่ารัสเซียก่อเหตุโจมตีเชลยศึกยูเครนเพื่อให้ทหารรัสเซียกลัวที่จะถูกทหารยูเครนล้างแค้น และจะได้ไม่ยอมจำนนต่อกองกำลังยูเครนที่รุกคืบเข้ามาในแคว้นแคร์ซอน
หน่วยความมั่นคงยูเครนเผยแพร่เทปบันทึกการสนทนาทางโทรศัพท์ระหว่างทหารรัสเซียซึ่งบ่งชี้ว่ารัสเซียได้วางระเบิดไว้ภายในอาคาร หน่วยความมั่นคงยูเครนเสริมว่าหลักฐานวิดีโอที่มีอยู่แสดงให้เห็นว่าหน้าต่างบางบานของโกดังโรงนอนที่ถูกระเบิดยังคงสภาพเดิม และไม่มีประจักษ์พยานรายใดกล่าวถึงการยิงอาวุธหรือเสียงใด ๆ ก็ตามที่โดยปกติจะมาพร้อมกับการยิงอาวุธ บ่งชี้ว่าไม่มีจรวดลูกใดพุ่งตกใส่โกดัง ตามรายงานของกองข่าวกรองของกระทรวงกลาโหมยูเครน ผู้ดำเนินการวางระเบิดคือกลุ่มทหารรับจ้างวากเนอร์ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลรัสเซียและถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามในแอฟริกา ซีเรีย และยูเครน แต่คราวนี้กลุ่มดังกล่าวไม่ได้ปรึกษากระทรวงกลาโหมรัสเซียล่วงหน้าก่อนดำเนินการ
การสืบสวน
กระทรวงการต่างประเทศยูเครนยื่นคำร้องต่อศาลอาญาระหว่างประเทศเกี่ยวกับเหตุโจมตีซึ่งกระทรวงฯ เรียกว่าเป็นอาชญากรรมสงครามของรัสเซีย ในขณะที่รัสเซียกล่าวว่าฝ่ายตนจะเริ่มดำเนินการสืบสวนเอง เจ้าหน้าที่ของรัสเซียและของยูเครนเรียกร้องให้กาชาดสากลและสหประชาชาติเข้าแทรกแซง ในช่วงค่ำของวันที่ 30 กรกฎาคม รัสเซียประกาศว่าจะอนุญาตให้ตัวแทนจากองค์การเหล่านี้เข้าไปตรวจที่เกิดเหตุได้ อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (ไอซีอาร์ซี) ประกาศว่าตนไม่ได้รับคำเชิญและไม่ได้รับคำตอบจากการขอเข้าไปยังที่เกิดเหตุ เมื่อถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ไม่มีผู้สังเกตการณ์จากนานาชาติหรือองค์การด้านมนุษยธรรมใด ๆ ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในออแลนิวกาหรือได้รับอนุญาตให้เข้าถึงผู้รอดชีวิต นอกจากนี้ ฝ่ายรัสเซียยังไม่เคยเผยแพร่รายชื่อผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บอย่างละเอียด และไม่เคยแจ้งเตือนญาติของพวกเขาและไอซีอาร์ซีซึ่งขึ้นทะเบียนพวกเขาเป็นเชลยศึกอย่างเป็นทางการระหว่างการยอมจำนนในเมืองมารีอูปอล
เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2555 อังตอนียู กูแตรึช เลขาธิการสหประชาชาติ ประกาศว่าเขาตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจค้นหาข้อเท็จจริงตามที่ทั้งรัสเซียและยูเครนร้องขอ แต่ก็มายกเลิกภารกิจดังกล่าวเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2566 (ตามคำกล่าวของโฆษกสหประชาชาติ) "เนื่องจากคณะทำงานของสหประชาชาติไม่สามารถเข้าถึงที่เกิดเหตุได้"
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 รายงานของสำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติว่าด้วยการปฏิบัติต่อเชลยศึกในช่วงสงครามรัสเซีย-ยูเครนอ้างว่าได้พบรายละเอียดใหม่เกี่ยวกับการสังหารหมู่ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเป็นผู้ผิดของรัสเซีย รายละเอียดเหล่านั้นได้แก่การสั่งให้ผู้คุมค่ายออกจากโกดังโรงนอน การสั่งให้ผู้คุมขุดคูค่ายเพื่อใช้กำบังตัวเอง การที่ผู้คุมสวมเสื้อเกราะกันกระสุนและหมวกนิรภัย และการยิงจรวดจากระบบยิงเบเอม-21 กราดที่เพิ่งติดตั้งใหม่เพื่อกลบเสียงที่เกิดจากการระเบิด
ปฏิกิริยา
ในแถลงการณ์ที่ออกเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ฌูแซ็ป บูร์เร็ลย์ ผู้แทนระดับสูงของสหภาพยุโรปด้านการต่างประเทศและนโยบายความมั่นคง กล่าวโทษรัสเซียว่าอยู่เบื้องหลังเหตุโจมตีและเรียกเหตุดังกล่าวว่าเป็น "ความโหดร้ายสะเทือนขวัญ" และ "การกระทำที่ป่าเถื่อน" เจ้าหน้าที่ในเอสโตเนีย สหราชอาณาจักร และฝรั่งเศสแสดงท่าทีคล้ายคลึงกัน
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ทำเนียบขาวกล่าวถึงข้อมูลข่าวกรองใหม่ที่บ่งชี้ว่ารัสเซียกำลังพยายามปลอมแปลงหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการสังหารหมู่ ในเดือนสิงหาคม รัสเซียได้เชิญสื่อรัสเซียจำนวนหนึ่งและสตีเวน ซีกัล นักแสดง ไปที่ค่ายคัดกรองที่ซึ่งพวกเขาแถลงการณ์สนับสนุนคำกล่าวอ้างของรัสเซียที่ว่าเหตุระเบิดเกิดจากการโจมตีด้วยจรวดไฮมาร์ส
เหตุการณ์เพิ่มเติม
ในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ศพของทหาร 62 นาย (ซึ่งรวมถึงเชลยศึกที่ถูกสังหารในออแลนิวกา) ได้รับการส่งกลับยูเครน
ในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ฟ็อลเคอร์ เทือร์ค ข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ปฏิเสธคำกล่าวอ้างของรัสเซียที่ว่าเหตุระเบิดครั้งนี้เกิดจากจรวดไฮมาร์สของยูเครน
กลาส บักเกอร์
กลาส บักเกอร์ (Klaas Bakker; 22 เมษายน พ.ศ. 2469 – 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ผู้ซึ่งเคยเล่นให้กับอาเอฟเซ อายักซ์ ในตำแหน่งกองหน้าและกองกลาง เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชุดกลึบฟันโฮนเดิร์ด ซึ่งเป็นกลุ่มนักฟุตบอลที่ลงเล่นให้กับสโมสรอาเอฟเซ อายักซ์เกิน 100 นัด
บักเกอร์เสียชีวิตในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 ที่อัมสเติลเฟน ด้วยวัย 89 ปี
เทศบาลตำบลแม่ขะจาน
เทศบาลตำบลแม่ขะจาน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย มีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 4.32 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของ 1 ตำบล คือ ตำบลแม่เจดีย์ จำนวน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านแม่ขะจาน บ้านหนองบัว บ้านขันหอม และบ้านสันติสุข มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 3,031 คน
ประวัติ
เดิมเป็นสุขาภิบาลแม่ขะจาน ตั้งเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลแม่ขะจานเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542
โนริโอะ วากาโมโตะ
โนริโอะ วากาโมโตะ (若本規夫; Norio Wakamoto; 18 ตุลาคม ค.ศ. 1945 – ) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในสังกัดซิกมาเซเวนทาเลนต์เอเจนซี เขาเกิดที่ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ และเติบโตในซาไก จังหวัดโอซากะ ก่อนที่จะสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ
ผลงานเด่นของเขา คือการให้เสียงพากย์ตัวละครดาวร้ายอย่างเซลล์ จากดราก้อนบอล Z และเวก้า จากเกมแคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2
และ ดีโอ บรันโด ใน โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
แม่น้ำสงคราม
แม่น้ำสงคราม แม่น้ำสายสำคัญสายหนึ่งของภาคอีสาน ในประเทศไทย มีความยาวกว่า 400 กิโลเมตร ไหลผ่าน 4 จังหวัด ถือเป็นลำน้ำสาขาหรือแควของแม่น้ำโขง มีจุดกำเนิดที่มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาภูพาน บริเวณภูผาหัก ภูผาเพลิน และภูผาเหล็ก ในท้องที่ตำบลท่าศิลา อำเภอส่องดาว จังหวัดสกลนคร และตำบลคำเลาะ อำเภอไชยวาน จังหวัดอุดรธานี บริเวณต้นน้ำมีลำห้วยสาขาต่าง ๆ อาทิ ห้วยหวด และห้วยหมากซ่อม ไหลลงห้วยสงคราม, ห้วยอีสาว ไหลลงห้วยสงคราม ห้วยคำเมย-ห้วยคำแคน ในเขตอุทยานแห่งชาติภูผาเหล็ก ไหลลงห้วยสงคราม ต่อจากนั้นไหลผ่านอำเภอไชยวาน (อุดรธานี) อำเภอส่องดาว (สกลนคร) อำเภอทุ่งฝน (อุดรธานี) อำเภอเจริญศิลป์ (สกลนคร) อำเภอบ้านดุง (อุดรธานี) อำเภอบ้านม่วง (สกลนคร) อำเภอเฝ้าไร่ (หนองคาย) ไหลขึ้นเหนือไปจนถึงอำเภอโซ่พิสัย (บึงกาฬ) ผ่านอำเภอพรเจริญ (บึงกาฬ) อำเภอคำตากล้า (สกลนคร) อำเภอเซกา (บึงกาฬ) อำเภอนาทม (นครพนม) อำเภออากาศอำนวย (สกลนคร) อำเภอศรีสงคราม ไปบรรจบกับแม่น้ำโขงที่บ้านไชยบุรีและบ้านตาลปากน้ำ ตำบลไชยบุรี อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม มีความยาวโดยประมาณ 420 กิโลเมตร แถบอุทยานแห่งชาติภูพาน จังหวัดอุดรธานี จากนั้นไหลผ่านไปยังอำเภอบ้านดุง, จังหวัดสกลนคร, อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ ก่อนจะไหลไปรวมกับแม่น้ำโขงที่อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 13,001 ตารางกิโลเมตร (8,125,875 ไร่)
แม่น้ำสงคราม จัดว่าเป็นลุ่มน้ำที่มีความหลากหลายของชีวภาพ โดยเฉพาะชนิดพันธุ์ปลาน้ำจืดมากมาย อันเป็นอาหารหลักของพื้นที่ภาคอีสาน
พื้นที่แม่น้ำสงครามตอนล่าง (Lower Songkhram River) ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ หรือ พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ (Ramsar Site) ลำดับที่ 2420 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
ยุทธการที่เอดจ์ฮิลล์
ยุทธการที่เอดจ์ฮิลล์ (Battle of Edgehill) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1642 ที่เมืองเอดจ์ฮิลล์ในเทศมณฑลวอริกเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์ กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยรอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ไม่มีฝ่ายใดแพ้ไม่มีฝ่ายใดชนะ ฝ่ายนิยมกษัตริย์เสียชีวิต 500 คนและบาดเจ็บ 1,500 คนส่วนฝ่ายรัฐสภาเสียชีวิตและบาดเจ็บเป็นจำนวนเท่ากัน
น็อตอะแบดธิง
"น็อตอะแบดธิง" (Not a Bad Thing) เป็นเพลงที่บันทึกเสียงโดย นักร้องชาวอเมริกัน จัสติน ทิมเบอร์เลก สำหรับสตูดิโออัลบั้มที่ 4 เดอะ 20/20 เอ็กซ์พีเรียนซ์ – 2 ออฟ 2 ในปี ค.ศ. 2013 ประพันธ์คำร้องและผลิตโดยทิมเบอร์เลก ทิโมธี "ทิมบาแลนด์" มอสลีย์ และ เจโรม "เจ-ร็อก" ฮาร์มอน เขียนเพิ่มเติมโดย เจมส์ ฟอนต์เลรอย ออกจำหน่ายให้ดาวน์โหลดเป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 และออกอากาศทางวิทยุร่วมสมัยในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ เพลงเป็นบัลลาดป็อปจังหวะปานกลาง ใช้กีตาร์อะคูสติก มีเนื้อร้องกล่าวถึงความหมายของความรัก
"น็อตอะแบดธิง" ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวก มีนักวิจารณ์ร่วมสมัยการผลิตเพลงและเนื้อร้องว่าทำให้นึกย้อนไปถึงผลงานของอดีตบอยแบนด์ เอ็นซิงก์ มิวสิกวิดีโอออกอากาศครั้งแรกในรายการ ดิเอลเล็นดีเจนเนเรสโชว์ ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2014 มิวสิกวิดีโอเป็นสารคดีขนาดเล็กเล่าเรื่องราวของนักถ่ายทำภาพยนตร์ 2 คนกำลังมองหาคู่รักที่หมั้นกันวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2014 ขณะมุ่งหน้าไปนครนิวยอร์กบนรถไฟลองไอส์แลนด์เรลโรด และผู้ชายได้ขอคนรักแต่งงานและเพลง "น็อตอะแบดธิง" ทิมเบอร์เลกแสดงเพลงในรายการเดอะทูไนต์โชว์สตาร์ริงจิมมี แฟลลอน และในทัวร์คอนเสิร์ต เดอะ 20/20 เอ็กซ์พีเรียนซ์เวิลด์ทัวร์ เพลงขึ้นสิบอันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตเมนสตรีมท็อป 40 ซึ่งทิมเบอร์เลกเป็นศิลปินชายที่มีเพลงอันดับหนึ่งและอยู่ในสิบอันดับแรกมากที่สุด
การผลิตและออกจำหน่าย
น็อตอะแบดธิง ประพันธ์คำร้องโดย จัสติน ทิมเบอร์เลก ทิโมที "ทิมบาแลนด์" มอสลีย์ เจโรม "เจ-ร็อก" ฮาร์มอน และเจมส์ ฟอนต์เลรอย ผลิตโดยทิมบาแลนด์ ทิมเบอร์เลค, และฮาร์มอน ทิมเบอร์เลคได้เรียบเรียงและผลิตด้วยนักร้องของเขา ซึ่งถูกบันทึกเสียงไว้ที่ Larabee Studios ในน็อธฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย ฮาร์มอน จัดคีย์บอร์ดสำหรับเพลงในขณะที่ เอลเลีย ตอีฟส์ และทิมเบอร์เลคเล่นกีตาร์ เพลงได้รับการออกแบบโดย คริส ก็อดเบย์ และมิกซ์โดย จิมมี ดักลาส, ก็อดเบย์ และทิมเบอร์เลค, ด้วยความช่วยเหลือจาก Alejandro Baima ที่ Larabee Studios
เวอร์ชั่น radio edit ของเพลงที่ได้รับการออกจำหน่ายในระบบดิจิตอลในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ในออสเตรีย, ฝรั่งเศส , เยอรมนี , อิตาลี , สเปน , สวิตเซอร์แลนด์ , สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
สโมสรฟุตบอลเซบิยา
เซบิยา เป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในสเปน   สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1890   โดยมีเอ็ดเวิร์ด ฟาร์เควอร์สัน จอห์นสตัน เป็นประธานสโมสรคนแรกเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1905 สโมสรได้รับการจดทะเบียนก่อตั้งกับรัฐบาลพลเรือนของเซบียาภายใต้การนำของโฆเซ ลุยส์ กาเยโกส อาร์โนซา
เซบิยามีทีมสำรองซึ่งลงเล่นอยู่ในเซกุนดาดิบิซิออนเฟเดราซิออน นามว่า เซบิยาอัตเลติโก ซึ่งก่อตั้งขึ้นมาใน ค.ศ. 1958 เซบิยายังมีทีมฟุตบอลหญิง ฟุตซอล และยังเคยมีทีมในซูเปอร์ลีกฟอร์มูลา สนามเหย้าในปัจจุบันของสโมสรคือ สนามกีฬารามอน ซันเชซ ปิซฆวน ซึ่งมีความจุ 42,714 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในย่านเนร์บิออน และตั้งชื่อตามรามอน ซันเชซ ปิซฆวน ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสโมสรเป็นเวลากว่า 17 ปี
ผลงานในแต่ละฤดูกาล
นับตั้งแต่สโมสรเลื่อนชั้นสู่ลาลิกาเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1934–35 เซบิยาก็สามารถรักษาการอยู่รอดในลาลิกาต่อไปได้ถึงสิบสามฤดูกาล และสามารถคว้าแชมป์ได้ในฤดูกาล 1945–46 และจบด้วยการเป็นรองแชมป์ 4 สมัย (1939–40, 1942–43, 1950–51 และ 1956–57) สโมสรตกชั้นสู่เซกุนดาดิบิซิออน ในช่วงสั้น ๆ เพียงสี่ครั้ง แต่สโมสรก็คว้าแชมป์รายการนี้ได้สองครั้งในปี 1968–69 และ 2000–01
เลโอพ็อลท์ รูฌิทช์คา
เลโอพ็อลท์ รูฌิทช์คา (Leopold Ružička, ; 13 กันยายน ค.ศ. 1887 – 26 กันยายน ค.ศ. 1976) เป็นนักชีวเคมีชาวโครเอเชีย/สวิส เกิดที่เมืองวูกอวาร์ในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโครเอเชีย) มีชื่อเกิดว่าลาว็อสลัฟ ชเตียปัน รูฌิชกา (Lavoslav Stjepan Ružička) เป็นบุตรของสเตปัน รูฌิทช์คาและลูบิกา เซเวอร์ เรียนระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนในเมืองออซิเยกโดยเขาตั้งใจจะเป็นพระ แต่ต่อมาเปลี่ยนมาเรียนวิชาเคมี รูฌิทช์คาเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคนิคคาร์ลสรูเออ หลังเรียนจบ รูฌิทช์คาทำงานเป็นผู้ช่วยแฮร์มัน ชเตาดิงเงอร์ อาจารย์ของเขาที่เมืองซือริช รูฌิทช์คาศึกษาสารธรรมชาติหลายชนิดและสนใจในด้านอุตสาหกรรมน้ำหอม ในปี ค.ศ. 1923 รูฌิทช์คาดำรงตำแหน่งที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช และมหาวิทยาลัยในซือริช ขณะทำงานอยู่ที่นี่ รูฌิทช์คาศึกษาสารมัสโคนซึ่งเป็นสารที่ให้กลิ่นชะมด ค้นพบการสังเคราะห์วงแหวนใหญ่รูฌิทช์คา (Ruzicka large-ring synthesis) และสกัดฮอร์โมนเพศ แอนโดรสเตอโรนและเทสโทสเตอโรน ในปี ค.ศ. 1939 รูฌิทช์คาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากผลงานการศึกษาพอลิเมทิลีนและเทอร์พีน ร่วมกับอาด็อล์ฟ บูเทอนันท์ นักชีวเคมีชาวเยอรมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รูฌิทช์คาสร้างห้องปฏิบัติการขึ้นใหม่และร่วมงานกับนักวิทยาศาสตร์หลายท่าน รวมถึงวลาดีเมียร์ เพรล็อก รูฌิทช์คาเกษียณในปี ค.ศ. 1957 และให้เพรล็อกดูแลห้องปฏิบัติการต่อ รูฌิทช์คาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1976
ด้านชีวิตส่วนตัว รูฌิทช์คาแต่งงาน 2 ครั้ง ครั้งแรกแต่งงานกับอันนา เฮาส์มันระหว่างปี ค.ศ. 1912–1950 ปีต่อมาแต่งงานอีกครั้งกับแกร์ทรูท อัคคลิน การแต่งงานทั้งสองครั้งไม่มีบุตร
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 15 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ
เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ (เนปาล: निराजन बीर विक्रम शाह; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นเจ้าชายแห่งเนปาล พระอนุชาของมกุฎราชกุมารดิเพนทรา ซึ่งเป็นผู้ก่อเหตุ ในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 ซึ่งเจ้าชายนิรซัน และพระบรมวงศานุวงศ์ ถูกสังหารในงานเลี้ยงพระกระยาหารอาหารค่ำในปี 2544 เจ้าชายนิรซันอยู่ในลำดับที่ 2 ในราชบัลลังก์ต่อจากมกุฎราชกุมารดิเพนทรา
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 96 กิโลกรัม บุคคลชาย
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
เจ้าชายนิราชันพีรพิกรมศาหเทวะ
การศึกษาและความสนพระราชหฤทัย
พระองค์ทรงได้รับการศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ กรุงกาฐมาณฑุ และโรงเรียนมัธยมอีตัน ทรงจบการศึกษาปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต จากวิทยาลัยการจัดการกรุงกาฐมาณฑุ พระองค์สนพระราชหฤทัยกีฬาโดยเฉพาะกีฬาว่ายน้ำ
สิ้นพระชนม์
เจ้าชายนิราชัน เป็นหนึ่งในเหยื่อของเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 พร้อมกับพระราชชนก พระราชชนนี พระเชษฐา พระเชษฐภคีนี และพระบรมวงศานุวงศ์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
เหรียญเงินที่ระลึก ในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ.2540
อ้างอิง
<references group="Rahul Bedi; Alex Spillius (8 June 2001). "Massacre witness blames Crown Prince". The Telegraph. Retrieved 28 May 2008. Nepal survivors blame prince "Eton's Royal Connection". BBC News. 2 June 2001. Retrieved 20 October 2016.">
เทพธิดาบาร์ 21
เทพธิดาบาร์ 21 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวมิวสิเคิล ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521 กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท โดยดัดแปลงมาจากบทละครเรื่อง เกียรติโสเภณี (The Respectable Prostitute) ของ ฌอง ปอล ชาร์ต (Jean-Paul Sartre) นำแสดงโดย จันทรา ชัยนาม, ไกรลาศ เกรียงไกร, วสันต์ อุตตมะโยธิน ซึ่งเป็นนักแสดงหน้าใหม่  ร่วมด้วย  สุเชาว์ พงษ์วิไล, สุดา ชื่นบาน, ศิริพงษ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา และ จุรี โอศิริ โดยมี ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล เป็นผู้ออกแบบท่าเต้นนักแสดง และร่วมเขียนบทกับ ยุทธนา
สร้างโดย บริษัทไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ถ่ายทำด้วยระบบฟิล์ม 35 มม.อัตราส่วนภาพ ซีเนม่าสโคป เสียงพากย์ในฟิล์ม, โดย จันทรา ชัยนาม และ วสันต์ อุตตมะโยธิน เป็นผู้พากย์เสียงของตัวเองในหนัง
ก่อนหน้านี้ ยุทธนาเคยเสนอโปรเจกต์นี้ให้กับนายทุนค่ายอื่นมาก่อน แต่นายทุนขอให้ลดฉากมิวสิคคัล เนื่องจากเนื้อเรื่องมีฉากมิวสิคคัลเยอะ กลัวดูไม่รู้เรื่อง ,จึงเปลี่ยนนายทุนมาเป็นไฟว์สตาร์ฯ ในที่สุด ใช้ทุนสร้างประมาณ 3 ล้านบาท, แต่รายได้กลับไม่ประสบความสำเร็จ ได้เพียง3 แสนบาทเท่านั้น (รายได้จากโรงภาพยนตร์เครือเอเธนส์) , ถึงแม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จ แต่ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ในยุคนั้น
เมื่อเดือน กุมภาพันธ์ 2561 โรงภาพยนตร์บางกอกสกรีนนิ่งรูมได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มาฉายอีกครั้ง ในรูปแบบดิจิตอลรีมาสเตอร์
ต่อมาหอภาพยนตร์ ได้นำมาฉายใหม่อีกครั้ง ณ.โรงภาพยนตร์ศรีศาลายาในรูปแบบฟิล์ม 35 มม.เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2561 เวลา13.00น.เนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีของภาพยนตร์เรื่องนี้ และงานประทับรอยมือรอยเท้าเป็นดาวดวงที่ 179 ณ ลานดาราของคุณจันทรา ชัยนาม
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง) ประจำปี พ.ศ. 2522 จำนวน 2 รางวัล คือ ดาราประกอบชายยอดเยี่ยม (ไกรลาศ เกรียงไกร) และ ดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม (จันทรา ชัยนาม) โดยเป็นผลงานการแสดงทางจอเงินเพียงเรื่องเดียวในชีวิตของ จันทรา ชัยนาม ในปี พ.ศ. 2533 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์มินิซีรีส์ทางช่อง 3 ออกอากาศในเดือนธันวาคม นำแสดงโดย นรินทร ณ บางช้าง และ ศรัณยู วงษ์กระจ่าง กำกับการแสดงโดย ม.ล. พันธุ์เทวนพ เทวกุล
ประวัติสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประวัติสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรถึงฤดูกาลปัจจุบัน
ก่อตั้งสโมสร
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1881 ทีมคริกเก็ตสแตนลีย์ได้ตัดสินใจตั้งทีมฟุตบอลขึ้น เพื่อลงเล่นในช่วงที่ฤดูกาลแข่งขันคริกเก็ตปิดตัวลงในฤดูหนาว พวกเขาชนะเกมแรกที่ลงแข่งขันด้วยสกอร์ 5-0 โดยมีคู่แข่งเป็นทีมเอลสวิก เลเธอร์ เวิร์คส์ชุดสำรอง หนึ่งปีต่อมา ทีมก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์
ขณะเดียวกัน ทีมคริกเก็ตอีกทีมหนึ่งในย่านเดียวกันก็ได้เริ่มสนใจที่จะตั้งทีมฟุตบอล จนกระทั่งมีการก่อตั้งสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิล เวสท์ เอนด์ขึ้น ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1882 โดยในช่วงแรกนั้น พวกเขาใช้สนามคริกเก็ตเดิมเป็นสนามเหย้า ก่อนที่จะย้ายไปลงเตะในเซนต์เจมส์พาร์ค
หลังจากนั้น ได้มีการจัดตั้งฟุตบอลลีกท้องถิ่นขึ้นในปี ค.ศ. 1889 การที่มีลีกอาชีพในบริเวณใกล้เคียงให้ลงเตะ ประกอบกับความสนใจในถ้วยเอฟเอคัพ ทำให้นิวคาสเซิลอีสต์เอนด์เปลี่ยนจากทีมสมัครเล่นมาเป็นทีมอาชีพในปีเดียวกันนั้นเอง แต่ทว่าทางฝั่งนิวคาสเซิล เวสท์ เอนด์กลับล้มเหลวที่จะตามรอยทีมเพื่อนบ้านสู่สถานะทีมฟุตบอลอาชีพ จนกระทั่งในช่วงต้นปี ค.ศ. 1892 ผู้บริหารของนิวคาสเซิล เวสท์ เอนด์ได้ตัดสินใจที่จะขอเข้าควบกิจการกับนิวคาสเซิลอีสต์เอนด์ เพื่อมิให้ทีมต้องยุบตัวลงโดยสิ้นเชิง
การควบกิจการเป็นไปด้วยดี ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1892 ชื่อ นิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ก็ถูกเลือกให้เป็นชื่อใหม่ของทีม
การลงเตะอาชีพในช่วงแรก และตำแหน่งแชมป์เอฟเอคัพ
นิวคาสเซิลสามารถคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศมาครองได้ถึงสามสมัยในช่วงทศวรรษ 1900s และยังเข้าชิงชนะเลิศเอฟเอคัพถึง 5 ครั้งใน 7 ฤดูกาล แต่สามารถเป็นแชมป์ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในปี 1910 หลังจากเอาชนะบาร์นสลีย์ไปได้ในการเตะนัดรีเพลย์ที่กูดิสันพาร์ค
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง พวกเขาคว้าแชมป์เอฟเอคัพได้อีกสมัยโดยการเอาชนะแอสตันวิลลาในรอบชิงชนะเลิศที่สนามเวมบลีย์ นอกจากนั้น นิวคาสเซิลยังเป็นแชมป์ลีกได้อีกหนึ่งสมัยในปี 1927 อีกด้วย
ความสำเร็จในเอฟเอคัพช่วงทศวรรษ 1950s
ในช่วงทศวรรษ 1950s นิวคาสเซิลเป็นแชมป์เอฟเอคัพถึง 3 สมัยในช่วงเวลา 5 ปี โดยเอาชนะแบล็กพูล 2-0 ในปี 1951 ชนะอาร์เซนอล 1-0 ในปี 1952 และชนะแมนเชสเตอร์ซิตี 3-1 ในปี 1955 โดยทีมนิวคาสเซิลในยุคนั้น มีผู้เล่นชื่อดังอยู่หลายคนด้วยกัน เช่น แจคกี มิลเบิร์น, บ็อบบี มิทเชลล์, และสแตน เซมัวร์
แชมป์ถ้วยยุโรป
ทีมของฮาร์วีย์สามารถทำอันดับผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลถ้วยยุโรปครั้งแรกในปี 1968 ก่อนจะคว้าแชมป์ถ้วยอินเตอร์-ซิตีส์ แฟร์ส คัพ (หรือถ้วยยูฟ่าคัพในปัจจุบัน) ไปครองอย่างเหนือความคาดหมายในปีถัดมา โดยสามารถเอาชนะทีมใหญ่ในยุโรปของยุคนั้นไปได้หลายราย ไม่ว่าจะเป็นสปอร์ติง ลิสบอน, เฟเยนูร์ด รอตเตอร์ดัม หรือ รีล ซาราโกซา และปิดท้ายด้วยการคว่ำทีมอุจเพสท์จากฮังการีในรอบชิงชนะเลิศ
นับตั้งแต่ก่อตั้งทีมมา นิวคาสเซิลมักจะมอบเสื้อหมายเลข 9 ให้แก่ผู้เล่นกองหน้าชื่อดังประจำทีม โดยประเพณีนี้ยังคงตกทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน สำหรับในช่วงเวลานั้น ผู้เล่นที่ได้ใส่เสื้อหมายเลข 9 มีหลายคนด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น วิน เดวีส์, ไบรอัน ร็อบสัน, บ็อบบี มอนเคอร์ หรือ แฟรงค์ คลาร์ก
หลังจากประสบความสำเร็จในฟุตบอลสโมสรยุโรป ฮาร์วีย์ก็ได้ดึงตัวผู้เล่นเกมรุกชื่อดังมากมายเข้ามาร่วมทีม นับตั้งแต่ จิมมี สมิธ, โทนี กรีน และเทอร์รี ฮิบบิทท์ ไปจนถึงยอดศูนย์หน้าอย่าง มัลคอล์ม แมคโดแนลด์ เจ้าของฉายา 'ซูเปอร์แมค' ผู้เป็นหนึ่งในตำนานของสโมสร แมคโดแนลด์พานิวคาสเซิลเข้าชิงชนะเลิศถ้วยเอฟเอคัพและลีกคัพกับลิเวอร์พูลและแมนเชสเตอร์ซิตีในปี 1974 และ 1976 ตามลำดับ แต่พลพรรคแม็กพายส์กลับล้มเหลวในรอบชิงทั้งสองครั้ง
ในช่วงต้นทศวรรษ 1980s นิวคาสเซิลอยู่ในช่วงตกต่ำ โดยได้ตกชั้นลงไปเล่นอยู่ในดิวิชัน 2 อยู่เป็นเวลาหลายปี ก่อนที่ผู้จัดการทีมอาร์เธอร์ ค็อกซ์จะสร้างทีมขึ้นมาใหม่โดยมีเควิน คีแกน อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษเป็นแกนหลัก จนกระทั่งได้เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุด
หลังจากนั้น นิวคาสเซิลเล่นอยู่ในดิวิชัน 1 จนกระทั่งพวกเขาตกชั้นอีกครั้งในปี 1989
คืนสู่ลีกสูงสุด
ในปี 1992 เควิน คีแกนได้กลับคืนสู่นิวคาสเซิลอีกครั้งในฐานะผู้จัดการทีม เมื่อเขาตอบรับสัญญาระยะสั้น เข้ามาคุมทีมแทนออสซี อาร์ดิเลส ตัวคีแกนเองนั้นกล่าวว่า งานคุมทีมนิวคาสเซิลเป็นงานเดียวเท่านั้น ที่สามารถทำให้เขาหวนคืนสู่วงการฟุตบอลได้ ในขณะนั้น นิวคาสเซิลกำลังดิ้นรนหนีการตกชั้นอยู่ในดิวิชัน 2 ถึงแม้ว่าจะเพิ่งถูกซื้อกิจการโดยเซอร์ จอห์น ฮอลล์ไปไม่นานก็ตาม
ในฤดูกาลถัดมา (1992-93) ฟอร์มของนิวคาสเซิลเปลี่ยนแปลงไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ พวกเขาเล่นฟุตบอลเกมรุกแบบตื่นตาตื่นใจ จนกระทั่งคว้าชัยชนะในเกมลีก 11 นัดแรก ก่อนที่จะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งแชมป์ดิวิชัน 1 และเลื่อนชั้นขึ้นสู่พรีเมียร์ลีกด้วยชัยชนะเหนือกริมสบี ทาวน์ 2-0
พรีเมียร์ลีก
นิวคาสเซิลประสบความสำเร็จในระดับสูงสุดภายใต้การคุมทีมของคีแกน พวกเขาจบฤดูกาล 1993-94 ที่อันดับ 3 และได้รับการตั้งฉายาโดยสื่อมวลชนอังกฤษว่าเป็น "The Entertainers"