cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุส
ชีวิตช่วงต้น : นายทหารที่มีชื่อเสียงและนักการเมือง
ขณะที่ยังเป็นชายฉกรรจ์ในกองทัพโรมัน มาร์แก็ลลุสได้รับการยกย่องจากผู้บังคับบัญชาในด้านทักษะและความกล้าหาญ จากประวัติการรับราชการที่ดี เมื่อ 226 ปีก่อนคริสต์ศักราช เขาได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งไอดีลิสกูรูลิส ในสาธารณรัฐโรมัน ตำแหน่งไอดีลิสนั้นถือว่าค่อนข้างมีเกียรติสำหรับชายอย่างมาร์แก็ลลุส เนื่องจากไอดีลิสเป็นผู้ดูแลอาคารสาธารณะและงานเทศกาลตลอดจนดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยของประชาชน ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งแรกที่ชาวโรมันจะได้รับในตำแหน่งทางการเมืองระดับสูง ส่วนตำแหน่งกูรูลิสค่อนข้างแปลกประหลาดเพราะเป็นการแสดงออกซึ่งมีความหมายว่าบุคคลนั้นเป็นชนชั้นพาทริเชียนหรือชนชั้นสูงมากกว่าจะเป็นพลิบีอันหรือสามัญชน มาร์แก็ลลุสได้รับการยกย่องเป็นอย่างสูงจากผู้บังคับบัญชาจนกระทั่งถูกมองว่าเป็นพาทริเชียน ถึงแม้ว่าในความเป็นจริงแล้วครอบครัวของเขาจะเป็นส่วนหนึ่งของชนชั้นพลิบีอัน ราว ๆ เวลาที่เขาดำรงตำแหน่งไอดีลิส มาร์แก็ลลุสได้รับตำแหน่งเอากูร์หรือโหรหลวง  ซึ่งพลูทาร์กอธิบายว่าเป็นเพราะความสามารถในการแปลความลางบอกเหตุได้ เมื่อเขาอายุได้ประมาณ 40 ปี มาร์แก็ลลุสได้กลายมาเป็นทหารและบุคคลสาธารณะที่ได้รับการสรรเสริญ อาชีพช่วงต้นของมาร์แก็ลลุสปิดฉากลงเมื่อ 222 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเวลานั้นเขาได้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากขึ้นจากการเลือกตั้งเป็นกงสุลแห่งสาธารณรัฐโรมัน ตำแหน่งทางการเมืองและทางการทหารที่สูงสุดในสมัยโรมันโบราณ
ชีวิตช่วงกลาง : สปอลิอาออปีมา
หลังจากสงครามพิวนิกครั้งที่หนึ่งซึ่งมาร์แก็ลลุสร่วมรบในฐานะทหาร พวกกอลที่อยู่ทางเหนือได้ประกาศสงครามต่อโรมเมื่อ 225 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในปีที่สี่และปีสุดท้ายของสงคราม มาร์แก็ลลุสได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกงสุลหนึ่งในสองที่นั่ง เพื่อนร่วมงานของเขาคือ กงสุลกไนอุส กอร์เนลิอุส สกีปิโอ กัลวุส กงสุลชุดก่อนหน้าได้เอาชนะแคว้นอินซูเบรีย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่ากอล ไปจนถึงแม่น้ำโป หลังจากความพ่ายแพ้ที่เลวร้ายนั้น อินซูเบรียถูกล้อม แต่มาร์แก็ลลุสซึ่งในขณะนั้นยังไม่ได้เป็นกงสุล โน้มน้าวให้รักษาการกงสุลทั้งสองคนไม่ยอมรับเงื่อนไขสันติภาพนี้ เมื่อมาร์แก็ลลุสและเพื่อนร่วมงานของเขาเข้าทำงานในตำแหน่งกงสุล อินซูเบรียจึงรวบรวมพวกไกซาไตซึ่งเป็นพันธมิตรของกอลจำนวน 30,000 คนเพื่อมาสู้กับโรมัน มาร์แก็ลลุสได้รุกรานอินซูเบรียลึกเข้าไปถึงแม่น้ำโป เช่นเดียวกับที่กงสุลก่อนหน้าเคยประสบความสำเร็จ จากที่นั่น พวกกอลส่งทหาร 10,000 คนข้ามแม่น้ำโปและโจมตีกลัสติดิอูง ป้อมปราการของโรมัน เพื่อเบี่ยงเบนการโจมตีของโรมัน สมรภูมินี้เองที่เป็นเวทีของการเผชิญหน้าระหว่างมาร์แก็ลลุสกับวีรีโดมารุส กษัตริย์กอล ซึ่งเป็นการจารึกชื่อของเขาในประวัติศาสตร์
การเผชิญหน้าตามที่พลูทาร์กเล่านั้นมีรายละเอียดจำนวนมากจนอาจตั้งข้อสงสัยถึงความถูกต้องของการบรรยายนี้ พลูทาร์กเล่าว่าก่อนหน้าการรบ วีรีโดมารุสมองเห็นมาร์แก็ลลุสผู้ซึ่งสวมเครื่องหมายผู้บัญชาการบนเกราะ และขี่ม้าออกมาพบกับเขา มาร์แก็ลลุสมองเห็นเกราะที่สวยงามบนหลังของข้าศึกที่กำลังขี่ม้ามุ่งมาทางเขา และสรุปได้ว่านี่เป็นเกราะที่สวยที่สุด ซึ่งเขาเคยสวดอ้อนวอนแก่เทพเจ้าให้ส่งมาแก่เขา จากนั้นทั้งสองคนก็ต่อสู้กัน และหลังจากนั้น มาร์แก็ลลุส "ด้วยการแทงหอกของเขาซึ่งทะลุทะลวงเกราะอกของข้าศึกนั้น และโดยการอัดของม้าของเขาที่วิ่งสุดฝีเท้า ได้เหวี่ยงเขาที่ยังมีชีวิตอยู่ลงบนพื้น และด้วยโจมตีครั้งที่สองและสาม ข้าศึกก็สิ้นใจลงในทันทีทันใด" มาร์แก็ลลุสปลดชุดเกราะออกจากศัตรูที่สิ้นชีพ ซึ่งเขาเรียกมันว่าสปอลิอาออปีมา คำนี้ซึ่งหมายถึง "ของริบสูงสุด" เป็นที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์โรมันว่าเป็นรางวัลที่เป็นที่เคารพและมีเกียรติสูงสุดที่นายพลสามารถได้รับ มีเพียงนายพลที่สังหารผู้นำของกองทัพฝ่ายตรงข้ามก่อนหน้าการบเท่านั้นที่จะได้รับเกียรติได้รับสปอลิอาออปีมา หลังจากที่ได้สังหารนักรบที่น่าเกรงขามลงแล้ว ผู้ซึ่งเขาทราบในภายหลังว่าเป็นกษัตริย์ มาร์แก็ลลุสได้อุทิศชุดเกราะนั้น ให้แก่เทพจูปิเตอร์ผู้พิชิตศัตรู ซึ่งเขาได้ให้สัญญาไว้ก่อนหน้าการรบ ในเรื่องนี้มีปัญหาในการบอกเล่าเหตุการณ์ของพลูทาร์ก เมื่อมาร์แก็ลลุสมองเห็นนักรบที่แต่งกายสวยงามที่สุดแล้ว เขาไม่ได้มองว่าผู้นั้นเป็นกษัตริย์ แต่มองว่าเป็นชายที่มีชุดเกราะเช่นนั้น แต่ทันทีหลังจากการรบ มาร์แก็ลลุสได้อธิษฐานต่อเทพจูปิเตอร์ผู้พิชิตศัตรู โดยกล่าวว่าเขาได้สังหารกษัตริย์หรือผู้ปกครอง ความไม่สอดคล้องกันนี้แสดงให้เห็นว่าเรื่องเล่าของพลูทาร์กอาจถูกเสริมแต่งขึ้นเพื่อความตื่นเต้นเร้าใจ ซึ่งก่อให้เกิดความคลาดเคลื่อน นอกจากนี้ เป็นไปได้ว่าพลูทาร์กเขียนเรื่องนี้ขึ้นเพื่อยกย่องมาร์แก็ลลุสในฐานะวีรบุรุษแห่งโรม แทนที่จะเป็นบันทึกประวัติศาสตร์
หลังจากการต่อสู้ระหว่างมาร์แก็ลลุสกับกษัตริย์แห่งกอล ทหารโรมันซึ่งมีจำนวนเหนือกว่าได้ทำลายการล้อมที่กลัสติดิอูง โดยสามารถชนะศึกและดำเนินการผลักดันกองทัพกอลไปจนถึงเมืองหลวงแมดิโอลานูง ที่นั่น พวกโรมันเอาชนะพวกกอล และพวกกอลยอมจำนนต่อโรมันในที่สุด เงื่อนไขสันติภาพระหว่างทั้งสองได้รับการยอมรับและสงครามกอลยุติลง พอลิเบียส นักประวัติศาสตร์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช กล่าวว่าความสำเร็จโดยรวมเกือบทั้งหมดเป็นผลงานของสกีปิโอ เพื่อนร่วมงานของมาร์แก็ลลุส แต่เนื่องจากมาร์แก็ลลุสได้รับสปอลิอาออปีมา มาร์แก็ลลุสจึงได้รับการเฉลิมฉลองมากกว่า หลังจากสงครามกอล ชื่อของมาร์แก็ลลุสเหมือนจะจางหายไปจากประวัติศาสตร์ไปพักหนึ่งจนกระทั่ง 216 ปีก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเป็นช่วงชีวิตบั้นปลายของเขา
ชีวิตบั้นปลาย : สงครามพิวนิกครั้งที่สอง
มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุสปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งทั้งในด้านการเมืองและการทหารระหว่างสงครามพิวนิกครั้งที่สอง ซึ่งเขาได้เข้าร่วมรบในยุทธการครั้งสำคัญ ๆ เมื่อ 216 ปีก่อนคริสต์ศักราช ปีที่สามของสงครามพิวนิกครั้งที่สอง มาร์แก็ลลุสได้รับเลือกตั้งเป็นไปรตอร์ อันเป็นตำแหน่งซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาที่ได้รับการเลือกตั้งหรือผู้บัญชาการกองทัพ ซึ่งหน้าที่อันหลังนี้เองที่มาร์แก็ลลุสได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ในซิซิลี โชคร้ายที่ระหว่างมาร์แก็ลลุสและคนของเขากำลังเตรียมเรือจะเดินทางไปซิซิลี กองทัพของเขาถูกเรียกตัวกลับไปยังโรมหลังจากความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่กันไน นับเป็นหนึ่งในหายนะครั้งร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์อันยาวนานของโรม โดยคำสั่งของสภาซีเนต มาร์แก็ลลุสถูกบีบให้แบ่งทหารจำนวน 1,500 นายกลับไปยังโรมเพื่อป้องกันเมืองหลังจากพ่ายแพ้ให้กับแฮนนิบัลแห่งคาร์เธจ กองทัพที่เหลืออยู่ของเขา ตลอดจนทหารเดนตายที่เหลือรอดมาจากคันนาย มาร์แก็ลลุสตั้งค่ายอยู่ใกล้กับซูเอสซูลา เมืองในแคว้นคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี ในขณะเดียวกัน บางส่วนของกองทัพคาร์เทจเริ่มเคลื่อนทัพมาเพื่อที่จะยึดเมืองโนลา มาร์แก็ลลุสสามารถขับไล่การโจมตีกลับไปและสามารถป้องกันเมืองจากเงื้อมมือของแฮนนิบัลได้สำเร็จ ถึงแม้ว่าการรบครั้งนี้จะไม่สำคัญนักเมื่อเทียบกับสงครามพิวนิกครั้งที่สองโดยรวม แต่ชัยชนะนั้น "สำคัญต่อผลกระทบด้านขวัญกำลังใจ เป็นการรุกครั้งแรก แม้จะเล็กน้อยมาก ซึ่งแฮนนิบัลไม่ยอมรับ"
จากนั้น เมื่อ 215 ปีก่อนคริสต์ศักราช มาร์แก็ลลุสถูกเรียกตัวไปยังโรมโดยผู้เผด็จการมาร์กุส ยูนิอุส เปรา ผู้ซึ่งต้องการจะปรึกษากับเขาเกี่ยวกับการจัดการสงครามในอนาคต หลังจากการประชุมครั้งนี้ มาร์แก็ลลุสได้รับตำแหน่งโปรกงสุล ในปีเดียวกัน เมื่อกงสุลลูกิอุส ป็อสตุมิอุส อัลบีนุส ถูกสังหารในการรบ มาร์แก็ลลุสถูกเลือกอย่างเป็นเอกฉันท์โดยชาวโรมันให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งจากเขา อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกงสุลอีกคนหนึ่งในเวลานั้นเป็นพลิบีอันเช่นเดียวกัน สภาซีเนตจึงไม่อนุญาตให้มาร์แก็ลลุสดำรงตำแหน่งได้ ด้วยเหตุผลที่สภาซีเนตมองว่าการที่พลิบีอันดำรงตำแหน่งกงสุลทั้งสองคนจะเป็นลางร้าย ดังนั้นมาร์แก็ลลุสจึงกลับไปดำรงตำแหน่งโปรกงสุลตามเดิม ซึ่งในเวลาต่อมาเขาได้ป้องกันเมืองโนลาอีกครั้งหนึ่งจากทัพหลังของกองทัพแฮนนิบัล ในปีต่อมา เมื่อ 214 ปีก่อนคริสต์ศักราช มาร์แก็ลลุสได้รับเลือกให้เป็นกงสุลอีกครั้งหนึ่ง เพื่อนร่วมงานของเขาคือ ฟาบิอุส มักซิมุส มาร์แก็ลลุสสามารถป้องกันโนลาได้เป็นครั้งที่สามจากแฮนนิบัลและสามารถยึดครองเมืองกาซิลีนูง ซึ่งมีขนาดเล็กแต่สำคัญได้
ซิซิลีและซีรากูซา
หลังจากชัยชนะที่กาซิลีนูง มาร์แก็ลลุสถูกส่งไปยังซิซิลี ซึ่งแฮนนิบัลได้จับตามอง เมื่อเดินทางมาถึงซิซิลี มาร์แก็ลลุสพบว่าเกาะอยู่ในสภาพสับสนอลหม่าน เฮียรอนิมัส ผู้ปกครองคนใหม่ของราชอาณาจักรซีรากูซาซึ่งเป็นพันธมิตรของโรม เพิ่งสืบราชบัลลังก์ภายหลังการสวรรคตของพระอัยกา (ปู่) และตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของผู้แทนของคาร์เธจ ฮิปพอคระทีสและเอพิซิดีส พระองค์ทรงประกาศสงครามต่อโรมันหลังจากชัยชนะของคาร์เธจในยุทธการที่กันไน อย่างไรก็ตาม ไม่นานนักเฮียรอนิมัสก็ทรงถูกปลดจากราชบัลลังก์ และผู้นำซีรากูซาคนใหม่ต้องการที่จะปรองดองใหม่กับโรม แต่ไม่สามารถขจัดความน่าสงสัยไปได้ จากนั้นซีรากูซาจึงเข้าฝ่ายคาร์เธจ ในปี 214 ก่อนคริสต์ศักราช ปีเดียวกับที่มาร์แก็ลลุสถูกส่งมายังซิซิลี เขาได้รุกรานเมืองแลออนตีนีซึ่งเป็นที่พำนักของผู้ปกครองซีรากูซาสองคน หลังจากการโจมตีเมืองประสบความสำเร็จ มาร์แก็ลลุสได้สั่งการให้ฆ่าทหารโรมันหนีทัพจำนวน 2,000 คนที่หลบซ่อนอยู่ในเมือง ก่อนจะเคลื่อนทัพไปล้อมเมืองซีรากูซาต่อไป เมื่อถึงจุดนี้ หลายเมืองในจังหวัดซิซิลีประกาศก่อกบฏต่อการปกครองของโรมัน การล้อมครั้งนี้กินเวลานานถึงสองปี บางส่วนเป็นเพราะความพยายามของโรมันถูกขัดขวางจากประดิษฐกรรมทางทหารซึ่งสร้างขึ้นโดยอาร์คิมีดีส นักประดิษฐ์ผู้มีชื่อเสียง ในขณะเดียวกัน หลังจากสั่งการให้กองทหารโรมันขนาดใหญ่ (ภายใต้การบังคับบัญชาของอัปปิอุส เกลาดิอุส ปุลแคร์) ล้อมซีรากูซาไว้ มาร์แก็ลลุสและกองทัพขนาดเล็กก็เคลื่อนไปทั่วซิซิลี ปราบปรามข้าศึกและเมืองที่ก่อกบฏ เช่น แอโลรุส, แมการาฮือไบลอา, แฮร์แบ็สซุส เป็นต้น
หลังจากที่มาร์แก็ลลุสกลับมาบัญชาการและดำเนินการล้อมต่อไป พวกคาร์เธจพยายามที่จะปลดปล่อยเมืองจากผู้รุกราน แต่ถูกตีกลับไป แม้ว่าจะมีการต้านทานอย่างเหนียวแน่นและประดิษฐกรรมอันชาญฉลาดของอาร์คิมีดีส ทหารโรมันสามารถยึดครองเมืองได้ในที่สุด ในช่วงฤดูร้อน 212 ปีก่อนคริสต์ศักราช พลูทาร์กเขียนไว้ว่า ขณะที่มาร์แก็ลลุสเคยเข้าไปในเมืองก่อนหน้านี้เพื่อประชุมการทูตกับชาวเมืองซีรากูซา ก็พบกับจุดอ่อนในป้อมปราการของฝ่ายตั้งรับ มาร์แก็ลลุสเน้นการโจมตีมายังจุดเปราะบางนี้ในเวลากลางคืนโดยกองทหารขนาดเล็กที่ได้รับการเลือกสรร เพื่อโจมตีกำแพงและเปิดประตูเมือง ระหว่างการโจมตี อาร์คิมีดีสถูกสังหารซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มาร์แก็ลลุสเสียใจ พลูทาร์กเขียนว่า ทหารโรมันอาละวาดไปทั่วทั้งเมือง โดยปล้นสะดมเอาข้าวของและผลงานศิลปะทุกชิ้นที่พบ การกระทำนี้มีความสำคัญเพราะซีรากูซาเคยเป็นเมืองของกรีกที่มีวัฒนธรรม ศิลปะ และสถาปัตยกรรมแบบกรีก เมื่อเมืองถูกปล้น ผลงานศิลปะกรีกจำนวนมากก็ถูกนำไปยังโรม นักวิชาการบางคนกล่าวว่าชัยชนะของมาร์แก็ลลุสมีความสำคัญทางวัฒนธรรมอย่างมากเนื่องจากเป็นการนำวัฒนธรรมกรีกเข้าสู่สังคมโรมัน
หลังจากชัยชนะที่ซีรากูซา มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุสยังคงอยู่ในซิซิลี ที่ซึ่งเขาสามารถเอาชนะข้าศึกคาร์เธจและกบฏได้เพิ่มเติม เมืองอากริแก็นตูงที่มีความสำคัญยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของคาร์เธจแม้ว่าผู้นำคาร์เธจจะไม่สามารถส่งกำลังไปสนับสนุนได้มากนัก เนื่องจากการสงครามกับโรมันในสเปนและอิตาลีมีความสำคัญมากกว่า เมื่อถึงสิ้นปี 211 ปีก่อนคริสต์ศักราช มาร์แก็ลลุสลาออกจากการบังคับบัญชาจังหวัดซิซิลี จากนั้นก็มอบตำแหน่งไปรตอร์ของจังหวัดให้อยู่ภายใต้การรับผิดชอบของมาร์กุส กอร์เนลิอุส เมื่อเขาเดินทางกลับมาถึงโรม มาร์แก็ลลุสไม่ได้รับเกียรติจากชัยชนะที่สมควรแก่ความดีความชอบเท่าใดนัก เนื่องจากศัตรูการเมืองของเขาค้านว่า เขาไม่ได้กำจัดภัยคุกคามในซิซิลีได้อย่างสิ้นเชิง
เสียชีวิตในการรบ
ชีวิตช่วงสุดท้ายของมาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุสนั้นเริ่มต้นขึ้นเมื่อการเลือกตั้งเป็นกงสุลโรมันสมัยที่สี่เมื่อ 210 ปีก่อนคริสต์ศักราช การเลือกตั้งของมาร์แก็ลลุสเข้าดำรงตำแหน่งนั้นก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์และความไม่พอใจอย่างมากต่อมาร์แก็ลลุส เนื่องจากข้อกล่าวหาโดยคู่แข่งทางการเมืองที่ว่าการกระทำของเขาในซิซิลีนั้นโหดร้ายอย่างมาก ตัวแทนจากนครซิซิลีได้มาร้องเรียนยังวุฒิสภาเกี่ยวกับการกระทำในอดีตของมาร์แก็ลลุส คำร้องทุกข์นี้ทำให้มาร์แก็ลลุสถูกบีบบังคับให้เปลี่ยนการควบคุมดินแดนให้แก่เพื่อนร่วมงานแทน เพื่อที่ว่ามาร์แก็ลลุสจะได้ไม่เป็นกงสุลที่ควบคุมซิซิลี ซึงในการเปลี่ยนอำนาจปกครองนั้น มาร์แก็ลลุสได้เข้าบัญชาการกองทัพโรมันในอาปูลิอา
ในระหว่างที่บังคับบัญชากองทัพแคว้นอาปูลิอานั้น มาร์แก็ลลุสได้นำกองทัพไปสู่ชัยชนะเด็ดขาดหลายครั้งเหนือพวกคาร์เธจ โดยครั้งแรก มาร์แก็ลลุสเข้ายึดเมืองซาลาปิอา จากนั้นจึงเคลื่อนทัพต่อไปและยึดเมืองอีกสองเมืองทางภาคกลางของอิตาลี ต่อมา เมื่อกองทัพของกงสุลฟุลวิอุส นายพลอีกคนหนึ่งของโรมัน ถูกทำลายลงอย่างราบคาบโดยแฮนนิบัล มาร์แก็ลลุสและกองทัพของเขาได้ก้าวเข้ามาเพื่อตรวจสอบความคืบหน้าในการทำสงครามกับผู้นำคาร์เธจ จากนั้นมาร์แก็ลลุสและแฮนนิบัลได้สู้รบกันที่นุมิสโตรที่ซึ่งไม่มีฝ่ายใดได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ถึงแม้ว่าโรมจะเป็นฝ่ายอ้างชัยชนะก็ตาม หลังจากยุทธการครั้งนี้ มาร์แก็ลลุสยังคงติดตามแฮนนิบัลต่อไป แต่กองทัพทั้งสองก็ไม่เคยเผชิญหน้ากันเพื่อรบอย่างเด็ดขาดแต่อย่างใด
209 ปีก่อนคริสต์ศักราช มาร์แก็ลลุสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโปรกงสุลและกลับมาบัญชาการกองทัพของเขาอีกครั้งหนึ่ง ในปีเดียวกันนั้นกองทัพโรมันภายใต้บังคับบัญชาของมาร์แก็ลลุสเผชิญกับกองทัพของแฮนนิบัลหลายครั้งในรูปแบบของการปะทะและการโจมตีอย่างไม่เปิดเผย มาร์แก็ลลุสกล่าวป้องกันการกระทำและยุทธวิธีของเขาต่อหน้าวุฒิสภาและเขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกงสุลเป็นสมัยที่ห้าเมื่อ 208 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังจากนั้น มาร์แก็ลลุสกลับเข้าสู่สนามรบอีกครั้งและเข้าบัญชาการกองทัพที่แวนุซิอา ระหว่างภารกิจออกลาดตระเวนครั้งหนึ่งพร้อมกับติตุส กวิงก์ติอุส กริสปีนุส เพื่อนร่วมงานของเขา และทหารม้าขนาดเล็ก 220 นาย ทหารกลุ่มดังกล่าวถูกซุ่มโจมตีและเกือบจะถูกสังหารทั้งหมดโดยกองทัพทหารม้านูมิเดียของคาร์เธจที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก มาร์แก็ลลุสถูกแทงด้วยหอกและเสียชีวิตในสนามรบ ในอีกไม่กี่วันถัดมา กริสปีนุสก็เสียชีวิตลงด้วยพิษบาดแผล
เมื่อ 23 ปีก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิเอากุสตุสเล่าว่าแฮนนิบัลได้อนุญาตให้จัดงานศพมาร์แก็ลลุสอย่างเหมาะสมและถึงกับส่งเถ้ากระดูกกลับมาให้บุตรชายของมาร์แก็ลลุส การสูญเสียกงสุลไปทีเดียวสองคนทำให้ขวัญกำลังใจของชาวโรมันตกต่ำลงไปมาก สาธารณรัฐได้สูญเสียผู้บัญชาการทหารอาวุโสไปถึงสองคน ขณะที่กองทัพคาร์เธจในอิตาลียังคงมีขนาดใหญ่
ความสำคัญทางประวัติศาสตร์
มาร์แก็ลลุสเป็นนายพลคนสำคัญระหว่างสงครามพิวนิกครั้งที่สองและการได้รับเลือกตั้งเป็นกงสุลถึงห้าสมัย ทำให้เขาถูกจารึกชื่อในประวัติศาสตร์โรมัน ชัยชนะอย่างเด็ดขาดของเขาในซิซิลี การทัพของเขาในอิตาลีทำให้แฮนนิบัลต้องหยุดชะงักและฟื้นฟูกำลังของวุฒิสภาโรมัน แต่ชัยชนะของมาร์แก็ลลุสในฐานะนักรบและผู้ได้รับสปอลิอาออปีมาที่ทำให้เขาถูกจดจำในประวัติศาสตร์โรมันโบราณ จึงเป็นการเหมาะสมที่เขาจะกลายเป็นที่รู้จักกันว่า "ดาบแห่งโรม"
อ้างอิง
-268-208
ปีเอโตร โบเซลลี
ประวัติ
ปีเอโตร โบเซลลี เกิดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1988 โบเซลลีได้เริ่มเข้าสู่วงการนายแบบตั้งแต่อายุ 6 ขวบจากการเป็นนายแบบให้กับอาร์มานีจูเนียร์ ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมเครื่องกล, มหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน โบเซลลีได้จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งในปี ค.ศ. 2009 และระดับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 2016
โบเซลลีได้เริ่มเข้าสู่วงการนายแบบภายใต้สังกัดโมเดลล์ 1 และยังได้รับการนิยามจากสื่อว่าเป็นครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ที่เซ็กซีที่สุดในโลก และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 เขาสามารถที่จะมีผู้ติดตามทางอินสตาแกรมมากถึง 2.7ล้านบัญชี
การถ่ายแบบ
โบเซลลีเคยผ่านการถ่ายแบบในสหรัฐอเมริกาทั้งผลิตภัณฑ์เสื้อผ้า Abercrombie & Fitch และ สถานฟิตเนส Equinox อีกทั้งเขายังเขาผ่านการถ่ายแบบในนิตยสารจีคิวสไตล์ และได้ขึ้นปกในนิตยสารแอตติจูด
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
ฮาบิกิโนะ
ฮาบิกิโนะ เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 26.45 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 107,057 คน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 4,048 คนต่อตารางกิโลเมตร
นครฮาบิกิโนะก่อตั้งขึ้นในฐานะเทศบาลนครเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1959 เป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องผลิตภัณฑ์จากองุ่น
NOAA
NOAA เป็นชื่อที่ใช้เรียกดาวเทียมขององค์กร NOAA ของสหรัฐ (ชื่อดาวเทียมคือ Advanced Television Infrared Observation Satellite ย่อเป็น TIROS-N หรือ ATN) ซึ่งเป็นดาวเทียมสำรวจอุตุนิยมวิทยา ที่มีวงโคจรในแนวเหนือใต้ ดาวเทียมในชุดนี้จะทำงานพร้อมกัน 2 ดวง เพื่อให้ได้ข้อมูลอุตุนิยมวิทยาในบริเวณต่างๆ ทุก 6 ชั่วโมง ดวงหนึ่งจะตัดแนวเส้นศูนย์สูตรจากเหนือลงใต้เวลา 7.30 น. (เรียก morining orbit มีระดับวงโคจรที่ 830 กม.) อีกดวงจะตัดแนวเส้นศูนย์สูตรจากเหนือลงใต้เวลา 13.40 น.(เรียก afternoon orbit มีระดับวงโคจรที่ 870 กม.)
วีเจ (เมือง)
วีเจ (Uíge) เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน ในประเทศแองโกลา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากกรุงลูอันดาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 220 กม. เมืองนี้เจริญเติบโตจากศูนย์กลางตลาดเล็ก ๆ ในปี ค.ศ. 1945 จนกลายเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1956
เปริโก เฟร์นันเดซ
เปโดร เฟร์นันเดซ กัสติเยโฆส (Pedro Fernández Castillejos) หรือ เปริโก เฟร์นันเดซ (Perico Fernández) หรือ นักมวยสากลชาวสเปน เกิดเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่เมืองซาราโกซา ประเทศสเปน สถิติการชก 128 ครั้ง ชนะ 83 (น็อก 48) เสมอ 15 แพ้ 28
ประวัติ
เปริโก เฟร์นันเดซ เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2515 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวต สภามวยโลก เมื่อ พ.ศ. 2517 ชนะไลออน ฟูรุยาม่า ในปีต่อมา เฟร์นันเดซเสียแชมป์โลกให้แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ เฟอร์นันเดซขึ้นชกแก้มือกับแสนศักดิ์อีกครั้งใน พ.ศ. 2520 แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีก ก่อนที่จะแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2530
เปริโก เฟร์นันเดซ มีผู้จัดการเป็นพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง หลังจากเสียแชมป์โลกให้กับแสนศักดิ์ด้วยการยอมแพ้ไปในยกที่ 8 แล้ว เฟร์นันเดซมีสภาพที่บอบช้ำมาก พ่อของเฟร์นันเดซได้เปิดเผยด้วยสภาพใบหน้าที่นองน้ำตาเพราะสงสารลูกชายว่า ยอมรับความพ่ายแพ้และเฟร์นันเดซสมควรที่จะแขวนนวมเสียที แต่ทว่าก็ยังคงชกต่อมาอีกหลายครั้ง
วัดดาวดึงษาราม
วัดดาวดึงษาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยดำริของเจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1 หรือคุณเสือที่ได้สร้างวัดไว้กลางสวนตำบลบางยี่ขัน ธนบุรี เดิมชื่อว่า วัดขรัวอิน คุณเสือได้สร้างพระอุโบสถก่ออิฐสูงพ้นดินประมาณ 2 ศอก เอาไม้แก่นทำเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้องฝาผนังไม้สัก มีบานประตูหน้าต่างเข้าออก ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีเจ้าลาวคนหนึ่งเป็นผู้หญิงชื่อ อิน ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์เสนาสนะสงฆ์ รื้อกุฏิเดิมซึ่งเป็นไม้ ก่อเป็นตึก ใช้ไม้แก่นเป็นเสาประธาน หลังคามุงกระเบื้อง ฝาไม้ไผ่ขัดแตะถือปูน ดูเหมือนฝาผนังตึกมีประตูหน้าต่าง รื้อฝาผนังและหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา
ต่อมารัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดดาวดึงษาราม ซึ่งหมายถึง วัดเป็นที่สถิตของพระอินทร์ ซึ่งยังมีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่โดยพระยามหาเทพ (ปาน) ต้นตระกูลปาณิกบุตร ได้ก่อร้างพระอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และถาวรวัตถุอีกมากมาย ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนัง เรื่องราวทศชาติชาดก เรื่องพระมหากัสสปะ เรื่องพระเจ้าทธิวาหนะ เรื่องพระนางสามาวดี เป็นต้น เชื่อกันว่า เป็นฝีมือของครูกงแป๊ะ (หลวงเสนีย์บริรักษ์) และครูทองอยู่ (หลวงวิจิตรเจษฎา) ช่างฝีมือเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในยุคนั้น
เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์
เอลโดราดูบิสเนสส์ทาวเวอร์ (Eldorado Business Tower) เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 22 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 141 เมตร หรือ 462 ฟุต และมีทั้งหมด 36 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
ดิสอิสอเมริกา (เพลง)
"ดิสอิสอเมริกา" (This is America) เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไชล์ดิช แกมบิโน แต่งและประพันธ์โดย แกมบิโน และลุดวิก เยอรันซอน เพลงออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
ตำบลสระตะเคียน
สระตะเคียน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสระตะเคียน ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอเสิงสาง ประมาณ 6 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลสระตะเคียน แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน คือ
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดกาญจนบุรี
ภาพรวม
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนทั้งหมด 499 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 446 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี (สพม.กาญจนบุรี) จำนวน 29 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีทั้ง 4 เขตรวม 413 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 4 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดกาญจนบุรีแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี
จังหวัดกาญจนบุรีอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 29 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 5 สหวิทยาเขต ได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 1
สพป.กาญจนบุรี เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตอนกลางของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองกาญจนบุรี อำเภอด่านมะขามเตี้ย อำเภอท่าม่วง และอำเภอศรีสวัสดิ์ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 139 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองกาญจนบุรี 52 โรงเรียน อำเภอท่าม่วง 42 โรงเรียน อำเภอด่านมะขามเตี้ย 26 โรงเรียน และอำเภอศรีสวัสดิ์ 19 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 2
สพป.กาญจนบุรี เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอท่ามะกา อำเภอพนมทวน และอำเภอห้วยกระเจา มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 101 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอท่ามะกา 49 โรงเรียน อำเภอพนมทวน 28 โรงเรียน และอำเภอห้วยกระเจา 24 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3
สพป.กาญจนบุรี เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอทองผาภูมิ อำเภอไทรโยค และอำเภอสังขละบุรี มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 81 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอไทรโยค 40 โรงเรียน อำเภอทองผาภูมิ 30 โรงเรียน และอำเภอสังขละบุรี 11 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 4
สพป.กาญจนบุรี เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอบ่อพลอย อำเภอเลาขวัญ และอำเภอหนองปรือ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 92 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเลาขวัญ 42 โรงเรียน อำเภอบ่อพลอย 32 โรงเรียน และอำเภอหนองปรือ 18 โรงเรียน
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 4 โรงเรียน ดังนี้
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี (2 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 2 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองกาญจนบุรี (5 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น (1 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 3 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 1 แห่ง
กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนและศูนย์การเรียนตำรวจตระเวนชายแดนในสังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน จำนวน 14 แห่ง ได้แก่
กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
จังหวัดกาญจนบุรีมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมจำนวน 3 โรงเรียน ได้แก่
อำเภอเมืองกาญจนบุรี
อำเภอเมืองกาญจนบุรีมี 74 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 1 จำนวน 52 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 7 โรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองกาญจนบุรี 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 3 โรงเรียน สังกัดกองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ 2 โรงเรียน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี 1 โรงเรียน สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเก่า 1 โรงเรียน และสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี 1 โรงเรียน
อำเภอด่านมะขามเตี้ย
อำเภอด่านมะขามเตี้ยมี 27 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 1 จำนวน 26 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอทองผาภูมิ
อำเภอทองผาภูมิมี 37 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาญจนบุรีเขต 3 จำนวน 30 โรงเรียน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน 3 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 2 โรงเรียน สังกัดเทศบาลตำบลทองผาภูมิ 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน
อำเภอท่าม่วง
อำเภอท่าม่วงมี 52 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 1 จำนวน 42 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 6 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 3 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลตำบลหนองขาว 1 โรงเรียน
อำเภอท่ามะกา
อำเภอท่ามะกามี 64 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 2 จำนวน 49 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 9 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 5 โรงเรียน และสังกัดเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น 1 โรงเรียน
อำเภอไทรโยค
อำเภอไทรโยคมี 48 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3 จำนวน 40 โรงเรียน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน 4 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 2 โรงเรียน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน
อำเภอพนมทวน
อำเภอพนมทวนมี 31 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 2 จำนวน 28 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 2 โรงเรียน และสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน
อำเภอเลาขวัญ
อำเภอเลาขวัญมี 44 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 4 จำนวน 42 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 1 โรงเรียน และสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี 1 โรงเรียน
อำเภอศรีสวัสดิ์
อำเภอศรีสวัสดิ์มี 22 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3 จำนวน 19 โรงเรียน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน 2 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอสังขละบุรี
อำเภอสังขละบุรีมี 20 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3 จำนวน 11 โรงเรียน สังกัดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 13 กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 3 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 1 โรงเรียน
อำเภอหนองปรือ
อำเภอหนองปรือมี 20 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 4 จำนวน 18 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 2 โรงเรียน
อำเภอห้วยกระเจา
อำเภอห้วยกระเจามี 25 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรีเขต 3 จำนวน 24 โรงเรียน และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 8 จำนวน 1 โรงเรียน
Proboscina
Proboscina เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Oncousoeciidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
ขนมเปียกปูน
ขนมเปียกปูน เป็นขนมไทยประเภทกวน มักมีสีดำซึ่งได้จากกาบมะพร้าวเผาไฟ และสีเขียวเข้มที่ได้จากน้ำใบเตยคั้น
ปอสต์นิก ยากอฟเลฟ
ปอสต์นิก ยากอฟเลฟ (Постник Яковлев) เป็นหนึ่งในสถาปนิกและนักก่อสร้างที่โด่งดังจากปัสคอฟ เขาเป็นผู้ร่วมสร้างมหาวิหารเซนต์เบซิลที่จัตุรัสแดงในมอสโก (สร้างในช่วง ค.ศ. 1555 ถึง 1560 สถาปนิกอีกคนคืออีวัน บาร์มา) กล่าวกันว่าเขามีชื่อเล่นว่า "บาร์มา" (Барма; "ผู้พูดพึมพำ") แต่นั่นอาจเป็นชื่อจริงของเขา คือ อีวัน ยากอฟเลวิช บาร์มา (ปอสต์นิกหมายถึง "เร็วกว่า") บาร์มาอาจเป็นผู้ช่วยของยากอฟเลฟ
ขนมเปียกปูน
สันนิษฐานว่าดัดแปลงมาจากกะละแมแต่ไม่ใส่กะทิสด ทำจากแป้งหมักเช่นเดียวกับขนมจีนหรือลอดช่อง ส่วนผสมในอดีตประกอบด้วย แป้งข้าวเจ้าหมักทิ้งไว้ แล้วนำมาโม่ด้วยโม่หินให้ละเอียดจนเป็นน้ำแป้ง ผสมน้ำตาลปี๊บ น้ำตาลทราย ใบตาลเผาไฟ (ส่วนใหญ่ไม่ค่อยนิยม) และน้ำปูนใส เมื่อกวนเสร็จนำมาใส่ถาดทรงสี่เหลี่ยม หากเป็นสมัยโบราณเป็นถาดโบราณรูปทรงกลม เมื่อขนมแห้งตึงดีจึงใช้มีดตัดแบ่งออกพอเป็นคำ ๆ ชาวบ้านเรียกติดปากว่า "สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน" เวลารับประทานโรยด้วยมะพร้าวอ่อนขูดฝอยเคล้ากับน้ำเกลือหรือเกลือป่น ส่วนวัตถุดิบในปัจจุบัน คือ แป้ง น้ำตาล และน้ำใบเตย หรือน้ำจากกาบมะพร้าวเผาไฟ
ไอดอลลิ่ง!!!
ไอดอลลิ่ง!!! (アイドリング!!!; Idoling!!!) คือ วงไอดอลที่เป็นหญิงล้วน สังกัด ฟูจิทีวี ปัจจุบันมีสมาชิกทั้งหมด 24 คน โดยแต่ละคนจะมีเลขประจำตัว ก่อนที่จะออกผลงานเพลงนั้น ไอดอลลิ่ง!!!ได้มีรายการวาไรตี้ ชื่อรายการว่า “ ไอดอลลิ่ง!!!”เหมือนกันกับชื่อวง
ประวัติ
ไอดอลลิ่ง!!! ก่อตั้งเมื่อเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2549 สมาชิกรุ่นที่หนึ่ง มีทั้งหมด 9 คน ออกผลงานซิงเกิลแรกในปี พ.ศ. 2550 ชื่อว่า “กันบาเระ โอโตเมะ (วะไร)” จากนั้น ได้ออกผลงานซิงเกิลที่ 2 ชื่อว่า “สโนว์ เซเรเบชั่น” ในปีถัดมา และออกอัลบั้มแรก ใช้ชื่อว่า “ไดอิจิ นะ โมโนะ” หลังจากนั้น ก็มีสมาชิกรุ่นที่สอง เข้ามาสมทบ อีก 9 คน แต่มีหนึ่งคน ติดปัญหาด้านการเรียน จึงลาออกอย่างกะทันหัน จึงเหลือเพียงสิบเจ็ดคน ออกผลงานซิงเกิลที่ 3 “โคคุฮาคุ” ซิงเกิลนี้ค่อนข้างเป็นที่รู้จักมากกว่าสองซิงเกิลก่อนพอสมควร และก็ได้ออกผลงาน ซิงเกิลที่ 4 “โชกุโจว ไอดอล” ตามมาในปีเดียวกัน
ใน เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 รุมิ โคอิสุมิ หนึ่งในสมาชิกรุ่นที่หนึ่ง ได้จบการศึกษา เนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ และจากนั้น สมาชิกรุ่นที่หนึ่ง อีก 3 คน และ สมาชิกรุ่นที่สอง อีก 1 คน ได้จบการศึกษาในเดือน มีนาคม ทำให้สมาชิกในขณะนั้นเหลือเพียง 12 คน
หลังจากนั้นในเดือน เมษายน ปีเดียวกัน ไอดอลลิ่ง!!!ได้มียูนิตพิเศษร่วมกับวงAKB48 โดยการนำสมาชิกบางส่วนของทั้งสองวงมารวมกันละใช้ชื่อยูนิตนี้ว่า เอเคบีไอดอลลิ่ง!!! ออกผลงานซิงเกิลชื่อว่า “ชูว จิโยเสะ” ต่อมา ไอดอลลิ่ง!!!ได้มีการออดิชั่นสมาชิกรุ่นที่สาม และได้สมาชิกใหม่เพิ่มมาอีก 3 คน เป็น 15 คน ออกผลงานซิงเกิลที่ 7 “เบบี้ บลู” และ ออกผลงานซิงเกิลที่ 8 “มุโจวเคน โควฟุคุ” โดยผลงานซิงเกิลนี้ ถือว่าเป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจนถึงปัจจุบันนี้ โดยคว้าอันดับที่ 5 ในตารางจัดอันดับเพลงแนวป็อปของประเทศญี่ปุ่น หลังจากซิงเกิลที่ 8 วางแผงแล้ว ไอดอลลิ่ง!!! ได้ออกอัลบั้มที่ 2 มีชื่อว่า "พุชชี่ พุชชี่" (อ่านตามภาษาญี่ปุ่น) และมีการจัดตั้งยูนิตย่อยอีกครั้ง โดยแบ่งเป็น 2 ยูนิต ได้แก่ โทกิเมกิ ไอดอลลิ่ง!!! และ พูโยะ พูโยะ ไอดอลลิ่ง!!! โดย โทกิเมกิ ไอดอลลิ่ง!!! ที่มีสมาชิกทั้งหมด 7 คน ได้ออกผลงานซิงเกิลที่ 9 “เทโนะ ฮิระ โนะ ยูกิ” และ พูโยะ พูโยะ ไอดอลลิ่ง!!! ที่มีสมาชิกทั้งหมด 8 คน ได้ออกซิงเกิลที่ 10 “เลิฟ เมจิก ฟีเวอร์”
ในปี พ.ศ. 2553 ไอดอลลิ่ง!!! ได้กลับมารวมวงกันอีกครั้งนึง และออกผลงานซิงเกิลที่ 11 "เอส.โอ.ดับเบิ้ลยู เซนส์ ออฟ วันเดอร์" โดยซิงเกิลนี้ ยังได้เป็นเพลงประกอบ การ์ตูนเแอนิเมชัน “แฟรี่ เทล” อีกด้วย หลังจากนั้นได้ออกผลงานอัลบั้มที่3 ที่มีชื่อว่า "ซันไรส์" และจากนั้นไม่นานก็มีการรับสมาชิกรุ่นที่สี่ อีก 5 คน ทำให้สมาชิกทั้งหมดมี 20 คน โดยซิงเกิลเปิดตัวของรุ่นที่สี่คือ ซิงเกิลที่ 12 “เมนิ วะ อาโอบะ ยามะโฮโตะโตะงิสุ ฮัทสึโค้ย” และ ซิงเกิลที่ 13 “พูวไซด์ ไดซาคุเซน” ในเวลาต่อมา
ปัจจุบัน ไอดอลลิ่ง!!!ถือได้ว่าเป็นกลุ่มไอดอลที่ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง สามารถวัดได้จากที่สมาชิกภายในวง ได้ออกผลงานเดี่ยวมากมาย เช่น โฟโต้บุ๊ค งานละคร งานภาพยนตร์ งานโฆษณา ฯลฯ
สมาชิก
จำนวนสมาชิกของไอดอลลิ่ง!!! รวมทั้งหมดมีทั้งหมด 35 คน โดยสมาชิกปัจจุบันมี 24 คน อดีตสมาชิกอีก 11 คน และมีทั้งหมด 6 รุ่นด้วยกัน
อดีตสมาชิก
(7 เมษายน พ.ศ. 2550 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2560)
กลุ่มนักร้องย่อยในไอดอลลิ่ง!!!
ไอดอลลิ่ง!!!แบ่งกลุ่มนักร้องย่อย(ยูนิต) ถึงสองครั้ง โดยครั้งที่หนึ่งแบ่งเป็น 4 ยูนิต และครั้งที่สอง แบ่งเป็น 2 ยูนิต
ซินท์ป็อป
ซินท์ป็อป (synth-pop; ย่อมาจาก synthesizer pop) หรือบางครั้งเรียกว่า เทคโนป็อป (techno-pop) เป็นแนวเพลงย่อยของนิวเวฟ ที่เน้นเสียงเครื่องสังเคราะห์ เป็นที่รู้จักในยุคระหว่างปลายทศวรรษ 1970 ที่เครื่องสังเคราะห์แต่เดิมใช้ในโพรเกรสซิฟร็อก อิเล็กทรอนิกส์ อาร์ตร็อก ดิสโก้ ช่วงทศวรรษที่ 1960 และ ทศวรรษที่ 1970 และรวมถึงดนตรีแบบวงเคราต์ร็อก เช่น ครัฟท์แวร์ค ซินท์ป็อปเกิดขึ้นในญี่ปุ่นและสหราชอาณาจักรในช่วงยุคโพสต์พังก์ ที่เป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวนิวเวฟในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 ถึงกลางทศวรรษ 1980
ขนมเปียกปูน
ขนมเปียกปูนกับขนมเปียก (หรือขนมเปียกอ่อน) มีลักษณะคล้ายกัน ขนมเปียกมีสีน้ำตาลที่ได้มาจากน้ำตาลโตนด ซึ่งเป็นส่วนผสมสำคัญของขนมเปียก ขนมเปียกมีเนื้อขนมที่ร่วนกว่าขนมเปียกปูน เนื่องจากไม่ได้ใส่น้ำปูนใส แต่จะเพิ่มหัวกระทิเข้าไป ทำให้ขนมเปียกมีรสชาติหวานมันมากกว่าขนมเปียกปูน มักรับประทานขนมเปียกกับถั่วทอง (ถั่วเขียวกระเทาะเปลือก)
แบทแมน & โรบิน (ภาพยนตร์)
แบทแมน & โรบิน (Batman & Robin) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่จากการ์ตูนชุดมนุษย์ค้างคาว กำกับภาพยนตร์โดย โจเอล ชูมาเกอร์ เขียนบทโดย อไควา โกลด์สแมน นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์,จอร์จ คลูนีย์, คริส โอ'ดอนเนลล์, อูมา เธอร์แมน และอลิเซีย ซิลเวอร์สโตน เป็นภาพยนตร์ภาคที่สี่ในไตรภาคมนุษย์ค้างคาวที่กำกับโดยโจเอล ชูมาเกอร์ ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง Batman Forever ในปี ค.ศ. 1995
เรื่องย่อ
ก๊อตแธมซิตี้ต้องตกอยู่ในห้วงแห่งฝันร้ายภายใต้บรรยากาศเย็นยะเยือกสุดขั้ว ทั่วทั้งเมืองกำลังจะแปรสภาพเป็นน้ำแข็ง จากการกระทำของจอมวายร้าย มิสเตอร์ฟรีส (อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์) ที่ผนึกพลังความชั่วร้ายกับ พอยซั่น (อูม่า เธอร์แมน) เจ้าของจุมพิษมรณะ ภารกิจอันหนักหน่วงของแบทแมนเริ่มขึ้นอีกครั้ง นอกเหนือจากการกอบกู้วิกฤตการณ์ในครั้งนี้ เขายังต้องคอยช่วยเหลือสองผู้ช่วยหนุ่ม-สาว โรบิน (คริส โอคอนเนลล์) และแบทเกิร์ล (อลิเซีย ซิลเวอร์สโตน) ไม่ให้ตกหลุมพลางของวายร้ายทั้งสองอีก
ปอสต์นิก ยากอฟเลฟ
ตามตำนานกล่าวว่า อีวานผู้เหี้ยมโหดทำให้ยากอฟเลฟตาบอดเพื่อที่จะไม่ให้เขาสร้างสิ่งที่สวยงามได้อีก อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเพียงความเชื่อปรัมปรา เพราะหลังจากที่สร้างมหาวิหารเบซิลเสร็จ ยากอฟเลฟได้ร่วมกับอีวัน ชีร์ไล ออกแบบกำแพงเครมลินแห่งคาซันและอาสนวิหารแม่พระรับสาร (คาซัน) ที่คาซันใน ค.ศ. 1561 ถึง 1562
นักประวัติศาสตร์หลายคนกล่าวว่ายากอฟเลฟยังออกแบบโบสถ์ในสตาริตซา, มูรอม, สเวียจสค์ และอาจรวมถึงในวลาดีมีร์ด้วย แต่นักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ โต้แย้งว่าโบสถ์เหล่านี้เป็นผลงานการออกแบบของสถาปนิกที่มีชื่อคล้ายกัน
ไก่ฟ้า
ไก่ฟ้า (อีสาน: ไก่ขวา) เป็นชื่อสามัญของนกหลายชนิด หลายสกุล ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) โดยมากจะอยู่ในวงศ์ย่อย Phasianinae
ไก่ฟ้าจะมีรูปร่างไล่เลี่ยกับไก่บ้าน มีจะงอยปากและขาแข็งแรงมาก มีลักษณะเด่น คือ ตัวผู้มีหางยาว และสีสันสวยงามกว่าตัวเมีย จัดเป็นความแตกต่างระหว่างเพศเห็นได้ชัดเจน บินได้แต่ในระยะทางสั้น ๆ ทำรังบนพื้นดิน กินเมล็ดพืช, ผลไม้สุก และแมลง เป็นอาหาร
ไก่ฟ้า เป็นนกที่มนุษย์ใช้เนื้อเป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงเพื่อเป็นสัตว์เลี้ยง มีหลายชนิดที่มีราคาแพง
ชนิดของไก่ฟ้า
(อาทิ)
ที่พบในประเทศไทย
ที่พบในต่างประเทศ
โอเพนบิบลิโอ
โอเพนบิบลิโอไทย
ในประเทศไทยได้มีการประยุกต์ใช้โอเพนบิบลิโอโดยการส่งเสริมสนับสนุนของหลายหน่วยงาน ทั้งนี้ สวทช. ได้ร่วมกับเครือข่ายความร่วมมือจึงได้นำซอฟต์แวร์นี้มาปรับปรุงให้มีความเหมาะสมกับการใช้งานของคนไทย โดยเฉพาะการปรับปรุงระบบติดต่อกับผู้ใช้เป็นภาษาไทย รวมถึงฟังก์ชันการทำงานต่างๆ เรียกว่า โอเพนบิบลิโอรุ่นหอไตร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 และให้บริการดาวน์โหลดใช้งานได้ฟรี
ยีนเห็นแก่ตัว
ยีนเห็นแก่ตัว (The Selfish Gene) เป็นหนังสือเรื่องวิวัฒนาการเขียนโดย ริชาร์ด ดอว์กินส์ พิมพ์ในปี 2519 และแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกโดย เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ ในปี 2559 ตั้งอยู่บนทฤษฎีหลักการของหนังสือเล่มแรกของจอร์จ ซี. วิลเลียมส์ การปรับตัวและการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (Adaptation and Natural Selection) ดอว์กินส์ใช้คำว่า "ยีนเห็นแก่ตัว" เป็นวิธีนำเสนอมุมมองวิวัฒนาการที่มียีนเป็นศูนย์กลาง (gene-centred view of evolution) ตรงกันข้ามกับมุมมองที่มุ่งสนใจสิ่งมีชีวิตและกลุ่ม กระพือความคิดที่พัฒนาระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 โดย ดับเบิลยู. ดี. ฮามิลตันและอื่น ๆ ให้ได้รับความนิยม จากมุมมองที่มียีนเป็นศูนย์กลาง ตามด้วยความคิดว่ายิ่งปัจเจกมากกว่าสองมีความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมมากยิ่งขึ้นเท่าใด ยิ่งมีสำนึก (ในระดับยีน) ทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นประพฤติเห็นแก่ตัวต่อกันมากยิ่งขึ้นเท่านั้น
คาดหมายว่าเชื้อสายวิวัฒนาให้ความเหมาะสมรวม (inclusive fitness) มากที่สุด คือ จำนวนสำเนาของยีนที่ส่งผ่านทั่วโลก (มิใช่โดยปัจเจกหนึ่ง ๆ) ผลคือ ประชากรจะมีแนวโน้มสู่ยุทธศาสตร์เสถียรในทางวัวัฒนาการ (evolutionarily stable strategy) หนังสือยังประดิษฐ์คำว่า มีม (mene) สำหรับหน่วยของวิวัฒนาการทางวัฒนธรรมของมนุษย์ที่สมนัยกับยีน โดยแนะว่าการผลิตซ้ำ "ความเห็นแก่ตัว" ดังนี้อาจเป็นแบบจำลองวัฒนธรรมของมนุษย์ในสำนึกที่ต่างไป การศึกษามีม (memetics) กลายเป็นหัวข้อการศึกษาจำนวนมากตั้งแต่มีการพิมพ์หนังสือนี้
ธัชกร เขียวสมบัติ
สิบเอก กีรติ เขียวสมบัติ หรือ กีรติ เขียวสมบัติ ปัจจุบันลงเล่นให้กับสมุทรปราการ ซิตี้ ในไทยลีก 2 อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย เป็นหนึ่งในนักเตะทำประตูคนสำคัญในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010
ประวัติ
สิบเอก ธัชกร เขียวสมบัติ เกิดวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่อำเภอปัว จังหวัดน่าน สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-2 จากโรงเรียนปัว สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3-6 จากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จากนั้นจึงได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายสิบทหารบก และระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกริก ปัจจุบันรับราชการในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม
เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลไทยรุ่นแรกที่ได้รับการส่งตัวจากสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ พีอีเอ เพื่อเข้ารับการฝึกซ้อมร่วมกับสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ที่ประเทศอังกฤษเป็นระยะเวลา 6 เดือน และในภายหลังเขาได้ร่วมทีมกับสโมสรฟุตบอลวัวชน ยูไนเต็ด
แอ่งสกลนคร
แอ่งสกลนคร เป็นการแบ่งโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามภูมิศาสตร์ โดยแอ่งสกลนครจะอยู่ในโซนอีสานตอนบน ครอบคลุมพื้นที่ จังหวัดเลย หนองบัวลำภู อุดรธานี หนองคาย บึงกาฬ สกลนคร นครพนมและมุกดาหาร ทิศเหนือจะมีแม่น้ำโขงกันขอบเขต ทิศตะวันตกกั้นด้วยเทือกเขาเพชรบูรณ์ มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ชี้ชัดว่าภายใน แอ่งสกลนครนี้ มีมนุษย์อาศัยอยู่ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่จะตั้งถิ่นฐานตามเนินดิน
ฮูริน ธาลิออน
ฮูริน (Húrin) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ฮูรินเป็นชาวมนุษย์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เป็นทายาทตระกูลฮาดอร์ เจ้าแคว้นดอร์-โลมิน และเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีสมญาว่า ธาลิออน (Thalion) ซึ่งเป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ผู้มั่นคง
ฮูรินแต่งงานกับมอร์เวนแห่งตระกูลเบออร์ มีบุตรด้วยกันสามคนคือ ทูริน อัวร์เวน และนิเอนอร์
พระธรรมโพธิมงคล (สมควร ปิยสีโล)
พระธรรมโพธิมงคล นามเดิม สมควร อุบลไทร ฉายา ปิยสีโล เป็นเจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร เจ้าคณะภาค 2
ชาติภูมิ
พระธรรมโพธิมงคล มีนามเดิมว่า สมควร นามสกุล อุบลไทร เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2492 ภูมิลำเนา อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม
อุปสมบท
อุปสมบท ณ วัดสโมสร อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 มีพระครูปัญญานนทคุณ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระหวัง เขมิโน วัดเกษตราราม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระบก อุสสาโห วัดสโมสร จังหวัดนนทบุรี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ฉายาว่า "ปิยสีโล"
สนามกีฬาเอตซีโย ชีดา
สนามกีฬาเอตซีโย ชีดา (Stadio Ezio Scida) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองโกรโตเน ประเทศอิตาลี และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโกรโตเน มีความจุ 16,547 ที่นั่ง
อำเภอเลาขวัญ
เลาขวัญ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
เหตุการณ์สำคัญ
6 ธันวาคม พ.ศ. 2548 คนร้ายก่อเหตุใช้อาวุธปืน ยิงใส่รถรับส่งนักเรียน โดย ด.ช. กฤษฎา โพธิ์ทอง เสียชีวิต นักเรียนหญิงบาดเจ็บ 5 ราย
ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นที่ราบลุ่ม ดินมีลักษณะเป็นดินร่วนปนทรายและมีบางพื้นที่เป็นดินเหนียว ดินเป็นกรดและเปรี้ยว
ลักษณะภูมิอากาศ
เนื่องจากอำเภอเลาขวัญอยู่ในเขตเงาฝนของเทือกเขาตะนาวศรี จึงทำให้ภูมิอากาศร้อน ลมแรงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ - เมษายน ส่วนเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม จะมีฝนตกเนื่องจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ภูมิอากาศโดยภาพรวมแล้วคล้ายคลึงภูมิอากาศของทางภาคเหนือและอีสาน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเลาขวัญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเลาขวัญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
สังคม
โรงพยาบาลชุมชน
ยาฬิ
ยาฬิปรากฏในเทวาลัยแบบอินเดียใต้จำนวนมาก สลักเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเสา ยาฬิยังมีหลายรูปแบบ โดยมีส่วนอื่น ๆ ของตัวที่ได้มาจากสัตว์ร้านอื่น ๆ บางครั้งมีการบรรยายยาฬิไว้เป็นภาษาอังกฤษว่า เลอโอกริฟ (leogryph; ครึ่งสิงโต ครึ่งกริฟฟิน) ด้วยลักษณะบางส่วนอย่างนก และส่วนงวงนั้นเรียกว่าจะงอยปาก
ประติมานวิทยา
การบรรยายและกล่าวถึงยาฬิปรากฏมาอย่างยาวนาน แต่เริ่มมาเป็นที่นิยมทั่วไปในเอกสารของอินเดียใต้ในศตวรรษที่ 16 เรื่อยมา มีการบรรยายไว้ว่ายาฬินี้มีอำนาจแข็งแกร่งกว่าสิงโต เสือ หรือช้าง ประติมานวิทยามีตัวงดงามอย่างแมว, ศีรษะเป็นสิงโต, งวงงาดั่งช้าง (คช) และหางอย่างงูใหญ่ บางครั้งปรากฏแสดงยาฬิยืนบนมกร ซ่งว่ากันว่าเป็นพาหนะของพระพุธ มักปรากฏภาพหรืองานแกะสลักรูปยาฬิตามผนังทางเข้าของเทวาลัย และเชื่อกันว่าคอยปกป้องเทวาลัยเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีรูปแบบที่ตัวเป็นอย่างสิงโต และมีหัวเป็นสัตว์อื่น เช่นหัวเป็นช้าง ที่เรียกว่า คชวยาฬ (gaja-vyala) หรือที่หัวเป็นสิงโต (สิงหวยาฬ; simha-vyala), ม้า (อัศววยาฬ; ashva-vyala), มนุษย์ (นีรวยาฬ; nir-vyala) และสุนัข (ศาวนวยาฬ; shvana-vyala)
สัญลักษณ์วิทยา
ว่ากันว่ายาฬิเป็นผู้พิทักษ์ ปกป้องมนุษย์ทั้งทางกายและทางจิตวิญญาณ เชื่อกันว่าเป็นสัตว์ดุร้ายที่ไม่เกรงกลัว และเป็นใหญ่ในบรรดาสัตว์ทั้งปวง นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่ายาฬิเป็นรูปแทนความกระเสือกกระสนของมนุษย์ต่อพลังพื้นฐานของธรรมชาติ
เกร์ริเยโรเอรอยโก
สถาบันวิทยาลัยศิลปะแมริแลนด์เรียกภาพนี้ว่าสัญลักษณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
อี-ทาวเวอร์
อี-ทาวเวอร์ (E-Tower) เป็นตึกระฟ้า เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) และเปิดทำการเมื่อ ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ได้กลายเป็นตึกที่สูงที่สุดอันดับที่ 13 ของประเทศบราซิล โดยมีความสูง 148 เมตร หรือ 488 ฟุต และมีทั้งหมด 37 ชั้น ตั้งอยู่ที่เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
ภาษาคาไรม์
ภาษาคาไรม์ (สำเนียงไครเมีย: къарай тили, สำเนียงตราไก: karaj tili, ชื่อภาษาฮีบรูดั้งเดิม lashon kedar,, ) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาฮีบรูในทำนองเดียวกับภาษายิดดิชหรือภาษาลาดิโน พูดโดยชาวคาไรต์ในไครเมียซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่นับถือศาสนายูดายในไครเมีย ลิทัวเนีย โปแลนด์และยูเครนตะวันตกเหลือผู้พูดอยู่เพียง 6 คน ภาษาคาไรม์สำเนียงลิทัวเนียเคยใช้พูดในกลุ่มชุมชนขนาดเล็กบริเวณเมืองตราไก ชาวคาไรต์เหล่านี้ถูกซื้อมาโดยแกรนด์ดยุกเวียเตาตัสแห่งลิทัวเนียเมื่อราว พ.ศ. 1944–1945 ซึ่งเป็นโอกาสให้ภาษานี้เหลือรอดอยู่ในตราไก ซึ่งเป็นผลมาจากการสนับสนุนของทางราชการ ในปัจจุบันมีพิพิธภัณฑ์ในตราไกแสดงเกี่ยวกับชุมชนคาไรต์และร้านอาหารคาไรต์
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ที่นับถือศาสนายูดาย
ศาสนายูดายของชาวคาไรต์ต่างจากศาสนายูดายของชาวยิว เพราะไม่ได้ใช้คัมภีร์มิซนะห์และทัลมุด คำว่าคาไรม์มาจากศัพท์ภาษาฮีบรู קרא แปลว่าอ่าน ส่วนคำว่าคาไรต์มาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก หมายถึงกลับ
ก่อนที่ศาสนาอิสลามจะแพร่หลายเข้ามา ชุมชนชาวยิวอยู่แยกจากกันเนื่องจากการเมือง สภาพภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม แต่เมื่อศาสนาอิสลามแพร่เข้ามา ชาวยิวส่วนใหญ่รวมเป็นกลุ่มก้อนภายใต้การปกครองชองชาวมุสลิม ชุมชนชาวยิวเหล่านี้เป็นชุมชนที่แข็งแกร่ง พยายามตั้งกฎของตนเอง กฎของมุสลิมไม่ได้มีผลต่อกิจกรรมทางศาสนาแต่มีผลต่อสังคม ทำให้เปลี่ยนมาใช้ภาษาอาหรับและรับวัฒนธรรมอิสลามทางด้านอาหาร การแต่งกายและการติดต่อทางสังคม ภายในสังคมของชาวยิวเอง แรบไบต่าง ๆ พยายามโน้มน้าวให้ชาวยิวยอมรับทัลมุดเป็นกฎของสังคม ในขณะที่ชาวยิวบางส่วนไม่ยอมรับ จึงเกิดความหลากหลายภายในศาสนายูดายขึ้น ศาสนายูดายของชาวคาไรต์เริ่มต้นในเมโสโปเตเมียเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13–14
ชาวคาไรต์ในไครเมียและลิทัวเนีย
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ที่มาอยู่ในไครเมียยังไม่แน่นอน เพราะขาดหลักฐานที่แน่ชัด เอกสารส่วนใหญ่ระบุถึงความสัมพันธ์ระหว่างชาวคาไรต์กับชุมชนอื่นระหว่างพุทธศตวรรษที่ 22–24 เอกสารส่วนใหญ่ระบุถึงชุมชนชาวคาไรต์ที่ถูกเผาเมื่อพ.ศ. 2279 ระหว่างที่รัสเซียรุกรานรัฐข่านตาตาร์ นักวิชาการบางส่วนเสนอว่าชาวคาไรต์เป็นลูกหลานของพ่อค้าที่เข้ามาในไครเมียตั้งแต่สมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ และได้พัฒนาภาษาของตนที่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกในช่วงที่อยู่ในไครเมียนี้เองมีเอกสารเกี่ยวกับการอพยพของชาวคาไรต์จากอิสตันบูลไปยังไครเมียซึ่งบันทึกโดยชาวยิวในอิสตันบูลเมื่อ พ.ศ. 1746 การก่อตั้งชุมชนพ่อค้าในไครเมียน่าจะเริ่มต้นขึ้นระหว่างพุทธศตวรรษที่ 18–19 โดยกลุ่มพ่อค้าที่ติดต่อระหว่างไครเมีย เอเชียกลางและจีน
ในอีกทางหนึ่งมีทฤษฎีว่าชาวคาไรต์ในไครเมียเป็นลูกหลานของเผ่าคาซาร์ที่เปลี่ยนมาใช้ภาษาคาไรม์ สมมติฐานที่สามกล่าวว่า ชาวคาไรต์เป็นลูกหลานของเผ่าอิสราเอลจากยุคแรกของการอพยพหลบหนีกษัตริย์อัสซีเรีย โดยเป็นเผ่าที่อพยพไปสู่เทือกเขาคอเคซัสเหนือแล้วจึงเข้าสู่คาบสมุทรไครเมีย
จุดกำเนิดของชาวคาไรต์ในลิทัวเนียมีความชัดเจนกว่า โดยกลุ่มชนนี้มาจากไครเมีย ใน พ.ศ. 1935 แกรนด์ดยุกเวียตาตุสแห่งลิทัวเนียปราบชาวตาตาร์ไครเมียได้ และอพยพชาวคาไรต์ในไครเมีย 330 ครอบครัวไปสู่ลิทัวเนีย ชาวคาไรต์ในลิทัวเนียแยกกันอยู่อย่างเป็นอิสระ และรักษาลักษณะเฉพาะของตนไว้ได้ โดยยังคงใช้ภาษากลุ่มเตอร์กิก แทนที่จะใช้ภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ในบริเวณนั้น
การจัดจำแนก
ภาษาคาไรม์เป็นสมาชิกของตระกูลภาษาอัลไตอิกซึ่งเป็นภาษาที่แพร่หลายในหมู่ชาวนอร์มานในยูเรเชีย ภายในตระกูลภาษานี้ ภาษาคาไรม์จัดอยู่ในภาษษกลุ่มเคียปชาก ซึ่งเป็นสาขาตะวันตกของภาษากลุ่มเตอร์กิก ภายในกลุ่มตะวันตก ภาษาคาไรม์เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มปอนโต-บัลการ์ในรัสเซียและภาษาคาลมึกซ์ในรัสเซีย ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างภาษาคาไรม์กับภาษาเคียปชากและภาษาตาตาร์ไครเมีย จึงมีทฤษฎีหนึ่งอธิบายว่าชาวคาซาร์เปลี่ยนไปเป็นชาวคาไรต์ที่นับถือศาสนายูดายในพุทธศตวรรษที่ 13–14
ลักษณะทั่วไปของภาษาในตระกูลอัลไตอิกคือเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา รูปคำติดต่อ และมีการเปลี่ยนเสียงสระ ภาษาคาไรต์มีลักษณะรูปคำติดต่อและมีการเปลี่ยนเสียงสระ จึงเป็นไปได้ที่จัดให้ภาษาคาไรม์อยู่ในกลุ่มนี้
ภาษาคาไรม์ในลิทัวเนียยังคงรักษาลักษณะที่มาจากกลุ่มภาษาเตอร์กิกไว้ได้ แม้จะมาอยู่ในบริเวณที่แวดล้อมด้วยภาษาลิทัวเนีย ภาษารัสเซียและภาษาโปแลนด์มากกว่า 600 ปี คำศัพท์ทางศาสนาในภาษาคาไรม์เป็นภาษาอาหรับ แสดงว่าจุดเริ่มต้นของวัฒนธรรมอยู่ในตะวันออกกลาง คำศัพท์ทางศาสนาอีกส่วนหนึ่งเป็นภาษาฮีบรู ภาษาที่มีอิทธิพลต่อรากศัพท์ภาษาคาไรม์ได้แก่ภาษาอาหรับ ภาษาฮีบรู และภาษาเปอร์เซียในระยะแรก และระยะต่อมาได้แก่ ภาษารัสเซีย ภาษายูเครน ภาษาโปแลนด์ สำหรับชาวยิวคาไรม์ที่อยู่ในรัสเซีย ยูเครน โปแลนด์และลิทัวเนีย
การแพร่กระจาย
ในปัจจุบันมีผูพูดภาษาคาไรม์อยู่ในไครเมีย ลิทัวเนีย โปแลนด์ อิสราเอล และสหรัฐ แม้ว่าจะมีชาวคาไรม์ 200 คนในลิทัวเนียแต่มีเพียง 1 ใน 4 ที่พูดภาษาคาไรม์
ภาษาคาไรม์แบ่งย่อยได้เป็น 3 สำเนียงคือ
ความสัมพันธ์กับภาษาอื่น
ภาษาคาไรม์มีความเกี่ยวข้องกับภาษาอื่น ๆ มากมาย รากฐานที่มีต้นกำเนิดในเมโสโปเตเมียทำให้มีความเกี่ยวข้องกับภาษาอาหรับ ภาษาคาไรม์ใช้พูดในไครเมียในช่วงจักรวรรดิออตโตมันจึงมีความเกี่ยวข้องกับภาษาตุรกี และการที่ผู้พูดภาษาคาไรม์มักอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ กระจัดกระจายไปจึงมีความเกี่ยวข้องกับภาษาที่อยู่รอบ ๆ เช่น ภาษาลิทัวเนีย ภาษาโปแลนด์ ภาษายูเครนและภาษารัสเซีย จึงมีการลอกเลียนรากศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาข้างเคียงมาใช้ในภาษาของตน ผู้พูดภาษาคาไรม์มักพูดได้หลายภาษาโดยจะพูดภาษาหลักในบริเวณนั้น ๆ ได้ด้วย บางส่วนที่มีความรู้ทางศาสนาจะรู้ภาษาฮ๊บรู
สถานะของภาษา
สำเนียงส่วนใหญ่ของภาษาคาไรม์เป็นภาษาที่ตายแล้ว การเหลืออยู่ของภาษาคาไรม์ในลิทัวเนีย ปัจจุบันอยู่ในภาวะเสี่ยงเพราะการแพร่กระจายของชาวคาไรม์ในยุคโซเวียตหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีคนสูงอายุที่ยังพูดภาษาคาไรม์อยู่ คนรุ่นใหม่ หันไปพูดภาษาลิทัวเนีย ภาษารัสเซีย หรือภาษาโปแลนด์แทน
ไวยากรณ์
ภาษาคาไรม์เป็นภาษาที่ใช้ปัจจัยและมีลักษณะรูปคำติดต่อมาก ไม่มีคำอุปสรรคและใช้ปรบท คำนามผันได้ 7 การก แต่เดิมภาษาคาไรม์เรียงประโยคแบบกลุ่มภาษาเตอร์กิกคือประธาน-กรรม-กริยา แต่ได้ปรับเปลี่ยนเพราะต้องสื่อสารกับผู้พูดภาษาอื่น ๆ ปัจจุบันเป็นแบบ ประธาน-กริยา-กรรม
ในไครเมียและยูเครน ภาษาคาไรม์เขียนด้วยอักษรซีริลลิก ในลิทัวเนียและโปแลนด์ เขียนด้วยอักษรละติน ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 22–24 เขียนด้วยอักษรฮีบรู
เจ้าคงคา
ฮ้อแป๊ะ (河伯; พินอิน: Hebo) เป็นเทวดาในศาสนาประเพณีจีนและศาสนาเต๋า โดยพระองค์เป็นเทพและเซียนที่ดูแลรักษาธาตุน้ำและทรงได้รับการบูชาในฐานะของเทพเจ้าผู้รักษาแม่น้ำเหลือง
ส่วนที่เกี่ยวข้อง
พระองค์เป็นที่เคารพบูชาเป็นอย่างมากในวัฒนธรรมจีนโบราณ เนื่องจากทรงเป็นที่นิยมในศาสนาประเพณีจีน ทำให้มีผู้แอบอ้างพระนามพระองค์ในการทุจริตฉ้อฉลเป็นที่รู้จักกันในเรื่อง ซีเหมินเป้าขจัดความงมงาย โดยในยุครณรัฐ ขุนนางนาม ซีเหมินเป้า (西门豹 Ximen Bao) นักปราชญ์และขุนนางแคว้นเว่ยเป็นผู้ปราบปรามการแอบอ้างนี้
การก่อการกำเริบชาติสโลวาเกีย
การก่อกบฏชาติสโลวาเกีย (Slovenské národné povstanie, abbreviated SNP) หรือการก่อกำเริบปี 1944 เป็นการเคลื่อนไหวของการก่อกบฏด้วยอาวุธโดยกลุ่มต่อต้านสโลวักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ขบวนการการฝ่ายต่อต้านนี้เป็นตัวแทนส่วนใหญ่โดยสมาชิกพรรคประชาธิปไตย แต่ยังรวมไปถึงพรรคสังคมประชาธิปไตยและคอมมิวนิสต์ แม้ว่าจะมีขนาดเล็กก็ตาม มันถูกเปิดฉากเมื่อวันที่ 29 กรกฏาคม ค.ศ. 1944 จากบันสกาบิสตรีตซาในความพยายามที่จะต่อต้านทหารเยอรมันที่ยึดครองดินแดนสโลวาเกียและเพื่อโค่นล้มรัฐบาลที่เป็นฝ่ายให้ความร่วมมือของยอเซ็ฟ ติซอ แม้ว่าการต่อต้านจะจบลงด้วยการถูกปราบปรามอย่างราบคาบโดยกองทัพเยอรมัน ปฏิบัติการรบแบบกองโจรยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งกองทัพโซเวียต กองทัพสโลวาเกีย และกองทัพโรมาเนียได้เข้ามาปลดปล่อยรัฐฟาสซิสต์สโลวาเกียในปี ค.ศ. 1945
ในช่วงหลังสงคราม มีหลายหน่วยงานทางการเมือง ส่วนใหญ่เป็นพวกลัทธิคอมมิวนิสต์ พยายามที่จะ"จี้ปล้น"การก่อการกำเริบครั้งนี้เพื่อชื่อเสียงของพวกเขาเอง ระบอบการปกครองลัทธิสตาลินในเชโกสโลวาเกียได้นำเสนอการก่อการกำเริบครั้งนี้ในฐานะเหตุการณ์ที่ริเริ่มและถูกควบคุมโดยกองกำลังคอมมิวนิสต์ ชาวสโลวักผู้คลั่งชาตินิยมในฝ่ายตรงข้าม ได้กล่าวอ้างว่าการก่อการกำเริบครั้งนี้เป็นประเด็นที่สำคัญต่อชาติสโลวาเกีย เนื่องจากหนึ่งในวัตถุประสงค์หลักคือการขับไล่ระบอบหุ่นเชิดของรัฐสโลวักและก่อตั้งเชโกสโลวาเกียขึ้นมาใหม่ ซึ่งสโลวักถูกปกครองโดยชาวเช็ก ในความเป็นจริง หลายฝ่ายที่ต่อสู้ในการก่อการกำเริบ ซึ่งมีขนาดใหญ่ซึ่งประกอบไปด้วยหน่วยทหารของกองทัพสโลวัก ฝ่ายต่อต้านลัทธิประชาธิปไตย พลพรรคคอมมิวนิสต์ และกองทัพจากต่างประเทศทำให้เกิดการแตกแยก การก่อการกำเริบครั้งนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างแพร่หลายแทบไม่ต้องสงสัยเลย แต่ผู้ที่เข้าร่วมและผู้สนับสนุนของการก่อการกำเริบครั้งนี้เป็นตัวแทนของทุกศาสนา ชนชั้น อายุ และฝ่ายการเมืองต่อต้านนาซีในชาติสโลวัก
อำเภอห้วยกระเจา
ห้วยกระเจา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอห้วยกระเจามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
แต่เดิมท้องที่อำเภอห้วยกระเจาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพนมทวน ซึ่งต่อมาเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น กิ่งอำเภอห้วยกระเจา และเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 26 กันยายน ให้ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอห้วยกระเจา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอห้วยกระเจาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 73 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอห้วยกระเจาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย
เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1Malaysia Development Berhad scandal) หรือ เรื่องอื้อฉาว 1MDB เป็นเรื่องอื้อฉาวทางการเมืองที่ยังดำเนินอยู่ในประเทศมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2558 นายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซียในขณะนั้น นาจิบ ราซักตกเป็นจำเลยในข้อหาส่งเงิน ริงกิตมาเลเซีย (≈ US$) จากเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย (1MDB) บริษัทพัฒนาทางยุทธวิธีของรัฐบาล ไปยังบัญชีส่วนตัวของตนเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากในหมู่ชาวมาเลเซีย ที่จำนวนมากได้เรียกร้องให้นาจิบ ราซัก ลาออกจากตำแหน่ง
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี พ.ศ. 2561 นายกรัฐมนตรีที่ได้รับการเลือกตั้งขึ้นมาใหม่ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด ได้กล่าวว่ามีหลักฐานอยู่เพียงพอต่อการเริ่มต้นสืบสวนเรื่องอื้ฉาว 1MDB นี้ได้ หลายเดือนหลังการเลือกตั้ง เจ้าหน้าที่ทางการมาเลเซียได้สั่งห้ามไม่ให้นาจิบ ราซัก ออกจากประเทศ, ยึดเงินสดและของมีค่าจำนวนมากที่มีหลักฐานเชื่อมโยงมาถึงเขา และได้ตั้งข้อหาเขาภายใต้ข้อหา การทำผิดหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายในเชิงอาชญากรรม, ฟอกเงิน และใช้อำนาจในทางที่ผิด ในขณะที่ โจ่ โหลว (นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังของเรื่องอื้อฉาวนี้ ) ถูกตั้งข้อหาฟอกเงิน นาจิบถูกพบว่ากระทำผิดจริงภายใต้เจ็ดข้อหา และถูกตัดสินจำคุก 12 ปี