cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พร้อมพงศ์ นพฤทธิ์
การเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 38
อีม็องซีเต
"อีม็องซีเต" (Immensité, "ไพศาล") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม แดล ได้รับการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศฝรั่งเศสและเกแบ็ก ประเทศแคนาดาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายในแบบดิจิตอลดาวโหลดเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 อย่างไรก็ตามไม่มีการจำหน่ายในรูปแบบซีดี
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่ทะเลสาบเลกมี้ด ในวันที่ 5 - 6 เมษายน พ.ศ. 2550 และแพร่ภาพในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
"อีม็องซีเต" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 7 ในชาร์ตเกแบ็กแอร์เพล ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อีม็องซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน
เวียง
เวียง คือ กำแพงหรือฮั่วบริเวณเมืองที่ถูกล้อมรอบไปด้วยคูน้ำ และ กำแพง หรือเมืองในสมัยก่อนเชียงแสนจนถึงล้านนา ส่วนมากจะถูกใช้เรียกในภาคเหนือและประเทศเพื่อนบ้าน นอกจากนี้ เวียง ยังเป็นหนึ่งในจตุสดมภ์ ชึ่งหมายถึง เมือง ซึ่งมีขุนเวียงเป็นผู้ดูแล สำหรับเวียงโบราณนั้นมีหลายแห่ง เช่น
เขตปกครองในปัจจุบัน
นอกจากเวียงในอดีตแล้ว ปัจจุบันเวียง ยังเป็นชื่อของตำบล อำเภอ หรือเทศบาล/องค์การบริหารส่วนตำบล อันเป็นที่ตั้งของเวียง หรือเมืองในสมัยก่อนเชียงแสน จนถึงล้านนา มีหลายเวียง ได้แก่
เจลดูดน้ำ
เจลดูดน้ำ เป็นวัสดุคล้ายของแข็ง เกิดจากสารละลายคอลลอยด์ (colloidal solution) สามารถดูดน้ำ หรือ อุ้มน้ำได้ เพราะมีโครงสร้างร่างแห
สมบัติการดูดน้ำ หรือ อุ้มน้ำ
การที่พอลิเมอร์ที่ชอบน้ำมักจะมีขั้ว จึงทำให้พอลิเมอร์ชนิดดังกล่าวสามารถละลายน้ำได้
จึงต้องมีการเชื่อมโยงข้ามด้วย ตัวเชื่อมโยงพอลิเมอร์ เพื่อให้เกิดเป็นโครงสร้างแบบร่างแห จึงจะไม่ละลายน้ำและสามารถอุ้มน้ำได้
วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 2015-16
วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 2015-16 หรือ วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ครั้งที่ 11 โดยครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 11
มาไซก์
มาไซก์ (Maaseik) เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 25,000 คน โดย 3,000 คนนั้นไม่ใช่ชาวเบลเยียม และเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเมิซ ซึ่งติดต่อกับประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ชายแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และมาไซก์ยังเป็นสถานที่กำเนิดของยัน ฟัน ไอก์ และฮือเบิร์ต ฟัน ไอก์ จิตรกรชาวเบลเยียมอีกด้วย
หิมพานต์ (กัณฑ์)
หิมพานต์ เป็นชื่อกัณฑ์ที่ ๒ แห่งเทศน์มหาชาติ จาก ๑๓ กัณฑ์คือ ทศพร หิมพานต์ ทานกัณฑ์ วนประเวศน์ ชูชก จุลพน มหาพน กุมาร มัทรี สักกบรรพ หมาราช ฉกษัตริย์ นครกัณฑ์
กัณฑ์หิมพานต์มีเนื้อหาเริ่มแต่พระเวสสันดรประสูติ อภิเสกสมรสกับนางมัทรี มีพระโอรสธิดาสองพระองค์คือชาลีกับกัณหา ตอนหลังถูกชาวเมืองขับไล่ให้ไปอยู่ป่าด้วยข้อหาพระราชทานช้างเผือกคู่บ้าคู่เมืองให้แก่ชาว กลิงครัฐ พระนางมัทรีจึงขอติดตามไปด้วย พร้อมทั้งพรรณาธรรมชาติในป่าหิมพานต์ให้พระเวสสันดรทรงทราบโดยละเอียด
กัณฑ์หิมพานต์มีความยาวของเนื้อหา จำนวน ๑๓๔ คาถา จากทั้งหมด ๑,๐๐๐ คาถา
สงครามโกะซันเน็ง
สงครามโกะซันเน็ง หรือที่รู้จักในชื่อว่า สงครามสามปีช่วงหลัง เกิดสงครามในช่วงปลายยุคค.ศ. 1080 ในประเทศญี่ปุ่น จังหวัดมุตซึบนเกาะฮนชู
ประวัติ
สงครามโกะซันเน็งเป็นสงครามที่ค่อนข้างยาวนานซึ่งในขณะเวลานั้นถือเป็นการแสดงอำนาจของแต่ละคน
สงครามโกะซันเน็งเกิดจากการมีความบาดหมางกันในตระกูลคิโยฮาระ (บางครั้งถูกเรียกว่า "คิโยวาระ") การสงบศึกถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก มินาโมโตะ โยชิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองจังหวัดมุตซึใน ค.ศ. 1083 พยายามทำให้การต่อสู้ระหว่าง คิโยฮาระ โนะ มาซาฮิระ, อิเอฮิระ และ นาริฮิระ สงบลง
มินะโมโตะ โยชิสงบศึกไม่สำเร็จจึงต้องใช้กองกำลังของตนเพื่อสงบศึก ได้รับความช่วยเหลือจาก ฟูจิวาระ โนะ คิโยฮาระ ท้ายที่สุด อิเอฮาระ และ นาริฮิระ ถูกฆาตกรรม
ระหว่างการบุกคานาซาวะ (1086–1089) มินาโมโตะ โยชิ จะถูกลอบสังหารแต่โดยไหวพริบเขาเห็นนกแตกรังที่ต้นไม้ทำให้เขารู้ว่ามีคนอยู่
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2541
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2541
ลีท
ลีท (leet หรือ 1337) เป็นลักษณะของภาษาที่ใช้กันในทางอินเทอร์เน็ตโดยเฉพาะในเกมออนไลน์ ซึ่งมีลักษณะคล้ายภาษาแชต โดยลักษณะลีทจะเป็นการดัดแปลงตัวอักษร ตัวเลข สัญลักษณ์ มาใช้ผสมคำในการใช้ภาษาเขียน มักจะใช้ในการส่งข้อความหากัน เพื่อประหยัดเวลาในการพิมพ์ หรือเพื่อความสนุก หรือในบางครั้งอาจเป็นการซ่อนข้อความของเยาวชนบนอินเทอร์เน็ตเพื่อไม่ให้ผู้ใหญ่จับได้ ที่มาของคำว่า leet นั้น มาจากคำว่า elite (อีลีท หมายถึง ผู้ที่ผ่านการคัดสรร)
คิโยฮิโกะ อาซูมะ
คิโยฮิโกะ อาซูมะ (เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1968 ที่จังหวัดเฮียวโงะ) ชื่อจริง คิโยฮิโกะ ฮิงาชิ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง อาสึมังกะไดโอ, โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ
การ์ตูนสี่ช่อง
การ์ตูนสี่ช่อง เป็นประเภทหนึ่งของการ์ตูนช่องของการ์ตูนญี่ปุ่นซึ่งมีการดำเนินเนื้อเรื่องต่อเนื่องกัน แต่ในแต่ละตอนจะเป็นตอนสั้นๆ ซึ่งมักอยู่ในนิตยสารการ์ตูน หรือหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์มากมาย
แนวโน้มของการ์ตูนประเภทนี้
ตามปกติของการ์ตูนสี่ช่องแล้ว มักจะจัดทำโดยเรียงช่องเป็นแนวตั้ง ซึ่งความจริงของเนื้อเรื่องในตอนนั้น มักจะอยู่ที่ช่องที่ 4 หรือ ช่องสุดท้าย (เช่นมุขจริงๆ ของการ์ตูนตลก 4 ช่อง มักจะหัวเราะกันที่ช่องสุดท้าย เพราะความจริงปรากฏในช่องสุดท้ายนั้นเอง) ถ้าความยาวของการ์ตูนสี่ช่องไม่พอ มักจะมีช่องซ้ำ 1 หรือ 2 ช่อง อาจจะมีช่องซ้ำ 3 ถึง 5 ช่อง (หากเกินเหตุการณ์สุดวิสัยที่ช่วยไม่ได้จริงๆ) ก็จะกลายเป็น 8 ช่อง ซึ่งมีเนื้อเรื่องต่อกัน
โรงเรียนราชินีบน
เป็นโรงเรียนหญิงล้วนระดับชั้นอนุบาลถึงมัธยมศึกษา ตั้งอยู่ที่ตึกถนนอัษฎางค์ ผู้ทรงให้กำเนิดโรงเรียนคือ สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร เพื่ออบรมให้เป็นนักเรียนผู้ดีที่ทันสมัย แต่คงความเป็นกุลสตรีที่งดงาม เพรียบพร้อมในทุกๆ ด้าน โรงเรียนราชินีบนให้เป็นสถานศึกษาที่มีความพร้อมและทันสมัยในทุก ๆ ด้าน มีความสะอาด สงบร่มรื่น ปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 74 ตารางวา สมเด็จพระราชปิตุจฉาเจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ประทานนาม โรงเรียนว่า “ โรงเรียนราชินีบน ” เมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นต้นไป
ประวัติ
'''พ.ศ. 2465''' โรงเรียนราชินีบนเปิดสอนที่ตึกของพระยามหิบาล ถนนสามเสนแขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร บริเวณแยกบางกระบือและโรงไฟฟ้าสามเสน (สถานที่ปัจจุบัน) เมื่อตั้งอยู่ที่นี่ได้ 3 ปี ได้ขยายการสอนสูงขึ้นตามลำดับจนถึงชั้นมัธยมปีที่ 6
'''พ.ศ. 2469''' สมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธรทรงพระศรัทธาบริจาคทุนทรัพย์อุดหนุนการศึกษาเป็นจำนวนมากโปรดให้จัดซื้อที่ดิน บ้านพระยามหิบาลจำนวน 2 ไร่ 75 ตารางวา กับขอพระราชทานที่ดินของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ตรงริมถนนเขียวไข่กา มาเพิ่ม ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวถมคูที่คั่นอยู่ตรงกลางนั้นเสีย จึงถมเนื้อที่ติดต่อกันรวม 4 ไร่ 1 งาน 97 ตารางวา โปรดให้กองช่างสุขาภิบาลอำนวยการสร้างสถานที่ศึกษาสำหรับสตรี ณ ที่แห่งนี้ ประทานเครื่องเรือนพร้อมเสร็จ ซึ่งจวนสำเร็จการเรียนอยู่แล้วควรจะให้คุ้นเคยกับสถานที่อันถูกต้องตามแบบสุขาภิบาลบ้าง เมื่อออกไปอยู่บ้านจะได้รู้จักแต่งบ้าน และรักษาสุขาภิบาล และอนามัยเป็นอันดี ทรงปรึกษาหม่อมเจ้าหญิงพิจิตรจิราภา เทวกุล ซึ่งท่านทรงเห็นด้วยและตัดสินพระทัยยุบโรงเรียนศรีจิตสง่า สมเด็จพระปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ทรงพระกรุณาโปรดให้รับนักเรียนที่เคยเรียนที่โรงเรียนศรีจิตสง่านี้เข้าเรียนต่อไปในโรงเรียนใหม่นี้ จึงเป็นอันว่าโรงเรียนใหม่นี้รับนักเรียนตั้งแต่ชั้นมัธยมปีที่ 3 ขึ้นไป ตั้งแต่ พ.ศ. 2472 เป็นต้นไป
นอกจากนี้ยังได้ทรงสร้างห้องแถวไม้ไว้เก็บผลประโยชน์ไว้บำรุงโรงเรียนทุกปี ขณะที่ยังดำรงพระชนม์อยู่ก็จะประทานเงินสำหรับใช้สอยประจำตลอดมา นอกจากนี้ยังได้พระราชทานวังคันธวาสที่ตั้งอยู่ ถนนวิทยุ ให้แก่โรงเรียนราชินีบน
โรงเรียนราชินีบน ได้เปิดทำการสอนเมื่อวันทื่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2472 มีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (ปลด กิตฺติโสภโณ) วัดเบญจมบพิตร ขณะนั้นเป็นพระเทพมุนี เป็นประธานประกอบพิธีสงฆ์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธสิริโสภา เสด็จแทนพระองค์ สมเด็จพระราชปิตุจฉาฯ ทรงทำพิธีเปิดป้ายนามโรงเรียน เมื่อแรกเปิด มีนักเรียน 63 คน ตึกเรียนหลังแรกเป็นตึกสีครีม ปีกหนึ่งเป็นสองชั้น อีกปีกหนึ่งเป็นชั้นเดียว ชั้นบนสำหรับนักเรียนประจำ ส่วนชั้นล่างเป็นห้องเรียน ปัจจุบันเรียกตึกนี้ว่า ตึกพิจิตรจิราภา
โรงเรียนราชินีบน สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ด้วยพระกรุณาของสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ทรงสร้างห้องแถวไว้เพื่อเก็บผลประโยชน์ ตั้งทุนไว้บำรุงโรงเรียน และได้ประทานสิ่งของตลอดจนเงินค่าใช้จ่ายให้กับโรงเรียน
'''พ.ศ. 2508''' ได้ขยายตึกเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 3 เรียนที่ตึก 4 ชั้น ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตึก 3 ชั้น เป็นตึกประถมและอนุบาล
'''พ.ศ. 2526''' เปิดตึกใหม่ซึ่งใช้เป็นห้องเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 4 ห้องโสตทัศนูปกรณ์ ห้องปฏิบัติการทางภาษา ห้องวิดีโอ ใต้ตึกเป็นที่รับประทานอาหารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายและห้องโภชนาการ
'''พ.ศ. 2537''' โรงเรียนได้สร้างอาคารเพิ่มเติม เพื่อให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้น โดยรื้อห้องแถวฝั่งตรงข้ามถนนเขียวไข่กา จัดสร้างเป็นตึกอนุบาลและที่พักนักเรียนประจำ สระว่ายน้ำ โรงยิม และสโมสร
ปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่ 15 ไร่ 3งาน 74 ตารางวา เปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาล 2 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 เป็นอนุบาล ถึง มัธยม 3 ชั้นละ 6 ห้องเรียน และ มัธยม 4 ถึง มัธยม 6 ชั้นละ 9 ห้องเรียน
งูกรีนแมมบาตะวันออก
งูกรีนแมมบาตะวันออก (Eastern green mamba, ) เป็นงูขนาดกลางถึงใหญ่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) มีพิษร้ายแรง มีถิ่นกำเนิดในชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกาใต้ไปจนถึงแทบทุกพื้นที่ของแอฟริกาตะวันออก
ลักษณะและพฤติกรรม
งูกรีนแมมบาตะวันออกมีสีเขียวเป็นมันวาวในทุกส่วนของร่างกาย ท้องมีสีเขียวอ่อนแกมเหลือง งูชนิดนี้จัดเป็นงูในสกุลงูแมมบา (Dendroaspis spp.) ที่มีขนาดเล็กที่สุด มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.4 เมตร สามารถยาวได้สูงสุด 2.4 เมตร  ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย งูกรีนแมมบาตะวันออกมีเขี้ยวพิษคู่หน้าขนาดใหญ่ ฟันแข็ง เกล็ดมีขนาดเล็ก เรียบลื่น แต่เกล็ดมีหัวมีขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน หัวยาวเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก หางผอมยาว  ตามีขนาดกลาง รูม่านตากลม
งูกรีนแมมบาตะวันออก เป็นงูที่อาศัยและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก บางครั้งจะลงมาสู่พื้นเพื่ออาบแดดหรือหาอาหารบ้าง เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ งูตัวเมียจะปล่อยฟีโรโมนออกมาเพื่อดึงดูดงูตัวผู้ งูตัวผู้จะต่อสู้แย่งชิงตัวเมียกันบนพื้นดิน ซึ่งบางครั้งอาจใช้เวลาหลายชั่วโมง ตัวที่ชนะจะได้ผสมพันธุ์กับตัวเมียบนต้นไม้ ตัวเมียจะวางไข่ ประมาณ 10-15 ฟอง วางไข่ในโพรงไม้หรือซากพืชที่เน่าเปื่อย หลังจากนั้น 3 เดือน ไข่จะฟัก โดยลูกงูจะมีขนาด 35-45 เซนติเมตร งูกรีนแมมบาตะวันออกเมื่อฟักออกจากไข่มีสีเหลืองแกมเขียว มีอายุยืนยาวถึง 15-25 ปี
งูกรีนแมมบาตะวันออก เมื่อเทียบกับงูแบล็คแมมบา (D. polylepis) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันแล้ว นับว่ามีอันตรายน้อยกว่ามาก ด้วยว่าเป็นงูที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเท่า และอาศัยอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก จึงมักไม่ค่อยได้มีโอกาสปะทะกับมนุษย์มากเท่า อีกทั้งยังเป็นงูที่มีนิสัยขี้ตื่น ขี้ตกใจ และเมื่อตกใจจะเลื้อยหนีขึ้นต้นไม้ที่อยู่ใกล้ที่สุดก่อน ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้ผิดกับงูแบล็คแมมบาโดยสิ้นเชิง
==การทดลองพิษของงูชนิดนี้ในหนู == ได้มีการศึกษาผลของพิษจากงูชนิดนี้ในหนูที่ถูกทำให้สลบ โดยมีการวัดค่าความดันโลหิต อัตราการหายใจและ ECG (คลื่นไฟฟ้าหัวใจ) ก่อนทำการทดลอง หลังจากนั้นฉีดพิษในปริมาณ 1 มิลลิกรัม ต่อน้ำหนักหนู 1 กิโลกรัม พบว่าภายในไม่กี่นาทีอัตราการหายใจลดลงอย่างเห็นได้ชัด และหยุดหายใจภายใน 15 นาที นอกจากนี้ยังพบว่าอัตราการเต้นและแรงบีบตัวของหัวใจลดลง และยังพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงสับไปมาของความดันโลหิตอีกด้วย ทั้งนี้การใช้เครื่องช่วยหายใจสามารถช่วยลดการเปลี่ยนแปลงของระบบหมุนเวียนโลหิตได้
การใช้ยา Atropine ปริมาณสูงสามารถป้องกันระบบทางเดินหายใจล้มเหลวได้ และสามารถป้องกันการเสียชีวิตได้อย่างมีนัยสำคัญ
ในประเทศไทย
งูกรีนแมมบาตะวันออก (รวมทั้งงูกรีนแมมบาตะวันตก (D. viridis)) เคยตกเป็นข่าวครึกโคมอยู่ช่วงหนึ่งในประเทศไทย ในเหตุการณ์มหาอุทกภัยปลายปี พ.ศ. 2554 เมื่อมีข่าวลือทางอินเทอร์เน็ตว่าได้มีผู้นำเข้างูทั้ง 2 ชนิดนี้มาเลี้ยงในประเทศไทย และหลุดรอดออกไปเมื่อเกิดน้ำท่วม โดยข่าวว่าหลุดออกจากย่านบางบัวทอง
ซึ่งในบทความในนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่ง ได้มีผู้เชี่ยวชาญและนิยมการเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยงได้เขียนถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับงูทั้ง 2 ชนิดนี้ในประเทศไทยว่า ครั้งหนึ่งเคยมีการนำเข้ามาจริง แต่ทว่างูชุดนั้นได้ตายหมดเพราะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศในประเทศไทยได้ อีกทั้งอุปสงค์ของงูกรีนแมมบ้าทั้ง 2 ชนิด ในประเทศไทยก็ไม่สมเหตุสมผล เนื่องจากยังมีงูชนิดอื่นที่มีสีสันและลักษณะคล้ายกัน แต่ว่ามีอันตรายน้อยกว่า ซึ่งได้มีการเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานแล้ว ประกอบกับเมื่อเหตุการณ์ผ่านมาแล้วระยะหนึ่ง ก็ยังไม่มีผู้ใดจับงูกรีนแมมบาได้จริง ดังนั้น จึงเชื่อว่าข่าวเรื่องงูกรีนแมมบาที่หลุดออกมานั้น เป็นเพียงการปล่อยข่าวเท่านั้น
วัจนภาษา
วัจนภาษา หมายถึงการสื่อสารในระบบคำและประโยค โดยผ่านการฟัง พูด อ่าน เขียน โดยจะมีคำเป็นตัวสื่อความหมาย ซึ่งในประโยคใดๆ คำแต่ละคำจะเขียนและอ่านได้เพียงวิธีเดียวเท่านั้น กล่าวคือ ถึงแม้ว่าคำบางคำอาจมีตัวสะกดเหมือนกัน(คำพ้องรูป) หรือ คำบางคำอ่านอ่านออกเสียงเหมือนกัน(คำพ้องเสียง) แต่คำใดๆก็ตามเมื่ออยู่ในประโยคแล้ว ย่อมเขียนและอ่านได้เพียงรูปแบบเดียว เช่น ช่วงนี้ทำงานให้มันเพลาๆลงบ้าง คำว่าเพลาเป็นคำพ้องรูป อาจอ่านว่า เพลาซึ่งหมายถึง แกนหมุนของล้อหรือการทำงานไม่หักโหม หรืออ่านว่า เพ-ลา ซึ่งแปลว่า เวลา แต่ในประโยค ช่วงนี้ทำงานให้มันเพลาๆลงบ้าง คำว่า เพลาต้องอ่านว่า เพลา เท่านั้น
ระบบพยางค์
พยางค์คือ การกำหนดการเปล่งเสียงออกมาครั้งหนึ่ง ๆ จะมีความหมายหรือไม่มีความหมายก็ได้ ในระบบคำ หนึ่งพยางค์จะประกอบด้วยอย่างน้อยห้าส่วน และมีอีกสองส่วน จะมีหรือไม่มีก็ได้
ระบบคำ
คำ คือการแทนความหมายของสิ่งต่างๆ โดยประกอบจากพยางค์ อันจะมีพยางค์เดียวหรือหลายพยางค์ก็ได้ คำอาจจะเกิดขึ้นมาโดดเลย เรียกว่า คำมูล หรือ คำโดด หรืออาจจะเกิดจากการประกอบของคำหลายๆคำ เรียกว่าคำรวม หรือ คำประสม
ระบบประโยค
ประโยคเป็นการแทนความหมายของสภาพ โดยประกอบด้วยสองส่วนเป็นอย่างน้อย คือภาคประธานและภาคแสดง การประกอบจะประกอบคำซึ่งมีสองคำหลักทำหน้าที่เป็นคำนามในภาคประธาน และคำกริยาในภาคแสดง
ลาลิกา ฤดูกาล 2013–14
การแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ฤดูกาล 2013-14 (Primera División de España 2013/14) เป็นฤดูกาลที่ 83 นับตั้งแต่ก่อตั้งการแข่งขันขึ้นมา เริ่มแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556 และจะสิ้นสุดในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2557
ในการแข่งขันนี้จะแข่งขันในระบบลีก มีทั้งหมด 20 ทีม ซึ่งประกอบด้วย 17 ทีมจากลาลิกา ฤดูกาล 2012-13 และอีก 3 ทีมจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2012-13
ผลการแข่งขันทีมที่ได้แชมป์ คือ อัตเลติโกเดมาดริด นับเป็นครั้งที่ 10 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร และถือเป็นการคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังจากบุกไปเสมอ บาร์เซโลนา ถึงสนามแคมป์นู 1-1 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งทั้งคู่ต่างก็มีลุ้นแชมป์ด้วยกันทั้งสิ้น โดยอัตเลติโกเดมาดริด ทำได้แค่เสมอก็ได้แชมป์แล้ว แต่ของบาร์เซโลนาต้องชนะเท่านั้น
ผลการแข่งขัน
อัปเดตล่าสุด: 18 พฤษภาคม 2014 แหล่งที่มา: LFP
อันดับดาวซัลโว
รางวัลปีชีชีจัดขึ้นโดยหนังสือพิมพ์ มาร์กา ให้แก่ผู้เล่นที่ทำประตูมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล. ที่มา: pichichi.es
ประเวศน์ ปฐวิกรณ์ยิม
ประเวศน์ สิงห์วังชา หรือ ณรงค์เวศน์ ขันต้น เป็นชาวจังหวัดตราด เกิดเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2520 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 18) เสมอ 2 แพ้ 2
กลุ่มสายการบินลาตัม
ลาตัม (LATAM) คือกลุ่มทุนสายการบินของประเทศชิลี มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงซานเตียโก ถือเป็นกลุ่มทุนสายการบินขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกา  ประกอบไปด้วยบริษัทลูกในประเทศอาร์เจนตินา, บราซิล, โคลอมเบีย, เอกวาดอร์, ปารากวัย และเปรู
การรวมทุน
สายการบินลัน (LAN) จากประเทศชิลี และสายการบินตัง (TAM) จากประเทศบราซิล ได้ทำข้อตกลงร่วมกันเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ข้อผูกพันความร่วมมือในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2554 และหนังสือสัญญาที่จะรวมกิจการในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2555  โดยผู้ถือหุ้นสายการบินตังได้เห็นชอบการควบรวมกิจการโดยสายการบินลัน เอนริเก กูเอโต อดีตประธานบริหารของสายการบินลัน ไปเป็นประธานบริหารของลาตัม และเมารีซียู โรลิง อามารู อดีตรองประธานของสายการบินตัง ไปเป็นประธานของลาตัม
ชิวแบคคา
ชิวแบคคา (หรือ "ชิวอี้" ตามที่มักถูกเรียกโดยสหายของเขา) เป็นวุคกี้ที่มีชื่อเสียงเป็นตำนานจากคาชี้กและเป็นนักบินร่วมของยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนซึ่งเป็นยานอวกาศของฮาน โซโล เขาเป็นบุตรชายของอัตติชิตกุก เป็นสามีของมัลลาโตบัก และเป็นบิดาของลัมปาวารู ชื่อของชิวแบคคามีส่วนหนึ่งเป็นชื่อของวีรบุรุษในตำนานแห่งคาชี้ก คือ แบคคา หัวหน้าเผ่าผู้ยิ่งใหญ่คนแรกแห่งคาชี้ก และผู้ให้กำเนิดดาบที่เป็นสัญลักษณ์ของการเป็นผู้นำในหมู่วู้กกี้ ชื่อนี้ทำให้ชิวแบคคามีศักดิ์สูงส่ง ข้อเท็จจริงนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยสถานะของเขาในยุทธการคาชี้กและในสงครามกลางเมืองกาแลกติก ชิวแบคคาได้พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาคู่ควรกับชื่ออันทรงเกียรตินี้ผ่านวีรกรรมนับครั้งไม่ถ้วน นอกจากนี้เขายังมีอาวุธที่ถนัดคือ หน้าไม้ลำแสง คำพูดติดปาก I am you Chewbacca,Han ชิวแบคคาเป็นผู้ทรงภูมิ รอบรู้ มีกำลังมาก และมีความซื่อสัตย์ต่อพวกพ้องอย่างยิ่ง ทั้งยังเป็นช่างเครื่องกลที่มีความสามารถ เช่นเดียวกันกับวู้กกี้คนอื่น ๆ ชิวแบคคาเข้าใจภาษากลางเป็นอย่างดี แม้ว่าชิวแบคคาจะเป็นคนมีวาทะศิลป์ที่ยอดเยี่ยม แต่ทว่าด้วยโครงสร้างของเผ่าพันธุ์ทำให้เขาไม่สามารถพูดด้วยภาษากลางได้ ทำให้เขาต้องพูดกับสหายด้วยภาษาไชรีวู้กซึ่งเป็นภาษาหลักของวู้กกี้ซึ่งประกอบด้วยเสียงร้องคำรามต่างๆ
วัยเยาว์
ชิวแบคคาถือกำเนิดบนดาวคาชี้กช่วงปีที่ 200 ก่อนยุทธการยาวิน ในวัยเยาว์ของชิวแบคคาเขาใฝ่หาการผจญภัยและการสำรวจแทนที่จะอาศัยอยู่แต่ในป่าทึบเหมือนกับวู้กกี้คนอื่นๆ การเดินทางครั้งแรกของชิวแบคคาคือการเดินทางไปยังดินแดนชั้นล่างที่ห่างไกลและอันตรายของป่าทึบในคาชี้ก คือชาโดว์แลนด์ หลังจากนั้นด้วยการใฝ่หาการเดินทางนี่เองที่ทำให้เขาบ้านเกิดอันเขียวชอุ่มของเขาไปไกลแสนไกล แต่ใจของเขายังอยู่ที่คาชี้ก และยังหาเวลาว่างเดินทางกลับบ้านอยู่เสมอ
กลุ่มสายการบินลาตัม
การอนุมัติจากรัฐบาล
รัฐบาลชิลีได้อนุมัติข้อตกลงจัดตั้งลาตัมเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2554 โดยมีเงื่อนไขทั้งหมด 11 ข้อ ส่วนหนึ่งในนั้นได้แก่ การโอนเวลาการบินบางส่วนที่ท่าอากาศยานนานาชาติเซาเปาลู–กวารุลยุสให้แก่คู่แข่งที่สนใจเปิดเส้นทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอาร์ตูโร เมริโน เบนิเตซในซานเตียโกของชิลี การออกจากพันธมิตรทางการบินกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งระหว่างวันเวิลด์กับสตาร์อัลไลแอนซ์ และการจำกัดการเพิ่มจำนวนผู้โดยสารระหว่างบราซิลกับชิลี ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2554 รัฐบาลบราซิลได้อนุมัติข้อตกลงโดยกำหนดเงื่อนไขคล้ายคลึงกับรัฐบาลชิลี คือ ลาตัมต้องเลือกพันธมิตรการบินภายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 และต้องลดจำนวนเที่ยวบินระหว่างเซาเปาลูกับซานเตียโกลง ในขณะนั้นสายการบินตังมีอยู่ 2 เที่ยว ในขณะที่สายการบินลันมีอยู่ 4 เที่ยว ทำให้สายการบินลันต้องลดจำนวนเที่ยวลง 2 เที่ยว เพื่อให้คู่แข่งเปิดเส้นทางนี้เพิ่ม ในวันที่ 7 มีนาคม พ..ศ. 2556 กลุ่มสายการบินลาตัมได้ประกาศเลือกกลุ่มวันเวิลด์เป็นพันธมิตรสายการบิน ทำให้สายการบินตังออกจากกลุ่มสตาร์อัลไลแอนซ์ในไตรมาสที่ 2 ของ พ.ศ. 2557 เพื่อเข้าร่วมกับกลุ่มวันเวิลด์
การเปลี่ยนชื่อกิจการ
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 ได้มีการประกาศว่าสายการบินทั้งหมดในกลุ่มลาตัมจะเปลี่ยนชื่อเป็นลาตัมโดยสมบูรณ์ และจะทำสีเครื่องบินใหม่ทั้งหมดภายใน พ.ศ. 2561 เครื่องบินลายลาตัมเริ่มทำสีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559
การลงทุนของสายการบินเดลตาและการออกจากกลุ่มวันเวิลด์
วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 สายการบินเดลตาประกาศที่จะซื้อหุ้นกลุ่มลาตัมจำนวนร้อยละ 20 หรือราว 1.9 พันล้านดอลลาร์เพื่อขยายโอกาสทางธุรกิจในภูมิภาคลาตินอเมริกา นอกจากนี้เดลตากำลังจ่ายค่าธรรมเนียมที่กลุ่มลาตัมลาออกจากกลุ่มวันเวิลด์ และเงินคำสั่งซื้อเครื่องแอร์บัส เอ350 เอ็กซ์ดับเบิลยูบี  เมีอวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2563 กลุ่มลาตัมออกจากสมาชิกกลุ่มวันเวิลด์เริ่มวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
การเงินล้มละลาย
วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มสายการบินลาตัมถูกบทหมาย 11 การล้มละลาย ที่ สหรัฐ จาก การระบาดทั่วของโควิด-19ของรัฐบาลชิลี
ผู้ถือหุ้น
โครงสร้างผู้ถือหุ้น ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
การปฏิบัติงาน
ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560 กลุ่มสายการบินลาตัมเป็นกลุ่มสายการบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกในแง่เครือข่ายการบิน โดยให้บริการด้วยเครื่องบินจำนวน 315 ลำ ไปสู่จุดหมายปลายทาง 137 แห่ง ใน 24 ประเทศ และมีเครื่องบินขนส่งสินค้า 18 ลำเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทาง 144 แห่งใน 29 ประเทศ
สายการบินลาตัมมีฐานการบินหลัก ณ ท่าอากาศยานนานาชาติอาร์ตูโร เมริโน เบนิเตซ ในกรุงซานเตียโก ชิลี, ท่าอากาศยานนานาชาติฆอร์เฆ ชาเบซ ในกรุงลิมา เปรู, ท่าอากาศยานนานาชาติเซาเปาลู–กวารุลยุสในนครกวารุลยุส บราซิล และท่าอากาศยานนานาชาติเอลโดราโดในกรุงโบโกตา โคลอมเบีย และจะหาฐานการบินแห่งใหม่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิลเพื่อขยายเส้นทางการบินระหว่างยุโรปกับอเมริกาใต้ โบโกตาเพิ่งได้รับการประกาศให้เป็นฐานการบินแห่งใหม่สำหรับภูมิภาคแคริบเบียน
กลุ่มบริษัทลูก
สายการบินที่กลุ่มลาตัมถือหุ้นอยู่ (ทั้งส่วนใหญ่และส่วนน้อย) มีดังนี้
อ้างอิง
praiasdefortaleza
งูกรีนแมมบาตะวันตก
งูกรีนแมมบาตะวันตก (Western green mamba, West African green mamba, Hallowell's green mamba; ) เป็นงูพิษร้ายแรงในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
เป็นงูที่มีสีเขียวตลอดทั้งตัว มีลักษณะคล้ายกับงูกรีนแมมบาตะวันออก (D. angusticeps) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน (Dendroaspis spp.) แต่ว่าถูกจัดให้เป็นชนิดต่างกัน เนื่องจากมีลักษณะทางกายภาพที่ต่างกัน คือ มีความยาวที่มากกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก กล่าวคือ มีความยาวโดยเฉลี่ย 1.8 เมตร และมีโทนสีของลำตัวหลากหลายแตกต่างกันมากกว่า กล่าวคือ มีทั้งสีเขียวมรกต, สีเขียวมะกอก หรือแม้แต่สีเขียวอมฟ้า อีกทั้งมีอุปนิสัยที่ดุร้ายก้าวร้าวกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก อาศัยและหากินเป็นหลักบนต้นไม้
งูกรีนแมมบาตะวันตก มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ในทวีปแอฟริกาตอนกลางในฝั่งทิศตะวันตก ซึ่งเป็นคนละส่วนกับถิ่นแพร่กระจายพันธุ์ของงูกรีนแมมบาตะวันออก
ซึ่งทั้งคู่เป็นงูที่มีพิษร้ายแรงต่อระบบประสาทเช่นเดียวกัน โดยมีพิษร้ายแรงใกล้เคียงกับงูเห่า (Naja spp.) ทั้งคู่มีการนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในหมู่ของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์แปลก ๆ  โดยที่งูกรีนแมมบาตะวันตกจะมีราคาซื้อขายแพงกว่างูกรีนแมมบาตะวันออก
การเป็นข่าว
งูกรีนแมมบาทั้ง 2 ชนิดนี้ เคยตกเป็นข่าวครึกโคมอยู่ช่วงหนึ่งในประเทศไทย ในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ในปลายปี พ.ศ. 2554 เมื่อมีข่าวลือทางอินเทอร์เน็ตว่าได้มีผู้นำเข้างูชนิดนี้มาเลี้ยงในประเทศไทย (เชื่อว่าคงเป็นงูกรีนแมมบาตะวันออก) และหลุดรอดออกไปเมื่อเกิดน้ำท่วม โดยข่าวว่าหลุดออกจากย่านบางบัวทอง
ซึ่งในบทความในนิตยสารสัตว์เลี้ยงฉบับหนึ่ง ได้มีผู้เชี่ยวชาญและนิยมการเลี้ยงงูเป็นสัตว์เลี้ยงได้เขียนถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับงูทั้ง 2 ชนิดนี้ในประเทศไทยว่า ครั้งหนึ่งเคยมีการนำเข้ามาจริง แต่ทว่างูชุดนั้นได้ตายหมดเพราะไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพภูมิอากาศในประเทศไทยได้ อีกทั้งอุปสงค์ของงูกรีนแมมบ้าทั้ง 2 ชนิด ในประเทศไทยก็ไม่สมเหตุสมผล เนื่องจากยังมีงูชนิดอื่นที่มีสีสันและลักษณะคล้ายกัน แต่ว่ามีอันตรายน้อยกว่า ซึ่งได้มีการเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานแล้ว ประกอบกับเมื่อเหตุการณ์ผ่านมาแล้วระยะหนึ่ง ก็ยังไม่มีผู้ใดจับงูกรีนแมมบาได้จริง ดังนั้น ผู้เขียนผู้นี้จึงเชื่อว่าข่าวเรื่องงูกรีนแมมบาที่หลุดออกมานั้น เป็นเพียงการปล่อยข่าวเท่านั้น
ท้าชน
ท้าชน หรือ ชื่อภาษาอังกฤษว่า Fireball เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2552 กำกับภาพยนตร์โดย ธนกร พงษ์สุวรรณ นำแสดงโดยแบงค์ วงแคลช (ปรีติ บารมีอนันต์) ร่วมด้วยนักแสดงอย่าง คณุตรา ชูช่วยสุวรรณ, อรุชา โตสวัสดิ์ , กานต์ณัฐ เสมอใจ, อณุวัฒ แซ่เจ้า, กัมปนาท อั้งสูงเนิน และ แซม เกษม
ภาพยนตร์ทำรายได้ 7.81 ล้านบาท
เนื้อเรื่อง
ใน ปี2009 แทน (แบงค์ ) นักบาสเก็ตบอลเถื่อนของเฮียปอต้องการนำเงินไปช่วยเหลือ ไท (แบงค์) น้องชายฝาแฝดของเขา ที่ติดคุกเพราะคดี ทำร้ายกาย โดยการแข่งบาสเก็ตบอลเถื่อน โดยแทนหารู้ไม่ว่า สิ่งที่รอเขาอยู่ที่สนาม คือ "ความตาย" เมื่อ "ตัน" (เอ อรุชา) ใช้รองเท้าเหยียบที่หัวของแทน จนได้รับบาดเจ็บสาหัส เมื่อ "ไท" ออกจากคุก ได้ทราบข่าว จาก "แป้ง" แฟนสาวของไท ว่าแทนได้รับบาดเจ็บสาหัส
เมื่อ ไท อยากรู้ว่าใครเป็นคนทำร้าย แทน เขาจึงเข้าร่วม ทีม Fireball ของเฮียเด่น (ภูวฤทธิ์ พรหมบันดาล) ซึ่งกว่าจะรู้ความจริง ไท ต้องแลกอะไรหลายๆ แม้ "ความตาย" ของเขาเองทีมของเฮียเด่นประกอบด้วยอิก หมึก เคและก็สิงห์ซึ่งต่อมาอิก หมึกได้ตายไปก่อนเนื่องจากถูกฆ่าในสนามทำให้นัดชิงทีมของเฮียเด่นที่เหลือเพียงไท สิงห์และเคต้องไปเจอกับทีมของตันที่มี3คนเท่ากันที่ได้แชมป์ปีที่แล้วจึงได้เข้าไปรอในรอบชิงในนัดนี้เคถูกเพื่อนร่วทีมตันปาดคอตายส่วนไทก็สามารถฆ่าตันและเพื่อนร่วมทีมอีก1คนตายก่อนตายตันได้เอามีดเสียบไทตายตามไปด้วยจึงเหลือแค่สิงห์ที่สามารถล้มสมาชิกทีมตันอีกคนได้
งานสร้างภาพยนตร์
ท้าชน เป็นภาพยนตร์ที่ร่วมมือสร้างของ 2 โปรดิวเซอร์ สง่า ฉัตรชัยรุ่งเรือง และ อังเคิล อดิเรก วัฏลีลา ในนาม บางกอก ฟิล์มสตูดิโอ ที่ลงทุนสร้างกว่า 35 ล้านบาท กับผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของค่ายนี้ จากนั้นจึงสรรหาผู้กำกับ โดยได้ ธนกร พงษ์สุวรรณ (อั๋น) (เป็นผู้ช่วยกำกับภาพยนตร์เรื่อง บางกอกแดนเจอรัส และ โกลคลับ เกมล้มโต๊ะ) เคยร่วมงานกับอังเคิลมาก่อนสมัยที่อังเคิลดูแลการผลิตภาพยนตร์อยู่ที่อาร์เอสฟิล์มจึงไว้ใจในความสามารถและมุมมองว่าเหมาะที่จะให้มารับผิดชอบกำกับในเรื่องนี้
พิพิธภัณฑ์พระ ประยูรภัณฑาคาร
พิพิธภัณฑ์พระ ประยูรภัณฑาคาร หรือ พรินทรปริยัติธรรมศาลา มีความเป็นมาจากการที่ เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) ได้สร้างศาลาต่อมุขพระบรมธาตุมหาเจดีย์ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2428 จารึกนามศาลานั้นว่า พรินทรปริยัติธรรมศาลา ปัจจุบัน ยังมีจารึกอยู่ที่ประตูทางเข้าภายในศาลา เป็นโคลง 4 บท โคลงบทแรกว่าดังนี้
กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอาคารหลังนี้เป็นศิลปโบราณสถานวัตถุของชาติ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ใน พ.ศ. 2550 วัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร ได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์หอพรินทรปริยัติธรรมศาลา จนแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2551 และจัดเป็น พิพิธภัณฑ์พระ มีชื่อว่า ประยูรภัณฑาคาร ที่แสดงพระกรุและของมีค่าที่ค้นพบบนองค์พระบรมธาตุมหาเจดีย์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ มาเป็นองค์ประธาน ได้ทรงประกอบพิธีเปิด ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2551
เหตุน้ำมันดีเซลรั่วไหลที่โนริลสค์ พ.ศ. 2563
สาเหตุ
น้ำมันดีเซลนั้นใช้เป็นเชื้อเพลิงสำรอง (backup fuel) ของโรงไฟฟ้าพลังความร้อนผสมถ่านหินของโนริลสค์-ไตมูร์ เอเนอร์จี (Norilsk-Taimyr Energy; NTEK) แทงก์เก็บน้ำมันดีเซลนั้นถล่มลงมาหลังพื้นเพอร์มาฟรอสต์ซึ่งสร้างแทงก์ไว้ด้านบนเริ่มที่จะละลายและนุ่มลง บริษัท Nornickel ระบุว่า: "เนื่องจากการทรุดตัวอย่างฉับพลันของฐานซึ่งใช้งานมาเป็นเวลากว่า 30 ปีโดยปราศจากปัญหา แทงก์เก็บเชื้อเพลิงดีเซลจึงได้รับความเสียหาย อันส่งผลให้เกิดน้ำมันรั่วไหลออกมา"
พื้นที่กว่า 180000 m2 ได้รับผลกระทบทันทีหลังน้ำมันรั่วไหล ตามด้วยแม่น้ำอัมบาร์นายา (Ambarnaya) และดัลดีคาน (Daldykan) ซึ่งอยู่ใกล้กัน ทำให้พื้นที่กว่า 350 ตารางกิโลเมตร เกิดการปนเปื้อน ความพยายามในการทำความสะอาดนั้นได้ถูกมองว่าจะเป็นไปอย่างยากลำบาก เนื่องด้วยพื้นที่นั้นไม่มีถนนเข้าถึงและแม่น้ำก็ตื้นเกินกว่าที่จะแล่นเรือเข้าไปได้ ค่าใช้จ่ายแก้ปัญหาระดับเร่งด่วนนี้ประมาณการณ์ไว้ที่ 10 พันล้านรูเบิล (US$146 ล้าน) และค่าใช้จ่ายในการทำความสะอาดที่ 100 พันล้านรูเบิล (US$1.5 พันล้าน) ซึ่งอาจใช้เวลา 5 ถึง 10 ปีในการทำความสะอาดทั้งหมด
กลุ่มอาการสำลักขี้เทา
กลุ่มอาการสำลักขี้เทา คือภาวะซึ่งมีขี้เทาเข้าไปอยู่ในปอดของทารกแรกเกิด ซึ่งอาจเกิดก่อนคลอดหรือขณะคลอดก็ได้
ขี้เทาเป็นอุจจาระที่ทารกขับถ่ายออกมาเป็นครั้งแรกของชีวิต ย่อยมาจากสิ่งต่างๆ ที่ทารกกลืนเข้าไปขณะอยู่ในครรภ์ ปกติขี้เทาจะค้างอยู่ในลำไส้ของทารกจนกระทั่งคลอดออกมา แต่บางครั้งอาจถูกขับออกมาอยู่ในน้ำคร่ำก่อนคลอดหรือถูกขับออกมาขณะคลอดได้ โดยเฉพาะเมื่อทารกตกอยู่ในภาวะเครียด (fetal distress) หากทารกสูดสำลักขี้เทาเหล่านี้เข้าไปอาจทำให้มีปัญหาทางการหายใจได้
ตายละหว่า...ดูดคนเข้าสมองคน
ตายละหว่า...ดูดคนเข้าสมองคน (Being John Malkovich) เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 1999 เป็นภาพยนตร์แฟนตาซี ตลก เขียนโดยชาร์ลี คอฟแมน กำกับโดยสไปก์ จอนซ์ นำแสดงโดย จอห์น คูแซก, คาเมรอน ดิแอซ และแคเทอรีน คีเนอร์ ร่วมด้วยจอห์น มัลโควิช
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 สาขา คือสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (จอนซ์), สาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม (คอฟแมน) และสาขานักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยม (คีเนอร์)
สกุลบาร์โบดีส
เป็นปลาที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คำว่า Barbodes มาจากภาษาละตินคำว่า barbus หมายถึง "หนวดปลา" และภาษากรีกคำว่า oides หมายถึง "เหมือนกับ" หรือ "คล้ายกับ"
มีลักษณะสำคัญ คือ เมื่อยังเป็นลูกปลาวัยอ่อนจะมีแต้มกลมเรียงกันในแนวด้านข้างลำตัว 3-5 แต้ม ซึ่งรวมทั้งแต้มบริเวณคอดหาง และมีแต้มที่จุดเริ่มต้นของครีบหลัง ก้านครีบแข็งมีขอบเป็นซี่จักรแข็ง เกือบทุกชนิดมีหนวดบนขากรรไกรบนสองคู่ ยกเว้นในบางชนิด มีเกล็ดที่มีท่อในแนวเส้นข้างลำตัว 22-32 เกล็ด
การจำแนก
ปัจจุบันแยกออกได้เป็น 47 ชนิด
หมายเหตุ: มอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิส มีความเห็นว่าปลาในสกุลนี้ยังไม่มีข้อยุติ เนื่องจากมีความเห็นว่าการกระจายพันธุ์ของปลาในสกุลนี้ครอบคลุมแต่เฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และฟิลิปปินส์ แต่หลายชนิดในสกุลนี้ ได้แก่ B. bovanicus, B. carnaticus, B. elongatus, B. polylepis และ B. wynaadensis มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่นอกจากพื้นที่เหล่านี้
ราดิช
ราดิช เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ซึ่งชาวดาวไซย่ามีสถานภาพเป็นนักรบที่เก่งกาจ และกลายร่างเป็นลิงยักษ์ได้เมื่อเห็นพระจันทร์เต็มดวงตราบเท่าที่ตนยังมีหางอยู่ (โดยปกติแล้วจะมีหางเหมือนลิง)
ประวัติ
พี่ชายแท้ๆ ของซุน โกคู มีนิสัยโหดเหี้ยมและเย็นชา มาที่โลกมนุษย์เพื่อตามหาตัวน้องชาย (โกคู) มีฝีมือร้ายกาจ แม้โกคูกับพิคโคโล่จะร่วมมือกันต่อสู้ก็ยังไม่สามารถต่อกรได้ แต่ในที่สุดก็ถูกฆ่าตายจากการที่โกคูได้ยอมสละชีวิต เข้าล็อก ราดิช ที่ด้านหลัง แล้วให้พิคโกโรปล่อยท่าไม้ตายใส่ ทำให้ โกคู และ ราดิช ตายไปพร้อมกัน
เขตไทโต
เขตไทโต เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ที่ตั้ง
เขตไทโตตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโตเกียว ล้อมรอบด้วยเขตพิเศษ 5 เขต ได้แก่ ชิโยดะ บุงเกียว อารากาวะ ซูมิดะ และชูโอ
คลองคีล
คลองคีล (Kiel Canal) หรือ คลองทะเลเหนือ-ทะเลบอลติก (Nord-Ostsee-Kanal) หรือก่อน ค.ศ. 1948 มีชื่อว่า คลองไคเซอร์วิลเฮ็ล์ม เป็นคลองน้ำจืดยาวประมาณ 98 กิโลเมตรในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี การแล่นเรือผ่านคลองคีลย่นระยะทางอ้อมคาบสมุทรจัตแลนด์เฉลี่ย 250 ไมล์ทะเล (460 กิโลเมตร) คลองคีลไม่เพียงแต่ช่วยประหยัดเวลาแต่ยังช่วยเลี่ยงทะเลที่เสี่ยงเกิดพายุอันตรายด้วย
คลองคีลเป็นทางน้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นที่มีเรือแวะเวียนมากที่สุดในโลก โดยมีจำนวนเฉลี่ยรายปีที่ 32,000 ลำ (90 ลำต่อวัน) ที่ขนส่งสินค้าประมาณ 100 ล้านตัน มีทางเข้าทะเลสองทาง และเชื่อมกับแม่น้ำไอเดอร์โดยคลองกีเซอเลาที่อ็อลเดินบึทเทิล
อาร์เยิน โรบเบิน
อาร์เยิน โรบเบิน (Arjen Robben; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เล่นในตำแหน่งปีกให้กับโกรนิงเงินเป็นสโมสรสุดท้าย เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเยอรมันในบุนเดิสลีกา สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ตำแหน่งกองหน้า แต่โดยมากเขาเล่นในตำแหน่งปีก เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เล่นที่มีทักษะการเลี้ยงบอล ความเร็ว ความสามารถในการส่งข้ามลูกบอลและความแม่นยำในการยิงระยะไกล เขาเป็นส่วนหนึ่งในทีมฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ และลงแข่งในยูโร 2004, ฟุตบอลโลก 2006, ยูโร 2008 และฟุตบอลโลก 2010
อำเภอดอยสะเก็ด
ดอยสะเก็ด ( (ᨯᩬ᩠ᨿᩈᨠᩮᩢ᩠ᨯ)) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด และเป็นอำเภอที่มีความเจริญทางเศรษฐกิจในลำดับต้นๆ ของจังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเป็นเส้นทางสำคัญที่ผ่านจากจังหวัดเชียงใหม่ไปยังจังหวัดเชียงราย และเป็นที่ตั้งของเขื่อนแม่กวงอุดมธารา
อาร์เยิน โรบเบิน
โรบเบินลงเล่นกับสโมสรฟุตบอลโครนิงเงิน (FC Groningen) เขาเล่นในฤดูกาล 2000–01 ต่อจากนั้นเซ็นสัญญากับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน (PSV Eindhoven) ที่นี่เขาได้รับรางวัลผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของเนเธอร์แลนด์ และยังได้แชมป์ลีกเอเรอดีวีซี ในฤดูกาลต่อมาสโมสรอังกฤษ มีความสนใจที่จะเซ็นสัญญากับเขา และหลังจากการเจรจาอันยืดเยื้อ เขาร่วมกับสโมสรฟุตบอลเชลซีหลังปิดฤดูกาล 2004
อำเภอดอยสะเก็ด
ที่ตั้ง
อำเภอดอยสะเก็ดตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
อาร์เยิน โรบเบิน
โรบเบินเปิดตัวเล่นกับเชลซีได้ช้าเนื่องจากเขาบาดเจ็บ เมื่อสมบูรณ์เขาช่วยให้เชลซีชนะเลิศในพรีเมียร์ลีกได้ 2 ฤดูกาลติดต่อกัน และยังติดอยู่ในชื่อผู้เล่นพรีเมียร์ลีกแห่งเดือน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 หลังจากฤดูกาลที่ 3 ในอังกฤษ ซึ่งเขามีอาการบาดเจ็บ โรบเบินย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในลาลิกา ด้วยค่าตัว 35 ล้านยูโร ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009 โรบเบินย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ด้วยค่าตัวราว 25 ล้านยูโร เขายิง 2 ประตูในนัดเปิดตัว ในฤดูการแรกของเขาที่มิวนิก สโมสรชนะในลีก ถือเป็นชัยชนะในลีกเป็นครั้งที่ 5 ของเขาใน 8 ปี และทีมเข้าสู่รอบตัดสินยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และเป็นผู้ยิงในช่วงท้ายเวลาของรองชิงชนะเลิศทำให้มิวนิกชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ไป 2-1 ประตู ทำให้ทีมได้แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นสมัยที่ 5 และโรบเบินได้รับเลือกเป็นแมนออฟเดอะแมตช์ด้วย
อ้างอิง
1984
อำเภอดอยสะเก็ด
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอดอยสะเก็ดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 112 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอดอยสะเก็ดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
สถาบันการศึกษา
อำเภอดอยสะเก็ด มีสถาบันอุดมศึกษาตั้งอยู่ในพื้นที่ 1 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่ถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลป่าป้อง ซึ่งเริ่มเปิดทำการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2551 ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และยังเป็นพื้นที่ที่รองรับการขยายตัวของมหาวิทยาลัย เพื่อเป็นสำนักงานอธิการบดีของมหาวิทยาลัยอีกด้วย
นอกจากนั้นแล้วอำเภอดอยสะเก็ด ยังมีโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ คือ โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม และโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 1 ดังนี้
ช้าง
ช้าง เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่ในวงศ์ Elephantidae ปัจจุบันรับรองว่ามีอยู่ 3 สปีชีส์ คือ ช้างแอฟริกา, ช้างป่าแอฟริกา และช้างเอเชีย วงศ์ Elephantidaeเป็นวงศ์เดียวที่ยังไม่สูญพันธุ์ในอันดับ Proboscidea สมาชิกที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เช่น มาสโตดอน (mastodon) วงศ์ Elephantidae ยังมีกลุ่มที่บัดนี้สูญพันธุ์ไปแล้วหลายกลุ่ม รวมทั้งช้างแมมมอธและช้างงาตรง ช้างแอฟริกามีหูขนาดใหญ่กว่าและหลังเว้า ส่วนช้างเอเชียมีหูขนาดเล็กกว่าและมีหลังนูนหรือราบ ลักษณะเด่นของช้างทุกชนิดได้แก่ งวงยาว หูกางขนาดใหญ่ ขาใหญ่ และผิวหนังที่หนาแต่ละเอียดอ่อน งวงใช้สำหรับการหายใจ หยิบจับอาหารและน้ำเข้าปา และคว้าวัตถุ งาซึ่งดัดแปลงมาจากฟันตัด ใช้เป็นทั้งอาวุธและเครื่องมือสำหรับเคลื่อนย้ายวัตถุและขุดดิน หูกางขนาดใหญ่ช่วยในการคงอุณหภูมิกายให้คงที่ เช่นเดียวกับใช้ในการสื่อสาร ขาใหญ่เหมือนเสารองรับน้ำหนักตัว ช้างเป็นสัตว์บกขนาดใหญ่สุดเท่าที่มีอยู่ในปัจจุบัน
ช้างกระจัดกระจายอยู่ทั่วแอฟริกาใต้สะฮารา เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบได้ในที่อยู่อาศัยหลากหลาย ทั้งสะวันนา ป่า ทะเลทรายและที่ลุ่มชื้นแฉะ ช้างเป็นสัตว์กินพืช และอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำเมื่อสามารถเข้าถึงได้ ช้างถือเป็นสิ่งมีชีวิตหลัก เนื่องจากผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม สัตว์อื่นมักรักษาระยะห่างจากช้าง โดยมีข้อยกเว้นคือสัตว์นักล่าช้าง เช่น สิงโต เสือโคร่ง ไฮยีนาและหมาป่าทุกชนิด ซึ่งปกติมักเลือกช้างอ่อนเป็นเป้าหมายเท่านั้น ช้างมีสังคมฟิชชัน–ฟิวชัน หมายความว่า กลุ่มครอบครัวหลายกลุ่มมารวมกันเข้าสังคม ช้างเพศเมีย (ช้างพัง) มักอาศัยอยู่เป็นกลุ่มครอบครัว ซึ่งอาจประกอบด้วยช้างเพศเมียหนึ่งตัวและลูกช้างหรือช้างเพศเมียหลายตัวที่มีความเกี่ยวดองกันกับลูก ๆ โดยไม่มีช้างเพศผู้ (ช้างพลาย) กลุ่มนี้มีช้างพังที่ปกติอายุมากที่สุดเป็นหัวหน้า
ช้างพลายออกจากลุ่มครอบครัวเมื่อถึงวัยเริ่มเจริญพันธุ์ และอาจอยู่สันโดษหรืออยู่กับช้างพลายตัวอื่น ช้างพลายโตเต็มวัยมีปฏิสัมพันธ์กับกลุ่มครอบครัวเมื่อหาคู่และเข้าสู่ภาวะที่มีเทสโทสเตอโรนและความก้าวร้าวสูงขึ้น เรียก ตกมัน ซึ่งช่วยให้พวกมันถือความเป็นใหญ่และสืบพันธุ์ได้สำเร็จ ลูกช้างเป็นศูนย์กลางความสนใจของกลุ่มครอบครัวและต้องอาศัยแม่เป็นเวลานานสุดสามปี ช้างป่ามีชีวิตอยู่ได้ถึง 70 ปี ช้างสื่อสารกันโดยการสัมผัส การมองเห็น การรับกลิ่นและการฟังเสียง ช้างใช้อินฟราซาวน์ และการสื่อสารไหวสะเทือนเป็นระยะทางไกล สติปัญญาของช้างเทียบได้กับสติปัญญาของไพรเมตและอันดับฐานวาฬและโลมา ช้างดูมีความสำนึกเกี่ยวกับตนเองและแสดงความเห็นใจต่อช้างที่กำลังตายหรือช้างที่ตายแล้ว
อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการ
สกุลช้างแอฟริกาประกอบด้วยช้างสอง หรืออาจแย้งได้ว่า สามชนิดที่ยังคงมีชีวิตอยู่ ขณะที่สปีชีส์ช้างเอเชียเป็นชนิดเดียวที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในสกุลช้างเอเชีย แต่สามารถแบ่งออกได้เป็นสี่สปีชีส์ย่อย ช้างแอฟริกาและช้างเอเชียวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษร่วมกันเมื่อราว 7.6 ล้านปีก่อน
ช้างแอฟริกา
ช้างแอฟริกามีความแตกต่างจากช้างเอเชียหลายประการ ที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนที่สุดคือหูที่มีขนาดใหญ่กว่าช้างเอเชียมาก นอกจากนี้ ช้างแอฟริกายังมีขนาดใหญ่กว่าช้างเอเชียอย่างเห็นได้ชัดและมีหลังเว้า ในช้างเอเชีย มีเพียงเพศผู้เท่านั้นที่มีงา แต่ช้างแอฟริกาทั้งเพศผู้และเพศเมียล้วนมีงาและมักจะมีขนน้อยกว่าช้างเอเชีย
ช้างแอฟริกาเดิมเคยถูกจัดเป็นสปีชีส์เดียวซึ่งประกอบด้วยสองสปีชีส์ย่อย ชื่อว่า ช้างสะวันนา (Loxodonta africana africana) และช้างป่า (Loxodonta africana cyclotis) แต่การวิเคราะห์ดีเอ็นเอล่าสุดเสนอแนะว่าทั้งสองนี้อาจเป็นคนละสปีชีส์กัน การแบ่งนี้ไม่ได้รับการยอมรับเป็นสากลโดยผู้เชี่ยวชาญ นอกจากนี้ยังมีการเสนอช้างแอฟริกาสปีชีส์ที่สามอยู่
ผู้แต่งการวิเคราะห์ดีเอ็นเอนิวเคลียสที่สกัดมาจาก "ช้างสะวันนาแอฟริกา ช้างป่าแอฟริกา ช้างเอเชีย มาสโตดอนอเมริกาซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว และแมมมอททุนดรา" ได้มีข้อสรุปในปี ค.ศ. 2010 ว่าช้างสะวันนาแอฟริกาและช้างป่าแอฟริกานั้น แท้จริงแล้วเป็นคนละสปีชีส์กัน โดยระบุว่า
เราได้พิสูจน์อย่างไม่ต้องสงสัยเลยว่าช้างเอเชียเป็นสปีชีส์พี่น้องของแมมมอททุนดรา การค้นพบอันน่าประหลาดใจจากการศึกษาของเรานั้นคือการวิวัฒนาการแยกออกจากกันของช้างสะวันนาและช้างป่าแอฟริกา ซึ่งบางคนเห็นว่าเป็นประชากรสองกลุ่มในสปีชีส์เดียวกัน นั้นเกิดขึ้นในอดีตนานพอ ๆ กับที่ช้างเอเชียวิวัฒนาการแยกออกจากแมมมอท และด้วยการวิวัฒนาการแยกออกจากกันแต่โบราณนี้เอง เราจึงสรุปว่าช้างสะวันนาและช้างป่าแอฟริกาควรจะถูกจัดเป็นคนละสปีชีส์กัน
ช้างป่าและช้างสะวันนาสามารถเกิดลูกผสมขึ้นได้ แต่เนื่องจากช้างทั้งสองชอบอาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่แตกต่างกันจึงลดโอกาสที่จะผสมข้ามสปีชีส์ เนื่องจากช้างแอฟริกาเพิ่งจะได้รับการยอมรับว่าประกอบด้วยสองสปีชีส์ที่แตกต่างกัน กลุ่มของช้างที่ถูกจับยังไม่ได้รับการจัดประเภทอย่างทั่วถึงและบางเชือกอาจเป็นลูกผสมก็เป็นได้
ภายใต้การจำแนกสองสปีชีส์ใหม่นี้ Loxodonta africana หมายความถึงแต่ช้างสะวันนา ซึ่งเป็นช้างที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยเป็นสัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุด เพศผู้มีความสูงระหว่าง 2.2 ถึง 8.7 เมตรเมื่อวัดจากพื้นถึงไหล่ และหนัก 2,700 กิโลกรัม โดยตัวที่หนักที่สุดนั้นมีบันทึกไว้ที่ 9,000 กิโลกรัม เพศเมียตัวเล็กกว่า สูงจากพื้นถึงไหล่วัดได้ 3 เมตร ช้างสะวันนามักจะพบได้ในทุ่งหญ้าเปิด บึงและริมทะเลสาบ มีถิ่นที่อยู่อาศัยครอบคลุมเขตซะวันนาแถบตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา
ส่วนช้างอีกสปีชีส์หนึ่งนั้น คือ ช้างป่า (Loxodonta cyclotis) มักจะมีขนาดเล็กกว่าและกลมกว่า งาของมันจะบางกว่าและตรงกว่าเมื่อเทียบกับช้างสะวันนา ช้างป่าสามารถหนักได้ถึง 3,500 กิโลกรัม และสูงราว 2.5 เมตร ช้างชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันน้อยกว่าช้างสะวันนามาก เนื่องจากอุปสรรคทางธรรมชาติและทางการเมืองทำให้การศึกษาพวกมันเป็นไปได้ยาก โดยปกติแล้ว พวกมันจะอาศัยอยู่ในป่าฝนแอฟริกาที่หนาทึบที่อยู่ทางตอนกลางและทางตะวันตกของทวีปแอฟริกา แม้ว่าในบางครั้งอาจพบพวกมันอยู่ตามชายป่าอยู่บ้าง และอาจทับซ้อนกับถิ่นที่อยู่และถิ่นผสมพันธุ์ของช้างสะวันนา ในปี ค.ศ. 1979 เอียน ดัคลาส-ฮามิลตัน ประเมินประชากรช้างแอฟริกาไว้ที่ 1.3 ล้านตัว การประเมินตัวเลขดังกล่าวเป็นที่โต้เถียงกันและเชื่อว่าเป็นตัวเลขที่สูงกว่าความเป็นจริง แต่ตัวเลขดังกล่าวมักจะได้รับการอ้างอิงอย่างกว้างขวางและได้กลายมาเป็นเส้นฐานโดยพฤตินัยซึ่งมักใช้อย่างผิด ๆ ในการบอกจำนวนของประชากรช้างที่ลดจำนวนลง ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 Loxodonta ได้รับความสนใจจากทั่วโลกเนื่องจากการลดจำนวนของประชากรกลุ่มใหญ่ในแอฟริกาตะวันออก ซึ่งส่วนใหญ่นั้นเป็นผลมาจากการล่าสัตว์ ตาม "รายงานสถานะช้างแอฟริกา พ.ศ. 2550" โดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) นั้น พบช้างแอฟริกาอาศัยอยู่ในธรรมชาติระหว่าง 470,000 และ 690,000 ตัว ถึงแม้ว่าการประเมินดังกล่าวจะครอบคลุมเพียงครึ่งหนึ่งของถิ่นที่อยู่อาศัยของช้างทั้งหมด แต่ผู้เชี่ยวชาญก็ไม่เชื่อว่าจำนวนที่แท้จริงจะสูงไปกว่านี้ เนื่องจากไม่คาดว่าประชากรกลุ่มใหญ่จะถูกค้นพบอีกในอนาคต จนถึงขณะนี้ ประชากรช้างกลุ่มใหญ่ที่สุดพบได้ทางใต้และตะวันออกของทวีปแอฟริกา ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของช้างทั้งหมด จากการวิเคราะห์ล่าสุดโดยผู้เชี่ยวชาญของ IUCN นั้น ประชากรกลุ่มใหญ่จำนวนมากทางตะวันออกและใต้ของแอฟริกานั้นเสถียรหรือเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ด้วยอัตราเฉลี่ย 4.5% ต่อปี
ตรงกันข้ามกับประชากรช้างในแอฟริกาตะวันตกที่มักมีขนาดเล็กและอยู่กันอย่างกระจัดกระจาย และคิดเป็นสัดส่วนน้อยต่อประชากรช้างทั้งหมด ประชากรช้างในตอนกลางของแอฟริกานั้นยังไม่แน่ชัด ขณะที่ความหนาแน่นของป่าทำให้การสำรวจประชากรเป็นไปได้อย่างยากลำบาก แต่เชื่อว่าการบุกรุกเข้าไปล่าเอางาและเนื้อจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในภูมิภาคนี้ ประชากรช้างในแอฟริกาใต้เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมาก โดยเพิ่มขึ้นจาก 8,000 เป็น 20,000 ตัวในรอบสิบสามปี หลังจากการห้ามค้างาช้างในปี ค.ศ. 1995
ช้างเอเชีย
ช้างเอเชีย หรือเรียกว่า ช้างอินเดีย (Elephas maximus) มีขนาดเล็กกว่าช้างแอฟริกามาก มีหูเล็กกว่า และที่สังเกตได้ชัดเจนคือ มีเพียงเพศผู้เท่านั้นที่มีงาขนาดใหญ่โผล่ออกมาให้เห็น
ประชากรช้างเอเชียทั่วโลกประเมินไว้อยู่ที่ราว 60,000 ตัว คิดเป็นหนึ่งในสิบของประชากรช้างแอฟริกา หรือหากจะกล่าวให้เจาะจงไปกว่านั้น โดยระหว่าง 41,410 และ 52,345 ตัวที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติ และระหว่าง 14,500 และ 15,300 เชือกที่ถูกเลี้ยงไว้ในทวีปเอเชีย โดยอาจมีอีกราว 1,000 เชือกที่อยู่กระจัดกระจายไปตามสวนสัตว์ทั่วโลก เป็นไปได้ว่าช้างเอเชียอาจลดจำนวนลงในอัตราที่ช้ากว่าช้างแอฟริกา และส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์และการทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยจากการรุกล้ำของมนุษย์
Elephas maximus ได้ถูกจำแนกออกเป็นหลายสปีชีส์ย่อย โดยอาศัยข้อมูลทางสัณฐานวิทยาและโมเลกุลเครื่องหมาย
งวง
งวงเป็นลักษณะร่วมกันของจมูกและริมฝีปากบน ซึ่งยืดยาวออกไปและเกิดจากวิวัฒนาการเพื่อทำหน้าที่เฉพาะอย่าง งวงเป็นรยางค์ที่สำคัญและมีประโยชน์ที่สุดของช้าง ช้างแอฟริกามีสิ่งคล้ายนิ้วโผล่ออกมาสองอันที่ปลายงวง ขณะที่ช้างเอเชียโผล่ออกมาแค่อันเดียว งวงช้างมีความละเอียดพอที่จะหยิบหญ้าขึ้นมาเพียงยอดเดียว แต่ก็แข็งแรงพอที่จะหักกิ่งไม้จากต้นได้ สามารถยกของหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม และเป็นเนื้อเยื่อที่ละเอียดอ่อนที่สุดเท่าที่เคยศึกษามา
สัตว์กินพืชส่วนใหญ่มีฟันที่ออกแบบมาเพื่อตัดและฉีกส่วนต่าง ๆ ของพืช อย่างไรก็ตาม ยกเว้นช้างวัยอ่อนมาก ช้างมักจะใช้งวงฉีกอาหารแล้วจึงนำมาวางไว้ที่ปาก พวกมันจะกินหญ้าหรือเอื้อมงวงขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อฉีกเอาใบไม้ ผลไม้หรือกิ่งไม้ทั้งกิ่ง หากอาหารที่ต้องการนั้นอยู่สูงเกินเอื้อม ช้างจะพันงวงของตัวเข้ากับต้นไม้หรือกิ่งไม้และเขย่าเอาอาหารลงมาหรืออาจล้มต้นไม้ทั้งต้นลงเลยทีเดียว
งวงยังมีบทบาทสำคัญในปฏิสัมพันธ์ทางสังคมหลายอย่าง ช้างที่คุ้นเคยกันจะทักทายกันโดยการพันงวงรอบงวงของอีกฝ่ายหนึ่ง ซึ่งคล้ายกับการจับมือของมนุษย์มาก นอกจากนี้ ช้างยังสามารถใช้งวงในการเล่นมวยปล้ำ โดยการสัมผัสระหว่างการเกี้ยวพาราสีและปฏิสัมพันธ์ระหว่างแม่-ลูก และสำหรับการแสดงความเหนือกว่า การชูงวงขึ้นสามารถเป็นได้ทั้งการเตือนหรือการคุกคาม ขณะที่งวงที่ลดลงสามารถเป็นสัญลักษณ์ของการจำยอม ช้างยังสามารถป้องกันตนเองได้เป็นอย่างดีโดยการเคลื่อนไหวงวงไปมาที่ผู้รุกรานหรือโดยการจับและขว้างออกไป
ช้างมีจมูกใหญ่ที่สุดในโลก และสามารถรับกลิ่นได้เป็นอย่างดี ซึ่งอาจดีที่สุดเหนือกว่าสัตว์อื่นใดในโลก การแกว่งงวงไปมาของช้างเป็นการทดสอบกลิ่นในอากาศจากทุกทิศทาง ช้างป่าสามารถรับกลิ่นได้ไกลหลายไมล์ซึ่งสามารถรับรู้ถึงอันตรายล่วงหน้าได้ นอกจากนี้ งวงช้างยังสามารถใช้เปล่งเสียงได้อีกด้วย
งา
งาของช้าเป็นฟันตัดขากรรไกรบนคู่ที่สอง งาจะโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง งาของช้างเพศผู้เติบโตในอัตรา 17 เซนติเมตรต่อปี งาใช้ในการขุดหาน้ำ เกลือหรือรากไม้ เพื่อขูดเปลือกไม้เพื่อที่จะกินเปลือกไม้ เพื่อขุดเข้าไปในต้นบัลบับเพื่อเอาผลไม้ที่อยู่ข้างใน เพื่อย้ายต้นไม้และกิ่งในการเปิดเส้นทาง นอกเหนือจากนี้ ช้างยังใช้ทำสัญลักษณ์บนต้นไม้เพื่อสร้างอาณาเขต และในบางครั้งใช้เป็นอาวุธด้วย
มนุษย์มีความถนัดมือซ้ายหรือมือขวาข้างใดข้างหนึ่งอย่างชัดเจน ช้างเองก็ถนัดใช้งาข้างใดข้างหนึ่งเช่นเดียวกัน งาข้างที่ถนัดมักจะสั้นกว่าและมีรูปร่างกลมกว่าที่ปลายจากการสึกหรอ ช้างแอฟริกาทั้งเพศผู้และเพศเมียมีงาขนาดใหญ่ที่ยาวได้ถึง 3 เมตร และหนักมากกว่า 90 กิโลกรัม ในช้างเอเชีย มีเพียงเพศผู้เท่านั้นที่มีงาขนาดใหญ่ ส่วนเพศเมียจะมีงาขนาดเล็กหรือไม่มีเลย ช้างเพศผู้สามารถมีงาที่ใหญ่กว่าของช้างแอฟริกามาก แต่งาของช้างเอเชียมักจะมีรูปร่างเรียวกว่าและเบากว่า งาที่ยาวที่สุดที่เคยบันทึกไว้ยาว 3.27 เมตร และงาที่หนักที่สุดที่เคยบันทึกไว้หนัก 102.7 กิโลกรัม สถิติในหลายทศวรรษหลังสุดได้ชี้ให้เห็นว่าน้ำหนักของงาช้างโดยเฉลี่ยลดลงอย่างน่าตกใจ เฉลี่ยถึง 0.5 ถึง 1 กิโลกรัมต่อปี งาของช้างเอเชียและช้างแอฟริกาส่วนใหญ่มีแคลเซียมฟอสเฟตเป็นองค์ประกอบในรูปอะพาไทต์ งาเป็นชิ้นส่วนของเนื้อเยื่อที่มีชีวิต มันจึงค่อนข้างอ่อนเมื่อเทียบกับแร่อื่น เช่น หิน ศิลปินทั้งหลายระบุว่างาเป็นวัสดุที่แกะสลักได้ง่าย ความต้องการเอางาช้างเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญของการลดจำนวนลงของประชากรช้างทั่วโลก
สายพันธุ์เกี่ยวข้องกับช้างที่สูญพันธุ์ไปแล้วบางสายพันธุ์มีงาในขากรรไกรล่างนอกเหนือไปจากขากรรไกรบน อย่างเช่น Gomphotherium หรือมีเฉพาะในขากรรไกรล่าง อย่างเช่น Deinotherium
ฟัน
ฟันของช้างแตกต่างไปจากฟันขอสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอื่นส่วนใหญ่ โดยปกติช้างจะมีฟันอยู่ 28 ซี่ ซึ่งประกอบด้วยฟันตัดคู่ที่สองขากรรไกรบน เป็นงา ฟันน้ำนมที่ขึ้นก่อนงา ฟันกรามน้อย 12 ซี่ โดยมี 3 ซี่อยู่ในขากรรไกรแต่ละข้าง และฟันกราม 12 ซี่ โดยมี 3 ซี่อยู่ในขากรรไกรแต่ละข้างเช่นเดียวกัน
ขณะที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำมนมส่วนใหญ่เมื่อโตขึ้น ฟันน้ำนมจะถูกแทนที่ด้วยชุดฟันแท้ถาวร แต่ช้างกลับมีวัฎจักรสับเปลี่ยนหมุนเวียนฟันเกิดขึ้นตลอดชั่วชีวิต ช้างมีฟันน้ำนม ซึ่งจะหลุดไปและงาจะเข้ามาแทนที่เมื่ออายุได้หนึ่งปี แต่ฟันเคี้ยวอาจสามารถมีได้ถึงห้า หรือที่พบได้น้อยครั้งมาก หกครั้ง ตลอดช่วงชีวิตของช้าง ช้างใช้ฟันกรามและฟันกรามน้อยเพียงสี่ซี่ หรือหนึ่งซี่ในขากรรไกรแต่ละข้างเท่านั้นเป็นหลักในช่วงชีวิตหนึ่ง ๆ ของมัน
ผิวหนัง
ช้างทุกชนิดแท้จริงแล้วจะมีผิวหนังสีเทา แต่มักพบว่ามีสีน้ำตาลหรือแดงตามดินแถบนั้นเพราะแช่ตัวอยู่ในปลักโคลน โคลนทำหน้าที่เสมือนครีมกันแดด ซึ่งปกป้องผิวหนังของมันจากรังสีอัลตราไวโอเล็ตที่รุนแรง นอกจากนี้ การแช่ตัวในโคลนยังช่วยให้ผัวหนังสามารถรักษาอุณหภูมิของร่างกายไว้ได้และป้องกันแมลงกัดต่อย ทั้งนี้ ช้างเป็นสัตว์ที่ไม่มีต่อมเหงื่อ ผิวหนังของช้างมีรอยย่นเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัส ซึ่งจะช่วยให้ความเย็นและเก็บกักความชื้นไว้ได้
ขาและเท้า
ขาของช้างมีรูปร่างค่อนข้างคล้ายกับเสา เนื่องจากขาของมันต้องรองรับร่างกายอันใหญ่โต ช้างใช้พลังงานกล้ามเนื้อในการยืนน้อยเนื่องจากขาของมันตั้งตรงและฝ่าเท้ามีขนาดใหญ่ ด้วยเหตุผลนี้เอง ช้างจึงสามารถยืนได้เป็นเวลานานโดยไม่รู้สึกเหนื่อย อันที่จริงแล้ว ช้างแอฟริกาจะนอนลงกับพื้นน้อยครั้งมาก เฉพาะตอนที่มันป่วยหรือได้รับบาดเจ็บเท่านั้น ตรงกันข้ามกับช้างอินเดียที่นอนลงกับพื้นบ่อยครั้งกว่า
เท้าของช้างมีรูปร่างเกือบกลม เท้าหลังแต่ละข้างของช้างแอฟริกามี 3 เล็บ และเท้าหน้าแต่ละข้างมี 4 เล็บ ส่วนเท้าหลังแต่ละข้างของช้างอินเดียนั้นมี 4 เล็บ และเท้าหน้าแต่ละข้างมี 5 เล็บ ใต้กระดูกของเท้านั้นเป็นวัสดุแข็งคล้ายวุ้นซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องกันกระแทก ช้างสามารถว่ายน้ำได้ แต่ไม่สามารถวิ่งเหยาะ ๆ กระโดด หรือวิ่งห้อได้ ช้างมีท่าเดินอยู่สองท่า คือ ท่าเดินและท่าที่เร็วกว่าซึ่งคล้ายกับการวิ่ง
ในการเดิน ขาของช้างจะทำหน้าที่เหมือนกับตุ้มน้ำหนัก โดยมีสะโพกและไหล่ขยับขึ้นลงขณะที่วางเท้าบนพื้น ท่าเดินเร็วของช้างนั้นไม่ได้เข้าข่ายการวิ่งทั้งหมด เพราะช้างจะไว้เท้าข้างหนึ่งไว้บนพื้นเสมอ อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของช้างนั้นใช้ขาคล้ายกับสัตว์อื่นที่กำลังวิ่งมากกว่า โดยใช้สะโพกและไหล่ยกขึ้นและลงขณะที่เท้าวางอยู่บนพื้น ในการเดินท่านี้ ช้างจะยกเท้าสามข้างขึ้นจากพื้นในเวลาเดียวกัน และเมื่อเท้าหลังทั้งสองข้างและเท้าหน้าทั้งสองข้างอยู่เหนือพื้นดินในขณะเดียวกันแล้ว ท่าเดินนี้จะมีลักษณะคล้ายกับที่เท้าหน้าและเท้าหลังผลัดกันวิ่ง การทดสอบที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทยมีรายงานว่า การเคลื่อนไหวเร็ของช้างนั้นจะ "วิ่ง" โดยใช้เท้าหน้า และจะ "เดิน" โดยใช้เท้าหลัง
แม้ว่าช้างจะเริ่ม "วิ่ง" ด้วยท่าเดินนี้ด้วยอัตราเร็ว 8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่มีรายงานว่าช้างสามารถเพิ่มความเร็วจนแตะระดับ 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ โดยไม่เปลี่ยนท่าในการเดิน จากการทดสอบที่ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย ช้างที่เดินเร็วที่สุดนั้นทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 18 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ที่ความเร็วระดับนี้ สัตว์สี่เท้าอื่นส่วนใหญ่แล้วจะเปลี่ยนท่าเป็นท่าวิ่งห้อแล้ว แม้ว่าจะคิดความยาวของขาแล้วก็ตาม การเคลื่อนไหวคล้ายสปริงสามารถอธิบายความแตกต่างระหว่างการเคลื่อนไหวของช้างกับสัตว์อื่น ๆ ได้
นักสัตววิทยาชาวอังกฤษ ได้ทำการศึกษาซากดึกดำบรรพ์ของช้างพบว่าช้างมีนิ้วเท้า 6 นิ้ว ขณะวิวัฒนาการเป็นสัตว์บกเมื่อ 40 ล้านปีก่อน
หู
หูที่สามารถกระพือได้ขนาดใหญ่ของช้างนั้นยังมีความสำคัญต่อการรักษาสมดุลอุณหภูมิร่างกายช้างด้วย หูช้างเป็นหนังชั้นบางมากซึ่งถูกขึงอยู่เหนือกระดูกอ่อนและเครือข่ายหลอดเลือดจำนวนมาก ในวันที่มีอากาศร้อน ช้างจะกระพือหูอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะสร้างลมอ่อน ๆ ขึ้น ลมนี้ช่วยลดอุณหภูมิหลอดเลือดพื้นผิว และจากนั้น เลือดที่ถูกทำให้เย็นลงนั้นจะหมุนเวียนไปทั่วส่วนที่เหลือของร่างกายช้าง เลือดที่เข้าสู่หูนั้นสามารถลดอุณหภูมิลงได้ถึง 6 องศาเซลเซียสก่อนที่จะหมุนเวียนไปยังส่วนอื่นของร่างกาย ช้างแอฟริกาและช้างเอเชียมีขนาดใบหูแตกต่างกัน ซึ่งบางส่วนสามารถอธิบายได้ด้วยการกระจายพันธุ์ทางภูมิศาสตร์ ช้างแอฟริกามีถิ่นที่อยู่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตร ที่ซึ่งมีอากาศร้อนกว่า ดังนั้นจึงต้องมีหูที่มีขนาดใหญ่กว่าตามไปด้วย ส่วนช้างเอเชียซึ่งอยู่ไกลขึ้นไปทางเหนือ อยู่ในอากาศที่เย็นกว่าเล็กน้อย จึงมีหูขนาดเล็กกว่าเช่นกัน
ช้างยังใช้หูในการแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวและระหว่างช่วงเวลาหาคู่ของเพศผู้ หากช้างต้องการข่มขวัญนักล่าหรือศัตรู มันจะกางหูออกกว้างเพื่อทำให้ดูเหมือนกับว่าตัวมันมีขนาดใหญ่และสง่าขึ้น ระหว่างฤดูผสมพันธุ์ เพศผู้จะปล่อยกลิ่นออกทางต่อมใต้ขมับซึ่งอยู่ห่างใบหูของมัน จอยซ์ พูล นักวิจัยช้างที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้ตั้งทฤษฎีว่าช้างเพศผู้จะพัดหูของมันเพื่อช่วยให้กลิ่นนี้กระจายออกไปไกลยิ่งขึ้น
วิวัฒนาการ
บรรพบุรุษที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยรู้จักของช้างในปัจจุบันนี้นั้นมีการวิวัฒนาการมาเมื่อราว 60 ล้านปีที่แล้ว บรรพบุรุษของช้างเมื่อ 37 ล้านปีที่แล้วเป็นสัตว์น้ำและมีการใช้ชีวิตคล้ายคลึงกับฮิปโปโปเตมัส
พฤติกรรมทางสังคม
ช้างอยู่ในสังคมที่มีลำดับโครงสร้าง การใช้ชีวิตในสังคมของช้างเพศผู้และเพศเมียมีความแตกต่างกันมาก โดยเพศเมียจะใช้เวลาทั้งชีวิตในกลุ่มครอบครัวหรือโขลง ที่มีความสัมพันธ์แน่นหนา ซึ่งประกอบด้วยแม่ ลูก พี่น้อง ป้าและน้า กลุ่มเหล่านี้จะถูกนำโดยเพศเมียตัวที่มีอายุมากที่สุด ซึ่งเรียกว่า แม่แปรก (matriarch) ในขณะที่เพศผู้ตัวเต็มวัยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่อย่างสันโดษ
วงสังคมของช้างเพศเมียมิได้สิ้นสุดลงด้วยหน่วยครอบครัวขนาดเล็ก นอกเหนือไปจากการพบปะกับช้างเพศผู้ท้องถิ่นซึ่งอยู่ตามริมโขลงตั้งแต่หนึ่งโขลงขึ้นไป ชีวิตของช้างเพศเมียยังมีปฏิสัมพันธ์กับครอบครัว เผ่าหรือกลุ่มประชากรย่อย กลุ่มครอบครัวใกล้ชิดส่วนใหญ่จะมีช้างตัวเต็มวัยระหว่างห้าถึงสิบห้าตัว เช่นเดียวกับช้างเพศผู้และเพศเมียที่ยังไม่โตเต็มวัยอีกจำนวนหนึ่ง เมื่อกลุ่มเริ่มมีขนาดใหญ่เกินไป ช้างเพศเมียที่มีอายุมากจำนวนหนึ่งจะแยกตัวออกไปและตั้งกลุ่มขนาดเล็กของตนเอง อย่างไรก็ตาม พวกมันยังคงรู้ว่าโขลงใดที่เป็นหมู่ญาติและโขลงใดที่ไม่ใช่
การต่อสู้เพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่กันระหว่างเพศผู้นั้นอาจดูดุร้ายมาก แต่ที่จริงแล้วต่างฝ่ายต่างได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยเท่านั้น การต่อสู้กันส่วนใหญ่นั้นเป็นรูปแบบของการแสดงท่าทีก้าวร้าวและการข่มขู่กัน โดยปกติแล้ว ช้างที่ตัวเล็กกว่า มีอายุน้อยกว่า และมีความมั่นใจน้อยกว่าจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้กันก่อนที่จะเริ่มสู้กันจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ การต่อสู้กันนี้อาจมีความก้าวร้าวอย่างมาก และในบางครั้งอาจมีช้างตัวใดตัวหนึ่งได้รับบาดเจ็บ ในช่วงฤดูนี้ ซึ่งรู้จักกันว่า ฤดูตกมัน ช้างเพศผู้ตัวเต็มวัยจะสู้กับช้างเพศผู้ตัวอื่นเกือบทุกตัวที่มันพบ และมันจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงนี้เตร็ดเตร่อยู่รอบโขลงเพศเมีย โดยพยายามหาคู่ที่อาจเข้ากันได้
การจับคู่
ฤดูจับคู่นั้นสั้นและช้างเพศเมียจะมีช่วงที่สามารถตั้งครรภ์ได้เพียงไม่กี่วันในแต่ละปี โดยช้างเพศเมียจะแยกตัวออกจากโขลง กลิ่นของช้างเพศเมียในอากาศร้อน (หรือฤดูตกมัน) จะดึงดูดช้างเพศผู้ และช้างเพศเมียยังใช้สัญญาณที่สามารถได้ยินได้เพื่อดึงดูดอีกทางหนึ่งด้วย และเนื่องจากช้างเพศเมียมักจะวิ่งเร็วกว่าเพศผู้ มันจึงไม่จำเป็นต้องจับคู่กับช้างเพศผู้ทุกตัวที่พบ