cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เกาะเสม็ด
เกาะเสม็ด เป็นเกาะในตำบลเพ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของระยอง ที่ได้รับความนิยมทั้งจากชาวไทยและต่างประเทศ อยู่ห่างจากชายฝั่งบ้านเพประมาณ 6.5 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 3,125 ไร่ มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม มีตำนานเล่าขานที่เชื่อกันว่าคือเกาะแก้วพิสดาร ในวรรณคดีเรื่องพระอภัยมณี ของสุนทรภู่ อาจเป็นเพราะที่เกาะเสม็ดนี้มีหาดทรายขาวละเอียดอยู่ทั่วไป เหตุที่ชื่อว่าเกาะเสม็ดก็เพราะมีต้นเสม็ดขาวและเสม็ดแดงขึ้นอยู่มาก ชาวบ้านนำมาใช้เป็นไต้เพื่อจุดไฟ
บนเกาะเสม็ดไม่มีแม่น้ำลำคลอง เป็นภูเขาและป่าไม้เบญจพรรณ ประมาณร้อยละ 80 ของพื้นที่ ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม-กันยายน ช่วงเดือนพฤษภาคมมีมรสุมและคลื่นลมจัดมาก เดือนสิงหาคมมีฝนตกชุกคนที่อาศัยส่วนใหญ่เป็นชาวเกาะที่อาศัยอยู่แต่ดั้งเดิม ใช้ชีวิตอยู่กับทะเลลักษณะแบ่งปันกันรู้จักกันแบบทุกบ้าน ส่วนช่วงที่ไม่มีมรสุมจะเป็นฤดูท่องเที่ยว เนื่องจากบนเกาะมีที่พักและสถานพักตากอากาศหลายแห่ง
ภูมิประเทศ
ที่ตั้งเกาะเสม็ด อยู่ตอนบนของอ่าวไทย ห่างจากชายฝั่ง ตำบลบ้านเพ อำเภอเมืองระยอง 6.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ 5.127 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะแคบและยาวในแนวเหนือใต้ ยาวประมาณ 6.8 กิโลเมตร มีความกว้างที่สุด 2.5 กิโลเมตรทางทิศเหนือของเกาะและแคบเรียวยาวลงไปทางทิศใต้ มีส่วนที่แคบที่สุด 200 เมตรที่ตอนกลางและตอนใต้ของเกาะ
สภาพภูมิประเทศของเกาะเสม็ด มีสันเขาเป็นแกนยาวจากทิศเหนือลงมาทางใต้ ฝั่งตะวันตกของเกาะเป็นหน้าผาสูงชันและค่อย ๆ ลาดเอียงสู่ฝั่งตะวันออกซึ่งมีอ่าวและชายหาดที่สวยงามจำนวนมาก ส่วนฐานของเกาะอยู่ด้านทิศเหนือ ซึ่งหันเข้าสู่ฝั่งบ้านเพ มีภูเขาสลับซับซ้อนกันอยู่ 2-3 ลูก มีพื้นที่ราบขนาดเล็กรอบอ่าวต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะอยู่ทางด้านเหนือและตะวันออกของเกาะ บริเวณปลายแหลมด้านใต้มีเกาะเล็ก ๆ อยู่ใกล้ ๆ 3 เกาะ คือ เกาะจันทร์ เกาะสันฉลาม และเกาะหินขาว ซึ่งเป็นหินล้วน ไม่มีต้นไม้ เป็นที่อาศัยและวางไข่ของนกนางนวล
ประเพณี และวัฒนธรรม
ประเพณีบนเกาะส่วนใหญ่เป็นไปตามปกติตามวิถีชีวิตคนไทยอาจเปลี่ยนแปลงไปบางอย่างเนื่องจากต่างพื้นที่กัน แต่ว่ามีหนึ่งอย่างที่มีทีเกาะเสม็ดที่เดียว คือการแห่พ่อปู่ดำรอบ ๆ เกาะโดยใช้เรือ
สัญลักษณ์ชุมชน
เป็นแบบสังคมชาวเกาะทั่ว ๆ ไป อยู่กันเป็นชุมชนครอบครัว ในเขตรอบๆเกาะ และในเขตชุมชนการท่องเที่ยวอยู่กันแบบเพื่อนบ้านเป็นตึกแถวเป็นส่วนใหญ่
ภาษา
บนเกาะโดยทั่วไปของประชากรที่อาศัยอยู่บนเกาะจะสื่อสารภาษาพื้นเมืองของจังหวัดระยอง และมีการใช้ภาษาอังกฤษในการประกอบอาชีพ เพราะบนเกาะมีชาวต่างชาติมาท่องเที่ยว
ศาสนา
ประชาชนส่วนใหญ่บนเกาะนับถือศาสนาพุทธ บนเกาะมีวัดเพียงวัดเดียว คือ วัดเกาะเสม็ด
การคมนาคม
การเดินทางไปยังเกาะจะใช้เรือโดยสารข้ามไปเกาะ ส่วนการเดินทางภายในเกาะคนส่วนใหญ่ ใช้การโดยสารรถแท็กซี่ซึ่งเป็นรถกระบะที่วิ่งทั่วทั้งเกาะและใช้รถจักยานยนต์เป็นส่วนใหญ่ บนเกาะมีถนนทอดยาวจากเหนือถึงใต้
ทรัพยากร
มีต้น เสม็ด ขาว และ เสม็ด แดงขึ้นอยู่มาก บนเกาะเสม็ด ไม่มีแม่น้ำลำคลอง เป็นภูเขาและป่าไม้เบญจพรรณ ประมาณ 80% ของพื้นที่
ประชากร
จำนวนประชากรที่เป็นคนไทยที่ใช้ชีวิตบนเกาะ โดยประมาณ 1,500 คน และเป็นแรงงานชาวต่างชาติที่เข้ามาทำงานบนเกาะเกือบ 1,000 คน ส่วนใหญ่จะตั้งชุมชนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นในบริเวณตอนเหนือและตะวันออกของเกาะ
เหตุการณ์สำคัญ
วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เกิดเหตุท่อรับน้ำมันดิบขนาด 16 นิ้ว ของบริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล จำกัด (มหาชน) รั่วที่บริเวณทุ่นรับน้ำมันดิบ ห่างจากชายฝั่งท่าเรือมาบตาพุด จ.ระยอง ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 20 กิโลเมตร ขณะกำลังส่งน้ำมันมายังโรงกลั่น เมื่อเวลา 06.50 น.วันที่ 27 กรกฎาคม โดยมีน้ำมันดิบรั่วประมาณ 50,000 ลิตร ต่อมาในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการประกาศให้อ่าวพร้าวเป็นพื้นที่ประสบภัยพิบัติทางทะเล และในวันที่ 1 สิงหาคมคณะกรรมการร่วมภาคเอกชนได้มีมติปิดอ่าวพร้าวเกาะเสม็ดเป็นเวลา 1 เดือนเหตุการณ์นี้สร้างความสูญเสียทางด้านเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวรวมถึงด้านสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ดังกล่าว
คิม ยู-ซ็อง
คิม ยู-ซ็อง (เกิดวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1995 ) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีเหนือ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรกีฬาเอพริล 25 ในดีพีอาร์โคเรียลีก
คิมเคยทำถึง 5 ประตูในหนึ่งนัดให้กับเอพริล 25 ในนัดที่เอาชนะเออร์ชิม สโมสรจากประเทศมองโกเลีย 6-0 ในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ 2017
คิงลงเล่นให้ทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในนัดที่แพ้เวียดนาม 5–2 โดยเขาลงมาแทนคิม คุก-บม ในนาทีที่ 73 เขาทำประตูแรกในนามทีมชาติเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ในนัดที่เสมอกาตาร์ 2–2 และในสัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูใส่ฮ่องกงได้
ฐานตั้งระบบขอบฟ้า
ฐานตั้งระบบขอบฟ้า (altazimuth mount หรือ alt-azimuth mount) คือฐานตั้งที่ใช้สำหรับหันอุปกรณ์โดยหมุนไปตามระบบพิกัดขอบฟ้า ซึ่งประกอบด้วยแกนตั้งคือมุมเงย และแกนนอนคือมุมทิศ ฐานตั้งประเภทนี้มีโครงสร้างที่เรียบง่ายและต้นทุนต่ำ และสามารถใช้กับเครื่องมือต่าง ๆ เช่น กล้องโทรทรรศน์ กล้องถ่ายภาพ สายอากาศ หรือแผงเซลล์แสงอาทิตย์
ภูมิมาตรศาสตร์
กล้องโทรทรรศน์ที่ใช้ฐานตั้งระบบขอบฟ้าสามารถใช้ในภูมิมาตรศาสตร์ เป็นเครื่องมือสำคัญในงานวัดค่าเพื่อการก่อสร้าง โดยเฉพาะในสถานที่ที่ยากต่อการเข้าถึง
ดาราศาสตร์
เมื่อใช้ในกล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์ ข้อได้เปรียบที่สำคัญที่สุดของฐานตั้งแบบนี้คือความเรียบง่ายของการออกแบบกลไก ส่วนข้อเสียเปรียบหลักคือไม่สามารถติดตามแกนการหมุนได้เหมือนอย่างฐานตั้งระบบศูนย์สูตร โดยวัตถุที่เคลื่อนที่ในท้องฟ้ายามค่ำคืน เนื่องจากการหมุนของโลก ถ้าเป็นฐานตั้งระบบศูนย์สูตรจะแค่หมุนแกนเดียวด้วยความเร็วคงที่เพื่อติดตามวัตถุท้องฟ้า ฐานตั้งระบบขอบฟ้าไม่เพียงแต่ต้องหมุนแกนสองแกนไปพร้อมกันเท่านั้น แต่ยังต้องเปลี่ยนความเร็วในการหมุนในแกนต่าง ๆ ไปตลอดเวลา และยังจำเป็นต้องหมุนมุมของขอบเขตการมองเห็นอีกด้วย แต่เนื่องจากการพัฒนาเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ และระบบขับเคลื่อนสองแบบดิจิทัลได้ขจัดข้อบกพร่องนี้ ดังนั้นกล้องโทรทรรศน์รูรับแสงขนาดใหญ่จำนวนมากในหอดูดาวสมัยใหม่จึงใช้ฐานตั้งระบบขอบฟ้า เพื่อลดการสูญเสียความแม่นยำซึ่งเกิดจากการเสียรูปทางกล
สำหรับในกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ ต้นทุนของการติดตั้งฐานตั้งระบบศูนย์สูตรนั้นสูงมาก ดังนั้นจึงถูกแทนที่ด้วยฐานตั้งระบบขอบฟ้าที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ โครงสร้างที่เรียบง่ายของฐานตั้งระบบขอบฟ้าสามารถลดต้นทุนได้อย่างมาก ซึ่งเพียงพอที่จะนำมาใช้เพื่อพัฒนากลไกการติดตามและชี้ภาพที่ดีขึ้น ฐานตั้งระบบขอบฟ้ายังสามารถลดราคาโครงสร้างของโดมที่คลุมล้อมกล้องโทรทรรศน์ด้วย
รวมถึงกล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์ที่สร้างขึ้นเองโดยนักดาราศาสตร์สมัครเล่นบางรุ่นซึ่งออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับการสังเกตการณ์ด้วยภาพที่มีกำลังขยายต่ำก็ยังใช้ฐานตั้งระบบขอบฟ้า เพื่อลดต้นทุนและน้ำหนัก เช่น กล้องโทรทรรศน์แบบดอปสัน และ กล้องโทรทรรศน์แบบ GoTo
พ.ศ. 2598
พุทธศักราช 2598 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2055 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
การปฏิวัติเชิงปริมาณ
การปฏิวัติเชิงปริมาณ (quantitative revolution) คือการเปลี่ยนผ่านกระบวนทัศน์ซึ่งพยายามที่จะพัฒนาระเบียบวิธีสำหรับสาขาวิชาภูมิศาสตร์ให้เป็นระบบและเคร่งครัดมากขึ้น การปฏิวัติเชิงปริมาณเข้ามาเติมเต็มการอธิบายพลวัตเชิงพื้นที่โดยทั่วไปซึ่งภูมิศาสตร์ภูมิภาคอธิบายได้ไม่ครบถ้วน ข้อเรียกร้องสำคัญของการปฏิวัติเชิงปริมาณคือการสร้างการเปลี่ยนผ่านจากภูมิศาสตร์ที่เน้นการพรรณนาไปสู่ภูมิศาสตร์ที่เน้นการสร้างกฎเชิงประจักษ์ การปฏิวัติเชิงปริมาณเกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1950 และ 1960 และได้สร้างการเปลี่ยนแปลงระเบียบวิธีเบื้องหลังการวิจัยทางภูมิศาสตร์อย่างรวดเร็วจากภูมิศาสตร์ภูมิภาคไปสู่วิทยาศาสตร์เชิงพื้นที่
ในประวัติศาสตร์ของภูมิศาสตร์ การปฏิวัติเชิงปริมาณเป็นหนึ่งในสี่จุดเปลี่ยนสำคัญของภูมิศาสตร์สมัยใหม่ โดยอีกสามอย่างคือนิยัตินิยมทางสิ่งแวดล้อม ภูมิศาสตร์ภูมิภาคและภูมิศาสตร์เชิงวิพากษ์
การปฏิวัติเชิงปริมาณของภูมิศาสตร์เกิดขึ้นภายหลังการปฏิวัติเชิงปริมาณในสาขาเศรษฐศาสตร์และจิตวิทยา เกิดขึ้นพร้อมกับสาขารัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์ด้านอื่น ๆ และเกิดขึ้นก่อนหน้าสาขาประวัติศาสตร์
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
นโปเลียนข้ามเทือกเขาแอลป์
นโปเลียนข้ามเทือกเขาแอลป์ (Napoleon Crossing the Alps) หรือชื่อในภาษาฝรั่งเศสคือ โบนาปาร์ตข้ามช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ (Bonaparte franchissant le Grand-Saint-Bernard) เป็นจิตรกรรมภาพเขียนสีน้ำมันโดยฌัก-หลุยส์ ดาวีด ซึ่งวาดระหว่างปี 1801 ถึง 1805 ซึ่งต่อมาถูกวาดซ้ำเลียนแบบอีกสี่ภาพ แล้วนำไปประดับสถานที่สำคัญทั่วยุโรป ปัจจุบัน ภาพต้นฉบับถูกจัดแสดงที่ชาโตเดอมัลเมซง (Château de Malmaison) บริเวณชานเมืองกรุงปารีส
จิตรกรรมชิ้นนี้พรรณาถึงนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต บนหลังม้ามาเร็งโก ในช่วงที่เป็นกงสุลเอก นำกองทัพฝรั่งเศสข้ามช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1800 และถือเป็นจิตรกรรมเกี่ยวกับนโปเลียนที่มีชื่อเสียงที่สุด
พ.ศ. 2599
พุทธศักราช 2599 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2056 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
เหตุการณ์
ทั่วโลกประกาศใช้ไฟฟ้าแทนน้ำมัน
สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช (อังกฤษ :School of Communication Arts) เป็นสาขาวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ใช้ระบบการศึกษาทางไกลแห่งเดียวในประเทศไทย สาขาวิชาในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีฐานะเทียบเท่ากับคณะในมหาวิทยาลัยทั่วไป
ประวัติ
สาขาวิชานิเทศศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งเป็นหน่วยงานระดับกองของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชมีฐานะเทียบเท่าคณะของมหาวิทยาลัยในระบบ ปิดได้รับการจัดตั้งเป็นสาขาวิชาลำดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2527 เปิดรับสมัครนักศึกษาเป็นครั้งแรกในภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2527 นับเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนสาขาวิชานิเทศศาสตร์ในระบบการศึกษาทางไกล
เหตุผลสำคัญที่มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชเปิดสอนสาขาวิชานิเทศศาสตร์มีดังนี้
1. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชมีปัจจัยพื้นฐานที่พร้อมจะสนับสนุนการเรียนการสอนสาขาวิชานิเทศศาสตร์ กล่าวคือ มหาวิทยาลัยจัดการเรียนการสอนระบบทางไกล โดยใช้เทคโนโลยีทางการศึกษาในลักษณะต่างๆ มีความชำนาญการในงานด้านสื่อสารมวลชนเป็นพิเศษ อีกทั้งได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลประเทศญี่ปุ่นในการจัดตั้งศูนย์ผลิตรายการวิทยุและโทรทัศน์เพื่อการศึกษาขึ้น นับเป็นส่วนที่ส่งเสริมสนับสนุนการเรียนการสอนสาขาวิชานิเทศศาสตร์ได้เป็นอย่างดี
2. การเปิดสอนวิชานิเทศศาสตร์สอดคล้องกับความต้องการของประเทศชาติในการมุ่งพัฒนากำลังคนด้านสื่อสารมวลชน ในแผนการศึกษาระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 5 ได้ระบุให้มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชจัดตั้งสาขาวิชานิเทศศาสตร์ขึ้น โดยถือเป็นโครงการที่มีความสำคัญระดับสูง
ปัจจุบันสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง สังคมและเทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงไปมาก ทำให้การสื่อสารและองค์ความรู้ด้านนิเทศศาสตร์มีความจำเป็นมากขึ้น สาขาวิชานิเทศศาสตร์ จึงได้ปรับปรุงหลักสูตรให้มีความทันสมัยและสอดรับกับความเปลี่ยนแปลงในด้านต่างๆ โดยทางทบวงมหาวิทยาลัย (ปัจจุบันคือสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ) ได้ให้ความเห็นชอบหลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต ฉบับปรับปรุงเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2546 และได้เปิดสอนในภาคการศึกษาที่ 2/2546 รวม ถึงหลักสูตรบัณฑิตศึกษา ซึ่งได้เปิดสอนครั้งแรกเมื่อภาคการศึกษาที่ 2/2546 และมีการปรับปรุงหลักสูตรไปเมื่อพ.ศ. 2555
เครือสารสาสน์
โรงเรียนในเครือสารสาสน์ เป็นเครือข่ายโรงเรียนเอกชนจำนวน 50 แห่ง ซึ่งมีทั้งโรงเรียนสามัญและโรงเรียนอาชีวศึกษา จดทะเบียนภายใต้ชื่อ บริษัท แสงเงินพัฒนาการ จำกัด เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2524 มีผู้ก่อตั้งและได้รับใบอนุญาตจัดตั้งและเจ้าของเครือโรงเรียนสารสาสน์ คือ นายยอห์บอสโก พิบูลย์ ยงค์กมล และนางมารีอา เพ็ญศรี ยงค์กมล ปัจจุบันยังไม่ทราบว่าตำแหน่งประธานอำนวยการโรงเรียนเครือสารสาสน์นั้นเป็นผู้ใด ระบุทุนจดทะเบียนกว่า 100 ล้านบาท
โรงเรียนสารสาสน์พิทยา (Sarasas Pittaya School) เป็นโรงเรียนแห่งแรกในเครือ ที่จัดหลักสูตรการเรียนการสอนแบบสองภาษา (bilingual program) ตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ
เจ้าหญิงมารีนา เจ้าหญิงแห่งเนเปิลส์
เจ้าหญิงมารินา เจ้าหญิงแห่งเนเปิลส์ หรือ มกุฎราชกุมารีแห่งอิตาลี (HRH Princess Marina, Princess of Naples); เป็นพระวรชายาใน เจ้าชายวิคตอริโอ เอ็มมานูเอล เจ้าชายแห่งเนเปิลส์ ภายหลังอิตาลีเปลี่ยนระบอบการปกครอง พระองค์และพระราชวงศ์ยังสามารถดำรงพระอิสริยยศนี้ได้ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์และพระราชสวามี มีพระราชโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ  เจ้าชายเอ็มมานูเอล ฟิลิแบร์โตแห่งซาวอย เจ้าขายแห่งเวนิซ
ฐานตั้งระบบศูนย์สูตร
ภาพรวม
ฐานตั้งระบบศูนย์สูตรตั้งอยู่บนระบบพิกัดศูนย์สูตร ซึ่งประกอบด้วยแกนนอนคือไรต์แอสเซนชันและแกนตั้งคือเดคลิเนชันซึ่งตั้งฉากกัน ที่แกนไรต์แอสเซนชันมักติดตั้งกลไกขับเคลื่อนให้หมุนด้วยอัตราเร็วคงที่ไปตามเวลาโดยมีคาบการหมุนเป็น 23 ชั่วโมง 56 นาทีตามการหมุนรอบตัวเองของโลก นอกจากนี้ยังสามารถกำหนดค่าด้วยแป้นหมุนปรับค่าซึ่งสามารถแสดงระบบพิกัดทรงกลมท้องฟ้าของเทห์ฟากฟ้าได้โดยตรง
ฐานตั้งระบบศูนย์สูตรแตกต่างจากฐานตั้งระบบขอบฟ้า ซึ่งมีกลไกง่ายกว่าแต่ต้องหมุนแกนสองแกนด้วยความเร็วที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ในการติดตามเทห์ฟากฟ้าที่จับจ้องอยู่บนทรงกลมท้องฟ้า
ในอดีตฐานตั้งระบบศูนย์สูตรเคยได้รับความนิยมมากตามหอดูดาวสำคัญหลายแห่ง อย่างไรก็ตาม นับวันจะยิ่งถูกแทนที่ด้วยฐานตั้งระบบขอบฟ้า เนื่องจากเทคโนโลยีสมัยใหม่ทำให้โครงสร้างของฐานตั้งระบบขอบฟ้าเสถียรขึ้น การควบคุมโดยคอมพิวเตอร์ทำให้ง่ายต่อการติดตามวัตถุท้องฟ้าเป้าหมาย ดังนั้นในหอดูดาวที่ออกแบบใหม่ ฐานตั้งระบบศูนย์สูตรไม่ได้รับความนิยมอีกต่อไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น สำหรับในแวดวงดาราศาสตร์สมัครเล่น ฐานตั้งกล้องแบบศูนย์สูตรยังถือว่าค่อนข้างพบได้ทั่วไปอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการถ่ายภาพทางดาราศาสตร์
หมวกเกราะ (มุทราศาสตร์)
หมวกเกราะ หรือ มาลา (Helmet หรือ helm) ในมุทราศาสตร์ “หมวกเกราะ” หรือ “มาลา” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่ตั้งอยู่เหนือโล่และเป็นฐานสำหรับแพรประดับและเครื่องยอด ลักษณะของหมวกเกราะขึ้นอยู่กับตำแหน่งและฐานะทางสังคมของผู้เป็นเจ้าของตรา ซึ่งวิวัฒนาการกันตลอดมาพร้อมๆ กับการวิวัฒนาการของหมวกเกราะทางทหารตามความเป็นจริง ในบางประเทศโดยเฉพาะในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิค ก็อาจจะใช้หมวกสองหรือสามใบในตราอาร์มเดียวกัน แต่ละใบก็เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งประมุขของดินแดนนั้น ฉะนั้นหมวกเกราะและเครื่องยอดจึงเป็นสิ่งสำคัญในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิคและจะไม่แยกจากกัน
หมวกที่เปิดกระบังหน้าหรือมีตะแกรงหน้าบริเวณตาจะเป็นหมวกที่ใช้ได้เฉพาะขุนนางผู้มีตำแหน่งสูง ขณะที่ตราของขุนนางผู้ไม่มีตำแหน่งและผู้ดีท้องถิ่น (burgher) จะเป็นหมวกเกราะปิดหน้า แม้ว่าการจัดลำดับการใช้จะมีกฎ แต่ลักษณะของหมวกของแต่ละกลุ่มก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ การวิวัฒนาการของหมวกเกราะในมุทราศาสตร์เป็นไปตามความเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงวิธีการรบพุ่งของยุคกลาง การใช้จำนวนซี่ของหมวกเปิดหน้าในการระบุตำแหน่งของเจ้าของตรามิได้ใช้กันจนกระทั่งราวปี ค.ศ. 1615 เมื่อการประลองบนหลังม้าด้วยหอกยาวมาแทนที่ด้วยการใช้พลอง (Mace) จุดประสงค์ก็เพื่อจะทุบเครื่องยอดให้หักจากหมวก หมวกที่ปิดหน้าเกือบทั้งหมดก็เปลี่ยนไปเป็นหมวกที่มีส่วนที่เปิดบริเวณตามากขึ้นเพื่อให้ผู้สวมสามารถมองเห็นได้มากขึ้น โดยมีซี่โลหะหรือตะแกรงป้องกันบริเวณตา เวียนนาจำกัดการใช้หมวกที่มีซี่สำหรับขุนนางและผู้มีความรู้ทางกฎหมายและเทววิทยา ขณะที่หมวกแบบปิดใช้ได้โดยทั่วไป ทิศทางของด้านหน้าของหมวกหรือจำนวนซี่ของตะแกรงก็มีการระบุอย่างละเอียดในคู่มือต่อมา หมวกเกราะของพระมหากษัตริย์ เป็นสีทองหันหน้าตรงเปิดกระบังมียอดเป็นมงกุฎกลายมาเป็นหมวกเกราะที่ใช้โดยพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรปรัสเซีย สำหรับมุทราศาสตร์ทางศาสนา (ecclesiastical heraldry) สังฆราชและนักบวชจะใช้หมวกนักบวช (mitre) ที่เหมาะแก่ตำแหน่งฐานะแทนที่หมวกเกราะ
ในประวัติศาสตร์หมวกเกราะมิได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ได้รับเป็นเกียรติ แต่เป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นสิทธิที่ได้รับ ฉะนั้นหมวกเกราะที่มีแพรและพู่ประดับจะไม่ถือว่าเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้องแม้แต่ในการใช้ในตราที่ไม่มีเครื่องยอด ถ้าตรามีเครื่องยอดมากกว่าหนึ่ง ในมุทราศาสตร์อังกฤษจะวาดทุกยอดบนหมวกใบเดียว ขณะที่มุทราศาสตร์เยอรมนีที่ปฏิบัติกันมากหลังคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ละยอดก็จะมีหมวกของตนเอง บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปหมวกเกราะหลายใบจะหันเข้าหากัน ถ้าเป็นจำนวนคี่หมวกใบกลางก็จะหันหน้าตรง แต่ในสแกนดิเนเวียหมวกจะหันออกด้านนอก ตราอาร์มของมาร์กราฟคนสุดท้ายของบรานเดนบวร์ก-อันสบาคเป็นโล่ที่แบ่งเป็น 21 แบ่งสี่ที่มีหมวกเกราะ 15 ใบพร้อมเครื่องยอด
เบบี้อิตส์ยู
"เบบี้อิตส์ยู" (Baby It's You) เป็นเพลงที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรก (ดนตรี) และลูเธอร์ ดิซอน (ใช้ชื่อว่า บาร์นีย์ วิลเลียมส์) และแม็ก เดวิด (เนื้อเพลง) เพลงบันทึกเสียงโดยเดอะเชอเรลเลส และเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งทั้ง 2 วงทำให้เพลงโด่งดังขึ้นมา แต่เพลงติดชาร์ตสูงสุดในเวอร์ชันของวงสมิธ ที่ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 5 ในสหรัฐอเมริกา
ถิร ชุติกุล
ถิร ชุติกุล [ชื่ออ่าน ถิ-ระ] (เกิด 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อั้ม เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย
ประวัติ
ถิรเป็นบุตรของกอบศักดิ์ ชุติกุล และหม่อมหลวงลักษสุภา กฤดากร มีพี่สาวชื่อ อาภาสิริ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก สถาบันเทคโนโลยีรอยัลเมลเบิร์น (Royal Melbourne Institute of Technology) ประเทศออสเตรเลีย
กล้ามเนื้อไดเลเตอร์ นาริส
กล้ามเนื้อไดเลเตอร์ นาริส (Dilator naris muscle) เป็นส่วนหนึ่งของกล้ามเนื้อนาซาลิส ประกอบด้วยส่วนหลัง (โพสทีเรียร์) และส่วนหน้า (แอนทีเรียร์)
ถิร ชุติกุล
ประวัติ
ถิรมีผลงานแสดงภาพยนตร์คือ เพชฌฆาต และ ภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง The Man with the Iron Fists 2 และได้แสดงเรื่อง สยามยุทธ โดยได้รับบทเป็นรัชกาลที่ 1 ในเรื่องนี้ และในปี พ.ศ. 2557 ได้แสดงภาพยนตร์สยองขวัญ เรื่อง ร่าง โดยแสดงคู่กับ พอลล่า เทเลอร์ ต่อมารับบทนำในเรื่อง พี่ชาย My Hero รับบทเป็นเอก ในบทบาทชายรักชายที่ต้องเข้ารับการคัดเลือกเกณฑ์ทหาร จากบทบาทนี้ทำให้ได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากคมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 13 และ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 24
ด้านผลงานละคร ร่วมแสดงในละคร เสน่หา Diary ตอน บ่วงเสน่หา, เธอคือพรหมลิขิต, ลูกไม้ลายสนธยา กับบท ปริทัศน์, ดวงใจในไฟหนาว, เจ้าสาวจำยอม
วัลเทอร์ โกรพีอุส
วัลเทอร์ อาด็อล์ฟ เกออร์ค โกรพีอุส (Walter Adolph Georg Gropius; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 – 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า วัลเทอร์ โกรเพียส เป็นสถาปนิกชาวชาวเยอรมันและเป็นผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ ในไวมาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1919 ซึ่งถือเป็นโรงเรียนด้านการออกแบบและศิลปะสมัยใหม่แห่งแรก ๆ ของโลก ที่เริ่มผสานความสวยงามเข้ากับการใช้สอยในชีวิตประจำวัน
โกรพีอุส ถือเป็นหนึ่งในมาสเตอร์คนสำคัญด้านสถาปัตยกรรมที่ได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับอัลวาร์ อาลโต ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ และเลอกอร์บูซีเย ว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ซึ่งได้กลายเป็นรากฐานการเรียนและการออกแบบมาจนถึงปัจจุบัน หรือที่เรียกว่า สถาปัตยกรรมสากล
เขาเกิดและเติบโตในตระกูลที่ค่อนข้างมีฐานะในราชอาณาจักรปรัสเซีย จักรวรรดิเยอรมัน โดยมีญาติหลายคนเป็นสถาปนิกรวมถึงนักการเมือง เขาได้รับใช้ชาติโดยการเป็นทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จนเมื่อสงครามยุติเขาได้หันมาสนใจในสถาปัตยกรรม จนได้มาเปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ขึ้นในปี 1919 และในเวลาต่อมาในกลายเป็นโรงเรียนการออกแบบที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ต่อมาในช่วงที่นาซีเยอรมนีได้เข้ามามีอิทธิพลมากขึ้น ซึ่งมีแนวคิดด้านสถาปัตยกรรมต่างจากของโกรพีอุสอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาต้องปิดโรงเรียนเบาเฮาส์ลง แล้วลี้ภัยออกจากเยอรมนีภายใต้การช่วยเหลือจากเพื่อนสถาปนิกชาวอังกฤษ จากนั้นโกรพีอุส ก็ได้เดินทางไปปูรากฐานด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่สหรัฐอเมริกา ที่รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยเขาได้เป็นอาจารย์และคณบดีประจำบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ตั้งแต่ปี 1937-1952 นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์พิเศษในช่วงท้าย ๆ ของชีวิตที่ MIT ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1969
พ.ศ. 2600
พุทธศักราช 2600 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2057 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรียกโดยย่อว่า หอประชุมจุฬาฯ เป็นหอประชุมใหญ่ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีความเป็นมาคู่กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาอย่างยาวนาน อีกทั้งยังมีเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์เกิดขึ้นที่อาคารแห่งนี้หลายเหตุการณ์ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
หอประชุมจุฬาฯ เป็นสิ่งปลูกสร้างที่เป็นองค์ประกอบสำคัญของภูมิทัศน์ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทำให้เกิดการปรับภูมิทัศน์โดยรอบ เช่น การขุดสระน้ำด้านหน้าประตูใหญ่ ตัดถนนรอบสนามรักบี้และสร้างลานพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2545 สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ได้มอบรางวัลอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่นให้แก่หอประชุมจุฬาฯ
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงดนตรีพระราชทานแก่นิสิตที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นแห่งแรกก่อนที่กิจกรรมนี้จะมีขึ้นในอีกหลายมหาวิทยาลัยในเวลาต่อมา เป็นที่มาของวันทรงดนตรี หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงเป็นสถานที่ถือกำเนิดของ "วันทรงดนตรี"
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นคู่มหาวิทยาลัยมาตั้งแต่ก่อสร้างแล้วเสร็จ ในปี พ.ศ. 2482 นิสิตและบุคลากรของจุฬาฯ ล้วนผูกพันและมีโอกาส ได้เข้าร่วมพิธีกรรมและกิจกรรมอันหลากหลายที่อาคารหลังนี้ นับตั้งแต่กิจกรรมแรกของการเป็นนิสิต คือพิธีปฐมนิเทศนิสิตใหม่ พิธีปฐมนิเทศนิสิตหอพักของหอพักนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พิธีไหว้ครู เปิดเทศกาลงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ จนกระทั่งเมื่อสำเร็จการศึกษา อาคารหลังนี้ก็เป็นสถานที่ประกอบพิธีพระราชทานปริญญาบัตร นอกจากนี้ยังใช้เป็นที่จัดกิจกรรมทางศิลปวัฒนธรรมในวาระสำคัญต่าง ๆ ทั้งในระดับมหาวิทยาลัยและระดับชาติ
ที่ตั้งและลักษณะเด่น
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ด้านหลังพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า (พระบรมราชานุสาวรีย์สองรัชกาล) ด้านหน้าของหมู่อาคารเทวาลัย หรืออาคารมหาจุฬาลงกรณ์และอาคารมหาชิราวุธ ใจกลางพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยฝั่งตะวันออกของถนนพญาไท ทำให้ที่ตั้งของอาคารหอประชุมอยู่ในแขวงปทุมวันไม่ใช่แขวงวังใหม่ซึ่งเป็นที่ตั้งอย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัย
พระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์) และพระพรหมพิจิตร (อู๋ ลาภานนท์) สถาปนิกผู้ออกแบบหอประชุมหลังนี้เป็นศิษย์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทำให้ตัวอาคารมีลักษณะเป็นอาคารสถาปัตยกรรมไทยที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คล้ายกับอุโบสถวัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงออกแบบ กล่าวคือมีการดัดแปลงศิลปะขอมผสมผสานกับศิลปะไทย ใช้หลังคากระเบื้องเคลือบสีเช่นเดียวกับที่พบในอุโบสถวัด สีเขียว สีส้มและสีแดงอิฐ ประยุกต์เข้ากับสถาปัตยกรรมยุคคณะราษฎรทำให้หอประชุมหลังนี้มีลักษณะพิเศษที่หาได้ยากในอาคารอื่น ๆ ที่สร้างในยุคสมัยเดียวกัน
โครงสร้างและการตกแต่งภายนอกของอาคารได้รับอิทธิพลอย่างเข้มข้นจากอุดมการณ์ของคณะราษฏร ดังจะเห็นได้ว่ามีการลดการใช้วัสดุที่แสดงฐานานุศักดิ์ทางสถาปัตยกรรมไทยในการตกแต่งอาคารลงอย่างมาก เพื่อสะท้อนแนวคิดความเท่าเทียมกันของมนุษย์ เช่น ถ้วยชามกระเบื้องเคลือบ กระจกสี ลวดลายปูนปั้นที่สื่อหรือเล่าเรื่องราวถึงพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ และเน้นออกแบบโครงสร้างให้มีเส้นสายแนวตั้งและแนวนอนที่ดูแข็งและคม ดังจะเห็นได้จากเสาสี่เหลี่ยมไม่ย่อมุม ซุ้มเสาทั้งด้านหน้าอาคารและหลังอาคารที่ตัดตรง ไม่โค้งหรือไม่ประสานเป็นยอดแหลม เป็นลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ของอาคารที่เกิดขึ้นในช่วง 15 ปีแรกของคณะราษฎร เรียกสถาปัตยกรรมกลุ่มนี้ว่า "สถาปัตยกรรมไทยเครื่องคอนกรีต"
ผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีผนังก่ออิฐ ภายในอาคารเป็นโถงชั้นเดียว ด้านหน้ายกพื้นเป็นเวที มีอัฒจันทร์อยู่ด้านหลังและด้านข้างทั้งสองด้าน ส่วนด้านตะวันตกทำเป็นมุขซ้อน ชั้นล่างเป็นห้องรับรอง ชั้นบนเป็นห้องประชุม มีบันไดขึ้น-ลง ทั้งภายในและภายนอก 4 บันได ภายในหอประชุมมีพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระผู้พระราชทานกำเนิดและพระผู้สถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นภาพเขียนด้วยสีน้ำมันประดิษฐานอยู่
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยถือเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเอกในยุครัฐนิยมหรือยุคปลายคณะราษฎร (ก่อนรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500) การออกแบบและก่อสร้างหอประชุมหลังนี้เป็นสัญลักษณ์ของความพยายามในการสร้าง "ความเป็นไทย" แบบใหม่ขึ้น โดยออกแบบให้เป็นอาคารสถาปัตยกรรมไทยที่ลดทอนความอ่อนช้อยและวัสดุฟุ่มเฟือยลง ในขณะเดียวกันก็เน้นเส้นตรงที่คมชัดมากขึ้นเช่นเดียวกับที่พบในสถาปัตยกรรมคณะราษฎร ทำให้หอประชุมหลังนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแตกต่างจากสถาปัตยกรรมยุคคณะราษฎรตอนต้นที่เป็นที่นิยมอย่างยิ่งในบรรดาสิ่งปลูกสร้างของรัฐนับตั้งแต่เหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
การออกแบบภูมิสถาปัตยกรรมของหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในเชิงกายภาพของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาคารหอประชุมแห่งนี้เป็นอาคารหลังที่สองที่ถูกสร้างขึ้นบนเส้นแกนจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกของที่ดินมหาวิทยาลัย การที่ผู้ออกแบบได้จัดวางให้ด้านหน้าของตัวอาคารหันไปยังทิศตะวันตก ทำให้ถนนพญาไทกลายเป็น "ด้านหน้า" ของมหาวิทยาลัย แทนที่ถนนอังรีดูนังต์ หรือ "ถนนสนามม้า" ที่เคยทำหน้าที่เป็นด้านหน้าเมื่อครั้งหมู่อาคารเทวาลัย หรืออาคารมหาจุฬาลงกรณ์และอาคารมหาวชิราวุธยังเป็นเพียงกลุ่มอาคารหลักแห่งเดียวบนพื้นที่ของมหาวิทยาลัย และยังได้เปลี่ยนให้ถนนพญาไทกลายเป็นถนนประธานบนอาณาเขตที่ดินของมหาวิทยาลัย ดังจะเห็นได้จากที่กลุ่มอาคารในยุคหลัง เช่น กลุ่มอาคารสำนักงานมหาวิทยาลัยทั้งหมด อาคารมหาธีรราชานุสรณ์ (หอสมุดกลาง) สามย่านมิตรทาวน์ อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่างก็ถูกจัดวางให้หันด้านหน้าไปทางทิศตะวันออก ในขณะที่เสาธงชาติของมหาวิทยาลัย พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระปิยมหาราชและสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า สนามรักบี้ สระน้ำ รวมถึงประตูรั้วหลักถูกจัดวางให้หันด้านหน้าไปทางทิศตะวันตกเข้าสู่ถนนพญาไท
ประวัติ
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสร้างขึ้นในสมัยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ดำรงตำแหน่งอธิการบดี ซึ่งมีดำริให้สร้างหอประชุมขึ้นภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อให้เป็นสถานที่สำหรับพระมหากษัตริย์เสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานปริญญาบัตร ทรงดนตรี และงานสำคัญของมหาวิทยาลัย เช่น การรับแขกบ้านแขกเมือง การประชุมสัมนาต่างๆ การแสดงละครของนิสิต ฯลฯ เริ่มสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2481 โดยมีพระสาโรชรัตนนิมมานก์เป็นสถาปนิกออกแบบก่อสร้างอาคาร และพระพรหมพิจิตรเป็นผู้ออกแบบลายกนก อาคารหลังนี้แล้วเสร็จลงในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2482 และเปิดใช้ในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2482 สองปีต่อมา (พ.ศ. 2484) มหาวิทยาลัยต้องทำการซ่อมแซมหอประชุม เนื่องจากหลังคาของอาคารรั่วและพื้นหอประชุมมีน้ำซึม สร้างความเสียหายถึงเพดานและดวงโคมภายในอาคาร จนกระทั่งใน พ.ศ. 2527 มหาวิทยาลัยจึงดำเนินการบูรณะและปรับปรุงหอประชุมครั้งใหญ่ โดยการปรับปรุงอาคารนี้อยู่ภายใต้ความดูแลของ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี ศิลปินแห่งชาติ ด้านสถาปัตยกรรมไทย ร่วมกับคณะกรรมการอีกหลายท่าน เป็นการตกแต่งภายในใหม่ทั้งหมด พร้อมติดตั้งระบบปรับอากาศ ระบบแสง-เสียงให้มีคุณภาพดี ปรับขนาดเวทีให้ใหญ่ขึ้นและได้ประดิษฐานพระบรมสาทิสลักษณ์สีน้ำมันของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว บนผนังทั้งสองข้างของเวทีอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2557 เป็นการบูรณะและปรับปรุงหอประชุมครั้งใหญ่ครั้งที่สอง โดยมหาวิทยาลัยได้มอบหมายให้คณาจารย์จากคณะวิศวกรรมศาสตร์และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ดำเนินการสำรวจความเสียหายและออกแบบเพื่อปรับปรุงอาคารหอประชุม เช่น การเสริมเสาเข็มรองรับพื้นเพื่อแก้ปัญหาการทรุดตัว ปรับปรุงระบบแสง-เสียงและการสื่อสาร เปลี่ยนและติดตั้งระบบปรับอากาศภายในใหม่ เพิ่มเติมโถงระเบียงทั้งสองข้างโดยยกระดับพื้นและผนังกระจก เปลี่ยนเก้าอี้ทั้งหมด ติดตั้งลิฟต์และปรับปรุงภูมิทัศน์โดยรอบหอประชุม เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 100 ปี แห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เหตุการณ์สำคัญ
วันทรงดนตรีเกิดจากพระมหากรุณาธิคุณที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานแก่คณาจารย์และนิสิตจุฬาฯ ที่ได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเข้าเฝ้าฯ เพื่อถวายพระพรแด่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีที่ประสูติเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้นิสิตจุฬาฯ เข้าเฝ้าฯ เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2500 ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร ต่อมาพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้รับสั่งกับนายสันทัด ตัณฑนันทน์ หัวหน้าวงดนตรีสากล สโมสรนิสิตจุฬาฯ สมัยนั้นว่าจะนำวงลายครามมาบรรเลงที่จุฬาฯ งานวันทรงดนตรี ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงเริ่มขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จฯ พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง นอกจากจะทรงดนตรีแล้ว พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรยังได้พระราชทานข้อคิดแก่นิสิตจุฬาฯ และพระราชทานความเป็นกันเอง สร้างบรรยากาศอันอบอุ่น สนุกสนานและประทับใจเป็นอย่างยิ่ง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จฯ มาทรงดนตรีที่จุฬาฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2501 – พ.ศ. 2516 เนื่องจากทรงมีพระราชภารกิจเพิ่มขึ้นจึงไม่ได้เสด็จฯ มาทรงดนตรีที่มหาวิทยาลัยอีก
กำหนดการของพิธีพระราชทานปริญญาบัตรในปีนั้นมีว่า ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เวลา 14.00 น. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จเข้าสู่หอประชุม ทรงจุดเทียนชนวนที่แท่นบูชา พลโทมังกร พรหมโยธี นายกสภามหาวิทยาลัยถวายรายงานเกี่ยวกับมหาวิทยาลัย หลังจากนั้นจึงทูลเกล้าฯ ถวายปริญญารัฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ถือเป็นปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ใบแรกที่ทูลเกล้าถวายในรัชสมัยของพระองค์
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสร้างพระเกี้ยวองค์จำลองจากพระเกี้ยวองค์จริงที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นพิจิตรเลขา (สัญลักษณ์ประจำรัชกาล) ประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงเจิมและทรงพระสุหร่ายพระเกี้ยวก่อนพระราชทานแก่มหาวิทยาลัยต่อหน้าประชาคมจุฬาฯ ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรประจำปีการศึกษา 2531 เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เสด็จฯ มาพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2489 ณ หอประชุมจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย นับเป็นการพระราชทานปริญญาบัตรที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครั้งแรกและครั้งเดียวของรัชกาลนี้
วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2539 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ โดยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ถวายการต้อนรับพระองค์ในพิธีเปิดที่ทำการบริติช เคานซิล (British Council) ประจำประเทศไทย ณ อาคารวิทยกิตติ์ สยามสแควร์ จากนั้นพระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่งมายังหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อรับการถวายการต้อนรับจากประชาคมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ณ ขณะนั้น ศาสตราจารย์กิตติคุณ เกษม สุวรรณกุลเป็นผู้แทนประชาคมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยรับเสด็จ ฐานตั้งธงโดยรอบเสาธงชาติของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยประดับธงยูเนียนแจ็ก ในการนี้นิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ร่วมกัน "บาก้า" เพื่อถวายพระเกียรติแด่พระองค์บริเวณระเบียงด้านหน้าหอประชุมจุฬาฯ จากนั้นวงดุริยางค์บรรเลงเพลงก็อดเซฟเดอะควีน (God Save the Queen) เป็นการส่งเสด็จ
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง หลังพระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายบิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐ พร้อมด้วยนางฮิลลารี คลินตัน ภริยา เดินทางมายังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แด่นายบิล คลินตัน ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
นายลินดอน บี. จอห์นสัน ประธานาธิบดีสหรัฐ เดินทางมายังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพร้อมด้วยเลดี เบิร์ด จอห์นสัน ภริยา เดินทางมายังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2510 เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบปริญญารัฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แด่นายลินดอน บี. จอห์นสัน ณ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเคยได้รับเลือกจากชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ ให้เป็นสถานที่จัดงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งแรก และได้รับเลือกอีก 5 ครั้ง ในหลายปีถัดมา
สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมายังหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยประจำปีการศึกษา 2551 ในการนี้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญาทรงเป็นหนึ่งในบัณฑิตที่เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรในครั้งนี้ด้วย พระองค์ทรงจบการศึกษาศิลปกรรมศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยมอันดับ 1 (เหรียญทอง) ภาควิชานฤมิตศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.93 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินมายังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพร้อมด้วย ท่านผู้หญิงศรีรัศมิ์ สุวะดี สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร
วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2558 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะยังดำรงพระยศเป็นสยามมกุฎราชกุมาร ทรงนำประชาชนไทยปั่นจักรยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ใน "กิจกรรมปั่นเพื่อพ่อ Bike for Dad" หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่ประทับรับรองพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดาและสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา
วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2561 มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด นายกรัฐมนตรีแห่งสหพันธรัฐมาเลเซีย เดินทางมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาลไทย และแสดงบรรยายพิเศษ ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย และตอบคำถามอื่น ๆ จากผู้เข้าร่วมงาน โดยอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ศ. ดร.บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ และคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้ดำเนินรายการ หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่จัดกิจกรรมครั้งนี้และถือเป็นการทำหน้าที่รับรองผู้นำรัฐบาลต่างประเทศครั้งสำคัญครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส มุขนายกแห่งคริสตจักรกรุงโรม (Bishop of the Church of Rome) พระประมุขของนครรัฐวาติกัน และผู้นำคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั่วโลก เสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในฐานะแขกของรัฐบาลไทย ในวาระฉลอง 350 ปี มิสซังสยามและรำลึก 122 ปี แห่งการเสด็จเยือนนครรัฐวาติกันของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระผู้พระราชทานกำเนิดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพระมหากษัตริย์พุทธมามกะพระองค์แรกที่เสด็จเยือนนครรัฐวาติกัน
หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทำหน้าเป็นสถานที่แสดงปาฐกถาพิเศษของสมเด็จพระสันตะปาปาฯ พร้อมทั้งเป็นพื้นที่ให้ผู้แทนศาสนาทุกศาสนาในประเทศไทยได้ร่วมเข้าเฝ้าสมเด็จพระสันตะปาปาฯ เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น และแสดงถึงเอกลักษณ์ของสังคมไทยที่เต็มไปด้วยความหลากหลายแต่สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ ทั้งนี้รัฐบาลไทยและจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเปิดโอกาสให้นิสิตนักศึกษา นักวิชาการและประชาชนทั่วไปได้เข้าร่วมกิจกรรมนี้ในฐานะเวทีทางวิชาการที่เปิดกว้างด้วย
การเดินทาง
การเดินทางมายังหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สามารถทำได้หลายวิธี ดังนี้
รถยนต์ส่วนตัว
ใช้ถนนพญาไทและถนนอังรีดูนังต์มายังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยถนนพญาไทจะเข้าประตูใหญ่ด้านหน้าบริเวณสระน้ำได้สะดวกที่สุด หากใช้ถนนถนนอังรีดูนังต์สามารถเข้าประตูบริเวณคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ โดยจะสังเกตอาคารสถาปัตยกรรมไทย
รถประจำทาง
เนื่องจากหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอยู่ในพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ที่จะเดินทางมาจึงสามารถใช้รถประจำทางสายที่ผ่านจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้
รถโดยสารภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รถโดยสารภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (CU Pop Bus) หรือ "รถป็อพ" ทุกสาย คือ สาย 1 2 3 4 5 สามารถเข้าถึงพื้นที่หอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ โดยมีจุดจอดดังนี้
ในพิธีสำคัญของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เช่น พิธีปฐมนิเทศนิสิตใหม่และถวายสัตย์ปฏิญาณตนเป็นนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พิธีพระราชทานปริญญาบัตร พิธีทูลเกล้าฯ ถวายหรือมอบปริญญากิตติมศักดิ์แด่พระประมุขต่างประเทศ กิจกรรมรับน้องก้าวใหม่ และพิธีสำคัญที่มหาวิทยาลัยใช้หอประชุมจุฬาฯ เป็นสถานที่หลักในการจัดงาน รถโดยสายภายในจุฬาลงกรณ์กรณ์มหาวิทยาลัยจะประกาศเปลี่ยนเส้นทางเดินรถชั่วคราว โดยเลี้ยวเข้าพื้นที่มหาวิทยาลัยฝั่งตะวันออกของถนนพญาไททางประตูคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชีแทน และไม่วิ่งผ่านบริเวณโดยรอบหอประชุมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แหล่งข้อมูลอื่น
__INDEX__
ไอ้ม้าเหล็ก
ไอ้ม้าเหล็ก เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็กชั่น-โรแมนติก-ดราม่า บทประพันธ์ของ วิลักษณา บทโทรทัศน์โดย วิลักษณา กำกับการแสดงโดย ชูชัย องอาจชัย ผลิตโดย บริษัท ยูม่า 99 จำกัด ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 20.15 - 22.20 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์, หยาดทิพย์ ราชปาล และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2545–4 กันยายน พ.ศ. 2545
อาร์มาญัก
อาร์มาญัก (armagnac, ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเภทบรั่นดีชนิดพิเศษที่ถูกผลิตขึ้นในภูมิภาคอาร์มาญักในเมืองกัสกอญ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส มันถูกกลั่นจากไวน์ที่มักจะทำมาจากการผสมผสานองุ่นพันธุ์ต่าง ๆ รวมทั้ง Baco 22A, Colombard, Folle blanche และ Ugni blanc ตามแบบแผนโดยการใช้การกลั่นอย่างต่อเนื่องภายในครั้งเดียว (column still) มากกว่าหม้อกลั่นที่ใช้ในการผลิตคอนญัก ซึ่งทำมาจากองุ่นพันธุ์ Ugni blanc เท่านั้น สุราที่ได้จะถูกบ่มเอาไว้ในถังไม้โอ๊คก่อนที่จะถูกปล่อยออกไป การผลิตนั้นอยู่ภายใต้การดูแลของ the Institut national de l'origine et de la qualité (INAO) และ the Bureau National Interprofessionel de l'Armagnac (BNIA)
อาร์มาญักเป็นหนึ่งในพื้นที่แรกในฝรั่งเศสที่เริ่มกลั่นสุรา แต่ปริมาณการผลิตโดยรวมนั้นน้อยกว่าการผลิตคอนญัก และเป็นที่รู้จักกันน้อยจากภายนอกยุโรป นอกจากนี้ ส่วนใหญ่การผลิตและจำหน่ายโดยผู้ผลิตรายย่อย ในขณะที่การผลิตคอนญักถูกครอบงำโดยยี่ห้อดัง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ได้แก่ Courvoisier (มี Beam Suntory เป็นเจ้าของ) Hennessy (LVMH) Martell (Pernod Ricard) และ Rémy Martin (Rémy Cointreau)
บริษัทหลักทรัพย์
บริษัทหลักทรัพย์ หมายถึง บริษัทจำกัดที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ ประกอบกิจการด้านการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ ทำการค้าหลักทรัพย์ ให้คำปรึกษาในการลงทุนกิจการจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ และกิจการจัดการลงทุน
พ.ศ. 2601
พุทธศักราช 2601 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2058 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์
การขนส่งระบบรางในประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนใหญ่จะอยู่ที่เมโทรมะนิลาและจังหวัดใกล้เคียงอย่างลากูนา ฟิลิปปินส์ไม่มีการขนส่งสินค้า แต่มีเฉพาะการขนส่งผู้โดยสาร ปัจจุบันมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 77 km ประกอบด้วยไลต์เรลสาย 1, ไลต์เรลสาย 2, เอ็มอาร์ที สาย 3 และการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ ในอนาคตมีแผนขยายเส้นทางให้เกินกว่า 320 กิโลเมตรภายในปี ค.ศ. 2022 โครงการที่กำลังก่อสร้างในปัจจุบันได้แก่ เอ็มอาร์ที สาย 7 (22.8 กิโลเมตร) และไลต์เรลสาย 2 ส่วนต่อขยาย (4 กิโลเมตร)
โครงข่ายรถไฟในฟิลิปปินส์ประกอบด้วยรถไฟชานเมืองของการรถไฟแห่งชาติฟิลิปปินส์ และระบบขนส่งมวลชนเร็ว (ไลต์เรลและเมโทร) ในอดีตเคยมีรถไฟระหว่างเมืองวิ่งให้บริการระหว่างมะนิลากับเมืองทางภาคเหนือและใต้ และยังเคยมีรถไฟบนเกาะปาไนย์และเซบู ที่ให้บริการโดยบริษัทรถไฟฟิลิปปินส์ เส้นทางรถไฟสายสั้นอื่น ๆ ได้แก่ รถไฟขนส่งน้ำตาลบนเกาะเนโกรส
ตำบลแบนเดแอมีร์
แบนเดแอมีร์ เป็นตำบลในอำเภอแซร์ฆอน เทศมณฑลชีรอซ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 26 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 9,085 คนใน 2,205 ครัวเรือน
แอปพีไทต์ฟอร์เดสตรักชัน
แอปพีไทต์ฟอร์เดสตรักชัน (Appetite for Destruction) เป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของวงฮาร์ดร็อกอเมริกัน วงกันส์แอนด์โรสเซส ออกวางขายวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 ภายใต้สังกัดเกฟเฟนเรเคิดส์ ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกและขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ด 200 จากข้อมูลเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 อัลบั้มได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 18 ครั้งจาก RIAA มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 35 ล้านชุด
พ.ศ. 2602
พุทธศักราช 2602 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2059 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน
ยากูซ่า 3
ยากูซ่า 3 (龍が如く3 (Ryū ga Gotoku 3)) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัยภาคที่สามของซีรีส์เกม ยากูซ่า พัฒนาโดย CS1 Team และจัดจำหน่ายโดยเซก้า ตัวเกมวางจำหน่ายในญี่ปุ่นและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2009 และในอเมริกาเหนือและยุโรปในวันที่ 9 มีนาคม 2010 และวันที่ 12 มีนาคม 2010 ตามลำดับ ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของชุดรวม ยากูซ่ารีมาสเตอร์คอลเลกชัน โดยได้วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นบนเพลย์สเตชัน 4 ในวันที่ 9 สิงหาคม 2018 และทั่วโลกในวันที่ 20 สิงหาคม 2019 และได้วางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เอกซ์บอกซ์วันในวันที่ 28 มกราคม 2021 เกมภาคต่อ ยากูซ่า 4 วางจำหน่ายที่ญี่ปุ่นในวันที่ 18 มีนาคม 2010
วันนักบุญมาร์ติน
วันนักบุญมาร์ติน Martinstag (หรือนักบุญมาร์ตินีในพื้นที่ทางตะวันออกของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี และประเทศออสเตรีย) ตรงกับวันที่ 11 พฤศจิกายนซึ่งเป็นวันระลึกถึงนักบุญมาร์ติน ฟอน ทัวร์ Martin von Toursในแถบยุโรปตอนกลางมีประเพณีมากมายเกี่ยวกับนักบุญท่านนี้อาทิเช่น การรับประทานห่านมาร์ติน ขบวนแห่มาร์ติน และการร้องเพลงมาร์ติน
ความหมายดั้งเดิมของงานเทศกาล
ประเพณีที่หลากหลายนี้อาจมีต้นกำเนิดมาจากข้อเท็จจริงสองเรื่องที่มีความเกี่ยวข้องกัน ในสมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์คริสตจักรได้กำหนดวันนักบุญมาร์ตินตรงกับวันที่ 11 พฤศจิกายนก่อนการเริ่มต้นการถือศีลอด40วันก่อนเทศกาลคริสต์มาสซึ่งยึดถือปฏิบัติกันมาตั้งแต่สมัยกลางจนถึงสมัยใหม่ มีเพียงโบสถ์นิกายออร์โธด็อกซ์บางแห่งเท่านั้นที่ยังคงมีการถือศีลอดนี้มาจนถึงปัจจุบัน วันสุดท้ายก่อนการถือศีลอดผู้คนยังคงสามารถเพลิดเพลินกับการรับประทานอาหารดีๆได้เหมือนช่วงเทศกาลคาร์นิวัล  ด้วยเหตุนี้การฉลองเทศกาลคาร์นิวัลในแถบลุ่มแม่น้ำไรน์ได้ถือเอาวันนี้เป็นวันเริ่มต้นของงานเทศกาล อนึ่งตามประเพณีดั้งเดิมถือว่าวันนักบุญมาร์ตินเป็นวันถวายสิบลด การถวายสิบลดนี้เป็นแนวคิดที่มาจากพระคัมภีร์เดิม ซึ่งเป็นข้อบังคับสำหรับชาวอิสราเอลทุกคนที่จะต้องถวาย 10%ของทุกสิ่งที่เขาหามาหรือเพาะปลูกได้ไว้ที่พลับพลาหรือพระวิหาร  ในสมัยก่อนผู้คนจึงจ่ายภาษีโบสถ์ในรูปของผลผลิตจากธรรมชาติซึ่งก็รวมไปถึงห่านด้วย เนื่องจากสามารถจำกัดจำนวนการเลี้ยงสัตว์ก่อนช่วงฤดูหนาวที่กำลังจะมาเยือนได้ นอกจากนี้แล้ววันนี้ยังถือเป็นวันเริ่มต้นและสิ้นสุดของสัญญาต่างๆไม่ว่าจะเป็นสัญญาเช่า สัญญาเงินกู้ หรือ ระยะเวลาการรับราชการทหาร ทุกวันนี้การกำหนดวันนักบุญมาร์ตินให้เป็นวันเริ่มต้นและสิ้นสุดของสัญญาเช่าพื้นที่ยังคงเป็นที่นิยม เพราะตรงกับช่วงเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดการทำการเกษตร ด้วยเหตุนี้จึงมีการเรียกวันนี้ว่าเป็นวันชำระดอกเบี้ยอีกด้วย
ประเพณี
การรับประทานห่านมาร์ตินเป็นประเพณีแบบดั้งเดิมที่นิยมกันมากในปัจจุบัน (ที่ประเทศออสเตรียเรียกว่า มาร์ตินี่กานส์ หรือ มาร์ตินี่กานส์เซอ) ทั้งนี้มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับประเพณีซึ่งล้วนเกี่ยวข้องกับตำนานของนักบุญมาร์ตินทั้งสิ้น ตำนานแรกถูกเล่าไว้ว่าประชาชนจำนวนมากต่างพากันสรรเสริญท่านมาร์ตินให้ขึ้นเป็นอัครมุขนายก แม้สิ่งนี้จะขัดต่อฝ่ายสภาคริสตจักรและความต้องการของท่านเนื่องจากนิสัยการดำเนินชีวิตสันโดษ ท่านจึงไม่ใคร่ใส่ใจกับเรื่องที่จะได้รับแต่งตั้งเป็นอัครมุขนายกตำแหน่งที่มีภาระหน้าที่มากมาย ท่านจึงไปซ่อนตัวอยู่ในเล้าห่าน แต่ทว่าฝูงห่านกลับตกใจและพากันส่งเสียงร้องดังจนทำให้ผู้คนหาท่านจนพบและได้รับการแต่งตั้งในที่สุด ตำนานที่สองเป็นเรื่องที่ชาวนาคนหนึ่งออกอุบายเพื่อให้นักบุญมาร์ตินออกมาจากที่ซ่อนตัว  เมื่อเขาพบที่ซ่อนของท่านนักบุญจึงได้ขอร้องให้ท่านไปช่วยรักษาภรรยาที่ป่วยของเขา ท่านนักบุญเป็นผู้ชอบช่วยเหลือผู้อื่นจึงไม่ปฏิเสธพลางเก็บข้าวของของตนตามชาวนาคนนั้นกลับบ้านไป เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าท่านนักบุญจะดูสกปรก มอมแมม เพราะท่านอาศัยอยู่ในเล้าห่านมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว  ตำนานที่สาม มีอยู่ว่าในขณะที่อัครมุขนายกมาร์ตินได้นำสวดอยู่นั้นก็มีฝูงห่านเข้ามารบกวนโดยส่งเสียงดังไปทั่วโบสถ์ ดังนั้นฝูงห่านเหล่านี้จึงถูกจับแล้วนำไปทำอาหาร อย่างไรก็ตามมีเรื่องเล่าอีกเรื่องที่มีความเป็นไปได้มากกว่าเรื่องนี้คือ ในสมัยระบบศักดินาได้ถือเอาวันนี้เป็นวันที่ชาวนาจะต้องนำผลผลิตไปมอบให้แก่เจ้าของที่ดิน การมอบนี้เรียกว่า มาร์ตินโชสส์ (Martinsschoß)  เป็นที่สังเกตอย่างยิ่งว่าห่านกลายเป็นสัญลักษณ์ของงานเทศกาลนี้ไปโดยปริยายเพราะจากตำนานทั้งหลายที่กล่าวมานี้ล้วนมีห่านเกี่ยวข้องด้วยทั้งสิ้น การฉลองวันนักบุญมาร์ตินแบบดั้งเดิมนั้นมีทั้งการร้องเพลงสรรเสริญนักบุญและเต้นรำในยามเย็นจึงเกิดความคิดของการนำห่านมาเป็นอาหารประจำงานขึ้นโดยจะรับประทานกันในช่วงตอนเย็นของงานเทศกาล ในประเทศเยอรมนีนิยมรับประทานห่านกับกะหล่ำม่วงหวาน Rotkohl คู่กับ “เซมเมล-คเนิลเดล” Semmelknödel แป้งต้มทรงกลมที่ทำจากขนมปังเซมเมล  หรือ “คาร์ทอฟเฟิลเคิลส์เซ่น” (Kartoffelklößen)Kartoffelkloß แป้งต้มทรงกลมที่ทำจากมันฝรั่ง
ขบวนแห่นักบุญมาร์ติน
ขบวนแห่นี้สามารถพบได้ทั่วไปในหลายภูมิภาคของประเทศเยอรมนี ออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์ หรือแม้แต่แถบทีโรลตอนใต้ Südtirol และซิเลเซียตอนเหนือOberschlesien ในงานเทศกาลนี้เด็กๆจะประดิษฐ์โคมไฟแล้วเดินถือไปตามถนน หมู่บ้าน และในเมือง โดยที่พวกเขาจะเดินตามคนที่แต่งกายเสมือนอัศวินโรมันบนหลังม้าและสวมเสื้อคลุมสีแดงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนักบุญมาร์ติน ที่เมืองบรีเจนซ์ Bregenz ในประเทศออสเตรียจะเรียกประเพณีนี้ว่า การขี่ม้าแบบมาร์ติน (Martinsritt) ส่วนใหญ่จะมีการแสดงตอนที่นักบุญมาร์ตินแบ่งเสื้อคลุมของท่านให้ชายขอทาน ระหว่างการเดินขบวนแห่ไปนั้นจะมีการร้องเพลงดั้งเดิมที่เกี่ยวกับนักบุญมาร์ตินประกอบไปด้วย โคมไฟที่เด็กๆถือนั้นส่วนใหญ่จะถูกประดิษฐ์ขึ้นก่อนงานเทศกาลโดยนักเรียนระดับอนุบาลและประถมศึกษาจะประดิษฐ์โคมไฟเหล่านี้ในชั่วโมงเรียน ในช่วงท้ายของงานเทศกาลนี้มักฉลองปิดท้ายด้วยกองไฟขนาดใหญ่ที่เรียกว่า “เพลิงมาร์ติน” (Martinsfeuer) ในหลายพื้นที่เด็กๆจะได้รับขนมปังรูปคน (Weckmann) ซึ่งทำมาจากแป้งขนมปังผสมลูกเกด ในขณะที่ทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนีจะเป็นคุ้กกี้รูปห่านชิ้นเล็กๆจากแป้งคุ้กกี้หรือแป้งขนมปัง หรือขนมปังเบรตเซล บางพื้นที่ในเขตแม่น้ำรัวร์ Ruhrgebiet และแถบเมือง เซาเวอร์ลันด์ Sauerland และภูมิภาคอื่นๆของประเทศเยอรมนีเด็กๆจะได้รับขนมปังเบรตเซลซึ่งทำมาจากแป้งขนมปังโรยด้วยเกล็ดน้ำตาล
ขบวนแห่นักบุญมาร์ตินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมนีที่มีผู้ร่วมงานมากกว่า 4000 - 6000 คนจัดขึ้นที่เมืองวอร์มส์โฮกไฮม์ Worms-Hochheim, เมืองเคมเพ็มในเขตนีเดอร์ไรน์ Kempen และเมืองโบคอลท์ Bocholt ปัจจุบันนี้บางพื้นที่จัดขบวนแห่งานเทศกาลในวันอื่นที่ใกล้เคียงกับวันงานเทศกาลจริงในกรณีที่มีเหตุจำเป็นและไม่สะดวกในการจัดงานให้ตรงกับวันนั้นได้ ตัวอย่างเช่นการจัดขบวนแห่ในบางพื้นที่ที่อาจมีเพียงผู้ที่รับบทเป็นนักบุญมาร์ตินเพียงคนเดียว อนึ่งประเพณีนี้ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาเยอรมันเท่านั้น แต่ชาวเยอรมันในต่างแดนอย่างที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดนหรือที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ก็มีการจัดขบวนฉลองงานเทศกาลนี้ด้วย
การร้องเพลงนักบุญมาร์ติน
หลังจากการเดินขบวนแห่หรือตามกำหนดการของงานในหลายพื้นที่จะมีการร้องเพลงสรรเสริญนักบุญมาร์ติน (หรือเพลงนักบุญมาร์ตินี่) โดยที่เด็กๆจะร้องเพลงและเดินถือโคมไฟหรือโคมไฟกระดาษไปตามบ้านแต่ละหลังเพื่อขอขนมหวาน ขนมปัง ผลไม้ ฯลฯ นอกจากนี้แล้วยังมีกิจกรรมในท้องที่ต่างๆที่เกี่ยวข้องกับประเพณีนี้ เช่นในแถบลุ่มแม่น้ำไรน์ Rheinland มีกิจกรรมการร้องเพลงเรี่ยไรหาเงินเพื่อการกุศลโดยมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปอย่าง เคิทเท่น (Kötten) ชเนอร์เซ่น (Schnörzen) ดอทเซ่น(Dotzen) หรือ กริบเช่น(Gribschen) ส่วนในบริเวณฟรีเซียนตะวันออก  Ostfriesland หรือในพื้นที่อื่นๆของชาวคริสต์นิกายโปรเตสแตนท์ก็มีประเพณีที่คล้ายคลึงกันโดยจัดขึ้นวันที่ 10 พฤศจิกายนเพียงแต่เป็นการระลึกถึงมาร์ติน ลูเทอร์แทนนักบุญมาร์ติน ในงานเทศกาลนี้มีการละเล่น “ค้อนทุบ” (Hammer-Hüt) ชื่อนี้มีที่มาจากลักษณะการร้องเพลงโดยที่ผู้ร้องจะใช้ค้อนทุบลงบนแผ่นไม้ที่เตรียมมาประกอบจังหวะ การละเล่นนี้พบได้ในเขตเฟียลันเดอVierlande ของนครรัฐฮัมบวร์ค  Hamburg
พิธีเสกไวน์ในวันนักบุญมาร์ติน
พิธีนี้นิยมปฏิบัติกันโดยเฉพาะในประเทศออสเตรีย บาทหลวงจะเสกไวน์ที่ผลิตได้ในปีนี้หรือที่เรียกว่า “ฮอยริเกอร์” Heuriger ภายหลังพิธีกรรมนี้ซึ่งเรียกว่า “การสรรเสริญนักบุญมาร์ตินี่” (Martiniloben) เจ้าของไร่องุ่นจะแจกจ่ายไวน์นี้ให้ผู้ร่วมงานชิมฟรี
ชายใจบุญในชุดขนสัตว์
ในบางพื้นที่ทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนีที่มีชาวคริสต์นิกายโปรแตสแตนท์อาศัยอยู่มาก อาทิเช่น เขตโดเนา-รีส Landkreis Donau-Ries, แถบบนภูเขาชวาเบียน Schwäbische Alb และ แถบบาวาเรียตอนกลางMittelfranken ในวันนักบุญมาร์ตินจะมีประเพณีที่ชายแต่งกายด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์แจกถั่ววอลนัตให้เด็กๆ
อีม
ชาวแองโกล-แซกซันเป็นผู้ก่อตั้งและตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ แม้ว่าชาวโรมันจะเคยเข้ามาทำเหมืองตะกั่วก่อนหน้านั้นแล้วก็ตาม
หลังจากอีมสูญเสียโรงงานอุตสาหกรรมไปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เศรษฐกิจท้องถิ่นในปัจจุบันก็พึ่งพาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว หมู่บ้านนี้ได้รับการโฆษณาประชาสัมพันธ์ในฐานะ "หมู่บ้านกาฬโรค" (the plague village) โดยกล่าวถึงการที่หมู่บ้านตัดสินใจโดดเดี่ยวตนเองเพื่อยับยั้งการแพร่ระบาดของโรคดังกล่าว
ฟ่านหลี่
ฟ่านหลี่ บุคคลในประวัติศาสตร์จีน เป็นกุนซือของเยว่อ๋องโกวเจี้ยนแห่งรัฐเยว่ (越国) เกิดในช่วงปลายยุคชุนชิว ภายหลังรบชนะรัฐอู๋ (吴国) ได้ออกจากราชการและได้เปลี่ยนชื่อเป็น เถาจูกง  และได้ทำธุรกิจจนประสบความสำเร็จ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น เทพเจ้าแห่งการค้า ในเวลาต่อมา
ประวัติ
เดิมฟ่านหลี่เป็นชาวรัฐฉู่ แต่เนื่องจากเมื่อขณะที่รับราชการอยู่ในรัฐฉู่นั้น ตนไม่มีโอกาสได้แสดงความสามารถ มารดาของฟ่านหลี่จึงได้แนะนำให้พบกับขุนนางรัฐเยว่ ภายหลังได้ทำงานรับใช้เยว่อ๋องโกวเจี้ยน และได้มีโอกาสแสดงความสามารถในการวางแผนรบชนะรัฐอู๋ ที่มารุกรานโดย อู๋อ๋องเหอหลวี ที่มีกำลังพลมากกว่าทำให้ได้รับความไว้วางใจแต่งตั้งให้เป็นกุนซือใหญ่รัฐเยว่ ภายหลังอู๋อ๋องเหอหลวีสิ้นพระชนม์เนื่องจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบ ก่อนสิ้นพระชนม์ได้มอบอำนาจให้อู๋จื่อซีแต่งตั้งอู๋อ๋องคนต่อไปทำให้เกิดศึกสายเลือดภายในรัฐอู๋ โดยผลสุดท้ายอู๋จื่อซีอำมาตย์รัฐอู๋ได้แต่งตั้งอู๋อ๋องฟูไชเป็นจ้าวรัฐ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนจึงคิดทำศึกเนื่องจากคิดว่าหากปล่อยรัฐอู๋ต่อไปจะเป็นภัยแก่รัฐเยว่ในภายภาคหน้า โดยไม่ฟังคำทัดทานของฟ่านหลี่ จนพบกับความพ่ายแพ้ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนต้องตกไปเป็นทาสของอู๋อ๋องฟูไช 3 ปีถัดมา เยว่อ๋องโกวเจี้ยนได้รับการปล่อยตัวเนื่องจากโกวเจี้ยนได้ออกอุบายแสร้งยอมจงรักภักดีให้อู๋อ๋องฟูไชพอใจ เมื่อกลับสู่รัฐเยว่ เยว่อ๋องโกวเจี้ยนก็วางแผนที่จะกู้ชาติทันที โดยมีฟ่านหลี่เป็นกุนซือคอยให้คำปรึกษา จนสามารถเอาชนะรัฐอู๋ได้ในเวลาต่อมา และ
ผลงาน
ฟ่านหลี่ได้เขียนหนังสือที่เป็นที่รู้จักในภาษาอังกฤษเรื่อง "Golden Rules of Business Success" โดยภายในหนังสือมีเนื้อหารวบรวมหลักของการค้าขายเป็นกฎทอง 12อย่างที่พึงกระทำ และ กฎทอง 12อย่างที่ควรเลี่ยง ดังนี้
กฎทอง 12อย่างที่พึงกระทำ: ทักษะในการดูคน. ต้องรู้จักนิสัยใจคอของบุคคลจากประสบการณ์ ทักษะในการจัดการคน. ไม่ควรสร้างโอกาสที่จะทำให้เกิดอคติ ทักษะในการมุ่งเน้นธุรกิจ. มีจุดมุ่งหมายในชีวิตและธุรกิจ ไม่ตามผู้อื่น ทักษะในการจัดการ. การนำเสนอสินค้าที่ไม่เป็นระเบียบไม่ดึงดูดลูกค้า ทักษะในการประยุกต์. จงแน่ใจว่าคุณตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว การลังเลจะทำให้เสียโอกาสทางธุรกิจ ทักษะการควบคุมเงิน. ห้ามให้ลูกหนี้ค้างชำระ จงแน่ใจว่าคุณสามารถเก็บหนี้ที่เป็นของคุณได้ ทักษะการใช้คนให้ถูกงาน. การจัดสรรงานโดยให้ดูตามความสามารถของบุคคล จะก่อให้เกิดประโยชน์ตอบแทนมากที่สุด ทักษะในการสื่อสารและการตลาด. คุณต้องสามารถทำให้ลูกค้ารู้ถึงคุณค่าของสินค้า ทักษะในการเลือกสินค้าอย่างชาญฉลาด. ใช้วิจารณญาณที่ดีที่สุดของคุณในการแสวงหาสินค้า ทักษะในการวิเคราะห์โอกาสและภัยคุกคามทางการตลาด. จงรู้จักวิจัยตลาดก่อนซื้อและขายสินค้าทุกครั้ง ทักษะในการประพฤติตัวเป็นแบบอย่าง. จงทำตัวตามกฎและมาตรฐาน เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งและความน่าเชื่อถือ ทักษะในการสร้างวิสัยทัศน์ในการลงทุน. รู้จักแนวโน้มและวงจรของตลาด วิเคราะห์ปัจจัยเสี่ยงและผลตอบแทนก่อนจะลงทุน