cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระคเณศ
วรรณกรรมและตำนานพระเวท
กวียุคสังฆัมแห่งทมิฬ อวไวยาร์ (Avvaiyar; 300 ปีก่อนคริสตกาล) ได้ขานพระนามพระคเณศขณะการเตรียมการเชิญชวนกษัตริย์ทมิฬทั้งสามในการยอมการแต่งงานของอังคะวัย (Angavay) กับสังคะวัย (Sangavay) แห่งซีลอนในการแต่งงานกับกษัตริย์แห่งติรุกูอิลูร์ (Tirukoilur)
สองบทในคัมภีร์นั้นมาจากยชุรเวท ไมตรายณียสังหีต บทที่ 2.9.1 และจากไตติรียะอารัณยกะ  บทที่ 10.1 ได้ขานถึงเทพเจ้าผู้มี "งาเดียว" (ทันติห์; ), "พระพักตร์เป็นช้าง" (หัสตีมุกข์; Hastimukha) และ "มีงวงโค้งงอน" (วกรตุณฑะ; ) พระนามเหล่านี้ส่อถึงพระคเณศ และผู้วิจารณ์สมัยศตวรรษที่ 14 ซายานาระบุรูปพรรณนี้อย่างชัดเจน การอธิบายของทันติน (Dantin) ที่ว่าทรงมีงวงโค้งงอ และทรงมัดข้าวโพด อ้อย และตะบอง นั้นเป็นภาพลักษณะของพระคเณศในแบบปุราณะที่เหมือนมากจนเหรัส (Heras) เคยกล่าวว่า "เราไม่สามารถห้ามการยอมรับการพิสูจน์ของพระองค์อย่างสมบูรณฺกับทันตินพระเวท (Vedic Dantin) นี้" อย่างไรก็ตามกริษัน (Krishan) เชื่อว่าบทเหล่านี้เพิ่มเข้ามาหลังยุคพระเวท ฐาปน (Thapan) รายวานว่าบทเหล่านี้ "โดยทั่วไปถือว่าเป็นการเติมแต่งเข้ามา" ส่วนธวลิการ์ (Dhavalikar)  ระบุว่า "การพาดพิงเทพเจ้าเศียรช้างในไมตรายณีสังหีตานั้นพิสูจน์แล้วว่าเป็นการเติมแต่งเข้ามาในภายหลังมาก ๆ ดังนั้นไม่น่ามีประโยชน์มากในการประเมินประวัติการกำเนิดขึ้นในช่วงแรก ๆ ของเทพเจ้าพระองค์นี้"
พระคเณศไม่ปรากฏพระนามในวรรณกรรมมหากาพย์ของอินเดียจากยุคพระเวท มีการเติมแต่งเข้าไปในกวีมหากาพย์ มหาภารตะ (1.1.75–79) ในภายหลัง ระบุว่าฤๅษีวยาสะขอให้พระคเณศช่วยเป็นอาลักษณ์จดบทกวีให้ฤๅษีเป็นผู้บอก พระคเณศทรงตกลงโดยมีเงื่อนไขว่าวยาสะต้องทวนบทกวีโดยห้ามขาดตอนหรือหยุดพัก ฤๅษีตกลงแต่ใช้วิธีพักโดยท่องข้อความที่ซับซ้อนอย่างยิ่งเพื่อให้พระคเณศต้องถามเพื่อความกระจ่าง นิยายส่วนนี้ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของมหาภารตะดั้งเดิมโดยบรรณาธิการของมหาภารตะฉบับวิพากษ์ (critical edition) ที่นิยายยี่สิบบรรทัดดังกล่าวลดความสำคัญเป็นเชิงอรรถในภาคผนวก นิยายพระคเณศทรงรับเป็นอาลักษณ์พบในต้นฉบับ 37 จาก 59 ต้นฉบับที่หาข้อมูลระหว่างการเตรียมฉบับวิพากษณ์ การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างพระคเณศกับพระทัยที่คล่องแคล่วและการเรียนรู้เป็นสาเหตุหนึ่งที่แสดงพระองค์เป็นอาลักษณ์ของฤๅษีวยาสะที่ให้จดมหาภารตะในการแต่งเติมนี้ ริชาร์ด แอล. บราวน์ (Richard L. Brown) ให้อายุของเรื่องนี้ว่าแต่งขึ้นในศตวรรษที่ 8 ส่วนมอริซ วินเตอร์นิตซ์ (Moriz Winternitz) สรุปว่า คนทราบนิยายนี้เร็วที่สุดประมาณปี 900 แต่มาบรรจุในมหาภารตะอีก 150 ปีให้หลัง วินเตอร์นิตซ์ยังพบด้วยว่าลักษณะโดดเด่นประการหนึ่งที่พบในต้นฉบับมหาภารตะของอินเดียใต้คือการละตำนานพระคเณศ ส่วนพระนามวินายก (') พบในปรัมปราของศานติปรวะ (') และอนุศาสนปรวะ (') ถือเป็นการแต่งเติมมาในภายหลัง และการพาดพิงพระนามวิฆนกรตรีนาม (' "ผู้สร้างอุปสรรค") ในวนปรวะ (Vanaparva) นั้นก็เชื่อว่าเป็นการแต่งเติมเข้ามาในภายหลัง และไม่พบในฉบับวิพากษ์เช่นกัน
ยุคปุราณะ
ในการศึกษาเรื่องการได้รับความนิยมของพระคเณศในวรรณกรรมสันสกฤต รอเชอร์พบว่า:
"เหนืออื่นใด บุคคลไม่อาจห้ามพิศวงกับข้อเท็จจริงที่ว่าหลายนิยายที่แวดล้อมพระคเณศอยู่นั้นกระจุกอยู่กับเหตุการณ์จำนวนจำกัดอย่างคาดไม่ถึง เหตุการณ์เหล่านี้มีเพียงแค่สามเหตุการณ์หลัก คือ ชาตกาลและพระบิดา-มารดา เศียรช้าง และงาเดียว เหตุการณ์อื่นมีกล่าวถึงบ้างในข้อความ แต่มีรายละเอียดน้อยกว่ามาก"
การได้รับความนิยมของพระคเณศนั้นมีประมวลในศตวรรษที่ 9 เมื่อมีการบรรจุพระองค์เข้าสู่ห้าเทพเจ้าหลักของลัทธิสมารติ (Smartism) อย่างเป็นทางการ นักปรัชญายุคศตวรรษที่ 9 อาทิ ศังการ (Adi Shankara) เผยแพร่แนวคิด "การบูชาห้าปาง" (ปัญจยาตนบูชา; Panchayatana puja) ให้เป็นที่นิยมมากขึ้นในหมู่พรหมมินทรรศนะดั้งเดิมในลัทธิสมารติ เทพเจ้าห้าพระองค์ดังกล่าวประกอบด้วยพระคเณศ, พระวิษณุ, พระศิวะ, เทวี และพระสุรยะ อาทิ ศังการผู้ตั้งธรรมเนียมซึ่งจะสร้างเอกภาพแก่เทพเจ้าหลักห้านิกายให้มีสถานภาพเท่ากัน นับเป็นการตอกย้ำบทบาทของพระคเณศเป็นเทพเจ้าร่วมสมัยอย่างเป็นทางการ
คัมภีร์
ครั้นพระคเณศได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในเทพเจ้าสำคัญห้าพระองค์ของศาสนาฮินดูแล้ว มีชาวฮินดูบางส่วนเลือกนับถือพระองค์เป็นเทพเจ้าหลัก เป็นจุดเริ่มต้นของนิกายคาณปัตยะ ดังที่พบได้ทั้งในคเณศปุราณะและมุทคลปุราณะ
วันเวลาที่ประพันธ์คเณศปุราณะและมุทคลปุราณะ รวมถึงการวัดอายุโดยสัมพัทธ์ระหว่างสองคัมภีร์นั้น เป็นที่ถกเถียงในวงวิชาการ ทั้งสองงานมีการต่อเติมเข้ามาตามเวลาและมีชั้นภูมิที่แยกตามอายุ อนิตา ฐาปน (Anita Thapan) ทบทวนความเห็นเกี่ยวกับการวัดอายุและมีคำวินิจฉัยของนางเอง "ดูเหมือนว่าแก่นของคเณศปุราณะปรากฏในราวศตวรรษที่ 12 และ 13" แต่ "ถูกแต่งเติมเข้ามาภายหลัง" ส่วนลอว์เรนซ์ ดับเบิลยู. เพรสตัน (Lawrence W. Preston) ระบุว่าช่วงเวลาที่สมเหตุสมผลที่สุดของคเณศปุราณะอยู่ระหว่างปี 1100 ถึง 1400 ซึ่งสอดคล้องกับอายุของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่กล่าวถึงในปุราณะ
อาร์.ซี. ฮาซรา (R.C. Hazra) เสนอว่ามุทคลปุราณะนั้นเก่าแก่กว่าคเณศปุราณะ ซึ่งเขาวัดอายุระหว่างปี 1100 ถึง 1400 อย่างไรก็ตาม ฟิลลีส กรานนัฟฟ์ (Phyllis Granoff) พบปัญหากับการวัดอายุโดยสัมพัทธ์นี้และสรุปว่ามุทคลปุราณะเป็นเอกสารเชิงปรัชญาฉบับสุดท้ายที่ว่าด้วยพระคเณศ เธออ้างเหตุผลบนข้อเท็จจริงว่าในบรรดาหลักฐานภายในอื่น ๆ มุทคลปุราณะเจาะจงพูดถึงคเณศปุราณะว่าเป็นหนึ่งในสี่ปุราณะ (พรหม, พรหมานันทะ, คเณศ และมุทคลปุราณะ) ซึ่งกล่าวถึงพระคเณศอย่างละเอียด แม้แก่นเรื่องของคัมภีร์เหล่านี้ต้องเก่าแก่เป็นแน่ แต่ก็มีการเติมแต่งเข้ามาจนถึงราวศตวรรษที่ 17 ถึง 18 เมื่อการบูชาพระคเณศเกิดสำคัญขึ้นมาในบริเวณนี้ ส่วนอีกคัมภีร์หนึ่งที่ได้รับการเคารพอย่างสูงคือคณปติอรรถวศีรษะ น่าจะแต่งขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 16 ถึง 17
คเณศสหัสรนามเป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรมปุราณะ และมีบทสวดที่ระบุพระนามและพระลักษณะหนึ่งพันประการของพระคเณศไว้ แต่ละนามและลักษณะที่ปรากฏนั้นสื่อถึงควาหมายต่าง ๆ และเป็นสัญลักษณ์แทนพระคเณศในมุมมองต่าง ๆ ของพระองค์ นอกจากนี้ จอห์น ไกรมส์ (John Grimes) ยังระบุว่ามีอีกหนึ่งในคัมภีร์สำคัญในภาษาสันสกฤตที่มีการกล่าวถึงธรรมเนียมพระคเณศคือคณปติอถรรวศีรษะ
จอห์น ไกรมส์ระบุว่า คัมภีร์ภาษาสันสกฤตที่สำคัญที่สุดเล่มหนึ่งที่มีอิทธิพลในนิกายคาณปัตยะ คือ Ganapati Atharvashirsa
นอกอินเดียและศาสนาฮินดู
ทั้งการติดต่อทางการค้าและทางวัฒนธรรมได้มีส่วนช่วยขยายอิทธิพลของอินเดียต่อเอเชียตะวันตกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพระคเณศก็เป็นหนึ่งในเทพเจ้าที่มีการขยายความเชื่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของโลก ตามอิทธิพลของชาวอินเดียเช่นกัน
พระคเณศมักพบบูชาโดยพ่อค้าผู้เดินทางออกจากอินเดียเพื่อแสวงหาการค้า นับตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา เครือข่ายการแลกเปลี่ยนสินค้านั้นได้สร้างเม็ดเงินมหาศาล ถือเป็นช่วงเวลาที่พระคเณศได้รับการบูชาและเกี่ยวเนื่องกับการค้า จารึกที่เก่าแก่ที่สุดที่พบการขานพระนามพระคเณศเป็นพระนามแรกก่อนเทพเจ้าองค์อื่น ๆ นั้น พบในจารึกของชุมชนพ่อค้า
ชาวฮินดูอพยพไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนภาคพื้นสมุทร พร้อมนำเอาวัฒนธรรมและพระคเณศติดตัวมาด้วย เทวรูปของพระคเณศสามารถพบทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร โดยมากมักพบกับเทวสถานของพระศิวะ รูปแบบต่างของพระคเณศของชาวฮินดูพื้นถิ่นในฟิลิปปินส์, ชวา, บาหลี และบอร์เนียว แสดงให้เห็นอิทธิพลพื้นถิ่นที่มีต่อคติบูชาพระคเณศ ในขณะที่การเข้ามาของวัฒนธรรมฮินดูในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นดิน นำมาสู่การบูชาพระคเณศในปางที่มีการดัดแปลง พบในพม่า กัมพูชา และประเทศไทย ในคาบสมุทรอินโดจีนนี้มีการนับถือศาสนาพุทธควบคู่ไปกับศาสนาฮินดู ซึ่งล้วนมีอิทธิพลต่อความเชื่อเรื่องพระคเณศในภูมิภาคนี้ ในอินโดจีนมีการนับถือพระคเณศในฐานะผู้ขจัดอุปสรรคเป็นหลัก รวมถึงในศาสนาพุทธของประเทศไทยในปัจจุบัน มีการนับถือพระคเณศในฐานะผู้ปัดเป่าอุปสรรคและเทพเจ้าแห่งความสำเร็จ
พระพิฆเนศในประเทศไทยได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทพเจ้าแห่งศิลปะโดยเฉพาะ คตินี้เกิดความความเชื่อส่วนพระองค์ในรัชกาลที่ 6 ซึ่งพระองค์มีศรัทธาในพระคเณศเป็นอย่างมาก ทรงสร้าง "เทวาลัยคเณศร์" ขึ้นในพระราชวังสนามจันทร์ อันเป็นที่ประทับทรงงานด้านหนังสือและการละครมากที่สุด และเมื่อทรงตั้งวรรณคดีสโมสร ก็ทรงอัญเชิญพระคเณศเป็นตราสัญลักษณ์ จนกระทั่งการเกิดขึ้นของกรมศิลปากรและสืบทอดตราพระคเณศของวรรณคดีสโมสรมาเป็นตรา จึงทำให้พระคเณศได้รับการเคารพในประเทศไทยในฐานะของเทพเจ้าแห่งศิลปะและการศึกษาในประเทศไทยตราบจนปัจจุบัน สถานศึกษาที่ใช้พระคเณศเป็นตราสัญลักษณ์ เช่น มหาวิทยาลัยศิลปากร
ในศาสนาพุทธมหายาน มีการบูชาพระคเณศ ไม่เพียงแต่ในรูปของเทพเจ้าพุทธนามว่า พระวินายก แต่ยังในรูปปิศาจฮินดูพระนามเดียวกัน ปรากฏรูปของพระองค์ในคัมภีร์ของพุทธยุคปลายคุปตะ พระวินายกมักพบในรูปกำลังเต้นรำ การบูชารูป Nṛtta Ganapati, นี้มีพบทั่วไปในอินเดีย เนปาลและทิเบตเช่นกัน ในเนปาล ปางหนึ่งของพระคเณศนามว่าพระเหรัมภะได้รับความนิยมบูชาในศาสนาฮินดูแบบเนปาลมาก โดยทรงมีห้าพักตร์และประทับบนสิงโต รูปแสดงพระคเณศแบบทิเบตมีทัศนะกำกวมเกี่ยวกับพระองค์ พระคเณศในคติของทิเบตมีพระนามว่า ชอกส์บดัฆ (tshogs bdag) ในปางทิเบตปางหนึ่ง แสดงรูปพระองค์ทรงถูก Mahākāla ย่ำ ซึ่งเป็นเทพเจ้าทิเบตที่ได้รับความนิยม รูปอื่นแสดงภาพพระองค์เป็นผู้ขจัดอุปสรรค และบ้างกำลังเต้นรำด้วย ส่วนในจีนและญี่ปุ่นพบพระคเณศในรูปที่มีลักษณะเฉพาะพื้นที่มากขึ้น ในจีนตอนเหนือ พบเทวรูปหินของพระคเณศเก่าแก่สุดวัดอายุได้ราวปี 531 ในญี่ปุ่นพบพระคเณศพระนามว่า คันกิเต็ง (Kangiten) ลัทธิบูชาพระคเณศนี้พบครั้งแรกในปี 806
ในคัมภีร์กติกาสงฆ์ของศาสนาเชนไม่ได้ระบุการบูชาพระคเณศ อย่างไรก็ตาม ศาสนิกเชนส่วนใหญ่บูชาพระองค์ในฐานะของเทพเจ้าแห่งการปัดเป่าอุปสรรค และดูเหมือนเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคงแทนท้าวกุเวรด้วย ความสัมพันธ์กับชุมชนการค้าเป็นเหตุผลสนับสนุนความคิดว่าศาสนาเชนรับเอาการบูชาพระคเณศจากความเชื่อมโยงเชิงพาณิชย์ รูปปั้นพระคเณศแบบเชนเก่าแก่ที่สุดวัดอายุได้ราวศตวรรษที่ 9 คัมภีร์ศาสนาเชนสมัยศตวรรษที่ 15 แสดงรายการขั้นตอนสำหรับติดตั้งรูปเคารพ รูปพระคเณศปรากฏในไชนมนเทียรในราชสถานและคุชราตเช่นกัน
เชิงอรรถ
<references group="lower-alpha"/>
สารพัดพิษ
สารพัดพิษ หรือ ส้มพอ กักไม้ฝอย สะนาน เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Leguminosae วงศ์ย่อย Papilionoideae ต้นอ่อนเปลือกสีเขียวนวล แก่เป็นสีเทาอมน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อ ดอกย่อยทรงดอกถั่ว สีเหลือง ผลเดี่ยว ฝักเป็นทรงกระบอกยาว ฝักแก่จะนูนที่ตำแหน่งเมล็ด เป็นสีน้ำตาล เมล็ดใช้รักษาอาการติดเชื้อเป็นฝีหนอง
วัดเขากำแพง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดเขากำแพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนคา อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ในบริเวณแนวคิดทิศตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ในพื้นที่เขตพิเศษเมืองอู่ทอง มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับโรงเรียนวัดเขากำแพง ทิศใต้และตะวันออกติดกับเขากำแพง ที่ดินวัดมีเนื้อที่ประมาณ 23 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูสุวรรณประชานุกูล (กมลศิลป์ กมสินโน ป.ธ.3) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดเขากำแพงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2508 และเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2501 บริเวณยอดเขามีโบราณสถานตั้งอยู่ มีเจดีย์ และวิหารเก่า บนเขามีเจดีย์ทรงระฆังสมัยอยุธยา เจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส วิหารขนาดเล็กหันหน้าไปทางทิศเหนือ หันไปทางพระพุทธบาทวัดเขาดีสลัก
บนพื้นราบด้านล่างมีอุโบสถ 1 หลัง วิหาร 1 หลัง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ ทางทิศใต้ของอุโบสถมีวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ทางทิศใต้ของวัดมีหมู่กุฏิ หอกลอง หอระฆัง ทางทิศตะวันตกมีเมรุและศาลาสวดอภิธรรม
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม เป็นหนึ่งในรางวัลนาฏราช จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ เพื่อมอบให้แก่นักแสดงชายหน้าใหม่ที่เพิ่งมีผลงานได้ไม่กี่ปี แต่สามารถแสดงได้อย่างโดดเด่น เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร ถ่ายทอดออกมาได้ละเอียดและลึกซึ้ง ควรค่าแก่การได้รับรางวัลในปีนั้น ๆ โดยคะแนนจะมาจากการลงคะแนนของเหล่าสมาชิกสมาพันธ์
กำแพงเมืองฉะเชิงเทรา
กำแพงเมืองฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนถนนมรุพงษ์ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ถูกสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ในพระราชพงศาวดาร กรุงรัตนโกสินทร์ รัชชกาลที่ ๓ เจ้าพระยาทิพากรวงศ์ กล่าวว่าสร้างในปี พ.ศ. 2377 โดยมีกรมหลวงรักษ์รณเรศร์เป็นแม่กองก่อสร้าง แต่ในหนังสือเจ้าพระยาจักรี มาถึง เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยามหาโยธา ในปี 2378 กลับให้รายละเอียดว่า เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยามหาโยธา ยังไม่ได้เริ่มลงมือก่อกำแพงเมืองและป้อมเมืองฉะเชิงเทรา และในจดหมายเหตุโหร ฉบับพระยาประมูลธนรัตน์ ได้บันทึกว่า "...ปีระกา จ.ศ.1199 ...ทำ(ป้อม)เมืองฉะเชิงเทรา..." เมื่อคำนวณตามปีปัจจุบัน จ.ศ.1199 จะตรง กับ พ.ศ. 2380 ฉะนั้น จึงสรุปได้ว่า กำแพงเมืองและป้อมเมืองฉะเชิงเทราเริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2380 เพื่อป้องกันข้าศึกศัตรูรุกราน และในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ใช้เป็นที่ตั้งมั่นกองทัพในการปราบกบฏอั้งยี่ ซึ่งเป็นพ่อค้าฝิ่นเถื่อนชาวจีนที่มาสร้างความเดือดร้อนและวุ่นวายปล้นสะดมภ์ชาวบ้านเมืองแปดริ้วในขณะนั้น
ปัจจุบันบริเวณหน้าป้อมเมืองฉะเชิงเทรา ได้จัดเป็นสวนสาธารณะเหมาะสำหรับพักผ่อนหย่อนใจ สำหรับชมวิวทิวทัศน์บริเวณริมแม่น้ำบางปะกง และมีปืนใหญ่ให้ชมอยู่ตามกำแพงเมืองในปัจจุบัน และยังใช้เป็นที่จัดงานวันลอยกระทงของจังหวัด เป็นประจำทุกปีอีกด้วย โดยใช้ชื่องานว่า "ลอยกระทง ย้อนเวลาหาวิถีไทยเมืองฉะเชิงเทรา"
สถาปัตยกรรมบริเวณกำแพงเมือง
ตัวกำแพงตั้งเป็นแนวทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก มีความยาวโดยประมาณ 525 เมตร กว้างประมาณ 290 เมตร ตัวกำแพงหนาประมาณหนึ่งเมตรสูงสามเมตร ด้านหลังมีคูน้ำและมีปืนใหญ่ตั้งอยู่ตามกำแพงเมือง
ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติมาตั้งแต่ พ.ศ. 2497 ปัจจุบันด้านหน้าถูกปรับเป็นสวนพักผ่อนหย่อนใจ โดยตั้งชื่อว่า "สวนมรุพงษ์" ช่วงกลางคืนมีการเปิดไฟรอบกำแพงยามสีสันสวยงาม
เทวโลก
ปปัญจสูทนี อรรถกถาสาเลยยกสูตรระบุว่า เทวโลกมี 26 ชั้น คือ กามาวจร 6 และ พรหมโลก 20
คาร์ล ซิลเบอร์เบาเออร์
คาร์ล โยเซ็ฟ ซิลเบอร์เบาเออร์ (Karl Josef Silberbauer; 21 มิถุนายน ค.ศ. 1911 – 2 กันยายน ค.ศ. 1972) เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวออสเตรีย สมาชิกหน่วยเอ็สเอ็สและเจ้าหน้าที่สืบสวนสายลับสำหรับหน่วยสืบราชการลับรัฐบาลกลางของเยอรมนีตะวันตก เขาได้ถูกส่งไปประจำการที่อัมสเตอร์ดัมในเนเธอร์แลนด์ภายใต้การยึดครองของนาซีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่เขาได้รับเลื่อนยศตำแหน่งเป็นจ่าสิบเอก (Hauptscharführer) ใน ค.ศ. 1963 ซิลเบอร์เบาเออร์ ซึ่งต่อมาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจการในตำรวจเวียนนา ได้ถูกเปิดเผยว่าเป็นผู้บัญชาการของตำรวจลับเกสตาโพใน ค.ศ. 1944 ในการบุกเข้าจู่โจมที่หลบซ่อนตัวและเข้าจับกุมอันเนอ ฟรังค์ เพื่อนผู้ลี้ภัยของเธอ และผู้ที่ให้หลบซ่อนตัว
กองพลที่ 210 (อิสราเอล)
กองพล "บาชาน" ที่ 210 แห่งกองกำลังป้องกันอิสราเอล มีชื่อที่รู้จักโดยทั่วไปว่า "กองพลบาชาน" เป็นกองพลทหารในดินแดนภาคเหนือของอิสราเอล ภายใต้การบัญชาจากกองบัญชาการเหนือ กองกำลังป้องกันอิสราเอล เป็นกำลังรบกองพลที่รับผิดชอบหน้าที่ด้านแนวหน้าเขตแดนซีเรีย  กองพลนี้ถูกก่อตั้งภายหลังกองพลยานเกราะ "เนติฟ ฮา-เอซ" ที่ 366 (สำรอง) แห่งกองบัญชาการใต้ ถูกปลดประจำการ
วอลเลย์บอลหญิงในกีฬามหาวิทยาลัยโลก 2013
ทัวร์นาเมนต์ววอลเลย์บอลหญิงในกีฬามหาวิทยาลัยโลก 2013 จัดขึ้นระหว่าง 8–15 กรกฎาคม ในคาซาน ประเทศรัสเซีย
รอบคัดเลือก
การจับฉลากเป็นดังนี้:
โฮลด์ออนทิลเดอะไนต์
โฮลด์ออนทิลเดอะไนท์ (อังกฤษ: Hold On 'til the Night) เป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวนักร้องชาวอเมริกัน เกรย์สัน แชนซ์ อัลบั้มได้รับการปล่อยตัวเมื่อ 2 สิงหาคม 2011 โดย eleveneleven, Maverick Records, Streamline Records and Geffen Records. อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่ได้รับการปล่อยตัวโดย Ellen DeGeneres' record label eleveneleven. นำโดยสองซิงเกิล "เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์" และ "อันเฟรนด์ ยู" อัลบั้มนี้ถูกบันทึกเสียงที่ Los Angeles และผลิตโดย The Matrix Steinberg และ Ron Fair
ซิงเกิล
เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์ (อังกฤษ: Waiting Outside the Lines) ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ เมื่อ 26 สิงหาคม พศ 2553 แต่ปล่อยเป็นมินิอัลบั้มแล้วเมื่อ 19 เมษายน 2553 มิวสิควิดีโออำนวยการสร้างโดย Sanaa Hamri และปล่อยให้ชมเมื่อ 13 ธันวาคม 2553
อันเฟรนด์ ยู (อังกฤษ: Unfriend You)ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้มเมื่อ 17 พฤษภาคม 2553 ได้ดารา นักร้องสาว อารีอาน่า แกรนด์ มาเป็นนางเอกเอ็มให้ด้วย ซึ่งปล่อยให้รับชมเมื่อ 30 มิถุนายน 2553
ซิงเกิล โฮลด์ออนทิลเดอะไนท์ (อังกฤษ: Hold On 'til the Night) ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับอัลบั้ม ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลที่ 3 ถ่ายทำเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2553 มิวสิคได้เผยแพร่ลง VEVO เมื่อวันศุกร์ 9 ธันวาคม 2553
และซิงเกิล เทคอะลุคแอตมีนาว (อังกฤษ: Take a Look at Me Now) ได้เผยแพร่ในเอเชียเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2554
บัญชีจ่าหน้า
บัญชีจ่าหน้า คือรายการที่เก็บรวบรวมชื่อและที่อยู่ มักจะใช้สำหรับองค์กรที่ส่งวัตถุดิบให้ผู้รับจำนวนมาก รวมไปถึงการส่งข่าวสาร ข้อมูลหรือโฆษณาเป็นประจำ  รายชื่อผู้รับทั้งหมดจะเรียกว่า บัญชีจ่าหน้า
บัญชีจ่าหน้าใช้สำหรับบันทึกรายชื่อเพื่อส่งจดหมายข่าวหนังสือรายคาบหรือโฆษณา ก่อนหน้านี้ใช้ในระบบไปรษณีย์ธรรมดา แต่ปัจจุบันมักใช้ในระบบไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์หรืออีเมล บัญชีจ่าหน้าทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นที่นิยม เวลาที่ต้องการส่งไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์เดียวกันไปยังผู้รับจำนวนมากพร้อมกัน
เมื่อส่งไปรษณีย์ที่เหมือนกันไปยังผู้รับในบัญชีจ่าหน้า มักจะเรียกว่า mailshot
กัวยากิล
กัวยากิล (Guayaquil, ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ซานเตียโกเดกัวยากิล (Santiago de Guayaquil) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของประเทศเอกวาดอร์ มีประชากรราว 2.2 ล้านคน และเกือบ 2.9 ล้านคนในเขตมหานคร เป็นเมืองหลักของจังหวัดกัวยัส ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ
กัวยากิลตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกัวยัสที่ไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิกที่อ่าวกัวยากิล อันเนื่องจากสถานที่ตั้งทำให้เมืองเป็นศูนย์กลางธุรกิจและอุตสาหกรรมต่าง ๆ ของประเทศเอกวาดอร์
โฮลด์ออนทิลเดอะไนต์
การออกจำหน่าย
ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มขายได้ 16,185 ในสัปดาห์แรก เปิดตัวครั้งแรกที่ชาร์ตลำดับที่ 29 ในบิลบอร์ด 200 ในแคนาดา อัลบั้มเปิดตัวด้วยชาร์ตลำดับที่ 67 ในแคนาดา อัลบั้มชาร์ต ในฝรั่งเศส อัลบั้มเปิดตัวด้วยชาร์ตลำดับที่ 47 ในฝรั่งเศส อัลบั้มชาร์ต 22 กันยายน 2554 อัลบั้มได้ติดอันดับที่ 144 ของบิลบอร์ด 200 อีกครั้ง
เจ้าคณะจังหวัด
เจ้าคณะจังหวัด เป็นพระสังฆาธิการที่ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งจากสมเด็จพระสังฆราชไทย โดยผ่านมติการเห็นชอบของมหาเถรสมาคม มีอำนาจหน้าที่การปกครองตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์และกฎมหาเถรสมาคม ในเขตจังหวัดของตน
ขั้นตอนวิธีของนีเดอมาน–วานซ์
ขั้นตอนวิธีของนีเดอมาน–วานซ์  เป็นการทำ global alignment บนลำดับสองลำดับ global alignment คือการหาลำดับที่ดีที่สุดในการจัดเรียงให้ลำดับ A และ B ตรงกันในทุกตำแหน่งให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มีการใช้กันทั่วไปใน ชีวสารสนเทศศาสตร์ เพื่อเรียงลำดับของ โปรตีน หรือ นิวคลีโอไทด์ ขั้นตอนวิธีนี้ถูกตีพิมพ์ในปี 1970 โดย Saul B. Needleman และ Christian D. Wunsch.
ขั้นตอนวิธีของนีเดอมาน–วานซ์ เป็นหนึ่งในตัวอย่างของการเขียนโปรแกรมโดยใช้เทคนิค กำหนดการพลวัต และเป็นการใช้กำหนดการพลวัตครั้งแรกในการเปรียบเทียบลำดับชีวภาพ
ในประเทศไทยก็มีการศึกษาเกี่ยวกับขั้นตอนวิธีนี้ด้วยเช่นกัน โดยจะเห็นได้จากโครงงานวิจัย ทั้งจากมหาลัย และจากเอกชนมากมาย ยกตัวอย่างเช่น โครงงานการตรวจสอบผู้ใช้ด้วยรหัสผ่านและข้อมูลรูปแบบการพิมพ์ โครงงานนี้เป็นการตรวจสอบผู้ใช้คอมพิวเตอร์ด้วยระบบการวิเคราะห์จังหวะการพิมพ์ (Keystroke Verification) สำหรับใช้เสริมความปลอดภัยให้กับระบบตรวจสอบรหัสผ่าน จากวิธีการเปรียบเทียบ ระดับกรด-เบส DNA ด้วยวิธี Needleman-Wunsch Algorithm และบบSmith-Waterman Algorithm
ประวัติ
ภายหลังมีการพัฒนาขั้นตอนวิธีการเขียนโปรแกรมกำหนดการพลวัตที่ดีกว่าสามารถทำงานอยู่ในช่วงเวลากำลังสองในปัญหาเดียวกัน (ไม่มี gap penalty) ได้ถูกนำเสนอใน ปี ค.ศ. 1972 โดย David Sankoff และยังมีขั้นตอนวิธีที่ถูกคิดขึ้นโดย T. K. Vintsyuk ก็สามารถทำงานในช่วงเวลากำลังสองได้เช่นกัน ในปี ค.ศ. 1968 ในการบรรยายเรื่อง processing ("time warping") และโดย Robert A. Wagner and Michael J. Fischer ในปี ค.ศ. 1974
นีเดอมาน และ วานซ์กำหนดปัญหาของพวกเขาในกรณีที่ลำดับทั้งสอง เหมือนกันมากที่สุด ยังมีความเป็นไปได้ที่จะลดขนาด edit distance ระหว่างสองลำดับ ถูกนำเสนอโดย Vladimir Levenshtein ต่อมา Peter H. Sellers ได้แสดงให้เห็นถึง ในปี ค.ศ. 1974 ว่าการแก้ปัญหาด้วยขั้นตอนวิธีทั้งสองนั้นต่างมีผลเท่ากัน
ขั้นตอนวิธี
การให้คะแนนการเรียงตัวอักษรจะอยู่ในรูปแบบ เมตริกซ์สมมาตร โดย S (a, b) จะเป็นคะแนนความเหมือนกันของ a และ b และ d เป็น linear gap penalty.
ยกตัวอย่างเช่นเมตริกซ์สมมาตรด้านล่าง
จะมีการเรียงตัวเป็น
ATCG
-TCG
ในการหาการเรียงตัวที่มีคะแนนสูงสุด ทำได้โดยกำหนด F เป็น อาเรย์ (หรือ เมตริกซ์) โดยมี แถว i และสดมภ์ j เป็น F_{ij} จะมีหนึ่งสดมภ์สำหรับแต่ละอักขระใน A และหนึ่งแถวสำหรับแต่ละอักขระใน B ดังนั้นหากเราต้องการทำ sequence alignment ที่มีขนาด n และ m จำเป็นต้องใช้เมโมรี่ที่มีขนาด O (nm). เราสามารถหาการเรียงที่ดีที่สุดได้โดยใช้ (Hirschberg's algorithm จะใช้เวลาเป็น )
การทำงานของขั้นตอนวิธีนี้คือจะให้ F_{ij} เป็นคะแนนสูงที่สุดของอักขระ i=0,...,n แรกในลำดับ A และ j=0,...,m แรกในลำดับ B และใช้ principle of optimality ดังนี้ Basis:
Recursion, based on the principle of optimality:
ฟุตซอลชิงแชมป์โลก 1992
การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 1992 (1992 FIFA Futsal World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 โดยมีประเทศฮ่องกงเป็นเจ้าภาพ จัดขึ้นใน พ.ศ. 2535
การแข่งขัน
16 ทีมถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่มแต่ละกลุ่มมีสี่ทีม และเวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ (Law & Order) เป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์จากผลงานการสร้างสรรค์ของดิก วุล์ฟ ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซีของสหรัฐอเมริกา และได้รับความนิยมเป็นอย่างมากตั้งแต่ฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1990
ภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องต้นฉบับ
ลอว์แอนด์ออร์เดอร์ต้นฉบับเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับคดีอาชญากรรม โดยเฉพาะการฆาตกรรมในนครนิวยอร์ก เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกเกี่ยวกับการสืบสวนคดีของเจ้าหน้าที่ตำรวจ และส่วนที่สองเกี่ยวกับการทำงานของเจ้าหน้าที่อัยการและการพิจารณาคดีในศาล คดีส่วนใหญ่ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในแมนแฮตตัน
ภาพยนตร์ชุดนี้เริ่มฉายเมื่อ 13 กันยายน 1990 ได้รับความนิยม มีการสร้างอย่างต่อเนื่องจนจบฤดูกาลที่ 20 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2010 เคยเป็นภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องที่มีสถิติการสร้างยาวนานที่สุด (20 ฤดูกาล) รองจากเดอะซิมป์สันส์ มีการแตกแขนง (spin-off) เป็นแฟรนไชส์ซีรีส์อีกหลายเรื่องที่ยังคงฉายอยู่ในปัจจุบัน
โพธิ์ขี้นก
โพธิ์ขี้นก หรือโพตัวผู้ หรือโพประสาท เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Moraceae โคนต้นเป็นพูพอน เปลือกสีน้ำตาลอมเทา ใบเดี่ยว รูปหัวใจ ปลายใบมีติ่งแหลม ดอกช่อ ออกตามซอกใบตามปลายกิ่ง ดอกเจริญอยู่บนฐานรองดอก ดอกตัวผู้อยู่ใกล้ช่องของฐานรองดอก ดอกตัวเมียอยู่ถัดเข้าไป ผลเดี่ยว ขนาดเล็ก อัดแน่นอยู่บนฐานรองดอก ผลเดี่ยว ขนาดเล็ก อัดแน่นอยู่บนฐานรองดอก มีผนังบางๆหุ้มฐานรองดอก เปลี่ยนจากสีเขียวมีน้ำยางมาเป็นสีดำอมแดงนิ่มและไม่มียาง
ผลใช้เป็นอาหารสัตว์ เปลือกและใบเป็นยาละลายเสมหะ เปลือกและผลบดให้ละเอียด เป็นยาแก้โรคบิด เปลือกผลผสมสมุนไพรอื่นทำเป็นขี้ผึ้งทาแก้ปวด ยางผสมกับน้ำตาลมะพร้าวใช้ขับพยาธิ
เทศมณฑลเว็สต์ฟ็อล
เว็สต์ฟ็อล (Vestfold) เป็นเทศมณฑลของนอร์เวย์ที่มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลบึสเกอรือและเทศมณฑลเทเลมาร์ก มีประชากรร้อยละ 4.7 ของประชากรทั้งหมดของประเทศ มีความหนาแน่นของประชากรเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ คือ 108 คนต่อตารางกิโลเมตร ศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เทินส์แบร์ซึ่งเป็นแหล่งการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเทศมณฑล ขณะที่ Sandefjord เป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดตามจำนวนประชากร เทศมณฑลเว็สต์ฟ็อลได้ตกลงกับเทศมณฑลเทเลอมาร์กใน พ.ศ. 2560 ว่าจะรวมกันเป็นเทศมณฑลเว็สต์ฟ็อลและเทเลอมาร์กใน พ.ศ. 2563
เม่งแชฮุ้น
เม่งแชฮุ้น เป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายใน เรื่อง ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่ ของโก้วเล้ง
พิธีศพของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
พิธีศพของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ จัดขึ้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2540 เวลา 9.08 น. ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ทันทีที่เสียงระฆังเทเนอร์ดังขึ้น เพื่อเป็นสัญญาณว่าขบวนแห่ศพได้เคลื่อนออกจากพระราชวังเคนซิงตัน โดยบรรทุกโลงศพบนรถปืนใหญ่ หลังเคลื่อนโลงศพออกจากพระราชวังเซนต์เจมส์มายังพระราชวังเคนซิงตัน ซึ่งก่อนหน้านี้ศพถูกตั้งไว้ที่พระราชวังเซนต์เจมส์เป็นเวลา 5 วันก่อนที่จะมีการทำพิธีปลงศพ นอกจากนี้ยังได้มีการลดธงชาติยูเนียนแจ็กลงครึ่งเสาที่พระราชวังบักกิงแฮม โดยมีพิธีศพอย่างเป็นทางการที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ในกรุงลอนดอน และพิธีเสร็จสิ้นที่ทะเลสาบราวนด์โอวัล (สุสานที่ใช้ฝังศพ) ในคฤหาสน์อัลธอร์ป เมืองนอร์ธแฮมป์ตัน มณฑลนอร์ธแฮมป์ตันเชียร์
ประชาชนกว่า 2,000 คน ได้ร่วมพระราชพิธีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ และมีประชาชนชาวอังกฤษรับชมการถ่ายทอดสดพิธีนี้ทางโทรทัศน์มากถึง 32.10 ล้านคน กลายเป็นการถ่ายทอดสดรายการพิเศษทางโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักรที่มีผู้ชมมากที่สุดเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์ รองจากนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 1966 นอกจากนี้ยังมีผู้คนทั่วโลกอีกราว 2.5 พันล้านคนได้เฝ้าชมพิธีศพของไดอานา และได้เป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญที่มีผู้ชมมากที่สุดในประวัติศาสตร์
การเสียชีวิต
ไดอานา ฟรานเซส เสียชีวิตเมื่อเช้ามืดของวันอาทิตย์ที่ 31 สิงหาคม 2540 หลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ภายในถนนลอดอุโมงค์ปองต์ เดด ลัลมา ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เวลา 14.00 น. ของวันเดียวกัน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ อดีตพระสามีของไดอานา เสด็จถึงกรุงปารีส พร้อมกับเลดีซาราห์ แมคคอร์ควอเดลและเจน เฟลโลวส์ ซึ่งเป็นพี่สาว 2 คนของไดอานา เพื่อรับศพกลับมายังอังกฤษ
พิธีศพ
แม้ว่าจะไม่ได้เป็นรัฐพิธี แต่เป็นพิธีศพที่สำคัญระดับชาติ ขบวนศพถูกจัดขึ้นตามแบบของพระราชประเพณี และมีพิธีสวดตามแบบนิกายแองกลิคัน โดยมีทหารองครักษ์จากแคว้นเวลส์จำนวน 8 นายได้ร่วมในขบวนศพด้วย โลงศพถูกคลุมด้วยธงประจำราชสำนักล้อมรอบด้วยขอบสีขาวและสัญลักษณ์ขนเออร์มีน 10 ตัว ขบวนศพใช้เวลาเดินทางนาน 1 ชั่วโมงกับ 47 นาทีจากพระราชวังเคนซิงตันมายังเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เมื่อขบวนเดินทางถึงพระราชวังเซนต์เจมส์ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแฮร์รี พร้อมทั้งเอิร์ลสเปนเซอร์ ได้ร่วมเสด็จตามหลังขบวนศพของเจ้าหญิงด้วย
พิธีเริ่มขึ้นภายในมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์เวลา 11.00 ตามเวลาท้องถิ่น ใช้เวลาทำพิธีนาน 1 ชั่วโมง 10 นาที โดยเจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนท์ได้เป็นตัวแทนจากราชวงศ์ในการวางพวงหรีดข้างโลงศพ เช่นเดียวกับพวงหรีดจากบุคคลสำคัญ เช่น มาร์กาเร็ต แทตเชอร์ และเอ็ดเวิร์ด ฮีธ อดีตนายกรัฐมนตรีทั้งสอง, วินสตัน เชอร์ชิล อดีตสมาชิกผู้แทนราษฎรพรรคอนุรักษนิยม บุตรชายคนแรกของวินสตัน เชอร์ชิล อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนแขกผู้มีเกียรติอื่นที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีนี้ได้แก่ ฮิลลารี คลินตัน เฮนรี คิสซิงเกอร์, วิลเลียม โครว, เบนาเด็ต ชีรัค, สมเด็จพระราชินีนูร์แห่งจอร์แดน, ทอม แฮ็งส์, สตีเว่น สปีลเบิร์ก, เอลตัน จอห์น, จอร์จ ไมเคิล, ทอม ครูซ และนิโคล คิดแมน
นอกจากนี้ยังมีตัวแทนจากพระราชวงศ์จากประเทศอื่นๆ ที่เข้าร่วมพิธีนี้ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พร้อมด้วยเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และอดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เนลสัน แมนเดลา อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีและดีนแห่งเวสต์มินสเตอร์ เวสลีย์ คาร์ได้เข้าร่วมพิธีที่มหาวิหารด้วยเช่นกัน พิธีทางนิกายแองกลิคันเริ่มต้นขึ้นโดยการขับร้องเพลง God Save the Queen ตามธรรมเนียมดั้งเดิม และท่อนเพลงของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค, แอนโตนิน ดโวรัก, คามิลล์ แชนท์-ชอส์ และนักประพันธ์อื่นๆ ถูกบรรเลงตลอดงานพิธี
ครอบครัวสเปนเซอร์มีแผนการที่จะฝังศพที่โบสถ์เซนต์แมรี เดอะเวอร์จิน ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ในเมืองเกรทบริงตัน เคียงข้างกับบรรพบุรุษของพระองค์ แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนสถานที่เป็นคฤหาสน์อัลธอร์พแทน โดยอ้างเหตุผลความเป็นส่วนตัว
ระหว่างพิธีเอลตัน จอห์นได้ขับร้องเพลง Candle in the Wind 1997 ที่ประพันธ์ขึ้นใหม่เพื่ออุทิศให้กับไดอานา โดยเอลตันได้ขอให้เบอร์นี่ ทอพิน แก้ไขเนื้อร้องที่ประพันธ์ในปี 2516 ที่แสดงความอาลัยต่อการเสียชีวิตของมาริลีน มอนโร ดาราสาวชื่อดังวัย 36 ปีที่อายุเท่ากับไดอานาในขณะที่เสียชีวิต แต่เอลตันต้องการให้เพลงนี้สรรเสริญไดอานา ก่อนเสียชีวิตเพียงหนึ่งเดือน ไดอานาถูกถ่ายภาพในขณะที่กำลังปลอบใจเอลตัน จอห์นในงานศพของจานนี เวอร์ซาเช
พระราชพิธีฝังศพ
ครอบครัวสเปนเซอร์ทำพิธีฝังศพอย่างเป็นส่วนตัวเงียบ ๆ ในช่วงเย็นของวันเดียวกัน โดยมีเจ้าชายชาลส์ พระโอรสทั้งสองพระองค์ของไดอานา มารดา พี่น้องทั้งสามคน และเพื่อนสนิท และบาทหลวงอีกหนึ่งท่าน พร้อมกันอยู่ที่สุสาน ร่างของไดอานาในโลงศพสวมชุดเดรสแขนยาวสีดำสนิท ออกแบบโดยแคธรีน วอล์กเกอร์ ที่ไดอานาได้เลือกไว้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน พระหัตถ์ทั้งสองกุมสร้อยสายประคำของขวัญจากแม่ชีเทเรชาซึ่งเสียชีวิตในสัปดาห์เดียวกับเธอ  สุสานของไดอานาตั้งอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบในสวนของคฤหาสน์อัลธอร์พของตระกูลสเปนเซอร์มานานหลายศตวรรษ
แผนการเดิมคือ จะฝังศพที่สุสานใต้ดินประจำตระกูลในโบสถ์ใกล้เมืองเกรทบริงตัน แต่เอิร์ลสเปนเซอร์กล่าวว่า ได้คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้คนจำนวนมากที่หลั่งไหลเดินทางไปที่เกรทบริงตัน ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจที่จะฝังศพพี่สาวไว้ในสถานที่ที่สามารถดูแลรักษาได้ง่ายและพระโอรสและญาติสามารถเดินทางมาที่นี่ได้อย่างเป็นส่วนตัว
เกาะที่ใช้เป็นสุสานสำหรับไดอานาตั้งอยู่ใจกลางทะเลสาบที่มีชื่อว่า เดอะราวน์โอวัล ซึ่งตั้งอยู่ในสวนทางทิศเหนือของคฤหาสน์ มีต้นโอ๊ก 36 ต้นริมทางเดินรอบทะเลสาบบ่งถึงจำนวนอายุของไดอานา ในฤดูร้อนจะมีหงส์ดำ 4 ตัวว่ายน้ำอยู่ในทะเลสาบและต้นดอกบัว และมีต้นกุหลาบขาวปลูกเรียงราย ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ไดอานาโปรดปราน
ริมฝั่งทะเลสาบด้านทิศเหนือเป็นที่ตั้งของซัมเมอร์เฮาส์ ที่เคยตั้งอยู่ในสวนแอดไมรอลดี้เฮาส์ในกรุงลอนดอน แต่ตอนนี้ซัมเมอร์เฮาส์ได้ถูกดัดแปลงเป็นอนุสรณ์สถานถึงไดอานา และมีสวนพฤกษชาติโบราณตั้งอยู่ใกล้ๆ กัน มีพรรณไม้ที่ปลูกโดยเจ้าชายวิลเลียมและเจ้าชายแฮร์รี สมาชิกคนอื่นๆ ในครอบครัวสเปนเซอร์ รวมทั้งต้นไม้ของไดอานาด้วย
ก๊วยเจ๋ง
ก๊วยเจ๋ง (Guo Jing ; ; เสียชีวิต 31 มกราคม ค.ศ. 1273) เป็นตัวละครเอกในนิยายกำลังภายใน ของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และมีบทบาทในมังกรหยก ภาค 2
ประวัติ
ก๊วยเจ๋งเป็น 1 ในห้ายอดฝีมือยุคที่ 2 มีฉายาว่า"จอมยุทธอุดร" แทนที่ยาจกอุดรอั้งฉิกกง และเป็นพี่น้องรวมสบานกับจิวแป๊ะทงอีกด้วย พ่อของก๊วยเจ๋งถูกสังหารตั้งแต่เขายังเป็นทารกในครรภ์ ทำให้แม่ของเขาพาหนีขึ้นเหนือ ก๊วยเจ๋งได้รับการเลี้ยงดูจากเผ่ามองโกล และมีเพื่อนในวัยเด็กเป็นลูกชายของเจงกีส ข่านที่มีนามว่า เซลุย หลังจากนั้นก๊วยเจ๋งได้รับคำสั่งของอาจารย์ให้เดินทางเข้าสู่ยุทธจักร และได้พบกับอึ้งย้ง ก๊วยเจ๋งเป็นศิษย์ของเจ็ดประหลาดแห่งกังหนำรับคำแนะนำด้านกำลังภายในจากเบ๊เง็ก และได้รับสืบทอดวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร จากประมุขพรรคกระยาจก อั้งฉิกกง ด้วยความช่วยเหลือของอึ้งย้ง รวมถึงรับการถ่ายทอดวิชาคัมภีร์เก้าอิมจินเก็ง วิชาสองมือขัดแย้ง และวิชาว่างเวิ้งว้างจากเฒ่าทารกจิวแป๊ะทง ในการประลองกับอ้าวเอี้ยงโคกที่เกาะดอกท้อก๊วยเจ๋งได้เอ่ยเนื้อหาในคัมภีร์เก้าอิมจินเอ็งออกมาโดยครบถ้วน โดยไม่ทราบมาก่อนเลยว่านั่นเป็นคำในคัมภีร์ ทำให้อึ้งเอี๊ยะซือคิดว่าวิญญาณภรรยาของตนดลบรรดาลช่วยเลือกก๊วยเจ๋งให้เป็นลูกเขย ครั้งนั้นทำให้อึ้งเอี๊ยะซือยอมรับก๊วยเจ๋งในฐานะบุตรเขย
ในมังกรหยก ภาค 2 ทั้งสองคนได้แต่งงานกันและมีลูก 3 คน คือ ก๊วยพู๊ ก๊วยพั่วลู่และก๊วยเซียง ก๊วยเจ๋งยังได้รับเอี้ยก้วย ลูกชายของเอี้ยคังน้องร่วมสาบานซึ่งเป็นศัตรูในมังกรหยกภาคแรกมาเลี้ยงดูด้วย
ฟอลีแบร์แฌร์
ฟอลีแบร์แฌร์ (Folies Bergère) เป็นไนต์คลับตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนเทรวีซ (Trévise) กับถนนรีเช (Richer) เขตที่ 9 ในกรุงปารีส มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 ถึง 1920 ในด้านการเป็นคู่แข่งของคลับมูแลงรูจ ในแสดงระบำแคนแคน ดนตรีและกายกรรม
ก๊วยเจ๋ง
ประวัติ
ก๊วยเจ๋งมีชื่อเสียงในด้านวิชาฝีมือ แต่ก็มีชื่อในทางลบด้านปัญญาทึบด้วยเช่นกัน เขาเป็นคนซื่อและมีจิตใจดี มีเมตตา
ฟอลีแบร์แฌร์
ฟอลีแบร์แฌร์เปิดดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ใช้ชื่อว่า Folies Trévise ตามชื่อถนนที่ตั้งอยู่ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น Folies Bergère ในปี ค.ศ. 1872 ตามชื่อถนนแบร์แฌร์ (Bergère) ที่อยู่ใกล้กัน เนื่องจากดยุกแห่งเทรวีซ ไม่พอใจที่ชื่อของตนถูกนำไปตั้งชื่อสถานบริการ
การแสดงของฟอลีแบร์แฌร์ ได้รับความนิยมในหมู่ผู้ชมเพศชาย เนื่องจากนักเต้นหญิงจะนุ่งน้อยห่มน้อย มีการแสดงเปลือยอก บางครั้งถึงกับเปลือยกายทั้งตัว
ภาพสีน้ำมันชิ้นสุดท้ายของเอดัวร์ มาแน ในปี ค.ศ. 1883 ชื่อ Un bar aux Folies Bergère (บาร์ที่ฟอลีแบร์แฌร์) วาดที่ไนต์คลับแห่งนี้ เป็นภาพบาร์เทนเดอร์หญิงยืนประจำอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของมาแนที่ได้รับความนิยม
ความขัดแย้งในรัฐกะชีน
ความขัดแย้งในรัฐกะชีน เป็นหนึ่งในความขัดแย้งที่หลากหลายในสงครามกลางเมืองพม่า การสู้รบระหว่างกองทัพเอกราชกะชีนกับกองทัพพม่าเกิดขึ้นอีกครั้งใน พ.ศ. 2554 หลังจากที่สงบศึกไปแล้ว 17 ปี ความขัดแย้งในปัจจุบันทำให้มีผู้เสียชีวิตนับพันคน มีผู้อพยพมากกว่าแสนคน และมีข้อกล่าวหาการใช้งานทุ่นระเบิด, ทหารเด็ก, การข่มขืนอย่างเป็นระบบ และการทรมานจากทั้งสองฝ่าย
ภูมิหลัง
ขบวนการเอกราชกะชีนก่อตั้งระหว่างการเป็นอาณานิคมของอังกฤษ เมื่อราว พ.ศ. 2473 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยในพม่า
ความขัดแย้งครั้งแรก พ.ศ. 2504–2537
ความขัดแย้งในรัฐกะชีนและชาวกะชีนในพื้นที่อื่น ๆ เกิดขึ้นตั้งแต่พม่าได้รับเอกราชจากอังกฤษ ทหารกะชีนที่เคยมีความสำคัญในกองทัพพม่าได้ถอนตัวออกมาจากกองทัพพม่าหลัง พ.ศ. 2505 และจัดตั้งกองทัพเอกราชกะชีน ที่ควบคุมโดยองค์การเอกราชกะชีน ในช่วงนี้ รัฐกะชีนมีสถานะกึ่งเป็นอิสระจากรัฐบาลพม่า โดยมีรายได้หลักจากการค้าขายกับจีน หลังจากมีการเจรจาระหว่างกองทัพพม่ากับองค์การเอกราชกะชีน กองทัพเอกราชกะชีนได้ลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกกับรัฐบาลพม่าเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 จากนั้นจึงไม่มีการสู้รบระหว่างกันอีกจนถึง พ.ศ. 2554
ความขัดแย้งครั้งที่สอง พ.ศ. 2554–ปัจจุบัน
การต่อสู้ระหว่างกองทัพเอกราชกะชีนและกองทัพพม่าเริ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เมื่อกองทัพรัฐบาลละเมิดข้อตกลงหยุดยิงและโจมตีที่ตั้งของกองทัพเอกราชกะชีนตามแนวแม่น้ำตาบีน ตลอดแนวแม่น้ำฝั่งตะวันออกในบะมอ รัฐกะชีนใกล้กับโครงการพลังงานน้ำของรัฐ การสู้รบเกิดขึ้นทั้วรัฐกะชีนและทางตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐชาน
การเจรจาสงบศึก
มีการเจรจาหลายครั้งระหว่างกองทัพเอกราชกะชีนและรัฐบาลพม่าตั้งแต่มีการสู้รบในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 มีต่างชาติเข้าไปสนับสนุนการเจรจาสงบศึกหลายครั้ง ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 ประธานาธิบดีเต็ง เส่งได้ประกาศสงบศึกฝ่ายเดียวในสงครามระหว่างกองทัพเอกราชกะชีนกับรัฐบาลพม่า โดยจะมีผลในวันรุ่งขึ้น แต่ก็มีการสู้รบประปรายหลังจากนั้น ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ รัฐบาลพม่าและกองทัพเอกราชกะชีนพบปะกันในจีนและเจรจาเพื่อลดความตึงเครียดทางทหารในรัฐกะชีน แต่ก็มีการปะทะกันอีกหลังจากนั้น
การโจมตีทางอากาศ
ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2556 รัฐบาลพม่ายืนยันว่ามีการโจมตีทางอากาศต่อกลุ่มกบฏเมื่อไม่กี่วันมานี้เพื่อโจมตีกองทัพเอกราชกะชีน ในวันที่ 3 มกราคม กองทัพเอกราชกะชีนประกาศว่าการโจมตีทางอากาศเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็นวันที่หกแล้วในไลง์ซา และรัฐบาลพม่าได้ใช้อาวุธเคมี
ผู้เสียชีวิต
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 กองทัพพม่ายอมรับว่ามีทหารราว 300 คนเสียชีวิตตั้งแต่เริ่มการปะทะ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 กองทัพเอกราชกะชีนยอมรับว่ามีทหารฝ่ายตนเสียชีวิต 700 คน
พลเรือนและผู้อพยพ
มีพลเรือนถูกสังหารระหว่างความขัดแย้ง บางส่วนได้อพยพข้ามพรมแดนไปเป็นผู้ลี้ภัยในจีน และถูกรัฐบาลจีนผลักดันกลับมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 แม้ว่าจะยังมีการสู้รบกันอยู่ และยังมีปัญหาการใช้ทหารเด็กของฝ่ายกบฏ
เจ้าชายฮารัลท์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ
เจ้าชายฮารัลท์แห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (Prince Harald of Schaumburg-Lippe) ประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2491 เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องในเจ้าชายคริสทีอันแห่งเชาม์บวร์ค-ลิพเพอ (ค.ศ. 1898–1974)กับเจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก พระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ด้านชีวิตส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับเพตรา เวรา คริสติน เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 และหย่ากันใน พ.ศ. 2523 และเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ กาเบรียล แฮกแมน เมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 ไม่ทรงมีพระบุตร
แม้ว่าพระองค์จะเป็นสมาชิกพระราชวงศ์แห่งเดนมาร์กผ่านทางพระมารดา แต่ไม่มีสิทธิ์ในการทรงราชย์ แต่ทรงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ เนื่องจากทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
คะแนนเสียงข้างมาก
คะแนนเสียงข้างมาก (majority) หรือ (simple majority) ประกอบด้วยสมาชิกเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมด เปรียบได้กับคะแนนเสียงที่เหนือกว่า (plurality) ซึ่งเป็นกลุ่มย่อยที่ใหญ่กว่ากลุ่มย่อยอื่นที่พิจารณาทั้งหมด คือ คะแนนเสียงที่เหนือกว่าไม่จำเป็นต้องเป็นคะแนนเสียงข้างมาก เพราะสมาชิกของคะแนนเสียงที่เหนือกว่าอาจประกอบด้วยสมาชิกน้อยกว่ากึ่งหนึ่งของสมาชิกทั้งหมด
คะแนนเสียงข้างมากอาจเรียกเป็นคะแนนเสียงข้างมากปรกติ ซึ่งต่างจากฝ่ายข้างมากประเภทอื่น เช่น คะแนนเสียงข้างมากทั้งหมด (overall majority) ในระบบรัฐสภา ซึ่งคือ ผลต่างของสมาชิกสภานิติบัญญัติระหว่างรัฐบาลกับฝ่ายค้าน คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด คือ คะแนนเสียงข้างมากของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะผู้ที่มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง และคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด (supermajority) ซึ่งเป็นคะแนนเสียงข้างมากที่ใหญ่กว่าคะแนนเสียงข้างมากปรกติ
สตีเวน คิง
สตีเฟน เอ็ดวิน คิง (Stephen Edwin King) เป็นนักเขียนนิยายเขย่าขวัญ ชาวอเมริกัน เกิดวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2490 เคยใช้นามปากกาว่า "ริชาร์ด บาร์คแมน" (Richard Bachman) และ "จอห์น สวิเธน" (John Swithen) เขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ Carrie ในปี พ.ศ. 2516 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Doubleday & Co. มีนิยายของคิงถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และบทละครโทรทัศน์ เช่น  'Salem' s Lot, It, Misery, Pet Sematary
ประวัติ
สตีเฟน คิง เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่เมืองพอร์ตแลนด์ ในรัฐเมน เป็นบุตรคนที่ 2 ของเอ็ดวิน คิง และ เนลลี รูธ พิลส์บูรี เขาเสียพ่อตั้งแต่วัยเด็ก ในปี พ.ศ. 2509 เขาได้เข้าเรียนในภาควิชาภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเมน ที่เมืองออรอโน หลังจบการศึกษาเขาได้สอนวิชาภาษาอังกฤษในเมืองแฮมปเดน ในรัฐเมน
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับทาบิธา คิง (นามกุลก่อนแต่งงาน: สปรูซ) เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คนคือ นาโอมิ ราเชล คิง, โจ คิง และ โอเว่น คิง โดย 2 คนสุดท้ายนี้มีอาชีพเป็นนักเขียนเช่นเดียวกับบิดา-มารดาของพวกเขาเอง
ในปี พ.ศ. 2542 สตีเฟน คิงประสบอุบัติเหตุร้ายแรงด้วยการโดนรถชนระหว่างเดินออกกำลังกายตอนเช้าอยู่บนถนนใกล้บ้านในรัฐเมน เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลและเข้าทำการผ่าตัด ระหว่างการพักฟื้นร่างกาย จึงเขียนหนังสือชื่อ On Writing ซึ่งกล่าวถึงที่มาของการเขียนหนังสือ และแรงบันดาลใจที่ทำให้เขียนหนังสือหลาย ๆ เล่ม
อ้างอิง
1947
ฝีรอบทอนซิล
การรักษาทำได้โดยการผ่าตัดเอาหนองออกจากฝี ให้ยาปฏิชีวินะ สารน้ำ และยาแก้ปวดลดไข้ บางครั้งอาจต้องใช้สเตียรอยด์ร่วมด้วย ส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องนอนรักษาในโรงพยาบาล ในสหรัฐอเมริกาพบผู้ป่วยประมาณ 3 ต่อ 10,000 คน-ปี ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
วัดสุวรรณคีรี
วัดสุวรรณคีรี อาจหมายถึง
ประเทศอาร์เจนตินาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964
อาร์เจนตินาเป็นหนึ่งในสิบเก้าประเทศที่แข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 3 - 12 พฤศจิกายน 1964 ทีมนี้ได้อันดับที่แปดในตารางเหรียญ ประกอบด้วยทั้งหมดสามสิบเจ็ดเหรียญ หกเหรียญทอง สิบสี่เหรียญเงิน และสิบหกเหรียญทองแดง ทีมอาร์เจนติน่าประกอบด้วยนักกีฬายี่สิบสี่คน แปดชายและหกหญิง
การรู้จำอักขระด้วยแสง
การรู้จำอักขระด้วยแสง (optical character recognition) หรือมักเรียกอย่างย่อว่า โอซีอาร์ (OCR) คือกระบวนการทางกลไกหรือทางอิเล็กทรอนิกส์เพื่อแปลภาพของข้อความจากการเขียนหรือจากการพิมพ์ ไปเป็นข้อความที่สามารถแก้ไขได้โดยเครื่องคอมพิวเตอร์ การจับภาพอาจทำโดยเครื่องสแกนเนอร์ กล้องดิจิทัล
โอซีอาร์เป็นสาขาวิจัยในการรู้จำแบบ, ปัญญาประดิษฐ์, และคอมพิวเตอร์วิทัศน์ แม้การวิจัยเชิงวิชาการในสาขายังคงดำเนินอยู่ แต่จุดเน้นในสาขาโอซีอาร์ได้เปลี่ยนไปสู่การสร้างระบบที่ใช้ได้จริงจากเทคนิคที่พิสูจน์แล้ว การรู้จำอักขระด้วยแสง (การใช้เทคนิคทางแสง เช่นกระจกและเลนส์) การรู้จำอักขระทางดิจิทัล (การใช้เทคนิคทางดิจิทัล เช่นสแกนเนอร์และอัลกอริธึมคอมพิวเตอร์) เดิมเคยเป็นสาขาที่แยกจากกัน แต่เนื่องจากเหลือการใช้งานน้อยมากที่ใช้เฉพาะเทคนิคทางแสง คำว่า โอซีอาร์ ในปัจจุบันจึงกินความกว้างถึงการประมวลผลภาพทางดิจิทัลด้วยเช่นกัน
ระบบในสมัยเริ่มแรกต้องการการฝึกฝน (สอนตัวอย่างที่รู้จักแล้วของแต่ละตัวอักษร) เพื่ออ่านฟอนต์หนึ่ง ๆ ปัจจุบัน ระบบ "อัจฉริยะ" ที่สามารถอ่านฟอนต์ส่วนใหญ่ได้แม่นยำสูงนั้นสามารถพบได้ทั่วไป บางระบบถึงกับสามารถคงรูปแบบการจัดหน้าเดิมไว้ได้เกือบหมด ซึ่งรวมถึง รูปภาพ การแบ่งคอลัมน์ และส่วนประกอบที่ไม่ใช่ข้อความอื่น ๆ
ปลาไทเมน
ปลาไทเมน หรือ ปลาไซบีเรียนไทเมน หรือ ปลาไซบีเรียนแซลมอน (Taimen, Siberian taimen, Siberian salmon; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในแม่น้ำวอลกาและแม่น้ำแปโชราในรัสเซีย นอกจากนี้แล้วยังพบในลุ่มแม่น้ำอามูร์, ระหว่างทะเลสาบแคสเปียนกับมหาสมุทรอาร์กติกในอนุทวีปยูเรเชีย และบางส่วนของมองโกเลีย
มีสีลำตัวแตกต่างหลากหลายออกไปตามแต่ละภูมิประเทศ แต่โดยทั่วไปลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอมเขียวมะกอก หัวมีสีคล้ำกว่า ครีบและหางสีแดงเข้ม ส่วนท้องสีขาว ตามลำตัวมีรอยจุดสีคล้ำสำหรับพรางตัวซุ่มซ่อนตามธรรมชาติ ปากกว้าง ภายในปากมีฟันที่แหลมคมเหมือนเข็มที่งองุ้มเข้ามาด้านใน และแม้แต่ลิ้นก็มีส่วนประกอบที่แหลมคมคล้ายฟัน  ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 210 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 105 กิโลกรัม เป็นสถิติที่พบในรัสเซีย  เมื่อปี ค.ศ. 1988 ซึ่งจัดได้ว่าปลาไทเมนเป็นปลาแซลมอนชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก แต่ปลาไทเมนไม่ใช่ปลาสองน้ำเหมือนกับปลาแซลมอนชนิดอื่น ๆ เพราะวางไข่และเติบโตหากินอยู่เฉพาะในแหล่งน้ำจืดอย่างเดียวเท่านั้น
ปลาไทเมนจัดเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมของนักตกปลาอีกด้วย ด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่และอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำเชี่ยวและเย็น จึงนิยมตกกันแบบฟลายฟิชชิ่ง ซึ่งต้องตกกันก่อนถึงฤดูหนาวที่น้ำจะกลายเป็นน้ำแข็ง ปลาไทเมนเป็นปลาที่ดุร้ายก้าวร้าว เคยกัดทำร้ายคนตกจนเลือดอาบได้รับบาดเจ็บที่ต้นแขนมาแล้ว
มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยว โดยหลบซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินเพื่อรอเหยื่อให้ผ่านมาและจับกินเป็นอาหาร ซึ่งปลาไทเมนสามารถจับปลาแซลมอนหรือปลาเทราต์ซึ่งเป็นปลาจำพวกเดียวกันกินได้ นอกจากนี้แล้วยังสามารถกินงูพิษได้อีกด้วย
ชาวมองโกลจะนับถือปลาไทเมนว่าเป็นนักล่าในสายน้ำ เพราะปลาไทเมนเป็นปลานักล่าขนาดใหญ่เพียงชนิดเดียวของมองโกเลีย จนได้รับฉายาว่า "หมาป่าแม่น้ำ" (มองโกล: голын чоно) สำหรับสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก เรียกปลาไทเมนว่า "มองโกเลียนเทอร์เรอร์เทราต์" (อังกฤษ: Mongolian Terror Trout)
แต่สำหรับชาวจีนแล้ว จะเรียกปลาชนิดนี้เล่น ๆ ว่า "ปลาปีศาจ" หรือ "ปลาแดงยักษ์" (จีน: 大红鱼; พินอิน: Dàhóng yú) โดยเชื่อว่า โตเต็มที่ได้ถึง 10-15 เมตร และหนักถึง 4 ตัน ซึ่งในความเชื่อนี้กลายเป็นนิทานพื้นบ้านของจีนและมองโกเลียเกี่ยวกับเรื่องราวของปลาไทเมน โดยเล่าว่าอาศัยอยู่ในแม่น้ำที่เป็นน้ำแข็ง และอาศัยอยู่ในทะเลสาบคานาส ในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ซึ่งเป็นที่ ๆ เชื่อว่ามีสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่เช่นเดียวกับทะเลสาบเนสส์ของสกอตแลนด์ โดยปลาไทเมนตัวนี้มีน้ำหนักถึง 3,000 ปอนด์ และมีสีแดงก่ำ
วัดโพธาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพุมเรียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
กรมการศาสนาระบุว่า วัดโพธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1830 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1835 แต่ประทุม ชุ่มเพ็งพันธ์ ระบุว่ามสร้างขึ้นเมื่อใดยังไม่พบหลักฐานที่แน่นอน แต่คงไม่เก่าไปกว่าสมัยอยุธยาตอนปลายหรือสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นรุ่นเดียวกันกับวัดสมุหนิมิต ชื่อของวัดเดิมเรียก วัดเหนือ คู่กับวัดล่างหรือวัดสมุหนิมิต ชาวบ้านเรียกว่า วัดโพธิ์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินวัดโพธาราม เมืองไชยา เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ร.ศ. 108 (พ.ศ. 2432)
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ เดิมสร้างมาแต่เมื่อไรไม่มีใครทราบ รู้แต่ว่าได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ใน เมื่อ พ.ศ. 2465 ดังปรากฏข้อความที่เสาเพดานโบสถ์ หน้าบันอุโบสถประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องถ้วยชามขนาดใหญ่ประกอบเข้ากับลายปูนปั้นรูปดอกไม้และใบไม้ถ้วยชาม ส่วนมากมีอายุในราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ทั้งเครื่องถ้วยจีนและเครื่องถ้วยฝรั่ง บานประตูอุโบสถเป็นไม้สลักลายพุ่มข้าวบิณฑ์ลงรักปิดทอง และมีกุฏิทรงไทย ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสำริด สกุลช่างนครศรีธรรมราช สูง 31 เซนติเมตร ช่วงพระพาหากว้าง 20 เซนติเมตร พบเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ขุดพบที่รากฐานรั้วกำแพงวัด ตู้พระธรรมลายรดน้ำ หีบพระธรรมไม้ฉลุลาย ธรรมาสน์ไม้ทรงบุษบก กล่องใส่คัมภีร์ฝังมุก และ สมุดข่อยและหนังสือคัมภีร์ต่าง ๆ เป็นต้น
ขั้นตอนวิธีของฟอร์จูน
ขั้นตอนวิธีของฟอร์จูน คือขั้นตอนวิธีแบบเส้นกวาด (sweep line algorithm) ที่ใช้สำหรับสร้างแผนภาพโวโรนอย จากเซตของจุดบนระนาบ โดยใช้เวลา O(n*log(n)) ซึ่งคิดค้นขึ้นโดย Steven Fortune ในปี 1986
ประวัติ
ในอดีตหลายปีที่ผ่านมาได้มีผู้ที่คิดค้นขั้นตอนวิธีสำหรับการสร้างแผนโวโรนอยโดยใช้เวลาในการคำนวณเป็น O(n^2) ในเวลาต่อมา ได้มีผู้คิดค้นขั้นตอนวิธีที่รวดเร็วกว่า โดยใช้เวลาในการคำนวณเป็น O(n*log(n)) โดยขั้นตอนวิธีดังกล่าว คิดโดยพื้นฐานของขั้นตอนวิธีแบบแบ่งแยกและเอาชนะ (divide and conquer) แต่วิธีการนี้ มีความซับซ้อนมาก และยากที่จะทำความเข้าใจ ด้วยเหตุนี้ ภายหลัง Steven Fortune จึงได้คิดค้นวิธีเส้นกวาดนี้ขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว โดยยังคงใช้เวลาในการคำนวณเท่าเดิม คือ O(n*log(n))
หลักการทำงานของขั้นตอนวิธีเส้นกวาด
ส่วนเส้นคลื่นทะเลนั้นจะมีลักษณะเป็นเส้นโค้ง คอยไล่ตามเส้นกวาด โดยจะมีลักษณะคล้ายกับส่วนหนึ่งของเส้นโค้งพาราโบล่า แต่ละไซท์จะมีเส้นคลื่นทะเลเป็นของตนเอง โดยจากตำแหน่งใดๆ บนเส้นคลื่นทะเลนั้น จะมีระยะห่างระหว่างจุดนั้นถึงไซท์ของมัน และ จากจุดนั้นถึงเส้นกวาด เป็นระยะทางเท่าๆ กัน
อีกหนึ่งจุดที่สำคัญคือจุดหยุด (break point) คือ ตำแหน่งที่เกิดจากการส่วนโค้ง (arc) ของสองเส้นคลื่นทะเลมาบรรจบกัน อยู่บนเส้นเชื่อมโวโรนอย (voronoi edge) โดยมันจะเลื่อนตามเส้นเชื่อมลงมาเรื่อยๆ ตามที่เส้นคลื่นทะเลเลื่อนลงมา ซึ่งจุดนี้เป็นจุดที่มีระยะห่าง จากจุดถึงไซท์ที่เส้นคลื่นทะเลมาบรรจบกัน และ จากจุดถึงเส้นกวาด เท่ากัน
ลักษณะการเคลื่อนตัวของทั้งสองเส้น เพื่อสร้างแผนภาพจะเป็นดังนี้
เหตุการณ์สำคัญ
ระหว่างการเคลื่อนที่ของทั้งสามจุดนี้ จะมีเหตุการณ์สำคัญ(significant event) ที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้าง และการเปลี่ยนแปลงของลักษณะของเส้นคลื่นทะเล ที่ต้องพิจารณาด้วย คือ
การเก็บสถานะของแผนภาพโวโรนอย เส้นกวาด และ เส้นคลื่นทะเล
ใช้ Balanced Binary Tree (T) • โนดภายในต้นไม้ แสดงถึงจุดหยุดระหว่างสองเส้นโค้งคลื่นทะเล • ใบของต้นไม้แสดงถึงเส้นโค้ง โดยเส้นโค้งถูกแสดงจากไซท์ของตนเอง
ขั้นตอนวิธี
2. While Q not Æ,
สรุป
แต่ละ site ใหม่ จะทำให้เกิดเส้นโค้งใหม่ได้มากสุด สองเส้น ดังนั้น เวลาทั้งหมดที่ใช้ คือ O(n*log(n))
รหัสเทียม
create initial vertical boundary rays
while not IsEmpty(Q) do   p ← DeleteMin(Q) case p of   p is a site in  * (V): find the occurrence of a region * (Rq) in T containing p,          bracketed by Crq on the left and Cqs on the right create new boundary rays  and   with bases p        replace  * (Rq) with   in T        delete from Q any intersection between Crq and Cqs insert into Q any intersection between Crq and insert into Q any intersection between  and Cqs p is a Voronoi vertex in * (V): let p be the intersection of Cqr on the left and Crs on the right let Cuq be the left neighbor of Cqr and let Csv be the right neighbor of Crs in T       create a new boundary ray   if qy = sy, or create  if p is right of the higher of q and s,          otherwise create replace Cqr, * (Rr),Crs with newly created Cqs in T       delete from Q any intersection between Cuq and Cqr delete from Q any intersection between Crs and Csv insert into Q any intersection between Cuq and Cqs insert into Q any intersection between Cqs and Csv record p as the summit of Cqr and Crs and the base of Cqs output the boundary segments Cqr and Crs endcase endwhile output the remaining boundary rays in T
วัดสวนแก้ว
วัดสวนแก้ว เป็นวัดในจังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 55/1 หมู่ที่ 1 ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีเจ้าอาวาส คือ พระพยอม กัลยาโณ
ประวัติ
เดิมชื่อ วัดแก้ว เป็นวัดร้างมา 80 ปี ภายหลังหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ และพระภิกษุอีก 3-4 รูปได้เข้ามาพำนัก แต่พื้นที่ของวัดเต็มไปด้วยเรือกสวน หลวงพ่อไม่สามารถจะบูรณะได้เพราะขาดบุคลากรที่จะช่วยพัฒนา
พ.ศ. 2521 พระพยอมและเพื่อนพระภิกษุอีก 2 รูป ได้เดินทางมากราบหลวงพ่อเทียน เพื่อขอทำโครงการบวชเณรภาคฤดูร้อน เมื่อเสร็จแล้วก็จะลากลับสวนโมกข์ เมื่อหลวงพ่อเทียนได้อนุญาตให้พำนักแล้ว ยังได้ช่วยสนับสนุนงานบวชเณรภาคฤดูร้อนด้วยโดยช่วยเป็นพระพี่เลี้ยงให้
พ.ศ. 2522 หลวงพ่อเทียนได้มอบหมายให้พระพะยอมและเพื่อนภิกษุเป็นผู้ดูแลรักษาวัดต่อไป ส่วนตัวหลวงพ่อเทียน กลับจังหวัดเลย ที่วัดแก้วนี้ พระพยอมได้พัฒนาพื้นที่ของวัดและเตรียมจำลองสวนโมกขพลารามให้เกิดขึ้นในเมือง ตามคำที่ท่านพุทธทาสเคยปรารภเมื่อคราวที่ยังศึกษาธรรมอยู่ที่สวนโมกข์
ท่านได้ทุ่มเทชีวิตใจเพื่อการบูรณะวัดอย่างเต็มที่และได้นำทรัพย์ส่วนตัวมาพัฒนาวัดแก้ว ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดสวนแก้ว เมื่อพัฒนาวัดจนเหมาะสมกับสภาพสิ่งแวดล้อมของวัดแล้วจึงมุ่งเผยแพร่พุทธศาสนาอีกครั้งหนึ่ง
พ.ศ. 2529 เป็นปีที่พระพยอมรับกิจนิมนต์มากทำให้ทราบถึงปัญหาต่าง ๆ ของคนระดับกลางลงมา ซึ่งต้องยอมรับว่าบุคคลเหล่านี้มีพฤติกรรมหลงใหล ใฝ่ต่ำเรื่องเพศ เรื่องเหล้า เมายา ไม่มีสมองที่จะคิดพัฒนาใด ๆ เท่าที่ควรทำให้พระพยอมตัดสินใจที่จะช่วยบุคคลเหล่านี้ให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น พระพยอมจึงได้รวบรวมทุนทรัพย์ส่วนตัวซึ่งมีไม่มากนักนำมาใช้พัฒนาบริเวณวัด และหาทุนซื้อที่ดินบริเวณใกล้เคียงต่อออกไปอีก เพื่อทำเป็นมูลนิธิสวนแก้ว ทั้งนี้ เพื่อความสะดวกในการบริหารงานช่วยสังคม ปัญหาของสังคมทุกวันนี้เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างฐานะ อาชีพ ความรู้ และโอกาส ซึ่งพระสงฆ์ควรจะมีส่วนร่วมแก้ไขปัญหานี้ด้วย ด้วยปณิธานที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ และเผยแพร่ศีลธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า เพื่อให้ประชาชนได้รู้จักการใช้หลักธรรมในการดำเนินชีวิตและแก้ปัญหาด้วยตนเอง ท่านจึงได้จัดตั้งมูลนิธิสวนแก้วขึ้น ในปี พ.ศ. 2529
พ.ศ. 2555 เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี 2555 จากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2548 มูลนิธิสวนแก้วได้รับการรับรองเป็นองค์กรสาธารณประโยชน์ (ทะเบียนเลขที่ 0163) ตามความในมาตรา 34 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2548 ภายใต้ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมแห่งชาติ กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ โดยมีวัตถุประสงค์หลัก 6 ประการ คือ
21 พฤษภาคม
วันที่ 21 พฤษภาคม เป็นวันที่ 141 ของปี (วันที่ 142 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 224 วันในปีนั้น
คุกกี้โคลน
คุกกี้โคลน บ้างเรียก กาแล็ต (galette; ) หรือ บงบงแต (bonbon tè; ) เป็นอาหารสำหรับหญิงตั้งครรภ์ในประเทศเฮติ พบได้ตามสลัมต่าง ๆ ตามหัวเมือง เช่น ซีเตซอแลย์ (Cité Soleil) ดินสำหรับทำคุกกี้โคลนถูกรวบรวมมาจากที่ราบสูงทางตอนกลางของประเทศใกล้กับเมืองแอ็งช์ (Hinche) จากนั้นบรรทุกดินเหล่านี้ไปขายที่ตลาดลาซาลีน (La Saline) โดยมีสุภาพสตรีคอยรับซื้ออยู่  จากนั้นดินดังกล่าวจะถูกแปรรูปเป็นคุกกี้ที่เมืองฟอร์ดีม็องช์ (Fort Dimanche) ซึ่งเป็นเมืองที่เกิดจากการบุกรุกพื้นที่คุกเก่าเพื่อสร้างบ้านเรือนจากวัสดุชั่วคราวอย่างสลัม โดยขั้นแรกจะต้องกรองสิ่งสกปรกออกจากดิน (เช่น ก้อนกรวด หญ้า) ออกไป จากนั้นนำดินโคลนที่ผ่านการกรองดังกล่าว มาปรุงรสด้วยเกลือ เนยขาว หรือไขมัน ก่อนนำไปขึ้นรูปให้มีลักษณะเป็นแผ่นแบน ตากแดดให้แห้ง  คุกกี้ที่เสร็จแล้วจะบรรจุในถังสำหรับใช้วางจำหน่ายตามตลาดหรือร้านตามริมถนน
ชาวเฮติเชื่อว่าคุกกี้โคลนมีแคลเซียม สามารถใช้เป็นยาลดกรด และมีสารอาหาร คุกกี้โคลนจึงกลายเป็นอาหารเสริมสำหรับสตรีมีครรภ์และเด็ก แต่แพทย์ได้ออกมาเตือนว่า อาจก่อให้เกิดฟันผุ ท้องผูก หรืออะไรที่แย่กว่านั้น นอกจากนี้คุกกี้โคลนมีต้นทุนการผลิตที่ถูกมาก คุกกี้หนึ่งร้อยชิ้นจะมีราคา 5 ดอลลาร์สหรัฐ (เฉลี่ยราวชิ้นละ 5 เซ็นต์) เมื่อ พ.ศ. 2551 ก่อนหน้านี้เคยราคา 1.5 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2550 คุกกี้โคลนถูกมองว่าเป็นหนทางสำหรับป้องกันความอดอยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงราคาอาหารโลกสูงขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2551
ส่วนรสชาติได้รับคำอธิบายกว่า มีสัมผัสนุ่มเหนียวแน่นทำให้ปากแห้งทันที พร้อมกับกลิ่นโคลนฉุน ๆ ติดอยู่ในปากเป็นเวลาหลายชั่วโมง
ในประเทศไทย
ในประเทศไทยเองก็มีการรับประทานอาหารที่ทำจากดิน เรียกว่า ดินลิ่ม ซึ่งทำจากดินเหนียวสีขาว แต่งรสด้วยกะทิ เกลือ หรือผงชูรส นอกจากนั้ยังมีการรับประทานดินอื่น ๆ อีก เช่น ดินโป่ง เช่น ในกลุ่มชาวอาข่าบนดอยแม่มอญ จังหวัดเชียงราย จะขุดดินโป่งที่ขุดได้มาเติมน้ำแล้วปั้นเป็นก้อน อังไฟในครัวจนแห้งสนิทนำมารับประทาน และบางท้องที่มีการรับประทานดินสอพองก็มี