cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์แห่งบัลแกเรีย
วัยเยาว์
อีวัน สรัตซีมีร์ขึ้นมามีบทบาทอย่างโดดเด่นในคริสต์ทศวรรษ 1340 เนื่องจากพระองค์อภิเษกสมรสกับอันนาแห่งวอเลเคียและมีพระราชบุตรแล้ว ขณะที่พระเชษฐาพระองค์ใหญ่อย่างมีคาอิล อาแซนและพระชายายังไม่มีพระราชบุตรทั้งที่เสกสมรสมากว่าสิบปี ต่อมาซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้ตั้งตำแหน่งใหม่คือ ยุวจักรพรรดิ (junior emperor) ใน ค.ศ. 1352 เพื่อให้เกิดการถ่ายโอนพระราชบัลลังก์อย่างราบรื่นและปลอดภัย และนับแต่นั้นอีวัน สรัตซีมีร์ก็เป็นที่รู้จักในฐานะยุวจักรพรรดิ ทว่าประมาณช่วงปลาย ค.ศ. 1347 หรือช่วงต้น ค.ศ. 1348 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ตัดสินพระทัยหย่ากับพระมเหสีพระองค์แรก และส่งไปพำนักที่อาราม จากนั้นได้อภิเษกสมรสใหม่กับซารีนาซาราซึ่งเป็นชาวยิว เหตุการณ์ครั้งนี้ทำลายความสัมพันธ์ของอีวัน สรัตซีมีร์และพระบิดาของพระองค์ ยิ่งไปกว่านั้นความขัดแย้งยิ่งมีมากขึ้น เมื่ออีวัน ชิชมันประสูติจากพระมเหสีพระองค์ที่สองใน ค.ศ. 1350/1351 ความขัดแย้งถึงจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1355–1356 เมื่อมีคาอิล อาแซนที่ 4 ซึ่งเป็นรัชทายาทที่ไม่อาจโต้แย้งได้สิ้นพระชนม์จากการรบกับออตโตมันใน ตามระบบมาฌอรา อีวัน สรัตซีมีร์จะเป็นลำดับถัดไปในการสืบราชสมบัติ แต่การที่อีวัน ชิชมันเป็นผู้กำเนิดในสีม่วงคือประสูติในสมัยครองราชย์ของพระบิดา ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และซารีนาซารา-แตออดอราได้ประกาศให้อีวัน ชิชมันเป็นรัชทายาทสืบราชสมบัติ สิ่งที่บอกใบ้ถึงความบาดหมางระหว่างพระองค์กับพระบิดาคือพระวรสารซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ที่ไม่ปรากฎภาพของพระองค์ ขณะที่พระบรมวงศานุวงศ์ทั้งหมดปรากฎในพระวรสารนั้น อันรวมถึงพระชามาดาของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ด้วย ดังนั้นจึงอาจหมายความได้ว่าอีวัน สรัตซีมีร์ถูกตัดออกจากราชบัลลังก์และสถาปนาพระองค์เองเป็นจักรพรรดิในวีดินหรือพระองค์ถูกปฏิเสธตำแหน่งยุวจักรพรรดิและได้รับตำแหน่งผู้ปกครองวีดินเป็นการชดเชย
โครเอเชียนฟุตบอลคัพ
โครเอเชียนฟุตบอลคัพ (Hrvatski nogometni kup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของสโมสรฟุตบอลในประเทศโครเอเชีย นับเป็นรายการแข่งขันที่สำคัญเป็นอันดับที่สองของฟุตบอลโครเอเชียรองจากโครเอเชียนเฟิสต์ฟุตบอลลีก การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลโครเอเชีย (CFF) จัดแข่งขันตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงปลายเดือนพฤษภาคม ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาลถัดไป
ฟุตบอลคัพก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1992 หลังจากที่ยูโกสลาฟคัพถูกยกเลิกเนื่องจากการล่มสลายของยูโกสลาเวีย หากนับจนถึงฤดูกาล 2018–19 แล้ว จะมีฤดูกาลแข่งขันทั้งหมด 28 ฤดูกาล สโมสรที่ครองความสำเร็จในฟุตบอลถ้วยรายการนี้ได้แก่ ดีนาโมซาเกร็บ ซึ่งเข้าชิงชนะเลิศ 21 ครั้งและชนะเลิศ 15 สมัย อีกสโมสรคือไฮจ์ดุกสปลิต ซึ่งชนะเลิศ 6 สมัยจากการเข้าชิงชนะเลิศ 11 ครั้ง
ทั้งดีนาโมหรือไฮจ์ดุกต่างปรากฎในรอบชิงชนะเลิศทุกครั้งยกเว้นใน ค.ศ. 1999 และ 2006 สโมสรอื่น ๆ ที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยนี้มีเพียงสามสโมสร ได้แก่ ริเยกา (5 สมัย), อินเตอร์ซาเปรซิช (1 สมัย) และออซีเยก (1 สมัย) สโมสรจากนอกลีกสูงสุดที่เข้าชิงชนะเลิศมีเพียงสโมสรเดียวคือ อีสตรา 1961 ซึ่งเข้าชิงใน ค.ศ. 2003
พระเจ้าซุนโก๊ะกวน
พระเจ้าซุนโก๊ะกวน เป็นกษัตริย์แห่งน่านเจ้าที่ 4 เป็นพระโอรสของพระเจ้าอิมูซุน ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1351–1352 (ค.ศ. 808–809)
อ้างอิง
778809
กีฬาแหลมทอง 1959
กีฬาแหลมทอง 1959 (1959 Southeast Asian Peninsular Games) เป็นการแข่งขันกีฬาแหลมทองครั้งแรกและเป็นรอบปฐมฤกษ์ของมหกรรมกีฬาสองปีครั้งสำหรับนักกีฬาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งบริหารโดยสหพันธ์กีฬาแหลมทอง โดยจัดขึ้นที่กรุงเทพ ประเทศไทยในวันที่ 12 ถึง 17 ธันวาคม พ.ศ. 2502 มีกีฬาแข่งขันถึง 12 กีฬา แต่ประเทศกัมพูชา หนึ่งในหกประเทศผู้ก่อตั้งสหพันธ์กีฬาแหลมทอง ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันรอบปฐมฤกษ์
พิธีเปิด
วันที่ 12 ธันวาคม มีพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาแหลมทองครั้งแรกของประเทศไทย โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขัน
ชาติที่เข้าร่วม
ในเวลานั้น สิงคโปร์ยังเป็นอาณานิคมปกครองตนเองของบริติช
กังหันไอน้ำ
กังหันไอน้ำ (steam turbine) เป็นอุปกรณ์หรือเครื่องจักรที่ใช้ไอน้ำแรงดันสูงมาขับกังหันให้หมุนรอบเพลา กังหันไอน้ำที่เป็นรูปธรรมมากที่สุดถูกคิดค้นโดยเซอร์ ชาร์ล พาร์ซัน (Sir Charles Parsons) ใน ค.ศ. 1884
กังหันไอน้ำได้เข้ามาแทนที่เครื่องจักรไอน้ำแบบมีลูกสูบเดิมเพราะมีประสิทธิภาพอุณหภาพดีกว่าและอัตราส่วนกำลังต่อน้ำหนัก (power-to-weight ratio) สูงกว่า เนื่องจากกังหันสร้างการเคลื่อนที่แบบอาศัยการหมุน (rotary motion) จึงเหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้ในการขับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ประมาณ 90% ของการผลิตไฟฟ้าทั้งหมดในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นการใช้กังหันไอน้ำ กังหันไอน้ำเป็นรูปแบบหนึ่งของเครื่องจักรความร้อนที่มาจากการปรับปรุงในประสิทธิภาพอุณหภาพเป็นอย่างมากด้วย ในการขยายตัวของไอน้ำนั้นผ่านขั้นตอนหลายขั้นตอน ทำให้ผลที่ได้นั้นเข้าใกล้กระบวนการผันกลับได้ในอุดมคติ
พระที่นั่งพุทไธสวรรย์
พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ เป็นพระที่นั่งภายในพระราชวังบวรสถานมงคล สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เดิมมีนามว่า พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ เดิมสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทมีพระราชดำริให้สร้างขึ้นเพื่อทำการพระราชพิธีต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีตรุษสารท พระราชพิธีโสกันต์พระเจ้าลูกเธอ เป็นต้น หลังจากนั้น เมื่อปี พ.ศ. 2330 พระองค์เสด็จไปยังเชียงใหม่ และไดัอัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ลงมา พระองค์จึงทรงพระราชอุทิศพระที่นั่งองค์นี้เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ต่อมา สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ทรงเปลี่ยนนามพระที่นั่งองค์นี้ว่า พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ ปัจจุบัน พระที่นั่งพุทไธสวรรย์เป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร
ประวัติ
สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้สร้างพระที่นั่งขึ้น เดิมมีพระดำริว่าจะใช้สำหรับเป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีต่าง ๆ เช่น พระราชพิธีตรุษสารท พระราชพิธีโสกันต์พระเจ้าลูกเธอ ในระหว่างนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2330 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชมีพระบรมราชโองการให้พระองค์เสด็จขึ้นไปยังเมืองเชียงใหม่เพื่อสำรวจการสร้างเมืองขึ้นใหม่ให้ประชาชนอยู่ได้ตามปกติ ซึ่งในขณะนั้น เมืองเชียงใหม่อาจจะถือได้ว่าเป็นเมืองร้างเนื่องจากเกิดศึกสงครามอยู่บ่อยครั้ง ประชาชนส่วนใหญ่จึงอพยพลี้ภัยไปอาศัยอยู่เมืองอื่น  ในระหว่างการสำรวจนั้น พระองค์ได้พบพระพุทธสิหิงค์ และทรงระลึกได้ว่าเป็นพระพุทธรูปที่เคยประดิษฐาน ณ วัดพระศรีสรรเพชญ์ ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา พระองค์จึงอัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ลงมาที่พระนคร แล้วทรงพระราชอุทิศพระที่นั่งองค์นี้ พร้อมทั้งสร้างปราสาททองห้ายอดถวายเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ และประทานนามพระที่นั่งว่า "พระที่นั่งสุทธาสวรรย์"
ภายหลังการเสด็จทิวงคตของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระราชดำริว่า "พระพุทธรูปเงินทองและของพุทธบูชามีอยู่ในพระที่นั่งสุทธาสวรรย์มาก หากทิ้งไว้ผู้ร้ายจะลักเอาไปเสีย" ดังนั้น จึงโปรดฯ ให้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์และพระพุทธรูปอื่น ๆ มาประดิษฐานไว้ที่พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ตั้งแต่นั้นมา
ในสมัยสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ พระองค์โปรดให้รื้อปราสาททองห้ายอดซึ่งเคยประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ออก แล้วให้ตั้งพระแท่นเศวตฉัตรแทนเพื่อใช้เป็นที่เสด็จออกแขกเมือง และพระสงฆ์ถวายพระธรรมเทศนา
ต่อมา สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพทรงปฏิสังขรณ์พระที่นั่งสุทธาสวรรย์ใหม่ ซึ่งสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงพระนิพนธ์ไว้ว่า การปฏิสังขรณ์ในครั้งนี้เป็นที่น่าชมอย่างหนึ่งที่ของเดิมสิ่งใดดีเอาไว้หมดทุกอย่าง เป็นแต่ซ่อมแซมที่ชำรุด จึงยังแลเห็นของเดิมที่ทำโดยประณีตบรรจงมาจนทุกวันนี้ พร้อมกันนี้ พระองค์ทรงเปลี่ยนนาม "พระที่นั่งสุทธาสวรรย์" เป็น "พระที่นั่งพุทไธสวรรย์" อาจจะด้วยเหตุผล 3 ประการ ได้แก่
หลังจากนั้น เมื่อพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาประทับที่พระบวรราชวัง พระองค์ได้อัญเชิญพระพุทธสิหิงค์ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชได้อัญเชิญไปประดิษฐาน ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม กลับมาประดิษฐาน ณ พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ดังเดิม
วิกฤตการณ์มาลายา
วิกฤตการณ์มาลายา (Malayan Emergency) ยังเป็นที่รู้จักกันคือ วิกฤตการณ์มาเลย์ สงครามปลดปล่อยชาติต่อต้านบริติช (ค.ศ. 1948–1960) เป็นสงครามกองโจรที่ต่อสู้รบในบริติชมาลายา ระหว่างนักต่อสู้ฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่สนับสนุนความเป็นเอกราชของกองทัพปลดปล่อยชาติมาลายัน (MNLA) และกองกำลังทหารของจักรวรรดิบริติชและเครือจักรภพ ฝ่ายคอมมิวนิสต์ต่อสู้รบเพื่อให้มาลายาได้รับเอกราชจากจักรวรรดิบริติชและเพื่อจัดตั้งเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม ในขณะที่กองกำลังเครือจักรภพต่อสู้รบเพื่อปราบปรามลัทธิคอมมิวนิสต์และปกป้องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและอาณานิคมของบริติช ความขัดแย้งครั้งนี้เรียกว่า "สงครามปลดปล่อยชาติต่อต้านบริติช" โดย MNLA แต่กลับถูกเรียกว่า "วิกฤตการณ์" โดยบริติช เนื่องจากบริษัทประกันภัยที่อยู่ในลอนดอนจะไม่ยอมจ่ายเงินในกรณีสงครามกลางเมือง
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1948 บริติชได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในมาลายา ภายหลังจากการโจมตีที่ไร่ใหญ่ ซึ่งเป็นการโจมตีล้างแค้นจากการสังหารนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้าย ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์มลายา(MCP) จีนเป็ง และพรรคพวกได้หนีเข้าไปในป่าและก่อตั้ง MNLA เพื่อทำสงครามในการปลดปล่อยชาติต่อต้านการปกครองอาณานิคมของบริติช นักต่อสู้ของ MNLA หลายคนเคยเป็นอดีตสมาชิกของกองทัพประชาชนมลายาต่อต้านญี่ปุ่น (MPAJA) กองทัพกองโจรฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่เคยถูกฝึก ติดอาวุธ และได้รับทุนสนับสนุนจากบริติชในการต่อสู้รบกับญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้รับการสนับสนุนจากชาวมาเลเซียจำนวนมากมาย ส่วนใหญ่มาจากชุมชนชาวจีน
หลังจากสร้างฐานทัพป่าได้หลายแห่งแล้ว MNLA ได้เริ่มการโจมตีโฉบฉวยต่อตำรวจอาณานิคมและฐานทัพทหารของบริติช เหมืองแร่ดีบุกและไร่ใหญ่ที่เป็นสวนยางพาราก็ถูกโจมตีโดย MNLA  เพื่อให้ได้รับเอกราชแก่มลายูจากการล้มละลายของบริติชผู้ยึดครอง บริติชพยายามที่จะทำให้ MNLA  ต้องอดอยากโดยการใช้นโยบายกลยุทธ์ผลาญภพผ่านการปันส่วนอาหาร การฆ่าปศุสัตว์ และการฉีดพ่นสารเคมีกำจัดวัชพืชทางอากาศรวมไปถึงฝนเหลือง บริติชพยายามที่จะเอาชนะฝ่ายคอมมิวนิสต์รวมถึงการวิสามัญฆาตกรรมต่อชาวบ้านที่ไร้อาวุธ ซึ่งเป็นการละเมิดอนุสัญญาเจนีวา ตัวอย่างที่น่าอัปยศที่สุดคือ การสังหารหมู่ที่บาตัง กาลี ซึ่งหนังสือพิมพ์ของบริติชได้เรียกกันว่า "การสังหารหมู่ที่หมีลายของบริติช" แผนบริกส์ได้บังคับให้ทำการย้ายพลเรือนจำนวน 400,000 คน ถึงหนึ่งล้านคนไปยังค่ายกักกัน ซึ่งบริติชเรียกกันว่า "หมู่บ้านใหม่"  ชุมชนชาวพื้นเมืองโอรังอัซลีจำนวนมากยังตกเป็นเป้าหมายของการกักขังเพราะบริติชเชื่อว่า พวกเขาให้การสนับสนุนฝ่ายคอมมิวนิสต์ ด้วยความเชื่อเรื่องจิตสำนึกทางชนชั้นและความเท่าเทียมกันทั้งทางชาติพันธุ์และเพศของลัทธิคอมมิวนิสต์ กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงและชาวพื้นเมืองจำนวนมากต่างเข้าร่วมทั้ง MNLA และ มิน หยวน เครื่อข่ายส่งบำรุงกำลังอย่างลับ ๆ
แม้ว่าสถานการณ์ฉุกเฉินจะถูกประกาศยุติลงใน ค.ศ. 1960 ผู้นำฝ่ายคอมมิวนิสต์ จีนเป็ง ได้เริ่มทำการก่อการกำเริบต่อรัฐบาลมาเลเซียใน ค.ศ. 1967 การก่อการกำเริบระยะที่สองนี้ได้ถูกดำเนินไปจนถึง ค.ศ. 1989
ชนวนเหตุ
จากการถอนกำลังของจักรวรรดิญี่ปุ่น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของมาลายาได้รับความเสียหายอย่างมาก เกิดปัญหาการว่างงานและค่าจ้างที่ต่ำ รวมไปถึงอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น บ่อยครั้งที่แรงงานมากมายนัดหยุดงานและรวมตัวกันเพื่อประท้วงระหว่างปี ค.ศ. 1946 - 1948 ในห้วงเวลาอันยากลำบากนั้น อังกฤษซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมของมลายูมีความพยายามอย่างยิ่งที่จะฟื้นระบบเศรษฐกิจของแหลมมลายู ซึ่งรายได้จากการค้าดีบุกและอุตสาหกรรมยางนี้เองเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ กลุ่มผู้ประท้วงได้ออกมาเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ซึ่งรัฐบาลก็ได้มีมาตรการจับกุมและเนรเทศออกนอกดินแดน แต่ในทางกลับกันกลับกลายเป็นว่ากลุ่มผู้ประท้วงกลับแข็งข้อมากขึ้น ในวันที่ 16 มิถุนายน 1948 ชนวนเหตุได้ถูกจุดขึ้นเมื่อ 3 ผู้จัดการสวนชาวยุโรปได้ถูกฆ่าตายในเมืองซันกาย ซีปุด รัฐเปรัก
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อังกฤษได้จึงประกาศใช้มาตรการฉุกเฉิน จากนั้นในเดือนกรกฎาคมภายใต้มาตรการฯ พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาและกลุ่มบุคคลคู่กรณีได้ถูกกล่าวหาว่าเป็นอาชญากร และตำรวจได้รับอำนาจในการจับกุมและกักขังบุลคลที่เป็นคอมมิวนิสต์และผู้ต้องสงใสว่าให้การช่วยเหลือแก่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้โดยไม่ต้องสอบสวน ในขณะนั้น พรรคคอมมิวนิสต์มาลายาซึ่งนำโดย จีนเป็ง ได้ถอยกลับไปยังชนบทและก่อตั้ง กองทัพปลดปล่อยชนชาติมาลายา ขึ้น หรืออีกชื่อหนึ่งคือ กองทัพประชาชนปลดปล่อยมาลายา ใช้การรบแบบกองโจร โดยมีเป้าหมายคือ กลุ่มอุตสาหกรรมและธุรกิจของเจ้าอาณานิคม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอุตสาหกรรมเหมืองแร่ดีบุกและยางพารา
ยานคูบา มินเตห์
ยานคูบา มินเตห์ โมอาต (เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวแกมเบียที่เล่นในตำแหน่งปีกให้กับโอเดนเซ โบลด์คลับ ในวันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 เขาจะย้ายไปร่วมทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนที่จะถูกยืมตัวไปยังไฟเยอโนร์ด
ระดับสโมสร
มินเตห์เริ่มต้นอาชีพของเขากับ Steve Bico Football Club ในแกมเบีย ในฤดูร้อนปี ค.ศ. 2022 เขาย้ายไปร่วมทีมโอเดนเซ โบลด์คลับ ของเดนมาร์ก เขาประเดิมสนามในเดนิชซูเปอร์ลีกาเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2022 ในเกมที่ชนะโคเปนเฮเกน 2–1 และทำประตูชัยได้ในเวลาเพียง 3 นาทีหลังจากลงมาเป็นตัวสำรองแทนที่ฟรังโก ตังยา
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ในวันจันทร์ที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2023 นิวคาสเซิลยูไนเต็ดประกาศว่าพวกเขาบรรลุข้อตกลงในการเซ็นสัญญาคว้าตัว มินเตห์ โดยมีผลตั้งแต่วันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 รายงานจากสื่ออ้างว่านิวคาสเซิลจะจ่ายค่าตัวให้โอเดนเซ 7 ล้านยูโร พร้อมกันนี้ นิวคาสเซิลยังประกาศด้วยว่าเมื่อเขามาถึง มินเทห์จะถูกยืมตัวทันทีโดยสโมสรไฟเยอโนร์ดแชมป์เอเรดีวีซีสำหรับฤดูกาล 2023–24
แฮกกิส
แฮกกิส (haggis) เป็นไส้กรอกชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยเครื่องในของแกะได้แก่หัวใจ ตับ และปอด บดรวมกับหอมใหญ่ ข้าวโอ๊ต มันแกะ เครื่องเทศ และเกลือ ผสมกับน้ำสต๊อก บรรจุลงในลำไส้แกะหรือไส้เทียมแล้วทำให้สุก สารานุกรมวิทยาการทำอาหาร ลารุสกัสตรอนอมิก ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ ค.ศ. 2001 บรรยายไว้ว่า "แม้ว่าคำบรรยายของแฮกกิสอาจจะไม่ทำให้รู้สึกอยากกินก็ตาม แต่ว่ามันมีเนื้อสัมผัสคล้ายถั่วและรสชาติอร่อยกลมกล่อม" เชื่อกันว่าแฮกกิสมีที่มาจากการบรรจุเครื่องในสัตว์ที่ได้จากการล่าในกระเพาะของสัตว์ตัวนั้นเพื่อเก็บไว้ให้กินได้นาน ซึ่งเป็นวิถีปฏิบัติที่มีมาช้านาน
แม้ว่าชื่อ "hagws" หรือ "hagese" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อแฮกกิสในปัจจุบันจะถูกบันทึกครั้งแรกในประเทศอังกฤษประมาณ ค.ศ. 1430 ก็ตาม แต่แฮกกิสเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นอาหารประจำชาติของประเทศสกอตแลนด์ เนื่องจากบทกวี "แอดเดรสทูอะแฮกกิส" ซึ่งแต่งโดยรอเบิร์ต เบินส์ กวีชาวสกอตใน ค.ศ. 1787 ตามธรรมเนียมแล้วแฮกกิสจะเสิร์ฟโดยมีเครื่องเคียงได้แก่ "นีปส์" (neeps) ทำจากหัวนีปซึ่งเป็นผักประเภทหัวชนิดหนึ่งในวงศ์ผักกาด และ "แทตทีส์" (tatties) หรือมันฝรั่งบด และ "แดรม" หรือสกอตช์วิสกี ธรรมเนียมนี้จะเคร่งครัดมากถ้าเป็นในงานเลี้ยงอาหารค่ำเบินส์ (Burns supper; Burns Nicht) ซึ่งเป็นประเพณีของชาวสกอตเพื่อยกย่องรอเบิร์ต เบินส์และผลงานประพันธ์ของเขา
มาตราโมส
มาตราความแข็งแร่ของโมส (Mohs scale of mineral hardness) เป็นมาตราความแข็งของแร่ตามที่นักวิทยาแร่ชาวเยอรมัน ชื่อ ฟรีดริช โมส (Friedrich Mohs) กำหนดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1812 ประกอบด้วยแร่มาตรฐาน 10 ชนิด เรียงลำดับตั้งแต่แร่ที่ทนทานต่อการขูดขีดน้อยที่สุดจนถึงมากที่สุด ดังนี้
อ้างอิง
Härte
กาซัสกรันเดส
กาซัสกรันเดส (Casas Grandes; ) หรือที่เรียกว่า ปากิเม (Paquimé) เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ในรัฐชิวาวาทางภาคเหนือของประเทศเม็กซิโก สิ่งก่อสร้างในแหล่งนี้เป็นของวัฒนธรรมโมเกอโยน กาซัสกรันเดสได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งมรดกโลกแห่งหนึ่งของยูเนสโกตั้งแต่ ค.ศ. 1998 และได้รับการกำหนดให้เป็น ปูเอโบลมาฆิโก แห่งหนึ่งของเม็กซิโกตั้งแต่ ค.ศ. 2015
กาซัสกรันเดสเป็นหนึ่งในแหล่งวัฒนธรรมโมเกอโยนที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดในภูมิภาค การตั้งถิ่นฐานเริ่มขึ้นหลังจาก ค.ศ. 1130 สิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ได้รับการพัฒนาเป็นที่อยู่อาศัยหลายชั้นหลัง ค.ศ. 1350 และชุมชนถูกทิ้งร้างโดยไม่ทราบสาเหตุแน่ชัดเมื่อประมาณ ค.ศ. 1450 ถือได้ว่ากาซัสกรันเดสเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีโมเกอโยนที่สำคัญที่สุดในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเม็กซิโก โดยเชื่อมโยงกับแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ในรัฐแอริโซนาและรัฐนิวเม็กซิโกในสหรัฐ และแสดงให้เห็นถึงขอบเขตอันกว้างใหญ่ของเขตอิทธิพลโมเกอโยน
กาซัสกรันเดสตั้งอยู่ในหุบเขาอันกว้างขวางและอุดมสมบูรณ์ริมแม่น้ำกาซัสกรันเดสหรือแม่น้ำซานมิเกล ห่างจากเมืองฆาโนสไปทางใต้ 56 กิโลเมตร (35 ไมล์) และห่างจากเมืองชิวาวาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 240 กิโลเมตร (150 ไมล์) ชุมชนแห่งนี้อาศัยการชลประทานเข้าช่วยในการเกษตร
เขตโบราณคดีกาซัสกรันเดสตั้งอยู่ในเขตเทศบาลสมัยใหม่ที่มีชื่อเดียวกัน หุบเขาและภูมิภาคแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองกลุ่มต่าง ๆ มาเป็นเวลาหลายพันปี
แขวงท่าแร้ง
ท่าแร้ง เป็นแขวงหนึ่งของเขตบางเขน กรุงเทพมหานคร กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556 กำหนดให้ที่ดินส่วนใหญ่ในแขวงนี้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย บางส่วนเป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางและที่ดินประเภทสถาบันราชการ การสาธารณูปโภค และสาธารณูปการ
ประวัติ
เดิมแขวงท่าแร้งเป็นมีฐานะเป็น ตำบลท่าแร้ง ขึ้นกับอำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 นครหลวงกรุงเทพธนบุรีได้รับการจัดตั้งเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งมีการเปลี่ยนคำเรียกหน่วยการปกครองด้วย ตำบลท่าแร้งจึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงท่าแร้ง และอยู่ในเขตการปกครองของเขตบางเขน
เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้ปรับเปลี่ยนแนวเขตการปกครองระหว่างเขตบางเขนกับเขตลาดพร้าว โดยตัดท้องที่แขวงจรเข้บัวของเขตลาดพร้าว เฉพาะส่วนที่อยู่ทางทิศเหนือของคลองสามขา คลองโคกคราม และคลองตาเร่งมาขึ้นกับเขตบางเขน และกรุงเทพมหานครได้ผนวกแขวงจรเข้บัวส่วนดังกล่าวเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแขวงท่าแร้งไปพร้อมกันเพื่อความชัดเจนด้านการปกครอง
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงท่าแร้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตบางเขน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
การคมนาคม
ทางสายหลักในพื้นที่แขวงท่าแร้ง ได้แก่
ทางสายรองและทางลัดในพื้นที่ ได้แก่
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส
ในทางกายวิภาคศาสตร์ กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle; FCR) เป็นกล้ามเนื้อในปลายแขนของมนุษย์ ทำหน้าที่งอและกางมือออก
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากปุ่มมีเดียล อีพิคอนไดล์ของกระดูกต้นแขน (medial epicondyle of humerus) (เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส) และเกาะกับด้านหน้าของฐานกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (2nd metacarpal)
กล้ามเนื้อนี้วิ่งในแนวด้านข้างของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (flexor digitorum superficialis) และเอ็นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสสามารถเห็นได้จากด้านหน้าของปลายแขนตอนปลายๆ ใกล้ข้อมือ
ที่บริเวณปลายแขนบริเวณปลายๆ ใกล้ข้อมือ ทางขวาก่อนถึงข้อมือ จะเห็นเอ็นกล้ามเนื้อ 2-3 อัน ได้แก่ เอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสอยู่ทางด้านข้างมากที่สุด (ใกล้กับนิ้วโป้งมากที่สุด) (ส่วนเอ็นที่อยู่ใกล้กลางที่สุดคือเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส ส่วนอันตรงกลาง (ถ้ามี) คือเอ็นกล้ามเนื้อปาล์มาริส ลองกัส)
เส้นประสาทและหลอดเลือดแดง
กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิสเลี้ยงโดยเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อในกลุ่มกล้ามเนื้องอของมือส่วนใหญ่ และได้รับเลือดมาเลี้ยงจากหลอดเลือดแดงอัลนา (ulnar artery)
การออกกำลังกาย
เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อกลุ่มงออื่นๆ ในปลายแขน กล้ามเนื้อนี้สามารถฝึกความแข็งแรงได้จากการออกกำลังการต้านการงอ โดยใช้ wrist roller และ wrist curls ร่วมกับดัมบ์เบลล์ (dumbbell)
29 สิงหาคม
วันที่ 29 สิงหาคม เป็นวันที่ 241 ของปี (วันที่ 242 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 124 วันในปีนั้น
มินซ์พาย
มินซ์พาย (mince pie) หรือชื่ออื่น ๆ ได้แก่ มินซ์มีตพาย (mincemeat pie) ในบริเวณนิวอิงแลนด์ของสหรัฐ และ ฟรุตมินซ์พาย (fruit mince pie) ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ เป็นพายไส้หวานที่มีที่มาจากประเทศอังกฤษ โดยไส้ในทำจากผลไม้แห้งผสมกับเครื่องเทศที่เรียกว่า "มินซ์มีต" และนิยมรับประทานในช่วงเทศกาลคริสต์มาสในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ ในอดีตมินซ์พายเคยมีเนื้อสัตว์เป็นส่วนผสมในไส้ แต่ในปัจจุบันไม่มีเนื้อสัตว์แล้ว แม้ว่าชื่อเรียกจะคงเป็น "มินซ์พาย" หรือพายเนื้อบดก็ตาม
ประวัติ
ส่วนผสมของมินซ์พายสามารถสืบย้อนไปตั้งแต่สมัยที่ทหารชาวยุโรปที่รบในสงครามครูเสดเดินทางกลับจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ในสมัยนั้นอาหารบางสูตรของชาวตะวันออกกลางจะผสมเนื้อสัตว์ ผลไม้ และเครื่องเทศเข้าด้วยกัน มินซ์พายในสมัยนั้นจึงมีไส้ที่มีทั้งของคาวและของหวานผสมกัน มินซ์พายในสมัยทิวดอร์หรือชื่อในสมัยนั้นว่า ชริดพาย (shrid pie) มีไส้ที่ทำจากเนื้อสัตว์ที่ยีให้เป็นฝอย มันสัตว์ (suet) และผลไม้แห้ง ส่วนผสมสามชนิดสื่อถึงของขวัญสามอย่างที่โหราจารย์สามคนนำมานมัสการพระเยซูหลังประสูติ ในขณะที่เครื่องเทศได้แก่อบเชย กานพลู และจันทน์เทศนั้นเพิ่มเข้ามาภายหลัง จอห์น ทิมส์ นักสะสมและศึกษาของเก่าชาวอังกฤษให้ความเห็นว่าเครื่องเทศเพิ่มเข้ามาเพื่อระลึกถึงของขวัญจากโหราจารย์แห่งตะวันออก ทิมส์มองว่ามินซ์พายมีที่มาจากธรรมเนียมของชาวโรมันในช่วงเทศกาลแซตเทอร์นาเลีย พายในสมัยนั้นจะมีขนาดใหญ่กว่าในปัจจุบัน และมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า จอห์น เซลเดน นักกฎหมายชาวอังกฤษสันนิษฐานว่ารูปร่างยาวคล้ายโลงศพนั้นน่าจะมาจากรางหญ้าที่พระเยซูประสูติ แม้ว่าโทมัส เฟอร์มิงเงอร์ ทิสเซิลตัน-ดายเออร์ นักเขียนชาวอังกฤษจะไม่เห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานของเซลเดนก็ตาม โดยให้เหตุผลว่าส่วนที่เป็นแป้งด้านนอกของพายในตำราอาหารของอังกฤษสมัยก่อนเรียกว่า coffin ซึ่งเป็นคำเดียวกับคำว่าโลงศพ
ในอดีตมินซ์พายมีชื่อเรียกหลายอย่าง จอห์น แบรนด์ นักสะสมและศึกษาของเก่าชาวอังกฤษอ้างว่าชาวอังกฤษสมัยเอลิซาเบธและสมัยจาโคเบียนเรียกพายชนิดนี้ว่ามินชต์พาย (minched pie) มัตตันพาย (mutton pie) หรือพายเนื้อแกะ และคริสต์มาสพาย ซึ่งเริ่มเรียกในศตวรรษถัดมา ในตำราอาหารของ มาร์คัม จาก ค.ศ. 1615 ระบุว่าให้ใช้เนื้อส่วนที่ดีที่สุดจากขาแกะ แล้วผสมมันแกะ พริกไทย เกลือ กานพลู ดอกจันทน์เทศ เคอร์แรนต์ (คล้ายลูกเกดแต่ทำจากผลไม้อีกชนิดหนึ่ง) ลูกเกด ลูกพรุน อินทผลัม และเปลือกส้ม และระบุว่าสามารถใช้เนื้อวัวหรือเนื้อลูกวัวแทนได้ ทางภาคเหนือของอังกฤษนิยมใช้ห่านเป็นส่วนผสมไส้พาย
มินซ์พายกลายเป็นสิ่งต้องห้ามในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษเช่นเดียวกับสิ่งอื่นที่เกี่ยวข้องกับนิกายโรมันคาทอลิก กลุ่มพิวริตันหรือกลุ่มเคร่งศาสนาในอังกฤษสมัยนั้นปฏิเสธมินซ์พาย เนื่องจากพวกเขามองว่าคริสต์มาสพายหรือมินซ์พายเกี่ยวข้องกับนิกายโรมันคาทอลิก
หลังการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ มินซ์พายยังคงได้รับความนิยมในช่วงเทศกาลคริสต์มาส แม้ว่าขนาดจะเล็กลงและมีรสหวานขึ้นก็ตาม มินซ์พายยุคหลังการปฏิรูปนั้นไม่มีสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับโรมันคาทอลิกแล้ว ผู้คนเริ่มเตรียมไส้ผลไม้และเครื่องเทศใส่กระปุกไว้ล่วงหน้าก่อนเทศกาลเพื่อความสะดวก เมื่อเข้าสู่สมัยวิกตอเรีย มินซ์พายแทบไม่มีส่วนผสมของเนื้อสัตว์แล้ว แม้ว่าจะยังคงใช้มันสัตว์อยู่ และนักเขียนในช่วงศตวรรษที่ 20 จะยังรณรงค์ให้ใช้เนื้อในมินซ์พายก็ตาม ซึ่งรสชาติของมินซ์พายในสมัยวิกตอเรียจะใกล้เคียงกับมินซ์พายในปัจจุบัน
มินซ์พายยังคงได้รับความนิยมในปัจจุบัน แม้ว่าส่วนผสมจะเปลี่ยนไปจากเดิมแล้วก็ตาม ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ค.ศ. 2011 เกร็กส์ซึ่งเป็นเครือร้านเบเกอรีที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรรายงานว่าขายมินซ์พายได้ 7.5 ล้านชิ้น ในขณะที่ยอดขายมินซ์พายของซูเปอร์มาร์เกตและร้านค้าในเกรตบริเตนในช่วง 12 สัปดาห์สุดท้ายของ ค.ศ. 2017 มีมูลค่ารวม 28,872 ล้านปอนด์
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2538)
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ (Ghost in the Shell, 攻殻機動隊 GHOST IN THE SHELL Kōkaku Kidōtai Gōsuto In Za Sheru) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากประเทศญี่ปุ่น ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2538 ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนชื่อเดียวกันเขียนโดย Masamune Shirow เขียนบทโดย Kazunori Itō และกำกับโดย Mamoru Oshii ให้เสียงโดย Atsuko Tanaka, Akio Ōtsuka, และ Iemasa Kayumi เป็นผลงานร่วมทุนสร้างระหว่างประเทศญี่ปุ่นและประเทศอังกฤษ ผลิตโดย Kodansha ร่วมกับ Bandai Visual และ Manga Entertainment งานผลิตแอนิเมชันดำเนินการโดย Production I.G.
เนื้อเรื่องเล่าเรื่องของ Motoko Kusanagi ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยรักษาความสงบ ไล่ล่าแฮกเกอร์ลึกลับชื่อว่านักเชิดหุ่น สอดแทรกแนวคิดทางปรัชญาว่าด้วยความเป็นตัวตน ในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้า ดนตรีประกอบประพันธ์โดย Kenji Kawai มีการนำภาษาญี่ปุ่นโบราณมาประกอบในเนื้อเพลง
ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการชื่นชมอย่างมาก โดยได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในบรรดาภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดีที่สุดตลอดกาล นักวิจารณ์ชื่นชมงานภาพที่สวยงามซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างแอนิเมชันแบบวาดมือบนแผ่นเซลล์ กับแอนิเมชันที่ทำจากคอมพิวเตอร์กราฟิก เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ผลิตภาพยนตร์จำนวนมาก เช่น พี่น้องวาชาวสกี ผู้สร้างภาพยนตร์ชุด เดอะ เมทริกซ์ และเจมส์ คาเมรอน และมีผลงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตามมาอีกหลายอย่าง ที่สำคัญ เช่น ผลงานของ Oshii ปี 2004 Ghost in the Shell 2: Innocence ซึ่งไม่ได้เป็นภาคต่อของเรื่องนี้แต่อย่างใด, งานผลิตซ้ำปี 2008 Ghost in the Shell 2.0 ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของเรื่องเดียวกันนี้ (เสียงใหม่ และแอนิเมชันสามมิติใหม่บางส่วน) และฉบับดัดแปลงเป็นภาพยนตร์คนแสดงปี 2017 นำแสดงโดย Scarlett Johansson
ภาคเศรษฐกิจขั้นที่ 3
ในระบบเศรษฐกิจที่พัฒนาแล้ว อุตสาหกรรมบริการมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความสำคัญมากขึ้นในสังคม ยกตัวอย่างเช่นในประเทศอังกฤษ (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488) เนื่องจากมาตรฐานการครองชีพของประชาชนที่สูงขึ้น ดังนั้นมันจึงทำให้ผู้บริโภคต้องการบริการต่าง ๆ มากขึ้น อุตสาหกรรมบริการจึงกลายเป็นแหล่งจ้างงานของคนในแต่ละประเทศมากขึ้นด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย เบียทริซแห่งซาวอย
เจ้าฟ้าหญิงมาเรีย เบียทริซแห่งซาวอย (Princess Maria Beatrice of Savoy) ประสูติเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 ณ เนเปิลส์ อิตาลี พระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 และ เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม พระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชันษา 3 ชันษา พระราชบิดาทรงราชย์ได้เพียง 9 เดือน ก็ถูกล้มล้างราชบัลลังก์ พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จลี้ภัยไปประเทศโปรตุเกส โดยพระราชมารดาของพระองค์พร้อมด้วย พระภคินีและพระเชษฐาเสด็จพระราชดำเนินและเสด็จไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในขณะที่พระราชบิดาประทับในโปรตุเกส
เสกสมรส
เมื่อปี พ.ศ. 2510 พระองค์ทรงมีความประสงค์จะเสกสมรสกับ เมาริซิโอ อาเรนา นักแสดงชาวอิตาลี แต่ได้รับการคัดค้านจากครอบครัว ซึ่งพระราชบิดาให้เหตุผลว่าไม่เหมาะสมกัน จนกระทั่งปี 2511 ความสัมพันธ์ของทั้ง 2 ก็ยุติลง
ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับ หลุยส์ ราฟาเอเล เรย์นา กอร์บาลัน อี ดิลยอน เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2513 และทรงหย่าในปี 2541 มีพระบุตรดังนี้
ซึ่งพระองค์ทรงประทับกับพระบุตรในประเทศเม็กซิโก ต่อมาเรื่องราวร้ายๆก็ถาโถมสู่พระองค์อย่างไม่หยุดหย่อน เริ่มด้วยการเสียชีวิตอย่างกระทันหันของพระโอรสคือ ราฟาเอล เรย์นา กอร์บาลัน อี ดิลยอน ด้วยวัยเพียง 23 ปีจากการตกตึกในแมสซาชูเซตต์ส ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2542 หลุยส์ ราฟาเอเล เรย์นา กอร์บาลัน อี ดิลยอน อดีตพระสามีของพระองค์ก็ถูกฆาตกรรม โดยพระองค์ไม่ได้เสด็จไปร่วมงานพระศพในครั้งนี้
พืชสงวน
พืชสงวน คือพืชที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดให้เป็นพืชสงวน ตามมาตรา 29 ในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518 และฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 ห้ามมิให้ผู้ใดส่งออกซึ่งพืชสงวน เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรี และเฉพาะเพื่อประโยชน์ในการทดลอง หรือวิจัยในทางวิชาการเท่านั้น ผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสี่พันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
จุดมุ่งหมายที่มีการกำหนดพืชสงวนขึ้น เนื่องจากเกรงว่าหากพันธุพืชที่ดีเหล่านี้ถูกนำ ไปปลูกในต่างประเทศแล้ว ก็จะกลับมาเป็นคู่แข่งทางการค้าได้ จึงห้ามส่งออก พืชสงวนมีทั้งสิ้น 11 ชนิดคือ ทุเรียน ส้มโอ องุ่น ลำไย ลิ้นจี่ มะขาม มะพร้าว กวาวเครือ ทองเครือ สละ และสับปะรด
หญ้าหนูต้น
หญ้าหนูต้น  (L.) DC. ชื่ออื่นๆ ได้แก่ โก่กำแล่น (ชัยภูมิ) หางไก่เถื่อน (อุบลราชธานี) มะพร้าวป่า ศรีคันไชย (เชียงใหม่) ลำพัน (จันทบุรี) ศรีคันไชย (เชียงใหม่) อยู่ในวงศ์ Liliaceae เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดิน ขึ้นเป็นกอขนาดเล็ก ใบเดี่ยวเรียงสลับ แตกเป็นกระจุกที่โคนต้น ขอบใบเรียบ ก้านใบแผ่เป็นแผ่นหุ้มซ้อนกัน ดอกช่อ ออกจากซอกใบที่โคนต้น กลีบเลี้ยงและกลีบดอกเหมือนกัน สีขาวปนม่วง เป็นหลอดเล็กๆ ปลายแยกเป็นกลีบ 6 กลีบ เกสรเพศผู้มี 6 อัน สีเหลือง ผลสดรูปทรงกลม เมื่อสุกมีสีม่วงอมน้ำเงิน พบทั่วไปตามป่าเบญจพรรณและป่าดิบแล้ง ออกดอกราวเดือนตุลาคมถึงธันวาคม หญ้าหนูต้นเป็นพืชสมุนไพร ทั้งต้นต้มผสมกับยาอื่น ดื่มแก้แผลเรื้อรัง รากต้มน้ำดื่มแก้ท้องผูก ทางจังหวัดอุบลราชธานีใช้รากและใบผสมกับตัวยาอื่นใช้เป็นยาแก้ปวดเมื่อย
ความถนัดซ้าย
ความถนัดซ้าย หมายถึงการใช้มือข้างที่ถนัดเป็นมือข้างซ้ายซึ่งถือเป็นส่วนน้อย โดยจากการสำรวจในปี 2013 พบว่ามีคนที่ถนัดซ้ายเป็นสัดส่วน 10% ของคนทั้งโลก โดยทั่วไปแล้วอุปกรณ์และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ มักจะทำขึ้นสำหรับคนถนัดขวาซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ในสังคม อย่างไรก็ตาม ก็มีบริษัทที่ผลิตและจำหน่ายเครื่องมือ เครื่องเขียน อุปกรณ์ทำอาหาร ฯลฯ สำหรับคนถนัดซ้ายโดยเฉพาะอยู่ด้วย วันที่ 13 สิงหาคม เป็นวันคนถนัดซ้ายสากลตามที่กลุ่มคนถนัดซ้ายของสหราชอาณาจักร (Left-Handers Club) กำหนดขึ้นในปี 1992 ตามวันเกิดของผู้เสนอ
ในความหมายกว้าง ๆ คำนี้อาจจะไม่ใช้แค่เฉพาะกับมือหรือแขนเท่านั้น แต่ยังอาจใช้กับกรณีที่ขา ตา หรือหูข้างใดข้างหนึ่งได้รับการใช้งานอย่างโดดเด่นมากกว่าอีกข้างอย่างเห็นได้ชัด
พระเจ้ากวนกุงเชง
อ้างอิง
798816
ซีจีพี เกรย์
ซีจีพี เกรย์ (CGP Grey) เป็นยูทูบเบอร์การศึกษา นักพอดแคสต์ และสตรีมเมอร์สดชาวอเมริกัน-ไอริชที่สร้างวิดีโออธิบายสั้น ๆ ในเนื้อหาที่เกี่ยวกับการเมือง, ภูมิศาสตร์, เศรษฐกิจ, ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม
นอกจากนี้ เกรย์ยังเป็นที่รู้จักจากการทำพ็อกแคสต์เฮลโลอินเทอร์เน็ตร่วมกับเบรดี ฮารานใน ค.ศ. 2014 และเป็นพิธีการในพอดแคสต์ คอเท็กซ์ ร่วมกับไมก์ เฮอร์ลีย์ ผู้ร่วมก่อตั้งเครือข่ายพอดแคสต์รีเลย์เอ็ฟเอ็มตั้งแต่ ค.ศ. 2015
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ
เกรย์เติบโตที่ชานเมืองเกาะลองของนครนิวยอร์ก เขาเข้าวิทยาลัยที่นิวยอร์กทางเหนือ (upstate New York) แล้วได้ปริญญาถึงสองอัน ได้แก่สาขาฟิสิกส์และสังคมวิทยา
ย่า/ยายของเกรย์เกิดที่ประเทศไอร์แลนด์ ในวัยเด็ก พ่อของเขาสมัครขอสัญชาติไอริชแทนเขา ซึ่งทำให้เกรย์ได้รับสิทธิพลเมืองทั้งอเมริกัน–ไอริช แล้วใช้โอกาสนี้ไปที่สหภาพยุโรปและเข้าไปในลอนดอน จากนั้นเกรย์จึงศึกษาปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ในลอนดอน และอาศัยอยู่ในนครนี้ต่อไป
วิดีโอ
CGP Grey ช่องยูทูบหลักของเกรย์มีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับวิดีโออธิบาย ในวิชาต่าง ๆ เช่น การเมือง, ภูมิศาสตร์, เศรษฐกิจ, ประวัติศาสตร์, ผลิตภาพ, อินเทอร์เน็ต, วิทยาศาสตร์, วัฒนธรรมอเมริกัน และวัฒนธรรมอังกฤษ ในวิดีโอมีเกรย์พูดต่อหน้าแอนิเมชัน, ภาพสต็อก และภาพนิ่ง ถึงแม้ว่าเกือบทุกวิดีโอจะมีเสียงของเกรย์ แต่ไม่มีการเปิดเผยใบหน้าของเขาในวิดีโอของตนเองเลย และในวิดีโอของคนอื่น ๆ ก็จะเบลอหน้าเขาเกือบทุกครั้ง เขามักใช้มนุษย์ก้างปลาที่สวมแว่นตาแทนตัวเขาเอง เกรย์กล่าวว่ารูปแบบการนำเสนอในวิดีโอของเขาได้แรงบันดาลใจจากซีรีส์ Zero Punctuation ของยาฮ์ตซี โครชอว์
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน เป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติประจำจังหวัดน่าน ตั้งอยู่ภายในคุ้มของอดีตเจ้าผู้ครองนครน่าน (หอคำ) ถนนผากอง ตำบลในเวียง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน
ประวัติ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน เดิมเป็นที่ประทับของพระเจ้าสุริยพงษ์ผลิตเดชฯ พระเจ้าน่าน ทรงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2446 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น มีมุขด้านหน้า หลังคามุงด้วยไม้แป้นเกล็ด บนเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน 32 ตารางวา ครั้นเมื่อเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่านองค์สุดท้ายถึงพิราลัย เจ้านายบุตรหลานของเจ้าผู้ครองนครน่านจึงได้มอบหอคำหลังนี้พร้อมที่ดินให้แก่รัฐบาล เพื่อใช้เป็นอาคารศาลากลางจังหวัดน่าน ต่อมาเมื่อกระทรวงมหาดไทยได้ก่อสร้างอาคารศาลากลางจังหวัดหลังใหม่ขึ้น กรมศิลปากรจึงได้ขอรับมอบอาคารเพื่อใช้เป็นสถานที่จัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน ขึ้นในปี พ.ศ. 2517 และประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการขึ้นในปี พ.ศ. 2528 โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานประกอบพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2530
อาคารชั้นล่าง
ประกอบด้วยส่วนหน้ามุขใช้เป็นห้องจำหน่ายบัตรเข้าชม หนังสือด้านวิชาการ สินค้าพื้นเมือง และของที่ระลึกอื่นๆ ส่วนโถงกลางรวมถึงปีกอาคารด้านทิศเหนือ ใช้แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับชาติพันธุ์วิทยาเกี่ยวกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาว และชาวไทยพื้นเมืองภาคเหนือ และส่วนหลังซึ่งส่วนปีกอาคารด้านทิศเหนือ ใต้ และเฉลียง จัดแสดงเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่และเครื่องใช้ของเผ่าชนต่างๆ ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดน่าน
อาคารชั้นบน
ประกอบด้วยส่วนหน้ามุขซึ่งใช้เป็นห้องจัดนิทรรศการพิเศษ พื้นที่ส่วนกลางเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ใช้จัดแสดงเรื่องราวเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของเมืองน่าน และส่วนหลังซึ่งเป็นส่วนปีกของอาคารด้านทิศเหนือ ใต้ และเฉลียงหลัง จำวน 6 ห้อง ใช้จัดแสดงด้านโบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะของเมืองน่านตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
งาช้างดำ
งาช้างดำ มีลักษณะเป็นงาปลียาว 97 เซนติเมตร วัดโดยรอบตรงส่วนใหญ่ที่สุด 47 เซนติเมตร โพรงตอนโคนลึก 14 เซนติเมตร สีออกน้ำตาลเข้มไม่ดำสนิท มีจารึกอักษรล้านนาว่า "กิ่งนี้หนักหนึ่งหมื่นห้าพัน" หรือประมาณ 18 กิโลกรัม สันนิษฐานว่าเป็นงาข้างซ้ายเพราะมีรอยเสียดสีกับงาชัดเจน ชาวจังหวัดน่านถือว่า งาช้างดำเป็นวัตถุมงคลคู่บ้านคู่เมืองน่านและถือเป็นเอกลักษณ์หนึ่งของจังหวัดน่าน  เป็นวัตถุโบราณที่หายากและมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์เป็นอย่างมาก ปัจจุบันงาช้างดำเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ น่าน
ความเป็นมาของงาช้างดำนี้ไม่มีหลักฐานแน่ชัด มีเพียงตำนานเล่าสืบต่อกันมา 2 เรื่อง
เรื่องแรก ในสมัยพระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครเมืองน่าน  (พ.ศ. 2353-2368)  มีพรานคนเมืองน่านได้เข้าป่า ล่าสัตว์เข้าไปถึงเขตแดนระหว่างไทยกับเชียงตุงได้พบซากช้างตัวดำสนิทตายในห้วย พอดีกับพรานชาวเชียงตุงมาพบด้วยพรานทั้งสองจึงแบ่งงาช้างดำกันคนละข้าง ต่างคนก็นำมาถวายเจ้าเมือง ต่อมาเจ้าเมืองเชียงตุง ได้ส่งสารมาทูลเจ้าสุมนเทวราชว่า "ตราบใดงาช้างดำคู่นี้ไม่สูญหาย  เมืองน่านกับเมืองเชียงตุงจะเป็นมิตรไมตรีกันตลอดไป..."
ในส่วนของ ครุฑ ที่แบกรับงาช้างดำไว้นั้น แกะสลักจากไม้สักทั้งท่อนโดยช่างสกุลน่าน สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2469 เนื่องจากช่วงนั้นมีข่าวว่าเจ้าเมืองฝ่ายเหนือบางเมืองคิดแข็งข้อก่อการกบฏต่อราชวงค์จักรี เจ้าผู้ครองนครน่านจึงสั่งให้ทำพระครุฑพ่าห์ขึ้นมาแบกรับงาช้างดำวัตถุคู่บ้านคู่เมืองไว้ เพื่อเป็นการแสดงสัญลักษณ์ให้เห็นว่า "นครน่านในยุคนั้นยังคงจงรักภักดีต่อราชวงศ์จักรีแห่งกรุงรัตนโกสินทร์อยู่ไม่เสื่อมคลาย..."
วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา
วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา เชียงใหม่  ตั้งอยู่เลขที่  2  ถนนสุขเกษม   ตำบล ป่าตัน อำเภอเมือง   จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับอนุญาตให้ ดำเนินการจากกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ 18  ธันวาคม  พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา  มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการศึกษา ด้านวิชาชีพแก่เยาวชนชาวเชียงใหม่ และเยาวชนทั่วไป โดยเฉพาะในภาคเหนือได้มีโอกาสศึกษาในสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม ในระดับมาตรฐานทัดเทียมกับสถาบันชั้นนำของประเทศ   เมื่อแรกเริ่มโรงเรียนมีอาคารทิพยมณฑล เป็นอาคารเรียน 1 หลัง มีจำนวนนักศึกษา 350 คน ในเนื้อที่  10 ไร่ ทำการสอนในหลักสูตรสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล   ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช. )  3  แผนก คือ แผนกช่างยนต์  แผนกช่างไฟฟ้า และแผนกพณิชยการ ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา เชียงใหม่ (ปทล.)
ประวัติ
วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา เชียงใหม่ (โรงเรียนโปลิเทคนิคลานนาเดิม)ตั้งอยู่เลขที่ ๒ ถนนสุขเกษม ตำบล ป่าตัน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการจากกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่วันที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๒๑ เป็นต้นมา มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการศึกษา ด้านวิชาชีพแก่เยาวชนชาวเชียงใหม่ และเยาวชนทั่วไป โดยเฉพาะในภาคเหนือได้มีโอกาสศึกษาในสาขาวิชาช่างอุตสาหกรรม ในระดับมาตรฐานทัดเทียมกับสถาบันชั้นนำของประเทศ เมื่อแรกเริ่มวิทยาลัยเทคโนโลยีมีอาคารทิพยมณฑล เป็นอาคารเรียน ๑ หลัง มีจำนวนนักศึกษา ๓๕๐ คน ในเนื้อที่ ๑๐ ไร่ ทำการสอนในหลักสูตรสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช. ) ๓ แผนก คือ แผนกช่างยนต์ แผนกช่างไฟฟ้า และแผนกพณิชยการ
พ.ศ. ๒๕๒๗ ได้เปิดสอนหลักสูตรสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส.) ใน แผนกช่างยนต์ และช่างไฟฟ้า และได้ขยายพื้นที่ออกไปเป็น ๓๕ ไร่ เพื่อปลูกสิ่งก่อสร้าง และสถานที่พักผ่อนสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษา
พ.ศ. ๒๕๒๙ วิทยาลัยเทคโนโลยีได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพสาขาวิชาช่างอิเล็กทรอนิกส์ และมุ่งเน้นการเรียนการสอนทางสาขาช่างอุตสาหกรรมทั้งทางด้านช่างยนต์ ช่างไฟฟ้า และช่างอิเล็กทรอนิกส์ จึงเห็นสมควรลดจำนวนนักศึกษาสายพณิชยการลง และขยายจำนวนนักศึกษาทางสายช่างอุตสาหกรรม ต่างๆ ให้มากขึ้น
ปี พ.ศ. ๒๕๓๘ วิทยาลัยเทคโนโลยีจึงได้เปิดทำการสอนสาขาวิชาเทคนิคสถาปัตยกรรม ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.)
ปี พ.ศ. ๒๕๓๙ วิทยาลัยเทคโนโลยีได้ขยายหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.) สาขาวิชาก่อสร้าง
ปี พ.ศ. ๒๕๔๑ วิทยาลัยเทคโนโลยีได้ขยายหลักสูตรอาชีวศึกษาในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส.) สาขาช่างเทคนิคสถาปัตยกรรม และได้ปรับใช้หลักสูตรอาชีวศึกษาในระดับ ปวช. และ ปวส. ทุกสาขา
ปี พ.ศ. ๒๕๔๕ ได้เปิดสอนในประเภทวิชาพณิชยการ ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ประเภทวิชาบริหารธุรกิจ ในสาขางานการบัญชี การตลาด และคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และประเภทวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว ในสาขางานมัคคุเทศเดินป่า อีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ได้หยุดการเรียนการสอนไป
ปัจจุบัน วิทยาลัยเทคโนโลยีจัดการเรียนสอนโดยใช้หลักสูตรของกรมอาชีวศึกษา ใน ๓ ประเภทวิชา ได้แก่ ประเภทวิชาอุตสาหกรรม ประเภทวิชาพาณิชยกรรมและบริหารธุรกิจ และประเภทวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว บนพื้นที่ จำนวน ๓๕ ไร่ มีบุคลากร จำนวน ๒๘๖ คน และนักศึกษา จำนวน ๔,๘๓๒ คน มีอาคารเรียน ๔ หลัง อาคารอำนวยการ ๑ หลัง โรงฝึกปฏิบัติ ๗ หลัง อาคารเอนกประสงค์ ๑ หลัง อาคารห้องสมุด ๒ หลัง อาคารพยาบาล ๑ หลัง อาคารกิจการนักศึกษา ๒ หลัง อาคารแสดงผลงานนักศึกษา ๑ หลัง อาคารโรงกรองน้ำ ๑ หลัง อาคารห้องน้ำ ๖ หลัง อาคารมินิมาร์ท ๑ หลัง ศาลาธรรม ๑ หลัง สนามฟุตบอล ๕ สนาม สนามตะกร้อ ๒ สนาม สนามบาสเกตบอล ๑ สนาม สนามวอลเลย์บอล ๑ สนาม สนามเปตอง ๑ สนาม สนามฝึกซ้อมกีฬาเทควันโด ๑ สนาม และสวนสุขภาพ ๑ แห่ง
ปัจจุบัน วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนาได้ขยายพื้นที่รวมเป็นจำนวน 35 ไร่ รองรับความก้าวหน้าทางการศึกษาที่รุดหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง มีกาารสร้างอาคารใหม่เพิ่มเติมจำนวนหลายหลัง ตลอดจนนำอุปกรณ์ที่ทันสมัยล้ำหน้าทางเทคโนโลยีเข้ามาสนับสนุนในด้านการเรียน การสอน ซึ่งขณะนี้มีนักศึกษาทั้งระดับ ปวช. ปวส. กว่า 4,000 คน
ปรัชญาของวิทยาลัย
"ความรู้คู่คุณธรรม" วิทยาลัยกำหนดปรัชญาการศึกษาโดยมุ่งพัฒนาผู้เรียนให้มีความสามารถทางวิชาการ มีทักษะในการปฏิบัติงาน และมีคุณสมบัติที่จำเป็นตามลักษณะอาชีพ พร้อมที่จะทำงานร่วมกับผู้อื่น หรือทำงานเป็นอิสระ สามารถปรับปรุงตนให้ทันต่อวิวัฒนาการทางเทคโนโลยี มีระเบียบวินัย มีความสำนึกในจรรยาบรรณวิชาชีพ ควบคู่ไปกับคุณธรรมในการดำรงชีวิต มีความรับผิดชอบต่อตนเอง และสังคม
อัตลักษณ์ เป็นคนดีมีความรู้คู่สังคม
เอกลักษณ์ สร้างคนดีให้มีความรู้สู่สังคม
เพลงประจำสถาบัน
มาร์ช ปทล.
ปทล. โปลิเทคนิคลานนา แหล่งรวมวิชา แห่งพาณิชและช่าง สมัครสมานสามัคคีก่อเป็นพลัง สร้างความหวัง ให้ชีวิตมั่นคง ปทล. โปลิเทคนิคลานนา ส่งเสริมจรรยา จริยะสูงส่ง ยึดมั่นในชาติ ศาสน์ กษัตริย์ รัฐดำรง ช่วยเสริมส่ง วิชาชีพให้ร่ำลือ
ประกาศศักดา สร้างชื่อเสียงให้ระบือ สร้างเกียรติคุณ ไปทั่วแคว้น ให้เขาลือ ว่าเรานี้คือ ลูกหลาน ปทล.
ปทล. โปลิเทคนิคลานนา แหล่งรวมชีวา รวมวิญญา หลอมหล่อ ให้กล้าแกร่ง ให้เข้มแข็งไม่ย่อท้อ
ปทล. ทุกคนอดทนเหนือใคร (ซ้ำ *)
ทำนอง/เนื้อร้อง สุจิตรา วีระชาติ
เรียบเรียงเสียงประสานโดย คณะครู-นักเรียนวิทยาลัยเทคโนโลยีโปลิเทคนิคลานนา
รางวัลแห่งความภูมิใจ
ได้รับรองมาตรฐานคุณภาพการศึกษา ... ... รางวัลสถานศึกษาวิชาทหารดีเด่น จากมณฑลทหารบกที่ 33 เชียงใหม่
... รางวัลโรงเรียนเอกชนดีเด่น พ.ศ. 2530
ได้รับรองมาตรฐานคุณภาพการศึกษา ... รางวัลสถานศึกษาที่มีกิจกรรมแนะแนวดีเด่น และครูแนะแนวดีเด่นระดับอาชีวศึกษาจ.เชียงใหม่จากกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมร่วมกับ จ.เชียงใหม่
... รางวัลคุรุสภาสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาดีเด่น ระดับอุดมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน จากคุรุสภา จ.เชียงใหม่
... รางวัลเกียรติคุณสถานศึกษา ประเภทจัดกิจกรรมในการป้องกันติดตามและแก้ไขปัญหา ความประพฤตินักเรียนนักศึกษา จ.เชียงใหม่ ดีเด่น จากกรมพลศึกษา
สถานที่ตั้ง
2 ถนนสุขเกษม ต.ป่าตัน อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50300 โทร. 0 5321 3061, 0 5321 3144, 0 5321 9175 แฟกซ์ 0 5340 8223
อำเภอหนองฉาง
หนองฉาง  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี
ประวัติ
อำเภอหนองฉาง เคยเป็นเมืองในยุคทวารวดีจะมีชื่อเดิมอย่างใดไม่ปรากฏ แต่สันนิฐานว่าเป็นเพียงเมืองหนึ่งที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์พอประมาณ ปัจจุบันยังมีร่องรอยของสิ่งปลูกสร้างที่ปรักหักพังให้เป็นหลงเหลืออยู่บ้างที่เมืองการุ้งในเขตของอำเภอบ้านไร่ และเมืองโบราณบึงคอกข้าง อยู่ในเขตอำเภอสว่างอารมณ์ และเมื่ออาณาจักรของทวาราวดีเสื่อมโทรมไปเมืองหนองฉางก็เสื่อมโทรมและร้างไปในที่สุด
ต่อมาในสมัยต้นกรุงสุโขทัย  ท่านท้าวมหาพรหมได้มาสร้างเมืองอุทัยที่ตำบลอุทัยเก่า อำเภอหนองฉางอีกครั้ง เพราะเห็นว่าเป็นชัยภูมิที่ดีและเหมาะสม เนื่องจากมีน้ำอุดมสมบูรณ์และพืชพรรณธัญญาหารเจริญงอกงามดีพอสร้างเมืองเสร็จแล้ว  ราษฎรที่อยู่บริเวณใกล้เคียงก็อพยพกันเข้ามาอยู่กันอย่างหนาแน่น  ครั้นถึงสมัยกรุงศรีอยุธยา พะตะเบิด ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองคนแรก จึงมีการจัดทำเนียบหัวเมืองขึ้น ดังนั้น เมืองอุทัยได้จัดอยู่เป็นหัวเมืองด่านชั้นนอก มีพระอินทรเดช เป็นนายด่านหนองสรวง (ปัจจุบันตำบลนี้อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอหนองฉางประมาณ 2 กิโลเมตร) และมีพระพลสงคราม เป็นนายด่านแม่กลอง (ปัจจุบันอยู่ในท้องที่อำเภอบ้านไร่)
ครั้นต่อมาเมื่อกิจการค้าขายทางน้ำเจริญขึ้นตัวเมืองอุทัยธานี ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่อำเภอหนองฉางในปัจจุบัน และอยู่ห่างจากแม่น้ำมาก การประกอบอาชีพไม่ดีเท่าที่ควร จึงเริ่มเสียความสำคัญไปราษฎรส่วนมากจึงพากันอพยพไปตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนที่บ้านสะแกกรัง แขวงเมืองมโนรมย์  จังหวัดชัยนาท ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพในทางค้าขายกับพ่อค้าชาวจีนจนกลายเป็นชุมชนหนาแน่น และคับคั่งไปด้วยผู้คนมากมายถึงแม้จะอยู่ในเขตของจังหวัดชัยนาท แต่ราษฎรส่วนใหญ่ก็ถือว่าตนเป็น “คนอุทัย” ซึ่งในสมัยแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ  มีบุคคลสำคัญของตระกูลหนึ่งนำโดยหมื่นมหาสนิท (ทองคำ) ชื่อนายทองดี มีอายุพอสมควร ท่านบิดาจึงได้ส่งเข้าไปรับราชการที่กรุงศรีอยุธยาในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง “พระพินิจอักษร“ เจ้ากรมเสมียนตราท่านผู้นี้คือ “สมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก” ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์จักรี
ในปี พ.ศ. 2310 ชาวไทยต้องเสียกรุงศรีอยุธยาให้แก่พม่าราษฎรชาวเมืองอุทัยทั้งที่เมืองหนองฉาง และบ้านสะแกกรังถูกพม่ากวาดต้อนไปเป็นเชลยยังเมืองเมาะตะมะเกือบทั้งหมดทำให้ เมืองอุทัยเกือบเป็นเมืองร้าง ครั้นสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์โปรดให้กองทัพกรุงธนบุรีมาขับไล่พม่าให้พ้นไปจากเมืองอุทัย และโปรดให้หลวงสรวิชิต (หน) เป็นนายด่านเมืองอุทัย
ครั้นถึงปี พ.ศ. 2376 พระยาอุทัยธานีซึ่งเป็นชาวกรุงเทพ เห็นว่าบ้านสะแกกรังมีผู้คนอยู่อย่างหนาแน่น อยู่ติดกับแม่น้ำสะแกกรัง การคมนาคม และการขนส่งสินค้าสะดวกกว่าที่อำเภอหนองฉางที่อยู่ในทำเลที่ไม่เหมาะสมไม่มีแม่น้ำไหลผ่านจึงได้ย้ายไปว่าราชการที่บ้านสะแกกรัง แขวงเมืองชัยนาท และพระยาชัยนาทซึ่งเป็นเพื่อนกับพระยาอุทัยธานีก็ไม่รังเกียจขัดขวาง จึงได้จัดตั้งสำนักงานและว่าราชการที่ “บ้านสะแกกรัง”  สืบต่อมาจนกระทั่งเมื่อปี  พ.ศ. 2445  กระทรวงมหาดไทยจึงมีคำสั่งประกาศย้ายเมืองอุทัยธานีอย่างเป็นทางการจากที่ตั้งเดิมที่อำเภอหนองฉางไปยัง “บ้านสะแกกรัง” ตำบลอุทัยใหม่ อำเภอเมืองอุทัยธานี ส่วนเมืองอุทัยธานีเดิมก็เปลี่ยนมาเป็นอำเภอหนองฉางในปัจจุบัน ส่วนที่ตั้งเมืองอุทัยธานีเดิมในปัจจุบัน  คือ "บ้านอุทัยเก่า ตำบลอุทัยเก่า อำเภอหนองฉาง จังหวัดอุทัยธานี"
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหนองฉางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 97 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหนองฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อ่าวเวเนซุเอลา
อ่าวเวเนซุเอลา (Golfo de Venezuela) เป็นอ่าวในทะเลแคริบเบียน ล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัฐซูเลียและรัฐฟัลกอนของประเทศเวเนซุเอลา และจังหวัดกัวฮิราของประเทศโคลอมเบีย
อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างคาบสมุทรปารากัวนาในรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา กับคาบสมุทรกัวฮิราในประเทศโคลอมเบีย และมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบมาราไกโบผ่านคลองที่ขุดขึ้นเพื่อการเดินเรือ
อ่าวเวเนซุเอลาถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1499 โดยอาลอนโซ เด โอเคดา ซึ่งมีผู้ร่วมเดินทางคืออเมริโก เวสปุชชี ปัจจุบันยังมีการโต้เถียงเรื่องอาณาเขตในน่านน้ำแห่งนี้ระหว่างโคลอมเบียกับเวเนซุเอลา ซึ่งไม่สามารถยุติลงได้แม้จะมีการเจรจากันมานานหลายทศวรรษ
พัซเซิล/รีไวฟ์
พัซเซิล/รีไวฟ์ (PUZZLE/Revive) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 31 ของ ไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 โดยมีเพลงหลักสองเพลง ซึ่งได้นำไปใช้อนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันทั้งคู่
ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นอีกซิงเกิลหนึ่งของไม คุรากิที่ออกในรูปแบบ Double A-side (มีเพลงหลักสองเพลง) หลังจากซิงเกิล ยูเมะกาซาคุฮารุ/ยูแอนด์มิวสิกแอนด์ดรีม ซิงเกิลลำดับที่ 28 ที่ออกมาเมื่อ พ.ศ. 2551
เดิมซิงเกิลนี้วางแผนจะวางจำหน่ายในวันที่ 15 เมษายน แต่เนื่องจากความต้องการของแฟนเพลง ทำให้ต้องเลื่อนวันออกจำหน่ายมาเป็นวันที่ 1 เมษายน โดยวางจำหน่ายรวมทั้งสิ้น 4 รูปแบบ แบ่งเป็นรูปแบบลิมิเต็ดพร้อมเพลงเรียบเรียงใหม่ 1 เพลง และกระดาษต่อรูปไม คุรากิ กับรูปแบบธรรมดา นอกจากนี้ยังแบ่งออกเป็นปกพัซเซิลที่จะแถมการ์ดยอดนักสืบจิ๋วโคนันชุด A ส่วนปกรีไวฟ์จะแถมการ์ดชุด B แต่สิ่งที่ทั้งสี่รูปแบบมีเหมือนกันคือ QR code สำหรับเล่นเกมทางโทรศัพท์มือถือ
ซิงเกิลนี้ได้มีการนำไปใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันทั้งสองเพลงโดยเพลงพัซเซิล นำไปใช้ในการฉายภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ ในตอน ปริศนานักล่าทรชนทมิฬ ซึ่งเป็นการใช้ครั้งแรกในรอบ 6 ปีตั้งแต่เพลง ไทม์อาฟเตอร์ไทม์ ~ฮานะมะอุมะจิเดะ~ ของเธอใช้ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ตอนคดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา ส่วนรีไวฟ์ ใช้เป็นเพลงเปิดที่ 25 ในการฉายอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ทางนิปปอนเทเลวิชันตั้งแต่ตอนที่ 521 - 529 จำนวน 9 ตอน โดยทิ้งระยะเวลาจากผลงานเพลงเปิดล่าสุด อิชิบโยะโกโตะนิเลิฟฟอร์ยู  เป็นเวลา 7 เดือน ทั้งนี้เมื่อนับซิงเกิลที่นำเพลงไปใช้ในยอดนักสืบจิ๋วโคนันทั้งหมด ซิงเกิลนี้เป็นผลงานลำดับที่ 10 ของเธอ ส่วนเพลงเดอะโรส ~เมโลดีอินเดอะสกาย~ ที่ปรากฏในฉบับลิมิเต็ต เดิมเป็นเพลงภาษาอังกฤษสั้น ๆ ในอัลบั้ม เพอร์เฟกต์ไครม์ (PERFECT CRIME) แทร็ก 13 โดยในฉบับไลฟ์รีเฮอร์ซัลนี้ มีการใช้กีตาร์ (เล่นโดยโคจิ อารินากะ) แทนเปียโนในต้นฉบับ
รายชื่อเพลง
คำร้องทั้งหมดแต่งโดยไม คุรากิ
ปกพัซเซิล/รีไวฟ์ (VNCM-4003 ในฉบับลิมิเต็ต, VNCM-6011 ในฉบับปกติ) ปกรีไวฟ์/พัซเซิล(VNCM-4004 ในฉบับลิมิเต็ต, VNCM-6012 ในฉบับปกติ)
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง
ประกาศสิทธิมนุษยชนและพลเมือง (Déclaration des droits de l'homme et du citoyen) ที่สภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติออกใน ค.ศ. 1789 นั้น เป็นเอกสารทางสิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมืองจากสมัยการปฏิวัติฝรั่งเศส
ซีเยแย็ส นักบวช กับลาฟาแย็ต ขุนนาง ซึ่งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติทั้งคู่ ร่วมกันร่างประกาศนี้ขึ้นผ่านการปรึกษาหารือกับทอมัส เจฟเฟอร์สัน สิทธิมนุษยชน ซึ่งได้รับอิทธิพลจากหลักสิทธิตามธรรมชาตินั้น ได้รับการประกาศให้เป็นสิทธิสากล กล่าวคือ ใช้การได้ทุกที่ทุกเวลา ประกาศดังกล่าวกลายเป็นรากฐานของชาติบ้านเมืองที่เสรีชนได้รับความคุ้มครองอย่างเท่าเทียมกันจากรัฐธรรมนูญ และยังได้รับการยกมาไว้ในตอนต้นของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสหลายฉบับ ประกาศนี้ยังได้รับแรงบันดาลใจจากนักปรัชญายุคเรืองปัญญา และเป็นถ้อยแถลงสำคัญที่แสดงคุณค่าของการปฏิวัติฝรั่งเศส ทั้งยังมีผลใหญ่หลวงต่อการพัฒนาความรู้ความเข้าใจของคนทั่วไปในยุโรปและทั่วโลกเกี่ยวกับเสรีภาพของปัจเจกบุคคลและประชาธิปไตย
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ ฉบับ ค.ศ. 1948 นั้น ได้รับอิทธิพลในหลาย ๆ ส่วนจากประกาศฉบับ ค.ศ. 1789 นี้ รวมถึงมหากฎบัตร ฉบับ ค.ศ. 1215, ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิ ฉบับ ค.ศ. 1689, คำประกาศอิสรภาพของสหรัฐ ฉบับ ค.ศ. 1776, และร่างรัฐบัญญัติของสหรัฐว่าด้วยสิทธิ ฉบับ ค.ศ. 1789
ประวัติ
เนื้อหาส่วนใหญ่ในประกาศฉบับนี้เกิดขึ้นจากอุดมคติในยุคเรืองปัญญา ต้นร่างหลัก ๆ นั้นมีผู้จัดทำ คือ ลาฟาแย็ต ซึ่งบางโอกาสได้ดำเนินการในเรื่องนี้ร่วมกับทอมัส เจฟเฟอร์สัน เพื่อนสนิท ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1789 มีราโบ ขุนนางซึ่งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาติอีกผู้หนึ่ง ได้มีบทบาทเป็นแกนกลางในการวางกรอบความคิดและยกร่างประกาศฉบับนี้
ต้นร่างสุดท้ายที่นำเข้าสู่การพิจารณาของสภาร่างรัฐธรรมนูญแห่งชาตินั้น เป็นผลงานของคณะกรรมาธิการชุดที่ 6 ซึ่งมีซีเซเป็นประธาน เนื้อหามี 24 ข้อ แต่เมื่อผ่านการอภิปรายในสภาแล้ว เหลือ 17 ข้อ ข้อสุดท้ายได้รับมติยอมรับในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1789 ซึ่งยังอยู่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และนับเป็นก้าวแรกที่จะนำไปสู่การร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศ
บริบททางปรัชญา
แนวคิดในประกาศนั้นมาจากหลักเรื่องหน้าที่ทางปรัชญาและทางการเมืองในยุคเรืองปัญญา เช่น หลักปัจเจกนิยม, สัญญาประชาคมที่รูโซเสนอทฤษฎี, และการแบ่งแยกอำนาจที่มงแต็สกีเยอสนับสนุน เนื้อหาในประกาศยังแสดงให้เห็นว่า ได้รับอิทธิพลอย่างยิ่งจากปรัชญาทางการเมืองแห่งยุคเรืองปัญญาและหลักสิทธิมนุษยชนชุดเดียวกับที่คำประกาศอิสรภาพของสหรัฐ (ออกใน ค.ศ. 1776) ได้รับ นอกจากนี้ ประกาศของฝรั่งเศสฉบับนี้โดยเนื้อแท้แล้วตั้งอยู่บน "กฎธรรมชาติแบบโลกวิสัย" กล่าวคือ ไม่ตั้งอยู่ในอำนาจหรือหลักการใด ๆ ในทางศาสนา ซึ่งแตกต่างจากทฤษฎีเรื่องกฎธรรมชาติแบบโบราณ
ประกาศฉบับนี้กำหนดสิทธิสำหรับบุคคลเป็นรายบุคคลและสำหรับสาธารณชนโดยรวม ซึ่งระบุให้เป็นสิทธิสากล กล่าวคือ เป็นสิทธิที่ใช้การได้ทุกเวลาและทุกสถานที่ แต่ ณ เวลาที่ออกประกาศนั้น สิทธิดังกล่าวมอบให้แก่มนุษย์เท่านั้น และเนื้อใหญ่ใจความยังเป็นการแถลงวิสัยทัศน์มากกว่าความเป็นจริง ทั้งยังไม่ได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างถึงแก่นไม่ว่าในฝรั่งเศสเองหรือในโลกตะวันตก และเนื่องจากประกาศนี้มีขึ้นในยุคสงครามและการปฏิวัติ จึงได้รับเสียงคัดค้านจากผู้ที่มองว่า การมีประชาธิปไตยและเปิดให้บุคคลมีสิทธิส่วนตนนั้นจะนำไปสู่ความวุ่นวายและแตกแยก
เนื้อหา
ประกาศฉบับนี้ขึ้นต้นด้วยคำปรารภที่ระบุถึงลักษณะพื้นฐานของสิทธิว่า มีความเป็นธรรมชาติ ไม่อาจโอนให้กันได้ และมีความศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังประกอบขึ้นจากหลักการที่เรียบง่ายแต่โต้เถียงหักล้างไม่ได้ ซึ่งเป็นหลักการที่พลเมืองสามารถใช้อ้างในการเรียกร้องต่าง ๆ ส่วนในตัวเนื้อหานั้นแสดงว่า สิทธิของบุคคลในทางธรรมชาติ ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับอายุความใด ๆ นั้น ได้แก่ เสรีภาพ ทรัพย์สิน ความมั่นคง และการต่อต้านการกดขี่ นอกจากนี้ ประกาศยังเรียกให้มีการล้มเลิกเอกสิทธิ์ต่าง ๆ ของชนชั้นสูง โดยระบุให้ยกเลิกระบอบศักดินาและการงดเว้นภาษีให้แก่ชนชั้นศักดินา และระบุถึงความเท่าเทียมกันในทางสิทธิและเสรีภาพของคนทุกคน รวมถึงระบุให้การเข้าดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ต้องตั้งอยู่บนความรู้ความสามารถ ให้จำกัดอำนาจของพระมหากษัตริย์ ให้พลเมืองทุกคนมีสิทธิเข้าร่วมกระบวนการในการบัญญัติกฎหมาย และมีเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น ตลอดจนรับรองเสรีภาพของสื่อ และห้ามการจับกุมคุมขังผู้คนตามอำเภอใจ
หลักสำคัญอีกประการหนึ่งที่ประกาศฉบับนี้ยืนยันถึง คือ อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน ซึ่งตรงกันข้ามกับหลักเทวสิทธิ์ของกษัตริย์แต่โบราณ
ถึงแม้ในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1789 หญิงชาวฝรั่งเศสพากันเดินขบวนไปแวร์ซายเพื่อมอบหนังสือร้องเรียนต่อสมัชชาแห่งชาติให้ประกาศความเสมอภาคทางสิทธิมาถึงผู้หญิง แต่ที่สุดแล้ว ประกาศนี้รับรองสิทธิหลายอย่างให้เป็นของพลเมืองชายเท่านั้น
ประกาศนี้ไม่ได้ให้ยุติความเป็นทาสตามที่สมาคมเพื่อนคนดำ (Société des amis des Noirs) วิ่งเต้น และแม้ประกาศจะไม่ได้ระบุถึงความเป็นทาสไว้อย่างชัดแจ้ง แต่ก็เป็นแรงบันดาลใจให้เหล่าทาสในแซ็ง-ดอแม็งก์ (Saint-Domingue) ลุกฮือขึ้นในการปฏิวัติเฮติ (Haitian Revolution) เมื่อ ค.ศ. 1791
กีฬาแหลมทอง 1961
กีฬาแหลมทอง 1961 ถือได้ว่าเป็นการจัดการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 2 โดยมีย่างกุ้ง ประเทศพม่า เป็นเจ้าภาพ ซึ่งจัดการแข่งขันตั้งแต่ 11 ถึง 16 ธันวาคม พ.ศ. 2504
ชาติที่เข้าร่วม
ในเวลานั้นสิงคโปร์ยังเป็นอาณานิคมปกครองตนเองของบริติช
มิดเดิลเซกซ์
มิดเดิลเซกซ์ (Middlesex) เทศมณฑลในอดีตของประเทศอังกฤษ ปัจจุบันถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครลอนดอน ครอบคลุมอาณาบริเวณราวหนึ่งในสี่ของกรุงลอนดอนปัจจุบัน