cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บ้านชิลเลอร์ เมืองไวมาร์
บ้านชิลเลอร์ในเมืองไวมาร์ (หรือ อาคารที่พักอาศัยของชิลเลอร์) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บริหารจัดการโดยมูลนิธิไวมาร์คลาสสิกซึ่งเคยเป็นบ้านเก่าของฟรีดริช ชิลเลอร์ (ปี ค.ศ. 1759–1805) ในเมืองไวมาร์
ประวัติศาสตร์ความเป็นมา
แต่เดิมบ้านหลังนี้สร้างขึ้นโดย อันโทน เกออร์ก เฮาพท์มันน์ (ปี ค.ศ.1735-1803) ให้กับพ่อค้าคนหนึ่งในปี ค.ศ. 1777 อาคารข้างๆ ที่สร้างไว้แล้วถูกนำมาใช้ให้เป็นส่วนหลังของบ้าน คำว่า “โรงเหรียญ” ที่ใช้เรียกอาคารหลังเก่าข้างๆ กันนี้มาจากว่าบนที่ดินของบ้านชิลเลอร์เคยเป็น “โรงเหรียญเก่า” หรือโรงเหรียญกษาปณ์ของขุนนางมาก่อน
ปัจจุบันบ้านชิลเลอร์ตั้งอยู่เลขที่ 12 ถนนชิลเลอร์ หรือในอดีตคือถนนเอสพลานาดซึ่งสร้างขึ้นหลังการรื้อถอนป้อมปราการเก่าของเมืองไวมาร์ในระหว่างปี ค.ศ. 1760 และปี ค.ศ. 1765 ต่อมาในปี ค.ศ. 1801 ชาร์ลส เมลลิช ออฟ ไบลธ์ นักเขียนและนักแปลชาวอังกฤษได้ซื้อบ้านนี้ และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1802 ได้ขายบ้านหลังนี้ให้กับชิลเลอร์ ชิลเลอร์และครอบครัวได้เข้ามาอาศัยเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1802 ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1799 ครอบครัวชิลเลอร์ได้ย้ายจากเมืองเยนามายังเมืองไวมาร์และอาศัยในห้องเช่าในตรอกวินดิชเชน อย่างไรก็ตาม ชิลเลอร์เห็นว่าห้องเช่าบนชั้น 2 และห้องใต้หลังคาที่เช่ามาด้วยนั้นไม่เหมาะสำหรับทำงานอย่างสงบ ทำให้เขาต้องการมีที่ดินเป็นของตนเองเพิ่มขึ้น ดังนั้น ชิลเลอร์จึงคว้าโอกาสเมื่อมีผู้เสนอขายที่ดินนี้ และหยิบยืมเงินมา 4200 เหรียญทาเลอร์
ชิลเลอร์ได้บูรณะบ้านครั้งใหญ่ ส่วนหนึ่งคือการย้ายบันไดของบ้านส่วนหน้า มาไว้ตรงกลางระหว่างบ้านส่วนหน้าและส่วนหลัง บนชั้น 2 เป็นห้องนั่งเล่นของครอบครัวและห้องนอนของชาร์ล็อตผู้เป็นภรรยา รวมถึงห้องนอนของลูกสาว ส่วนชั้นที่ 3 เป็นห้องใต้หลังคาได้ตกแต่งเป็นห้องทำงานและห้องนั่งเล่นของชิลเลอร์
ฟรีดริช ฟอน ชิลเลอร์เสียชีวิตในตอนเย็นของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1805 ในบ้านที่เป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง ชาร์ล็อตยังคงอาศัยในบ้านหลังนั้นกับลูกอีก 4 คน จนกระทั่งเมื่อลูกๆ เริ่มออกไปอยู่นอกบ้าน จึงปล่อยห้องให้เช่า ชาร์ล็อตเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1826 ต่อมาในปี ค.ศ. 1827 ลูกๆได้ขายบ้านให้กับนักพฤกษศาสตร์ โยฮัน คริสตอฟ ก็อทโลบ ไวเซอ เขายกบ้านนี้ให้กับภรรยา และของตกแต่งบ้านบางส่วนได้ถูกนำมาขายทอดตลาด
ในปี ค.ศ. 1847 ทางการเมืองไวมาร์ได้ประมูลที่ดินมรดกตกทอดของตระกูลไวเซอ ตามกฎหมาย และได้ก่อตั้งอนุสรณ์สถานของชิลเลอร์ไว้ภายในอาคาร นอกจากนั้นได้บูรณะ   ห้องทำงานและห้องที่ชิลเลอร์เสียชีวิตให้เหมือนเดิมมากที่สุด ในช่วงหลายปีถัดมาได้มีการจัดให้บริเวณชั้น 1 เป็นร้านขายงานศิลปะเล็กๆ ที่เปิดถึงปี ค.ศ. 1905 และในช่วงหลังปี ค.ศ. 1847 มูลนิธิชิลเลอร์ สมาคมเกอเธ่ และสมาคมเช็คสเปียร์ได้เช่าห้องที่อยู่ภายในอาคารด้านหน้าและด้านหลัง รวมถึงห้องนั่งเล่นด้วย
ศูนย์กลางของเมืองคลาสสิกถูกระเบิดอย่างรุนแรงจากกลุ่มแองโกล-อเมริกันในปี ค.ศ. 1945 ซึ่งบ้านชิลเลอร์ก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน อย่างไรก็ตามหลังจากที่เมืองไวมาร์ได้มีมาตรการฟื้นฟูบูรณาการครั้งใหญ่ ก็ได้เปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 และในช่วงปี ค.ศ. 1985 ถึง ค.ศ. 1988 ได้ทำการบูรณะบ้านชิลเลอร์ครั้งใหญ่ ซึ่งได้สร้างพิพิธภัณฑ์ชิลเลอร์หลังใหม่ด้านหลังอาคารที่พักอาศัยของชิลเลอร์ด้วย ปัจจุบันบ้านชิลเลอร์ และพิพิธภัณฑ์นี้อยู่ในความดูแลของมูลนิธิไวมาร์คลาสสิกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ “เมืองไวมาร์คลาสสิก” และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998
ศาสนาพุทธในประเทศคอสตาริกา
ศาสนาพุทธในประเทศคอสตาริกา ถือเป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากเป็นอันดับที่สองของประเทศ และถือเป็นชาติอเมริกากลางที่มีประชากรพุทธศาสนิกชนมากที่สุด คือจำนวน 96,733 –100,000 คน (คิดเป็นร้อยละ 2.34–2.50 ของประชากรทั้งประเทศ) นับเป็นประเทศที่มีการขยายตัวของพุทธศาสนิกชนอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนใหญ่เป็นนิกายวัชรยานและมหายาน โดยมีศาสนสถาน โรงเรียน และสำนักปฏิบัติธรรมอยู่หลายแห่ง
ประวัติ
ศาสนาพุทธเข้าสู่ประเทศคอสตาริกาผ่านผู้อพยพชาวจีนเมื่อช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ปรากฏในงานเขียนของฆอร์เฆ การ์โดนา (Jorge Cardona) ซึ่งบันทึกถึงศาลแบบพุทธ สร้างขึ้นโดยกลุ่มพ่อค้าชาวจีนในจังหวัดปุนตาเรนัสเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลูกหลานชาวจีนจำนวนไม่น้อยหันไปเข้ารีตศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกตามธรรมเนียมนิยม ขณะที่อีกส่วนยังคงดำรงศรัทธาในศาสนาพุทธไว้ได้ นอกจากนี้หลักธรรมของศาสนาพุทธเข้าสู่ประเทศคอสตาริกาผ่านสมาคมเทวญาณซึ่งเป็นที่นิยมของชนชั้นสูง สมาชิกที่เป็นกวีและนักปรัชญาหลายคนมีงานเขียนที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธ เช่น โรเบร์โต เบรเนส เมเซน (Roberto Brenes Mesén) และโฆเซ บาซิเลโอ อากุญญา เซเลดอน (José Basileo Acuña Zeledón)
ศาสนาพุทธแบบทิเบต
ศาสนาพุทธแบบทิเบต ถือเป็นพุทธศาสนิกชนกลุ่มใหญ่ ปัจจุบันมีสำนักเผยแผ่สี่แห่งในประเทศคอสตาริกา แห่งแรกคือ สมาคมวัฒนธรรมทิเบต–คอสตาริกา (Asociación Cultural Tibetano-Costarricense) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1989 หลังการเสด็จเยือนละตินอเมริกาครั้งแรกของทะไลลามะที่ 14 กระทั่งทะไลลามะเสด็จเยือนคอสตาริกาอีกครั้งใน ค.ศ. 2004 แต่การเสด็จเยือนคอสตาริกาครั้งที่สามของทะไลลามะใน ค.ศ. 2008 ถูกยกเลิก เพราะโอสการ์ อาเรียส ซันเชซ (Oscar Arias Sánchez) ประธานาธิบดีคอสตาริกาในขณะนั้นต้องการดำรงสัมพันธไมตรีอันดีกับประเทศจีน ทำให้ชาวคอสตาริกาที่นับถือศาสนาพุทธไม่พอใจ โอตตอน โซลิส (Ottón Solís) ผู้นำฝ่ายค้านกล่าวสนับสนุนทะไลลามะต่อสาธารณชน และกล่าวอีกว่าเขาจะนำพระนามของทะไลลามะไปตั้งชื่อสนามกีฬาแห่งชาติ หากเขาได้รับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดี
อีกกลุ่มหนึ่งใช้ชื่อว่า ศูนย์ธรรมะพุทธสหัสเนตร (Thousand Eyes Compassive Buddha Dharma Center) ที่บาร์ริโออามอน (Barrio Amón) กรุงซานโฮเซ ซึ่งเป็นของนิกายเกลุก ศูนย์เผยแผ่ที่สามใช้ชื่อว่า ศูนย์ธรรมะไดมอนด์เวย์ (Diamond Way Buddhist Center) ที่กูร์ริดาบัต (Curridabat) กรุงซานโฮเซ ซึ่งเป็นของนิกายการ์มากากยวี และแห่งที่สี่คือ ศูนย์ลิงมินจา (Lingmincha Center) ซึ่งเป็นของนิกายญิงมากับลัทธิเพิน
กลุ่มอื่น ๆ
ศาสนาพุทธนิกายเซน มีศูนย์ กาซาเซน ตั้งอยู่ที่เมืองซันโตโดมิงโก และเฮเรเดีย นอกจากนี้ยังมีวัดของนิกายเถรวาท วัดสาขาของวัดเส้าหลิน และศาลเจ้าแบบพุทธตามธรรมเนียมจีน
เสื้อ
เสื้อ (top) เป็นเครื่องสวมกายท่อนบน คือ เครื่องนุ่งห่มร่างกายมนุษย์ตั้งแต่คอถึงสะโพก แต่บางทีอาจสั้นเพียงกลางลำตัว หรืออาจยาวถึงเข่าก็ได้
เสื้อบุรุษนั้นมักคู่กับกางเกง และเสื้อสตรีมักคู่กับกางเกงหรือกระโปรง ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมเพราะในสมัยยุคใหม่แฟชั่นการแต่งตัวสามารถประยุกต์เสื้อคู่กับเครื่องนุ่มห่มอื่นๆได้หลากหลาย เสื้อรูปแบบทั่วไปได้แก่ ทีเชิร์ต (t-shirt), เชิร์ต (shirt) และเบลาส์ (blouse)
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 75
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 75 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 2002
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
Chicago
นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
The Pianist - Adrien Brody
นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
The Hours - Nicole Kidman
นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
Adaptation. - Chris Cooper
นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
Chicago - Catherine Zeta-Jones
บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
Talk to Her - Pedro Almodovar
บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
The Pianist - Ronald Harwood
ถ่ายภาพยอดเยี่ยม
Road to Perdition - Conrad L. Hall
กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
Chicago - John Mhyre and Gordon Sim
ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
Chicago - Colleen Atwood
บันทึกเสียงยอดเยี่ยม
Chicago - Michael Minkler, David Lee and Dominick Tavella
ลำดับภาพยอดเยี่ยม
Chicago - Martin Walsh
ลำดับเสียงยอดเยี่ยม
The Lord of the Rings: The Two Towers - Mike Hopkins and Ethan Van der Ryn
เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม
The Lord of the Rings: The Two Towers - Jim Rygiel, Randall William Cook , Alex Funke and Joe Letteri
แต่งหน้ายอดเยี่ยม
Frida - John E. Jackson and Beatrice De Alba
เพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
8 Mile - Marshall Mathers, Jeff Bass and Luis Resto for the song Lose Yourself
ภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยม
The ChubbChubbs!
ภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยม
This Charming Man
ภาพยนตร์สารคดีขนาดสั้นยอดเยี่ยม
Twin Towers
ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
Nowhere in Africa - Germany
ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม
Spirited Away
กัลมาษบาท
ภูมิหลัง
ปุราณะ และ มหาภารตะ ระบุตรงกันว่า พระเจ้ากัลมาษบาทเป็นพระโอรสของพระเจ้าสุทัศน์ แต่ รามายณะ ว่า เป็นพระโอรสของพระเจ้ารัคหุ ขณะที่เอกสารอื่นกลับระบุว่า พระรัคหุทรงเป็นเชื้อสายของพระเจ้ากัลมาษบาท เอกสารทั้งหมดกล่าวเหมือนกันว่า บรรพบุรุษของพระเจ้ากัลมาษบาท คือ พระเจ้าสัคระ และพระเจ้าภคีรถ แต่ระบุต่างกันตรงสายวงศ์ฝ่ายพระเจ้าภคีรถจนถึงพระเจ้ากัลมาษบาท
บางฉบับว่า พระเจ้ากัลมาษบาทเป็นที่รู้จักด้วยพระนาม "เสาทาส" อันเป็นชื่อวงศ์ฝ่ายพระบิดา และมีพระนามเดิมว่า "มิตรสหะ" แปลว่า ผู้งดเว้นเพื่อน อรรถกถาซึ่งอธิบาย วิษณุปุราณะ กล่าวว่า มิตรสหะเป็นพระนามที่ทรงได้มาเนื่องจากทรงงดตอบโต้ฤษีวสิษฐะผู้เป็นพระสหาย หลังจากฤษีวสิษฐะสาปแช่งพระองค์
ส่วน พรัหมปุราณะ, วายุปุราณะ, หริวงศ์, และ อัคนิปุราณะ ออกพระนามพระองค์ว่า "อมิตรสหะ" อันแปลว่า ผู้งดเว้น "อมิตร" (ศัตรู) จึงมีการตีความว่า เอกสารเหล่านี้ถือเอาฤษีวสิษฐะเป็นศัตรูของพระองค์
เอกสารกล่าวว่า พระเจ้ากัลมาษบาทเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโกศล เมืองหลวง คือ อโยธยา พระมเหสี คือ พระนางมทยันตี แต่ ภาควตปุราณะ ว่า พระมเหสี คือ พระนางทมยันตี
คำสาปของศักติ
มหาภารตะ ว่า ครั้งหนึ่ง พระเจ้ากัลมาษบาทประพาสป่าล่าสัตว์ เสด็จมาถึงทางแคบ ทรงพบศักติมหาฤษี บุตรหัวปีของฤษีวสิษฐะ แต่ไม่ทรงหลีกทางให้ เพราะถือว่า พระองค์ทรงอยู่ในวรรณะกษัตริย์ซึ่งสูงกว่าวรรณะนักบวช ส่วนฤษีศักติก็ไม่หลีกทางให้พระองค์เช่นกัน พระเจ้ากัลมาษบาทพิโรธ ทรงตีฤษีศักติด้วยแส้ในพระหัตถ์ ฤษีศักติจึงสาปให้พระองค์ต้องทรงติดอยู่ในป่า 16 ปี เมื่อฤษีวิศวามิตร คู่แข่งของฤษีวสิษฐะ ทราบเรื่อง จึงส่งรากษสตนหนึ่งไปสิงพระเจ้ากัลมาษบาท เพื่อใช้พระองค์บ่อนทำลายโคตรวงศ์ของฤษีวสิษฐะ ด้วยอำนาจของรากษสที่มาสิงสู่อยู่ในพระองค์ พระเจ้ากัลมาษบาททรงออกล่ามนุษย์เอาเนื้อมาเซ่นสรวงพราหมณ์ จึงทรงกลายเป็นรากษสกินเนื้อมนุษย์ในที่สุด
คำสาปของวสิษฐะ
ใน ศิวปุราณะ และในภาค อุตตรกัณฑ์ ของ รามายณะ มีเนื้อหาว่า ฤษีวสิษฐะสาปพระเจ้ากัลมาษบาท โดย อุตตรกัณฑ์ ว่า ครั้งหนึ่งขณะเสด็จป่าล่าสัตว์ พระเจ้ากัลมาษบาททรงประหารรากษสตนหนึ่งซึ่งแปลงกลายเป็นลูกเสือ เพื่อนตนอื่น ๆ ของรากษสนั้นจึงคืนร่างแล้วประกาศจะล้างแค้นแทนเพื่อน ส่วน ภาควตปุราณะ และ ศิวปุราณะ ว่า รากษสที่คืนร่างนั้นมิใช่เพื่อน แต่เป็นน้องชายหรือพี่ชาย และไม่ได้ระบุเกี่ยวกับการแปลงกลายเป็นเสือ ขณะที่ วิษณุปุราณะ ว่า เป็นยักษ์ มิใช่รากษส
เมื่อเสด็จกลับพระนคร พระเจ้ากัลมาษบาททรงเชิญฤษีวสิษฐะมาร่วมพิธีอัศวเมธ รากษสที่ว่าจะล้างแค้นจึงแปลงตัวเป็นฤษีวสิษฐะมาทูลว่า ตนประสงค์จะบริโภคเนื้อ ขอให้พระองค์จัดมาถวายถึงอาศรมด้วยเถิด แต่ตามปรกติแล้ว นักบวชไม่บริโภคเนื้อ เมื่อพระเจ้ากัลมาษบาทเสด็จพร้อมด้วยพระมเหสีมาถวายเนื้อต่อฤษีวสิษฐะถึงอาศรม ฤษีจึงมองว่า เป็นการดูถูกเหยียดหยาม และสาปให้พระเจ้ากัลมาษบาทกลายเป็นรากษส
ส่วน ภาควตปุราณะ, วิษณุปุราณะ, และ ศิวปุราณะ ว่า รากษสล้างแค้นด้วยการแปลงตนเป็นพราหมณ์เข้าไปในครัวหลวง เมื่อฤษีวสิษฐะมาถึงพระราชวังเพื่อร่วมพิธีสารท รากษสตนนั้นก็ปรุงเนื้อมนุษย์มาถวายฤษี กล่าวว่า เป็นของจากพระมหากษัตริย์ ฤษีจึงโกรธ สาปให้พระเจ้ากัลมาษบาทกลายเป็นรากษสกินเนื้อมนุษย์ ต้องเร่ร่อนอยู่ในป่าเรื่อยไป พระเจ้ากัลมาษบาทเห็นว่า พระองค์มิได้กระทำผิดอันใด ฤษีจึงให้พระองค์กลายเป็นรากษสไปร่อนเร่อยู่ในป่าเป็นเวลา 12 ปีแทน พระเจ้ากัลมาษบาทไม่พอพระทัย ทรงคว้าน้ำมาสาปและจะสาดใส่ฤษีวสิษฐะ พระมเหสีทรงห้ามไว้ แต่น้ำที่สาปแล้วมิอาจลบล้างได้ หากสาดลงดิน พืชพันธุ์ก็พังสิ้น สาดขึ้นฟ้า ฟ้าฝนก็สูญสิ้น หรือสาดไปทิศใด สรรพชีวิตก็ตายสิ้น พระองค์จึงตัดสินพระทัยสาดลงตรงพระบาทของพระองค์เอง เป็นเหตุให้พระบาทกลายเป็นสีกระดำกระด่าง
การเป็นรากษส
มหาภารตะ ว่า การถูกฤษีวสิษฐะสาปให้เป็นรากษส ทำให้พระเจ้ากัลมาษบาททรงเคียดแค้นฤษีวสิษฐะและวงศ์วานยิ่งนัก พระองค์ทรงจับลูกหลานของฤษีวสิษฐะมาสังหารและเสวยเนื้อถึง 99 คนเป็นการล้างแค้น ฤษีวสิษฐะจึงหนีออกจากอาศรมไปธุดงค์ในป่า มหาภารตะ และ ลิงคปุราณะ ว่า ฤษีวิศวามิตรเป็นผู้ยุยงให้รากษสกัลมาษบาทไปจับญาติพี่น้องของฤษีวสิษฐะกิน ส่วนเอกสารที่เก่ากว่าอย่าง พฤหัทเทวตา เอ่ยถึงเจ้าชายกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นโอรสของพระมหากษัตริย์พระนาม สุทัส ออกเข่นฆ่าลูกหลานของฤษีวสิษฐะ
เอกสารหลายฉบับกล่าวอีกว่า เมื่อทรงถูกสาปให้เป็นรากษสอยู่ในป่านั้น พระเจ้ากัลมาษบาททรงพบพราหมณ์ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังร่วมรักกัน ขณะที่ทั้งสองกำลังจะถึงจุดสุดยอด พระเจ้ากัลมาษบาททรงเข้าไปจับพราหมณ์หนุ่มเพื่อจะฆ่ากิน พราหมณ์ภรรยาร้องขอให้พระองค์ไว้ชีวิตสามีผู้กำลังจะทำให้นางตั้งครรภ์อยู่แล้ว ทั้งยังวิงวอนว่า การสังหารนักบวชนั้นเป็นบาป แต่พระเจ้ากัลมาษบาทไม่ทรงฟัง ทรงฆ่าพราหมณ์หนุ่มและเสวยเนื้อเขาเสีย พราหมณ์หญิงนั้นจึงสาปให้พระองค์สิ้นพระชนม์ทันทีที่แตะต้องหญิงใดก็ตามด้วยความรู้สึกทางเพศ ครั้นแล้ว พราหมณ์ภรรยาก็เผาร่างสามี แล้วโจนเข้ากองไฟตายตามไป
ศิวปุราณะ ระบุต่อว่า บาปแห่งการที่พระเจ้ากัลมาษบาททรงประหารพราหมณ์ เกิดเป็นอสูรกายนามว่า พราหมณหัตยะ ออกตามล่าพระองค์ พระเจ้ากัลมาษบาททรงเร้นหนีอสูรนั้นจนมาถึงราชสำนักของพระเจ้าชนก ที่ซึ่งเคาตมมหาฤษีให้โอวาทแก่พระองค์ และแนะให้พระองค์ไปไถ่บาปที่วัดพระศิวะแห่งเมืองโคกรรณะ เมื่อเสด็จไปบำเพ็ญพรตที่โคกรรณะแล้ว อสูรพราหมณหัตยะก็เลิกจองเวรพระองค์
มหาภารตะ ยังว่า พระเจ้ากัลมาษบาททรงพบกับฤษีอุตตังกะผู้ฝึกวิชา ณ สำนักฤษีโคตมะมาครบ 100 ปี และต้องชำระค่าครู เรียก "คุรุทักษิณ" ภรรยาของฤษีอุตตังกะจึงกล่าวแก่สามีว่า ให้ไปขอต่างหูของพระนางมทยันตี พระมเหสีพระเจ้ากัลมาษบาท มาเป็นค่าครู เมื่ออุตตังกะออกเดินทางไปราชสำนักพระเจ้ากัลมาษบาท ก็พบว่า พระมหากษัตริย์กลายเป็นรากษสเสียแล้ว พระเจ้ากัลมาษบาทหมายพระทัยจะจับอุตตังกะเสวย แต่อุตตังกะทูลว่า ยังมีหน้าที่ต้องไปต่างหูของพระนางมทยันตีมาเป็นค่าครูเสียก่อน และยอมกลับมาให้กินเมื่อทำหน้าที่ลุล่วงแล้ว พระเจ้ากัลมาษบาทจึงทรงบอกทางให้ฤษีอุตตังกะไปเข้าเฝ้าพระนางมทยันตี แต่พระราชินีไม่ประทานต่างหู จนกว่าอุตตังกะจะถวายหลักฐานว่า พระสวามีของพระนางทรงอนุญาตแล้ว อุตตังกะจึงต้องย้อนกลับไปขอสิ่งของเป็นหลักฐานจนได้ต่างหูของนางพระยามาใช้ชำระค่าครูในที่สุด
การพ้นจากคำสาป
มหาภารตะ ยังระบุว่า การยกเมียให้นักบวช ทำให้พระเจ้ากัลมาษบาทได้ขึ้นสวรรค์
เหตุการณ์ครั้งนี้ยังเป็นต้นแบบให้พระมหากษัตริย์พระองค์อื่น ๆ เช่น พระเจ้าปาณฑุ ซึ่ง มหาภารตะ ว่า ทรงถูกสาปให้สวรรคตทันทีที่ทรงร่วมประเวณีกับพระมเหสี จึงทรงให้พระนางกุนตีร่วมประเวณีกับเทวดาเพื่อมีบุตร เหมือนอย่างพระเจ้ากัลมาษบาท นักวิชาการสันนิษฐานว่า เรื่องพระเจ้าปาณฑุน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องพระเจ้ากัลมาษบาทซึ่งเก่าแก่กว่ามาก
เอกสารบางฉบับก็กล่าวไว้อีกอย่างเกี่ยวกับการประสูติพระโอรสของพระนางมทยันตี เช่น ภาควตปุราณะ ว่า หลังจากพระนางทรงพระครรภ์มา 7 ปี ฤษีวสิษฐะเอาศิลาตีพระนาภี พระโอรสก็คลอด ส่วน วิษณุปุราณะ ว่า พระราชินีทรงเอาศิลาทุบพระนาภีพระองค์เอง หลังจากทรงพระครรภ์มา 7 ปี
เอกสารทุกฉบับกล่าวสอดคล้องกันว่า พระเจ้ากัลมาษบาททรงเป็นบรรพบุรุษของพระเจ้าทศรถ พระบิดาของพระราม แต่ว่าไว้ต่างกันเรื่องลูกหลานของพระเจ้ากัลมาษบาทที่สืบเชื้อสายกันมาจนถึงพระเจ้าทศรถ เช่น กูรมปุราณะ, ลิงคปุราณะ, ภาควตปุราณะ, วายุปุราณะ, และ วิษณุปุราณะ ว่า หลังจากอัศมกะแล้ว มีเชื้อสายสืบมาอีก 9 รุ่นถึงพระเจ้าทศรถ ส่วน พรัหมปุราณะ, มัตสยปุราณะ, หริวงศ์, และ อัคนิปุราณะ ขนานนามพระโอรสของพระเจ้ากัลมาษบาทว่า "สรวกรรมา" และมีเชื้อสายสืบมาอีก 9 รุ่นเช่นกัน แต่ วิษณุปุราณะ และเอกสารอื่นว่า สรวกรรมาเป็นพระนามพระเจ้าปู่หรือตาของพระเจ้ากัลมาษบาท ขณะที่ รามายณะ ว่า พระโอรสของพระเจ้ากัลมาษบาทมีพระนามว่า "สังขานะ" และสืบสายอีก 10 รุ่นจึงถึงพระเจ้าทศรถ
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นประธานคณะกรรมาธิการตำรวจ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
สุดา ชาลีผาย
สุดา ชาลีผาย (Suda Chaleephay) เกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ที่นครราชสีมา เป็นนักกีฬายกน้ำหนักทีมชาติไทย
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ
ประวัติ
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 (ชื่อเล่น : หนอ) สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหาดเลา และชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวิเชียรมาตุ จังหวัดตรัง และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง  และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สุดา ชาลีผาย
คว้าเหรียญทองยกน้ำหนักรุ่น 53 กิโลกรัม หญิง ในซีเกมส์ครั้งที่ 24 ที่นครราชสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2550 ได้รับเหรียญทอง จากการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย ประจำปี 2551 ที่เมืองคานาซาว่า ประเทศญี่ปุ่น และชนะเลิศจากท่าคลีนแอนด์เจิร์กได้สำเร็จ โดยทำสถิติได้ 111 กก.จากการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงชนะเลิศแห่งโลก 2007 ที่กรุงปราก ประเทศสาธารณรัฐเช็ก นอกจากนี้สุดายังได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันยกน้ำหนักโลกปี 2549 ในรุ่น 53 กิโลกรัม ที่ซันโตโดมิงโก, สาธารณรัฐโดมินิกัน
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ
งานการเมือง
สมชาย โล่สถาพรพิพิธ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดตรัง เคยได้รับเลือกเป็นประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดตรัง ในระหว่างปี พ.ศ. 2540 ถึงปี พ.ศ. 2543 และเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตรัง ในระหว่างปี พ.ศ. 2543 ถึงปี พ.ศ. 2544 ต่อจากนั้นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2554
สมชาย ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการตำรวจ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ปัจจุบัน สมชาย วางมือทางการเมืองแล้ว จากกรณีที่ศาลจังหวัดตรัง ได้มีการอ่านคำพิพาษาตัดสินคดีกระทำความผิด พระราชบัญญัติการเลือกตั้งท้องถิ่น มาตรา 57 เมื่อพ.ศ. 2558 โดยมีโทษจำคุก 8 เดือน ปรับแปดหมื่นบาท แต่เจ้าตัวรับสารภาพ จึงให้รอลงอาญา 1 ปี และสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งโดยมีกำหนดสิบปี
ญัยชุลอิสลาม
ญัยชุลอิสลาม (جيش الإسلام, Jaysh al-Islam หมายถึง กองทัพอิสลาม) ชื่อเดิมคือลิวาอัลอิสลาม หรือกองพลอิสลาม เป็นแนวร่วมของหน่วยนิยมอิสลามและซาลาฟีที่เกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองซีเรีย ฐานที่มั่นแห่งแรกอยู่ในดามัสกัส ใกล้กับดูมาและฆูเฏาะฮ์ตะวันออก ญัยชุลอิสลามเป็นกลุ่มกบฏที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้ ซึ่งเป็นที่อยู่ของบรรพบุรุษ กลุ่มนี้เป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมอิสลาม (ซีเรีย) องค์กรนี้ปฏิเสธการเป็นสมาชิกของกองทัพซีเรียเสรี ฮะมาสกล่าวหาว่า คอลิด มัชอัล มีความเกี่ยวข้องกับอิหร่าน ซีเรียและรัสเซียกำหนดให้กลุ่มนี้เป็นกลุ่มก่อการร้าย
ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง
ยิ้มไว้โลกนี้ไม่มีสิ้นหวัง (Life Is Beautiful, La vita è bella) เป็นภาพยนตร์สัญชาติอิตาเลียนที่พูดถึงชาวยิวในอิตาลีที่ชื่อ กุยโด (แสดงโดย โรแบร์โต เบนิญี่ ที่ทั้งกำกับเองและร่วมเขียนบทในภาพยนตร์) ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 สาขา ในปี ค.ศ. 1998 คือ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, รางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, รางวัลภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม, รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, รางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม, รางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม, รางวัลตัดต่อยอดเยี่ยม และได้รับรางวัล 3 สาขา คือ รางวัลภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม, รางวัลดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมโดย โรแบร์โต เบนิญี่
เรื่องย่อ
กุยโดชาวยิวในอิตาลี มีความฝันอยากจะเปิดร้านหนังสือของตัวเอง ในปี ค.ศ. 1939 เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่อเรซโซและตกหลุมรักตอร่าที่มีอาชีพครู ทั้งคู่แต่งงานกันและมีลูกชายที่ชื่อว่าโจซัว กุยโดสามารถเปิดร้านขายหนังสือได้สำเร็จ แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่มีการกวาดล้างเผ่าพันธุ์ยิวในสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยนาซีเยอรมนีที่อิตาลีเมื่อโจซัวอายุได้ 5 ปี กุยโดและโจชัวถูกพาตัวไปเข้าค่ายกักกัน ส่วนตอร่าแม้จะไม่ใช่ชาวยิว แต่เธอก็ไปยังค่ายกักกันพร้อมกับครอบครัว กุยโดพยายามรักษาภาพอันสวยงามให้กับลูกชาย ในภาวะเหตุการณ์ที่เลวร้ายนี้ โดยต้องโกหกลูกชายอยู่ตลอดเวลาให้มีรอยยิ้ม มีความหวัง
สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ
สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ (横浜国際総合競技場) หรือรู้จักในชื่อ สนามกีฬานิสสัน (日産スタジアム) เป็นสนามกีฬาในโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 เป็นสนามเหย้าของโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ทีมจากเจลีก ดิวิชัน 1
สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะมีที่นั่งจำนวน 72,327 ที่นั่ง เป็นสนามแห่งหนึ่งที่ใช้จัดแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 และเป็นสนามในรอบชิงชนะเลิศระหว่างบราซิลกับเยอรมนีในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2002 โดยบราซิลชนะ 2–0 นอกจากนี้ ยังเป็นหนึ่งในสนามที่จะใช้งานโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และรักบี้ลีกชิงแชมป์โลก 2019 ในกรณีที่สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งใหม่ยังก่อสร้างไม่เสร็จ
วันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2009 นิสสันประกาศยกเลิกการต่อสัญญาชื่อสนาม ซึ่งมีผลในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม ชื่อ สนามกีฬานิสสัน ยังคงใช้เรียกกันทั่วไป
การแข่งขันในระดับนานาชาติ
มีการยืนสงบนิ่ง 1 นาทีเพื่อไว้อาลัยให้กับ Richard Nieuwenhuizen ผู้ช่วยผู้ตัดสินริมเส้นชาวเนเธอร์แลนด์ที่เสียชีวิตเนื่องจากเหตุรุนแรงในการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนสี่วันก่อนการแข่งขัน
กฎหมายรัสเซียว่าด้วยสายลับต่างชาติ
กฎหมายรัสเซียว่าด้วย "สายลับต่างชาติ" (Russian "foreign agent" law) หรือชื่อทางการ "ว่าด้วยการแปรญัติรัฐบัญญัติของสหพันธรัฐรัสเซียเกี่ยวกับการควบคุมกิจกรรมขององค์กรไม่แสวงผลกำไรที่ทำงานเป็นสายลับต่างชาติ" (On Amendments to Legislative Acts of the Russian Federation regarding the Regulation of the Activities of Non-profit Organisations Performing the Functions of a Foreign Agent) เป็นกฎหมายในประเทศรัสเซียที่บังคับให้องค์การไม่แสวงผลกำไรที่ได้รับเงินลริจาคจากต่างชาติและมีส่วนร่วมใน "กิจกรรมทางการเมือง" ต้องลงทะเบียนและประกาศตนว่าเป็นสายลับต่างชาติ
กฎหมายร่างขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2012 โดยสมาชิกสภานิติบัญญัติของพรรคยูไนเต็ดรัสเซีย และผ่านเป็นกฎหมายโดยประธานาธิบดี วลาดีมีร์ ปูติน ในวันที่ 20 กรกฎาคม 2012 รัฐบัญญัติใหม่นี้เป็นชุดการแก้ไขกฎหมายที่มีอยู่แล้ว กฎหมายประกาศใช้ในเดือนพฤศจิกายน 2012 แต่ก็ไม่ได้ถูกนำมาใช้มากกระทั่งปูตินให้คำสั่งแก่เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายต้องนำกฎหมายนี้มาใช้ระหว่างกล่าวสุนทรพจน์ให้กับสมาชิกกองความมั่นคงของสหพันธรัฐในเดือนกุมภาพันธ์ 2013
องค์การ NGOs ที่ขึ้นทะเบียนแล้วตามกฎหมายจะต้องถูกตรวจสอบบัญชีเพิ่มเติม และต้องประกาศตนหรือแสดงตนเป็น "สายลับต่างชาติ" บนแถลงการณ์ทางการขององค์การทุกฉบับ วลี "สายลับต่างชาติ" (Иностранный агент, foreign agent; สายลับต่างชาติ) ในภาษารัสเซียมีความเกี่ยวพันอย่างแน่นแฟ้นกับแนวคิดการจารกรรมข้อมูลของรัฐในยุคสงครามเย็น กฎหมายนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักทั้งในและนอกรัสเซียในฐานะการละเมิดซึ่งสิทธิมนุษยชนและเป็นการพุ่งเป้าโจมตีกลุ่มฝ่ายค้านของรัฐบาล ในขณะที่ผู้สนับสนุนกฎหมายเชื่อมโยงกฎหมายนี้กับกฎหมายการขึ้นทะเบียนเป็นสายลับต่างชาติของสหรัฐอเมริกา
พัทธดนย์ จันทร์เงิน
ภัชทา จันทร์เงิน (อังกฤษ : Patchata Janngeon) ชื่อเล่น เฟียต เป็นนักแสดงชายชาวไทย มีผลงานการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ เกรียน ฟิคชั่น ในบท “ตี๋” จากนั้นก็เริ่มมีผลงานอื่น ๆ เรื่อยมา เช่น คาราบาว เดอะซีรีส์ ตอน หนุ่มสุพรรณ, เกรียนเฮ้าส์ เดอะซีรีส์ และ SOTUS S The Series ในบท “เดย์” เป็นต้น
ประวัติ
ภัชทา จันทร์เงิน มีชื่อเล่นว่า เฟียต เกิดเมื่อวันอังคารที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2539 เป็นที่รู้จักจากบทบาท “ตี๋” ในภาพยนตร์ เกรียน ฟิคชั่น จากนั้นก็เริ่มมีผลงานภาพยนตร์และละครซีรีส์อื่น ๆ เช่น คาราบาว เดอะซีรีส์ ตอน หนุ่มสุพรรณ, 1448 Love Among Us รักเราของใคร, เกรียนเฮ้าส์ เดอะซีรีส์, รักสารภาพ Love Confession และหลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2559 ภัชทาก็ได้เซ็นสัญญาเป็นในแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี โดยมีบทบาทรับเชิญใน Little Big Dream ความฝันอันสูงสุด เป็นเรื่องแรก และมีผลงานการแสดงในซีรีส์ ได้แก่ U-Prince Series ตอน เซอร์เวย์ ในบท “ฟิว”, Slam Dance ทุ่มฝันสนั่นฟลอร์  ในบท “กราฟ” และ SOTUS S The Series ในบท “เดย์”
จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย, จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล เกียรตินิยมอันดับ1
อนุสาวรีย์ยุวชนทหาร
อนุสาวรีย์ยุวชนทหาร ตั้งอยู่ริมทางหลวงหมายเลข 4001 สายชุมพร-ปากน้ำ ตำบลบางหมาก เชิงสะพานท่านางสังข์ ห่างจากอำเภอเมืองชุมพร ประมาณ 5 กิโลเมตร สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงวีรกรรมอันกล้าหาญของยุวชนทหารที่ทำการรบต่อสู้กับทหารญี่ปุ่น ที่รุกรานเข้ามาในประเทศไทย
ประวัติ
อนุสาวรีย์แห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นการรำลึกถึงคุณความดีและวีรกรรมของผู้กล้าหาญอันประกอบด้วยตำรวจ หน่วยยุวชนทหารที่ 52 โรงเรียนศรียาภัย และกองพันทหารราบที่ 38 ที่ได้รวมกำลังกันต่อต้านกองทัพญี่ปุ่นที่ยกพลทางเรือมาขึ้นบกที่กลางอ่าวบ้านคอสน จังหวัดชุมพร เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เพื่อเดินทางผ่านไทยเข้าตีพม่าและมาลายู ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งบริเวณที่ตั้งอนุสาวรีย์นั้น เป็นบริเวณที่ได้มีการต่อสู้ปะทะกับข้าศึกนั่นเอง ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ญี่ปุ่นทำสนธิสัญญาไตรภาคีกับอิตาลีและเยอรมันซึ่งเป็นฝ่ายแพ้สงคราม เพื่อเริ่มการรบครั้งใหม่ หลังจากโจมตีอ่าวเพิลอาร์เบอร์ของอเมริกาจนแหลกราญเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นก็ส่งกำลังกองทัพขนาดมหึมาเข้าตีพม่า และมลายู โดยเดินทัพผ่านประเทศไทย รัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ในขณะนั้นได้ขอความช่วยเหลือจากสหรัฐอเมริกาและอังกฤษ แต่ได้รับการปฏิเสธ
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 กองทัพเรือญี่ปุ่นจำนวนมากได้ยกพลขึ้นฝั่งที่บางปู จังหวัดสมุทรปราการโดยไม่มีการต่อสู้ผ่านมาถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และล่องลงใต้ต่อไปปะทะกับกองกำลังตำรวจที่สุราษฎร์ธานี และยึดเมืองได้แล้วยกพลขึ้นบกได้ที่นครศรีธรรมราช สงขลา และปัตตานี ซึ่งมีการสูญเสียชีวิตและกำลังทั้งสองฝ่ายญี่ปุ่นและไทยจากการสู้รบกัน ส่วนที่จังหวัดชุมพร กองกำลังทหารญี่ปุ่นส่งเรือระบายพลขึ้นที่กลางอ่าวบ้านคอสน เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 เวลา 2 นาฬิกา แต่เนื่องจากบริเวณหน้าบ้านคอสน นั้นมีเลนลึกมาก ทหารญี่ปุ่นต้องติดเลนอยู่จนเกือบรุ่งสว่างทำให้กองกำลังตำรวจเมืองชุมพร หน่วยยุวชนทหารที่ 52 โรงเรียนศรียาภัย และทหารกองพันทหารราบที่ 38 สามารถรวมตัวและเคลื่อนกำลังพลมารับกำลัง ทหารญี่ปุ่นอยู่ที่คอสะพานท่านางสังข์ ฝั่งตะวันออก ใช้เวลาในการรบอยู่ถึง 7 ชั่วโมง ขณะที่ ญี่ปุ่นมีกำลัง 4 - 5 พันคน พร้อมอาวุธหนักและเบาอันทันสมัย แต่ฝ่ายไทยมีทหาร 1 หมวด ยุวชนทหารโรงเรียนศรียาภัยประมาณ 30 นาย และกำลังตำรวจอีกส่วนหนึ่ง แต่ก็สามารถต่อสู้กันถึง ครึ่งวันจนมีกำลังจากหน่วยเหนือให้ยุติการต่อต้านญี่ปุ่นปล่อยให้กองทัพญี่ปุ่นเคลื่อนกำลังทางถนน ปากน้ำ - ชุมพร ผ่านไปยังอำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง โดยมุ่งหมายที่จะยึดแหลมวิคตอเรียพอยด์ของอังกฤษในพม่า ผลจากการสู้รบกองกำลังจังหวัดชุมพรเสียชีวิตไป 5 นาย และบาดเจ็บ 5 นาย ส่วนหน่วยยุวชนทหารไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ
วีรกรรม
สงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้นในยุโรปในช่วงกลางปี พ.ศ. 2482 สงครามได้ลุกลามออกไป มีประเทศต่างๆเข้าร่วมรบมากมาย จนกระทั่งญี่ปุ่นได้ลงนามเป็นพันธมิตรกับเยอรมนี และ อิตาลี ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2483 ซึ่งทำให้ญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกอย่างเต็มตัว ด้วยการยึดดินแดนที่เป็นอาณานิคมของชาติฝ่ายสัมพันธมิตร (สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส สหภาพโซเวียต และจีน) โดยชูนโยบาย เอเชียเพื่อชาวเอเชียเพื่อสร้างเอเชียให้เป็นหนึ่ง ซึ่งเรียกกันว่า สงครามมหาเอเชียบูรพาในตอนเช้าตรู่วันที่ '''8 ธันวาคม พ.ศ. 2484''' กองทัพญี่ปุ่นได้โจมตีฐานทัพเพิร์ลฮาเบอร์ของสหรัฐอเมริกา และส่งกองทัพไปโจมตีประเทศอื่นๆ ในแถบแปซิฟิก หมู่เกาะต่างๆของอินโดนีเซีย ทะเลจีนใต้ รวมถึงไทยด้วย ทำให้ญี่ปุ่นสามารถยึดครองเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้ทั้งหมด
เวลา ประมาณ 23.00 น.บริเวณอ่าวชุมพร วันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2484 กองเรือรบญี่ปุ่นเผชิญพายุฝนทำให้กำหนดการบุกขึ้นฝั่งคลาดเคลื่อน รุ่งเช้า '''วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484''' ทหารญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกที่จังหวัดชุมพร 2 จุด คือที่บ้านแหลมดิน และบ้านคอสน กองทหารญี่ปุ่นที่บ้านแหลมดินเป็นทัพหน้า จัดรูปขบวนมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่ถนนชุมพร ส่วนทหารญี่ปุ่นที่บ้านคอสนเคลื่อนทัพไปทางทิศใต้ ตามแนวชายฝั่ง และค่อยไปสมทบกับทัพหน้าที่สะพานท่านางสังข์ เพื่อเข้าสู่ตัวเมืองชุมพร หลวงจรูญประศาสน์ (จรูญ คชภูมิ)ข้าหลวงประจำจังหวัดชุมพรทราบข่าวการยกพลขึ้นบกของทหารญี่ปุ่นราว 6 นาฬิกา 30 นาที จึงสั่งให้ พ.ต.ต.หลวงจิตการุณราษฎร์ ผู้กำกับการตำรวจภูธร และร้อยเอก ถวิล นิยมเสน ผู้บังคับหน่วยฝึกยุวชนทหารที่ 52 จัดกำลังไปต้านทานกองทัพญี่ปุ่นที่จะเข้ามาทางปากน้ำชุมพร เวลา ประมาณ 7 นาฬิกา 15 นาที ร้อยเอก ถวิล นิยมเสน ได้เคลื่อนย้ายกำลังออกปฏิบัติการ โดยแบ่งกำลังออกเป็น 2 ส่วน
เมื่อไปถึงสะพานท่านางสังข์ก็ต้องหยุดเข้าสมทบกับกำลังตำรวจ ที่กำลังปะทะอยู่กับทหารญี่ปุ่นอยู่ก่อนแล้ว ร้อยเอกถวิลฯได้ขึ้นไปตรวจการณ์บนสะพาน ถูกข้าศึกยิงแต่ไม่เห็นตัวข้าศึก เพราะบริเวณนั้นเป็นป่าสลับสวนมะพร้าว และทุ่งนาป่าละเมาะ ข้าศึกก็พรางตัวอย่างดีด้วยกิ่งไม้ ใบไม้ ร้อยเอกถวิลฯ จึงรวมกำลังยุวชนทหารทั้งหมดข้ามสะพานไปฝั่งตรงข้าม โดยให้ยุวชนทหาร 3 นาย ที่ไม่มีปืนวิ่งกลับไปรับกระสุนเพิ่มเติมจากในเมือง ในการเคลื่อนที่ข้ามสะพานไปยึดพื้นที่ฝั่งตรงข้ามนั้น ร้อยเอกถวิลฯไ ด้สั่งให้ยุวชนทหารทุกนายติดดาบปลายปืนพร้อมที่จะเข้าตะลุมบอนกับทหารญี่ปุ่นทันที แต่โชคไม่ดีขณะที่ร้อยเอกถวิลฯ วิ่งนำยุวชนทหารอยู่นั้น ร้อยเอกถวิลฯ ได้ถูกข้าศึกยิงเข้าที่ซอกคอ กระสุนทะลุหลอดลมเสียชีวิตทันที ยุวชนทหารวัฒนา นิตยนารถ ได้รีบรายงานให้สิบเอกสำราญ ควรพันธ์ ทราบ สิบเอกสำราญฯ จึงปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ควบคุมยุวชนทหารแทน และได้สั่งให้ยิงต่อสู้ข้าศึกต่อไปอย่างเหนียวแน่น ทหารญี่ปุ่นได้เสริมกำลังเข้ามาเรื่อยๆ โดยพรางตัวด้วยกิ่งไม้ ใบไม้ ดูไกลๆ เหมือนป่าเคลื่อนที่เข้ามา ฝนก็ตกหนักตลอดเวลา ยุวชนทหารได้รับคำสั่งให้ยิงทันทีเมื่อเห็นกิ่งไม้ใบไม้ไหว ทำให้กองทัพญี่ปุ่นหยุดการบุกชั่วขณะหนึ่ง ได้ยินเสียงทหารญี่ปุ่นร้องเมื่อถูกยิงอย่างชัดเจน สิบเอกสำราญฯ เองก็ถูกยิงที่แขนขวา เนื้อขาดไปทั้งก้อนจนปืนหลุดจากมือ ยุวชนทหารละออ เหมาะพิชัย ได้เข้ามาปฐมพยาบาล
ไพศาล หรรษาวงศ์
ไพศาล หรรษาวงศ์ (Phaisan Hansawong) เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักกีฬายกน้ำหนักชาวไทย
เหรียญรางวัล
รายการเหรียญรางวัล :
รถไฟฟ้าล้อยาง
รถไฟฟ้าล้อยาง (rubber-tyred metro) เป็นระบบขนส่งมวลชนทางรางรูปแบบหนึ่งที่ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการขนส่งระบบรางและการขนส่งทางถนนเข้าด้วยกัน ล้อของรถไฟฟ้าจะทำจากวัสดุยางคล้ายยางรถยนต์ และจะวิ่งอยู่ในพื้นที่ช่องทางวิ่งด้านข้างราง
โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม
โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม (อังกฤษ : Bungsamphan Wittayakom School; อักษรย่อ : บ.ว.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ประเภทสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอบึงสามพัน ตั้งอยู่เลขที่ 800 หมู่ 7 ต.ซับสมอทอด อ.บึงสามพัน จ.เพชรบูรณ์ ติดถนนสระบุรี - หล่มสัก ห่างตัวจังหวัดเพชรบูรณ์ 80 กิโลเมตร มีพื้นที่ 50 ไร่ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ( ม.1 - ม.3 ) และตอนปลาย ( ม.4 - ม.6 ) ปัจจุบันมีครู  -อาจารย์ที่ทำการสอนอยู่จำนวน 82 คน มีนักเรียนกำลังศึกษาอยู่จำนวน 1,150 คน
ประวัติ
พ.ศ. 2519 โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในอำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องการแต่งตั้งโรงเรียนรัฐบาล ประกาศ ณ วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ซึ่งมีคำสั่งแต่งตั้งนายนิโรธ ป้อมเมฆี ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่ มารักษาการในตำแหน่ง ครูใหญ่โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม โดยอาศัยเรียนในอาคารชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนบ้านซับสมอทอด ต่อมาได้ย้ายที่ทำการมาเรียนในศูนย์สภาตำบลซับสมอทอด ในปีเดียวกันนั้นยังได้งบประมาณให้สร้างอาคารเรียน 1 หลัง บ้านพักครู 202 จำนวน 2 หลัง และห้องน้ำนักเรียน 1 หลัง จำนวน 8 ท สำหรับที่ดินของโรงเรียนนั้น ส่วนหนึ่งได้รับบริจาคจากนางสงวน คมวิริยะวุฒ และ นายแก้ว ศิลประเสริฐ อีกส่วนหนึ่งประชาชนบึงสามพัน บริจาคให้เป็นเงิน เพื่อซื้อที่ดินในส่วนที่เหลือ
พ.ศ. 2520 ได้ย้ายที่ทำการจากศูนย์สภาตำบลซับสมอทอด มาเรียนในที่ตั้งโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคมในปัจจุบัน คือ เลขที่ 800 หมู่ 7ตำบลซับสมอทอด อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์ พื้นที่ 50 ไร่ 1 งาน 96 ตารางวา จากถนน สระบุรี - หล่มสัก ถึงสถานที่ตั้งของโรงเรียนมีระยะทางประมาณ 1.8 กิโลเมตร ในปีเดียวกันนั้นยังได้งบประมาณสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 หลัง บ้านพักครู 202 จำนวน 1 หลัง
พ.ศ. 2521 นายนิโรธ ป้อมเมฆี ครูใหญ่โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม ได้มีคำสั่งให้แต่งตั้งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม ในปีเดียวกันนั้นยังได้งบประมาณสร้างอาคารเรียนต่อเติม 1 หลัง อาคารชั่วคราว 4 ห้องเรียน 1 หลัง และห้องน้ำนักเรียน 1 หลัง
พ.ศ. 2523 ได้งบประมาณสร้างห้องน้ำนักเรียน 1 หลัง จำนวน 7 ที่
พ.ศ. 2524 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียน 216 ก.ต่อเติม ซึ่งต่อเติมมาจาก 8 ห้องเรียน เป็น 12 ห้องเรียน สร้างโรงฝึกงาน 1 หลัง จำนวน 2 หน่วย ห้องน้ำนักเรียน 1 หลัง จำนวน 7 ที่ และบ้านพักครู 1 หลัง
พ.ศ. 2526 ได้งบประมาณสร้างตึกวิทยาศาสตร์ CS 213 B 1 หลัง หอประชุม 1 หลัง โรงฝึกงาน 1 หลัง 2 หน่วย และบ้านพักครู 202 จำนวน 1 หลัง
พ.ศ. 2529 ได้งบประมาณสร้างบ้านพักครู 202 จำนวน 1 หลัง
พ.ศ. 2530 ได้งบประมาณสร้างหอกระจายข่าวภายในโรงเรียน 1 ที่
พ.ศ. 2532 นายนิโรธ ป้อมเมฆี อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม มีคำสั่งให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน ศรีเทพประชาสรรค์ และนายสมพงษ์ สุชาติพงษ์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนนาเฉลียงพิทยาคม ให้ย้ายมาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียน บึงสามพันวิทยาคม
พ.ศ. 2534 นายสมพงษ์ สุชาติพงษ์ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม ได้คำสั่งแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคมและในปีเดียวกันนั้นยังได้งบประมาณสร้างห้องน้ำนักเรียน 1 หลัง จำนวน 6 ที่
พ.ศ. 2535 ได้งบประมาณขุดสระน้ำ 1 สระ และหอพระเฉลิมพระเกียรติฯ (งบประมาณบริจาค)
พ.ศ. 2537 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียน 216 ล (ปรับปรุง) 1 หลัง ห้องประชุม 100/27 จำนวน 1 หลัง บ้านพักนักการภารโรง จำนวน 1 หลัง จัดซื้อรถตู้จำนวน 1 คัน สร้างถนนคอนกรีตหน้าอาคาร 180 เมตร และยังได้เปิดสอนวิชา คอมพิวเตอร์ ซึ่งมีเครื่องคอมพิวเตอร์จำนวน 25 เครื่อง
พ.ศ. 2538 ได้งบประมาณสร้างถังเก็บน้ำฝน 1 ที่ และยังได้จัดทำสวนหย่อมหน้าอาคารเรียน
พ.ศ. 2539 ได้เพิ่มจำนวนห้องเรียนในการสอนวิชาคอมพิวเตอร์ โดยจัดซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์อีก 15 เครื่อง
พ.ศ. 2541 กรมสามัญศึกษา มีคำสั่งย้าย นายสมพงษ์ สุชาติพงษ์ ให้ไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการกรมสามัญศึกษาจังหวัดเพชรบูรณ์ และให้นายสุนทร พินิจนัย ผู้อำนวยการโรงเรียนศรีเทพประชาสรรค์ ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม
พ.ศ. 2542 ได้งบประมาณสร้างถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก 200 เมตร ปรับปรุงอาคาร 216 ก และสร้างอาคารเรียน 216 ล หลังคาทรงไทย
พ.ศ. 2544 กรมสามัญศึกษา มีคำสั่งแต่งตั้งให้นายชยันต์ มัทย์พงษ์ถาวร ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนศรีเทพประชาสรรค์และให้นายทรงศักดิ์ ศรีประเสริฐ ผู้อำนวยการโรงเรียนเมืองกลางวิทยาคม ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม
พ.ศ. 2547 กรมสามัญศึกษา มีคำสั่งแต่งตั้งให้นายทรงศักดิ์ ศรีประเสริฐ ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนหนองไผ่ และให้นายชนินทร์ สะพรั่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนเพชรละครวิทยา ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม
พ.ศ. 2558 นายจีระ ทัศนศิริ เกษียณอายุราชการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 40 ได้มีคำสั่งแต่งตั้ง ดร.สุพจน์  ประไพเพชร  ผู้อำนวยการโรงเรียนพัชรพิทยาคม มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนบึงสามพันวิทยาคม ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2559 ได้รับงบประมาณก่อสร้างบ้านพักครู แบบ 207/27 จำนวน 1 หลัง 3 ห้องนอน
พ.ศ. 2561 ได้รับงบประมาณก่อสร้างบ้านพักครู แบบ 203/27 จำนวน1 หลัง 3 ห้องนอน
พ.ศ. 2560-2562 ปรับปรุงหอประชุมปทุมวดี.ให้เป็นหอประชุมที่ทันสมัย(เงินบริจาค)
พ.ศ. 2561 เข้าร่วมโครงการ World Class Standard School สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ  ผ่านการประมิน OBECQA  ระดับ ScQA
พ.ศ. 2561-2562 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบ 212 ล /57 ก จำนวน 12 ห้องเรียน งบประมาณ 15,719,100.-บาท
พ.ศ. 2562 โรงเรียนได้ทำบันทึกข้อตกลงความมือ (MOU) กับโรงเรียนสอนภาษาต่างประเทศคุนหมิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ในการพัฒนาทักษะภาษาจีนให้แก่ครู นักเรียนเป็นเวลา 5 ปี โดยมีดร.สุพจน์ ประไพเพชร ผู้อำนวยการสถานศึกษา เดินทางไปร่วมลงนามกับผู้บริหารโรงเรียนสอนภษาต่างประเทศคุนหมิง มณฑยูนนาน สาธาณรับประชาชนจีน เมื่อ 9 กันยายน 2562
วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 ดร.สุพจน์ ประไพเพชร ผู้อำนวยการสถานศึกษา เกษียณอายุราชการ นางจิตราภรณ์  โกบุตร รองผู้อำนวยการฝ่ายบริหารงานงบประมาณ รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน
จำนวนห้องที่ทำการเปิดสอน
มัธยมศึกษาตอนต้น มัธยมศึกษาตอนปลาย โดยแบ่งเป็น ห้อง 1 - 3 เป็นห้องเรียนเน้นการเรียนคณิตศาสตร์ - วิทยาศาสตร์ และห้อง 4 - 6 เป็นห้องเรียนเน้นการเรียนศิลป์ - ภาษา
เทรี เวท
เทเรนซ์ ฮาร์ดี เวท (Terence Hardy Waite, CBE; เกิด 31 พฤษภาคม 1939) เป็นนักมนุษยธรรมและนักเขียนชาวอังกฤษ
เขาเคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยกอจการชุมชนอังกลิคัน (Assistant for Anglican Communion Affairs) ให้กับอาร์คบิชอปแห่งคันเทอร์บรีในเวลานั้น รอเบิร์ท รันซี ในทศวรรษ 1980s เขาเดินทางในฐานะทูตคริสตจักรอังกฤษไปประเทศเลบานอนเพื่อคุ้มกันการปล่อยตัวตัวประกันสี่คน ในจำนวนนี้มีนักข่าว จอห์น แมคคาร์ที ก่อนที่ตัวเขาเองจะถูกลักพาตัวและคุมขังตั้งแต่ปี 1987 ถึง 1991 ในเลบานอน
เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา
เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา เป็นเขตปกครองของพระภิกษุสงฆ์เถรวาท ฝ่ายมหานิกายระดับตำบล ขึ้นตรงต่อเจ้าคณะเหนือกว่าภายในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ตามการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองคณะสงฆ์ไทยในกำกับของมหาเถรสมาคม
เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีอาณาเขตการปกครองคณะสงฆ์และรับผิดชอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาเถรวาทครอบคลุมพื้นที่ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ และบางส่วนของตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ (ไม่มีวัดธรรมยุติในเขตพื้นที่ปกครองตำบลนี้) ปัจจุบันมีพระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) (วัดใหม่เจริญธรรม) เป็นเจ้าคณะตำบลแห่งนี้ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2548
เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีสำนักเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับพระสงฆ์ครบสองแผนกทั้งแผนกธรรมและแผนกบาลี โดยมีสำนักเรียนอยู่ที่วัดใหม่เจริญธรรม อันเป็นวัดเจ้าคณะตำบลในปัจจุบัน และมีสำนักศาสนศึกษาสำหรับคฤหัสถ์ (ธรรมศึกษา) จำนวน 1 แห่ง คือ สำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา
ในปัจจุบันเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา ได้ครอบคลุมถึงพื้นที่บางส่วนในตำบลผาจุกด้วย โดยมีวัดในเขตการปกครองจำนวน 7 วัด และ 2 สำนักสงฆ์ ในปี พ.ศ. 2552 มีพระภิกษุและสามเณรจำพรรษาในวัดในเขตปกครองประมาณ 40 รูป
เจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา
ปัจจุบัน '''พระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) วัดใหม่เจริญธรรม (อุตรดิตถ์) เป็นเจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา (พ.ศ. 2548 - ปัจจุบัน)
อาณาเขตการปกครองคณะสงฆ์
ในอดีต เขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีอำนาจหน้าที่ควบคุมดูแลพระภิกษุสงฆ์เฉพาะในเขตตำบลคุ้งตะเภาเท่านั้น แต่ในปัจจุบัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา อาณาเขตการปกครองสงฆ์ได้เพิ่มไปถึงเขตตำบลผาจุก (อำเภอเมืองอุตรดิตถ์) บางส่วน
ปัจจุบัน มีวัดในเขตปกครองคณะสงฆ์ทั้งหมด 7 วัด และ 2 สำนักสงฆ์ เรียงตามลำดับปีได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดดังนี้
วัดมีวิสุงคามสีมา
วัดมีวิสุงคามสีมา (อุโบสถ) มีจำนวน 5 วัด คือ
วัดไม่มีวิสุงคามสีมา
วัดไม่มีวิสุงคามสีมา มีจำนวน 2 วัด คือ
สำนักสงฆ์
สำนักสงฆ์ มีจำนวน 2 วัด คือ
พระสังฆาธิการเจ้าอาวาส
เจ้าอาวาสวัดในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา มีจำนวน 7 รูป ประจำวัดที่ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดจำนวน 7 วัด ดังต่อไปนี้
พระสังฆาธิการระดับรองเจ้าอาวาส
ปัจจุบันในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภามีรองเจ้าอาวาสที่ได้รับการแต่งตั้งโดยถูกต้องตามกฎมหาเถรสมาคม มีจำนวน 1 รูป ดังนี้
ประวัติการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมของคณะสงฆ์
ก่อนที่จะมีการแยกเขตการปกครองคณะสงฆ์จากตำบลท่าเสามาตั้งเป็นเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลใหม่นั้น คณะสงฆ์ในตำบลคุ้งตะเภามีการศึกษาพระปริยัติธรรมมาก่อนแล้ว โดยในปี พ.ศ. 2500 วัดป่ากล้วยได้เคยเป็นสถานที่ตั้งของสำนักเรียนพระปริยัติธรรมแห่งแรกของตำบลคุ้งตะเภา โดยได้ก่อตั้งขึ้นตามดำริของพระมหาจรูญ คุตฺตจิตฺโต (พรหมน้อย) ซึ่งทำให้หลังจากนั้นไม่นาน พระมหาปรีชา ปริญฺญาโณ (คืนประคอง) ลูกศิษย์ของพระมหาจรูญที่เป็นคนบ้านป่ากล้วย ได้เข้าอุปสมบทและศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้เป็นพระภิกษุเปรียญธรรม ๙ ประโยค เป็นรูปแรกของจังหวัดอุตรดิตถ์
และหลังจากนั้นได้มีชาวตำบลคุ้งตะเภาได้เข้ามาอุปสมบทเพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมและสอบได้เป็นเปรียญหลายคน จนในปี พ.ศ. 2539 สามเณรสัญญา โปร่งใจ (พระมหาสัญญา ปญฺญาวิจิตฺโต) คนบ้านป่ากล้วย ได้สอบไล่ได้เปรียญธรรม ๙ ประโยคในขณะเป็นสามเณร (ประโยค ๙ นาคหลวง) ขณะอายุได้ 21 ปี (สำนักเรียนวัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร) ทำให้ท่านเป็นสามเณรชาวอุตรดิตถ์รูปแรกและรูปเดียวในปัจจุบัน (2552) ที่ได้รับพระบรมราชานุเคราะห์จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงรับเป็นนาคหลวง อุปสมบทในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
อย่างไรก็ตามการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งบาลีและนักธรรมสำนักวัดป่ากล้วยได้ล้มเลิกไปเมื่อพระมหาจรูญได้ลาสิกขาบท ทำให้พระสงฆ์และสามเณรที่สนใจศึกษาภาษาบาลีต้องไปศึกษาในสำนักเรียนนอกตำบล โดยส่วนใหญ่จะเข้าศึกษาที่วัดคลองโพธิ์หรือวัดอื่น ๆ ในกรุงเทพมหานคร ส่วนการศึกษานักธรรมนั้นคงเรียนกันตามวัดตามปกติ โดยจะมีการอบรมก่อนสอบบ้างในวัดเจ้าคณะตำบลท่าเสา ซึ่งจะตั้งอยู่คนละฝั่งแม่น้ำน่านและต่างตำบลกัน แต่อยู่ในสังกัดเขตปกครองคณะสงฆ์เดียวกัน (เขตการปกครองคณะสงฆ์ตำบลท่าเสา) ซึ่งเมื่อได้มีการแยกเขตการปกครองคณะสงฆ์มาตั้งเป็นตำบลใหม่ในภายหลังแล้ว พระสงฆ์ก็ยังคงทำการเรียนการสอนนักธรรมอยู่ตามวัดของตนตามปกติ โดยไม่มีสำนักเรียนอย่างเป็นทางการที่พระสงฆ์ต้องมารวมตัวกันเรียนในห้องเรียนแต่อย่างใด
ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 สมัยเจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภารูปที่ 4 ได้มีมติที่ประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาสในตำบลคุ้งตะเภา โดยดำริของพระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) ตกลงให้ยกวัดใหม่เจริญธรรมในฐานะวัดเจ้าคณะตำบล เปิดทำการสอนห้องเรียนพระปริยัติธรรมขึ้นในแผนกนักธรรมและบาลี (พ.ศ. 2552) ป็นครั้งแรกหลังจากได้แยกเขตการปกครองคณะสงฆ์มาตั้งเป็นเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลใหม่
การศึกษาแผนกบาลีของคณะสงฆ์ภายในตำบล
ตามมติที่ประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาสในตำบลคุ้งตะเภา พ.ศ. 2552 โดยดำริของพระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) ตกลงให้วัดใหม่เจริญธรรมในฐานะวัดเจ้าคณะตำบล เปิดทำการสอนห้องเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี โดยยกให้เป็นห้องเรียนแผนกบาลีของคณะสงฆ์ประจำตำบล ทำการเรียนการสอนในระดับชั้นบาลีไวยากรณ์ในระดับพื้นฐาน เนื่องด้วยความขาดแคลนบุคลากร และขาดการสนับสนุนบุคลากรเพิ่มเติมจากวัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง สำนักเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีอันดับ 1 ของเขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค 5 ที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้ในปีแรกห้องเรียนแผนกบาลีของคณะสงฆ์ประจำตำบลคุ้งตะเภา จะอยู่ในฐานะของห้องเรียนทดลอง เพราะมีครูสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีประจำทำการสอนเพียง 1 รูป (พระมหาสมาน อคฺคปญฺโญ) เท่านั้น
การศึกษานักธรรมสำหรับพระสงฆ์ในตำบลคุ้งตะเภา
ตามมติที่ประชุมพระสังฆาธิการระดับเจ้าอาวาสในตำบลคุ้งตะเภา พ.ศ. 2550 พระสงฆ์จากทุกวัดในเขตตำบลคุ้งตะเภาผู้ที่ยังสอบไม่ได้นักธรรมชั้นเอกทุกรูป ต้องเรียนนักธรรมจนกว่าจะสอบไล่ชั้นเอกได้ โดยพระสงฆ์ในเขตตำบลจะศึกษาวิชานักธรรมในช่วงก่อนและในระหว่างพรรษากาล โดยรวมมาเรียนนักธรรมทุกชั้นที่วัดใหม่เจริญธรรมซึ่งเป็นวัดเจ้าคณะตำบล เมื่อพระสงฆ์รูปใดสอบสนามหลวงไล่ได้ชั้นเอกแล้ว เจ้าคณะอำเภอเมืองอุตรดิตถ์จะขึ้นทะเบียนพระสงฆ์รูปนั้นเป็นผู้ทรงคุณวุฒิประจำอำเภอฯ (ตามมติเจ้าคณะภาค 5) ให้เป็นครูสอนปริยัติธรรม ช่วยเหลืองานคณะสงฆ์ในด้านการศึกษาและช่วยงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาต่อไป
การศึกษาธรรมศึกษาสำหรับคฤหัสถ์ในตำบลคุ้งตะเภา
การศึกษาแผนกธรรมศึกษาหรือการศึกษาวิชาธรรมของคฤหัสถ์ (ผู้ไม่ใช่นักบวช) ในตำบลคุ้งตะเภานั้น เริ่มจัดการเรียนการสอนในปี พ.ศ. 2540 อันเป็นช่วงแรก ๆ ที่แม่กองธรรมสนามหลวงเปิดโอกาสให้มีการสอบไล่ธรรมศึกษาสำหรับคฤหัสถ์ในต่างจังหวัดขึ้น โดยในช่วงแรก พระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ (แสงสิน) รองเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา และพระนักเผยแผ่พระพุทธศาสนาประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ ได้ดำเนินการประสานงานไปยังโรงเรียนในเขตตำบลคุ้งตะเภาขอนำพระสงฆ์เข้าสอนจริยธรรมและธรรมศึกษาในโรงเรียน ซึ่งการจัดการเรียนการสอนในครั้งนั้นประสบผลสำเร็จไปด้วยดี มีนักเรียนและผู้สนใจสอบไล่ได้ธรรมศึกษาเป็นจำนวนมาก ต่อมาเจ้าคณะตำบลในขณะนั้นคือ เจ้าอธิการธง ฐิติธมฺโม (อิ่มชม) วัดคุ้งตะเภา เล็งเห็นความสำคัญของการศึกษาธรรมของคฤหัสถ์ดังกล่าว จึงได้ดำเนินการขอจัดตั้ง สำนักศาสนศึกษาประจำตำบลคุ้งตะเภา ขึ้นที่วัดคุ้งตะเภา และต่อมามีการเปลี่ยนเจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภาในปี พ.ศ. 2543 จึงเกิดการลักลั่นในการบริหารงานสำนักศาสนศึกษาในระยะหนึ่ง แต่วัดคุ้งตะเภาโดยการนำของพระสมุห์สมชาย ก็ได้จัดการสอนธรรมศึกษาเช่นเดิม โดยดำเนินการและออกทุนดำเนินการเองทั้งหมด และมีผู้สอบไล่ได้ธรรมศึกษาเป็นจำนวนมากทุกปี และในปี พ.ศ. 2549 พระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต)  วัดใหม่เจริญธรรม ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา จึงได้จัดเปิดสนามสอบธรรมศึกษาแห่งที่ 5 ของอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ที่โรงเรียนป่าขนุนเจริญวิทยา เพื่อเป็นสนามสอบสำหรับนักเรียนในสังกัดสำนักศาสนศึกษาวัดคุ้งตะเภา ซึ่งเป็นการเปิดสนามสอบธรรมศึกษาที่ตำบลคุ้งตะเภาเป็นครั้งแรก
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของคณะสงฆ์ในตำบลคุ้งตะเภา
ปัจจุบันวัดในเขตตำบลคุ้งตะเภา (วัดใหม่เจริญธรรม) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ อยู่ในความรับผิดชอบของ พระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต)  เจ้าคณะตำบลคุ้งตะเภา ซึ่งมีการจัดโครงการอบรมคุณธรรมจริยธรรมตลอดทั้งปี เช่น การบรรพชาสามเณรเฉลิมพระเกียรติ การอบรมบำบัดผู้ติดยาเสพติด การอบรมปรับสภาพนักเรียน การเข้าค่ายพุทธบุตร ฯลฯ รวมทั้งมีการนำคณะพระสงฆ์ไปให้การอบรมคุณธรรมแก่นักเรียนในสถานศึกษาต่าง ๆ ทั้งในและนอกจังหวัดอุตรดิตถ์
สำนักปฏิบัติธรรมประจำตำบลคุ้งตะเภา
ตำบลคุ้งตะเภามีสำนักปฏิบัติธรรมประจำตำบล ตามนโยบายของมหาเถรสมาคม จำนวน 1 แห่ง คือ สำนักปฏิบัติธรรมวัดใหม่เจริญธรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แต่ไม่ปรากฏว่ามีการปฏิบัติกิจกรรมด้านการส่งเสริมการปฏิบัติธรรมตลอดทั้งปี โดยคงเป็นสำนักปฏิบัติในนามประจำตำบลเท่านั้น
ปัจจุบันโดยพฤตินัย สำนักปฏิบัติธรรมในเขตตำบลคุ้งตะเภาที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปคือ สำนักปฏิบัติธรรมวัดป่ากล้วย ตั้งอยู่ที่วัดป่ากล้วย มีสำนักปฏิบัติธรรมแยกเป็นเอกเทศจัดภูมิทัศน์แบบวัดป่า โดยมีพระอาจารย์เฉลิมโชค ฉนฺทชาโต เป็นเจ้าสำนักปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผู้สนใจเข้ามาอุปสมบทและศึกษาปฏิบัติสมาธิภาวนาตลอดทั้งปี สำนักปฏิบัติธรรมนี้มีสำนักอุบาสิกา รับสตรีผู้สนใจเข้ามาบวชถือศีล 8 ด้วย ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้สตรีได้เข้ามาปฏิบัติธรรมได้ตลอดทั้งปีเช่นกัน
สถานที่ลงอุโบสถสังฆกรรมตามพระวินัยของคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา
ปัจจุบัน คณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภาจะลงฟังพระปาฏิโมกข์ตามพระวินัยทุกกึ่งเดือนในช่วงเข้าพรรษา โดยเวียนสถานที่ไปในแต่ละวัดที่มีวิสุงคามสีมา เป็นช่วงที่พระสงฆ์ทั้งตำบลมาลงกระทำสังฆกรรมร่วมกัน ซึ่งเรียงลำดับการลงฟังพระปาฏิโมกข์ตามลำดับจำนวน 6 ลำดับวัดตามรอบกึ่งเดือนตามปฏิทินในช่วงฤดูกาลเข้าพรรษาดังนี้
อุปัชฌาย์ผู้มีสิทธิทำการบรรพชาอุปสมบทในตำบลคุ้งตะเภา
ปัจจุบัน '''พระครูสุจิตพัฒนพิธาน (สมพงษ์ สมจิตฺโต) วัดใหม่เจริญธรรม (อุตรดิตถ์) ได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปัชฌาย์ประจำตำบลคุ้งตะเภา มีสิทธิที่จะทำการบรรพชาอุปสมบทกุลบุตรได้ภายในวัดในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภา
นอกจากอุปัชฌาย์ประจำตำบลคุ้งตะเภา และเจ้าคณะเหนือขึ้นไปแล้ว พระภิกษุรูปอื่นแม้จะได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปัชฌาย์โดยชอบตามกฎมหาเถรสมาคม ไม่มีสิทธิทำการบรรพชาอุปสมบทกุลบุตรผู้จะบวชภายในวัด (วิสุงคามสีมา) ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภาได้ โดยพระสังฆาธิการเจ้าคณะเหนือกว่าเจ้าคณะตำบลที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระอุปัชฌาย์ที่สามารถให้การอุปสมบทพระสงฆ์ในเขตปกครองคณะสงฆ์ตำบลคุ้งตะเภาได้โดยถูกต้องตามกฎมหาเถรสมาคมนั้นคือ พระครูเกษมธรรมาลังการ (อุดร)  วัดหมอนไม้ ในตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอเมืองอุตรดิตถ์, พระเทพปริยัติวิธาน (อำนวย จนฺทสโร) วัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง ในตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์, พระธรรมปัญญาภรณ์ (สุชาติ ธมฺมรตโน) วัดปากน้ำภาษีเจริญ ในตำแหน่งเจ้าคณะภาค 5, สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำภาษีเจริญ ในตำแหน่งเจ้าคณะหนเหนือ และสมเด็จพระสังฆราช หรือผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช โดยพระสังฆาธิการเจ้าคณะเหนือกว่าในระดับใดจะมาทำการอุปสมบทได้ เจ้าคณะในระดับรองกว่าเจ้าคณะผู้จะมาเป็นอุปัชฌาย์นั้นต้องทำหนังสือนิมนต์มาเท่านั้น หากทำผิดขั้นตอนจะเป็นการละเมิดจรรยาพระสังฆาธิการ อาจถูกสอบสวนและถูกถอดจากตำแหน่งพระสังฆาธิการได้
ภาษาอัฟซาร์
ภาษาอัฟซาร์ (Əfşar dialekti) เป็นภาษาย่อยเตอร์กิกที่พูดโดยชาวอัฟซาร์ในประเทศตุรกี, อิหร่าน, ซีเรีย และอัฟกานิสถานบางส่วน Ethnologue และ Glottolog จัดให้เป็นภาษาย่อยของภาษาอาเซอร์ไบจานใต้ แต่ทาง Encyclopædia Iranica จัดให้เป็นภาษาโอคุซตอนใต้ต่างหาก
ภาษานี้มีคำยืมจากภาษาเปอร์เซียมาก และเปลี่ยนเสียง เป็น  เช่นเดียวกับในภาษาอุซเบก ในหลายกรณี เสียงสระในภาษาอัฟซาร์ เป็นสระปากไม่ห่อในขณะที่ในภาษาอาเซอร์ไบจานเป็นสระปากห่อ เช่น  (หมายถึง 100) เป็น  ในภาษาอาเซอร์ไบจานมาตรฐาน
หวง อี้ (นักแสดง)
หวง อี้ (黄奕, พินอิน: Huáng Yì) นักแสดงหญิงชาวจีน เกิดเมื่อ 13 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจากวิทยาลัยวัฒนธรรมตะวันออกเซี่ยงไฮ้
เป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์กำลังภายในเรื่อง พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก รับบท อวี๋ซิ่วเหลียน, ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า รับบท ตี้เอ้อม่ง ในภาคที่ 2 และเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ในภาคที่ 3 รับบทเป็น เสี่ยวเยี่ยนจื่อ แทน เจ้าเวย
ยุทโธปกรณ์
ยุทโธปกรณ์ (materiel; matériel มะเทียเรียล มากกว่าปกติในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน นอกจากนี้ ยังระบุว่าเป็นตัวสะกดเฉพาะในพจนานุกรมสหราชอาณาจักรบางแห่ง   ทั้งสองออกเสียง, จาก matériel) หมายถึง วัสดุ, อุปกรณ์ และอาวุธในการบริหารห่วงโซ่อุปทานของทหาร รวมถึงวัสดุและอุปกรณ์โดยทั่วไปในบริบทของห่วงโซ่อุปทานเชิงพาณิชย์เท่านั้น
ในบริบททางทหาร คำว่า "มะเทียเรียล" หมายถึงความต้องการเฉพาะอาวุธยุทธสัมภาระ (ไม่รวมกำลังคน) ของกองกำลังที่จะทำภารกิจเฉพาะให้สำเร็จ หรือความหมายทั่วไปของความต้องการอาวุธยุทธสัมภาระ (ไม่รวมกำลังคน) ของกองทัพที่ทำงาน
การจัดการวัสดุประกอบด้วยการดำเนินการต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับการวางแผน, การจัดระเบียบ, กำกับ, ประสานงาน, ควบคุม และประเมินการใช้ทรัพยากรเพื่อให้การสนับสนุนกองกำลังทหารมีประสิทธิภาพและประหยัด ซึ่งรวมถึงการจัดเตรียม, การลงรายการ, การกำหนดความต้องการ, การได้มา, การแบ่งสรรปันส่วน, การบำรุงรักษา และการกำจัด โดยคำว่า "การจัดการวัสดุ", "การควบคุมวัสดุ", "การควบคุมรายการสิ่งของ", "การจัดการรายการสิ่งของ" และ "การจัดการอุปทาน" มีความหมายเหมือนกัน
ส่วนวัสดุในบริบทการจัดจำหน่ายเชิงพาณิชย์หมายถึงผลิตภัณฑ์ของธุรกิจ ซึ่งเกี่ยวข้องดังกล่าวในการดำเนินธุรกิจของตัวเองอย่างเด่นชัด
สตรีทไฟเตอร์
(ストリートファイター; Street Fighter) เป็นเกมต่อสู้ ผลิตโดยบริษัทแคปคอม ประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นเกมที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก ซึ่งทางแคปคอมได้จัดจำหน่ายเกมภาคแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987
มีตัวละครชาวไทยปรากฏอยู่ในเกม ได้แก่ สกัด, อาดอน และเวก้า โดยถูกกำหนดให้เป็นตัวร้าย ซึ่งต่อมามีเพียงสกัดเท่านั้นที่กลับใจ นอกจากนี้ ยังเคยมีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดมาแล้วถึง 2 ครั้งด้วยกัน
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 34
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 34 เป็นทางหลวงสายหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐ มีเส้นทางในแนวตะวันออก–ตะวันตก ระยะทาง 1122 mi เริ่มจากกลางตอนเหนือของรัฐโคโลราโด ไปยังเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย โดยระหว่างทางผ่านอุทยานแห่งชาติเทือกเขาร็อกกี ที่รู้จักในชื่อถนนเทรลริดจ์ ซึ่งไต่ระดับความสูงถึง 12183 ft ทำให้เป็นทางหลวงลาดยางที่สูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่แกรนบี รัฐโคโลราโด ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในเมืองเบอร์วิน รัฐอิลลินอย ที่ทางหลวงรัฐอิลลินอยหมายเลข 43 และทางหลวงประวัติศาสตร์หมายเลข 66