cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูรี มาเลนเชนโค
ยูรี อีวาโนวิช มาเลนเชนโค (Юрий Иванович Маленченко; เกิด 22 ธันวาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักบินอวกาศชาวรัสเซียที่ปลดประจำการแล้ว โดยมาเลนเชนโดเป็นนักบินอวกาศคนแรกที่แต่งงานกันบนอวกาศ โดยมาเลนเชนโดแต่งงานกับอกาเทอรีนา ดิทรีวาร์ เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2003 โดยอกาเทอรีนาอยู่ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งห่างจากสถานีอวกาศนานาชาติไป 240 ไมล์ ในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 2559 มาเลนเชนโดได้ติดอันดับสองของผู้ที่อยู่ในอวกาศนานามากที่สุดจากสถิติของสิ่งที่เกี่ยวกับอวกาศ โดยนับตั้งแต่ครั้งสถานีอวกาศมีร์ จนถึงสถานีอวกาศนานาชาติ มาเลนเชนโดเคยเป็นอดีตผู้บัญชาการของสถานีอวกาศนานาชาติ
ธนทาอีเทวี
ธนทาอีเทวี (धनदाई देवी)เป็นพระเทพีจำพวกประเภทเจ้าแม่ประจำท้องถิ่นที่ถูกรวมไว้ในศาสนาฮินดู โดยนางมีเทวสถานและเทวรูปแบบคติฮินดูอุทิศถวาย ณ ศรีกุลสวามิณี ธนทาอี (เวไรย์,ฑัณฑิณี) มนเทียร (Shree Kulswamini Dhandai Devi (Verai, Dandini) )อันปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ เขตมสัทฑี (Mhasdi) ใกล้กับเขตสาครี ตากุลา (Sakri Taluka) รัฐมหาราษฏระ, ประเทศอินเดีย.
ธนทาอีเทวีได้รับการเคารพสักการะและยกย่องในฐานะเทพบรรพชนในศาสนาฮินดูของตระกูลสินเตร์/สจินเตียย์ Shinde/Scindia) แห่งข่านเดท (Khandesh) ของรัฐมหาราษฏระ
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
หมู่เกาะเคย์แมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกของประเทศ
หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ)
พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ, ชื่อเดิม กิมเหลียง วัฒนปฤดา แต่อ้างว่ามิได้มีเชื้อจีนแต่ประการใด ) เป็นราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ นักปราชญ์ นักประวัติศาสตร์ นักการเมือง นักปาถกฐา นักประพันธ์ คนสำคัญของประเทศไทย
ประวัติ
หลวงวิจิตรวาทการเป็นผู้ต้นคิดและริเริ่มในการเปลี่ยนแปลงชื่อของประเทศ จากประเทศสยาม เป็นประเทศไทย เป็นบุตรคนหนึ่งใน 8 คน ของนายอินและนางคล้าย บุตรีของหลวงสกลรักษา นายอำเภอ เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2441 เวลา 4.00 น. ย่ามรุ่ง ที่อำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี บิดามารดามีอาชีพค้าขาย แต่มารดาเสียก่อนเมื่อยังเล็ก เมื่ออายุ 8 ขวบเข้าเรียนที่โรงเรียนวัดขวิด ตำบลสะแกกรัง เมื่อจบประถมศึกษา บิดาได้นำไปฝากให้บวชสามเณรอยู่กับพระมหาชุ้ย วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร
หลวงวิจิตรวาทการถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2505 เวลา 6.40 น. ที่บ้านพักซอยเกษม ถนนสุขุมวิท 24 กรุงเทพมหานคร ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว สิริอายุ 63 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร) ณ เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2505 โดยบรรจุศพหลวงวิจิตรวาทการด้วยพระโกศไม้สิบสอง และประดับเฟื้องเป็นเกียรติยศ
ครอบครัว
หลวงวิจิตรวาทการ สมรสกับคุณหญิง ประภาพรรณ วิจิตรวาทการ มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 7 คน ได้แก่
ตำแหน่งราชการ
หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร) มีตำแหน่งราชการ ดังนี้
บทบาททางการเมือง
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งขณะนั้นมียศเป็น อำมาตย์โท และดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอธิบดีกรมการเมือง กระทรวงการต่างประเทศ ได้ถูกปลดออกจากราชการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2475 แต่ในภายหลังได้กลับเข้ารับราชการโดยได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น เจ้ากรมกองประกาศิต เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2476 ต่อมาได้โอนมารับราชการที่ กระทรวงธรรมการ ก่อนจะมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นผู้รั้งตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2477 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศแทนจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2485 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศญี่ปุ่นได้ทำลายประเทศจีนและประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชียและเข้าประชิดเตรียมรุกรานประเทศไทย หลวงวิจิตรวาทการปรึกษากับนายกรัฐมนตรี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ทั้งสองตัดสินว่า เพื่อป้องกันประเทศไทย มิให้ถูกทำลายโดยกองทัพญี่ปุ่น ประเทศไทยควรยินยอมให้ประเทศญี่ปุ่นเดินทัพผ่านไปสู่แหลมมลายู และให้ดำรงอิสรภาพของประเทศไทยเป็นการตอบแทน หลวงวิจิตรวาทการ สละตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ ไปเป็นเอกอัครราชทูตประจำกรุงโตเกียวที่ประเทศญี่ปุ่นแทนนาย ดิเรก ชัยนาม เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ในระยะสงครามโลกครั้งที่สองนี้ ประเทศญี่ปุ่นได้ตอบแทนมิตรภาพของประเทศไทย โดยช่วยเหลือให้ประเทศไทยรบยึดคืนแผ่นดินที่ได้สูญเสียแก่ประเทศอังกฤษและฝรั่งเศสในประวัติศาสตร์
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ด้วยความพ่ายแพ้ของประเทศญี่ปุ่น หลวงวิจิตรวาทการ เอกอัครราชทูตไทยประจำประเทศญี่ปุ่น รวมทั้งเอกอัครราชทูตเยอรมันและเอกอัครราชทูตอิตาลี จึงถูกแม่ทัพสหรัฐนายพล ดักลาส แมคอาเธอร์ สั่งจับเข้าที่คุมขัง คุณหญิงวิจิตรวาทการได้เข้าอธิบายต่อนายพลแมคอาเธอร์ว่าประเทศไทยนั้น จำเป็นต้องดำเนินนโยบายเพื่อดำรงอิสรภาพ และปกป้องคุ้มกันประเทศมิให้ญี่ปุ่นทำลาย นายพลแมคอาเธอร์เข้าใจและรับคำอธิบายของคุณหญิงวิจิตรวาทการ สั่งปลดปล่อยหลวงวิจิตรวาทการออกจากที่คุมขัง รวมทั้งจัดการมอบเครื่องบินอเมริกัน นำหลวงวิจิตรวาทการและข้าราชการประจำสถานทูตกลับเมืองไทย แต่เมื่อกลับมาถึงประเทศ รัฐบาลไทยภายใต้นายกรัฐมนตรีควง อภัยวงศ์ และความควบคุมของพันธมิตรอังกฤษ ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา จึงจับกุมหลวงวิจิตรวาทการเข้าที่คุมขังในฐานอาชญากรสงคราม
หลวงวิจิตรวาทการและจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ถูกกล่าวหาเป็นอาชญากรสงคราม ฝ่ายอังกฤษและฝรั่งเศสต้องการให้ประหารชีวิตทั้งสองท่าน แต่สหรัฐอเมริกา ยืนยันว่าต้องดำเนินการขึ้นศาลตัดสินความก่อน ศาลไทยตัดสินความโดยยกเลิกข้อฟ้องทั้งหมดในพระราชบัญญัติอาชญากรสงคราม และปลดปล่อยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม หลวงวิจิตรวาทการ และนักโทษการเมืองอื่น ๆ ออกจากที่คุมขัง กลับสู่อิสรภาพ
หลวงวิจิตรวาทการกลับมาใช้ชีวิตเป็นนักประพันธ์ แต่งสารคดีและนวนิยาย ประสบความสำเร็จเจริญรุ่งเรืองในชีวิตนอกการเมือง จนสามปีต่อมา จอมพล แปลก พิบูลสงคราม และหลวงวิจิตรวาทการ ร่วมปรึกษาวางแผนรัฐประหารยึดอำนาจกลับคืนสำเร็จ
หลวงวิจิตรวาทการจึงกลับสู่สภาวะนักการเมือง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ภายหลังเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศอินเดีย ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และยูโกสลาเวีย (เซอร์เบีย) และต่อมาได่ดำรงตำแหน่ง ปลัดบัญชาการสำนักนายกรัฐมนตรี (เทียบเท่ารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี) ในรัฐบาลของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
แนวคิดเปลี่ยนแปลงชาตินิยม
บทบาทสำคัญที่สุดของหลวงวิจิตรวาทการ ในฐานะนักการเมืองและนักชาตินิยม คือเป็นต้นความคิด ในการเปลี่ยนแปลงชื่อของประเทศสยาม เป็นประเทศไทย หลวงวิจิตรวาทการเป็นนักประวัติศาสตร์ ที่ศึกษาค้นคว้าประวัติของชนชาติไทย โดยอ้างว่าแรกตั้งรากฐานอยู่ที่ทะเลแคสเปียนใกล้ประเทศรัสเซีย และอพยพเข้าสู่เขตยูนนานก่อนชนชาติจีน ถูกชนชาติจีนบุกรุกผลักดันลงสู่ทิศใต้ จนถึงแดนสุวรรณภูมิ มีจำนวนชนชาวไทยทั้งหมดในขณะนั้น ประมาณ 30 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศสยาม จึงนำเรื่องขึ้นเสนอต่อจอมพล แปลก พิบูลสงคราม ว่าสมควรเปลี่ยนชื่อประเทศ จากประเทศสยาม เป็นประเทศไทย จอมพล แปลก พิบูลสงคราม จึงแต่งตั้งหลวงวิจิตรวาทการให้เป็นประธานคณะกรรมการ นำเรื่องเปลี่ยนชื่อประเทศขึ้นสู่สภาผู้แทน และสภาผู้แทนแห่งประเทศสยาม จึงลงเสียง เปลี่ยนชื่อประเทศสยาม เป็นประเทศไทย
ผลงาน
หลวงวิจิตรวาทการ เป็นผู้แต่งหนังสือ
ประเภทวิชาการและศาสนา
ประเภทบทละครประวัติศาสตร์
ประเภทนวนิยายและนวนิยายอิงประวัติศาสตร์
ปาฐกถา สุนทรพจน์ และการบรรยาย
หลวงวิจิตรวาทการยังเป็นผู้ประพันธ์คำร้องและทำนองเพลงปลุกใจให้รักชาติประกอบเรื่องในละครประวัติศาสตร์ เช่น เพลงตื่นเถิดชาวไทย เพลงต้นตระกูลไทย เพลงรักเมืองไทย เพลงเลือดสุพรรณ เพลงแหลมทอง และเพลงกราวถลางเป็นต้น นอกจากนั้นท่านยังแต่งบทละครอิงประวัติศาสตร์ และเพลงประกอบละครเหล่านั้น ไว้หลายเรื่องและหลายเพลง ท่านเป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการปลุกเร้าความรู้สึกชาตินิยมในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลตรี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศต่าง ๆ ดังนี้
พันนา ฤทธิไกร
พันนา ฤทธิไกร หรือชื่อจริง กฤติยา ลาดพันนา (17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 – 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2557)
เป็นนักแสดงและผู้กำกับคิวบู๊ที่มีผลงาน เช่น แก๊งกระแทกก๊วน, องค์บาก, ต้มยำกุ้ง และคนไฟบิน เขามีส่วนร่วมในฐานะผู้กำกับฉากต่อสู้ใน ต้มยำกุ้ง 2 ด้วยเช่นกัน
ประวัติ
หลังจบวิทยาลัยพลศึกษามหาสารคามเมื่อปี พ.ศ. 2524 เขาก็มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพโดยการแนะนำของเพื่อนรัก ประพนธ์ เพ็ชร์อินทร์ เพื่อไปสมัครเล่นหนังกับ คมน์ อรรคเดช แห่งโคลีเซี่ยมฟิล์ม ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เขาได้เข้าฉากก็คือเรื่อง ไอ้ผาง ร.ฟ.ท. โดยเป็นฉากที่ ม.ล.สุรีย์วัลย์ สุริยง ต้องขึ้นไปสู้กับผู้ร้ายบนหลังคารถไฟซึ่งพันนาเป็นสตั้นท์แมนที่ได้รับความไว้วางใจจากกองฯคนเดียวให้ขึ้นไปเล่นฉากนี้เนื่องจากต้องใช้ทักษะสูง ขณะเดียวกันก็เป็นผู้ฝึกสอนคิวบู้ให้กับ ม.ล.สุรีย์วัลย์ สุริยง
ในเวลาเดียวกันเขาก็กลับขอนแก่นมาตั้งทีมงานของตัวเอง โดยรับสมัครจากผู้ที่สนใจในแม่ไม้มวยไทยและศิลปะการต่อสู้ แล้วก็เริ่มก่อตัวเป็นทีมจากจำนวนผู้เข้าฝึกร่วม 20 คน และเรียกตนเองว่า "กลุ่มสตั้นท์แมน พี พี เอ็น" การฝึกอย่างเอาจริงเอาจังเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2525 พันนาจะเป็นผู้สอนเองโดยใช้เวลาว่างจากการถ่ายทำภาพยนตร์ที่กรุงเทพฯ
เมื่อเกิดความพร้อม ปลายปี พ.ศ. 2527 จึงเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง "เกิดมาลุย" และออกฉายเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2529 และประสบความสำเร็จพอสมควร ทั้งได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวกว่า เป็นหนังไทยประเภทบู๊แนวใหม่ที่ยังไม่เคยมีใครทำมาก่อน ดังที่ "กันต์ ขันตี" เขียนไว้ในนิตยสารดาราไทย ฉบับวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ว่า "ใหม่หมดทุกอย่าง ตั้งแต่ดารายันผู้กำกับ “เกิดมาลุย” เป็นคลื่นลูกใหม่ที่หวังกันว่าจะกลับมาปลุกหนังไทยให้ฮือฮาอีกครั้ง...เพียงแค่ตัวอย่างที่ออกฉายในขณะนี้ก็เป็นที่ร่ำลือกันอย่างกว้างขวางถึงความมัน บ้าระห่ำแนวใหม่ของหนังไทยที่ยังไม่มีใครทำขึ้นมา “เกิดมาลุย” ในสายตาคนทั่วๆไปอาจเป็นหนังบู๊ธรรมดา แต่ทุกคนในวงการที่ได้รับชมหนังเรื่องนี้ ต่างกล่าวขานเป็นเสียงเดียวกันถึงความมันส์ ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนบนจอหนังไทย ต่างเก็งกันว่าหนังเรื่องนี้ จะเป็นหนังแนวใหม่ที่จะกลับมาปลุกหนังไทยให้คึกคักเรื่องหนึ่ง ซึ่งมาแปลกแหวกแนวกว่าหนังทุกเรื่อง"
พันนาผ่านช่วงเวลาทองแห่งการสุกงอมของภาพยนตร์ไทย จนถึงยุคตกต่ำมาหลายยุคหลายสมัย ผ่านการร่วมงานกับนักแสดงชายแอ็คชั่นไทยมานับไม่ถ้วน ตั้งแต่พระเอกตลอดกาลอย่าง สรพงศ์ ชาตรี ฉัตรชัย เปล่งพานิช และเป็นอาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้ของนักแสดงแอ๊คชั่นหลายคน เช่น จา พนม เดี่ยว ชูพงษ์
พันนา ฤทธิไกร เสียชีวิตวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 จากอาการติดเชื้อในกระแสเลือดเนื่องจากโรคไตและโรคตับ ด้วยวัย 53 ปี ที่โรงพยาบาลลาดพร้าว หลังเริ่มรักษามาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556
อำเภอท่าฉาง
ท่าฉาง เป็นอำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพุนพิน และอำเภอไชยา
ประวัติ
“ท่าฉาง” เป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งตามคำบอกเล่าและตำนานเกิดขึ้นในสมัยอาณาจักรศรีวิชัย มีชื่อว่า “เมืองโฉลก” ชาวบ้านเรียกว่า เมืองโละในบริเวณแถบนี้มีเมืองขนอน ท่าทอง เวียงสระ และไชยา เมืองโฉลก (ท่าฉาง) ขึ้นกับเมืองไชยา เมื่ออาณาจักรศรีวิชัยเสื่อมอำนาจลง สุโขทัยมีอำนาจในดินแดนแถบนี้ เมืองโละจึงขึ้นกับเมืองสุโขทัยประมาณปี พ.ศ. 1800 มีฐานะเท่าเทียมกับอยุธยา มีท้าวเป็นผู้ปกครอง
ต่อมาสมัยอยุธยาเมืองโละกลับขึ้นต่อเมืองไชยาอีกครั้งหนึ่ง เมืองโละเป็นเมืองท่าขนส่งข้าวไปสู่เมืองไชยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 พระยาวจีสัตนารักษ์ เจ้าเมืองไชยาได้เปลี่ยนชื่อเมืองโละมาเป็นท่าฉาง เพราะได้มาตั้งยุ้งฉางที่เมืองโละนี้ เพื่อเป็นที่เก็บข้าวที่ส่งมาทางคลองบ้านท่ามาออกคลองโละ หรือคลองท่าฉาง ผู้คนทั่วไปจึงเรียกเมืองโละ (โฉลกเป็นท่าฉางมาจนทุกวันนี้) ในตอนต้นสมัยรัชกาลที่ 6 เมืองโละได้ยกฐานะจากเมืองโฉลกเป็นอำเภอท่าฉาง มีอาณาเขตขึ้นไปถึงพุมเรียง ทิศใต้จดพุนพิน บริเวณแม่น้ำตาปีในปัจจุบัน
เดิมท้องที่นี้ก่อนยกฐานะเป็น อำเภอขึ้นอยู่ในเขตปกครองของอำเภอไชยา และอำเภอพุนพิน ต่อมาเมื่อประมาณปี พ.ศ .2451 ท้องที่ตำบลเขาถ่าน ตำบลปากฉลุย ตำบลเสวียด อำเภอพุมเรียง และตำบลท่าฉาง ตำบลท่าเคย และตำบลคลองไทร อำเภอพุนพิน ได้ถูกจัดตั้งเป็น "กิ่งอำเภอท่าฉาง" และกิ่งอำเภอท่าฉางได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481
การเรียกชื่อ “ท่าฉาง” จากการสืบสวนและสอบถามต่อๆ กันมาได้ความว่า ในสมัยที่ราษฎรต้องเสีย “ส่วย” หรือ “อากร” ให้แก่รัฐเป็นสิ่งของแทนเงินนั้น เนื่องจากท้องที่บริเวณนี้ราษฎรส่วนใหญ่มีอาชีพในการทำนา ฉะนั้น “ส่วย” หรือ “อากร” ที่ราษฎร์ต้องเสียเพื่อให้รัฐได้นำไปช่วยเหลือในการทำนุบำรุงบ้านเมืองและป้องกันประเทศชาติ ก็ใช้ข้าวเปลือกที่ได้จากการทำนามาเป็นสวย จากการที่ราษฎรต้องใช้ข้าวเปลือกเป็นส่วย จึงได้สร้างที่เก็บข้าวเปลือกเป็นแหล่งกลางขึ้นเรียกว่า “ยุ้ง” หรือ “ฉาง” สำหรับรับข้าวเปลือกจากราษฎร์ และต้องสร้างขึ้นตามริมคลองเพื่อสะดวกในการลำเลียงขนส่งไปยังเมืองต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยทางเรือจึงต้องมีท่าเทียบเรือสำหรับรับข้าวจากฉาง เพื่อส่งเป็นการส่งส่วยหรืออากรตามกล่าวมาแล้ว ราษฎรจึงเรียกรวมกันว่า “ท่าฉาง” และเรียกต่อๆ กันมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอท่าฉางตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอท่าฉางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
วิคทอร์ โคลานี
วิคทอร์ มัคส์ โคลานี (Victor Max Colani; 30 ตุลาคม ค.ศ. 1895 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่
สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่ (The Fourth Anglo-Dutch War, Vierde Engels-Nederlandse Oorlog, ค.ศ. 1780-1784) เป็นความขัดแย้งทางการทหารระหว่างราชอาณาจักรบริเตนใหญ่กับสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งเกิดขึ้นในระยะเวลาเดียวกันกับสงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา โดยมีเหตุมาจากข้อตกลงที่ไม่ลงตัวกันเกี่ยวกับความถูกต้องทางการค้าระหว่างเนเธอร์แลนด์กับศัตรูของบริเตนใหญ่ในขณะนั้น
ถึงแม้ว่าฝ่ายดัตช์ยังไม่ได้เข้าเป็นพันธมิตรกับสหรัฐอเมริกาและพันธมิตรอย่างเป็นทางการ แต่ความสัมพันธ์ทางการทูตอันแน่นแฟ้นระหว่างสองประเทศนั้นเกิดขึ้นในระหว่างการดำรงตำแหน่งของจอห์น แอดัมส์ เอกอัครข้าราชทูตอเมริกันประจำสาธารณรัฐดัตช์ (และประธานาธิบดีในอนาคต) ทำให้สาธารณรัฐดัตช์เป็นประเทศยุโรปแห่งที่สองที่รับรองสภาแห่งภาคพื้นทวีป (Continental Congress) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1782 ซึ่งต่อมาได้ในเดือนตุลาคมได้มีการทำสนธิสัญญามิตรภาพเป็นคู่ค้าระหว่างกัน
การปะทะกันส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยเป็นการปฏิบัติการของกองทัพบริเตนใหญ่ต่อเศรษฐกิจของดินแดนอาณานิคมต่างๆ ของเนเธอร์แลนด์ และสงครามสิ้นสุดลงโดยฝ่ายดัตช์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างหนัก และส่งผลกระทบโดยตรงต่อเศรษฐกิจและการเมืองในสมัยนั้น ซึ่งมีผลต่อมาถึงการล่มสลายของสาธารณรัฐดัตช์ในที่สุด
สงครามในครั้งนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของจักรวรรดิดัตช์ และการผงาดขึ้นของบริเตนใหญ่ในฐานะของมหาอำนาจทางการค้าระหว่างประเทศ
คัตสึมิ ฟูกูฮาระ
คัตสึมิ ฟูกูฮาระ ( 福原<rt>ふくはら</rt> かつみ, 24 สิงหาคม -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดอิบารากิ สังกัดแอ็กเซลวัน
จอห์น แฮนนาห์ (นักแสดง)
จอห์น เดวิด ฮานนาห์ (John David Hannah; เกิด 23 เมษายน พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวสก็อต เขามีชื่อเสียงจากเรื่อง Four Weddings and a Funeral (1994) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล BAFTA Award สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รับบทเป็น แมทธิว ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของเขา ได้แก่ Sliding Doors (1998) และ เดอะมัมมี่ ไตรภาค (1999–2008) บทบาททางโทรทัศน์ของเขา ได้แก่ ดร. เอียน แมคคัลลัม ในเรื่อง แมคคัลลัม (1995–1998); (1995–1998); ดี.ไอ. จอห์น เรบัส ในเรื่อง เรบัส (2000–2001); แจ็ค โรเปอร์ ใน New Street Law (2549-2550); เจค ออสบอร์น ในเรื่อง โคลด์บลัด (2007–2008), Quintus Lentulus Batiatus ใน สปาร์ตาคัส (2010–2011), แจ็ก โคลธ ใน A Touch of Cloth (2012–14), พ่อของเจสัน (เอสัน) ในซีรีส์ของช่อง BBC เรื่อง แอตแลนติส (2013–15) ดร. โฮลเดน แรดคลิฟฟ์ ในเรื่อง ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส (2016–2017), คอลิน ใน โอเวอร์บอร์ด (2018) และ อาร์ชี วิลสัน ในซีรีส์เรื่อง ทรัสต์มี ของช่อง BBC
แจ็ก ร็อดเวลล์
อ้างอิง
1991
เต้าหู้เหม็น
เต้าหู้เหม็น (อักษรจีนตัวเต็มและตัวย่อ: 臭豆腐; พินอิน: chòu dòu fu) เป็นเต้าหู้หมักชนิดหนึ่งซึ่งมีกลิ่นที่มีเอกลักษณ์ เต้าหู้เหม็นเป็นอาหารที่ได้รับความนิยมทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน รวมถึงประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วย
ประวัติ
เต้าหู้เหม็นมีประวัติความเป็นมามาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง โดยในปีที่ 8 แห่งรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิคังซี (พ.ศ. 2212) มีบัณฑิตชื่อ หวังจื้อเหอ เข้ามาสอบจอหงวนที่ปักกิ่ง แต่สอบไม่ได้ จึงตัดสินใจตั้งรกรากอยู่ที่ปักกิ่งและหาเลี้ยงชีพด้วยการทำเต้าหู้ขาย จนกระทั่งเมื่อถึงวันหนึ่งในฤดูร้อนปีหนึ่ง เต้าหู้เกิดขายไม่หมดขึ้นมา หวังจื้อเหอจึงหั่นเต้าหู้เป็นชิ้นเล็กๆ โรยเกลือและฮฺวาเจียว แล้วจึงเก็บไว้ในไห เมื่อเวลาผ่านไปนาน หวังจื้อเหอนึกถึงเต้าหู้ที่เก็บไว้ในไหขึ้นมา จึงลองนำออกมาดู พบว่าเต้าหู้มีกลิ่นเหม็นมากและเปลี่ยนเป็นสีเทาเขียว แต่พอลองชิมดูก็พบว่ามีรสชาติดี จึงได้ลองนำไปขายที่ตลาด และเต้าหู้เป็นก็เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิกวางซวี เต้าหู้เหม็นได้กลายเป็นเครื่องเสวยในวัง เนื่องจากมีครั้งหนึ่งซูสีไทเฮามีพระอาการเบื่อพระกระยาหาร บรรดาข้าราชบริพารก็พยายามทำทุกทางให้พระองค์เสวย จนได้มีผู้หนึ่งนำเต้าหู้เหม็นมาจัดเรียงในภาชนะสวยงามและนำมาถวายแด่ซูสีไทเฮา พระองค์ได้ลองชิมและรับสั่งว่ามีรสชาติดีมาก ตั้งแต่นั้นมาเต้าหู้เหม็นจึงถูกบรรจุเป็นเครื่องเสวยของราชสำนักจีน
ซูสีไทเฮาทรงเห็นว่าเต้าหู้เหม็นมีชื่อเรียกที่ไม่เพราะนัก จึงทรงเปลี่ยนชื่อเป็น ชิงฟัง(青方) ซึ่งแปลว่า จัตุรัสเขียว แต่ชื่อนี้ก็ไม่เป็นที่นิยมเท่าชื่อเดิม
เยี่ยกวน
”’เยี่ยกวน”’ (Yue Guan) แปลว่า ด่านจันทรา ชื่อจริงว่า เว่ยลี่จวิน
ประวัติ
เกิดเมื่อปีค.ศ. 1970 (ตรงกับ พ.ศ. 2513 ตามปฏิทินไทยในสมัยนั้น)
ปัจจุบันลาออกจากงานธนาคารเพื่อมาเป็นนักเขียนอาชีพเต็มตัว
คำวิจารณ์
เรื่องพยัคฆราชซ่อนเล็บ สามารถคว้ารางวัลคีย์บอร์ดทองคำ ที่เว็บไซต์ ฉีเตียงจงเหวิน จัดขึ้นได้ และผลงานก็ได้ถูกจัดพิมพ์เป็นรูปเล่มในไต้หวัน ซึ่งกลายเป็นหนังสือขายดีอันดับหนึ่งประเภทนวนิยายกำลังภายในอิงประวัติศาสตร์ของร้านหนังสือชื่อดัง ทั้งยังเป็นนักเขียนที่มีคนหยิบไปอ่านจากหอสมุดแห่งชาติของไต้หวันมากที่สุด
พีระเดช ศิริวันสาณฑ์
พีระเดช ศิริวันสาณฑ์ (เกิด 17 มิถุนายน พ.ศ. 2514) เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ 2 สมัย และเป็นบุตรชายของธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
ประวัติ
พีระเดช ศิริวันสาณฑ์ (ชื่อเล่น : โจ้) เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่ตำบลตาคลี อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรของนายธีระวัฒน์ ศิริวันสาณฑ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ นางพัฒนา ศิริวันสาณฑ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง
พีระเดช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกรวม 1 สมัย
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์ ในปี 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และจังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พีระเดช ศิริวันสาณฑ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
แขวงบางอ้อ
บางอ้อ เป็นเขตการปกครองระดับแขวง 1 ใน 4 แห่งของเขตบางพลัด ซึ่งได้แก่ แขวงบางพลัด แขวงบางอ้อ แขวงบางบำหรุ แขวงบางยี่ขัน กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นพื้นที่รอบนอกซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่ามาก่อน แต่ในปัจจุบันมีความเจริญอย่างรวดเร็วและเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมากขึ้น
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงบางอ้อตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของฝั่งธนบุรี) มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง
เทศบาลตำบลหนองขาหย่าง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ตำบลหนองขาหย่าง อำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหนองขาหย่างที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 597 คน และเป็นเทศบาลตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศไทย
เค็นโซ
เค็นโซ (Kenzō or Kenzo or Kenzou (けんぞう, ケンゾウ)) เป็นชื่อญี่ปุ่นสำหรับผู้ชายที่พบได้ทั่วไป อาจหมายถึง
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ซึ่งประเทศเบอร์มิวดาได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ในส่วนของพิธีเปิด ผู้เชิญธงชาติคือ ทักเกอร์ เมอร์ฟี นักกีฬาคนเดียวของประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
การก่อการกำเริบในเชชเนีย-อิงกูเชเตีย ค.ศ. 1940–1944
'''การก่อการกำเริบในเชชเนีย-อิงกูเชเตีย ค.ศ. 1940–1944''' เป็นเหตุการณ์การประท้วงต่อต้านเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองโซเวียตในสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตเชเชน-อิงกุช เริ่มต้นในช่วงแรกของเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ภายใต้การนำของ Khasan Israilov ซึ่งได้อ่อนแอลงในปี ค.ศ. 1942 ในช่วงที่เยอรมนีบุกครองคอเคซัสเหนือและได้ยุติลงในช่วงต้นปี ค.ศ. 1944 ด้วยการกักกันทั้งหมดและเนรเทศต่อประชาชนชาว Vainakh (ชาวเชเชนและชาวอิงกุช) จากดินแดนพื้นเมืองของพวกเขารวมทั้งจากพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วทั้งสหภาพโซเวียต ส่งผลให้เกิดการเสียชีวิตของพลเรือนอย่างน้อย 144,000 คน อย่างไรก็ตาม ฝ่ายต่อต้านที่แตกกระจัดกระจายได้ไปอยู่บนภูเขานับจากนั้นเป็นต้นมาของปี
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ (เกิด พ.ศ. 2471 - ) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักจัดรายการวิทยุ เจ้าของนามปากกา หลวงเมือง และเขียนคอลัมน์ทำนายโชคชะตา ในนาม หมอทรัพย์ สวนพลู
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ เกิดที่ย่านตลาดพลู ฝั่งธนบุรี กำพร้ามารดาตั้งแต่เด็ก และอาศัยอยู่กับบิดาสองคน จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเรียนวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคค่ำ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2494 รุ่นเดียวกับสมบูรณ์ วรพงษ์ และสุรชัย ดิลกวิลาศ
สำราญ เริ่มงานเขียนในเครือ ไทยพาณิชยการ ใน "กะดึงทอง รายเดือน" กับ สาทิส อินทรกำแหง  ต่อมาจึงออกมาทำหนังสือ "สัปดาห์สาส์น" กับ นิลวรรณ ปิ่นทอง แล้วไปเป็นผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายรายการ ที่วิทยุเสียงสามยอด  แล้วลาออกไปเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "เจ้าพระยารายสัปดาห์"
สำราญทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบท รายการ "ข่าวสารทางอากาศ" ทางสถานีวิทยุ ททท. ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 - 2527 ทำงานกับหนังสือพิมพ์สยามนิกร สยามสมัย และพิมพ์ไทย  งานเขียนที่มีชื่อเสียง คือเรื่องชุด "นาฏกรรมเมืองหลวง" ใช้นามปากกา "หลวงเมือง"  ต่อมาได้เป็นนักเขียนให้กับ สยามรัฐ และเริ่มใช้นามปากกา "หมอทรัพย์ สวนพลู" เขียนคอลัมน์ "ดวงใครดวงมัน" ทำนายโชคชะตา จนกระทั่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เสียชีวิต จึงลาออกจากสยามรัฐ มาเป็นนักเขียนประจำที่ มติชน และข่าวสด
ปัจจุบัน เป็นที่ปรึกษาในเครือมติชน และมีงานเขียนประจำในมติชนสุดสัปดาห์ และฉบับวันอาทิตย์
ผลงานรวมเล่มของสำราญ ทรัพย์นิรันดร์ ได้แก่
ดรีมบ็อกซ์
ดรีมบ็อกซ์ เครื่องรับดาวเทียม ที่ใช้ระบบปฏิบัติการเป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สค่ายลินุกซ์ Dreambox เป็นเครื่องรับสัญญาณจากดาวเทียม ออกแบบโดยบริษัท dream multimedia จากเยอรมัน ดูผิวเผินแล้วเครื่องนี้ก็คือเครื่องรับดาวเทียมธรรมดา ๆ แต่เมื่อดูองค์ประกอบทาง hardware แล้วเครื่องนี้มีความสามารถเทียบเท่ากับคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กใช้ processor ของ IBM คือ PowerPC ความเร็ว 250 MHz (350 Mips) มี Flash memory และ RAM มากกว่าเครื่องรับอื่น ๆ โดยมีที่อ่านบัตร smartcard, network interface (LAN) เพื่อต่อเข้า internet แต่ต้องใช้จอ TV แทนจอ monitor ถ้าเป็นเครื่องรุ่นใหญ่ราคาแพงสามารถที่จะติดตั้ง Harddisk เพื่อบันทึกรายการที่ชอบไว้ได้ด้วย
Dreambox เป็นเครื่องรับดาวเทียมที่ใช้ระบบปฏิบัติการ(OS) เป็น Linux ซึ่งเป็นระบบเปิด โดยมีกลุ่มบุคคลได้พัฒนาโปรแกรมให้มีความสามารถใหม่ ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่องทำให้เครื่อง dreambox สามารถทำงานได้หลายลักษณะ เช่น
1. CardSharing สามารถ Share smartcard ผ่าน Internet เพื่อชมรายการที่เข้ารหัส
2. Video streaming สามารถรับชมรายการทีวี หรือ เพลง ผ่าน Internet
3. MultiCAM รองรับ smartcard ได้หลายระบบ
4. บันทึกรายการที่รับชมลง harddisk ได้
5. web browser
6. อ่าน email
8. MP3
7. Video encoding
9. Karaokae
10. อื่นๆ
Dreambox เหมาะแก่การรับรายการแบบ CardSharing และ Video streaming แต่ Video streaming เหมาะกับผู้ที่ติดตั้ง ADSL หรืออาจจะใช้ต่อกับโทรศัพท์มือผ่านทาง DKU5 to RS232 ก็ได้ ส่วน web browser, email และ การ encoding นั้นคงไม่ดีเท่ากับการใช้งานบน PC แนะนำให้ใช้บน PC ดีกว่า อนึ่งความสามารถของ dreambox อาจมีมากกว่านี้หากมีการพัฒนา application ใหม่ ๆ ออกมา
ข้อเสียของ Dreambox คือ ผู้ใช้ต้องมีความชำนาญ เพราะต้อง update และ config โปรแกรมเอง นอกจากนี้เนื่องจากโปรแกรมที่ใช้งานเป็นโปรแกรมที่พัฒนาให้ใช้ฟรี และมีการพัฒนาอยู่เสมอดังนั้นจึงอาจมีการ Hang ของเครื่องจาก bug ของโปรแกรมได้ นอกจากนี้จากการที่ dreambox มีต้นกำเนิดจากเยอรมันจึงเป็นที่นิยมในยุโรปความรู้ที่มีการเผยแพร่ส่วนใหญ่จึงอยู่ใน website ที่ใช้ภาษาในยุโรปเป็นหลักและโดยมากไม่ใช่ภาษาอังกฤษดังนั้นเครื่องนี้จึงไม่เหมาะแก่ผู้ใช้งานทั่วไปที่ไม่มีความรู้และไม่ศึกษาการใช้งานด้วยตนเอง
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก (Ўзбекистон Совет Социалист Республикасининг давлат мадҳияси) เป็นเพลงชาติของอุซเบกิสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ
เพลงชาติโซเวียตอุซเบก ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2490จนถึงปี พ.ศ. 2535. ประพันธ์เนื้อร้องโดย ตูราบ ตูลา (Turab Tula) และ เรียบเรียงทำนองโดย มูตาล บูร์ฮานอฟ (Mutal Burkhanov). ซึ่งความน่าสนใจของเพลงนี้คือ ความคล้ายคลึงของทำนองเพลงดังกล่าว (เพลงชาติโซเวียตอุซเบกมีทำนองที่คล้ายกันกับเพลงชาติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก และ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน). ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต จึงได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงชาติใหม่เพื่อใช้เป็นเพลงชาติอุซเบกิสถานหลังได้รับเอกราช.
เต่าใบไม้
มีลักษณะเด่น คือ กระดองส่วนล่างมีลักษณะคล้ายบานพับคล้ายกับเต่าหับ แต่ปิดได้เฉพาะตอนล่าง หัวมีสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือเขียวมะกอกด้านบนสุดของหัวอาจมีจุดสีดำ และด้านข้างของหน้าอาจจะมีแถบสีเหลืองหรือชมพู กระดองส่วนล่างสีจาง มีเส้นเป็นแนวรัศมี บางครั้งพบว่ากระดองส่วนล่างอาจเป็นสีดำ หรือน้ำตาลเข้มทั้งหมดลักษณะรอยต่อระหว่างแผ่นเกล็ดต้นขามีผังผืดและแผ่นเกล็ดทวารโค้งและกระดองส่วนล่างที่มีลักษณะเป็นบานพับเป็นลักษณะที่ทำให้แยกออกจากเต่าหวาย ที่มีลักษณะกระดองคล้ายคลึงกัน
มีกระดองส่วนบนยาวเต็มที่ 22 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำหรือลำธารในป่า หรือเนินเขา ในทุกประเทศของภูมิภาคเอเชียอาคเนย์
เป็นเต่าที่กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังต่าง ๆ ในน้ำ, ผัก และผลไม้ เป็นต้น
จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ซุคฮอย ซู-17
ซุคฮอย ซู-17 (Sukhoi Su-17 Fitter) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าฟิตเตอร์) เป็นเครื่องบินโจมตีของสหภาพโซเวียตที่พัฒนามาจากเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดซุคฮอย ซู-7 มันได้ทำหน้าที่อย่างยาวนานในโซเวียต รัสเซีย และถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยฝั่งตะวันออกและตะวันออกกลาง
รายละเอียด ซุคฮอย ซู-17
ข้อมูลจำเพาะ
ฮันซี บูร์ก
ฮันซี บูร์ก (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 – 14 มีนาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ ลูกครึ่งออสเตรีย-เยอรมัน
มนต์รักลูกทุ่ง
มนต์รักลูกทุ่ง เป็นภาพยนตร์ไทยที่สร้างมาจากบทประพันธ์เรื่อง "มนต์รักลูกทุ่ง" ของครูรังสี ทัศนพยัคฆ์ โดยใช้นามแฝงว่า "มหศักดิ์ สารากร" โดยมิตร ชัยบัญชา มีส่วนร่วมในเนื้อเรื่องด้วย คู่พระ-นาง คือไอ้คล้าว กับ ทองกวาว รับบทโดย มิตร ชัยบัญชา กับเพชรา เชาวราษฎร์ ส่วนคู่รอง คือแว่น กับบุปผา รับบทโดย ศรีไพร ใจพระ กับบุปผา สายชล
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ทำรายได้ถล่มทลายจากทั่วประเทศถึง 13 ล้านบาทและฉายติดต่อกันนาน 6 เดือน ที่โรงภาพยนตร์โคลีเซียม จนถึงวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ทำรายได้กว่า 7 ล้านบาทในครั้งนั้น เนื่องจากเนื้อหาสนุกสนานและมีกลิ่นอายของสังคมชนบทในภาคกลางของไทย เปิดทางเพื่อนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงวงการภาพยนตร์ไทยจากระบบฟิล์ม 16 มม. พากย์สด มาเป็นระบบฟิล์ม 35 มม. เสียงในฟิล์ม
ภาพยนตร์มนต์รักลูกทุ่งมีเพลงประกอบจากภาพยนตร์จำนวน 14 เพลง เป็นเพลงลูกทุ่ง ซึ่งเพลงในภาพยนตร์ทั้ง 14 เพลงและภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างชื่อเสียงให้ทั้งดารานำ และนักร้องลูกทุ่งที่ร่วมแสดงในครั้งนั้นด้วย ได้แก่ ไพรวัลย์ ลูกเพชร, บุปผา สายชล, ศรีไพร ใจพระ และ บรรจบ เจริญพร
มนต์รักลูกทุ่งได้กลับมาฉายใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2515 และในปี พ.ศ. 2534 ฉายที่โรงภาพยนตร์แอมบาสเดอร์ นอกจากนี้ หลังจากปี พ.ศ. 2535 เป็นต้นมา เมื่อถึงวันงานรำลึกมิตร ชัยบัญชา ก็มักจะมีเสียงร้องให้นำมนต์รักลูกทุ่ง (2513) กลับมาฉายอีก บางปีก็ฉายได้บางปีก็ฉายไม่ได้เพราะสภาพฟิล์มที่ใช้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 เริ่มบอบช้ำอีกแล้ว แต่โครงการคิดถึงหนังไทยของพันธมิตรฟิล์มสามารถเจรจาขออนุญาตจากครูรังสีในการนำกลับมาทำเป็น VCD ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2544 จึงได้นำฟิล์มเนกาตีฟที่จัดพิมพ์ขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2535 ไปเข้าเครื่องเทเลซีนที่บริษัท SOHO ASIA จำกัด เพื่อเปลี่ยนสภาพเป็นเทปมาสเตอร์ซึ่งในการเทเลซีนครั้งนั้น พันธมิตรฟิล์มจึงเรียนเชิญครูรังสีซึ่งตอนนั้นไปพักอยู่จังหวัดจันทบุรีมาดูการเทเลซีนหนังและสั่งการด้วยตนเอง จัดเป็นภาพยนตร์ไทย 1 ในจำนวน 25 เรื่องที่ได้ประกาศขึ้นทะเบียนมรดกภาพยนตร์ของชาติ โดยหอภาพยนตร์แห่งชาติ
เรื่องย่อ
ตำนานความรักของคล้าว (มิตร ชัยบัญชา) ที่รักอยู่กับทองกวาว (เพชรา เชาวราษฎร์) แต่พ่อกับแม่ทองกวาวไม่ชอบเพราะความที่คล้าวจนและโดนยึดที่นาเพราะเป็นหนี้กับพ่อจอม ทองก้อน และ ทับทิม เพราะความยากจนของคล้าวที่เป็นเพียงชาวนาทำให้ผู้ใหญ่ก้อนพ่อของทองกวาวพยายามกีดกัน ทองกวาวจึงเอาเงินที่มีอยู่มาให้คล้าวใช้หนี้ จอมโกรธที่ยึดที่นาของคล้าวไม่ได้ จึงไปต่อว่า ทองก้อน พ่อและแม่ของทองกวาว จึงส่งทองกวาวไปอยู่กับป้าทองคำที่กรุงเทพ โดยให้มีบุปผา (บุปผา สายชล) และหมึก ไปดูแล
ทองกวาวได้รู้จักกับธรรมรักษ์ หลานของป้าทองคำ ซึ่งป้าทองคำหวังจะให้หลานทั้งคู่แต่งงานกัน เพื่อสมบัติจะได้ไม่ตกเป็นของคนอื่น คล้าวเศร้าโศกเสียใจที่น้ำท่วมทุ่งนาข้าวเสียหาย ได้พวกคอยปลอบ จึงบอกบุญเย็น (ไพรวัลย์ ลูกเพชร) ให้ตามหาทองกวาว บุญเย็นพบทองกวาวที่กรุงเทพและบอกเรื่องคล้าว ทองกวาวขอให้บุญเย็นบอกคล้าวว่าทองกวาวอยากให้คล้าวมาสู่ขอแต่พ่อแม่ของทองกวาวกลับเรียกค่าสินสอดสิบหมื่น
ธรรมรักษ์เสียการพนัน หวังจะหลอกเอาเงินป้าทองคำจึงทำเป็นชอบทองกวาว โดยให้เพื่อนชื่อ ธีระ หัวหน้าวงดนตรีมากันบุปผา ทั้งหมดเดินทางมาบ้านทองกวาว แต่ด้วยความคิดถึงทองกวาวรีบมาหาคล้าวกลับพบว่าคล้าวอยู่กับสายใจ ทำให้ทองกวาวเข้าใจผิด ทองกวาวจึงตกลงหมั้นกับธรรมรักษ์ แต่ธรรมรักษ์มีฤทัยเป็นภรรยาอยู่ บุญเย็นจึงพาฤทัยมาบ้านทองกวาว ธรรมรักษ์โกรธมาก บอกฤทัยเป็นนักร้องในวงธีระ ฤทัยแกล้งตีสนิทกับคล้าวเพื่อให้ธรรมรักษ์หึง แล้วป้าทองคำจึงไล่ธรรมรักษ์และเมียกลับไป
แต่ข่าวการหมั้นของทองกวาวกับธรรมรักษ์ที่ทองก้อนประกาศไปเข้าหูเสือทุม ได้จับตัวทองกวาวและป้าทองคำไปเรียกค่าไถ่ คล้าวและตำรวจตามไปช่วยไว้ทัน คล้าวกับพรรคพวกได้ช่วยเหลือทองกวาวและป้าทองคำให้พ้นจากคนร้าย ซึ่งทำให้พ่อทองก้อนและแม่ทับทิมไม่กล้าปฏิเสธ ทั้งคู่จึงได้แต่งงานกัน
นักแสดงหลัก
• มิตร ชัยบัญชา รับบท ไอ้คล้าว
• เพชรา เชาวราษฎร์ รับบท ทองกวาว
• ศรีไพร ใจพระ รับบท ไอ้แว่น
• ไพรวัลย์ ลูกเพชร รับบท บุญเย็น
• บุปผา สายชล รับบท บุปผา
• ประจวบ ฤกษ์ยามดี รับบท หมู่น้อย
• ชุมพร เทพพิทักษ์ รับบท ธรรมรัตน์
• ฤทธี นฤบาล รับบท ธีระ
• แมน ธีระพล รับบท เจิด
• สุมาลี ทองหล่อ รับบท สายใจ
• น้ำเพ็ญ จิระจันทร์ รับบท ดวงใจ
• บรรจบ เจริญพร  รับบท เชน เมืองอุบล
• มาลี เวชประเสริฐ รับบท คุณนายทองคำ
• มนัส บุญเกียรติ รับบท ทับทิม
• สุวิน สว่างรัตน์ รับบท จอม
• สมจิตต์ ทรัพย์สำรวย รับบท แม่คอน
• สมควร กระจ่างศาสตร์ รับบท ทองก้อน
• เชาว์ แคล่วคล่อง รับบท มิ่ง
• อดินันท์ สิงห์หิรัญ รับบท หมึก
• เทียว ธารา รับบท เสือทุม
• ณรงค์ นกแสง
• สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม รับบท ม้วน
• ประสาร ปัทมเวณุ
• ผาสุข คงสถิตย์
• ล้อต๊อก รับบท ลุงชื่น
• พรไพร เพชรดำเนิน
ละครโทรทัศน์
มีการนำกลับมาทำใหม่ในลักษณะละครโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2538 ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดย ดาราวิดีโอ ซึ่งมียอดผู้ชมมากมาย และเพลงประกอบละครก็ขายกันระเบิดเถิดเทิง ผู้ที่รับบท คล้าว กับ ทองกวาว คือ "ตั้ว" ศรัณยู วงษ์กระจ่าง กับ "น้ำผึ้ง" ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ ซึ่งแจ้งเกิดได้อย่างสมใจ ส่วนแว่น กับ บุปผา คือ "เอ" อนันต์ บุนนาค กับ "ต้อม" รัชนีกร พันธุ์มณี และได้เพิ่มตัวละครใหม่คือ เพชร
ต่อมาสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ได้นำกลับมาสร้างใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2548 โดย ดาราวิดีโอ ผู้รับบท คล้าว กับ ทองกวาว คือ "ป๋อ" ณัฐวุฒิ สกิดใจ กับ "กบ" สุวนันท์ คงยิ่ง ส่วนแว่น กับ บุปผา รับบทโดย "อู" ภาณุ สุวรรณโณ กับ "ยุ้ย" จีรนันท์ มะโนแจ่ม
ใน พ.ศ. 2553-2554 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ได้มีการนำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยมี "ปอ" ทฤษฎี สหวงษ์ และ "จ๊ะ" จิตตาภา แจ่มปฐม รับบทคู่พระนาง คล้าว กับ ทองกวาว ร่วมด้วย "กอล์ฟ" เบญจพล เชยอรุณ และ "ปุยฝ้าย" ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล ในบทแว่น กับ บุปผา
ในปี 2566 ได้มีการนำนวนิยายสุดคลาสสิคเรื่องนี้มาปัดฝุ่นสร้างใหม่อีกครั้งโดยมี "มิว" ศุภศิษฏ์ จงชีวีวัฒน์ รับบท คล้าว และชาล็อต ออสติน รับบท ทองกวาว ร่วมด้วย "คิมม่อน" วโรดม เข็มมณฑา รับบท แว่น และ "เปา" กิ่งกาญจน์ ส่องสว่าง รับบท บุปผา
ภาพยนตร์
รังสี ทัศนพยัคฆ์ ได้นำมนต์รักลูกทุ่งกลับมาสร้างใหม่ ออกฉายปี พ.ศ. 2525 สร้างโดย พูนทรัพย์โปรดักชั่น นำแสดงโดย ทูน หิรัญทรัพย์ และหทัยรัตน์ อมตะวนิชย์ มีสายัณห์ จันทรวิบูลย์ เป็น ศรีไพร และ อำภา ภูษิต เป็น บุปผา ฉายครั้งแรกวันที่ 25 กันยายน 2525 ที่โรงภาพยนตร์โคลีเซียม-สเตลลา-ควีนส์-ออสการ์ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
ต่อมาใน พ.ศ. 2548 ประสิทธิ์ วิจิตร์จินดา นำบทประพันธ์ มนต์รักลูกทุ่งมาสร้างเป็นภาพยนตร์อีกครั้ง นำแสดงโดย นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล, ลักขณา วัฒนวงศ์สิริ, ยิ่งยง ยอดบัวงาม, อาภาพร นครสวรรค์
ล่าสุดในปี พ.ศ. 2558 ปริภัณฑ์ วัชรานนท์ หรือ โต๊ะ พันธมิตร และสหมงคลฟิล์ม นำบทประพันธ์มนต์รักลูกทุ่งนำมาปัดฝุ่นสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อ "มนต์เลิฟสิบหมื่น" ผู้ที่รับบท คล้าว กับ ทองกวาว คือ "นิว" ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต และ "แพรว" เฌอมาวีร์ สุวรรณภาณุโชค คู่พระนางจากมิวสิกวิดีโอเพลงภูมิแพ้กรุงเทพ และมีทีมนักพากย์พันธมิตร ร่วมแสดงด้วย เข้าฉายเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
อนึ่ง รังสี ทัศนพยัคฆ์ เคยสร้างมนต์รักลูกทุ่งเป็นภาคต่อมาแล้ว ในชื่อ "จะกู่รักกอดน้องให้ก้องโลก" โดยเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นอีก 20 ปีให้หลัง โดยใช้เพลงลูกทุ่งยอดฮิตเป็นส่วนสร้างอารมณ์เหมือนในมนต์รักลูกทุ่ง ออกฉายในปี พ.ศ. 2535 นำแสดงโดย สันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์
แสง ธรรมดา
แสง ธรรมดา มีชื่อจริงว่า แสงธรรมดา กิติเสถียรพร เป็นนักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลงเพื่อชีวิต ชาวจังหวัดสงขลา มีชื่อเสียงจากการนำเพลงเพื่อชีวิตไปประยุกต์กับคำร้องและสำเนียงภาษาปักษ์ใต้ มีชื่อเสียงจากเพลง "นายหัวครก" (หัวครก เป็นภาษาใต้ แปลว่า มะม่วงหิมพานต์)
จบการศึกษาแผนกวิชาสถาปัตยกรรม วิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ (ปัจจุบันคือ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย) แสง ธรรมดา เคยร่วมต่อสู้ทางการเมืองในเหตุการณ์ 6 ตุลา เหตุการณ์พฤษภาทมิฬ และการขับไล่ทักษิณ ชินวัตร จากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เป็นเจ้าของร้านอาหารและร้องดนตรีเพื่อชีวิต ชื่อร้าน "บ้านนายหัว" ที่จังหวัดสงขลา เป็นผู้ร่วมจัดตั้งเครือข่ายศิลปินพันธมิตรภาคใต้ ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551
บุปผาในกุณฑีทอง
อย่างไรก็ตาม แม้ บุปผาในกุณฑีทอง เกี่ยวข้องกับเรื่องโลกียะ และบางยุคก็ถือเป็นหนังสือต้องห้าม แต่ก็แต่งด้วยสำนวนภาษาที่งดงามละเมียดละไม นิยายเรื่องนี้ได้ทำลายขนบในการเขียนนิยายอิงพงศาวดารและนิยายเกี่ยวกับผีสางเทวดาลง โดยใช้ลีลาการเขียนด้วยสำนวนง่าย ๆ กะทัดรัด และมีชีวิตชีวา บรรยายชีวิตตัวละครและตัวประกอบโดยใช้ชีวิตประจำวันของซีเหมิน ชิ่ง และคนในครอบครัวเป็นศูนย์กลาง กล่าวถึงชีวิตของซีเหมิน ชิ่ง ที่รุ่งเรืองและตกอับ ทำอย่างไรให้ร่ำรวยขึ้นมา และทำอย่างไรให้ตัวตกอับ ถือเป็นการบรรยายถึงสภาพสังคมในช่วงราชวงศ์หมิง ซึ่งแสดงถึงทัศนคติและมุมมองของประชาชนทั่วไปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อีกด้วย
ชื่อเรื่อง
จินผิงเหมย์ หรือ กิมปังบ๊วย ตามสำเนียงแต้จิ๋ว มีความหมายตรงตัวว่า ดอกบ๊วยในแจกันทอง เอาชื่อตัวละครหญิงสามตัวในเรื่องมาตั้ง คำว่า "จิน" มาจาก พัน จินเหลียน หรือนางบัวทอง (Golden Lotus) "ผิง" มาจาก หลี่ ผิงเอ๋อร์  หรือนางคนทีน้อย (Little Vase) และ "เหมย์" มาจาก ผัง ชุนเหมย์  หรือนางดอกบ๊วยวสันตฤดู (Spring Plum Blossoms)
ในหนังสือบันทึกหยิวจวีซื่อลู่ ของหยวน หงเต้า ที่แต่งขึ้นในช่วงราชวงศ์หมิง ได้กล่าวไว้ว่า "...เหตุที่เรียกว่า 'จิน' คือ 'จินเหลียน' นั่นเอง ที่เรียกว่า 'ผิง' นั่นก็คือ 'ผิงเอ๋อร์' และ 'เหมย์' ก็คือ 'ชุนเหมย์' นั่นเอง..."
นอกจากนี้ ตงอู๋น่งจูเค่อ ได้กล่าวไว้ในคำนำ จินผิงเหมย์ ว่า "...แม้ว่าเรื่องนี้จะมีชื่อผู้หญิงจำนวนมาก แต่ใช้เฉพาะชื่อของ 'พัน จินเหลียน' 'หลี่ ผิงเอ๋อร์' และ 'ชุนเหมย์' มาตั้งชื่อเท่านั้น..."
ประวัติ
จินผิงเหมย์ เป็นวรรณกรรมจีนที่ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง อ้างตามฉบับพิมพ์สมัยราชวงศ์หมิงในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิเสินจง ศักราชว่านลี่ ปีติงซื่อ (ปีที่ 45 ของรัชกาล) โดยพิมพ์จาก จินผิงเหมย์ฉือฮว่า ซึ่งเป็นฉบับที่สมบูรณ์ที่สุดฉบับหนึ่ง ได้กล่าวถึงผู้ประพันธ์นิยายเรื่องจินผิงเหมย์นั้น เป็นคนในช่วงราชวงศ์หมิง ใช้นามปากกาว่า "บัณฑิตแห่งหลันหลิงผู้รักการเย้ยหยัน" แต่ไม่สามารถยืนยันชื่อและแซ่ของเจ้าของนามปากกานี้ได้
เนื่องจาก จินผิงเหมย์ ฉบับดังกล่าวมีสำนวนภาษาหลู่หนาน ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นทางตอนใต้ของมณฑลซานตงจำนวนมาก ทำให้ผู้อ่านทั่วไปเข้าใจได้ยาก ดังนั้น ในรัชสมัยของจักรพรรดิฉงเจิน ได้มีปัญญาชนชาวหางโจวที่ไม่สามารถยืนยันแซ่ได้ ได้ปรับปรุงเนื้อหาให้เหมาะสมกับผู้อ่านทางตอนใต้ การปรับปรุงดังกล่าวนั้นไม่เพียงแต่ตัดสำนวนภาษาพื้นบ้านกับบทบรรยายออกไปเท่านั้น แต่ยังได้แก้ไขปรับปรุงเนื้อหาและรายละเอียดต่าง ๆ จำนวนมาก จนเป็นที่มาของ จินผิงเหมย์ ฉบับฉงเจิน
นับแต่นั้นมา จินผิงเหมย์ ฉบับที่แพร่หลายเรียกว่า "จินผิงเหมย์ฉบับจริง" หรือ "จินผิงเหมย์ฉบับเก่าแก่" รวมไปถึง จินผิงเหมย์ ที่ขายตามท้องตลาดในปัจจุบัน ล้วนมาจากฉบับเดียวกันทั้งสิ้น แม้ว่าจะมีการแก้ไขอย่างดี แต่ก็มีหลายแห่งที่แก้ไขด้วยความเข้าใจผิดหรือแก้ผิดอยู่ คนส่วนใหญ่มักได้อ่าน จินผิงเหมย์ ฉบับฉงเจิน แต่ไม่เคยได้อ่าน จินผิงเหมย์ ฉบับดั้งเดิมเลย จึงอาจไม่ทราบความแตกต่างระหว่างทั้งสองฉบับนี้ นอกจากนี้ ยังมีภาษาท้องถิ่นที่มีความหมายไม่แน่ชัดทำให้เข้าใจคลาดเคลื่อนได้
เนื้อเรื่อง
จินผิงเหมย์ แต่งขยายความจากเรื่อง ซ้องกั๋ง และดำเนินเรื่องในช่วงเดียวกัน คือ ระหว่าง ค.ศ. 1111–1127 ตรงกับสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ ตัวละครหลักก็นำมาจาก ซ้องกั๋ง เช่นกัน คือ ซีเหมิน ชิ่ง กับพัน จินเหลียน
ในเรื่อง ซ้องกั๋ง ซีเหมิน ชิ่ง พบจุดจบโดยถูกอู่ ซง น้องชายของสามีพัน จินเหลียน ตัดศีรษะไปเซ่นศพพี่ชาย แต่ใน จินผิงเหมย์ นั้น เขาตายเพราะบริโภคยาเร้ากำหนัดที่พัน จินเหลียน จัดหาให้มากเกินไป
ตามท้องเรื่อง ซีเหมิน ชิ่ง มีภรรยา 6 คน และคู่ประเวณี 19 คน ทั้งมีเนื้อหาพรรณาการสังวาสไว้อย่างพิสดารจำนวน 72 บท
การตีพิมพ์
เมื่อแรกเริ่ม จินผิงเหมย์ เขียนด้วยมือ จนช่วงปี ค.ศ. 1610 จึงได้มีการพิมพ์แกะไม้โบราณเป็นฉบับแรก ครั้นในสมัยสาธารณรัฐจีน (民國-หมินกั๋ว) ปีที่ 20 พบว่า สมาคมจัดพิมพ์นิยายโบราณที่สูญหายแห่งเมืองเป่ย์ผิง (ปัจจุบันคือ กรุงปักกิ่ง) ได้จัดพิมพ์ จินผิงเหมย์ จำนวน 100 ตอน และสำนักพิมพ์วรรณคดีประชาชนจัดพิมพ์เผยแพร่อีกในปี ค.ศ. 1933 และ ค.ศ. 1956 ตามลำดับ
หนังสือเรื่อง จินผิงเหมย์ หายาก ภายหลังเมื่อได้รับการยกย่องด้านวรรณศิลป์มากขึ้นกว่าการขนานนามว่าเป็นหนังสือต้องห้าม จึงมีการจัดพิมพ์อย่างแพร่หลาย เช่น ฉบับจัดพิมพ์ที่กรุงไทเป ฉบับสำนักพิมพ์เซียงกั่งม่อไฮ่เหวินฮว่าจัดพิมพ์ที่ฮ่องกง ฉบับสำนักพิมพ์วรรณคดีประชาชนจัดพิมพ์ที่สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีจำนวน 100 ตอนเช่นเดียวกัน
การตีพิมพ์ในประเทศไทย
ในประเทศไทยได้มีการตีพิมพ์เรื่อง จินผิงเหมย์ เป็นผลงานการแปลของโชติ แพร่พันธุ์ เจ้าของนามปากกา "ยาขอบ" สาเหตุที่เขาแปล จินผิงเหมย์ เป็นภาษาไทยนั้น เนื่องจากขณะที่เขาป่วย เพื่อนผู้หนึ่งของเขาได้ส่งหนังสือ จินผิงเหมย์ ฉบับภาษาอังกฤษชื่อ Chin P'ing Mei ซึ่งเบอร์นาร์ด เมียล (Bernard Miall) แปลจากฉบับภาษาเยอรมันที่ ฟรันซ์ คูห์น (Franz Kuhn) แปลมาจากภาษาจีนอีกทอดหนึ่ง มาให้ ยาขอบอ่านแล้วประทับใจมาก แม้ช่วงนั้นแพทย์สั่งห้ามเขาเขียนหนังสือก็ตาม เขากล่าวว่า "...หนังสือเล่มนั้นดูดดึงความรู้สึกของข้าพเจ้าเหลือเกิน บัดนี้ ข้าพเจ้ากล้ากล่าวได้อย่างเต็มปากว่า เพราะอาศัยความดื่มด่ำจากรสชาติของภาษาและความละมุนละไมตามเนื้อเรื่องของหนังสือเล่มนั้น–เล่มที่ข้าพเจ้าได้อ่าน–บัดนี้ ข้าพเจ้าหาระย่อต่อความตายแล้วไม่!"
ยาขอบจึงแปลเป็นภาษาไทยจนจบ ใช้ชื่อว่า บุปผาในกุณฑีทอง และมอบให้สำนักพิมพ์วรรธนะพิบูลย์พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2498 ไม่นานก่อนยาขอบจะเสียชีวิต อย่างไรก็ตาม บุปผาในกุณฑีทอง ของยาขอบ หากเปรียบเทียบกับ จินผิงเหมย์ ฉบับภาษาจีน จะพบว่า เป็นเพียงบทที่ 1 ถึงบทที่ 26 จากทั้งหมด 100 บท กล่าวคือ เป็นเพียง 1 ใน 4 ของต้นฉบับภาษาจีน นอกจากนี้ ยาขอบยังได้แบ่งตอนใหม่เป็น 45 ตอน และไม่ตรงตอนเดิมของฉบับภาษาจีน เนื้อหาส่วนใหญ่ตรงกับฉบับภาษาจีน แต่อาจคลาดเคลื่อนบ้าง เพราะยาขอบแปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษที่แปลจากภาษาเยอรมันและภาษาจีนเป็นทอด ๆ จึงเป็นการแปลเอาความ และมีลักษณะเอาของเก่ามาเล่าใหม่ แต่ บุปผาในกุณฑีทอง ของยาขอบมีความพิเศษตรงที่หาคำประพันธ์ในวรรณคดีไทยที่คล้องจองกับเนื้อหาต้นฉบับมาแทรกไว้อย่างเหมาะสม แสดงให้เห็นว่า ยาขอบมีความรู้ในวรรณคดีไทยเป็นอย่างดี
ยาขอบได้ถ่ายชื่อตัวละครในเรื่องซึ่งรับชื่อมาจากอักษรโรมัน จึงมีความคลาดเคลื่อนบ้าง นอกจากนี้ ยังได้แปลงชื่อจากสำเนียงกลางให้เป็นสำเนียงแต้จิ๋ว เพราะคนไทยในสมัยนั้นคุ้นเคยกับสำเนียงดังกล่าว ทั้งยาขอบยังทำชื่อให้เป็นไทย เช่น นางบัวคำ นางขลุ่ยหยก และนางดวงแข เป็นเหตุให้ชื่อตัวละครคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับภาษาจีน เช่น
นอกจากฉบับของยาขอบแล้ว ในระยะเวลาใกล้เคียงกันก็มีผู้แปลเรื่อง จินผิงเหมย์ เป็นภาษาไทยอีก คือ เนียน กูรมะโรหิต ภรรยาของสด กูรมะโรหิต ใช้ชื่อเรื่องว่า ดอกเหมยในแจกันทอง ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์แสนสุข แต่แปลและพิมพ์ไม่จบ
การประชุมทางวิชาการ
การประชุมทางวิชาการ (academic conference) หรือ ประชุมเอกสารัตถ์ (symposium) หมายถึงการชุมนุมในด้านวิชาการหรือวิชาชีพ ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่การแก้ประเด็นปัญหาสำคัญ ความห่วงใยหรือ เพื่อความก้าวหน้าร่วมกัน หรือเพื่อทำความตกลงเกี่ยวกับการพิจารณาเลือกกฎระเบียบหรือประเพณีปฏิบัติ (shared rule or custom) ในสาขาวิชาการหรือวิชาชีพที่ไม่ได้กำหนดไว้เป็นลายลักษณ์อักษร โดยมีทางเลือกอย่างน้อย 2-3 ทางเลือก เพื่อหวังนำผลการตกลงไปปฏิบัติร่วมกัน ปกติจะต้องมีตัวแทนหรือผู้แทนขององค์กร ภูมิภาค หรือประเทศ เช่น
ไฮนซ์ เบามันน์
ไฮนซ์ เบามันน์ (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล (Personal computer) คือ เครื่องคอมพิวเตอร์ใช้สำหรับส่วนบุคคลที่ใช้ส่วนตัว หรือในครอบครัว
เครื่องพีซีอาจเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้ประจำบ้าน (home computer) หรืออาจพบใช้ในงานสำนักงานที่มักจะเชื่อมต่อกันเป็นระบบเครือข่ายท้องถิ่น (local area network) ลักษณะเด่นจะเป็นเครื่องที่ถูกใช้งานโดยคนเพียงคนเดียว ซึ่งต่างจากระบบประมวลผลแบบ batch processing หรือ time-sharing ที่มีความซับซ้อน ราคาแพง มีการใช้งานจากคนหมู่มากพร้อม ๆ กัน หรือระบบประมวลผลข้อมูลขนาดใหญ่ที่ต้องการทีมทำงานเต็มเวลาคอยควบคุมการทำงาน
ผู้ใช้ "PC" ในยุคแรกต้องเขียนโปรแกรมขึ้นใช้งานเอง แต่มาในปัจจุบัน ผู้ใช้มีโปรแกรมให้เลือกใช้ที่หลากหลายทั้งแบบที่ซื้อขายเชิงพาณิชย์และไม่เชิงพาณิชย์ ซึ่งล้วนแล้วแต่ติดตั้งได้ง่าย
คำว่า "คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล" เริ่มมีใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) สำหรับกล่าวถึงเครื่อง Xerox PARC ของบริษัท Xerox Alto อย่างไรก็ตามจากความประสบความสำเร็จของไอบีเอ็มพีซี ทำให้การใช้คำว่า คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลหมายถึง เครื่องไอบีเอ็มพีซี
2.แล็ปท๊อปคอมพิวเตอร์ (laptop computer) คือ เครื่องคอมพิวเตอร์ ที่ถูกออกแบบมาให้มีขนาดเล็ก สามารถขนย้ายหรือพกพาได้สะดวก โดยปกติจะมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 1-3 กก. การทำงานของแล็ปท็อปจะใช้พลังงานไฟฟ้าจากแบตเตอรี และในขณะเดียวกันก็ยังสามารถใช้พลังงานไฟฟ้าได้โดยตรงจากการเสียบปลั๊กไฟ ประสิทธิภาพของแล็ปท็อปโดยทั่วไปนั้นเทียบเท่ากับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะแบบปกติ ในขณะที่ราคาของแล็ปท็อปจะสูงกว่า
3.แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ (tablet computer) คือ เครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่สามารถพกพาได้และใช้หน้าจอสัมผัสในการทำงานเป็นอันดับแรก ออกแบบให้สามารถทำงานได้ด้วยตัวมันเอง แท็บเล็ตไม่เหมือนกับคอมตั้งโต๊ะ หรือแล็ปท๊อป ตรงที่อาจไม่มีแป้นพิมพ์ในการใช้งานแต่ใช้แป้นพิมพ์ที่ปรากฏบนหน้าจอแทนโดยใช้การสัมผัสในการพิมพ์แทน หรืออาจใช้ ปากกาสไตลัส ปากกาดิจิตอล เป็นอุปกรณ์อินพุตพื้นฐาน แทนการใช้คีย์บอร์ดและเมาส์
4.โมบายดีไวซ์ คือ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ควบรวมระหว่างคอมพิวเตอร์และสมาร์ตโฟนเข้าไว้ด้วยกัน โดยมีความสามารถในการติดต่อสื่อสารสองทาง ส่งข้อความ ปฏิทิน นาฬิกาปลุก ตารางนัดหมาย เกม การใช้งานอินเทอร์เน็ต กล้องถ่ายภาพ วิทยุ โทรทัศน์ เครื่องเล่นเพลง เครื่องเล่นภาพยนตร์ จีพีเอส คอมพิวเตอร์ บัตรเดบิต บัตรเครดิต บัตรประชาชน
ส่วนประกอบของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
เครื่องคอมพิวเตอร์จะแบ่งออกเป็น ส่วนของฮาร์ดแวร์ (Hardware) และ ซอฟต์แวร์ (Software) ซึ่ง ส่วนของ Hardware จะประกอบด้วย
ชนิดของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
เพื่อให้เครื่องแล็ปทอปมีความคล่องตัวในการใช้งานได้ขณะที่ผู้ใช้ไม่ได้นั่งทำงานกับที่ จึงออกแบบให้สามารถหมุนจอภาพได้ 180 องศา และพับจอภาพลงปิดตัวเครื่องฯ และแป้นพิมพืโดยมีจอภาพหันออกทางด้านบนสภาพเหมือนตอนปิดฝาปิดเครื่อง จอภาพเป็นแบบสัมผัส (touch screen) ใช้รับคำสั่งจากผู้ใช้จากเขียนด้วยปากกา (stylus pen) หรือนิ้วสัมผัส แทนการใช้แป้นพิมพ์และเมาส์ เกิดความคล่องตัวขณะใช้งานที่อาจต้องเคลื่อนที่ตัวเครื่องตลอดเวลา ซึ่งไม่เหมาะกับการใช้ notebook
เป็นคอมพิวเตอร์มือถือ (hand held) ขนาดเท่าโทรศัพท์มือถือ ใช้โปรแกรมระบบปฏิบัติการ Windows Mobile หรืออาจใช้โปรแกรมทางเลือกอื่นเช่น NetBSD หรือ Linux เครื่องมีขีดความสามารถใกล้เคียงกับ desktop PC ยังมีอุปกรณ์เสริมเช่น GPS receivers, barcode leister city, RFID leister city และกล้องถ่ายรูป
ระบบปฏิบัติการแมคอินทอช
ในกรณีที่ดูแมคโอเอสรุ่นปัจจุบัน โปรดดูที่ โอเอสเทน
แมคโอเอส (Mac OS) เป็นระบบปฏิบัติการสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์แมคอินทอช โดยทั้งคู่เป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทแอปเปิลคอมพิวเตอร์. แมคโอเอสเป็นระบบปฏิบัติการที่มีส่วนต่อประสานกับผู้ใช้แบบกราฟิก (GUI) รายแรกที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์
รุ่นแรกๆ ของระบบปฏิบัติการนี้ ไม่ได้ใช้ชื่อแมคโอเอส, อันที่จริงระบบปฏิบัติการนี้ในรุ่นแรกๆ ยังไม่มีชื่อเรียกด้วยซ้ำ
ทีมพัฒนาแมคโอเอสประกอบด้วย บิลล์ แอตคินสัน, เจฟ รัสกิน, แอนดี เฮิตซ์เฟลด์ และคนอื่นๆ
แมคโอเอสเป็นระบบปฏิบัติการที่นิยมเป็นอันดับสองรองจาก วินโดวส์
แมคโอเอสรุ่นต่างๆ
แรกสุดนั้นแมคโอเอสถูกเรียกว่า ซิสเต็ม (System) และเปลี่ยนมาใช้คำว่า แมคโอเอส ครั้งแรกใน แมคโอเอส 7.5 (ค.ศ. 1996) เนื่องจากเครื่องแมคเลียนแบบที่แพร่หลายในยุคนั้น ทำให้แอปเปิลต้องการแสดงว่าแมคยังเป็นลิขสิทธิ์ของตนอยู่
แมคโอเอสเท็น
ดูรายละเอียดในหัวข้อ แมคโอเอสเท็น และ Mac OS X v10.5
ดรอยด์
มันขึ้นอยู่กับว่าถูกออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ใด ดรอยด์นั้นเชื่อฟัง แข็งแรง มีประโยชน์หลายด้าน มีความจำดีเสียส่วนใหญ่ และมีความสามารถในการคำนวณและตัวเลข ด้วยเอกลักษณ์เหล่านี้ทำให้พวกมันเหมาะกับงานหลายๆ งาน แม้ว่าบางทีตัวที่ราคาถูกก็จะไม่ค่อยดีนัก และแบบที่ไม่ได้รับการพัฒนาก็มีข้อจำกัดในการทำงาน นี่เป็นข้อด้อยที่ชัดเจน ผู้ออกแบบได้เผชิญหน้ากับปัญหาพื้นฐาน การสร้างให้ดรอยด์ฉลาดเกินไป ก็อาจลงท้ายด้วยการที่มันคิดกบฏ ในทางกลับกัน ดรอยด์ที่มีความฉลาดไม่เพียงพอ ก็กลับไม่มีประสิทธิภาพในการทำงาน โดยปกติแล้วชื่อของดรอยด์จะเป็นตัวเลขหรือไม่ก็อักษร
ทักษิณ ชินวัตร
ทักษิณ ชินวัตร (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) นามแฝงว่า โทนี่ วู้ดซัม (Tony Woodsome) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 23 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2544 จนถึง พ.ศ. 2549 เขาดำเนินธุรกิจโทรคมนาคมและการสื่อสาร ผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) อดีตเจ้าของและประธานสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี มีสัญชาติไทยโดยการเกิด ปัจจุบันอาศัยอยู่นอกประเทศและสัญชาติมอนเตเนโกร
ปี 2537 ทักษิณเข้าสู่วงการเมืองสังกัดพรรคพลังธรรม โดยการชักนำของพลตรี จำลอง ศรีเมือง ต่อมาก่อตั้งพรรคไทยรักไทย ในปี 2541 หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปปี 2544 พรรคไทยรักไทยได้รับเสียงข้างมากในสภา จึงดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยแรก นโยบายเด่นของเขา ได้แก่ การขยายหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า การลดความยากจนและลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน การส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม และการประกาศสงครามยาเสพติด ซึ่งได้รับความนิยมอย่างล้นหลามโดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบท เขาดำรงตำแหน่งสมัยแรกจนครบวาระสี่ปี ผลการเลือกตั้งเป็นการทั่วไปปี 2548 ทำให้ทักษิณดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยที่สอง ด้วยคะแนนเสียงสูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ รัฐบาลทักษิณถูกกล่าวหาหลายอย่าง เช่น ละเมิดสิทธิมนุษยชน ฉ้อราษฎร์บังหลวง เป็นเผด็จการรัฐสภา มีผลประโยชน์ทับซ้อน และควบคุมสื่อ ส่วนข้อกล่าวหาของตัวทักษิณเอง ก็มีว่าเลี่ยงภาษี หมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตลอดจนขายทรัพย์สินของบริษัทไทยให้นักลงทุนต่างชาติ กรณีขายหุ้นชินคอร์ปเป็นชนวนเหตุให้เกิดการประท้วงใหญ่โดยพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในปี 2549
วันที่ 19 กันยายน 2549 คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ก่อรัฐประหารล้มรัฐบาลทักษิณ ทำให้ทักษิณพ้นจากตำแหน่ง คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) ที่ คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) คณะรัฐประหารซึ่งแปรสภาพมาจาก คปค. เป็นผู้แต่งตั้ง ทำการอายัดทรัพย์ของทักษิณและครอบครัวในประเทศไทยรวม 76,000 ล้านบาท โดยอ้างว่าเขาร่ำรวยผิดปกติขณะอยู่ในตำแหน่ง ทักษิณเคยเดินทางกลับประเทศไทยครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังพรรคพลังประชาชนชนะการเลือกตั้ง แต่หลังจากนั้นอาศัยอยู่ต่างประเทศโดยตลอด เขาถูกตัดสินจำคุก 2 ปีในคดีที่ดินรัชดาฯ ทักษิณเป็นผู้สนับสนุนแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ในปี 2552 รัฐบาลอภิสิทธิ์เพิกถอนหนังสือเดินทางของทักษิณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษาให้ทรัพย์สินของทักษิณประมาณ 46,000 ล้านบาท ตกเป็นของแผ่นดิน และทักษิณถูกถอดยศ "พันตำรวจโท" เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2558
ประวัติและปฐมวัย
ทักษิณ ชินวัตร เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนที่สองในจำนวน 10 คนของเลิศ และยินดี ชินวัตร มีชื่อเล่นว่า "น้อย" ส่วนชื่อ "แม้ว" เป็นฉายาที่เพื่อนร่วมรุ่นโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 10 (ตท.10) ตั้งให้
ครอบครัว
ยินดี ชินวัตร มารดา เป็นธิดาของเจ้าจันทร์ทิพย์ (ณ เชียงใหม่) ระมิงค์วงศ์ ผู้เป็นธิดาในเจ้าไชยสงคราม (สมพมิตร ณ เชียงใหม่)
เขาสมรสกับคุณหญิงพจมาน ดามาพงศ์ หลังลาออกจากราชการตำรวจ ในปี พ.ศ. 2523 และมีบุตรด้วยกันสามคน ได้แก่
น้องสาวคนสุดท้อง ชื่อ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เข้าสู่การเมืองในปี พ.ศ. 2554 เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งของพรรคเพื่อไทย ต่อมาได้รับลงมติจากสภาผู้แทนราษฎรเป็นนายกรัฐมนตรี