cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก
ปฏิบัติการอพยพ
เวลา 08:30 น. เรือเริ่มเอียงมากขึ้นเรื่อย ๆ ลูกเรือคนอื่น ๆ เริ่มกลัวว่าเรือจะเอียงมากเกินไป พวกเขาจึงตัดสินใจนำเรือชูชีพลำแรกลงน้ำโดยไม่รอคำสั่ง มีเรือชูชีพ 2 ลำถูกนำลงน้ำที่ฝั่งกราบซ้ายโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงถูกใบจักรเรือที่โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำและยังไม่หยุดหมุนฟันเรือชูชีพแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนทำให้มีผู้เสียชีวิต
หลังจากนั้น กัปตันบาร์ตเลตต์ออกคำสั่งให้หยุดเรือและการทำงานของใบจักรเรือโดยทันที เนื่องจากเห็นว่าเรือไม่สามารถเดินทางไปยังเกาะที่ใกล้ที่สุดได้ทันเวลา
ช่วงเวลาสุดท้าย
เวลา 08:50 น. ผู้ที่อยู่บนเรือส่วนใหญ่ขึ้นเรือชูชีพและปล่อยเรือชูชีพไปได้ 35 ลำ เมื่อถึงจุดนี้ กัปตันบาร์ตเล็ตต์สรุปว่าเรือบริแทนนิกกำลังจมช้าลง ดังนั้นเขาจึงสั่งให้หยุดการอพยพและสั่งให้สตาร์ทเครื่องยนต์ใหม่ด้วยความหวังว่าเขาจะยังสามารถนำเรือไปขึ้นฝั่งได้
เวลา 09:00 น. กัปตันบาร์ตเลตต์ได้รับแจ้งว่าน้ำท่วมได้เพิ่มขึ้นเนื่องจากเรือเคลื่อนไปข้างหน้า และท่วมมาถึงชั้น D แล้ว เมื่อเห็นว่าไม่สามารถที่จะไปถึงฝั่งได้ทันเวลา กัปตันบาร์ตเลตต์จึงออกคำสั่งสุดท้ายให้ดับเครื่องยนต์และเป่าหวูดเรือยาวเป็นครั้งสุดท้ายสองครั้ง ซึ่งเป็นสัญญาณให้สละเรือ
เมื่อน้ำท่วมถึงสะพานเดินเรือ กัปตันและลูกเรือก็เดินขึ้นไปบนดาดฟ้าและลงไปในน้ำ ว่ายน้ำไปขึ้นเรือชูชีพแบบพับได้ ซึ่งพวกเขายังคงประสานงานปฏิบัติการอพยพต่อไป
เวลา 09:05 น. เรือบริแทนนิกค่อย ๆ ตะแคงไปทางกราบขวาและปล่องไฟก็พังลงมาทีละปล่องในขณะที่เรือจมลงอย่างรวดเร็ว เมื่อท้ายเรือโผล่พ้นน้ำ หัวเรือก็ชนกับก้นทะเล เนื่องจากความยาวของเรือบริแทนนิกนั้นมากกว่าระดับความลึกของน้ำ (บริเวณนั้นมีความลึกเพียง 400 ฟุต (122 เมตร)​ เท่านั้น) แรงกระแทกทำให้หัวเรือเสียหายอย่างหนัก ก่อนที่ทั้งลำจะจมลงสู่ก้นทะเลใกล้กับเกาะคีย์ (Kea Island) ในเวลา 09:07 น. ซึ่งเป็นเวลา 55 นาทีหลังการระเบิด มีผู้เสียชีวิตเพียงแค่ 30 คน ที่เหลือได้ทำการลงเรือชูชีพและเอาตัวรอดได้สำเร็จ เนื่องจากพยาบาลและลูกเรือมีการฝึกซ้อมมาอย่างดี
เหตุการณ์เรือบริแทนนิกอับปาง นับเป็นเหตุการณ์เรือที่ใหญ่ที่สุดที่อับปางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่อับปาง
ไวโอเล็ต เจสโซป (Violet Jessop) หนึ่งในผู้รอดชีวิต ซึ่งเคยรอดชีวิตจากการอับปางของเรือไททานิก และเรือโอลิมปิกเมื่อครั้งที่ชนกับเรือหลวงฮอว์ค (HMS Hawke) บรรยายถึงวินาทีสุดท้ายของเรือว่า:
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
สารคดีของบีบีซี 2 เรื่อง โศกนาฏกรรมเรือแฝดของไททานิก – หายนะของบริแทนนิก (Titanic's Tragic Twin – the Britannic Disaster) ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2016 นำเสนอภาพของซากเรือในปัจจุบันและพูดคุยกับญาติของผู้รอดชีวิต
นวนิยายเรื่อง The Deep ในปี 2020 มีฉากส่วนหนึ่งอยู่บนเรือบริแทนนิก และไททานิก และมีเนื้อหาเกี่ยวกับการอับปางของเรือทั้งสองลำ
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก
เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งโมนาโก (Princesse Stéphanie de Monaco; 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก กับเกรซ เคลลี นักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง พระขนิษฐาในเจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์ปัจจุบันแห่งโมนาโก และเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงสเตฟานีมีพระปรีชาสามารถในการร้องเพลง การออกแบบชุดว่ายน้ำ และการเดินแบบ นอกจากนี้พระองค์ยังมีความสามารถในการเล่นยิมนาสติก ปัจจุบันพระองค์อยู่ในลำดับที่ 6 ในการสืบราชบัลลังก์โมนาโก หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาล
แหล่งข้อมูลอื่น
1965
เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟะฮ์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟา แห่งอียิปต์ (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525-) พระราชธิดาพระองค์เดียวของพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ กับฟาดิลา ฟรองซ์ ปิการ์ สตรีชาวฝรั่งเศส พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ในเขตมอนเตการ์โล ประเทศโมนาโก โดยพระองค์ถือสัญชาติโมนาโก พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด และเจ้าชายฟากูรุดดินแห่งอียิปต์
ลำดับเหตุการณ์สำคัญในอาณาจักรอยุธยา
ลำดับเหตุการณ์สำคัญในอาณาจักรอยุธยา
วีไลฟ์
วีไลฟ์ (V Live) หรือ VLIVE บางครั้งเรียกว่า V App เป็นบริการสตรีมวิดีโอสดของประเทศเกาหลีใต้ ที่ช่วยให้คนมีชื่อเสียงในประเทศสามารถออกอากาศวิดีโอสด เช่น แชทสดกับแฟน ๆ ทำการแสดง ออกอากาศรายการเรียลลิตี้ และการประกาศรางวัลบนอินเตอร์เนต การสตรีมมีให้บริการทางออนไลน์หรือบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ทั้งแอนดรอยด์และไอโอเอส และยังมีบริการสตรีมผ่านเว็บบราวเซอร์ บนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ แอนดรอยด์ และลินุกซ์ รวมถึงแอพบนอุปกรณ์ไอโอเอสและแอนดรอยด์ บริษัทนี้เป็นเจ้าของโดยเนเวอร์ คอร์ปอเรชั่น และเปิดตัวเมื่อปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 และโอนมาที่วีเวิร์สคอมพานี เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2565
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2550 เนเวอร์ คอร์ปอเรชั่นได้เปิดตัวช่องทางแพลตฟอร์มวิดีโอ แต่ความพร้อมใช้งานถูกจำกัดอย่างสูงและไม่สามารถให้บริการได้ในหลายประเทศ
บริการและคุณสมบัติ
วีไลฟ์มีมากกว่า 1,450 ช่องที่เกี่ยวข้องกับดาราเคป็อปรวมถึง บีทีเอส, บิ๊กแบง, แบล็กพิงก์, วินเนอร์, ไอคอน, เอ็กโซ, เรดเวลเวต, ก็อตเซเวน, เกิร์ลเฟรนด์, ทีเอ็กซ์ที, เอทีซ, ทรีเชอร์, มอนสตาเอ็กซ์, บีทูบี, อัสโตร, เอพิง, ทีอารา, เอ็นซีที, ไทวื, สเตรย์คิดส์, อิตซ๊, ไอซ์วัน, อินไฟไนต์, มามามู, ร็อกเกตพันช์, โกลเดนชายด์, เอนไฮเพน, วันอัส, วิกตัน และ เซเวนทีน รวมถึงนักแสดงหลายคนเช่น อี จง-ซ็อก, อี ดง-อุก และพัค โบ-ย็อง วีไลฟ์อาจออกอากาศรายการที่มีตั้งแต่การแชทสดกับแฟนๆ การแสดง รายการเรียลลิตี้ และการแสดงรางวัล
วีไลฟ์ทำให้แฟน ๆ โต้ตอบกับเว็บไซต์ได้ง่าย ผู้ใช้จะได้รับการแจ้งเตือนเมื่อช่องที่พวกเขาติดตามเริ่มสตรีมแบบสดหรืออัปโหลดเนื้อหาใหม่ ผู้ใช้ยังสามารถแสดงความคิดเห็นหรือส่งหัวใจในวิดีโอซึ่งไอดอลสามารถดูได้แบบเรียลไทม์ เอฟเฟกต์พิเศษจะเกิดขึ้นบนหน้าจอเมื่อหัวใจรวมกันมากจำนวนหนึ่ง (เช่น ขอแสดงความยินดีที่การเข้าถึง 100 ล้านครั้ง) ทุกการโต้ตอบมีส่วนทำให้เกิด "เคมีบีต" ของผู้ใช้ เคมี-บีทจะติดตามการปฏิสัมพันธ์ของผู้ใช้กับคนดัง ผู้ใช้สามารถเพิ่มจังหวะเคมีได้ด้วยการมีส่วนร่วมกับช่องเป็นประจำ โดยเปิดการแจ้งเตือนแบบพุชและแชร์วิดีโอ การมีเคมี-บีทสูงจะเพิ่มโอกาสที่ผู้ใช้จะชนะกิจกรรมที่จัดโดยไอดอล
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2560
'''ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2560''' คือช่วงของฤดูกาลในอดีต ที่มีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน วันเหล่านี้ตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา
รายชื่อพายุ
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2560 หากมีชื่อที่ถูกปลด จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2561 และชื่อที่ไม่ได้ถูกปลดจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2566 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2554 โดยในฤดูนี้มีชื่อที่เปลี่ยนแปลงคือ ไอรีน ซึ่งถูกปลดและแทนที่ด้วย เออร์มา
ผลกระทบ
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, สถานที่ขึ้นฝั่ง–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา–, ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2016
มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล (Miss Tourism International) เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation เป็นเวทีเดียวกับ มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลที่จัดขึ้นที่ประเทศศรีลังกา ซึ่งจัดขั้นเป็นเวลา 3 ปีคือ 2536, 2539 และปี 2545 ซึ่งต่อมาไม่ได้มีการจัดประกวดเวทีนี้อีก
ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลคนปัจจุบันคือ สุภัทรา เกลี้ยงพร้อม จากประเทศไทย
ประวัติ
การประกวดเวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2537 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซีย และประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์แนชะนัลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย ยกเว้นปี 2549 นั้นการประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลได้ไปจัดประกวดที่ประเทศจีน
การประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้นไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2539, 2540, 2550 และปี 2558
รูปแบบการจัดประกวด
การจัดประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2550 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ ดังนี้
ภาษาผสม
การปนของภาษา คือการที่เราใช้ภาษา 2 ภาษาหรือมากกว่านั้นปนกัน การปนของภาษาเริ่มขึ้นตั้งแต่การ เข้ามาของอาณานิคม ต่างชาติในไทย โดยเริ่มการปนของภาษาในราชสำนักไทย ที่มีการติดต่อกันของเชื้อพระวงศ์ไทย หรือแม้กระทั่งขุนนางชั้นสูงที่จบการศึกษามาจากต่างประเทศ แม้กระทั่งรัชกาลที่ 4 และรัชกาลที่ 5 ในการที่ทรงเขียนจดหมายถึง พระโอรส เชื้อพระวงศ์ ต่างๆ ก็ทรงมีการใช้คำไทยปนกับ การใช้คำอังกฤษมาตั้งแต่สมัยนั้น หลังจากนั้นก็มีการใช้ภาษาที่ปนกันในหมู่คนชั้นสูง ที่ได้รับการศึกษาสูง จนกลายเป็นค่านิยมว่าหากใครพูดไทยคำ อังกฤษคำ จะดูเท่ โก้หรู เป็นเครื่องบ่งว่ามีการศึกษาสูง
จวบจนกระทั่งทุกวันนี้ทัศนคติของการใช้ภาษาก็ไม่ได้เปลี่ยนไปแต่อย่างใด ซ้ำร้ายกลับมากขึ้นทุกที จนทำให้เกิดการกร่อนของภาษาไทยเรา หรือมีการใช้ภาษาที่ผิดไป ที่เรียกว่าภาษาวิบัตินั่นเอง สังคมไทยนั้นเป็นสังคมที่เปิดรับสิ่งต่าง ๆ ได้ง่าย รับเอาวัฒนธรรมต่างๆ ของต่างชาติมามากเกินไป จนลืมที่จะรักษาวัฒนธรรมตน ลืมรักษาภาษาของตน จุดเริ่มต้นมาจากชนชั้นสูง จนกระทั่งการศึกษาได้กว้างขึ้นแพร่หลายขึ้น มีผลให้มีการปนภาษามากขึ้นโดยมีการทับศัพท์นั่นเอง
การใช้ทับศัพท์นั้นมีข้อดีอยู่ที่ว่าศัพท์อังกฤษ บางคำมีความหมายไทย ที่ยาวยืด ไม่สะดวกต่อการพูดและเขียน ในบางกรณีจึงนิยมใช้ทับศัพท์มากกว่า หรือบางครั้งราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์ที่ค่อนข้างแปลกหูแปลกตา หรืออาจดูเชยจนเกินไปในหมู่วัยรุ่น เราจึงนิยมใช้คำทับศัพท์มากกว่า เช่นคำว่า software ที่บัญญัติคำไทยว่า ส่วนชุดคำสั่ง, hardware บัญญัติว่า ส่วนอุปกรณ์ หรือแม้กระทั่ง joy stick ที่ใช้คำไทยว่า ก้านควบคุม นั้น คำเหล่านี้มักไม่เป็นที่นิยมใช้ และไม่เป็นที่คุ้นเคย คนไทยเราจึงใช้คำทับศัพท์เป็น ฮาร์ดแวร์, ซอฟต์แวร์, จอยสติก ซึ่งเป็นที่นิยมมากกว่า
ดังนั้นการที่มีการปนของภาษาเกิดขึ้นนั้น อาจจะเกิดจากการไหลเข้ามาของวัฒนธรรมและเทคโนโลยีจากต่างชาติ ค่านิยมต่าง ๆ ของคนรุ่นใหม่ การเอาอย่างของวัยรุ่น หรือแม้กระทั่งคนที่เกี่ยวข้องกับภาษาของชาติ ทุกฝ่าย ที่เป็นผู้บัญญัติคำศัพท์และความหมายในภาษา เหล่านี้ต่างก็มีส่วนที่ทำให้เกิดการปนของภาษาในประเทศ
การค้นหาเพื่อนบ้านใกล้สุด
การค้นหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด (nearest neighbor search) เป็นที่รู้จักในนามอื่น ๆ อาทิ การค้นหาความใกล้ชิด การค้นหาความคล้ายคลึง หรือการค้นหาจุดที่ใกล้ที่สุด เอ็นเอ็นเอส คือ เทคนิคที่ใช้ในการแก้ปัญหาที่ใช้สำหรับหาจุดที่ใกล้ที่สุดในปริภูมิเมทริกซ์ ยกตัวอย่างจากโจทย์ต่อไปนี้ เมื่อให้เซต S คือเซตของจุดในปริภูมิเมทริกซ์ M และ จุดที่กำหนด q ∈ M ต้องการหาจุดที่ใกล้ที่สุดของ S กับ q ในหลายกรณี M นั้นจะถูกแทนค่าเป็นมิติในปริภูมิของยูคลิด และระยะทางนั้นสามารถวัดได้จากระยะทางยูคลิด หรือ ระยะทางแมนฮัตตัน ในหนังสือของ โดนัลด์ คนูธ เล่มที่สามที่มีชื่อว่า The Art of Computer Programming เรียกโจทย์ปัญหาแบบนี้ว่า ปัญหาไปรษณีย์ โดยอ้างอิงถึงระบบการแนะนำผู้อยู่อาศัยเกี่ยวกับไปรษณีย์ที่ใกล้ที่สุด
การประยุกต์
เอ็นเอ็นเอสได้ถูกนำไปใช้ในการแก้ปัญหาและตอบโจทย์ในหลายๆด้าน อาทิเช่น
ขั้นตอนวิธี
มีหลายวิธีการที่สามารนำไปใช้ในการค้นหาคำตอบสำหรับโจทย์เอ็นเอ็นเอส ได้ถูกคิดต้นขึ้น ค่าประสิทธิภาพของแต่ละวิธีนั้นสามารถหาได้จากเวลาและความซับซ้อนของโครงสร้างข้อมูลที่ถูกบันทึกไว้ การสังเกตอย่างไม่เป็นทางการ หรืออีกชื่อหนึ่งว่าคำสาปของมิติ(curse of dimensionality) กล่าวว่าไม่มีผลลัพธ์ของจุดประสงค์ได้อย่างชัดเจนสำหรับเอ็นเอ็นเอสในปริภูมิของยูคลิดที่มีมิติสูงๆ โดยการใช้การแก้สมการทีมีมากกว่าหนึ่งตัวแปรและ เวลาค้นหาแบบพหุนามล็อคการิทึม
การค้นหาแบบเส้นตรง
การหาวิธีแก้โจทย์เอ็นเอ็นเอสที่ง่ายที่สุดสามารถกระทำโดยเริ่มจากการหาค่าระยะทางจากจุดที่กำหนด ถึงจุดอื่นๆในฐานข้อมูล และเก็บข้อมูลเส้นทางที่ดีที่สุดอยู่เสมอ การหาค่าแบบนี้บางครั้งถูกตราหาเป็นวิธีที่พื้นฐานเกินไปและใช้เวลาทำงานเท่ากับ O( Nd ) โดย N คือ จำนวนสมาชิกของ S และ d คือมิติของ M วิธีการค้นหาแบบเส้นตรงนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องรักษาโครงสร้างของข้อมูล เพราะฉะนั้นวิธีการค้นหาแบบเส้นตรงนั้นไม่ได้มีความสัมพันธ์กับความซับซ้อนของฐานข้อมูล เป็นที่น่าประหลาดใจว่า วิธีการค้นหาแบบเส้นตรงนั้นมีประสิทธิภาพมากกว่า อีกสองวิธีที่จะกล่าวถึงซึ่งก็คือ การแบ่งปริภูมิบนปริภูมิที่มีมิติสูงกว่า
การแบ่งส่วนปริภูมิ
ตั้งแต่ปี 1970 วิธีการขยายและจำกัดเขต (branch and bound) ได้ถูกมาใช้ในการแก้ปัญหา ในกรณีของปริภูมิของยูคลิด วิธีของการแบ่งปริภูมิ (space-partitioning) นั้นรู้จักในนามว่าวิธีตำแหน่งเชิงพื้นที่ (spatial index) หรือการเข้าถึงชิงพื้นที่ ในหลายวิธีของการแบ่งปริภูมิ ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในการแก้โจทย์เอ็นเอ็นเอส บางทีวิธีที่ง่ายและมีความซับซ้อนน้อยที่สุดคือ k-d tree วิธีนี้คือการแบ่งแยกข้อมูลออกเป็นสองฝั่ง โดยฝั่งที่ถูกแบ่งนั้นจะมีจุดครึ่งหนึ่งจากทั้งหมดของตอนแรกที่ยังไม่ถูกแบ่ง จะแก้ปัญหาผ่านทางการแวะผ่านต้นไม้เริ่มตั้งแต่รากถึงใบโดยการแก้จุดที่กำหนด ในทุกๆที่ที่ถูกแบ่ง วิธีการนี้ขึ้นอยู่กับระยะทางที่กล่าวถึงในคำถาม กิ่งเพื่อนบ้านที่มีตัวที่กำลังค้นหาอยู่นั้นอาจจะต้องถูกนำมาวิเคาระห์ด้วย โดยช้เวลาในการหาคำตอบเท่ากับ O(log N) ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด คือมีจุดกระจายกันอย่างไม่เป็นระเบียบ อีกทางเลือกหนึ่งคือ การใช้โครงสร้างข้อมูลแบบ R-tree ที่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อรองรับการค้นหาจุดที่ใกล้ที่สุด แบบพลวัตสืบเนื่องจากว่ามันมีวิธีที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มและลบของข้อมูล ในกรณีทั่วไปของปริภูมิเมทริกซ์ วิธีการขยายและจำกัดเขต(branch and bound) รู้จักกันภายใต้ชื่อว่า ต้นไม้เมทริกซ์ ยกตัวอย่างจาก vp-tree และ BK-tree โดยการใช้กลุ่มตัวเลขจากปริภูมิสามมิติและใส่เข้าไปในต้นไม้บีเอสพี และให้จุดที่กำหนดที่มาจากปริภูมิเดียวกัน การหาผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สำหรับปัญหาการหาจุดที่ใกล้เคียงที่สุดระหว่างกลุ่มของจุดและ ดังคำอธิบายของการแก้สมการต่อไปนี้ ในทางปฏิบัติ เรานั้นสนใจแค่การหาค่าสับเซตอันใดก็ได้ของกลุ่มของจุดทั้งหมดที่ปรากฏให้เห็นในระยะทางที่สั้นที่สุดจากจุดที่กำหนดไว้ก่อนหน้า จุดประสงค์ของแต่ละกิ่งของต้นไม้นี้คือการเดาว่าจุดที่ใกล้ที่สุดจากในกลุ่มที่ตั้งอยู่ในครึ่งหนึ่งของปริภูมิที่ประกอบไปด้วยจุดที่ต้องการรู้ วิธีนี้อาจไม่ได้ผลเสมอไปแต่มันเป็นการเริ่มต้นในการแก้ไขปัญหาของตัวเองที่ดี หลังจากที่ใช้วิธีนี้วนซ้ำครบทุกกิ่งแล้ว เราจะสามารถเปรียบเทียบว่าระยะทางที่ได้จากผลลัพธ์กับระยะทางที่สั้นที่สุดจากจุดที่ต้องการถึงระนาบที่แบ่งไว้ ว่ากิ่งไหนนั้นใช้ระยะทางที่สั้นที่สุด โดยระยะทางที่สั้นที่สุดอาจจะเกิดขึ้นอีกจากฐานข้อมูลอีกอันที่ถูกแบ่งก็ได้เพราะฉะนั้นบางทีคุณอาจจะต้องพิจารณาทั้งสองฝั่งที่ถูกแบ่ง แต่ถึงอย่างไรก็ตามถ้าระยะทางไปกลับจากจุดที่ต้องการกับระนาบที่แบ่งไว้ นั้นยาวกว่าระยะทางที่ถูกค้นหาก่อนหน้านี้ เราก็ไม่จำเป็นที่จะต้องวิเคราะห์อีกฝั่งนึงแล้ว วิธีนี้ใช้เวลาสั้นกว่าวิธีการค้นหาแบบเส้นตรงเพราะว่าระยะทางระหว่าง จุดที่ต้องการทราบกับกลุ่มของจุดที่ใกล้ที่สุดนั้นเกือบจะเทียบเท่ากับศูนย์ วิธีนี้จะใช้ได้ผลก็ต่อเมื่อมีการค้นหาโดยใช้จุดที่ต้องการทราบ
Locality sensitive hashing
แอลเอสเอช (Locality sensitive hashing) คือขั้นตอนที่ใช้สำหรับจับกลุ่มจุดต่างๆที่อยู่ในที่ว่างให้อยู่เป็นที่ โดยอ้างอิงจากระยะทางจากการกระทำการเมทริกซ์บนจุดเหล่านั้น จุดที่ใกล้กันในเมทริกซ์ ที่ถูกเลือกนั้นจะถูกจัดเข้าไปอยู่ในที่ๆเดียวกันโดยที่มีสถิติความน่าจะเป็นที่สูงกว่า
การค้นหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดในปริภูมิที่มีมิติน้อย
รูปแบบโดยกว้างของต้นไม้นั้นอ้างอิงมาจากการเพิ่มค่าขึ้นเป็นสองเท่าของฐานข้อมูลที่คงที่ เส้นรอบนอก ในเวลาของการค้นหานั้นเท่ากับ O(c12 log n) โดย c นั้นเท่ากับการขยายตัวที่คงที่ของข้อมูลนั้น
Vector Approximation Files
ในโลกหลายๆมิติ รายละเอียดภายในของต้นไม้นั้นไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้เพราะว่าค่าเปอร์เซ็นต์ของจุดนั้นจะต้องถูกนำมาตรวจสอบด้วย ในการเพิ่มประสิทธิภาพให้กับวิธีค้นหาเป็นเส้นตรง รูปแบบการบีบอัดของการเก็บเวกเตอร์ในแรม นั้นได้ถูกใช้ในการคัดจำแนกข้อมูลในการประเมินในครั้งแรก ตัวเลือกสุดท้ายนั้นสามารถหาได้จากในขั้นตอนที่สองโดยการใช้การปลดปล่อยข้อมูลจากดิสก์เพื่อการคำนวณระยะทาง Compression/Clustering Based Search การจำลองการเข้าถึงไฟล์นั้นเป็นวิธีเฉพาะที่ใช้สำหรับการข้นหาข้อมูลแบบย่อ โดยที่องค์ประกอบของข้อมูลที่ถูกย่อนั้นได้ถูกย่อจากเวอร์ชันเต็มโดยไร้ข้อบังคับใช้เทคนิคการย่อและบีบอัดในโลกหลายๆมิตินั้นเรียกว่า Vector Quantization (VQ)ที่สร้างโดยการจัดกลุ่ม ฐานข้อมูลได้ถูกหั่นและย่อลงมาจนเหลือแค่ชิ้นข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุด ประโยชน์ของเทคนิคนี้นั้นมากกว่าVA-File, tree-based indexes และ sequential scan
สิ่งที่แปรผัน
มีค่าแปรผันมากมายในโจทย์เอ็นเอ็นเอสแต่ค่าแปรผันสองตัวที่พบเจอบ่อยที่สุดคือ การค้นหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดเป็นระยะทาง k (k-nearest neighbor search) และการประมาณหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด(ε-approximate nearest neighbor search)
การคาดคะเนหรือประมาณจุดที่ใกล้ที่สุด (Approximate nearest neighbor)
ในการประยุกต์ใช้ในบางอย่าง มันอาจเป็นที่ยอบรับสำหรับการค้นเจอการคาดเดาที่ดีของจุดที่ใกล้ที่สุดในละแวกนั้น สำหรับกรณีเหล่านั้นเราสามารถใช้สมการที่ไม่รับรองการค้นหาจุดที่ใกล้ที่สุดที่แท้จริงโดยเสมอไป แต่ข้อดีของมันก็คือมันสามารถนำไปใช้ในการพัฒนาความเร็วในด้านการค้นหาและจัดเก็บข้อมูล แต่ถึงอย่างไรก็ตามสมการที่ว่าวามารถค้นหาจุดรอบๆที่ใกล้ที่สุดได้อยู่บ่อยๆแต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมันก็ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์ ขั้นตอนวิธีที่รองรับการค้นหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุดแบบคาดคะเน อาทิเช่น locality-sensitive hashing, best bin first และ balanced box-decomposition tree based search การประมาณหาเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด (ε-approximate nearest neighbor search) นั้นกำลังเป็นที่นิยมสำหรับต่อกรกับคำสาปของมิติ (curse of dimensionality)
อัตราส่วนระยะทางของเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด (Nearest neighbor distance ratio)
อัตราส่วนระยะทางของเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด (Nearest neighbor distance ratio) นั้นใช้ไม่ได้กับระยะทางโดยตรงระหว่างจุดเริ่มแรกกับจุดที่อยู่ในละแวกเดียวกันแต่สัดส่วนของแต่ละจุดนี้ขึ้นอยู่กับระยะทางของจุดก่อนหน้านี้ที่อยู่ในละแวกเดียวกัน เทคนิคได้ถูกนำไปใช้กับ CBIR ในการค้นหารูปภาพผ่านจากตัวอย่างคำถาม โดยอ้างอิงจากความใกล้เคียงของคุณสมบัติต่างๆของรูปภาพเหล่านั้น ในเชิงลึกเทคนิคนี้ได้นำไปใช้ในปัญหาสำหรับการจับคู่
ทุกเพื่อนบ้านที่ใกล้ที่สุด (All nearest neighbors)
สำหรับขั้นตอนอื่น ตัวอย่างเช่น entropy estimation เราอาจมี N จุดข้อมูลและเราต้องการที่ทราบว่าจุดในละแวกไหนที่อยู่ใกล้จุดข้อมูล N เหล่านั้น เราอาจสามารถแก้ปัญหานี้ได้โดยการใช้วิธีเอ็นเอ็นเอสกับทุกจุด แต่แผนการ์ณที่ดีกว่านั้นคือการใช้ข้อมูลที่ซับซ้อนระหว่าง Nจุดที่ต้องการทราบ เพื่อที่จะสร้างการค้นหาที่มีประสิทธิภาพที่มากยิ่งขึ้น ดังเช่นตัวอย่างที่ง่ายที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ เมื่อไรเราได้หาระยะทางระหว่าจุด X กับ จุด Y เราก็สามารถรู้ระยะทางระหว่าง Y กับ X ในเวลาเดียวกัน เพราะฉะนั้นขั้นตอนการคำนวณที่เหมือนกันสามารถนำไปใช้ได้อีกเมื่อเราต้องการหาระยะทางจากจุด X ไปยังจุดสองจุดที่ต่างกัน
พระราชวังหลวงโตเกียว
พระราชวังนี้สร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของปราสาทเอโดะซึ่งเป็นที่อยู่ของโชกุนจากตระกูลโทกูงาวะ พระราชวังเดิมถูกระเบิดทำลายลงไปมากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการบูรณะใน ค.ศ. 1964 พื้นที่โดยรวมมีขนาด 1.15 ตารางกิโลเมตร ในช่วงสูงสุดของภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1980 มีผู้ประเมินราคาพื้นที่พระราชวังไว้ว่า สูงยิ่งกว่าราคาอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในแคลิฟอร์เนีย
ปราสาทเอโดะ
ภายหลังการล่มสลายรัฐบาลเอโดะจากการปฏิรูปเมจิ ส่งผลให้อดีตโชกุนโทกูงาวะ โยชิโนบุ ต้องย้ายออกจากปราสาทเอโดะ เพื่อเปิดทางให้จักรพรรดิเมจิและราชสำนัก ย้ายจากพระราชวังหลวงเกียวโตมายังปราสาทเอโดะ ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1868 จักรพรรดิเมจิมีพระบัญชาเปลี่ยนนามปราสาทเป็น "ปราสาทโทเก" (東京城 Tōkei-jō) ตอนนั้น กรุงโตเกียวก็เรียกว่าโทเกด้วยเช่นกัน และในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1869 ปราสาทก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ปราสาทโค" (皇城 Kōjō)
พระราชวังเดิม
ในยุคเมจิ โครงสร้างแบบแปลนส่วนใหญ่ของปราสาทเอโดะนั้นหายไป ซึ่งบางอาคารก็ถูกรื้อถอนเพื่อเปิดทางให้สามารถก่อสร้างตำหนักหรือราชมนเทียรอื่น ๆ ในขณะที่บางตำหนักก็เสียหายจากแผ่นดินไหวและไฟไหม้ ซึ่งเหล่าพระราชมนเทียรที่สร้างขึ้นในสมัยเมจินั้น แทบจะทั้งหมดถูกสร้างขึ้นมาจากไม้ ซึ่งภายนอกเป็นสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ในขณะที่ภายในมีการประยุกต์สถาปัตยกรรมญี่ปุ่นเข้ากับยุโรป ซึ่งเป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 19 ในปลายรัชสมัยจักรพรรดิไทโชช่วงต้นรัชสมัยจักรพรรดิโชวะ เริ่มมีอาคารบางส่วนที่สร้างด้วยคอนกรีต เช่น สำนักงานของกระทรวงพระราชวังและคณะองคมนตรี ซึ่งโครงสร้างประกอบกับองค์ประกอบแบบญี่ปุ่นเหล่านี้ช่วยให้พระราชวังดูทันสมัยมากขึ้น โดยที่ยังสามารถรักษาให้ทุกส่วนของพระราชวังสื่อถึงความเป็นญี่ปุ่นได้
พาหะแรง
ในฟิสิกส์ของอนุภาค พาหะแรง (force carrier) หรือพาหะของแรงคืออนุภาคที่สร้างแรงต่าง ๆ ระหว่างอนุภาคใด ๆ อนุภาคเหล่านี้เป็นกลุ่มก้อนของพลังงาน (ควอนตัม) ของชนิดที่เฉพาะของสนามฟิสิกส์ ทุก ๆ สายพันธ์ของอนุภาคมูลฐานมีสนามเฉพาะตัวหนึ่งชนิด ยกตัวอย่างเช่น มีหนึ่งสนามอิเล็กตรอนที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มอิเล็กตรอน และหนึ่งสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มโฟตอน อนุภาคที่เป็นพาหะของแรงจะเป็นคนกลางเพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างแรงพื้นฐานทั้งหลาย ซึ่งได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า, อันตรกิริยาอย่างเข้ม และ อันตรกิริยาอย่างอ่อน อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า เกจโบซอน
มุมมองของอนุภาคและสนาม
บทความหลัก: ทวิภาคคลื่นกับอนุภาค (Wave–particle duality)
ในฟิสิกส์ของอนุภาค ทฤษฎีสนามควอนตัม เช่นแบบจำลองมาตรฐาน จะถูกใช้อธิบายธรรมชาติในแง่ของสนามฟิสิกส์ แต่ละสนามจะมีคำอธิบายประกอบเป็นชุดของอนุภาคแต่ละชนิด แรงที่เกิดระหว่างสองอนุภาคสามารถจะอธิบายได้ว่าเป็นการกระทำของสนามแรงที่สร้างขึ้นโดยอนุภาคหนึ่งกระทำบนอีกอนุภาคหนึ่ง หรือเป็นการแลกเปลี่ยนของอนุภาคพาหะของแรงเสมือนของสองอนุภาคนั้นกระทำต่อกัน อย่างใดอย่างหนึ่ง
พลังงานของคลื่นหนึ่งในสนามหนึ่ง (เช่นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในสนามแม่เหล็กไฟฟ้า) ถูกแปลงให้เป็นปริมาณ (quantized) และการกระตุ้นควอนตัม (quantum excitation) ของสนามสามารถตีความได้ว่าเป็นอนุภาค แบบจำลองมาตรฐานประกอบด้วยอนุภาคดังต่อไปนี้ แต่ละอนุภาคในนั้นเป็นการกระตุ้นของสนามเฉพาะตัว:
นอกจากนี้ อนุภาคผสมเช่นเมซอนสามารถถูกอธิบายได้ว่าเป็นการกระตุ้นของสนามที่มีผล (effective field)
แรงโน้มถ่วงไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของแบบจำลองมาตรฐาน แต่มันถูกพิจารณาว่าอาจจะมีอนุภาคที่เรียกว่าแกรวิตอน ซึ่งเกิดจากการกระตุ้นของคลื่นแรงโน้มถ่วง สถานะของอนุภาคนี้ยังคงไม่แน่นอน เพราะทฤษฎีที่ยังไม่สมบูรณ์และเพราะว่าปฏิสัมพันธ์ของหลายแกรวิตอน "ที่อยู่กันตามลำพัง" อาจจะอ่อนแอเกินไปที่จะถูกตรวจพบ
แรงต่าง ๆ จากมุมมองของอนุภาค
บทความหลัก: แรงสถิตและการแลกเปลี่ยนของอนุภาคเสมือน
เมื่ออนุภาคหนึ่งกระจายตัวออกจากอีกอนุภาคหนึ่ง มีการเปลี่ยนแปลงในวิถีของมัน มีสองวิธีที่จะคิดเกี่ยวกับกระบวนการนี้ ในภาพของสนาม เราจินตนาการว่าสนามที่ถูกสร้างขึ้นโดยอนุภาคหนึ่งได้ทำให้เกิดจากแรงอย่างหนึ่งขึ้นบนอีกอนุภาคหนึ่ง อีกแนวคิดหนึ่ง เราสามารถจินตนาการได้ว่าอนุภาคหนึ่งมีการปลดปล่อยอนุภาคเสมือนออกมาตัวหนึ่งซึ่งจะถูกดูดซึมโดยอีกตัวหนึ่ง อนุภาคเสมือนจะทำการถ่ายโอนโมเมนตัมจากอนุภาคหนึ่งไปยังอีกอนุภาคหนึ่ง มุมมองของอนุภาคแบบนี้จะเป็นประโยชน์เป็นพิเศษเมื่อมีจำนวนมากของการแก้ไขควอนตัมที่ซับซ้อนต่อการคำนวณเนื่องจากการแก้ไขเหล่านี้สามารถสร้างออกมาเป็นภาพในแผนภาพ Feynman ที่ประกอบด้วยอนุภาคเสมือนเพิ่มเติม
เวกัสโปร
เวกัสโปร (VEGAS Pro) เป็นซอฟต์แวร์ตัดต่อวิดีโอ เดิมวางจำหน่ายโดย Sonic Foundry และโซนี่ ปัจจุบันวางจำหน่ายโดย Magix Software GmbH.
เดิมเวกัสโปรเป็นเพียงซอฟต์แวร์ตัดต่อเสียง และได้พัฒนาเป็นโปรแกรมตัดต่อวิดีโอในเวอร์ชัน 2.0 และสามารถใช้บนคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการวินโดวส์ 7 วินโดวส์ 8 และวินโดวส์ 10 และสามารถทำงานได้ในคอมพิวเตอร์ที่ใช้สถาปัตยกรรมแบบ 64 บิตเท่านั้น
ปานีปูรี
ปานีปูรี (पानी पूरी) อินเดียเหนือเรียก โคลคัปเป (गोलगप्पे) อินเดียตะวันออกเรียก ผุจกายาคุปจุป (फुचका या गुप चुप) และอินเดียตะวันตกเรียก คุปจุป (गुपचुप) เป็นอาหารว่างที่มีชื่อเสียงอย่างหนึ่งของอินเดีย มีวางจำหน่าย และสามารถพบเห็นอยู่ทั่วไปในอนุทวีปอินเดีย
ชื่อ
ชื่อของปานีปูรีจะมีชื่อเรียกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาคของอินเดีย เช่น ในรัฐมหาราษฏระจะเรียกว่า ปานีปูรี รัฐมัธยประเทศเรียก ผุลกี รัฐอัสสัมเรียก ผุสกา รัฐโอฑิศา อานธรประเทศ ฌารขัณฑ์ และฉัตตีสครห์เรียก คุปจุป รัฐเบงกอลตะวันตก พิหาร และประเทศเนปาลเรียก ผุจกา ส่วนเดลี รัฐปัญจาบ และประเทศปากีสถาน เรียก โคลคัปปา หรือ โคลคัปเป
วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2548 มีการเพิ่มคำว่า "ปานีปูรี" เข้าไปในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด
ประวัติ
ปานีปูรี เป็นอาหารที่พัฒนาการมาจากจาฏ (चाट) กุรุศ ทาลาล (Kurush Dalal) นักมนุษยวิทยาด้านการทำอาหารชาวอินเดีย อธิบายว่าจาฏกำเนิดขึ้นครั้งแรกทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย (ปัจจุบันอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ) บ้างก็ว่าปานีปูรีคือราชกไจรี (कचौड़ी) ที่เผอิญทำแล้วมีขนาดเล็กกว่าปรกติ อย่างไรก็ตามปานีปูรีได้กระจายไปยังพื้นที่อื่น ๆ ทั่วประเทศอินเดีย อันเกิดจากการอพยพครั้งใหญ่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา
ส่วนผสม
ปานีปูรี ประกอบด้วย ปูรี แป้งทอดกลมภายในกลวงซึ่งต้องใช้นิ้วเจาะเพื่อใส่ไส้ มีไส้ทำจากมันฝรั่งบด ผสมกับหอมแขกซอย และถั่วลูกไก่ และน้ำรสเปรี้ยวที่ใช้ราดขนมทำมาจากน้ำมะขามเปียก ปรุงรสด้วยจัฏนี พริกป่น และจาฏมสาลา
ขณะที่ ผุจกา หรือ ผุสกา ในแถบอินเดียตะวันออกจะมีลักษณะที่แตกต่างออกไปจากปานีปูรีเล็กน้อย ทั้งด้านปริมาณและรสชาติ ใช้มันฝรั่งบดทำเป็นไส้มีรสเปรี้ยวมากกว่าหวาน และน้ำราดขนมจะมีรสเปรี้ยวและเผ็ด
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของไทย
รายนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ของไทย
ยอดสปายสายพราง
การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 77 ของผู้วิจารณ์ 124 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 6.5 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 54 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 22 คน
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน
วงศ์นกจับแมลงและนกเขน หรือ วงศ์นกจับแมลง (Old world flycatcher) เป็นวงศ์ของนกเกาะคอนวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Muscicapidae จัดเป็นวงศ์ของนกที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดวงศ์หนึ่ง
เป็นนกที่พบกระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกเก่า (เอเชีย, ยุโรป, แอฟริกา) เป็นที่มีขนาดเล็กมากถึงขนาดเล็ก (12-30 เซนติเมตร) รูปรางภายนอก แตกตางกันมาก ตัวผู้และตัวเมียมีสีสันและลักษณะแตกต่างกันชัดเจน สวนใหญจะกินแมลงเปนอาหาร แต่ก็มีหลายชนิดกินผลไม้และน้ำหวานดอกไมดวย
ทํารังเปนรูปถวย นกในวงศนี้สามารถแบงออกเปน 2 วงศยอย ในประเทศไทยพบทั้ง 2 วงศยอย ไดแก วงศ์ย่อยนกเดินดง (Saxicolinae) และวงศ์ย่อยนกจับแมลง (Muscicapinae) ซึ่งเป็นนกขนาดเล็ก มีจะงอยปากคอนขางแบนและกวาง ปลายแหลมเปนรูปสามเหลี่ยม มีขนแข็งที่มุมปากชัดเจน
การจำแนก
วงศ์ Muscicapidae
ทัมเบลอร์
ทัมเบลอร์ (Tumblr; เขียนตามสไตล์เป็น tumblr) เป็นเว็บไซต์ไมโครบล็อกและบริการเครือข่ายสังคมสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งโดยเดวิด คาร์ปใน ค.ศ. 2007 และปัจจุบันถือครองโดยออโตแมตติก บริการนี้อนุญาตให้ผู้ใช้โพสต์สื่อประสมและเนื้อหาอื่น ๆ ในรูปบล็อกสั้น ๆ ผู้ใช้ยังสามารถติดตามบล็อกของผู้ใช้อื่น โดยผู้บล็อกสามารถเปลี่ยนสถานะบล็อกของตนเองเป็นแบบส่วนตัวได้ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 มีผู้โพสต์บล็อกในทัมเบลอร์รวมมากกว่า 529 ล้านบล็อก
ผู้ใช้คนสำคัญ
ดาราที่ใช้ทัมเบลอร์ได้แก่เทย์เลอร์ สวิฟต์, เลดีกากา, อารีอานา กรานเด, โซอีย์ เดชาเนล, จอห์น เมเยอร์, บี.โอ.บี, โซลจา บอย, เฟอร์กี้, แอนโทนี บอร์เดน, จอห์น กรีน, เซย์น แมลิก, ลานา เดล เรย์, ไกรมส์, เฮย์ลีย์ วิลเลียมส์, แฟรงก์ โอเชียน, ลอร์ด, ซูฟยาน สตีเวนส์, เจอเน ไอโก, อะแมนด์ลา สเตนเบิร์ก, คาร์ลี คลอสส์, และไดแอนนา เอกรอน
ในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2011 บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น ได้ลงเทียนใช้ทัมเบลอร์
นัศรุลลอหฺ
นัศรุลลอหฺเป็นนักวิชาการอิสลาม จบการศึกษาด้านศาสนาจากนะญัฟ ประเทศอิรัก และกุม ประเทศอิหร่าน เป็นบุคคลผู้เคร่งครัดในศาสนา เริ่มเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองของพรรคอะมัล ตั้งแต่อายุ 15 ปี ภายหลังเมื่อ ซัยยิด อับบาส อัลมูสะวีย์บุคคลสำคัญในพรรคอัลอะมัล แยกตัวออกมาตั้งพรรคฮิซบุลลอหฺ นัศรุลลอหฺก็ได้ร่วมเป็นตัวตั้งตัวตีในการก่อตั้งพรรคฮิซบุลลอหฺ
เมื่อนัศรุลลอหฺเป็นผู้นำฮิซบุลลอหฺ ก็ได้เปลี่ยนแผนการปฏิบัติการสู้รบกับอิสราเอล เป็นเหตุให้อิสราเอลต้องถอนกองทัพออกจากภาคใต้ของเลบานอนในปี พ.ศ. 2543 ชาวอาหรับต่างชื่นชมนัศรุลลอหฺเป็นอย่างมากที่สามารถขับไล่อิสราเอลออกจากเลบานอนได้ แม้ว่าอิสราเอลจะยึดครองมาเป็นเวลา 18 ปีแล้วก็ตาม
ฮะซัน นัศรุลลอหฺพำนักอยู่ในเบรุตกับภรรยาชื่อฟาฏิมะหฺ ยาซีน และบุตรธิดา 5 คน บุตรชายคนโตคือมุฮัมมัด ฮาดี ถูกทหารอิสราเอลสังหารวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2540 ขณะนั้นมีอายุเพียง 18 ปี และเก็บศพเป็นตัวประกัน อิสราเอลส่งศพของมุฮัมมัด ฮาดีคืนให้แก่นัศรุลลอหฺ วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2541 พร้อมด้วยตัวประกันอื่น ๆ รวม 40 คนโดยแลกกับตัวประกันอิสราเอล
อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้
อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ ("ที่ประชุมมหาอำมาตย์และราชวงศ์เพื่อทรงหารือราชกิจ"; Deliberative Council of Princes and Ministers, Council of Princes and High Officials, หรือ Assembly of Princes and High Officials) เรียกโดยย่อว่า อี้เจิ้งชู่ ("ที่หารือราชกิจ"; Deliberative Council) เป็นคณะที่ปรึกษาของจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิจีนช่วงต้นราชวงศ์ชิง เกิดจากคณะบุคคลที่ประชุมกันอย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งหนูเอ่อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤; ครองราชย์ ค.ศ. 1616–1626) ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์ชิง ทรงจัดตั้งขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1610–20 แล้วหฺวัง ไถจี๋ (黃台吉; ครองราชย์ ค.ศ. 1626–1643) จักรพรรดิพระองค์ถัดมา ทรงจัดตั้งอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1626 และมีการขยายองค์ประกอบใน ค.ศ. 1637 สมาชิกส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูงชาวแมนจู ทำหน้าที่ถวายความเห็นด้านกลาโหมต่อหฺวัง ไถจี๋ รวมถึงผู้สืบราชสมบัติต่อมา คือ ชุ่นจื้อ (順治; ครองราชย์ ค.ศ. 1643–1661) และคังซี (康熙; ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722) องค์กรดังกล่าวยังมีอำนาจมากในช่วงที่ตัวเอ่อร์กุ่น (多尔衮; ค.ศ. 1643–1650) สำเร็จราชการแทนชุ่นจื้อ และเอ๋าไป้ (鼇拜; 1661–1669) สำเร็จราชการแทนคังซี บุคคลทั้งสองใช้ที่ประชุมนี้ส่งเสริมอิทธิพลของตนอย่างยิ่ง
ครั้นยงเจิ้ง (雍正; ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735) เถลิงราชสมบัติ ทรงจัดตั้งจฺวินจีชู่ (軍機處; "สภาความลับทหาร") ประกอบด้วยบุคคลหลากหลายเชื้อชาติ ขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1720 เพื่อลดอิทธิพลของเหล่าอำมาตย์และราชวงศ์ อี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้จึงมีบทบาทถดถอยลงเรื่อย ๆ จนยุบเลิกไปอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1792
การจัดตั้ง
โรเบิร์ต ออกซ์นัม (Robert Oxnam) นักประวัติศาสตร์ พรรณนาว่า กำเนิดของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้เป็น "กระบวนการที่ซับซ้อนและมักชวนงงงวย" (complicated and often confusing process) จุดแรกเริ่มของอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ คือ องค์กรอย่างไม่เป็นทางการที่จักรพรรดิหนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงตั้งขึ้นเพื่อให้ราชวงศ์ปรองดองกันมากขึ้น เพราะใน ค.ศ. 1601 หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงจัดระเบียบสังคมแมนจูโดยแบ่งออกเป็นสี่กองธง ซึ่งต่อมาเพิ่มจำนวนขึ้นเป็น แปดกองธงใน ค.ศ. 1615 ครั้น ค.ศ. 1622 พระองค์ให้ราชวงศ์แปดองค์กำกับแปดกองธงองค์ละกอง แล้วให้ราชวงศ์ทั้งแปดประชุมหารือกันเกี่ยวกับนโยบายสำคัญ โดยเฉพาะด้านกลาโหม ที่ประชุมดังกล่าวเรียกว่า "อี้เจิ้งหวัง" (議政王; "ราชวงศ์หารือราชกิจ")
ต่อมา หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงแต่งตั้งขุนนางผู้ใหญ่ห้าคนกับตุลาการสิบคนให้กำกับดูแลงานด้านปกครองและตุลาการใน ค.ศ. 1615 และ 1616 ตามลำดับ ออกซ์นัมอ้างว่า ที่ประชุมขุนนางผู้ใหญ่ดังกล่าวเรียกว่า "อี้เจิ้งต้าเฉิน" (議政大臣; "มหาอำมาตย์หารือราชกิจ") และมีหน้าที่ช่วยเหลือที่ประชุมอี้เจิ้งหวังของฝ่ายราชวงศ์ แต่ฟรานซ์ ไมเคิล (Franz Michael) แย้งว่า กลุ่มอำมาตย์เป็นที่ปรึกษาแต่ในนามของกลุ่มราชวงศ์เท่านั้น ไม่มีอำนาจอย่างแท้จริง และซิลัส วู (Silas Wu) เห็นด้วย
ครั้น ค.ศ. 1623 หนูเอ่อร์ฮาชื่อทรงแต่งตั้งขุนนางชั้นผู้ใหญ่แปดคนเป็นที่ปรึกษาราชกิจ แต่หน้าที่ส่วนใหญ่เป็นการตรวจราชการและรายงานให้ทรงทราบเกี่ยวกับการสมคบกันกบฏในหมู่ราชวงศ์
เมื่อหฺวัง ไถจี๋ สืบบัลลังก์ต่อจากหนูเอ่อร์ฮาชื่อ ก็ไม่ทรงดำเนินนโยบายส่งเสริมความปรองดองระหว่างราชวงศ์ดังเดิม แต่ทรงแสวงหาลู่ทางสร้างความเป็นปึกแผ่นอย่างแท้จริงให้แก่จักรวรรดิแทน โดยใน ค.ศ. 1627 ทรงให้กองธงทั้งแปดอยู่ในบังคับบัญชาของขุนนางผู้ใหญ่ทั้งแปดคนดังกล่าวแทนราชวงศ์ทั้งแปดองค์อย่างแต่ก่อน แต่ก็รับสั่งให้ขุนนางทั้งแปดต้องปรึกษากับราชวงศ์แปดองค์นั้นในด้านนโยบาย ซิลัส วู เห็นว่า กลุ่มราชวงศ์และขุนนางสิบหกคนนี้เป็นที่มาของที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ ซึ่งกลายเป็นหน่วยงานหลักในการกำหนดนโยบายของหฺวัง ไถจี๋ เพราะหฺวัง ไถจี๋ ทรงปรึกษาหารือกลุ่มบุคคลดังกล่าวเกี่ยวกับการต่างประเทศและกลาโหม
ครั้น ค.ศ. 1637 หฺวัง ไถจี๋ ทรงแก้ไของค์ประชุม โดยให้ราชวงศ์ทั้งแปดพ้นจากตำแหน่งในที่ประชุม แล้วให้ที่ประชุมประกอบด้วยขุนนางกลาโหมแปดคนที่ภายหลังเรียก "ตูถ่ง" (都統) แต่ละคนมีผู้ช่วยสองคน เรียก "ฟู่ตูถ่ง" (副都統) มีหน้าที่บริหารแปดกองธง การที่ทรงให้สมาชิกที่ประชุมมีแต่แม่ทัพนายกอง โดยปราศจากส่วนร่วมของพระญาติพระวงศ์นั้น แม้ทำให้พระราชอำนาจมากขึ้น และอิทธิพลของราชวงศ์น้อยลง แต่ที่ประชุมก็ดำเนินมาตลอดรอดฝั่งในฐานะจุดสูงสุดของการปกครองราชวงศ์ชิงได้
บทบาทต้นราชวงศ์ชิง
เมื่อจักรพรรดิหฺวัง ไถจี๋ สวรรคตใน ค.ศ. 1643 ชุ่นจื้อสืบราชสมบัติต่อ มีตัวเอ่อร์กุ่นกับจี้เอ่อร์ฮาหลาง (濟爾哈朗) เป็นผู้สำเร็จราชการ ครั้นปีถัดมา ภายใต้การนำของบุคคลดังกล่าว ราชวงศ์ชิงปราบราชวงศ์หมิงลงได้ และย้ายเมืองหลวงไปยังเป่ย์จิง ส่วนที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ก็กลายเป็นองค์กรหลักในการกำหนดนโยบายรัฐบาลช่วงที่ตัวเอ่อร์กุ่นสำเร็จราชการแทนจักรพรรดิ เพราะทันทีที่ย้ายมาเป่ย์จิง ตัวเอ่อร์กุ่นก็ให้ที่ประชุมควบคุมทั้งการทหารและพลเรือน ทั้งเพิ่มสมาชิกขึ้นให้ประกอบด้วยตูถ่งและฟู่ตูถ่งทุกคนในกองธงของแมนจูและมองโกล รวมตลอดถึงชาวแมนจูและมองโกลที่ดำรงตำแหน่งในเน่ย์เก๋อ (內閣; "ศาลาใน") หรือประธานกรรมการต่าง ๆ ฉะนั้น แทนที่จะเป็นหน่วยงานทานอำนาจของตัวเอ่อร์กุ่น ที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้กลับเป็นเครื่องมือที่ตัวเอ่อร์กุ่นใช้งัดข้อกับราชวงศ์ผู้หาญกล้าท้าทายอำนาจของเขา ตัวอย่างเกิดในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1644 เมื่อเหาเก๋อ (豪格; ค.ศ. 1609–1648) พระโอรสของหฺวัง ไถจี๋ ทรงถูกกล่าวหาว่า ปลุกปั่นล้มล้างการปกครอง ตัวเอ่อร์กุ่นก็ให้คู่อริของเหาเก๋อมาให้การยืนยันความผิดของพระองค์ในที่ประชุม แล้วใน ค.ศ. 1648 เขาก็ใช้วิธีเดียวกันกำจัดเหาเก๋อไปตลอดกาล
เมื่อตัวเอ่อร์กุ่นสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1650 จักรพรรดิชุ่นจื้อรับสั่งให้สมาชิกที่ประชุมถวายฎีกาต่อพระองค์โดยตรงในเรื่องสำคัญของแผ่นดิน ภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1651 เมื่อผู้สนับสนุนตัวเอ่อร์กุ่นถูกกำจัดไปจากราชสำนักจนหมดสิ้นแล้ว จี้เอ่อร์ฮาหลาง ซึ่งยังเป็นผู้สำเร็จราชการอยู่ ก็ตั้งคนจำนวนหนึ่งเข้าสู่ที่ประชุม หวังจะหล่อเลี้ยงให้ผู้คนนิยมภักดีต่อชนชั้นสูงชาวแมนจูต่อไป โดยในช่วง ค.ศ. 1651–53 เขาตั้งสมาชิกใหม่ 30 คนเข้าที่ประชุม ทุกคนที่เขาตั้งไม่มีตำแหน่งหน้าที่ในกองธงหรือการปกครองเมืองหลวง 2 คนในจำนวนนี้ยังเป็นชาวจีน คือ ฟ่าน เหวินเฉิง (范文程; ค.ศ. 1597–1666) และหนิงหวันหวั่ว (寗完我; ตาย ค.ศ. 1665) ซึ่งเป็นคนจีนสองในเพียงสามคนที่ได้รับแต่งตั้งเข้าที่ประชุม ผู้ได้รับแต่งตั้งในคราวนั้นยังมีเอ๋าไป้, ซูเค่อซาฮา (蘇克薩哈), เอ้อปี้หลง (遏必隆; ตาย ค.ศ. 1673), และสั่วหนี (索尼; ค.ศ. 1601–1667) ซึ่งภายหลังได้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิคังซี
ครั้น ค.ศ. 1656 จักรพรรดิชุ่นจื้อทรงยกเลิกข้อกำหนดที่ให้ชาวแมนจูและมองโกลที่ดำรงตำแหน่งในเน่ย์เก๋อได้เป็นสมาชิกที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้โดยอัตโนมัติ กระนั้น เมื่อสิ้นรัชสมัยของพระองค์ใน ค.ศ. 1661 ที่ประชุมก็ยังมีสมาชิกมากกว่า 50 คน
ในรัชกาลของชุ่นจื้อ ที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้มักเรียกประชุมเพื่อตรวจสอบขุนนางคนสำคัญผู้ถูกกล่าวหาว่า ทุจริตหรือประพฤติมิชอบ
เมื่อชุ่นจื้อสวรรคตใน ค.ศ. 1661 แล้ว คังซีสืบราชอำนาจต่อ แต่เนื่องจากทรงพระเยาว์ เอ๋าไป้, ซูเค่อซาฮา, เอ้อปี้หลง, และสั่วหนี จึงสำเร็จราชการแทน ในช่วงที่เอ๋าไป้สำเร็จราชการนี้ (ค.ศ. 1661–69) ที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้กลายเป็น "สถาบันที่โดดเด่นที่สุดของแมนจู" (most prominent Manchu institution) ผู้สำเร็จราชการทั้งสี่ดำรงตำแหน่งในที่ประชุมต่อไป และกำหนดให้สมาชิกที่ประชุมต้องเป็นตูถ่งจากกองธงของแมนจูและมองโกล กับผู้ดำรงตำแหน่งในหกกรม (六部) เท่านั้น บุคคลทั้งสี่ยังกำหนดให้หัวหน้าหลี่ฟานเยฺวี่ยน (理藩院; "ฝ่ายบริหารเมืองขึ้น") เป็นสมาชิกโดยตำแหน่งของที่ประชุม ภายใน ค.ศ. 1662 สมาชิกที่ประชุมจึงลดเหลือ 31 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวแมนจูชนชั้นสูงมากประสบการณ์ด้านทหารและพลเรือน
นับจากนั้น ที่ประชุมก็เบนเข็มไปทางการปกครองฝ่ายพลเรือนมากขึ้น ส่วนกิจการทหารก็เข้าสู่ที่ประชุมบ้าง เช่น ในช่วงสงครามจุ่นก๋าเอ่อร์–ชิงระหว่าง ค.ศ. 1687–97 ซึ่งราชวงศ์ชิงทำสงครามกับรัฐข่านจุ่นก๋าเอ่อร์ (準噶爾汗國) คังซีทรงปรึกษาที่ประชุมเรื่องการรับมือกับก๋าเอ่อร์ตัน (噶尔丹) ข่านแห่งจุ่นก๋าเอ่อร์ และการรับมือกับมองโกลคาเอ่อร์คา (喀尔喀蒙古) คู่ปรับจุ่นก๋าเอ่อร์
การยุบเลิก
เมื่อจักรพรรดิคังซีสวรรคตใน ค.ศ. 1722 ยงเจิ้งสืบราชย์ต่อ หลังเกิดวิกฤติการณ์ที่ทำให้พระโอรสองค์ต่าง ๆ ของคังซีชิงราชสมบัติกันอย่างดุเดือด ขุนนางแมนจูหลายคนในที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้สนับสนุนคู่แข่งของยงเจิ้ง แต่เพื่อมิให้ขุนนางเหล่านี้ตีตัวออกจากพระองค์หลังขึ้นทรงราชย์แล้ว ยงเจิ้งทรงรักษาที่ประชุมไว้ และทรงปรึกษาราชกิจด้านทหารหลายประการต่อไป แต่ก็ทรงหาวิธีบั่นทอนอำนาจของที่ประชุมไปด้วย
หนทางของยงเจิ้ง คือ จัดตั้งองค์กรขนาดเล็กขึ้นหลายองค์กร มีสถานะเสมอที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ ประกอบด้วยข้าราชสำนักที่พระองค์ไว้พระทัย แล้วถ่ายเทอำนาจในการหารือราชกิจไปสู่องค์กรเหล่านั้นอย่างช้า ๆ กระทั่งราว ค.ศ. 1730 องค์กรซึ่งมีสถานะไม่เป็นทางการเหล่านี้ตกผลึกเป็นจฺวินจีชู่ (军机处; "สภาความลับทหาร") ซึ่งต่างจากที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ตรงที่ที่ประชุมมีสมาชิกเกือบทั้งหมดเป็นชาวแมนจู แต่จฺวินจีชู่มีชาวจีนร่วมด้วยหลายคน จฺวินจีชู่นี้ได้ทำหน้าที่เหมือนสภาองคมนตรีที่ถวายความเห็นด้านการกำหนดนโยบายของรัฐต่อองค์จักรพรรดิอีกหลายพระองค์ตลอดมาจนสิ้นราชวงศ์ชิง
การสถาปนาจฺวินจีชู่จนเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1730 ทำให้อิทธิพลของที่ประชุมอี้เจิ้งหวังต้าเฉินฮุ่ยอี้ลดน้อยถอยลงตามลำดับ ในรัชกาลเฉียนหลง (乾隆; ค.ศ. 1736–1796) ตำแหน่งสมาชิกที่ประชุมเหลือสถานะเพียงเป็นคำเรียกขานเพื่อยกย่อง ชาวแมนจูซึ่งดำรงตำแหน่งในเน่ย์เก๋อยังคงเป็นสมาชิกโดยตำแหน่งของที่ประชุมต่อไป จนจักรพรรดิเฉียนหลงทรงยุบเลิกที่ประชุมนี้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1792
ช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการรื้อฟื้นตำแหน่งสมาชิกที่ประชุมนี้ขึ้น เพื่อมอบให้แก่เจ้าชายอี้ซิน (奕訢; ค.ศ. 1833–1898) และบุคคลอื่น ๆ ในคราวที่เจ้าชายอี้ซินรับตำแหน่งประธานจฺวินจีชู่
แอลโอแอล (อัลบั้มของเบสฮันเตอร์)
แอลโอแอล (LOL หรือใช้รูปแบบ LOL <(^^,)>) เป็นอัลบั้มชุดที่ 3 ของ เบสฮันเตอร์ โปรดิวเซอร์แนวแดนซ์ชาวสวีเดน ออกวางขายเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2006 กับค่ายวอร์เนอร์มิวสิก ส่วนฉบับคริสต์มาส/นานาชาติ ออกเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2006 โดยมีเพลงเดิมของภาษาสวีเดนจากอัลบั้มดั้งเดิม แต่แปลชื่อเป็นภาษาอังกฤษ และมีการสลับตำแหน่งเพลงบ้างเล็กน้อย และมีเพลงแถมอย่างเพลง "Jingle Bells" ที่ไม่เคยออกมาก่อน
รายชื่อเพลง
ฉบับดั้งเดิม (1 กันยายน ค.ศ. 2006 )
ฉบับนานาชาติ (22 ธันวาคม ค.ศ. 2006)
ทางรถไฟสายเหนือ
ทางรถไฟสายเหนือ หรือ ทางรถไฟสายชุมทางบ้านภาชี–เชียงใหม่ เป็นเส้นทางรถไฟสายหนึ่งในประเทศไทย แยกออกจากทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านภาชี ผ่านหลายจังหวัดในภาคกลางและภาคเหนือ และสิ้นสุดปลายทางที่สถานีรถไฟเชียงใหม่ รวมระยะทาง 751 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ) และที่สถานีรถไฟชุมทางบ้านดารา จังหวัดอุตรดิตถ์ จะมีทางแยกไปยังสถานีรถไฟสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย รวมระยะทาง 457 กิโลเมตร (นับตั้งแต่สถานีรถไฟกรุงเทพ)
รถไฟทางคู่
เนื่องจากมีขบวนรถไฟสายเหนือและสายตะวันออกเฉียงเหนือจำนวนมาก ทำให้รถไฟหลายขบวนต้องหลีกกัน ก่อให้เกิดความล่าช้า กรมรถไฟหลวงจึงสร้างทางรถไฟใหม่ข้าง ๆ ทางเดิม และเปิดเดินรถไฟทางคู่ได้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2485
สะพาน
อ้างอิง:
โครงการในอนาคต
ในอนาคต จะมีการพัฒนาทางรถไฟจากทางเดี่ยวเป็นแบบทางคู่ ซึ่งจะก่อสร้างเป็นช่วง ๆ ดังนี้
นอกจากนี้ยังมีโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายใหม่ ได้แก่
องค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ
องค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) เป็นองค์การที่ก่อตั้งขึ้นโดยเจมส์ เบ็ค ศาสตราจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในสหรัฐอเมริกาเพื่อเฝ้าสังเกตและรณรงค์เพื่อหาวิธีที่ดีขึ้นในการอนุรักษ์งานศิลปะ องค์การมีสาขาในสหราชอาณาจักร “องค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะแห่งสหราชอาณาจักร” (ArtWatch UK)
กิจการ
ในปี ค.ศ. 1991 เบ็ควิจารณ์การการทำความสะอาดประติมากรรมอนุสรณ์ของอิลาเรีย เดล คาเรตโตในมหาวิหารลูคคาโดย จาโคโป เดลลา เควอร์เชียในอิตาลี ที่เป็นผลให้ผู้อนุรักษ์ฟ้องร้องในข้อหาว่า “กล่าวร้ายอย่างสร้างปัญหา” (aggravated slander) ซึ่งมีโทษถึงจำคุกสามปีศาลตัดสินว่าผิดจริง แต่เบ็คชนะคดี จากนั้นก็มาร่วมก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะ
องค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะทำการวิจารณ์วิธีและโครงการอนุรักษ์หลายโครงการ รวมทั้งโครงการบูรณะจิตรกรรมฝาผนัง “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” โดย เลโอนาร์โด ดา วินชี และโครงการการบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน ในปี ค.ศ. 2004 องค์การพยายามร้องเรียนให้ทำการยุติการบูรณะประติมากรรม “เดวิด” โดย ไมเคิล แอนเจโลแต่ไม่สำเร็จ แต่หลังจากนั้นก็พบว่าเกิดมีรอยร้าว
เบ็ค และ ดาลีย์มักจะออกความเห็นอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับงานบูรณะที่เป็นหัวข่าวอยู่เสมอ แต่องค์การเองก็ถูกวิจารณ์จากฝ่ายปฏิปักษ์อย่างรุนแรง เช่นเมื่อผู้สำรวจรังวัดมหาวิหารเซนต์พอลผู้มีหน้าที่ดูแลการทำความสะอาดมหาวิหารในปี ค.ศ. 2004 ถูกดาลีย์วิจารณ์ก็โต้ว่า “องค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะแห่งสหราชอาณาจักรฟังแล้วออกจะขลัง แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นองค์การที่มีทัศนคติจากคนคนเดียว”
เทศบาลตำบลพยุหะ
เทศบาลตำบลพยุหะ เป็นการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในรูปแบบเทศบาลในเขตตำบลพยุหะ อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ มีพื้นที่การดูแลประมาณ 1.8 ตร.กม. ครอบคลุมหมู่ที่ 2 (บางส่วน), หมู่ที่ 4, หมู่ที่ 5 (บางส่วน) และหมู่ที่ 6 ของตำบลพยุหะ
ประวัติ
เทศบาลตำบลพยุหะ เดิมเป็นสุขาภิบาลพยุหะ จัดตั้งเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2499 ในท้องที่บางส่วนของตำบลพยุหะ ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลพยุหะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลพยุหะ มีพื้นที่การดูแลประมาณ 1.8 ตร.กม. ครอบคลุมหมู่ที่ 2 (บางส่วน), หมู่ที่ 4, หมู่ที่ 5 (บางส่วน) และหมู่ที่ 6 ของตำบลพยุหะ และมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
พื้นที่การดูแล
ประกอบด้วย 4 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ได้แก่
กองงาน
สำนักงานเทศบาลตำบลพยุหะ ประกอบด้วย 6 กองงาน ได้แก่
วัดขวัญประชา
วัดขวัญประชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส
วัดขวัญประชา เดิมชื่อ วัดตันหยงมะลิ เดิมเป็นที่พักสงฆ์อยู่ริมฝั่งแม่น้ำสุไหงโก-ลก เป็นที่ดินสวนผลไม้มีเนื้อที่ราว 17 ไร่ หลังจากนั้นได้ย้ายที่ตั้งวัดมาอยู่ริมถนนสุไหงโก-ลก-แว้ง โดยผู้บริจาคที่ดินคือ นายขวัญ ได้บริจาคที่ดินเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 67 ตารางวา และมีหนังสืออนุญาตให้สร้างวัดโดยกรมศาสนาอนุญาตให้ นายอนันต์ สุวรรณราช สร้างวัดขึ้นที่บ้านตันหยงมะลิในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2521 ให้ชื่อว่า "วัดขวัญประชา" ปัจจุบันเป็น น.ส. 3ก ได้รับเอกสารสิทธฺ์ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2527 และเนื้อที่ของวัดนั้นส่วนใหญ่อยู่บนเนื้อที่ทางราชการทำให้เนื้อที่ของวัดเหลือน้อย ดังนั้นนายอนันต์ สุวรรณราช ได้บริจาคที่ดินถวายวัดเพิ่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540
วัดมีเกจิอาจารย์ที่เป็นที่นับถือ คือ หลวงพ่อจันทร์ ชาวบ้านได้สร้างรูปปั้นของท่านเมื่อ พ.ศ. 2530 สร้างด้วยปูน ได้รับบริจาคเงินจากชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านตันหยงมะลิและหมู่บ้านใกล้เคียง ดำเนินการสร้างโดย หลวงพ่อทิ้ง สลังโร
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ หรือ Bangkok Symphony Orchestra (ชื่อย่อ BSO) เป็นวงซิมโฟนี ออร์เคสตรา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 โดยวิทยา ตุมรสุนทร ประกอบด้วยนักดนตรีอาชีพ 60 คน มีฐานะเป็นชมรมในชื่อว่า "ชมรมวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ" และได้รับพระกรุณาให้อยู่ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร (ต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยมีอุเทน เตชะไพบูลย์ เป็นประธานชมรม อัจฉรา เตชะไพบูลย์ เป็นกรรมการ และเลขานุการ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้จดทะเบียนเป็นมูลนิธิ ใช้ชื่อว่า "มูลนิธิวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" (Bangkok Symphony Orchestra Foundation under the Royal Patronage of His Royal Highness Crown Prince Maha Vajiralongkorn) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "มูลนิธิรอยัลแบงค์ค็อกซิมโฟนีออร์เคสตร้า ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา" (Royal Bangkok Symphony Orchestra Foundation under The Royal Patronage of Her Royal Highness Princess Sirivannavari Nariratana Rajakanya - RBSO) มีคุณหญิง ทิพาวดี เมฆสวรรค์ เป็นรองประธานกรรมการปัจจุบันมีสมาชิก รวม 70 คน ประกอบด้วย นักดนตรีอาชีพจากหน่วยงาน สถาบัน องค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ตั้งแต่ก่อตั้งวงจนถึงปัจจุบัน มีผู้อำนวยการด้านดนตรี ดังนี้
ปัจจุบัน วานิช โปตะวนิช และ นรอรรถ จันทร์กล่ำ ทำหน้าที่เป็นวาทยากรประจำวง (Resident Conductor) และมีผู้อำนวยเพลงที่มีชื่อเสียงระดับโลก รับเชิญเป็นผู้อำนวยเพลงเป็นครั้งคราว เช่น  เมห์ธา ชาร์ดาด โรฮานี ฮิโคทาโร ยาซากิ
วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ มีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตอย่างสม่ำเสมอ เน้นการแสดงประเภท ซิมโฟนีออเคสตร้า เป็นหลัก, มีกิจกรรม "คอนเสิร์ตในสวน" จัดแสดงดนตรีในวันสุดสัปดาห์ที่่สวน 100 จุฬาฯ และบันทึกเสียงลงแผ่นซีดีวางจำหน่ายทั่วไป
ปัจจุบันมูลนิธิวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ได้จัดตั้งโรงเรียนดนตรีบางกอกซิมโฟนี (Bangkok Symphony Music School : BSS) ขึ้นเพื่อสนับสนุนการศึกษาด้านดนตรี และเป็นการสร้างและพัฒนาบุคลากรด้านดนตรีคลาสสิกในอนาคต
กาลีญาดา
กาลีญาดานิยมรับประทานในพื้นที่แถบตอนใต้ของประเทศเช่นรัฐโกยาช รัฐเซาเปาลู และรัฐมีนัชเจไรช์ เป็นต้น และนิยมรับประทานในวันเสาร์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อเฉลิมฉลองการสิ้นสุดเทศกาลมหาพรตในประเทศบราซิล แต่เนื่องจากกาลีญาดาเป็นอาหารที่ทำง่าย ทำให้สามารถปรุงรับประทานในเวลาอื่นได้ด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ยังนิยมรับประทานเพื่อบรรเทาอาหารเมาค้างด้วย สันนิษฐานว่ากาลีญาดามีที่มาจากชาวโปรตุเกสที่เดินทางเข้ามาค้นหาโลหะมีค่าในแถบทวีปอเมริกาใต้  กาลีญาดาในแต่ละพื้นที่จะมีส่วนผสมที่แตกต่างกันไปตามแต่วัตถุดิบที่มีในท้องถิ่น เช่นในรัฐมีนัชเจไรช์จะนิยมใส่กระเจี๊ยบลงไป ในขณะที่ในรัฐโกยาชจะใช้เปกีและกวาบีโรบา เป็นต้น นอกจากนั้นแล้วผู้ปรุงแต่ละคนก็อาจจะดัดแปลงสูตรกาลีญาดาต่อไปได้อีก เช่นเติมไส้กรอกหรือผักชนิดอื่นเพิ่มลงไป
ธีรชา ไรวา
ประวัติ
ธีรชา ไรวา ชื่อเล่น เกี้ยมอี๋ ธีรชามีความสนใจในการร้องเพลงตั้งแต่เด็ก จึงได้มีผลงานเพลงภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยออกอัลบั้มขณะมีอายุเพียง 7 ขวบ อัลบั้ม "The Family" ในปี พ.ศ. 2547 ร่วมกับศิลปินในค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อาทิ ปั่น - ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว, แอม - เสาวลักษณ์ ลีละบุตร, ดาจิม, พลอย - ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ, พลพล พลกองเส็ง และ น้องพลับ - จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ เป็นต้น โดยธีรชาได้ขับร้องเพลง "พ่อกลับบ้าน" ในขณะนั้นทำให้ธีรชาโด่งดังกับเพลงเป็นอย่างมาก
ในปี พ.ศ. 2556 ธีรชากลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง กับการแสดงละครซีรีส์เรื่อง "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น" ในบทบาท กานต์ ซึ่งได้เล่นในฤดูกาลที่ 1 แล 2 หลังจากนั้นก็มีผลงานละครมากมาย ไม่ว่าจะเป็นละครซีรีส์เรื่อง "เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน" ตอน คืนแหกกฏ และ "girl-friend เกิลเฟรนด์" ตอน หนีไปตามรัก เป็นต้น
ด้านการศึกษา ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
ละครโทรทัศน์ / ซีรีส์
ตอน คืนแหกกฏ
โปรเจกต์ซีฮอร์ส
โปรเจกต์ซีฮอร์ส (Project Seahorse) เป็นองค์กรอนุรักษ์ทางทะเลที่มุ่งมั่นในการอนุรักษ์และใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนของระบบนิเวศทางทะเลชายฝั่งโดยทั่วไป และม้าน้ำโดยเฉพาะ
การดำเนินงาน
โดยการทำงานเพื่อปกป้องม้าน้ำ โปรเจกต์ซีฮอร์สสนับสนุนการอนุรักษ์ทางทะเลในวงกว้าง ปลา (ม้าน้ำ) เหล่านี้ได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมที่คล้ายคลึงกัน และการลดลงของปลารวมถึงสิ่งมีชีวิตทางทะเลทั้งหมดที่เกิดจากการประมงมากเกินควร ซึ่งจะได้รับประโยชน์จากมาตรการอนุรักษ์ที่คล้ายกัน งานขององค์กรไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การวิจัยทางชีววิทยา หากแต่เป็นประชากรปลาทางทะเล, ระบบนิเวศ, ชุมชนประมง, ปัญหาการค้าระดับชาติและระดับโลก ตลอดจนนโยบายและการเผยแพร่ประชาสัมพันธ์
องค์กรนี้ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1996 โดยอแมนดา วินเซนต์ และเฮเทอร์ โคลดวีย์ ที่เป็นนักวิจัยม้าน้ำ ปัจจุบัน วินเซนต์เป็นผู้อำนวยการ ส่วนโคลดวีย์เป็นรองผู้อำนวยการ และมีสมาชิกประมาณ 35 คน งานภาคสนามเริ่มขึ้นในชุมชนชาวฟิลิปปินส์ของฮันดูมอนบนเกาะจันดายัน ทางตอนเหนือของจังหวัดโบโฮล และได้ขยายไปยังทวีปยุโรป, อเมริกากลาง, เอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้, แอฟริกา และอเมริกาเหนือ โปรเจกต์ซีฮอร์สเป็นหน่วยงานเกี่ยวกับสัตว์ทะเลและสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องบัญชีแดงไอยูซีเอ็น
โครงการนี้ทำงานร่วมกับศูนย์ประมงยูบีซี ที่มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย ซึ่งวินเซนต์เป็นประธานการวิจัยแคนาดาในการอนุรักษ์ทางทะเล, สมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอน ซึ่งโคลดวีย์เป็นหัวหน้าโครงการระดับโลก, พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอห์น จี. เชด และเครือข่ายทราฟฟิก
ในปี ค.ศ. 2006 ได้มีโครงการเผยแพร่ประวัติของทศวรรษแรกในชื่อ โปรเจกต์ซีฮอร์สแอท 10
การวิจัย
นักวิจัยศึกษาชีววิทยา, การกระจาย, นิเวศวิทยา, ที่อยู่อาศัย และจำนวนประชากรของสายพันธุ์ม้าน้ำทั่วโลก สายพันธุ์ที่ทำการศึกษา ได้แก่:
ความสำเร็จ
ในประเทศฟิลิปปินส์ โครงการได้จัดตั้งเขตคุ้มครองทางทะเล 34 แห่งที่ได้รับการจัดการในท้องถิ่นในประเทศฟิลิปปินส์ และสนับสนุนการเป็นพันธมิตรของ 1,000 ครอบครัวชาวประมงขนาดเล็ก โครงการคามาดา มีส่วนร่วมในการจัดตั้งทะเลสำรองและการบังคับใช้กับการประมงที่ผิดกฎหมาย โครงการได้รับข้อตกลงภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) เพื่อจำกัดการส่งออกม้าน้ำสู่ระดับที่ยั่งยืน นับเป็นการควบคุมการส่งออกของโลกครั้งแรกภายใต้อนุสัญญา สำหรับปลาทะเลที่มีความสำคัญทางการค้า
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37 หรือ พิษณุโลกเกมส์ เป็นการแข่งขันกีฬาแห่งชาติของประเทศไทย จัดการแข่งขันที่จังหวัดพิษณุโลก ด้วยสภาพภูมิอากาศที่เหมาะสมสำหรับจัดมหกรรมกีฬาระดับชาติ รวมทั้งการที่ทำให้แขกผู้มาเยือนจังหวัดพิษณุโลกมีความสุขเกิดความประทับใจที่สุด จะอยู่ในช่วงกลางฤดูหนาว ถึงแม้จะเป็นฤดูหนาวแต่อากาศในพื้นที่จังหวัดพิษณุโลกก็มิได้หนาวจัด นอกจากนี้แล้วธรรมชาติต่าง ๆ ที่มีอยู่ในช่วงนี้จะมีความสมบูรณ์เต็มที่ จึงได้กำหนดจัด การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37 ระหว่าง วันที่ 14 – 24 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มีการแข่งขัน 35 ชนิดกีฬา ชิงชัย 468 เหรียญทอง มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่เข้าร่วมการแข่งขัน 10,882 คน ซึ่งในช่วงระยะเวลาที่จัดการแข่งขันจะอยู่ในช่วง วันกีฬาแห่งชาติ จังหวัดพิษณุโลกจะได้จัดกิจกรรมเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้วยอีกกิจกรรมหนึ่ง
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน
สัญลักษณ์การแข่งขัน คือเส้นสายแถบสีที่ร้อยเรียงกันเป็นรูป ไก่ชนพระนเรศวร โดยการนำภาพไก่ชนพระนเรศวรจัด องค์ประกอบกับตัวอักษร P (สีฟ้า) คืออักษรนำหน้าของจังหวัดพิษณุโลก (Phitsanulok) มีการผสมผสานกับแถบโค้งให้สวยงามและดูเคลื่อนไหวให้เหมาะสมกับลักษณะการแข่งขันกีฬา แถบสีที่แตกต่างกันหมายถึงกลุ่มจังหวัดที่เข้าร่วมการแข่งขัน
สัตว์นำโชค
"ดีใจ" เป็นชื่อสุนัขพันธุ์ไทยบางแก้ว มีขนาดเท่าสุนัขไทย หรือเล็กกว่าเล็กน้อย ขนปุยยาว สง่างาม ว่องไว แข็งแรง หางเป็นพวง สายพันธุ์สืบทอดมาจากหมาจิ้งจอกคือลักษณะหางตั้งโค้งไปข้างหน้า ลักษณะนิสัยของสุนัข บางแก้ว คือ ดุ ดมกลิ่นดีมาก กินง่าย กล้าหาญ จำเสียงได้แม่นยำ อดทน กัดโดยไม่เห่า หวงเจ้าของ รักเจ้าของมาก ซื่อสัตย์