cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อ
การเติบโตและโครงสร้างของสำนักพิมพ์ที่ล่าเหยื่อ
วารสารทางวิชาการที่ล่าเหยื่อได้เพิ่มการตีพิมพ์อย่างรวดเร็วจาก 53,000 ฉบับ ในปี 2553 ไปเป็นประมาณ 420,000 บทความในปี 2557 ผ่านทางวารสารทางวิชาการซึ่งอยู่ในระหว่างปฏิบัติการกว่า 8,000 แห่ง  ก่อนนหน้าที่สำนักพิมพ์ที่มีวารสารทางวิชาการมากกว่า 100 วารสาร ได้ครอบคลุมส่วนใหญ่ของตลาด ทว่าตั้งแต่ปี 2555 เป็นต้นมา สำนักพิมพ์ที่มีวารสาร 10–99 ฉบับได้เข้ามาครอบครองส่วนใหญ่ของตลาดแทน การกระจายของที่อยู่ของทั้งสำนักพิมพืและผู้เขียนนั้นเอนเอียงอย่างชัดเจน โดยสามในสี่ส่วนของผู้เขียนนั้นมาจากทวีปเอเชียและแอฟริกา โดยเฉลี่ยแล้วผู้เขียนจ่ายเงินประมาณ 178 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อบทความ ซึ่งได้ตีพิมพ์ประมาณ 2-3 เดือนหลังจากส่งบทความ
การยอมรับ
ในปี 2556 เนเจอร์ รายงานว่าบัญชีรายชื่อของบีลล์ และเว็ปไซต์นั้น "ถูกอ่านอย่างกว้างขวางโดยบรรณารักษ์ นักวิจัย และผู้ให้กาสนับสนุนการเข้าถึงแบบเปิดซึ่งส่วนใหญ่ล้วนนับถือความพยายามของบีลล์ที่จะเปิดโปงการกระทำที่ไม่โปร่งใสของสำนักพิมพ์"
ขณะเดียวกันยังมีคนบางส่วนที่ยังสงสัยว่า "มันยุติธรรมหรือไม่ที่วารสารทางวิชาการและสำนักพิมพ์ทั้งหมดนี้ถูกตราหน้าว่า'ล่าเหยื่อ' ด้วยความที่สีเทาหลายเฉดสีอาจม่สามารถถูกแยกแยะได้"
การวิเคราห์ของบีลล์ยังถูกเรียกว่าเป็นการเหมารวมโดยไร้ซึ่งหลักฐานยืนยัน  นอกจากนั้น บีลล์ยังถูกวิจารย์ในความอคติต่อวารสารทางวิชาการซึ่งมาจากประเทศที่ด้อยพัฒนา  บรรณารักษ์คนหนึ่งได้กล่าวว่าบัญชีรายชื่อของบีลล์นั้น "พยายามจะแยกแยะขุมทองที่มีความซับซ้อนเป็นสองกลุ่ม ดี และ ไม่ดี" ทว่าเกณฑ์หลายๆอย่างไม่สามารถที่จะระบุเป็นประมาณได้อย่างชัดเจน... เกณฑ์บางอย่างนั้นได้สมมติบนฐานของประเทศโลกที่หนึ่งซึ่งอาจไม่สามารถนำไปใช้กับประเทศอื่นๆบนโลกได้"  คนบางส่วนไม่เห็นด้วยกับการที่คนๆเดียวจะตัดสินและสร้างบัญชีรายชื่อ โดยเฉพาะเมื่อไม่มีความรู้เพียงพอ  บางกลุ่มได้พยายามที่จะตรวจสอบบัญชีรายชื่อของบีลล์ทีระรายชื่อ และบันทึกเหตุการณ์ที่บอกถึงความไม่สอดคล้องและความกำกวม และสรุปว่าบัญชีรายชื่อนี้ควรถูกมองข้าม รวมไปถึงเสนออัลกอริทึมบนฐานของ Directory of Open Access Journals (DOAJ)  บีลล์คัดค้านกับตัวเลือกนี้และยังเขียนจดหมายคัดค้านในกลางปี 2558
นักชีวจริยธรรม อาเธอร์ คาแพลน ได้เตือนว่าสำนักพิมพ์ที่ล่าเหยื่อ ข้อมูลเท็จที่ถูกสร้างขึ้น และการขโมยความคิดทางการศึกษาอาจกัดกร่อนความมั่นใจในทางการแพทย์ ลดคุณค่าของวิทยาศาสตร์ และลดการสนับสนุนนโยบายอิงหลักฐานจากประชาชน
การแยกสาย (บล็อกเชน)
ในบล็อกเชน การแยกสาย (Fork) ถูกนิยามไว้ดังนี้:
การแยกสายของบล็อกเชนมีความเกี่ยวข้องกับกฎเกณฑ์ที่ใช้รักษาประวัติธุรกรรมบนบล็อกเซน แต่เมื่อเครือข่ายนั้นตกลงกันไม่ได้ อาจมีการแยกสายออกจากกันเกิดขึ้นได้ โดยกรณีตัวอย่างของการแยกสาย คือ การปรับขนาดบล็อกของบิตคอยน์
เขื่อนกระเสียว
เขื่อนกระเสียว เป็นเขื่อนดินที่ยาวเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์ เขื่อนแห่งนี้กั้นลำห้วยกระเสียวตั้งอยู่ที่ บ้านนาตาปิ่น หมู่ที่ 3 ตำบลด่านช้าง อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี ในพื้นที่โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษากระเสียว กรมชลประทาน
ซีอีวียูโรเปียนแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1961–62
ซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 1961–62 (1961–62 CEV European Champions Cup) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับสูงสุดของสโมสรวอลเลย์บอลในทวีปยุโรป และเป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (CEV)
วอลเลย์บอลลีกเบ
วอลเลย์บอลลีกเบ (Championnat de Ligue B de volley-ball masculin) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกอาชีพระดับสองของประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1983 โดยได้ใช้ชื่อลีกว่านาซียอนาลเอิงเบ (Nationale 1B) หลังจากนั้นสองฤดูกาลได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็น นาซียอนาล (Nationale) ต่อมาในฤดูกาล 1998-2009 ได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็น โพรเบ (Pro B) โดยตั้งแต่ฤดูกาล 2009 ถึงปัจจุบัน ได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็น ลีกเบ (Ligue B) ซึ่งมีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 10 ทีม และมีการแข่งขันแบบพบกันหมดในระบบเหย้าและเยือน
เมื่อจบฤดูกาลทีมอันดับแรกของตารางจะได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกอา และสองทีมอันดับสุดท้ายของตารางจะตกชั้นลงในเล่นในเอลิต และทีมจากเอลิตจะเลื่อนชั้นขึ้นมาลีกเบ
ทีมที่ชนะมากที่สุดคือ อัสนีแยร์วอลเลย์ 92 และ อาวีญงวอลเลย์บอล โดยเป็นแชมป์ทั้งหมด 3 สมัย
สมาพันธรัฐเยอรมัน
สมาพันธรัฐเยอรมัน (German Confederation; Deutscher Bund) เป็นสมาคม 39 รัฐเยอรมันในยุโรปกลางอย่างหลวม ตั้งขึ้นโดยการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ค.ศ. 1815 เพื่อประสานเศรษฐกิจของประเทศที่พูดภาษาเยอรมันต่าง ๆ และเพื่อแทนที่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เดิม สมาพันธรัฐดังกล่าวเป็นกันชนระหว่างรัฐออสเตรียและปรัสเซียที่ทรงอำนาจ ล่มสลายลงจากการแข่งขันระหว่างปรัสเซียและออสเตรียที่เรียกว่า "ทวินิยมเยอรมัน" (German dualism) การสงคราม และ การปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ประกอบกับความที่รัฐสมาชิกหลายประเทศไม่สามารถประนีประนอมกันได้ สมาพันธรัฐเยอรมันยุบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซียในสงครามเจ็ดสัปดาห์และการสถาปนาสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือใน ค.ศ. 1866
เบื้องหลัง
สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สามกินเวลาประมาณปี 1803 ถึง 1806 หลังจากพ่ายแพ้ในยุทธการเอาสเตอร์ลิตซ์โดยฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1805 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ฟรานซิสที่ 2 สละราชสมบัติ และจักรวรรดิก็ถูกยุบเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม1806 สนธิสัญญาที่เพรสเบิร์กเป็นผลพวงของการก่อตั้งสมาพันธ์แม่น้ำไรน์ขึ้นในเดือนกรกฎาคม 1806 โดยร่วมกับพันธมิตรของฝรั่งเศสจำนวน 16 ประเทศในรัฐต่างๆ ของเยอรมนี (รวมถึงบาวาเรียและเวิร์ทเทมแบร์ก) ภายหลังการรบที่เยนา–เอาเออร์สเต็ดท์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1806 ในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ รัฐอื่นๆ ในเยอรมนี รวมทั้งแซกโซนีและเวสต์ฟาเลีย ก็เข้าร่วมสมาพันธรัฐด้วย มีเพียงออสเตรีย ปรัสเซีย เดนมาร์ก โฮลสไตน์ พอเมอราเนียของสวีเดน และอาณาเขตของเออร์เฟิร์ตที่ฝรั่งเศสยึดครองเท่านั้นที่อยู่นอกสมาพันธ์แม่น้ำไรน์ สงครามสหสัมพันธมิตรครังที่หกระหว่างปี ค.ศ. 1812 ถึงฤดูหนาว ค.ศ. 1814 เป็นการพ่ายแพ้ของนโปเลียนและการปลดปล่อยเยอรมนี ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1814 ไฮน์ริช วอม สไตน์ ผู้รักชาติชาวเยอรมันผู้โด่งดังได้ก่อตั้งหน่วยงานจัดการกลางของเยอรมนี (Zentralverwaltungsbehörde) ในแฟรงค์เฟิร์ตเพื่อแทนที่สมาพันธ์แม่น้ำไรน์ที่ทำการยุบไปแล้ว อย่างไรก็ตาม ผู้มีอำนาจเต็มจำนวนที่รวมตัวกันที่รัฐสภาแห่งเวียนนามุ่งมั่นที่จะสร้างสหภาพที่อ่อนแอกว่าของรัฐในเยอรมนีมากกว่าที่สไตน์คิดไว้
ประเทศกรีเนดาในโอลิมปิก
ประเทศกรีเนดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกรีเนดา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GRN
สมาพันธรัฐเยอรมัน
การสถาปนาสมาพันธรัฐ
สมาพันธรัฐเยอรมันก่อตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติที่ 9 ของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2358 หลังจากถูกพาดพิงถึงในมาตรา 6 ของสนธิสัญญาปารีส พ.ศ. 2357 ซึ่งยุติสงครามสหสัมพันธมิตรที่หก
สมาพันธ์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยสนธิสัญญาที่สอง ซึ่งเป็นพระราชบัญญัติขั้นสุดท้ายของการประชุมระดับรัฐมนตรีเพื่อทำให้องค์กรของสมาพันธรัฐเยอรมันสมบูรณ์และรวมเป็นหนึ่ง สนธิสัญญานี้ไม่ได้สรุปและลงนามโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายจนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 รัฐต่าง ๆ เข้าร่วมสมาพันธ์เยอรมันโดยเข้าเป็นภาคีในสนธิสัญญาที่สอง รัฐที่กำหนดไว้สำหรับการรวมในสมาพันธ์คือ: ในปี ค.ศ. 1839 เพื่อเป็นการชดเชยการสูญเสียส่วนหนึ่งของจังหวัดลักเซมเบิร์กไปยังเบลเยียม ดัชชีแห่งลิมเบิร์กได้ถูกสร้างขึ้นและกลายเป็นสมาชิกของสมาพันธ์เยอรมัน (ถือโดยเนเธอร์แลนด์ร่วมกับลักเซมเบิร์ก) จนกระทั่งการล่มสลายในปี 2409 ในปี พ.ศ. 2410 ดัชชีได้รับการประกาศให้เป็น "ส่วนสำคัญของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์" เมืองมาสทริชต์และเวนโลไม่รวมอยู่ในสมาพันธ์
ประเทศกรีเนดาในโอลิมปิก
นับตั้งแต่ประเทศกรีเนดาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากรีเนดาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
สมาพันธรัฐเยอรมัน
การสถาปนาสมาพันธรัฐ
จักรวรรดิออสเตรียและราชอาณาจักรปรัสเซียเป็นสมาชิกที่ใหญ่ที่สุดและมีอำนาจมากที่สุดของสมาพันธรัฐ ส่วนใหญ่ของทั้งสองประเทศไม่รวมอยู่ในสมาพันธรัฐ เพราะพวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และไม่ได้รวมกองกำลังส่วนใหญ่ของพวกเขาในกองทัพสหพันธรัฐ ออสเตรียและปรัสเซียต่างมีคะแนนเสียงหนึ่งเสียงในสมัชชาแห่งสหพันธรัฐ
รัฐหลักอีกหกรัฐมีหนึ่งคะแนนเสียงในสภาแห่งชาติ ได้แก่ ราชอาณาจักรบาวาเรีย ราชอาณาจักรแซกโซนี ราชอาณาจักรเวือร์ทเทิมแบร์ค รัฐเจ้าผู้คัดเลือกแห่งเฮสส์ แกรนด์ดัชชีบาเดิน และแกรนด์ดัชชีแห่งเฮสส์
พระมหากษัตริย์ต่างประเทศสามพระองค์ปกครองประเทศสมาชิก: กษัตริย์แห่งเดนมาร์กในฐานะดยุกแห่งดัชชีแห่งโฮลชไตน์และดยุคแห่งแซ็กซ์-เลาบูร์ก พระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ในฐานะแกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กและ (จาก พ.ศ. 2382) ดยุกแห่งดัชชีแห่งลิมเบิร์ก และพระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ (จนถึง พ.ศ. 2380) ในฐานะกษัตริย์แห่งฮันโนเวอร์เป็นสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน แต่ละคนมีคะแนนเสียงในสมัชชากลาง เมื่อก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358 ได้ออกจากประเทศสมาชิกสี่ประเทศซึ่งถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์ต่างประเทศ เนื่องจากกษัตริย์แห่งเดนมาร์กเป็นดยุกของทั้งโฮลสไตน์และแซ็กซ์-เลาบูร์ก
เมืองอิสระสี่เมือง ได้แก่ เบรเมิน แฟรงก์เฟิร์ต ฮัมบูร์ก และลือเบค ร่วมกันโหวตหนึ่งเสียงในสมัชชาแห่งสหพันธรัฐ
รัฐที่เหลือ 23 รัฐ (เมื่อก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358) ได้ลงคะแนนเสียงห้าครั้งในสมัชชากลาง:
แคปคอมบีตเอ็มอัปบันเดิล
แคปคอมบีตเอ็มอัปบันเดิล (Capcom Beat 'Em Up Bundle) (วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในชื่อ แคปคอมเบลต์แอ็กชันคอลเลกชัน) เป็นการรวมเกมอาร์เคดแนวบีตเอ็มอัปของแคปคอมที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทแคปคอม คอลเลกชันนี้วางจำหน่ายแบบดิจิทัลสำหรับนินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 โดยเกมดังกล่าวจะวางจำหน่ายสำหรับวินโดวส์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ตลอดจนเปิดตัวทางวัตถุในประเทศญี่ปุ่นวันที่ 6 ธันวาคมสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และนินเท็นโด สวิตช์
สมาพันธรัฐเยอรมัน
การสถาปนาสมาพันธรัฐ
1.ซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค,ซัคเซิน-ไมนิงเงิน ,แซ็กซ์-โกธา-อัลเทนเบิร์ก, แซ็กซ์-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ และแซ็กซ์-ฮิลด์เบิร์กเฮาเซน (5 รัฐ)
2. บรันสวิกและแนสซอ (2 รัฐ)
3. เมคเลนบูร์ก-ชเวริน และ เมคเลนบูร์ก-สเตรลิทซ์ (2 รัฐ)
4. Oldenburg,อันฮัลต์-เดสเซา,อันฮัลท์-เบิร์นเบิร์ก ,อันฮัลท์-โคเธน, ชวาร์ซบวร์ก-รูดอลสตัดท์ และชวาร์ซบวร์ก-ซอนเดอร์สเฮาเซ่น (6 รัฐ)
5.โฮเฮนโซลเลิร์น-เฮชินเงิน ,โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน,ลิกเตนสไตน์ ,ราชรัฐReuss-Gera ,ราชรัฐ Reuss-Griess, Schaumburg-Lippe, Lippe และ Waldeck (8 รัฐ)
จึงมีคะแนนเสียง 17 เสียงในสมัชชากลาง
กำลังทหาร
การคาดการณ์ความแข็งแกร่งของกองทัพได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2378 แต่งานในการจัดตั้งกองทัพบกยังไม่เริ่มจนกระทั่ง พ.ศ. 2383 อันเป็นผลมาจากวิกฤตแม่น้ำไรน์ เงินสำหรับป้อมปราการถูกกำหนดโดยการกระทำของ สมัชชาสมาพันธ์ ในปีนั้น ในปี ค.ศ. 1846 ลักเซมเบิร์กยังไม่ได้จัดตั้งกองกำลังขึ้นเอง และปรัสเซียก็ถูกปฏิเสธไม่ให้จัดหาทหาร 1,450 นายไปประจำการที่ป้อมปราการลักเซมเบิร์ก ซึ่ง Waldeck และLippe ควรจัดหาให้ ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการตัดสินใจว่าสัญลักษณ์ทั่วไปของกองทัพสมาพันธรัฐควรเป็นนกอินทรีสองหัวของจักรวรรดิแต่ไม่มีมงกุฎ คทา หรือดาบ เนื่องจากอุปกรณ์ใดๆ ก็ตามที่บุกรุกอธิปไตยของรัฐแต่ละรัฐ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซียเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่เย้ยหยัน "อินทรีปลดอาวุธ" เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติ
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมันแบ่งออกเป็นสิบกองพล (ต่อมาขยายเพื่อรวมกองกำลังสำรอง) อย่างไรก็ตาม กองทัพบกไม่ได้มีเฉพาะในสมาพันธรัฐเยอรมันแต่ประกอบด้วยกองทัพแห่งชาติของประเทศสมาชิก และไม่รวมถึงกองกำลังติดอาวุธทั้งหมดของรัฐ ตัวอย่างเช่น กองทัพของปรัสเซียประกอบด้วยกองทหารราบ 9 กองแต่สนับสนุนเพียงสามกองทัพในกองทัพสหพันธรัฐเยอรมัน
บาราย
บาราย (បារាយ; Baray) เป็นแหล่งเก็บน้ำที่ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบของอาณาจักรขอมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บารายที่ใหญ่ที่สุด มีอยู่สองแห่งคือ บารายตะวันออก และ บารายตะวันตก ในเมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา บารายมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า นักประวัติศาสตร์ต่างสันนิษฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับความหมายและการทำงานของบาราย บางท่านเชื่อว่า บารายเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยมีจุดประสงค์ทางมโนมัย ซึ่งแสดงความหมายถึงทะเลที่อยู่ล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ท่านอื่น ๆ มีทฤษฎีเกี่ยวกับการใช้บารายเป็นแหล่งเก็บน้ำ สำหรับการชลประทานของไร่นาต่าง ๆ ทฤษฎีต่าง ๆ เหล่านี้อาจจะเป็นไปได้ว่า บารายได้ถูกสร้างขึ้นมาด้วยทั้งสองเหตุผล หรือเหตุผลอื่น ๆ อีก
MetaMask
MetaMask เป็นโปรแกรมคริปโทเคอร์เรนซีวอลเลตสำหรับเชื่อมต่อกับเครือข่ายอีเธอเรียม ผู้ใช้งานสามารถใช้งานผ่านส่วนเสริมเว็บเบราว์เซอร์หรือโปรแกรมบนมือถือ สามารถทำงานร่วมกับโปรแกรมไร้ศูนย์กลางได้ โดยถูกพัฒนาบริษัท ConsenSys ซึ่งเป็นบริษัทที่มุ่งเน้นพัฒนาเครื่องมือสำหรับเครือข่ายอีเธอเรียมและโครงสร้างพื้นฐาน
MetaMask เป็นส่วนเสริมเว็บเบราว์เซอร์ที่มีคนใช้งานประจำกว่า 10 ล้านคน ตามรายงานของ The Financial Times
สภาพตึงตัว
สภาพตึงตัว หรือ สภาพมีกำลัง (tonicity) เป็นการวัดความแตกต่างของความดันออสโมซิสของสารละลายสองชนิดที่กั้นด้วยเยื่อเลือกผ่าน มักใช้เมื่ออธิบายการตอบสนองของเซลล์ที่จมอยู่ในสารละลายภายนอก เช่นเดียวกับความดันออสโมซิส สภาพตึงตัวได้รับอิทธิพลเฉพาะจากตัวละลายที่ไม่สามารถผ่านเยื่อได้ เพราะตัวละลายเหล่านี้เท่านั้นที่ก่อให้เกิดแรงดันออสโมซิส สารละลายที่สามารถผ่านเยื่อหุ้มได้อย่างอิสระไม่มีผลต่อสภาพตึงตัว เพราะจะมีความเข้มข้นสองด้านของเยื่อเท่ากันเสมอ
การจำแนกสภาพตึงตัวที่สารละลายหนึ่ง ๆ มีได้เมื่อเปรียบเทียบกับสารละลายอื่น มีสามประเภท ได้แก่ สารละลายความดันออสโมซิสสูง (hypertonic) ความดันออสโมซิสต่ำ (hypotonic) และความดันออสโมซิสเสมอเลือด (isotonic)
ในเซลล์พืช คำว่า ความดันออสโมซิสเสมอเลือด ความดันออสโมซิสสูง และความดันออสโมซิสต่ำไม่สามารถใช้ได้แม่น เพราะความดันที่ออกโดยผนังเซลล์กระทบต่อจุดสมดุลออสโมซิสอย่างสำคัญ
ความดันออสโมซิสสูง
ความดันออสโมซิสสูง หมายถึง มีความเข้มข้นสูงกว่า ในวิชาชีววิทยา สารละลายความดันออสโมซิสสูง คือ สารละลายที่มีความเข้มข้นสูงกว่าตัวละลายด้านนอกเซลล์ เมื่อเซลล์จมอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง น้ำจะมีแนวโน้มไหลออกจากเซลล์เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้นของตัวละลาย
เมื่อเซลล์พืชอยู่ในสารละลายความดันออสโมซิสสูง เยื่อหุ้มเซลล์ที่ยืดหยุ่นจะดึงออกจากผนังเซลล์ที่แข็ง แต่ยังคงเชื่อมอยู่กับผนังเซลล์ตรงจุดที่เรียกว่า พลาสโมเดสมาตา เซลล์จะมีรูปร่างเหมือนหมอนปักเข็มหมุด และพลาสโมเดสมาตาแทบสูญเสียการทำหน้าที่ทั้งหมดเพราะการตีบ สภาวะนี้เรียกว่า พลาสโมไลซิส
ความดันออสโมซิสต่ำ
ความดันออสโมซิสต่ำ หมายถึง มีความเข้มข้นต่ำกว่า สารละลายความดันออสโมซิสต่ำมีความเข้มข้นของตัวละลายต่ำกว่าในสิ่งแวดล้อม ฉะนั้น น้ำจึงไหลเข้าไปในเซลล์ เพื่อรักษาสมดุลความเข้มข้น ทำให้เกิดการบวม
สิ่งมีชีวิตบางชนิดวิวัฒนาวิธีการซับซ้อนในการเลี่ยงมิให้มีความดันออสโมซิสต่ำ ตัวยอ่างเช่น น้ำเกลือมีความดันออสโมซิสต่ำต่อปลาที่อาศัยอยู่ในทะเล พวกมันต้องการพื้นที่ผิวขนาดใหญ่ในเหงือกที่สัมผัสกับน้ำทะเลเพื่อแลกเปลี่ยนแก๊ส ฉะนั้น จึงสูญเสียน้ำไปในการออสโมซิสไปในทะเลจากเซลล์เหงือก พวกมันตอบสนองโดยการดื่มน้ำเกลือปริมาณมาก และขับเกลือส่วนเกินออกแบบใช้พลังงาน กระบวนการนี้เรียกว่า ออสโมเรกูเลชัน
ความดันออสโมซิสเสมอเลือด
สารละลายความดันออสโมซิสเสมอเลือด เป็นสารละลายที่มีความเข้มข้นของเอฟเฟ็กทีฟออสโมลเท่ากับความเข้มข้นของตัวละลายในอีกสารละลายหนึ่งที่มาเปรียบเทียบกัน กรณีที่เกิด เช่น เมื่อความเข้มข้นของทั้งน้ำและโมเลกุลตัวละลายทั้งหมดทั้งสารละลายนอกเซลล์และในเซลล์เท่ากัน โมเลกุลน้ำจึงแพร่ออกผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ในสองทิศทาง และด้วยเหตุนี้ เซลล์จึงไม่ได้น้ำหรือเสียน้ำ
ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่ เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว
หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ในแก้วเอิบอาบด้วยน้ำเหล้า” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษาศิลปะวรรณคดี และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้
ครั้งหนึ่งโจโฉต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อมเล่าเปียว ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วานยีเอ๋ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อย ๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบเล่าปี่ อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสายพระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว
โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่นหมากล้อมกันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
แหล่งข้อมูลอื่น
153208
องค์การต่อต้านฟาสซิสต์
องค์การต่อต้านฟาสซิสต์ (Anti-Fascist Organisation, AFO) เป็นกลุ่มต่อต้านในพม่าที่ต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด ญี่ปุ่นยอมแพ้และอังกฤษกลับเข้ามาในพม่าอีกครั้ง องค์การนี้เปลี่ยนชื่อเป็นสันนิบาตเสรีชนต่อต้านฟาสซิสต์ องค์การต่อต้านฟาสซิสต์นี้จัดตั้งขึ้นหลังการประชุมที่พะโคเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2487 โดยผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า กองทัพแห่งชาติพม่าที่นำโดยอองซาน และพรรคปฏิวัติประชาชนซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสังคมนิยม
ผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าได้แก่ตะคีนต้านทู่นและตะคีนโซ่ เมื่อครั้งที่ถูกจับกุมและจำคุกที่คุกอี้นเซนเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2484 ได้ร่วมกันเขียนแถลงการณ์อี้นเซนซึ่งมีเนื้อหาต่อต้านขบวนการชาตินิยม สมาคมเราชาวพม่า และประกาศร่วมมือกับฝ่ายอังกฤษและสัมพันธมิตรที่มีสหภาพโซเวียตรวมอยู่ด้วย โซ่ได้จัดตั้งองค์การใต้ดินต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่น ต้านทู่นเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแผ่นดินและเกษตรกรรมในรัฐบาลหุ่นและได้ส่งข้อมูลให้โซ่ ในขณะที่ผู้นำคนอื่นของพรรคคอมมิวนิสต์ เช่น ตะคีนเต้นเพ ตะคีนทินชเว ได้ติดต่อกับรัฐบาลพลัดถิ่นที่ศิมลา ประเทศอินเดีย ส่วนอองซานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลหุ่นที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2486 เช่นเดียวกับตะคีนนุและตะคีนเมียะ
การผันรูปคำกริยาภาษาญี่ปุ่น
นี่คือรายการของการการผันคำกริยาภาษาญี่ปุ่น เกือบทั้งหมดในนี้เป็นแบบปกติ แต่มีคำกริยาอปรกติภาษาญี่ปุ่นอยู่เล็กน้อยและมีการแสดงคำผันของรูปอปรกตินั้นอยู่เล็กน้อยในรายการนี้  การผันรูปคำกริยาภาษาญี่ปุ่นจะเหมือนกันสำหรับทุกบุรุษที่หนึ่ง ( "ฉัน", "เรา") บุรุษที่สอง ( "คุณ") และบุรุษที่สาม ( "เขา / เธอ / มัน" และ "พวกเขา") ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์  รูปแบบธรรมดาปัจจุบัน (แบบฟอร์มพจนานุกรม) ของคำกริยาทั้งหมดสิ้นสุดลงใน u  ในญี่ปุ่นสมัยใหม่ไม่มีคำกริยาไหนที่ลงท้ายด้วย ฟุ (fu), พุ (pu) , หรือ ยุ (yu) ไม่คำกริยาที่ลงท้ายด้วย สึ (zu) นอกเหนือจากการผันแบบ する (เช่น 禁ずkin-zu ) และ 死ぬ ( し sh , shinu ; ตาย) เป็นคำเพียงหนึ่งเดียวที่ลงท้ายด้วย นุ (nu) ในรูปแบบพจนานุกรม
บทความนี้อธิบายชุดของกฎการผันคำกริยาที่ใช้กันอย่างแพร่หลายเพื่อสอนภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาต่างประเทศ อย่างไรก็ตามนักภาษาศาสตร์ชาวญี่ปุ่นได้นำเสนอทฤษฎีทางไวยากรณ์ที่หลากหลายมานานกว่าร้อยปีและยังคงไม่มีฉันทามติเกี่ยวกับการผันคำกริยา  คนญี่ปุ่นเรียนรู้ "ไวยากรณ์โรงเรียน" แบบดั้งเดิมมากกว่าในโรงเรียนของพวกเขา ซึ่งอธิบายปรากฏการณ์ทางไวยากรณ์ที่เหมือนกันในวิธีที่แตกต่างกับคำศัพท์ที่แตกต่าง
สรุปการผันคำกริยา
conjugates กริยามักจะถูกจัดกลุ่มเป็นสเต็มอักษร (type I) และสเต็มสระ (, รูป いる, iru และ える eru) (type II)  รูปแบบธรรมดาของคำกริยาประเภทที่มีเสียง う(u, tsu, ru, ku, gu, nu, bu, mu, su) รูป ～ます  -masu มีเสียง い  (i, chi, ri, ki, gi, ni, bi, mi, shi), และรูปแบบปฏิเสธซึ่งมีเสียง あ  (wa, ta, ra, ka, ga, na, ba, ma, sa)  รูป potentian มีเสียง え  e (e, te, re, ke, ge, ne, be, me, se)  และรูป volitional มีเสียง おう  ō  (ō, tō, rō, kō, gō, nō, bō, mō, sō)
ปุ่มตาราง
ตารางการผันคำกริยาด้านล่างจะรวมคำย่อของคลาสคำ EDICT เพื่อแก้ปัญหาคลาสที่ลงท้ายด้วยคำที่คล้ายกัน
ไม่สมบูรณ์
ในภาษาญี่ปุ่นคำกริยาพื้นฐานอยู่ในลักษณะที่ไม่สมบูรณ์ มันกว้างเทียบเท่ากับกาลปัจจุบันและอนาคตของภาษาอังกฤษ และบางครั้งเรียกว่า "กาลที่ไม่ใช่อดีต"  รูปแบบของคำกริยาที่ไม่สมบูรณ์นั้นเหมือนกับรูปแบบของพจนานุกรม - มันถูกใช้เป็นคำหลักหรือคำแทรก - และไม่จำเป็นต้องผันคำกริยา  ตัวอย่างเช่นการใช้กริยาする ("ทำ"):
ในกรณีส่วนใหญ่รูปแบบพื้นฐานของแง่มุมที่ไม่สมบูรณ์ไม่สามารถใช้เพื่อสร้างข้อความที่มีความก้าวหน้าเช่นในประโยคภาษาอังกฤษ "I am shopping" แต่สามารถใช้เพื่อแสดงถึงนิสัยหรือการกระทำอื่น ๆ ที่คาดว่าจะดำเนินต่อไปในอนาคตเช่นใน "I shop"  ในการถ่ายทอดอดีตต้องใช้แบบ te กับ iru แทน
รูปแบบของคำคุณศัพท์ในสภาพแวดล้อมที่ไม่สมบูรณ์คือ
รูปปฏิเสธ
รูปแบบพื้นฐานคือ: คุณ กลายเป็น anai (ไม่เป็นทางการ)
นักการเมืองอิสระ
นักการเมืองอิสระ หมายถึงนักการเมืองที่ไม่ได้สังกัดพรรคการเมือง นักการเมืองอิสระในบางประเทศก็ไม่มีบทบาทมากนัก เพราะประชาชนโดยมากมักจะเลือกนักการเมืองที่สังกัดพรรคการเมืองใหญ่ แต่ในบางประเทศนักการเมืองอิสระก็ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งสำคัญอย่าง ประธานาธิบดี เช่น เยอรมนี ไอซ์แลนด์ คอซอวอ อิตาลี รัสเซีย ปัจจุบันยังมีนักการเมืองอิสระเป็นสมาชิกรัฐสภาในหลายประเทศ
บอลอมีร์โคลอ
บอลอมีร์โคลอ เป็นหมู่บ้านในตำบลแกทอเบโจนูบี อำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 425 คนใน 107 ครัวเรือน
เซ็นทรัล โคราช
เซ็นทรัล โคราช (Central Korat) หรือชื่อเดิม เซ็นทรัลพลาซา นครราชสีมา (CentralPlaza Nakhon Ratchasima) เป็นโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ในจังหวัดนครราชสีมา ประกอบด้วยศูนย์การค้า โรงแรม และคอนโดมิเนียม มีพื้นที่รวมเฉพาะส่วนศูนย์การค้าใหญ่เป็นอันดับ 3 ของศูนย์การค้าโดยกลุ่มเซ็นทรัล รองจากเซ็นทรัลเวิลด์ และเซ็นทรัล เวสต์เกต ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 65 ไร่ ติดถนนมิตรภาพขาเข้าเมืองนครราชสีมา โดยมีพื้นที่คาบเกี่ยว 2 ตำบลคือตำบลในเมืองและตำบลบ้านเกาะ ดำเนินการโดย บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) โดยมีมูลค่าการลงทุนรวม 10,596 ล้านบาท รองรับกลุ่มเป้าหมายในจังหวัดนครราชสีมากว่า 2.8 ล้านคน และจังหวัดใกล้เคียง
ตัวอาคารภายนอกออกแบบโดยได้แรงบันดาลใจจากกลีบดอกสะเลเต หรือ ดอกมหาหงส์ โดยใช้โทนสีขาวตัดสีส้มเฉดชมพู ส่วนภายในศูนย์การค้าตกแต่งในธีม สีสันแห่งชีวิต (Seasons of Life) ในบรรยากาศสีสัน 5 ฤดูกาล โดยตกแต่งฤดูละชั้น ทั้งหมด 5 ชั้นรวมชั้นใต้ดิน ทั้งนี้ เซ็นทรัล โคราช ถือเป็นศูนย์การค้าในกลุ่มเซ็นทรัลพัฒนาแห่งที่ 4 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ถัดจาก เซ็นทรัล อุดรธานี ขอนแก่น และ อุบลราชธานี เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ประวัติ
ก่อนโครงการเซ็นทรัลพลาซา นครราชสีมาจะเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2560 นั้น มีข่าวเริ่มพัฒนามาตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ก่อนการเปิดให้บริการของศูนย์การค้า เดอะมอลล์ โคราช ที่เปิดให้บริการปี พ.ศ. 2543 เสียอีก ครั้งนั้นได้เลือกทำเล บนพื้นที่ของ เทอร์มินอล 21 โคราช ในปัจจุบัน โดยมีเจ้าของคือ กลุ่มไทยสงวน แต่โครงการนี้ได้ระงับโครงการลงหลังจากเจ้าของพื้นที่ไทยสงวน ได้ทำการทุบปั๊มด้วยทุนตัวเองกับเงินก้อนงวดแรกจากกลุ่มเซ็นทรัล และเซ็นทรัลก็หันมาลงทุนเปิดบิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขานครราชสีมาก่อนแทนที่จะสร้างศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา จนมีการฟ้องร้องกัน ระยะยาวนานเกือบ 4 ปี กอปรด้วยพิษเศรฐกิจ ค่าเงินบาทลอยตัว และศูนย์การค้า เดอะมอลล์ โคราช เปิดให้บริการแล้ว ทำให้เป็นเหตุให้โครงการเซ็นทรัลในจังหวัดนครราชสีมาหยุดชะงัก และระงับโครงการอย่างไม่มีกำหนด และเบนเข็มการพัฒนาโครงการไปยัง เซ็นทรัลพลาซา รัตนาธิเบศร์ แทน ส่วนผลการฟ้องร้องทั้งคู่ต่างยอมความกัน
ผ่านไป 16 ปี ข่าวการพัฒนาของกลุ่มเซ็นทรัลในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาก็เริ่มมีข่าวขึ้นมาอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2556 บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้เข้าซื้อที่ดินบริเวณถนนเลี่ยงเมืองนครราชสีมา ขนาด 52 ไร่ จากนายบุญชัย พรมนะกิจ มูลค่าประมาณ 5-6 ร้อยล้านบาท และยื่นแบบขอก่อสร้างโครงการเป็นที่เรียบร้อย ก่อนประกาศเปิดตัวโครงการอย่างเป็นทางการใน วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยมีกำหนดเปิดภายในปี พ.ศ. 2559
การแถลงข่าวครั้งแรกตั้งเป้าเปิดให้บริการเป็นศูนย์การค้าลำดับที่ 28 ของบริษัท (ปัจจุบันลำดับที่ 28 เป็นของเซ็นทรัลพลาซา เวสต์เกต) มีเนื้อที่โครงการรวม 250,000 ตร.ม. เน้นกลุ่มลูกค้าระดับกลาง-บนขึ้นไป เช่นเดียวกับศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา สาขาในกรุงเทพมหานคร มีผู้เช่าหลักในขณะนั้นคือห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ท็อปส์ มาร์เก็ต เพาเวอร์บาย บีทูเอส ซูเปอร์สปอร์ต ออฟฟิศเมท และบ้านแอนด์บียอนด์ และชูจุดเด่นบริเวณพื้นที่ภายนอกอาคารในรูปแบบของแฮงก์เอาท์เซ็นเตอร์แบบเดียวกับอาคารกรูฟของศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ และอาคารบลอสซัม แอท เซ็นทรัลเฟสติวัล เชียงใหม่ โดยมีกำหนดเปิดให้บริการครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 แต่อย่างไรก็ตามงานก่อสร้างกลับไม่คืบหน้า ตามกำหนดการเดิม
จนกระทั่งมีข่าวอย่างไม่เป็นทางการว่าเซ็นทรัลพัฒนาได้ซื้อที่ดิน ผืนใหม่ริมถนนมิตรภาพบริเวณเยื้องกับมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล และติดปากซอย 30 กันยา ซึ่งมีขนาดพื้นที่รวมกว่า 65 ไร่ โดยได้กว้านซื้อที่ดินหลายแปลง จากร้านนิวเซียงกง มอเตอร์, อาคารพาณิชย์ 8 ห้องด้านหน้า และจากนายวัฒนา อัศวเหม 53 ไร่ โดยมีคลองสาธารณะพาดผ่านกลางพื้นที่ โดยมีการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินทั้งหมดตั้งแต่เดือน เมษายน พ.ศ. 2557 โดยทางเซ็นทรัลปิดเงียบ ให้รอการชี้แจงในการแถลงข่าวครั้งถัดไป ในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2557
การแถลงข่าวครั้งที่สองถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยมีรายละเอียดคือประกาศย้ายทำเลจากที่ดินผืนเดิมไปอยู่ที่ดินผืนใหม่ที่พึ่งซื้อ ปรับแผนการลงทุนเป็น 9,500 ล้านบาท มีเนื้อที่โครงการรวม 250,000 ตร.ม. เน้นกลุ่มลูกค้าระดับกลาง-บน และมีผู้เช่าหลักคือห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ท็อปส์ ซูเปอร์สโตร์ เพาเวอร์บาย บีทูเอส ซูเปอร์สปอร์ต ออฟฟิศเมท บ้านแอนด์บียอนด์ และโรงภาพยนตร์เอสเอฟเอ็กซ์ ซีเนม่า 10 โรง พร้อมโรงภาพยนตร์สี่มิติหนึ่งโรง พร้อมเพิ่มโรงแรม 25 ชั้น จำนวน 350 ห้องต่อยอดขึ้นไปบนตัวอาคาร และปรับให้ชั้นดาดฟ้าของศูนย์การค้าเป็นสวนหย่อมลอยฟ้าขนาดใหญ่เพื่อเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจกลางเมือง
แบบครั้งที่สองถูกนำไปก่อสร้างจริงในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 และมีการยื่นขอปรับแบบการก่อสร้างหลายครั้งโดยเฉพาะในส่วนของโรงแรม รวมถึงยังมีการประกาศพัฒนาโครงการคอนโดมิเนียม เอสเซ็นท์ โดย บริษัท ซีพีเอ็น เรสซิเดนซ์ จำกัด ในบริเวณพื้นที่ด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 เซ็นทรัลพัฒนาได้มีการประกาศปรับแบบการก่อสร้างของศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา นครราชสีมาอีกครั้งเป็นครั้งที่ 3
การแถลงข่าวครั้งที่สามจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยมีการปรับรายละเอียดใหม่ทั้งหมด คือลดจำนวนชั้นจาก 5+1 ชั้น เป็น 4+1 ชั้น ปรับแผนการลงทุนเป็นการลงทุนโครงการแบบผสม ประกอบไปด้วยศูนย์การค้า โรงแรม อาคารชุด และศูนย์การประชุม รวมถึงพัฒนาตลาดลีลาชีวิต (ตลาดมาร์เก็ต มาร์เก็ต) พร้อมสวนสาธารณะ พร้อมบึงขนาดเล็กบริเวณด้านหน้าศูนย์การค้า มูลค่าโครงการทั้งหมดอยู่ที่ 10,596 ล้านบาท มีเนื้อที่โครงการรวม 355,000 ตร.ม. เน้นกลุ่มลูกค้าหลากหลายกลุ่ม และมีผู้เช่าหลักคือห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ท็อปส์ ซูเปอร์สโตร์ เพาเวอร์บาย ธิงค์สเปซ บีทูเอส ซูเปอร์สปอร์ต ออฟฟิศเมท และโรงภาพยนตร์เอสเอฟเอ็กซ์ ซีเนม่า 9 โรง พร้อมโรงภาพยนตร์สี่มิติหนึ่งโรง และเปิดให้บริการระยะที่ 1 ในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ของโครงการจะตามมาในภายหลัง สำหรับที่ดินผืนเดิมบริเวณถนนเลี่ยงเมืองนครราชสีมา ก็จะยังไม่มีการขายทอดตลาด แต่เซ็นทรัลพัฒนาจะเก็บไว้เพื่อดูโอกาสในการขยายสาขาในอนาคตเพิ่มเติมต่อไป
การจัดสรรพื้นที่
เซ็นทรัล โคราช ตั้งอยู่บนพื้นที่ 65 ไร่ พัฒนาเป็นอาคารศูนย์การค้า ความสูง 4 ชั้น รวมชั้นใต้ดินอีก 1 ชั้น พร้อมอาคารจอดรถ ความสูง 9 ชั้น รวมชั้นใต้ดิน 2 ชั้น การออกแบบภายนอกได้แรงบันดาลใจจากดอกมหาหงส์ ส่วนภายในศูนย์การค้าออกแบบด้วยแนวคิด "Season of life" โดยในแต่ละชั้นจะสะท้อนถึงบรรยากาศฤดูต่าง ๆ และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ เซ็นทรัลพัฒนายังมีแผนพัฒนาพื้นที่โดยรอบโครงการในลักษณะพาณิชยกรรมแบบประสม ประกอบด้วยโรงแรมเซ็นทารา ความสูง 23 ชั้น + ชั้นใต้ดิน 1 ชั้น จำนวน 252 ห้อง และโครงการคอนโดมิเนียมเอสเซ็นท์ โครงการที่ 1 18 และ 21 ชั้น สองอาคาร และโครงการที่ 2 33 ชั้น 1 อาคาร ในส่วนของอาคารศูนย์การค้า ประกอบไปด้วยร้านค้าและผู้เช่าต่าง ๆ กว่า 500 ร้านค้า ซึ่งเปิดให้บริการบางส่วนในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560
เซ็นทรัล โคราช ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 1973
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 1973 เป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขัน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 19–28 ตุลาคม
ทีมที่ชนะเลิศคือ สหภาพโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น
results
ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก
ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก (Flight) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามา ค.ศ. 2012 ที่กำกับและร่วมผลิตโดยโรเบิร์ต เซเม็กคิส นำแสดงโดยเดนเซล วอชิงตัน ร่วมด้วยดอน ชีเดิล, เมลิสซา ลีโอ, บรูซ กรีนวูด, เคลลี รีลลีย์ และจอห์น กูดแมน ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก เป็นภาพยนตร์ที่ใช้นักแสดงจริงๆ เรื่องแรกของเซเม็กคิส นับตั้งแต่ คนหลุดโลก และ ซ่อนอะไรใต้ความหลอน ซึ่งทั้งสองเรื่องได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2000 ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสองรางวัลออสการ์ที่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 85 ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (สำหรับเดนเซล วอชิงตัน) และสาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม (สำหรับจอห์น กาตินส์)
การสร้าง
โรเบิร์ต เซเม็กคิส ได้เข้ามาเจรจาที่จะกำกับภาพยนตร์โดยตรงในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และในช่วงต้นเดือนมิถุนายนก็ได้รับการยอมรับ พร้อมด้วยการทำข้อตกลงกับเดนเซล วอชิงตัน นี่จึงป็นการร่วมงานครั้งแรกของเซเม็กคิสกับวอชิงตันสำหรับการทำภาพยนตร์
การตอบรับ
ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก ได้รับคำวิจารณ์ส่วนใหญ่ในเชิงบวก ภาพยนตร์ชุดนี้ได้รับคะแนนเห็นชอบที่ 77 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากนักวิจารณ์ 168 คนในเว็บไซต์รอทเทนโทเมโท เว็บไซต์ดังกล่าวมีมติเป็นเอกฉันท์คือ "โรเบิร์ต เซเม็กคิส ได้สร้างชัยชนะด้วยการหวนกลับมาทำภาพยนตร์ไลฟ์แอ็คชั่นเรื่อง ผ่าวิกฤต เที่ยวบินระทึก การศึกษาตัวละครเป็นสิ่งที่เร้าใจและน่าขบคิดด้วยการแสดงที่น่าสนใจจากเดนเซล วอชิงตัน" ส่วนเว็บไซต์เมตาคริติกให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ที่คะแนนเฉลี่ย 76 เปอร์เซ็นต์ โดยอิงจากความเห็นของนักวิจารณ์ 36 คน
การสังหารหมู่ที่ดีแบยี่น
การสังหารหมู่ดีแบยี่น (ဒီပဲယင်း လူသတ်မှု) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 ที่ดีแบยี่น เมืองในเขตซะไกง์ ประเทศพม่า ในเหตุการณ์นี้ ประชาชนที่เกี่ยวข้องกับสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยถูกฆ่าโดยฝูงชนที่รัฐบาลสนับสนุนไป 70 คน  คีนหญุ่น อดีตนายกรัฐมนตรีของพม่าได้ให้สัมภาษณ์ในภายหลังถึงเหตุการณ์นี้เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 ว่า ได้มีการรักษาความปลอดภัยให้กับอองซานซูจีระหว่างที่เกิดการสังหารหมู่ โดยได้ให้คนของเขาเคลื่อนย้ายเธอไปไว้ในที่ที่ปลอดภัย
จากเหตุการณ์นี้ ศูนย์ทรัพยากรทางกฎหมายแห่งเอเชียได้ตั้งคณะกรรมการสอบสวนเหตุการณ์ดังกล่าวเมื่อ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2003 พบหลักฐานว่า มีการเคลื่อนย้ายฝูงชนมากกว่า 5000 คนเข้าไปยังที่เกิดเหตุเพื่อโจมตี ผู้โจมตีได้ติดอาวุธและเข้าไปอย่างมียุทธวิธี ก่อนที่กลุ่มดังกล่าวจะเข้าไปถึง ผู้ปกครองในท้องถิ่นได้สั่งให้ประชาชนในหมู่บ้านข้างเคียงให้อยู่แต่ในบ้าน มีการค้นหาและจับกุมผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้อย่างเป็นระบบ ศูนย์ทรัพยากรทางกฎหมายแห่งเอเชียได้แสดงความเห็นว่าการสังหารหมู่ดีแบยี่นเป็นการโจมตีอย่างเป็นระบบต่อพลเรือน และเป็นอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ
บีลเพเยแอบูโอลแฮแซนโคลอ
บีลเพเยแอบูโอลแฮแซนโคลอ เป็นหมู่บ้านในตำบลแกทอเบโจนูบี อำเภอแกทอบ เทศมณฑลบอโบล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 493 คนใน 119 ครัวเรือน
อ้วนซง
อ้วนซง เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีชื่อรองว่า เสี่ยนฝู่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ
ประวัติ
เมื่ออ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม อ้วนซงยึดอำนาจในกิจิ๋ว ในยามที่โจโฉกำลังรุกรานเข้ามา อ้วนถำผู้พี่ใหญ่ไม่ยอมขึ้นกับอ้วนซง จึงเกิดรบกัน อ้วนถำสู้ไม่ได้ ต้องหนีไปอยู่เมืองเพงงวนก๋วน แล้วขอความช่วยเหลือจากโจโฉให้ปราบอ้วนซง โจโฉได้กำลังเพิ่มขึ้น จึงโจมตีอ้วนซงแตกหนีไปพึ่งกองซุนของ เจ้าเมืองเลียวตั๋ว พร้อมอ้วนฮีผู้พี่ กองซุนของเกรงว่าโจโฉจะตามไปตีดินแดนของตน จึงจับตัวอ้วนซง อ้วนฮีตัดศีรษะส่งไปอภินันทนาการแก่โจโฉ พร้อมกับขอพึ่งใบบุญด้วย
อ้างอิง
207
วรพรต ชะเอม
วรพรต ชะเอม (หรือ วรพจน์ ชะเอม) ชื่อเล่น หนึ่ง เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดงชาวไทย ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยการจัดประกวดหนุ่มสาวแพรว ในขณะนั้นก็ได้เข้ารอบ 1 ใน 5 คนสุดท้ายอีกด้วย
เริ่มมีผลงานงานส่วนใหญ่กับทางช่อง 7 ผลงานละครโทรทัศน์ที่เป็นที่รู้จักเช่น บ่วงหงส์ ปี 2541, เปรตวัดสุทัศน์ ปี 2546 และยังได้แสดงภาพยนตร์อีกด้วยคือเรื่อง ภารกิจบิดระเบิดรัก และภาพยนตร์เรื่อง โคตรเพชฌฆาต ในปัจจุบันยังคงแสดงละครโทรทัศน์อีกหลายๆเรื่องด้วยกัน
อี้จิง
อี้จิง คือวิชาที่ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลง จากมีเป็นไม่มี ไม่มีเป็นมี บวกกลายเป็นลบ ลบกลายเป็นบวก จึงมีการแทนสิ่งเหล่านี้ด้วยเส้นเต็มและเส้นขาดสองแบบ เมื่อนำมารวมกันหกเส้นหรือฉักลักษณ์ (ฉักกะ = หก, ลักษณะ = รูปแบบ) เมื่อนำมาหาค่าความน่าจะเป็นก็จะได้รูปแบบการเปลี่ยนแปลงถึงหกสิบสี่แบบ จนกลายมาเป็นแม่แบบของวิชาฮวงจุ้ยหกสิบสี่ข่วยด้วยนั่นเอง ด้วยรูปแบบแห่งความจริง ของการเปลี่ยนแปลงหกสิบสี่แบบนี้เอง มันคือความจริงแท้ที่เดินคู่กับชีวิตคนเรา "อี้จิง" จึงสามารถชี้เส้นทางเดินที่ถูกต้องให้คนเราได้อย่างถูกต้องและแม่นยำ
หลักการ
หลักการอ่านของวิชาอี้จิงมีหลายแบบ แต่โดยหลักใหญ่คือ เราต้องหาวิธีผู่กว้าหรือการขึ้นรูปแบบของกว้า ซึ่งประกอบไปด้วยเส้นหกเส้นให้ได้เสียก่อน โดยการขึ้นกว้านี้ ไม่มีรูปแบบที่ตายตัว สามารถขึ้นได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเห็นคนเดินมาแล้ว เราก็ตีความหมายมาเป็นกว้า หรือการโยนเหรียญ แล้วนำมาขึ้นกว้า หรือการใช้วันเดือนปีและเวลาปัจจุบัน มาตั้งกว้า ก็ถูกต้องทั้งหมด ที่บอกว่าถูกต้องทั้งหมด เพราะการขึ้นกว้า จุดประสงค์เพื่อต้องการอ่านเรื่องราวที่เราต้องการ โดยผู้ถามต้องมีความสัมพันธ์กับเรื่องนั้นด้วย จึงจะสามารถทำให้การอ่านนั้นถูกต้องได้ หลักเบื้องต้นของการอ่านความหมายของ "อี้จิง" ต้องรู้ความหมายของข่วยเสียก่อน ซึ่งหากมีความรู้เกี่ยวกับฮวงจุ้ย อาจจะได้เปรียบในจุดนี้
กำเนิดอี้จิง
เมื่อครั้งบรรพกาล กษัตริย์อวี่ ประสบปัญหาอุทกภัย มีมังกรแบกภาพใบหนึ่งโผล่มาจากแม่น้ำฮวงโห (ภาพเหอถู) ตะพาบวิเศษก็คาบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นจากลำน้ำลั่วสุ่ย (ตำราลั่วซู) อวี่อาศัยภาพและตำรา ปรับเปลี่ยนขุนเขาทางน้ำแก้ปัญหาอุทกภัยทั้งเก้าแคว้นสำเร็จ หลังจากนั้น ก็อาศัยภาพเหอถูและความรู้จากการขจัดอุทกภัย เขียนตำราเหลียงซานขึ้นเป็นความหมายว่าเชื่อมต่อแม่น้ำภูเขา
เมื่อกษัตริย์อวี่เสียชีวิต บุตรชายคือเซี่ยฉี ก็ขึ้นเป็นกษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เทิดทูนตำราเหลียงซานเป็นคัมภีร์วิเศษ ใช้เสี่ยงทายทำนายโชคเคราะห์ต่อมา ซางทังล้มล้างราชวงศ์เซี่ย ก่อตั้งราชวงศ์ซางขึ้น ตำราเหลียงซานตกอยู่ในมือมหาเสนาบดีนามอีอิน ทำการปรับปรุ่งกลายเป็นตำรากุยฉัง หมายความว่าสรรพสิ่งของฟ้าดินล้วนเก็บซ่อนอยู่ภายใน ต่อมาใช้เป็นเครื่องมือทำนายโชคเคราะห์
ปลายราชวงศ์ซาง ติ้วอ๋องจับกุมจีซาง ไว้ในสถานที่เรียกว่าเซียงหลี่ จีซางเป็นคนชาญฉลาดระหว่างที่ถูกขังทำการศึกษาตำรากุยฉัง จนจัดทำตำราโจวอี้ ซึ่งอีกชื่อนึงคือ อี้จิง ครอบคลุมถึงความเปลี่ยนแปลงทั้งมวล สรุปแล้วตำราทั้งสามเล่มแม้มีชื่อผิดแผก แท้ที่จริงมีส่วนเกี่ยวเนื่องกัน
นักบุญเยโรมในห้องอักษร (เมสสินา)
นักบุญเยโรมในห้องอักษร (St. Jerome in His Study) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา จิตรกรคนสำคัญสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนในอังกฤษ
ภาพนี้เป็นภาพเขียนที่มีขนาดเล็กเป็นภาพของนักบุญเยโรมกำลังทำงานอยู่ในห้องที่ไม่มีผนังและเพดานก็ดูจะมีลักษณะของประตูชัยซึ่งอาจจะเป็นลักษณะของคริสต์ศาสนสถานแบบอารากอน ภาพนี้ก็เช่นเดียวกับภาพอื่นของเมสสินาที่เต็มไปด้วยรายละเอียดที่คล้ายกับศิลปะเฟล็มมิชที่รวมทั้งหนังสือ สัตว์ สิ่งของที่เขียนอย่างละเอียดและตรงตามความจริงที่เห็นได้ด้วยการมองด้วยตา (optical truth)
แสงในภาพนี้ตัดกันพอดีตรงส่วนบนและมือของนักบุญ สิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือภูมิทัศน์เมดิเตอเรเนียนนอกหน้าต่างสองด้านของห้อง สัตว์ในภาพก็มี ไก่ฟ้าและนกยูงตรงด้านหน้าของภาพ และแมวและสิงห์โตในเงาด้านขวาของภาพ
เคอนิจแกรทเซอร์มาร์ช
เคอนิจแกรทเซอร์มาร์ช (Königgrätzer Marsch) หรือที่รู้จักกันในชื่อ แดร์เคอนิจแกรทเซอร์ (Der Königgrätzer) เป็นหนึ่งในเพลงมาร์ชที่มีชื่อเสียงที่สุดของทหารเยอรมัน ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1866 โดยโยฮันน์ ก็อทท์ฟรีด พีพฟ์เคอ เพื่อใช้เป็นเพลงรำลึกถึงยุทธการเคอนิจแกรทซ์ ซึ่งเป็นยุทธการสุดท้ายในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของปรัสเซีย ชัยชนะครั้งนี้ทำให้เกิดการรวมชาติเยอรมันขึ้นเป็นสมาพันธรัฐเยอรมันโดยมีปรัสเซียเป็นแกนนำ
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิก
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศกัวเตมาลา คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GUA
นับตั้งแต่ประเทศกัวเตมาลาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬากัวเตมาลาได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 1 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
บารายตะวันออก
บารายตะวันออก (បារាយណ៍ខាងកើត; East Baray) ในปัจจุบันเป็น บาราย ที่เหือดแห้งหายไปแล้ว เป็นแหล่งเก็บน้ำสำคัญในอดีตใน เมืองพระนคร ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของกำแพงเมือง นครธม บารายตะวันออกถูกสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ. 1443 (หรือ คริสต์ศตวรรษที่ 10) ในรัชสมัยของ พระเจ้ายโศวรมัน บารายแห่งนี้ถูกหล่อเลี้ยงโดยแม่น้ำเสียมราฐ บารายแห่งนี้เป็นบารายที่ใหญ่ที่สุดอันดับสอง รองลงมาจาก บารายตะวันตก วัดคร่าว ๆ ได้ 7,150 คูณ 1,740 เมตร และบรรจุน้ำได้เกือบ 50 ล้าน ลูกบาศก์เมตร
รูปสลักที่เล่าเรื่องการก่อสร้างบาราย พบได้ตามมุมทั้งสี่ของสิ่งก่อสร้าง ตอนแรก บารายแห่งนี้ ถูกเรียกว่า ยโศดรตตกะ ตามชื่อกษัตริย์ผู้สร้าง
บัณฑิตแบ่งแยกกันตามความคิดของวัตถุประสงค์ของบารายนี้ และบารายอื่น ๆ โดยทฤษฎีบางทฤษฎี ชาวขอมกักเก็บน้ำสำหรับการชลประทาน แต่ไม่มีร่องรอยการแกะสลักที่บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์ดังกล่าว ทฤษฎีอื่น ๆ คือ บารายถูกสร้างขึ้นมาหลัก ๆ ไว้สำหรับทางศาสนา ซึ่งแสดงถึงทะเลแห่งการสร้าง ซึ่งล้อมรอบเขาพระสุเมรุ ที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู
กวัตโตรเชนโต
ประวัติ
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 แล้วสิ่งที่ตามมาคือความยุ่งเหยิงทางการเมืองและทางการค้าที่เกิดขึ้นในยุโรป ซึ่งเป็นการเริ่มสมัยยุคกลางตอนต้นที่ยืนยาวมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อการค้าขายเริ่มมีการฟื้นตัวขึ้น ประชากรก็เพิ่มจำนวนมากขึ้น และอำนาจของพระสันตะปาปาก็มั่นคงขึ้น
ในปลายยุคกลางโครงสร้างทางการเมืองของทวีปยุโรปค่อย ๆ วิวัฒนาการจากกลุ่มชนเล็ก ๆ ที่มีหัวหน้าเผ่าปกครองมาเป็นรัฐ-ชาติที่ปกครองโดยระบบพระมหากษัตริย์ซึ่งทำให้สถานะภาพทางการเมืองโดยทั่วไปมีความมั่นคงขึ้น ในอิตาลีศูนย์กลางของเมืองก็เพิ่มความสำคัญขึ้น ในการเป็นที่พำนักอาศัยและประกอบกิจการของพ่อค้าและชนชั้นที่ทำการค้าขายผู้สามารถป้องกันตนเองได้ เงินมาแทนที่ดินในการใช้ในการแลกเปลี่ยน และผู้ที่เคยเป็นทาสที่ดิน (serfs) ก็ได้รับอิสระเพิ่มขึ้น ความเปลี่ยนแปลงของยุคกลางในอิตาลีและความเสื่อมความนิยมของระบบศักดินาเป็นการปูทางให้กับการเปลี่ยนแปลงทางสังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจ กวัตโตรเชนโตถือกันว่าเป็นยุคคาบสมัยระหว่างสมัยกลางกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
กวัตโตรเชนโตเป็นขบวนการที่นำหน้าสมัยที่ต่อมาเป็นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี ศิลปะในยุคนี้เป็นศิลปะที่สะท้อนให้เห็นถึงศิลปะและวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งเป็นลักษณะของศิลปะของตอนปลายสมัยกลางและต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่มีแนวโน้มที่เป็นศิลปะที่มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของตนเองในการพยายามแสดงความเจริญทางวิทยาศาสตร์ วัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจเพื่อการรักษาสถาบันพระมหากษัตริย์โดยการใช้คริสต์ศาสนาเป็นเครื่องมือ
การวิวัฒนาการของกวัตโตรเชนโต
ศิลปะกวัตโตรเชนโตทิ้งการตกแต่งด้วยโมเสกที่นิยมกันในศิลปะไบแซนไทน์ และลักษณะศิลปะที่ใช้ในการสร้างคริสต์ศาสนศิลป์ในรูปแบบของหน้าต่างประดับกระจกสี, จิตรกรรมฝาผนัง, หนังสือวิจิตร และ ประติมากรรม แต่ศิลปินและประติมากร "กวัตโตรเชนโต" เริ่มนำรูปทรงของศิลปะคลาสสิกเข้ามาผสม
ศิลปินในยุคกวัตโตรเชนโต
ในเมื่อสมัย "กวัตโตรเชนโต" คาบกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ศิลปินบางคนจึงกล่าวได้ว่าเป็นทั้งศิลปินยุคกวัตโตรเชนโต และ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาพร้อมกัน
แม่ลฺหวี
แม่ลู (เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 18) เป็นหัวหน้ากลุ่มกบฎต่อราชวงศ์ซินในสมัยจีนโบราณ เธอเริ่มการปฏิวัติของชาวไร่ชาวนาหลังจากลูกชายของเธอที่ชื่อว่า ลู หยู ถูกสังหารโดยรัฐบาลจากการกระทำผิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย เธอกลายเป็นหัวหน้าการก่อกบฎหญิงคนแรกในประวัติศาตร์จีน หลังการเสียชีวิตของเธอจากอาการป่วย ผู้ติดตามของเธอกลายเป็นพลังหลักของการกบฏคิ้วแดง (Red Eyebrows Rebellions) ซึ่งเป็นตัวสำคัญในการทำให้ราชวงศ์ซินล่มสลาย และทำให้ราชวงศ์ฮั่นกลับมา โดยหลิว ซิวได้ขึ้นคลองราชเป็นจักรพรรดิฮั่นกวังอู่
ภูมิหลัง
แม่ลูเกิดในช่วงของราชวงศ์ฮั่นในสมัยจีนโบราณ ในค.ศ. 9 หัวหน้ารัฐมนตรี หวัง หมั่ง ช่วงชิงบัลลังก์และแต่งตั้งให้ตนเองเป็นจักรพรรดิ์แห่งราชวงศ์ซิน หวังนำนโยบายซึ่งไม่เป็นที่ชอบต่อเหล่ากลุ่มเจ้าของที่ผู้มั่งคั่งหลายอย่างมาใช้ ข้อจำกัดทางเศรษฐกิจที่เกิดจากน้ำท่วมของแม่น้ำหวงทำให้การครองราชของเขาอ่อนแอยิ่งขึ้น
แม่ลูใช้ชีวิตอยู่ในเขตปกครอง Haiqu (海曲县) เขตอำนาจของผู้บัญชาการ Langya (琅邪郡) หรือที่ปัจจุบันอยู่ในมณฑลซานตง ครอบครัวของเธอร่ำรวยเป็นอย่างมาก และมีเงินกว่าล้านเหรียญ ตามที่ หนังสือของฮั่นภายหลัง (Book of the Later Han) ได้เขียนไว้
การกบฎ
ในค.ศ. 14 ลูกชายของเธอ ลู หยู (呂育) ผู้ทำงานให้กับรัฐบาลของเขตปกครอง Haiqu ถูกสังหารจากคำตัดสินของผู้พิพากษาของเขตปกครอง จากการกระทำผิดกฎหมายเพียงเล็กน้อย เพื่อแก้แค้นให้กับการตายของเขา แม่ลูวางแผนเพื่อก่อกบฎ โดยใช้สมบัติของเธอเพื่อรวมรวมชาวไร่ชาวนา และซื้ออาวุธกับเสบียง ไม่นานเธอก็สร้างกองทับซึ่งประกอบไปด้วยหลายพันคนจากผู้คนที่ไม่พอใจรัฐบาลเป็นทุนเดิม แม่ลูถูกยกย่องให้อยู่ในตำแหน่งนายพลและนำกองทับกบฎของเธอบุกไปยังกลางเขตปกครอง Haiqu หลังจับผู้พิพากษาได้ เธอตัดหัวเขา และสังเวยหัวของผู้พิพากษาบนหลุมศพของลูกชาย
การตายและมรดก
ความสำเร็จของแม่ลูเป็นแรงบันดาลใจให้คนทั้งประเทศก่อกบฎต่อการปกคลองของหวัง หมั่งและกองทับของเธอเองขยายอย่างรวดเร็วจนมีทหารกว่าหมื่นนาย ทว่าต่อมาไม่นานเธอก็เสียชีวิตจากอาการป่วยในค.ศ. 18
หลังการตายของเธอ ผู้ติดตามของเธอส่วนใหญ่ได้เข้าร่วมกองกับของกบฎซึ่งนำโดย Fan Chong ผู้ก่อกบฎต่อเขตการปกครองจูใน ค.ศ. 18 กลุ่มกบฎที่รวมกันแล้วถูกเรียกว่า กลุ่มคิ้วแดง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองกลุ่มหลักที่โค่นล้มการปกคลองของหวัง หมั่ง
เจฟฟรี่ บีลล์
เจฟฟรี่ บีลล์ (Jeffrey Beall) เป็นบรรณารักษ์และรองศาสตราจารย์ ที่หอสมุดออราเรีย ณ มหาวิทยาลัยโคโลราโด เดนเวอร์ เขาเป็นผู้วิจารณ์ขบวนการของสำนักพิมพ์แบบเปิด และเป็นที่รู้จักจากบล็อก ของเขาที่ชื่อว่า 	การเข้าถึงวิชาการแบบเสรี (Scholarly Open Access) ซึ่งเฝ้าดู  "สำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อ" ตามชื่อที่เขาตั้งขึ้นมาเอง
การศึกษาและอาชีพ
บีลล์ได้จบปริญญาตรีสาขาภาษาสเปน จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต นอร์ธริดจ์ (2525) รวมไปถึงศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตสาขาภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต (2530) และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา (2533)  บีลล์ทำงานให้กองบรรณาธิการของCataloging & Classification Quarterly จนถึงธันวาคม ปี 2555
การวิจารณ์สำนักพิมพ์แบบเปิด
บีลล์ได้กล่าวไว้ว่า "ต้นแบบที่ประสบความสำเร็จอย่างแท้จริงที่ผมเคยเห็น มีเพียงต้นแบบการจัดพิมพ์แบบดั้งเดิมเท่านั้น"  ในเดือนธันวาคม ปี 2556 บีลล์เผยแพร่ข้อคิดเห็นใน ทริบเปิ้ลซี  ซึ่งเป็นวารสารที่เข้าถึงได้แบบเสรี โดยรวบรวมบทวิจารณ์ต่อสำนักพิมพ์แบบเปิดโดยรวมไว้ในข้อคิดเห็นนั้น  เค้ามองว่าสำนักพิมพ์แบบเปิดนั้นเป็นเหมือนขบวนการต่อต้านบรรษัทนิยม ซึ่งให้การสนับสนุนเป้าหมายที่จะ "หักล้มสำนักพิมพ์ที่แสวงหากำไร และทำให้สำนักพิมพ์ทางวิชาการเป็นวิสาหกิจเพื่อสังคม"
การวิจารณ์ของสำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อ
บีลล์เป็นที่รู้จักจากการสืบสวนของเขาเกี่ยวกับสำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อซึ่งเป็นคำที่เค้าคิดขึ้นเอง เขาได้เผยแพร่บทวิเคราะห์จำนวนหนึ่งเกี่ยวกับสำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อ เช่นที่เกี่ยวกับ Bentham Open ใน The Charleston Advisor เมื่อปี 2552  ทว่าความสนใจของเขาในวารสารเหล่านี้นั้นเริ่มต้นในปี 2551 ตอนที่เขาเริ่มได้คำร้องขอจำนวนมากให้เข้าร่วมกองบรรณาธิการจากวารสารทางวิชาการที่น่าสงสัย เขาได้กล่าวไว้ว่าเขานั้น "เกิดความสนใจทันที เนื่องจากอีเมลส่วนใหญ่นั้นเต็มไปด้วยการใช้ไวยากรณ์แบบผิดๆ"  ตั้งแต่ปี 2552 เขาได้เป็นที่รู้จักและได้อัปเดตบัญชีรายชื่อที่เขารวบรวม "สำนักพิมพ์ทางวิชาการแบบเปิด ที่มีแนวโน้ม ความเป็นไปได้ หรือความน่าจะเป็นที่จะทำการล่าเหยื่อ" อย่างต่อเนื่อง   บีลล์ได้ทำการประมาณว่าสำนักพิมพ์แบบเปิดที่ล่าเหยื่อตีพิมพ์ประมาณ 5-10% ของบทความวิชาการแบบเสรี ทั้งหมด  และมีวารสารทางวิชาการอย่างน้อย 25 % ที่เข้าค่ายล่าเหยื่อ
การโต้ตอบการวิจารณ์
ฟิลล์ เดวีส์ (Phil Davies) สังเกตว่า "บีลล์ได้กล่าวหาเกือบหนึ่งในห้าว่าเป็น 'สำนักพิมพ์ทางวิชาการแบบเปิด ที่มีแนวโน้ม ความเป็นไปได้ หรือความน่าจะเป็นที่จะทำการล่าเหยื่อ' แบบผิดๆจากลักษณะภายนอกอย่างเดียว"  เขายังบอกอีกว่า เจฟฟรี่ บีลล์ ควรพิจารณาการบันทึกบัญชีรายชื่อใหม่โดยรอจนกว่าจะมีหลักฐานจึงค่อยเพิ่มรายชื่อ
การคุกคามทางกฎหมาย
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2556 สำนักพิมพ์แบบเปิดของ ศูนย์กลางสำหรับวิทยาศาสตร์และการศึกษาประเทศแคนาดาได้ส่งจดหมายหาบีลล์ มีความว่าการที่บีลล์ใส่ชื่อบริษัทของพวกเขาในบัญชีรายชื่อสำนักพิมพ์แบบเปิดที่น่าสงสัยนั้นเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท จดหมายยังบอกอีกว่าหากบีลล์ไม่ยอมถอนชื่อบริษัทออกจากรายชื่อของเขานั้น เขาจะถูกนำเนินทางตามกฎหมาย
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2556 มีรายงานว่า OMICS Publishing Group ซึ่งถูกจัดอยู่ในบัญชีรายชื่อของบีลล์เช่นเดียวกัน ได้ส่งจดหมายเตือนให้บีลล์ และบอกอีกว่าตั้งใจจะฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเป็นจำนวน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ OMICS ได้ระบุในจดหมายยาวหกหน้าว่าบล็อกของบีลล์นั้น "น่าขบขัน ไม่มีมูล ไม่เข้าเรื่อง" และ "เหมือนการประกาศความไม่เป็นมืออาชีพและความดื้อรั้น"  บีลล์ได้บอกว่าจดหมายนั้น "เขียนอย่างชุ่ยๆ และเน้นไปทางขมขู่" เขายังกล่าวอีกว่าเขาคิดว่า "...จดหมายเป็นเหมือนความพยายามที่จะเบนความสนใจจากความเลวทรามของบทปฏิบัติจากบรรณาธิการของ OMICS"
การเพิ่มของระดับน้ำทะเล
มีการประมาณว่าการเพิ่มของระดับน้ำทะเลเฉลี่ยอยู่ระหว่าง +2.6 มิลลิเมตรถึง 2.9 มิลลิเมตร ± 0.4 มิลลิเมตรต่อปีนับแต่ปี 2536 นอกจากนี้ การเพิ่มของระดับน้ำทะเลยังเร่งขึ้นในปีหลัง ๆ ในระยะระหว่างปี 2413 ถึง 2547 มีการประมาณว่าระดับน้ำทะเลเฉลี่ยทั่วโลกเพิ่มรวม 195 มิลลิเมตร และ 1.7 มิลลิเมตร ± 0.3 มิลลิเมตรต่อปี โดยมีความเร่งของการเพิ่มของระดับน้ำทะเลสำคัญ 0.013 มิลลิเมตร ± 0.006 มิลลิเมตรต่อปีต่อปี ตามการศึกษาการวัดหนึ่งซึ่งมีตั้งแต่ปี 2493 ถึง 2552 การวัดเหล่านี้แสดงการเพิ่มของระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1.7 มิลลิเมตร ± 0.3 มิลลิเมตรต่อปีในช่วงนี้ โดยข้อมูลดาวเทียมแสดงการเพิ่ม 3.3 มิลลิเมตร ± 0.4 มิลลิเมตรต่อปีตั้งแต่ปี 2536 ถึง 2552 การเพิ่มของระดับน้ำทะเลเป็นหลักฐานกระแสหลักอย่างหนึ่งซึ่งสนับสนุนทัศนะว่าสภาพภูมิอากาศของโลกเพิ่งร้อนขึ้น ในปี 2557 การประเมินสภาพภูมิอากาศแห่งชาติของ USGCRP ทำนายว่าเมื่อถึงปี 2643 การเพิ่มของระดับน้ำทะเลเฉลี่ยจะอยู่ร่ะหว่าง 300 ถึง 1,200 มิลลิเมตรนับแต่วันที่มีการประเมินในปี 2557 อัตราการเพิ่มของระดับน้ำทะเลปัจจุบันเพิ่มเป็นประมาณสองเท่าเทียบกับอัตราการเพิ่มของระดับน้ำทะเลในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก่อนปี 2535
ในปี 2550 คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (IPCC) แถลงว่า เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าการร้อนขึ้นที่มนุษย์ชักนำมีส่วนให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มที่สังเกตในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 รายงานของ IPCC ปี 2556 (AR5) สรุปว่า "มีความเชื่อมั่นสูงว่าอัตราการเพิ่มของระดับน้ำทะเลเพิ่มระหว่างสองศตวรรษหลังสุด และเป็นไปได้ที่ GMSL (ระดับน้ำทะเลเฉลี่ยโลก) เร่งขึ้นนับแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1900"
การเพิ่มของระดับน้ำทะเลสามารถมีอิทธิพลต่อประชากรมนุษย์ในพื้นที่ชายฝั่งและเกาะและสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ เช่น ระบบนิเวศทะเลพอสมควร คาดว่าการเพิ่มของระดับน้ำทะเลจะดำรงต่อไปอีกหลายศตวรรษ มีการประมาณว่ามนุษย์ทำให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้นแล้วประมาณ 2.3 เมตรต่ออุณหภูมิที่เพิ่มแต่ละองศาเซลเซียสภายใน 2,000 ปีข้างหน้า เนื่องจากมีความเฉื่อยต่ำ และเวลาสนองตอบนานสำหรับบางส่วนของระบบสภาพภูมิอากาศ มีการเสนอแนะว่า นอกจากการลดการปล่อยคาร์บอนไดอ็อกไซด์แล้ว การปฏิบัติระยะสั้นเพื่อลดการเพิ่มของระดับน้ำทะเล คือ การตัดการปล่อยแก๊สกักเก็บความร้อนอย่างมีเทนและละอองธุลีอย่างเขม่า
เหตุโจมตีในมุมไบ พ.ศ. 2551
การโจมตีนครมุมไบ 26/11 หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เหตุการณ์ 26/11 เป็นระลอกการก่อการร้ายที่เกิดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 โดยสมาชิก 10 รายของลัชกาเรไตบา กลุ่มก่อการร้ายอิงศาสนาอิสลามที่ตั้งในปากีสถาน ก่อการกราดยิงหมู่และวางระเบิด 12 ครั้งในระยะเวลา 4 วัน ทั่วนครมุมไบ ประเทศอินเดีย
การก่อการร้ายเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 26 และจบลงในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 174 ราย รวมผู้ก่อการร้าย 9 ราย และบาดเจ็บสาหัสราว 300 ราย การก่อการร้ายรวม 12 ครั้ง ในบริเวณทั่วนครมุมไบ ได้แก่ สถานีรถไฟฉัตรปตี ศิวาจี, โรงแรมโอเบอรอย ไทรเดนท์ ทางตอนใต้ของนครมุมไบ ที่ โรงแรมทัชมาฮาลแพเลซ, คาเฟ่ลีโอโพลด์, โรงพยาบาลกามา ที่ศูนย์ชาวยิวนรีมันพอยต์, โรงภาพยนตร์เมโทร อัดลาบส์, และบนถนนระหว่างอาคารไทมส์ออฟอินเดีย และ วิทยาลัยเซนต์เซเวียร์ มุมไบ นอกจากนี้ยังมีการระเบิดที่ท่าเรือมาซากาน และในแท็กซี่ที่วิลพาเล่ ตำรวจและกองกำลังหน่วยรบของอินเดียสามารถเข้าควบคุมพื้นที่ได้ทั้งหมดในวันที่ 28 ยกเว้นเพียงโรงแรมทัชมาฮาล ต่อมา กองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ (National Security Guards: NSG) ซึ่งเป็นกองกำลังพิเศษของอินเดียได้เริ่มปฏิบัติการทอร์นาโดดำ (Operation Black Tornado) ที่โรงแรมทัชมาฮาลแพเลซในเวลาต่อมา เพื่อกำจัดผู้ก่อการร้ายที่เหลือภายในโรงแรม
เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน
เอสแทฮ์บอน เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีเอสแทฮ์บอนเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 66,391 คนใน 16,606 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอรูนีซ และมีเมืองเพียง 3 เมืองคือเอสแทฮ์บอน, อีจ และรูนีซ
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสในโอลิมปิก
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SKN
นับตั้งแต่ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเซนต์คิตส์และเนวิสได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
เฮฟีสเทียน
เฮฟีสเทียน (Hephaestion) หรือ แฮไพส์ตีออน (Ἡφαιστίων) เป็นแม่ทัพกรีกชาวมาเกโดนีอาของอเล็กซานเดอร์มหาราช ความสัมพันธ์ตลอดช่วงชีวิตของทั้งสองมักถูกนำเปรียบเปรยโดยบุคคนอื่นรวมถึงตัวพวกเขาเองว่าเป็นดั่งอคิลลีสกับพะทรอคลัส
เฮฟีสเทียนเป็นเพื่อนสนิทกับอเล็กซานเดอร์มาตั้งแต่เยาว์วัย จนในที่สุด ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ได้พัฒนาเหนือมิตรภาพระหว่างเพื่อน จนอาจกล่าวได้ว่า เขาคือวิญญาณครึ่งหนึ่งของอเล็กซานเดอร์ และเป็นบุคคลที่อเล็กซานเดอร์ไว้ใจมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยการเสื่อมลงของวัฒนธรรมกรีกและการมีอิทธิพลขึ้นมาของศาสนาคริสต์ซึ่งต่อต้านการรักร่วมเพศ ทำให้ประวัติศาสตร์ได้บันทึกเรื่องราวของทั้งสองว่าเป็น "เพื่อนที่ดีที่สุด" แทนเพื่อให้ได้รับการยอมรับ
จริงอยู่ว่าข้อมูลวัยเด็กและการศึกษาของเฮฟีสเทียนมีน้อยมาก แต่สิ่งหลงเหลือก็พอจะยืนยันเรื่องราวในวัยโตของเขา ความสัมพันธ์ของเขากับอเล็กซานเดอร์นั่นเป็นความสัมพันธ์อมตะ ระหว่างอยู่ที่สำนักในเมืองเพลลา เฮฟีสเทียนได้รับการศึกษาบ่มเพาะเช่นเดียวกับมหากษัตริย์แห่งกรีกและเอเชียในอนาคต ไม่แปลกเลยที่ประสบการณ์เช่นนี้จะหล่อหลอมให้เขากลายเป็นชายที่วันหนึ่งมีจะอำนาจเป็นอันดับสองในจักรวรรดิของอเล็กซานเดอร์เท่านั้น