cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ
สงครามกับเวลส์
พระราชกรณีกิจชิ้นแรกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดคือการทำสงครามเพื่อยึดครองเวลส์ หลังจากสงครามขุนนางแล้วลูวเวลลินกริฟฟุด (Llywelyn the Last หรือ Llywelyn ap Gruffydd) ก็ฉวยโอกาสภายใต้สนธิสัญญามอนต์กอมรีในปึ ค.ศ. 1267 ในการขยายดินแดนไปทางใต้จนไปถึงดินแดนดินแดนมาร์ชเวลส์ (Welsh Marches) ที่เป็นของอังกฤษและเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าลูวเวลลินคือเจ้าชายแห่งเวลส์ แม้ว่าจะยังสวามิภักดิ์ต่ออังกฤษ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไม่ทรงยอมรับสนธิสัญญาดังกล่าวที่พระราชบิดาได้ทรงลงนามไว้ และในปี ค.ศ. 1275 โจรสลัดของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ยับยั้งเรือที่นำเอเลเนอร์แห่งมอนฟอร์ตธิดาของไซมอนแห่งมอนฟอร์ตจากประเทศฝรั่งเศสไปยังเวลส์เพื่อจะไปแต่งงานกับลูวเวลลินกริฟฟุด และทรงจำขังเอเลเนอร์ไว้ที่พระราชวังวินด์เซอร์ หลังจากที่ลูวเวลลินกริฟฟุดไม่ยอมเข้ามาแสดงความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ในฐานะเมืองขึ้นในปี ค.ศ. 1274 และปี ค.ศ. 1275 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงทรงรวบรวมกองทัพเพื่อยกไปปราบปรามลูวเวลลินกริฟฟุดในเวลส์เป็นครั้งแรกระหว่างปี ค.ศ. 1276 จนถึงปี ค.ศ. 1277 หลังจากที่พ่ายแพ้แก่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดแล้วลูวเวลลินกริฟฟุดก็ถูกบังคับให้แสดงความสวามิภักดิ์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงยึดดินแดนต่างๆ ที่กริฟฟุดยึดไปคืน นอกจากดินแดนเพียงเล็กน้อยที่กุนนาร์ด แต่ทรงยอมให้รักษาตำแหน่งเจ้าชายแห่งเวลส์ไว้และทรงพระราชทานพระราชานุญาตให้แต่งงานกับเอเลเนอร์แห่งมอนฟอร์ต
ในปี ค.ศ. 1282 ดาฟุดกริฟฟุดน้องชายของลูวเวลลินกริฟฟุดที่เคยเป็นพันธมิตรกับอังกฤษอยู่ระยะหนึ่งเริ่มแข็งข้ออีกครั้งหนึ่ง แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงปราบปรามได้สำเร็จ และทรงจับดาฟุดกริฟฟุดมาทรมานและประหารชีวิตในปีต่อมา หลังจากนั้นก็ทรงก่อสร้างปราสาทหินใหญ่โตหลายแห่งตามชายแดนรอบอังกฤษและในเวลส์เองเพื่อป้องการการแข็งข้อของเวลส์
ราชรัฐเวลส์จึงกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอังกฤษภายใต้พระราชบัญญัติรัดด์แลนในปี ค.ศ. 1284 และในปี ค.ศ. 1301 นอกจากนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ยังทรงสถาปนาพระราชโอรสองค์โตขึ้นเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ซึ่งกลายมาเป็นประเพณีที่เป็นตำแหน่งสำหรับพระราชโอรสองค์โตของพระมหากษัตริย์อังกฤษเกือบทุกพระองค์ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ ยกเว้นแต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3
สงครามกับสกอตแลนด์
หลังจากที่ทรงกำราบเวลส์ได้สำเร็จ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงหันมาทางสกอตแลนด์ ทรงตั้งพระทัยจะจัดการเสกสมรสพระราชโอรสองค์โตกับมาร์กาเร็ตแห่งสกอตแลนด์ แต่มาร์กาเร็ตมาเสียชีวิตเสียก่อนโดยไม่มีผู้สืบเชื้อสายที่เห็นได้ชัด คณะผู้พิทักษ์สกอตแลนด์ (Scottish Guardians) จึงอัญเชิญให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมาเป็นผู้ตัดสินว่าใครควรจะเป็นผู้สืบราชสมบัติสกอตแลนด์ต่อไป เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดสงครามแย่งราชสมบัติกันในสกอตแลนด์ แต่ก่อนที่จะมีความคืบหน้าแต่อย่างใด พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงเรียกร้องให้สกอตแลนด์แต่งตั้งพระองค์ขึ้นเป็น “เจ้าผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งสกอตแลนด์” (Lord Paramount of Scotland) ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดในราชอาณาจักร หลังจากการต่อต้านในระยะแรกสกอตแลนด์ก็ยอมรับข้อเรียกร้องของพระองค์
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงตอบโต้โดยการนำกองทัพที่ประกอบด้วยทหาร 25,000 คนเข้าทำลายเมืองเบอร์ริค-อัพพอน-ทวีด และสังหารประชาชนไปราว 11,000 คนซึ่งเป็นประชาชนเกือบทั้งเมือง ระหว่างการรณรงค์ในสกอตแลนด์พระองค์ก็ทรงใช้เครื่องมือยิงหินที่เรียกว่า “วอร์วูลฟ” (Warwolf) อย่างแพร่หลาย
หลังจากที่ทรงยึดเบอร์ริค-อัพพอน-ทวีดได้แล้ว พระองค์ก็ทรงเดินทัพต่อไปยังดันบาร์และเอดินบะระห์และทรงนำหินแห่งสโคน (Stone of Scone) จากเพิร์ธลงมายังแอบบีเวสต์มินสเตอร์ จอห์นแห่งสกอตแลนด์สละราชสมบัติและถูกจำขังในหอคอยแห่งลอนดอนอยู่สามปีก่อนที่จะเดินทางไปลี้ภัยพำนักอยู่ในฝรั่งเศส เจ้าของที่ดินอิสระทั้งหมดในสกอตแลนด์ถูกบังคับให้สาบานความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงปกครองสกอตแลนด์เช่นดินแดนส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอังกฤษที่นำโดยอุปราชอังกฤษ
กลุ่มการต่อต้านในสกอตแลนด์ก็เริ่มก่อตัวขึ้น (ดูสงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์) ในบรรดาการต่อต้านพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงประหารชีวิต วิลเลียม วอลเลซ เมื่อวันที่ 23 สืงหาคม ค.ศ. 1305 หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อวอลเลซที่ศึกฟอลเคิร์ค ในปี ค.ศ. 1298
บั้นปลาย
ในบั้นปลายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงสูญเสียพระราชินีเลโอนอร์แห่งกัสติยาพระชายา และรัชทายาทก็ไม่ทรงมีบุคลิกของผู้นำที่เห็นได้ชัดตามพระราชประสงค์ พระประสงค์ที่จะปราบสกอตแลนด์ให้ราบคาบในขณะที่ยังทรงมีชีวิตอยู่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1307 ที่เบอร์หบายแซนด์สในคัมเบอร์แลนด์ไม่ไกลจากเขตแดนสกอตแลนด์ขณะที่ทรงเดินทัพไปรณรงค์กลุ่มผู้ต่อต้านอีกกลุ่มหนึ่งในสกอตแลนด์ภายใต้การนำของโรเบิร์ต บรูซ ตามจดหมายเหตุกล่าวว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดมีพระราชประสงค์ที่จะให้กองทัพคงดำเนินการต่อไปหลังจากการเสด็จสวรรคตไปแล้ว โดยการนำพระอัฐิของพระองค์ไปด้วยและให้นำพระหทัยของพระองค์ไปฝังไว้ที่ดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 มิได้ปฏิบัติตามพระราชประสงค์ และทรงบรรจุพระบรมศพของพระราชบิดาไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ภายในโลงตะกั่วเรียบๆ ที่ต่อมาจารึกด้วยคำว่า “Scottorum malleus” หรือ “ผู้ปราบชนสกอต” รอเวลาที่จะเปลี่ยนเป็นโลงทองเมื่อสกอตแลนด์ถูกปราบปรามสำเร็จและกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอังกฤษ
เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1774 เมื่อสมาคมโบราณคดีแห่งลอนดอนเปิดโลงพระศพก็พบว่าพระวรกายของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดยังอยู่ในสภาพดีไม่เน่าเปื่อยมาเป็นเวลา 467 ปี ร่างของพระองค์ยังนอนอยู่ในโลงตะกั่วเดิมแม้ว่าราชบัลลังก์สกอตแลนด์จะรวมตัวกับราชบัลลังก์อังกฤษในปี ค.ศ. 1603 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษหลังจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 เสด็จสวรรคต การรวมตัวเป็นสหภาพระหว่างสองอาณาจักรมาสำเร็จตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 ในชื่อว่าราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์
พระราชโอรสเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ในพระนามว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ
การปกครองและกฎหมาย
หลังจากที่เสด็จกลับจากสงครามครูเสดครั้งที่ 9 ในปี ค.ศ. 1274 แล้วก็มีการสืบสวนเกี่ยวกับการใช้พระราชอำนาจในทางที่ผิดในระดับท้องถิ่น ซึ่งเป็นผลที่ทำให้เกิดการบันทึกการสำรวจทรัพย์สินของเจ้าของที่ดิน (Hundred Rolls) ในปี ค.ศ. 1275 รายละเอียดของพระราชบัญญัติเป็นการเริ่มลดอำนาจของพระมหากษัตริย์ ข้อบกพร่องต่างๆ ที่พบระหว่างการสืบสวนทำให้เกิดพระราชบัญญัติอีกหลายฉบับตลอดรัชสมัยของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1275 พระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ฉบับแรกก็ได้รับการอนุมัติเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องในบันทึกการสำรวจทรัพย์สินของเจ้าของที่ดิน พระราชบัญญัติที่คล้ายคลึงกันก็ได้รับอนุมัติต่อมาเรื่อยจนโรเบิร์ต เบอร์เนลล์ที่ปรึกษาคนสนิทของพระองค์เสียชีวิต ในปี ค.ศ. 1292
การประหัตประหารชนยิว
ในปี ค.ศ. 1275 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงออกบทกฎหมายจำกัดสิทธิชาวยิว (Statute of the Jewry) ซึ่งบ่งกำหนดข้อจำกัดต่างๆ ที่มีผลต่อชนยิวในอังกฤษ ข้อที่เด่นก็ได้แก่การระบุว่าธุรกิจการกู้เงินโดยเรียกดอกเบี้ยสูงเป็นธุรกิจที่ผิดกฎหมาย หรือชนยิวต้องติดเครื่องหมายเหลืองบนเสื้อนอก
พระราชกฤษฎีกาขับไล่
ในปี ค.ศ. 1290 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงออกพระราชกฤษฎีกาขับไล่ชาวยิว (Edict of Expulsion) ซึ่งระบุไล่ชาวยิวทั้งหมดออกจากอังกฤษ ระหว่างการประหัตประหารชนยิว พระองค์ก็มีพระราชโองการจับหัวหน้าชนยิวกว่า 300 คนไปจำขังไว้ที่หอคอยแห่งลอนดอนก่อนที่มีพระราชโองการให้ประหารชีวิต นอกจากนั้นก็ยังมีไล่เข่นฆ่าชาวยิวที่พบตามบ้านเรือนและยังทรงยึดทรัพย์สินของชนยิวด้วย
สาเหตที่ทรงออกพระราชกฤษฎีกายังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ บ้างก็ว่าเป็นเพราะข่าวลือที่เริ่มจะหนาหูที่กล่าวหาว่าชนยิวเที่ยวไล่จับเด็กคริสเตียนฆ่าเพื่อนำไปทำพิธีทางศาสนา และเฉพาะในกรณีของไอแซ็คแห่งพูเลท์ผู้ถูกจับในข้อหาว่าฆ่าเด็กคริสเตียนที่ออกซฟอร์ด อีกเหตุผลหนึ่งกล่าวว่าเป็นเพราะผลประโยชน์ทางการเงิน แม้ว่าการให้กู้เงินจะเป็นอาชีพที่แพร่หลายในหมู่ชนยิวและบางครั้งก็มีการกล่าวหาว่าเรียกดอกเบี้ยเกินกว่าเหตุ แต่อาชีพนี้ก็มิได้เป็นอาชีพที่ทำเงินได้มากเท่าใดนักเมื่อมาถึงรัชสมัยของพระองค์ (ชาวยิวถูกเก็บภาษีอย่างสูงในสมัย พระเจ้าจอห์น และในสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 พระราชบิดา) นอกจากนั้นก่อนปี ค.ศ. 1292 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดก็ทรงได้รับการหนุนหลังทางการเงินอย่างพอเพียงจากเฟรสโกบาลดี (Frescobaldi) ซึ่งเป็นบริษัทการเงินของอิตาลี ซึ่งทำให้เหตุผลหลังนี้เป็นไปได้ยาก แต่สาเหตุที่มีเหตุผลที่สุดก็น่าจะเป็นการที่ทรงได้รับเงินหนุนหลังจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่จากชนยิวขณะเดียวกับที่บรรยากาศในการอยู่ร่วมกันอย่างผ่อนปรนระหว่างผู้ต่างศาสนาก็เริ่มลดลงหลังจากการประชุมสภาบาทหลวงแห่งแลตเตอรันครั้งที่ 4 (Fourth Lateran Council) ในปี ค.ศ. 1215 นอกจากนั้นเราก็ยังควรเข้าใจว่าการขับไล่ชนยิวมิได้เกิดเฉพาะแต่ในอังกฤษแต่เป็นบรรยากาศของการต่อต้านชนยิวที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในยุโรปในคริสต์ศตวรรที่ 13 เช่นในกรณีที่ฝรั่งเศสขับไล่ชาวยิวจากเมืองทุกเมือง และพระราชมารดาของพระองค์เองพระราชินีเอเลเนอร์ก็มีคำสั่งไล่ชนยิวออกจากพรอวองซ์ในปี ค.ศ. 1275
จังหวัดอันทัลยา
อันทัลยา (Antalya) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเทือกเขาทอรัสทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ จังหวัดอันทัลยาเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีความสำคัญต่อตุรกีทางด้านการท่องเที่ยว สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวถึงร้อยละ 30 ของการมาที่ตุรกี
ทินมองจี
นายแพทย์ทิน มอง จี (MY တင္ မောင် ကြည် ทิน หม่อง จี) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นนายแพทย์ หลังเกษียณอายุได้ทำงานด้านวิชาการทางสังคมศาสตร์ และได้เขียนบทความสั้นๆ เรื่องการสำรวจสถูปที่สุสานลินซิน-กอง เรื่อง “A Thai King’s Tomb” และนำไปรวมพิมพ์ไว้ในหนังสือ “The various facets of Myanmar” โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับสถูปของเจ้าฟ้าอุทุมพรอดีตกษัตริย์กรุงศรีอยุธยาที่ถูกกวาดต้อนไปยังพม่าหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ประวัติ
ทิน มอง จี เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นคนสายเลือดสืบมาจากกลุ่มชาวโขนละครจากราชสำนักอยุธยาถูกกวาดต้อนไปยังพม่าหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง และบรรพบุรุษของท่านก็ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ไม่ไกลจากกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์ ทิน มอง จี ได้ดำรงตำแหน่งอดีตผู้ช่วยศัลยแพทย์ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและผู้ช่วยศาสตราจารย์สรีรวิทยาและชีวเคมีจาก พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2534 ท่านเกษียณอายุในปี พ.ศ. 2534 และทำอาชีพนักเขียนอิสระ
ต่อมาด้วยความที่ท่านได้สนใจเรื่องราวของชาวโยเดียในพม่า ท่านได้จัดทำการค้นคว้าศึกษาเรื่องการสำรวจสถูปที่สุสานลินซิน-กอง หรือสถูปของเจ้าฟ้าอุทุมพร ชื่อเรื่องว่า “A Thai King’s Tomb” ซึ่งท่านได้นำไปรวมพิมพ์ไว้ในหนังสือ “The various facets of Myanmar”
สะพานฟู้หมี
สะพานฟู้หมี (Cầu Phú Mỹ) เป็นสะพานขึงที่สร้างข้ามแม่น้ำไซ่ง่อนในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ก่อสร้างตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 โดยบริษัทบอลเดอร์สโตน, บิลฟิงเกอร์เบอร์เกอร์, แฟรซีแนแอ็งแตร์นาซียอนาล และซีซี 620 สะพานได้รับการออกแบบโดยอาร์คาดิสและคาร์ดโน
พิธีเปิดสะพานจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรีเวียดนาม เหงียน เติ๊น สุง ร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามและรัฐบาลออสเตรเลีย
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19-25 กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม Han River Regatta Courseซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 593 คน จาก 38 ประเทศ
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2535 โดย รณ ฤทธิชัย ได้รับรางวัลจากการแสดงภาพยนตร์ คนเลี้ยงช้าง (2534)
นักแสดง 27 คนที่ได้รับรางวัลนี้ตั้งแต่มีการจัดงานขึ้นมา โดย สรพงศ์ ชาตรี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งสาขานักแสดงนำชายและสมทบชายมากที่สุดจำนวน 8 ครั้ง (ชนะ 1 ครั้ง) และเขายังเป็นผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมมากที่สุดจำนวน 5 ครั้งอีกด้วย ในขณะที่ สนธยา ชิตมณี ได้รับรางวัลมากที่สุดในสาขานี้จำนวน 2 ครั้ง โดยในงาน รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 30 ผู้ชนะคนล่าสุดในสาขานี้คือ ณัฏฐ์ กิจจริต จากบท โอ๋ ประชาชล ในภาพยนตร์ 4 KINGS
โทรทัศน์ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1953
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1953 ในโทรทัศน์ประเทศญี่ปุ่น
วัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมัน
วัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมัน เป็นวัคซีนที่ป้องกันการติดเชื้อไวรัสหัดเยอรมัน (โรคหัดเยอรมัน (EN:Rubella)) โดยประมาณร้อยละ 95 ของผู้ที่ได้รับวัคซีนทั้งหมด พบว่ามีภูมิคุ้มกันโรคหลังจากได้รับวัคซีนครั้งแรกประมาณ 2 สัปดาห์ มักไม่พบโรคหัดเยอรมันในประเทศที่มีอัตราการให้ภูมิคุ้มกันต่อโรคนี้ในระดับสูง แต่หากเวลาต่อมาลดอัตราการให้ภูมิคุ้มกันโรคในเด็กลง มีความเป็นไปได้ที่อัตราการเกิดโรคหัดเยอรมันในทารกจะเพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากเด็กหญิงที่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคทั้งจากการติดเชื้อหรือการได้รับภูมิคุ้มกันมาก่อน ดังนั้นจึงมีความสำคัญที่จะต้องรักษาอัตราการให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันให้สูงกว่าร้อยละ 80 ของประชากร
องค์การอนามัยโลกแนะนำให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันเป็นวัคซีนพื้นฐาน หากไม่สามารถให้ในประชากรทุกรายได้ อย่างน้อยควรจะให้ครอบคลุมหญิงวัยเจริญพันธุ์ แต่ไม่ควรให้วัคซีนโรคหัดเยอรมันแก่หญิงที่ตั้งครรภ์อยู่ หรือประชากรที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง ส่วนใหญ่จะให้ วัคซีน 2 ครั้งแม้ว่าการให้วัคซีนเพียง 1 ครั้ง ทำให้มีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดเยอรมันไปได้ตลอดชีวิตก็ตาม
ผลข้างเคียงของวัคซีนมักไม่รุนแรง อาจมีอาการไข้ ผื่น และปวดบวมบริเวณที่ฉีด มีรายงานอาการปวดข้อหลังจากได้รับวัคซีน 1-3 สัปดาห์ในเพศหญิง พบอาการแพ้รุนแรงน้อยมาก วัคซีนที่มีจำหน่ายอาจเป็นวัคซีนเดี่ยว หรืออยู่รวมกับวัคซีนป้องกันโรคอื่นๆ เช่น MMR (Measles-Mumps-Rubella) หรือ MMRV (Measles-Mumps-Rubella-Varicella)
วัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมันได้รับอนุญาตให้ใช้ครั้งแรกในปี 1969 และองค์การอนามัยโลกได้บรรจุให้อยู่ในทะเบียนยาจำเป็นพื้นฐาน ในปี 2014 ราคาขายส่งของวัคซีน MMR อยู่ที่ 0.24 เหรียญสหรัฐฯ ต่อ 1 ครั้งการฉีด
พีระมิดคู่อีลองเกต
พีระมิดคู่อีลองเกต (อังกฤษ: elongated bipyramid/dipyramid) หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างขึ้นจากการยืดฐานที่เป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ของพีระมิดคู่ (bipyramid/dipyramid) ให้ยาวออก หรืออีกความหมายถึงคือการแทรกปริซึม (prism) ที่มีหน้าตัดเดียวกับฐานของพีระมิดคู่ลงไประหว่างกลาง
รูปแบบต่างๆ
มีพีระมิดคู่อีลองเกตเพียง 3 รูปแบบแรกเท่านั้นที่จัดเป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid) นั่นคือประกอบด้วยเฉพาะหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าและหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนพีระมิดคู่อีลองเกตในอันดับที่สูงกว่านั้นสามารถสร้างได้ด้วยรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
ตำบลบุ่งคล้า
ตำบลบุ่งคล้า อาจหมายถึง
เกาะแคโรไลน์
เกาะแคโรไลน์ (Caroline Island) หรือ แคโรไลน์อะทอลล์ (Caroline Atoll) บ้างเรียก เกาะมิลเลนเนียม (Millennium Island) และ เกาะเบสซีซา (Beccisa Island) เป็นเกาะปะการังวงแหวนไร้คนอาศัยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะไลน์ใต้ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนกลาง
ชาวยุโรปพบเกาะนี้ครั้งแรกเมื่อประมาณ ค.ศ. 1606 ใน ค.ศ. 1868 สหราชอาณาจักรอ้างสิทธิเหนือเกาะ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาสหลังได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1979 เกาะแคโรไลน์แทบไม่มีคนบุกรุก และถือเป็นเกาะเขตร้อนในสภาพดั้งเดิมมากที่สุดเกาะหนึ่ง แม้มีการทำปุ๋ยขี้นก การเก็บเกี่ยวลูกมะพร้าวแห้งและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เกาะนี้เป็นถิ่นอาศัยของปูมะพร้าวใหญ่สุดแห่งหนึ่งของโลกและเป็นแหล่งเพาะพันธุ์นกทะเลโดยเฉพาะนกจำพวกนกนางนวลแกลบดำที่สำคัญอีกด้วย
ปัจจุบันเกาะนี้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เมื่อ ค.ศ. 2014 รัฐบาลคิริบาสจัดตั้งเขตห้ามทำประมง 12 ไมล์ทะเลรอบหมู่เกาะไลน์ใต้
เกาะนี้ขึ้นชื่อจากบทบาทในการเฉลิมฉลองสหัสวรรษ หลังมีการปรับเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวันสากลใน ค.ศ. 1994 ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นหนึ่งในจุดแรก ๆ บนโลกที่ย่างเข้าวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 ในปฏิทิน
ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ
เกาะแคโรไลน์ประกอบด้วยเกาะเล็กขนาดใหญ่ 3 เกาะ ประกอบด้วย เนกไอลิต พื้นที่ 1.04 ตารางกิโลเมตรอยู่ทางตอนเหนือ, ลองไอลิต พื้นที่ 0.76 ตารางกิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของลากูน และเซาท์ไอลิต พื้นที่ 1.07 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้ ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กอื่นที่เหลือส่วนใหญ่ได้ชื่อระหว่างการสำรวจระบบนิเวศของแอนจิลาและแคเมอรอน เคปเลอร์ ใน ค.ศ. 1988 แบ่งเป็นกลุ่มเกาะหลักสี่กลุ่มคือ เซาท์เนกไอลิตส์, เซ็นทรัลลีเวิร์ดไอลิตส์, เซาเทิร์นลีเวิร์ดไอลิตส์ และวินด์เวิร์ดไอลิตส์ (ดูแผนที่ประกอบ) กลุ่มเกาะของแคโรไลน์มีอายุสั้นตลอดช่วงการสังเกตหนึ่งศตวรรษ มีบันทึกว่าเกาะเล็กสุดหลายเกาะปรากฏหรือหายไปทั้งหมดหลังพายุใหญ่ ส่วนรูปร่างของเกาะเล็กขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ
ลากูนศูนย์กลางมีขนาดประมาณ 6 × 0.5 กิโลเมตร เป็นลากูนตื้นลึกสุดประมาณ 5–7 เมตร มีแนวปะการังและกลุ่มปะการังบนพื้นทรายแคบ ๆ ข้ามไปมา ปะการังแนวราบปกติขยายไปประมาณ 500 เมตร จากฝั่ง แม้บางแหล่งรายงานว่าขยายไปกว่าหนึ่งกิโลเมตรจากฝั่ง ทำให้การจอดเรือมีอันตรายยกเว้นเมื่อน้ำขึ้น ไม่มีที่ขึ้นฝั่งธรรมชาติ ที่ทอดสมอหรือช่องน้ำลึกเข้าสู่ลากูนศูนย์กลาง น้ำซึ่งล้นเข้าสู่ลากูนจากช่องตื้นเมื่อน้ำขึ้นขังอยู่ในปะการังโดยรอบและยังเสถียรอยู่แม้มีน้ำขึ้นลงมหาสมุทร ปกติขึ้นฝั่งส่วนมากที่รอยแยกเล็ก ๆ ในปะการัง ณ มุมตะวันออกเฉียงเหนือของเซาท์ไอลิต
ในบางส่วนของลากูนมีความหนาแน่นของหอยมือเสือยักษ์มากถึงสี่ตัวต่อตารางฟุต ชนิดที่พบบ่อยสุด คือ หอยมือเสือแม็กซิมา (Tridacna maxima) และหอยมือเสือยักษ์ (Tridacna gigas) นอกจากนี้ลากูนยังเป็นถิ่นอาศัยอนุบาลของปลาหลายชนิดรวมทั้งชนิดที่สำคัญและถูกจับอย่างหนัก เช่น ปลาฉลามครีบดำ (Carcharhinus melanopterus) ปลานโปเลียน (Cheilinus undulatus) ที่ใกล้สูญพันธุ์
เกาะแคโรไลน์ไม่มีแหล่งน้ำจืดนิ่งแต่เนกไอลิตและเซาท์ไอลิตนั้นมีชั้นหินอุ้มน้ำใต้ดินอยู่ และมีการสร้างบ่อน้ำเพื่อเจาะเอาน้ำดื่มสำหรับนิคมชั่วคราว ดินบนเกาะเลวพอ ๆ กัน ลักษณะเป็นกรวดปะการังและทรายเป็นหลัก โดยมีองค์ประกอบอินทรีย์ที่สำคัญอยู่เฉพาะศูนย์กลางของเกาะที่มีสภาพเป็นป่าเสถียรเท่านั้น การทับถมของปุ๋ยขี้นกทำให้บริเวณที่มีปุ๋ยนี้อุดมด้วยไนโตรเจน แต่แม้ในบริเวณที่มีอายุมากสุดและมีพืชพรรณมากที่สุดของเกาะ ดินก็ยังหนาไม่กี่เซนติเมตร
เกาะแคโรไลน์มีลักษณะอากาศแบบทะเลเขตร้อน ซึ่งมีลักษณะร้อนชื้นตลอดปี บันทึกทางอุตุนิยมวิทยามีน้อย แต่ปกติอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 28 ถึง 32 องศาเซลเซียส ตลอดปี อยู่ในบริเวณที่มีหยาดน้ำฟ้าผกผันมาก แต่ประมาณว่ามีปริมาณฝนเฉลี่ย 1,500 มม. ต่อปี น้ำขึ้นลงอยู่ในลำดับที่ 0.5 เมตร และลมค้าซึ่งปกติพัดมาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หมายความว่า มุมเกาะมีคลื่นลมแรงสุด
เกาะแห่งนี้เป็นหนึ่งในเกาะที่ห่างไกลที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก อยู่ห่างจากเกาะฟลินต์ (Flint Island) เกาะใกล้สุด 230 กม. อยู่ห่างจากนิคมถาวรใกล้สุดบนคิริสมาสประมาณ 1,500 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงตาราวา เมืองหลวงของประเทศคิริบาส ประมาณ 4,200 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากชายฝั่งทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปใกล้สุด ประมาณ 5,100 กิโลเมตร
สัตว์และพืช
แม้มนุษย์มีผลกระทบเป็นครั้งคราวต่อเกาะแคโรไลน์เป็นเวลากว่าสามศตวรรษ แต่เกาะนี้ยังถือเป็นเกาะเขตร้อนสภาพใกล้เคียงดั้งเดิมหนึ่งในไม่กี่แห่งที่ยังเหลืออยู่ และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นเกาะปะการังรูปวงแหวนแปซิฟิกที่บริสุทธิ์ที่สุดแห่งหนึ่ง สภาพแทบไม่ถูกรบกวนของเกาะทำให้เกาะแคโรไลน์ได้รับกำหนดให้เป็นแหล่งมรดกโลกและเขตสงวนชีวมณฑล มีการสำรวจนิเวศวิทยาบันทึกสัตว์และพืชของเกาะเป็นระยะในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้แก่ โครงการสำรวจชีววิทยามหาสมุทรแปซิฟิกเยี่ยมเกาะใน ค.ศ. 1965 การสำรวจเกาะไลน์ ค.ศ. 1974 หน่วยอนุรักษ์สัตว์ป่าของโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติใน ค.ศ. 1988 และ ค.ศ. 1991
เกาะแคโรไลน์มีพืชพรรณหนาแน่น เกาะเล็ก ๆ ส่วนมากมีเขตพืชพรรณวงแหวนสามวง ได้แก่ เขตนอกพรมพืชล้มลุก ซึ่งประกอบด้วย Heliotropium anomalum เป็นหลัก เขตในกว่าเป็นไม้พุ่ม ซึ่งมีงวงช้างทะเล (Heliotropium foertherianum) เป็นหลัก และบริเวณป่าใจกลางมักซึ่งมีไม้ต้น Pisonia grandis มากที่สุด นอกจากนี้ยังมีการนำต้นมะพร้าวและมีอยู่ปริมาณค่อนข้างมากในเกาะเล็กขนาดใหญ่ ๆ แบบรูปพรรณพืชนี้เป็นเหมือนกันในเกาะเล็กขนาดใหญ่ ๆ ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กไม่มีป่าใจกลางและเกาะเล็กสุดจะมีเฉพาะไม้ล้มลุกเตี้ยเท่านั้น พืชที่พบมากอื่น เช่น Suriana maritima และยอ (Morinda citrifolia)
เกาะแคโรไลน์เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของนกทะเลหลายชนิด สำคัญที่สุดคือ นกนางนวลแกลบดำ (Onychoprion fuscata) ซึ่งมีจำนวนประมาณ 500,000 ตัว โดยพบมากบนเกาะเล็กฝั่งตะวันออก และนกโจรสลัดใหญ่ (Fregata minor) ซึ่งมีจำนวนประมาณ 10,000 ตัว เกาะแคโรไลน์และเกาะฟลินต์ที่อยู่ใกล้เคียงเป็นถิ่นอาศัยของปูมะพร้าว (Birgus latro) ใหญ่สุดแห่งหนึ่งในโลก นอกจากนี้ สัตว์เฉพาะถิ่นอื่นมีหอยมือเสือซึ่งพบมากบริเวณลากูนศูนย์กลาง เต่าตนุ ปูเสฉวน และกิ้งก่าอีกหลายชนิด
เต่าตนุ (Chelonia mydas) ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ทำรังบนหาดเกาะแคโรไลน์ แต่มีรายงานผู้ตั้งถิ่นฐานล่าสุดบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์ นกชนิด Numenius tahitiensis ซึ่งอพยพมาจากอะแลสกาก็จัดเป็นสายพันธุ์เสี่ยงอีกด้วย
ก่อนประวัติศาสตร์
เชื่อว่าเกาะแคโรไลน์กำเนิดจากจุดร้อนภูเขาไฟที่ถูกกัดกร่อนและกลายเป็นที่อยู่ของแนวปะการังและค่อย ๆ เติบโตขึ้นเหนือผิวมหาสมุทร แม้ยังเข้าใจกระบวนการทางธรณีวิทยานี้เพียงเล็กน้อย แต่การวางตัวของหมู่เกาะไลน์ (ประมาณจากเหนือไปใต้) แสดงให้เห็นว่ากลุ่มเกาะเหล่านี้น่าจะกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ 40 ล้านปีมาแล้ว ก่อนที่แผ่นแปซิฟิกจะเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนตัว และจุดร้อนเดียวกันนี้ยังก่อให้เกิดกลุ่มเกาะตูอาโมตูอีกด้วย
มีหลักฐานการตั้งถิ่นฐานของชาวพอลินีเชียบนเกาะเล็กใหญ่ ๆ ก่อนมีการติดต่อกับชาวยุโรป คณะสำรวจเกาะนี้ยุคแรก ๆ ค้นพบสุสานและลานแผ่นแบบและมีมาราเอ (marae) ซึ่งเป็นลานชุมชนและลานศักดิ์สิทธิ์ บนฝั่งตะวันตกของเนกไอลิต ตราบจนปัจจุบัน นักโบราณคดียังไม่ได้สำรวจสิ่งประดิษฐ์เหล่านี้
การพบและบันทึกแรก ๆ
เฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน อาจพบเกาะแคโรไลน์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1521
บันทึกการเห็นเกาะแคโรไลน์ต่อมาของชาวยุโรปคือ บันทึกของเปดรู ฟือร์นังดึช ดือ ไกรอช นักสำรวจชาวโปรตุเกสที่ล่องเรือในนามของสเปน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1606 บันทึกของเขาเรียกเกาะนี้ว่า "ซานเบร์นาร์โด" (San Bernardo) ต่อมาวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1795 กัปตันวิลเลียม รอเบิร์ต บรอตัน แห่งเรือหลวง พรอวิเดนซ์ ค้นพบเกาะนี้และตั้งชื่อเกาะว่าแคโรไลนา (ต่อมาเป็นแคโรไลน์) เพื่อยกย่องธิดาของเซอร์เซอร์ฟิลิป สตีเวนส์ แห่งกระทรวงทหารเรือ ต่อมาเรือล่าปลาวาฬสัญชาติอังกฤษ ซะพลาย พบเกาะนี้อีกครั้งใน ค.ศ. 1821 และตั้งชื่อว่า "เกาะธอนตัน" ตามชื่อกัปตันเรือ เกาะแห่งนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "เกาะเฮิสต์" (Hirst Island) "เกาะคลาร์ก" (Clark Island) และ "เกาะอินดิเพนเดนซ์" (Independence Island) การเดินทางถึงครั้งแรก ๆ ซึ่งมีบันทึกเกี่ยวกับเกาะ คือ การเดินทางของยูเอสเอส ดอลฟิน ใน ค.ศ. 1825 (ร้อยโท ไฮรัม พอลดิง เป็นผู้บันทึก) และเรือล่าวาฬใน ค.ศ. 1835 (เฟรเดอริก ดีเบลล์ เบนเนตต์ บันทึกในหนังสือ คำบรรยายของการล่องเรือล่าปลาวาฬรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1833–1836 (Narrative of a Whaling Voyage Round the Globe From the Year 1833–1836)
ค.ศ. 1846 คอลลีและลูเซ็ตต์ บริษัทสัญชาติตาฮีตี พยายามสร้างชุมชนเลี้ยงปศุสัตว์และปลูกมะพร้าวขนาดเล็กบนเกาะ ซึ่งประสบความสำเร็จทางการเงินจำกัด ส่วนใน ค.ศ. 1868 เรือหลวง เรนเดีย ของบริเตนอ้างสิทธิเหนือแคโรไลน์ ซึ่งบันทึกผู้อยู่อาศัย 27 คนในนิคมแห่งหนึ่งบนเซาท์ไอลิต เมื่อ ค.ศ. 1872 รัฐบาลบริติชให้เช่าเกาะนี้แก่บริษัทโฮลเดอร์บราเธอส์ จำกัด โดยมีจอห์น ที. แอรันเดล เป็นผู้จัดการ (เป็นชื่อชื่อเกาะเล็กเกาะหนึ่งด้วย) จอห์น ที. แอรันเดลและคณะรับสัญญาเช่าใน ค.ศ. 1881 จนใน ค.ศ. 1885 แอรันเดลตั้งไร่ใหญ่มะพร้าว แต่ต้นมะพร้าวติดโรคและไร่ใหญ่ล้มเหลวไป อีกทั้งบริษัทโฮลเดอร์บราเธอส์ จำกัด ที่มีแอรันเดลเป็นผู้จัดการนั้น ยังทำฟาร์มปุ๋ยขี้นกใน ค.ศ. 1874 ด้วย โดยพบฟอสเฟตกว่า 10,000 ตัน จนหมดไปจากเกาะในราว ค.ศ. 1895 นิคมบนเกาะอยู่จนกระทั่ง ค.ศ. 1904 ชาวพอลินีเชีย 6 คนสุดท้ายย้ายออกจากเกาะนี้ไปนีวเว
คณะสำรวจนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันเดินทางจากเปรูมาเกาะแคโรไลน์ด้วยเรือยูเอสเอส ฮาร์ตเฟิร์ด เพื่อมาชมสุริยุปราคาเต็มดวงวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 คณะสำรวจชาวฝรั่งเศสก็สังเกตสุริยุปราคาจากเกาะแคโรไลน์เช่นกัน และกองทัพเรือสหรัฐทำแผนที่เกาะ โยฮันน์ พาลีซา สมาชิกคณะสำรวจคนหนึ่ง ค้นพบดาวเคราะห์น้อยในปีเดียวกันซึ่งเขาตั้งชื่อว่า แคโรไลนา เพื่อรำลึกถึงการเยือนเกาะแคโรไลน์
คริสต์ศตวรรษที่ 20
เอส.อาร์. แมกซ์เวลล์แอนด์คอมปานีเช่าเกาะนี้และตั้งถิ่นฐานใหม่ใน ค.ศ. 1916 ครั้งนี้สร้างขึ้นเพื่อส่งออกเนื้อมะพร้าวแห้งโดยเฉพาะ มีการถางป่าอย่างกว้างขวางในเซาท์ไอลิตเพื่อปลูกต้นมะพร้าวซึ่งไม่ใช่พืชท้องถิ่น ทว่า การลงทุนธุรกิจนี้ประสบหนี้สิน และนิคมของอเกาะเริ่มมีประชากรลดลง เมื่อ ค.ศ. 1926 เหลือผู้อยู่อาศัยเพียง 10 คน และใน ค.ศ. 1936 นิคมเหลือครอบครัวชาวตาฮิตีเพียง 2 ครอบครัวก่อนย้ายออกไปในปลายคริสต์ทศวรรษ 1930
เขตบางพลัด
บางพลัด เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เดิมถือเป็นพื้นที่รอบนอก แต่ปัจจุบันมีความเจริญเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว สภาพทั่วไปเป็นแหล่งการค้าและแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก แต่ก็มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งธนบุรี) มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
เกาะแคโรไลน์
คริสต์ศตวรรษที่ 20
ค.ศ. 1979 หมู่เกาะกิลเบิร์ตกลายเป็นรัฐเอกราชคิริบาส หมู่เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดของคิริบาส ทั้งเกาะมีรัฐบาลสาธารณรัฐคิริบาสเป็นเจ้าของ มีกระทรวงกลุ่มไลน์และฟีนิกซ์ซึ่งมีสำนักงานใหญ่บนคิริสมาสเป็นผู้ดูแล สหรัฐสละการอ้างสิทธิอธิปไตยเหนือเกาะของสหรัฐ (ภายใต้รัฐบัญญัติหมู่เกาะปุ๋ยขี้นก) ในสนธิสัญญาตาราวาใน ค.ศ. 1979 และวุฒิสภาสหรัฐให้สัตยาบันใน ค.ศ. 1983
เกาะนี้มีคนอาศัยอีกช่วงสั้น ๆ ระหว่าง ค.ศ. 1987 ถึง ค.ศ. 1991 โดยรอน ฟอลคอเนอร์ และแอน ภรรยา พร้อมลูก 2 คนซึ่งพัฒนานิคมพึ่งพาตนเองเป็นส่วนใหญ่บนเกาะ หลังการโอนความเป็นเจ้าของ ฟอลคอเนอร์ถูกรัฐบาลคิริบาสฟ้องขับไล่ออกจากเกาะ หนังสือ ทูเกเธอร์อะโลน (ISBN 1-86325-428-5) ซึ่งฟอลคอเนอร์เขียน บันทึกนิยายการพำนักของพวกเขาบนเกาะแคโรไลน์
เขตบางพลัด
ประวัติศาสตร์
เดิมเขตบางพลัดมีฐานะเป็นอำเภอชั้นในอำเภอหนึ่งของพระนคร มีชื่อว่า อำเภอบางพลัด ต่อมาถูกลดฐานะเป็น ตำบลบางพลัด ขึ้นอยู่กับอำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี ภายหลังได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 ตำบลบางพลัดจึงเปลี่ยนฐานะเป็น แขวงบางพลัด ขึ้นกับเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
เกาะแคโรไลน์
คริสต์ศตวรรษที่ 20
มีการให้เช่าเกาะแก่อูรีมา เฟลิกซ์ ผู้ประกอบการชาวเฟรนช์พอลินีเชีย ในคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาสร้างที่อยู่อาศัยเล็ก ๆ บนเกาะเล็กเกาะหนึ่งและมีรายงานว่าวางแผนพัฒนาเกาะ เกาะยังมีผู้เก็บเกี่ยวมะพร้าวแห้งชาวพอลินีเซียเวียนมาเป็นบางครั้งภายใต้ความตกลงกับรัฐบาลคิริบาสในตาราวา
เขตบางพลัด
ประวัติศาสตร์
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ได้มีการจัดตั้งที่ทำการแขวงบางพลัดโดยใช้อาคารเรียนของโรงเรียนวัดบางพลัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ซอยจรัญสนิทวงศ์ 79 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงบางพลัด เขตบางกอกน้อยในขนะนั้น
รอยัลดัตช์เชลล์
รอยัลดัตช์เชลล์ (Royal Dutch Shell) หรือ เชลล์ เป็นบริษัทพลังงานข้ามชาติ สัญชาติดัตช์และอังกฤษ ประกอบธุรกิจก๊าซธรรมชาติ และน้ำมันปิโตรเลียม รวมไปถึงธุรกิจพลังงานทดแทน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 จากการควบรวมกิจการของบริษัท รอยัลดัตช์ปิโตรเลียม สัญชาติเนเธอร์แลนด์ และบริษัท "เชลล์" ทรานสปอร์ตแอนด์เทรดดิง สัญชาติอังกฤษ รอยัลดัตช์เชลล์ เป็นบริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลกเมื่อวัดจากขนาดรายได้ในปี ค.ศ. 2018 และนับว่าใหญ่ที่สุดในยุโรป
สะพานบิ๊ญ
สะพานบิ๊ญ (Cầu Bính) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำเกิ๊ม ตั้งอยู่ที่เมืองไฮฟอง ประเทศเวียดนาม มีความยาว 1,280 เมตร กว้าง 22.5 เมตร มี 4 ช่องสำหรับรถยนต์ และ 2 ช่องสำหรับคนเดิน หอสะพานมีความสูง 102 เมตร สร้างโดยใช้คอนกรีต สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2545 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้งบประมาณจากญี่ปุ่น 7,426 ล้านเยน
เกาะแคโรไลน์
การเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวัน
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1994 ประเทศคิริบาสประกาศเปลี่ยนเขตเวลาของหมู่เกาะไลน์โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1994 การเปลี่ยนเขตเวลานี้เลื่อนเส้นแบ่งเขตวันสากลไปทางทิศตะวันออก 1,000 กิโลเมตรในคิริบาส โดยวางคิริบาสทั้งหมดอยู่ในฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวัน แม้ข้อเท็จจริงว่าลองจิจูด 150 องศาตะวันตกซึ่งตรงกับเวลา UTC−10 แทนเขตเวลาอย่างเป็นทางการ UTC+14 ปัจจุบันหมู่เกาะแคโรไลน์อยู่ในเขตเวลาเดียวกับหมู่เกาะฮาวาย (เขตเวลามาตรฐานฮาวาย–อะลูเชียน) แต่เร็วกว่า 1 วัน การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นดินแดนตะวันออกสุดในเขตเวลาเร็วสุด (บางนิยามว่า เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก) และเป็นแผ่นดินจุดแรก ๆ ที่เห็นอาทิตย์ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 เมื่อ 5:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น
รอยัลดัตช์เชลล์
รอยัลดัตช์เชลล์ทำธุรกิจในอุตสาหกรรรมน้ำมันและก๊าซธรรมชาติแบบครบวงจร ตั้งแต่การสำรวจ การผลิต การกลั่น การขนส่ง การตลาด ปิโตรเคมี การสร้างพลังงาน และการค้า และยังมีธุรกิจพลังงานหมุนเวียนอย่างพลังงานเชื้อเพลิงชีวภาพ พลังงานลม และพลังงานไฮโดรเจน อีกด้วย บริษัทเชลล์มีเครือข่ายธุรกิจในกว่า 70 ประเทศ ผลิตน้ำมันราว 3.7 ล้านบาร์เรลต่อวัน มีสถานีน้ำมันกว่า 44,000 แห่งทั่วโลก โดย ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2014 เชลล์มีปริมาณน้ำมันสำรองราว 13.7 พันล้านบาร์เรล บริษัทน้ำมันเชลล์ (Shell Oil Company) เป็นบริษัทลูกของรอยัลดัตช์เชลล์ที่ทำตลาดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา เป็นธุรกิจที่สำคัญของบริษัท
เขตบางพลัด
ประวัติศาสตร์
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครได้จัดตั้งสำนักงานเขตบางกอกน้อย สาขาบางพลัด ขึ้นดูแลพื้นที่แขวงบางพลัด บางอ้อ บางบำหรุ และบางยี่ขัน ซึ่งต่อมาท้องที่ทั้ง 4 แขวงนี้ได้ยกฐานะขึ้นเป็น เขตบางพลัด ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกอกน้อยและจัดตั้งเขตบางพลัด
รอยัลดัตช์เชลล์
จุดเริ่มต้น
จากนั้น บริษัททั้งสองได้รวมตัวกันเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1907 เพื่อแข่งขันในตลาดน้ำมันของโลก โดยบริษัทฝั่งเนเธอร์แลนด์มีกรรมสิทธิ์ร้อยละ 60 ดูแลในส่วนของการขุดเจาะและการกลั่น ส่วนฝั่งอังกฤษมีกรรมสิทธิ์ร้อยละ 40 ดูแลในส่วนของการจัดเก็บและขนส่ง
เกาะแคโรไลน์
การเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวัน
เหตุผลการย้ายที่แถลงไว้เป็นคำสัญญาระหว่างการรณรงค์ของเตบูโรโร ติโต (Teburoro Tito) อดีตประธานาธิบดีคิริบาส เพื่อขจัดความสับสนที่ประเทศคิริบาสทอดข้ามเส้นแบ่งเขตวัน ฉะนั้นจึงมีวันต่างกันสองวันเสมอ ทว่า ข้าราชการคิริบาสไม่ฝืนใจที่พยายามฉวยสถานภาพใหม่ของประเทศที่เป็นดินแดนแรกที่เห็นรุ่งอรุณใน ค.ศ. 2000 ประเทศแปซิฟิกอื่น รวมทั้งประเทศตองงาและหมู่เกาะแชทัมของนิวซีแลนด์ประท้วงการย้ายนี้ โดยคัดค้านว่าละเมิดการอ้างเป็นดินแดนแห่งแรกที่เห็นรุ่งเช้าใน ค.ศ. 2000
ใน ค.ศ. 1999 เพื่อใช้ประโยชน์จากความสนใจของสาธารณะขนานใหญ่ต่อการเฉลิมฉลองการย่างเข้า ค.ศ. 2000 ยิ่งขึ้น จึงมีการเปลี่ยนชื่อเกาะแคโรไลน์เป็นเกาะมิลเลนเนียม แม้เป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัย แต่มีการจัดการเฉลิมฉลองพิเศษบนเกาะ มีการแสดงของวงการบันเทิงพื้นเมืองชาวคิริบาสและประธานาธิบดีติโตเข้าร่วมด้วย มีนักร้องและนักเต้นชาวคิริบาสเดินทางจากเมืองหลวงกรุงตาราวา กว่า 70 คน และมีนักข่าวประมาณ 25 คน มีการแพร่สัญญาณการเฉลิมฉลองครั้งนี้ผ่านดาวเทียมทั่วโลกและมีผู้ชมประมาณหนึ่งพันล้านคน
รอยัลดัตช์เชลล์
ศตวรรษที่ 20
เชลล์เข้าควบรวมกิจการขอบริษัทเม็กซิกันอีเกิลปิโตรเลียม ในปี ค.ศ. 1919 และก่อตั้งเป็นบริษัทเชลล์-เม็กซ์จำกัด ดำเนินธุรกิจในสหราชอาณาจักรในชื่อ "เชลล์" และ "อีเกิล" ในปี ค.ศ. 1921 จากนั้นได้ก่อตั้งบริษัทเชลล์เคมิคอลในปี ค.ศ. 1929 และเติบโตขึ้นมาเป็นบริษัทน้ำมันผู้นำของโลกในช่วงปลายทศวรรษ ผลิตน้ำมันดิบราวร้อยละ 11 ของปริมาณการผลิตทั่วโลก และมีเรือบรรทุกน้ำมันราวร้อยละ 10 ของจำนวนเรือทั่วโลก
เขตบางพลัด
ประวัติศาสตร์
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางพลัด โดยโอนพื้นที่แขวงบางบำหรุและบางยี่ขันเฉพาะส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ของถนนบรมราชชนนีและถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า กลับไปเป็นพื้นที่ในการปกครองของเขตบางกอกน้อยอีกครั้ง
รอยัลดัตช์เชลล์
ศตวรรษที่ 20
ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ทั่วโลก เชลล์-เม็กซ์ได้รวมแผนงานการตลาดในอังกฤษเข้ากับบริติชปิโตรเลียมและตั้งเป็นบริษัทเชลล์-เม็กซ์และบีพีเมื่อปี ค.ศ. 1932 ดำเนินการค้าน้ำมันด้วยกันจนถึงปี ค.ศ. 1975
เกาะแคโรไลน์
การเปลี่ยนเส้นแบ่งเขตวัน
แม้สื่อและรัฐบาลอ้าง แต่เกาะแคโรไลน์มิใช่แผ่นดินจุดแรกที่เห็นรุ่งอรุณของวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 ตามเวลาท้องถิ่น เกียรตินั้นเป็นของจุดของดินแดนระหว่างระหว่างธารน้ำแข็งดิบเบิล (Dibble Glacier) กับอ่าววิกตอร์ (Victor Bay) บนชายฝั่งแอนตาร์กติกาตะวันออก ณ พิกัด -66.05°N, 135.88333°W ซึ่งเห็นดวงอาทิตย์ขึ้นก่อน 35 นาที เนื่องจากจุดนี้อยู่ใกล้วงกลมแอนตาร์กติก และพื้นที่ที่อยู่เลยวงกลมแอนตาร์กติกได้รับผลจากแสงอาทิตย์ตลอดเวลาในเดือนธันวาคม นิยามของจุดที่แน่ชัดจึงเป็นปัญหาการแยกแยะระหว่างดวงอาทิตย์ตกและดวงอาทิตย์ขึ้นทันทีในมุมมองของผลการหักเหบรรยากาศ
รอยัลดัตช์เชลล์
ศตวรรษที่ 20
ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์ บริษัทได้ย้ายอาคารสำนักงานในเนเธอร์แลนด์ไปอยู่ที่กือราเซา ส่วนสำนักงานใหญ่ในกรุงโคเปนเฮเกนถูกยึดโดยตำรวจลับเกสตาโพของนาซีเยอรมนี จึงถูกโจมตีอย่างหนักจากปฏิบัติการโจมตีทางอากาศของกองทัพอังกฤษ
เกาะแคโรไลน์
คริสต์ศตวรรษที่ 21 และอนาคต
เกาะแคโรไลน์อยู่เหนือระดับน้ำทะเลเพียง 6 เมตร จึงจะเป็นอันตรายหากระดับน้ำทะเลเพิ่มขึ้น รัฐบาลคิริบาสประเมินว่า น้ำทะเลอาจท่วมเกาะใน ค.ศ. 2025 สหประชาชาติจัดให้เกาะแคโรไลน์อยู่ในกลุ่มเกาะที่อยู่ในอันตรายมากที่สุดจากการเพิ่มของระดับน้ำทะเล
รอยัลดัตช์เชลล์
ศตวรรษที่ 20
เชลล์เป็นบริษัทแรกในเนเธอร์แลนด์ที่ซื้อและใช้คอมพิวเตอร์ในองค์กรเมื่อปี ค.ศ. 1952 คอมพิวเตอร์มีชื่อว่า แฟร์รันตี มาร์ก 1 ใช้ในหน่วยงานวิจัยที่อัมสเตอร์ดัม ต่อมาเชลล์เข้าซื้อกิจการของบิลลิตัน บริษัทเหมืองในปี ค.ศ. 1970 แต่ได้ขายออกไปในปี ค.ศ. 1994
เขตบางพลัด
การแบ่งเขตการปกครอง
เขตบางพลัดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง ได้แก่
รอยัลดัตช์เชลล์
ศตวรรษที่ 21
เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 บริษัทเชลล์ประกาศว่าจะสร้างระบบทุนเดียวจึงได้ตั้งบริษัทแม่ในนาม บริษัทรอยัลดัตช์เชลล์จำกัด(มหาชน)ขึ้นเพื่อถือหุ้นของบริษัท โดยเข้าตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนและอัมสเตอร์ดัม ส่วนอาคารสำนักงานใหญ่แผนกภาษียังอยู่ที่เดอะเฮก สำนักธุรการอยู่ที่ลอนดอน การรวมบริษัทแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 โดยเจ้าของเดิมได้ถือครองหุ้นตามสัดส่วนที่มีอยู่เดิม
เขตบางพลัด
วัด
เขตบางพลัดมีพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก จึงมีการสร้างวัดเป็นจำนวนไม่น้อย แบ่งเป็นวัด 23 วัด
รอยัลดัตช์เชลล์
ผลงานที่รับผิดชอบ
(ตามลำดับเวลา)
การขจัดพิษ
การแพทย์ทางเลือกหลายแขนงพยายามเผยแพร่วิธีการล้างพิษวิธีต่างๆ เช่น วิธีล้างพิษด้วยการกินอาหาร แต่วิธีเหล่านี้ยังขาดหลักฐานสนับสนุนว่ามีประโยชน์ต่อสุขภาพ กองทุน sense about science ของอังกฤษกล่าวชัดแจ้งว่า ผลิตภัณฑ์ล้างพิษส่วนใหญ่ขาดหลักฐานสนับสนุน ถือได้ว่าเป็นการเสียเงินโดยเปล่าประโยชน์
คาร์ลอส เบอร์นาร์ด
คาร์ลอส เบอร์นาร์ด (Carlos Bernard) เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดงชาวอเมริกน เป็นที่รู้จักที่สุด จากบทโทนี อัลเมดา ในซีรีส์เรื่อง 24
เบอร์นาร์ดเกิดในอีแวนสตัน รัฐอิลลินอย เขามีเชื้อสายโปแลนด์และสเปน แม่ของเขามีรกรากจากมาดริด เขาพูดภาษาสเปน, รัสเซีย, และภาษาเยอรมัน ได้คล่องแคล่ว ด้านชีวิตส่วนตัว เบอร์นาร์ดแต่งงานกับนักแสดงสาว เชอริส เบเกอร์ ในปี ค.ศ. 1999 มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อนาตาลี เกิดเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003
อ้างอิง
1962
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2006
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2006 (2006 Winter Paralympic) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ตูริน ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 10 มีนาคม ถึง 19 มีนาคม พ.ศ. 2549
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ประเทศที่เข้าร่วมในปี 2002 แต่ไม่เข้าร่วมในครั้งนี้มี 2 ประเทศ ได้แก่
รอมแพง
รอมแพง เป็นนามปากกาของ จันทร์ยวีร์ สมปรีดา (ชื่อเล่น: อุ้ย; เกิด พ.ศ. 2520) เป็นนักประพันธ์ชาวไทย ผลงานมีชื่อเสียง คือ บุพเพสันนิวาส (พ.ศ. 2553)
ประวัติ
เธอมีผลงานมาแล้วมากกว่า 20 เรื่อง งานเขียนด้วยกันอย่าง ดาวเกี้ยวเดือน, บุพเพสันนิวาส, มิติรักข้ามดวงดาว, คีตโลกา, เรือนพะยอม และส่วนใหญ่ก็จะเป็นนวนิยายแนวรักโรแมนติก งานของเธอมีเอกลักษณ์ทั้งสำนวนภาษา และบทพรรณาโวหารที่บรรยายสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมในสมัยนั้น บุคลิกตัวละคร โดยเฉพาะนางเอกให้มีบุคลิกที่สดใสร่าเริง มีความเป็นตัวของตัวเองสูง ชื่อนามปากกา ใช้ตามชื่อตัวละคร รอมแพง ในเรื่อง เวียงกุมกาม ของทมยันตี แปลว่า "ผู้เป็นที่รัก" หรือ "หญิงผู้เป็นที่รัก"
เธอเริ่มเขียนหนังสือประมาณปี พ.ศ. 2549 โดยเล่าว่าได้แรงบันดาลใจจากเกมมังกรหยก และเริ่มเขียนลงพันทิปก่อน จนได้รวมเล่มในปีถัดมา ขณะนั้นเธอประกอบอาชีพอื่นอยู่ จึงลาออกมาทำงานเขียนเป็นงานประจำ
ในปี พ.ศ. 2553 ตีพิมพ์นวนิยายแนวรักตลกอิงประวัติศาสตร์เรื่อง บุพเพสันนิวาส เธอใช้เวลาในการหาข้อมูล 3 ปี จนมาเขียนต้นฉบับเสร็จในเดือนเดียว ซึ่งต่อมาได้มาทำเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2561 โดยก่อนละครจะออกอากาศ ก็ตีพิมพ์ซ้ำครั้งที่ 27 ผลงานของรอมแพงที่เคยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อื่น ๆ เช่น ดาวเกี้ยวเดือน, คีตโลกา, เรือนพะยอม, พรายพยากรณ์, บุพเพสันนิวาส ฯลฯ
ไลคาออน ฟลีกีอัส
ไลคาออน ฟลีกีอัส เป็นตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์
เซอร์พลีส
ฟลีกีอัส สวมชุดเซอร์พลีสไลคาออน ซึ่งเป็นชายที่ถูกสาบโดยเทพซุส ให้เป็นไฮยีนา และต่อมาได้กลายเป็นราชาแห่งแอฟริกา ดังนั้นชุดเซอร์พลีสไลคาออน จึงเป็นรูปไฮยีนา
อ้างอิง
Specter Flégias de Lycaon
พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร
พระเจ้านิกอลาที่ 1 เปรโตวิช-เนจอร์จ (Никола I Петровић-Његош; 7 ตุลาคม 1841 – 1 มีนาคม 1921) เป็นผู้ปกครองของมอนเตเนโกรตั้งแต่ ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1918 ทรงครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1910 และเป็นครั้งแรกของประเทศ และเป็นกษัตริย์เพียงพระองค์เดียว ระหว่างปี ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1918
พระราชสมภพ
นิกอลาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1841 ณ ราชรัฐมุขนายกมอนเตเนโกร เป็นบุตรชายของ มิครอฟ เปรโตวิช-เนจอร์จ และ อนัตซียา มาติโนวิช พระองค์ทรงเป็นพระภาติยะ (หลานอา) ใน ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมอนเตเนโกร ซึ่งพระปิตุลาของพระองค์นั้นทรงเสกสมรสและมีพระธิดาพระองค์เดียว ไม่ทรงมีพระโอรส พระองค์จึงกลายเป็นรัชทายาทพระองค์ต่อไป ส่วนพระบิดาของพระองค์นั้นไม่ทรงเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยของพระปิตุลา พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์นั้นถูกอบรมกับการต่อสู้ โดยเทือกเขาในตรีเยสเต เป็นสถานที่ที่พระปิตุลาส่งพระองค์ไปเรียน โดยมี เจ้าหญิงดารินกา เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร พระปิตุลานี(ป้าสะใภ้) เป็นผู้ถวายความดูแลพระองค์ขณะทรงศึกษาวิชาต่อสู้ หลังจากนั้นพระปิตุลาของพระองค์เห็นว่า เรียนต่อสุ้อย่างเดียวอาจจะทำให้ดูป่าเถื่อน พระองค์จึงส่งพระภาติยะไปศึกษา ณ ปารีส ระยะเวลาเพียง 5 ปี พระองค์สามารถเข้าใจวัฒนธรรมชาวตะวันตกแบบยุโรปแท้ๆได้ และทรงดำรงพระชนม์ชีพแบบคนธรรมดา มิได้มีความสบายกว่านกัเรียนรุ่นเดียวกันแต่อย่างใด ซึ่งพระองค์ทรงถูกฝึกให้มีความเป็นผู้นำ กล้าตัดสินใจ และเป็นที่พึ่งได้ โดยพระอาจารย์ของพระองค์ได้เขียนจดหมายถวาย ดานิโลที่ 1 เจ้าชายแห่งมเนเตเนโกรว่า พระองค์ทรงเรียนรู้ไว้และมีความเป็นผู้นำกว่านักเรียนคนอื่นๆ พระปิตุลาจึงทรงมีพระดำรัส เชิญพระองค์เสด็จกลับประเทศ พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งมอนเตเนโกร แทนที่พระปิตุลาเนื่องด้วย พระปิตุลาของพระองค์ถูกลอบสังหาร เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1910 พระองค์ทรงงานด้ารการทหารและกิจกรรมเกี่ยวกับความมั่นคงในประเทศทุกอย่าง จนเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1910 รัฐบาลแห่งมอนเตเนโกรได้มีมติลงความเห็นอันเชิญพระองค์เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็น พระเจ้านิกอลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร พระมหากษัตริย์แห่งมอนเตเนโกร พร้อมด้วยฐานันดร มาเจสตี
อภิเษกสมรส
นิกอลาทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ มิเลนา วูโกติซ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1860 มิเลนา วูโกติซ รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงพระชายาแห่งมอนเตเนโกร จนกระทั่งพระราชสวามีขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ มิเลนา วูโกติซ จึงเป็น สมเด็จพระราชินีมิเลนาแห่งมอนเตเนโกร ทั้งคู่ มีพระราชบุตรถึง 12 พระองค์ ดังนี้
นิกอลาเสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1921 สิริพระชนมพรรษา 79 พรรษา
อ้างอิง
18411921
ค่าง
ค่าง (อังกฤษ: Langur, Leaf Monkey) ชื่อสามัญของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร โดยจัดอยู่ในวงศ์ย่อย Colobinae ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
ลักษณะ
ค่างมีลักษณะที่แตกต่างไปจากลิงในวงศ์อื่น ๆ คือ มีรูปร่างที่เพรียวบางกว่า ขาทั้ง 4 ข้างเรียวยาวกว่า แต่มีนิ้วโป้งสั้นกว่า มีหางที่ยาวกว่า รวมถึงขนที่ยาวกว่าด้วย นอกจากนั้นแล้ว ระบบย่อยอาหารของค่างนั้นจะไม่เหมือนกับลิง กล่าวคือ กระเพาะของค่างจะสามารถย่อยอาหารได้ดีเพียงแค่พืชเท่านั้น ไม่เหมือนกับของลิงซึ่งสามารถย่อยอาหารจำพวกเนื้อสัตว์ได้ด้วย ดังนั้นค่างจึงกินอาหารจำพวกพืชเป็นหลัก โดยได้แก่ ใบไม้, ยอดต้นไม้ หรือผลไม้ และอาจจะกินแมลงเป็นเพียงอาหารเสริมเท่านั้น
การจำแนกและการกระจายพันธุ์
ค่างมีทั้งหมด 58 ชนิด ใน 10 สกุล พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียอาคเนย์ และพบในทวีปแอฟริกา 3 สกุล คือ สกุล Colobus, Piliocolobus, และ Procolobus โดยค่างที่อยู่ในสกุล Trachypithecus ลูกที่เกิดใหม่จะมีขนสีเหลืองทองทั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นชนิดไหน และจะเปลี่ยนสีขนคล้ายกับตัวเต็มวัยเมื่ออายุได้ 6 เดือน ส่วนในสกุล Presbytis ลูกที่เกิดใหม่จะมีสีออกขาวและมีสีดำพาดที่หลัง
ค่างมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง อาศัยและหากินอยู่ตามต้นไม้หรือหน้าผาสูง มักหากินในเวลากลางวันจนถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ นานครั้งจึงจะค่อยลงมายังพื้นดิน
ค่างที่ได้ชื่อว่าเป็นค่างที่สวยที่สุดในโลก คือ ค่างห้าสี (Pygathrix nemaeus)  ซึ่งเป็นค่างในสกุล Pygathrix พบได้เฉพาะพรมแดนระหว่างลาวและเวียดนามเท่านั้น นอกจากนี้แล้วยังมีค่างชนิดใกล้เคียงกันอีก 2 ชนิด คือ ค่างสี่สี (P. cinerea) และ ค่างสามสี (P. nigripes) ซึ่งมีความแตกต่างกันของสีขนบริเวณหน้าแข้งและขาหน้า
สำหรับในประเทศไทยพบค่างทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ได้แก่ ค่างแว่นถิ่นเหนือ (Trachypithecus phayrei), ค่างแว่นถิ่นใต้ (T. obscura), ค่างเทาหรือค่างหงอก (T. cristata) และค่างดำมลายูหรือค่างดำสุมาตรา (Presbytis melalophos)
สถานะและความเชื่อ
สถานะของค่างในธรรมชาติ ปัจจุบันนับว่าเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้วในหลายชนิด เช่น ค่างกระหม่อมขาว (Trachypithecus poliocephalus) ซึ่งพบเป็นกลุ่มของของค่างหัวมงกุฎ (T. francoisi) ซึ่งพบได้เพียงบนเขาหินปูนบนเกาะก๊าทบ่า ซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ อยู่ในอ่าวตังเกี๋ยเท่านั้น จำนวนประชากรที่สำรวจล่าสุดพบเหลือเพียงแค่ 59 ตัวเท่านั้น และจัดเป็น 1 ใน 10 ชนิดของสัตว์ป่าที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วอย่างที่สุดของโลก มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่ยังมีจำนวนประชากรเหลือมากอยู่ เช่น ค่างแว่นถิ่นใต้ เป็นต้น
ค่าง ในความเชื่อของคนไทย เชื่อว่า เลือดและอวัยวะหลายส่วนของค่างเป็นยาบำรุงกำลังชั้นดี โดยจะใช้ละลายดื่มกับสุรา และคนจีนก็มีความเชื่อว่า นิ่วของค่างสามารถปรุงเป็นยาได้ ซึ่งไม่เป็นความจริงแต่อย่างใด  นอกจากนี้แล้วยังเชื่อด้วยว่า ผีกองกอย ซึ่งเป็นผีป่าที่เชื่อกันว่า จะดูดเลือดจากหัวแม่เท้าของผู้ที่สัญจรในป่าในเวลานอนหลับ มีรูปร่างคล้ายลิง ก็คือ ค่างที่แก่และไม่สามารถขึ้นต้นไม้ได้นั่นเอง ซึ่งค่างเหล่านี้มักมีร่างกายที่อ้วนแผละและมีเขี้ยวโง้งออกจากปากเห็นได้ชัดเจน ทำให้มีหน้าตาที่น่าเกลียดน่ากลัว
ตำบลศรีค้ำ
เขตการปกครอง
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้.
เขตคานางาวะ
ภูมิศาสตร์
เขตคานางาวะตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดคานางาวะ และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของนครโยโกฮามะ
เค็นจิ มัตสึมูระ
เค็นจิ มัตสึมูระ (คำแปล: 松村-"หมู่บ้านต้นสน", 謙二-"ลูกชายคนที่สอง") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 มีสถิติการชกทั้งหมด 20 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 7
มัตสึมูระเป็นนักมวยที่มีความทรหดอดทนมากคนหนึ่ง เคยชกชิงแชมป์โลก 2 ครั้ง กับ เขาทราย แกแล็คซี่ เจ้าของตำแหน่งชาวไทย ที่เมืองโคเบะ แม้ว่าจะเป็นฝ่ายแพ้ไปถึง 2 ครั้งก็ตาม โดยในตอนที่ขึ้นแชมป์โลกนั้นถือเป็นนักมวยความหวังที่หมายมั่นจะเป็นแชมป์โลกคนหนึ่งของญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน โดยตลอดชีวิตการชกเคยชิงแชมป์โลกถึง 4 ครั้ง ล้วนแต่เป็นในรุ่น 115 ปอนด์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเลย
วัดบางชัน
วัดบางชัน หรือ วัดอรัญสมุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางชัน อำเภอขลุง จังหวัดจันทบุรี ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเวฬุซึ่งอยู่ในเขตป่าสงวน ปัจจุบันมีพระครูรังสรรค์ วิหารคุณ เป็นเจ้าอาวาส
วัดบางชัน เดิมทีตั้งเป็นสำนักสงฆ์แรกในปี พ.ศ. 2412 จัดตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2441 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2479 ผู้ทูลขอพระราชทานใบวิสุงคามสีมาเป็นชาวจีนที่มีนามว่า เจ๊กลี่เหม็ง ใช้ชื่อวัดว่า "วัดอรัญสมุทธาราม" ซึ่ง อรัญ แปลว่า ป่าและน้ำ ธาราม แปลว่า ที่อยู่สบาย ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางชันเพราะต้องการให้ตรงกับชื่อหมู่บ้านและตำบลบางชัน ต่อมาในปี พ.ศ 2505 ได้มีการออกประกาศเป็นเขตป่าสงวน จึงเป็นที่มาของปัญหาการบุกรุกพื้นที่ป่าสืบเนื่องมาจนทุกวันนี้
บริเวณวัดบางชันมีพิพิธภัณฑ์ของโบราณ เรือเก่า (เรือขุด) มีซากสัตว์ที่เคยพบได้ในบริเวณลุ่มน้ำเวฬุ เช่น โครงกระดูกจระเข้ ปลาโลมา กระดูกวาฬ เขากวาง หอยต่างๆ จัดแสดงไว้ในตู้กระจก นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดบางชัน หรือ โรงเรียนประภากรราษฎร์รังสฤษฏ์ ซึ่งเปิดสอนในระดับอนุบาลจนถึงประถมศึกษาปีที่ 6
โทรทัศน์ประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1959
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1959 ในโทรทัศน์ประเทศญี่ปุ่น
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (อังกฤษ: square pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 5 จุดยอด 8 ขอบ และหากหน้ารูปสามเหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 1 (Johnson solid: J1) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ที่ผ่าครึ่ง
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างอื่น เช่น มหาพีระมิดแห่งกิซ่า (Great Pyramid of Giza) ไม่ได้มีความคล้ายทางคณิตศาสตร์กับทรงตันจอห์นสัน เนื่องจากหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วซึ่งมีความยาวฐาน 756 เมตร และมีความสูงเอียง 719 เมตร
พื้นที่ผิวและปริมาตร
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เป็นทรงตันจอห์นสันและมีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ดังนี้ สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั่วไป โดยมีความยาวฐาน l และความสูงของพีระมิด h คำนวณได้ดังนี้
แพซาดีนา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
แพซาดีนา (Pasadena) เป็นเมืองในลอสแอนเจลิสเคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2010 แพซาดีนามีประชากร 137,122 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 180 ของสหรัฐอเมริกา ตกลงจากอันดับ 168 ในปี ค.ศ. 2009 แพซาดีนาเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 9 ของลอสแอนเจลิสเคาน์ตี
เจมส์ ครอมเวล
เจมส์ โอลิเวอร์ ครอมเวล (James Oliver Cromwell) เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1940 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นชาวนาเรื่อง Babe ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม นอกจากนั้นเขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี 3 ครั้ง และรางวัลแซกอวอร์ดส 4 ครั้ง
อ้างอิง
1940
พีระมิดห้าเหลี่ยม
พีระมิดห้าเหลี่ยม (อังกฤษ: pentagonal pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปห้าเหลี่ยม และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 6 จุดยอด 10 ขอบ และหากทุกหน้าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปกติ (regular polygon) รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 2 (Johnson solid: J2) ซึ่งรูปทรงดังกล่าวอาจสร้างได้โดยการตัด "ฝา" ของทรงยี่สิบหน้าปรกติ (regular icosahedron) และส่วนที่เหลือก็จะกลายเป็นพีระมิดห้าเหลี่ยมไจโรอีลองเกต (gyroelongated pentagonal pyramid: J11)
ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์
ชัชชวิศ เตชะรักษ์พงศ์ (เกิด 22 มีนาคม พ.ศ. 2535) เป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกร ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่คณะการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เริ่มต้นวงการบันเทิงโดยประกวดหลายเวที อาทิ ในรายการ ทีนซูเปอร์สตาร์, เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว, ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย แต่ก็ตกรอบไป จนมาเป็นนักร้องในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี มีเพลง "เราเลือกความรักได้เสมอ" และ "กอดสุดท้าย" และได้แสดงในซีรีส์ รูมอะโลน 401-410, Ugly Duckling รักนะเป็ดโง่ ด้านงานพิธีกร เป็นพิธีกรรายการ Proteen, Oishi Hitz List ทางช่องแบงแชนแนล รวมถึง ตัวแทนประเทศไทย เป็นพิธีกรรายการ Asia’s Got Talent และจากบทครูปอมในซีรีส์ the gifte นักเรียนพลังกิฟต์นะ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยียโสธร สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยียโสธร (อังกฤษ : Yasothon College of Agriculture and Technology ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในพื้นที่บ้านปอแดง ตำบลบากเรือ อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยียโสธร  เริ่มแรกก่อตั้งเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2520 มีชื่อว่า " โรงเรียนเกษตรกรรมยโสธร" เป็นสถานศึกษาในสังกัดกองวิทยาลัยเกษตรกรรม กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยทำการเรียนการสอนประเภทวิชาเกษตรกรรมและที่สถาบันทำถือเอาวันก่อตั้งครั้งแรก คือ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2520 เป็นวันสถาปนาตั้งแต่บัดนั้นมา ตั้งอยู่บ้านปอแดง หมู่ที่ 2 ตำบลบากเรือ อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโธร บนพื้นที่ 568ไร่ 3 งาน 81 ตารางวา
เปิดสอน
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ
==== หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง ==== รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี
หลักสูตรปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
รับนักศึกษาจบปวส. เกษตรศาสตร์ หรือสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง
จันทน์เทศ
จันทน์เทศ เป็นเครื่องเทศที่ได้จากพืชในวงศ์ Myristicaceae สามชนิด คือจันทน์เทศสามัญหรือจันทน์เทศหอม (M. fragrans) ที่มาจากหมู่เกาะบันดาในหมู่เกาะโมลุกกะในอินโดนีเซีย หรือหมู่เกาะเครื่องเทศที่เป็นแหล่งผลิตจันทน์เทศแหล่งเดียวในโลกมาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และมีปลูกในหลายประเทศทั่วโลก เช่น เกาะปีนังในมาเลเซีย และที่แคริบเบียนโดยเฉพาะที่เกรเนดา และเกระละทางตอนใต้ของอินเดีย อีกสองชนิดที่ใช้ผลิตจันทน์เทศเช่นกันแต่มีความสำคัญน้อยกว่าคือ จันทน์เทศปาปัว (M. argentea) จากนิวกินี และจันทน์เทศบอมเบย์ (M. malabarica) จากอินเดีย
ต้นจันทน์เทศมีความสำคัญสำหรับการผลิตเครื่องเทศสองอย่าง อย่างหนึ่งคือ “เม็ดจันทน์เทศ” (nutmeg) มาจากตัวเมล็ดของต้นที่มีลักษณะเป็นรูปไข่ขนาดยาวประมาณ 20 ถึง 30 มิลิเมตร (1 นิ้ว) กว้าง 15 ถึง 18 มิลิเมตร (¾ นิ้ว) และหนัก 5 ถึง 10 กรัม (¼ ถึง ½ ออนซ์) เมื่อแห้งและ “ดอกจันทน์เทศ” (mace) คือส่วนที่เป็นรกหุ้มเมล็ด เป็นเส้นสายสีออกแดงที่งอกคลุมอยู่รอบเมล็ดรอบเมล็ด เมล็ดและรกจันทน์เทศใช้ปรุงแต่งรสอาหาร ดับคาวจากเนื้อสัตว์ เครื่องเทศสองชนิดนี้ยังเป็นเครื่องเทศที่มีราคาสูงในปัจจุบัน เช่นในสหราชอาณาจักรอังกฤษเม็ดจันทน์เทศเม็ดหนึ่งตกประมาณ .50-1 ปอนด์ต่อเม็ด และ ดอกจันทน์เทศขายเป็นขวด ๆ ละประมาณ 2.50-3 ปอนด์แต่ละขวดทำมาจากเมล็ดสามสี่เมล็ด (ค.ศ. 2009)
นอกจากนั้นจันทน์เทศใช้ผลิตสินค้าประเภทอื่นด้วย เช่น น้ำมันจันทน์เทศ ใช้แต่งกลิ่นสบู่ ผงซักฟอก ทำน้ำหอม ในอินโดนีเซียนำไปทำแยม เยลลี่ ลูกกวาด ในยุโรปใช้ปรุงรสในเค้กน้ำผึ้ง เค้กผลไม้ ทางภาคใต้ของไทยนำผลมาทำแช่อิ่ม หยี หรือจันทน์เทศสามรส หรือนำเนื้อผลจันทน์เทศสดใช้กินเป็นของขบเคี้ยวกับน้ำปลาหวานหรือพริกกับเกลือยาง (oleoresins) และ เนยจันทน์เทศ (nutmeg butter) ที่ทำเนื้อของผลจันทน์เทศ ผลใช้ทำแยมที่เรียกว่า “Morne Delice” ในเกรนาดา หรือหั่นบาง ๆ ชุบน้ำตาลเป็นของขบเคี้ยวที่เรียกว่า “manisan pala” ในปีนังนำผลสุกของจันทน์เทศนำไปทำน้ำผลไม้ โดยหั่นเนื้อเป็นชิ้นเล็ก ๆ นำไปต้ม ปรุงรสด้วยน้ำเชื่อม
รายพระนามสมเด็จพระราชินีและจักรพรรดินีแห่งเกาหลี
สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเกาหลี หรือ สมเด็จพระราชินีแห่งเกาหลี คือตำแหน่งของคู่สมรสของสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเกาหลี ตั้งแต่สมัยที่เริ่มก่อตั้งอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี
ฟาโรห์คาเฟร
ฟาโรห์คาเฟร (อ่าน Khafre Khefren และ Chephren) เป็นกษัตริย์อียิปต์โบราณ (ฟาโรห์) แห่งราชวงศ์ที่ 4 ในสมัยอาณาจักรเก่า เขาเป็นบุตรชายของฟาโรห์คูฟู และผู้สืบทอดราชบัลลังก์แห่งฟาโรห์เจดีเฟร ฟาโรห์คาเฟรเป็นผู้สร้างปิรามิดแห่งกิซาที่ใหญ่เป็นอันดับสอง มุมมองที่จัดขึ้นโดยปัจจุบันอียิปต์มานุษยวิทยาที่ยังคงมีขนาดใหญ่ที่สฟิงซ์ใหญ่ถูกสร้างขึ้นในประมาณ 2500 ปีก่อนคริสตกาล สำหรับฟาโรห์คาเฟร ฟาโรห์คาเฟรยกเว้นรายงานทางประวัติศาสตร์ของเฮโรโดตุสผู้ซึ่งอธิบายว่าเขาเป็นผู้ปกครองที่โหดร้ายและนอกรีตซึ่งเก็บรักษาวัดของชาวอียิปต์ไว้หลังจากที่ฟาโรห์คูฟูปิดผนึกไว้
การครองราชย์
ยังไม่ทราบเวลาการขึ้นครองราชของพระองค์ แต่ผู้เขียนบางคนบอกว่าระหว่าง 2558 ถึง  2532 ปีก่อนคริสตกาล  ในขณะที่รายชื่อกษัตริย์แห่งตูริน ระยะเวลาสำหรับรัชสมัยของพระองค์ว่างเปล่าและ มาเนโท กล่าวถึงระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์เป็น 66 ปี นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นระหว่าง 24 และ 26 ปี ตามวันที่ของ Will of Prince Nekure ซึ่งถูกแกะสลักไว้บนผนังของนี้ สุสานมาสตาบา ของเจ้าชายระบุวันปีที่ 12
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 121 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 59 องศาตะวันตก