cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การขาดธาตุเหล็ก
เหตุ
แม้ว่าจะมีการศึกษาเกี่ยวกับความผิดปกติทางกรรมพันธุ์ที่เป็นเหตุการขาดธาตุเหล็กในหนู แต่ยังไม่ปรากฏกว่ามีโรคเมแทบอลิซึมของเหล็กสืบทางกรรมพันธุ์ในมนุษย์ ที่เป็นเหตุโดยตรงของการขาดเหล็ก
นักกีฬา
เหตุผลที่เป็นไปได้ว่าการเล่นกีฬาอาจมีบทบาททำให้ขาดธาตุเหล็ก รวมทั้งการสลายของเม็ดเลือดแดงเนื่องจากการกระทบกระแทกทางกาย การเสียเหล็กผ่านเหงื่อและปัสสาวะ การเสียเลือดทางเดินอาหาร และการเสียเลือดในปัสสาวะ (haematuria) แม้ว่าจะมีเหล็กจำนวนหนึ่งที่ขับออกทางเหงื่อและปัสสาวะ แต่ก็มองว่าไม่สำคัญแม้ว่านักกีฬาจะมีเหงื่อและปัสสาวะมากขึ้น เมื่อพิจารณาด้วยว่าร่างกายของนักกีฬาดูเหมือนจะปรับเก็บเหล็กไว้ได้ดีกว่า
ส่วนภาวะโลหิตจางเหตุการสลายเม็ดเลือดแดงโดยกล (Mechanical hemolytic anemia) มีโอกาสมากที่สุดในกีฬาที่ต้องกระทบกระแทกมาก โดยเฉพาะในการวิ่งทางไกล ที่เม็ดเลือดแดงสลายเนื่องจากแรงกระแทกที่เท้ากับพื้น เลือดออกทางเดินอาหารที่เกิดจากการออกกำลังกายมีโอกาสมากที่สุดในนักกีฬาแบบอึด นอกจากนักวิ่งแล้ว ผู้ที่กระทบกระแทกเท้า เช่น นักกีฬาเค็นโด หรือกระทบกระแทกมือ เช่น คนตีกลอง นักกีฬาที่เน้นการคุมน้ำหนัก (เช่น บัลเลต์ ยิมนาสติก การวิ่งมาราธอน และมวยปล้ำ) และกีฬาที่เน้นการทานอาหารมีคาร์โบไฮเดรตสูง มีไขมันต่ำ อาจมีโอกาสเสี่ยงขาดธาตุเหล็กสูงขึ้น
การวินิจฉัย
เหมือนกับอย่างอื่น ค่าที่ได้ต้องเทียบกับค่าอ้างอิงของแล็บเมื่อพิจารณาสถานการณ์ทางคลินิกของบุคคลทุกอย่าง
การรักษา
เมื่อได้วินิจฉัยที่สมควรแล้ว อาการสามารถรักษาได้ด้วยการให้ธาตุเหล็กเสริม วิธีการเสริมจะขึ้นอยู่กับความรุนแรงของอาการ ความจำเป็นให้หายเร็ว (เช่น ถ้ากำลังรอการผ่าตัด) และโอกาสที่วิธีการรักษาจะมีประสิทธิผล (เช่น ถ้าเหตุของอาการมาจาก Inflammatory bowel disease, กำลังล้างไตอยู่, หรือว่ากำลังรักษาโดย erythropoiesis-stimulating agent อยู่) ตัวอย่างของยาทานที่เสริมเหล็กรวมทั้ง ferrous sulfate, ferrous gluconate, และเหล็กที่ยึดกับกรดอะมิโน (amino acid chelate tablets) งานวิจัยปี 2548 แสดงว่า การทดแทนธาตุเหล็ก อย่างน้อยในผู้สูงอายุที่ขาด อาจน้อยแพียงแค่ 15 มก. ต่อวันของธาตุเหล็ก
แหล่งอาหาร
การขาดธาตุเหล็กเล็กน้อยสามารถป้องกันและแก้ไขโดยทานอาหารที่สมบูณ์ด้วยเหล็กและการทำอาหารในกระทะเหล็ก เนื่องจากธาตุเหล็กเป็นสิ่งจำเป็นต่อสัตว์และพืชโดยมาก จึงมีอาหารมากมายที่มีเหล็ก แต่แหล่งที่ดีของธาตุเหล็กจะเป็นแบบ heme-iron (cofactor ที่มีไอออนเหล็ก [Fe2+] อยู่ตรงกลางวงแหวนอินทรีย์แบบ heterocyclic ที่เรียกว่า porphyrin ดูรูป) เพราะว่านี่ดูดซึมได้ง่ายที่สุด และยาและสารอาหารอื่น ๆ จะไม่สามารถขัดขวางการดูดซึมได้ ตัวอย่างอาหารที่มีเหล็กแบบนี้คือ เนื้อที่มีสีแดงเมื่อดิบ (เช่น เนื้อวัว เนื้อแกะ) เป็ดไก่ และแมลง
แหล่งอาหารแบบไม่ใช่ heme มีเหล็กเหมือนกัน แต่ร่างกายเอาไปใช้ได้ไม่เท่ากัน (คือมี reduced bioavailability) ตัวอย่างแหล่งเหล็กที่ไม่ใช่ heme รวมทั้งถั่ว ผักใบเขียว พิสตาชีโอ เต้าหู้ ขนมปังเสริมสารอาหาร และธัญพืชเสริมสารอาหาร แต่ร่างกายจะดูดซึมและปฏิบัติต่อเหล็กจากอาหารต่าง ๆ ต่างกัน ยกตัวอย่างเช่น เหล็กในเนื้อแดง (คือ เหล็กแบบ heme) สามารถดูดซึมได้ง่ายกว่าเหล็กในธัญพืชและผักใบเขียว (เหล็กที่ไม่ใช่ heme)
แร่ธาตุและสารเคมีจากอาหารชนิดหนึ่งยังอาจยับยั้งการดูดซึมเหล็กจากอาหารอีกชนิดหนึ่งที่ทานในเวลาเดียวกันได้อีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น กรดออกซาลิกและกรดไฟเตต จะรวมเป็นสารประกอบที่ยึดกับเหล็กในท้องก่อนเกิดการดูดซึม และเพราะว่าเหล็กจากพืชดูดซึมได้ยากกว่าเหล็กแบบ heme จากสัตว์ คนทานเจหรือทานเจแบบวีแกน ควรจะได้อาหารที่มีเหล็กสูงกว่าบุคคลที่ทานเนื้อแดง ปลา และเป็ดไก่
พืชวงศ์ถั่วและผักใบเขียวเช่น บรอกโคลี ผักวงศ์กะหล่ำปลี และอื่น ๆ เป็นแหล่งเหล็กที่ดีสำหรับคนที่ทานอาหารเจ แต่ว่า ผักโขมฝรั่ง (spinach) และบีตรูต มีกรดออกซาลิกซึ่งเข้ายึดกับเหล็ก ทำให้ร่างกายดูดซึมเหล็กไม่ได้ แต่เหล็กแบบไม่ใช่ heme จะดูดซึมได้ดีกว่าถ้าทานพร้อมกับอาหารที่มีเหล็ก heme หรือวิตามินซี
ตารางสองตารางต่อไปนี้แสดงอาหารที่สมบูรณ์ด้วยเหล็กแบบ heme และแบบไม่ใช่ heme มากที่สุด ในตารางทั้งสอง ปริมาณอาหารทานต่อครั้งอาจแตกต่างจาก 100 ก. เกณฑ์ปริมาณที่ต้องการตั้งที่ 18 มก. ซึ่งเป็นสิ่งที่กระทรวงเกษตรสหรัฐแนะนำให้หญิงอายุระหว่าง 19-50 ปีทานทุกวัน
การขาดเหล็กอาจมีผลรุนแรงพอที่การทานอาหารจะช่วยแก้ไม่ทัน ดังนั้น การทานธาตุเหล็กบ่อยครั้งจะจำเป็นถ้าการขาดเหล็กออกอาการแล้ว
การถ่ายเลือด
การถ่ายเลือดบางครั้งใช้รักษาการขาดเหล็กที่คนไข้มีปัญหาทางเลือดบางอย่าง บางครั้งการถ่ายเลือดก็พิจารณาในบุคคลที่ขาดเหล็กเรื้อรังหรือว่าจะเข้าผ่าตัดเร็ว ๆ นี้ แต่แม้บุคคลเช่นนี้จะมีเฮโมโกลบินที่ต่ำ ก็ควรจะได้เหล็กทางปากหรือทางเส้นเลือดด้วย
สภาพพร้อมใช้งานและการติดเชื้อ
แบคทีเรียจะเติบโตได้ต้องอาศัยเหล็ก และดังนั้น การไม่มีเหล็กในสภาพพร้อมใช้งานทางชีวภาพ (bioavailability) เป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมการติดเชื้อ ดังนั้น น้ำเลือดจึงส่งเหล็กยึดกับโปรตีน transferrin ที่เข้าไปในเซลล์โดยกระบวนการ endocytosis ระบบจึงสามารถกันไม่ให้เหล็กต่อแบคทีเรียได้
เพื่อลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย ระดับความเข้มข้นของเหล็กจะลดลงในภาวะการอักเสบเป็นระบบ เนื่องจากการผลิต hepcidin มากขึ้นโดยหลักปล่อยมาจากตับ เป็นการตอบสนองต่อ cytokine ที่สนับสนุนสภาวะอักเสบ เช่น Interleukin-6 แต่การขาดเหล็กโดยหน้าที่ของร่างกายเช่นนี้จะหายไปเองถ้ากำจัดแหล่งก่อความอักเสบ แต่ว่า ถ้าไม่แก้ไข นี่อาจจะลามเป็นภาวะโลหิตจางเหตุการอักเสบเรื้อรัง (Anaemia of Chronic Inflammation) การอักเสบอาจจะมาจากการมีไข้ Inflammatory Bowel Disease, การติดเชื้อ, หัวใจวายเรื้อรัง (CHF), มะเร็งเยื่อบุ, หรือจากการผ่าตัด
เมื่อพิจารณาการจำกัดไม่ให้เหล็กกับแบคทีเรียเช่นนี้ การทานธาตุเหล็กเสริมก็จะเป็นเหตุให้มีระดับเหล็กสูงขึ้นอย่างมากมาย ซึ่งอาจเปลี่ยนชนิดแบคทีเรียที่มีอยู่ในท้อง เคยกังวลกันว่าการให้เหล็กผ่านเส้นเลือด (parenteral iron) ในระหว่างภาวะเลือดมีแบคทีเรีย แต่ว่า ในการรักษาจริง ๆ นี่กลับไม่เป็นปัญหา การขาดเหล็กระดับพอสมควร สามารถช่วยป้องกันการติดเชื้อแบบฉับพลัน โดยเฉพาะต่อสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในเซลล์ตับ (hepatocyte) และที่อยู่ในเม็ดเลือดขาวแบบ macrophage เช่น มาลาเรียและวัณโรค ซึ่งเป็นประโยชน์ในเขตโลกที่มีโรคเหล่านี้แพร่หลายและการรักษาไม่ดี
ทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1
ทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 (Bang Pa-in 1 Interchange) เป็นชุมทางต่างระดับแห่งหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นจุดตัดระหว่างถนนสายเอเชีย ถนนกาญจนาภิเษก และถนนพหลโยธิน ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เหยี่ยวนกเขา
เหยี่ยวนกเขา (Bird hawk, Sparrow hawk) เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Accipiter จัดอยู่ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)
มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวมีขนสีเทาน้ำตาล มีลายตลอดตัว อกสีน้ำตาลลายกระขาว หางยาว ปีกค่อนข้างสั้นเมื่อเทียบกับเหยี่ยวกลุ่มอื่นๆ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นคู่ มักล่าเหยื่อด้วยการซ่อนตัวเงียบ ๆ ในพุ่มไม้บนต้นเพื่อโฉบเหยื่อไม่ให้รู้ตัว
มีขนาดเล็กที่สุด คือ เหยี่ยวนกกระจอกเล็ก (A. minullus) ที่พบในทวีปแอฟริกา มีความยาวลำตัวน้อยกว่า 20 เซนติเมตร (7.9 นิ้ว) ความกว้างของปีก 39 เซนติเมตร (15 นิ้ว) น้ำหนัก 68 กรัม (2.4 ออนซ์) จนถึงเหยี่ยวนกเขาท้องขาว (A. gentilis) ที่ตัวเมียขนาดใหญ่สุด ความยาวลำตัว 64 เซนติเมตร (25 นิ้ว) ความยาวปีก 127 เซนติเมตร (50 นิ้ว) น้ำหนัก 2,200 กรัม (4.9 ปอนด์)
สำหรับในประเทศไทย พบได้ทั้งสิ้น 7 ชนิด เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองทั้งหมด เช่น เหยี่ยวนกเขาชิครา (A. badius), เหยี่ยวนกเขาหงอน (A. trivirgatus) และเหยี่ยวนกเขาพันธุ์ญี่ปุ่น (A. gularis) เป็นต้น
การจำแนก
จำแนกออกได้เป็นชนิดต่าง ๆ ได้ถึง 51 ชนิด (ไม่นับชนิดย่อย)
ออทโทแห่งบัมแบร์ก
นักบุญออทโทแห่งบัมแบร์ก (Otto von Bamberg ) เป็นบิชอปชาวเยอรมัน และมิชชันนารีผู้เป็นทูตของพระสันตะปาปาที่ทำหน้าที่ช่วยชาวพอเมอเรเนียให้เปลี่ยนมาถือคริสต์ศาสนา
แหล่งข้อมูลอื่น
1060 1139
ออกซฟอร์ดเชอร์
ออกซฟอร์ดเชอร์ (ภาษาอังกฤษ: Oxfordshire) หรือมีชื่อย่อว่า “Oxon” ที่มาจากภาษาละติน “Oxonia” เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ ที่มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 635,600 คน มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์มีเขตแดนติดกับมณฑลต่างได้แก่ นอร์ทแธมป์ตันเชอร์, บัคคิงแฮมเชอร์, บาร์คเชอร์, วิลท์เชอร์ , กลอสเตอร์เชอร์ และวอริคเชอร์
มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์แบ่งการปกครองเป็นห้าแขวง: ออกซฟอร์ด, เชอร์เวลล์, เวลแห่งไวท์ฮอร์ส, เซาท์ออกซฟอร์ดเชอร์ และ เวสต์ออกซฟอร์ดเชอร์
เกศ (ศาสนาซิกข์)
ในศาสนาซิกข์ "เกศ" คือการปฏิบัติที่ให้เส้นผมและขนเติบโตตามธรรมชาติ โดยไม่ไปตัดหรือโกน เพราะเชื่อว่าเป็นสิ่งสร้างที่พระเป็นเจ้าประทานมาให้ เป็นสิ่งสมบูรณ์ "เกศ" เป็นแนวทางปฏิบัติหนึ่งใน "ก 5 ประการ" ซึ่งริเริ่มโดยคุรุโควินทสิงห์ ในปี 1699 เส้นผมนั้นจะได้รับการหวีวันละสองหน โดยใช้หวีไม้ที่เรียกว่า กังฆา ก่อนจะมัดเป็นจุกที่เรียกว่า "ชุรา" (Jura) หรือ "จุกริศิ" (Rishi knot) จากนั้นจึงสวมทับด้วยผ้าโพกศีรษะ ในบุรุษแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ คือ ทัสตาร์ (Dastar) ผ้าโพกทรงที่พบทั่วไป, ปัตกา (Patka) คือผ้าโพกในวัยรุ่นที่ปิดรอบศีรษะ และ รูมาล (Rumāl) ในเด็กที่ผมสามารถมัดเป็นจุกเดียวเล็ก ๆ บนศีรษะได้ จะใช้ผ้าพันรอบจุดนั้นแทน
ซิหลง
ส่วนเรื่องการตายของเขา ในนิยายสามก๊กกล่าวไว้ว่า ซิหลงยกทัพพร้อมกับ สุมาอี้ ไปปราบเบ้งตัด ซิหลงถูกเบ้งตัดยิงเกาทัณฑ์โดนหน้าผากเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 227 ขณะอายุได้ 59 ปี ส่วนในประวัติศาสตร์ ซิหลง ป่วยหนักจนเสียชีวิต
อาวุธของซิหลง
ในหนังสือสามก๊กแต่ละเล่มบอกว่าอาวุธประจำตัวของซิหลงคือขวานใหญ่และด้ามยาว
ทางหลวงชนบท ฉช.3005
ทางหลวงชนบท ฉช.3005 สายแยกทางหลวงหมายเลข 314 (กม.ที่ 13+540) – อำเภอบ้านโพธิ์ หรือ ถนนสายบ้านโพธิ์–หัวเนิน เป็นทางหลวงชนบทที่เชื่อมระหว่างถนนสิริโสธร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 314) กับถนนเทศบาล 3122 ดอนสีนนท์–บ้านโพธิ์ โดยเริ่มต้นจากตำบลคลองประเวศ ผ่านตำบลสนามจันทร์ และสิ้นสุดที่ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ
ทางหลวงชนบท ฉช.3005 ไม่ปรากฏปีที่สร้างแน่ชัด แต่จากการสืบค้นพบว่าในช่วงปี พ.ศ. 2500 ที่มีการจัดตั้งสุขาภิบาลบ้านโพธิ์ (หรือเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ในปัจจุบัน) ยังไม่ปรากฏว่ามีทางหลวงสายดังกล่าวและสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ใน พ.ศ. 2532 ได้มีการเวนคืนพื้นที่สองข้างทางของถนนสิริโสธรเพื่อขยายช่องทางจราจร โดยประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา ก็ยังไม่ปรากฏเส้นทางซึ่งปัจจุบันคือทางหลวงชนบท ฉช.3005 ในแผนที่แนบท้ายเช่นกัน
ใน พ.ศ. 2540 ปรากฏทางหลวงชนบท ฉช.3005 ในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเวนคืนเพื่อสร้างระบบส่งน้ำในลุ่มน้ำบางปะกง ในชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3122 เชื่อมต่อจากเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ พร้อมกับสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง แต่ใน พ.ศ. 2553 ปรากฏถนนเส้นดังกล่าวในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงชนบทเชื่อมระหว่างถนนสิริโสธรกับถนนหลวงแพ่ง ในชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 และมีปรากฏในแผนที่แสดงเส้นทางควบคุม แขวงทางหลวงฉะเชิงเทรา ไม่ระบุปีของข้อมูล ว่าจุดเชื่อมต่อกับเส้นทางในความดูแลของกรมทางหลวงบริเวณตัวอำเภอบ้านโพธิ์ระบุข้อความว่า โยธา จึงสันนิษฐานว่าก่อนที่ทางหลวงชนบท ฉช.3005 จะมาอยู่ในดูแลของกรมทางหลวงชนบทซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 เส้นทางดังกล่าวอาจจะอยู่ภายใต้การดูแลของกรมโยธาธิการมาก่อน
รายละเอียดเส้นทาง
ทางหลวงชนบท ฉช.3005 เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรสวนกัน ความกว้างช่องจราจรละ 3.5 เมตร ความกว้างไหล่ทางด้านละ 2.5 เมตร พื้นผิวแบบแอสฟอลต์คอนกรีต ระยะทาง 6.076 กิโลเมตร เป็นถนนที่มีความสำคัญในด้านของการเชื่อมโยงระหว่างถนนสิริโสธร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 ผ่านถนนเทศบาลตำบลบ้านโพธิ์ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญด้านอุตสาหกรรมของจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยในระหว่างสายทางประกอบไปด้วยพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่อุตสาหกรรม เชื่อมต่อไปยังพื้นที่ที่มีโรงพยาบาล หน่วยงานราชการ และแหล่งชุมชนหนาแน่นตั้งอยู่
นอกจากนี้ ทางหลวงชนบท ฉช.3005 ได้รับการใช้งานเป็นเส้นทางเลี่ยงช่วงเทศกาลสำหรับเดินทางสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยแบ่งเบาการจราจรของถนนสิริโสธรที่เชื่อมต่อระหว่างทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ซึ่งเป็นเส้นทางหลักเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือทางจังหวัดนครราชสีมา โดยถ่ายเทปริมาณการจราจรไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3304 ที่เชื่อมต่อไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 หรือใช้เส้นทางดังกล่าวเลี่ยงการจราจรที่หนาแน่นบริเวณทางแยกบางพระผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 เพื่อไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 บริเวณทางแยก พล.ร.11
ปัจจุบันทางหลวงชนบท ฉช.3005 อยู่ในระหว่างการศึกษาเพื่อขยายช่องจราจรสำหรับเดินรถ จากเดิม 2 ช่องจราจร เป็น 4 ช่องจราจร ช่องจราจรละ 3.5 เมตร ไหล่ทางกว้างด้านละ 2.5 เมตร และเกาะกลางถนนแบบแบร์ริเออร์กว้าง 2.60 เมตร รวมความกว้างสายทางประมาณ 21.60 เมตร รวมถึงปรับปรุงความกว้างของสะพานข้ามคลอง และสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง สร้างจุดกลับรถระดับดิน และสร้างจุดตัดต่างระดับบริเวณถนนสิริโสธร เพื่อรองรับการเติบโตของชุมชนและจังหวัด เสริมศักยภาพในการขนส่งระหว่างจังหวัดให้มีความสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น และอำนวยความสะดวกให้กับประชาชนในพื้นที่ใกล้เคียง โดยมีการเปิดรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่ที่เส้นทางพาดผ่านเพื่อนำไปประกอบการศึกษาและออกแบบให้มีความสมบูรณ์
รายชื่อทางแยก
เนื่องจากทางหลวงชนบท ฉช.3005 เป็นเส้นทางระยะสั้นที่เชื่อมต่อทางหลวงแผ่นดินสายรองและตัวอำเภอบ้านโพธิ์ ทำให้ประกอบไปด้วยจุดตัดทางแยกขนาดเล็กเท่านั้น ไม่มีทางแยกที่มีสัญญาณไฟจราจรในระหว่างแนวเส้นทาง
สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร)
สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร)  เป็นสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลบ้านโพธิ์และตำบลสนามจันทร์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงชนบท ฉช.3005 ขนาด 2 ช่องจราจร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบท
ประวัติ
สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ได้รับการผลักดันให้มีการก่อสร้างขึ้นโดยประชาชนในพื้นที่ เพื่ออำนวยความสะดวกในการสัญจรข้ามผ่านไปมาระหว่างสองฝั่งแม่น้ำบางปะกง หนึ่งในผู้ที่มีส่วนสำคัญคือ ชนินทร์ วัฒนสินธุ์ สมาชิกสภาจังหวัดฉะเชิงเทราเขตอำเภอบ้านโพธิ์ แต่มิได้มีการระบุระยะเวลาในการก่อสร้างแน่ชัด แต่เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จได้เชื่อมต่อระหว่างถนนที่ตัดใหม่เข้ามา ซึ่งปัจจุบันคือทางหลวงชนบท ฉช.3005
สะพานนี้แต่เดิมไม่ได้ใช้ชื่อเหมือนดังปัจจุบัน แต่มีชื่อเรียกขานแตกต่างกันไป เช่น สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงจุดบ้านโพธิ์ สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงหน้าอำเภอบ้านโพธิ์ จนกระทั่งได้มีการตั้งชื่อเพื่อเป็นมงคลอนุสรณ์แด่พระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) ในเวลาต่อมา
โครงสร้าง
สะพานพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เป็นสะพานแบบคอนกรีตเสริมแรงแบบคานคอนกรีตอัดแรงรูปตัวไอ (I-girder) มีความยาว 400 เมตร ความกว้างพื้นผิวจราจรแบบแอสฟอลต์คอนกรีตขนาด 7 เมตร ความกว้างทางเท้า 1 เมตร รวมกว้าง 8 เมตร
มัททีอัส กรือเนวัลด์
มัททีอัส กรือเนวัลด์ (Matthias Grünewald หรือ Mathis หรือ Gothart หรือ Neithardt) ราว ค.ศ. 1470 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1528 เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของประเทศเยอรมนีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเกี่ยวกับคริสต์ศาสนาผู้ละทิ้งการเขียนภาพเรอเนซองส์แบบคลาสสิกไปเป็นการเขียนที่มีการแสดงออกของศิลปะในช่วงปลายสมัยกลางของยุโรปกลาง
เป็นไปได้ว่ากรือเนวัลด์ดำเนินงานเขียนภายที่ห้องเขียนภาพในอาชัฟเฟินบูร์กเมื่อปลาย ค.ศ. 1504 แต่กรือเนวัลด์อาจถูกว่าจ้างให้เป็นจิตรกรและนักเล่นแร่แปรธาตุที่จวนของอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์ ภาพเขียนจิตรกรรมแผงของมัททีอัส กรือเนวัลด์ เหลืออยู่เพียง 10 แผง และรูปวาดอีก 35 รูปๆ ทั้งหมดเกี่ยวกับศาสนา นอกจากนั้นบางรูปที่สวีเดนยึดไประหว่างสงครามอับปางไปกับเรือในทะเลบอลติก กรือเนวัลด์ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันเท่าไรนักจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 และภาพเขียนบางภาพเดิมกล่าวว่าเขียนโดยอัลเบรชท์ ดือเรอร์ ผู้ที่ในปัจจุบันเป็นที่ทราบกันว่ามีลักษณะการเขียนภาพที่ตรงกันข้ามกันกับกรือเนวัลด์ งานชิ้นสำคัญที่สุดคือ "ฉากแท่นบูชาอิเซนไฮม์" ที่เมืองกอลมาร์ ในฝรั่งเศสปัจจุบัน
กลีเซอ 504 บี
กลีเซอ 504 บี (Gliese 504 b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์แก๊สยักษ์ กลีเซอ 504 ค้นพบโดย การถ่ายภาพตรงโดยใช่ HiCIAO และระบบเลนส์ปรับ AO188 บนกล้องโทรทรรศน์ซุบารุ 8.2 เมตร ในหอดูดาว Mauna Kea ,รัฐฮาวาย
มัททีอัส กรือเนวัลด์
ประวัติ
งานเขียนแรกที่ระบุวันที่เขียนอาจจะเป็นงานเขียนที่ทำที่มิวนิกในปี ค.ศ. 1503 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1510 จนถึงปี ค.ศ. 1525 กรือเนวัลด์รับราชการเป็นจิตรกรและสถาปนิกประจำราชสำนักไรน์แลนด์—หรืออย่างน้อยก็มีหน้าที่คุมโครงการก่อสร้าง—และเป็นวิศวกรพลังน้ำของอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์สององค์ คืออูรีล ฟอน เกมมิงเงิน และอัลเบรชท์แห่งบรันเดินบวร์ค สาเหตุที่กรือเนวัลด์ออกจากตำแหน่งอาจจะมาจากความเห็นอกเห็นใจในการต่อสู้ของสงครามชาวนาของเยอรมนีที่เซลีเกนชตัดท์มีส่วน หรือนิกายลูเทอแรน (กรือเนวัลด์มีจุลสารเกี่ยวกับนิกายลูเทอแรนในความครอบครองเมื่อเสียชีวิต) กรือเนวัลด์เสียชีวิตที่ฮัลเลอ ซัคเซิน-อันฮัลท์ อาจจะราวปี ค.ศ. 1528 หรือปี ค.ศ. 1531 ก็ได้
สมุดภาพ
1470 1528
ซูมะ
ซูมะ (須磨 (Suma); ซูมะ) เป็นบทที่ 12 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ซูมะ
หาดซูมะ (須磨; Suma) ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นหาดทรายขาวริมทะเล  ด้านหลังเป็นภูเขา ที่เป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวบริเวณภูมิภาคคันไซ  เป็นที่นิยมในช่วงฤดูร้อน  โดยเฉพาะการอาบแดด  เป็นชายหาดที่ปรากฏอยู่ในวรรณคดีญี่ปุ่น เช่น  ตำนานเก็นจิ   ตำนานเฮเกะ   ตำนานอิเสะ  นอกจากนี้  สุมะ  ยังเป็นชื่อสถานที่ ที่นิยมในการเอ่ยอ้างถึง  เปรียบเทียบถึง ในโคลงประเภท วะกะ  ของญี่ปุ่น
หาดสุมะ เป็นสถานที่ที่ อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ ( ค.ศ.818-893) ถูกเนรเทศ  และเป็นตัวอย่างและเหตุผล ให้เก็นจิคิดเนรเทศตัวเองไปสู่หาดสุมะ
บท  สุมะ  ในตำนานเก็นจินี้  เต็มไปด้วยการเอ่ยอ้างถึงบทกวีแบบจีน  โดยเฉพาะบทกวีของ 2 กวีผู้ถูกเนรเทศ  กวีจีนสมัยราชวงศ์ถัง ไป๋จวีอี้   และ ขุนนางผู้ปรีชาสามารถของญี่ปุ่นในยุคเฮอัน สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ (ค.ศ. 846-903)
อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ
อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ (在原行平, ariwara (no) yukihira,ค.ศ. 818-893) เป็นขุนนางในราชนัก เฮอันเคียว ผู้ผ่านตำแหน่งหน้าที่มาอย่างหลากหลาย เขาเคยดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองฮะริมะ เมืองบิเซ็น เมืองชินะโนะ และ เมืองบิตชู  อีกทั้งยังเคยมีตำแหน่ง จูนะกอน (中納言, chūnagon) เจ้ากรมมหาดไท  (มินบุเคียว  民部卿, minbukyō) และตำแหน่งผู้ตรวจการ (อะเซะจิ) ประจำจังหวัดมุสึ และ เดะวะ
นอกจากนี้ อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ  ยังเป็นกวี ผลงานของเขาได้รับการเผยแพร่ร่วมกับ น้องชายของเขา  อะริวะระ โนะ นะริฮิระ  เขาเคยก่อตั้งวัทยาลัยเรียกว่า  โชะกะกุอิน  เพื่อให้การศึกษากับบุตรหลานสกุล อะริวะระ ด้วย
อะริวะระ โนะ ยุกิฮิระ ขัดแย้งกับตระกูลฟุจิวาระ อันเรืองอำนาจ จนต้องถูกเนรเทศไปที่หาดสุมะ  เขาแต่งกวีเรือง การถูกเนรเทศ จนกลายเป็นแบบอย่างของการแต่งกวีเกี่ยวกับการเนรเทศในชั้นต่อมา
สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ
มิจิซะเนะ พุ่งสู่จุดรุ่งเรืองที่สุดในชีวิตในรัชสมัยของจักรพรรดิอุดะ  แต่ในปี ค.ศ. 901 เขาตกหลุมพรางของศัตรู  ฟุจิวะระ โนะ โตะกิฮิระ  จนถูกย้ายไปประจำ ณ ชนบทห่างไกล และลดชั้นเป็นเพียงขุนนางชั้นผู้น้อยในแคว้นดะไซฟุ  ในคิวชู  จังหวัด จิคุเซ็น  และเสียชีวิตอย่างโดดเดี่ยว  หลังจากการเสียชีวิตของเขา  เกิดโรคระบาดใหญ่และทุพภิกขภัย  จนพระราชโอรสของจักรพรรดิไดโกะ สวรรคตในเหตุการณ์ครั้งนี้  ตำหนักชิชินเด็ง  ท้องพระโรงของพระราชวังเกียวโต โดนฟ้าฝ่าหลายต่อหลายครั้ง  เมืองหลวงถูกน้ำท่วมกว่าสัปดาห์  กล่าวกันว่าเป็นเพราะวิญญาณอาฆาตของ สุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ ที่ถูกเนรเทศอย่างไม่เป็นธรรม   ทางสำนักราชวังจึงสร้างศาลเจ้า คิตาโนะเท็มมังงู  ขึ้นเพื่อสถิตวิญญาณของมิจิซะเนะ  อีกทั้งยังคืนตำแหน่งทั้งหมดให้หลังจากการเสียชีวิตแล้ว   และลบล้างประวัติการโดนเนรเทศทิ้งไป  ซุกะวาระ โนะ มิจิซะเนะ  ได้รับการยกย่องให้เป็น เท็นจินซามะ หรือ เทพแห่งการศึกษา  ปัจจุบันมีศาลเจ้าในลัทธิชินโตมากมาย  ที่อุทิศแด่เขา
เรื่องย่อ
เรื่องอื้อฉาวระหว่างเก็นจิกับโอะโบะโระซึกิโยะ นำเก็นจิมาสู่สถานการ์อันเลวร้าย และมีทีท่าว่าเขาจะต้องถูกเนรเทศ  เพื่อหลีกเลี่ยงการลงทัณฑ์ที่หนักหนาไปยิ่งกว่านี้  เก็นจิจึงคิดเนรเทศตัวเองไปที่หาดสุมะในเดือนมีนาคม  ก่อนออกเดินทาง  เขาไปเยี่ยมพ่อตาในตอนกลางคืนด้วยเกี้ยวอันต่ำต้อยสานด้วยเปลือกสนหยาบๆ  เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้าม  พระชนนีโคกิเด็ง ผิดสังเกต  เก็นจิสนทนากับพ่อตาและโทโนะจูโจเรื่องความหลัง  และคร่ำครวญกับความอนิจจังของชีวิต  ลูกชายตัวน้อย  ยูงิริ  ทำให้พวกเขาต้องหลั่งน้ำตา  เขาค้างคืนกับจูนะกอน นางกำนัลคนหนึ่งของพ่อตา  ยามพระจันทร์ตกเมื่อรุ่งสาง  เขาตื่นนอนและนั่งพิงราวระเบียง  ชมดอกซะกุระร่วงโปรย  จูนะกอนตามมาส่งเขาที่ประตู
โทโนะจูโจและองค์ชายโฮะตะรุน้องชายต่างมารดาของเก็นจิ เดินทางมาพบ เก็นจินั้นไร้ยศถาบรรดาศักดิ์แล้ว  เขาจึงเปลี่ยนมาแต่งกายด้วยชุดผ้าไหมเรียบๆไม่มีลวดลาย  เขามองกระจกหวีผมและพบว่าตัวเองซูบลงไปมาก  แม้จะซูบลงแต่กลับขับความงามของเก็นจิให้เพิ่มพูน  มุระซะกิ  นั่งแอบอยู่หลังเสาเรือน  เฝ้ามองเขาด้วยน้ำตา  เก็นจิมองไม่เห็นดวงหน้าเปื้อนนำตาของนาง  เขากล่าวกับนางว่า
องค์ชายโฮะตะรุลากลับไปตอนค่ำคืน
คืนก่อนการเดินทาง ก่อนเก็นจิจะไปกราบไหว้หลุมฝังพระศพของพระบิดาในคิตะยะมะ  เขาไปพบอดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะ  ดวงจันทร์ลอยสูงบนท้องฟ้า  เขาเริ่มออกเดินทางบนหลังม้าพร้อมผู้ติดตามเพียง 5-6 คน  ระหว่างทางเขาหยุดเพื่อสักการะศาลเจ้าชิโมะคะโมะ  พงหญ้ารกร้างขึ้นสูงระหว่างทางสู่สุสาน  อีกทั้งยังเป็นป่าทึบ  เก็นจิครำครวญกับหลุมพระศพว่า  คำสั่งเสียขององค์คิริสึโบะอินได้ถุกละเมิดแล้ว  ทันใดนั้น  ดวงจันทร์พลันโดนเมฆบังจนมืดมิด  ร่างขององค์คิริสึโบะอินปรากฏขึ้นให้เก็นจิเห็นราวกับยังมีพระชนม์ชีพอยู่
เก็นจิออกเดินทางสู่สะมะในยามมืด เขาแต่งกายด้วยชุดล่าสัตว์อย่างหยาบ  เมื่อเดินทางถึง ฟุชิมิ  พวกเขาเปลี่ยนจากการเดินทางทางบก  ไปลงเรือที่แม่นำโยะโดะ สู่นะนิวะ  ใช้เวาลจากเกียวโต 1 วันถึงนะนิวะ  วันต่อมา  เขาเริ่มเดินทางสู่เขตสุมะ  เก็นจิคิดถึงมุระซะกิมาก  เนื่องจากไม่เคยเดินทางไกลจากเมืองหลวงขนาดนี้มาก่อน   ทัวทัศนะและสิ่งต่างๆระหว่างการเดินทางล้วนเป็นประสบการณ์แปลกใหม่  กระแสลมที่พอเหมาะ  พาเขาสู่สุมะในประมาณตี 4 ของวันที่สองของการเดินทาง
บ้านหลังใหม่ของเขาอยู่ไม่ห่างจากที่ๆ อะริวะระ นะริฮิระ เคยอาศัยอยู่  ห่างไกลจากชายหาดเพียงนิดเดียว  ในเขตภูเขาเปล่าเปลี่ยว  รั้วและหลังคาทำจากหญ้าและไม้ไผ่  โยะชิคิโยะ ผู้ติดตามคนสนิท  มอบหมายให้คนท้องถิ่นดูแลทำงานที่จำเป็นต่างๆ   ตัวเขาเองเฝ้ารับใช้เรื่องเล็กๆน้อยๆจิปาถะ
ณ หาดสุมะ  สายลมที่แห่งเศร้าสร้อยพัดโบก  ในสวนมีดอกไม้บานดาษดา  เก็นจิมองเห็นทิวทัศน์ชายทะเลจากโถงทางเดินอย่างชัดเจน  เขาสวมชุดสีเข้มเรียบง่าย  อุทิศตนให้พระศาสนา  พร่ำบ่นสวดมนต์  ช่างเป็นภาพที่งดงามจนน่ากลัว  แว่วเสียงชาวประมงร้องเพลงจากชายฝั่ง  นกทะเลโผบินเหนือทะเลอันอ้างว้าง   เก็นจิเช็ดน้ำตาเมือได้ยินเสียงห่านฟ้ากระพือปีกอยู่เหนือศีรษะช่างคล้ายเสียงกรรเชียงเรือ   ภาพของมืองดงามเก็นจิที่ถือลูกประคำสีเข้มนั้นงดงามจนทำให้คนของเขาค่อยคลายทุกข์จากการพลัดพรากจากครอบครัว  ยามนอนฟังเสียงลมและคลื่นทะเล  เก็นจิไม่อาจข่มกลั้นหยาดน้ำตาได้   หลายคืนที่ไม่อาจข่มตาหลับ  เขาลุกขึ้นมาเล่นโกะโตะ   ยามกลางวันเขาแต่งบทกวีและวาดภาพเพื่อลืมเลือนความเจ็บปวด
พระราชชนนีโคกิเด็งมีคำสั่งห้ามทุกคนเขียนสาส์นถึงเก็นจิ เก็นจิต้องมีวันเวลาอันยากจะทน  เห็นเห็นควันลอยมา  คงจะเป็นควันจากการทำเกลือ   ที่จริงแล้วเป็นควันจากการเผากิ่งไม้  เขารู้สึกอดสูที่จำต้องมาใช้ชีวิตท่ามกลางเหล่าไพร่
แม้พระชนนีโคกิเด็งผู้ทรงอำนาจจะสั่งห้ามข้าราชสำนักติดต่อกับเก็นจิ ทว่า  โทโนะจูโจ  สหายรักของเขาฝ่าบัญชาโดยไม่เกรงอาญาแผ่นดิน เดินทางไปเยี่ยมเก็นจิถึงหาดสุมะ  ทั้งสองพบกันอีกหลังจากไม่ได้เจอกันนาน  ต่างดื่มสุราพลางสนทนากันอย่างมีความสุข
ในยามมะเส็งของเดือน 3 เป็นวันดีในการปัดเป่าความวิตกกังวล เก็นจิเรียกพระมาปัดรังควาน  เมื่อเก็นจิลอยตุ๊กตาลอยเคราะห์ลงแม่น้ำ  เขามองเห็นตุ๊กตาเป็นตัวเอง  จึงวิงวอนต่อสวรรค์ว่า ไยคนที่ไร้ความผิดเช่นเขาต้องโดนลงโทษ  ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เกิดอาเพศมืดมัว  เกิดฟ้าแลบฟ้าร้องและพายุฝนฟ้าคะนองโหมกระหน่ำไม่ยอมหยุด  ในคืนหนึ่ง  เก็นจิฝันว่า  ราชามังกรเชิญเขาไปเป็นเขยขวัญที่ตำหนักใต้สมุทร  เหตุใดเขาถึงไม่ไป  ความฝันนี้ทำให้เก็นจิตื่นตระหนกมาก
ขบวนการซูฝาน
ขบวนการซูฝาน ("การรณรงค์เพื่อกำจัดผู้ต่อต้านการปฏิวัติที่หลบซ่อนเร้น") เป็นการกวาดล้างฝ่ายปรปักษ์ซึ่งเป็นที่รับรู้ในสาธารณรัฐประชาชนจีนภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตง ระหว่างปี ค.ศ. 1955 และ ค.ศ. 1957 คำว่า "ซูฝาน" คำย่อมาจาก "肅清暗藏的反革命分子" ซึ่งหมายถึงการกวาดล้างผู้ต่อต้านการปฏิวัติที่หลบซ่อนเร้น การรณรงค์ที่คล้ายกันเกิดขึ้นภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนในช่วงต้นปี ค.ศ. 1932 เหมาได้ออกคำสั่งให้กำจัดฝ่ายต่อต้านการปฏิวัติเพียง 5% ในช่วงการกวาดล้าง มีผู้ถูกจับกุมราวประมาณ 214,000 คน และผู้เสียชีวิตประมาณ 53,000 คน
ไมโครแรปเตอร์
ไมโครแรปเตอร์ มีรูปร่างคล้ายไดโนเสาร์ผสมนกมีขนปกคลุมลำตัวเหมือนนก ขนาดลำตัวเท่า ๆ กับนกพิราบ มีปีกทั้งหมด 4 ปีก (ขาหน้า 2 ปีก และขาหลัง 2 ปีก) มีขนหางที่เรียวยาว และเชื่อว่าดำรงชีวิตและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก รวมถึงทำรังบนต้นไม้ และมีหลักฐานว่าจับนกในยุคก่อนประวัติศาสตร์กินเป็นอาหาร จากการพบซากในส่วนที่เป็นกระเพาะ
ไมโครแรปเตอร์ ไม่สามารถบินได้ แต่จะใช้ปีกและขนร่อนไปมาเหมือนสัตว์ในยุคปัจจุบันหลายชนิดเช่น กระรอกบิน หรือบ่าง นอกจากนี้แล้วยังเชื่อว่า เป็นไดโนเสาร์ที่ถือเป็นต้นแบบบรรพบุรุษของนกจำพวกแรก ที่ใช้ขนในการเป็นเครื่องดึงดูดทางเพศและเป็นเสมือนเครื่องประดับ เนื่องจากมีขนที่มีสีสันเลื่อมเป็นพรรณราย สีสันของขนเช่นนี้เกิดจากเซลล์ผลิตเม็ดสี ที่เรียกว่า เมลาโนโซมส์ โครงสร้างการเรียงตัวของเมลาโนโซมส์แต่ละแบบจะให้สีสันผิดแผกกันไป ด้วยกำลังขยายของกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน นักบรรพชีพวิทยาได้วิเคราะห์รูปร่างของเมลาโนโซมส์ในรอยประทับรูปขนนกที่ได้กลายเป็นฟอสซิลจากนั้นนำข้อมูลนี้ไปเปรียบเทียบกับนกในปัจจุบัน เพื่อคาดการณ์ถึงสีสันของไมโครแรปเตอร์ ซึ่งสีเลื่อมพรายจะเกิดขึ้นเมื่อเมลาโนโซมส์มีการเรียงตัวกันเป็นชั้น ๆ
thumb|left|ขนาดของไมโครแรปเตอร์เทียบกับมนุษย์ ไมโครแรปเตอร์ ถูกพบเป็นฟอสซิลในยุคครีเตเชียสตอนปลาย (ราว 130 ล้านปีก่อน) ที่มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
Dicellandra
Dicellandra เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เซเรียอา ฤดูกาล 2017–18
ทีม
มี 20 ทีมที่ลงแข่งขันในลีก โดย 17 ทีมมาจากฤดูกาล 2016–17 และอีก 3 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากเซเรียเบ ฤดูกาล 2016–17 มีรายชื่อเรียงลำดับตามตัวอักษรดังนี้
แฮท-ทริคส์
4 ผู้เล่นที่ทำสี่ประตู ; (H) – เหย้า (A) – เยือน
กังฆา
กังฆา เป็นหนึ่งในห้า "ก" ของศาสนาซิกข์ กังฆาเป็นหวีไม้ขนาดเล็กที่ศาสนิกชนซิกข์ใช้หวีผมวันละสองครั้ง หวีไม้นี้จะถูกยึดติดไว้ในเส้นผมตลอดเวลา แต่คนภายนอกจะไม่สังเกตเห็นเพราะว่าสวมผ้าโพกศีรษะคลุมตลอดเวลา กังฆานั้นนอกจากจะช่วยให้ผมสะอาดและไม่ยุ่งเหยิงแล้ว ยังถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความสะอาดอีกด้วย เป็นการเตือนใจให้ศาสนิกชนได้จัดการชีวิตให้เป็นระเบียบและรักษาความสะอาดตลอดเวลา
แพ็ก-แมน
แพ็ก-แมน (Pac-Man; ) เป็นเกมอาร์เคด ที่ได้รับการพัฒนาโดยนัมโค และมีลิขสิทธิ์ในการเผยแพร่ในสหรัฐอเมริกาโดย มิดเวย์ ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ได้รับความนิยมอย่างมากในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่เมื่อครั้งออกวางจำหน่ายครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน แพ็ก-แมน ถือเป็นวิดีโอที่จัดได้ว่าคลาสสิก ถือเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมสมัยนิยมในทศวรรษ 1980 ตั้งแต่ออกขาย ก็ถือได้ว่าเป็นปรากฏการณ์ทางสังคม ที่มียอดขายสินค้ารวมถึงเป็นต้นแบบให้กับหลาย ๆ สิ่ง อย่างรายการแอนิเมชันทางโทรทัศน์และดนตรี
ชิน จิน-ซอ
ผลงานระดับอาชีพ
ชิน จิน-ซอ ได้ขึ้นสู่ระดับอาชีพในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ครั้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 เขาเป็นฝ่ายชนะอี ชัง-โฮ (9 ดั้ง) ในมหกรรมการแข่งผู้เล่นวัยรุ่นปะทะตำนาน ซึ่งชินได้รับการเลื่อนขั้นสู่ 2 ดั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013
แพ็ก-แมน
เมื่อแพ็ก-แมน ออกขาย วิดีโอเกมอาร์เคดส่วนใหญ่ในอเมริกาเหนือส่วนใหญ่จะเป็นเกมยิงอวกาศ อย่างเช่น Space Invaders, Defender หรือ Asteroids และบางส่วนจะเป็นเกมกีฬามาพัฒนามาจากเกม Pong แพ็ก-แมนจึงถือว่าประสบความสำเร็จในการคิดรูปแบบเกมแนวใหม่ ที่ดึงดูดทั้งเพศชายและเพศหญิง แพ็ก-แมน มักจะได้รับเครดิตว่าเป็นสัญลักษณ์ของประวัติศาสตร์วิดีโอเกม และถือเป็นเกมอาร์เคดที่มีชื่อเสียงที่สุดตลอดกาล ตัวละครในเกมยังปรากฏในเกมอื่นอย่างถูกลิขสิทธิ์อีกมากกว่า 30 เกม จากข้อมูลของ Davie-Brown Index แพ็ก-แมนถือเป็นแบรนด์ที่มีคนรู้จักมากที่สุดในบรรดาตัวละครเกมของชาวอเมริกัน มีคนรู้จักมากถึง 94 %
ชิน จิน-ซอ
ผลงานระดับอาชีพ
เขาชนะการแข่ง ทั้งเล็ตส์รันพาร์กคัพและชิอิน-วัง ใน ค.ศ. 2015 ส่วนใน ค.ศ. 2017 เขาชนะการแข่งโกลบิสคัพ และชนะการแข่งลีกหมากล้อมเกาหลีร่วมกับทีมช็องควังจังของเขา นอกจากนี้ เขาชนะการแข่งเอเชียนทีวี คัพ ครั้งที่ 31 โดยเป็นฝ่ายชนะติงเฮ่าในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019
กระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ชินเป็นฝ่ายแพ้ต่อโปรแกรมหมากล้อมของเกาหลีใต้ที่ชื่อฮันดล โดยโปรแกรมดังกล่าวเป็นฝ่ายชนะนักหมากล้อมเกาหลีใต้ระดับสูงสุดห้าอันดับแรก ฮันดลได้รับการเปรียบเทียบกับแอลฟาโกะ แต่ถือว่าอ่อนแอกว่า
ชินได้ขึ้นสู่ 9 ดั้งใน ค.ศ. 2018
ครั้นใน ค.ศ. 2020 เขาเป็นฝ่ายชนะพัก จ็อง-ฮวัน ในการแข่งแอลจี คัพ
เขาชนะการแข่งชุนหลานคัพ ครั้งที่ 13 ใน ค.ศ. 2021 ซึ่งเป็นการชนะรายการระดับนานาชาติที่สำคัญครั้งที่สองของเขา ด้วยชัยชนะเหนือถัง เหวยซิง 2–0 ในรอบชิงชนะเลิศ
เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์
เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์ (Hexamminecobalt(III) chloride) เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตร [Co(NH3)6]Cl3 สารประกอบโคออร์ดิเนชันนี้ถือเป็นแบบฉบับ "แวร์เนอร์ซับซ้อน" ที่ตั้งชื่อตามผู้บุกเบิกทางเคมีโคออร์ดิเนชัน อัลเฟรด เวอร์เนอร์ เกลือประเภทนี้ประกอบด้วย [Co(NH3)6]3+ ไทรเคชันส์ ด้วย Cl− 3 แอนไอออน คำว่า "แอมโมเนียใช้แอมไมน์" หมายถึงแอมโมเนียในเชิงซ้อนโลหะ และนำหน้าเลขฐานสิบหก (กรีก: หก) ระบุว่ามีหกแอมโมเนียต่อไอออนบวก
การใช้
เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์ เป็นส่วนประกอบของวิธีการโครงสร้างชีววิทยาบางอย่าง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอที่ประจุบวกทำให้มีเสถียรภาพในตติยภูมิของโครงสร้างกระดูกสันหลังฟอสเฟต) เพื่อช่วยแก้ปัญหาโครงสร้างโดยการคริสตัลโลกรังเอ็กซ์เรย์ หรือโดยการเสียงสะท้อนในสนามแม่เหล็กนิวเคลียร์
บางระจัน 2 (ภาพยนตร์)
บางระจัน 2 เป็นภาพยนตร์ไทยอิงประวัติศาสตร์ ภาคต่อเนื่องจาก บางระจัน กำกับภาพยนตร์โดย ธนิตย์ จิตนุกูล เข้าฉายวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 จัดจำหน่ายโดย พระนครฟิลม์
เนื้อเรื่อง
ภายหลังวีรกรรมของกลุ่มนักรบบ้านบางระจัน ที่ร่วมกันต่อสู้กับกองทัพพม่าจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต แม้จะจบลงด้วยความพ่ายแพ้ แต่เรื่องราวของพวกเขากลับกลายเป็นตำนานแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วเหมือนไฟลามทุ่ง ปลุกให้ชาวบ้านผู้กล้าอีกหลายคนทิ้งจอบ เสียม มาจับดาบสู้กับพม่า   หลายหมู่บ้านลุกขึ้นต่อต้านการรุกรานจากพม่าด้วยกำลังอันน้อยนิด  แม้ว่าอยุธยาเมืองหลวงจะอ่อนแอจากความแตกแยก  แต่ชาวบ้านตัวเล็กๆกลับพยายามยืนหยัดต่อสู้เพื่อผืนแผ่นดินบ้านเกิด  ทำให้การเคลื่อนทัพของพม่าเต็มไปด้วยอุปสรรค โดยการนำของพระอาจารย์ธรรมโชติกลุ่มผู้กล้าชุมเขานางบวชรวมตัวกันขึ้นมาเป็นนักรบผ้าประเจียด คอยซุ่มโจมตี  และปล้นสะดมกองทัพพม่าเพื่อปลดปล่อยเชลยคนไทยหลายร้อยคน  จากที่เคยเป็นเสี้ยนหนามเล็กๆ นอกสายตา สุกี้แม่ทัพพม่าประกาศล่าหัวกลุ่มนักรบผ้าประเจียด แม้ว่าต้องฆ่าคนไทยจนหมดทุกหมู่บ้านก็ตาม   ทหารพม่าเริ่มไล่ฆ่าชาวบ้านทุกคนเพื่อบีบให้นักรบผ้าประเจียดยอมมอบตัว แม้ว่าชาวบ้านบางคนจะยอมสละแม้กระทั่งชีวิตก็ไม่ยอมเผยความลับ แต่ก็มีบางคนเพียงแค่เงินทอง และลาภยศก็เปิดปากมันได้ สุกี้นำทัพเข้าปิดล้อมที่ซ่อนของกองทัพนักรบผ้าประเจียดได้ในที่สุด
หากไม่มีความช่วยเหลือจากอยุธยา และไม่มีปาฏิหาริย์จากฟ้า เลือดของคนไทยจะไหลนองพื้นแผ่นดินเกิดอีกครั้ง กลุ่มกำลังนักรบผ้าประเจียดเพียงไม่กี่ร้อย ยกดาบขึ้นโห่ร้องก่อนเข้าประจันบานกองทัพนับพันของพม่า วันนี้ตำนานบ้านระจันกำลังจะถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยวิญญาณและเลือดเนื้อของคนไทย เสียงประดาบและเสียงโห่ร้องดังกึกก้อง นี้คืออีกตำนานการต่อสู้เพื่อจะบอกคนไทยทุกคนว่า
“ดินทุกก้อน ต้นไม้ทุกต้น สายน้ำทุกสาย หล่อหลอมขึ้นมาจากเลือดและเนื้อของคนไทย จงรักษามันไว้ให้ดี”
คำวิจารณ์และความนิยม
ธนิตย์ จิตนุกูล มีความคิดที่จะทำ "บางระจัน 2" มาตั้งแต่ภาคที่แล้ว โดยทางนายทุนของฟิล์มบางกอกแนะนำให้สร้างต่อ จนกระทั่งค่ายหนังนั้นปิดตัวลง อดิเรก วัฏลีลา หรือ อังเคิล ก็ได้รับช่วงเพื่อนำเสนอให้นายทุนใหม่พิจารณาแต่ไม่สำเร็จ จนอังเคิลเปิดบริษัทของตนเองในนาม บางกอกฟิล์ม สตูดิโอ ก็มีการยืนยันว่าจะเป็นผู้สร้าง แต่ทางบางกอกฟิล์มฯ ได้นำภาพยนตร์เรื่อง ท้าชน ไปให้พระนครฟิลม์จัดจำหน่าย ฝ่ายหลังจึงได้เป็นผู้สร้างบางระจัน 2 โดยไม่มีชื่ออังเคิลปรากฏบนโปสเตอร์
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่จังหวัดสระบุรี โดยเนื้อหาของเรื่องหยิบเอาจากภาคที่แล้วมาเป็นตัวต่อเรื่อง คือพระยาสุกี้ส่งกำลังตามล่าหลวงพ่อธรรมโชติ แต่สิ่งที่เพิ่มเติมจนเป็นแก่นของเรื่องคือ การแตกความสามัคคีของคนไทยด้วยกันเอง โดยกำหนดให้คู่กรณีเป็น พระยาเหล็ก กับ นายมั่น ศิษย์ของหลวงพ่อธรรมโชติซึ่งถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าชุมเขานางบวช นอกจากนี้ยังได้เพิ่มเติมทางเทคนิคพิเศษเพื่อให้เข้ากับยุคสมัยของงานสร้าง ซึ่งได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์มาตั้งแต่ภาพยนตร์ยังไม่ฉายว่า มีส่วนคล้ายคลึงกับภาพยนตร์จากต่างประเทศเรื่อง "300"
บางระจัน 2 เข้าฉายวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 ท่ามกลางกระแสความวุ่นวายทางการเมืองอย่างหนัก โดยมีแฟนหนังจำนวนมากที่ไม่ยอมไปดูเรื่องนี้ ซึ่งมีแฟนหนังบางส่วนที่ได้ชมให้ความเห็นว่า มีหลายองค์ประกอบที่ยังไม่ดีพอ และไม่ควรจะมีภาคต่อ บ้างว่า เหมือนเป็นการรีเมก โดยโครงเรื่อง เนื้อหา ตลอดจนการเล่าเรื่อง แทบไม่มีอะไรแตกต่างจากภาคแรกเลย เพียงเพิ่มเติมตัวละครเข้าไปเล็กน้อย  ส่วนนักแสดงหน้าใหม่ เช่น ภราดร ศรีชาพันธุ์ ก็อาจไม่ใช่จุดขายที่น่าสนใจของภาพยนตร์อย่างที่ผู้สร้างคาดหวังไว้ ด้วยปริมาณความแพร่หลายทางการโปรโมทและไม่มีกระแสแรงเท่าภาคที่แล้ว จึงหยุดจำนวนรายได้จากการฉายเพียงประมาณ 14 ล้านบาท
บางระจัน 2 ยังถือเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของ บุญถิ่น ทวยแก้ว ผู้ออกแบบงานสร้าง จิรพันธ์ ปั้นคง ผู้กำกับคิวบู๊ และ จอห์น อิสรัมย์ ผู้ร่วมแสดง
สหพันธ์ฟุตบอลคอซอวอ
สหพันธ์ฟุตบอลคอซอวอ (Federata e Futbollit e Kosovës; FFK, Фудбалски савез Косова / Fudbalski savez Kosova) เป็นหน่วยงานที่บริหารฟุตบอลในประเทศคอซอวอ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่พริสตีนา สหพันธ์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1946 โดยในตอนนั้น ยังเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมฟุตบอลยูโกสลาเวีย ต่อมาประเทศได้รับเอกราช และมีแฟดิล วอกรารี ดำรงตำแหน่งประธานของสหพันธ์จนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 2018 สหพันธ์ทำหน้านที่ดูแลการแข่งขันฟุตบอลถึง 8 รายการในประเทศ
อาเนอา การ์ซิอา
อาเนอา วอนีกันน์ การ์ซิอา (Anea Wauneegunn Garcia) เป็นนางแบบและนางงามชาวโดมินิกัน-อเมริกัน เธอเป็นรองชนะเลิศอันดับ 2 ในการประกวดมิสยูเอสเอ 2015 และเป็นผู้ชนะคนที่สามในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ก่อนที่ภายหลังจะถูกปลดออกจากตำแหน่งเนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้
ชีวิตส่วนตัว
อาเนอา การ์ซิอา เกิดในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา คุณยายของเธอนำเธอไปเลี้ยงโดยเป็นผู้ปลูกฝังตัวเธอ อาเนอาเป็นผู้ชนะมิสโรดไอแลนด์ยูเอสเอ 2015 และเป็นตัวแทนรัฐโรดไอแลนด์ ในการประกวดมิสยูเอสเอ 2015 และสามารถคว้าตำแหน่งรองอันดับ 2 ในการประกวดมิสยูเอสเอ 2015 มาครองได้สำเร็จ ต่อมาเธอได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมิสแกรนด์สาธารณรัฐโดมินิกัน เพื่อมาประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 ณ ประเทศไทย และเธอก็สามารถตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 มาครองได้สำเร็จ แต่ต่อมาเธอถูกปลดออกจากตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ทำให้แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์ รองอันดับ 1 ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแทน
มิสยูเอสเอ 2015
อาเนอาชนะเลิศมิสโรดไอแลนด์ยูเอสเอ 2015 จึงได้เป็นตัวแทนรัฐโรดไอแลนด์ ในการประกวดมิสยูเอสเอ 2015 ณ แบตันรูช รัฐลุยเซียนา ในการประกวดรอบตัดสิน วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เธอคว้ารองชนะเลิศอันดับ 2 โดยผู้ชนะมิสยูเอสเอในปีนี้คือ "โอลิเวีย จอร์แดน" นางงามจากรัฐโอคลาโฮมา
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015
อาเนอาได้รับการแต่งตั้งเป็นมิสแกรนด์สาธารณรัฐโดมินิกัน 2015 และเป็นตัวแทนประเทศสาธารณรัฐโดมินิกัน ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลครั้งที่ 3 ซึ่งมีการเก็บตัวทำกิจกรรมที่จังหวัดตราด และอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งการประกวดรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ณ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก กรุงเทพมหานคร อาเนอาเป็นผู้ชนะตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2015 เป็นผู้ชนะคนที่สามในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล โดยมีสาวงามจากออสเตรเลีย อินเดีย ฟิลิปปินส์ และไทยเป็นรองชนะเลิศตามลำดับ ต่อมาหลังจากดำรงตำแหน่งได้ 4 เดือน อาเนอาไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ทำให้ แคลร์ เอลิซาเบธ พาร์กเกอร์ รองชนะเลิศอันดับ 1 จากออสเตรเลีย มาดำรงตำแหน่งแทน
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
โกลดี ฮอว์น
โกลดี จีน ฮอว์น (Goldie Jeanne Hawn่; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ในบางโอกาสเป็นนักร้อง ชาวอเมริกัน เธอสร้างชื่อเสียงจากรายการสเกตช์คอเมดีทางช่องเอ็นบีซีกับรายการ Rowan & Martin's Laugh-In (1968–70) ก่อนที่จะได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ จากการแสดงเรื่อง Cactus Flower (1969)
ฮอว์นยังเป็นดาราทำเงินมากกว่า 3 ทศวรรษ แสดงในภาพยนตร์อย่าง There's a Girl in My Soup (1970), Butterflies Are Free (1972), The Sugarland Express (1974),  Shampoo (1975), Foul Play (1978), Seems Like Old Times (1980), และ Private Benjamin (1980) ซึ่งเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ผลงานถัดมาของเธอในภาพยนตร์ อาทิ Overboard (1987), Bird on a Wire (1990), Death Becomes Her (1992), Housesitter (1992), The First Wives Club (1996), และ The Banger Sisters (2002) หลังจากห่างหายการแสดงภาพยนตร์ 15 ปี เธอกลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งกับเรื่อง Snatched (2017) เธอเป็นมารดาของนักแสดง โอลิเวอร์ ฮัดสัน, เคต ฮัดสัน และไวแยต รัสเซลล์ เธอยังมีความสัมพันธ์กับนักแสดงเคิร์ต รัสเซลล์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983
ซิมคา
ซิมคา (Simca ; Société Industrielle de Mécanique et de Carrosserie Automobile) เป็นชื่อผู้ผลิตรถยนต์ของฝรั่งเศสในอดีต ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477 โดย เฮนรี่ ทีโอดอร์ ปิโกซสิ และปิดกิจการในปี พ.ศ. 2522 โดยบริษัท พีเอสเอ เจ้าของรถยนต์ยี่ห้อ ซีตรอง และ เปอโยต์ ของประเทศฝรั่งเศส
กามเธนุ
กามเธนุ (कामधेनु,, ), หรือ สุรภี (सुरभि, หรือ सुरभी,  ) เป็นเทวีวัวที่ปรากฏในศาสนาฮินดู ถือให้เป็นมารดาของโคทั้งปวง ในประติมานวิทยามักแสดงนางในรูปวัวสีขาว ศีรษะเป็นสตรี มีเต้านม ปีกนก และหางเป็นนกยูง หรือในรูปวัวตัวขาวที่ภายในเต็มไปด้วยเทพเจ้าองค์อื่น
Dethawia
Dethawia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ Pyrenees
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดสอนในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ เปิดสอน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2514
== หน่วยงานและหลักสูตร == คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพเปิดสอน 9 สาขาวิชา ใน 6 ภาควิชา ได้แก่
ป้ายโฆษณา
ป้ายโฆษณา หรือ แผงโฆษณา (billboard หรือในสหราชอาณาจักรหรือส่วนอื่นของโลกเรียก hoarding) เป็นสิ่งก่อสร้างกลางแจ้งขนาดใหญ่สำหรับโฆษณา โดยทั่วไปจะตั้งอยู่บริเวณที่มีการสัญจรคับคั่ง เช่นถนนที่มีการจราจรแออัด ป้ายโฆษณานี้จะแสดงโฆษณาสำหรับผู้คนและผู้ขับรถ โดยปกติแล้วจะแสดงสโลแกนและสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ป้ายโฆษณาตั้งอยู่ในที่สูงที่สามารถเห็นได้โดยกลุ่มเป้าหมาย
ป้ายโฆษณาขนาดใหญสุด ตั้งอยู่บริเวณสำคัญ บนถนนสายสำคัญ ทางด่วน หรือบริเวณสำคัญ และให้ผู้บริโภคที่มีอยู่คับคั่งเห็น (ส่วนมากเป็นบริเวณการจราจรแออัด)
ชัยมงคล 7 ประการ
ชัยมงคล 7 ประการ เป็นหลักความเชื่อของชาวจังหวัดเชียงใหม่ในสมัยโบราณ ในการสร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งชัยมงคล 7 ประการนี้หมายถึง สิ่งซึ่งเป็นมงคลต่อการสร้างเมือง 7 ประการ ซึ่งผู้สร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งก็คือพญามังราย เชื่อว่าสิ่งมงคลทั้ง 7 ประการนี้จะเป็นผลดีต่อการสร้างเมืองเชียงใหม่ ซึ่งจะนำมาสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความอุดมสมบูรณ์ของบ้านเมือง ซึ่งหลักชัยมงคล 7 ประการนี้ ได้ปรากฏอยู่ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ดังนี้
“ ...อันแต่ก่อนเราได้ยินสืบมาว่ากวางเผือกสองตัวแม่ลูกลุกแต่ป่าใหญ่หนเหนือมาอยู่ชัยภูมิที่นี้ คนทั้งหลายย่อมกระทำบุชาเป็นชัยมงคลปฐมก่อนแลอันหนึ่งว่าฟานเผือกสองตัวแม่ลูกมาอยู่ชัยภูมิที่นี้รบหมา หมาทั้งหลายพ่ายหนีบ่อาจจัดตั้งได้สักตัว เป็นชัยมงคลถ้วนสอง อันหนึ่งเล่าเราทั้งหลายได้หันหนูเผือกกับบริวาร 4 ตัว ออกมาแต่ชัยภูมิที่นี้ เป็นชัยภูมิถ้านสาม อันหนึ่งภูมิฐานที่เราจัดตั้งเวียงนี้ สูงวันตกหลิ่งมาออก เป็นชัยภูมิถ้วนสี่ อันหนึ่งอยู่ที่นี้ หันน้ำตกแต่อุชอปัตตาดอยสุเทพ มาเป็นแม่น้ำไหลขึ้นหนเหนือ แล้วไหลดะไปหนวันออกแล้วไหลไปใต้ แล้วไหลไปวันตกเกี้ยวเวียงกุมกาม แม่น้ำนี้เป็นนครคุณเกี้ยวเมือง อันเป็นชัยมงคลถ้วนห้า แม่น้ำนี้ไหลแต่ดอยมาที่ขุนน้ำ ได้ชื่อว่าแม่ข่า ไหลเมื่อวันออกแล้วไหลไปใต้เทียบข้างแม่น้ำปิง ได้ชื่อว่าแม่โถต่อเท่าบัดนี้แล อันหนึ่งหนองใหญ่มีวันออกเฉียงเหนือแห่งชัยภูมิ ได้ชื่อว่าอิสาเนราชบุรี ว่าหนองใหญ่หนอิสานท้าวพระยาต่างประเทศจักมาบูชาสักการะมากนัก เป็นชัยมงคลถ้วนหกแล อันหนึ่งน้ำระมิงคืไหลมาแต่อ่างสรงอันพระพุทธเจ้า เมื่อยังทรมาน ได้มาอาบในดอยอ่างสรง ไหลมาออกเป็นขุนน้ำแม่ระมิงค์ ภายวันออกเวียง เป็นชัยมงคลถ้วนเจ็ดแล...”
Succowia
Succowia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ หมู่เกาะคานารี ตะวันตกและเมดิเตอร์เรเนียนกลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แขวงบางชัน
บางชัน เป็นแขวงหนึ่งในเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงบางชันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเขตคลองสามวา มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงบางชัน ได้แก่
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวง ได้แก่
ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตา
ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตา (Delta-beta thalassemia) เป็นทาลัสซีเมียประเภทหนึ่ง ซึ่งเป็นกลุ่มโรคเลือดที่มีความผิดปกติในการสังเคราะห์ห่วงลูกโซ่โปรตีนของเฮโมโกลบิน ซึ่งสืบทอดทางกรรมพันธุ์ผ่านลักษณะด้อยของออโตโซม (autosomal recessive) โดยสัมพันธ์กับหน่วยย่อยของเฮโมโกลบินส่วนเดลตา
อาการ
บุคคลที่มีทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาปกติจะไม่มีอาการอะไร แต่ก็อาจจะมีเม็ดเลือดแดง (microcytosis) ที่เล็กกว่าปกติ
กลไก
โดยทางพันธุศาสตร์แล้ว ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาสืบทอดทางกรรมพันธุ์ผ่านลักษณะด้อยของออโตโซม (autosomal recessive) ซึ่งหมายความว่าทั้งพ่อแม่ (คือ ยีนทั้ง 2 ก๊อปปี้) ต้องมียีนนี้ คนที่เป็นพาหะจะได้ยีนปกติที่สามารถผลิตเฮโมโกลบินเอมาจากพ่อหรือแม่ และได้ยีนที่ไม่สามารถผลิตเฮโมโกลบินเอจากอีกคนหนึ่ง ทาลัสซีเมียประเภทนี้พิจารณาว่ามีน้อย
ในด้านพยาธิสรีรภาพของโรค โปรตีนโกลบินแบบเดลตาและบีตาจะมีการหลุดหาย (deletion) ดังนั้นยีนที่ได้รับการถอดรหัส (คือ ทำก๊อปปี้อาร์เอ็นเอ ) จะเป็นยีนแกมมาที่อยู่บนโครโมโซมที่เสียหาย
ถ้าบุคคลมีการกลายพันธุ์เป็นยีนเดลตา0ทั้งสอง ก็จะไม่สามารถผลิตเฮโมโกลบินแบบเอ2 (alpha2,delta2) ได้ แต่ว่า นี่ค่อนข้างมีผลน้อยเพราะว่าในเลือด เพียงแค่ 2-3% ของเฮโมโกลบินที่ผลิตในผู้ใหญ่เป็นเฮโมโกลบินแบบเอ2 ดังนั้น แม้บุคคลนี้ก็ยังมีกำหนดเลือดที่เป็นปกติ คือ จำนวนเม็ดเลือดแดง, เฮโมโกลบินรวม, และปริมาตรของเม็ดเลือดแดงโดยเฉลี่ย (MCV) ทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตามียีนกลายพันธุ์ตำแหน่งหนึ่งที่จุด +69
ความสัมพันธ์กับทาลัสซีเมียแบบบีตา
ความสำคัญในการรู้จักว่ามีทาลัสซีเมียแบบเดลตา-บีตาก็คือ เมื่อมันอาจจะพรางวินิจฉัยของทาลัสซีเมียแบบบีตา เพราะว่าปกติแล้วในทาลัสซีเมียบีตา ระดับเฮโมโกลบินเอ2 จะสูงขึ้น แต่ว่า การมีทาลัสซีเมียเดลตา-บีตาร่วมด้วยจะลดระดับของเฮโมโกลบินเอ2 จนถึงระดับปกติ และดังนั้นจะพรางการวินิจฉัยว่ามีทาลัสซีเมียแบบเบตา
การวินิจฉัย
การวินิจฉัยทาลัสซีเมียเดลตา-บีตาอาศัยค่าที่แสดงเม็ดเลือดแดงว่าสีจาง (hypochromic) และเม็ดเล็ก (microcytic) โดยเป็นส่วนของการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ ซึ่งสามารถใช้วินิจฉัยเหตุผลที่บุคคลมีภาวะโลหิตจาง ซึ่งในกรณีนี้เป็นเพราะทาลัสซีเมีย
การรักษา
ในการรักษาทาลัสซีเมียแบบนี้ เรื่องที่น่าเป็นห่วงก็คือภาวะโลหิตจาง และดังนั้น การถ่ายเลือดก็จะเป็นวิธีการรักษาอย่างหนึ่ง แต่การถ่ายเลือดก็อาจจะนำปัญหาอย่างอื่น ๆ มาได้ การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเป็นทางเลือกอีกอย่างหนึ่ง แต่ว่าทั้งคนบริจาคและคนรับบริจาคไขกระดูกต้องเข้ากันได้ และโอกาสเสี่ยงอย่างอื่น ๆ ก็ต้องประเมินด้วย
ออร์บิทัล (วงดนตรี)
ออร์บิทัล (Orbital) เป็นดูโอจากอังกฤษ ในแนวเทคโน ประกอบด้วยสมาชิก สองพี่น้อง ฟิล ฮาร์ตนอลล์ และ พอล ฮาร์ตนอลล์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1989 ถึง 2004 และกลับมาอีกครั้งในปี 2009 โดยชื่อของวงนั้นได้มาจาก ลอนดอนออร์บิทัล  (London Orbital) ซึ่งเป็นชื่อถนนมอเตอร์เวย์ในเกรตเตอร์ลอนดอน
จักรพรรดินีโซอี พอร์ฟีโรเกนิตา
โซอี พอร์ฟีโรเกนิตา ( แปลว่า "ชีวิต" ; ราวค.ศ. 978 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1050) พระนางครองราชย์เป็นจักรพรรดินีพระประมุขแห่งไบแซนไทน์ ตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1028 จนกระทั่งสวรรคตในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1050 พระนางทรงปกครองเคียงข้างพระราชสวามีทั้งสามพระองค์ และพระราชโอรสบุญธรรม คือ จักรพรรดิมิคาเอลที่ 5 คาลาฟาเตส และพระขนิษฐาคือ จักรพรรดินีธีโอโดรา พอร์ฟีโรเกนิตา จักรพรรดินีโซอีทรงกุมพระราชอำนาจที่แท้จริงร่วมกับจักรพรรดินีธีโอโดราเพียงแค่สองเดือนในช่วงเมษายนและมิถุนายน ค.ศ. 1042
เจ้าหญิงโซอีทรงเป็นพระราชธิดาองค์รองในจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 ซึ่งเป็นพระจักรพรรดิร่วมกับพระเชษฐาคือ จักรพรรดิบาซิลที่ 2 จักรพรรดิบาซิลสวรรคตขณะเจ้าหญิงโซอีมีพระชนมายุ 47 พรรษา ราชบัลลังก์ไบแซนไทน์จึงตกแก่พระราชชนกของพระนางเพียงผู้เดียว จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 ไม่ทรงมีพระราชโอรส พระองค์ทรงหวังให้ราชวงศ์ยังคงดำรงอยู่ต่อไปโดยพยายามให้พระราชธิดาอภิเษกสมรส เจ้าหญิงโซอีทรงมีพระชนมายุ 50 พรรษาแล้ว ต้องทรงเสกสมรสกับโรมานอส อาร์กีรอส ขุนนางอาวุโส
โซอีและพระราชสวามีได้ครองบัลลังก์ในอีกสามวันต่อมาหลังจากพระราชชนกสวรรคต ชีวิตสมรสเต็มไปด้วยปัญหาและหลังจากนั้นห้าปี จักรพรรดิโรมานอสที่ 3 ถูกพบว่าสวรรคตในอ่างสรงน้ำของพระองค์ การสวรรคตของพระองค์นั้นมีผู้อยู่เบื้องหลังคือจักรพรรดินีโซอี หรือคนรักวัยหนุ่มของพระนาง คือ มิคาเอล หรือทั้งสองร่วมวางแผนกัน ทั้งสองสมรสกันในวันที่เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น และมิคาเอลผู้มีพื้นเพเป็นเพียงชาวนาได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิเคียงข้างจักรพรรดินีโซอี เจ็ดปีต่อมา จักรพรรดินีโซอีทรงได้รับการชักชวนให้รับพระราชนัดดาของพระสวามีที่สวรรคตมาเป็นโอรสบุญธรรมซึ่งชื่อว่า มิคาเอล เช่นกัน
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ ราวค.ศ. 978 - 1028
เจ้าหญิงโซอีทรงเป็น "พอร์ฟีโรเกนิตา" หรือ "ผู้ประสูติในรัชกาล" หรือ "ผู้ประสูติในสีม่วง" อันเป็นสร้อยพระนามของพระโอรสธิดาที่ประสูติในช่วงจักรพรรดิกำลังเสวยราชย์อยู่ เจ้าหญิงโซอีเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 กับจักรพรรดินีเฮเลนา  พระราชชนกของเจ้าหญิงทรงเป็นจักรพรรดิร่วมตั้งแต่มีพระชนมายุได้ 2 พรรษา ในปีค.ศ. 962 พระเชษฐาของพระองค์คือ จักรพรรดิบาซิลที่ 2 เป็นพระประมุขร่วมที่อาวุโสกว่า ทรงพยายามไม่ให้เจ้าหญิงผู้เป็นพระราชนัดดาเสกสมรสกับเหล่าขุนนางไบแซนไทน์ เพื่อไม่ให้พระสวามีเหล่านันอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ได้ ในฐานะผู้หญิง พระองค์ไม่สามารถใช้อำนาจรัฐใดๆได้ พวกพระองค์ทำได้เพียงแค่เลือก หรือยอมรับหรือไม่ จากพระสวามีซึ่งจะได้รับสิทธิต่างๆเมื่อทรงเสกสมรสแล้ว ดังนั้น เจ้าหญิงโซอีจึงใช้พระชนม์ชีพอย่างน่าคลุมเครือในไกเนซีอุม (เขตพระราชฐานสตรี) เป็นระยะเวลาหลายปี
เจ้าหญิงโซอีทรงมีศักดิ์และสิทธิ์ที่จะได้รับเลือกเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิอ็อทโทที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปีค.ศ. 996 คณะราชทูตครั้งที่สองจัดขึ้นในปีค.ศ. 1001 หัวหน้าคณะคือ อาร์นัล์ฟที่ 2 อาร์กบิชอปแห่งมิลาน ได้รับพระราชโอรงการให้คัดเลือกพระราชธิดาสามพระองค์ของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 มาเป็นพระมเหสีของจักรพรรดิอ็อทโท พระราชธิดาองค์โตคือ เจ้าหญิงยูโดเซีย ทรงเสียโฉมจากไข้ทรพิษ ส่วนพระราชธิดาองค์เล็กคือ เจ้าหญิงธีโอโดรา ทรงมีรูปโฉมเรียบๆธรรมดา อาร์นัล์ฟจึงเลือกเจ้าหญิงโซอี พระชนมายุ 23 พรรษา ผู้งดงาม ซึ่งจักรพรรดิบาซิลที่ 2 ทรงเห็นด้วย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1002 เจ้าหญิงทรงติดตามอาร์นัล์ฟกลับไปยังอิตาลี แต่เมื่อเรือมาถึงบารี ก็ทราบข่าวว่าจักรพรรดิอ็อทโทสวรรคตแล้ว ทำให้พระนางต้องเสด็จกลับ
เมื่อจักรพรรดิบาซิลสวรรคต จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 ได้ครองบัลลังก์ รัชกาลของพระองค์ระยะสั้นไม่ถึง 3 ปี ตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1025 ถึง 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1028 โอกาสที่เจ้าหญิงโซอีจะได้อภิเษกสมรสเกิดขึ้นในปีค.ศ. 1028 เมื่อคณะทูตของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เดินทางมาถึงคอนสแตนติโนเปิล เพื่อทูลขอการอภิเษกสมรส จักรพรรดิคอนสแตนตินและเจ้าหญิงโซอีทรงปฏิเสธเมื่อทราบว่าคู่อภิเษกคือเจ้าชายไฮน์ริช วัยเพียง 10 พรรษา ซึ่งเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิค็อนราทที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงตั้งพระทัยว่าราชวงศ์ของพระองค์ยังคงอยู่ต่อไป โดยหนึ่งในพระราชธิดาของพระองค์ต้องเสกสมรสกับขุนนางที่เหมาะสม บุคคลแรกคือขุนนางผู้โดดเด่นชื่อ คอนสแตนติน ดาลาสเซนอส อดีตดุ๊กแห่งแอนติออก ที่ปรึกษาของจักรพรรดิพยายามที่จะเลือกบุคคลที่อ่อนแอเพื่อที่พวกเขาจะสามารถควบคุมได้ พวกเขาจึงชักชวนให้จักรพรรดิทรงปฏิเสธดาลาสเซนอสหลังจากที่เขาเดินทางมาถึงเมืองหลวง โรมานอส อาร์กีรอส เจ้าเมืองคอนสแตนติโนเปิล เป็นตัวเลือกถัดไป เจ้าหญิงธีโอโดราท้าทายพระราชชนกโดยปฏิเสธที่จะเสกสมรสกับโรมานอส อาร์กีรอส ทรงเถียงว่าอาร์กีรอสสมรสแล้ว โดยภรรยาของอาร์กีรอสถูกบังคับให้ผนวชเป็นชีเพื่อเปิดทางให้อาร์กีรอสแต่งงานเข้าราชวงศ์  และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดทางสายเลือดมากเกินไปจากการเป็นพระญาติกัน ดังนั้นจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 8 ทรงเลือกเจ้าหญิงโซอีเป็นชายาในโรมานอส เจ้าหญิงโซอีและโรมานอสเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1028 ในวิหารหลวงภายในพระราชวัง สองวันหลังจากนั้นจักรพรรดิคอนสแตนตินก็เสด็จสวรรคต และคู่สมรสใหม่ได้นั่งราชบัลลังก์ไบแซนไทน์
จากโรมานอสที่ 3 ถึงมิคาเอลที่ 5 ค.ศ. 1028 - 1042
หลังจากทรงใช้เวลาหลายปีประทับร่วมกับพระขนิษฐา จักรพรรดินีโซอีทรงเกลียดชังเจ้าหญิงธีโอโดรา จักรพรรดินีโซอีทรงชังจูงให้จักรพรรดิโรมานอสแต่งตั้งหนึ่งในองครักษ์ของจักรพรรดิเป็นผู้ปกครองของเจ้าหญิงธีโอโดรา โดยมีคำสั่งให้ลอบสอดแนมเจ้าหญิง ไม่นานหลังจากนั้น เจ้าหญิงธีโอโดราทรงถูกกล่าวหาว่าวางแผนช่วงชิงราชบัลลังก์โดยครั้งแรกร่วมมือกับเจ้าชายพรีเซียนในปีค.ศ. 1030 ตามมาด้วยร่วมมือกับคอนสแตนติน ไดโอจีนิส ผู้ว่าราชการจังหวัดซีร์เมียมในปีค.ศ. 1031 จักรพรรดินีโซอีทรงกล่าวหาพระขนิษฐาว่าทรงมีส่วนในการวางแผนสมคบคิด และเจ้าหญิงธีโอโดราถูกส่งไปคุมขังที่อารามเปตริออน จักรพรรดินีโซอีเสด็จเยี่ยมพระขนิษฐาหลังจากนั้นและทรงบังคับให้พระขนิษฐาสาบานตนเข้าสู่พระศาสนา
จักรพรรดินีโซอีทรงหมกมุ่นอยู่แต่การดำรงไว้ซึ่งราชวงศ์มาซิโดเนีย พระนางทรงอภิเษกสมรสกับโรมานอสขณะมีพระชนมายุถึง 50 พรรษาแล้วแต่พระนางก็ทรงพยายามอย่างยิ่งที่จะให้ทรงพระครรภ์ พระนางทรงพึ่งเวทมนตร์คาถา เครื่องราง และน้ำยาขนานต่างๆ แต่ก็ไม่เป็นผล ความล้มเหลวในการตั้งครรภ์ทำให้ทั้งสองพระองค์ห่างเหินกัน และจักรพรรดิโรมานอสทรงปฏิเสธที่จะประทับบรรทมร่วมกับพระมเหสี จักรพรรดิโรมานอสทรงจำกัดการใช้จ่ายของพระมเหสีและให้ความสนพระทัยในพระนางเพียงน้อยนิด
จักรพรรดินีโซอีทรงพิโรธและไม่พอพระทัย จึงทรงมีเรื่องอื้อฉาวกับบุรษคนอื่นๆ ส่วนจักรพรรดิโรมานอสทรงยอมอดทนและมีพระสนมลับเอง ในปีค.ศ. 1033 จักรพรรดินีโซอีทรงหลงรักข้าราชบริพารหนุ่มรูปงามที่ชื่อว่า มิคาเอล พระนางทรงตรัสโอ้อวดคนรักของพระนางอย่างเปิดเผยและทรงตรัสว่าจะทำให้เขากลายเป็นจักรพรรดิ เมื่อได้ยินข่าวลือ จักรพรรดิโรมานอสทรงหวาดหวั่นและทรงไปเผชิญหน้ากับมิคาเอล แต่มิคาเอลก็ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้ ในต้นปีค.ศ. 1034 จักรพรรดิโรมานอสทรงพระประชวร และเป็นที่เชื่อได้ว่าจักรพรรดินีโซอีกับมิคาเอลวางแผนลอบวางยาพิษพระองค์ ในวันที่ 11 เมษายน จักรพรรดิโรมานอสสวรรคตขณะสรงน้ำในอ่างสรงน้ำ ตามคำรายงานของ มิคาเอล เซลโลส ข้าราชสำนักและต่อมาคือนักพงศาวดาร ระบุว่า ผู้ติดตามคนหนึ่ง "จับพระเศียรของพระองค์ขึ้นจากน้ำ และพยายามทำเหมือนจะบีบพระศอของพระองค์" จอห์น สไกลิตเซส เขียนถึงง่ายๆ ว่า จักรพรรดิโรมานอสถูกจับกดน้ำตามคำสั่งของมิคาเอล มัทธิวแห่งอีเดสซาบันทึกว่าจักรพรรดินีโซอีวางยาพิษปลงพระชนม์จักรพรรดิโรมานอส
จักรพรรดินีโซอีทรงอภิเษกสมรสกับมิคาเอล ในวันเดียวกับที่จักรพรรดิโรมานอสที่ 3 สวรรคต วันต่อมาทั้งสองพระองค์ได้เรียกอัครบิดร อเล็กซิออสแห่งคอนสแตนติโนเปิล มาทำพิธีราชาภิเษกให้แก่จักรพรรดิพระองค์ใหม่ แม้ว่าในตอนแรกเขาจะปฏิเสธที่จะทำพิธีครองราชย์ให้ แต่จักรพรรดินีทรงจ่ายทองคำให้เขา 50 ปอนด์เขาจึงเปลี่ยนใจ เขาจึงดำเนินการสวมมงกุฎให้มิคาเอลเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ เฉลิมพระนามว่า จักรพรรดิมิคาเอลที่ 4 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในปีค.ศ. 1041
แม้ว่าจักรพรรดินีโซอีทรงเชื่อว่าจักรพรรดิมิคาเอลเป็นพระสวามีที่เอาใจใส่พระนางมากกว่าจักรพรรดิโรมานอส แต่พระนางก็ทรงคิดผิด จักรพรรดิมิคาเอลที่ 4 ทรงกังวลว่า จักรพรรดินีโซอีอาจจะทำให้พระองค์พบจุดจบเหมือนจักรพรรดิโรมานอสได้ ดังนั้นพระองค์จึงกีดกันจักรพรรดินีโซอีออกจากการเมือง พระองค์จึงมอบพระราชอำนาจทั้งหมดไปให้พระเชษฐา คือ จอห์น เดอะ ออร์ฟาโนโทรพรอส ซึ่งเป็นขันที จักรพรรดินีโซอีทรงถูกกักบริเวณแต่เพียงไกนาซีอุมของพระราชวัง และทรงถูกเฝ้าระวังอย่างเข้มงวด จักรพรรดินีผู้ไม่ทรงพอพระทัยพยายามสบคบคิดต่อต้านจอห์นแต่ไม่เป็นผล