cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาสนวิหาร
กฎหมาย
ตามกฎหมายศาสนจักรของนิกายโรมันคาทอลิก ความสัมพันธ์ระหว่างบิชอปกับอาสนวิหารเปรียบได้กับความสัมพันธ์ระหว่างศิษยาภิบาลกับโบสถ์ประจำเขตแพริช ทั้งสองต่างก็มีอำนาจเหนือเขตที่กำหนดไว้ บิชอปมีอำนาจควบคุมมุขมณฑล ศิษยาภิบาลมีหน้าที่ควบคุมเขตแพริช ทั้งสองต่างก็มีความรับผิดชอบต่อสิ่งก่อสร้าง บิชอปมีความรับผิดชอบต่ออาสนวิหาร ศิษยาภิบาลมีความรับผิดชอบต่อโบสถ์ เมื่อใช้กฎการเปรียบเทียบที่ว่านี้เพื่อจะเปรียบเทียบว่าอาสนวิหารก็คือโบสถ์หนึ่งในเขตการปกครองหนึ่งซึ่งโบสถ์อื่น ๆ ในเขตนั้นก็จะมามีส่วนเกี่ยวข้องกันด้วย
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
อิซาเบลลา สจวตบุตรีของเดวิดและอเดเลีย สจวตเกิดที่นครนิวยอร์ก และแต่งงานกับจอห์น โลเวลล์ “แจ็ค” การ์ดเนอร์ บุตรชายของจอห์น แอล. และ แคทเธอริน อี. (พีบอดี) การ์ดเนอร์ แห่งบอสตันในรัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1860 ในนครนิวยอร์ก จากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่บอสตัน ขณะที่อิซาเบลลา สจวตเป็นนักเรียนประจำอยู่ที่ปารีสก็มีข่าวลือว่าได้กระโดดออกนอกหน้าต่างโรงเรียนและหนีไปกับแจ็ค ระหว่างการเดินทางกลับสหรัฐอเมริกาก็ได้มีการประกาศว่ามารดาของอิซาเบลลา สจวตผู้ขณะนั้นอยู่ในวัยสี่สิบกว่าให้กำเนิดแก่บุตรชายคนที่สองชื่อเจมส์ ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่าเจมส์อันที่จริงแล้วเป็นบุตรของอิซาเบลลา สจวตเองกับแจ็ค ปู่ของแจ็คโจเซฟ พีบอดีเป็นเจ้าของเรือผู้มีฐานะดีอยู่ที่ซาเล็ม สร้างฐานะขึ้นมาด้วยการนำพริกเข้าจากสุมาตราและเป็นผู้ที่มีฐานะมั่งคั่งที่สุดคนหนึ่งในสหรัฐเมื่อเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1844
อาสนวิหาร
ฐานะของอาสนวิหาร
ตามกฎหมายศาสนจักรคาทอลิก อาสนวิหารแบ่งเป็น
บางครั้งตำแหน่งของมุขนายกมหานครที่มีความสำคัญและความรับผิดชอบสูงและปริมุขนายกอื่นอยู่ในความรับผิดชอบก็จะเรียกว่า "Primate" เช่น บิชอปของอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรีและอาสนวิหารยอร์กที่ประเทศอังกฤษ และอาสนวิหารรูอ็องที่ประเทศฝรั่งเศส แต่อาสนวิหารของ "Primate" ก็ยังคงเป็นอาสนวิหาร "Metropolitical Cathedral" มิได้เป็น "Primatial Cathedral" อย่างที่ตำแหน่งระบุไว้
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
สังคมบอสตันมีฉายาให้อิซาเบลลา สจวตหลายชื่อที่รวมทั้ง “เบลเล” “ดอนนาอิซาเบลลา” “อิซาเบลลาแห่งบอสตัน” “มิสซิสแจ็ค” อิซาเบลลาสร้างชื่อเสียงให้กับการซุบซิบในสังคมหลายอย่างรวมทั้งเป็นผู้มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีรสนิยมดี และมีพฤติกรรมที่นอกแบบแผนของสังคมโดยทั่วไป เช่นเมื่อคลาดรถไฟไปงานสังคมกับสามี อิซาเบลลาก็หว่านล้อมให้องค์การรถไฟให้ขอยืมรถไฟมาใช้เป็นการส่วนตัว หรือในการปรากฏตัวโดยไม่มีกำหนดการณ์ในการแสดงคอนเซิร์ตในปี ค.ศ. 1912 ที่ตามปกติแล้วเป็นโอกาสที่เป็นทางการ โดยสวมสิ่งที่คาดบนศีรษะที่มีตัวอักษรสีแดงว่า “Oh, you Red Sox” ที่ทำให้มีรายงานว่าถึงกับแทบจะทำให้เกิดความอลวนกันขึ้น ซึ่งเป็นการแสดงถึงอุปนิสัยที่ออกไปทางที่เรียกว่า “พิกล” (eccentric)
อาสนวิหาร
ฐานะของอาสนวิหาร
อาสนวิหารที่อยู่ในระดับ Primatial Cathedral จริง ๆ ก็ได้แก่ อาสนวิหารลียง ที่ประเทศฝรั่งเศส ที่รู้จักกันในนามของ "La Primatiale" และ อาสนวิหารลุนด์ (Lund) ที่ ประเทศสวีเดน อาสนวิหารลิอองนอกจากจะปกครองมุขมณฑลของตนเองแล้วก็ยังมีความรับผิดชอบต่อบิชอปประจำมุขมณฑลเซ็นส์ (Sens) และอัครมุขมณฑลปารีสด้วย มาจนถึงการปฏิวัติฝรั่งเศส ขณะที่อาสนวิหารลุนด์มี  อาสนวิหารอุปป์ซาลา (Uppsala Cathedral) อยู่ในความรับผิดชอบนอกจากมุขมณฑลของตนเอง
นอกจากตำแหน่ง "Primate" แล้ว ก็ยังมีตำแหน่งอัครบิดร ซึ่งเป็นตำแหน่งของบิชอปประจำเขตอัครบิดรเวนิส ประเทศอิตาลี และเขตอัครบิดรลิสบอน ประเทศโปรตุเกส อาสนวิหารที่เป็นแต่อัครบิดรแต่ชื่อโดยไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งอัครบิดรก็มี อัครมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน ที่กรุงโรม เพราะที่นั่นถือว่าที่กรุงโรมมีพระสันตะปาปาเป็นอัครบิดรอยู่แล้ว แต่เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงยกเลิกตำแหน่ง "อัครบิดรตะวันตก" ของท่านเอง
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
หลังจากการเสียชีวิตของสามีในปี ค.ศ. 1898 อิซาเบลลาก็เริ่มสร้างพิพิธภัณฑ์ที่เป็นแบบวังเรอเนสซองซ์ในเวนิสในอิตาลีโดยมีวิลลาร์ด ทอมัส เซียร์สเป็นสถาปนิก อิซาเบลลามีบทบาทเกี่ยวข้องกับทุกขั้นตอนของการออกแบบ ที่ทำให้เซียร์สกล่าวว่าตนเองเป็นเพียงวิศวกรที่ทำให้งานออกแบบของอิซาเบลลาเป็นจริงขึ้นมาได้เท่านั้น ตัวตึกล้อมรอบลานหญ้าตรงกลางซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างลักษณะนี้สิ่งแรกที่สร้างขึ้นในสหรัฐอเมริกา  อิซาเบลลาตั้งใจที่จะใช้ชั้นสองและสามเป็นห้องแสดงภาพ เดิมชั้นล่างเป็นห้องดนตรีขนาดใหญ่ แต่ต่อมาอิซาเบลลาแบ่งออกไปเพื่อแสดงภาพเขียนชิ้นใหญ่ชื่อ “นักเต้นรำชาวสเปน” โดย จอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์  ชั้นสองแสดงพรมทอแขวนผนัง ตัวอิซาเบลลาเองพำนักอยู่บนชั้นสี่เมื่อมาพำนักอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ หลังจากที่เสียชีวิตชั้นนี้ก็ใช้เป็นสำนักงาน อิซาเบลลาต้องการที่จะออกแบบให้เป็นคฤหาสน์ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ และใช้เป็นที่พำนักเป็นประจำทุกปีหลังจากที่สร้างเสร็จ เมื่อยังมีชีวิตอยู่ก็มักจะจัดงานเลี้ยงอยู่สม่ำเสมอ แต่ขณะเดียวกันก็เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์แก่สาธารณชนเป็นเวลาสองวันทุกปี
อาสนวิหาร
ฐานะของอาสนวิหาร
บางโบสถ์ที่ถูกยกเลิกการเป็นอาสนวิหารแล้วควรจะเรียกว่า "โปรโตคาธีดราล" แต่ก็ยังเรียกกันอยู่ว่า "อาสนวิหาร" ก็มี เพราะเรียกกันมาจนติด เช่นอาสนวิหารอันท์เวิร์พ(Antwerp) ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ตำแหน่งบิชอปถูกยกเลิกไปตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศส
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
อิซาเบลลาเสียชีวิตที่เฟนเวย์คอร์ทเมื่ออายุ 84 ปี ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ก็มีเพื่อนที่เป็นจิตรกรและนักเขียนผู้มีชื่อเสียงหลายคนที่รวมทั้งจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์, เจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์, แอนเดอร์ส ซอร์น, เฮนรี เจมส์, โอะคะคุระ คะคุโซะ และ แฟรงค์ มาเรียน ครอว์ฟอร์ด
อาสนวิหาร
ต้นสมัยกลาง: คณะนักบวช
เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 8 Chrodegang (ค.ศ. 743 - ค.ศ. 766) บิชอปแห่งเมืองเม็ทซ (Metz) ประเทศฝรั่งเศส รวบรวมวินัยของเคลอจีของอาสนวิหาร ซึ่งเป็นที่เป็นที่ยอมรับเป็นข้อปฏิบัติกันทั่วไปที่ประเทศเยอรมนีและบริเวณอื่นของทวีปยุโรป  แต่กฎนี้ไม่เป็นที่นิยมใช้กันในประเทศอังกฤษ  ตามกฎของ Chrodegang เคลอจีของอาสนวิหารควรจะอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกันและต้องอยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าหน้าที่พิเศษที่แต่งตั้งขึ้น กฎของ Chrodegang ปรับปรุงมาจาก “วินัยของนักบุญเบเนดิกต์” (Rule of St Benedict) เมื่อ จีซา (Gisa) ชาวลอแรน (แขวงหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส) มาดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งเว็ลส์ (Wells) ในประเทศอังกฤษ ระหว่างปีค.ศ. 1061 - ค.ศ. 1088 ท่านก็พยายามเอากฎ Chrodegang เข้ามาใช้ปฏิบัติที่อาสนวิหารเว็ลส์ประเทศอังกฤษแต่ก็ไม่สำเร็จ
ปลายสมัยกลาง: อาสนวิหารแบบอารามและแบบเซคิวลาร์
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 เคลอจีประจำอาสนวิหารแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกใช้ชีวิตอยู่กันในอารามเป็นคณะนักพรต เช่น คณะเบเนดิกติน อาสนวิหารแบบนี้เรียกว่าอาสนวิหารแบบอาราม (Monastic) อีกกลุ่มหนึ่งเป็นคณะเคลอจีที่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณใด ๆ นอกจากการปฏิบัติตามกฎหมายศาสนจักรโดยทั่วไป ฉะนั้นเคลอจีประจำอาสนวิหารประเภทหลังจึงเรียกกันว่า “แคนัน” (Canon) อาสนวิหารแบบหลังนี้รู้จักกันว่าอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ (secular)
อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
งานสะสมศิลปะของอิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
ในปี ค.ศ. 1990 พิพิธภัณฑ์ก็ถูก โจรกรรมครั้งใหญ่ โดยโจรแต่งตัวเป็นตำรวจจับยามมัดและโขมยภาพเขียนไป 13 ภาพที่รวมทั้ง “เล่นดนตรี” โดย โยฮันส์ เวร์เมร์, ภาพร่างห้าภาพโดยเอ็ดการ์ เดอกาส์ และงานอีกสามชิ้นโดยแรมบรังด์ที่รวมทั้ง “พายุในทะเลกาลิลี” ซึ่งเท่าที่ทราบเป็นภาพทะเลทัศน์ภาพเดียวที่แรมบรังด์เขียน ในปัจจุบันภาพเหล่านี้ก็ยังคงหายไป การสืบสวนโดยสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกาก็ยังคงดำเนินอยู่
อาสนวิหาร
ปลายสมัยกลาง: อาสนวิหารแบบอารามและแบบเซคิวลาร์
เมื่อปลายยุคกลางอาสนวิหารในประเทศเยอรมนีและอังกฤษมักจะเป็นแบบอาราม ในประเทศเดนมาร์กเริ่มแรกก็อาสนวิหารทั้งหมดก็เป็นแบบอารามสังกัดคณะเบเนดิกติน ยกเว้นอาสนวิหาร Børglum ซึ่งขึ้นอยู่กับคณะ Praemonstratensian ซึ่งเป็นคณะย่อยของคณะออกัสติเนียน หลังจากการปฏิรูปศาสนาอาสนวิหารเหล่านี้ก็เปลี่ยนเป็นอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์  เช่นเดียวกับเดนมาร์ก ที่ประเทศสวีเดนอาสนวิหารอุบสลาแต่เดิมขึ้นอยู่กับคณะเบเนดิกติน มาเปลี่ยนเป็นเซคิวลาร์ ประมาณปี ค.ศ. 1250 จากนั้นประเทศสวีเดนก็มีคำสั่งให้อาสนวิหารทุกแห่งในประเทศนั้นเลิกขึ้นกับอารามและเปลี่ยนมาเป็นเซคิวลาร์ และให้ตั้งสภาเคลอจี (Chapter) ที่มีแคนันอย่างน้อยสิบห้าคนต่อ
ในยุคกลางที่ประเทศฝรั่งเศสอาสนวิหารมักจะเป็นแบบอาราม แต่ก็มาเปลี่ยนเป็นอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ กันเกือบหมดเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 อาสนวิหารสุดท้ายที่เปลี่ยนคืออาสนวิหารซีส์ (Seez) ซึ่งแต่เดิมขึ้นอยู่กับคณะออกัสติเนียน มาจนถึงปี ค.ศ. 1547 เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงอนุญาตให้เปลี่ยนอาสนวิหารที่เหลือก็มาเปลี่ยนเป็นแบบเซคิวลาร์กันหมดระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
ในกรณีของอาสนวิหารแบบอาราม การปกครองจะขึ้นกับคณะนักบวชที่อารามนั้นสังกัด และสมาชิกทุกคนของอารามจะต้องอาสัยอยู่แต่ภายในอารามเท่านั้น ส่วนการปกครองของอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์จะมาจากสภาเคลอจี เช่น Dean, Precentor, Chancellor และ Tresurer
ประมุขของอาสนวิหาร
ยกเว้นเกาะอังกฤษประมุขของอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์จะมีดำรงตำแหน่ง “Provost” (หรือ praepositus, Probst, อื่น ๆ)  Provost นอกจะมีหน้าที่รักษากฎภายในโบสถ์แล้วก็ยังมีหน้าที่ดูแลเจ้าหน้าที่อื่น ๆ ในสภาเคลอจีของอาสนวิหาร  หน้าที่เกี่ยวกับศาสนพิธี และที่ดินที่เป็นของโบสถ์ หน้าที่หลังนี้ทำให้ Provost บางคนละเลยหน้าที่ ทำให้เกิดมีการตั้งตำแหน่งใหม่ขึ้นที่เรียกว่า Dean ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องหลังนี้ บางกรณีทางโบสถ์ก็จะยุบตำแหน่ง Provost  แต่อาสนวิหารที่ยังมี  Provost เป็นประมุข บางทีก็ดำรงตำแหน่ง Archdeacon ด้วยและเป็นหัวหน้าของสภาเคลอจี
ตำแหน่ง Provost นี้ใช้กันแพร่หลายในประเทศเยอรมัน แต่ไม่ใช้กันในประเทศอังกฤษบิชอป จีซา (Gisa) พยายามเอาตำแหน่งนี้มาใช้ที่อาสนวิหารเวลส์ในฐานะหัวหน้าของสภาเคลอจี แต่ต่อมาตำแหน่ง Provost นี้ก็ไปขึ้นกับเคลอจีอื่น ตำแหน่ง Provost ที่อาสนวิหารเบเวอร์ลี (Beverley Minster) เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของตำแหน่งนี้ แต่ Provost ที่เบเวอร์ลีเป็นเจ้าหน้าที่ภายนอกที่มีอำนาจปกครองโบสถ์แต่ไม่มีที่นั่งในบริเวณที่สวดมนต์ภายใน (choir) และไม่มีสิทธิออกเสืยง
ในประเทศเยอรมนีและสแกนดิเนเวียและบางโบสถ์ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ตำแหน่ง Provost เป็นตำแหน่งสำหรับหัวหน้าของสภาเคลอจี ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ฝรั่งเศสมีอาสนวิหาร 136 อาสนวิหาร แต่เพียง 38 แห่งที่อยู่ใกล้เยอรมนีหรือทางใต้ที่สุดเท่านั้นที่มีตำแหน่ง Provost เป็นหัวหน้ากลุ่มเจ้าหน้าที่ปกครองโบสถ์ ที่อาสนวิหารอื่นตำแหน่ง Provost เป็นตำแหน่งย่อยขึ้นอยู่กับตำแหน่งอื่น  อาสนวิหารโอเทิง อาสนวิหารลียง อาสนวิหารชาทร์ ต่างก็มี Provost สองคนที่ขึ้นอยู่กับตำแหน่งอื่น
ระบบการปกครองระยะแรก
การที่เกาะอังกฤษ (British Isles) เป็นเกาะที่มีเนื้อที่น้อย แทนที่จะแบ่งมุขมณฑลอย่างชัดเจนเช่นประเทศอื่นในทวีปยุโรป  อังกฤษใช้ระบบ "มุขมณฑลเคลื่อนที่" โดยจะแบ่งมุขมณฑลตามที่ตั้งของกลุ่มชน เช่น บิชอปของชาวแซกซันใต้ หรือชาวแซกซันตะวันตก "คาเทดรา" จะเป็นแบบที่ย้ายไปไหนมาไหนได้ตามการเคลื่อนย้ายของชุมชน
ตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงมุขมณฑลจะเห็นได้จากการการประชุมบิชอปที่ลอนดอน เมื่อปี ค.ศ. 1075 ที่อาร์ชบิชอปลองฟรอง (Lanfranc) เป็นประธาน ผลจากการประชุมทำให้มีการย้ายหรือเปลี่ยนแปลงมุขมณฑลในบางเขต เช่น มีคำสั่งให้บิชอปของกลุ่มชนแซ็กซอนใต้ย้ายจากมุขมณฑลเซลซี (Selsey) ไปอยู่ที่ชิคเชสเตอร์ ให้บิชอปแห่งวิลท์เชอร์และดอร์เซ็ทย้ายคาเทดรา" จากแชร์บอร์น (Sherborne) ไปโอลด์เซรัม (Old Sarum) (ใกล้เมืองซอลส์บรี (Salisbury)) และให้บิชอปแห่งเมอร์เซีย (Mercia) ย้ายอาสนวิหารจากลิคฟิลด์ (Lichfield) ไปเชสเตอร์ (Chester) การย้ายบิชอปเหล่านี้ทำให้เราเห็นร่องรอยการย้ายถิ่นฐานของชนกลุ่มต่าง ๆ  เช่น การแบ่งมุขมณฑลที่ไอร์แลนด์ของมีธ (Meath) ซึ่งมีผลทำให้เขตมีธไม่มีอาสนวิหาร และออสซอรี (Ossory) ที่อาสนวิหารอยู่ที่คิลเค็นนี  (Kilkenny) มุขมณฑลสกอตแลนด์ก็เช่นเดียวกันเป็นมุขมรฑลแบบเคลื่อนที่
ระบบการปกครองปลายยุคกลาง
ระหว่างปลาย คริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 อังกฤษมีอาสนวิหารแบบอารามปกครองโดยนักพรตพอ ๆ กับอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ที่ปกครองโดยสภาเคลอจีที่ประกอบด้วย แคนัน นำโดยดีน อาสนวิหารบาธ (Bath) มีมุขมณฑลร่วมกับเวลส์ และอาสนวิหารโคเว็นทรี (Coventry) มีมุขมณฑลร่วมกับ ลิคฟิลด์เป็นต้น
การปฏิรูปศาสนา
ระบบการปกครองอาสนวิหารมีผลกระทบกระเทือนมากที่สุดเมื่อมีการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ (English Reformation) ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ประเทศอังกฤษแยกตัวมาจากการปกครองของนิกายโรมันคาทอลิก โบสถ์ที่เคยขึ้นตรงต่อคริสตจักรคาทอลิกก็ย้ายมาขึ้นกับคริสตจักรแห่งอังกฤษ การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์ของอังกฤษ ที่มีผลกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงต่อสถานภาพของอาสนวิหารทั่วทั้งเกาะอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นด้านวัตถุหรือรูปการปกครองของอาสนวิหาร
หลังจากอังกฤษแยกตัวออกมาเป็นนิกายอิสระจากคาทอลิก พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ก็มีพระราชโองการสั่งให้ยุบอารามและยึดทรัพย์อารามทั้งหมดในประเทศอังกฤษตามการยุบอาราม ยกเว้นอาสนวิหารบาธและอาสนวิหารโคเว็นทรีซึ่งได้รับการสถาปนาใหม่ให้เป็นอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ โดยมี Dean เป็นผู้ปกครองและมีแคนันระหว่าง 12 คน อย่างเช่นที่  อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี และอาสนวิหารเดอร์แรม จนลงไปถึง 4 คนที่ อาสนวิหารคาร์ไลส์ (Carlisle Cathedral) ตำแหน่ง “Precentor” ที่เคยเป็นตำแหน่งสำคัญของ “ระบบเก่า” (Old Foundation) ก็ถูกลดความสำคัญลงมา
นอกจากยุบอาสนวิหารเดิมแล้วพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสร้างอาสนวิหารขึ้นใหม่ 6 แห่งจากอารามเดิม แต่ละแห่งปกครองโดยแคนันประจำมุขมณฑล (secular canon) ทั้ง 6 แห่งมี เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ เท่านั้นที่มิได้รักษาฐานะอาสนวิหารเอาไว้
โบสถ์ใหญ่ ๆ ที่ต่อมาได้รับเลื่อนฐานะเป็นอาสนวิหารหลังจากการปฏิรูปศาสนาก็มี อาสนวิหารเซาท์เวลล์ (Southwell cathedral) อาสนวิหารซัทเธิร์ค (Southwark cathedral) อาสนวิหารริพอน (Ripon cathedral) อาสนวิหารเซนต์อัลบัน
การบริหาร
ตามปกติแล้วสภาเคลอจีของอาสนวิหารแบบเซคิวลาร์ จะมีตำแหน่งสำคัญสี่ตำแหน่งหรือมากกว่านอกเหนือไปจากแคนัน สี่ตำแหน่งดังกล่าวนี้คือ Dean, Precentor, Chancellor และ Treasurer ผู้ถือตำแหน่งทั้งสี่นี้เรียกรวมกันว่า quatuor majores personae จะมีที่นั่งประจำตำแหน่งเฉพาะในบริเวณที่พิธีภายในโบสถ์
ระบบการอยู่นอกโบสถ์เช่นนี้ทำให้เกิดระบบที่เรียกว่า Vicars choral แคนันแต่ละคนจะมี Vicar ที่ทำหน้าแทน จะนั่งประจำที่ของแคนนอนในที่ทำพิธีในกรณีที่แคนันไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ และจะนั่งที่นั่งต่ำกว่าถ้าแคนนอนปฏิบัติหน้าที่ได้  Vicar ไม่มีสิทธิออกเสียงในที่ประชุมและเป็นตำแหน่งที่ปลดไม่ได้  ความสำคัญของ Vicar คือเป็นผู้ทำหน้าที่แทนแคนันเมื่อแคนนอนไม่อยู่  Vicar บางที่ก็จะจัดเป็น สภาเคลอจีของตนเอง ภายใต้การปกครองของ Dean และ สภาเคลอจีของอาสนวิหาร
ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและนักบวช
ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและสภาเคลอจีของอาสนวิหารแบบ“เซ็คคิวลาร์” ก็ไม่ต่างกับ ความสัมพันธ์ระหว่างมุขนายกและมุขมณฑลของอาสนวิหารแบบอาราม ทั้งสองกรณีเคลอจีจะทำหน้าที่เป็นปรึกษาของมุขนายกฉะนั้นโยบายทุกอย่างของมุขนายกก่อนที่จะนำมาปฏิบัติได้จะต้องได้รับการอนุมัติจากนักบวชก่อน
สถาปัตยกรรมของอาสนวิหาร
แผนผังของอาสนวิหารส่วนใหญ่ถ้ามองจากด้านบนจะเป็นรูปกางเขน (Latin cross) หรือ กากบาท (Greek cross) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของหน้าที่ของอาสนวิหารที่เป็นสถานที่คริสต์ชนใช้เป็นที่สักการบูชา นอกจากนั้นสิ่งก่อสร้างจะประกอบด้วยที่สำหรับบุคลากร ที่ทำคริสต์ศาสนพิธี ชาเปล ออร์แกน และสึ่งอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับประเพณีทางศาสนาและการบริหารอาสนวิหาร
อาสนวิหารแบบอารามและอาสนวิหารแบบ “เซ็คคิวลาร์” บางทีจะมีระเบียงคดยื่นออกมาทางด้านข้างของวัด กันผู้ใช้จากลมและฝน เช่นที่ อาสนวิหารกลอสเตอร์ เดิมบริเวณนี้ใช้เป็นที่ทำวัตร เช่น ลอกหนังสือ หรือใช้เป็นที่เดินวิปัสนา นอกจากนั้นบางอาสนวิหารก็ยังมีหอประชุมนักบวช สำหรับเคลอจี ห้องประชุมที่ยังพบกันอยู่ที่ประเทศอังกฤษมักจะเป็นรูปแปดเหลี่ยม เช่นที่อาสนวิหารเวลส์ บางครั้งด้านหน้าอาสนวิหารจะเป็นจัตุรัสสำคัญของเมืองที่ตั้งอยุ่เช่นที่เมืองฟลอเรนซ์ หรืออาจจะตั้งอยู่ในบริเวณของอาสนวิหารเองที่มีกำแพงล้อมรอบ เช่นที่อาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี หรือ อาสนวิหารซอลสบรี ที่ยังเห็นกำแพงบางส่วน นอกจากตัวอาสนวิหารแล้วก็อาจจะมีสิ่งก่อสร้างอื่นที่เป็นของอาสนวิหารอยู่ในบริเวณเดียวกันด้วย เช่นโรงเรียน
คุณค่าของอาสนวิหาร
อาสนวิหารหลายแห่งมีความสวยงามทางสถาปัตยกรรมและมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์จนทำให้ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก มาจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 อาสนวิหารจะเป็นสัญลักษณ์ของเมือง เพราะความใหญ่โตและส่วนใหญ่จะมีหอสูงทำให้มองเห็นได้แต่ไกล แต่ในปัจจุบันอาสนวิหารส่วนใหญ่จะถูกล้อมรอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างหรือถูกบังโดยตึกระฟ้า นอกจากอาสนวิหารบางแห่งที่ชุมชนต่อต้านทางกฎหมาย โดยห้ามสิ่งก่อสร้างสูงใกล้อาสนวิหารอย่างอาสนวิหารโคโลญ ที่ประเทศเยอรมนี
นอกเหนือจากการเป็นสถานที่สำหรับการสักการบูชาแล้วอาสนวิหารยังเป็นสิ่งที่มีคุณค่าและความสำคัญทางศิลปะและสถาปัตยกรรมเป็นอย่างมากเพราะอาสนวิหารหลายแห่งใช้เวลาหลายร้อยปีจึงสร้างเสร็จ ทำให้เราได้เรียนรู้ถึงการวิวัฒนาการของศิลปะ เช่นเราจะเห็นการพัฒนาของสถาปัตยกรรมกอธิคได้อย่างชัดเจนที่อาสนวิหารกลอสเตอร์ นอกจากสิ่งก่อสร้างแล้วอาสนวิหารก็ยังเป็นที่สะสมวัตถุที่มีค่าเช่นหน้าต่างประดับกระจกสี ประติมากรรมไม้และหิน อนุสาวรีย์สำหรับสำหรับผู้เสียชีวิตที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เฟอร์นิเจอร์ไม้แกะสลัก  และเรลิก ต่าง ๆ ซึ่งมีความสำคัญทั้งทางศาสนาและศิลปะ เช่นที่อาสนวิหารอาเคิน ที่เป็นที่เก็บเสื้อที่เชื่อกันว่าเป็นเสื้อที่นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ใส่วันที่ท่านถูกตัดหัว นอกจากนั้นอาสนวิหารยังเป็นที่ที่มีความสำคัญต่อชุมชนที่อาสนวิหารตั้งอยู่เพราะอาสนวิหารเป็นที่รวบรวมสิ่งของเช่น ป้าย ข้อเขียน กระจกสี หรือภาพเขียนที่บอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาของเมืองนั้น
ความสวยงามและความสำคัญดังกล่าวนี้ทำให้อาสนวิหารเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวมาเป็นเวลาหลายร้อยปี บางอาสนวิหารที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวจะมีระบบเก็บค่าผ่านประตูสำหรับผู้ที่เข้าชมอาสนวิหารที่มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับศาสนพิธี บางทีก็จะมีบริการมัคคุเทศก์ ร้านขายหนังสือ หรือร้านกาแฟเล็ก ๆ เช่นที่ อาสนวิหารแห่งชาติที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
ER
ER, Er อาจหมายถึง
การขนส่งสาธารณะ
การขนส่งสาธารณะ คือบริการคมนาคมขนส่งผู้โดยสารที่สามารถใช้ได้โดยสาธารณชน ซึ่งแตกต่างจากรถแท็กซี รถร่วม หรือรถเมล์เช่าเหมาคันที่จะไม่รับผู้โดยสารแปลกหน้าหากไม่มีการตกลงกันก่อนล่วงหน้า
วิธีการขนส่งสาธารณะรวมไปถึงรถประจำทางสาธารณะ รถราง รถลาก และรถไฟ แล้วยังหมายรวมถึงระบบขนส่งมวลชนเช่นรถไฟฟ้าและรถไฟฟ้าใต้ดินและเรือข้ามฟาก สายการบิน รถทัวร์ และรถไฟระหว่างเมืองมักจะใช้ในการขนส่งผู้โดยสารระหว่างเมือง มีการพัฒนาเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในหลายพื้นที่ทั่วโลกอีกด้วย
การขนส่งสาธารณะส่วนใหญ่ให้บริการโดยมีกำหนดเวลา แท็กซี่ร่วมให้บริการเมื่อมีผู้โดยสารหรือมีผู้โดยสารเต็มคันแล้วแต่กรณี ระบบการขนส่งที่เป็นโครงข่ายรองมีให้บริการในพื้นที่ที่มีประชากรน้อยหรือในพื้นที่ที่ต้องการการให้บริการส่งถึงหน้าบ้าน
การขนส่งสาธาณะในมหานครมีความแตกต่างในพื้นที่เอเซีย อเมริกาเหนือ และยุโรปเป็นอย่างมาก ในเอเซียการขนส่งมวลชนมีผู้ให้บริการคือบริษัทเอกชนหรือมหาชนที่แสวงหาผลกำไรและผู้ลงทุนทางการอสังหาริมทรัพย์ ในอเมริกาเหนือ หน่วยงานด้านการขนส่งมวลชนเป็นผู้ดูแลการบริการขนส่งสาธารณะ ในยุโรป รัฐบาลมักมอบหมายให้บริษัทเอกชนเป็นผู้ดูแลจัดการการขนส่งสาธารณะ
Tm
TM อาจหมายถึง
การขนส่งสาธารณะ
บริการขนส่งสาธารณะได้รับกำไรจากการเก็บค่าโดยสารซึ่งอาจจะขึ้นอยู่กับระยะทางของการเดินทางหรืออาจจจะเก็บแบบราคาเดียวก็ได้ หากมีจำนวนผู้โดยสารมากและราคาค่าเดินทางสูงพอก็อาจจะทำให้มีกำไรได้ ทั้งนี้รัฐบาลอาจจะอัดฉีดเงินภาษีเพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน เมืองบางเมืองมีการให้บริการขนส่งสาธารณะที่ไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยรัฐบาลเป็นผู้ออกค่าดำเนินงานทั้งหมด
เหตุผลทางประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ทำให้มีการใช้การขนส่งสาธารณะในรูปแบบที่แตกต่างกันไป ประเทศในโลกเก่ามักมีระบบที่น่าเชื่อถือและครอบคลุมพื้นที่ใหญ่ซึ่งให้บริการเมืองที่มีประชากรมากแต่เดิม ทั้งนี้ประเทศในโลกใหม่มักประสบปัญหา "คนเมือง" และมีระบบขนส่งมวลชนที่ไม่ทั่วถึง
เอดินบะระ
เอดินบะระ (Edinburgh; Dùn Èideann; บางคนอ่าน/เขียนผิดเป็น: เอดินเบิร์ก) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของสก็อตแลนด์รองจากเมืองกลาสโกว์ และเป็นเมืองหลวงของประเทศสกอตแลนด์ และเป็นหนึ่งใน 32 เขตการปกครองของสกอตแลนด์
เอดินบะระได้รับการยอมรับเป็นเมืองหลวงของสกอตแลนด์ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นที่ทำการของรัฐบาลสกอตแลนด์, รัฐสภาสกอตแลนด์ และศาลสูงสุดสกอตแลนด์ ภายในเมืองเป็นที่ตั้งของพระราชวังฮอลีรูด ซึ่งเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของกษัตริย์อังกฤษในดินแดนสกอตแลนด์ นครเอดินบะระเป็นศูนย์กลางของการศึกษา โดยเฉพาะด้านแพทยศาสตร์และวรรณกรรม ถือเป็นเมืองศูนย์กลางทางการเงินอันดับสามในสหราชอาณาจักร (รองจากกรุงลอนดอนและเมืองกลาสโกว์) ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองดึงดูดผู้คนมากมายมาเยี่ยมชมแห่งนี้ และเป็นเมืองที่มีผู้มาเยือนเป็นอันดับของในสหราชอาณาจักร ใน ค.ศ. 2016 มีชาวต่างชาติมาเยือนกว่า 1.75 ล้านคน
เอดินบะระเป็นเมืองมากประชากรเป็นอันดับสองของสกอตแลนด์ (รองจากกลาสโกว์) และเป็นเมืองมากประชากรเป็นอันดับแปดในสหราชอาณาจักร มีประชากรตามทะเบียนราษฎร 488,050 คน (ค.ศ. 2016) เฉพาะท้องที่เอดินบะระ และมีประชากร 518,500 คน (ค.ศ. 2018) สำหรับทั้งเมือง เขตเมืองเก่าและใหม่ของเอดินบะระได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
เอดินบะระยังเป็นเมืองที่ได้ชื่อว่าเป็น "เมืองเป็นมิตรกับเด็ก" เนื่องจากภายในเมืองมีสถานที่ท่องเที่ยวที่เหมาะสำหรับเด็กมากมาย เช่น พิพิธภัณฑ์วัยเด็กและเรื่องเล่าของผู้คน (Museum of Childhood and People’s Story) สวนสัตว์ที่มีศูนย์การศึกษาที่เคลื่อนไหวได้จริง (Dynamic Education Centre) โลกแห่งผีเสื้อและแมลง (Butterfly & Insect World) และโลกทะเลลึก (Deep Sea World) เป็นต้น
ศัพท์มูลวิทยา
คำว่า เอดิน มีรากศัพท์มาจากชื่อ ไอดิน (Eidyn) ซึ่งเป็นชื่อบริเวณที่ตั้งของเมืองในปัจจุบัน คำดังกล่าวเป็นคำในกลุ่มภาษาเคลต์บริติชซึ่งเป็นภาษาที่เคยพูดกันพื้นที่แถบนี้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีข้อมูลว่าคำดังกล่าวมีความหมายอะไร พื้นที่ไอดินถูกพิชิตโดยชาวแองเกิลในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และต่อมาถูกพิชิตโดยชาวสกอตในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ต่อมาเมื่อภาษาได้พัฒนาการเป็นภาษาสมัยใหม่ ได้มีการเติมคำว่า บระ (burh) และต่อมาจึงเพี้ยนเป็น เอดินบะระ (Edinburgh)
ภูมิอากาศ
เอดินบะระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร เหมือนกับพื้นที่ส่วนใหญ่ของสกอตแลนด์
คูริฮาระ
คูริฮาระ (栗原市 (Kurihara-shi)) เป็นนครในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 จากการควบรวม 9 เมือง และ 5 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็นเมืองใหม่ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 804.93 ตารางกิโลเมตร ประชากร 77,012 คน
ขั้นตอนวิธีของคาร์เกอร์
ในวิทยาการคอมพิวเตอร์และทฤษฎีกราฟ ขั้นตอนวิธีของคาร์เกอร์ (Karger's algorithm) เป็น Monte Carlo method เพื่อคำนวณหา การตัดน้อยสุด (minimun cut) ของกราฟต่อเนื่อง ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นโดย David Karger
โดยการตัดน้อยสุด คือ จำนวนเส้นเชื่อมน้อยสุดที่ต้องลบออกเพื่อให้กราฟแยกเป็น 2 ส่วน(component)
ขั้นตอนวิธี
หลักการของขั้นตอนวิธีนี้ใช้แนวคิดในการย่อเส้นเชื่อม e ในกราฟ หรือกล่าวได้ว่าเป็นการย่อเส้นเชื่อมทำให้ปม 2 ปมที่ต่อกับ e ซ้อนกัน ทำให้ลดจำนวนปมทั้งหมดของกราฟลงไปหนึ่งปม ขั้นตอนวิธีนี้จะดำเนินการย่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเหลือปมในกราฟเพียง 2 ปมเท่านั้น ซึ่งการกระทำนี้มีความเป็นไปได้สูงที่ขั้นตอนวิธีนี้จะคืนการตัดน้อยสุด โดยจะคืนเซตของเส้นเชื่อมที่ต่อกับปมที่เหลือทั้งสอง
การย่อ
การกระทำนี้เอาเส้นเชื่อม e ที่มีปลาย x และ y และย่อมันลงในปมใหม่ v_e ซึ่งจะกลายเป็นเส้นประชิด(adjacent)ของปมเก่าทั้งหมดที่ต่อกับx และ y โดยสามารถเขียนแนวคิดนี้ให้อยู่ให้รูปคณิตศาสตร์ได้
ให้กราฟ และ, การย่อของ G ไปเป็น e (เขียนเป็น ) เป็น มัลติกราฟ เมื่อ:
และ:
เป็นไปได้ที่จะพิสูจน์ว่าการกระทำนี้ไม่ได้ลดภาวะเชิงการนับของการตัดน้อยสุด แต่อาจเป็นการเพิ่มให้มากขึ้น
รหัสเทียม
รหัสเทียมนี้สามารถสร้างขึ้นโดยใช้ 2 ฟังก์ชัน
function Karger(G, K) min := + \infty for i = 1 to K do t := Full_contraction(G) if t < min then min := t return min
function Full_contraction(G) for i := 1 to |V| - 2 do e := Random(\varepsilon) G' = ( V', \varepsilon') := G / e   V := V'    \varepsilon := \varepsilon' return |\varepsilon|
ฟังก์ชัน Full_contraction ทำการย่อเส้นเชื่อมตามขั้นตอนวิธีที่ได้ระบุไว้ จากนั้นทำซ้ำไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเหลือปมในกราฟเพียงสองปม จากนั้นจึงคืนค่าจำนวนเส้นเชื่อมระหว่างสองปมนั้น ซึ่งจะเท่ากับจำนวนตัดน้อยสุด แต่มันไม่สามารถประกันได้ว่าขั้นตอนวิธีนี้จะคืนการตัดที่น้อยที่สุดจริงๆ เพราะฉะนั้นการ excution Full_contraction K ครั้งโดยฟังก์ชัน Karger  จะส่ง parameter K เพื่อให้ทำการคำนวณค่าน้อยสุดเป็นจำนวน K ครั้ง และเก็บคำตอบครั้งที่น้อยที่สุด ซึ่งวิธีนี้จะช่วยลดโอกาสที่จะคืนค่าการตัดน้อยสุดผิด
ประสิทธิภาพเชิงเวลา
ฟังก์ชัน Full_contraction ใช้เวลาในการทำงานในรูปสัญกรณ์โอใหญ่ได้เป็น O(e) เมื่อe คือ จำนวนเชิงเชื่อม เนื่องจากต้องทำการลบเส้นเชื่อมทุกเส้นเชื่อมจนกว่าจะเหลือปมเพียง 2 ปม และการทำฟังก์ชัน Karger เป็นการทำ Full_contraction ซ้ำเป็นจำนวน K รอบ แต่เนื่องจาก K เป็นค่าคงที่ ดังนั้นประสิทธิภาพเชิงเวลาจึงยังคงเป็น O(e) หรือ O(V 2) สำหรับกราฟหนาแน่น
โลมา ลูกบุญมี
โลมา ลูกบุญมี เป็นทั้งแชมป์โลกมวยไทยหญิง 9 สมัย รวมถึงเป็นนักต่อสู้แบบผสมหญิงชาวไทยคนแรกที่ชนะการแข่งในสหรัฐ
ประวัติ
โลมา ลูกบุญมี เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 8 ขวบ และเข้าแข่งขันในระดับอาชีพกว่า 200 ไฟต์ ตลอดจนเคยทำหน้าที่เป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติไทย
มวยไทย
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559 โลมาเป็นตัวแทนทีมชาติไทยเข้าแข่งขันรายการมวยไทยสมัครเล่นชิงแชมป์โลก 2016 ที่จัดขึ้น ณ เยินเชอปิง ประเทศสวีเดน ซึ่งเธอเป็นฝ่ายชนะคะแนนวารา เนโกรดินา จากประเทศรัสเซีย ส่งผลให้เธอเป็นผู้หญิงชาวไทยเพียงคนเดียวที่สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศของการแข่งครั้งนี้
ศิลปะการต่อสู้แบบผสม
วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2561 โลมาเข้าแข่งขันรายการอินวิกตาไฟติงแชมเปียนชิพ ที่แคนซัสซิตี สหรัฐ โดยเธอเป็นฝ่ายชนะคะแนนเมลิสซา หวัง อย่างเป็นเอกฉันท์
อาสนวิหารนักบุญเจมส์ (ซีแอตเติล)
อาสนวิหารนักบุญเจมส์ เป็น อาสนวิหาร ศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่ 804 Ninth Avenue ในย่าน First Hill ของ ซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็น คริสตจักรหลัก ของ อัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล และเป็นที่ตั้งของ พระสังฆราช อัครมุขนายก ซึ่งปัจจุบันคือ พระสังฆราช พอล ดี. เอเตียน อาสนวิหารแห่งนี้ตั้งชื่อตาม นักบุญเจมส์มหาราช นักบุญองค์อุปถัมภ์ ของอัครสังฆมณฑล และเป็นโบสถ์แห่งที่สามในดินแดนที่ปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออัครสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิลที่ใช้ชื่อนี้
ประวัติ
ความต้องการสร้างอาสนวิหารในซีแอตเติลเกิดขึ้นในปี 1903 เมื่อ พระสังฆราช เอ็ดเวิร์ด โอดีอา บิชอปแห่งสังฆมณฑลแห่งเนสควาลี (ต่อมาสะกดว่า "Nisqually") ได้รับเลือกให้ย้ายจากสังฆมณฑลเอพิสโกพัลแห่ง แวนคูเวอร์ วอชิงตัน สังกัดคริสตจักรแห่งอังกฤษ ไปยังสังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล สังกัดพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก การก่อสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2448 อาสนวิหารแห่งนี้สร้างขึ้นในปีพุทธศักราช 2450 ในปี พ.ศ.2459 อาสนวิหารได้รับการบูรณะครั้งใหญ่อันเป็นผลมาจากการพังทลายของโดมใหญ่ การบูรณะครั้งใหญ่อื่นๆ เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2493 และ พ.ศ. 2537 อาสนวิหาร อาราม และสถานที่ถูกกำหนดให้เป็นสถานที่สำคัญของเมืองและเป็นวัดคู่บ้านคู่เมืองของรัฐวอชิงตันในปี พ.ศ.2527
สังฆมณฑลเนสควาลีก่อตั้งขึ้นในแวนคูเวอร์ วอชิงตัน เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1850 โดยพระสันตปาปาปิอุสที่ 9 อาณาเขตของสังฆมณฑลใหม่ถูกแกะสลักจากสังฆมณฑลแห่ง Walla Walla เดิมซึ่งถูกทิ้งร้างและอาณาเขตปกครองจาก Oregon City หลังจากการสังหารหมู่ Whitman  Augustin-Magloire Blanchet พระสังฆราชองค์แรกของสังฆมณฑลใหม่ได้อุทิศอาสนวิหารเพื่อเป็นเกียรติแก่ นักบุญเจมส์มหาราช เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1851
อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มในปี 2446 การวางแผนเขียนแบบเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2447 และการก่อสร้างเริ่มขึ้นในต้นปี พ.ศ. 2448 การวางศิลามุมเอกของอาสนวิหารเกิดขึ้นในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ต่อหน้าคริสตชนมากกว่าห้าพันคน กล่าวกันว่าเป็นการชุมนุมทางศาสนาที่ใหญ่ที่สุดในซีแอตเติลจนถึงเวลานั้น ในขณะที่อาสนวิหารกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โบสถ์เซนต์เอ็ดเวิร์ดซึ่งเป็นโครงสร้างชั่วคราวขนาดเล็กทำหน้าที่เป็นอาสนวิหารสำหรับบิชอป  ได้รับการออกแบบโดยเจมส์ สตีเฟน สถาปนิกชาวซีแอตเติล และตั้งอยู่บนตึกมหาวิหาร ตรงหัวมุมถนนเทอร์รีและถนนโคลัมเบีย  สังฆมณฑลแห่งเนสควาลี ได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น สังฆมณฑลแห่งซีแอตเทิล (Diocese of Seattle) เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2450 และอาสนวิหารแห่งนี้ได้รับการอุทิศในวันที่ 22 ธันวาคมของปีนั้น จุดเด่นของอาสนวิหารคือวิหารพระนางมารีย์ ผู้ปฏิสนธินิรมล ที่ถูกสร้างขึ้นภายในอาสนวิหาร ถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของรัฐวอชิงตัน
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 โดมใหญ่สูง 60 ฟุตซึ่งครอบอาสนวิหารได้พังทลายลงมาภายใต้น้ำหนักของหิมะที่ทับถมกันอย่างหนัก โดมไม่เคยสร้างใหม่ และเมื่ออาสนวิหารเปิดอีกครั้งในวันที่ 18 มีนาคม 1917 การตกแต่งภายในก็เปลี่ยนไปอย่างมาก การปรับปรุงครั้งใหญ่อีกครั้งเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีของสังฆมณฑล ในปี พ.ศ. 2527 สภาเทศบาลเมืองซีแอตเติลกำหนดให้อาสนวิหาร อาราม และพื้นที่เป็นสถานที่สำคัญของเมือง
ในปี พ.ศ. 2537 อาสนวิหารได้รับการบูรณะและปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งล่าสุด ซึ่งพยายามรวมเอาการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากสภาวาติกันที่สอง ที่ปรึกษาด้านการออกแบบพิธีกรรมสำหรับการปรับปรุงใหม่คือคุณพ่อริชาร์ด เอส. วอสโก นักบวชแห่งสังฆมณฑลออลบานี ผู้ดูแลการออกแบบใหม่และการปรับปรุงโบสถ์และพระวิหารหลายแห่งทั่วประเทศ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้รวมถึงการย้ายแท่นบูชาจากตำแหน่งเดิมที่ด้านตะวันออกของอาสนวิหารไปยังทางข้ามที่ใจกลางอาคาร  การปรับปรุงยังรวมถึงการติดตั้งกระจกตาและสกายไลท์เหนือแท่นบูชาใหม่ซึ่งโดมเคยอยู่  ส่วนหนึ่งของการบูรณะในปี 1994 อัฐิของนักบุญฟรานเซส ซาเวียร์ คาบรินีถูกผนึกไว้ใต้พระแท่นบูชาไม้กางเขนศักดิ์สิทธิ์แห่งพระเยซูคริสตเจ้า เคยตั้งไว้ภายในอาสนวิหาร
แยกนพวงศ์ (จังหวัดปทุมธานี)
แยกนพวงศ์ (Nopphawong Intersection) เป็นสี่แยกจุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 (ถนนปทุมธานี-บางเลน) กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี) ในเขตตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี
แยกนพวงศ์
แยกนพวงศ์ อาจหมายถึง
Fm
FM, Fm, fm อาจหมายถึง
จุลมงกุฎเจ้าชายชาลส์แห่งเวลส์
ที่มา
เมื่อครั้งที่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 เสด็จลี้ภัยในหลังจากทรงสละราชสมบัติในฐานะดยุคแห่งวินเซอร์ในปี ค.ศ. 1936 พระองค์ได้นำจุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ซึ่งเป็นจุลมงกุฎที่ใช้ในพระราชพิธีเฉลิมพระอิสริยยศของพระองค์ไปด้วยซึ่งเป็นเรื่องที่ขัดแย้งกันอย่างกว้างขวาง และขัดกฎมณเฑียรบาลของราชสำนักอังกฤษ ซึ่งจุลมงกุฎองค์ที่นำติดพระองค์ไปด้วยนั้น ได้ถูกใช้ในพระราชพิธีเฉลิมพระอิสริยยศของเจ้าชายแห่งเวลส์มาตั้งแต่ปีค.ศ. 1902 รวมทั้งในพระราชพิธีของพระองค์เองในปีค.ศ. 1911
ตามกฎหมายของสหราชอาณาจักร จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร ถือเป็นสิ่งต้องห้ามมิให้นำออกจากสหราชอาณาจักรอย่างเด็ดขาด ไม่ว่าในกรณีใดใดทั้งสิ้น แม้แต่การใช้ที่ดูเหมือนจะถูกกฎหมายนอกสหราชอาณาจักรก็ยังห้าม เช่น ในกรณีของมงกุฎใหม่ คือ มงกุฎแห่งอินเดีย ที่ต้องสร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อทรงในฐานะจักรพรรดิแห่งอินเดีย ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่เดลี (Delhi Durbar) เพราะมงกุฎอิมพีเรียลสเตทที่ใช้สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกไม่สามารถนำออกนอกประเทศได้
ถึงกระนั้นก็เป็นการไม่เหมาะสมที่จะกล่าวหาพระองค์ในข้อหายักยอกเครื่องราชกกุธภัณฑ์ ซึ่งต่อมาในที่สุด จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ก็ได้ถูกส่งคืนมาหลังจากการสิ้นพระชนม์ของดยุคแห่งวินเซอร์ในปี ค.ศ. 1972 และในปัจจุบันนั้นเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งเวลส์ที่ตั้งแสดงอยู่ในเวลส์
การสร้างจุลมงกุฎองค์ใหม่
ในเมื่อไม่มีจุลมงกุฎองค์เดิม ส่วนจุลมงกุฎเจ้าชายเฟรดเดอริคแห่งเวลส์ ซึ่งเป็นองค์ที่สร้างก่อนหน้านั้นเก่าเกินกว่าที่จะใช้ได้ จึงมีความจำเป็นต้องสร้างจุลมงกุฎเจ้าชายแห่งเวลส์องค์ใหม่ในการสถาปนารัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง (Heir Apparent) ขึ้นเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ โดยอันที่จริงแล้วเจ้าชายชาลส์ทรงเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 เมื่อพระชนมายุ 9 พรรษา แต่มิได้มีพิธีอย่างเป็นทางการจนกระทั่งราวสองเดือนก่อนที่มีพระชนมายุครบ 21 พรรษา
การออกแบบ
จุลมงกุฎใหม่นี้ออกแบบตามกฎที่วางไว้โดยสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 โดยให้มีโค้งเพียงโค้งเดียวคาดผ่านเหนือตัวมงกุฎแทนที่จะเป็นสองโค้งตามธรรมเนียมของมงกุฎแบบอังกฤษองค์อื่นๆ เหนือโค้งนั้นเป็นลูกโลกประดับกางเขน โครงมงกุฎทำจากเงินและทองคำ ภายในโครงเป็นหมวกผ้ากำมะหยี่ที่มีขอบเป็นขนเออร์มิน
แม้ว่าโครงสร้างจะออกแบบตามแบบโบราณที่วางไว้ แต่ลักษณะที่ออกมานั้นถือเป็นแบบที่ล้ำสมัย ซึ่งนิยมกันในในการออกแบบในช่วงค.ศ. 1960 โดยจุลมงกุฎองค์นี้สร้างโดยคณะกรรมการที่มีแอนโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, ลอร์ดสโนว์ดอน ซึ่งในขณะนั้นเป็นพระสวามีของเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานท์เตสแห่งสโนว์ดอนเป็นประธาน ลอร์ดสโนว์ดอนเปิดเผยถึงวิธีการออกแบบบางอย่างที่ไม่ตรงตามวิธีโบราณ อาทิเช่น ขนาดของลูกโลกเหนือโค้งนั้นมีขนาดเดียวกับลูกกอล์ฟ เป็นต้น
พระราชพิธีสถาปนาเจ้าชายชาลส์ขึ้นเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ ทำขึ้นที่ปราสาทคายร์นาร์วอน ในเวลส์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1969
การใช้
ในปี ค.ศ. 1974 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระราชทานจุลมงกุฎเจ้าชายแห่งเวลส์ให้พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์แห่งชาติแห่งเวลส์ยืม
เจ้าชายแห่งเวลส์
ส่วน "เจ้าหญิงผู้เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน" (Heir Presumptive) ของราชบัลลังก์อังกฤษเมื่อไม่มีรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงจะไม่ได้รับตำแหน่งเป็น “เจ้าหญิงแห่งเวลส์” และไม่ได้สวมมงกุฎในฐานะ “ประมุขของเวลส์” แต่พระมหากษัตริย์ทรงมีสิทธิในการพระราชทานสิทธิในการสวมจุลมงกุฎแก่รัชทายาทที่เป็นสตรีได้
การใช้ในอนาคต
ตั้งแต่ปีค.ศ. 1831 เป็นต้นมา พระอัครมเหสีของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรต่างก็ได้รับมงกุฎพระอัครมเหสี (consort crown) ที่สร้างขึ้นเฉพาะสำหรับแต่ละพระองค์ แต่จุลมงกุฎเจ้าชายแห่งเวลส์มีด้วยกันเพียงสามองค์เท่านั้น ซึ่งตั้งแต่ปีค.ศ. 1911 ก็มีเจ้าชายแห่งเวลส์เพียงสามพระองค์ที่ได้สวมจุลมงกุฎ
โดยหลังจากที่ได้จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์คืนมาแล้ว สหราชอาณาจักรก็มีจุลมงกุฎเจ้าชายแห่งเวลส์ทั้งหมดสององค์ที่ยังมีสภาพค่อนข้างใหม่ ฉะนั้นเจ้าชายแห่งเวลส์ในอนาคตจึงทรงมีจุลมงกุฎสององค์ให้เลือกแต่อย่างไรก็ตาม อาจจะมีพระบรมราชวินิจฉัยให้ทรงจัดทำขึ้นใหม่เป็นกรณีพิเศษก็ได้
MD
MD, Md หรือ md อาจหมายถึง
เบอร์มิวดาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเบอร์มิวดาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเบอร์มิวดาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
อาร์เมอร์ฮีโร่ 5 เทพนักรบ
ในประเทศไทย ได้เคยออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 07.30 น. และ ช่อง การ์ตูนคลับ แชนเนล ส่วน ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายวีซีดีโดย ทีไอจีเอ
กองทัพปิศาจ
ศัตรูที่แท้จริงของArmor Hero มีความต้องการยึดครองโลกและทำลายหินแสงเงาทั้ง 5 รวมไปถึงทายาทหมู่บ้านแสงเงาที่หลงเหลือในปัจจุบัน ในอดีตได้ถูกนักรบเกราะจักรพรรดิทำการสะกดไว้ในโลกแต่ด้วยพลังสะกดที่เสื่อมลงในอีก49,999ปีต่อมาทำให้กลับมารุกรานโลกอีกครั้ง
การ์ดปิศาจ
การ์ดปิศาจ คือ การ์ดที่ทำการผนึกปิศาจเอาไว้และเมื่อต้องการใช้ปิศาจจึงจำเป็นต้องใช้เครื่องถอดรหัสทำการสแกนการ์ดให้ปิศาจมีชีวิตขึ้นมา สามารถรวมร่างกับมนุษย์ได้ต่อเมื่อการ์ดปิศาจได้ถูกสแกนผ่านเครื่องและมีมุนษย์อยู่ในเครื่องถอดรหัส
ตราแผ่นดินของโบลิเวีย
ตราแผ่นดินของโบลิเวีย เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2322 มีส่วนประกอบดังนี้
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 จัดแข่งขันที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ มีการชิงชัย 8 เหรียญทอง
เอเชียนเกมส์ 1998
เอเชียนเกมส์ 1998 เป็นการแข่งขัน เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 จัดขึ้นที่ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 6 ธันวาคม ถึง 20 ธันวาคม พ.ศ. 2541 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 41 ประเทศ และมีกีฬาแข่งขันทั้งหมด 36 ชนิด โดยสนามแข่งขันที่ใช้เป็นหลัก คือ ศูนย์กีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รังสิต, ศูนย์กีฬาหัวหมาก ของการกีฬาแห่งประเทศไทย และศูนย์กีฬาเมืองทองธานี รวมถึงสนามกีฬาอื่น ๆ คือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน
แมสคอตของการแข่งขันครั้งนี้ คือ ช้าง ไชโย และมีคำขวัญว่า Friendship beyond Frontiers หรือ มิตรภาพไร้พรมแดน
การคัดเลือกเจ้าภาพ
คณะกรรมการบริหารสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ได้ประชุมเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2533 ณ โรงแรมปักกิ่ง พาเลซทาวเวอร์ และมีมติเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ให้บรรจุวาระการประชุมเลือกประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ในปี พ.ศ. 2541 ในการประชุมใหญ่สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียในวันรุ่งขึ้น โดยมีประเทศที่เสนอขอสมัครเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งนี้รวม 3 ประเทศ คือ กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย, กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย, กรุงไทเป ไต้หวัน
การประชุมใหญ่สภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ที่ประกอบด้วยประเทศสมาชิกทั้งสิ้น 37 ประเทศ ได้ประชุมเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2533 ณ โรงแรมปักกิ่ง โดยให้ผู้แทนของประเทศที่เสนอขอรับเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันบรรยายเสนอผลงานการเตรียมตัวรับเป็นเจ้าภาพ (Presentation) ตามลำดับพร้อมทั้งตอบข้อซักถามของผู้แทนประเทศสมาชิกต่าง ๆ จนเป็นที่พอใจแล้ว จึงได้มีการลงคะแนนลับเพื่อเลือกประเทศเจ้าภาพต่อไป
เมืองที่ผ่านการคัดเลือก
ผลการลงคะแนนเลือกประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ปรากฏดังนี้
ที่ประชุมจึงมีมติให้ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ในปี พ.ศ. 2541 ต่อจากเมืองฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น ทำให้ประเทศไทยกลายเป็นประเทศที่ได้จัดกีฬาเอเชียนเกมส์มากที่สุดถึง 4 ครั้ง คือ เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 5 ,เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 6 ,เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 8 และเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13
การเตรียมความพร้อมและพัฒนาการ
รัฐบาลไทยได้แต่งตั้งคณะกรรมาธิการอำนวยการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 อย่างเป็นทางการเพื่อเตรียมการรองรับการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ขึ้นในปี พ.ศ. 2541 โดยมี นายบัญญัติ บรรทัดฐาน รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธาน พร้อมกับได้แต่งตั้งคณะกรรมการออกเป็น 6 สาขา เพื่อดำเนินงานเร่งด่วนในการก่อสร้างสนามรวมทั้งหมู่บ้านนักกีฬาเพื่อรองรับการจัดการแข่งขัน ได้แก่
อย่างไรก็ตาม ประเทศไทยได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างของคณะกรรมการดำเนินการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ขึ้นใหม่ เพื่อให้ดำเนินงานเป็นไปด้วยความรวดเร็วยิ่งขึ้น โดยมี นายพิชัย รัตตกุล รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานคณะกรรมการดำเนินการจัดการแข่งขันฯ และได้แต่งตั้งคณะกรรมการจัดการแข่งขันฯ เป็น 9 ฝ่าย ภายใต้การดูแลของสำนักเลขาธิการ ได้แก่
การแข่งขัน
การจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 คณะกรรมการได้กำหนดกรอบแนวคิดในการดำเนินการจัดพิธีเปิด-ปิดการแข่งขัน โดยต้องแสดงออกถึงการถ่ายทอดปรัชญา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีและความเป็นไทย การดำเนินวิถีชีวิตของชนชาติไทย วิวัฒนาการสู่อนาคตของคนไทย โดยบ่งบอกถึงการแสดงออกซึ่งความเป็นชาวเอเชีย ความเป็นสากลทางการกีฬา โดยให้สอดคล้องกับคำขวัญของการแข่งขันครั้งนี้ คือ "มิตรภาพไร้พรมแดน Friendship Beyond Frontiers" อีกทั้งดำเนินการให้เป็นไปตามธรรมนูญของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ภายในเวลาที่กำหนดไว้ไม่เกิน 3 ชั่วโมง
คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้คัดเลือก บริษัท เจ เอส แอล จำกัด เป็นผู้ดำเนินการจัดพิธีเปิด-ปิดการแข่งขัน โดยพิจารณาจากการนำเสนอความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ที่แปลกใหม่ ความเป็นสากลในรูปแบบการแสดง การใช้เทคนิคพิเศษ แสง สี เสียง ศักยภาพของบริษัท ตลอดจนแม่บทในการดำเนินงาน
ต่อมา คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้มีมติให้ บริษัท เจ เอส แอล จำกัด ปรับลดเวลาในการจัดแสดงพิธีเปิดและพิธีปิดให้กระชับลงกว่าเดิม พิธีเปิดจากเดิมใช้เวลา 3 ชั่วโมงให้คงเหลือ 2 ชั่วโมงครึ่ง และพิธีปิดจากเดิมใช้เวลา 3 ชัวโมงครึ่ง ให้คงเหลือ 2 ชั่วโมง เพื่อให้มีช่วงเวลาเหมาะสมเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดและทอดพระเนตรการแสดง ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน
ในครั้งนี้ ประเทศไทยในฐานะประเทศเจ้าภาพได้ประมวลภาพหมู่ประเทศสมาชิกมาเป็นสัญลักษณ์ อันจะเสนอให้โลกรับรู้ได้ถึง "SPIRIT OF ASIA" หรือ "จิตวิญญาณแห่งบูรพา" โดยทำให้ภาพกระจ่างชัด ด้วยการแบ่งออกเป็น 4 ช่วง และมีความหมายโดยนัยอีกหนึ่งระดับ คือ
พิธีเปิด
พิธีเปิดราชมังคลากีฬาสถานและพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 จัดขึ้นในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธี ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา โดยเสด็จด้วย การจุดไฟในกระถางคบเพลิงเมื่อวันที่ 6 ธ.ค. 2541 นักวิ่งคบเพลิงมอบให้ สมรักษ์ คำสิงห์นำไปจุดไฟที่บุษบก ก่อนที่ไฟในบุษบกจะพุ่งไฟไฟใส่กระถางคบเพลิง ระหว่างนั้นชาวพนักงานรัวเปิงและประโครมสังข์คั่นไปด้วย
ด้วยความคิดรวบยอดและสัญลักษณ์สำคัญดังกล่าว จึงจัดการแสดงพิธีเปิดและพิธีปิดร่วมกันด้วยเรื่องราวของจิตวิญญาณแห่งบูรพาอันเป็นเอกภาพ โดยแบ่งการแสดงพิธี้ปิดออกเป็น 2 องก์ และการแสดงพิธีปิดอีก 2 องก์ ในระหว่างแต่ละองก์นั้น จะประกอบด้วยหัวใจของงาน คือ พิธีการ OCA ซึ่งถือเอาพิธีการจุดและดับคบเพลิงเป็นจุดเด่น สำหรับพิธีเปิดนั้น แม้พิธีการ OCA และการจุดคบเพลิงจะเป็นทางการอย่างเต็มรูปแบบแล้ว บรรยากาศของการแสดงทุกชุดก็จะจัดออกมาเสริมสร้างให้เกิดความสง่างามยิ่งขึ้น เป็นความตระการตาที่สมบูรณ์ด้วยเนื้อหา ที่ต้องจารึกอยู่ในความทรงจำอันประกอบด้วย 2 องก์ คือ
องก์ที่ 1 สวัสดีบูรพา เป็นการแสดงภาคกลางวัน มีการแสดง 3 ชุด คือ รุ่งอรุโณทัย สหพันธไมตรี สวัสดีไชโย เมื่อเข้าสู่พิธีการ OCA จนกระทั่งเสร็จสิ้น
องก์ที่ 2 คีตบูรพา เป็นการแสดงภาคกลางคืน มีการแสดง 3 ชุด คือ ทวยเทพปิติอำนวยชัย จิตวิญญาณบูรพา คีตภารดร
พิธีปิด
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 จัดขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ณ ราชมังคลากีฬาสถาน โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร(พระยศในขณะนั้น) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ เป็นองค์ประธานในพิธี ในการนี้ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา และ หม่อมเจ้าสิริวัณวรี มหิดล(พระยศในขณะนั้น) โดยเสด็จด้วย
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน
สัญลักษณ์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ได้มาจากการประกวดที่จัดโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย ในฐานะสำนักเลขาธิการคณะกรรมาธิการอำนวยการแข่งขันฯ ซึ่งมีภาพส่งเข้าประกวดจากทั่วประเทศทั้งหมด 181 ภาพ ภาพที่ได้รับคัดเลือกเป็นผลงานของ นางสาวตรึงใจ ตั้งสกุล นักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี โดยนำเอาตัวอักษร "A" ในภาษาอังกฤษ ที่หมายถึงทวีปเอเชียมาประยุกต์เป็นรูปองค์พระมหาเจย์ดีสีทองที่ใช้เก็บพระบรมสารีริกธาตุ สิ่งสำคัญสูงสุดของศาสนาพุทธ ซึ่งอักษรตัว "A" อยู่ภายใต้หลังคาทรงไทย มีความบ่งบอกถึงชาวเอเชีย (Asia) และนักกีฬา (Athlete) ที่มาร่วมการแข่งขันทุกชาติ จะได้รับความอบอุ่นด้วยมิตรไมตรีของประเทศไทยในฐานะเจ้าบ้าน สำหรับรูปดวงอาทิตย์สีแดงเปล่งรัศมีเป็นเปลว 16 แฉก ที่อยู่เหนือสัญลักษณ์ฯ นั้น คือ สัญลักษณ์ของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย ที่หมายถึง ความรอบรู้ พลังของนักกีฬาที่สืบทอดต่อเนื่องกันมาอย่างไม่มีวันสิ้นสุด
สัญลักษณ์ Bangkok 1998 เป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักทางกราฟิกที่มีบทบาทอย่างสูงต่อการกำหนดเอกลักษณ์ของการแข่งขันที่สาขาศิลปกรรมและการออกแบบเพิ่มเติมขึ้นมาในระบบ เพื่อช่วยให้การสร้างภาพลักษณ์ของการแข่งขัน มีความเด่นชัด เป็นสากล มีความยืดหยุ่นในการใช้งานและเพิ่มสุนทรียภาพ อีกทั้งยังเป็นการเพิ่มประโยชน์ใช้สอยในด้านของการประชาสัมพันธ์ชื่อของเมืองที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันให้เป็นที่ปรากฏ
สัญลักษณ์กีฬา เป็นหนึ่งในองค์ประกอบหลักทางกราฟิกที่มีบทบาทอย่างสูงต่อการกำหนดเอกลักษณ์ของการแข่งขันที่สาขาศิลปกรรมและการออกแบบเพิ่มเติมขึ้นมาในระบบ เพื่อช่วยให้การสร้างภาพลักษณ์ของการแข่งขันมีความเด่นชัด เป็นสากล มีความยืดหยุ่นในการใช้งาน และเพิ่มสุนทรียภาพแก่การแข่งขัน สัญลักษณ์ที่ออกแบบในครั้งนี้ มีจำนวนทั้งสิ้น 42 ชนิดกีฬา โดยแบ่งเป็นกลุ่มได้ 3 กลุ่ม ดังนี้
ลายจักสาน เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 โดยกำหนดให้ใช้ประกอบในการเผยแพร่ ประชาสัมพันธ์ หรือโฆษณาการแข่งขัน โดยสื่อความหมายถึงความเป็นเอกภาพในดินแดนเอเชียและสะท้อนคุณค่าถึงมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศต่าง ๆ ในภูมิภาคนี้ โดยไม่เจาะจงว่าเป็นประเทศใดเพราะลายจักสานเป็นศิลปะทางวัฒนธรรมอันเก่าแก่ของประเทศส่วนใหญ่ในทวีปเอเชีย นอกจากนี้ ลายจักสานยังถือเป็นสัญลักษณ์ของงานหัตถศิลป์ของชนชาติตะวันออกที่สืบสานกันมาเป็นระยะเวลาอันยาวนานนับแต่อดีตกาล ลวดลายของเส้นสายที่สอดประสานกันนั้น เป็นวิถีที่คุ้นเคยและอบอุ่นของชาวเอเชีย สื่อความหมายถึงคำกล่าวต้อนรับชนทุกชาติ และพลังแห่งเอเชียในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ทั้งยังมีนัยสำคัญ คือ เป็นการสอดประสาน ถักทอหรือรวมเข้าด้วยกัน สื่อความหมายถึงความร่วมมือกัน ความสมัครสมาน ความสามัคคี
คำขวัญ
"มิตรภาพไร้พรมแดน" หรือ "Friendship Beyond Frontiers" คำขวัญประจำการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 เป็นวลีที่สะท้อนให้เห็นถึงเจตนารมณ์อันบริสุทธิ์ของคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ที่สนับสนุนและส่งเสริม "ปรัชญาของการแข่งขันกีฬา" อย่างชัดเจนที่สุด หัวใจของปรัชญากีฬา คือ การรู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย รู้รักสามัคคี มีน้ำใจ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดภาพรวมของมิตรภาพ ซึ่งจเไม่มีอุปสรรคใด ๆ มาขวางกั้น ไม่ว่าจะเป็น เชื้อชาติ ศาสนา ภาษา ขนบธรรมเนียมและประเพณีที่ต่างกัน ฯลฯ เมื่อทุกคนเข้าสู่เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ทุกคนจะถูกหล่อหลอมให้เข้าสู่แนวร่วมเดียวกัน เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในที่สุด โดยคำขวัญนี้เป็นแนวความคิดของ สุขวิช รังสิตพล อดีตรองนายกรัฐมนตรีและประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13
มาสคอต
สำหรับผู้ออกแบบนั้น สำนักเลขาธิการได้มอบหมายให้นายอรรณพ กิตติชัยวรรณ หรือ แอ้ด มติชน นักวาดการ์ตูนชื่อดังของหนังสือพิมพ์มติชน เป็นผู้วาดภาพช้าง และเพื่อให้เกิดภาพสัญลักษณ์ที่สมบูรณ์พร้อมกับประชาสัมพันธ์ให้ได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น จึงได้จัดให้มีการประกวดตั้งชื่อช้างนำโชคดังกล่าว ปรากฏว่ามีผู้สนใจจากทั่วประเทศ 538 คน ตั้งชื่ส่งเข้าประกวด และมีการตัดสินในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 โดยมี นายปัจจัย บุนนาค เป็นประธานผู้ตัดสิน ผลการตัดสินให้ใช้ชื่อช้างนำโชคว่า "ช้างไชโย" ซึงเมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายถึงความแข็งแรง ความฉลาด ความสุขและความสนุกสนาน
เพลงประจำการแข่งขัน
เพลงหลักประจำการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 มีทั้งสิ้น 4 เพลง ได้แก่
ผู้ให้การสนับสนุน
• ซัมซุงอิเลคโทรนิคส์
• โพคารี สเว็ต
• คาร์ลสเบิร์ก
• โตโยต้า
• การบินไทย
• สามารถ
• คาลเท็กซ์
• เอเซอร์คอมพิวเตอร์
• ฟูจิซีรอกซ์
• ธนาคารรัตนสิน
• ฟุตบอลไทย (FBT)
Mt
Mt อาจหมายถึง
หมู่เกาะลิงกา
หมู่เกาะลิงกา (Lingga Islands; Kepulauan Lingga) เป็นกลุ่มเกาะที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางใต้ของสิงคโปร์และทางตะวันออกของหมู่เกาะรีเยาของเกาะสุมาตรา
หมู่เกาะลิงกามีการปกครองแบบผู้สำเร็จราชการ มีพื้นที่การปกครองทั้งหมด 2,205.95 ตารางกิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรในปี 2010 มีประชากร 86,150 คน เมืองเอกชื่อเมืองดายิก
ในทางการปกครอง หมู่เกาะลิงกามีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งขึ้นกับจังหวัดเกอปูเลาวันรีเยา โดยใช้ชื่อว่า "อำเภอลิงกา" (Lingga Regengy; Kabupaten Lingga)
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมลายู, บูกิส และจีน (โดยเฉพาะแคะ, แต้จิ๋ว และฮกเกี้ยน)
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศอัฟกานิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอัฟกานิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ซิ ยิ่นกุ้ย
ซิ ยิ่นกุ้ย  เป็นแม่ทัพที่มีพละกำลังมาก และไม่เคยแพ้ใคร  และเป็นแม่ทัพที่งักฮุย วีรบุรุษอีกคนในวัฒนธรรมจีนรุ่นต่อมานับถืออีกด้วย  แต่เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยมักถูกเล่าจนเป็นตำนานจนคล้ายเป็นเรื่องแต่งมากกว่าเรื่องจริง  เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง  แต่ได้มีการแต่งเนื้อเรื่องต่อมาในรุ่นลูกและรุ่นหลาน คือ ซิ ติงซาน (薛丁山, Xue Dingshan) และซิ กัง (薛剛, Xue Gang)
ซิ ยิ่นกุ้ย เกิดที่มณฑลซานซี ในปี ค.ศ. 614 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิสุยหยาง โดยไม่ทราบประวัติก่อนหน้านี้ ทราบแต่เพียงว่าซิ ยิ่นกุ้ยและภรรยามี แซ่เล่า (柳) มีชื่อเดิมว่า ซิ หลี่ (Xue Li, 薛禮) และมาจากครอบครัวชาวนาที่ยากจน ก่อนจะสมัครเป็นทหารจนเติบโตในหน้าที่จนถึงเป็นแม่ทัพใหญ่ รับราชการถึง 2 รัชกาล ในรัชกาลจักรพรรดิถังไท่จง และจักรพรรดิถังเกาจง เป็นแม่ทัพที่มีบทบาทสำคัญในยุคราชวงศ์ถังกับการทำสงครามกับอาณาจักรทางทิศตะวันออก ในปี ค.ศ. 640 (อาณาจักรโคกูรยอ) และอาณาจักรทางทิศตะวันตกในปี ค.ศ. 670 (ทิเบตในปัจจุบัน) ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 683
ตำนาน
คืนหนึ่งจักรพรรดิถังไท่จงทรงพระสุบินร้ายว่ามีปีศาจบุกมาทำร้ายพระองค์ แต่มีบุรุษผู้หนึ่งสวมชุดขาวทั้งชุดโผล่เข้ามาจัดการปีศาจตนนั้นด้วยทวนวงเดือน (戟) เมื่อพระองค์ตื่นจากบรรทม โหรได้ทำนายพระสุบินว่า คนผู้นี้จะเป็นแม่ทัพที่เก่งกล้ามาช่วยเหลือพระองค์สถาปนาราชวงศ์ถัง
ซิ ยิ่นกุ้ย เป็นบุตรชายของซิ เอง และนางพัว สี ตั้งแต่เกิดมาจนถึงอายุ 15 ไม่เคยพูดหรือเปล่งเสียงเลยสักคำ จนบิดามารดานึกว่าเป็นใบ้ แต่แล้วจู่ ๆ วันหนึ่งซิ ยิ่นกุ้ยก็เผลออุทานออกมาหนึ่งคำ ผู้คนจึงรู้ว่าไม่ได้เป็นใบ้ จากนั้นทางการประกาศรับสมัครทหาร ซิ ยิ่นกุ้ยได้สมัครเป็นทหาร และสร้างผลงานไว้ตั้งแต่เป็นพลทหาร จนกระทั่งถึงแม่ทัพใหญ่ในที่สุด ซิ ยิ่นกุ้ยเป็นผู้มีพละกำลังวังชามาก เก่งกาจการขี่ม้า ใช้ทวน และยิงธนู มักขี่ม้าขาวและสวมเกราะสีขาวออกรบ สามารถหักโค่นต้นไม้ได้ด้วยมือเดียว และทานข้าววันละ 7 ถัง  สู้กับข้าศึกนับร้อยได้ด้วยตัวคนเดียว
เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ย ยังมีเป็นภาคต่อเนื่องสืบมาคือ ซิ ติงซาน ที่เป็นบุตรชายของซิ ยิ่นกุ้ย ซึ่งได้กระทำปิตุฆาตเพราะเห็นภาพหลอนว่าซิ ยิ่นกุ้ยเป็นเสือโคร่งกระโจนเข้าใส่ อันเนื่องจากซิ ยิ่นกุ้ย นั้นเป็นเทพจุติมาจากเสือขาว (白虎) และมีศัตรูคู่อาฆาตคือมังกรเขียว (青龍)  ซึ่งก็คือ ซิ ติงซาน นั่นเอง  ซึ่งเรื่องของซิ ติงซานและซิ กังนั้น เป็นเรื่องราวที่แต่งขึ้นมาภายหลังในยุคราชวงศ์ชิง
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยถูกเล่าขานเป็นตำนานมาจนถึงปัจจุบัน มีปรากฏในส่วนต่าง ๆ ในวัฒนธรรมจีน เช่น ภาพวาดในศาลเจ้าต่าง ๆ หรือนับถือเป็นเทพเจ้าในบางแห่ง ได้รับการเรียกขานว่าเป็น เจ้าเสือขาว หรีอ ขุนพลเสือขาว (白虎星君, General White Tiger) มีการละเล่น เช่น งิ้ว จนกระทั่งถึงวัฒนธรรมร่วมสมัย เช่น ถูกสร้างเป็นซีรีส์ความยาว 20 ตอน โดยทีวีบี ในปี ค.ศ. 1985 ในชื่อ 薛仁貴征東 (ซิ ยิ่นกุ้ยออกรบ–ชื่อภาษาอังกฤษ: The Legend of The General Who Never Was, ชื่อภาษาไทย: ซิยิ่นกุ้ยผู้พิชิตตะวันออก) นำแสดงโดย ว่าน จื่อเหลียง, เติ้ง ชุ่ยเหวิน ซึ่งได้มีการดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนจากเนื้อเรื่องเดิม และในปี ค.ศ. 2006 ในชื่อ 薛仁贵传奇 (ตำนานซิ ยิ่นกุ้ย–ชื่อภาษาอังกฤษ: The Legendary Warrior, ชื่อภาษาไทย: ซิยิ่นกุ้ย จอมทัพคู่บัลลังก์) ความยาว 32 ตอน นำแสดงโดย เป่า เจี้ยนฟง, จาง เถี่ยหลิน, จิน เฉียวเฉี่ยว และถูกอ้างอิงถึงในปีเดียวกัน ในซีรีส์เกาหลีเรื่อง The King Dae Joyoung
รวมถึงในแวดวงมวยไทย มีนักมวยไทยคนหนึ่งที่มีฉายาว่า "ซิ ยิ่นกุ้ย" เนื่องจากมีจุดเด่นในเรื่องของพละกำลัง คือ แสนเชิง ปิ่นสินชัย
เกล็นเดล (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
เกล็นเดล (Glendale) เป็นนครในภูมิภาคหุบเขาแซนเฟอร์แนนโด และเขาเวอร์ดูโก เทศมณฑลลอสแองเจลีส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ข้อมูลตามสำมะโนปี 2020 มีประชากรอยู่ที่ 196,543 ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 191,719 คนในสำมะโนปี 2010 ถือเป็นนครใหญ่สุดอันดับที่สี่ในเทศมณฑลและที่ 24 ในรัฐ เกล็นเดลเป็นเขตชานเมืองในเขตมหานครลอสแองเจลีส และตั้งอยู่ 10 mi ทางเหนือของย่านดาวน์ทาวน์ลอสแองเจลีส