cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วรรณกรรมร่วมสมัย
สำหรับในภาษาไทย วรรณคดี  ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร  วันที่ 22 กรกฎาคม  พ.ศ. 2457 โดยมีความหมาย   คือ  หนังสือที่ได้รับยกย่องว่าแต่งดี นั้นคือมีการใช้ภาษาอย่างดี มีศิลปะการแต่งที่ยอดเยี่ยมทั้งด้านศิลปะการใช้คำ ศิลปะการใช้โวหารและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ และภาษานั้นให้ความหมายชัดเจน ทำให้เกิดการโน้มน้าวอารมณ์ผู้อ่านให้คล้องตามไปด้วย กล่าวง่ายๆ คือ เมื่อผู้อ่าน ๆ แล้วทำให้เกิดความรู้สึกซาบซึ้ง   ตื่นเต้นดื่มด่ำ หนังสือเล่มใดอ่านแล้วมีอารมณ์เฉยๆ ไม่ซาบซึ้งตรึงใจและทำให้น่าเบื่อถือว่าไม่ใช่วรรณคดี
หนังสือที่ทำให้เกิดความรู้สึกดื่มด่ำดังกล่าวนี้จะต้องเป็นความรู้สึกฝ่ายสูง คือทำให้เกิดอารมณ์ความนึกคิดในทางที่ดีงาม ไม่ชักจูงในทางที่ไม่ดี การศึกษาวรรณคดีโดยวิเคราะห์ตามประเภท สามารถแบ่งได้เป็นประเภทต่างๆ ได้ดังต่อไปนี้ ตัวอย่างวรรณคดี เช่น ขุนช้างขุนแผน ไกรทอง  ไตรภูมิพระร่วง  เป็นต้น
วรรณกรรม
ปรากฏขึ้นครั้งแรกในพระราชบัญญัติคุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ. 2475 คำว่า วรรณกรรม อาจเทียบเคียงได้กับคำภาษาอังกฤษว่า  Literary work หรือ general  literature ความหมาย  แปลตามรูปศัพท์ว่า  ทำให้เป็นหนังสือ ซึ่งดูตามความหมายนี้แล้วจะเห็นว่ากว้างขวางมาก  นั่นก็คือการเขียนหนังสือจะเป็นข้อความสั้นๆ หรือเรื่องราวสมบูรณ์ก็ได้ เช่น ข้อความที่เขียนตามใบปลิว ป้ายโฆษณาต่างๆ ตลอดไปจนถึงบทความ หรือ หนังสือที่พิมพ์เป็นเล่มทุกชนิด เช่น ตำรับตำราต่างๆ   นวนิยาย  กาพย์กลอนต่างๆก็ถือเป็นวรรณกรรมทั้งสิ้น
จากลักษณะกว้าง ๆ ของวรรณกรรม สามารถทำให้ทราบถึงคุณค่ามากน้อยของวรรณกรรมได้โดยขึ้นอยู่กับ วรรณศิลป์   คือ   ศิลปะในการแต่งหนังสือนั้นเป็นสำคัญ ถ้าวรรณกรรมเรื่องใดมีคุณค่าทางวรรณศิลป์สูง เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นหนังสือดี  วรรณกรรมก็อาจได้รับยกย่องว่าเป็น  วรรณคดี  อย่างไรก็ตามการที่จะกำหนดว่า วรรณกรรมเรื่องใดควรเป็นวรรณคดีหรือไม่นั้น ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่แต่งหนังสือนั้นยาวนานพอควรด้วย เพื่อพิสูจน์ว่าคุณค่าของวรรณกรรมนั้นเป็นอมตะ เป็นที่ยอมรับกันทุกยุคทุกสมัยหรือไม่ เพราะอาจมีวรรณกรรมบางเรื่องที่ดีเหมาะสมกับระยะเวลาเพียงบางช่วงเท่านั้น ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า วรรณคดีนั้นก็คือวรรณกรรมชนิดหนึ่งนั่นเอง กล่าวคือ เป็นวรรณกรรมที่กลั่นกรองและตกแต่งให้ประณีต มีความเหมาะสมในด้านต่างๆ อันเป็นคุณค่าของการประพันธ์ หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง วรรณคดีนั้นเป็นวรรณกรรมไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณคดีเสมอไป
ประเภทของวรรณกรรม
วรรณกรรมนี้แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ; คือ
ตัวอย่างวรรณกรรม เช่น เจ้าชายน้อย ประวัติกฎหมายไทย  นิทานชาวไร่   เป็นต้น
ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย
คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัย มาจากคำภาษาอังกฤษว่า Contemporary Literature ซึ่งคำว่า วรรณกรรมปัจจุบันก็มาจากคำภาษาอังกฤษคำเดียวกัน แต่จริง ๆ แล้วทั้ง 2 คำยังมีความหมายที่แตกต่างกัน และเหมือนกันในบางประเด็นเท่านั้นซึ่งได้มีผู้รู้ให้ความหมายทั้ง 2 คำ ไว้ดังนี้คือ ก่อนที่จะทำความเข้าใจกับคำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยนั้นมาศึกษา คำว่า "ร่วมสมัย" เสียก่อน ซึ่งสารานุกรมฝรั่งเศส ได้ให้ความหมายไว้สรุปได้ 3 ประเด็นคือ
1. หมายความว่า ซึ่งอยู่ในสมัยเดียวกัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
2. หมายความว่า เป็นของสมัยปัจจุบัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับเราขณะนี้
3. "ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย" หมายถึงเหตุการณ์ตอนที่เกี่ยวกับเรื่องราวในปัจจุบันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นตัวมา
ดังนั้น วรรณกรรมร่วมสมัย จึงน่าจะหมายถึง หนังสือที่แต่งขึ้นโดยปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นต้นมาด้วย ส่วน นภาลัย สุวรรณธาดา ได้ชี้ประเด็นของการที่มีผู้เข้าใจผิดระหว่างคำว่า ร่วมสมัย กับปัจจุบัน อยู่เสมอบางครั้งก็เข้าใจว่า ร่วมสมัยหมายถึงปัจจุบัน ถ้าเช่นนั้นคำว่า "ร่วมสมัย" กับ "ปัจจุบัน" แตกต่างกันอย่างไร พร้อมกับอธิบายว่า คำว่า ร่วมสมัย ไม่ปรากฏในพจนานุกรมฉบับปัจจุบัน หากพิจารณาตามรูปศัพท์ก็ หมายความถึง สมัยเดียวกัน วรรณคดีร่วมสมัย ก็หมายถึง วรรณคดีในสมัยเดียวกัน ภาษาอังกฤษใช้คำว่า contemporary ซึ่งพจนานุกรม Webster's ให้ความหมายไว้ว่า หมายถึง "เกิดขึ้น มีชีวิตอยู่ หรือเข้ามาในเวลาเดียวกัน ในปีเดียวกัน ในทศวรรษ ศตวรรษ หรือสมัยเดียวกัน"
คำว่า ร่วมสมัย เป็นคำใช้คำประกอบคำอื่นเพื่อบอกลักษณะ เช่น เพลงร่วมสมัย ภาพเขียนร่วมสมัย ศิลปะร่วมสมัย วรรณกรรมร่วมสมัย กวีร่วมสมัย เป็นต้น ส่วนใหญ่ใช้กับงานศิลปะมากกว่าด้านวิทยาศาสตร์ เพื่อให้ความหมายของคำ ร่วมสมัย ข้างต้นชัดเจนยิ่งขึ้น จะขอขยายความโดยกล่าวถึงลักษณะของวรรณกรรมร่วมสมัย เป็น 2 ลักษณะ คือ ลักษณะทั่วไปและลักษณะพิเศษ
1. ลักษณะทั่วไป
1.1 ร่วมสมัยในเวลา ในความหมายนี้ วรรณกรรมสมัยเดียวกันทั้งหมดถือเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย ส่วนกำหนดเวลาอาจเป็น 50 ปี หรือ 100 ปี หรือนับตามเวลาของการปกครองบ้านเมือง ก็สุดแต่จะกำหนด ถ้าถือผู้เขียนเป็นเกณฑ์ ก็หมายถึงผู้เขียนที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือมีอยู่ในช่วงเวลาที่กำหนด วรรณกรรมที่ร่วมสมัยกัน อาจมิใช่ในปัจจุบัน แต่เป็นสมัยเดียวกันในอดีตก็ได้ เช่น สามก๊ก ร่วมสมัยกับราชาธิราช ขุนช้างขุนแผน ร่วมสมัยกับพระอภัยมณี เป็นต้น
1.2 ร่วมสมัยในเหตุการณ์ คือ วรรณกรรมเกิดขึ้นในช่วงเหตุการณ์เดียวกัน ซึ่งในกรณีนี้มักใช้เหตุการณ์ทางการเมืองเป็นเครื่องกำหนด เช่น วรรณกรรมในยุคหัวเลี้ยวหัวต่อที่ไทยได้รับอิทธิพลจากต่างประเทศรัชกาลที่ 3-5 วรรณกรรมยุคได้รับอิทธิพลต่างประเทศหลังรัชกาลที่ 5 วรรณกรรมยุคการต่อต้านของนักศึกษาที่เรียกว่า เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 เป็นต้น 1.3 ร่วมสมัยในรูปแบบ กล่าวคือ ใช้รูปแบบเป็นเครื่องกำหนด เช่น ในระยะหนึ่งนิยมกลอนเปล่าที่เป็นบทประพันธ์คล้ายร้อยแก้ว วรรณรูป ที่จัดวางคำเป็นรูปภาพต่าง ๆ หรือบทกวีที่ไม่เคร่งครัดฉันทลักษณ์ เป็นต้น ใครที่เขียนบทประพันธ์รูปแบบดังกล่าวก็จัดเป็นกวีร่วมสมัย 1.4 ร่วมสมัยในเนื้อหา คือวรรณกรรมที่มีเนื้อหาเรื่องราวในสมัยเดียวกัน เช่น ในยุควิทยาศาสตร์ก้าวหน้า นิยมเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ เรื่องอวกาศ เป็นต้น ใครที่เกิดในยุคนื้แต่ชอบเขียนเรื่องที่มีฉากและตัวละครอยู่ในสมัยเก่า เช่นนางนพมาศ ก็ไม่นับว่าเป็นนักเขียนร่วมสมัย ตามความหมายในข้อนี้ 1.5 ร่วมสมัยในแนวคิด กล่าวคือ วรรณกรรมที่มีแนวคิดเดียวกันตามความนิยม มักเน้นแนวคิดทางสังคมและการเมือง เช่น วรรณกรรมร่วมสมัยในยุคหนึ่งจะต้องเป็นประเภทรับใช้มวลชน ต่อต้านลัทธินายทุน ยกย่องผู้ใช้แรงงาน และโจมตีวรรณกรรมประเภทรัก ๆ ใคร่ ๆ หรือเรื่องเกี่ยวกับสังคมผู้ดี ว่าเป็นวรรณกรรมน้ำเน่า วรรณกรรมศักดินา ไม่ยอมรับว่าเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย เป็นต้น
2. ลักษณะพิเศษ
2.1 ร่วมสมัยในความเป็นอมตะ หมายถึงวรรณกรรมที่มิได้เกิดในช่วงเวลาที่กำหนดไว้อาจแต่งไว้นานนับร้อยปีมาแล้ว แต่ยังมีผู้กล่าวถึงอยู่เสมอ หรือนำมาเสนอใหม่ในรูปแบบอื่นให้เป็นที่รู้จักแพร่หลายกว่าเดิม เช่น เรื่องเงาะป่า นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ หรือบทกลอนของสุนทรภู่ กลับมาได้รับความนิยมในปัจจุบัน เป็นต้น 2.2 ร่วมสมัยในการเป็นมรดกทางวัฒนธรรม ในลักษณะนี้หมายถึง วรรณกรรมที่ได้รับความนิยมอย่างสูง และถือเป็นวรรณกรรมแบบฉบับ หรือที่เรียกว่าวรรณกรรมมรดก เป็นสมบัติทางวัฒนธรรมของชาติ ไม่ว่าจะแต่งในสมัยใด รูปแบบ เนื้อหา และแนวคิดจะทันสมัยหรือไม่ก็ตาม เช่น ลิลิตพระลอ อิเหนา ขุนช้างขุนแผน จะเห็นได้ว่า วรรณกรรมร่วมสมัยมีลักษณะหลายประการ สุดแท้แต่จะพิจารณาในลักษณะข้อใด เมื่อกล่าวถึงคำนี้จึงต้องพิจารณาด้วยว่าจะใช้ลักษณะใดเป็นเครื่องกำหนดวรรณกรรมบางเรื่องอาจเข้าลักษณะข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อก็ได้ สำหรับ ธวัช ปุณโณทก ได้ให้ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย ว่าหมายถึง วรรณกรรมที่ร่วมสมัยกับผู้อ่านผู้ศึกษา ฉะนั้นค่านิยมแนวคิดทางด้านปรัชญาชีวิตและสังคมอันปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเหล่านี้ จึงร่วมแนวคิดเดียวกับผู้อ่านผู้ศึกษา ซึ่งเป็นมโนทัศน์ร่วมของคนส่วนข้างมากของสังคม ถึงแม้ว่าวรรณกรรมบางเรื่องอาจจะเกิดก่อนผู้อ่านในปัจจุบันก็ตาม แต่ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นวรรณกรรมร่วมสมัย เพราะเหตุว่าปรัชญาชีวิตและสังคมยังใกล้เคียงกับผู้อ่านผู้ศึกษา
จากการอภิปรายเรื่องบทบาทของวรรณกรรมร่วมสมัยต่อคนรุ่นใหม่ใน วารสารโลกหนังสือ ได้มีผู้ให้คำจำกัดความของคำว่าวรรณกรรมร่วมสมัยไว้หลายท่าน เช่น เสนีย์ เสาวพงศ์ กล่าวว่าหากพิจารณาโดยรูปคำแล้ว วรรณกรรมร่วมสมัย น่าจะหมายถึงวรรณกรรมที่เขียนขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันหรือใกล้เคียงกัน เพราะคำว่า ร่วมสมัย คือ ร่วมเวลามีผู้รู้ทางวรรณกรรมหลายท่านกล่าวถึงคำว่าร่วมสมัยไว้ต่างกัน บางท่านกล่าวว่า ถ้านับตามฝรั่ง 25 ปี ขึ้นไป ก็นับว่าเป็นคนละรุ่น นั่นคือนับสมัยกันจากเวลาที่เขียน
ส่วน รัญจวน อินทรคำแหง กล่าวว่า คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยในความรู้สึกของท่านนั้น คิดว่า จะใช้กาลเวลาเป็นเครื่องตัดสินเห็นจะไม่ได้ แต่จะถือเอาสิ่งที่ยังเป็นความใหม่ในวรรณกรรมชิ้นนั้น ไม่ว่าวรรณกรรมนั้นจะเกิดขึ้นในสมัยใด คือจะเป็นเวลา 10,20,30,50 ปี ล่วงมาแล้วก็ตามแต่ถ้าหากวรรณกรรมชิ้นนั้น เมื่อผู้อ่านอ่านแล้วยังสามารถมีไฟเกิดขึ้น เพราะวรรณกรรมนั้นเป็นไม้ขีดไฟที่จะจุดไฟ ซึ่งมีเชื้ออยู่แล้วในหัวใจของผู้อ่านให้ลุกโพลงขึ้น ก็จะถือว่า เป็นวรรณกรรมร่วมสมัย ซึ่งรู้สึกว่าอ่านแล้วยังมีผลกระทบต่อคนอ่าน
อีกท่านหนึ่งคือ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ กล่าวว่า คำว่าร่วมสมัยหรือคนรุ่นใหม่นั้นเป็นคำกลาง ๆ ยังไม่ได้เจาะจงอะไรเลยทีเดียวนักหลายคนสรุปว่า ร่วมสมัยนี้ ร่วมอะไร ก็สรุป 2-3อย่าง คือ 1. ร่วมเวลา 2. ร่วมความคิดและร่วมอายุกัน เช่น งานเขียนปีศาจ หรือ ความรักของวัลยา ถือเป็นวรรณกรรมร่วมสมัยคือ ใครที่เขียนแนวนี้ก็ร่วมสมัย ร่วมความคิด กับกลุ่มนี้ได้ ฉะนั้น คำว่าร่วมสมัยก็เป็นคำกลาง ๆ ฉะนั้น หนังสือ "แปลก" "บ้าบอคอแตก" อะไร ก็ร่วมสมัยของเขาเหมือนกัน คือร่วมสมัยของความงมงาย
ดังนั้น คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัย จึงน่าจะมีความหมายว่า วรรณกรรมที่มีเนื้อหา มีแนวความคิดที่คล้ายคลึงกัน อยู่ในแนวเดียวกัน ทั้งนี้แนวคิดนั้นพึงเป็นแนวคิดที่จะสร้างสรรค์ประโยชน์ให้เกิดแก่มวลชนเป็นสำคัญ
สรุป
สามารถสรุปความหมายของคำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยต้องมีลักษณะ อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้คือ
1. เป็นวรรณกรรมที่เขียนขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน หมายความว่า ช่วงเวลาของผู้เขียน และผู้อ่าน หรืออาจหมายถึงช่วงเวลาที่วรรณกรรมเกิดขึ้น ซึ่งอาจนับได้ว่า แต่ละช่วงควรมีระยะเวลาประมาณกี่ปี โดยทั่วไปมักกำหนดระยะเวลาตั้งแต่ 10 -15 ปี เช่น วรรณกรรมเรื่องอิเหนา สามก๊ก และราชาธิราช ก็นับเป็นวรรณกรรมร่วมสมัยเพราะเกิดในระยะใกล้กัน หรือ สุนทรภู่ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ กรมพระปรมานุชิตชิโนรส ก็เรียกว่าเป็นกวีร่วมสมัยด้วย
3. เป็นวรรณกรรมที่มีแนวคิดก้าวหน้า และมีผลกระทบในทางสร้างสรรค์แก่ผู้อ่าน
4. ลักษณะของวรรณกรรม สำหรับวรรณกรรมร่วมสมัยของไทย อาจพิจารณาจากลักษณะที่เปลี่ยนไปจากเดิมหลังจากรับอิทธิพลวรรณกรรมตะวันตกแล้ว ได้แก่
4.1 วรรณกรรมประเภทต่าง ๆ เช่น สารคดี นวนิยาย เรื่องสั้น ร้อยกรอง บทละคร และบทวิจารณ์วรรณกรรม
4.2 กลวิธีการแต่ง เช่น เนื้อเรื่อง ทัศนะในการสร้างเค้าโครงเรื่อง แก่นเรื่อง การสร้างตัวละคร
4.3 แนวคิดและปรัชญาในการแต่ง
อ้างอิง
วิเคราะห์วรรณคดีไทยโดยประเภท .--พิมพ์ครั้งที่ 2 .--กรุงเทพ ราชบัณฑิตยสถาน,2542
วรรณกรรมไทยปัจจุบัน .--พิมพ์ครั้งที่ 1 .--โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์,2530
ความไม่ต่อเนื่องของเส้นแรงแม่เหล็ก
เดเวอร์และแฟร์แบ็ง (Deaver & Fairbank) ได้ศึกษาและค้นพบ ความไม่ต่อเนื่องของเส้นแรงแม่เหล็ก (Flux quantization) โดยการขึ้นรูปสารให้เป็นรูปวงแหวนแล้วใส่สนามแม่เหล็กเข้าไปในขณะที่สารมีอุณหภูมิสูงกว่าอุณหภูมิวิกฤต พบว่าสนามแม่เหล็กดังกล่าวสามารถทะลุผ่านสารนี้ได้ แต่เมื่อลดอุณหภูมิของสารให้ต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตสารนี้จะมีสภาพนำยวดยิ่ง แล้วนำสนามแม่เหล็กที่ใส่เข้าไปออก พบว่าฟลักซ์แม่เหล็กจะถูกกักอยู่ภายในวงแหวนของตัวนำยวดยิ่งและมีค่าเท่ากับ nηc/2e เมื่อ n คือ เลขจำนวนเต็ม
สนามแม่เหล็กที่ให้เข้าไปจะเหนี่ยวนำให้เกิดกระแสไหลวนอยู่ภายในวงแหวนนั้น และจะเหนี่ยวนำทำให้เกิดฟลักซ์แม่เหล็กลอดผ่านพื้นที่ในวงแหวน โดยมีค่าจากการคำนวณเท่ากับ 4*107 gauss-cm2 และฟลักซ์ที่วัดจากการคำนวณเป็น 4.0679*107 gauss-cm2 ซึ่งค่านี้ประกอบด้วยอิเล็กตรอน 2 ตัว ทำให้เป็นการยืนยันว่ากลไกของการเกิดสภาพนำยวดยิ่งมาจากคู่คูเปอร์ตามทฤษฎีบีซีเอส
ความไม่ต่อเนื่องของเส้นแรงแม่เหล็กในตัวนำยวดยิ่ง
ในปี ค.ศ. มีการค้นพบความไม่ต่อเนื่องของเส้นแรงแม่เหล็ก (Flux quantization) ในตัวนำยวดยิ่ง โดยนักวิจัยสองกลุ่มคือกลุ่มของ Doll และ Nabauer และกลุ่ม Daver และ Fairbank ซึ่งได้นำตัวนำยวดยิ่งที่ทำเป็นวงแหวนแล้วใส่สนามแม่เหล็กเข้าไปในขณะที่ตัวนำยวดยิ่งมีอุณหภูมิมากกว่าอุณหภูมิวิกฤตสนามแม่เหล็กดังกล่าวพุ่งผ่านตัวนำยวดยิ่งได้ แต่เมื่อลดอุณหภูมิให้ต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤต แล้วนำสนามแม่เหล็กที่ใส่เข้าไปออก จะพบว่า โดยจะสามารถอธิบายได้โดยละเอียดคือ ถ้าอนุภาคที่มีประจุเดินทางในพื้นที่อิสระ โดยจะถูกล้อมรอบด้วยอาณาเขตใดๆ ซึ่งในนั้นมีฟลักซ์แม่เหล็กที่ถูกดักจับไว้
มาร์เดลปลาตา
มาร์เดลปลาตา (Mar del Plata) เป็นเมืองในประเทศอาร์เจนตินา เป็นเมืองริมฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ทางใต้ของกรุงบัวโนสไอเรส ราว 400 กม. มาร์เดลปลาตาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐบัวโนสไอเรส เป็นหนึ่งในเมืองท่าเรือจับปลาที่สำคัญและเป็นเมืองที่มีรีสอร์ตชายทะเลที่ใหญ่ที่สุดของอาร์เจนตินา มีประชากร 614,350 คน (ค.ศ. 2010) ทำให้เป็นเมืองใหญ่อันดับ 7 ของประเทศ
จังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถาน
ประเทศเติร์กเมนิสถานแบ่งออกเป็น 5 จังหวัด (welaýat) และ 1 เมืองหลวง (şäher) ได้แก่ จังหวัดอาฮัล, บัลกัน, ดาโชกุซ, เลบัป และมารือ บวกเมืองหลวงอาชกาบัต แต่ละจังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2020 ประเทศเติร์กเมนิสถานประกอบด้วย 43 อำเภอ (etrap), 51 นคร (şäher) ซึ่งรวมถึง 11 นครที่มีสถานะอำเภอ (etrap hukukly), 62 เมือง (şäherçe), 504 สภาชนบท (หน่วยเทศบาลชนบท; geňeşlik) และ 1,717 หมู่บ้าน (นิคมชนบท; oba ilatly ýer)
เมืองหลวง
เมืองหลวงของประเทศเติร์กเมนิสถานคืออาชกาบัต ซึ่งเป็นหน่วยการปกครองและหน่วยดินแดนที่มีหน่วยงานบริหารอย่างจังหวัด ดูเพิ่ม Map of the Boroughs of Ashgabat
ณ วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2018 อาชกาบัตแบ่งออกเป็น 4 เขต (uly etrap) แต่ละเขตปกครองโดยนายกเขตที่ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้ง (häkim):
นี่เป็นการลดจำนวนเขตจากในอดีต โดยเขตอาร์ชาบิลและเขตชันดึบิลถูกยุบรวมกันในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และมีเขตใหม่ชื่อว่าอาร์ชาบิล ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็นบืซเมยินในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ในขณะนั้นเขตอาบาดันแห่งอาชกาบัตซึ่งจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2013 จากการผนวกเมืองอาบาดันเข้ากับหมู่บ้านรอบ ๆ ถึงทางใต้ของอาบาดัน ถูกยุบและโอนพื้นที่ไปรวมกับเขตบืซเมยินที่เปลี่ยนชื่อใหม่ เขตรูฮาบัตเดิมถูกยุบในเวลาเดียวกันและโดยโอนพื้นที่ไปรวมกับเขตบักตึยาร์ลึก
ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2020 กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์ ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน ประกาศเจตนารมณ์ในการจัดตั้งเขตที่ห้าของอาชกาบัตซึ่งจะมีชื่อว่า เขตอัลตึน โดยมีศูนย์กลางอยู่บริเวณสถานตากอากาศใหม่ริมฝั่งอ่างเก็บน้ำกูร์ตลือซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น "ทะเลสาบทอง" (Altyn köl) เมื่อไม่นานมานี้
นกทึดทือพันธุ์เหนือ
นกทึดทือพันธุ์เหนือ (Brown fish owl; หรือ Bubo zeylonensis ) เป็นนกเค้าแมวชนิดหนึ่ง พบในเขตอบอุ่นและเขตร้อนชื้นตามไหล่ทวีปเอเชียและหมู่เกาะ
จังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถาน
รายชื่อจังหวัด
ตามมาตรา 80–81 แห่งรัฐธรรมนูญเติร์กเมนิสถาน ประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถานเป็นผู้แต่งตั้งหัวหน้าจังหวัด (häkim; "ผู้นำ")
นกทึดทือพันธุ์เหนือ
ลักษณะ
นกทึดทือพันธุ์เหนือเป็นนกเค้าแมวขนาดใหญ่ยาวประมาณ 55 เซนติเมตร หนัก 2-2.5 กิโลกรัม ตัวผู้เล็กกว่าตัวเมียเล็กน้อย ลำตัวใหญ่คล้ายนกเค้าใหญ่ แต่แข้งเปลือยไม่มีขนปกคลุม สีเหลืองแกมเขียว ปากเทาแกมเขียว ตาเหลือง หัวและกระหม่อมมีลายขีดสีเข้ม ลำตัวด้านบนน้ำตาลเข้มแกมเทาเล็กน้อย ลำตัวด้านล่างน้ำตาลแกมส้ม มีลายขีดบางๆจากแกนขนสีดำและมีลายขวางบางๆจากลายขนสีคล้ำ คอแกมขาว หน้าผากและโคนปากไม่มีขนสีขาว เสียงร้องทุ้มต่ำดัง "ฮูป-ฮูป-ฮู" สองเพศมีลักษณะคล้ายกัน
ชนิดย่อย
มีชนิดย่อยสามถึงสี่ชนิดที่เป็นที่ยอมรับ:
สุรินทร์ ภาคศิริ
ประวัติ
สุรินทร์ ภาคศิริ มีชื่อเกิดว่า ชานนท์ ภาคศิริ เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2485 ที่ตำบลกุดเชียงหมี อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันแยกตัวออกมาเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ) จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนอำนาจเจริญ เมื่อ พ.ศ. 2503
เขามีพรสวรรค์ด้านการประพันธ์เพลงและร้อยแก้วต่างๆ มาตั้งแต่เยาว์วัย เนื่องจากเขาได้มีโอกาสเรียนรู้จากคณะละครอุลิตราตรีศิลป์และคณะเทพศิลป์ 2 ซึ่งไปทำการแสดงที่บ้านเกิดของเขาขณะเขากำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นเขาจึงเริ่มแต่งคำประพันธ์ นิยาย เรื่องสั้น และยังแต่งเพลงเชียร์กีฬาให้กับทางโรงเรียนอีกด้วย
การเสียชีวิต
สุรินทร์ ได้ล้มป่วยและเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล กระทั่งจากไปอย่างสงบ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
เส้นทางนักแต่งเพลง
เมื่อเขาจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย เขาได้มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพมหานคร เพื่อทำตามความฝัน ด้วยที่มีอุปสรรคและขาดโอกาสการศึกษาต่อจึงไปอยู่ที่วัดนรนารถสุนทริการามโดยได้รับความช่วยเหลือจากพระที่วัดดังกล่าว ระหว่างนี้เขาได้ฝึกการเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงจนกระทั่งไปฝากตัวเป็นศิษย์ของก.แก้วประเสริฐ จากนั้นเขาก็ไปสอบเข้าเป็นข้าราชการประจำกรมราชทัณฑ์ ทำให้เขาไม่ได้มีผลงานด้านการร้องเพลงอีก เขามุ่งกับงานราชการประกอบกับเป็นนักแต่งเพลงจึงทำให้เขาได้มีโอกาสประพันธ์เพลงให้กับนักร้องลูกทุ่งในสมัยนั้น โดยผลงานชิ้นแรกคือ คนขี้หึง ขับร้องโดยชื่นกมล ชื่นฤทัย ต่อด้วย คนขี้งอน ขับร้องโดยไพรวัลย์ ลูกเพชร ตามด้วย เมษาอาลัย และ เต้ยเกี้ยวสาว ตามลำดับ หลังจากนั้นเขาก็มีผลงานแต่งเพลงให้กับศิลปินท่านอื่นอีก อาทิ สายัณห์ สัญญา ยอดรัก สลักใจ ศักดิ์ศรี ศรีอักษร ไพรินร์ พรพิบูลย์ สนธิ สมมาตร กาเหว่า เสียงทอง ศรคีรี ศรีประจวบ ชาย เมืองสิงห์ รอยัลสไปรท์ ศรชัย เมฆวิเชียร ศักดิ์สยาม เพชรชมภู ดาว บ้านดอน บรรจบ​ เจริญ​พร เอ๋ พจนา เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2534 เขาได้รับรางวัลพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในงานกึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย ครั้งที่ 2 จากเพลง ทุ่งกุลาร้องไห้ ขับร้องโดยศักดิ์สยาม เพชรชมภู
หมิงฉือ
หมิงฉือ เป็น 1 ในผลงานประวัติศาสตร์จีนอย่างเป็นทางการที่รู้จักในชื่อยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์ ประกอบด้วยหนังสือ 332 เล่มและครอบคลุมประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1368 ถึง ค.ศ. 1644 เขียนขึ้นโดยขุนนางจำนวนหนึ่งที่ได้รับมอบหมายจากราชสำนักราชวงศ์ชิง โดยมีจาง ติงอฺวี่ เป็นหัวหน้าบรรณาธิการ การรวบรวมเริ่มต้นในยุคของจักรพรรดิชุ่นจื้อและเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1739 ในยุคของจักรพรรดิเฉียนหลงซึ่งเป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิชุ่นจื้อ แม้ว่าหนังสือส่วนใหญ่จะเขียนขึ้นในยุคของจักรพรรดิคังซี พระอัยกา (ปู่) ของจักรพรรดิเฉียนหลง
เอนดิเมียน วิลคินสันเขียนว่าหมิงฉือมีความยาวที่สุดเป็นอันดับสองในยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์รองจากซ่งฉือ "โดยทั่วไปถือว่าเป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ดีที่สุดและเป็นหนึ่งในหนังสือเล่มที่อ่านง่ายที่สุด"
อินทนิล (แก้ความกำกวม)
อินทนิล อาจหมายถึง
อำเภอนายายอาม
นายายอาม เป็นอำเภอในจังหวัดจันทบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนายายอามตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ประวัติ
อำเภอนายายอาม เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อว่า กิ่งอำเภอนายายอาม แบ่งเขตการปกครองออกจากอำเภอท่าใหม่ โดยได้รับประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2535 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนายายอามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนายายอามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เจ้าหญิงฮวาวาน
บันทึกของพระนางฮเยกยอง ฉบับปีค.ศ. 1800 กล่าวว่า หลังจากที่องค์หญิงฮวาพยอง พระธิดาองค์โปรดของพระเจ้ายองโจพระเชษฐภคินีขององค์หญิงฮวาวาน สิ้นพระชนม์ไป พระเจ้ายองโจก็ทรงยกย่ององค์หญิงฮวาวานเป็นพระธิดาองค์โปรดองค์ใหม่ มีอยู่ครั้งหนึ่ง มีข่าวลือว่าองค์ชายรัชทายาทมีพระประสงค์จะสังหารราชบุตรเขยอิลซอง แต่องค์ชายรัชทายาทก็มีพระราชสาส์นขอโทษราชบุตรเขยอิลซอง พระนางฮเยกยองอธิบายว่าด้วยเหตุที่องค์ชายเคยละเว้นชีวิตสามีขององค์หญิงฮวาวานไว้ทำให้นางทรงช่วยเหลือองค์ชายรัชทายาทอยู่เสมอ โดยเฉพาะเมื่อองค์ชายรัชทายาททรงมีอาการทางพระสติ องค์หญิงฮวาวานจะคอยแก้ความผิดต่างๆขององค์ชายให้พระเจ้ายองโจทรงฟังเสมอ
แต่เมื่อองค์ชายรัชทายาททรงอยากจะออกนอกพระราชวัง ได้บังคับขู่เข็ญองค์หญิงฮวาวานว่าให้ขอร้องพระเจ้ายองโจให้อนุญาตให้องค์ชายทรงออกจากวังได้ โดยจับจองฮูกยอม พระโอรสบุญธรรมของพระนางเป็นตัวประกัน องค์หญิงฮวาวานจึงรับเสด็จไปหาพระเจ้ายองโจ ขอให้องค์ชายรัชทายาทได้ประพาสเมืองอนยาง ทำให้เมื่อองค์ชายรัชทายาทจังฮอนถูกบังคับให้เข้าไปอยู่ในกล่องไม้ องค์หญิงฮวาวานทรงไม่ช่วยอะไร
พระนางฮเยกยองทรงไม่ถูกชะตากับองค์หญิงฮวาวาน ดังที่ทรงเขียนไว้ในบันทึก ทรงเรียกองค์หญิงฮวาวานว่า "จองฮูหยิน" เมื่อพระชายาถูกปลด ทรงฝากฝังพระโอรสพระนัดดารัชทายาท (คือ องค์ชายลี ซาน) ไว้กับองค์หญิงฮวาวาน ด้วยเหตุที่ขณะนั้นองค์หญิงทรงเป็นสตรีผู้ทรงอำนาจที่สุดในวัง ไม่ว่าพระนางจะตรัสสิ่งใดพระเจ้ายองโจจะทรงเชื่อและทำตามเสมอ ทำให้พระนางเริ่มจะกระหายอำนาจ องค์หญิงฮวาวานทรงควบคุมพระนัดดารัชทายาทอย่างใกล้ชิด เลี้ยงดูเสมือนพระโอรสของพระนางเอง แต่ก็กีดกันมิให้พระนัดดามีสนม ใส่ความให้พระนัดดารัชทายาททรงเกลียดชังพระชายา (มเหสีฮโยอี) และพระมารดาพระนางฮเยกยอง
องค์หญิงฮวาวานรวมทั้งพระโอรสบุญธรรมจองฮูกยอมร่วมมือกับขุนนางตระกูลคิมที่เป็นพระญาติของมเหสีจองซุน เช่น คิมควีจู ในการทำลายอำนาจของตระกูลฮงแห่งพงซาน โดยกล่าวหาฮงพงฮัน พระบิดาของพระนางฮเยกยอง ว่าเป็นกบฏ และใส่ความฮงอินฮัน พระปิตุลาของพระนางฮเยกยอง เมื่อพระนัดดารัชทายาทขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจ พระเจ้าจองโจทรงสั่งประหารชีวิตจองฮูกยอมในค.ศ. 1776 และในค.ศ. 1778 ได้ปลดองค์หญิงฮวาวานเป็นสามัญชน และเนรเทศไปในที่สุด
อ้างอิง
17371808
พระมาลัย
พระมาลัย หรือ พระมาลิยเทวะ (มาเลยฺยเทว) เป็นพระภิกษุที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ที่ประเทศศรีลังกาในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล และได้บรรลุนิพพาน
ตามคัมภีร์มหาวงศ์ พระมาลัยเป็นพระอรหันต์อภิญญาลาภี (Abigngnalabhi: අභිඥ්ඥාලාභී අරහතුන් වහන්සේ) รูปสุดท้ายที่เป็นที่รู้จักในประเทศศรีลังกา และศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกาเริ่มเสื่อมลงหลังสมัยนี้ ตำนานกล่าวว่า ท่านนำพระพุทธรูป 4 องค์จากอินเดียมาที่ศรีลังกา
ห้องทำสมาธิของท่านอาจพบได้ที่อารันกาเล (Arankale) และที่อยู่อาศัยของท่านอยู่ที่คูหารามัย (Guharamaya)
เหตุยิงกันในห้างสรรพสินค้าในอัลเฟินอานเดินไรน์
เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2554 มีผู้ถูกยิงเสียชีวิต 6 คนโดยมือปืนซึ่งเข้าไปในห้างสรรพสินค้าริดเดอร์โฮฟ ในเมืองอัลเฟินอานเดินไรน์ จังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เมืองซึ่งตั้งอยู่ห่างจากกรุงอัมสเตอร์ดัมไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 33 กิโลเมตร มือปืนเป็นชายวัย 24 ปี ใช้ปืนไรเฟิลกราดยิงคนเสียชีวิตไปหลายคนก่อนจะยิงตัวตายตาม แต่สื่อบางแห่งรายงานว่ามือปืนใช้อาวุธอื่น จนถึงเวลา 18.30 น. ตามเวลายุโรปกลาง วันที่ 9 เมษายน มีผู้เสียชีวิต 7 คน รวมทั้งมือปืน และมีรายงานว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 16 คน ทำให้เป็นเหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่เหตุโจมตีพระบรมวงศานุวงศ์เนเธอร์แลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2552
เหยี่ยวดำ
เหยี่ยวดำ (Black kite, Pariah kite; ) เป็นเหยี่ยวชนิดหนึ่ง
จัดเป็นนกขนาดกลาง ขนาดลำตัวประมาณ 60-66 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกันคือ ลำตัวสีน้ำตาลเข้มอมเหลืองทั้งด้านบนและด้านล่าง ปีกสีน้ำตาลเข้ม หางเป็นแฉกตื้น ๆ มองดูคล้ายง่าม ปากสั้นสีดำแหลมคม ปลายปากเป็นขอ หัวค่อนข้างใหญ่ คอสั้น ปีกยาว ส่วนนกที่ยังไม่โตเต็มที่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลอ่อน พร้อมกับมีขีดสีเหลืองอ่อนทั่วทั้งตัว
พบกระจายพันธุ์อยู่กว้างขวางในหลายพื้นที่ ตั้งแต่ยูเรเชีย, ออสตราเลเชีย และโอเชียเนีย จึงทำให้มีชนิดย่อยหลากหลายถึง 5 ชนิด (ดูในตาราง) และเป็นนกอพยพในหลายพื้นที่ในช่วงฤดูหนาว ในประเทศไทยพบได้ในป่าทางภาคเหนือ, ภาคกลางและภาคใต้
มีพฤติกรรมหากินในเวลากลางวัน ชอบบินอยู่ตามที่โล่งชายป่า ตามริมฝั่งทะเล หรือตามแม่น้ำลำคลองต่าง ๆ เพื่อหาอาหาร เมื่อจับเหยื่อได้ก็มักกินบนพื้นดิน หรืออาจนำไปกินบนต้นไม้ พบอยู่โดดเดี่ยว เป็นคู่หรือเป็นฝูง
เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ เหยี่ยวดำจะทำรังรวมกันเป็นกลุ่มบนต้นไม้สูง ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันสร้างรังด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ นำมาขัดสานกัน จากนั้นทั้งคู่จะช่วยกันกกไข่และเลี้ยงลูกอ่อน นกจะใช้เวลากกไข่นานประมาณ 29-32 วัน ออกไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง ปกติ 3 ฟอง เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 ในการสำรวจในปี พ.ศ. 2559 ในประเทศไทยไม่พบเลย จึงทำให้ไม่ทราบว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหรือไม่จากประเทศไทย
วิตกอวอ (จังหวัดปอมอแช)
วิตกอวอ (Witkowo, ; Vietkow) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลสมอว์จีนอ เทศมณฑลสวุปสก์ จังหวัดปอมอแช ประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากสมอว์จีนอไปทางใต้ประมาณ 6 km ห่างจากสวุปสก์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 22 km และห่างจากกดัญสก์ไปทางตะวันตกประมาณ 95 km
อินทนิล
อินทนิล หรือ อินทนิลน้ำ เป็นไม้ยืนต้น เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นทั่วไปตามที่ราบลุ่มและบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ลำห้วย ในป่าเบญจพรรณชื้นและป่าดงดิบทั่วทุกภาค จะพบมากในป่าดงดิบภาคใต้ มีดอกสีม่วง สวยงาม มีชื่อในแต่ละท้องถิ่นต่าง ๆ กัน เช่น ตะแบกอินเดีย ฉ่องมู ซอง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) บาเอ (ปัตตานี) บางอบะซา (ยะลา นราธิวาส มาเลเซีย) อินทนิล (ภาคกลาง ภาคใต้) ตะแบกดำ (กรุงเทพฯ) กากะเลา (อีสาน)
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ (party-list proportional representation) หรือ ปาร์ตีลิสต์ (party list) เป็นระบบการลงคะแนนที่กำหนดให้ผู้ลงคะแนนเสียงเลือกพรรคการเมืองพรรคใดพรรคหนึ่ง โดยแต่ละพรรคการเมืองได้จัดทำบัญชีรายชื่อของผู้สมัครไว้ เมื่อพรรคใดได้รับเลือก ผู้สมัครที่อยู่ในบัญชีของพรรคนั้นก็จะได้รับเลือกตามสัดส่วนคะแนนเสียงที่ได้รับ โดยระบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อสามารถใช้เป็นส่วนหนึ่งกับระบบสมาชิกเพิ่มเติม (additional member system)
อินทนิล
อินทนิลเป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดสกลนครและจังหวัดระนอง
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
ในระบบการลงคะแนนเหล่านี้ พรรคการเมืองแต่ละพรรคจะจัดทำรายชื่อผู้สมัครไว้ โดยพรรคการเมืองจะได้รับจัดสรรจำนวนที่นั่งตามสัดส่วนคะแนนเสียงที่พรรคการเมืองนั้นได้รับ โดยผู้ลงคะแนนอาจลงคะแนนให้กับพรรคการเมืองได้เลย เช่นในแอลเบเนีย อาร์เจนตินา ตุรกี และอิสราเอล หรืออีกกรณีหนึ่งคือ ลงคะแนนให้ผู้สมัครซึ่งคะแนนเสียงจะมารวมกันเป็นคะแนนเสียงของพรรค ดั่งในฟินแลนด์ บราซิล และเนเธอร์แลนด์ หรือลงคะแนนให้กับรายชื่อผู้สมัคร เช่นในฮ่องกง หรือแม้แต่ลงคะแนนให้เลือกระหว่างสองวิธีหลังนี้ดั่งในลักเซมเบิร์ก ("ปานาชาฌ" กับบัญชีรายชื่อ)
ถนนพระรามที่ 4
ถนนพระรามที่ 4 เป็นถนนในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ทางแยกหมอมี (แยกจากถนนเจริญกรุง) ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมที่สะพานเจริญสวัสดิ์ ผ่านสถานีหัวลำโพง สามย่าน ไปบรรจบถนนสุขุมวิท
อินทนิล
ใบ
เป็นใบเดี่ยว (simple leaf) ออกตรงข้าม (opposite) หรือเยื้องกันเล็กน้อย (sub-opposit) ทรงใบรูปขอบขนาน (oblong) หรือรูปขอบขนานแกมรูปหอก (lanceolate) กว้าง 5 - 10 ซ.ม. ยาว 11 -26 ซ.ม. เนื้อใบค่อนข้างหนา เกลี้ยง เป็นมันทั้งสองด้าน โคนใบมนหรือเบี้ยวเยื้องกัน เล็กน้อย ปลายใบเรียวและเป็นติ่งแหลม เส้นแขนงใบมี 9 -17 คู่ เส้นโค้งอ่อนและจะจรดกับเส้นถัดไปบริเวณใกล้ ขอบใบ เส้นใบย่อยเห็นไม่เด่นชัดนัก ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นบ้างเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 1 ซ.ม. เกลี้ยงไม่มีขน
ถนนพระรามที่ 4
ประวัติ
ถนนพระรามที่ 4 เดิมเรียกว่า ถนนตรง และ ถนนหัวลำโพง (นอก) เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2400 เนื่องจากกงสุลอังกฤษ สหรัฐอเมริกา และฝรั่งเศสได้เข้าชื่อกัน พร้อมทั้งนายห้างต่างประเทศ ขอร้องรัฐบาลสยามว่า เรือลูกค้าที่ขึ้นมาค้าขายถึงกรุงเทพมหานครมีระยะทางไกล ถึงหน้าน้ำน้ำเชี่ยวมาก กว่าจะเดินทางถึงกรุงเทพมหานครก็ใช้เวลาหลายวัน จะขอไปตั้งห้างซื้อขายใต้ปากคลองพระโขนง ตลอดถึงบางนา และขอให้รัฐบาลขุดคลองลัดตั้งแต่บางนามาตลอดถึงคลองผดุงกรุงเกษม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารวิวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค ต่อมาคือเจ้าพระยาทิพากรวงศ์) ที่พระคลัง จ้างกรรมกรจีนขุดคลอง ตั้งแต่หน้าป้อมผลาญไพรีราบ ตัดทุ่งลงไปถึงคลองพระโขนง และตัดคลองพระโขนงออกไปทะลุแม่น้ำใหญ่ แล้วเอามูลดินมาถมเป็นถนนฝั่งเหนือตลอดลำคลอง พระราชทานชื่อว่าคลองถนนตรง ครั้นขุดคลองแล้วชาวยุโรปก็ไม่ได้ลงไปอยู่ที่บางนาโดยอ้างว่าไกล คลองถนนตรงนี้ชาวบ้านเรียกว่า คลองวัวลำพอง และเรียกถนนว่าถนนวัวลำพองหรือหัวลำโพงตามชื่อทุ่งนาที่ถนนและคลองตัดผ่าน
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
การจัดสรรที่นั่ง
วิธีการจัดสรรที่นั่งหลักได้แก่
อินทนิล
ดอก
เป็นชนิดดอกช่อ (inflorescence flower) แบบ Panicle ออกรวมกันเป็นช่อโต ยาวถึง 30 ซ.ม. ตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบใกล้ ๆ ปลายกิ่ง มีสี ต่าง ๆ กันเช่น สีม่วงสด ม่วงอมชมพูหรือชมพูล้วน ๆ ตรงส่วนบนสุดของดอกตูมจะมีตุ่มกลมเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงกลาง ผิวนอกของกลีบฐานดอกซึ่งติดกันเป็นรูปถ้วยหรือรูป กรวยหงายจะมีสันนูนตามยาวปรากฏชัด มีขนสั้นปก คลุมประปราย กลีบดอกบาง รูปช้อนที่มีโคนกลีบเป็นก้านเรียว ผิวกลีบเป็นคลื่นเล็กน้อย เมื่อบานเต็มที่จะมีรัศมีกว้างถึง 5 ซ.ม. เกสรผู้มีขนาดเดียวยาวไล่เรี่ยกัน รังไข่กลม เกลี้ยง
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
การจัดสรรที่นั่ง
ในขณะที่การเลือกใช้สูตรคำนวณนั้นมีความสำคัญ อีกเรื่องที่ไม่แพ้กันคือ ขนาดของเขตเลือกตั้ง (จำนวนที่นั่งของแต่ละเขตเลือกตั้ง) ยิ่งขนาดใหญ่ขึ้นเท่าใด ยิ่งทำให้ระบบการลงคะแนนเป็นสัดส่วนมากขึ้นเท่านั้น โดยหากจะให้เป็นสัดส่วนมากที่สุดคือเมื่อไม่มีการแบ่งเขตเลือกตั้งโดยถือว่าทั้งประเทศคือเขตเลือกตั้งเดียว นอกจากนั้นในบางประเทศ ระบบการลงคะแนนแบ่งออกเป็นสองระดับ ระดับประเทศสำหรับพรรคการเมือง และระดับเขตเลือกตั้งสำหรับผู้สมัคร พร้อมทั้งบัญชีรายชื่อซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของระดับประเทศ ในกรณีนี้ ขนาดของเขตเลือกตั้งนั้นไม่มีความเกี่ยวข้องหากการจัดสรรที่นั่งนั้นคำนวณมาจากคะแนนเสียงระดับประเทศ
ถนนพระรามที่ 4
ประวัติ
ต่อมาได้มีการสร้างสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม ชาวบ้านเรียกกันว่าสะพานวัวลำพอง ถนนตรงเป็นถนนสายแรกในรัชกาลที่ 4 เป็นถนนเส้นตรงมีระยะทางไกล และมีพระบรมราชโองการให้เรียกทางที่ริมคลองนี้ว่า ทางถนนตรง ต่อมา ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อถนนหัวลำโพง (นอก) ตั้งแต่ถนนเจริญกรุงถึงถนนหลวงสุนทรโกษา เป็น ถนนพระรามที่ 4 ทั้งนี้ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ เพราะเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 แห่งพระราชวงศ์จักรีโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นโดยนำมูลดินจากการขุดคลองลัดจากคลองผดุงกรุงเกษมไปถึงคลองเตยมาสร้างขึ้น
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
บัญชีรายชื่อ
ลำดับในบัญชีรายชื่อนั้นมีความสำคัญต่อผู้สมัครในบัญชีนั้นมีผล โดยอาจจะถูกกำหนดโดยวิธีการภายในของแต่ละพรรค (บัญชีปิด) หรืออาจจะเลือกโดยผู้ลงคะแนนทั้งหมด (บัญชีเปิด) หรือบัญชีที่แตกต่างกันในแต่ละเขต (บัญชีท้องถิ่น) โดยแบ่งออกเป็น 3 แบบคือ
นิคอน
นิคอน คอร์ปอเรชัน เป็นบริษัทอุปกรณ์ทางด้านภาพในญี่ปุ่น ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของบริษัทนี้ ได้แก่ กล้องถ่ายภาพ กล้องส่องทางไกล กล้องจุลทรรศน์ อุปกรณ์การวัด รวมถึงแว่นสายตา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2460 โดยใช้ชื่อ นิปปง โคงะกุ โคเงียว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นชื่อในปัจจุบัน ปัจจุบันนิคอน คอร์ปอเรชัน เป็นบริษัทหนึ่งในเครือ มิตซูบิชิ กรุ๊ป
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
บัญชีรายชื่อแบบปิด
ในระบบบัญชีปิด (close list) นั้น พรรคการเมืองจะเป็นผู้ทำบัญชีรายชื่อ จัดลำดับผู้สมัคร และส่งบัญชีรายชื่อผู้สมัครให้กับองค์กรกำกับการเลือกตั้ง บัญชีรายชื่ออาจจะถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ เพื่อให้ผู้ลงคะแนนเสียงทราบว่าผู้สมัครรายใดจะได้รับเลือกตามลำดับ ผู้ลงคะแนนสามารถลงคะแนนให้แก่พรรคการเมืองเท่านั้น ไม่สามารถลงแยกเป็นรายผู้สมัครได้
ถนนพระรามที่ 4
ประวัติ
นอกจากนี้ถนนพระรามที่ 4 ในอดีตยังเป็นต้นสายของทางรถไฟสายปากน้ำ สถานีต้นสายชื่อว่าสถานีหัวลำโพง (ไม่ใช่สถานีรถไฟหัวลำโพงในปัจจุบันแต่ตั้งอยู่กลางถนนพระราม 4 หน้าโรงแรมสยามซิตี้ ส่วนสถานีรถไฟหัวลำโพงในปัจจุบันในอดีตชื่อสถานีรถไฟกรุงเทพ เมื่อยกเลิกทางรถไฟสายปากน้ำคนทั่วไป จึงเปลี่ยนมาเรียกชื่อสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นสถานีรถไฟหัวลำโพงตามความเคยชินและติดปากของประชาชน) โดยรางรถไฟสายนี้วางขนานกับคลองหัวลำโพงมีทางรถไฟอยู่ตรงกลางระหว่างคลองหัวลำโพงกับถนนพระรามที่ 4 ซึ่งรางรถไฟอยู่ฝั่งโรงแรมสยามซิตี้ ตั้งแต่แยกมหาพฤฒารามมาตามถนนพระรามที่ 4 จนข้ามคลองพระโขนง (คลองแสนแสบ)จึงขนานกับแม่น้ำเจ้าพระยาไปสิ้นสุดที่เมืองสมุทรปราการ ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้นให้ความสำคัญในการเดินทางและขนส่งโดยใช้รถยนต์มากกว่า ในสมัยรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จึงได้ยกเลิกทางรถไฟสายนี้พร้อมกับถมคลองหัวลำโพงช่วงตั้งแต่คลองผดุงกรุงเกษมจนถึงตลาดคลองเตยทิ้ง เพื่อทำการขยายถนนถนนพระราม 4 ทำให้เขตทางของถนนพระรามที่ 4 กว้างขวางดังเช่นในปัจจุบัน และคลองหัวลำโพงบางส่วนที่ไม่ได้ถมตั้งแต่ตลาดคลองเตยไปจนถึงคลองพระโขนงปัจจุบันยังปรากฏให้เห็นอยู่ แต่คนทั่วไปนิยมเรียกคลองหัวลำโพงในส่วนนี้ว่า คลองเตย ส่วนเขตทางรถไฟสายปากน้ำตั้งแต่แยกมหาพฤฒารามถึงตลาดคลองเตยเป็นส่วนของถนนพระรามที่ 4 ส่วนตั้งแต่ตลาดคลองเตยจนตัดกับถนนสุขุมวิท ถมเป็นถนนใช้ชื่อว่าถนนทางรถไฟสายเก่า
เคียว นัยน์ตายักษ์
เคียว หรือฉายาว่า เคียว นัยน์ตายักษ์  เป็นตัวละครหลักในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ซามูไรดีปเปอร์เคียว ถูกเรียกว่านักฆ่าพันศพเพราะได้สังหารศัตรูไปมากมายในสงครามที่ทุ่งเซคิงาฮาระ และพ่ายแพ้ให้กับมิบุ เคียวชิโร่ ถูกนำร่างที่แท้จริงไปซ่อนไว้และใช้ร่างร่วมกับเคียวชิโร่ สี่ปีต่อมาก็ได้ออกมาสู่เบื้องหน้าและตามหาร่างที่อยู่ที่ไหนสักแห่งในทะเลป่าอาโอคิงาฮาระ
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
บัญชีรายชื่อแบบเปิด
ในระบบบัญชีเปิด (open list) ผู้ลงคะแนนเสียงมีสิทธิ์เลือกพรรคและเรียงลำดับผู้สมัครในบัญชีรายชื่อนั้น ๆ ตามความพอใจในผู้สมัครแต่ละคนได้ โดยมีหลายระดับตั้งแต่ ปิดบางส่วน ที่ผู้สมัครสามารถเลื่อนระดับขึ้นได้ถ้าได้รับจำนวนคะแนนเสียงจำนวนหนึ่ง จนถึง เปิดเต็มที่ ซึ่งลำดับในบัญชีนั้นสามารถปรับเปลี่ยนได้ตามคะแนนเสียงที่ผู้ลงคะแนนออกเสียงเลือกผู้สมัครเป็นรายบุคคล
นิคอน
ประวัติ
เริ่มต้นจาก บริษัท นิปปง โคงะกุ โคเงียว ในชื่อภาษาอังกฤษว่า Japan Optical Co. ก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทเล็ก ๆ 3 บริษัทที่เป็นบริษัทเกี่ยวกับสายตาหรือการมองเห็น บริษัทเริ่มเดินสายพานการผลิตด้วยคนงานเพียง 200 คน และช่างเทคนิคชาวเยอรมันอีก 8 คน และในสายพานการผลิตของบริษัทในขณะนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพเลยแม้แต่น้อย แต่สินค้าที่ทางบริษัทผลิต คือ กล้องจุลทรรศน์ กล้องโทรทัศน์ อุปกรณ์ที่ใช้ในการสำรวจและใช้ในการกะวัดระยะสำหรับใช้ในทางวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม สินค้าเหล่านี้ล้วนเป็นสินค้าที่สร้างชื่อเสียงให้แก่บริษัท เลนส์เป็นสินค้าอีกชิ้นหนึ่งที่ทำชื่อเสียงให้ทางบริษัทและได้ผลิตออกมาหลายรุ่นมากตั้งแต่เลนส์ 50 mm. ถึง 700 mm.
เคียว นัยน์ตายักษ์
ความสามารถ
เพลงดาบของเคียวนั้นคือเพลงดาบมุเมียวจินที่คิดค้นโดยมุรามาสะผู้เป็นอาจารย์ของเคียวและเคียวชิโร่
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
บัญชีรายชื่อแบบเปิด
ในฝรั่งเศส ระบบบัญชีรายชื่อในการเลือกตั้งระบบสัดส่วนจะต้องรวมผู้สมัครให้มากที่สุด (โดยมากถึงมีจำนวนตัวสำรองเป็นสองเท่าสำหรับการเลือกตั้งระดับจังหวัด) ตามลำดับที่มีให้ในบัญชีรายชื่อทั้งหมด ในขณะที่ในประเทศอื่น ๆ นั้นไม่จำเป็นจะต้องใส่ให้เต็มบัญชีก็ได้ ในระบบบัญชีเปิดนี้เรียกกันว่า "ปานาชาฌ"
ถนนพระรามที่ 4
ประวัติ
อนึ่ง ถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองในกรุงเทพมหานครถึง 3 ช่วง ดังนี้
เคียว นัยน์ตายักษ์
อาวุธ
อาวุธของเคียวคือดาบหมาป่าสวรรค์ (天狼 Tenro) หนึ่งในดาบปีศาจที่มุรามาสะตีขึ้นตามคำสั่งของจักรพรรดิแดง มีความยาว 5 ชาคุ มีความทนทานและสามารถตัดได้ทุกอย่าง ภายในมีวิญญาณของจักรพรรดิแดงรุ่นแรกอยู่
ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อ
บัญชีรายชื่อท้องถิ่น
ในระบบบัญชีรายชื่อท้องถิ่น (local list) ผู้ลงคะแนนเสียงมีสิทธิ์เลือกผู้สมัครในท้องถิ่นของตนเอง ผู้สมัครที่มีอัตราผู้ออกเสียงมากที่สุดจะได้เข้าไปอยู่ในบัญชีรายชื่อตามลำดับ
อินทนิล
เนื้อไม้
เนื้อไม้ นิยมใช้ในการก่อสร้างอาคารบ้านเรือน โดยมากใช้ทำกระดานพื้น ฝา กระเบื้อง มุงหลังคา ใช้ต่อเรือใบ เรือแจว เรือเดินทะเล ทำเกวียน เครื่องตกแต่งบ้าน ทำแจว พาย เปียโน หีบใส่ของ ถังไม้ กังหันน้ำ เครื่องมือการเกษตรต่าง ๆ เช่น ทำไถ ไม้นวดข้าว ครก สาก กระเดื่อง ลูกหีบ ซี่ล้อ ทำไม้คาน ไม้กั้นบ่อน้ำ ร่องน้ำ ทำหีบศพอย่างดี
นิคอน
ประวัติ
ปี ค.ศ. 1932 "Nikor" ก็ได้ถูกใช้เป็นตราสินค้าของเลนส์ที่บริษัทผลิตขึ้น และปี ค.ศ. 1937 - 1947 นิคอนสามารถคิดค้นเลนส์ 50 mm. F/4.5,F/3.5 และ F/2.0 ได้สำเร็จแต่เลนส์เหล่านี้ก็ยังเป็นอุปกรณ์ของกล้องแคนอน รุ่น Hansa และนิคอนได้ผลิตเลนส์เรื่อยมาจนกระทั่งได้ถูกรับเลือกให้เป็นผู้ผลิตเลนส์ให้แก่กล้องไลก้า เมื่อถึงช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ทางรัฐบาลได้เลือกบริษัท ให้เป็นผู้ผลิตยุทโธปกรณ์ให้กับรัฐบาลญี่ปุ่นเพื่อใช้ในสงคราม เช่น กล้องส่องทางไกล เลนส์ติดลำกล้องปืน ที่เล็งระเบิด กล้องเรือดำน้ำ เป็นต้น เนื่องจากความต้องการใช้ยุทโธปกรณ์เหล่านี้เป็นจำนวนมากในสงคราม ทำให้รัฐบาลญี่ปุ่นต้องทุ่มงบประมาณมาสนับสนุนบริษัท ทำให้บริษัทเติบโตแบบก้าวกระโดด บริษัทได้สร้างโรงงานเพิ่มเป็น 19 โรงงาน และจ้างคนงานเพิ่มเป็น 23,000 คน แต่เมื่อสงครามสิ้นสุดญี่ปุ่นแพ้สงคราม ความจำเป็นในการใช้ยุทโธปกรณ์จึงหมดไป รัฐบาลจึงหยุดสนับสนุนบริษัททำให้ต้องปิดโรงงาน เหลือเพียงโรงงานเดียวและปลดคนงานให้เหลือเพียง 1,400 คน ทางบริษัทก็ได้หันกลับมาผลิต สินค้าจำพวกกล้องจุลทรรศน์ เหมือนเดิม
ในปี ค.ศ. 1945 บริษัทได้ตัดสินใจผลิตกล้องถ่ายรูปโดยใช้ตราสินค้าของตัวเองเสียที หลังจากที่ได้ผลิตอุปกรณ์ให้กับบริษัทอื่นมานาน ดังนั้นบริษัทได้ทำการวิจัยกล้อง 6x6 TLR และกล้องเปลี่ยนเลนส์ได้ขนาด 35 mm. แต่เมื่อทำการวิจัยได้พบว่ากล้อง 6x6 TLR กำลังเสื่อมความนิยมลงจึงล้มเลิกโครงการ แต่นขณะเดียวกัน กล้อง 35 mm. กำลังมีแนวโน้มว่าจะได้รับความนิยมมากขึ้น บริษัทจึงได้ทำการวิจัยต่อ และเมื่อเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1946 กล้อง 35 mm. ตัวแรกได้ผลิตขึ้นสำเร็จ บริษัทจึงได้ใช้ตราสัญลักษณ์ว่า “NIKON” กล้องรุ่นแรกที่นิคอนผลิตขายคือรุ่น The Model One แต่กล้องรุ่นนี้ก็ไม่ได้รับความนิยม เพราะนับเวลาจากที่ออกวางขายถึง 2 ปี กว่าที่กล้องจะติดตลาด แต่กล้องก็ไม่ได้รับความสนใจหรือมีชื่อเสียงโด่งดังเท่าที่ควร สาเหตุก็คือทุกอย่างของกล้องเป็นการรวมเอาสิ่งที่นิคอนคิดว่าดีที่สุดของกล้องไลก้าและคอนแทกซ์ มารวมกัน
นิคอนในประเทศไทย
ในประเทศไทย หลังจากยกเลิกสัญญากับตัวแทนจำหน่ายรายเดิม บริษัท นิคอนเซลล์ (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นสาขาของบริษัทแม่ ได้จัดตั้งและเข้ามาเป็นผู้จัดจำหน่ายรวมทั้งให้บริการหลังการขาย นอกจากนี้ยังมีโรงงานผลิตกล้องและเลนส์อยู่ที่สวนอุตสาหกรรมโรจนะ อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2539 ซึ่งนับเป็นโรงงานผลิตกล้อง SLR และ DSLR แห่งแรกของนิคอนที่ตั้งอยู่นอกประเทศญี่ปุ่น
สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม
สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสงคราม เป็นสนามที่สามารถใช้ได้หลายประเภท ตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรสงคราม ประเทศไทย โดยปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม โดยมีความจุประมาณ 6,000 ที่นั่ง
สินเชื่อซับไพรม์
สินเชื่อซับไพรม์ หรือ สินเชื่อชั้นรอง (subprime lending เรียกในชื่ออื่น ๆ ว่า B-paper, near-prime, หรือ second chance lending) คือการปล่อยสินเชื่อให้แก่ผู้กู้ยืมซึ่งไม่มีคุณสมบัติครบถ้วนพอจะได้รับอัตราดอกเบี้ยของตลาดที่ดีที่สุด (best market interest rates) อันเนื่องจากมีข้อด่างพร้อยในประวัติการกู้ยืมและชำระเงิน (credit history)
สินเชื่อซับไพรม์มีความเสี่ยงสูงต่อทั้งผู้ปล่อยและผู้ขอสินเชื่อ เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่สูง, ประวัติการกู้ยืมและชำระเงินที่ไม่ดี, และสถานการณ์ทางการเงินอันไม่พึงปรารถนาซึ่งผู้ขอกู้ซับไพรม์ไปข้องเกี่ยวด้วย สินเชื่อซับไพรม์จะถูกปล่อยกู้ในอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า สินเชื่อ A-paper (สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ชั้นหนึ่ง) เพื่อชดเชยกับความเสี่ยงที่สูงขึ้น สินเชื่อซับไพรม์ครอบคลุมตราสารทางการเงินหลายชนิด อาทิเช่น สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์, สินเชื่อซื้อรถ และบัตรเครดิต คำว่า ซับไพรม์ (ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า "ชั้นรอง") เป็นการอ้างอิงถึงสถานะการกู้ยืมและชำระเงินของผู้กู้ยืม ไม่ใช่ตัวดอกเบี้ยของสินเชื่อแต่อย่างใด
ข้อถกเถียงว่าด้วยสินเชื่อซับไพรม์ได้ขยายวงขึ้นอันเป็นผลมาจากวิกฤติการณ์สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ชั้นรอง ปี 2550 อันเรื้อรัง ซึ่งเกิดขึ้นทั้งในอุตสาหกรรมซับไพรม์เอง และตลาดการเงินชั้นสูงกว่า และมีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา ปรากฏการณ์นี้ถูกอธิบายว่าเป็น "การแพร่ระบาดทางการเงิน" (financial contagion) ซึ่งนำไปสู่การเข้มงวดกวดขันการเข้าถึงสินเชื่อในตลาดการเงินโลก ผู้กู้หลายพันรายถูกบังคับให้ชำระหนี้ก่อนกำหนด และสถาบันการเงินผู้ปล่อยสินเชื่อซับไพรม์สัญชาติอเมริกันรายใหญ่หลายแห่งก็ถูกฟ้องร้องให้ล้มละลาย
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562
'''ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2562''' คือรอบของพายุหมุนเขตร้อน ที่เคยมีการก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือในอดีต ซึ่งไม่มีการกำหนดฤดูอย่างเป็นทางการ แต่พายุไซโคลนมีแนวโน้มก่อตัวระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม โดยมีอัตราสูงที่สุดตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน
ขอบเขตของบทความนี้จะถูกจำกัดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ในซีกโลกเหนือ ทางทิศตะวันออกของจะงอยแอฟริกาและทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรมลายู โดยมีสองทะเลหลักอยู่ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ คือ ทะเลอาหรับ ไปทางตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ถูกเรียกอย่างย่อว่า ARB โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD); และอ่าวเบงกอล ไปทางตะวันออก เรียกอย่างย่อว่า BOB โดย IMD
พายุไซโคลนปาบึก
พายุโซนร้อนก่อตัวในทะเลจีนใต้เมื่อวันที่ 1 มกราคม และสองวันให้หลัง ปาบึกก็ได้เคลื่อนตัวลงสู่อ่าวไทย จากนั้นไม่เพียงนานหลังจากที่ปาบึกพัดขึ้นฝั่งในภาคใต้ เมื่อวันที่ 4 มกราคม กรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียได้ออกคำแนะนำกับระบบพายุ ทำให้มันกลายเป็นพายุไซโคลนลูกแรกสุดในบรรดาพายุทั้งหมดของแอ่งนี้ จากที่ก่อนหน้านี้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นของพายุไซโคลนฮีบารูตั้งแต่ปี 2548 รวมถึงยังเป็นพายุไซโคลนลูกแรกที่มีชื่อเป็นชื่อจาก RSMC โตเกียวด้วย พายุปาบึกนับเป็นพายุที่ข้ามแอ่งมาลูกล่าสุดของแอ่งนี้ นับตั้งแต่พายุโซนร้อนฮวาเหม่ย์ เมื่อปี 2544 และพายุดีเปรสชันเขตร้อนวีลมาเมื่อต้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558
พายุไซโคลนกำลังแรงมากวายุ
ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน การเต้นเป็นจังหวะอย่างแรงของความผันผวนแมดเดน–จูเลียน (MJO) เคลื่อนมาทางด้านตะวันออกเข้าสู่เขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย ทำให้บริเวณดังกล่าวมีเมฆปกคลุมและมีปริมาณน้ำฝนเพิ่มขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค
รายชื่อพายุ
ภายในแอ่งนี้ พายุหมุนเขตร้อนจะมีชื่อเมื่อมีความรุนแรงในระดับพายุไซโคลน มีความเร็วลม 65 กม./ชม. (40 ไมล์/ชม.) เป็นชื่อที่คัดเลือกโดยสมาชิกขององค์คณะพายุหมุนเขตร้อนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในนิวเดลี ได้มีการเริ่มต้นกำหนดชื่อในเดือนกันยายน ปี พ.ศ. 2547 ชื่อในแอ่งนี้ไม่มีการถอดถอนชื่อพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากรายการชื่อเป็นเพียงการกำหนดไว้ใช้เพียงครั้งเดียว ก่อนที่จะร่างรายชื่อใหม่ขึ้นมาทดแทน ถ้าหากมีพายุจากแอ่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเคลื่อนเข้ามา ก็จะใช้ชื่อเดิมที่มากับตัวพายุ
วันที่ 4 มกราคม พายุโซนร้อนปาบึก เคลื่อนตัวข้ามมาแอ่งจากอ่าวไทย ในฐานะพายุไซโคลน ส่วนชื่อ ปาบึก เป็นชื่อที่ได้รับมาจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ผลกระทบ
ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของมหาสมุทรอินเดีย ในช่วงปี พ.ศ. 2562 ซึ่งจะระบุชื่อของพายุ, วันที่พายุเริ่มก่อตัว, ความรุนแรง (ตามสเกลของ IMD), ข้อมูลพื้นฐานของพายุ, พื้นที่ได้รับผลกระทบ และความเสียหายที่เกิดจากพายุ โดยตัวเลขที่แสดงความเสียหายจะถูกระบุเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ปี ค.ศ. 2019 และความเสียหาย การสูญเสียจากพายุ จะนับตั้งแต่พายุเริ่มรวมตัวจนถึงพายุถึงความรุนแรงสูงสุด
แผ่นโอค็อตสค์
แผ่นโอค็อตสค์ (Okhotsk Plate) เป็นแผ่นธรณีแปรสัณฐานขนาดเล็ก ครอบคลุมทะเลโอค็อตสค์ คาบสมุทรคัมชัตคา เกาะซาฮาลิน โทโฮกุ และฮกไกโดในประเทศญี่ปุ่น แต่เดิมถูกพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นอเมริกาเหนือ แต่จากการศึกษาในปัจจุบันชี้ให้เห็นว่าแผ่นโอค็อตสค์เป็นอิสระจากแผ่นอเมริกาเหนือ โดยถูกล้อมรอบทางเหนือด้วยแผ่นอเมริกาเหนือ โดยขอบเขตเป็นการเคลื่อนตัวไปทางซ้ายข้างของรอยเลื่อนแปรสภาพขนาดใหญ่ คือ รอยเลื่อนอูลาคัน  ทางตะวันออกติดกับแผ่นแปซิฟิกที่ร่องลึกก้นสมุทรคูริล–คัมชัตคาและร่องลึกบาดาลญี่ปุ่น ทางใต้ติดกับแผ่นทะเลฟิลิปปินที่ร่องลึกนันไก ทางตะวันตกติดกับแผ่นยูเรเซีย และเป็นไปได้ว่าทางตะวันตกเฉียงใต้จะติดกับแผ่นอามูร์ด้วย
ธรณีวิทยา
ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสต์กับแผ่นอามูร์นั้นอาจมึส่วนรับผิดชอบต่อแผ่นดินไหวรุนแรงหลายครั้งที่เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่น รวมไปถึงที่เกาะซาฮาลินด้วย เช่น แผ่นดินไหวขนาด 7.1 MW (7.5 MS ตามข้อมูลจากแหล่งอื่น) ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ทางตอนเหนือของเกาะซาฮาลิน  และยังมีแผ่นดินไหวภายในแผ่นเปลือกโลกที่เป็นที่รู้จักอีกหลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 และแผ่นดินไหวที่ฮกไกโด พ.ศ. 2536 ซึ่งกระตุ้นให้เกิดสึนามิในทะเลญี่ปุ่น
ขอบเขตระหว่างแผ่นโอค็อตสค์กับแผ่นแปซิฟิกนั้นคือเขตมุดตัว ซึ่งแผ่นแปซิฟิกนั้นมุดตัวลงใต้แผ่นโอค็อตสค์ แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์รุนแรงหลายครั้งเกิดขึ้นที่นี่ บางครั้งเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ประกอบด้วย แผ่นดินไหวที่คัมชัตคา พ.ศ. 2280 (ประมาณขนาด 9.0-9.3) และ พ.ศ. 2495 (ขนาด 9.0) บางแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์ยังเกิดขึ้นใกล้กับหมู่เกาะคูริลด้วย ที่ฮกไกโดแผ่นดินไหวขนาด 8.3 ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 ขนาด 9.0 บริเวณชายฝั่งเกาะฮนชู
การวัดด้วยจีพีเอสและการศึกษาอื่นแสดงให้เห็นว่า แผ่นโอค็อสตค์นั้นหมุนตามเข็มนาฬิกาอย่างช้า ๆ แบบจำลองชี้ว่าการหมุนนั้นมีอัตรา 0.2 องศา/ล้านปี
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2018
การแข่งขัน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ของ ฤดูกาล 2017–18 จะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 กับรอบชิงชนะเลิศทั้งหมดจัดขึ้นที่สนาม เวมบลีย์ ใน ลอนดอน.
รอบเพลย์ออฟเริ่มต้นที่รอบรองชนะเลิศกับรอบรองชนะเลิศทั้งหมดจะลงเล่นสองนัด, เข้าร่วมโดยทีมที่มาจากการจบในอันดับที่ 3, 4, 5 และ 6 ใน แชมเปียนชิป และ ลีกวัน และทีมอันดับที่ 4, 5, 6 และ 7 ในตารางคะแนน ลีกทู. ทีมชนะเลิศของรอบรองชนะเลิศนั้นจะได้ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ, พบกับผู้ชนะของรอบชิงชนะเลิศซึ่งได้เปรียบจากการเลื่อนชั้นในฤดูกาลถัดไป.
ภูมิหลัง
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟได้จัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987. พวกเขาใช้พื้นที่สำหรับแต่ละดิวิชันตามแต่ข้อสรุปของฤดูกาลปกติและได้เข้ารับการเข้าร่วมโดยสี่สโมสรที่เสร็จสิ้น ด้านล่างตามการเลื่อนชั้นอัตโนมัติ.
แชมเปียนชิป รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด ฟูลัม ชนะ 2–1.
รวมผลสองนัด แอสตันวืลลา ชนะ 1–0.
ลีกวัน รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด ชรูว์สบิวรีทาวน์ ชนะ 2–0.
รวมผลสองนัด รอเทอร์แฮมยูไนเต็ด ชนะ 4–2.
ลีกทู รอบรองชนะเลิศ
รวมผลสองนัด เอ็กซิเตอร์ซิตี ชนะ 3–1.
รวมผลสองนัด คอเวนทรีซิตี ชนะ 5–2.
อ๋อง
ต่อมาในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ได้นำระบบอ๋องเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นกลับมาใช้ใหม่อีกครั้ง โดยมีการอวยยศให้แม่ทัพที่ร่วมกันก่อตั้งราชวงศ์ให้เป็นอ๋องเป็นเจ้าผู้ครองแคว้นรอบนอก แคว้นเหล่านี้จะปกครองตนเอง มีระบบราชการคล้ายเมืองหลวงโดยย่อส่วนลงมา มีองคมนตรีและรัฐมนตรีของตนเอง แต่ไม่สามารถมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดได้ กองทัพของแคว้นต้องขึ้นกับเมืองหลวงโดยตรงเท่านั้น
แต่ในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นจิงหรือพระเจ้าฮั่นเกงเต้ จักรพรรดิองค์ที่ 6 เกิดเหตุกาณ์กบฏเจ็ดรัฐ เมื่ออ๋องทั้งเจ็ดแคว้นต่างก่อกบฏและแยกตัวเป็นรัฐอิสระ รัฐบาลส่วนกลางจากเมืองหลวงได้ทำการปราบปรามพวกเขาจนสำเร็จ พระเจ้าฮั่นเกงเต้ทรงมีพระราชดำริที่จะใช้นโยบายลดอำนาจของอ๋องต่างๆ ลง โดยการออกกฎหมายให้ลูกหลานของอ๋องสืบทอดต่อยศไม่ได้ ต้องถูกลดทอนยศลงมาทีละหนึ่งขั้นไปเรื่อยๆ ในชั้นลูกและหลานลงมาตามลำดับก็คือ เมื่ออ๋องถึงแก่ทิวงคต บุตรชายคนโตจึงมียศเป็นเพียงขุนนางชั้นระดับโหว(เจ้าพระยา) และให้แบ่งพื้นที่ศักดินาส่วนหนึ่งให้กับลูกชายคนโตครึ่งหนึ่ง ที่เหลือแบ่งให้ลูกชายคนอื่นเท่า ๆ กัน เมื่อกาลเวลาผ่านไป ความเป็นอ๋องเจ้าผู้ครองแคว้นของผู้ที่ไม่ใช่แซ่เล่าที่เป็นราชสกุลจึงหายไปหมดสิ้น ราชวงศ์ฮั่นก็มีความมั่นคงยิ่งขึ้น จำนวนแคว้นที่ปกครองโดยอ๋องลดลงจากที่มีขนาดรวมกันประมาณสองในสามของประเทศในช่วงต้นราชวงศ์ เหลือเพียงแค่ประมาณแปดแคว้นเท่านั้น อย่างไรก็ตามยังมีลูกหลานชั้นที่หนึ่งหรือพี่น้องหรือพระญาติของฮ่องเต้คือองค์ชายต่างๆ ถูกแต่งตั้งเป็นอ๋องหรือทรงกรมขึ้นใหม่อยู่เสมอๆ แต่ฮ่องเต้ในราชวงศ์ฮั่นไม่ค่อยมีลูกหลานมากนัก ถึงจะมีบ้างก็มักจะตายตั้งแต่เด็ก ซึ่งต่างจากราชวงศ์อื่นที่มีลูกหลานมากมายจนเกิดการแก่งแย่งราชสมบัติตลอดเวลา ทำให้ในสมัยฮั่นมีอ๋องน้อยมาก
อ๋องจะได้รับพระราชทานเมืองให้หนึ่งเมือง ภาษีและรายได้ต่างๆ ที่เก็บได้ในเมืองนั้นจะตกเป็นศักดินาของอ๋องโดยไม่ต้องส่งบรรณาการไปยังเมืองหลวง ตัวอย่างเช่น เมื่อหองจูเหียบได้รับยศเป็นตันลิวอ๋อง หองจูเหียบจะมีรายได้จากการเก็บภาษีจากเมืองตันลิวทั้งหมด ต่อมาข้าราชการของอ๋องทั้งหมดถูกแต่งตั้งโดยรัฐบาลกลางตำแหน่งสำคัญได้ถูกยกเลิก ศักดินาของข้าราชการของอ๋องที่เหลืออยู่ก็ถูกลดลง จนในทางปฏิบัติแล้ว อ๋องไม่มีอำนาจปกครองเหลืออยู่เลย ได้แต่เพียงแค่กินบ้านกินเมืองเสวยสุขมาจากรายได้จากภาษีที่เป็นสิทธิตามศักดินาเท่านั้น อ๋องนั้นจะต้องอยู่ในแคว้นที่ตนเองได้รับศักดินาเท่านั้น หากจะเข้าเมืองหลวงได้ก็ต่อเมื่อถูกเรียกตัวหรือได้รับพระบรมราชานุญาตซะก่อน ลูกชายคนโตของอ๋องที่ได้รับยศชั้นระดับโหว(เจ้าพระยา) หลังจากที่บิดาถึงแก่กรรมแล้วจะได้รับศักดินาเท่ากับหนึ่งอำเภอเท่านั้น และนี่ก็กลับกลายเป็นสาเหตุที่ญาติพี่น้องของฮ่องเต้ฮั่นไม่มีอำนาจบารมี เมื่อเมืองหลวงถูกโค่นล้มอำนาจโดยขุนนางหรือขันที อ๋องหรือลูกหลานของอ๋องก็ทำอะไรไม่ได้เลย อำนาจปกครองของราชวงศ์จึงล่มสลายและกลายไปเป็นของตระกูลแซ่อื่น เป็นปัญหาทางการเมืองที่แก้ไม่ตกมาทุกยุคทุกสมัยเพราะเมื่อให้อำนาจกับญาติพี่น้องที่เป็นอ๋องมาก ๆ เข้า อ๋องก็จะทำการโค่นล้มอำนาจเสียเอง ตัวอย่างที่มีให้เห็นในสมัยราชวงศ์จิ้น
อ๋องที่ได้รับการยกย่องสรรเสริญ
ในยุคชุนชิวและจ้านกว๋อ (770 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 453 ปีก่อนคริสต์ศักราช) มีอ๋องอยู่เพียง 5 พระองค์เท่านั้นที่ได้รับการสรรเสริญเป็น ป้าอ๋อง หรือ ป้าจู๋ (霸, Bà) แปลว่า "อ๋องผู้ยิ่งใหญ่" ได้แก่
และอาจมี 2 พระองค์ที่ได้รับการยกย่องเช่นกัน คือ
ริโกะ ซาซากิ
ริโกะ ซาซากิ ( 佐々木 李子<rt>ささき りこ</rt>, 10 พฤศจิกายน 1997 - ) เป็น นักแสดง นักพากย์ และ นักร้อง ชาวญี่ปุ่น และเป็นสมาชิกของวง "Re-connect" ชื่อในวงการเดิมของเธอเคยเขียนว่า 佐々木莉子 (เสียงอ่านเหมือนชื่อปัจจุบันแค่เปลี่ยนคันจิจาก 李 เป็น 莉) และ Rico
สำนักสงฆ์ราวรังงาม
สำนักสงฆ์ราวรังงาม เป็นชนิดวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านราวรังงาม หมู่ที่ 4 ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545
ประวัติ
สำนักสงฆ์ราวรังงาม ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 เรียกตามชื่อบ้าน ตั้งอยู่ที่ บ้านราวรังงาม หมู่ที่ 4 ตำบลวังทองแดง อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 16 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ จดทุ่งนา ทิศใต้ จดทุ่งนา ทิศตะวันออก จดทุ่งนา  ทิศตะวันตก จดทุ่งนา  ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นอาคารตึกชั้นเดียว สร้างเมื่อ พ.ศ 2545 กุฎิสงฆ์ 3 หลัง เป็นอาคารตึกชั้นเดียว
สำนักสงฆ์ราวรังงาม ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 เรียกตามชื่อบ้าน ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร เป็นอาคารตึกชั้นเดียว การบริหารการศึกษาและการปกครอง มีเจ้าอาวาส คือ
คาเนะ ทานากะ
คาเนะ ทานากะ (2 มกราคม ค.ศ. 1903 – 19 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นอดีตอภิศตวรรษิกชนชาวญี่ปุ่น เคยเป็นผู้ยังที่มีชีวิตที่อายุยืนที่สุดของโลกซึ่งได้รับการตรวจสอบแล้วหลังจากการเสียชีวิตของชิโยะ มิยาโกะ ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2018
ประวัติ
คาเนะ ทานากะ เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1903 ในหมู่บ้านวาจิโระ (ปัจจุบันคือเมืองฟูกูโอกะ) จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ทางตอนใต้ของเกาะคีวชู ทานากะคลอดก่อนกำหนดและดื่มนมจากผู้หญิงที่ไม่ใช่แม่ของเธอ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เธอทำงานที่ร้านขายเค้กข้าวกับฮิเดโอะผู้เป็นสามีของเธอ หลังจากฮิเดโอะกับลูกชายของเธอเสียชีวิตในระหว่างสงคราม เธอยังคงทำงานอยู่ในร้าน ก่อนที่จะเกษียณเมื่ออายุ 63 ปี ในคริสต์ทศวรรษ 1970 เธอไปเยือนสหรัฐ ที่ซึ่งเธอมีหลานสาวและหลานชายหลายคน
ตอนอายุ 103 ปี ทานากะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่และรอดชีวิตมาได้ เมื่ออายุได้ 107 ปี ลูกชายของเธอเขียนหนังสือเกี่ยวกับเธอ ซึ่งกล่าวถึงชีวิตและอายุขัยของเธอโดยใช้ชื่อ ในช่วงเวลาที่ดีและไม่ดี, อายุ 107 ปี (In Good and Bad Times, 107 Years Old) ในระหว่างการให้สัมภาษณ์กับทีเอ็นซี จากสำนักข่าวโทรทัศน์ประเทศญี่ปุ่นที่บ้านพักคนชราของเธอ เธอกล่าวว่า "ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำงานหนัก ฉันจะทำให้ดีที่สุด!" เธอได้รับการสัมภาษณ์โดยเคบีซี ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 เมื่อเธออายุได้ 114 ปี ในช่วงเวลาแห่งการเสียชีวิตของชิโยะ มิยาโกะ ทานากะอาศัยอยู่ในบ้านพักคนชรา ที่เขตฮิงาชิ นครฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ เธอยังคงมีสุขภาพที่ดีและใช้เวลาของเธอด้วยการเล่นเกมกระดานโอเทลโล่ และเดินเล่นระยะสั้น ๆ ในโถงทางเดินของสถานที่ดังกล่าว งานอดิเรกของเธอ ได้แก่ การเขียนอักษรวิจิตรและการคำนวณ เธอเปิดเผยว่า ถึงการนอนหลับและความหวังเป็นความลับของเธอสำหรับการมีอายุยืนยาว เธอบอกว่าเธออยากจะมีชีวิตอีก 5 ปี
ทานากะได้ให้เครดิตอาหารการกิน เช่น ข้าว, ปลาเล็ก และซุป เช่นเดียวกับการดื่มน้ำมาก ๆ เธอบอกว่าเธอได้ปฏิบัติตามโภชนาการดังกล่าวตั้งแต่เธออายุประมาณ 112 ปี เธอยังให้เครดิตความอยากอาหารที่ทำให้แข็งแรงและขนมหวานที่เธอชื่นชอบ รวมถึงกาแฟกระป๋องวันละสามกระป๋อง, โซดา และเครื่องดื่มโภชนาการที่หลากหลาย เธอยังเน้นว่าครอบครัวมีความหมายกับทุกสิ่งทุกอย่าง และการนอนหลับสนิทเป็นความลับอายุยืนที่เธอชื่นชอบ ส่วนแกรี ฟูนาโกชิ ซึ่งเป็นหลานชายของเธอ ได้กล่าวผ่านหนังสือพิมพ์แซนดีเอโกอันยัน-ทริบูน ว่า ยายเขาเชื่อว่าการมีอายุยืนยาว คือความศรัทธาในพระเจ้า