cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ออล นิปปอน แอร์เวย์
จุดหมายปลายทาง
เอเอ็นเอมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ซึ่งใช้อาคารผู้โดยสาร 1 ฝั่งใต้ร่วมกับพันธมิตรสตาร์อัลไลแอนซ์ และที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว โดยจะเป็นฐานการบินสำหรับเส้นทางบินภายในประเทศที่สำคัญ เนื่องจากอยู่ใกล้กับตัวเมืองโตเกียวและผู้คนจำนวนมาก
ข้อตกลงการบินร่วม
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ออล นิปปอน แอร์เวย์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ออล นิปปอน แอร์เวย์ มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้: ฝูงบินของเอเอ็นเอมีอายุเฉลี่ย 9.2 ปี
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง เป็นหน่วยงานจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย ภายใต้การดูแลของมหาเถรสมาคม (คู่กับสำนักงานแม่กองธรรมสนามหลวง) ซึ่งอยู่ในความอุปถัมภ์ของรัฐบาลไทย หน้าที่หลักคือกำหนดเปลี่ยนแปลงการใช้คัมภีร์เรียนในหลักสูตรเปรียญธรรม 1-9 ให้เหมาะสมกับชั้นเรียนของแต่ละประโยค  รวมทั้งการจัดสอบประเมินผลการศึกษาบาลีระดับชาติ โดยมีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเป็นผู้รับสนองงาน ภายใต้การกำกับดูแลของมหาเถรสมาคม
การจัดประเมินผลการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีระดับประเทศ (จัดสอบบาลีสนามหลวง)
การสอบบาลีสนามหลวง หมายถึง การสอบไล่เพื่อวัดผลบาลีเพื่อเลื่อนชั้นเปรียญธรรมประจำปีของชาติ พระสงฆ์เจ้าหน้าที่ในสังกัดสำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวงมีหน้าที่วางแผน, วางนโยบาย, ประเมินและดำเนินการเพื่อให้การศึกษาของสงฆ์ตามหลักสูตรเปรียญธรรมของชาติมีประสิทธิภาพและคุณภาพ
การเปิดสนามสอบส่วนภูมิภาค
สำหรับการจัดประเมินผลในส่วนภูมิภาคหรือต่างจังหวัดนั้น แม่กองบาลีสนามหลวงมอบให้เจ้าคณะภาคต่างๆ แต่งตั้งคณะกรรมการนำข้อสอบจากส่วนกลางไปยังสนามสอบทุกแห่ง เฉพาะประโยค ป.ธ. 1-2, 3 และ 4 เพื่อเปิดสอบพร้อมๆ กันทั่วประเทศ
การเปิดสนามสอบส่วนกลาง
ประโยค 5-6-7-8-9 เปิดสอบในส่วนกลาง ตั้งแต่เปรียญธรรม 5 ประโยค ถึงเปรียญธรรม 9 ประโยค ทั้งประเทศจะมีการรวมจัดสอบเฉพาะในกรุงเทพมหานคร  โดยแบ่งจัดสนามสอบไปตามวัดต่างๆ ในกรุงเทพมหานคร เฉพาะ ปธ. 7 - ปธ. 9 จะรวมสอบที่วัดสามพระยาเพียงแห่งเดียว
การตรวจข้อสอบ
เมื่อสอบเสร็จทุกสนามสอบนำใบตอบมารวมส่งแม่กองบาลีสนามหลวงดำเนินการตรวจ โดยนิมนต์พระภิกษุเถรานุเถระมาประชุมตรวจพร้อมกัน ณ สถานที่ๆ แม่กองบาลีสนามหลวงกำหนดขึ้น
การประกาศผลสอบบาลีระดับประเทศ
เมื่อคณะกรรมการได้ทำการตรวจใบกระดาษคำตอบและรวบรวมผลสอบเรียบร้อยแล้ว แม่กองบาลีสนามหลวงจะทำการประกาศผลสอบบาลี โดยจะจัดการ ประกาศผลในวัน แรม 6 ค่ำ เดือน 4 โดยมีการประกาศผลสอบบาลีชั้น ป.ธ. 7 ประโยค ถึงชั้น ป.ธ. 9 ประโยค ที่ศาลาอบรมสงฆ์วัดสามพระยา เวลา 14.00 น. และติดประกาศผลสอบทุกประโยค ณ บริเวณพระอุโบสถ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ประมาณเวลาหนึ่งทุ่ม  และนำผลผู้สอบประโยคบาลีได้ ลงในเว็บไซต์ของแม่กองบาลีสนามหลวงหลังจากการประกาศอย่างเป็นทางการ 2-3 วัน
ผู้สอบได้เปรียญธรรมบาลี
เมื่อพระภิกษุสามเณรรูปใดสอบไล่ได้ตั้งแต่ เปรียญธรรม 3 ประโยค ขึ้นไป จะได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงตั้งให้เป็น "เปรียญ" และได้รับพระราชทานพัดยศเปรียญธรรม รวมทั้งมีคำนำหน้าชื่อยกย่องพระภิกษุผู้นั้นว่า "พระมหา" ซึ่งนับว่า ตำแหน่ง "เปรียญธรรม" นั้น เป็นสมณศักดิ์ทางวิชาการของพระสงฆ์ไทย ที่องค์พระประมุขของชาติ พระราชทานเพื่อเป็นการยกย่องถวายกำลังใจ แก่พระภิกษุและสามเณรผู้ศึกษาฝ่ายปริยัติธรรมมาตั้งแต่โบราณ
พระมหาเปรียญ, สามเณรเปรียญ
สามเณร เมื่อสอบได้เปรียญธรรม 3  ประโยคจะใช้คำว่า "เปรียญ" ตามหลังชื่อและนามสกุล ไม่มี มหา นำหน้าเหมือนพระภิกษุ
ที่ตั้งของสำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง ตั้งอยู่ที่ ตึกเมตตาพุทธิ วัดปากน้ำภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานครฯ
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์ กองบาลีสนามหลวง
การศึกษาของสงฆ์
ซอมาลิเยย์ทอซอ
ซอมาลิเยย์ทอซอ, หรือ โซมาเลีย เวกอัป, เป็นเพลงชาติของโซมาเลีย ตั้งแต่ ค.ศ. 2000–2012 และมันประสบความสำเร็จโดยเพลงคอลอบาอาลันเคด
ซายูมิ โฮริเอะ
ซายูมิ โฮริเอะ (堀江 さゆみ (Horie Sayumi); เกิดวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ที่โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นพนักงานและอดีตผู้ประกาศข่าวช่องเอ็นเอชเค โดยจบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ในมหาวิทยาลัยโตเกียว
ซายูมิ มิจิชิเงะ อดีตสมาชิกรุ่นที่ 6 ของมอร์นิงมูซูเมะ ได้รับชื่อจริงนี้มาจากพ่อของเธอ
อ้างอิง
1963
ควอกกา
ควอกกา (quokka; ) เป็นสัตว์ชนิดเดียวที่อยู่ในวงศ์ Setonix ซึ่งมีลักษณะเดียวกับสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้อง เช่น จิงโจ้ วอลลาบี (จิงโจ้ขนาดเล็ก) เป็นต้น แต่มีขนาดประมาณแมวบ้าน ควอกกาเป็นสัตว์ที่กินพืชเป็นอาหารและออกหากินในเวลากลางคืน โดยอาศัยอยู่บนเกาะเล็ก ๆ และบริเวณชายฝั่งของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ระหว่างเมืองเพิร์ทกับเมืองแอลบานี ซึ่งบริเวณนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ
โรงเรียนแจ้งวิทยา
โรงเรียนแจ้งวิทยา (ชื่อภาษาอังกฤษ : Jaeng Witthaya School) (อักษรย่อ : จ.ว.) (พุทธศาสนสุภาษิตประจำโรงเรียน : อตฺตนา โจทยตฺตานํง (อ่านว่า อัด - ตะ - นา - โจ - ทะ - ยัด - ตา - นัง) แปลว่า จงเตือนตนด้วยตนเอง) เป็นโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน มีเนื้อที่ 7 ไร่ 61.3 ตารางวา เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปฐมศึกษาถึงระดับมัธยมศึกษา
== ประวัติโรงเรียน == โรงเรียนแจ้งวิทยาเป็นโรงเรียนราษฎร์ของวัดแจ้ง ก่อตั้งโดย พระวิเชียรโมลี (แสง ญาณโสภโณ) เจ้าอาวาสของวัดแจ้งในขณะนั้น โดยจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติโรงเรียนราษฎร์ของวัด พ.ศ. 2488 ใบอนุญาตเลขที่ 8 / 2503 เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2503 มีคณะกรรมการผู้ก่อตั้งประกอบด้วย พระครูพุทธศาสน์โสภณ วัดโรงวาส เจ้าคณะอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา พระครูไพศาลสังฆกิจ วัดวังปริง เจ้าคณะอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา พระมหาผล จันทโชโต วัดราษฎร์บำรุง เจ้าคณะอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา นายเกษม ซ้ายสุวรรณ นายชวน จุลมณีโชติ ภัณฑารักษ์จังหวัดสงขลา และนายว่อง สง่ากรณ์ ศึกษาธิการอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ร่วมกันจัดตั้งเป็นโรงเรียนประเภทมัธยมวิสามัญศึกษา เปิดทำการการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยนายประพันธ์ ณ พัทลุง ผู้ว่าราชการ สงขลา เป็นผู้ลงนามในใบอนุญาต และได้รับอนุญาตจากสังฆมนตรีว่าการศึกษาในปี พ.ศ. 2503 เปิดสอนครั้งแรกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้อาคารเรียนปริยัติธรรมของวัดแจ้ง ซึ่งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวภายในวัดแจ้งเป็นสถานที่เรียนมีครูผู้สอนจำนวน 3 คน นักเรียน 68 คน
การพัฒนาโรงเรียน
'''พ.ศ. 2503''' เปิดสอนครั้งแรกชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้อาคารเรียนปริยัติธรรมของวัดแจ้ง ซึ่งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวภายในวัดแจ้งเป็นสถานที่เรียน
'''พ.ศ. 2504''' อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ชั้นเดียวในวัดแจ้ง ขนาด 4 ห้องเรียนโดยมีนักเรียนเพิ่มจากเดิมเป็น 4 ห้องเรียน
'''พ.ศ. 2506''' ต่อเติมอาคารเรียนหลังเดิมออกมาทั้ง 2 ปีก เป็นรูปตัวยู ข้างละ 3 ห้องเรียน รวมเป็น 10 ห้องเรียน มีนักเรียน 300 คน และได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราวเพิ่มเติมตามจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้น
'''พ.ศ. 2513''' ได้รับงบประมาณจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้กู้เงินจำนวน 400,000 บาท ( สี่แสนบาทถ้วน ) ก่อสร้างอาคารเรียนคอนกรีตเสริมไม้สองชั้น 1 หลัง รวม 10 ห้องเรียนซึ่งนับเป็นอาคารเรียนถาวรหลังแรกของโรงเรียน มีนักเรียน 800 คน
'''พ.ศ. 2515''' วิทยาลัยครูสงขลา(โรงเรียนสตรีฝึกหัดครูสงขลาเดิม) ได้ย้ายออกจากที่ธรณีสงฆ์ของวัดแจ้ง ถนนรามวิถี ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ได้คืนที่ดินธรณีสงฆ์และมอบอาคารทั้งหมดให้กับวัดแจ้ง โรงเรียนแจ้งวิทยาจึงได้ใช้เป็นที่เรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 - 4
'''พ.ศ. 2516''' ปรับปรุงอาคารไม้ของโรงเรียนสตรีฝึกหัดครูสงขลา มีห้องเรียนทั้งสิ้น 15 ห้องเรียน รวมอาคารเรียนหลังเก่าอีก 20 ห้องเรียน รวมเป็น 35 ห้องเรียน โดยเปิดสอนตั้งแต่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 จนถึงชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3 นักเรียนที่เรียนในอาคารเรียนนี้เป็นนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปี่ที่ 1 - 4 และ มัธยมศึกษาปีที่ 3
'''พ.ศ. 2519''' ขยายชั้นเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย(ม.ศ.4 –ม.ศ.5)
'''พ.ศ. 2533''' เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลศึกษาถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยไม่เก็บค่าธรรมเนียมการเรียนตั้งแต่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 – ประถมศึกษาปีที่ 6
'''พ.ศ. 2535''' ยุบชั้นเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
'''พ.ศ. 2535''' เข้าสังกัดกลุ่มโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยโรงเรียนการกุศลของวัดในพระพุทธศาสนาพ.ศ. 2532 โดยได้รับเงินอุดหนุนหกสิบเปอร์เซ็นต์และไม่เก็บค่าธรรมเนียมการเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาลศึกษาจนถึงชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 3
'''พ.ศ. 2538''' สร้างอาคารเรียนเฉลิมพระเกียรติเป็นอาคารแบบ 216 ล.ของกรมสามัญศึกษา กว้าง 1,040 เมตร ยาว 4 ชั้น 16 ห้องเรียน ด้วยงบอุดหนุนจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ งบประมาณราคา 8,460,000 บาท (แปดล้านสี่แสนหกหมื่นบาทถ้วน)สมทบจากเงินรับบริจาคต่อเติม 900,000 บาท (เก้าแสนบาทถ้วน) รวมค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 9,360,000 บาท (เก้าล้านสามแสนหกหมื่นบาทถ้วน)
'''พ.ศ. 2539''' ได้รับเงินอุดหนุนเป็นบัตรอุดหนุนการศึกษาร้อยเปอร์เซ็นต์ตามอัตราค่าใช้จ่ายต่อคนต่อหัวต่อปีของนักเรียนโรงเรียนของรัฐบาล
'''พ.ศ. 2541''' ต่อเติมชั้นล่างอาคารเรียนเฉลิมพระเกียรติ8 ห้องเรียนงบประมาณ900,000บาท (เก้าแสนบาทถ้วน)
'''พ.ศ. 2543''' สร้างอาคารเรียนพระราชวชิรโมลีเป็นอาคารเรียน 4 ชั้น 12 ห้องเรียน ตามแบบ 318 ล./38/ พิเศษของกรมสามัญศึกษา กว้าง 9.50 ยาว 63 เมตร 4 ชั้น 12 ห้องเรียน ด้วยงบอุดหนุนจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ งบประมาณ 5,000,000 บาท (ห้าล้านบาทถ้วน) และโรงเรียนได้สบทบ 1,895,000 บาท (หนึ่งล้านแปดแสนเก้าหมื่นบาทถ้วน) รวม 6,895,000 บาท (หกล้านแปดแสนเก้าหมื่นห้าพันบาทถ้วน)
'''พ.ศ. 2545''' ต่อเติมชั้นล่างอาคารเรียนพระราชวชิรโมลี ใช้เป็นสำนักงานโรงเรียน และศูนย์วิทยบริการพระวิเชียรโมลี (แฉล้ม เขมปญโญ)จำนวน 1,205,000 บาท (หนึ่งล้านสองแสนห้าพันบาทถ้วน)
'''พ.ศ. 2546''' ก่อสร้างอาคารเรียนวิภัชธรรมคุณ (สุทิน สมพงศ์) เป็นอาคาร 4 ชั้น ยาว 83 เมตร จำนวน 40 ห้องเรียน ตามแบบและงบประมาณของโรงเรียน ค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 17,186,984 บาท (สิบเจ็ดล้านหนึ่งแสนแปดหมื่นหกพันเก้าร้อยแปดสิบสี่บาทถ้วน) เงินงบประมาณจากเงินสะสมของโรงเรียนและรับบริจาคสมทบทั่วไป
'''พ.ศ. 2546''' ปรับปรุงอาคารเรือนสวัสดีซึ่งเป็นเรือนไทยหลังเก่าของโรงเรียนสตรีฝึกหัดครูสงขลา ใช้งบประมาณของโรงเรียน 1,500,000 บาท (หนึ่งล้านห้าแสนบาทถ้วน)
'''พ.ศ. 2547''' ก่อสร้างอาคารอเนกประสงค์ เกษม – สุนทร เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างใช้เป็นโรงอาหาร ชั้นบนใช้เป็นหอประชุมและโรงยิมเนเซียม ใช้งบประมาณก่อสร้าง 10,701,750 บาท (สิบล้านเจ็ดแสนหนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบบาทถ้วน) เงินงบประมาณจากเงินบริจาคทั่วไปและเงินสมทบของโรงเรียน
'''พ.ศ. 2550''' โรงเรียนดำเนินการให้นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – มัธยมศึกษาปีที่ 3 แต่งกายชุดขาว ( วันธรรมสวนะ )
'''พ.ศ. 2551''' ย้ายนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ไปเรียนที่อาคารเรียนคอนกรีตเสริมไม้สองชั้นภายในวัดแจ้งเป็นการชั่วคราว
'''พ.ศ. 2551''' โรงเรียนผ่านการประเมินคุณภาพภายนอกจาก สมศ. รอบสองระดับดีมากระหว่างวันที่ 21 – 23 มกราคม พ.ศ. 2551)
'''พ.ศ. 2552''' ได้รับเกียรติบัตรผู้ทำคุณประโยชน์ต่อกระทรวงวัฒนธรรมระดับประเทศด้านการสนับสนุน ช่วยเหลือ อุปถัมภ์ บริหารจัดการ และขับเคลื่อนงานด้านศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรมในจังหวัดให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดประจำปีพุทธศักราช 2552 เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552
'''พ.ศ. 2553''' สร้างอาคารเรียนพระพิศาลสิกขกิจ(สุทิน สมพงศ์) เป็นอาคาร 5 ชั้น ประกอบด้วยห้องเรียน ห้องสำนักงาน ห้องประกอบการวิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ คอมพิวเตอร์และลานกีฬา งบประมาณ 17,000,000 บาท ( สิบเจ็ดล้านบาทถ้วน )
'''พ.ศ. 2554''' โรงเรียนได้รับเกียรติบัตรโรงเรียนรางวัลพระราชทานระดับก่อนประถมศึกษาขนาดใหญ่ จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี
'''พ.ศ. 2555''' ย้ายนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จากอาคารเรียนในวัดแจ้งกลับมาเรียนที่อาคารเรียนพระพิศาลสิกขกิจ และนักเรียนตั้งแต่ชั้นปฐมวัยปีที่ 1 ถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ให้แต่งกายชุดขาว (วันธรรมสวนะ) มีการรับเด็กอายุ 2 ปี เข้าเรียนก่อนปฐมวัย จำนวน 1 ห้องเรียน และโรงเรียนได้รับเกียรติบัตรโรงเรียนรางวัลพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาสยามบรมราชกุมารี
'''พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน''' เปิดรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6 ) จำนวน 2 ห้องเรียน
จีนโกก้าง
ชาวจีนโกก้างหรือชาวโกก้าง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า เป็นชาวจีนที่พูดภาษาจีนกลาง อาศัยใน พื้นที่ปกครองตนเองโกก้าง. ใน พ.ศ. 2540 ประมาณว่ามีชาวโกก้าง รวมทั้งที่อพยพมาใหม่จากยูนนานคิดเป็น 30-40 % ของชาวพม่าเชื้อสายจีนทั้งหมด
ประวัติศาสตร์
ชาวโกก้างส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของกลุ่มชนที่พูดภาษาจีนที่อพยพเข้ามาในรัฐฉานเมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 23 ในช่วงนั้น กองทัพของชาวจีนตระกูลหยางได้อพยพมาพร้อมราชวงศ์หมิงจากนานกิงมายังยูนนาน แล้วต่อมาได้อพยพมายังรัฐฉานในพม่า จัดตั้งรัฐที่เรียกโกก้าง ระหว่าง พ.ศ. 2503 - 2532 พื้นที่ถูกปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์พม่า เมื่อพรรคสลายตัวไป พื้นที่นี้กลายเป็นพื้นที่ปกครองตนเอง กลุ่มนี้มีกองกำลังติดอาวุธในชื่อกองทัพพันธมิตรประชาธิปไตยแห่งชาติเมียนมาร์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับกองทัพพม่าในเหตุการณ์ที่เรียกเหตุการณ์โกก้าง
มุก็อรนัศ
มุก็อรนัศ (مقرنص, muqarnaṣ;, moqarnas) หรือในสถาปัตยกรรมอิหร่านเรียกว่า ออฮูพอย (, āhupāy) และในสถาปัตยกรรมสเปนเรียกว่า โมการาเบ (mocárabe) คือรูปแบบหนึ่งของโครงสร้างทรงโค้งประกอบส่วนตกแต่งที่พบในสถาปัตยกรรมอิสลาม มุก็อรนัศถือเป็นรูปแบบแรกเริ่มของสถาปัตยกรรมอิสลาม เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างอิสลามที่มีต้นกำเนิดในรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ โครงสร้างของมุก็อรนัศมีที่มาจากสกวินช์ บางครั้งในวรรณกรรมภาษาอังกฤษอาจเรียกมุก็อรนัศว่า "โครงสร้างทรงโค้งรูปรวงผึ้ง" (honeycomb vaulting) หรือ "โครงสร้างทรงโค้งรูปหินย้อย" (stalactite vaulting) หน้าที่ของมุก็อรนัศคือการสร้างพื้นที่เปลี่ยนผ่านให้เป็นไปอย่างกลมกลืนและมีการตกแต่งแทนที่จะปล่อยให้เป็นพื้นที่ว่างเปล่า โครงสร้างนี้ยังทำให้สามารถแยกส่วนหลักส่วนต่าง ๆ ของอาคารออกจากกัน และยังเป็นจุดเปลี่ยนผ่านระหว่างผนังห้องไปสู่เพดานรูปโดมเช่นกัน
มุก็อรนัศมีความสำคัญมากในสถาปัตยกรรมอิสลามเนื่องจากรูปแบบที่วิจิตรงดงามนี้เป็นสัญลักษณ์แทนการรังสรรค์สากลของพระผู้เป็นเจ้า สถาปัตยกรรมมุก็อรนัศปรากฏในโดม, ทางเข้าครึ่งโดม, เอย์วอน และมุขโค้งด้านสกัด มุก็อรนัศสามารถแบ่งตามรูปแบบได้สองชนิดใหญ่ คือ แบบแอฟริกาเหนือ/ตะวันออกกลาง ซึ่งประกอบด้วยการวางรูปแบบชุดสามเหลี่ยมชี้ลงล่าง และแบบอิหร่าน ซึ่งประกอบด้วยชั้นส่วนที่เชื่อมต่อกัน
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในเยอรมนี พ.ศ. 2564
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในประเทศเยอรมนีจัดขึ้นในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564 เพื่อเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) สมัยที่ 20 บุนเดิสทาคชุดใหม่จะเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมาชิก ซึ่งจะตั้งรัฐบาลใหม่ต่อไป
หลังจากการเลือกตั้งสหพันธรัฐครั้งที่แล้วพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน (CDU/CSU) และพรรคสังคมประชาธิปไตย (SPD) สองพรรคหลักจัดตั้งรัฐบาลผสมด้วยกันตลอด 4 ปี แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคสังคมประชาธิปไตย นำโดยนายโอลัฟ ช็อลทซ์ รองนายกรัฐมนตรีและแคนดิเดตนายกฯ ของพรรค ชนะการเลือกตั้งสหพันธรัฐแต่ไม่ได้รับเสียงข้างมากจึงต้องจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากกับพรรคกรีนและพรรคประชาธิปไตยเสรี โดยที่พรรคแกนนำรัฐบาลเดิม พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน/สหภาพสังคมคริสเตียน นำโดยนายอาร์มีน ลัชเชิท หัวหน้าพรรคและแคนดิเดตนายกฯ นำพรรคแพ้การเลือกตั้งในรอบ 16 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 และนางอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีและอดีตหัวหน้าพรรค ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกฯมานาน 16 ปี ไม่ลงสมัครเลือกตั้งสหพันธรัฐอีกครั้ง
รูปแบบการเลือกตั้ง
สภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) มีจำนวน 598 ที่นั่ง และใช้ระบบเลือกตั้งแบบผสม (Mixed-member proportional representation) คือ ระบบเขต จำนวน 299 ที่นั่ง และ บัญชีรายชื่อ จำนวน 299 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งส่วนขยาย (overhang seat) เพิ่มเติม พรรคการเมืองที่ลงสมัครต้องได้คะแนนแบบบัญชีรายชื่อไม่น้อยกว่า 5% หรือ ชนะการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตไม่น้อยกว่า 3 เขต จึงจะมีสิทธิได้ที่นั่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากแบบบัญชีรายชื่อ
ปืนใหญ่จู่โจม
ปืนใหญ่จู่โจม เป็นรูปแบบหนึ่งของปืนใหญ่อัตตาจร ซึ่งถูกใช้ในฐานะที่เป็นปืนใหญ่สนับสนุนทหารราบที่ถูกติดตั้งบนโครงสร้างรถยานยนต์ โดยทั่วไปแล้วจะเรียกได้ว่า ยานเกราะรบ ปืนใหญ่จู่โจ่มได้รับการออกแบบมาเพื่อให้การยิงสนับสนุนแบบโดยตรงสำหรับการโจมตีของทหารราบโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ได้เข้าปะทะกับตำแหน่งทหารราบหรือป้อมปราการฝ่ายข้าศึก คำศัพท์นี้ได้แปลตามตัวอักษรของภาษาเยอรมันด้วยคำว่า "ชตวร์มเกอชึทซ์" ซึ่งได้ถูกนำไปประยุกต์ใช้เป็นปืนจู่โจมที่ถูกสร้างขึ้นด้วยวัตถุประสงค์นี้ขึ้นเป็นครั้งแรก ชตูก 3 ในปี ค.ศ. 1940
ในประวัติศาสตร์ แนวคิดของปืนจู่โจมซึ่งมีความคล้ายคลึงอย่างมากกับรถถังทหารราบ ซึ่งทั้งสองแบบต่างก็เป็นยานพาหนะรบที่มีเป้าหมายที่จะไปพร้อมกับกองกำลังทหารราบในการเข้าสู่สนามรบ อย่างไรก็ตามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปืนจู่โจมนั้นมีความคล่องตัวกว่ารถถังและสามารถใช้งานเป็นปืนใหญ่ทั้งทางตรงและทางอ้อม แม้ว่าพวกเขาจะสามารถประเมินพลังการยิงของรถถังได้ แต่ปืนจู่โจมส่วนใหญ่จะยิงด้วยกระสุนระเบิดแรงสูงที่มีความเร็วค่อนข้างต่ำ ซึ่งเหมาะสำหรับบทบาทของพวกมันในการจัดการกับจุดที่แข็ง เช่น ตำแหน่งป้อมปราการและอาคารบ้านเรือน<ref name=Gudmundsson/ พวกมันไม่ได้มีเป้าหมายที่จะนำไปใช้เป็นรถถังทดแทนหรือรถถังพิฆาต อย่างไรก็ตาม เมื่อความขัดแย้งได้คืบหน้า การเพิ่มจำนวนรถถังในสนามรบได้บังคับทำให้เกืดหน่วยปืนจู่โจ่มจำนวนมากซึ่งได้หุ้มเกราะในการปกป้องทหารราบและนำไปสู่กองทัพที่เพิ่มมากขึ้นซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบที่มีความเอนกประสงค์ที่รวมบทบาทแยกจากแบบดั้งเดิมของปืนจู่โจ่มและรถถังพิฆาต
ปืนใหญ่จู่โจมของเยอรมันและโซเวียตต่างได้ถูกนำเสนอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มักจะถือว่าพวกมันเป็นอาวุธหลักในป้อมปราการที่ล้อมรอบได้อย่างเต็มรูปแบบซึ่งถูกนำมาใช้แทนที่ป้อมปืน แม้ว่าสิ่งเหลานี้จะมีการระดมยิงที่จำกัดและการเคลื่อนที่ของอาวุธ ซึ่งยังมีข้อดีคือการลดแรงงานและทำให้เกิดกระบวนการผลิตที่ง่ายมากขึ้น สหรัฐอเมริกาไม่เคยพัฒนาปืนจู่โจ่มที่ถูกสร้างโดยเฉพาะในช่วงยามสงคราม แม้ว่าจะทำการดัดแปลงยานเกราะรบที่มีอยู่แล้วสำหรับบทบาทนั้น รวมทั้งเอ็ม 4 เชอร์แมน และเอ็ม 5 สจวต และรถกึ่งสายพาน เอ็ม 3
แนวคิดปืนใหญ่จู่โจมซึ่งส่วนใหญ่ได้ถูกทิ้งในช่วงยุคหลังสงครามในความนิยมต่อรถถังหรือรถถังพิฆาตที่อเนกประสงค์ที่มาพร้อมกับกองกำลังทหารราบ ซึ่งยังสามารถให้การยิงสนับสนุนโดยตรงตามเท่าที่ต้องการได้ ในสหรัฐอเมริกาและประเทศตะวันตกส่วนใหญ่ ปืนจู่โจมได้เลิกที่จะจดจำว่ามันเป็นยานเกราะรบที่ซ่อนตัวในซอกหรือช่องในกำแพง ด้วยตัวอย่างของแต่ละคันที่ถูกจัดว่าเป็นปืนใหญ่ฮาวอิตเซอร์อัตตาจรหรือรถถัง สหภาพโซเวียตยังคงระดมทุนในการพัฒนาปืนจู่โจมแบบใหม่ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1967 แม้ว่าจะมีการออกแบบที่เล็กน้อยในช่วงหลังสงครามก็ได้ถูกนำมาใช้จำนวนมาก ในกองทัพโซเวียตและประเทศอื่นๆในยุโรปตะวันออก ปืนใหญ่จู่โจมแบบเดิมได้ถูกแทนที่ส่วนมากโดยรถถังพิฆาต เช่น เอสยู-100 ซึ่งสามารถให้การสนับสนุนแก่ทหารราบหรือยานเกราะ
โอสปอร์ตตืยมีร์
โอสปอร์ตตืยมีร์ (О спорт, ты - мир! transliterated as O sport, ty - mir!) เป็นภาพยนตร์สารคดีจากสหภาพโซเวียต กำกับโดย ยูรี โอเซรอฟ โดยเป็นสารคตีเกี่ยวกับมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่จัดในกรุงมอสโก
ผู้กำกับได้รับรางวัล State Prize of the USSR ในปี 1982 นอกจากนี้ โอสปอร์ตตืยมีร์ ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของสหภาพโซเวียตให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 54 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์
อเล็กซ์ ซง
อเล็กซานเดอร์ ดิมิทรี ซง บิลลง หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ อเล็ก ซง เป็นนักฟุตบอลชาวแคเมอรูน เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1987 ที่เมืองดูอาลา ประเทศแคเมอรูน ปัจจุบันเล่นให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด ใน พรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวมาจาก บาร์เซโลนา ซงเป็นหลานชายของริโกแบร์ ซง อดีตนักฟุตบอลของกาลาตาซาราย ปกติแล้วจะเล่นในตำแหน่งกองกลาง
แหล่งข้อมูลอื่น
1987
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์พม่า
ตำแหน่งพระคู่ครองในพระมหากษัตริย์พม่า
ลำดับชั้นสำคัญบนสุดคือ:
ปากซัน
ปากซัน (ປາກຊັນ) เป็นเมืองเอกของแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว ตั้งอยู่ตรงข้ามอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ตัวเมืองตั้งอยู่ปากแม่น้ำซันที่ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ปากซันเชื่อมต่อกับลาวใต้ด้วยทางหลวงหมายเลข 13
อันดับบัวสาย
อันดับบัวสายหรือ Nymphaealesเป็นอันดับของพืชมีดอกประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นไม้น้ำ 3 วงศ์ คือ Hydatellaceae  Cabombaceae และ  Nymphaeaceae (บัวสาย) เป็นหนึ่งในสามอันดับที่อยู่ในกลุ่มพื้นฐานของพืชมีดอก และจัดเป็นกลุ่มของพืชมีดอกที่เกิดขึนในช่วงแรกของสายวิวัฒนาการ
การจัดจำแนก
อันดับบัวสายมีสมาชิก 3 วงศ์ และประมาณ 70 - 90 สปีชีส์
หออะษาน
หออะษาน, หออะซาน หรือ หอคอยสุเหร่า (منارة, manārah;, goldaste; minarə; minare) เป็นหอคอยประเภทหนึ่งที่โดยทั่วไปสร้างเข้าไปในมัสยิดหรือสร้างติดกัน หออะษานมีหน้าที่หลายประการ แม้ว่าจะเป็นจุดสังเกตของมัสยิด แต่ชาวมุสลิมโดยทั่วไปก็ใช้เพื่อเรียกละหมาด (อะษาน) หออะษานมีรูปแบบได้หลากหลายแตกต่างกันไปตามสถาปัตยกรรม ส่วนบนของหอมักประดับด้วยยอดรูปกรวยหรือโดม
แมลอเยร์
แมลอเยร์ อดีตมีชื่อว่า โดว์แลทอบอด  เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลแมลอเยร์ จังหวัดแฮแมดอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 153,748 คนใน 40,750 ครัวเรือน
ภาษา
จำนวนผู้พูดภาษาในนครแบ่งออกเป็นผู้พูดภาษาและภาษาย่อยโลร์ที่เป็นประชากรส่วนใหญ่า มีผู้พูดประมาณ 80% และภาษาเปอร์เซียมาตรฐานมี 20%
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี หรือ สนามบินอุดรธานี (Udon Thani International Airport) ตั้งอยู่ในตัวเมืองของ ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี โดยตั้งอยู่ในเขตทหารกองทัพอากาศ (กองบิน 23 อุดรธานี) ซึ่งท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีเป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม และได้ประกาศท่าอากาศยานศุลกากรเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีได้รับการปรับปรุง สร้างอาคารผู้โดยสารเพิ่มขึ้นอีก และเชื่อมต่อกับตัวอาคารเดิมโดยได้รับงบประมาณจากรัฐบาลในการปรับปรุง สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2558
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี เป็นศูนย์กลางการบินของภาคอีสาน ซึ่งมีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์ของภูมิภาคเนื่องจากอุดรธานีตั้งอยู่ใกล้เขตเศรษฐกิจพิเศษอย่าง จังหวัดหนองคาย และตั้งอยู่ใกล้เมืองหลวงของ สปป.ลาว อย่าง นครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ห่างเพียง 50 กิโลเมตร ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี จึงเป็นส่วนสำคัญของยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐกิจชายแดนของประเทศไทย
ประวัติ
พ.ศ. 2466 ท่าอากาศยานอุดรธานีเปิดบริการเป็นครั้งแรกอยู่ภายในตัวเมืองอุดรธานี หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2475 ได้ย้ายท่าอากาศยานย้ายมาสร้างใหม่ที่ตำบลหนองขอนกว้าง (บริเวณที่ตั้งกองบิน 23 ในปัจจุบัน) โดยมีทางวิ่งเป็นทางลูกรังยาวประมาณ 500 เมตร และในปี พ.ศ. 2500 ท่าอากาศยานอุดรธานีได้สร้างทางวิ่งใหม่เป็นคอนกรีตยาว 3,048 เมตร กว้าง 38 เมตร โดยความร่วมมือระหว่างไทยกับสหรัฐอเมริกา
พ.ศ. 2533 กรมการบินพลเรือน (กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) ได้ซื้อที่ดิน 400 ไร่ ที่ตำบลนาดี ถนนอุดร-เลย สร้างอาคารที่พักผู้โดยสารและหอบังคับการบิน พร้อมลานจอดเครื่องบิน สามารถจอดเครื่องบินแอร์บัส เอ320ได้ 2 ลำ จากนั้นในปี พ.ศ. 2543-2545 กรมการบินพลเรือน (กรมท่าอากาศยานในปัจจุบัน) ได้ขยายทางวิ่งจากความกว้าง 38 เมตร เป็น 45 เมตร รวมทั้งลานจอด พื้นที่ 47,250 ตารางเมตร สามารถจอดเครื่องบินแบบ Airbus ได้ 3 ลำ และ Boeing 737 ได้ 2 ลำ พร้อมกัน
ในปี พ.ศ. 2546-2548 ได้ก่อสร้างอาคารใหม่ (อาคารผู้โดยสาร A) พร้อมติดตั้งสะพานเทียบเครื่องบิน 1 สะพาน และปรับปรุงทางวิ่งและทางขับ และในปีพ.ศ. 2556-2558 ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีได้ปรับปรุงอาคารที่พักผู้โดยสารหลังเดิมให้เป็นอาคารที่พักผู้โดยสารระหว่างประเทศ (อาคารผู้โดยสาร B) พร้อมติดตั้งสะพานเทียบเครื่องบินอีก 1 สะพาน
การจะให้บริษัทท่าอากาศยานไทยเข้าบริหาร
กระทรวงคมนาคมได้มีแผนการที่จะให้ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด(มหาชน) เข้าบริหารท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี ในลักษณะการบริหารสัญญาร่วม หรือการจ้าง บมจ. ท่าอากาศยานไทย บริหารจัดการ โดยกรมท่าอากาศยานยังคงความเป็นเจ้าของท่าอากาศยาน
ในเดือนมีนาคม 2565 นายศักดิ์สยาม ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ได้เปิดเผยว่ากระทรวงคมนาคมจะเสนอต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ ให้บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เข้าดูแลและบริหารจัดการท่าอากาศยานอุดรธานีแทนกรมท่าอากาศยาน
อาคารสถานที่
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีและกองบิน 23 มีพื้นที่ท่าอากาศยานรวมกันจำนวน 2,000 ไร่
อาคารผู้โดยสาร
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีมีอาคารผู้โดยสารทั้งหมด 2 อาคาร คือ อาคาร A และอาคาร B เชื่อมกัน มีพื้นที่อาคารรวมกัน 19,200 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 1,200 คน/ชั่วโมง หรือประมาณ 3,460,000 คน/ปี และมีพื้นที่ลานจอดท่าอากาศยาน 135x600 เมตร รองรับอากาศยานประเภทโบอิง 737 ได้จำนวน 11 ลำ
อาคารผู้โดยสาร A
พื้นที่เช็คอินและตรวจบัตรโดยสารอยู่บริเวณประตู 1 โดยมีสายการบินไทยสมายล์ นกแอร์ และไทยเวียตเจ็ทแอร์ทำการบินออกจากอาคาร A และมีทางออกขึ้นเครื่องทั้งหมด 3 ประตู คือประตู 1, 2 และ 3
มีร้านอาหารตามสั่งอยู่ชั้นสองของอาคาร
อาคารผู้โดยสาร B
พื้นที่เช็คอินและตรวจบัตรโดยสารอยู่บริเวณประตู 6 โดยมีสายการบินไทยแอร์เอเชีย ไทยไลอ้อนแอร์ ทำการบินออกจากอาคาร B และมีทางออกขึ้นเครื่องทั้งหมด 2 ประตู คือประตู 4 และ 5
มีร้านอาหารอยู่ 3 ร้านอยู่ชั้นหนึ่งของอาคาร
ทางวิ่ง (รันเวย์)
ทางวิ่งของท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีมี 1 เส้น ความกว้าง 45 เมตร พร้อมไหล่ทางวิ่งข้างละ 7.5 เมตร และความยาว 3,048 เมตร พร้อมพื้นที่ปลอดภัยปลายทางวิ่ง (blastpads) ขนาดกว้างข้างละ 60 เมตร และความยาวข้างละ 303 เมตร โดยการบินพลเรือนกับการบินทหารใช้ทางวิ่งร่วมกัน
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีมีทางขับขนานกับทางวิ่ง 1 เส้น พร้อมทางขับออกจากทางวิ่ง 4 เส้น และทางขับสู่ลานจอดอีก 2 เส้น โดยส่วนมากจะมีความกว้างทั้งหมด 23 เมตร และการบินพลเรือนกับการบินทหารใช้ทางวิ่งร่วมกัน
การเดินทางสู่ท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานีตั้งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 (อุดรธานี–หนองบัวลำภู–เลย) ประมาณ 600 เมตร ซึ่งอยู่บริเวณในวงแหวนรอบตัวเมือง มีลานจอดรถยนต์ทั้งหมด 4 ลานจอด สามารถจุรถยนต์ได้ 665 คัน คือ
ที่ท่าอากาศยานมีบริการรถเช่า และบริการแท็กซี่ให้บริการไปยังตัวเมืองอุดรธานีในราคา 200 บาทต่อคัน หรือหนองคายในราคา 900 บาทต่อคัน และรถตู้ให้บริการไปยังตัวเมืองอุดรธานีในราคา 80 บาทต่อท่าน และจากสนามบินไปหนองคายในราคา 200 บาทต่อท่าน
เครื่องอิสริยาภรณ์ยุนฮุย
เครื่องอิสริยาภรณ์ยุนฮุย (ภาษาจีนดั้งเดิม:徽章雲匯) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์จีน สถาปนาเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พุทธศักราช 2489  โดย นายกรัฐมนตรี เจียง ไคเชก
ประธานาธิบดีจีนเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้และเป็นผู้มอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
ตารางเทียบรายปี
สังเกตว่าจำนวนแผ่นดินไหวที่ตรวจพบเพิ่มขึ้นนั้นไม่จำเป็นต้องแสดงว่ามีแผ่นดินไหวเพิ่มขึ้นโดยตัวเอง การเพิ่มขึ้นของประชากร การกระจายถิ่นที่อยู่และความก้าวหน้าของเทคโนโลยีตรวจจับแผ่นดินไหวล้วนเป็นปัจจัยให้มีการบันทึกจำนวนแผ่นดินไหวเพิ่มขึ้นตามกาลทั้งสิ้น
สำหรับประเทศไทย สามารถดูรายงานแผ่นดินไหวภายในประเทศได้ที่ รายงานแผ่นดินไหวภายในประเทศและใกล้เคียง
สำหรับวันที่แน่นอนและการเกิดแผ่นดินไหวสามารถเข้าชมได้ที่ แผนที่แสดงแผ่นดินไหวแบบเรียลไทม์
แผ่นดินไหวในประเทศไทยและใกล้เคียง
ในส่วนนี้แสดงแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในประเทศไทยและใกล้เคียง ในขอบเขตตั้งแต่เส้นเมริเดียนที่ 97 ถึง 106 องศาตะวันออก และตั้งแต่เส้นขนานที่ 5 ถึง 20 องศาเหนือ ซึ่งอาจเป็นแผ่นดินไหวขนาดเล็กที่ไม่ได้แสดงตามแบ่งรายเดือนด้านล่าง โดยเป็นข้อมูลที่รายงานโดยกองเฝ้าระวังแผ่นดินไหว กรมอุตุนิยมวิทยา
เรียงตามจำนวนผู้เสียชีวิต
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป
เรียงตามแมกนิจูด
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 7.0 แมกนิจูดขึ้นไป
เจนนี่ ฮวาล
เจนนี่ ฮวาล (Jenny Hval ; เกิด 11 กรกฎาคม 2523) เป็นนักร้องนักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง และนักแต่งนวนิยายชาวนอร์เวย์ เธอได้ปล่อยอัลบั้มเดี่ยว 8 อัลบั้ม โดยมี 2 อัลบั้มออกภายใต้นามแฝง ร็อคเก็ตทูเดอะสกาย (Rockettothesky) และอีก 6 อัลบั้มในชื่อของเธอเอง
แนวเพลงและอิทธิพลที่ได้รับ
ฮวาลนั้นได้รับอิทธิพลจากลักษณะแอนโดรจีนีในเพลงป็อปช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเฉพาะวิดิโอเพลง คลาว์ดบัสทิง ของเคต บุช ที่มีอิทธิพลสูงกับเธอ โดยในวิดิโอเพลงดังกล่าวนั้นเคตบุชนั้นได้แต่งตัวเป็นเด็กหนุ่ม โดยฮวาลนั้นได้แสดงความชื่นชมของเธอที่มีต่อความสามารถของนักดนตรีชาวอังกฤษที่สามารถเขียนเพลงที่มีมุมมองที่หลากหลาย
การขับร้องในรูปแบบคำพูดของเธอนั้นได้รับการเปรียบเทียบกับเพลงของลอรี แอนเดอร์สัน
งานเขียน
หลังจากได่รับการศึกษาอักษรศาสตร์ และทำงานเป็นฟรีแลนซ์คอลัมนิสต์และนักเขียน ฮวาลได้ตีพิมพ์นวนิยายของเธอเอง พาร์เลบริกกิริเยท (โรงเบียร์ไข่มุก) ในปี 2552 และในรุ่นภาษาอังกฤษ มีชื่อเรื่องว่า พาราไดซ์ รอท: อะโนเวล, ซึ่งได้รับการแปลภาษาโดย มารแจม อิดริสส์ และตีพิพม์โดยเวอร์โซบุกส์ฝนเดือนตุลาคม 2561 งานเขียนนวนิยายชื้นที่สองของฮวาล, อินนิ อันซิกซ์เตอ (เข้าสู่ใบหน้า) ได้รับการตีพิพม์ในประเทศนอร์เวย์ในเดือนตุลาคม 2555 และงานเขียนชิ้นที่สามของเธอนั้นเป็นนวนิยาย ออฮาเตกูด (ในการเกลียดพระเจ้า) ในปี 2561 ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยมารแจม อิดริสส์ และตรพิพม์โดยเวอร์โซบุกซ์ภายใต้ชื่อ เกิลส์อะเกนสต์ก็อด ในเดือนตุลาคม 2563
เอมิลี ดี เรวิน
เอมิลี ดี เรวิน (Emilie de Ravin) เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เป็นที่โด่งดังจากการแสดงนำซีรีส์วัยรุ่นอันโด่งดังเรื่อง Roswell แต่ก็เพิ่มความมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นจากการแสดงในซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเอบีซี เรื่อง อสุรกายดงดิบ ในบทแคลร์ ลิตเทิลตัน
ผลงานแสดงภาพยนตร์โดยเรวิน อย่างเช่น Santa's Slay, Ball Don't Lie และภาพยนตร์ทำรายได้บนบ็อกซ์ออฟฟิสเรื่อง The Hills have Eyes เธอยังแสดงในหนังแนวนีโอนัวร์ เรื่อง Brick เรวิดยังมีชื่อติดอยู่ในการจัดอันดับของนิตยสารแมกซิม 3 ครั้ง ในหัวข้อฮอต 100 โดยในปี 2005 ติดอันดับ 47 ปีถัดมาที่อันดับ 65 และปี 2008 ที่อันดับ 68 เธอยังมีบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์แสดงนำโดยจอห์นนี เดปป์ เรื่อง Public Enemies
แหล่งข้อมูลอื่น
1981
วงศ์สาหร่ายบัว
วงศ์สาหร่ายบัว หรือ Cabombaceae เป็นวงศ์ของพืชดอกที่เป็นไม้น้ำ ประกอบด้วยไม้น้ำสองสกุลคือ Brasenia และ Cabomba ระบบ APG I รวมวงศ์นี้ในวงศ์  Nymphaeaceae และแยกออกมาในระบบ APG III
ทะเลสาบดอนฮวน
ดอนฮวน (Don Juan Pond) คือทะเลสาบน้ำเค็มอยู่ที่บริเวณทิศตะวันออกของทวีปแอนตาร์กติกา ถูกค้นพบเมื่อปี 1961 โดยนักบินเฮลิคอปเตอร์สองคนที่มีชื่อว่า Lt Don Roe และ Lt John Hi โดยทะเลสาบดอนฮวนแห่งนี้ ถือว่าเป็นทะเลสาบที่มีขนาดเล็กและตื้นมาก อีกทั้งน้ำในทะเลสาบยังมีความเค็มเมื่อเทียบกับน้ำบนโลก อยู่ที่ระดับความเค็มถึง 42% ซึ่งถือว่ามีความเค็มมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก ซึ่งความเค็มนี้ทำให้ทะเลสาบแห่งนี้ยังคงสภาพเป็นของเหลวอยู่แม้ในอุณหภูมิที่ต่ำกว่า -50 ° C เนื่องจากการแซกแทรงตัวของเกลือในโมเลกุลของน้ำ
แหล่งข้อมูลอื่น
travelthaiza
มีฮาอิล คูตูซอฟ
มีฮาอิล อีลลารีโอโนวิช โกเลนิชเชฟ-คูตูซอฟ (князь Михаи́л Илларио́нович Голени́щев-Куту́зов) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิรัสเซีย เป็นนายทหารและนักการทูตมือดีที่สุดนายหนึ่งของรัสเซียในช่วงสามกษัตริย์ของราชวงศ์โรมานอฟ คือ: พระนางเจ้าเยกาเจรีนาที่ 2, จักรพรรดิพอลที่ 1 และ จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 ในช่วงรับราชการทหารของเขานั้นเป็นช่วงขาขึ้นของรัสเซีย เขาเข้าร่วมสงครามมากมายและถูกกล่าวว่าเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่เยี่ยมที่สุดในรัชสมัยพระนางเจ้าเยกาเจรีนาที่ 2 นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในสงครามรัสเซีย-ตุรกีถึงสามครั้ง และรวมถึงสงครามนโปเลียน
จอมพลคูตูซอฟได้รับความดีความชอบมากที่สุดในช่วงที่ฝรั่งเศสรุกรานรัสเซีย ทัพหลวงรัสเซียภายใต้บัญชาการของคูตูซอฟเข้าเผชิญหน้ากับกองทัพใหญ่ของนโปเลียนในยุทธการที่โบโรจีโน และตามโจมตีกองทัพนโปเลียนขณะที่กอนกำลังจากรัสเซีย ส่งผลให้อำนาจทหารของนโปเลียนอ่อนแอลงอย่างมาก เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบ เขาได้รับการอวยยศเป็นเจ้าชายสโมเลนสค์ อนุสาวรีย์ของเขาถูกสร้างขึ้นในมอสโกในปี ค.ศ. 1973 เพื่อรำรึกถึงวีรกรรมในสงครามปี ค.ศ. 1812 นอกจากนี้ยังมีการตั้งชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซียเป็นชื่อเขาอีกด้วย
หลังเขานำกองทหารรัสเซียไล่พวกฝรั่งเศสออกไปจากแผ่นดินได้เพียงไม่กี่เดือน คูตูซอฟก็ถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการป่วย ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1813 ณ บุนซ์เลา, ปรัสเซีย (ปัจจุบันเมืองนี้อยู่ในโปแลนด์) รวมอายุ 63 ปี
อ้างอิง
17451813
อ่าวชาร์ก
อ่าวชาร์ก (Shark Bay) เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติในเขตแกสคอยน์ (Gascoyne) รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย ห่างจากเมืองเพิร์ทไปทางเหนือ 800 กิโลเมตร จัดว่าเป็นจุดที่อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ ได้รับการตั้งชื่อโดยวิลเลียม แดมเพียร์ หนึ่งในนักสำรวจชาวยุโรปที่มาถึงออสเตรเลียในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2242 กล่าวกันว่า อ่าวชาร์กเป็นสถานที่ที่แรกที่ชาวยุโรปเดินทางมาถึงในออสเตรเลีย โดยเป็นครั้งที่เดิร์ก ฮาร์ทอก นำเรือจอดเทียบที่นี่ในปี พ.ศ. 2159 (ค.ศ. 1616) และเป็นจุดเริ่มต้นของการสำรวจอย่างเป็นทางการจากผู้มาเยือนนอกทวีป
อ่าวชาร์กครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 10,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกโดยเฉลี่ย 10 เมตร พื้นที่ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ โดยชายฝั่งตื้น ๆ คาบสมุทร และเกาะที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก ชายฝั่งบริเวณอ่าวมีความยาวมากกว่า 1,500 กิโลเมตร
เหตุที่ได้ชื่อว่า "อ่าวชาร์ก" ที่หมายถึง "อ่าวฉลาม" เป็นสถานที่กระจายพันธุ์แหล่งใหญ่ของปลาฉลามเสือซึ่งเป็นปลาฉลามกินเนื้อขนาดใหญ่
โซนี่ เอ็กซ์พีเรียแซด
โซนี่ เอ็กซ์พีเรีย แซด เป็นสมาร์ตโฟนแบบจอสัมผัส ความละเอียดจอ ฟูลเอชดี (full HD) และใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ซึ่งออกแบบ ผลิต และวางขาย โดย โซนี่ อิเล็กทรอนิกส์ โดยประกาศอย่างเป็นทางการ ในงาน ซีอีเอส 2013 (CES 2013) ส่วนวันเปิดตัวยังไม่มีกำหนดอย่างแน่ชัด โดยมีราคาอยู่ที่ 749 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ในออสเตรเลีย, 739 ยูโร ในฟินแลนด์ คาดว่าจะนำออกวางขายทั่วโลกภายในไตรมาสที่ 1 ปีพ.ศ. 2556นี้ สำหรับประเทศไทยมีการเปิดตัวในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ณ โรงแรมโซฟิเทล โซ กรุงเทพ โดยคาดว่าจะวางจำหน่ายช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงเมษายนปีเดียวกัน
คุณสมบัติ
โซนี่ เอ็กซ์พีเรีย แซด มีจอกว้าง 5 นิ้ว ความละเอียด ฟูลเอชดี 1080 พิกเซล (1920x1080 พิกเซล) 443 พิกเซลต่อนิ้ว โดยออกแบบมาให้กันฝุ่นและกันน้ำได้ในระยะเวลามากที่สุด 30 นาที กล้องหลักมีความละเอียด 13 ล้านพิกเซล เลนส์ เอ็กซ์มอร์ อาร์เอส (Exmor RS) เลนส์ชนิดใหม่ที่สามารถถ่ายวิดีโอฟูล เอชดี ในโหมด เอชดีอาร์ได้ กล้องหน้ามีความละเอียด 2.2 ล้านพิกเซล ตัวเครื่องครอบด้วยกระจก ดรากอนเทรียลกลาส (Dragontrail glass)
โทรศัพท์นี้มีขนาด 139 x 71 x 7.9 มิลลิเมตร น้ำหนัก 146 กรัม (รวมแบตเตอรี) ใช้งานแบตเตอรีลิเทียมไออน 2330 มิลลิแอมแปร์ต่อชั่วโมง ซึ่งมีโหมด "แบตเตอรี สตามีนา (Battery Stamina)" ที่สามารถตัดการทำงานของแอพเบื้องหลังเพื่อประหยัดพลังงาน ส่วนชิพ ใช้สแนปดรากอน เอส 4 ควอด–คอร์ 1.5 จิกะเฮิรตซ์ แรม 2,048 เมกาไบต์ โทรศัพท์เครื่องนี้สามารถรองรับคลื่นความถี่ 4 จี แอลทีอี ได้ด้วย และจะสามารถรองรับการใช้งานระบบวันทัชไวร์เลส ที่สามารถแบ่งปัน เพลง, รูปภาพ และวิดีโอ หรือสิ่งอื่นๆบนโทรศัพท์ ด้วยระบบ เอ็นเอฟซี เพื่อแสดงผลบนโทรทัศน์ของโซนี่ บราเวีย®
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 2 ตอน ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี
ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 2 ตอน ถล่มวิหารเจ้าแม่กาลี (Indiana Jones and the Temple of Doom) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันและผจญภัยในชุดอินเดียน่า โจนส์ ถัดจาก Raiders of the Lost Ark (1981) จัดจำหน่ายโดย พาราเมาท์ พิกเจอร์ส ผลิตโดยลูคัสฟิล์ม กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก ฉายตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1984
เรื่องย่อ
เรื่องราวก่อนภาคแรกประมาณ 1 ปี ในปี 1935 ดร."อินเดียน่า โจนส์"(แฮริสัน ฟอร์ด) ที่ได้ไปเจรจากับกลุ่ม "ลาวเช" มาเฟียจีนที่เซี่ยงไฮ้ ก่อนที่จะถูกไล่ยิงและขึ้นเครื่องหนีมาพร้อมกับ "วิลลี่ สกอตต์" และ "ชอร์ต ราวด์" ก่อนที่เครื่องบินจะตกที่อินเดีย ทำให้มาพบกับหมู่บ้านที่แห้งแล้ง ดร.โจนส์ จึงต้องตามหาศิวลึงค์และเด็กๆที่ถูกจับไปเป็นทาส จากวังค์ปันกอต ซึ่งเป็นที่กบดานของพวก ตั้กกี ลัทธิบูชาเจ้าแม่กาลี เพื่อนำกลับมาที่หมู่บ้านให้ได้
งานสร้างภาพยนตร์
ภาคนี้เล่นกับเรื่องความเชื่อและไสยศาสตร์ รวมไปถึงลัทธิบูชายัญ การผจญภัย ประเด็นต่าง ๆ ในเรื่องเช่นความเชื่อ หรือการเล่าถึงตำนานต่างๆ เป็นไปอย่างเรียบง่าย เรื่องราวตำนานในภาคนี้เป็นของฮินดู เช่น พระศิวะ เจ้าแม่กาลี ศิวลึงค์ สังฆรา
ภาคแรกเรื่องหีบศักดิ์สิทธิ์ที่บรรจุบพระคัมภีร์ 10 ประการที่โมเสสนำลงมาจากยอดเขา ส่วนภาค 3 หนังก็เล่นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์หรือจอกกาลิสที่พระเยซูใช้ในการเสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ซึ่งตำนานนี้ยังเกี่ยวโยงมาถึงเรื่องของสงครามครูเสดและอัศวันโต๊ะกลมอีกด้วย นอกจากนี้ก็ยังมีดารารับเชิญ Dan Aykroyd เจ้าหน้าที่สนามบินที่เดินไปคุยไปกับอินดี้
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2560
'''รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2560/2017'''
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560/2017 เรียงตามวันฉาย'''
1 จี
1 จี (1G) เป็นชื่อย่อของมาตรฐานโทรศัพท์เคลื่อนที่ยุคแรก ทำงานโดยอาศัยสัญญาณแอนะล็อก ใช้สำหรับการโทรทางไกล คิดค้นและเริ่มใช้ในยุโรปเหนือ หรือประเทศในแถบคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย คลื่นความถี่ที่เหมาะสมคือ 450 เมกะเฮิรตซ์ ซึ่งโทรศัพท์เคลื่อนที่รุ่นแรกของโลก คือโมโตโรลา ไดนาแท็ค รุ่น 8000X ก็ทำงานด้วยเครือข่าย 1 จีนี้เช่นกัน
เปเล่
เอดซง อารังชิส ดู นาซีเม็งตู (Edson Arantes do Nascimento) หรือ เปเล่ (Pelé); 23 ตุลาคม พ.ศ. 2483 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2565) นักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นให้ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะฟุตบอลโลก 3 ครั้ง และถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาล และทางฟีฟ่าจัดให้เป็นผู้เล่นที่ "ดีที่สุด" เขาเกษียณการเล่นฟุตบอลใน พ.ศ. 2520
เปเล่ได้เล่นให้แก่ทีมชาติตั้งแต่ปี 1956–1971 โดยในฟุตบอลโลก 1958 ในขณะที่อายุได้ 17 ปี 239 วัน เปเล่ได้เป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในฟุตบอลโลกที่ทำประตูได้ ในนัดแข่งกับทีมชาติเวลส์ และนัดชิงชนะเลิศกับทีมชาติสวีเดนที่เมืองกอเทนเบิร์ก
สโมสร
ซังตุส
นิวยอร์กคอสมอส
ทีมชาติ
บราซิล
มิซูกิ คาวาชิตะ
มิซูกิ คาวาชิตะ  เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2508 ที่จังหวัดชิซูโอกะ เป็นที่รู้จักในผลงานเรื่อง อิจิโกะ 100%
มิซูกิ คาวาชิตะ เคยใช้นามปากกาว่า มิกัง โมโมกูริ โดยการเขียนการ์ตูนตอนเดียวจบ (หรือ One-Shot) ลงในนิตยสารของชูเอฉะ และได้เริ่มเขียนการ์ตูนเรื่องยาวลงใน โชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ โดยเรื่องแรกคือ ลิลิมุ Kiss สองปีถัดมาได้เขียนเรื่อง อิจิโกะ 100% และได้เป็นที่รู้จักในที่สุด เมื่อปี 2550 ก็ได้เขียนการ์ตูนเรื่องยาวอีกชื่อเรื่องว่า Hatsukoi Limited  ปัจจุบันกำลังเขียนการ์ตูนเรื่อง Ane Doki
โจเท้ง
โจเท้ง (曹騰, 643-702) ในภาษาจีนฮกเกี้ยน หรือ เฉาเถิง ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จี้ซิง (季興) ขันทีผู้มีชีวิตระหว่างยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน. เขารับใช้จักรพรรดิถึง 4 พระองค์ (ชุ่น,ชง,จื้อ,ฮวน). เขาเป็นบิดาบุญธรรมของ โจโก๋, และเป็นปู่บุญธรรมของ โจโฉ, ผู้ก่อตั้งรัฐ วุยก๊ก ใน ยุคสามก๊ก. ใน พ.ศ. 763 เมื่อมีการสถาปนาราชวงศ์วุยโดยบุตรชายของโจโฉ โจผี, โจเท้งได้รับการสถาปนาย้อนหลังเป็น "จักรพรรดิเกาวุย" (魏高帝), กลายเป็นขันทีเพียงผู้เดียวในประวัติศาสตร์จีนที่ได้รับเกียรตินี้
ชีวิต
โจเท้งรับราชการในราชสำนักฮั่นระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นอัน. ใน พ.ศ. 663 เมื่อ จักรพรรดิฮั่นชุ่น ยังคงเป็นองค์ชายหลิวเป่า, เติ้ง ซุย หรือ เติ้งไทเฮา ได้แต่งตั้งให้โจเท้งมารับใช้องค์ชายเพราะโจเท้งเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์, เจียมเนื้อเจียมตัว และรอบคอบ. โจเท้งได้รับความไว้วางพระทัยจากจักรพรรดิฮั่นชุ่นและกลายเป็นพระสหายสนิทของพระองค์. ใน พ.ศ. 669 เมื่อจักรพรรดิฮั่นชุ่นเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ, โจเท้งได้เลื่อนขึ้นเป็นขันทีชั้นผู้ใหญ่
หลังจากจักรพรรดิฮั่นชุ่นเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 687, พระราชโอรสองค์เดียวของจักรพรรดิฮั่นชุ่นคือ องค์ชายหลิวปิ่ง พระชนมายุเพียง 1 พรรษาจึงขึ้นครองสิริราชสมบัติสืบต่อเป็น จักรพรรดิฮั่นชง แต่ครองได้เพียงปีเดียวก็เสด็จสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ขุนพล เหลียงจี้ จึงสนับสนุนองค์ชายหลิวจวั่นพระชนมายุ 7 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็น จักรพรรดิฮั่นจื้อ แต่องค์จักรพรรดิก็ได้แสดงความไม่พอพระทัยต่อขุนพลเหลียงจี้ ทำให้เหลียงจี้ตัดสินใจวางยาพิษปลงพระชนม์จักรพรรดิฮั่นจื้อเสียใน พ.ศ. 689. ราชสำนักจึงแบ่งเป็น 2 ฝ่ายอีกครั้งในเรื่องการสรรหาผู้สืบทอดราชบัลลังก์
โดยโจเท้งได้อยู่ทางฝั่งของเหลียงจี้ในการสนับสนุนองค์ชายหลิวจื้อขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮั่นฮวน กระทั่งถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 702
อำแดงเหมือนกับนายริด
อำแดงเหมือนกับนายริด เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2537 นำแสดงโดยสันติสุข พรหมศิริ, จินตหรา สุขพัฒน์, ดวงดาว จารุจินดา, แมน ธีระพล และรณ ฤทธิชัย กำกับโดย เชิด ทรงศรี
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ได้รับเกียรติให้เป็นภาพยนตร์ฉายเปิดงานมหกรรมภาพยนตร์ Focus on Asia’94 Fukuoka International Film Festival ที่จัดขึ้น ณ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2537 และยังได้ฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ระดับนานาชาติอีก 2 ครั้ง คือ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติสิงคโปร์ ครั้งที่ 10 ในปี พ.ศ. 2540 และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพฯ ครั้งที่ 7 ในปี พ.ศ. 2552
อำแดงเหมือนกับนายริดสร้างจากเรื่องราวของอำแดงเหมือน หญิงไทยคนแรกที่ลุกขึ้นมาทวงสิทธิความเท่าเทียมของผู้หญิง ตามที่มีการระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษรในสมัยรัชกาลที่ 4 เรียกร้องให้มีการแก้กฎหมายที่พันธนาการผู้หญิงในยุคนั้นให้มีค่าความเป็นคนน้อยกว่าเพศชาย
เรื่องย่อ
เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากคดีในประมวลกฎหมายและฎีกาคดีหนึ่งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) เล่าถึง อำแดง (นางสาว) เหมือน ซึ่งเป็นลูกของนายเกตกับอำแดง (นาง) นุ่น ประกอบอาชีพทำสวนอยู่ที่ตำบลบางม่วง แขวงเมืองนนทบุรี นายเกตกับอำแดงนุ่นยกอำแดงเหมือนให้เป็นภรรยานายภู เมื่ออำแดงเหมือนไม่ยอมโดยดี พ่อแม่ก็ให้นายภูมาฉุดเอาตัวไป แต่อำแดงเหมือนหนีกลับบ้านของตน นายภูมาฉุดไปอีก อำแดงเหมือนก็หนีไปอีก หากแต่ครั้งนี้หนีไปอยู่กับนายริด ชายคนรัก นายภูจึงฟ้องนายริดว่าลักพาเมียตน ระหว่างที่โจทก์จำเลยยังสู้ความกันอยู่ที่ศาล อำแดงเหมือนได้ถูกควบคุมไว้ในตะราง (ที่คุมขัง) ที่จวนของพระนนทบุรี เจ้าเมืองนนทบุรี และถูกนายเปี่ยมพะทำมะรงซึ่งกินสินบนของนายภูกลั่นแกล้งทารุณต่าง ๆ นานาเพื่อบีบบังคับให้อำแดงเหมือนยอมเป็นภรรยานายภู อำแดงเหมือนจึงหนีตะรางไปถวายฎีกาต่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พระที่นั่งสุทไธศวรรย์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2408
การดัดแปลงในสื่ออื่น
เรื่องราวของอำแดงเหมือนกับนายริดซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ได้รับการดัดแปลงในรูปแบบอื่นนอกจากภาพยนตร์อีก 2 ครั้ง ได้แก่ รูปแบบละครโทรทัศน์ใน พ.ศ. 2555 และรูปแบบละครเวทีใน พ.ศ. 2558
ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2555
ในปี พ.ศ. 2555 สถาพร นาควิลัย ได้นำเรื่องอำแดงเหมือนกับนายริดมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางไทยพีบีเอส ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และตอนอวสานในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555 เป็นประจำทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 20.25-21.15 น. นำแสดงโดย อภิญญา สกุลเจริญสุข, อภิญญา รุ่งพิทักษ์มานะ และ ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์
เพลงประกอบละครคือ เพลง "นางครวญ" ขับร้องโดย ดวงพร พงศ์ผาสุก หรือ ปุ้ย เดอะวอยซ์
ละครเวที พ.ศ. 2558
พ.ศ. 2558 ละครเวทีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้นำเรื่อง อำแดงเหมือนกับนายริด มานำเสนอในรูปแบบของละครเวทีเป็นครั้งแรกภายใต้ชื่อเรื่องว่า "เหมือน" ซึ่งเป็นการตีความในมุมมองของนักศึกษากฎหมาย ละครเวทีเรื่อง "เหมือน" จัดแสดงระหว่างวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2558 ถึงวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2558 ณ หอประชุมศรีบูรพา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ นำแสดงโดย ไพลิน สุวรรณรักษา, วนวัฒน์ เวชกิจ และอิสริยะ พันธุฟัก กำกับการแสดงโดย กมลภพ คำเพ็ญ
ละครเวทีเรื่องนี้มีเพลงประกอบละครเวทีทั้งสิ้นรวม ... เพลง โดยมีเพลงนำคือ เพลง "เหมือนฝัน" ขับร้องโดย ไพลิน สุวรรณรักษา เนื้อร้องโดย กมลภพ คำเพ็ญ และอัครวินท์ อนันต์พิพัฒน์ ทำนองโดย อัครวินท์ อนันต์พิพัฒน์ และเพลง "ต่อหน้าฟ้าดิน" ขับร้องโดย ไพลิน สุวรรณรักษา และกมลภพ คำเพ็ญ เนื้อร้องและทำนองโดย อัครวินท์ อนันต์พิพัฒน์
ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2555
ละครเรื่อง "อำแดงเหมือนกับนายริด" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัลในหลายสถาบัน
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15 (Микоян и Гуревич МиГ-15; USAF/DoD designation: Type 14; NATO reporting name: Fagot) เป็นเครื่องบินขับไล่เจ็ตที่พัฒนาโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ สำหรับสหภาพโซเวียต มิก-15 เป็นเครื่องบินรบแบบเจ็ตที่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกเพื่อรวมปีกกวาดเพื่อให้ได้ความเร็วสูง ในการสู้รบกับเกาหลีใต้นักบินได้รับมอบหมายให้โจมตีภาคพื้นดินอย่างรวดเร็วและได้รับการตอบโต้อย่างรวดเร็วด้วยเครื่องบินอเมริกา เอฟ-86 เซเบอร์ พร้อมกับ เอฟ-86 ในช่วงสงครามเกาหลี เมื่อปรับแต่งขั้นสูงให้เป็นมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-17 การออกแบบขั้นพื้นฐานนี้ทำให้ชาวตะวันตกประหลาดใจเมื่อพิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพเหนือนักรบเหนือเช่น F-105 Thunderchief และ McDonnell Douglas F-4 Phantom II ในช่วงสงครามเวียดนามในทศวรรษที่ 1960
มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์
มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ หรือ มหาวิทยาลัยอังกฤษภาคตะวันตก (University of the West of England, ชื่อย่อ: UWE Bristol หรือ UWE) เป็นสถาบันอุดมศึกษาขนาดใหญ่ในสหราชอาณาจักร มีความเชี่ยวชาญในสาขาที่ต้องปฏิบัติและการจัดการ วิทยาเขตหลักตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมืองบริสตอล ใกล้กับทางหลวงพิเศษหมายเลข M32 และมีวิทยาเขตรองในเขตเมืองบริสตอล และเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ มหาวิทยาลัยเป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่ที่สุดในเมือง โดยมีจำนวนนักศึกษามากกว่ามหาวิทยาลัยบริสตอลที่อยู่ใกล้เคียง
มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ยกฐานะจากวิทยาลัยเทคนิคบริสตอลเมื่อ พ.ศ. 2535 ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติการอุดมศึกษาชั้นสูงและการศึกษาต่อเนื่องที่ให้ยุบสภาทุนอุดหนุนวิทยาลัยเทคนิคเสีย มหาวิทยาลัยเป็นผู้ให้บริการรถบัส U+WE นอกเหนือจากที่บริษัทเฟิสต์จัดการเดินรถเป็นประจำอยู่แล้วเพื่อเป็นสวัสดิการแก่นักศึกษา คณาจารย์ พร้อมกับให้บริการกับบุคคลทั่วไปด้วย
ประวัติ
มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2513 ในฐานะวิทยาลัยเทคนิคบริสตอล โดยอาศัยรากฐานจากโรงเรียนสมาคมพ่อค้าบริสตอล ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2138 ต่อมามหาวิทยาลัยบริสตอลและมหาวิทยาลัยบาธได้เข้ามาร่วมมือในการจัดการศึกษาของโรงเรียน จนสามารถแปรสภาพเป็นวิทยาลัยเทคนิคในเวลาต่อมา พื้นที่ของวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ทุ่งแอชลีย์ (Ashley Down) ซึ่งปัจจุบันได้ยกให้วิทยาลัยนครบริสตอลไปแล้ว นอกจากวิทยาลัยเทคนิคแล้ว ยังมีวิทยาลัยศิลปกรรมอังกฤษตะวันตก (West of England College of Art) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ซึ่งตั้งที่ตำบลแอชตันเกต ทางตอนใต้ของแม่น้ำเอวอน และวิทยาลัยสาธารณสุขเอวอนและกลอสเตอร์เชอร์ ซึ่งตั้งที่ตำบลเกลนไซด์ สถาบันทั้งหมดเหล่านี้ได้ยุบรวมเข้ากับวิทยาลัยเทคนิคราว ๆ พ.ศ. 2519
ต่อมาตามนัยแห่งพระราชบัญญัติการอุดมศึกษาชั้นสูงและการศึกษาต่อเนื่อง พ.ศ. 2535 (Further and Higher Education Act, 1992) ทำให้วิทยาลัยต้องแปรสภาพมาเป็นมหาวิทยาลัย โดยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยอังกฤษภาคตะวันตก หรือ มหาวิทยาลัยเวสต์ออฟอิงแลนด์
ที่ตั้ง
มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตหลักที่ทางตอนเหนือของเมืองบริสตอล อยู่ติดกับสถานีรถไฟฟิลตันแอบบีย์วูดและบริสตอลพาร์กเวย์ มีรถบัสเข้าถึงสะดวกและมหาวิทยาลัยได้จัดให้มีรถบัส U+WE ระหว่างวิทยาเขตและเขตเมือง ดำเนินการโดยบริษัทเวสเซกส์บัส นอกเหนือจากที่บริษัทเฟิสต์จัดการเดินรถอยู่แล้ว เพื่อเป็นสวัสดิการแก่นักศึกษาและคณาจารย์ด้วย นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยยังมีวิทยาเขตรองที่บาวเวอร์แอชตัน ติดเขตเทศมณฑลซัมเมอร์เซต ซึ่งใช้เป็นที่ตั้งของคณะศิลปะ แต่เดิมเป็นวิทยาลัยศิลปกรรมอังกฤษตะวันตก ซึ่งย้ายมาบริเวณนี้เมื่อ พ.ศ. 2512 จากที่ตั้งเดิมที่สะพานคลิฟตัน (ปัจจุบันกลายเป็นหอศิลป์) มหาวิทยาลัยมีโครงการปรับปรุงทั้งวิทยาเขตรอง และขยายพื้นที่วิทยาเขตหลักให้กว้างขึ้น โดยซื้อที่ดินของบริษัทฮิวเลตต์-แพคการ์ด ขนาด 177 ไร่ เพื่อขยายที่ดินที่มีอยู่เดิม 202 ไร่ และรองรับการเรียนการสอนที่เพิ่มขึ้น นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังวางแผนจะย้ายคณะเวชศาสตร์จากโรงพยาบาลเกลนไซด์มาสอนที่นี่แทนหากการก่อสร้างแล้วเสร็จ ณ ปัจจุบัน การเรียนการสอนสายสุขภาพของมหาวิทยาลัย ปัจจุบันยังดำเนินการที่โรงพยาบาลเกลนไซด์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาดกลาง มีงานวิจัยหลักด้านตัวรับรู้ชีวภาพ (biosensor) และความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อม
ตราสัญลักษณ์
มหาวิทยาลัยได้รับพระราชทานตราอาร์มซึ่งออกแบบโดยสำนักมุรธาธรแห่งสหราชอาณาจักร (College of Arms) ประกอบด้วยโล่ขอบสีขาว แบ่งเป็นสองซีกด้วยเส้นสลับฟันปลาเป็นสำคัญหมายถึงแม่น้ำเอวอนและแม่น้ำเซเวิร์น ซีกซ้ายพื้นสีดำ มีกุญแจไขว้กัน ซีกขวาพื้นสีแดง มีพระมหามงกุฎสีเงิน 3 องค์ วางเรียงจากบนลงล่าง โล่นี้ตกทอดมาจากวิทยาลัยเซนต์มัทเทียส ที่เหนือโล่เป็นหมวกเกราะพร้อมพู่ เหนือหมวกเกราะขึ้นไปเป็นใบเรือและเสากระโดง แทนต้นกำเนิดของมหาวิทยาลัยที่แต่เดิมมาจากวิทยาลัยพาณิชยนาวี บนยอดเสาเป็นกระบะมีเปลวเพลิง แทนความโชติช่วงและความปรารถนาที่จะศึกษาเล่าเรียน ด้านซ้ายและขวาของตราเป็นม้าเขาเดียว (ยูนิคอร์น)และกวางหางปลาตามลำดับ ที่ไหล่หน้ามีวงกลมและเส้นหยักเป็นสัญลักษณ์ของการเรียนรู้ ขาหน้าข้างหนึ่งถือโล่ไว้ อีกข้างถือต้นแอปเปิล อันเป็นต้นไม้แห่งวิชาการ และที่คอมีจุลมงกุฎสวมครอบไว้ แทนพระเจ้าเอ็ดการ์ผู้รักสงบ ซึ่งขึ้นครองราชย์ที่บาธ ใกล้ ๆ กับเมืองบริสตอล ทั้งม้าและกวางนำมาจากตราประจำเทศมณฑลบริสตอล และตราประจำเทศมณฑลเอวอนเดิม ด้านใต้ตราเป็นแพรแถบจารึกภาษิตของมหาวิทยาลัย
ฮาคัน ชือคืร์
ฮาคัน ชือคืร์ (Hakan Şükür; เกิด 1 กันยายน พ.ศ. 2514) เป็นนักการเมืองและอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวตุรกี เคยเล่นให้กับทีมชาติตุรกีนัดที่ 100 ในนัดที่แข่งขันรอบคัดเลือกกับทีมชาติยูเครน ชือคืร์เล่นให้กับกาลาทาซาไรอยู่ 8 ฤดูกาลจนกระทั่งในปี 2543 ได้ย้ายมาเล่นอินเตอร์มิลานในเซเรียอา และเล่นให้กับปาร์มาในช่วงสั้น ๆ และได้ย้ายเล่นให้กับแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในพรีเมียร์ลีก ก่อนที่จะกลับมาเล่นให้กับกาลาทาซาไรอีกครั้งในปี พ.ศ. 2546 ใน ฟุตบอลโลก 2002 ชือคืร์ได้นำทีมเข้าสู่รอบรองชนะเลิศและชนะทีมชาติเกาหลีใต้ ทำให้ทีมชาติตุรกีได้เป็นอันดับที่ 3 ในนัดนี้ชือคืร์ได้ทำสถิติยิงประตูเร็วที่สุดในฟุตบอลโลก โดยยิงประตูในวินาทีที่ 11
1971
สถานีหลักสอง
สถานีหลักสอง (Lak Song Station, รหัส BL38) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ยกระดับเหนือถนนเพชรเกษม บริเวณศูนย์การค้าเอ็ม ไลฟ์สโตร์ บางแค และซอยเพชรเกษม 80
พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินโดยขบวนรถไฟฟ้าพระที่นั่งจากสถานีสนามไชยมาสิ้นสุดที่สถานีนี้ ในพิธีเปิดโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ส่วนต่อขยาย หัวลำโพง–หลักสอง และบางซื่อ–ท่าพระ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ที่ตั้ง
ถนนเพชรเกษม อยู่ระหว่างซอยเพชรเกษม 80 และทางแยกต่างระดับเพชรเกษม ตัดกับถนนกาญจนาภิเษก บริเวณศูนย์การค้าเอ็ม ไลฟ์สโตร์ บางแค และโครงการหลักสอง พลาซ่า ในพื้นที่แขวงบางแคเหนือ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
ปัจจุบัน สถานีหลักสอง เป็นสถานีปลายทางของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ไปจนกว่าจะมีความชัดเจนในการก่อสร้างส่วนต่อขยายระยะที่ 4 ซึ่งถือเป็นช่วงสุดท้ายของโครงการตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง ตั้งแต่สถานีหลักสอง ไปจนถึงสถานีพุทธมณฑลสาย 4 จากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
แผนผังสถานี
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง และเปิดใช้ชานชาลาที่ 2 เพียงชานชาลาเดียว ขบวนรถที่มาจากสถานีบางแคจะสับรางเพื่อเข้าสู่ชานชาลาที่ 2 จากนั้นผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางจะต้องลงจากขบวนรถทั้งหมด และผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีท่าพระ (ผ่านบางซื่อ) จะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีอื่น ๆ จะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถทั้งหมด และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน จากนั้นขบวนรถไฟฟ้าจะออกจากสถานีเข้าสู่สถานีบางแคต่อไป อย่างไรก็ตาม ในบางช่วงจะมีรถไฟฟ้าบางขบวนที่สิ้นสุดการให้บริการที่ชานชาลาหมายเลข 1 โดยเมื่อส่งผู้โดยสารที่ชานชาลาเสร็จแล้ว จะเดินรถไฟฟ้ากลับไปยังศูนย์ซ่อมบำรุงต่อไป
ในวันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ สถานีหลักสองจะใช้ชานชาลาที่ 1 รับส่งผู้โดยสารเป็นหลักแทนชานชาลาที่ 2
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่างๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง
การจัดพื้นที่ในตัวสถานี
แบ่งเป็น 2 ชั้น ประกอบด้วย