cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ลานา เดล เรย์
ชีวิตช่วงแรก
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงต่อมา ตอนเธออายุ 19 ปี เธอเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฟอร์ดแฮมในนครนิวยอร์ก วิชาเอกปรัชญา เดล เรย์กล่าวว่าที่เธอได้เลือกศึกษาในวิชานี้ด้วยเหตุผลว่า "สะพานที่เชื่อมช่องว่างระหว่างพระเจ้าและวิทยาศาสตร์ ... ฉันมีความสนใจในพระเจ้า และวิทยาการทางเทคโนโลยีที่ทำให้เราเข้าใกล้ในการตามหาว่าเรามาจากที่ไหน และทำไม"  ตามคำบอกเล่าของเดล เรย์ เธอมีปัญหาในการสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อน ๆ ทั้งที่โรงเรียนประจำ  และมหาวิทยาลัย  เธออาศัยอยู่ในเดอะบร็องซ์ช่วงที่กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยฟอร์ดแฮม ก่อนที่จะสำเร็จการศึกษาในปีค.ศ. 2008 เธอได้ย้ายไปอยู่ที่นอร์ธเบอร์เกน รัฐนิวเจอร์ซีย์ นอกจากนี้เธอยังเคยอาศัยที่บรุกลินเป็นเวลาสี่ปีด้วย
ในขณะที่กำลังศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัย เดล เรย์ ได้เป็นอาสาสมัครเพื่อเยาวชนไร้ที่อยู่ และได้เข้าร่วมการเผยแพร่และประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และยาเสพติด รวมทั้งการช่วยทาสีและสร้างบ้านในเขตพื้นที่อาศัยสำหรับชาวอินเดียในรัฐยูทาห์ เธอกล่าวถึงการเดินทางในครั้งนั้นว่าเป็นส่วนสำคัญในการตัดสินใจที่จะก้าวมาเป็นนักแต่งเพลง: "ฉันจำได้ดี เมื่อตอนที่ฉันตัดสินใจว่าฉันต้องการจะเป็นนักร้อง ฉันยังอยู่ในมหาวิทยาลัย(และ)พวกเราได้ไปที่เขตพื้นที่อาศัยสำหรับชาวอินเดีย วันนั้นเป็นวันที่ฉันตระหนักได้ว่าฉันมีเพียงแค่สองตัวเลือกเท่านั้น ไม่ทำดนตรีก็เป็นอาสาสมัคร ฉันเลือกอย่างแรกค่ะ ถ้าหากมันไปได้ไม่สวย ฉันคงอาจจะทำงานเพื่อสังคมในเมืองเล็ก ๆ สักเมืองค่ะ" -->
คอนเสิร์ตทัวร์
<!-- กำลังปรับปรุงเนื้อหา
Awards and nominations
Del Rey's work has earned her numerous awards and nominations; she has won the Q Award for "Best New Thing", a GQ Award for "Woman of the Year", two BRIT Awards for "International Breakthrough Act" and "International Female Solo Artist", and an EMA for "Best Alternative Act".
In 2013, she received her first Grammy nominations at the 56th Annual Grammy Awards. These nominations include Best Pop Vocal Album for Paradise and Best Song Written for Visual Media for "Young and Beautiful".
In 2015, Del Rey won the MTV Europe Music Award for "Best Alternative". She also received the Trailblazer Award at the 2015 Billboard Women in Music event.
In 2016, Del Rey received "Best Female Artist of the Year" award from The Elle Style Awards by Elle magazine.
In 2018, Del Rey received her fourth Grammy nomination at the 60th Annual Grammy Awards, in the category Best Pop Vocal Album for Lust for Life.
-->
เครื่องยนต์หกสูบเรียง
เครื่องยนต์หกสูบเรียง (Inline-six engine) เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบหกกระบอกสูบ โดยที่กระบอกสูบทั้งหกถูกจัดวางเรียงเป็นแถวตรง หรือวางขนานไปกับห้องข้อเหวี่ยง บางครั้งเครื่องยนต์ประเภทนี้มักถูกเรียกย่อว่า I6 หรือ L6 เครื่องยนต์แบบนี้ถูกผลิตขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1903 โดยบริษัทผลิตอากาศยาน Spyker ของเนเธอร์แลนด์
แม้ว่าเครื่องยนต์แบบนี้จะมีความนุ่มนวลมาก แต่หากมองในแง่ของราคาเทียบกับกำลังเครื่องยนต์ที่ได้รับแล้วถือว่าเป็นเครื่องยนต์ที่ออกจะแพง แต่ก็แลกกับการซ่อมบำรุงรักษาที่ง่ายและถูกกว่าเครื่องยนต์แบบอื่นมาก เครื่องยนต์สำหรับรถยนต์มักมีขนาด 2.0 ถึง 5.0 ลิตร
เครื่องยนต์หกสูบเรียงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายเป็นเวลาราว 30 ปี จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ผู้ผลิตรถยนต์ส่วนใหญ่ก็หันไปใช้เครื่องยนต์ V6 แทน ด้วยเหตุผลที่ว่าเครื่องยนต์หกสูบเรียงนั้นมีต้นทุนการผลิตที่แพง และใช้พื้นที่ห้องเครื่องยาวเกินไปเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์สมัยใหม่แบบอื่นๆ
ปราสาทกิฟุ
ปราสาทกิฟุ (岐阜城 (Gifu-jō)) หรือ ปราสาทอินาบายามะ (稲葉山城, Inabayama-jō) เป็นปราสาทประจำจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น และถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญประจำจังหวัด ตัวปราสาทตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่บนภูเขาคิงกะ ริมแม่น้ำนางาระ หากเดินทางโดยรถไฟมาจากเมืองนาโงยะก็จะเห็นปราสาทกิฟุบนยอดเขาคิงกะ ถือการต้อนรับเข้าสู่จังหวัดกิฟุ
ประวัติ
ปราสาทกิฟุสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกโดย ตระกูลนิไกโด ยูกิมาซะ นิไกโด (Yukimasa Nikaido) ระหว่างปี ค.ศ. 1201 ถึง ค.ศ. 1204 ในช่วงยุคคามากูระ  มิตสึซาเกะ อิบานะผู้ครอบครองปราสาทในยุคต่อไปได้นำนามสกุลของตัวเองมาตั้งชื่อปราสาทเป็นปราสาทอินาบายามะ  หลังจากนั้นในยุคมูโรมาจิ (ค.ศ. 1336-1573) ตระกูลไซโตได้เข้ามาครองครอง ปราสาทกิฟุนั้นได้มีการซ่อมแซมหลายครั้งในหลายสมัย ถึงแม้ว่าจะถูกยกย่องให้เป็นปราสาทที่มีความแข็งแกร่งแต่ครั้งหนึ่งเคยถูกยึดได้ด้วยกำลังพล 16 คนเพียงเท่านั้น
ในระหว่างยุคเซ็งโงกุ (ค.ศ 1467 - 1603) ตระกูลไซโต โดย ไซโต โดซัง (Saitō Dousan) ซามูไรสมญานาม "อสรพิษแห่งแคว้นมิโนะ (美濃の蝮)" ได้พักอาศัยอยู่ที่ปราสาทอิบานายามะ ต่อมาภายหลังบุตรชายนามโยชิตัตสึ (Saitō Yoshitatsu) แอบรู้ความลับว่าพ่อจะมอบแคว้นมิโนะให้แก่บุตรชายคนใดคนหนึ่งหรือลูกเขย คือ โอดะ โนบูนางะ โยชิตัตสึจึงได้สังหารน้องชายทั้งสองคนของตนในปี ค.ศ. 1555 หลังจากนั้น 1 ปี เกิดสงครามระหว่างพ่อลูกที่แม่น้ำนางาระ หรือเรียกว่าสงครามนางารากาวะ โดยฝ่ายพ่อเป็นฝ่ายปราชัยและถูกโยชิตัตสึสังหารในสงคราม หลังจากโยชิตัตสึปกครองแคว้นมิโนะได้ 5 ปี ก็เสียชีวิตด้วยโรคร้าย
ต่อมาไซโต ทัตสึโอกิ บุตรชายของไซโต โยชิตัตสึได้ขึ้นเป็นผู้ปกครองแคว้นมิโนะและปราสาทอินาบายะมะแทน หลังจากนั้นสามปีซามูไรผู้รับใช้ตระกูลไซโต ทาเกนากะ ฮัมเบะ ได้ยึดอำนาจโดยเดินทางมายังปราสาทเพื่อเยี่ยมน้องชายที่กำลังป่วยอยู่ แต่ที่จริงแล้วเป็นการออกอุบายเพื่อกำจัดทัตสึโอกิ ครั้นเมื่อฮัมเบะเริ่มโจมตี ไดเมียวทัตสึโอกิที่ไหวตัวทันจึงหลบหนีไป ฮัมเบะก็ได้ครอบครองปราสาทอินาบายามะช่วงเวลาหนึ่งแต่ยังคงให้อำนาจแก่ทัตสึโอกิเช่นเดิม ต่อมาฮัมเบะได้กลับมาพบไดเมียวทัตสึโอกิที่ปราสาทอีกครั้ง พบว่าไดเมียวทัตสึโอคิได้สูญเสียความนับหน้าถือตาอันเนื่องมาจากการที่เขาหนีออกจากปราสาทในช่วงที่มีการโจมตีจากฮัมเบะอย่างขี้ขลาดนั่นเอง
ใน ค.ศ. 156 โอดะ โนบูนางะได้เริ่มปฏิบัติการโจมตีที่แคว้นมิโนะ จากปราสาทซูโนมาตะ โนบูนางะนำกองกำลังพลข้ามแม่น้ำคิโซะ  (Kiso River)  และนำทัพเข้าสู่เมืองอิโนงูจิ (ปัจจุบันคือเมืองกิฟุ) ตลอดการเดินทางได้รวบรวมกำลังพล โดยโนบูนางะได้ล้อมปราสาทอินาบายามะ  (siege to Inabayama Castle)  การนำทัพพร้อมด้วยธงทัพโดยโนบูนางะทำให้กองกำลังป้องกันปราสาทอินาบายามะของไดเมียวทัตสึโอกิเสียขวัญ และสามารถยืนหยัดสู้บนปราสาทอินาบายามะได้เพียง 2 สัปดาห์เท่านั้น ในระหว่างการปิดล้อมนั้น คิโนชิตะ โทกิจิโร ผู้ติดตามของโนบูนางะได้นำกำลังพลกลุ่มเล็กและทหารอีก 7 นายพร้อมด้วยนำเต้าบรรจุน้ำดื่ม ปีนขึ้นไปตามทางลาดชันของภูเขาคิงกะ ลอบโจมตีทางด้านหลังของปราสาทซึ่งไร้กองกำลังคุ้มกัน เผาคลังเก็บของและโรงเก็นดินปืน โดยอาศัยช่วงชุลมุนฝ่าด่านทหารและเข้าไปเปิดประตูด้านหน้าของปราสาท เปิดทางให้กองกำลังโจมตีเข้ามาภายในปราสาทได้ หลังจากที่ทัตสึโอกิพ่ายแพ้ โนบูนางะก็ครอบครองปราสาทอินาบายามะและใช้ปราสาทอินาบายามะเป็นฐานบัญชาการในเวลาต่อมา
ภายหลังโนบูนางะก็เปลี่ยนชื่อปราสาทอินาบายามะเป็น "ปราสาทกิฟุ" โนบูนางะซ่อมแซมปราสาทใหม่ให้ยิ่งใหญ่และหรูหรากว่าเดิม ปราสาทกิฟุถือเป็นหนึ่งสถานที่ที่มีความสำคัญและสวยงาม ตามบันทึกของ หลุยส์ ฟรออิส มิชชันนารีนิกายเยซูอิตชาวโปรตุเกสที่มีชื่อเสียง ครั้งหนึ่งโนบูนางะได้เชิญเขามาเยี่ยมเยียนปราสาท และได้มาพักอยู่ที่กิฟุช่วงระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็เขียนในบันทึกยกย่องว่าเป็นปราสาทกิฟุเป็นปราสาทที่มีความสวยงามเป็นอย่างมาก
หลังจากยุคสมัยของโนบูนางะ ปราสาทก็ตกเป็นของบุตรชายคือโอดะ โนบูตาดะ (Oda Nobutada) ซึ่งภายหลังได้ฆ่าตัวตายโดยการคว้านท้องพร้อมกับพ่อที่วัดฮนโนะในเกียวโต ภายหลังโนบูตากะบุตรชายคนที่ 3 เป็นผู้รับช่วงต่อ และหลัจากนั้นปราสาทก็ตกเป็นของตระกูลฮิเกดะและโทโยโตมิ ตามลำดับ ท้ายที่สุด โอดะ ฮิเดโนบุ บุตรชายของโอดะ โนบุทาดะ เป็นผู้ครอบครองปราสาท หลังจากนั้น 8 ปี ก็เกิดยุทธการศึกปราสาทกิฟุ (岐阜城の戦い) ซึ่งเป็นศึกระหว่างสองขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ โทโยโตมิ ฮิเดโยริ กับ โทกูงาวะ อิเอยาซุ โดยฮิเดโนบุอยู่ข้างเดียวกับฮิเดโยริ และได้ถูกกองกำลังของอิเอยาซุ นำโดยไดเมียวทารูมาซะ ฮิเกดะ และไดเมียวมาซาโนริ ฟูกูชิมะ บุกเข้ามาตีก่อนที่จะยึดครองได้สำเร็จ หลังจากนั้นปราสาทกิฟุได้ถูกทำลายลง ได้มีการรื้อถอนบางชิ้นส่วนไปสร้างเป็นปราสาทคาโน (Kanō Castle) เพื่อเสริมความแข็งแกร่ง แต่ในปัจจุบันไม่มีปราสาทนี้แล้ว
ปัจจุบัน
ระหว่างทางเดินจากปราสาทประกอบไปด้วยสิ่งประดิษฐ์จากปราสาทกิฟุ รวมไปถึงรูปภาพปราสาทชื่อดังของประเทศญี่ปุ่นด้วย
พิพิธภัณฑ์หอจดหมายเหตุปราสาทกิฟุ
นักท่องเที่ยวสามารถเข้าชมพิพิธภัณฑ์หอจดหมายเหตุปราสาทกิฟุได้ ซึ่งตั้งอยู่ในปราสาทกิฟุ 70 m จากประตูทางเข้า (ค่าธรรมเนียมเข้าขมจะรวมอยู่กับค่าเข้าชมปราสาทกิฟุ) ภายในประกอบด้วยจดหมายเหตุของปราสาทกิฟุ ชั้นที่สองประกอบด้วยเครื่องดนตรีจากประเทศญี่ปุ่นทั้งในอดีตและปัจจุบัน รวมไปถึงรูปภาพปราสาทที่ตกแต่งอย่างสวยงามรายล้อมรอบพิพิธภัณฑ์
ค่าเข้าชม
ราคาสำหรับนักท่องเที่ยวที่มาเป็นกลุ่ม (30 คนขึ้นไป) : ส่วนลดจากราคาปกติ 20% ราคาหลังจาก 18.00 น.:
ผู้ใหญ่ - 900 เยน / ไปกลับ
เด็ก - 450 เยน / ไปกลับ
การเดินทาง
สามารถใช้บริการรถบัสจากสถานี เจอาร์ กิฟุ (JR Gifu Station) หรือ เมอิเทะซึ กิฟุ (Meitetsu Gifu Station) เดินทางไป “Gifu Park/ Gifu City Museum of History”. (ใช้เวลาเดินทางประมาณ 15 นาที. 210 เยน/เที่ยว) รถบัสที่ให้บริการมีดังนี้ เดินเท้าประมาณ 3 นาที จากป้ายสถานี “Gifu Park/ Gifu City Museum of History. ขึ้นไปยังประสาทกิฟุโดยกระเช้าลอยฟ้า (Mt. Kinka Ropeway), (ใช้เวลาประมาณ 3 นาที) และเดินเท้าอีกประมาณ 8 นาที หรือสามารถเดินเท้าจากตีนเขาไปยังปราสาทกิฟุ (ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง)
* หมายเหตุไม่อนุญาตให้นำรถยนต์ขึ้นเขาคิงกะและปราสาทกิฟุ
ท่าอากาศยานอุดมไซ
ท่าอากาศยานอุดมไซ เป็นท่าอากาศยานในเมืองไซ ประเทศลาว
นิลมาร์ โอโนราตู ดา ซิลวา
นิลมาร์ โอโนราตู ดา ซิลวา (Nilmar Honorato da Silva) หรือ นิลมาร์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 ที่เมืองบังเดย์รังชิส (Bandeirantes) รัฐปารานา เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้สโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล
1984
ลอรีน
ลอรีน (Loreen, ชื่อจริง Lorine Zineb Nora Talhaoui) เกิดวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เป็นนักร้องและโปรดิวเซอร์เพลงป็อปชาวสวีเดน ลอรีนเป็นตัวแทนของสวีเดนในการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2012 ที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน กับเพลง "Euphoria" ที่ชนะด้วยคะแนน 372 คะแนน
ลอรีนกลับมาประกวดยูโรวิชันในปี 2023 กับเพลง "Tattoo" และได้ตำแหน่งชนะเลิศอีกครั้ง ทำให้เธอเป็นศิลปินคนที่สองและเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ชนะการประกวดยูโรวิชันมากกว่าหนึ่งครั้ง อีกทั้งทำให้สวีเดนครองสถิติชนะการประกวดมากที่สุดรวมเจ็ดครั้ง เท่ากับไอร์แลนด์
อ้างอิง
1983
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ
แม่พระแห่งเหล่าเครูบ (The Madonna of the Cherubim) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา มันเตญญาจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” ที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาราวปี ค.ศ. 1485 เป็นภาพที่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1808 อยู่ในคอนแวนต์ซานตามาเรียมายอเรที่เวนิสที่จาโคโป ซานโซวิโนไปเห็น ในปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี
ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” เป็นภาพของพระแม่มารีย์ประคองพระกุมารเยซูอยู่บนพระเพลาบนฉากหลังที่เป็นฟ้าที่เต็มไปด้วยก้อนเมฆและเหล่าเครูบ ที่แสดงถึงอิทธิพลของงานเขียนของโจวันนี เบลลีนี และอันที่จริงแล้วเป็นภาพที่ระบุว่าเขียนโดยเบลลินีมาจนกระทั่งคาเวนากีซ่อมแซมภาพในปี ค.ศ. 1885 ด้านข้างของภาพดูเหมือนจะถูกตัดออกไปจึงเป็นไปได้ยากที่จะบ่งลักษณะขององค์ประกอบของภาพทั้งภาพได้ ภาพ “แม่พระแห่งเหล่าเครูบ” อาจจะเป็นภาพที่ดัชเชสแห่งเฟอร์รารา ลักษณะการเขียนใบหน้าของพระแม่มารีย์เชิงมนุษย์แทนที่จะเป็นเชิงเทพทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นภาพสำหรับการสักการะส่วนตัว
ราชวงศ์โซกู
ราชวงศ์โซกู เป็นพระราชวงศ์หนึ่งในทวีปยุโรป ที่ก่อตั้งโดยโซกู ปาชา ข้าราชการระดับสูงของออตโตมันที่อพยพเข้ามาปกครองเขตแคว้นมัท เขตดินแดนประเทศแอลเบเนียในปัจจุบันในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยทำหน้าที่ปกครองแคว้นมัทในฐานะเมืองขึ้นของจักรวรรดิออตโตมัน การสืบทอดตำแหน่งผู้ปกครองแคว้นมัท จึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลโซกูตลอดมา และมีพระราชวังประจำตระกูลคือ พระราชวังบูร์กาเยท (Castle Burgajet)
บุคคลจากราชวงศ์โซกูที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย ที่เป็นพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์โซกูพระองค์แรกที่ขึ้นมาปกครองราชอาณาจักรแอลเบเนีย ก่อนที่สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีที่จะเข้ามาบุกรุกประเทศแอลเบเนียในปี ค.ศ. 1939 และขึ้นมาปกครองแอลเบเนียแทน
ATC รหัส H
ยากลุ่ม ATC รหัส H ยาเตรียมฮอร์โมนทั่วร่างกาย ไม่รวมฮอร์โมนเพศและอินซูลิน (Systemic hormonal preparations, excluding sex hormones and insulins)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
ราชวงศ์โซกู
แม้ว่าปัจจุบันในประเทศแอลเบเนียเองได้ยกเลิกระบอบกษัตริย์ลงแล้ว และปกครองในระบอบสาธารณรัฐแล้ว แต่ก็ยังมีการสืบทอดอำนาจภายในราชวงศ์โซกูต่อไป โดยอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศแอลเบเนียจนถึงปัจจุบัน โดยผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์ปัจจุบันคือ เจ้าชายเลก้า มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย โดยพระองค์ก็เรียกตัวเองว่าพระองค์เป็นกษัตริย์และอ้างว่าพร้อมที่จะปกครองประเทศแอลเบเนียอยู่เสมอ
รัสเซีย (แก้ความกำกวม)
รัสเซีย (Russia) เป็นประเทศในทวีปยุโรปและเอเชีย มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหพันธรัฐรัสเซีย:{Rθεα ξι}:
รัสเซีย ยังอาจหมายถึง
อนุสัย
อนุสัย 7  คือ กิเลสที่นอนเนื่องอยู่ในสันดาน เหมือนตะกอนนอนอยุ่ที่ก้นภาชนะ ตะกอนจะฟุ้งขึ้นมาทำน้ำให้ขุ่นเพราะมีคนไปกระทบหรือกวนภาชนะฉันใด อนุสัยกิเลสก็เช่นเดียวกัน จะฟุ้งขึ้นมาทำจิตให้ขุ่นมัว ต่อเมื่อมีอารมณ์ภายนอกมากระทบเช่นเดียวกันฉันนั้น
อนุสัย 7 เป็นกิเลสที่มีความละเอียดที่สุด สามารถกำจัดได้ด้วยปัญญาเท่านั้น ส่วนใหญ่จะเป็นกิเลสที่มีในสังโยชน์ อนุสัย 7 นี้ จึงเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า สังโยชน์ 7 ประกอบด้วย
การถอนอนุสัย
ดูกรภิกษุทั้งหลาย สมาธิอันสัมปยุตด้วยอานาปานสติ อันภิกษุเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อถอนอนุสัย
ลูอีส ฟาเบียนู
ลูอีส ฟาเบียนู เกลเมงชี (Luís Fabiano Clemente) เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ที่เมืองกังปีนัส (Campinas) รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลเซาเปาลูและฟุตบอลทีมชาติบราซิล รับตำแหน่งกองหน้า
1980
ฌีรงแด็ง
ฌีรงแด็ง (Girondin) เป็นสมาชิกกลุ่มทางการเมืองแบบหลวม ๆ กลุ่มหนึ่งในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกสมัชชานิติบัญญัติและที่ประชุมใหญ่แห่งชาติในช่วงปี ค.ศ. 1791 ถึง ค.ศ. 1793 แม้ว่าบรรดาฌีรงแด็งจะถือเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการฌากอแบ็ง (Jacobin) แต่ก็ไม่ใช่ว่าฌีรงแด็งทุกคนจะเป็นสมาชิกของสโมสรฌากอแบ็ง
ในตอนแรกบรรดาฌีรงแด็งรณรงค์เรียกร้องให้มีการล้มเลิกระบอบกษัตริย์ แต่ต่อมาก็ไม่เห็นด้วยกับกระแสการปฏิวัติและเห็นว่าอาจใช้กษัตริย์เป็นหุ่นเชิดได้เพื่อเลี่ยงการลุกฮือของฝ่ายนิยมกษัตริย์ จึงทำให้ขัดแย้งกับฝ่ายลามงตาญ (La Montagne) อันเป็นฝ่ายซ้ายจัดในสโมสรฌากอแบ็งซึ่งสนับสนุนการปฏิวัติและต้องการถอนรากถอนโคนระบอบกษัตริย์ ความขัดแย้งนี้นำมาซึ่งการกวาดล้างบรรดาฌีรงแด็งโดยฝ่ายลามงตาญในปี ค.ศ. 1793 ผู้นำและสมาชิกฌีรงแด็งจำนวนมากถูกประหารด้วยกิโยตีน เป็นจุดเริ่มต้นสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัวในฝรั่งเศสซึ่งถูกปกครองโดยมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์
หลังรอแบ็สปีแยร์สิ้นอำนาจและถูกจับประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1794 บรรดาฌีรงแด็งก็ได้รับการประกาศเกียรติคุณโดยสภาให้เป็น "ผู้พลีชีพเพื่อเสรีภาพ" มีการสร้างอนุสาวรีย์ฌีรงแด็งไว้ที่เมืองบอร์โดเพื่อเป็นการย้ำเตือนถึงบรรดาผู้แทนฝ่ายฌีรงแด็งที่ตกเป็นเหยื่อในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ผู้บัญชาการยุทธนาวีสหรัฐ
ผู้บัญชาการยุทธนาวีจะได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี โดยคำแนะนำและความยินยอมของวุฒิสภา มีวาระการดำรงตำแหน่งสี่ปีในยามปกติ ดำรงตำแหน่งได้ติดต่อกันสองวาระเฉพาะยามศึกสงครามและสถานการณ์ฉุกเฉินที่ประกาศโดยรัฐสภาสหรัฐ ผู้บัญชาการยุทธนาวีมียศทหารเป็นพลเรือเอก
ผู้บัญชาการยุทธนาวีมีที่ทำงานอยู่ในอาคารเดอะเพนตากอน ไม่มีกองบัญชาการเป็นของตนเอง ไม่มีอำนาจบังคับบัญชากองทัพเรือหรือหน่วยเรือใด จึงมิอาจเทียบได้กับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือในประเทศอื่น กฎหมายสหรัฐว่าด้วยสายบังคับบัญชา บัญญัติให้การควบคุมบังคับบัญชาทหารสหรัฐทุกเหล่าทัพเป็นอำนาจของประธานาธิบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ซึ่งจะมอบคำสั่งโดยตรงให้แก่หน่วยบัญชาการรบรวม
ดิก แมกแทกการ์ต
ริชาร์ด ดิก แมกแทกการ์ต (Richard "Dick" McTaggart ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวสก๊อตแลนด์จากสหราชอาณาจักร เกิดเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ในเมืองดันดี สหราชอาณาจักร
แมกแทกการ์ตเข้าแข่งกันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2499 ที่เมลเบิร์นในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน จันทรเสนา ชยสุริยา เมื่อ 27 พฤศจิกายน รอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน อันเดร ไวโรลัตโต (ฝรั่งเศส) เมื่อ 29 พฤศจิกายน รอบรองชนะเลิศ ชนะคะแนน อนาโตลี ลาเก็ตโต (สหภาพโซเวียต) เมื่อ 30 พฤศจิกายน รอบชิงชนะเลิศ ชนะคะแนน แฮร์รี กุสชาต (เยอรมัน) เมื่อ 1 ธันวาคม  ได้เหรียญทอง หลังจากได้เรียญทอง เขาปฏิเสธการชกมวยสากลอาชีพ และยังคงชกมวยสากลสมัครเล่นต่อไป ได้เหรียญทองกีฬาเครือจักรภพอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2501 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2503 ที่ โรม อิตาลี ในรุ่นไลท์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน โพธิ์ สุขน้อย จากไทย รอบสาม ชนะคะแนน เอ็ดดี้ บลาย (กานา) เมื่อ 1 กันยายน รอบแปดคนสุดท้าย ชนะคะแนน เฟเรน เคลเนอร์ (ฮังการี) เมื่อ 2 กันยายน รอบรองชนะเลิศ แพ้คะแนน คาซิเมียร์ ปาดซิออร์ (โปแลนด์)ได้เหรียญทองแดง
หลังจากนั้น เขาเลื่อนรุ่นไปชกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทตั้งแต่ พ.ศ. 2505 และได้เหรียญเงินกีฬาเครือจักรภพอังกฤษ ใน พ.ศ. 2506 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2507 ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท รอบแรกได้บาย รอบสอง ชนะคะแนน จูเลียน รอสซี (ออสเตรเลีย) เมื่อ 15 ตุลาคม รอบสาม แพ้คะแนน เจอร์ซี คูเลซ (โปแลนด์) เมื่อ 18 ตุลาคม ตกรอบไม่ได้เหรียญรางวัล เขาแขวนนวมเมื่อ พ.ศ. 2508 ขณะอายุ 30 ปีหลังจากแขวนนวม แมกแทกการ์ตเป็นโค้ช และได้คุมทีมของสก๊อตแลนด์ในกีฬาเครือจักรภพ พ.ศ. 2533
เจลีก ดิวิชัน 1
เจ1ลีก เป็นลีกระดับสูงสุดของ ฟุตบอลลีกอาชีพแห่งประเทศญี่ปุ่น และเป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพเจลีก ระดับสูงสุดของประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในลีกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในเอเชีย และเป็นลีกเดียวที่ถูกจัดอันดับไว้ในคลาส A โดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ชื่อของ เจลีก ดิวิชัน 1 ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น เจ1 ลีก ตั้งแต่ฤดูกาล 2015 และเมื่อมีผู้สนับสนุนหลักคือ เมจิ ยาซูดะ ไลฟ์ จึงมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เมจิ ยาซูดะ เจ1 ลีก แต่ในประเทศไทยยังนิยมเรียกว่า เจลีก ดิวิชัน 1
ก่อนยุคลีกอาชีพ (ก่อน 1992)
ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ยุคเจลีก การแข่งขันระดับสูงสุดของสโมสรในญี่ปุ่น Japan Soccer League (JSL) ซึ่งจัดว่าเป็นลีกสมัครเล่น แม้ในยุคทศวรรษที่ 1960 และ 1970 จะได้รับความนิยมขึ้นมา (ช่วงที่ทีมชาติญี่ปุ่นได้เหรียญทองแดงจากกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เม็กซิโก) แต่ JSL ก็เริ่มซบเซาอีกครั้งในช่วงทศวรรษที่ 1980 เช่นเดียวกับฟุตบอลลีกทั่วโลก แฟนบอลลดน้อยลง สนามคุณภาพไม่ดี และทีมชาติญี่ปุ่นก็ไม่ได้เป็นทีมชั้นนำของเอเชียแต่อย่างใด ด้วยเหตุนี้ สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) จึงได้ตัดสินใจก่อตั้งลีกอาชีพขึ้นมาเพื่อยกระดับของทีมชาติ เพิ่มความนิยมให้กับลีกในประเทศและให้มีแฟนบอลมากขึ้น
ด้วยเหตุนี้ เจลีกจึงได้ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 โดยมีสโมสรจาก JSL ดิวิชัน 1 เข้าร่วมการแข่งขัน 8 สโมสร ดิวิชัน 2 อีก 1 สโมสร และมีสโมสรชิมิซุ เอส-พัลส์ สโมสรน้องใหม่เข้าร่วมการแข่งขันอีก 1 สโมสร และได้มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันเป็น ลีกฟุตบอลญี่ปุ่น (Japan Football League: JFL) จัดว่าเป็นลีกกึ่งอาชีพ แต่เจลีกก็ยังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการเพราะในตอนนั้นยังมีการแข่งขันยะมะซะกิ นาบิสโก คัพอยู่ ซึ่งเป็นการแข่งขันเพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเปิดฤดูกาลจริงในปี 1993
ฤดูกาลแรกและยุครุ่งเรือง (1993-1995)
เจลีก เริ่มต้นอย่างเป็นทางการฤดูกาลแรกในวันที่ 15 พฤษภาคม 1993 โดยมี 10 ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน นัดเปิดสนามเป็นการพบกันระหว่าง เวร์ดี คาวาซากิ (ปัจจุบันคือ โตเกียว เวร์ดี) กับ โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ที่สนามกีฬาแห่งชาติคาซูมิงาโอกะ
หลังยุครุ่งเรือง (1996-1999)
สามปีแรกของเจลีกประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ในต้นปี 1996 แฟนบอลลดลงอย่างรวดเร็ว และในปี 1997 มีแฟนบอลเข้าชมเฉลี่ยต่อเกมเหลือเพียงแค่ 10,131 คนเท่านั้น เทียบกับในปี 1994 มีแฟนบอลเกมละ 19,000 คน
เปลี่ยนโครงสร้างพื้นฐานและรูปแบบเกม (1999-2004)
ฝ่ายจัดการแข่งขันมองว่าแนวทางในขณะนั้นน่าจะเป็นแนวทางที่ผิด จึงได้เริ่มแก้ปัญหาโดยมีทางแก้ไขอยู่สองวิธีด้วยกัน
วิธีแรก คือการออกวิสัยทัศน์เจลีก 100 ปี โดยตั้งเป้าว่าจะต้องมีสโมสรอาชีพ 100 สโมสรในประเทศญี่ปุ่นภายในปี 2092 ซึ่งจะเป็นปีที่ครบรอบ 100 ปีของลีกพอดี นอกจากนี้ฝ่ายจัดการแข่งขันลีกยังสนับสนุนให้สโมสรต่างๆช่วยกันสนับสนุนกีฬาฟุตบอลและกีฬาอื่นๆในท้องถิ่นเพื่อให้ได้รับความนิยมจากคนในพื้นที่มากขึ้นโดยเฉพาะในกลุ่มรากหญ้า และสนับสนุนให้หาผู้สนับสนุนเป็นธุรกิจใหญ่ในท้องที่นั้นๆ ทางลีกเชื่อว่าความสัมพันธ์กับเมืองและชาวเมืองนั้นจะทำให้สโมสรดีขึ้นอย่างมั่นคงและยั่งยืน มากกว่าการมุ่งหาผู้สนับสนุนที่เป็นนักธุรกิจเจ้าใหญ่ๆระดับประเทศอย่างเดียวเท่านั้น
วิธีที่สองคือ การปรับโครงสร้างพื้นฐานครั้งใหญ่ของลีกในปี 1999 โดยมี 9 สโมสรจากลีกกึ่งอาชีพ JFL และอีก 1 สโมสรจากเจลีก ร่วมสร้าง เจลีก ดิวิชัน 2 เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่ปี 1999 และดันให้ลีกอันดับสองอย่าง JFL กลายเป็นลีกอันดับ 3 ไป
และในยุคนี้จนถึงปี 2004 (ยกเว้นปี 1996) เจลีกถูกแบ่งเป็น 2 เลก และนำแชมป์เลกแรกกับเลกที่สองมาเพลย์ออฟหาแชมป์และรองแชมป์ของลีกไป แต่หากแชมป์เลกแรกกับเลกสองเป็นทีมเดียวกันก็ถือว่าเป็นแชมป์ไปโดยปริยาย แต่ระบบนี้ถูกยกเลิกไปตั้งแต่ปี 2005
ใช้ระบบลีกยุโรปและเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก (2005-2008)
นับตั้งแต่ฤดูกาล 2005 เจลีก ดิวิชัน 1 มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 18 ทีม (จากที่เคยมี 16 ทีมในปี 2004) และระบบฤดูกาลแข่งขันเริ่มเปลี่ยนมาใช้แบบสโมสรในยุโรป ทีมที่ต้องตกชั้นเพื่มจาก 2 เป็น 2.5 ทีม นั่นคือ ทีมอันดับสามจากท้ายตารางจะต้องไปเล่นเพลย์ออฟกับทีมอันดับ 3 ในเจลีกดิวิชัน 2 เพื่อหาผู้ที่ต้องตกไปอยู่ดิวิชัน 2
อย่างไรก็ตาม ในสมัยก่อนสโมสรเจลีกไม่ค่อยจะจริงจังกับการแข่งชันเอเชียนแชมเปียนส์ลีกเท่าไหร่นัก เนื่องจากต้องเดินทางไกลและคุณภาพของทีมที่ต้องแข่งด้วยนั้นยังไม่น่าสนใจเท่าไหร่ แต่ในปี 2008 มีทีมญี่ปุ่นผ่านเข้าไปสู่รอบก่อนรองชนะเลิศถึง 3 ทีมด้วยกัน
แต่เมื่อได้มีการผนวกเอลีกเข้าสู่ฟุตบอลเอเชียตะวันออก และเริ่มมีการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ชาวเอเชียเริ่มหันมาสนใจฟุตบอลรายการนี้กันมากขึ้น ทำให้ลีกญี่ปุ่นและสโมสรต่างๆของญี่ปุ่นเริ่มหันมาให้ความสนใจฟุตบอลรายการเอเชียมากขึ้น ตัวอย่างเช่น คาวาซากิ ฟรอนตาเล เริ่มสร้างฐานแฟนบอลในฮ่องกง ได้หลังจากที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการนี้ในฤดูกาล 2007 และจากการที่อุระวะ เรดไดมอนส์และกัมบะ โอซากะคว้าแชมป์เอเชียได้ในปี 2007 และ 2008 ความนิยมและความสนใจในฟุตบอลเวทีเอเชียก็เริ่มมีมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ประกอบกับการจัดการลีกที่ดี สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียจึงได้ยกย่องให้เจลีกเป็นลีกที่อยู่ในอันดับสูงสุด และมีโอกาสเล่นฟุตบอลเอเชียถ้วยใหญ่ถึง 4 ที่ นับตั้งแต่ปี 2009 และลีกยังได้โอกาสในการขายลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดให้กับต่างประเทศ โดยเฉพาะในชาติเอเชียด้วยกัน
นับตั้งแต่ปี 2008 แชมป์รายการถ้วยพระจักรพรรดิสามารถเข้าร่วมการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลต่อไปได้เลย แทนที่จะต้องรอไปเล่นในปีถัดไป (เช่น โตเกียวเวร์ดีเคยได้แชมป์รายการนี้ในปี 2005 แต่ต้องไปแข่งระดับเอเชียในฤดูกาล 2007 แทนที่จะเป็นฤดูกาล 2006) ด้วยเหตุนี้ จึงมีหนึ่งทีมที่ต้องเสียสละ นั่นคือ คาชิมะ แอนต์เลอส์ ที่ได้แชมป์ในปี 2007 ก็ถูกระงับสิทธิ์ในการไปเล่นแทน แต่อย่างไรก็ตาม คาชิมะ แอนต์เลอส์ก็ยังสามารถไปเล่นฟุตบอลเอเชียในปี 2009 ได้เนื่องจากสามารถคว้าแชมป์เจลีก ดิวิชัน 1 ในปี 2008 ได้นั่นเอง
เจลีกยุคใหม่ (2009-2016)
ในปี 2009 เกิดการเปลี่ยนแปลงในลีกครั้งใหญ่อีกครั้ง เริ่มจากการมี 4 สโมสรเข้าร่วมรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ต่อด้วยการมีทีมตกชั้นเพิ่มเป็น 3 ทีม นอกจากนี้ ด้วยกฎใหม่ของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เจลีกจึงต้องตั้งกฎให้มีผู้เล่นต่างชาติได้เพียง 4 คน แต่ต้องมี 1 คนที่มาจากชาติสมาชิกของสมาพันธ์ (ที่ไม่ใช่ญี่ปุ่น) นอกจากนั้น ยังมีการบังคับใช้ระบบไลเซนส์ของสโมสรเจลีกเพื่อตั้งมาตรฐานการอยู่ในลีกอาชีพสูงสุด
ในปี 2015 เจลีก ดิวิชัน 1 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เจ1 ลีก นอกจากนี้ ระบบลีกของเจลีกถูกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 3 ช่วงด้วยกัน โดยในหนึ่งปีจะถูกแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ช่วง ส่วนช่วงที่สามจะเป็นช่วงสำหรับการเพลย์ออฟเพื่อตัดสินแชมป์ โดยมีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน 5 ทีม ได้แก่ ทีมที่ทำคะแนนรวมสูงสุด 1 ทีม ทีมที่เก็บคะแนนได้มากที่สุดสองทีมในช่วงที่ 1 และทีมที่เก็บคะแนนได้มากที่สุดสองทีมในช่วงที่ 2
เจลีกยุคปัจจุบัน (2017-)
แม้ฝ่ายจัดการแข่งขันคิดจะใช้ระบบแบ่งครึ่งลีกไปประมาณ 5 ปี แต่ระบบนี้ได้มีการยกเลิกและเปลี่ยนไปเป็นระบบตารางคะแนนเดียวเช่นเดิมตั้งแต่ปี 2017 หลังจากได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์และได้รับเสียงตอบรับที่ไม่ดีจากแฟนบอล นั่นคือ ทีมที่ทำผลงานทั้งฤดูกาลได้ดีที่สุด จะได้แชมป์ไปครอง
ระบบลีก
เจลีก ดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 2560 (ค.ศ. 2017) มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 18 ทีม ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดแบบเหย้า-เยือน ดังนั้น หนึ่งสโมสรจะทำการแข่งขันทั้งหมด 34 เกม และทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน แพ้ได้ 0 คะแนน และหากเสมอกันได้ 1 คะแนน การจัดอันดับจะคิดคะแนนตามแต้ม และหากมีจำนวนแต้มเท่ากัน จะใช้หลักการจัดอันดับดังนี้ หากจำเป็นจะมีการจับสลาก แต่ถ้าหากมีสองทีมที่ได้คะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ทั้งสองทีมจะได้แชมป์ร่วมกัน สามอันดับแรกจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาลถัดไป และทีมสามอันดับสุดท้ายตกชั้นสู่ เจลีก 2
ทำเนียบแชมป์
ยุคแบ่งฤดูกาล (1993-2004) ตัวหนา ทีมที่เป็นแชมป์; † แข่งแบบฤดูกาลเดียว; ‡ ทีมเดียวกันชนะทั้งสองสเตจ
ยุคฤดูกาลเดียว (2005–2014)
ยุคแบ่งฤดูกาล (2015-2016) ตัวหนา ทีมที่เป็นแชมป์; † แข่งแบบฤดูกาลเดียว; ‡ ทีมเดียวกันชนะทั้งสองสเตจ
ยุคฤดูกาลเดียว (2017–ปัจจุบัน)
ATC รหัส J
ยากลุ่ม ATC รหัส J สารต้านการติดเชื้อสำหรับทั่วร่างกาย (Anti-infectives for systemic use)  ของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
โมฮัมเมด ฟาราห์ ไอดิด
โมฮัมเมด ฟาราห์ ฮัสซัน ไอดิด (Maxamed Faarax Xasan Caydiid; محمد فرح حسن عيديد; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1934 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นชาวโซมาเลียที่เคยเป็นนายพลและนักการทูต เขาเป็นประธานของคองเกรสสหโซมาลี(USC) และต่อมาได้เป็นผู้นำของพันธมิตรแห่งชาติโซมาเลีย(SNA) ร่วมกับกลุ่มต่อต้านติดอาวุธอื่น ๆ เขาประสบความสำเร็จในการโค่นล้มและขับไล่ระบอบการปกครองแบบสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ของประธานาธิบดีโมฮัมเมด ไซอัด บาร์รี ออกจากโซมาเลียในช่วงสงครามกลางเมืองโซมาเลียที่ปะทุขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990
ในปี ค.ศ. 1992 ไอดิดได้เข้าโจมตีกองกำลังทหารของสหประชาชาติ ทำให้เขาได้ถูกเสนอชื่อว่าเป็นบุคคลที่ต้องการตัวมากที่สุดคนแรกของโลกจากหน่วยเฉพาะกิจรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน(Unified Task Force) ภายหลังจา่กกองกำลังรักษาสันติภาพของยูเอ็นได้ถอนตัวในปี ค.ศ. 1993 ทหารชาวอเมริกันจำนวน 19 นายถูกกองกำลังของไอดิดสังหาร ซึ่งยังได้เข้าโจมตีกองกำลังรักษาสันติภาพ ปลุกระดมดความรุนแรง และก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติตามคำสั่งของไอดิด
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ไอดิดได้มีอาการหัวใจล้มเหลวหลังได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตเมื่อมีอายุ 61 ปี
พระราชบัญญัติจัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ พุทธศักราช 2476
ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ขณะที่ประเทศไทยกำลังปรับตัวเข้าสู่การปกครองระบอบใหม่นั้น มีผู้ที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกับรัฐบาลหรือไม่ตรงกับระบบใหม่จำนวนมาก และการจะปราบปรามบุคคลเหล่านี้รัฐบาลก็ได้อาศัยวิธีการออกกฎหมายต่างๆ ขึ้นมาจัดการกับพฤติการณ์ที่ไม่พึงประสงค์และกำหนดให้เป็นความผิดตามกฎหมาย ผู้ใดฝ่าฝืนกฎหมายกระทำการที่ได้บัญญัติไว้ก็ถือเป็นความผิดและต้องรับโทษ ในปี พ.ศ. 2476 ได้มีการออกกฎหมายเช่นนี้มาก่อนหน้านี้แล้วได้แก่ พระราชบัญญัติว่าด้วยคอมมิวนิสต์ 2476 โดยรัฐบาลพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ส่วนพระราชบัญญัติจัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนูญนั้นออกมาโดยรัฐบาลพันเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2476 หลังการรัฐประหารครั้งแรกในประเทศไทย มีจำนวนทั้งสิ้น 6 มาตรา
เนื่องจากก่อนการรัฐประหารมีการปิดสภาและงดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา พระราชบัญญัตินี้จึงอาจเป็นการตอบโต้กับการการะทำของฝ่ายพระยามโนปกรณ์นิติธาดา อย่างไรก็ตามในพระราชบัญญัตินี้ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ฝ่ายรัฐในการกักบริเวณผู้ต้องสงสัยได้เป็นเวลาถึงสิบปี และยังได้กำหนดระวางโทษการกระทำที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐธรรมนูญไว้สามปีถึงยี่สิบปีหรือปรับตั้งแต่ 500 บาทจนถึง 5,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
พระราชบัญญัตินี้ยังถูกใช้ในการตัดสินคดีกบฏนายสิบในปี พ.ศ. 2478 อีกด้วย ปรากฏตามคำพิพากษาของศาลพิเศษ
จันทรเสนา ชยสุริยา
จันทรเสนา ชยสุริยา (Chandrasena P. Jayasuriya) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวศรีลังกา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2478 ติดทีมชาติศรีลังกา ได้เหรียญทองแดงกีฬาเอเชียนเกมส์ในรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2497 ที่มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ และติดทีมชาติเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่เมลเบิร์น รอบแรกได้บาย รอบสอง แพ้คะแนน ดิก แมกแทกการ์ต (สหราชอาณาจักร) เมื่อ 27 พฤศจิกายน ตกรอบไม่ได้เหรียญรางวัล
พี่ชายของเขาคือเฮนรี ชยสุริยา หรือเหมปาลา ชยสุริยาเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติศรีลังกาเช่นกัน เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ในรุ่นแบนตัมเวท แต่ตกรอบแรก ไม่ได้เหรียญรางวัลเช่นกัน
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 83 คน ใน 29 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 11 เหรียญทอง 10 เหรียญเงิน และ 13 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 34 เหรียญ
ยิงธนู
ผลการแข่งขันดังนี้:
ข้อความคาดการณ์ของอ็อยเลอร์
ข้อความคาดการณ์นี้ถูกหักล้างโดย L. J. Lander และ T. R. Parkin ใน พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) เมื่อพวกเขาพบหลักฐานขัดแย้งในกรณีที่ n = 5 ดังนี้:
ใน พ.ศ. 2531 (ค.ศ. 1988) Noam Elkies ค้นพบวิธีที่จะสร้างหลักฐานขัดแย้งกรณีที่ n = 4 ซึ่งหลักฐานขัดแย้งที่น้อยที่สุดที่เขาหาได้ คือ
ในเวลาต่อมา Roger Frye ได้ค้นพบหลักฐานขัดแย้งกรณีที่ n = 4 ที่น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยใช้คอมพิวเตอร์ค้นหาด้วยเทคนิคของ Elkies ดังนี้:
อากิระ นิชิโนะ
อากิระ นิชิโนะ (เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1955) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวญี่ปุ่น และเป็นอดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมฟุตบอลทีมชาติไทยทั้งชุดใหญ่และรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ก่อนหน้านี้นิชิโนะก็เคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลให้กับสโมสรวิสเซล โคเบะ เคยเป็นโค้ชให้กับทีมชาติญี่ปุ่นเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 นิชิโนะเป็นโค้ชคนแรกที่สร้างประวัติศาสตร์พากัมบะ โอซากะคว้าแชมป์ 4 รายการ คือ แชมป์เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก ในปี 2008 ครองถ้วยจักรพรรดิสองสมัยในปี 2008 และ 2009 แชมป์เจลีกในปี 2005 และแชมป์เจลีกคัพสองครั้งในปี 1999 และ 2007
มารีอูปอล
มารีอูปอล (Маріу́поль, ; Мариу́поль, ), มารียูปิล (Марію́піль, ) หรือ มารีอูโปลี เป็นนครในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศยูเครน ตั้งอยู่บนชายฝั่งทิศเหนือของทะเลอะซอฟตรงปากแม่น้ำกัลมีอุส ในภูมิภาคปรืออาซอวิยา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับที่สิบของยูเครน และอันดับที่สองของแคว้นดอแนตสก์ โดยมีประชากร 431,859 คน ประชากรส่วนใหญ่ของนครสื่อสารด้วยภาษารัสเซีย ในขณะที่สถิติทางชาติพันธุ์พบว่ามีประชากรทั้งชาวยูเครนและชาวรัสเซียอยู่พอ ๆ กัน นอกจากนี้ยังมีชาติพันธุ์กรีกมารีอูปอลเป็นชนกลุ่มน้อยที่สำคัญของนคร นครตั้งขึ้นบนค่ายคอสแซ็กเก่าที่มีชื่อว่ากัลมีอุส และได้รับสิทธิ์ในการเป็นนครในปี 1778 ต่อมาในสมัยโซเวียตซึ่งมีธรรมเนียมการเปลี่ยนชื่อนครตามชื่อผู้นำคอมมิวนิสต์ นครได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น จดานอฟ (Жда́нов) ตามชื่อของอันเดรย์ จดานอฟ ตั้งแต่ปี 1948 ถึง 1989
ภายหลังสงครามในดอนบัส เมื่อนครดอแนตสก์กลายเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ในปี 2014 นครมารีอูปอลได้ขึ้นมาเป็นศูนย์กลางการปกครองชั่วคราวของแคว้นดอแนตสก์
อูอีนูดาการ์ตา
อูอีนูดาการ์ตา (Hino da Carta) หรือสะกดแบบเก่าว่า อิงนูดาการ์ตา (Hymno da Carta) หรือเพลงสรรเสริญรัฐธรรมนูญ เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีของราชอาณาจักรโปรตุเกส ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2377 เรียบเรียงทำนองโดยพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส (จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล) คำว่า "การ์ตา" ในที่นี้หมายถึงรัฐธรรมนูญที่พระเจ้าเปดรูที่ 4 ลงพระนามประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2454 เพลงดังกล่าวนี้ถูกยกเลิก ภายหลังจากการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐและใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า "อาปูร์ตูเกซา"
เบอร์เซิร์กเกอร์ (มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์)
เบอร์เซิร์กเกอร์ เป็นตัวละครสมมติจากตัวละครจากเกมซาวนด์โนเวลของไทป์-มูน และการ์ตูนเรื่อง เฟท/สเตย์ ไนท์ โดย ไทป์-มูน
สำหรับ เสียงพากย์ ของเบอร์เซิร์กเกอร์นั้นคือเสียงของ ไซเซน ทาดาฮิสะ ในภาษาญี่ปุ่น ส่วนภาษาอังกฤษนั้นเป็นของ ไมเคิล แม็คคอนนาเฮย์
ประวัติตามท้องเรื่อง
เบอร์เซิร์กเกอร์เป็นข้ารับใช้ของอิลยา ผู้ซึ่งอยู่ในคลาสที่ได้รับการยกย่องว่ามีพละกำลังมากที่สุด เขามีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันเหมือนยักษ์พร้อมผิวสีน้ำตาลที่แข็งแกร่งประดุจเหล็กกล้า อาวุธของเขาคือท่อนไม้ติดของแหลมซึ่งดูคล้ายขวานผสมกับไม้กระบอง เขาสามารถที่จะทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า สมกับชื่อคลาสของเขา การต่อสู้ทุกครั้งของเขาจะเต็มไปด้วยความดุร้ายและป่าเถื่อน ซึ่งเป็นการยากทีจะควบคุมสำหรับจอมเวทย์ทั่วไป แต่สำหรับอิลยา สามารถควบคุมเขาได้อย่างง่ายดาย
ความสามารถ
เสริมความบ้าคลั่งระดับ B เพิ่มประสิทธิภาพให้กับทักษะในทุก ๆ ด้าน แต่จะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปครู่หนึ่ง
บทบาทในเรื่อง
เบอร์เซิร์กเกอร์ได้ถูกอัญเชิยมาโดยตระกูลไอนซ์แบร์น ในเยอรมัน หลายเดือนก่อนช่วงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 จะเริ่มต้นขึ้น โดยใช้เศษหินของวิหารเฮราเคลสเป็นสื่ออัญเชิญ ซึ่งตั้งแต่สมัยไหนแล้ว ที่ตระกูลไอนซ์แบร์นไม่เคยได้รับชัยชนะในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์เลยซักครั้ง จึงทำให้ตระกูลนี้ถูกเหยียดหยามมาตลอดตั้งแต่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 3 ดังนั้นเพื่อเป็นการกอบกู้เกียรติยศของตระกูลไอนซ์แบร์น พวกเขาจึงได้อัญเชิญวีรบุรุษผู้ที่แกร่งกล้าที่สุดในตำนานกรีกขึ้นมา และให้อิลยาควบคุมเขาเข้าสู่สงครามเพื่อที่จะฟื้นฟูปาฎิหาริย์ที่สูญเสียไปของพวกเขา
แม้ว่าอิลยาจะมีพลังเวทย์ที่ซุกซ่อนอยู่เป็นปริมาณมหาศาลเกินคาดคิด แต่การที่จะควบคุมวิญญานของเบอร์เซิร์กเกอร์ที่แข็งแกร่งมากก็สร้างปัญหาให้กับเธออยู่ไม่น้อยเช่นกัน เธอจึงควบคุมให้เขาบ้าคลั่งและปราศจากความคิดอยู่เสมอ แต่อย่างไรก็ตาม ตัวเขาก็ได้แสดงถึงความเสียสละของตนเองให้กับอิลยาเพื่อเป็นการตอบแทน โดยการปกป้องเธอให้พ้นจากอันตรายอยู่ตลอดเวลา
ในเนื้อเรื่องทั้งสามบทนั้น ตัวเขาได้ถูกสังหารไปเสียทุกบท เช่นในบทเฟท เขาได้ถูกสังหารไป 6 ครั้งโดย อาเชอร์ ก่อนที่จะถูก เซเบอร์ และ ชิโร่ สังหารจนหมดทั้ง 12 ชีวิตในเวลาต่อมา ในช่วงแรกของบท อันลิมิเต็ด เบลด เวิร์คส เขาได้ถูก กิลกาเมช ตรึงเขาไว้ด้วยเอนคิดู และเขาก็ได้เสียชีวิตจากการเอาตัวเองเข้าเป็นโล่กำบังให้กับอิลยา จากการโจมตีของกิลกาเมช ในบท เฮฟเว่นส์ ฟีล เขาได้ถูก “เงา” ของโซเคนกลืนกินจนทำให้เขากลายเป็น เบอร์เซิร์กเกอร์ด้านมืด ทำให้เขาบ้าคลั่งและดุร้ายมากยิ่งขึ้น แต่สุดท้ายแล้วเขาก็ได้อิลยาเตือนสติเขาไว้ ก่อนที่จะถูกสังหารโดยชิโร่ในที่สุด
อ้างอิง
List of Fate/stay night characters
คริสตี วอลตัน
คริสตี รุธ วอลตัน (Christy Ruth Walton) เป็นชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 เป็นภรรยาหม้ายของจอห์น ที. วอลตัน ทายาทบริษัทวอลมาร์ต เครือธุรกิจค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเมื่อสามีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2005 คริสตีและครอบครัวจึงรับมรดกตกรอบมูลค่าสุทธิ 18.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงได้รับการจัดอันดับจากนิตยสารฟอบส์ให้เป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดในโลกติดต่อกันอยู่หลายปี เธอมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 อยู่ที่ 41.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่เชื่อกันว่าเธอได้โอนทรัพย์สินส่วนใหญ่ให้กับบุตรชายแล้ว
การคูณของทูม-คุก
การคูณของทูม-คุก (Toom–Cook multiplication) ตั้งชื่อตามผู้คิดค้นคือ อังเดร ทูม และ สตีเฟน คุก บางครั้งอัลกอลิทึมนี้จะถูกเรียกว่า ทูม - 3 ซึ่งเป็นวิธีการ คูณเลขจำนวนเต็มขนาดใหญ่ 2 จำนวน
ถ้าเรามีเลขจำนวนเต็ม 2 จำนวนขนาดใหญ่ให้ชื่อว่า a กับ b และทั้งสองค่านี้จะถูกแบ่งเป็นส่วนย่อยๆจำนวน k ส่วน และความยาว l โดยอัลกอลิทึมของ ทูม - 3 เสนอว่าให้แบ่งจำนวนเหล่านี้เป็นส่วนย่อยจำนวน 3 ส่วน (k=3) เพื่อให้ความซับซ้อนของวิธีนี้ลดลง แต่ในความจริงแล้วเราสามารถที่จะแบ่งจำนวนนี้ได้มากกว่า 3 ส่วน แต่ความซับซ้อนของอัลกอลิทึมก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน
อัลกอลิทึมทูม - 3 นี้ จะช่วยลดการคูณเลขจากการคูณเลขแบบปกติจำนวน 9 ครั้งเหลือเพียง 5 ครั้งเท่านั้น ทำให้เวลาลดลงจาก มีค่าประมาณ  เหลือเพียง  มีค่าประมาณ  ซึ่งกระบวนการนี้หาได้จากวิธีการคำนวณ ทูม - k คือ  เมื่อ  โดยส่วนของ n^{e} คือเวลาของการคูณส่วนย่อยหรือส่วนของอัลกอลิทึมของทูม และ c(k) คือเวลาที่ใช้ไปกับการคูณจำนวนขนาดเล็กย่อยๆซึ่งเป็นกระบวนการในการทำอัลกอลิทึมนี้นั่นเอง ซึ่งหากเราใช้ ทูม - 3 แล้วจะได้  และ c (3) = 1 นั่นก็คือ  หากเราสนใจอัลกอลิทึมของ คารัทซูบา คือกรณีพิเศษของทูมอัลกอลิทึม ที่แบ่งจำนวนเป็น 2 ส่วน(k=2) นั่นเอง จะทำให้ใช้เวลาเท่ากับ  ซึ่งมีค่าประมาณ  และถ้าเราสนใจการคูณแบบปกติทั่วไป คือกรณีของ ทูม - 1 โดยเสียเวลาเท่ากับ \Theta (n2) '' จะสังเกตได้ว่าถ้าเราเพิ่ม k ไปเรื่อยๆจะสามารถทำให้ค่า e เข้าใกล้ 1 ได้ซึ่งจะเป็นเวลาในอุดมคติมาก คือ \Theta(n) แต่ในความจริงแล้วมันจะทำให้ส่วนของค่า c(k) เพิ่มขึ้นจากที่เดิมเป็น 1 นั่นเอง จากข้อจำกัดนี้ทำให้ เราแบ่งเลขได้เพียงไม่กี่ส่วนเท่านั้น การนำอัลกอลิทึมนี้ถูกจำกัดให้ใช้กับเลขนาดกลาง -ใหญ่เพราะถ้าเราไปใช้กับเลขนาดเล็กจะใช้เวลามากกว่าการคูณแบบปกติ และอัลกอลิทึมนี้ถูกแทนที่ด้วยอัลกอลิทึมที่เร็วกว่านั่นคือ สตราเซน อัลกอลิทึม นั่นเอง
อังเดร ทูมได้เผยแพร่อัลกอลิทึมนี้ในปี 1963 หลังจากนั้น สตีเฟน คุก ได้มาปรับปรุงเพิ่มเติมในปี 1966
รายระเอียดของกระบวนการ
ในกรณีของการใช้เลขขนาดใหญ่ เราจะแทนจำนวนเหล่านี้เป็นบล็อกหรือช่วงย่อยๆโดยอาจจะใช้เลขฐานเข้ามาช่วยเพื่อให้ง่ายต่อการคำนวณโดยในตัวอย่างนี้จะ ให้ส่วยย่อยๆมีขนาด 4 หลักหรือให้ตัวแปร b เป็นเลขฐานที่มีขนาด 10000 (b = 10000) จะทำให้เลขเป็นดังนี้
จากตัวอย่างนี้ใช้เลขขนาดเล็กเพื่อง่ายต่อการทำความเข้าใจ เลขนี้ถือว่ามีขนาดเล็กมากในการใช้อัลกอลิทึมนี้ ดังนั้นหากเราใช้การคูณเลขแบบปกติจะมีความเร็วมากกว่า
การแยกค่า
หลังจากที่เราแบ่งเลขเป็นส่วนย่อยๆแล้ว เราต้องมาหาฐานที่แท้จริงในการแบ่งเลขนี้ออกเป็นส่วนๆของการใช้อัลกอลิทึม ทูม - คุก นี้ ซึ่งก็คือเราต้องการแบ่งออกเป็น 3 ส่วนในแต่ละจำนวน ซึ่งหาค่าฐานได้จาก B = b^i โดย B จะเป็นฐานที่ใช้จริงๆ ส่วน b คือฐานที่แบ่งไว่ในช่วงต้น และเราสามารถหาค่า i ได้จาก ในตัวอย่างนี้เราจะหาค่า i ได้เท่ากับ 6 ดังนั้นฐานที่ใช้จริงคือ ซึ่ง b คือที่แบ่งไว้ช่วงต้นคือ 10^4 จากนั้น ให้เราทำการแบ่งเลข 2 จำนวนนี้ใหม่เป็นเลขฐาน 10^8 จะได้จำนวนใหม่ดังนี้
จากนั้นเราใช้เลขเหล่าไปเป็นสัมประสิทธิ์ของสมการพนุนามกำลัง k-1 เราใช้ ทูม - คุก ที่ใช้ k = 3 ดังนั้นจะเป็นสมการพหุนามกำลัง 2 โดยให้ p (B) = m และ q (B) = n
เหตุผลที่ต้องทำวิธีนี้คือ เราสามารถหาค่า r (x) = p (x) q (x)  และ r (B) = m×n ซึ่งคือคำตอบนั่นเอง
โดยกรณีนี้ k_m = 3 และ k_n = 2 ตามจำนวนส่วนที่แบ่งและไปหา ฐานที่แท้จริงจาก B = b^i
การประเมินค่า
หลังจากที่เราจัดรูปเลขให้อยู่ในรูปของพหุนามเราต้องการหา r (x)  ที่เป็นพหุนามที่เกิดจากการคูณกันของ p (x)  และ q (x)  โดบเราจะใช้วิธีการดังนี้ โดยปกติแล้วจำนวนพจน์ของพหุนามหาได้จาก เลขกำลังของพหุนาม +1 (บวกเพิ่มอีกหนึ่ง)  เช่น สมการพหุนามกำลัง 1 หรือสมการเส้นตรง จะมีจำนวนพจน์คือ 2 และ กำลังของพหุนามที่เกิดจากพหุนามย่อยมาคูณกันหาได้จากกำลังของพนุนามย่อมบวกกัน เช่น พหุนามกำลัง 2 คูณกับ พหุนามกำลัง 2 จะได้ผลลัพธ์ของออกมาเปนพนุนามกำลัง 4 ซึ่งมีทั้งหมด 4+1 พจน์ ดังนั้น หากเราต้องการสร้างพหุนาม r ที่มีทั้งหมด 5 พจน์ เราต้องการหาค่าทั้งหมด 5 ครั้งเพื่อหาค่ามีแทนในแต่ละตัวประกอบในแต่ละพจน์ของมัน โดยเราใช้เลขอะไรก็ได้ แต่เพื่อความง่ายต่อการคำนวณเราจะใช้ 0,1,-1,-2 และ ∞ ในกรณีหลังที่แทนด้วย ∞ จะให้ค่าที่ออกมาเป็นสัมประสิทธิ์ของพจน์ที่กำลังสูงสุดเสมอ เมื่อนำไปแทนจะได้ค่าดังนั้น เมื่อแทนค่าของตัวอย่างลงไป จะสังเกตได้ว่าบางค่าสามารถมค่าเป็นลบได้ เราสามารถนำเสนอการแทนค่าเหล่านนี้ในรูปแบบของแมกทริกส์ได้ซึ่งจะมีประโยชน์อย่างมากต่อการนำไปคำนวณต่อ
การเพิ่มความเร็วในการคำนวณ
เราสามารถทำการคำนวณให้รวดเร็วมากยิ่งขึ้นได้โดยเรากำหนด p0 ขึ้นมาใหม่เพราะในความจริงแล้วเลขจะใหญ่มากกว่านี้ และหากให้อัลกอลิทึมของทูม - คุก แล้วก็จะแทนค่าแบบนี้ทุกครั้งเพื่อความรวดเร็วในการคำนวณ และเหตุผลที่ทำไมไม่เลือกใช้ 2 แทน ∞ เพราะให่สังเกตการแทนค่า 2 ลงไป จำเป็นที่ต้องเกิดการคูณเกิดขึ้นทำให้เสียเวลาในช่วงนี้
การหาผลคูณของขั้นย่อย
เราจำเป็นที่ต้องการหาพหุนาม r(x) ที่เกิดจาก p(x) q(x) ในขั้นตอนนี้เราจะทำการคูณ p และ q ในเลขที่แทนในแต่ละตัว เพื่อเอาไปใช้ในการคำนวณต่อ จะสังเกตได้ว่าในขั้นตอนนี้เกิดการคูณเกิดขึ้น ถ้าเลขของเรานั้นยังมีขนาดใหญ่เราจะไม่ทำการคูณแบบปกติ (Multiplication algorithm) จนกว่าจะมีค่าที่เล็กพอ ถ้าไม่ทำเช่นนั้น จะไม่มีประโยชน์เลยที่เราหาผลคูณโดยอัลกอลิทึมนี้ ดังนั้นเราจะใช้วิธีการเรียกซ้ำไปเข้าในอัลกอลิทึมนี้อีกเพื่อไปใช้กับผลคูณย่อยเหล่านี้
จะสังเกตได้ว่าขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนที่เสียเวลามากที่สุดเพราะต้องเสียเวลาไปกับการคูณแบบปกติหรือกับการเรียกซ้ำ
การหาสัมประสิทธิ์
จากขั้นตอนที่แล้วที่ได้ค่าของการแทนค่าในพนุนาม r มาแล้วหากเรามีใส่ในรูปของแมกทริกส์ ในขั้นตอนนี้เราต้องการที่จะหาค่าย้อนกลับไปเพื่อจะหาสัมประสิทธิ์ของพหุนาม r จะได้ดังนี้
เราสามารถใช้วิธีต่างๆมาเพื่อหา สัมประสิทธิ์เหล่านี้ เช่นวิธีการกำจัดของเกาเซียน (Gaussian elimination) แต่วิธีนี้จะเสียเวลาค่อนข้างสูงดังนั้นเราจะวิธีหาอินเวิร์ทแทนจะได้แมกทริกซ์ดังนี้
จะเห็นได้ว่าหลังจากอินเวิร์ทแมกทริส์แล้วจะมีบางกรณีที่เป็นเศษส่วน ถ้าหากเราคำนวณโดยใช้คมพิวเตอร์จะปัดเศษที่เกิดจากการหารที่ไม่ลงตัวออกอัตโนมัติอยู่แล้ว ถัดมาเราต้องการหาค่าสัมประสิทธิ์หากเราทำการคูณแมกทริส์แบบปกติเลยนั้นจะเสียเวลาอย่างมาก ในการหาค่า r_1 r_2 r_3 และเลขอาจคลาดเคลื่อนได้ ดังนั้น จึงไปใช้วิธีการของ โบดราโต ในการคำนวณช่วงนี้ โดยทำตามลำดับดังนี้
จะได้พนุนาม r ออกมาดังนี้ ถ้าหากเราใช้ การแบ่งส่วนในช่วงแรกในลักษณะที่จำนวนส่วนไม่เท่ากันแล้ว แมกทริกส์ที่ได้ออกมา ผลคูณในขั้นย่อยและวิธีการคำนวณจะต่างกันทำให้อาจไม่สามารถใช้วิธีที่กล่าวออกมาได้ และที่สำคัญที่สุด กระบวนการเหล่านี้ ไม่ขึ้นอยู่กับ ค่าที่ป้อนเข้ามา จึงอาจทำให้ยากต่อการกำหนดค่าต่างๆ
การประกอบค่า
สุดท้ายเราสามารถที่จะหาผลลัพธ์จากการคูณเลขขนาดใหญ่ 2 จำนวน จาก r (B)  แทนค่า B ลงไป พนุนาม r ซึ่ง B คือฐานที่ได้หาจากขั้นตอนแรก ซึ่งทำโดยการ เลื่อนค่า ตามกำลังของเลขฐานแล้วเอาผลมารวมกันดังนี้ (b = 104 and B = b2 = 108)
ทูม-1
ทูม -1 คือการแบ่งค่าออกเป็น 1 ส่วนทั้ง 2 ค่า  (km = kn = 1)  มี 1 พจน์ เลือกค่า 0 นำไปแทน จะเป็นลักษณะการคูณแบบปกติ
ทูม-1.5
ทูม -1.5 คือการแบ่งค่าออกเป็น 2 ส่วนค่าหนึ่งและอีกค่าหนึ่ง 1ส่วน  (km = 2, kn = 1)  มี 2 พจน์ เลือกค่า 0 และ ∞ นำไปแทน
ทูม-2
ทูม - 2 คือการแบ่งค่าออกเป็น 2 ส่วนทั้งสองจำนวน  (km = 2, kn = 2)  มี 3 พจน์ เลือกค่า 0, 1 และ ∞ นำไปแทน เป็นอัลกอลิทึมของคารัสสุบา (Karatsuba multiplication)
ทูม-2.5
ทูม - 2.5 คือการแบ่งค่าออกเป็น 3 ส่วนและอีกค่าหนึ่งจำนวน 2 ส่วน  (km = 3, kn = 2)  มี 4 พจน์ เลือกค่า 0, 1, -1 และ ∞ นำไปแทน
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
'''จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งจังหวัด
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายปัญญา จีนาคำ ถูกขับออกจากพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยในเวลาต่อมา และคาดว่าถูกขับออกจากพรรคหลังจากพบว่ากลับมาเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐอีกครั้งหนึ่ง
ควอตซ์
ควอตซ์ (Quartz) (SiO2) หรือมีชื่อว่า "แร่เขี้ยวหนุมาน" เป็นแร่ที่พบมากที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สองรองจาก เฟลด์สปาร์
คุณสมบัติ
ซึ่งทำให้เกิดมีประจุไฟฟ้าขึ้นในควอตซ์ (เช่นเดียวกับทัวร์มาลีน) ด้วยคุณสมบัตินี้จึงนำมาใช้ควบคุมความถี่คลื่นวิทยุ ควบคุมความเที่ยงตรงของนาฬิกากันน้ำ ที่เราเรียกกันว่า นาฬิกาควอตซ์ และด้วยความโปร่งใสต่อแสงอัลตราไวโอเลต ทำให้ควอตซ์เหมาะที่จะนำมาทำเป็นเลนส์ของกล้องจุลทรรศน์อีกด้วย
รูปแบบผลึก
ด้วยลักษณะของผลึก ทำให้ควอตซ์ถูกแบ่งออกเป็น 3 ประเภท
เกร็ดความรู้เกี่ยวกับควอตซ์
เนื่องจากฝุ่นละอองที่มีอยู่ในอากาศก็มีแร่ควอตซ์ปะปนอยู่เช่นกัน ดังนี้หากใช้ผ้าทำความสะอาดเช็ดถูอัญมณีที่มีความแข็งน้อยกว่า 7 เช่น ไข่มุก งาช้าง อำพัน ซอยไซต์ ไดออปไซด์ หรือเพอริโดต์ เป็นต้น จะทำให้อัญมณีที่มีค่าความแข็งน้อยกว่าควอตซ์จะเป็นรอยขีดข่วนได้ ดังนี้จึงเป็นที่นิยมเชื่อถือกันว่า แร่ที่มีค่าความแข็งมากกว่า 7 จึงเหมาะสมกับการนำมาทำเป็นอัญมณี ยกเว้นที่แข็งน้อยกว่าแต่มีคุณสมบัติที่จะนำมาเป็นอัญมณีได้ ก็คือ มีความสวยงามที่โดดเด่น และเป็นที่นิยมตามแฟชั่น
อเล็กซานเดอร์ที่ 4 แห่งมาเกโดนีอา
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 4 แห่งมาเกโดนีอา (Alexander IV of Macedonia, สิงหาคม 323 – 309 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกผิดว่าอีกัสในยุคปัจจุบัน พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน อเล็กซานเดอร์มหาราช และ พระนางร็อกซานาแห่งแบคเตรีย
ผู้สำเร็จราชการ
หลังจากเผชิญกับผู้สำเร็จราชการที่เข้มงวด ความล้มเหลวทางทหารใน อียิปต์ และการกบฏในกองทัพ เพอร์ดิคคัส ถูกลอบสังหารโดยนายทหารอาวุโสของเขาใน พฤษภาคม หรือ มิถุนายน 321 หรือ 320 ปีก่อนคริสตกาล (ปัญหาเกี่ยวกับลำดับเหตุการณ์ของ ไดโอโดรัส ทำให้ปีไม่แน่นอน )
อ้างอิง
-323
-309
เลื่อน พงษ์โสภณ
นาวาอากาศเอก เลื่อน พงษ์โสภณ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนช่างกลแห่งแรกในประเทศไทย ปรมาจารย์มอเตอร์ไซค์ไต่ถัง นักบิน ผู้ประดิษฐ์รถสามล้อ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมคนแรกของประเทศไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์หลายสมัย
ประวัติ
นาวาอากาศเอก เลื่อน เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ตรงกับแรม 4 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ ที่ตำบลสามยอด จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของขุนเชี่ยวหัสดิน (เถา) และนางแฉ่ง ซึ่งประกอบกิจการโรงเลื่อย และค้าขายเครื่องเรือน โดยใช้ชื่อว่า ร้านจำหน่ายของสยาม น.อ.เลื่อน เริ่มเข้าศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนอรพินทร (ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดบวรนิเวศ) เมื่ออายุได้ 6 ปี จากนั้นมารดาฝากไว้กับพระสงฆ์ เพื่อให้ศึกษาต่อทางศีลธรรมที่วัดรังษี ต่อมานางแฉ่งตั้งใจให้ศึกษาทางกฎหมาย แต่ฝ่าย น.อ.เลื่อนอยากเป็นทหาร จึงสมัครเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก
เมื่อใกล้สำเร็จการศึกษา เป็นระยะที่เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง น.อ.เลื่อนตัดสินใจลาออกจากเส้นทางการเป็นนายร้อย เข้าสมัครเป็นทหารอาสาไปทำการรบที่ประเทศฝรั่งเศส ตามที่ทางราชการประกาศรับ ด้วยความกระตือรือร้น สมความปรารถนา ที่ต้องการไปแสวงหาความรู้ในต่างประเทศ จึงได้โอกาสจากรัฐบาลให้เรียนวิชาช่างยนต์และช่างเครื่องบินที่ประเทศฝรั่งเศสต่อไป น.อ.เลื่อน จึงเข้าสมัครและสอบได้อันดับที่ 1 ได้ใช้เวลาเรียนเพียง 3 ปีก็เรียนจบหลักสูตร แล้วเดินทางกลับเข้ามารับราชการในตำแหน่งสิบโทแห่งกองทัพอากาศเป็นครูสอนวิชาจักรยนต์แก่นายทหาร
ปรมาจารย์มอเตอร์ไซค์ไต่ถัง
ภายหลังจาก น.อ.เลื่อน เปิดโรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณได้ไม่นานเท่าไรนัก ก็มีพวกรถไต่ถังคณะหนึ่งจากประเทศฟิลิปปินส์ เดินทางเข้ามาแสดงในกรุงเทพฯ มีการแสดงท่าหวาดเสียวด้วยการขี่รถมอเตอร์ไซค์ไต่ถัง อันเป็นที่ตื่นเต้นของชาวกรุงเทพฯ อยู่เป็นอันมาก ทางคณะ ได้ประกาศท้าให้รางวัล 200 ดอลลาร์แก่ผู้ใดก็ตาม ที่สามารถขี่รถไต่ถังได้ น.อ.เลื่อน ไปดูรถไต่ถังกับเขาด้วยเหมือนกันฟังคำประกาศท้าแล้ว ก็นึกอยากจะลองดู ด้วยเห็นว่า ไม่ใช่เป็นของยากเกินไปเลย สำคัญอยู่ที่กำลังใจดีและกล้าหาญ เมื่อกลับมาถึงบ้าน จึงรีบสร้างถังของตนเองขึ้น แล้วหัดซ้อมขี่รถไต่ถังวันแล้ววันเล่าจนสามารถขี่ได้คล่อง จึงไปอาสาขี่รถตามคำที่ประกาศท้า แต่ มิสเตอร์คิง หัวหน้าคณะรถไต่ถังฟิลิปปินส์เป็นนกรู้ และมีเหลี่ยมโกงจึงใช้กโลบายไม่ยอมให้ น.อ.เลื่อน ทดลอง และไม่จ่ายเงินให้ตามประกาศ อย่างไรก็ดีการขี่มอเตอร์ไซค์ไต่ถังนั้น นับว่า น.อ.เลื่อน เป็นคนไทยคนแรกที่สามารถทำได้ จากนั้น น.อ.เลื่อน ก็ได้สั่งสอนลูกศิษย์ลูกหาออกไปประกอบอาชีพในทางขี่รถไต่ถังเก็บสตางค์คนดูมากมาย แม้ในทุกวันนี้ การแสดงประเภทนี้ก็ยังเป็นที่สนใจของประชาชนอยู่มาก
ศึกษาต่อต่างประเทศและการบิน
ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนส่วนพระองค์เป็นจำนวนเงิน 20,000 บาท ให้ไปศึกษาวิชาการบินที่วิทยาลัยปาร์กสแอร์ส (Parks Air College) ในเมืองเซนต์หลุยส์ตะวันออก (East St.Louis) รัฐอิลลินอยของสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 3 ปี ได้รับประกาศนียบัตร 3 ชนิด คือประกาศนียบัตรช่างกล ประกาศนียบัตรช่างเครื่องบิน และประกาศนียบัตรนักบิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งประกาศนียบัตรนักบินนั้น น.อ.เลื่อน ได้รับประกาศนียบัตรการบินพาณิชย์ชั้นสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นคนแรกของประเทศไทย
การที่ น.อ.เลื่อน เข้าทำงานไม่ได้ดังกล่าว ทำให้ สมาคมสามัคคี (สมาคมสหมิตร) เกิดน้อยอกน้อยใจแทน จึงเรียก น.อ.เลื่อน ไปถามว่า จะให้บินเดี่ยวไปต่างประเทศจะได้ไหม นายเลื่อนตอบไปว่าได้ จากนั้นพรรคพวกก็ช่วยกันเรี่ยไรเงินรวบรวมได้สัก 2,000 บาท นำมามอบให้ น.อ.เลื่อน ผู้ขันอาสาที่จะบินไปประเทศจีน ซึ่งในสมัยนั้น ยังไม่มีนักบินไทยคนไหนเคยบินไปถึง เมื่อได้ตกลงใจแน่นอนแล้ว น.อ.เลื่อน ก็ยื่นขออนุญาตต่อกระทรวงกลาโหมก่อน กว่าจะได้รับอนุญาตให้บินได้ก็กินเวลาเข้าไปถึง 6 เดือน เมื่อได้รับอนุญาตแล้ว น.อ.เลื่อน ก็ออกบินจากสนามบินดอนเมืองด้วยเครื่องบินนางสาวสยาม เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เขาบินผ่านไปลงพักที่จังหวัดนครราชสีมา 1 คืน พักที่นครพนม 1 คืน ออกจากนครพนมก็บินมุ่งไปยังสนามบินวิน แล้วไปฮานอย ปากหอย ไทเป และกวางเจาวัน จนถึงฮ่องกงเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 อันเป็นวันเดียวกันกับที่คณะราษฎรได้ก่อการปฏิวัติขึ้นในประเทศไทย บินไปถึงซัวเถา แต่ไม่สามารถบินต่อไปจนถึงเซี่ยงไฮ้ เนื่องจากจีนกำลังสู้รบกับญี่ปุ่นที่เซี่ยงไฮ้ น.อ.เลื่อน พักอยู่ที่เมืองจีนได้ 7 วันก็บินกลับประเทศไทย
ระหว่างการเดินทางก็ประสบกับอุปสรรคอย่างมาก อาทิ เครื่องบินเสียต้องร่อนลงซ่อมเครื่องเองแวะลงที่ไหนก็ถูกทหารเมืองนั้นจับกุมมีความลำบากในเรื่องอาหารการกินและที่พักหลับนอน บางแห่งไม่มีสนามบินต้องร่อนลงที่โล่งกว้างอย่างสนามฟุตบอลแทน ในช่วงที่บินผ่านมณฑลกวางตุ้งถูกเรือรบใช้ปืนยิงเครื่องบินทะลุ เพราะเข้าใจว่าเป็นเครื่องบินของฝ่ายตรงข้ามที่กำลังทำสงครามแย่งอำนาจกันอยู่ในขณะนั้น จึงต้องร่อนลงที่ชายหาดและใช้ปฏิภาณตลอดจนความรู้เรื่องช่างเครื่องยนต์มาแก้ปัญหา เอาตัวรอดมาได้อย่างหวุดหวิด
เมื่อถึงประเทศไทยแล้ว น.อ.เลื่อน นำเครื่องบินนางสาวสยาม จากสนามบินดอนเมือง กลับไปไว้ที่บ้านพักย่านบางขุนพรหม เพราะไม่มีสตางค์เสียค่าจอดในโรงเก็บเดือนละ 50 บาท และจะบินไปไหนตามใจชอบก็ไม่ได้ หากจะทำการบิน ต้องขออนุญาตทุกครั้งไป ทั้งไม่สามารถบินให้ไกลกว่า 50 ไมล์ได้ เนื่องจากทางราชการอนุญาตให้ทำการบินได้เพียงโดยรอบสนามบินเท่านั้น เมื่อมีเรื่องยุ่งยากดังนี้ น.อ.เลื่อน จึงไม่คิดทำการบินอีกต่อไป