cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทพชัย หย่อง
งานโทรทัศน์
ในปี พ.ศ. 2538 บริษัท สยามอินโฟเทนเมนต์ จำกัด (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) จนถึงปัจจุบัน) ผู้ดำเนินกิจการสถานีโทรทัศน์ไอทีวี เชิญให้เครือเนชั่นเข้าร่วมบริหาร โดยเทพชัยอาสาเข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายข่าวคนแรก ซึ่งสามารถนำพาไอทีวียุคแรกให้ประสบความสำเร็จอย่างมาก นอกจากนั้นเขายังเป็นผู้ประกาศข่าว และผู้ดำเนินรายการไอทีวีทอล์ก ย้อนรอย ฯลฯ ด้วยตนเอง จนได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำประจำปี พ.ศ. 2542 ประเภทผู้ประกาศข่าวชายดีเด่น ต่อมา ราวกลางปี พ.ศ. 2543 เทพชัยและพนักงานฝ่ายข่าวส่วนหนึ่ง เคลื่อนไหวคัดค้านกรณีบริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เข้าถือหุ้นใหญ่ใน บมจ.ไอทีวี โดยหลังจากนั้น ผู้บริหารไอทีวีโยกย้ายให้เทพชัยไปเป็นที่ปรึกษาสถานีฯ เขาจึงประกาศฟ้องศาลให้ดำเนินคดีกับฝ่ายบริหารไอทีวี แต่ต่อมายอมประนีประนอมกันได้ และในเดือนพฤศจิกายน เทพชัยประกาศลาออกจากทุกตำแหน่งในไอทีวี แล้วกลับไปรับตำแหน่งบรรณาธิการเครือเนชั่น
เทพชัยเป็นผู้แทนเครือเนชั่น ไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ ด้วยโควตาขององค์กรสื่อมวลชนนานาชาติ โดยทำวิทยานิพนธ์เป็นสารคดีโทรทัศน์ชุด “สันติภาพในเปลวเพลิง” เรื่องราวเกี่ยวกับความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย โดยนำมาออกอากาศทางเนชั่น แชนแนลหลังจบการศึกษา หลังจากนั้นเทพชัยเข้าเป็นผู้ดำเนินรายการคมชัดลึกในบางโอกาส จนเมื่อเครือเนชั่นร่วมกับบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ผลิตรายการชีพจรโลกกับสุทธิชัย หยุ่น ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ เทพชัยก็เข้าร่วมดำเนินรายการในบางโอกาส และหลังจากรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ปรับผังรายการใหม่ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 เครือเนชั่นเข้าร่วมผลิตรายการสยามเช้านี้ โดยมีเทพชัยเป็นผู้ดำเนินรายการร่วมกับ ร.ต.อ.ดร.นิติภูมิ นวรัตน์, จอมขวัญ หลาวเพ็ชร์ และมนัส ตั้งสุข
ต่อมาในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551 เทพชัยลาออกจากทุกตำแหน่งในเครือเนชั่น เพื่อเข้ารับตำแหน่งกรรมการนโยบายชั่วคราว ตามพระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ส.ส.ท.) ตามมติคณะรัฐมนตรีในวันดังกล่าว พร้อมทั้งรักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการ ส.ส.ท.และสถานีโทรทัศน์ทีพีบีเอส (ปัจจุบันคือสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส) ต่อมาได้รับเลือกให้เป็นผู้อำนวยการ ส.ส.ท. (อยู่ในวาระ 4 ปี ระหว่างวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2551-9 ตุลาคม พ.ศ. 2555) จากนั้นตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม เทพชัยกลับเข้ารับตำแหน่งกรรมการบริหารบริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เพื่อรับผิดชอบงานโทรทัศน์ภาษาต่างประเทศ ระดับภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
เทพชัยเป็นผู้ดำเนินรายการ "ชั่วโมงที่ 26" ทางช่องนาว 26 ก่อนจะยุติรายการไป
เทพชัยดำเนินรายการภาคภาษาอังกฤษ "Thai PBS World" ร่วมกับ ณัฏฐา โกมลวาทิน ทางเฟซบุ๊กเพจไทยพีบีเอสเวิลด์ (Thai PBS World) รวมถึงร่วมวิเคราะห์ข่าวในบางโอกาส
ข้อวิพากษ์วิจารณ์
คืนวันอังคารที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ไทยพีบีเอสร่วมกับโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย ดำเนินการถ่ายทอดสดงานสโมสรสันนิบาต เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเนื่องในวันฉัตรมงคล เข้าสู่ปีที่ 60 แห่งการบรมราชาภิเษก ซึ่งเกิดความผิดพลาดขณะออกอากาศสด เฉพาะการออกอากาศของไทยพีบีเอสเพียงช่องเดียว ในระหว่างเพลงสดุดีมหาราชา และเพลงสรรเสริญพระบารมี มีเสียงบรรยายสารคดีรำลึกจิตร ภูมิศักดิ์ และเพลงแสงดาวแห่งศรัทธาแทรกขึ้นมา จึงเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ต่อไทยพีบีเอส และเทพชัยในสถานะผู้อำนวยการสถานีฯ
เบ็นเท็น (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2548)
เบ็นเท็น (Ben 10) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ผลิตโดย Man of Action (เป็นทีมประกอบด้วย ดันแคน รูโล โจ เคซีย์ โจ เคลลี่และ สตีเวน ที. ซีเกิล) สังกัดการ์ตูนเน็ทเวิร์คสตูดิโอส์เบ็นเท็น ออกอากาศทุกเช้าวันเสาร์ 10 นาฬิกาในประเทศสหรัฐอเมริกา และในประเทศไทยฉายวันจันทร์ถึงวันศุกร์ในช่วงทูนามิ เวลา 18:00 น. ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 และเปลี่ยนเป็นวันจันทร์ถึงพฤหัสเวลาเดิม (เหตุเพราะวันศุกร์มีการฉายศุกร์หรรษา) ในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค ทรูวิชั่นส์ช่อง 29 สำหรับระบบอนาล็อก และช่อง 52 สำหรับระบบดิจิตอล ปัจจุบันได้ฉายจนจบเรื่องไปแล้ว แต่ก็มีการฉายซ้ำอยู่ในช่วงเวลาต่างๆ
เรื่องราวของเบ็นเท็น เริ่มจากตัวเอกของเรื่อง เบ็นจามิน "เบ็น" เทนนีย์สัน หรือเบ็น ขณะกำลังหยุดฤดูร้อนกลางป่า เขาได้บังเอิญไปเจอกับดาวตก ซึ่งเมื่อเขาเข้าไปดูก็พบว่ามันเป็นกระสวยจากอวกาศที่ตกลงมาบนโลก ข้างในนั้นบรรจุออมนิทริกซ์ ซึ่งเป็นกำไลข้อมือที่จู่ๆก็กระโดดเข้ามาติดแขนของเขาแบบไม่ยอมปล่อย ซึ่งออมนิทริกซ์นั้นมีพลังให้เบ็นสามารถเปลี่ยนร่างเป็นสิ่งมีชีวิตต่างดาวได้ถึง 10 แบบ (และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในอนาคต จนถึง 10,000 แบบ) ซึ่งแต่ละร่างจะมีลักษณะและพลังที่ต่างกันออกไป เบ็นได้ตัดสินใจใช้พลังที่เขาได้รับนี้ในการปกป้องผู้คนจากเหล่าร้ายมากหน้าหลายตา ตั้งแต่สัตวแพทย์สติเฟื่อง จอมเวทย์ จนไปถึงผู้ควบคุมแมลง หรือเหล่ามนุษย์ต่างดาวในอวกาศที่มาวุ่นวายบนโลก ในขณะเดียวกันก็มีมนุษย์ต่างดาวนามวิวแก็กซ์วางแผนจะชิงออมนิทริกซ์เช่นกัน เบ็นจึงต้องปกป้องโลกทั้งจากวายร้ายบนโลกและวายร้ายจากนอกโลก
ร่างเอเลี่ยนของเบ็นและออมนิทริกซ์
ออมนิทริกซ์เป็นอุปกรณ์ที่มีรูปร่างเหมือนนาฬิกาข้อมือ เมื่อปุ่มด้านข้างถูกกด ส่วนหน้าจะยื่นออกมาและเป็นหน้าปัดให้หมุนดูเงาของเอเลี่ยนที่ต้องการเลือกได้ จากนั้นก็กดลงไปเพื่อเปลี่ยนร่างเป็นเอเลี่ยนตัวนั้นๆได้ ออมนิทริกซ์เป็นอุปกรณ์ที่เสียหายค่อนข้างบ่อยและมีความลึกลับมาก ในบางตอนเบ็นจะกลายเป็นเอเลี่ยนที่เขาไม่ได้เลือกหรือบางครั้งก็เกิดผสมกันเป็นเอเลี่ยนสายพันธุ์ใหม่(ในตอนที่เบ็นงัดแงะออมนิทริกซ์ทำให้มันเสียจึงเกิดการผสมกันมั่ว) เมื่อถูกเอเลี่ยนแตะออมนิทริกซ์ ออมนิทริกซ์จะซึมซับ DNA ของเอเลี่ยนที่แตะมันและจะกลายเป็นสีเหลืองชั่วขณะ และทำให้เบ็นกลายร่างเป็นเอเลี่ยนตัวนั้นได้ ตอนแรกออมนิทริกซ์ มีเอเลี่ยนอยู่เพียง 10 ตัวแต่มันได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนถึง 10,000 ตัว ออมนิทริกซ์มีสีการทำงาน 5 สีคือ สีเขียวหมายถึงพร้อมใช้งาน สีแดงหมายถึงอยู่ระหว่างชาร์จพลังงาน  สีเหลืองหมายถึงกำลังเพิ่มเอเลี่ยนพันธุ์ใหม่เข้าไปในออมนิทริกซ์  สีส้มหมายถึงออมนิทริกซ์เปิดระบบทำลายตนเอง สีน้ำเงินหมายถึงออมนิทริกซ์กำลังอัพเกรดตัวเอง
เหล่าร้าย
อัศวิน หน้าทอง.
เบ็นเท็น
ภาพยนตร์เรื่องแรกของเบ็นเท็นเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน โดยมีเนื้อเรื่องในช่วงฤดูกาลที่ 3 ว่าเบ็นบังเอิญเปิดระบบทำลายตัวเองของออมนิทริกซ์ขึ้น เขาจึงต้องออกค้นหาผู้สร้างและหาทางหยุดการทำลายตัวเอง โดยได้รับความช่วยเหลือจากเทแทร็กซ์ (โฮเวอร์บอร์ด) ภาพยนตร์ได้ออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2007 โดยและออกฉายร่วมกับภาพยนตร์เรื่องการผจญภัยของบิลลี่กับแมนดี้ ตอน ความแค้นของราชินีแมงมุม ส่วนในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ฉายครั้งแรกวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทางศุกร์หรรษา เวลา 19:00 น.
เบ็นเท็น จอมวายร้ายข้ามเวลา
ภาพยนตร์เรื่องที่สองของเบ็นเท็นจะเป็นภาพยนตร์คนแสดงในชื่อ เบ็นเท็น จอมวายร้ายข้ามเวลา โดยออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์กในสหรัฐอเมริกาส่วนในประเทศไทยภาพยนตร์ได้ออกฉายทางการ์ตูนเน็ทเวิร์คป็อปคอร์น
เนื้อเรื่องในภาพยนตร์จะกล่าวถึงหลังจบหน้าร้อน เบ็นและเกวนได้กลับมาเรียนหนังสือตามปกติ แต่ทว่ามนุษย์ต่างดาวที่ชื่อ อีออน เดินทางมายังโลกและมีเป้าหมายจะสร้างประตูเดินทางระหว่างจักรวาลของเขามายังโลกเพื่อยึดครองโลก ผู้ผลิตกล่าวว่าในเรื่องจะขยายเนื้อเรื่องในส่วนของเมืองที่เบ็นอยู่ ส่วนร่างเอเลี่ยนที่ปรากฏในเรื่องได้แก่ฮีทบลาสท์, ไดมอนด์เฮด, ไวลด์มัทท์และเกรย์แมตเตอร์ (มีเพียงไวลด์มัทท์ตัวเดียวที่ใช้ผู้พากย์เสียงเดียวกับการ์ตูนต้นฉบับ) นอกจากนั้นยังมีตัวละครจากการ์ตูนคนอื่นๆปรากฏตัวมาในเรื่องด้วย
ดีวีดี
สำหรับในประเทศไทยนั้นลิขสิทธิ์ของเบ็นเท็นเป็นของบริษัท MVD จำกัด (เดิมชื่อ บริษัท แปซิฟิค มาร์เก็ตติ้ง แอนด์ เอนเตอร์เทนเมนท์ กรุป จำกัด)
ภาคต่อ
ภาคต่ออย่างเป็นทางการของเบ็นเท็นมีชื่อว่าเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน (Ben 10: Alien Force) ได้ออกอากาศในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2008 ที่สหรัฐอเมริกา ส่วนที่ประเทศไทยเริ่มฉายอย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 โดยภาคต่อนี้จะเป็นเรื่องราวหลังจากถอดออมนิทริกซ์ไปแล้ว5ปี ปู่แม็กหายตัวไปทำให้เบ็นต้องออกตามหา โดยที่มีเกวนกับเควินเป็นคนคอยช่วยเหลือ พวกเขาต้องตามหาปู่แม็กพร้อมกับต่อสู้กับเอเลี่ยนใหม่ที่เข้ามา ภาคล่าสุด ก็คือ ภาค Ultimate Alien โดยในภาคต่อนี้ ออกฉายในประเทศไทยจำนวน 52 ตอน โดย Omnitrix จะมีการปรับเปลี่ยน มีการปรับคุณสมบัติของ Alien ให้มีคุณสมบัติที่เพิ่มขึ้นจากตัว Alien ปกติ โดยจะเรียกคำกว่า Ultimate นำหน้าชื่อของ Alien ตัวนั้นๆ บางตัวจะมีการเปลี่ยนลักษณะต่างจากเดิมออกไปเลยเช่น Spider Monkey --- เมื่อกลายเป็น Ultimate Spider Monkey รูปลักษณ์ภายนอกจะเปลี่ยนไปมาก
วิดีโอเกม
วิดีโอเกมของเบ็นเท็นภายใต้ชื่อ Ben 10: Protector of Earth พัฒนาโดย High Voltage Software วางจำหน่ายโดย D3 Publisher ในฤดูใบไม้ร่วงปี 2007 ลงให้กับเครื่องเพลย์สเตชัน 2, วี, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิลและนินเทนโด ดีเอส โดยตัวเกมจะเป็นเกมแอ็กชั่น ผู้เล่นจะได้ควบคุมเบ็นกับเอเลี่ยนอีก 5 ร่าง ได้แก่โฟร์อาร์มส, ฮีทบลาสท์, แคนนอนโบลท์, ไวลด์ไวน์ และแอคเซลเลอเรท ส่วนวายร้ายที่ปรากฏมาในเกมได้แก่วิวแก็กซ์, เควิน, เฮ็กซ์,โกสท์ฟรีก,ดร.วิคเตอร์,แวร์วูล์ฟ,มัมมี่,ซิกซ์ซิกซ์,วัลเคนัส,แคลนซี่,ดร.แอนิโมและอัศวินอมตะ
โฟร์ตาเลซา
โฟร์ตาเลซา (Fortaleza) เป็นเมืองหลวงของรัฐเซอารา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีประชากร 2,447,409 คน (ค.ศ. 2009) มากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ และเป็นเมืองที่มีความหนาแน่นประชากรมากที่สุด (ประมาณ 8,000 ต่อ กม²)
ฮินาตะ ซาโต
ฮินาตะ ซาโต ( 佐藤 日向<rt>さとう ひなた</rt>, 23 ธันวาคม 1998 -) เป็น นักแสดง นักพากย์ ไอดอล และ นางแบบ ชาวญี่ปุ่น  สังกัดอะมิวส์ อดีตสมาชิกของซากุระงากุอิง เกิดที่จังหวัดยามางาตะ โตที่จังหวัดนีงาตะ
รอย
"รอย" เป็นซิงเกิลลำดับที่สามของวงดนตรีโปเตโต้ จากอัลบั้มชุดที่ 7 ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยปัณฑพล ประสารราชกิจ นักร้องนำของวง ค็อกเทล และเรียบเรียงโดยวง โปเตโต้ ร่วมกับ เกียรติยศ มาลาทอง มือคียบอร์ดของทางวง เพลงดังกล่าวได้รับการเผยแผร่เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2558 สังกัดจีนี่เรคอร์ดส ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
โดยเนื้อหาเพลง รอย พูดถึงอดีตความรักอันเจ็บปวดที่เป็นได้ทั้งรอยยิ้ม และรอยแผล โดยยังเป็นเพลงที่เชื่อมโยงต่อจากเพลง ทิ้งไว้กลางทาง
อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ ฟรันทซ์ แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ ฟรันทซ์แห่งออสเตรีย (Archduke Leopold Franz of Austria)
พระประวัติ
อาร์ชดยุกเลโอพ็อลท์ ฟรันทซ์แห่งออสเตรีย ประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2485 เป็นพระโอรสที่ 3 และพระองค์เดียวใน อาร์ชดยุกก็อทฟรีทแห่งออสเตรีย กับ อาร์ชดัชเชสโดโรเธียแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ทรงเป็น แกรนด์ดยุกแห่งตอสคานา  ตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2527 - 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536
เสกสมรส
ทั้ง 2 ทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 โดยแลทิเทียต้องสละพระอิสริยศและกลับไปเป็นสามัญชนตามเดิมทุกประการ
ฮโยลิน
คิม ฮโย-จ็อง (김효정 เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2534) เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮโยลิน เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ ซิสตาร์และกลุ่มย่อยซิสตาร์19
ชีวิตในวัยเด็ก
คิม ฮโย-จ็อง เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ที่อินช็อน เกาหลีใต้ ในตอนระหว่างคลอดนั้น ฮโยลินมีน้ำหนักตอนแรกเกิดมากถึง 4.2 กิโลกรัม จากการคลอดก่อนกำหนด ทำให้เธอมีร่ายกายที่ไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เกิด ฮโยลินมีปัญหาเกี่ยวกับถุงน้ำดีซึ่งทำให้เธอต้องเข้ารับการผ่าตัดเอาถุงน้ำดีออก พ่อของฮโยลินเป็นเจ้าหน้าที่นาวิกโยธินเพราะเหตุนี้ทำให้เธอถูกเคอร์ฟิวตั้งแต่ยังเด็ก
ในวัยเด็ก ฮโยลินมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้อง แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมประกวดร้องเพลงกับทางโรงเรียนและออดิชันเลย จนกระทั่งเธอผ่านการคัดเลือกจากเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ขณะกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม ตั้งแต่นั้นมา เธอเริ่มเรียนรู้การร้องและเต้นในฐานะเด็กฝึกของเจวายพีโดยได้รับการคัดเลือกถึงสองครั้ง หลังจากเป็นเด็กฝึกมานานกว่าหนึ่งปี ฮโยลินเคยได้รับการเปิดตัวในฐานะวงเกิร์ลกรุปร่วมกับซง จี-อึน, ฮานี และยูจี แต่โครงการก็ถูกยกเลิกไป เธอจึงออกจากเจวายพี และไปออดิชันกับทางค่ายสตาร์ชิพเอนเตอร์เทนเมนต์ ด้วยเพลง "เฮิร์ต" ของคริสตินา อากีเลรา จนผ่านการคัดเลือกและได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงเกิร์ลกรุป ซิสตาร์
ซิสตาร์
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 ฮโยลินเปิดตัวในฐานะสมาชิกของซิสตาร์ ในรายการมิวสิกแบงก์ ทางช่องเคบีเอส2 ด้วยการเปิดตัวซิงเกิลชื่อ "พุชพุช" (Push Push) ของพวกเธอ ซิสตาร์ออกสตูดิโออัลบั้มมาแล้ว 2 อัลบั้ม และอีพี 6 อัลบั้ม
ตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงเดือนกันยายนของปีเดียวกัน
2555–2557: บทบาททางการแสดงครั้งแรกและอัลบั้ม เลิฟแอนด์เฮต
ในปี พ.ศ. 2555 ฮโยลินได้แสดงละครเรื่อง ทะยานสู่ฝัน บัลลังก์แห่งดาว 2  รับบทเป็น นานะ ไอดอลที่มีชื่อเสียงจากวงเกิร์ลกรุป เฮอร์ชี นอกจากนี้ เธอยังได้ร้องเพลงประกอบละคร ร่วมกับ จีย็อน ที-อารา และ ไอลี ในเพลง "Superstar"
ฉินมู่กง
ฉินมู่กง (秦穆公, สิ้นพระชนม์ 621 ปีก่อนคริสตกาล) กษัตริย์แห่ง รัฐฉิน ใน ยุควสันตสารท ครองราชบัลลังก์ระหว่าง 659 – 621 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งฉินมู่กงได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ใน 5 อ๋องผู้ยิ่งใหญ่เนื่องจากในรัชสมัยของพระองค์สามารถขยายอาณาเขตของรัฐฉินออกไปได้อย่างกว้างขวาง
นอกจากนี้พระองค์ยังมีขุนนางที่ปรึกษาที่มีความสามารถอีกหลายคนรวมถึงพระองค์ยังอภิเษกกับพระราชธิดาของ จิ้นเซี่ยงกง แห่ง รัฐจิ้น อีก 2 พระองค์คือองค์หญิง มู่จี และองค์หญิง ฮวยอิง ทำให้เกิดการเรียกช่วงเวลานั้นว่า มิตรภาพแห่งฉินและจิ้น
-621
ไอร์แลนด์เหนือ
ไอร์แลนด์เหนือ หรือ นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ (Northern Ireland; Tuaisceart Éireann ทวฌเชอรท์ เอรัน) คือ 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของสหราชอาณาจักรซึ่งประกอบด้วยอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ไอร์แลนด์เหนือตั้งอยู่บนเกาะไอร์แลนด์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีพรมแดนด้านตะวันตกและใต้ติดประเทศไอร์แลนด์ ทิศเหนือติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับช่องแคบเหนือ และทิศตะวันออกติดกับทะเลไอริช เมืองหลวงมีชื่อว่า เบลฟาสต์ ซึ่งมีประชากรประมาณ 333,000 คน
การแบ่งเขตการปกครอง
ระหว่างปี ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1972 ไอร์แลนด์เหนือแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เทศมณฑล (counties) ได้แก่
แต่ในปัจจุบัน การแบ่งเขตการปกครองแบบเทศมณฑลไม่มีอำนาจในทางปกครองแล้ว เนื่องจากมีการแทนที่ด้วย เขต (district) ซึ่งมีทั้งหมด 26 เขต
ฟุตบอล
สมาคมฟุตบอลไอริช (IFA) เป็นหน่วยงานที่ดูแลฟุตบอลในไอร์แลนด์เหนือ เช่นเดียวกันกับนอร์เทิร์นไอร์แลนด์ฟุตบอลลีกที่ทำหน้าที่บริหารลีกในประเทศทั้งสามระดับและฟุตบอลลีกคัพ
แม้ว่าไอร์แลนด์เหนือจะมีประชากรน้อย แต่ทีมชาติเคยผ่านรอบคัดเลือกไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกปี 1958, 1982 และ 1986 โดยเคยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในปี 1958 และ 1982 นอกจากนี้ ยังเคยผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
อนันต์ กรุแก้ว
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว (8 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)
ประวัติ
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เกิดเมื่อวันที่ สมรสกับ รศ.สลวย กรุแก้ว (บุตรของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)) มีบุตรสาว คือ นางอังสนา กรุแก้ว รศ.ปิยานันต์ ประสารราชกิจ (สมรสกับ พล.ต.อ.วัชรพล ประสารราชกิจ) และนางวรรณวิภา สุขกนิษฐ (สมรสกับ ดร.จักรพงษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 10749) และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต และได้รับทุนการศึกษาโครงการความร่วมมือระหว่างสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย ศึกษาระดับปริญญาโท สาขา Industrial Education จากมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 22
ประสบการณ์การทำงาน
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2493 ในตำแหน่งสถาปนิก สังกัดกรมโยธาธิการทหารบก กระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสถาปนิกประจำการรถไฟแห่งประเทศไทย จากนั้นได้มาปฏิบัติหน้าที่ราชการในด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2497 ตำแหน่งอาจารย์ตรี แผนกวิชาช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ การปฏิบัติหน้าที่เจริญก้าวหน้าเรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นรองอธิการบดี 2 สมัย และอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)
ด้านการศึกษา
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นผู้เจรจาขอเวนคืนที่ดินราชพัสดุบริเวณคลองหก จังหวัดปทุมธานี ของกรมธนารักษ์ จำนวน 741 ไร่ เพื่อก่อสร้างศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล
ด้านสถาปัตยกรรม
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารราชการและเอกชนหลายแห่ง อาทิกรมประชาสัมพันธ์ โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล  อาคารสังคีตศาลา สวนหลวง ร.9 ฯลฯ
ด้านกิจกรรมและสังคม
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นนายกสโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากผลงานการเป็นนักกีฬารักบี้ทีมชาติไทย ร่วมแข่งขันกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในประเทศอื่นๆ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และเป็นนายกสโมสรโรตารี่กรุงเทพ นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลต่างๆ อาทิ ได้รับรางวัลพ่อตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลครูดีเด่นของกระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง เป็นบุคคลดีเด่นจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
คัมซอฟต์ลีทูมี
"คัมซอฟต์ลีทูมี" (Come Softly to Me) เป็นเพลงป็อปที่เดิมชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" (Come Softly) เขียนโดยเกรตเชน คริสโตเฟอร์ เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1959 และขับร้องโดยวงเดอะฟลีตวูดส์ ถือเป็นเพลงแรกที่ออกโดยค่ายใหม่ ดอลฟินเรเคิดส์ และติดชาร์ตอันดับ 1 เดิมเมื่อใช้ชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" เมื่อเพลงฮิตจริงเปลี่ยนมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี" เพลงบันทึกเสียงที่บ้านโดยพวกเขาร้องในลักษณะอะแคปเปลลา กับจังหวะเขย่ากุญแจรถของสมาชิกวงที่ชื่อ โทรเซล จากนั้นเมื่อส่งเทปไปยังลอสแอนเจลิส จึงได้เพิ่มเครื่องดนตรีอื่น บาง ๆ เล็กน้อย คือเสียง อคูสติกกีตาร์ของบอนนี กีตาร์
เจ้าของค่ายดอลฟินเรเคิดส์ ที่ชื่อ บ็อบ ไรส์ดอร์ฟ ให้เปลี่ยนชื่อเพลง เขาคิดว่าคำว่า "คัมซอฟต์ลี" อาจทำให้เข้าใจผิดเป็นเรื่องทะลึ่ง ลามกได้ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี" เพลงออกขายเป็นซิงเกิ้ลในปี ค.ศ. 1959 ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนเมษายน
มีศิลปินหลายคนที่นำเพลงนี้ไปทำใหม่ เช่น แซนดี ซาลิสบูรี, บ็อบ เวลช์, แฟรงกี วอแกน ร่วมด้วยเดอะเคย์ซิสเตอร์ส ที่ติดชาร์ตเพลงฮิตในสหราชอาณาจักรด้วย และวงเดอะซีกเกอร์ส ติดอันดับ 95 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 20 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร ในปี 1972-73
เกาะไทเบอร์
เกาะไทเบอร์  (Tiber Island) เป็นเกาะรูปร่างคล้ายเรือที่เกี่ยวข้องกับการเยียวยามานาน เป็นเกาะขนาดเล็กและเพียงเกาะเดียวที่อยู่ในแม่น้ำไทเบอร์ที่ไหลผ่านกรุงโรม ตั้งอยู่ที่โค้งด้านทิศใต้ของของแม่น้ำไทเบอร์ ในกรุงโรม อิตาลี ยาว 270 เมตร และกว้าง 67 เมตร
ประวัติ
เกาะนี้เชื่อมต่อกับส่วนอื่นของกรุงโรมด้วยสะพานสองแห่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ และเคยถูกเรียกว่า Insula Inter-Duos-Pontes ซึ่งหมายถึง "เกาะที่อยู่ระหว่างสองสะพาน" สะพานปองต์ฟาบริชิโอซึ่งเป็นสะพานที่ยังคงสภาพเดิมเพียงแห่งเดียวของกรุงโรม เชื่อมต่อเกาะจากด้านตะวันออกเฉียงเหนือไปยัง Field of Mars ใน rione Sant'Angelo (ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ) และสะพาน Ponte Cestio ซึ่งมีเพียงบางส่วนที่ยังคงสภาพเดิม เชื่อมต่อเกาะไปยัง Trastevere ทางทิศใต้ (ฝั่งขวาของแม่น้ำ)
ตำนานหนึ่งกล่าวไว้ว่า หลังจากทรราช Tarquinius Superbus (510 ปีก่อนคริสตกาล) หมดอำนาจลง ชาวโรมันที่โกรธแค้นได้โยนร่างของเขาลงในแม่น้ำไทเบอร์ ร่างของเขาจมลงสู่ก้นแม่น้ำแล้วมีดินโคลนเกาะสะสมมากขึ้นจนกลายเป็นเกาะไทเบอร์ ขณะที่อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่า ผู้คนรวบรวมข้าวสาลีและเมล็ดพืชของผู้ปกครองผู้เป็นที่ชิงชังมาโยนลงในแม่น้ำไทเบอร์ และเกิดเป็นเกาะไทเบอร์ในที่สุด
ในสมัยโบราณก่อนที่ศาสนาคริสต์จะแพร่หลายไปทั่วกรุงโรม เกาะไทเบอร์เป็นพื้นที่ที่ไม่ได้รับการเผยแพร่ศาสนาเนื่องจากมีเรื่องราวในทางไม่ดี เกาะนี้เป็นสถานที่สำหรับพิพากษาอาชญากรที่เลวร้ายที่สุดและผู้ป่วยเป็นโรคติดต่อทางสัมผัส แต่เรื่องราวได้เปลี่ยนไปเมื่อวิหารแห่งหนึ่งถูกสร้างขึ้นบนเกาะ
วิหารแห่งเอสคูเลปิอุส
เกาะไทเบอร์เคยเป็นที่ตั้งของวิหารโบราณที่สร้างถวายแด่เอสคูเลปิอุส เทพแห่งแพทยศาสตร์และการเยียวยาของกรีก
สถานที่นี้อาจถูกเลือกเพื่อสร้างวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสเนื่องจากตั้งอยู่แยกออกจากส่วนอื่นของเมือง ซึ่งจะช่วยปกป้องคนบนเกาะจากกาฬโรคและโรคภัยต่างๆ
เกาะนี้มีเอกลักษณ์ด้วยรูปร่างที่จำลองให้คล้ายเรือเพื่อให้สื่อถึงตำนาน ในช่วงศตวรรษที่ 1 ได้มีการฉาบหินทราเวอร์ทีนตามริมตลิ่งของเกาะให้ดูคล้ายหัวเรือและท้ายเรือ กลางเกาะมีเสาโอเบลิสก์ตั้งไว้เพื่อสื่อถึงเสากระโดงเรือ รอบเกาะก่อกำแพงไว้โดยรอบจนดูเหมือนเรือของโรมัน บนส่วนที่เป็น"หัวเรือ"ยังปรากฏรอยจางๆรูปคฑางูไขว้ของเอสคูเลปิอุสอยู่
หลังจากวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสแล้ว ยังได้มีการสร้างวิหารอื่นๆตามมาในช่วงสองศตวรรษก่อนคริสตกาล เพื่อถวายแด่เทพองค์อื่นๆ ได้แก่
ต่อมา Catholics ได้เคลื่อนย้ายเสาโอเบลิสก์ออกไป แล้วตั้งเสาที่มีไม้กางเขนอยู่บนยอดแทน แต่ได้ถูกทำลายไปเมื่อ พ.ศ. 2410 หลังจากนั้นสมเด็จพระสันตะปาปาไพอัสที่ 9 ทรงสร้าง Aedicula ขึ้นที่ตำแหน่งดังกล่าว อนุสรณ์นี้ออกแบบโดย Ignazio Giacometti ตกแต่งด้วยรูปสลักของนักบุญสี่องค์ที่เกี่ยวข้องกับเกาะ ได้แก่ นักบุญบาร์โธโลมิว, St. Paulinus of Nola, St. Francis และนักบุญจอห์น ปัจจุบันชิ้นส่วนของเสาโอเบลิสก์อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในเนเปิลส์
ใน พ.ศ. 1541 Emperor Otto III ได้สร้างโบสถ์แห่งใหม่ที่มีชื่อว่า San Bartolomeo all'Isola ขึ้นเหนือซากวิหารแห่งเอสคูเลปิอุสทางด้านตะวันออกของเกาะ
เทศกาล
ในฤดูร้อน บนเกาะไทเบอร์จะมี Isola del Cinema film festival
การเชื่อมโยงภายนอก
<BR>
โรงเรียนราชวิทยาลัย
โรงเรียนราชวิทยาลัย (ปัจจุบันคือโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ) เป็นโรงเรียนหลวงที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริที่จะจัดตั้งเพื่อผลิตบุคลากรรองรับการปฏิรูปการปกครองประเทศในด้านต่าง ๆ โดยเฉพาะในด้านการใช้ภาษาอังกฤษและด้านกฎหมาย มีการฝึกและอบรมให้คุ้นเคยกับการเรียนและวัฒนธรรมแบบตะวันตกอันเป็นพื้นฐานในการศึกษาต่อต่างประเทศ และเข้ารับราชการในกระทรวงต่าง ๆ
โรงเรียนราชวิทยาลัย มีการโยกย้ายที่ตั้งสถานศึกษาถึง 4 สมัย
รวม 3 สมัยแรกมีอายุตั้งแต่เปิดโรงเรียนจนปิดทำการรวม 28 ปี มีชาวราชวิทย์รวม 28 รุ่น และถูกโอนไปรวมกับโรงเรียนมหาดเล็กหลวง เป็นวชิราวุธวิทยาลัย เป็นเวลา 38 ปี มีการก่อตั้งสมาคม ชื่อ สมาคมราชวิทยาลัยฯ เมื่อปี พ.ศ. 2474 เหตุที่ไม่ใช่คำว่าสมาคมนักเรียนเก่าโรงเรียนราชวิทยาลัย เพราะตอนขอจดทะเบียนโรงเรียนราชวิทยาลัยถูกโอนไปรวมแล้ว(ได้รับโปรดเกล้าฯอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์เมื่อปีพ.ศ. 2554)
โรงเรียนไทย อังกฤษ สระบุรี
ในชั้นต้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้กระทรวงธรรมการจัดตั้งโรงเรียนหลวงสำหรับนักเรียนอยู่ประจำขึ้น ที่แขวงเมืองสระบุรี เรียกว่าโรงเรียนไทย อังกฤษ สระบุรี  โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ อธิบดีกรมศึกษาธิการเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ดังปรากฏรายละเอียดในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 13 หน้า 269 ลงวันที่ 5 เมษายน 2439 (รศ. 115) แต่ด้วยความไม่สะดวกในการคมนาคม จึงต้องย้ายมาหาที่ตั้งในกรุงเทพแทน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นายเอซิล การ์เตอร์ (เคยเป็นพระอาจารย์ถวายพระอักษร ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร) ชาวอังกฤษ  ซึ่งสำเร็จการศึกษาชั้นปริญญาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียน นายการ์เตอร์ได้เลือกที่จะจัดการศึกษาและปกครองในโรงเรียนนี้ตามแบบพับลิคสคูลของอังกฤษ ซึ่งก็สอดคล้องกับแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมุ่งหวังให้โรงเรียนนี้มีลักษณะพิเศษ ทำให้โรงเรียนราชวิทยาลัยแห่งนี้เป็น Public School แห่งแรกของประเทศไทย ด้วยสายพระเนตรอันยาวไกลที่มีพระราชวินิจฉัยเลือกเอาระบบ Public School มานั้น ทำให้นักเรียนเก่าของราชวิทยาลัยทุกพระองค์และทุกคนล้วนได้รับการปลูกฝังอบรมให้มีความจงรักภักดีต่อเบื้องพระยุคลบาท พร้อมที่จะอุทิศกายใจถวายเป็นราชพลีได้ทุกเวลา ประโยชน์อีกประการหนึ่งของการปกครองในลักษณะดังกล่าวได้ส่งผลให้นักเรียนเก่าราชวิทยาลัยแทบทุกคนได้มีส่วนอย่างสำคัญในการบริหารและนำพาประเทศชาติให้รอดพ้นจากวิกฤตการณ์ที่สำคัญ ๆ มาโดยตลอด
โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
เมื่อมีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาโรงเรียนราชวิทยาลัยขึ้นแล้ว กระทรวงธรรมการจึงได้จัดหาที่ตั้งโรงเรียน สถานที่ตั้งของโรงเรียนในสมัยแรกนั้น ตั้งอยู่ระหว่างวัดประยุรวงศาวาส และโรงเรียนศึกษานารีในปัจจุบัน ซึ่งเรียกกันว่า บ้านสมเด็จเจ้าพระยา เพราะอาคารที่ใช้นั้นเป็นทำเนียบเดิมของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในขณะที่ซ่อมแซมจวนเก่าให้เป็นโรงเรียนนั้น ได้มีการออกนามชั่วคราวของโรงเรียน ตามนามสถานที่ตั้ง เช่น ในช่วงแรกเรียกว่าโรงเรียนไทยอังกฤษ สระบุรี และเมื่อมาอยู่ที่ตำบลบ้านสมเด็จเจ้าพระยาจึงเรียกว่าโรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ดังนั้นในเอกสารและแผนที่ในกล่องเอกสารที่หอจดหมายเหตุในช่วงปี 2439 จึงมีการระบุชื่อเอกสารในบัญชีคุมเอกสาร (อย่างไม่เป็นทางการ) ว่า บัญชีค่าใช้จ่ายโรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
จากการบันทึกบัญชีคุมเอกสารดังกล่าวทำให้สถาบันศึกษาแห่งหนึ่งเกิดความเข้าใจผิดในการตีความเอกสารหลักฐาน เมื่อพบเอกสารของโรงเรียนราชวิทยาลัยที่ใช้ชื่อว่า โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ไปปะปน (เรียกว่าเอกสารโดด) อยู่ในกล่องของโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยาซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ ปี 2458 โดยใช้สถานที่เดิมของโรงเรียนราชวิทยาลัยเป็นที่ตั้ง  และเมื่อผู้ค้นคว้ารุ่นหลังมาพบเอกสารของ โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยาในช่วงปี 2439 รวมอยู่กับเอกสารของโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา จึงหลงประเด็นและเกิดความเข้าใจผิดได้เหมารวมไปว่า โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยานั้นเป็นโรงเรียนเดียวกับโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา  ซึ่งโดยข้อเท็จจริงทั้งสองโรงเรียนนั้นหาได้มีประวัติเกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่น้อย และผลจากการตีความผิดพลาดดังกล่าวนอกจากจะทำให้ประวัติการก่อโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยาผิดเพี้ยนไปจากข้อเท็จจริงแล้ว ยังส่งผลให้ประวัติของสถาบันการศึกษาอีก 2 แห่ง คือ โรงเรียนฝึดหัดครูฝั่งตะวันตกและโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์บ้านสมเด็จเจ้าพระยา แม้ต่อมาสถาบันการศึกษาเหล่านั้นได้ย้ายออกไปแล้ว ประวัติก็ยังพลอยถูกบิดเบือนไปด้วย และทำให้มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาที่มีอ้างว่าพัฒนาการมาจากสถาบันทั้ง 3 แห่งนั้นได้อ้างอิงประวัติต้นกำเนิดผิดไปถึง 19 ปี
ในขณะนั้นทางคณะกรรมการจัดตั้งโรงเรียน ประกอบด้วย พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ อธิบดีกรมศึกษาธิการ, เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) เสนาบดีกระทรวงธรรมการ, พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นสมมตอมรพันธ์ (ต่อมาได้เฉลิมพระยศเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธ์)  และ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นดำรงราชานุภาพ (ต่อมาได้เฉลิมพระยศเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ) ได้ร่วมกันคิดนามโรงเรียนขึ้น 6 นาม คือ รัชฏาภิเศก, สยามมินทร์วิทยาลัย, นรินทร์วิทยาลัย, ชนนารถวิทยาลัย, ประชานารถวิทยาลัย และ ราชวิทยาลัย ซึ่งได้นำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชวินิจฉัย เมื่อได้นำความกราบบังคมทูลแล้ว คณะกรรมการยังต้องรออยู่นานพอสมควร กว่าจะโปรดพระราชทานพระบรมราชวินิจฉัยให้ใช้นามว่า ราชวิทยาลัย และได้โปรดให้ออกนามเป็นภาษาอังกฤษว่า King's College ซึ่งเป็นนามที่มีความหมายตรงตัวกับนามในภาษาไทย (ราช มีความหมายว่า Great, Royal, Regal, Imperial,  Kingly ส่วน College  หมายถึง โรงเรียน, วิทยาลัย, ส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย มีสถานที่ ครู นักเรียน และการที่โปรดให้เติม 's ลงหลังคำว่า King เป็นการแสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งก็สามารถแปลได้ตรงตัวว่าโรงเรียนของพระราชาหรือพระมหากษัตริย์ นั้นเอง) การเล่าเรียนของนักเรียนในยุคนั้น เป็นไปตามหลักสูตรหลวงของกระทรวงธรรมการทั้งหลักสูตรภาษาไทย และภาษาอังกฤษ นักเรียนที่รับเข้าเรียนในโรงเรียนนั้น กำหนดอายุ 9 ขวบเป็นอย่างต่ำ และ 18 ปีเป็นอย่างสูง กำหนดจำนวนนักเรียนในขั้นแรก อัตรา เพียง 50 คน ต่อไปจะขยายจำนวนขึ้นถึง 200 คนเป็นอย่างมาก
ตามในรายงานของมิสเตอร์การ์เตอร์ อาจารย์ใหญ่ ได้กล่าวรับรองไว้ว่าอีก 3 ปีข้างหน้า โรงเรียนราชวิทยาลัยคงจะสามารถจัดให้การศึกษาเจริญขึ้นเท่าเทียมกับโรงเรียนในประเทศยุโรป ในขณะนั้นมีนักเรียนออกไปศึกษาวิชา ณ ทวีปยุโรปและประเทศต่างๆ อนึ่ง โรงเรียนนี้ได้ส่งนักเรียนให้ไปสอบไล่ชิงทุนเล่าเรียนหลวง ณ ที่ประชุมข้าหลวง "คิงสกอลาชิบ" ถึง 3 ครั้ง ได้รับสกอลาชิบถึง 3ท่าน คือ พระยาภะรตราชา (ม.ล.ทศทิศ อิศรเสนา ผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัยที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุด) ม.จ. สกลวรรณากร วรวรรณ และ พระศรีบัญชา (ทวน ธรรมาชีวะ เป็นหนึ่งในนักเรียนที่ริเริ่มทำวารสาร สารเศวตในยุคแรก)
โรงเรียนราชวิทยาลัย เป็นโรงเรียนแห่งแรกที่มีการฝึกวิชาพลศึกษา ในสมัยนั้นเรียกว่า การหัดท่าทหาร กายกรรม และกีฬาแบบชาติตะวันตกเช่นยิมนาสติก, ลอนเทนนิส, คริกเก็ต,ขี่ม้าและฟุตบอล ที่สำคัญคือเป็นโรงเรียนแห่งแรกในประเทศไทยมีฝึกเล่นกีฬาฟุตบอล
การแข่งขันฟุตบอลอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเมืองสยาม เกิดขึ้นเมื่อ ร.ศ.119 หนังสือพิมพ์บางกอกไทม์ (Bangkok Times) ประจำวันพุธที่ 27 กุมภาพันธ์ 2443 ได้ลงคอลัมน์ความยาว 5 บรรทัดว่า "การแข่งขันฟุตบอลตามข้อบังคับของแอสโซซิเอชั่น จะถูกจัดให้มีขึ้นในเวลาบ่ายของวันเสาร์นี้ ระหว่างบางกอกกับศึกษาธิการและเล่นกันที่คิงส์คอลเลจ" (บริเวณสนามของโรงเรียนราชวิทยาลัย ปัจจุบันเป็นเชิงสะพานพุทธฝั่งธนบุรี) แต่เมื่อถึงกำหนดวันแข่งขันจริงก็ได้ย้ายไปเล่นกันที่ ณ สนามหลวง เป็นการแข่งขันระหว่างทีมบางกอกและทีมศึกษาธิการ ชาวราชวิทย์ที่ลงทำการแข่งขันมีสองคนคือ Chamratt คือนาย จำรัส เทพหัสดิน ณ อยุธยา (พลตรีเจ้าคุณพระยาอานุภาพไตรภพ) 1ใน10 คนแรกของนักเรียนโรงเรียนราชวิทยาลัย บ้านสมเด็จฯ ต่อมาเป็นผู้บัญชาการทหารกองพลนครราชสีมา ถึงแก่กรรมใน พ.ศ. 2504 Sodchi คือนายสุดใจ สันธิโยธิน (คุณพระภักดีบรมนาถ) อดีตผู้บังคับการโรงเรียนราชวิทยาลัย บางขวาง และหัวหน้ากองบัญชาการกรมไปรษณีย์โทรเลข นอกจากนี้ยังเป็นนักประพันธ์ในนามปากกา "ดินสอ"
เมื่อโรงเรียนเปิดดำเนินกิจการไปได้ระยะหนึ่ง โรงเรียนราชวิทยาลัยก็เริ่มประสบปัญหาเกี่ยวกับเรื่องสถานที่ของโรงเรียนอันคับแคบไม่เพียงพอกับจำนวนนักเรียน จึงได้นำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งต่อมาได้โปรดพระราชทานที่ดินอำเภอสระปทุม ฝั่งพระนคร มีเนื้อที่ 115.442 ไร่ ให้เป็นที่ตั้งแห่งใหม่ของโรงเรียน ได้มีการออกแบบอาคารของโรงเรียนตามแบบของโรงเรียนอีตัน ที่อังกฤษ ในปีพ.ศ. 2446 ขณะที่เริ่มการออกแบบวางผังโรงเรียนราชวิทยาลัยแห่งใหม่นั้น ได้เกิดโรคระบาดแพร่ไปทั่วกรุงเทพ เป็นเหตุให้ครูผู้สอนชาวอังกฤษเสียชีวิตในวันเดียวกันถึง 2 คน โรงเรียนจึงจำต้องปิดการสอนลงชั่วคราว นักเรียนในยุคนั้นบางท่านก็ไปศึกษาต่อต่างประเทศ บางท่านก็ไปศึกษาต่อในโรงเรียนอื่น แต่เมื่อมีข่าวว่าโรงเรียนจะเปิดใหม่อีกครั้ง นักเรียนที่เคยเรียนที่บ้านสมเด็จเจ้าพระยา จึงเตรียมกลับมาเรียนที่โรงเรียนราชวิทยาลัยอีกครั้ง
โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยสายสวลี
เมื่อเปิดปีการศึกษาใหม่ในวันที่ ๒๓ พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปิดโรงเรียนราชวิทยาลัยขึ้นอีกคำรบหนึ่ง ณ สายสวลีสัณฐาคาร ของ พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา คือ โรงเลี้ยงเด็ก ตำบลโรงเลี้ยงเด็ก ถนนบำรุงเมือง จังหวัดพระนคร เรียกกันว่า "สมัยสายสวลี" ตามชื่ออาคารใหญ่ ซึ่งใช้เป็นที่เรียน คือ ตึกสายสวลีสัณฐาคาร มีเวลาสอนเทอมละ ๔ เดือน นักเรียนจะต้องเสียค่าเล่าเรียน เดือนละ ๔๐ บาทต่อคน การสอนจะสอนทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
ในสมัยนี้ รับนักเรียนเป็น 2 ประเภท คือ อยู่ประจำ และไปเช้า เย็นกลับ อาจารย์ใหญ่ยังคงเป็นคนเดิม คือ นาย เอ ซี การ์เตอร์ ในสมัยนี้ มีที่ทำงานของ อาจารย์ใหญ่ และพนักงาน มีโรงอาหารหลังใหญ่ด้านหลังเกือบจรดคลองมหานาค และมีสนามฟุตบอลอยู่ติดริมถนนบำรุงเมือง (ปัจจุบันเหลือแต่เพียงชื่อตรอกโรงเลี้ยงเด็ก อยู่ก่อนถึงโรงพยาบาลหัวเฉียวประมาณ 200 เมตร)
โรงเรียนราชวิทยาลัยนั้นประสบปัญหาในเรื่องที่ตั้งโรงเรียนมาโดยตลอด ตั้งแต่มีการจัดสร้างโรงเรียนที่สระบุรีก็ต้องยกเลิก และย้ายมาใช้จวนเก่าของสมเด็จเจ้าพระยาฯ จากนั้นก็ต้องย้ายมาอาศัยที่ของโรงเลี้ยงเด็กแทน และด้วยผลพวงจากวิกฤตการณ์ ร.ศ.112 ทำให้สยามประเทศต้องจ่ายเงินชดเชยให้กับฝรั่งเศสในงวดแรกถึง 2, 000,000 ฟรังค์ และอีก 3,000,000 ฟรังค์ ในเวลาต่อมา จึงส่งผลให้เงินพระคลังข้างที่ฝืดเคือง  และส่งผลให้ต้องยกเลิกการก่อสร้างโรงเรียนแห่งใหม่ที่สระปทุม
โรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยบางขวาง
ขณะเดียวกันในเดือนกันยายน 2453 ที่ตำบลบางขวาง เมืองนนทบุรี อาคารไม้หลังใหญ่ทรงโคโลเนียลกำลังถูกสร้างขึ้นริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา กระทรวงยุติธรรมได้จัดการก่อสร้างอาคารนี้ขึ้น เพื่อจะให้เป็นโรงเรียนกฎหมาย แต่ระหว่างนั้นยังหาครูและนักเรียนมาเรียนไม่ได้ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร เสนาบดีกระทรวงยุติธรรมในเวลานั้นจึงได้มีพระดำริว่า โรงเรียนราชวิทยาลัยนั้นยังอาศัยเช่าโรงเลี้ยงเด็กอยู่ อีกทั้งมีครูและนักเรียนที่ล้วนมีคุณสมบัติเหมาะสมสามารถเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนกฎหมายได้อยู่แล้ว หากจะใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่ตั้งโรงเรียนราชวิทยาลัยไปพลาง แล้วจึงจะต่อยอดเป็นโรงเรียนกฎหมายก็จะเป็นไปได้โดยง่าย  เพราะนักเรียนราชวิทยาลัยล้วนมีพื้นความรู้ภาษาอังกฤษอันเป็นรากฐานของการเรียนกฎหมายได้เป็นอย่างดี
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร จึงได้นำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอพระราชทานย้ายโรงเรียนราชวิทยาลัย ซึ่งอยู่ในสังกัดกระทรวงธรรมการ มาอยู่ในการปกครองของ กระทรวงยุติธรรม เพื่อจัดการศึกษาให้เหมาะสม กับความมุ่งหมายที่จะให้นักเรียนที่สำเร็จการศึกษาเข้าศึกษาวิชากฎหมายในขั้นอุดมศึกษาต่อไป และได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้โอนย้ายได้ ดังมีรายละเอียดในประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 11 มีนาคม 2454 (ขอพระราชทานตั้งแต่ปลายรัชกาลที่ 5 และได้รับพระบรมราชานุญาตในปีที่ 1 ของรัชกาลที่ 6)
ปี พ.ศ. 2453 อันเป็นปีแรกในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว นั้น ได้ทรงตั้งโรงเรียนมหาดเล็กหลวงขึ้น เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2453 โปรดให้เป็นโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ สำหรับโรงเรียนราชวิทยาลัยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้โอนมากระทรวงยุติธรรมโดยใช้ตราข้อบัญญัติการจัดตั้งโรงเรียนในรูปใหม่รวม 19 ข้อ และโปรดให้มีสภากรรมการปกครองโรงเรียนเป็นเจ้าหน้าที่จัดการโรงเรียน
ในเดือนมกราคม 2454 เมื่อโรงเรียนราชวิทยาลัยก่อสร้างเกือบแล้วเสร็จ จึงได้เปิดรับนักเรียน และในวันอาทิตย์ที่ 30 กันยายน 2454 จึงได้ย้ายโรงเรียนไปตั้งอยู่ที่โรงเรียนใหม่(กล่าวกันว่าวันแรกที่ไปถึงที่โรงเรียนนั้นยังได้กลิ่นของสีที่ทาอาคาร กองไม้วัสดุก่อสร้างยังกองกันระเกะระกะ)เนื่องจากในสมัยนั้นยังไม่มีถนนจึงต้องเดินทางจากท่าช้าง วังหน้าไปยังโรงเรียนราชวิทยาลัยแห่งใหม่ ณ ตำบลบางขวาง จังหวัดนนทบุรี โดยเรือยนต์ของโรงเรียนที่ชื่อเรือจันทร และในวันจันทร์ที่ 1 ตุลาคม 2454 โรงเรียนราชวิทยาลัยสมัยบางขวางก็ได้เริ่มเปิดการสอนเป็นวันแรก มีครูใหญ่คนที่ 2 คือ นาย เอ. ไตร. มาร์ติน ซึ่งสำเร็จการศึกษามาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ
อาคารโรงเรียนราชวิทยาลัยนี้ เป็นตึกแบบโคโลเนียล 2 ชั้น มุขหน้าหันไปทางแม่น้ำเจ้าพระยา อาคารสร้างล้อมรอบสนามหญ้า 4 ด้าน มีความยาวรวมทั้งสิ้น 345.30 เมตร กว้าง 32.2 เมตร สิ้นค่าก่อสร้างในสมัยนั้น 559,868.69 บาท บริเวณที่ดินหน้าโรงเรียน หรือด้านทิศตะวันตก จรดแม่น้ำเจ้าพระยา ทิศเหนือของที่ดิน มีคูหรือ คลองคั่น ทิศใต้มีคูคั่นระหว่างบริเวณโรงเรียน กับบริเวณวัดบางขวาง ด้านหลังโรงเรียน ทางทิศตะวันออกก็มีคูน้ำคั่น บริเวณโรงเรียน จึงมีลักษณะคล้ายที่ตั้งเมืองในสมัยเก่า มีแม่น้ำอยู่ด้านหน้า อีก 3 ด้าน มีคูหรือคลองล้อมรอบ ตัวโรงเรียนสร้างในลักษณะที่ฝรั่งเรียกว่า Quadrangleคือ ลานสี่เหลี่ยมมีตึกล้อมรอบ ลานคือสนามหญ้า (มีระเบียบโรงเรียนคือห้ามเดินลัดสนามเป็นอันขาด) ใช้เป็นสนามฟุตบอล และการกรีฑา
อาคารด้านหน้าริมแม่น้ำ ตัวอาคารนั้นถ้าเราหันหน้า เข้าอาคารจะมีการจัดผังการใช้งานดังนี้
อาคารด้านซ้ายส่วนหลัง ชั้นบนจะเป็นบ้าน C ชั้นล่างจะเป็นห้องเรียนของเด็กโต สำหรับอาคารตรงกลางซึ่งเป็นอาคารปูนเพียงหลังเดียวภายในหมู่อาคารนี้ อาคารนี้เรียกว่า Dining hall ในชั้นล่างใช้เป็นห้องอาหารและห้องประชุม ชั้นบนใช้เป็นห้องสมุด หน้าจั่วของอาคารจะมีป้ายไม้พื้นสีเขียวเข้มตัวหนังสือสีขาวเขียนชื่อ”โรงเรียนราชวิทยาลัย” ตรงกลางจั่วจะเป็นนาฬิกาให้นักเรียนฝึกดูเวลา*ภาพ11A (ภายหลังเมื่อโรงเรียนถูกยุบจึงนำนาฬิกาเรือนนี้ไปไว้ที่วชิราวุธวิทยาลัย ต่อมาได้มีการจัดสร้างหอนาฬิกาขึ้นจึงได้มีการจัดหาทุนซื้อนาฬิกาเพิ่มอีกสามด้าน ครบเป็นสี่ด้านดังที่เห็นเป็นหอนาฬิกาอยู่ในปัจจุบัน)
สำหรับบ้าน D ไม่ได้สร้างเพราะมีนักเรียนเพียงร้อยห้าสิบกว่าคน กำแพงของอาคาร Dining hall จึงถูกนำมาใช้เล่นSquash และ Five(กีฬาโบราณของอังกฤษใช้มือแทนไม้ ตีลูกกระทบกำแพงสลับกันไปมาคล้ายการเล่นสควอช)
ทางด้านวิชาการ ได้อำนวยการศึกษาให้วิชาความรู้อย่างถึงขนาดเป็นที่นิยมยกย่องในอารยประเทศ เฉพาะมหาวิทยาลัย ในยุโรปได้ยอมรับนับถือว่า ความรู้ของนักเรียนผู้จบหลักสูตรโรงเรียนราชวิทยาลัยอยู่ในชั้นมาตรฐาน อนุญาตให้เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยของเขาได้โดยไม่ต้องสอบ "แมตริกคิวเลชั่น" (matriculation exam) ซึ่งไม่มีโรงเรียนใดในประเทศไทย ได้รับเกียรติเช่นนี้เลย เพียงแค่รู้ว่ามาจาก King's College, Siam แล้ว นักเรียนคนนั้นจะได้รับเกียรติจากสถาบันและเพื่อนร่วมสถาบันนั้นอย่างดียิ่ง
เมื่อเวลาผ่านไปได้ระยะหนึ่ง การได้ปรากฏว่า การโอนโรงเรียนราชวิทยาลัยจากกระทรวงธรรมการ มาขึ้นกับกระทรวงยุติธรรมนั้นหาได้บรรลุผลสมดังวัตถุประสงค์เดิม เพราะนักเรียนที่เรียนจบหลักสูตรแล้ว หาได้เข้าเรียนกฎหมายต่อไปไม่  บ้างก็ออกรับราชการเลย  บ้างก็ไปศึกษาต่อต่างประเทศ  กระทรวงยุติธรรมจึงจำต้องเปิดรับนักเรียนจากโรงเรียนอื่นๆ เข้าเรียนด้วย  ด้วยเหตุดังกล่าว เจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร] (ม.ร.ว.ลพ  สุทัศน์) เสนาบดีกระทรวงยุติธรรม จึงได้นำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขอพระราชทานถวายโรงเรียนราชวิทยาลัยไปสังกัดกรมมหาดเล็กเช่นเดียวกับโรงเรียนมหาดเล็กหลวง  เมื่อได้ทรงพระราชดำริเห็นสมควรแล้วจึงได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายโรงเรียนราชวิทยาลัย มาขึ้นกับสภากรรมการโรงเรียนมหาดเล็กหลวง และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้อยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ (โรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้แก่ โรงเรียนมหาดเล็กหลวง, โรงเรียนราชวิทยาลัย, โรงเรียนมหาดเล็กหลวงเชียงใหม่ และโรงเรียนพรานหลวง) เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2459 ตามประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 33 หน้า 1109
ในวันที่ 26 ธันวาคม 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ พระราชดำเนินเยี่ยมโรงเรียนราชวิทยาลัย เวลาบ่ายประทับทอดพระเนตรลูกเสือฝึกหัดวิชาปัจจุบันพยาบาล แล้วประทับเสวยพระกระยาหารร่วมกับสภากรรมการและผู้บริการโรงเรียน  เมื่อเสวยพระยาหารแล้วได้ประทับทอดพระเนตรนักเรียนแสดงละครจนจบจึงได้เสด็จพระราชดำเนินกลับในตอนดึก  อนึ่ง ในโอกาสเดียวกันนี้ได้โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร เสนาบดีกระทรวงยุติธรรมอัญเชิญเหรียญเครื่องหมายทองคำรูปกระดานชนวนหรือเหรียญกระดานชนวน* (ผู้ออกแบบคือหลวงนัยวิจารณ์ หรือเปล่ง ดิษยบุตร) มาพระราชทานแก่ครูและนักเรียนเก่า
ในวันที่ 20 ตุลาคม 2460 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมโรงเรียนราชวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่ง (เสด็จฯ ถึงโรงเรียนเวลา 19.30 น.) เมื่อพระราชทานประกาศนียบัตรและรางวัลประจำปีแล้ว  ได้ประทับเสวยพระกระยาหารร่วมกับสภากรรมการและผู้บริหารโรงเรียน  แล้วได้ประทับทอดพระเนตรละครพูดภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ซึ่งนักเรียนเป็นผู้แสดง  ละครพูดภาษาอังกฤษที่แสดงในคืนนั้นเป็นบทละครพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าฯ เรื่อง The Taming of Uncle Gideon
การกีฬาของราชวิทยาลัย กีฬาฟุตบอลยังคงเป็นกีฬาที่ขึ้นชื่อ โดยการแข่งขันฟุตบอลหน้าพระที่นั่งระหว่างชาติครั้งแรก ที่ราชกรีฑาสโมสรในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2458 ระหว่างคณะฟุตบอลสยามกับคณะฟุตบอลยุโรปชาวยุโรป ชิงถ้วยราชกรีฑาสโมสร มีนักเรียนราชวิทยาลัย4ท่านคือ ม.จ.สิทธิพร กฤดากร (ท่านผู้นี้ได้เป็นกัปตันทีมชาติท่านแรกด้วย) 2.หลวงเดช นายเวร (ชอบ หังสสูต) 3.จรูญ รัตนโนดม 4.นายโชติ ยูปานนท์) ในการแข่งขันครั้งนั้นคณะฟุตบอลสยามเป็นฝ่ายชนะคณะฟุตบอลยุโรปชาวยุโรปไป 2ประตูต่อ1 โดย ม.จ. สิทธิพรขึ้นรับพระราชทานถ้วยรางวัลจากพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ทีมฟุตบอลราชวิทยาลัยชนะเลิศถ้วยของกระทรวง ศึกษาธิการในปี2462 และ 2463 ในขณะนั้นมีนักเรียนติดทีมชาติอีกถึง 6 คน ในปี2462 — 2463 1.ชอบ หังสูต (หลวงเดช นายเวร), 2.โชติ ยูปานนท์, 3.จำรัส บูรณะดิษ, 4.จรูญ รัตนโนดม (นาย ไกรภาชี) 5. เอื้อน สถาปิตานนท์ (หลวงชาญภูเบศร์) และ 6.จรัญ บุญยรัตพันธุ์ (นายจำนงราชกิจ)
ยังมีการกรีฑาและกีฬาทางน้ำคือแข่งเรือพายแบบอังกฤษในแม่น้ำเจ้าพระยา คู่แข่งขันคือโรงเรียนนายเรือ ส่วนเรือนั้นต่อที่อู่หลวงรามัญนนทเขต โดยเฉพาะใบพายต้องสั่งมาจากอังกฤษ (ผู้ลงแข่งขันมีคือ จุล รัตนวราหะ (กัปตันทีม), ชัย เตชะเสน, ชาลี ยงสุนทร, อำพล ศิลปีกุล, ประกอบ บุณยัษฐิติ, เสกน บุณยัษฐิติ, สกล บุณยัษฐิติ)
ในช่วงระยะเวลา15ปีของราชวิทยาลัยในสมัยบางขวางนี้ ถือว่าเป็นยุคที่รุ่งเรืองเฟื่องฟูอย่างที่สุด กล่าวได้ว่า เป็นโรงเรียนในตำนานที่กล่าวขานกันมาถึงทุกวันนี้ ทุก ๆ ปีจะมีการแข่งกีฬาหน้าพระที่นั่งกับโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์อีกสามแห่ง ในวันแข่งขันกีฬาประจำปีนั้นทั้งครูและนักเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ทุกคนจะต้องไปเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทพร้อมกัน ณ สนามโรงเรียนมหาดเล็กหลวง ครูและนักเรียนราชวิทยาลัยต้องเดินทางไปโดยเรือยนต์หลวง 2 ลำ ชื่อ อัศวบวร และเขจรภาชี เรือจะล่องไปตามลำน้ำเจ้าพระยา แล้วจอดเทียบท่าที่ท่าวาสุกรี จากนั้นครูจะนำนักเรียนเดินเท้าไปยังโรงเรียนมหาดเล็กหลวง (วชิราวุธวิทยาลัย ในปัจจุบัน) ในระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร
ในช่วงฝึกเสือป่าเหล่านักเรียนราชวิทยาลัยก็จะต้องตามเสด็จไปเข้าค่ายที่พระราชวังสนามจันทร์ และไปร่วมซ่อมรบที่นครปฐม – ราชบุรี ทุกคนจะมีอาวุธประจำตัวคือ ปืนพระรามหก ครั้นมีละครที่โรงโขนหลวงมิสกวัน ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงร่วมแสดง ก็จะโปรดให้นักเรียนไปเฝ้าชมพระบารมีและที่สำคัญนักเรียนทุกคนจะต้องเข้าร่วมพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาที่วัดพระแก้วร่วมกับข้าราชสำนักทั้งหลายทุกปี ๆ ละ 2 ครั้ง  อีกทั้งยังมีประเพณีสำคัญที่นักเรียนทุกคนจะต้องถวายตัวเป็นข้าในใต้เบื้องพระยุคลบาทด้วย
ในเช้าวันที่ 26 พฤศจิกายน 2468 เวลา 7 นาฬิกาเสียงระฆังสัญญาณดังก้องไปทั่วโรงเรียนราชวิทยาลัย ผู้ที่ตีสัญญาณคือ ครูหลวงนฤเบศมานิต (สงวน จูฑะเตมีย์) ท่านตีระฆังไปร้องไห้ไป ที่แขนเสื้อข้างซ้ายของท่านติดปลอกแขนทุกข์สีดำ ท่านสั่งให้นักเรียนไปรวมกันที่ Dining Hall ของโรงเรียน และประกาศว่า “ในหลวงรัชกาลที่ 6 เสด็จสวรรคตแล้ว โรงเรียนจะหยุดเรียนชั่วคราว และให้ผู้ปกครองมารับนักเรียนกลับบ้าน” จากวันนั้นเป็นต้นมาโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ทุกโรงเรียนก็ถูกปิดลงโดยไม่มีกำหนด
สมาคมราชวิทยาลัย
ราชวิทยาลัยยามสิ้นชื่อ ถือกำเนิดสมาคม เมื่อพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงรับราชสมบัติสืบต่อมาเป็นรัชกาลที่ 7 แห่งพระบรมราชวงศ์จักรี ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นยุคสมัยที่การเงินของประเทศอยู่ในภาวะคับขัน เศรษฐกิจตกต่ำ จึงได้ทรงตัดทอนรายจ่ายในพระราชสำนัก  และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกโรงเรียนราชวิทยาลัยไปรวมกับโรงเรียนมหาดเล็กหลวง  โปรดให้ย้ายนักเรียนที่ผ่านเกณฑ์ (ค้นว้าล่าสุดจากทะเบียนของวชิราวุธวิทยาลัยมีถึง 19 หรือ 20 คน) และ ครูชาวต่างประเทศบางคนที่ยังไม่หมดสัญญาจ้าง ไปสมทบกับโรงเรียนมหาดเล็กหลวง ซึ่งโปรดพระราชทานนามนามให้ใหม่ว่า วชิราวุธวิทยาลัย เมื่อวันที่ 16 เมษายน พุทธศักราช 2469  เพื่อเป็นพระบรมราชานุสรณ์เฉลิมพระเกียรติแด่ สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สืบไป
การหาเงินในสมัยนั้นมีทั้งการจัดละครหาทุน มีเรื่อง เงาะป่า พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเรื่อง พระผู้เป็นเจ้า (บทประพันธ์ของ พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) เป็นต้น อีกทั้งยังมีการเรี่ยไรเงินจากการแต่งงาน งานบวช งานบุญ งานศพของนักเรียนเก่าทั้งหลายแต่ก็ยังไม่สามารถรวบรวมเงินมาสร้างโรงเรียนได้ จนถึงปี 2501 คณะกรรมการราชวิทยาลัยสมาคมได้มีมติให้จัดตั้ง ราชวิทยาลัยมูลนิธิ เพื่อการศึกษา เพื่อดำเนินการจัดตั้งโรงเรียนใหม่ให้เป็นผลสำเร็จให้ได้
ในช่วงนั้นประเทศไทยกำลังอยู่ในยุคเปลี่ยนผ่าน จากการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 สงครามอินโดจีน ในปี พ.ศ. 2483 และสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างปี 2484 – 88  ปัญหาสำคัญอย่างยิ่งคือสถานที่ตั้งของโรงเรียนซึ่งต้องใช้เงินจำนวนมาก อีกทั้งต้องสร้างอาคาร โรงอาหารและหอนอนอีกด้วย คณะนักเรียนเก่าราชวิทยาลัย ได้พยายามจะฟื้นฟูโรงเรียนราชวิทยาลัยขึ้นใหม่ ตลอดมาในรัชกาลที่ 8 แต่ก็ประสบอุปสรรคเรื่อยมา
โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
แต่ด้วย Esprit De Corps ของนักเรียนโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ฯพณฯ นักเรียนเก่ามหาดเล็กหลวง หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล (บุตรของเจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี (ม.ร.ว. เปีย มาลากุล) ซึ่งเมื่อครั้งท่านยังมีบรรดาศักดิ์เป็นพระยาวิสุทธสุริยศักดิ์ ได้เคยเป็นผู้ตรวจการศึกษาและคอยควบคุมดูแลโรงเรียนราชวิทยาลัย และเป็นผู้กราบบังคมทูลรายงานพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้น ได้ตระหนักถึงปณิธานอันแรงกล้าของชาวราชวิทย์ที่จักจัดตั้งโรงเรียนที่ตนเองรักและเทิดทูนกลับมาให้ได้ ม.ล.ปิ่น ท่านเลือกที่จะให้สมาคมราชวิทยาลัยเข้ามาใช้พื้นแผ่นดินแห่งนี้เพื่อเป็นโรงเรียนราชวิทยาลัย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี และนายกสมาคมราชวิทยาลัย นักเรียนเก่าราชวิทยาลัยสมัยบ้านสมเด็จเจ้าพระยาและสายสวลี นำผู้แทนของสมาคมอันประกอบด้วย, พระยามานวราชเสวี (ปลอดวิเชียร  ณ สงขลา) องคมนตรี นักเรียนเก่าราชวิทยาลัยสมัยสายสวลี  และนายนาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา (ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เลขาธิการราชวิทยาลัยมูลนิธิเพื่อการศึกษา) นักเรียนเก่าราชวิทยาลัยสมัยบางขวาง เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2505 เวลา 11.00 น. เพื่อกราบบังคมทูลพระกรุณา ขอรับพระราชทานพระบรมราชวินิจฉัย เกี่ยวกับการจัดตั้ง โรงเรียนราชวิทยาลัยขึ้นใหม่ เมื่อความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้ว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระมหากรุณารับโรงเรียนไว้ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กับได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญอักษรพระปรมาภิไธย ภ.ป.ร. ประกอบกับในนามโรงเรียน นับแต่นั้นมาโรงเรียนราชวิทยาลัยสามพรานจึงได้ใช้นามอันเป็นมหามงคลยิ่งว่า '''โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย''' นับเป็นศุภนิมิตมิ่งมงคลอันมหัศจรรย์ โดยที่ได้ถือกำเนิด ด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ แห่งสามมหาราชของชาติไทย คือ พระบาทสมเด็จพระปิยมหาราช พระผู้พระราชทานกำเนิด สมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า พระผู้ทรงเสริมสร้างและพัฒนา และสมเด็จพระภัทรมหาราช พระพระราชทานกำเนิดใหม่ นับจากนั้นอีก 2 ปี สมาคมราชวิทยาลัยก็ได้ดำเนินขั้นตอนการตั้งโรงเรียนไปตามลำดับ
ทากาอากิ โทมิมัตสึ
ทากาอากิ โทมิมัตสึ (富松崇彰; Takaaki Tomimatsu; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ร่วมสังกัดโทเรย์แอร์โรส์
ประวัติ
สมัยที่เขาเรียนที่มหาวิทยาลัยโทไก เขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอกและตัวบล็อกกลาง
ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมญี่ปุ่นเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายเวิลด์คัพ 2007 และการแข่งขันวอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ 2009 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดง
ในปี ค.ศ. 2010 เขารับรางวัลบล็อกยอดเยี่ยม 3 ครั้งในการแข่งขัน วี.พรีเมียร์ลีก และได้รับรางวัลเบสต์ 6 จากการแข่งขันคุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ครั้งที่ 60
ผอบพระเจ้ากนิษกะ
ประวัติศาสตร์
ผอบนี้ขุดพบอยู่ในห้องลับใต้กณิษกสถูประหว่างการขุดค้นทางโบราณคดีในปี 1908-1909 ในเขตชนบทของเปศวาร์ เชื่อกันว่าภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุสามองค์ของพระโคตมพุทธเจ้า ซึ่งต่อมาถูกนำออกมาและส่งไปประดิษฐานที่ประเทศพม่าโดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ปัจจุบันพระบรมสารีริกธาตุยังคงประดิษฐานอยู่ที่มัณฑะเลย์
จารึก
ผอบปรากฏจารึกภาษาขโรษฐี เนื้อหาระบุว่า:
หากแปลจารึกเป็นภาษาไทย จะได้ความว่า "ในนครกณิษกปุระ กล่องเครื่องหอมนี้มาจากการบริจาคของมหาเสนาและสังฆรักษิตะ ผู้ควบคุมการก่อสร้างโถงไฟในวิหารของพระเจ้ากนิษกะ ขอสิ่งนี้เป็นผลบุญและนำความสุขแก่สัตว์ทั้งปวง [ผอบนี้เป็น]ของบรรดาอาจารย์สรวาสติวาท"
เพลย์แชนแนล
รายชื่อกลุ่มบริษัทและธุรกิจในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
วัดธรรมาวุธสรณาราม
วัดธรรมาวุธสรณาราม หรือ วัดคลองเสียด เดิมชื่อว่า วัดบ่อพอ เป็นวัดที่ตั้งอยู่ในชุมชนที่อยู่บริเวณค่ายปกาไส มาตั้งแต่สมัยพระปลัดเมืองนครศรีธรรมราช มาตั้งเพนียดจับช้าง ใช้ชื่อว่าวัดบ่อพอตามสภาพของสิ่งแวดล้อมเดิม  ที่ภายในวัดมีบ่อน้ำบ่อหนึ่งอยู่ใกล้กับตอไม้หลุมพอ จึงได้ชื่อว่าวัดบ่อพอ  น้ำในบ่อนี้มีอยู่ตลอดปี เพียงพอกับการใช้ของชาวบ้านทุกฤดูกาล  วัดนี้ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดธรรมาวุธสรณาราม"  เมื่อ พ.ศ. 2478 ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2449 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2459
วัดมีพระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะพม่า มีประวัติเล่าว่า สองสามีภรรยาอยู่ที่บ้านเหนือคลอง เป็นคหบดีมีเรือสำเภา เดินเรือค้าขายระหว่างเมืองกระบี่กับสิงคโปร์ พม่า เรือสำเภาบรรทุกสินค้าประเภทวัว ควาย ถ่าน และพืชผลทางเกษตรกรรม ได้มีการซื้อพระพุทธรูปหินอ่อนมาจากพม่าสององค์  ขนาดหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว องค์หนึ่ง และ 30 นิ้วอีกองค์หนึ่ง  บรรทุกเรือมาขึ้นที่บ้านท่าม่วง ในตัวเมืองกระบี่  แล้วใช้เรือแจวสองลำผูกไม้ขนานกัน จนมาถึงที่ท่ากรวด  บ้านเหนือคลอง แล้วขอแรงชาวบ้าน ชักลากพระองค์ใหญ่อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดบ่อพอ  ส่วนพระพุทธรูปองค์เล็กได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดท่านุ่น  ภายหลังวัดท่านุ่นร้างลง ชาวบ้านจึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานที่วัดโพธิ์เลื่อน อำเภอเขาพนม ภายในวัดยังมีต้นจามจุรียักษ์สูง 25 เมตร เส้นรอบวง 8.12 เมตร อายุกว่า 200 ปี  ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน
ศิวัส นฤภัย
ศิวัส นฤภัย (ศิวัฒน์ นฤภัย) ชื่อเล่น ติว เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย สังกัดดาราวีดีโอ (ช่อง 7) จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ
ศิวัส นฤภัย หรือ ติว เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น เช่น The Boy, HEART เป็นต้น และแสดงมิวสิควีดีโอเพลง พอแล้ว ของ นิโคล เทริโอ
ภายหลังได้เป็นนักแสดงในสังกัดดาราวีดีโอ แสดงละครต่างๆมากมาย เช่น หมอลำซัมเมอร์, เดือนเดือด, หมอผีไซเบอร์ ฯลฯ
อ้นใหญ่
อ้นใหญ่ (Bamboo rat, Large bamboo rat, Indomalayan bamboo rat) เป็นสัตว์ฟันแทะที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhizomys sumatrensis อยู่ในวงศ์ Spalacidae
มีลำตัวกลมอ้วนป้อมสีน้ำตาล มีตาและหูเล็กมาก ขาและหางสั้น เพื่อความสะดวกในการขุดโพรงอยู่ใต้ดิน อาศัยอยู่ใต้ดิน หรือโพรงไม้ มีฟันแทะคู่หน้ามีขนาดใหญ่เห็นได้ชัด กินหน่อไม้และไม้ไผ่เป็นอาหาร
มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าไผ่หรือป่าโปร่ง ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ โดยในโพรงจะมีด้วยกันหลายห้อง ใช้ประโยชน์ต่างกัน
อ้นใหญ่นับเป็นอ้น 1 ใน 3 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย ซึ่งประกอบไปด้วย อ้นใหญ่, อ้นกลาง (R. pruinosus) และอ้นเล็ก (Cannomys badius)
อ้นใหญ่นับเป็นอ้นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยวัดจากปลายหัวจรดปลายหางได้ถึง 48 เซนติเมตร เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ในประเทศไทย ที่วัดหนองปรือ จังหวัดกำแพงเพชร พระสงฆ์ที่พำนักอยู่ที่วัดแห่งนี้ได้ทำการเลี้ยงดูอ้นใหญ่จำนวนกว่า 10 ตัวในบ่อปูนซีเมนต์ ความสูงประมาณ 150 เซนติเมตร โดยทำการเลี้ยงมานานกว่า 6 ปี จนกระทั่งเชื่อง สามารถอุ้มเล่นได้ ให้อาหารเป็นมันแกวกับข้าวโพด ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวประมาณ 50-60 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 8 กิโลกรัม โดยเริ่มจากขอซื้อจากชาวบ้านที่กำลังจะฆ่าเพื่อนำไปรับประทานเป็นอาหาร
อุทัย แก้วละเอียด
อุทัย แก้วละเอียด (23 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) พ.ศ. 2552 และครูผู้เชี่ยวชาญดนตรีไทย
ประวัติ
อุทัย แก้วละเอียด เป็นบุตรของถึก แก้วละเอียด และละออ แก้วละเอียด เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ที่ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม สมรสครั้งแรกกับประทิน เทียนประมุข มีบุตรด้วยกัน 3 คน เป็นหญิง 2 คน และชาย 1 คน ต่อมาได้แยกทางกัน และสมรสใหม่กับอัจฉรา (สกุลเดิม โขมมัย)
และมีพี่น้อง 4 คน คือ
2.สมัคร แก้วละเอียด
3.ชื่อเล่น เปี๊ยก
4.ชื่อเล่น จวบ
การศึกษา
อุทัยเริ่มต้นเข้าศึกษาชั้นมูลจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัดอัมพวา ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของโรงเรียนในขณะนั้น ชีวิตของอุทัยผูกพันกับวงดนตรีไทยมาโดยตลอด ปู่ของเขาเป็นนักดนตรีเอก ส่วนย่าเป็นแม่เพลงฉ่อย บิดาเป็นมือฆ้อง ซึ่งเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ด้วยชีวิตสิ่งแวดล้อมที่คลุกคลีกับดนตรีไทยและสืบทอดสายเลือด ทำให้อุทัยรักและหลงใหลในศิลปวัฒนธรรมด้านดนตรีไทยอย่างเต็มเปี่ยม