cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซาฟารีปาร์ค
การแบ่งส่วน
นักท่องเที่ยวจะได้นั่งรถมินิบัสเข้าไปในโซนสัตว์ซึ่งมีทั้งหมด 8 โซน สัตว์ทุกตัวที่นี่จะเดินเข้ามาหานักท่องเที่ยวที่รถ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ป้อนอาหาร-ถ่ายรูป และสัมผัสได้ใกล้ชิดอย่างมาก ถึงขนาดว่าสามารถ "กอดคอยีราฟถ่ายรูป" ได้เลยทีเดียว หรือ "ป้อนอาหารด้วยปาก" ก็ยังได้ ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนานมาก โซนสัตว์ที่อันตรายกรุณางดเปิดกระจก เช่น เสือ, สิงโต และ หมีควาย เค้าก็จะไม่เข้ามาใกล้หรือ ทำอันตรายแก่นักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถนำรถส่วนตัวเข้าเที่ยวชมสวนสัตว์เปิด หรือใช้บริการรถมินิบัส ของทางสวนสัตว์ ซึ่งบริการฟรี และที่นี่มีบริการให้อาหารสัตว์ด้วยการซื้อขันอาหารจากด่านขายบัตรผ่านประตู ราคา ชุดละ 100 บาท (มี 4 ขัน) เพื่อนำไปป้อนอาหารสัตว์กินพืชภายในโซนได้
โครงการที่ 2 การแสดงโชว์
1. การแสดงโชว์ช้างแสนรู้
2. การแสดงโชว์จับจระเข้ด้วยมือเปล่า
3. ลานแสดงนกมาคอว์
หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ
หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี จิรประวัติ (25 ธันวาคม พ.ศ. 2426 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2445) เป็นพระธิดาองค์ใหญ่ใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ที่ประสูติแต่ หม่อมเอม (สกุลเดิม: กุณฑลจินดา) ธิดาหลวงวรศักดาพิศาล (ตาล กุณฑลจินดา) เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2426 โดยมีพระอนุชาและพระขนิษฐา 13 พระองค์ เป็นชาย 8 พระองค์ และหญิง 5 พระองค์
เสกสมรส
หม่อมเจ้าประวาศสวัสดี เสกสมรสกับ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2441 มีพระโอรสธิดา คือ
สิ้นชีพิตักษัย
หม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ได้สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2445 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระเกียรติยศแก่ศพหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี อย่างพระวรวงศ์เธอ ด้วยได้ทรงพระมหากรุณาชุบเลี้ยงเป็นสะใภ้หลวงชั้นสูง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ณ วัดเทพศิรินทราวาส และในวันที่ 7 มีนาคม ร.ศ.121 เวลาบ่าย 5 โมงเศษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเครื่องครึ่งยศขาว ประดับเครื่องราชอิศริยาภรณ์ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพหม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดี ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส และหลังจากที่หม่อมเจ้าหญิงประวาศสวัสดีได้สิ้นชีพตักษัยลง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดชจึงทรงเสกสมรสใหม่กับหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ จิรประวัติ (ราชสกุลเดิม: โสณกุล) เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2447 ซึ่งหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ เป็นพระขนิษฐาร่วมพระบิดามารดาเดียวกันกับหม่อมเจ้าประวาศสวัสดี โดยเสด็จในกรมหลวงนครไชยศรีและหม่อมเจ้าสุมนมาลย์ทรงมีพระโอรสด้วยกัน 2 พระองค์
ศิริศักดิ์ อ่อนละมัย
นายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 6 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
นายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายศักดิ์สิทธิ์ กับ นางกรองแก้ว อ่อนละมัย มีพี่น้อง 10 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต จาก สถาบันราชภัฏสุราษฎร์ธานี ระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน
นายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย เริ่มทำงานครั้งแรกด้วยการทำหน้าที่จองคิวภาพยนตร์เพื่อมาป้อนให้กับโรงภาพยนตร์ และเป็นผู้จัดการโรงภาพยนตร์ตามลำดับ หลังจากทำงานเป็นผู้จัดการโรงภาพยนตร์ได้ 2 ปี จึงตัดสินใจหันมาทำธุรกิจหนังกลางแปลง รับจัดงานสวนสนุกตามวัดต่างๆ จนประสบความสำเร็จในอาชีพ จนเป็นที่รู้จักของคนทั้งจังหวัดชุมพร ในนาม "พรมาลัย"
งานการเมือง
นายศิริศักดิ์ อ่อนละมัย เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ในปี พ.ศ. 2533 ก่อนที่จะได้เลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันรวม 6 สมัย
ศิริศักดิ์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมาธิการหลายคณะ อาทิ โฆษกคณะกรรมาธิการศาสนา ศิลปวัฒนธรรม (สภาผู้แทนราษฎร) พ.ศ. 2535 เป็นโฆษกคณะกรรมาธิการกีฬา (สภาผู้แทนราษฎร) พ.ศ. 2538 รองประธานคนที่ 1 คณะกรรมาธิการกิจการเยาวชน สตรี และผู้สูงอายุ (สภาผู้แทนราษฎร) พ.ศ. 2539-2540 ประธานคณะกรรมาธิการการกีฬา (สภาผู้แทนราษฎร) พ.ศ. 2540-2543 ประธานที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการกีฬา (สภาผู้แทนราษฎร) พ.ศ. 2544-2548 และที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการ การปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2552-2554
ในปี พ.ศ. 2564 ศิริศักดิ์ อ่อนละมัย ได้ขอลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อไปสนับสนุนนายชวลิต อาจหาญ ผู้สมัครจากพรรคพลังประชารัฐ ลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อม ส.ส.ชุมพร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ศิริศักดิ์ อ่อนละมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 6 สมัย คือ
สมาคมฟุตบอลซิมบับเว
สมาคมฟุตบอลซิมบับเว (Zimbabwe Football Association, หรือ ZIFA) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศซิมบับเว มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฮาราเร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศซิมบับเวรวมถึงฟุตบอลทีมชาติซิมบับเว
โรงเรียนขอนแก่นวิทยาลัย
โรงเรียนขอนแก่นวิทยาลัย (Khonkaen Wittayalai School)เดิมชื่อโรงเรียนบึงกีวิทยานุกูล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ถูกแยกเป็นเอกเทศและสถาปนาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2536 ปัจจุบัน เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนขอนแก่นวิทยาลัยเดิมชื่อโรงเรียนบึงกีวิทยานุกูล เปิดเป็นสาขาของโรงเรียนนครขอนแก่น เริ่มจัดตั้งโดย นายสมชาย เขตอนันต์ ผู้อำนวยการโรงเรียนนครขอนแก่น ในขณะนั้นร่วมกับสภาตำบลบ้านเป็ด เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ในปีการศึกษาแรกนั้นใช้เวทีหมอลำวัดท่าบึงบ้านเป็ดเป็นอาคารเรียน ได้รับอนุมัติแยกเป็นเอกเทศเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2536
มีม
นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ริชาร์ด ดอว์กินส์ ได้คิดคำว่า "meme" ขึ้นมาในหนังสือThe Selfish Gene (1976) ในแนวคิดเกี่ยวกับการอภิปรายทฤษฎีวิวัฒนาการเกี่ยวกับการอธิบายการแพร่ของความคิดและปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น มีมในหนังสืออย่างพวกเมโลดี คำพูดติดปาก แฟชั่น และเทคโนโลยีการก่อสร้างแบบซุ้มโค้ง เป็นต้น
เดอะสแตนลีพาราเบิล
เดอะสแตนลีพาราเบิล เป็นเกมเล่าเรื่องแบบมีการตอบโต้และเป็นเกมจำลองการเดิน ผลิตโดยนักพัฒนาชาวอเมริกัน Davey Wreden เกมนี้ตอนแรกเปิดตัวเมื่อวันที่  27 กรกฏาคม 2011 เป็นตัวปรับแต่งเกมฟรีสำหรับเกมฮาล์ฟไลฟ์ 2 เกมรีเมคคุณภาพสูง รวมองค์ประกอบเนื้อเรื่องใหม่ ถูกออกแบบโดย Davey Wreden ร่วมกับผู้ออกแบบเอนจิ้นซอร์ส Willam Pugh โดยใช้ชื่อสตูดิโอกาแลกติกคาเฟ รีเมคนี้ประกาศและได้รับการอนุมัติผ่านทางสตีมกรีนไลท์ในปี พ.ศ. 2555 และเปิดตัวลงวินโดวส์ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556 การปรับรุ่นหลังๆ ของเกมสนับสนุนแมคโอเอสเอกซ์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2556 และลินุกซ์ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2557
ในขณะที่ทั้งตัวปรับแต่งเกมและรีเมคใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่งเหมือนกับตัวปรับแต่งเกมซอร์สเอนจินอื่นๆ เกมนี้ไม่มีฉากต่อสู้หรือลำดับแอกชั่นแต่อย่างใด ผู้เล่นจะนำทางสแตนลี ตัวละครเอกของเกมนี้ ไปตามสภาพแวดล้อมเหนือจริง ในขณะที่ผู้บรรยาย พากย์โดยนักพากย์ชาวอังกฤษ kevan Brighting ทำหน้าที่บอกเล่า ผู้เล่นมีโอกาสที่จะเลือกตัวเลือกต่างๆ ว่าจะเลือกเส้นทางไหน และเนื่องจากบ่อยครั้งผู้บรรยายจะกล่าวล่วงหน้าว่าสแตนลีจะเลือกทำอะไร ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะฝ่าฝืนการบรรยายนั้นและเลือกตัวเลือกอื่น ตัวเลือกเหล่านี้จะทำให้เกมจบได้หลากหลายแบบก่อนที่จะเริ่มเกมใหม่
Wreden พบว่าเกมส่วนใหญ่บังคับให้ผู้เล่นเล่นตามกฎ และคิดว่าจะทำอย่างไรจึงจะสร้างการบรรยายที่จะท้าทายสิ่งนี้ได้ นอกจากการพากย์เป็นผู้บรรรยายของ Brighting แล้ว Wreden ผลิตตัวปรับแต่งเกมนี้ด้วยตัวเอง ตอนแรกหวังเป็นโครงการส่วนตัวสำหรับเป้าหมายในอาชีพของเขาแต่ตัดสินใจเปิดตัวเกมให้กว้างขึ้นหลังจากที่เขาแสดงเกมนี้ให้เพื่อนและผู้เล่นรายอื่นได้เห็น ตัวปรับแต่งเกมดังกล่าวได้รับความสนใจอย่างมากในฐานะของการสร้างระบบการเล่าเรื่องด้วยเกมเอนจิ้น และทำให้เกิดการบรรยายกระตุ้นความคิดเพื่อถกเถียงกับผู้อื่นเรื่องของธรรมชาติของตัวเลือกและ การเลือกเป้าหมายล่วงหน้าในวิดิโอกเกม รีเมคของเกมเพิ่มเนื้อหาขึ้นมาจากเดิมด้วยการสร้างตัวเลือกเดิมจากตัวปรับแต่งเกมขึ้นมาใหม่ภายในสภาพแวดล้อมใหม่และเพิ่มตัวเลือกในเนื้อเรื่องอื่นๆ ที่สามารถเดินตามได้ ตัวเกมนี้ก็ได้รับความชื่นมจากเหล่านักวิจารณ์ที่ใช้การบรรยายเพิ่มเติมและการแสดงความเห็นบนการตัดสินใจของผู้เล่นในวิดิโอเกมยุคใหม่
ตัวเกมฉบับเพิ่มเติมใช้ชื่อว่า เดอะสแตนลีพาราเบิล อัลตราดิลุกซ์ จะเปิดตัวในปี พ.ศ. 2565
ตัวเกมและเนื้อเรื่อง
ตัวเกมแสดงให้ผู้เล่นได้เห็นผ่านมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ผู้เล่นสามารถเคลื่อนที่ไปรอบๆ และมีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อม เช่นกดปุ่มหรือเปิดประตู แต่ไม่มีการควบคุมอื่นๆ เนื้อเรื่องของเกมส่วนใหญ่แสดงให้ผู้เล่นได้รับรู้ด้วยเสียงของผู้บรรยาย ที่อธิบายว่าตัวละครเอกสแตนลีทำงานในสำนักงานแห่งหนึ่ง ได้รับคำสั่งให้ดูแลข้อมูลที่ส่งออกมาบนหน้าจอคอมพิวเตอร์และกดปุ่มไปเรื่อยๆ วันหนึ่งพบว่าหน้าจอว่างเปล่า ด้วยความสงสัยในสิ่งที่ต้องทำ สแตนลีเริ่มที่จะสำรวจอาคารและพบว่าผู้คนต่างหายไปหมด ในจุดจุดนี้ เนื้อเรื่องสามารถแบ่งออกได้หลายทิศทาง ผู้เล่นสามารถเลือกที่จะฝ่าฝืนคำสั่งผู้บรรยายและทำสิ่งอื่น เป็น การบังคับให้การบรรยายต้องเปลี่ยนไปตามผู้เล่น
รายชื่อนครในไต้หวัน
ในลำดับชั้นโครงสร้างของเขตการปกครองในประเทศไต้หวัน มีการแบ่งประเภทของนคร (ชื่อ) อยู่ด้วยกัน 3 ประเภท ดังนี้
ไต้หวันมีนครทั้งหมด 23 แห่ง ได้แก่
เฒ่าผจญทะเล
เฒ่าผจญทะเล (The Old Man and the Sea) เป็นผลงานวรรณกรรมที่มีชื่อเสียงของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม โดยเขียนที่ประเทศคิวบาในปีค.ศ.1951 และได้รับการจัดพิมพ์ครั้งแรกในปีค.ศ.1952 ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเฮมิงเวย์ เนื้อหาว่าด้วยเรื่องของชายชราคนหนึ่งผู้ออกหาปลาในประเทศคิวบา
เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของประมงชราคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "ซานติเอโก" ที่ได้ออกไปหาปลาแต่ก็ไม่สามารถจับปลามาได้ในช่วง 84 วันที่ผ่านมา เขามีเพื่อนต่างวัยเป็นเด็กชายคนหนึ่งชื่อ "มาโนลิน" ที่เสนอตัวช่วยหาปลา แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็ยังไม่สามารถจับปลาได้อยู่ดี ภายหลังจากนั้น พ่อแม่ของมาโนลินให้ลูกของตนไปหางานอื่นทำแทน เมื่อมาโนลินกลับมาขอช่วยงานซานติเอโกอีกครั้งก็ถูกปฏิเสธก่อนที่จะได้รับการยินยอมครั้งหนึ่ง แต่ในครั้งสุดท้าย ซานติเอโกขอพิสูจน์ตนเองด้วยการออกหาปลาตามลำพัง ในเบื้องต้นเขาจับได้แต่ปลาตัวเล็ก ทว่าในที่สุดเขาก็ได้พบกับ ปลามาร์ลิน (ปลากระโทงแทง) ขนาดยักษ์และมีความฉลาดเป็นพิเศษ เมื่อปลาติดเบ็ดแล้ว ปลากลับเป็นฝ่ายลากเรือไปเสียเอง ทำให้ซานติเอโกเริ่มนึกถึงมาโนลิน เขาอยากให้เด็กชายคนนี้มาช่วยเขาจับปลา
ซานติเอโกสู้กับปลายักษ์ตัวนี้ข้ามคืนถึงสามวัน และในเช้าวันที่สามนี้เอง ซานติเอโกตัดสินใจออกแรงเฮือกสุดท้ายโดยใช้ฉมวกปักเข้าที่กลางหลังของมัน ก่อนที่ปลายักษ์ตัวนี้จะสิ้นลม ซานติเอโกนำปลายักษ์ตัวนี้มาผูกไว้ที่ข้างเรือ แต่กลิ่นคาวเลือดของปลาทำให้ฝูงปลาฉลามเข้ามารายล้อม ซานติเอโกพยายามสู้กับพวกมัน แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ เนื่องจากพวกมันมีมากเกินไป ซานติเอโกกลับมาพร้อมกับซากปลามาร์ลินที่เหลือแต่กระดูก ชาวบ้านที่มาพบเห็นถึงกับตกตะลึง เป็นอันว่าเขากลับมามือเปล่า ก่อนที่ซานติเอโกจะกลับเข้าไปนอนที่บ้านของตน นั่นเป็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่เขาได้รับชัยชนะ พร้อมกับความพ่ายแพ้ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน
สื่อสัญลักษณ์ของตัวละคร
แม้ว่าแฮมิงเวย์จะกล่าวว่าเรื่องที่เขาสร้างสรรค์ขึ้นมาจะมิได้ต้องการสื่อถึงแง่คิดใด ๆ ก็ตาม แต่หลายคนที่ได้อ่านเรื่องนี้ต่างรู้สึกว่าแฮมิงเวย์ได้นำเสนอเรื่องราวที่เน้นถึงการมีจิตใจเป็นนักสู้ เพื่อชัยชนะและเพื่อความภาคภูมิใจในตนเอง และเป็นธรรมดาที่ชัยชนะนั้น อาจมาพร้อมกับความว่างเปล่าในบางช่วงของชีวิต
รางวัลกับการเสนอผลงานเข้าประกวด
"เฒ่าผจญทะเล" เป็นผลงานที่ส่งผลให้แฮมิงเวย์ได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นรางวัลพูลิตเซอร์ สำหรับผลงานด้านบันเทิงคดีที่ได้รับในปี ค.ศ.1953 และเขายังได้รับเหรียญรางวัล อะวอร์ดออฟเมอร์ริท สำหรับผลงานบันเทิงคดีจากสถาบัน อเมริกันอะคาเดมี่ออฟอาร์ทแอนด์เลทเทอร์ ในปีเดียวกันนี้ด้วย ก่อนที่เขาจะได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปีต่อมา
เซียมหล่อตือ หมูสยาม
เซียมหล่อตือ หมูสยาม เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 21 ของวงคาราบาว  ออกจำหน่ายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งอยู่ในช่วงรอยต่อทางการเมืองไทย   โดยมีเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มคือ "เซียมหล่อตือ" ซึ่งแปลเป็นไทยว่า หมูสยาม แต่ในเพลงหมายถึง นักการเมืองที่ชอบโกงกินบ้านเมือง  และ "สัญญาหน้าเลือกตั้ง"  ที่มีเนื้อหากล่าวเชิญชวนให้ประชาชนใช้สิทธิ์เลือกตั้งอย่างถูกต้อง  นอกจากนี้ยังมีเพลง "บางระจันวันเพ็ญ"  ซึ่งเป็นเพลงท้ายของภาพยนตร์เรื่อง  บางระจัน ของธนิตย์ จิตนุกูล จนกลายเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงเรื่องหนึ่ง และเป็นเพลงดังตลอดกาลอีกเพลงหนึ่งของคาราบาว
สมาคมฟุตบอลแคนาดา
สมาคมฟุตบอลแคนาดา (Association canadienne de soccer, Canadian Soccer Association, หรือ Canada Soccer) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศแคนาดา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ออตตาวา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2455 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (คอนคาแคฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศแคนาดารวมถึงฟุตบอลทีมชาติแคนาดา
ดยุกเฮนดริกแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน
เจ้าชายเฮนดริกแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชสวามีและดยุกเแห่งเม็คเลินบวร์ค-ชเวรีน (Heinrich Wladimir Albrecht Ernst, Hendrik Wladimir Albrecht Ernst)  (His Royal Highness Prince Henry, Duke of Mecklenburg-Schwerin) ทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ทั้ง 2 มีพระราชธิดาร่วมกันเพียงพระองค์เดียว คือเจ้าหญิงยูเลียนา ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
เกาะตะรุเตา
เกาะตะรุเตา เป็นเกาะหลัก เกาะใหญ่ที่สุดในอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ซึ่งประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 51 เกาะ ตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน บริเวณช่องแคบมะละกา มหาสมุทรอินเดีย ในท้องที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล ด้านใต้ของเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ห่างจากเกาะลังกาวี ของมาเลเซีย 4.8 กิโลเมตร รวมทั้งพื้นที่บนเกาะและทะเลประมาณ 931,250 ไร่ หรือ 1,490 ตารางกิโลเมตร
ประวัติศาสตร์
คำว่า "ตะรุเตา" เป็นภาษามลายู เพี้ยนมาจากคำว่า เตอลุกตาวาร์ (Teluk Tawar) แปลว่า "อ่าวจืด" หรือ "อ่าวน้ำจืด" เพราะบนเกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เดียวที่มีธารน้ำจืดอยู่ด้วย
ใน พ.ศ. 2479 มีการประกาศพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นโจรผู้ร้าย กรมราชทัณฑ์จึงหาสถานที่ที่มีภูมิประเทศเหมาะสม ซึ่งในที่สุดได้เลือกเกาะตะรุเตาและจัดตั้งขึ้นเป็นทัณฑสถาน โดยเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กลุ่มบุกเบิกของกรมราชทัณฑ์ ภายใต้การนำของขุนพิธานทัณฑทัย ได้ขึ้นสำรวจเกาะตะรุเตาบริเวณอ่าวตะโละอุดังและอ่าวตะโละวาว เพื่อจัดทำเป็นทัณฑสถาน โดยฟันฝ่าอุปสรรคทางธรรมชาตินานัปการเป็นเวลา 11 เดือน งานบุกเบิกจึงสิ้นสุดลง หลังจากเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 เกาะตะรุเตาก็เป็นทัณฑสถานและเป็นนิคมฝึกอาชีพของนักโทษเด็ดขาด และนักโทษผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินบนเกาะนี้ เพื่อประโยชน์แก่การราชทัณฑ์โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 56 หน้า 566 ลงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ปลาย พ.ศ. 2482 รัฐบาลได้ส่งนักโทษการเมืองจากคดีกบฏบวรเดช (พ.ศ. 2476) และกบฏนายสิบ (พ.ศ. 2478) จำนวน 70 นาย มายังเกาะตะรุเตาซึ่งถูกกักบริเวณไว้ที่อ่าวตะโละอุดัง โดยจำนวนนักโทษทั้งหมดมีราว 4,000 คน
ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2484-2488) เกาะตะรุเตาถูกตัดขาดออกจากแผ่นดินใหญ่ เกิดปัญหาขาดแคลนอาหาร ยา และเครื่องใช้ต่าง ๆ ต้น พ.ศ. 2487 ผู้คุมนักโทษได้ทำตัวเป็นโจรสลัดเข้าปล้นสะดมเรือบรรทุกสินค้าชาวไทยและต่างประเทศที่แล่นแผ่นไปมา ในที่สุดรัฐบาลไทยและทหารอังกฤษได้เข้าปราบโจรสลัดเกาะตะรุเตาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2489 และอีกสองปีต่อมากรมราชทัณฑ์ จึงได้ยกเลิกนิคมฝึกอาชีพตะรุเตาในที่สุด
ในเกาะมีนักโทษการเมืองรวมกว่า 4,000 คน นักโทษเหล่านี้ถูกทารุณกรรมหลายรูปแบบ ทั้งการเฆี่ยนตี สมอบก การใช้แรงงานอย่างทารุณกรรม รวมถึงการฆาตกรรม เช่นการยิงทิ้ง ทั้งนี้ยังเจอกับนักการเมืองคณะราษฎร ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง กักตุนยารักษาโรค อาหาร เป็นเหตุให้ต้องมีความอดอยาก เจ็บป่วยเหมือนขังลืม นักโทษที่หลงเหลือได้รับการอภัยโทษ ตาม พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่บรรดานักการเมือง เมื่อ 1 สิงหาคม 2487 โดย นายควง อภัยวงศ์
ต่อมาใน พ.ศ. 2516 จึงได้มีการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล
ลานเซลอต บราวน์
ลานเซลอต บราวน์ (Lancelot Brown; พ.ศ. 2259 — 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2326) รู้จักโดยทั่วไปในอีกชื่อหนึ่งว่า บราวน์ผู้สามารถ (Capability Brown) นักจัดสวนและภูมิทัศน์ชาวอังกฤษผู้ได้รับการกล่าวขวัญถึงว่าเป็น “ศิลปินที่สมราคาคนสุดท้ายแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 18” และนับเป็นนักจัดสวนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษ ได้ออกแบบสวนสาธารณะมากกว่า 170 แห่งและมีหลายแห่งที่ยังคงยั่งยืนอยู่ถึงปัจจุบัน
ประวัติ
ลานเซลอต บราวน์ เกิดที่เมืองเคิร์กอาร์ล นอร์ธทัมเบอร์แลนด์ ได้รับการศึกษาที่โรงเรียนแคมโบ เริ่มทำงานด้วยการเป็นเด็กคนสวนอยู่กับเซอร์วิลเลียม ลอเรน และย้ายไปอยู่ที่ “วูตัน” ของริชาร์ด เกรนวิลล์-เทมเปิล เอิร์ลที่ 2 จากนั้นเข้าร่วมทำงานเป็นพนักงานสวนกับหลอร์ดค็อบแฮมที่สโตว์ บักกิงแฮมเชียร์ อยู่ภายใต้การดูแลของวิลเลียม เคนท์ ซึ่งถือกันว่าเป็นผู้บุกเบิกและวางรูปแบบของสวนอังกฤษ ในระหว่างที่ทำงานอยู่ที่สโตว์ บราวน์แต่งงานกับสตรีพื้นถิ่นชื่อบริเจ็ต วาเยต และมีบุตรคนแรกในสี่คนของเขา
ในฐานะผู้ชำนาญที่ขึ้นชื่อในสวนสไตล์อังกฤษ บราวน์ได้รับการเรียกหามากที่สุดจากเจ้าของที่ดิน เมื่อ พ.ศ. 2294 ฮอเรซ วอลโปล เขียนถึงงานของบราวน์ที่ปราสาทวอร์ริกไว้ว่า “ตัวปราสาทได้รับการเสริมให้งดงามขึ้น ทิวทัศน์ที่นี่สร้างความประทับใจข้าพเจ้ามากกว่าที่คาดไว้ แม่น้ำเอวอนไหลหลากลดหลั่นเป็นชั้นลงถึงฐานของมัน นับเป็นสวนที่ได้รับการจัดวางไว้อย่างดียิ่งโดยบราวน์ผู้เป็นผู้วางแนวคิดที่เคนท์และที่ฟิลิปส์ เซาท์โคท"
การทำงาน
ประมาณว่าบราวน์เป็นผู้รับผิดชอบในการออกแบบสวนไม่น้อยกว่า 170 แห่งตามบริเวณบ้านและคฤหาสน์ที่งดงามที่สุดของประเทศอังกฤษ งานของบราวน์ยังคงปรากฏอยู่ถึงปัจจุบัน ซึ่งรวมถึงพระราชวังเบลนไฮม์ บ้านโบวูด มิลตันแอบเบย์ และมิลตัลแอบบาสที่อยู่ใกล้เคียงกัน และที่อื่นๆ อีกหลายแห่ง บุรุษผู้ปฏิเสธงานในไอร์แลนด์เนื่องจากยังทำงานในอังกฤษไม่แล้วเสร็จได้รับการขนานนามว่า บราวน์ผู้สามารถ ก็เพราะเขามักบอกเจ้าของที่ดินผู้เป็นลูกค้าเสมอว่าที่ดินผืนนั้นมีขีดความ สามารถ สูงสำหรับงานจัดภูมิทัศน์
งานของบราวน์มีสไตล์ที่เรียบง่ายเป็นสนามหญ้าที่เป็นเนินขึ้นลงตามลักษณะภูมิประเทศ และราบเรียบตรงไปสู่บ้านและกลุ่มต้นไม้ การวางต้นไม้กระจายอย่างธรรมชาติไม่เป็นแถวแนว ทางน้ำรูปแบบที่เคี้ยวคดได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากนักทฤษฎีสวนในสมัยนั้นเป็นอันมาก แต่ในขณะเดียวกัน สไตล์สวนอังกฤษแบบใหม่ของบราวน์ก็ได้รับการยกย่องเป็นอย่างมากเช่นกัน
งานภูมิทัศน์ของบราวน์นับเป็นงานบุกเบิกทางแฟชั่น และมีความแตกต่างขั้นพื้นฐานไปจากสวนรูปนัยที่กำลังถูกแทนที่ในยุคนั้นค่อนข้างมาก สวนที่เรียกว่า “สวนรูปนัย” (Formal garden) ของอังกฤษซึ่งเป็นแบบอย่างที่แพร่หลายอยู่ก่อนแล้วได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จาก อเลกซานเดอร์ โปบ และบุคคลอื่นๆ ในช่วงคริสต์ศตวรรษ 1700 (พ.ศ. 2144-2243) เริ่มต้นถูกทดแทนในปี พ.ศ. 2362 โดยวิลเลียม เคนท์ และต่อมาโดยบราวน์ด้วยการจัดสวนในสไตล์ที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น และ บราวน์เองนับได้ว่าเป็นผู้วางรูปแบบภูมิทัศน์อังกฤษที่มีรูปแบบละเอียดอ่อนและชัดเจนมากขึ้น
ขั้นตอนการทำงาน
รัสเซล เพจ กล่าวถึงขั้นตอนการทำงานของบราวน์ไว้ว่า “โน้มน้าวและกระตุ้นให้ลูกค้าที่ร่ำรวยรื้อสวนแบบรูปนัยเดิมทิ้งและทดแทนด้วยการจัดให้มีสนามหญ้า กลุ่มต้นไม้ และสระและทะเลสาบที่มีรูปทรงอิสระ” ริชาร์ด โอเวน เคมบริดจ์ กวีชาวอังกฤษและนักเขียนเรื่องเสียดสีได้ประกาศว่าตนเองขอตายก่อนถึงยุคสวนของบราวน์เพื่อจะได้ “เห็นสวรรค์ก่อนที่จะถูกปรับปรุง” ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการเล่าลือ ถกเถียงและการวิพากษ์วิจารณ์ผลงานของบราวน์ที่สามารถอยู่ยั่งยืนมานานได้มากกว่า 200 ปี แต่ในทางตรงกันข้าม ริชาร์ด บิสโกรฟ กล่าวถึงขั้นตอนงานของบราวน์ว่าเป็นการทำธรรมชาติให้สมบูรณ์ว่า
การตบแต่งอย่างชำนิชำนาญนี้ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับการยอมรับในสมัยของบราวน์เองเท่านั้น คำไว้อาลัยที่เขียนโดยผู้ไม่ได้ลงชื่อกล่าวถึงงานของบราวน์ไว้ว่า “น่าเสียดายที่ผลงานจากความความชาญฉลาดของ¬บราวน์ที่ทำให้เขาเป็นผู้ที่มีความสุขที่สุดนั้นจะกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้มีคนจำเขาได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น ทั้งนี้ก็เนื่องจากการเลียนแบบธรรมชาติมากเกินไปนั่นเองที่ทำให้งานของเขาผิดพลาด” ความเป็นที่นิยมชมชอบบราวน์ลดน้อยลงอย่างรวดเร็วหลังการตายของเขา เพราะคนทั่วไปมองว่าเป็นการลอกเลียนธรรมชาติมากไป ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 บราวน์ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ค่อนข้างหนักจากทุกๆ คน แต่สถานการณ์นี้กลับกลายเป็นตรงกับข้ามเมื่อกาลเวลาได้ล่วงถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความนิยมชมชื่นบราวน์ได้กลับคืนมาดังเดิม ทอม เทอร์เนอร์ได้แนะว่าเป็นเพราะเนื่องมาจากงานเขียนของมารี-หลุยส์ กอเธียน เรื่อง “ประวัติศาสตร์ศิลปะของสวน” (History of garden art) ที่เน้นให้เห็นถึงความเป็นอัจฉริยะของบราวน์ รวมทั้งความเห็นเชิงบวกในผลงานของบราวน์ในงานเขียนเรื่อง “งามดังภาพวาด” (The Picturesque) ของคริสโตเฟอร์ ฮัสเซย์
บั้นปลายชีวิต
บราวน์เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2326 ที่ถนนเฮิร์ทฟอร์ด ในนครลอนดอน ตรงธรณีประตูบ้านของบริเจ็ตบุตรสาวที่แต่งงานกับสถาปนิกชื่อเฮนรี ฮอลแลนด์ โฮเรซ วอลโปล เขียนจดหมายถึงเลดีออโซรีเกี่ยวกับบราวน์ไว้ว่า “คุณหญิงครับ นางไม้คงต้องเข้าไปอยู่ในถุงมือดำเสียแล้ว เพราะแม่ยายของพวกนาง คือสามีคนที่สองของคุณนายธรรมชาติได้ตายไปเสียแล้ว” ศพของบราวน์ได้รับการฝังไว้ที่สนามหญ้าของโบสถ์เซนต์ปีเตอร์และเซนต์พอลซึ่งเป็นโบสถ์ประจำถิ่นที่คฤหาสน์เฟนสแตนตันขนาดเล็กของบราวน์ตั้งอยู่
ลานเซลอต บราวน์ มีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ ๙ (พระเจ้าท้ายสระ) ในสมัยกรุงศรีอยุธยาและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปีแรกในสมัยต้นรัตนโกสินทร์
สวนและอุทยาน
งานสวนและอุทยานจำนวนมากของบราวน์ผู้สามารถที่ยังคงเหลือปรากฏให้เข้าชมได้ในปัจจุบัน ข่างล่างนี้คือรายการบางส่วนของงานภูมิทัศน์ของบราวน์
โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ๒ (สมาน สุเมโธ)
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ๒ (สมาน สุเมโธ)ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยความร่วมมือของประชาชนทุกหมู่เหล่า พระราชวรานุวัตร (สมาน สุเมโธ) ให้โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ดำเนินการขอจัดตั้งสาขาเปิดทำการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2536 มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 4 ห้องเรียน นักเรียนทั้งหมด 164 คนซึ่งดำเนินการในวัดป่าแสงอรุณเป็นเวลา 2 ปีการศึกษา และ วันที่ 30เมษายนพ.ศ. 2539 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ประกาศจัดตั้ง เป็นโรงเรียนเอกเทศ ชื่อ “โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ๒”
พ.ศ. 2536
พุทธศักราช 2536 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1993 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วันเกิด
ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
วันถึงแก่กรรม
ข้อมูลเพิ่มเติม: หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536
Special visceral efferent
special visceral efferent (SVE) หมายถึงเส้นใยประสาทนำออกที่ส่งกระแสประสาทสั่งการไปยังกล้ามเนื้อของคอหอย (pharyngeal arche) ในมนุษย์และ branchial arche ในปลา แหล่งข้อมูลบางแห่งใช้คำว่า branchiomotor efferent และบางแห่งใช้คำว่า branchial efferent เส้นประสาทกลุ่มเดียวที่มี SVE เป็นประสาทสมอง คือ เส้นประสาทไทรเจมินัล (5), เส้นประสาทเฟเชียล (7), glossopharyngeal nerve (9), vagus nerve (10) และ accessory nerve (11)
กอดส์แมก
กอดส์แมก (Godsmack) เป็นวงเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากเมืองลอว์เรนซ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1995 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ ผู้ก่อตั้งวงและนักเขียนเพลงชื่อ ซัลลี เออร์นา, มือกีตาร์ โทนี รอมโบลา, มือเบส, ร็อบบี เมอร์ริล และมือกลอง แชนนอน ลาร์คิน ตั้งแต่ก่อตั้งวง กอดส์แมกมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 4 ชุด 1 อีพี และ 1 อัลบั้มเพลงฮิต
วงมีอัลบั้มที่ติดอันดับ 1 บนบิลบอร์ด 200 ติดต่อกัน 2 ชุดคือชุด Faceless และ IV ส่วนผลงานอัลบั้มชุดที่ 5 ของวงมีชื่อว่า The Oracle ออกวางขายวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 วงยังมีเพลงฮิตท็อป 10 บนสถานีวิทยุเพลงร็อก 18 เพลง มีเพลงติดท็อป 5 จำนวน 15 เพลง มากกว่าวงอย่าง ลิงคินพาร์กและเมทัลลิกาอีกด้วย กอดส์แมกยังเป็น 1 ในวงเฮฟวีเมทัลในทศวรรษสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาที่มียอดขายมากกว่า 19 ล้านชุดทั่วโลก
ตั้งแต่ก่อตั้งวง กอดส์แมกออกทัวร์ในออซเฟสต์มากกว่า 1 ครั้งและได้ร่วมทัวร์ในทัวร์ใหญ่ ๆ และเทศกาลดนตรีมาแล้วหลายครั้ง รวมถึงการทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มของตัวเอง ในช่วงฤดูร้อนปี 2009 กอดส์แมกเป็นวงสนับสนุนทัวร์ให้กับวงมอตลีย์ครู ในชื่อทัวร์ Crüe Fest 2 tour
วัดจอมไตร
วัดจอมไตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาโยงเหนือ อำเภอนาโยง จังหวัดตรัง
วัดจอมไตรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2393 เดิมชื่อ วัดเจาะ หรือ วัดกระเจาะ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดจอมไตร" เมื่อ พ.ศ. 2484 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 24 เมตร ยาว 30 เมตร และได้ผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2486
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นสถาปัตยกรรมฝีมือช่างท้องถิ่น โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคา 3 ชั้น เครื่องบนเป็นไม้ทั้งหมด ภายในประดิษฐาน พระพุทธจอมไตร หน้าตักกว้าง 3 ศอก 4 นิ้ว สูง 4 ศอก 6 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 เป็นพระพุทธรูปที่ทำพิธีหล่อด้วยโลหะองค์แรกของจังหวัดตรัง
เอย์ดืร์ กวึดยอนแซน
เอย์ดืร์ สเมารี กวึดยอนแซน (Eiður Smári Guðjohnsen; เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1978) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไอซ์แลนด์ ปัจจุบันเล่นให้กับมอลเดในประเทศนอร์เวย์ ตำแหน่งกองหน้าหรือกองกลางตัวรุก ก่อนหน้านี้เคยเล่นให้กับเชลซีของอังกฤษ และบาร์เซโลนาของสเปน และเคยเล่นให้กับโบลตันวอนเดอเรอส์มาก่อนหน้านี้แล้ว ยังเป็นกัปตันทีมชาติไอซ์แลนด์ จนกระทั่งโอว์ลาวืร์ โยว์ฮันแนสซอน เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมชาติคนใหม่
ในฟุตบอลยูโร 2016 กวึดยอนแซนได้ถูกเรียกตัวกลับมาเล่นให้ทีมชาติอีกครั้งหนึ่งแม้จะมีอายุถึง 37 ปีแล้วก็ตาม
สโมสร
1 รวมดิวิชันที่ 1 นัดเพลย์ออฟ 3 นัด 2 รวมดิวิชันที่ 1 นัดเพลย์ออฟ 1 นัด 3 รวมประตูที่ทำได้ในดิวิชันที่ 1 นัดเพลย์ออฟ 1 ประตู
แอร์มาเก๊า
แอร์มาเก๊า เป็นสายการบินประจำเขตปกครองพิเศษมาเก๊า สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มาเก๊า ให้บริการเที่ยวบินประจำประหว่างมาเก๊ากับจีนแผ่นดินใหญ่ และจุดหมายระหว่างประเทศอื่นๆ จากท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า
ฝูงบิน
แอร์มาเก๊าประกอบไปด้วยอากาศยานโดยสารและขนส่งสินค้าดังต่อไปนี้ (ข้อมูล ณ เมษายน 2012):
สงวน จันทรสาขา
สงวน จันทรสาขา เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย อดีตเลขาธิการบริหารนายกรัฐมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม อดีตเลขาธิการพรรคสหภูมิ
ประวัติ
สงวน จันทรสาขา เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2462) เป็นบุตรของหลวงพิทักษ์พนมเขต (สีห์ จันทรสาขา) กับจันทิพย์ จันทรสาขา (สกุลเดิม วงษ์หอม) มีพี่น้องคือ สง่า จันทรสาขา อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครพนม สงวน จันทรสาขา และ ดร.สุรจิตต์ จันทรสาขา ประธานสภาวัฒนธรรมจังหวัดมุกดาหาร และเป็นพี่น้องต่างบิดาของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
สงวน จันทรสาขา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา ของจอมพล ป.พิบูลสงคราม กระทั่งคณะทหารได้ทำการรัฐประหารยึดอำนาจ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 มีการจัดตั้งรัฐบาลในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2500 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน ซึ่งนายสงวน ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และเขาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคสหภูมิ ซึ่งเขาเป็นเลขาธิการพรรคและได้รับการสนับสนุนจาก จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก ในขณะนั้น หลังจากนั้นเขาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมต่อเนื่องมาถึงในรัฐบาลชุดต่อมา นำโดย พลโท ถนอม กิตติขจร ต่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกรกฎาคมของปีเดียวกัน
สงวน ได้รับหน้าที่ผู้อำนวยการสำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล ในระหว่างปี พ.ศ. 2501-2506
สงวน จันทรสาขา ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการบริหารนายกรัฐมนตรี (จอมพลถนอม กิตติขจร) ในปี พ.ศ. 2506 ซึ่งในขณะนั้นมีพลตรี ชูศักดิ์ วัฒนรณชัย เป็นเลขาธิการทำเนียบนายกรัฐมนตรี
สงวน ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2514 และมีการพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2515
เขาคิชฌกูฏ (ภูเขาในศาสนาพุทธ)
เขาคิชฌกูฏ (บาลี: गिज्झकूट Gijjhakūṭa, สันสกฤต: गृद्धकूट Gṛdhrakūṭa ), หรือในอีกนามว่า ยอดนกแร้ง หรือ ยอดเขาเหยี่ยว (Holy Eagle Peakor หรือ Vulture Peak) เป็นสถานที่ประทับของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงโปรดพำนักที่สำคัญแห่งหนึ่งในกรุงราชคฤห์ ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดเหตุการณ์ที่สำคัญต่อศาสนาพุทธ กรุงราชคฤห์ตั้งอยู่ในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เขาแห่งนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็น ยอดเขาเหยี่ยว เนื่องด้วยเขามีลักษณะเหมือนนกพับปีก
ในวรรณกรรมศาสนาพุทธ
เขาคิชฌกูฏ เป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและสาวกพำนักเพื่อเป็นที่ชุมนุมสงฆ์และฝึกฝนสภาวะของจิต สถานที่แห่งนี้ปรากฏในพระไตรปิฏกฉบับภาษาบาลีของนิกายเถรวาท และพระสูตรของนิกายมหายานว่าเป็นสถานที่อันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงพระธรรมเทศนา อาทิ ปรัชญาปารมิตาหฤทัยสูตร, สัทธรรมปุณฑรีกสูตร และศุรังกามะสมาธิสูตร (Śūraṅgama Samādhi Sūtra) รวมไปถึงปรัชญาปารมิตาสูตรอีกหลายพระสูตร ในนิกายเถรวาทปรากฏเป็นชาดกในพระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย หมวดนวกนิบาตชาดก ชื่อว่า คิชฌชาดก ความสังเขปว่า:
จักรพรรดินีหลงยฺวี่ พระพันปีหลวง
สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวติ้งจิ่ง (จีน:孝定景皇后叶赫那拉氏) พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม สมเด็จพระพันปีหลงยฺวี่ (จีน:隆裕皇后) (พระนามเดิม:จิงเฟิน 靜芬) (พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2456) พระนางหลงยฺวี่เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิกวางซวีแห่งจีน สมัยราชวงศ์ชิง พระนางทรงมาจากเผ่าแมนจูเยเฮ่อน่าลา และพระองค์ยังเป็นพระญาติกับจักรพรรดิกวางซวี ผู้ซึ่งครองราชสมบัติตั้งแต่ พ.ศ. 2418 ถึง พ.ศ. 2451 พระนางเป็นพระนัดดาในซูสีไทเฮา พระนางไม่มีพระโอรสธิดา และทรงเป็นที่รู้จัก เนื่องจากได้ลงพระนามาภิไธยในพระราชโองการแทนจักรพรรดิผู่อี๋ประกาศสละราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 2454 นับเป็นการสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ์ในประเทศจีนที่ยืนยาวมากว่า 2,000 ปี และพระนางเป็นไทเฮาพระองค์สุดท้ายของจีน
พระราชประวัติ
พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงได้รับเลือกเป็นพระอัครมเหสีโดย ซูสีไทเฮาผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระนาง เนื่องจากพระนางต้องการสร้างฐานอำนาจในเครือพระราชวงศ์ของพระนางให้ยิ่งใหญ่ พระนางเยเฮอนาราทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิกวางซวีในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432และได้กลายเป็นพระจักรพรรดินีโดยทันทีหลังพระราชพิธีอภิเษกสมรส
พระนางซูสีไทเฮาทรงอยากให้ทั้งสองพระองค์นั้นรักใคร่กัน แต่จักรพรรดิกวังซวี่นั้นไม่ทรงชอบพระนางเยเฮ่อน่าลามากๆ จึงทำให้พระนางนั้นพยายามเข้าหาจักรพรรดิแต่ก็ไม่เป็นผลจึงทำให้พระนางนั้นหมดความอดทน จึงทำให้พระนางเยเฮ่อน่าราทรงเกลียดชังและไม่สนพระทัยในจักรพรรรดิกวังซวี่ พระจักรพรรดิโปรดสมเด็จพระมเหสีเจินแห่งเผ่าตาลาลา (ภาษาจีน:他他拉氏珍妃) พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงให้ร้ายพระมเหสีเจินโดยทรงเล่าเกินจริงเกี่ยวกับการเป็นกบฏของมเหสีเจินให้พระนางซูสีไทเฮาสดับฟัง พระมเหสีเจินสนับสนุนให้สมเด็จพระจักรพรรดิเรียกร้องการปกครองให้พระจักรพรรดิมีอำนาจสิทธิ์ขาดมากกว่านี้ พระมเหสีเจินทรงสนับสนุนการเมืองการปกครองระบอบใหม่ ในที่สุดพระนางซูสีไทเฮาทรงเป็นปริปักษ์กับมเหสีเจินและมีพระราชเสาวนีย์ให้ลงโทษเฆี่ยนตีและนำพระมเหสีไปจำขังไว้ที่พระตำหนักเย็น หลังจากนั้นพระมเหสีเจินได้สนับสนุนจักรพรรดิอย่างลับๆให้ได้รับอำนาจการปกครองจากพระนางซูสีไทเฮา พระนางซูสีไทเฮาจึงมีพระราชเสาวนีย์ให้บรรดาขันทีเข้าจับพระมเหสีไปทิ้งลงบ่อน้ำนอกตำหนักหนิงเซี่ยจนสิ้นพระชนม์ ในขณะพระราชวงศ์กำลังจะเสด็จหนีไปซีอานเมื่อกองกำลังต่างชาติเข้ายึดปักกิ่ง
หลังจากการแผนการยึดอำนาจซูสีไทเฮาของจักรพรรดิกวางซวีประสบความล้มเหลว พระจักรพรรดิทรงถูกสั่งจองจำไว้ที่พระตำหนักกลางทะเลสาบ พระจักรพรรดินีเยเฮ่อน่าลาทรงทำหน้าที่สืบความเป็นอยู่และทุกอิริยาบถของจักรพรรดิและรายงานแก่พระนางซูสีไทเฮา เมื่อพระจักรพรรดิกวางซวีและพระนางซูสีไทเฮาเสด็จสวรรคต พระนางทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระพันปีหลงยฺวี่ อันมีความหมายว่า "ความเป็นมงคลและเจริญรุ่งเรือง"
สิ้นสุดพระราชวงศ์
ในขณะทรงดำรงเป็นพระพันปี พระนางเยเฮ่อน่าลาทรงรับจักรพรรดิซวนถง (จักรพรรดิผู่อี๋) มาเป็นพระโอรสเลี้ยงหลังจากจักรพรรดิกวางซวีเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2451 พระนางซูสีไทเฮาทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการจนพระนางสวรรคตและเมื่อหลงยฺวี่ทรงได้รับการยอมรับในพระยศพระพันปี ในทางทฤษฎีพระนางทรงมีความมุ่งมั่นที่สำคัญในการตัดสินใจ แต่ในภาคปฏิบัติพระนางทรงไม่มีความรู้ด้านการเมืองการปกครองไม่เหมือนซูสีไทเฮา ในช่วงแรกราชสำนักตกอยู่ภายใต้อำนาจของไจ้เฟิง เจ้าชายชุนที่ 2และจากนั้นตกอยู่ภายใต้อำนาจของหยวน ซื่อไข่ โดยพระนางอยู่ภายใต้การควบคุมของบุคคลทั้งสอง
รายชื่อสัตว์น้ำ
รายชื่อสัตว์น้ำ เป็นการรวบรวมรายชื่อของสัตว์น้ำทุกไฟลัม สปีชีส์ไว้เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับสัตว์น้ำ
สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่อสัตว์น้ำ ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่อสัตว์น้ำที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ รายชื่อสัตว์น้ำ และ สัตว์ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์
{| width="100%"
อัลแบร์ต ชูร์เกรา
อัลแบร์ต ชูร์เกรา อี ฟูร์ติอา (Albert Jorquera i Fortià) เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2522 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ในช่วงที่เขาค้าแข้งนั้นส่วนใหญ่จะอยู่กับบาร์เซโลนา
เส้นเมริเดียนที่ 123
เส้นเมริเดียนที่ 123 อาจหมายถึง:
แม่น้ำหมิ่น
แม่น้ำหมิ่น (อ่านตามตัว หมิ่นเจียง; หมิ่นตะวันออก: Mìng-gĕ̤ng หมิ่งเก๋ง) เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านในมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีความยาว 541 กิโลเมตร และเป็นแม่น้ำที่เป็นช่องทางการคมนาคมทางน้ำที่สำคัญและมีพื้นที่ลุ่มน้ำที่ใหญ่ที่สุดในฝูเจี้ยน ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลฝูเจี้ยนตอนเหนือและตอนกลาง รวมทั้งฝูโจวเมืองหลวงของมณฑลที่ตั้งอยู่บนตอนล่างของแม่น้ำหมิ่น มีศูนย์กลางประวัติศาสตร์อยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำและส่วนต่อชายฝั่งทะเลจีนตะวันออก ซึ่งมีท่าเรือที่สำคัญมาแต่ในอดีต
ภูมิศาสตร์
ต้นน้ำของแม่น้ำหมิ่นเกิดที่บริเวณทิวเขาอู่อี๋ ซึ่งเป็นสันปันน้ำระหว่างมณฑลฝูเจี้ยนและมณฑลเจียงซี ไหลผ่านมณฑลฝูเจี้ยนเป็นระยะทางกว่า 541 กิโลเมตร และมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 60,992 ตารางกิโลเมตร ความลาดชันเฉลี่ย 0.5 ต่อล้าน
ปริมาณน้ำประมาณร้อยละ 70 ได้รับจากแม่น้ำสาขาหลัก 3 สาย ได้แก่ แม่น้ำเจี้ยน (建溪; เจี้ยนซี), แม่น้ำฟู่ถุน (富屯溪; ฟู่ถุนซี) และ แม่น้ำชา (沙溪; ชาซี) แต่เนื่องด้วยภูมิศาสตร์ของฝูเจี้ยนที่เป็นหุบเขา มีแอ่งกระทะในบริเวณตอนเหนือของมณฑลในเขตนครหนานผิง ทำให้เป็นพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเจี้ยนที่เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาของพื้นที่ลุ่มแม่น้ำหมิ่นมีขนาดใหญ่และประกอบด้วยแควสาขามากมาย ขนาดพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเจี้ยนจึงมีสัดส่วนถึงร้อยละ 91 ของพื้นที่ลุ่มแม่น้ำหมิ่นทั้งหมด
เช่นเดียวกับแม่น้ำส่วนใหญ่สายอื่นของฝูเจี้ยน แม่น้ำหมิ่นไหลจากทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑล สู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ลอดทางช่องเขาต่าง ๆ ซึ่งมีปริมาณน้ำที่ระบายออกสู่ทะเลปีละ 57.4 พันล้านลูกบาศก์เมตร คิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของการระบายน้ำทั้งหมดของมณฑลฝูเจี้ยน ซึ่งทำให้มีความสำคัญในระบบการขนส่งทางน้ำของมณฑล อย่างไรก็ตามสำหรับเรือขนาดใหญ่ไม่สามารถใช้แม่น้ำสายนี้เดินเรือได้ในระยะไกลเข้าสู่พื้นที่ภายใน
การตรวจวัดปริมาณการไหลระบายของน้ำ ที่อำเภอหมิ่นโฮ่ว นครฝูโจว วัดได้ 1,750 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาทีโดยเฉลี่ยต่อปี และจนถึงปัจจุบันสถิติการไหลระบายของน้ำสูงสุดที่เคยวัดได้ในค.ศ.1937 ที่ 2670 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที และสถิติต่ำสุดที่ 850 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาทีในค.ศ.1971 โดยน้ำสามในสี่จะระบายออกไปในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน เฉพาะในเดือนมิถุนายนมีปริมาณการไหลระบายถึงร้อยละ 22.6 ของปริมาณการไหลประจำปีทั้งหมด และในเดือนมกราคมมีเพียงร้อยละ 2.8
พื้นที่ชุ่มน้ำ
เขตอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำปากแม่น้ำหมิ่น เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำและพื้นที่นกอพยพหลายชนิดที่รวมตัวอย่างหนาแน่นและเป็นที่อาศัยของนกน้ำหลากสายพันธุ์ เช่น นกยาง นกช้อนหน้าดำ นกอีเสือ และสัตว์น้ำมากมาย ได้แก่ ปลาตีน ปูก้ามดาบ ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 12,500 ไร่ ได้รับการจัดเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติระดับชาติโดยคณะรัฐมนตรีจีนในปี 2546
วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เสภาเป็นวงดนตรีไทยชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๒
มหาวิทยาลัยแมกควอรี
มหาวิทยาลัยแมกควอรี (Macquarie University - อักษรย่อ : MQ) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่ซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1964 และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เป็นผู้นำทางด้านการเรียน การสอน และผลงานวิจัยมหาวิทยาลัยหนึ่งในออสเตรเลีย เป็นมหาวิทยาลัยที่มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 200 อันดับต้นของมหาวิทยาลัยระดับโลก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ มีความสัมพันธ์ในระดับสากล และภาคอุตสาหกรรมอย่างแน่นแฟ้น และยังผลิตนักศึกษาที่ประสบความสำเร็จในจำนวนที่สูงอีกด้วย
วงปี่พาทย์เสภา
ในยุคแรกจะมีผู้ขับเสภาเป็นเรื่องราวต่าง ๆ พร้อมกับขยับกรับให้สอดประสานกับบทจนจบเรื่อง ต่อมาได้มีดนตรีเข้ามาบรรเลงประกอบ แต่จะบรรเลงเฉพาะช่วงที่แสดงอารมณ์ต่าง ๆ ของตัวละคร ภายหลังได้นำบทเสภาบางตอนมาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ ในยุคต่อ ๆ มา การขยับกรับเสภาที่เป็นเรื่องเป็นราวจึงค่อย ๆ หายไป คงเหลือแต่การนำบทเสภามาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ
มหาวิทยาลัยแมกควอรี
มหาวิทยาลัย มีนักศึกษาจากชุมชนที่หลากหลายอยู่ถึง 30,000 คน ในจำนวนนั้นมีนักศึกษานานาชาติ 8,800 คน มาจากกว่า 71 ประเทศ มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ในอุทยานอันสวยงาม ขนาด 126 เฮกตาร์ ซึ่งห่างจาก Sydney Harbour ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเพียง 30 นาทีเท่านั้น
แม่น้ำหมิ่น
พื้นที่ชุ่มน้ำ
เขตอนุรักษ์นี้ตั้งอยู่บนเส้นทางระหว่างตอนเหนือของภูมิภาคเอเชียตะวันออกและออสเตรเลีย และเป็นจุดแวะพักของนกน้ำอพยพมากกว่า 50,000 ตัวในแต่ละปี
วงปี่พาทย์เสภา
วงปี่พาทย์เสภาคล้ายกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง เพียงแต่เอาตะโพนกับกลองทัดออกและใช้กลองสองหน้าเป็นตัวกำกับหน้าทับแทน
รูปแบบในการเล่น
รูปแบบของการบรรเลงมีดังนี้
มหาวิทยาลัยแมกควอรี
North Ryde Campus
ตั้งอยู่ในชุมชน North Ryde อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของ Sydney สามารถเดินทางได้สะดวกทั้งรถไฟ และรถประจำทาง มีสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งด้านบริการและเทคโนโลยีที่ทันสมัยวิทยาเขตอีกแห่งคือ International Campus, Manly สำหรับนักศึกษาที่ต้องการเรียนสาขาวิชา International Business และ Hospitality Management นอกจากนี้ Macquarie University ยังเป็นที่ตั้งของ Research Park ซึ่งได้รับการพัฒนาจากต้นแบบโครงการที่ประสบความสำเร็จ ในอเมริกา อังกฤษ และ สิงคโปร์
มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนปริญญาโทบางหลักสูตรในต่างประเทศ เช่น สิงคโปร์ ฮ่องกง และญี่ปุ่นอีกด้วย ซึ่งนักศึกษาที่จบจากที่นี่จะมีความเป็นเลิศในด้านของงานการวิจัย และนวัตกรรม ที่ได้รับรางวัล และจัดให้อยู่ในอันดับที่สูง มุ่งเน้นความหลากหลายทางวัฒนธรรม และความเป็นสากล
Macquarie University City Campus
ยิ่งไปกว่านั้นที่แคมปัสนี้จะใช้เวลาเดินเพียง 10 นาทีเท่านั้นเพื่อไป The Rocks, The Opera House และ the Sydney Harbour Bridge ในแต่ละปีจะมีทุนการศึกษาทางมหาวิทยาลัยมีทั้งทุนการศึกษา รางวัล และ เงินรางวัลสำหรับนักเรียนปัจจุบันและศิษย์เก่า สำหรับสถานที่ที่รับปริญญาบัตรจะรับที่ North Ryde
หลักสูตรที่เปิดสอน
1. หลักสูตรภาษาอังกฤษ General English, Academic English, Academic Writing, Derect Entry English Program, English for Business and Information Technology, Accounting Preparation Program, Translation and Interpreting Preparation Program, Business Preparation Program, Business Preparation Program for Finance
2. หลักสูตร มหาวิทยาลัย ปริญญาตรี ปริญญาโท และ ปริญญาเอก
คณะที่เปิดสอน
มหาวิทยาลัย แบ่งการสอนเป็น 3สาขาใหญ่ๆ คือ ธุรกิจ เทคโนโลยีและ สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์
ที่พัก
มหาวิทยาลัยมีหอพักสำหรับนักศึกษาที่อยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัย โดยแบ่งออกเป็น
- Residential Colleges เป็นหอพักที่อยู่ในมหาวิทยาลัยใกล้กับแหล่งช้อปปิ้ง ร้านค้า และโรงภาพยนตร์ เป็นหอพักที่มีเฟอร์นิเจอร์พร้อมและรวมอาหาร
- Macquarie Apartments เป็นหอพักที่อยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยใช้เวลาเดินเพียง 5 - 10 นาที มีเฟอร์นิเจอร์พร้อม แต่ไม่รวมอาหาร
- Macquarie University Village เป็นหอพักที่อยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยใช้เวลาเดินประมาณ 5 - 10 นาที เฟอร์นิเจอร์พร้อม แต่ไม่รวมอาหาร
ดรีมส์ ทู (วงดนตรี)
ดรีมส์ ทู (Dreams II) หรือชื่อเต็ม ดรีมส์ ทู อะ ลิตเติ้ล ดรีม โปรเจ็กต์ (Dreams II A Little Dream Project) เป็นวงดนตรีเฉพาะกิจภายใต้สังกัดอาร์เอส โดยการรวมตัวของนักร้องสาว 3 คนของค่ายอาร์เอสคือ เม, ลีเดีย, ฝ้าย ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักก็คือเพลง "ทำไมไม่รับสักที"
ประวัติ
การรวมตัวของศิลปินหญิง "เม - จีระนันท์ กิจประสาน" "ลีเดีย - ศรัณย์รัชต์ วิสุทธิธาดา" "ฝ้าย - ณัฐหทัย แสงเพชร" นักร้องนำจากวง แอมไฟน์ บนงานดนตรีที่ไร้ขีดจำกัด ทำให้งานดนตรีแห่งความฝันภายใต้ชื่อ "Dreams II A Little Dream Project" (ดรีมส์ ทู อะ ลิตเติ้ล ดรีม โปรเจ็กต์) เกิดเป็นความจริง สานต่อความสำเร็จที่ศิลปินรุ่นพี่ "ปาน - ธนพร แวกประยูร" "โฟร์ท - นฤมล จิวังกูร" และ "เปียโน - สุพัณณดา พลับทอง" เคยทำเอาไว้ในอัลบั้ม Dreams (ดรีมส์) เมื่อปีที่แล้ว
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ (Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej) ได้รับอนุมัติจากสมัชชาแห่งชาติของประเทศโปแลนด์เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1997 ได้รับการอนุมัติโดยการลงประชามติแห่งชาติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1997 ถือว่าเป็นกฎหมายพื้นฐานในประเทศโปแลนด์
ภัคจิรา กรรรัตนสูตร
ภัคจิรา กรรรัตนสูตร ชื่อเล่น นาแนน (เกิด 25 กุมภาพันธ์ 2532) นักแสดงและนางแบบชาวไทยจาก จีเอ็มเอ็มทีวี
เข้าสู่วงการ
นาแนน ภัคจิราเข้าสู่วงการด้วยการเข้าประกวดโครงการ Smooth E baby face talent เมื่อปี 2557 โดยเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายหลังจากนั้นในปีเดียวกันได้ร่วมแสดงในละครซีรีส์เรื่อง รูมอะโลน ทาง ช่องวัน ในบท มิน
ต่อมาในปี 2558 ได้เป็นดารารับเชิญในละครเรื่อง กลกิโมโน ทาง ช่อง 3 ในบทนักเคนโดและได้กลับมารับบทมินอีกครั้งใน รูมอะโลน 2 นอกจากนั้นยังได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 แต่ไม่ผ่านเข้ารอบและในปี 2559 ได้ร่วมเป็นดารารับเชิญในละครเรื่อง 4 หล่อขอสืบ
รหัสพันธุกรรม
รหัสพันธุกรรม (genetic code) เป็นชุดของการเก็บข้อมูลทางพันธุกรรมในดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอ และถูกทรานสเลชันเป็นโปรตีน หรือลำดับกรดอะมิโน ในเซลล์ที่มีชีวิต รหัสแต่ละรหัสประกอบไปด้วยลำดับนิวคลีโอไทด์สามตัว ซึ่งกำหนดกรดอะมิโน 1 ตัว แม้จะมีรหัสพันธุกรรมที่เป็นสากล แต่ก็อาจจะมีความแตกต่างกันไปได้บ้าง เช่น รหัสพันธุกรรมในไมโทคอนเดรียของคน ต่างจากรหัสพันธุกรรมที่รู้จักกันทั่วไป
ข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดอาจไม่จำเป็นต้องเก็บในรหัสพันธุกรรม ดีเอ็นเอของสิ่งมีชีวิตทั้งหมดมีลำดับควบคุม (regulatory sequences)  ส่วนที่รวมเข้าด้วยกัน ( intergenic segments) และโครงสร้างโครโมโซม ที่มีผลต่อฟีโนไทป์ แต่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงรหัสที่กำหนดกรดอะมิโน
แอกุกกา (จักรวรรดิเกาหลี)
"เพลงชาติและเพลงสรรเสริญพระบารมีจักรวรรดิเกาหลี" (literally "Korean Empire Aegukga") เป็นเพลงชาติเกาหลีฉบับแรกในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 มีสถานะเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีสำหรับบรรเลงในงานพระราชพิธี รัฐพิธีของราชวงศ์โชซอน
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1901 พระเจ้าโกจงได้ทรงมีพระราชดำริให้จัดตั้งคณะกรรมการว่าด้วยเพลงชาติ หลังจากนั้นอีกหนึ่งปี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1902 ได้รับรองคณะกรรมการชุดดังกล่าว โดยมีวาทยากรชาวเยอรมัน ฟรันซ์ เอ็คแคร์ท ในฐานะผู้ควบคุมวงดุริยางค์ทหาร เป็นผู้เรียงเรียงทำนอง ได้ตีพิมพ์ในเยอรมนี โดยมีเนื้อร้องห้าภาษา (เกาหลี, จีน, เยอรมัน, ฝรั่งเศส, และ อังกฤษ) บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กันยายนปีเดียวกัน ในงานเฉลิมพระชนมพรรษาาของจักรพรรดิโกจง
ในช่วงรัชสมัยของจักรวรรดิอันเป็นรัฐเอกราชในระยะสั้น แต่เพลงนี้ไม่ได้รับความนิยมขับร้องอย่างกว้างขวาง ประกอบกับการที่ญี่ปุ่นบีบบังคับให้ลงนามสนธิสัญญาอึลซา เมื่อ ค.ศ. 1905 เป็นจุดเริ่มต้นของการล่มสลายของจักรรวรรดิ
สำนวนของกษัตริย์นิยม
บทร้องดังกล่าวนี้ประพันธ์ขึ้นในรัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิโกจง
ตำบลแม่เปิน
แม่เปิน เป็นตำบลเพียงแห่งเดียวในอำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการต่าง ๆ ในอำเภอ อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 84 กิโลเมตร
ปัจจุบันตำบลแม่เปินอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแม่เปินซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแม่เปิน ตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่เปินในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538
ประวัติ
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2535 ทางราชการได้แยกหมู่บ้าน 9 หมู่ของตำบลห้วยน้ำหอม ได้แก่ หมู่ที่ 12 บ้านคลองเจริญ, หมู่ที่ 16 บ้านโนนสมบูรณ์, หมู่ที่ 21 บ้านหนองพวา, หมู่ที่ 17 บ้านลานหมาไน, หมู่ที่ 25 บ้านสระสวัสดิ์, หมู่ที่ 24 บ้านตลุกตาสาม, หมู่ที่ 18 บ้านเขาแหลม, หมู่ที่ 19 บ้านพนาสวรรค์, หมู่ที่ 20 บ้านแม่กะสี ออกมาจัดตั้งเป็นหมู่ที่ 1–9 ของตำบลแม่เปินตามลำดับ โดยเรียกชื่อตำบลตามลำน้ำแม่เปินที่ปัจจุบันแห้งขอดตื้นเขินหมดแล้ว
ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ทางราชการได้แยกพื้นที่บางส่วนของกิ่งอำเภอแม่วงก์ อำเภอลาดยาว ออกมาตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่เปิน ขึ้นกับอำเภอลาดยาว และในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 กิ่งอำเภอแม่เปินได้รับยกฐานะเป็นอำเภอตามพระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา ลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ตำบลแม่เปินจึงย้ายมาขึ้นกับกิ่งอำเภอแม่เปินและอำเภอแม่เปินนับแต่นั้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลแม่เปินเป็นตำบลเดียวในเขตอำเภอแม่เปิน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลแม่เปินประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 24 หมู่บ้าน ได้แก่
โคขุนโพนยางคำ
โคขุนโพนยางคำ เป็นเนื้อโคคุณภาพสูงจากหมู่บ้านโพนยางคำ ตำบลโนนหอม อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร โคเป็นโคเนื้อลูกผสมไทย-ฝรั่งเศส โดยมีการตกลงจัดตั้งเป็นสหกรณ์โพนยางคำขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ปัจจุบันได้รับความนิยมอย่างมากทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ แม้จะมีราคาสูงกว่าเนื้อโคปกติก็ตาม
กระบวนการ
โคขุนโพนยางคำมีที่มาจากโคเนื้อลูกผสมไทย-ฝรั่งเศส เกิดจากการผสมเทียมโดยใช้น้ำเชื้อจากพ่อ-แม่พันธุ์โคเนื้อ 3 สายพันธุ์ ได้แก่ พันธุ์ชาโรเลย์ส (Charolais) ถิ่นกำเนิดประเทศฝรั่งเศส เป็นสายพันธุ์หลัก, พันธุ์ซิมเมนทอล (Simmental) ถิ่นกำเนิดประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และพันธุ์ลิมูซีน (Limusin) ถิ่นกำเนิดประเทศฝรั่งเศส
เมื่อขุนโคเสร็จแล้วก็นำมาชำแหละในโรงฆ่ามาตรฐาน แล้วนำไปเก็บบ่มนาน 7 วัน ก่อนจะมีการให้คะแนนไขมันแทรก แล้วตัดแบ่งชิ้นส่วนและกำหนดเรียกชื่อตามแบบฝรั่งเศส 17 ส่วน ใช้มาตรฐานของฝรั่งเศส
ราคา
ในปี พ.ศ. 2554 ราคาเนื้อโคขุนโพนยางคำเกือบสามสิบรายการมีตั้งแต่หนึ่งร้อยถึงหนึ่งพันบาทต่อกิโลกรัม เนื้อที่มีราคาต่ำสุด คือ เนื้อย่าง (5 กิโลกรัม) กิโลกรัมละ 115 บาท ที่มีราคาสูงที่สุด คือ เนื้อสันใน กิโลกรัมละ 1,050 บาท ซึ่งโรงแรมดุสิต โฮเต็ล ในเขตเทศบาลเมืองสกลนคร จำหน่ายสเต๊กในราคาเริ่มต้น 280 บาท และเมนูชาบูเริ่มต้นที่ 350 บาท
ความนิยม
ปัจจุบันโคขุนโพนยางคำได้รับความนิยมทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ตลาดเนื้อโคชำแหละในบรรจุภัณฑ์ส่วนใหญ่อยู่ที่กรุงเทพมหานคร มีตัวแทนจำหน่ายต่างประเทศที่จังหวัดปทุมธานี มีสหกรณ์จำหน่ายในจังหวัดสกลนคร ปัจจุบันสามารถผลิตโคได้ 55 ตัวต่อวัน ชำแหละสัปดาห์ละ 2 วัน จากความสำเร็จของโคขุนโพนยางคำ ทำให้มีการแอบอ้างโดยร้านค้าหลายแห่ง ซึ่งถือเป็นการหลอกลวงผู้บริโภค โคขุนโพนยางคำจริงจะมีป้ายรับรองมาตรฐานของสหกรณ์ติดอยู่หน้าร้าน
อาชีพโคเนื้อในปัจจุบันได้รับความนิยมมากขึ้น และรัฐบาลมีนโยบายสนับสนุน ชาวบ้านผู้เลี้ยงโคขุนคนหนึ่งบอกว่า ตนได้กำไรจากการเลี้ยงโคขุนโพนยางคำปีละกว่า 300,000-350,000 บาท
เส้นเมริเดียนที่ 138
เส้นเมริเดียนที่ 138 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 139
เส้นเมริเดียนที่ 139 อาจหมายถึง:
เนยางาวะ
เนยางาวะ (寝屋川市 (Neyagawa-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 24.70 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 226,285 คน
General somatic efferent fiber
general somatic efferent fiber (GSE) หรือ somatomotor fiber หรือ somatic motor fiber เป็นแอกซอนของเซลล์ประสาทสั่งการซึ่งอยู่ที่ส่วน ventral horn ของเนื้อขาวในไขสันหลัง มันออกจากไขสันหลังผ่านรากหน้า (ventral root) เพื่อส่งอิมพัลส์ประสาทสั่งการไปยังกล้ามเนื้อโครงร่างโดยผ่านแผ่นเชื่อมประสาทสั่งการและกล้ามเนื้อ (neuromuscular junction)
ชนิดย่อยมีดังต่อไปนี้คือ
ส่วนเส้นประสาทสมองมีเซลล์ประสาทสั่งการเฉพาะส่วนของตนเองซึ่งส่งเส้นใยประสาทไปยังกล้ามเนื้อตา (extraocular muscle) และกล้ามเนื้อบางส่วนของลิ้น
เฉลิม ทองตัน
นายเฉลิม (ล่องซี) ทองตัน หรือ "นายหัวลา" หรือ "โกลา" ชื่อเรียกติดปากของชาวภูเก็ต ผู้เป็นปูชนียบุคคลของตระกูล "ทองตัน" ตระกูลใหญ่อีกตระกูลหนึ่งของเมืองภูเก็ต และเป็นบุคคลสำคัญอีกท่านหนึ่งแห่งประวัติศาสตร์เมืองภูเก็ต
ประวัติ
นายเฉลิม ทองตัน เกิดเมื่อวันอังคารที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2467 ปีชวด ณ บ้านเลขที่ 21 ถนนเทพกระษัตรี ตำบลตลาดใหญ่ อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต
ปู่ชื่อ ขุนชนานิเทศ (ตันเซียวเซอะ หรือ เซียวเซอะ แซ่ตัน) ซึ่งได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ "ขุนชนานิเทศ" จากรัชกาลที่ 6 และได้ขอตั้งนามสกุลทองตัน เมื่อปีพ.ศ. 2459 ขณะดำรงตำแหน่ง กำนัน สังกัดกระทรวงมหาดไทย
ย่าชื่อ นางชนานิเทศ (นุ้ย ทองตัน)
บิดาชื่อ ขุนตันติวณิชกรรม (ตันเฉ่งเกียด ทองตัน) เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนชนานิเทศ มีพี่ชายคนโตชื่อ หลวงชนาทรนิเทศ (ตันเฉ่งห้อ ทองตัน) และพี่ชายคนกลางชื่อ ตันเฉ่งกาง ทองตัน
มารดาชื่อ นางตันติวณิชกรรม (ซุ่ยโถ แซ่อ๋อง หรือ ปรางทอง ทองตัน) (เกิดเมื่อเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2539 สิริอายุ 90 ปี)
นายเฉลิม มีพี่น้องร่วมบิดา มารดา ทั้งหมด 14 คน ได้แก่
นายเฉลิมเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในสังคมทั้งในภาคราชการและภาคเอกชนของเมืองภูเก็ต และเคยได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆมากมาย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองภูเก็ตนานถึง 5 สมัย และเป็นเทศมนตรีเทศบาลเมืองภูเก็ตหลายสมัย เป็นนายกสมาคมอุตสาหกรรมเหมืองแร่ นายกสโมสรไลออนส์ภูเก็ต และยังเป็นประธานสมาคมและชมรมต่าง ๆ อีกหลายแห่ง
การศึกษา
จบการศึกษาระดับไฮสคูล จากโรงเรียนเซนต์เซเวีย เกาะปีนัง ประเทศมาเลเซีย ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม สาขาวิศวกรรมเหมืองแร่
ตำแหน่งหน้าที่การงาน
นายเฉลิมได้มีส่วนร่วมช่วยเหลือสนับสนุนทางการศึกษาในพื้นที่รอบนอกที่ได้ไปประกอบการทำเหมืองอยู่ทั้งในเขตอำเภอถลาง และ อำเภอเมือง ช่วงนั้นโรงเรียนประชาบาลยังอยู่ในการดูแลของกระทรวงมหาดไทย และสำหรับในพื้นที่ตามเขตการศึกษาก็เป็นหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนจังหวัดที่จะต้องมีงบสนับสนุน นายเฉลิมมีวิธีการทำงานที่ค่อนข้างจะประหยัด คือเลี่ยงความฟุ่มเฟือยในบางรูปแบบ เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อเป้าหมายที่ตั้งไว้
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2511 นายเฉลิมเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองภูเก็ต (ปัจจุบันเรียกว่า เทศบาลนครภูเก็ต ) หลายสมัย จนกระทั่งรับหน้าที่เป็นเทศมนตรีฝ่ายโยธา มีส่วนร่วมผลักดันในการพัฒนาสะพานหินในระยะหลัง ท่านมีความคิดโดยใช้เครื่องจักรสูบฉีดของเหมืองแร่ และได้สละเครื่องมือต่างๆให้เทศบาลใช้โดยไม่คิดมูลค่า เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย สามารถขยายเนื้อที่ได้กว้างขวางดังที่ปรากฏอยู่ ตีเป็นมูลค่าไม่น้อยกว่าสิบล้านบาทในสมัยนั้น แทนที่จะนำเรือขุดดูดทรายหรือใช้เครื่องมือต่างๆ วิธีการของท่าน ใช้เครื่องมือใช้แล้วของเหมืองแร่ โดยไม่ต้องมีการลงทุน
ช่วงที่นายเฉลิมได้ดำรงตำแหน่งเป็นเทศมนตรีเทศบาลเมืองภูเก็ตอยู่นั้น เป็นช่วงที่รัฐบาลส่วนกลางได้ปกครองโดยคณะปฏิวัติ และเป็นช่วงที่ทางเทศบาลฯเองก็ได้ประสบภาวะวิกฤตเป็นการภายในอยู่ด้วย แต่นายเฉลิมก็ยังได้ฝากผลงานหลายอย่างไว้ เช่น การปรับปรุงสวนสาธารณะ "เขารัง" การทำถนนคอนกรีตหน้าตลาดสด ถนนระนอง และบางส่วนของถนนเยาวราช เป็นต้น จึงนับได้ว่านายเฉลิมได้มีบทบาททางการเมืองท้องถิ่นในภาวะที่บ้านเมืองมีวิกฤตทางการปกครองประเทศอยู่
ในช่วงปีพ.ศ. 2537 - 2542 นายเฉลิมได้สนับสนุนงานเร่งรัดพัฒนาชนบทจังหวัดภูเก็ตต่างๆ เช่น มอบที่ดินให้กับสำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบทจังหวัดภูเก็ต เพื่อใช้ในการก่อสร้างทาง เป็นต้น เพื่อประโยชน์ของส่วนรวมและบ้านเมือง
ผลงานที่ท่านภูมิใจที่สุด ได้แก่ การจัดซื้ออาคาร 2 คูหาให้กับร้านสหกรณ์จังหวัดภูเก็ต ก่อตั้งชมรมลูกเสือชาวบ้านจังหวัดภูเก็ต และก่อตั้งสมาคมฮกเกี้ยนจังหวัดภูเก็ต
การสมรส และครอบครัว
ครอบครัวนายเฉลิม ประกอบไปด้วยสมาชิกในครอบครัว (รุ่นลูกและหลาน) รวม 42 คน
สุสาน
สุสานที่ฝังศพของนายเฉลิม อยู่ที่สุสานควนลิ้มซ้าน (ชื่อทางการ: ควนหงิมสั้น) ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จ.ภูเก็ต ตั้งอยู่ด้านขวาของสุสานของขุนตันติวณิชกรรม ไม่ไกลจากสุสานของต้นตระกูลทองตัน ขุนชนานิเทศ
"นายหัว มากด้วย บารมี
ทอง ธรรมชาติเนื้อดี พิสุทธิ์ค่า
ตัน ธนบรรเจิดจ้า สถิตฟ้านิรันดร์เทอญ"
ประพันธ์โดย นายอำนวย สงวนนาม ผู้ว่าราชการจังหวัด พัทลุง
เส้นเมริเดียนที่ 10
เส้นเมริเดียนที่ 10 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 13
เส้นเมริเดียนที่ 13 อาจหมายถึง:
อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเจ้าสำราญ
อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเจ้าสำราญ (The Deer and the Cauldron) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2556 กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมเรื่องสุดท้ายของ กิมย้ง เรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ นำแสดงโดย หาน ตง, จาง ซินอวี่, จาง เหมิง ออกอากาศทางช่อง เหอหนานทีวี ในจีน แต่ในไทย ละครเรื่องนี้จะออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์