cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ถนนบำรุงเมือง
ถนนบำรุงเมือง เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เชื่อมต่อจากถนนกัลยาณไมตรีบริเวณจุดตัดกับถนนอัษฎางค์ที่แยกสะพานช้างโรงสี ในพื้นที่เขตพระนคร ไปทางทิศตะวันออก เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงวัดราชบพิธกับแขวงศาลเจ้าพ่อเสือ ตัดกับถนนเฟื่องนคร และถนนตะนาว เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงวัดราชบพิธกับแขวงเสาชิงช้าไปจนถึงเสาชิงช้า จากนั้นตัดกับถนนอุณากรรณ เข้าสู่แขวงสำราญราษฎร์ ตัดกับถนนมหาไชยข้ามคลองรอบกรุงเข้าสู่แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ตัดกับถนนบริพัตร ตัดกับถนนวรจักรและถนนจักรพรรดิพงษ์  จากนั้นเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงคลองมหานาคกับแขวงวัดเทพศิรินทร์ ตัดกับถนนยุคล 2 และถนนพลับพลาไชย ไปสิ้นสุดที่แยกกษัตริย์ศึกบริเวณจุดตัดกับถนนกรุงเกษม โดยมีถนนที่ต่อเนื่องต่อไปคือถนนพระรามที่ 1
ประวัติ
ถนนบำรุงเมืองเป็นถนนรุ่นแรกที่ใช้เทคนิคการสร้างตามแบบตะวันตก หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนเจริญกรุงซึ่งเป็นถนนสมัยใหม่ และเป็นที่นิยมใช้สัญจรไปมาของชาวไทยและชาวยุโรป ใน พ.ศ. 2406 รัฐบาลจึงปรับปรุงถนนเสาชิงช้าซึ่งเริ่มต้นจากสะพานช้างโรงสี และเป็นถนนเก่าแก่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยทำเป็นถนนสมัยใหม่มีท่อระบายน้ำและไม่ปล่อยให้หญ้าขึ้นรกรุงรังเหมือนก่อน มีความยาว 29 เส้นเศษ จากนั้นได้พระราชทานนามว่า ถนนบำรุงเมือง ซึ่งเป็นนามที่มีความหมายเกี่ยวกับความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมือง เพราะเมื่อแรกที่สร้างถนนบำรุงเมืองนั้นยังแคบอยู่และไม่ตรง และเมื่อสร้างเสร็จแล้วเจ้าของที่ดินริมถนนได้สร้างตึกแถว ห้องแถว และร้านค้า 2 ชั้น ถนนบำรุงเมืองเป็นถนนสายสำคัญที่มีคนสัญจรไปมามาก ซึ่งอาคารร้านค้าต่าง ๆ เหล่านี้ต่างก็ได้รับอิทธิพลมาจากสถาปัตยกรรมของอาคารในสิงคโปร์ คือ จีน-โปรตุเกส มีทางเดินด้านหน้าที่มีหลังคาคลุมถึงกันโดยตลอด คือ อาเขด
ลักษณะพิเศษอีกประการหนึ่งของถนนบำรุงเมือง คือ ถนนช่วงตั้งแต่สี่กั๊กเสาชิงช้าจนถึงแยกเสาชิงช้า รวมถึงฝั่งถึงแยกสำราญราษฎร์ เป็นช่วงที่ไม่มีบาทวิถีอย่างถนนอื่น ๆ ทั่วไป เนื่องจากเจ้าของอาคารต่าง ๆ ที่อยู่ริมถนนรู้สึกว่าอาคารร้านค้าของตนนั้นคับแคบไปจึงได้มีการขยายพื้นที่ออกไปยังหน้าถนนและทำให้สามารถเดินทะลุถึงกันได้ตลอด ถนนบำรุงเมืองในช่วงนี้จึงไม่มีบาทวิถีเพราะไปอยู่ในตัวอาคาร แต่ภายหลังเจ้าของอาคารแต่ละหลังก็ได้ซ่อมแซมกลายเป็นปิดกั้นหมด ไม่สามารถเดินทะลุได้อย่างแต่ก่อน
วัดด่านสำโรง
วัดด่านสำโรง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านแบริ่ง 16 ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
พระปิดตาหลวงปู่แย้ม วัดด่านสำโรง ถือเป็นพระปิดตาที่โด่งดังมากมาตั้งแต่อดีตและยังคงได้รับความนิยมในแวดวงนักสะสมพระเครื่อง ดัวยพุทธคุณที่เข้มขลังเป็นที่ปรากฏ โดยเฉพาะด้านเมตตามหานิยม
ประวัติ
แต่เดิมเมืองสมุทรปราการร้างไปเนื่องจากภัยสงคราม เดิมบริเวณนี้เป็นป่าสำโรง ชาวบ้านประกอบอาชีพทำนาจนเจริญเป็นหมู่บ้านใหญ่ชื่อว่าหมู่บ้านสำโรงหรือตำบลสำโรง แล้วชาวบ้านได้บูรณะวัด โดยวัดด่านสำโรงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2320 ในสมัยกรุงธนบุรีตอนปลาย ทางราชการได้เคยมาตั้งด่านเก็บภาษีที่บริเวณใกล้วัด จึงเรียกนามบ้านรวมถึงวัดว่า ด่านสำโรง คาดว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2320 เมื่อครั้งตั้งวัด
พัก โบ-ก็อม
พัก โบ-ก็อม (박보검; เกิด 16 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับการยอมรับจากบทบาทการแสดงที่หลากหลายในภาพยนตร์และโทรทัศน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งทนายความโรคจิตในเรื่อง เฮลโลมอนสเตอร์ (2015), ผู้เล่นหมากล้อมอัจฉริยะในเรื่อง ย้อนรอยรัก 1988 (2015–2016) และเจ้าชายฮโยมยอง มกุฎราชกุมาร แห่งโชซอนในละครรัก-ประวัติศาสตร์เรื่อง รักเราพระจันทร์เป็นใจ (2016), ชายผู้รักอิสระที่ตกหลุมรักหญิงสูงวัยในเรื่อง หัวใจพบรัก (2018) และนายแบบที่เอาชนะความยากลำบากต่าง ๆ เพื่อเป็นนักแสดงที่ประสบความสำเร็จในเรื่อง เส้นทางดาว (2020)
เขามีผลงานการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์เมื่อ ค.ศ. 2011 เรื่อง พยานมืดปมมรณะ และได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีกับความหลากหลายบทบาทของเขาในละครโทรทัศน์หลาย ๆ เรื่อง เช่น อี ยุน-ฮู ในละครเรื่อง จังหวะรัก หัวใจดนตรี (2014) เขายังเป็นพิธีกรในรายการ มิวสิกแบงก์ ร่วมกับแพ จู-ฮย็อนทางช่องเคบีเอส 2
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – จักรยานทางไกล บุคคลหญิง
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 10 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1984
การคัดเลือก
* โควต้าลดลงหนึ่งรายการเพื่อรองรับผู้คัดเลือกรายบุคคล
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (มิวนิก)
โอลึมพีอาชตาดีอ็อน (Olympiastadion) คือสนามกีฬาในประเทศเยอรมนี อยู่ทางตอนเหนือของเมืองมิวนิก สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972และฟุตบอลโลก 1974 ที่เยอรมนีตะวันตกเป็นเจ้าภาพ ออกแบบโดยสถาปนิกกึนเทอร์ เบนิช และวิศวกรไฟร อ็อทโท ปัจจุบันยังใช้เป็นสถานที่จัดงานแข่งกีฬา งานแสดงคอนเสิร์ต และกิจกรรมกีฬาต่าง ๆ สำหรับชาวมิวนิกและนักท่องเที่ยวทั่วไป
ถนนตีทอง
ถนนตีทอง เป็นถนนในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนบำรุงเมือง (แยกเสาชิงช้า) ท้องที่แขวงวัดราชบพิธ ไปทางทิศใต้ ข้ามคลองหลอดวัดราชบพิธเข้าสู่ท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ ไปจนถึงถนนเจริญกรุง (แยกเฉลิมกรุง)
ถนนตีทองสร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นถนนสายสั้น ๆ เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนบำรุงเมือง ซึ่งเป็นถนนที่สร้างในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถนนสายนี้ตัดผ่านย่านของชุมชนที่มีอาชีพทำทองคำเปลว จึงเรียกว่า "ถนนตีทอง" โดยบรรพบุรุษของชาวชุมชนนั้นเป็นชาวลาวที่อพยพมาจากเวียงจันทร์และหลวงพระบาง ตั้งแต่ยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์
ริเวนเดลล์
ริเวนเดลล์ (Rivendell) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อในภาษาซินดารินเรียกว่า อิมลาดริส (Imladris) ซึ่งมีความหมายว่า 'หุบเขาลึก' บางครั้งถูกเอ่ยถึงด้วยชื่อ คฤหาสน์ลาสต์โฮมลี่เฮ้าส์ ในหุบเขาฟากตะวันตกของเทือกเขามิสตี้  อาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์กึ่งมนุษย์ชื่อว่า เอลรอนด์ ตั้งแต่ยุคที่สองของโลกอาร์ดา  (ประมาณ 4-5 พันปี ก่อนเหตุการณ์ในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์)
ริเวนเดลล์ตั้งอยู่เชิงเขาทางฟากตะวันตกของฮิธายเกลียร์ หรือเทือกเขามิสตี้ ใกล้กับโตรกแคบของแม่น้ำบรุยเนน ซ่อนตัวมิดชิดอยู่ในหุบเขา เส้นทางเข้าออกสำคัญของอาณาจักรนี้คือทางข้ามแม่น้ำบริเวณที่เรียกว่า ฟอร์ดบรุยเนน ภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างเย็น มีช่วงฤดูร้อนที่อบอุ่นและหิมะเล็กน้อยในฤดูหนาว
อาณาจักรริเวนเดลล์ก่อตั้งขึ้นในปีที่ 1697 ของยุคที่สอง ในระหว่างสงครามเมืองเอเรกิออน เมื่อกองทัพจากลินดอนที่กิล-กาลัดส่งมาช่วยเอเรกิออน นำทัพโดยเอลรอนด์ ต้องพาผู้ลี้ภัยที่หนีออกมาจากนครเอเรกิออนถอยขึ้นไปทางเหนือ ทัพของเซารอนปิดล้อมริเวนเดลล์อยู่ถึงสามปี จนกระทั่งกิล-กาลัดและทัพจากนูเมนอร์ส่งมาช่วย ทัพจากริเวนเดลล์ยกออกตีกระหนาบจนสามารถเอาชนะเซารอนในการศึกครั้งนั้นได้  ริเวนเดลล์ถูกทัพของวิชคิงปิดล้อมอีกครั้งในราวศตวรรษที่ 14 ของยุคที่สาม และสามารถขับไล่ทัพของวิชคิงไปได้เมื่อได้รับกำลังเสริมมาจากลอธลอริเอน
ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ มาแวะพักที่ริเวนเดลล์นี้พร้อมกับพวกคนแคระ ในระหว่างการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่ และยังแวะพักในขากลับระหว่างเดินทางกลับไชร์พร้อมกับแกนดัล์ฟ
ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ กับผองเพื่อนฮอบบิทของเขา เดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับอารากอร์น และได้ใช้เวลาพักฟื้นอยู่ที่นี่หลายเดือน  ที่นี้ยังเป็นที่ชุมนุมเผ่าพันธุ์ต่างๆ ที่ยังเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ คือพวกเอลฟ์ มนุษย์ และคนแคระ  ในที่ประชุมของเอลรอนด์ เผ่าพันธุ์ทั้งหลายได้ลงมติให้นำแหวนเอกไปทำลายเสียที่เมาท์ดูม  โดย โฟรโด เป็นผู้รับอาสาทำหน้าที่นี้   เอลรอนด์ได้เลือกตัวแทนแต่ละเผ่าพันธุ์เข้าร่วมในคณะพันธมิตรแห่งแหวน เพื่อปฏิบัติภารกิจนี้
ครอบครัวของเอลรอนด์ทุกคนพำนักอยู่ที่ริเวนเดลล์ ได้แก่ เคเลบรีอัน ภรรยาของเขา เอลลาดาน และ เอลโรเฮียร์ บุตรชายฝาแฝด และธิดาคนสุดท้องคือ อาร์เวน นอกจากนี้เอลรอนด์ยังเลี้ยงดูทายาทวงศ์กษัตริย์มนุษย์ คือ อารากอร์น ในฐานะบุตรบุญธรรมของตนด้วย  แต่เคเลบรีอันได้รับบาดเจ็บในระหว่างเดินทางข้ามเทือกเขามิสตี้ครั้งหนึ่งแล้วถูกพวกออร์คซุ่มโจมตี นางจึงเดินทางไปรักษาตัวที่แผ่นดินอมตะ  ในระหว่างยุคสงครามแหวน เคเลบรีอันจึงมิได้อยู่ที่ริเวนเดลล์แล้ว
ในช่วงต้นของยุคที่สี่ หลังจากอาร์เวนได้อภิเษกกับอารากอร์น ขึ้นเป็นราชา-ราชินีของอาณาจักรกอนดอร์แล้ว  เอลรอนด์เดินทางออกจากริเวนเดลล์เพื่อกลับไปยังแผ่นดินตะวันตก คงเหลือแต่เพียงเอลลาดานและเอลโรเฮียร์พำนักอยู่ที่นี่ ต่อมา เคเลบอร์น ได้ละลอธลอริเอนและมาสมทบกับพวกเขาที่นี่  แต่ไม่มีบันทึกใดระบุว่า สุดท้ายแล้วพวกเอลฟ์อพยพออกจากริเวนเดลล์ไปจนหมดสิ้นเมื่อใด
วงจรเชิงผสม
วงจรเชิงผสม (Combinational Curcuit) หรือวงจรไร้ความจำ เกิดจากการต่อลอจิกเกตเข้าด้วยกันโดยไม่มีการต่อกลับ (feed back) ของสาย ทำให้สำหรับทุก ๆ อินพุตชุดใดชุดหนึ่ง จะมีเอาต์พุตเพียงชุดเดียวเท่านั้น ในระบบวงจรดิจิตอลนั้นโดยทั่ว ๆ ไปแล้ว วงจรเชิงผสมมักใช้ทำ หน่วยคำนวณและตรรกะ เช่น วงจรบวก วงจรลบ วงจรเปรียบเทียบ ฯลฯ หรือใช้ในการออกแบบเป็นส่วนหนึ่งของวงจรเชิงลำดับ หรือ ส่วนข้อมูล (Data Path)
การบรรยายวงจรเชิงผสม
การบรรยายวงจรเชิงผสม (Combinational logic representation) สามารถบรรยายวงจรเชิงผสมหนึ่ง ๆ ได้โดยใช้
การออกแบบวงจรเชิงผสม
การออกแบบวงจรเชิงผสมจะใช้หลักการพีชคณิตแบบบูล ที่ว่า สำหรับทุกๆฟังก์ชันลอจิกใด ๆ จะสามารถเขียนอยู่ในรูปซึ่งใช้แค่ ตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not เพียงแค่สามตัวได้เสมอ เพื่อแปลงทุกค่าความจริงของอินพุตและเอาต์พุต ให้เป็นสมการบูลลีน ซึ่งมีตัวดำเนินการพื้นฐาน and or not ทั้งหมด โดยเราสามารถออกแบบวงจรเชิงผสมได้ตามขั้นตอนดังนี้
อำเภอมะละกากลาง
อำเภอมะละกากลาง (Daerah Melaka Tengah) เป็นอำเภอในรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย โดยเป็นที่ตั้งของมะละกาซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ ในอำเภอนี้มีสถานที่ท่องเที่ยวกับสถานที่ทางประวัติศาสตร์เป็นจำนวนมาก
รัฐบาล
อำเภอมะละกากลางมีการปกครองโดยสองเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ได้แก่สภานครประวัติศาสตร์มะละกา (Majlis Bandaraya Melaka Bersejarah) กับสภาเทศบาลฮังตัวะฮ์จายา (Majlis Perbandaran Hang Tuah Jaya)
เขตการปกครอง
อำเภอมะละกากลางแบ่งออกเป็น 29 ตำบล 44 เมือง และ 95 หมู่บ้าน
ใน 29 มูกิม ได้แก่:
ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์
ศิรินทิพย์ หาญประดิษฐ์ (โรส) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 เป็น นักร้อง นักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1-3 จากโรงเรียนอาเวมารีอา อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียน Emmaus ในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง ระดับประถมศึกษาปีที่ 5 จาก ICS (International Christian School) เขตปกครองพิเศษฮ่องกง ระดับประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนสวนนันทวัน ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนคริสต์ธรรมศึกษา กรุงเทพมหานคร ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 – 6 จากโรงเรียนสายน้ำผึ้ง (ศิลป์ภาษาฝรั่งเศส) และปริญญาตรี เอกภาษาอังกฤษ (ย้ายเอกมาจากเอกจีน) คณะมนุษยศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เมื่อปี 2545-2550
รางวัล
โรสได้รับรางวัลร้องเพลงรางวัลประกวดชนะเลิศ การประกวดร้องเพลงภาษาฝรั่งเศสประจำปีที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น (St. John) จากสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ในตอนมัธยมปลาย และเคยได้รับรางวัลสีสันอวอร์ดสครั้งที่ 17 ในสาขาศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม Time Machine ปี 2548 นอกจากนั้นโรสยังทำหน้าที่เป็นคอรัสและไกด์เพลงให้กับศิลปินคนอื่นๆ ในวงการดนตรีอีกมากมาย และโรสยังสามรถเล่นกีตาร์ เปียโน เบส และกลอง - รางวัลศิลปินหญิงยอดเยี่ยมสุดซี๊ด ประจำปี 2015 (Seed award ครั้งที่ 10)
คอนเสิร์ต
Rose More Feel Concert : เสาร์ที่ 17 มีนาคม 2555
ภูลังกา
ภูลังกาอาจหมายถึง
อินโดเนซียาปูซากา
"อินโดเนซียาปูซากา" (Indonesia Pusaka; ) เป็นเพลงสรรเสริญประเทศ ประพันธ์โดยอิซมาอิล มาร์ซูกี โดยปกติจะนำไปเล่นเพลงในงานเฉลิมฉลองวันประกาศอิสรภาพของชาวอินโดนีเซีย
คานางาวะ
คานางาวะ หรือ คานากาวะ (神奈川 Kanagawa) สามารถหมายถึง
รายชื่อยุทโธปกรณ์ของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
นี่คือรายชื่อของยุทโธปกรณ์บางส่วนที่ใช้โดยรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) รายชื่อนี้ไม่รวมถึงอุปกรณ์ที่ใช้โดยฝ่ายค้านซีเรีย
ไซตามะ
ไซตามะ อาจหมายถึง
ราชอาณาจักรอิตาลี (ยุคกลาง)
ราชอาณาจักรอิตาลี (Regnum Italiae หรือ Regnum Italicum) เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นโดยชนลอมบาร์ดผู้เข้ามารุกรานคาบสมุทรอิตาลีหลังจากที่ราชอาณาจักรออสโตรกอธถูกทำลายในปี ค.ศ. 568 อาณาจักรลอมบาร์ดเป็นอาณาจักรที่มีความมั่นคงกว่าราชอาณาจักรออสโตรกอธก่อนหน้านั้น แต่ในปี ค.ศ. 774 ชนแฟรงค์ที่นำโดยชาร์เลอมาญก็เข้ามารุกรานโดยอ้างว่าเพื่อเป็นการป้องกันสถาบันพระสันตะปาปาและได้รับชัยชนะต่ออาณาจักรลอมบาร์ด ชนแฟรงค์รักษาบริเวณอิตาลี-ลอมบาร์ดแยกจากจักรวรรดิของตนเอง แต่อาณาจักรลอมบาร์ดก็ประสบกับการแบ่งแยกเขตแดน สงครามกลางเมือง และวิกฤติการณ์สืบราชบัลลังก์เช่นเดียวกับที่จักรวรรดิคาโรแล็งเชียงต้องประสบมาจนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่ออาณาจักรอิตาลีได้รับอิสรภาพแต่ก็ยังเป็นอาณาจักรที่ปกครองแบบกระจายอำนาจ ในปี ค.ศ. 951 สมเด็จพระจักรพรรดิออตโตที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เยอรมนีอยู่แล้วก็อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิตาลี ราชบัลลังก์อิตาลีและเยอรมนีรวมกันกลายเป็นพื้นฐานของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ รัฐบาลกลางในอิตาลีสูญหายไปอย่างรวดเร็วในยุคกลางตอนกลาง (High Middle Ages) แต่ปรัชญาของความเป็นอาณาจักรยังมีอยู่ เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาความคิดนี้ก็เป็นเพียงความคิดที่ไม่มีมูลและในสัญญาสงบศึกเวสต์เฟเลีย (Peace of Westphalia) (ค.ศ. 1648) ความคิดเรื่องอาณาจักรก็หายไปทั้งทางปรัชญาและทางกฎหมาย แต่อาจจะยังหลงเหลืออยู่เพียงในนามมาจนเมื่อจักรวรรดิถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 ซึ่งเมื่อถึงเวลานั้นจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็ได้ก่อตั้งราชอาณาจักรของพระองค์เองขึ้น “ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)” (Regno d'Italia) ที่ไม่มีส่วนใดที่หลงเหลือมาจากอาณาจักรในยุคกลาง
เกอวันท์เฮาส์
เกอวันท์เฮาส์ (Gewandhaus) เป็นห้องจัดแสดงคอนเสิร์ตที่มีความสำคัญแห่งหนึ่งของไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดแสดงคอนเสิร์ตของวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์อีกด้วย ปัจจุบันเกอวันท์เฮาส์เมืองไลพ์ซิช ตั้งอยู่ ณ ลานจัตุรัสเอากุสตุส อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันสร้างขึ้นเพื่อทดแทนหลังเก่าที่ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ข้อมูลทั่วไป
อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้รับการออกแบบโดยรูด็อล์ฟ สโกดา สถาปนิก ภายใต้การดูแลของควร์ท มาซัวร์ ผู้อำนวยการเกอวันท์เฮาส์ ณ ขณะนั้น โดยอาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นบนพื้นที่ซึ่งเดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปประยุกต์ ไลพ์ซิช ใช้เวลาก่อสร้างนานกว่า 57 เดือน
บริเวณห้องโถงเม็นเดิลส์โซนหรือห้องโถงใหญ่ด้านหน้า มีจุดเด่นที่ฝ้าเพดานเล่นระดับ 4 ระดับ สูงเท่าอาคาร 3 ชั้น ตกแต่งด้วยภาพเขียน "บทเพลงแห่งชีวิต" โดยผลงานของซีคฮาร์ท กิลเลอ (Sighard Gille) ศิลปินชาวเมืองไลพ์ซิช โดยฝ้าเพดานนี้ออกแบบตามศิลปะภาพปูนเปียก (fresco) มีพื้นที่ทั้งสิ้น 712 ตารางเมตร ซึ่งถือได้ว่าเป็นฝ้าเพดานแบบปูนเปียกที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปทีเดียว ภาพวาดบนฝ้าเพดานนี้สามารถมองเห็นได้จากภายนอกอาคารผ่านผนังกระจกของตัวอาคาร
ภายในห้องโถงเม็นเดิลส์โซน นอกจากจัดแบ่งเป็นห้องจำหน่ายบัตรเข้าชมและร้านจำหน่ายของที่ระลึกแล้ว ยังมีส่วนจัดแสดงหุ่นปั้นของเม็นเดิลส์โซน โดยฝีมือของโย ยัสทรัม ใน ค.ศ. 1928 และหุ่นปั้นของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน โดยฝีมือของมัคส์ คลิงเงอร์ ในค.ศ. 2003 รวมถึงมุมชูมัน พื้นที่สำหรับสมาชิกเกอวันท์เฮาส์ที่จะได้รับสิทธิพิเศษในการรับฟังบทเพลงตัวอย่างและคำกล่าวแนะนำการแสดงอีกด้วย
ประวัติ
ในช่วงแรกของการแสดงดนตรีออร์เคสตรา ณ เมืองไลพ์ซิช เริ่มต้นใน ปี ค.ศ. โดยจัดแสดง ณ โรงแรมทรีสวอนส์เป็นเวลากว่า 37 ปี จึงได้มาจัดแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์ เนื่องจากข้อจำกัดของสถานที่อันคับแคบของโรงแรมดังกล่าว จึงเป็นจุดเริ่มต้นของชื่อวงดนตรี
เกอวันท์เฮาส์เมืองไลพ์ซิช หลังปัจจุบันเป็นอาคารรุ่นที่สามที่ได้ใช้ชื่อนี้ โดยอาคารเกอวันท์เฮาส์หลังแรกได้สร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1781 โดยโยฮัน คาร์ล ฟรีดริช เดาเทอ (Johann Carl Friedrich Dauthe) เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบอาคารหลังดังกล่าว เดิมเป็นอาคารค้าขายเสื้อผ้า ต่อมาได้ถูกดัดแปลงบริเวณชั้นบนของอาคารเป็นห้องจัดแสดงดนตรีออร์เคสตราขนาด 500 ที่นั่ง
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การแสดงดนตรีต้องย้ายไปจัดแสดง ณ หอประชุมสภาเมืองไลพ์ซิชเป็นการชั่วคราว จนกระทั่งได้มีการประกวดแบบและสร้างอาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันขึ้น และเปิดใช้งานครั้งแรกในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1981
ตามบันทึกของเกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิช ระบุว่า ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 กระทั่ง ค.ศ. 2005 เกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้มีโอกาสต้อนรับผู้เข้าฟังดนตรี ณ สถานที่นี้แล้วมากกว่า 10 ล้านคน
ตำบลออสพอส
ออสพอส เป็นตำบลในอำเภอเซเด เทศมณฑลเอฆลีด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 7 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 4,116 คนใน 922 ครัวเรือน
แฟร์กราวด์
"แฟร์กราวด์" (Fairground) เป็นซิงเกิลของวงซิมพลีเรด แต่งโดยมิค ฮัคนอลล์ อยู่ในอัลบั้ม ไลฟ์ ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวของวงที่ขึ้นสู่อันดับ 1 ของ UK Singles Chart นานกว่า 4 สัปดาห์ และอยู่ในชาร์ต Top 40 นานกว่า 14 สัปดาห์ นอกจากนี้ยังขึ้นสู่อันดับ 1 ในไอร์แลนด์และติดอันดับหนึ่งในสิบของชาร์ตเพลงในอิตาลี ออสเตรียและเนเธอร์แลนด์
เฮอร์เบิร์ต แฮดด็อก
เฮอร์เบิร์ต เจมส์ แฮดด็อก (Herbert James Haddock) ซีบี (27 มกราคม ค.ศ. 1861 – 4 ตุลาคม ค.ศ. 1946) เป็นนายทหารเรือสำรองและกัปตันเรือชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะกัปตันเรืออาร์เอ็มเอส โอลิมปิก (RMS Olympic) ในช่วงที่เรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) กำลังอับปางเมื่อปี ค.ศ. 1912
เขาเป็นกัปตันคนแรกของเรือไททานิก ซึ่งทำหน้าที่ดูแลเรือในเบลฟาสต์และเตรียมลูกเรือเพื่อจัดส่งเรือไททานิกไปยังเซาแทมป์ตันระหว่างวันที่ 25–31 มีนาคม ค.ศ. 1912
ในปี ค.ศ. 1911 หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ (The New York Times) กล่าวถึงแฮดด็อกว่าเป็น "กัปตันเรือเพียงคนเดียวที่ไว้จอนแบบยุควิกตอเรียตอนกลางโดยไม่มีเคราหรือหนวด"
วัยเยาว์
แฮดด็อกเกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1861 เป็นบุตรของเฮอร์เบิร์ต เจมส์ แฮดด็อก (ค.ศ. 1825) ในเมืองรักบี, วอริกเชอร์ เขาเข้ารับราชการในราชนาวี (Royal Navy) โดยได้รับยศร้อยโท บนเรือหลวงเอดินเบอระ (HMS Edinburgh) และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์บาธชั้นสหาย (Most Honourable Order of the Bath) ในปี ค.ศ. 1902
ไวต์สตาร์ไลน์
หลังจากรับราชการทหารเรือ แฮดด็อกได้ร่วมงานกับสายการเดินเรือไวต์สตาร์ (White Star Line) ซึ่งเขาได้บัญชาการเรือเดินสมุทรหลายลำ เช่น อาร์เอ็มเอส บริแทนนิก (RMS Britannic), อาร์เอ็มเอส เจอร์แมนิก (SS Germanic), อาร์เอ็มเอส เซดริก (RMS Cedric) และอาร์เอ็มเอส โอเชียนิก (RMS Oceanic)
แฮดด็อกยังได้เป็นผู้บัญชาการคนแรกของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก (RMS Titanic) เขาเซ็นสัญญาเป็นผู้บัญชาการของเธอที่เซาแทมป์ตันเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1912 จากนั้นเดินทางไปยังเบลฟาสต์เพื่อดูแลลูกเรือที่รวมตัวกันที่นั่นสำหรับการส่งเรือไปยังเซาแทมป์ตัน ต่อมาเขามอบงานนี้ให้กับเอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ (Edward J. Smith) ในวันที่ 31 มีนาคม จากนั้นเขากลับไปเซาแทมป์ตันเพื่อไปบัญชาการเรือลำก่อนหน้าของสมิธ นั่นคืออาร์เอ็มเอส โอลิมปิก (RMS Olympic) ในวันที่ 3 เมษายน เขาเริ่มบัญชาการการเดินทางไป-กลับ ระหว่างเซาแทมป์ตันกับนครนิวยอร์กครั้ง 10 ของเรือโอลิมปิก และมาถึงนิวยอร์กในวันที่ 10 เมษายน ซึ่งเป็นวันที่เรือไททานิกออกจากเซาแทมป์ตันในการเดินทางเที่ยวแรก
ในช่วงเวลาที่เรือไททานิกกำลังอับปาง แฮดด็อกกำลังแล่นเรือโอลิมปิกจากนิวยอร์กไปยังเซาแธมป์ตัน ซึ่งอยู่ห่างจากไททานิกประมาณ 500 nmi ทางตะวันตกโดยทางใต้ (west by south) ในเวลา 22:50 น. ของวันที่ 14 เมษายน แฮดด็อกได้รับโทรเลขขอความช่วยเหลือของไททานิกจาก เออร์เนสต์ เจมส์ มัวร์ (Ernest James Moore) เจ้าหน้าที่ห้องวิทยุสื่อสาร หลังจากได้รับสัญญาณ CQD จากไททานิก แฮ็ดด็อคคำนวณเส้นทางใหม่และรีบมุ่งตรงไปหาเธอ นอกจากนี้เขายังสั่งให้เร่งเครื่องยนต์ของเรือเต็มกำลัง เวลาประมาณ 04:00 น. ของวันที่ 15 เมษายน ขณะอยู่ห่างจากเรือไททานิกประมาณ 100 nmi แฮดด็อกได้รับข้อความจากกัปตันอาเธอร์ รอสตรอน (Authur Rostron) แห่งเรืออาร์เอ็มเอส คาร์พาเธีย (RMS Carpathia) ซึ่งอธิบายว่า"เรือของตนได้มาช่วยเหลือผู้รอดชีวิตของไททานิกทั้งหมดแล้ว และเรือไททานิกได้อับปางไปแล้วเมื่อเวลาประมาณ 02:20 น." รอสตรอนได้ขอให้ส่งต่อข้อความไปยังไวต์สตาร์ไลน์ และคิวนาร์ดไลน์ เขาบอกว่าเขากำลังจะกลับไปที่ท่าเรือนิวยอร์ก และแนะนำให้เรือลำอื่น ๆ กระทำเช่นเดียวกัน ต่อจากนั้นห้องวิทยุสื่อสารบนเรือโอลิมปิก ได้ทำหน้าที่เป็นห้องเคลียร์สำหรับข้อความทางวิทยุ
ในการไต่สวนโดยวุฒิสภาสหรัฐเกี่ยวกับการอับปางของเรือไททานิก แฮดด็อกได้รับการสัมภาษณ์โดยวิลเลียม อัลเดน สมิธ (William Alden Smith) สมาชิกวุฒิสภา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1912 7 สัปดาห์หลังจากไททานิกอับปาง แฮดด็อกที่กำลังแล่นเรืออยู่ในตอนกลางคืนเกือบจะทำให้เรือโอลิมปิกเกยตื้นบนโขดหินใกล้กับแลนด์สเอนด์ โชคดีที่เจ้าหน้าที่สังเกตการณ์บนเสากระโดงเรือมองเห็นคลื่นที่ฐานของหินได้ทันเวลาและสามารถเลี่ยงได้ทัน สาเหตุเกิดจากการเดินเรือที่ผิดพลาด และแฮ็ดด็อคก็อยู่ภายใต้การสังเกตการณ์อย่างเข้มงวดสำหรับการเดินทางอีก 2–3 ครั้งถัดไปของเขา
ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1912 ไวต์สตาร์นำเรือโอลิมปิกออกจากการให้บริการและส่งเธอไปยังผู้สร้างของเธอที่เบลฟาสต์เพื่อแก้ไขเรือหลังจากได้รับบทเรียนจากการอับปางของเรือไททานิกเมื่อ 6 เดือนก่อน และเพิ่มความปลอดภัยของเรือ การปรับปรุงนี้ดำเนินไปจนถึงกลางปี 1913 และในขณะที่เรือโอลิมปิก จอดทิ้งไว้ แฮดด็อกก็ถูกย้ายไปบัญชาการเรือของไวต์สตาร์ลำอื่น
สงครามโลกครั้งที่ 1
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 เริ่มต้นขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1914 แฮดด็อกก็กลับมาบัญชาการเรือโอลิมปิกอีกครั้ง และพยายามจะช่วยเหลือเรือรบเอชเอ็มเอส ออดาเซียส (HMS Audacious) หลังจากชนกับทุ่นระเบิดของเยอรมันที่นอกชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์ หลังจากการช่วยเหลือเรือหลวงออดาเซียส เรือโอลิมปิกก็ถูกปลดออกจากการให้บริการผู้โดยสารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1914 และถูกดัดแปลงเป็นเรือลำเลียงพล จากนั้นกรมทหารเรือ (Admiralty) ได้มอบหมายให้แฮดด็อกไปบัญชาการกองเรือรบปลอมซึ่งประจำการอยู่ที่เบลฟาสต์ ในปี ค.ศ. 1915 ฮาโรลด์ แซนเดอร์สัน (Harold Sanderson) ประธานบริษัทอินเตอร์เนชั่นแนล เมอร์แคนไทล์ มารีน (International Mercantile Marine) พยายามจะมอบหมายให้แฮดด็อกไปบัญชาการเรือเอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก (HMHS Britannic) อย่างไรก็ตาม กรมทหารเรือปฏิเสธที่จะปลดแฮดด็อกออกจากเบลฟาสต์ และในปี ค.ศ. 1916 แฮดด็อกก็ได้ลาออกจากไวต์สตาร์ไลน์
ตั้งแต่วันที่ 5–14 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 แฮดด็อกออกเดินทางจากลิเวอร์พูลไปยังนครนิวยอร์กในฐานะผู้โดยสารบนเรือเอสเอส เซนต์พอล (SS Saint Paul) 6 เดือนก่อนที่เธอจะเกณฑ์ไปเข้าร่วมสงคราม จากรายการการเดินทางพบว่าการเดินทางของแฮดด็อกได้รับทุนจากรมทหารเรือ และระบุว่าปลายทางสุดท้ายของเขาคือ นิวพอร์ตนิวส์ เวอร์จิเนีย ต่อมาในปีนั้นเขาได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งที่สองโดยมาถึงนิวยอร์กในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1917 ในฐานะผู้โดยสารบนเรืออาร์เอ็มเอส เอเดรียติก (RMS Adriatic) โดยเขามีชื่ออยู่ในรายการผู้โดยสารว่า "เจ้าหน้าที่ทหารเรือ" และปลายทางสุดท้ายอยู่ที่ เมืองนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย ค่าเดินทางของเขาในการเดินทางครั้งนี้ได้รับจากไวต์สตาร์ไลน์ ซึ่งเป็นนายจ้างเก่าของเขา แต่ไม่ทราบวัตถุประสงค์ของการเดินทางทั้งสองครั้งนี้
หลังสงคราม
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง แฮดด็อกยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยกองหนุนกองหนุนกองทัพเรือต่อพระเจ้าจอร์จที่ 5 จนถึงปี 1919 ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1919 ชื่อของกัปตันเฮอร์เบิร์ต เจ. แฮดด็อก ถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อเกษียณของกองพลสำรองราชนาวี (Royal Naval Reserve) ไม่คาดคิดว่าแฮดด็อกซึ่งมีอายุครบ 60 ปี ซึ่งเป็นอายุเกษียณบังคับสำหรับเจ้าหน้าที่ของไวต์สตาร์ จะกลับมาทำงานที่ไวท์สตาร์ไลน์อีกครั้งหลังสงคราม ในปี 1921
การอ้างเหตุผลแนวทแยงของคันทอร์
การอ้างเหตุผลแนวทแยงของคันทอร์ (Cantor's diagonal argument) เป็นวิธีการพิสูจน์ของเกออร์ค คันทอร์ ที่แสดงให้เห็นว่า จำนวนจริงไม่เป็นอนันต์นับได้ (countably infinite)
วิธีการแนวทแยง ไม่ได้เป็นการพิสูจน์การนับไม่ได้ของจำนวนจริงอันแรกของคันทอร์ แต่เป็นการพิสูจน์ที่เผยแพร่หลัง 3 ปีของการพิสูจน์อันแรก วิธีการพิสูจน์อันแรกของเขาไม่เกี่ยวข้องกับการกระจายทศนิยม หรือระบบตัวเลข
จำนวนจริง
การพิสูจน์ของคันทอร์ แสดงให้เห็นว่า ช่วง [0,1] ไม่เป็น อนันต์นับได้
การพิสูจน์โดยข้อขัดแย้ง มีขั้นตอนดังนี้
คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ (Let's Talk About Love Tour) คือคอนเสิร์ตทัวร์ของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา การจัดเริ่มต้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ในคอนเสิร์ตนี้จัดขึ้นเพื่อสนับสนุนอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ นอกจากนี้ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส ยังได้นำเพลงจากอัลบั้ม ซีลซูฟฟีเซแดมเม มาขับร้องด้วย
ประวัติ
เริ่มแรก เซลีน ดิออนจัดคอนเสิร์ต 4 ครั้งสำหรับวันปีใหม่จีนในเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ในเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย และฮาวาย สหรัฐอเมริกา หลังจากนี้ได้แสดงคอนเสิร์ตอีก 3 ครั้งในโรงแรมซีซ่าร์พาเลซ, เมืองแอตแลนติก, นิวเจอร์ซีย์
ในคอนเสิร์ตนี้เซลีนร้องเพลงคู่กับวิดีโอของศิลปินท่านอื่นๆ 3 เพลง อันประกอบไปด้วย "เทลฮิม" กับบาร์บรา สตรัยแซนด์, "อิมมอร์ทอลิตี" กับบีจีส์ และ "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" กับไดอาน่า คิง แขกรับเชิญที่ร่วมขับร้องได้แก่ ชอง-ชาก โกลด์แมน ในเพลง "J'irai où tu iras" และทาโร ฮากาซะ นักดนตรีไวโอลินที่บรรเลงในเพลง "ทูเลิฟยูมอร์" นอกจากนี้เซลีนยังร้องเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" กับ Barnev Valsaint (นักร้องคอรัส), ไดอาน่า คิงร่วมแสดงสดกับเซลีนในเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" เมื่อัวนที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ในออร์แลนด์โด รัฐฟลอริดา และบีจีส์ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี" เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ใน Fort Lauderdale รัฐฟลอริดา
มีการแสดงหลายรอบยกเลิกไปเพราะเรอเน่ แองเจลลิล สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีนป่วย บางรอบได้เลื่อนการจัดไป บางรอบได้ยกเลิกการแสดงไปอันประกอบด้วย ดับลิน, เบอร์มิงแฮม, แฟรงเฟิร์ต, Gothumberg,เวียนนา, บาร์เซโลนา, Marseille, Lyon, โคโลญ และลิสบอน
เซลีนจัดคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายในทัวร์นี้โดยใช้ชื่อว่า "มิลเลนเนียมคอนเสิร์ต" (Millennium Concert) ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา ในวันที่31 ธันวาคม พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นเซลีนก็จัดคอนเสิร์ตส่วนตัวในลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐอเมริกา ในวันที่1 มกราคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเปิดให้สำหรับบุคคลในครอบครัว และบุคลากรอุตสาหกรมบางคนเข้าร่วม (ประมาณ 230 คน)
รายชื่อเพลง
† ร้องช่วงต้นปี พ.ศ. 2541 †† ร้องช่วงปลายปี พ.ศ. 2541 ††† ร้องวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541ในออร์แลนโด สหรัฐอเมริกา †††† ร้องวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ใน Ft. Lauderdale สหรัฐอเมริกา
ราชวงศ์ซ่ง (แก้ความกำกวม)
ราชวงศ์ซ่งเป็นราชวงศ์โบราณที่เคยปกครองจีนมีอยู่ 2 ราชวงศ์ได้แก่
ตำบลเซเด (จังหวัดฟอร์ส)
เซเด เป็นตำบลในอำเภอเซเด เทศมณฑลเอฆลีด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 381 คนใน 80 ครัวเรือน
หลี่ฉือจื่อ
หลี่ซื่อจือ (694-747) หรือ หลี่ชาง (李昌) มีบรรดาศักดิ์ว่า ชิงเหอกง (清和公) เป็นขุนนางในสมัย ราชวงศ์ถัง และเป็นอัครมหาเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง เขาเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน แปดอมตะไหสุรา เนื่องจากมีทักษะในการดื่มสุราโดยไม่เกิดอาการเมา
ปูมหลัง
หลี่ฉือจื่เกิดเมื่อ ค.ศ. 694 ในรัชสมัยของ จักรพรรดินีบูเช็กเทียน แห่ง ราชวงศ์โจว เป็นพระนัดดาของ หลี่ เฉิงเฉียน (李承乾) พระราชโอรสองค์ใหญ่และอดีตรัชทายาทในจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ถัง จักรพรรดิถังไท่จง องค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ถูกปลดจากตำแหน่งรัชทายาทใน ค.ศ. 643 แต่ได้รับการอภัยโทษและสายราชสกุลขององค์ชายหลี่ เฉิงเฉียน ได้ถูกข้ามไปจากสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งในที่สุดก็ได้ตกไปอยู่ที่พระอนุชาของพระองค์ หลี่จื้อ (จักรพรรดิเกาจง) บิดาของหลี่ฉือจื่อ หลี่เซี่ยง (李象) รับราชการเป็นเลขานุการเจ้าเมืองระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดินีของจักรพรรดิเกาจง บูเช็กเทียน แต่ถูกพระนางปลดออกจากตำแหน่ง ตัวหลี่ซื่อจือเองเริ่มต้นรับราชการเป็นราชองครักษ์ระหว่างรัชสมัยที่ 2 ของจักรพรรดิถังจงจง พระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจง
ระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิเสฺวียนจง
ในช่วงกลางของศักราชไคยฺเหวียน (712-741) ของจักรพรรดิถังเสฺวียนจง พระราชนัดดาของจักรพรรดิถังจงจง หลี่ซื่อจือกลายเป็นนายอำเภอของอำเภอทงโจว (通州 ปักกิ่ง ในทุกวันนี้)
ฟูลสเปกตรัมวอร์ริเออร์
ฟูลสเปกตรัมวอร์ริเออร์ (Full Spectrum Warrior) เป็นวิดีโอเกมแนววางแผนกลยุทธ์เรียลไทม์ พัฒนาโดยแพนเดมิกสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยทีเอชคิว สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 2 และ เอกซ์บอกซ์ ต่อมาได้มีการวางจำหน่ายภาคต่อของเกมนี้ชื่อ ฟูลสเปกตรัมวอร์ริเออร์: เตนล์แฮมเมอร์ส
4 กรกฎาคม
วันที่ 4 กรกฎาคม เป็นวันที่ 185 ของปี (วันที่ 186 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 180 วันในปีนั้น
สการ์เบก
สการ์เบก (Schaerbeek, Schaarbeek) เป็นเทศบาลที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ ติดต่อกับทางตะวันออกของนครบรัสเซลส์ มีประชากรประมาณ 130,000 คน ซึ่งเป็นเทศบาลที่มีประชากรอาศัยอยู่มากที่สุดรองจากนครบรัสเซลส์ ทางตะวันออกของสการ์เบคเป็นย่านที่อยู่อาศัยของผู้มีฐานะ เนื่องจากเป็นที่ตั้งที่ใกล้กับสถาบันต่างๆ ของสหภาพยุโรป สถาบันการเงิน สนามบินและทางหลวง และยังมีราคาที่ดินที่เหมาะสม ในขณะที่ราคาที่ดินในนครบรัสเซลส์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนทางตะวันตกซึ่งเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบรัสเซลส์เหนือเป็นชุมชนขนาดใหญ่ของผู้อพยพชาวตุรกี, โมรอกโก, สเปน, คองโก และผู้อพยพชาวเอเชีย
บราซิลพบเยอรมนี (ฟุตบอลโลก 2014)
การแข่งขันฟุตบอลคู่บราซิลพบเยอรมนีซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2557 ที่สนามกีฬามีเนย์เรา ในเบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล เป็นการแข่งขันรอบรองชนะเลิศนัดแรกของฟุตบอลโลก 2014 ทั้งสองทีมผ่านเข้าสู่รอบดังกล่าวโดยมีสถิติไม่แพ้เลยตลอดการแข่งขัน เกมนี้จบลงด้วยความปราชัยของบราซิล เยอรมนีนำ 5–0 ในครึ่งแรก โดยทำได้ 4 ประตูในช่วง 6 นาทีแรก ต่อมา เยอรมนีทำประตูเพิ่มเป็น 7–0 ในครึ่งหลัง ก่อนบราซิลทำประตูคืนได้ในนาทีสุดท้าย เมื่อหมดเวลาการแข่งขัน เยอรมนีเป็นฝ่ายชนะ 7–1 ประตู โทนี โครสได้รับเลือกเป็นแมนออฟเดอะแมตช์ โดย มาร์โก โรดริเกซ ชาวเม็กซิโก เป็นผู้ตัดสินที่หนึ่งในการแข่งขันนัดดังกล่าว
ชัยชนะของเยอรมนีเป็นการชนะที่มีส่วนต่างประตูมากที่สุดในรอบรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก ในเกมนี้ เยอรมนีทำลายสถิติชาติที่ทำประตูได้มากที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก คือ 223 ประตู แซงบราซิลซึ่งทำได้ 221 ประตู ประตูที่สองของเยอรมนี ซึ่งมีโรสลัฟ โคลเซอเป็นผู้ทำประตู เป็นประตูที่ 16 ในการลงแข่งขันฟุตบอลโลก แซงหน้าโรนัลโดของบราซิลเป็นผู้ทำประตูได้สูงสุดตลอดกาลของฟุตบอลโลก บราซิลเสียสถิติไม่แพ้ในบ้านติดต่อกัน 62 นัดในการแข่งขันย้อนกลับไปถึงปี 2518 เมื่อพ่าย 1–3 ประตูต่อเปรูในโกปาอาเมริกาปีนั้น และเทียบเท่ากับส่วนต่างประตูที่แพ้มากที่สุด เมื่อพ่าย 6–0 ประตูต่ออุรุกวัยในปี 2463 ซึ่งทำให้มีการกล่าวถึงการแข่งขันนัดนี้ว่าเป็นความอัปยศของชาติ
สื่อมวลชนบราซิลเรียกเกมนี้ว่า มีเนย์ราซู (Mineiraço) เพื่อระลึกถึงมารากานาซู (Maracanaço) ในฟุตบอลโลก 1950 ซึ่งบราซิลพ่ายอย่างไม่คาดฝันในบ้านต่ออุรุกวัย
การแข่งขัน
ทั้งสองทีมผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศโดยไม่แพ้แม้แต่ครั้งเดียว ผู้ปฏิบัติหน้าที่ครั้งนี้คือ มาร์โก อันโตนิโอ โรดริเกซ ผู้ตัดสินชาวเม็กซิโกที่ทำหน้าที่นี้เป็นครั้งสุดท้ายในอาชีพนี้
วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์
วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ (Gewandhausorchester) เป็นวงดนตรีออร์เคสตราที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับโลกวงหนึ่ง วงดนตรีนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองไลพ์ซิช ประเทศเยอรมนี ตั้งชื่อตามชื่ออาคารจัดแสดงดนตรีเกอวันท์เฮาส์ สถานที่ซึ่งวงดนตรีนี้จัดแสดงเป็นประจำ
ประวัติ
วงออร์เคสตราไลพ์ซิชก่อตั้งมากว่า 260 ปี โดยการสนับสนุนทางการเงินจากพ่อค้าวาณิชของเมืองไลพ์ซิช จำนวน 16 ท่าน โดยใน ค.ศ. 1743 เริ่มต้นจากการจัดแสดงดนตรีในพื้นที่ส่วนบุคคล ในปีต่อมาจึงได้ย้ายไปจัดการแสดงที่โรงแรมทรีสวอนส์ และได้จัดแสดงที่นั่นเป็นเวลากว่า 36 ปี จนกระทั่งใน ค.ศ. 1781 จึงได้ย้ายสถานที่จัดแสดง เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านสถานที่ของโรงแรม
ใน ค.ศ. 1781 นี้เอง การแสดงดนตรีออร์เคสตรา จึงได้จัดแสดง ณ ชั้นบนของเกอวันท์เฮาส์ซึ่งเป็นอาคารจำหน่ายเสื้อผ้า โดยนับแต่ ค.ศ. 1781 นี้เองที่วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จัดยึดคำขวัญ "Res severa est verum gaudium" (ภาระหน้าที่ที่สำคัญคือการสร้างความพึงพอใจที่แท้จริง)
ใน ค.ศ. 1835 นักอำนวยเพลงชื่อดังของโลกท่านหนึ่ง ได้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ และได้ดำรงตำแหน่งนี้กระทั่งท่านถึงแก่กรรม ใน ค.ศ. 1847 ต่อมาใน ค.ศ. 1885 วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์จึงได้ย้ายไปจัดแสดง ณ อาคารเกอวันท์เฮาส์หลังใหม่ และได้จัดแสดงที่นั่นจนกระทั่ง ค.ศ. 1944 อาคารหลังดังกล่าวได้รับความเสียหายจากสงครามโลกครั้งที่สอง และวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์อีกครั้งใน ค.ศ. 1981 เมื่ออาคารเกอวันท์เฮาส์หลังปัจจุบันได้เปิดใช้งาน และได้จัดแสดง ณ อาคารหลังนี้จนถึงปัจจุบัน
ข้อมูลทั่วไป
เนื่องจากวงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ได้เปิดการแสดงครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1781 และมีการจัดการแสดงมาอย่างต่อเนื่อง จึงได้ชื่อว่าเป็นวงออร์เคสตราที่อายุเก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน
นอกจากมีการจัดแสดง ณ เกอวันท์เฮาส์ เมืองไลพ์ซิชแล้ว วงออร์เคสตราเกอวันท์เฮาส์ยังจัดแสดงดนตรีในโบสถ์เซนต์โทมัส เมืองไลพ์ซิช และที่โรงอุปรากรเมืองไลพ์ซิชเป็นประจำอีกด้วย
ปลาน้ำกร่อย
ปลาน้ำกร่อย หรือ ปลาสองน้ำ (Amphidromous fish) คือ ปลาที่สามารถปรับสภาพให้อาศัยอยู่ได้ทั้งน้ำเค็มหรือในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืดตามแม่น้ำลำคลอง
ปลาน้ำกร่อย อาจแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ คือ
แต่อย่างไรก็ตาม ปลาทั้ง 2 กลุ่มใหญ่นั้นอาจซ้ำซ้อนกันได้ มีการประเมินว่ามีปลาที่จัดได้ว่าเป็นปลาน้ำกร่อย หรือปลาสองน้ำไว้ประมาณ 22,000 ชนิด
กงซีแยร์เฌอรี
กงซีแยร์เฌอรี (Conciergerie) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ปาแลเดอลาซีเต (Palais de la Cité) เป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่บนทิศตะวันตกของเกาะเมือง หรือเกาะอีลเดอลาซีเต (Île de Cité) โดยตั้งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส กงซีแยร์เฌอรีได้ถูกใช้เป็นพระราชวังหลวงของกษัตริย์ฝรั่งเศสในช่วงศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 13 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ตัวพระราชวังได้ถูกใช้เป็นเรือนจำเพื่อคุมขังนักโทษ เพื่อรอการประหารโดยกีโยติน ในปัจจุบันตัวอาคารเป็นพื้นที่หนึ่งของศาลฎีกา
ประวัติ
บริเวณที่ตั้งของอีลเดอลาซีเต เคยเป็นที่ตั้งของพระราชวังของกษัตริย์ในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง ซึ่งใช้เป็นที่พำนักในสมัยช่วงศตวรรษที่ 10 ถึง ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ได้ทำการต่อเติมแซ็งต์-ชาแปล (Sainte-Chapelle) ซึ่งสร้างในรูปแบบที่วิจิตรที่สุดในสมัยนั้น เพื่อใช้เป็นหอสวดมนต์หลวง และยังเป็นที่บรรจุมงกุฎหนามของพระเยซู ที่นำกลับมาจากสงครามครูเสด และต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 ได้ทำการขยายขอบกำแพงพระราชวังริมฝั่งแม่น้ำ รวมทั้งท้องพระโรงกลาง (La Grande Salle) ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และห้องด้านล่างท้องพระโรง "La Salle des Gens d'Armes" ที่ยังคงอยู่ในปัจจุบันมีความยาว 64 เมตร กว้าง 27.50 เมตร และสูง 8.50 เมตร ใช้เป็นที่จัดงานพระราชทานเลี้ยง การประชุมสภาขุนนาง ห้องตัดสินคดีความ และรับประทานอาหารสำหรับขุนนางกว่า 2,000 คน พร้อมทั้งเตาผิงขนาดใหญ่ 4 เตา และส่องสว่างโดยหน้าต่างมากมาย ซึ่งปัจจุบันหน้าต่างได้ถูกปิดไว้ และยังมีห้องมุขที่ต่อกับท้องพระโรงกลาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ทางสถาปัตยกรรมยุคกลางในสมัยนั้น
ต่อมาในรัชสมัยราชวงศ์วาลัวตอนต้นช่วงศตวรรษที่ 14 ยังคงมีการปรับปรุงตัวพระราชวังอยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศสได้มีพระประสงค์ให้สร้างพระราชวังใหม่ข้ามฝั่งแม่น้ำไป ซึ่งต่อมาคือพระราชวังลูฟวร์ อย่างไรก็ตามตัวพระราชวังเดิมยังคงใช้เป็นที่ประชุมราชการ และประชุมสภา ในคราวที่พระมหากษัตริย์ไม่อยู่ในพระราชวัง จะมีการแต่งตั้งผู้ดูแลพระราชวังแทนพระองค์ (Concierge) ซึ่งจัดเป็นตำแหน่งที่สูงในสมัยนั้น โดยจัดว่าเป็นเสมือนต้นห้องของพระองค์ ซึ่งตำแหน่งนี้เป็นที่มาของชื่อ กงซีแยร์เฌอรี ในปัจจุบัน
ในปีค.ศ. 1391 พื้นที่ส่วนหนึ่งของอาคารได้ถูกปรับให้เป็นเรือนจำ เพื่อคุมขังนักโทษอาญา และนักโทษการเมือง ซึ่งในสมัยนั้นสภาพความเป็นอยู่ในเรือนจำนั้นขึ้นอยู่สถานะทางสังคม และความร่ำรวยของตระกูล โดยนักโทษชั้นสูงที่มีเส้นสาย หรือร่ำรวย จะถูกขังอยู่ในห้องส่วนตัวที่มีเตียงนอน โต๊ะทำงาน และที่อ่านหนังสือ ซึ่งตรงกันข้ามกับนักโทษทั่วไปจะถูกคุมขังอยู่ในสภาพที่แร้นแค้น ต้องนอนบนกองฟาง ในห้องขังที่มืด เปียกแฉะและอับแสง ซึ่งห้องประเภทนี้มักจะเรียกกันว่า อูบลีแย็ต (Oubliettes) แปลว่า ผู้ที่ถูกลืม ซึ่งในที่สุดมักจะจบชีวิตด้วยโรคระบาดจากสภาพความเป็นอยู่ดังกล่าว
ตัวอาคารประกอบไปด้วยหอคอยที่ถูกสร้างมาตั้งแต่ยุคกลางจำนวน 3 หลัง ได้แก่ หอคอยซีซาร์ ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่จักพรรดิโรมัน หอคอยเงิน ตั้งชื่อตามสมบัติของราชวงศ์ที่เก็บภายในหอคอยนี้ และหอคอย บงเบ็ก ที่ภายในมีห้องทรมานอยู่ โดยตั้งชื่อตามเสียงร้อยโหยหวนของนักโทษ ตัวอาคารที่เหลือ รวมถึงหอนาฬิกาแห่งแรกในฝรั่งเศส ที่ถูกติดตั้งในปีค.ศ.1370 นาฬิกาที่ตั้งอยู่ ณ ปัจจุบันติดตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1535
สมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว
ในช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว (the Reign of Terror) ถึงแม้จะกินเวลาสั้นๆ เพียงแค่ 10 เดือน ในช่วงเดือนกันยายน ค.ศ.1793 - กรกฎาคม ค.ศ.1794 มีเหยื่อจากการประหารชีวิตและถูกคุมขังกว่า 40,000 คน กงซีแยร์เฌอรีได้ถูกใช้งานเป็นเรือนจำเพื่อรอการประหาร
นักโทษทั้งหมด จะถูกพิจารณาคดีอย่างรวดเร็ว และไม่สามารถคาดเดาผลได้ นักโทษบางคนถูกพิจารณาคดี และพิพากษาประหารชีวิตในเช้าวันถัดไป โดยนักโทษจะต้องเดินผ่านห้อง Salle de la Toilette และจะถูกริบสมบัติส่วนตัวทั้งหมด และมีรถม้ามารับไปส่งที่บริเวณลานประหารชีวิตด้วยกีโยติน ที่ตั้งอยู่รอบกรุงปารีส โดยที่ทราบกันดีคือ จัตุรัส เดอ ลา กงกอร์ดPlace de la Concorde
นักโทษที่สำคัญได้แก่ พระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต กงแต็ส ดูว์ บารี เจ้าหญิงเอลีซาแบ็ต (พระขนิษฐภคินีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส) อ็องเดร เชนีเย (นักประพันธ์) ชาร์ล็อต กอร์แด (นักต่อต้านการปฏิวัติ)
ยุคหลังการปฏิวัติ ถึงปัจจุบัน
ภายหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงในช่วงศตวรรษที่ 19 กงซีแยร์เฌอรียังคงใช้เป็นที่คุมขังนักโทษสำคัญ รวมถึง หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ว่าที่ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ห้องที่เคยใช้คุมขังพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นห้องสวดมนต์เพื่อระลึกถึงพระนาง และต่อมาตัวอาคารได้ผ่านการปรับปรุงอย่างมากมายในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เพื่อเปลี่ยนรูปโฉมด้านนอกอย่างสิ้นเชิง ซึ่งรูปร่างภายนอกที่เห็นกัน ณ ปัจจุบันนั้น ถึงแม้จะดูเก่าแก่แบบยุคกลาง แต่ความจริงได้ถูกเปลี่ยนโฉมใหญ่เมื่อราวปีค.ศ.1858
กงซีแยร์เฌอรี ถูกยกเลิกจากการเป็นเรือนจำคุมขังในปีค.ศ.1914 ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ในปีเดียวกัน และได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมเพียงบางส่วน เนื่องจากตัวอาคารส่วนใหญ่ยังใช้เป็นสถานที่ราชการของศาลฎีกาฝรั่งเศส
ไฉ่ซิ่งเอี้ย เทพเจ้าโชคลาภ
ไฉ่ซิ่งเอี้ย เทพเจ้าโชคลาภเป็นภาพยนตร์จีนชุดจากประเทศจีนที่เล่าถึงการลงมายังโลกมนุษย์ของไฉ่ซิ่งเอี้ย เทพเจ้าแห่งโชคลาภเพื่อทำให้ประชาชนนั้น ร่ำรวยเงินทองและอยู่อย่างมีความสุขแต่ก็ยังมีศัตรูตัวฉกาจคือเทพเจ้าแห่งโชคร้าย
Aenictus arya
Aenictus arya เป็นชนิดของมดทหารสีน้ำตาลอ่อนที่พบในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะรัฐกรณาฏกะและรัฐเบงกอลตะวันตก
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม รางวัลภาพยนตร์ไทย
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม การประกวดภาพยนตร์ไทย
พ.ศ. 2500 - 2509
ไม่มีข้อมูล ไม่มีข้อมูล
พ.ศ. 2520 - 2529
ไม่มีข้อมูล
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
ไม่มีข้อมูล ไม่มีข้อมูล ไม่มีข้อมูล
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง
ไม่มีการมอบรางวัลในประเภทนี้
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์เจนตินาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 62 คน ใน 25 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 7 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ปรีชา ชนะภัย
ปรีชา ชนะภัย หรือที่รู้จักกันในชื่อ เล็ก คาราบาว เป็นนักแสดง นักร้อง นักดนตรี และมือกีตาร์วงคาราบาว และเป็นนักกีตาร์ฝีมือดีคนหนึ่งของเมืองไทย มีความสามารถในการเล่นกีตาร์โดยไม่ใช้ปิ๊ก มีฝีมือการโซโล่กีตาร์อันดับต้น ๆ ของประเทศ รวมทั้งเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลาย เช่น แบนโจ, คีย์บอร์ด, เปียโน , กลอง , ซอ เป็นต้น บทเพลงที่แสดงถึงความสามารถทางดนตรีของเล็กที่เห็นเด่นชัดคือเพลง ขุนเขายะเยือก ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงที่มีการโซโล่กีตาร์ยาวนานถึง 5 นาที ในอัลบั้ม หากหัวใจยังรักควาย ในปี พ.ศ. 2538 ที่สมาชิกวงในยุคคลาสสิกไลน์อัพกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง หลังจากที่แยกย้ายกันไปทำอัลบั้มเดี่ยวของแต่ละคน
แรกเริ่ม
เล็ก คาราบาว เกิดวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2498 ที่กรุงเทพมหานคร เล็กจบการศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม และเข้าเรียนระดับอาชีวศึกษาที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย รุ่นเดียวกับแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล และ ชาญชัย ชัยรุ่งเรือง
โด่งดัง
เมื่อคาราบาวโด่งดังถึงขีดสุดจากอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ที่สามารถทำยอดขายได้สูงที่สุดในประเทศไทยถึง 5,000,000 ตลับในปี พ.ศ. 2527 เล็กจึงได้แสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรก ในเรื่อง หยุดหัวใจไว้ที่รัก ซึ่งได้บินไปถ่ายทำไกลถึงประเทศญี่ปุ่น โดยรับบทเป็นพระเอกเอง ประกบคู่กับนางเอก อนุสรา จันทรังษี และหลังจากนั้นก็ได้ขึ้นคอนเสิร์ตทำโดยคนไทยซึ่งเป็นคอนเสิร์ตใหญ่ของวงที่สนามเวโลโดรม หัวหมาก ในต้นปี พ.ศ. 2528 ซึ่งคอนเสิร์ตดังกล่าวมีผู้ชมกว่า 60,000 คน และได้แสดงภาพยนตร์เรื่องเสียงเพลงแห่งเสรีภาพ ที่ออกฉายในปีเดียวกันด้วย โดยสมาชิกวงคาราบาวได้ร่วมแสดงกันทุกคน
แยกวง
เล็กออกอัลบั้มเดี่ยวของตนชุดแรกในปี พ.ศ. 2532 ในช่วงที่วงคาราบาวพักวง ในชื่อชุด ดนตรีที่มีวิญญาณ มีความโดดเด่นและทันสมัยในแนวดนตรีในแบบโพรเกรสซีฟร็อก จึงทำให้ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ทั้งสาขาศิลปินชายยอดเยี่ยมและอัลบั้มยอดเยี่ยมในปีนั้นด้วย และมีอัลบั้มเดี่ยวออกมาต่อจากนั้นอีก 3 ชุด คือ 1945 นางาซากิ, ภูผาหมอก, เราคนไทย หลังจากนั้น หมี - ขจรศักดิ์ หุตะวัฒนะ ขอเข้าร่วมวงคาราบาวในตำแหน่งกีตาร์โซโล่ เล็กจึงขอลาออกจากวง หลังจากนั้นเล็กมีอัลบั้มของตนเองตามมาอีกหลายชุด เช่น ล. เล็ก, มีดกรีดใจ, ขอทานเจ้าสำราญ, โลกใบนี้ เป็นต้น ก่อนจะกลับมาร่วมวงคาราบาวอีกครั้งตั้งแต่อัลบั้ม อเมริกันอันธพาล ปี พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัวและธุรกิจ
ชีวิตส่วนตัว เล็กสมรสกับ ศศิธร ชนะภัย โดยมีบุตรชาย 2 คน ชื่อ ต๊อด และ แฟ้บ (ประกาศิต) โดยบุตรคนแรกเกิดจากภรรยาเก่า และมีกิจการส่วนตัวนอกเหนือจากการเล่นดนตรีคือ ผลิตกีตาร์โปร่งในนามของวงคาราบาว โดยเริ่มผลิตออกมาตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2547 โดยผลิตออกมา 2 ชุด ใช้ชื่อรุ่นว่า คนเก็บฟืน และ มนต์เพลงคาราบาว และได้ร่วมแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในเรื่อง แฟนฉัน ในปี พ.ศ. 2546 ที่โด่งดัง โดยรับบทเป็นพ่อของตัวละครเด็กหญิงในเรื่อง และออกหนังสือที่เกี่ยวกับประสบการณ์การแสดงดนตรีในอเมริกา ในปี พ.ศ. 2545 ชื่อ 135 วัน อเมริกัน อเมริกา และอีกเล่มเกี่ยวกับประสบการณ์การเล่นดนตรีตั้งแต่ยุคแรก ๆ ในปี พ.ศ. 2550 ชื่อ ...เบื้องบนเป็นแผ่นฟ้ากว้าง...
เล็ก คาราบาว มีบุคลิกที่ค่อนข้างเงียบขรึม ไว้หนวดยาวเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง โดยไว้มาตั้งแต่ยังหนุ่ม ปัจจุบัน เล่นเครื่องดนตรีไฟฟ้าน้อยลง โดยมีความสนใจอยู่ที่เครื่องดนตรีพื้นเมืองของภูมิภาคเอเชีย เช่น กู่เจิง, ซออู้ เป็นต้น และติดปิ๊กไว้กับเล็บนิ้วชี้มือขวาตัวเองอย่างถาวร มีกิจกรรมอดิเรกที่ชอบทำ คือ การเข้าห้องครัวทำอาหารด้วยตนเอง
ผลงานพิธีกร
ออนไลน์
สควิด (ซอฟต์แวร์)
สควิด เป็นพร็อกซีเซิร์ฟเวอร์และ Web cache สามารถใช้งานได้หลากหลายเช่นเพิ่มความเร็วการเข้าถึงเว็บเซิร์ฟเวอร์โดยการเก็บคำขอที่ถูกขอบ่อยๆเพื่อเก็บเว็บ, DNS และเครือข่ายคอมพิวเตอร์อื่นเพื่อมองหากลุ่มคนที่แบ่งปัญทรัพยากร, ช่วยในการรักษาความปลอดภัยโดยระบบคัดกรอง. Squid สามารถใช้งานได้เฉพาะ HTTP และ FTP (ไม่สามารถใช้งานใน Protocols อื่นๆเช่น TLS, SSL, [Internet Gopher]] และ HTTPS). ใน | Squid รุ่น 3.1 รองรับ IPv6 และ ICAP
สควิดถูกสร้างขึ้นโดย Duane Wessels ในชื่อ Harvest object cache ส่วนนึงของ Harvest project ที่ มหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ และโปรแกรมถูกพัฒนาขึ้นด้วยการร่วมมือของมหาวิทยาลัยและมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ปัจจุบัน สควิดถูกพัฒนาโดยอาสาสมัครเกือบจะทั้งหมด
ครั้งแรก สควิด ถูกสร้างมาเพื่อให้ทำงานบนยูนิกซ์แต่ก็สามารถทำงานบนวินโดวส์ได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู
วัดบางเกลือ
วัดบางเกลือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเกลือ อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน
วัดบางเกลือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2392 แต่เดิมตั้งอยู่ฝั่งเหนือของคลองสำโรง จนเมื่อ พ.ศ. 2390 ได้สร้างวัดขึ้นใหม่ทางฝั่งใต้ของคลองสำโรงและใช้ชื่อ "วัดบางเกลือ" ตามชื่อตำบล ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2402 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2518 ด้านการศึกษาทางวัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2350 และมีโรงเรียนวัดบางเกลือ (ประชารัฐบำรุง) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต 1 เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2465 ผู้ริเริ่มในการจัดตั้ง คือ ขุนพิทักษ์ สิงขรภูมิ ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่ง นายอำเภอบางปะกง พร้อมด้วยพระอธิการแก้ว สุขเจริญ เจ้าอาวาสวัดในขณะนั้น เริ่มแรกได้ใช้ศาลาการเปรียญของวัดบางเกลือเป็นสถานที่เล่าเรียน
วัดบางเกลือเป็นวัดมอญ มีประเพณีแห่ธงตะขาบซึ่งจัดขึ้นในช่วงเทศกาลสงกรานต์ ซึ่งตรงกับวันที่ 16 เมษายน ในช่วงเช้าของทุกปี จะนำธงตะขาบไปทำพิธีบูชาแขวนขึ้นยอดเสาหงส์ 2 ต้น ที่ตั้งอยู่หน้าวัดบางเกลือ
เกอซีนา
เกอซีนา (Gecina) เป็นกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ที่เน้นด้านที่อยู่อาศัย, สำนักงาน และการดูแลสุขภาพ ผลงานนี้ยังรวมถึงห้างสรรพสินค้า, คลังสินค้า และความรับผิดชอบด้านศูนย์โลจิสติกส์ในการประสานงานธุรกิจการค้า เช่น ปฏิบัติการในธุรกิจสถานที่กลางแจ้ง โดยเกือบทั้งหมดของธุรกิจมาจากประเทศฝรั่งเศส (ใน ค.ศ. 2009 มีสินทรัพย์ของต่างประเทศเพียง 1 เปอร์เซ็นต์) โดยจัดเป็นผู้ครองตลาดกรุงปารีส (เป็นเจ้าของที่อยู่อาศัยและสถานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุด โดยประเทศฝรั่งเศสเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 สำหรับด้านอสังหาริมทรัพย์ของยุโรปที่อยู่นอกกรุงลอนดอน) ส่วนนอกกรุงปารีสโดยปกติแล้วจะมีนักลงทุนขนาดใหญ่ในลียง ส่วนใน ค.ศ. 2010 เกอซีนาได้ลดความสนใจในบางสายธุรกิจ เช่น โกดัง เนื่องด้วยศักยภาพในการเติบโตเป็นไปอย่างจำกัด
บริษัทมีมูลค่าทรัพย์สินใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในกองทรัสต์เพื่อการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ของยุโรป และจัดว่ามีมูลค่าตามราคาตลาดใหญ่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศสสำหรับ SIIC และเป็นบริษัทสินทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ที่มีการซื้อขายในประเทศฝรั่งเศส (ถัดจากฟอนเซียเดอรีจีอง และอีกาเด) 88 เปอร์เซ็นต์มาจากเพียง 2 ใน 5 กลุ่มธุรกิจ (สำนักงาน และที่อยู่อาศัย) และในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 บริษัทแห่งนี้มีมูลค่าตลาดที่ 6.6 พันล้านดอลลาร์ สำหรับปีงบการเงิน ค.ศ. 2010 นั้น 83 เปอร์เซ็นต์ของรายได้จากค่าเช่ามาจากปริมณฑลของกรุงปารีส (47 เปอร์เซ็นต์จากใจกลางเมือง), 15 เปอร์เซ็นต์จากที่อื่นในประเทศฝรั่งเศส (40 เปอร์เซ็นต์ของส่วนนี้มาจากลียง) และ 2 เปอร์เซ็นต์จากต่างประเทศ สินทรัพย์ที่สร้างรายได้นำเป็นสำนักงาน (54 เปอร์เซ็นต์) ตามด้วยโครงสร้างที่อยู่อาศัย (30 เปอร์เซ็นต์) การดูแลสุขภาพ (8 เปอร์เซ็นต์) โลจิสติกส์ (5 เปอร์เซ็นต์) และโรงแรม (2 เปอร์เซ็นต์) และในแบบรวม 15 เปอร์เซ็นต์
สินทรัพย์ในประเทศฝรั่งเศส
ประเทศนี้มีโครงสร้างบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเกอซีนา บางส่วนของผลงานสร้างขึ้นโดยบริษัทแห่งนี้ เช่น
แอลแองเจล - พื้นที่สำนักงานขนาด 11,000 ตารางเมตร, เวสปาร์กซาเบลซูซาร์ธ - ลานธุรกิจโลจิสติกส์ขนาด 135,000 ตารางเมตร, คลับเมดวัลดีแซร์ - รีสอร์ทหมู่บ้าน, โรงพยาบาลเอกชนเอสตูเอรีเลออาฟวร์อาฟวร์ - โรงพยาบาลซึ่งมี 356 เตียง, ช็องเซลีเซ - สำนักงานขนาดใหญ่และอาคารร้านค้าปลีกในกรุงปารีส, เลอวีวัลดี - อาคารที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, คาปา - อาคารอเนกประสงค์, ทาเปเซเวสท์ - สำนักงานในพื้นที่ทาเปเซโดยเป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่กรุงปารีสร่วมกับไฮนส์กรุ๊ปซึ่งได้มีการพัฒนาประมาณสองในสามของพื้นที่ 90,000 ตารางเมตร
ออมสิน
ออมสิน อาจหมายถึง
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2014–15
เพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น
ทีมที่จบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 16, จะเผชิญหน้าพบกับทีมอันดับที่ 3 จาก ซไวเทอบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2014–15 สำหรับการเล่นเพลย์ออฟระบบสองนัดเหย้า-เยือน. ผู้ชนะในการแข่งขันแบบรวมผลสองนัดหลังจากนี้ก็จะได้ผ่านไปเล่นฟุตบอลบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2015–16.
นัดที่สอง
รวมผลสองนัด ฮัมบูร์เกอร์ เอสเฟา ชนะ 3–2 หลังต่อเวลาพิเศษ.
Aenictus asperivalvus
Aenictus asperivalvus เป็นชนิดของมดทหารสีน้ำตาลอ่อนที่พบในประเทศโกตดิวัวร์
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย (bacterial vaginosis) (BV)หรือเป็นที่รู้จักในชื่ออื่นว่า โรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ช่องคลอด (vaginal bacteriosis) หรือโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อการ์ดเนอเรลลา(gardnerella vaginitis) เป็น โรค ที่เกิดกับ ช่องคลอด โดยมีสาเหตุมาจาก เชื้อแบคทีเรียมีจำนวนมากกว่าปกติ อาการที่พบบ่อย ได้แก่ ตกขาว เพิ่มขึ้นโดยมักมีกลิ่นคาวปลา ปกติตกขาวจะมีสีขาวหรือสีเทา ปัสสาวะแสบ อาจจะเกิดขึ้น อาการคันไม่ค่อยพบบ่อยนัก บางครั้งอาจจะไม่มีอาการเลย การเป็นโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียนั้นจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการเป็นโรคติดเชื้อจาก โรคติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ ซึ่งรวมถึง โรคติดเชื้อเอชไอวี/โรคเอดส์ นอกจากนั้นยังจะเพิ่มความเสี่ยงต่อ การคลอดก่อนกำหนด ในหญิงที่ตั้งครรภ์
สาเหตุและการวินิจฉัยโรค
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียมีสาเหตุจากแบคทีเรียที่เกิดเองตามธรรมชาติในช่องคลอดเกิดเสียสมดุล โดยแบคทีเรียชนิดที่พบบ่อยมากที่สุดเกิดการเปลี่ยนแปลงและจำนวนรวมของแบคทีเรียที่มีเพิ่มขึ้นร้อยเท่าถึงพันเท่า ปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ ได้แก่ การสวนล้างอวัยวะ การมีคู่สัมพันธ์ทางเพศคนใหม่หรือหลายคน ยาปฏิชีวนะ และการใช้ ห่วงอนามัย เป็นต้น อย่างไรก็ตาม การติดเชื้อดังกล่าวไม่นับว่าเป็นการติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ การวินิจฉัยโรคจะเข้าข่ายต้องสงสัยโดยอาศัยดูจากอาการที่มีและอาจยืนยันว่าเป็นจริงได้ด้วยการตรวจสอบตกขาวแล้วพบว่า ค่าความเป็นกรด-ด่าง ที่ช่องคลอดสูงกว่าปกติและพบแบคทีเรียเป็นจำนวนมากมหาศาล มักเกิดความเข้าใจสับสนกันระหว่างโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย (BV)กับ โรคติดเชื้อยีสต์หรือราในช่องคลอด หรือกับ การติดเชื้อพยาธิหนวดทริโคโมนาส
การป้องกันและการรักษาเยียวยา
ปกติแล้วการรักษาเยียวยาจะอาศัยยาปฏิชีวนะ คลินดาไมซิน หรือ เมโทรนิดาโซล. ยาเหล่านี้อาจมีการนำมาใช้ในช่วงสามเดือนที่สองหรือช่วงสามเดือนสุดท้ายของ การตั้งครรภ์ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ดี บ่อยครั้งหลังการรักษาเยียวยาอาจจะกลับมามีอาการอีก โพรไบโอติก อาจช่วยป้องกันไม่ให้เป็นโรคอีกได้ ไม่เป็นที่ชัดเจนว่าการใช้โพรไบโอติกหรือยาปฏิชีวนะจะส่งผลกระทบต่อผลลัพธ์จากการตั้งครรภ์หรือไม่
ระบาดวิทยาและประวัติ
โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียเป็นโรคติดเชื้อทางช่องคลอดที่พบบ่อยที่สุดในหญิงที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ จำนวนหญิงที่ถูกคุกคามด้วยโรคดังกล่าวไม่ว่าในช่วงวัยใดก็ตามจะแตกต่างกันไปตั้งแต่ร้อยละ 5 จนถึงร้อยละ 70 โรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรียพบบ่อยที่สุดในส่วนต่าง ๆ ของอาฟริกา และพบน้อยที่สุดในเอเชียกับยุโรป ในสหรัฐอเมริกาหญิงที่มีอายุระหว่าง 14 และ 49 ปีได้ถูกคุกคามด้วยโรคดังกล่าวถึงประมาณร้อยละ 30 อัตราความชุกของโรคจะแตกต่างกันไปพอสมควรตามแต่ กลุ่มเชื้อชาติ ในประเทศหนึ่ง ๆ แม้ในประวัติบันทึกส่วนใหญ่จะมีการอธิบายถึงอาการต่าง ๆ ที่คล้ายกับอาการของโรคช่องคลอดอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย แต่กรณีที่ได้มีการบันทึกหลักฐานไว้อย่างชัดเจนเป็นครั้งแรกคือกรณีที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1894
ภูเขาไฟโอซอร์โน
ภูเขาไฟโอซอร์โน (volcán Osorno) เป็นภูเขาไฟชนิดกรวยภูเขาไฟสลับชั้นสูงตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดโอซอร์โนกับจังหวัดยังกีเวในแคว้นโลสลาโกสของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบยังกีเวและสามารถมองเห็นได้จากทะเลสาบโตโดสโลสซานโตส โอซอร์โนเป็นสัญลักษณ์ของภูมิประเทศท้องถิ่น และมักเป็นที่รู้จักจากการคล้ายคลึงกับภูเขาไฟฟุจิ
โอซอร์โนเป็นหนึ่งในภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีส ซึ่งได้มีการระเบิดรวม 11 ครั้งระหว่าง 1575 และ 1869 ลาวาจากการปะทุมักไหลจนถึงทะเลสาบยังกีเวและโตโดสโลสซานโตส ส่วนยอดของภูเขาไฟมักคลุมด้วยธารน้ำแข็งแม้จะมีความสูงไม่มากซึ่งมาจากการที่มีหิมะตกจำนวนมากจากสภาพอากาศทางทะเลชื้นของภูมิภาค
โอซอร์โนตั้งอยู่บนภูเขาไฟกรวยภูเขาไฟสลับชั้นอายุ 250,000 ปีที่ถูกกัดเซาะไปแล้ว ชื่อลาปิกาดา (La Picada) ที่มีแอ่งยุบปากปล่องยาว 6 กิโลเมตร
ทามานนาห์ พาเทีย
ทามานนาห์ พาเทีย (Tamannaah Bhatia) เป็นนักแสดง, นางแบบสาว และนักเต้นชาวอินเดีย เธอจะใช้เฉพาะชื่อเธอเท่านั้นในวงการบันเทิง คือ ทามานนาห์ (Tamannaah) ภาพยนตร์ที่เธอนำแสดงและประสบความสำเร็จคือ Ayan (2009), Paiyaa (2010), Siruthai (2011), Veeram (2014), Dharma Durai (2016), Devi (2016), Sketch (2018) and her Telugu films include 100% Love (2011). Other films include Racha (2012), Thadaka (2013), Baahubali: The Beginning (2015), Bengal Tiger (2015), Oopiri (2016) and Baahubali 2: The Conclusion (2017). เธอมีผลงานในการแสดงมากกว่า 60 เรื่องใน 3 ภาษา