cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตะขอจำพราก (การ์ตูน)
ตะขอจำพราก เป็นการ์ตูนภาคหนึ่งของเจ็ดศาสตรา เขียนภาพโดย หม่าหย่งเฉิง และแต่งเรื่องโดยโกวเล้ง ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์ การ์ตูนจีนขุดเจ็ดสตรามีทั้งหมด 17 เล่มจบ ที่ดัดแปลงมาจาก นวนิยายกำลังภายใน ของโกวเล้ง  ซึ่งชื่อเรีอง ตะขอจำพราก นั้นตรงกับฉบับนวนิยาย  แตกต่างตรงที่เป็นในนวนิยาย ตะขอจำพราก จะเป็นตอนที่หก แต่ใน เจ็ดศาสตรา (การ์ตูน) จะเป็นตอนที่หนึ่งและภาคแรกด้วยอีกทั้งยังไปการวางเรื่องราวทั้งหมดด้วยให้กับจ็ดศาสตราทั้งหมดด้วย
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 แห่งฮาวาย
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 แห่งฮาวาย (Kamehameha V) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 5 แห่งราชอาณาจักรฮาวาย ต่อจากพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 แห่งฮาวายพระอนุชา พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายในราชวงศ์คาเมฮาเมฮา
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 1830 ที่เมืองโฮโนลูลู ราชอาณาจักรฮาวาย เป็นโอรสของหัวหน้าพระสังฆราชและผู้ว่าการจังหวัดโออาฮูของฮาวาย และเป็นพระเชษฐาของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 4 พระองค์จึงมีศักดิ์เป็นพระราชโอรสบุญธรรมของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 แห่งฮาวาย ตามราชประเพณีโบราณของฮาวาย
ในรัชการของพระองค์ พระองค์ได้ตรากฎหมายและรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ พระองค์ได้ส่งทูตไปยังประเทศต่าง ๆ เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ในระหว่างที่พระองค์ครองราชย์เป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทำให้พระองค์ต้องปฏิรูปประเทศไปสู่ความทันสมัยเพื่อที่ชาติจะได้พ้นภัย
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 ทรงมีพระรัชทายาทพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย คามามาลู ซึ่งก็ได้ทรงสิ้นพระชนม์ไปก่อน จึงทำให้พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 ทรงไม่มีพระรัชทายาท
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 5 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 1872 ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 42 พรรษา โดยที่ไม่มีพระรัชทายาท ทำให้สภานิติบัญญัติต้องเลือกผู้ที่จะมาเป็นพระมหากษัตริย์องค์ต่อไป สภาจึงได้เลือกพระเจ้าลูนาลิโลให้ครองราชย์ต่อจากพระองค์
สุนทร
สุนทร (เทวนาครี: सुन्दर หรือ सुंदर) เป็นคำคุณศัพท์ที่แสดงถึงความน่าดึงดูด สวยงาม ดี หล่อ มีที่มาจากภาษาสันสกฤต คำนี้ยังใช้เป็นชื่อของผู้คนโดยผู้พูดภาษาที่แตกแขนงมาจากภาษาอินโด-อารยัน รวมถึงภาษาไทยซึ่งนิยมตั้งชื่อคนด้วยคำที่มีรากศัพท์จากภาษาสันสกฤตด้วย
วัดเกษมสุทธาราม
วัดเกษมสุทธาราม หรือ วัดท่าขาม ตั้งอยู่ที่ ตำบลท่าคอย อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี
ประวัติ
ตั้งแต่เริ่มก่อสร้าง จนถึงปัจจุบัน ในการก่อสร้างวัดเกษมสุทธาราม เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2484 โดยชาวบ้านในระแวกใกล้เคียง บ้านท่าขาม บ้านท่าต้นโพธิ์ บ้านวังขุนด่าน บ้านคอละออม ได้ทำการปลูกสร้างที่พักสงฆ์พออยู่อาศัย ชั่วคราวก่อน ต่อมาได้ทำการก่อสร้างกุฏิให้ถาวรขึ้นตามลำดับ และมีพระจำพรรษาอยู่หลายรูป ซึ่งมีพระทองใบ เป็นหัวหน้าที่พักสงฆ์ อยู่จำพรรษาได้ 2 พรรษา ต่อมาโดยมีนายเกตุ อ่วมศิริ และกรรมการของวัด ได้
ไปนิมนต์พระอธิการชิน พุทฺธสโร ซึ่งอยู่วัดโตนดหลวง มาเป็นเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2487
ทำการก่อสร้างกุฏิ เมื่อปีพ.ศ. 2489
หลังจากหลวงพ่อชินมาอยู่แล้ว นายเกตุ อ่วมศิริ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในขณะนั้น ได้ถวายที่ดินโอนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของวัด เมื่อ พ.ศ. 2499
และปิดทองผูกพัทธสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2502
หลวงพ่อชิน อยู่จำพรรษาได้ประมาณ 18 พรรษา และมรณภาพ เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2505 โดยมีอายุ 53 ปี พรรษา 33 เป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดเกษมสุทธาราม 18 พรรษา
ต่อมาเมื่อเจ้าอาวาสว่างลง คณะกรรมการวัด และชาวบ้านได้พร้อมใจกันกับเจ้าคณะอำเภอท่ายาง ได้ตั้งพระภิกษุเทื้อน ซึ่งเป็นพระลูกวัดอยู่ในขณะนั้น เป็นเจ้าอาวาส และได้เป็นเจ้าอาวาสจนถึง พ.ศ. 2515 พระอธิการเทื้อนก็ได้ลาสิกขาออกไป เจ้าคณะอำเภอ และ ชาวบ้าน ได้พร้อมใจกันตั้ง
พระภิกษุปลด ขันธิโก ซึ่งเป็นพระลูกวัดอยู่ในขณะนั้นเป็นเจ้าอาวาส ได้เป็นเจ้าอาวาสมาจนได้พระครูชั้นโท ในพระราชทินนามว่า (พระครูขันติวัชรคุณ) และได้ลาสิกขาเมื่อปี พ.ศ. 2540 ต่อจากนั้นชาวบ้านก็ได้พร้อมใจกันไปรับ
พระไพโรจน์ จิรวิโรจโน และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2540 จนถึงปัจจุบัน และได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูประสิทธิ์พัชรสารเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2545
สถานที่ใกล้เคียง
โรงเรียนวัดท่าขาม (สะเทื้อนราษฎร์อุปถัมภ์)
โทโมโยะ ทากายานางิ
โทโมโยะ ทากายานางิ ( 高柳 知葉<rt>たかやなぎ ともよ</rt> ,14 ตุลาคม 1994 -) เป็นนักพากย์หญิง เกิดที่จังหวัดชิบะ สังกัดแรคคูนด็อก
สีแดง (มุทราศาสตร์)
สีแดง หรือ กูลส (Gules) เป็นภาษามุทราศาสตร์ (Heraldry) ที่หมายถึงลักษณะของผิวตรา (Tincture) ที่เป็นสีแดง ที่อยู่ในกลุ่มผิวตราสีหนักที่เรียกว่า “สี” ถ้าเป็นการแกะพิมพ์ (engraving) “กูลส” ก็จะเป็นแถวเส้นดิ่งหรือ บริเวณที่จารึกด้วยอักษรย่อ “gu.” ของคำว่า “Gules”
คำว่า “Gules” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า ว่า “goules” หรือ “gueules” ที่แปลว่า “คอหอย” ที่หมายถึงปากของสัตว์ ปากและคอหอยมีสีแดงฉะนั้นจึงเป็นคำที่ใช้เรียกสี
นักประพันธ์ทางมุทราศาสตร์เชื่อกันมาเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วว่าคำว่า “Gules” มาจากภาษาเปอร์เซีย “gol” หรือ “กุหลาบ” ที่เข้ามาในยุโรปทางสเปนมุสลิมหรืออาจจะนำกลับมาโดยนักรบครูเสดที่เดินทางกลับมาจากตะวันออกกลาง แต่เบร้าท์กล่าวว่าไม่มีหลักฐานใดที่สนับสนุนข้อเสนอนี้
ในเครื่องอิสริยาภรณ์โปแลนด์ “กูลส” เป็นสีที่นิยมใช้เป็นพื้นตรามากที่สุด ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ราวครึ่งหนึ่งของตราอาร์มของขุนนางในโปแลนด์ใช้พื้นตราสีแดงโดยมี เครื่องหมาย (Charge) ที่เป็นสีขาว หนึ่งหรือสองเครื่องหมายบนพื้น
รินาเชนเต
รินาเชนเต (Rinascente) คือห้างสรรพสินค้าสัญชาติอิตาลีที่ถือครองโดยเครือเซ็นทรัลของไทย ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1865 โดยสองพี่น้อง ลุยจี (Luigi) และแฟร์ดีนันโด บอกโกนี (Ferdinando Bocconi) ที่นครมิลาน
สีแดง (มุทราศาสตร์)
รงคตราสีแดงเป็นสัญลักษณ์ของ:
รินาเชนเต
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 เครือเซ็นทรัลโดยเซ็นทรัลรีเทลได้ซื้อกิจการ 100% ของห้างด้วยเงินทุนจำนวน 260 ล้านยูโร (ราว 11,000 ล้านบาท) ซึ่งเครือเซ็นทรัลคาดการว่า จะคืนทุนในระยะเวลา 8 ปี
ปัจจุบันห้างมีสาขารวม 11 สาขา ทั้งหมดตั้งอยู่ในอิตาลี ได้แก่ สาขามิลาน, โรม (2 สาขา), ฟลอเรนซ์, กาตาเนีย, คัลยารี, ปาแลร์โม, เจนัว, ปาโดวา, มอนซา และตูริน
เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค
เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค (Reichstagsbrand) เป็นการลอบวางเพลิงอาคารไรชส์ทาค ในกรุงเบอร์ลินเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 มารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ (Marinus van der Lubbe) หนุ่มนักสภาคอมมิวนิสต์ชาวดัตช์ ถูกจับได้ ณ ที่เกิดเหตุและถูกจับกุมจากอาชญากรรมดังกล่าว ฟัน เดอร์ลึบเบอเป็นช่างอิฐว่างงานที่เพิ่งเข้าประเทศเยอรมนี เขาประกาศว่าเขาก่อเพลิงและถูกพิจารณาคดีในศาลและถูกพิพากษาลงโทษประหารชีวิต พรรคนาซีใช้เหตุเพลิงไหม้ดังกล่าวเป็นหลักฐานว่านักคอมมิวนิสต์กำลังคบคิดโค่นรัฐบาลเยอรมัน ถือกันว่าเหตุการณ์นี้มีความสำคัญยิ่งในการสถาปนานาซีเยอรมนี
เพลิงเริ่มในอาคารไรชส์ทาค ที่ประชุมไรชส์ทาค สถานีดับเพลิงเบอร์ลินได้รับการเรียกฉุกเฉินว่าอาคารนั้นเกิดเพลิงไหม้เมื่อเวลา 21.25 น. เมื่อตำรวจและนักผจญเพลิงมาถึง สภาผู้แทนราษฎรหลักก็ถูกไฟคลอกหมดแล้ว ตำรวจค้นหาอย่างถี่ถ้วนในอาคารและพบฟัน เดอร์ลึบเบอ เขาถูกจับกุม เช่นเดียวกับผู้นำคอมมิวนิสต์อีกสี่คนต่อมา
ตัวร์ ดาร์จอง
ตัวร์ ดาร์จอง (La Tour d'Argent,Silver Tower) เป็น ภัตตาคาร ที่เก่าแก่และโด่งดังที่สุดแห่งหนึ่งใน ฝรั่งเศส และตั้งอยู่ที่ กรุงปารีส
เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค
ผู้ใดรับผิดชอบเหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาคนั้นยังเป็นหัวข้อถกเถียงและวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่ นักประวัติศาสตร์ยังไม่ตกลงกันว่าฟัน เดอร์ลึบเบอลงมือคนเดียวตามที่เขาว่าเพื่อประท้วงสภาพของชนชั้นแรงงานเยอรมัน พรรคนาซีกล่าวหาโคมินเทิร์นด้วยเหตุนี้ นักประวัติศาสตร์บางส่วนสนับสนุนทฤษฎีที่พรรคคอมมิวนิสต์เสนอ ว่าเหตุลอบวางเพลิงนั้นพรรคนาซีวางแผนและสั่งเป็นปฏิบัติการธงหลอก (false flag) แต่ไม่ว่าความจริงเป็นอย่างไร พรรคนาซีใช้เหตุนี้รวบอำนาจของตนและกำจัดนักคคอมมิวนิสต์ซึ่งเป็นคู่แข่งทางการเมือง
ตัวร์ ดาร์จอง
ภัตตาคารตัวร์ ดาร์จอง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1582 (พ.ศ. 2125) ได้รับการอุปถัมภ์จาก พระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส จึงทำให้มีกษัตริย์และบุคคลสำคัญจากทั่วโลกมาเสวยและรับประทานอาหารที่นี่เป็นจำนวนมาก
หนึ่งในนั้นคือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งเสด็จประพาสยุโรปทั้ง 2 ครั้งได้เสด็จมาเสวยพระกระยาหารที่ภัตตาคารแห่งนี้โดยในการประพาสยุโรปครั้งที่ 2 เสด็จมาถึง 2 ครั้งและพระกระยาหารที่ทรงโปรดปรานคือ เป็ดราดซอสเลือด ซึ่งเลือดเป็ดที่นำมาราดเนื้อเป็ดนั้นทางร้านได้นำ กระดูกและเนื้อบางส่วนมาเข้าเครื่องบดและบดจนเป็นเนื้อเดียวกันออกมาเป็นน้ำซอสซึ่งสมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงเรียกว่า เป็ดอัด โดยเป็ดจานที่พระองค์เสวยนั้นเป็นจานที่ ๒๘๓๔๘
ฮวัง ควัง-ฮี
ฮวัง ควัง-ฮี (ฮันกึล: 황광희; ฮันจา: ; เกิด 25 สิงหาคม ค.ศ. 1988) หรือรู้จักกันในชื่อ ควังฮี (Kwanghee) เป็นนักร้อง นักแสดง และบุคคลในวงการโทรทัศน์ชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในปี ค.ศ. 2010 ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์ ชิลเดรนออฟเอมไพร์ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในรายการวาไรตี้และเป็นสมาชิกในรายการ อินฟินิตแชลเลนจ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 จนกระทั่งเขาเข้ากรมในปี ค.ศ. 2017 ภายใต้สังกัด Star Empire Entertainment ควังฮีเดบิวกับวงZE:A เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2010 ด้วยซิงเกิล Mazeltov. ควังฮียังเป็นที่นิยมจากรายการวารตี้โชว์หลายรายการ ควังฮียังได้มีส่วนร่วมในรายการ We Got Married ร่วมกับ Secret's ซึ่งควังฮีคู่กับ ซ็อนฮวา. ตอนสุดท้ายกำลังถ่ายทำใน 10 เมษายน 2013
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
ประวัฒน์ อุตตะโมช
นายประวัฒน์ อุตตะโมช หรือ ดร.ประวัฒน์ อุตตะโมช รองหัวหน้าพรรคไทยสร้างไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ภูมิหลังและการศึกษา
ประวัฒน์ อุตตะโมช เกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรของนายประกิต อุตตะโมต อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และนางอำไพวรรณ มีน้อง 5 คน หนึ่งในนั้นคือนางพนิตา กำภู ณ อยุธยา อดีตปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ประวัฒน์ศึกษาระดับประถมตอนต้นที่โรงเรียนยอแซฟ จันทุบรี ระดับประถมตอนปลายที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ระยอง และ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ กรุงเทพมหานคร เนื่องจากคุณพ่อรับราชการจึงต้องย้ายโรงเรียนบ่อย ต่อมาได้ย้ายไปศึกษามัธยมตอนปลายที่รัฐแคนซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา และ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเอ็มโพเรียสเตท ประเทศสหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมิดเดิ้ลเทนเนสซี่สเตท สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก ด้านรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยฮูสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นนักการเมืองที่มีความสนิทสนมกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และพล.ต.อ.ชิดชัย วรรณสถิตย์
ครอบครัว
ประวัฒน์ อุตตะโมช สมรสกับนางฤดีนาฎ อุตตะโมช มีบุตร 2 คน คือ นายโสพัฒน์ อุตตะโมช และนางสาวศุธาภา อุตตะโมช
เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำ
ลักษณะ
เหยี่ยวกิ้งก่าสีดำเป็นเหยี่ยวขนาดเล็ก หัว คาง ใต้คอ ปีก หลัง ตะโพก ขนคลุมบนโคนหางและใต้โคนหาง รวมทั้งขนหางสีดำ หน้าอกตอนบนมีแถบกว้างสีขาวและมีแถบสีดำพาดเป็นแนวขวางต่อลงไปยังอกตอนล่าง จากอกถึงท้องมีลายพาดขวางสีน้ำตาลอมแดงสลับสีขาวเรียงเป็นแถวลงมา ปีกสีดำมีลายจุดสีขาวและน้ำตาลแดงแต้มไว้ห่างๆ และที่หัวมีขนตั้งขึ้นไปเป็นลักษณะหงอน ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
ประวัฒน์ อุตตะโมช
การทำงาน
เขายังเป็นสมาชิก ส.ส.กลุ่ม 16 อีกด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ย้ายมาลงสมัครในสังกัดพรรคไทยรักไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับนางคมคาย พลบุตร กระทั่งในปี พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย (แบบบัญชีรายชื่อ) และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ลำดับสุดท้ายของบัญชีพรรคเพื่อไทย)
ประวัฒน์ อุตตะโมช เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ซึ่งมีนายชูชีพ หาญสวัสดิ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการฯ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 78
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 27 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง
ในปี 2564 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคไทยสร้างไทย ซึ่งนำโดยคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
ทุพภิกขภัย
องค์ประกอบสำคัญในการบรรเทาสภาวะทุพภิกขภัยก็ได้แก่การแจกจ่ายสารอาหารรอง เช่นวิตามินและ แร่ธาตุจากซองอาหารบำบัดที่ประกอบด้วยสารเสริมอาหาร หรือให้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโดยตรง ประเภทการบรรเทาสภาวะทุพภิกขภัยแบบหนึ่งการให้เงินหรือให้ตั๋วแก่ผู้ที่อดอยากเพื่อนำไปซื้อหรือแลกเปลี่ยนเป็นอาหารจากเกษตรกรท้องถิ่น แทนที่จะนำทุนไปซื้ออาหารจากประเทศผู้บริจาค กฎหมายมักต้องระบุ เพราะเป็นการเสียเงินค่าขนส่ง
การแก้ปัญหาความขาดแคลนระยะยาวก็ทำได้โดยการลงทุนในการเกษตรกรรมแบบใหม่ในภูมิภาคที่ยังไม่มีระบบดังกล่าว เช่นการใช้ปุ๋ย และสร้างระบบการชลประทานอันวิธีสำคัญที่ใช้ในการกำจัดความหิวโหยในประเทศพัฒนาแล้ว แต่กฎของธนาคารโลกจำกัดการให้ทุนช่วยเหลือเกษตรกร และการใช้ปุ๋ยก็ได้รับการต่อต้านจากนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมบางกลุ่มเพราะมีผลตามมาอย่างคาดไม่ถึง คือ ปริมาณน้ำและถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์ลดลง
สาเหตุ
นิยามของทุพภิกขภัยบอกได้โดยใช้สามสิ่งเป็นเกณฑ์ มีทั้งที่ใช้อุปทานอาหารเป็นเกณฑ์ ที่ใช้การบริโภาคอาหารเป็นเกณฑ์ และที่ใช้อัตราการตายเป็นเกณฑ์ บางนิยามของทุกภิกขภัยมีดังนี้
การขาดแคลนอาหารในประชากรอาจเกิดขึ้นจากการขาดอาหารหรือความลำบากในการแจกจ่ายอาหาร หรือทุพภิกขภัยอาจทวีความเลวรายลงโดยความผันผวนของสภาพอากาศตามธรรมชาติและโดยสภาพทางการเมืองแบบสุดโต่งที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลอันปกครองอย่างกดขี่หรือการสงคราม หนึ่งในทุกภิกขภัยในประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดตามสัดสวน คือ ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ ซึ่งเริ่มใน ค.ศ. 1845 เพราะเกิดโรคระบาดในมันฝรั่งและเกิดขึ้นแม้แต่กับอาหารที่ถูกขนส่งจากไอร์แลนด์ไปยังอังกฤษ มีเพียงชาวอังกฤษเท่านั้นที่มีเงินซื้ออาหารที่ราคาสูงขึ้นได้ นักประวัติศาสตร์ล่าสุดได้ทบทวนการประเมินในหัวข้อที่ว่า ชาวอังกฤษสามารถดำเนินการควบคุมมากได้ในระดับใดในการลดทุพภิกขภัย จนพบว่า พวกเขาได้ช่วยเหลือมากกว่าที่เคยเข้าใจกันมา
มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)
มณฑลฝูเจี้ยน หรือ  มณฑลฮกเกี้ยน  (เป่อ่วยจีภาษาฮกเกี้ยน: Hok-kiàn; อักษรโรมันภาษาถิ่นฝูโจว: Hók-gióng; อักษรโรมันภาษาหมิ่นผูเซียน: Ho̤h-ge̤̍ng) เป็นมณฑลในนามของสาธารณรัฐจีน ซึ่งไม่มีหน้าที่ในการบริหารอย่างเป็นทางการ ประกอบด้วยหมู่เกาะเล็ก ๆ 3 แห่งนอกชายฝั่งมณฑลฝูเจี้ยนของสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้แก่ หมู่เกาะหมาจู่ ประกอบเป็นเทศมณฑลเหลียนเจียง, และหมู่เกาะอูชิวกับหมู่เกาะจินเหมิน ประกอบเป็นเทศมณฑลจินเหมิน ที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นของมณฑลคือ เมืองจินเฉิง ซึ่งตั้งอยู่ในเทศมณฑลจินเหมิน
มณฑลฝูเจี้ยนในปัจจุบันที่อยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลฝูเจี้ยนที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งประกอบด้วยส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และส่วนที่เป็นเกาะ หลังสงครามกลางเมืองจีนในปี 1949 พื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลในอดีตกลายเป็นมณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ในขณะที่เกาะที่เหลือยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน ซึ่งมีพื้นที่คิดเป็น 0.5% ของดินแดนภายใต้สาธารณรัฐจีน
ทุพภิกขภัย
สาเหตุ
คำอธิบายแบบเก่าเกี่ยวกับสาเหตุของทุพภิกขภัยจนถึง ค.ศ. 1981 นั้น เป็นข้อสันนิษฐานความเสื่อมถอยของการมีอาหาร (FAD) สมมติฐานคือว่า สาเหตุหลักอันเป็นศูนย์กลางของการเกิดทุพภิกขภัยทุกครั้งเป็นเพราะมีปริมาณอาหารลดลง อย่างไรก็ตาม ข้อสันนิษฐานนั้นไม่อาจอธิบายได้ว่า เหตุใดจึงมีเพียงประชากรบางส่วนเช่นแรงงานเกษตรกรที่ได้รับผลกระทบจากทุพภิกขภัย ขณะที่กลุ่มอื่นกลับไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด
มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)
การแบ่งเขตการปกครอง
มณฑลฝูเจี้ยนในนามประกอบด้วย 2 เทศมณฑล ได้แก่ เทศมณฑลจินเหมิน และเทศมณฑลเหลียนเจียง เกาะเหล่านี้มีพื้นที่ทั้งหมด 182.66 km2 และมีประชากรทั้งหมด 71,000 คน (2001)
ทุพภิกขภัย
สาเหตุ
จากการศึกษาในทุพภิกขภัยล่าสุด ทำให้การมีบทบาทสำคัญของ FAD ได้ถูกตั้งคำถามนับแต่นั้น และได้มีการเสนอว่า กลไกสาเหตุของชนวนเหตุการขาดแคลนอาหารนั้นมีตัวแปรหลายตัวนอกเหนือไปจากการเสื่อมถอยของการมีอาหารเท่านั้น ตามมุมมองนี้ ทุพภิกขภัยเป็นผลมาจากการเข้าถึงทรัพยากร (entitlement) มีทฤษฎีได้รับการเสนอโดยใช้ชื่อ "ความล้มเหลวในการแลกเปลี่ยนการเข้าถึงทรัพยากร" หรือ FEE ซึ่งประชากรหนึ่งคนอาจมีสินค้าโภคภัณฑ์หลายชนิดซึ่งสามารถนำไปแลกเปลี่ยนกับสินค้าโภคภัณฑ์อื่นที่ผู้นั้นต้องการได้ในเศรษฐกิจตลาด การแลกเปลี่ยนนี้สามารถเกิดขึ้นได้ผ่านการแลกเปลี่ยน หรือการผลิต หรือทั้งสอง การเข้าถึงทรัพยากรเหล่านี้เรียกว่า การเข้าถึงทรัพยากรอิงการแลกเปลี่ยนหรืออิงการผลิต ตามมุมมองที่ถูกเสนอนี้ ทุพภิกขภัยเกิดขึ้นเนื่องจากความล้มเหลวในความสามารถของบุคคลในการแลกเปลี่ยนการเข้าถึงทรัพยากรของผู้นั้น ตัวอย่างของทุพภิกขภัยตามทฤษฎี FEE คือ ความไร้ความสามารถของแรงงานเกษตรที่จะแลกเปลี่ยนการเข้าถึงทรัยากรพื้นฐาน นั่นคือ การแลกเปลี่ยนแรงงานกับข้าวเมื่อเขาถูกว่าจ้างนั้นกลายเป็นเอาแน่เอานอนไม่ได้หรือถูกขจัดไปอย่างสมบูรณ์
มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)
การแบ่งเขตการปกครอง
ต่อไปนี้เป็นเกาะต่าง ๆ ของมณฑลฝูเจี้ยนภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐจีน แบ่งตามเทศมณฑล ดังนี้
สาธารณรัฐประชาชนจีนอ้างสิทธิ์หมู่เกาะจินเหมินว่าเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน และหมู่เกาะหมาจู่ว่าเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเหลียนเจียง จังหวัดฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน (และมีบางเกาะที่อ้างสิทธิ์ว่าเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่อื่น ๆ อีก)
ทุพภิกขภัย
สาเหตุ
บางปัจจัยทำให้บางภูมิภาคมีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดทุพภิกขภัยง่ายกว่าภูมิอาคอื่น ปัจจัยเหล่านี้รวมถึง
ในบางกรณี อาทิ การก้าวกระโดดไปข้างหน้าในจีน (ซึ่งก่อให้เกิดทุพภิกขภัยที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์), เกาหลีเหนือในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 หรือซิมบับเว ทุพภิกขภัยสามารถเกิดขึ้นได้อันเป็นผลมาจากนโยบายรัฐบาลโดยไม่ได้ตั้งใจ มาลาวียุติทุพภิกขภัยในประเทศได้โดยการสงเคราะห์เงินอุดหนุนเกษตรกรโดยขัดต่อการจำกัดของธนาคารโลก ระหว่างทุพภิกขภัยในเอธิโอเปีย ค.ศ. 1973 อาหารถูกขนย้ายจากวอลโลไปยังเมืองหลวง อาดดิสอาบาบา ที่ซึ่งอาหารที่ขายที่นั่นสามารถขายได้ในราคาสูงกว่า ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 พลเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการในเอธิโอเปียและซูดานประสบกับทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ แต่รัฐที่เป็นประชาธิปไตยอย่างบอตสวานาและซิมบับเวกลับไม่ได้รับผลกระทบ แม้ว่าทั้งสี่ประเทศจะประสบมีปริมาณการผลิตผลิตอาหารระดับชาติลดลงอย่างรุนแรงก็ตาม ในโซมาเลีย เกิดทุพภิกขภัยขึ้นเพราะเป็นรัฐที่ล้มเหลว
ทุพภิกขภัยหลายครั้งเกิดจากความไม่สมดุลกันระหว่างปริมาณการผลิตอาหารเปรียบเทียบกับขนาดประชากรของประเทศซึ่งมีประชากรเกินกว่าที่ประเทศนั้นจะสามารถรองรับได้ ในอดีต ทุพภิกขภัยเกิดขึ้นจากปัญหาทางเกษตรกรรม เช่น ภัยแล้ง การเก็บเกี่ยวล้มเหลว หรือโรคระบาด การเปลี่ยนแปลงของรูปแบบสภาพอากาศ ความไร้ประสิทธิภาพของรัฐบาลในยุคกลางในการรับมือกับวิกฤตการณ์ สงครามและโรคติดต่อระบาดทั่ว อย่างเช่น การระบาดของกาฬโรคในทวีปยุโรป เป็นเหตุให้เกิดทุพภิกขภัยนับหลายร้อนครั้งในยุโรปในยุคกลาง รวมทั้ง 95 ครั้งในอังกฤษ และ 75 ครั้งในฝรั่งเศส ในฝรั่งเศส สงครามร้อยปี การเก็บเกี่ยวที่ไม่ได้ผลและโรคระบาดทั่วลดประชากรลงถึงสองในสาม
สนามกีฬาโอลิมปิกนิลตง ซังตุส
สนามกีฬาโอลิมปิกนิลตง ซังตุส (Estádio Olímpico Nilton Santos) หรือมีชื่อเดิมว่า สนามกีฬาโอลิมปิกโฌเอา อาเวลังฌี (Estádio Olímpico João Havelange) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ที่ย่านเอ็งเฌญูจีเด็งตรูในเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยมากมักใช้เป็นสนามแข่งกีฬาฟุตบอลและกรีฑา และเป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสรฟุตบอลบอตาโฟกู ชื่อของสนามกีฬาเดิมตั้งเป็นเกียรติแก่โฌเอา อาเวลังฌี ประธานฟีฟ่าระหว่าง ค.ศ. 1974–1998
ทุพภิกขภัย
สาเหตุ
ทุพภิกขภัยมักเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรมเพื่อยังชีพ การขาดการทำเกษตรกรรมในพื้นที่ที่มีเศรษฐกิจแข็งแกร่งไม่ได้ก่อให้เกิดทุพภิกขภัย เช่น รัฐแอริโซนาและพื้นที่ที่มั่งคั่งอื่น ๆ ได้นำเข้าอาหารส่วนใหญ่เข้ามา เพราะพื้นที่เหล่านี้สามารถผลิตสินค้าทางเศรษฐกิจมากพอจะแลกเปลี่ยนได้
สนามกีฬาโอลิมปิกนิลตง ซังตุส
สนามกีฬาแห่งนี้จะใช้เป็นสนามแข่งกรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016, พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 และมิลิทรีเวิลด์เกมส์ 2011 สนามกีฬาสามารถเพิ่มความจุได้ถึง 60,000 คน
ทุพภิกขภัย
สาเหตุ
ทุพภิกขภัยยังอาจเกิดจากภูเขาไฟระเบิดก็ได้ การระเบิดของภูเขาไฟแทมโบราใน ค.ศ. 1815 ในอินโดนีเซีย ทำให้การเก็บเกี่ยวไม่ได้ผลละทุพภิกขภัยทั่วโลกและทำให้เกิดทุพภิกขภัยครั้งร้ายแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ดูเพิ่มที่ ปีไร้ฤดูร้อน) มติปัจจุบันของประชาคมวิทยาศาสตร์คือ ละอองลอยและฝุ่นที่ปลดปล่อยสู่ชั้นบรรยากาศข้างบนทำให้อุณหภูมิโลกเย็นลงโดยการป้องกันพลังงานจากดวงอาทิตย์มิให้ลงมาถึงพื้นดิน กลไกเดียวกันยังถูกใช้อธิบายว่าเกิดขึ้นหลังอุกกาบาตขนาดมโหฬารพุ่งชนโลกและทำให้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิต
ความเสี่ยงการเกิดทุพภิกขภัยในอนาคต
หนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียนรายงานว่า ใน ค.ศ. 2007 พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 40% ของโลกด้อยคุณภาพลงอย่างรุนแรง หากแนวโน้มการเสื่อมโทรมของดินดำเนินต่อไปในแอฟริกา ก็อาจเป็นไปได้ว่าแอฟริกาจะสามารถผลิตอาหารเลี้ยงประชากรทวีปได้เพียง 25% เมื่อถึง ค.ศ. 2025 ตามข้อมูลของสถาบันทรัพยากรฑรรมชาติในแอฟริกา โดยมหาวิทยาลัยสหประชาชาติที่ตั้งอยู่ในกานา ถึงปลาย ค.ศ. 2007 ผลผลิตการเกษตรได้ถูกนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงชีวภาพมากขึ้น ขณะที่ราคาน้ำมันโลกอยู่ที่เกือบ 100 ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรล ได้ผลักดันให้ราคาธัญพืชพืชที่ใช้เลี้ยงสัตว์ปีกและวัวนมและปศุสัตว์อื่นมีราคาสูงขึ้น ทำให้ราคาข้าวสาลี ถั่วเหลืองและข้าวโพดเพิ่มสูงขึ้นในปีนั้น ใน ค.ศ. 2007 เกิดการประท้วงเนื่องจากราคาอาหารแพงในหลายประเทศทั่วโลก  การระบาดของโรคราสนิม ซึ่งเป็นการทำลายต้นข้าวสาลี ได้แพร่ระบาดไปทั่วแอฟริกาและเอเชียในปีนั้น
เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ปุ๋ยไนโตรเจน สารกำจัดศัตรูพืชแบบใหม่ การเกษตรทะเลทราย และเทคโนโลยีการเกษตรอื่น ๆ ได้เริ่มต้นนำมาใช้เพื่อเพิ่มผลผลิตอาหาร ซึ่งบางส่วนใช้รับมือกับทุพภิกขภัย ระหว่าง ค.ศ. 1950 และ 1984 เมื่อการปฏิวัติสีเขียวได้มีอิทธิพลต่อการเกษตร ทำให้ปริมาณการผลิตธัญพืชทั่วโลกเพิ่มขึ้น 250% แต่สัดส่วนที่เพิ่มขึ้นนี้ส่วนมากเป็นการเพิ่มที่ไม่ยั่งยืน เทคโนโลยีการเกษตรเหล่านี้เพิ่มอัตราผลผลิตธัญพืชมากขึ้นชั่วคราว แต่เมื่อถึง ค.ศ. 1995 มีสัญญาณว่าเทคโนโลยีเหล่านี้อาจมีส่วนทำให้พื้นที่ที่เหมาะแก่การเพาะปลูกลดลง ประเทศพัฒนาแล้วได้แบ่งปันเทคโนโลยีเหล่านี้กับประเทศกำลังพัฒนาที่ประสบปัญหาทุพภิกขภัย แต่มีข้อจำกัดตามหลักจรรยาในการผลักดันให้ใช้เทคโนโลยีเหล่านี้ในประเทศด้อยพัฒนา
เดวิด ไพเมนเทิล ศาสตราจารย์ประจำภาควิชานิเวศวิทยาและเกษตรกรรมที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ นักวิจัยอาวุโสที่สถาบันวิจัยอาหารและสารอาหารแห่งชาติ (INRAN) ระบุในการศึกษา "อาหาร ที่ดิน ประชากรและเศรษฐกิจสหรัฐ" ว่า ประชากรสหรัฐอเมริกาสูงสุดที่เหมาะสำหรับเศรษฐกิจแบบยังชีพอยู่ที่ 200 ล้านคน เพื่อที่จะบรรลุเศรษฐกิจแบบพึ่งพาตนเองและหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ สหรัฐอเมริกาจะต้องลดจำนวนประชากรลงอย่างน้อยหนึ่งในสนาม และประชากรโลกจะต้องลดลงสองในสาม ผู้จัดทำการศึกษานี้เชื่อว่า วิกฤตการเกษตรที่กล่าวถึงนี้เพิ่งจะเริ่มมีผลกระทบต่อมนุษย์หลัง ค.ศ. 2020 และจะเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อถึง ค.ศ. 2050 ปริมาณผลิตน้ำมันสูงสุดทั่วโลกที่กำลังจะถึงนี้ เช่นเดียวกับปริมาณการผลิตแก๊สธรรรมชาติอเมริกาเหนือสูงสุดจะมีผลต่อวิกฤตการเกษตรเร็วกว่าที่เคยคาดกันไว้มาก
ตามหลังจีนและอินเดีย ยังมีประเทศขนาดเล็กแถวสองที่มีการขาดดุลน้ำอย่างมากเช่นกัน ได้แก่ อัลจีเรีย อียิปต์ อิหร่าน เม็กซิโกและปากีสถาน สี่ประเทศในจำนวนนี้ได้นำเข้าธัญพืชคิดเป็นสัดส่วนมาก มีเพียงปากีสถานเท่านั้นที่ยังพึ่งพาตนเองในขอบเขต แต่ด้วยประชากรที่เพิ่มขึ้นในอัตรา 4 ล้านคนต่อปี อีกไม่นานปากีสถานก็จะต้องหันไปพึ่งธัญพืชจากตลาดโลกเช่นกัน ตามรายงานภูมิอากาศของสหประชาชาติ ธารน้ำแข็งหิมาลัยซึ่งเป็นแหล่งน้ำในฤดูแล้งที่สำคัญของแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดในเอเชีย แม่น้ำคงคา แม่น้ำสินธุ แม่น้ำพรหมบุตร แม่น้ำแยงซี แม่น้ำโขง แม่น้ำสาละวินและแม่น้ำเหลือง อาจหายไปเมื่อถึง ค.ศ. 2035 เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นและความต้องการของมนุษย์เพิ่มขึ้น ในภายหลังได้มีการเปิดเผยว่า แหล่งข้อมูลที่ใช้โดยรายงานภูมิอากาศของสหประชาชาติอ้างตัวเลข ค.ศ. 2350 มิใช่ ค.ศ. 2035 มีประชากรอย่างน้อย 2.4 พันล้านคนอาศัยอยู่ในที่ราบลุ่มระบายน้ำของแม่น้ำที่มีต้นน้ำอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย อินเดีย จีน ปากีสถาน อัฟกานิสถาน บังกลาเทศ เนปาล และพม่าอาจประสบอุทกภัยที่เกิดหลังภัยแล้งอย่างรุนแรงในทศวรรษที่จะถึงนี้ เฉพาะในอินเดียประเทศเดียว แม่น้ำคงคาเป็นแหล่งน้ำสำหรับอุปโภคและเกษตรกรรมแก่ประชากรมากกว่า 500 ล้านคนแล้ว
ลักษณะ
ทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นในประเทศซับซะฮารามีความร้ายแรงที่สุด แต่ด้วยการหมดไปของทรัพยากรอาหาร การสูบน้ำบาดาลมาใช้เกินขนาด สงคราม ความขัดแย้งภายในและความล้มเหลวทางเศรษฐกิจ ทำให้ทุพภิกขภัยยังคงเป็นปัญหาระดับโลกที่มีผู้ประสบภัยหลายร้อยล้านคน ทุพภิกขภัยเหล่านี้ทำให้เกิดทุพโภชนาการและความยากจนอย่างกว้างขวาง ทุพภิกขภัยในเอธิโอเปียในคริสต์ทศรรรษ 1980 มียอดผู้เสียชีวิตจำนวนมาก แม้ว่าทุพภิกขภัยในเอเชียในคริสต์ศตวรรษที่ 20 จะมีผู้เสียชีวิตอย่างกว้างขวางเช่นเดียวกัน ทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นในแอฟริกาสมัยใหม่มีลักษณะของความอดอยากและทุพโภชนาการเป็นบริเวณกว้าง โดยมีอัตราการตายสูงจำกัดเฉพาะในเด็กเล็ก
เทคโนโลยีบรรเทาทุกข์ รวมไปถึงการก่อภูมิคุ้มกัน การพัฒนาสาธารณูโภคสาธารณสุข การปันส่วนอาหารทั่วไปและการให้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารแก่เด็กที่อ่อนแอ เป็นการลดอัตราการเสียชีวิตอันเป็นผลกระทบมาจากทุพภิกขภัยได้ชั่วคราว ขณะที่ทำให้ผลกระทบทางเศรษฐกิจไม่มีความเปลี่ยนแปลง และไม่ได้แก้ปัญหาสำคัญที่มีประชากรขนาดใหญ่เกินไปเมื่อเทียบกับขีดความสามารถการผลิตอาหารในภูมิภาค วิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมยังอาจเกิดขึ้นจากพันธุฆาต สงครามกลางเมือง การอพยพของผู้ลี้ภัย และเหตุการณ์ความรุนแรงและการล่มสลายของรัฐ นำมาซึ่งทุพภิกขภัยในบรรดาประชากรที่ได้รับผลกระทบ
ทุพภิกขภัยยังคงเป็นภัยคุกคามเรื้อรังในแอฟริกาและเอเชียส่วนมาก ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 เครือข่ายระบบเตือนภัยทุพภิกขภัยล่วงหน้าระบุว่า ไนเจอร์มีสถานะฉุกเฉิน เช่นเดียวกับชาด เอธิโอเปีย เซาท์ซูดาน โซมาเลียและซิมบับเว ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติเตือนว่า ประชาชน 11 ล้านคนในโซมาเลีย เคนยา จิบูตี และเอธิโอเปียอยู่ในความเสี่ยงต่อการขาดแคลนอาหาร ด้วยเหตุจากภัยแล้งและความขัดแย้งทางทหารที่รุนแรงประกอบกัน ใน ค.ศ. 2006 วิกฤตการณ์ทางมนุษยธรรมที่ร้ายแรงที่สุดในแอฟริกาเกิดขึ้นในแคว้นดาร์ฟูร์ของซูดาน
บางคนเชื่อว่าการปฏิวัติสีเขียวเป็นคำตอบสำหรับทุพภิกขภัยในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 การปฏิวัติสีเขียวเริ่มต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยสายพันธุ์ลูกผสมของพืชผลที่ให้ผลผลิตสูง ระหว่าง ค.ศ. 1950 และ 1984 เมื่อการปฏิวัติสีเขียวได้เปลี่ยนแปลงเกษตรกรรมทั่วโลก ผลผลิตทางการเกษตรเพิ่มขึ้น 250% บางคนวิพากษ์วิจารณ์กระบวนการดังกล่าว โดยให้เหตุผลว่า พืชให้ผลผลิตสูงนี้ต้องใช้ปุ๋ยเคมีและสารกำจัดศัตรูพืชมากขึ้น ซึ่งอาจทำลายสิ่งแวดล้อมได้ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นทางเลือกสำหรับประเทศกำลังพัฒนาที่ประสบทุพภิกขภัย พืชให้ผลผลิตสูงนี้ทำให้เป็นไปได้ที่จะเลี้ยงคนได้เพิ่มขึ้น แต่มีตัวบ่งชี้หลายตัวที่ชี้ว่าผลผลิตอาหารภูมิภาคได้ถึงจุดสูงสุดแล้วในหลายส่วนของโลก เพราะยุทธศาสตร์บางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเกษตรกรรมแบบประณีต อย่างเช่น การสูบน้ำบาดาลขึ้นมาใช้เกินและการใช้สารกำจัดศัตรูพืชและสารเคมีการเกษตรอื่น ๆ มากเกิน
หมายเหตุว่า ทุพภิกขภัยสมัยใหม่บางครั้งเกิดขึ้นจากนโยบายทางเศรษฐกิจที่ผิดพลาด การออกแบบทางการเมืองเพื่อเพิ่มความยากจนหรือลดความสำคัญของประชากรบางกลุ่มโดยเฉพาะ หรือสงคราม นักเศรษฐศาสตร์การเมืองได้หาข้อเท็จจริงในสภาพการเมืองที่มีการป้องกันทุพภิกขภัย
ผลกระทบ
ผลกระทบด้านลักษณะประชากรของทุพภิกขภัยนั้นรุนแรงมาก การเสียชีวิตส่วนใหญ่เป็นเด็กและผู้สูงอายุ ข้อเท็จจริงทางลักษณะประชากรที่สอดคล้องกัน คือ ในทุพภิกขภัยทุกครั้งที่มีการบันทึก อัตราการเสียชีวิตของชายจะสูงกว่าของหญิง เหตุผลสำหรับข้อเท็จจริงดังกล่าวอาจรวมถึงความเข้มแข็งของหญิงที่มากกว่าภายใต้ความกดดันของทุพโภชนาการ และอาจเป็นธรรมชาติของหญิงที่มีไขมันร่างกายคิดเป็นเปอร์เซ็นต์สูงกว่าชาย ทุพภิกขภัยยังทำให้อัตราการเกิดลดต่ำลงด้วย ดังนั้น ทุพภิกขภัยจึงเหลือไว้แต่ประชากรวัยเจริญพันธุ์ หรือก็คือ หญิงผู้ใหญ่ ได้รับผลกระทบน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับประชากรกลุ่มอื่น และช่วงหลังทุพภิกขภัยมักมีลักษณะอัตราการเกิดเพิ่มกลับขึ้นมาอีก ทุพภิกขภัยรุนแรงส่วนมากน้อยครั้งที่ลดอัตราการเกิดของประชากรเกินกว่าไม่กี่ปี อัตราการเสียชีวิตที่สูงถูกชดเชยด้วยประชากรที่เพิ่มขึ้นในเวลาไม่กี่ปี หากแต่ผลกระทบด้านลักษณะประชากรระยะยาวที่ใหญ่กว่า คือ การอพยพ อาทิ ไอร์แลนด์มีประชากรลดลงอย่างสำคัญหลังทุพภิกขภัยในคริสต์ทศวรรษ 1840 เพราะมีการอพยพออกนอกประเทศเป็นจำนวนมาก
ระดับความไม่มั่นคงทางอาหาร
ในสมัยใหม่ รัฐบาลท้องถิ่นและการเมือง ตลอดจนองค์การพัฒนาเอกชน (NGO) ซึ่งให้ความช่วยเหลือทุพภิกขภัยมีทรัพยากรจำกัดที่จะส่งไปให้แก่สถานการณ์ความไม่มั่นคงทางอาหารหลายแห่งที่เกิดขึ้นพร้อมกัน วิธีทั้งหลายในการจัดประเภทการเปลี่ยนแปลงความมั่นคงทางอาหารจึงได้ถูกใช้เพื่อจัดสรรความช่วยเหลือด้านอาหารให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด หนึ่งในความพยายามแรกสุดคือ รหัสทุพภิกขภัยอินเดีย ที่คิดค้นขึ้นโดยอังกฤษในคริสต์ทศวรรษ 1880 รหัสแบ่งระดับความไม่มั่นคงทางอาหารออกเป็นสามระดับ ได้แก่ ใกล้ขาดแคลน, ขาดแคลนและทุพภิกขภัย และมีอิทธิพลอย่างสูงในการสร้างระบบเตือนภัยหรือวัดทุพภิกขภัยในเวลาต่อมา ระบบเตือนภัยล่วงหน้าถูกพัฒนาขึ้นเพื่อจับตาภูมิภาคที่ชาวเทอร์คานา (Turkana) อยู่อาศัยทางเหนือของเคนยามีสามระดับเช่นกัน แต่เชื่อมโยงแต่ละระดับเข้ากับการตอบสนองก่อนวางแผนเพื่อบรรเทาวิกฤตการณ์และป้องกันมิให้เลวร้ายลง
ประสบการณ์ขององค์กรบรรเทาทุพภิกขภัยทั่วโลกในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 ทำให้มีการพัฒนาสำคัญอย่างน้อยสองประการ คือ "แนวทางการดำรงชีพ" (livelihoods approach) และการเพิ่มตัวบ่งชี้ด้านโภชนาการเพื่อพิจารณาความรุนแรงของวิกฤตการณ์ ปัจเจกและกลุ่มในสถานการณ์ตึงเครียดด้านอาหารรจพยายามรับมือปัญหาโดยการปันส่วนการบริโภค หาทางเลือกเพื่อเพิ่มรายได้เสริม เป็นต้น ก่อนจะดำเนินมาตรการสิ้นหวัง เช่น ขายพื้นที่ทำการเกษตร และเมื่อหนทางพึ่งพาตนเองทั้งหลายหมดไปแล้ว ประชากรที่ได้รับผลกระทบจะเริ่มต้นอพยพเพื่อมองหาอาหารหรือไม่ก็ตกเป็นเหยื่อของการขาดแคลนอาหารหมู่ทันที ทุพภิกขภัยอาจถูกมองบางส่วนว่าเป็นปรากฏการณ์ทางสังคม ซึ่งเกี่ยวข้องกับตลาด ราคาอาหารและโครงสร้างสนับสนุนสังคม บทเรียนที่สองที่ถูกร่างขึ้นคือ การเพิ่มการประเมินโภชนาการอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเด็ก เพื่อให้วัดความรุนแรงของทุพภิกขภัยในเชิงปริมาณ
นับตั้งแต่ ค.ศ. 2004 องค์กรบรรเทาทุพภิกขภัยที่สำคัญที่สุดจำนวนมาก อย่างเช่น โครงการอาหารโลกและองค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศสหรัฐอเมริกา ได้ใช้มาตรวัดห้าระดับซึ่งวัดความรุนแรงและขนาด ระดับความรุนแรงใช้ทั้งแนวทางการดำรงชีพ และการวัดอัตราการเสียชีวิตและทุพโภชนาการเด็กเพื่อแบ่งประเภทสถานการณ์เป็น มั่นคงทางอาหาร, ไม่มั่นคงทางอาหาร, วิกฤตการณ์อาหาร, ทุพภิกขภัย, ทุพภิกขภัยรุนแรง และทุพภิกขภัยยิ่งยวด จำนวนผู้เสียชีวิตกำหนดการเรียกขานขนาด โดยที่มีผู้เสียชีวิตต่ำกว่า 1,000 คน เรียกว่า "ทุพภิกขภัยเล็กน้อย" และ "ทุพภิกขภัยขั้นหายนะ" มีผู้เสียชีวิตเกินกว่า 1,000,000 คน
การป้องกันการเกิดทุพภิกขภัย
ธนาคารโลกและประเทศร่ำรวยบางประเทศกดดันชาติที่พึ่งพาความช่วยเหลือจากพวกตนให้ตัดทอนหรือกำจัดปัจจัยการผลิตทางการเกษตรที่ได้รับการอนุเคราะห์ อย่างเช่น ปุ๋ย เพื่อการเพิ่มบทบาทของเอกชน แม้สหรัฐอเมริกาและยุโรปจะให้ความช่วยเหลือแก่เกษตรกรของตนอย่างกว้างขวางก็ตาม ชาวนาจำนวนมากยากจนเกินกว่าจะซื้อปุ๋ยตามราคาตลาดได้ ตัวอย่างเช่น ในกรณีของมาลาวี ประชากรเกือบห้าล้านคนจากทั้งหมด 13 ล้านคนเคยต้องการความช่วยเหลือด้านอาหารอย่างฉุกเฉิน อย่าไงรก็ตาม หลังรัฐบาลเปลี่ยนนโยบายและริเริ่มการจัดหาปุ๋ยและเมล็ดพันธุ์แก่เกษตรกร เกษตรกรก็สามารถทำผลผลิตข้าวโพดทำลายสถิติใน ค.ศ. 2006 และ 2007 โดยผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็น 3.4 ล้านตันใน ค.ศ. 2007 จาก 1.2 ล้านตันใน ค.ศ. 2005 นี่ลดราคาอาหารและเพิ่มค่าจ้างของผู้ทำงานในไร่นา มาลาวีกลายมาเป็นผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ และขายข้าวโพดให้แก่โครงการอาหารโลกและสหประชาชาติมากกว่าประเทศอื่นใดในแอฟริกาใต้ ผู้เสนอความช่วยเหลือแก่เกษตรกรรวมไปถึงเจฟฟรี แซ็คส์ ผู้เป็นตัวแทนของแนวคิดที่ว่า ประเทศร่ำรวยควรลงทุนซื้อปุ๋ยและเมล็ดพันธุ์ให้แก่เกษตรกรแอฟริกา
การบรรเทาทุพภิกขภัย
ภาวะขาดสารอาหารรองสามารถแก้ไขได้โดยการให้สารเสริมอาหาร สารเสริมอาหาร อย่างเช่น เนยถั่วและสไปรูไลนา ได้ปฏิวัติการให้อาหารฉุกเฉินในวิกฤตการณ์ทางมนุษยธรรม เพราะมันสามารถรับประทานได้ทันทีจากห่อบรรจุ และไม่จำเป็นต้องใช้ตู้เย็นหรือผสมกับน้ำสะอาดที่มีน้อยอยู่แล้ว สามารถเก็บได้หลายปี และที่สำคัญคือ ร่างกายของเด็กที่ป่วยหนักยังสามารถดูดซึมสารอาหารไปใช้ได้ การประชุมอาหารโลกของสหประชาชาติ ค.ศ. 1974 ประกาศว่าสไปรูไลนาเป็น "อาหารที่ดีที่สุดสำหรับอนาคต" และความพร้อมที่จะถูกเก็บเกี่ยวได้ทุก 24 ชั่วโมง ทำให้มันเป็นเครื่องมือสำคัญในการกำจัดทุพโภชนาการ นอกจากนั้น ยังมีการให้อาหารเสริม อย่างเช่น แคปซูลวิตามินเอหรือเม็ดสังกะสีในการรักษาอาการท้องร่วง
กลุ่มช่วยเหลือตระหนักมากขึ้นว่าการให้เงินสดหรือคูปองเงินสดแทนที่จะเป็นอาหารนั้นถูกกว่า รวดเร็วกว่าและเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพกว่าในการส่งความช่วยเหลือแก่ผู้หิวโหย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่มีอาหารแต่ราคาแพง โครงการอาหารโลกของสหประชาชาติ ผู้แจกจ่ายอาหารที่ไม่ใช่หน่วยงานของรัฐที่ใหญ่ที่สุด ประกาศว่าจะเริ่มแจกจ่ายเงินสดและคูปองแทนที่อาหารในบางพื้นที่ ซึ่งประธานกรรมการบริหารของโครงการอธิบายว่าเป็น "การปฏิวัติ" ในการช่วยเหลือด้านอาหาร องค์การช่วยเหลือ คอนเซิร์นเวิลด์ไวด์ กำลังนำร่องวิธีการดังกล่าวผ่านผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ซาฟารีคอม ซึ่งดำเนินการโครงการขนย้ายเงินซึ่งทำให้เงินถูกส่งจากพื้นที่หนึ่งไปยังอีกพื้นที่หนึ่งภายในประเทศได้
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ประสบภัยแล้งที่อยู่ห่างไกลและเดินทางไปยังตลาดได้ลำบาก การจัดส่งอาหารยังคงเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดในการช่วยเหลือ เฟรด คูนี กล่าวว่า "โอกาสช่วยชีวิตในระยะเริ่มต้นของปฏิบัติการบรรเทาทุกข์ลดลงอย่างมากเมื่ออาหารถูกนำเข้ามาแล้ว และเมื่อมันมาถึงประเทศและถึงมือประชาชน ป่านนั้นคนจำนวนมากก็ตายไปแล้ว" กฎหมายสหรัฐ ซึ่งกำหนดให้ต้องซื้ออาหารในประเทศแทนที่จะเป็นที่ซึ่งผู้หิวโหยอาศัยอยู่ ไม่มีประสิทธิภาพ เพราะค่าใช้จ่ายเกือบครึ่งเป็นค่าขนส่งอาหารเหล่านี้ เขายังชี้ต่อไปว่า "การศึกษาทุพภิกขภัยครั้งหลังทุกครั้งได้แสดงให้เห็นว่า ในประเทศที่เกิดยังมีอาหารอยู่ แม้ว่าจะไม่ใช่ทุกครั้งที่มีการขาดแคลนอาหาร" และ "ถึงแม้ว่ามาตรฐานราคาท้องถิ่นจะสูงเกินกว่าที่คนยากจนจะซื้อได้ แต่โดยทั่วไปแล้ว การซื้ออาหารกักตุนที่ราคาเงินเฟ้อจะถูกกว่าสำหรับผู้ให้บริจาคกว่าการนำเข้าจากต่างประเทศ"
เอธิโอเปียนำร่องโครงการซึ่งปัจจุบันเป็นตำรับแนะนำของธนาคารโลกเพื่อรับมือกับวิกฤตการณ์อาหารและถูกมองโดยองค์กรช่วยเหลืออื่น ๆ ว่าเป็นแม่แบบสำหรับวิธีการช่วยเหลือประเทศที่หิวโหยที่ดีที่สุด ผ่านโครงการสนับสนุนอาหารหลักของประเทศ โครงการเครือข่ายความปลอดภัยผลิตภาพ เอธิโอเปียได้ให้โอกาสแก่ผู้อยู่อาศัยในชนบท ผู้ขาดแคลนอาหารเรื้อรัง ในการทำงานแลกกับอาหารหรือเงินสด องค์กรช่วยเหลือต่างประเทศ อย่างโครงการอาหารโลก จากนั้นสามารถซื้ออาหารจากท้องถิ่นในพื้นที่ที่มีอาหารสมบูรณ์แจกจ่ายไปยังพื้นที่ขาดแคลนอาหาร
เมาท์เวลลิงตัน
เมาท์เวลลิงตัน (Mount Wellington) เป็นชื่อยอดเขาที่สูงที่สุดในเมืองโฮบาร์ต รัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย มีความสูงที่ 1,271 เมตร ในฤดูหนาวจะมีหิมะปกคลุมเกือบตลอดทั้งฤดู
การเดินทาง
สามารถเดินทางขึ้นไปบนยอดเขาได้ทั้งทางรถยนต์และการเดินเท้า โดยมีระยะทางประมาณ 22 กิโลเมตร
แขวงวัดราชบพิธ
วัดราชบพิธ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตการค้าและสถานที่ราชการ
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงวัดราชบพิธตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ฟลายดูไบ
ฟลายดูไบ (فلاي دبي) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สายการบินมีท่าหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ โดยให้บริการจากอาคารผู้โดยสารที่ 2
ฟลายดูไบให้บริการเที่ยวบิน 94 เส้นทางใน 46 ประเทศภายในภูมิภาคตะวันออกกลาง, เอเชีย, และยุโรปจากดูไบ
ประวัติ
รัฐบาลดูไบได้ก่อตั้งฟลายดูไบในปีค.ศ. 2008 โดยได้รับการสนับสนุนการปฏิบัติการจากเอมิเรตส์ ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ฟลายดูไบได้มีคำสั่งซื้อโบอิง 737-800 จำนวน 50 ลำในงานฟาร์นโบโรห์แอร์โชว์ พร้อมกับสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงคำสั่งซื้อเป็นโบอิง 737-900อีอาร์ เครื่องบินลำแรกได้ถูกส่งมอบให้สายการบินในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และได้มีการเริ่มให้บริการในเดือนมิถุนายน โดยให้บริการไปยังเบรุตและอัมมาน
ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ฟลายดูไบได้เปิดตัวที่นั่งชั้นธุรกิจ ซึ่งมาพร้อมกับรวมสิทธิ์เข้าใช้ห้องรับรองธุรกิจ, จอขนาด 12 นิ้วพร้อมภาพยนตร์มากกว่า 300 เรื่อง และปลั๊กไฟที่ใช้งานร่วมกันได้ในกว่า 170 ประเทศ โดยจะมีการติดตั้งที่นั่งนี้ 12 ที่นั่งบนเครื่องบิน
จุดหมายปลายทาง
ฟลายดูไบให้บริการจุดหมายปลายทางมากกว่า 90 แห่ง ปัจจุบันสายการบินมีท่าหลักเพียงแห่งเดียวและดำเนินการจากอาคารผู้โดยสาร 2 ของท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ อย่างไรก็ตาม เพื่อรองรับสายการบินที่กำลังเติบโตและการขยายตัวของสายการบินแห่งชาติที่ DXB ฟลายดูไบเริ่มให้บริการเที่ยวบินออกจากท่าอากาศยานนานาชาติอัล-มักตุม (DWC) ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2015 สายการบินเริ่มต้นด้วยเที่ยวบิน 70 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ไปยังอัมมาน, เบรุต, จิตตะกอง, โดฮา, กาฐมาณฑุ, คูเวต, และมัสกัตจาก DWC
ฝูงบิน
ฟลายดูไบมี่เครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งการ์เทอร์ (The Most Noble Order of the Garter) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของสหราชอาณาจักร ซึ่งพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1348 และถือว่าเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เกี่ยวข้องกับอัศวินที่มีศักดิ์สูงสุดในประเทศอังกฤษและสหราชอาณาจักร โดยใช้ตราสัญลักษณ์ และตราอาร์มของนักบุญจอร์จ นักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศอังกฤษ ได้ชื่อว่าเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
การพระราชทานนั้นจะขึ้นอยู่พระบรมราชวินิจฉัย สมาชิกของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นั้นจะถูกจำกัดอยู่เพียงพระมหากษัตริย์ เจ้าชายแห่งเวลส์ และสมาชิกประเภท (Companion Orders) อีกไม่เกิน 24 สำรับ ซึ่งยังไม่รวมถึงสมาชิกพิเศษ (Supernumerary members) ซึ่งไม่รวมใน 24 สำรับดังกล่าว โดยพระราชทานให้แก่สมาชิกแห่งพระราชวงศ์ และพระราชวงศ์ต่างประเทศ
พิธีพระราชทานนั้นจะกำหนดขึ้นในวันนักบุญจอร์จ (St. George's Day) ซึ่งตรงกับวันที่ 23 เมษายน เนื่องจากองค์อุปถัมป์ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้คือนักบุญจอร์จ โดยมีเกณฑ์พระราชทานให้เฉพาะคริสต์ศาสนิกชนเท่านั้น
การพระราชทาน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์ สามารถพระราชทานได้ ตามพระราชอัธยาศัย โดยมี 25 สำรับด้วยกัน และไม่มีการจัดสร้างเพิ่ม
สมาชิกสามัญ
จำนวนผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์นั้นจำกัดเพียงแค่พระมหากษัตริย์ เจ้าชายแห่งเวลส์ และสำหรับผู้ได้รับพระราชทานอื่นๆ อีกไม่เกิน 24 สำรับ ซึ่งไม่รวมถึงสมาชิกประเภทพิเศษอีกจำนวนมาก โดยการพระราชทานนั้นขึ้นอยู่กับพระราชอัธยาศัย โดยการออกพระนามสำหรับพระมหากษัตริย์นั้นจะเรียกว่า "Sovereign of the Garter" และเจ้าชายแห่งเวลส์เป็น "Royal Knight Companion of the Garter"
ผู้ได้รับพระราชทานที่เป็นบุรุษจะเรียกว่า "Knights Companion" และสตรี "Ladies Companion" ในอดีต ธรรมเนียมการคัดเลือกผู้ได้รับพระราชทานนั้นจะมาจากการคัดเลือกตัวแทนจากสมาชิก โดยแต่ละสมาชิกจะเสนอชื่อจำนวนเก้าชื่อ โดยจะต้องมีผู้ที่ถือบรรดาศักดิ์เอิร์ลหรือสูงกว่าจำนวน 3 คน ผู้ที่มีบรรดาศักดิ์เป็นบารอนหรือสูงกว่าจำนวน 3 คน และผู้ที่มีบรรดาศักดิ์เป็นอัศวินหรือสูงกว่าจำนวน 3 คน โดยพระมหากษัตริย์จะทรงเลือกเสนอชื่อจำนวนเท่าใดก็ได้เพื่อที่จะแทนตำแหน่งที่ว่างลง โดยพระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งสิทธิ์ขาดในการเลือกผู้ที่จะพระราชทานให้ โดยมิจำเป็นจะต้องเลือกผู้ที่ได้รับเสียงมากที่สุดจากการเสนอชื่อ โดยการเสนอชื่อโดยสมาชิกนั้นกระทำครั้งสุดท้ายในปีค.ศ. 1860 และจากนั้นมาพระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้แต่งตั้งโดยมิต้องมีการเสนอชื่อใดๆ โดยสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์ โดยเกณฑ์การพระราชทานนั้นได้ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นลายลักษณ์อักษรในปีค.ศ. 1953
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา พระมหากษัตริย์จะทรงเลือกผู้ได้รับพระราชทานโดยมีพระบรมราชวินิจฉัยจากคำเสนอแนะของคณะรัฐบาล ในปีค.ศ. 1946 โดยการตกลงระหว่างคลีเมนต์ แอตลี นายกรัฐมนตรี และวินสตัน เชอร์ชิล ผู้นำฝ่ายค้าน ได้เสนอให้พระมหากษัตริย์ทรงไว้ซึ่งสิทธิ์ขาดแต่เพียงพระองค์เดียวในการเลือกผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เกี่ยวข้องกับอัศวินที่มีลำดับเกียรติสูงสุดอีกคราหนึ่ง ซึ่งรวมถึงเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ทริสเติล และ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญแพทริก (พ้นสมัยพระราชทาน) ดังนั้นพระมหากษัตริย์จะทรงเลือก Knights Companion และ Ladies Companion โดยพระบรมราชวินิจฉัยของพระองค์เอง
สมาชิกพิเศษ
สมาชิกพิเศษแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์ ซึ่งไม่ได้ถูกนับรวมใน 24 สำรับของสมาชิกสามัญ โดยผู้ที่ได้รับพระราชทานสมาชิกพิเศษนั้นหากเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์ จะเรียกว่า "Royal Knights and Ladies of Garter" ซึ่งถูกสร้างขึ้นในปีค.ศ. 1786 ในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 3 เพื่อที่จะได้มีปริมาณเพียงพอสำหรับพระราชทานแก่พระราชโอรสของพระองค์ ต่อมาในปีค.ศ. 1805 ได้ทรงให้สร้างเพิ่มสำหรับพระราชทานให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์สายพระเจ้าจอร์จที่ 2 และต่อมาในปีค.ศ. 1831 ได้ทรงมีพระราชกระแสรับสั่งให้สร้างเพิ่มสำหรับพระราชทานแก่พระบรมวงศานุวงศ์สายพระเจ้าจอร์จที่ 1
ภายหลังจากการเสด็จขึ้นครองราชย์ของจักพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียในปีค.ศ. 1813 สมาชิกพิเศษได้ถูกสร้างขึ้นเพิ่มเติมเพื่อพระราชทานให้แก่พระราชวงศ์ต่างประเทศ โดยออกพระนามผู้ที่ได้รับพระราชทานว่า "Stranger Knights and Ladies of the Garter" โดยปกติแล้วการแต่งตั้งสมาชิกต่างประเทศนั้น หากเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่เกี่ยวข้องกับอัศวินตระกูลที่มีศักดิ์ต่ำกว่าจะถือว่าได้รับบรรดาศักดิ์เป็นอัศวินกิตติมศักดิ์
ตามธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว พระมหากษัตริย์แห่งยุโรปทุกพระองค์จะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็น "Stranger Knights and Ladies of the Garter" แต่อย่างไรก็ตามสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ ก็ไม่ได้รับพระราชทานต่อจากพระราชบิดา เช่นกันกับสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยี่ยมเพียงสองพระองค์ที่มิได้เป็นสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ อนึ่ง ในเวลาเดียวกัน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และพระราชธิดา สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ซึ่งรับราชสมบัติต่อ โดยทั้งสองพระองค์ได้เป็นสมาชิกแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ในขณะที่พระราชมารดายังทรงพระชนม์ เช่นเดียวกับกรณีของสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6 แห่งสเปน
มาสค์ไรเดอร์ THE NEXT
มาสค์ไรเดอร์ เดอะเน็กซ์ เป็นภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์ลำดับที่ 2 เป็นภาคต่อของ มาสค์ไรเดอร์ THE FIRSTฉายวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เนื้อเรื่องในภาคนี้ไม่เหมาะให้เด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปีเนื่องจากมีฉากสยองขวัญและเนื้อเรื่องที่นำเสนอด้านมืดของสังคม
เรื่องย่อ
มีคดีปริศนาเมื่อเพลง Platium Smile ของจิฮารุถ้าใครฟังทำให้ตายและเสียชีวิตจากการฟังเพลง Platinum Smile หลายคนด้วยกัน 2 ปีต่อมา หลังจากฮอนโก ทาเคชิและอิจิมอนจิ ฮายาโตะ ได้ทรยศองค์กรลับ ช็อกเกอร์ ทาเคชิได้มาเป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนมัธยมโจนัน ที่นั่นเขาได้พบกับโคโตมิ นักเรียนหญิงที่ถูกเพื่อนในห้องแกล้งเป็นประจำได้ขอร้องให้เขาไปช่วย จิฮารุ นักร้องสาวชื่อดัง ที่เคยเป็นเพื่อนสนิทของเธอมาก่อน แต่พอยิ่งสืบลึกก็พบได้มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับชอกเกอร์ การปรากฏตัวของพี่ชายของจิฮารุ คาซามิ ชิโร่ ที่กลายเป็นมาสค์ไรเดอร์ V3และเหล่าช็อกเกอร์ไรเดอร์ทั้ง 6 รวมทั้งปฏิกิริยาต่อต้านของอิจิมอนจิที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เรื่องราวจะเป็นอย่างไร การต่อสู้ของเหล่ามาสค์ไรเดอร์และองค์กรลับ ช็อกเกอร์ได้ปะทุขึ้นอีกครั้งแล้ว
ตัวละคร
หลังจากภาค THE FIRST เขาได้ใช้ชีวิตอย่างแบบเพลย์บอย ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสุข แต่ที่จริงปฏิกิริยาต่อต้านในตัวเขาเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
พี่ชายของจิฮารุ ชายหนุ่มปริศนาที่เก็บตัวอยู่ในบ้าน อดีตเคยเป็นเป็นประธานบริษัท ไอทีชื่อดัง ต่อมาถูกช็อกเกอร์จับไปทดลองนาโนโรบอทและกลายเป็น V3 ในช่วงแรกเป็นศัตรูกับไรเดอร์ทั้ง 2 แต่ในที่สุด V3 ก็กลับมาเป็นพวกเพื่อการต่อสู้
เพื่อนสนิทของจิฮารุเป็นคนนิสัยห้าว ๆ และถูกเพื่อนแกล้งบ่อย
น้องสาวของชิโร่เป็นนักร้องชื่อดังที่หายสาบสูญไปซึ่งความจริงแล้วจิฮารุก็เป็นนาโนโรบอทแบบเดียวกับชิโร่แต่ว่าถูกเพื่อนพลักตกบันไดและไปชนกับเครื่องจ่ายไฟแต่ทำให้มีแผลเป็นใบหน้า ภายหลังได้ฆ่าตัวตายโดยการโดดตึกจึงทำให้จิฮารุกลายเป็นจักรกลต้องสาปและคอยหาทางแก้แค้นบริษัทเพลงโดยการสังหารบุคคลที่มีใบหน้า (จากการศัลยกรรม) คล้ายกับเธอและรวมไปถึงฆ่าคนที่ฟังเพลง Platinum Smile อีกด้วย ถึงแม้ว่าจิฮารุจะถูก V3 จัดการไปแล้ว จิฮารุยังมีชีวิตอย่างปริศนา
ความแตกต่างในเนื้อหา
สำหรับมาสค์ไรเดอร์ เดอะเน็กช์ได้มีเนื้อหาที่แตกต่างกับคาเมนไรเดอร์ V3 ดังนี้
เพลงประกอบในภาพยนตร์
เพลงจบ เพลงประกอบ
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตเลขาธิการพรรคเพื่อชาติ สังกัดพรรคภูมิใจไทย และปัจจุบันเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 สังกัดพรรคเพื่อไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ในปี พ.ศ. 2566
ประวัติ
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่ อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการศึกษา ปริญญาโทสาขาการจัดการระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยเซาท์อีสเทิร์น สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก สาขาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยนิวพอร์ต ประเทศสหรัฐอเมริกา
การเมือง
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เข้าร่วมงานการเมืองครั้งแรกในปี 2544 ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาย้ายมาร่วมงานกับพรรคพลังประชาชน โดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 3 ลำดับที่ 9 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเมื่อ สุขุมพงศ์ โง่นคำ ลาออก เขาจึงได้เลื่อนขึ้นมาเป็น ส.ส.แทน กระทั่งในปี 2551 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน เขาจึงย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา เนื่องจากพื้นที่ทับซ้อนกับ ศุภชัย โพธิ์สุ แต่ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าทั้งศุภชัย และภูมิพัฒน์ แพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย
ในปี 2562 ภูมิพัฒน์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเพื่อชาติ ในปี 2564
ภูมิพัฒน์ ถูกกล่าวถึงในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในปี 2563 ว่าอาจเป็นตัวเลือกหนึ่งที่พรรคเพื่อไทยจะสนับสนุนให้ลงสมัคร นายก อบจ.นครพนม แต่ท้ายที่สุดพรรคเพื่อไทยก็ให้การสนับสนุน นายสมชอบ นิติพจน์ อดีตนายก อบจ.นครพนม ลงสมัครแทน
และภูมิพัฒน์ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม เขต 1 ใน การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม พ.ศ. 2566
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ภูมิพัฒน์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
ธุรกิจ
ภูมิพัฒน์ พชรทรัพย์ เป็นประธานกรรมการ บริษัท โนบิชา กรุ๊ป จำกัด หรือธุรกิจแฟรนไชส์ร้านชานมไข่มุกในชื่อ "โนบิชา" เนื่องจากภูมิพัฒน์เป็นผู้ที่ชื่นชอบดื่มชา จึงได้พัฒนาสูตรและต่อยอดเป็นธุรกิจร้านชาไข่มุกที่เป็นที่รู้จักกันดี โดยเครื่องหมายการค้าของโนบิชาซึ่งเป็นรูปเด็กผู้ชายใส่แว่นตา นำมาจากตัวนายภูมิพัฒน์เอง
เขตซอ (อินช็อน)
เขตซอ (Seo District; ฮันกึล: 서구; ฮันจา: 西區) เป็นเขตที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันเขตการปกครองมีทั้งหมด 20 แขวง ประชากรในเขตนี้มีทั้งหมด 380,264 คน และมีเนื้อที่รวม 111.2 กม.
สุทรรศน์
สุทรรศน์ (सुदर्शन, Sudarshan) หรือ สุทัศน์ อาจหมายถึง
ยูโกะ นัตสึโยชิ
ยูโกะ นัตสึโยชิ ( 夏吉<rt>なつよし</rt> ゆうこ, 1 พฤษภาคม -) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ สังกัดเค็นโปรดักชัน
กองพลน้อยออซ
กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89 (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู) เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.
โครงสร้างกำลังรบ
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"ริมอน" เป็น​หน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018
ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ
เส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 171 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 9 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ต้นไม้เงินต้นไม้ทอง
ต้นไม้เงินต้นไม้ทอง หรือ ต้นไม้ทองเงิน (bunga mas dan perak "ดอกไม้ทองและเงิน") หรือบุหงามาศ (bunga mas / بوڠا مس "ดอกไม้ทอง") เป็นเครื่องราชบรรณาการที่ประเทศราชของสยามต้องส่งมาถวายพระเจ้าแผ่นดินทุก ๆ สามปี เพื่อแสดงความสวามิภักดิ์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นสิ่งของคารวะของเจ้านายหรือขุนนางถวายต่อพระมหากษัตริย์ที่พระราชทานพระอิสริยยศหรือบรรดาศักดิ์ให้สูงขึ้น เรียกว่า "พุ่มไม้เงินพุ่มไม้ทอง" บ้างก็พบว่ามีการใช้ต้นไม้เงินต้นไม้ทองเป็นเครื่องสักการะถวายเป็นพุทธบูชาในวัด
ใน พ.ศ. 2435 ได้มีการปฏิรูปการปกครองยกเลิกหัวเมืองประเทศราชในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ธรรมเนียมการส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทองเป็นบรรณาการจึงสิ้นสุดลงตามไปด้วย
ประวัติ
ประเพณีการถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทอง หรือมูลเหตุในการใช้ต้นไม้เงินต้นไม้ทอง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อใดหรือเพราะอะไร แต่จากหนังสือ สยามประเภท เล่ม 2 ตอนที่ 17 วันที่ 1 สิงหาคม ร.ศ. 118 ของ ก.ศ.ร. กุหลาบ "เรื่องต้นเหตุเมืองแขกมะละกาขึ้นกับไทย" ปรากฏความเกี่ยวกับต้นไม้เงินต้นไม้ทองเป็นบรรณาการมาอย่างน้อยก็ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ความว่า
"'ราว พ.ศ. ๒๐๔๕ ในแผ่นดินพระเจ้าบรมราชามหาพุทธางกูร สยามเป็นไมตรีกับโปรตุเกส โปรตุเกสขอกองกำลังกองทัพเรือไทยไปช่วยตีเมืองมะละกา เพราะชาวมะละกาไปทำร้ายพ่อค้าชาวโปรตุเกสที่เข้าไปค้าขาย กองทัพเรืออยุธยาตีเมืองมะละกาได้ พระเจ้าแผ่นดินสยามในขณะนั้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าราชบุตรแขกเมืองมะละกาเป็นเจ้าเมืองสืบแทนพระบิดา ให้มีพระนามว่าจ้าวมะหะหมัดรัตนะรายามหาราช และให้เป็นเมืองประเทศราชถวายดอกไม้เงินทองสิ่งของเครื่องราชบรรณาการแก่กรุงศรีอยุธยาตามประเพณีที่มีมาแต่โบราณ'"
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ได้ปกครองหัวเมืองประเทศราช อันได้แก่ หัวเมืองมลายู (ไทรบุรี, ปัตตานี, กลันตัน และตรังกานู), หัวเมืองลาวพุงขาว (ล้านช้าง), หัวเมืองลาวพุงดำ (ล้านนา), หัวเมืองเขมร (กัมพูชา) และหัวเมืองกะเหรี่ยง (ตะวันตกของพม่าในปัจจุบัน) ซึ่งประเทศราชเหล่านี้จะต้องส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทองและเครื่องบรรณาการมาทุก ๆ สามปี มูลค่าของดอกไม้เงินดอกไม้ทองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อาจจะสูงถึงราว ๆ หนึ่งพันดอลลาร์สเปนเลยทีเดียว ทั้งนี้การส่งบรรณาการดังกล่าวไม่มีกฎเกณฑ์ว่ามากน้อยเพียงใดเพราะขึ้นอยู่กับผลิตผลในท้องถิ่น หรือเป็นสิ่งของที่ทางกรุงเทพฯ ที่แจ้งความต้องการไป
ทั้งนี้เหตุผลในการส่งต้นไม้เงินต้นไม้ทอง เข้าใจว่าเป็นการแสดงการสวามิภักดิ์ และความจงรักภักดีแก่ประเทศที่มีอำนาจเหนือกว่า ขณะที่ พงศาวดารมะโรง มหาวงศ์ ซึ่งเป็นเอกสารของราชสำนักไทรบุรีระบุว่า เป็นสัญลักษณ์แห่งความสัมพันธ์สมานฉันท์สามัคคีรักใคร่แนบแน่นต่อกัน และเพื่อเป็นของเล่นสนุกสำหรับพระราชโอรส พระราชธิดา
ลักษณะ
ลักษณะของต้นไม้เงินต้นไม้ทองที่ใช้เพื่อเป็นบรรณาการช่วงกรุงรัตนโกสินทร์ จะมีลักษณะดังต่อไปนี้
ส่วนต้นไม้เงินต้นไม้ทองที่ใช้ในการศาสนาเพื่อถวายเป็นพุทธบูชามีลักษณะและขนาดเดียวกันกับข้างต้น แต่ต้นไม้เงินต้นไม้ทองที่เจ้านายและขุนนางใช้คารวะพระมหากษัตริย์ที่ทรงพระกรุณาสถาปนาเลื่อนพระอิสริยยศหรือบรรดาศักดิ์ให้สูงขึ้นนั้น จะมีลักษณะเดียวกันแต่เป็นขนาดย่อมกว่าเรียกว่า "พุ่มไม้เงินพุ่มไม้ทอง" โดยจะใส่ในแจกันแก้วเจียรนัยหรือแจกันเคลือบก็สุดแต่ฐานะของท่านผู้ได้บรรดาศักดิ์