cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อันนีตา บูรี
อานิตา บุร (Anita Buri) เกิดเมื่อ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 ในเมือง Münsterlingen, Canton Thurgau, สวิตเซอร์แลนด์ เธอเป็นนางสาวสวิิตเซอร์แลนด์ในปี 1999/2000 และทำงานเป็นนางแบบและเป็นพรีเซนเตอร์ อานิตา บุรมีตาสีฟ้าและผมสีน้ำตาลเข้ม  เธอสูง  174 ซม. สัดส่วนของเธอคือ 87-61-88 เธอแต่งงานกับอดีตนักฟุตบอลช่ือ  Marc Hodel 2003-2007 มีบุตรชายชื่อ Jeremy
Wadithamnus
Wadithamnus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae. มีถิ่นกำเนิดอยู่ใน คาบสมุทรอาหรับ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮีแห่งฮาวาย
สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮีแห่งฮาวาย (พ.ศ. 2348 - 2 มิถุนายน พ.ศ. 2394) เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงของฮาวายซึ่งเป็นสมาชิกของราชวงศ์คาเมฮาเมฮา พระองค์เป็นพระนัดดาของกษัตริย์พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวาย และเป็นหนึ่งในพระมเหสีขอพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย พระนามในศาสนาคริสของพระองค์ยังเป็นที่โต้แย้ง ตอนแรกทรงมีพระนามว่า มิคาเฮลา ในพ.ศ. 2391 จึงเป็น มิเรียม ในภายหลัง
อี-ไทป์
อี-ไทป์ (E-Type) หรือมีชื่อจริงว่า โบ มาร์ติน เอริก เอริกซอน (สวีเดน: Bo Martin Erik Eriksson) เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสวีเดน ชื่อในวงการของเขาตั้งตามจากชื่อรถสปอร์ต จากัวร์ อี-ไทป์
แหล่งข้อมูลอื่น
1965
Voyriella
Voyriella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae. มีถิ่นกำเนิดอยู่ใน ปานามาไปถึงอเมริกาใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ลาบานูน
ลาบานูน (Labanoon) เป็นวงดนตรีสัญชาติไทยมุสลิมจากอิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย เกิดจากการเข้าร่วมประกวดในโครงการฮอตเวฟมิวสิกอวอร์ดส์ และผ่านเข้าไปในรอบ 10 วงสุดท้าย ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ จากค่ายมิวสิค บั๊กส์ หนึ่งในคณะกรรมการตัดสินจึงชักชวนพวกเขามาร่วมงาน ลาบานูนมีผลงานอัลบั้มเพลงทั้งหมด 9 อัลบั้ม ได้แก่ นมสด (พ.ศ. 2541), 191 (พ.ศ. 2542) คนตัวดำ (พ.ศ. 2545) Clear (พ.ศ. 2546) สยามเซ็นเตอร์ (พ.ศ. 2548) 24 ชั่วโมง (พ.ศ. 2549) Keep Rocking (พ.ศ. 2555), N.E.W.S. (2559) และ Delivery (2564) หลังจากพักงานดนตรี ในปี พ.ศ. 2557 พวกเขาย้ายมาอยู่สังกัดจีนี่ เรคคอร์ด และออกซิงเกิลทั้งหมด 5 เพลงคือ "ศึกษานารี" "พลังงานจน" "เชือกวิเศษ" "แพ้ทาง" และ "พนักงานดับเพลิง" ซึ่งทั้งหมดจะอยู่ในอัลบั้มใหม่ชื่อว่า N.E.W.S. (พ.ศ. 2559)
ลาบานูน เป็นภาษาอาหรับ لَبَنٌ แปลว่า "นมสด" เนื่องจากพวกเขาต้องการทำเพลงให้ออกมาเรียบง่ายเหมือนนมรสจืด ด้วยเหตุนี้วงจึงมีเครื่องดนตรีเพียงสามชิ้น และชื่อของวงสะท้อนความเป็นอาหรับในเพลงของวงด้วย
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2549 จากการเปลี่ยนแปลงภายในโครงสร้างของค่ายและหมดสัญญากับค่าย ลาบานูนจึงประกาศพักวงชั่วคราว เมธีเข้าสมัครเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล และเป็นอาจารย์ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ อนันต์ทำงานด้าน IT และสมพรย้ายไปตีกลองให้วงกะลา
สองปีต่อมา พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ) และขจรเดช พรมรักษา (กบ) จากวงบิ๊กแอส ชักชวนให้ลาบานูนย้ายมาที่ค่ายจีนี่ เรคคอร์ด และออกซิงเกิล "ศึกษานารี" ประสบสบความสำเร็จพอสมควร ซิงเกิลที่สองคือ "พลังงานจน" ซึ่งได้เปาวลี พรพิมล นักร้องลูกทุ่ง มาร่วมร้องรับเชิญให้ และมีการเผยว่าซิงเกิลที่ออกกับค่ายจีนี่จะรวมอยู่ในอัลบั้ม N.E.W.S.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ชนินทร์ วรากุลนุเคราะห์ กรรมการบริษัท เพาเวอร์ เทรเซอร์ จำกัด ค่ายเพลงมิวสิคบั๊กส์ ยื่นฟ้องบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และวงลาบานูนในข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์เพลงจากอัลบั้มเก่าทั้งหมด 7 อัลบั้ม เขาขอให้วงหยุดนำเพลงจากอัลบั้มดังกล่าวไปใช้ประโยชน์ทางการค้า เนื่องจากวงนำเพลงจากอัลบั้มดังกล่าวไปเล่นในการแสดงโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่น้อยกว่า 10 เพลงต่อครั้ง และแสดงถึง 250 ครั้งนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 แต่ค่ายเพลงและวงได้เพิกเฉย เมธีกล่าวถึงเรื่องนี้ในบทสัมภาษณ์กับบันเทิงคมชัดลึกว่า "ถามในความรู้สึกของพวกเรา มีใครบ้าง ไม่อยากเล่นเพลงตัวเอง แต่ว่ามันมีกฎกติกาอะไรบางอย่าง เราเข้าใจในจุดนั้น แต่บางครั้ง มันก็เป็นเรื่องตลก เพลงเราแต่งเอง แต่วันหนึ่งเราร้องไม่ได้ มันก็เป็นเรื่องตลกเหมือนกันนะ" และกล่าวว่า "เราเข้าใจในเรื่องลิขสิทธิ์เป็นอย่างดี เราสามารถเล่นได้ เพราะมีการเซ็นสัญญากันของบริษัทเก่า [มิวสิคบั๊กส์] และบริษัทใหม่ [แกรมมี่] เป็นเวลา 3 ปี ซึ่งสัญญาฉบับนี้ถูกเซ็นก่อนที่ผมจะมาอยู่แกรมมี่ด้วย" และกล่าวอ้างถึงสัญญาดังกล่าวว่าตนสามารถแสดงเพลงจากอัลบั้มดังกล่าวได้จนถึงวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 วงลาบานูนได้จัดคอนเสิร์ต ลาบานูน คอนเสิร์ต เปิดกล่อง คอนเสิร์ตครบรอบ 20 ปี แสดงในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
อัลบั้มพิเศษ
เป็นอัลบั้มพิเศษของลาบานูน อัลบั้มนี้ต้องการให้กำลังใจชาวไทยใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ชายน์วีอาร์! / เอิร์ธซอง
'''ชายน์ วี อาร์! / เอิร์ธซอง''' เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 9 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล  วางขายเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม  พ.ศ. 2546  โดยเพลง Shine We Are! เป็นเพลงในอัลบั้ม Love & Honesty กับ BEST OF SOUL ส่วนเวอร์ชันเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้มที่ 3.5 ที่ชื่อว่า Shine We Are! ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 140,000 แผ่น
อิโตะชีฮิโตะเอะ
อิโตะชีฮิโตะเอะ เป็นซิงเกิลลำดับที่ห้าของซะชิ ทะอินะกะ (Sachi Tainaka) เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน 2550 โดยเพลง "อิโตะชีฮิโตะเอะ" นั้นใช้เป็นเพลงจบอะนิเมะเรื่อง บัลซ่า...หอกสาวผู้พิทักษ์ (Seirei no Moribito) ด้วย
เครื่องเทศ
เครื่องเทศ (spices) เป็นส่วนต่าง ๆ ของพืช เช่น เมล็ด เปลือกเมล็ด ผล ผิวนอกของผล ใบ ราก ลำต้น ฯลฯ ที่ทำให้แห้ง แล้วนำมาเป็นเครื่องปรุงในอาหาร เพื่อให้ได้รสชาติ สีสัน กลิ่น หรือคุณสมบัติอื่น ๆ ที่ต้องการ ด้วยเหตุนี้เราจึงมีเครื่องเทศเป็นจำนวนมาก เช่น กระวาน กานพลู จันทน์เทศ ดีปลี ยี่หร่า หญ้าฝรั่น มะกรูด พริก พริกไทย อบเชย แม้กระทั่ง งา  หรือนำมาใช้เพื่อรักษาโรคและบำรุงร่างกาย
เครื่องเทศมีปรากฏในหลายวัฒนธรรมมาตั้งแต่ครั้งโบราณ เครื่องเทศของไทยแต่เดิมอาศัยพืชผักที่ปรากฏเฉพาะในท้องถิ่นของเรา แต่เมื่อได้ติดต่อกับต่างชาติ ทำให้เรารับเอาเครื่องเทศจากชาติอื่นมาใช้ด้วย
ขึ้นชื่อว่าเครื่องเทศมีอยู่ 1 ชนิดที่ถูกกล่าวขานกันว่าเป็นราชาของเครื่องเทศนั้นก็คือพริกไทยมีรสชาติเผ็ดร้อนนิยมใช้กันเป็นเครื่องปรุงและเป็นส่วนประกอบในการทำอาหารชนิดต่าง ๆ
อย่างไรก็ตามในชาติตะวันตก ถือว่าเครื่องเทศเป็นองค์ประกอบสำคัญของอาหาร จึงมีการเดินทางเสาะหาเครื่องเทศจากทั่วโลก ทำให้เกิดการค้าเครื่องเทศขึ้นอย่างจริงจัง และเป็นสาเหตุหนึ่งของการเดินทางสำรวจโลกของชาติตะวันตก นอกจากนี้ยังก่อให้เกิด "เส้นทางสายเครื่องเทศ" ขึ้นอีกด้วย
นิยาม
นิยามตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้ให้ความหมายของเครื่องเทศ คือ ของหอมฉุน และเผ็ดร้อนที่ได้จากต้นไม้ สำหรับใช้ทำยาและปรุงอาหาร แต่ในทางสากลคำว่า "Spices" หมายถึง ส่วนของพืชไม่ว่าจะเป็นชิ้น หรือบดเป็นผงซึ่งจะเป็นตัวที่ทำให้เกิดกลิ่นรสเผ็ด ร้อนขึ้นในอาหารหรือเครื่องดื่มทำให้เกิดความรู้สึกน่ารับประทานและรสชาติดีขึ้น นอกจากนี้ยังมีคำว่า Condiments ซึ่งหมายถึง เครื่องเทศที่ใช้ใส่หรือโรยอาหารที่ปรุงสุกแล้ว
ประเภทของเครื่องเทศ
เครื่องเทศสามารถแบ่งได้หลายชนิด แล้วแต่เกณฑ์ที่ใช้ในการแบ่ง - เครื่องเทศในเขตอบอุ่น (Temperate spices) ตัวอย่างเช่น ออริกาโน เบย์ กระเทียม - เครื่องเทศในเขตร้อน (Tropical spices) ตัวอย่างเช่น อบเชย จัน พริกไทย กระวาน ขิง กะเพรา ตะไคร้
- ไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ (Small evergreen) ตัวอย่างเช่น กานพลู จันทร์เทศ อบเชย - ไม้เถาอายุยืน (Perennial herbaceous) ตัวอย่างเช่น พริกไทย วานิลา - ไม้หัวอายุยืน (Pernnial herbs rhizomatous) ตัวอย่างเช่น ข่า ขมิ้น กระวาน - ไม้ฤดูเดียว (Annual herbs) ตัวอย่างเช่น พริก ผักชี ยี่หร่า
เครื่องเทศที่เป็นที่รู้จัก
สูตรเครื่องพะโล้จีนมีหลายแบบ ที่นิยมได้แก่ อบเชย กานพลู โป๊ยกั๊ก เปลือกส้มแมนดารินตากแห้ง เม็ดผักชี ยี่หร่า ใบเฉาก๊วย หล่อฮังก๊วย พริกไทย พริกเสฉวน ชะเอมเทศ ซังยิ้ง ใบเฮียวเฮียะ อาจใส่เครื่องปรุงอื่นด้วย เช่น หอมแดง กระเทียม รากผักชี ข่า ขิงแห้ง กระวาน เป็นต้น อันเป็นเครื่องเทศที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย แต่ก็ต้องระมัดระวังจากเชื้อราอันเป็นที่มาของสารพิษอะฟลาท็อกซินได้ โดยกลุ่มเชื้อราที่พบคือ เชื้อรากลุ่ม แอสเปอร์จิลลัส ฟลาวัส และแอสเปอร์จิลลัส พาราซิติกัส ซึ่งสารพิษดังกล่าวสามารถทำให้เกิดมะเร็งตับได้ และที่สำคัญความร้อนในการปรุงอาหารปรกติเช่น การหุง การต้ม การนึ่ง ก็ไม่สามารถทำลายสารพิษของ อะฟลาท็อกซิน ให้หมดได้
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์และศาสนา
“พวกโหรจากทิศตะวันออก. . . เปิดหีบสมบัติของตนแล้วถวายทองคำ กำยาน และมดยอบเป็นของกำนัล”—มัดธาย 2:1, 11
คัมภีร์ไบเบิลบอกว่า “พระนางนั้นจึงนำเครื่องราชบรรณาการถวายกษัตริย์ คือทองคำร้อยยี่สิบตะลันต์ กับเครื่องหอมเป็นอันมาก และหินเพชรพลอยวิเศษ เครื่องหอมอย่างดีที่พระนางกษัตริย์ซะบา [ชีบา] ได้ถวายกษัตริย์ซะโลโมนั้นไม่เคยมีเลย” *(2 โครนิกา 9:9) กษัตริย์คนอื่น ๆ ก็ได้ส่งเครื่องหอมมาเป็นเครื่องบรรณาการแก่โซโลมอนด้วย—2 โครนิกา 9:23, 24
น้ำมันชโลมและเครื่องหอมศักดิ์สิทธิ์ พระยะโฮวาให้สูตรการทำน้ำมันชโลมและเครื่องหอมศักดิ์สิทธิ์แก่โมเซซึ่งทั้งสองอย่างนี้ใช้เครื่องเทศทั้งหมดสี่ชนิดที่ต่างกัน (เอ็กโซโด 30:22-25, 34-38) ปุโรหิตบางคนจะชำนาญในการทำน้ำมันชโลมนี้รวมทั้งดูแลให้วัตถุดิบต่าง ๆ มีอยู่พร้อม—อาฤธโม 4:16; 1 โครนิกา 9:30
เบียร์เนนโฮนิก
เบียร์เนนโฮนิก (Birnenhonig) เป็นน้ำเชื่อมที่ได้จากสาลี่ที่มีอยู่เฉพาะทางตอนกลางของสวิสเซอร์แลนด์
เครื่องเทศ
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์และศาสนา
น้ำหอมและขี้ผึ้ง คนที่สามารถหามาได้ก็จะใช้ผงกำยานเพื่อเพิ่มกลิ่นหอมให้กับบ้าน เสื้อคลุม ที่นอน และร่างกายของเขา (เอศเธระ 2:12;สุภาษิต 7:17; เพลงไพเราะ 3:6, 7; 4:13, 14) มาเรียพี่สาวของลาซะโรได้เท “น้ำมันหอมนาร์ดบริสุทธิ์” ลงบนผมและเท้าของพระเยซู “น้ำมันนาร์ดบริสุทธิ์” เพียงขวดเล็ก ๆ มีราคาเท่ากับค่าแรงถึงหนึ่งปี—มาระโก 14:3-5; โยฮัน 12:3-5
อิโตะชีฮิโตะเอะ
ซิงเกิลนี้ขายดีเป็นอันดับที่ 67 ในประเทศญี่ปุ่น
เครื่องเทศ
ความสัมพันธ์เกี่ยวกับสถาบันกษัตริย์และศาสนา
เครื่องปรุงรส ชาวอิสราเอลชอบใช้เครื่องเทศและเครื่องปรุงต่าง ๆ เพื่อเพิ่มรสชาติให้กับอาหารพวกปลาและเนื้อ ส่วนเครื่องเทศอื่น ๆ จะใช้ผสมกับเหล้าองุ่น—เพลงไพเราะ 8:2
เจริญ สืบแสง
นายแพทย์ เจริญ สืบแสง หรือ ขุนเจริญวรเวช (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2512) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 3 สมัย
ประวัติ
นายแพทย์เจริญ สืบแสง เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 เป็นบุตรคนที่ 2 ของ ขุนวรเวชวิชกิจ (ซุ้ย สืบแสง) กับนางอุ่น สืบแสง และเป็นพี่ชายของ นายจรูญ สืบแสง สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ใน พ.ศ. 2466 (คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ในปัจจุบัน)
นายแพทย์เจริญ สืบแสง เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในช่องจมูก เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2512 สิริอายุรวม 67 ปี
นายแพทย์เจริญ สืบแสง มิได้เป็นเครือญาติกับ กัณวีร์ สืบแสง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเป็นธรรม แต่อย่างใด
การทำงาน
นายแพทย์เจริญ เข้ารับราชการในกรมสาธาณสุข เป็นแพทย์สำรองอยู่ปีกว่า จึงได้บรรจุเป็นแพทย์หลวงประจำจังหวัดปัตตานี เมื่อ พ.ศ. 2468 จนถึง พ.ศ. 2473 ก็ได้ย้ายไปรับตำแหน่งสาธารณสุขจังหวัดนราธิวาส และในปีเดียวกันนี้เองก็ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "ขุนเจริญวรเวช"
ใน พ.ศ. 2477 ย้ายไปประจำกรมสาธารณสุข และได้ย้ายกลับปัตตานี เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2479
งานการเมือง
นายแพทย์เจริญ ได้เข้าสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2479 โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองปัตตานี และใน พ.ศ. 2483 ถึง พ.ศ. 2489 ได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกเทศมนตรีเมืองปัตตานี หลังจากนั้นได้ลงสมัครรับเลือกตั้งและได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานีครั้งแรกเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 (ต่อมาเข้าร่วมกับพรรคสหชีพ) และได้รับเลือกตั้งรวม 3 สมัย
เบียร์เนนโฮนิก
การผลิต
นำลูกแพร์ไปต้มแล้วจึงกดเพื่อให้ได้น้ำ นำของเหลวที่ได้ไปให้ความร้อนนาน 6-7 ชั่วโมง จะได้ผลิตภัณฑ์ครีมสีน้ำตาลเข้มทึบและมีสหวาน สามารถบริโภคได้ลหายวิธี ทั้งการทาบนขนมปัง หรือใช้เป็นส่วนประกอบหลักในการทำขนมปังขิงชนิดลูเซอร์เนอร์ เลบคูเชน ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง การรับประทานนมร่วมกับเบียร์เนนโฮนิกได้รับความนิยมเป็นทางเลือกแทนกาแฟนม เนื่องจากความขาดแคลนกาแฟ
เจริญ สืบแสง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายแพทยเจริญ สืบแสง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้ามั่ง พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร ประสูติเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 7 ปีฉลู ตรงกับวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2336 เวลา 5 ทุ่มเศษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 15 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร) กับเจ้าจอมมารดานิ่ม
ในรัชกาลที่ 2 พ.ศ. 2356 ทรงได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเดชอดิศร
ในรัชกาลที่ 3 เมื่อเดือน 6 แรม 11 ค่ำ ปีมะโรง จัตวาศก จ.ศ. 1194 ตรงกับวันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2375 เลื่อนเป็นกรมขุนเดชอดิศร
ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันจันทร์ เดือน 9 แรม 13 ค่ำ ปีกุน ตรีศก จ.ศ. 1213 ตรงกับวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2394 เลื่อนเป็น กรมสมเด็จพระเดชาดิศร เทพยนิกรปิยานุรักษ์ บวรศักดิพิเศษ บรมเชษฐวราธิวงศ พงศานุพงศประดิษฐา สุนทรปรีชานุภาพ ศุภกาพยปฏิภาณ สุตไพศาลอรรถธรรมศาสตร ธรรมิกนารถบพิตร เจ้ากรมเป็นพระยา
พระกรณียกิจ
พระองค์ทรงกำกับกรมพระอาลักษณ์ (กรมที่เกี่ยวกับการหนังสือ) ตั้งแต่ในรัชกาลที่ 2 จนตลอดพระชนมายุ ต่อมา สมัยรัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมขุนเดชอดิศร รวบรวมโคลงโลกนิติ ซึ่งปราชญ์อินเดียแต่งไว้แต่โบราณ มาชำระแก้ไขใหม่เพื่อจารึกลงในแผ่นดินไว้ ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร นับเป็นงานชิ้นเอกของท่าน นอกจากนี้ยังทรงนิพนธ์โคลงนิราศเสด็จไปทัพเมืองเวียงจันทน์ และคำฉันท์กล่อมพระโอรส ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 4 พระองค์ได้กำกับกรมนา
พระนิพนธ์
ฉันท์บทนี้รวมพิมพ์ในหนังสือ ชุมนุมฉันท์ดุษฎีสังเวย เล่ม1)
เยฟเกนี เตลีเชฟ
เยฟเกนี อีโกเรวิช เตลีเชฟ (Евгений Igorevich Телишев) เกิดเมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1948 ในเมืองซาเลฮาร์ด ประเทศรัสเซีย เป็นศิลปินกราฟิก จิตรกร นักเล่าเรื่อง และนักเขียนบทละครชาวรัสเซีย นอกจากนี้เขายังเป็นผู้แปลบทกวีภาษาเยอรมัน นับตั้งแต่ ค.ศ. 1980 นอกจากนี้ ยังเคยเป็นผู้เชี่ยวชาญการร่างภาพทางโบราณคดีที่ที่เขาเป็นอาจารย์พิเศษด้านโบราณคดี งานของเขาได้ถูกแสดงในกรุงมอสโก รวมทั้งในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บทละครของเขา Sans Titre ได้ถูกจัดแสดงในศูนย์ศิลปะร่วมสมัยสเวเรฟสกี (Sverevsky) เมื่อ ค.ศ. 2005
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี (Abhaibhubejhr College of Thai Traditional Medicine Prachinburi) เป็นวิทยาลัยในสังกัด คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข เปิดสอนในระดับชั้นปีที่ 3 และ 4 ต่อจาก คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร มหาวิทยาลัยบูรพา
ประวัติวิทยาลัย
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศรก่อตั้งขึ้นตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดและกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง “เบญจบูรพา” และโครงการด้านการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกของจังหวัดปราจีนบุรี ด้วยงบประมาณผู้ว่าราชการจังหวัดแบบบูรณาการ ในปี พ.ศ. 2547 โดยจังหวัดปราจีนบุรีได้เล็งเห็นว่าโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการผลิตและพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร และการให้บริการด้านการแพทย์แผนไทยมานานกว่า 20 ปี อีกทั้งยังเป็นแหล่งฝึกอบรมหลักสูตรด้านการแพทย์แผนไทยที่ได้รับการรับรองให้เป็นสถาบันฝึกอบรมด้านการแพทย์แผนไทย เป็นแหล่งศึกษาดูงานด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร และการจัดระบบบริการด้านการแพทย์แผนไทย แก่ผู้มาศึกษาดูงานทั้งในและต่างประเทศ จังหวัดปราจีนบุรีจึงได้ก่อสร้างอาคารวิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศรขึ้น และมอบการใช้ประโยชน์ที่ดินซึ่งเป็นที่ราชพัสดุให้แก่โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรบริหารจัดการและดำเนินการโดยมุ่งหวังให้โรงพยาบาลใช้วิทยาลัยแห่งนี้เป็นสถานที่ในการฝึกอบรม ศึกษาวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร ตลอดจนพัฒนาการให้บริการด้านการแพทย์แผนไทย ในระยะแรก วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี ใช้เป็นสถานที่ฝึกอบรมระยะสั้นด้านการแพทย์แผนไทยและเป็นแหล่งฝึกปฏิบัติงาน ด้านการแพทย์แผนไทยสาหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง
หลักสูตร
การศึกษาจะแบ่งเป็น
ลีกเอิง
ลีกเอิง (Ligue 1) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของฟุตบอลในประเทศฝรั่งเศส โดยมีลีกรองลงมาคือ ลีกเดอ (League 2) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) อยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์ฟุตบอลฝรั่งเศส โดยมีการเล่นต่อเนื่องมาทุกปียกเว้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยในอดีตจำนวนทีมที่เล่นในลีกเอิงจะเปลี่ยนไปมาระหว่าง 18 และ 20 ทีม ซึ่งปัจจุบันมีทีมทั้งหมด 20 ทีม และมีการเล่นในแบบการแข่งเหย้าและเยือน ทีมละ 38 นัด
กำแพงพัง
กำแพงพัง (tropical ulcer, aden ulcer, jungle rot, malabar ulcer หรือ tropical phagedena; ulcus tropicum) เป็นชื่อโรคผิวหนังชนิดแผลเปื่อยหรือโรคไข้กาฬประเภทหนึ่งซึ่งอาจยังให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายได้ "โรคแผลเปื่อยในประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลปากหมู" ก็เรียก
ประวัติ
"กำแพงพัง" เป็นศัพท์ที่แพทย์ผู้ประกอบโรคศิลปะแผนโบราณใช้เรียกชื่อโรคไข้กาฬชนิดหนึ่ง ตำราแพทยศาสตร์สงเคราะห์ฉบับของหอพระสมุดวชิรญาณ ซึ่งกระทรวงสาธารณสุขจัดพิมพ์เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 อธิบายเกี่ยวกับโรคนี้ว่า
ลีกเอิง
เมื่อจบฤดูกาล 2 ทีมอันดับสุดท้ายของตารางจะตกชั้นลงในเล่นในลีกเดอ และทีม2อันดับแรกจากลีกเดอจะเลื่อนขึ้นมา และทีมอันดับ 18 จากลีกเอิงจะต้องไปตัดสินรอดตกชั้นกับทีมอันดับ 3-6 ของลีกเดอที่ชนะเลิศเพย์ออฟขึ้นมา ทีมใดมีผลคะแนนเหย้าเยือนมากกว่า ได้อยู่บนลีกสูงสุดต่อไป ส่วน 3 ทีมที่อันดับดีสุดจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยสองทีมอันดับแรกจะผ่านเข้าไปรอในรอบแบ่งกลุ่ม(ทีมชนะเลิศได้อยู่โถ 1) ในขณะที่ทีมอันดับ 3 จะต้องแข่งรอบเพลย์ออฟอีกทีหนึ่ง ส่วนอันดับ 4 จะมีสิทธิเข้าไปเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก ตามอัตโนมัติ ทีมที่ชนะลีกเอิงมากที่สุดคือ ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (Paris Saint-Germain) ชนะเลิศ 11 สมัย ในขณะที่ทีมชนะเลิศติดต่อกันมากที่สุดคือ ลียง (Olympique Lyonnais) ชนะเลิศ 7 สมัยติดต่อกัน ฤดูกาล (2002-2008)
กำแพงพัง
ประวัติ
"'เมื่อจะตั้งต้นเป็นขึ้นมานั้น มีหัวผุดขึ้นมาหัวเดียวทำพิษสงเป็นกำลัง ให้จับสะท้านร้อนสะท้านหนาว ให้เชื่อมมัวร้อนในกระหายน้ำ ให้ฟกบวมขึ้น น้ำเหลืองแตกพังออก วางยาไม่หยุด ให้พังออกได้ตาย'"
ราชบัณฑิตยสถานสันนิษฐานว่า โรคกำแพงพังตามแพทยศาสตร์แผนโบราณนั้น คือ โรคที่ปัจจุบันเรียกตามแพทยศาสตร์สมัยใหม่ว่า "โรคแผลเปื่อยในประเทศร้อน" หรือ "โรคแผลประเทศร้อน" ซึ่งพบมากในเขตร้อน เช่น ในทวีปอัฟริกาหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงประเทศไทยด้วย
อาการ
ตามแพทยศาสตร์สมัยใหม่ โรคกำแพงพังมีอาการตั้งต้นด้วยการเกิดตุ่มเล็ก ๆ คล้ายยุงหรือแมลงกัดต่อย หรืออาจเกิดตุ่มในแผลเดิมของคุดทะราดหรือแผลเรื้อรังก็ได้ จะมีอาการเจ็บปวดที่ตุ่มนั้น และก่อให้เกิดอาการไข้
ภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง ตุ่มนั้นจะกลายเป็นแผลเน่าและแตกออกอย่างรวดเร็ว
ภายในไม่กี่วันถัดนั้น แผลจะเน่าเปื่อยลึกลงไปถึงกระดูก และแผ่กว้างออกยาวออกทุกทิศทุกทางรอบแผลนั้นจนเป็นอาณาเขตโตหลายนิ้วหลายฟุต โบราณจึงเปรียบว่าเหมือนกับกำแพงที่พังแผ่ออก
โรคนี้ทำให้ผู้ป่วยถึงแก่ความตายได้
การเกิดโรค
สวัสดิ์ แดงสว่าง ผู้บัญชาการกรมมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ สันนิษฐานว่า โรคนี้ ทางแพทยศาสตร์เข้าใจว่าเกิดจากเชื้อโรคชนิด Spirochaeta schaudinni และชนิด Fusiform bacilus
งา (พืช)
งา เป็นพืชล้มลุก ผลเป็นฝัก มีเมล็ดเล็กๆ สีขาว สีดำ และสีแดง มีการเพาะปลูกมานานเพราะต้องการใช้เมล็ดงานี้เป็นอาหาร เครื่องเทศ และบีบเอาน้ำมันได้ มีการใช้เมล็ดงากันมากเป็นพิเศษในแถบตะวันออกกลาง และเอเชียเพื่อเป็นอาหาร
กลิ่นและรสของเมล็ดงาคล้ายกับถั่ว องค์ประกอบสำคัญในเมล็ดก็คือน้ำมัน ซึ่งมีอยู่ประมาณ 44-60% น้ำมันงานั้นต่อต้านการเกิดออกซิไดซ์ได้ดี มีการใช้ในอาหารพวกสลัด หรือเป็นน้ำมันปรุงอาหาร และมาการีนและในการผลิตสบู่ ยา และน้ำมันหล่อลื่น และยังเป็นส่วนผสมของเครื่องสำอางบางชนิด
เดิมนั้นงาอาจเป็นพืชพื้นเมืองของเอเชีย หรือตะวันออกของแอฟริกา แต่ปัจจุบันพบได้ในพื้นที่เขตร้อน กึ่งร้อน และร้อนทางใต้ในทุกเขตทั่วโลก
ก่อนสมัยโมเสส ชาวไอยคุปต์ใช้เมล็ดงาป่นแทนแป้งธัญพืช ส่วนชาวจีนรู้จักงามาอย่างน้อยก็ 5,000 ปีมาแล้ว พวกเขาเผาเมล็ดงาเพื่อใช้ทำแท่งหมึกจีนที่คุณภาพดี ส่วนชาวโรมันบดเมล็ดงาผสมขนมปังเป็นอาหารรสดี ชาวไทยก็มีขนมที่ใช้เมล็ดงา เรียกว่า ขนมงาตัด ใช้งากวนกับน้ำตาล แล้วตัดเป็นแผ่น
ในบางถิ่นมีความเชื่อว่าเมล็ดงามีอำนาจอาถรรพณ์ และยังปรากฏในนิทานเรื่อง อาหรับราตรี ตอน อาลีบาบา กับโจรทั้งสี่สิบ ซึ่งมีคำกล่าวว่า เปิดเมล็ดงา (Open sesame)
ต้นงานั้นมีความสูงระหว่าง 0.5-2.5 เมตร ขึ้นกับสภาพที่ปลูก บางพันธุ์ก็มีกิ่งก้าน บ้างก็ไม่มี ที่แกนในแกนหนึ่งมีดอกราว 3 ดอก เมล็ดนั้นสีขาว ยาวราว 3 มิลลิเมตร เมื่อแห้ง เปลือกเมล็ดจะเปิดอ้า และเมล็ดจะหลุดออกมา การเก็บงาจึงต้องอาศัยแรงงานคนเพื่อมิให้เมล็ดงาร่วงหล่น ภายหลังเมื่อไม่นานมานี้ มีการพัฒนาพันธุ์มิให้เมล็ดแตะกระจาย ทำให้สามารถเก็บด้วยเครื่องจักรได้
จอห์น คีตส์
จอห์น คีตส์ (John Keats; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1795 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1821) เป็นกวีชาวอังกฤษผู้วางรากฐานงานกวีนิพนธ์ในยุคจินตนิยมระหว่างช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตลอดช่วงชีวิตอันแสนสั้นของเขา เขาได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ผลงานอย่างต่อเนื่องแทบทุกวัน งานของเขาส่งแรงบันดาลใจต่อกวีมีชื่อเสียงหลายคน เช่น อัลเฟรด เทนนีสัน บทกวีของคีตส์มีการเลือกใช้ถ้อยคำอย่างปราณีต เปี่ยมจินตนาการ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว งานชิ้นเอกของเขาคือ Ode ซึ่งมีลักษณะแบบบทลำนำ ยังคงเป็นบทกวีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในวงวรรณกรรมอังกฤษจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น
17951821
คราม
คราม อาจหมายถึง
กลาซิแฮรกิสวีล
กลาซิแฮรกิสวีล (Glasi Hergiswil) เป็นบริษัทกระจกสวิส ต้ังอยู่ในเมือง Hergiswil, Canton Nidwalden ในใจกลางประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ซึ่งก่อตั้งโดยพี่น้องตระกูล Siegwart ในปี 1817 เพราะเครื่องจักรและเทคโนโลยีล้าสมัยทำให้กลาซิแฮรกิสวีลเกือบล้มละลาย อย่างไรก็ตาม ชุมชนและ Roberto Niederer ที่ได้ให้ความช่วยเหลือโรงงานไว้ ปัจจุบันได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวขนาดใหญ่และผู้เข้าชมยังสามารถดูคนงานผลิตกระจกได้ด้วย กลาซิแฮรกิสวีลม่ได้มีแค่โรงงานเท่านั้น แต่ยังเป็นพิพิธภัณฑ์และกระจกลายวงกต ที่แรกในประเทศสวิสเซอร์แลนด์
โรงเรียนเสิงสาง
โรงเรียนเสิงสาง (อังกฤษ: Soengsang School) (อักษรย่อ:ส.ส.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษาและเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งโดยนายวิเชียร เจริญครบุรี มีเนื้อที่ 113 ไร่   ตั้งอยู่ที่  ตำบลเสิงสาง อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์โรงเรียนเสิงสาง
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น
การพัฒนา
ฮิโระโนะบุ ซะคะงุชิ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการผลิต ได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์ต่อนิตยสารแฟมิซือ ว่า แนวความคิดสำหรับเกมดังกล่าวเกิดขึ้นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 เมื่อได้มีการพัฒนาตัวละคร ซะคะงุชิไม่ได้มีความเห็นเชิงบวกว่าเกมจะกลายเป็นที่นิยม อย่างไรก็ตาม หลังจากทีมงานได้ทำการออกแบบกราฟิกและรูปแบบการเล่นแล้ว เขาก็รู้สึกประหลาดใจในผลงาน และแสดงความสนใจต่อเกมดังกล่าวมากขึ้น
การตลาด
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 และได้รับการเปิดตัวอีกครั้ง ณ วันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2000 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสแควร์มิลเลนเนียมคอลเลคชันพร้อมด้วยสินค้ารวมทั้งโปสการ์ด, กล้องรุ่นพิเศษและสายคล้องโทรศัพท์มือถือ, สายรัดอเนกประสงค์ และพวงกุญแจ การเปิดตัวอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นในรูปแบบอื่นเป็นในรูปแบบเพลย์สเตชันเน็ตเวิร์กซึ่งเปิดตัว ณ วันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ส่วนในตลาดอเมริกาเหนือได้มีการโฆษณาถึงเดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ออคารินาออฟไทม์ และได้รับการบรรจุ ณ วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ร่วมกับเพลย์สเตชัน 1998 คอลเลคเตอร์สซีดีวอลลุม 2 ซึ่งมีตัวอย่างของไฟนอลแฟนตาซี VIII ภาคต่อในระบบเพลย์สเตชัน 2 ใช้ชื่อมุซะชิเด็น II: เบลดมาสเตอร์ ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยสแควร์เอนิกซ์ ซึ่งได้รับการเปิดตัวทั้งในอเมริกาเหนือและญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2005 เกมโทรศัพท์มือถือรุ่นพิเศษของญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า มุซะชิ: โมบายซะมุไร ก็ยังได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005
เพลงประกอบ
เพลงประกอบเกมประพันธ์โดยสึโยะชิ เซะคิโตะ ซึ่งเป็นผลงานแรกของเขาที่ทำงานร่วมกับสแควร์ เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น: ออริจินอลซาวด์แทร็ค ได้รับการเปิดตัวโดยดิจิคิวบ์ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งงานชุดนี้ประกอบไปด้วย 72 เพลงที่บันทึกในสองคอมแพคดิสก์ในบ็อกเซ็ต และยังประกอบด้วยหนังสือภาพขนาดเล็กกับของที่ระลึกให้เลือกจากเกมอีกหนึ่งชิ้น
การตอบรับ
เบรฟเฟนเซอร์ มุซะชิเด็น ทำยอดจำหน่ายที่ประมาณ 648,803 ชุดที่ประเทศญี่ปุ่นในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1998 ส่งผลให้เกมดังกล่าวเป็นเกมขายดีที่สุดของประเทศแห่งปีในอันดับที่ 17 เกมนี้ยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่ 32 จากที่มีอยู่ทั้งหมด 40 รายการในนิตยสารแฟมิซือ
คิม ฮย็อน-จุง
คิม ฮย็อน-จุง (เกาหลี: 김현중; เกิด 6 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักร้องและนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกของดับเบิลเอส 501 เป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทของเขาในฐานะ ยุน จี ฮู (Yoon Ji Hoo) ในละครเกาหลีปี 2009 เรื่อง Boys Over Flowers ซึ่งทำให้คิมได้รับรางวัล PaekSang Arts Awards และละครเกาหลีในปลายปี 2010 เรื่อง แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารักในบทบาท Baek Seung Jo
เปิดตัวครั้งแรก
เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2005 คิมได้เปิดตัวในวงการบันเทิงของเขาในฐานะผู้นำของวง SS501 ปรากฏตัวในปี 2006
ตัลเดอโกร์ฆัน
ตัลเดอโกร์ฆัน (Талдықорған/Taldyqorğan) หรือ ตัลดืยคอร์กัน (Талдыкорга́н) และจนถึง ค.ศ. 1993 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ตัลดืย-คูร์กัน (Талды-Курган) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ
ตัลเดอโกร์ฆันก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในฐานะหมู่บ้านกัฟรีลอฟกาและพัฒนาขึ้นเป็นเมืองดังปัจจุบันในพื้นที่เดียวกัน เมืองเติบโตอย่างช้า ๆ ในช่วงปีแรก ๆ หลังจากการเชื่อมต่อผ่านทางรถไฟเสร็จสมบูรณ์แล้ว เกษตรกรชาวรัสเซียจำนวนมากได้ย้ายเข้ามาในพื้นที่เมือง จากสำมะโนของคาซัคสถานใน ค.ศ. 2010 ตัลเดอโกร์ฆันมีประชากร 143,407 คน ชาวรัสเซียเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองรองจากชาวคาซัคในบรรดา 70 กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในเมือง
โคโนมิ โคฮาระ
โคโนมิ โคฮาระ (, 28 มิถุนายน 1992 -) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ อยู่สังกัดสำนักงานโอซาวะ
หินแห่งสโคน
หินแห่งสโคน (Stone of Scone Stane o Scone) หรือเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า หินแห่งชะตา (Stone of Destiny) และมักเรียกกันในประเทศอังกฤษว่า "หินราชาภิเษก" ซึ่งเป็นหินทรายสีแดงทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งใช้ในพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์แห่งสก็อตแลนด์มาเป็นเวลานับร้อยๆปี และในภายหลังรวมถึงพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ บริเตนใหญ่ และสหราชอาณาจักรด้วย ตามประวัติศาสตร์แล้ว หินแห่งสโคนถูกเก็บรักษาไว้ที่แอบบีย์สโคน (Scone Abbey) ในเมืองสโคน ใกล้ๆกับเมืองเพิร์ธ ในประเทศสก็อตแลนด์
หินแห่งสโคนมีขนาดประมาณ 26 in x 16.75 in x 10.5 in และมีน้ำหนักประมาณ 336 lb ด้านบนของหินจะมีห่วงเหล็กซึ่งใช้สำหรับการเคลื่อนย้ายได้สะดวก ซึ่งหินแห่งสโคนได้ถูกใช้งานครั้งล่าสุดในปีค.ศ. 2023 ในพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
แคว้นกันตาเบรีย
กันตาเบรีย (Cantabria) เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน มีจังหวัดเพียงจังหวัดเดียวมีชื่อว่ากันตาเบรียเช่นกัน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกต่อกับแคว้นประเทศบาสก์ (จังหวัดบิซกายา) ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดเลออน จังหวัดปาเลนเซีย และจังหวัดบูร์โกส) ทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นอัสตูเรียส ส่วนทิศเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีเมืองซันตันเดร์เป็นเมืองหลักของแคว้น
ไฟร์ฟอกซ์ (ภาพยนตร์)
Firefox (ชื่อไทย: แผนจารกรรมมิก 31) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 อำนวยการสร้าง, กำกับ และแสดงนำโดยคลินต์ อีสต์วูด จากหนังสือนิยายของ เครก โทมัส ที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2521
ในภาพยนตร์ ไฟร์ฟอกซ์ เป็นชื่อเรียกขานของนาโตสำหรับ มิก-31 เครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ของโซเวียตที่มีสมรรถนะสูง สามารถบินได้ด้วยความเร็ว 6 มัค, เรดาร์จับภาพไม่ได้ และระบบอาวุธที่บังคับด้วยสมองโดยการคิด  ขณะที่ในความเป็นจริง เครื่องบินขับไล่มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-31ของโซเวียต มีรหัสเรียกขานของนาโตว่า "ฟอกซ์ฮาวด์" (Foxhound) พัฒนามาจากเครื่องบินมิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-25 "ฟอกซ์แบท" (Foxbat)
คลินต์ อีสต์วูด รับบทเป็นอดีตนักบินในสงครามเวียดนามที่สามารถพูดภาษารัสเซียได้ ต้องลักลอบโจรกรรมเครื่องบินต้นแบบลำหนึ่งจากฐานทัพโซเวียต กลับไปสหรัฐอเมริกา และต้องต่อสู้กับเครื่องบินต้นแบบอีกลำหนึ่งที่ขับโดยสายลับเคจีบี ในภาพยนตร์นักบินต้องคิดเป็นภาษารัสเซีย เพื่อบังคับระบบอาวุธของเครื่องบินได้
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เวียนนา ออสเตรีย ในขณะนั้นความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของสหรัฐอเมริกา และโซเวียต อยู่ในภาวะตึงเครียดเนื่องจากสงครามเย็น
รัฐเชียงตุง
เขตรัฐตุงคบุรี หรือ เขมรัฐโชติตุงบุรี โดยย่อว่า เขมรัฐ (ခေမာရဋ္ဌ เขมารฏฺฐ; เขมรฏฺ) หรือ รัฐเชียงตุง (ကျိုင်းတုံ; ; ) บ้างเรียก เมืองเขิน (ไทเขิน: ᨾᩧᩙᨡᩧ᩠ᨶ) เป็นรัฐเจ้าฟ้าแห่งหนึ่งในกลุ่มสหพันธรัฐชาน ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่า มีราชธานีคือเชียงตุง ซึ่งเป็นเขตเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวเพราะเป็นแอ่งที่ราบขนาดใหญ่ ทั้งประเทศเป็นเขตภูเขาสูงสลับซับซ้อนของเทือกเขาแดนลาวมีที่ราบขนาดแคบ ถือเป็นรัฐที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในหมู่รัฐชานอื่น ๆ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของรัฐชาน ตั้งแต่แม่น้ำสาละวินจรดแม่น้ำโขง และถูกแยกจากรัฐชานตอนเหนือด้วยแม่น้ำข่า
รัฐเชียงตุงมีลักษณะเป็นรัฐชายขอบ โอนอ่อนไปตามอิทธิพลของรัฐรอบข้างคือ พม่า จีน และล้านนา เมื่อรัฐใดรัฐหนึ่งมีอำนาจมากกว่า เจ้าผู้ครองเชียงตุงก็จะเข้าสวามิภักดิ์กับฝ่ายนั้น กระนั้นเชียงตุงยังคงรักษาความสัมพันธ์กับเชียงใหม่ในฐานะบ้านพี่เมืองน้องมาตลอด แต่ในช่วงหลังเชียงตุงสวามิภักดิ์กับพม่า เพราะพม่าไม่มีนโยบายกวาดต้อนผู้คน ต่างจากฝ่ายสยามที่มุ่งทำลายเมืองเชียงตุง เพราะไม่ต้องการให้ฝ่ายพม่าใช้เชียงตุงเป็นที่มั่นสำหรับโจมตีเมืองเชียงราย
หลังการสละราชอำนาจของเจ้าจายหลวง มังราย เมื่อ พ.ศ. 2502 รัฐเชียงตุงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐชานโดยสมบูรณ์ แม้จะพยายามต่อสู้เพื่อเอกราชหลายครั้ง แต่ก็ตกเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของพม่าไปโดยปริยาย และหลังการรัฐประหารของนายพลเนวี่นเมื่อ พ.ศ. 2505 สิทธิพิเศษของเจ้าฟ้าไทใหญ่ต่าง ๆ ถูกยกเลิกลงทั้งหมด
แรกเริ่ม
รัฐเชียงตุงเกิดจากการขยายอำนาจขึ้นทางเหนือของพญามังรายแห่งอาณาจักรล้านนา ที่ส่งพระราชนัดดาชื่อเจ้าน้ำท่วมขึ้นปกครองเชียงตุง อันเป็นดินแดนของชาวว้าและไทใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่ในเมืองหลวงเป็นชาวเขิน ต่างจากหัวเมืองอื่น ๆ ที่ส่วนใหญ่เป็นไทใหญ่ ตามประวัติศาสตร์ พญามังรายสร้างเมืองเชียงตุงเมื่อ พ.ศ. 1810 เพื่อเป็นเมืองหน้าด่านทางทิศเหนือของล้านนา โดยมีสัมพันธ์อันดีจนถึงรัชสมัยพญากือนา ส่วนรัชสมัยพญาแสนเมืองมาจนถึงพญาสามฝั่งแกน เชียงตุงสวามิภักดิ์กับจีน จนรัชสมัยพระเจ้าติโลกราชความสัมพันธ์ระหว่างเชียงตุงกับล้านนาจึงเฟื่องฟูอีกครั้ง เพราะมีการเผยแผ่ศาสนาพุทธและวรรณกรรมล้านนาไปยังเชียงตุง
ร่วมสมัย
จักรพรรดิเฉียนหลงกระทำสงครามกับพระเจ้ามังระช่วง พ.ศ. 2303 รัฐเชียงตุงจึงสวามิภักดิ์ต่อเชียงใหม่ใน พ.ศ. 2345 แต่ภายหลังเชียงตุงได้รับความช่วยเหลือจากพม่า จึงกลับเข้าสู่กับปกครองของพม่าตามเดิมและผนวกรัฐเมืองยองไปด้วยกันใน พ.ศ. 2357
ยุครัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา สยามมีนโยบายมุ่งแผ่อำนาจไปยังเชียงตุงและเชียงรุ่ง แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ แม้ทั้งสองเมืองนี้จะยอมสวามิภักดิ์ต่อสยามก็ตาม หลังการปักปันเขตแดนกับสหราชอาณาจักรเมื่อ พ.ศ. 2428-2438 สยามเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เมื่อเขตแดนแบ่งออกอย่างชัดเจน สยามมีดินแดนสุดที่แม่สาย ส่วนเมืองเชียงตุง เมืองยอง และหัวเมืองไทใหญ่อื่น ๆ ขึ้นในอารักขาของสหราชอาณาจักร ต่อมาสหราชอาณาจักรยุบรัฐเชียงแขงขึ้นกับเชียงตุง
27 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ตรงกับสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐเชียงตุงถูกกองทัพพายัพจากประเทศไทยรุกรานและเข้ายึดเชียงตุงซึ่งเป็นเมืองหลวง ตามข้อตกลงระหว่างจอมพลแปลก พิบูลสงครามกับจักรวรรดิญี่ปุ่น เดือนธันวาคมปีเดียวกันกองทัพไทยเข้ายึดรัฐเชียงตุงและสี่อำเภอของรัฐเมืองปั่น ที่สุดรัฐบาลไทยผนวกดินแดนนี้อย่างเป็นทางการและประกาศจัดตั้งสหรัฐไทยเดิมและอำเภอเมืองพานเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ภายหลังประเทศไทยถอนตัวออกจากรัฐเชียงตุงและเมืองปั่นเมื่อ พ.ศ. 2488 และยกเลิกการอ้างสิทธิใน พ.ศ. 2489 เพื่อเข้าร่วมกับองค์การสหประชาชาติและยกเลิกการคว่ำบาตรจากการเข้าร่วมกับฝ่ายอักษะ
หลังการสละราชอำนาจของเจ้าจายหลวง มังราย เมื่อ พ.ศ. 2502 รัฐเชียงตุงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัฐชานโดยสมบูรณ์ แม้จะพยายามต่อสู้เพื่อเอกราชหลายครั้ง แต่ก็ตกเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของพม่าไปโดยปริยาย และหลังการรัฐประหารของนายพลเนวี่นเมื่อ พ.ศ. 2505 สิทธิพิเศษของเจ้าฟ้าไทใหญ่ต่าง ๆ ถูกยกเลิกลงทั้งหมด
การปกครอง
รัฐเชียงตุงปกครองด้วยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มีเจ้าฟ้าเป็นผู้ปกครอง ใช้พระนามว่า เขมาธิปติราชา เช่น รัตนภูมินทะนรินทาเขมาธิปติราชา หรือ พญาศรีสุธรรมกิตติ สิริเมฆนรินทร์ เขมาธิปติราชา ในยุคเริ่มต้น เชียงตุงมีฐานะเป็นประเทศราชของอาณาจักรล้านนา มีเจ้าผู้ครองปกครองตนเองด้วยจารีตท้องถิ่น และได้รับเกียรติเรียกเจ้าผู้ครองเชียงตุงว่า "พระหัวเจ้า" เชียงตุงต้องแสดงความจงรักภักดีต่อราชธานีที่ยิ่งใหญ่กว่าด้วยการประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
เจ้าผู้ครองรัฐเป็นผู้บริหารและใช้อำนาจเต็ม ปกครองประชากรด้วยความผาสุก กอปรด้วยความอารีอย่างบิดากับบุตร หากมีผู้ใดกระทำผิดก็จะใช้อำนาจเด็ดขาดในการปราบปราม เช่น หากมีผู้ใดโกรธชักดาบออกจากฝักเพียงฝ่ามือเดียวจะถูกปรับไหมเป็นเงินหลายรูปี เป็นต้น ทั้งนี้รัฐเชียงตุงยังมีนครรัฐน้อย ๆ เป็นบริวารในอำนาจตนเองจำนวนหนึ่งเช่น รัฐเมืองเลน รัฐเมืองสาต และรัฐเมืองปุ
เศรษฐกิจ
สินค้าจากเชียงตุงส่วนใหญ่คือใบชา ฝิ่น ส้มจุก และหนังสัตว์
ชาติพันธุ์
รัฐเชียงตุงมีประชากรหลายเชื้อชาติ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ แต่ในราชธานีและพื้นที่ตอนกลางของประเทศมีประชากรหลักเป็นชาวไทเขิน บ้างก็ว่าชาวไทเขินคือชาวไทยวนที่อพยพขึ้นมาจากอาณาจักรล้านนาในรัชสมัยพญามังราย ตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 13 ตามหัวเมืองก็มีประชากรชาติอื่น ๆ เข้าไปอาศัย เช่น ฮ่อ พม่า กะเหรี่ยง กุรข่า ไทลื้อ ม้ง ปะหล่อง และกะชีน นอกนั้นยังมีชาวไทเหนือซึ่งอพยพมาจากยูนนาน และชาวเขาหลายเผ่าอาศัยอยู่ เช่น ไตหลอย มูเซอ ละว้า และอ่าข่า ส่วนอดีตรัฐเมืองยองทางตะวันออกสุด ซึ่งถูกรวมเข้ากับรัฐเชียงตุงนั้น มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทลื้อลูกผสมกับชาวไทใหญ่และเขิน
ชาวไทเขินที่เป็นประชากรหลักของราชธานีมักสวมเครื่องแต่งกายสีฉูดฉาด ประกอบด้วยผ้าโพกศีรษะ เสื้อปั๊ด ผ้าคาดเอว แต่ละชิ้นมักไม่ซ้ำสีกัน ในอดีตผู้ชายมักสักด้วยอักขระอาคมต่าง ๆ ในยุคที่ตกอยู่ในอารักขาของสหราชอาณาจักร ชาวเขินมักถูกรวมเข้ากับชาวไทใหญ่
ภาษา
ภาษาไทเขิน มีความคล้ายและใกล้เคียงกับภาษายองและไทลื้อมาก ทั้งยังคล้ายกับภาษาไทยวน ต่างเพียงแค่สำเนียง และการลงท้ายคำ ซึ่งชาวเขินแบ่งออกเป็นสามกลุ่มคือ กลุ่มเขินก่อ-เขินแด้, กลุ่มเขินอู และกลุ่มเขินหวา ส่วนอักษรไทเขินได้รับอิทธิพลอักษรจากล้านนาจากการเผยแผ่ศาสนา โดยรับอักษรธรรมล้านนาและอักษรฝักขามไปพร้อม ๆ กับศาสนา จึงมีลักษณะคล้ายกับอักษรธรรมล้านนา รวมทั้งยังรับวรรณกรรมล้านนาที่แพร่หลายสู่เชียงตุงด้วย
นอกจากนี้ชาวเชียงตุงบางส่วนที่เคยได้รับการเรียนภาษาไทยช่วงที่ไทยเข้าปกครอง สามารถพูดและอ่านภาษาไทยได้ดี
ศาสนา
เดิมประชากรนับถือศาสนาผี ปัจจุบันนับถือศาสนาพุทธ มีวัดอยู่ทุกหมู่บ้าน มีวัฒนธรรมสูง และไม่ชอบการลักขโมย สืบเนื่องคณะสงฆ์จากอาณาจักรล้านนาเดินทางเข้าไปเผยแผ่ศาสนา ดังจะพบว่ามีการสถาปนาวัดนิกายสวนดอก (นิกายรามัญ หรือยางกวง) และนิกายป่าแดง (หรือนิกายสีหล) สู่เชียงตุงตั้งแต่รัชสมัยพญากือนาและพระเจ้าติโลกราชเป็นต้นมา ซึ่งเกิดขึ้นก่อนการเผยแผ่ศาสนาในรัชสมัยพระเจ้าบุเรงนองเสียอีก โดยพญากือนาทรงสนับสนุนให้พระสงฆ์จากเชียงแสนและเชียงตุงศึกษาศาสนาพุทธจากวัดสวนดอกในเชียงใหม่ ต่อมาในรัชกาลพญาสามฝั่งแกนมีการรับคัมภีร์ศาสนาจากลังกาเรียกว่านิกายป่าแดงตามชื่อวัดป่าแดง ก่อนแพร่หลายไปทั่วล้านนาและเชียงตุง ซึ่งพระยาสิริธัมมจุฬา เจ้าเมืองเชียงตุงสร้างวัดป่าแดงเป็นอรัญวาสีประจำเมืองเชียงตุงเมื่อ พ.ศ. 1989 สองนิกายนี้เคยเกิดสังฆเภทเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนพระเมืองแก้วทรงไกล่เกลี่ยให้สองนิกายนี้กลับมาปรองดองกัน
ในช่วงหลังนิกายป่าแดงได้รับความนิยมมากกว่านิกายยางกวง ในด้านพระธรรมวินัยและการสวดแบบบาลีที่ถูกต้องแบบเดียวกับการสวดของพระสงฆ์ไทย แต่นิกายยางกวงยังปรากฏอิทธิพลอยู่บ้างตามชุมชนห่างไกล ด้านการสวดมนต์ พระสงฆ์ไทใหญ่และพม่าจะสวดบาลีสำเนียงพม่า ด้วยเหตุนี้พระสงฆ์เขินจึงไม่สังฆกรรมกับพระสงฆ์ไทใหญ่และพม่า แม้ปัจจุบันพระสงฆ์เขินแสดงเจตจำนงรวมเข้ากับนิกายสุธัมมาของพม่า กระนั้นคณะสงฆ์เขินยังคงจารีตและระบบสมณศักดิ์เดิมตามอย่างล้านนา และอิงการศึกษาศาสนาอย่างคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน
คณะสงฆ์เขินมี สมเด็จอาชญาธรรม เป็นประมุขสงฆ์แห่งเมืองเชียงตุงและหัวเมืองทางฟากตะวันออกของแม่น้ำสาละวิน เปรียบตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราชแห่งเชียงตุง แต่หลังคณะสงฆ์เขินรวมเข้ากับนิกายสุธัมมาของพม่าแล้ว ตำแหน่งสมเด็จอาชญาธรรมถูกลดฐานะลงเทียบเจ้าคณะอำเภอเชียงตุงเท่านั้น
เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ
ประวัติ
เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 ที่โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน เข้าศึกษาจากโรงเรียนนานาชาติแอ๊ดเวนต์รามคำแหง, โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เส้นทางในวงการบันเทิง
ก้าวแรกวงการบันเทิงของเบญจรัตน์ เป็นผลงานด้านดนตรีในรูปแบบขับร้องกลุ่ม ในนามตะกร้า (พ.ศ. 2546) โดยมีผลงานเพลงอัลบั้ม แอ๊ปเปิ้ล มะละกอ กล้วย ส้ม ร่วมกับ 3 สาวได้แก่ พัชรัตน์ ชวาลดิฐ (แพ็คกี้), ศศิมา อัศวพานิชพันธ์ (แพร), พิมพ์พัฒน์ แจ้งเร็ว (น้ำตาล) ทำให้ในสองปีต่อมามาผลงานเพลงในนามของ ร็อกกี้ โรด (Rocky Road) กับอีก 9 สาว ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (พ.ศ. 2546)
การแสดงทำให้เบญจรัตน์ วิศิษฐ์กิจการ เริ่มมีผลงานด้านการแสดงเรื่องแรกในทีเด็ด ครูพันธุ์ใหม่จิตพิสัยเดือด รับบท ป๊อกหรือแพรวไหม แห่งแก๊งค์ดอกไม้เหล็ก และละครน้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ของบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด ซึ่งออกอากาศทางช่อง 3 ในบทบาท ป๊อกหรือแพรวไหม เช่นกัน จนทำให้มีผลงานด้านภาพยนตร์โฆษณาตามมาอีกหลายชิ้นได้แก่ เดนรี่ควีน, มายมิ้น, มิสเตอร์โดนัท เป็นต้น
บทบาทเด่นชัดขึ้นทางการแสดง โดยได้รับบทนางร้ายอย่างเต็มตัวเป็นครั้งแรกกับบท บัณรสี ทางละครโทรทัศน์เรื่อง จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้า (พ.ศ. 2549) ของบริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด เช่นกัน จนทำให้ค่าย เอ็ม พิคเจอร์ส และอารมณ์ดี มีสุข ชักชวนให้มารับบท บัว ในภาพยนตร์เรื่อง รักเอาอยู่ (พ.ศ. 2555) หนังรักหาแนวร่วมตอนน้ำท่วมกทม ได้รับบทคู่กับ อัตตพงษ์ อัตตกิจกุล และมีผลงานทั้งสื่อภาพนิ่งและภาพยนตร์โฆษณากับ วอลล์ คอร์นเนตโต  โฆษณาแอร์เอเชีย ร่วมกับนิจชิตา จารุวัฒน์
ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการเพลงให้กับเอ็มทีวีไทยแลนด์และดีเจให้กับรายการ HitZ pmทางคลื่น 95.5 เวอร์จิ้น ฮิตซ์ ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ 16:00 - 20:00 น.คู่กับดีเจ บอย ฌาฆฤณ ชุมมิ่ง และผลงานเพลงในอัลบั้ม LalaBelle ในซิงเกิ้ลแรกเพลง แค่หลับไป (เพลงช้าแสนเศร้า) กับค่าย SonicBoom
ดิลีตชันพีเดีย
ดิลีตชันพีเดีย (Deletionpedia) เป็นวิกิจดหมายเหตุออนไลน์ที่มีบทความที่ถูกลบจากวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ โดยในนี้มีข้อมูลเพิ่มเติมอีกว่า บทความโดนลบเร็วเท่าใด มีการอภิปรายในการลบที่ไหน และใครเป็นคนลบบทความ เว็บไซต์รุ่นเดิมดำเนินการในเดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน ค.ศ. 2008 แล้วเริ่มดำเนินการภายใต้การจัดการใหม่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013
นอกจากการเก็บข้อมูลจากวิกิพีเดียแล้ว ดิลีตชันพีเดียยังมีหมวดหมู่บทความของตนเอง ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ในการลบ หน้าเหล่านี้ถูกเรียงไปตามเดือนที่ถูกลบ ตามจำนวนผู้ใช้ที่ทำงานในหน้านั้น และตามระยะเวลาที่บทความยังคงอยู่ในวิกิพีเดีย
ดิลีตชันพีเดียกล่าวว่า ตนจะไม่บริการในหน้าถูกลบที่ละเมิดลิขสิทธิ์ หน้าที่มีปัญหาการหมิ่นประมาทที่ร้ายแรง หน้าที่มีประวัติย้อนหลังในโครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย และหน้าที่ดูหมิ่นผู้อื่น
บทความที่ถูกเก็บรักษาในดิลีตชันพีเดีย ถูกลบจากวิกิพีเดียด้วยเหตุผลหลายประการ ตั้งแต่ "ไม่มีชื่อเสียงพอ" จนถึง "มีส่วนในการสนใจทางการเมืองและธุรกิจ" เนื่องจากเว็บนี้เป็นเว็บที่อ่านได้อย่างเดียว ทำให้เว็บนี้ไม่รับเงินบริจาค โดยแนะนำว่าผู้สนับสนุนควรบริจาคให้กับมายโซไซตีย์หรือมูลนิธิวิกิมีเดียแทน
โครงการคล้ายกัน
มีโครงการคล้าย ๆ กันในภาษาอื่น เช่น PlusPedia ในภาษาเยอรมัน PrePedia ในภาษาโปแลนด์ และ Wikisage ในภาษาดัตช์
ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช
ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช (13 ตุลาคม พ.ศ. 2493 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553) อดีตปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อดีตปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ประวัติ
ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช หรือ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ที่อำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) รางวัลเหรียญทอง คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี พ.ศ. 2515 จากนั้นเข้าทำงานในบริษัทเอกชนเป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะได้รับทุน ก.พ. ให้ไปต่อระดับปริญญาโท และปริญญาเอก ด้านการจัดการคุณภาพน้ำ มหาวิทยาลัยทูเลน ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2523
สำหรับชีวิตครอบครัว ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช สมรสกับนางปิยะธิดา ตรีเดช มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นายชาญวิทย์ ตรีเดช ได้รับทุน ก.พ. กำลังศึกษาปริญญาเอก ด้านวิศวกรรมศาสตร์ ที่วิทยาลัยอิมพีเรียล ลอนดอน สหราชอาณาจักรอังกฤษ และนายศักดา ตรีเดช กำลังศึกษาต่อระดับปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยบรูเนล สหราชอาณาจักรอังกฤษ
การทำงาน
หลังจากจบปริญญาเอก ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช กลับมารับราชการในตำแหน่งนักวิชาการสิ่งแวดล้อม ระดับ 4 สังกัดกองมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม และได้รับราชการเรื่อยมาจนก้าวหน้าเป็นผู้อำนวยการกอง เป็นรองเลขาธิการสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จนขึ้นสู่ตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม และอธิบดีกรมควบคุมมลพิษ
ต่อมามีการปฏิรูประบบราชการในปี พ.ศ. 2545 จัดตั้งกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยแยกออกจากกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ ซึ่ง ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จนขึ้นเป็นปลัดกระทรวง และในปี พ.ศ. 2550 ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการผลักดันจากนายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ให้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติฯ เนื่องจากเห็นว่าเป็นข้าราชการที่ทำงานในด้านนี้มาก่อน
การทำงานในตำแหน่งปลัดกระทรวงทรัพยากร
ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการยอมรับในเรื่องผลงานมากมาย โดยเฉพาะเรื่องการวางแผนนโยบายยุทธศาสตร์ด้านสิ่งแวดล้อมและมลพิษ การผลักดัน พ.ร.บ.ส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม การจัดทำรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) การผลักดันโครงการดาวเทียมธีออส ของกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การแก้ปัญหาหมอกควันไฟป่า รวมทั้งสนับสนุนให้มีโครงการจัดตั้งป่าชุมชนรอบเขตป่าอนุรักษ์ เป็นต้น
ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เป็นหนึ่งในคณะที่ร่วมเดินทางไปประชุมเรื่องเขาพระวิหารที่ประเทศบราซิล กับนายสุวิทย์ คุณกิตติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่ง ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช ได้รับการชื่นชมว่ามีความรอบรู้เกี่ยวกับเรื่องข้อมูลเป็นอย่างมาก ด้วยความสามารถ และเป็นข้าราชการที่มีประวัติดีมาโดยตลอด ทำให้มีการเตรียมเสนอชื่อ ดร.ศักดิ์สิทธิ์ ตรีเดช เป็นบุคคลดีเด่นของชาติ ในสาขาอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ประจำปี 2553
การเสียชีวิต
ดร.ศักดิ์สิทธิ์ เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตก บริเวณอำเภอนาหมื่น จังหวัดน่าน ระหว่างเดินทางไปตรวจราชการที่อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยตั้งศพบำเพ็ญกุศลที่ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553
งักฮุย
งักฮุย (สำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ เยว่ เฟย์ (สำเนียงจีนกลาง) (24 มีนาคม ค.ศ. 1103 - 27 มกราคม ค.ศ. 1142) เป็นนักรบกู้ชาติคนสำคัญซึ่งมีชื่อเสียงมากผู้หนึ่งในประวัติศาสตร์ประเทศจีน มีชีวิตอยู่ในยุคราชวงศ์ซ่งใต้ เป็นแม่ทัพผู้ต่อต้านการรุกรานของชนเผ่าจิน ถูกใส่ความโดยศัตรูทางการเมืองจนต้องโทษประหารชีวิต หลังจากนั้นจึงได้รับยกย่องเป็นแบบอย่างแห่งความซื่อสัตย์ในวัฒนธรรมจีน ในปี ค.ศ. 1134 จักรพรรดิซ่งเกาจงได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น อู่ชางเสี้ยนไคกว๋อจึ (武昌縣開國子) ถัดมาเดือนกุมภาพันธ์ ปีที่2 ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น อู่ชางจวินไคกว๋อโหว (武昌郡開國侯) ในปีเดียวกันเดือนกันยายนได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น อู่ชางจวินไคกว๋อกง (武昌郡開國公) ภายหลังในปี ค.ศ.1204 จักรพรรดิซ่งหนิงจงได้ยกย่องวีรกรรมของงักฮุยและพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็น งักอ๋อง (鄂王) โดยเนื้อความในราชโองการว่า งักฮุยจงรักภักดีสละชีพเพื่อชาติ เกียรติประวัติสืบมา ถึงแม้กลับมารับราชการ ยังไม่เสร็จสิ้นการยกย่องสรรเสริญ พระราชทานบรรดาศักดิ์กรณีพิเศษเป็นอ๋อง “岳飛忠義殉國，風烈如存，雖巳追復原官，未盡褒嘉之典，可特與追封王爵”
ประวัติ
งักฮุย เกิดในราชวงศ์ซ่งเหนือ บริเวณที่ปัจจุบันนี้ คือ อำภอทางยิง เมืองอันหยาง มณฑลเหอหนาน เมื่อครั้งยังเล็ก ณ บ้าน เกิดของเขาเกิดอุทกภัยใหญ่จากการแตกของเขื่อนกั้นแม่น้ำฮวงโห มารดาของงักฮุยต้องอุ้มบุตรชายไว้ในอ้อมกอด อาศัยซุกตัวอยู่ในโอ่งลอยตามน้ำไปเรื่อย ๆ เพื่อรักษาชีวิตให้รอด
เมื่อล่วงเข้าสู่วัยหนุ่ม ในภาวะที่ประเทศกำลังตกอยู่ในวิกฤตเนื่องจากฮ่องเต้สองพระองค์ของราชวงศ์ซ่งเหนือ คือ ซ่งฮุยจง และซ่งชินจง ถูกพวกจิน (ค.ศ. 1115-ค.ศ. 1234) จับตัวไปเป็นเชลยศึก จนในที่สุดนำมาสู่จุดจบของราชวงศ์ซ่งเหนือ งักฮุยเมื่อพบเห็นกับเหตุการณ์ เช่นนี้จึงตั้งปณิธานกับตัวเองไว้ว่าจะต้องกอบกู้ดินแดนที่สูญเสียและชาติกลับคืนมาให้ได้
ความตั้งใจนี้เมื่อประกอบกับการสนับสนุนมารดา เขาจึงสมัครเข้าเป็นทหารรับใช้ให้กับราชวงศ์ซ่งใต้ (ค.ศ. 1127 — ค.ศ. 1279) ที่ขณะนั้นฮ่องเต้คือ ซ่งเกาจง ได้ย้ายเมืองหลวงหนีมาทางใต้ จากเปี้ยนเหลียง (ปัจจุบันคือเมืองไคเฟิง) มาอยู่ที่หลินอัน (ปัจจุบันคือเมืองหางโจว)
โดยก่อนที่งักฮุยจะออกจากบ้านไปรับใช้ชาติ มารดาได้สลักอักษรจีน 4 ตัวไว้ที่กลางแผ่นหลังของบุตรชาย ความว่า 精忠報國 จิงจงเป้ากว๋อ (ซื่อตรง ภักดี ตอบแทน ชาติ)
รับราชการ
เมื่อเข้ารับราชการทหาร งักฮุยที่พกความมุ่งมั่นไว้เต็มเปี่ยมก็แสดงความกล้าหาญและสามารถรบชนะสังหารข้าศึกไปเป็นจำนวนมาก จนกระทั่งผลงานไปเข้าตาแม่ทัพนาม จงเจ๋อ ต่อมาแม่ทัพจงเจ๋อก็ถ่ายทอดวิชาความรู้ในการทำศึกสงครามนานาประการให้กับงักฮุยโดยหมดสิ้น โดยหวังว่างักฮุยจะเป็นกำลังสำคัญในการกู้ชาติต่อไป
หลังจากที่แม่ทัพจงเจ๋อเสียชีวิต งักฮุยก็ได้เป็นผู้สืบทอดในตำแหน่งแม่ทัพต่อ และสร้างผลงานจนได้ดำรงแม่ทัพใหญ่ในตำแหน่ง เจี๋ยตู้สื่อ เมื่ออายุเพียง 32 ปี เท่านั้น แต่ทั้งนี้งักฮุยก็มิได้แสดงอาการยโสโอหังต่อตำแหน่งใหญ่ของตัวเองแต่อย่างใด ครั้งหนึ่งฮ่องเต้เคยออกปากว่าจะสร้างจวนหลังใหม่ให้ งักฮุยกลับตอบปฏิเสธโดยกล่าวตอบฮ่องเต้ไปว่า บ้านเมืองยังไม่สงบ จะให้นึกถึงบ้านตัวเองได้อย่างไร
เมื่อก้าวขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่ ชื่อเสียงของงักฮุยก็ยิ่งขจรขจาย โดยเฉพาะในแง่ของความเข้มงวดและระเบียบวินัยของกองทัพ มีอยู่ครั้งหนึ่งขณะที่ฝึกซ้อมการรบอยู่นั้น เมื่อบุตรชาย (เย่ว์หยุน) ของงักฮุยบังคับม้าศึกควบขึ้นเนินลาดแล้วเกิดบังคับม้าไม่อยู่จนทั้งคนทั้งม้าเสียหลักล้มลง ด้านงักฮุยเมื่อทราบดังนั้นก็มิได้แสดงความอาทรต่อบุตรของตัวเองเหนือกว่าพลทหารนายอื่นแต่อย่างใด ออกคำสั่งให้ดำเนินการลงโทษบุตรชายของตนไปตามกฎระเบียบ
มากกว่านั้น สิ่งที่ทำให้กองทัพของงักฮุยครองใจชาวบ้านมากไปกว่านั้นก็คือ ความซื่อสัตย์ และ ซื่อตรง
เมื่อพบว่าพลทหารขอเชือกปอจากชาวบ้านหนึ่งเส้นเพื่อนำมามัดไม้ฟืน งักฮุยก็สั่งให้ลงโทษพลทหารผู้นั้น ขณะที่เมื่อกองทัพของงักฮุยผ่านไปยังหมู่บ้านใดก็จะตั้งค่ายนอนกันริมทาง แม้ชาวบ้านเชิญให้เหล่าทหารเข้าไปพักผ่อนในบ้านอย่างไรก็ไม่ยินยอม ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่เลื่องลือกันไปทั่วว่าในกองทัพของงักฮุยมีคำขวัญที่ได้รับการปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดประการหนึ่ง คือ
"แม้ต้องหนาวตายก็ไม่ขอเบียดเบียนบ้านชาวประชา แม้ต้องอดตายก็จะไม่ปฏิบัติตัวเยี่ยงโจร - ขโมย"
ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างงักฮุยกับเหล่าทหารในกองทัพก็เป็นไปด้วยความแนบแน่นยิ่ง โดยเมื่อมีพลทหารคนใดป่วยงักฮุยก็จะไปเยี่ยมด้วยตัวเอง พร้อมส่งคนไปให้การดูแลครอบครัวของพลทหารผู้นั้น ขณะที่หากเบื้องบนตบรางวัลอะไรให้มา งักฮุยก็จะจัดสรรแบ่งปันให้พลทหารของตนอย่างเท่าเทียมโดยที่ไม่คำนึงว่าจะเหลือตกถึงตนเองหรือไม่
ด้วยเหตุฉะนี้ กองทัพของงักฮุยจึงมีความแข็งแกร่งอย่างยิ่ง และเมื่อประกอบกับความรู้ความสามารถในด้านสงครามของงักฮุยแล้วก็ทำให้ในการรบทุกครั้งกับชนเผ่าจินนั้น กองทัพงักฮุยได้รับชัยชนะอยู่เสมอๆ จนพวกจินนั้นเกิดความเกรงกลัวอย่างมาก จนกระทั่งมีคำกล่าวกันว่า "โยกภูเขานั้นง่าย คลอนทัพงักฮุยนั้นยากยิ่ง"
ทัพงักฮุยประสบชัยชนะกรีฑาทัพขึ้นภาคเหนือเพื่อยึดดินแดนคืนได้มากมาย บุกจนกระทั่งตั้งทัพอยู่ห่างจากเมืองหลวงเดิมเพียง 20 กิโลเมตรเท่านั้น
ถูกใส่ความ
เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ฉินฮุ่ยขุนนางกังฉิน ผู้ซึ่งประจบสอพลอฮ่องเต้ซ่งเกาจงจนได้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี จึงกราบทูลต่อองค์ฮ่องเต้ว่าทัพของงักฮุยนั้นเป็นอุปสรรคต่อการเจรจาสงบศึกกับเผ่าจิน
เมื่องักฮุยปฏิบัติตามพระบัญชาถอนทัพกลับมายังเมืองหลวง ฉินฮุ่ยก็ใส่ร้ายว่างักฮุยนั้นมักใหญ่ใฝ่สูง คิดการณ์ใหญ่จะก่อกบฏล้มล้างราชสำนัก งักฮุยได้ฟังดังนั้นก็ไม่โต้ตอบอะไรด้วยคำกล่าวอะไร เพียงแต่คลายชุดท่อนบนของตนออก เผยให้ฉินฮุ่ยเห็นถึงคำว่า "จิงจงเป้ากว๋อ" อักษรสี่ตัวที่มารดาสลักไว้ด้านหลัง ขุนนางกังฉินเมื่อเห็นดังนั้นก็ชะงัก เอ่ยปากอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
อย่างไรก็ตาม ฉินฮุ่ยก็ยังไม่ยอมลดละความพยายามในการป้ายสีงักฮุยต่าง ๆ นานา แม้จะตรวจไม่พบความผิดใด ๆ ก็ตาม แต่ในที่สุดฉินฮุ่ยก็ปั้นเรื่องจนทำให้งักฮุยต้องถูกโทษประหารในที่สุด โดยเมื่อมีขุนนางฝ่ายงักฮุยคนอื่น ๆ ทักท้วง และตั้งคำถามฉินฮุ่ยว่ามีหลักฐานในการกล่าวโทษงักฮุยหรือไม่ ฉินฮุ่ยก็ตอบว่า "อาจจะมีก็ได้" คำตอบของฉินฮุ่ยที่ว่า "อาจจะมีก็ได้" นี้ ภายหลังกลายเป็นศัพท์ที่ถูกจารึกไว้ต่อ ๆ มาว่ามีความหมาย คือการให้ร้ายผู้อื่นโดยปราศจากหลักฐาน
ด้านครอบครัว
งักฮุยแต่งงานสองครั้ง โดยครั้งแรกตอนอายุ 18 กับภรรยาแซ่หลิว หลังจากนั้น 1 ปีให้กำเนิดงักฮุง (岳雲) ถัดมาอีก 7 ปีให้กำเนิดงักลุย (岳雷) ภายหลังงักฮุยรับราชการทหารออกชายแดนตลอดประกอบบ้านเกิดถูกกิมก๊กยึดครองขาดการติดต่อ งักฮุยอายุประมาณ 26-27 ได้แต่งานใหม่อีกครั้งกับภรรยาแซ่หลี่ให้กำเนิดบุตรอีก 3 คนคือ งักเส็ง (岳霖), งักซึง (岳震), งักซัง (岳霆)
ได้รับการยกย่อง
ทั้งนี้ในวันที่งักฮุยถูกประหารชีวิต ก็มีพลเมืองดีที่รู้เรื่องราวและเคารพรักในตัวงักฮุยนำศพของเขามาทำพิธีฝังศพ โดยเวลาต่อมาได้มีการเคลื่อนย้ายหลุมฝังศพของงักฮุยมาตั้งไว้ริมทะเลสาบซีหู ณ เมืองหางโจว
ณ ปัจจุบัน ศาลเจ้างักฮุยที่ริมทะเลสาบซีหู เป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์แห่งหนึ่งของจีน พร้อมกับได้มีการสร้างรูปปั้นทองแดงฉินฮุ่ยและภรรยาเพื่อให้ผู้คนถุยน้ำลายใส่เพื่อเป็นการประณามด้วย
งักฮุย ได้รับยกย่องให้เป็นเทพเจ้าแห่งความซื่อสัตย์ มาอย่างช้านาน จนกระทั่งในยุคราชวงศ์ชิงจึงมีการเปลี่ยนเป็นกวนอู ด้วยเหตุผลทางการเมือง เนื่องจากชาวแมนจู ซึ่งเป็นผู้ปกครองในยุคราชวงศ์ชิง ต้องการให้ชาวฮั่น ซึ่งเป็นชนส่วนใหญ่เลิกอุดมการณ์ในการต่อต้านตน เนื่องจากงักฮุยนั้นมีศัตรูคู่แค้นคือ ชนเผ่านอกด่าน แต่ขณะที่กวนอูและจ๊กก๊กไม่มีพฤติกรรมเช่นนี้ ซ้ำบางครั้งยังใช้ชนต่างเผ่าเป็นประโยชน์เสียด้วยซ้ำ
ฟ้ามิอาจกั้นรัก
ฟ้ามิอาจกั้นรัก (Kabhi Khushi Kabhie Gham; कभी ख़ुशी कभी ग़म) เป็นภาพยนตร์ชื่อดังของบอลลีวู้ด เมื่อปี พ.ศ. 2544 นำแสดงโดยศาห์รุข ข่าน คาโจล ฤติก โรศัน กรีนา กปูร อมิตาภ พัจจัน ชยา พัจจัน รานี มูเคอจี และจอห์นนี่ เรเวอร์
เรื่องย่อ
ราหุลขัดใจพ่อไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่พ่อเลือกให้ แต่กลับไปแต่งกับผู้หญิงธรรมดาซึ่งทำให้พ่อโกรธมาก จึงตัดขาดความเป็นพ่อลูก กาลเวลาผ่านไป เมื่อโรฮานโตขึ้นรับรู้ความจริงจึงอยากให้พี่ชายและพี่สะใภ้กลับมาสู่ครอบครัวเขาจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้พ่อและพี่ต่างลดทิฐิเข้าหากัน
รักร่วมสองเพศ
รักร่วมสองเพศ หรือ ไบเซ็กชวลลิตี (Bisexuality) หรือ ไบเซ็กชวล (Bisexual) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ไบ (Bi) เป็นรสนิยมทางเพศที่ชอบทั้งเพศชายและหญิง คนรักร่วมสองเพศอาจมีประสบการณ์ทางเพศ ภาวะอารมณ์ ความรัก กับทั้งเพศตัวเองและเพศตรงข้าม และยังมีความหมายถึงความรู้สึกส่วนตัวและอัตลักษณ์ทางสังคม โดยยึดจากความสนใจทางเพศ การแสดงออกทางพฤติกรรม และการเป็นสมาชิกในกลุ่มสังคม และยังถือเป็น 1 ใน 4 ของการจำแนกเพศ ร่วมไปกับรักต่างเพศ รักร่วมเพศ และไม่ฝักใจทางเพศ
จากการสำรวจของอัลเฟรด คินเซย์เกี่ยวกับเพศของมนุษย์ เมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระบุว่า มีมนุษย์หลายคนที่ไม่ได้เป็นบุคคลรักเพศตรงข้าม และรักเพศเดียวกัน แต่อยู่ระหว่างกลาง มีการวัดความสนใจทางเพศและพฤติกรรมเป็นตัวเลขระหว่าง 0 ถึง 6 โดย 0 (รักเพศตรงข้ามอย่างเดียว) ถึง 6 (รักเพศเดียวกันอย่างเดียว) และคะแนน 2 ถึง 4 จัดว่าเป็นรักร่วมสองเพศ
ไบเซ็กชวล ได้รับการสังเกตในสังคมมนุษย์หลายสังคม รวมไปถึงอาณาจักรสัตว์ด้วย  จากประวัติการบันทึก เกี่ยวกับไบเซ็กชวล น่าจะเกิดขึ้นในเวลาเดียวกับ รักร่วมเพศ และรักเพศเดียวกัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หูชั้นใน
หูชั้นใน (inner ear, internal ear, ) เป็นหูชั้นในสุดของสัตว์มีกระดูกสันหลัง มีหน้าที่ตรวจจับเสียงและการทรงตัว ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มันจะประกอบด้วยกระดูกห้องหูชั้นใน (bony labyrinth) ซึ่งเป็นช่อง ๆ หนึ่งในกระดูกขมับของกะโหลกศีรษะ เป็นระบบท่อที่มีส่วนสำคัญสองส่วน คือ สัตว์มีกระดูกสันหลังทุกชนิดมีหูชั้นใน โดยอาจมีลักษณะและหน้าที่แตกต่างกันไปบ้าง และจะเชื่อมกับระบบประสาทกลาง**ผ่านเส้นประสาทสมอง (cranial nerve) คู่ที่ 8 ทั้งหมด
โครงสร้าง
ห้องหูชั้นในสามารถแบ่งเป็นชั้น ๆ หรือเป็นเขต ๆ