cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอริง
เอริงเป็นหน่วยงานกำกับดูแลตนเองโดยไม่สังกัดหน่วยราชการใด ถูกก่อตั้งขึ้นโดยอาศัยจำลองการบริหารรหัสการผลิตของสมาคมผู้ผลิตและผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์แห่งอเมริกา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1949 ตามคำแนะนำของกองกำลังยึดครองสหรัฐ โดยแบ่งประเภทภาพยนตร์ออกเป็น 4 ระดับ ตามความเหมาะสมในการรับชมของผู้เยาว์ในวัยต่าง ๆ
เมื่อแรกเริ่ม เอริงถูกก่อตั้งในนาม คณะกรรมการจัดการจรรยาบรรณด้านภาพยนตร์ Motion Picture Code of Ethics Committee) ต่อมาในปี ค.ศ. 1956 ได้จัดตั้งขึ้นมาใหม่แทนที่ในชื่อ คณะกรรมการจัดการจริธรรมภาพยนตร์  ต่อมาในปี ค.ศ. 2007 เปลี่ยนชื่อเป็น คณะกรรมการจริยธรรมภาพยนตร์  ก่อนที่จะถูกยุบและจัดตั้งในฐานะองค์กรอิสระในชื่อปัจจุบัน เมื่อปี ค.ศ. 2017
ภาพรวม
เช่นเดียวกับในประเทศอื่น ๆ เอริงได้จัดประเภทภาพยนตร์เพื่อระบุถึงความเหมาะสมของผู้เยาว์ โดยพิจารณาจากเกณฑ์แปดประการ เช่น ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องเพศหรือความรุนแรงหรือไม่ และการจัดระดับผู้ชมสำหรับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งในสี่ระดับ แม้ว่าระดับผู้ชมจะขัดแย้งกันในบางครั้ง แต่ผู้ดูแลของเอริงให้เหตุผลว่า ความเป็นอิสระปกป้องผู้สร้างภาพยนตร์จากทางเลือกที่เข้มงวดกว่า นั่นคือการตรวจพิจารณา (เซ็นเซอร์) จากรัฐบาล
การจัดระดับภาพยนตร์
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 ได้แบ่งจัดระดับของภาพยนตร์ไว้สี่ประเภท โดยระดับ R15+ และ R18+ เป็นระดับที่ถูกจำกัด ห้ามผู้เยาว์ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเข้าชมภาพยนตร์ที่ถูกจำกัดเข้าชม ตลอดจนให้เช่า ขาย หรือจัดแสดงดีวีดี/ภาพยนตร์ที่เผยแพร่แก่ผู้เยาว์ การละเมิดดังกล่าวถือเป็นความผิดทางอาญาและมีการบังคับใช้อย่างเข้มงวด
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเพชรบูรณ์
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเพชรบูรณ์ (Ramkhamheangh Univrsity Phetchabun Campus in Honour of His Majesty The King) เป็นสาขามหาวิทยาลัยแต่ไม่เทียบเท่าวิทยาเขต ให้บริการการศึกษาในส่วนภูมิภาคของมหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก เพื่อเป็นการขยายโอกาสในการศึกษาระดับอุดมศึกษาในส่วนภูมิภาค ปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่ตำบลฝายนาแซง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
ประวัติ
สืบเนื่องมาจากในปีพุทธศักราช 2538 มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้เห็นความสำคัญทางด้านการศึกษาไปสู่ภูมิภาคและชนบท ทั้งนี้เป็นการสร้างความเสมอภาคและความเท่าเทียมทางการศึกษาให้กับประชาชนผู้ด้อย โอกาสที่อยู่ห่างไกลในส่วนภูมิภาคจึงได้จัดทำ"โครงการการจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการ เฉลิมพระเกียรติ "ส่วนภูมิภาค" โดยจะให้ครอบคลุมทั่วทุกภูมิภาค เพื่อเฉลิมพระเกียรติ ในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติครบ 50 ปี สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดเพชรบูรณ์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลฝายนาแซง อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
ปรัชญา
"รามเพชรบูรณ์   ศูนย์การศึกษา    แหล่งเพิ่มปัญญา   พัฒนาท้องถิ่น"
ปณิธาน
มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ  จังหวัดเพชรบูรณ์   มุ่งมั่นที่จะขยายโอกาสทางการศึกษา เป็นศูนย์กลางแห่งการเรียนรู้  ขยายขอบเขตและรูปแบบของการศึกษาไปสู่ท้องถิ่นได้มีโอกาสศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม นำความรู้ที่ได้รับไปใช้ในการดำรงชีพ  เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและพัฒนาสังคมประเทศชาติต่อไป
วัตถุประสงค์และเป้าหมาย
"เป้าหมาย" (Target) 1. ส่งเสริมจัดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี, ปริญญาโทและปริญญาเอก เพื่อให้บัณฑิตมีความรู้คู่คุณธรรม 2. จัดกิจกรรมและโครงการเพื่อทำนุบำรุงและส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมรวมทั้งภูมิปัญญาท้องถิ่นมาใช้ในการอนุรักษ์ขนบธรรมเนียม ประเพณีของท้องถิ่นสืบไป 3. จัดทำโครงการเพื่อส่งเสริมความรู้ทางวิชาการและวิชาชีพให้กับสังคม ให้มีความรู้และนำไปประกอบอาชีพสร้างรายได้
เกาะเพมบา
เกาะเพมบา (Pemba Island; الجزيرة الخضراء al-Jazīra al-khadrā, ความหมาย "The Green Island") เป็นเกาะส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะแซนซิบาร์ บริเวณชายฝั่งสวาฮีลี มหาสมุทรอินเดีย เกาะมีพื้นที่ 988 ตร.กม. อยู่ทางตอนเหนือของเกาะอุงกูจาราว 50 ตร.กม. ถือเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะ
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ)
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย
ประวัติ
พระยาสุนทรพิพิธ สมรสกับ คุณหญิงประยูร (เศวตเลข) ธิดาของ หลวงพิสุทธิ์สัตยารักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดหล่มสัก และนางทรวง (จินตกานนท์) โดยนางทรวงเป็นพี่สาวของ พระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) อัยการมณฑลอุบลราชธานี มีบุตร-ธิดา 4 คนได้แก่ นายชัยทัต สุนทรพิพิธ นางชยศรี ชาลี นายชัยเสน สุนทรพิพิธ นายชัยเชต สุนทรพิพิธ
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหน้าศาลาทักษิณาประดิษฐ์ วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2516 เวลา 16.50 น.
งานการเมือง
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 1 สมัย และได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา 1 สมัย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี 4 คณะ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
รัฐมนตรี
พระยาสุนทรพิพิธ (เชย สุนทรพิพิธ) ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2489 ในรัฐบาลของนายปรีดี พนมยงค์ และดำรงตำแหน่งต่อในคณะรัฐมนตรีถัดมาจนถึง พ.ศ. 2490 จากนั้นใน พ.ศ. 2490 จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และพ้นจากตำแหน่งไปในปีเดียวกัน
พัก ซ็อง-ฮุน
พัค ซองฮุน (박성훈; เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ อดีตพรีเซนเตอร์และนักสเกตลีลา ปัจจุบันเป็นสมาชิกของเอนไฮเพน ซองฮุนเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญเงินรุ่นจูเนียร์ปี 2016, 2017 และเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทองเอเชียนักสเกตลีลาประจำปี 2015 และเป็นผู้ชนะเลิศเหรียญทอง Lombardia Trophy ประจำปี 2015 ซองฮุนยังได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งขันมือใหม่ปี 2013 และในการแข่งขันจูเนียร์ปี 2014 ของการแข่งขันสเกตลีลาเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น
2002
Callionymus persicus
Callionymus persicus หรือ Persian dragonet เป็นสปีชีส์ของวงศ์ปลามังกรน้อยที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในทางตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย ที่ระดับความลึกจาก 15 to 100 m สปีชีส์นี้เติบโตเต็มวัยจะมีความยาว 25.8 cm TL
จังหวัดเดี่ยนเบียน
เดี่ยนเบียน (Điện Biên, ) เป็นจังหวัดที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ติดกับแขวงพงสาลีของลาวทางทิศตะวันตก และติดกับมณฑลยูนนานทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จังหวัดนี้กินพื้นที่ 9,541 ตารางกิโลเมตร และใน ค.ศ. 2019 มีประชากรในจังหวัดนี้ 598,856 คน เดี่ยนเบียนในภาษาเวียดนามแปลว่า "เขตแดนมั่นคง" ที่นี่เคยมียุทธการที่เดียนเบียนฟูระหว่างเวียดนามกับฝรั่งเศส โดยชัยชนะเป็นของเวียดนาม
ริซะ ชินนาเบะ
ริซะ ชินนาเบะ (เกิด: 11 กรกฎาคม 1990) อดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นให้กับสโมสรฮิซามิตสึสปริงส์
การศึกษาธุรกิจ
มัธยมศึกษา
ธุรกิจได้รับการสอนในฐานะวิชาทางวิชาการในระดับมัธยมศึกษาในหลายประเทศ รวมทั้งออสเตรเลีย, แคนาดา, ฮ่องกง, อินเดีย, ไอร์แลนด์, เลโซโท, เนปาล, นิวซีแลนด์, ปากีสถาน, ไนจีเรีย, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, ซิมบับเว, อาร์เจนตินา, สวีเดน, แทนซาเนีย, มาเลเซีย และสหราชอาณาจักร ซึ่งในระดับก่อนอุดมศึกษามักเรียกว่าธุรกิจศึกษา และโดยปกติจะรวมองค์ประกอบของการบัญชี, การเงิน, การตลาด, การศึกษาองค์การ, การจัดการทรัพยากรมนุษย์ และเศรษฐศาสตร์
การศึกษาระดับปริญญาตรี
ในระดับมหาวิทยาลัย นักศึกษามีโอกาสที่จะเรียนในระดับปริญญาตรี โดยปกติจะเป็นปริญญาตรีในสาขาธุรกิจและการจัดการ ซึ่งหลักสูตรเฉพาะและขั้นตอนการให้ปริญญาแตกต่างกันไปตามโปรแกรมและตามภูมิภาค โดยทั่วไปแล้ว โปรแกรมจะประกอบด้วยการเตรียมการสำหรับการจัดการและธุรกิจทั่วไป หรือรายละเอียด - เชิงวิชาการมากขึ้น - โดยมุ่งเน้นไปที่สาขาวิชาเฉพาะ ไม่ว่าโดยทั่วไปแล้วทั้งหมดจะรวมถึงการเลือกพื้นฐาน เช่น การบัญชี, การตลาด, การเงิน, การจัดการการดำเนินงาน และเศรษฐศาสตร์สำหรับธุรกิจ ซึ่งตัวอย่างของความเข้มข้นเหล่านี้และบางหัวข้อที่พวกเขามักจะกล่าวถึงจะถูกแยกออก
นีโนสลาฟ มารีนา
นีโนสลาฟ มารีนา (สกอเปีย, สาธารณรัฐมาซิโดเนีย, 25 สิงหาคม พ.ศ. 2517) เป็นอธิบดีมหาวิทยาลัยวิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีในออคริต, สาธารณรัฐมาซิโดเนีย
ประวัติ
จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมไฟฟ้า Ss.Cyril and Methodius University ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจาก École Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL) ในปี พ.ศ. 2547 และได้ถูกนำวิทยานิพนธ์ไปเป็นข้อมูลในการประยุกต์ระบบเครือข่ายไร้สายโดย Nokia Research Centre ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการงานวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ Sowoon Technologies ในปีพ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550 ศึกษาดูงานที่ University of Hawaii ในปีพ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2551 ดำรงตำแหน่งนักวิจัยที่ University of Oslo ในปีพ.ศ. 2551 ถึง พ.ศ. 2552 เข้าร่วม Postdoctoral Research Associate ที่ Princeton University ในปีพ.ศ. 2553 ถึงปัจจุบัน
ความสำเร็จทางวิทยาศาสตร์
ได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษจาก 20 มหาวิทยาลัยใน สหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น, สหราชอาณาจักร, อิสราเอล, รัสเซีย, บราซิล, ฮ่องกง, นอร์เวย์, ฟินแลนด์, โปรตุเกส และสาธารณรัฐเช็ก ระดมเงินทุนผ่านช่องทางสาธารณะต่างๆทั้งด้านการศึกษาและอุสาหกรรม โปรแกรม เช่น The Swiss CTI, Swiss NSF, the European Commission and the European Space Agency ดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญด้านการประเมิณผลและวิจารณ์ใน European Commission’s 6th และ 7th Framework Program ดำรงตำแหน่งสมาชิกอาวุโสแห่ง Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง Macedonian Chapter of the IEEE Information Theory Society
งูเห่าพ่นพิษ
thumb|250px|[[งูเห่าพ่นพิษสีทอง (Naja sumatrana) เป็นงูเห่าพ่นพิษที่พบได้ในประเทศไทย]] งูเห่าพ่นพิษ (spitting cobra) เป็นงูเห่ากลุ่มหนึ่ง ที่สามารถพ่นพิษออกจากต่อมพิษได้ แทนที่จะกัดเหมือนงูเห่าหรืองูทั่วไป
งูเห่าพ่นพิษ สามารถพ่นพิษได้ไกลถึง 2 เมตร โดยแรงบีบจากกล้ามเนื้อบีบต่อมพิษและบังคับออกผ่านไปยังข้างหน้าหลุมที่ซอกของเขี้ยว แต่เดิมเคยเชื่อว่า งูเห่าพ่นพิษออกมาจากการไล่ลมออกจากปอดเพื่อขับพิษไปข้างหน้า ซึ่งได้รับการพิสูจน์แล้วว่าผิด
พิษของงูเห่าพ่นพิษหากถูกผิวหนังจะไม่เกิดผลใด ๆ แต่ถ้าโดนเข้าตา จะทำให้ตาบอดได้ หากไม่ได้รับการรักษาที่ถูกวิธีและท่วงทันเวลา เพราะมีฤทธิ์ทำให้กระจกตาบวม ซึ่งงูก็จะเล็งที่ตาของศัตรูที่มาคุกคามด้วย ซึ่งพิษของงูเห่าพ่นพิษมีผลกระทบและทำให้เหยื่อมีอาการอัมพาตได้รุนแรงกว่างูเห่าทั่วไป
งูเห่าพ่นพิษมีรูปร่างและลักษณะทั่วไปคล้ายกับงูเห่าชนิดที่พ่นพิษไม่ได้ ยากแก่การแยกแยะได้จากลักษณะภายนอก พบแพร่กระจายพันธุ์ได้ทั้งในทวีปเอเชียและแอฟริกา สำหรับในประเทศไทยมีงูเห่าพ่นพิษอยู่ 2 ชนิด
การจำแนก
เอเชีย:
นอกจากนี้แล้วยังมีงูบางชนิดที่ไม่จัดว่าเป็นงูเห่า ก็ยังสามารถพ่นพิษได้ด้วย เช่น งูเห่าพ่นพิษคอวงแหวน (Hemachatus haemachatus) ที่พบในทวีปแอฟริกา และงูเขียวหางไหม้หมั่งฉั่น (Protobothrops mangshanensis) ที่พบเฉพาะในมณฑลหูหนาน ประเทศจีน
เทียนแม่ฮ่องสอน
เทียนแม่ฮ่องสอน เป็นพืชในสกุลเทียนดอก วงศ์ Balsaminaceae เป็นไม้ล้มลุก โคนต้นสีส้มอ่อน แตกกิ่งน้อย ใบเดี่ยว ขอบใบจัก ปลายใบแหลม มีขนนุ่ม ดอกเดี่ยวออกตามซอกใบใกล้ยอด สีม่วงแดง กลีบบนแผ่กว้างมากที่สุด ผลรูปกระสวย ออกดอกช่วงเดือนกรกฎาคม – กันยายน พบครั้งแรกที่จังหวัดแม่ฮ่องสอนโดยศาสตราจารย์ไคและอาจารย์สุกี ลาร์เสน ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่จังหวัดแม่ฮ่องสอน
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก ( หรือเรียกโดยย่อว่า โอเรอิโมะ )  เป็นชื่อไลต์โนเวลชุดหนึ่งซึ่งสึกะซะ ฟุชิมิ เป็นผู้เขียนเรื่อง และมี ฮิโระ คันซะกิ เป็นผู้วาดภาพประกอบ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย สำนักพิมพ์เดงเงกิบุงโกะ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือบริษัทแอสกี้มีเดียเวิร์กส์ พิมพ์เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2551
ต่อมา ซะกุระ อิเกะดะ ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นมังงะลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร Dengeki G's Magazine ตั้งแต่ต้นปี 2552, บริษัทเอไอซีบิลด์ ดัดแปลงเป็นอนิเมะ หนึ่งชุดสองฤดูกาลต่อกัน ฤดูกาลแรกประกอบด้วยสิบหกตอน สิบสองตอนฉายทางโทรทัศน์ในปลายปี 2553 อีกสี่ตอนเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตเดือนละตอนเมื่อต้นปี 2554 ก่อนจะเผยแพร่รวมกันเป็นดีวีดีและบลูเรย์ในกลางปีนั้น ส่วนฤดูกาลที่สองกำลังผลิต และบริษัทบันไดนัมโคเกมส์ ดัดแปลงเป็นเกมแนววิชวลโนเวลแผยแพร่ตั้งแต่กลางปี 2554  และในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้มีการฉายอนิเมะภาค 2 ของเรื่อง โดย A-1 Pictures  ฉายทางช่อง Tokyo MX, tvk, Tochigi TV, Gunma TV, TVS, CTC, TVA, TVQ, TVh, ABC, BS11, AT-X ในประเทศญี่ปุ่น
โครงเรื่อง
ไลต์โนเวลมีเนื้อหาว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มคนหนึ่งกับน้องสาวซึ่งไม่ราบรื่นมาแต่ต้น และต้องการพิสูจน์ให้น้องสาวเห็นว่าตนเป็นพี่ชายที่ดี โดยเมื่อเขาค้นพบว่าน้องสาวชื่นชอบเกมลามกอนาจาร เขาได้สงเคราะห์ให้น้องสาวสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่ในสังคมที่น้อยคนจะยอมรับรสนิยมเช่นว่าได้ ตลอดจนได้ปรับปรุงความสัมพันธ์กับน้องสาวและกลับมารักใคร่กันดังเดิม ไลต์โนเวลนำเสนอปัญหาหลายประการทางครอบครัวและสังคมผ่านเนื้อหาแนวตลก ละคร และวีรคติ โดยทั้งไลต์โนเวลและอนิเมะซึ่งดัดแปลงมานั้นได้รับความนิยมเป็นอันมาก ถึงขนาดเป็นเหตุให้ฟุชิมิ ผู้เขียน ถูกข่มขู่มากกว่าห้าร้อยครั้งให้มอบบทเด่นแก่ตัวละครบางตัวด้วย
เนื้อเรื่อง
เคียวซุเกะ โคซะกะ เป็นชายหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีและเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายอาศัยอยู่ในเมืองชิบะ จังหวัดชิบะ มีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ คิริโนะ อายุสิบสี่ปี แต่เข้ากันมิได้มานานหลายปี เขาจดจำได้ว่า น้องสาวให้ความสนใจแก่เขาเพียงด้วยชายหางตามอง และคาดหมายว่า ความสัมพันธ์คงเป็นเช่นนี้กันตลอดไป
อย่างไรก็ดี วันหนึ่ง เขาพบกล่องดีวีดีที่น้องสาวทำหล่นไว้ ปกเป็นอนิเมะแนวสาวน้อยเวทมนตร์ แต่ข้างในบรรจุแผ่นเกมลามกอนาจาร ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นตกใจเป็นอันมาก แต่เขาต้องตระหนกไปยิ่งกว่านั้นเมื่อน้องสาวพาเขาไปยังห้องของเธอในกลางดึกแล้วเปิดเผยว่า เธอคลั่งไคล้และสะสมอนิเมะกับเกมที่มีเนื้อหาเร้ากำหนัด โดยเฉพาะที่ว่าด้วยการร่วมประเวณีกับน้องสาว แต่ต้องเก็บรสนิยมนี้เป็นความลับตลอดมาเกลือกคนทั้งปวงรับไม่ได้ ทว่า เคียวซุเกะได้แสดงให้น้องสาวมั่นใจว่า เขามิได้รังเกียจเธอหรือความชื่นชอบของเธอแต่ประการใด กับทั้งยินดีช่วยเหลือให้เธออยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข
การตอบรับ
หนังสือพิมพ์ ไมนิชิชิมบุง (Mainichi Shimbun)  ว่า ในเดือนสิงหาคม 2552 ไลต์โนเวลเล่มที่สี่ขายดีที่สุดในบรรดาไลต์โนเวลที่จำหน่ายในเวลานั้น และเครือข่ายข่าวอนิเมะว่า ในเดือนเมษายน 2553 ไลต์โนเวลเล่มที่หนึ่งถึงห้าขายได้ในประเทศญี่ปุ่นแล้วเป็นจำนวนเก้าแสนสองหมื่นฉบับ
อนึ่ง วันที่ 7 เมษายน 2554 เจ้าพนักงานตำรวจกรุงโตเกียวแถลงว่า ได้จับกุมโนะโบะรุ อะโอะอิ (Noboru Aoi) ชายตกงานชาวจังหวัดโทะกุชิมะ อายุสามสิบสองปี ซึ่งต้องสงสัยว่าได้ส่งไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์มากกว่าห้าร้อยฉบับไปหาฟุชิมิ ผู้เขียนไลต์โนเวลนี้ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 แสดงความโกรธเคืองด้วยถ้อยคำหยาบคายว่า บทบาทของคุโระเนะโกะน้อยกว่าเพื่อน และข่มขู่จะฆ่าเขาด้วยการตัดศีรษะถ้ายังไม่ส่งเสริมให้ตัวละครนั้นมีบทบาทโดดเด่นยิ่งขึ้น ในการนี้ อะโอะอิให้การรับสารภาพ
มังงะ
ซะกุระ อิเกะดะ ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นมังงะ และลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร เด็งเงะกิจีส์แมกาซีน ของบริษัทแอสกีมีเดียเวิกส์ตั้งแต่ฉบับเดือนมีนาคม 2552 ถึงพฤษภาคม 2553 ต่อมา สำนักพิมพ์เด็งเงะกิคอมิกส์ (Dengeki Comics) ในเครือบริษัทเดียวกัน ได้รวมมังงะดังกล่าวเป็นเล่มใหญ่สี่เล่มจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2552 และสำนักพิมพ์ดาร์กฮอร์สคอมิกส์ (Dark Horse Comics) ได้รับอนุญาตให้แปลออกเผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ
ละครเสียง
บริษัทแอสกีมีเดียเวิกส์ได้ดัดแปลงไลท์ไนเวลเล่มหนึ่งถึงสามเป็นละครเสียงหนึ่งเรื่อง จำหน่ายเป็นซีดีละครตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม 2553 ละครเสียงนี้ฟุชิมิ ผู้แต่งไลต์โนเวล เขียนบทเอง และใช้นักพากย์บรรดาซึ่งต่อมาได้พากย์อนิเมะด้วย
การผลิตและดำเนินเรื่อง
อนึ่ง อนิเมะนี้ใช้นักพากย์คณะเดียวกับที่พากย์ละครเสียงข้างต้น และเพื่อประชาสัมพันธ์ เอไอซีบิลด์ยังผลิตรายการวิทยุรายการหนึ่งเรียก โอะเระโนะอิโมโตะกะ (เรดิโอเดะโมะ) คนนะนิคะวะอีวะเกะกะไน มียี่สิบสี่ตอน ออกอากาศทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะตั้งแต่วันที่ 13 สิงหาคม 2553 ถึงวันที่ 22 กรกฎาคม 2554 โดยมีนักพากย์อนิเมะดำเนินรายการด้วย
ต่อมาวันที่ 1 เมษายน 2555 เอไอซีบิลด์แถลงว่า กำลังผลิตฤดูกาลที่สองของอนิเมะนี้อยู่
เพลง
อนิเมะนี้ ซะโตะรุ โคซะกิ (Satoru Kōsaki) ประพันธ์เพลงประกอบซึ่งจำหน่ายเป็นอัลบัมตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม 2554 อนึ่ง อนิเมะยังใช้เพลงหลักอีกสิบเจ็ดเพลง เป็นเพลงเปิดหนึ่งชื่อ "ไอรอนี" (Irony; "กระทบกระเทียบ") วงแคลริส (ClariS) ร้อง ส่วนอีกสิบหกเพลงนั้นเป็นเพลงปิดทั้งสิบหกตอนตอนละเพลงตามลำดับไปดังนี้
การเผยแพร่
อนิเมะทั้งสิบหกตอนได้รับการผลิตเป็นแบบดีวีดีและบลูเรย์จำนวนแปดชุด ชุดหนึ่งประกอบด้วยสองตอน ฉบับดีวีดีจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม 2553 และบลูเรย์ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม ปีถัดมา
บริษัทแอนิเพล็กซ์ยูเอสเอ (Aniplex USA) ได้รับอนุญาตให้นำอนิเมะเผยแพร่ในท้องที่อเมริกาเหนือผ่านทางเว็บไซต์เครือข่ายข่าวอนิเมะ (Anime News Network) โดยบรรยายภาษาอังกฤษ การเผยแพร่ดำเนินในเวลาเดียวกับที่ฉายทางโทรทัศน์ในญี่ปุ่น แต่ไปได้เพียงสองตอนก็ถูกระงับ เพราะถูกลักนำออกเผยแพร่ทางเว็บไซต์อื่น ครั้นวันที่ 8 พฤศจิกายน 2553 จึงเริ่มนำกลับมาเผยแพร่ใหม่ แต่ดำเนินได้เพียงสี่ตอน แอนิเพล็กซ์ยูเอสเอก็งดไป แล้วเผยแพร่ในรูปแบบดีวีดีบรรยายภาษาอังกฤษตั้งแต่เดือนตุลาคม 2554 แทน
เกม
บริษัทบันไดนัมโคเกมส์ได้ดัดแปลงไลต์โนเวลนี้เป็นเกมแนววิชวลโนเวลสองชุด ชุดแรกเรียก โอะเระโนะอิโมโตะกะคนนะนิคะวะอีกะไนพอร์เทเบิล ("น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนี้หรอกแบบพกพา")  สำหรับเล่นกับเครื่องเพลย์สเตชันแบบพกพา เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2554 ส่วนชุดที่สองเรียก โอะเระโนะอิโมโตะกะคนนะนิคะวะอีวะเกะกะไนพอร์เทเบิลกะสึซุกุวะเกะกะไน ("ไม่มีทางที่ 'น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนี้หรอกแบบพกพา' จะมีภาคต่อ") จำหน่ายตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 เพลงเปิดเกมทั้งสองชุดนั้นชื่อ "เน็กซัส" (Nexus) วงแคลริสร้อง
บริษัทคะโดะกะวะคอนเทนส์เกต (Kadokawa Contents Gate) ยังดัดแปลงเกม ซิสคาลิปส์ (Siscalypse) อันเป็นเกมที่ปรากฏในไลต์โนเวล เป็นเกมแนวต่อสู้ประจัญบานเรียก ชิงอิโมโตะไทเซ็งซิสคาลิปส์ ("ซิสคาลิปส์ สงครามน้องสาวขนานแท้") สำหรับเล่นบนโทรศัพท์มือถือผ่านระบบบริการของยาฮู! (Yahoo!) ออกจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 20 มกราคม 2554 ด้วย
รัฐข่านซูงการ์
รัฐข่านซูงการ์ (มองโกเลีย: : Зүүнгарын хаант улс: jegün γar-un qaγan-tu ulus: ཇུན་གར།; ทิเบต: جوڭغار) แต่เขียนเป็นรัฐข่านซูงฮาร์คือรัฐข่านเอเชียในที่มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ตั้งแต่ไซบีเรียตอนใต้ทางตอนเหนือจนถึงคีร์กีซสถานในปัจจุบันทางตอนใต้และจากกำแพงเมืองจีนทางตะวันออกถึงคาซัคสถานในปัจจุบันทางตะวันตก หลักของรัฐข่านซูงการ์ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของภาคเหนือของซินเจียงเรียกว่าซูงกาเนีย
ในปี ค.ศ. 1755 จนถึง ค.ศ. 1758 เมื่อรัฐข่านซูงการ์ถูกราชวงศ์ชิงได้ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนไม่เหลือและไปสู่การล่มสลาย
เจ้าชายแอมานุแอลแห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ที่ปราสาทคิแอร์ญง ในแคว้นอาร์เดนน์ พ่อและแม่ทูนหัวของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายกีโยม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก และเคาน์เตสเอลิซาเบธ ดูว์เดอแกม ดาโก พระมาตุจฉาของพระองค์
Cadella
Cadella เป็นสกุลของชั้นไบวาลเวียที่อยู่ในวงศ์ Tellinidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
ท.ทหารอดทน
ท.ทหารอดทน เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงคาราบาว ออกวางจำหน่ายในปลายปี พ.ศ. 2526 ในรูปแบบแผ่นเสียง และ เทปคาสเซ็ท โดยเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ออกภายใต้สังกัดอโซน่า และ เป็นอัลบั้มแรกที่ได้ เป้า - อำนาจ ลูกจันทร์ และ รัช - ไพรัช เพิ่มฉลาด เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ในวง ในตำแหน่งมือกลอง และ มือเบสตามลำดับ
หลังวงคาราบาวประสบความสำเร็จกับอัลบั้มวณิพก เมื่อช่วงต้นปี ทางวงก็เริ่มมีปัญหากับอโซน่าต้นสังกัด เรื่องห้องอัด ที่อโซน่าไม่ยอมให้คาราบาวไปบันทึกเสียงที่ห้องบันทึกเสียงศรีสยาม อัลบั้มชุดนี้จึงเป็นชุดสุดท้ายที่ออกกับค่ายอโซน่า โดยทางวงได้พบกับนักดนตรีฝีมือดีหลายคนในห้องบันทึกเสียงอโซน่า อัลบั้มนี้จึงมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามาอีก 2 คน คือ อำนาจ ลูกจันทร์ - มือกลอง และ ไพรัช เพิ่มฉลาด - มือเบส นอกจากนี้ยังได้ เทียรี่ เมฆวัฒนา ดารานายแบบซึ่งมีผลงานเพลงร่วมกับ ไพจิตร อักษรณรงค์ มาร่วมร้องประสานเสียง, ร่วมเล่นกีตาร์ และ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเล่นแซ็กโซโฟนและคลาริเน็ตเป็นแบ็คอัพ และ ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับทางวงด้วย โดยเฉพาะเทียรี่ที่ต้องเป็นมือกีตาร์แทน เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ที่ต้องไปทัวร์คอนเสิร์ตกับวงเพรสซิเดนท์ ที่ สหรัฐอเมริกา ก่อนที่ทั้งสองคนจะกลายเป็นสมาชิกของคาราบาวในอัลบั้มชุดต่อมา
อัลบั้มนี้มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างมาก คือเพลง คือเพลง ท.ทหารอดทน แต่กลับถูก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (กบว.) สั่งห้ามออกอากาศตามสื่อต่าง ๆ ในเวลาต่อมา เพราะมีเนื้อหาพาดพิงเกี่ยวกับทหารในท่อนที่ร้องว่า ดาวเดือนลอยเกลื่อนท้องฟ้ายิงให้ตกลงมาติดบ่าได้สบาย โดย พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก ผบทบ. ในขณะนั้นเป็นตัวแทนของ กบว. สั่งแบนเพลงนี้ตามสื่อของทหารทั้งหมด และ เพลง ทินเนอร์ ที่ถูกกบว. สั่งห้ามออกอากาศตามสื่อต่าง ๆ เช่นเดียวกัน เพราะเหตุผลเรื่องยาเสพติด นอกจากนั้นยังมีเพลง ตุ๊กตา ที่ร้องโดย แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล และ คนเก็บฟืน ที่ร้องโดย เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ทำให้ประสบความสำเร็จทางยอดขายอย่างสูง ส่งผลให้ทางวงได้เล่นเป็นดารารับเชิญในภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง ปล.ผมรักคุณ นำแสดงโดย ลิขิต เอกมงคล พร้อมกับวงเพรสซิเดนท์อีกด้วย
รายชื่อเพลง
เพลงที่ ถูกขีดเส้นทับ คือเพลงที่ถูก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ (กบว.) สั่งห้ามออกอากาศตามสื่อต่าง ๆ
ฟุตบอลทีมชาติแกมเบีย
ฟุตบอลทีมชาติแกมเบีย เป็นทีมฟุตบอลชายตัวแทนของประเทศแกมเบียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลแกมเบีย โดยในช่วงก่อน ค.ศ. 1965 ทีมลงแข่งขันในชื่อ บริติชแกมเบีย ทีมชาติแกมเบียไม่เคยผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก แต่ได้ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์เป็นครั้งแรกในปี 2021
ประวัติ
ทีมชาติบริติชแกมเบียลงแข่งขันเกมแรกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 โดยเปิดบ้านเอาชนะเซียร์ราลีโอนในนัดกระชับมิตร 2–1 ต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 1963 ทีมได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ L'Amitié ที่เซเนกัล โดยเป็นการแข่งขันของชาติที่พูดภาษาฝรั่งเศส แกมเบียอยู่ในกลุ่มเดียวกับทีมสมัครเล่นจากฝรั่งเศส, อัปเปอร์โวลตา (บูร์กินาฟาโซในปัจจุบัน) และกาบอง ในนัดแรก แกมเบียแพ้ทีมสมัครเล่นจากฝรั่งเศส 5–1 ก่อนที่จะเสมอกับอัปเปอร์โวลตาและกาบองด้วยผลเสมอ 2–2 ทั้งสองนัด ทำให้แกมเบียต้องตกรอบ
หลังจากการแข่งขันที่เซเนกัล แกมเบียก็ไม่ได้ลงแข่งขันฟุตบอลอีกจนกระทั่งวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 ซึ่งพวกเขาบุกแพ้เซียร์ราลีโอนในเกมกระชับมิตร 2–1 ทั้งสองทีมพบกันอีกครั้งในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1971 และเป็นเซียร์ราลีโอนที่เอาชนะไปได้อีกครั้งด้วยผล 3–1 ต่อมาในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 แกมเบียบุกไปแพ้กินีในเกมกระชับมิตร 4–2 และในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 แกมเบียได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของแอฟริกันเกมส์ โดยพวกเขาแพ้กินี 8–0 ทำให้ต้องตกรอบ
ค.ศ. 1975 แกมเบียได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 โดยพวกเขาถูกจับสลากมาพบกับกินี แกมเบียแพ้ในบ้านในเลกแรกด้วยผล 1–0 เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1975 ก่อนที่จะบุกแพ้ในเลกที่สองถึง 6–0 เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ทำให้กินีผ่านเข้ารอบด้วยผลประตูรวม 7–0
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1975 แกมเบียได้เข้าร่วมแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์รอบคัดเลือกเป็นครั้งแรก โดยมีเป้าหมายเพื่อผ่านเข้าไปเล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 1976 รอบสุดท้ายที่เอธิโอเปีย พวกเขาถูกจับสลากพบกับโมร็อกโก และแพ้ด้วยผล 3–0 ทั้งสองนัด ทำให้โมร็อกโกผ่านเข้ารอบด้วยผลประตูรวม 6–0 หลังจากรอบคัดเลือกครั้งนั้นสิ้นสุด แกมเบียได้ลงแข่งพบกับทีมจากยุโรปเป็นครั้งแรก ซึ่งทีมเปิดบ้านแพ้เดนมาร์กในเกมกระชับมิตร 4–1 เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1977 ต่อมาในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2002 แกมเบียชนะด้วยผลต่างประตูมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีมในนัดที่เอาชนะเลโซโท 6–0
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 แกมเบียถูกแบนจากการแข่งขันทุกรายการของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (CAF) เป็นระยะเวลาสองปี หลังจากที่มีการตรวจพบว่ามีการโกงอายุของผู้เล่น ทีมเริ่มมีพัฒนาที่ดีขึ้นในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก แม้ว่าสุดท้ายจะไม่สามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย แต่พวกเขาก็สามารถเสมอกับทีมใหญ่ของทวีปอย่างแอลจีเรียได้ทั้งสองนัด
ในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 รอบคัดเลือก แกมเบียประเดิมการแข่งขันด้วยการบุกชนะแองโกลาที่ลูอันดา 1–3 นับเป็นชัยชนะเกมเยือนนัดแรกของทีมในการแข่งขันรอบคัดเลือกของรายการแข่งขันหลัก ผลงานอันยอดเยี่ยมทำให้ทีมสามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ โดยแกมเบียเข้าร่วมแข่งขันในฐานะทีมชาติที่มีอันดับโลกฟีฟ่าต่ำที่สุด อย่างไรก็ตาม พวกเขาสามารถเอาชนะตูนิเซียในรอบแบ่งกลุ่ม และผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกด้วยการเป็นอันดับที่สองของกลุ่ม พวกเขาสามารถเอาชนะกินีในรอบ 16 ทีมสุดท้ายก่อนที่จะตกรอบก่อนรองชนะเลิศด้วยการแพ้แคเมอรูน
สนามเหย้า
สนามกีฬาอิสรภาพเป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ที่บากาอูในแกมเบีย มักใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลเป็นหลัก รวมถึงใช้จัดงานคอนเสิร์ต, เหตุการณ์ทางการเมือง, งานจัดแสดงสินค้า และงานเฉลิมฉลองระดับชาติ สนามแห่งนี้มีความจุ 30,000 ที่นั่ง
ถ่านหิน
ถ่านหิน คือ หินชนิดหนึ่งที่เกิดจากการตกตะกอนสะสมของซากพืชในยุคดึกดำบรรพ์เป็นเวลายาวนานหลายล้านปี จนตะกอนนั้นได้เปลี่ยนสภาพไปและมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นธาตุคาร์บอน โดยมีธาตุอื่นๆทั้งที่เป็นก๊าซและของเหลวปนอยู่ด้วยในสัดส่วนที่น้อยกว่าและเป็นแร่เชื้อเพลิงสามารถติดไฟได้ มีสีน้ำตาลอ่อนจนถึงสีดำ มีทั้งชนิดผิวมันและผิวด้าน น้ำหนักเบา ถ่านหินประกอบด้วยธาตุที่สำคัญ 4 อย่างได้แก่ คาร์บอน ไฮโดรเจน ไนโตรเจน และออกซิเจนจากนั้น มีธาตุหรือสารอื่น เช่น กำมะถันเจือปนเล็กน้อย ถ่านหินที่มีจำนวนคาร์บอนสูงและมีธาตุอื่น ๆ ต่ำ เมื่อนำมาเผาจะให้ความร้อนมาก ถือว่าเป็นถ่านหินคุณภาพดี
ประเภท
การเกิดถ่านหินมีความหลากหลายทั้งจากปัจจัยของแหล่งกำเนิด ระยะเวลาและสภาวะต่างๆ ทำให้ถ่านหินจากแหล่งต่างกันมีองค์ประกอบและคุณสมบัติต่างกันและถูกแบ่งประเภทไว้เป็นศักดิ์ (RANK) ตามความสมบูรณ์ทางธรณีวิทยาที่กลายเป็นถ่านหิน (Coalification Process) สามารถแยกประเภทตามลำดับชั้นได้เป็น 4 ประเภท คือ
ตารางเปรียบเทียบคุณสมบัติของถ่านหินแต่ละประเภท [พีตเป็นต้นกำเนิดถ่านหิน จึงยังไม่นับว่าเป็นถ่านหิน]
การใช้ประโยชน์
นอกจากใช้ถ่านหินเพื่อผลิตไฟฟ้าแล้ว ถ่านหินยังเป็นแหล่งพลังงานความร้อนที่สำคัญในภาคอุตสาหกรรม เช่น อุตสาหกรรมถลุงเหล็ก ปูนซีเมนต์ กระดาษ อาหาร เป็นต้น สารเคมีต่างๆ ในถ่านหินยังสามารถแยกออกมาเพื่อผลิตพลาสติก น้ำมันทาร์ ไฟเบอร์สังเคราะห์ ปุ๋ย และยาได้
แหล่งถ่านหินนั้นมีกระจายอยู่เกือบทุกประเทศทั่วโลก ซึ่งแหล่งที่สามารถขุดขึ้นมาใช้ประโยชน์ได้ (Recoverable Reserves) มีประมาณ 70 ประเทศ ซึ่งจากการประมาณปริมาณสำรองถ่านหินของโลก โดย Energy Information Administration ประเทศสหรัฐอเมริกา พบว่าในปี พ.ศ. 2546 ทั่วโลกมีปริมาณสำรองถ่านหิน 1,000,912 ล้านตัน โดยพื้นที่ที่มีปริมาณสำรองถ่านหินอยู่มาก ได้แก่ ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะประเทศสหรัฐอเมริกา ทวีปยุโรป โดยเฉพาะประเทศโปแลนด์ เยอรมัน และทวีปเอเชีย โดยเฉพาะประเทศจีน ออสเตรเลีย อินเดีย และประเทศรัสเซีย
แมลงวันทอง
แมลงวันทอง หรือ แมลงหวี่ เป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญทางเศรษฐกิจ ทำลายพืชได้หลายชนิด เช่น ชมพู่, มะม่วง กล้วย, มะละกอ, พุทรา, น้อยหน่า
ถ่านหิน
การใช้ประโยชน์
เนื่องจากถ่านหินมีราคาถูก สามารถจัดหาได้ง่ายและกองเก็บไว้ในโรงไฟฟ้าได้ทำให้การผลิตไฟฟ้าเพื่อรองรับไฟฟ้าขั้นต่ำ (Base Load Demand) ส่วนความผันผวนของราคาถ่านหิน เนื่องจากถ่านหินเป็นสินค้า (Commodity)ชนิดหนึ่งซึ่งมีการซื้อขายกันในตลาดโลกเช่นเดียวกับน้ำมัน ราคาถ่านหินจึงอาจมีแนวโน้มสูงขึ้นหรือต่ำลงในลักษณะเดียวกับน้ำมันได้ ซึ่งเป็นไปตามสภาวะเศรษฐกิจ ความต้องการใช้ และการเก็งกำไรในตลาด อย่างไรก็ตามถ่านหินยังคงมีราคาถูกเมื่อเปรียบเทียบกับเชื้อเพลิงชนิดอื่น
แมลงวันทอง
ลำตัวสีน้ำผึ้งใส ดวงตาสีแดง มีลักษณะคล้ายแมลงวันทั่วไป
ถ่านหิน
แนวโน้มการผลิต
ในปี 2549 จีนเป็นผู้ผลิตถ่านหินมากที่สุด ร้อยละ 38 ตามด้วย สหรัฐอเมริกาและอินเดีย ตามการสำรวจของกรมทรัพยากรธรณี ของอังกฤษ ในปี 2555 สหรัฐอเมริกาได้ลดกำลังการผลิตถ่านหินลงร้อยละ 7 และมีการปิดโรงไฟฟ้าถ่านหิน แล้วใช้แก๊สธรรมชาติในการผลิตไฟฟ้าแทน โดยความต้องการถ่านหินในประเทศที่ลดลง แต่ส่งออกถ่านหินในปริมาณเพิ่มขึ้น โดยประเทศแถบแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ได้ผลิตถ่านหินเพื่อส่งออกไปยังจีน และประเทศต่างๆในทวีปเอเชีย ในปี 2556 ปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อม เพราะถ่านหินมีกำมะถันอยู่เป็นจำนวนมาก
ปริมาณถ่านหินสำรองของโลก
จากการสำรวจพบว่า โลกของเรามีปริมาณถ่านหินสำรองประมาณ 948 พันล้านตัน ในปี 2550 มีการใช้ถ่านหิน 7.075 พันล้านตัน เทียบได้กับ ปริมาณน้ำมันดิบ 57 ล้านบาร์เรล ต่อวัน หรือเทียบกับ ก๊าซธรรมชาติ 51 ล้านบาร์เรล ต่อวัน  (ข้อมูล ปี 2550)
ปริมาณถ่านหินที่มีอยู่กระจายอยู่ใน 100 ประเทศทั่วโลก ทั่วทุกทวีป ยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา ปริมาณสำรองที่พบมากที่สุด ประเทศสหรัฐอเมริกา, รัสเซีย, จีน, ออสเตรเลียและอินเดีย ดังแสดงในตาราง
การผลิตถ่านหินของโลก
ปริมาณถ่านหินสำรองที่ได้รับการสำรวจเพื่อการใช้งานดังแสดงในตาราง แสงประเทศที่มีการผลิตถ่านหินมากกว่า 100 ล้านตัน ในช่วง ปี พ.ศ. 2546 - พ.ศ. 2554
ประเทศผู้บริโภคถ่านหินหลัก
ตารางแสดงประเทศทีใช้ถ่านหิน มากว่า 20 ล้านตันต่อปี
ประเทศส่งออกถ่านหินหลัก
ประเทศที่มีการส่งออกถ่านหิน มากกว่าปีละ 10 ล้านตันจะแสดงในตาราง
ประเทศนำเข้าถ่านหินหลัก
ตารางแสดงประเทศที่มีการนำเข้าถ่านหิน ปีละไม่น้อยกว่า 20 ล้านตัน
แหล่งถ่านหินในประเทศไทย
ประเทศไทยมีแหล่งถ่านหินกระจายอยู่ทั่วทุกภาค มีปริมาณสำรองทั้งสิ้น ประมาณ 2,197 ล้านตัน แหล่งสำคัญอยู่ในภาคเหนือประมาณ 1,803 ล้านตัน หรือร้อยละ 82 ของปริมาณสำรองทั่วประเทศ ส่วนอีก 394 ล้านตัน หรือ ร้อยละ 18 อยู่ภาคใต้ ถ่านหินส่วนใหญ่มีคุณภาพต่ำอยู่ในขั้นลิกไนต์และซับบิทูมินัส มีค่าความร้อนระหว่าง 2,800 - 5,200 กิโลแคลอรี่ต่อกิโลกรัม หรือ ถ่านลิกไนต์ 2 - 3.7 ตัน ให้ค่าความร้อนเท่ากับน้ำมันเตา 1 ตัน ลิกไนต์เป็นถ่านหินที่พบมากที่สุดในประเทศไทย ที่แม่เมาะ จ.ลำปาง และ จ.กระบี่ จัดว่าเป็นลิกไนต์ที่คุณภาพแย่ที่สุด พบว่าส่วนใหญ่ มีเถ้าปนอยู่มากแต่มีกำมะถันเพียงเล็กน้อย คาร์บอนคงที่อยู่ระหว่างร้อยละ 41 - 74 ปริมาณความชื้นอยู่ระหว่างร้อยละ 7 - 30 และเถ้าอยู่ระหว่างร้อยละ 2 - 45 โดยน้ำหนัก ในช่วงที่ราคาน้ำมันยังไม่แพงประเทศไทยไม่นิยมใช้ลิกไนต์มากนักแต่ภายหลังที่เกิดวิกฤติน้ำมัน จึงได้มีการนำลิกไนต์มาใช้แทนน้ำมันเชื้อเพลิงมากขึ้นทั้งในด้านการผลิตกระแสไฟฟ้าและอุตสาหกรรม แหล่งถ่านหินที่มีการสำรวจพบบางแหล่งได้ทำเหมืองผลิตถ่านหินขึ้นมาใช้ประโยชน์แล้ว แต่บางแหล่งยังรอการพัฒนาขึ้นมาใช้ประโยชน์ต่อไป
ในฐานะเป็นเชื้อเพลิงตัวหนึ่งถ่านหินก็มีข้อดีข้อด้อยในตัวเองเช่นเดียวกับเชื้อเพลิงน้ำมัน ก๊าซ และเชื้อเพลิงหมุนเวียน การพิจารณานำมาใช้ก็ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมต่อสถานการณ์แตกต่างกันไป โดยข้อดีและข้อด้อยของเชื้อเพลิงชนิดต่างๆสามารถสรุปเปรียบเทียบได้ดังนี้
การใช้ถ่านหินในประเทศไทย
ถ่านหินส่วนใหญ่ที่พบในประเทศไทยเป็นลิกไนต์ (Lignite) ที่มีคุณภาพค่อนข้างต่ำ คือมีค่าความร้อนต่ำ ความชื้นสูง เถ้าสูง และบางแหล่งมีปริมาณซัลเฟอร์สูง โดยมีแหล่งใหญ่ที่สุดอยู่ที่ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีถ่านหินที่มีคุณภาพสูงขึ้นคือ ซับบิทูมินัส (Sub bituminous) และแอนทราไซต์ (Anthracite)อยู่เพียงเล็กน้อย ที่จังหวัดเลย สำหรับปริมาณถ่านหินสำรองของประเทศไทย แบ่งเป็นลิกไนต์สำหรับผลิตไฟฟ้า มีปริมาณ 1,140 ล้านตัน และซับบิทูมินัส ที่ใช้สำหรับอุตสาหกรรม ประมาณ 200 ล้านตัน
ปัจจุบันประชาชนชาวไทยยังไม่ยอมรับเชื้อเพลิงถ่านหินมากนัก เนื่องจากประสบการณ์ในอดีตของโรงไฟฟ้าแม่เมาะ ซึ่งเทคโนโลยีในสมัยนั้นยังไม่ทันสมัยและการลงทุนติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์ควบคุมมลภาวะในขณะนั้นอาจยังไม่คุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ ประกอบกับแหล่งถ่านหินในประเทศเป็นถ่านหินที่คุณภาพไม่ดีนัก และในปัจจุบันได้มีความนิยมในพลังงานทดแทนซึ่งประชาชนมองว่าเป็นพลังงานที่สะอาดกว่าถ่านหินอีกด้วย ถึงแม้ภายหลังจะได้รับการบริหารจัดการเป็นอย่างดี ทั้งด้านเทคโนโลยีที่สะอาดขึ้น สามารถควบคุมและลดมลภาวะได้ดีมากกว่าในอดีต และการได้รับความยอมรับในบางพื้นที่ แต่ก็ยังเป็นที่กังวลของหลายฝ่าย จึงทำให้ความรู้เกี่ยวกับเทคโนโลยีถ่านหินยังไม่แพร่หลายมากนักในประเทศไทย
สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2015
สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2015 เป็นงานที่หนังสือพิมพ์สยามดาราจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 8 เพื่อมอบรางวัลเกียรติยศแก่บุคคลในวงการบันเทิง เนื่องในโอกาสฉลองครบรอบ 10 ปี ก้าวสู่ปีที่ 11 ของหนังสือพิมพ์สยามดารารายวัน มีการมอบรางวัลเกียรติยศเพื่อขวัญกำลังใจให้กับคนในวงการบันเทิง ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง โดยรางวัลทั้งหมดมีหลักเกณฑ์การพิจารณาผลงานในรอบขวบปีที่ผ่านมา (ครึ่งปีหลังของปี พ.ศ. 2557 และครึ่งปีแรกของปี พ.ศ. 2558) คัดเลือกโดยคณะกรรมการตัดสินของสยามดารา นำโดยนายยอดชาย ขันธะชวนะ บรรณาธิการบริหาร, นายโอฬาร เชื้อบาง หัวหน้ากองบก.สยามดารา งานประกาศผลรางวัลจัดขึ้น ณ คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ (ซีดีซี) เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2558 โดยมีรางวัลทั้งสิ้น 33 รางวัล ประกอบด้วย สาขาเพลงไทย-สากล 4 รางวัล, สาขาเพลงลูกทุ่ง 7 รางวัล, สาขาภาพยนตร์ 6 รางวัล, สาขาละครโทรทัศน์ 6 รางวัล และ รางวัลพิเศษ 8 รางวัล และสยามดารา สตาร์ส ป็อปปูลาร์ โหวต 2 รางวัล ดังนี้
เพลงฮิตโดนใจ สาขาเพลงไทย-สากล
ศิลปิน Getsunova / ผู้แต่ง ปณต คุณประเสริฐ / ค่าย ดั๊กบาร์ (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่) ศิลปิน Polycat / ผู้แต่ง รัตน จันทร์ประสิทธิ์ / ค่าย สมอลล์รูม ศิลปิน Cocktail / ผู้แต่ง ปัณฑพล ประสารราชกิจ / ค่าย จีนี่ เร็คคอร์ดส (จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่) ศิลปิน ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ ร่วมร้องกับ ปรีชญา พงษ์ธนานิกร, นิว, หมวดแวน / ผู้แต่ง กรวิก จันทร์แด่น / ค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ศิลปิน เสือโคร่ง (Tiger) / ผู้แต่ง ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล และ วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล / ค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เพลงลูกทุ่งยอดนิยม
ศิลปิน หญิงลี ศรีจุมพล / ผู้แต่ง สิทธิพิเศษ ต้นคำ / ค่าย แกรมมี่โกลด์ ศิลปิน ไผ่ พงศธร / ผู้แต่ง พงษ์ศักดิ์ ถนอมใจ / ค่าย แกรมมี่โกลด์ ศิลปิน กล้วย คลองหอยโข่ง / ผู้แต่ง วสุ ห้าวหาญ / ค่าย สหภาพดนตรี ศิลปิน ดอกอ้อ ทุ่งทอง / ผู้แต่ง งัวน้อย / ค่าย แกรมมี่โกลด์ ศิลปิน จ่อย ไมค์ทองคำ / ผู้แต่ง ศักดิ์ศิริ มีสมสืบ / ค่าย ยุ้งข้าว เร็คคอร์ด
เพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม
ศิลปิน ยิ่งยง ยอดบัวงาม / ผู้แต่ง สัญญาลักษณ์ ดอนศรี/ ค่าย ท็อปไลน์ มิวสิค ศิลปิน จ่อย ไมค์ทองคำ / ผู้แต่ง ศักดิ์ศิริ มีสมสืบ / ค่าย ยุ้งข้าว เร็คคอร์ด ศิลปิน พรศักดิ์ ส่องแสง / ผู้แต่ง บุญยู้ ลูกแม่ของ / ค่าย เสียงสยามแผ่นเสียง-เทป ศิลปิน ตุ้ม จ่านกร้อง ชัวร์ / ผู้แต่ง บอย เขมราฐ / ค่าย ชัวร์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ศิลปิน รุ่ง สุริยา / ผู้แต่ง อ.นิรันดร์ โกไศยกานนท์ / ศิลปินอิสระ
แคว้นตะบูก
ตะบูก (مِنْطَقَة تَبُوْك Minṭaqat Tabūk) บางครั้งอาจจะสะกดว่า ตะเบาว์ก (Tabouk) เป็นแคว้นของประเทศซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศติดกับทะเลแดงซึ่งกั้นกับประเทศอียิปต์ โดยมีพื้นที่ 146,072 ตร.กม. และมีประชากร 910,030 คน (2017) มีเมืองหลวงคือตะบูก และปกครองโดยฟะฮัด บิน สุลต่าน ตั้งแต่ ค.ศ. 1987
การทดลองโรเซนแฮน
การทดลองโรเซ็นแฮน (Rosenhan experiment) เป็นการทดลองที่มีชื่อเสียงทำเพื่อกำหนดความสมเหตุสมผลของการวินิจฉัยทางจิตเวช โดยนักจิตวิทยา ศ. ดร. เดวิด โรเซ็นแฮนแห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ Science ในปี พ.ศ. 2516 โดยมีรายชื่อว่า "การเป็นคนปกติในที่ที่บ้า (On being sane in insane places)" เป็นงานที่พิจารณาว่าสำคัญและทรงอิทธิพลโดยเป็นการวิจารณ์การวินิจฉัยทางจิตเวช และได้แนวความคิดมาจากการฟังคำบรรยายของจิตแพทย์ R. D. Laing ซึ่ง ดร. โรเซ็นแฮนเริ่มคิดว่ามีวิธีไหนไหมที่ความน่าเชื่อถือของการวินิจฉัยทางจิตเวชสามารถทดสอบได้โดยการทดลอง
การทดลองทำเป็นสองส่วน ส่วนแรกใช้คนปกติแปดคนเป็นคนไข้ปลอม (หญิง 3 ชาย 5 รวมทั้ง ดร. โรเซ็นแฮนเอง) ผู้แกล้งทำเป็นประสาทหลอนได้ยินเสียงเพื่อให้โรงพยาบาลจิตเวช 12 แห่งใน 5 รัฐของสหรัฐอเมริการับเข้าเป็นคนไข้ ซึ่งทั้งหมดก็ได้รับโดยเป็นคนไข้โรคทางจิตเวช หลังจากเข้า รพ. คนไข้ปลอมก็จะทำตัวปกติ และบอกเจ้าหน้าที่ว่าตนรู้สึกปกติและไม่มีประสาทหลอนอะไรอีกต่อไป ทั้งหมดถูกบังคับให้ยอมรับว่าป่วยเป็นโรคจิตและให้ยอมทานยาระงับอาการทางจิตโดยเป็นเงื่อนไขในการให้ออกจาก รพ. ระยะเวลาเฉลี่ยที่คนไข้แต่ละคนใช้เวลาในโรงพยาบาล คือ 19 วัน ทั้งหมดได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท ที่อยู่ใน "ระยะโรคสงบ" ก่อนจะได้กลับบ้าน
ส่วนที่สองเกิดเมื่อมีผู้บริหารโรงพยาบาลหนึ่งที่ไม่พอใจแล้วท้าให้ ดร. โรเซ็นแฮนส่งคนไข้ปลอมไปที่ รพ. ซึ่งจะมีเจ้าหน้าที่คอยจับ ดร. โรเซ็นแฮนก็ตกลงและในอาทิตย์ต่อ ๆ มา ในจำนวนคนไข้ใหม่ 193 คน เจ้าหน้าที่ได้กำหนด 41 คนว่าอาจเป็นคนไข้ปลอม โดยมี 19 คนที่ได้ความสงสัยอย่างน้อยจากจิตแพทย์คนหนึ่งและเจ้าหน้าที่อื่นอีกคน แต่จริง ๆ ดร. โรเซ็นแฮนไม่ได้ส่งใครไปเลย
งานศึกษาสรุปว่า "มันชัดเจนมากว่าเราไม่สามารถแยกแยะคนบ้ากับคนปกติในโรงพยาบาลจิตเวช" และแสดงถึงอันตรายของการลดสภาพความเป็นมนุษย์ และการได้ป้ายว่าเป็นคนไข้โรงพยาบาลจิตเวช แล้วเสนอว่า ศูนย์สุขภาพทางจิตในชุมชนที่เน้นปัญหาและพฤติกรรมโดยเฉพาะแทนการกำหนดโรคโดยชื่อ อาจเป็นวิธีแก้ปัญหา และแนะนำให้ผู้บริการทางจิตเวชรับการศึกษาเพิ่มขึ้นเพื่อให้ตระหนักรู้ถึงสภาพความคิด/จิตใจของผู้ทำการบำบัดในโรงพยาบาลจิตเวช
การทดลองโดยคนไข้ปลอม
ดร. โรเซ็นแฮนเอง และผู้ร่วมงานที่สุขภาพจิตปกติ ได้พยายามเข้าโรงพยาบาลจิตเวชโดยโทรศัพท์หาหมอ โดยแกล้งทำเป็นประสาทหลอนได้ยินเสียง และเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลไม่ได้รับแจ้งว่าจะมีการทดลอง คนไข้ปลอมรวมทั้งนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาจิตวิทยาอายุในช่วง 20 คนหนึ่ง นักจิตวิทยา 3 คน กุมารแพทย์คนหนึ่ง จิตแพทย์คนหนึ่ง จิตรกรคนหนึ่ง และแม่บ้านอีกคนหนึ่ง ทั้งหมดไม่มีประวัติโรคจิต คนไข้ปลอมใช้ชื่อปลอม และคนที่ทำงานด้านสุขภาพจิตใช้อาชีพปลอมเพื่อไม่ให้ได้รับการบริการหรือการตรวจพิจารณาเป็นพิเศษ แต่นอกจากเรื่องชื่อและอาชีพแล้ว ประวัติอื่น ๆ เป็นเรื่องจริง
ในช่วงการประเมินทางจิตเวชเบื้องต้น พวกเขาอ้างว่าได้ยินเสียงคนเพศเดียวกันซึ่งบ่อยครั้งไม่ชัด แต่ดูเหมือนจะออกเสียคำว่า "empty (ว่าง)", "hollow (กลวง)", "thud (เสียงดังตุ้ม)" และไม่มีอะไรอย่างอื่น คำเหล่านี้เลือกเพื่อชวนให้คิดว่า กำลังมีปัญหาเรื่องว่าเกิดมาทำไม (existential crisis) โดยไม่มีวรรณกรรมวิชาการที่กล่าวถึงคำเหล่านี้ว่าเป็นอาการโรคจิต และ"คนไข้" ก็ไม่ได้แจ้งอาการอะไรอื่น ๆ
ถ้ารับเข้าโรงพยาบาล คนไข้ก็จะ "มีพฤติกรรมปกติ" โดยรายงานว่า รู้สึกปกติและไม่ได้ยินเสียงแล้ว ประวัติโรงพยาบาลที่ขอได้หลังจากการทดลองระบุว่า เจ้าหน้าที่กล่าวถึงคนไข้ปลอมทั้งหมดว่า มีมิตรสัมพันธ์ดีและให้ความร่วมมือ คนไข้ปลอมทั้งหมดได้รับเข้าโรงพยาบาล 12 แห่งในที่ต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา รวมทั้งโรงพยาบาลเก่า ๆ ที่ได้เงินสนับสนุนไม่เพียงพอในเขตชนบท โรงพยาบาลที่ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยในเมืองที่มีชื่อเสียง และโรงพยาบาลเอกชนที่แพงลิ่วแห่งหนึ่ง
แม้ว่าจะแสดงอาการอย่างเดียวกัน แต่ 7 คนกลับได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทในโรงพยาบาลรัฐ และคนหนึ่ง manic-depressive psychosis (ปัจจุบันโรคอารมณ์สองขั้ว) ซึ่งเป็นวินิจฉัยที่มองในแง่ดีกว่าและมีโอกาสหายดีกว่าที่โรงพยาบาลเอกชน คนไข้อยู่ใน รพ. 7-52 วัน โดยเฉลี่ยที่ 19 วัน ทั้งหมดให้กลับบ้านโดยวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภทในระยะโรคสงบ (in remission) ซึ่ง ดร. โรเซ็นแฮนถือเป็นหลักฐานว่า ความเจ็บป่วยทางจิตใจมองว่าเป็นภาวะที่ฟื้นสภาพไม่ได้ ซึ่งสร้างมลทินชั่วชีวิต ไม่ใช่โรคที่หายได้
แม้ว่าคนไข้จะจดบันทึกบ่อย ๆ และอย่างเปิดเผยในเรื่องพฤติกรรมของเจ้าหน้าที่และของคนไข้อื่น ๆ เจ้าหน้าที่ก็จับไม่ได้สักคนว่าเป็นคนไข้ปลอม แม้ว่า คนไข้ทางจิตเวชอื่น ๆ หลายคนดูเหมือนจะสามารถระบุพวกเขาได้ว่าเป็นคนไข้ปลอม ในการเข้าโรงพยาบาล 3 ครั้งแรก คนไข้อื่น 35 คนจาก 118 คนแสดงความสงสัยว่า คนไข้ปลอมเป็นคนปกติ โดยบางคนแม้แต่เสนอว่า คนไข้ปลอมเป็นนักวิจัยหรือนักข่าวที่กำลังตรวจสอบ รพ. ส่วนบันทึกโรงพยาบาลชี้ว่า เจ้าหน้าที่ตีความพฤติกรรมของคนไข้ปลอมว่าเป็นอาการโรคจิต ยกตัวอย่างเช่น พยาบาลคนหนึ่งกำหนดการจดบันทึกของคนไข้ปลอมว่าเป็น "พฤติกรรมการเขียน (writing behavior)" โดยพิจารณาว่ามันเป็นส่วนของโรค (pathological) ส่วนประวัติคนไข้ที่จริง ๆ เป็นคนปกติก็บันทึกตามที่คาดหวังเหมือนกับคนไข้โรคจิตเภท ตามทฤษฎีหลักที่ใช้ตอนนั้นว่าเป็นสมุฏฐานของโรค
การทดลองกำหนดให้คนไข้ปลอมต้องออกจาก รพ. ได้โดยตนเอง คือให้ รพ. ปล่อยตัวกลับบ้าน แม้ว่าจะได้ว่าจ้างทนายไว้ล่วงหน้าเพื่อกรณีฉุกเฉินถ้าชัดเจนว่า จะไม่ปล่อยคนไข้ปลอมให้กลับบ้านอย่างง่าย ๆ หลังจากรับเข้าโรงพยาบาลและได้การวินิจฉัย คนไข้ปลอมจะไม่ได้กลับบ้านจนกระทั่งตกลงกับจิตแพทย์ว่าตนเป็นโรคจิต และเริ่มทานยารักษาโรคจิต ซึ่งจริง ๆ คนไข้ทิ้งลงในส้วม ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนที่สังเกตเห็นคนไข้ทิ้งยาและก็ไม่ได้รายงานพฤติกรรมนี้ด้วย
ดร. โรเซ็นแฮน และคนไข้ปลอมอื่น ๆ รายงานความรู้สึกว่าถูกลดสภาพความเป็นมนุษย์ (dehumanization) ถูกบุกรุกภาวะเฉพาะส่วนตัวอย่างรุนแรง และความเบื่อหน่ายเมื่ออยู่ใน รพ. ทรัพย์สมบัติที่ตนมีจะถูกค้นโดยสุ่ม และบางครั้งแม้แต่ถูกสังเกตเมื่อใช้ห้องน้ำ คนไข้รายงานว่า แม้ว่าเจ้าหน้าที่ดูเหมือนจะตั้งใจดี แต่โดยทั่วไปก็ยังลดสภาพความเป็นมนุษย์และปฏิบัติต่อคนไข้เหมือนกับเป็นวัตถุ บ่อยครั้งถกประเด็นเกี่ยวกับคนไข้ต่อหน้าเหมือนกับไม่ได้อยู่ และจะเลี่ยงปฏิสัมพันธ์กับคนไข้โดยตรงยกเว้นเมื่อจำเป็นต่อหน้าที่ โดยเจ้าหน้าที่บางคนมีแนวโน้มที่จะทารุณคนไข้ทางกายหรือทางวาจาเมื่อไม่มีเจ้าหน้าที่อื่นอยู่ใกล้ ๆ มีหมอคนหนึ่งที่กล่าวกับนักศึกษาของตนถึงกลุ่มคนไข้ผู้กำลังแสดงความเบื่อรอรับอาหารกลางวันว่า คนไข้กำลังประสบกับอาการทางจิตเวชแบบ "สนองปาก" (oral-acquisitive) คนไข้พบหมอประมาณ 6.8 นาทีต่อวัน
การทดลองคนไข้ปลอมที่ไม่มี
ในการทดลองนี้ ดร. โรเซ็นแฮนทำกับโรงพยาบาลแพทย์ซึ่งเป็นสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงดี ที่เจ้าหน้าที่ได้ยินถึงผลการทดลองขั้นต้น แต่อ้างว่า ข้อผิดพลาดอย่างเดียวกันไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่สถาบันของตน ดร. โรเซ็นแฮนจึงเตรียมการกับ รพ. ว่า ในช่วงเวลา 3 เดือน คนไข้ปลอมหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นจะพยายามเข้าโรงพยาบาล โดยเจ้าหน้าที่ของ รพ. จะให้คะแนนคนไข้ใหม่ทุกคนว่า มีโอกาสเป็นคนไข้ปลอมเท่าไร
จากคนไข้ 193 คน 41 คนได้พิจารณาว่าเป็นคนไข้ปลอม และ 42 คนพิจารณาว่าน่าสงสัย แต่ความจริงแล้ว ดร. โรเซ็นแฮนไม่ได้ส่งคนไข้ปลอมไปเลย และคนไข้ที่สงสัยว่าเป็นคนไข้ปลอมทุกคนเป็นคนไข้ธรรมดา ซึ่งทำให้สรุปได้ว่า "กระบวนการวินิจฉัยที่สามารถพลาดได้ถึงขนาดนี้ไม่สามารถเป็นกระบวนการที่น่าเชื่อถือ"
ผลติดตามและข้อขัดแย้ง
ดร. โรเซ็นแฮนพิมพ์ผลงานของเขาในวารสารวิชาการ Science โดยวิจารณ์ความน่าเชื่อถือของวินิจฉัยทางจิตเวช และการดูแลคนไข้ที่ลดสมรรถภาพลดสภาพมนุษย์ของผู้ร่วมงานของเขาในงานศึกษานี้ ซึ่งเป็นบทความที่จุดชนวนระเบิดความขัดแย้ง โดยมีผู้ป้องกันจิตเวชเป็นจำนวนมาก และอ้างว่า การวินิจฉัยทางจิตเวชต้องอาศัยรายงานประสบการณ์ของคนไข้เอง เพราะฉะนั้น การแกล้งทำเป็นป่วยไม่ได้แสดงปัญหาอะไรอื่น ๆ ในการวินิจฉัย ยกเว้นปัญหาที่คนไข้โกหกเรื่องอาการเจ็บป่วยของตน ในทำนองนี้ จิตแพทย์คนหนึ่ง (Robert Spitzer) อ้างคำของ นพ. ซีมอร์ เค็ตตี เพื่อวิจารณ์งานศึกษาของ ดร. โรเซ็นแฮนในปี 2518 ว่า ถ้าผมดื่มเลือดสัก 1/4 แกลลอน แล้วปิดบังว่าผมได้ทำอะไร มาที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลใดก็ได้แล้วอาเจียนเลือดออก พฤติกรรมของเจ้าหน้าที่ รพ. จะเป็นอะไรที่พยากรณ์ได้ง่ายมาก ถ้าพวกเขากำหนดและรักษาผมว่ามีแผลทางเดินอาหารแบบเลือดออก ผมไม่คิดว่าผมจะสามารถเถียงได้อย่างน่าเชื่อถือว่า วิทยาทางการแพทย์ไม่รู้จักวิธีการวินิจฉัยสภาพเช่นนั้น
นพ. เค็ตตียังอ้างด้วยว่า ไม่ควรจะคาดหวังให้จิตแพทย์สมมุติว่าคนไข้อาจจะแกล้งป่วย และดังนั้น งานศึกษานี้จึงไม่สมจริง แต่ ดร. โรเซ็นแฮนเรียกว่านี้เป็นความเอนเอียงของผู้ทดลอง (experimenter effect, expectation bias) ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ปัญหาที่เขาค้นพบ (คือหมอคาดหวังว่า คนไข้ป่วย ไม่ใช่ไม่ป่วย) ไม่ใช่เป็นปัญหาเกณฑ์วิธีการทดลองของเขา
งานทดลองมีผลเป็น "การเร่งขบวนการปรับปรุงแก้ไขสถาบันทางจิต และการปล่อยคนไข้ออกจากโรงพยาบาลให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้"
การทดลองที่เกี่ยวข้องกัน
นักข่าวเชิงสืบสวนชาวอเมริกัน เนลลี บลาย ได้แกล้งป่วยเป็นโรคจิตเพื่อที่จะเข้าสถานสงเคราะห์คนวิกลจริตในปี 2430 แล้วรายงานสภาพที่แย่มากในสถาบัน ซึ่งเขาพิมพ์ในบทความ 10 วันในบ้านคนบ้า (Ten Days in a Mad-House) ในปี 2511 นักจิตบำบัดชื่อดัง (ผู้เลี้ยงลูกลิงชิมแปนซีชื่อว่าลูซีเหมือนเด็กมนุษย์) ได้แบ่งจิตแพทย์ 25 คนออกเป็นสองกลุ่มแล้วให้ฟังนักแสดงแสดงบทบาทของคนมีสุขภาพจิตปกติ โดยแจ้งกลุ่มหนึ่งว่านักแสดง "เป็นชายที่น่าสนใจเพราะเขาดูออกจะประสาท (neurotic) แต่ว่าความจริงเขาเป็นโรคจิต (psychotic)" แต่ไม่แจ้งอะไรต่ออีกกลุ่มหนึ่ง แพทย์ 60% ในกลุ่มแรกวินิจฉัยนักแสดงว่าเป็นโรคจิต บ่อยที่สุดโรคจิตเภท ในขณะที่แพทย์ทั้งหมดในกลุ่มควบคุม (กลุ่มหลัง) ไม่ได้วินิจฉัยโรคจิต
สโมสรฟุตบอลหญิงเอ็มเอช นครศรี
สโมสรฟุตบอลหญิงเอ็มเอช นครศรี เลดี้ เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันลงเล่นในไทยวีเมนส์ลีก โดยเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกในปี 2553 ปัจจุบันใช้สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช (ชาติตระการโกศล) เป็นสนามเหย้าของสโมสร
การทดลองโรเซนแฮน
การทดลองที่เกี่ยวข้องกัน
งานศึกษา 2531 ดำเนินการโดยให้บันทึกสัมภาษณ์คนไข้แก่จิตแพทย์ 290 คนโดยแจ้งแพทย์ครึ่งหนึ่งว่า คนไข้เป็นคนผิวดำ และอีกครึ่งหนึ่งว่า เป็นคนผิวขาว แล้วสรุปจากผลที่ได้ว่า "แพทย์ดูจะกำหนดความรุนแรง ความน่าสงสัย และความเป็นอันตรายของคนไข้ผิวดำ แม้ว่ารายงานกรณีผู้ป่วยจะเป็นอันเดียวกันกับที่ใช้ในคนไข้ผิวขาว"
สโมสรฟุตบอลหญิงเอ็มเอช นครศรี
ทีมปัจจุบัน
ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564
การทดลองโรเซนแฮน
การทดลองที่เกี่ยวข้องกัน
นักจิตวิทยาและนักเขียนคนหนึ่ง (Lauren Slater) อ้างว่าได้ทำการทดลองคล้าย ๆ กับของ ดร. โรเซ็นแฮนในหนังสือปี 2547 ของเธอ โดยเขียนว่า เธอได้ไปที่ห้องฉุกเฉินทางจิตเวช 9 แห่งโดยแกล้งเป็นมีประสาทหลอนได้ยินเสียง แล้วได้รับวินิจฉัย "เกือบทุกครั้งว่า" เป็นโรคซึมเศร้าแบบจิตหลอน (psychotic depression) แต่ว่า เมื่อท้าให้แสดงหลักฐานว่าได้ทำการทดลองนี้ เธอก็ไม่สามารถยืนยันได้
เสรีนิยม
เสรีนิยม (liberalism) เป็นปรัชญาการเมืองหรือมุมมองทางโลกซึ่งตั้งอยู่บนความคิดเสรีภาพและความเสมอภาค นักเสรีนิยมยอมรับมุมมองหลากหลายขึ้นอยู่กับความเข้าใจหลักการเหล่านั้น แต่โดยทั่วไปสนับสนุนความคิดอย่างเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพทางศาสนา ตลาดเสรี สิทธิพลเมือง รัฐบาลฆราวาส ความเสมอภาคทางเพศ และ การร่วมมือระหว่างประเทศ
การทดลองโรเซนแฮน
การทดลองที่เกี่ยวข้องกัน
ในปี 2551 รายการทางวิทยาศาสตร์ Horizon ของ BBC ได้ทำการทดลองที่เกี่ยวกันโดยแบ่งเป็น 2 ตอนชื่อว่า "คุณบ้าแค่ไหน (How Mad Are You?)" ซึ่งมีผู้ร่วมงาน 10 คน 5 คนเคยได้วินิจฉัยว่ามีปัญหาสุขภาพจิต และอีก 5 คนไม่เคยมี รายการให้ผู้ชำนาญการทางสุขภาพจิต 3 ท่านทำการวินิจฉัย และข้อท้าทายก็คือให้ระบุบุคคลที่มีปัญหาสุขภาพจิตโดยพฤติกรรมของบุคคลเหล่านั้นเท่านั้น โดยที่ไม่สามารถพูดกับผู้ร่วมการทดลองหรือสืบหาประวัติเพิ่มขึ้น ผู้ชำนาญการวินิจฉัยคนไข้ถูก 2 คน วินิจฉัยคนไข้ผิดคนหนึ่ง และวินิจฉัยคนปกติ 2 คนว่ามีปัญหาสุขภาพจิต แต่ไม่เหมือนกับการทดลองอื่น ๆ ที่กล่าวถึงแล้ว เป้าหมายของการทดลองนี้ไม่ใช่เพื่อวิจารณ์กระบวนการวินิจฉัย แต่เพื่อลดความเป็นมลทินทางสังคมของผู้ที่มีปัญหาสุขภาพจิต คือ เพื่อจะแสดงว่า บุคคลที่เคยได้รับการวินิจฉัยว่ามีโรคจิตสามารถใช้ชีวิตปกติโดยอยู่ร่วมกับปัญหาที่ไม่ปรากฏอาการชัดเจนต่อคนอื่น ๆ โดยพฤติกรรม
เสรีนิยม
ทีแรก เสรีนิยมเป็นขบวนการทางการเมืองต่างหากระหว่างยุคเรืองปัญญา เมื่อได้รับความนิยมในหมู่นักปรัชญาและนักเศรษฐศาสตร์ในโลกตะวันตก เสรีนิยมปฏิเสธความคิดซึ่งสามัญในเวลานั้น เช่น เอกสิทธิ์แบบสืบเชื้อสาย ศาสนาประจำชาติ สมบูรณาญาสิทธิราชและเทวสิทธิ์ของกษัตริย์ มักยกย่องจอห์น ล็อก นักปรัชญาสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 ว่าเป็นผู้ก่อตั้งเสรีนิยมเป็นประเพณีปรัชญาต่างหาก ล็อกแย้งว่ามนุษย์มีสิทธิธรรมชาติในชีวิต เสรีภาพและทรัพย์สิน และตามสัญญาประชาคม(social contract) รัฐบาลต้องไม่ละเมิดสิทธิเหล่านี้ นักเสรีนิยมคัดค้านอนุรักษ์นิยมประเพณีและมุ่งเปลี่ยนสมบูรณาญาสิทธิ์ในการปกครองเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนและหลักนิติธรรม
นักปฏิวัติผู้โด่งดังในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ การปฏิวัติอเมริกา และการปฏิวัติฝรั่งเศสใช้ปรัชญาเสรีนิยมเพื่ออ้างความชอบธรรมการโค่นสิ่งที่มองว่าเป็นการปกครองทรราชด้วยอาวุธ เสรีนิยมเริ่มลามอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการตั้งรัฐบาลเสรีนิยมในประเทศต่าง ๆ ทั้งในทวีปยุโรป อเมริกาใต้และอเมริกาเหนือ ในช่วงนี้คู่แข่งอุดมการณ์หลัก คือ อนุรักษ์นิยม แต่ภายหลังเสรีนิยมรอดการท้าทายทางอุดมการณ์สำคัญจากคู่แข่งใหม่อย่างฟาสซิสต์และลัทธิคอมมิวนิสต์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 ความคิดเสรีนิยมยิ่งลามอีกเมื่อประชาธิปไตยเสรีนิยมเป็นฝ่ายชนะสงครามโลกทั้งสองครั้ง ในทวีปยุโรปและอเมริกา การสถาปนาเสรีนิยมสังคม (social liberalism) หรือ เสรีนิยมฝ่ายซ้าย เป็นองค์ประกอบสำคัญของการขยายรัฐสวัสดิการ ปัจจุบัน พรรคการเมืองเสรีนิยมสังคมยังครองอำนาจและอิทธิพลทั่วโลก
ส่วนพรรคการเมืองเสรีนิยมฝ่ายขวาเริ่มหมดอำนาจไปตั้งแต่ศตวรรษที่20 เป็นกลุ่มสนับสนุนสิทธิ์ในการเลือก สิทธิ์ในทรัพย์สิน สิทธิ์ในการมีชีวิต ต่อต้านรัฐสวัสดิการ ต่อต้านการแซงแทรกทางเศรษฐกิจจากรัฐ ต่อต้านอภิสิทธิ์ชน สนับสนุนตลาดเสรี การค้าเสรี ซึ่งเป็นขั่วตรงข้ามเสรีนิยมสังคม มีชื่อเรียกว่า เสรีนิยมคลาสสิก แต่งจากกันระหว่างเสรีนิยมฝ่ายซ้าย คือการให้ปักเจกมีสิทธิ์ในทรัพย์สินตนเองมากกว่า รัฐ หรือ ส่วนร่วม ต่างจากเสรีนิยมฝ่ายซ้ายที่ ทรัพย์สินต้องอยู่ภายใต้รัฐ หรือ ส่วนร่วม ผ่านการทำรัฐสวัสดิการ และ การแบ่งปันอย่างเท่าเทียม ทั้งสองฝ่ายมีจุดร่วมเดี่ยวกันเพียงแค่เสรีภาพทางสังคม
อ้างอิง
https://mises.org/library/what-libertarianism
รายชื่อวัดในจังหวัดน่าน
รายชื่อวัดในจังหวัดน่าน
จักรพรรดิ
จักรพรรดิ (Emperor) หรือ พระราชาธิราช หมายถึง ประมุขชายผู้เป็นเจ้าครองจักรวรรดิ
รัฐหรืออาณาจักร (kingdom) ที่อยู่ภายใต้อำนาจอธิปไตยการปกครองอันเดียวกัน เช่น จักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิเยอรมัน อันประกอบด้วยหลายชนชาติ แต่ละชนชาติจะมีพระมหากษัตริย์ของตนเองปกครองอยู่ด้วย จึงอาจพูดได้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิคือกษัตริย์ผู้ปกครองกษัตริย์ หากเป็นสตรีเรียกว่า จักรพรรดินีนาถ (Empress Regnant) สำหรับพระมเหสีของจักรพรรดิจะเรียกว่า “จักรพรรดินี” ส่วนสำหรับพระสวามีของจักรพรรดินีนาถจะเรียกว่า “เจ้าชายพระราชสวามี”  ในภาษาอังกฤษจะมีคำต่อท้ายให้เป็นที่เข้าใจคือ “Empress Consort” โดยทั่วไปถือกันว่า “จักรพรรดิ” มีฐานันดรสูงกว่า “พระราชา”
ข้อแตกต่างระหว่างจักรพรรดิกับประมุขแบบอื่น
ทั้งกษัตริย์และจักรพรรดิ ต่างเป็นพระประมุขของรัฐเหมือนกัน ยังไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัวที่บ่งบอกถึงความแตกต่างในฐานันดรทั้งสองประเภทนี้โดยชัดเจน แต่ก็มีปัจจัยหลายประการที่เกี่ยวของได้แก่ การตีความของนักประวัติศาสตร์ ขนาดและลักษณะของอาณาจักรที่ทรงปกครอง และชื่อตำแหน่งที่ราชวงศ์นั้น ๆ เลือกที่จะเรียกตนเอง ลักษณะเฉพาะที่อาจนับเป็นปัจจัยให้ใช้ฐานันดรจักรพรรดิอาจสรุปได้หลายทางดังนี้
การเลือกใช้ชื่อตำแหน่งโดยพระราชาได้กลายเป็นแนวคิดที่ต่างไปจากเดิมในภาษาอังกฤษ กล่าวคือความต่างที่ว่าพระราชาควรเป็นพระมหากษัตริย์หรือเป็นพระจักรพรรดิไม่ได้กำหนดไว้ตายตัวอีกต่อไป ต่างจากตำแหน่งพระราชาที่เป็น ฟาโรห์ เคาะลีฟะฮ์ สุลต่าน หรือข่าน ซึ่งยังมีการกำหนดแยกชัดเจนอยู่
จักรพรรดิในโลกตะวันตกและตะวันออก
ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีการใช้ฐานันดรพระราชาในระดับ “จักรพรรดิ” ทั้งในโลกซีกตะวันตกซึ่งเริ่มจากยุคโรมันและต่อด้วยยุคคริสเตียน ทางซีกโลกตะวันออกมีประเพณีที่แตกต่างจากตะวันตก ซึ่งได้เกิดขึ้นโดยไม่มีความเกี่ยวข้องกัน ทั้งจีนและญี่ปุ่นอ้างความเป็นจักรพรรดิว่าสืบเชื้อสายมาจากสรวงสวรรค์ เจงกิสข่านถือว่าพระองค์ได้อำนาจจากธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ จักรพรรดิญี่ปุ่นสืบเชื้อสายมาจากพระอาทิตย์
อเล็กซานเดอร์ วูล์ฟ
แอ็กเซล ทิสเชอร์ (Axel Tischer) เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 นักมวยปล้ำอาชีพชาวเยอรมันที่ได้เซ็นสัญญากับWWEภายใต้ชื่อ อเล็กซานเดอร์ วูล์ฟ (Alexander Wolfe) เป็นแชมป์แท็กทีม NXTร่วมกับแซนิตี ทำให้เป็นชาวเยอรมันคนแรกที่ได้แชมป์ในWWE
สถานีรถไฟเท็นโนจิ
สถานีรถไฟเท็นโนจิ เป็นสถานีรถไฟในนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการทั้งรถไฟของJR ตะวันตก และรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ นอกจากนี้ ยังเชื่อมต่อกับรถรางสายอุเอะมะชิที่สถานีเท็นโนจิมะเอะซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าสถานีแห่งนี้
ประเสริฐ สุดบรรทัด
พันโท ประเสริฐ สุดบรรทัด เป็นอดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสระบุรี 4 สมัย
ประวัติ
ประเสริฐ สุดบรรทัด เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 ที่ตำบลอุทัย อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีบิดาชื่อ ผ่อง มารดาชื่อ บ่วง เขาเคยบวชเป็นเณรอยู่ที่วัดขุนทราย จนอายุได้ 16 ปี จึงเข้าไปเรียนที่โรงเรียนวัดราชาธิวาส จนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จึงได้บวชเป็นพระอยู่ถึง 3 พรรษา และสอบได้นักธรรมโท จากนั้นจึงออกไปเรียนโรงเรียนนายดาบ “รุ่นปี 2473”
หลังจากจบการศึกษาแล้ว เขาได้เข้ารับราชการทหารไปประจำอยู่ที่จังหวัดลำปาง และได้สมรสกับ น.ส.พูนศรี เนตรงาม ชาวจังหวัดลำพูน