cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เครื่องรัก
การผลิตและการออกแบบ
ภาชนะเคลือบ กล่อง และถาดมีฐานเป็นไม้ไผ่ขดหรือสานมักผสมกับขนม้า ยางรัก (ทิสิ) อาจผสมกับขี้เถ้าหรือขี้เลื่อยเพื่อทำเป็นวัสดุอุด หรือ โป๊ว เรียกว่า ทะโย ซึ่งสามารถปั้นได้ วัตถุถูกเคลือบทับด้วยยางรักและทะโยเป็นชั้นๆ เพื่อให้ผิวเรียบ ขัดเงา สลักลายอย่างประณีต มักใช้สีแดง สีเขียว และสีเหลืองบนพื้นสีแดงหรือสีดำ ชเวซาวา เป็นรูปแบบที่โดดเด่นในการใช้ทองคำเปลวเพื่อเติมเต็มลวดลายบนพื้นหลังสีดำ ฉากในวัง ฉากจากนิทานชาดก และสัญลักษณ์ของนักษัตรพม่า เป็นลายที่ได้รับความนิยม และภาชนะบางชิ้นอาจประดับกระจกหรืออัญมณี  วัตถุทั้งหมดทำด้วยมือและการออกแบบและการแกะสลักด้วยมือเปล่า อาจใช้เวลาสามถึงสี่เดือนในการทำภาชนะขนาดเล็กให้เสร็จ แต่อาจใช้เวลามากกว่าหนึ่งปีสำหรับชิ้นส่วนขนาดใหญ่ ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปเป็นผลมาจากการทำงานเป็นทีมและไม่ได้สร้างขึ้นโดยบุคคลคนเดียว
รูปแบบ
ภาชนะที่โดดเด่นที่สุดน่าจะเป็นขันข้าวบนก้านที่มีฝาเป็นเกลียวสำหรับพระสงฆ์เรียกว่า ซุนอก (ဆွမ်းအုပ်) และ หล่าเพ็ดอก เป็นจานก้นตื้นที่มีฝาปิดและมีช่องสำหรับใส่ หล่าเปต (ชาดอง) พร้อมเครื่องเคียงต่างๆ ปิ่นโต ที่วางซ้อนกันได้ซึ่งยึดด้วยด้ามเดียวหรือ hsun gyaink มักเป็นสีแดงหรือดำล้วน Daunglan เป็นโต๊ะเตี้ยสำหรับรับประทานอาหารและอาจมีฐานกว้างเรียบง่ายหรือมีขาโค้งสามขาในลวดลายสัตว์หรือดอกไม้พร้อมฝาปิด เหยือกใส่น้ำหรือ เหย่ตากอง ที่มีถ้วยสองเท่าเป็นฝาปิด และแจกันก็เป็นหนึ่งในเครื่องเขินที่ยังคงใช้อยู่ในอารามหลายแห่ง กล่องกลมมีฝาปิดแบบต่างๆ ขนาดเล็กและใหญ่เรียกว่า ยุนมัน รวมถึงกล่องสำหรับใส่หมากที่เรียกว่า คุงอิท ( พม่า: ကွမ်းအစ် ; หมาก). ยุ่นติตตะ เป็นกล่องสี่เหลี่ยมสำหรับเก็บสิ่งของต่าง ๆ รวมทั้ง ปีซาหรือใบตาลที่เขียนด้วยลายมือ เมื่อเรียกว่า สะไดกติตตะ จานเชิงฐานหรือถาดขนาดเล็กที่มีก้านมีหรือไม่มีฝาปิดเรียกว่า กาลาต สำหรับเสิร์ฟอาหารอันโอชะหรือถวายดอกไม้แด่เจ้านายหรือ พระพุทธเจ้า คณะละครและนักดนตรีมีเครื่องเขินในชุด หน้ากาก ผ้าโพกศีรษะ และเครื่องดนตรี บางส่วนจัดเก็บและบรรทุกในหีบเคลือบ กล่องรูปฟักทองหรือนกเช่นนกฮูกซึ่งเชื่อว่าจะนำโชคหรือ เป็ด พราหมณ์ หน้าจอและตารางรูปหลายเหลี่ยมขนาดเล็กยังทำขึ้นเพื่อการค้าการท่องเที่ยวในปัจจุบัน
อุตสาหกรรม
พุกาม เป็นศูนย์กลางที่สำคัญสำหรับอุตสาหกรรมเครื่องรักที่ซึ่งงานหัตถกรรมได้รับการก่อตั้งขึ้นมาเกือบสองศตวรรษ และยังคงปฏิบัติในลักษณะดั้งเดิม ที่นี่เป็นโรงเรียนสอนเครื่องรักของรัฐบาลที่ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1920 เนื่องจากพลาสติก เครื่องลายคราม และโลหะเข้ามาแทนที่ยางรักในเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่ จึงมีการผลิตในเวิร์กช็อปขนาดใหญ่สำหรับนักท่องเที่ยวที่มาชมวัดโบราณของพุกามเป็นหลัก อย่างไรก็ตาม ที่หมู่บ้าน Kyaukka ใกล้เมือง Monywa ในหุบเขา Chindwin เครื่องใช้เคลือบเงาที่ทนทานยังคงผลิตขึ้นเพื่อใช้ในชีวิตประจำวันโดยส่วนใหญ่เป็นสีดำล้วน จำนวนผู้เข้าชมที่ลดลงประกอบกับต้นทุนเรซินซึ่งเพิ่มขึ้น 40 เท่าในรอบ 15 ปี ทำให้โรงงานเครื่องเขินกว่า 2 ใน 3 กว่า 200 แห่งในพุกามต้องปิดตัวลง
เครื่องรักไทย
เครื่องรัก หรือ เครื่องเขิน ในอดีตมีสถานภาพเป็นทั้งสิ่งของเครื่องใช้ในครัวเรือน เป็นเครื่องใช้ในพิธีกรรม เป็นรูปเคารพ และเป็นงานศิลปะ เครื่องรักมีโครงสร้างทำจากไม้ และที่นิยมมากคือโครงสร้างจากไม้ไผ่สานซึ่งช่วยให้ของใช้นั้นมีน้ำหนักเบาและยืดหยุ่นได้ไม่แตกหักง่าย เครื่องรักในพื้นที่ต่าง ๆ มีการโอนถ่ายกันไปมา เนื่องจากในอดีต มีการศึกสงครามระหว่างไทยกับพม่า โดยเฉพาะในพื้นที่ของล้านนามีการกวาดต้อนผู้คนไปมาอยู่หลายระลอก ทั้งจากล้านนามาพม่า และพม่ามายังล้านนาซึ่งบรรดาช่างฝีมือด้านหัตถกรรมก็มักเป็นที่ต้องการ จึงทำให้งานหัตถกรรมอย่างเครื่องเขินแพร่หลายไปยังดินแดนพม่าด้วย โดยพม่าเรียกเครื่องเขินว่า ยูนเถ่ หรือเครื่องใช้ของคนยวน ซึ่งหมายถึงไทยวน อันเป็นคนส่วนมากในบริเวณแปดจังหวัดของภาคเหนือของไทย และรวมไปถึงในรัฐฉานตะวันออกด้วย จนกระทั่งเมื่อแต่ละประเทศถูกแบ่งแยกออกจากกันด้วยความเป็นรัฐสมัยใหม่ ทำให้เครื่องเขินของในแต่ละพื้นที่ก็มีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาต่อไปตามแต่ละพื้นที่โดยไม่มีการปฏิสัมพันธ์กันอีก
คำเรียกชื่อ
คําว่า “เครื่องเขิน” หมายถึง ภาชนะ เครื่องมือหรือของใช้ที่ผลิตขึ้นโดยชาวเชียงใหม่ที่มีเชื้อสายสืบมาจากชาวไทเขินแต่โบราณ คํานี้น่าจะบัญญัติขึ้นโดยคนไทยภาคกลาง หรือข้าราชการจากส่วนกลางที่ขึ้นมาอยู่ในภาคเหนือเมื่อประมาณ 100 ปีที่แล้ว เพราะว่าคํานี้มิได้ปรากฏอยู่ในภาษาพื้นถิ่นของชาวเชียงใหม่ ซึ่งชาวเชียงใหม่ แต่เดิมมิได้มีศัพทเรียกที่จํากัดความเฉพาะเช่นนี้มาก่อน ชาวเชียงใหม่เรียกชื่อภาชนะของใช้ต่าง ๆ ตามลักษณะการใช้งานมากว่าการระบุถึงวัสดุหรือเทคนิกการผลิต ทั้งนี้อาจเพราะว่าภาชนะของใช้ในอดีตเป็นจำนวนมาก ผลิตด้วยเทคนิดและวัสดุพื้นถิ่นซึ่งถือว่าเป็นของธรรมดา ๆ ไม่มีอะไรพิเศษ จึงไม่ได้มีการใช้ศัพท์เฉพาะให้ชัดเจน ที่ใกล้เคียงกับการเป็นศัพท์เฉพาะมากที่สุดจะเรียกเป็นวลีว่า "คัวฮักคัวหาง" สำหรับเรียกเครื่องรักหรือเครื่องเขิน แต่เดิมคำว่าเครื่องเขินในไทยไม่ได้มีการบันทึกไว้อย่างเป็นลายลักษณ์อักษร เพียงแต่กล่าวถึงการใช้รักในการสร้างเครื่องใช้ต่าง ๆ หรือใช้ในการสร้างวัดและพระพุทธรูปเป็นส่วนมาก สิ่งที่ใกล้เคียงกับเครื่องเขินที่สุดมาจากคำที่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้กล่าวไว้ในหนังสือเที่ยวเมืองพม่าว่า “เครื่องลงรัก” นับว่าคำว่า “เครื่องเขิน” ยังไม่ปรากฏหรือยังไม่เป็นที่นิยมใช้เรียกภาชนะดังกล่าวอย่างแพร่หลายอย่างน้อยจนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 เครื่องเขินเรียกตามนามของเผ่าชนผู้ประดิษฐ์ขึ้นคือ ไทยเขิน ทางเชียงตุง ชนเผ่านี้เป็นเชลยที่ถูกกวาดต้อนมาเมื่อประมาณ 200 ปีก่อน โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ในขณะที่พระองค์ยังไม่ได้ครองราชสมบัติ และดำรงตำแหน่งแม่ทัพไปตีเวียงจันทร์ จึงได้นำเอาเชลยเหล่านี้มา และได้ตั้งรกรากอยู่ที่เชียงใหม่และถ่ายทอดวิชาหัตถกรรมนี้ให้แก่ชาวเชียงใหม่ ซึ่งเวลานี้เป็นแหล่งผลิตเครื่องเขิน และเป็นแหล่งรวบรวมยางรักของประเทศไทยและหมู่บ้านที่ได้ชื่อว่ามีการทำเครื่องเขินเป็นล้ำเป็นสันก็คือที่ หมู่บ้านเขิน  ตำบลหายยา อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
ลักษณะและการผลิต
โดยส่วนใหญ่โครงของเครื่องเขินจะเป็นเครื่องไม้ไผ่สาน ทาด้วยยางรักหลายๆชั้น โดยการทารักในชั้นแรกจะเป็นการยึดโครงของภาชนะให้เกิดความมั่นคง ส่วนการทารักในชั้นต่อๆไปเป็นการตกแต่งพื้นผิวภาชนะให้เรียบ และการทารักชั้นสุดท้ายจะเป็นการตกแต่งให้เกิดความสวยงาม เช่น การเขียนลวดลาย การปิดทอง หรือการขุดผิวให้เป็นร่องลึก แล้วฝังรักสีที่ต่างกันเป็นลวดลายสวยงาม หากเป็นภาชนะของใช้ทั่วไปจะมีน้ำหนักเบาจะนิยมใช้รักสีดำและตากแต่งด้วยสีแดงของชาดแดง และกรณีภาชนะที่ใช้ในพิธี จะทำการตกแต่งเชิงศิลปะ เช่น ใช้ทองคำเปลวประดับ บางชิ้นอาจมีการปั้น กดรัก พิมพ์รักให้เป็นลวดลาย เพื่อเพิ่มความงดงามให้แก่ภาชนะ
เครื่องเขินที่เป็นที่รู้จักและแพร่หลาย เช่น เชี่ยนหมาก พาน ขันโอ ขันน้ำ และถาด เป็นอาทิ ปัจจุบันเครื่องเขินมีการนำเอาไม้มาทำโดยวิธีการเคี่ยนตามรูปแบบ โดยใช้ไม้จริง เช่น ไม้สัก ไม้ยาง ไม้มะม่วงป่า ไม้ยมหิน หรือใช้ไม้อัด โดยนำเอาไม้จริงทั้งต้นมาต้มและปอก หรือฝานด้วยใบมีดขนาดใหญ่เป็นแผ่นบาง จากนั้นนำมาตัดแบ่งตามขนาดแล้วทาด้วยกาวยางซ้อนทับสลับในแนวเดียวกันและนำเครื่องอัดและอบให้กาวแห้งสนิทรูปร่างรูปทรงของเครื่องเขิน มักจะเลียนแบบจากธรรมชาติ โดยเอื้อประโยชน์ใช้สอยตามความต้องการของผู้ใช้ ซึ่งรูปทรงเหล่านี้มักจะเลียนแบบจากพืชพรรณไม้ รูปทรงจากสัตว์ รูปทรงกระบอก ทรงกลม ทรงเรขาคณิต รูปรี สามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม หกเหลี่ยม แปดเหลี่ยม รวมถึงรูปทรงที่ช่างคิดสร้างสรรค์ ทั้งลายกนก ลายพุ่มข้าวบิณฑ์ ลายเฟื่อง ลายบัว ลานรักร้อย ลายประจำยาม ลายก้านขด ลายกระจัง ลายธรรมชาติ ตลอดจนภาพนิทานชาดก และลายสิบสองราศี
คุณสมบัติของเครื่องเขิน คือ มีน้ำหนักเบา ยืดหยุ่นได้บ้าง ไม่แตกหักเสียหายในทันที วัสดุที่ใช้ในการผลิตสามารถหาได้โดยทั่วไปในท้องถิ่น เทคนิคในการตกแต่งไม่ซับซ้อน และยังสนองตอบรสนิยมและการใช้สอยในชีวิตประจำวันของผู้คนในภาคเหนือ รวมถึงเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากคุณสมบัติ รูปร่าง วัสดุและเทคนิคดังกล่าวได้แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาของคนในอดีตที่รู้จักเลือกสรรสิ่งของในการประดิษฐ์และตกแต่งให้มีคุณค่า และคงทนต่อการใช้งาน
เครื่องรักกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงในไทย
เครื่องรักของชาวกะเหรี่ยง (โปว์) มีอัตลักษณ์และความหลากหลายตามหน้าที่การใช้สอยที่แตกต่างกัน ตามความนิยมใช้กันในท้องถิ่น เป็นงานครื่องสานอันประกอบด้วย ต๋าง ปิ่นโต โตก แปม (ภาชนะใช้สะพายหลัง) แอ็บหมาก หรือ ตะโด๊ะ ซึ่งเป็นการผลิตขึ้นมาเพื่อการใช้สอยเป็นหลัก ยังคงนิยมใช้อยู่ทุกครอบครัว มีลักษณะเรียบง่าย ทารักสีดำเพื่อให้กันน้ำหรือของเหลวได้ การใช้งานนั้นค่อนข้างสมบุก สมบันจึงมักมีการให้ความสำคัญในเรื่องความแข็งแรงด้วยการทารักเป็นหลัก ส่วนมากเรียบง่ายและตรงไปตรงมา ไม่ซับซ้อน การตกแต่งนิยมยักผิวไผ่เป็นเส้นคาดตกแต่งขอบภาชนะ ปลอยเป็นสีผิวไม้ไผ่ตามธรรมชาติคือเป็นสีเหลืองตัดกับสีดําของยางรัก อาจจะมีการตกแต่งให้วิจิตรอยู่บ้างในสิ่งของบางประเภท เช่น แอ็บหมาก ที่มีการใส่รายละเอียดบนผิวไผ่คาดประดับเป็นเส้นและลวดลายฟันปลาขนาดเล็กๆ ผลิตภัณฑ์เครื่องเขินส่วนใหญ่จะผลิตใช้เองในครอบครัวและขายให้กับหมู่บ้านใกล้เคียง
คมเปโต
คมเปโต เป็นวางาชิที่ทำเป็นทรงกลมขนาดเล็กที่ทำผิวเป็นลักษณะมีหนามขรุขระ ทำจากน้ำตาลและน้ำปรุงรส
จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 8 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
คมเปโต
ปกติจะเขียนคันจิเป็น 金平糖 แต่นอกจากนี้ยังอาจเขียนเป็น 金米糖, 金餅糖 หรือ 糖花
จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดร้อยเอ็ด
คมเปโต
ชื่อ คมเปโต มีที่มาจากคำในภาษาโปรตุเกสว่า กงไฟตู (confeito, ; แปลว่า "ขนมเคลือบหรือฉาบน้ำตาล") กล่าวกันว่าชาวโปรตุเกสเป็นผู้นำคมเปโตเข้ามาเผยแพร่ในคีวชูและญี่ปุ่นตะวันตกพร้อมกับคัสเตลลาและอาริเฮโตในฐานะนัมบังงาชิ มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับช่วงเวลาที่คมเปโตเข้ามาในญี่ปุ่นครั้งแรก แต่โดยทั่วไปกล่าวกันว่าเข้ามาใน ค.ศ. 1546 ในช่วงยุคเซ็งโงกุ
จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองร้อยเอ็ด และอำเภอจังหาร (เฉพาะตำบลปาฝา และตำบลยางใหญ่)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโพธิ์ชัย อำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลนิเวศน์ ตำบลมะอึ ตำบลหนองพอก ตำบลธวัชบุรี ตำบลธงธานี ตำบลอุ่มเม้า และตำบลบึงนคร) อำเภอจังหาร (เฉพาะตำบลม่วงลาด ตำบลผักแว่น ตำบลดงสิงห์ ตำบลจังหาร ตำบลแสนชาติ และตำบลดินดำ) และอำเภอเชียงขวัญ
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอโพนทอง อำเภอหนองพอก (เฉพาะตำบลหนองพอก ตำบลภูเขาทอง ตำบลกกโพธิ์ ตำบลรอบเมือง และตำบลบึงงาม) และอำเภอเมยวดี
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเสลภูมิ อำเภอหนองพอก (เฉพาะตำบลผาน้ำย้อย ตำบลโคกสว่าง ตำบลท่าสีดา และตำบลหนองขุ่นใหญ่) และอำเภอทุ่งเขาหลวง (เฉพาะตำบลทุ่งเขาหลวง ตำบลบึงงาม และตำบลมะบ้า)
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอพนมไพร อำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลเมืองน้อย ตำบลเขวาทุ่ง ตำบลราชธานี ตำบลหนองไผ่ และตำบลไพศาล) อำเภออาจสามารถ (เฉพาะตำบลอาจสามารถ ตำบลบ้านแจ้ง ตำบลหนองหมื่นถ่าน ตำบลโพนเมือง และตำบลหม่อม), อำเภอทุ่งเขาหลวง (เฉพาะตำบลเทิดไทย และตำบลเหล่า) และอำเภอหนองฮี (เฉพาะตำบลหนองฮี และตำบลสาวแห)
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอโพนทราย อำเภอเมืองสรวง (เฉพาะตำบลหนองหิน) และอำเภอหนองฮี (เฉพาะตำบลเด่นราษฎร์ และตำบลดูกอึ่ง)
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอเกษตรวิสัย อำเภอปทุมรัตต์ และอำเภอเมืองสรวง (เฉพาะตำบลกกกุง และตำบลคูเมือง)
เขตเลือกตั้งที่ 8
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยอำเภอจตุรพักตรพิมาน อำเภอศรีสมเด็จ อำเภออาจสามารถ (เฉพาะตำบลบ้านดู่ ตำบลหนองขาม ตำบลโหรา ตำบลหนองบัว และตำบลขี้เหล็ก) และอำเภอเมืองสรวง (เฉพาะตำบลเมืองสรวง และตำบลหนองผือ
หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล
มหาเสวกตรี หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 – 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483) เป็นพระโอรสในมหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ประสูติแต่หม่อมเพิ่ม สวัสดิกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ
มหาเสวกตรี หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสมมตอมรพันธุ์ ประสูติแต่หม่อมเพิ่ม สวัสดิกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 เมื่อเจริญชันษาพระบิดาได้ส่งไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ จนกระทั่งจบมหาวิทยาลัย ต่อมาราวปี พ.ศ. 2455 หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ ซึ่งทรงศึกษาวิชายิวยิตสูที่ทวีปยุโรป เสด็จกลับมาอาณาจักรสยาม ทรงเห็นว่าวิชานี้มีประโยชน์ต่อสวัสดิภาพสังคมเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงเผยแพร่แก่ครูและนักเรียนโรงเรียนพลศึกษากลาง (โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ในปัจจุบัน) เป็นแห่งแรก ต่อมาทรงนำวิชายิวยิตสูไปทรงสอนในโรงเรียนนายร้อยตำรวจ และได้มีการปฏิรูปใหม่เป็นวิชายูโด
หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ ทรงเริ่มเข้ารับราชการ และทรงดำรงตำแหน่งอัครราชทูตประจำสำนักงานประจำที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ระหว่างปี พ.ศ. 2467 – 2472 ต่อมาทรงเข้ารับราชการเป็นราชเลขานุการส่วนพระองค์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ต้องเสด็จออกจากประเทศสยาม ในเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 และประทับที่รัฐปีนัง กระทั่งสิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 สิริชันษา 54 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร ในปี พ.ศ. 2493
พระทายาท
หม่อมเจ้าวิบูลย์สวัสดิ์วงศ์ สวัสดิกุล เสกสมรสกับหม่อมเกื้อ สวัสดิกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ระนอง; ธิดาของพระยาประดิพัทธภูบาล (คอยู่เหล ณ ระนอง) กับคุณหญิงคลับ ณ ระนอง) มีโอรส-ธิดา 4 คน ได้แก่ ต่อมาหม่อมราชวงศ์กุลปราโมทย์สมรสใหม่กับหม่อมเจ้าขจรจิรพันธ์ จิรประวัติ มีบุตร 1 คน คือ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
ทรัพย์ (แก้ความกำกวม)
คำสำคัญ "ทรัพย์" สามารถหมายถึง
เอ็มมานูเอล อาเดบายอร์
เอ็มมานูเอล อาเดบายอร์ (Emmanuel Adebayor) เป็นนักฟุตบอลชาวโตโก เกิดที่เมืองโลเมเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 มีชื่อเต็มว่า เชยี่ เอ็มมานูเอล อาเดบายอร์ (Sheyi Emmanuel Adebayor) มีเชื้อสายไนจีเรีย
เอ็มมานูเอล อเดบายอร์ เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 เคยเล่นให้กับสโมสรในยุโรปอย่างแม็ส (FC Metz) โมนาโก และอาร์เซนอล ที่สร้างชื่อให้เขา จนได้รับโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมประจำทวีปแอฟฟริกา ในปี ค.ศ. 2008
การย้ายสู่แมนเชสเตอร์ซิตี และกรณีพิพาทกับทีมเก่าอาร์เซนอล หลัง 3 ปี ในการลงเล่นให้กับยอดทีมจากลอนดอนเหนือ ลงเล่นไป 104 นัด และทำไปถึง 46 ประตู อาเดบาร์ยอร์ซึ่งก่อนหน้านี้เคยให้สัมภาษณ์ว่า"ตนเล่นฟุตบอลอาชีพเพื่อเงิน" และพร้อมจะย้ายออกจากทีมหากได้รับข้อเสนอที่น่าท้าทาย ได้ตัดสินใจเซ็นสัญญาห้าปีกับแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยค่าตัว 25 ล้านปอนด์ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่จงรักภักดีต่อสโมสรจากแฟนบอล
และเมื่ออเดบายร์ต้องลงเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีในนัดที่เปิดบ้านรับทีมเก่าอย่างอาร์เซนอล อาเดบายอร์ได้แสดงพฤติกรรมที่ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งแฟนบอลทีมเก่าและบุคคลทั่วไปอย่างมากจากการย่ำสตั๊ดใส่หน้าโรบิน ฟัน แปร์ซี หัวหอกชาวดัตช์เพื่อนร่วมทีมเก่า และการวิ่งจากอีกฟากของสนามไปแสดงความดีใจต่อหน้าแฟนบอลทีมเก่าเพื่อเป็นการเยาะเย้ย ซึ่งเขาได้ออกมาแถลงข่าวในภายหลังว่า เป็นอารมณ์ชั่ววูบจากความกดดันที่ถูกแฟนบอลทีมเก่าโห่ ส่วนมาร์ก ฮิว ผู้จัดการทีมได้ออกมาแก้ตัวว่า นั่นเพราะอาเดบายอร์ต้องการเป็นที่รักของแฟนบอลทีมใหม่เท่านั้น
ในฤดูกาล 2015–16 อาเดบายอร์ต้องกลายเป็นนักฟุตบอลที่ไม่มีสังกัดเมื่อหมดสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์ไป จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2016 คริสตัลพาเลซได้ทำสัญญากับอาเดบายอร์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ 6 เดือน จนกระทั่งจบฤดูกาล
อ้างอิง
1984
โดราเอมอน ตอน บันทึกการสร้างโลก
โดราเอมอน ตอน บันทึกการสร้างโลก เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 98 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 16 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1995 และออกฉายในประเทศไทย 13 กันยายน พ.ศ. 2540
ดีน เฮนเดอร์สัน
ดีน แบรดลีย์ เฮนเดอร์สัน (Dean Bradley Henderson; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และทีมชาติอังกฤษ
เกียรติประวัติ
ชรูว์สบรีทาวน์
เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2231
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2231 (ค.ศ. 1688) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 339 แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นปีที่ 60 และเป็นปีสุดท้ายของราชวงศ์ปราสาททอง เป็นปีแรกของราชวงศ์บ้านพลูหลวง เป็นปีที่ 33 และเป็นปีสุดท้ายในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเป็นปีแรกในรัชสมัยของสมเด็จพระเพทราชา นับเป็นปี จ.ศ. 1049 (1 มกราคม - 5 เมษายน) และ 1050 (6 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
อาร์ซีเอเรเคิดส์
อาร์ซีเอเรเคิดส์ (RCA Records) หรือเดิมชื่อ เดอะวิกเตอร์ทอล์กกิงแมชชีนคอมพานี (The Victor Talking Machine Company) จากนั้นจึงชื่อ อาร์ซีเอวิกเตอร์ (RCA Victor) เป็นหนึ่งในค่ายเพลงสำคัญของโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ เดิมคำว่าอาร์ซีเอย่อมาจาก เรดิโอคอร์โปเรชันออฟอเมริกา (Radio Corporation of America) ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น อาร์ซีเอคอร์โปเรชัน (RCA Corporation) ซึ่งเป็นบริษัทแม่จากปี 1929 ถึง 1983 และเป็นหุ้นส่วน จากปี 1983 ถึง 1986
ทรัพย์สิน (แก้ความกำกวม)
คำสำคัญ "ทรัพย์สิน" สามารถหมายถึง
แหนบรับไฟ
แหนบรับไฟ (Pantograph) หรือศัพท์เก่าคือ สาลี่ เป็นอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนหลังคาของตู้รถไฟ, รถราง หรือยานพาหนะไฟฟ้า มีแปรงถ่านแกรไฟต์ซึ่งมีคุณสมบัตินำไฟฟ้า เพื่อใช้แตะกับสายส่งไฟฟ้าในระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว แหนบรับไฟถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1879 โดย วัลเทอร์ ไรเชิล (Walter Reichel) หัวหน้าวิศวกรของบริษัท ซีเมนส์ & ฮัลส์เคอ (Siemens & Halske) ในจักรวรรดิเยอรมัน
แหนบรับไฟถือเป็นตัวรับกระแสไฟ (current collector) ที่ใช้งานแพร่หลายมากที่สุด เนื่องจากเหมาะแก่การรับไฟฟ้าแรงสูงซึ่งเอื้อต่อการเดินรถที่ความเร็วสูงกว่า เนื่องจากตัวรับกระแสไฟทำจากก้อนถ่านจึงมีความเปราะบาง สามารถแตกหรือหลุดออกมาได้ระหว่างใช้งาน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องหมั่นตรวจสอบและเปลี่ยนแปรงถ่านอยู่บ่อยครั้ง แหนบรับไฟที่มีสภาพไม่ดีอาจสร้างความเสียหายแก่สายส่งได้
ทวิรัฐ รัตนเศรษฐ
นายทวิรัฐ รัตนเศรษฐ (ชื่อเล่น: คลัง) (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2531) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พรรคพลังประชารัฐ โดยลงสมัครรับเลือก เขตเลือกตั้งที่ 4 จังหวัดนครราชสีมา ในอดีตได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ประวัติ
ทวิรัฐ รัตนเศรษฐ เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นบุตรของนายวิรัช รัตนเศรษฐ และนางทัศนียา รัตนเศรษฐ นักการเมืองจังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย, รัฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, Master of Public Administration NATIONAL UNIVERSITY ประเทศสหรัฐอเมริกา
งานการเมือง
ทวิรัฐ รัตนเศรษฐ ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ทวิรัฐ รัตนเศรษฐ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ไวอาคอม
ไวอาคอม (Viacom Inc.) ย่อจาก "Video & Audio Communications" เป็นบริษัทสื่อมวลชนสัญชาติอเมริกัน ดำเนินงานส่วนใหญ่เกี่ยวกับ ภาพยนตร์และเคเบิลโทรทัศน์ และอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 2010 ถือเป็นเครือบริษัทประเภทสื่อที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก รองจากเดอะวอลต์ดิสนีย์ ไทม์วอร์เนอร์ และนิวส์คอร์ปอเรชัน
ถนนธนาลัย
ถนนธนาลัย เป็นถนนสายหนึ่งในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ระยะทางราว 1.5 กิโลเมตร โดยเชื่อมต่อจากถนนราชโยธา ถึงถนนหนองสี่แจ่ง
ประวัติ
ถนนธนาลัยมีชื่อเดิมคือ ถนนกองเวียง สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2401 โดยเจ้าหลวงอุ่นเรือน และได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2476 หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
จากการผลักดันของแนวคิดวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา และใชช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้เชียงรายนั้นเป็นที่ตั้งของฐานทัพของทหารญี่ปุ่น และทหารไทยในการสู้รบกับประเทศพม่า ทำให้สภาพเศรษฐกิจในจังหวัดนั้นตกต่ำ ผู้คนในจังหวัดเกิดความหวาดกลัว ไม่ค่อยออกจากบ้าน ผู้คนไม่นิยมออกมาจับจ่ายใช้สอย กระทรวงเศรษฐการจึงมีการจัดตั้งบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2483 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือประชาชนในยามสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยหาสินค้าที่มีความต้องการในการดำรงชีพของประชาชนมาจัดจำหน่าย เช่นข้าวสาร ไม้ขีดไฟ บุหรี่ น้ำมันก๊าซเป็นต้น โดยบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดนั้นเป็นแหล่งกระจายสินค้ายังชีพที่สำคัญนี้ไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดเชียงราย โดยตัวแทนการค้าจากทุกอำเภอต้องมารับสินค้าจากบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยไปจัดจำหน่าย และการที่มีการซื้อขายเกิดขึ้นมากขึ้น ทำให้เกิดกิจการเปิดทำการใกล้เคียงกับบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัด ถนนธนาลัยจึงเป็นจุดดึงดูดทางธุรกิจมากขึ้น จากเหตุผลดังกล่าวจึงทำให้ถนนธนาลัยกลายมาเป็นย่านการค้าที่สำคัญของจังหวัดเชียงรายเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้จบลง
โดยในอดีต ถนนธนาลัยนั้นเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการที่สำคัญ เช่น สำนักงานศาลจังหวัดเชียราย จวนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย สำนักงานอำเภอเมืองเชียงราย สำนักงานยาสูบเชียงราย สำนักงานเศรษฐการเชียงราย ซึ่งในปัจจุบันได้ย้ายออกไปเป็นส่วนมากแล้ว และมีธนาคารต่าง ๆ ได้มาเปิดสาขาแรกในจังหวัดเชียงรายบนถนนเส้นนี้ และยังมีร้านค้าต่าง ๆ เคยมีการเปิดโรงภาพยนต์ถึง 2 โรงซึ่งปัจจุบ้นได้ปิดตัวลงแล้ว และยังเป็นที่ตั้งของตลาดสดเทศบาล 1
ธนบูรณ์ เกษารัตน์
ธนบูรณ์ เกษารัตน์ (เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2536) เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองกลางและกองหลังทีมชาติไทย ปัจจุบันลงเล่นให้กับการท่าเรือในไทยลีก และทีมชาติไทย
ประวัติ
ธนบูรณ์เป็นชาวจังหวัดสมุทรปราการ ติดทีมชาติไทยครั้งแรกในรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ทำการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปีที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ฝีเท้าการเล่นของธนบูรณ์เข้าตา แอนดรูว์ ออร์ด โค้ชผู้ฝึกสอน สโมสรฟุตบอลบีอีซี-เทโรศาสน ในขณะนั้น และถูกดันขึ้นชุดใหญ่ของ มังกรไฟ ในปี พ.ศ. 2555 ร่วมกับนักฟุตบอลรุ่นเดียวกัน เช่น เมสซี่เจ ชนาธิป สรงกระสินธ์ ต่อมาธนบูรณ์ได้ถูกเรียกติดทีมชาติไทยชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในการคุมทีมนัดแรกของซิโก้ เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ในนัดกระชับมิตรที่ ช้างศึก สร้างประวัติศาสตร์บุกไปชนะทีมชาติจีนถึง 5-1 ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2556 และเป็นตัวหลักในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า ที่สามารถคว้าเหรียญทองมาได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ปี, อันดับ 4 เอเชียนเกมส์ 2014 ที่ประเทศเกาหลีใต้ และในเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 ธนบูรณ์สามารถทำประตูแรกในทีมชาติชุดใหญ่ได้ในนัดที่ไทยพบกับเมียนมาร์ในเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 ผลคือไทยชนะไป 2-0 และในที่สุดก็คว้าแชมป์ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในรอบ 12 ปี รวมทั้งในปี พ.ศ. 2558 ก็สามารถคว้าอันดับ 2 คิงส์คัพ และในศึกปรีโอลิมปิกรอบคัดเลือก ก็สามารถพาทีมผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้ ต่อเนื่องกับ ซีเกมส์ 2015 ซึ่งสามารถป้องกันเหรียญทองไว้ได้สำเร็จ และกลับมาเล่นให้ชุดใหญ่อีกครั้งในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 จนสามารถผ่านเข้าสู่รอบที่ 3 ได้สำเร็จ
ในปี พ.ศ. 2559 ธนบูรณ์ได้จับมือเพื่อนร่วมทีมชาติอย่าง ชนาธิป สรงกระสินธ์ และ พีระพัฒน์ โน๊ตชัยยา ย้ายสโมสรมาเล่นร่วมกับเพื่อนร่วมทีมชาติอย่าง สารัช อยู่เย็น, ธีรศิลป์ แดงดา และ กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ในสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ภายใต้การคุมทีมของ ธชตวัน ศรีปาน ด้วยสัญญายืมตัว 1 ปี และยังสามารถทำผลงานได้อย่างต่อเนื่องจนสามารถพาสโมสรคว้าแชมป์ไทยลีก 2559 และพาทีมชาติไทยชุดใหญ่คว้าแชมป์เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2016 ได้สำเร็จ
ในปี พ.ศ. 2560 ธนบูรณ์สร้างสถิติใหม่โดยการเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวที่แพงที่สุดในไทยลีก จากการย้ายสังกัดจากเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ไปยัง สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด ที่จำนวน 50,000,000 บาท ซึ่งธนบูรณ์ยังคงรักษาฟอร์มได้ยังต่อเนื่อง จนกระทั่งเกมที่เชียงรายบุกไปชนะการท่าเรือ 2-1 ธนบูรณ์ถูกปะทะหนักในนาทีที่ 3 ทำให้ต้องถูกหามส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน ซึ่งผลการตรวจระบุว่า ธนบูรณ์มีอาการเอ็นไขว้หน้า 2 เส้นและเอ็นด้านข้างขาด หมอนรองกระดูกฉีกขาด จำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัดหลังจากหายบวม ต้องพักยาวถึงครึ่งปี หมดสิทธิ์ช่วยต้นสังกัดและทีมชาติไทยตลอดปี พ.ศ. 2560
ในปี พ.ศ. 2562 ธนบูรณ์ย้ายสังกัดจากทีมสโมสรบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ไปทีม สโมสรฟุตบอลการท่าเรือ หรือ สิงห์เจ้าท่า ภายใต้การบริหารทีมของ มาดามแป้ง นวลพรรณ ล่ำซำ โดยมีการเปิดเผยค่าตัวอยู่ที่ประมาณ 20 ล้านบาท
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยสายกาแล็คซี่
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยสายกาแล็คซี่ เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 97 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 17 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1996 และออกฉายในประเทศไทย 22 ตุลาคม พ.ศ. 2541
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศตุรกี
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศตุรกีทั้งสิ้น 19 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 17 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศตุรกีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 84 แห่ง
เฟือสท์
เฟือสท์ (Fürst) และสำหรับสตรีว่า เฟือร์สทีน (Fürstin) มาจากภาษาเยอรมันบนสมัยเก่าว่า furisto ที่แปลว่า "ผู้เป็นเอก" เป็นยศเจ้าและยศขุนนางของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน
นอกจากเฟือสท์มีสถานะความเป็นชนชั้นเจ้า ซึ่งมีคำนำหน้าเป็น His Serene Highness อีกด้านหนึ่งยังมีความเป็นขุนนาง ซึ่งในระบบขุนนางจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิเยอรมัน เฟือสท์อยู่สูงกว่ากราฟ (Graf) แต่อยู่ต่ำกว่าดยุก (Herzog) อย่างไรก็ตาม ดยุกที่อยู่สูงกว่าเฟือสท์จะต้องเป็นดยุกเยอรมันที่ได้รับอธิปไตยภายใต้จักรวรรดิ ดยุกต่างชาติและดยุกอังกฤษถือว่ามีเกียรติยศเท่าเฟือสท์
เฟือสท์บางคนอาจควบตำแหน่งดยุกได้ด้วย อาทิ อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค ตำแหน่งเฟือสท์แห่งบิสมาร์คของเขาเป็นตำแหน่งตกทอด ทายาทคนโตสามารถสืบตระกูลได้เรื่อยๆ แต่ตำแหน่งดยุกแห่งเลาเอินบวร์คของเขาเป็นตำแหน่งเฉพาะตนที่ตั้งไว้เป็นเกียรติเท่านั้น ไม่สามารถตกทอดไปยังทายาทได้
ภาษาเยอรมันแปลคำว่า Prince of Wales ในภาษาอังกฤษเป็น Fürst von Wales และแปลพระยศเจ้านายทรงกรมของไทยเป็นเฟือสท์เช่นกัน อาทิ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ถูกแปลเป็น Fürst von Nakhon Sawan
ในปัจจุบัน ประเทศที่มีประมุขแห่งรัฐเป็นเฟือสท์มีอยู่สองประเทศคือราชรัฐโมนาโกและราชรัฐลีชเทินชไตน์
มุกดา พงษ์สมบัติ
นางมุกดา พงษ์สมบัติ (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2495) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น เขต 4 และประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ กลุ่มชาติพันธุ์ และผู้มีความหลากหลายทางเพศ สภาผู้แทนราษฎร นางมุกดาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 ในสังกัดพรรคกิจสังคม ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ
มุกดา พงษ์สมบัติ เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ที่ อ.น้ำพอง จ.ขอนแก่น เป็นบุตรของนายสุพล และนางเทพ พาศรี มีน้อง 1 คน สำเร็จการศึกษาระดับ ปวช. การบัญชี โรงเรียนเทคโนโลยีธุรกิจอาชีวะ จังหวัดขอนแก่น สมรสกับนายสนั่น พงษ์สมบัติ มีบุตร 5 คน
งานการเมือง
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2539 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่นเป็นครั้งแรก สังกัดพรรคกิจสังคม ต่อมา พ.ศ. 2544 ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 2 และ พ.ศ. 2548 เป็นครั้งที่ 3 โดยเอาชนะนายปัญญา ศรีปัญญา ทั้ง 2 ครั้ง
พ.ศ. 2550 ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และสอบตกเป็นครั้งแรก โดยได้คะแนนมาเป็นอันดับที่ 5 ของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน) จากนั้นจึงเข้าดำรงตำแหน่งเลขานุการและที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ตามลำดับ ต่อมา พ.ศ. 2554 ย้ายกลับมาลงสมัครกับพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งที่ 4 โดยเอาชนะนายณรงค์เลิศ สุรพล จากพรรคกิจสังคม
และในปี 2562 ได้รับเลือกตั้งอีกสมัย ในสังกัดพรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
มุกดา พงษ์สมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
โดราเอมอน ตอน ฝ่าแดนเขาวงกต
โดราเอมอน ตอน ฝ่าแดนเขาวงกต เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 100 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 14 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2536 และ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ในประเทศไทย
เนื้อเรื่อง
กลางดึกวันหนึ่ง ขณะที่โนบิ โนบิสึเกะ บิดาของโนบิตะกำลังเมาหลับอยู่หน้าโทรทัศน์ที่เปิดทิ้งไว้ ก็ได้มีการฉายโฆษณาโรงแรมบลิคิน (ブリキンホテル) บนเกาะบลิคิน (ブリキン島) ซึ่งมีภูมิทัศน์สวยงาม มีชายหาดและภูเขาหิมะให้เล่นตลอดทั้งปี โนบิสึเกะจึงสั่งจอง "ปากเปล่า" กับโฆษณานั้นแล้วผล็อยหลับไป ต่อมาในเย็นวันนั้นขณะที่โนบิตะเลิกโรงเรียน กลุ่มเพื่อนสนิทคือซึเนะโอะโอ้อวดแผนการเดินทางไปเที่ยวฮาวายช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิเช่นเดียวกับชิซุกะและญาติของไจแอนท์ ซึ่งแทงใจดำโนบิตะที่ครอบครัวไม่เคยพาไปเที่ยวช่วงปิดเทอมบ้างจึงกล่าวตัดพ้อกับโดราเอมอน ครั้นทามาโกะมารดาได้ยินบทสนทนาดังกล่าวจึงปรึกษากับโนบิสึเกะผู้เป็นสามี โนบิสึเกะจึงเข้าไปคุยกับโนบิตะว่าตนได้จองที่พักที่โรงแรมบลิคินแล้ว เมื่อโนบิตะได้ยินเช่นนั้นก็ดีใจ รีบโทรศัพท์ไปอวดเพื่อนว่าตนได้ท่องเที่ยวช่วงปิดเทอมแล้ว แต่เวลาต่อมาโนบิสึเกะฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าตนนั้นเมาคงฝันไปและไม่ได้จองโรงแรมดังว่า โนบิตะจึงกระดากอายที่จะพบเพื่อนในโรงเรียนในวันรุ่งขึ้น
เย็นวันต่อมาหลังเลิกโรงเรียน โนบิตะได้พบกับกระเป๋าเดินทางปริศนาหน้าประตูบ้านจึงนำไปให้โดราเอมอนดู ก็พบว่าเมื่อเปิดกระเป๋าออกมาก็กลายเป็นประตูทุกหนแห่ง เมื่อเดินเข้าไปก็พบว่าเป็นโรงแรมบลิคินอย่างที่โนบิสึเกะว่าไว้ บนเกาะบลิคินมีภูมิทัศน์สวยงามอย่างประหลาด เพราะดูคล้ายกับของเล่นและทำจากสังกะสี เมื่อถึงโรงแรมก็พบกับบลิคิน (ブリキン) หุ่นยนต์ตุ๊กตาสังกะสีเป็นผู้จัดการโรงแรม พร้อมกับหุ่นยนต์อีกสองตัวคือแท็ป (タップ) หุ่นยนต์รูปกระต่าย และปิเอโร (ピエロ) หุ่นยนต์รูปตัวตลก ซึ่งโรงแรมแห่งนี้เพิ่งเปิดกิจการจึงสามารถเข้าพักฟรีไม่คิดมูลค่า และยังเชื้อเชิญให้โนบิตะพาเพื่อน ๆ มาเข้าพักฟรี ๆ ด้วย โดยมีข้อห้ามว่ามิให้เข้าไปยังห้องใต้ดินเด็ดขาด ในเวลาต่อมาโนบิตะและโดราเอมอนได้ไปเล่นสกีบนภูเขาหิมะ ขณะที่กำลังเล่นอยู่นั้น โนบิตะพบว่าโดราเอมอนหายตัวไป โนบิตะเข้าใจว่าโดราเอมอนโกรธที่โนบิตะเรียกร้องแต่ของวิเศษมาทุ่นแรงจึงหนีกลับไปโลกอนาคตๆไปเสียแล้ว ซึ่งแท้จริงแล้วโดราเอมอนถูกคนบางกลุ่มจับตัวไป โนบิตะตามหาโดราเอมอนจนทั่วแต่กลับไม่พบ จึงเดินเข้าไปประตูชั้นใต้ดินของโรงแรมหวังจะตามหาโดราเอมอน แต่โนบิตะกลัวประตูทางเข้าชั้นใต้ดินที่มีรูปลักษณ์น่ากลัวเหมือนปีศาจ จึงรีบกลับบ้านและไม่คิดจะหวนกลับไปโรงแรมบลิคินอีก
เย็นวันต่อมา โนบิตะทนคำเย้ยหยันของไจแอนท์และซึเนะโอะที่กล่าวหาว่าโนบิตะกุเรื่องไปท่องเที่ยวไม่ไหว จึงได้นำกระเป๋าเดินทางทุกหนแห่งนั้นมาเปิดพาเพื่อน ๆ เพื่อไปยังโรงแรมบลิคิน แต่ระหว่างที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับการท่องเที่ยวนั้นก็พบว่าโรงแรมกำลังถูกโจมตีโดยกองกำลังไม่ทราบฝ่าย พวกโนบิตะจึงโต้กลับและไล่ติดตามไปจนพบยานอวกาศรูปร่างประหลาดจอดอยู่กลางป่า คนในยานอวกาศนั้นระบุว่าพวกเขาจับกุมตัวโดราเอมอนไว้ หลังพูดจบยานอวกาศดังกล่าวก็บินหนีออกไปในอวกาศ เมื่อทราบความดังนั้นพวกโนบิตะที่กำลังเดินทางกลับไปยังกระเป๋าเดินทางทุกหนแห่ง ก็พบว่าเกาะบลิคินกำลังบินขึ้นสู่อวกาศ ส่วนกระเป๋าเดินทางทุกหนแห่งนั้นก็ถูกแท็ป หุ่นยนต์กระต่ายของโรงแรมเก็บไป พวกโนบิตะจึงไล่ตามแท็ปไปจนถึงหน้าโรมแรมบลิคินแล้วพบกับซาพิโอ บลิคิน (サピオ・ブリーキン) ซึ่งมาอธิบายว่าพวกเขานั้นเป็นมนุษย์ต่างดาวจากดาวจาโมจา (チャモチャ星) ที่กำลังถูกกองกำลังของนาโพกิสโทร่าที่ 1 (ネジリン将軍) หุ่นยนต์ที่สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิคุกคาม จึงได้ขอให้พวกโนบิตะช่วยเหลือมนุษย์ชาวจาโมจาให้รอดพ้นจากการปกครองของพวกหุ่นยนต์ แต่ในเวลาเดียวกันนั้นโดราเอมอนถูกดอกเตอร์โรบอต (ロボット博士) สอบสวนและทรมานโดราเอมอนเพื่อสืบข้อมูลเกี่ยวกับซาพิโอแต่โดราเอมอนนั้นปฏิเสธความข้องเกี่ยว จึงถูกไฟช็อตจนคอมพิวเตอร์ภายในไหม้เสียหายก่อนถูกทิ้งเป็นขยะในทะเลบนดาวจาโมจา
เมื่อเกาะบลิคินเดินทางถึงดาวจาโมจา ซาพิโอจึงวางแผนช่วยเหลือดาวจาโมจาโดยแบ่งพวกออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือโนบิตะและชิซุกะจะเดินทางเข้าเขาวงกต (ラビリンス) ใต้โรงแรมบลิคินซึ่งภายในเป็นห้องทดลองของตระกูลบลิคินกับซาพิโอและแท็ปเพื่อหางานวิจัยของดยุคแกลเลียน บลิคิน (ガリオン・ブリーキン公爵) สำหรับกำจัดนาโพกิสโทร่า ซึ่งต้องใช้หนูนำทางซึ่งเป็นหุ่นยนต์ที่จะพาไปยังห้องทดลองกลางเขาวงกต ส่วนอีกกลุ่มคือไจแอนท์กับซึเนะโอะแทรกซึมเข้าไปในเมืองเมกะโพลิสโดยทั้งสองต้องปลอมตัวเป็นหุ่นยนต์ แต่ในเวลาเดียวกันนั้นกองทัพของนาโพกิสโทร่าได้ตรวจพบเกาะบลิคินจึงส่งกองทัพเรือและทัพอากาศเข้าโจมตีเกาะ จากการโจมตีทำให้โรงแรมและเขาวงกตพังทลาย หนูนำทางพังเสียหาย พวกโนบิตะจึงเดินวนอยู่ในเขาวงกต ส่วนบลิคินและปิเอโร่ถูกจับกุมตัว ทั้งยังมีทหารของนาโพกิสโทร่าพยายามเข้าเขาวงกต ซาพิโอจึงตัดสินใจให้โนบิตะและชิซุกะกลับโลกไป ส่วนไจแอนท์และซึเนะโอะที่แทรกซึมไปในเมืองได้แล้วนั้นก็พบโรงงานผลิตอาหารสำหรับมนุษย์ที่จะถูกส่งไปยังทัณฑสถานทั้งสองจึงซ่อนตัวในบรรจุภัณฑ์อาหาร
โนบิตะและชิซุกะกลับโลกใบเดิมที่ไม่มีเพื่อน ๆ อยู่กันพร้อมหน้า โนบิตะจึงเข้าไปยังห้องของโดราเอมอนด้วยความคิดถึง ก็พบว่ามีกระเป๋าสำรองใบหนึ่งใต้หมอนที่เชื่อมต่อกับกระเป๋าสี่มิติตรงหน้าท้องของโดราเอมอนอยู่ จึงได้ชวนชิซุกะเข้าไปด้วยกันแล้วพบว่าโดราเอมอนเสียไปแล้วและเป็นขยะอยู่ใต้ทะเล โนบิตะจึงใช้มินิโดรามาซ่อมโดราเอมอนจนกลับมาใช้การได้ และพากันกลับเกาะบลิคิน ส่วนไจแอนท์และซึเนะโอะที่ซ่อนตัวในบรรจุภัณฑ์อาหารก็พบว่ามนุษย์ดาวจาโมจาถูกกักกันไว้ในทัณฑสถานแต่กลับถูกพวกนาโพกิสโทร่าจับได้ ทั้งสองจึงหลบหนีโดยเครื่องบิน ทว่าระหว่างขึ้นบินกลับเจอสภาพอากาศที่ย่ำแย่ เครื่องบินจึงตกที่ขั้วโลกเหนือแต่ได้รับการช่วยเหลือจากซานตาครอส (サンタクロース)
เมื่อโดราเอมอน, โนบิตะและชิซุกะเดินทางถึงเกาะบลิคินที่พังเสียหาย โดราเอมอนจึงใช้ของวิเศษคือ "ลูกบอลสำรวจเส้นทางเขาวงกต" สำหรับตามหาซาพิโอและตามหาห้องทดลองจนพบ เมื่อเข้าไปภายในห้องทดลองจึงได้แผ่นดิสก์ไวรัสซึ่งถูกวิจัยโดยดยุคบลิคินอันจะทำให้ระบบคอมพิวเตอร์หุ่นยนต์พังทั้งหมด เมื่อพบของที่ต้องการแล้วทั้งหมดจึงกลับขึ้นไปด้านบน แล้วพบกับพวกไจแอนท์ที่ได้รับการอนุเคราะห์จากซานตาครอสมาส่งให้ พร้อมกับของเล่นจำนวนหนึ่ง ซึ่งของเล่นเหล่านี้จะถูกโดราเอมอนดัดแปลงเป็นอาวุธของเล่นบังคับวิทยุสำหรับเข้าบุกเมือง ซึ่งต่อมาได้แบ่งออกเป็นสามกลุ่มคือ ไจแอนท์และซึเนะโอะรับหน้าที่ใช้ของเล่นโจมตีเมือง, โดราเอมอนและโนบิตะจะติดตั้งไวรัสใส่นาโพกิสโทร่า ส่วนซาพิโอและชิซุกะจะไปปลดปล่อยมนุษย์ชาวดาวจาโมจาที่ทัณฑสถาน หลังโดราเอมอนใส่แผ่นดิสก์ไวรัสเข้าไปยังนาโพกิสโทร่าแล้วจึงทำให้ระบบคอมพิวเตอร์ของหุ่นยนต์พังเสียหายทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ชาวดาวจาโมจาจึงรอดพ้นจากการปกครองของเหล่าหุ่นยนต์และเริ่มศักราชใหม่ของมนุษย์บนดาวจาโมจาอีกครั้งหนึ่ง
เชิงอรรถ
มาจากคำว่า blik ในภาษาดัตช์
สถานีท่าพระ
สถานีท่าพระ (Tha Phra Station, รหัส BL01) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับ ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล โดยเป็นสถานีแรกที่เชื่อมต่อเส้นทางในสายเดียวกัน ก่อให้เกิดเป็นเส้นทางรถไฟฟ้าวงแหวนภายในเขตกรุงเทพมหานครชั้นกลางและชั้นใน ยกระดับเหนือแยกท่าพระ ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์ ถนนเพชรเกษม และถนนรัชดาภิเษกฝั่งใต้ ในพื้นที่แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
การออกแบบ
สถานีท่าพระเป็นสถานีเดียวของระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร ที่มีลักษณะพิเศษสำคัญหลายจุด อาทิ เป็นสถานีที่เชื่อมต่อระหว่างเส้นทางในสายเดียวกัน, เป็นสถานีที่ยกระดับคร่อมอุโมงค์ลอดแยกของถนนจรัญสนิทวงศ์และสะพานข้ามแยกของถนนเพชรเกษม และเป็นสถานีเชื่อมต่อที่สำคัญของฝั่งธนบุรี เช่นเดียวกับสถานีบางหว้าที่มีลักษณะการเชื่อมต่อที่ไม่ต่างจากกัน ทำให้การก่อสร้างสถานีต้องใช้ลักษณะเชิงวิศวกรรมชั้นสูง เพื่อไม่ให้เกิดผลกระทบต่อการจราจรทั้งบนท้องถนนและบนสะพานข้ามแยก
แผนผังสถานี
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง ขบวนรถจากสถานีจรัญฯ 13 จะกลับทิศก่อนบริเวณจุดสับรางก่อนเข้าถึงสถานีแล้วค่อยมาจอดเทียบที่ชานชาลาบริเวณชั้น 4 ของสถานี ผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางจะต้องลงจากขบวนรถทั้งหมด และเนื่องจากที่ชั้น 4 เป็นชานชาลาเกาะกลาง ผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีจรัญฯ 13 - สถานีบางซื่อ - สถานีหลักสอง จะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีดังกล่าวจะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถทั้งหมด และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่าง ๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง กรณีนี้จะแตกต่างจากสถานีบางหว้าและสถานีบางขุนนนท์ที่ใช้หลังคาสีน้ำเงิน เนื่องจากสถานีท่าพระเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างสายทางในเส้นทางเดียวกัน จึงไม่ถือว่าเป็นการเชื่อมต่อระหว่างสาย
รูปแบบของสถานี
เป็นสถานียกระดับและใช้ชานชาลารูปแบบต่างกัน ชานชาลาส่วนใต้ (เส้นเพชรเกษม) เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) และชานชาลาส่วนเหนือ (เส้นจรัญสนิทวงศ์) เป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform)
การจัดพื้นที่ในตัวสถานี
แบ่งเป็น 4 ชั้น ประกอบด้วย
การเชื่อมต่อระบบรถไฟฟ้าในอนาคต
แม้สถานีท่าพระจะไม่ได้ถูกกำหนดในแผนแม่บทว่าเป็นสถานีเชื่อมต่อระหว่างระบบ อันมีผลทำให้หลังคาสถานีใช้เป็นสีเทา แทนสีน้ำเงินเหมือนสถานีบางหว้า หรือสถานีบางขุนนนท์ แต่ในอนาคต สถานีท่าพระแห่งนี้จะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเทาส่วนใต้ ช่วงพระโขนง-ลุมพินี-ท่าพระ ที่จะตั้งอยู่ใกล้ ๆ กัน ซึ่งโครงการดังกล่าวจะช่วยให้ผู้โดยสารสามารถเดินทางข้ามไปย่านธุรกิจใจกลางเมืองตามแนวถนนสาทร ถนนนราธิวาสราชนครินทร์ และถนนพระรามที่ 3 ได้อย่างรวดเร็ว
รายพระนามคู่สมรสแห่งบูร์กอญ
ราชินีแห่งนอยสเตรีย และบูร์กอญ ปีค.ศ. 629 - 691
รวมกับออสตราเซียเป็นราชอาณาจักรแฟรงค์หนึ่งเดียว
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง(ค.ศ. 751 – ค.ศ. 855)
หลังจากที่จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาเสด็จสวรรคต ได้มีการลงนามในสทธิสัญญาในปีค.ศ. 843 บูร์กอญถูกแบ่งให้เป็นของพี่น้องคือชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านซึ่งได้รับดินแดนส่วนน้อยเรียกว่าบูร์กอญตอนบน และโลทาร์ที่ 1ซึ่งได้รับดินแดนส่วนใหญ่และได้รับพระอิสสรยศเป็นกษัตริย์แห่งบูร์กอญ
ราชวงศ์การอแล็งเฌียง(ค.ศ. 855 – ค.ศ. 888)
พระเจ้าโลทาร์ที่ 2รวมส่วนของบูร์กอญที่พระองค์ได้รับเข้าเป็นราชอาณาจักรโลทริงเงิน เมื่อพระองค์สวรรคต ดินแดนถูกแบ่งให้ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้านและลุดวิจชาวเยอรมันผู้เป็นปิตุลา
เมื่อคาร์ลพระวรกายพ่วงพีผู้ปกครองจนถึงค.ศ. 884 ได้รวบรวมดินแดนแฟรงค์ทั้งหมดยกเว้นราชอาณาจักรโพรวองซ์ เสด็จสวรรคต เหล่าขุนนางได้เลือกรูดอล์ฟแห่งบูร์กอญจากราชตระกูลเวลฟ์ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งบูร์กอญ
ราชตระกูลเวลฟ์(ค.ศ. 855 - ค.ศ. 1032)
ในปีค.ศ. 1032ราชอาณาจักรบูร์กอญตอนบนและตอนล่างได้ถูกควบรวมเข้ากับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ โดยให้เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอาร์ล โดยมีพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนีเป็นผู้ปกครอง
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก(ค.ศ. 1346 - ค.ศ. 1378)
ในปีค.ศ. 1378 จักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้แต่งตั้งให้โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสเป็นตัวแทนในการปกครองราชอาณาจักรอาร์ล หลังจากนั้นราชอาณาจักรก็เหลือเพียงแต่ชื่อเท่านั้น
ราชวงศ์กาเปเซียง(ค.ศ. 1361 - ค.ศ. 1382)
ไม่มี
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก(ค.ศ. 1482 - ค.ศ. 1678)
ในปีค.ศ. 1678 เคานท์ตีบูร์กอญได้ถูกผนวกไปเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสตามสนธิสัญญา และตำแหน่งนี้ก็ถูกระงับใช้
วัดบัวขวัญ (จังหวัดนนทบุรี)
วัดบัวขวัญ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 1 ซอยงามวงศ์วาน 23 (วัดบัวชวัญ) ถนนงามวงศ์วาน ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551
ประวัติ
วัดบัวขวัญ เดิมเป็นเพียงสำนักสงฆ์ ต่อมาเมื่อมีพระสงฆ์มาจำพรรษา และปฏิบัติสังฆกรรมมากขึ้น จึงได้รับการพัฒนาขึ้นมาเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2435 มีนามว่า "วัดสะแก" โดยมีพระครูปรีชาเฉลิม จากวัดเฉลิมพระเกียรติวรวิหาร เป็นผู้เริ่มสร้างวัด และเป็นเจ้าอาวาสในช่วงแรก
พ.ศ. 2491 พระอธิการพยุง จตฺตมโล จากวัดกำแพง ได้รับนิมนต์จากชาวบ้านให้มาเป็นเจ้าอาวาส เนื่องจากการมรณภาพของหลวงพ่อฉ่ำ อดีตเจ้าอาวาส จากนั้นจึงได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมา กระทั่งมีผู้มีจิตศรัทธานามว่า นายบัว ฉุนเฉียว บริจาคที่ดินให้กับวัด ซึ่งในเวลาต่อมาจึงได้เปลี่ยนนามวัดเป็น "วัดบัวขวัญ" เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้บริจาคที่ดิน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 โดยมีพระอธิการพยุง จตุตมโล เป็นเจ้าอาวาสถึงปี พ.ศ. 2520 จากนั้นมีพระอธิการบุญช่วย ปุญญคุตฺโต (พระครูมงคลประชานาถ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสถึงปี พ.ศ. 2530 จากนั้นในปี พ.ศ. 2537 พระมหาไสว สุขวโร (ป.ธ.4) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบางแพรกเหนือ ได้มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงปัจจุบัน
ปัจจุบันวัดบัวขวัญมีความเจริญทั้งด้านถาวรวัตถุ ปรับปรุงภูมิทัศน์ ตลอดทั้งให้ความสำคัญด้านการศึกษาพระปริยัติธรรม กระทั่งมีการจัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีประจำจังหวัดนนทบุรี แห่งที่ 1 ขึ้น และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ ในวันที่ 29 เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551
พระอุโบสถหลังจตุรมุข
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ขนาดกว้าง 36.50 เมตร ยาว 56.50 เมตร ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลา มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย หน้าบรรณเป็นลายปูนปั้นประดับ ปิดกระจก ทาสีตามร่องลวดลายอย่างสวยงาม ภายในพระอุโบสถ พื้นปูด้วยหินอ่อน บานประตู - หน้าต่าง ด้านนอกประดับด้วยลวดลายแกะสลักประดับมุก ด้านในประดับด้วยลวดลายแทะสลักทาด้วยสี มีจิตรกรรมฝาผนังแบบนูนสูงเกี่ยวกับพุทธประวัติ ภายในประดิษฐานพระพุทธเมตตา ปางมารวิชัย เป็นพระประธานในพระอุโบสถ และพระสารีบุตร - โมคคัลลานะ ประดิษฐานบนฐานไม้สักแกะสลักลวดลายประดับมุก
พระอุโบสถ (หลังเดิม)
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นอาคารคอนรีตเสริมเหล็ก ขนาดกว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลา ภายในพระอุโบสถพื้นปูด้วยหินอ่อน บานประตู - หน้าต่างประดับด้วยลวดลายและแกะสลัก มีจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับพุทธประวัติ ภายในประดิษฐานพระพุทธปฏิมาปางมารวิชัย และพระสารีบุตร - โมคคัลลานะ
วิหารหลวงพ่อโต
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 ขนาดกว้าง 6.50 เมตร ยาว 13 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กก่ออิฐถือปูน หลังคามุงด้วยกระเบื้องสุโขทัย มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย หน้าบรรณเป็นลายปูนปั้น ตราสัญลักษณ์ฉลองสิริราชสมบัติ 50 ปี พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539 ด้านข้างปิดกระจกทาสีทอง ลีลาวา ร่องสีแดงทั้งหมด ปูพื้นด้วยหินอ่อนสระบุรี ภายในประดิษฐานพระพุทธโสธร (จำลอง) และหลวงพ่อโต (พระมหากัจจายนะ) ข้างบันไดทางขึ้น มีรูปปั้นท้าวเวสสุวรรณทั้งสองข้าง ประดับด้วยลวดลายปิดกระจก
หอสวดมนต์ (วิหารเก่า)
ขนาดกว้าง 4.50 เมตร ยาว 12 เมตร ลักษณะเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงด้วยกระเบื้องสุโขทัย มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คันทวย หน้าบรรณเป็นลายปูนปั้น ด้านข้างปิดกระจก ทาสีทอง สีลาวา ร่องสีแดงทั้งหมด พื้นปูด้วยหินอ่อน
ลำดับเจ้าอาวาส
นับตั้งแต่สร้างวัด มีผู้เจ้าอาวาสมาแล้ว 5 รูป ดังนี้
การรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศส
การรุกรานรัสเซียโดยฝรั่งเศส (French invasion of Russia) หรือในรัสเซียรู้จักกันในชื่อ สงครามของผู้รักชาติปี 1812 (Отечественная война 1812 года) หรือในฝรั่งเศสรู้จักกันในชื่อ การทัพรัสเซีย (Campagne de Russie) เป็นความพยายามของจักรวรรดิฝรั่งเศสภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในการกดดันให้รัสเซียล้มเลิกทำการค้าขายกับอังกฤษ รวมถึงเพื่อชิงดินแดนโปแลนด์มาจากรัสเซีย ปฏิบัติการครั้งนี้สิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยินของฝรั่งเศส
เบื้องหลัง
ภายหลังความพ่ายแพ้ในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์เมื่อปี 1805 จักรพรรดินโปเลียนก็ล้มเลิกแผนการบุกครองเกาะบริเตนใหญ่ และหันไปทำสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ภายในยุโรปตอนกลาง ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะในสงครามดังกล่าวในปี 1807 และได้ดินแดนราวครึ่งหนึ่งมาจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากนั้น จักรวรรดิออสเตรียก็ก่อสงครามสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่ห้าในปี 1809 เพื่อพยายามโค่นล้มนโปเลียน แต่ก็กลับพ่ายแพ้ต่อกองทัพนโปเลียน และเกิดเป็นสนธิสัญญาเชินบรุน
นโปเลียนพยายามเจรจาสันติภาพกับอังกฤษ แต่ถูกอังกฤษปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย เช่นนั้นแล้วนโปเลียนจึงพยายามบังคับอังกฤษทางอ้อม โดยการบังคับให้พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ยุติการติดต่อค้าขายกับอังกฤษ เพื่อกดดันทางอ้อมให้อังกฤษสูญเสียรายได้จนต้องยอมเซ็นสัญญาสันติภาพกับฝรั่งเศส และปฏิบัติการนี้ก็ยังมีเป้าหมายเพื่อแย่งชิงโปแลนด์มาจากรัสเซีย อย่างไรก็ตาม จักรพรรดินโปเลียนในช่วงนี้มีสภาพจิตใจและร่างกายต่างไปจากอดีต พระองค์เริ่มลงพุงและมีโรคภัยไข้เจ็บ
การบุกรัสเซีย
ปฏิบัติการเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1812 เมื่อกองทัพใหญ่ (Grande Armée) ของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทำการข้ามแม่น้ำเนมันเข้าสู่แผ่นดินรัสเซีย กองทัพใหญ่มีกำลังพลมากถึง 680,000 นาย ในจำนวนนี้เป็นทหารฝรั่งเศสประมาณ 400,000 นาย
จอมพลไมเคิล บาร์เคลย์ ผู้บัญชาการกองทัพรัสเซียเชื้อชาติสกอต กำชับไม่ให้กองทัพรัสเซียเข้าปะทะกับกองทัพฝรั่งเศส แม้ว่ารองผู้บัญชาการอย่างพลเอกบากราตีออนจะเรียกร้องให้ออกโจมตีก็ตาม บาร์เคลย์พยายามสร้างแนวรับที่เหนียวแน่นอยู่หลายครั้ง แต่การรุกของฝรั่งเศสมีความรวดเร็วเกินกว่าจะเตรียมแนวรับสำเร็จ ท้ายที่สุด รัสเซียต้องร่นถอยในทุกครั้ง
การปะทะเล็กหลายครั้งรวมถึงศึกใหญ่ที่สโมเลนสค์ในสิงหาคมปีนั้น ฝรั่งเศสเอาชนะได้เสมอ แต่ถึงแม้ฝรั่งเศสสามารถรุกคืบต่อเนื่อง นโปเลียนก็ไม่พอใจที่กองทัพรัสเซียมีท่าทีหลีกเลี่ยงการปะทะ และเอาแต่ถอยลึกเข้าในแผ่นดิน ทิ้งเมืองสโมเลนสค์ไว้ในกองเพลิง ทำให้แผนการบดขยี้กองทัพรัสเซียที่สโมเลนสค์ถูกล้มเลิก ฝรั่งเศสจำเป็นต้องไล่ตามกองทัพรัสเซียลึกเข้าในแผ่นดิน
ในระหว่างที่กองทัพรัสเซียถอยลึกเข้าในแผ่นดิน พลเอกบากราตีออนสั่งการให้พวกคอสแซคเผาหมู่บ้าน, เมือง และทุ่งข้าวระหว่างทาง เพื่อทำลายสิ่งที่จะเอื้อประโยชน์ต่อฝรั่งเศส กลยุทธ์ผลาญภพของรัสเซียสร้างความยุ่งยากและความตกตะลึงแก่นายทหารฝรั่งเศส พวกเขาไม่อยากเชื่อว่ารัสเซียจะยอมทำร้ายราษฎรและแผ่นดินของตนเองเพื่อสกัดกั้นข้าศึก ซึ่งยากที่แม่ทัพชาวฝรั่งเศสจะเอาอย่าง ด้วยเหตุฉะนี้ ความเป็นอยู่กองทัพนโปเลียนจึงต้องพึ่งการส่งกำลังบำรุงเพียงอย่างเดียว ซึ่งเสบียงที่ถูกขนส่งก็ไม่พอเลี้ยงกองทัพขนาดมหึมา ความขาดแคลนเสบียงบังคับให้กำลังพลฝรั่งเศสออกจากค่ายทหารในเวลากลางคืนเพื่อหาอาหาร ซึ่งบ่อยครั้งที่กำลังพลกลุ่มนี้ถูกจับหรือถูกฆ่าโดยพวกคอสแซค
กองทัพรัสเซียร่นถอนเข้าในแผ่นดินต่อเนื่องเป็นระยะเวลากว่าสามเดือน การสูญเสียดินแดนอันไพศาลเริ่มทำให้ขุนนางรัสเซียกลัดกลุ้ม พวกขุนนางจึงรวมตัวกดดันซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 ให้ปลดจอมพลไมเคิล บาร์เคลย์ ลงจากตำแหน่ง ในที่สุดพระองค์ก็ยินยอมแต่งตั้งทหารเก่าอย่างจอมพลมีฮาอิล คูตูซอฟ วีรบุรุษในสงครามรัสเซีย-ตุรกี ขึ้นมาเป็นผู้บัญชาการกองทัพแทนอย่างไม่ค่อยยินดีพระทัยนัก กระบวนการถ่ายโอนตำแหน่งนี้กินเวลากว่าสองสัปดาห์
7 กันยายน บรรดากองพลฝรั่งเศสจำนวน 135,000 นาย เผชิญหน้ากองทัพรัสเซียราว 111,000 นายในบัญชาของจอมพลคูตูซอฟ ซึ่งขุดสนามเพลาะอยู่เชิงเขาก่อนถึงหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อโบโรดีโน ประมาณ 110 กิโลเมตรทางตะวันตกของมอสโก ยุทธการที่โบโรดีโนถือเป็นการปะทะที่นองเลือดที่สุดในวันเดียวของสงครามนโปเลียน ซึ่งมีทหารเสียชีวิตกว่าเจ็ดหมื่นนาย แม้ว่านโปเลียนได้รับชัยชนะในทางเทคนิค แต่ก็เสียนายทหารสัญญาบัตรถึง 49 นายและกำลังพลอีกหลายหมื่น กองทัพรัสเซียที่เหลือรอดสามารถหลบหนีได้ในวันต่อมา
การยึดมอสโก
นโปเลียนยังคงตัดสินใจปักหลักในมอสโกเพื่อรอให้รัสเซียประกาศยอมแพ้ตามธรรมเนียมการเสียเมืองหลวง แต่การเสียมอสโกซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งที่สองก็ไม่ทำให้พระเจ้าซาร์ยอมจำนน อย่างไรก็ตาม ทั้งสองฝ่ายตระหนักดีถึงความโหดร้ายของฤดูหนาวในรัสเซีย ดังนั้น นโปเลียนจึงต้องพิชิตรัสเซียก่อนเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มรูปแบบ นโปเลียนปักหลักอยู่ในมอสโกหนึ่งเดือนเศษก็ดำริว่ารอไม่ได้อีกแล้ว จึงยกทัพออกจากมอสโกไปยังเมืองคาลูกาทางตะวันตกเฉียงใต้ อันเป็นที่ตั้งทัพของจอมพลคูตูซอฟ
นโปเลียนถอนทัพ
210px|thumb|นโปเลียนถอนทัพออกจากรัสเซีย
การเคลื่อนพลของนโปเลียนไปยังคาลูกาถูกจับตาโดยหน่วยสอดแนมของรัสเซีย นโปเลียนปะทะกับกองทัพรัสเซียอีกครั้งที่มาโลยาโรสลาเวตในวันที่ 24 ตุลาคม แม้ว่าจะได้รับชัยชนะ แต่นโปเลียนก็เลิกล้มที่จะไปยังคาลูกาเนื่องจากเริ่มเข้าฤดูหนาวและตัดสินใจถอนสรรพกำลังออกจากรัสเซีย ซึ่งระหว่างที่ถอนกำลัง กองทัพนโปเลียนก็ต้องเผชิญกับความหฤโหดของหน้าหนาวในรัสเซีย ทั้งการขาดที่พักและเสบียงทั้งของทหารและม้า (ผลจากกลยุทธ์ผลาญภพของรัสเซีย), ความขาดแคลนเสื้อกันหนาว, ภาวะตัวเย็นเกิน, ภาวะเหน็ดเหนื่อย ทำให้กองทัพนโปเลียนด้อยศักยภาพลง นี่จึงเป็นโอกาสทองของรัสเซีย รัสเซียได้ทีจึงยกทัพคอยตามตีอยู่เนือง ๆ ในวันที่กองทัพนโปเลียนข้ามแม่น้ำเบเรซีนาในเดือนพฤศจิกายน มีทหารที่พร้อมรบเหลือเพียง 27,000 นาย กองทัพใหญ่ได้สูญเสียกำลังพลในปฏิบัติการนี้ถึง 380,000 นายและตกเป็นเชลยอีกกว่า 100,000 นาย ปฏิบัติการครั้งนี้สิ้นสุดลงเมื่อข้าศึกนายสุดท้ายออกจากแผ่นดินรัสเซียในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1812
นกแคสโซแวรีใต้
นกแคสโซแวรีใต้ (southern cassowary, double-wattled cassowary, two-wattled cassowary; ) เป็นนกที่บินไม่ได้ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง เหมือนนกกระจอกเทศ และนกอีมู
เป็นนกแคสโซแวรีชนิดหนึ่ง เป็นนกแคสโซแวรีชนิดที่ใหญ่ที่สุด มีความสูงประมาณ 100 เซนติเมตร มีน้ำหนักประมาณ 85 กิโลกรัม มีลักษณะคล้ายกับเวโลซีแรปเตอร์ ไดโนเสาร์กินเนื้อที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
นกแคสโซแวรีใต้มีขาที่สั้นและแข็งแรง ที่เล็บนิ้วตีนมี 3 นิ้ว ที่กรงเล็บที่แหลมคม โดยเฉพาะนิ้วกลางที่ยาวที่สุด อาจจะได้ยาวได้ถึง 5 นิ้ว ซึ่งใช้เป็นอาวุธป้องกันตัว ไม่มีหาง มีขนอ่อนนุ่มปกคลุมทั้งตัว ซึ่งขนของนกแคสโซแวรีใต้ไม่เหมือนขนนกทั่วไป แต่มีลักษณะคล้ายเส้นผม โดยขนเส้นเดียวแต่จะแตกออกเป็น 2 เส้น ช่วยป้องกันเนื้อตัวของนกเมื่อบุกฝ่าดงหนามหรือไม้พุ่มต่าง ๆ และยังช่วยให้แลดูตัวใหญ่ขึ้น สำหรับข่มขู่ผู้รุกราน
มีปีกที่สั้นมาก ปลายปีกแตกแขนงออกเป็นขน 5 เส้น และมีเดือยแหลมที่ตอนปลายเหมือนกับเวโลซีแรปเตอร์ ลำคอยาวไม่มีหนังเหมือนนกกระจอกเทศ มีจุดเด่น คือ ส่วนหัวที่มีสีสันสดใสทั้งสีแดง ฟ้า ม่วง และเหลือง โดยเฉพาะหงอนที่ส่วนหัว ที่เป็นสารประกอบเคอราทินที่ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของการมี แต่นักวิทยาศาสตร์บางคนสันนิษฐานว่าเป็นส่วนที่ใช้ในการเปล่งเสียงแบบเดียวกับไดโนเสาร์บางชนิด ซึ่งจะได้เสียงที่ทุ้มต่ำ ซึ่งนกแคสโซแวรีใต้นับเป็นนกที่มีเสียงร้องที่ต่ำที่สุดในโลก เมื่ออายุมากขึ้นหงอนบนหัวนี้ก็จะใหญ่ยาวขึ้นตามอายุด้วย
นกแคสโซแวรีใต้เป็นนกที่มีขนสีดำปกคลุมลำตัวทั้งหมด ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย หลังจากผสมพันธุ์แล้ว นกตัวเมียจะวางไข่ที่พื้นดินประมาณ 5-6 ฟอง จากนั้นจะปล่อยให้ตัวผู้เป็นฝ่ายกกและเลี้ยงดูลูกนก ตัวผู้จะเลี้ยงดูลูกจนกระทั่งอายุได้ 9 เดือน นกแคสโซแวรีใต้มีอายุขัยประมาณ 50 ปี หรือมากกว่านั้น thumb|กรงเล็บนิ้วที่แหลมคม|left|180px กระจายพันธุ์ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ปกติจะอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น แต่ก็สามารถออกมาหากินบริเวณชายฝั่งทะเลหรือชุมชนเมืองที่อยู่อาศัยของมนุษย์ด้วย กินอาหารได้หลากหลาย ทั้ง ผลไม้ ลูกไม้ สัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น จิ้งจก ตุ๊กแก สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องขนาดเล็ก ปลา ปู รวมถึงซากสัตว์ เช่น ซากวาฬหรือโลมาที่มาเกยตื้น
นกแคสโซแวรีใต้ได้ชื่อว่าเป็นนกที่มีอันตรายที่สุดในโลก ด้วยสามารถที่จะกระโดดถีบได้ด้วยกรงเล็บที่แหลมคมอย่างรุนแรง ด้วยความแรง 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งเคยทำร้ายมนุษย์ได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ชีวิตมาแล้ว วิ่งได้เร็ว 45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และสามารถว่ายน้ำได้อีกด้วย
โดราเอมอน ตอน ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน
โดราเอมอน ตอน ตะลุยเมืองตุ๊กตาไขลาน เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 18 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1997 และออกฉายในประเทศไทย 9 กันยายน พ.ศ. 2542
มหันตภัยมาลธูเซียน
มหันตภัยมาลธูเซียน (Malthusian catastrophe, Malthusian check) เป็นทฤษฎีที่พยากรณ์การต้องกลับไปสู่การดำรงชีวิต แบบเพียงแค่สามารถประทังชีวิต เมื่อการเติบโตของประชากรก้าวล้ำสมรรถภาพการผลิตของเกษตรกรรม