cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หม่อมเจ้าลักษณ์เลิศ ชยางกูร
พระประวัติ
พ.ศ. 2457 สำเร็จโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ได้รับพระราชทานยศเป็นนายร้อยตรีทหารบก และเสด็จไปทรงศึกษาต่อยังกรุงเซ็นต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ได้รับประกาศนียบัตรจากวิทยาลัยนายร้อย MILLITARY ACADMY OF H.T.M. THE TSAR NICHOLAS ประเทศรัสเซีย
หลังจากลาออกจากราชการทหาร ในขณะมียศ พันตรี หม่อมเจ้าลักษณเลิศ ได้เข้าเป็นอาจารย์ประจำตั้งเริ่มเปิดคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2491 และเป็นคณะกรรมการประจำคณะรัฐศาสตร์รุ่นแรกๆ ของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ครอบครัว
หม่อมเจ้าลักษณ์เลิศ ชยางกูร เสกสมรสกับ หม่อมน้อมสิริ ชยางกูร ณ อยุธยา มีบุตรธิดา 3 คน
วัดกูบังตีกา
ประวัติวัดกูบังตีกา
วัดกูบังตีกา เดิมพื้นที่ยังไม่เป็นวัดที่แน่นอน เป็นเพียงที่พักสงฆ์บริเวณหมู่บ้านกูบังตีกา อาศัย ถ้ำ ภูเขา เหมาะแก่การพำนักของพระสงฆ์เท่านั้น ต่อมา มีชาวบ้านบริจาคพื้นที่ ท้ายบ้านกูบังตีกา ถัดจากภูเขาหัวล้านไป 3 ลูก ได้รับบริจาคที่ ประมาณ 16 ไร่ จากชาวบ้านกูบังตีกา ปัจจุบันซื้อเพิ่มเติมอีก 4 ไร่  ครูใบฎีกาฉลอง  อนาวิโล(พระอาจารย์ทิ่น)เป็นผู้ก่อตั้งวัดเมื่อ วันที่ 19 เมษายน พ.ศ.2504  เวลา 04:20 น. ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 4 ค่ำ เดือน 6 ปีฉลู และมาจำพรรษาระหว่างพ.ศ. 2504 – 2513 ท่านได้ปรับปรุงภูมิทัศน์ป่า สร้างกุฏิพอได้อาศัย พระครูวิพิพิธพัฒนกิจสุนทร (พระอาจารย์บุญถัน)มาจำพรรษา พ.ศ 2514-2535 สร้างศาลาโรงธรรม หอฉันซึ่งประกอบไปด้วย ที่พักสงฆ์ก่อด้วยปูน
ชาติชาย ปุยเปีย
ชาติชาย ปุยเปีย (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดมหาสารคาม ) จิตรกรชาวไทย มีผลงานจิตรกรรมในลักษณะวิพากษ์วิจารณ์สังคม โดยสอดแทรกประเด็นต่างๆ ในเชิงการตั้งคำถาม การประชดประชัน ใช้สัญลักษณ์แทนความหมายสิ่งต่างๆ เกี่ยวกับสภาพสังคมไทยปัจจุบัน ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลศิลปาธร สาขาทัศนศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2549
วัดกูบังตีกา
กิจกรรมทางศาสนา
หลักสูตรในการสอน ใช้ตำรา หนังสือ เฉลยข้อสอบเก่า เอกสาร ทางกรุงเทพมหานคร โดยแต่ละปีมีการจัดซื้อหนังสือเพื่อให้นักเรียนธรรมศึกษาฟรี ทุกระดับชั้น นอกจากนี้ ในช่วงใกล้สอบ 2 สัปดาห์ จะจัดอบรมพิเศษ เพื่อให้นักเรียนเตรียมความพร้อม ก่อนวันเข้าสอบจริง
ชาติชาย ปุยเปีย
ชาติชาย ปุยเปีย จบการศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และคณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร สาขาจิตรกรรม
วัดกูบังตีกา
กิจกรรมทางศาสนา
การสอนภาษาไทยนั้น ก่อนหน้านี้ มีผู้สนใจทั้งเด็กและผู้ใหญ่ แต่ภายหลังมีการสอนสืบต่อเนื่อง ผู้ใหญ่ที่ไม่รู้ภาษาไทยจึงหมดไปทีละน้อย พ่อแม่นิยมส่งลูกหลานมาเรียนภาษาไทยตั้งแต่เด็ก สอดคล้องกับเวลาเรียนภาษาไทยนั้นเป็นเวลาว่าง จากการเรียนภาคบังคับของรัฐบาล ซึ่งโรงเรียนรัฐบาลมาเลเซียเลิกเรียน 12.00น. เวลาเปิดสอนของวัดกูบังตีกา คือ 14.00น.-16.30น. การเรียนภาษาไทยในประเทศมาเลเซียนั้น ทุกวันนี้ โรงเรียนรัฐบาลมาเลเซียพยายามจัดให้มีการสอนภาษาไทยขึ้นหลายแห่ง ซึ่งโดยมาก จะเป็นโรงเรียนติดชายแดนไทย รัฐที่มีชาวไทยอยู่มาก ผู้ที่สามารถสื่อสารภาษาไทยได้นั้น ยังมีผลต่อการสมัครงานอีกด้วย จึงทำให้เยาวชนรุ่นใหม่ สนใจเรียนภาษาไทยกันมากขึ้น
ทรงสิบสองหน้าเมทาไบออกเมนต์
ทรงสิบสองหน้าเมทาไบออกเมนต์ (metabiaugmented dodecahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการนำทรงสิบสองหน้าปรกติ (regular dodecahedron) มาประกอบกับพีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid: J2) สองอันบนหน้าของทรงสิบสองหน้านั้น ซึ่งเป็นหน้าที่ไม่อยู่ติดกันหรือตรงข้ามกัน รูปทรงนี้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 10 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 10 หน้า รวม 20 หน้า มี 22 จุดยอด 40 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 60 (Johnson solid: J60) (หากพีระมิดอยู่บนหน้าที่ติดกันจะไม่ใช่ทรงนูน และไม่สามารถจัดเป็นทรงตันจอห์นสันด้วย)
กล้วยตานี
กล้วยตานี เป็นกล้วยชนิดหนึ่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นต้นตระกูลของกล้วยที่รับประทานได้ในปัจจุบัน ร่วมกับกล้วยป่า (M. acuminata) มีลำต้นสูงประมาณ 3.5 - 4 เมตร ผลเครือหนึ่งมีประมาณ 8 หวี หวีหนึ่งมี 10 - 14 ผล ผลป้อมขนาดใหญ่มีเหลี่ยมชัดเจน ปลายทู่ ก้านผลยาว ผลอ่อนมีทั้งสีเขียวอ่อนและเขียวเข้ม ผลสุกมีสีเหลือง เนื้อมีรสหวาน เมล็ดมีจำนวนมาก สีดำ ผนังหนา แข็ง
กล้วยตานียังมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: กล้วยป่า กล้วยพองลา กล้วยตานีใน กล้วยชะนีใน กล้วยเมล็ด กล้วยงู
Oncella
Oncella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
มีถิ่นกำเนิดในเคนยาถึงโมซัมบิก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตำบลโนนทอง
ตำบลโนนทอง อาจหมายถึง
แม่น้ำบีคี่ใหญ่
แม่น้ำบีคี่ใหญ่ เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในอำเภอทองผาภูมิและอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไหลไปรวมกับลำน้ำอีกสองสายคือแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำรันตีกลายเป็นแม่น้ำแควน้อย ณ จุดที่เรียกว่า "สามสบ" หรือ "สามประสบ" ใกล้กับสะพานอุตตมานุสรณ์ (สะพานมอญ) และวัดวังก์วิเวการาม
แม่น้ำบีคี่ใหญ่เป็นแม่น้ำที่ท่วมไหลลึกเข้าไปถึงต้นน้ำ เป็นแหล่งอาศัยที่สำคัญของสัตว์น้ำอันเป็นทรัพยากรที่สำคัญจำนวนมาก เป็นแหล่งอาศัยและแพร่กระจายพันธุ์ของพันธุ์ปลาขนาดใหญ่ เช่น ปลาค้าวดำ ปลายี่สก ปลากา ปลาตะเพียน และปลาเวียน เป็นต้น ปลาเหล่านี้มีพฤติกรรมวางไข่ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคมอันเป็นช่วงฤดูฝนในบริเวณที่เป็นต้นน้ำจำนวนมาก อีกทั้งยังไหลผ่านชุมชนและหมู่บ้านของชาวกะเหรี่ยงอีกหลายแห่ง
ในปัจจุบัน แม่น้ำบีคี่ใหญ่เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดกาญจนบุรีร่วมกับแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำรันตี
มหาวิหารนักบุญมาระโก
มหาวิหารนักบุญมาระโก หรือชื่อเต็มคือ อัครบิดรอาสนมหาวิหารนักบุญมาระโก (Basilica Cattedrale Patriarcale di San Marco, St Mark's Basilica หรือ Saint Mark's Basilica) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารรอง ประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก ได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094
มหาวิหารนักบุญมาระโกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับปาลัซโซดูกาเล เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาจึงใช้เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d'Oro” หรือ “โบสถ์ทอง”
มนุษย์หมาป่า
มนุษย์หมาป่า (Werewolf, Lycanthrope) เป็นผีตามความเชื่อของชาวยุโรปในยุคกลาง จัดเป็นผีจำพวกเดียวกับแวมไพร์หรือผีดิบดูดเลือดชนิดหนึ่ง คือ เป็นผีที่สามารถแปลงร่างเป็นทั้งมนุษย์และหมาป่าได้ อาหารของมนุษย์หมาป่าก็คือ เนื้อและเลือดสด ๆ ของมนุษย์ โดยจะออกหากินในเวลากลางคืน เหยื่อโดยมากจะเป็นเหยื่อที่มาเพียงคนเดียว
มะมะตา พยานาร์จี
มะมะตา พยานาร์จี (อักษรโรมัน: Mamata Banerjee, ) หรือชื่อเต็ม มะมะตา พันทโยปาธยาย (মমতা বন্দ্যোপাধ্যায়, เกิด 5 มกราคม 1995) เป็นนักการเมืองชาวอินเดีย ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเบงกอลตะวันตก คนที่แปดและคนปัจจุบัน เธอดำรงตำแหน่งมาสามวาระ นับตั้งแต่ 20 พฤษภาคม 2011 และเป็นสตรีคนแรกในตำแหน่ง มะมะตาเป็นผู้กอ่ตั้งพรรคออลอินเดียตฤณมูล (AITC หรือ TMC) ในปี 1998 โดยแยกมาจากพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย ผู้คนมักเรียกเธอว่า 'Didi' (แปลว่า "พี่สาว" เป็นภาษาเบงกอล)
มนุษย์หมาป่า
มนุษย์หมาป่ามีทั้งที่เป็นกึ่งมนุษย์กึ่งหมาป่า และกลายร่างเป็นหมาป่าทั้งตัว เชื่อกันว่ามนุษย์หมาป่าสามารถกลับหนังของตนเข้าข้างในเพื่อหลบซ่อนขนหมาป่าเมื่อกลายร่างเป็นมนุษย์ได้ ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นมนุษย์หมาป่าจะถูกถลกหนังออกเพื่อล่าเอาหนังหมาป่าไว้ วิธีทดสอบว่าผู้ใดเป็นมนุษย์หมาป่าหรือไม่นั้นสามารถจำอก ผู้ที่เป็นมนุษย์หมาป่านั้นจะมีขนระหว่างคิ้วหนาและยาวจนเกือบจรดกันตรงระหว่างคิ้ว ใบหูเล็กและปลายเรียวแหลม นิ้วกลางทั้งสองข้างมักสั้นเกือบเท่านิ้วชี้ และที่สำคัญคือ มีขนที่ฝ่ามือด้วย
มะมะตา พยานาร์จี
ก่อนหน้า เธอยังเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกิจการรถไฟ ที่เธอเป็นสตรีคนแรกในตำแหน่ง และเป็นสตรีคนที่สองที่ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกิจการถ่านหิน, รัฐมนตรีกรมพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, รัฐมนตรีกิจการเยาวชนและกีฬา, รัฐมนตรีกิจการสตรีและการพัฒนาเด็ก ในคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลอินเดีย เธอขึ้นมาสู่ความนิยมหลังออกมรต่อต้านนโยบายยึดครองที่ดินเพื่อขยายอุตสาหกรรมของรัฐบาลรัฐที่ในเวลานั้นนำโดยผู้นำคอมมิวนิสต์ในสิงคูร์ ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติรัฐ ปี 2011 เธอชนะถล่มทลาย และเอาชนะรัฐบาลแนวหน้าฝ่ายซ้ายของพรรคคอมมิวนิสต์อินเดียไปได้
เธอเป็นสมาชิดของสภานิติบัญญัติรัฐเบงกอลตะวันตกจากเขตเลือกตั้งภาพานิปุระ ตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2021 และเคยลงสมัครในสภานันทิครมแต่แพ้ให้กับผู้สมัครพรรค BJP สุเวนทุ อาธิการี ในการเลือกตั้งปี 2021 กระนั้น พรรคของเฑอยังคงชนะเสียงส่วนใหญ่อยู่ดี
ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง
ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง (พม่า: ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်) เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ในตำบลมีนกะลาโดน ทางเหนือ 15 กิโลเมตรจากตัวเมืองย่างกุ้ง ดำเนินงานโดยรัฐบาล เป็นท่าอากาศยานนานาชาติแห่งหลักของพม่า และเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ รองจากท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ และท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
อาคารผู้โดยสารหลังเก่าปัจจุบันถูกใช้งานสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ ในขณะที่อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ที่เริ่มเปิดใช้งานเมื่อ พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ถูกใช้งานเพื่อเที่ยวบินระหว่างประเทศ สนามบินแห่งนี้สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 2.7 ล้านคนต่อปี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันจำนวนผู้โดยสารกลับเกินขีดความสามารถ โดยในปี พ.ศ. 2555 มีปริมาณผู้โดยสารถึง 3.1 ล้านคน ทั้งนี้ในปัจจุบัน กำลังมีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ ซึ่งจะช่วยเพิ่มขีดความสามารถของสนามบินให้รองรับผู้โดยสารได้ 6 ล้านคนต่อปี คาดว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จภายในสิ้นปี พ.ศ. 2558 ก่อสร้างโดยบริษัทรับเหมาก่อสร้างของสิงคโปร์
สนามบินแห่งนี้เดิมเป็นลานบินสำหรับเครื่องบินรบของกองทัพอังกฤษและสหรัฐอเมริกาในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งภายหลังสงครามก็ได้มีการก่อสร้างเป็นท่าอากาศยาน
มนุษย์หมาป่า
มนุษย์หมาป่า จะกลับร่างกลายเป็นมนุษย์ธรรมดาเมื่อได้รับบาดเจ็บ ซึ่งนักล่าแวมไพร์สามารถที่จะตามรอยเลือดได้ วิธีการฆ่ามนุษย์หมาป่า คือ การยิงด้วยลูกปืนหรือแทงด้วยใบมีดที่ทำมาจากเงิน และจะต้องเป็นเงินที่หลอมมาจากกางเขน ศพของมนุษย์หมาป่าควรนำไปเผาดีกว่าฝัง เพราะนำไปฝังอาจทำให้มนุษย์หมาป่ากลับคืนร่างมาเป็นแวมไพร์หรือมนุษย์หมาป่าได้อีกครั้ง
เชื่อกันว่า ผู้ที่กลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าเป็นเพราะถูกสาปหรือเกิดจากอุบัติเหตุที่สยดสยอง บุคคลนั้นต้องกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าทุกค่ำคืน หรือในทุกวันพระจันทร์เต็มดวงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ วิธีเดียวที่จะหยุดการกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่าได้ คือ ความตายเท่านั้น
ความเชื่อเรื่องมนุษย์หมาป่ามีอยู่ทั่วโลก มีอาการป่วยทางประสาทประเภทหนึ่งที่หาได้ยาก เรียกว่า "Lycanthropy" (/ไล-เคน-โทร-ฟี่/) ซึ่งเป็นอาการที่เป็นที่รู้จักกันมานานตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นอาการที่ผู้ป่วยมักคิดว่าตนเองสามารถกลายร่างเป็นหมาป่าได้ ทั้งที่ไม่สามารถทำได้ แต่ก็มีกิริยาอาการแบบเดียวกับหมาป่า เที่ยวฆ่าผู้อื่นและกินเนื้อที่เหยื่อที่ตนฆ่าทิ้ง
นอกจากนี้แล้ว ผู้ที่มีขนรุงรังตามแขนขาหรือหลังหรือลำตัว จนถูกเรียกว่าเป็นมนุษย์หมาป่า เป็นอาการผิดปกติที่เรียกว่า Hypertrichosis (/ไฮ-เปอร์-ทริ-โค-ซิส/) เกิดจากยีนในโครโมโซมผิดปกติ แต่เกิดขึ้นได้น้อยมากเพียงหนึ่งใน 1,000,000 เท่านั้น แต่ทว่าอาการดังกล่าวสามารถส่งต่อทางพันธุกรรมได้
นอกจากนี้แล้ว การกลายร่างเป็นมนุษย์หมาป่ายังเกิดจากผู้ที่ต้องการจะกลายร่างเพื่อความแข็งแกร่งและอยู่ยงคงกระพัน ตามความเชื่อของรัสเซีย เชื่อว่า การที่จะกลายร่างเป็นหมาป่าได้นั้นต้องกระโดดข้ามต้นไม้ใหญ่ที่ล้มอยู่ในป่า แล้วเอามีดทองแดงเล่มเล็ก ๆ แทงต้นไม้แล้วท่องคาถา แล้วดื่มน้ำจากรอยเท้าบนดินของหมาป่า และกินสมองของสัตว์ที่ถูกหมาป่าฆ่าตาย หากทำดังนี้แล้วจะกลายร่างเป็นหมาป่าได้ และยังมีอีกวิธีการหนึ่ง คือ ในเวลาเที่ยงคืนของคืนวันพระจันทร์เต็มดวง ให้ปรุงน้ำมันชนิดหนึ่งขึ้นมาที่ทำมาจากต้นไม้ชนิดหนึ่งที่เรียกว่า หนังหมาป่า และต้นถุงมือหมาจิ้งจอก ฝิ่น ผสมกับเลือดค้างคาวและไขมันของเด็กที่ถูกฆ่าตาย เอาของทั้งหมดนี้มาต้มรวมกันในหม้อ เมื่อผสมเข้ากันดีแล้วก็ให้ทาตามตัวแล้วเอาหนังหมาป่ามาคลุมร่าง พร้อมกับท่องคาถาขอให้เปลี่ยนร่างเป็นหมาป่า ซึ่งจะกลายเป็นหมาป่าเองโดยอัตโนมัติในทุก ๆ คืน และกลับคืนร่างเป็นมนุษย์ในเวลาเช้า คาถานี้จะถูกทำลายลงก็ต่อเมื่อบุคคลนั้นตายหรือถูกแทงเข้า 3 ครั้งที่หน้าผาก
นักรบนอร์ดิก หรือที่รู้จักกันดีในนามของ เบอร์เซอร์เกอร์ เป็นพวกที่สร้างความเชื่อเรื่องมนุษย์หมาป่าให้น่ากลัวยิ่งขึ้น เนื่องจากนิยมไว้ผมและหนวดเครายาวรุงรังเพื่อให้น่ากลัว ข่มขวัญศัตรู พวกชาวบ้านที่อยู่ห่างไกลเมื่อถูกชนกลุ่มนี้ทำร้าย มักจะเชื่อว่าพวกเบอร์เซอร์เกอร์สามารถกลายร่างเป็นกึ่งมนุษย์กึ่งสัตว์ร้าย อย่าง หมี หรือหมาป่าได้ ขณะทำการต่อสู้ ซึ่งในเทพปกรณัมของเบอร์เซอร์เกอร์บทหนึ่งเล่าว่า มีแม่มดร่ายเวทมนตร์ไว้บนหนังหมาป่า 2 ผืน ใครที่ได้สวมหนังหมาป่านี้จะกลายร่างเป็นหมาป่าไปทั้งหมด 10 วัน มีนักรบ 2 คนไปพบหนังหมาป่า 2 ผืนนี้โดยบังเอิญในป่า จึงขโมยมาขณะที่เจ้าของยังหลับอยู่ ด้วยความรู้ไม่ถึงการณ์นักรบทั้ง 2 ก็นำหนังหมาป่านี้มาสวมดู แต่ไม่สามารถถอดออกได้ นักรบทั้ง 2 หอนโหยหวนและเข้าทำร้ายซึ่งกันและกัน และยังทำร้ายเจ้าของหนังหมาป่าด้วย เมื่อ 10 วันผ่านไป เมื่อทั้งคู่กลายร่างเป็นมนุษย์แล้วก็เอาหนังหมาป่าทั้ง 2 ผืนนี้ไปเผาไฟทำลายทิ้งเสีย
ในเทพปกรณัมของชาวไอริชเล่าว่า มีนักบวชผู้หนึ่งหลงทางอยู่ในป่า พบหมาป่านั่งอยู่ข้างกองไฟ หมาป่าตัวนี้สามารถพูดเป็นภาษามนุษย์ได้ หมาป่าได้ขอให้นักบวชอวยพรให้กับภรรยาของตนซึ่งกำลังใกล้จะตาย หมาป่าอธิบายว่า ครอบครัวของตนถูกสาปให้ทั้งหญิงและชายอย่างละหนึ่งคน จะต้องกลายร่างเป็นหมาป่าทั้งหมด 7 ปี ถ้าว่าถ้าครบ 7 ปีแล้วยังมีชีวิตอยู่ก็จะกลายร่างเป็นมนุษย์ดังเดิม แต่นักบวชไม่เชื่อ จนกระทั่งหมาป่าตัวเมียจึงฉีกหนังหมาป่าออกเผยให้เห็นเป็นร่างของหญิงสาวที่อยู่ภายใน
เรื่องราวของมนุษย์หมาป่า ถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลากหลายประการเช่นเดียวกับแวมไพร์ เช่น ภาพยนตร์เรื่อง An American Werewolf in Paris ในปี ค.ศ. 1997 เป็นต้น เมื่อเวลาผ่านไป การพรรณนาถึงมนุษย์หมาป่าได้เปลี่ยนจากอสูรกายที่ร้ายกาจไปจนถึงเป็นตัวละครพระเอก เช่นในภาพยนตร์ชุด สงครามโค่นพันธุ์อสูร และ ทไวไลท์ ตลอดจน แวมไพร์พันธุ์ลุย, Dance in the Vampire Bund, โรซาริโอ้ บวก แวมไพร์ และ ภาพยนตร์ อนิเมะ มังงะ และหนังสือการ์ตูนอื่นๆ อีกมากมาย
โบ-ซเว
โบ-ซเว (Bo Swe) เป็นทูจีหรือนายบ้านแห่งมีนดะ มีอิทธิพลในเขตทุ่งตองซีน เขาไม่ยอมรับการยึดครองพม่าตอนล่างของอังกฤษและได้เข้าไปก่อกวนอังกฤษหลายครั้ง จนถูกทางมัณฑะเลย์เรียกไปรายงานตัวเพราะอังกฤษร้องเรียนมา เมื่ออังกฤษโจมตีพม่าใน พ.ศ. 2428 โบ-ซเวได้รับคำสั่งให้ไปสกัดกองทหารอังกฤษที่มาจากงะแพที่มีนบู ต่อมาโบ-ซเวใช้พื้นที่นี้เป็นฐานที่มั่นในการต่อต้านอังกฤษ
ชัยชนะที่สำคัญของโบ-ซเวในการสู้รบกับอังกฤษเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2429 เมื่อกองกำลังของเขารบชนะกองกำลังของรอเบิร์ต แฟร์ รองข้าหลวงแห่งมีนบูที่ปะเดน และยิงแฟร์จนเสียชีวิต และยังรบชนะอังกฤษที่งะแพด้วย จนอังกฤษประกาศตั้งค่าหัวของเขาถึง 1,000 รูปี และต่อมาเพิ่มเป็น 5,000 รูปี อังกฤษเริ่มปราบปรามกลุ่มของโบ-ซเวอย่างจริงจังหลังจากนั้น โดยเข้าเผาทำลายหมู่บ้านที่เป็นฐานกำลังให้โบ-ซเว โบ-ซเวจึงต้องถอยร่นขึ้นไปบนเขา หลังจากการปะทะที่เซโดะตะยาเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2429 โบ-ซเวเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างยับเยินจนอ่อนกำลังลง ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2430 อังกฤษเข้าโจมตีที่มั่นของโบ-ซเว ในที่สุด โบ-ซเวก็รบจนตัวตายในที่รบ
รายการกฎการอนุมาน
หน้าวิกิพีเดียนี้ มีจุดประสงค์เพื่อรวบรวมรายการกฎการอนุมาน ซึ่งเป็นกฎทางตรรกศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการคำนวณสมการเชิงคณิตตรรกศาสตร์
กฎการอนุมาน
กฎการอนุมานเป็นกฎการแปลงทางสัณฐานวิทยา สามารถใช้เพื่อสรุปข้อสรุปจากหลักฐานเพื่อโต้เถียงกลับเชิงตรรกะได้ สามารถใช้ชุดของกฎเพื่ออนุมานข้อสรุปที่ถูกต้องจากหลักฐานเชิงตรรกศาสตร์ที่สมบูรณ์ได้ (ในขณะที่จะไม่สามารภอนุมานข้อสรุปถูกต้องได้ หากหลักฐานเชิงตรรกศาสตร์นั้นไม่ครบถ้วน) กฎที่สมบูรณ์ครบถ้วนไม่จำเป็นต้องรวมทุกกฎทั้งหมดที่มีในรายการต่อไปนี้ เนื่องจากกฎหลายข้อนั้นมีความซ้ำซ้อนและสามารถพิสูจน์ได้ด้วยกฎอื่น ๆ
กฎสำหรับแคลคูลัสเชิงประพจน์แบบคลาสสิก
รายการด้านล่างคือกฎการอนุมานสำหรับแคลคูลัสเชิงประพจน์ (propositional calculus) แบบคลาสสิก
ตารางกฎการอนุมาน
กฎด้านบนนั้นสามารถรวมกันไว้ได้ตามตารางนี้ ตารางคอลัมน์สัจนิรันดร์ แสดงวิธีการแสดงกฎแต่ละข้อตามหลักคณิตตรรกศาสตร์แบบสัจนิรันดร์
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 แอฟริกัน แม็กนั่ม
ไรเฟิล วินเชสเตอร์ .458 โมเดล 70 แอฟริกัน แม็กนั่ม (Rifle Winchester .458 Model 70 African Magnum) เป็นปืนที่ผลิตโดยบริษัท Winchester เริ่มผลิตและออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1956 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นปืนไรเฟิลมาตรฐานที่มีลูกเลื่อนของอเมริกัน ลำกล้องสั้นกว่าปืนไรเฟิล วินเชสเตอร์แบบมาตรฐาน 2 นิ้ว ซึ่งโดยปกติจะมีความยาวของลำกล้องประมาณ 24 นิ้ว ใช้กระสุน .458 วินเชสเตอร์ แม็กนั่ม ที่ผลิตขึ้นเพื่อสำหรับใช้ยิงสัตว์ใหญ่ในแอฟริกา ด้วยการนำเอาปลอกกระสุนปืนในขนาด .375 Holland & Holland Magnum นำมาขยายขนาดเพื่อให้สามารถรองรับหัวกระสุนที่มีขนาดหน้าตัด .45 นิ้ว ใช้หัวกระสุนในขนาด 500 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2,300 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะสูงถึง 6,133 ฟุต-ปอนด์
ทูนามิเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ทูนามิ ในประเทศไทย
ทูนามิได้ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2555 โดยเคเบิลท้องถิ่น ภายหลังถูกย้ายมายัง บริษัท ซีทีเอช จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ทีโอทีไอพีทีวี จำกัด ต่อมาประเทศไทยนั้นได้มีการเปิดตัว ทูนามิ (ไทย) ในวันที่ 14 มกราคม 2558 ซึ่งจะทำให้สามารถดูช่องทูนามิผ่านทางเคเบิล/ดาวเทียมทั่วประเทศได้ฟรี (โดยแทนที่ช่อง 6ที่ยุติออกอากาศ) โดยสามารถดูผ่านจานดาวเทียมแบบฟรี ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ทีเอ็นที (TNT) เพิ่มรายการเรียลลิตี้และตลกขบขัน ปัจจุบันได้ทำการยุติออกอากาศในประเทศไทยแล้วเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันรายการและการ์ตูนต่างๆ ของช่องทูนามิประเทศไทยบางส่วนนำไปฉายในช่องบูมเมอแรงประเทศไทย
ตำบลดงครั่งน้อย
ตำบลดงครั่งน้อย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลตำบลดงครั่งน้อยและสถานีตำรวจภูธรดงครั่งใหญ่ มีพื้นที่ประมาณ 95.1 ตารางกิโลเมตร หรือ 59,437.50 ไร่
ประวัติ
ตำบลดงครั่งน้อยเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลดงครั่งใหญ่ ต่อมาแยกและจัดตั้งเป็นตำบลดงครั่งน้อยเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2536 ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน โดยมีผู้ดำรงตำแหน่งกำนันตั้งแต่เริ่มจัดตั้ง กำนันคนแรกคือ นายบุญโฮม กุลวงศ์
ภูมิศาสตร์
ตำบลดงครั่งน้อยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเกษตรวิสัย ระยะห่างจากอำเภอเกษตรวิสัยประมาณ 20 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 95.1 ตารางกิโลเมตร หรือ 59,437.50 ไร่
ลักษณะพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบกว้างใหญ่ ซึ่งเรียกกันว่า "ทุ่งกุลาร้องไห้"
การคมนาคม
การเดินทางเข้าสู่ตำบลดงครั่งน้อย มี 2 เส้นทาง เส้นทางแรก เดินทางจากอำเภอ เข้าทางบ้านสำราญนิวาส–ดงครั่งน้อย เส้นทางที่สอง ใช้เส้นทางจากอำเภอ เข้าทางบ้านเมืองบัว–บ้านโพนทอน–ดงครั่งน้อย
หมู่บ้าน
ตำบลดงครั่งน้อยแบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน
เศรษฐกิจ
ประชาชนในตำบลส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกร รองลงมาเป็นอาชีพค้าขาย อาชีพรับราชการ และอาชีพรับจ้าง
Oloptum
Oloptum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.
มีถิ่นกำเนิดคือ Macaronesia เมดิเตอร์เรเนียนถึงอิหร่าน
การแปรรูปชา
การแปรรูปชา คือ กรรมวิธีในการแปรรูปใบไม้จากต้นชา Camellia sinensis ให้กลายเป็นใบชาแห้ง เพื่อนำไปต้มเป็นน้ำชาต่อไป ชาสามารถแบ่งเป็นประเภทต่าง ๆ ตามกรรมวิธีการแปรรูป โดยทั่วไป การบ่มใบชาจะมีกระบวนการทำปฏิกิริยาเคมีของใบชากับออกซิเจน จากนั้น เมื่อปฏิกิริยาสิ้นสุดลง ก็จะเป็นกระบวนการตากแห้ง รสชาเฉพาะตัวของชาจะถูกกำหนดโดยพันธุ์ของชาที่คัดมาเพาะปลูก, คุณภาพของใบชาที่เก็บเกี่ยวได้, และกรรมวิธีการแปรรูปและผลิตเป็นใบชาแห้ง หลังผ่านกระบวนการแปรรูปแล้ว ชาชนิดหนึ่งอาจถูกนำไปผสมกับชาชนิดอื่น หรือสารปรุงแต่งรสและกลิ่น เพื่อปรับเปลี่ยนรสชาติของชาในที่สุด
ประวัติของการบ่มใบชา
ประวัติของการแปรรูปชาเกี่ยวพันกันอย่างลึกซึ้งกับบทบาทของชาในสังคมจีน และวิธีการเลือกบริโภคชาในสังคมจีนสมัยโบราณ
ชาเขียว
สังคมจีนสมัยโบราณค้นพบต้นชาครั้งแรกในส่วนที่เป็นประเทศจีนตอนใต้ในปัจจุบัน และได้นำมาทำเป็นยาเพื่อใช้เป็นสมุนไพรแบบจีน กระบวนการที่ใช้ในการแปรรูปชาในสมัยนั้น ใช้วิธีการนึ่งใบชาสดแล้วนำไปตากแห้งเพื่อให้เก็บไว้ได้นาน ซึ่งถือเป็นวิธีการแปรรูปใบชาแบบโบราณที่สุด กระบวนการนี้ได้รับการพัฒนาจนสมบูรณ์แบบในราว ๆ สมัยราชวงศ์ฮั่น (260 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 220) และผลิตใบชาแห้งที่เรียกว่า ชาเขียว ในปัจจุบัน และค่อนข้างคล้ายกับชาเขียวญี่ปุ่น ที่เรียกว่า Sencha เมื่อต้องการบริโภค ใบชาแห้งจะถูกนำมาสกัดด้วยไอน้ำร้อนพร้อมกับสมุนไพรอื่น ๆ หรือ นำไปบดเป็นผงเพื่อรับประทานหรือเพื่อผสมน้ำเป็นน้ำชา หลังจากที่วิชาการสมุนไพรจีนมีการใช้ชามากขึ้น กระบวนการแปรรูปใบชาจึงเริ่มเปลี่ยนไป โดยใบชาเขียวจะไม่ถูกนำไปถูกตากแห้งทันทีหลังจากนึ่ง แต่ใบชาจะถูกนำไปบดให้ละเอียดก่อน จากนั้นจึงปั้นเป็นก้อน แล้วค่อย ๆ แห้งกลายเป็นก้อนชา ซึ่งเป็นเทคนิคที่ Lu Yu อธิบายไว้ในผลงานของเขาที่ชื่อว่า The Classic of Tea ใบชาอ่อนและยอดชาส่วนใหญ่จะไม่ถูกนำมาใช้ เนื่องจากใบชาที่แก่เต็มที่จะเหมาะกับการบ่มชามากกว่า ก้อนชาบางประเภทก็ถูกผลิตขึ้นจากใบชาแก่ ซึ่งปกติจะต้องมีการใช้น้ำต้มข้าวเพื่อช่วยยึดชาเป็นก้อนเข้าด้วยกัน กระบวนการผลิตชาเป็นก้อนน่าจะได้รับความนิยมเนื่องจากสามารถขนส่งและเก็บรักษาไว้ได้ง่าย
ชาเหลืองและชาที่ผ่านการหมัก
การใช้ไอน้ำในการตรึงเอนไซม์ในใบชาเป็นกระบวนการสำคัญในการแปรรูปชา โดยจะต้องนำใบชาไปผ่านความเย็นอย่างรวดเร็วเพื่อผ่านกระบวนการต่อไป กระบวนการในอดีตที่ไม่เข้มงวดมากนักในอดีตทำให้เกิด ชาเหลือง เมื่อใบชาถูกนึ่งจนนานเกินไปสำหรับการตรึงเอนไซม์ หรือถูกนำไปแผ่ รีดน้ำ และทำให้เย็นลงช้าเกินไป ถึงแม้ว่าชาเขียวจะได้รับความนิยมมากที่สุดในช่วงเวลาของ Lu Yu แต่เขาก็คิดว่าชาเหลืองเป็นชาที่ดีกว่าชาเขียว ถึงแม้ว่าใบชาจะถูกทำให้เย็นลงอย่างรวดเร็ว แต่ถ้าหากว่าใบชาถูกกองรวมกันนานเกินไปกว่าจะผ่านกระบวนการแปรรูป ใบชาก็จะเกิดการหมักที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย และกลายเป็น ใบชาที่ผ่านการหมัก เทคนิคนี้คล้ายกับการหมักปุ๋ย แต่จะมีกรรมวิธีที่รัดกุมกว่า และยังมีการใช้กรรมวิธีนี้ในการผลิตชาหลิวอันอยู่ทุกวันนี้ รวมไปถึงการเริ่มใช้วิธีนี้ในการผลิตชาผู่เอ้อแบบสุกงอม การผลิตชาแบบเป็นก้อนและการเก็บรักษา ทำให้เกิดชาที่ผ่านการหมักอีกประเภทหนึ่ง ที่ถูกผลิตโดยการบ่ม โดยกระบวนการขนส่งที่ยาวนานและการเก็บรักษาในแต่ละช่วงวันทำให้ก้อนชาได้รับการบ่มจากแบคทีเรียและจุลินทรีย์ต่าง ๆ ทำปฏิกิริยากับออกซิเจน และเกิดการหมักของก้อนชาเขียว ทั้งนี้ ก้อนชาเขียวที่ผ่านการบ่มหมักแล้วจะถูกนำไปผิงบนถ่านเพื่อกำจัดสิ่งปฏิกูล ฝุ่นผง และจุลินทรีย์ที่เติบโตอยู่ออกไป ก่อนที่จะถูกนำไปบดเป็นผง ปรุงแต่ง และนำไปบริโภค ในช่วงสุดท้ายของราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618 – 907) ชาเขียว ชาเหลือง และชาที่ผ่านการหมัก ได้รับความนิยมโดยทั่วไปในประเทศจีน และเปลี่ยนจากการถูกใช้ประโยชน์เพื่อเป็นสมุนไพรจีนโดยเฉพาะ มาเป็นเครื่องดื่มเพื่อความสำราญ
ชาอูหลงและชาขาว
ชาอูหลงได้รับการคิดค้นขึ้นในช่วงราชวงศ์ถังในมณฑลฝูเจี้ยน ในช่วงแรก ชาอูหลงถูกผลิตขึ้นในรูปแบบที่เป็นก้อนที่เรียกว่า ชาเบ่ยหยวน ความสำคัญของกระบวนการเพื่อผลิตชาอูหลงได้รับการพรรณนาไว้โดยกวีที่ชื่อ หวงฟู่เหริน ในบทกวีของเขาที่ชื่อว่า "送陸鴻漸棲霞寺采茶" ซึ่งระบุไว้ว่ากระบวนการแปรรูปชานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย โดยต้องมีการปีนภูเขาสูงชันเพื่อเลือกเก็บใบชาที่ดีที่สุด และต้องตากแห้งใบชาภายใต้แสงอาทิตย์และสายลมอันอบอุ่น
ชาขาวได้รับการคิดค้นขึ้นในมณฑลฝูเจี้ยนเช่นกัน และได้รับการพูดถึงครั้งแรกในเอกสารของราชวงศ์ซ่งที่ชื่อว่า Treatise on Tea (大觀茶論) โดยระบุถึงการใช้ยอดชาอ่อนในการผลิตชาขาว ความยุ่งยากในการแปรรูป รสชาติของชาขาว และความหายากของใบชาชนิดนี้ นอกจากนี้ กระบวนการผลิตชาขาวได้ถูกบรรยายไว้โดยนักเขียนสมัยราชวงศ์หมิงที่ชื่อว่า เถียนยี่เหิง (田艺蘅) ในเอกสารที่ชื่อว่า 煮泉小品 (เขียนขึ้นในปีที่ 33 ของการครองราชย์ของจักรพรรดิเจียง) เกี่ยวกับชาขาวฝูดิ้ง (福鼎白茶) ในผลงานชิ้นนี้ เขาระบุว่ายอดชาอ่อนที่ถูกนำไปผ่านกระบวนการตรึงเอนไซม์โดยการผ่านเปลวไฟนั้น (เช่นเดียวกับชาเขียว) มีคุณภาพเป็นรองชาขาวที่ถูกนำไปผึ่งให้แห้งด้วยแสงอาทิตย์ เนื่องจากรสชาติจะเป็นธรรมชาติมากกว่า และจะไม่มีรสชาติไหม้จากควันและเปลวไฟ
ชาแดง
เทคนิคการผลิตชาแดงถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกในช่วงปลายราชวงศ์หมิง โดยเกิดจากการทำปฏิกิริยาของใบชาอูหลงกับออกซิเจนนานเกินไป หรือเกิดขึ้นทางอ้อมจากกระบวนการผลิตชาเขียวและชาขาว ในช่วงแรกของคริสต์ศักราช 1600 ผู้ผลิตชาในทิวเขาอู่อี๋ เริ่มทำการนวดใบชาแห้งเพื่อทำให้ใบชานิ่มลง จากนั้นตากให้แห้งใต้แสงอาทิตย์ เพื่อให้เกิดปฏิกิริยากับออกซิเจนได้เต็มที่ กลายเป็น "ชาแดงกงฟู" (工夫紅茶). เมื่อมีแสงอาทิตย์ไม่เพียงพอหรืออุณหภูมิต่ำ ใบชาที่แห้งแล้วจะถูกแปรรูปในที่ร่มในห้องที่รักษาอุณหภูมิให้อบอุ่นและทำปฏิกิริยากับออกซิเจนเต็มที่ แล้วจึงรมควันเหนือไฟจากฟืนที่ทำจากไม้สน กลายเป็นชาที่เรียกว่า ลี่ซานเสียวจ่ง (小種紅茶/正山小種) จากคำบอกเล่าในพื้นที่ การคิดค้นกระบวนการผลิต lapsang souchong เกิดขึ้นจากหน่วยทหารที่เดินทางผ่านโรงงานชาอู่อี๋ในช่วงสุดท้ายของราชวงศ์หมิง ทำให้เกิดความล่าช้าในการแปรรูปชา ใบชาจึงเกิดปฏิกิริยากับออกซิเจนอย่างเต็มที่ ผู้ผลิตชาจึงพยายามเก็บใบชาเท่าที่จะพอใช้ได้โดยการนำไปผึ่งไฟที่ก่อขึ้นจากฟืนไม้สน จนเมื่อถึงราชวงศ์ชิง ทั้งชาลี่ซานเสียวจ่ง และชาแดงกงฟูได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในประเทศจีน และได้รับการบันทึกไว้ใน "บันทึกจากเทือกเขาอู่อี๋" (武夷山志) โดยนักปราชย์ชื่อ ต่งเทียนกง (董天工)
เจ้าชายไฮน์ริช ฮาร์ทไนท์ แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายไฮน์ริช ฮาร์ทไนท์ แห่งลีชเทินชไตน์ (Prince Heinrich Hartneid of Liechtenstein) ประสูติเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2463 ณ ประเทศเชโกสโลวาเกีย เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายอาล็อยส์แห่งลีชเทินชไตน์ กับ อาร์ชดัชเชสเอลีซาเบ็ท อมาเลียแห่งออสเตรีย เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระปิตุลา (อาชาย) ใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
เสกสมรส
เจ้าชายไฮน์ริช ฮาร์ทไนท์แห่งลีชเทินชไตน์ ทรงเสกสมกับ อเมลี กริฟฟิน ฟอน โพซิทีส-ลีชเทินชไตน์ เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2511 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย มีพระบุตรดังนี้
เจ้าชายไฮน์ริช ฮาร์ทไนท์แห่งลีชเทินชไตน์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2536 สิริพระชันษา 73 ปี
รุ่นน้องตัวป่วนอยากชวนเที่ยวเล่น!
รุ่นน้องตัวป่วนอยากชวนเที่ยวเล่น! หรือ อุซากิจัง อยากออกไปเที่ยว! เป็นหนังสือการ์ตูนมังงะซีรีส์ของประเทศญี่ปุ่น เขียนและภาพโดย ทาเกะ หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ตีพิมพ์เป็นรายตอนผ่านในนิโคนิโคเซงะ เว็บไซต์ดราดราชาร์ป ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และรวมรวมหนังสือได้ 5 เล่ม (ทังโคบง) โดยฟุจิมิโชโบ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอเอ็นกิ (ENGI) ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สองมีออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565
เนื้อเรื่อง
อุซากิ ฮานะ เป็นสาวที่ตื่นเต้นที่ได้ค้นพบเธอกำลังเข้าเรียนในวิทยาลัยเดียวกันในฐานะของ ซากุไร ชินอิจิ เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของเธอ อย่างไรก็ตาม หลังจากปีที่เฝ้ามองเขาเพียงแค่ขี้เกียจไปรอบ ๆ อุซากิได้ข้อสรุปว่าเขากลายเป็นคนนอกรีต อุซากิจะตัดสินใจที่จะใช้เวลากับชินอิจิที่เป็นไปได้ เชื่อว่าชินอิจิเป็นคนเก็บตัวหรือข่มขู่ซึ่งไม่ใจเย็นและยอมรับไม่ได้ อุซากิได้เริ่มต้นโครงการเพื่อสัมผัสกับชินอิจิวิถีชีวิตที่สนุกสนาน อุซากิสะกดรอยตามเขาเหมือนศัตรูพืชที่น่ารำคาญ ชินอิจิจะทำให้เธอเข้าใจไหมว่าเขาชอบทำอะไรด้วยตัวเอง หรือชินอิจิจะชนะด้วยเสน่ห์ที่น่ารักของอุซากิ
มังงะ
การ์ตูนเรื่องนี้ เขียนเนื้อเรื่องและภาพเนื้อเรื่องโดย ทาเกะ เริ่มการเผยผ่านนิโคนิโคโดงะ เว็บไซต์ดราดราชาร์ป เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ได้รวบรวมไว้เป็นรายเล่มทังโคบง เล่มแรกได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 ได้เผยแพร่หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้ได้ 5 เล่ม
อนิเมะ
การ์ตูนเรื่องนี้ได้ถูกดัดแปลงเป็นโทรทัศน์อนิเมะโดยบริษัทคาโดคาวะ เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 การ์ตูนเรื่องนี้ได้มีการสร้างแอนิเมชันโดยเอ็นกิ และกำกับโดย คาซุยะ มิอุระ พร้อมด้วยทาคาชิ อาโอะชิมะ องค์ประกอบการจัดการของซีรีส์อนิเมะ ออกแบบตัวละครโดย มานาบุ คุริฮาระ และแต่งเพลงโดย ซาโตชิ อิงะระชิ ออกอากาศรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 บนช่องเอทีเอ็กซ์และช่องโทรทัศน์อื่น ๆ เพลงเปิดประกอบเรื่อง ชื่อเพลง นะดะเมะสึคะชิเนโกเทียชั่น (なだめスかし Negotiation (Nadamesukashi Negoshiēshon)) ศิลปินโดยคาโนะ และนาโอมิ โอโซระ แสดงเป็น อุซากิ ฮานะ ตัวละครของเธอ ในช่วงจบของเรื่อง ชื่อเพลง โคโคโระน็อก (ココロノック (Kokoro Nokku)) ศิลปินโดย ยูนิ (YuNi) การ์ตูนอนิเมะเรื่องนี้ ออกอากาศใน 12 ตอน
โบยะญูน
โบยะญูน (Bo Ya Nyun) เป็นทหารม้าที่เคยรับราชการในสมัยพระเจ้ามินดงและพระเจ้าสีป่อ เมื่ออังกฤษเข้ายึดมัณฑะเลย์ เขาตัดสินใจรวบรวมกำลังต่อต้านอังกฤษ โดยใช้ทหารม้าที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาและอาสาสมัครที่เป็นชาวบ้าน กลุ่มของโบยะญูนต่อสู้กับอังกฤษนานถึง 5 ปี อังกฤษตอบโต้กลุ่มของโบยะญูนด้วยการเข้ายึดครองมยีนจาน บ้านเดิมของโบยะญูน เผาหมู่บ้าน จับญาติพี่น้องของเขาไปเข้าคุกหรือฆ่าทิ้ง ในที่สุด โบยะญูนต้องยอมมอบตัวต่ออังกฤษเพื่อไม่ให้คนในหมู่บ้านของเขาถูกฆ่า เขายอมมอบตัวเมื่อเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 ตอนแรกเขาถูกพิพากษาให้ประหารชีวิต ต่อมาลดโทษเป็นจำคุกตลอดชีวิต และถูกนำไปกักขังที่หมู่เกาะอันดามัน
Ogastemma
Ogastemma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ogastemma pusillum.
มีถิ่นกำเนิดคือ หมู่เกาะคานารี เมดิเตอร์เรเนียนใต้และตะวันออกถึงมอริเตเนีย คาบสมุทรอาหรับ
นกปากงอน
นกชายเลนปากงอน เป็นนกชายเลนย้ายถิ่น ขายาว ปากสีดำแอ่นงอนสะดุดตา นกชายเลนปากงอนยังมีขนสีขาวสลับดำ ทั่วตัว เป็นจุดเด่นอีกด้วย  โดยบริเวณ หน้าผาก  กระหม่อน ลงมาจนถึงใต้ตา  ท้ายทอย และ หลังคอมีสีดำ รวมทั้งขนคลุมไหล่ และ ด้านข้างของหลังช่วงบนทั้งสองข้าง
ดิออล-อเมริกันรีเจกส์
ดิออล-อเมริกันรีเจกส์ (The All-American Rejects) เป็นวงอเมริกันร็อก 4 ชิ้นจากสติลวอเตอร์ รัฐโอคลาโฮมา ก่อตั้งวงในปี 2001 ประกอบด้วยสมาชิกคือ ไทสัน ริตเตอร์ (ร้องนำและกีตาร์เบส) นิก วีลเลอร์ (กีตาร์) ไมค์ เคนเนอร์ตี (กีตาร์) และคริส เกย์เลอร์ (กลอง)
ผลงานสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวชุด The All-American Rejects ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี 2002 มีซิงเกิลดังอย่าง "Swing, Swing" อัลบั้มขายมากกว่า 1ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาและได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจากสถาบัน RIAA
อัลบั้มชุดที่ 2 ของวงชุด Move Along (2005) ทำให้วงประสบความสำเร็จในกระแสนิยม มีซิงเกิลฮิต 3 ซิงเกิลคือ "It Ends Tonight", "Dirty Little Secret" และ "Move Along" ซึ่งทั้ง "Dirty Little Secret" และ "It Ends Tonight" ก็สามารถติดท็อป 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ส่วน "Move Along" ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 15 โดย "Dirty Little Secret" และ "Move Along" ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวคู่กับยอดการขายในระบบดิจิตอลถึง 2 ล้าน ในสหรัฐอเมริกา ส่วนอัลบั้ม Move Along เองมียอดขายในระดับแผ่นเสียงทองคำขาวคู่ในสหรัฐอเมริกา โดยสถาบัน RIAA
อัลบั้มชุดที่ 3 When the World Comes Down ออกวางขายเมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลแรกคือ "Gives You Hell" เป็นที่นิยมในระดับนานาชาติ เพลงนี้ขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 4 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 2 บนชาร์ตป็อป 100 เช่นเดียวกับในสหราชอาณาจักรบนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ที่ติดท็อป 20 และอันดับ 3 บน Australian ARIA Singles chart
เวนี วีดี วีกี
เวนี วีดี วีกี (Veni, vidi, vici,, ; ) เป็นวลีภาษาละตินที่สื่อถึงชัยชนะที่ฉับไวและเด็ดขาด กล่าวกันว่าเจ้าของวลีนี้คือจูเลียส ซีซาร์ ซึ่งแอปเปียนรายงานว่า เขาใช้วลีดังกล่าวในจดหมายถึงวุฒิสภาโรมันเมื่อประมาณ 47 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังจากที่ได้รับชัยชนะอย่างฉับไวเหนือพาร์นาแกสที่ 2 แห่งพอนตัสในยุทธการที่เซลา (ปัจจุบันคือซีแล ประเทศตุรกี)
นอกจากนี้ยังมีการอ้างถึงวลีนี้ในงานเขียน Life of Caesar ของพลูทาร์ก และ Lives of the Twelve Caesars: Julius ของซุเอโตนิอุส พลูทาร์กเขียนว่าซีซาร์ใช้วลีนี้ในรายงานที่ส่งถึงอามันติอุส เพื่อนของเขาที่อยู่ในโรม ในขณะที่ซุเอโตนิอุสระบุว่าซีซาร์จัดขบวนแห่แสดงจารึกที่มีคำสามคำนี้หลังจากที่เขามีชัยเหนือพอนตัส
อักษรเปอร์เซียกลาง
อักษรเปอร์เซียกลาง หรืออักษรปะห์ลาวี พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก และเป็นระบบการเขียนหลักของจักรวรรดิซัสซาเนียน (พ.ศ. 767 - 1194) มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยระหว่างที่ใช้ ราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 มีการพัฒนาอักษรใหม่ขึ้นแทน เช่นอักษรซัลเตอร์ และ อักษรอเวสตัน
ลักษณะ
เป็นอักษรไร้สระ เขียนจากขวาไปซ้ายแนวนอน มีเครื่องหมายสระเพียงบางตัวเท่านั้น
ราชอาณาจักรและราษฎรสยาม
ราชอาณาจักรและราษฎรสยาม (The Kingdom and People of Siam) เป็นหนังสือที่เขียนขึ้นโดยเซอร์จอห์น เบาริง ในปี พ.ศ. 2398 หลังจากที่ได้กลับจากการทำสนธิสัญญาเบาริ่งในสยามเสร็จลงแล้ว โดยได้เขียนคำนำเสร็จในปี พ.ศ. 2399 ซึ่งในปีนั้นเซอร์จอห์น เบาริ่งกำลังดำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงฮ่องกงของอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2400 ได้นำต้นฉบับหนังสือนี้ไปตีพิมพ์ที่อังกฤษ หรือ 2 ปีจากการลงนามในสนธิสัญญาเบาริ่ง นับเป็นหนังสือสำคัญที่สุดเล่มหนึ่งเกี่ยวกับสยามประเทศ หนังสือเล่มนี้มีทั้งสิ้น 1010 หน้า ซึ่งแบ่งออกเป็น 2 เล่ม 16 บท ภาคผนวก 17 ตอน
หนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยเรื่องราวประเทศสยามตั้งแต่เรื่องของสภาพภูมิประเทศ ประวัติศาสตร์ ผลิตผลธรรมชาติ ประเทศราชของสยาม ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในอุษาอาคเนย์ แม้กระทั่งบันทึกประจำวัน 1 เดือนเต็มของเซอร์จอห์น เบาริง เบาริงเป็นคนละเอียดลออรู้เรื่องระบบบัญชีดังนั้นจึงเก็บรายละเอียดข้อมูลเกี่ยวกับสยามมากมายเลยคณานัปนอกเหนือจากเนื้อหาที่น่าสนใจแล้วเบาริงยังมีรูปภาพประกอบด้วยมีทั้งหมด 19 รายการรูปแม่น้ำเจ้าพระยา วัง วัด พระแก้วมรกตและช้างเผือก อีกด้วย
หนังสือชุดนี้พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2399 ที่กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษและการศึกษาเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ค่อนข้างยากซึ่งในการตีพิมพ์นั้นพิมพ์ออกมาน้อยจึงมักมีคนสะสมเก็บของเก่าทำให้ไม่สะดวกและการศึกษาค้นคว้าแต่เป็นที่น่าดีใจในปี พ.ศ. 2512 สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ได้ตีพิมพ์หนังสือเล่มนี้ซ้ำอีกครั้งหนึ่ง และให้ ศ. เดวิด วัยอาจ เขียนคำนำให้แต่ในการตีพิมพ์
เบาริ่งเป็นผู้ว่าการเมืองฮ่องกงและเป็นอัครราชทูตประจำประเทศจีนเป็นเวลา 9 ปีภารกิจแรกสุดของเขา คือ ภารกิจพิเศษในสยามที่เกี่ยวข้องกับหนังสือเล่มนี้ เนื่องจากอาชีพของเขาทั้งก่อนและหลังมาเยือนกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2398 นั้นมีความหลากหลายและก่อประโยชน์ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ในอีกหลายปีต่อมาเขาจะเห็นว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดส่วนหนึ่งในชีวิตข้าพเจ้า ผลของภารกิจนี้เป็นที่รู้จักกันดีในนามของ สนธิสัญญาเบาริ่ง ซึ่งเรื่องราวของการทำสนธิสัญญา เหตุการณ์ได้ปรากฏอยู่ภายในหนังสือเล่มนี้
เนื้อหา
หนังสือ "ราชอาณาจักรและราษฎรสยาม" ของเซอร์จอห์น เบาริ่ง ได้กล่าวถึงสภาพความเป็นอยู่ของสยาม ภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ อุณหภูมิ เมือง วัด วัง รวมถึงความเชื่อ ศาสนา พิธีกรรม และประวัติศาสตร์ ของชาวสยามในเวลานั้น ในส่วนประวัติศาสตร์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเตรียมเนื้อหา ที่ทรงแปลด้วยพระองค์เองจากศิลาจารึก "เพื่อแสดงให้เห็นว่าสยามเป็นอารยะที่มีภาษาเป็นของตนเองมานานกว่า 600 ปี" พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ช่างเขียนภาพวาดพระแก้มมรกตทรงเครื่องสามฤดูขึ้น ตั้งแต่ครั้งที่พระองค์ทรงทราบว่าอังกฤษจะส่งเซอร์จอห์น เบาริ่ง เข้สมาเจรจาทำสนธิสัญญา ทั้งยังทรงนิพนธ์ "ตำนานพระแก้มมรกต" พระราชทานคู่ไปตั้งแต่ก่อนครั้งที่เบาริ่งจะเดินทางเข้ามาประเทศสยาม ดังข้อความในตอนท้ายของตำนานฯ ที่ปรากฏอยู่ในหนังสือราชอาณาจักรและราษฎรสยาม ของเบาริ่งดังนี้ ซึ่งภาพพระแก้วมรกตที่ทรงพระราชทานให้นั้นเบาริ่งก็ได้นำมาตีพิมพ์ลงหนังสือของเขาในเวลาต่อมาด้วย
บทที่ 1 : ภูมิศาสตร์
เบาริ่งได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับภูมิศาสตร์ของสยามตั้งแต่ภูเขา ลำน้ำ รวมถึงได้ตีพิมพ์แผนที่ของสยามจากคณะสำรวจชาวอังกฤษในยุคนั้นด้วย ซึ่งเบาริ่งได้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับรายอาณาจักรสยามว่า ราชอาณาจักรสยามประกอบไปด้วยหัวเมืองต่างๆ 41 เมือง ปกครองโดยพระยาหรือข้าราชการที่มีตำแหน่งสูงสุด แต่ละเมืองแบ่งย่อยเป็นอำเภอได้อีกจำนวนมาก โดยเบาริ่งอธิบายว่าแต่ละอำเภอนั้นมีกรมการเมืองเป็นผู้รับผิดชอบ และเบาริ่งได้เก็บรวบรวมรายละเอียดหัวเมืองสมัยนั้นไว้ด้วยคือ
เบาริ่งยังอธิบายอีกว่านักจดหมายเหตุชาวสยามแบ่งอาณาจักรนี้ออกเป็นสองส่วน คือภาคเหนือ หรือหัวเมืองเหนือ กับภาคใต้หรือเมืองใต้ ผู้คนตั้งบ้านเรือนในเมืองเหนือก่อนบางคราวได้เรียกชื่อพงศาวดารของถาคใต้ว่า "พงศาวดารกรุง" ที่เริ่มจดบันทึกตั้งแต่อยุธยาเป็นราชธานี ชื่อที่ชาวพื้นเมืองของอาณาจักรนี้เรียกขานตัวเองคือ ไทย หมายความถึง อิสระ หรือเมืองไทย (อาณาจักรเสรี หรืออาณาจักรแห่งความอิสระ) สังฆราชเปอลัลกัวซ์ ผู้เป็นต้นตำหรับในการตั้งคำถามกว่าวชื่อสมัยใหม่ของ สยาม ว่าได้มาจากชื่อโบราณหรึ่งที่เรียกประเทศนี้ว่า ศา-ยาม หมายถึง เชื้อชาติผิวดำ สำหรับแกมป์เฟอร์ (Kämpfer) (ชื่ออาณาจักร) นั้นมันฟังดูยิ่งใหญ่พร้อมกับการแสดงลักษณะที่ว่า กรุงเทพพระมหานคร ตรงกับภาษาละตินที่ว่า "Circuitus visitationis Deorum" แปลความได้ว่า มณฑลแห่งการมาเยือนของเทพเจ้า ซึ่งมีความหมายคล้ายกับคำที่ชาวจีนใช้เรียกจักรวรรดิของตนว่า เทียนเซี่ย หรือภายใต้อำนาจของสวรรค์ หมายความถึงอิทธิพลของสวรรค์เป็นของเฉพาะแต่ประเทศจีนแต่เพียงผู้เดียว
เส้นเขตแดนของอาณาจักรนี้เปลี่ยนแปลงไปตามกาลสมัย แต่ไม่อาจกำหนดชายแดนทางตะวันตก ทางเหนือ และทางตะวันออกได้ถูกต้องมากนักเพราะมีคนหลายเชื้อสายอยู่ใต้บังคับของชาติต่างๆ กัน ทั้งยังมีการรบพุ่งบริเวณชายแดนอยู่ตลอดเวลาระหว่างชนชาติมาลายูกับพม่าทางด้านหนึ่ง และระหว่างกัมพูชาและโคชินจีนอีกด้านหนึ่ง เส้นเขตแดนในปัจจุบัน (พ.ศ. 2399) ทอดยาวจากบริเวณละติจูดที่ 4-20 หรือ 21 องศาเหนือ เป็นระยะทางเกือบ 1200 ไมล์ และส่วนกว้างจากบริเวณลองจิจูดที่ 96-102 องศาตะวันออก คิดเป็นระยะทางประมาณ 350 ไมล์บอร์กแมน (Borgman) ได้ประมาณพื้นที่ของสยามและประเทศราชไว้รวมกันประมาณ 290,000 ตารางไมล์
แม่น้ำรันตี
แม่น้ำรันตี หรือ ห้วยแม่รันตี เป็นลำน้ำสายหนึ่งในอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ไหลไปรวมกับลำน้ำอีกสองสายคือแม่น้ำซองกาเลียและแม่น้ำบีคี่ใหญ่กลายเป็นแม่น้ำแควน้อย ณ จุดที่เรียกว่า "สามสบ" หรือ "สามประสบ" บริเวณแนวแบ่งเขตตำบลหนองลูกับตำบลปรังเผล
แม่น้ำรันตีมีต้นกำเนิดที่พื้นที่ทางตอนใต้ของทุ่งใหญ่นเรศวรฝั่งตะวันตก เกิดจากลำห้วยน้อยใหญ่หลายสายไหลมารวมกัน ทำให้เกิดมีน้ำตกน้อยใหญ่หลายแห่ง เช่น น้ำตกป่งป๊ง ซึ่งเกิดจากลำห้วยสาขาของแม่น้ำรันตีฝั่งซ้าย
ในปัจจุบัน แม่น้ำรันตีเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงผจญภัยและชื่นชมธรรมชาติแห่งหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรีร่วมกับแม่น้ำสองสายข้างต้น เช่น ล่องแก่ง พายเรือคายัก พักผ่อนบนเรือนแพ เป็นต้น
Ofaiston
Ofaiston เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ofaiston monandrum.
ถิ่นกำเนิดของมันคือยุโรปตะวันออกถึงไซบีเรียตะวันตกและเอเชียกลาง
จำเริญ ทรงกิตรัตน์
จำเริญ ทรงกิตรัตน์ มีชื่อจริงว่า ร้อยตำรวจเอก สำเริง ศรีมาดี เป็นชาวจังหวัดนครพนม เป็นนักมวยสากลชาวไทยคนแรกที่ได้ชิงแชมป์โลก และเป็นแชมป์สหพันธ์มวยภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) คนแรกของประเทศไทย มีฉายาว่า "จิ้งเหลนไฟ"
เริ่มต้นจากมวยไทย
จำเริญหัดมวยครั้งแรกกับครูจำลอง รัตนก้านตรง เมื่ออายุ 13 ปี ตระเวนชกมวยที่บ้านเกิดจนมีชื่อเสียง เมื่อเข้ามาเรียนหนังสือในกรุงทพฯ จึงชกมวยไปด้วยโดยอยู่ที่ค่ายนฤภัย ใช้ชื่อว่า สำเริง นฤภัย ต่อมาย้ายไปอยู่คณะทรงกิตรัตน์ของกิตติ อัชชวณิชย์ ใช้ชื่อว่า "จำเริญ ทรงกิตรัตน์" จนมีชื่อเสียง ด้านการศึกษา จำเริญเรียนจบหลักสูตรพลศึกษา รับราชการตำรวจตำแหน่งครูมวยของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
ชกมวยสากล
เมื่อชกมวยไทยจนไม่มีใครสู้ มีเพียงผล พระประแดง คนเดียวที่ปราบไม่ได้ จำเริญจึงหันมาชกมวยสากลอย่างจริงจัง ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท แต่ไม่สำเร็จ แพ้คะแนน ลาร์รี่ บาตาน ที่ฟิลิปปินส์แบบสูสี จึงได้รับการสนับสนุนจาก พ.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ ให้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทคราวนี้จำเริญสร้างประวัติศาสตร์ครองแชมป์ OPBF เป็นคนแรกของไทย ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2495
จำเริญป้องกันแชมป์ OPBF ครั้งเดียวแล้วจึงสละตำแหน่ง ลดลงมาชกรุ่นแบนตัมเวท จนได้ชิงแชมป์โลกกับจิมมี่ คาร์รัทเธอร์ (ออสเตรเลีย) แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ในการชกครั้งนี้ที่จัดที่สนามศุภชลาศัยเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เป็นสนามกีฬากลางแจ้ง ปรากฏว่าเย็นนั้นฝนตกหนักจนมีน้ำขังบนเวที กรรมการและสักขีพยานเสนอให้เลื่อนการชกออกไปก่อน แต่เมื่อปรึกษากับนักชกทั้งสองฝั่งแล้ว ตกลงกันว่าจะทำการชกต่อไปตามแผนเดิม โดยจิมมี่ คาร์รัทเธอร์เสนอให้ถอดรองเท้าชกด้วยเท้าเปล่า ทั้งคู่ชกโดยไม่สวมรองเท้าท่ามกลางฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเป็นเวลานับชั่วโมง ในที่สุดการชกก็สิ้นสุดลงในยกที่ 12 เมื่อไฟนีออนที่ให้แสงสว่างบนเวทีถูกลมพัดตกลงมาแตก และเศษแก้วบาดเท้าของนักมวยจยไม่สามารถชกต่อได้ ผลการนับคะแนนปรากฏว่าจำเริญ ทรงกิตรัตน์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้  ทั้ง ๆ ที่ท้าย ๆ การชกจำเริญเป็นฝ่ายชกคาร์รัทเธอร์บอบช้ำเจียนไปเจียนอยู่หลายครั้ง ถึงขนาดที่ พล.ต.อ.เผ่า ศรียานนท์ ประธานในการชกที่นั่งส่องกล้องดูอยู่ถึงกับอุทานว่า "มันตัดสินยังไงของมันวะ" การชกครั้งนี้ได้รับการบันทึกว่า เป็นการชกชิงแชมป์โลกมวยสากลในยุคใหม่ ครั้งแรกและครั้งเดียวที่นักชกชกด้วยเท้าเปล่า โดยไม่สวมรองเท้า ซึ่งการชกครั้งนี้ได้รับการวิจารณ์ว่าหากการชกไปตามกติกาเดิม คือ 15 ยก จำเริญน่าจะเป็นฝ่ายชนะน็อกคารัทเธอร์
เมื่อได้แชมป์ไปแล้ว กอแอนปฏิเสธไม่ยอมป้องกันแชมป์กับราอุล มาซิอัส (เม็กซิโก) NBA (WBA ปัจจุบัน) จึงให้มาซิอัสชิงแชมป์ว่างกับจำเริญที่สหรัฐอเมริกา จำเริญจึงได้ชิงแชมป์โลกครั้งที่ 3 เมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2498 ไม่สำเร็จอีกเช่นเคย แพ้ทีเคโอ​ มาซิอัส ยก11 จำเริญจึงแขวนไปหลังจากชกแพ้ครั้งนี้
ไรเฟิล ริกบี้ .470 ไนโตรเอ็กสเปรส
ไรเฟิล ริกบี้ .470 ไนโตรเอ็กสเปรส (Rifle Rigby .470 Nitro Express) เป็นปืนไรเฟิลลำกล้องแฝด สามารถบรรจุกระสุนปืนได้ครั้งละ 2 นัด ผลิตโดยบริษัทริกบี้ในประเทศอังกฤษ สำหรับกระสุนปืน .470 ไนโตรเอ็กสเปรส ผลิตในปี ค.ศ. 1990 ใช้หัวกระสุนในขนาด 500 เกรน ความเร็วของวิถีกระสุนประมาณ 2,150 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 5140 ฟุต-ปอนด์
ธงหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส
ธงชาติหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส มีลักษณะเช่นเดียวกับธงชาติของประเทศที่เป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักรหลาย ๆ ประเทศ กล่าวคือ เป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน (Blue Ensign) กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่ด้านปลายธงมีเครื่องหมายตราแผ่นดินของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นรูปของหอยสังข์ กุ้งมังกร และต้นตะบองเพชรในโล่อาร์มสีเหลือง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ส่วนเรือพลเรือนนั้น ใช้ธงแสดงสัญชาติสีแดง (Red Ensign) สัดส่วนเดียวกับธงชาติเป็นเครื่องหมายในเวลาเดินเรือ
อินโนเวีย โมโนเรล
อินโนเวีย โมโนเรล (Innovia Monorail) เป็นซีรีส์ของระบบโมโนเรลแบบอัตโนมัติไร้คนขับที่ผลิตโดยอัลสตอม โดยออกแบบให้รถไฟฟ้าวิ่งคร่อมไปบนคานทางวิ่ง ตั้งอยู่บนพื้นฐานของโมโนเรล Alweg ซึ่งได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในปี 1950 และต่อมาเป็นที่นิยมในสวนสนุกของดิสนีย์
ประวัติ
ในปี 1989 วอลต์ดิสนีย์เวิลด์ได้ขบวนรถโมโนเรลขบวนใหม่ของ Mark VI ที่สร้างโดยบอมบาร์เดียร์ทรานสปอร์ต บอมบาร์เดียร์ได้จัดหาระบบรถโมโนเรลระบบแรกในปี 1991 ให้กับสนามบินนานาชาติแทมปา ในฟลอริดา ตามด้วยสัญญาสำหรับระบบ JTA Skyway Monorail ใน Jacksonville, Florida ในปี 1994  หลังจากนั้นไม่นานในปี 1996 ท่าอากาศยานนานาชาตินวร์กลิเบอร์ตี้ ได้เปิดใช้ระบบโมโนเรล Von Roll เพื่อเชื่อมต่ออาคารผู้โดยสารทั้งหมด เทคโนโลยี Von Roll ถูกขายให้กับ Adtranz และได้มาโดย Bombardier  ระบบเริ่มต้นเหล่านี้ได้รับการจัดกลุ่มภายใต้ชื่อ Innovia Monorail 100
ในเดือนกรกฎาคม 2004 ลาสเวกัสได้เปิดระบบรางโมโนเรล Mark IV ลาสเวกัส ยาว 6 ไมล์ (ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในนามเทคโนโลยีของ Innovia Monorail) ระบบได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาทางเทคนิคซ้ำ ๆ รวมถึงชิ้นส่วนที่ตกลงมาจากยานพาหนะที่กำลังเคลื่อนที่ในช่วงสองสามเดือนแรกของการบริการ ทำให้ระบบถูกปิดชั่วคราวเป็นเวลา 4 เดือนและเปิดอีกครั้งในเดือนธันวาคม 2004 ตั้งแต่นั้นมาโมโนเรลมีผู้โดยสารวันละ 30,000 คน แม้ว่าจะยังไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้
ในปี 2010 เมืองริยาด ซาอุดีอาระเบียและเซาเปาโล ประเทศบราซิลได้ซื้อรถโมโนเรลจากบอมบาร์เดียร์ในระบบล่าสุด Innovia Monorail 300 ตั้งแต่ปี 2015 ทั้งสองระบบยังคงอยู่ในการส่งมอบ ริยาดเป็นระบบการเงินใหม่ของกษัตริย์อับดุลลาห์ ซึ่งจะเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่ปราศจากรถยนต์ในตะวันออกกลาง ส่วนที่เซาเปาโลจะเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายขนส่งมวลชนของเมืองและให้บริการ 17 สถานีระหว่างเขตที่อยู่อาศัยของ Vila Prudente และ Cidade Tiradentes  เฟส 1a เปิดในเดือนสิงหาคม 2014 โดยมีสองสถานี
ในเดือนพฤศจิกายน 2014 บอมบาร์เดียร์ได้ลงนามในข้อตกลงร่วมทุน (JV) กับ CSR Puzhen ในประเทศจีนเพื่อพัฒนาและผลิตยานพาหนะ Innovia Monorail (รวมถึงยานยนต์ Innovia APM) สำหรับตลาดในประเทศจีน
ในเดือนสิงหาคม 2019 กลุ่มบริษัท Bombardier ได้ลงนามในข้อตกลงกับ National Authority for Tunnels ในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ซึ่งรวมถึงการพัฒนาและสร้างรถไฟรางเดี่ยว 70 คันจำนวน 4 ขบวนราคา 2.85 พันล้านเหรียญสหรัฐสำหรับสองสายใหม่ระหว่าง East Cairo และเมืองหลวงใหม่ และระหว่างเมืองกิซ่าและเมืองที่ 6 ตุลาคม
ลักษณะทางเทคนิค
รถไฟฟ้ารุ่นอินโนเวีย โมโนเรล มีคุณสมบัติการกำหนดหลายประการ
การทำงานแบบไร้คนขับ
Innovia Monorails เป็นระบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบและใช้เทคโนโลยีการควบคุมรถไฟที่หลากหลาย อย่างไรก็ตามโมโนเรลของริยาดและเซาเปาโลนั้นติดตั้งระบบควบคุมการสื่อสารด้วย CITYFLO 650 การทำงานโดยไม่ใช้คนขับมีข้อดีมากมายรวมถึงความปลอดภัยที่ได้รับการปรับปรุงความน่าเชื่อถือสูง ระยะทางที่สั้นกว่าระหว่างรถไฟและค่าบำรุงรักษาที่ต่ำลง
คานทางวิ่ง
รถโมโนเรลวิ่งได้บนพื้นที่แคบบนคานทางวิ่ง (Guidebeams) ที่ยกระดับ คานนำทางแบบยึดตรึงล่วงหน้าซึ่งติดตั้งไว้นอกสถานที่แล้วติดตั้งระบบในภายหลัง ไกด์มี 690  มม. (27)  ใน) กว้าง  Innovia Monorail 300 ได้รับการออกแบบมาเพื่อนำทางเส้นโค้งให้แน่นที่สุดเท่าที่ 46 เมตรและระดับสูงสุด 6% สวิตช์แบบโมโนเรลมีทั้งแบบเปลี่ยนลำแสงหรือสวิตช์แบบเดือยหลายตำแหน่ง
ความปลอดภัย
ระบบรางเดี่ยว Innovia มีทางเดินอพยพลงมาตลอดความยาวของคานทางวิ่ง ทางเดินเหล่านี้ช่วยให้ผู้โดยสารสามารถหลบหนีจากอันตรายใด ๆ และพนักงานซ่อมบำรุงยังใช้ทางเดินเหล่านี้เพื่อซ่อมแซมและบำรุงรักษาทั่วไปในระบบ
การผลิต
โมโนเรลของ Innovia ทั้งสามรุ่นถูกนำมารวมกันในหลายประเทศ โดยมีโรงงานผลิตหลายแห่งที่ผลิตรถไฟรวมถึงคิงส์ตัน, แคนาดา, อู่หูจีน; Hortolândia, Brazil  และ Derby, สหราชอาณาจักร
การใช้งาน
ซีรีส์ อินโนเวีย 100
ซีรีส์ อินโนเวีย 200
ซีรีส์ อินโนเวีย 300
รางวัล
Chicago Athenaeum จัดการแข่งขัน Good Design Award ทุกปี ในปี 2014, Innovia Monorail 300 เป็นผู้ชนะรางวัลการออกแบบที่ดีในหมวดการขนส่ง 2014
คณะกรรมการโอลิมปิกชิลี
คณะกรรมการโอลิมปิกชิลี (Chilean Olympic Committee อักษรย่อ COCH, รหัสไอโอซี: CHI) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศชิลีสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2477 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากชิลีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกขององค์การกีฬาแพนอเมริกัน (พีเอเอสโอ)
เจ้าชายอาล็อยส์แห่งลีชเทินชไตน์
เจ้าชายอาล็อยส์แห่งลีชเทินชไตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2412 (Prince Aloys of Liechtenstein) เป็นพระโอรสใน เจ้าชายอัลเฟรทแห่งลีชเทินชไตน์ และ เจ้าหญิงเฮนเรียตต์แห่งลีชเทินชไตน์ พระองค์ได้สละสิทธิ์ในการสืบพระอิสริยยศ เจ้าชายประมุขแห่งลีชเทินชไตน์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2466 ให้กับพระโอรสพระองค์ใหญ่คือ เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 แห่งลีชเทินชไตน์
ปรีซ์เดอโรม
ปรีซ์เดอโรม หรือ กรองด์ปรีซ์เดอโรม (Prix de Rome) คือทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนศิลปะ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1663 ในฝรั่งเศสในรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่เป็นทุนเงินประจำปีที่มอบให้แก่นักศึกษาศิลปะแขนงต่าง ๆ ที่รวมทั้งจิตรกร ประติมากร และ สถาปนิก ผู้แสดงพรสวรรค์โดยการผ่านการแข่งกันอันยากในการกำจัดผู้ไม่มีฝีมืออก (elimination contest) รางวัลจัดโดยราชสถาบันแห่งจิตรกรรมและประติมากรรม (Académie de peinture et de sculpture) ที่เปิดให้แก่นักศึกษาของสถาบัน ผู้ได้รับรางวัลก็จะได้เดินทางไปศึกษาและพำนักที่พาลัซโซมันชินิในกรุงโรมโดยค่าใช้จ่ายที่เบิกจากพระคลังของกษัตริย์ฝรั่งเศส การพำนักอยู่ที่โรมสามารถยืดเวลาได้ถ้าผู้อำนวยการของสถาบันเห็นว่าเป็นการเหมาะสม
ในช่วงระยะเวลา 140 ปีที่กองทุนนี้ก่อตั้งขึ้นทุนก็ได้ขยายออกไปเป็นห้าสาขาจากสามสาขาที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1663 ที่รวมทั้งจิตรกรรม, ประติมากรรม, และ สถาปัตยกรรม, ในปี ค.ศ. 1803 ก็ได้มีการเพิ่มสาขาคีตกรรม และในปี ค.ศ. 1804 ก็ได้มีการเพิ่มสาขาภาพพิมพ์ลายแกะ (engraving) ขึ้น ผู้ได้รับ “กรองด์ปรีซ์อันดับหนึ่ง” (First Grand Prize) หรือที่เรียกว่า “agréé” จะได้รับการส่งตัวไปศึกษายังสถาบันแห่งฝรั่งเศสแห่งกรุงโรม (Académie de France à Rome) ที่ก่อตั้งโดยฌอง-แบ๊ปติสต์ โคลแบร์ต (Jean-Baptiste Colbert) ในปี ค.ศ. 1666
เจ้าจอมช้อย ในรัชกาลที่ 4
เจ้าจอมช้อย (สกุลเดิม: โรจนดิศ) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าจอมช้อย เป็นธิดาของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) และขรัวยายคล้าย เป็นน้องสาวของเจ้าจอมมารดาเที่ยง และเป็นพี่สาวของเจ้าจอมมารดาชุ่ม นอกจากนี้ยังเป็นเป็นพี่สาวต่างมารดาของเจ้าจอมมารดาทับทิม (ธิดาขรัวยายอิ่ม) และเจ้าจอมมารดาแส (ธิดาขรัวยายบาง) ต่อมาถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ต่อมาได้เกิดเหตุขุนสุวรรณ (เขียน) ใช้ให้กุหลาบภรรยา เข้าไปพูดจาแทะโลมเจ้าจอมช้อย พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ตระลาการชำระ แล้วให้นำขุนสุวรรณ (เขียน) และภรรยาไปประหารชีวิตเสียที่วัดดิสหงษาราม ส่วนเจ้าจอมช้อยนั้นให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนหกสิบทีแล้วจำไว้ ปรากฏใน พระราชพงศาวกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ ๔ ว่า
"ครั้นมาถึงเดือน ๗ นั้น เกิดความเรื่องอ้ายเขียนขุนสุวรรณ บุตรพระยาราชภักดี ให้อีกุหลาบภรรยาเข้าไปพูดจาแทะโลมเจ้าจอมช้อย บุตรพระยาบำเรอภักดี มีผู้ทิ้งหนังสือข้างใน โปรดฯ ให้ตระลาการชำระได้ความว่ารักใคร่ให้เข้าของกันเนืองๆ แต่ไม่ถึงตัวกัน ลูกขุนวางบทจึงให้เอาอ้ายเขียนอีกุหลาบไปประหารชีวิตเสียที่วัดมักสัน ณวันจันทร์ เดือน ๗ แรม ๑๒ ค่ำ (วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2402) แต่ตัวอีช้อยนั้นให้ลงพระราชอาญาหกสิบแล้วสับเสี่ยงแล้วจำไว้
แล้วโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เนรเทศพระโยคาญาณภิรัต วัดราชสิทธาราม ๑ เจ้าอธิการวัดบางประทุน ๑ เป็นผู้ให้น้ำมนต์อ้ายเขียนอีกุหลาบเนรเทศไปอยู่เมืองสงขลา"
พระยาคำยอดฟ้า
เจ้าพระยาคำยอดฟ้า หรือเจ้าพระยาแสนสงครามคำยอดฟ้า เป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 33 ครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2058 - 2059 ต่อมาได้ย้ายไปครองเมืองพยาว ครั้งที่ 2 เป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 35 ครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2062 - 2069 และครั้งที่ 3 เป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 37 ครองเมืองน่าน ระหว่างปี พ.ศ. 2069 - 2070
แคริน สลอเตอร์
แคริน สลอเตอร์ (Karin Slaughter; 6 มกราคม ค.ศ. 1971 – ) เป็นนักเขียนอาชญนิยายชาวอเมริกัน ผู้เขียนนวนิยายสิบแปดเรื่อง สลอเตอร์ขายหนังสือของเธอได้มากกว่า 35 ล้านเล่มซึ่งตีพิมพ์ใน 37 ภาษา รวมถึงเปิดตัวติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร, เยอรมนี และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งไบลด์ไซทิด (ค.ศ. 2001) นวนิยายเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ใน 27 ภาษา และได้รับรางวัลแดกเกอร์จากสมาคมนักเขียนอาชญนิยายในสาขา "เปิดตัวระทึกขวัญยอดเยี่ยม" ในปี ค.ศ. 2001 นอกจากนี้ เธอยังเป็นผู้ชนะรางวัลเอียน เฟลมมิง สตีลแเดกเกอร์ในปี ค.ศ. 2015 จากเรื่องคอปทาวน์ ส่วนนวนิยายเรื่องพีสออฟเฮอร์ของเธอได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 โดยนวนิยายเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่มีชื่อเดียวกัน รวมทั้งจะออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์
การกุศล
สลอเตอร์เป็นผู้สนับสนุนห้องสมุดและก่อตั้งเซฟเดอะไลบรารีส์ ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่รณรงค์สนับสนุนห้องสมุดสาธารณะในสหรัฐ โดยกองทุนเซฟเดอะไลบรารีส์ได้มอบเงินกว่า 300,000 ดอลลาร์ให้แก่ห้องสมุดสาธารณะเดแคบเคาน์ตี ในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย
Oedina
Oedina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแทนซาเนียถึงแซมเบีย
วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น
วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น (Thai Business Administration Technological College Khon Kaen) เดิมชื่อโรงเรียนพณิชยการขอนแก่น ภายหลังถูกยกฐานะขึ้นเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการขอนแก่น และในปัจจุบันเข้าร่วมเป็นสถาบันในเครือไทย-เทค มหาวิทยาลัยศรีปทุม จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเทคโนโลยีไทยบริหารธุรกิจขอนแก่น
Oedina
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
บอร์นพิงก์
บอร์นพิงก์ (Born Pink) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ วางจำหน่ายในวันที่ 16 กันยายน 2022 โดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์และอินเตอร์สโคปเรเคิดส์
เบื้องหลัง
วันที่ 7 มีนาคม 2022 เจนนีได้ปรากฏอยู่บนรายการวาไรตี เดอะเกมเคเทอเรอส์ และเปิดเผยว่าวงกำลังทำงานเพื่อกลับมาอีกครั้ง โดยอธิบายว่า "แบล็กพิงก์กำลังจะกลับมาเร็ว ๆ นี้  ฉันไม่รู้ว่าฉันได้รับอนุญาตให้พูดเช่นนี้ได้หรือเปล่า แต่เนื่องจากฉันเป็นสมาชิกวงแบล็กพิงก์เพียงคนเดียวที่นี่ ฉันจะพูดอย่างนั้น ได้โปรดตั้งตารอ"
การร่วมมือกับวิดีโอเกมแบตเทิลรอยัล พับจีโมบายล์ เพลง "เรดีฟอร์เลิฟ" ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ของอัลบั้ม เฉพาะมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันบนยูทูบในวันที่ 29 กรกฎาคม 2022 ในวันที่ 31 กรกฎาคม วายจีได้ปล่อยวิดีโอตัวอย่างอัลบั้มอย่างเป็นทางการผ่านทางบัญชีสื่อสังคมของวง โดยประกาศว่าทัวร์รอบโลกจะเริ่มในเดือนตุลาคม ต่อจากซิงเกิลก่อนวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคมและตัวอัลบั้มในเดือนกันยายน ภายหลังต้นสังกัดได้ยืนยันว่ามีการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอสองเพลง ซึ่งใช้เงินลงทุนสูงที่สุดของค่าย ซิงเกิลก่อนวางจำหน่ายของอัลบั้มชื่อ "พิงก์เวนอม" วางจำหน่ายในวันที่ 19 สิงหาคม ขณะที่ซิงเกิลนำของอัลบั้มชื่อ "ชัตดาวน์" วางจำหน่ายในวันที่ 16 กันยายน
นิรนาม (วงดนตรี)
วงนิรนาม เริ่มออกอัลบั้มเพลงชุดแรกในปลายปี พ.ศ. 2529 ชื่อ "คนกินแดด" และมีสตูดิโออัลบั้มตามมาอีก 4 ชุด มีเพลงดัง อาทิ  คนกินแดด, ไอ้หรั่ง (กะลุกปุ๊กไทย), เห้..เห้, ป้าบัวศรี และ รักเรือล่ม  จนได้รับความนิยมสูสีกับวงคาราบาวอยู่ระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นสมาชิกในวงเกิดการแยกตัว จึงเหลือเพียง นิค โดยออกอัลบั้มเพลงเก่าชุด หยิบสิบ จำนวน 11 ชุด ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด