cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในระยะเริ่มแรกได้ก่อตั้งเป็น "แผนกวิชาการบัญชี" โดยเปิดสอน 2 หลักสูตร คือ
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี (Thammasat Business School) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีอายุครบ 80 ปีในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
ปัจจุบันการจัดการเรียนการสอน มีครบทั้ง 3 ระดับ คือ ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก มีทั้งหลักสูตรภาษาไทย และหลักสูตรนานาชาติ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นคณะที่มีอัตราการแข่งขันค่อนข้างสูงทั้งในระบบแอดมิดชั่นและรับตรง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลักสูตรนานาชาติหรือ BBA ปัจจุบันได้ผลิตบัณฑิตรุ่นใหม่รับใช้สังคมในทุกหน่วยงานอันเป็นผู้นำในการสร้างการเปลี่ยนแปลงในแวดวงธุรกิจเป็นจำนวนมากอีกทั้งศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงทั้งในวงการธุรกิจไม่ว่าจะเป็นทั้งระดับไทยและนานาชาติ
สัญลักษณ์
สัญลักษณ์ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คือ เรือสำเภา
สีฟ้า–สีขาว
จำนวนนักศึกษาและอาจารย์
จำนวนนักศึกษาในแต่ละชั้นปีรวมทั้งสิ้น 4,064 คน (ข้อมูลภาคการศึกษาต้น ปีการศึกษา 2554) ประกอบด้วย จำนวนอาจารย์ 110 คน ประกอบด้วย
การรับรองมาตรฐานการศึกษา
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการรับรองวิทยฐานะ European Quality Improvement System (EQUIS) อย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งเป็นโครงการประกันคุณภาพระดับโลกของมูลนิธิ เพื่อพัฒนาด้านการจัดการแห่งยุโรป หรือ European Foundation for Management Development (EFMD) โดยการรับรองวิทยฐานะ EQUIS ครั้งนี้นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นสถาบันการศึกษาด้านบริหารธุรกิจแห่งแรกในประเทศไทยที่ได้รับการรับรองมาตรฐานทั้งระดับปริญญาตรี–ปริญญาโท–และปริญญาเอกจากกรรมการผู้ประเมินคุณภาพ EQUIS Review Committee ในการรับรองมาตรฐาน ได้มีการตรวจเข้มโดยใช้มาตรฐานเดียวกับมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับนานาชาติในทุก ๆ ด้าน อาทิ
ทั้งนี้ EFMD ได้มีการรับรองวิทยฐานะ EQUIS ให้กับสถาบันด้านบริหารธุรกิจชั้นนำทั่วโลกรวมถึง INSEAD (France), London Business School (UK), Cambridge Business School (UK), Melbourne Business School (Australia), Tsinghua University School of Economics and Management (China), NUS Business School (Singapore) เป็นต้น
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2560 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการรับรองคุณภาพมาตรฐานการศึกษาจาก The Association to Advance Collegiate Schools of Business (AACSB) จากประเทศสหรัฐอเมริกา ให้เป็นหนึ่งในคณะบริหารธุรกิจชั้นนำของโลก ทั้งทางด้านวิชาการ ระบบการจัดการ งานวิจัย และ การพัฒนานวัตกรรม มาตรฐานการรับรอง จาก AACSB เป็นการรับรองที่มีคุณค่ายิ่ง เนื่องจากมีไม่ถึง 5 เปอร์เซนต์ของคณะบริหารธุรกิจทั่วโลก ที่จะได้รับมาตรฐานนี้ การได้รับคัดเลือกจาก AACSB เป็นหนึ่งในความสำเร็จ ที่ยิ่งใหญ่ของคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพราะมีเพียง 4 มหาวิทยาลัยในสองประเทศแห่งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (ในสิงคโปร์คือ NUS, SMU, NANYANG) ที่ได้รับคัดเลือกให้ผ่านมาตรฐานจากทั้ง AACSB และ EQUIS ในทุกระดับชั้น ตั้งแต่ปริญญาตรี โท และ เอก
วัง (แก้ความกำกวม)
วัง อาจหมายถึง
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การรับรองมาตรฐานการศึกษา
ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2561 คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้รับการรับรองคุณภาพมาตรฐานการศึกษาจาก The Association of MBAs (AMBA) จากประเทศสหราชอาณาจักร (United Kingdom) โดยเฉพาะหลักสูตรและนวัตกรรมการศึกษาทางด้านบริหารธุรกิจในระดับบัณฑิตศึกษา (ในระดับปริญญาโทบริหารธุริจ MBA)
คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นสถาบันการศึกษาทางด้านบริหารธุรกิจแห่งแรกและแห่งเดียวในปัจจุบัน ในประเทศไทย ที่ได้รับการรับรองคุณภาพมาตรฐานการศึกษาครบถ้วน (Triple Crown accreditation) จากทั้ง 3 สถาบันรับรองคุณภาพการศึกษาทางด้านบริหารธุรกิจ AACSB, AMBA, และ EQUIS ที่มีชื่อเสียงที่สุดและเป็นที่ยอมรับที่สุดทั่วโลก มีสถาบันการศึกษาทางด้านบริหารธุรกิจไม่ถึง 100 แห่งทั่วโลก ที่ได้รับรองคุณภาพมาตรฐานการศึกษาครบถ้วน (Triple Crown accreditation) จากทั้ง 3 สถาบันนี้
ละคร
ละคร หมายถึงการแสดงรำที่เป็นเรื่องเป็นราว ดำเนินเรื่องไปโดยลำดับ มีตัวเอกของเรื่อง ฝ่ายชายเรียกว่าตัวพระ เพราะสมัยโบราณแสดงแต่เรื่องจักร ๆ วงศ์ ๆ เป็นเรื่องของกษัตริย์ มีชื่อว่าพระต่าง ๆ เช่น พระอนิรุทธิ์ พระไชยเชษฐ์ พระอภัยมณี ฝ่ายหญิงเรียกว่า ตัวนาง เพราะในเรื่องที่แสดงมักชื่อว่านางต่าง ๆ เช่น นางสีดา นางบุษบา นางทิพย์เกสร ยังไม่มีการแบ่งเป็นนางสาวและนางที่มีสามีแล้ว และตัวประกอบอื่น ๆ แล้วแต่ในเรื่องจะมีละครมีหลายแบบ แต่ละละครมีการแสดงและความมุ่งหมายแตกต่างกัน เช่น ละครโนรา ละครนอก ละครใน ละครถาม และละครดึกดำบรรพ์
ในสมัยกรุงศรีอยุธยามีการจดบันทึกโดย ซิมง เดอ ลาลูแบร์ ราชทูตแห่งราชอาณาจักรฝรั่งเศส ใน ปี ค.ศ. 1687 ถึงการแสดงละครสยาม ในราชสำนักของอยุธยาไว้ดังนี้
ในส่วนที่เกี่ยวกับการแต่งกายของนักแสดงละครนั้น ลา ลูแบร์ ได้บันทึกไว้ว่า:
"นักเต้นใน "ระบำ" และ "โขน" จะสวมชฎาปลายแหลมทำด้วยกระดาษมีลวดลายสีทอง ซึ่งดูคล้าย ๆ หมวกของพวกข้าราชการสยามที่ใส่ในงานพิธี แต่จะหุ้มตลอดศีรษะด้านข้างไปจนถึงใต้หู และตกแต่งด้วยหินอัญมณีเลียนแบบ และมีห้อยพู่สองข้างเป็นไม้ทาสีทอง
ละครโนรา
ละครโนราเป็นละครที่เก่าแก่ที่สุด เป็นละครของชาวภาคใต้ ในสมัยโบราณผู้แสดงมีเพียง 3 คน เป็นผู้ชายล้วน แต่งตัวงามพิเศษอยู่แต่ตัวเอกซึ่งเป็นตัวพระ เรียกว่า ตัวยืนเครื่องเพียงคนเดียว ตัวนางก็ใช้ผ้าขาวม้าห่มโดยวิธีต่าง ๆ เช่น สไบเฉียง คาดอก และตะเบ็งมาน ตามฐานะ อีกคนหนึ่งเป็นตัวตลก ต้องแสดงเป็นตัวประกอบทุก ๆ อย่าง เป็นฤษี เป็นพราน เป็นม้า เป็นสัตว์ต่าง ๆ ตามเรื่อง ทุกคนไม่สวมเสื้อ แม้ตัวยืนเครื่องก็แต่งอาภรณ์กับตัวเปล่า เป็นละครที่มุ่งหมายตลกขบขัน และการดำเนินเรื่องรวดเร็ว ในสมัยปัจจุบันมีผู้หญิงแสดงร่วมด้วยและจำนวนผู้แสดงก็เพิ่มขึ้นไม่จำกัด การแต่งกาย มีการสวมเสื้อ ซึ่งประดับประดาด้วยลูกปัดเป็นอันมาก เครื่องดนตรีมี ปี่ใน (ภาคใต้เรียกปี่ต้น) กลองขนาดย่อมลูกเดียว โทน (ภาคใต้เรียกทับ) 2 ลูก ฆ้องคู่ (ภาคใต้เรียกโหม่ง) ฉิ่ง และกรับ (ภาคใต้เรียกแกระ) โรงสมัยโบราณปลูกอย่างง่าย ๆ มีเสา 4 ต้น เป็นมุม 4 มุม กับเสากลางสำหรับผูกซองใส่เครื่องอุปกรณ์การแสดง เช่น ธง อาวุธต่าง ๆ เรียกว่า ซองคลี สมัยปัจจุบันมีตัวละครมากขึ้นต้องใช้โรงละครอย่างโรงละครนอก การแสดงเริ่มต้นด้วยไหว้ครู แล้วรำซัด แล้วจึงจับเรื่อง ผู้แสดงร้องเองบ้าง มีต้นเสียงร้องให้บ้าง นักดนตรีก็ร้องเป็นลูกคู่ด้วย ละครแบบนี้ชาวภาคกลางเรียกว่า ละครชาตรี การที่เรียกว่าโนราก็เพราะตามประวัติว่าครั้งแรกแสดงแต่เรื่องนางมโนห์รา จึงเรียกว่ามโนห์รา แต่สำเนียงพูดของชาวภาคใต้นั้นคำที่เป็นลหุอยู่ข้างหน้าจะตัดทิ้งไม่ต้องพูด เช่น ไปเล (ไปทะเล) ไปหลาด (ไปตลาด) มโนห์รา จึงเรียกเป็นโนรา
ละครนอก
ละครนอกเป็นละครของภาคกลาง นัยว่าวิวัฒนาการมาจากมโนราห์ เพราะมีความมุ่งหมายเช่นเดียวกันคือ ดำเนินเรื่องรวดเร็ว และตลกขบขัน สมัยโบราณผู้แสดงผู้ชายล้วน เพิ่งมีผู้หญิงแสดงในปลายสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อโปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกการห้ามมิให้บุคคลทั่วไปมีละครผู้หญิง ในตอนหลังผู้แสดงเป็นผู้หญิงโดยมาก ผู้ชายเกือบจะไม่มี ตัวละคร มีครบทุกตัวตามเนื้อเรื่อง ไม่จำกัดจำนวน ดนตรี ใช้วงปี่พาทย์ จะเป็นเครื่องห้า เครื่องคู่ หรือเครื่องใหญ่ ได้ทั้งนั้น โรงละคร มีฉากเป็นผ้าม่าน มีประตูเข้าออก 2 ประตู หลังฉากเป็นที่แต่งตัว และสำหรับให้ตัวละครพัก หน้าฉากเป็นที่แสดงตั้งเตียงตรงกลางหน้าฉาก การแต่งกาย เลียนแบบเครื่องต้นของกษัตริย์ ตัวพระสวมชฎา ตัวนางสวมเครื่องประดับศีรษะตามฐานะ เช่น มงกุฎกษัตรี รัดเกล้ายอด รัดเกล้าเปลว และกระบังหน้า เสื้อผ้าปักดิ้นเลื่อมแพรวพราว การแสดง มีคนบอกบท มีต้นเสียงและลูกคู่สำหรับร้อง บางตัวละครอาจร้องเอง การรำเป็นแบบแคล่วคล่องว่องไวพริ้งเพรา จังหวะของการร้องและการบรรเลงดนตรีค่อนข้างเร็ว เวลาเล่นตลกมักเล่นนาน ๆ ไม่คำนึงถึงการดำเนินเรื่อง และไม่ถือขนบธรรมเนียมประเพณี เช่น ตัวกษัตริย์หรือมเหสีจะเล่นตลกกับเสนาก็ได้ เริ่มต้นแสดงก็จับเรื่องที่เดียว ไม่มีการไหว้ครู เรื่องที่ละครนอกแสดงได้สนุกสนานเป็นที่นิยมแพร่หลาย บทที่สามัญชนแต่งได้แก่ เรื่องแก้วหน้าม้า ลักษณวงศ์ และจันทโครพ บทที่เป็นพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2 ได้แก่ เรื่องสังข์ทอง สังข์ศิลป์ชัย ไชยเชษฐ์ คาวี มณีพิชัย ไกรทอง
ละครใน
ละครในเป็นละครที่เกิดขึ้นในพระราชฐานจึงเป็นละครที่มีระเบียบแบบแผน สุภาพ ละครในมีความมุ่งหมายสำคัญอยู่ 3 ประการ คือ รักษาศิลปะของการรำอันสวยงาม   รักษาขนบธรรมเนียมประเพณีเคร่งครัด    รักษาความสุภาพทั้งบทร้องและเจรจา เพราะฉะนั้น เพลงร้อง เพลงดนตรี จึงต้องดำเนินจังหวะค่อนข้างช้า เพื่อให้รำได้อ่อนช้อยสวยงาม ดนตรี ใช้วงปี่พาทย์ จะเป็นวงปี่พาทย์เครื่องห้า วงปี่พาทย์เครื่องคู่หรือ วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่ ก็ได้โรงมีลักษณะเดียวกับโรงละครนอก แต่มักเรียบร้อยสวยงามกว่าละครนอก เพราะใช้วัสดุที่มีค่ากว่า เนื่องจากมักจะเป็นละครของเจ้านาย หรือผู้ดีมีฐานะ เครื่องแต่งกาย แบบเดียวกับละครนอก แต่ถ้าแสดงเรื่องอิเหนา ตัวพระบางตัวจะสวมศีรษะด้วยปันจุเหร็จในบางตอน (ปันจุเหร็จในสมัยปัจจุบัน มักนำไปใช้ในการแสดงเรื่องอื่น ๆ ด้วย) การแสดง มีคนบอกบท ต้นเสียง ลูกคู่ การร่ายรำสวยงามตามแบบแผน เนื่องจากรักษาขนบประเพณีเคร่งครัด การเล่นตลกจึงเกือบจะไม่มีเลย บทที่แต่งใช้ถ้อยคำสุภาพ คำตลาดจะมีบ้างก็ในตอนที่กล่าวถึงพลเมือง ผู้แสดงเป็นผู้หญิงล้วน ตัวประกอบอาจเป็นผู้ชายบ้าง เรื่องที่ใช้แสดงละครใน แต่โบราณมีเพียง 3 เรื่อง คือ เรื่องรามเกียรติ์ อิเหนา และอุณรุท โอกาสที่ใช้แสดง ในงานรื่นเริง
ละครพันทาง
ละครพันทางเป็นละครแบบผสม ซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์รัชกาลที่4ทรงปรับปรุงการแสดงขึ้น มีลักษณะดังต่อไปนี้ ละครพันทางเป็นละครที่แสดงบนเวทีเปลี่ยนฉากตามเนื้อเรื่อง เรื่องตอนนั้นเป็นสถานที่ใด สวน ท้องพระโรง ห้องนอน หรือที่ใด ก็เขียนและจัดให้เป็นสถานที่นั้น
ท่ารำเป็นแบบผสม ละครแบบนี้มักจะแสดงเป็นเรื่องของต่างภาษา เช่น พม่า ลาว แขก จีน ท่ารำก็เป็นท่ารำของชาตินั้น ๆ ผสมกับท่ารำของไทย เพลงร้อง เพลงดนตรีก็ผสมตามภาษานั้นๆอาจเป็นเพลงภาษานั้นแท้ๆ หรือที่ไทยแต่งให้เป็นสำเนียงภาษานั้น ๆ และอาจมีเพลงไทยแท้ ๆ ผสมด้วยก็ได้ เครื่องแต่งตัว เป็นไปตามภาของเรื่องที่แสดงนั้น เช่น พม่าก็แต่งเป็นพม่า ลาวก็แต่งเป็นลาว และจีนก็แต่งเป็นจีนดนตรี ใช้วงปี่พาทย์ไม้นวม
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) เกิดในกรุงเทพพระมหานครที่บ้านช่างหล่อ ราวสมัยรัชกาลที่ 3 บิดาชื่อ หลวงลิขิตปรีชา (คุ้ม โรจนกุล) รับราชการในกรมพระอาลักษณ์ฝ่ายพระบวรราชวัง (วังหน้า) บุตรชื่อ พระยาชำนาญอักษร (ปลอบ โรจนกุล) และรองอำมาตย์ตรี โปรด โรจนกุล
เดิมนายปึก รับราชการเป็น หุ้มแพรมหาดเล็ก (บ้างก็เรียกว่านายทหารแถว) ในกรมทหารมหาดเล็ก ต่อมาจึงได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็น นายพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) และเลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็น ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ในช่วงไปรับราชการที่เมืองอุบลราชธานี หลังจากที่ ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) กลับราชการจากเมืองอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน จุลศักราช 1251 (ตรงกับ พ.ศ. 2432)
ละคร
ละครพันทาง
การแสดง มีทั้งต้นเสียง ลูกคู่ เป็นผู้ร้อง บางตอนตัวละครก็ร้องเอง การรำก็ผสมดังกล่าวแล้ว แต่ถ้าเรื่องแสดงเป็นไทยล้วน ไม่มีภาษาอื่นเลย ก็ใช้ท่ารำไทยผสมกับท่ารำสามัญชน คือท่ารำของคนเรานี้ผสมกับท่ารำ เมื่อแสดงจบเนื้อเรื่องของฉากหนึ่งแล้ว ก็ปิดม่าน แล้วเปิดม่านแสดงฉากต่อไปทีละฉากจนจบเรื่องผู้แสดง มิได้กำหนดว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง แล้วแต่สะดวก
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2431 นั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชประสงค์ โปรดให้จัดตั้งกองทหารประจำการตามหัวเมืองต่างๆ อย่างแบบยุโรป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ ว่าที่นายพันตรี หลวงพิพักษ์นรินทร์ (ผึ้ง) เป็นผู้บังคับกองทหารคนแรก นับว่าเป็นการการตั้งกองทหารแบบยุโรปเป็นครั้งแรก ซึ่งขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ได้รับพระราชทานพระกรุณาให้เข้าร่วมกองทหารแบบใหม่นี้ด้วย ในการนี้กรมมหาดไทยได้นำขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) และนายทหารอีก 7 นายเข้าเฝ้าถวายบังคมลา  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ไปประจำกองทหารประจำการ ณ เมืองตะโปน เมืองพิน เมืองนอง กับกองทหารของ ว่าที่นายพันตรี หลวงพิทักษ์นรินทร์ (ผึ้ง) ที่บริเวณทุ่งศรีเมือง จุลศักราช 1251 ปีฉลู ตรงกับ พ.ศ. 2432
ปรากฏใน พงศาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ ของหม่อมอมรวงษ์วิจิตร์ (หม่อมราชวงศ์ปฐม) ว่า :-
ละคร
ละครพันทาง
เรื่องที่แสดง มักนิยมแสดงเรืองต่างภาษา เช่นเรื่องราชาธิราช พระลอ และสามก๊ก เรื่องที่เป็นไทยก็มีจำพวกเรื่องพระราชพงศาวดารบางตอน เช่น วีรสตรีถลาง คุณหญิงโม
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
"โปรดเกล้า ฯ ให้กรมยุทธนาธิการส่งนายร้อยเอก ขุนพิศลยุทธการ (ปึก) ๑ นายร้อยตรีชื่น ๑ นายร้อยตรีคำ ๑ นายร้อยตรีพลับ ๑ นายร้อยตรีพึ่ง ๑ นายร้อยตรีวาด ๑ นายร้อยตรีพรหม ๑ กับพลแตรเดี่ยว ๑ ขึ้นไปรับราชการกับ ว่าที่นายพันตรี หลวงพิทักษ์นรินทร์ (ผึ้ง) ขุนพิศล ฯ กับนายร้อย ๗ นาย ได้ไปถึงเมืองอุบลเมื่อวันที่ ๒๑ สิงหาคม แล้วหลวงพิทักษ์นรินทร์จัดให้ ขุนพิศลฯ ๑ นายร้อยตรีพึ่ง ๑ นายร้อยตรีคล้าย ๑ นายร้อยตรีคำ ๑ ไปรับราชการอยู่กับหลวงพิทักษ์นรินทร์ (ผึ้ง) ณ ด่านเมืองตะโปน เมืองพิน เมืองนอง แลจัดให้นายร้อยตรีวาด ๑ นายร้อยตรีชื่น ๑ นายร้อยตรีพลับ ๑ นายร้อยตรีพรหม ๑ ไปรักษาราชการหน้าด่านเมืองนครจำปาศักดิ์..."
ละคร
ละครดึกดำบรรพ์
ละครดึกดำบรรพ์เป็นละครที่นำแบบโอเปร่ามาใช้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ เป็นผู้ทรงปรับปรุงขึ้น เพื่อให้คณะละครของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) แสดง ละครดึกดำบรรพ์ มีลักษณะดังต่อไปนี้
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
ในขณะที่ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ประจำกองทหารครั้งนั้นอยู่เกือบปี ปรากฏว่า นายร้อยตรีคำ ในกองทหาร ป่วยเป็นไข้พิศม์ หรือไข้อายพิศม์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2432 ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) จึงได้ประกอบพิธีศพตามธรรมเนียม ปรากฏในจดหมายเหตุพระราชกิจรายวันในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พุทธศักราช ๒๔๓๓ ว่า "...บอกพระราชเสนาข้าหลวงเมืองอุบลราชธานี ลงวันที่ ๓๐ มีนาคม ร.ศ. ๑๐๘ ว่า นายร้อยตรี นายคำ ซึ่งไปราชการเมืองตะโปนป่วยเป็นไข้พิศม์ พอ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม นายร้อยตรี นายคำถึงแก่กรรม นายร้อยเอก ขุนพิสณฑ์ (ปึก) จัดการไหว้ศพตามธรรมเนียม..."  และได้ปฏิบัติหน้าที่ราชการที่นั่นกระทั่งกลับราชการจากเมืองอุบลราชธานีมายังกรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2434
ละคร
ละครดึกดำบรรพ์
การแสดงแสดงบนเวที เปลี่ยนฉากตามเนื้อเรื่องเช่นเดียวกับละครพันทาง
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
เมื่อ พ.ศ. 2435 ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ได้เป็นนายร้อยโทชั้นสัญญาบัตร เข้าประจำกองพันตรี กองทหารราบในมหาดเล็กรักษาพระองค์ กรมทหารบกราบที่ ๑ (มหาดเล็กรักษาพระองค์) โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช ทรงเป็นผู้บังคับการในขณะนั้น
ละคร
ละครดึกดำบรรพ์
ท่ารำ ใช้ท่ารำตามแบบแผน แต่ตัดทอนเพิ่มเติมและดัดแปลงให้พอเหมาะกับเพลงร้องและเพลงดนตรี
หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก โรจนกุล)
ประวัติ
เมื่อ พ.ศ. 2441 ภายหลังมียศที่นายพันตรี ขุนพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ได้เป็นผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 30 (ผบ.ร.พัน 30) (ลำปาง) กรมยุทธนาธิการ และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นหลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ถือศักดินา 800 ระหว่างรับราชการเมื่อ พ.ศ. 2445 ได้ร่วมบริจาคทรัพย์ 34 บาท เพื่อก่อสร้างโรงเรียนอุดรพิทยานุกูล มลฑลอุดร ในคราวเหตุการณ์เพลิงไหม้ของโรงเรียนสอนหนังสือไทยบ้านหมากแข้ง (ชื่อโรงเรียนเดิม) ซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมทรงสร้างไว้ กระทั่งปลดประจำการเป็นทหารกองหนุน กระทรวงกลาโหม มียศสุดท้ายเป็น นายพันโท หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก)
เมื่อ พ.ศ. 2460 หลวงพิสณฑ์ยุทธการ (ปึก) ได้เป็นทหารอาสาสมัครไปปฏิบัติภารกิจราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้ไปจนถึงทวีปยุโรป อันเนื่องมาจากประกาศเสนาบดีกระทรวงหลาโหมเปิดโอกาสให้ผู้ที่มีความประสงค์เต็มใจอาสาในการสงคราม เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2460
ยศทหาร
หมายเหตุ: ชื่อบรรดาศักดิ์จากหลักฐานบ้างก็ปรากฏว่า พิสณฑ์ยุทธการ พิศลยุทธการ หรือ พิสันฑ์ยุทธการ ทว่าหลักฐานต่างๆ กล่าวว่าข้าราชการผู้นี้มีนามเดิมชื่อ ปึก ตรงกัน
ละคร
ละครดึกดำบรรพ์
การแสดง ผู้แสดงเป็นผู้ร้องในบทของตนเอง เพราะบทร้องเป็นบทคำพูดของตัวละครไม่มีบทบอกชื่อ บอกกิริยา หรือบอกอารมณ์ของตัวละคร รวมความว่าตัวละครทุกตัวพูดเป็นเพลง
ดนตรี เป็นวงปี่พาทย์ที่ปรับปรุงขึ้นเป็นพิเศษ มีแต่เครื่องดนตรีที่เสียงทุ้มนุ่มนวล ไม่มีพวกเสียงดังเสียงสูง เสียงเล็กแหลมเลย คือไม่มีกลองทัด ปี่ใน ฆ้องวงเล็ก และระนาดเอกเหล็ก ส่วนระนาดเอกก็ตีด้วยไม้นวม เพื่อให้เสียงนุ่มนวลไม่แกร่งกร้าว มีสิ่งแปลกกว่าวงปี่พาทย์อื่น ๆ ก็คือ กลองตะโพน ซึ่งใช้ตะโพน 2 ลูก เอาเท้าที่ตั้งออกให้เหลือแต่ตัวตะโพน แล้วตั้งหน้าด้านใหญ่ขึ้น ติดข้าวสุกให้เสียงต่ำตีแทนกลองทัด ฆ้องชัย (หรือฆ้องหุ่ย) มี 7 ลูก เทียบเสียงเรียงลำดับกันเป็น 7 เสียง ตีห่างๆ อนุโลมอย่างเบสส์ของฝรั่ง
คันทวย
คันทวย หรือ ทวย (corbel) คือส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมทำหน้าที่ค้ำยันชายคา ระเบียง หรือ หลังคาของสิ่งก่อสร้าง
สถาปัตยกรรมไทย
คันทวย ทางภาคเหนือ จะเรียกทวยหูช้าง มีลักษณะเป็นแผ่นไม้รูปสามเหลี่ยมติดกับเสาหรือผนัง บนแผ่นไม้มีการสลักลายหรือลายฉลุโปร่ง เป็นรูปนาค ลายดอกไม้ หรือลายต่าง ๆ ตามแต่การออกแบบ
สัดส่วนที่สวยงามของคันทวย คือ 4 คูณ 6 หรือ 4 คูณ 7 หรือ 4 คูณ 8 (4 คือส่วนกว้าง 6 7 และ 8 คือส่วนสูง)
สถาปัตยกรรมจีน
สถาปัตยกรรมของประเทศจีน ตามธรรมเนียมการก่อสร้างของจีนจะเรียกคันทวยว่า “dougong” ซึ่งใช้กันมาตั้งแต่ก่อนคริสตกาล
คันทวยในสถาปัตยกรรมตะวันตก
คำว่า คันทวย ในสถาปัตยกรรมตะวันตก คือก้อนหินหรือที่ยื่นออกมาจากผนังหรือกำแพงเพื่อรับน้ำหนักของสิ่งก่อสร้างที่ยื่นออกมา ถ้าเป็นทวยไม้ก็จะเรียกว่า “tassel” หรือ “bragger” การใช้คันทวยเริ่มใช้กันตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์แต่มานิยมกันในยุคกลางและสถาปัตยกรรมขุนนางสกอตแลนด์
การใช้คันทวยในการตกแต่ง
ในสมัยสถาปัตยกรรมอังกฤษตอนต้นประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 การแกะสลักคันทวยก็เริ่มหรูหราขึ้นเช่นคันทวยที่มหาวิหารลิงคอล์น บางครั้งคันทวยก็จะดูเหมือนงอกออกมาจากกำแพงรองรับด้วยเทวดาหรือรูปสลักอื่นๆ สมัยต่อมาก็มีการแกะคันทวยเป็นใบไม้หรือรูปตกแต่งอื่น ๆ ซึ่งคล้ายกับการแกะหัวเสา
คันทวยที่รับน้ำหนักระเบียงในประเทศอิตาลี หรือ ประเทศฝรั่งเศส จะค่อนข้างใหญ่กว่าและตกแต่งอย่างวิจิตรกว่าอย่างเช่นคันทวย “Cinquecento” จากคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในอังกฤษจะใช้คันทวยในการก่อสร้างบ้านไม้แบบที่เรียกว่า “half-timber” เพื่อรับน้ำหนักชั้นบนที่มักจะยื่นออกมาจากชั้นล่าง
ฐานคันทวย
การใช้ฐานคันทวยในประเทศอิตาลีหรือฝรั่งเศสมักจะทำกันอย่างซับซ้อนบางครั้งก็จะเป็นคันทวยซ้อนกันหลายชั้นเช่นในการทำฐานรับเชิงเทินบนป้อม (machicolation) ของปราสาททั้งในอังกฤษและฝรั่งเศส
ในการก่อสร้างปล่องไฟสมัยใหม่จะใช้ฐานคันทวยในการก่อสร้างปล่องเป็นฐานคอนกรีตรอบภายในปล่องรับด้วยคันทวย คันทวยอาจจะหล่อพร้อมคอนกรีต หรือเป็นคันทวยสำเร็จรูป
วี-ลีก (ประเทศเกาหลีใต้)
วี-ลีก (V-League) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศเกาหลีใต้ จัดขึ้นโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (โคโว) เริ่มแข่งขันฤดูกาลแรกในปี ค.ศ. 2005 ซึ่งมีทีมชาย 7 ทีม และ ทีมหญิง 6 ทีม
สโมสรในฤดูกาล 2022-23
{|
คำหลัก (ภาษาศาสตร์)
ในทางภาษาศาสตร์คลังข้อมูล คำหลัก หมายถึงคำหนึ่งที่ปรากฏในข้อความบ่อยครั้ง มากกว่าที่เราคาดหวังว่ามันจะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ คำหลักคำนวณโดยการดำเนินการทดสอบทางสถิติ (เช่น loglinear) ซึ่งเปรียบเทียบความถี่ของคำในข้อความต่อความถี่ที่คาดว่าจะได้มาในคลังข้อมูลขนาดใหญ่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการใช้ภาษาทั่วไป
ปลาหมอเซวารุ่ม
ปลาหมอเซวารุ่ม หรือ ปลาหมอเซวาลุ่ม (Severum, Banded cichlid) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heros severus อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีรูปร่างป้อมแบนข้างข้างปานกลาง หน้าผากมีความลาดชั้นมาก ปากอยู่ด้านล่าง มีริมฝีปากที่หนา ปลายครีบหลังและครีบก้นยาวแหลม ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อนอมเขียวมีสีส้มปน บริเวณใบหน้ามีลายประสีแดงกระจายอยู่ทั่ว ลำตัวมีสีดำพาดตามขวางประมาณ 6-8 แถบ ซึ่งลายนี้จะจางลงเมื่อปลาโตขึ้น
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในแม่น้ำโอริโนโคและแม่น้ำอเมซอน ในประเทศโคลอมเบียและเวเนซุเอลา โดยจะพบได้ในแหล่งน้ำที่มีความหลากหลายของสภาพ ทั้งน้ำใส น้ำขุ่น หรือน้ำที่มีสีเหมือนสีกาแฟ โดยทั่วไปปลาที่มีขนาดเล็กจะพบมากในบริเวณแหล่งน้ำที่ไหลช้า และมีพื้นเป็นกรวดทราย หรือทรายปนโคลน ส่วนปลาที่โตเต็มวัยจะพบในบริเวณที่น้ำไหลแรงและมีพรรณไม้น้ำขึ้นหนาแน่น อุณหภูมิของน้ำประมาณ 23-29 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำ (pH) 5.0-6.5
เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ ทั้งสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งแมลง
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นของทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า Acará-peba
ริตเทนอินเดอะสตาส์ (เพลงไทนี เทมพาห์)
ไรท์เทนอินเดอะสตาร์ เป็นซิงเกิลที่ 3 ของนักแร็ปชาวอังกฤษ ไทนี แทมพาช และเนื้อเรื่องโดยนักร้องชาวอเมริกัน อีริค เทอร์เนอร์ ซึ่งแตกต่างจากซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จของเขาสองก่อนที่ผลิตโดย ลาบรินธ์ ติดตามแทนมีผลิตโดย Ishi ออกจำหน่ายในวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2010 โดยพาร์โลโฟน ต่อมาทางระบบดิจิตอล ร้านไอทูนส์ และออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลทางการในอัลบั้มDisc-Overy โดยเพลงนี้ติดอันดับที่ 1 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร กลายเป็นอันดับ 1 ของเดี่ยวครั้งที่สองของ ไทนี แทมพาช ในสหราชอาณาจักร เพลงนี้กลายเป็นซิงเกิลเปิดตัวในอเมริกาของแทมพาช และติดอันดับ 12 ของบิลบอร์ดฮอต 100
เพลงนี้ยังใช้ในเมเจอร์ลีกเบสบอล สำหรับการโฆษณาของพวกเขาที่เกี่ยวกับเมเจอร์ลีกเบสบอลในฤดู 2011 และใช้เป็นธีมของศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27
น้ำมันงา
น้ำมันงา (Sesame oil) เป็นน้ำมันพืชสกัดจากเมล็ดงาที่ใช้รับประทานได้ คนอินเดียใต้ใช้เป็นน้ำมันประกอบอาหาร และคนตะวันออกกลาง แอฟริกา และเอเชียอาคเนย์ ใช้ปรุงรสอาหาร มีกลิ่นและรสชาติออกคล้ายถั่ว
น้ำมันเป็นที่นิยมในแพทย์ทางเลือกจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ ทั้งในการนวดและการรักษาทางอายุรเวท เป็นที่นิยมในเอเชียและยังเป็นน้ำมันพืชซึ่งเก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่ง แต่การสกัดน้ำมันในปัจจุบันก็ยังจำกัดเพราะต้องเก็บเกี่ยวผลิตผลด้วยมืออย่างไม่มีประสิทธิภาพ
องค์ประกอบ
น้ำมันประกอบด้วยกรดไขมันดังต่อไปนี้ คือ กรดลิโนเลอิก (41% ของทั้งหมด) กรดโอเลอิก (39%) กรดปาลมิติก (8%) กรดสเตียริก (stearic acid, 5%) และกรดอื่น ๆ ที่มีปริมาณน้อย
ประวัติ
งาเริ่มปลูกเกิน 5,000 ปีก่อนเป็นพืชทนแล้งเมื่อเทียบกับพืชเพาะปลูกอื่น ๆ เมล็ดงาเป็นพืชผลชนิดแรกที่แปรรูปเป็นน้ำมัน และยังเป็นเครื่องปรุงรสอาหารแรก ๆ อีกด้วย เป็นพืชที่ปลูกในอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุโดยเป็นพืชหลักที่ให้น้ำมัน แล้วจึงนำไปถึงเมโสโปเตเมียราว ๆ 2,500 ปีก่อน ค.ศ.
กระบวนการผลิต
เมล็ดงาหุ้มด้วยแคปซูลที่จะแตกออกต่อเมื่อเมล็ดสุกเต็มที่ เป็นกระบวนการที่เรียกว่า dehiscence (การแตก) แต่เมล็ดจะไม่แตกในเวลาเดียวกัน ดังนั้น เกษตรกรต้องตัดพืชด้วยมือและวางมันในแนวตั้งเพื่อให้เมล็ดทั้งหมดสุกแล้วแตกออกหมด การค้นพบพืชกลายพันธุ์ที่ไม่แตกในปี 1943 จึงเริ่มการพัฒนาพันธุ์งาที่ให้ผลผลิตมากและไม่ค่อยแตก แม้จะก้าวหน้าไปพอสมควร แต่ความเสียหายเพราะการแตกก็ยังคงจำกัดการผลิตงา
เมล็ดงาปลูกโดยหลักในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งเป็นปัจจัยที่จำกัดการสร้างวิธีการสกัดและแปรรูปให้ได้น้ำมันเป็นจำนวนมาก แต่ก็มีวิธีหลายอย่างขึ้นอยู่กับวัสดุและอุปกรณ์ที่มี
ประเทศแทนซาเนียเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้บริโภครายใหญ่ที่สุดในโลก ส่วนประเทศในแอฟริกาและเอเชียเป็นตลาดที่กำลังขยายเร็วที่สุดในโลก การเพิ่มความต้องการเกิดพร้อมกับรายได้ที่เพิ่มขึ้น การย้ายที่อยู่เข้าไปในเมือง และการเพิ่มใช้น้ำมันในผลิตภัณฑ์อาหารและเมนูอาหารของคนเอเชีย
ในประเทศกำลังพัฒนา น้ำมันมักสกัดโดยใช้เทคนิคที่ต้องใช้แรงงานมากกว่า (รวมทั้ง hot water flotation, bridge presses, ram presses, ghani process, small-scale expeller) ส่วนประเทศพัฒนาแล้วมักใช้เครื่องบีบอัด (expeller press), ใช้เครื่องสกัดขนาดใหญ่ หรือใช้เครื่องอัดแล้วตามด้วยตัวทำละลาย น้ำมันก็สกัดเย็นได้ด้วย ซึ่งผู้บริโภคอาหารธรรมชาติหรืออาหารดิบจะนิยมเพราะน้ำมันไม่ต้องผ่านสารเคมีหรืออุณหภูมิสูงเมื่อสกัด
แม้ผู้ผลิตบางรายอาจแปรรูปน้ำมันยิ่งขึ้น เช่น สกัดเพิ่มด้วยตัวทำละลาย ทำค่าพีเอชให้เป็นกลาง และฟอกสีเพื่อทำให้ดูดีขึ้น แต่น้ำมันที่ได้จากเมล็ดคุณภาพดีจะมีรสชาติดีซึ่งไม่จำเป็นต้องทำให้บริสุทธิ์ก่อนนำไปบริโภค ผู้บริโภคจำนวนมากชอบใจน้ำมันที่ไม่ได้แปรรูปเพิ่มเพราะเชื่อว่า ไม่ทำให้สารอาหารสำคัญ ๆ เสียไป รสชาติน้ำมันจะดีที่สุดจากเมล็ดที่บดอัดไม่หนักมาก
น้ำมันงามีคุณสมบัติเป็นน้ำมันกึ่งชักแห้งเพราะมีส่วนประกอบเป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ น้ำมันงาที่ผลิตขายมีสีต่าง ๆ เริ่มจากอ่อน ๆ จนถึงสีเหลืองออกแดง ๆ ขึ้นอยู่กับเมล็ดและวิธีการแปรรูป ถ้าน้ำมันสกัดจากเมล็ดที่ทำความสะอาดดี ก็จะสามารถทำให้บริสุทธิ์แล้วฟอกสีโดยไม่ยากเพื่อให้ได้น้ำมันใสมีสีอ่อน น้ำมันมีกรดโอเลอิกและลิโนเลอิกมาก รวมกันเป็น 85% ของกรดไขมันทั้งหมด น้ำมันจากอินเดียและประเทศบางประเทศในยุโรปมีส่วนที่ไม่เปลี่ยนเป็นสบู่ในอัตราค่อนข้างสูง (1.5-2.3%) น้ำมันมักจะเติมใส่เนยเทียม (ในอัตรา 5-10%) และโดยทั่วไปในไขมันพืชที่เติมไฮโดรเจน (hydrogenated) ซึ่งมักใช้เป็นสิ่งเจือปนเนยและเนยใส
ตลาดเมล็ดงา
ตลาดน้ำมันงาโดยหลักอยู่ในเอเชียและตะวันออกกลาง ซึ่งได้ปลูกพืชเพื่อน้ำมันเป็นศตวรรษ ๆ แล้ว งาที่ปลูกในสหรัฐใช้ทำน้ำมัน 65% และใช้ใส่อาหาร 35%
รูปแบบต่าง ๆ
น้ำมันงามีสีต่าง ๆ น้ำมันที่สกัดเย็นมีสีเหลืองอ่อน ๆ ในขณะที่น้ำมันงาจากอินเดียอาจมีสีทอง และจากเอเชียตะวันออกจะมีสีน้ำตาลเข้ม โดยมีสีและมีรสชาติที่ได้มาจากเมล็ดที่คั่วหรือย่าง และมีรสชาติต่างกับน้ำมันสกัดเย็น ซึ่งได้จากเมล็ดดิบ ๆ ที่ไม่ได้คั่วหรือย่าง
สารอาหาร
วิตามินเคเป็นสารอาหารจำเป็นที่มีปริมาณสำคัญอย่างเดียวในน้ำมันงา โดยให้ 17% ที่ร่างกายจำเป็นต่อวันต่อน้ำมัน 100 กรัมหรือมิลลิลิตร และให้พลังงาน 884 แคลอรี (ดูตาราง) ในเรื่องไขมัน มีไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยว (เป็นกรดโอเลอิก 40%) เกือบเท่ากับไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ (เป็นกรดลิโนเลอิก 42%) ไขมันที่เหลือโดยหลักเป็นไขมันอิ่มตัวคือ กรดปาลมิติก (ประมาณ 9%)
การประกอบอาหาร
น้ำมันงารูปแบบหนึ่ง ที่มีสีเหลืองอ่อน มีกลิ่นคล้ายธัญพืช และมีรสออกคล้ายถั่ว จะใช้สำหรับผัดทอดอาหาร อีกอย่างหนึ่งที่มีสีอำพันและมีกลิ่นหอม ทำมาจากเมล็ดที่บีบอัดและคั่ว/ย่าง จะใช้เพิ่มรสอาหารที่ปรุงใกล้เสร็จแล้ว แม้จะมีอัตราส่วนกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่ (เป็นกรดไขมันโอเมกา-6) สูง (41%) แต่ในบรรดาน้ำมันประกอบอาหารที่มีจุดก่อควัน (smoke point) สูง ก็เสี่ยงเหม็นหืนเมื่อเก็บถูกกับอากาศน้อยกว่า นี่เป็นเพราะมีสารต้านอนุมูลอิสระธรรมชาติ เช่น เซซามอล (sesamol) น้ำมันงาใสจะมีจุดก่อควันสูง ทำให้เหมาะใช้ทอด ส่วนน้ำมันสีเข้ม (จากเมล็ดที่คั่ว/ย่าง) จะมีจุดก่อควันต่ำกว่าเล็กน้อยและไม่เหมาะใช้ทอด แต่สามารถใช้ผัดเนื้อหรือผัก หรือใช้ทอดไข่ได้
น้ำมันนิยมที่สุดในเอเชีย โดยเฉพาะในประเทศเกาหลี จีน และรัฐต่าง ๆ ในอินเดียรวมทั้งกรณาฏกะ อานธรประเทศ และทมิฬนาฑู ซึ่งใช้กันอย่างกว้างขวางเหมือนกับที่น้ำมันมะกอกเป็นที่นิยมในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน
ทางอุตสาหกรรม
ทางอุตสาหกรรม น้ำมันงาอาจใช้เป็น
ภูมิแพ้
เหมือนกับเมล็ดและถั่วหลายอย่าง น้ำมันงาอาจก่อปฏิกิริยาภูมิแพ้ แม้จะมีความชุกน้อยมากที่ 0.1-0.2% ของประชากร รายงานกรณีภูมิแพ้น้ำมันงาได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในประเทศพัฒนาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 โดยเกิดเป็นผื่นแพ้จากสัมผัส (contact dermatitis) ซึ่งอาจเป็นเพราะไวต่อสารประกอบโพลีเมอร์อินทรีย์ที่คล้ายกับ lignin
งานวิจัย
แม้จะมีงานวิจัยเบื้องต้นที่ตรวจฤทธิ์ของน้ำมันงาต่อการอักเสบและโรคหลอดเลือดแดงแข็ง แต่จนถึงปี 2017 คุณภาพงานศึกษาทำให้ไม่สามารถสรุปให้ชัดเจน
คำหลัก
คำหลัก เป็นศัพท์บัญญัติของ keyword ในภาษาอังกฤษ อาจหมายถึง
จิโร วาตานาเบะ
ประวัติ
วาตานาเบะเกิดที่เมืองยากาเงะ อำเภอโอดะ จังหวัดโอกายามะ ในเวลาต่อมาครอบครัวได้ย้ายมาอาศัยที่โอซากะ วาตานาเบะเคยเป็นนักคาราเต้สายดำมาก่อน และเริ่มชกมวยสากลเมื่อ พ.ศ. 2522 ชกชนะรวดมาตลอดจน พ.ศ. 2524 จึงได้ชิงแชมป์โลกของสภามวยโลก รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทแต่ไม่สำเร็จ แพ้คะแนน คิม ซุลโฮ วาตานาเบะกลับมาชกชนะรวดอีก 4 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก รุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ราฟาเอล เปโดรซา นักมวยเจ้าของแชมป์ชาวปานามา เป็นน้องชายของเอวเซบิโอ เปโดรชา แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
วาตานาเบะป้องกันตำแหน่งได้ 6 ครั้ง จึงหันมาชกเดิมพันตำแหน่งกับ พเยาว์ พูนธรัตน์ แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลกในขณะนั้น แต่สมาคมมวยโลกไม่รับรอง ประกาศปลดวาตานาเบะออกจากตำแหน่ง ทำให้ เขาทราย แกแล็คซี่ได้ชิงแชมป์ที่ว่างกับเอวเซบิโอ เอสปินัล ในเวลาต่อมา
ผลการชกระหว่างวาตานาเบะกับพเยาว์ปรากฏว่าวาตานาเบะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา ได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก พเยาว์ขอแก้มืออีกครั้ง คราวนี้วาตานาเบะเป็นฝ่ายชนะทีเคโอในยกที่ 11 เพราะพเยาว์เตรียมตัวไปไม่ดีเท่าที่ควร หลังจากนั้นวาตานาเบะป้องกันตำแหน่งได้อีก 3 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ แพ้คะแนนฆิลเบร์โต โรมันไปอย่างขาดลอย เมื่อ พ.ศ. 2529 วาตานาเบะจึงประกาศแขวนนวมทันที
บอย โรมีโร
บอย โรมีโร (Boy Romero) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 8) เสมอ 4 แพ้ 12
ดนตรีไทย
ดนตรีไทย เป็นศิลปะแขนงหนึ่งของไทย ได้รับอิทธิพลมาจากประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย, จีน, มาเลเซีย และอื่น ๆ เครื่องดนตรีมี 4 ประเภท ดีด สี ตี เป่า
เล่น วรรณคดี "ไตรภูมิพระร่วง" กล่าวถึงเครื่องดนตรี ได้แก่ ฆ้อง กลอง ฉิ่ง ฉาบ บัณเฑาะว์ พิณ ซอ ปี่ไฉน ระฆัง กรับ
สมัยกรุงศรีอยุธยา มีวงปี่พาทย์ที่ยังคงรูปแบบปี่พาทย์เครื่องห้าเหมือนเช่นสมัยกรุงสุโขทัย แต่เพิ่มระนาดเอกเข้าไป นับแต่นั้นวงปี่พาทย์จึงประกอบด้วย ระนาดเอก ปี่ใน ฆ้องวงใหญ่ กลองทัด ตะโพน ฉิ่ง ส่วนวงมโหรีพัฒนาจากวงมโหรีเครื่องสี่ เป็นมโหรีเครื่องหก เพิ่มขลุ่ย และรำมะนา รวมเป็นมี ซอสามสาย กระจับปี่ ทับ (โทน) รำมะนา ขลุ่ย และกรับพวง
ถึงสมัยรัตนโกสินทร์ เริ่มจากรัชกาลที่ 1 เพิ่มกลองทัดเข้าวงปี่พาทย์อีก 1 ลูก รวมเป็น 2 ลูก ตัวผู้เสียงสูง ตัวเมียเสียงต่ำ รัชกาลที่ 2 ทรงพระปรีชาสามารถการดนตรี ทรงซอสามสาย คู่พระหัตถ์คือซอสายฟ้าฟาด และทรงพระราชนิพนธ์เพลงไทย บุหลันลอยเลื่อน รัชสมัยนี้เกิดกลองสองหน้าพัฒนามาจากเปิงมางของมอญ พอในรัชกาลที่ 3 พัฒนาเป็นวงปี่พาทย์เครื่องคู่ มีการประดิษฐ์ระนาดทุ้มคู่กับระนาดเอก และฆ้องวงเล็กให้คู่กับฆ้องวงใหญ่
รัชกาลที่ 4 เกิดวงปี่พาทย์เครื่องใหญ่พร้อมการประดิษฐ์ระนาดเอกเหล็ก และระนาดทุ้มเหล็ก รัชกาลที่ 5 สมเด็จฯ กรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ทรงคิดค้นวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ประกอบการแสดงละครดึกดำบรรพ์ ในรัชกาลที่ 6 นำวงดนตรีของมอญเข้าผสมเรียกวงปี่พาทย์มอญโดยหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) มีการนำอังกะลุงเข้ามาเผยแพร่เป็นครั้งแรก และนำเครื่องดนตรีต่างชาติ เช่น ขิม ออร์แกนของฝรั่งมาผสมเป็นวงเครื่องสายผสม แล้วจึงเป็นดนตรีไทยที่เราได้เห็นจนถึงปัจจุบันนี้ ทั้งความแตกต่างระหว่างวงต่าง ๆ ผู้ประพันธ์ท่าน
เครื่องดนตรีไทย
เครื่องดนตรีไทยแบ่งตามลักษณะการทำให้เกิดเสียงได้เป็น 4 ประเภท คือ เครื่องดีด เครื่องสี เครื่องตี และเครื่องเป่า
เพลงดนตรีไทย
แบ่งได้เป็น 4 ประเภท
ไซเบอร์ซันเดย์ (2007)
ไซเบอร์ซันเดย์ (2007) (Cyber Sunday (2007)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ณ สนามเวอริซอน เซ็นเตอร์ ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการไซเบอร์ซันเดย์ครั้งที่ 3 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์ ,สแมคดาวน์ และอีซีดับเบิลยู (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 7 รายการด้วยกัน โดยศึกนี้จะเปิดโอกาศให้คนดูจากทางบ้านสามารถโหวตใครจะเจอกับใคร แมทช์ไหนได้
การทดลองแบบเปิด
Open-label trial หรือ Open trial (การทดลองแบบเปิด) เป็นการทดลองทางคลินิกประเภทหนึ่ง ที่ทั้งผู้วิจัยและผู้ร่วมการทดลองจะรู้ว่า จะได้รับการรักษาแบบไหน (คือการรักษาของกลุ่มทดลอง หรือของกลุ่มควบคุม/เปรียบเทียบ) เปรียบเทียบกับการทดลองแบบอำพรางฝ่ายเดียว ที่ผู้ร่วมการทดลองจะไม่รู้ และการทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย ที่ทั้งผู้วิจัยและผู้ร่วมการทดลองจะไม่รู้
การทดลองแบบเปิดอาจจะเหมาะสมในการเปรียบเทียบการรักษาพยาบาลที่คล้ายกันมาก เพื่อกำหนดว่าวิธีไหนมีประสิทธิผลดีกว่า และอาจจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ในบางสถานการณ์ เช่นการเปรียบเทียบประสิทธิผลระหว่างการให้ยากับกายภาพบำบัด การทดลองแบบเปิดอาจจะจัดสรรผู้ร่วมการทดลองเข้ากลุ่มแบบสุ่ม แม้จะไม่มีการอำพราง และอาจจะไม่มีกลุ่มควบคุม คือผู้ร่วมการทดลองทั้งหมดจะได้รับการรักษาพยาบาลแบบเดียวกัน
ฮิโระ ซางะ
ฮิโระ ซางะ (16 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2530) ทรงเป็นธิดาของ ขุนนางซาเนโตะ ซางะ และเป็นพระญาติกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสในปีพ.ศ. 2481 กับเจ้าชายผู่เจี๋ย พระอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ หลังจากทรงอภิเษกสมรสแล้วทรงได้รับการระบุพระนามไว้ว่า อ้ายซินเจว๋หลัว ฮิโระ (愛新覺羅•浩) หรือ อ้ายซินเจว๋หลัว ฮ่าว ตามภาษาแมนจู และ ไอชิงกากูระ ฮิโระ ตามสำเนียงญี่ปุ่น หลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิผู่อี๋ในปี พ.ศ. 2510 พระสวามีของพระนางได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แมนจูกัว ทำให้พระนางทรงดำรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งแมนจูกัว อย่างไม่เป็นทางการ
พระประวัติ
ตระกูลซางะอยู่ในชั้นคุเงะสายโอริมาจิ ซันโจ ซึ่งเป็นสายตระกูลฟูจิวาระทางเหนือ ฮิโระเกิดในปี พ.ศ. 2457 ณ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นบุตรีคนแรกของขุนนางซาเนโตะ ซางะ เมื่อเธอเติบโตขึ้น จึงได้เข้าศึกษาในโรงเรียนกากูชูอิง ซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีล้วน
ในปี พ.ศ. 2480 เธอได้รู้จักกับเจ้าชายผู่เจี๋ย พระอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนการทหารญี่ปุ่น และได้มีการจัดเตรียมพิธีดูตัว โดยพระองค์ได้เลือกรูปภาพของเธอจากรูปสตรีหลายใบที่เสนอโดยกองทัพคันโตของญี่ปุ่น การสมรสครั้งนี้เป็นไปด้วยเหตุผลทางการเมืองเพื่อสานสัมพันธไมตรีอันเหนียวแน่นระหว่าง 2 ชนชาติคือชาวญี่ปุ่นและชาวแมนจู
พระราชพิธีหมั้นได้จัดขึ้นที่สถานเอกอัครราชทูตแมนจูกัวประจำกรุงโตเกียวในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ตามมาด้วยการอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการที่ห้องโถงที่ตั้งกองทัพหลวงญี่ปุ่นที่คุดันซางะ ในกรุงโตเกียววันที่ 3 เมษายน ปีเดียวกัน ทั้งคู่ได้ย้ายไปที่เมืองฉางชุน เมืองหลวงของแมนจูกัว ทั้งคู่ให้กำเนิดพระธิดา 2 พระองค์ ทำให้ชีวิตการสมรสเริ่มมีความสุข
ระหว่างการอพยพของแมนจูเรียจากการโจมตีของสหภาพโซเวียต เจ้าหญิงฮิโระต้องแยกจากเจ้าชายผู่เจี๋ย ขณะที่เจ้าชายผู่เจี๋ยต้องติดตามจักรพรรดิผู่อี๋พระเชษฐาเสด็จลี้ภัยทางเครื่องบิน เจ้าหญิงฮิโระและเจ้าหญิงหยุนเฉิงพระธิดาได้ถูกส่งไปเกาหลีโดยทางรถไฟพร้อมกับสมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรง รถไฟพระที่นั่งได้ถูกควบคุมโดยกองทัพพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ตาลิทโจว แมนจูกัวในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 ในเดือนเมษายนทั้งหมดทรงถูกคุมขังไว้ที่คุกเมืองฉางชุน จนได้รับการปล่อยตัวและถูกคุมขังอีกครั้งที่คุกมณฑลจี๋หลิน เมื่อกองทัพพรรคก๊กมินตั๋งได้ทิ้งระเบิดมณฑลจี๋หลิน ทั้งหมดจึงถูกย้ายไปคุมขังที่คุกเมืองหยานจี เจ้าหญิงฮิโระและพระธิดาได้ถูกย้ายไปคุมขังที่คุกเมืองเซี่ยงไฮ้ และได้รับการส่งกลับไปยังญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2504 หลังจากพระสวามีทรงพ้นโทษ ทั้งคู่ได้รับการยินยอมให้ประทับอยู่ร่วมกันที่เมืองปักกิ่งโดยโจว เอินไหล ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ไม่เคยห่างกัน โดยใช้ชีวิตแบบสามัญชน จนกระทั่ง พ.ศ. 2530 เจ้าหญิงฮิโระ ซางะสิ้นพระชนม์ สิริพระชนมายุ 73 พรรษา
อ้างอิง
1914 1987
ฟิล ทากูปา
ฟิล ทากูปา (Phil Tagupa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 1 แพ้ 3
ประวัติ
สถิติการชกของทากูปาที่มีบันทึกใน Boxrec.com มีไม่มากนัก โดยทากูปาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ฟลอร์ เอสโคปิโด จากนั้น ทากูปาได้เดินทางมาชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในประเทศไทยเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้คะแนน มนต์สยาม ฮ.มหาชัยไป จากนั้น มีบันทึกการชกของทากูปาอีกสองครั้ง คือแพ้คะแนน ดานีโล กอนซากา เมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 และแพ้น็อค ฟรานโก ตอร์เรโกซา ยก 8 เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 แล้วไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
การถล่มรีวิว
การถล่มรีวิว เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมในอินเตอร์เน็ตที่มีผู้คนจำนวนมากทิ้งคำวิจารณ์ในแง่ลบแก่งานหรือผลิตภัณฑ์ใด ๆ โดยมีจุดประสงค์ในการทำลายชื่อเสียงหรือยอดขาย หรือเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของผลิตภัณฑ์นั้น ๆ การถล่มรีวิวส่วนใหญ่มีสาเหตุมาจากปัญหาของสินค้า และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าของผลิตภัณฑ์ไม่ตอบสนองต่อคำติชมของลูกค้า หรือไม่เปิดโอกาสให้ลูกค้าได้เสนอข้อติชม แต่ถึงกระนั้น ในบางกรณีการถล่มรีวิวก็ถือเป็นการข่มขู่หรือแม้กระทั่งการเกรียน
เจ้าของผลิตภัณฑ์อาจเข้ายับยั้งการถล่มรีวิวด้วยตนเองโดยการลบคำวิจารณ์เหล่านั้นออกจากแพลตฟอร์ม แต่อย่างไรก็ตาม มีการวิจัยรายงานว่าการถล่มรีวิวบางครั้งกลับสามารถส่งผลให้ยอดขายของผลิตภัณฑ์เพิ่มมากขึ้นได้เนื่องจากกระแสสังคมที่เพิ่มตามมา แต่ในระยะยาวแล้วการถล่มรีวิวส่วนใหญ่จะส่งผลเสียต่อความน่าเชื่อถือของผลิตภัณฑ์
เมงูมิ คูริฮาระ
เมงูมิ คูริฮาระ (栗原恵; Megumi Kurihara; 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ให้แก่สังกัดโอกายามะซีกัลส์ นอกจากนี้ เธอยังทำหน้าที่ร่วมกับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และ 2008 ทั้งนี้ เธอมีชื่อเล่นคือ "ปรินเซสเม็ก" (プリンセス・メグ)
ประวัติ
เมงูมิ คูริฮาระ เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เป็นนักเรียนระดับชั้นเกรดสี่ เธอรู้สึกว่าการเล่นวอลเลย์บอลดีขึ้นเมื่อครั้งที่อยู่โรงเรียนมัธยมต้นโอตสึ ที่ฮิเมจิ จังหวัดเฮียวโงะ และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1998 เมื่อเธอเป็นนักเรียนระดับชั้นเกรดแปด เธอก็ได้ย้ายที่เรียนใหม่ โดยเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายยุวสตรีมิตาจิริ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนมัธยมปลายเซเอ) ที่โฮฟุ จังหวัดยามางูจิ และได้สามประสบการณ์ในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับมัธยมปลาย ซึ่งได้แก่ รายการอินเตอร์-ไฮสคูล, มหกรรมกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น และการแข่งขันวอลเลย์บอลในฤดูใบไม้ผลิ จากนั้น เธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นเมื่อเป็นนักเรียนชั้นที่ปีสามของโรงเรียนมัธยมปลาย
ในปี ค.ศ. 2003 เธอได้เข้าร่วมทีมเอ็นอีซี เรดร็อกเก็ตส์ ในการแข่งขันวี.ลีก (วี.พรีเมียร์ลีก) เธอชนะรางวัลอินทรีสาวซึ่งเป็นธงอินทรีดำในเดือนพฤษภาคมของปีดังกล่าว ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์คัพเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003 เธอซึ่งอยู่ในวัย 19 ปีได้เป็นจุดดึงดูดความสนใจร่วมกับคานะ โอยามะ ปีถัดมา เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และทีมของเธอประสบความสำเร็จโดยได้อันดับห้าจากการแข่งขันครั้งดังกล่าว
เดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 เธอถูกไล่ออกจากทีมเอ็นอีซี เรดร็อกเก็ตส์ โดยเหตุผลที่เธอได้รับคือ "รูปแบบของเธอไม่เข้ากันกับรูปแบบของทีมเอ็นอีซี" โดยมีข่าวลือว่าจะมีการโอนย้ายเธอสู่การแข่งขันลีกวอลเลย์บอลอิตาลี แต่แล้วเธอก็ได้เข้าร่วมทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004
เมงูมิ คูริฮาระ ไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันวี.ลีก ของฤดูกาล 2004–05 เนื่องด้วยกฎของการประชุมที่ว่า "ผู้เล่นที่เซ็นสัญญากับสโมสรหลังจากเริ่มฤดูกาลแข่งขันไปแล้ว ไม่สามารถร่วมการแข่งในลีกช่วงดังกล่าวได้" ครั้นเมื่อมีการแข่งขันชิงธงครั้งหนึ่งได้จัดขึ้นเป็นธงอินทรีดำ ซึ่งมีขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 เธอได้เป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมสามารถคว้าแชมป์การแข่ง ภายหลังจากการประชุม เธอได้ออกจากทีมไปในช่วงระยะเวลาหนึ่ง เนื่องด้วยความขัดแย้งที่มีต่ออารี เซริงเงอร์ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แต่แล้วเธอก็ได้กลับมาทำหน้าที่ต่อในช่วงกลางเดือนสิงหาคม และสำหรับฤดูกาล 2005–06 เธอได้มีส่วนร่วมนับตั้งแต่นัดเปิดเกม นับว่าเธอเป็นผู้มีส่วนช่วยในการพาทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์เข้าครองแชมป์การแข่งขันในช่วงสองฤดูกาลแรกเป็นอย่างมาก รวมถึงเธอยังได้รับรางวัลนักกีฬายอดเยี่ยมสาขาช่วยเหลือยอดเยี่ยม, เสิร์ฟยอดเยี่ยม และหนึ่งใน 6 นักกีฬายอดเยี่ยม
ในปี ค.ศ. 2006 เธอได้รับเลือกในการทำหน้าที่ร่วมกับวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น แต่เธอได้รับบาดเจ็บระหว่างการฝึกซ้อมที่ค่ายและได้รับการส่งตัวไปฟื้นฟูสมรรถภาพในช่วงระยะเวลาประมาณครึ่งปี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เธอได้ออกไปจากทีมไพโอเนียร์เรดวิงส์
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ทางสโมสรวอลเลย์บอลโอกายามะซีกัลส์ ได้ประกาศว่าเมงูมิ คูริฮาระ จะย้ายจากสังกัดสโมสรไดนาโมคาซัน เพื่อร่วมทีมของตนในฤดูกาลถัดไป
ทิลลี่เบิร์ด
ทิลลี่เบิร์ด หรือ ทิลลี่เบิร์ดส (Tilly Birds) เป็นวงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อก จากกรุงเทพมหานคร ภายใต้สังกัดยีนแล็บ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นที่รู้จักจากเพลง "คิดแต่ไม่ถึง" "เพื่อนเล่น ไม่เล่นเพื่อน" และ "ถ้าเราเจอกันอีก"
เริ่มต้น
วงเองได้ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อตอนที่ เติร์ด และ บิลลี่ เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และชื่อของวงเองก็ได้มาจากการผวนคำว่า เติร์ด บิลลี่ เป็น Tilly Birds (ทิลลี่ เบิร์ด) โดยภายหลังก็ได้ชักชวนอดีตมือกีตาร์ เบ๊บ และไมโล (มือกลองปัจจุบัน) ในสมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต ในชมรม TU Folksong ถูกชักชวนมาร่วมวง หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้เดินหน้าทำเพลงกัน ก่อนหน้านั้นพวกเขาทำเพลงภาษาอังกฤษกันมาก่อน เป็นแนว Alternative Rock ในภายหลังพวกเขาก็ได้หันมาแต่งเพลงภาษาไทย จนมีอัลบั้ม EP ออกมา โดยใช้ชื่อว่า "Tilly Birds EP" และมีงานแฟนมีตที่ชื่อว่า "BIRDS MEMORIES" ก่อนที่จะเข้าร่วมงานกับค่าย Gene Lab ในปี 2561
การเข้าค่าย Gene Lab
วงได้เข้าแข่งขันในรายการ Band Lab ซึ่งเป็นรายการที่ค้นหาศิลปินหน้าใหม่เข้าค่าย ยีนแล็บ ที่พึ่งก่อตั้ง ณ ขณะนั้น ภายในรายการมีสัปดาห์หนึ่ง ที่ทางรายการได้ให้โจทย์ศิลปินแต่ละวงแต่งเพลงโดยให้เวลาแค่ 3 วันในการแต่งเพลง ณ ตอนนั้น เบ็บ ก็ออกจากวงเนื่องจากปัญหาเรื่องเวลาในระหว่างการแข่งขัน จนเกิดเป็นเพลงที่พวกเขาใช้เวลาแต่งเพียงแค่ 3 วัน ซึ่งนั่นก็คือเพลง "จากกันด้วยดี (Ordinary)" พวกเขาได้รางวัลชนะเลิศในการแข่งขัน และเป็นศิลปินในค่ายยีนแล็บในรายการดังกล่าว แล้วพวกเขาก็ได้ปล่อยเพลงแรกในค่ายยีนแล็บก็คือเพลง "จากกันด้วยดี (Ordinary)" ที่เป็นเพลงจากโจทย์ของรายการ ต่อมาคือเพลง "อภัย (Broken)"
ความสำเร็จและอัลบั้ม "ผู้เดียว" (พ.ศ. 2562-2563)
ในปี พ.ศ. 2562 ได้ปล่อยเพลง "แค่พี่น้อง (Status)" , "ผู้เดียว (The One)", "อยู่ได้ ได้อยู่ (ineednoone)" , "ฤดูหนาว (Bangkok Winter)" ตามลำดับ จนภายในปี พ.ศ. 2563 พวกเขาปล่อยเพลง "คิด(แต่ไม่)ถึง [Same Page?]" ซึ่งสามารถทะยานไปสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตของสปอติฟาย แคท เรดิโอ และแอปเปิลมิวสิก ทำให้เพลง "คิด(แต่ไม่)ถึง [Same Page?]" เป็นที่ติดหูของคนทั้งประเทศ และทำให้คนรู้จักวงอย่างกว้างขวาง ต่อมาวงก็ได้มีโอกาสร่วมทำเพลงกับ F.HERO ในเพลง "จำเก่ง (Slipped Your Mind)" ซึ่งก็ยังคงความดังต่อเนื่อง ต่อมาได้ปล่อยเพลง "ยังคงสวยงาม (When The Film's Over)" และ "ฉันมันเป็นใคร (Who I Am)" เป็นซิงเกิลสุดท้าย
และในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2563 วงได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มแรก ชื่ออัลบั้มว่า "ผู้เดียว" ซึ่งมีด้วยกัน 13 เพลง โดยวงให้คอนเซ็ปต์การฟังอัลบั้มของพวกเขา โดยการฟังเรียงตั้งแต่เพลงแรกถึงเพลงสุดท้ายของอัลบั้มแบบไม่ข้าม
ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2563 วงได้จัดคอนเสิร์ตแฟนมีตเปิดอัลบั้ม โดยใช้ชื่องานว่า "คนเดียวที่สำคัญ" จัดที่ Spectrum Hall ช่างชุ่ย
อัลบั้ม "It's Gonna Be OK" (พ.ศ. 2564-ปัจจุบัน)
ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2564 วงได้ไลฟ์ผ่านเฟสบุ๊คเพจ เพื่อฉลองยอดวิวของเพลง "คิด(แต่ไม่)ถึง [Same Page?]" ครบ 100 ล้านวิว และได้ประกาศว่า ภายในปี พ.ศ. 2564 นี้จะมีอัลบั้มที่ 2 ออกมา จนในเดือนเมษายน พวกเขาก็ได้ปล่อยเพลง "เพื่อนเล่น ไม่เล่นเพื่อน (Just Being Friendly)" ร่วมกับ มิลลิ สามารถทะยานสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงแอปเปิลมิวสิก สปอติฟาย วิทยุ และจูกซ์  และเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอีกครั้งของวง ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2564 พวกเขาได้ปล่อยเพลง "ลู่วิ่ง (Can't Keep Up)" ที่ทะยานสู่อันดับสองในชาร์ตสปอติฟาย โดยที่เพลงอันดับหนึ่งคือ เพื่อนเล่น ไม่เล่นเพื่อน เพลงนี้ยังมียอดวิวถึง 1 ล้านวิวภายใน 3 วัน ในเดือนตุลาคมได้ปล่อยเพลง "เดอะแบก (Baggage)" ที่แนวเพลงเริ่มมีความเป็นอัลเทอร์เนทีฟมากขึ้น ก่อนที่จะปล่อยซิงเกิลสุดท้ายคือเพลง "เบื่อคนขี้เบื่อ "(I’m Not Boring, You’re Just Bored)" ในเดือนพฤศจิกายน
และในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 วงได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ชื่อว่า "It's Gonna Be OK" ซึ่งมีด้วยกัน 8 เพลง และยังคงคอนเซ็ปต์เดิมจากอัลบั้มที่แล้วคือการฟังเรียงจากต้นจนจบ
ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2565 วงได้มีคอนเสิร์ตในรูปแบบออนไลน์ โดยใช้ชื่อว่า "Is Everything OK?" ซึ่งเป็นรูปแบบ Cinematic Virtual Concert โดยผสมความเป็นหนังสั้นเข้าไปด้วย เพื่อเพิ่มเรื่องราวของอัลบั้มให้เห็นภาพมากขึ้น โดยเพลงที่นำมาเล่น เป็นเพลงจากอัลบั้ม "It's Gonna Be OK" ทั้งหมด
ในวันที่ 2-3 เมษายน พ.ศ. 2565 วงได้มีงานอัลบั้ม "It's Gonna Be OK" ในรูปแบบ Exhibition & Concert ใช้ชื่องานว่า "We're Gonna Be OK"
ในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 วงได้ปล่อยเพลง "ตัวเลือก ตัวรอ (Can't Have It All)"
ในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เป็นวันครบรอบ 1 ปี อัลบั้ม "It's Gonna Be OK" วงจึงปล่อยอัลบั้ม "It's Gonna Be OK (Deluxe)" ออกมา โดยเป็นการเพิ่มเพลงมาอีก 2 เพลงนั่นก็คือเพลง "ตัวเลือก ตัวรอ (Can't Have It All)" และ "ดื่มให้หาย (Drink, Don't Think)" และได้นำเอา Virtual Concert ที่ชื่อว่า "Is Everything OK?" มารวมเป็นแบบ Audio ทั้ง 8 เพลง
การแสดงออกทางการเมือง
ในการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 พวกเขาได้ออกตัวสนับสนุนกลุ่มราษฎร เติร์ด นักร้องนำของวงได้ร่วมในการประท้วงในวันที่ 18 กรกฎาคม 2564 ในปี 2564 วงได้ออกตัวสนับสนุนข้อเสนอของชมรมผู้ประกอบการสถานบันเทิง ผับ บาร์ และ ตัวแทนชมรมคนดนตรีแห่งประเทศไทยที่มีเป้าหมายเพื่อเยียวยาธุรกิจสถานบันเทิงและนักดนตรี ในการชุมนุมวันที่ 10 สิงหาคม เติร์ด นักร้องนำได้เข้าร่วมการชุมนุมด้วย โดยที่เขาโพสต์รูปบนทวิตเตอร์ขณะที่ถือป้ายที่มีข้อความว่า "วิ่งวิ่งอยู่อย่างนี้ วิ่งวิ่งอยู่กับที่ ไม่ไปไหน..ประเทศไทย" และทวิตเตอร์ของวงก็โควททวิตตอบว่า "เอเนอร์จี้ไปม็อบและขายของไปด้วย"
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ (Acromioclavicular joint; AC joint) เป็นหนึ่งในสองข้อต่อในบริเวณส่วนไหล่ที่เชื่อมต่อระหว่างกระดูกไหปลาร้า (clavicle) และปลายอโครเมียนของกระดูกสะบัก (acromion of scapula) และเป็นข้อต่อที่ช่วยในการเคลื่อนไหวของไหล่และต้นแขน
หน้าที่การทำงาน
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์จะช่วยเพิ่มระยะการเคลื่อนไหวของข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล (glenohumeral joint) ซึ่งเป็นข้อต่อหลักของไหล่ โดยการช่วยในการเคลื่อนไหวของกระดูกสะบักไปในแนวด้านหน้า-หลัง แนวบน-ล่าง และแนวรอบแกนหมุน จึงทำให้สามารถยกแขนให้สูงขึ้นเหนือศีรษะ หรือเอื้อมหยิบจับวัตถุที่ไกลออกไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เอ็นรอบข้อต่อ
ข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์จะมีเอ็นรอบข้อต่อเพื่อเพิ่มเสถียรภาพอยู่ด้วยกันสามชุด ได้แก่
ไวต์ฮอร์ส
ไวต์ฮอร์ส (Whitehorse) เป็นเมืองหลวงและนครเพียงแห่งเดียวของดินแดนยูคอน และเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของประเทศแคนาดา ไวต์ฮอร์สได้รับการจัดตั้งเป็นนครใน ค.ศ. 1950 ตั้งอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 1426 (ไมล์ที่ 918) บนทางหลวงอะแลสกาในตอนใต้ของยูคอน ย่านใจกลางเมืองและริเวอร์เดลของนครมีพื้นที่ครอบคลุงทางสองฝั่งของแม่น้ำยูคอนซึ่งไหลจากรัฐบริติชโคลัมเบียและลงสู่ทะเลเบริงในอะแลสกา นครตั้งชื่อตามแก่งไวต์ฮอร์สซึ่งมีลักษณะเหมือนม้าขาว แก่งแห่งนี้อยู่ใกล้กับไมล์แคนยอนในช่วงก่อนที่แม่น้ำจะไปถึงเขื่อน
อันเนื่องจากที่ตั้งของนครที่อยู่ใกล้กับหุบเขาไวต์ฮอร์สและมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้นครมีสภาพภูมิอากาศที่ไม่รุนแรงเหมือนกับนครอื่น ๆ ในทางภาคเหนืออย่างเยลโลว์ไนฟ์ ในระดับละติจูดที่สูงนี้ นครมีฤดูหนาวที่สั้น และฤดูร้อนมีแสงแดดถึง 19 ชั่วโมงต่อวัน บันทึกสถิติโลกกินเนสส์รายงานว่าไวต์ฮอร์สเป็นเมืองที่มีมลพิษทางอากาศน้อยที่สุดในโลก
จากการสำมะโนครัวปี 2016 นครมีประชากร 25,085 คน คิดเป็นร้อยละ 70 ของประชากรในดินแดนนี้
เมืองพี่น้อง
เมืองพี่น้องในทางประวัติศาสตร์:
รายชื่อตอนในการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์
รายชื่อตอนในการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เป็นรายชื่อตอนที่ปรากฏในการ์ตูนไทยและนิยายเรื่อง "การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์"
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา มัณฑินี และ ชัยเดช
ลัลทริมา ย้ายเข้ามาเรียนสายอาชีพที่โรงเรียนนิศาพาณิชย์ หลังจากเกิดเหตุสะเทือนขวัญที่โรงเรียนมัธยมไอริณวิทยา เธอตั้งใจที่จะเริ่มชีวิตใหม่กับโรงเรียนใหม่และมีเพื่อนคือ เอมิกาและมัณฑินี แต่ถึงแม้ลัลทริมาจะพยายามใช้ชีวิตอย่างคนปกติ ภาพแห่งบาปในอดีตและความคิดของคนรอบข้างก็ยังตามหลอกหลอนไม่ให้เธอเป็นสุข เธอได้พบกับการิน ลูกชายผู้อำนวยการที่คลั่งไคล้ศาสตร์มืด การพบเจอของทั้งคู่เริ่มต้นไม่ดีนัก ในช่วงนั้นตรงกับเทศกาลลอยกระทง ทางนิศาพาณิชย์จะจัดเป็นการปล่อยโคมแทน แต่ก็ต้องเกิดเรื่องเพราะ ชัยเดช เพื่อนร่วมชั้นเรียนของลัลทริมาถูกสาปแช่งให้ฆ่าตัวตาย เขากระโดดตึกลงมาจนบาดเจ็บสาหัส โดยที่ถือกระเป๋าผ้าของลัลทริมา ซึ่งภายในมีตุ๊กตาอาคมของการินอยู่ การินและลัลทริมาถูกกักบริเวณ และกลายเป็นผู้ต้องสงสัยที่ทำให้ชัยเดชเกือบเสียชีวิต ลัลทริมาได้รู้ว่าเรื่องประเภทนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วกับคุณครูวิฬาร์ ซึ่งลาออกไปหลังจากประสบอุบัติเหตุตกบันได และที่น่าตกใจคือครั้งนั้นก็พบตุ๊กตาอาคมของการินอยู่ด้วยเช่นกัน ลัลทริมาเริ่มรับรู้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามาใกล้ ใครกันที่ชักใยอยู่เบื้องหลังแสงสว่างของโคมกระดาษซึ่งลอยอยู่เต็มฟากฟ้าคืนวันเพ็ญสีเลือด
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา และ รสวดี
ลัลทริมาและการินถูกเรียกตัวมายังสวนสนุก 'Dreamland' โดยฝีมือของผู้ใช้นามแฝง 'วิญญาณแห่งไอริณ' ซึ่งทำข้อเสนอกับลัลทริมาว่า หากเธอไม่ยอมทำตามคำสั่ง รสวดี น้าสาวของเธอก็จะตกอยู่ในอันตราย หลังจากที่ก่อนหน้านี้ รถของรสวดีถูกตัดสายเบรกจนประสบอุบัติเหตุ ลัลทริมารู้สึกหวาดหวั่นยิ่งขึ้น เพราะสวนสนุกแห่งนี้ ถูกก่อสร้างขึ้นในอาณาเขตเดียวกับไอริณวิทยา วิญญาณแห่งไอริณบังคับให้ลัลทริมากระทำพิธีลองของ โดยมีการินเฝ้ามองอยู่ในฐานะผู้ชม พลังญาณอาถรรพ์ส่งผลตอบสนองรุนแรงจนเกินความคาดหมาย วิญญาณนักเรียนเกือบพันคนถูกปลุกขึ้นมาพร้อมความแค้นที่มีต่อลัลทริมา ผู้รอดชีวิตหนึ่งเดียวจากเหตุการณ์สังหารหมู่ สุดท้ายแล้วพิธีกรรมทั้งมวลจะปิดฉากลงอย่างไร คำสารภาพบาปต่อปีศาจ และความคิดที่ส่งถึงกัน จะช่วยให้รอดพ้นจากสวนสนุกต้องสาปได้หรือไม่
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา นรินทร์ และ นิรันดร์
การินและลัลทริมา ต้องพบกับเรื่องยุ่งยากและปัญหาครั้งใหม่ หลังจากที่พัสดุปริศนา ถูกส่งไปยังสมาชิกตระกูลจินตเมธร ทุกๆคน ซึ่งสิ่งที่อยู่ในนั้นคือสาส์นจากอดีต ที่ยังคงดำเนินต่อเนื่องมาครบระยะเวลา 10 ปี ความเจ็บแค้นอาฆาตต่อตระกูลอันเก่าแก่ แกะหลงฝูงในคอกของตนเอง และความซื่อสัตย์ของสัตว์สี่เท้า จะดำเนินคำสาปและอาถรรพ์ครั้งนี้ไปในทางใด
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา ลลิต รุทร เมธาธร และ เชียร
เปิดภาคเรียนใหม่ การินและลัลทริมาได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่การเป็นรุ่นพี่ปีที่ 2 ของโรงเรียนนิศาพาณิชย์ บรรยากาศของโรงเรียนเต็มไปด้วยความสดใสของการรับน้องใหม่ และการสร้างสัมพันธ์ระหว่างพี่รหัสและน้องรหัส ในพิธีนั้นได้มีการผูกข้อมือและจัดบายศรีเพื่ออวยพรต้อนรับน้องใหม่ทุกๆคน แต่เหตุการณ์เลวร้ายกลับเกิดขึ้น เมื่อหลังจากนั้น น้องรหัสหลายคนถูกทำร้ายอย่างทารุณ หลายคนหายสาบสูญ โดยไร้เบาะแสผู้ต้องสงสัย และทุกเหตุการณ์จะมี'สายสิญจน์'มาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ในขณะที่ลัลทริมากำลังวิตกกังวลกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น การินผู้เฝ้ามองเหตุการณ์ทุกอย่างมาโดยตลอดก็ได้เผยความจริงที่ว่า เหตุทำร้ายร่างกายสุดสยองนี้ มีความเกี่ยวพันกับบัตรเชิญสีดำ ที่ถูกส่งมาจากชายหนุ่มผู้ยังคงรอคอยผลแพ้ชนะระหว่างเขาและการินอยู่อย่างใจจดใจจ่อ ลัลทริมาจึงยอมร่วมมือกับการิน ในการเอาชนะเกมนองเลือดครั้งนี้ เพื่อช่วยเหลือน้องปี 1 ทุกคนให้พ้นจากอันตราย และทวงชีวิตปกติธรรมดาของเธอคืนมาให้จงได้
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา รุทร และ เชียร
หลังจากสิ้นโศกนาฏกรรมแห่งบายศรีสังหาร หัวใจของลัลทริมาเต็มเปี่ยมไปด้วยความเคียดแค้น และนั่นก็เปลี่ยนให้เธอกลับกลายเป็นคนที่มืดมนแข็งกร้าว ทุกคนที่อยู่รายล้อมหรือแม้กระทั่งการินเองก็เข้าหน้าไม่ติด ความระทมทุกข์ของลัลทริมา เมื่อมาปะทะกับมุมมองที่เห็นทุกสิ่งทุกอย่างเป็นแค่เกมส์ของการิน ก็ยิ่งบั่นทอนความสัมพันธ์ของทั้งคู่จนเกือบจะถึงจุดแตกหัก และแล้วในคืนหนึ่ง สิ่งที่ไม่เคยมีใครคาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่ออาถรรพ์ร้ายได้พรากลัลทริมาไปต่อหน้าต่อตาการินกับรุทร เด็กหนุ่มทั้งสองจึงต้องจำใจร่วมมือกันเพื่อเอาชนะเกมส์ที่จ่ายเดิมพันด้วยชีวิต การเดินทางอันเลื่อนลอยเพื่อรอคอยการให้อภัย.. การไล่ล่าเพื่อรั้งสิ่งที่ยังไม่ถึงเวลาร่วงโรยให้กลับคืน.. และความในใจของผู้ร่วมทีมบนเกมส์แห่งความเป็นความตาย ความปรารถนาของคนสามคน จะสามารถหยุดยั้งกระบวนการอันไม่เป็นไปตามกฎแห่งกรรมนี้ได้หรือไม่
ตัวละครเด่นประจำคดี : การิน ลัลทริมา และ รุทร
ผู้คนหวาดกลัวกับคำทำนายวันสิ้นโลก ท่ามกลางความวุ่นวายที่เกิดขึ้นนั้น ได้มีกลุ่มลัทธิประหลาดชื่อ กลุ่มนิมิตสวรรค์ ที่เจ้าลัทธิ โอม ผู้สัมผัส และ นารา ผู้หยั่งรู้ ศรัทธาให้ผู้คนเชื่อว่าตนเป็นผู้ช่วยให้รอดพ้นจากวันโลกาวินาศ เพียงแค่ภายในเวลา 1 เดือนก็มีคนคอยเชื่อและบูชาสัญลักษณ์ที่เชื่อกันว่ามันคือทางรอด ในวันโลกาวินาศ เพียงแค่หลังจากนั้นก็เกิดฝนตกไปทั่วเมือง ทำให้คนส่วนใหญ่หลับไหล คนที่ตื่นอยู่ก็จะถูกบังคับให้เข้าร่วมกันกลายเป็นสาวกบ้าคลั่ง โดยมีคำสั่งจากเจ้าลัทธิให้ตามล่าตัว การิน และ ลัลทริมา จากใบประกาศจับไปทั่วเมือง ทางเดียวที่จะมีชีวิตรอดคือ หยุดยั้งแผนการร้ายที่จะทำลายเมืองด้วย 2 สิ่งคือ นํ้า และไฟบรรลัยกัลป์ เพื่อไขปริศนาที่เกี่ยวข้องกับ ชายผมแดง จากอดีต แห่งความหวังที่จะพลีแด่พระเจ้า และจัดการอาถรรพ์ที่ควบคุมทั้งเมืองอยู่ก่อนที่จะสายเกินไป