cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์ทูเดอะแพสต์
เกมที่เกี่ยวข้อง
ในปี 1997 ได้มีการวางจำหน่ายเกม Zelda no Densetsu: Inishie no Sekiban (อังกฤษคือ "BS The Legend of Zelda: Ancient Stone Tablets" หรือ "Stone Tablets of Antiquity") ในญี่ปุ่น ซึ่งมีการออกแบบเฉพาะสำหรับ Super Famicom โดยผ่านระบบเสียงออกอากาศที่เรียกว่า SoundLink โดยเกมนี้ดำเนินเนื้อเรื่องเป็นเวลา 6 ปีหลังจากอะลิงก์ทูเดอะพาสต์ ณ โลกแห่งแสง โดยเราสามารถสร้างตัวละครเองขึ้นมาได้เหมือน BS Zelda no Densetsu ซึ่งเกมนี้ได้ออกมาเป็นตอนประจำสัปดาห์ 4 ตอนโดยต้องเล่นแบบถ่ายทอดสดโดยจะมีคำพูดแนะนำผ่านระบบ SoundLink ซึ่งในแต่ละสัปดาห์ ผู้เล่นจะเดินสำรวจได้เพียงบางฉากและสามารถเข้าดันเจี้ยนได้เพียงสองแห่งเท่านั้น ซึ่งการที่แต่ละตอนจะจบนั้น จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเวลาหมดเท่านั้น ไม่ขึ้นอยู่กับผู้เล่นว่าจะเล่นจบภารกิจหรือไม่ และเกมนี้สามารถเล่นได้เฉพาะบางเวลาเท่านั้นเนื่องมาจากระบบ SoundLink ที่เป็นหัวใจหลักของเกมถูกเซตเวลาตามระบบดาวเทียม
อะลิงก์ทูเดอะพาสต์แอนด์โฟร์ซอร์ด
เกม A link to the past ได้วางจำหน่ายอีกครั้งใน GBA เมื่อปี 2002 ณ อเมริกาเหนือและปี 2003 ณ ภูมิภาคอื่นๆ ในรูปแบบ The Legend of Zelda: A Link to the Past and Four Swords ผลงานการร่วมพัฒนาระหว่าง Nintendo และ Capcom โดยในส่วน A link to the past นั้น จะมีการเปลี่บนแปลงเล็กน้อย เช่น เสียงร้องและเสียงเอฟเฟคจาก Ocarina of Time และ Majora's Mask เป็นต้น ส่วน Four Swords นั้นเป็นภาคเน้นมัลติเพลย์เยอร์ที่สามารถผสมผสานกับการเล่นแบบซิงเกิลเพลย์เยอร์ได้อย่างดี โดยที่ตัวเกมจะปรับปริศนาให้เหมาะสมกับจำนวนผู้เล่น อีกทั้งยังมีกิมมิคเล็กๆระหว่างเกมทั้งสอง(A link to the past และ Four Swords)อีกด้วย
Four Swords จะดำเนินเนื้อเรื่องเกี่ยวกับพ่อมดแห่งสายลมนามว่าวาเอติ ซึ่งหนีออกมาจากผนึกในจตุดาบ(Four Swords)และจับตัวเจ้าหญิงเซลด้าเพื่อนำไปแต่งงาน ลิงก์ต้องใช้จตุดาบเพื่อสร้างร่างก๊อปปี้ขึ้นมาอีกสามคน เพื่อไปช่วยเจ้าหญิง และผนึกวาเอติอีกครั้งหนึ่ง
อะลิงก์บีทวินเดอะเวิร์ลด์ส
ในวันที่ 22 พฤศจิกายน 2013 นินเทนโดได้วางจำหน่าย The Legend of Zelda: A Link Between Worlds ซึ่งใช้โลกเดียวกับ A link to the past แต่เป็นเรื่องราวใหม่ มีปริศนาใหม่ๆและดันเจี้ยนคล้ายแบบต้นฉบับ โดยจะมีการเล่นความสูงความลึกของภาพผ่าน 3D feature ของ 3DS แต่ก็ยังคงมุมมองแบบเดิมจาก A link to the past
IGN ได้ให้คะแนนเกมนี้ 9.4 เต็ม 10
วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์
วิทยาลัยนาฏศิลปกาฬสินธุ์ (Kalasin College of Dramatic Arts) เป็นวิทยาลัยนาฏศิลป หนึ่งในสิบสองแห่งทั่วประเทศ โดยการจัดตั้ง วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 โดยกระทรวงศึกษาธิการ โดยให้สังกัดกองศิลปศึกษา กรมศิลปากร เปิดทำการสอนนักเรียนตั้งแต่ระดับนาฏศิลป์ชั้นต้นจนถึงระดับนาฏศิลป์ชั้นสูง ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติระยะ 4–5 ในด้านการศึกษาที่จะต้องพัฒนาและขยายการศึกษาด้านนาฏศิลป์และดุริยางค์ไทยไปสู่ส่วนภูมิภาคให้เพียงพอ คณะรัฐมนตรีมีมติให้เปิดดำเนินการได้ในปีการศึกษา 2525 กรมศิลปากรอนุมัติเงิน 6,000,000 บาทก่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น 18 ห้องเรียนจำนวน 1 หลังในเนื้อที่ของราชพัสดุแปลงที่ 14633 บริเวณสนามบินเก่ากองทัพบก ตำบลกาฬสินธุ์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ในเนื้อที่ 50 ไร่
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 จึงได้รับการจัดตั้งเป็นหน่วยงานในสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศหมู่เกาะบริติชเวอร์จินได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ประโยชน์ เนื่องจำนงค์
ประวัติ
ประโยชน์ เนื่องจำนงค์ คหบดีจังหวัดชลบุรี เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2466 ที่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของนายอำนาจ กับ นางพูลสุข เนื่องจำนงค์ มีพี่น้อง 5 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางสุชาดา เนื่องจำนงค์ มีบุตรด้วยกัน 3 คน มีรายนามดังนี้:
งานการเมือง
ประโยชน์ เคยเป็รองหัวหน้าพรรคสันติชน ในปี พ.ศ. 2517 และร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองกับพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2525 และได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคชาติประชาธิปไตย และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาล พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.43) เมื่อ พ.ศ. 2526 จนถึงปี พ.ศ. 2528
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ประโยชน์ เนื่องจำนงค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม
ประโยชน์ เนื่องจำนงค์ ถึงแก่อนิจกรรม ด้วยโรคชราที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2557 สิริอายุ 91 ปี
ตีอาโก มอตตา
ตีอาโก มอตตา (Thiago Motta) เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เกิดในประเทศบราซิล ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนในลีคเซเรียอา ให้กับสเปเซีย
1982
เบนจามิน แกรม
เบนจามิน แกรม (Benjamin Graham สกุลเดิม กรอสเบาม์ (Grossbaum) เกิด 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1894 – 21 กันยายน ค.ศ. 1976) เป็นนักลงทุน นักเศรษฐศาสตร์ อาจารย์ ชาวอเมริกันที่เกิดในอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาแห่งการลงทุนแบบเน้นคุณค่า" และได้เขียนหนังสือที่สำคัญสองเล่มในการลงทุนแบบนีโอคลาสสิก เรื่อง Security Analysis (1934) ร่วมเขียนกับเดวิด ดอดด์ และ The Intelligent Investor (1949) หลักปรัชญาการลงทุนของเขาให้ความสำคัญกับจิตวิทยาการลงทุน, การมีหนี้ให้น้อยที่สุด, การลงทุนแบบซื้อและถือ, การวิเคราะห์พื้นฐาน, การกระจายธุรกิจแบบเกาะกลุ่ม, การซื้อหุ้นที่มีส่วนต่างความปลอดภัย, การลงทุนแบบนักเคลื่อนไหว และกรอบความคิดการลงทุนแบบสวนกระแส
หลังจากที่ศึกษาจบจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียเมื่ออายุ 20 ปี เขาก็เริ่มทำงานที่วอลล์สตรีต จนได้ก่อตั้งห้างหุ้นส่วนจำกัดแกรม-นิวแมน หลังจากเขาได้จ้างอดีตนักศึกษาที่ชื่อ วอร์เรน บัฟเฟตต์เข้าทำงาน ก็กลับไปสอนที่มหาวิทยาลัยเก่าของเขา และต่อมาสอนที่ UCLA Anderson School of Management ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส
ภาษากะเหรี่ยงโปตะวันออก
ภาษากะเหรี่ยงโปวฺตะวันออก (Pwo Eastern Karen) มีผู้พูดทั้งหมด 1,050,000 คน พบในพม่า 1,000,000 คน (พ.ศ. 2541) ในรัฐกะเหรี่ยง รัฐมอญ พบในไทย 50,000 คน (พ.ศ. 2541) ในจังหวัดตาก กาญจนบุรี อุทัยธานี สุพรรณบุรี และประจวบคีรีขันธ์ ไม่เข้าใจกันกับภาษากะเหรี่ยงโปวฺสำเนียงอื่นๆ ซึ่งสำเนียงนี้ถือได้ว่าเป็นสำเนียงกลางในรัฐกะเหรี่ยงก็ว่าได้เพราะในเมืองหลวงรัฐกะเหรี่ยงจะพูดแต่สำเนียงนี้ในการสื่อสาร เขียนด้วยอักษรกะเหรี่ยงเกวก่อ(อักษรดั้งเดิมที่ชาวกะเหรี่ยงประดิษฐ์ขึ้นมาเอง) ไลก์ช่องวี รวมทั้งที่ปรับปรุงจากอักษรพม่าหรืออักษรมอญ ในไทยเขียนด้วยอักษรไทย จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขากะเหรี่ยง เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนี
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนี (Deutsche Volleyballnationalmannschaft der Frauen) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงของประเทศเยอรมนี ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาพันธ์ดัตซ์เซสเซอร์ วอลเลย์บอล เวอร์แบนด์ (ดีวีวี) และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
หนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของพวกเธอคือการคว้าอันดับที่ 6 ในการแข่งวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2011 ที่ประเทศญี่ปุ่น และคว้าเหรียญทองแดงจากการแข่งขัน วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2002 และ 2009
วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4 {|
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4
วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4 {|
ฮกเกะ (ฟุจิวะระ)
ฮกเกะ (藤原北家) ตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของ ตระกูลฟุจิวะระ ก่อตั้งโดย ฟุจิวะระ โนะ ฟุซะซะกิ โดยตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีบทบาทมากที่สุดเพราะเป็นตระกูลของเหล่า เซ็สโซและคัมปะกุ หรือผู้สำเร็จราชการแทนองค์จักรพรรดิ
ฟุซะซะกิเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ โดยมีพี่น้องอีก 3 คนคือ มุชิมะโระ มะโระ  และ อุมะไก ซึ่งทั้ง 4 พี่น้องได้ร่วมกันก่อตั้ง 4 สาขาย่อยของตระกูลฟุจิวะระ
การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี
การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเป็นปฏิบัติการครั้งใหญ่ของนาซีเยอรมันซึ่งประกอบด้วยการบังคับให้ตั้งถิ่นฐานใหม่แก่ชาวโปแลนด์เชื้อชาติกว่า 1.7 ล้านคนจากทุกพื้นที่ของโปแลนด์ที่ถูกยึดครองโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้กลายเป็นภูมิประเทศที่ชาวเยอรมันจะได้ไปอาศัยอยู่ (ดู เลเบนสเราม์) ระหว่างปี ค.ศ. 1939-1944
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้มีแผนการที่จะตั้งรกรากอย่างกว้างขวางในดินแดนโปแลนด์ในช่วงก่อนสงครามโดยตรงข้ามบริเวณชายแดนของจักรวรรดิไรซ์ที่สาม,เขาได้ทำให้กลายเป็นดินแดนใหม่ที่กำลังถูกสร้างขึ้นคือไรชส์เกาวาร์เทอลันด์ (Reichsgau Wartheland) ในที่สุดแผนการของเขาก็ได้ขยายตัวขึ้นรวมถึงเขตปกครองสามัญได้ทำกระบวนการชำระล้างและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ภูมิภาคนี้จะทำให้กลายเป็น"พื้นที่เยอรมันอันบริสุทธิ์"ภายใน 15-20 ปี,ตามที่ฮิตเลอร์ได้อธิบายไว้ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1941.เมื่อถึงเวลานั้นรัฐบาลสามัญจะต้องทำการกวาดล้างชาวเมืองโปแลนด์ 15 ล้านคนและทำการอพยพชาวเยอรมันให้ไปอาศัย 4-5 ล้านคน
การเลือกตั้งทั่วไปเบอร์มิวดา ค.ศ. 1993
การเลือกตั้งทั่วไป เกิดขึ้นที่เบอร์มิวดา ในเดือน ตุลาคม ค.ศ. 1993  ผลปรากฎว่าพรรคสหเบอร์มิวดา ได้รับการเลือกตั้งไป 22 ที่นั่ง จาก 40 ที่นั่งของสภาผู้แทนราษฎร
ไอซ์เบรคเกอร์ส
ไอซ์เบรคเกอร์ส (Icebreakers) เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2002 โดยปีเตอร์ โฟสเบิร์ก, มาร์คัส แนสลูนด์ และคณะ โดยวัตถุประสงค์ของพวกเขาคือการหาเงินเพิ่มสำหรับมูลนิธิที่มอบทุนการศึกษาให้แก่เด็กที่มีความผิดปกติทางร่างกาย, พิการ หรือด้อยโอกาสในด้านอื่น พวกเขามิได้ทำการหาเงินโดยการเล่นฮอกกี้น้ำแข็งในเกมการกุศลเพียงอย่างเดียวเท่านั้น หากแต่ยังรวมถึงการเข้าร่วมการจัดประมูล ตลอดจนเข้าแข่งขันในรายการกอล์ฟที่มีชื่อเสียง
ศุภชัย จันทร์สุวรรณ์
ผลงานการแสดง
ในปีพ.ศ. 2529 ศุภชัยได้รับบทเป็นราชบุตรมังตราแห่งเมืองตองอูใน ละครพันทาง เรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ของยาขอบ กำกับและเขียนบทโดยอาจารย์เสรี หวังในธรรม ศิลปินแห่งชาติ คู่กับ ปกรณ์ พรพิสุทธิ์ ผู้ได้รับบทจะเด็ด ซึ่งส่งผลให้ทั้งสองมีชื่อเสียงโด่งดัง กลายเป็นพระเอกละครยอดนิยมมาจนตราบทุกวันนี้
นอกจากนี้ ศุภชัยยังมีผลงานแสดงทางนาฏศิลป์โขนในบทตัวพระ ตัวนางในละครนอก พระเอกและนางเอกในละครอื่นๆ เช่น แสดงเป็นพลายชุมพลในเรื่อง ขุนช้างขุนแผน สุดสาครในเรื่อง พระอภัยมณี สมิงนครอินทร์ในละครพันทางเรื่อง ราชาธิราช เป็นต้น รวมถึงการแสดงระบำ รำ ฟ้อน ประเภทต่างๆ ทั้งในประเทศและในต่างประเทศ
ที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย
ที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย หรือ สถานีรถไฟหนองคาย (เก่า) อดีตเป็นที่หยุดรถไฟ และสถานีรถไฟ ของการรถไฟแห่งประเทศไทย ปัจจุบันไม่มีขบวนรถไฟมายังสถานนีนี้แล้ว ตั้งอยู่ในบริเวณย่านสถานีรถไฟหนองคาย (เดิม) ริมฝั่งแม่น้ำโขง ติดถนนหลวงหมายเลข 242 (ถนนแก้วรวุฒิ)
ที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย อดีตเคยมีชื่อว่าสถานีรถไฟหนองคาย ซึ่งเป็นสถานีรถไฟประจำจังหวัดหนองคายในขณะนั้น และเป็นสถานีรถไฟปลายทางของขบวนรถไฟโดยสารภายในประเทศเส้นทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน ในระหว่างปี พ.ศ. 2501 - 2551
การก่อสร้างเส้นทาง
จากการก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน จากสถานีรถไฟขอนแก่นขึ้นไป ถูกระงับไว้ชั่วคราว ในระยะหัวเลี้ยวหัวต่อทางการเมือง เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง จากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราช มาเป็นระบบประชาธิปไตย ต่อมาจึงลงมือก่อสร้าง ต่อ จนกระทั่งเปิดเดินรถ ระหว่างขอนแก่น-อุดรธานี ระยะทาง 120 กิโลเมตร ได้เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 จากนั้น การสร้างทางรถไฟสายนี้ ก็ถูกระงับเรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2497 จึงเริ่มการก่อสร้าง ต่อไปถึงจังหวัดหนองคาย ระยะทาง 49 กิโลเมตร โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ออกเงินสมทบค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง เป็นมูลค่า 4 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือประมาณ 80 ล้านบาท เพื่อให้สร้างเสร็จภายใน 7 เดือน ตามความจำเป็นทางยุทธศาสตร์ การก่อสร้างเสร็จตามกำหนด สามารถเปิดเดินรถได้ถึง สถานีรถไฟหนองคาย(ปัจจุบันใช้ชื่อสถานีรถไฟนาทา) ระยะทาง 49 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2498 ต่อมาการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ขยายการก่อสร้างต่อระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร เพื่อสะดวกในการขนส่งสินค้า ผ่านไปยังประเทศลาว จากสถานีรถไฟหนองคายเดิม (สถานีรถไฟนาทาในปัจจุบัน) ไปถึงสถานีหนองคายแห่งใหม่(ที่หยุดรถตลาดหนองคายในปัจจุบัน) ในขณะนั้น
การเปิดเดินรถไฟ
หลังจาการก่อสร้างทางรถไฟ แล้วมีการตั้งชื่อและเปลี่ยนชื่อ ช่วงสถานีนาทา-สถานีหนองคายเสร็จแล้ว จึงเปิดเดินรถครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 แต่เนื่องจากก่อสร้างอาคารสถานีหนองคายที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ การรถไฟแห่งประเทศไทยจะเปิดสถานีหนองคายเป็นที่หยุดรถไปพลางก่อน ที่ก.ม. 623+588 (บริเวณย่านสถานีหนองคาย ริมฝั่งแม่น้ำโขง) โดยใช้ชื่อว่า "ที่หยุดรถหนองคาย" มีอักษรย่อว่า "นค." ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า "Nong Khai" เป็นการชั่วคราวแทนสถานีหนองคาย ตามคำสั่งที่ ก.112/7599 ที่ลงวันที่ 16 กันยายน 2500 ซึ่งให้ใช้ความเร็วในการเดินรถในทางตอนสถานีนาทา-ที่หยุดรถไฟหนองคาย โดยใช้ความเร็วไม่เกิน 20 กิโลเมตร/ชั่วโมง หลังจากก่อสร้างสถานีรถไฟหนองคายเสร็จครบถ้วน จึงเปลี่ยนชื่อกลับจากที่หยุดรถไฟหนองคาย เป็นสถานีรถไฟหนองคาย แล้วเปิดการเดินรถได้ตลอดทาง เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 โดยความยาวของทางรถไฟสายนี้ ตั้งแต่สถานีชุมทางถนนจิระ ถึง สถานีหนองคาย ยาว 359 กิโลเมตร
การถูกลดระดับ และยุบสถานี
จากเปิดใช้งานสถานีรถไฟหนองคายมาอย่างยาวนาน ในปี พ.ศ. 2543 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ดำเนินการก่อทางรถไฟสายหนองคาย(ใหม่)–ท่านาแล้ง เป็นส่วนหนึ่งของโครงการทางรถไฟผ่านทวีปเอเชียขององค์การสหประชาชาติ จึงย้ายสถานีรถไฟหลักจากสถานีรถไฟหนองคาย ไปยังสถานีรถไฟหนองคายแห่งใหม่ และลดระดับจากสถานีรถไฟหนองคายเดิมเป็นที่หยุดรถไฟ แล้วใช้ชื่อใหม่เป็น ที่หยุดรถไฟตลาดหนองคาย เป็นที่หยุดรถไฟบริเวณ กม.623+580 ในช่วงปี พ.ศ. 2546 - 2548 จนในที่สุดวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 ก็ยกเลิกการเดินรถไฟและปิดที่หยุดรถไฟตลาดหนองคายอย่างถาวร โดยมีขบวนรถท้องถิ่น 415/418 หนครราชสีมา - หนองคาย - นครราชสีมา เป็นเที่ยวสุดท้ายก่อนที่จะตัดเส้นทางย้ายไปท่านาแล้ง โดยให้ไปใช้สถานีรถไฟหนองคายแห่งใหม่(สถานีรถไฟหนองคายในปัจจุบัน)แทน โดยการรถไฟแห่งประเทศไทยนำที่ดินของที่หยุดรถไฟตลาดหนองคายจำนวน 30 ไร่ไปทำประโยชน์อื่นเพื่อสร้างรายได้
กองทัพสหรัฐ
กองทัพสหรัฐ (United States Armed Forces) เป็นกำลังทหารของสหรัฐ ประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ กองทัพอวกาศ เหล่านาวิกโยธิน และยามฝั่ง สหรัฐมีประเพณีพลเรือนควบคุมทหารอย่างเข้มแข็ง ประธานาธิบดีสหรัฐเป็นผู้บัญชาการทหารทุกเหล่าทัพโดยตรง และมีกระทรวงกลาโหมทำหน้าที่เป็นองค์กรหลักซึ่งนำนโยบายทางทหารไปปฏิบัติ กระทรวงกลาโหมมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ซึ่งเป็นพลเรือนและอยู่ในคณะรัฐมนตรี เป็นเจ้ากระทรวง
กฎหมายกำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นผู้มีอำนาจบังคับบัญชาทหารในลำดับที่สอง เป็นรองแต่เพียงประธานาธิบดี และทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยหลักของประธานาธิบดีในกิจการทั้งปวงที่เกี่ยวข้องกับกระทรวง ประธานาธิบดีมีสภาความมั่นคงแห่งชาติ เป็นคณะที่ปรึกษา เพื่อประสานงานการปฏิบัติทางทหารกับการทูต และมีคณะเสนาธิการร่วมเป็นคณะให้คำปรึกษาทางทหาร สมาชิกประกอบด้วยบรรดาผู้นำเหล่าทัพ รวมถึงอธิบดีกรมการรักษาชาติ อย่างไรก็ตาม ผู้บัญชาการยามฝั่งไม่เป็นสมาชิกคณะเสนาธิการร่วม
แต่ละเหล่าทัพของสหรัฐไม่มีกองบัญชาการเหล่าทัพเป็นของตัวเอง ทหารสหรัฐใช้สายบัญชาการรวมเหล่าทัพที่เรียกว่า หน่วยบัญชาการรบรวม (Unified Combatant Command) ซึ่งมีอยู่สิบเอ็ดหน่วยภายใต้พลเอกหรือพลเรือเอกสิบเอ็ดคน ซึ่งรับคำสั่งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (ยกเว้นยามฝั่ง เนื่องจากยามฝั่งอยู่ในกำกับของกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ) ประธานาธิบดีหรือรัฐสภาอาจโอนอำนาจการบังคับบัญชาหน่วยยามฝั่งไปให้ทบวงทหารเรือในยามสงคราม ทั้งหกเหล่าทัพถือเป็นกำลังในเครื่องแบบ อันมีอยู่เจ็ดชุด อีกสองชุดได้แก่ หน่วยบริการสาธารณสุข และหน่วยการบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ
นับแต่ก่อตั้ง กองทัพมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์สหรัฐ  กองทัพช่วยสร้างสำนึกรักสามัคคีและอัตลักษณ์ของชาติหลังสงครามบาร์บารีสองครั้ง กระนั้น บิดาผู้ก่อตั้งยังไม่ไว้ใจการมีกำลังทหารถาวร จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองปะทุ สหรัฐจึงตั้งกองทัพบกประจำการขนาดใหญ่อย่างเป็นทางการ รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ ค.ศ. 1947 ซึ่งผ่านมติเห็นชอบในช่วงเริ่มแรกของสงครามเย็น ได้จัดตั้งกรอบทหารสหรัฐสมัยใหม่ รัฐบัญญัติดังกล่าวรวมกระทรวงการสงคราม และ กระทรวงทหารเรือในอดีตเข้าด้วยกันเป็นหน่วยจัดตั้งทหารแห่งชาติ (National Military Establishment) ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงกลาโหมใน ค.ศ. 1949 มีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเป็นผู้นำ ตลอดจนตั้งกระทรวงทหารอากาศและสภาความมั่นคงแห่งชาติ
กองทัพสหรัฐนับเป็นหนึ่งในกองทัพขนาดใหญ่ที่สุดของโลกในแง่ยอดกำลังพล กำลังพลได้มาจากอาสาสมัครจำนวนมากซึ่งได้รับค่าตอบแทน แม้ในอดีตจะมีการเกณฑ์ทหารทั้งในยามสงครามและยามสงบ แต่ไม่มีการเกณฑ์ทหารอีกนับแต่ ค.ศ. 1972 ใน ค.ศ. 2013 สหรัฐมีรายจ่ายเพื่อสนับสนุนกองทัพราว 554,200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐต่อปี และจัดสรรงบประมาณราว 88,500 ล้านดอลล่าร์สหรัฐเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการการเผชิญเหตุโพ้นทะเล (Overseas Contingency Operation) เมื่อรวมกันแล้ว สหรัฐมีรายจ่ายทางทหารเป็นร้อยละ 39 ของรายจ่ายทางทหารโลก จึงมักได้รับการจัดให้เป็นกองทัพที่ทรงพลังที่สุดในโลก นอกจากนี้ยังมีขีดความสามารถทั้งในการป้องกันประเทศและการแผ่อำนาจ มีเทคโนโลยีก้าวหน้าซึ่งทำให้สามารถวางกำลังได้ทั่วโลก และมีฐานทัพอีกประมาณ 800 แห่งนอกประเทศ กองทัพอากาศสหรัฐเป็นกองทัพอากาศใหญ่สุดในโลก และกองทัพเรือสหรัฐเป็นกองทัพเรือใหญ่สุดในโลกในแง่ระวางน้ำ
ประวัติ
ประวัติความเป็นมาของกองทัพสหรัฐ มีขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1775 โดยมีการก่อตั้งกองทัพภาคพื้นทวีป มีขึ้นก่อนคำประกาศอิสรภาพสหรัฐ กองทัพเรือภาคพื้นทวีปซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1775 และนาวิกโยธินภาคพื้นทวีปซึ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1775 ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยสภาภาคพื้นทวีปที่สองเพื่อปกป้องประเทศจากจักรวรรดิอังกฤษในสงครามปฏิวัติอเมริกา กองกำลังเหล่านี้ปลดประจำการใน ค.ศ. 1785 หลังจากสนธิสัญญาปารีสยุติสงครามเพื่ออิสรภาพ สภาคองเกรสแห่งสมาพันธรัฐสร้างกองทัพสหรัฐในปัจจุบันเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1785 รัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐได้สร้างกองทัพเรือสหรัฐ ในปัจจุบันเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1794 และนาวิกโยธินสหรัฐในปัจจุบันเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1798
ในช่วงแรก กองทัพอากาศสหรัฐได้จัดตั้งขึ้นเป็นองค์กรอิสระเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1947 สืบเนื่องมาจากการก่อตั้งกองการบิน US Signal Corps ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1907 และเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศก่อนที่จะกลายเป็นหน่วยงานอิสระตามพระราชบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ ค.ศ. 1947 กองทหารชั้นสัญญาบัตรเคยถูกพิจารณาให้เป็นสาขาหนึ่งของกองทัพสหรัฐตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1945 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กระทั่งถูกเพิกถอนสถานะดังกล่าวเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 กองกำลังอวกาศแห่งสหรัฐได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นหน่วยงานอิสระเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2019 เป็นสาขาที่หกของกองทัพสหรัฐและเป็นสาขาใหม่แห่งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งกองทัพอากาศสหรัฐอิสระในปี 1947 สืบเนื่องมาจากการก่อตัวของกองบัญชาการอวกาศกองทัพอากาศซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน 1982 และเป็นคำสั่งตรงของกองทัพอากาศสหรัฐ
โครงสร้าง
การบังคับบัญชาของประธานาธิบดีต่อกองทัพสหรัฐ จัดตั้งขึ้นตามมาตราสองในรัฐธรรมนูญ โดยให้ประธานาธิบดีได้รับแต่งตั้งให้เป็น "ผู้บัญชาการทหารบกและกองทัพเรือสหรัฐ และกองทหารอาสาสมัครของหลายรัฐ เมื่อถูกเรียกใช้” กองทัพสหรัฐ ถูกแบ่งแยกระหว่างแผนกต่าง ๆ ของคณะรัฐมนตรี 2 แผนก โดยกระทรวงกลาโหมทำหน้าที่เป็นแผนกหลักในคณะรัฐมนตรีด้านกิจการทหาร และกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิที่รับผิดชอบดูแลดูแลหน่วยยามฝั่งสหรัฐ
สายการบังคับบัญชาทางทหารสั่งตรงจากประธานาธิบดีแห่งสหรัฐไปยังกระทรวงกลาโหม (สำหรับบริการภายใต้กระทรวงกลาโหม) หรือเลขาธิการความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ (สำหรับบริการภายใต้กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ) รับรองการควบคุมพลเรือนของทหาร ภายในกระทรวงกลาโหม กรมทหาร กรมกองทัพบก กองทัพเรือสหรัฐ และกรมกองทัพอากาศ เป็นหน่วยงานที่นำโดยพลเรือนที่ดูแลสาขาการรับราชการทหารที่เท่าเทียมกันซึ่งจัดขึ้นภายในหน่วยงานและบริการทางทหารมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดระเบียบ การฝึก และเตรียมกองกำลัง
เสนาธิการร่วม แม้ว่าจะอยู่นอกสายการบังคับบัญชาในการปฏิบัติงาน แต่ก็เป็นหน่วยทหารที่อาวุโสที่สุดในกองทัพสหรัฐ นำโดยประธานเสนาธิการร่วม ซึ่งเป็นหัวหน้าทหารของกองกำลังติดอาวุธและเป็นที่ปรึกษาหลักของประธานาธิบดีและรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมในด้านการทหาร รองลงมาคือรองประธานเสนาธิการร่วม สมาชิกคนอื่น ๆ ได้แก่ เสนาธิการกองทัพบก ผู้บัญชาการหน่วยนาวิกโยธิน หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการกองทัพเรือ เสนาธิการกองทัพอากาศ หัวหน้าหน่วยปฏิบัติการอวกาศ และหัวหน้าสำนักงานพิทักษ์สันติราษฎร์ ผู้บัญชาการหน่วยยามฝั่งไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการของหัวหน้าร่วม แต่บางครั้งก็เข้าร่วมการประชุมในฐานะหนึ่งในหัวหน้าหน่วยรับราชการทหาร ที่ปรึกษาอาวุโสเกณฑ์ของประธานเป็นสมาชิกอาวุโสที่สุดในกองทัพสหรัฐ
ผู้นำกองทัพ ได้แก่ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ และประธานคณะเสนาธิการร่วมเป็นสมาชิกของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐ ซึ่งให้คำแนะนำแก่ประธานาธิบดีเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งชาติ การทหาร และเรื่องนโยบายต่างประเทศ ที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติและรองที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติอาจเป็นสมาชิกของกองทัพสหรัฐ นอกจากนี้ คณะกรรมการคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติยังรวมถึงรองปลัดกระทรวงกลาโหม รองปลัดกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ และรองประธานเสนาธิการร่วมด้วย คณะมนตรีความมั่นคงแห่งมาตุภูมิแห่งสหรัฐ ซึ่งให้คำแนะนำแก่ประธานาธิบดีเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ ซึ่งรวมถึงประธานาธิบดี รัฐมนตรีกลาโหม รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ และประธานคณะเสนาธิการร่วม ที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งมาตุภูมิอาจเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธ ความเป็นผู้นำทางทหาร รวมถึงรัฐมนตรีกลาโหม รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิแห่งสหรัฐ และประธานเสนาธิการร่วมยังมีที่นั่งในสภาอวกาศแห่งชาติ มีอำนาจใหนการลงมติ เห็นชอบ ออกคำสั่งที่สำคัญอันส่งผลต่อกิจการความมั่นคง
สาขา
กองทัพสหรัฐประกอบด้วยสาขาการรับราชการทหารที่มีสถานะเท่าเทียมกันหกเหล่าทัพ ห้าเหล่าทัพหลัก ได้แก่ กองทัพบกสหรัฐ นาวิกโยธินสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ กองทัพอากาศสหรัฐ และกองทัพอวกาศสหรัฐ จัดอยู่ภายใต้แผนกทหารของกระทรวงกลาโหม และหน่วยยามฝั่งสหรัฐอยู่ภายใต้กระทรวงความมั่นคงมาตุภูมิ แต่อาจย้ายไปที่กรมทหารเรือของกระทรวงกลาโหม (ซึ่งเป็นหน่วยงานพลเรือนที่ดูแลนาวิกโยธินสหรัฐและกองทัพเรือสหรัฐที่เท่าเทียมกัน) ตามทิศทางการสั่งการของประธานาธิบดี หรือรัฐสภา ยกเว้นหน่วยยามฝั่ง หน่วยทหารจัด ฝึก และเตรียมกำลังเท่านั้น กองบัญชาการรบแบบรวมเป็นหนึ่งมีหน้าที่ควบคุมการปฏิบัติงานของกองกำลังรักษาไม่ประจำการ
กองทัพบก
กองทัพบกสหรัฐ เป็นสาขาการให้บริการทางบกของกองทัพสหรัฐ และเป็นส่วนหนึ่งของกรมกองทัพบกที่นำโดยพลเรือน ซึ่งนำโดยเลขาธิการกองทัพบก หัวหน้าทหารของกองทัพบกสหรัฐ เป็นเสนาธิการของกองทัพบก ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรองเสนาธิการกองทัพสหรัฐ และ Sergeant Major ของกองทัพบก ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1775 ในฐานะกองทัพภาคพื้นทวีป
กองทัพบกสหรัฐ ประกอบด้วย กองทัพบกหลัก กองหนุนกองทัพบกสหรัฐ และกองกำลังรักษาดินแดนแห่งชาติของสหรัฐ ซึ่งทำหน้าที่จัดระเบียบ ฝึก และจัดเตรียมหน่วยบริการส่วนใหญ่ คำสั่งส่วนประกอบบริการของกองทัพสิบชุด ซึ่งบังคับบัญชากองกำลังที่ติดอยู่กับหน่วยบัญชาการรบ และหน่วยการรายงานโดยตรงสิบสองหน่วย กองทัพบกยังจัดบุคลากรเป็น 21 สาขาพื้นฐานที่แตกต่างกัน
กองทัพเรือและนาวิกโยธิน
กองทัพเรือสหรัฐ (USN) เป็นสาขาบริการทางทะเลของกองทัพสหรัฐ และเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเรือที่นำโดยพลเรือน ซึ่งนำโดยเลขาธิการกองทัพเรือ หัวหน้าฝ่ายทหารของกองทัพเรือสหรัฐ เป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการทางเรือ ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรองผู้บัญชาการฝ่ายปฏิบัติการทางทะเลและหัวหน้าผู้ช่วยผู้บังคับการเรือระดับนาวาโทของกองทัพเรือ กองทัพเรือก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 1775 ในชื่อกองทัพเรือภาคพื้นทวีป ซึ่งถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 1785 ก่อนที่จะได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในฐานะกองทัพเรือสหรัฐ สมัยใหม่ในวันที่ 20 มกราคม 1794
กองทัพอากาศ
กองทัพอากาศสหรัฐ (USAF) เป็นสาขาบริการทางอากาศของกองทัพสหรัฐ และเป็นส่วนหนึ่งของกรมกองทัพอากาศที่นำโดยพลเรือน ซึ่งนำโดยเลขาธิการกองทัพอากาศ หัวหน้าทหารของกองทัพอากาศสหรัฐ เป็นเสนาธิการของกองทัพอากาศ ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรองเสนาธิการของกองทัพอากาศสหรัฐ
กองทัพอวกาศ
กองกำลังอวกาศแห่งสหรัฐ (USSF) เป็นสาขาบริการอวกาศของกองทัพสหรัฐ และเป็นส่วนหนึ่งของกรมกองทัพอากาศที่นำโดยพลเรือน ซึ่งนำโดยเลขาธิการกองทัพอากาศ หัวหน้ากองทัพของกองกำลังอวกาศสหรัฐเป็นหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการอวกาศ ซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรองหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการอวกาศและที่ปรึกษาอาวุโสของกองทัพอวกาศ แต่งตั้งเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2019 จากกองทัพอากาศสหรัฐ แต่รับคำสั่งโดยตรงผ่าน Air Force Space Command จนถึงวันที่ 1 กันยายน 1982 โดยที่ประวัติศาสตร์ก่อนหน้านี้ได้สืบย้อนไปถึงกองพัฒนาตะวันตกที่จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 1954
หน่วยยามฝั่ง
หน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) เป็นหน่วยงานด้านการรักษาความปลอดภัยทางทะเล การค้นหา และกู้ภัย และการบังคับใช้กฎหมายของกองทัพสหรัฐ และเป็นส่วนหนึ่งของ กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ (Department of Homeland Security) ซึ่งนำโดยรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ เป็นสาขาทหารเพียงสาขาเดียวนอกกระทรวงกลาโหม แต่สามารถโอนไปยังกองทัพเรือที่นำโดยพลเรือนซึ่งนำโดยเลขาธิการกองทัพเรือในกรณีที่รัฐสภากำหนดว่าเมื่อประกาศสงครามหรือประธานาธิบดีสั่งการ หัวหน้าทหารของหน่วยยามฝั่งสหรัฐเป็นผู้บัญชาการหน่วยยามฝั่งซึ่งได้รับความช่วยเหลือจากรองผู้บัญชาการหน่วยยามฝั่งและหัวหน้าผู้ช่วยผู้บังคับการเรือของหน่วยยามฝั่ง หน่วยยามฝั่งก่อตั้งขึ้นเป็นสาขาการรับราชการทหารเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 1790 ในชื่อกรมสรรพากร-นาวิกโยธินสหรัฐ ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อในวันที่ 31 กรกฎาคม 1894 เป็นหน่วยงานตัดรายได้ของสหรัฐ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 1915 ได้มีการรวมเข้ากับหน่วยบริการช่วยชีวิตพลเรือนของสหรัฐเพื่อจัดตั้งหน่วยยามฝั่งสหรัฐ ในปี 1939 หน่วยงานพลเรือนของสหรัฐประภาคารได้รวมเข้ากับหน่วยยามฝั่ง กรมสรรพากร-นาวิกโยธิน และต่อมาคือ หน่วยยามฝั่ง อยู่ภายใต้กรมธนารักษ์ ย้ายไปสังกัดกรมราชนาวีในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ในปี 1967 ได้ย้ายไปอยู่ที่กรมการขนส่งซึ่งจะอยู่จนถึงปี 2003 ได้ย้ายไปอยู่ที่กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิอย่างถาวร
งบประมาณ
สหรัฐมีค่าใช้จ่ายทางการทหารที่มากที่สุดในโลก ในปีงบประมาณ 2019 มีการตราเงินกว่า 693 พันล้านดอลลาร์สำหรับกระทรวงกลาโหมและสำหรับ "ปฏิบัติการฉุกเฉินในต่างประเทศ" ในสงครามต่อต้านการก่อการร้าย นอกเหนือจากการใช้จ่ายโดยตรงของกระทรวงกลาโหมแล้ว สหรัฐยังใช้เงินอีก 218 ถึง 262 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อปีในโครงการที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันประเทศอื่น ๆ เช่น กิจการทหารผ่านศึก ความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ การบำรุงรักษาอาวุธนิวเคลียร์ และกระทรวงกลาโหม
ในปีงบประมาณ 2016 มีการจัดสรร 146.9 พันล้านดอลลาร์สำหรับกองทัพบก, 168.8 พันล้านดอลลาร์สำหรับกองทัพเรือ, 161.8 พันล้านดอลลาร์สำหรับกองทัพอากาศ และ 102.8 พันล้านดอลลาร์สำหรับการใช้จ่ายทั่วทั้งกระทรวง ตามหน้าที่ มีการร้องขอค่าใช้จ่ายทางบุคลากรอีก 138.6 พันล้านดอลลาร์ ค่าปฏิบัติการและบำรุงรักษา 244.4 พันล้านดอลลาร์ การจัดซื้อ 118.9 พันล้านดอลลาร์ วิจัยและพัฒนา 69.0 พันล้านดอลลาร์ 1.3 พันล้านดอลลาร์สำหรับกองทุนหมุนเวียนและการจัดการ 6.9 พันล้านดอลลาร์สำหรับการก่อสร้างทางทหาร และ 1.3 พันล้านดอลลาร์สำหรับที่อยู่อาศัยของครอบครัว
ในปีงบประมาณ 2022 รัฐบาลของประธานาธิบดี โจ ไบเดิน อนมุติงบประมาณกว่า 715 พันล้านดอลลาร์แก่กระทรวงกลาโหมเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายทางการทหาร
กำลังพล
กองทัพสหรัฐ เป็นกองทัพที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลกโดยกำลังพล รองจากกองทัพปลดแอกประชาชนจีนและกองทัพอินเดีย ซึ่งประกอบด้วยทหาร 1,359,685 นายในกองทัพปกติ โดยมีทหารสำรองอีก 799,845 นายสำหรับกองหนุน ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2019 ในขณะที่กองทัพสหรัฐเป็นทหารอาสาสมัครทั้งหมด การเกณฑ์ทหารผ่านระบบ Selective Service System สามารถประกาศใช้ตามคำร้องขอของประธานาธิบดีและการอนุมัติของรัฐสภา โดยผู้ชายทุกคนที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 25 ปีที่อาศัยอยู่ในสหรัฐจะต้องลงทะเบียนกับบริการคัดเลือก แม้ว่าศาลแขวงของรัฐบาลกลางจะคัดค้านการขึ้นทะเบียนทหารเพศชายตามรัฐธรรมนูญในปี 2019 แต่ศาลอุทธรณ์ของรัฐบาลกลางยังคงยืนหยัดโดยศาลอุทธรณ์ของรัฐบาลกลางในปี 2020
เช่นเดียวกับในกองทัพของประเทศส่วนใหญ่ สมาชิกของกองทัพสหรัฐ มียศเป็นเจ้าหน้าที่ เพื่อกำหนดความอาวุโสและสิทธิ์ในการเลื่อนตำแหน่ง ผู้ที่เคยรับใช้กองทัพเรียกว่าทหารผ่านศึก ชื่ออันดับอาจแตกต่างกันระหว่างหน่วยงาน เจ้าหน้าที่ที่มียศหรือเงินเดือนเท่ากันจะจำแนกตามวันที่เริ่มดำรงตำแหน่งเพื่อกำหนดลำดับอาวุโส ในขณะที่เจ้าหน้าที่ซึ่งดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ ในตำแหน่งที่กฎหมายกำหนด จะมีอำนาจเหนือกว่าเจ้าหน้าที่อื่น ๆ วันที่ได้รับตำแหน่ง ในปี 2012 มีรายงานว่ามีเพียงหนึ่งในสี่ในสหรัฐที่มีอายุที่เหมาะสมเท่านั้นที่ตรงตามมาตรฐานทางศีลธรรม วิชาการ และทางกายภาพสำหรับการรับราชการทหาร
การประจำการ
ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2010 กองกำลังสหรัฐ ประจำการใน 150 ประเทศ ; จำนวนที่ใหญ่ที่สุดบางส่วน ได้แก่ 103,700 นาย ในอัฟกานิสถาน 52,440 นายในเยอรมนี 35,688 นายในญี่ปุ่น (USFJ) 28,500 นายในเกาหลีใต้ (USFK) 9,660 นายในอิตาลี และ 9,015 นายในสหราชอาณาจักร ตัวเลขเหล่านี้เปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งเนื่องจากการเรียกคืนและปรับใช้หน่วยต่าง ๆ เป็นประจำ ทั้งหมดกว่า 77,917 นายประจำการอยู่ในยุโรป 141 นายในอดีตกลุ่มประเทศสหภาพโซเวียต 47,236 นายในเอเชียตะวันออก และแปซิฟิก 3,362 นายในแอฟริกาเหนือ ตะวันออกใกล้และเอเชียใต้ 1,355 นายในแอฟริกาใต้ ซาฮารา และ 1,941 ในซีกโลกตะวันตกไม่รวมสหรัฐเอง
ในประเทศ
รวมถึงดินแดนใกล้เคียงและเรือรบของสหรัฐ และเรือที่ลอยอยู่ในน่านน้ำอาณาเขต ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2009 มีบุคลากรทหารประจำการทั้งหมด 1,137,568 นาย ประจำการอยู่ภายในสหรัฐและอาณาเขตของตน บุคลากรส่วนใหญ่ (941,629 คน) ประจำการอยู่ที่ฐานทัพภายในสหรัฐที่อยู่ติดกัน ในฮาวายมี 37,245 นาย และ 20,450 นายในอะแลสกา ในขณะที่ 84,461 นายอยู่ในทะเล 2,972 นายในเกาะกวม และ 179 นายในเปอร์โตริโก
ทหารหญิง
กองหนุนกองทัพทหารหญิง ก่อตั้งในสหรัฐในปี 1942 จากการที่พลเมืองสตรีมีอุดมการณ์ทำสงครามและต้องการปกป้องประเทศในการต่อสู้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ครั้งแรกเกิดจากการรวมกลุ่มของพยาบาลเพื่อร่วมต่อสู้ในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 1941 กองหนุนหญิงของนาวิกโยธิน กองหนุนสตรีนาวิกโยธิน หน่วยสำรองสตรีของหน่วยยามฝั่งสหรัฐ และ Women Airforce Service Pilots (WASPs) ก็ถูกสร้างขึ้นในเวลาต่อมา และในปี 1944 พยาบาลของกองทัพบก 67 คน และพยาบาลประจำกองทัพเรือ 16 คน ถูกจับและใช้เวลาสามปีในฐานะเชลยศึกชาวญี่ปุ่น มีผู้หญิงอเมริกัน 350,000 คนที่รับใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและ 16 คนเสียชีวิตในสนามรบ รวมแล้วพวกเขาได้เหรียญกล้าหาญสดุดีมากกว่า 1,500 เหรียญ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การถอนกำลังทหารส่งผลให้สตรีที่รับใช้ชาติส่วนใหญ่กลับคืนสู่ชีวิตพลเรือน กฎหมายมาตรา 625 พระราชบัญญัติบริการติดอาวุธสตรี พ.ศ. 2491 ลงนามโดยประธานาธิบดี แฮร์รี เอส. ทรูแมน อนุญาตให้สตรีเข้าประจำการในกองทัพสหรัฐ ในหน่วยที่บูรณาการอย่างเต็มรูปแบบในยามสงบ โดยมีเพียง WAC ที่เหลือเป็นหน่วยหญิงแยกต่างหาก ในช่วงสงครามเกาหลีปี 1950–1953 ผู้หญิงจำนวนมากรับใช้ในโรงพยาบาลศัลยกรรมของกองทัพเคลื่อนที่ โดยมีผู้หญิงรับใช้ในเกาหลีจำนวน 120,000 คน ในระหว่างสงครามเวียดนาม ผู้หญิง 600 คนรับใช้กองทัพในประเทศ โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศ พร้อมด้วยสมาชิก WAC 500 คน และบุคลากรทางการแพทย์และเจ้าหน้าที่สนับสนุนกว่า 6,000 คน กองกำลังสรรพาวุธเริ่มรับช่างขีปนาวุธหญิงในปี 1974 และลูกเรือและเจ้าหน้าที่หญิงก็รับเข้าในหน่วยขีปนาวุธปืนใหญ่
แม่น้ำจู
แม่น้ำจู หรือ แม่น้ำเพิร์ล (Pearl River) หรือเดิมมักเรียกว่า แม่น้ำกวางตุ้ง เป็นระบบแม่น้ำที่ครอบคลุมพื้นที่บริเวณกว้างทางใต้ของประเทศจีน ชื่อเรียกแม่น้ำอาจครอบคลุมพื้นที่ลุ่มแม่น้ำซี (ตะวันตก), แม่น้ำเป่ย์ (เหนือ) และแม่น้ำตง (ตะวันออก) ในมณฑลกวางตุ้ง ทั้งหมดถือเป็นแควแม่น้ำของแม่น้ำจู เพราะไหลผ่านดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเดียวกัน หากวัดจากจุดที่ไกลสุดของแม่น้ำซีแล้ว แม่น้ำจูถือเป็นแม่น้ำยาวเป็นอันดับ 3 ของประเทศจีน มีความยาว 2400 km มีความยาวรองจากแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำหวง และถือเป็นแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำมากเป็นอันดับสอง รองจากแม่น้ำแยงซี แม่น้ำมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 409480 km2 ไหลผ่านเหลียงกวัง (มณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง) รวมถึงบางส่วนของมณฑลยูนนาน มณฑลยูนนาน มณฑลหูหนาน และมณฑลเจียงซี ของประเทศจีน และยังไหลจากทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ผ่านจังหวัดกาวบั่งและจังหวัดหลั่งเซิน เข้าสู่ประเทศจีน
เบิร์ดอาสาสนุก
เบิร์ดอาสาสนุก เป็นคอนเสิร์ตของ ธงไชย แมคอินไตย์ จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2554 โดยแสดงที่ อิมแพ็ค เมืองทองธานี เต็มความจุ 8 รอบ 80,000 ผู้ชม โดยมีแขกรับเชิญพิเศษ เช่น ดารายอดนิยม สินจัย เปล่งพานิช, คริส หอวัง, อุรัสยา เสปอร์บันด์ เป็นต้น
คอนเสิร์ต เบิร์ด อาสาสนุก
รอบ 25 - 27 กุมพาพันธ์ 2554
คอนเสิร์ต เบิร์ด อาสาสนุก Encore Plus Too Much So Much Very Much
รอบ 19 – 21 สิงหาคม 2554
คอนทราบาสซูน
คอนทราบาสซูน (Contra Bassoon) หรือ ดับเบิลบาสซูน (Double Bassoon) ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกโดยชาวอังกฤษสองคน ชื่อ สโตน และ มอร์ตัน(Stone & Morton) ต่อมา เฮคเคล (Heckel) ได้ปรับปรุงโดยติดกลไกของแป้นนิ้วต่าง ๆ ให้สมบูรณ์และนำมาใช้จนถึงทุกวันนี้ คอนทราบาสซูนเป็นปี่ที่ใหญ่กว่าบาสซูน ประมาณเท่าตัวคือมีความยาวของท่อลมทั้งหมดถึง 18 ฟุต 4 นิ้ว หรือ 220 นิ้วพับเป็นสี่ท่อน แต่ละท่อนเชื่อมต่อด้วย Butt และข้อต่อรูปตัว U ที่ปลายท่อนสุดท้ายจะต่อกับลำโพงโลหะที่คว่ำลงในแนวดิ่ง แต่คอนทราบาสซูนอีกชนิดหนึ่งลำโพงหงายขึ้นในแนวดิ่ง ให้เสียงต่ำกว่าบาสซูน ลงไปอีก 1 ออคเทฟ เสียงจะนุ่มไม่แข็งกร้าวเหมือนบาสซูน แต่ถ้าบรรเลงเสียงต่ำอย่างช้า ๆ ในวงออร์เคสตรา ขณะที่เครื่องดนตรีอื่น ๆ เล่นอย่างเบา ๆ จะสร้างภาพพจน์คล้ายมีงูใหญ่เลื้อยออกมาจากที่มือโอกาสที่ใช้ไม่สู้มากนัก
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
ฟูจิวาระ โนะ ฟุฮิโตะ (藤原 不比等 ; 1202 – 9 กันยายน 1263) ขุนนางผู้ทรงอำนาจในช่วงปลาย ยุคอาซูกะ ถึงต้น ยุคนาระ เป็นผู้นำ ตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในยุคนั้น
ฟุฮิโตะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟุจิวะระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของ จักรพรรดิเท็นจิ)
ฟุฮิโตะมีบุตรชายทั้งสิ้น 4 คนซึ่งทั้งสี่คนได้ก่อตั้งตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระโดยเฉพาะตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดใน 4 ตระกูล
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263
เอ็ดเวิร์ด มโพฟู
ประวัติ
มโพฟูขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มีนาคม พ.ศ. 2541 เสมอกับ แอนโทนี ทเซลา ที่แอฟริกาใต้ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค วูยิซิเล ติงกา ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอินโดนเซนต์ มทาลาเน เสียแชมป์ไปเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นมโพฟูขึ้นชกชนะรวดตลอด รวมทั้งชนะคะแนนลุยจิ ค้สติโยเนที่อิตาลีด้วย จากนั้นขึ้นิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ปรากฏว่าแพ้คะแนนทากาลานี นโดลวู ไม่ได้แชมป์ จากนั้นในเดือนธันวาคม มโพฟูเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทย ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาล ยก 12 หลังจากชกแพ้สมศักดิ์ มโพฟูหยุดชกไปถึง 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2548 ซึ่งมโพฟูได้ชกชิงแชมป์แอฟริกาใต้รุ่นเฟเธอร์เวทอีกถึงสองครั้ง แต่ไม่สำเร็จ ครั้งแรก แพ้คะแนนมัลคอร์ม กลาสเซน ใน พ.ศ. 2548และแพ้คะแนน ลูดูโม กาลาดา เมื่อ พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น มโพฟูชกแพ้และเสมอ ไม่ชนะใครอีก จนกระทั่งแพ้คะแนน ทันดูโซโล ดยานี เมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2551 มโพฟูจึงแขวนนวมไป
โยเซฟ (บุตรยาโคบ)
โยเซฟ (Joseph, ; יוֹסֵף; มาตรฐาน: Yōsef, ทิเบเรียน: Yōsēp̄; يوسف; Ἰωσήφ) เป็นบุคคลสำคัญที่ปรากฏในคำภีร์ไบเบิลบทปฐมกาล
ในการบรรยายพระคัมภีร์ โยเซฟ เป็นบุตรชายคนที่ 11 ของยาโคบ กับนางราเชล ซึ่งต่อมาเขาถูกขายเป็นทาสโดยบรรดาพี่ชายที่อิจฉา และได้ก้าวขึ้นกลายเป็นวิเซียร์(อัครมหาเสนาบดี) ซึ่งเป็นตำแหน่งลำดับที่สองที่ทรงอำนาจมากในอียิปต์ต่อจากฟาโรห์ เมื่อการปรากฏตัวและรับรู้ถึงที่ทำงานของเขาทำให้บรรดาชาวอิสราเอลออกจากดินแดนคะนาอันและตั้งถิ่นฐานที่อียิปต์ ฟาโรห์ก็ได้ตั้งชิ่อให้เขาใหม่ นามว่า "Zaphnath-Paaneah" (Hebrew צָפְנַת פַּעְנֵחַ Ṣāfnaṯ Paʿnēaḫ, LXX Ψονθομφανήχ (p)sontʰ-(ŏm)pʰanêkʰ; ) องค์ประกอบของเรื่องราวสามารถระบุถึงวันเวลาได้ ซึ่งอยู่ในช่วงระหว่างศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล และช่วงเวลาสามเดือนของศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่นักวิชาการคาดประมาณวันช่วงเวลาในคำภีร์ไบเบิลบทปฐมกาล
ในธรรมเนียมของศาสนา โยเซฟได้รับการนับถือว่าเป็นบรรพบุรุษของเมสสิยาห์อีกคนที่ถูกเรียกว่า "Mashiach ben Yosef", ตามที่ได้กล่าวไว้ว่า เขาจะทำสงครามกับกองทัพชั่วร้ายเคียงข้างกับ Mashiach ben David และตายในการรบกับศัตรูของพระเจ้าและอิสราเอล
ชีวิตวัยเด็ก
โยเซฟ เป็นบุตรคนที่ 11 ของยาโคบ และนางราเชล เดิมทีนางราเชลเป็นหมัน จนกระทั่งเมื่อพระเจ้าทรงสดับฟังเสียงของนาง ภายหลังจากยาโคบมีบุตรกับภรรยาอื่น ไปแล้วถึง 10 คน นางราเชลจึงได้รับพระพรจากพระเจ้าให้ตั้งครรภ์ นางจึงตั้งชื่อลูกชายคนแรกของนางว่า โยเซฟ เพราะพระเจ้าโปรดเพิ่มบุตรชายให้แก่นาง ครั้นเมื่อยาโคบย้ายไปอยู่ในแผ่นดินคานาอันแล้ว ยาโคบรักโยเซฟมาก เนื่องจากโยเซฟเกิดมาเมื่อท่านมีอายุมากแล้ว โยเซฟมักนำความผิดของพี่ ๆ ไปบอกแก่บิดา จึงถูกชัง ถูกอิจฉา และพูดดีกับเขาไม่ได้
เมื่ออายุ 17 ปี โยเซฟตามพวกพี่ ๆ ไปเลี้ยงแกะที่เมืองเชเคม พวกพี่ชายคิดจะฆ่าเขา แต่รูเบนได้ช่วยพูดไว้ โยเซฟจึงถูกขายให้เป็นทาสในประเทศอียิปต์ ฝ่ายพี่ ๆ นำเสื้อผ้าของโยเซฟไปจุ่มเลือดแกะ และบอกบิดาว่า พบเสื้อของโยเซฟระหว่างทาง ทำให้ยาโคบเข้าใจว่าโยเซฟตายแล้ว
โยเซฟกับโปทิฟาร์
เมื่อโยเซฟถูกขายไปยังอียิปต์นั้น โปทิฟาร์ ผู้บัญชาการทหารรักษาพระองค์ของฟาโรห์ ได้ซื้อโยเซฟไว้ โยเซฟรับใช้ถูกใจโปทิฟาร์ จึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลการงานในบ้าน และมอบทรัพย์สิ่งของทั้งปวงไว้ในความดูแลทั้งหมด และโยเซฟมิเคยแตะต้องทรัพย์สมบัติของโปทิฟาร์เลย
ด้วยความเป็นคนหน้าตาดี ภรรยาของโปทิฟาร์จึงมองด้วยความปฏิพัทธ์ เมื่อสบโอกาสที่ไม่มีใครอยู่ในบ้าน นางจึงชวนโยเซฟให้ร่วมหลับนอนกับนาง แต่โยเซฟสามารถหลบเลี่ยงได้ทุกครั้ง จนกระทั่งวันหนึ่งนางคว้าเสื้อผ้าของโยเซฟไว้ได้ จึงแจ้งแก่โปทิฟาร์ว่าโยเซฟปลุกปล้ำตนเอง จึงนำโยเซฟไปจำไว้ที่คุกหลวงโดยมิได้ไต่สวนแต่อย่างใด
โยเซฟแก้ความฝันนักโทษ
เมื่อโยเซฟไปอยู่ในคุกหลวง พระเจ้าก็ยังทรงอยู่กับเขา เป็นเหตุให้พัศดีเมตตา และมอบนักโทษทั้งปวงที่ในเรือนจำให้อยู่ในความดูแลของเขา ต่อมาหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่น และหัวหน้าพนักงานขนมขององค์ฟาโรห์ทำผิด และถูกส่งมาอยู่ในคุกหลวงนี้ โยเซฟจึงได้รับคำสั่งให้ปรนนิบัติทั้งสองคน คืนหนึ่งทั้งสองคนฝันกันคนละเรื่อง คนละความหมาย แต่ไม่มีผู้ใดแก้ความฝันให้ได้ โยเซฟจึงขอแก้ฝันให้
ความฝันของหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นมีว่า เขาฝันเห็นเถาองุ่นตรงหน้า เถาองุ่นนั้นมี 3 กิ่ง พองอกใบอ่อนดอกตูม ก็มีดอกบานออกมา และช่อองุ่นก็สุก พนักงานคนดังกล่าวก็นำจอกของฟาโรห์มาและบีบลูกองุ่นนั้นลงในจอก และวางจอกองุ่นนั้นในพระหัตถ์ของฟาโรห์ ซึ่งโยเซฟก็แก้ความฝันได้ว่า ฟาโรห์จะยกตำแหน่งคืนให้แก่หัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นภายใน 3 วัน ก็เป็นดังนั้น
ความฝันของพนักงานขนมมีว่า เขาเห็นกระจาด 3 ใบตั้งอยู่บนศีรษะของตน ใบกระจาดมีขนมสารพัดสำหรับฟาโรห์ แล้วมีนกมาจิกกินขนมในกระจาดนั้น โยเซฟก็แก้ความฝันว่าภายใน 3 วัน หัวหน้าพนักงานขนมจะถูกประหาร และนำร่างไปแขวนไว้ที่ต้นไม้ให้นกกากิน ก็เป็นดังนั้น
พอครบสามวันก็ปรากฏว่า หัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นได้รับการอภัยโทษและรับตำแหน่งกลับคืน ส่วนหัวหน้าพนักงานขนมก็ถูกประหารชีวิต ในขณะที่ทั้งสองนักโทษกำลังจะถูกพาออกจากคุก โยเซฟได้อ้อนวอนต่อหัวหน้าพนักงานน้ำองุ่นให้ทูลฟาโรห์แทนเขาด้วยซึ่งได้รับการตกลง
โยเซฟแก้พระสุบินฟาโรห์
หลังจากเหตุการณ์ที่โยเซฟทำนายฝันในคุกผ่านไป 2 ปี ฟาโรห์มีพระสุบิน 2 เรื่องที่แตกต่างกัน และเมื่อทรงเรียกโหร และปราชญ์ทั้งปวงมาเฝ้า ก็ไม่มีผู้ใดสามารถแก้พระสุบินได้เลย พระสุบินของฟาโรห์ทั้งสองเรื่องเป็นดังนี้
เรื่องที่ 1 ฟาโรห์ทรงประทับยืนริมฝั่งแม่น้ำไนล์ ก็มีโคอ้วนพีเจ็ดตัวขึ้นมาจากแม่น้ำ ยืนกินใบอ้ออยู่ แล้วก็มีโคอีกเจ็ดตัวตามขึ้นมาจากแม่น้ำ แต่เป็นวัวที่ไม่งาม ซูบผอมมาก วัวทั้งเจ็ดตัวหลังนี้ก็กินวัวอ้วนพีทั้งหมด และเมื่อกินเข้าไปแล้ววัวทั้งเจ็ดตัวก็ไม่ได้อ้วนขึ้นแต่อย่างใด
เรื่องที่ 2 ฟาโรห์ทรงเห็นต้นข้าว 1 ต้น มีรวงข้าวงอกออกมา 7 รวง แต่ละเมล็ดเต่ง และงามดี ต่อมามีรวงข้าวงอกออกมาอีก 7 รวง เป็นข้าวเหี่ยวลีบ และเกรียมเพราะลมตะวันออก รวงข้างลีบก็กลืนกินรวงข้าวดีทั้งหมดไปเสียสิ้น
ต่อมาฟาโรห์ได้รับฟังจากหัวหน้าน้ำองุ่นว่า นักโทษที่ชื่อโยเซฟสามารถทำนายฝันได้ และปรากฏจริงดั่งทุกประการ ดังนั้นฟาโรห์จึงรับสั่งให้โยเซฟมาเข้าเฝ้า
เมื่อโยเซฟได้ฟัง ก็ทำนายฝันว่า ทั้งสองเป็นเรื่องเดียวกัน นั่นคือ ประเทศอียิปต์จะมีอาหารบริบูรณ์ทั่วประเทศ เป็นเวลา 7 ปี หลังจากนั้นจะเกิดการกันดารอาหารใหญ่เป็นเวลา 7 ปี จนประชาชนจะลืมความบริบูรณ์ใน 7 ปีแรกเสียสิ้น และเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้นี้ โยเซฟยังได้เสนอแนะให้ฟาโรห์แต่งตั้งบุคคลที่มีปัญญา และเป็นคนดีมาเป็นผู้ปกครองอียิปต์ และเก็บผลผลิตในตลอด 7 ปีที่อุดมสมบูรณ์นี้ไว้เพื่อใช้ใน 7 ปีที่ทุรกันดาร ฟาโรห์จึงทรงแต่งตั้งโยเซฟให้เป็นวิเซียร์(อัครเสนาบดี)ในการสำเร็จราชการแทนฟาโรห์ในการปกครองอียิปต์ตั้งแต่นั้นมา
โยเซฟพบกับพี่ชาย
เมื่อเกิดการกันดารอาหารอย่างหนักตามอย่างที่โยเซฟทำนายฝันให้องค์ฟาโรห์นั้น แต่อียิปต์มีอาหารอุดมสมบูรณ์เนื่องจากโยเซฟได้เก็บอาหารไว้มากมายตามหัวเมืองต่าง ๆ เช่นเดียวกันในคานาอัน ก็เกิดการกันดารอาหารขึ้น เมื่อยาโคบทราบว่า มีข้าวในอียิปต์จึงให้ลูก ๆ ไปซื้อข้าวจากที่นั่น แต่ไม่ให้เบนยามินไปด้วย
เมื่อบรรดาบุตรชายของยาโคบเดินทางไปซื้อข้าว โยเซฟ เป็นผู้ขายข้าวและจำพี่ ๆ ได้ แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก และจับพวกพี่ ๆ ขังคุกไว้โดยให้ข้อหาว่าเป็นพวกสอดแนม เมื่อผ่านไป 3 วัน จึงได้จับสิเมโอนไว้ และให้พี่ ๆ ที่เหลือไปนำน้องคนสุดท้องมาเพื่อยืนยันว่ามิได้เป็นพวกสอดแนมจริง แล้วปล่อยพวกพี่ ๆ ที่เหลือกลับไปพร้อมข้าวและเงินค่าข้าวที่ได้รับมา
ครั้นกลับมาถึงคานาอัน บรรดาลูก ๆ ก็แจ้งต่อยาโคบถึงเรื่องที่ได้เจอในอียิปต์ และเรื่องของสิเมโอนที่ถูกจับกุมไว้ ทั้งเรื่องที่ต้องนำตัวเบนยามินด้วย แต่ยาโคบรักเบนยามิน จึงไม่ยอมให้เขาไป พวกลูก ๆ จึงรั้งอยู่ที่คานาอัน จนกระทั่งข้าวที่ซื้อมาใกล้หมดลง ยาโคบจึงใช้ให้ลูก ๆ ไปซื้อข้าวจากอียิปต์อีกครั้ง แต่ลูก ๆ แจ้งว่าต้องนำตัวเบนยามิน ไปด้วย สุดท้ายยาโคบจึงยอมให้เบนยามินไปกับพวกพี่ ๆ พร้อมทั้งได้จัดผลผลิตอย่างดีที่สุดของคานาอัน พร้อมด้วยเงินมากกว่าครั้งก่อนไปด้วย เพื่อมอบให้แก่เจ้านายอียิปต์
ครั้นเมื่อพวกพี่ ๆ เดินทางไปถึงอียิปต์ โยเซฟจึงให้เชิญไปร่วมรับประทานอาหารที่บ้าน พร้อมทั้งได้ปล่อยตัวสิเมโอนออกมา และจัดข้าวบรรจุกระสอบให้พวกพี่ แต่สั่งให้คนรับใช้นำจอกเงินของตนใส่ในปากกระสอบของเบนยามินด้วย ครั้นเมื่อพวกลูก ๆ ของยาโคบเดินทางกลับ โยเซฟจึงให้คนตามไปและแจ้งว่ามีผู้ขโมยจอกเงินมา เมื่อค้นจึงเจอในกระสอบของเบนยามิน ทั้งหมดจึงกลับไปยังบ้านโยเซฟอีกครั้ง และในครั้งนี้เองโยเซฟจึงได้เผยตัวให้พี่ ๆ ได้รู้ และข่าวญาติ ๆ ของโยเซฟมาก็ไปถึงพระกรรณฟาโรห์ จึงรับสั่งให้จัดรถไปรับครอบครัวของโยเซฟมาอยู่ ณ เมืองโกเชน ประเทศอียิปต์ด้วยกัน
ยาโคบเดินทางไปอียิปต์
เมื่อยาโคบเดินทางไปอียิปต์นั้น ฟาโรห์ทรงให้คนในครอบครัวของยาโคบเป็นหัวหน้ากองเลี้ยงสัตว์ของอียิปต์ และให้อยู่ในเมืองที่ดีที่สุดในประเทศอียิปต์ โยเซฟจึงมอบให้บรรดาอิสราเอลอยู่ในเมืองราเมเสส เมื่อเดินทางมายังอียิปต์นั้น ครอบครัวของยาโคบ ไม่นับรวมภรรยาของลูก ๆ เป็นจำนวน 66 คน และเมื่อนับรวมกับโยเซฟที่อยู่ในอียิปต์แล้ว อิสราเอลเดินทางเข้าอียิปต์ในเวลานั้นเพียง 70 คน
คำพยากรณ์ของยาโคบมีต่อโยเซฟ
ก่อนยาโคบจะเสียชีวิต ได้กล่าวคำพยากรณ์ที่มีต่อบุตรชายทั้ง 12 คนของเขา ซึ่งจะกล่าวถึงลักษณะของเผ่าทั้ง 12 เผ่าของอิสราเอลในอนาคต ดังนี้ พวกทหารธนูโจมตีเขาอย่างโหดร้าย ทั้งยิงและข่มขู่เขา
พงศ์พันธุ์ของโยเซฟ
โยเซฟ แต่งงานกับนางอาเสนัท บุตรีของโปทิเฟรา ปุโรหิตเมืองโอน มีบุตรชาย 2 คน ได้แก่ มนัสเสห์ และเอฟราอิม ในพระคริสตธรรมคัมภีร์มักจะไม่เรียกลูกหลานของโยเซฟ ว่า เป็นเผ่าโยเซฟ แต่จะแบ่งลูกหลานของโยเซฟออกเป็น 2 เผ่า ตามชื่อบุตรชายของท่าน โดยเฉพาะในช่วงการแบ่งการปกครองในพระธรรมอพยพ และการแบ่งดินแดนคานาอันในสมัยของโยชูวา
คำอวยพรของยาโคบต่อมนัสเสห์ และเอฟราอิม
ก่อนยาโคบจะเสียชีวิต โยเซฟได้นำมนัสเสห์ และเอฟราอิม ไปหาบิดา ยาโคบได้อวยพรแก่บุตรทั้งสองของโยเซฟ โดยบอกว่า "...บุตรทั้งสองของโยเซฟที่เกิดในประเทศอียิปต์ก่อนยาโคบจะมาพบ ก็เสมือนเป็นบุตรของยาโคบ เช่นเดียวกับบุตรคนอื่น ๆ ของยาโคบ ส่วนบุตรคนอื่น ๆ ของโยเซฟ จะได้ชื่อตามมนัสเสห์ และเอฟราอิม..." และยังบอกอีกว่า "...อย่างไรก็ดี น้องชายจะใหญ่โตกว่าพี่ชาย และพงศ์พันธุ์ของน้องนั้นจะได้เป็นคนหลายประชาชาติด้วยกัน..." ด้วยเหตุนี้ อิสราเอลจึงยกให้มนัสเสห์ และเอฟราอิม เป็นเผ่าเทียบเท่าบุตรคนอื่น ๆ ของยาโคบนั่นเอง
เสียชีวิต
เมื่อโยเซฟได้เสียชีวิตลง เมื่อมีอายุได้เพียง 110 ปี ร่างของโยเซฟได้ถูกทำพิธีตามประเพณีของอียิปต์ด้วยการอาบยาศพแล้วก็บรรจุศพไว้ในโลง(ปฐมกาล 50:22-26) กาลเวลาต่อมาหลายปี ฟาโรห์แห่งอียิปต์ก็ไม่ได้รู้จักโยเซฟและเล็งเห็นว่า ชาวฮีบรูที่มาอาศัยในแผ่นดินอียิปต์มีจำนวนมากขึ้นและเกรงกลัวว่าจะเป็นภัยต่อประเทศ จึงได้แยกฮีบรูให้ไปอยู่อีกอาณาเขตหนึ่งห่างจากพวกตน และลดฐานะให้เป็นทาส แล้วเกณฑ์แรงงานไปใช้ในการก่อสร้างพีระมิด อีกทั้งปริมาณประชากรของชาวฮีบรูได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ฟาโรห์ต้องมีคำสั่งให้ประหารชีวิตเด็กเกิดใหม่เป็นจำนวนมาก การกดขี่ข่มเหงของอียิปต์ได้สร้างความทุกข์ใจต่อชาวฮีบรูเป็นอย่างมากและได้อ้อนวอนต่อพระเจ้าให้มาปลดปล่อยพวกตนกลับไปยังแผ่นดินคานาอันที่จากมาหลายปี จนกระทั่งพระเจ้าได้ส่งโมเสสมาปลดปล่อยเหล่าฮีบรูให้พ้นจากการเป็นทาสและเดินทางกลับสู่แผ่นดินคานาอันได้ในที่สุด
ในช่วงระหว่างการอพยพของชนชาติอิสราเอล พวกเขาได้รำลึกถึงคำสั่งเสียก่อนตายของโยเซฟว่า ถ้าออกจากอียิปต์ได้แล้ว ให้นำกระดูกของเขากลับไปด้วย ดังนั้นโมเสสจึงได้นำกระดูกของโยเซฟติดตัวมาด้วย(อพยพ 13:19) กระดูกของโยเซฟได้ถูกฝังไว้ที่เชเคม(Shechem) ในผืนแผ่นดินที่ซึ่งยาโคปสืบเชื้อสายมาจากบุตรแห่งฮาโมร์(โยชูวา 24:32) ซึ่งสืบเนื่องกันมาว่าเป็นที่ตั้งหลุมฝังศพของโยเซฟก่อนที่ยาโคปและครอบครัวทั้งหมดจะย้ายไปยังอียิปต์ เชเคมอยู่ในดินแดนที่โยชูวาจัดสรรให้แก่เผ่าเอฟราอิม ซึ่งเป็นหนึ่งในเผ่าวงศ์ตระกูลโยเซฟ ภายหลังจากการพิชิตแผ่นดินคานาอัน
การขายโยเซฟ
ในคำภีร์มิดราช การขายโยเซฟเป็นแผนการของพระเจ้าเพื่อที่จะปกป้องเผ่าของเขา ไมโมนิเดสได้กล่าวว่า แม้แต่ชาวบ้านในเชเช็ม เกี่ยงกับคำถามที่โยเซฟถามพวกพี่ชายของเขา เป็น "ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์" ที่ทำงานเป็นเบื้องหลัง
ภรรยาของโพทิฟาร์
โยเซฟประสงค์ดีที่จะไม่มีเรื่องกับภรรยาของโพทิฟาร์: เขาไม่ต้องการทำลายความเชื่อมันของผู้เป็นนาย, เชื่อในกฎของการแต่งงาน และอาจจะมีปัญหากับความเชื่อ การศรัทธา และคำสอนที่มาจากพ่อของเขา รายงานจากมิดราช โยเซฟอาจจะถูกประหารชีวิตในข้อหาล่วงละเมิดทางเพศโดยภรรยาของโพทิฟาร์
ถ้วยเงิน
ในธรรมเนียมของศาสนายูดายได้อธิบายว่าโยเซฟแอบใส่ถ้วยเงินลงในถุงของเบนยามินเพื่อทดสอบพี่ชายของเขา เขาต้องการทดสอบว่าพวกพี่ชายจะทำอย่างไรเพื่อที่จะช่วยเบนยามิน เพราะโยเซฟกับเบนยามินเกิดจากนางราเชล บททดสอบนี้ได้พิสูจน์ว่าพวกเขาเลือกที่จะทรยศต่อเบนยามิน เหมือนกับตอนที่ทำกับโยเซฟเมื่อเขาอายุ 17 ปี เพราะ โยเซฟนักทำนายฝัน ได้ทำนายอนาคตตามความฝัน และตามที่โยเซฟยืนยันใน.
มุมมองในศาสนาอิสลาม
ยูซุฟ (يوسُف, Yūsuf) เป็นที่รู้จักจากชาวมุสลิมว่าเป็นหนึ่งในศาสดา (Qur'an, suras vi. 84, xl. 34) และทั้งบทของซูเราะฮ์ยูซุฟ ได้กล่าวถึงเขา โดยกล่าวถึงซูเราะฮ์นี้ว่าเป็น 'เรื่องที่ดีที่สุด'. ยูซุฟเป็นที่กล่าวขานว่ามีใบหน้าที่หล่อเหลามาก จนทำให้ภรรยาของฟาโรห์เย้ายวนใจเขา ศาสดามุฮัมมัดได้กล่าวว่า "ครึ่งหนึ่งจากความงามทั้งหมดที่อัลลอฮ์ให้กับมวลมนุษย์อยู่ที่ยูซุฟกับแม่ของเขา; ส่วนอีกครึ่งหนึ่งได้อยู่ในมวลมนุษยชาติ" เรื่องราวมีส่วนคล้ายกับพระคำภีร์ แต่มีข้อแตกต่างบ้าง ในอัลกุรอาน พวกพี่น้องได้บอกให้ยะอ์กูบ ให้พายูซุฟไปพร้อมกับพวกเขา หลุมที่ยูซุฟถูกโยนนั้น คือบ่อน้ำ และเขาถูกนำไปเป็นทาสโดยกองคาราวานที่เดินทางมา เมื่อพวกพี่น้องได้บอกพ่อว่ายูซุฟถูกหมาป่ากินไปแล้วนั้น เขาก็ร้องไห้จนตาบอด(กุรอาน 12:19).
ในพระคำภีร์นั้น โยเซฟได้ปิดบังตนเองก่อนที่พวกเขาจะกลับไปหาพ่อพร้อมกับถุงบรรทุกข้าวเป็นรอบที่สอง ซึ่งเหมือนกับของอิสลาม แต่ต่างกันที่พวกเขากลับไปโดยไม่พาเบนยามินไปด้วย และพ่อก็ร้องไห้อีกครั้ง เขายังคงปิดความลับนั้นจนกระทั่งพวกพี่น้องได้มาอียิปต์อีกรอบ และให้กลับไปพร้อมนำเสื้อผ้าของยูซุฟไปแตะที่ตาของพ่อของเขาซึ่งทำให้ตาของเขาไม่บอดอีกต่อไป (กุรอาน 12:96).
เบย์เบลด เดอะ มูฟวี่ ตอน ศึกพญามังกร
เบย์เบลด ศึกลูกข่างสะท้านฟ้า เดอะ มูฟวี่ ตอน ศึกพญามังกร (爆転シュートベイブレード THE MOVIE 激闘!!タカオVS 大地) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน ที่ได้รับการเปิดตัวในปี พ.ศ. 2547
การบินไทยสมายล์
บริษัท ไทยสมายล์แอร์เวย์ส จำกัด เป็นสายการบินในภูมิภาคไทยที่เริ่มกิจการใน พ.ศ. 2555 และเป็นบริษัทย่อยที่ถือหุ้นทั้งหมดของการบินไทย
ประวัติ
ในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554 นายปิยสวัสดิ์ อัมระนันทน์ กรรมการผู้อำนวยการใหญ่การบินไทย(ในขณะนั้น) ได้ออกมาพูดเกี่ยวกับไทยสมายล์ ซึ่งแผนเดิมจะเริ่มจากเส้นทางภายในประเทศก่อน ได้แก่ อุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น เชียงราย และสุราษฎร์ธานี ในวันที่ 29 มิถุนายน 2555 การบินไทย และไทยสมายล์ได้รับมอบเครื่องบินลำแรก คือ HS-TXA (อุบลราชธานี) จากนั้นวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ไทยสมายล์ได้เริ่มบินเที่ยวแรก คือ กรุงเทพ-มาเก๊า ด้วยเครื่องบินแอร์บัส A320-200 ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้โดยสารเป็นอย่างดี โดยเที่ยวบินแรกมีอัตราการบรรทุกผู้โดยสาร (เคบินแฟคเตอร์) 100% ส่วนยอดจองตั๋วโดยสารล่วงหน้าในเส้นทางบินอื่นๆ ยอดจองมีอย่างต่อเนื่องในทุกเส้นทางบินในประเทศที่เปิดทำการบิน โดยมีเคบินแฟคเตอร์เฉลี่ย 70-72%
ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ(พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติในขณะนั้น) ไปทรงเป็นประธานในพิธีเปิดไทยสมายล์อย่างเป็นทางการ ในช่วงแรก ไทยสมายล์ทำการบินโดยใช้รหัสสายการบินเดียวกันกับการบินไทย คือ TG และหลังจากนั้น วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2557 การบินไทยสมายล์ได้รับรหัสสายการบินจากกรมการบินพลเรือนของตัวเอง คือ WE
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ไทยสมายล์ได้เพิ่มฐานการบิน โดยบินจากท่าอากาศยานดอนเมือง ไปยังเชียงใหม่ ขอนแก่น และภูเก็ต ซึ่งเป็นการแบ่งมาเส้นทางมาจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิบางส่วน
วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2560 ไทยสมายล์ได้ย้ายฐานการบินจากท่าอากาศยานดอนเมืองกลับไปรวมที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เพื่อให้สามารถบริหารจัดการการบินของไทยสมายล์ง่ายขึ้น
ในปี 2562 ไทยสมายล์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ หรือ ไออาตา (IATA) และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ไทยสมายล์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคอนเน็กติงเครือข่ายสตาร์อัลไลแอนซ์
ในปี พ.ศ. 2566 การบินไทยมีแนวคิดที่จะยุติบทบาทของสายการบินไทยสไมล์ โดยรวมธุรกิจทั้งหมดมาบริหารจัดการภายใต้บริษัทเดียว ทั้งนี้ ตลอดระยะเวลาการดำเนินงานของบริษัท ไทยสมายล์แอร์เวย์ จำกัด มีผลประกอบการขาดทุนมาโดยตลอด โดยเมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2564 บริษัทขาดทุนสะสมกว่า 1.5 หมื่นล้านบาท
จุดหมายปลายทาง
ไทยสมายล์บินไปยัง 31 จุดหมายปลายทางใน 9 ประเทศบนภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ของไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการของ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ โดยตำแหน่งนี้มีขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 พร้อมการการจัดตั้งกระทรวงตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ใน คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 54
การบินไทยสมายล์
จุดหมายปลายทาง
ไทยสมายล์ให้บริการที่สนามบินสุวรรณภูมิ โดยรองรับเที่ยวบินให้สามารถเดินทางต่อกับสายการบินไทยได้อย่างราบรื่น จุดหมายแรกที่การบินไทยสมายล์เริ่มทำการบินคือ มาเก๊า โดยเริ่มให้บริการในเดือนกรกฎาคม จำนวน 2 เที่ยวบินต่อวัน ตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม 2555 เป็นต้นไป ทั้งนี้ แต่เดิมสายการบินไทยสมายล์ได้มีการให้บริการผู้โดยสาร ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง ไปยังจุดหมายปลายทางทั้งสิ้น 3 เส้นทางบินไป - กลับ ได้แก่ เชียงใหม่ วันละ 3 เที่ยวบิน, ขอนแก่น วันละ 3 เที่ยวบิน และ ภูเก็ต วันละ 2 เที่ยวบิน นับตั้งแต่เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พุทธศักราช 2557 มาโดยตลอดจนกระทั่งถึงวันที่ 15 มกราคม พุทธศักราช 2560 ได้ให้บริการผู้โดยสาร ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง เป็นวันสุดท้าย และได้ทำการย้ายฐานการบินไปยังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิทั้งหมด นับตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พุทธศักราช 2560 ต่อมาวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 การบินไทยสมายล์ ยกเลิกเที่ยวบินกรุงเทพแวะภูเก็ตไปกว่างโจว โดยเปลี่ยนเป็นบินตรง กรุงเทพไปกว่างโจว