cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โครงการอวกาศโซเวียต
ความล้มเหลวและอุบัติเหตุ
วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1975 โซยุส 18a ได้กลับมายังโลกแต่เกิดความผิดผลาดในระบบนำทางทำให้เลยจุดลงจอดหลายพันไมล์ เกือบเข้าชายแดนประเทศจีน แคปซูลกระแทกภูเขาไถลลื่นไปตามทางลาดชันและเกือบตกหน้าผา; โชคดีที่สายร่มชูชีพเกี่ยวกับต้นไม้ไว้ มีผู้บาดสาหัส 2 คน และความผิดพลาดในระบบนำทางอีกครั้งในโซยุส 23 วันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1976 เลยจุดลงจอด แคปซูลตกลงสู่ทะเลสาบน้ำแข็งโชคดีที่ช่วยเหลือได้ทันท่วงที และเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1980 จรวดวอสตอคระเบิดขณะกำลังเติมเชื้อเพลิงทำให้เจ้าหน้าที่ 48 คนเสียชีวิต
มีครั้งหนึ่งที่เกือบจะบานปลายกลายเป็นความขัดแย้งระดับโลก ในคอสมอส 434 ซึ่งถูกปล่อยขึ้นสู่อวกาศในปี ค.ศ. 1971 เมื่อกลับเข้าสู่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1981 รัฐบาลออสเตรเลียตกใจกับเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ทีอยู่ในยาน และคิดว่าสหโซเวียตได้ส่งอาวุธนิวเคลียร์มาโจมตี กระทรวงต่างประเทศของสหภาพโซเวียตในออสเตรเลียยอมรับว่าคอสมอส 434 ว่าเป็นส่วนหนึ่งของการทดลองโครงการลงจอดบนดวงจันทร์ N1-L3 ในอดีต ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1983 โซยุส T-10-1 เกิดการรั่วไหลของน้ำมันเชื้อเพลิงทำให้เกิดเปลวเพลิง แคปซูลลูกเรือถูกดีดตัวออกมาทันก่อนจรวดระเบิดในสองวินาทีต่อมา
นอกจากนี้ยังมีบัญชีที่หายไปซึ่งเป็นบัญชีลับที่มีการปกปิดผู้เสียชีวิตตลอดของโครงการอวกาศของโซเวียต
การสังหารหมู่ที่บิสคารี
การสังหารหมู่ที่บิสคารี เป็นอาชญากรรมสงครามที่ถูกดำเนินการโดยสมาชิกทหารของกองทัพบกสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งหมายถึงสองเหตุการณ์ที่ทหารสหรัฐมีส่วนร่วมในการสังหารหมู่ต่อเชลยศึกที่ไม่มีอาวุธ ได้แก่ ทหารอิตาลี 71 นาย และทหารเยอรมัน 2 นาย ที่ฐานทัพอากาศของหน่วย Regia Aeronautica ที่ 504 ในซันโตปิเอโตร หมู่บ้านขนาดเล็กที่อยู่ใกล้กับเมืองคาลตาจิโรนี ทางตอนใต้ของเกาะซิซิลี อิตาลี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1943
เบื้องหลัง
เป็นส่วนหนึ่งของการบุกครองเกาะซิซิลีของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพสหรัฐที่เจ็ดภายใต้บัญชาการโดยพลโท จอร์จ เอส. แพตตัน และกองทัพบกบริติซที่แปดภายใต้บัญชาการโดยนายพล เซอร์ เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ทำการบุกครองหัวมุมทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ในขณะที่ส่วนหนึ่งชองกองทัพน้อยที่สองภายใต้บัญชาการโดยโอมาร์ เนลสัน แบรดลีย์ กองพลทหารราบที่ 45 ได้รับภารกิจที่ยากลำบาก แม้ว่าจะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกองพล"สีเขียว"(เช่น ไม่มีประสบการณ์ในการสู้รบมาก่อน) มีส่วนร่วมในการบุกครอง กรมทหารราบที่ 157 และ 179 ของกองพลที่ 45 ได้รับภารกิจในการเข้ายึดครองเมืองชายฝั่งหลายเมืองและสนามบินโคมิโซก่อนที่จะไปเข้าสมทบกับกองพลทหารราบแคนาดาที่ 1
กรมทหารราบที่ 180 ได้รับภารกิจในการเข้ายึดสนามบินบิสคารีและไปเข้าสมทบกับกองพลทหารราบสหรัฐที่หนึ่ง กรมทหารราบที่ 180 ได้ปฏิบัติหน้าที่ได้แย่ใน 48 ชั่วโมงแรกของการยกพลขึ้นบกที่พลตรี Troy Middleton ได้พิจารณาที่จะบรรเทาผ่อนคลายให้กับผู้บัญชาการ แแทนที่, ผู้ช่วยของผู้บัญชาการกองพลซึ่งถูกส่งไปควบคุมดูแลการฝึกซ้อมอย่างใกล้ชิดมากกว่าการจัดตั้งหน่วยกรมทหาร
ในช่วงการเข้ายึดสนามบินบิสคารี เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ทหารของกรมทหารราบที่ 180 ได้ทำการสังหารต่อเชลยศึกทั้งหมด ได้แก่ ชาวอิตาลี 71 นาย และชาวเยอรมัน 2 นายในสองเหตุการณ์ที่แยกต่างหาก ในช่วงเหตุการณ์แรก เชลยศึกชาวอิตาลี 35 นาย และชาวเยอรมัน 2 นายล้วนถูกสังหาร ในขณะที่เชลยศึกชาวอิตาลีอีก 36 นายล้วนถูกสังหารเช่นกันในช่วงเหตุการณ์ที่สอง
การทำงานต่ำระดับ
การทำงานต่ำระดับ (underemployment) หรือการว่างงานแฝง เป็นการใช้แรงงานต่ำกว่าจริงเนื่องจากอาชีพที่ไม่ต้องใช้ทักษะของแรงงาน หรือเป็นงานไม่เต็มเวลา หรืองานที่ปล่อยให้แรงงานไม่ได้ทำงาน ตัวอย่างได้แก่ การถืออาชีพไม่เต็มเวลาทั้งที่ต้องการทำงานเต็มเวลา และการมีคุณวุฒิสูงเกิน (overqualification) ซึ่งลูกจ้างมีการศึกษา ประสบการณ์หรือทักษะเกินข้อกำหนดของอาชีพนั้น
การทำงานต่ำระดับมีการศึกษาจากหลายมุมมอง ทั้งเศรษฐศาสตร์ การจัดการ จิตวิทยา และสังคมวิทยา ตัวอย่างเช่น ในวิชาเศรษฐศาสตร์ คำว่า "การทำงานต่ำระดับ" มีความหมายและการใช้ต่างกันสามอย่าง ทั้งหมดล้วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ที่บุคคลกำลังทำงาน ซึ่งต่างจากการว่างงานที่หมายถึงบุคคลที่กำลังหางานทำแต่ไม่มีอาชีพ ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการใช้แรงงานต่ำกว่าควรซึ่งบทนิยามและการวัดการว่างงานอย่างเป็นทางการ (ของหน่วยงานรัฐ) ส่วนใหญ่ไม่ได้นับ
ในวิชาเศรษฐศาสตร์ การทำงานต่ำระดับอาจหมายถึง:
การทำงานต่ำระดับเป็นสาเหตุสำคัญของความยากจน แม้แรงงานสามารถหางานไม่เต็มเวลาได้ แต่รายรับไม่เต็มเวลานั้นอาจไม่เพียงพอต่อความต้องการพื้นฐาน การทำงานต่ำระดับเป็นปัญหามากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งอัตราการว่างงานมักค่อนข้างต่ำ เนื่องจากแรงงานส่วนมากทำงานยังชีพหรืองานไม่เต็มเวลาบางโอกาส ค่าเฉลี่ยแรงงานเต็มเวลาต่อประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลกอยู่ที่ 26% เทียบกับ 30–52% ในประเทศพัฒนาแล้ว และ 5–20% ในทวีปแอฟริกาส่วนใหญ่
อันนา คาเรนินา
อันนา คาเรนินา (Anna Karenina; Анна Каренина; บางครั้งเรียกว่า อันนา คาเรนิน หรือ Anna Karenin) เป็นนวนิยายแนวโศกนาฏกรรมโรแมนติก บทประพันธ์โดยเลโอ ตอลสตอย นักประพันธ์ชาวรัสเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ นับจากปี ค.ศ. 1873 (พ.ศ. 2415) ถึงปี ค.ศ. 1877 (พ.ศ. 2419) ในนิตยสาร The Russian Messenger ของรัสเซีย ตอลสตอยมีปัญหากับบรรณาธิการนิตยสาร มิคาอิล คัทคอฟ เกี่ยวกับตอนอวสานของเรื่อง แต่ท้ายที่สุดแล้วนวนิยายเล่มนี้ก็ได้ตีพิมพ์ในรูปเล่มหนังสือในปี ค.ศ. 1878 (พ.ศ. 2420)
นวนิยายเป็นจัดเป็นสุดยอดนวนิยายอันดับหนึ่งที่ได้รับคะแนนเป็นเอกฉันท์จากการจัดอันดับของนิตยสารไทม์ จัดเป็นผลงานชิ้นเอกแห่งโลกวรรณกรรมตะวันตก เค้าโครงเรื่องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ส่วนหนึ่งนั้นเป็นเรื่องราวชีวิตจริงของหญิงสาวที่เป็นดาวเด่นแห่งแวดวงสังคมชื่ออันนา คาเรนินา ที่แต่งงานแล้วแต่กลับมีสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับชายอื่นที่ไม่ใช่สามีจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาว
อีกส่วนหนึ่งเรื่องเป็นเรื่องราวความรักของนายเลวิน ที่เป็นชายหนุ่มผู้มีอารมณ์อ่อนไหว ส่วนนี้เลโอ ตอลสตอลได้ประพันธ์ขึ้นตามเหตุผลในด้านปรัชญาส่วนตัว เนื้อเรื่องกล่าวถึงเรื่องราวรักใคร่ซาบซึ้งและดื่มด่ำในห้วงความรักของอันนาและเลวิน ตลอดจนกล่าวถึงเรื่องราวฉาวโฉ่และเศร้าสลดในตอนท้าย เป็นการสะท้อนภาพของชีวิตความเป็นอยู่จริงของสังคมในแวดวงของรัสเซียที่ตีแผ่ในทุกแง่มุม ผูกเรื่องราวต่าง ๆ จนกลายเป็นเรื่องราวความรักที่ผิดจริยธรรมของหญิงสาวคนหนึ่ง ที่ถูกจำกัดของเขตอยู่ในกรอบหรือพันธนาการในกฎระเบียบของสังคมรัสเซีย
ชื่อเรื่อง
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกแปลทั้งชื่อ อันนา คาเรนินา และอันนา คาเรนิน โดยชื่ออันนา คาเรนินา เป็นชื่อต้นฉบับจากภาษารัสเซีย ส่วนอันนา คาเรนินนั้นมาจากการแปลชื่อภาษารัสเซียในเป็นภาษาอังกฤษ วลาดิเมียร์ นาโบคอฟ นักประพันธ์ชาวรัสเซียได้อธิบายไว้ว่า "ในภาษารัสเซียนั้น นามสกุลชาวรัสเซียมักจะเขียนลงท้ายด้วย 'a' เมื่อใช้กับผู้หญิง"
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 29
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 29 หรือ แม่โดมเกมส์ จัดการแข่งขันวันที่ 9- 16 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต จังหวัดปทุมธานี โดยมีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขัน 25 ชนิดกีฬา มีมหาวิทยาลัยเข้าร่วมการแข่งขัน 58 มหาวิทยาลัย มีการชิงชัยทั้งสิ้น 217 เหรียญทอง
สรุปเหรียญการแข่งขัน
สรุปเหรียญการแข่งขัน 3 สถาบันแรก คือ
รัสเซียตะวันออกไกล
รัสเซียตะวันออกไกล (Russian Far East; Дальний Восток России) เป็นภูมิภาคในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นพื้นที่ทางตะวันออกสุดของสหพันธรัฐรัสเซีย และบริหารโดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบไบคาลและมหาสมุทรแปซิฟิก และมีพรมแดนติดกับมองโกเลีย จีน และทิศใต้ติดกับเกาหลีเหนือ อาณาเขตทางทะเลติดกับญี่ปุ่นไปทางตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับสหรัฐตามช่องแคบแบริ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
แม้ว่าภูมิภาคนี้มักถูกต่างประเทศมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของไซบีเรีย รัสเซียตะวันออกไกลได้รับการจัดหมวดหมู่ตามประวัติศาสตร์แยกจากไซบีเรียในรูปแบบภูมิภาคของรัสเซีย (และก่อนหน้านี้ในช่วงยุคโซเวียตมันถูกเรียกว่า โซเวียตตะวันออกไกล)
ศัพท์บัญญัติ
ในรัสเซีย ภูมิภาคนี้มักเรียกกันว่า "ตะวันออกไกล" (Far East; Дальний Восток) สิ่งที่เป็นที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า ตะวันออกไกล มักเรียกกันว่า "ภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก" (Asia-Pacific Region; Азиатско-тихоокеанский регион อักษรย่อ АТР) หรือ "เอเชียตะวันออก" (East Asia; Восточная Азия) ขึ้นอยู่กับบริบท
ภาษาไทหย่า
ภาษาไทหย่า หรือ ไตหย่า (傣雅语) ในประเทศจีนเป็นที่รู้จักในชื่อ หงจินไต่ (红金傣语) เป็นภาษาไทกลุ่มหนึ่ง ถูกจัดอยู่กลุ่มกลุ่มภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ มีผู้ใช้ภาษานี้อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน โดยกลุ่มหงจินไต่อาศัยอยู่แถบลุ่มน้ำแดง (红河, 元江) และแม่น้ำจินชา (金沙江) ทางภาคใต้ตอนกลางของมณฑลยูนนาน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และอีกส่วนอาศัยอยู่ในจังหวัดเชียงรายของประเทศไทย ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ใน พ.ศ. 2547 มีผู้พูดจำนวน 300 คน
ภาษาไทหย่ามีหน่วยเสียงพยัญชนะ 18 เสียง เสียงสระ 18 เสียง และวรรณยุกต์ 5 เสียง มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาไทลื้อและไทยอง รวมทั้งสามารถเข้าใจภาษาไทยถิ่นเหนือได้แม้จะมีบางคำที่ต่างกันบ้างก็ตาม โดยภาษาไทหย่าจะออกเสียงพยัญชนะต่างจากภาษาไทยถิ่นเหนือ เช่น ด จะออกเสียง ล เช่น สีดำ เป็น สีลำ, ดอกไม้ เป็น ลอกไม้ ไม่มีคำควบกล้ำ เช่น ปลา เป็น ปา  ไม่มีสระประสม ได้แก่ สระเอีย สระเอือ และสระอัว แต่จะออกเสียงเป็น สระเอ สระเออ และสระไอไม้ม้วน เช่น เมีย เป็น เม, ดินเหนียว เป็น ลินเหนว, เรือน เป็น เฮอน, หัว เป็น โห และสระไอไม้ม้วนออกเสียงเป็นสระเออ เช่น ใหญ่ เป็น เหญ่อ, ใจ เป็น เจอ, ใน เป็น เนอ, ใคร เป็น เผอ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีคำที่ออกเสียงต่างออกไป เช่น วิญญาณ ว่า มิ่งคัน, รักษา ว่า ละคอมหา, มีเยอะ ว่า อู๋หลาย, ไปเที่ยว ว่า กาห่อน, ไปไหนมา ว่า กาสังม่า, มาเที่ยวหรือ ว่า ม่าห่อนว่อ, มีธุระอะไร ว่า หย่งโจ่วแทง และ มากี่คน ว่า มาจิก้อ เป็นต้น
ภาษาไทหย่ามีเพียงภาษาพูดไม่มีระบบการเขียนเป็นของตัวเองต่างจากภาษาไทกลุ่มอื่น ๆ ภาษาไทหย่าในประเทศไทยกำลังสูญหายเพราะชาวไทหย่าเปลี่ยนไปใช้ภาษาไทยถิ่นเหนือและภาษาไทยมาตรฐาน ต่างจากชาวไทหย่าในประเทศจีนที่ยังมีแนวโน้มว่าลูกหลานจะยังคงใช้ภาษานี้ต่อไป
สะหมาน วิยะเกด
พลโท สะหมาน วิยะเกด (ສະໝານ ວິຍະເກດ; 3 มีนาคม ค.ศ. 1927 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2016) เป็นนักการเมืองชาวลาวเชื้อสายเวียดนามที่เคยดำรงตพแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ หัวหน้าคณะกรรมการกลางฝ่ายองค์กร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม อธิบดีกรมการเมือง ประธานคณะกรรมการการเลือกตั้งแห่งชาติในสภานิติบัญญัติที่สี่ และประธานสภาแห่งชาติลาว ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึง 2006 เขาถือกำเนิดที่จังหวัดพิจิตร ประเทศสยาม จากครอบครัวชาวเวียดนามอพยพ (ในชีวประวัติทางการก่อนเสียชีวิต บันทึกว่าเขาเกิดที่แขวงอัตตะปือ) เขารับผิดชอบงานด้านอุดมการณ์และวัฒนธรรมของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เขาเสียชีวิตในเวลา 00.24 ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ด้วยอายุ 89 ปี
บรรณานุกรม
หนังสือ:
19272016
อินทรชิต
อินทรชิต (สันสกฤต: इन्‍द्र जीत อินฺทฺร ชีต) เดิมมีชื่อว่า รณพักตร์ เป็นบุตรทศกัณฐ์กับนางมณโฑ มีมเหสีชื่อ นางสุวรรณกันยุมา มีบุตรชื่อยามลิวันและกันยุเวก มีกายสีเขียว มีฤทธิ์เก่งกล้ามาก เมื่อโตขึ้นจึงทูลลาพระบิดาและพระมารดาเพื่อไปศึกษาวิชากับพระฤๅษีโคบุตรจนสำเร็จวิชามนต์มหากาลอัคคี จึงกราบลาอาจารย์เพื่อไปบำเพ็ญตบะ เมื่อบำเพ็ญจนเก่งกล้าแล้ว จึงทำพิธีขออาวุธวิเศษต่อมหาเทพทั้ง 3 มหาเทพจึงประทานอาวุธวิเศษให้ คือ
พระพรหมประทานศรนาคบาศ และมอบพรหากเศียรตกลงพื้น จะเกิดไฟบรรลัยกัลป์ล้างโลก ต้องนำพานแว่นฟ้าของพระพรหมเท่านั้นมารองรับเศียรจึงจะระงับเหตุได้
พระนารายณ์ประทานศรวิษณุปาณัม
เมื่อได้รับพรและอาวุธวิเศษแล้ว รณพักตร์เกิดความหึกเหิมยกทัพบุกสวรรค์และรบกับพระอินทร์จนชนะ เมื่อทศกัณฐ์ทราบข่าวบุตรของตนมีชัยชนะก็ดีใจมาก จึงเปลื่ยนชื่อใหม่จากรณพักตร์เป็นอินทรชิต หมายถึง "ผู้พิชิตพระอินทร์" อินทรชิตได้ทำสงครามกับกองทัพพระลักษมณ์หลายครั้ง เอาชนะได้ในศึกนาคบาศและศึกพรหมาสตร์ อินทรชิตได้ทำพิธีกุมภนิยาแต่ก็ถูกพระลักษมณ์ทำลายพิธี จนเมื่ออินทรชิตหมดสิ้นอาวุธที่จะต่อกร จึงกลับกรุงลงกาไปลาพ่อแม่ลูกเมียก่อนยกทัพออกมารบครั้งสุดท้าย อินทรชิตถูกศรพรหมาสตร์ของพระลักษมณ์ตัดคอขาด โดยมีองคตถือพานแว่นฟ้ามารองรับเศียรเอาไว้
ลักษณหัวโขนอินทรชิต
กายสีเขียว หนึ่งหน้า สองกร ตาโพลง เขี้ยวคุด (เขี้ยวดอกมะลิ) ปากหุบ ทรงชฎาเดินหน หรือ กาบไผ่ยอดปัด จอนหูมี ๒ แบบ คือจอนหูแบบมนุษย์และจอนหูแบบยักษ์ นอกจากนี้ยังทำหน้าสีทองอีกแบบหนึ่ง และในตอนเป็นเด็กสวมกะบังหน้ามีเกี้ยวรัดจุก (ชฎาเด็กหรือหัวกุมารไว้จุก) กายสีเขียว ๑ พักตร์ ๒ กร ชุดแต่งกายด้วยจีวรสีเขียว
อินทรชิตในรามายณะ
อินทรชิต มีชื่อเดิมว่า เมฆนาท (สันสกฤต: मेघनाथ โมฆนาถ) เนื่องจากเวลาเกิด มีเสียงร้องไห้ดังเสียงฟ้าร้อง อินทรชิตรักและเทิดทูนบิดาของตนยิ่งกว่าสิ่งใด สามารถเอาชนะพระลักษมณ์และพระรามในสงครามหลายครั้งเนื่องจากพิธีกรรมที่บำเพ็ญทุกครั้งก่อนออกรบ แต่ครั้งสุดท้ายพระลักษมณ์บุกโจมตีในระหว่างทำพิธี อินทรชิตไม่ทันตั้งตัวแต่ยังต่อสู้อย่างกล้าหาญจนสิ้นใจตาย หลังจากทศกัณฐ์ทราบข่าวการตายของอินทรชิต ทศกัณฐ์เกิดความแค้นถึงกับตัดสินใจที่จะประหารนางสีดาที่เป็นต้นเหตุการตายของลูกชายและกุมภกรรณน้องชาย แต่เสนาบดีเตือนสติว่า ทั้งกุมภกรรณ อินทรชิต และเหล่าทหารทั้งหมดยอมสละชีวิตเพื่อนางสีดาได้อภิเษกกับทศกัณฐ์ ถ้าประหารนางไปการตายของเหล่านี้จะสูญเปล่า เพราะทศกัณฐ์เป็นทั้งพระราชา พี่ชาย และพ่อ ของเหล่าทหารที่ตายไปในครั้งนี้จะต้องรับผิดชอบด้วยการออกรบด้วยตัวเอง
ตำนานแทงข้างหลัง
ตำนานแทงข้างหลัง (, stab-in-the-back myth) เป็นแนวคิดที่เชื่อถือกันอย่างกว้างขวางในแวดวงฝ่ายขวาในเยอรมนีหลัง ค.ศ. 1918 ว่ากองทัพเยอรมันมิได้แพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หากแต่ถูกทรยศหักหลังโดยพลเรือนหลังแนวหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกนิยมสาธารณรัฐที่ล้มล้างจักรวรรดิเยอรมันและราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นโดยผู้สนับสนุนประณามผู้นำรัฐบาลเยอรมันที่ลงนามการสงบศึกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ว่า "อาชญากรพฤศจิกายน"
เมื่อพรรคนาซีเถลิงอำนาจใน ค.ศ. 1933 พรรคได้จัดให้ตำนานดังกล่าวเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 โดยบรรยายสาธารณรัฐไวมาร์ว่าเป็นผลงานของ "อาชญากรพฤศจิกายน" ผู้ใช้การแทงข้างหลังเพื่อยึดอำนาจขณะที่ทรยศประเทศชาติ โฆษณาชวนเชื่อนาซีอธิบายไวมาร์ว่าเป็น "หล่มการฉ้อราษฎร์บังหลวง ความเสื่อม การลดเกียรติประเทศชาติ การเบียดเบียน 'ผู้ต่อต้านของชาติ' ที่ซื่อสัตย์อย่างไร้ความปรานี — สิบสี่ปีของการปกครองโดยยิว พวกนิยมมากซิสต์ และ 'บอลเชวิคทางวัฒนธรรม' ผู้ซึ่งถูกกวาดล้างโดยขบวนการชาติสังคมนิยม นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และชัยชนะของ 'การปฏิวัติแห่งชาติ' ใน ค.ศ. 1933 ในที่สุด"
นักวิชาการทั้งในและนอกประเทศเยอรมนีปฏิเสธแนวคิดดังกล่าวอย่างเป็นเอกฉันท์ โดยชี้ว่า กองทัพเยอรมันขาดกองหนุนและกำลังถูกเอาชนะในปลาย ค.ศ. 1918
แนวคิด
แก่นของตำนานแทงข้างหลังถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจนที่สุดโดย พลเอกเอริช ลูเดินดอร์ฟ หนึ่งในสองผู้บัญชาการระดับสูงสุดของเยอรมนี เมื่อปี 1919 เขาประณามรัฐบาลเบอร์ลินและประชากรพลเรือนแก่การสงบศึก/ยอมจำนนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 โดยพูดว่า ทั้งสองต่างล้มเหลวที่จะสนับสนุนเขา ทำให้เขาผิดหวัง และได้พิสูจน์ตนเองแล้วว่า ไม่คู่ควรกับประเพณีของชาตินักรบ เขาทำให้ระบบคำศัพท์ดอลช์สทอสส์ (Dolchstoß terminology) แพร่หลาย และกลายเป็นผู้นำฝ่ายขวาที่โดดเด่นในคริสต์ทศวรรษ 1920
ปฏิกิริยาของประชาชนเยอรมันต่อสนธิสัญญาแวร์ซาย ค.ศ. 1919 นั้นเป็นการคัดค้านอย่างสูง ด้วยผลแห่งสนธิสัญญาฯ ดินแดนของเยอรมนีถูกตัดไปราว 13% เชื้อชาติเยอรมันหลายล้านคนอยู่ถูกต่างชาติปกครอง, แม้พวกเขาจะเป็นคนส่วนใหญ่ในพื้นที่เหล่านี้จำนวนมาก, ไรน์ลันท์ถูกทำให้ปลอดทหาร และทหารสัมพันธมิตรยึดครองในหลายพื้นที่ นอกจากนี้ ยังบังคับให้จ่ายค่าปฏิกรรมสงครามมหาศาลภายในเวลา 70 ปี แม้จะยุติลงใน ค.ศ. 1931 (ก่อนจะกลับมาจ่ายอีกหลังสงครามโลกครั้งที่สอง) ส่วนสำคัญที่สุดของสนธิสัญญาที่เกี่ยวข้องกับตำนานแทงข้างหลัง คือ "อนุประโยคความรับผิดในอาชญากรรมสงคราม" ซึ่งบังคับให้เยอรมนียอมรับความรับผิดชอบแก่ความเป็นปรปักษ์ทั้งหมด
ปฏิกิริยาหลังสงครามและผลกระทบ
พวกอนุรักษนิยม ชาตินิยม และอดีตผู้นำทางทหารเริ่มพูดวิจารณ์เกี่ยวกับสันติภาพกับนักการเมืองไวมาร์ พวกสังคมนิยม พวกคอมมิวนิสต์ ยิว และบางครั้งรวมถึงคาทอลิก ซึ่งถูกมองว่ามีพิรุธเกี่ยวกับการทึกทักเอาเองว่าตนมีความจงรักภักดีต่อชาติเป็นพิเศษ มีการอ้างว่าพวกเขาไม่ได้สนับสนุนสงครามและมีส่วนขายชาติเยอรมนีให้ข้าศึก อาชญากรพฤศจิกายนเหล่านี้ หรือผู้ที่ราวกับได้ประโยชน์จากสาธารณรัฐไวมาร์ที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ถูกมองว่า "แทงพวกเขาจากข้างหลัง" ที่แนวหน้า ไม่ว่าจะโดยการวิจารณ์ชาตินิยมเยอรมัน ยุยงความไม่สงบและการนัดหยุดงานในอุตสาหกรรมทหารที่สำคัญหรือการค้ากำไรเกินควร ที่สำคัญ การกล่าวหามีว่า คนเหล่านี้กบฏต่ออุดมการณ์ร่วมที่ "กุศลและชอบธรรม" ทฤษฎีเหล่านี้ได้รับการยอมรับจากข้อเท็จจริงที่ว่า เมื่อเยอรมนียอมจำนนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 กองทัพเยอรมันยังอยู่ในดินแดนฝรั่งเศสและเบลเยียม เบอร์ลินยังอยู่ห่างจากแนวรบที่ใกล้ที่สุด 450 ไมล์ และกองทัพเยอรมันถอนตัวจากสมรภูมิอย่างเป็นระเบียบดีอยู่
กองทัพสัมพันธมิตรได้รับเสบียงจากสหรัฐอเมริกาอย่างพอเพียง ซึ่งยังมีกองทัพใหม่ที่พร้อมทำการรบ แต่สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสนั้นกรำศึกเกินกว่าจะพิจารณาการรุกรานเยอรมนีโดยมีผลกระทบตามมาที่ไม่ทราบ บนแนวรบด้านตะวันตก ไม่มีกองทัพสัมพันธมิตรทัพใดเจาะผ่านพรมแดนเยอรมนีด้านตะวันตก และบนแนวรบด้านตะวันออก เยอรมนีชนะสงครามต่อรัสเซียแล้ว ซึ่งยุติลงด้วยสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ ทางตะวันตก เยอรมนีเกือบชนะสงครามด้วยการรุกฤดูใบไม้ผลิ ความล้มเหลวของการรุกถูกประณามว่าเป็นเพราะการนัดหยุดงานในอุตสาหกรรมอาวุธในช่วงเวลาวิกฤตของการรุก อันเป็นที่มาของตำนานแทงข้างหลัง ทิ้งให้ทหารขาดเสบียงยุทธภัณฑ์ที่เพียงพอ การนัดหยุดงานดังกล่าวถูกมองว่าถูกยุยงจากกลุ่มทรยศ การนัดหยุดงานดังกล่าวมองข้ามฐานะทางยุทธศาสตร์ของเยอรมนีและละเลยว่า ความพยายามของปัจเจกบุคคลที่ถูกลดความสำคัญทางใดทางหนึ่งบนแนวรบอย่างไร เพราะคู่สงครามกำลังสู้รบกับอยู่ในสงครามรูปแบบใหม่ การปรับให้สงครามเป็นอุตสาหกรรมได้ลดลักษณะความเป็นมนุษย์ของกระบวนการ และทำให้ความพ่ายแพ้รูปแบบใหม่เป็นไปได้ ซึ่งชาวเยอรมันประสบ เมื่อสงครามเบ็ดเสร็จกำเนิดขึ้น
อย่างไรก็ดี แนวคิดของการทรยศจากในประเทศได้ตรงใจบรรดาผู้ฟัง และการอ้างจะให้พื้นฐานการสนับสนุนของสาธารณะบางส่วนแก่พรรคชาติสังคมนิยมที่กำลังกำเนิดขึ้น ภายใต้ชาตินิยมรูปแบบอัตตาธิปไตย ความรู้สึกเกลียดชังยิวทวีความรุนแรงขึ้นโดย สาธารณรัฐโซเวียตบาวาเรีย รัฐบาลคอมมิวนิสต์ที่ปกครองนครมิวนิกนานสองสัปดาห์ก่อนจะถูกปราบโดย ทหารอาสาสมัครไฟรคอร์พส์ ผู้นำสาธารณรัฐโซเวียตบาวาเรียจำนวนมากเป็นยิว ทำให้นักโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านยิวเชื่อมโยงยิวเข้ากับคอมมิวนิสต์ (และดังนั้นจึงเป็นกบฏ)
จุดกำเนิด
ช่วงปลายสงคราม เยอรมนีอยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการทหารในทางปฏิบัติ โดยมีกรมบัญชาการทัพบกสูงสุด (Oberste Heeresleitung) และจอมพลเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด ถวายคำแนะนำแก่องค์ไคเซอร์ หลังการรุกครั้งสุดท้ายบนแนวรบด้านตะวันตกประสบความล้มเหลว ความพยายามทำสงครามก็ถึงวาระสุดท้าย กรมบัญชาการทัพบกสูงสุดตอบสนองโดยการเปลี่ยนรัฐบาลพลเรือนอย่างรวดเร็ว พลเอกลูเดินดอร์ฟกล่าวว่า <blockquote style="margin::1em;">ผมทูลขอองค์ไคเซอร์ให้นำคนพวกนั้นขึ้นสู่อำนาจ ซึ่งเราเองก็ขอบคุณมากที่มาได้นานถึงเพียงนี้ เพราะฉะนั้น เราจะนำเหล่าสุภาพบุรุษเหล่านั้นเข้าเป็นคณะรัฐมนตรี ตอนนี้ พวกเขาสามารถสร้างสันติภาพที่ต้องทำ พวกเขาสามารถกินน้ำแกงที่พวกเขาเตรียมไว้ให้เรา!
เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 คณะผู้แทนสาธารณรัฐไวมาร์ที่เพิ่งตั้งใหม่นั้น ได้ลงนามการสงบศึกกับฝ่ายสัมพันธมิตร อันเป็นการยุติสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผลกระทบที่ตามมาจากสนธิสัญญาแวร์ซายก่อให้เกิดความสูญเสียดินแดนและเศรษฐกิจอย่างมหาศาล เมื่อองค์ไคเซอร์ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติและกองทัพสละอำนาจบริหาร รัฐบาลพลเรือนชั่วคราวก็ได้เรียกร้องสันติภาพ ลายมือชื่อของมัททิอัส เออร์ซแบร์เกอร์ พลเรือน ปรากฏบนการสงบศึก ซึ่งต่อมาเขาถูกสังหารในภายหลังเพราะการทรยศที่ถูกกล่าวหา การเสียชีวิตของเขานำไปสู่การลงนามสนธิสัญญาแวร์ซาย
การถือกำเนิดอย่างของ "ตำนานแทงข้างหลัง" อย่างเป็นทางการนั้นอาจสามารถสืบได้ถึงฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1919 เมื่อลูเดินดอร์ฟกำลังทานอาหารพลเอกนีล มัลคอล์ม หัวหน้าทูตทหารอังกฤษในกรุงเบอร์ลิน มัลคอล์มถามลูเดินดอร์ฟว่า เหตุใด เขาจึงคิดว่าเยอรมนีแพ้สงคราม ลูเดินดอร์ฟตอบคำแก้ตัวเป็นรายการของเขา รวมทั้งที่ว่า แนวหลังพังกองทัพ <blockquote style="margin::1em;">''มัลคอล์มถามเขาว่า "ท่านนายพล คุณหมายความว่า คุณถูกแทงข้างหลังงั้นหรือ" ดวงตาของลูเดินดอร์ฟสว่างขึ้น และเขากระโจนหาวลีนั้นเหมือนสุนัขกับกระดูก "ถูกแทงข้างหลัง?" เขาย้ำ "ใช่ นั่นแหละ แน่นอน เราถูกแทงข้างหลัง" และนั่นจึงถือกำเนิดตำนานซึ่งไม่เคยตายหมดสิ้น''
ประโยคดังกล่าวเป็นที่ถูกใจลูเดนดรอฟอย่างมาก เขาได้เผยแพร่ประโยคนี้ให้กับบรรดานายทหารเสนาธิการโดยกล่าวว่านี่เป็นแนวคิดที่ "เป็นทางการ" ก่อนที่ต่อมาคำนี้จะกระจายไปสู่สังคมเยอรมนีทุกภาคส่วน แนวคิดนี้ได้ถูกพรรคการเมืองฝ่ายขวาทั้งหลายหยิบยกมาเป็นประเด็นโจมตีรัฐบาลสาธารณรัฐไวมาร์ภายใต้การนำของพรรคเอสพีดี ตั้งแต่เถลิงอำนาจหลังการปฏิวัติเยอรมนี ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1919 สมาชิกรัฐสภาไวมาร์ได้แต่งตั้งชุด Untersuchungsausschuß für Schuldfragen ขึ้นเพื่อสืบหาสาเหตุของสงครามโลกและปัจจัยที่นำไปสู่ความพ่ายแพ้ของเยอรมนี ในวันที่ 18 พฤศจิกายน จอมพลฮินเดินบวร์คได้ให้การยืนยันต่อหน้าคณะกรรมการของรัฐสภา และได้มีการกล่าวอ้างถึงบทความ Neue Zürcher Zeitung ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นการสรุปบทความสองบทความก่อนหน้านั้นในเดย์ลี่ เมล์ ที่เขียนโดยนายพลชาวอังกฤษ เฟรเดอริก บาร์ตัน เมาไรซ์ ด้วยประโยคที่ว่า กองทัพเยอรมันถูก "แทงข้างหลังโดยพลเมืองชาวเยอรมันเอง" (เมาไรซ์ปฏิเสธในภายหลังว่าเขาไม่ได้กล่าวถึงแนวคิดนี้แต่อย่างใด) การให้ปากคำของฮินเดินบวร์คนี้เองที่ทำให้แนวคิดดังกล่าวแพร่กระจายไปกว้างขวางในเยอรมนีภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ส่วนทางด้านริชาร์ด สไตกมันน์-กัลล์ กล่าวว่า ตำนานแทงข้างหลังสามารถย้อนรอยไปจนถึงการเทศนาของอนุศาสนาจารย์ บรูโน เดอริง (Bruno Doehring) เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 หกเดือนก่อนสงครามยุติ บอริส บาร์ท นักวิชาการชาวเยอรมัน มีความเห็นแย้งกับแนวคิดของสไตกมันน์ โดยกล่าวว่า เดอริงไม่ได้ใช้คำว่า "แทงข้างหลัง" แต่อย่างใด เพียงแต่กล่าวถึงการทรยศเท่านั้น บาร์ทเขียนเอกสารที่กล่าวถึงตำนานแทงข้างหลังครั้งแรกในบันทึกการประชุมของพรรคการเมืองสายกลางในมิวนิก เลอเวนบรอย-เคลเลอร์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 1918 ซึ่งเอิร์สต์ มึลเลอร์ ไมนิงเกน สมาชิกของรัฐบาลผสมชุดใหม่แห่งรัฐสภาไรชส์ทาค ได้ใช้คำดังกล่าวเพื่อปลุกใจให้ผู้ฟังมีความรู้สึกฮึกเหิม
<blockquote style="margin::1em;">เมื่อการรบในแนวหน้าดำเนินไป พวกเราซึ่งมีหน้าที่ที่จะรักษาบ้านเกิดเมืองนอนเอาไว้นั้นควรละอายแก่ตนเองต่อหน้าลูกหลานของเราหากว่าเราโจมตีแนวหน้าจากข้างหลังโดยการแทงมีด (wenn wir der Front in den Rücken fielen und ihr den Dolchstoss versetzten.)
การโจมตีแนวคิดสมคบคิดของชาวยิวในประเด็นความพ่ายแพ้ของเยอรมนีนั้นส่วนใหญ่ตกอยู่กับบุคคลที่มีชื่อเสียง อย่าง คุร์ท ไอซเนอร์ ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว ผู้อาศัยอยู่ในนครมิวนิก เขาได้เขียนเกี่ยวกับสงครามซึ่งผิดกฎหมายนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1916 เป็นต้นมา นอกจากนี้เขายังมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากในการปฏิวัติมิวนิก จนกระทั่งเขาถูกลอบสังหารในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 สาธารณรัฐไวมาร์ภายใต้การนำของฟรีดริช เอเบิร์ท ได้ปราบปรามการก่อจลาจลของเหล่าชนชั้นแรงงานอย่างรุนแรง และปราบหน่วยทหารเสรีที่จัดตั้งขึ้นทั่วประเทศเยอรมนี ด้วยความช่วยเหลือจากกุสตาฟ นอร์เก และนายพลแห่งกองกำลังป้องกันแห่งชาติ วิลเฮม โกรเนอร์ แม้ว่าการโจมตีนั้นจะมีการรับฟังความเห็นของผู้อื่นก็ตาม แต่ความชอบธรรมของสาธารณรัฐนั้นก็ได้ถูกโจมตีโดยมีการกล่าวอ้างประเด็นการแทงข้างหลัง โดยผู้แทนของหน่วยทหารเสรีจำนวนมาก อย่างเช่น มัททิอัส เออร์ซเบอร์เกอร์ และวัลเทอร์ ราเทอนาว ถูกลอบสังหาร ผู้นำของกลุ่มถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากรและชาวยิว โดยสื่อฝ่ายขวาของ อัลเฟรด ฮูเกนเบิร์ก
นักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน ฟรีดิช มินเนค พยายามสืบหาร่องรอยของที่มาของคำนี้อยู่ก่อนแล้ว ตามที่ระบุในหนังสือพิมพ์เวียนนิช Neue Freie Presse เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1922 โดยในการเลือกตั้งแห่งชาติประจำ ค.ศ. 1924 วารสารเกี่ยวกับศาสนาที่ชื่อ Süddeutsche Monatshefte ได้ลงพิมพ์บทความชุดหนึ่งในระหว่างความพยายามทรยศต่อประเทศของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และลูเดินดอร์ฟในปี 1923 โดยบทความนั้นมีเนื้อหาต่อว่าพรรคเอสพีดีและสหภาพแรงงานเกี่ยวกับความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังตีพิมพ์บทความ บรรณาธิการของหนังสือพิมพ์พรรคเอสพีดีได้ยื่นฟ้องนิตยสารนั้นในข้อหาหมิ่นประมาท ทำให้เกิดการลุกฮือจนเป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า Munich Dolchstossprozess ตั้งแต่วันที่ 19 ตุลาคม ถึง 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924 มีบุคคลสำคัญหลายคนได้ให้การเป็นพยานในศาลชั้นต้น ซึ่งรวมถึงคณะกรรมการของรัฐสภาที่สืบสวนสาเหตุความพ่ายแพ้สงครามเช่นกัน ทำให้มีผลการตัดสินคดีหมิ่นประมาทบางส่วนถูกเปิดเผยสู่สาธารณชนก่อนที่คณะกรรมการดังกล่าวจะได้ตีพิมพ์ผลการตัดสินออกมาใน ค.ศ. 1928
แม้ว่าจะมีเรื่องเล่าของประธานาธิบดีชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ ฟรีดริช เอเบิร์ท ที่กล่าวสดุดีทหารผ่านศึกใน ค.ศ. 1919 ว่า "ไม่มีข้าศึกใดพิชิตท่าน" (Kein Feind hat euch überwunden!) และการกล่าวสดุดีเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ว่า "พวกเขากลับจากสมรภูมิโดยไม่แพ้" (Sie sind vom Schlachtfeld unbesiegt zurückgekehrt) ภายหลังคำกล่าวที่ว่า พวกเขากลับมาโดยไม่แพ้ นั้นเป็นสโลแกนกึ่งทางการของไรช์เวร์ โดยย่อให้สั้นลงจนเหลือ Im Felde unbesiegt ก็ตาม แต่เอเบิร์ทเพียงเจตนาพูดเพื่อเป็นขวัญกำลังใจและโน้มน้าวใจทหารเยอรมันเท่านั้น
อรรถอธิบายในสหรัฐอเมริกา
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 บทความซึ่งตีพิมพ์ลงในนิตยสารฮาร์เปอร์ที่เขียนโดย เควิน เบกเกอร์ ได้ขยายความแนวคิดดังกล่าว และได้นำมาปรับใช้กับการเมืองฝ่ายขวาในสหรัฐอเมริกา ว่า: "'ทุกรัฐจำเป็นจะต้องมีศัตรู และประเทศมหาอำนาจก็มักจะมีศัตรูที่โหดร้ายเป็นพิเศษ นอกเหนือจากนั้น ศัตรูดังกล่าวก็อาจถือกำเนิดขึ้นมาจากภายในรัฐนั้นเอง ด้วยเกียรติภูมิของชาตินั้นไม่อาจยอมรับการถูกทำลายโดยกำลังจากภายนอกได้ นั่นคือเหตุผลว่าทำไมแนวคิดการลอบแทงข้างหลังจึงได้กลายมาเป็นตำนานอันเก่าแก่ของลัทธิชาตินิยมอเมริกัน แม้ว่าจุดกำเนิดของแนวคิดการลอบแทงข้างหลังจะเกิดขึ้น ณ ที่ใดก็ตาม นับตั้งแต่การสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง มันได้กลายมาเป็นเครื่องมือของนักการเมืองฝ่ายขวาอเมริกันซึ่งได้กลับฟื้นคืนและมักจะสามารถหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบในสิ่งที่ผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้อย่างบ่อยครั้ง อันที่จริงแล้ว ฝ่ายขวายังได้กลั่นเอาเรื่องเล่าของการทรยศให้กลายมาเป็นหลักเกณฑ์ ซึ่งเป็นการสนับสนุนนโยบายที่เป็นที่นิยมในระยะสั้นแต่ขาดการไตร่ตรองในระยะยาว การปฏิเสธความผิดต่อการกระทำอันเป็นหายนะของตน และกล่าวโทษเหตุหายนะนั้นกับศัตรูภายในรัฐผู้ซึ่งเกลียดอเมริกานั้นมักจะเป็นการสร้างศัตรูให้เพิ่มขึ้นจากภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่าเสมอ '"
ทอย สตอรี่ 3
ทอย สตอรี่ 3 (Toy Story 3) เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันสามมิติ จากสหรัฐอเมริกาซึ่งจัดฉายในปีค.ศ. 2010 และเป็นเป็นภาพยนตร์ภาคสามของซีรีส์ทอย สตอรี่ ผลิตโดยพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และจัดฉายโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์
ตำนานแทงข้างหลัง
อรรถอธิบายในสหรัฐอเมริกา
เบกเกอร์ได้กล่าวอ้างว่า ชาวอเมริกันฝ่ายขวามักจะจับประเด็นเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นมาพูดถึงกับแนวคิดการลอบแทงข้างหลังเสมอ โดยเหตุการณ์ที่มีการนำแนวคิดนี้มาพูดถึงล่าสุดคือสงครามอิรัก แต่แนวคิดนี้ก็โดดเด่นในช่วงที่สงครามเวียดนามจบลงเช่นกัน เมื่อมีการเผยแพร่ทางสื่อของกลุ่มเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านสงครามและผู้ที่เห็นอกเห็นใจกลุ่มนี้ซึ่งกล่าวว่า สหรัฐอเมริกาสูญเสียความหวังที่จะเอาชนะสงคราม
ทอย สตอรี่ 3
รายนามนักพากย์หลัก ซึ่งได้แก่ ทอม แฮงส์, ทิม อัลเลน, โจน คูแซก, ดอน ริกเกิลส์, เอสเทล แฮร์ริส, จอห์น แรทเซนเบอร์เกอร์, วอลเลซ ชอว์น, เจฟฟ์ พิดเจียน, โจดี้ เบนสัน, อาร์.ลี เออร์มี่, จอห์น มอร์ริส และลอว์รี่ เมทคาล์ฟ ทั้งหมดจะมาร่วมพากย์เสียงตามบทที่คุ้นเคยจากภาพยนตร์ชุดก่อนหน้า ส่วนจิม วาร์นี่ ผู้พากย์เสียงสลิงกี้ด็อกในสองภาคแรก กับโจ แรนฟ์ท ผู้พากย์เสียงวีซซี่กับแรนนี่ ได้เสียชีวิตก่อนที่จะเริ่มการสร้างภาพยนตร์ภาคสามนี้ ผู้ให้เสียงพากย์ในบทของสลิงกี้จึงถูกแทนที่โดยเบลค คล๊าก ในขณะที่ตัวละครของแรนฟ์ทกับตัวละครอื่นอีกหลายรายได้ถูกนำออกจากเรื่อง (อย่างไรก็ตาม วีซซี่ ก็ได้รับการกล่าวถึงในช่วงเริ่ม) ตัวละครใหม่ได้รับการพากย์เสียงโดย เนด บีทที่, ทิโมธี ดาลตัน, โบนนี่ ฮันท์, วูปี โกลด์เบิร์ก และไมเคิล คีตัน
ทอย สตอรี่ 3 กำหนดจัดฉายทั่วโลกช่วงเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม โดยเปิดตัวทำลายสถิติทำเงินแทนที่ภาพยนตร์เชร็ค 3ในวันแรกของอเมริกาเหนือ ของช่วงที่มีสภาวะเงินเฟ้อ และทำสถิติภาพยนตร์แอนิเมชั่นเปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับสองต่อจากเชร็ค 3 ด้วยยอดทำเงินอย่างไม่เป็นทางการในเบื้องต้นที่ 110,307,189 ดอลลาร์สหรัฐ รวมทั้งยังถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินในช่วงปลายสัปดาห์สูงสุดของพิกซาร์ฟิล์ม ตลอดจนเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในช่วงสุดสัปดาห์ของเดือนมิถุนายน ในขณะนี้ ทอยสตอรี่ 3 เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงที่สุดประจำปี ค.ศ. 2010 ของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา และเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดเป็นอันดับสองของปี ค.ศ. 2010 จากทั่วโลกอีกด้วย ทั้งยังทำลายสถิติแทนแวมไพร์ ทไวไลท์ 3 อีคลิปส์สำหรับการเปิดตัวช่วงสุดสัปดาห์ในสหราชอาณาจักรประจำปี ค.ศ. 2010 โดยทำลายสถิติที่ยอดทำเงิน 21 ล้านปอนด์ของการเปิดตัว และได้กลายมาเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลอันดับสองของสหราชอาณาจักรต่อจากแฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน ที่ทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 2004 ด้วยยอดทำเงิน 23.9 ล้านปอนด์ในช่วงเวลานั้น
เนื้อเรื่องย่อ
เมื่อแอนดี้มีอายุได้ 17 ปี เขาก็อยู่ในช่วงเลยวัยที่สนใจกับพวกของเล่นเก่าๆ และต้องเตรียมศึกษาต่อระดับวิทยาลัย เขาตัดสินใจที่จะนำวู้ดดี้ไปกับเขา และนำของเล่นชิ้นอื่นๆใส่ไว้ในถุงขยะโดยมีเจตนาที่จะเก็บของเหล่านี้ไว้ที่ห้องเพดาน แต่แม่ของแอนดี้ก็เข้าใจผิดคิดว่าของเหล่านี้กลายเป็นขยะ เพราะคิดว่าแอนดี้คงไม่ต้องการของเล่นเหล่านี้อีกต่อไป เหล่าของเล่นต่างพบว่านี่เป็นกล่องที่บริจาคถึงซันนี่ไซด์เดย์แคร์ ในขณะที่วู้ดดี้เป็นฝ่ายเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง เขาจึงพยายามแก้ความเข้าใจผิดให้กระจ่าง แต่ของเล่นอื่นๆต่างก็ปฏิเสธที่จะรับฟัง
เหล่าของเล่นย้ายเข้าสู่ซันนี่ไซด์และได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเดย์แคร์ทอย ซึ่งนำโดย ลอทส์-โอ'-ฮักกินส์-แบร์ (ลอสโซ่) ในขณะที่วู้ดดี้เป็นฝ่ายพยายามโน้มน้าวใจพวกเขาให้เดินทางกลับไปหาแอนดี้ แต่ดูเหมือนพวกเขาต่างมีความสุขกับการอยู่กับซันนี่ไซด์มากกว่า ทำให้วู้ดดี้ออกไปจากกลุ่มของพวกเขา ต่อมาไม่นานพวกเขาก็ได้รู้ว่า เด็กๆกลุ่มใหม่นั้นไม่เคยปฏิบัติกับของเล่นอย่างอ่อนโยนเลย อีกทั้งยังทรมานของเล่นชิ้นต่างๆด้วยความไร้เดียงสา ซึ่งลอสโซ่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมดนี้ เพื่อต้องการที่จะทารุณของเล่นที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ขณะเดียวกัน บาร์บี้ของมอลลี่ที่นำมาบริจาคด้วยได้เกิดตกหลุมรักกับเคน ผู้ซึ่งเป็นมือขวาของลอสโซ่ โดยเคนเองก็ตกหลุมรักบาร์บี้ด้วยเช่นกัน ส่วนบัซ ไลท์เยียร์ก็ได้ออกไปขอร้องลอสโซ่ให้มอบของเล่นเหล่านี้ไปอยู่กับเจ้าของเดิม แต่เขากลับถูกจับกุมโดยพวกของเล่นซันนี่ไซด์ และทำการรีเซ็ทบัซใหม่ ให้กลายเป็นผู้พิทักษ์อวกาศตามความต้องการของพวกเขาแทน และสั่งให้ไปจับตัวเหล่าบรรดาของเล่นที่เป็นเพื่อนของบัซไปคุมขังเอาไว้ทั้งหมด
แต่นับเป็นโชคดีที่ระหว่างทาง วู้ดดี้ซึ่งกำลังจะเดินทางกลับไปหาแอนดี้ที่บ้านนั้นได้พบกับบอนนี่ หนูน้อยผู้รักของเล่น ผู้ซึ่งมีแต่ของเล่นที่อยู่ในสภาพดี อาทิ เม่นเจ้าบทบาทในชุดเอี๊ยมที่ชื่อ คุณพริกเคิลแพนต์ และตัวตลกที่ชื่อ ชัคเกิ้ลส์ ซึ่งเคยมีเจ้าของคนเดียวกับลอสโซ่ และรู้เรื่องราวอันร้ายกาจของซันนี่ไซด์เดย์แคร์เป็นอย่างดี เมื่อเขาได้เล่าให้วู้ดดี้ฟัง วู้ดดี้จึงรู้ว่าเพื่อนๆของเขากำลังตกอยู่ในอันตราย วู้ดดี้จึงพยายามหาวิธีเข้าไปช่วยเพื่อนๆ และรวมพลังกันวางแผนเพื่อหนีกลับบ้านไปหาแอนดี้ให้ได้
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ประจำปี 2551/52
การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2551-2552 โดยทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 27 มกราคม-17 มีนาคม พ.ศ. 2552 มีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 69 ทีม แบ่งการแข่งขันเป็น 23 สายในรอบแรก
เทศบาลเมืองจันทนิมิต
จันทนิมิต เป็นเทศบาลเมืองซึ่งอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลจันทนิมิตในอำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี อยู่ฝั่งตรงข้ามกับเทศบาลเมืองจันทบุรีโดยมีแม่น้ำจันทบุรีกั้น เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลจันทนิมิต ซึ่งตั้งขึ้นในวันที่ 17 กันยายน 2498 ซึ่งเป็นสุขาภิบาลแห่งที่สองของจังหวัดต่อจากสุขาภิบาลเมืองจันทบุรี และในวันที่ 1 มีนาคม 2526 ได้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลจันทนิมิต และยึดถือเป็นหลักเขตเทศบาลจนถึงปัจจุบัน ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ด้วยผลของกฎหมาย แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2553 ปัจจุบันมีประชากร 12,504 คน และมีเขตเลือกตั้งทั้งหมด 3 เขต
พื้นที่ในเขตเทศบาลเมืองจันทนิมิตมีลักษณะเป็นเนินและที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำจันทบุรีและลำคลองไหลผ่านตลอดปี ประชาชนอาศัยอยู่ในพื้นที่ราบลุ่ม ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านเรือนที่อยู่อาศัยย่านชุมชนและสถานที่ประกอบอาชีพค้าขายและกิจการต่าง ๆ เขตเทศบาลเป็นที่ตั้งของศาสนสถานสำคัญของทั้งสองศาสนา ได้แก่ วัดไผ่ล้อมในศาสนาพุทธ และอาสนวิหารพระนางมารีอาปฏิสนธินิรมลในศาสนาคริสต์
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2022 รอบชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2022 รอบชิงชนะเลิศ กำหนดแข่งขันในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ที่สนามกีฬามิลลีย์ ในทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2022. แมตช์นี้เป็นการตัดสินโดย อุซเบกิสถาน และ ซาอุดีอาระเบีย.
รายละเอียด
<section begin=รอบชิงชนะเลิศ/><section end=รอบชิงชนะเลิศ/>
ภาษาฟอร์แทรน
ภาษาฟอร์แทรน (Fortran, ; อดีตเขียนเป็น FORTRAN) เป็นภาษาโปรแกรมที่ใช้ในจุดประสงค์ทั่วไป ภาษาคอมไพล์เชิงคำสั่งที่ใช้ในการคำนวณเลขและวิทยาการคำนวณ
เดิมฟอร์แทรนพัฒนาโดยไอบีเอ็ม ในคริสต์ทศวรรษ 1950 เพื่อใช้ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรม ต่อมาจึงครอบคลุมถึงวิทยาการคำนวณ มีการใช้งานภาษานี้มามากกว่าหกทศวรรษในศาสตร์ที่เน้นการคำนวณ เช่น การพยากรณ์อากาศเชิงตัวเลข, ระเบียบวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์, พลศาสตร์ของไหลเชิงคณนา, ธรณีฟิสิกส์, ฟิสิกส์เชิงคำนวณ, ผลิกศาสตร์ และเคมีการคำนวณ ภาษานี้เป็นภาษายอดนิยมสำหรับ High performance computing และใช้ในโปรแกรมที่วัดเปรียบเทียบสมรรถนะและจัดอันดับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก
เค้าโครงของฟอร์แทรนเป็นฐานของภาษาโปรแกรมอื่น ๆ เช่น ภาษาเบสิก ที่มีฐานจาก FORTRAN II ฟอร์แทรนอยู่ในอันดับที่ 13 ของดัชนี TIOBE ซึ่งเป็นตัววัดความนิยมของภาษาโปรแกรม ภาษานี้ไต่ขึ้นไป 29 อันดับจากอันดับที่ 42 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020
เดอะฮาร์ตออฟเดอะแมตเทอร์ (อัลบั้ม)
เดอะฮาร์ตออฟเดอะแมตเทอร์  (The Heart of The Matter) เป็นสตูดิโออัลบั้มของเคนนี โรเจอส์ ในปีคศ. 1985 ภายใต้สังกัด RCA Records
อัลบั้มนี้สามารถขึ้นได้ถึงอันดับ 1 ในชารต์เพลงคันทรี และสูงสุด 51 ใน Billboard 200 โปรดิวซ์โดย George Martin
ซิงเกิ้ลทั้งหมด
ซิงเกิ้ลจากอัลบั้มนี้มีทั้งหมด 2 เพลง ได้แก่ Morning Desire ที่สามารถขึ้นอันดับสูงสุดในชาร์ตเพลงคันทรีได้ และไปได้ถึงอันดับ 8 ในชาร์ตอดั๊ลท์คอนเทมโพรารี่ และอันดับ 79 ในชาร์ตเพงป๊อป ซิงเกิ้ลถัดไปคือ Goodbye Marie ที่มาจากอัลบั้ม Short Stories (วางจำหน่ายหลังจากโรเจอส์เซ็นสัญญากับทาง RCA ) ซิงเกิ้ลสุดท้ายที่ตามมาคือ Tomb of The Unknown Love นั้นสามารถขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงคันทรีได้
เออิจิโร โอดะ
ชีวิตช่วงต้น
เออิจิโร โอดะเกิดในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1975 ที่คูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เขาเล่าว่า ตอนอายุ 4 ขวบ เขาตัดสินใจทำอาชีพนักมวยศิลปินมังงะเพื่อหลีกเลี่ยง "งานจริง" แรกบันดาลใจที่มากที่สุดของเขาคืออากิระ โทริยามะกับซีรีส์ Dragon Ball เขารำลึกถึงความสนใจในเรื่องโจรสลัดนั้น น่าจะมาจากรายการแอนิเมชันโทรทัศน์ยอดนิยมที่มีชื่อว่า Vicky the Viking
สโมสรฟุตบอลปลวกแดง ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลปลวกแดง ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลปลวกแดง อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออก
ก่อตั้ง
ปี พ.ศ. 2555 สโมสรฟุตบอลระยอง ยูไนเต็ด ได้ทำการซื้อสิทธิ์ขาดในการบริหารสโมสรต่อจาก สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี (ปราจีนบุรี เอฟซี) เพื่อลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2555 (โซน กรุงเทพและปริมณฑล)
ภายหลังจากที่สโมสรได้รับสิทธิในการบริหารทีม ได้แต่งตั้งให้ ประภาร นาคพงษ์ เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก โดยในช่วงแรกสโมสรยังคงลงแข่งขันภายใต้ชื่อปราจีนบุรี เอฟซี ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 ทางสโมสรได้ยื่นเรื่องต่อฝ่ายจัดการแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ขอเปลี่ยนชื่อจากสโมสรจากเดิม ปราจีนบุรี เอฟซี เป็นสโมสรใหม่ ระยอง ยูไนเต็ด
วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 คณะกรรมการจัดการแข่งขัน มีมติความเห็นชอบในการเปลี่ยนชื่อสโมสรจาก ปราจีนบุรี เอฟซี เป็น สโมสรฟุตบอลระยอง ยูไนเต็ด และลงแข่งขันภายใต้ชื่อระยอง ยูไนเต็ด นับแต่นั้นมา โดยในฤดูกาลแรกสโมสรสามารถคว้าตำแหน่งรองแชมป์ ในโซนกรุงเทพและปริมณฑลได้สำเร็จ ทำให้ได้ไปแข่งขันในรอบแชมเปียนส์ลีก ก่อนจะได้อันดับ 2 ของกลุ่ม A พร้อมกับเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกดิวิชั่น 1
ดิวิชั่น 1
ในการแข่งขันไทยลีกดิวิชัน 1 2556 สโมสรมีผลงานย่ำแย่ เมื่อชนะในลีกเพียงแค่ 6 นัด ตลอดทั้งฤดูกาล และแพ้ถึง 19 นัด (โดยในจำนวนนี้เป็นการแพ้รวดถึง 7 นัดติดต่อกัน) ทำให้ได้อันดับสุดท้ายของตารางคะแนน และตกชั้นกลับไปเล่นในดิวิชั่น 2
ปลวกแดง ระยอง ยูไนเต็ด
ปี พ.ศ. 2557 หลังจากตกชั้นลงมาจากไทยลีก ดิวิชัน 1 นายชัยยงค์ คูเพ็ญวิจิตตระการ นายกเทศมนตรี เทศบาลตำบลบ้านปลวกแดง ซึ่งเคยเป็นอดีตรองประธานสโมสรของ สโมสรฟุตบอลปลวกแดง ได้เข้ามาเป็นผู้บริหารคนใหม่ของสโมสร และเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น ปลวกแดง ระยอง ยูไนเต็ด โดยต้องลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โซนกรุงเทพและภาคกลาง
การแข่งขันในโซนกรุงเทพและภาคกลาง สโมสรได้อันดับที่ 13 ในฤดูกาล 2557 และได้อันดับที่ 10 ในฤดูกาล 2558
ปลวกแดง ยูไนเต็ด
หลังจากจบฤดูกาล 2561 ปลวกแดง ระยอง ยูไนเต็ดได้ย้ายสนามเหย้าจากสนามกีฬากลางจังหวัดระยองมาใช้ซีเคสเตเดียมในอำเภอปลวกแดงเพื่อแข่งขันในฤดูกาล 2562 และเปลี่ยนชื่อจากปลวกแดง ระยอง ยูไนเต็ดเป็นปลวกแดง ยูไนเต็ด
สหัสเดชะ
สหัสเดชะ (แปลว่า มีกำลังนับพัน) เป็นรากษสกายสีขาว เจ้าเมืองปางตาล มี 1000 หน้า 2000 มือ ร่างกายสูงใหญ่ดั่งเขาอัศกรรม มีกระบองวิเศษที่พระพรหมประทานให้มีฤทธิ์คือต้นชี้ตายปลายชี้เป็นและได้รับพรเมื่อข้าศึกหรือศัตรูเห็นจงหนีหายไปด้วยความกลัว เมื่อพญามูลพลัมรู้ว่าทศกัณฐ์เพื่อนของตนกำลังรบกับพระรามอยู่จึงคิดจะช่วยโดยชวนสหัสเดชะพี่ชายของตนไปออกรบด้วยกัน ภายหลังด้วยความชะล่าใจของตนจึงถูกหนุมานใช้กลอุบายแปลงเป็นลิงน้อยหลอกเอากระบองวิเศษมาหักทิ้ง และฆ่าสหัสเดชะตายในที่สุด
สหัสเดชะ เป็นหนึ่งในยักษ์ทวารบาลสองตน ที่ยืนเฝ้าประตูทางเข้าพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดารามและวัดอรุณราชวราราม คู่กับทศกัณฐ์ เพราะถือว่าเป็น ยักษ์ที่มีฤทธิ์มากดุจเดียวกับทศกัณฐ์
ลักษณะหัวโขน
หน้ายักษ์สีขาว ทำเป็นหน้า 4 ชั้น หรือ 5 ชั้น ชั้นแรกหน้าปกติ 1 หน้า หน้าเล็ก ๆ 3 หน้า เรียงอยู่ตรงท้ายทอย ชั้นที่ 2 3 4 ทำเป็นหน้าเล็ก 4 หน้า ชั้นบนสุดทำเป็น 2 แบบ แบบหน้ายักษ์ แบบหน้าพรหม ปากแสยะตาโพลง สวมมงกุฎชัย
ฮิราไน
ฮิราไน (平内町 (Hiranai-machi); ไอนุ: ピラナィ อักษรโรมัน: piranay) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอฮิงาชิสึงารุ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น เป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครอาโอโมริ ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 10,800 คน 4,931 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 50 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในอำเภอฮิงาชิสึงารุ พื้นที่ทั้งหมดของเมืองนี้คือ 217.09 km2
ภูมิศาสตร์
เมืองฮิราไนตั้งอยู่ตรงบริเวณแหลมนัตสึโดมาริ ตรงกลางของอ่าวมุตสึ
คาบูกิโจ
คาบูกิโจ (歌舞伎町, Kabuki-chō, ) เป็นย่านบันเทิงกลางคืนในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของบาร์ โรงแรม ร้านค้า ภัตตาคาร โซปแลนด์ และไนต์คลับจำนวนมาก มักถูกขนานนามว่า "เมืองที่ไม่เคยหลับใหล" ชื่อของย่านนี้มีที่มาจากแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิเมื่อปลายทศวรรษที่ 1940 แม้ว่าโรงละครจะไม่ได้ถูกสร้าง แต่ชื่อก็ยังคงอยู่จนทุกวันนี้
ย่านนี้มีโรงภาพยนตร์อยู่มากมาย และเนื่องจากอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟชินจูกุ เซบุชินจูกุ และสถานีรถไฟอื่น ๆ อีกมากมายทั้งสายหลักและสายใต้ดิน ตั๋วรถไฟที่ใช้เดินทางมายังย่านนี้จึงมักจะจำหน่ายได้หมด
ภัตตาคารที่ดีที่สุดในโตเกียวบางร้านก็ตั้งอยู่ย่านคาบูกิโจนี้ และที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขตชินจูกุอีกด้วย
ประวัติ
ในอดีต บริเวณที่เป็นย่านคาบูกิโจนี้ เคยเป็นหนองน้ำที่รู้จักกันในชื่อว่าสึโนฮาซุ (角筈 (Tsunohazu)) หลังจากยุคเมจิ บริเวณนี้ได้กลายเป็นที่อยู่อาศัยของนกเป็ดน้ำ เมื่อโรงงานบำบัดน้ำเสียโยโดบาชิถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1893 หนองน้ำนี้ก็ถูกถม จากนั้นใน ค.ศ. 1920 โรงเรียนสตรีถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ และบริเวณโดยรอบก็ถูกพัฒนาให้เป็นย่านที่อยู่อาศัย ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง อำเภอนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เปิดให้ชาวต่างชาติเข้ามาถือครองทรัพย์สิน (ส่วนใหญ่มาจากไต้หวันและเกาหลี) ซึ่งส่วนใหญ่ทำอาชีพ สึเรโกมิยาโดะ ซึ่งเป็นรุ่นก่อนของเลิฟโฮเทลในปัจจุบัน
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อมีการทิ้งระเบิดในกรุงโตเกียวในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1945 บริเวณนี้ก็ถูกทำลายไปด้วย หลังจากสงครามสงบลง คิเฮ ซูซูกิจากสมาคมการปรับพื้นที่และฟื้นฟูชินจูกุทำงานร่วมกับเจ้าของพื้นที่รายใหญ่ โมเฮ มิเนจิมะวางแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิขึ้นในบริเวณนี้ และในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1948 ย่านนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น คาบูกิโจ แต่แผนการก่อสร้างต้องถูกยกเลิกไปเนื่องจากปัญหาทางการเงิน ส่วนชื่อของย่านนี้ยังคงถูกใช้เรียกเรื่อยมา
คาบูกิโจได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว โดยหลังมาจากชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้แล้วดำเนินการพัฒนาครั้งใหญ่ "สามชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาบูกิโจ" ได้แก่ Lin Yi-wen ผู้ก่อตั้งHumax ซึ่งเริ่มต้นธุรกิจด้วยคาบาเรต์; Lin Tsai-wang ผู้สร้างฟูริงไคกัง และ Lee Ho-chu เจ้าของภัตตาคารจีนในโรงแรมโตเกียว ใน ค.ศ. 2002 มีการประมาณการว่าที่ดินในคาบูกิโจร้อยละ 70 มีเจ้าของเป็นพลเมืองและลูกหลานชาวญี่ปุ่นที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ
ในปัจจุบัน อำเภอคาบูกิโจที่มีขนาด 36 ha เปลี่ยนแปลงจากย่านที่อยู่อาศัยให้กลายเป็นย่านโคมแดงที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีบาร์ ไนต์คลับ เลิฟโฮเทลอาบอบนวด โฮสต์คลับ และสถานบันเทิงต่าง ๆ กว่า 3,000 ร้าน ถึงแม้ว่าจะมีการกล่าวถึงเป็น "ย่านโคมแดง" แต่ไม่มีไฟสีแดงในความหมายโดยตรงและผู้ค้าประเวณีที่หน้าต่างเหมือนในอัมสเตอร์ดัม
ซัลทซ์กิทเทอร์
ซัลทซ์กิทเทอร์ (Salzgitter, ; อีสต์ฟาเลีย: Soltgitter) เป็นเมืองอิสระทางตะวันออกเฉียงใต้ของนีเดอร์ซัคเซิน, ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่าง Hildesheim และเบราน์ชไวค์ เมื่อนับรวมกับว็อลฟส์บวร์คและเบราน์ชไวค์, ซัลทซ์กิทเทอร์เป็นหนึ่งในเจ็ด Oberzentren ของนีเดอร์ซัคเซิน (ประมาณเทียบเท่ากับเขตปริมณฑล) ด้วยประชากรกว่า 101,079 คนและพื้นที่กว่า 223.92 ตารางกิโลเมตร (86.46 ตารางไมล์) (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2015) พื้นที่ของมันมีขนาดใหญ่ที่สุดในนีเดอร์ซัคเซินและเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเยอรมนี ซัลทซ์กิทเทอร์มีต้นกำเนิดมาจากการรวมตัวกันของเมืองเล็ก ๆ และหมู่บ้านหลายแห่งและในปัจจุบันประกอบด้วย 31 เบอโรซึ่งมีขนาดเล็กและมีพื้นที่ชนบทเปิดกว้างระหว่างเบอโร ถนนขายของสายหลักของเมืองเล็กอยู่ในเบอโร Lebenstedt และย่านธุรกิจกลางอยู่ในเบอโร Salzgitter-Bad เมืองที่ใกล้ที่สุดคือ Braunschweig ประมาณ 23 กิโลเมตร (14 ไมล์) ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือและฮันโนเฟอร์ประมาณ 51 กิโลเมตร (32 ไมล์) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประชากรของเมืองซัลทซ์กิทเทอร์มีผู้อยู่อาศัยเกิน 100,000 คนนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี 1942 (ซึ่งทำให้เป็นนคร (Großstadt) ตรงกันข้ามกับเมือง (Stadt) ตามคำนิยามของเยอรมัน) เมื่อยังถูกเรียกว่า Watenstedt-Salzgitter นอกจากว็อลฟส์บวร์ค, เลเวอร์คูเซินและ Eisenhüttenstadt แล้ว ซัลทซ์กิทเทอร์เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองในเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 20
หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัล
ในทางกายวิภาคศาสตร์ หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัล (gastroduodenal artery) เป็นหลอดเลือดแดงขนาดเล็กที่อยู่ในส่วนท้อง ให้แขนงไปเลี้ยงกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) และส่วนต้นของดูโอดีนัม (duodenum)
หลอดเลือดนี้แตกแขนงออกมาจากหลอดเลือดแดงคอมมอนเฮปาติก (common hepatic artery) และสิ้นสุดลงที่จุดแยกแขนงออกเป็นหลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา (right gastroepiploic artery) และหลอดเลือดแดงซุพีเรียร์แพนครีเอติโคดูโอดีนัล (superior pancreaticoduodenal artery)
พยาธิสภาพ
หลอดเลือดแดงแกสโตรดูโอดีนัลเป็นแหล่งที่สำคัญที่ทำให้เกิดเลือดออกในทางเดินอาหาร ซึ่งเป็นอาการแทรกซ้อนของแผลเปื่อยเพปติก (peptic ulcer)
สกายซิตี (ฉางชา)
บริษัท บรอด ซัสเทนเนเบิล บิวดิ้ง คอร์ป บริษัทเจ้าของผลงาน Ark Hotel ของจีน ได้มีแผนงานโครงการ สกาย ซิตี้ ในเมืองฉางชา ริมแม่น้ำเซียงเจียง ในมณฑลหูหนาน ซึ่งตั้งเป้าให้เป็นอาคารสูงที่สุดโลก โดยจะใช้เวลาก่อสร้างเพียง 90 วัน หรือสร้างได้เฉลี่ยวันละ 5 ชั้น แต่ในภายหลังได้มีการปรับเลื่อนขยายระยะเวลาในการประกอบจากที่กำหนดไว้ 90 วัน (3 เดือน) ออกไปเป็น 7 เดือน ซึ่งนับว่าเป็นเวลาที่สั้นมากเมื่อเทียบการก่อสร้างตึกสูงแบบเดิม
ในการก่อสร้างสกายซิตีจะใช้เทคนิคก่อสร้างที่ใช้ชิ้นส่วนสำเร็จรูปมาประกอบ (พรีแฟบ-Prefabricated modular) เนื่องจากประหยัดเวลา ไม่ก่อให้เกิดมลพิษจากการก่อสร้าง และลดอัตราการบาดเจ็บหรืออุบัติเหตุของคนงาน เทคนิคแบบนี้จะช่วยลดระยะเวลาก่อสร้างได้มากเพราะไม่ต้องทำหรือก่อทีละชั้นก่อนจึงเริ่มชั้นถัดไป แต่สามารถทำชิ้นส่วนทุกชั้นพร้อมกัน โดยเตรียมจากโรงงานต่างๆในเวลาเดียวกัน และขนส่งมายังสถานที่ก่อสร้างเพื่อยกขึ้นประกอบทีละชั้นๆด้วยทาวเวอร์เครน แต่ความสำคัญอยู่ที่ชิ้นส่วนทุกชิ้นจะต้องมีการออกแบบมาอย่างดี และสร้างขึ้นจากการคำนวณที่ละเอียดแม่นยำก่อนที่จะแยกย้ายให้โรงงานต่างๆผลิตออกมาตรงตามแบบเพื่อนำมาประกอบในพื้นที่ก่อสร้างให้เสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนด ซึ่งจะรวมเวลาของการตกแต่งภายในด้วย ประมาณการณ์ไว้ว่าจะใช้เหล็กราว 220,000 ตัน ในการสร้าง ตัวอาคารออกแบบมาให้ทนต่อแรงแผ่นดินไหวที่ 9.0 แมกนิจูด และทนไฟไหม้ได้นานกว่า 3 ชั่วโมง นอกจากนี้ตึกสกายซิตีจะใช้พลังงานเพียงแค่ 1 ใน 5 ของปริมาณการใช้พลังงานทั้งหมดที่ตึกทั่วไปใช้ อีกทั้งยังมีฉนวนกันความร้อนที่ออกแบบมาเป็นพิเศษ เพื่อช่วยลดความร้อนสะสมภายในตึกอีกด้วย ส่วนระบบเครื่องปรับอากาศนั้น คาดว่าจะใช้เงินลงทุนราว 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
วัดปรังกาสี
วัดปรังกาสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าขนุน อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี
วัดปรังกาสีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 เป็นวัดร้างระยะหนึ่ง บริเวณวัดปรังกาสีมีชาวกะเหรี่ยงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หลวงพ่ออุตตมะ ไปจำพรรษาที่วัดปรังกาสีซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้าง หลวงพ่อร่วมกับกำนันชาวกะเหรี่ยงนิมนต์พระกะเหรี่ยง จากตลอดแม่น้ำแควใหญ่และแม่น้ำแควน้อยได้ 42 รูป มาอยู่ปริวาสที่วัดปรังกาสี 9 วัน 9 คืน หลัง จากนั้นก็สร้างกุฏิและเจดีย์ขึ้น หลวงพ่ออุตตมะจำพรรษาอยู่วัดปรังกาสีหนึ่งพรรษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551
โบราณสถานที่สำคัญของวัด คือ เจดีย์ทรงมอญ สร้างอยู่บนยอดเขา ผู้สร้างเป็นพระชาวมอญชื่อ นี่เปี่ยจ้อง สร้างเมื่อราว พ.ศ. 2450 ได้ทำการบูรณะมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2470 ครั้งที่ 2 ฟ้าผ่าเจดีย์พังทลายจึงได้สร้างขึ้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.70 เมตร และพังลงอีกครั้ง จึงมีการสร้างใหม่คร้งที่สาม ปัจจุบันชาวบ้านเรียกว่า เจดีย์ชาย
เทวินทร์ สุรเชิดเกียรติ
เทวินทร์ สุรเชิดเกียรติ (ชื่อเล่น: ท็อป) เป็นนักแสดงชายชาวไทย สำเร็จการศึกษาในระดับระดับปริญญาตรี จาก คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
ลูเคียน อาราอูโฌ จี อัลเมดา
ลูเคียน อาราอูโฌ จี อัลเมดา หรือ ลูเคียน (เกิดวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ลงเล่นตำแหน่งกองหน้า ให้กับอวิสปา ฟูกูโอกะ ในเจลีก
ห้องนั่งเล่น
ห้องนั่งเล่น (Living room) หรือ ห้องรับแขก เป็นห้องที่เป็นจุดศูนย์กลางของบ้านในแง่ของการใช้งานต่าง ๆ ห้องรับแขกนั้นจะประกอบไปด้วยโซฟา เก้าอี้ โทรทัศน์ ชั้นวางหนังสือ เตาผิง หรือเฟอร์นิเจอร์อื่น ๆ
ลูเคียน อาราอูโฌ จี อัลเมดา
พัทยา ยูไนเต็ด
ลูเคียน ย้ายเข้าร่วมพัทยา ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2561 เขาลงเล่นนัดแรกของฤดูกาล ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 นัดที่บุกพัทยาไปแพ้การท่าเรือที่แพตสเตเดียม 0–3
ห้องนั่งเล่น
อ้างอิง
หมวดหมู่ : ห้อง
สะพานไครเมีย
สะพานไครเมีย (Крымский мост) หรือ สะพานเคียร์ช (Керченский мост) หรือบางครั้งเรียกว่า สะพานช่องแคบเคียร์ช เป็นสะพานคู่ขนานที่สร้างขึ้นโดยรัสเซีย เพื่อทอดข้ามช่องแคบเคียร์ช ระหว่างคาบสมุทรตามันกับดินแดนครัสโนดาร์ (รัสเซีย) และคาบสมุทรเคียร์ชของแหลมไครเมีย (ถูกผนวกเข้ากับรัสเซีย แต่ตามสากลถือว่าเป็นของยูเครน) สะพานแห่งนี้มีทั้งทางสัญจรของยานพาหนะและของรถไฟ ด้วยความยาว 18.1 กิโลเมตร (11.2 ไมล์) ทำให้สะพานแห่งนี้ยาวที่สุดในรัสเซีย และในยุโรป
สะพานแห่งนี้มีการพิจารณาสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 จนมีแผนก่อสร้างในปี พ.ศ. 2557 หลังจากการผนวกคาบสมุทรไครเมีย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ได้มีการมอบสัมปทานก่อสร้างสะพานมูลค่ากว่าพันล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับบริษัทสตรอยกัซมอนตัจ (Стро̀йга̀змонта́ж) ซึ่งดูแลโดยอาร์คาดี โรเตนเบียร์ก (Аркадий Романович Ротенберг) งานก่อสร้างเบื้องต้นเริ่มในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 และการก่อสร้างหลักส่วนของสะพานเริ่มขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ทำพิธีเปิดส่วนถนนของสะพาน โดยใช้สำหรับการสัญจรของรถยนต์สำหรับการโดยสารตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม และเปิดสำหรับรถบรรทุกในวันที่ 1 ตุลาคม ส่วนทางรถไฟของสะพานเปิดใช้เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และรถไฟโดยสารขบวนแรกตามตารางการเดินรถประจำ ข้ามสะพานเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สะพานเปิดสำหรับรถไฟบรรทุกสินค้าเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563 บันทึกปริมาณการจราจรเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2563 มีจำนวนรถยนต์ผ่านทั้งสิ้น 36,393 คัน
ชื่อสะพานที่ชื่อว่า "สะพานไครเมีย" ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจากการลงคะแนนทางอินเทอร์เน็ตในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งรองลงมาคือชื่อสะพานว่า "สะพานช่องแคบเคียร์ช" และชื่อสะพานว่า "สะพานเอกภาพ" ตามลำดับ
ยาบวอนกาสตารา
ยาบวอนกาสตารา (Jabłonka Stara, ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลมีแยจีคอวอ เทศมณฑลนอวือตอมึชล์ จังหวัดวีแยลกอปอลสกา ประเทศโปแลนด์
หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา
หลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกขวา หรือ หลอดเลือดแดงแกสโตรโอเมนตัลขวา (right gastroepiploic artery or right gastro-omental artery) ทอดตัวจากทางขวาไปยังซ้ายตามแนวของส่วนโค้งใหญ่ (greater curvature) ของกระเพาะอาหาร ใต้ต่อชั้นเยื่อโอเมนตัมใหญ่ (greater omentum) มีแขนงเชื่อมต่อกับแขนงหลอดเลือดแดงแกสโตรอิพิโพลอิกซ้ายของหลอดเลือดแดงม้าม (splenic artery)
หลอดเลือดนี้ทอดตัวห่างจากส่วนโค้งใหญ่ของกระเพาะอาหารประมาณ 1 ข้อนิ้วมือ ยกเว้นกระเพาะอาหารส่วนไพลอรัส (pylorus) ที่ทอดตัวชิดกัน
แขนง
หลอดเลือดนี้ให้แขนงต่างๆ จำนวนมาก
ซาดาโกะ ซาซากิ
ซาดาโกะ ซาซากิ (7 มกราคม 2486 – 25 ตุลาคม 2498) เป็นเด็กหญิงชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ใกล้กับสะพานมิซาสะในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ระเบิดนิวเคลียร์ถูกทิ้งลงที่ฮิโรชิมะ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เธอมีอายุเพียงสองปีเท่านั้น จากเหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากมาย แต่ตัวเธอนั้น "รอดชีวิต" ซาดาโกะเป็นเด็กแข็งแรงอีกทั้งเป็นนักกีฬา อย่างไรก็ดีในปี พ.ศ. 2497 เมื่อมีอายุได้ 11 ปี ขณะกำลังซ้อมวิ่ง เธอรู้สึกมึนหัวแล้วล้มลง แพทย์ตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ซึ่งเป็นหนึ่งในผลสืบเนื่องจากระเบิดนิวเคลียร์
เพื่อนของซาดาโกะได้เล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับตำนานที่ว่า ถ้าใครพับนกกระดาษได้ครบหนึ่งพันตัว จะได้สิ่งที่ตนต้องการ ซาดาโกะหวังว่านี่อาจช่วยให้เธอหายป่วยและกับมาวิ่งได้อีกครั้ง เธอใช้เวลา 14 เดือนในโรงพยาบาล และพับนกมากกว่า 1,300 ตัว ก่อนที่จะเสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 12 ปี (ในเรื่องเล่าที่ค่อนข้างแพร่หลายกล่าวว่าเธอพับนกได้แค่ 644 ตัวก่อนจะเสียชีวิต และเพื่อนของเธอพับนกให้เธอจนครบหนึ่งพันตัว และฝังนกเหล่านั้นพร้อมกับร่างของเธอ) ปัจจุบันที่ฐานอนุสาวรีย์ของเธอในบริเวณอนุสรณ์สถานสันติภาพ ฮิโรชิมะ ผู้คนจากทั่วโลกยังคงแวะเวียน นำพวงมาลัยนกกระเรียนกระดาษมาวางเพื่อระลึกถึงเธอ ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในความสูญเสียที่เกิดขึ้นจากสงคราม
แหล่งข้อมูลอื่น
19431955
ฉันทนา กิติยพันธ์
ฉันทนา กิติยพันธ์ (เดิมชื่อ สันทนา สุปัญโญ) เป็นนักร้อง นักแสดง และนักพากย์ชาวไทย เกิดที่ตำบลเมืองใต้ อำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนสตรีสิริเกศ เป็นนักร้องในยุคเซเวนตีส์ มีรายการสดทางโทรทัศน์ของตัวเองที่ชื่อว่า ฉันทนาโชว์ ทางช่อง 5 หลังจากนั้นก็มีรายการ มิวสิคสแควร์ ทางช่อง 3 และจากการที่ต้องทำงานจึงพาลูกสาวที่ชื่อ แอม - เสาวลักษณ์ ลีละบุตร มาร้องเพลงออกทางรายการโทรทัศน์ด้วย ซึ่งต่อมาได้ก่อตั้งวง สาว สาว สาว ร่วมกับเด็กสาวอีก 2 คน
ตาฮีตีเอตี
ตาฮีตีเอตี (Tahiti 80) คือกลุ่มดนตรีป็อปฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1993 ที่เมืองรูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
ชื่อของกลุ่มมีที่มาจากคำขวัญบนเสื้อยืด ดนตรีของพวกเขาผสมผสานดนตรีป็อปที่โน้มเอียงไปทางโซล เนื้อร้องของเพลงเป็นภาษาอังกฤษ พวกเขาประสบความสำเร็จพอสมควรในประเทศญี่ปุ่น
วิกตูร์ มัตตูส การ์ดูซู
วิกตูร์ มัตตูส การ์ดูซู (เกิดวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1989) หรือ วิกตูร์ เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับบีจี ปทุม ยูไนเต็ด ในไทยลีก
เกียรติประวัติ
อุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด
เชียงราย ยูไนเต็ด
เทคเคน 8
เทคเคน 8 (鉄拳8; ) เป็นเกมต่อสู้ที่พัฒนาร่วมกันโดยบริษัทบันไดนัมโคสตูดิโอส์กับอาริกะ และเผยแพร่โดยบันไดนัมโคเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยเป็นภาคหลักที่แปดและเป็นเกมลำดับที่สิบในซีรีส์เทคเคน เกมดังกล่าวมีกำหนดวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 5, วินโดวส์ และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส