cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สงครามอิรัก–อิหร่าน
ความขัดแย้งอิรัก-อิหร่าน
นอกจากนี้ยังมีปัญหาชนกลุ่มน้อยที่เรียกว่า "ชาวเคิร์ด" เป็นชนกลุ่มน้อยเชื้อสายอารยัน ไม่มีประเทศเป็นของตนเองแต่อาศัยอยู่ในพื้นที่ของอิรัก, อิหร่าน, ตุรกี และสหภาพโซเวียต ชาวเคิร์ดได้ดำเนินกิจกรรมทางการเมืองเพื่อนำไปสู่การจัดตั้งรัฐอิสระของตนเองขึ้นในอิหร่าน ชาวเคิร์ดได้ก่อจลาจลขึ้นในอิหร่านในปี 1930 และถูกรัฐบาลอิหร่านปราบปรามอย่างรุนแรง ชาวเคิร์ดจำนวนมากหลบหนีเข้าไปยังอิรัก การปราบปราบอย่างรุนแรงทำให้ชาวเคิร์ดหมดหวังที่จะตั้งรัฐอิสระของตนในอิหร่าน และตั้งเป้าหมายที่จะตั้งรัฐอิสระขึ้นในอิรักแทน จนกระทั่งในปี 1969 ชาวเคิร์ดในอิรักกลายเป็นปัญหามากขึ้นเมื่อพระเจ้าชาห์แห่งอิหร่านได้ให้ความช่วยเหลือทั้งด้านการเงิน, การทูต และด้านอื่น ๆ แก่ชาวเคิร์ดในอิรัก ต่อมาในปี 1974 รัฐบาลอิรักเข้าประนีประนอมกับรัฐบาลอิหร่านเนื่องจากเห็นว่าขณะนั้นอิหร่านเป็นชาติแข็งแกร่งและยังเป็นมิตรกับสหรัฐอเมริกา การเจรจาดังกล่าวกลายเป็น "สนธิสัญญาแอลเจียร์ ค.ศ. 1975" ที่ทางอิหร่านจะยุติให้การสนับสนุนแก่ชาวเคิร์ดแลกกับการที่อิรักเสียส่วนหนึ่งของปากแม่น้ำชัฏฏุลอะร็อบแก่อิหร่าน
จากสนธิสัญญาดังกล่าว จะเห็นได้ว่า อิหร่านไม่ได้มีส่วนแก้ปัญหาชาวเคิร์ดในอิรักเลย แต่อิรักกลับต้องเสียดินแดนส่วนหนึ่งแก่อิหร่าน อิรักมองว่าสนธิสัญญาดังกล่าวหาความเป็นธรรมไม่ได้
จุดยืนของสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกาถือเป็นมิตรประเทศของประเทศอิหร่านก่อนการปฏิวัติ แม้กระทั่งหลังการปฏิวัติอิหร่านแล้ว รัฐบาลของประธานาธิบดีคาร์เตอร์ ก็ยังคงมองอิหร่านเป็นปราการเพื่อต่อต้านอิรักและสหภาพโซเวียต สหรัฐมีการเจรจาเป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์กับรัฐบาลเฉพาะกาลของอิหร่าน มีการอนุมัติความร่วมมือด้านข่าวกรองระหว่างสองประเทศในปี 1979 ทั้งสหรัฐและอิหร่าน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐ-อิหร่าน ขาดสะบั้นลงเมื่อเกิดวิกฤตการณ์ตัวประกันอิหร่าน และอิหร่านยังกล่าวหาสหรัฐว่าอยู่เบื้องหลังการรัฐประหารอิหร่านในปี 1953 สหรัฐได้ตัดทางการทูตเป็นการตอบโต้ ในขณะที่บรรดาผู้นำของอิหร่านรวมทั้งรูฮุลลอฮ์ โคมัยนีต่างเชื่อทฤษฎีสมคบคิดที่ว่าสหรัฐให้ "ไฟเขียว" แก่ซัดดัม ฮุสเซน ในการบุกอิหร่าน และยังสงสัยว่าสหรัฐจะใช้อิรักเป็นหมากในการแก้แค้นเรื่องวิกฤตตัวประกัน ตามบันทึกของประธานาธิบดีคาร์เตอร์เองก็ได้ระบุในไดอารีของเขาว่า "พวกผู้ก่อการร้ายอิหร่านกำลังจะทำเรื่องบ้า ๆ อย่างฆ่าตัวประกันชาวอเมริกันถ้าพวกเขาถูกบุกโดยอิรัก ที่เขาบอกว่าเป็นหุ่นเชิดของอเมริกา"
ความพร้อมของอิรัก
อิรักได้วางแผนโจมตีอิหร่านโดยเชื่อมั่นอย่างมากว่าจะประสบความสำเร็จ เนื่องจากรัฐบาลอิหร่านในขณะนั้นยังขาดเสถียรภาพและแตกออกเป็นสองขั้วระหว่างขั้วอเมริกันกับขั้วอังกฤษ อิรักมีศักยภาพในการจัดกองพลยานเกราะได้ 12 กองพล และตลอดช่วงทศวรรษที่ 1970 ซัดดัมได้เสริมสร้างแสนยานุภาพของอิรักด้วยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่สุดจากสหรัฐอเมริกา และ สหภาพโซเวียต
นอกจากนี้ แม่น้ำชัฏฏุลอะร็อบก็ไม่ถือเป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนกำลังพลของอิรัก เนื่องจากกองทัพอิรักมีสะพานสำเร็จรูปที่ประกอบได้อย่างรวดเร็ว อิรักยังคาดการณ์ได้อย่างถูกต้องว่าแนวป้องกันของอิหร่านบริเวณแม่น้ำคาร์เคและแม่น้ำคารุนนั้นมีกำลังทหารไม่เพียงพอ ทำให้อิรักสามารถข้ามแม่น้ำได้โดยง่าย การข่าวกรองของอิรักยังยืนยันอีกว่า กำลังทหารอิหร่านในจังหวัดฆูเซสถานนั้นมียุทโธปกรณ์ที่ล้าหลังและประสิทธิภาพต่ำ และมีเพียงรถถังเพียงหยิบมือเท่านั้นที่ใช้งานได้
สิ่งเดียวที่อิรักเป็นกังวลก็คือกำลังทางอากาศของอิหร่านซึ่งมีศักยภาพ นั่นเองจึงทำให้ผู้บัญชาการทหารของอิรัก ตัดสินใจที่จะทำการโจมตีแบบฉาบฉวยต่อฐานทัพและโครงสร้างพื้นฐานทางอากาศของอิหร่านก่อนเพื่อเป็นการเบิกทางให้กับการรุกรานทางบก
ความพร้อมของอิหร่าน
กองทัพอิหร่านในขณะนั้นกำลังอยู่ในสภาพอ่อนแอ นายทหารจำนวนมากถูกประหารโดยศาลปฏิวัติอิสลามในช่วงการปฏิวัติอิหร่าน กองทัพขาดอาวุธยุทโธปกรณ์และอะไหล่ที่ผลิตโดยสหรัฐ-อังกฤษอย่างรุนแรง ในเดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน 1979 รัฐบาลอิหร่านประหารนายพลระดับสูงกว่า 85 ราย และบังคับนายพลคนอื่นๆที่เหนือรวมถึงเหล่าผู้บัญชาการกองพลน้อยให้เกษียณก่อนกำหนด
ก่อนเดือนกันยายน 1980 รัฐบาลอิหร่านปลดเจ้าหน้าที่ทหารกว่า 12,000 นาย การปลดครั้งนี้ได้ลดศักยภาพความพร้อมรบของกองทัพอิหร่านลงอย่างรุนแรง กำลังทหารปกติของอิหร่าน (ซึ่งเคยได้รับการยอมรับว่ามีกองทัพบกที่ทรงแสนยานุภาพที่สุดประเทศหนึ่งของโลกในปี 1978 ) อ่อนแอลงอย่างมาก อัตราการหนีทหารสูงลิบกว่า 60% นายทหารและนักบินทักษะสูงส่วนใหญ่ต่างลี้ภัย, ถูกจำคุก หรือถูกประหาร นับเป็นภาวะสมองไหลที่ส่งผลต่อศักยภาพกองทัพอิหร่านมาจนถึงปัจจุบัน
อิหร่านยังถูกขัดขวางไม่ให้เข้าถึงอาวุธหนักอย่างรถถังหรืออากาศยานได้ ซึ่งเป็นผลจากการแทรงแซงโดยสหรัฐและสหราชอาณาจักร เมื่ออิรักเริ่มทำการบุก มีการปล่อยตัวนักบินและนายทหารจำนวนมากออกจากคุก หรือเปลี่ยนโทษประหารเป็นส่งไปรบกับอิรักแทน นอกจากนี้ ยังได้มีการเลื่อนขั้นทหารรุ่นใหม่จำนวนมากขึ้นเป็นนายพล ทำให้กองทัพอิหร่านมีความเป็นเนื้อเดียวกับรัฐบาลมากขึ้นตั้งแต่สิ้นสุดสงครามจวบจนปัจจุบัน แม้จะถูกแทรกแซงจากมหาอำนาจภายนอก แต่อิหร่านก็ยังคงมีรถถังที่ใช้งานได้อย่างน้อยกว่า 1,000 คันรวมถึงอากาศยานอีกหลายร้อยเครื่อง ทำให้สามารถใช้ชิ้นส่วนของเครื่องที่มีอยู่เป็นอะไหล่ได้อยู่บ้าง
ตูร์กวง
ตูร์กวง (Tourcoing) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส เป็นเทศบาลในจังหวัดนอร์ ตูร์กวงตั้งอยู่ใกล้เมืองลีลและรูแบ และชายแดนประเทศเบลเยียม
เน็กซัส 7
เน็กซัส 7 สามารถหมายถึง
กลุ่ม 14
กลุ่ม 14 (G-14) เป็นองค์กรของสโมสรฟุตบอลในทวีปยุโรปก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) โดยสโมสรฟุตบอลชั้นนำในยุโรป 14 สโมสร และในเดือน สิงหาคม 2545 (ค.ศ. 2002) ได้เชิญอีก 4 สโมสรเข้าร่วมเป็น 18 สโมสรในปัจจุบันจาก 7 ประเทศทั่วยุโรป อย่างไรก็ตามชื่อองค์กรยังคงใช้ชื่อเดิมถึงแม้ว่าจะมี 18 ทีม
กลุ่ม 14 ก่อตั้งเพื่อต่อรองกับทางยูฟ่าและฟีฟ่า ปัจจุบันสลายตัวแล้ว
ดาวีเด มัซซันตี
ดาวีเด มัซซันตี (Davide Mazzanti) เกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1976 ในฟาโน ประเทศอิตาลี เป็นผู้ฝึกสอนวอลเลย์บอลของทีมชาติอิตาลี ซึ่งเขาเป็นผู้ฝึกสอนในวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2017
รักสุดใจของนายซื่อตรง
รักสุดใจของนายซื่อตรง (Someone Special) เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโรแมนติก คอมมานดี้ จากประเทศเกาหลีใต้ ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 (ที่ประเทศเกาหลีใต้) เป็นการนำภาพยนตร์เรื่อง Never Say Die ในปี พ.ศ. 2482 มาสร้างใหม่
เนื้อเรื่องย่อ
นักเบสบอลคนหนึ่ง (Jeong Jae-Young) ที่พบกับโชคร้ายต่างๆนาๆพร้อมๆกัน ทั้งฟอร์มตก, แฟนทิ้ง, และหมอก็บอกว่าเขาเป็นโรคร้ายจะมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 3 เดือน แต่ในขณะที่ชีวิตสิ้นหวังนั้นเขากลับได้พบกับหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่ง (Lee Na-Young) ที่จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตที่สิ้นหวังของเขาให้เปลี่ยนไป
เกร็ดละคร
บางครั้งเราอาจมองข้ามใครบางคนที่ดีต่อเราไป หากเมื่อถึงยามที่เราไม่มีใครอยู่เคียงข้างจึงจะได้พบกับความจริงนี้ หนังพยายามสื่อให้ผู้ชมพยายามมองดูผู้คนรอบกายอีกครั้ง อย่าปล่อยให้ต้องถึงเวลาที่ย่ำแย่เท่านั้น เพราะเมื่อถึงเวลานั้นเราอาจจะไม่อาจมองเห็นใครเลยก็ได้
บิวตีแอนด์อะบีต
"บิวตีแอนด์อะบีต" (Beauty and a Beat) เป็นเพลงของนักร้องชาวแคนาดา จัสติน บีเบอร์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สาม บีลีฟ (2012) มีนักร้องรับเชิญคือแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นิกกี มินาจ ซึ่งร่วมเขียนเพลงกับซาแวน โคเทชา แมกซ์ มาร์ติน และเซดด์ เพลงผลิตโดยมาร์ติน และเซดด์ โดยใช้เครื่องเล่นกลองหนักและเครื่องสังเคราะห์เสียง ในด้านเนื้อเพลง พูดถึงบีเบอร์ต้องการพาคนรักเข้าคลับแห่งหนึ่ง ซึ่งพวกเขาจะได้ "สังสรรค์กันดั่งอยู่ในปี 3012" (party like it's 3012) เพลงนี้เป็นเพลงเดียวในอัลบั้มบีลีฟที่บีเบอร์ไม่ได้เขียนเพลงด้วย เพลงนี้เป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม
หลังจากออกจำหน่ายอัลบั้มบีลีฟ "บิวตีแอนด์อะบีต" เปิดตัวบนบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับ 72 จากยอดดาวน์โหลดที่สูง หลังจากออกมิวสิกวิดีโอ เพลงนี้กลับเข้าชาร์ตอีกครั้งที่อันดับ 72 และขึ้นสูงสุดอันดับ 5 เพลงนี้ยังเปิดตัวบนชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 ที่อันดับ 47 ด้วย
ยูอิชิ นากามารุ
ยูอิจิ นากามารุ (4 กันยายน 2526 — ) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่นสังกัด Johnny's Associates ยูนิตวง KAT-TUN สีประจำตัว ม่วง
พรรคแรงงานเกาหลีใต้
พรรคแรงงานเกาหลีใต้ เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ถึง 2492 ก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ซึ่งเป็นสาขาของพรรคคอมมิวนิสต์เกาหลี,พรรคประชาชนใหม่ของเกาหลี และพรรคประชาชนเกาหลี. นำโดย พัก ฮอน-ย็อง
กาฆอน
กาฆอน (cajón) เป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะรูปร่างคล้ายกล่อง มีที่มาจากประเทศเปรู วิธีการเล่นคือ ใช้มือตบตรงด้านหน้า (โดยทั่วไปทำจากไม้อัดบาง ๆ) กาฆอนเป็นที่นิยมในหมู่นักดนตรีชาวแอโฟร-เปรู ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18 เป็นไปได้ว่ามีการพัฒนาบริเวณชายฝั่งของเปรู ในระหว่างต้นศตวรรษที่ 19 หรือก่อนหน้านั้น เครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงปี ค.ศ. 1850 และในปลายศตวรรษที่ 19 ผู้เล่นเครื่องดนตรีนี้ได้ทดลองผสมผสานแผ่นกระดานเข้ากับตัวกาฆอน ทำให้เกิดการสั่นของเสียงรูปแบบใหม่
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
ในซีรีส์หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นและอนิเมะเรื่อง ดาบพิฆาตอสูร ประกอบไปด้วยตัวละครสมมุติในการ์ตูนเรื่องนี้มากมาย สร้างขึ้นโดย โคโยฮารุ โกโตเกะ =ตัวละครหลัก=
คามาโดะ ทันจิโร่
ดูบทความหลักที่ : คามาโดะ ทันจิโร่
ตัวเอกของเรื่อง ลูกชายคนโตของตระกูลคนขายถ่าน ครอบครัวถูกอสูร(มุซัน)ฆ่าตายในขณะออกไปขายถ่านในเมือง เหลือเพียงเนซึโกะ(น้องสาว)คนเดียวที่รอดตายแต่ติดเชื้อเป็นอสูร ตนตัดสินใจเข้าร่วมนักล่าอสูร เพื่อหาทางรักษาเนซึโกะกลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง ในช่วงแรกฝึกฝนเพลงดาบ "ปราณวารี"กับอุโรโคดากิ ซาคอนจิ ต่อมาเขาได้ผสานเพลงดาบที่ได้ร่ำเรียนมาเข้ากับ "ระบำเทพอัคคี" (พิธีร่ายรำบูชาเทพตะวันที่สืบทอดภายในตระกูลของตนที่บรรพบุรุษก็อปมาจากโยริอิจิผู้คิดค้นปราณรุ่นแรกอีกที)ทำให้พัฒนาตัวเองได้ยิ่งขึ้น ตนเป็นคนหัวแข็งนำมาใช้เป็นมุขในเรื่องอยู่บ่อยครั้ง
นิสัยใจดีมักจะเห็นอกเห็นใจต่อทั้งมิตรกับศัตรูอยู่เสมอ ความมองโลกในแง่ดีอย่างไร้ขอบเขตและความเป็นคนง่ายๆ ของเขาทำให้คนรอบข้างมีความสุขตลอดเวลา แต่สิ่งนั้นก็ทำให้เขาดูแปลกๆ ในบางบุคลิกอยู่เช่นกัน
พอหายดีก็พาเนซึโกะ เซนอิทซึ อิโนะสุเกะกลับไปบ้านเดิมที่เคยอาศัยและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างอย่างมีความสุขตลอดไป
คามาโดะ เนซึโกะ
เนซึโกะเป็นลูกสาวของครอบครัวคนเผาถ่านและเป็นน้องสาวของทันจิโร่ เธอเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่จากเหตุการณ์อสูรบุกเข้าโจมตีครอบครัวคามาโดะ แต่การโจมตีนั้นได้ทำให้เธอกลายเป็นอสูรไป แม้กระนั้นเนซึโกะก็ผิดจากอสูรที่เกิดใหม่ตนอื่น ๆ เพราะเธอสามารถคงสติสัมปชัญญะบางส่วนในช่วงก่อนที่จะกลายเป็นอสูร ทำให้เธอยังคงจดจำทันจิโร่ได้ว่าเป็นพี่ชายและไม่ทำร้ายเขา ต่อมาด้วยผลจากการสะกดจิตของอุโรโคดากิ ทำให้เนซึโกะเริ่มมองว่ามนุษย์คนอื่นๆ เป็นสมาชิกครอบครัวของเธอที่เสียชีวิตไปแล้ว และกระตุ้นให้เธอปกป้องมนุษย์ทุกคนที่เธอพบเห็นจากอสูรตนอื่น ๆ ในการฟื้นฟูพลังกายนั้นเนซึโกะใช้การนอนหลับพักผ่อนแทนการกินเนื้อมนุษย์ โดยมักจะหมดสติไปเป็นเวลานานๆ จากการฝืนใช้งานร่างกายจนเกินกำลังตนเอง  เธอไม่สามารถพูดได้และต้องคาบกระบอกไม้ไผ่อยู่เสมอเพื่อป้องกันไม่ให้เธอเผลอไปกัดใครได้
เนซึโกะมีพลังอยู่หลายอย่าง เช่น การฟื้นฟูร่างกายตนเอง พลังกายที่เหนือมนุษย์ การขยายร่างและย่อร่างอย่างรวดเร็ว และพลังอสูรโลหิต "บัคเคะสึ" ( (Bakketsu)) ซึ่งทำให้เลือดที่หลั่งออกมานอกร่างของเธอสามารถติดไฟได้ ปกติแล้วทันจิโร่มักจะเอาเนซึโกะใส่กล่องไม้และแบกขึ้นหลังเวลาเดินทางอยู่เสมอ เพราะแสงแดดสามารถเผาร่างของเธอให้มอดไหม้ได้ กระทั่งเมื่อเธอออกมาอยู่ท่ามกลางแสงแดดได้ เธอจึงกลายเป็นเป้าหมายหลักของมุซันและพวกอสูรลูกสมุน เธอมีจิตใจและมนุษยชาติได้รับการฟื้นฟูในที่สุดในระหว่างการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซันอีกครั้ง และก็ส่อให้เห็นว่าเธอช่วยทันจิโร่คืนร่างจากอสูรกลายร่างของเขา เมื่อพี่ชายของเธอกลืนกินเลือดของเธอ ซึ่งมีวัตถุต่อต้านเชื้อโรคในร่างกายสำหรับเลือดอสูรของมุซัน
อางาซึมะ เซนอิทซึ
เซนอิทซึเป็นเด็กหนุ่มขี้ขลาดซึ่งถูกบังคับให้เข้าร่วมกลุ่มนักล่าอสูรในรุ่นเดียวกับทันจิโร่เพื่อชดใช้หนี้สิน เขาได้รับการถ่ายทอดเพลงดาบ "ปราณอัสนี" (雷の呼吸 (Kaminari no Kokyū)) จากอดีตเสาหลักคำรณ แต่กลับสำเร็จวิชาเพียงกระบวนท่าขั้นแรกเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เขาจึงมักดูถูกตัวเองอยู่เสมอ แม้ความจริงแล้วเขาจะเป็นคนที่มีพรสวรรค์มากก็ตาม เขาได้ร่วมกลุ่มกับทันจิโร่ในภารกิจหนึ่งและเริ่มติดตามทันจิโร่มานับตั้งแต่นั้น เหตุผลส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาหลงใหลในความน่ารักของเนซึโกะ แต่อีกส่วนหนึ่งก็เพราะเขายอมรับในความใจดีและความซื่อตรงของทันจิโร่ด้วย ในตอนแรกนิสัยที่ขลาดกลัวได้ขัดขวางการต่อสู้ของเซนอิทซึและทำให้เขาสามารถต่อสู้ได้ในยามที่สิ้นสติหรือหลับอยู่เท่านั้น แต่ต่อมาเขาก็เรียนรู้ที่จะขจัดความกลัวของตนเองและสามารถลงมือต่อสู้ในยามที่จำเป็น จนสามารถพัฒนาเพลงดาบปราณอัสนีกระบวนท่าใหม่ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตนเองได้สำเร็จ
ดาบของเซนอิทซึเป็นดาบสีทอง เขามีประสาทการได้ยินระดับสูง จึงสามารถแยกแยะลักษณะที่แท้จริงของบุคคลต่าง ๆ ได้จากเสียงหัวใจเต้นของแต่ละคน
ฮาชิบิระ อิโนะสุเกะ
อิโนะสุเกะเป็นเด็กหนุ่มที่ถูกหมูป่าเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังอยู่ในวัยทารก เขาใช้เพลงดาบ "ปราณสัตว์ป่า" (獣の呼吸 (Kemono no Kokyū)) ซึ่งเขาฝึกฝนด้วยตนเอง ร่วมกับดาบคู่ซึ่งมีฟันคล้ายใบเลื่อย เมื่อใดที่ได้ดาบเล่มใหม่ เขาจะกะเทาะคมดาบให้เป็นอย่างฟันเลื่อยเพื่อให้เข้ากับบุคลิกและทักษะการต่อสู้ของเขาอยู่เสมอ (ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ช่างตีดาบโกรธเขามาก) อิโนะสุเกะเป็นคนหุนหันพลันแล่นและมักชอบใช้ความรุนแรงในการตัดสินปัญหา ถึงแม้ดูเหมือนจะเป็นคนหัวทึบ แต่เขาก็ได้พิสูจน์ตนเองในการต่อสู้อยู่หลายต่อหลายครั้ง รูปลักษณ์ภายนอกของเขาเป็นคนที่มีกล้ามเนื้อมากและเนื้อตัวหยาบกร้าน ผิดกับใบหน้าที่งดงามราวกับผู้หญิงอย่างน่าประหลาด ซึ่งปกติเขาจะปิดบังไว้ด้วยหน้ากากหัวหมูป่าอยู่เสมอ ในตอนที่พบกับทันจิโร่ครั้งแรกนั้น อิโนะสุเกะปฏิบัติต่อเขาอย่างศัตรู ต่อเมื่อได้ผ่านการต่อสู้ร่วมกันมาแล้วจึงได้กลายเป็นเพื่อนกัน เขามักท้าประลองกับท้าประลองกับทันจิโร่ ซึ่งก็ได้รับการตอบรับอย่างดีอยู่เสมอ อิโนะสุเกะได้รับการทดสอบที่ฐานของนักล่าอสูรพร้อม ๆ กันกับทันจิโร่และเซนอิทซึ และสามารถผ่านการทดสอบได้เป็นคนแรก
ดาบของอิโนะสุเกะเป็นดาบสีฟ้า-เทา เขามีประสาทสัมผัสในระดับสูง ซึ่งใช้ประโยชน์ในการสัมผัสถึงตัวตนของศัตรูจากระยะไกลได้
ซึยูริ คานาโอะ
คานาโอะเป็นเด็กสาวผู้เข้าร่วมกลุ่มนักล่าอสูรรุ่นเดียวกันกับทันจิโร่ เซนอิทซึ อิโนะสุเกะและเก็นยะ โดยอยู่ในความอุปถัมภ์ของโคโจ ชิโนบุ ผู้เป็นเสาหลักแมลงคนปัจจุบัน และได้รับการฝึกฝนในฐานะสึงุโกะ หรือผู้สืบทอดตำแหน่งเสาหลัก เธอใช้เพลงดาบ "ปราณบุปผา" (花の呼吸 (Hana no Kokyū)) และมีทักษะการต่อสู้สูง แต่มักจะปฏิบัติตัวไม่ถูกหากไม่มีคำสั่งลงมาที่เธอโดยตรง คานาโอะเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจนและมีปัญหาความรุนแรงภายในบ้าน ซ้ำต่อมาเธอยังถูกขายตัวลงเป็นทาส ทำให้เธอต้องปิดกั้นการแสดงอารมณ์เพื่อปกป้องตนเอง แม้เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากชิโนบุและคานาเอะให้พ้นจากความเป็นทาสแล้ว เธอก็ยังไม่ยอมทำอะไรนอกจากจะถูกสั่งให้ทำเช่นเดิม คานาเอะได้สอนให้เธอโยนเหรียญทายหัวก้อยเมื่อถึงคราวตัดสินใจลำบาก  เธอจึงใช้การโยนเหรียญช่วยในการตัดสินใจอยู่เสมอจนกระทั่งเมื่อได้เป็นเพื่อนกับทันจิโร่ ซึ่งได้เตือนให้เธอรู้จักตัดสินใจเองให้มากขึ้นและพึ่งพาการโยนเหรียญให้น้อยลง
ดาบของคานาโอะเป็นดาบสีชมพู เธอมีพลังประสาทสายตาระดับสูง ทำให้สามารถหลบหลีกการโจมตีและมองหาช่องโหว่ของศัตรูไปด้วยพร้อม ๆ กัน แต่ระหว่างการต่อสู้กับโดมะซึ่งเป็นศึกหนัก ทำให้เธอต้องฝืนใช้ประสาทสายตาระดับสูงเกินกำลัง จนสายตาของเธอสูญเสียการมองเห็นไปหนึ่งข้างหลังจากเอาชนะคู่ต่อสู้ได้
ชินาซึกาวะ เก็นยะ
不死川 玄弥 (Shinazugawa Genya)
นักล่าอสูร เข้าร่วมในเวลาเดียวกันกับทันจิโร่กับเซนอิทซึ เก็นยะเป็นคนใช้ความรุนแรงและปากเหม็นหมกมุ่นไม่มีอะไรเลยไม่มีอะไรเลยนอกจากการฆ่าอสูร บุคลิกของเก็นยะเปลี่ยนไปในภายหลังจากที่เขาต่อสู้ข้างๆทันจิโร่ เพื่อเก็บสิ่งที่ซ่อนในหมู่บ้านดาบเหล็ก ไม่เหมือนนักล่าอสูรอื่น ๆ มากที่สุด เก็นยะไม่สามารถใช้ลมหายใจได้หรือใช้สไตล์การต่อสู้ด้วยดาบส่วนใหญ่แทน เก็นยะกินส่วนหนึ่งของอสูรที่เขาต่อสู้ และผ่านระบบย่อยอาหารพิเศษของเขา เก็นยะได้รับพลังอสูรชั่วคราว พลังของเขาสามารถขึ้นอยู่กับบนความแข็งแกร่งและจำนวนของอสูรที่เขาได้กินเข้าไป เมื่อเก็นยะกินชิ้นส่วนของอสูร เก็นยะยังอ่อนไหวกับจุดอ่อนของอสูร เขายังถือปืนซึ่งยิงกระสุนพิเศษที่ทำจากวัสดุเดียวกันกับนักล่าอสูรของดาบนิจิริน เก็นยะเป็นน้องชายของชินาซึกาวะ ซาเนมิ เสาหลักวายุคนปัจจุบัน ผู้ที่ที่หลีกเลี่ยงเขาเสมอ ไม่รู้ว่าน้องชายของเก็นยะต้องการให้น้องชายของเก็นยะมีชีวิตปกติ เก็นยะได้รับบาดเจ็บสาหัสขณะต่อสู้กับโคคุชิโบ ในท้ายที่สุดเขาคืนดีกับพี่ชายก่อนที่จะเขาจะจากไป =หน่วยนักล่าอสูร= ในเหล่าองค์กรนักล่าอสูร (鬼殺隊, Kisatsutai) เป็นเหล่าองค์กรนี้ที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ อุทิศตนเพื่อปกป้องมนุษยชาติจากอสูร มีนักล่าอสูรนับร้อยคนภายในองค์กร แต่พวกเขาทำเป็นความลับแม้กระทั่งจากรัฐบาลญี่ปุ่น นักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่คือ เหล่าเสาหลัก (柱, Hashira) ซึ่งทำหน้าที่เป็นกำลังหลักในการต่อสู้กับอสูร
เสาหลัก (ฮาชิระ)
นักดาบที่เก่งสุด 9 คน ทุกคนมีปราณ 1 ชนิด กับใช้ได้ครบทุกท่า เสาหลัก 3 คน อันตรายพอๆกับอสูรข้างขึ้น1-3
เสาหลักวารี เขาคือนักล่าอสูรคนแรกที่ทันจิโร่ได้พานพบ ในตอนแรกกิยูพยายามจะฆ่าเนซึโกะ แต่เมื่อได้เห็นเนซึโกะปกป้องทันจิโร่ที่หมดสติ เขาจึงยั้งมือไว้และแนะนำให้ทั้งสองคนไปหาอุโรโคดากิ โดยหวังว่าทันจิโร่จะสามารถบรรลุเพลงดาบปราณวารี และเจริญรอยตามเขาจนขึ้นมาเป็นเสาหลักแทนที่พร้อมกับหาทางรักษาเนซึโกะได้ กิยูไม่คิดว่าตัวเองเป็นเสาหลักที่แท้จริงแม้ว่าจะสำเร็จเพลงดาบปราณวารี เพราะเขาเชื่อว่าคนที่สมควรจะเป็นเสาหลักมากกว่าคือซาบิโตะ เพื่อนร่วมรุ่นของเขาซึ่งยอมตายเพื่อช่วยเหลือเหล่านักล่าอสูรฝึกหัดระหว่างการสอบคัดเลือกนักล่าอสูร เขาได้คิดค้นกระบวนท่าใหม่ต่อยอดจากเพลงดาบปราณวารี ซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้กระบวนท่านี้
เสาหลักแมลง ชิโนบุเป็นคนค่อนข้างใจเย็นและมักจะปั้นหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอไม่ว่าอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตาม เธอสนุกกับการยั่วเย้าคนอื่น โดยมากมักจะแกล้งยั่วโมโหกิยูในเรื่องที่ไม่มีใครชอบเขาเลยสักคน เบื้องหลังรอยยิ้มของเธอนั้นปิดบังความเคียดแค้นที่เธอมีต่ออสูร ซึ่งได้พรากชีวิตของบุคคลที่เธอรักไปเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะคานาเอะผู้เป็นพี่สาวของเธอ มีเพียงเนซึโกะเท่านั้นที่เป็นอสูรซึ่งชิโนบุยอมไว้ชีวิตหลังจากได้เรียนรู้เรื่องราวต่าง ๆ ของเนซึโกะมากขึ้น  เธอต่างจากเสาหลักคนอื่น ๆ ตรงที่ไม่ได้ใช้เพลงดาบพลังปราณต่าง ๆ ในการต่อสู้ แต่ใช้ดาบขนาดเล็กเล่มบาง แต่งคมเฉพาะที่ปลายดาบเป็นอาวุธสังหารอสูร โดยที่ปลายดาบนั้นอาบยาพิษปรุงจากดอกฟูจิสูตรที่เธอคิดค้นขึ้นเอง  ชิโนบุได้เสียสละตนเองเพื่อเอาชนะอสูรจันทราข้างขึ้นอย่างโดมะ โดยรับพิษดอกฟูจิเข้าตัวเองทีละน้อย ๆ เป็นเวลาต่อเนื่องยาวนาน จนพิษจำนวนมากซึบซาบทั่วทั้งร่าง ก่อนจะยอมให้โดมะกลืนกินร่างกายของเธอทั้งหมดเพื่อให้โดมะได้รับสารพิษจากเธอ พิษนี้แม้ไม่แรงพอที่จะฆ่าโดมะได้ทันทีอย่างที่เธอต้องการ แต่ก็ทำให้เขาอ่อนแอลงจนทั้งคานาโอะและอิโนะสุเกะสามารถสังหารโดมะได้สำเร็จในเวลาต่อมา
เรนโงคุ เคียวจูโร่
煉獄 杏寿郎 (Rengoku Kyōjurō)
อุซุย เท็นเง็น
宇髄 天元 (Uzui Tengen)
เสาหลักเสียง และอดีตชิโนบิ (นินจา) เท็นเง็นมีภรรยาสามคน(มาคิโอะ ซึมะ ฮินาซึรุ)ที่ทำหน้าที่สอดแนมแต่ถูกบังคับให้ออกจากตำแหน่ง หลังจากสูญเสียมือและตาในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 6 เท็นเง็นปรากฏตัวอีกครั้งในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซัน ยืนยามเพื่อปกป้องคิริยะตามพ่อของเคียวจูโร่ไป ดาบของเท็นเง็นมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับตังตอ (อีโต้) เป็นอย่างมาก และมีโซ่เชื่อมดาบทั้ง 2 เล่มไว้ด้วยกัน เขาเป็นผู้ใช้"ปราณเสียง" (ญี่ปุ่น: 音の呼吸 โรมาจิ: Oto no Kokyū อังกฤษ: Sound Breathing)
คันโรจิ มิซึริ
เสาหลักความรัก เธอเป็น 1 ใน 2 สตรีที่เป็นเสาหลัก (มีตัวเธอและโคโจ ชิโนบุ) เธอเป็นคนที่มีบุคลิกนิสัยน่ารัก อ่อนโยน เป็นมิตร ขี้อาย และพร้อมที่จะหลงใหลผู้ชายเท่ๆ เก่งๆ (รวมถึงผู้หญิงด้วย.....) ในบรรดาเสาหลักทั้ง 9 คน เธอเป็นหนึ่งในเสาหลักที่เห็นใจทันจิโร่และเนซึโกะตั้งแต่แรกๆที่พบ ชุดเครื่องแบบของเธอเป็นชุดที่เปิดบริเวณหน้าอก พร้อมกับกระโปรงที่สั้นเอามากๆ ซึ่งเครื่องแบบสุดหวาบหวิวนี้ ถูกออกแบบโดยคาคุชิจอมหื่นที่มีชื่อว่า มาเอดะ มาซาโอะ (มีฉายาว่า "เจ้าแว่นต่ำตม") โดยในตอนแรกชิโนบุก็ได้ชุดแบบนี้เช่นกัน แต่ชิโนบุไม่ชอบที่ชุดดูหวาบหวิวเกินไป ชิโนบุจึงจุดไฟเผาชุดเครื่องแบบดังกล่าวต่อหน้าคนตัดชุด และเปลี่ยนไปใส่เครื่องแบบธรรมดาแทน ส่วนมิซึริ ด้วยความเกรงใจคนตัดชุด เธอจึงเลือกที่จะใส่เครื่องแบบนี้ต่อมาโดยที่เธอไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก เธอจึงใช้วิธีสวมเสื้อคลุมสีขาว (ที่ เรนโงคุ เคียวจูโร่ อดีตอาจารย์ของเธอมอบให้) และเธอยังสวมถุงเท้ายาวสีเขียวลายทางที่ อิงุโระ โอบาไน เสาหลักอสรพิษ มอบให้เป็นของขวัญแก่เธอ เพื่อไม่ให้ชุดดูหวาบหวิวจนเกินไป ที่ผมของมิซึริเป็นสีชมพูーเขียว แบบนี้ เนื่องจากเธอกินขนม ซากุระโมจิ มากเกินไป นั่นทำเธอตอนที่เข้าดูตัวกับผู้ชายตอนที่เธออายุ 17 ปี (ปัจจุบันเธออายุ 19 ปี) ทำให้ผู้ชายคนนั้นมองเธอเป็นตัวประหลาด และบอกว่า "ผู้ที่จะแต่งงานกับเธอได้คงมีแต่หมีและหมูป่าเท่านั้น และสีผมอันแปลกประหลาดนี่ แค่คิดว่าพันธุกรรมนี่ จะตกสู่ลูกๆ ก็ขนลุกแล้ว" มิซึริจึงต้องย้อมผมเป็นสีดำ แกล้งทำเป็นอ่อนแอ อดอาหารจนหน้ามืด แต่ทว่าการกระทำแบบนั้นทำให้ผู้ชายคนนั้นมารักเธอได้ แต่เธอรู้สึกไม่สบายใจที่เธอไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้ เธอจึงตัดสินใจเป็นตัวของตัวเองและเข้าร่วมกับกลุ่มนักล่าอสูร โดยมี เรนโงคุ เคียวจูโร่ (เสาหลักเพลิงในปัจจุบัน) เป็นผู้ฝึกสอนวิชาดาบให้กับมิซึริ และรับเธอเป็นผู้สืบทอด แต่ต่อมา เธอได้จึงได้คิดค้น"ปราณความรัก" (ญี่ปุ่น: 恋の呼吸 โรมาจิ: Koi no Kokyū อังกฤษ: Love Breathing) ขึ้นมา และกลายเป็นเสาหลักความรักในที่สุด มิซึริเสียชีวิตในการต่อสู้ศึกสุดท้ายกับมุซัน ก่อนตาย ทั้งมิซึริและโอบาไนต่างฝ่ายต่างสารภาพรักซึ่งกันและกัน และตายจากไปพร้อมกัน
ดาบของมิซึริมีลักษณะคล้ายกับแส้ที่มีความอ่อนและพลิ้วไหวเป็นอย่างมาก (ดาบของมิซึริอาจได้รับแรงบันดาลใจมาจากอาวุธของประเทศอินเดีย ที่มีชื่อว่า"อุรูมิ" ลักษณะการใช้คล้ายกับการแกว่งริบบิ้นของนักยิมนาสติก *เป็นดาบที่ใช้ยากมาก หากพลาด อาจสับตัวเองขาดเป็นชิ้นๆได้ [ข้อมูลจากมังงะเล่มที่ 14 อักษรมุของมุอิจิโร่]
โทคิโท มุอิจิโร่
時透 無一郎, (Tokitō Muichirō)
เสาหลักหมอก มุอิจิโร่มีพี่ชายฝาแฝดที่เสียชีวิตตอนที่พวกเขาทั้ง 2 มีอายุ 11 ปี จากนั้นมุอิจิโร่จึงได้สูญเสียความทรงจำในอดีตไป และเข้าร่วมกลุ่มพิฆาตอสูร และเขาได้ไต่เต้าขึ้นมาเป็นเสาหลักภายในระยะเวลา 2 เดือน ดาบของมุอิจิโร่เป็นดาบสีขาว ปราณที่เขาใช้คือ"ปราณหมอก" (ญี่ปุ่น: 霞の呼吸 โรมาจิ: Kasumi no Kokyū อังกฤษ: Mist Breathing) ภายหลังจากการต่อสู้ในหมู่บ้านช่างตีดาบ ความทรงจำของเขาเริ่มกลับมา มุอิจิโร่ได้เสียชีวิตลงในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 1 โคคุชิโบ
ฮิเมจิมะ เกียวเม
悲鳴嶼 行冥 (Himejima Gyōmei)
เสาหลักหินผา เป็นหนุ่มร่างยักษ์ เกียวเมเป็นอดีตพระผู้ดูแลเด็กกำพร้า หลังจากเด็กถูกฆ่าและเขาถูกล้อมกรอบ สำหรับอาชญากรรมถึงแม้ว่าเกียวเมปกป้องพวกเขาจากอสูร เกียวเมกลายเป็นคนโหดเหี้ยมแต่ยังคงห่วงใย เกียวเมสงสารทันจิโร่ในตอนแรกเนื่องจากเนซึโกะเป็นอสูร แต่ภายหลังเขาได้เห็นว่าทันจิโร่ซื่อสัตย์แค่ไหน และเขาเป็นคนเดียวในเสาหลักที่ไม่ใช้ดาบ แต่เขากลับมีลูกเหล็กล่ามโซ่ด้วยหนามแทน และใช้มันควบคู่ไปกับ"ปราณหินผา" (ญี่ปุ่น: 岩の呼吸 โรมาจิ: Iwa no Kokyū อังกฤษ: Stone Breathing) เกียวเมเป็นกำลังหลักในการต่อสู้กับอสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 1 โคคุชิโบ หลังจากต่อสู้กับมุซันในศึกสุดท้าย เกียวเมที่ทนพิษบาดแผลไม่ไหวก็ได้เสียชีวิตลง
อิงุโระ โอบาไน
伊黒 小芭内 (Iguro Obanai)
เสาหลักอสรพิษ ผู้ที่มีงูคล้องอยู่บนคอด้วยเสมอ โอบาไนถูกเลี้ยงดูโดยครอบครัวของโอบาไน ผู้ที่เลี้ยงงูเหมือนอสูรเพื่อเสนอให้เขาเป็นเครื่องสังเวย จนกว่าเขาจะได้รับการช่วยเหลือโดยหนึ่งในเสาหลักร่วมกับเหล่านักล่าอสูร เขาเป็นผู้ใช้"ปราณอสรพิษ" (ญี่ปุ่น: 蛇の呼吸 โรมาจิ: Hebi no Kokyū อังกฤษ: Serpent Breathing) ที่มีพื้นฐานมาจากปราณวารี โอบาไนหลงรักกับมิซึริและหึงง่ายเมื่อมิซึริใกล้ชิดกับคนอื่น แม้จะตาบอดในช่วงการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับมุซัน เขายังคงให้ความช่วยเหลือทันจิโร่เนื่องจากการเชื่อมต่อกันของโอบาไนกับคาบุระมารุ ผู้ที่อนุญาตให้เขามองดูผ่านตาของคาบุระมารุและขอบคุณมนต์อสูรโลหิตของยูชิโร่ หลังการต่อสู้กับมุซันจบลง โอบาไนกล่าวสารภาพรักกับมิซึริ และเสียชีวิตพร้อมๆกันกับมิซึริ
ชินาซึกาวะ ซาเนมิ
不死川 実弥 (Shinazugawa Sanemi)
เสาหลักวายุ ซาเนมิเป็นพี่ชายของเก็นยะ และเขายังเป็นผู้ใช้ "ปราณวายุ" (ญี่ปุ่น: 風の呼吸 โรมาจิ: Kaze no Kokyū อังกฤษ: Wind Breathing ) แต่เก็นยะมักจะหลีกเลี่ยงเขาแม้ดูเหมือนจะไม่ชอบพี่ชายของเขา ซาเนมิตั้งใจที่จะให้น้องชายของเขาออกจากกลุ่มพิฆาตอสูรเพื่อจะได้ใช้ชีวิตตามปกติซาเนมิสูญเสียนิ้วชี้และนิ้วกลางในการต่อสู้กับโคคุชิโบ ในศึกสุดท้ายกับมุซัน ซาเนมิบาดเจ็บสาหัสมาก หลังจากศึกสุดท้าย เขาไปขอโทษ คามาโดะ เนซึโกะ ในเรื่องที่เขาเคยเสียมารยาทในอดีต (ซาเนมิในตอนแรกที่พบเนซึโกะ เนื่องจากเขาเกลียดอสูรมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาไม่รีรอช้านำดาบมาแทงเนซึโกะทันที และถึงแม้ว่าเนซึโกะจะพิสูจน์ตนเองแล้วว่าเธอไม่ทำร้ายและดื่มเลือดมนุษย์ ซาเนมิก็ยังไม่ยอมรับเนซึโกะอยู่ดี)
ครอบครัวอุบุยาชิกิ
อุบุยาชิกิ คางายะ
産屋敷 耀哉 (Ubuyashiki Kagaya)
産屋敷 あまね (Ubuyashiki Amane)
ภรรยาของคางายะและผู้ดูแล
産屋敷 ひなき (Ubuyashiki Hinaki)
ลูกสาวฝาแฝดคนโตของคางายะกับอามาเนะ
อุบุยาชิกิ นิจิกะ
産屋敷 にちか (Ubuyashiki Nichika)
ลูกสาวฝาแฝดคนโตคนที่สองของคางายะกับอามาเนะ
อุบุยาชิกิ คิริยะ
産屋敷 輝利哉 (Ubuyashiki Kiriya)
ลูกชายของคางายะ ผู้ที่ปรากฏในระหว่างทันจิโร่สอบปราบอสูร
อุบุยาชิกิ คานาตะ
産屋敷 かなた (Ubuyashiki Kanata)
น้องสาวของคิริยะที่มากับเขาเสมอ
อุบุยาชิกิ คุอินะ
産屋敷 くいな (Ubuyashiki Kuina)
ลูกสาวคนสุดท้องของคางายะกับอามาเนะ
คฤหาสน์ผีเสื้อ
คันซากิ อาโออิ
神崎 アオイ (Kanzaki Aoi)
หนึ่งในนักเรียนของชิโนบุ แม้จะผ่านไปแล้วสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่าปราบอสูร อาโออิกลัวเกินกว่าจะต่อสู้ในแนวหน้าและตั้งแต่นั้นมา อาโออิดูแลการฟื้นฟูสมรรถภาพของผู้ที่ปราบอสูรได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่รับการรักษาที่คฤหาสน์ผีเสื้อ
後藤 (Gotō)
สมาชิกของคาคุชิ ทำความสะอาดกองพลน้อยปราบอสูร
นาคาฮาระ ซึมิ, ทาคาดะ นะโฮะ และ เทราอุจิ คิโยะ
สามสาวน้อย ที่ทำงานเป็นคนรับใช้ที่คฤหาสน์ผีเสื้อ
หมู่บ้านช่างตีดาบ
ฮากาเนซึกะ โฮตารุ
鋼鐵塚 蛍 (Haganezuka Hotaru)
ช่างตีดาบของทันจิโร่ นิสัยไม่เคยสนใจเรื่องอะไรเลยนอกจากดาบเท่านั้น แม้หน้าจริงจะหล่อเหลามาก(อายุ 37)ตีดาบเก่งมาก มีดคู่ใจคมมากถึงขั้นไม่กล้าใช้ทำอาหาร พอทันจิโร่ทำดาบหักหรือหายจะโกรธหยิบมีดคู่ใจไล่ฆ่าทันจิโร่ถึงตายจริงๆ ข้ามวัน จุดอ่อนคือรับมิตาราชิดังโงะ(ของโปรด)จึงจะสงบลง หรือจี้เอวให้หมดสภาพ(บ้าจี้) กับใช้กระดิ่งลม เท่านั้น
พอดาบบิ่น เขียนจดหมายอาฆาตมาบอกว่าไม่มีดาบให้แล้ว ที่จริงตนแอบไปฝึกกับหาดาบที่เหมาะกับทันจิโร่ไม่ได้ เพราะทันจิโร่มักขอให้ตนทำดาบให้เสมอจนถูกใจกับเป็นห่วงแต่แสดงออกได้ห่วยกับพูดไม่รู้เรื่องจนคนคิดว่าเป็นบ้า(เพราะนักดาบคนอื่นทนนิสัยตนไม่ไหว)
แต่พอเจอสาวงามจะเขินอายเป็นสุภาพบุรุษแม้ถูกจีเจุดจะสุภพบุรุษมาก(2มาตรฐาน)
ตอนเด็กดื้อมาก พออายุ 2 ขวบ พ่อแม่รับไม่ไหวฝากให้เท็ตจินเลี้ยง
คานาโมริ โคโซ
鉄穴森 鋼蔵 (Kanamori Kōzō)
ช่างตีดาบของอิโนะสุเกะและมุอิจิโร่ แค้นเกือบฆ่าอิโนสุเกะ(เอาหินไปทุบใบดาบคู่บิ่นให้ทื่อ)ทันจิโร่ต้องมาขอโทษ
โคเท็ตสึ
小鉄 (Kotetsu)
เด็กหนุ่มอายุ 10 ปี ซึ่งเป็นผู้สืบทอดหุ่นกลคาราคุริ โยริอิจิเซโร่ชิกิ(ตุ๊กตากลไกที่บรรพบุรุษสร้างเลียนแบบโยริอิจิตัวจริงมี 6 แขน เพื่อเลียนแบบลีลาตัวจริงอีกที)ตอนช่วยทันจิโร่ฝึกเป็นโค้ชที่ห่วยแหกไม่รู้ขีดจำกัดมนุษย์ให้ทันจิโร่อดข้าวอดน้ำ(โชคดีที่ทันจิโร่ได้กินน้ำฝนประทังชีวิตไม่งั้นตายไปแล้ว) โคเท็ตสึได้รับบาดเจ็บโดยการโจมตีของ เกียกโกะ อสูรจันทราข้างขึ้นลำดับที่ 5 แต่รอดจากการถูกแทงโดยมุอิจิโร่
ตัวละครอื่นๆในหน่วย ในเหล่านักล่าอสูร
มุราตะ
村田 (Murata)
สมาชิกในเหล่านักล่าอสูร ผู้ที่ถูกส่งไปที่ภูเขานาตางุโมะ หนึ่งในผู้รอดชีวิตของดำเนินการเพื่อฆ่าครอบครัวแมงมุม มุราตะเป็นเพื่อนกับทันจิโร่และจะปรากฏขึ้นในโอกาสอื่น ๆ ในช่วงเรื่อง
โอซากิ
尾崎 (Ozaki)
สมาชิกในเหล่านักล่าอสูร ผู้ที่ถูกส่งไปที่ภูเขานาตางุโมะ โอซากิถูกฆ่าโดยแม่อสูรแมงมุม
โคโจ คานาเอะ
胡蝶 カナエ (Kochō Kanae)
อดีตเสาหลักบุปผา เป็นคนจิตใจดี มีเมตตา เธอเป็นพี่สาวของชิโนบุและเป็นพี่สาวบุญธรรมของคานาโอะ ถูกฆ่าตายโดยโดมะหนึ่งในอสูรจันทราข้างขึ้น =อสูร= (โอนิ (Oni))สิ่งมีชีวิตอมตะกินเนื้อและเลือดของมนุษย์เป็นอาหารกับยิ่งกินมากยิ่งเก่งตาม ทั้งหมดคือมนุษย์ที่ถูกมุซันฉีดเลือดใส่ ใครที่รับไม่ไหวจะตาย แต่ถ้ารับไหวจนเป็นอสูรกับเสียความจำส่วนใหญ่ไป คือกองทัพทาสและแบ่งปันวิสัยทัศน์ของมุซัน พลังพื้นฐานของอสูรคือจอมพลังกับบาดแผลกับส่วนที่ขาดฟื้นตัวงอกใหม่ในทันที แต่ระดับสูงจะใช้พลังพิเศษที่เรียกว่า มนต์อสูรโลหิต (血鬼術 (Kekkijutsu))(ผลของการกินมนุษย์มากมายจนวิวัฒนาการจนใช้พลังได้)อสูร 1 ตนใช้มนต์ได้ 1 ชนิด นำไปพลิกแพลงประสานกับลีลาต่อสู้หลากหลาย ยิ่งได้เลือดมุซันเพิ่มจะเก่งขึ้น แต่เสี่ยงตรงถ้ารับไม่ไหวจะตาย
จุดอ่อนของอสูรทั้งหมดคือ ถูกแสงแดดร่างจะสลายไป กับถูกมุซันฆ่า(พูดเรื่องมุซันมากเกินไป หรือถูกมุซันกิน และรับเลือดของมุซันมากเกินไปไม่ไหว) หรือตัดคอขาดด้วยใบดาบนิจิริน (นิจิรินโต (Nichirin Tō)) อสูรก็แพ้ดอกวิสทีเรียเช่นกัน หลีกเลี่ยงสถานที่ที่พืชดังกล่าวอุดมสมบูรณ์และสารสกัดจากวิสทีเรียสามารถเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ในปริมาณที่สูง 鬼舞辻 無惨 (Kibutsuji Muzan)
ร่างพื้นฐานคือชายหนุ่มวัย20กลางถึงปลาย ดวงตาสีบ๊วยแดง ลูกตายาวเหมือนแมว
อดีตคือ เด็กหนุ่มที่ป่วยเป็นโรคหัวใจ เขามีสุขภาพร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เกิด จากยุคเฮอังของญี่ปุ่น (ค.ศ.794 - 1185) มีหมอพยายามรักษายืดชีวิต ตนทนไม่ไหวจึงฆ่าหมอทิ้ง ไม่กี่วันต่อมาหายป่วยจริง แต่ผลข้างเคียงของยาที่ไม่สมบูรณ์คือเป็นอสูรต้องกินมนุษย์กับโดนแดดไม่ได้(ถึงตาย)ทำให้โกรธแค้นหวังนำสูตรยาของหมอมาพัฒนาต่อให้สมบูรณ์ แต่ส่วนประกอบสุดท้ายคือ ดอกฮิกังสีน้ำเงิน แต่หมอคือคนเดียวที่รู้ ตนหวังเป็นอมตะจึงสร้างกองทัพอสูรกับออกตามหา 2 สิ่งนับพันปี คือ ดอกฮิกังสีน้ำเงิน หรืออสูรที่โดนแดดได้ เพื่อหวังกินอสูรตนนั้นให้ได้พลังที่ชนะแสงแดดได้ พอรู้ว่าเนซึโกะโดนแดดได้ เรียกทัพอสูรทั้งหมดหมายกินจับกินเนซึโกะ
12 อสูรจันทรา
(十弐鬼月 (Jū Ni Kizuki))กลุ่มอสูรพิเศษรับใช้ภายใต้ของมุซัน ทุกตัวมีรอยสักบนดวงตา ข้างแรมจะมีข้างเดียว แต่ข้างขึ้นจะมี 2 ข้าง
ข้างแรม
มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกไปมาตลอด(ถูกเสาหลักฆ่าได้ง่ายๆ)หลังการตายของรุย มุซันเรียกข้างแรมรุ่นล่าสุดมาฆ่าทิ้งหมด(เห็นว่าอ่อนแอเกินไปจึงฆ่าหมดยกเว้นเอนมุ)
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 (2017–18 Premier League) เป็นการแข่งขันพรีเมียร์ลีก ฤดูกาลที่ 26 นับแต่เริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 จะเริ่มต้นฤดูกาลในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2017 และสิ้นสุดฤดูกาลในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 โดย สโมสรฟุตบอลเชลซี เป็นแชมป์เก่า
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
ข้างแรม
อดีตคือนักกวีที่ไม่ประสบความสำเร็จซึ่งงานของเขาถูกปฏิเสธโดยพ่อ
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
ทีม
ทีมเข้าแข่งขันมีทั้งหมด 20 ทีมโดยมี 17 ทีมมาจากฤดูกาลก่อนหน้า และ 3 ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมาจาก แชมเปียนชิพ
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
ข้างขึ้น
Top 6 ตัว ทุกตัวมีอายุหลาย 100 ปีฆ่าเสาหลักมาหลายยุคสมัยใช้มนต์อสูรโลหิตได้อย่างชำนาญ กับส่วนใหญ่จะไม่ตายโดยถูกดาบตัดหัวไม่เหมือนอสูรตนอื่นๆ เพราะต้องตายแบบพิเศษหรือโดนแดดเท่านั้น
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
สนาม
1: ท็อตนัมฮอตสเปอร์จะเล่นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ชั่วคราว ระหว่างก่อสร้างสนามใหม่ที่ ไวต์ฮาร์ตเลน
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
ข้างขึ้น
ต่อมาตนพ่ายแพ้ต่อโคคุชิโบ กับถูกเสนอให้เป็นอสูร ตนเต็มใจ ทำให้จิโกโร่รับรู้ทำการคว้านท้องในการชดใช้ สุดท้ายสู้ตัดสินกับแพ้เซนอิทซึถูกฆ่า(เซนอิทซึคิดท่า 7 ปราบ กับตนเพิ่งเป็นอสูรได้ไม่นาน ถ้าตนฝึกอีก 1 ปี คงชนะ)
อสูรตนอื่นๆ
=ตระกูลคามาโดะ= ตระกูลคนขายถ่านคือลูกหลานของสุมิโยชิ เพื่อนเก่าของสึกิคุนิ โยริอิจิ ที่สร้างพิธีชื่อระบำเทพสุริยันตามปราณตะวันของโยริอิจิ ผู้รอดตายคือทันจิโร่และเนซึโกะ หลังจากพ่อป่วยตายด้วยโรคและครอบครัวถูกมุซันฆ่าล้างตระกูล
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
แฮท-ทริคส์
4 ผู้เล่นที่ทำ 4 ประตู; (H) – เหย้า ; (A) – เยือน
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
อสูรตนอื่นๆ
=ตระกูลเรนโงคุ= =ตัวละครรองรับ= อุโรโคดากิ ซากอนจิ
鱗滝 左近次 (Urokodaki Sakonji)
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก
รางวัลผู้จัดการทีมแห่งปีของพีเอฟเอ ได้แก่ เป๊ป กวาร์ดิโอล่า
ทีมยอดเยี่ยมประจำปีของพีเอฟเอ
ทีมยอดเยี่ยมประจำปีของพีเอฟเอ ได้แก่:
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
อสูรตนอื่นๆ
อดีตเสาหลักวารี ใส่หน้ากากเทงงูตลอดเวลา ถูกกิยูแนะนำให้ทันจิโร่เดินทางไปหา และเขียนจดหมายรับรองให้กับทันจิโร่และเนซึโกะ ตอนแรกที่เจอ เขาเกรงว่าทันจิโร่ใจดีเกินไป จึงลังเลที่จะฝึกวิชาให้ แต่สุดท้ายก็ยอมสอนให้ เขาใช้วิชาสะกดจิตเพื่อให้เนซึโกะปกป้องมนุษย์และต่อสู้กับอสูรที่ชั่วร้าย หลังจากนั้นยังเขียนจดหมายแนะนำทันจิโร่และเนซึโกะให้กับอุบุยาชิกิ แล้วกล่าวว่าตัวเขารวมทั้งทันจิโร่และกิยูจะยอมทำฮาราคีรี หากว่าเนซึโกะกินมนุษย์
มีเกร็ดว่าที่เขาสวมหน้ากากไว้ตลอด เพราะหน้าจริงใจดีเกินไป จึงต้องใส่เพื่อสร้างความน่าเกรงขาม
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ
รางวัลนักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล ได้แก่ มุฮัมมัด เศาะลาห์.
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
อสูรตนอื่นๆ
ซาบิโตะ
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ
รางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ได้แก่ ลีร็อย ซาเน.
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
อสูรตนอื่นๆ
錆兎 (Sabito)
พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18
นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอลอังกฤษ
รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอลอังกฤษ ได้แก่ มุฮัมมัด เศาะลาห์.
รายชื่อตัวละครในดาบพิฆาตอสูร
อสูรตนอื่นๆ
หนึ่งในลูกศิษย์ของอุโรโคดากิ เขาตายระหว่างการสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่านักล่าอสูร ในขณะที่พยายามช่วยนักเรียนคนอื่นๆ ที่ไม่แข็งแรงเหมือนตัวเขาเอง กิยูเป็นหนึ่งในพวกเขา เขามีความสามารถและแข็งแกร่งเป็นพิเศษ วิญญาณของเขาให้คำแนะนำจากทันจิโร่ในระหว่างที่ทันจิโร่กำลังฝึก ทั้งซาบิโตะและมาโคโมะถูกฆ่าตายโดยมืออสูร ที่ถูกจับโดยอุโรโคดากิ
มาโคโมะ
真菰 (Makomo)
หนึ่งในลูกศิษย์ของอุโรโคดากิ เธอตายระหว่างการสอบเพื่อเข้าร่วมเหล่านักล่าอสูรเหมือนซาบิโตะ เธอมีความสามารถมาก เธอใช้ความเร็วเพื่อประโยชน์ของเธอขณะต่อสู้ วิญญาณของเธอให้คำแนะนำจากทันจิโร่ระหว่างที่ทันจิโร่กำลังฝึก ทั้งมาโคโมะและและซาบิโตะถูกฆ่าตายโดยมืออสูร ที่ถูกจับโดยอุโรโคดากิ
ในวัย 85 ปี ได้พบพี่ชาย(ที่เป็นอสูร)สู้ตัดสินกันจนชนะแต่ก็สิ้นอายุขัยไปก่อนที่จะฆ่าพี่ได้ ร่างที่สิ้นอายุขัยจึงถึงพี่ฟันทิ้ง
=อ้างอิง=
พีระมิดเมนคูเร
พีระมิดเมนคูเร หรือ เมนคาวเร (Menkaure) หนึ่งในพีระมิดในประเทศอียิปต์ ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงกีซา ทางทิศตะวันตกนอกกรุงไคโร สร้างโดย ฟาโรห์เมนคูเร หรือชื่อในภาษากรีกคือ ฟาโรห์ไมซีรีนัส (Micerinus) ทรงเป็นราชโอรสของ ฟาโรห์คาเฟร ผู้สร้างพีระมิดคาเฟร และเป็นพระนัดดาของฟาโรห์คูฟู ผู้สร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า
ฟาโรห์เมนคูเรได้สร้างพีระมิด ขึ้นเป็นหลังที่สามที่ความสูง 65.5 เมตร (ปัจจุบันคงเหลือ ความสูง 62 เมตร) ฐานแต่ละด้านกว้างประมาณ 105 เมตร และเอียงทำมุมประมาณ 51 องศา ซึ่งแม้จะมีขนาดเล็กที่สุด ในหมู่พีระมิดทั้ง 3 แห่งกิซ่า แต่ก็ยังสูงประมาณอาคาร 18 ชั้น (เมื่อคิดความสูงที่ชั้นละ 3.5 เมตร)
ทางทิศใต้ของพีระมิดเมนคูเร มีการสร้างหมู่พีระมิดราชินีทั้ง 3 (The Three Queen's Pyramids) เป็นที่ไว้พระศพของราชินี 3 องค์ในสมัยของฟาโรห์เมนคูเร หมู่พีระมิดราชินีทั้ง 3 นี้มักปรากฏในภาพถ่ายร่วมกับพีระมิดเมนคูเร
ความพยายามในการทำลาย
ใน ค.ศ. 1196 อัลอะซีซ อุษมาน สุลต่านแห่งอียิปต์ผู้เป็นโอรสในเศาะลาฮุดดีน พยายามทำลายพีระมิดหลายแห่ง โดยเริ่มที่พีระมิดเมนเคาเร พระองค์จ้างคนงานมาทำลายพีระมิดเป็นเวลาแปดเดือน แต่พบว่าค่าใช้จ่ายในการทำลายเกือบแพงพอ ๆ กับการสร้าง พวกเขาสามารถนำหินออกได้เพียงหนึ่งหรือสองก้อนต่อวันเท่านั้น คนงานบางส่วนใช้ลิ่มและคานไว้ขยับหิน ในขณะที่บางส่วนใช้เชือกดึงมันลงมา เมื่อหินตก มันจึงจมลงในทราย และต้องใช้ความพยายามเป็นพิเศษในการขุดออกมา จากนั้นจึงใช้ลิ่มตีหินให้แตกแล้วนำไปใส่ในรถเข็น เพื่อไปเทที่เชิงเขา ถึงแม้จะมีความพยายามมากแค่ไหน คนงานสร้างความเสียหายพีระมิดจนเป็นรูแนวตั้งขนาดใหญ่ฝั่งทิศเหนือของพีระมิดเท่านั้น
อิซาเบลลาแห่งวาลัว
อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Isabella of Valois) (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 – 13 กันยายน ค.ศ. 1409) อิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระมเหสีองค์ที่สองของสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ อิสซาเบลลา เสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เมื่อพระชนมายุเพียง 7 ชันษา ดังนั้นอิสซาเบลลาและพระเจ้าริชาร์ดไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เนื่องจากอิสซาเบลลา อภิเษกสมรสเมื่อพระชนมายุเพียง 7 ชันษา ดังนั้นจึงไม่มีพิธีที่สมบูรณ์ พระเจ้าริชาร์ด กับอิสซาเบลลาเป็นสวามี แมเหสีที่เอาใจใส่กัน พระเจ้าริชาร์ด จะนำของขวัญมาให้อิสซาเบลลาเสมอ คำตรัสสุดท้ายของพระเจ้าริชาร์ด ที่ตรัสกับพระมเหสี คือ " ลาก่อน มาดาม เราคงจะพบกันอีกครั้ง " หลังจากที่พระสวามีถูกปลงพระชนม์ (ไม่แน่ชัด) อิสซาเบลลาก็ทรงเสกสมรสกับชาร์ลส์ ดยุคแห่งออร์ลีออง (Charles, Duke of Orléans)  เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1406 อิสซาเบลลาสิ้นพระชนม์ในการให้กำเนิดพระราชธิดา จองแห่งวาลัวส์ (Jeanne of Valois) เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1409 ที่ปราสาทคิมโบลตัน ในราชอาณาจักรอังกฤษ เมื่อพระชนมายุได้ 21 พรรษา
ประวัติ
พระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ อิซาเบลลาแห่งวาลัวส์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1389 ที่พระราชวังลูฟร์ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นคนที่สาม แต่เป็นคนโตที่สุดที่รอดชีวิต ในบรรดาพระโอรสธิดา 12 คนของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสกับอิซาบูแห่งบาวาเรีย
ตั้งแต่พระชนมายุยังน้อย อิซาเบลลาเป็นส่วนหนึ่งของแผนการแต่งงานของราชวงศ์ฝรั่งเศส ตอนพระชนมายุ 2 พรรษา พระองค์ถูกหมั้นหมายกับจอห์น บุตรชายและทายาทวัย 6 ปีของปีแตร์ที่ 2 ดยุคแห่งอาลองซง แต่ข้อเสนอแต่งงานครั้งนี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นานหลังการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสีคนแรก แอนน์แห่งโบฮีเมีย ในปี ค.ศ. 1394 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ไร้พระโอรสธิดาเริ่มมองหาพระมเหสีคนใหม่ ทรงหันไปหาฝรั่งเศสเพื่อสานสัมพันธไมตรี และหลังจากเจรจาตกลง การอภิเษกสมรสถูกจัดเตรียมขึ้นระหว่างอิซาเบลลากับริชาร์ดที่แก่กว่าเจ้าสาวของพระองค์ 22 ปี การแต่งงานมีผู้ต่อต้านมากมาย โดยเฉพาะหลุยส์ที่ 1 ดยุคแห่งเออร์ลีย็องส์ พระอนุชาของกษัตริย์ฝรั่งเศส และโธมัสแห่งวูดสตอก ดยุคแห่งกลอสเตอร์ พระปิตุลาของกษัตริย์อังกฤษ อย่างไรก็ดีในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1396 ที่โบสถ์นักบุญนิโคลัสในกาเลส์ อิซาเบลลาวัย 7 พรรษาอภิเษกสมรสกับริชาร์ดวัย 29 พรรษา ริชาร์ดกับอิซาเบลลาออกเดินทางไปอังกฤษในไม่กี่วันต่อมาในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1396 อิซาเบลลาได้รับการสวมมงกุฎที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1397 พระองค์พักอาศัยอยู่คนละที่กับริชาร์ด ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ริชาร์ดแวะมาหาพระองค์เป็นประจำและความรักใคร่แน่นแฟ้นพัฒนาขึ้นระหว่างสองสามีภรรยาในการแต่งงานที่ยังไม่สมบูรณ์ครั้งนี้
ในปี ค.ศ. 1398 เฮนรี โบลิงโบรก ลูกพี่ลูกน้องลำดับที่ 1 ของพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 และบุตรชายคนโตของพระโอรสคนที่ 3 ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 จอห์นแห่งกอนต์ ขัดแย้งกับโธมัส เดอ มาวบราย ดยุคที่ 1 แห่งนอร์ฟอร์ก ที่กล่าวหาว่าเฮนรีเป็นกบฏ ชายทั้งสองมีแผนจะดวลกัน แต่พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 กลับเนรเทศทั้งคู่ออกจากอังกฤษ เฮนรีไปอยู่ที่ฝรั่งเศส จอห์นแห่งกอนต์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 และริชาร์ดริบทรัพย์สินที่ดินของพระปิตุลาเป็นของหลวงและระบุว่าเฮนรีต้องมาขอทรัพย์สินที่ดินคืนจากพระองค์ เฮนรีกลับมาอังกฤษในตอนที่ลูกพี่ลูกน้องของตน ริชาร์ด สู้รบทางทหารอยู่ในไอร์แลนด์และเริ่มการสู้รบทางทหารของตนเองขึ้นมา เขาริบทรัพย์สินของผู้ที่ต่อต้านตน จนสุดท้ายพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 ก็ถูกผู้สนับสนุนทอดทิ้งและถูกรัฐสภาบีบบังคับในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1399 ให้สละราชบัลลังก์ให้ลูกพี่ลูกน้อง เฮนรี ริชาร์ดถูกจองจำที่ปราสาทพอนเตฟรักต์ในยอร์กเชอร์ ทรงสิ้นพระชนม์ที่นั่นราวๆ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1400 เชื่อกันว่าทรงหิวตาย
อิซาเบลลาแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ ชาร์ลส์แห่งเออร์ลีย็องส์ ในชอมปาญ ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1406 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1407 สามีของอิซาเบลลากลายเป็นดยุคแห่งเออร์ลีย็องส์เมื่อบิดาของเขาที่เคยต่อต้านการแต่งงานของอิซาเบลลากับริชาร์ดถูกฆาตกรรมตามคำสั่งของจอห์นผู้ไม่กลัวใคร ดยุคแห่งเบอร์กันดี ที่เคยช่วยจัดแจงการแต่งงานครั้งนั้นขึ้นมา
การแต่งงานครั้งที่สองของอิซาเบลลาเป็นการแต่งงานที่มีความสุขแต่สั้น ตอนพระชนมายุ 19 พรรษา พระองค์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1409 ในบลัวส์ ประเทศฝรั่งเศส ไม่กี่ชั่วโมงหลังคลอดบุตรคนเดียวของพระองค์ บุตรสาวชื่อฌวน อิซาเบลลาถูกฝังที่แอบบีย์นักบุญซอเมอร์ในบลัวส์ ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1624 ร่างที่เหลืออยู่ของอิซาเบลลาถูกย้ายไปที่โบสถ์เซเลสตินส์ในปารีสที่ถูกทำลายในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูล
http://www.unofficialroyalty.com/isabella-of-valois-queen-of-england/
ดูเพิ่ม
1389 1409
ยุคทองของเนเธอร์แลนด์
สาเหตุของยุคทอง
ในปี ค.ศ. 1568 จังหวัดเจ็ดจังหวัดลงนามในสนธิสัญญาสหภาพแห่งยูเทรกต์ (Union of Utrecht) ในการปฏิวัติต่อต้านอำนาจการปกครองของพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนที่นำไปสู่สงครามแปดสิบปี แต่ก่อนที่สเปนจะสามารถกู้กลุ่มประเทศต่ำคืนมาได้ทั้งหมด สงครามระหว่างอังกฤษและสเปนก็อุบัติขึ้น เสียก่อน อันเป็นผลทำให้พระเจ้าฟิลลิปต้องทรงหยุดยั้งการเดินทัพคืบหน้า หลังจากที่ได้ทรงสามารถยึดเมืองสำคัญทางการค้าที่รวมทั้งบรูจส์และเก้นท์ได้แล้ว แต่การที่จะได้รับชัยชนะได้อย่างสมบูรณ์ พระองค์ก็ต้องยึดอันท์เวิร์พซึ่งเป็นเมืองสำคัญที่สุดทางการค้าขณะนั้นให้ได้ ซึ่งก็ทรงทำสำเร็จเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1585 เมื่ออันท์เวิร์พเสียแก่สเปน ซึ่งเป็นการยุติสงครามแปดสิบปีสำหรับเนเธอร์แลนด์ตอนใต้ (เบลเยียมปัจจุบัน) แต่สหจังหวัดดัตช์ (เนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน) ก็ยังคงดำเนินการต่อสู้ต่อไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1648 - เมื่อลงนามในสนธิสัญญาเวสต์ฟาเลีย (Peace of Westphalia) นับตั้งแต่เหตุการณ์สูญเสียเนเธอร์แลนด์ตอนใต้ให้กับสเปนในปี ค.ศ. 1585 พ่อค้าผู้มีฐานะมั่งคั่งและช่างฝีมือของลัทธิคาลวินในเมืองต่างๆ ที่ตกไปเป็นของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คสายสเปนต้องหนีภัยขึ้นไปทางตอนเหนือ พ่อค้าจำนวนมากหนีขึ้นไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในอัมสเตอร์ดัมซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงเมืองท่าเล็กๆ แต่ไม่นานก็เจริญขึ้นเป็นเมืองท่าสำคัญในบริเวณนั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 สวนทางกับชาวโรมันคาทอลิกที่หนีลงมาอยู่าทางใต้ การอพยพของพ่อค้าและผู้คนครั้งนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นการไป “สร้างอันท์เวิร์พใหม่” การอพยพกันจากฟลานเดอร์สและบราบองต์เป็นชนวนสำคัญในการผลักดันให้เกิด “ยุคทองของเนเธอร์แลนด์” เศรษฐกิจของเนเธอร์แลนด์เฟื่องฟู อัตราดอกเบี้ยต่ำและอัตราการรู้หนังสือสูง นอกจากผู้ลี้ภัยจากทางใต้ของเนเธอร์แลนด์แล้วก็ยังมีผู้ลี้ภัยจากบริเวณอื่นๆ ของยุโรปมาสมทบ เช่นที่หนีมาจากการไล่ทำร้ายและสังหารทางศาสนาโดยเฉพาะชาวยิวเซฟาร์ดี (Sephardi Jews) จากโปรตุเกสและสเปน และต่อมากลุ่มอูเกอโนต์จากฝรั่งเศส
นอกจากนี้ ความรุ่งเรืองทางอุตสาหกรรม การค้า ศิลปะ และความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ มีส่วนช่วยทำให้ดินแดนแผ่นดินต่ำเจริญมากขึ้นไปอีก ในยุคคนี้มีการใช้พลังงานจากกังหันลมและถ่านหินพีตที่ราคาถูก การขนส่งถ่านหินก็ทำได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยการขุดคลองไปยังเมืองต่างๆ มีการคิดค้นโรงเลื่อนพลังงานกังหันลม ทำให้อุตสาหกรรมต่อเรือขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว นำมาซึ่งการต่อเรือรบและเรือค้าขายจำนวนมาก เป็นองค์ประกอบที่สำคัญต่อการป้องกันผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและทางการทหารของอาณาจักร แต่เดิม ชาวโปรตุเกสและสเปนเป็นมหาอำนาจทางการค้ากับตะวันออกไกล แต่ดุลอำนาจเริ่มเปลี่ยนเมื่อชาวเนเธอร์แลนด์ก่อตั้งบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1602 โดยมีเงินทุนจากการระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์ที่ตั้งขึ้นเป็นแห่งแรกของโลก(ที่มีการเปิดขายแก่สาธารณะ) บริษัทผูกขาดการค้ากับเอเชียเป็นเวลาเกือบสองศตวรรษ กลายเป็นองค์กรพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกในช่วงศตวรรษที่ 17  ทำการขนส่งเครื่องเทศจากเอเชียกลับมายังยุโรปและสร้างกำไรมหาศาลจากการค้าขายต่อ ทำให้การเงินของอาณาจักรเติบโตมาก เกิดระบบธนาคารที่มีประสิทธิภาพขึ้นมาเพื่อดูแลผลประโยชน์ของพ่อค้า
นอกจากการค้ากับตะวันออกไกลแล้ว แหล่งรายได้ที่สำคัญอีกแหล่งของสาธารณรัฐมาจากการค้ากับรัฐบอลติกและโปแลนด์ โดยชาวอัมสเตอร์ดัมรับธัญพืชและไม้มาเก็บไว้ก่อนจะขายต่อเพื่อทำกำไร การค้าทรัพยากรเหล่านี้ยังทำให้สาธารณรัฐไม่ต้องเผชิญกับภาวะข้าวยากหมากแพงเนื่องจากการเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวไม่ได้ผล ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของฝรั่งเศสและอังกฤษในศตวรรษที่ 17 นอกจากนี้ กรุงอัมสเตอร์ดัมอยู่ตั้งอยู่ในทำเลที่ดีอีกด้วยโดยอยู่กึ่งกลางระหว่างระยะทางจากอ่าวบิสเคย์(ใกล้ฝรั่งเศสสเปน)และทะเลบอลติก(ใกล้สวีเดนและรัสเซีย) ดังนั้น เรือสินค้าจากบอลติกมักจะจอดที่อัมสเตอร์ดัมเพื่อขนส่งสินค้าอย่างธัญพืช ปลาจากบอลติกไปยังประเทศตะวันตก และรัฐตะวันตกก็นำสินค้าจำพวกเกลือ ไวน์ เสื้อผ้า เงิน และเครื่องเทศ ไปจำหน่ายให้รัฐบอลติกผ่านพ่อค้าคนกลางในอัมสเตอร์ดัม ชาวดัตช์จึงได้ผลประโยชน์มหาศาลจากเรือที่แวะพักและมาแลกเปลี่ยนสินค้ากัน
การผูกขาดการค้ากับญี่ปุ่น
การค้าที่ผูกขาดโดยบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์กับญี่ปุ่นผ่านเกาะเดจิมะทำให้อัมสเตอร์ดัมเจริญรุ่งเรืองขึ้นมานับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1640 เดจิมะเป็นเกาะเทียมที่อยู่ทางตอนใต้ของนางาซากิที่รัฐบาลโชกุนของญี่ปุ่นอนุญาตให้ทำการค้าขายและรับวิทยาการและวัฒนธรรมแบบตะวันตกได้ก่อนปี ค.ศ. 1854 และชาวดัตช์เป็นชนชาติเดียวที่ได้รับสิทธิ์ค้าขายนี้ วิทยาการยุโรปนี้เป็นที่เรียกในหมู่ชาวญี่ปุ่นว่า รังงะกุ ซึ่งแปลตรงตัวว่า การเรียนแบบดัตช์ เป็นวิทยาการความรู้ทางด้านอุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ของยุโรป ชาวญี่ปุ่นซื้อและแปลหนังสือวิทยาศาสตร์จากชาวดัตช์จำนวนมาก ในช่วงศตวรรษที่ 17-18 วิทยาการและเศรษฐกิจของดัตช์ก้าวไกลมากและยิ่งเป็นการรับประกันสิทธิพิเศษในการค้าขายกับญี่ปุ่นนี้
อุตสาหกรรมและการค้ากับชาติในยุโรป
การค้าของชาวดัตช์กับประเทศยุโรปด้วยกันเองก็เติบโตมากขึ้นเช่นกัน กลุ่มประเทศต่ำเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญในการเชื่อมเส้นทางการค้าตะวันออกกับตะวันตกและเหนือกับใต้ เป็นจุดผ่านไปยังดินแดนเยอรมนีผ่านทางแม่น้ำไรน์ พ่อค้าชาวดัตช์ขนส่งไวน์จากฝรั่งเศสและโปรตุเกสไปยังทะเลบอลติก และกลับมาจากทะเลบอลติกด้วยธัญพืชเพื่อขายต่อให้กับชาวทะเลเมดิเตอเรเนียน ราว ค.ศ. 1680 มีเรือดัตช์ราวๆ 1,000 ลำต่อปีเดินสมุทรอยู่ในทะเลบอลติก ซึ่งประจวบเหมาะกับการซบเซาของการค้าในกลุ่มสันนิบาตฮันเซอ และชาวดัตช์ยังมีอำนาจในการควบคุมการค้ากับอาณานิคมของอังกฤษในอเมริกาและสเปนอีกด้วย
นอกจากการค้าแล้ว อุตสาหกรรมอื่นยังก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน เช่น การต่อเรือและการกลั่นน้ำตาล เมื่อมีความต้องการใช้ที่ดีมากขึ้น ก็มีการผันน้ำทะเลออกและสร้างเป็นแผ่นดินมากขึ้น สงครามแปดสิบปีกับสเปนเป็นสงครามที่ต่อสู้มาเพื่ออิสรภาพในการนับถือศาสนา เสรีภาพทางกิจกรรมเศรษฐกิจ และอิสรภาพทางการเมือง สงครามจึงได้ส่งเสริมค่านิยมของความรักชาติมากยิ่งขึ้น
โครงสร้างสังคม
พ่อค้าที่ร่ำรวยมุ่งสู่การขยายอำนาจด้วยการซื้อที่ดินให้อยู่ในครอบครอง  ส่วนชนชั้นสูงหรือขุนนางเก่าปะปนอยู่กับชนชั้นอื่นๆในสังคม ด้วยการแต่งงานกับพ่อค้าที่มั่งคั่ง หรือผันตัวมาเป็นพ่อค้าเองหรือรับราชการทหารแทน พ่อค้าเริ่มหันมาทำมีส่วนร่วมกับสังคมเพื่อเพิ่มอำนาจทางเศรษฐกิจและยกระดับฐานะตัวเองผ่านทางมหาวิทยาลัย เช่น การส่งลูกหลานไปเรียนกับครูส่วนตัว(ซึ่งมักจะเป็นนักวิทยาศาสตร์ในมหาวิทยาลัย)และออกเดินทางเยี่ยมมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วยุโรปเพื่อการท่องเที่ยว
เมื่อตระกูลขุนนางเก่าเริ่มกลายเป็นชนชั้นกลาง ประกอบอาชีพนักกฎหมาย แพทย์ พ่อค้า นักอุตสาหกรรม และเสมียนในองค์กรใหญ่ๆ อาชีพอื่นๆอาทิช่างฝีมือและนักการค้า เจ้าของร้าน และข้าราชการถูกมองเป็นชนชั้นที่รองลงมาในสังคม ส่วนแรงงานไร้ฝีมือ แม่บ้าน บริกร กะลาสี หรือกลุ่มอื่นๆเป็นกลุ่มชนชั้นรากหญ้าในสังคม อย่างไรก็ตาม แรงงานในเนเธอร์แลนด์ก็ยังได้รับค่าจ้างที่สูงกว่าที่อื่นในยุโรปและมีมาตรฐานการครองชีพที่ดีกว่าแม้จะเสียภาษีมากกว่าปกติ
ศาสนา
สาธารณรัฐดัตช์ถือว่านิกายคาลวินเป็นนิกายประจำชาติ ชาวโปรเตสแตนท์ไม่ปฏิเสธความมั่งคั่งและชนชั้นทางสังคม อย่างไรก็ตาม ชาวดัตช์ยังใจกว้างกับความเชื่อทางศาสนาในแบบอื่นเช่นนิกายคาทอลิก แต่ก็ไม่ถึงกับได้รับเสรีภาพมากนักเนื่องจากความบาดหมางกันในสงครามแปดสิบปีที่เป็นดั่งการห้ำหั่นกันระหว่างสองนิกาย เมื่อเปรียบเทียบแล้ว เมืองที่นับถือนิกายโปรเตสแตนท์โดยเฉพาะลัทธิคาลวินเป็นจะได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่ามาก ชาวคาทอลิกยังต้องจ่ายเงินเพื่อสิทธิ์ในการเฉลิมฉลองบางเทศกาลหรือประกอบศาสนพิธีบางพิธีและถูกจำกัดบริเวณอยู่ในบ้านหลังเล็กๆที่ถูกทำให้เป็นโบสถ์เท่านั้น
แนวคิดมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นแนวคิดสำคัญที่เป็นรากฐานของการเปิดกว้างทางศาสนานี้ โดยมีเอรัสมุส นักเทววิทยาศาสนาคริสต์ชาวดัตช์เป็นผู้ผลักดัน กล่าวโดยรวมแล้ว แม้ชาวดัตช์จะมีการปฏิบัติกับศาสนาอื่นและนิกายอื่นที่แตกต่างออกไปจากชาวโปรเตสแตนท์ แต่ก็ถือว่าเปิดกว้างและอลุ่มอล่วยมากกว่าประเทศเพื่อนบ้าน จึงมีผู้อพยพชาวยิวและผู้หลบหนีการไต่ส่วนทางศาสนาเดินทางเข้ามาอาศัยอยู่ในดินแดนเนเธอร์แลนด์เป็นจำนวนมาก