cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เติ้ง ลี่จวิน
ชีวิตวัยเยาว์
เติ้ง ลี่จวิน เกิดที่ตำบลเปาจง เทศมณฑลยฺหวินหลิน (ไต้หวัน) ครอบครัวของเธอมาย้ายมาจากมณฑลเหอเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) เธอนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก โดยเธอยังคงนำชื่อที่เธอโปรดศีลล้างบาปตั้งเเต่ยังเด็ก คือชื่อ “เทเรซ่า” มาใช้ในวงการอีกด้วย เธอได้เข้าเรียนในโรงเรียนสตรีกินหลิง เมื่อสมัยเด็ก เธอเคยชนะการประกวดร้องเพลงหลายรางวัล รางวัลใหญ่รางวัลแรกในชีวิตของเธอได้จากเพลง "พบอิงไถ" เพลงประกอบภาพยนตร์งิ้วหวงเหมย ของชอว์บราเดอร์ เรื่อง "ม่านประเพณี" (梁山伯與祝英台, liáng shān bó yǔ zhù yīng tái, The Love Eterne) ในการประกวดที่จัดขึ้นโดยองค์การกระจายเสียงแห่งจีน (中國廣播公司, Broadcasting Corporation of China) เมื่อ พ.ศ. 2507 เธอได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวตลอดมา และเมื่อถึงทศวรรษที่ 1960 ไต้หวันได้ปฏิวัติอุตสาหกรรม ทำให้ชาวไต้หวันซื้อหาแผ่นเสียงได้ง่ายขึ้น จนทำให้พ่อของเธออนุญาตให้เธอออกจากโรงเรียน และหันมาเป็นนักร้องอาชีพอย่างเต็มตัว
ชีวิตนักร้อง
ใน พ.ศ. 2511 (1968) เติ้ง ลี่จวิน เริ่มมีชื่อเสียงครั้งแรก เมื่อเธอได้ร้องเพลงในรายการเพลงที่มีชื่อเสียงรายการหนึ่งของไต้หวัน ทำให้ต่อมา เธอได้เซ็นสัญญาบันทึกเสียงกับบริษัทไลฟ์เรคคอร์ด และออกอัลบั้มหลายอัลบั้มในปีต่อมา
ใน พ.ศ. 2516 (1973) เติ้ง ลี่จวิน ได้สร้างชื่อในวงการเพลงของญี่ปุ่น โดยออกอัลบั้มเพลงภาษาญี่ปุ่นกับโพลิดอร์เรคคอร์ด และเข้าร่วมการประกวดร้องเพลงประจำปีของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค (NHK) ในรายการ โคฮะคุ อุตะ กัสเซน ซึ่งจะนำนักร้องที่ประสบความสำเร็จในปีนั้นๆมาแข่งขันกัน เติ้ง ลี่จวินได้รับรางวัลดาวรุ่งยอดเยี่ยมในปีนั้น เป็นผลให้เธอประสบความสำเร็จอย่างสูงในญี่ปุ่น และออกอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นอีกหลายอัลบั้ม ใน พ.ศ. 2517 (1974) เพลง "คูโค" หรือ สนามบิน โด่งดังในญี่ปุ่น ทำให้เติ้ง ลี่จวิน ยังสามารถรักษาชื่อเสียงในญี่ปุ่นไว้ได้ ในทศวรรษ 1970 หลังจากที่เปิดตัวในญี่ปุ่น ชื่อเสียงของเติ้ง ลี่จวินก็เริ่มกระจายออกไปทั่วโลก ในช่วงนั้น เธอได้ออกผลงานเพลงภาษาญี่ปุ่น ภาษาจีนกวางตุ้ง และภาษาอังกฤษ ควบคู่ไปกับภาษาจีนกลาง และเธอโด่งดังอย่างรวดเร็วในมาเลเซียและอินโดนีเซีย
ใน พ.ศ. 2522 (1979) เธอถูกต่อต้านในประเทศบ้านเกิดเป็นเวลาสั้นๆ จากการที่เธอถูกทางการญี่ปุ่นพบว่าได้ใช้หนังสือเดินทางปลอม สัญชาติอินโดนีเซียราคา 20,000 เหรียญสหรัฐในการเดินทางเข้าญี่ปุ่น และถูกขับออกจากประเทศ เหตุการณ์นี้เป็นข้ออ้างเล็กๆข้ออ้างหนึ่งที่รัฐบาลไต้หวันใช้ในการตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากที่สาธารณรัฐจีน หรือไต้หวัน ถูกบีบให้ออกจากสหประชาชาติ และสาธารณรัฐประชาชนจีน หรือจีนแผ่นดินใหญ่เข้ามาเป็นสมาชิกแทนเพียงเล็กน้อย
ปลาย พ.ศ. 2524 (1981) เติ้ง ลี่จวิน หมดสัญญากับโพลิดอร์เรคคอร์ด ต่อมาเธอออกอัลบั้มที่ได้รับการยกย่องมากที่สุด ชื่อ "ต้าน ต้าน โยว ฉิง" (淡淡幽情, dàn dàn yōu qíng, Light Exquisite Feeling) เพลงในอัลบั้มนี้ เป็นเพลงที่แต่งจากบทกลอนสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง 12 บท ประพันธ์ดนตรีโดยนักประพันธ์จากเพลงยอดนิยมของเธอเพลงก่อนๆ โดยใช้ดนตรีร่วมสมัยและมีกลิ่นอายของโลกตะวันออกและตะวันตกอยู่ร่วมกัน เพลงที่โด่งดังที่สุดจนบัดนี้นี้เพลง "ต้าน ย่วน เหยิน ฉาง จิ่ว" (但願人長久, dàn yuàn rén cháng jiǔ, Wishing We Last Forever) จากนั้น เธอเซ็นสัญญากับทอรัสเรคคอร์ดใน พ.ศ. 2526 (1983) และประสบความสำเร็จในญี่ปุ่นอีกครั้ง ในช่วง พ.ศ. 2527 (1984 - 2532 (1989) เติ้ง ลี่จวิน ออกเพลงยอดนิยมมากมาย จนแฟนๆ ยกให้เป็น "ปีทองของเติ้ง ลี่จวิน" เธอเป็นนักร้องคนแรกที่ได้รับรางวัลออลเจแปนเรคคอร์ดอวอร์ด (All-Japan Record Awards) 4 ปีติดต่อกัน (พ.ศ. 2527 (1984) - 2531 (1988)
ใน พ.ศ. 2532 (1989) เติ้ง ลี่จวิน ได้เปิดคอนเสิร์ตในกรุงปารีสของฝรั่งเศส ขณะนั้น เกิด (1989) เหตุการณ์การชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินของนักศึกษาชาวจีนเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 (1989) เติ้ง ลี่จวิน ได้เปิดคอนเสิร์ตในนามของกลุ่มนักศึกษา เพื่อประกาศจุดยืนสนับสนุนการเรียกร้องประชาธิปไตยของกลุ่มนักศึกษาในกรุงปักกิ่งของจีน คอนเสิร์ตดังกล่าวมีชื่อว่า "บทเพลงประชาธิปไตยเพื่อเมืองจีน" (民主歌聲獻中華, mín zhǔ gē shēng xiàn zhōng huá) จัดขึ้นที่สนามม้าแฮปปี้วัลเลย์ ฮ่องกง มีผู้เข้าชมกว่าสามแสนคน เธอได้ประกาศจุดยืนว่า "บ้านของฉันอยู่คนละฝั่งกับภูผาใหญ่" อันตีความได้ว่า เธอจะต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์จีนนั่นเอง
แม้ว่า เติ้ง ลี่จวินจะได้เดินทางไปแสดงตามประเทศต่างๆ ทั่วโลกตลอดชีวิตการเป็นนักร้อง แต่เธอก็ไม่เคยไปแสดงในสาธารณรัฐประชาชนจีนเลย แม้เธอหวังมาโดยตลอด จนในที่สุด ในช่วงทศวรรษ 1990 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เชิญเธอไปแสดงในประเทศจีน แต่ยังไม่ทันที่ความฝันของเธอจะเป็นจริง เติ้ง ลี่จวินก็มาเสียชีวิตเสียก่อน
การเสียชีวิตและการรำลึก
ตั้งแต่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ เติ้ง ลี่จวิน ป่วยด้วยโรคหอบหืดเรื้อรังมาตลอด จนในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2538(1995) เติ้ง ลี่จวิน เสียชีวิตอย่างกะทันหันด้วยโรคหอบหืดขั้นรุนแรง ขณะมาพักผ่อน ณ โรงแรมอิมพีเรียล แม่ปิง (ปัจจุบันคือโรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล เชียงใหม่ แม่ปิง) จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย ด้วยอายุ 42 ปี (43 ปีตามปฏิทินจีน)
ศพของเติ้ง ลี่จวิน ถูกฝังที่สุสานจินเป่าซาน อันเป็นสุสานติดภูเขาในตำบลจินชาน เทศมณฑลไทเป (ปัจจุบันคือเขตจินชาน นครซินเป่ย์) ป้ายหลุมศพมีรูปปั้นของเติ้ง ลี่จวิน และคีย์บอร์ดเปียโนไฟฟ้าขนาดใหญ่ตั้งอยู่ที่พื้น เมื่อมีคนเหยียบที่แต่ละแป้น จะมีเสียงออกมาต่างกัน แม้ว่าชาวจีนจะเชื่อว่าควรหลีกเลี่ยงการเข้าไปในสุสานก็ตาม แต่สุสานของเธอมักมีแฟนเพลงจากทั่วโลกเข้ามาเคารพและรำลึกถึงเธออยู่เสมอ
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 (2002) ได้มีการเปิดตัวหุ่นขี้ผึ้งของ เติ้ง ลี่จวิน ที่พิพิธภัณฑ์มาดามทุสโซส์ ฮ่องกง
ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (2009) ได้มีการจัดคอนเสิร์ต “15 ปี เติ้งลี่จวิน A Special Tribute” ขึ้นที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยมี 13 นักร้องชาวไทยขึ้นขับกล่อมบทเพลงของเติ้ง ลี่จวิน เพื่อเป็นการรำลึกการจากไปครบ 15 ปีของเธอ
รางวัลจากญี่ปุ่น
เติ้ง ลี่จวิน หลังจากได้ไปออกอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นที่ประเทศญี่ปุ่นแล้ว เธอก็ประสบความสำเร็จ และได้รับรางวัลมากมาย ดังต่อไปนี้
โลเรนโซ บุฟฟอน
โลเรนโซ บุฟฟอน (Lorenzo Buffon; เกิดวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1929) เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติอิตาลี โดยรับใช้ชาติไปทั้งสิ้น 16 นัด ในระดับสโมสร เขาเล่นให้กับอินเตอร์มิลาน 3 ฤดูกาลด้วยกัน รวมทั้งสิ้น 89 นัด ได้แชมป์สกูเดตโต (ลีกสูงสุด) 1 สมัยในปีสุดท้ายที่เข้าอยู่กับสโมสร (1962–1963) หลังจากนั้นเขายังเคยเล่นให้กับคู่ปรับร่วมเมืองอย่างมิลานอีกด้วย
บุฟฟอนได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเขา และถือเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนทีมรวมดาราของฟีฟ่าร่วมกับเลฟ ยาชินในคริสต์ทศวรรษ 1960
ชีวิตส่วนตัว
เขามีความเกี่ยวข้องกับจันลุยจี บุฟฟอน อดีตผู้รักษาประตูมือ 1 ของทีมชาติอิตาลี โดยเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับปู่ของจันลุยจี
แหล่งข้อมูลอื่น
1923
รถรางฮังไกสายฮังไก
รถรางฮังไกสายฮังไก เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถราง เชื่อมการเดินทางระหว่างเมืองโอซากะกับเมืองซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทรถรางฮังไกจำกัด
โดยชื่อเส้นทางสายนี้มาจากคำว่า "โอซากะ" กับ "ซาไก" โดยตัวคันจิ ซากะ (阪) อ่านอีกอย่างว่า "ฮัง" กับ ซาไก (堺) อ่านอีกอย่างว่า "ไค"
ประวัติ
บริษัทรถรางฮังไกจำกัดก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1910 กระทั่ง ค.ศ. 1915 ได้รวมเข้ากับบริษัทรถไฟนังไกเดินรถตามเส้นทางเหนือและทางใต้ของเมืองโอซากะ ต่อมาเมื่อระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ พัฒนาขึ้น ผู้โดยสารรถรางก็ลดลง บริษัทรถรางฮังไกจึงแยกตัวออกจากบริษัทรถไฟนังไกใน ค.ศ. 1980
ปัจจุบันรถรางฮังไกยังนำรถรางรุ่นเก่าให้บริการร่วมกับรถรางที่ถูกพัฒนามาใหม่ โดยยังเหลือรถรางรุ่นเก่าให้บริการ 7 ขบวน
รองเท้าคอมแบต
รองเท้าคอมแบต เป็นชื่อเรียกรองเท้าหนังที่มีการใช้วัสดุทนทานและหนังสัตว์เป็นส่วนประกอบเพื่อเสริมความแข็งแรง ปัจจุบันมีการใช้ผ้าเคลือบสารเคมีและพลาสติกมาใช้เพื่อให้มีความยืดหยุ่นต่อสภาพการใช้งาน โดยนิยมใช้กันมาในงานก่อสร้าง หลอมโลหะ และทางการทหารที่ต้องมีการเดินป่าและต้องทนกับการใช้งานเป็นอย่างมาก
ที่มา
รองเท้าบูตทางทหารออกแบบเพื่อสวมใส่และใช้ในวงการทหาร ในระหว่างการทำสงครามจริง หรือใช้ในการฝึกสงคราม การเดินขบวน และอื่น ๆ ที่เหมาะสมต่อกาลเทศะ
ชื่อเรียกอื่น
รองเท้าคอมแบตได้รับการพัฒนามาเป็นรองเท้าบูตเข้าป่า รองเท้าบูตทะเลทราย และรองเท้าบูตที่ใช้ในสภาพอากาศหนาวจัดโดยเฉพาะ เช่นเดียวกับรองเท้าบูตแบบเกาะน้ำแข็ง และรองเท้าจัมป์บูต และรองเท้าแบบที่บริเวณข้อเท้าเป็นผ้าซึ่งเรียกว่า รองเท้าจังเกิล
ประวัติ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 นั้นรองเท้าของทหารจะเป็นรองเท้าหนังธรรมดา (รูปร่างเหมือนรองเท้าคัทชูแบบผูกเชือกในปัจจุบัน) มีความยาวเลยตาตุ่มขึ้นมาหน่อยและเอาขากางเกงคลุมไว้ จากนั้นก็นำแถบผ้ามาพันทับให้ถึงใต้เข่าเพื่อความคล่องแคล่วในการเคลื่อนไหวและป้องกันแมลงหรือสัตว์อย่างทากเข้าไปในกางเกง รวมไปถึงหินดินทรายหลุดเข้าไปในรองเท้า แต่ว่ากว่าจะใส่แต่ละทีก็ใช้เวลาพอสมควรแถมพื้นยังค่อนข้างบาง เจอตะปูหรือหินคมๆ ไปนี่ก็มีเลือดออกกันบ้างแถมรองเท้าชนิดใส่เดินนานๆ แล้วพอถอดทีนิ้วเท้าถึงกับหมดความรู้สึก
ต่อมาเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พลโท Williiam P. Yarborough แห่งกองทัพสหรัฐฯ จึงออกแบบรองเท้าที่มีชื่อว่า “จัมป์บูท” มาเพื่อใข้กับหน่วยพลร่ม 501 และทำการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในรองเท้าทหารยุคเก่าๆ เป็นรองเท้าแบบเชือกผูก หัวมนและแข็งเพื่อปกป้องนิ้วเท้าจากการกระแทกและไม่บีบนิ้วเท้าจนเกินไป มีความยาวเกือบครึ่งหน้าแข้งแต่สิ่งที่ต่างออกไปนั่นก็คือพื้นรองเท้าและส้นที่มีความหนาพอสมควร ซึ่งต่อมารองเท้ารูปแบบนี้ก็ถูกใช้ในทหารทุกหน่วยของกองทัพสหรัฐฯ และแพร่หลายไปในกองทัพเกือบทั่วโลก
พ.ศ. 460
พุทธศักราช 460 ใกล้เคียงกับ 84 ปีก่อนคริสตกาล
ตำบลหนองหัวแรต
หนองหัวแรต เป็นตำบลในอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดบริหารโดย เทศบาลตำบลหนองหัวแรต ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 และยกระดับเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2551
การปกครอง
ตำบลหนองหัวแรต แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน คือ
การคิดเชิงออกแบบ
การคิดเชิงออกแบบ (design thinking) เป็นกระบวนการคิดเพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาแนวคิดใหม่ ๆ โดยมีจุดมุ่งหมายคือการหาแนวทางการแก้ปัญหาที่เน้นมุมมองของผู้ใช้ (user-centered) และมีเจตนาในการสร้างผลลัพธ์ในอนาคตที่เป็นรูปธรรม เพื่อให้ได้แนวทางหรือนวัตกรรมที่ตอบโจทย์กับผู้ใช้และสถานการณ์
กระบวนการคิดเชิงออกแบบมี 3 ขั้นตอนหลัก คือ การเข้าใจปัญหา, การสร้างสรรค์ความคิด และ การสร้างแบบจำลองเพื่อการทดสอบพัฒนา
การเข้าใจปัญหา
เป็นขั้นตอนการทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ที่ต้องเน้นการทำความเข้าใจต่อผู้ใช้กลุ่มเป้าหมาย (insight) เป็นการสังเคราะห์ข้อมูลเพื่อการตั้งคำถามปลายเปิดหรือสมมติฐานที่ผลักดันให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ และการวิเคราะห์ปัญหาเพื่อกำหนดแนวทางการแก้ปัญหาให้ชัดเจน โดยการเลือกและสรุปกรอบแนวทางความเป็นไปได้
การสร้างสรรค์ความคิด
ความคิดแปลกใหม่ที่อยู่นอกกรอบแนวทางความเป็นไปได้ อาจถูกบันทึกและนำไปใช้ในการพัฒนาโครงการอื่นๆได้
การสร้างแบบจำลองเพื่อการทดสอบพัฒนา
การสร้างแบบจำลอง (prototype) ที่สื่อสารแนวคิดที่ดีที่สุดออกมาเป็นสิ่งที่จับต้องได้เพื่อใช้ในการพิสูจน์แนวคิด และนำไปทดสอบกับผู้ใช้กลุ่มเป้าหมายเพื่อสังเกตประสิทธิภาพและความคิดเห็นจากการใช้งาน โดยการรวบรวมผลตอบรับ ข้อเสนอแนะต่างๆ ตลอดจนคำแนะนำมาใช้ในการพัฒนาและปรับปรุงต่อไป ซึ่งอาจผ่านการทดสอบซ้ำหลายครั้ง ขึ้นกับความซับซ้อนของโซลูชั่น
แบบจำลองช่วยในการรวบรวมความคิดเห็นและปรับปรุงแนวคิด ช่วยให้เข้าใจถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของโซลูชั่นใหม่
โอมาร์ ซิโบริ
เอนรีเก โอมาร์ ซีโบรี (Enrique Omar Sívori; 2 ตุลาคม ค.ศ. 1935 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นกองหน้าชาวอาร์เจนไตน์ แฟนบอลเรียนเขาว่า "El Cabezón" หรือเจ้าหัวโต เมื่ออายุ 17 ปี ซิวอรี่ได้กลายเป็นนักฟุตบอลอาชีพแล้ว โดยเขาเล่นให้กับทีมริเวอร์ เพลทเป็นทีมแรก เขาได้แชมป์ฟุตบอลลีกของอาร์เจนติน่าร่วมกับริเวอร์ เพลทในปี 1955 และ 1956ด้วย
ทีมชาติอาร์เจนติน่า
ซิวอรี่ติดทีมชาติอาร์เจนติน่า 18 ครั้ง ทำได้ทั้งหมด 9 ประตู เขาช่วยให้ทีมชาติอาร์เจนติน่าได้แชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติ อเมริกาใต้ในปี 1957 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงลิม่า เมื่อหลวงของประเทศเปรู ทีมชุดนั้นมีกองหน้าฝีเท้าดีหาตัวจับยากมากมาย นอกจากซิวอรี่แล้วยังมี คอร์แบตต้า, มาสโช่, อังเจลิลโล่ และครูซ พวกเขาได้รับฉายาว่า "caras sucias" ซึ่งถ้าแปลตรงๆตามตัวอักษรในภาษาสเปนจะแปลว่า พวกหน้าสกปรก (dirty faces) แต่ที่จริงนั้นแฟนบอลตั้งในให้มีความหมายล้อเลียนตลกๆ เพราะตอนที่พวกเขาลงเล่นนั้นน่าตลก เลอะเทอะเหมือนเด็กซนๆ
ทีมชาติอิตาลี
หลังจากได้ย้ายมาค้าแข้งในอิตาลีแล้ว ซิวอรี่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาจากรัฐบาลของอาร์เจนติน่าเอง เขาเปลี่ยนมาเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีแทน โดยลงสนามในนามทีมชาติอิตาลีนัดแรกในเดือนเมษายน 1961 รวมแล้วเข้ายิงให้ทีมชาติอิตาลี 8 ลูก จากการลงเล่นเพียง 9 นัด
รางวัล
ซิวอรี่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป (Ballon d'or) ในปี 1961 นอกจากนี้ยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 125นักเตะที่ดีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ เช่นเดียวกับนักเตะอย่างเปเล่เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปี ของฟีฟ่าในเดือนมีนาคม 2004 อีกด้วย น่าเสียดายที่เขาเสียชีวิตลงเมื่อปี 2005 ด้วยโรคมะเร็งตับในวัย 69 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
19352005
นางงามจักรวาล 2019
นางงามจักรวาล 2019 (Miss Universe 2019) เป็นการจัดประกวดนางงามจักรวาล ครั้งที่ 68 กำหนดจัดในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ณ Tyler Perry Studios แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐ
ผู้เข้าประกวด
90 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010
มิลิทรีเวิลด์เกมส์ฤดูหนาว 2010 (Giochi Mondiali Militari Invernali 2010) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่แคว้นปกครองตนเองวัลเลดาออสตา อิตาลี
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
วัดเกาะนัมมทาปทวลัญชารามตั้งอยู่บนเกาะซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนมาเป็นเวลานาน จนกลายเป็นเกาะกลางน้ำในแม่น้ำแม่กลอง ตามประวัติเล่ากันว่า ชาวมอญที่อพยพมาจากพม่ามาอาศัยอยู่ที่โพธาราม ได้สร้างเจดีย์องค์เล็กไว้เป็นที่เคารพ ต่อมาพระแสนท้องฟ้า (ป๋อง ยมคุปต์) เป็นนายอำเภอในสมัยนั้นได้มายึดครองเป็นที่ทำสวนเพาะปลูกไม้ผล ต่อมาพระอาจารย์กลับซึ่งเคยรับราชการในวัง ได้ขอซื้อเกาะจากพระแสนท้องฟ้า แต่พระแสนท้องฟ้าถวายให้ท่านเพื่อนำมาสร้างวัด พระอาจารย์กลับได้ดำเนินการสร้างวัดเรื่อยมาตั้งแต่ พ.ศ. 2425 โดยสร้างกุฎิ ศาลา เจดีย์ อุโบสถ และซ่อมแซมเจดีย์เก่าและมณฑปให้มีสภาพดีขึ้น ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2443
พังก์โกส์อะคูสติก 2
พังก์โกส์อะคูสติก 2 เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่รวมอยู่ในซีรีส์อัลบั้มเพลงคัฟเวอร์ พังก์โกส์... โดยค่ายเพลงเฟียร์เลสเรเคิดส์ อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เป็นการรวมทั้งเพลงคัฟเวอร์ที่เคยออกแล้ว และเพลงที่ยังไม่เคยออกโดยศิลปินแนวป็อปพังก์ โดยเป็นอัลบั้มภาคต่อของ พังก์โกส์อะคูสติก ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2546
พดด้วง (แก้ความกำกวม)
พดด้วง อาจหมายถึง
พ.ศ. 461
พุทธศักราช 461 ใกล้เคียงกับ 83 ปีก่อนคริสตกาล
พ.ศ. 462
พุทธศักราช 462 ใกล้เคียงกับ 82 ปีก่อนคริสตกาล
สตีฟ วอซเนียก
สตีเฟน แกรี่ วอซเนียก หรือ สตีฟ วอซเนียก (Steve Wozniak) บ้างก็เรียก สตีฟ โวสนิแอก ชื่อเล่นว่า "Woz"(วอซ) วันเกิด วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ.1950 ในแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เป็นบุคคลสำคัญในบริษัทแอปเปิล บริษัทคอมพิวเตอร์ เขาเป็นวิศวกรคอมพิวเตอร์ ผู้ก่อตั้งร่วมกันของแอปเปิลคอมพิวเตอร์ และเป็นผู้สร้างคอมพิวเตอร์ Apple I และ Apple II
การทำงานกับแอปเปิ้ล
ปี 1970 วอซเนียกได้รู้จักกับสตีฟ จ๊อบส์ เนื่องจากมีงานฤดูร้อนในธุรกิจเดียวกัน และกลายเป็นเพื่อนกันในที่สุด จ๊อบส์และวอซเนียกได้ขายทรัพย์สินบางส่วนได้เงินประมาณ 1,300 เหรียญ และได้ร่วมกันประกอบคอมพิวเตอร์ต้นแบบซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นของแอปเปิ้ล
1 เมษายน 1976 จ๊อบส์และวอซเนียกก็ได้ก่อตั้ง Apple Computer โดยที่วอซเนียกได้ลาออกจากงานของเขาที่ Hewlett-Packard และทำงานในแผนกการวิจัยและการพัฒนาที่แอปเปิ้ล ผลิตภัณฑ์แรกของพวกเขาคือให้คอมพิวเตอร์ Apple I ในยุคที่คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลส่วนใหญ่จะใช้ในเชิงพาณิชย์ โดยจ๊อบส์และว๊อซเนียกได้ขายคอมพิวเตอร์ 100 เครื่องแรกให้กับ Paul Terrell ในการเปิดร้านคอมพิวเตอร์ใหม่ที่มีชื่อว่า Byte Shop ในเมาน์เทนวิว รัฐแคลิฟอร์เนีย
ปี 1980 แอปเปิ้ลเป็นที่โด่งดังและทำให้จ๊อบส์และวอซเนียกกลายเป็นมหาเศรษฐี โดยสตีฟ จ๊อบส์ได้อนุญาตที่จะให้พนักงานบางส่วนของได้ซื้อหุ้นของ Apple ดั้งนั้นวอซเนียกจึงตัดสินใจที่จะแบ่งหุ้นส่วนหนึ่งของตนออกไป
ปี 1983 เขาตัดสินใจกลับไปพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้กับแอปเปิ้ล แต่เขาไม่ต้องการบทบาทในบริษัทฯมากไปกว่าของวิศวกรคอมพิวเตอร์
วอซเนียกได้สิ้นสุดการเป็นพนักงานจ้างเต็มเวลากับ Apple ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1987 เป็นเวลากว่า 12 ปีหลังจากการก่อตั้งบริษัท แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังเป็นผู้ถือหุ้นและกรรมการบริหารบริษัท
พ.ศ. 463
พุทธศักราช 463 ใกล้เคียงกับ 81 ปีก่อนคริสตกาล
พายุราอี
ราอี (Raay; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 23 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศไมโครนีเซีย ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ รานานิม มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2547 ต่อมาจึงใช้ชื่อ ฟานาปี  แทน แต่ก็ถูกถอนออกไปอีกครั้งในฤดูกาล 2553
พายุรานานิมนั้นหมายถึง
พายุฟานาปีนั้นหมายถึง
พายุราอีนั้นอาจหมายถึง
Microula
Microula เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
มีถิ่นกำเนิดคือ หิมาลัย ถึงจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สมาคมฟุตบอลฟินแลนด์
สมาคมฟุตบอลฟินแลนด์ (Suomen Palloliitto,Finlands Bollförbund, Football Association of Finland, หรือ SPL) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศฟินแลนด์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เฮลซิงกิ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2450 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติฟินแลนด์
หลวงทวยหาญรักษา (เพิ่ม)
นายร้อยเอก หลวงทวยหาญรักษา มีชื่อตัวว่า เพิ่ม เป็นทหารภายใต้บังคับบัญชาของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสง-ชูโต) ได้ร่วมเดินทางไปในสงครามปราบฮ่อ เมื่อ พ.ศ. 2428 และปราบเงี้ยวมณฑลพายัพเมื่อ พ.ศ. 2445 หลวงทวยหาญรักษายังเป็นกวีผู้หนึ่ง ได้แต่งนิราศหลวงพระบาง บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปปราบฮ่อ ซึ่งได้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2434 แต่งพระลอคำกลอนซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2437 และผลงานเรื่องสุดท้ายของท่านคือนิราศปราบเงี้ยวมณฑลพายัพหรือรายงานปราบเงี้ยว ซึ่งแต่งไว้ไม่จบเรื่อง ไม่ทราบปีที่ถึงแก่กรรม แต่จากคำนำนิราศปราบเงี้ยวมณฑลพายัพที่พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2469 หลวงทวยหาญรักษาได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว
แบรนดี โรดส์
แบรนดี อเล็กซิส โรดส์ (Brandi Alexis Rhodes) เกิดวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1983 เป็นผู้ประกาศบนเวทีและโมเดลชาวอเมริกัน อดีตโฆษกผู้ประกาศของWWEในชื่อ อีเดน (Eden) และยังเป็นภรรยาของโคดี โรดส์
บิ๊กเบน ช.พระราม 6
บิ๊กเบน ช.พระราม 6 เป็นนักมวยไทยชาวไทยระดับแชมป์ ฉายาของเขาได้มาจากหอนาฬิกาบิ๊กเบน ซึ่งเป็นนักมวยไทยผู้สามารถเอาชนะ เคนอิจิ โองาตะ ซึ่งเป็นนักมวยชู้ตบ็อกซิ่งชาวญี่ปุ่น ในรายการแข่งขันที่จัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยหมัดฮุคขวาในยกที่ 2 และเขายังเป็นแชมป์โลก WBC มวยไทย นานาชาติ รุ่นเวลเตอร์เวท โดยเป็นฝ่ายชนะ นพเดช 2 ชูวัฒนะ ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่เวทีมวยราชดำเนิน ต่อมา ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 บิ๊กเบน ได้ทำการป้องกันแชมป์มวยไทยสภามวยโลกรุ่นเวลเตอร์เวท โดยได้พบกับ ลมอีสาน ส.โชคกิจชัย ในรายการ ศึกชิงแชมป์โลก WBC มวยไทยมวยสากลเฉลิมพระเกียรติ 84 พรรษา ที่อาคารนิมิบุตร สนามกีฬาแห่งชาติ
นอกจากนี้ เขายังเคยเข้าร่วมแข่งขันโววีนัม ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ของเวียดนาม โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันโววีนัมชิงแชมป์โลก
ประวัติ
บิ๊กเบน ช.พระราม 6 มีผลงานการแข่งขันเป็นที่กล่าวขานหลายรายการ ดังเช่น พ.ศ. 2547 เขาได้พบกับ รถถัง ว.ทวีเกียรติ ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยจากการฟันศอกในยกที่สองนี้ ส่งผลให้ทั้งคู่มีเลือดอาบ และในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เขาได้สู้กับ ฌอง ชาร์ลส์ สกาโบว์สกี ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส โดยบิ๊กเบนเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยศอกในยกแรก และต่อมา ในปี พ.ศ. 2551 เขาได้เป็นเจ้าของเข็มขัดแชมป์โลก WBC มวยไทย ในรุ่น 147 ปอนด์
นอกจากนี้ บิ๊กเบน ยังมีโอกาสดวลฝีมือกับนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่าง นฤพนธ์ แฟร์เท็กซ์ โดยในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 เขาได้พบกับนฤพนธ์ที่เวทีมวยราชดำเนิน ซึ่งบิ๊กเบนเป็นฝ่ายแพ้ ทั้งนี้ บิ๊กเบนเคยแพ้ เทพสุทิน พุ่มพันธ์ม่วง และ เบอร์หนึ่ง ศักดิ์หอมศีล มาแล้วครั้งหนึ่ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 บิ๊กเบนได้รับการจัดอันดับ อยู่ที่รองอันดับ 2 ของแชมป์ประเทศไทย โดยสมาคมกีฬามวยอาชีพแห่งประเทศไทย
ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้พบกับคู่ชก ฟาบิโอ ปินก้า ในรายการแข่งขันนัดพิเศษ "ศึกชิงแชมป์โลกมวยไทยสภาโลก" ซึ่งจัดขึ้นที่ อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี โดยฟาบิโอเป็นฝ่ายชนะคะแนน
กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
แอลจีบีทีอาจหมายถึงบุคคลที่ไม่ได้รักต่างเพศ หรือไม่เป็นเพศซิส มากกว่าที่จะหมายถึงเฉพาะกลุ่มเลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานส์เจนเดอร์ โดยเฉพาะ เพื่อให้เป็นการครอบคลุมกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายมากขึ้น จึงนิยมใช้อักษรย่อ แอลจีบีทีคิว (LGBTQ) ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกว่า โดยการเพิ่มอักษร คิว (Q) เพื่อสื่อถึงบุคคลที่นิยามตนเองว่าเป็นเควียร์ (Queer) หรือ เควชชันนิง (Questioning; ยังไม่ชัดเจน) บางทีมีการเพิ่มกลุ่มอินเตอร์เซ็กซ์ (Intersex) เข้าไป เป็นอักษรย่อ แอลจีบีทีไอ (LGBTI) และบางครั้งพบนำทั้งสองรูปแบบมารวมกันเป็น แอลจีบีทีไอคิว (LGBTIQ) นอกจากนี้ยังปรากฏอักษรย่อในรูป แอลจีบีที+ (LGBT+) เพื่อรวมสเปกตรัมของเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศอันหลากหลายของมนุษย์ทั้งหมด รูปแบบอื่น ๆ ที่พบไม่บ่อย เช่น แอลจีบีทีคิวไอเอ+ (LGBTQIA) โดยอักษร เอ (A) มาจาก "อะเซ็กชวล" (Asexual), "อะโรแมนติก" (Aromantic) หรือ "ออลลี" (Ally) ส่วนตัวย่อรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งในบางรูปแบบมีความยาวมากกว่าสองเท่าของ แอลจีบีที ก่อให้การวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น   และการตีความว่าตัวย่อนี้เป็นการหมายถึงชุมชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเป็นเฉพาะก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่
รถรางฮังไกสายอูเอมาจิ
รถรางฮังไกสายอูเอมาจิ เป็นระบบขนส่งมวลชนรูปแบบรถรางในเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินกิจการโดยบริษัทรถรางฮังไกจำกัด
ประวัติ
เดิมรถรางสายอูเอมาจิก่อตั้งโดยบริษัทรถรางเทียมม้าโอซากะ (大阪馬車鉄道) เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1900 ให้บริการในเส้นทางเท็นโนจิ-นิชิมง-มาเอะ ถึงฮิงาชิ-เท็งงาจายะ ก่อนขยายเส้นทางจากฮิงาชิ-เท็งงาจายะ ถึงคามิซูมิโยชิ (ปัจจุบันชื่อคามิโนกิ) เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายนปีเดียวกัน และสองปีต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังชิโมซูมิโยชิ (ปัจจุบันชื่อซูมิโยชิ)
ค.ศ. 1907 บริษัทรถไฟสายโอซากะ (大阪馬車鉄道) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถรางนานิวะ (浪速電車軌道) ครั้นวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1909 บริษัทรถรางนานิวะถูกรวมเข้ากับบริษัทรถไฟนังไก แล้วถูกเปลี่ยนชื่อเป็นรถรางสายอูเอมาจิ
24 ธันวาคม ค.ศ. 1921 รถรางสายอูเอมาจิช่วงเท็นโนจิ-นิชิมง-มาเอะ ถึงเท็นโนจิ-เอกิมาเอะถูกโอนเป็นของรถรางเทศบาลโอซากะ
1 มิถุนายน ค.ศ. 1944 บริษัทรถไฟคันไซคีวโกและบริษัทรถไฟนังไกรวมกิจการเป็นบริษัทรถไฟกิงกินิปปงจำกัด (ปัจจุบันคือรถไฟคินเท็ตสึ) และวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1947 บริษัทรถไฟกิงกินิปปงจำกัดได้แบ่งทางรถไฟสายนังไกเดิมให้แก่บริษัทรถไฟฟ้านังไก รวมทั้งรถรางสายอูเอมาจิและรถรางสายฮิราโนะ หลังรถรางฮิราโนะถูกยุบเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 รถรางสายอูเอมาจิและรถรางสายฮังไกถูกโอนให้กับบริษัทรถรางฮังไกเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน
พายุมาลากัส
มาลากัส (Malakas; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 24 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศฟิลิปปินส์
พายุมาลากัสนั้นอาจหมายถึง
กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์
กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ (ชื่อเล่น: ตอง เกิดวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย โดยเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเล่นให้แก่เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยลีก และทีมชาติไทย
โดย กวินทร์ เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในเบลเจียนเฟิสต์ดิวิชัน เอ เป็นการลงเล่นให้กับโอฮา เลอเฟินพบกับ เซอร์เคิ่ล บรูช เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2564
กวินทร์ ได้มาร่วมทีมกับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด เมื่อปี พ.ศ. 2551 ซึ่งปีนั้น เมืองทอง ยูไนเต็ดได้เลื่อนชั้นมาเล่นในไทยพรีเมียร์ลีก กวินทร์สามารถแสดงทักษะจนได้เป็นแชมป์ฟุตบอลไทยพรีเมียร์ลีกครั้งแรกของสโมสร กวินทร์สามารถเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูได้ดีกับสโมสร ทำให้ได้เล่นเป็นผู้รักษาประตูอย่างเต็มตัว
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทย ให้เป็นกัปตันทีมชุดเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ รวมถึงเป็นผู้ถือธงชาติไทยนำหน้าคณะนักกีฬาไทยในพิธีเปิดเอเชียนเกมส์ครั้งนั้น และในปลายปีเดียวกัน เขาได้เป็นกัปตันทีมชุดใหญ่ที่คว้าแชมป์เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 แทนที่อดุล หละโสะ ซึ่งบาดเจ็บที่หัวเข่า
พ.ศ. 465
พุทธศักราช 465 ใกล้เคียงกับ 79 ปีก่อนคริสตกาล
วันถึงแก่กรรม
{{โครงปี465}
การควบคุมตลาด
ในทางการเงิน การควบคุมตลาดคือการซื้อหุ้น สินค้าโภคภัณฑ์ หรือสินทรัพย์อื่น ๆ ชนิดใดชนิดหนึ่งเพื่อที่จะให้ราคาถูกแทรกแซง ส่วนใหญ่ในศัพท์ทางธุรกิจทั่วไป บริษัทที่ถูกเรียกว่าทำการควบคุมตลาดมักมีส่วนแบ่งตลาดสูงมาก ผู้ควบคุมตลาดคาดหวังว่าจะมีอำนาจควบคุมอุปทานของสินค้ามากเพียงพอที่จะตั้งราคาสินค้านั้น ๆ ได้
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ ฤดูกาลที่ 3
โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกา สร้างโดยไซมอน ฟูลเลอร์, ไนเจล ลิธโกว์, อัลเลน ชาพิโร และแบร์รี่ อเดลแมน โดยเป็นรายการแข่งขันเต้นรำในสไตล์ต่างๆ เช่น ฮิพฮอพ ไจฟ์ ลีลาศ เต้นร่วมสมัย ฮัสเซิล บรอดเวย์ ควิกสเต็ป เวสต์โคสต์สวิง สมูธวอลซ์ เป็นต้น ในฤดูกาลที่ 3 นี้เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2007 และจะมีผู้เข้าร่วมแข่งขันถูกคัดออกสัปดาห์ละ 2 คนเป็นหญิง 1 คนและชาย 1 คนในทุกสัปดาห์จาก 20 คน ผู้ชนะจะได้เงินรางวัล 250,000 เหรียญสหรัฐอเมริกา ผู้ชนะเลิศได้แก่ เซบรา จอห์นสัน ซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกที่ชนะเลิศการแข่งขัน พร้อมกับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา"(America's Favourite Dancer) ซึ่งรวมผลโหวตสำหรับเฉพาะรอบสุดท้ายกว่า 16 ล้านโหวต ออกอากาศในประเทศไทยทาง True Visions ช่อง True Series ทุกวันเสาร์ เวลา 20.00 น.
การออดิชั่น
การออดิชั่นในรอบแรกจะจัดขึ้นในเมืองต่างๆ โดยมี ไนเจล ลิธโกว์ และ แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ เป็นกรรมการหลัก โดยในแต่ละสัปดาห์ก็จะมีกรรมการรับเชิญมาร่วมตัดสินด้วย
สัปดาห์ลาสเวกัส
นักเต้นที่ผ่านรอบคัดเลือกรอบแรก ต้องกลับมาคัดเลือกอีกครั้งในสัปดาห์ลาสเวกัส เพื่อเรียนการเต้นในรูปแบบต่างๆ และสำหรับฤดูกาลนี้มีความพิเศษ คือ หลังจากที่ผ่านการเต้นจากผู้สอนเต้นแล้ว ผู้เข้ารอบที่เหลือ จะต้องจับกลุ่ม แล้วเลือกซีดีเพลง หลังจากนั้นต้องออกแบบท่าเต้นให้ตรงตามรูปแบบการเต้น และเข้ากับเพลงที่ได้ด้วย และเมื่อผ่านจากรอบเต้นกลุ่มแล้ว นักเต้นจึงจะได้เต้นเดี่ยวต่อหน้าคณะกรรมการ และจาก 34 คนที่ผ่านรอบเต้นกลุ่ม กรรมการตัดสินใจที่จะเลือกเอานักเต้นเพียง 20 คนเท่านั้น ที่จะผ่านเข้าสู่รอบจริงในรายการ
ตารางการคัดออก
¹ เจสซี่ เพราลต้า ไม่ได้ขึ้นแสดงโชว์เต้นคู่ ทำให้ต้องทำการเต้นเดี่ยว โดยไม่เกี่ยวกับการยืนปากเหว 3 คู่แต่อย่างใด
² เนื่องจากทางสถานีฟ็อกซ์ ได้ถ่ายทอดการแข่งขันอเมริกันฟุตบอลในช่วงเวลาของรายการ ทำให้การประกาศผลจากเดิมที่ออกอากาศทุกวันพฤหัส จึงต้องทำการบันทึกเทปไว้ แล้วย้ายมาออกอากาศในวันจันทร์แทน และเพื่อรักษาผลการตัดสินไม่ให้รั่วไหลก่อนที่จะออกอากาศ ผู้ชมและทีมงานที่ไม่เกี่ยวข้อง จึงต้องออกจากสตูดิโอ ก่อนจะมีการประกาศผล
สัปดาห์ที่ 2 (20 มิถุนายน 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ มีอา ไมเคิลส์
สัปดาห์ที่ 4 (11 กรกฎาคม 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ อดัม แชงค์แมน
สัปดาห์ที่ 5 (18 กรกฎาคม 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ เว้ด ร็อบสัน
สัปดาห์ที่ 7 (1 สิงหาคม 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ อดัม แชงค์แมน
สัปดาห์ที่ 8 (8 สิงหาคม 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์ และ เด็บบี้ อัลเลน
สัปดาห์ที่ 9 (15 สิงหาคม 2007)
กรรมการ: ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้
สัปดาห์ที่ 9 (16 สิงหาคม 2007)
กรรมการ ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟี่ย์, แดน คาราตี้, เว้ด ร็อบสัน, เชน สปาร์คส์ และ มีอา ไมเคิลส์
สหภาพฟุตบอลเดนมาร์ก
สหภาพฟุตบอลเดนมาร์ก (Dansk Boldspil-Union, Danish Football Association, หรือ DBU) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศเดนมาร์ก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่บรอนด์บี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2432 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติเดนมาร์ก
พ.ศ. 466
พุทธศักราช 466 ใกล้เคียงกับ 78 ปีก่อนคริสตกาล
หมายห้ามออกนอกสาธารณรัฐ
หมายห้ามออกนอกสาธารณรัฐ (ne exeat republica; เรียกโดยย่อว่า ne exeat) เป็นหมายที่ออกโดยศาลสูงสุดในประเทศที่ใช้กฎหมายระบบคอมมอนลอว์ เพื่อห้ามมิให้มีการเคลื่อนไหวไปจากเขตอำนาจศาล ซึ่งกลุ่มบุคคลหรือทรัพย์สินอันอยู่ระหว่างการพิพาท
ชื่อในภาษาละตินแปลตามตัวบทอักษรได้ว่า "ห้ามมิให้ผู้นั้นออกจากสาธารณรัฐเชียว" (let him not exit the republic)
ในปัจจุบัน หมายเช่นนี้ไม่เป็นที่แพร่หลายในสากลประเทศนัก อย่างไรก็ดี ประมวลกฎหมายรัษฎากรระหว่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกาคงให้อำนาจศาลออกหมายเช่นว่านี้อยู่
Microsteira
Microsteira เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malpighiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พังก์โกส์ครังก์
พังก์โกส์ครังก์ เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่รวมอยู่ในซีรีส์อัลบั้มเพลงคัฟเวอร์ พังก์โกส์... โดยค่ายเพลงเฟียร์เลสเรเคิดส์ อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นการรวมเพลงคัฟเวอร์แนวฮิปฮอปโดยวงดนตรีโพสต์-ฮาร์ดคอร์, และป็อปพังก์ เป็นอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวของ พังก์โกส์... ที่มีป้าย ผู้ปกครองควรแนะนำ ด้วยเพลงที่เกี่ยวกับเรื่องเพศ คำหยาบคาย และความรุนแรง
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (อังกฤษ: Faculty of Fine and Applied Arts, Suansunandha Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันได้จัดการศึกษาและให้การบริการวิชาการด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร โดยปรับปรุงและพัฒนาหลักสูตรตามความต้องการของสังคมซึ่งมีหลักสูตรในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท
ประวัติ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2516 เป็นเพียงภาควิชาศิลปะ ดนตรีและนาฏศิลป์ สังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วิทยาลัยครูสวนสุนันทาเท่านั้น นับเป็นการพัฒนาจากอดีตสู่ปัจจุบันเป็นเวลากว่า 40 ปี
จนกระทั่งเมื่อ ปี พ.ศ. 2542 รองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีความคิดริเริ่มที่จะรวมความโดดเด่นทางด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ และการละคร ที่มีอยู่ในรั้ว "สวนสุนันทา" และพัฒนาให้เข้มแข็งเพื่อเป็นผู้นำทางด้านศิลปกรรมศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศจึงได้จัดตั้ง "โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์" ขึ้นมา โดยแยกกลุ่มวิชาศิลปะทั้งหมดออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์และได้แบ่งการบริหารทางวิชาการออกเป็น 3 โปรแกรมวิชาประกอบด้วย พร้อมทั้งแต่งตั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กฤษดา กรุดทอง รองอธิการบดี ฝ่ายกิจการพิเศษในสมัยนั้น รักษาการในตำแหน่งคณบดี และหลักจากนั้นก็มีการเปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มาทำให้การจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์สามารถสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างดียิ่งโดยได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมอย่างดียิ่งจากอดีตอธิการบดีและรองอธิการบดี รวมทั้งบุคคลต่างๆ อีกหลายท่าน
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2548 สภามหาวิทยาลัยฯ ได้มีการประกาศในราชกิจจานุเบกษาจัดตั้ง "คณะศิลปกรรมศาสตร์" เป็นที่เรียบร้อย และได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
การเรียนการสอน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ ได้ใช้พื้นที่ของอาคาร 58 เป็นอาคารเรียนขนาด 5 ชั้นใช้งบประมาณในการก่อสร้างประมาณ 130 ล้านบาท ซึ่งทำการก่อสร้างในสมัยอธิการบดีรองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด และเสร็จสิ้นในสมัย รองศาสตราจารย์ ดร.ช่วงโชติ พันธุเวช ในปี พ.ศ. 2552 จึงมีอาคารคณะศิลปกรรมศาสตร์ตั้งอยู่ในภูมิทัศน์ที่เด่นเป็นสง่าติดกำแพงแดง ด้านถนนราชวิถี มีห้องมีโรงละคร หอศิลป์ รวมถึงห้องปฏิบัติทางวิชาชีพด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์และการละคร
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ในโอกาสที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาครบ 75 ปี พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งในขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร ทรงพระราชทานพระนามาภิไธยย่อ "ม.ว.ก." และพระราชทานนาม "อาคาร เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา มหาวิชาราลงกรณ" แก่อาคาร 58 คณะศิลปกรรมศาสตร์
เกย์ดาร์
เกย์ดาร์ (Gaydar) เป็นคำประสม ของคำว่า เกย์ (gay) ประสมกับ เรดาร์ (radar) และมีความหมายถึงความสามารถในการหยั่งรู้ ประเมินเรื่องรสนิยมทางเพศ (Sexual Orientation) แยกแยะ เกย์, ไบเซ็กชวล หรือรักต่างเพศ การทำงานของเกย์ดาร์ขึ้นอยู่กับข้อมูลความรู้สึกทางท่าทาง และการหยั่งรู้โดยอัชฌัตติกญาณ รวมถึงการตอบสนองในพฤติกรรมทางสังคมและกิริยาท่าทาง ตัวอย่างเช่น กิริยาตอบรับที่มีลีลาสีสัน, อาชีพ และความเจ้าสำอาง เป็นต้น
แนวคิดเรื่องเกย์ดาร์ มีความซับซ้อนโดยเกย์ที่ไม่แสดงทีท่าทั่วไปของเกย์ อย่างเช่น ผู้ชายเมโทรเซ็กชวล ที่มีลักษณะอารมณ์สุนทรีย์มาก มีนิสัยที่สนใจภาพลักษณ์ตัวเอง ซึ่งใกล้เคียงกับเกย์คนเมืองที่ชอบแต่งตัวตามแฟชั่น   ข่าวเอบีซี รายการ 20/20 รายงานว่า เกย์ดาร์ อาจจะทำงานได้ดีกว่าในกลุ่มเกย์และคนที่มักสังเกตเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศผู้อื่น เพราะพวกเขามักจะขวนขวาย อยากรู้ว่าคนคนนั้นเป็นเกย์หรือเปล่า
การศึกษาทางวิทยาศาสตร์
จากการศึกษาโดย Philadelphia's Monell Chemical Senses Center ตีพิมพ์ใน Journal of Psychological Science รายงานว่า เกย์ผู้ชายมีบางส่วนที่สามารถจับ ค้นหากลิ่นของเกย์อื่นได้อยู่แล้ว"
ในการศึกษาของ Nalini Ambady ที่ตีพิมพ์ในปี 1999 แสดงให้เห็นว่า โฮโมเซ็กชวลสามารถแยกแยะความถูกต้องในรสนิยมทางเพศแม้จากในวิดีโอเงียบและภาพถ่ายได้ดีกว่า คนรักต่างเพศ หลังจากนั้นวิลเลียม ลี อดัมส์ ลูกศิษย์ของ Ambady ศึกษาต่อ ในปี 2004 โดยมุ่งเน้นไปที่หน้าตา จุดสำคัญของการมีปฏิสัมพันธ์ด้านสังคม
ซุนฮิว (วุยก๊ก)
ซุนฮิว (157-214) ชื่อรอง กงต๋า (公達) เป็นรัฐบุรุษที่มีชีวิตอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของโจโฉ เกิดในตระกูลซุนผู้ทรงอิทธิพลของเมืองอิ๋งชวน ซุนฮกได้รับคัดเลือกให้รับราชการโดยขุนพลโฮจิ๋น เมื่อตั๋งโต๊ะ ควบคุมราชสำนักฮั่นระหว่างปี ค.ศ. 189 ถึงปี ค.ศ. 192 ซุนฮิววางแผนร่วมกับอีกสี่คนเพื่อลอบสังหารเขา แต่ถูกค้นพบและถูกคุมขัง หลังจากที่เขาได้รับการปล่อยตัวหลังจากที่ตั๋งโต๊ะถึงแก่กรรม เขาต้องการรับราชการเป็นเจ้าเมืองปาฉู่ แต่สุดท้ายได้ไปเป็นขุนนางในมณฑลเกงจิ๋ว
ในปี ค.ศ. 196 หลังจากโจโฉได้ต้อนรับ พระเจ้าเหี้ยนเต้ และสถาปนาเมืองหลวงใหม่ขึ้นในฮูโต๋ เขาเชิญซุนฮิวมาที่เมืองหลวงเพื่อทำหน้าที่เป็นราชเลขาและที่ปรึกษาทางทหาร จากนั้นมา ซุนฮิวเป็นรัฐบุรุษของฮั่นและผู้ใต้บังคับบัญชาของโจโฉ เขาร่วมกับโจโฉในการรบในฐานะที่ปรึกษาทางยุทธวิธีและผู้บังคับบัญชาเป็นครั้งคราว ระหว่างปี ค.ศ. 198 ถึงปี ค.ศ. 207 เขาแนะนำโจโฉในการต่อสู้กับขุนศึกคู่แข่งเช่นเตียวสิ้ว ลิโป้ อ้วนเสี้ยว และผู้สืบทอดของอ้วนเสี้ยว ในปี ค.ศ. 207 ตามคำแนะนำของโจโฉ พระเจ้าเหี้ยนเต้แต่งตั้งซุนฮิวเป็น หลิงซู่ติงโหว (陵樹亭侯) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขาสำหรับผลงานของเขา ในปี ค.ศ. 213 หลังจากโจโฉได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น เว่ยกง จากพระเจ้าเหี้ยนเต้ ซุนฮิวได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการของโจโฉ ในปี ค.ศ. 214 ขณะติดตามโจโฉไปรบกับซุนกวน ซุนฮิวถึงแก่กรรมจากความเจ็บป่วยระหว่างทาง อธิบายว่าเป็นนักคิดที่ลึกซึ้ง เป็นที่รู้จักในเรื่องการทำตัวสมถะและซ่อนความสามารถและความสำเร็จที่แท้จริงของเขาเบื้องหลังความโง่เขลา คนขี้ขลาดและอ่อนแอ
อ้างอิง
214
พายุเมกี
พายุเมกีนั้นอาจหมายถึง
อารบิก
อารบิก อาจหมายถึง
พรรคอนาคตใหม่
พรรคอนาคตใหม่ (ย่อ: อนค.) เป็นอดีตพรรคการเมืองในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 โดยธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ และปิยบุตร แสงกนกกุล และถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 และสมาชิกเดิมส่วนใหญ่ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกล
ประวัติ
ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ อดีตรองประธานบริหารบริษัทไทยซัมมิท และปิยบุตร แสงกนกกุล อดีตอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พร้อมทั้งผู้ร่วมจดจัดตั้งอีก 24 คน ยื่นจดแจ้งชื่อจัดตั้งพรรคต่อคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 ในการประชุมใหญ่ของพรรคเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ธนาธรได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคคนแรก และปิยบุตรได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคคนแรก พรรคอนาคตใหม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการการเลือกตั้งให้มีสถานะเป็นพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2561
คณะกรรมการบริหารพรรค
คณะกรรมการบริหารพรรคอนาคตใหม่ชุดล่าสุดตามที่ประกาศนายทะเบียนพรรคการเมือง วันที่ 8 ตุลาคม 2562 มีจำนวนทั้งสิ้น 16 คน ประกอบด้วย
ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่
ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่จำนวน 27 คน ดังนี้
นโยบาย
นโยบายของพรรคอนาคตใหม่ ได้แก่
ฐานเสียง
พรรคอนาคตใหม่มีจุดยืนต่อต้านรัฐประหารเช่นเดียวกับพรรคเพื่อไทย แต่ฐานเสียงของพรรคอนาคตใหม่จะเป็นกลุ่มที่อยู่นอกเหนือความขัดแย้งทางการเมืองในพุทธทศวรรษ 2540 และมองว่าชนชั้นนำหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เป็นแอกของคนรุ่นใหม่ อีกทั้งพรรคอนาคตใหม่ยังมีภาพลักษณ์เป็นหน้าใหม่ในการเมืองไทย มีลักษณะประชากรส่วนใหญ่เป็นชนชั้นกลางที่อาศัยอยู่ในเมือง นักศึกษา ผู้เบื่อหน่ายต่อความขัดแย้ง
นิวเจนเน็ตเวิร์ค
พรรคอนาคตใหม่มีกลุ่มย่อย คือ คณะกรรมการเครือข่ายเยาวชนคนรุ่นใหม่ หรือ นิวเจนเน็ตเวิร์ค (New Gen Network: NGN) ก่อตั้งโดย วิภาพรรณ วงษ์สว่าง หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่ และกรรมการบริหารพรรคในขณะนั้น นิวเจนเน็ตเวิร์คก่อตั้งเพื่อส่งเสริมให้คนรุ่นใหม่เข้ามามีบทบาททางสังคมการเมืองให้มากขึ้น โดยจะเคลื่อนไหวผ่านทางเฟซบุ๊คแฟนเพจ ซึ่งได้แสดงงานต่างๆมากมาย ที่กลุ่มสร้างสรรค์ขึ้นมา เพื่อสะท้อนปัญหาการเมืองและสังคม ในมุมมองของวัยรุ่น คือไม่ใช่สงครามการเมืองระดับชาติ แต่เป็นจุดเล็กๆ ที่ต้องการให้สังคมมองเห็นถึงปัญหา เช่น เรื่องการรับน้อง, การลดเกณฑ์อายุของคำว่าบรรลุนิติภาวะ, สิทธิของพระสงฆ์ในการเลือกตั้ง ฯลฯ
ทว่านิวเจนเน็ตเวิร์คมีการถูกวิพากย์วิจารณ์ในแง่การใช้งบประมาณฟุ่มเฟือยในหลายๆ กิจกรรม เช่น จัดงาน “รัฐสวัสดิการดื่มได้” ที่จังหวัดระยอง โดยชวนคนมาดูหนังพร้อมจิบคราฟต์เบียร์ในวันหยุด หรือจัดกิจกรรมเวิร์คช็อปผลิดหนังสั้นที่จังหวัดนนทบุรี เป็นต้น
โดยหลังประกาศนี้ออกมา วิภาวรรณ กับ เปรมปพัทธ ได้ประกาศลาออก และยุติบทบาทจากพรรคอนาคตใหม่ทุกกรณี
29 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน ภายหลังจากการลาออก วิภาวรรณได้ออกมาวิพากย์วิจารณ์ถึงการทำงานภายในพรรค และขอตัดขาดกับพรรคอนาคตใหม่
เดอะฟิวเจอร์เฟสต์
วันที่ 25 และ 26 มกราคม 2563 พรรคอนาคตใหม่ร่วมกับผู้สนับสนุนจัดงานเทศกาลดนตรี ศิลปะและวัฒนธรรม หรือ ฟิวเจอร์ เฟส 2020 (Future Fest 2020) โดยมีการจัดงานในหัวข้อ “เปลี่ยนปัจจุบัน เปลี่ยนอนาคต” ตามด้วยหัวข้อเสวนาที่น่าสนใจ อาทิ THAITHAI : การส่งออกวัฒนธรรมไทยๆ ร่วมสมัย, The Final Countdown? : วิกฤตสิ่งแวดล้อมแห่งศตวรรษที่ 21, Design the People : ออกแบบคน ออกแบบอนาคต, สังคมอุดมสุรา : สุราไทยเมาไกลระดับโลก รวมถึงการเปิดตลาดขายของในชื่อตลาดไร้ขยะของคนไม่ยอมจำนน และการจัดแสดงงานศิลปะ อินสตอเลชั่น อาร์ต
การเลือกตั้ง
ผู้สมัครจากพรรคอนาคตใหม่ชนะการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต 26 ที่นั่ง และได้คะแนนมหาชนมากเป็นอันดับสามรองจากพรรคพลังประชารัฐและพรรคเพื่อไทย และยังเป็นพรรคที่ได้คะแนนมหาชนมากที่สุดในกรุงเทพมหานคร หลังประกาศผลการเลือกตั้งอย่างไม่เป็นการทางเสร็จสิ้น พรรคอนาคตใหม่ได้ สส. รวมกัน 88 ราย ก่อนที่คณะกรรมการการเลือกตั้งจะคำนวณจำนวน สส.บัญชีรายชื่อในสัดส่วนที่พึงมีใหม่ ทำให้จำนวน สส.ลดลงเหลือ 81 ราย
หลังการเลือกตั้ง พรรคอนาคตใหม่แถลงจัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคการเมืองอีก 6 พรรค ประกอบด้วย พรรคเพื่อไทย, พรรคเสรีรวมไทย, พรรคประชาชาติ, พรรคเศรษฐกิจใหม่, พรรคเพื่อชาติ, และ พรรคพลังปวงชนไทย และได้รับการเสนอชื่อ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
30 มีนาคม พ.ศ. 2562 ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรค นำสมาชิกลงนามสัตยาบันยืนยันจุดยืนทางการเมืองของพรรค ซึ่งมีใจความว่า จะส่งเสริมระบอบประชาธิปไตย คัดค้านระบอบรัฐประหาร
20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ สิ้นสุดสมาชิกภาพ ส.ส. และให้ตำแหน่ง ส.ส.บัญชีรายชื่อเว้นว่าง จึงมีผลให้บัญชีรายชื่อลำดับถัดไปขึ้นมาแทนตำแหน่งที่ว่างลง ทำให้มานพ คีรีภูวดล ผู้สมัคร ส.ส.บัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 51 พรรคอนาคตใหม่ เลื่อนลำดับขึ้นมา
ยุบพรรค
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้อ่านคำพิพากษาศาลรัฐธรรมนูญมีมติให้ยุบพรรคอนาคตใหม่และตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรค 10 ปี ห้ามลงสมัครรับเลือกตั้ง ห้ามเป็นกรรมการบริหารพรรคการเมือง และห้ามจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง เมื่อวันศุกร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 สืบเนื่องจากกรณีที่ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคให้พรรคอนาคตใหม่กู้ยืมเงินจำนวน 191 ล้านบาท ซึ่งขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2560
พรรคอนาคตใหม่ถูกศาลรัฐธรรมนูญสั่งยุบพรรคไปในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 และตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรค 10 ปี ห้ามลงสมัครรับเลือกตั้ง ห้ามเป็นกรรมการบริหารพรรคการเมือง และห้ามจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง
ภายหลังการยุบพรรค
ธนาธรและคณะกรรมการบริหารพรรคได้ตั้งกลุ่มคณะขึ้นมาใหม่โดยให้ชื่อว่า คณะอนาคตใหม่ ภายในวันเดียวกัน (ต่อมาในอีกหนึ่งเดือนหลังจากนั้น คณะอนาคตใหม่ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะก้าวหน้า" เพื่อเลี่ยงข้อกฎหมาย)
ส่วน พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ซึ่งได้รับมอบเข็มกลัดผู้นำพรรคจากธนาธร จะเป็นหัวหน้าพรรคใหม่ และจะนำสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ไม่ได้เป็นกรรมการบริหารพรรครวม 55 คนเข้าสังกัดพรรคนั้น โดยจะมีการประกาศชื่อในวันที่ 8 มีนาคม โดยจะเป็นการย้ายเข้าไปสังกัดพรรคการเมืองที่จดทะเบียนกับทาง กกต. ไว้แล้วก่อนที่จะมีการประชุมใหญ่สามัญของพรรคในช่วงต้นเดือนเมษายนเพื่อทำการเปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรค นโยบายพรรค และที่ทำการพรรค โดยจะย้ายออกจากอาคารไทยซัมมิทซึ่งเป็นอดีตที่ทำการของพรรคอนาคตใหม่ เพื่อไม่ให้เกิดการร้องเรียนได้ในอนาคต รวมถึงเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคและตราสัญลักษณ์พรรค ซึ่งเป็นรูปแบบที่คล้ายกันกับพรรคไทยรักษาชาติ โดยก่อนหน้านั้นในวันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563 กลุ่ม 55 ส.ส. จะประชุมเพื่อเลือกชื่อพรรคใหม่ โดยมีทั้งหมด 3 ชื่อคือ พรรคก้าวไกล พรรคไทยเท่าเทียม และพรรคอนาคตไทย ซึ่งเสียงส่วนใหญ่เห็นชอบในชื่อพรรคก้าวไกล โดย 55 ส.ส. จะเดินทางไปสมัครเป็นสมาชิกพรรคใหม่พร้อมกันในวันอาทิตย์ที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2563 พร้อมกับประกาศชื่อพรรคใหม่ แต่ในวันพุธที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2563 พิธาได้โพสต์ในเฟซบุ๊กของตัวเองว่า ตัวเองและเพื่อน ส.ส. อีก 54 คนจะเดินทางไปสมัครสมาชิกพรรคพร้อมกันในวันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2563 หรือ 1 อาทิตย์หลังจากประกาศชื่อพรรคใหม่
หลังศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคอนาคตใหม่ การประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ในระยะแรกจึงเริ่มขึ้น เกิดการเดินขบวนในมหาวิทยาลัย วิทยาลัยและโรงเรียนหลายแห่งทั่วประเทศตั้งแต่นั้นมา
เชซาเร มัลดีนี
เชซาเร มัลดีนี (Cesare Maldini; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475 – 3 เมษายน พ.ศ. 2559) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ผู้ซึ่งเคยเล่นให้กับเอซีมิลานเป็นส่วนใหญ่
ประวัติ
มัลดีนีเกิดที่เมืองตรีเยสเตในแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพร่วมกับมิลานในปี ค.ศ. 1963 หลังจากเลิกเล่น เขาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติอิตาลีชุดแชมป์โลกปี 1982 จากนั้นได้ผันตัวไปคุมทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 21 ปี อยู่ถึง 10 ปี ระหว่างนั้น เขาพาทีมเป็นแชมป์ยุโรปได้ถึง 3 ครั้ง 3 ครา ด้วยผลงานที่เข้าตากรรมการ เขาได้รับเชิญให้ขึ้นแท่นกุมบังเหียนทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรก และพาทีมเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกปี ค.ศ. 1998 รอบสุดท้ายได้สำเร็จ โดยทีมชุดนั้นนำโดยกัปตันทีมคือ เปาโล มัลดีนี ลูกชายของตนเอง ผลงานในรายการนี้คือรอบ 8 ทีมสุดท้ายซึ่งพ่ายต่อฝรั่งเศสเจ้าภาพและแชมป์ในท้ายที่สุดไปในการยิงจุดโทษตัดสิน หลังจากเสมอกันในเวลา หลังจากจบรายการแข่งขันก็ลาออกจาตำแหน่งเนื่องจากโดนสื่อวิพากษ์วิจารณ์การทำทีมว่าเน้นเกมรับมากเกินไป
มัลดีนีกลับมาจับงานคุมทีมอีกครั้ง คราวนี้รับงานคุมทีมชาติปารากวัยในทวีปอเมริกาใต้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002
มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ
มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ (Quantitative Easing) หรือเรียกสั้นๆ ว่า “QE” เป็นหนึ่งในวิธีการของนโยบายการเงินแบบพิเศษที่มีเป้าหมายไม่ต่างกับนโยบายการเงินแบบปกติ คือ เพื่อรักษาเสถียรภาพโดยรวมของเศรษฐกิจ ทั้งในแง่เสถียรภาพด้านการเงินและการกระตุ้นด้านอุปสงค์เพื่อให้เกิดการจ้างงานและให้เศรษฐกิจกลับมาขยายตัวได้
เชซาเร มัลดีนี
ประวัติ
มัลดีนีเสียชีวิตในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2016
อ้างอิง
1932 2016
มาตรการผ่อนคลายเชิงปริมาณ
อย่างไรก็ดีการดำเนินนโยบายการเงินแบบพิเศษนี้ ไม่สามารถทำได้เป็นระยะเวลานาน เพราะมีต้นทุนสูง โดยเฉพาะในด้านการสร้างความบิดเบือนในระบบเศรษฐกิจและการเงินจนอาจกระทบต่อเสถียรภาพโดยรวมของเศรษฐกิจได้ อีกทั้งผลกระทบจากการดำเนินนโยบายเหล่านี้ไม่เพียงจำกัดในประเทศผู้ใช้เท่านั้น แต่ยังส่งผ่านไปยังประเทศอื่นๆ อีกด้วยในระยะข้างหน้า การดำเนินนโยบายการเงินจึงจำเป็นต้องกลับเข้าสู่ปกติ ซึ่งการถอนมาตรการเหล่านี้ก็จะส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจการเงินทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วยเช่นกัน
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นคณะใหม่ที่ได้รับการจัดตั้ง ณ วิทยาเขตกำแพงแสน เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน เปิดสอนหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต และปรัชญาดุษฎีบัณฑิต โดยได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 และเปิดรับนิสิตเข้าศึกษาในภาคต้น ปีการศึกษา 2537 เป็นรุ่นแรก
ประวัติ
ด้วยการผลักดันของอธิการบดีในสมัยนั้น และ รศ.ดร.สุพิตร สมาหิโต ทำให้ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีมติจากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในการประชุมครั้งที่ 3/2548 วันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2548 ให้ยกฐานะ ″ภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา″ ขึ้นเป็น ″คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา″ สังกัดวิทยาเขตกำแพงแสน ประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ลงวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 และต่อมาในปี พ.ศ. 2550 คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาได้ทำการเปิดรับนิสิตระดับปริญญาตรีในนามของคณะวิทยาศาสตร์การกีฬาเป็นรุ่นแรก โดยจัดการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตกำแพงแสน อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
ทำเนียบคณบดี
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์มีคณบดีมาแล้ว 5 ท่าน ดังรายนามต่อไปนี้ หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
อันดับและมาตรฐาน
ผลการจัดอันดับแยกตามสาขา The THE World University Ranking by Subject 2019 พบว่าในกลุ่ม Life Sciences สาขา Sport Science ที่เป็นสาขาของ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับการจัดอันดับในอันดับที่ 501-600 ของโลก
บุคคลที่มีชื่อเสียง
คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีบุคลากรและนิสิตเก่าที่สร้างคุณประโยชน์และสร้างชื่อเสียงด้านการกีฬาให้กับประเทศ สามารถดูรายนามนิสิตเก่าและบุคลากรที่มีชื่อเสียงได้ที่
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20 จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 60 หรือคาราบาวคัพตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งจะเปิดรับสโมสรที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีกทั้งหมด 92 สโมสร โดยการแข่งขันรอบแรกจะเริ่มในช่วงต้นเดือนสิงหาคม แมนเชสเตอร์ซิตีเป็นทีมชนะเลิศจากฤดูกาลที่แล้ว การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาเวมบลีย์ในกรุงลอนดอนในวันที่ 1 มีนาคม 2020
การเข้าแข่งขัน
สโมสรทั้ง 92 สโมสรในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีกจะเข้าแข่งขันตามเกณฑ์ที่ใช้ในฤดูกาลที่แล้ว สโมสรที่เข้าแข่งขันในรอบแรกได้แก่สโมสรจากแชมเปียนชิปจำนวน 22 สโมสร ซึ่งยกเว้นคาร์ดิฟฟ์ซิตีและฟูลัมที่จบอันดับที่ 18 และ 19 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่แล้ว รวมกับสโมสรทั้งหมดในลีกวันและลีกทูจำนวนลีกละ 24 สโมสร รวมทั้งสิ้น 70 สโมสร ซึ่งสโมสรเหล่านี้จะถูกแบ่งออกเป็นโซนภาคเหนือและโซนภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์
ในรอบที่สอง คาร์ดิฟฟ์ซิตี ฟูลัม และสโมสรอื่น ๆ จากพรีเมียร์ลีกที่ไม่ได้เข้าแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหรือยูฟ่ายูโรปาลีกจะเข้าแข่งขันร่วมกับสโมสรที่ผ่านเข้ามาจากรอบแรก สโมสรที่เข้าแข่งขันฟุตบอลถ้วยระดับทวีปทั้งสองรายการได้แก่เชลซี ทอตนัมฮอตสเปอร์ แมนเชสเตอร์ซิตี แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ลิเวอร์พูล วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ และอาร์เซนอลจะได้ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบที่สาม
รอบแรก
70 สโมสรเข้าแข่งขันในรอบแรก แบ่งเป็น 24 สโมสรจากลีกทู (ระดับที่ 4) 24 สโมสรจากลีกวัน (ระดับที่ 3) และ 22 สโมสรจากแชมเปียนชิป (ระดับที่ 2) การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ และมีขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2019
รอบสอง
ทั้งหมด 50 ทีมที่ลงเล่นในรอบสอง, รวมไปถึง ฟูลัม และ คาร์ดิฟฟ์ซิตี ที่มาจากเดอะแชมเปียนชิป, เช่นเดียวกับสโมสรจาก พรีเมียร์ลีก นั้นที่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรป. การจับสลากได้มีขึ้นเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดย แกรี เนวิล และ พอล โรบินสัน.
รอบสาม
ทั้งหมด 32 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. อาร์เซนอล, เชลซี, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ซิตี, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, และ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ผ่านเข้าสู่ในรอบนี้เนื่องจากการแข่งขันสโมสรยุโรปของพวกเขา. การจับสลากได้ดำเนินการเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดย แอนดี ฮินช์คลิฟฟ์ และ ดอน กูดแมน. แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2019.
รอบสี่
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้ดำเนินการที่ สนามกีฬาเอ็มเค หลังจบรอบสามคู่ระหว่าง มิลตันคีนส์ดอนส์ และ ลิเวอร์พูล เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2019. 	แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2019.
รอบก่อนรองชนะเลิศ
ทั้งหมด 8 ทีมจะลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019, โดย เดวิด เจมส์ และ โซ บอลล์ ทางรายการโชว์เบรกฟาสต์ของ บีบีซี เรดิโอ 2. แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2019. เนื่องจากการมีส่วนร่วมของลิเวอร์พูลใน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2019, วันที่ลงตัวนั้นทางฝ่ายจัดการแข่งขันกำลังมองหาแมตช์ของพวกเขา.
รอบรองชนะเลิศ
ทั้งหมด 4 ทีมที่จะลงเล่นในรอบนี้. การจับสลากได้มีขึ้นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2019, โดย เดนนิส ไวส์ และ คริส กามารา ที่สนามเหย้าของ ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด สนามกีฬาคัสแซม. แต่ละคู่ในเลกแรกจะมีตารางแข่งขันที่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2020, ในขณะที่เลกที่สองจะลงเล่นในสุดสัปดาห์ของวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2020.
รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะ 3–2.
รวมผลสองนัด แอสตันวิลลา ชนะ 3–2.
รอบชิงชนะเลิศ
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นที่ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2020.
อันดับผู้ทำประตู
''ณ วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2020.''
หมายเหตุ: ผู้เล่นและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน.
ศูนย์ประชุม
ศูนย์ประชุม หรือ ศูนย์การประชุม (Convention center (แบบอเมริกัน), Conference centre (แบบอังกฤษ)) เป็นอาคารขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อจัดการประชุม ซึ่งบุคคลและกลุ่มต่าง ๆ มารวมตัวกันเพื่อส่งเสริมและแบ่งปันความสนใจร่วมกัน โดยทั่วไปแล้วศูนย์ประชุมจะมีพื้นที่เพียงพอสำหรับรองรับผู้เข้าร่วมประชุมได้หลายพันคน สถานที่ที่ขนาดใหญ่มาก เหมาะสำหรับงานแสดงสินค้าสำคัญ บางครั้งอาจเรียกว่า ศูนย์แสดงสินค้า (Exhibition center, Exhibition Hall) โดยทั่วไปแล้วศูนย์ประชุมจะมีหอประชุมอย่างน้อยหนึ่งแห่ง และอาจมีโถงคอนเสิร์ต ห้องบรรยาย ห้องประชุมเล็ก และห้องประชุมใหญ่อีกด้วย นอกจากนี้ยังมีศูนย์การประชุมภายในโรงแรมในพื้นที่สถานพักตากอากาศขนาดใหญ่บางแห่ง
ประวัติ
ศูนย์ประชุมหรือห้องโถงนั้นเดิมตั้งอยู่ในปราสาทและพระราชวัง เดิมทีห้องโถงในปราสาทจะได้รับการออกแบบเพื่อให้กลุ่มขุนนาง อัศวิน และข้าราชการกลุ่มใหญ่เข้าร่วมการประชุมที่สำคัญกับกษัตริย์ ประเพณีเก่าแก่กว่าจะให้กษัตริย์หรือขุนนางตัดสินข้อพิพาทในหมู่ประชาชนของเขา การดำเนินการด้านการบริหารเหล่านี้จะทำในห้องโถงเอก และจะแสดงภูมิปัญญาของกษัตริย์ในฐานะผู้พิพากษาต่อประชาชนทั่วไป
การพังทลายของศูนย์การประชุมที่มีชื่อเสียงที่สุดครั้งหนึ่งเกิดขึ้นในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1789 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงคุมขังกลุ่มที่รู้จักกันในชื่อ "ฐานันดรที่สาม" และนำออกจากห้องประชุมเล็กในแวร์ซาย สิ่งนี้นำไปสู่เหตุการณ์ที่กลุ่มปฏิวัติจัดการประชุมในสนามเทนนิสในร่ม ถือเป็นศูนย์การประชุมประชาธิปไตยสมัยใหม่แหงแรกและนำไปสู่คำปฏิญาณสนามเทนนิส และการปฏิวัติฝรั่งเศส