cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มนต์แคน แก่นคูน
ประวัติ
มนต์แคนจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านม่วงกาซัง ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเลิงนกทา​ ในวัยเด็กมนต์แคน ซึ่งเป็นลูกชาวนาโดยกำเนิด ที่ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะได้มาเป็นนักร้องมีชื่อเสียง ได้ซึมซับการร้องการรำจาก นาย ทองคำ บุญค้ำจุน ผู้เป็นพ่อที่เป็นหมอลำกลอนคู่ และมีทุ่งนาเป็นห้องเรียนรู้วัฒนธรรมอีสานแขนงนี้ เคยทำเพลงอัลบั้มแรกกับเพลง เสียศูนย์เมื่อบุญผะเวช คู่กับ พรศักดิ์ ส่องแสง ตอนนั้นใช้ชื่อ พรเพชร บุญค้ำจุน ชื่อจริง เพชรพร สลับชื่อในการทำอัลบั้ม จากนั้นมาทำเพลงคู่กับ พรศักดิ์ ส่องแสง หนทางเข้าวงการของมนต์แคน เริ่มแรกเข้าหาอาจารย์ สวนสวรรค์ พรทิพย์ อาจารย์สอนวิชาภาษาอังกฤษประจำโรงเรียนบ้านม่วงกาชัง ได้ฝากฝังกับ นาย วิฑูรย์ วงษ์ไกร​ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยโสธร สมัยนั้นไปหาเสียงอยู่โรงเรียน บ้านม่วงกาชัง แต่ 1 อาทิตย์ให้หลัง ส.ส.วิฑูรย์ มารับตัวจริงๆ มนต์แคนเลยได้ไปกับวงดนตรีของ ส.ส.วิฑูรย์ วงศ์ไกร ซึ่งนั้นยังไม่เกณฑ์ทหาร ก็ร้องไปเรื่อยๆ จน ส.ส. พาไปลองเทสต์เสียงที่บริษัท เสียงสยาม ปรากฏว่าผ่านได้ทำอัลบั้มกับบริษัท เสียงสยาม เป็นชุดแรก เพลงดังตอนนั้นคือ เสียศูนย์เมื่อบุญผะเวช แต่ก็ผ่านเกณฑ์ทำชุดสองจนได้ ก่อนจะหมดสัญญามาทำอัลบั้มใหม่กับ อาร์.เอส. โปรโมชั่น โดยใช้ชื่อว่า มานพ วงศ์เพชร ได้สองชุด แต่ต้องมาเกณฑ์ทหารที่บ้านเกิด อำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร ในปี พ.ศ. 2537 และไปรับใช้ชาติสองปี ที่ค่ายบดินทรเดชา ก่อนทิ้งหายอัลบั้มไปหลายปี หลังจากพ้นจากทหารก็สอบนายสิบต่อได้เป็นทหาร และก็ยังติดต่อกับ ครูสลา คุณวุฒิ โดยตลอด จนสอบผ่านการเป็นนักร้องของแกรมมี่และได้มีผลงานชุดแรกคือ ชุดที่ 1 ยังคอยที่ซอยเดิม ปี พ.ศ. 2548 มนต์แคน แก่นคูน ปัจจุบันมีผลงานอัลบั้มสังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และรับราชการทหารประจำอยู่ในสังกัดของกรมการขนส่งทหารบก สะพานแดง บางซื่อ กทม. ตำแหน่งเสมียน และยังได้รับมอบหมายจากผู้บังคับบัญชาให้ทำหน้าที่ในส่วนของการดูแลกิจกรรมสันทนาการ
อัลบั้มเดี่ยว
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
ชุดที่ 11 เร็วๆ นี้
หมายเหตุ = ตัวหนังสือตัวหนา คือเพลงที่มีการปล่อยมิวสิกวีดีโอออกมา
อัลบั้มพิเศษ
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
เพลงที่ไปรับเชิญร้อง
เพลงที่มนต์แคนได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
อัลบั้มรวมเพลง
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !หมายเหตุ
การประจักษ์ของพระแม่มารีย์
การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ (Marian apparition) หมายถึง การที่พระแม่มารีย์ (มารดาพระเยซู) หลังจากจบชีวิตบนโลกนี้แล้ว ได้มาปรากฏให้บางคนได้เห็น ซึ่งรับรู้ได้ทางประสาทสัมผัสหรือทางความรู้สึก คริสตชนเชื่อว่าเป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่พระเป็นเจ้าทรงอนุมัติให้เกิดขึ้น คริสตจักรจึงกำหนดให้มีวันฉลอง ตั้งสักการสถาน และถวายสมัญญาแก่แม่พระเพื่อแสดงการยกย่องแม่พระตามโอกาส อย่างไรก็ตามคริสตจักรไม่ถือว่าเรื่องนี้เป็นข้อความเชื่อ
การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ที่ได้รับการรับรองจากสมณะกระทรวงหลักความเชื่อมี ดังนี้ (ในที่นี้อิงจากการรับรองของคริสตจักรโรมันคาทอลิก
นอกจากนี้ยังมีรายงานแม่พระประจักษ์อีกหลายครั้งที่ยังไม่ได้รับการรับรองจากคริสตจักร เช่น แม่พระประจักษ์ที่อากิตะ แม่พระสุขภาพดี (แม่พระประจักษ์ที่ทมิฬนาทุ) เป็นต้น
มินิยีน
มินิยีน (minigene) เป็นส่วนยีนที่เล็กสุดซึ่งประกอบด้วยส่วน exon และบริเวณที่ควบคุมให้ยีนสามารถแสดงออกได้ เป็นสิ่งที่มีอยู่ตามธรรมชาติ แต่ก็สามารถสร้างมินิยีนที่ซับซ้อนโดยมี exon และ intron หลายส่วน มินิยีนช่วยให้นักวิจัยสามารถตรวจสอบรูปแบบการตัดต่อยีนทางเคมีชีวภาพทั้งในร่างกายและในหลอดทดลอง ตัวอย่างโดยเฉพาะก็คือ สามารถใช้มินิยีนเป็นตัวแสดงว่า ปัจจัย/แฟกเตอร์อะไรสำคัญในการตัดต่อยีน (คือใช้เป็น splice reporter vector หรือ exon-trapping vector) และสามารถสร้างขึ้นเพื่อตรวจว่า cis-regulatory element และ trans-regulatory element มีผลต่อการแสดงออกของยีนเช่นไร
วงดนตรีเดอะแฮนด์ซั่ม
วงดนตรี เดอะแฮนด์ซั่ม เป็นวงดนตรีส่วนพระองค์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเล่นดนตรีเฉพาะพระพักตร์ ทั้งส่วนพระองค์ฯและงานพระราชทานเลี้ยงในวาระต่างๆ เช่นในวาระเสด็จแปรพระราชฐานไปยังภาคต่างๆหรือเสด็จฯต่างประเทศ นักดนตรีและนักร้อง ประกอบด้วยข้าราชการ ทหาร ตำรวจในราชสำนัก ได้แก่ และนักร้อง
บัตเทอร์คัป
รานังคิวลัส หรือ บัตเทอร์คัป (Ranunculus หรือ Buttercup) เป็นสกุลพืชที่มีด้วยกันราว 250 ถึงกว่า 400 สปีชีส์ของวงศ์พวงแก้วกุดั่น ที่รวมทั้ง “บัตเทอร์คัป” “สเปียร์เวิร์ต” “ตีนกาน้ำ” (water crowfoots) และ lesser celandine (แต่ไม่รวม greater celandine ของตระกูลฝิ่น
รานังคิวลัสเป็นพืชยืนต้นที่มีดอกขนาดเล็กสีเหลืองสดหรือขาวที่มีสีเหลืองตรงกลาง แต่บางสายพันธุ์ก็เป็นพืชปีเดียวหรือพืชสองปี มีไม่กี่ชนิดที่มีดอกสีส้มและแดง และบางครั้งเช่นในชนิด Ranunculus auricomus ที่ไม่มีกลีบ แต่ถ้ามีกลีบก็จะเป็นกลีบที่เป็นมันเงาโดยเฉพาะสายพันธุ์ที่มีสีเหลือง ออกดอกระหว่างเดือนเมษายนและเดือนพฤษภาคมแต่ก็พบดอกทั่วไประหว่างฤดูร้อนมักถือว่าเป็นวัชพืช (opportunistic colonisers)
เจ้าจอมขวัญ
เจ้าจอมขวัญ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และทำนองแต่งโดยแมนรัตน์ ศรีกรานนท์
ทาสเธอ
เพลงพระราชนิพนธ์ ทาสเธอ เป็นเพลงพระราชนิพนธ์ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ราชวงศ์ตองอู
ราชวงศ์ตองอู (Toungoo Dynasty; တောင်ငူခေတ်, [tàuɴŋù kʰɪʔ] เต่าง์หงู่คิ) ราชวงศ์ที่ 2 ในประวัติศาสตร์พม่า ภายหลังจากราชวงศ์พุกาม ราชวงศ์แรกล่มสลายลงจากการรุกรานของชาวมองโกลโดยกุบไลข่าน
พระเจ้าเมงจีโย ได้รวบรวมชาวพม่าที่หลงเหลืออยู่อย่างกระจัดกระจาย โดยสถาปนาเมืองตองอูขึ้นเป็นราชธานี เพราะเป็นเมืองที่อยู่ในขุนเขาซึ่งเป็นปราการที่เข้มแข็ง ตองอูเข้มแข็งขึ้นมารัชสมัยของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พระโอรสของพระองค์ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมา โดยได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรขยายไปรอบด้าน เช่น แปร, พะสิม อังวะ, ยะไข่ และที่สำคัญที่สุดคือ หงสาวดี อันเป็นอาณาจักรเดิมของมอญ ซึ่งเป็นศัตรูที่สำคัญของพม่า
ยุคสมัยของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ได้ครอบคลุมอาณาจักรพม่าทั้งตอนบนและตอนล่างลุ่มน้ำอิระวดี อีกทั้งได้บุคลากรที่สำคัญ เช่น มหาอุปราชาบุเรงนอง, เมงเยสีหตู ร่วมกันสร้างอาณาจักรให้ยิ่งใหญ่ เข้มแข็ง และได้ย้ายเมืองหลวงจากตองอูมายังหงสาวดี
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ เมืองต่าง ๆ ที่เคยขึ้นต่ออาณาจักร ก็แข็งเมืองไม่ยอมขึ้นตรงต่อไป มีกบฏเกิดขึ้นมากมาย มหาอุปราชาบุเรงนองต้องใช้เวลาปราบปรามอยู่ราวอีก 2-3 ปี จึงจะได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ หรือ เรขภาพคอมพิวเตอร์สามมิติ (3D computer graphics) คืองานกราฟิกส์ที่สร้างขึ้นโดยใช้คอมพิวเตอร์ และซอฟต์แวร์เพื่องานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ หรือหมายรวมถึงวิทยาการที่เกี่ยวข้อง เช่นคณิตศาสตร์และกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
ราชวงศ์ตองอู
ในรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนอง ได้แผ่อาณาเขตของอาณาจักรตองอู ให้กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยครอบคลุมตั้งแต่ลุ่มน้ำอิระวดี ลุ่มน้ำเจ้าพระยา ไปจรดถึงลุ่มน้ำโขงในลาว มีเมืองเป็นประเทศราชต่าง ๆ มากมาย เช่น เชียงใหม่, ฉาน, อยุธยา, ล้านช้าง, กัมพุช เป็นต้น จนได้การขนานพระนามว่าเป็น "พระเจ้าชนะสิบทิศ"
แต่ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบุเรงนอง ศูนย์กลางอำนาจของอาณาจักรถูกสั่นคลอน เนื่องจากการปกครองอย่างแข็งกร้าว ไร้ไมตรีของพระเจ้านันทบุเรง พระราชโอรสของพระองค์ เมืองที่เคยขึ้นเป็นประเทศราชต่าง ๆ ต่างแข็งเมืองและได้ประกาศอิสรภาพ ทำสงครามรบพุ่งกันตลอดมา เช่น แปร, อังวะ, อยุธยา เป็นต้น ในที่สุดเมืองทั้งหลายเหล่านี้ก็แตกแยกกระจัดกระจายออกไป
และภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้านันทบุเรง ราชวงศ์ตองอูก็ยังได้สืบราชสมบัติต่อมา แต่ไม่มีกษัตริย์พระองค์ใดที่เข้มแข็งพอที่จะก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำกอบกู้อาณาจักรขึ้นมา แม้นจะมีความพยายามจากพระเจ้าอโนเพตลุน ราชนัดดาของพระเจ้าบุเรงนอง ซึ่งเรียกกันว่า "ยุคนยองยาน" (Nyaungyan Dynasty) แต่ก็สำเร็จเพียงชั่วระยะเวลาสั้น ๆ หลังจากยุคนี้แล้ว มอญสามารถตั้งตัวได้และขึ้นมาเป็นใหญ่แทน ก่อนที่ทางพม่าจะสถาปนาศูนย์กลางอำนาจขึ้นมาอีกครั้งในสมัยพระเจ้าอลองพญา
ในทางวิชาการ นักประวัติศาสตร์ได้แบ่งราชวงศ์ตองอูไว้เป็น 2 ยุค คือ ราชวงศ์ตองอูตอนต้น กินระยะเวลาตั้งแต่ พ.ศ. 2029 - พ.ศ. 2142 คือตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าเมงจีโยจนถึงพระเจ้านันทบุเรง และราชวงศ์ตองอูตอนปลายหรือยุคหลัง ตั้งแต่ พ.ศ. 2140 - พ.ศ. 2295 ตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้านยองยานจนถึงการสถาปนาอำนาจขึ้นมาของพระเจ้าอลองพญา
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
เพื่อให้เกิดความสมจริง ในงานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ จึงมีการพัฒนาระบบจำลองต่าง ๆ เช่นระบบคำนวณการเคลื่อนที่ของวัตถุตามหลักฟิสิกส์ เช่นการเคลื่อนที่ภายใต้แรงโน้มถ่วง แรงลม แรงเสียดทาน ฯลฯ ที่ผู้ใช้ยังสามารถปรับแต่งให้แตกต่างจากความเป็นจริงหรือเหนือธรรมชาติได้อย่างอิสระ ตลอดจนระบบอื่น ๆ เช่นระบบสีที่ใช้การคำนวณการสะท้อนแสง ซึ่งก็สามารถปรับแต่งให้ตรงกับความต้องการของผู้ใช้ได้เช่นเดียวกัน ในการแสดงผลภาพสามมิติ OpenGL และ Direct3D เป็นเอพีไอที่ได้รับความนิยมควบคู่ไปกับการใช้ซอฟต์แวร์ในการคำนวณการเคลื่อนที่เช่น Bullet (ซอฟต์แวร์)
ปัจจุบัน การใช้งานคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติได้รับความนิยมแพร่หลาย ทั้งในสื่อภาพเคลื่อนไหว สิ่งพิมพ์ เกมคอมพิวเตอร์ สถาปัตยกรรม การแพทย์ ตลอดจนการจำลองอื่น ๆ ทางวิทยาศาสตร์ ฯลฯ
งานสถาปัตยกรรม
ในทางสถาปัตยกรรม 3D คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เริ่มเป็นที่นิยมในการออกแบบงานก่อสร้างอาคาร การใช้คอมพิวเตอร์สร้างภาพจำลอง และเสนอผลงานแก่ลูกค้าก่อนที่จะมีการสร้างงานจริง ทำให้ให้ลูกค้าสามารถเห็นรูปร่างและรูปภาพของอาคารหรือสิ่งก่อสร้างที่จะสร้าง เพื่อปรับความเข้าใจและสามารถปรับแก้ได้ง่าย เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้แบบก่อสร้างที่เป็นลายวาด 2 มิติ
เทศบาลตำบลศาลเจ้าพ่อ
ศาลเจ้าพ่อ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวังน้ำเขียว และตำบลไทยสามัคคี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลชื่อว่า "สุขาภิบาลศาลเจ้าพ่อ" จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2536 ซึ่งในขณะนั้นอยู่ภายในกิ่งอำเภอวังน้ำเขียว อำเภอปักธงชัย ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
วัดหนองศาลา (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองศาลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งลูกนก อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาส
หนองศาลา เป็นชื่อของหนองน้ำซึ่งอยู่ในหมู่ที่ 1 ตำบลทุ่งลูกนก เพราะมีนกนานาชนิดมาอาศัยอยู่บริเวณหนองน้ำนี้ และริมหนองน้ำมีผู้สร้างศาลาขึ้นมา สร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน ไว้เป็นที่พักสำหรับผู้จะไปนมัสการพระแท่นดงรัง ต่อมามีผู้คนอพยพมาอาศัยมากขึ้น จึงได้สร้างโรงเรียนขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยสร้างจากไม้ไผ่และมุงหญ้าคา เรียกว่า โรงเรียนบ้านหนองศาลา ต่อมา พ.ศ. 2484 เกิดน้ำท่วมในหลายจังหวัด หลวงพ่อตาหวัดได้หนีน้ำมาจากวัดบางซอ จังหวัดสุพรรณบุรี มาจำวัดอยู่ ยายทิ่ม บุญวงศ์ และชาวบ้านจึงได้อาราธนาให้มาอยู่ที่นี่จนต่อมาเป็นสำนักสงฆ์ และย้ายโรงเรียนจากบ้านยายทิ่มมาตั้งที่นี่ ซึ่งเดิมทีพื้นที่ตั้งวัดนี้เป็นของยายเข็ม ซึ่งทางตะวันตกมีหนองน้ำ ต่อมายายเจื่อนได้ถวายที่ดินทางเหนือเพิ่ม พร้อมทั้งยายปิ่นได้ถวายที่ดินทางตะวันตกและใต้เพิ่ม ส่วนหนองน้ำทางตะวันตกของวัดเรียกว่า หนองช้างล้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อจักรเพชร ในสมัยพระอธิการเชื้อ อธิปญฺโญ ท่านได้สร้างไว้ และพระพุทธชินราชจำลองหน้าตักกว้าง 419 นิ้ว
ทาคามาจิ นาโนฮะ
ทาคามาจิ นาโนฮะ (Takamachi Nanoha) เป็นตัวละครจาก สาวน้อยจอมเวทย์ นาโนฮะ และปรากฏตัวใน Triangle Heart เป็นผู้ใช้ เวทมนตร์ ระบบมิดชิลด้า
บทบาทใน สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ
เมื่อเริ่มเรื่อง นาโนฮะยังเป็นเด็กสาวป.3 ธรรมดาและยังไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิต และกำลังคุยอยู่กับเพื่อนสนิท อาลิซ่า และสึสึกะ วันหนื่ง เธอได้พบกับ ยูโน สไครเออร์ ตัวเฟอร์เรท ว่ากำลังถูกจูเวลซี้ดโจมตี และได้มอบเครื่องมือเวทย์ให้กับนาโนฮะชื่อ เรซิ่งฮาร์ท และสอนวิธีใช้ให้ด้วย
หลังจากได้รับเรซิ่งฮาร์ท นาโนฮะก็มีเป้าหมาย คือ จะใช้พลังเวทมนตร์ที่ได้มาปกป้องผู้คน และช่วยยูโนตามหาจูเวลซี้ดให้ครบ
จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอได้พบกับสาวน้อยจอมเวทย์อีกคนที่ชื่อ เฟท เทสทารอสซ่า ซึ่งตามเก็บจูเวลซี้ดเพื่อแม่ของเธอ ทำให้สาวน้อยทั้งสองต้องมาห้ำหั่นกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตาม นาโนฮะก็ยังอยากจะเป็นเพื่อนกับเฟทและเปลี่ยนแปลงเฟท
ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างนาโนฮะกับเฟท นาโนฮะเป็นฝ่ายโค่นเฟทลงได้แต่ว่า เฟทก็ถูกเพรเซีย แม่ของเธอทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่ ฝ่ายควบคุมมิติเวลา กำลังบุกเข้าไปในอุทยานแห่งกาลเวลา เพื่อยับยั้งการเปิดมิติอัลฮาซาร์ดของเพรเซีย เทสทารอสซ่า และนาโนฮะ ก็ได้ช่วยเหลือพวกของโครโน่ ฮาราวน์ในการจัดการกับกองทัพของเพรเซีย
บทบาทใน สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ เอส์
6 เดือนต่อมา ทุกอย่างเกือบจะเงียบสงบ แต่แล้ว นาโนฮะกลับถูกโจมตึโดยวีต้า 1 ใน 4อัศวินผู้พิทักษ์แห่งหนังสือแห่งความมืด ในจังหวะที่นาโนฮะกำลังเสียท่า เฟทก็ได้มาช่วยนาโนฮะไว้ และยูโน ก็ได้มาพานาโนฮะไปยังสถานที่ปลอดภัย (ห่างจากบริเวณต่อสู้) แต่ว่า เฟทก็ใกล้จะพ่ายแพ้ต่อเหล่าอัศวินที่ร่วมมือกันต่อสู้ ดังนั้น นาโนฮะจึงตัดสินใจที่จะใช้ Starlight Breaker แต่ก็ทำให้เรซิ่งฮาร์ท ซึ่งเสียหายอยู่แล้วจากการโจมตืของวีต้า เสียหายหนักขึ้นไปอีก และไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้ รวมทั้งตนได้ถูกชามัลดึงลิงเกอร์คอร์ (จุดกำเนิดพลังเวทย์) เข้าไปด้วย เช่นเดียวกับบัลดิช ซึ่งเสียหายหนักจากการต่อสู้กับซิกนัมอัศวินผู้พิทักษ์ เช่นเดียวกัน
ในระหว่างการพักฟื้นและซ่อมแซม นาโนฮะได้แนะนำตัวเฟทต่อเพื่อนทั้งห้องโดยบอกว่าเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากต่างประเทศ
เมื่อเรซึ่งฮาร์ทซ่อมแซมเสร็จแล้ว ทำให้นาโนฮะสามารถใช้ความสามารถที่ถูกเพิ่มเติมชึ้นมาใหม่ คือ สามารถใช้โหมด Excelion Mode ที่มีพลังสูงสุด แต่ถ้าใช้มากเกินไป คอร์ของเรซิ่งฮาร์ทจะเสียและไม่สามารถใช้การได้อีก และเรซิ่งฮาร์ท ก็ได้ชื่อใหม่คือ เรซิ่งฮาร์ท แอคเซเลี่ยน (Raising Heart Excelion)
หลังจากนั้น นาโนฮะกับเฟท ก็ได้พบกับเด็กสาวที่เป็นเป็นอัมพาตส่วนขา ยางามิ ฮายาเตะซึ่งเป็นเจ้าของหนังสือแห่งความมืด และยังเป็นเจ้านายของเหล่าอัศวินด้วย
นาโนฮะและพวกได้ประมือกับอัศวินผู้พิทักษ์อีกครั้ง โดยนาโนฮะต่อสู้กับวีต้า แต่การต่อสู้ก็จบลงกลางคันเพราะชายสวมหน้ากาก 2 คนได้จัดการเหล่าอัศวิน ทำให้ฮายาเตะปลดปล่อย โปรแกรมป้องกันตัวเอง ของหน้งสือแห่งความมืดออกมา
นาโนฮะและเฟท ได้ต่อสู้กับหนังสือแห่งความมืดอย่างสุดความสามารถ แต่เฟทก็ถูกหนังสือแห่งความมืดดูดเข้าไป ทำให้นาโนฮะต้องต่อสู้คนเดียว นาโนฮะ ได้ตัดสินใจใช้ Divine Busterเข้าโจมตีหนังสือแห่งความมืดแต่ไม่สำเร็จ ในขณะที่กำลังอยู่ในสภาวะย่ำแย่ เฟทก็ได้มาช่วยนาโนฮะไว้และฮายาเตะก็สามารถใช้ โปรแกรมควบคุม ของหนังสือแห่งความมืดพร้อมกับสร้างระบบอัศวินผู้พิทักษ์ และในที่สุด ทั้ง 3 คน ก็ได้ใช้ท่าไม้ตายสุดยอดของโหมดสูงสุด ช่วยกำจัดโปรแกรมป้องกันตัวเองของหน้งสือแห่งความมืด ถึงแม้จะไม่สามารถจัดการได้ แต่ก็ทำให้ตัวโปรแกรมเข้าไปอยู่ในวิถีของอัลคันเซล ปืนยานอาสร่าในอวกาศได้ และยิงทำลายระบบป้องกันในที่สุด
ถึงแม้โปรแกรมป้องกันจะถูกทำลาย แต่หนังสือแห่งความมืดก็สามารถสร้างตัวโปรแกรมขึ้นมาใหม่ได้ทุกเมื่อที่ถูกโจมตี และอานุภาพจะร้ายกาจกว่าเดิม ดังนั้น หนังสือแห่งความมืดในชื่อใหม่ รีนฟอร์ส ก็ได้เสนอให้ปิดผนึกตัวเอง โดยนาโนฮะและเฟทก็ได้ช่วยกันปิดผนึกรีนฟอร์สและหนังสือแห่งความมืด
บทบาทในสาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ สไตรเกอร์
พนักงานฝึกหัดของ TSAB ได้กลายมาเป็น ครูฝึกสาวอายุ 19 ปี ของหน่วยฝึกสอนการรบทางอากาศ ระดับจอมเวทS+ ก่อนหน้านี้นาโนฮะเคยบาดเจ็บสาหัสจากการปะทะจนเกือบปางตาย แม้จะรักษาหายแต่ก็ไม่ได้หายขาดจากอาการบาดเจ็บยังคงอยู่ ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากตัวนาโนฮะที่มีนิสัยชอบฝืนตัวเองมักทำอะไรเกินตัวจนร่างกายต้องรับภาระหนักจนกลายเป็นการทำร้ายตัวเอง นาโนฮะได้เข้าร่วมหน่วย Riot6 ที่ฮายาเตะจัดตั้งขึ้นมาใหม่ เป็นหัวหน้าทีม Star ที่มี วีต้า ซูบารุ และ เทียน่า เป็นลูกทีม ในเวลาปกตินาโนฮะจะทำหน้าที่ฝึกสอนเด็กใหม่ทั้ง4คน ซูบารุ เทียน่า เอริโอ และคาโร นาโนฮะยังคงเป็นคนใจดีเหมือนเดิม และยังคงเข้มงวด หากจำเป็นต้องลงมือรุนแรงเธอก็จะทำในสมญานาม ปีศาจสีขาว
ในคอมมิคภาคใหม่ Magical Girl Lyrical Nanoha ViVid (ภาคของวีวีโอ้โดยเฉพาะ) นาโนฮะได้ขอพักงานชั่วคราวเพื่อหยุดพักผ่อน และอยู่บ้านคอยดูแลวีวีโอ้เสมือนแม่คนหนึ่ง แต่ยังทำการฝึกซ้อมรบกับเรซิ่งฮาร์ทและบรรดาพวกพ้องอย่างเข้มงวดและยังสนุกสนานไม่เปลี่ยนแปลง
อ่าวบอทเนีย
อ่าวบอทเนีย (Gulf of Bothnia; Pohjanlahti; Bottniska viken) อยู่ทางตอนเหนือของทะเลบอลติก ขนาบข้างด้วยประเทศสวีเดนทางทิศตะวันตกกับประเทศฟินแลนด์ทางทิศตะวันออก อ่าวบอทเนียมีพื้นที่ราว 117,000 ตารางกิโลเมตร ความยาวในแนวเหนือ-ใต้ประมาณ 725 กิโลเมตร ความกว้างในแนวตะวันออก-ตะวันตกประมาณ 240 กิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ยเพียง 60 เมตร จุดที่ลึกที่สุด (295 เมตร) อยู่ทางทิศตะวันตกของอ่าว
อ่าวบอทเนียได้รับน้ำจืดจากแม่น้ำหลายสาย เช่น แม่น้ำแองเจอร์แมน อูเม ลูเล ทอร์เน เกมิ และแม่น้ำโอวลุ ทำให้น้ำทะเลในอ่าวมีความเค็มต่ำมากจนสามารถจับตัวเป็นน้ำแข็งได้นานประมาณ 5 เดือนในแต่ละปี ภายในอ่าวมีเกาะขนาดเล็กหลายแห่งทำให้การเดินเรือทำใด้ยาก เมืองท่าที่สำคัญในอ่าวบอทเนีย ได้แก่ โปริ วาซา และโอวลุในประเทศฟินแลนด์ รวมไปถึงลูเล่ว(Luleå) แฮร์เนอแซนด์ ซุนด์สวอน(Sundsvall) และเยฟเล (Gävle) ในสวีเดน
ยูอิจิ นากามูระ
ยูอิจิ นากามูระ (中村 悠一, なかむら ゆういち, 20 กุมภาพันธ์ 1980 –) เป็น นักพากย์และผู้บรรยายชายชาวญี่ปุ่น เกิดในนครทากามัตสึ) จังหวัดคางาวะ สังกัดอยู่อินเทนชัน
รถไฟใต้ดินเทียนจิน
รถไฟใต้ดินเทียนจิน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเทียนจิน ประเทศจีน เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1984 ปัจจุบันมี 6 เส้นทาง 155 สถานี ระยะทาง 216.7 กิโลเมตร
ภาษาไทยถิ่นใต้
ภาษาไทยถิ่นใต้ (โดยย่อว่า ภาษาใต้) หรือ ภาษาตามโพร (Dambro) หรือ ภาษาปักษ์ใต้ เป็นภาษาไทกลุ่มหนึ่ง จัดอยู่ในกลุ่มภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ มีผู้ใช้ภาษาหนาแน่นบริเวณสิบสี่จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย มีบางส่วนกระจายตัวไปในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เขตตะนาวศรีในประเทศพม่า และบริเวณรัฐเกอดะฮ์ รัฐปะลิส รัฐปีนัง และรัฐเปรัก ทางตอนเหนือของประเทศมาเลเซีย มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราวห้าล้านคน และอีกราว 1.5 ล้านคนใช้เป็นภาษาที่สอง ได้แก่กลุ่มชนเชื้อสายจีน เปอรานากัน มลายู อูรักลาโวยจ และมานิ
นอกจากนี้ในภาคใต้ยังมีกลุ่มภาษาไทที่ไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มย่อยของภาษาไทยถิ่นใต้ ได้แก่ ภาษาตากใบ ภาษาสะกอม และภาษาพิเทน เพราะมีเอกลักษณ์เป็นของตนเองที่แตกต่างไปจากภาษาไทยถิ่นใต้หรือภาษามลายู
วรรณยุกต์
ภาษาไทยถิ่นใต้ส่วนใหญ่ในพยางค์เดียวมี 5 ระดับเสียง ซึ่งเป็นจริงสำหรับสำเนียงที่อยู่ในระดับละติจูดประมาณ 10° เหนือถึง 7° เหนือกับภาษาถิ่นในเมืองทั่วภาคใต้ ในบางพื้นที่มีวรรณยุกต์หกถึงเจ็ดเสียง โดยสำเนียงจังหวัดนครศรีธรรมราช (ประมาณละติจูด 8° เหนือ) มีวรรณยุกต์ 7 เสียง
กลุ่มพยัญชนะ (พยัญชนะควบ)
ในภาษาไทยมีกลุ่มพยัญชนะ 11 แบบ ดังนี้:
นอกจากนี้ยังมีคำควบกล้ำที่ไม่ได้อยู่ในหลักภาษาไทยมาตรฐานด้วย เช่น
ท้าย
เสียงหยุดทั้งหมดไม่มีการออกเสียง ดังนั้น เสียงท้ายของ, และ  ออกเสียงเป็น ,  และ  ตามลำดับ
สระ
สระในภาษาไทยถิ่นใต้มีความคล้ายกับภาษาไทยถิ่นกลาง โดยเป็นไปตามตารางนี้
สระมักมาเป็นคู่ยาว-สั้น โดยแบ่งไปตามนี้:
สระพื้นฐานสามารถรวมกันเป็นสระประสมสองเสียงที่ใช้ในการกำหนดเสียงวรรณยุกต์ สระที่มีสัญลักษณ์ดอกจันในบางครั้งอาจถือเป็นสระยาว:
นอกจากนี้ ยังมีสระประสมสามเสียง 3 แบบที่ใช้ในการกำหนดเสียงวรรณยุกต์ สระที่มีสัญลักษณ์ดอกจันในบางครั้งอาจถือเป็นสระยาว:
คำยืม
ภาษาไทยถิ่นใต้มีความสัมพันธ์กับชาวต่างชาติอย่างหลากหลาย จนเกิดการยืมคำมาใช้ ทั้งนี้พบว่าภาษาไทยถิ่นใต้มีการยืมคำจากภาษาเขมรมากที่สุดถึง 1,320 คำ บางส่วนเป็นคำยืมที่พบได้เพียงแต่ในภาษาไทยถิ่นใต้เท่านั้น ไม่พบในภาษาไทยกลาง เข้าใจว่าคงยืมผ่านภาษาเขมรโบราณโดยตรง ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ พบว่าสำเนาพระราชกฤษฎีกาสมัยสมเด็จพระเพทราชาเรื่องกัลปนาวัดในแขวงเมืองพัทลุงล้วนใช้ภาษาและอักษรเขมรเก่า สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่า อาจมาจากการกวาดต้อนเชลยเขมรเข้าสู่หัวเมืองภาคใต้ นอกจากนี้ยังมีคำยืมภาษาจีนโดยเฉพาะภาษาฮกเกี้ยนหนาแน่นในสำเนียงภูเก็ต (1,239 คำ) และภาษาจีนอื่น ๆ ในสำเนียงสงขลา (396 คำ) และคำยืมภาษามลายูหนาแน่นในสำเนียงปัตตานี ยะลา นราธิวาส (400 คำ) และสตูล (375 คำ) แต่อย่างไรก็ตามคำยืมเหล่านี้มีผู้ใช้น้อยลง และแทนที่ด้วยภาษาไทยมาตรฐาน
ระบบการเขียน
ในอดีตภาษาไทยถิ่นใต้จะใช้อักษรขอมไทยในการจดจารตำรับตำราสำคัญทางศาสนา นับถือว่าหนังสือและอักษรเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ถ้าใครเหยียบหรือข้ามหนังสือจะทำให้วิชาความรู้เสื่อมถอย อักษรขอมนี้พัฒนามาจากอักษรหลังปัลลาวะเริ่มใช้เขียนหลัง พ.ศ. 1726 เป็นต้นมา พบหลักฐานที่ฐานพระพุทธรูปวัดหัวเวียง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จนกระทั่ง พ.ศ. 1773 อักษรขอมนี้มีพัฒนาการในรูปแบบท้องถิ่นภาคใต้โดยเฉพาะ แต่ระยะหลังมีการรับอักษรขอมไทยอย่างภาคกลางมากขึ้นในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์
ส่วนอักษรไทยอยุธยา ปรากฏครั้งแรกในศิลาจารึกวัดแวง จังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่มีอักขรวิธีอย่างคนเมืองเหนือ ในช่วงหลังมีการบันทึกวรรณกรรมเป็นอักษรไทยลงสมุดไทยและใบลานตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมา พ.ศ. 2357 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีการใช้อักษรไทยอยุธยาเขียนตามสำเนียงใต้โดยไม่คำนึงถึงรูปแบบที่ถูกต้อง หรือมีอักขรวิธีตามความพอใจของผู้เขียนเอง ครั้นเมื่อมีการพัฒนาด้านการศึกษาในประเทศไทย ภาษาไทยถิ่นใต้จึงพัฒนามาเขียนด้วยอักษรไทยอย่างกรุงเทพมหานครจนถึงปัจจุบัน
ภาษาทองแดง
แต่เดิมชาวไทยในแถบภาคใต้จะไม่นิยมใช้ภาษาไทยมาตรฐาน เพราะเป็นภาษาของเจ้านายหรือราชสำนัก เมื่อมีชนชั้นนำหรือเจ้านายพูดภาษาไทยมาตรฐาน ชาวบ้านจึงต้องออกเสียงให้ตรงกับภาษาของนาย เรียกว่า "แหลงข้าหลวง" ซึ่งเป็นความพยายามอย่างหนึ่งของคนใต้ ที่ต้องการให้ส่วนกลางเข้าใจเนื้อหาคำพูดของตน แม้จะออกเสียงผิดเพี้ยนไปบ้าง และหากชาวใต้คนใดพูดภาษาไทยกลางหรือ "แหลงบางกอก" ก็จะถูกคนใต้ด้วยกันมองด้วยเชิงตำหนิว่า "ลืมถิ่น" หรือ "ดัดจริต" เพราะแม้จะพูดภาษาไทยมาตรฐานแต่ยังคงติดสำเนียงใต้อยู่ จึงถูกล้อเลียนว่า "พูดทองแดง" เพราะมีการออกเสียงพยัญชนะและสระต่างกัน มีการตัดคำหน้าของสระเสียงสั้นออกไป เพื่อความสะดวกในการออกเสียง เช่น "เงาะ" เป็น "เฮาะ", "ลอยกระทง" เป็น "ลอยกระตง", "สังขยา" เป็น "สังหยา" นอกจากนี้ยังมีการใช้คำต่างจากภาษาไทยมาตรฐาน แต่มีความหมายเดียวกัน เช่น "ปวดท้อง" ว่า "เจ็บพุง", "ปวดหัว" ว่า "เจ็บเบ็ดหัว", "ชักช้า" ว่า "ลำลาบ"
ปัจจุบันภาษาไทยมาตรฐานมีอิทธิพลเหนือภาษาไทยถิ่นใต้มาขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะจากการศึกษาในระบบ และผ่านการสื่อสารมวลชน ทำให้ภาษาไทยถิ่นใต้เกิดความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นทุกขณะ
สโมสรฟุตบอลโรงเรียนจ่าอากาศ
สโมสรโรงเรียนจ่าอากาศ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลของโรงเรียนจ่าอากาศ ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
สโมสรเคยเข้าร่วมการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2550 ก่อนที่จะตกชั้นมาเล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน
มวลแผ่นดิน
มวลแผ่นดิน (landmass หรือ land mass) เป็นภูมิภาคหรือพื้นที่ของแผ่นดินขนาดใหญ่ คำนี้มักใช้กับแผ่นดินที่ล้อมรอบไปด้วยมหาสมุทรหรือทะเล เช่นทวีปหรือเกาะขนาดใหญ่
ในสาขาธรณีวิทยา มวลแผ่นดินเป็นส่วนหนึ่งของเปลือกโลกภาคพื้นทวีปที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล
ส้มตำ (เพลงพระราชนิพนธ์)
เพลงพระราชนิพนธ์ ส้มตำ เป็นเพลงลูกทุ่ง เพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี บรรเลงครั้งแรกโดยวง อ.ส. วันศุกร์ โดยทรงขับร้องด้วยพระองค์เอง
ต่อมามีผู้ขอพระราชทานนำเพลงนี้ไปประกอบภาพยนตร์ เรื่อง ส้มตำ (พ.ศ. 2516 และ 2551) ขับร้องโดยบุปผา สายชล และนำไปขับร้องโดยพุ่มพวง ดวงจันทร์ ในงาน กึ่งศตวรรษเพลงลูกทุ่งไทย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 และขับร้องบันทึกเสียงโดยสุนารี ราชสีมา
วัดปทุมทองสุทธาราม
วัดปทุมทองสุทธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยม่วง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 41 ไร่ 2 งาน 99 ตารางา
นายเรียบ ปาทอง ชาวบ้านหนองสะแก ได้ทำเรื่องขอตั้ง สำนักสงฆ์บ้านหนองสะแก จึงได้ไปนิมนต์พระสงวน นาคสโม มาดูแลพระสงฆ์ ต่อมาขอตั้งวัดจนได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2501 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2516 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2532
เอพิโทป
เอพิโทป (epitope หรือ antigenic determinant) เป็นตำแหน่งบนโมเลกุลแอนติเจนที่องค์ประกอบของภูมิคุ้มกันรวมทั้งแอนติบอดี เซลล์บี และ/หรือเซลล์ทีรู้จัก เป็นตำแหน่งจำเพาะของแอนติเจนที่แอนติบอดีเข้าจับ โดยส่วนของแอนติบอดีที่เข้ายึดกับเอพิโทปเรียกว่า พาราโทป (paratope) แม้ปกติเอพิโทปจะเป็นโปรตีนนอกร่างกาย (non-self protein) แต่บางครั้งโปรตีนในร่างกายที่ภูมิคุ้มกันเข้าจับ (เช่นในกรณีโรคภูมิต้านตนเอง) ก็ถือเป็นเอพิโทปได้เช่นกัน
Gene gun
ในพันธุวิศวกรรม gene gun (ปืนยิงยีน) หรือ biolistic particle delivery system เป็นเครื่องส่งดีเอ็นเอ (หรือ transgene) หรืออาร์เอ็นเอ หรือโปรตีนเข้าไปในเซลล์ ลูกกระสุนเป็นอนุภาคโลหะหนักที่เคลือบด้วยยีนที่ต้องการ เมื่อยิงลูกกระสุนเข้าไปในเซลล์โดยใช้แรงกล ก็เท่ากับส่งยีนเข้าไปในเซลล์ เทคนิคต่างๆ ที่ใช้ส่งลูกกระสุนขนาดเล็ก ๆ เพื่อส่งดีเอ็นเอมักเรียกรวมๆ ว่า biolistics
อุปกรณ์เช่นนี้สามารถใช้กับเซลล์ได้เกือบทุกชนิด ไม่จำกัดแค่เพื่อเปลี่ยนนิวเคลียสของเซลล์เท่านั้น แต่ยังสามารถเปลี่ยนออร์แกเนลล์ พลาสติด และไมโทคอนเดรียได้ด้วย
วินนิเพก
ชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาตั้งสถานีการค้าขนเฟอร์ ในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทอมัส ดักลาส เอิร์ลแห่งเซลเคิร์ก ได้ตั้งเป็นอาณานิคมของชาวสกอต ก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ก่อนกับชาวอาณานิคมที่เข้ามาใหม่ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1873 มีการพัฒนาเมื่อสร้างทางรถไฟมาถึงในทศวรรษ 1880 เกิดอุทกภัยอย่างรุนแรงใน ค.ศ. 1950 ทำให้ต้องมีการสร้างเมืองขึ้นใหม่เป็นส่วนใหญ่
วินนิเพกเป็นเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรม การเงิน การผลิต ผลิตภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่ม ร้านค้า และการท่องเที่ยว และยังเป็นเมืองศูนย์กลางการเดินทาง มีสนามบินนานาชาติริชาร์ดสัน มีสถานีรถไฟที่เดินทางไปสหรัฐอเมริกาและทางตะวันตกและตะวันออกของแคนาดา
หมวกแม่มด
หมวกแม่มด (Witch hat) เป็นรูปแบบหมวกที่แม่มดสวมใส่ในวัฒนธรรมประชานิยม โดยมียอดทรงกรวยและปีกกว้าง
ที่มาและการออกแบบ
ที่มาของหมวกแม่มดที่มุ่งเสนอในปัจจุบันนี้เป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ทฤษฎีหนึ่งคือภาพติดตาที่เกิดขึ้นจากการต่อต้านยิว ซึ่งใน ค.ศ. 1215 สภาสังคายนาลาเตรันครั้งที่สี่ได้ออกคำสั่งว่าชาวยิวทุกคนต้องสวมเครื่องสวมศีรษะที่ระบุตัวตน โดยหมวกแหลมที่รู้จักกันในชื่อยูเด็นฮัต อาจเป็นไปได้ว่าหมวกลักษณะนี้มีความเกี่ยวข้องกับมนต์ดำ, การบูชาซาตาน และการกระทำอื่น ๆ ที่ชาวยิวถูกกล่าวหา
ทฤษฎีก่อนหน้านี้คือซากมัมมี่ของ “แม่มด” แห่งซูเบชิ ที่สวมหมวกสีดำทรงแหลมสูงมาก ซึ่งคล้ายกับหมวกที่เป็นสัญลักษณ์พี่น้องของพวกเธอในยุโรปยุคกลาง ทั้งนี้ ซูเบชิ ซึ่งมีอายุระหว่างศตวรรษที่ 4 และ 2 ก่อนสากลศักราช ตั้งอยู่ในหุบเขาสูงทางตะวันออกของเมืองตูร์ปันที่สำคัญ
ทฤษฎีที่คล้ายคลึงกันระบุว่าภาพติดตาของหมวกแม่มดซึ่งเป็นตัวอย่าง ได้เกิดจากอคติในการต่อต้านเควกเกอร์ แม้ว่าหมวกที่เควกเกอร์สวมตามประเพณีจะไม่ถูกชี้ให้เห็น หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรมพิวริตัน แต่หมวกเควกเกอร์เป็นจุดสนใจของการโต้เถียงทางวัฒนธรรม และเป็นไปได้ว่าปฏิกิริยาที่รุนแรงของพิวริตันต่อพวกเควกเกอร์ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้มีส่วนทำให้หมวกกลายเป็นส่วนหนึ่งของการเขียนรูปลักษณ์ของปีศาจ
สมมติฐานอีกข้อหนึ่งเสนอว่าหมวกแม่มดมีต้นกำเนิดมาจากหมวกหญิงขายเหล้า ซึ่งเป็นหมวกที่สวมใส่โดยผู้หญิงที่จำหน่ายเบียร์ที่ชงเองที่บ้าน ตามข้อเสนอนี้ หมวกเหล่านี้ได้รับความหมายเชิงลบเมื่ออุตสาหกรรมการผลิตเบียร์ซึ่งถูกครอบงำโดยผู้ชาย กล่าวหาว่าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือปนเปื้อน ซึ่งได้กล่าวหาว่าหญิงขายเหล้าเป็นผู้ขายเบียร์ที่เจือจางหรือมีมลทิน ร่วมกับความสงสัยทั่วไปว่าสตรีที่มีความรู้ด้านสมุนไพรศาสตร์กำลังทำงานในอาณาเขตลึกลับ โดยที่หมวกหญิงขายเหล้าอาจมีความเกี่ยวข้องกับแม่มด
พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซซึ่งเป็นนวนิยาย ค.ศ. 1900 ของลีแมน แฟรงก์ บอม มีภาพประกอบที่แสดงให้เห็นแม่มดชั่วร้ายแห่งทิศตะวันตกสวมหมวกทรงกรวยสูง เครื่องประดับแฟชันชิ้นนี้ได้รับการนำมาใช้ในภาพยนตร์ดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ซึ่งแม่มดชั่วร้ายรับบทโดยนักแสดงหญิงที่ชื่อมาร์กาเรต แฮมิลตัน
ในสื่อ
หมวกนี้ได้รับการสวมโดยตัวละครต่อไปนี้:
ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับวัสดุที่ใช้ทำหมวก ยอดดังกล่าวอาจถูกสังเกตเป็นประจำในสภาพที่งอ, โค้ง หรือยู่ยี่
ฟรูม
ฟรูม (Frome; ) เป็นเมืองและซิวิลพาริชในซัมเมอร์เซตตะวันออก ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงที่ไม่เรียบดชิงเขาทางตะวันตกของเทือกเขาเมนดิพ และมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำฟรูม ตั้งอยู่ห่างไปราว 13 mi ทางใต้ของเมืองบาธ, 43 mi ทางตะวันออกของทวอนทัน และ 107 mi ทางตะวันตกของลอนดอน จากสำมะโนประชากรปี 2011 ฟรูมมีประชากร 26,203 คน และเป็นเมืองใหญ่สุดในเขตเมนดิพของซัมเมอร์เซตและเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งสภาซัมเมอร์ทันแอนด์ฟรูม
เมืองฟรูมมีวัฒนธรรมและกิจกรรมทางกีฬาภายในเมืองที่หลากหลาย เช่น เทศกาลฟรูม และ พิพิธภัณฑ์ฟรูม ในปี 2014 ฟรูมได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "เมืองที่เท่ที่สุดอันดับหก" ในบริเตนโดย เดอะไทมส์ ฟรูมยังมีรายชื่อเข้ารอบสามเมืองสุดท้ายในประเทศสำหรับรางวัลเออร์บันนิสม์ ประจำปี 2016 ในสาขา 'เมืองอันยิ่งใหญ่' (Great Town Award) ในรายยงานจากปี 2018 เกี่ยวกับ "เมืองที่น่าอยู่ที่สุดในสหราชอาณาจักร" โดย ซันเดย์ไทมส์ ระบุให้ฟรูมเป็นเมืองที่น่าอยู่ที่สุดในอังกฤษตะวันตกเฉียงใต้ ในเดือนเมษายน 2019 ไทม์เอาท์ ระบุให้ฟรูมเป็นหนึ่งใน 15 เมืองสำหรับการท่องเที่ยวสุดสัปดาห์จากลอนดอน ฟรูมมักถูกเรียกขานเป็นหนึ่งในชื่อสถานที่ที่อ่านออกเสียงยากที่สุดในสหราชอาณาจักร
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์ (Abraham Lincoln: Vampire Hunter) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สยองขวัญ/จินตนิมิต กำกับโดยติมูร์ เบกแมมเบตอฟ ร่วมอำนวยการสร้างโดยทิม เบอร์ตัน เขียนบทโดยเซธ แกรห์ม-สมิธ โดยดัดแปลงจากนวนิยาย คืนวันที่ข้าพเจ้าล่าแวมไพร์ : บันทึกลับเอบราฮัม ลิงคอล์น ซึ่งเขาเป็นผู้เขียนเอง นำแสดงโดยเบนจามิน วอล์เกอร์, โดมินิก คูเปอร์, แอนโทนี แมกกี, แมรี เอลิซาเบธ วินสตีด, รูฟัส ซีเวลล์และมาร์ตัน โชคัช ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของอับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีคนที่ 16 แห่งสหรัฐอเมริกา ผู้ซึ่งมีอีกด้านเป็นนักล่าแวมไพร์ ภาพยนตร์ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2012
เรื่องย่อ
ในปี ค.ศ. 1818 อับราฮัม ลินคอล์นอาศัยอยู่กับครอบครัวในรัฐอินดีแอนา บิดามารดาของลินคอล์น โทมัสและแนนซี ทำงานที่ไร่ของแจ็ก บาตส์ ที่นั่นลินคอล์นได้ช่วยชีวิตวิลเลียม เอช. จอห์นสันจากการถูกทำร้ายจากนายทาส แต่การกระทำดังกล่าวทำให้โทมัสถูกไล่ออก ในคืนนั้น ลินคอล์นเห็นบาตส์บุกเข้ามาในบ้านแล้วทำร้ายแนนซี ทำให้แนนซีล้มป่วยและเสียชีวิตในเวลาต่อมา โทมัสบอกลินคอล์นว่าบาตส์วางยาแนนซี
9 ปีต่อมา ลินคอล์นบุกไปหาบาตส์เพื่อล้างแค้น แต่เฮนรี สเตอเจสช่วยชีวิตลินคอล์นไว้ สเตอเจสเสนอจะฝึกลินคอล์นให้เป็นนักล่าแวมไพร์ซึ่งลินคอล์นตอบตกลง หลังผ่านการฝึกอยู่หลายปี ลินคอล์นย้ายไปอยู่ที่เมืองสปริงฟีลด์ ลินคอล์นเรียนรู้จากสเตอเจสว่ากลุ่มแวมไพร์มีผู้นำคือ อดัม ซึ่งมีไร่อยู่ในนิวออร์ลีนส์กับวาโดมา น้องสาว สเตอเจสยังบอกด้วยว่าแวมไพร์แพ้ธาตุเงินและมอบนาฬิกาพกทำจากเงินให้ลินคอล์น
ที่เมืองสปริงฟีลด์ ลินคอล์นทำงานที่ร้านของโจชัว ฟราย สปีดและพบกับแมรี ท็อดด์ แม้สเตอเจสจะเตือนลินคอล์นว่าไม่ควรมีความสัมพันธ์กับใคร แต่ลินคอล์นก็เริ่มคบหากับแมรี
ต่อมาลินคอล์นพบตัวบาตส์และฆ่าเขาได้สำเร็จ ก่อนตายบาตส์บอกว่าสเตอเจสก็เป็นแวมไพร์เช่นกัน ลินคอล์นไปพบสเตอเจส ผู้ซึ่งเล่าว่าตนเคยเป็นมนุษย์แต่ถูกอดัมกัด เมื่อเป็นแวมไพร์ สเตอเจสไม่สามารถทำร้ายอดัมซึ่งเป็นพวกเดียวกันได้ จึงต้องฝึกให้มนุษย์เป็นนักล่าแวมไพร์เพื่อหวังกำจัดอดัม
ลินคอล์นผิดหวังและตั้งใจจะเลิกเป็นนักล่าแวมไพร์ แต่อดัมจับตัวจอห์นสันไปที่ไร่เพื่อล่อให้ลินคอล์นตามมา ลินคอล์นถูกอดัมจับตัวได้และเปิดเผยว่าเขาตั้งใจจะให้สหรัฐอเมริกากลายเป็นประเทศของพวกแวมไพร์ สปีดตามมาช่วยลินคอล์นและจอห์นสัน แล้วหนีไปที่รัฐโอไฮโอ
แอ่งดานาคิล
แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ที่ร้อนที่สุดบนโลก ถือตามอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี และนอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ต่ำที่สุดบนโลก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีฝนตกไม่มากอีกด้วย แม่น้ำอาวัช (Awash River) ซึ่งไหลผ่านแอ่งก็มักเหือดแห้งหมดจนไม่เหลือให้ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย แอ่งดานาคิลเป็นที่ตั้งของภูเขาไฟเอร์ทาเล ภูเขาไฟอายาลู และน้ำพุร้อนดาลอล ซึ่งทั้งหมดเป็นสถานที่ที่มีความร้อนและมีกรดรุนแรง
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์
เรื่องย่อ
ต่อมา ลินคอล์นแต่งงานกับแมรีและเริ่มเข้าสู่วงการการเมือง เขารณรงค์ให้มีการเลิกทาส สเตอเจสเตือนว่าการค้าทาสทำให้แวมไพร์ยังอยู่ในการควบคุม เพราะแวมไพร์ใช้พวกทาสเป็นอาหาร หากมีการเลิกทาส ลินคอล์นจะถูกแวมไพร์ตามล่า หลังได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนที่ 16 แห่งสหรัฐอเมริกา ลินคอล์นและแมรีย้ายมาอยู่ในทำเนียบขาว ทั้งสองมีบุตรชายชื่อ วิลเลียม วอลเลซ ลินคอล์น แต่ต่อมาวิลเลียมถูกฆ่าตายโดยวาโดมา
แอ่งดานาคิล
นักวิทยาศาสตร์ได้พยายามศึกษาว่า มีสิ่งมีชีวิตชนิดใดบ้างที่อาศัยในแอ่งดานาคิลได้ เพื่อที่จะเข้าใจว่าสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงอื่นเกิดได้อย่างไร โดยค้นพบว่า สิ่งมีชีวิตส่วนมากมักเป็นจุลชีพที่ชอบสภาวะรุนแรงเช่นเดียวกับนักดาราชีววิทยาศึกษา อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์บางกลุ่มก็พบว่ามีสิ่งมีชีวิตในพื้นที่แอ่งดานาคิลไม่มากนัก
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์
เรื่องย่อ
ด้านประธานาธิบดีสมาพันธรัฐอเมริกา (ฝ่ายใต้) เจฟเฟอร์สัน เดวิสร่วมมือกับอดัมโดยให้แวมไพร์อยู่แนวหน้า ลินคอล์นสั่งให้รวบรวมเครื่องเงินทั้งหมดมาหลอมเป็นอาวุธ ด้านสปีดซึ่งไม่เห็นด้วยกับลินคอล์นลอบติดต่ออดัมและบอกว่าลินคอล์นจะส่งเครื่องเงินไปทางรถไฟ
อดัมและวาโดมาเผารางรถไฟและบุกขึ้นรถไฟ ลินคอล์น จอห์นสัน สเตอเจสและสปีดสู้กับกลุ่มแวมไพร์ สปีดถูกฆ่า ด้านอดัมพบว่าบนรถไฟไม่มีเครื่องเงิน จึงรู้ว่าการแปรพักตร์ของสปีดเป็นแผนที่ล่ออดัมออกมา ลินคอล์นใช้นาฬิกาพกแทงอดัมจนตายและหนีออกจากรถไฟพร้อมกับจอห์นสันและสเตอเจสก่อนรถไฟจะระเบิด ส่วนขบวนรถไฟที่ขนเครื่องเงินของจริงถูกส่งไปให้แมรีที่เมืองเกตตีสเบิร์กอีกเส้นทางหนึ่ง
แอ่งดานาคิล
แอ่งดานาคิลเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบแหล่งท่องเที่ยวทางธรณีวิทยาอย่างน้ำพุร้อน และทะเลสาบกำมะถันเป็นอาทิ
ประธานาธิบดี ลินคอล์น นักล่าแวมไพร์
เรื่องย่อ
กลุ่มแวมไพร์ที่เสียผู้นำไปบุกเข้าหาทหารฝ่ายเหนือ แต่พ่ายแพ้ย่อยยับเพราะอาวุธเงิน วาโดมาลอบเข้าหาแมรี แต่ถูกแมรียิงด้วยสร้อยทำจากเงินจนตาย
2 ปีต่อมา (14 เมษายน ค.ศ. 1865) สเตอเจสบอกลินคอล์นว่าพวกแวมไพร์ที่เหลือรอดหนีออกนอกประเทศ เขาพยายามโน้มน้าวให้ลินคอล์นกลายเป็นแวมไพร์เพื่อจะได้เป็นอมตะและสู้กับแวมไพร์ต่อไป แต่ลินคอล์นปฏิเสธ
ภาพยนตร์จบลงในยุคปัจจุบัน เมื่อสเตอเจสเข้าหาผู้ชายคนหนึ่งในบาร์เหมือนเช่นที่เคยเข้าหาลินคอล์น
วัดใหม่ชุมพล
วัดใหม่ชุมพล หรือ วัดใหม่ประชุมพล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง
นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง (Lilac-breasted roller; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกตะขาบ (Coraciidae)
วัดใหม่ชุมพล
วัดใหม่ชุมพล หรือชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดใหม่ สร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2153–2171 ตามคำบอกเล่า วัดสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าทรงธรรมเมื่อคราวเสด็จไปนมัสการพระพุทธบาทสระบุรี ในครั้งนั้นจำเป็นต้องมาทางเรือโดยอาศัยเส้นทางแม่น้ำเจ้าพระยาผ่านขึ้นมาทางแม่น้ำป่าสักและต้องพักแรมกลางทาง จึงสั่งให้ข้าราชบริพารไปสำรวจดูสถานที่สร้างพระตำหนักประทับพักแรมก่อนข้าราชบริพารได้สำรวจดูสถานที่แล้วเห็นว่าบริเวณที่ที่จัดนครหลวงในปัจจุบัน เป็นสถานที่สมควรและเหมาะสมที่จะสร้างพระตำหนักจึงโปรดเกล้าให้สร้างพระตำหนักเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงให้แก้ไขสถานที่พักอาศัยนี้ให้เป็นวัดขึ้นแล้วขนานนามว่า "วัดใหม่ประชุมพล" วัดนี้ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2436 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5 และได้ประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 115 ตอนพิเศษ 37 ง วันที่ 19 พฤษภาคม 2541
ภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองฐานสูงเป็นประธานของวัด เป็นเจดีย์ที่มีรูปแบบที่สร้างในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ภายในกรุของเจดีย์ฝาผนังตั้งแต่พื้นถึงเพดานเขียนเป็นลวดลายพุ่มข้าวบิณฑ์และรูปดวงดารา มีอุโบสถตั้งอยู่ทางด้านหน้าเจดีย์ประธานเป็นอาคารที่ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่บนรากฐานอาคารเดิม ส่วนวิหารสร้างอยู่ทางด้านทิศเหนือของวัด ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพเทพชุมนุมวิทยาธร พระประธานเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า หลวงพ่อทรงธรรม
นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง
นกตะขาบทุ่งอกสีม่วง มีลำตัวยาวประมาณ 38 เซนติเมตร มีหน้าผากและคิ้วสีขาว กระหม่อมสีเขียวอ่อน มีแถบสีดำพาดผ่านดวงตา แก้มสีส้มแดง คางสีขาว คอและอกสีม่วงแดงแซมด้วยสีขาว ใต้ท้องสีน้ำเงินม่วง ด้านหลังสีน้ำตาล ขนหางสีม่วงน้ำเงิน ดวงตาสีน้ำตาลเข้ม จะงอยปากสีดำ ขาและตีนสีชมพูเหลือง อาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้าและดงไม้ อาหารหลักได้แก่ แมลง, กิ้งก่า และงู รวมถึงตะขาบ, แมงป่อง, หอยทาก, นกขนาดเล็ก และสัตว์ฟันแทะขนาดเล็กด้วย พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปแอฟริกา จนถึงคาบสมุทรอาหรับ สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง ) จัดเป็นนกที่มีสีสันสดใสและสวยงามมากชนิดหนึ่ง
พระอุไทย
สมเด็จพระปทุมสุริยวงษ์ราชามหาอุปโยราช หรือ สมเด็จพระอุไทย (ឧទ័យរាជាទី១; 2120-5 มกราคม 2185) เจ้าชายแห่งกัมพูชาซึ่งเป็น ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ระหว่างปี พ.ศ. 2171 ถึง พ.ศ. 2185
พระอุไทยเป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ พระบรมราชาที่ 7 หรือ พระศรีสุพรรณมาธิราช พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น พระมหาอุปราช (รัชทายาทหรืออุปราช) ในปี พ.ศ. 2161 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ หลังการเสด็จสวรรคตของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ในพระอิสริยยศที่ พระมหาอุปโยราช (ឧភយោរាជ)
พระอุไทยอภิเษกกับอดีตพระคู่หมั้นของ พระศรีธรรมราชาที่ 2 ซึ่งพระศรีธรรมราชาที่ 2 พยายามก่อกบฏต่อสู้กับพระองค์แต่พ่ายแพ้และถูกสำเร็จโทษพร้อมกับอดีตพระคู่หมั้น ในปี พ.ศ. 2174 พระองค์ทองราชา (พญาหนู) พระอนุชาของพระศรีธรรมราชาที่ 2 จึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระองค์ทองราชาเสด็จสวรรคตอย่างมีเงื่อนงำในเดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2183 เจ้าพระยาจันท์ พระราชโอรสของ พระไชยเชษฐาที่ 2 ที่ประสูติแต่พระสนมมีสิทธิที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่พระอุไทยก็ได้บีบให้เจ้าพระยาจันท์มอบราชบัลลังก์ให้กับพระโอรสของพระองค์คือ พระปทุมราชา
กับความช่วยเหลือของทหารรับจ้างชาว จาม และ มาเลย์ เจ้าพระยาจันท์ปลงพระชนม์พระอุไทยเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2185 ในเวลาเดียวกัน พระปทุมราชา เสด็จออกไปล่าสัตว์เจ้าพระยาจันท์ตามไปกุมพระองค์พระปทุมราชาและนำมาสำเร็จโทษที่ อุดงมีชัย และเจ้าพระยาจันท์ได้ขึ้นเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาพระนามว่า สมเด็จพระรามาธิบดี
วงศ์นกตะขาบ
นกตะขาบ หรือ นกขาบ (Roller) เป็นนกในวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับนกตะขาบ (Coraciiformes) ซึ่งร่วมด้วยนกกะรางหัวขวาน (Upupidae), นกกระเต็น (Alcedinidae), นกจาบคา (Meropidae), นกเงือก (Bucerotidae) สำหรับนกตะขาบจัดอยู่ในวงศ์ Coraciidae
นกตะขาบเป็นที่บินได้เก่งมาก ลำตัวอวบอ้วน หัวโต ปากหนาใหญ่ ลำตัวขนาดพอ ๆ กับอีกา ส่วนใหญ่ลำตัวมีสีม่วงหรือน้ำเงินคล้ำ ชอบเกาะนิ่งตามที่โล่ง ๆ เช่น ทุ่งหญ้า, ทุ่งนา เพื่อมองหาเหยื่อซึ่งได้แก่ แมลงขนาดใหญ่, กิ้งก่า และสัตว์เล็ก ๆ เมื่อพบจะบินออกไปจับอย่างรวดเร็ว ทั้งพุ่งลงไปที่พื้นดินและบินไล่จับกลางอากาศ ชอบบินร่อนฉวัดเฉวียนเสมอ ทำรังในโพรงไม้หรือซอกหิน
วางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัว 17-20 วัน ลูกนกใช้เวลาประมาณ 30 วันอาศัยอยู่ในรัง โดยในบางชนิด เมื่อโตแล้วแยกออกไปสร้างรังต่างหาก ยังมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่ที่ให้กำเนิด เลี้ยงดูลูกนกที่เกิดใหม่ด้วย ดังนั้น ในรังบางครอกจะมีลูกนกที่เป็นเครือญาติกันเกิดพร้อม ๆ กัน
แพร่กระจายพันธุ์ในซีกโลกเก่า ได้แก่ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา และยุโรป พบทั้งหมด 12 ชนิด ใน 2 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบ 2 ชนิด
การจำแนก
ความสัมพันธ์ทางสายวิวัฒนาการในวงศ์นกตะขาบ (Coraciidae) จากการศึกษาระดับโมเลกุลที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2018 โดยอูลฟ์ โยฮันสัน และยังระบุว่า 2 ชนิดย่อยของนกตะขาบดง (Eurystomus orientalis) เป็นญาติใกล้ชิดของ Eurystomus azureus มากกว่านกตะขาบดงเอง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีข้อสรุป
สกุล
วงศ์นกตะขาบ ประกอบด้วย 2 สกุล ดังนี้
พระราหุล
พระราหุล หรือพระนามเดิม เจ้าชายราหุล เป็นพระโอรสในเจ้าชายสิทธัตถะ (พระโคตมพุทธเจ้า) กับพระนางยโสธรา ประสูติในวันที่พระบิดาออกผนวช
ในพระไตรปิฎกว่า เจ้าชายสิทธัตถะเมื่อได้ทราบว่าพระราชโอรสประสูติ ทรงเปล่งอุทานออกมาว่า "ราหุ ชาโต พันธนัง ชาตัง" แปลว่า "'ราหุ'' (บ่วง) เกิดขึ้นแล้ว พันธนาการเกิดขึ้นแล้ว" หมายความว่า พระกุมารที่ประสูติจะเป็นบ่วงร้อยรึงพระองค์ไว้กับภริยาและชีวิตฆราวาส ซึ่งพระเจ้าสุทโธทนะทรงนึกว่าสิทธัตถราชกุมารทรงตั้งพระนามโอรสอย่างนั้น จึงทรงขนานนามพระภาคิไนย (พระเจ้าหลาน) ว่า "ราหุล" อันแปลว่า "บ่วง"
อย่างไรก็ดี ตามพระวินัยของนิกายสรวาสติวาทว่าพระนาม "ราหุล" มิได้มาจากรากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "บ่วง" แต่มาจากศัพท์ "ราหุ" ที่แปลว่า "จันทรคราส" หรือที่ในภาษาไทยว่า "ราหู"
อนึ่ง ในพระไตรปิฎกพระธรรมบท มีตอนหนึ่งว่า ความปิติปราโมทย์ที่บุรุษได้รับจากภริยาและบุตร คือ "ราหุ" (แปลว่า "บ่วง") ที่ร้อยรัดชีวิตครอบครัวผ่านประสบการณ์ต่าง ๆ ไม่ว่าทุกข์หรือสุข
ประวัติ
พระราหุลเป็นโอรสของเจ้าชายสิทธัตถะ กับพระนางยโสธรา เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสุทโธทนะ ผู้ครองนครกบิลพัสดุ์ ประสูติวันเดียวกันกับที่พระบิดาเสด็จออกบวช ท่านจึงเจริญพระชันษาเติบโตโดยมิเคยเห็นพระพักตร์รู้จักพระบิดา
เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าและเสด็จไปเผยแผ่พุทธศาสนา ณ แคว้นมคธ ก็ทรงนิวัติกลับกรุงกบิลพัสดุ์ เพื่อโปรดพระบิดาและพระญาติประยูร และมีเหล่าสาวกติดตามเสด็จมาด้วย วันหนึ่งพระนางยโสธราทรงได้พบกับพระราหุล และมีรับสั่งให้พระกุมารราหุลไปทูลขอพระราชสมบัติ พระพุทธเจ้าจึงทรงบรรพชาพระราหุลเป็นสามเณรและให้เสด็จติดตามพระองค์ไปด้วย พระกุมารราหุลจึงเป็นสามเณรรูปแรกในพุทธศาสนา
พระเจ้าสุทโธทนะทรงทราบข่าวพระราหุลได้ทำการบรรพชาเป็นสามเณรในพุทธศาสนาแล้ว ก็ทรงเสียพระทัยมาก เพราะทรงหวังให้พระราหุลเป็นรัชทายาทสืบราชสันติวงศ์ต่อไป พระองค์จึงเสด็จไปตัดพ้อต่อว่าพระพุทธเจ้า และทูลขอว่า ต่อไปถ้าจะบวชให้ใครอีก ขอให้มารดาบิดาของผู้จะบวชอนุญาตเสียก่อน พระพุทธองค์ก็ทรงอนุญาตให้เป็นไปตามคำทูลขอ โดยมีข้อกำหนดว่า ผู้ที่จะเข้ามาบวช "จะต้องได้รับอนุญาตจากบิดามารดา ผู้ปกครอง หรือผู้บังคับบัญชาเสียก่อน"
พระราหุลเถระนิพพานเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐานระบุชัด ทราบเพียงว่า ท่านปรินิพพานก่อนพระอัครสาวกทั้งสอง และก่อนพระพุทธเจ้า โดยการทูลลาพระพุทธเจ้าไปนิพพานที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์
พระราชตระกูล
พระราชตระกูลในเจ้าชายราหุล
กีฬายิมนาสติกในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬายิมนาสติกในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬายิมนาสติกที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–22 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่โรงยิมส์ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 24 รายการ ประกอบด้วย ยิมนาสติกศิลป์ 14 รายการ, ยิมนาสติกลีลา 6 รายการ และยิมนาสติกแอโรบิก 4 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 74 เหรียญ
พระยโสธราเถรี
ยโสธรา (Yasodharā; Yaśodharā यशोधरा ยโศธรา) หรือ ภัททากัจจานา (Bhaddā Kaccānā ภทฺทา กจฺจานา) บางแห่งออกนามว่า พิมพา หรือ ยโสธราพิมพา เป็นพระชายาของเจ้าชายสิทธัตถะก่อนตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า เป็นพระมารดาของพระราหุล และเป็นพระขนิษฐาของพระเทวทัต หลังจากเจ้าชายสิทธัตถะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระนางยโสธราได้อุปสมบทเป็นภิกษุณีและบรรลุเป็นพระอรหันต์ในที่สุด
พระยโสธราเถรีนิพพานขณะพระชนมายุ 78 พรรษา หรือ 2 ปีก่อนการดับขันธ์ปรินิพพานของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระนาม
ยโสธรา (บาลี) หรือ ยโศธรา (สันสกฤต) มาจากคำว่า ยส หรือ ยศ แปลว่า เกียรติ, ความดีงาม กับคำว่า ธร มาจากคำว่า ธริ แปลว่า การแบกรับ, การสนับสนุน เมื่อรวมกันจึงมีความหมายว่า "ผู้ทรงยศ" บ้างก็เรียก ยโสธราเถรี/ยโศธราเถรี (Yaśodharā Theri), พิมพาเทวี (Bimbādevī), ภัททกัจจานา (Bhaddakaccānā) และ ราหุลมาตา (Rāhulamātā "มารดาของราหุล") ในเอกสารบาลีจะออกพระนามสองอย่าง คือ ยโสธรา และ ภัททกัจจานา
พระชนม์ชีพช่วงต้น
พระนางยโสธราเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าสุปปพุทธะแห่งโกลิยะ กับพระนางอมิตาแห่งสักกะ มีพระเชษฐาพระองค์หนึ่งนามว่าพระเทวทัต  พระชนกเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าอัญชนะแห่งโกลิยะ ส่วนพระชนนีเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าสุทโธทนะแห่งสักกะ พระชนกและพระชนนีเป็นเครือญาติกัน สืบสันดานมาแต่พระเจ้าโอกกากราช (Okkākarāj)   โดยตระกูลสักกะและโกลิยะจะสมรสกันระหว่างสองตระกูลเท่านั้น ดอนัลด์ เอส. โลเปซ (Donald S. Lopez) ศาสตราจารย์ด้านพุทธศาสนาและทิเบตศึกษา และริชาร์ด เอฟ. กอมบริช (Richard F. Gombrich) นักภารตวิทยาและนักวิชาการด้านภาษาบาลี-สันสกฤตและพุทธศึกษา อธิบายว่าช่วงเวลานั้นอิทธิพลของพระเวทไม่น่าจะเข้าถึงแคว้นทั้งสอง รวมทั้งการเสกสมรสในหมู่เครือญาตินั้นเป็นเรื่องต้องห้ามของสังคมอารยัน ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าตระกูลทั้งสองนี้อาจมิได้สืบเชื้อสายชาวอารยัน
ยโสธราเป็นหนึ่งในเจ็ดมนุษย์ สัตว์ และสิ่งของที่เกิดวันเดียวกับเจ้าชายสิทธัตถะ เรียกว่าสหชาติ 7 ได้แก่ นางยโสธราหรือพิมพา พระอานนท์ นายฉันนะ อำมาตย์กาฬุทายี ม้ากัณฑกะ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ และขุมทรัพย์ทั้งสี่
กล่าวกันว่ายโสธรามีพระสิริโฉมงดงาม มีพระสรีระและผิวพรรณงามดุจทองคำชั้นดีที่สุดจึงมีพระนามว่าภัททากัจจานา แม้เจ้าหญิงรูปนันทาซึ่งเป็นพระญาติจะทรงงามจนได้สมญาว่าชนบทกัลยาณี ก็ยังงามไม่เทียมเท่า
เสกสมรส
ยโสธราเสกสมรสกับสิทธัตถะขณะพระชันษา 16 ปี และได้ประสูติกาลพระโอรสพระองค์แรกและพระองค์เดียวคือราหุล ขณะมีพระชันษา 29 ปี ซึ่งช่วงเวลานั้นสิทธัตถะกำลังตัดสินพระทัยออกบวช หลังพบเทวทูต 4 พระเจ้าสุทโธทนะนำข่าวพระกุมารประสูติใหม่มาแจ้งให้ทราบ สิทธัตถะทรงอุทานออกมาว่า "ราหุลํ ชาตํ พนฺธนํ ชาตํ" แปลว่า "บ่วงเกิดขึ้นแล้ว พันธนาการเกิดขึ้นแล้ว" ทั้ง ๆ ที่พระองค์กำลังตัดห่วงอาลัยอื่นแล้ว แต่กลับมีห่วงใหม่ขึ้นมาผูกมัดมิให้พระองค์ออกผนวช
คืนหนึ่งสิทธัตถะลอบเสด็จออกจากพระราชวังในยามวิกาลเพื่อออกผนวชหลังราหุลประสูติเพียง 7 วัน ก่อนจะเสด็จออกไป ทรงไปที่ห้องพระบรรทมของพระยโสธราก่อน แต่เห็นว่าพระชายาหลับสนิทและทอดพระกรไว้เหนือเศียรพระราหุล ทรงเกิดสิเน่หาอาลัย ครั้นจะอุ้มพระโอรสก็เกรงพระชายาจะตื่น จึงข่มพระทัยออกจากพระราชวัง ครั้นรุ่งสางยโสธราเศร้าโศกพระทัยยิ่งที่สวามีหายออกไป ฝ่ายพระเจ้าสุทโธทนะและยโสธราก็เพียรติดตามข่าวสิทธัตถะอยู่เสมอด้วยความรักและนับถือ เมื่อยโสธราทรงทราบว่าสิทธัตถะได้ออกไปแสวงหาสัจธรรมเพื่อตรัสรู้ พระองค์จึงทรงดำเนินพระชนมชีพอย่างเรียบง่ายตามอย่างสิทธัตถะ ยโสธราเมื่อได้ทราบข่าวพระสวามีว่าทรงนุ่งผ้าย้อมน้ำฝาด ก็ทรงนุ่งผ้าย้อมน้ำฝาดบ้าง ทราบว่าพระสวามีเสวยภัตตาหารหนเดียว พระนางก็เสวยพระกระยาหารเพียงหนเดียว ทราบว่าพระสวามีทรงละที่นอนใหญ่ ก็ทรงเอาผ้าปูนอนบนพระแท่นบรรทมขนาดน้อย ทราบว่าพระสวามีเว้นจากเครื่องหอมและดอกไม้ พระนางก็เว้นจากเครื่องหอมและดอกไม้ จนกระทั่งสิทธัตถะบรรลุโพธิญาณ ตรัสรู้เป็นสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ยโสธราเคยทูลพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการบำเพ็ญเพียรของพระองค์ก่อนนิพพานไว้ว่า "...ข้าแต่พระมหาวีระ หม่อมฉันยอมรับทุกข์ทรมาน มากมายหลายอย่างจนนับไม่ถ้วน ในสงสารเป็นอเนก ก็เพื่อประโยชน์แก่พระองค์..." และ "...ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันได้รับสุขก็อนุโมทนา และคราวที่ได้รับทุกข์ก็ไม่เสียใจ เป็นผู้ยินดีแล้วทุกอย่าง เพื่อประโยชน์แก่พระองค์..."
ผนวช
เมื่อพระมหาปชาบดีโคตมีเถรีนิพพานล่วงไปแล้ว พระยโสธราเถรีจึงเป็นใหญ่ในหมู่ภิกษุณี ปกครองภิกษุณี 100,000 รูป
นิพพาน
พระยโสธราเถรีนิพพานในพรรษาที่ 43 แห่งพระผู้มีพระภาค ขณะมีพระชนมายุได้ 78 พรรษา ก่อนที่พระนางจะนิพพาน พระยโสธราเถรีได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า แล้วทูลลาไว้ ความว่า "หม่อมฉันมีอายุได้ 78 ปี ล่วงเข้าปัจฉิมวัยแล้ว ถึงความเป็นผู้มีกายค้อมลงโดยลำดับ ขอกราบทูลลาพระมหามุนี หม่อมฉันมีวัยแก่หง่อม ชีวิตของหม่อมฉันมีอยู่นิดหน่อย หม่อมฉันจักละพระองค์ไป ที่พึ่งของตนหม่อมฉันทำไว้แล้ว ในกาลปัจฉิมวัยนี้ ความตายเข้ามาปิดล้อมไว้แล้ว ข้าแต่พระมหาวีระ หม่อมฉันจักนิพพานในคืนวันนี้" และกล่าวอีกว่า "ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันไม่มีชาติชรา พยาธิ และมรณะ หม่อมฉันจักเข้าถึงนิพพานที่ไม่มีปัจจัยปรุงแต่ง เป็นบุรีที่ไม่มีความแก่ ความตาย และไม่มีภัย บริษัทที่เข้าเฝ้าพระองค์อยู่ รู้จักความผิด จึงขอประทานโทษ เฉพาะพระพักตร์ของพระศาสดา ข้าแต่พระมหาวีระ เมื่อหม่อมฉันเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสงสาร หากมีความผิดพลาดในพระองค์ หม่อมฉันกราบทูลว่า ขอพระองค์โปรดยกโทษให้แก่หม่อมฉันด้วยเถิด"
ชา อิน-ฮา
ชา อิน-ฮา (차인하; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 - 3 ธันวาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ที่มีชื่อเสียงจากการแสดงในเรื่อง เดอะแบงเกอร์, ล้างกิเลสในตอนนี้ และ รักด้วยข้อบกพร่อง เขาเป็นสมาชิกของนักแสดงกลุ่ม Surprise U
แหล่งข้อมูลอื่น
1992
อิปเซน
อิปเซน (Ipsen) เป็นบริษัทยาในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บริษัทนี้เน้นการพัฒนาและการตลาดยาที่ใช้ในด้านวิทยามะเร็ง, การศึกษาเกี่ยวกับต่อมไร้ท่อ และการรักษาความผิดปกติของกล้ามเนื้อ บริษัทนี้มีการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์ปารีส ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของดัชนีแอสเบแอฟ 120
ภาพรวม
อิปเซนเป็นบริษัทยาระดับโลกที่มียอดจำหน่ายรวมเกิน 1.2 พันล้านยูโรใน ค.ศ. 2012 ความทะเยอทะยานของอิปเซนคือการเป็นผู้นำในการแก้ปัญหาการดูแลสุขภาพที่เชี่ยวชาญเฉพาะสำหรับโรครุมเร้าของกลุ่มเป้าหมาย บริษัทนี้มียุทธศาสตร์ที่ได้รับการสนับสนุน 3 สาขา ซึ่งได้แก่ ประสาทวิทยา, การศึกษาเกี่ยวกับต่อมไร้ท่อ และเนื้องอกระบบทางเดินปัสสาวะ นอกจากนี้ กลุ่มบริษัทยังมีนโยบายการใช้งานของความร่วมมือ การวิจัยและพัฒนาของอิปเซนได้มุ่งเน้นด้านนวัตกรรมใหม่และพื้นฐานเทคโนโลยีที่แตกต่าง รวมถึงด้านเปปไทด์และสารพิษ
ตระกูลโบโฟค์ ซึ่งเป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่มากสุดอันดับที่ 42 ในประเทศฝรั่งเศส ยังคงเป็นเจ้าของหุ้นของบริษัทนี้ที่ 68 เปอร์เซ็นต์ และสองสมาชิกของบริษัทนี้ ซึ่งได้แก่ แอนน์ และอองรี โบโฟค์ ได้ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการของบริษัท ส่วนประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหารคือมาร์ค เดอ การีเดล
ในปี ค.ศ. 2012 อิปเซนสามารถทำยอดจำหน่ายที่ 250 ล้านยูโร คิดเป็น 20 เปอร์เซ็นต์ของยอดจำหน่ายรวม จากการวิจัยและพัฒนาตามมาตรฐานการรายงานทางการเงินระหว่างประเทศ
มูลนิธิอิปเซน
ในปี ค.ศ. 1983 อิปเซนได้ก่อตั้งมูลนิธิอิปเซน (ฟาวน์เดชันอิปเซน) ด้วยความช่วยเหลือของฟองเดซียงเดอฟรองซ์ เพื่อติดตามความคืบหน้าในการวิจัยทางการแพทย์ มูลนิธินี้มีสำนักงานใหญ่อยู่ในบูโลญจน์-บิลองคูร์ท และประธานกรรมการของมูลนิธินี้คืออีเฟส คริสเตน  มูลนิธินี้มีการจัดเสวนา 64 ครั้ง และให้ความร่วมมือกับองค์การอนามัยโลก, ฟองเดซียงแนชัวนาลเดอเชโฮตูลูชี, มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด, สถาบันศึกษาทางชีววิทยาซอล์ค, โรงพยาบาลทั่วไปแมสซาชูเซตส์ และวารสารวิชาการ ทั้งเนเจอร์ และเซลล์
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 หรือ จามจุรีเกมส์ 38 เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างเหล่านิสิตนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทย จัดขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างวันที่ 15 - 24 มกราคม พ.ศ. 2554 โดยใช้สถานที่ทำการแข่งขันทั้งภายในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และศูนย์กีฬาภายนอก มีสถาบันการศึกษาเข้าร่วมแข่งขันทั้งสิ้น 117 สถาบันใน 25 ชนิดกีฬา การแข่งขันครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สี่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขัน และเป็นเจ้าภาพครั้งแรกนับแต่ พ.ศ. 2537 (จามจุรีเกมส์ 21)
การแข่งขันฯ ใช้สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นสนามหลักในการจัดพิธีเปิด - ปิด ตลอดจนการทำการแข่งขันกรีฑาประเภทลู่และลาน ในส่วนกีฬาในร่ม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้จัดสร้างอาคารศูนย์กีฬาและนันทนาการขึ้นใหม่ เพื่อรองรับการแข่งขันดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการใช้สนามกีฬาอื่นๆ ในบริเวณกรุงเทพมหานคร ตลอดจนจังหวัดนครนายกสำหรับการแข่งขันกอล์ฟ โดยมีการจัดการบริการขนส่งนักกีฬาระหว่างสนาม
งานการประชาสัมพันธ์การแข่งขัน ได้จัดทำผ่านโปสเตอร์และสื่อมวลชนหลายแขนง นอกจากนี้ยังเปิดโอกาสให้นิสิตของมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมโดยการจัดประกวดสัญลักษณ์ โปสเตอร์ สัญลักษณ์นำโชค และเพลงประจำการแข่งขัน โดยสัญลักษณ์เป็นรูปดอกจามจุรี 3 ดอกเรียงในแนวตั้งมีลักษณะคล้ายกับพระเกี้ยวและสามารถอ่านได้เป็นตัวเลข 38 ส่วนคำขวัญประจำการแข่งขันในครั้งนี้ คือ "ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ คือ น้ำใจนักกีฬา" และสัญลักษณ์นำโชค ได้แก่ กระรอก 2 ตัว คือ น้องน้ำใจและน้องไมตรี
ผลการแข่งขันปรากฏว่า จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครองตำแหน่งเจ้าเหรียญทองในการแข่งขันครั้งนี้ เป็นสมัยที่ 3 ติดต่อกัน และมหาวิทยาลัยสยามได้รับถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รางวัลชนะเลิศเหรียญรวม (ชาย) เหรียญรวม (หญิง) สำหรับกรีฑาอุดมศึกษาแห่งประเทศไทยไปด้วย
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ
เนื่องจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมีความพร้อมด้านบุคลากรที่มีประสบการณ์ในการจัดการแข่งขันกีฬาและได้รับเชิญให้เป็นกรรมการกีฬาระดับชาติและนานาชาติหลายครั้ง และมีความพร้อมในการเป็นเจ้าภาพในด้านต่าง ๆ ทั้งสนามการแข่งขัน ด้านการแพทย์ การคมนาคม การบริการ อาหาร สิ่งอำนวยความสะดวกรอบมหาวิทยาลัย สถานที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่และนักกีฬา ดังนั้น คณะกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย โดยมี รองศาสตราจารย์คิม ไชยแสนสุข อธิการบดีมหาวิทยาลัยรามคำแหง ประธานคณะกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยเป็นประธานในที่ประชุม มีมติให้จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 โดยไม่มีมหาวิทยาลัยอื่นเสนอตัวเป็นเจ้าภาพแข่งขัน การรับเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันในครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 4 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งเคยรับเป็นเจ้าภาพมาก่อนแล้วในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2518), ครั้งที่ 11 (พ.ศ. 2527) และครั้งที่ 21 (พ.ศ. 2537)