cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดโพงพาง
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถโบราณ รวมทั้งวิหาร กุฎิ ศาลาการเปรียญ พระพุทธรูปแกะสลักด้วยศิลาแดง พระประธานในอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 38 นิ้ว สูง 54 นิ้ว เป็นของเก่าโบราณ และพระพุทธรูปแก้วมรกต หน้าตักกว้าง 5 นิ้ว สูง 6 นิ้วเศษ
Mallophyton
Mallophyton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Chelophyes
Chelophyes เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Diphyidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รัฐธรรมนูญฮังการี
กฎหมายพื้นฐานของฮังการี (ฮังการี: Magyarország alaptörvénye) เป็นรัฐธรรมนูญของประเทศของประเทศฮังการี ณ ปัจจุบัน ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งประกาศโดยประธานาธิบดี (Áder János) ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่รับรองในระบอบประชาธิปไตย หลังการเลือกตั้งโดยเสรี เอกสารดังกล่าวสืบทอดต่อจากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 ซึ่งเดิมนำมาใช้ในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 และแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมาก เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต) รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่เป็นลายลักษณ์อักษรถาวรและจนกระทั่งถูกแทนที่ มีเพียงประเทศฮังการีประเทศเดียวเท่านั้นในประเทศในกลุ่มยุโรปตะวันออกที่ไม่มีรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งหมดหลังจากสิ้นสุดลัทธิคอมมิวนิสต์
เนื้อหา
กฎหมายพื้นฐานของฮังการีประกอบด้วยบทหลัก 6 บท
ภายในนี้ “รัฐ (Állam)” มี 14 บทย่อย และ “คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ (Különleges jogrend)” มี 8 บทย่อย จำนวนบทความและหมายเลขของแต่ละบทแสดงไว้ในตารางด้านล่าง และบทหลัก "รัฐ" มีทั้งหมด 47 บทความ บทหลักของ "คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ" ประกอบด้วยบทความทั้งหมด 8 บทความ
การขยายเสียงของคอเคลีย
การขยายเสียงของคอเคลีย (cochlear amplifier) เป็นกลไกป้อนกลับเชิงบวกในหูชั้นในรูปหอยโข่ง (คอเคลีย) ที่ทำให้ระบบการได้ยินของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมไวเสียงมาก กลไกหลักก็คือ เซลล์ขนด้านนอก (OHC) ซึ่งช่วยเพิ่มทั้งแอมพลิจูด (ความดัง) และความไวความถี่เสียง ผ่านกระบวนการป้อนกลับโดยไฟฟ้าและแรงกล (electromechanical feedback)
การค้นพบ
นักวิชาการ (T. Gold) ได้เสนอกลไกนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 แล้ว ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวที่นักชีวฟิสิกส์ชาวฮังการี-อเมริกัน ดร. Georg von Békésy กำลังตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับการเคลื่อนที่เป็นรูปคลื่นของคอเคลียในสัตว์ที่ตายแล้ว (ทำให้ต่อมาเขาได้รับรางวัลโนเบล)
30 ปีหลังจากงานปี 2521 (คือปี 2551) ยืนยันการขยายเสียงของคอเคลีย และ 60 ปีหลังจากมีการเสนอทฤษฎีนี้ จึงได้มีการกำหนดการขยายเสียงของคอเคลียแบบ active-compression-wave ในแบบจำลองนี้ ความดันแบบแอคทีฟจะเท่ากันทั้งสองด้านที่อวัยวะของคอร์ติ ซึ่งทำให้เกิดคลื่นความดันทีวิ่งไปได้อย่างรวดเร็ว แล้วเพิ่มการเคลื่อนไหวในคอเคลีย และทำให้เกิดเสียงผ่านหูชั้นกลางและหูชั้นนอก แบบจำลองนี้ต่อมาในปี 2554 ก็ใช้อธิบายการขยายเสียงแบบ mixed mode ที่ทั้งยอด (apex) และฐาน (base) โดยวิธีจำลองเดียวกันกับงานปี 2551
ผลของคลื่นเสียงต่อคอเคลีย
ในคอเคลียของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม การขยายเสียงจะเกิดขึ้นที่เซลล์ขนด้านนอก (OHC) ในอวัยวะของคอร์ติ เป็นเซลล์ที่อยู่บนเยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane หรือเยื่อฐาน ตัวย่อ BM) ซึ่งไวต่อความถี่เสียงโดยเฉพาะ ๆ ที่จุดต่าง ๆ คลื่นเสียงความถี่ต่าง ๆ จะวิ่งเข้าไปในท่อ scala vestibuli ของคอเคลียแล้ววิ่งผ่านเซลล์ ซึ่งสร้างแรงดันที่เยื่อฐานและเยื่อคลุม (tectorial membrane) ของคอเคลีย โดยเยื่อจะขยับตอบสนองต่อคลื่นเสียงที่ความถี่โดยเฉพาะ ๆ มีรูปเหมือนกับคลื่นวิ่ง (travelling wave)
somatic motor
somatic motor เป็นสมรรถภาพของตัวเซลล์ OHC ที่จะยืดหรือสั้นลงตามยาวเนื่องจากความเปลี่ยนแปลงของศักย์เยื่อหุ้มเซลล์ (membrane potential) ซึ่งเป็นหน้าที่ที่เหมาะเจาะของ OHC ภายในอวัยวะของคอร์ติ ถ้าดูผ่านกล้องจุลทรรศน์แบบส่องกราดในอุโมงค์ ส่วนยอดของ OHC จะยึดอยู่กับ reticular lamina ในขณะที่ส่วนฐานจะยึดกับ cupula ของ Deiter's cell เพราะตัวเซลล์ไม่ได้ติดกับโครงสร้างอื่น ๆ แต่ล้อมด้วยน้ำ perilymph ดังนั้น OHC จึงพิจารณาว่าสามารถยืดหยุ่นได้ และเหมาะให้เกิดกระบวนการ electromotility (การเคลื่อนไหวเองของเซลล์อาศัยไฟฟ้า) ได้
Prestin เป็นโปรตีนเยื่อหุ้มเซลล์ (transmembrane) ที่เป็นมูลฐานของการยืดและหดได้ของ OHC ซึ่งสำคัญต่อการเคลื่อนไหวได้เองอาศัยไฟฟ้า โปรตีนนี้ไวต่อความต่างศักย์ และยังเป็นตัวขนส่งแอนไอออนอีกด้วย ที่งานศึกษาก่อน ๆ ได้เข้าใจผิดมาก่อน แต่ว่า บทบาทของการขนส่งแอนไอออนในกระบวนการ somatic motor ยังไม่ชัดเจน
ภายใต้ภาวะพัก เชื่อว่า คลอไรด์จะยึดอยู่กับจุดยึดแบบ allosteric ของ prestin เมื่อ BM เบนขึ้นแล้วมัดขนเบนไปทาง steroecilia ที่สูงสุด ช่องที่ stereocilia ก็จะเปิดปล่อยให้ไอออนไหลเข้า ทำให้เซลล์ลดขั้ว คลอไรด์ภายในเซลล์ก็จะหลุดออกจากจุดยึด allosteric ในโปรตีน ทำให้ prestin หดลง เมื่อ BM เบนลง เซลล์ก็จะเพิ่มขั้ว คลอไรด์ก็จะเข้ายึดที่จุด allosteric มีผลให้ prestin ขยายตัว
การเข้ายึดหรือหลุดออกของคลอไรด์จะเปลี่ยนค่าความประจุไฟฟ้าของ prestin มีผลเป็น nonlinear capacitance (NLC) ซึ่งทำให้ prestin ยึดหรือหดลงอาศัยไฟฟ้าตามที่ได้กล่าวแล้ว การแปรศักย์ไฟฟ้าแบบไม่ใช่เชิงเส้นยิ่งใหญ่เท่าไร prestin ก็จะตอบสนองมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งแสดงความไวศักย์ไฟฟ้าที่อาศัยความเข้มข้นของไอออนที่อยู่รอบ ๆ
prestin เรียงอยู่ที่ชั้นไขมันคู่ (lipid bilayer) ของเยื่อหุ้มเซลล์ของ OHC ดังนั้น การเปลี่ยนรูปของ prestin จำนวนมาก ซึ่งมักจะรวมจับกัน ในที่สุดก็จะเปลี่ยนรูปร่างของ OHC และ prestin ที่ยาวขึ้นจะทำให้เซลล์ยืดตัวออก ในขณะที่ prestin ที่สั้นลงจะทำให้เซลล์หดตัว เพราะว่า OHC ติดอยู่กับ reticular lamina และ Deiter's cell การเปลี่ยนรูปของ OHC จึงทำให้เซลล์ทั้งสองเคลื่อนด้วย และเปลี่ยนแรงสั่นของ cochlear partition โดยสามารถตรวจจับได้
ต่อจากการเบน BM ในเบื้องต้นที่ทำให้มัดขนเบนไปในทางบวก เยื่อ reticular lamina ก็จะได้รับแรงกดลดลง มีผลให้มัดขนเบนไปในทางลบ ซึ่งทำให้ช่องใน stereocilia ปิด มีผลให้ OHC เพิ่มขั้ว (hyperpolarization) และยืดตัว
ที่ฐานของมัดขนเป็น cuticular plate ที่เต็มไปด้วยโปรตีน actin สันนิษฐานกันว่า กระบวนการพอลิเมอไรเซชันของ actin มีบทบาทที่ขาดไม่ได้ในการควบคุมการขยายเสียงของคอเคลีย คือ เมื่อ actin เกิดพอลิเมอไรเซชัน ทั้งแอมพลิจูดของการเคลื่อนไหวเองอาศัยไฟฟ้าและความยาวของ OHC ก็จะเพิ่มขึ้น แต่ว่า ความเปลี่ยนแปลงต่อ actin ไม่ได้เปลี่ยน NLC ซึ่งแสดงว่า บทบาทของ actin ต่อการขยายเสียงของคอเคลียแยกต่างหากจากของ prestin
hair bundle motor
hair bundle motor เป็นแรงที่เกิดเนื่องจากสิ่งเร้าเชิงกล ซึ่งเกิดผ่านช่อง MET (mechanoelectrical transduction) ซึ่งเปิดให้ไอออน Na+, K+, และ Ca2+ ไหลผ่าน และทำงานโดยเบนมัดขนไปในทางบวกและให้แรงป้อนกลับเชิงบวกต่อเยื่อฐาน ซึ่งทำให้เยื่อไหวเพิ่มแล้วทำให้ตรวจจับเสียงได้ดีขึ้น มีกลไกสองอย่างที่ได้เสนอสำหรับกระบวนการนี้ คือ การปรับตัวเร็ว (fast adaptation, channel re-closure) และการปรับตัวช้า (slow adaptation)
การปรับตัวเร็ว (Fast adaptation)
แบบจำลองนี้อาศัยเกรเดียนต์ (อัตราความต่าง) ของแคลเซียมที่เกิดขึ้น เมื่อเปิดปิดช่อง MET การเบนใยเชื่อมปลายในทางบวกจะดึงมัดขนไปทาง stereocilia ที่สูงสุด ซึ่งเปิดช่อง MET ซึ่งทำให้ Na+, K+, และ Ca2+ ไหลผ่านได้
นอกจากนั้นแล้ว Ca2+ ยังเข้ายึดกับจุด cytostolic ของช่อง MET ในช่วงสั้น ๆ โดยห่างจากรูของช่องเพียงประมาณแค่ 5 นาโนเมตร และเพราะว่าใกล้ขนาดนั้น จึงสันนิษฐานว่า สัมพรรคภาพในการยึด (binding affinity) ของ Ca2+ อาจจะค่อนข้างต่ำ เมื่อแคลเซียมเข้ายึดจุดนี้ ช่อง MET ก็จะเริ่มปิดลง การปิดช่องจะลดกระแสไฟฟ้าที่กำลังถ่ายโอนและเพิ่มความตึงที่ใยเชื่อมปลาย ทำให้มัดขนกลับไปอยู่ในตำแหน่งลบของตัวเร้า แต่ว่า การเข้ายึดของแคลเซียมจะมีระยะสั้น เพราะว่า ช่อง MET จะต้องร่วมการขยายเสียงในรอบต่อ ๆ ไป เมื่อแคลเซียมปล่อยจากที่ยึดแล้ว ระดับแค\เ.รบใก็จะลดลงอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากความแตกต่างความเข้มข้นของแคลเซียมที่จุดยึด cytostolic ของช่อง MET เทียบระหว่างเมื่อแคลเซียมเข้ายึดกับเมื่อปล่อยออก เกรเดียนต์ของแคลเซียมจึงเป็นตัวสร้างพลังงานทางเคมี ดังนั้น การแกว่งกวัดของความเข้มข้นแคลเซียมและการสร้างแรงจึงเป็นตัวสนับสนุนการขยายเสียง ส่วนระยะเวลาของกลไกนี้อยู่ในระดับร้อย ๆ ไมโครวินาที ซึ่งเป็นความเร็วที่จำเป็นเพื่อขยายเสียงความถี่สูง
การปรับตัวช้า (Slow adaptation)
เทียบกับแบบจำลองการปรับตัวเร็ว การปรับตัวช้า (slow adaptation) อาศัยโปรตีนมอร์เตอร์ myosin เพื่อเปลี่ยนความแข็งอ่อนของใยเชื่อมปลาย (tip link) ที่เป็นตัวเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าผ่านช่อง
ยังมีหลักฐานว่า แคลเซียมก็มีบทบาทสำคัญในกลไกนี้ คือ งานศึกษาแสดงว่า เมื่อระดับแคลเซียมนอกเซลล์ลง โปรตีนมอร์เตอร์คือ myosin ก็จะตึงขึ้น ทำให้ช่องเปิด เมื่อช่องเปิด การไหลเข้าของแคลเซียมก็จะลดความตึงของ myosin ซึ่งทำให้ใยเชื่อมปลายกลับไปสู่สภาพเดิมแล้วปิดช่อง ซึ่งสันนิษฐานว่า มีเหตุจากแคลเซียมเข้ายึดกับ myosin โดยระยะเวลาของกลไกนี้อยู่ที่ 10-20 มิลลิวินาที ซึ่งเป็นค่าเวลาที่ต้องใช้ขยายเสียงความถี่ต่ำ
การอาศัยความตึงแข็ง (ของใยเชื่อมปลาย) และการอาศัยแคลเซียม (ของมอร์เตอร์ myosin) เป็นกลไกป้อนกลับที่สำคัญ และปฏิกิริยาของ myosin ต่อการเบนของมัดขน ทำให้มันไวต่อการเปลี่ยนตำแหน่งของมัดขนเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ
การทำงานร่วมกันของ electromotility และ hair bundle motility
การเคลื่อนไหวเองอาศัยไฟฟ้าอาศัย prestin ของ OHC มีแรงมากกว่าที่เกิดจากการเบนมัดขน โดยงานทดลองหนึ่งแสดงว่า somatic motor ทำให้เกิดแรงเป็น 40 เท่าที่เยื่อหุ้มเซลล์ที่ยอด (apical) และ 6 เท่าที่เยื่อฐาน (basilar membrane) มากกว่า hair bundle motor ความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างระบบมอร์เตอร์ทั้งสองอย่างนี้ก็คือการเบนขนตรงข้ามกัน คือ hair bundle motor อาศัยการเบนในทางบวกเพื่อสร้างแรง ในขณะที่ somatic motor อาศัยการเบนตรงกันข้าม
อย่างไรก็ดี ทั้งสองสามารถทำให้เยื่อฐานขยับได้อย่างสำคัญ ซึ่งช่วยเบนขน IHC และขยายสัญญาณเสียง คือ แรงกลที่เกิดจากกลไกเหล่านี้จะเพิ่มการเคลื่อนไหวของเยื่อฐาน ซึ่งก็จะมีอิทธิพลต่อการเบนขนของ IHC อันเป็นเซลล์ที่เชื่อมกับปลายประสาทนำเข้าที่ส่งสัญญาณเกี่ยวกับเสียงไปยังสมอง
วัดคลองเก้า
วัดคลองเก้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัด 12 ไร่ 1 ตารางวา โฉนดเลขที่ 5215 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 73 ตารางวา
วัดคลองเก้าได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 โดยมี นายไว โคระทัต ดำเนินการสร้างวัดขึ้นในที่ดินของ นาวาเอกศิริชัย รอดบุญพา ที่ยกให้สร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2523 ตั้งชื่อวัดตามสถานที่ตั้งวัดที่ติดกับคลองเก้า ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2523
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์ 3 แถว ศาลาการเปรียญสร้าง พ.ศ. 2515 เป็นอาคารไม้ และหอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 16 เมตร ปูชนียวัตถุได้แก่ พระพุทธรูป 8 องค์ หน้าตักกว้าง 30.25 และ 20 นิ้ว และพระศรีสุริยะเมตไตรย์ หน้าตักกว้าง 25 นิ้ว พระพุทธโสธร หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมัลดีฟส์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
อาร์เอส
บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) (RS PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ: RS) เป็นผู้บุกเบิกและสร้างแรงบันดาลใจให้แก่วัฒนธรรมความบันเทิงของไทยมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบัน อาร์เอส กรุ๊ป จัดอยู่ในหมวดธุรกิจพาณิชย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มธุรกิจหลัก ได้แก่ ธุรกิจพาณิชย์ ซึ่งประกอบด้วย อาร์เอส มอลล์ และ บริษัท ไลฟ์สตาร์ จำกัด และธุรกิจสื่อและบันเทิง ซึ่งประกอบด้วย ช่อง 8 คูลลิซึ่ม และอาร์เอส มิวสิค ภายใต้โมเดล Entertainmerce (บันเทิงเชิงพาณิชย์) ที่ควบคุมและบริหารงานตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำเพื่อสนับสนุนธุรกิจพาณิชย์ ทำให้เชื่อมโยงธุรกิจในเครือเข้าด้วยกัน และส่งเสริมให้ทุกกลุ่มธุรกิจเติบโตได้อย่างต่อเนื่อง
ช่วงเริ่มต้น
พ.ศ. 2519 เกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์ และสุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ เริ่มก่อตั้ง RS และ Rose Sound โดยเริ่มจากธุรกิจแรกคือตู้เพลงและค่ายเพลง ด้วยเงินลงทุน 50,000 บาท ถือเป็นจุดเริ่มต้นของอาร์เอส มีสำนักงานแห่งแรกเป็นตึกแถวจำนวน 2 คูหา บนถนนอุรุพงษ์
พ.ศ. 2525 เริ่มทำเพลงแนววัยรุ่น ภายใต้บริษัท อาร์.เอส.ซาวด์ จำกัด โดยมีศิลปินวงแรกในสังกัดคือวงอินทนิล จากนั้นก็มีศิลปินเพิ่มขึ้นอีก เช่นคีรีบูน, ฟรุตตี้, ซิกเซนต์, บรั่นดี, และ เรนโบว์ เป็นต้นพ.ศ. 2535 อาร์เอสได้ย้ายสำนักงานมายังอาคารเชษฐโชติศักดิ์ ซอยลาดพร้าว 15 แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "บริษัท อาร์.เอส. โปรโมชั่น 1992 จำกัด" พร้อมทั้งประกาศจุดยืนเป็นบริษัทบันเทิงครบวงจร
พ.ศ. 2538 เริ่มทำธุรกิจภาพยนตร์ ในนาม "อาร์.เอส.ฟิล์ม" จากเรื่อง "โลกทั้งใบให้นายคนเดียว" และนับเป็นภาพยนตร์เปิดตัวที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั้งรายได้และรางวัล และยังเป็นพื้นฐานในการสร้างภาพยนตร์เรื่องต่อมาของอาร์เอส
พ.ศ. 2540 อาร์เอสเริ่มทำธุรกิจสื่อโทรทัศน์อย่างเต็มตัว ด้วยการเปิดบริษัท ชาโดว์ เอนเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ในช่วงต้นปี และบริษัท เมจิค แอ็ดเวอร์เทนเมนท์ จำกัด ในช่วงกลางปี โดยผลิตรายการทั้งรายการเกมส์โชว์, รายการวาไรตี้, มิวสิควีดีโอ และละครโทรทัศน์ ให้แก่สถานีโทรทัศน์ช่องต่าง ๆ
พ.ศ. 2542 ได้มีการปรับปรุงการทำธุรกิจสื่อวิทยุใหม่ในนาม บริษัท สกาย-ไฮเน็ตเวิร์ค จำกัด และเข้าทำสื่อวิทยุอย่างเป็นทางการ โดยรับหน้าที่ผลิตรายการและบริหารคลื่นวิทยุในเครือ ได้แก่ 98 Cool FM และ 88.5 Z POP We Like คลื่นซ่าของคนรุ่น Z
บริษัทมหาชนจำกัด
พ.ศ. 2546 อาร์เอสได้ยื่นจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)"พ.ศ. 2550 เปลี่ยนโลโก้บริษัทเนื่องในโอกาสครบรอบ 25 ปี รวมทั้งก่อตั้งบริษัท อาร์เอส อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดแคสติ้ง แอนด์ สปอร์ต แมเนจเมนต์ จำกัด และ บริษัท อาร์เอส ไอดรีม จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจทางด้านกีฬาและโชว์บิซ รวมทั้งซื้อลิขสิทธิ์ในการถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2 สมัย คือฟุตบอลโลก 2010, 2014 และฟุตบอลยูโร 2008
พ.ศ. 2554 ได้เปิดสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเพิ่มอีก 2 ช่อง ได้แก่ ช่อง 8 และ ย๊ากทีวี
พ.ศ. 2556 เป็นผู้ผลิตสื่อครบวงจร พร้อมทั้งผลิตสื่อบันเทิงเต็มรูปแบบ นอกจากนี้ ในส่วนของธุรกิจวิทยุ ได้รีแบรนด์ ‘สกายไฮ เน็ตเวิร์ค’ เป็น ‘คูลลิซึ่ม’ และเปิดคลื่นวิทยุใหม่ คูลเซลเซียส 91.5
พ.ศ. 2557 อาร์เอสเริ่มทำธุรกิจทีวีดิจิทัลอย่างเต็มรูปแบบ โดยได้ส่งบริษัท อาร์เอส เทเลวิชัน จำกัด เข้าร่วมการประมูลโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล ประเภทบริการธุรกิจระดับชาติ หมวดรายการทั่วไป ความละเอียดมาตรฐาน และทำให้ "ช่อง 8" ได้เริ่มออกอากาศทางทีวีดิจิทัลช่องหมายเลข 27 ตั้งแต่วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2557 มาจนถึงปัจจุบัน ส่วน "ช่อง 2" และ "สบายดีทีวี" ยังคงเป็นผู้นำในธุรกิจทีวีดาวเทียมตามเดิม ทั้งยังได้ปรับโฉมคลื่นวิทยุ คูลเซลเซียส 91.5 เป็น COOL Fahrenheit 93 คลื่นเพลงฟังสบายอันดับ 1 ที่มีผู้ติดตามอย่างเหนียวแน่น และในขณะเดียวกันก็เริ่มต้นเข้าสู่ธุรกิจการจำหน่ายผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงาม
พ.ศ. 2559 เปิดตัวบริษัท "ไลฟ์สตาร์ (LifeStar)" เพื่อขยายตัวเข้าสู่ธุรกิจสุขภาพและความงาม พร้อมเปิดตัวสินค้าหลัก เช่น "มาจีค กราวีธัส รีไวว์ และ โนเบิลไวท์"
พ.ศ. 2560 บริษัทฯ ภายใต้การดำเนินงานของไลฟ์สตาร์ ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์สุขภาพและความงาม รวมถึงจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ดูแลผิวหน้าในตราสินค้า "มาจีค" ผลิตภัณฑ์บำรุงเส้นผมและหนังศีรษะในตราสินค้า "รีไวฟ์" และผลิตภัณฑ์อาหารเสริมในตราสินค้า "เอส.โอ.เอ็ม." โดยโฆษณาและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผ่านสื่อของบริษัทฯ ทั้งออนไลน์และผ่านทีวี รวมถึงการเพิ่มประสิทธิภาพของทีมพนักงานขายผ่านโทรศัพท์ (Telesales) เพื่อรองรับจำนวนลูกค้าที่เพิ่มขึ้น และบริษัทฯ สามารถวิเคราะห์ข้อมูลของลูกค้าได้อย่างแม่นยำ ส่งผลให้ยอดขายเติบโตสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
พ.ศ. 2561 เปลี่ยนถ่ายเข้าสู่การเป็นบริษัทเชิงพาณิชย์ หรือ MPC อย่างเต็มรูปแบบ ด้วยการบริหารสื่อที่มีอยู่อย่างมีประสิทธิภาพ และยังมีการขยายช่องทางการจัดจำหน่ายและประเภทของผลิตภัณฑ์เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้บริโภค
ย้ายธุรกิจ
ในปี พ.ศ. 2562 อาร์เอสเติบโตในธุรกิจพาณิชย์ภายใต้แบรนด์ "ช้อป 1781" อย่างต่อเนื่อง และเป็นธุรกิจที่เติบโตสูงสุดในเครืออาร์เอส ทำให้ในเดือนมีนาคม ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอนุญาตให้อาร์เอสสามารถย้ายหมวดธุรกิจ จากหมวดธุรกิจสื่อและสิ่งพิมพ์ มาเป็นหมวดธุรกิจพาณิชย์ได้ โดยยังคงอยู่ในกลุ่มอุตสาหกรรมบริการ เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายการดำเนินธุรกิจของอาร์เอสในอนาคต โดยหลังจากเปลี่ยนกลุ่มมาเป็นกลุ่มธุรกิจพาณิชย์หลายช่องทาง หรือ MPC (Multi-platform Commerce) ก็ช่วยสร้างรายได้ให้ได้ถึง 60% ของรายได้รวมของอาร์เอส ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ ได่เข้าถือหุ้นอาร์เอส จำนวน 68 ล้านหุ้น (หรือประมาณ 7%) เพื่อเชื่อมโยงฐานข้อมูลลูกค้าให้เกิดประโยชน์ทางธุรกิจมากขึ้น
ปรับภาพลักษณ์องค์กร
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 อาร์เอสได้ย้ายสำนักงานจากอาคารเชษฐโชติศักดิ์ ซอยลาดพร้าว 15 มาอยู่ที่ อาคารกลุ่มอาร์เอส ถนนประเสริฐมนูกิจ แขวงเสนานิคม เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีพื้นที่รวมกว่า 62,845 ตารางเมตร แบ่งเป็น 3 อาคารหลัก และ 1 อาคารจอดรถ มีการออกแบบสไตล์ Congregations Rhythm และออกแบบให้ด้านหน้าอาคารของทั้ง 4 ต่อเนื่องกันเป็นกลุ่มอาคาร ซึ่งมีพื้นที่ของส่วนงานการผลิตรายการของช่อง 8 ที่มีห้องถ่ายทอดรายการข่าว และห้องอัดเสียง รวมทั้งห้องจัดรายการสำหรับคลื่นวิทยุคูลฟาเรนไฮต์ 93 และยังมี "โรสฮอลล์" หรือพื้นที่จัดกิจกรรมที่สามารถรองรับได้ถึง 400 – 600 คน สำหรับรองรับการจัดอีเวนต์หรือกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ
หลังจากย้ายสำนักงานแล้ว อาร์เอสได้ปรับภาพลักษณ์องค์กรเป็น "อาร์เอส กรุ๊ป" และเปลี่ยนสัญลักษณ์บริษัทใหม่ จากสีฟ้าคล้ายหยดน้ำ เป็นตัวอักษรทรงโค้งมนสไตล์มินิมอล ซึ่งสื่อถึงองค์กรที่ไม่มีกรอบและข้อจำกัดในการสร้างสรรค์ผลงานและการทำธุรกิจในยุคที่มีการ Disruption อยู่ตลอดเวลา และพร้อมเติบโตได้ทุกที่ ทุกสถานะ ในส่วนของสีคือไม่มีสี หมายถึงไม่ยึดติดอยู่กับสีใดสีหนึ่ง เพราะหากเปรียบแต่ละธุรกิจของ RS เป็นเหมือนสี สีเหล่านั้นจะสามารถผสมกันได้อย่างกลมกลืน ซึ่งเป็นอัตลักษณ์ที่แตกต่างจากบริษัทอื่น ๆ ที่มีการกำหนดสีที่ชัดเจน ส่วนรูปทรงและความโค้งมนของตัวอักษร R และ S ถูกนำมาปรับใช้เพื่อแสดงความพริ้วไหว และขับเคลื่อนไปสู่ความก้าวหน้า และสามารถปรับเปลี่ยนได้ตามสถานการณ์ ทันสมัย แต่ในขณะเดียวกันก็ยังดูเป็นมิตรและเข้าถึงได้ง่าย
รวมถึงอาร์เอสยังประกาศจุดยืนใหม่คือ Entertainmerce (บันเทิงเชิงพาณิชย์) โดยมีการรีแบรนด์ "ช้อป 1781" เป็น "อาร์เอส มอลล์" และเปลี่ยนชื่อ "สบายดีทีวี" เป็น "อาร์เอส มอลล์ แชนแนล" ส่วนตราสินค้า "ไลฟ์สตาร์" ยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง และช่อง 8, คูลลิซึ่ม รวมถึงธุรกิจเพลง ยังคงเป็นผู้นำตลาดและเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้อาร์เอสเติบโตอย่างต่อเนื่อง
และในวันที่ 27 เมษายน ปีเดียวกัน ที่ประชุมคณะกรรมการบริหารของอาร์เอสได้อนุมัติการแยกธุรกิจ (Spin-off) ของกลุ่มธุรกิจอาร์เอส มิวสิค ออกมาจัดตั้งเป็นบริษัทย่อย เพื่อรองรับการระดมทุนสาธารณะผ่านการเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2567
บริษัทย่อย
จากข้อมูลในรายงานประจำปี พ.ศ. 2561 บริษัทอาร์เอสมีบริษัทย่อยดังนี้
ธุรกิจพาณิชย์หลายช่องทาง
ธุรกิจพาณิชย์ (Commerce) ประกอบด้วยการขายสินค้าภายใต้แบรนด์อาร์เอส มอลล์ ที่นำเสนอผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงาม ผ่านแพลตฟอร์มและช่องทางต่าง ๆ ทั้งของอาร์เอสเองและพันธมิตร ทั้งในส่วนของทีวีดิจิทัลผ่านช่อง 8 และช่องอื่น ๆ, คูลฟาเรนไฮต์ต่าง ๆ, โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม อาร์เอส มอลล์ แชนแนล และช่องทางออนไลน์ทั้งไลน์, เว็บไซต์ และแอปพลิเคชัน รวมถึงการวางสินค้าของอาร์เอส ภายใต้การดูแลของไลฟ์สตาร์ ผ่านการค้าสมัยใหม่ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อตอบโจทย์ความต้องการที่หลากหลายของผู้บริโภคในยุคปัจจุบัน ด้วยคุณภาพของผลิตภัณฑ์ที่ได้มาตรฐานเทียบเท่าสากล
ธุรกิจสื่อ
ธุรกิจสื่อของอาร์เอสประกอบด้วยทีวีดิจิทัล ช่อง 8, ทีวีดาวเทียม อาร์เอส มอลล์ แชนแนล และสื่อวิทยุ คูลฟาเรนไฮต์ 93 คลื่นวิทยุในเครืออาร์เอส กรุ๊ป สถานีเพลงแนวอีซีลีเซ็นนิงที่มียอดผู้ฟังสูงสุดตลอด 20 ปี และมีผู้ฟังผ่านออนไลน์เป็นอันดับใน 1 เอเชีย มีรูปแบบการนำเสนอเพลงไทยตลอด 24 ชั่วโมง บนวิทยุ FM93 เมกะเฮิรตซ์, หน้าเว็บไซต์ และแอปพลิเคชัน COOLISM
ธุรกิจเพลง
ปัจจุบัน อาร์เอส มิวสิค กลับมาพัฒนาธุรกิจเพลงซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในความสำเร็จของอาร์เอสให้ดียิ่งขึ้น โดยจากเดิมที่มีการเปิดตัวค่ายเพลงต่าง ๆ หลายค่าย จนกระทั่งถูกยุบเหลือค่ายเดียวคืออาร์ สยาม ปัจจุบันได้ตั้งเพิ่มอีก 2 ค่ายเพลง รวม 3 ค่ายเพลง คือโรสซาวด์, กามิกาเซ่ และอาร์ สยาม โดยแต่ละค่ายจะมุ่งเน้นในแนวดนตรีตามประเภทของค่าย ที่ทุกคนสามารถเลือกฟังเพลงได้ตามวัย ภายใต้โมเดลธุรกิจใหม่ "Music Star Commerce" จากการสร้างมูลค่าเพิ่มให้แก่ศิลปิน เพื่อสอดคล้องกับธุรกิจของกลุ่มอาร์เอสในปัจจุบัน และยังมีแผนในการระดมทุนสาธารณะผ่านการเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2567
Malanea
Malanea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบอเมริกากลางและใต้เขตร้อนถึงตรินิแดด
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เมทริกซ์สมมาตรศูนย์กลาง
เมทริกซ์สมมาตรศูนย์กลาง (centrosymmetric matrix) หมายถึงเมทริกซ์จัตุรัสที่สมาชิกมีความสมมาตรกับจุดกึ่งกลางสมมติในเมทริกซ์ เมทริกซ์สมมาตรศูนย์กลางนิยามโดยเมทริกซ์ A มิติ n×n ดังนี้ เมื่อ i และ j มีค่าตั้งแต่ 1 ถึง n
นิยามอีกแบบหนึ่ง เมทริกซ์ A จะเป็นเมทริกซ์สมมาตรศูนย์กลางก็ต่อเมื่อ เมื่อ J คือเมทริกซ์แลกเปลี่ยน (exchange matrix) มิติ n×n
ตัวอย่างเมทริกซ์สมมาตรศูนย์กลาง จะพบว่าจุดกึ่งกลางของเมทริกซ์ซึ่ง n เป็นจำนวนคี่ อยู่บนสมาชิกตรงกลางพอดี (สมาชิกบนแถวที่ หลักที่ ) ส่วน n ที่เป็นจำนวนคู่จะอยู่ที่จุดสมมติระหว่างกลางเมทริกซ์
Trapezidae
Trapezidae เป็นวงศ์ของชั้นไบวาลเวียที่อยู่ในวงศ์ย่อย Arcticoidea ของอันดับ Venerida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
Spheniopsidae
Spheniopsidae เป็นวงศ์ของชั้นไบวาลเวียที่อยู่ในอันดับ Myida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
ปฏิทินหมินกั๋ว
ปฏิทินหมินกั๋ว หรือ ปฏิทินสาธารณรัฐจีน เป็นปฏิทินที่ใช้ในสาธารณรัฐจีน และดินแดนอื่น ๆ ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐจีน ปฏิทินนี้เคยถูกใช้ในช่วงที่สาธารณรัฐจีนปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455 จนกระทั่งถึงการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี พ.ศ. 2492 ปฏิทินหมินกั๋วถูกใช้ในเอกสารทางราชการ และทางธุรกิจในพื้นที่สาธารณรัฐจีน
ปฏิทินหมินกั๋วเป็นปฏิทินที่ยึดตามปีที่การปฏิวัติซินไฮ่เกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 1911 หากมีการเทียบปีกับปีคริสต์ศักราชตามปฏิทินเกรกอเรียน โดยนำปีปัจจุบัน 2023 ลบ 1911 จะได้ ปีสาธารณรัฐที่
ประวัติ
ปฏิทินหมินกั๋ว หรือ ปฏิทินสาธารณรัฐจีน (民國紀元) เป็นปฏิทินนับศักราชซึ่งเริ่มนับ ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ซึ่งเป็นปีที่มีการสถาปนาสาธารณรัฐจีน (中華民國 Republic of China) เป็นปีแรก แทนที่การนับปีตามปฏิทินจันทรคติอย่างโบราณ
ซึ่งปีสุดท้ายตามปฏิทินจันทรคติแบบปฏิทินจีนคือปีซินไฮ่ (辛亥) ตรงกับ ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2454) เป็นปีที่ ดร.ซุน ยัตเซ็นทำการปฏิวัติซินไฮ่ล้มล้างระบอบจักรพรรดิราชวงศ์ชิงและสถาปนาระบอบสาธารณรัฐขึ้น
ดร.ซุนยัตเซ็นได้ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐจีน ในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1911 และได้ประกาศให้วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 เป็นวันแรกในปีที่ 1 ของสาธารณรัฐและเป็นวันแรกของปฏิทินหมินกั๋ว
หลังจากนั้นรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีนได้มีการรณรงค์ให้ใช้ปฏิทินหมินกั๋วเป็นการนับปีศักราชแทนการนับศักราชแบบปฏิทินจีนโบราณที่นิยมเรียกตามพระนามของจักรพรรดิ (ฮ่องเต้) อันเป็นสัญลักษณ์ของระบอบศักดินา เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสภาวะการณ์เมื่อประเทศจีนเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐ จึงเปลี่ยนแปลงเป็นปฏิทินทั่วประเทศกำหนดให้เรียกปีที่หนึ่งของสาธารณรัฐว่า หมินกั๋วปีที่ 1 หรือ ปีสาธารณรัฐที่ 1
ปฏิทินหมินกั๋วใช้บนจีนแผ่นดินใหญ่เรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) รัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่นำโดยรัฐบาลคณะชาติหรือพรรคก๊กมินตั๋งของเจียงไคเช็คได้พ่ายแพ้ต่อพรรคคอมมิวนิสต์ของเหมาเจ๋อตงในสงครามกลางเมืองจีนเหมาเจ๋อตงได้สถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน (中華人民共和國 People's Republic of China) ขึ้นบนจีนแผ่นดินใหญ่ จึงเลิกใช้ปฏิทินหมินกั๋วบนจีนแผ่นดินใหญ่
ส่วนเจียงไคเช็คและรัฐบาลก๊กมินตั๋งต้องอพยพหนีจากแผ่นดินใหญ่ไปตั้งสาธารณรัฐจีนขึ้นที่เกาะไต้หวันแทน ทำให้ปฏิทินหมินกั๋วยังคงใช้งานที่ไต้หวันมาจนปัจจุบัน
การเทียบกับปฏิทินเกรกอเรียน
ปฏิทินหมินกั๋วจะเริ่มนับตั้งแต่ ค.ศ. 1911 หากนับตามปฏิทินเกรกอเรียน ปีในปฏิทินหมินกั๋วจะนับได้ดังนี้
จีนแผ่นดินใหญ่
สาธารณรัฐจีนสมัยที่ปกครองแผ่นดินใหญ่ ในช่วง 1 มกราคม ค.ศ. 1912 ถึง 30 กันยายน ค.ศ. 1949
ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ถูกสถาปนาโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ยึดพื้นที่ได้ส่วนใหญ่เข้าปกครองแผ่นดินใหญ่แทน และได้ยกเลิกการใช้ปีศักราชปฏิทินหมินกั๋วในอาณาเขตปกครองที่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ตามงานวิชาการยังสามารถใช้ในสาธารณรัฐประชาชนจีนจนถึง ปีหมินกั๋ว 1949 30 กันยายน เนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนเชื่ออย่างเป็นทางการว่าสาธารณรัฐจีนได้รับการก่อตั้งในวันที่ 10 ตุลา เป็นสัญลักษณ์ของพรรคก๊กมินตั๋ง และสนับสนุนให้ใช้วันที่ 1 ตุลาคม ที่เป็นวันสถาปนาสาธารณรัฐประขาชนจีนแทน แต่ในมณฑล เสฉวน, ซีชาง, ยูนนาน, กุ้ยโจว, หูเป่ย์, หูหนาน, กวางสี, กวางตุ้ง, ไหหลำ, เจ้อเจียง, ฝูเจี้ยนและพื้นที่อื่น ๆ ยังคงถูกควบคุมโดยสาธารณรัฐจีน ดังนั้นการใช้ปฏิทินหมินกั๋วยังคงใช้อยู่ในพื้นที่เหล่านี้
จนกระทั่งวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1950 กองทัพปลดปล่อยประชาชนได้ยึดครองซีชางและมณฑลอื่นๆของสาธารณรัฐจีนในปีเดียวกัน 1 พฤษภาคม พรรคคอมมิวนิสต์จีนยึดเกาะไหหลำได้สำเร็จ ปี ค.ศ. 1951 ทิเบตถูกยึดครอง สาธารณรัฐจีนเสียพื้นที่ในแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด
สิงค์โปร์
หลังการสถาปนาสาธารณรัฐจีนในปี ค.ศ. 1912, ปีกำกับหนังสือพิมพ์จีนของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงค์โปร์ได้ยึดปีในปฏิทินหมินกั๋วเป็นหลัก ในปัจจุบันยึดตามปีในปฏิทินเกรกอเรียน
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแอลเบเนีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแอลเบเนียทั้งสิ้น 4 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศแอลเบเนียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
อิออน ธนสินทรัพย์
บริษัท อิออน ธนสินทรัพย์ (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) (AEON THANA SINSAP (THAILAND) PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:AEONTS) บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน 2535 ภายใต้ชื่อ บริษัท ไทยเครดิตเซอร์วิส จำกัด ต่อมาในเดือนธันวาคม 2535 บริษัทได้เริ่มประกอบธุรกิจสินเชื่อเช่าซื้อโดยการร่วมทำธุรกิจกับห้างสรรพสินค้าญี่ปุ่นที่เปิดให้บริการในประเทศไทย และได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท สยามเอ็นซีเอส จำกัด หลังจากนั้นในเดือนตุลาคม 2537 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท อิออน ธนสินทรัพย์ (ไทยแลนด์) จำกัด และได้เข้าจดทะเบียนเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในเดือนธันวาคม 2544 ปัจจุบันประกอบธุรกิจให้บริการทางด้านการเงินต่างๆ รวมถึงบริการบัตรเครดิต บริการสินเชื่อส่วนบุคคล และบริการอื่นๆ
บริษัทย่อยและบริษัทร่วม
บริษัท อิออน ธนสินทรัพย์ (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ถือหุ้นในบริษัทย่อยและบริษัทร่วมดังนี้ (ข้อมูลวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561)
ไลบรารีแม่แบบมาตรฐาน
ไลบรารีแม่แบบมาตรฐาน (Standard Template Library / STL) เป็นไลบรารีของภาษาซีพลัสพลัส ประกอบไปด้วยคลาสของขั้นตอนวิธี คอนเทนเนอร์ (โครงสร้างข้อมูลและชนิดข้อมูล) ฟังก์เตอร์ และ ตัววนซ้ำ ไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของ ISO C++ ได้อ้างอิงตามไลบรารีแม่แบบมาตรฐานของ Silicon Graphics (SGI)
คอนเทนเนอร์
คอนเทนเนอร์ คือโครงสร้างข้อมูลและชนิดข้อมูล ประกอบไปด้วยรายการลำดับ ได้แก่   คอนเทนเนอร์แบบจับคู่ ได้แก่     คอนเทนเนอร์ดัดแปลงได้แก่    และคอนเทนเนอร์ประเภทอื่นๆ
ประวัติ
<!--
History
The architecture of STL is largely the creation of Alexander Stepanov. In 1979 he began working out his initial ideas of generic programming and exploring their potential for revolutionizing software development. Although David Musser had developed and advocated some aspects of generic programming already by year 1971, it was limited to a rather specialized area of software development (computer algebra).
Stepanov recognized the full potential for generic programming and persuaded his then-colleagues at General Electric Research and Development (including, primarily, David Musser and Deepak Kapur) that generic programming should be pursued as a comprehensive basis for software development. At the time there was no real support in any programming language for generic programming.
The first major language to provide such support was Ada, with its generic units feature. By 1987 Stepanov and Musser had developed and published an Ada library for list processing that embodied the results of much of their research on generic programming. However, Ada had not achieved much acceptance outside the defense industry and C++ seemed more likely to become widely used and provide good support for generic programming even though the language was relatively immature. Another reason for turning to C++, which Stepanov recognized early on, was the C/C++ model of computation that allows very flexible access to storage via pointers, which is crucial to achieving generality without losing efficiency.
Much research and experimentation were needed, not just to develop individual components, but to develop an overall architecture for a component library based on generic programming. First at AT&T Bell Laboratories and later at Hewlett-Packard Research Labs (HP), Stepanov experimented with many architectural and algorithm formulations, first in C and later in C++. Musser collaborated in this research and in 1992 Meng Lee joined Stepanov's project at HP and became a major contributor.
This work undoubtedly would have continued for some time being just a research project or at best would have resulted in an HP proprietary library, if Andrew Koenig of Bell Labs had not become aware of the work and asked Stepanov to present the main ideas at a November 1993 meeting of the ANSI/ISO committee for C++ standardization. The committee's response was overwhelmingly favorable and led to a request from Koenig for a formal proposal in time for the March 1994 meeting. Despite the tremendous time pressure, Alex and Meng were able to produce a draft proposal that received preliminary approval at that meeting.
The committee had several requests for changes and extensions (some of them major), and a small group of committee members met with Stepanov and Lee to help work out the details. The requirements for the most significant extension (associative containers) had to be shown to be consistent by fully implementing them, a task Stepanov delegated to Musser. It would have been quite easy for the whole enterprise to spin out of control at this point, but again Stepanov and Lee met the challenge and produced a proposal that received final approval at the July 1994 ANSI/ISO committee meeting. (Additional details of this history can be found in Stevens.) Subsequently, the Stepanov and Lee document 17 was incorporated into the ANSI/ISO C++ draft standard (1, parts of clauses 17 through 27). It also influenced other parts of the C++ Standard Library, such as the string facilities, and some of the previously adopted standards in those areas were revised accordingly.
In spite of STL's success with the committee, there remained the question of how STL would make its way into actual availability and use. With the STL requirements part of the publicly available draft standard, compiler vendors and independent software library vendors could of course develop their own implementations and market them as separate products or as selling points for their other wares. One of the first edition's authors, Atul Saini, was among the first to recognize the commercial potential and began exploring it as a line of business for his company, Modena Software Incorporated, even before STL had been fully accepted by the committee.
The prospects for early widespread dissemination of STL were considerably improved with Hewlett-Packard's decision to make its implementation freely available on the Internet in August 1994. This implementation, developed by Stepanov, Lee, and Musser during the standardization process, became the basis of many implementations offered by compiler and library vendors today.
Quality of implementation
The Quality of Implementation (QoI) of the C++ compiler has a large impact on usability of STL (and templated code in general) :
Other issues
-->
Mairetis
Mairetis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Mairetis microsperma (Boiss.) I.M.Johnst.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ หมู่เกาะคานารี และโมร็อกโก
ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์
ยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์ เป็นภาพยนตร์อนิเมะจากหนังสือการ์ตูน เกมกลคนอัจฉริยะ ของ คาซุกิ ทาคาฮาชิ โดยเป็นการรีบู้ตอนิเมะต่อจาก เกมกลคนอัจฉริยะ โดยเปลี่ยนสตูดิโอทำอนิเมะจากเดิมคือ โตเอแอนิเมชัน เป็นสตูดิโอ NAS ซึ่งเนื้อหาในภาค ดูเอลมอนสเตอร์ นั้นเป็นเนื้อหาที่เน้นการเล่นการ์ดเป็นหลัก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 เมษายน ปี ค.ศ. 2000 ถึงวันที่ 29 กันยายน ปี ค.ศ. 2004 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว รวมจำนวนตอนทั้งหมด 224 ตอน โดยในปี ค.ศ. 2015 สตูดิโอ NAS ได้นำภาค ดูเอลมอนส์เตอร์ มาทำการ Remaster แล้วออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว
ในประเทศไทยลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายรูปแบบวีซีดีเป็นของบริษัท อนิมีเดีย จำกัด (ผลิตตั้งแต่ช่วงดูเอลลิสก์คิงด้อม จนถึง ศึกอัลคาทราซ) และบริษัท ทีไอจีเอ จำกัด (ผลิตตั้งแต่คืนชีพมังกรล้างโลก ถึง ศึกดูเอลท้าฟาโรห์) และออกอากาศทางช่องทรู สปาร์กของทรูวิชั่นส์ โดยใช่ชื่อว่า เกมกลคนอัจฉริยะ ตามด้วยปีแต่ละซีชั่น
เนื้อเรื่อง
มุโต้ ยูกิ เด็กชายผู้ต่อตัวต่อพันปี ซึ่งเป็นหนึ่งในไอเทมพันปีได้สำเร็จ ว่ากันว่าผู้ที่ต่อตัวต่อนี้สำเร็จ คนผู้นั้นจะได้รับพลังแห่งความมืด และปัญญาของเทพ และเพราะตัวต่อนี้ยูกิจึงได้รู้จักกับ "ตัวเขาอีกคนหนึ่ง" ที่เป็นวิญญาณของฟาโรห์ผู้ไร้นามซึ่งสูญเสียความทรงจำที่สถิตอยู่ในตัวต่อพันปี ทั้งสองได้เป็นคู่หูกัน และเพราะตัวต่อพันปีนี้เอง ทำให้ยูกิได้รู้จักกับสหายคือ โจวโนะอุจิ, ฮอนดะ, อันซุ, ไคบะ และบาคุระ รวมทั้งดูเอลลิสจำนวนมาก
ตัวละครหลัก
เจ้าของตัวต่อพันปี หนึ่งในไอเทมพันปีทั้งเจ็ด เขาเป็นคนแรกที่ประกอบตัวต่อได้สำเร็จจึงปลุกวิญญาณของฟาโรห์อาเทมผู้หลับไหลอยู่ให้ตื่นขึ้น วิญญาณฟาโรห์นั้นสูญเสียความทรงจำในอดีตและหลงลืมชื่อของตนไปจึงมุ่งมั่นออกตามหาความทรงจำของตน เด็คที่ใช้เป็นเด็คของเล่นและหุ่นยนต์ ส่วนร่างฟาโรห์ใช้เด็คนักเวทย์และอัศวินที่เป็นสายมืดแทบทั้งสิ้น และเป็นผู้ถือครองหนึ่งในสามการ์ดเทพมายา มังกรฟ้าโอซิริส ซึ่งภายหลังได้เอาชนะไคบะ เซโตะและมาริค อิชูตัลจึงได้ครอบครองการ์ดเทพมายาได้ครบ การดูเอลเกือบตลอดทั้งเรื่อง ร่างฟาโรห์จะเป็นผู้ดูเอลด้วยตัวเอง
เพื่อนสนิทของยูกิ โผงผางขี้โวยวาย แต่จริงใจและรักเพื่อน ใช้เด็คอัศวินสายไฟและการ์ดรูเล็ต แม้จะมีฝีมืออ่อนกว่ายูกิและไคบะอย่างเห็นได้ชัด แต่มีพัฒนาการทางด้านดูเอลสูงมากซึ่งชดเชยการคำนวณกลยุทธ์ได้เป็นอย่างดี มีน้องสาวหนึ่งคน คือโจวโนะอุจิ ชิสึกะ ที่ประสบอุบัติเหตุจนดวงตาทั้งสองข้างได้รับบาดเจ็บและรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลมาตลอด แต่ภายหลังหายดีและกลับออกมาให้กำลังใจพี่ชายอีกครั้ง
คู่แข่งตลอดกาลของยูกิ เป็นผู้สืบทอดไคบะคอร์เปอเรชั่น เลือดร้อน เชื่อมั่นในตัวเองสูง มองยูกิเป็นคู่ปรับที่ต้องล้มให้ได้ ภาคภูมิใจในเด็คของตัวเองและมอนสเตอร์ชื่อ บลูอายไวท์ดราก้อนเป็นอย่างมาก เคยเป็นผู้ครอบครองหนึ่งในสามการ์ดเทพมายา ทหารเทพยักษ์โอเบลิสค์ แต่เมื่อพ่ายยูกิไปในภาค4(ศึกอัลคาทราซ) จึงมอบโอเบลิสค์ให้แก่ยูกิ
เจ้าของวงแหวนพันปี มีสองวิญญาณเหมือนยูกิ ร่างหนึ่งเป็นเด็กหนุ่มนิสัยซื่อและอ่อนโยนขี้กลัว ส่วนร่างแห่งความมืดมีนิสัยป่าเถื่อนชอบทรมานคน มุ่งหวังจะรวบรวมไอเทมพันปีทั้งเจ็ด แต่ไม่ใช่คนนิสัยมุทะลุเอาแต่ชัยชนะเพียงอย่างเดียว รู้จักที่จะพ่ายแพ้และถอยกลับไปตั้งหลักใหม่จึงรับมือได้ยาก
เพื่อนสนิทของยูกิ รู้จักกันเมื่อเขาท้ายูกิเล่นเอ็นเชี่ยนท์ไดซ์ เคยเป็นศัตรูกันแต่ตอนนี้กลับเป็นมิตรกับพวกยูกิ
ตัวละครอื่นๆ
ปู่ของยูกิ เจ้าของร้านการ์ดเกมที่ดูแลยูกิอยู่ ถึงจะดูติงต๊องไปบ้างแต่ก็อ่อนโยนและมีแนวคิดแบบผู้ใหญ่
เป็นแชมป์ดูเอลลิสต์จากอเมริกาที่อายุน้อยที่สุด หลงรักยูกิ เธอไม่ได้ชอบยูกิที่เป็นฟาโรห์ แต่กลับชอบตัวมุโต ยูกิที่เป็นเจ้าของร่าง ชอบเรียกยูกิว่า ดาร์ลิ้ง
น้องสาวแท้ๆของโจวโนะอุจิที่ประสบอุบัติเหตุทำให้ดวงตามองไม่เห็น รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลมานาน แต่หายดีและมองเห็นได้ดังเดิมในภาคแบทเทิลซิตี้ ซึ่งสิ่งแรกที่เธอเห็นคือภาพของพี่ชายที่กำลังกระโจนเข้าช่วยเหลือเพื่อนตามที่เธอวาดฝันเอาไว้ ห่วงใยและคอยให้กำลังใจพี่ชายเสมอ
มีผมสีดำและดวงตาสีแดงลักษณะ​ภายนอกเหมือนกับ​เรดอาย์ แบล็ค ดราก้อน​ เป็นผู้ครอบครองเรดอายด์ก่อนริวซากิ​และโจวโนะอุจิ​ ​เพื่อนสนิทของไคบะและ​เป็นรุ่นน้องของเปกาซัส​ คอยสนับสนุนไคบะครอปเปอร์เรชั่นและอินดัสเทียลอิโวลูชั่นในหลายๆด้าน​ เป็นผู้ใช้เด็คราชันย์​ การ์ดที่ถนัดคือการ์ดเวทมนตร์​และกับดักเป็นส่วนใหญ่​ จินปรากฏ​ตัวในช่วง​ที่ไคบะเรียกจินเป็นผู้ทดสอบดูเอลดิสต์ก่อนศึกดูเอลคิงดอม​ แต่ตอนนั้นจินคนปัจจุบัน​เสียชีวิต​ไปแล้ว​ คนที่ใช้ร่างต่อคือวิญญาณจินยุคฟาโรห์ หลังจากศึกอันคทราซจินได้ปรากฏตัวขึ้นเพื่อดูเอลทดสอบยูกิและพ่ายแพ้จึงยอมรับในตัวยูกิพร้อมทั้งบอกยูกิถึงเรื่องราวของมังกรแห่งหายนะในตำนาน แกนโดรา
ดูเอลลิสท์คิงดอม
คนสร้างการ์ดดูเอลมอนสเตอร์ และครอบครองดวงตาพันปี หลังพ่ายแพ้ยูกิ ถูกบาคุระลอบเข้ามาช่วงชิงดวงตาพันปี ผู้หญิงมีเสน่ห์ แอบชอบโจโนะอุจิ ดูเอลลิสต์คิงดอมที่เล่นเด็คไดโนเสาร์ เสียเรดอายส์แบล็คดราก้อนให้กับโจโนะอุจิ ดูเอลลิสต์คิงดอมเด็กใส่แว่นตาที่โยนไพ่เอ๊กโซเดียลงน้ำ แพ้ยูกิในรอบดูเอลลิสต์คิงดอม ร่วมมือกับไดโนซอร์เพื่อที่จะแก้แค้นยูกิแต่แป็ก โดนอาณาเขตโอเลคาลกอซดูดวิญญาณแต่ออกมาได้ ดูเอลลิสต์คิงดอมและแบทเทิ่ลซิตี้ ชอบปลาและล่อนักดูเอลด้วยปลาย่าง
แบทเทิลซิตี้ และ ศึกอัลคาทราซ
ผู้ที่จะล้างแค้นยูกิที่เข้าใจผิดว่าฆ่าพ่อ ร่างจริงคือนามู ผู้ครอบครองคทาพันปี พี่สาวมาริคที่หยุดน้องชายที่ล้างแค้นอาเทมและให้การ์ดโอเบลิสก์กับไคบะ ผู้ครอบครองสร้อยคอพันปี
พ่อของมาริค รับมาเป็นลูกบุญธรรม คอยติดตามรับใช้มาริค
โลกมิติเวอร์ชวล
ลูกชายแท้ๆของ ไคบะ โกซาบุโร่ พ่อบุญธรรมของ ไคบะ เซโตะ และเป็นเจ้าของ บริษัท ไคบะคอเปอร์เรชั่น
คืนชีพมังกรล้างโลก
หัวหน้าองค์กรโดม่า อดีตเคยเป็นราชาแห่งแอตแลนติส สมาชิกองค์กรโดมามีความแค้นส่วนตัวกับ ไคบะ เซโตะ สมาชิกองค์กรโดม่า ราฟาเอลคือลูกศิษย์​คนแรกของจิน​ ปัจจุบัน​สังกัด​และทำงานให้กับไคบะ​ ครอ​ปเปอร์​เ​ร​ชั่น สมาชิกองค์กรโดม่า ชอบคุจาคุ ไม
ศึกดูเอลท้าฟาโรห์
วิญญาณที่สิงอยู่ในตัวต่อพันปีแท้จริงแล้วคือกษัตริย์อียิปต์สมัยโบราณ เป็นนักบวชผู้ครอบครองคฑาพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์​ มีคนรักชื่อคิซาราห์​และมีเพื่อนสนิทคือจินแต่ทั้งคู่นั้นได้เสียชีวิต​ไปแล้ว เป็นนักบวชผู้ครอบครองสร้อยพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์ เป็นนักบวชผู้ครอบครองวงแหวนพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์ภายหลังได้ผนึกวิญญาณตัวเองไปพร้อมกับจอมเวทมนตร์ดำหรือแบล็คเมจิคเชี่ยนในการต่อสู้กับจอมโจรบาคุระ เป็นนักบวชผู้ครอบครองกุญแจพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์ เป็นนักบวชผู้ครอบครองตาชั่งพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์ เป็นนักบวชผู้ครอบครอดวงตาพันปีและคอยรับใช้ฟาโรห์รวมถึงเป็นพ่อที่แท้จริงของเซโตะด้วย ปู่ของอาเทมเป็นเจ้าของกุญแจพันปีก่อนชาดะ ลูกศิษย์ของมาฮาโด้สามารถเรียกจอมเวทย์หญิงหรือแบล็คเมจิคเชี่ยนเกิลส์ออกมาได้ ตัวตนแห่งความมืดที่สิงอยู่ในวงแหวนพันปีของ บาคุระ เรียว แท้จริงแล้วเป็นจอมโจรในสมัยอียิปต์ คนรักของเซโตะ​ น้องสาว​ของจิน​ มีผมสีขาวและดวงตาสีฟ้า​ จิตวิญญาณ​เกิดใหม่เป็นบลูอายด์​ ไวท์​ ดราก้อน เป็นผู้ครอบครองตัวต่อพันปีก่อนอาเทม​ ตายไปตอนอัญเชิญ​มังกรดำแห่งหายนะ​ แกนโดร่า เพื่อปกป้อง​จักรวรรดิ​ฟาโรห์ใน​ตอนพิเศษ​ อยู่ในตำแหน่ง​นายทวารผู้เฝ้าประตู​ เพื่อนสนิทของนักบวชเซโตะ​ คนรักของจิน​ ถูกอาเทมฆ่าตายเพราะพ่ายแพ้ในการแข่งเกมส์กระดานหมากรุก​ ในอนิเมะปรากฏ​ตัวขึ้นเพื่อคอยชี้แนวทางต่างๆแก่พวกยูกิ​ เป็นผู้ครอบครองกุญแจ​พันปีและตราชั่งพันปี​ ล่วงรู้​ถึงจิตวิญญาณ​ขององค์​ฟาโรห์​ไร้นาม​ ในไกด์เด็น​ ชาดีย์เป็นคนรับใช้คนสนิทของฟาโรห์​ เป็นคนที่ช่วยเหลือเซโตะและจินจากภารกิจ​บางอย่าง
ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์
ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์ (X-ray binaries) เป็นระบบดาวคู่ประเภทหนึ่งที่มองเห็นสว่างชัดเจนในคลื่นรังสีเอ็กซ์ รังสีเอ็กซ์นี้เกิดขึ้นจากการที่สสารจะดาวดวงหนึ่ง (โดยมากเป็นดาวฤกษ์ปกติ) ตกลงไปยังดาวคู่ของมันซึ่งมักเป็นดาวฤกษ์หนาแน่นสูง เช่น ดาวแคระขาว ดาวนิวตรอน หรือหลุมดำ สสารที่ตกลงไปจะปล่อยพลังงานศักย์โน้มถ่วงออกมาเป็นรังสีเอ็กซ์ที่มีขนาดมากกว่ามวลที่เหลือของมันหลายสิบเท่า (ฟิวชั่นของไฮโดรเจนปล่อยพลังงานออกมาเพียง 0.7 เปอร์เซ็นต์ของมวลที่เหลือ)
การจัดประเภท
ระบบดาวคู่รังสีเอ็กซ์สามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้อีกหลายประเภท บางระบบก็คาบเกี่ยวกัน ถึงทราบว่าการจัดประเภทนี้แยกตามมวล (มาก, ปานกลาง, น้อย) ของดาวฤกษ์ดวงที่สามารถมองเห็นได้ ไม่ใช่มวลของดาวคู่หนาแน่นสูงที่เป็นวัตถุตัวที่แผ่พลังงานออกมา
เขาโรไรมา
เขาโรไรมา (Cerro Roraima, Tepuy Roraima) หรือ เขาโฮไรมา (Monte Roraima, ) เป็นเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาพากาไรมาของที่ราบสูงเทปุยในทวีปอเมริกาใต้ นักสำรวจชาวอังกฤษชื่อ เซอร์วอลเทอร์ ราเล ได้บรรยายไว้เป็นคนแรกว่า พื้นที่บนยอดเขากว่า 31 ตารางกิโลเมตร ประกอบขึ้นจากหน้าผารอบด้านซึ่งสูงถึง 400 m เขาแห่งนี้ยังทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่าง 3 ประเทศอันได้แก่ประเทศเวเนซุเอลา บราซิล และกายอานา
เขาโรไรมาตั้งอยู่บนหินฐานทวีปกายอานา ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ในพื้นที่ 30,000 ตารางกิโลเมตรของอุทยานแห่งชาติคาไนมา ซึ่งก่อให้เกิดยอดสูงสุดในที่เขตที่ราบสูงกายอานา ภูเขารูปโต๊ะของอุทยานได้รับการพิจารณาว่าเป็นการก่อตัวทางธรณีวิทยาที่เก่าแก่ที่สุดบนโลกมีอายุถึง 2 พันล้านปีนับตั้งแต่พรีแคมเบรียน
จุดสูงสุดในกายอานาและรัฐโฮไรมาของบราซิล ตั้งอยู่เขตพื้นที่ที่ราบสูง แต่เวเนซุเอลาและบราซิลยังมีเขาสูงแห่งอื่นอีก พิกัดของเส้นแบ่งเขตแดนของ 3 ประเทศนี้อยู่ที่ 5.20222°N, -60.73528°W แต่จุดสูงสุดของเขาแห่งนี้คือ มาเวอริกร็อก สูงถึง 2810 m ตั้งอยู่ทางใต้สุดของที่ราบสูงและทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของเวเนซุเอลา
พรรณพืชและพันธุ์สัตว์
ในเขตที่ราบสูง พืชหลายสายพันธุ์พบเฉพาะในเขาโรไรมาเท่านั้น เช่น พิชเชอร์แพลนท์ (ฮีเลียมโฟรา) แคมปานูลา (เบลฟลาวเวอร์) หรือพืชหายากอย่างต้นหญ้า ราปาที ก็พบได้ทั่วไปตามสันเขาและยอดเขา มีฝนตกเกือบทุกวัน พื้นผิวเกือบทั้งหมดบนยอดเขาเป็นหินทรายเปล่า ๆ มีพุ่มไม้ปกคลุมเพียงเล็กน้อย (บอนเนเทียโรไรโม) และพบสาหร่ายด้วย พืชหายากอื่น ๆ สามารถพบได้ในบ่อทรายที่กระจายอยู่ทั่วไปบนพื้นหินบนยอดเขา สารอาหารในดินโดนชำระล้างไปตามกระแสน้ำที่ไหลตกจากขอบผาเกิดเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง
มีตัวอย่างสัตว์หายากมากมายบนยอดเขาโรไรมา เช่น Oreophrynella quelchii เรียกกันทั่วไปว่าคางคกพุ่มไม้โรไรมา เป็นสัตว์หากินกลางวันพบได้ในพื้นหินที่เปิดโล่งหรือป่าพุ่มไม้ เป็นคางคกในตระกูล Bufonidae และสืบพันธุ์แบบ direct development คางคกสายพันธุ์นี้ถูกขึ้นบัญชีเป็นสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ จึงจำเป็นอย่างมากที่ต้องให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวให้ทราบความสำคัญของปัญหานี้ และไม่ให้รบกวนพวกมัน การเฝ้าระวังจำนวนประชากรอย่างใกล้ชิดก็จำเป็นเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อสัตว์สายพันธุ์นี้ถูกพบแต่ที่นี่แห่งเดียว สัตว์ชนิดนี้ได้รับการคุ้มครอง Monumento Natural Los Tepuyes ในเวเนซุเอลา และ Parque Nacional Monte Roraima ในบราซิล
วัฒนธรรม
เป็นเวลานานก่อนนักสำรวจชาวยุโรปจะเข้ามา เขาโรไรมาเป็นถิ่นฐานสำคัญของชนพื้นเมืองในท้องถิ่น และยังเป็นศูนย์กลางแห่งความเชื่อและตำนานต่างๆ ชาวเพมอน และชาวคาพอน ชนเผ่าพื้นเมืองของแกรนซาบานา ถือเขาโรไรมาว่าเป็นตอของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งรวมผลไม้และหน่อพืชผักทุกชนิดในโลก แต่เมื่อถูกโค่นลงโดยมาคุไนมา นักหลอกลวงตามตำนาน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็ล้มลงสู่พื้นดิน ก่อให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ Roroi ในภาษาเพมอนแปลว่า สีน้ำเงินเขียว ส่วน ma แปลว่ายิ่งใหญ่
ในปี 2006 เขาโรไรมาคือจุดหมายของสารคดีชนะรางวัล เป็นรายการที่ออกอากาศ 2 ชม.ทางโทรทัศน์ของบริษัทกริฟฟอนโปรดักชัน ชื่อเดอะเรียลลอสต์เวิร์ล รายการนี้ออกฉายทางช่อง แอนิมอลแพลเน็ต, ดิสคัฟเวอรีเอชดีเธียเตอร์ และโอแอลเอ็น (แคนาดา) กำกับโดย ปีเตอร์ วอน พัทคาเมอร์nสารคดีท่องเที่ยว/ผจญภัยชุดนี้โดดเด่นด้วยคณะนักสำรวจรุ่นใหม่ ประกอบไปด้วย ริค เวสต์, ดร.ฮาเซล บาร์ตัน,เซธ ฮีลด์, ดีน ฮอริสัน และ ปีเตอร์ สเปราต์ พวกเขาเดินตามรอยนักสำรวจชาวอังกฤษอิม เธิร์น และ แฮรี่ เพอร์คิน ผู้ออกตามหาพรรณพืช และสัตว์ในเขาโรไรมาเมื่อช่วงกลางศตวรรษที่ 19 การผจญภัยของนักสำรวจเหล่านั้นอาจเป็นแรงบันดาลใจให้อาเธอร์ โคแนน ดอยล์ เขียนหนังสือเกี่ยวกับคนและไดโนเสาร์ คือเรื่องเดอะลอสต์เวิร์ล ตีพิมพ์ในปี 1912 ในปี 2006 คณะถ่ายทำ เดอะเรียลลอสต์เวิร์ล เป็นคณะสำรวจแรกที่เข้าไปสำรวจถ้ำในเขาโรไรมา หลายถ้ำถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ภายในถ้ำพวกเขาได้ค้นพบการก่อตัวของหินรูปแครอทที่งอกอยู่ในถ้ำซึ่งมีอายุกว่า 2 พันล้านปี ดร.ฮาเซล บาร์ตันกลับมาที่ถ้ำแห่งนี้อีกครั้งในปี 2007 คณะสำรวจซึ่งสนับสนุนโดยองค์การนาซ่า เพื่อทำการวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบการเติบโตต่างๆ บนผนังและเพดาน เช่น หลักฐานจากจุลินทรีย์ เอกซ์ตรีมโมไฟล์ ซึ่งกัดกินกำแพงที่มีพื้นฐานเป็นซิลิกา คงเหลือไว้แต่ฝุ่นผงที่ทับถมอยู่บนใยแมงมุมดึกดำบรรพ์ และก่อตัวเป็นหินย้อยที่รูปทรงเฉพาะตัว
ในปี 2009 เขาโรไรมาเป็นแรงบันดาลใจเพื่อใช้เป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์/พิกซาร์ เรื่อง อัพ ปู่ซ่าบ้าพลัง ในภาพยนตร์เวอร์ชันแผ่นบลูเรย์ มีภาพยนตร์เบื้องหลังสั้น ๆ (ชื่อเรื่อง Adventure Is Out There) เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคณะถ่ายทำของพิกซาร์ เดินทางขึ้นไปยังเขาโรไรมาเพื่อหาแรงบันดาลใจและความคิดเพื่อสร้างสรรค์ภาพยนตร์เรื่องนี้
การขึ้นเขา
แม้ฝั่งลาดชัดของที่ราบสูงจะยากในการปีนขึ้นไป แต่มีบันทึกไว้ว่ามีผู้ที่พิชิตภูเขายอดราบนี้ได้เป็นคนแรก คือ เซอร์เอเวอราด อิม เธิน เขาเดินตามทางลาดแนวป่าเพื่อวัดขนาดที่ราบสูงแห่งนี้ในเดือนธันวาคมปี 1884 ปัจจุบันนักปีนเขาก็ใช้เส้นทางเดียวกันนี้
ทุกวันนี้ เขาโรไรมาเป็นจุดหมายของเล่านักเดินทางแบ็กแพ็ค นักเดินทางเกือบทั้งหมดจะปีนขึ้นเขาจากฝั่งประเทศเวเนซุเอล่า นักเดินทางส่วนใหญ่จะจ้างคนนำทางชาวอินเดียนเชื้อสายเพมอนจากหมู่บ้านพาไรเทปุย ซึ่งสามารถเข้าถึงโดยเดินทางผ่านถนนดินจากถนนสายหลักแกรนซาบานา ระหว่างกิโลเมตรที่ 88 และเมืองซานตาเอเลน่าเดอไวเรน แม้ว่าเส้นทางไต่เขาสู่ที่ราบสูงจะมีจุดสังเกตและเป็นเส้นทางยอดนิยม ก็สามารถหลงทางได้ง่ายเมื่อถึงยอดเขา เพราะมีร่องรอยให้สังเกตเพียงเล็กน้อย และมีเมฆปกคลุมยอดเขาอยู่ตลอด ทั้งยังมีหินรูปร่างประหลาดที่ยากต่อการคาดคะเนทางสายตา สามารถเดินทางถึงพาไรเทปุยได้อย่างง่ายดายโดยยานพาหนะขับเคลื่อนสี่ล้อ จะยากอย่างยิ่งถ้าเดินทางโดยรถยนต์ถ้าถนนซึ่งไม่มีทางลาดอยู่ในสภาพที่ไม่ปกติ และใช้เวลาเป็นวันถ้าเดินเท้า
จากพาไรเทปุย นักปีนเขาจะใช้เวลา 2 วันในการเดินทางถึงตีนเขา และอีก 2 วันเดินไปตาม"ลาแลมปา"หรือบันไดธรรมชาติ เพื่อขึ้นสู่ยอดเขา และมักจะต้องใช้เวลาอีก 2 วันเดินทางกลับ หลายคนจะเที่ยวอยู่บนยอดเขา 1 วัน 1คืน รวมเป็นเวลาทั้งสิ้น 6 วัน ถ้าเดินป่านานขึ้นจะสามารถไปถึงเทปุยทางด้านเหนือ พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศกายอานา ซึ่งถูกสำรวจน้อยกว่า และมีจุดท่องเที่ยวน่าสนใจ เช่น ทะเลสาบกลาดีส เส้นทางนี้จะเสี่ยงอันตรายมากกว่าเขาทางฝั่งใต้อันมีชื่อเสียง และเหมาะกับกลุ่มเดินทางที่เตรียมเสบียงไว้อย่างดีเท่านั้น ถ้าไม่ต้องการผจญภัยมากนัก และถ้าสภาพอากาศอำนวย สามารถเดินทางขึ้นเขาด้วยทัวร์เฮลิคอปเตอร์ ซึ่งมีให้บริการอยู่ไม่ไกลจากเมืองซานตาเอเลนาเดอไวเรนของเวเนซุเอลา
เส้นทางเดียวสู่ยอดเขาโดยไม่ต้องพึ่งเทคนิคคือทางพาไรเทปุย แต่อาจจะต้องพึ้งอุปกรณ์ปีนเขา มีนักปีนเขาปีนขึ้นจากฝั่งประเทศกายอานาและบราซิลบ้างบางโอกาส แต่เพราะพรมแดนทั้งสองด้านล้วนเป็นหน้าผาขนาดหึมา ซึ่งประด้วยแง่งหินสูงชัน ทำให้เป็นเส้นทางที่เข้าถึงยากอย่างยิ่งและต้องชำนาญการไต่หินผา การปีนเขาแบบนี้ อาจต้องขออนุญาตเข้าพื้นที่หวงห้ามของอุทยานจากประเทศเหล่านั้นด้วย ตั้งแต่ปี 2009การปีนเขาจากฝั่งประเทศบราซิลเริ่มเกิดปัญหา เนื่องจากต้องเข้าผ่านทาง Raposa-Serra do Sol Amerindian reserve, ซึ่งมีความขัดแย้งทางระหว่างคนท้องถิ่นอยู่ บ่อยครั้งเป็นชาวนากับเจ้าหน้าที่ของรัฐ
กิ่งดาว ดารณี
กิ่งดาว ดารณี (5 สิงหาคม พ.ศ. 2483 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักแสดง อดีตคู่ชีวิตของมิตร ชัยบัญชาพระเอกตลอดกาล
ประวัติ
กิ่งดาว ดารณี เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ.2483 ที่ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เข้ามาเรียนหนังสือที่กรุงเทพจนจบชั้นเตรียมอุดมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนเบญจมราชาลัย หลังจบการศึกษากิ่งดาวทำงานเป็นพรีเซนเตอร์ประจำของบริษัทโฆษณาจากต่างประเทศแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นก็มีผลงานโฆษณามากมาย อาทิ โฆษณาน้ำหอม, ผงซักฟอก , ปาล์มโอลีฟแชมพู” เป็นต้น
เข้าสู่วงการ
ต่อมาสำเนาว์ หิริโอตัปปะเป็นผู้ชักนำเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยมี 2 นักพากย์หนังคือ "เทพจันทร์-อัญชลี" เป็นผู้ฝากฝังมา เมื่อคุณหวน รัตนงาม ตกลงให้เล่นหนังเรื่องแรกคุณสำเนาว์ก็ตั้งชื่อให้ว่า กิ่งฟ้า ดอกเดือนแต่ภริยาคุณสำเนาว์เห็นว่าไม่เหมาะ จึงตั้งใหม่ว่า "กิ่งดาว ดารณี" หนังที่กิ่งดาวรับแสดงเรื่องแรกคือ ตุ๊กตาพเนจร แต่หนังเรื่องที่ 2 คือ ฉุยฉาย ได้ออกฉายก่อน กิ่งดาวได้แสดงหนังกับพระเอก มิตร ชัยบัญชา เป็นครั้งแรกในหนังเรื่องที่ 3 ของเธอนั่น คือเรื่อง ใจเดียว ของต๊อกบูมภาพยนตร์
กิ่งดาวจึงได้พบรักกับพระเอกมิตร ชัยบัญชา และตกลงร่วมชีวิตคู่กัน ถึงแม้มิตรและกิ่งดาวจะไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะชนว่าครองรักเป็นสามีภริยากัน แต่ก็เป็นที่รู้กันในวงการ สมัยนั้นแฟนหนังไทยหลายคนก็ทราบแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรสื่อมวลชนก็ไม่มีการแคะคุ้ยหาความจริงเหมือนสมัยนี้กิ่งดาวจึงมีผลงานหนังส่วนใหญ่เป็นหนังที่มิตรแสดงเป็นพระเอกแต่สุดท้ายหลังจากครองรักกันมาประมาณ 5 ปี ในปี พ.ศ.2512 ทั้งสองก็ต้องเลิกร้างกันไปด้วยความเสียใจของทั้งสองฝ่ายเนื่องจากกิ่งดาวไม่ต้องการให้มิตรเล่นการเมืองหนังเรื่องสุดท้ายที่ทั้งสองแสดงด้วยกันคือ แม่นาคพระนคร ออกฉายในปี 2513
หลังจากนั้นกิ่งดาวก็บินไปเรียนหนังสือที่อังกฤษจนมิตรเสียชีวิตในปี 2513 กิ่งดาวจึงบินกลับมาเมืองไทยในปี 2514 เพื่อร่วมงานพระราชทานเพลิงศพมิตร ชัยบัญชา หลังจากนั้นก็ไม่ได้กลับไปอังกฤษอีกเลย เธอทำงานหลายแห่งจนประมาณปี 2518 ได้มาทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลของโรงแรมแอมบาสซาเดอร์ ซึ่งผู้ใหญ่ที่ทำงานห้ามไม่ให้แสดงหนัง-ละครอีก เพราะทำงานเป็นถึงระดับผู้ใหญ่ของโรงแรมแล้ว โดยกิ่งดาวมีบุตรสาว1คน คือ กรกช โชติชุติ
บั้นปลายชีวิต
ชีวิตช่วงหลังเธอใช้ชีวิตสงบไม่รับงานแสดงแต่เริ่มงานเขียนบันเทิงเรื่องราวชีวิตในวงการบันเทิง โดยนำลงเป็นตอนๆ ให้ติดตามอ่านในนิตยสารดาราภาพยนตร์ และต่อมาได้มีการรวมเล่มเป็นพ็อกเก็ตบุ๊ก โดยได้รับเสียงตอบรับอย่างดีจากแฟนคลับ กิ่งดาว ดารณี ได้เสียชีวิตอย่างสงบเมื่อช่วงสายของวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2564
Sareptidae
Sareptidae เป็นวงศ์ของชั้นไบวาลเวียที่อยู่ในอันดับ Nuculanida
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
เจ้าหญิงฮวาฮย็อบ
เจ้าหญิงฮวาฮย็อบสิ้นพระชนม์ด้วยโรคหัดในวันที่ยี่สิบเจ็ดเดือนที่สิบเอ็ดตามปฏิทินจันทรคติปี ค.ศ. 1752 ขณะพระชนม์เพียง 19 พรรษา เจ้าหยิงฮวาฮย็อบเป็นสตรีที่งดงามมีความจงรักภักดีต่อพระราชบิดาและพระราชมารดาเป็นพระราชธิดาที่เป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าย็องโจแต่พระองค์ทรงผิดหวังที่เจ้าหญิงไม่ใช่ผู้ชาย ในทำนองเดียวกันเจ้าหญิงฮวาฮย็อบทรงสนิทสนมกับเจ้าชายรัชทายาทซาโดพระเชษฐามาก เจ้าชายเป็นผู้ที่รักใครและใส่ใจต่อพระนางมากเมื่อพระนางสิ้นพระชนม์ประจบกับสมเด็จพระราชินีจองซองก็สิ้นพระชนม์ทำให้เจ้าชายรัชทายาทซาโดเสียพระทัยจนสติวิปลาสไป
อ้างอิง
17331752
พระธรรมวชิรเวที (บุญสิน อุตฺตมชาโต)
พระธรรมวชิรเวที นามเดิม บุญสิน ฉายา อุตฺตมชาโต นามสกุล ขุนอุดม เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดดุสิดารามวรวิหาร และเจ้าคณะภาค 18