cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อุ้ยเสี่ยวป้อ จอมยุทธเจ้าสำราญ
เนื้อเรื่องย่อ
ละครเรื่องนี้กล่าวถึงเด็กหนุ่มจอมกะล่อนมีชีวิตเสเพล ชะตาฟ้าลิขิตให้เขาได้ช่วยเหลือ เฉินจิ้นหนานที่ได้รับบาดเจ็บจากการลอบสังหารของเอ๋าไป้ ด้วยความฉลาด เฉินจิ้งหนานจึงรับเขาเป็นศิษย์ ต่อมาฮ่องเต้คังซีออกแสวงหายอดฝีมือเพื่อกำจัดเอ๋าไป้ ทั้งสองได้พบกับอุ้ยเสี่ยวป้อ และพาเข้าวังทำงานในราชสำนัก อุ้ยเสี่ยวป้อเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ เขามีเมียมากมายเพราะความกะล่อนเจ้าชู้ แต่เพราะเป็นคนสนิทของฮ่องเต้และเป็นศิษย์ของเฉินจิ้งหนาน ทำให้ลืมตัวหยิ่งยโส สุดท้ายเขาก็เบื่อชีวิตในวังจึงพาบรรดาเมียของเขาออกท่องยุทธจักรไปในที่สุด
พ.ศ. 2530
พุทธศักราช 2530 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1987 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
แฟลทดีไซน์
แฟลทดีไซน์ (Flat design) เป็นภาษาการออกแบบ (design language) หรือรูปแบบการออกแบบ (design style) รูปแบบที่มีความเป็นจุลนิยม (minimalist) วลีนี้ริเริ่มและทำให้เป็นที่นิยมโดย อัลลัน กรินชไตน์ (Allan Grinshtein)   ใช้ทั่วไปในการออกแบบส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (Graphical User Interface; GUI) เช่นในการออกแบบเว็บแแอปพลิเคชันหรือแอปพลิเคชันมือถือ เช่นเดียวกันกับสื่อสิ่งพิมพ์ โปสเตอร์ งานศิลปะ เอกสารแนะนำ และสินค้ากลุ่มงานพิมพ์
นิยามและเป้าหมาย
แฟลทดีไซน์เป็นรูปแบบการออกแบบอินเตอร์เฟซที่เน้นการใช้จุลนิยม (Minimalism) ในการสร้างองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดการลวงตาให้เหมือนเป็นสามมิติ (illusion of three dimensions) ซึ่งใช้เทคนิคต่าง ๆ เช่น
การออกแบบแบแฟลทดีไซน์มุ่งเน้นอยู่ที่การใช้องค์ประกอบอย่างง่าย การจัดวางอักษร (typography) แบบจุลนิยม และการใช้สีแฟลท (flat colours)
นักออกแบบอาจเลือกใช้การออกแบบแบบแฟลทดีไซน์เพราะมีรูปแบบอินเตอร์เฟซที่ดูเพรียว (Streamlined) กว่า และมีประสิทธิภาพกว่า การออกแบบแบบแฟลทดีไซน์ทำให้เป็นเรื่องง่ายขึ้นที่จะสื่อสารข้มูลต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว ในขณะเดียวกันก็ยังคงมีรูปลักษณ์ที่ดึงดูดและเข้าถึงได้ง่าย นอกจากนี้ยังงทำให้การออกแบบนั้นง่ายขึ้นในแง่ของการสร้างอินเตอร์เฟซที่มีการออกแบบการโต้ตอบ (Responsive design) ที่เปลี่ยนในขนาดของเบราว์เซอร์บนอุปกรณ์ที่แตกต่างกันไปของผู้ใช้ ที่สำคัญอีประการหนึ่งคือด้วยองค์ประกอบที่ใช้มีขนาดเล็กลงและน้อยลงตามแนวคิดแบบจุลนิยม ทำให้เว็บไซต์และโปรแกรมสามารถดาวน์โหลดได้อย่างรวดเร็วยิ่งขึ้น และทำให้ปรับขนาดได้อย่างง่ายดาย ในขณะเดียวกันก็ยังคงดูคมชัดบนหน้าจอที่มีความละเอียดสูง แฟลทดีไซน์ถือเป็นรูปแบบคู่ตรงข้ามกับการออกแบบแบบสกีวโอมอร์ฟ (Skeuomorphism) และ ริชดีไซน์ (rich design) ถึงแม้ว่าแฟลทดีไซน์อาจมีการเอาสกีวโอมอร์ฟมาประกอบด้วยก็ได้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2129 ทางเข้าลำนารายณ์ หรือ ถนนคชเสนีย์ เป็นทางหลวงสายสั้น ๆ ในตำบลลำนารายณ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 73 (สามแยกชัยบาดาล) มีระยะทางทั้งหมด 1.4 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวงมีระยะทาง 1.2 กิโลเมตร) ไปสิ้นสุดสายทางที่ถนนสุรนารายณ์ บริเวณช่วงกิโลเมตรที่ 73 (สี่แยกลำนารายณ์) ตรงข้ามกับถนนท่ามะนาว เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องทางจราจรตลอดสาย นอกจากนี้ชื่อถนนคชเสนีย์ยังใช้เรียกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ตั้งแต่สามแยกชัยบาดาลไปจนถึงจังหวัดเพชรบูรณ์อีกด้วย ซึ่งสมัยก่อนมีชื่อเรียกว่า ทางหลวงแผ่นดินสายชัยบาดาล-เพชรบูรณ์-หล่มสัก ได้รับการตั้งชื่อเป็น ถนนคชเสนี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 เพื่อเป็นเกียรติแก่นายปฐม คชเสนี อดีตอธิบดีกรมทางหลวง แต่ต่อมามีการสะกดชื่อถนนผิดเพี้ยนเป็น ถนนคชเสนีย์
สถานที่สำคัญบริเวณทางหลวงสายนี้ ได้แก่
คิม ซ็อง-ช็อล
คิม ซ็อง-ช็อล (김성철; เกิด 31 ธันวาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ภายใต้ บริษัทสตอรีเจ เขามีชื่อเสียงจากการรับบท คิม ย็อง-ชอลในละครเรื่อง Prison Playbook
แหล่งข้อมูลอื่น
1991
General visceral efferent fiber
general visceral efferent fiber (ตัวย่อ GVE) หรือ visceral efferent หรือ autonomic efferent เป็นแอกซอนของนิวรอนนำออก (efferent neuron) ของงระบบประสาทอิสระที่ส่งกระแสประสาทสั่งการไปยังกล้ามเนื้อเรียบ กล้ามเนื้อหัวใจ และต่อมต่าง ๆ (เทียบกับ Special visceral efferent ตัวย่อ SVE) เส้นใยประสาทนี้อาจเป็นของระบบประสาทซิมพาเทติกหรือพาราซิมพาเทติก เส้นประสาทสมองที่มีเส้นใยประสาทนี้รวมทั้งเส้นประสาทกล้ามเนื้อตา (3) เส้นประสาทเฟเชียล (7) เส้นประสาทลิ้นคอหอย (9) และเส้นประสาทเวกัส (10)
เส้นเมริเดียนที่ 12
เส้นเมริเดียนที่ 12 อาจหมายถึง:
หุ่นกระบอกไทย
หุ่นกระบอกไทย ที่ใช้แสดงกันในปัจจุบัน สันนิษฐานว่า สร้างขึ้นโดยอาศัยกรรมลิขิตการสร้างหุ่นกระบอกตามแบบหุ่น ซึ่ง หม่อมราชวงศ์เถาะได้คิดประดิษฐ์ดัดแปลงขึ้น กล่าวคือ ตัวหุ่นกระบอกประกอบขึ้นด้วยส่วนสำคัญ 4 ส่วน ได้แก่ ศีรษะหุ่น ลำตัว มือ เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับ หุ่นกระบอก ส่วนที่เลียนแบบอวัยวะของคนจริงๆ คือศีรษะและมือทั้ง 2 ข้าง เท่านั้น ส่วนลำตัวหุ่น เป็นกระบอกไม้ไผ่ทั้งปล้องสอดเข้าไปตรงลำคอ ศีรษะและลำตัวถอดออกจากกันได้ เมื่อไม่ใช้แสดงแล้วก็จะถอดออกและเก็บไว้แยกกัน โดยถอดส่วนศีรษะเก็บตั้งไว้บนฐานที่ประดิษฐ์ขึ้นเพื่อตั้งศีรษะหุ่นกระบอก ลำตัวที่เป็นกระบอกไม่ไผ่เมื่อถอดออกแล้วจะนำแยกเก็บต่างหากจากตัวเสื้อที่มีลักษณะคล้ายถุงตัวเสื้อซึ่งมีมือติดอยู่ทั้ง 2 ข้าง พับเก็บใส่หีบ ศีรษะของหุ่นกระบอกส่วนมากจะทำด้วยไม้เนื้อเบาทั้งแท่ง เช่น ไม้ทองหลาง ไม้โมก ไม้สักทอง ไม้ที่นำมาใช้ควรเป็นไม้เนื้อดีไม่มีตรา แท่งไม้ควรมีขนาดกว้างประมาณ 12 เซนติเมตร และความยาวประมาณ 20 เซนติเมตร เมื่อได้ไม้แล้วช่างก็จะนำมาแกะให้เป็นรูปศีรษะ รูปหน้า และ ลำคอ ส่วนของรูปหน้าและศีรษะยาวประมาณ 10 - 12 เซนติเมตร ส่วนของลำคอยาวประมาณ 8 เซนติเมตร คว้านให้เป็นรูปกว้างพอที่กระบอกไม้ไผ่รวกจะสอดเข้าไปได้โดยสะดวก เหตุที่ต้องทำลำคอใหญ่ยาว เพราะจะใช้เป็นส่วนต่อกับกระบอกไม้ไผ่ที่เป็นส่วนลำตัวหุ่น เมื่อสวมเสื้อคลุมทับอีกชั้นหนุ่งก็จะได้รูปลำคอพอดี ขั้นต่อไป คือ ปั้นแต่งด้วยรักสมุกหรือดินให้เป็นจมูก ปาก คิ้ว หู ประเพณีนิยมเกี่ยวกับความเชื่อในการประดิษฐ์ศีรษะหุ่นกระบอกอย่างหนึ่ง คือ ต้องมีพิธีไหว้ครู พีธีเบิกเนตรหุ่น คล้ายกับการประดิษฐ์หัวโขนถือกันว่าเป็นสิ่งต้องกระทำ ฉะนั้น การเขียนดวงตาของหุ่นกระบอกจึงจะทำเป็นขั้นตอนสุดท้าย และต้องทำในพิธีด้วยลำตัวของหุ่นกระบอก ซึ่งก็คือ กระบอกไม้ไผ่รวก ยาวประมาณ 30 - 40 เซนติเมตร กระบอกไม้ไผ่ที่จะทำเป็นลำตัวหรือแกนให้คนเชิดจับถือ ควรมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 3 - 4 เซนติเมตร อวัยวะส่วนที่เป็นมือ มักแกะด้วยไม้ มีขนาดประมาณ 4 - 5 เซติเมตร ให้พอดีกับขนาดของตัวหุ่นหรือทำด้วยหนังตัดเป็นรูปมือมีนิ้ว และดัดให้อ่อนอย่างมือละคร โดยมือขวาของหุ่นตัวพระจะกำอาวุธไว้เสมอ จึงเจาะรูตรงกลางไว้สำหรับเสียบอาวุธซึ่งจะเปลี่ยนไปได้ตามเนื้อเรื่อง ถ้าในบทไม่กำหนดให้ถืออะไรก็ปล่อยไว้ให้กำมือเฉยๆเช่นนั้น มือซ้ายเป็นรูปมือแบตั้งวงรำ ถ้าเป็นมือตัวนางโดยมากจะตั้งวงรำทั้ง 2 ข้าง มือทั้ง 2 ข้าง จะตอกติดกับเรียวไม้ไผ่เล็กๆ 2 อัน ขนาดความยาวของเรียวไม้ไผ่เท่ากับปล้องไม้ไผ่ที่ทำเป็นลำตัวสำหรับจับเชิด ชาวหุ่นกระบอกเรียกเรียวไม้ไผ่ทั้ง 2 ข้าง ของหุ่นกระบอกคู่นี้ว่า ตะเกียบ
บีเอ็นที 1
บีเอ็นที 1  หรือ โทรทัศน์แห่งชาติบัลแกเรีย 1 (БНТ 1) เป็นสถานีโทรทัศน์ของประเทศบัลแกเรีย ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1959 เริ่มออกอากาศวันที่ 26 ธันวาคม ปีเดียวกัน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย บีเอ็นที 1 ดำเนินงานบริหารโดยโทรทัศน์แห่งชาติบัลแกเรีย (Българска национална телевизия, Bŭlgarska natsionalna televiziya)
ประวัติชื่อ
แต่เดิมนั้นโทรทัศน์แห่งชาติบัลแกเรียใช้ชื่อสถานีแห่งนี้ว่า โทรทัศน์บัลแกเรีย (Българска телевизия) ในปี ค.ศ. 1977 จึงได้เปลี่ยนชื่อสถานีเป็น รายการแรก (Първа програма) ต่อมาภายหลังได้เปลี่ยนชื่ออีกเป็น "บีที 1" (БТ 1 หมายถึงโทรทัศน์บัลแกเรีย) ในปี ค.ศ. 1991 บีที 1 และ 2 ได้แยกช่องออกจากกัน และใช้ชื่อว่า ช่อง 1 (Канал 1) และ อีเทอร์ 2 (Ефир 2) ตามลำดับ อย่างไรก็ตามช่วงนั้นยังคงเรียกว่า บีเอ็นที ช่อง 1 (Канал 1 на БНТ) เพื่อแสดงให้เห็นว่าช่องนี้ดำเนินการโดยโทรทัศน์แห่งชาติบัลแกเรีย (BNT) เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2008 บีเอ็นที ช่อง 1 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "บีเอ็นที 1" ในความพยายามที่จะนำช่องบีเอ็นทีให้อยู่ภายใต้แบนเนอร์เดียว และยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
นิลพัท
นิลพัท (Nila, สันสกฤต: नील) เป็นบุตรพระกาฬ พระอิศวรมอบนิลพัทให้เป็นบุตรบุญธรรมของท้าวมหาชมพู เจ้าเมืองชมพู นิลพัทไม่พอใจหนุมานที่เคยลักพาตัวท้าวมหาชมพูไปเฝ้าพระราม จึงถือโอกาสเอาคืนหนุมานตอนที่กำลังขนหินถมถนนไปสู่กรุงลงกา หนุมานกับนิลพัทเลยเกิดการต่อสู้กัน สุครีพเห็นจึงเข้าไปห้าม เมื่อความทราบถึงพระรามก็กริ้วมาก เนรเทศนิลพัทให้ไปอยู่เมืองขีดขิน คอยส่งเสบียงอาหารให้แก่กองทัพ
เมื่อถึงคราวศึกมลิวันนิลพัทเข้าร่วมกับกองทัพพระพรตเพื่อตั้งใจจะทำศึกไถ่โทษ ช่วยทำสงครามโดยมีบทบาทคล้ายหนุมานตอนศึกลงกา เสร็จศึกพระรามแต่งตั้งให้นิลพัทเป็นอุปราชเมืองชมพูมีนามว่า พระยาอภัยพัทวงศ์
นิลพัทมีลักษณะเหมือนหนุมานทุกอย่าง มีกุณฑล ขนเพชร เขี้ยวแก้ว สี่หน้า แปดกร เพียงแต่มีกายสีดำ
ในทางวิชาการละคร อาจกล่าวได้ว่า ตัวละคร เช่น นิลพัทเป็นด้านที่อยู่ตรงข้ามกับหนุมานก็ว่าได้ (Split personality)
โคลงภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ ที่พระระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ภาพจิตรกรรมฝาผนังชุดรามเกียรติ์นี้เริ่มเขียนตั้งแต่ภาพพระนารายณ์อวตารในปางต่าง ๆ ก่อนที่จะอวตารมาเป็นพระราม ในเรื่องรามเกียรติ์ ภาพเขียนนี้มีทั้งหมด ๑๗๘ ห้อง มีทั้งคำบรรยายใต้ภาพและคำบรรยายเป็นโคลงสลักบนแผ่นหินอ่อนติดอยู่ที่ เสารอบพระระเบียง และมีภาพตัวละครสำคัญอีก ๘๐ ภาพ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฝ่ายอสูรและฝ่ายวานร เขียนอยู่ตามซุ้มประตูและมุขพระระเบียง โคลงประจำภาพว่า
เส้นเมริเดียนที่ 11
เส้นเมริเดียนที่ 11 อาจหมายถึง:
ลานนารีซอร์สเซส
ประวัติ
บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) เดิมชื่อ บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด (มหาชน) ได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทจำกัดโดยใช้ชื่อว่า บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2528 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเข้าทำสัญญาเช่าช่วงการทำเหมืองถ่านหินบ้านป่าคา อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนจากกรมพัฒนาพลังงานทดแทนและอนุรักษ์พลังงานมีกำหนดเวลา 20 ปี จนถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548
บริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด โดยใช้ชื่อว่าบริษัท ลานนาลิกไนต์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2535 โดยได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้นำหุ้นสามัญเข้าจดทะเบียนซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2537 ปัจจุบันถูกจัดอยู่ในกลุ่มทรัพยากร (หมวดพลังงานและสาธารณูปโภค) และได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่เป็นบริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2544
การประกอบธุรกิจ
บริษัทประกอบธุรกิจใหญ่ๆ 2 ประเภท คือ ธุรกิจผลิตและจำหน่ายถ่านหินทั้งในประเทศและต่างประเทศเป็นธุรกิจหลัก และธุรกิจผลิตและจำหน่ายเอทานอลเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงในประเทศไทยเป็นธุรกิจรอง
ธุรกิจถ่านหิน
ธุรกิจการขนส่งทางทะเล
ธุรกิจผลิตและจำหน่ายเอทานอล
นอกจากถ่านหินแล้ว บริษัท ลานนารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน)ยังผลิตเอทานอลเพื่อเป็นการลดมลพิษ และไม่ต้องนำเข้าเอทานอลมาจากต่างประเทศ โดยโรงผลิตเอทานอลตั้งอยู่ที่ อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยสามารถผลิตเอทานอลได้ 200,000 ลิตรต่อวัน
โครงสร้างรายได้บริษัท
วิกฤตตัวประกันสถานทูตอิสราเอลประจำประเทศไทย พ.ศ. 2515
'''วิกฤตตัวประกันสถานทูตอิสราเอลประจำประเทศไทย พ.ศ. 2515''' เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515 เริ่มขึ้นจากการที่ผู้ก่อการปาเลสไตน์กลุ่ม แบล็กเซปเทมเบอร์ เข้าจู่โจมสถานทูตอิสราเอลในกรุงเทพและจับบุคลากรภายในเป็นตัวประกัน หลังจากการเจรจาอยู่นาน 19 ชั่วโมง ผู้ก่อการก็ยินยอมที่จะถอนตัว โดยแลกกับความปลอดภัยของตนที่ประเทศอียิปต์
รายละเอียดของเหตุการณ์
การโจมตีเริ่มขึ้นในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2515 เป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงสถาปนาสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณขึ้นเป็นสยามมกุฎราชกุมารแห่งประเทศไทย เมื่อผู้ก่อการแบล็ค เซปเทมเบอร์ 2 คนแฝงตัวเข้าไปในงานเลี้ยงภายในสถานทูต ในขณะที่อีก 2 คนปีนข้ามกำแพงสถานทูตพร้อมกับปืนกลเข้าไปในอาคารจากนั้นจึงทำการยึดตัวสถานทูต ผู้ก่อการอนุญาตให้ชาวไทยทั้งหมดในตึกออกไปได้ แต่ให้เหลือเอกอัครราชทูตอิสราเอลประจำกัมพูชา ชิมอน อาวิมอร์ ที่อยู่ในเหตุการณ์ เลขานุการเอก นิตซาน ฮาดาส และภรรยา รวมถึงเจ้าหน้าที่ของสถานทูตรวม 6 คนไว้เป็นตัวประกัน
หลังจากนั้น ผู้ก่อการได้ย้ายตัวประกันไปยังชั้นสองของอาคารสามชั้นและเรียกร้องการปล่อยตัวนักโทษ 36 คนในเรือนจำอิสราเอล โดยผู้ก่อการขู่ว่าจะระเบิดสถานทูตทิ้ง ถ้าข้อเรียกร้องไม่ได้รับการตอบสนองภายในเวลา 8 นาฬิกาของวันที่ 29 ธันวาคม
พล.จ. ชาติชาย ชุณหะวัณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ (ตำแหน่งและยศในขณะนั้น ภายหลังได้รับพระราชยศเป็นพลตรีหลังจากเหตุการณ์นี้) ได้เข้าไปในที่ประชุมกองบัญชาการสถานการณ์และเสนอตัวเองกับ พล.อ.อ. ทวี จุลละทรัพย์ เสนาธิการทหารให้เป็นผู้เข้าไปเจรจากับผู้ก่อการ ท่ามกลางเสียงคัดค้านในที่ประชุม แต่ภายหลังก็ยินยอม ทั้งนี้ได้รับความร่วมมือจากเอกอัครราชทูตอียิปต์ประจำประเทศไทย มุสตาฟา เอล อาซอย และผู้นำมุสลิมเข้าไปช่วยเจรจาด้วย
19 ชั่วโมงผ่านไป ผู้ก่อการก็ตกลงที่จะวางอาวุธและปล่อยตัวประกันแลกกับการที่ไทยจะต้องจัดเครื่องบินนำตัวผู้ก่อการไปส่งยังกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ โดยผู้ก่อการได้เดินทางออกจากสถานทูตโดยรถบัสไปยังสนามบินขึ้นเครื่องบินของสายการบินไทยโดยมีเจ้าหน้าที่ของไทยซึ่งมีรัฐมนตรีอยู่ 2 คนรวมถึงเอกอัครราชทูตอียิปต์ประจำประเทศไทยโดยสารไปเป็นประกันด้วย
ภายหลัง
ก่อนที่จะขึ้นเครื่องบิน ผู้ก่อการได้ให้ปืนกลในเหตุการณ์เป็นของขวัญแก่นายกรัฐมนตรีจอมพล ถนอม กิตติขจร กระบอกหนึ่ง ส่วนอีกกระบอกมอบให้ พล.อ. ประพาส จารุเสถียร ผู้บัญชาการกองทัพบก ผู้ก่อการปาเลสไตน์ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากรัฐบาลอียิปต์ โดยหลังจากที่พวกเขาลงจากเครื่องบิน ผู้ก่อการได้ถูกนำไปขึ้นรถตำรวจโดยไม่ได้ใส่กุญแจมือแต่อย่างไร ส่วนสำนักข่าวต่าง ๆ ในอียิปต์ต่างเรียกพวกเขาเป็นวีรบุรุษ ในด้านของอิสราเอล นายกรัฐมนตรีของอิสราเอลในขณะนั้นคือ โกลดา เมอีร์ และคณะได้แสดงความชื่นชมและขอบคุณรัฐบาลไทยอย่างยิ่งสำหรับการจัดการอันระมัดระวังซึ่งทรงประสิทธิภาพและมีความรับผิดชอบอย่างสูง (active vigilance and supreme responsibility)
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน (Johnny English Reborn) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับตลกอังกฤษในปี 2011 เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของพยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก ในปี 2003 และนำแสดงโดยโรวัน แอตคินสัน ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2011
เนื้อเรื่องย่อ
เมื่อ 5 ปีก่อนจอห์นนี อิงลิช (โรวัน แอตคินสัน) ทำภารกิจพลาดที่โมซัมบิคทำให้ประธานาธิบดีถูกลอบสังหาร หลังจากถูกปลดอิงลิชก็ไปฝึกวิชาที่ทิเบต ต่อมาทางหน่วย MI7 มีภารกิจใหม่แต่สายบอกจะคุยกับอิงลิชเท่านั้น อิงลิชกลับมาที่สำนักงาน เปกาซัสคนใหม่ (จิลเลียน แอนเดอร์สัน) แนะนำให้อิงลิชรู้จักกับเคท ซอมเมอร์ (โรซามันด์ ไพค์) นักวิเคราะห์พฤติกรรมมนุษย์ อิงลิชเจอกับไซมอน แอมโบรส (โดมินิค เวสท์) เพื่อนร่วมงานเก่าที่เป็นสายลับเหมือนกัน และแพทช์ (ทิม แมคอินเนอรี) นักประดิษฐ์นั่งรถเข็นให้รถสั่งการด้วยเสียงกับอิงลิช โดยอิงลิชได้รับงานไปสืบเรื่องวอร์เท็กซ์ที่มาเก๊า พร้อมกับทัคเกอร์ (แดเนียล คาลูยา) ผู้ช่วยไปพบสายคนแรกที่คาสิโนในมาเก๊า
อิงลิชพยายามติดต่อแต่ผิดคน ตัวจริงถูกนักฆ่าฆ่าตาย อิงลิชเจอเลขห้องโรงแรมในกระเป๋าเสื้อเลยไปที่นั่น อิงลิชพบกับฟิชเชอร์ ฟิชเชอร์เล่าเรื่องวอร์เท็กซ์คือนักฆ่าสามคนที่มีกุญแจคนละดอก ฟิชเชอร์คือหนึ่งในนั้น ฟิชเชอร์บอกว่าวอร์เท็กซ์เคยไปที่โมซัมบิค ระหว่างคุยกันอยู่ฟิชเชอร์ถูกนักฆ่าที่เป็นหญิงชราชาวจีนฆ่าตาย อิงลิชตามคนร้ายที่เข้าไปขโมยกุญแจจากศพฟิชเชอร์ขึ้นไปบนตึก กระโดดข้ามตึกจนกระทั่งคนร้ายหนีลงเรือ อิงลิชเก่งขึ้นเพราะไปฝึกมาสามารถแย่งกุญแจจากคนร้ายได้
เส้นเมริเดียนที่ 14
เส้นเมริเดียนที่ 14 อาจหมายถึง:
พยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก สายลับกลับมาป่วน
เนื้อเรื่องย่อ
ระหว่างขึ้นเครื่องกลับลอนดอน คนร้ายปลอมตัวเป็นแอร์โฮสเตสขโมยกุญแจไปอย่างง่าย อิงลิชกลับไปพบเปกาซัสปรากฏว่ากุญแจหายไปแล้ว นักฆ่าผู้หญิงแก่ชาวจีนตามฆ่าอิงลิช อิงลิชจับผิดตัวไปจับแม่ของเปกาซัสแถมเอาถาดตีหัวแม่ของเปกาซัสจนโดนเปกาซัสต่อว่า เคทสะกดจิตอิงลิชพาอิงลิชย้อนกลับไปเหตุการณ์ที่โมซัมบิค อิงลิชที่ทำหน้าที่หัวหน้าทีมอารักขาประธานาธิบดีที่เพิ่งรับตำแหน่งวันแรก อิงลิชถูกผู้หญิงยั่วหลอกให้ลงไปแช่ในอ่างระหว่างนั้นประธานาธิบดีก็ถูกการ์ดของตัวเองฆ่าตาย เห็นนักฆ่าสามคนหนึ่งในนั้นคือฟิชเชอร์ อิงลิชเห็นหน้าอีกคนคืออาเท็ม คาร์ลิงโกอดีตสายลับที่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นเซอร์ไก พูดอฟกินเป็นนักกอล์ฟกำลังจะเข้าแข่งขัน เปกาซัสให้อิงลิชไปจับตัวพูดอฟกินมาแบบเป็นๆ
อิงลิชไปที่สนามกอล์ฟ นักฆ่าคนเดิมตามไปแต่ไม่ได้ฆ่าอิงลิชกลับยิงพูดอฟกินแทน อิงลิชกับทัคเกอร์ช่วยพูดอฟกินขึ้นฮ.แต่ถูกนักฆ่ายิงจนระบบนำทางเสีย อิงลิชขับฮ.ไปตามถนนสุดท้ายขับไปจอดบนรถพยาบาลจนไปถึงโรงพยาบาล ก่อนตายพูดอฟกินให้กุญแจกับอิงลิชและพูดถึงสายลับอีกคนเป็น KGB CIA และ MI7 เท่ากับว่ามีหนอนใน MI7 อิงลิชเข้าประชุมกับท่านนายกรัฐมนตรี ระหว่างเค้าประชุมอิงลิชก็นั่งเล่นเก้าอี้ไป อิงลิชได้รับมอบหมายให้สืบต่อ อิงลิชนัดเจอไซมอนถามไซมอนเรื่องสายและกุญแจ จริงๆแล้วไซมอนก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สามตอนแรกไซมอนคิดว่าอิงลิชรู้แต่อิงลิชไม่รู้แถมยังให้กุญแจกับไซมอนง่ายๆ ทัคเกอร์พยายามบอกกับอิงลิชว่าไซมอนคือวอร์เท็กซ์และอยู่ที่โมซัมบิคด้วยแต่อิงลิชไม่เชื่อไล่ทัคเกอร์กลับ ไซมอนบอกกับอิงลิชว่าแพทช์คือคนร้าย
เท่ากับว่าไซมอนได้กุญแจสามดอกที่เอามารวมเป็นดอกเดียว ไซมอนโทรบอกเปกาซัสว่าอิงลิชก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สาม อิงลิชไปจับแพทช์แต่กลายเป็นว่าตัวเองถูกตำรวจเป็นฝูงไล่จับแทน อิงลิชถูกยิงที่ขาเลยขโมยรถเข็นของแพทช์หนีไปได้แบบงงๆ อิงลิชไปที่บ้านเคทขอให้เคทช่วย ไซมอนไปเปิดเซฟเอายาแบบเดียวกับที่ใช้ที่โมซัมบิคออกมา คือใช้ยากับการ์ดของประธานาธิบดีแล้วสั่งให้ฆ่าประธานาธิบดีทิ้งหลังจากนั้นไม่นานการ์ดก็จะหัวใจล้มเหลวตายไปเอง คราวนี้ไซมอนรับจ้างฆ่านายกจีน เคทสืบได้ข้อมูลจากภาพข่าวที่โมซัมบิค เคทสังเกตเห็นความผิดปกติของการ์ดที่ฆ่าประธานาธิบดีเคทรู้ว่าพวกวอร์เท็กซ์ใช้ยาควบคุมสมอง (Timoxelin Barbeboutanol) ที่ CIA เคยใช้แต่ถูกสั่งให้ทำลายไปแล้ว เจ้าหน้าที่ที่ทำลายคราวนั้นก็คือฟิชเชอร์
ไซมอนมารับเคทที่ห้อง อิงลิชเห็นไซมอนจากหน้าต่างจำได้ว่าไซมอนก็คือวอร์เท็กซ์คนที่สามในโมซัมบิค นักฆ่าจีนตามมาฆ่าอิงลิชอีกครั้ง อิงลิชหนีลงไปทางช่องทิ้งขยะ อิงลิชไปหาทัคเกอร์ที่บ้านชวนทัคเกอร์ไปทำงานต่อ อิงลิชกับทัคเกอร์ไปขโมยรถขับตามไซมอนไปที่ศูนย์บัญชาการที่อยู่บนยอดเขา อิงลิชใช้เครื่องมือไม่เป็นดันไปใช้เครื่องมือสำหรับขอความช่วยเหลือที่บอกพิกัดตัวเอง ก่อนจะถูกจับอิงลิชให้ทัคเกอร์แกล้งยิงตัวเอง อิงลิชแกล้งตายถูกขนศพขึ้นไปบนศูนย์บัญชาการ ไซมอนแอบผสมยาในเครื่องดื่มเอาไปให้เปกาซัสกะให้เปกาซัสเป็นคนลงมือฆ่านายกจากจีน อิงลิชแอบเข้าไปในห้องเปกาซัส อิงลิชพยายามบอกเปกาซัสว่าไซมอนคือวอร์เท็กซ์คนที่สามแต่ดันโง่ไปดื่มน้ำเอง ไซมอนเลยต้องใช้อิงลิชเป็นมือสังหารแทนเปกาซัส ไซมอนจึงสั่งให้อิงลิชทำร้ายเปกาซัสสลบ
อิงลิชเข้ามาในห้องที่นายกรัฐมนตรีกำลังคุยกับนายกรัฐมนตรีของจีน ไซมอนสั่งให้อิงลิชลงมือด้วยปืนลิปสติก เพราะตามแผนจะให้เปกาซัสเป็นคนลงมือ อิงลิชที่เคยฝึกมาจากทิเบตพยายามฝืนบังคับจิตให้ควบคุมร่างกาย อิงลิชต่อสู้กับตัวเอง ทัคเกอร์พยายามช่วยเปิดเพลงรบกวนคลื่นเสียงของไซมอน ต่อมาไซมอนดันเปิดไมค์บอกชื่อตัวเองเสร็จสรรพสั่งให้อิงลิชฆ่านายกจีนเพราะเหลือเวลาแค่ 10 วินาที อิงลิชหัวใจหยุดเต้น ไซมอนลงกระเช้าหนีไป เคทจูบอิงลิชฟื้นขึ้นมาเหมือนเกิดใหม่ตามที่อาจารย์บอก
อิงลิชโดดร่มตามไซมอนไป ต่อสู้กันพักนึงอิงลิชได้เปรียบแย่งปืนได้แต่ดันตกจากกระเช้า อิงลิชอุปกรณ์ร่มกันกระสุนหรือ T2 ที่มีระเบิดที่ซ่อนอยู่ยิงใส่กระเช้าของไซมอนจนระเบิด หลังจากนั้นพระราชินีให้อิงลิชเข้าเฝ้าเพื่อคืนตำแหน่งให้อิงลิช นักฆ่าปลอมตัวเป็นพระราชินีไล่ฆ่าอิงลิช นักฆ่าหนีไปได้อิงลิชจับพระราชินีตัวจริงตีด้วยถาด เจ้าหน้าที่จับนักฆ่าได้อิงลิชได้แต่ยืนอึ้งเพราะเพิ่งเอาถาดตีหัวพระราชินี
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร หรือ “จันทรา” (Subrahmanyan Chandrasekhar; ; சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்) เป็นนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักคณิตศาสตร์ ชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ค.ศ. 1983 พร้อมกับวิลเลียม อัลเฟรด ฟาวเลอร์ จากผลงานร่วมกันว่าด้วยโครงสร้างเชิงทฤษฎีและวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ สุพรหมัณยัน จันทรเศขรเป็นหลานของจันทรเศขร เวงกฎะ รามัน (นักฟิสิกส์รางวัลโนเบล ค.ศ. 1930)
จันทรเศขรผู้นี้นอกจากมีความสามารถอย่างหาตัวจับยากในด้านวิทยาศาสตร์แล้ว ยังมีความรู้อันลุ่มลึกและกว้างขวางในด้านศิลปะและวรรณคดีด้วย ในด้านวิทยาศาสตร์นั้นเขามีความสามารถอันผสมผสานระหว่างความเข้าใจพื้นฐานด้านแนวคิดทางฟิสิกส์ และความสามารถด้านคณิตศาสตร์เชิงปรากฏการณ์ด้วย
ประวัติ
จันทรเศขร เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1910 ในเมืองลาฮอร์ ปัญจาบ บริติชอินเดีย ในครอบครัวชาวทมิฬ เป็นบุตรคนที่สาม จากพี่น้อง 10 คน มารดาชื่อสีตา (นามสกุลเดิม พาลกฤษณัน) บิดาชื่อ สุพรหมัณยะ อัยยาร์ ในภาษาสันสกฤต ชื่อ “จันทรเศขร” (จัน-ทระ-เส-ขอน) เป็นพระนามหนึ่งของพระศิวะ หมายถึง ผู้ถือพระจันทร์ และเป็นชื่อที่นิยมใช้ในหมู่ชาวทมิฬ (อย่างไรก็ตาม มีเอกสารบางชิ้นสะกดเป็นอักษรไทยว่า “จันทรสิกขา” ซึ่งไม่ตรงกับการถ่ายอักษรจากภาษาเดิม) สำหรับชื่อเล่น Chandra นั้นอาจถ่ายเป็นอักษรไทยว่า จันทร (จัน-ทระ) แต่เพื่อความสะดวกในการออกเสียงนิยมเขียน “จันทรา” (พระจันทร์ในภาษาอินเดีย ถือเป็นเพศชาย) ที่บ้านของจันทราใช้ภาษาทมิฬเป็นภาษาหลัก บิดาเป็นนักบัญชีในหน่วยงานของรัฐ และเป็นนักไวโอลินสมัครเล่นฝีมือดี ซึ่งได้แต่งตำราหลายเล่มว่าด้วยวิชาดนตรี ส่วนมารดานั้นมีความรู้ด้านวรรณกรรม เคยแปลวรรณกรรมเรื่อง A Doll’s House ของเฮ็นริก อิปเซิน เป็นภาษาทมิฬ
ในเบื้องต้น จันทราเรียนกับบิดามารดาที่บ้าน กระทั่งจบชั้นมัธยมต้น เมื่ออายุ 12 ปี และเข้าเรียนมัธยมปลายในโรงเรียนฮินดู เมืองติรุวัลลิกเกณิ ระหว่าง ค.ศ. 1922 – 1925 ต่อมาได้เข้าศึกษาที่เปรซิเดนซี คอลเลจ (วิทยาลัยในสังกัดของมหาวิทยาลัยมัทราส) ระหว่าง ค.ศ. 1925 – 1930 โดยได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) สาขาฟิสิกส์
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1933 จันทรเศขรได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และในเดือนตุลาคม เขาได้รับเลือกให้เป็นไพรซ์ เฟลโลชิป ที่ทรีนิตีคอลเลจ ในช่วง ค.ศ. 1933 – 1937 ในระหว่างนี้ เขาได้คุ้นเคยกับเซอร์อาร์เธอร์ เอดดิงตัน และศาสตราจารย์ อี เอ มิลน์
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์ รางวัล และพระเกียรติยศมากมาย ดังรายการต่อไปนี้
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
ประวัติ
เดือนกันยายน ค.ศ. 1936 จันทรเศขรกลับไปแต่งงานที่อินเดีย กับลลิตา ทุไรสวามิ ซึ่งเป็นรุ่นน้องเขา 1 ปี ทั้งสองเคยรู้จักกันเมื่อครั้งเรียนที่เปรซิเดนซี คอลเลจ ในเมืองมัทราส ในอัตชีวประวัติโนเบลนั้น จันทรเศขรเขียนไว้ว่า “ความเข้าใจอย่างอดทน การสนับสนุน และกำลังใจจากลลิตา นับเป็นหัวใจหลักในชีวิตข้าพเจ้า”
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พระบรมราชอิสริยยศ
ภายหลังการสวรรคต
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
การทำงาน
เดือนธันวาคม ค.ศ. 1936 จันทรเศขรได้ตอบรับเข้าทำงานในมหาวิทยาลัยชิคาโก ในตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ และได้รับตำแหน่ง Morton D. Hull Distinguished Service Professor of Theoretical Astrophysics เมื่อ ค.ศ. 1952 และได้รับการยกย่องเป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณ เมื่อ ค.ศ. 1985
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
พระองค์ทรงเป็นประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จาก พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ดังนี้
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
การทำงาน
จันทรเศขรเคยทำงานที่หอดูดาวเยอร์คีส (Yerkes Observatory) ในเมืองวิลเลียมส์ เบย์ รัฐวิสคอนซิน ซึ่งดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยชิคาโก เมื่อองค์การนาซาได้สร้างห้องปฏิบัติการเพื่อการวิจัยด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์และอวกาศ (Laboratory for Astrophysics and Space Research หรือ LASR) เมื่อ ค.ศ. 1966 ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ จันทรเศขรได้ครอบครองพื้นที่หนึ่งในสี่ของสำนักงานบนชั้นที่สอง และได้อาศัยอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยราวหนึ่งไมล์ หลังจากมีการสร้างกลุ่มอาคารที่พักขึ้นเมื่อปลายทศวรรษ 1960
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
แพรแถบย่อเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงใช้ในฉลองพระองค์เครื่องแบบปกติ มีดังนี้ :
90px 90px 90px 90px
90px 90px 90px 90px 90px
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
การทำงาน
ขณะที่จันทราและภรรยาอยู่ในอเมริกา บิดาที่อยู่ในอินเดียคอยหาตำแหน่งงานที่ดีไว้ให้ เพื่อหวังว่าลูกชายจะได้กลับไปบ้านเกิด แต่ในที่สุดจันทราก็ได้สิทธิเป็นพลเมืองของสหรัฐอเมริกา เมื่อ ค.ศ. 1953
ระหว่าง ค.ศ. 1952 – 1971 จันทรเศขรรับหน้าที่เป็นบรรณาธิการบริหารของวารสาร Astrophysical Journal (ApJ) โดยได้ปั้นแต่งจากวารสารท้องถิ่น ให้กลายเป็นวารสารชั้นนำด้านฟิสิกส์ดาราศาสตร์ในระดับนานาชาติ
รายชื่อพระอิสริยยศและพระเกียรติยศในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
พรรณไม้ในพระปรมาภิไธย
ชื่อพรรณไม้ ภูมิพลินทร์ หมายถึง "พรรณไม้ที่เป็นศรีสง่าแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช"  ซึ่งเป็นการสำรวจพบของ ดร. ปราโมทย์ ไตรบุญ นักพฤกษศาสตร์และนักวิชาการชำนาญการพิเศษเป็นผู้สำรวจพบพร้อมนักวิจัยเป็นครั้งแรกของโลก ณ แก่งหินปูน เขื่อนภูมิพล จังหวัดตาก และอุทยานแห่งชาติแม่ปิง จังหวัดลำพูน เป็นพรรณไม้ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญพระปรมาภิไธยเป็นชื่อวิทยาศาสตร์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อพรรณไม้ว่า "ภูมิพลินทร์" เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2554
สุพรหมัณยัน จันทรเศขร
การทำงาน
จันทรเศขรได้พัฒนารูปแบบการทำงานต่อเนื่องในด้านฟิสิกส์สาขาหนึ่ง ๆ โดยเฉพาะเป็นเวลานาน, ด้วยเหตุนี้ ชีวิตการทำงานของเขาจึงอาจแบ่งได้เป็น 7 ช่วง ดังนี้
คุณครูชื่อจันทรา
เมื่ออยู่ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก จันทราทำหน้าที่เป็นนักวิจัยและอาจารย์ ที่ดูแลเอาใจใส่ลูกศิษย์อย่างใกล้ชิด นับเป็นแบบอย่างที่ดีของนักศึกษา โดยได้ดูแลงานวิจัยระดับปริญญาเอกของนักศึกษากว่า 45 ราย ตัวอย่างที่ทราบกันดีอย่างหนึ่ง ก็คือ การอุทิศตนในการสอนอย่างดียิ่งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 ที่ต้องขับรถไปกลับกว่า 100 ไมล์ต่อสัปดาห์ เพื่อสอนนักศึกษาเพียงสองคนเท่านั้น และในเวลาไม่นานต่อมา ในปี ค.ศ. 1957 นักศึกษาทั้งชั้น (สองคนนั้น) ก็ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ นั่นคือ หลี่เจิ้งเต้า (T.D. Lee; 李政道) และ หยางเจิ้นหนิง (C.N. Yang; 楊振寧)
นอกจากงานด้านวิทยาศาสตร์ จันทรเศขรยังเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง เมื่อ ค.ศ. 1987 ว่าด้วยปรัชญาสุนทรียศาสตร์ในวิทยาศาสตร์ เรื่อง Truth and Beauty: Aesthetics and Motivations in Science และมักจะบรรยายถึงความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะและวิทยาศาสตร์อยู่เสมอ
ระหว่าง ค.ศ. 1990 – 1995 จันทรเศขรมุ่งมั่นทำโครงการอย่างหนึ่ง เพื่ออธิบายการอ้างเหตุผลทางเรขาคณิตใน Philosophiae Naturalis Principia Mathematica ของไอแซค นิวตัน โดยใช้ภาษาและระเบียบวิธีของแคลคูลัสธรรมดา ความพยายามดังกล่าวปรากฏผลในหนังสือเรื่อง Newton's Principia for the Common Reader ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1995
วาระสุดท้าย
จันทรเศขรทำงานในมหาวิทยาลัยชิคาโก ตั้งแต่ ค.ศ. 1937 โดยเบื้องต้นได้ทำงานที่หอดูดาวเยอร์คีส และต่อมาได้ทำงานที่สถาบันวิจัยเฟอร์มี กระทั่งถึงแก่กรรมด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว เมื่อ ค.ศ. 1995 ขณะอายุ 84 ปี
ผลงาน
ในครั้งแรกที่จันทราเสนอเรื่องนี้ในช่วงที่อยู่ในทรีนิตีคอลเลจ ช่วงทศวรรษ 1930 เขาถูกคัดค้านอย่างรุนแรงจากอาร์เธอร์ เอดดิงตัน ซึ่งทำให้จันทราท้อแท้อย่างมาก เนื่องจากไม่มีนักฟิสิกส์ที่น่าเชื่อถือคนใดในยุโรปมาช่วยแก้ต่างให้เขา กรณีดังกล่าวสร้างความขมขื่นแก่จันทราเป็นอย่างยิ่ง และรายงานดังกล่าวของจันทราไม่ได้รับการรับรองเพื่อให้ราชสมาคมตีพิมพ์ เขาจึงส่งไปตีพิมพ์ใน Astrophysical Journal ในอเมริกา และตีพิมพ์เมื่อเดือนมีนาคม 1931 และไม่นานต่อมา ขีดจำกัดจันทรเศขร ก็เป็นที่ยอมรับในแวดวงฟิสิกส์ดาราศาสตร์
จันทราเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ขยันและมุ่งมั่น เมื่อสิ้นสุดการศึกษาแต่ละช่วง ก็ได้รวบรวมแนวคิดและทฤษฎีมาตีพิมพ์เป็นเล่ม เพื่อให้อนุชนรุ่นหลังได้ศึกษา จันทรานั้นแต่งตำราเอาไว้ไม่มากนัก แต่ก็มียอดขายสูงนับแสนเล่ม โดยหนังสือแต่ละเล่มมีความหนาไม่น้อยเลย สำหรับเล่มสุดท้าย (ตีพิมพ์ก่อนถึงแก่กรรมเพียง 2 เดือน) มีความหนาถึง 600 กว่าหน้า
เกียรติคุณและอนุสรณ์
จันทรเศขรได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ เมื่อ ค.ศ. 1983 จากการศึกษากระบวนการทางฟิสิกส์ที่สำคัญต่อโครงสร้างและวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ จันทรเศขรยอมรับเกียรติดังกล่าว แต่เสียใจที่มีการอ้างถึงเฉพาะผลงานเฉพาะช่วงแรกของชีวิต โดยมองว่าไม่เห็นความสำคัญของความสำเร็จตลอดชีวิตของเขา
นอกจากนี้เขายังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์ 20 ปริญญา และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสมาคมวิชาการ 21 แห่ง รวมทั้งได้รับรางวัลอื่น ๆ อีกมากนอกเหนือจากรางวัลโนเบล เช่น เหรียญทองจากราชสมาคมดาราศาสตร์แห่งลอนดอน, รางวัลรัมฟอร์ดแห่งสำนักศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกา, เหรียญพระราชทานจากราชสมาคมแห่งอังกฤษ, เหรียญแห่งชาติด้านวิทยาศาสตร์, และเหรียญเฮนรี เดรเปอร์ แห่งสำนักวิทยาศาสตร์แห่งชาติ เป็นต้น
เมื่อ ค.ศ. 1999 องค์การบริหารการบินและอวกาศ (นาซ่า) ตั้งชื่อกล้องโทรทรรศน์อวกาศแห่งที่สาม จากหอดูดาวอวกาศขนาดใหญ่ 4 แห่ง จากการประกวดตั้งชื่อกว่า 6,000 ชื่อ จาก 50 รัฐ และ 61 ประเทศ โดยใช้ชื่อว่ากล้องโทรทรรศน์รังสีเอกซ์จันทรา (Chandra X-ray Observatory) ซึ่งถูกส่งและปล่อยจากกระสวยอวกาศโคลัมเบีย เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1999
จันทราได้รับรางวัล “ปัทมะ วิภูษัณ” นำหน้าชื่อ เป็น “ปัทมะ วิภูษัณ สุพรหมัณยัน จันทรเศขร” อันเป็นรางวัลการยกย่องให้เกียรติอย่างสูงเป็นอันดับสองที่มอบแก่พลเรือนอินเดีย (รองจากรางวัล “ภรต รัตนะ”) มอบให้แก่ผู้ทำคุณงามความดีแก่ประเทศชาติ เขาได้รับรางวัลนี้ในปี ค.ศ. 1968 จากสาขาวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ ผู้ได้รับรางวัลคนแรกคือ สัตเยนทร นาถ โพส (Satyendra Nath Bose)
เลขจันทรเศขร (Chandrasekhar number) เป็นปริมาณไร้มิติของอุทกพลศาสตร์เชิงแม่เหล็ก (Magnetohydrodynamics) ก็ตั้งตามชื่อของเขา นอกจากนี้ยังมีการตั้งชื่อให้กับดาวเคราะห์น้อยขนาด 34 กิโลเมตรว่า “ดาวเคราะห์น้อย 1958 จันทรา” (1958 Chandra)
ขีดจำกัดจันทรเศขร (Chandrashekhar limit)
ดาวแคระขาวนั้นเป็นดาวฤกษ์ (อย่างดวงอาทิตย์ของเรา) ที่มีวิวัฒนาการขั้นสูงสุด โดยอาจมีรัศมีมากกว่าเดิมนับร้อย ๆ เท่า ในขั้นนี้อะตอมบนผิวหน้าจะไม่มีความถ่วงที่สูงพอจะยึดเอาไว้ แต่ยังมีแรงดันที่เข้มแผ่ออกมาจากภายใน อะตอมบางส่วน โดยเฉพาะไฮโดรเจนจะพุ่งออกมา และมวลของดาวดวงนั้นจะค่อย ๆ ลดลง จากทฤษฎีแสดงว่าดาวที่มีมวลถึง 8 เท่าของดวงอาทิตย์จะสูญเสียมวลไปในลักษณะเช่นนี้ และลดลงต่ำกว่าขีดจำกัดจันทรเศขร
ขีดจำกัดนี้มีผลต่อดาวที่มีมวลมากกว่า 8 เท่าของดวงอาทิตย์ด้วย สสารในแกนกลางของมันจะกลายเป็นเหล็กด้วยปฏิกิริยานิวเคลียร์ ถึงจุดนี้จะไม่มีพลังงานนิวเคลียร์อีกต่อไป เช่นเดียวกับในดาวแคระขาว เมื่อแกนเหล็กมีมวลเท่ากับมวลจันทรเศขร มันจะยุบเป็นดาวนิวตรอน และส่วนที่เหลือจะถูกผลักออกไป กลายเป็นซูเปอร์โนวาชนิด II ดาวแคระขาวบางแบบจะดึงสสารเข้ามาจากภายนอก และเมื่อมวลมากเท่ากับขีดจำกัดจันทรเศขร มันจะกลายเป็นซูเปอร์โนวาเช่นกัน ในกรณีนี้เรียกว่า ซูเปอร์โนวาชนิด Ia
การค้นพบนี้นับเป็นพื้นฐานของฟิสิกส์ดาราศาสตร์สมัยใหม่ เนื่องจากแสดงให้เห็นว่าดาวฤกษ์ที่มีมวลสูงกว่าดวงอาทิตย์ของเรามาก ๆ จะต้องระเบิด หรือไม่ก็กลายเป็นหลุมดำ
รายชื่องานเขียน
นอกจากนี้ยังมีรายงานวิชาการอีกเป็นจำนวนมาก โดยตีพิมพ์ในวารสารวิชาการด้านดาราศาสตร์ ทั้งในสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ ในยุโรป
Special somatic afferent fiber
special somatic afferent fiber (SSA) เป็นเส้นใยประสาทนำเข้าที่ส่งข้อมูลจากประสาทสัมผัสพิเศษคือตา หู และหูชั้นใน (การทรงตัว) ส่วนประสาทสมองที่มีเส้นใยประสาท SSA ก็คือ เส้นประสาทตา (2) และ vestibulocochlear nerve (8) แต่ตัวย่อว่า SSA อาจครอบคลุมทั้ง special somatic afferent fiber และ special visceral afferent fiber
ฟงวีแยย์ (โมนาโก)
ฟงวีแยย์ (Fontvieille) หรือ ฟุงตานาเวยา (โมนาโก: Funtanaveya) เป็นแขวงที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของประเทศโมนาโก พื้นที่ส่วนใหญ่มาจากการถมทะเลและพัฒนาโดยมันเฟรดี นีโกเลตตี (Manfredi Nicoletti) สถาปนิกชาวอิตาลี ช่วง ค.ศ. 1970–1990
ประวัติ
ฟงวีแยย์เกิดจากการออกแบบและการถมทะเลโดยจันฟรันโก จีลาร์ดีนี (Gianfranco Gilardini) วิศวกรชาวอิตาลี เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนที่ดินเพื่อเป็นแหล่งที่อยู่อาศัย เพราะโมนาโกมีประชากรหนาแน่นมากขึ้นทุกปี โดยใน ค.ศ. 1966 เริ่มมีการถมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันตกเฉียงใต้ของโขดหินโมนาโก ค.ศ. 1981 รัชทายาทอาลแบร์ที่ 2 เสด็จเพื่อทรงวางศิลาฤกษ์เป็นเกียรติแก่ย่านเมืองใหม่
เส้นเมริเดียนที่ 15
เส้นเมริเดียนที่ 15 อาจหมายถึง:
ปล่องแบบน้ำร้อน
ปล่องแบบน้ำร้อน (Hydrothermal vent) อาจเรียกว่าปล่องไฮโดรเทอร์มอร์หรือปล่องน้ำร้อนใต้ทะเล คือรอยแยกบนเปลือกผิวโลกที่มีน้ำร้อนไหลออกมา ปกติจะพบใกล้กับแหล่งภูเขาไฟที่ที่แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่ออกจากกันในแอ่งมหาสมุทรและฮอตสปอต
ปล่องไฮโดรเทอร์มอลพบได้ทั่วไปเนื่องจากในทางธรณีวิทยาแล้วโลกของเรามีการเคลื่อนที่ตลอดเวลาและมีมวลน้ำจำนวนมหาศาลทั้งบนผิวโลกและในเปลือกโลก ประเภทที่พบบนพื้นผิวทวีปก็คือแหล่งน้ำพุร้อน, พุแก๊สและไกเซอร์ ระบบของปล่องไฮโดรเทอร์มอลบนพื้นผิวทวีปที่เป็นที่รู้จักกันดีอาจเป็นแหล่งน้ำพุร้อนในอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตนในสหรัฐอเมริกา สำหรับใต้ทะเลนั้นปล่องไฮโดรเทอร์มอลอาจทำให้เกิดลักษณะที่เรียกว่าแบลคสโมกเกอร์หรือไวท์สโมกเกอร์
เมื่อเทียบกับพื้นที่ส่วนใหญ่ใต้ทะเลลึกแล้ว พื้นที่โดยรอบปล่องไฮโดรเทอร์มอลจะมีความอุดมสมบูรณ์ทางชีวภาพเป็นอย่างมาก ปรกติจะเป็นที่อยู่อาศัยของชุมชนสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนที่หล่อเลี้ยงโดยสารเคมีที่ละลายอยู่ในของเหลวบริเวณปล่องนั้น สิ่งมีชีวิตอย่างอาร์เคียที่ดำรงชีวิตอยู่ด้วยการสังเคราะห์อาหารทางเคมีถือเป็นรากฐานของห่วงโซ่อาหารที่รองรับสิ่งมีชีวิตที่หลากหลายอย่างเช่นหนอนท่อยักษ์ หอยกาบ และกุ้ง
การสำรวจ
ในปี 1949 มีรายงานการค้นพบน้ำร้อนที่บริเวณส่วนกลางของทะเลแดง หลังจากนั้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 มีการยืนยันการค้นพบน้ำร้อนดังกล่าวซึ่งมีอุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียสเกิดร่วมกับโคลนเนื้อโลหะ สารละลายร้อนไหลออกมาจากรอยแยกมีพลังใต้พื้นทะเลแต่ด้วยสารละลายดังกล่าวมีความเค็มสูงจึงไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อาศัยอยู่ น้ำเกลือที่พบในโคลนดังกล่าวปัจจุบันอยู่ระหว่างการสำรวจเพื่อการทำเหมืองผลิตโลหะมีค่าและโลหะไร้สกุล
ระบบนิเวศน์ของการสังเคราะห์ทางเคมีบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลใต้ทะเลถูกค้นพบตามแนวรอยแยกกาลาปากอส (ยอดเขาแห่งหนึ่งของแนวเทือกเขากลางสมุทรของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก) ในปี 1977 โดยคณะนักธรณีวิทยาสมุทรศาสตร์ที่กำลังศึกษาอุณหภูมิของมหาสมุทร ในปี 1979 นักชีววิทยาได้ย้อนกลับไปที่แนวเทือกเขาดังกล่าวและใช้ยานดำน้ำแอลวินเพื่อการวิจัยของสำนักงานวิจัยนาวี จากสถาบันสมุทรศาสตร์วู้ดโฮลเพื่อลงไปดูชุมชนของสิ่งมีชีวิตในบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลนั้นด้วยตาของพวกเขาเอง และในปีเดียวกันนั้นเองนักวิทยาศาสตร์ ปีเตอร์ ลอนส์เดล ก็ได้ตีพิมพ์ผลงานทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลนั้น
ในปี 2005 บริษัทสำรวจแร่เนปจูนรีซอร์สเอ็นแอลได้รับอาชญาบัตรสำรวจพื้นที่ 35,000 ตารางกิโลเมตรเหนือพื้นที่หมู่เกาะรูปโค้งเกอมาเดคซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจจำเพาะในประเทศนิวซีแลนด์เพื่อการสำรวจแหล่งแร่ซัลไฟด์ขนาดใหญ่ในพื้นท้องทะเลซึ่งเป็นแหล่งศักยภาพใหม่ของแร่ซัลไฟด์ของโลหะตะกั่ว สังกะสี และทองแดงที่เกิดจากการสะสมตัวบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลในปัจจุบัน
มีการค้นพบปล่องไฮโดรเทอร์มอลแห่งหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิกนอกชายฝั่งคอสตาริก้ามีชื่อเรียกกันว่าปล่องไฮโดรเทอร์มอลเมดูซ่า (ตั้งชื่อตามหญิงงามชื่อเมดูซ่าที่มีเส้นผมเป็นงูในตำนานเทพเจ้ากรีก) ถูกแถลงสู่สาธารณชนขึ้นในเดือนเมษายน ในปี 2007
คุณสมบัติทางกายภาพ
ปล่องไฮโดรเทอร์มอลในทะเลลึกจะพบตามแนวเทือกเขากลางสมุทรอย่างเช่นเทือกเขากลางสมุทรแปซิฟิกตะวันออกและเทือกเขากลางสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่แผ่นเปลือกโลกมหาสมุทรสองแผ่นเคลื่อนที่แยกออกจากกันที่ทำให้เกิดแผ่นเปลือกโลกใหม่เพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ
น้ำที่ปล่องไฮโดรเทอร์มอลบนพื้นมหาสมุทรปล่อยออกมาจะประกอบไปด้วยน้ำทะเลเกือบทั้งหมดไหลเข้าไปในระบบไฮโดรเทอร์มอลใกล้ ๆ กับแหล่งภูเขาไฟผ่านรอยเลื่อนและช่องว่างของตะกอนและชั้นหินภูเขาไฟรวมถึงน้ำจากหินหนืดที่ปล่อยออกมาจากการดันตัวขึ้นมาของหินหนืด
ในระบบไฮโดรเทอร์มอลบนพื้นทวีปน้ำที่หมุนวนภายในระบบพุแก๊สและไกเซอร์ส่วนใหญ่มาจากน้ำฟ้าและน้ำใต้ดินที่ซึมผ่านลงไปจากผิวดินแต่มันก็อาจมีองค์ประกอบมาจากน้ำจากการแปรสภาพ น้ำจากชั้นตะกอน และน้ำจากหินหนืดที่ปล่อยออกมาจากหินหนืด
น้ำที่ผุดขึ้นมาจากปล่องไฮโดรเทอร์มอลมีอุณหภูมิแปรผันไปจนสูงได้ถึง 400 องศาเซลเซียส เมื่อเปรียบเทียบกับสภาพใต้ท้องทะเลลึกแล้วมักพบมีอุณหภูมิประมาณ 2 องศาเซลเซียส สภาพที่มีความกดดันสูงที่ใต้ท้องทะเลลึกนี้ทำให้อุณหภูมิมีช่วงกว้างขึ้นอย่างมีนัยสำคัญโดยที่น้ำยังคงเป็นของเหลวและน้ำไม่เดือด น้ำที่ระดับความลึก 3000 เมตรและที่อุณหภูมิ 407 องศาเซลเซียสจะมีสภาพเป็นของไหลที่อยู่ในสภาวะความดันและอุณหภูมิที่สูงกว่าความดันและอุณหภูมิวิกฤตของมัน (supercritical fluid) อย่างไรก็ตามการเพิ่มความเค็มเข้าไปในน้ำมีผลผลักดันให้น้ำเข้าใกล้จุดวิกฤตของมันได้ง่ายขึ้น
ปล่องไฮโดรเทอร์มอลบางแห่งมีลักษณะโครงสร้างหยาบ ๆ เป็นปล่องรูปทรงกระบอกคล้ายปล่องควัน โครงสร้างรูปแบบนี้ก่อให้เกิดแร่ซึ่งละลายอยู่ในของไหลของรอยแยก เมื่อน้ำร้อนยิ่งยวดสัมผัสกับน้ำใต้ทะเลที่มีอุณหภูมิใกล้จุดเยือกแข็งแร่จะตกตะกอนออกไปเกิดเป็นอนุภาคสะสมเติมเข้าไปสูงขึ้นเรื่อย ๆ โครงสร้างปล่องควันบางแห่งอาจสูงได้ถึง 60 เมตร ตัวอย่างหนึ่งของปล่องรูปทรงหอคอยนี้คือ “ก๊อดซิลล่า” ในมหาสมุทรแปซิฟิกใกล้กับโอรีก้อนซึ่งสูงถึง 40 เมตรก่อนที่จะหักโค่นลงมา
ในระยะแรก ๆ ของการเกิดโครงสร้างรูปทรงปล่องควันจะเริ่มด้วยการตกสะสมตัวของแร่แอนไฮไดรต์หลังจากนั้นแร่ซัลไฟด์ของทองแดง เหล็ก และสังกะสีก็จะสะสมตัวในช่องว่างของปล่องควันทำให้มันมีรูพรุนน้อยลงไปตามกาลเวลา จากการบันทึกพบว่าปล่องดังกล่าวจะเติบโตขึ้นประมาณวันละ 30 เซนติเมตร
โครงสร้างปล่องควันที่ปล่อยกลุ่มควันสีดำเรียกว่า แบลคสโมกเกอร์ ตั้งชื่อตามเฉดสีดำของอนุภาคที่มันปล่อยออกมา แบลคสโมกเกอร์มักปล่อยอนุภาคของแร่ที่มีระดับของกำมะถันสูงหรือซัลไฟด์ ขณะที่ ไวต์สโมกเกอร์ จะเป็นปล่องที่ปล่อยอนุภาคของแร่ที่มีเฉดสีที่จางกว่าอย่างเช่นแบเรียม แคลเซียม และซิลิก้อน โครงสร้างปล่องควันเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะมีพลูมที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า
การสำรวจปล่องควันใต้ทะเลลึกในเดือนเมษายน ปี 2007 บริเวณนอกชายฝั่งฟีจีพบว่าปล่องควันหลายแห่งเป็นแหล่งของเหล็กที่ละลายอยู่ในน้ำ
ชุมชนทางชีววิทยา
เราเชื่อกันมาช้านานว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหลายดำรงอยู่ได้ด้วยพลังงานจากแสงอาทิตย์ แต่สิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลลึกอาศัยอยู่ในที่แสงอาทิตย์ส่องลงไปไม่ถึง ดังนั้นพวกมันทั้งหลายจะต้องดำรงอยู่ได้ด้วยสารอาหารจากการสะสมตัวทางเคมีและของไหลไฮโดรเทอร์มอลที่พวกมันอาศัยอยู่ แต่ก่อนนี้นักชีววิทยาทางทะเลเชื่อกันว่าสิ่งมีชีวิตบริเวณปล่องเหล่านี้พึ่งอาศัยเหล่าเศษชิ้นส่วนอาหารที่ล่องลอยไปมาที่ระดับบนของมหาสมุทรเหมือนกับสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลลึกทั่วไปทั้งหลาย จึงทำให้เข้าใจว่าพวกมันก็ต้องพึ่งอาศัยสิ่งมีชีวิตจำพวกพืชที่ต้องการแสงอาทิตย์ในการสังเคราะห์แสง หากสิ่งมีชีวิตจากปล่องไฮโดรเทอร์มอลเหล่านี้พึ่งอาหารจากเศษชิ้นส่วนเหล่านี้ด้วยข้อจำกัดของระบบย่อมจะพบสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลลึกในปริมาณที่เบาบางมาก ๆ แต่ในข้อเท็จจริงกลับพบว่าในเขตปล่องไฮโดรเทอร์มอลกลับมีความหนาแน่นของสิ่งมีชีวิตระหว่าง 10,000 ถึง 100,000 เท่าหรือมากกว่านี้ทีเดียว
ชุมชนของสิ่งมีชีวิตบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้เป็นจำนวนมาก ๆ ได้นั้น เนื่องจากสิ่งมีชีวิตเหล่านี้พึ่งอาศัยแบคทีเรียที่สังเคราะห์ทางเคมีเพื่อเป็นอาหาร น้ำที่ปล่อยออกมาจากปล่องจะอุดมไปด้วยสารละลายของแร่ธาตุที่รองรับกลุ่มของแบคทีเรียกลุ่มใหญ่ที่สามารถสังเคราะห์อาหารทางเคมี แบคทีเรียเหล่านี้ใช้สารประกอบของกำมะถันโดยเฉพาะอย่างยิ่งไฮโดรเยนซัลไฟด์ซึ่งเป็นสารเคมีที่เป็นพิษอย่างสูงสำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งหลายเพื่อสร้างอินทรียวัตถุผ่านกระบวนการการสังเคราะห์ทางเคมี
ระบบนิเวศน์ที่ถูกสร้างขึ้นมานี้มีความเกี่ยวข้องผูกพันกับการดำรงอยู่ของแหล่งปล่องไฮโดรเทอร์มอลด้วยถือว่าเป็นแหล่งพลังงานขั้นพื้นฐานที่แตกต่างไปจากสิ่งมีชีวิตบนพื้นโลกทั้งหลายที่ขึ้นตรงต่อพลังงานจากแสงอาทิตย์ อย่างไรก็ตามแม้ว่าจะกล่าวได้ว่าชุมชนของสิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะเป็นอิสระจากแสงอาทิตย์ แต่จริง ๆ แล้วสิ่งมีชีวิตบางชนิดก็อาศัยออกซิเจนที่สร้างขึ้นมาโดยสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์แสงได้ ขณะที่ชนิดอื่น ๆ นั้นเป็นสิ่งมีชีวิตเริ่มแรกที่ไม่อาศัยออกซิเจน
แบคทีเรียที่สังเคราะห์ทางเคมีนี้เจริญเติบโตเกิดเป็นแผ่นหนาเกาะติดกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ อย่างเช่นแอมฟิพอดและโคเปพอด ซึ่งแทะเล็มแบคทีเรียเป็นอาหารโดยตรง มีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กว่าอย่างเช่นหอยทาก กุ้ง ปู หนอนท่อ ปลา และออคโทไป เป็นห่วงโซ่อาหารแห่งความสัมพันธ์ของการเป็นนักล่าและการเป็นเหยื่อ สิ่งมีชีวิตหลักๆที่พบบริเวณรอบๆท้องทะเลแถบปล่องไฮโดรเทอร์มอลเป็นสัตว์พวกหนอนปล้อง ไซบ็อกลินิดี หอยกาบเดี่ยว และครัสตาเชียน รวมถึงหอยกาบคู่ขนาดใหญ่ หนอนเวสติเมนติเฟอแรน และกุ้งไร้ตา เกิดเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตทั้งของมีสิ่งมีชีวิตที่มีลำตัวขนาดใหญ่
จากการนับจำนวนชุมชนจุลินทรีย์ต้านโลหะชนิดไร้อากาศที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับสัตว์ในแถบปล่องไฮโดรเทอร์มอลชี้ให้เห็นว่าสัดส่วนของแบคทีเรียที่เกิดสัมพันธ์กับสัตว์ต้านและลดโลหะชนิดไร้อากาศจะมากกว่าพวกที่ใช้อากาศ ชี้ให้เห็นว่าการหายใจด้วยโลหะแบบไร้อากาศอาจเป็นกระบวนการที่สำคัญอันหนึ่งในแบคทีเรียที่พึ่งอาศัยกับสัตว์ทั้งหลายในบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอล
หนอนท่อมีบทบาทสำคัญต่อชุมชนสิ่งมีชีวิตบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลเป็นอย่างมาก หนอนท่อก็เหมือนหนอนที่เป็นปรสิตอื่น ๆ คือดูดซับสารอาหารโดยตรงเข้าไปในเนื้อเยื่อ นี้เป็นเพราะว่าหนอนท่อไม่มีปากหรือแม้แต่ท่อลำไส้และมีแบคทีเรียอาศัยอยู่ในตัวของมัน เนื้อเยื่อของหนอนท่อน้ำหนัก 1 ออนซ์จะมีแบคทีเรียมากถึงประมาณ 285 พันล้านตัว หนอนท่อมีกะเปาะสีแดงภายในบรรจุฮีโมโกลบิน ฮีโมโกลบินจะรวมตัวกับไฮโดรเยนซัลไฟด์และส่งต่อไปให้แบคทีเรียที่อาศัยอยู่ในตัวของมัน ในทางกลับกันแบคทีเรียก็หล่อเลี้ยงหนอนท่อด้วยสารประกอบคาร์บอนเช่นกัน
มีหนอนท่ออยู่สองสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่บริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลหนึ่ง ๆ คือเทฟนิเอ เจอริโคนาน่าและริฟติเอ แพชิฟติล่ามีชุมชนหนึ่งที่มีการค้นพบเมืองปลาไหลซึ่งประกอบไปด้วยปลาไหลเป็นส่วนใหญ่ ปลาไหลนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาดังที่กล่าวไปแล้วว่าปล่องไฮโดรเทอร์มอลจะพบโดดเด่นไปด้วยสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เมืองปลาไหลพบอยู่ใกล้ ๆ กรวยภูเขาไฟนาฟานัว เกาะซามัวของสหรัฐอเมริกา
ตัวอย่างอื่น ๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของชุมชนสัตว์ที่อาศัยอยู่ในระบบนิเวศน์แบบนี้คือหอยทากมีเกล็ดที่ทำขึ้นด้วยเหล็กและโลหะอินทรีย์ และหนอนปอมเปอี (แอลวิเนลล่า ปอมเปจาน่า) ที่สามารถอาศัยอยู่รอดได้ที่อุณหภูมิสูงถึง 80 องศาเซลเซียส
มีการค้นพบสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ ๆ มากกว่า 300 ชนิดที่ปล่องไฮโดรเทอร์มอล มีหลายชนิดที่เป็นสายพันธุ์ใกล้ชิดกับชนิดอื่นที่พบในพื้นที่ปล่องไฮโดรเทอร์มอลที่อยู่แยกห่างไกลออกไป นี้ได้รับการเสนอว่าก่อนที่แผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือจะขี่ซ้อนทับเทือกเขากลางสมุทรเคยมีพื้นที่ปล่องไฮโดรเทอร์มอลเพียงพื้นที่เดียวในเขตมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก ต่อมาได้เกิดแนวขวางกั้นเกิดการแตกแขนงวิวัฒนาการแตกต่างกันออกไประหว่างพื้นที่ มีหลายตัวอย่างของวิวัฒนาการเบนเข้าที่พบเห็นได้ระหว่างปล่องไฮโดรเทอร์มอลที่พบว่าเป็นหลักฐานที่สนับสนุนทฤษฎีการคัดเลือกของธรรมชาติและทฤษฎีวิวัฒนาการโดยรวม
ทฤษฎีทางชีววิทยา
แม้ว่าการค้นพบปล่องไฮโดรเทอร์มอลจะดูเป็นเรื่องใหม่ในประวัติทางวิทยาศาสตร์ แต่มันก็ก่อให้เกิดและสนับสนุนทฤษฎีและบรรยากาศทางชีววิทยาใหม่ ๆ
ชีวภาคร้อนใต้ทะเลลึก
ในช่วงต้น ๆ ของการตีพิมพ์ผลงานในปี ค.ศ. 1992 ของ โธมัส โกลด์ ในชื่อเรื่อง “ชีวภาคร้อนใต้ทะเลลึก” ที่ได้กล่าวถึงปล่องใต้มหาสมุทรที่สนับสนุนทฤษฎีของเขาที่ว่า ที่ระดับด้านล่างของโลกอุดมไปด้วยวัตถุทางชีววิทยาที่เป็นสิ่งมีชีวิตชีวิตที่กำลังค้นหาเส้นทางที่จะขึ้นสู่พื้นผิวทะเล อย่างไรก็ตามทฤษฎีของโธมัส โกลด์ได้อธิบายเล้าลึกเหนือเรื่องราวของปล่องไฮโดรเทอร์มอลเสียอีก โดยเขาได้เสนอราวเรื่องเกี่ยวกับการกำเนิดปิโตรเลียมแบบไร้ชีวมวล (กล่าวคือเป็นปิโตรเลียมที่ไม่มีฐานมาจากฟอสซิล แต่ถูกผลิตขึ้นมาในที่ลึกลงไปของโลก) ซึ่งปรากฏกล่าวขยายเพิ่มเติมไว้ในหนังสือชีวภาคร้อนใต้ทะเลลึก ตามความคิดของโธมัส โกลด์นั้น "ไฮโดรคาร์บอนไม่ใช่ชีววิทยาที่ถูกกระทำอีกครั้งโดยธรณีวิทยา (ดังที่เข้าใจกันและยอมรับกันทั่วไป) แต่ธรณีวิทยาต่างหากที่ถูกกระทำอีกครั้งโดยชีววิทยา"
บทความเกี่ยวกับการผลิตไฮโดรคาร์บอนแบบไร้ชีวมวลในนิตยสารไซเอนซ์ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2008 ได้ใช้ข้อมูลจากการทดลองที่แหล่งปล่องไฮโดรเทอร์มอลลอสต์ซิตี้ที่รายงานถึงการสังเคราะห์ไฮโดรคาร์บอนแบบไร้ชีวมวลที่เกิดขึ้นในธรรมชาติได้อย่างไรที่อาจพบในหินอุลตร้าเมฟิก น้ำ และที่ปริมาณความร้อนปานกลาง
การกำเนิดสิ่งมีชีวิตแบบไฮโดรเทอร์มอล
กุนเทอร์ วอชเทอร์เชาเซอร์ ได้เสนอทฤษฎีโลกของเหล็ก-กำมะถัน และอธิบายว่าสิ่งมีชีวิตอาจมีถิ่นกำเนิดที่ปล่องไฮโดรเทอร์มอลนี้ เขาเสนอว่า รูปแบบเริ่มแรกของการสันดาปเกิดขึ้นก่อนสารพันธุกรรม โดยกระบวนการสันดาปเขาหมายถึงวัฏจักรของปฏิกิริยาทางเคมีที่ให้พลังงานในรูปแบบที่สามารถ ถูกควบคลุมโดยกระบวนการอื่น ๆ
ได้รับการเสนอว่าการสังเคราะห์กรดอะมิโนสามารถเกิดขึ้นได้ในที่ระดับลึกลงไปในชั้นเปลือกโลกและต่อมากรดอะมิโนเหล่านี้ก็ถูกยิงขึ้นมาพร้อมด้วยของเหลวไฮโดรเทอร์มอลเข้าไปในน้ำที่เย็นกว่าในที่มีอุณหภูมิที่ต่ำกว่าและที่มีแร่ดินอยู่ด้วยที่ได้ช่วยให้เกิดเพปไทด์และเซลล์เริ่มต้น (โปรโตเซลล์) นี้เป็นสมมุติฐานเชิงปฏิสัมพันธ์อันหนึ่งเพราะว่าความมากมายของสาร CH4 และ NH3 พบปรากฏในบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอลซึ่งเป็นสภาวะที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้ในชั้นบรรยากาศของโลกในช่วงแรก ๆ ข้อจำกัดที่สำคัญอันหนึ่งของสมมุติฐานนี้ก็คือยังขาดเสถียรภาพของโมเลกุลของสารอินทรีย์ที่อุณหภูมิสูงแต่บางคนก็เสนอว่าสิ่งมีชีวิตควรจะเกิดขึ้นที่ด้านนอกของโซนที่มีอุณหภูมิสูงสุด มีสิ่งมีชีวิตหลายชนิดพวกเอ็กทรีโมไฟล์ซึ่งเป็นจุลินทรีย์ขนาดเล็กที่มีชีวิตอยู่ได้ในที่ที่มีอุณหภูมิสูงได้มากกว่า 170 องศาเซลเซียสและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ปัจจุบันก็พบว่าอาศัยอยู่รอบ ๆ ปล่องทะเลลึกที่ทำให้เข้าใจได้ว่าจริง ๆ แล้วนี่เป็นเรื่องราวที่เป็นไปได้
การใช้ประโยชน์
ปล่องไฮโดรเทอร์มอลได้นำไปสู่การกำเนิดทรัพยากรแร่ที่เป็นประโยชน์ด้วยการสะสมตัวของแร่ซัลไฟด์จำนวนมหาศาลบนพื้นท้องทะเลมวลสินแร่เมานต์ไอซ่าในรัฐควีนแลนด์ของประเทศออสเตรเลียถือเป็นกรณีตัวอย่างที่ดีเยี่ยม
เร็ว ๆ นี้มีบริษัทสำรวจแหล่งแร่หลายบริษัทมีการเคลื่อนไหวคึกคักสืบเนื่องมาจากราคาของภาคแร่โลหะไร้สกุลที่ขยับตัวสูงขึ้นในช่วงกลางทศวรรษที่ 2000 ทำให้บริษัทเหล่านี้ได้หันไปให้ความสนใจที่จะผลิตทรัพยากรแร่จากแหล่งไฮโดรเทอร์มอลบนพื้นท้องทะเลมากขึ้น อย่างไรก็ตามในทางทฤษฎีแล้วการลดราคาของแร่อย่างฮวบฮาบก็อาจจะเกิดขึ้นได้เช่นกัน เมื่อพิจารณาในกรณีของมวลสินแร่เมานต์ไอซ่าแล้ว มีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมหาศาลที่จะหย่อนช่องลิฟต์และโครงสร้างพื้นฐานใต้ดินลงไปจากนั้นก็เจาะและระเบิดแร่ บดย่อย และเข้าสู่กระบวนการที่จะต้องใช้ความเพียรพยายามอย่างมากเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งแร่โลหะไร้สกุลรวมไปถึงกิจกรรมที่ซึ่งต้องใช้แรงงานจำนวนมหาศาล แหล่งไฮโดรเทอร์มอลหนึ่ง ๆ จะประกอบไปด้วยซากเหลือของปล่องและปล่องที่อัดตัวกันแน่นที่สามารถนำขึ้นมาถึงผิวน้ำที่มีเรือจอดทอดสมอนิ่ง ติดตั้งท่อลำเลียง ดำเนินการทำเหมืองโดยการใช้เทคโนโลยีดัดแปลงของการทำเหมืองที่ขุดตักแร่ออกมาโดยตรง ส่งขึ้นไปที่เรือบนผิวน้ำโดยผ่านท่อลำเลียง ผ่านกระบวนการทำให้จำนวนแร่เข็มข้น ดึงน้ำออก แล้วขนส่งทางเรือมุ่งตรงสู่โรงถลุงแร่ ขณะที่แนวคิดนี้ดูเหมือนว่าจะมีความเป็นไปได้น้อยนั้น เทคโนโลยีของอุตสาหกรรมน้ำมันและแก๊สธรรมชาตินอกชายฝั่งทะเลและอุตสาหกรรมทำเหมืองที่ขุดตักแร่ออกมาโดยตรงได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีความเป็นไปได้สูง
ปัจจุบันมีอยู่สองบริษัทที่ได้เข้าไปดำเนินการถึงระยะสุดท้ายที่จะเริ่มต้นการทำเหมืองแร่ซัลไฟด์จำนวนมหาศาลใต้ท้องทะเลลึก บริษัทนอติลุสมินเนอรอลกำลังอยู่ในระยะคืบหน้าของการเริ่มต้นการผลิตจากแหล่งโซลวาร์ร่าในหมู่เกาะบิสมาร์คและบริษัทเนปจูนมินเนอรอลกำลังอยู่ในระยะเริ่มต้นกับแหล่งรัมเบิ้ลทูเวสต์อยู่ที่เกอร์มาเดคอาร์คใกล้กับหมู่เกาะเกอร์มาเดค บริษัททั้งสองเสนอที่จะใช้การดัดแปลงเทคโนโลยีที่มีอยู่ บริษัทนอติลุสมินเนอรอลมีหุ้นส่วนกับบริษัทเพลเซอร์โดม (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทบาร์ริคโกลด์) ได้ประสบความสำเร็จในปี 2006 ในการตักแร่ซัลไฟด์ใต้ท้องทะเลมากกว่า 10 ตันขึ้นมาที่ผิวน้ำโดยการใช้เครื่องมืออย่างดรัมคัตเตอร์ดัดแปลงติดตั้งบนยานใต้น้ำปฏิบัติการระยะไกลซึ่งเป็นเครื่องจักรรุ่นแรกของโลก ในปี 2007 บริษัทเนปจูนมินเนอรอลก็มีความคืบหน้าในการเก็บตัวอย่างตะกอนแร่ซัลไฟด์ใต้ท้องทะเลโดยการใช้ปั้มดูดแร่ที่ดัดแปลงมาจากอุตสาหกรรมน้ำมันติดตั้งบนยานใต้น้ำปฏิบัติการระยะไกลและก็เป็นเครื่องจักรรุ่นแรกของโลกเช่นกัน
การทำเหมืองบนพื้นท้องทะเลจะส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมากเกินความคาดหมาย จำนวนงานมหาศาลกำลังถูกดำเนินการโดยบริษัททั้งสองที่กล่าวมาแล้วข้างต้น เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของการทำเหมืองบนพื้นท้องทะเลนั้นจะต้องมีความเข้าใจและมีมาตรการควบคุมที่ชัดเจนก่อนที่จะเริ่มต้นดำเนินการทำเหมืองลงไป
มีความพยายามมาตั้งแต่อดีตที่จะนำแร่ขึ้นมาจากพื้นท้องทะเล ระหว่างทศวรรษที่ 1960 – 1970 ได้พบว่ามีกิจกรรมหลายอย่างในการที่จะนำก้อนทรงมนของแร่แมงกานีสขึ้นมาจากพื้นท้องทะเลลึกโดยมีระดับความสำเร็จไปแล้วในลักษณะต่าง ๆ อย่างไรก็ตามมีการแสดงให้เห็นว่าการนำแร่ขึ้นมาจากพื้นท้องทะเลนั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้และก็เป็นไปได้แล้วในบางครั้ง มีสิ่งที่น่าสนใจยิ่งอย่างหนึ่งคือ การทำเหมืองก้อนทรงมนแร่แมงกานีสถือเป็นสิ่งที่นำไปสู่การพยายามที่ละเอียดอ่อนของซีไอเอในการกู้เรือดำน้ำ เค-129 ของโซเวียตโดยการใช้โกลมาร์เอ็กพลอเรอร์ซึ่งเป็นเรือที่เสนอให้สร้างขึ้นสำหรับภารกิจนี้โดยโฮวาร์ด ฮักเกส ปฏิบัติการนี้รู้จักกันในนามของโปรเจกต์เจนนิเฟอร์และเรื่องราวทั้งหมดของการทำเหมืองใต้พื้นท้องทะเลของก้อนทรงมนแร่แมงกานีสอาจเป็นสิ่งที่เป็นแรงผลักดันให้เกิดการขับเคลื่อนให้บริษัทอื่น ๆ สร้างความพยายามต่อไป
เส้นเมริเดียนที่ 16
เส้นเมริเดียนที่ 16 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 17
เส้นเมริเดียนที่ 17 อาจหมายถึง:
ทรัมป์เวิลด์ทาวเวอร์
ทรัมป์เวิลด์ทาวเวอร์ (Trump World Tower) เป็นตึกระฟ้าที่ตั้งอยู่ในเลขที่ 845 ของยูไนเต็ดเนชั่นพลาซ่า (ถนนสายแรก ระหว่างสตรีทที่ 47 และที 48 ในเขตแมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1999 และเสร็จในปี ค.ศ. 2001
ประวัติและการออกแบบ
ตึก ทรัมป์เวิลด์ทาวเวอร์ ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิก คอสตัส คอนดิลิส เป็นอาคารที่มีความสูง 861 ฟุต (262 เมตร) และมี 72 ชั้นสร้าง (แต่แสดง 90 ชั้นบนแผงลิฟต์) มีผนังอาคารที่มืดของกระจกสีบรอนซ์ มีหน้าต่างบานใหญ่อันเป็นผลมาจากมุมมองที่กว้างขวางของ East River และ Midtown Manhattan อาคารนี้สร้างด้วยคอนกรีตเพื่อปรับปรุงความต้านทานลม
การเช่า
สตาร์ทีมนิวยอร์กแยงกี้ ,เดเร็ค เจเตอร์ ได้ขอซื้อคอนโดมิเนียมขนาด 5,425 ตารางฟุตด้วยเงิน 12.6 ล้านดอลล่าร์ ค.ศ. 2001 และขายในปี ค.ศ. 2012 ด้วยเงิน 15.5 ล้านดอลล่าร์ ในปี ค.ศ. 2002 บิล เกตส์ ,แฮร์ริสัน ฟอร์ด และโซเฟีย ลอเรน ได้ถูกกล่าวว่าจะได้เป็นเจ้าของหรือให้เช่าอพาร์ทเมนในอาคาร ต่อมาทรัมป์ ได้ขายชั้น 45 ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2002 ในราคา 4.5 ล้านดอลล่าร์ให้กับประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจของสหประชาชาติในปี ค.ศ. 2008
ฌูล อาร์ดวง-ม็องซาร์
ฌูล อาร์ดวง-ม็องซาร์ (Jules Hardouin-Mansart, ฟังเสียง; 16 เมษายน ค.ศ. 1646 - 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1708) เป็นสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ที่ผลงานถือกันว่าเป็นผลงานของสมัยบาโรกฝรั่งเศส ที่รุ่งเรืองที่สุดที่เป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความยิ่งใหญ่โอ่อ่าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ม็องซาร์ถือกันว่าเป็นสถาปนิกคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของยุโรปของคริสต์ศตวรรษที่ 17
ประวัติ
ฌูล อาร์ดวงเป็นชื่อเมื่อแรกเกิด ม็องซาร์ศึกษากับฟร็องซัว ม็องซาร์ สถาปนิกผู้มีชื่อเสียงผู้เป็นน้องของปู่ และเป็นผู้ที่นำลักษณะสถาปัตยกรรมคลาสสิกเข้ามาผสานเป็นสถาปัตยกรรมบาโรกฝรั่งเศส ม็องซาร์ได้งานเขียนผังและภาพร่างทางสถาปัตยกรรมของฟร็องซัวมาเป็นสมบัติและใช้ “ม็องซาร์” ต่อท้ายชื่อ นอกจากนั้นก็ยังศึกษากับลีเบราล บรูว์อ็อง (Libéral Bruant) สถาปนิกผู้สร้างสถานพยาบาลทหารผ่านศึกในปารีสที่เรียกว่า “โรงพยาบาลเลแซ็งวาลีด” (Les Invalides)