cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
ตอนที่ 4 : The Girl Who Crashed And Burned
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ แดเนียล บอย อดีตผู้กำกับการถ่ายภาพในฤดูกาลที่ 1 รวมถึง นาตาลี จากฤดูกาลที่ 2  และโมนิก้า จากฤดูกาลที่ 3 และ เกล็น ตัน ผู้บริหารของ รถยนต์ ซูบารุ โดยเขาได้อธิบายถึงการถ่ายภาพในครั้งนี้ว่า พวกเธอจะได้ใส่ชุดราตรียาวนั่งรถยนต์ ซูบารุ ที่ขับมาด้วยความเร็วสูง และหมุนตัวอย่างแรง ก่อนที่จะลงมาโพสท่าเพื่อแสดงถึงความสมดุลของร่างกาย และความพริ้วไหวของชุด ในการถ่ายภาพนั้น แองจี้, แพทริเซีย, ตะวัน, จูเลียน, เมย์ และตูติ ทำออกมาได้ดี และน่าประทับใจ แต่ อไลซา, เกว็น, อาดิลลา และเจสสิก้า กลับต้องพยายามกันอย่างหนัก ในขณะที่ ซางอิน ถูกตำหนิในเรื่องทัศนคติระหว่างการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ซินดี้ ได้แนะนำให้สาวๆรู้จักกับ ยู ไซ ที่เป็นผู้กำกับการถ่ายภาพ จาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ที่จะมาร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกรรมการในครั้งนี้ คณะกรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาดูมีพลัง และมีความมั่นใจของแองจี้ และตูติ เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตะวัน ได้รับคำชมว่าเธอมีโหนกแก้มที่สวย และในภาพนั้นดูดี มีเสน่ห์เย้ายวนใจ เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกจากคะแนนเต็มสิบของกรรมการทั้งสี่คน นอกจากนั้น เธอยังจะได้รับรางวัลพิเศษคือ จะได้รับสิทธิ์คุ้มกัน โดยจะไม่ถูกคัดออกในสัปดาห์หน้า รวมถึง เกล็น ตัน ยังได้ให้เธอเป็น ตัวแทนสินค้าคนใหม่ของ ซูบารุ 2016 อีกด้วย ในขณะที่ แพทริเซีย ถูกวิจารณ์ว่าถ่ายภาพออกมาดูเชย และเป็นนางงาม จูเลียน ถูกวิจารณ์ว่าดูหลงทาง และรถยนต์ในภาพดูโดดเด่นกว่า เมย์ โพสท่าออกมาเหมือนนักเต้นระบำ ฟลาเมงโก ทำให้ไม่เข้ากับรถยนต์ เจสสิก้า ถูกตำหนิว่าถ่ายภาพออกมามีมิติเดียว เกว็น ถ่ายภาพออกมาแย่ และเธอยังแสดงถึงความไม่เข้าใจในการเป็นนางแบบ ทำให้เธอต้องตกเป็นสามคนสุดท้ายอีกครั้งร่วมกับ อาดิลลา ที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ท่าโพสเหมือนกำลังถอดผ้าคลุมรถออกจากตัว และซางอิน ที่ถึงแม้ว่า จะได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในภาพถ่าย แต่เธอได้ถูก เกล็น ตัน ต่อว่าอย่างรุนแรงถึงการแสดงท่าทาง ในตอนที่เขากำลังอธิบายงานตอนถ่ายภาพ ว่าเธอกลอกตา และสั่นศีรษะใส่เขา อย่างไรก็ตาม เมื่อผลคะแนนปรากฏออกมา ซางอิน ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง เกว็นและอาดิลลา จึงต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน เมื่อ เกว็น ออกจากห้องตัดสินไปแล้ว ซินดี้ ได้สังเกตถึงท่าทีของ อไลซา ว่าดูเหมือนเธอจะยอมแพ้ และไม่อยากไปต่อในการแข่งขัน เธอจึงได้ถาม อไลซา ออกมาตรงๆ ซึ่งปรากฏว่า อไลซา คิดว่าวงการนางแบบไม่ใช่ความฝันของเธออีกต่อไป และจะขอออกจากการแข่งขัน และนั่นทำให้ อาดิลลา ที่แสดงท่าทางว่าอยากจะไปต่อ ได้รับโอกาสให้อยู่ต่อในการแข่งขัน
ตอนที่ 5 : The Girl Who Went To The Big Apple
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก สาวๆต่างร่วมแสดงความยินดีกับ ตะวัน ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน รวมถึงในการที่เธอจะได้เป็นตัวแทนสินค้าคนใหม่ของรถยนต์ ซูบารุ 2016 อีกด้วย ในขณะที่ จูเลียน รู้สึกเศร้าใจที่ อไลซา และ เกว็น ซึ่งเป็นตัวแทนจาก ประเทศฟิลิปปินส์ ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขันพร้อมกัน แต่ เจสสิก้า เผยว่า เธอกลับรู้สึกโล่งใจมากกว่า เนื่องจาก อไลซาและเกว็น มักจะพูดถึงเธอลับหลังในทางที่ไม่ดีตลอดเวลา ต่อมา สาวๆได้เดินทางมาที่ห้างสรรพสินค้า บูกิพลัส และได้พบกับซินดี้ และ ยู ไซ ซึ่งการแข่งขันประจำสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้สวมชุดที่ประดิษฐ์มาจากวัสดุพื้นบ้านทั่วไป ซึ่งออกแบบโดย มะเดี่ยว ซึ่งเขามีชื่อเสียงมากในอินเทอร์เน็ต จากการผสมผสานเสื้อผ้าได้ออกมาอย่างสร้างสรรค์ โดยพวกเธอแต่ละคนจะถูกจับกลุ่มกัน กลุ่มละสามคน และต้องยืนโพสท่าต่อหน้าผู้คนทั่วไปเป็นเวลา สามสิบนาที ซึ่งพวกเธอได้รับการดีไซน์ชุดกันดังนี้
ในระหว่างการแข่งขันนั้น ตูติ, แพทริเซีย และซางอิน ได้รับคำชมจากการโพสท่า ที่ออกมาดูพลัง และสร้างสรรค์ ในขณะที่ สาวๆคนอื่น ได้ประสบปัญหาที่แตกต่างกันไป สุดท้ายแล้ว ซางอิน เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ โดยเธอจะได้รับสิทธิพิเศษหนึ่งอย่างในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ เมื่อกลับถึงบ้านพัก ได้มีจดหมายจากซินดี้แจ้งให้ทราบว่า ซางอิน จะได้มีสิทธิ์ที่จะเลือกจัดการว่าใครจะได้อยู่กลุ่มไหนกับใคร ซึ่งจะเป็นการถ่ายภาพแบบกลุ่ม โดยจะต้องมีสมาชิกสามคน สามกลุ่ม วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางมายัง ยูนิเวอร์แซล สตูดิโอ สิงคโปร์ และพบกับ ยู ไซ ซึ่งเขาได้อธิบายถึงการถ่ายภาพในครั้งนี้ ว่าจะเป็นการถ่ายภาพในสไตล์ "อิทเกิร์ล" โดยพวกเธอจะต้องแสดงออกมาถึงความงาม ความหรูหรา และความมั่นใจ ในแบบของสาวเมย์เบลลีน นิวยอร์ก โดยฉากที่ถ่ายนั่น จะเป็นถนนในเมือง นิวยอร์ก โดยได้แฟชั่นสไตลิสต์ชื่อดัง แพทริเซีย ฟิล์ด มาร่วมเป็นผู้กำกับการถ่ายภาพในครั้งนี้ด้วย ซึ่ง ยู ไซ ได้ให้ซางอิน เลือกจับกลุ่มสาวๆออกมาดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น ทุกๆกลุ่มต่างต้องพยายามกันอย่างหนัก และประสบปัญหาที่แตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการทำงานร่วมกันเป็นทีม เนื่องจากเป็นครั้งแรกที่พวกเธอต้องถ่ายภาพกลุ่มร่วมกัน
ในห้องตัดสิน คณะกรรมการได้ตัดสินพวกเธอเป็นรายบุคคล ซึ่งกรรมการได้ประทับใจกับภาพถ่ายของ ซางอิน ที่ออกมาดูมีเรื่องราว และท่าโพสที่ดูโดดเด่น แพทริเซีย ได้รับคำชมว่าเป็นภาพที่ดีที่สุดตั้งแต่ที่เธอถ่ายมาทั้งหมด และเมย์ ทำให้กรรมการชอบมากที่สุดกับภาพถ่ายที่ออกมาเป็น อิทเกิร์ล และดูเป็นแฟชั่นชั้นสูง เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก และจะได้ตั๋วเครื่องบินสองใบ เพื่อเดินทางไปร่วมชมงาน นิวยอร์กแฟชั่นวีค อีกด้วย ในขณะที่ อาดิลลา ถูกตำหนิว่าไม่มองกล้อง และส่งพลังไปให้กับซางอินแทน ตูติ ถูกตำหนิว่าโพสท่าแปลก และน่าอึดอัด ตะวัน ทำให้กรรมการผิดหวังกับภาพถ่ายในสัปดาห์นี้ และแองจี้ ถูกตำหนิอย่างหนักว่า ภาพของเธอดูแย่ที่สุดในกลุ่ม และไม่โดดเด่น จูเลียน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรก เนื่องจากในสัปดาห์นี้บุคลิกเธอดูไร้ตัวตน และภาพของเธอยังออกมาดูไม่เป็นสาว อิทเกิร์ล ร่วมกับ เจสสิก้า ที่ถ่ายภาพออกมาไม่สื่ออะไรเลย รวมถึงกรรมการยังรู้สึกเธอคิดมากเกินไป จนทำให้ถ่ายภาพออกมาไม่ดี เมื่อผลคะแนนปรากฏ จูเลียน ได้รับโอกาสให้ไปต่อในการแข่งขัน และเจสสิก้า เป็นผู้ที่ต้องถูกส่งกลับบ้านเป็นคนที่หก
ตอนที่ 6 : The Girl Who Fell Overboard
หลังจากกลับจากห้องตัดสิน เมย์ รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน รวมถึงเธอยังจะได้เดินทางไปดูแฟชั่นโชว์ที่ นิวยอร์ก อีกด้วย ในขณะที่ ซางอิน รู้สึกเศร้า และเสียใจเป็นอย่างมากที่ เจสสิก้า ถูกคัดออกจากการแข่งขัน เนื่องจากพวกเธอทั้งคู่สนิทกัน ต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ แดเนียล บอย และ เม็ก มิสทรี่ ผู้กำกับแฟชั่นจาก ซาโลรา ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้ พวกเธอจะต้องเลือกเสื้อผ้า เครื่องประดับ และรองเท้า กันตามสี ที่ถูกจับฉลากเลือก เพื่อแข่งกันเอง โดยพวกเธอได้เลือกคู่กันเอง และจับได้ธีมสีกันดังนี้
ในการแข่งขันนั้น ตะวัน, ตูติ, อาดิลลา และจูเลียน สามารถแต่งตัวออกมาได้อย่างโดดเด่น โดยพวกเธอเป็นฝ่ายชนะ โดยจะได้รับรางวัลคือการใช้โทรศัพท์เป็นเวลา สิบห้านาที ในขณะเดียวกัน เมย์, ซางอิน, แองจี้ และแพทริเซีย ที่เป็นฝ่ายแพ้ ก็จะใช้โทรศัพท์เช่นเดียวกัน แต่แค่เพียงสิบนาทีเท่านั้น และ ตูติ เป็นผู้ที่แต่งตัวออกมาได้ถูกใจ เม็ก และ แดเนียล มากที่สุด เธอจะได้สิทธิ์ในการเลือกของชิ้นใดก็ได้ที่อยู่ภายในร้าน ภายในเวลาสิบห้าวินาที
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพบนเรือที่ลอยไปในแม่น้ำ โดยจะมีตัวเมือง สิงคโปร์ เป็นฉากหลัง ซึ่งพวกเธอจะได้สวมเสื้อผ้าสีสันสดใส และต้องถ่ายทอดความโฉบเฉี่ยว เพื่อนำเสนอออกมาให้กับแบรนด์ ซาโลรา สำหรับในการถ่ายภาพนั้น ซางอิน, ตะวัน และตูติ ทำออกมาได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ จูเลียน, แพทริเซีย, อาดิลลา, แองจี้ และเมย์ ต่างประสบปัญหาที่แตกต่างกันออกไป
ในห้องตัดสิน ภาพของ ตูติ ได้รับการตอบรับที่ดีจากคณะกรรมการ ตะวัน ได้รับคำชมในเรื่องการแสดงออกทางสีหน้าที่ดูแข็งแกร่ง แต่ถูกตำหนิในเรื่องเกร็งนิ้วเท้า ซางอิน ทำให้กรรมการประทับใจกับภาพถ่ายที่ออกมาดูสวยงาม มีสไตล์ เหมาะกับความเป็น สาวซาโลร่า เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก อีกทั้ง จะได้มีโอกาสเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับ ซาโลรา 2016 อีกด้วย ในขณะที่ เมย์ ได้รับคำวิจารณ์ว่าชุดที่เธอใส่โดดเด่นกว่าตัวเธอ แพทริเซีย ถูกตำหนิในเรื่องของการกระโดดโพสท่า ที่ดูมากจนเกินไป แองจี้ ได้รับคำชมในเรื่องของการสะบัดปลายผม แต่เธอได้ถูก ยู ไซ ตำหนิอย่างหนักในเรื่องของทัศนคติ ระหว่างเขาและเธอ ระหว่างการถ่ายภาพ ในขณะเดียวกัน จูเลียน ได้ตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง จากภาพถ่ายที่ออกมาไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ รวมถึงเธอยังถูกตำหนิในเรื่องของการเผยอปากมากเกินไป ร่วมกันกับ อาดิลลา ที่ถูกตำหนิว่าการโพสท่า ไม่เชื่อมต่อกับการแสดงออกทางสีหน้า ซึ่งซินดี้ ได้กล่าวว่า เป็นการตัดสินใจที่ยากที่สุด เมื่อผลคะแนนรวมปรากฏออกมา จูเลียน ได้ไปต่อในการแข่งขัน ทำให้ อาดิลลา ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันเป็นคนที่เจ็ด สร้างความเสียใจให้กับสาวๆที่เหลืออยู่เป็นอย่างมาก
ตอนที่ 7 : The Girl With The Diamond Smile
เมื่อกลับถึงห้องพัก ซางอิน รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่เธอได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกถึงสองครั้งแล้ว ในขณะที่ ตะวัน, แพทริเซีย และตูติ รู้สึกเสียใจที่อาดิลลา ถูกคัดออกจากการแข่งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แพทริเซีย ที่พวกเธอเป็นตัวแทนจาก ประเทศอินโดนีเชีย เหมือนกัน วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ ซินดี้ ที่ ฟ็อกซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล ของช่องสตาร์เวิลด์ ซึ่งซินดี้ได้แนะนำให้รู้จักกับดารานักแสดงชื่อดังจาก ประเทศฟิลิปปินส์ ทอม รอดริเกซ โดยเขาได้เริ่มต้นสอนสาวๆเกี่ยวกับการใช้รอยยิ้มเพื่อสื่ออารมณฺ์ในรูปแบบต่างๆ หลังจากนั้น สาวๆจะต้องสวมบทบาทสมมติ เพื่อแสดงคู่กับ ทอม ทีละคน โดยผู้ที่สามารถสร้างเสน่ห์ ให้ชนะใจ ทอม มากที่สุด จะได้เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ โดยสาวๆต่างได้รับบทบาทที่แตกต่างกันดังนี้
ในการแข่งขันนั้น สาวๆต่างทำออกมาได้เป็นอย่างดี และ แพทริเซีย สามารถสร้างความประทับใจให้กับ ทอม มากที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะ โดยเธอได้ไปรับประทานอาหารค่ำกับ ทอม แบบสองต่อสอง
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายแบบให้กับ ยาสีฟัน โคลสอัพ ไดมอนด์ แอทแทรคชั่น โดยสาวๆจะต้องแสดงเสน่ห์ ให้ออกมาดูมีความโรแมนติก ร่วมกับ นายแบบชื่อดัง ชาวอินโดนีเซีย ไมค์ ลูอิส ในการถ่ายภาพนั้น สาวๆส่วนใหญ่ต่างทำออกมาได้ไม่ค่อยดีนักในตอนแรก แต่หลังจากได้รับคำแนะนำจาก ยู ไซ และเคลลี่ พวกเธอก็สามารถทำออกมาได้ดีขึ้น
ตอนที่ 8 : The Girl Who Drove Into The Spotlight
เมื่อกลับถึงห้องพัก สาวๆต่างแสดงความยินดีกับ แพทริเซีย ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งก่อน ในขณะที่ เมย์ ได้ทิ้งจดหมายไว้ให้กับ ตูติ เนื่องจากพวกเธอเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน จูเลียน ได้เปิดเผยว่า เธอจะรู้สึกกลัว ยู ไซ ทุกครั้งที่ต้องทำงานร่วมกับเขา และ แองจี้ รู้สึกกังวลว่า การที่ตาของเธออักเสบ และการสวมแว่นตานั้น จะทำให้เสียเปรียบในการแข่งขัน ต่อมา พวกเธอได้รับจดหมายจากซินดี้ ว่าจะมีการแข่งขันเพื่อคัดตัว หางานกับ ดีไซน์เนอร์และลูกค้า ทั้งสามที่ ซึ่งแต่ละคนจะต้องแสดงถึงบุคลิกภาพ ความเป็นมืออาชีพ และการนำเสนอให้ดีที่สุด ซึ่งพวกเธอต่างได้เลือกจับคู่ไปด้วยกัน สำหรับในการคัดตัวนั้น จูเลียน ถูกวิจารณ์ว่าการเดินแบบ ดูขาดความมั่นใจ แพทริเซีย สามารถทำให้ลูกค้าจดจำเธอได้เป็นอย่างดี ตูติ ได้รับคำชมว่าดูมีความหลากหลาย ตะวัน ได้รับคำวิจารณ์ว่า บุคลิกของเธอดูเป็นคนขี้อายมากเกินไป ซางอิน ถูกตำหนิในเรื่องการถามคำถามกับ ดีไซน์เนอร์ ที่ดูจะจู้จี้มากเกินไป รวมถึงยังถูกตำหนิอีกด้วยว่า การเดินแบบของเธอนั้น ไม่ดีเท่าที่ควร ซึ่งพวกเธอแต่ละคนได้รับการจองตัวกันดังนี้
ในสัปดาห์นี้ แทนที่การถ่ายภาพประจำสัปดาห์ พวกเธอจะได้ถ่ายทำมิวสิควิดีโอเพื่อโปรโมตโชว์รูมให้กับรถยนต์ ซูบารุ ทั่วเอเชีย อีกทั้ง ยังจะถูกนำเสนอไปทั่วโลกอีกด้วย ซึ่งสถานที่ถ่ายทำจะเป็นคลับ แวนิตี้แอนด์สวีท 26 โดยในการถ่ายทำนั้น พวกเธอแต่ละคนจะได้ถ่ายทำกันเพียงคนละสามเทคเท่านั้น แพทริเซีย ทำออกมาได้เป็นอย่างดี แองจี้ ต้องพยายามอย่างหนัก เนื่องจากเธอได้ตัดสินใจที่จะไม่ใส่แว่นในขณะถ่ายทำ ทำให้เธอมองเห็นไม่ชัดเท่าที่ควร จูเลียน, ตะวัน และตูติ ต่างประสบปัญหาที่แตกต่างกันออกไป ในขณะที่ ซางอิน รู้สึกกดดันเป็นอย่างมาก เมื่อ เกล็น ตัน ได้เข้ามาดูในฉาก ระหว่างที่เธอกำลังถ่ายทำ
ในห้องตัดสิน ตะวัน ได้รับคำชมว่าการแสดงของเธอดูโดดเด่น และดูสง่างามเป็นอย่างมาก แต่ถูก ยู ไซ ตำหนิว่าดูเป็นนางงามมากเกินไป จูเลียน ได้รับคำชมเช่นเดียวกันว่าดูมีความมั่นใจ แต่ถูกตำหนิในฉากที่ต้องส่องกระจก แองจี้ ได้รับคำชมเป็นอย่างมากว่า ถึงแม้ตาจะมองเห็นไม่ชัด แต่เธอก็สามารถถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้เป็นอย่างดี และแพทริเซีย ทำให้กรรมการประทับใจอีกครั้ง กับการแสดงที่ออกมาดูมีพลัง ซึ่งทำให้ผู้ชม ดูแล้วมีความสุข เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ในขณะที่ ตูติ ถูกตำหนิอย่างหนักว่า เธอดูเหมือนอุปกรณ์ประกอบฉาก และหน้าของเธอ ยังไม่เข้าหาแสงอีกด้วย ทำให้เธอต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ร่วมกับ ซางอิน ที่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ทำได้ไม่ดี ในการแสดงมิวสิควิดีโอ รวมถึง กรรมการยังรู้สึกว่า เธอมีบุคลิกที่ดูเย็นชา และดูห่างเหินมากเกินไป ทำให้มันกระทบออกมากับการทำงาน เมื่อผลรวมคะแนนปรากฏ ซางอิน ได้ไปต่อในการแข่งขัน แต่ ซินดี้ ได้กล่าวว่า เธอยังคงมองเห็นศักยภาพในของ ตูติ โดยเธอจะได้รับโอกาสให้แก้ตัวอีกครั้ง แต่แล้ว ซินดี้ ได้เรียก แพทริเซีย กลับมาหาเธออีกครั้ง หลังจากนั้น เกล็น ตัน ได้บอกกับ แพทริเซีย ว่า เธอได้เป็น ตัวแทนสินค้าของ ซูบารุ เป็นคนที่สอง ต่อจาก ตะวัน ทำให้ในสัปดาห์นี้ ไม่มีผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ตอนที่ 9 : The Girl Who Sank Without A Trace
เมื่อกลับถึงห้องพัก แพทริเซีย รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกติดกันแล้วถึงสองครั้ง ในขณะที่ สาวๆที่เหลือต่างดีใจ ที่ ตูติ ได้รับโอกาสให้อยู่ต่อในการแข่งขันอีกครั้ง เช้าวันต่อ สาวๆได้ถูกปลุกขึ้นมาแต่เช้าตรู่ เพื่อแต่งตัว และออกเดินทางไปยังสนามฟุตบอลที่ ไอทีอี คอลเลจ อีสต์ โดยพวกเธอจะได้ฝึกเทคนิคที่จะทำให้ร่างกายแข็งแรง จากโค้ช จากนั้นจะเป็นการแข่งขันชิงรางวัล โดยพวกเธอจะต้องจับคู่กัน และออกกำลังกายในท่าที่ได้ฝึกไว้ เป็นเวลาสามสิบวินาที ก่อนที่จะวิ่งไปด้านหลังรันเวย์เพื่อเปลี่ยนชุด และออกมาเดินแบบด้วยความมั่นใจ สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี และ ตูติ เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ โดยเธอจะได้รับ การทำเล็บ จากสกอลล์ เป็นของรางวัล ซึ่งเธอได้เลือก ตะวัน ร่วมแบ่งปันในครั้งนี้ด้วย
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพบิวตี้ช็อท เพื่อโฆษณาให้กับ ผลิตภัณฑ์บำรุงผิวและความงาม นูโทรจีน่า ซึ่งจะต้องใส่ชุดว่ายน้ำ และถูกสาดน้ำใส่ในระหว่างถ่ายภาพ โดยได้ ตัวแทนสินค้าจาก นูโทรจีน่า เอมี่ แบรดชอว์ ซึ่งเธอเป็นผู้เข้าแข่งขันรองชิงชนะเลิศ จากฤดูกาลที่ 3 มาให้คำแนะนำเพิ่มเติมกับพวกเธอ โดยพวกเธอแต่ละคนจะต้องนำเสนอธีมที่แตกต่างกันไป ตามผลิตภัณฑ์ดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น แพทริเซีย ทำออกมาได้ไม่ดีในตอนแรก แต่หลังจากได้รับคำแนะนำจาก ยู ไซ และเค็นเน็ธ ก็สามารถทำออกมาได้ดีขึ้น จูเลียน ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ดูน่าเบื่อ ซางอินและตะวัน ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ตูติ ต้องพยายามอย่างหนักอีกครั้งเมื่อการถ่ายภาพในครั้งนี้ จะต้องยิ้ม ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอไม่มั่นใจ รวมถึงยังถูกวิจารณ์ว่า ทำหน้าแบบเดียวตลอดการถ่ายภาพ ในขณะที่ แองจี้ รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมากที่จะต้องเปิดเผยร่างกายของเธอในการสวมชุดว่ายน้ำ ทำให้เธอต้องพยายามอย่างหนัก เพราะน้ำที่ใช้สาดนั้น ก็มีอุณหภูมิที่เย็นจัดเช่นกัน
ในห้องตัดสิน เคลลี่และซินดี้ ต่างชื่นชอบภาพของ จูเลียน ที่ออกมาดูสวยงามแบบเป็นธรรมชาติ แต่ เค็นเน็ธคิดว่า ภาพนี้ได้เพราะโชคช่วยมากกว่า แพทริเซีย ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีว่า ดูราคาแพงและเหมาะกับโฆษณา แต่ยู ไซ คิดว่าเธอดูราคาแพงมากเกินไป และควรที่จะหาความพอดีให้มากกว่านี้ ซางอิน ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ออกมาดูสดชื่น สดใส และตอบโจทย์กับสินค้า เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก รวมถึงเธอยังจะได้เป็นตัวแทนสินค้าให้กับ นูโทรจีน่า 2016 อีกด้วย ในขณะที่ กรรมการรู้สึกกังวลกับ ทัศนคติของ แองจี้ ในการเปิดเผยเรือนร่างในการเป็นนางแบบ อย่างไรก็ตาม ตะวัน ได้ตกเป็นสองคนสุดท้ายครั้งแรก เนื่องจาก กรรมการผิดหวัง ที่ในครั้งนี้เธอทำผลงานได้แย่ลง โดยร่างกายกับใบหน้าของเธอในภาพถ่ายนั้นออกมาดูใหญ่เกินไป ร่วมกับ ตูติ ที่กรรมการรู้สึกว่า เธอยังมีลุคส์ที่ดูไม่หลากหลาย และไม่ตอบโจทย์กับการเป็นนางแบบถ่ายโฆษณา สุดท้ายแล้ว เมื่อผลรวมคะแนนปรากฏ ตูติ ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขันเป็นคนที่เก้า สร้างความเสียใจให้กับสาวๆที่เหลืออยู่เป็นอย่างมาก
ตอนที่ 10 : The Girl Who Tripped And Fell
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ซางอิน รู้สึกดีใจ ที่ทำผลงานได้ดีที่สุดถึงสามครั้งแล้ว ในขณะที่ ตะวัน รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก เมื่อพบจดหมายที่ ตูติ เขียนไว้ถึงเธอ หลังจากได้รับการปลอบใจของสาวๆที่เหลืออยู่ เธอจึงรู้สึกดีขึ้น แต่ แองจี้ กลับคิดว่า ตูติ สมควรจะได้อยู่ในรอบห้าคนสุดท้าย มากกว่าที่จะเป็นเธอ วันต่อมา ซินดี้และเคลลี่ ได้เข้ามาหาพวกเธอที่ห้องพัก เพื่อให้เตรียมตัวสำหรับการฝึกซ้อมการเดินแบบบนรันเวย์ โดยสาวๆจะได้รับการสอนเดินแบบที่แตกต่างกัน คือ การเดินแบบในลุคส์เซ็กซี่ และการเดินแบบในชุดราตรียาวในแบบแฟชั่นชั้นสูง ตะวัน, แพทริเซีย และจูเลียน ทำได้ดีในการเดินแบบทั้งสองลุคส์ ในขณะที่ ซางอิน ถูกตำหนิว่า สีหน้าดูดุดันมากเกินไป และแองจี้ ถูกตำหนิว่า เดินแข็งทื่อเกินไป
วันต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ ซินดี้ และ เคลลี่ อีกครั้ง ซึ่งในสัปดาห์นี้จะเป็นการรวมการแข่งขันประจำสัปดาห์และการถ่ายภาพ ไว้ด้วยกัน โดยจะเป็นการถ่ายภาพโฆษณาให้กับ ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม เทรซาเม่ เคราติน สมูธ พวกเธอแต่ละคนจะต้องเดินแบบบนรันเวย์ ก่อนที่จะหยุดที่ปลายรันเวย์ เพื่อถ่ายภาพขณะถูกเปลี่ยนลุคส์ร่วมกับ ตัวแทนสินค้า จาก เทรซาเม่ จิง โมนิส และโพสท่าโดยแสดงถึงความงามของเส้นผมให้ช่างภาพถ่ายรูป หลังจากนั้น จะเป็นการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยพวกเธอจะต้องเดินแบบกลับออกมาอีกครั้งด้วยความมั่นใจ ตะวัน ทำได้ดีทั้งการโพสท่าและการเดินแบบ รวมถึง จูเลียน ที่ทำออกมาได้ดีทั้งสองอย่าง แต่เธอกลับเดินออกจากรันเวย์ผิดฝั่ง แพทริเซีย เดินแบบออกมาได้อย่างแข็งแกร่ง แต่ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีในการโพสท่า แองจี้ ถูกตำหนิในเรื่องของการใช้มือในการโพสท่า แต่การเดินแบบทำออกมาได้ดี และซางอิน ต้องพยายามอย่างหนัก เมื่อเธอเดินสะดุดกับกระโปรงที่เธอใส่ รวมถึงการโพสท่าที่ออกมาดูน่าอึดอัด เมื่อกลับมาถึงห้องพัก แพทริเซีย ดีใจเป็นอย่างมากที่ได้รับคะแนนเต็มสิบ จากการแข่งขัน ในขณะที่ ซางอิน รู้สีกวิตกกังวล เมื่อเธอได้รับคะแนนต่ำที่สุด
ตอนที่ 11 : The Girl Who Had It Covered
หลังจากกลับถึงห้องพัก ซางอิน, ตะวัน และแพทริเซีย ได้ร่วมกันแสดงความยินดีกับ จูเลียน ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ซึ่งเป็นครั้งแรกของเธอในการแข่งขัน วันต่อมา ยู ไซ ได้เข้ามาหาสาวๆที่ห้องพัก และได้แนะนำให้รู้จักกับแขกรับเชิญพิเศษ นิโคล วาร์น ผู้เชี่ยวชาญด้านสังคมออนไลน์ และผู้ก่อตั้ง แกรี่เปปเปอร์ ซึ่งเธอได้เข้ามาให้คำแนะนำสาวๆเรียนรู้เกี่ยวกับเคล็ดลับการใช้งาน อินสตาแกรม และวิธีการเพิ่มจำนวมผู้ติดตาม โดยจูเลียน ได้รับคำแนะนำให้ลงรูปภาพเกี่ยวกับการเป็นนางแบบมืออาชีพ ผสมกับภาพที่แสดงถึงตัวตนของเธอ ในขณะที่ แพทริเซียและตะวัน ต้องเพิ่มภาพการเป็นนางแบบให้มากขึ้นกว่าเดิม ตรงกันข้ามกับ ซางอิน ที่มีภาพการเป็นนางแบบมากเกินไป เธอจึงต้องเพิ่มภาพที่แสดงถึงตัวตนให้มากกว่านี้ หลังจากนั้น ยู ไซ จึงได้พา เทย์ ชิง ชิง ผู้อำนวยการสื่อสารการตลาดของ เกาะเซนโตซ่า สิงคโปร์ มาพบกับสาวๆ เพื่ออธิบายให้สาวๆทราบว่า พวกเธอจะต้องแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์ โดยการถ่ายภาพ และใส่ข้อความส่วนตัวที่นำเสนอถึงแบรนด์ของตัวเอง รวมถึงยังจะต้องถ่ายวิดีโอ และตัดต่อ เพื่อทำเป็นแคมเปญจน์ส่งเสริมการท่องเที่ยวให้กับ เกาะเซนโตซ่า ซึ่งพวกเธอต่างจับคู่กันไป ดังนี้
ในระหว่างการเที่ยวชมนั้น แพทริเซีย รู้สึกกังวล และอยากที่จะให้ ตะวัน ตั้งใจแข่งขันมากกว่านี้ แทนที่จะปล่อยให้เสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ ในขณะที่ ซางอิน ต้องเผชิญกับทัศนคติของ จูเลียน ที่ต้องการให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด โดยรวมแล้ว พวกเธอต่างสนุกสนานในการใช้เวลาร่วมกันเป็นอย่างมาก เมื่อกลับถึงห้องพัก ซางอิน ได้รับคำชมว่า ในวิดีโอของเธอมีการแสดงถึงบุคลิกที่ดูสดใสร่าเริง แพทริเซีย มีความสามารถที่จะทำให้ผู้คนรอบๆตัวเธอมีความสุขได้ จูเลียน แสดงถึงบุคลิกที่ดูอบอุ่น และตะวัน แสดงถึงพลังงานในด้านบวกในวิดีโอของเธอ สุดท้ายแล้ว ซางอิน ได้ถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะได้ถ่ายภาพจำลองเพื่อขึ้นปกนิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ สิงคโปร์ โดยสาวๆได้รับการต้อนรับจากวิดีโอข้อความของ เคท อัพตัน ที่ได้มาแบ่งปันให้สาวๆฟังถึงประสบการณ์ในการถ่ายภาพขึ้นปกครั้งแรกของเธอ ซึ่งการถ่ายภาพครั้งนี้ ยู ไซ จะเป็นช่างภาพให้แก่พวกเธอ โดยพวกเธอได้รับธีมที่จะต้องถ่ายทอดที่แตกต่างกันดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น ซางอิน เข้าใจถึงสิ่งที่ ยู ไซ ต้องการ แต่กลับประสบปัญหากับการโพสท่าในช่วงแรกๆ แต่หลังจากนั้น เธอก็พยายามจนทำออกมาได้ดีขึ้น แพทริเซีย ถูกตำหนิอีกครั้งในเรื่องของการเกร็งปาก ในขณะที่ จูเลียน ทำให้ ยู ไซ รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เมื่อเธอไม่สามารถทำตามได้ในแบบที่เขาต้องการ รวมถึง ตะวัน ก็ต้องพยายามอย่างหนักเช่นเดียวกัน เมื่อเธอถูกตำหนิว่าดูแข็งทื่อ และไม่สามารถโชว์ความหลากหลายของพลังงานออกมามากพอ เมื่อกลับไปถึงห้องพัก สาวๆได้รับจดหมายจากซินดี้ ว่า สาวๆจะได้รับการพักการแข่งขันไว้ชั่วคราว และสามารถเลือกได้ว่า จะไปพักผ่อนที่สวนน้ำโคฟ หรือจะไปเต้นรำทั้งคืนในงานคอนเสิร์ต และพบกับ ทีเอสโต โดยซางอินกับจูเลียน ได้เลือกไปสวนน้ำ และแพทริเซียกับตะวัน ได้เลือกที่จะไปคอนเสิร์ตพร้อมกับ ยู ไซ
ในห้องตัดสิน นิโคล วอร์น ได้มาร่วมเป็นแขกรับเชิญพิเศษในครั้งนี้ แพทริเซีย ได้รับคำชมว่า เมื่อลดพลังงานของเธอลงมาแล้ว ทำให้สามารถถ่ายภาพออกมาดูสวยงาม และเป็นแฟชั่นชั้นสูง แต่ถูกตำหนิว่า ดูไม่ออกจากจุดปลอดภัย ในขณะที่ จูเลียน ได้รับคำชมในท่าโพส แต่ถูกตำหนิในเรื่องของ ความว่างเปล่าในดวงตา ซางอิน ได้รับคำชมว่า รูปร่างของเธอดูสวยงาม และถ่ายทอดออกมาได้ตรงกับธีม อีกทั้งยังขายชุดที่ใส่ได้อีกด้วย แต่ถูก ยู ไซ ตำหนิในเรื่องของการไม่รู้จักใช้มุมร่างกายของตัวเอง ในระหว่างการถ่ายภาพ ตะวัน ได้รับคำชมว่าการแสดงออกทางสีหน้า และการโพสท่าดูมีพลัง และแข็งแกร่ง แต่ถูกตำหนิว่า ดูเชย และไม่รู้สึกถึงความทันสมัยในภาพของเธอ หลังจากนั้น แพทริเซีย ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากประสิทธิภาพการทำงานที่ดีที่สุดในสัปดาห์นี้ โดยภาพของเธอจะถูกตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ ในขณะเดียวกัน ซินดี้ ก็ได้เผยอีกว่าภาพของ ซางอิน ก็จะได้รับการตีพิมพ์ด้วยเช่นกัน เนื่องจากพวกเธอทั้งสองคนได้รับคะแนนเท่ากัน อีกทั้ง ทั้งคู่ก็ได้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันอีกด้วย ทิ้งให้ ตะวันและจูเลียน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ในระหว่างที่รวมคะแนนนั้น รายการได้ตัดจบก่อนที่จะประกาศผลว่าใครจะต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน โดยจะเปิดเผยในสัปดาห์หน้า
ตอนที่ 12 : The Girl On The Road To The Grand Finale
ต่อจากสัปดาห์ที่แล้วที่ตะวันและจูเลียน ได้ตกเป็นสองคนสุดท้าย เมื่อผลรวมคะแนนปรากฏออกมา จูเลียน ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน ทำให้แพทริเซีย, ซางอิน และตะวัน เป็นผู้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศของการแข่งขัน
ในตอนนี้ ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นการรวบรวมบทสรุป และความคิดเห็นต่างๆในแต่ละสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มการแข่งขันสัปดาห์แรก ทั้งจาก คณะกรรมการ และจากผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ หลังจาก การคัดออกของจูเลียน สาวๆทั้งสามคน ได้ร่วมกันดื่นแชมเปญเพื่อฉลองให้กับตำแหน่งสามคนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ วันต่อมา พวกเธอ ได้เดินทางไปรับประทานอาหาร ที่ ภัตตาคารใต้น้ำ ในเกาะเซนโตซ่า และได้พบกับ เค็นเน็ธ โกห์
ในระหว่างการรับประทานอาหารนั้น เค็นเน็ธ ได้ถามสาวๆหลากหลายคำถาม เกี่ยวกับ การเดินทางในการแข่งขัน แพทริเซีย คิดว่า การที่เธอชนะการเดินแบบในตอนที่1 นั้นทำให้เธอมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก เนื่องจากความสูงของเธอนั้นน้อยเกินไปสำหรับการเป็นนางแบบบนรันเวย์ อีกทั้ง เธอยังได้ย้อนกลับไปพูดถึงเหตุการณ์ตอนที่ เจสสิก้า ได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าระหว่างการแข่งขันกระโดด แทรมโพลีน, ตูติ เป็นเพื่อนที่เธอสนิทที่สุด, ความประทับใจของเธอที่มีต่อ ซินดี้ ในช่วงเวลาที่ไม่เคยเปิดเผยในรายการ เมื่อซินดี้ เข้ามาหาสาวๆที่ห้องพัก และได้พูดคุยกับสาวๆ และการถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกถึงสามครั้งในการแข่งขัน ในขณะที่ ตะวัน ได้ย้อนกลับไปถึงการถ่ายภาพคอมป์การ์ด ซึ่งเธอรู้สึกอาย เมื่อลืมโกนขนรักแร้ และพูดถึงช่วงเวลาที่ไมโง, แองจี้ และเจสสิก้า ได้เสียน้ำตาไปกับการแปลงโฉม รวมถึง เธอยังได้เปิดเผยด้วยว่า ช่วงเวลาที่เธอเลือกที่จะเงียบ เนื่องจากในบางครั้งเธอไม่เข้าใจในการสนทนาออกมาเป็นภาษาอังกฤษ และซางอิน ได้ร่วมแบ่งปันช่วงเวลา และเรื่องราวที่ดีกับเพื่อนที่สนิทที่สุด อย่างเจสสิก้า อีกทั้ง ยังได้มีการย้อนกลับไป ถึงเหตุการณ์ การขอออกจากการแข่งขันของ อไลซา ที่ทำให้สาวๆตกใจเป็นอย่างมาก รวมถึง ช่วงเวลาที่สาวๆรู้สึกกลัว ที่จะต้องทำงานร่วมกับ ยู ไซ หลังจากนั้น เค็นเน็ธ จึงได้เผยภาพสมัยเมื่อพวกเธอยังเป็นเด็ก และทำให้พวกเธอได้ตระหนักถึงว่ามาได้ไกลแค่ไหนแล้วในการแข่งขัน
ซินดี้, เคลลี่ และยู ไซ ได้ให้ความคิดเห็นตลอดการแข่งขันด้วยเช่นกัน ซินดี้รู้สึกประทับใจ ที่แพทริเซีย ได้ถูกตั้งให้เป็นมาตรฐานแก่สาวๆ ว่าจะต้องเดินแบบได้ดีเหมือนกับเธอ และได้ชื่นชม ตะวัน ที่สามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ในทุกๆการถ่ายภาพ อีกทั้งเธอชอบลุคส์ของ ซางอิน ที่ดูเป็นแฟชั่นชั้นสูง ยู ไซ ได้ย้อนกลับไปนึกถึงช่วงเวลาที่เขาได้พบกับ สาวๆในการแข่งขันครั้งแรก และเขาก็ประทับใจเช่นเดียวกัน ที่ได้เป็นคนถ่ายภาพสาวๆเพื่อขึ้นปกให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ ในขณะที่ เคลลี่ ได้แสดงความคิดเห็นถึงสาวๆในฤดูกาลนี้ว่าพวกเธอดูมีความโดดเด่น ตั้งแต่ที่เธอได้พบครั้งแรก
วันต่อมา สาวได้รับจดหมายจากซินดี้ ซึ่งแจ้งให้พวกเธอทราบว่า จะมีแขกเข้ามาที่ห้องพักของพวกเธออย่างกระทันหัน ซึ่งพวกเธอได้ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ซึ่งจะถูกเปิดเผยต่อไปในตอนหน้า ซึ่งเป็นตอนสุดท้ายของการฤดูกาลนี้
ตอนที่ 13 : The Girl Who Walked Away with Everything
ต่อเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้ว ได้ถูกเปิดเผยว่า ผู้ที่เข้ามาหาสาวๆที่ห้องพักคือครอบครัวของแพทริเซีย กับซางอิน และเพื่อนสนิทของตะวัน ซึ่งสร้างความประหลาดใจและความดีใจให้กับพวกเธอเป็นอย่างมาก หลังจากนั้น พวกเขาจึงได้เดินทางไปเที่ยวพักผ่อนด้วยกันที่ เกาะเซนโตซ่า สิงคโปร์
วันต่อมา สาวๆได้เดินทางมาพบกับ ซินดี้ และยู ไซ รวมถึง โจเอล ลิม ที่จะมาเป็นช่างภาพให้กับพวกเธอในการถ่ายภาพครั้งสุดท้าย โดยจะเป็นคอนเซ็ปต์แฟชั่นชั้นสูง และสวมเสื้อผ้า แนว อวองค์-การ์ด ซึ่งออกแบบโดยดีไซน์เนอร์ชาวฟิลิปปินส์ แฮปปี้ อันดราด้า โดยพวกเธอได้รับธีมที่สื่อถึงความเป็นตัวตนของประเทศพวกเธอดังนี้
ในการถ่ายภาพนั้น แพทริเซีย ถูก ยู ไซ ตำหนิในตอนเริ่มต้นว่า การโพสท่าดูน่าเบื่อ แต่ความมุ่งมั่นอย่างเต็มที่ของเธอ สุดท้ายก็สามารถทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ ตะวัน ต้องประสบปัญหากับการโพสท่าในชุดที่เธอใส่ ซึ่งแน่นและคับ ทำให้เธอต้องพยายามอย่างหนักในช่วงแรก ซึ่งหลังจากที่ ยู ไซ ให้เธอแสดงอารมณ์โกรธออกมา เธอก็ทำออกมาได้ดีขึ้น และซางอิน ต้องพยายามอย่างหนักเช่นเดียวกัน เนื่องจากประสบปัญหากับการโพสท่าให้ชุดที่ใส่ออกมานั้นดูมีมุมที่น่าสนใจ
หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางไปยังโรงละคร รีสอร์ท เวิลด์ ในเกาะเซนโตซ่า สิงคโปร์ เพื่อการเดินแบบครั้งสุดท้าย และได้พบกับ แดเนียล บอย ซึ่งเขาได้สร้างความประหลาดใจให้สาวๆว่า สาวๆที่ถูกคัดออกไปแล้ว เมย์, อาดิลล่า, ตูติ, แองจี้ และจูเลียน จะได้ร่วมเดินแบบกับพวกเธอในครั้งนี้ด้วย โดยทั้งหมดนั้นจะได้สวมชุดราตรียาวแบบแฟชั่นชั้นสูง ที่ออกแบบจากดีไซน์เนอร์ชาวอินโดนีเซีย เท็ก เซอวาโร่ และดีไซน์เนอร์ชาวฟิลลิปปินส์ ราฮู ลอเรล ในขณะที่สาวๆกำลังฝึกซ้อมการเดินแบบอยู่นั้น ได้ปรากฏภาพในหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ จาก มิสเจ.อเล็กซานเดอร์ กรรมการจาก อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ซึ่งได้มาพูดให้กำลังใจกับสาวๆเกี่ยวกับการเดินแบบในรอบสุดท้าย
สำหรับในการเดินแบบนั้น คณะกรรมการทั้งสาม ซินดี้, เคลลี่ และยู ไซ จะได้มีส่วมร่วมในการเดินแบบกับพวกเธอด้วย ในขณะที่สาวๆแต่ละคน จะได้เดินแบบกันคนละสองรอบ ในธีมฮาโลวีน และธีมหรูหรา ซึ่งทั้งสามคนก็ทำออกมาได้เป็นอย่างดี โดยในขณะเดินแบบนั้น ซางอิน ได้ถูกกรรมการตำหนิว่า เธอยืนอยู่ในจุดอับแสงถึงสองครั้ง ตะวัน ถูกตั้งข้อสังเกตว่า ดูเหมือนเธอจะพยายามวิ่งเพื่อไปโพสท่าในแต่ละจุด ในขณะที่แพทริเซีย ต้องประสบปัญหากับการเดินแบบในรอบที่สอง เมื่อเธอทำรองเท้าส้นสูงหาย อย่างไรก็ตาม เธอก็สามารถทำออกมาได้ดีในการเดินแบบทั้งสองครั้ง
สำหรับการตัดสินในรอบชิงชนะเลิศนั้น ได้ตัดสินกันที่เวทีเดินแบบ โดยมีเคธี่ แอ็ทกินส์ จากสตรอม โมเดล และเค็นเน็ธ โกห์ มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในกรรมการตัดสินด้วย ตะวัน ได้รับคำชมเป็นอย่างมากจากการเดินแบบที่แข็งแกร่ง งดงาม และดูหรูหรา ในขณะที่ภาพถ่ายของเธอนั้น ก็ทำให้กรรมการประทับใจเช่นเดียวกัน เนื่องจากดูแข็งแกร่ง มีพลัง และมีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดใจ ซางอิน ถูกวิจารณ์ในเรื่องของการไปยืนอยู่ในจุดอับแสงตอนเดินบนรันเวย์ แต่โดยรวมแล้วก็ทำออกมาได้ดี ส่วนในภาพของเธอนั้น ได้รับคำชมว่า ถึงแม้ชุดที่ใส่จะดูซับซ้อน แต่เธอก็สามารถโพสท่าให้ออกมาดูสวยงาม และดูมีความทันสมัยได้ แต่ถูกตำหนิในเรื่องของการงอนิ้วในภาพ แพทริเซีย ได้รับคำชมเป็นอย่างมากจากการเดินแบบที่ดูโดดเด่นมากที่สุด และในภาพถ่าย ได้รับคำชมว่า ถึงแม้เธอจะโพสท่าโดยการโน้มตัวมาด้านหน้า แต่ก็สามารถทำให้ดูมีความสง่างามได้ แต่ถูกตำหนิว่า ไม่มีคอ และดูน่าอึดอัด หลังจากการปรึกษาหารือครั้งสุดท้าย ครอบครัวของสาวๆได้มาร่วมรับฟังผลการตัดสินกับพวกเธอด้วย และซินดี้ ได้ประกาศว่า เอเชีย เน็กซต์ ท็อป โมเดล ของฤดูกาลนี้ คือ ตะวัน เกตุคง เนื่องจากเธอมีพัฒนาการที่ต่อเนื่องตั้งแต่สัปดาห์แรก จากคนขี้อาย เปรียบเสมือน ลูกแมวน้อย หลังจากการแข่งขัน 12 สัปดาห์ เธอก็เติบโตขึ้นเรื่อยๆและได้กลายเป็นแม่เสือสาวที่มีความมั่นใจในที่สุด ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญของการเป็นท็อปโมเดล
ผู้เข้าแข่งขัน
(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
จักรีวัชร วิวัชรวงศ์
ดร.นายแพทย์ จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าจักรีวัชร มหิดล (ท่านชายอ่อง; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สุจาริณี วิวัชรวงศ์ และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ปัจจุบันพำนักอยู่สหรัฐและได้กลับไทย เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2566 และเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ได้เดินทางมาที่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ เพื่อเดินทางกลับนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยออกเดินทางจากประเทศไทย เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566 โดยสายการบินเอมิเรตส์
ประวัติ
ท่านชายจักรีวัชร มีพระภราดาและพระกนิษฐาร่วมพระมารดาสี่องค์ ได้แก่
การย้ายออกนอกราชอาณาจักร
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ด้วยความขัดแย้งในครอบครัว ทำให้หม่อมสุจาริณี มหิดลในขณะนั้น พาพระโอรส-ธิดาไปประทับยังสหราชอาณาจักร โดยภายหลังพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศที่ "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ทรงรับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (ขณะนั้นทรงดำรงพระยศที่ "หม่อมเจ้าบุษย์น้ำเพชร มหิดล") พระธิดาองค์เล็ก มาประทับในไทย ซึ่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2540 มีหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำสหราชอาณาจักรเพื่อแจ้งต่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องว่า ท่านชายทั้งสี่ได้ถูกถอดออกจากสถานะพระราชวงศ์และไม่มีสิทธิ์ในการใช้ฐานันดร "หม่อมเจ้า" อีกต่อไป ทั้งนี้ได้เปลี่ยนให้ไปใช้นามสกุลพระราชทาน "วิวัชรวงศ์" แทน อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏประกาศการถอดฐานันดรศักดิ์ในราชกิจจานุเบกษา ที่โดยปกติแล้วการลาออกและการถอดถอนจากฐานันดรศักดิ์ของเจ้านายชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไปจะต้องลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช
ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช มีที่มาจากกษัตริย์ผู้สถาปนาอาณาจักรศรีธรรมราช (จังหวัดนครศรีธรรมราช) คือ พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช  จากหลักฐานที่พบจดบันทึกไว้ในสมุดข่อยโบราณในหอสมุดแห่งชาติ มีชาวนครศรีธรรมราชท่านหนึ่งซึ่งสนใจศึกษาวิชาโหราศาสตร์ ได้ค้นคว้าพบดวงชะตาเมืองนครศรีธรรมราช สถาปนาขึ้นเมื่อวันพฤหัสบดี แรม 12 ค่ำ เดือน 3 ปีเถาะ จุลศักราช 649 ตรงกับพ.ศ. 1830 ซึ่งเป็นการสถาปนาหลังจากอาณาจักรศรีวิชัยได้ล่มสลายไปแล้ว เนื่องจากอาณาจักรศรีวิชัย มีอายุอยู่ในช่วง พ.ศ. 1000-1800
พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช มีพระอนุชา 2 พระองค์ องค์แรกพระนาม พระเจ้าจันทรภาณุ และพระเจ้าพงษาสุระ พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช ทรงสถาปนา พระนามฐานันดรตำแหน่งพระมหาอุปราช ให้พระเจ้าจันทรภาณุ เป็นพระมหาอุปราช เมื่อพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช พระเชษฐาสวรรคต องค์รอง พระเจ้าจันทรภาณุ ขึ้นเสวยราชย์แทน เป็นที่น่าสังเกตว่า หลังจากพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีธรรมาราช พระองค์ก่อนสวรรคต กษัตริย์พระองค์ต่อมาก็เป็นพระเจ้าศรีธรรมาโศกราชแทน  ดังเช่นเมื่อพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช พระองค์พี่สวรรคต พระเจ้าจันทรภาณุ ก็ได้รับพระนามว่า พระเจ้าศรีธรรมาราชโศกราช เช่นเดียวกัน แต่คนทั่วไป ก็มักจะเรียกจนติดปากว่า พระเจ้าจันทรภาณุ หรือในบางตำราใช้ พระเจ้าจันทรภาณุศรีธรรมาโศกราช
ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช หรือราชวงศ์ปัทมวงศ์ เป็นราชวงศ์หนึ่ง ของสยามประเทศที่เคยมีอำนาจปกครอง อาณาจักรศรีธรรมาราช ซึ่งปกครองเมืองใหญ่ต่าง ๆ ในคาบสมุทรมลายู จำนวน 12 เมือง เรียกว่า เมืองสิบสองนักษัตร เมื่อสมัยสุโขทัยเรืองอำนาจ เป็นอาณาจักรไทยทางภาคเหนือและภาคกลาง อาณาจักรศรีธรรมาราช ก็มีอำนาจรุ่งเรืองทางภาคใต้ อาณาจักรศรีธรรมาราชเป็นมิตรที่ดีต่ออาณาจักรสุโขทัย มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมโดยเฉพาะพระพุทธศาสนา มีการส่งพระสงฆ์ไปยังอาณาจักรสุโขทัย เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนา ปรากฏหลักฐานเป็นที่แน่ชัดว่า อาณาจักรศรีธรรมาราชยอมเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งกับอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา ในสมัยราชวงศ์สุพรรณภูมิ ที่มีราชธานีกรุงอโยธยาศรีรามเทพนคร เริ่มสถาปนาราชวงศ์ พ.ศ. 1913 - 1931, 1952 - 2112 ราชวงศ์สุโขทัย พ.ศ. 2112 - อาณาจักรนครศรีธรรมาราช สมัยราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชิที่มีพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เป็นพระมหากษัตริย์ หลังทรงประกาศเอกราชจากอาณาจักรศรีวิชัยใน พ.ศ. 1773 ทรงสถาปนาเมืองหลวงแห่งใหม่แทนกรุงตามพรลิงก์ (เมืองพระเวียง) คือ นครศรีธรรมราชมหานคร ใน พ.ศ. 1830 ราชวงศ์ศรีธรรมโศกราช (ปัทมวงศ์) ปกครองอาณาจักรนครศรีธรรมราชอยู่ร้อยกว่าปีก็ได้ล่มสลายลงจากโรคห่าระบาดและสงครามกับพวกชวา สมัยท้าวอู่ทองแห่งอโยธยาที่ได้สถาปนาเป็นพระญาติกับพระเจ้าศรีธรรมโศกราช ได้ส่งพระราชโอรสและไพร่พลจากเมืองพริบพรีมาฟื้นเมืองเมืองนครศรีธรรมราชและเมืองบริวารใหม่ และได้สถาปนาราชวงศ์ศรีธรรมโศกราชมาอีกครั้งที่มีเชื้อสายจากท้าวอู่ทองแห่งอโยธยา ในต้นพุทธศตวรรษที่ 19 สมเด็จพระไชยราชาธิราช ราชวงศ์สุพรรณภูมิ โดยสมเด็จพระไชยราชาธิราชเจ้า ทรงมีพระราชบิดา สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ ราชวงศ์พระร่วง พระราชมารดา ราชวงศ์สุพรรณภูมิ สมเด็จพระไชยราชาธิราชเจ้าพระองค์มีพระมเหสี 4 พระองค์ มีตำแหน่ง ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ราชวงศ์พระร่วง ท้าวศรีสุดาจันทร์ ราชวงศ์อู่ทอง ท้าวศรีอินทรมหาเทวี ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช ท้าวอินทรสุเรนทร ราชวงศ์สุพรรณภูมิ หนึ่งในนั้นคือพระมเหสีมาจากราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติตั่งแต่สมัยโบราณ ที่จะให้อาณาจักรของตน มีความสัมพันธ์กันกับอีกราชอาณาจักรหนึ่ง เพื่อเป็นหนึ่งเดียวกันจะได้เกื้อหนุน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในสมัยราชวงศ์สุพรรณภูมิแสดงให้เห็นว่าอาณาจักรนครศรีธรรมราชได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาแล้วแต่ยังสามารถปกครองตนเองอย่างเบ็ดเสร็จ และต้องถือน้ำพิพัฒน์สัตยาต่อพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรอยุธยาด้วย
เปอร์เซีย (แก้ความกำกวม)
เปอร์เซีย อาจหมายถึง
นอกจากนี้พันธุ์แมว และสถานที่อื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา สะกด Persia
นิน สาผล
นิน สาผล (เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักการเมืองจากประเทศกัมพูชา  ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากจังหวัดตาแก้ว สังกัดพรรคประชาชนกัมพูชา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003
นิติเภสัชกรรม
นิติเภสัชกรรม (pharmacy law) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของการเรียนเภสัชศาสตร์ ศึกษาเกี่ยวกับกฎหมายและข้อบังคับต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม การควบคุมกำกับดูแลผลิตภัณฑ์สุขภาพ และจรรยาบรรณแห่งการประกอบวิชาชีพเภสัชกรรม
วัดห้วยลี่
วัดห้วยลี่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 58 บ้านห้วยลี่ หมู่ที่ 5 ตำบลตลิ่งชัน อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี 18000 มีฐานะเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ประวัติความเป็นมา
ตามประวัติ วัดห้วยลี่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ 2430 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่เศษ น.ส. 3 ก เลขที่ 10 บริเวณที่ตั้งวัดห้วยลี่ในสมัยก่อนนั้น มีลำห้วยที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยสัตว์น้ำและพืชพันธุ์ธัญญาหารเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านในละแวกนั้นและที่ใกล้เคียง ต่างก็พากันมาจับสัตว์น้ำไปเป็นอาหาร โดยชาวบ้านนิยมใช้อุปกรณ์สำหรับจับ(ดัก)สัตว์น้ำหรือปลา ชนิดหนึ่งที่ทำมาจากไม้ไผ่ ที่มีชื่อเรียกว่า “ลี่” ที่มาจากภาษาอีสาน ที่แปลว่า "ที่ดักปลา" นำมาดักจับสัตว์น้ำ(ปลา)ในลำห้วยแห่งนี้ จึงมีการเรียกขานลำห้วยนี้ว่า “ห้วยลี่” และเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านห้วยลี่” และต่อมาชาวบ้านได้ร่วมกันจัดสร้างวัดขึ้น เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อเป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางพระพุทธศาสนา ชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อวัดตามชื่อหมู่บ้าน ว่า “วัดห้วยลี่” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
รถไฟฟ้ามหานคร
รถไฟฟ้ามหานคร (Metropolitan Rapid Transit; MRT) เป็นระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ที่ดำเนินการโดยการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางรางในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล นอกเหนือไปจากระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนอื่น ได้แก่ ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร (รถไฟฟ้าบีทีเอส) ของกรุงเทพมหานคร (กทม.) และโครงการระบบรถไฟชานเมือง (สายสีแดง) ของการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.)
รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล เป็นโครงการรถไฟฟ้าวงแหวนที่มีเส้นทางทั้งบนดิน และใต้ดิน ระยะทางรวมทั้งโครงการอยู่ที่ 55 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นของโครงการที่สถานีพุทธมณฑลสาย 4 ซึ่งเป็นสถานียกระดับในพื้นที่ จ.สมุทรสาคร จากนั้นเข้าสู่เขตกรุงเทพมหานคร ฝั่งธนบุรี และมาเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ที่สถานีบางหว้า ก่อนจะมาเจอกับสถานีท่าพระ ซึ่งเป็นสถานีใหญ่รวมเส้นทางของสายเฉลิมรัชมงคลเข้าด้วยกัน หลังจากผ่านสถานีท่าพระ เส้นทางจะเปลี่ยนเป็นเส้นทางใต้ดินที่สถานีอิสรภาพ ก่อนจะวิ่งลอดใต้แม่น้ำเจ้าพระยาที่ความลึกกว่า 25 เมตร เพื่อเข้าสู่ฝั่งพระนคร รวมเส้นทางกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมส่วนต่อขยายเตาปูน-ราษฎร์บูรณะ ที่สถานีสามยอด และเข้าสู่สถานีหัวลำโพงซึ่งเป็นสถานีเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อนด้วย เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส อีกครั้งที่สถานีสีลม และสถานีสุขุมวิท ก่อนจะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อนอีกครั้งที่สถานีเพชรบุรี รวมเส้นทางกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ที่สถานีศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ที่สถานีลาดพร้าว และเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท อีกครั้งที่สถานีพหลโยธิน และสถานีสวนจตุจักร ก่อนเข้าสู่สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์เพื่อเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าชานเมือง หลังออกจากสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ เส้นทางจะเปลี่ยนเป็นรถไฟฟ้ายกระดับอีกครั้ง และรวมเส้นทางกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมส่วนเหนือที่สถานีเตาปูน ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปฝั่งธนบุรีอีกครั้งที่สถานีบางโพ เลี้ยวเข้าถนนจรัญสนิทวงศ์ไปทางทิศใต้ จากนั้นยกระดับข้ามทางคู่ขนานลอยฟ้าบรมราชชนนี ที่ความสูง 24 เมตร เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อน และรวมเส้นทางกับสายสีส้มอีกครั้งที่สถานีบางขุนนนท์ ก่อนจะสิ้นสุดเส้นทางของทั้งโครงการที่สถานีท่าพระ จากนั้นรถไฟฟ้าจะตีรถกลับและวิ่งเส้นทางเดิม
จุดประสงค์ของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ตามแผนแม่บทคือเป็นเส้นทางสำหรับใช้เดินทางระยะสั้น เพื่อเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าอีกระบบหนึ่ง ซึ่งสายเฉลิมรัชมงคลเมื่อเปิดให้บริการทั้งโครงการ จะมีสถานีเชื่อมต่อกับโครงการรถไฟฟ้าสายอื่นๆ ทั้งหมด 15 สถานี ซึ่งถือว่ามากที่สุดในแผนแม่บท โดยปัจจุบันสายเฉลิมรัชมงคล เปิดให้บริการในเส้นทางท่าพระ-บางซื่อ-หลักสอง โดยเป็นเส้นทางยกระดับจากสถานีท่าพระไปจนถึงสถานีเตาปูน จากนั้นเปลี่ยนเป็นเส้นทางใต้ดินในช่วงบางซื่อ-อิสรภาพ และเปลี่ยนเป็นเส้นทางกลับเป็นยกระดับอีกครั้งที่สถานีท่าพระไปจนถึงสถานีหลักสอง ให้บริการโดย บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) โดยในอนาคตโครงการยังมีแผนขยายเส้นทางไปยังสถานีพุทธมณฑลสาย 4 ด้วย
รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม
โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม เป็นโครงการรถไฟฟ้าที่มีเส้นทางในแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือ-ทิศใต้ของกรุงเทพฯ มีโครงสร้างทั้งบนดิน และใต้ดิน ระยะทางรวมทั้งโครงการอยู่ที่ 43 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นของโครงการจากชานเมืองที่ สถานีคลองบางไผ่ บนถนนกาญจนาภิเษก ในพื้นที่ อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี จากนั้นตีโค้งเข้าถนนรัตนาธิเบศร์ ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สถานีไทรม้า-สะพานพระนั่งเกล้า เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีชมพู และรถไฟฟ้าสายสีน้ำตาลที่สถานีศูนย์ราชการนนทบุรี จากนั้นเข้าสู่เขตกรุงเทพมหานครฝั่งพระนคร เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อนที่สถานีบางซ่อน และเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลที่สถานีเตาปูน จากนั้นเส้นทางของส่วนต่อขยายส่วนใต้จะลดระดับเป็นเส้นทางใต้ดินที่สถานีรัฐสภา ใกล้กับรัฐสภาแห่งใหม่ เส้นทางจะเข้าสู่เขตกรุงเก่า เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงอ่อนอีกครั้งที่สถานีสามเสน เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้มส่วนตะวันตกที่สถานีอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย และรวมเส้นทางกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลส่วนใต้อีกครั้งที่สถานีสามยอด ก่อนลอดใต้แม่น้ำเจ้าพระยาในแนวขนานกับสะพานพระปกเกล้า เข้าสู่ฝั่งธนบุรีที่สถานีสะพานพุทธ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงเข้มที่สถานีวงเวียนใหญ่ จากนั้นเส้นทางจะเปลี่ยนเป็นรถไฟฟ้ายกระดับอีกครั้ง และสิ้นสุดทั้งโครงการที่สถานีครุใน บริเวณใต้สะพานกาญจนาภิเษก
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง
โครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง เป็นโครงการรถไฟฟ้าที่มีแนวเส้นทางในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ-ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเทพมหานคร เป็นโครงการระบบรถไฟฟ้ายกระดับแบบรางเดี่ยวสายแรกของประเทศไทย ระยะทางรวมอยู่ที่ 28.7 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นของโครงการจากบริเวณย่านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงเทพมหานครที่สถานีลาดพร้าวซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล บนถนนรัชดาภิเษก ในพื้นที่เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร จากนั้นตีโค้งเข้าสู่ถนนลาดพร้าว และวิ่งมาทางทิศตะวันออกจนถึงแยกบางกะปิ จากนั้นเลี้ยวขวาและวิ่งลงมาทางทิศใต้ตามแนวถนนศรีนครินทร์ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้มที่สถานีแยกลำสาลี รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ที่สถานีหัวหมาก จากนั้นเข้าสู่เขตจังหวัดสมุทรปราการหลังพ้นแยกศรีลาซาล และเลี้ยวขวาวิ่งไปทางทิศตะวันตกตามแนวถนนเทพารักษ์ เพื่อสิ้นสุดที่สถานีสำโรง อันเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
จุดประสงค์ของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลืองตามแผนแม่บทคือ เป็นเส้นทางขนส่งรองสำหรับป้อนผู้โดยสารเข้าสู่ระบบรางหนัก โดยรับผู้โดยสารจากย่านกรุงเทพตะวันออกเพื่อส่งถ่ายผู้โดยสารให้เข้าสู่เขตใจกลางเมืองด้วยระบบรางหนักได้อย่างรวดเร็ว โดยปัจจุบันสายสีเหลืองเปิดให้บริการในรูปแบบการทดลองเดินรถจากสถานีสำโรง ถึงสถานีหัวหมาก ก่อนขยายถึงสถานีลาดพร้าวต่อไป ให้บริการโดย บริษัท อีสเทิร์น บางกอกโมโนเรล จำกัด โดยมีบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เดินรถ
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู
เป็นโครงการระบบรถไฟฟ้ายกระดับแบบรางเดี่ยวช่วงแคราย-มีนบุรี ยกระดับบนถนนติวานนท์, แจ้งวัฒนะ และรามอินทรา ระยะทาง 34.5 กิโลเมตร เป็นระบบขนส่งมวลชนเชื่อมต่อระหว่างชานเมืองด้านทิศเหนือของกรุงเทพมหานครกับ จ.นนทบุรี และชานเมืองด้านทิศตะวันออกที่เขตมีนบุรี รวมทั้งเป็นระบบขนส่งมวลชนที่จะรองรับประชาชนที่จะมาติดต่อกับหน่วยงานราชการภายใน ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ บนถนนแจ้งวัฒนะ ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง และทดสอบระบบ
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม
เป็นโครงการรถไฟฟ้าช่วงมีนบุรี-บางขุนนนท์ ในแนวเส้นทางทิศตะวันออก-ตะวันตกของกรุงเทพมหานครจากเขตมีนบุรี บริเวณแยกถนนสุวินทวงศ์เข้าสู่ใจกลางเมือง ผ่าน บางกะปิ, ห้วยขวาง, ดินแดง, ราชปรารภ, ประตูน้ำ, อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย แล้วลอดใต้แม่น้ำเจ้าพระยา ไปยังโรงพยาบาลศิริราช สิ้นสุดเส้นทางที่บางขุนนนท์ เส้นทางเกือบทั้งหมดเป็นอุโมงค์ใต้ดิน ระยะทาง 37.5 กิโลเมตร ปัจจุบันอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ช่วงศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย - มีนบุรี และอยู่ระหว่างการประมูลงานโยธา ช่วงบางขุนนนท์-ศูนย์วัฒนธรรม (ส่วนตะวันตก) รวมกับงานระบบรถไฟฟ้า และงานเดินรถไฟฟ้าและการซ่อมบำรุงของทั้งโครงการ (ช่วงบางขุนนนท์ - มีนบุรี) คาดว่าจะเริ่มก่อสร้างได้ในปี พ.ศ. 2565 และสามารถเปิดให้บริการส่วนตะวันออก (ช่วงศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย- มีนบุรี) ในปี พ.ศ. 2569 และส่วนตะวันตก(ช่วงบางขุนนนท์ -ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย) ในปี พ.ศ. 2572
รถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำตาล
เป็นโครงการรถไฟฟ้าช่วงแคราย-เกษตร-รามคำแหง ยกระดับบนถนนติวานนท์, งามวงศ์วาน, ประเสริฐมนูกิจ และนวมินทร์ ระยะทาง 21 กิโลเมตร เป็นระบบขนส่งมวลชนเชื่อมต่อระหว่างชานเมืองด้านทิศเหนือของกรุงเทพมหานครกับ จ.นนทบุรี และชานเมืองด้านทิศตะวันออกที่เขตบางกะปิ
พระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)
ประวัติ
เกิดที่บ้านถนนสีลม จังหวัดพระนคร เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2426 เป็นบุตรนายเจิม และนางปริก พลางกูร มีน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันอีก 2 คน คือ หลวงสันธานวิทยาสิทธิ์ (กำจาย พลางกูร) และ พระอัพภัณตราพาธภิศาล (กำจร พลางกูร) เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดจักรวรรดิราชาวาส สอบไล่ได้ชั้น 2 ประโยค 3 จากโรงเรียนฝึกหัดอาจารย์ เมื่อ พ.ศ. 2444 ได้ประกาศนียบัตรครูมัธยมพิเศษ พ.ศ. 2446 พระยาผดุงวิทยาเสริมสมรสกับคุณหญิงเหรียญ ผดุงวิทยาเสริม (สกุลเดิม นิโครธานนท์) เมื่อ พ.ศ. 2456
ครอบครัว
คุณหญิงเหรียญถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2471 ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 พระยาผดุงวิทยาเสริมได้สมรสกับคุณหญิงจรูญ ผดุงวิทยาเสริม (สกุลเดิม รสานนท์) มีบุตรธิดา คือ
พระยาผดุงวิทยาเสริมถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคความดันโลหิตสูง และอัมพาต เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2497 ณ บ้านซอยร่วมฤดี ถนนเพลินจิต จังหวัดพระนคร และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดโสมนัสวิหาร เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2499
เยฟเกนี ฮาลเดย์
เยฟเกนี อะนานเยวิช ฮาลเดย์ (Евгений Ананьевич Халдей; Yevgeny Anan'evich Khaldei) เป็นทั้งนายทหารเรือและช่างภาพแห่งกองทัพแดง มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการถ่ายภาพ การชูธงเหนือไรชส์ทาค ซึ่งเป็นภาพถ่ายที่โด่งดังที่สุดของสงครามโลกครั้งที่สอง
ชีวิต
ฮาลเดย์เกิดในครอบครัวชาวยิวในยูซอฟกา (ปัจจุบันคือโดเนตสค์ ประเทศยูเครน) และลุ่มหลงไปกับการถ่ายภาพตั้งแต่วัยเด็ก โดยมีการสร้างกล้องถ่ายภาพวัยเด็กครั้งแรกของเขา ด้วยแว่นตาของยายเขา เขาเริ่มทำงานกับสำนักข่าวโซเวียตตัสส์ (TASS) เมื่ออายุสิบเก้าปีในฐานะช่างภาพ บิดาของเขาและสามในสี่น้องสาวของเขาถูกฆาตกรรมโดยพวกนาซีในช่วงสงคราม
ในปี ค.ศ. 1945 เขาชวนลุงของเขาสร้างธงชาติสหภาพโซเวียตขนาดใหญ่หลังจากได้เห็นรูปธงของโจ โรเซนธัล ที่เป็นภาพการปักธงที่อิโวจิมาในขณะที่กองทัพโซเวียตปิดฉากลงที่เบอร์ลินและนำธงนั้นไปกับเขาเพื่อถ่าย ณ อาคารไรชส์ทาค
ภายหลังเขาถ่ายภาพพวกนาซีที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค และกองทัพแดงในระหว่างการรุกรานในแมนจูเรียของญี่ปุ่น
ฮาลเดย์ยังคงทำงานด้านการรายงานข่าวโดยใช้ภาพแทนคำพูดหลังสงครามในฐานะช่างภาพของแทส แต่ถูกกล่าวหาในปี ค.ศ. 1947:
หลังจากกลับมาสู่สภาพยามสงบแล้ว เขาล้มเหลวในการพัฒนาตัวเองเลย และในขณะปัจจุบันเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นช่างภาพมืออาชีพ. . . . สาเหตุของเรื่องนี้หลายประการ ประการแรก การสรรเสริญทั้งหมดที่กองกับเขาในฐานะช่างภาพทางทหารก็ไปที่หัวของเขา และเขาก็พักผ่อนอยู่กับเกียรติยศของเขา การเติบโตของเขาในฐานะการรายงานข่าวโดยใช้ภาพแทนคำพูดได้หยุดลง เหตุผลอื่น ๆ ต้องทำร่วมกับวัฒนธรรมของฮาลเดย์ ซึ่งต่ำเป็นพิเศษ
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1948 ฮาลเดย์ได้รับแจ้งว่าเขากำลังถูกให้ออกไป เนื่องจาก "การลดขนาดบุคลากร" ของหน่วยงาน ฮาลเดย์อ้างตัวเองว่าเกิดจากการต่อต้านยิว
ฮาลเดย์ถ่ายภาพต่อ โดยตอนนี้ทำงานเป็นช่างภาพอิสระสำหรับหนังสือพิมพ์โซเวียต และเน้นการถ่ายภาพในชีวิตประจำวัน ในปี ค.ศ. 1959 เขาได้งานอีกครั้งที่หนังสือพิมพ์ปราฟดา ที่เขาทำงานจนกว่าเขาจะถูกบังคับให้ลาออกในปี ค.ศ. 1970
รูปถ่ายในช่วงสงครามของฮาลเดย์ได้รับการรวบรวมไว้ในหนังสือ 93 หน้าที่ชื่อออตมูร์มันสคาโดเบียร์ลีนา (จากมูร์มันสค์สู่เบอร์ลิน) ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1984 งานของเขายังคงกระจายผ่านทางหน่วยงานซอฟโฟโตซึ่งดำเนินงานในตะวันตกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ชื่อเสียงระดับนานาชาติของฮาลเดย์เริ่มจากคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อการจัดนิทรรศการภาพของเขาเริ่มมีขึ้นในตะวันตก
ผลงาน
ภาพที่โด่งดังที่สุดของฮาลเดย์ถูกถ่ายเมื่อเขาเป็นช่างภาพกองทัพแดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 ถึงปี 1946 ภาพของฮาลเดย์เน้นความรู้สึกของเขาในช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์และความรู้สึกของอารมณ์ขัน หนึ่งในเรื่องที่มีชื่อเสียงคือในระหว่างการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค ที่แฮร์มัน เกอริง กำลังพยายาม ฮาลเดย์กล่าวเกี่ยวกับการถ่ายภาพเกอริง:
"เมื่อเราได้รับคำสั่งให้ออกจากเนือร์นแบร์ค ฉันขอเพื่อนร่วมงานชาวอเมริกันเพื่อถ่ายรูปฉันกับเกอริง เกอริงจำได้ว่า เพราะฉัน เขาถูกตีด้วยกระบอง และด้วยเหตุนี้เขาจึงหันศีรษะไปเสมอเมื่อฉันเข้ามาในห้องพิจารณาคดี เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าฉันอยากจะถ่ายรูปกับเขา เขาก็เอามือวางลงบนหน้าของเขา"
- ฮาลเดย์
ในขณะที่ฮาลเดย์จัดฉากหรือจัดการภาพของเขาบ่อย ๆ เขาได้ยืนยันว่านี่คือความหมายสำคัญและเพิ่มข้อเด่นให้กับเหตุการณ์หนึ่ง ๆ ผลงานของเขายังได้รับการยกย่องจากบรรดาชนชั้นสูงของสหภาพโซเวียต และเขามีชื่อเสียงในด้านการถ่ายภาพครึ่งตัวให้แก่ผู้นำรัฐ เช่น โจเซฟ สตาลิน, มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และบอริส เยลต์ซิน
ภาพถ่ายกองทัพแดงที่อาคารไรชส์ทาค
ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงที่สุดของฮาลเดย์คือการชูธงที่ไรชส์ทาคของทหารกองทัพแดงในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง: ความพ่ายแพ้ในประวัติศาสตร์ของนาซีเยอรมนีในสงครามที่ต้องแลกมาด้วยยี่สิบล้านชีวิตของสหภาพโซเวียต; นิตยสารโอโกเนียคตีพิมพ์ภาพดังกล่าวเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ฮาลเดย์ได้ถ่ายหมดทั้งม้วนฟิล์ม 36 ภาพ มีหนึ่งภาพถ่าย พร้อมทั้งเวอร์ชันที่ใกล้เคียงกันมาก ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของเหตุการณ์ (หนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ระบุว่าเป็นเวอร์ชันดังกล่าว) เมื่อฮาลเดย์มาถึงอาคารไรชส์ทาค เขาก็ขอร้องทหารที่กำลังจะผ่านไปเพื่อช่วยในการถ่ายทำฉาก มีเพียงสี่คนเท่านั้น รวมทั้งฮาลเดย์บนหลังคา คนที่ติดธงเป็นพลทหารอายุ 18 ปีชื่ออะเลคเซย์ โควัลยอฟ จากเคียฟ อีกสองคนคืออับดุลคาคิม อิสไมลอฟ จากดาเกสตาน และลีโอนิด โกรีเชฟ (ยังกล่าวถึงในฐานะอะเลคเซย์ โกรียาเชฟ) จากมินสค์ โดยถ่ายภาพด้วยกล้องหาระยะไลก้า III ด้วยเลนส์ขนาด 35 มม. เอฟ 3.5
ภาพที่มีการเฉลิมฉลองคือการยกธงครั้งก่อนหน้าซึ่งไม่ได้มีการถ่ายไว้ ตามที่เกิดขึ้นเวลา 22:40 น. ของวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ในขณะที่อาคารยังคงยึดครองโดยกองทัพเยอรมัน กลุ่มทหารโซเวียตจำนวนสี่คนกำลังสู้รบบนหลังคา ซึ่งพลทหารมีฮาอิล มินิน อายุ 23 ปีได้ขึ้นไปบนรูปปั้นคนขี่ม้าที่เป็นตัวแทนของประเทศเยอรมนี เพื่อยึดเสาธงชั่วคราวไว้กับยอด ในฐานะที่เกิดขึ้นตอนกลางคืนและภายใต้การยิง จึงทำให้ไม่สามารถถ่ายภาพได้ วันต่อมาพลซุ่มยิงเยอรมันได้ยิงธงจนร่วง กระทั่งการยอมจำนนของฝั่งอาคารไรชส์ทาคมีขึ้นเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 และหลังจากที่ฮาลเดย์ได้ประมาณขนาดอาคารพร้อมกับทหารสามนายที่เขาพาขึ้นมาแบบสุ่มระหว่างทางของเขาแล้ว เขาแบกธงขนาดใหญ่ที่เย็บจากผ้าปูโต๊ะสามผืนโดยลุงของเขาสำหรับวัตถุประสงค์นี้โดยแท้ ซึ่งตะเข็บจะมองเห็นได้ชัดเจนบนภาพ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่การชูธงที่ไรชส์ทาค
อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา
อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา หรือ MÄR หรือชื่อเต็มว่า Märchen Awakens Romance ดำเนินบนเนื้อเรื่องของซีรีส์ メルヘヴン (เมรุเฮบุน) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โนบุยูกิ อันไซผู้เขียนเปลวฟ้าผ่าปฐพี นอกจากนี้ คำว่า MÄR นั้น ยังมาจากการนำตัวอักษรแรกของชื่อเรื่องมารวมกัน (Märchen = M; Awakens = A; Romance = R)
เนื้อเรื่อง
โทระมิสุ กิงตะ เด็กหนุ่ม ม.ต้น ผู้คลั้งไคล้ในโลกแห่งเทพนิยาย จู่ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันนำพาเขาผ่าน “ประตูปิเอโร่” จากโลกต่างภพสู่ “เมล เฮเว่น” อันเป็นดินแดนแห่งผู้ใช้อาร์ม และได้ บั๊บโบะ มาครอบครอง (กลายเป็นอาร์มคู่กาย) กิงตะได้ออกผจญภัยไปเรื่อยๆ และเข้าไปช่วยเหลือ องค์หญิง สโนว์จากปราสาทน้ำแข็ง อันเป็นเหตุให้ได้พบสหายมากมายที่นำพาให้กิงตะพัฒนาทักษะการใช้อาร์ม และต่อมากิงตะได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งใน"วอร์ เกม" ที่เป็นกำลังสำคัญในการปกป้อง “เมล เฮเว่น” เพราะมหาสงครามกำลังอุบัติขึ้นเป็นครั้งที่ 2สงครามของเหล่าผู้ใช้อาร์ม
ตัวละครหลัก
<td width="50%">
<td width="50%"> <td width="50%">
เมืองที่ถูกเชสยึดครอง และเหยื่อของเชส
เหยื่อของเชส(ที่สำคัญ)
จำนวนวัน
ถึงแม้ว่ากิงตะจะอยู่ใน เมล เฮเว่น หลายวันแต่หากไม่นับวันใน ทวารด่านฝึกตน แล้ว กิงตะอยู่ใน เมล เฮเว่น เพียง 26 วัน ได้แก่
ควัก ชี-ยัง
ควัก ชี-ยัง (곽명진; ชื่อเกิด ควัก มย็อง-จิน (Kwak Myeong-jin) เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้