cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ราชอาณาจักรกัมพูชา (พ.ศ. 2496–2513)
การสนับสนุนการศึกษา
หลังจากมีนโยบายดังกล่าวแล้วพระนโรดม สีหนุทรงสนับสนุนให้จัดตั้งสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาขึ้นในกัมพูชาจำนวนมาก ใน พ.ศ. 2508 ทรงให้จัดตั้งวางระบบมหาลัยวิทยาลัยของกัมพูชาขึ้นโดยยึดการจัดการของมหาวิทยาลัยในไทยเป็นแม่แบบ มีการตั้งมหาวิทยาลัยภูมินทร์วิจิตรศิลป์ ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางทางด้านศิลปะ ในปีเดียวกันนี้ ในกัมพูชามีสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาถึง 5 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยภูมินทร์วิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ มหาวิทยาลัยภูมินทร์กำปงจาม มหาวิทยาลัยภูมินทร์ตาแก้ว-กำปอต และมหาวิทยาลัยภูมินทร์ปัจเจกเทศ โดยทุกแห่งมีอธิการบดีเป็นชาวกัมพูชา และพยายามจัดการศึกษาเป็นของตัวเองโดยไม่ตามอย่างฝรั่งเศส
ดนตรี
หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว เจ้านโรดม สีหนุได้ทรงนำดนตรีมาเป็นเครื่องมือหนึ่งในการสร้างความเป็นปึกแผ่นให้กับประเทศเกิดใหม่นี้ด้วยการให้การอุปถัมภ์นักดนตรีประจำราชสำนักหลายคนให้สร้างผลงานสไตล์ใหม่ ๆ เช่น สิน ศรีสมุทร ซึ่งเริ่มต้นอาชีพนักดนตรีหลวงด้วยการเป็นนักร้องแนวบัลลาดในพระราชวัง ก่อนจะเป็นที่รู้จักในฉายา ‘ราชาร็อกแอนด์โรลแห่งกัมพูชา’ ในปลายยุค ค.ศ. 1960 เจ้านโรดม สีหนุ นำเข้าดนตรีตะวันตกหลากหลายแนวสู่กัมพูชา ควบคู่กับการนำเข้ามาโดยชาวกัมพูชาที่ร่ำรวยซึ่งสำเร็จการศึกษาจากฝรั่งเศส ในยุคนั้นมีค่ายเพลงผุดขึ้นมากมายในกัมพูชา และมีไนต์คลับสำหรับการฟังดนตรี-เต้นรำอยู่ทั่วไปในกรุงพนมเปญ
ในยุครุ่งเรืองของดนตรีกัมพูชาช่วงปี ค.ศ. 1960 – 1970 ซุปเปอร์สตาร์ฝ่ายชายที่โด่งดังที่สุดของประเทศในขณะนั้นคือ สิน ศรีสมุทร เจ้าของฉายา ‘ราชาร็อกแอนด์โรลแห่งกัมพูชา’ ส่วนซุปเปอร์สตาร์ฝ่ายหญิงของประเทศคือ รส สิริสุทธา เจ้าของฉายา ‘ราชินีเสียงทอง’
นโยบายเชื้อชาติ
รัฐบาลราชอาณาจักรภายใต้การบริหารของพรรคสังคมราษฎร์นิยมได้มีนโยบายเชื้อชาตินิยมในระยะแยกหลังเกิดคดีปราสาทเขาพระวิหารได้มีการต่อต้านชาวไทยหรือคนที่มีเชื้อสายไทยสยามเป็นกลุ่มเป้าหมายแรก พระนโรดมได้ประกาศให้ถือเชื้อสายชาวเขมรเป็นชาติพันธุ์บริสุทธิ์ ชาวไทยสยามจัดเป็นพลเมืองชั้นสอง โดยถูกห้ามเป็นเจ้าของกิจการ ห้ามแต่งงานกับชาวเขมร นโยบายดังกล่าวยังเป็นผลให้เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ไทยสยามในจังหวัดเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ ซึ่งมีประชาการไทยสยามจำนวนมากอาศัยอยู่ในสมัยที่เคยตกเป็นของไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนบริเวณจังหวัดเกาะกงมีการกวาดล้างครั้งใหญ่และรุนแรงที่สุดทำให้ชาวไทยเกาะกงจำนวนมากต้องเสียชีวิตในเหตุการณ์ดังกล่าว
นโยบายไม่เข้าร่วมกับฝ่ายใด
นโยบายไม่เข้าร่วมกับฝ่ายใดของพระนโรดม สีหนุเกิดขึ้นหลังจากการประชุมที่เจนีวา ก่อนหน้านี้ พระองค์เคยสนใจจะนำกัมพูชาเข้าร่วมกับซีโต้ ซึ่งต้องการรวมกัมพูชา ลาวและเวียดนามใต้เข้าในสนธิสัญญาด้วย แต่หลังจากการพบปะกับเยาวหราล เนห์รู นายกรัฐมนตรีอินเดียและอู นุ นายกรัฐมนตรีพม่า พระองค์จึงตัดสินใจใช้นโยบายไม่ฝักใฝ่กับฝ่ายใดและปฏิเสธการเข้าร่วมกับซีโต้ นอกจากนั้น พระนโรดม สีหนุยังไม่พอใจที่สหรัฐสนับสนุนไทยและเวียดนามใต้มากกว่ากัมพูชา
ในการประชุมบันดุง พ.ศ. 2498 พระนโรดม สีหนุได้พบปะกับโจว เอินไหล นายกรัฐมนตรีจีนและฝั่ม วัน ดง รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศของเวียดนามเหนือ ทั้งสองประเทศให้การรับรองว่าจะเคารพเอกราชและอธิปไตยของกัมพูชา ประสบการณ์ที่พระองค์ต่อสู้กับฝรั่งเศส ทำให้พระองค์เห็นว่าสหรัฐเป็นเช่นเดียวกับฝรั่งเศสที่เข้ามาแทรกแซงกิจการภายในของประเทศในอินโดจีน และสนับสนุนการขยายอำนาจของไทยและเวียดนามใต้
ประเทศจีนสนับสนุนนโยบายไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดของกัมพูชาเพราะเป็นการป้องกันไม่ให้สหรัฐเข้ามามีอิทธิพลเหนือกัมพูชา เมื่อโจว เอินไหลเดินทางไปพนมเปญใน พ.ศ. 2499 ได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนประมาณ 300,000 คนให้เข้าร่วมในการพัฒนาชาติกัมพูชาและได้สิทธิเป็นพลเมืองกัมพูชา ความจงรักภักดีของชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนนี้เป็นจุดที่อ่อนไหวของความสัมพันธ์ระหว่างจีนและกัมพูชา เมื่อเกิดความขัดแย้งระหว่างจีนและสหภาพโซเวียต พระนโรดม สีหนุเลือกเข้าข้างจีน ใน พ.ศ. 2498 พระนโรดม สีหนุเดินทางไปสหรัฐเพื่อเจรจาขอความช่วยเหลือทางทหาร มีการจัดตั้งที่ปรึกษาทางทหารของสหรัฐในพนมเปญ เพื่อให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการฝึกทหารและการใช้อาวุธที่ได้รับจากสหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2503 ความช่วยเหลือจากสหรัฐคิดเป็นร้อยละ 30 ของงบประมาณทางทหารของกัมพูชา เนื่องจากความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างสหรัฐที่เป็นที่ปรึกษากับเจ้าหน้าที่ทหารของกัมพูชา ทำให้พระนโรดม สีหนุระแวงว่าฝ่ายทหารที่นำโดยลน นลจะมีอำนาจมากเกินไป
ความขัดแย้งระหว่างกัมพูชากับสหรัฐเกิดจากการที่สหรัฐและเวียดนามใต้ละเมิดอธิปไตยของกัมพูชา โดยข้ามแดนมาโจมตีทหารเวียดกงและทิ้งระเบิดในกัมพูชา นอกจากนั้น พระนโรดม สีหนุยังระแวงว่าสหรัฐจะโค่นล้มรัฐบาลของพระองค์เพื่อตั้งรัฐบาลใหม่ที่นิยมตะวันตกมากกว่า ดังที่ปรากฏใน พ.ศ. 2502 ที่มีการจับกลุ่มผู้สมรู้ร่วมคิดในแผนบางกอก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ที่ใกล้ชิดกับสหรัฐ เช่น ซ็อม ซารี ผู้นำกองทหารเขมรเสรีฝ่ายขวาในเวียดนามใต้ เซิง งอกทัญ นักชาตินิยมรุ่นแรกๆที่เคยลี้ภัยเข้ามาในไทย และดาบ ฌวน ผู้มีอิทธิพลในจังหวัดเสียมราฐ นอกจากนั้นยังกล่าวหาว่าดาบ ฌวนต้องการจัดตั้งรัฐอิสระที่ประกอบด้วยเสียมราฐ กำปงธมและบางส่วนของลาวใต้ที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ ผู้นำลาวฝ่ายขวา
พระนโรดม สีหนุมองว่ารัฐบาลเวียดนามใต้ไม่มีความมั่นคงและสุดท้ายเวียดนามเหนือจะชนะสงคราม ทำให้พระองค์ตัดสินใจสนับสนุนเวียดนามเหนือ นอกจากนั้น กัมพูชายังเป็นชาติแรกที่ยอมรับรัฐบาลของเวียดกงที่จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2512 ใน พ.ศ. 2508 พระนโรดม สีหนุได้เจรจากับจีนและเวียดนามเหนือ เมื่อเวียดนามเหนือและเวียดกงถูกบีบจนต้องย้ายฐานที่ตั้งเข้ามาในกัมพูชา พระนโรดม สีหนุอนุญาตให้เวียดกงเข้ามาได้ และยอมให้ใช้ท่าเรือขนส่งอาวุธและอุปกรณ์ทางทหารให้แก่เวียดกง ทำให้กัมพูชาเข้าไปพัวพันกับสงครามเวียดนามมากขึ้น
ความขัดแย้งกัมพูชา-ไทย
ปี พ.ศ. 2501 หลังจากกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส จึงเริ่มมีข้อขัดแย้งเรื่องเขตแดนรอยต่อระหว่างไทยกับกัมพูชา จนกระทั่งไทยและกัมพูชามีปัญหากระทบกระทั่งตามแนวชายแดนโดยเฉพาะปราสาทเขาพระวิหารที่เป็นคดีขึ้นสู่ศาลโลก ตลอดสมัยพระนโรดม สีหนุ ไทยและกัมพูชามีการประท้วงเกี่ยวกับการละเมิดเขตแดนกันบ่อยครั้งมาก จนในที่สุด พระนโรดม สีหนุจึงทรงตัดสินพระทัยฟ้องร้องนำคดีความปราสาทเขาพระวิหารสู่ศาลโลกเพื่อเรียกร้องเอาดินแดนพิพาทกับประเทศไทย เมื่อศาลโลกตัดสินให้ปราสาทเขาพระวิหารเป็นของกัมพูชาถือเป็นความสำเร็จทางการทูตของกัมพูชาในช่วงยุคนี้ หลังจากนั้นพระนโรดม สีหนุจึงทรงเริ่มนโยบายแข็งกร้าวต่อประเทศไทย โดยเริ่มจัดการปัญหาชาวไทยเกาะกงอย่างโหดร้าย
ปัญหาพรมแดน
เอกอัครราชทูตกัมพูชาประจำสหราชอาณาจักร ซัม ซารี เขียนบทความเกี่ยวกับสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหารลงในนิตยสาร กัมพูชาวันนี้ มีเนื้อหาส่วนหนึ่งระบุว่า "ไทยอ้างสิทธิเหนือวิหารนี้ โดยการใช้กำลังทหารเข้ายึดเอาพระวิหาร-อันเป็นการกระทำแบบฮิตเลอร์" จากนั้นมาวิทยุและหนังสือพิมพ์ของกัมพูชาพาดพิงเรื่องสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหารนี้อยู่เรื่อย ๆ จนเกิดกระแสทวงเขาพระวิหารคืนจากไทย ประกอบกับพระนโรดม สีหนุ ได้ทรงปลุกกระแสชาตินิยมต่อต้านไทยทำให้ความสัมพันธ์ไทยกับกัมพูชาเลวร้ายลง เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2501 รัฐบาลไทยจึงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในเขตจังหวัดที่มีพรมแดนใกล้กับกัมพูชา ได้แก่ จังหวัดตราด, จันทบุรี, ปราจีนบุรี, สุรินทร์, บุรีรัมย์, ศรีสะเกษ และอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีใจความแถลงว่าได้มีโจรผู้ร้ายข้ามแดนเข้ามาทำร้ายร่างกาย ประทุษร้ายต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนเหตุการณ์จึงตึงเครียดหนักขึ้น ส่วนทางกัมพูชาประกาศตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับไทยในปีเดียวกันและได้มีการส่งกองทัพเข้ามาฝึกซ้อมรบประชิดชายแดนไทยเป็นระลอกๆ
กรณีพิพาทปราสาทพระวิหาร
พระนโรดมสีหนุ นายกรัฐมนตรีกัมพูชาขณะนั้นได้ทรงตัดสินพระทัยนำประเด็นเขาพระวิหารฟ้องร้องต่อศาลยุติธรรมระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2502 พระนโรดม สีหนุ ทรงมีบันทึกว่า ดินแดนทางขึ้นสู่ปราสาทพระวิหารนั้นไม่ได้เป็นของไทย หากแต่เป็นของกัมพูชาตามสนธิสัญญากับแผนที่ ฝรั่งเศส-สยาม ปี 1904 และ 1907 และทางขึ้นก็ยังหันเข้าสู่ประเทศกัมพูชาอีกด้วย
คดีนี้ศาลโลกได้ตัดสินให้ตัวปราสาทพระวิหารตกเป็นของกัมพูชา เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ด้วยคะแนนเสียง 9 ต่อ 3 ท่ามกลางความไม่พอใจของฝ่ายไทย ซึ่งเห็นว่าศาลโลกตัดสินคดีนี้อย่างไม่ยุติธรรม หลังจากที่ศาลโลกได้ตัดสินให้ปราสาทเขาพระวิหารตกเป็นของกัมพูชา ได้มีการเฉลิมฉลองทั่วทั้งราชอาณาจักรกัมพูชา มีการประกาศวันหยุดราชการ พ.ศ. 2506 สมเด็จเจ้าสีหนุ เสด็จขึ้นปราสาทพระวิหารเพื่อทำพิธีบวงสรวง ทางสะพานโบราณ (ช่องบันไดหัก) เมื่อทรงทราบว่ากัมพูชาชนะคดีปราสาทพระวิหาร
หลังจากได้กัมพูชาได้อธิปไตยเหนือเขาพระวิหารแล้วในช่วงปลายของราชอาณาจักรกัมพูชาสมัยสังคมราษฎรนิยมได้รับความนิยมจากประชาชนตกต่ำลง พระนโรดม สีหนุจึงทรงพยายามอ้างสิทธิเหนือปราสาทสด๊กก๊อกธมของไทย บริเวณจังหวัดสระแก้ว ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงซากปราสาทเท่านั้นเพื่อเรียกคะแนนนิยมจากประชาชนกลับคืนมา แต่ทว่าหลังจากเกิดรัฐประหารโดยจอมพลลอน นอลทำให้ทรงล้มเลิกการอ้างสิทธิดังกล่าวไป
การกวาดล้างชาวไทยเกาะกง
สืบเนื่องจากความขัดแย้งกับในจากกรณีปราสาทเขาพระวิหาร ประกอบกับการที่พระนโรดม สีหนุน่าจะมีความระแวงไทยสูง ในปี พ.ศ. 2506 รัฐบาลกัมพูชาได้ออกกฎห้ามชาวเกาะกงพูดภาษาไทย ห้ามมีเงินไทย และห้ามมีหนังสือไทยไว้ในบ้าน หากเจ้าหน้าที่ค้นพบจะถูกทำลายให้สิ้นซาก โดยเฉพาะหากพูดภาษาไทยจะถูกปรับคำละ 25 เรียล และเพิ่มขึ้นเป็น 50 เรียลในปีต่อมา
ความสัมพันธ์เมื่อครานั้นของไทยกับกัมพูชา ปรากฏในหนังสือชุด สามเกลอ-พล นิกร กิมหงวน ของ ป.อินทรปาลิต ตอน "เขมรแหย่เสือ" ได้เขียนลงบทนำตอนหนึ่ง ความว่า
"'...คนไทยที่มีเชื้อชาติไทยสัญชาติเขมร และชาวเขมรในเกาะกง หรือจังหวัดใกล้เคียงกับจังหวัดตราดและจันทบุรี ถูกรัฐบาลเขมรกดขี่ข่มเหงรีดนาทาเร้นด้วยประการต่าง ๆ จึงอพยพเข้าพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อนโรดม สีหนุ ทราบข่าวนี้ ก็สั่งให้กองทัพเรือจับชาวประมงในน่านน้ำไทย ยึดเรือและนำตัวไปกักขังไว้ ปฏิบัติต่อคนไทยที่ถูกคุมขังอย่างโหดเหี้ยมทารุณราวกับสัตว์ป่า ชาวประมงหลายคนต้องเสียชีวิตเพราะถูกทารุณ เพราะอดอาหาร หรือเจ็บป่วยก็ไม่ได้รับการรักษาพยาบาล...'"
ในเหตุการณ์ช่วงนั้นจา เรียง อดีตผู้ว่าการธนาคารแห่งกัมพูชาได้ทำการบันทึกไว้ว่า ช่วงปี พ.ศ. 2509 มีชาวเกาะกงเชื้อสายไทยถูกสังหารไปราว 160 คน ส่วนจรัญ โยบรรยงค์ ที่ได้รวบรวมบันทึกของชาวเกาะกงเชื้อสายไทย และนำมาเขียนเป็นหนังสือ "รัฐบาลทมิฬ" ได้อ้างอิงคำพูดของลอน นอล เมื่อครั้งทำงานใกล้ชิดกับสีหนุ และเดินทางมาประชุมที่เกาะกงความว่า "...คนไทยเกาะกง แม้ว่าจะสูญหายตายจากไปสักห้าพันคน ก็ไม่ทำให้แผ่นดินเขมรเอียง" ผลที่ตามมาจากเหตุการณ์ครั้งนี้คือมีคนเชื้อสายไทยจำนวนมากอพยพออกจากเกาะกงไปจังหวัดตราดของไทย และเกิดปัญหาสถานะบุคคลจนถึงปัจจุบัน
นโยบายต่างประเทศและความสัมพันธ์กับต่างประเทศ
พระนโรดม สีหนุได้ประกาศนโยบายเป็นกลางตั้งแต่ก่อนได้รับเอกราชเมื่อได้รับเอกราชแล้วได้ลาออกจากสหภาพฝรั่งเศส ปฏิเสธการต่อต้านคอมมิวนิสต์ตามนโยบายของสหรัฐแต่ก็รับความช่วยเหลือจากสหรัฐ กัมพูชาพยายามเป็นมิตรกับทุกฝ่ายและแสวงหาพันธมิตรจากประเทศกำลังพัฒนาด้วยกัน พร้อมกันนั้น กัมพูชาได้เปิดความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศคอมมิวนิสต์ เช่น สหภาพโซเวียตและจีนด้วย ในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 รัฐสภากัมพูชาได้ผ่านพระราชบัญญัติว่าด้วยความเป็นกลาง
กัมพูชา-สหรัฐอเมริกา
ความสัมพันธ์ระหว่างกัมพูชากับสหรัฐไม่ได้ราบรื่นมากนักเพราะกัมพูชารู้สึกว่าสหรัฐให้ความช่วยเหลือไทยกับเวียดนามใต้ที่เป็นศัตรูของกัมพูชามกกว่า ใน พ.ศ. 2506 สีหนุได้ประกาศไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากสหรัฐ โดยกล่าวว่า สหรัฐให้การสนับสนุนเขมรเสรีที่เป็นปฏิปักษ์ต่อรัฐบาล กัมพูชาเรียกร้องให้สหรัฐรับรองความเป็นกลางของกัมพูชา ชดเชยความเสียหายที่เกิดจากการโจมตีของสหรัฐและเวียดนามใต้ จากนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างกัมพูชากับสหรัฐเกิดความตึงเครียดจนเกิดการปฏิวัติ พ.ศ. 2513
กัมพูชา-สหภาพโซเวียต
กัมพูชาสถาปนาความสัมพันธ์กับสหภาพโซเวียตและรับความช่วยเหลือทางด้านเทคโนโลยีตั้งแต่ พ.ศ. 2500 อย่างไรก็ตาม หลังจาก พ.ศ. 2506 เมื่อจีนขัดแย้งกับสหภาพโซเวียต และกัมพูชาเลือกเข้าข้างจีน ทำให้ความสัมพันธ์กับสหภาพโซเวียตตึงเครียด ใน พ.ศ. 2508 กัมพูชาวิจารณ์โซเวียตเรื่องนโยบายในเวียดนาม ทำให้โซเวียตไม่พอใจมาก แต่ในช่วงปลายปีนั้น โซเวียตได้พยายามปรับความสัมพันธ์ให้เข้าสู่ระดับปกติ จนสิ้นสุดสมัยของพระนโรดม สีหนุ
กัมพูชา-จีน
จีนและกัมพูชาสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2501 และมีความแน่นแฟ้นเป็นพิเศษ จุดที่ทำให้เกิดการกระทบกระทั่งระหว่างกัมพูชากับจีนมีเพียงเรื่องชาวจีนในกัมพูชา ซึ่งกัมพูชาระแวงว่าจะนำลัทธิคอมมิวนิสต์มาเผยแพร่ในกัมพูชา เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2510 พระนโรดม สีหนุสั่งยุบสมาคมมิตรภาพกัมพูชา-จีน ทำให้จีนไม่พอใจ ความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศได้ฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งใน พ.ศ. 2512
กัมพูชา-เวียดนามใต้
กัมพูชากับเวียดนามใต้มีปัญหาขัดแย้งทางด้านพรมแดนในบริเวณกัมโพต มีโมดและลัมพัต และอธิปไตยเหนือเกาะในอ่าวไทยอีก 2-3 เกาะ นอกจากนั้น ยังมีความขัดแย้งที่เกิดขึ้นจากสงครามเวียดนาม คือมีผู้ลี้ภัยชาวเวียดนามล้ำแดนเข้ามาเป็นจำนวนมากและการที่เวียดนามใต้ล้ำแดนเข้ามาโจมตีเวียดกงในดินแดนกัมพูชา ในที่สุดกัมพูชาหันไปผูกมิตรกับเวียดนามเหนือและรับรองรัฐบาลปฏิวัติชั่วคราวแห่งเวียดนามใต้
รีเฟล็กซ์
รีเฟล็กซ์ หรือ ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์ (Reflex) เป็นการเคลื่อนไหวของร่างกายโดยนอกการควบคุมของจิตใจ (involuntary) ที่เกิดขึ้นอย่างแทบฉับพลันทันที (instantaneous) เพื่อเป็นการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้น (stimulus) โดยปกติและเมื่อหมายถึงรีเฟล็กซ์ของมนุษย์แล้ว รีเฟล็กซ์จะเกิดผ่านระบบการนำกระแสประสาทที่เรียกว่า วงรีเฟล็กซ์ (reflex arc) ซึ่งเมื่อกล่าวถึงสัตว์ประเภทอื่นๆ คำว่ารีเฟล็กซ์อาจมีรายละเอียดของความหมายที่แตกต่างกันออกไปได้
เวลาตอบโต้
เวลาตอบโต้ (reaction time หรือ latency) คือช่วงเวลาที่ร่างกายเริ่มรับสัญญาณความรู้สึกจากสิ่งกระตุ้น จนร่างกายมีการตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นนั้น
เวลาของปฏิกิริยาต่อสิ่งกระตุ้นสามารถมองเห็นได้ มักอยู่ในช่วงเวลา 150 ถึง 300 มิลลิวินาที (millisecond)
รีเฟล็กซ์ทั่วไป
รีเฟล็กซ์ทั่วไป (Typical Reflex) คือ รีเฟล็กซ์ที่มีรูปแบบโดยทั่วไป คือ วงจรเซลล์ประสาทที่รับรู้และทำให้เกิดรีเฟล็กซ์ ได้แก่
รีเฟล็กซ์เอ็นลึก
รีเฟล็กซ์เอ็นลึก (deep tendon reflexes) เป็นปฏิกิริยาของร่างกายที่เกิดจากการทำงานร่วมกันของระบบประสาทส่วนกลางและระบบประสาทส่วนรยางค์ โดยปกติหากร่างกายมนุษย์มีรีเฟล็กซ์ที่ลดลง มักหมายถึงร่างกายมีความผิดปกติในระบบประสาทส่วนรยางค์ แต่หากมีรีเฟล็กซ์มากเกินไป มักหมายความว่าระบบประสาทส่วนกลางอาจมีความผิดปกติได้
รีเฟล็กซ์ที่มักพบเฉพาะในทารก
เด็กแรกเกิดจะมีรีเฟล็กซ์บางอย่างที่มักไม่พบในผู้ใหญ่ เรียกว่า รีเฟล็กซ์ดั้งเดิม (primitive reflexes) เช่น
การวัดระดับรีเฟล็กซ์
มักเป็นระบบที่ให้คะแนนตั้งแต่ 0 ถึง 4:
ภาษาซังซุง
ภาษาซังซุง (, อักษรมาร์เชน: 𑲆𑱵𑲆𑲲𑱵) เป็นภาษาที่ใช้ในกลุ่มชนชาติซังซุงที่เคยเรืองอำนาจในแถบที่ราบสูงทิเบต ก่อนที่จักรวรรดิทิเบตจะเข้ามา
ภาษานี้เคยมีผู้พูดอยู่ทางแถบตะวันตกของทิเบตในช่วงคริสศตวรรษที่ 7-10 ปัจจุบันเป็นภาษาที่ตายไปนานแล้ว มีระบบการเขียนคืออักษรมาร์เชน ซึ่งพัฒนามาจากอักษรทิเบต
พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี
พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี หรือ ดยุกอัลเบร็ชท์ที่ 5 แห่งออสเตรีย (Albrecht V von Habsburg Albert V, Duke of Austria -10 สิงหาคม พ.ศ. 1940 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 1982) กษัตริย์แห่งโรมัน (ผู้ครองเยอรมนีภายใต้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) จากปี พ.ศ. 1981 จนเสด็จสวรรคตในปีถัดมา ทรงเป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ฮังการี และเยอรมนี (ในพระปรมาภิไธยอัลเบร็ชท์ที่ 2)
พระราชประวัติ
พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งเยอรมนี เสด็จพระราชสมภพที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 4 แห่งออสเตรีย ทรงรับตำแหน่งเป็นดยุกแห่งออสเตรียต่อจากพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 1947 หลังจากทรงได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีพอแล้วก็ได้ปกครองแคว้นออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 1954 พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือจักรพรรดิ "ซิกกิสมุนด์" แห่งเยอรมนีสู้รบกับพวก "ฮุสไซตส์" และในปี พ.ศ. 1965 ได้ทรงอภิเศกสมรสกับพระนางเอลิซาเบทพระธิดาและมกุฎราชกุมารีของจักรพรรดิซิกิสมุด์ ซึ่งได้ยกราชสมบัติให้พระองค์ขึ้นครองราชย์แทนและราชาภิเษกเป็นกษัตริย์เมื่อ พ.ศ. 1981 แม้พระองค์จะขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งโบฮีเมียใน 6 เดือนต่อมา แต่พระองค์ก็มิสามารถครองประเทศได้จริงๆ เนื่องด้วยสงครามกับพวกโบฮีเมีย ซึ่งมีชาวโปแลนด์ร่วมเป็นพันธมิตร
เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 1981 พระองค์ได้รับการราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเยอรมนี โดยที่พระองค์ไม่ได้แสวงหา ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงกลายมาเป็นจักรพรรดิไปโดยปริยายโดยไม่ได้มีพิธีราชาภิเษกให้เป็น "จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากการรบเพื่อป้องกันฮังการีจากการโจมตีของพวกเติร์ก พระองค์ก็สวรรคตลงที่เมืองเนสเมลี ด้วยพระชนมายุเพียง 42 พรรษา
พระเจ้าอัลเบร็ชท์ที่ 2 แห่งฮาพส์บวร์ค มีพระชนม์อยู่ในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระรามราชาธิราช และสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2(เจ้าสามพระยา) แห่งกรุงศรีอยุธยา
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี
ว่าที่ร้อยตรี ไพโรจน์ สุวรรณฉวี (24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา และแกนนำกลุ่มโคราช พรรคเพื่อแผ่นดิน
ประวัติ
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายจำรัส กับนางสำเภา สุวรรณฉวี สมรสกับร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี มีบุตรชาย 3 คน คือ พลพีร์ สุวรรณฉวี พีรพร สุวรรณฉวี และณัฐวัชร์ สุวรรณฉวี
การศึกษา
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีรัฐศาสตรบัณฑิต และปริญญาโทรัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2514 และ พ.ศ. 2517 ตามลำดับ
การทำงาน
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย จนได้รับตำแหน่งนายอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ในปี พ.ศ. 2529 และตำแหน่งนายอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีในปี 2532 และอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ในปี 2533  และปี 2534 เป็นนายอำเภอเมืองสระบุรีเป็นอำเภอสุดท้าย จึงได้ลาออกมาสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคสามัคคีธรรม ต่อมาในการเลือกตั้งเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคชาติพัฒนา เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งกลุ่ม 16 และย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย ในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งไพโรจน์ สุวรรณฉวี เป็นหนึ่งในแกนนำที่ต่อต้านรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในเรื่อง สปก.4-01 จนต่อมาไพโรจน์ สุวรรณฉวี ได้เข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา
ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และรับตำแหน่งผู้อำนวยการพรรค จนกระทั่งได้มีการยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 และไพโรจน์ สุวรรณฉวี ก็ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยด้วย
หลังการถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี เป็นนักการเมืองที่มีบทบาทในการสนับสนุนพรรคเพื่อแผ่นดิน หลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2550 และมีส่วนในการผลักดันให้ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี ภรรยา เข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
การเสียชีวิต
ว่าที่ ร.ต.ไพโรจน์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เวลา 15.50 น. ด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง สิริอายุได้ 61 ปี ซึ่งหลังการเสียชีวิตแล้ว ทางครอบครัวมิได้เปิดเผยจึงทำให้เกิดเป็นข่าวลือต่าง ๆ จนในที่สุดในวันที่ 10 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ทางโฆษกพรรคเพื่อแผ่นดินได้แถลงยอมรับถึงการเสียชีวิตว่าเป็นความจริง มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ณ ฌาปนสถานกองทัพบก กองทัพภาคที่ 2 วัดสุทธจินดาวรวิหาร ถนนราชดำเนิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
สโมสรฟุตบอล
ไพโรจน์ สุวรรณฉวี ได้เข้ามารับตำแหน่งประธานสโมสรฟุตบอลทีโอที แคท ในฤดูกาล 2552 เป็นต้นมา
กีฬาหมากรุกสากลในซีเกมส์ 2013
กีฬาหมากรุกในซีเกมส์ 2013 จัดการแข่งขันขึ้นที่โรงแรมซาบูธีรี ในกรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า ระหว่างวันที่ 14–21 ธันวาคม 2556
ฌุสตีน เอแน็ง
ฌุสตีน เอแน็ง หรือชื่อเต็มว่า ฌุสตีน เอแน็ง-อาร์แดน (Justine Henin-Hardenne) เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักเทนนิสอาชีพหญิงชาวเบลเยียม และเป็นอดีตมืออันดับ 1 ของโลก ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เธอได้ประกาศเลิกเล่นเทนนิสอาชีพอย่างกะทันหัน ซึ่งขณะนั้นเธอมีอายุได้ 25 ปี และเป็นมืออันดับ 1 ของโลก บิลลี จีน คิง ได้กล่าวยกย่องเธอว่า "เมื่อได้เปรียบเทียบแล้ว เอแน็งถือเป็นนักเทนนิสอาชีพที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรุ่นของเธอ" ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 เอแน็งได้ประกาศว่าเธอจะกลับมาลงแข่งขันเทนนิสอาชีพอีกครั้งหนึ่ง
เอแน็งคว้าตำแหน่งชนะเลิศเทนนิสดับเบิลยูทีเอ ทัวร์ในประเภทเดี่ยวทั้งสิ้น 41 รายการ และได้รับเงินรางวัลรวมจากการเล่นเทนนิสอาชีพไปกว่า 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นรายการระดับแกรนด์สแลม 7 รายการ (ประกอบด้วย 1 ออสเตรเลียนโอเพน, 4 เฟรนช์โอเพน และ 2 ยูเอสโอเพน) นอกจากนี้เธอยังสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศรายการชิงแชมป์ปลายปี หรือที่เรียกว่าดับเบิลยูทีเอ แชมป์เปียนชิพ ได้ 2 ครั้งด้วยกัน รวมไปถึงการคว้าเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ
รูปแบบการเล่นเทนนิส
เอแน็ง เป็นผู้ที่มีแบ็กแฮนด์มือเดียวที่โดดเด่น และถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งสำหรับนักเทนนิสหญิงที่จะตีแบ็กแฮนด์มือเดียวในสมัยนี้ แบ็กแฮนด์ของเอแน็งเป็นหนึ่งในอาวุธประจำตัวของเธอที่ทรงประสิทธิภาพ แข็งแกร่ง และแม่นยำ เธอสามารถตีแบ็กแฮนด์วินเนอร์ได้จากทุกที่ของคอร์ต แบ็กแฮนด์สไลด์ของเธอก็ถือเป็นหนึ่งในแบ็กแฮนด์สไลด์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกเช่นกัน อย่างไรก็ตามโฟร์แฮนด์ของเอแน็งก็ถือเป็นอาวุธหนึ่งที่คู่ต่อสู้จะประมาทไม่ได้ ซึ่งเมื่อเธอท็อปฟอร์มเมื่อไร เธอก็จะเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ตีลูกวินเนอร์ได้มากมาย โดยเป็นวินเนอร์ที่มาจากโฟร์แฮนด์กราวด์สโตรกเป็นส่วนใหญ่
แม้ว่าเอแน็งจะตัวเล็ก แต่เธอก็มีการเสิร์ฟที่ทรงพลัง ซึ่งมีความเร็วสูงสุดคือ 196 กิโลเมตร/ชั่วโมง (122 ไมล์/ชั่วโมง) ณ การแข่งขันเทนนิสรายการ แฟมิลี เซอเคิล คัพ พ.ศ. 2548 ฟุตเวิร์ก การทรงตัว และการควบคุมคอร์ตก็ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่เอแน็งทำได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคอร์ตดิน ซึ่งเธอสามารถปรับเปลี่ยนเกมการเล่นจากการตั้งรับมาเป็นการรุกได้อย่างรวดเร็ว เอแน็งมีทักษะการวอลเลย์ที่ดีและสามารถเล่นสไตล์การเสิร์ฟและวอลเลย์ได้บ่อยครั้ง
แคปิเทิลเรสต์ลิงคอร์โปเรชั่น
แคปิเทิลเรสต์ลิงคอร์โปเรชั่น (Capitol Wrestling Corporation) เป็นสมาคมมวยปล้ำอาชีพในสหรัฐอเมริกา และเป็นที่รู้จักในชื่อ World Wide Wrestling Federation (WWWF) และ World Wrestling Federation (WWF) ก่อตั้งโดย เจสส์ แม็กแมน และทูตส์ มอนดต์ ในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1953 Capitol Wrestling Corporation เป็นที่รากฐานและเป็นที่รู้จักในปัจจุบันใน ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ซึ่งดำเนินการโดย หลานชายของเจส วินซ์ แม็กแมน
ประวัติ
เจส แม็กแมน เป็นโปรโมเตอร์มวยที่ประสบความสำเร็จที่เริ่มทำงานกับTex Rickard ในปี ค.ศ. 1926 ด้วยให้ความช่วยเหลือของ Rickard เขาเริ่มโปรโมตมวยที่ Madison Square Garden ที่ 3 และไม่กี่ปีก่อนนักมวยปล้ำอาชีพ ทูตส์ มอนดต์ ได้สร้างความท้าทายใหม่ของมวยปล้ำอาชีพที่เขาเรียกว่า “Slam Bang Western Style Wrestling” เขาเชื่อว่านักมวยปล้ำEd Lewis และผู้จัดการของเขาBilly Sandow ที่ใช้วิธีการแก้ปัญหาใหม่นี้และนักมวยปล้ำเพื่อเซ็นสัญญากับ Gold Dust Trio ของพวกเขา
World Wide Wrestling Federation
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1963 Capitol Wrestling Corporation ได้ทำการเปลี่ยนเป็น World Wide Wrestling Federation (WWWF) ซึ่งปัจจุบันคือ WWE หลังจากมีข้อพิพาทกับ NWA เรื่อง บัดดี โรเจอส์ ถูกจองเพื่อครองแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA โดยทั้งสองคนได้ออกจากเป็นสมาชิก เพื่อประท้วงหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นและได้สร้าง WWWF ในการสถาปนา บัดดี โรเจอส์ เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWWF คนแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1963 ต่อมาได้เสียแชมป์ให้กับบรูโน ซามมาร์ติโน ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 หลังจากอาการหัวใจวายเมื่อสัปดาห์ก่อนการแข่งขัน
WWWF ดำเนินการในลักษณะที่อนุรักษ์นิยมเมื่อเทียบกับสมาคมมวยปล้ำภูมิภาคอื่น ๆ โดยดำเนินกิจการไปที่สนามกีฬารายสัปดาห์มากกว่ารายสัปดาห์หรือรายปักษ์โดยปกติแล้วจะมีนักสู้เท้าเบบี้เฟซในรายการที่มีการแข่งขันตั้งแต่หนึ่งถึงสามนัด หลังจากได้รับการจัดการรายการโทรทัศน์และเปลี่ยนนักมวยปล้ำเบื้องต้น Lou Albano ในฐานะผู้จัดการฝ่ายของ Sammartino ซึ่ง WWWF ทำธุรกิจขายได้ในปี ค.ศ. 1970 ต่อมา Mondt ได้ออกจากบริษัท ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1960 และแม้ว่า WWWF จะเป็นอิสระจาก NWA แล้วก็ตาม แต่ว่า James McMahon ก็ยังคงดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการบริหารของ NWA อยู่ ทว่าสมาคมที่อยู่ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (กระทั่ง WWWF เอง) ก็ยังมิได้รับการยอมรับ อย่างไรก็ดีในช่วงนั้น ก็ได้มีแมทช์ประเภทแชมป์ชนแชมป์ (Champion vs. Champion) เกิดขึ้นใน WWWF ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมักจะมีผลการปล้ำจบลงด้วยการแพ้ฟาวล์ทั้งสองฝ่าย (Double Disqualfication) หรือการไม่สามารถหาข้อสรุปของผลการปล้ำได้
ขายกิจการให้ไททัน สปอร์ตส
ในปี ค.ศ. 1982 ไททัน สปอร์ตสได้รับการดำเนินกิจการของ Capitol Wrestling Corporation และย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังกรีนวิช ,รัฐคอนเนตทิคัต และพยายามที่จะทำให้ WWF ส่งเสริมเป็นมวยปล้ำชั้นนำของโลก วินซ์ เค. แม็กแมน ได้เริ่มขยายตัวที่เปลี่ยนพื้นฐานอุตสาหกรรม ในท้ายที่สุด วินซ์ เจ. แม็กแมน ไม่ได้เห็นในวันบริษัทของเขาเติบโตขึ้นจากการส่งเสริมสิ่งที่เป็นองค์กรทั่วโลก เนื่องจากเขาได้เสียชีวิตลงด้วยมะเร็งตับอ่อน อายุ 69 ปี เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ในปี ค.ศ. 1985 ไททัน สปอร์ตส ได้ย้ายสำนักงานใหญ่อีกครั้งไปที่สแตมเฟิร์ด ,รัฐคอนเนตทิคัต จากนั้นจะจัดตั้งนิติบุคคลใหม่ขึ้นมาในปี ค.ศ. 1987 ในเดลาแวร์ ซึ่งภายหลังได้รวมกับบริษัทเก่าในปี ค.ศ. 1982 ไททัน สปอร์ตส ได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น World Wrestling Federation Entertainment, Inc. ก่อนที่จะมาใช้ชื่อเป็น World Wrestling Entertainment, Inc. ในปี ค.ศ. 2002
วัดสามัคคีผดุงพันธ์
วัดสามัคคีผดุงพันธ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมีพระวิสุทธิคณาภรณ์ (สมบูรณ์ กิตฺติคุโณ ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส
วัดสามัคคีผดุงพันธ์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2541
อาคารเสนาสนะที่สำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถ 2 ชั้น ซึ่งได้รับแบบมาจากวัดยายร่ม แขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เป็นต้นแบบในการก่อสร้าง เป็นอุโบสถ 2 ชั้น แห่งเดียวในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี ชั้นบนเป็นวิหารซุ้มจัตุรมุขหลังคาทรงปราสาทเรือนยอดจำนวน 4 หลัง ชั้นล่างเป็นห้องโถงสำหรับประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ หน้าบันของอุโบสถได้รับพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 มาประดับไว้
เจ้าหญิงโซเฟีย ดัชเชสแห่งแวร์มลันด์
ก่อนการเสกสมรส พระองค์เคยเป็นอดีตนางแบบกึ่งเปลือย และเป็นผู้เข้าร่วมรายการเรียลลิตี้ ผลงานการถ่ายแบบของพระองค์มีชื่อเสียง ในปี พ.ศ. 2547 จึงได้รับรางวัล "มิสสลิตซ์" (Miss Slitz) จากนิตยสารสลิตซ์ และทรงเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้นุ่งน้อยห่มน้อยที่ชื่อ พาราไดซ์โฮเตล (Paradise Hotel) ออกอากาศทางช่อง TV4 เมื่อปี พ.ศ. 2548 จนทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในหมู่สื่อมวลชน
พระประวัติ
เจ้าหญิงโซเฟีย ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เป็นบุตรสาวของอีริก ออสการ์ เฮลล์ควิสต์ (Erik Oscar Hellqvist) กับมารี บริตต์ รอตมัน (Marie Britt Rotman) บิดาของพระองค์เกิดที่ประเทศเดนมาร์กในครอบครัวชาวสวีเดน และภายหลังได้อพยพกลับมาสวีเดนเมื่ออายุได้ 5 ขวบ
ขณะพระองค์มีพระชันษาได้ 6 ปี ครอบครัวก็ย้ายไปอาศัยที่เมืองแอลฟ์ดาเลน (Älvdalen) พระองค์มีพระพี่น้องเป็นหญิงสองคน คือ ซารา และลีนา
การทำงานและการศึกษา
เมื่อพระชนมายุ 20 พรรษา ก็ทรงถ่ายแบบกึ่งเปลือยให้แก่นิตยสารสลิตซ์ โดยทรงเปลือยพระถันและทรงบิกินีท่อนล่างเพียงอย่างเดียว โดยมีงูหลามที่มีชีวิตอยู่ปกปิดพระถันและพระวรองค์ท่อนบนไว้ ซึ่งได้รับการให้คะแนนจากผู้อ่านจึงได้รับรางวัล "มิสสลิตซ์" ประจำปี พ.ศ. 2548 ไปครอง หลังความสัมพันธ์ของพระองค์กับเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ถูกเปิดเผย ภาพดังกล่าวก็ได้รับการเผยแพร่อีกครั้งในหนังสือพิมพ์เอ็กซ์เพรสเซน (Expressen) เมื่อปี พ.ศ. 2553 และในปี พ.ศ. 2548 หลังรับตำแหน่งมิสสลิตซ์ พระองค์ก็เข้าร่วมรายการ พาราไดซ์โฮเตล (Paradise Hotel) ที่ออกอากาศทางช่อง TV4 อันเป็นรายการที่ขับเคลื่อนด้วยการนุ่งน้อยห่มน้อยของผู้เข้าร่วม พระองค์เข้าแข่งขันจนถึงรอบสุดท้าย ระหว่างการแข่งขันพระองค์ทรงบาดหมางกับผู้ร่วมแข่งขันที่ชื่อ โอลินดา คัสตีลล์ (Olinda Castielle) เมื่อพระองค์มีโอกาสลงคะแนนเลือกผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งออกแสดงซึ่งเป็นการยาก พระองค์ก็ลงคะแนนให้แก่คัสติลเลให้ออกไปแสดง
พระองค์ย้ายไปนิวยอร์กเพื่อศึกษาการบัญชีเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ณ สถาบันภาษาอังกฤษและธุรกิจ เมื่อปี พ.ศ. 2548 ต่อมาทรงกลับไปยังสต็อกโฮล์ม เพื่อทรงเข้าร่วมหลักสูตรการศึกษาสำหรับเด็กทั้งทฤษฎีและปฏิบัติ อาทิ จริยธรรมนานาชาติ, วิทยาศาสตร์เยาวชน และอนุสนธิสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กแห่งสหประชาชาติจากมหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม และยังทรงเปิดศูนย์โยคะแถบแมนฮัตตัน ระหว่างนั้นก็ทรงประกอบกิจเป็นบริกรหญิงและนางแบบกึ่งเปลือย และทรงตกเป็นข่าวอื้อฉาวหลังจากไปปรากฏตัวอยู่กับเจนนา เจมสัน นักแสดงภาพยนตร์ลามกชาวอเมริกา ขณะไปเยือนลาสเวกัส
ใน พ.ศ. 2553 พระองค์และพระสหาย ร่วมกันก่อตั้งองค์กรการกุศลสร้างสนามเด็กเล่นแก่เยาวชนด้อยโอกาสในประเทศแอฟริกาใต้ และจากประสบการณ์ในอดีต พระองค์ทรงอดทนต่อกระแสต่อต้านมาโดยตลอด และได้ให้สัมภาษณ์ทำนองว่า ไม่เสียดายอะไร เพราะประสบการณ์สอนให้พระองค์เป็นพระองค์ในวันนี้ และหากเลือกได้ก็คงไม่เลือกทางนั้น
เสกสมรส
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 นีนา เอลด์ โฆษกประจำราชสำนัก ได้ออกมายืนยันเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป กับโซเฟีย เฮลล์ควิสต์ ซึ่ง เดลีเทเลกราฟ หนังสือพิมพ์ของสหราชอาณาจักรได้ให้เหตุผลว่า น่าจะเป็นแผนการจากราชสำนักสวีเดน เพื่อป้องกันเฮลล์ควิสต์ ผู้ซึ่งมีประวัติมัวหมองจากการถ่ายภาพนู้ดและออกรายการเรียลลิตี้นุ่งน้อยห่มน้อย ในเดือนเมษายนปีถัดมา เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป และเฮลควิสต์ได้ย้ายออกมาพำนักด้วยกันในที่ดินเอกชนย่านยูการ์เดน (Djurgården) ประเทศสวีเดน ซึ่งในเดือนมิถุนายนปีเดียวกันนั้น สำนักพระราชวังก็ออกมายืนยันว่าทั้งสองออกมาพำนักร่วมกันจริง ๆ
วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 มีพิธีหมั้นระหว่างเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป กับเฮลล์ควิสต์ โดยในเดือนธันวาคมปีนั้นมีการจัดงานเลี้ยงฉลอง ณ หอสีคราม (Blå hallen) และประกาศว่าเฮลล์ควิสต์จะได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิง   จนเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ทั้งสองจึงเสกสมรสกันในกรุงสต็อกโฮล์ม
15 ตุลาคม พ.ศ. 2558 มีประกาศว่าพระองค์จะประสูติกาลพระบุตรภายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 ครั้นวันที่ 19 เมษายนปีนั้นจึงมีพระประสูติการเจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ พระโอรส
วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2560 มีการประกาศว่าพระองค์ทรงครรภ์พระบุตรองค์ที่สอง และมีกำหนดประสูติกาลในเดือนกันยายนปีเดียวกัน กระทั่งประสูติกาลพระโอรสคือเจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดอลาร์นา เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2560 และประสูติกาลพระโอรสองค์ที่สามเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 ณ โรงพยาบาลดันเดอรีด ต่อมาได้รับการประกาศพระนามและพระอิสริยยศจาก สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ว่า เจ้าชายยูเลียน ดยุกแห่งฮัลลันด์
เอื้อ สุนทรสนาน
เอื้อ สุนทรสนาน (21 มกราคม พ.ศ. 2453 – 1 เมษายน พ.ศ. 2524) เป็นนักร้องและนักประพันธ์เพลงชาวไทย เคยเป็นหัวหน้าวงดนตรีสุนทราภรณ์ และผู้ก่อตั้งสมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ใน พ.ศ. 2550 กระทรวงวัฒนธรรม ได้เสนอต่อองค์การยูเนสโกในวาระครบรอบ 100 ปีชาตกาลเพื่อให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก และได้รับการยกย่องในสาขาวัฒนธรรมดนตรีไทยสากล ใน พ.ศ. 2552
ประวัติ
เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2453 ณ ตำบลโรงหีบ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม บิดาชื่อ นายดี สุนทรสนาน มารดาชื่อ นางแส สุนทรสนาน มีนามเดิมว่า "ละออ" ต่อมา บิดาให้นามใหม่เป็น "บุญเอื้อ" และได้มาเปลี่ยนอีกครั้งในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็น "เอื้อ" มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 3 คน ได้แก่ หมื่นไพเราะพจมาน (อาบ สุนทรสนาน) ต่อมาได้รับพระราชทานนามสกุล "สุนทรสนาน" จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นลำดับที่ 1978 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2457, นางเอื้อน แสงอนันต์, นายเอื้อ สุนทรสนาน
เรียนหนังสือที่โรงเรียนวัดใหม่ราษฎร์บูรณะในจังหวัดสมุทรสงคราม เมื่อเข้าศึกษาได้เพียงปีเศษ ใน พ.ศ. 2460 บิดาได้พาเข้ากรุงเทพมหานคร พักอาศัยอยู่กับหมื่นไพเราะพจมาน ผู้เป็นพี่ชาย ซึ่งรับราชการเป็นคนพากย์โขนในกรมมหรสพ ต่อมาเข้าเรียนที่โรงเรียนวัดระฆังโฆสิตารามจนจบชั้นประถมศึกษา ซึ่งเป็นระยะเวลาเดียวกับที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งโรงเรียนพรานหลวงขึ้นที่สวนมิสกวัน ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสอนวิชาสามัญตามปกติ (ภาคเช้า) และวิชาดนตรีทุกประเภท (ภาคบ่าย) ครูเอื้อเลือกเรียนดนตรีฝรั่งตามความถนัดกับครูผู้ฝึกสอนคือ ครูโฉลก เนตตะสุต และ อาจารย์ใหญ่คือ อาจารย์พระเจนดุริยางค์
หลังจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในปี พ.ศ. 2465 พระเจนดุริยางค์เห็นว่ามีความสามารถพิเศษทางด้านดนตรี จึงให้หัดไวโอลิน และแซ็กโซโฟน ทั้งยังให้เปลี่ยนมาเรียนดนตรีเต็มวัน ส่วนวิชาสามัญนั้นให้งดเรียนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เป็นต้นมา
ชีวิตการทำงาน
สองปีต่อมา เมื่ออายุได้เพียง 12 ขวบ ความสามารถเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อคณาจารย์ทั้งหลาย จึงได้ให้เข้ารับราชการประจำ กองเครื่องสายฝรั่งหลวงในกรมมหรสพ กระทรวงวัง รับพระราชทานยศเป็น "เด็กชา" เงินเดือน 5 บาท เมื่อ พ.ศ. 2467 กระทั่งมีความชำนาญมากขึ้นจึงได้เลื่อนขึ้นไปเล่นวงใหญ่ใน พ.ศ. 2469 เงินเดือนเพิ่มเป็น 20 บาท และ สองปีต่อมาก็ได้รับพระราชทานยศ "พันเด็กชาตรี" และ "พันเด็กชาโท" ในปีถัดไป
ใน พ.ศ. 2475 ได้โอนไปรับราชการสังกัดกรมศิลปากรในสังกัดกองมหรสพ และใน พ.ศ. 2478 หลวงวิจิตรวาทการเป็นอธิบดีกรมศิลปากร ได้รับเงินเดือนขึ้นเป็น 40 บาท และ 50 บาทใน สองปีต่อมา
นอกจากรับราชการในกรมศิลปากรแล้ว ยังมีโอกาสได้ร่วมงานกับคณะละครร้องที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น เช่น คณะของ แม่เลื่อน ไวณุนาวิน และได้แต่งทำนองเพลง ยอดตองต้องลม ขึ้น นับเป็น เพลงแรกที่แต่งทำนอง (เฉลิม บุณยเกียรติ ใส่คำร้อง) ในปีเดียวกันนั้นได้ขับร้องเพลง นาฏนารี (คู่กับ นางสาววาสนา ละออ) ซึ่งถือว่าเป็น เพลงแรกที่ได้ขับร้องบันทึกเสียง
จนอายุได้ 26 ปี ใน พ.ศ. 2479 มีโอกาสเล่นดนตรีประกอบภาพยนตร์เสียงในฟิล์ม "ถ่านไฟเก่า" สร้างโดยบริษัทไทยฟิล์ม (ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล, หลวงสุขุมนัยประดิษฐ์, นายพจน์ สารสิน และนายชาญ บุนนาค) และยังได้ร้องเพลง ในฝัน แทนเสียงร้องของพระเอก ต่อมาได้เป็นหัวหน้าวงดนตรีฟิล์มด้วย
กรมโฆษณาการ
ปีต่อมาทางราชการได้ปรับปรุงสำนักงานโฆษณาการ เชิงสะพานเสี้ยว และยกฐานะขึ้นเป็นกรมโฆษณาการ นายวิลาศ โอสถานนท์ อธิบดี นายวิลาศ เห็นว่า เมื่อมีสถานีวิทยุของรัฐบาลแล้ว ก็ควรจะมีวงดนตรีประจำอยู่ จึงได้นำความคิดไปปรึกษาหลวงสุขุมนัยประดิษฐ์ คุณหลวงตระหนักถึงฝีไม้ลายมือของเอื้อและคณะอยู่แล้ว จึงได้แนะนำว่า ควรจะยกวงของเอื้อมาอยู่กรมโฆษณาการ โดยการโอนอัตรามาจากกรมศิลปากร อันเป็นที่มาของวงดนตรีกรมโฆษณาการ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ เอื้อ สุนทรสนาน เป็นหัวหน้าวงเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 (ในรัชกาลสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล)
ครอบครัว
สมรสกับอาภรณ์ กรรณสูต ธิดาพระยาสุนทรบุรี และคุณหญิงสอิ้ง สุนทรบุรี เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 มีบุตร 1 คน คือ นางอติพร เสนะวงศ์ (สมรสกับ พล.ต.ท. สันติ เสนะวงศ์) และมีบุตรชายอีกหนึ่งคนอันเกิดกับโฉมฉาย อรุณฉาน ชื่อว่า สุรินทร สุนทรสนาน
ตำแหน่งการงาน
เมื่อคราวนำวงดนตรีไปแสดงที่โรงภาพยนตร์โอเดียน ใน พ.ศ. 2482 สุรัฐ พุกกะเวส ซึ่งเป็นเลขานุการของโรงแรมรัตนโกสินทร์ ในฐานะผู้จัด เห็นว่าเป็นการไม่เหมาะหากนำวงดนตรีของราชการไปบรรเลงในโรงภาพยนตร์เอกชน จึงหารือกันว่าควรใช้ชื่อวงเป็นอย่างอื่น ในตอนนั้นเอื้อตกหลุมรักอาภรณ์ จึงได้จังหวะนำนามสกุลของตนเองไปรวมกับชื่อของคนรัก ซึ่งรวมกันแล้วก็ได้ชื่อวงว่า สุนทราภรณ์
ใน พ.ศ. 2495 ได้เป็นหัวหน้าแผนกบันเทิงต่างประเทศจนกระทั่งเกษียณใน พ.ศ. 2514 และทางกรมประชาสัมพันธ์ได้จ้างพิเศษให้ดำเนินตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญการดนตรีต่ออีก 2 ปี จนออกจากงานอย่างถาวรใน พ.ศ. 2516 ในปีนี้ ยังได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นสมาชิกคนหนึ่งในสมัชชาแห่งชาติ (เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2516)
ถึงแม้ไม่ได้รับความก้าวหน้าในวงการราชการเท่าที่ควร แต่สิ่งสูงสุดคือ พระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ กล่าวคือการได้รับพระราชทานเหรียญรูปเสมาทองคำที่มีพระปรมาภิไธยย่อ ภ.ป.ร. จากพระหัตถ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในโอกาสครบรอบ 30 ปี วงดนตรีสุนทราภรณ์ ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512
ในชีวิตการเป็นนักดนตรีและหัวหน้าวง ครูเอื้อได้ฝึกหัดลูกศิษย์มากมาย โดยบางคนประสบผลสำเร็จในชีวิตการงานสูง อาทิเช่น มัณฑนา โมรากุล,ล้วน ควันธรรม, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี, วินัย จุลละบุษปะ, ศรีสุดา รัชตะวรรณ, จุรี โอศิริ, รวงทอง ทองลั่นธม, วรนุช อารีย์, รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส, บุษยา รังสี, มาริษา อมาตยกุล, นพดฬ ชาวไร่เงิน, ศรวณี โพธิเทศ, ดาวใจ ไพจิตร, โฉมฉาย อรุณฉาน เป็นต้น
ถึงแก่อนิจกรรม
ตลอดระยะเวลา 42 ปีของการทำงาน ครูเอื้อไม่เคยพักผ่อนเลย ปกติเป็นผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง ทำงานหนักและอดนอนเก่ง จนกระทั่งถึงปลายปี พ.ศ. 2521 ครูเอื้อเริ่มมีอาการไข้สูงเป็นระยะ ๆ แพทย์ได้เอกซเรย์ตรวจพบก้อนเนื้อร้ายขนาดเท่าลูกเทนนิสที่บริเวณปอดด้านขวา จึงได้เริ่มรักษา แต่ก็ยังคงทำงานตามปกติ จนถึงปลายปี พ.ศ. 2522 ครูเอื้อเริ่มมีอาการทรุดหนัก จึงเข้าไปรักษาที่โรงพยาบาล แล้วก็กลับไปรักษาที่บ้านต่อ
ในช่วง พ.ศ. 2523 ครูเอื้อได้เดินทางพร้อมกับนายกรัฐมนตรี และคณะกรรมการสมาคมนักดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ พระตำหนักภูพานราชนิเวศน์ จังหวัดสกลนคร และได้ขับร้องเพลงถวายเป็นครั้งสุดท้าย คือเพลง พรานทะเล
ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา สุขภาพของครูเอื้อทรุดลงเป็นลำดับ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524 ครูเอื้อก็ถึงแก่อนิจกรรม สิริอายุ 71 ปี 2 เดือน 11 วัน
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน น้ำหลวงอาบศพ หีบทองทราย ฉัตรเบญจา ปี่ไฉน กลองชนะประโคม และรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2525
โคลนัส
โคลนัส (Clonus) คือการหดตัวของกล้ามเนื้อนอกเหนืออำนาจจิตใจเนื่องจากการยืดกล้ามเนื้ออย่างทันทีทันใด โคลนัสเป็นสัญญาณบอกโรคเกี่ยวกับระบบประสาทได้ และมักเกี่ยวข้องกับปัญหาภายในเซลล์ประสาทสั่งการชุดบน (upper motor neuron lesions) เช่นจากโรคหลอดเลือดสมอง (stroke), โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (multiple sclerosis), การได้รับบาดเจ็บในไขสันหลัง (spinal cord damage) และโรคทางสมองเนื่องจากภาวะที่ตับ (hepatic encephalopathy) ซึ่งต้องเข้าใจความต่างกันกับอาการฟาสซิคิวเลชัน (fasciculations) ซึ่งมักเกิดจากพยาธิสภาพในเซลล์ประสาทสั่งการชุดล่าง (lower motor neuron pathology) โคลนัสจะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวที่เห็นได้ชัดเจน ซึ่งมักสามารถเกิดจากการกระตุ้นของรีเฟล็กซ์
สามารถดูลักษณะของโคลนัสได้จากการทดสอบที่ข้อเท้า ซึ่งสามารถทดสอบได้โดยการงอเท้าขึ้น (dorsiflexion) ทั้งนี้ยังสามารถทดสอบได้ในข้อเข่าโดยการกดกระดูกสะบ้าไปหาด้านนิ้วโป้งเท้า ซึ่งหากเกิดโคลนัสมากกว่า 5 ครั้ง จึงถือว่าผิดปกติ
ทั้งนี้ ยาที่เกี่ยวกับสารสื่อประสาทเซโรโทนินยังสามารถทำให้เกิดโคลนัสได้ อันเป็นสัญญาณถึงอาการพิษจากเซโรโทนิน
วงจรรวม
วงจรรวม หรือ วงจรเบ็ดเสร็จ (integrated circuit ; IC) หมายถึง วงจรที่นำเอาไดโอด, ทรานซิสเตอร์, ตัวต้านทาน, ตัวเก็บประจุ และองค์ประกอบวงจรต่าง ๆ มาประกอบรวมกันบนแผ่นวงจรขนาดเล็ก ในปัจจุบันแผ่นวงจรนี้จะทำด้วยแผ่นซิลิคอน บางทีอาจเรียก ชิป (Chip) และสร้างองค์ประกอบวงจรต่าง ๆ ฝังอยู่บนแผ่นผลึกนี้ ส่วนใหญ่เป็นชนิดที่เรียกว่า Monolithic การสร้างองค์ประกอบวงจรบนผิวผลึกนี้ จะใช้กรรมวิธีทางด้านการถ่ายภาพอย่างละเอียด ผสมกับขบวนการทางเคมีทำให้ลายวงจรมีความละเอียดสูงมาก สามารถบรรจุองค์ประกอบวงจรได้จำนวนมาก ภายในไอซี จะมีส่วนของลอจิกมากมาย ในบรรดาวงจรเบ็ดเสร็จที่ซับซ้อนสูง เช่น ไมโครโปรเซสเซอร์ ซึ่งใช้ทำงานควบคุม คอมพิวเตอร์ จนถึงโทรศัพท์มือถือ แม้กระทั่งเตาอบไมโครเวฟแบบดิจิทัล สำหรับชิปหน่วยความจำ (RAM) เป็นอีกประเภทหนึ่งของวงจรเบ็ดเสร็จ ที่มีความสำคัญมากในยุคปัจจุบัน
ประวัติไอซี
ไอซี กำเนิดขึ้นโดย  Geoffrey W.A. Dummer  นักวิทยาศาสตร์เรดาร์จากอังกฤษ ต่อมาได้ย้ายไปทำการค้นคว้าต่อที่สหรัฐอเมริกา โดยสามารถสร้างไอซีจากเซรามิกส์ตัวแรกได้ในปี ค.ศ. 1956 แต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จนัก ต่อมาในปี ค.ศ. 1957 กองทัพสหรัฐอเมริกานำโดยแจ็ก คิลบีได้ทำการค้นคว้าทดลองต่อ ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 คิลบีได้จดสิทธิบัตรไอซีที่ทำจากเจอร์มาเนียม และในพัฒนาการสุดท้ายของไอซี  โรเบิร์ต นอยซ์ได้จดสิทธิบัตรไอซีที่ทำจากซิลิคอน ในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1961
ประเภทของไอซีแบ่งตามจำนวนเกท
- ขนาด LSI (large scale integration) จะมีตั้งแต่ 100 ถึง 10,000 เกท
- ขนาด VLSI (Very large scale integration ) จะมีตั้งแต่ 100,000 ถึง 1,000,000 เกท
- ขนาด ULSI (Ultra-Large Scale Integration) จะมีตั้งแต่ 1,000,000 เกทขึ้นไป
ถวิล ฤกษ์หร่าย
นายถวิล ฤกษ์หร่าย (เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร 5 สมัย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 และครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2548 ในสังกัดพรรคไทยรักไทย
งานการเมือง
ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคชาติพัฒนา ต่อมา พ.ศ. 2544 ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้ง ต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2549 จึงวางมือทางการเมือง และสนับสนุนให้บุตรชาย (นายปริญญา ฤกษ์หร่าย) ดำเนินงานทางการเมืองสืบแทน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ถวิล ฤกษ์หร่าย ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 5 สมัย คือ
พระราชาคณะเจ้าคณะรอง
พระราชาคณะเจ้าคณะรองเป็นสมณศักดิ์ของพระสงฆ์ไทย มีศักดิ์สูงกว่าพระราชาคณะชั้นธรรม และรองลงมาจากสมเด็จพระราชาคณะ เดิมจึงเรียกว่ารองสมเด็จพระราชาคณะ โดยปัจจุบันมีจำนวนทั้งหมด 27 รูป แบ่งเป็นฝ่ายมหานิกาย 16 รูป และฝ่ายธรรมยุติกนิกาย 11 รูป และมีพระราชาคณะเจ้าคณะรองดำรงตำแหน่งรักษาการแทนเจ้าคณะใหญ่หนเหนือฝ่ายมหานิกาย 1รูป
รายนามพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ในปัจจุบัน
ปัจจุบันมีพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ จำนวน 27 รูป แบ่งเป็น มหานิกาย 16 รูป และ ธรรมยุติกนิกาย 11 รูป ดังนี้
สถาบันเอเชียโซไซตี
สถาบันเอเชียโซไซตี (Asia Society) เป็นสถาบันความร่วมมือระหว่างชาติที่มีจุดหมายในการสร้างความสัมพันธ์ ระหว่างสหรัฐกับประเทศในทวีปเอเชียรวมถึงหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 โดยจอห์น ร็อกกะเฟลเลอร์ ที่ 3 โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ นิวยอร์กซิตี ในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และมีสำนักงานสาขาทั่วโลกที่ฮิวสตัน ลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก วอชิงตัน ดี.ซี. ฮ่องกง มะนิลา เมลเบิร์น เซี่ยงไฮ้ และล่าสุดที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2549 ที่มุมไบ
ยุทธการที่มาร์จอัยยัน
ยุทธการที่มาร์จอัยยัน (Battle of Marj Ayyun, Battle of Marj Ayyoun) เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179 ที่เมืองมาร์จายูน (Marjayoun; ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอัศวินเทมพลาร์กับราชวงศ์อัยยูบิด
ปี ค.ศ. 1177 ศอลาฮุดดีนยกทัพจากอียิปต์มาบุกราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด สองปีต่อมา ศอลาฮุดดีนนำทัพบุกรัฐครูเสดอีกครั้งโดยเดินทัพมาจากดามัสกัส และตั้งฐานที่เมืองบานีอัส (Banias; ใกล้พรมแดนซีเรีย-อิสราเอลในปัจจุบัน) และส่งกองทัพออกไปทำลายเมืองต่าง ๆ เพื่อตัดเสบียงของทัพครูเสด พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 (Baldwin IV) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมจึงเดินทัพจากเมืองไทเบอเรียส ขึ้นเหนือไปที่ป้อมซาเฟ็ด (Safed) และต่อไปยังป้อมโตรอน โดยได้กำลังเสริมจากอัศวินเทมพลาร์ที่นำโดยโอโด เดอ แซงต์อามองด์ (Odo de St Amand) และกองทัพของเคานต์เรย์มอนด์ที่ 3แห่งตริโปลี
นักรบครูเสดเดินทัพไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเห็นฐานของศอลาฮุดดีน พวกเขาก็เข้าโจมตีและได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย ทัพครูเสดซึ่งเชื่อว่าทัพมุสลิมแตกพ่ายแล้วตัดสินใจหยุดพัก แต่กลับถูกทัพใหญ่ของศอลาฮุดดีนยกมาตีจนทัพครูเสดเสียหายอย่างหนัก โอโด เดอ แซงต์อะมองด์ ผู้นำอัศวินเทมพลาร์ถูกจับตัวได้ ส่วนพระเจ้าบอลด์วินที่ 4 ซึ่งขณะนั้นป่วยเป็นโรคเรื้อนถูกพาตัวหนีออกมาโดยองครักษ์ส่วนตัว นักรบครูเสดที่เหลือรอดหนีไปที่ปราสาทโบฟอร์ต (Beaufort Castle) ที่อยู่ห่างจากสนามรบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)
หลังการสู้รบ ศอลาฮุดดีนได้ยกทัพไปตีป้อมเลอชาสเตลเลต์ (Le Chastellet) ในยุทธการที่จาคอบส์ฟอร์ด (Battle of Jacob's Ford) และปะทะกับทัพครูเสดในยุทธการที่ปราสาทเบลวัวร์ (ค.ศ. 1182) และยุทธการที่อัลฟุล (ค.ศ. 1183)
วัดกำแพงงาม
วัดกำแพงงาม อาจหมายถึง
วัดกล้วย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดกล้วย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำป่าสัก นอกเกาะตัวเมืองอยุธยาไปทางทิศตะวันออกใกล้กับสะพานนเรศวร ในตำบลกะมัง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 11 ไร่ 1 งาน
วัดกล้วยได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 สมัยงสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในอดีตาเป็นศูนย์กลางการค้าขายทางน้ำ เป็นที่จอดเรือสินค้าของชาวภาคเหนือ เคยเป็นสนามรบและที่ตั้งกองทหารของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
จุดเด่นของวัดคือ พระธาตุพระครูอินทวุฒิกร (ต่วน อินทปัญโญ) อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งอัฐิมีการแปรสภาพเป็นพระธาตุอย่างชัดเจน จัดแสดงลักษณะต่าง ๆ ให้ชมจำนวนมาก ปูชนียวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถเก่าเป็นหินสมัยกรุงศรีอยุธยาสร้างด้วยทองเหลือง ภายในบรรจุด้วยวัตถุมงคล และมีการจัดพระบรมสารีริกธาตุ และพระธาตุครูบาอาจารย์หลายองค์ เช่น พระธาตุพระอรหันตสมัยพุทธกาล เกศาหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต อัฐิหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี เป็นต้น บริเวณศาลาการเปรียญมีรูปหล่อหลวงปู่ต่วน หลวงปู่เทพโลกอุดร
จาง เฟิงอี้
จาง เฟิงอี้ เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2499 เป็นนักแสดงชื่อดังของฮ่องกงและจีน ทั้งในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์เด่นของเขาคือ จิ๋นซีฮ่องเต้ รับบทเป็นจิ๋นซีฮ่องเต้ และยังรับบทเป็น จักรพรรดิถังไท่จง (หลี่ ซื่อหมิน) ในละครเรื่อง บูเช็คเทียน ส่วนภาพยนตร์เด่นของเขาคือ สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ รับบทเป็นโจโฉ
สโมสรฟุตบอลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ฤดูกาล 2559
'''รายชื่อผู้เล่น ฤดุกาล 2559 Update เลก 2 2559
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวเนซุเอลาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 21 คน ใน 9 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเวเนซุเอลาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เชมัส
สตีเฟน ฟาร์เรลลี (Stephen Farrelly; 28 มกราคม ค.ศ. 1978) นักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวไอริสที่เซ็นสัญญากับ WWE ในนาม เชมัส (Sheamus; ออกเสียง ) ย่อมาจากชื่อบนสังเวียนก่อนหน้านี้ เชมัส โอชัวเนสซี (Sheamus O'Shaunessy) เป็นแชมป์โลกของ WWE 4 สมัย (แชมป์ WWE 3 สมัย และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 1 สมัย) และเป็นคนที่สองต่อจากเอดจ์ที่ประสบความสำเร็จทั้งคิงออฟเดอะริง, รอยัลรัมเบิล และมันนีอินเดอะแบงก์
ประวัติ
ก่อนที่จะมา WWE เขาเคยปล้ำสมาคม Irish Whip Wrestling เป็นแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลเฮฟวี่เวท และระหว่างที่ปล้ำในฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW) ซึ่งเป็นค่ายพัฒนาทักษะมวยปล้ำของ WWE เขาเคยได้แชมป์ฟลอริดาเฮฟวี่เวท FCWมาครั้งนึงด้วย เชมัสเปิดตัวครั้งแรกในECW และยังสามารถปราบพวกนักมวยปล้ำตัวเก่ง ๆ ได้อีกหลายคน เชมัสได้ย้ายมาอยู่รอว์และเอาชนะเจมี โนเบิลไปได้อย่างง่ายดาย หลังแมตช์ได้เล่นงานโนเบิลจนบาดเจ็บหนัก ในทีแอลซี (2009)เชมัสได้เป็นชาวไอริสคนแรกที่คว้าแชมป์ WWEโดยชนะจอห์น ซีนาในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ หลังจากที่เปิดตัวใน WWE ได้เพียงครึ่งปี  เชมัสยังได้รางวัลสแลมมีอะวอร์ด Breakout Superstar of the Year ในรอยัลรัมเบิล (2010)ต้องป้องกันแชมป์กับแรนดี ออร์ตัน ผลปรากฏว่าโคดี โรดส์ออกมาทำร้ายเชมัส ทำให้ชนะฟาล์วไม่เสียแชมป์ เชมัสเสียแชมป์ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010)โดยจอห์น ซีนาได้แชมป์คืน เชมัสได้เปิดศึกกับทริปเปิลเอชท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26โดยเชมัสเป็นฝ่ายแพ้ไปแบบหมดรูป  ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010)เอาชนะทริปเปิลเอชไปได้ หลังแมตช์ได้ทำร้ายทริปเปิลเอชจนบาดเจ็บ ในเฟทัลโฟร์เวย์ (2010)ได้คว้าแชมป์ WWE สมัยที่2 ก่อนเสียแชมป์ให้ออร์ตันในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010) ในเดือนพฤศจิกายน เชมัสได้เป็นผู้ชนะคิงออฟเดอะริง (2010) ในรอว์ 14 มีนาคม 2011 ได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากแดเนียล ไบรอัน ก่อนที่จะเสียแชมป์ให้โคฟี คิงส์ตันในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)แบบจับฟาดใส่โต๊ะ ต่อมาเชมัสได้เป็นฝ่ายธรรมะและเปิดศึกกับคริสเตียนเจอกันในเฮลอินเอเซล (2011)โดยเชมัสชนะ ก่อนจะรีแมตช์ในเวนเจินส์ (2011)และเชมัสชนะไปได้ 2 ครั้งติดต่อกัน เชมัสได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล (2012)โดยออกมาลำดับที่ 22 ได้สิทธิ์เป็นคู่เอกชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)ได้ออกมาอัดแดเนียล ไบรอัน ที่เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท และเลือกที่จะชิงกับไบรอันในเรสเซิลเมเนีย 28 และเชมัสก็สามารถคว้าแชมป์ได้ในเวลาเพียง18วินาที ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)สามารถป้องกันแชมป์จากไบรอันได้ในแมตช์ชนะ 2 ใน 3 ยก ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)เชมัสต้องป้องกันแชมป์กับอัลเบร์โต เดล รีโอ, คริส เจริโค และแรนดี ออร์ตัน แต่เชมัสก็ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในสแมคดาวน์ 25 พฤษภาคม เดล รีโอได้เอาชนะออร์ตัน และเคน ทำให้ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ1 ในการชิงแชมป์กับเชมัสในโนเวย์เอาท์ (2012) หลังแมตช์เดล รีโอกำลังเดินกลับก็โดนเชมัสลอบทำร้ายจากด้านหลัง แล้วถากถางเดล รีโอก่อนจะเดินจากไป ก่อนถึงโนเวย์เอาท์ เดล รีโอได้รับบาดเจ็บทำให้ไม่สามารถร่วมปล้ำได้ และเป็นดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ปล้ำแทน สุดท้ายเชมัสก็สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ หลังจากนั้นเชมัสก็สามารถเอาชนะเดล รีโอ และป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ถึง 3 ศึกใหญ่ติดต่อกัน   เชมัสได้เสียแชมป์บิ๊กโชว์ในเฮลอินเอเซล (2012) และเชมัสก็ได้ขอชิงคืนทั้งเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) และทีแอลซี (2012) แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในรอว์ 4 กุมภาพันธ์ 2013 ซีนา, ไรแบ็ก และเชมัสออกมาล้อมเดอะชีลด์เอาไว้ ทำให้เดอะชีลด์วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่ออร์ตันนำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์เลยโดนทีมซีนาอัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์ ในรอว์ 11 กุมภาพันธ์ จับคู่กับซีนาและไรแบ็กเอาชนะทรีเอ็มบีไปได้ หลังแมตช์ทั้งสามเอาไมค์มาพูดว่าจะกำจัดเดอะชีลด์ให้ได้ คืนเดียวกันเดอะชีลด์ออกมาท้าทายว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนาก็ออกมาไล่อัดเดอะชีลด์จนหนีกระเจิง ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013)ก็แพ้ให้เดอะชีลด์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 จับคู่กับออร์ตันและบิ๊กโชว์แพ้เดอะชีลด์ หลังแมตช์บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่เชมัสกับออร์ตัน ในรอว์คืนต่อมาได้เจอกับออร์ตันโดยผู้ชนะไปเจอกับบิ๊กโชว์ ระหว่างแมตช์บิ๊กโชว์มาป่วนทำให้ไม่มีผลการตัดสิน ในสแมคดาวน์ 12 เมษายน เชมัสกับออร์ตันชนะบิ๊กโชว์ไปแบบเคาท์เอาท์ ในรอว์ 15 เมษายน เชมัสกับออร์ตันเอาชนะบิ๊กโชว์ไปได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013)ชนะมาร์ก เฮนรีในสแตรปแมตช์ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013)ได้เข้าร่วมชิงกระเป๋าสัญญาชิงแชมป์ WWE แต่ไม่ชนะ โดยในแมตช์นี้เชมัสได้รับบาดเจ็บที่บริเวณไหล่ และอาจจะต้องพักยาวถึง 4-6 เดือน เชมัสบอกว่าเขาต้องทำกายภาพบำบัดรักษาไหล่ของเขาด้วยการยกน้ำหนัก ผลการทำ MRI สแกนปรากฏว่าหมอนรองกระดูกไหล่เกิดการฉีกขาด และจะต้องรักษาด้วยการผ่าตัด อาการบาดเจ็บนี้เกิดขึ้นในจังหวะที่ถูกอัดตกจากเวทีไปกระแทกบันไดที่วางไว้ด้านล่าง