cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Osteocarpum
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นกเขียวก้านตอง
นกเขียวก้านตอง (Leafbird) เป็นชื่อของสกุลและวงศ์ ของนกขนาดเล็กประเภทหนึ่งในตระกูลนกเกาะคอน มีถิ่นที่อยู่ในอินเดียและเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นนก 1 ใน 2 วงศ์ซึ่งเป็นนกเฉพาะถิ่นของเขตนิเวศวิทยาอินโดมาลายัน โดยอีกวงศ์หนึ่งคือนกแว่นตาขาว เดิมสกุลนกเขียวก้านตอง อยู่ในวงศ์นกเขียวคราม ร่วมกับสกุลนกแว่นตาขาว แต่ภายหลังได้แยกวงศ์ออกมาทั้งสองสกุล ตั้งเป็นวงศ์ใหม่คือ วงศ์นกเขียวก้านตอง และวงศ์นกแว่นตาขาว นกเขียวก้านตองมีลักษณะคล้ายนกในวงศ์นกปรอดซึ่งเป็นวงศ์ใกล้เคียงกัน หากแต่มีสีสันสดใสกว่า นอกจากนี้ นกเขียวก้านตองเป็นนกที่มีลักษณะแตกต่างระหว่างเพศ โดยที่ตัวผู้จะมีสีสันสดใสกว่า และ/หรือ มีสีสันมากกว่า นกเขียวก้านตองวางไข่ 2-3 ฟองต่อครั้ง ในรังบนคาคบต้นไม้
ชื่อ
ที่มาของชื่อนกเขียวก้านตอง มาจากลักษณะทางกายภาพของตัวนกเอง ในภาษาไทยมีความหมายตรงตัวคือหมายถึงนกที่มีสีเขียวแบบก้านของใบตองกล้วย ส่วนในภาษาอังกฤษใช้คำว่า Leaf Bird แปลว่าเป็นนกที่มีสีเขียวดังใบไม้ นอกจากนี้ในชื่อสกุลของชื่อวิทยาศาสตร์ซึ่งเรียกว่า Chrolopsis ก็มาจากรากศัพท์ภาษากรีก คือ Chlor หรือ khloros แปลว่าสีเขียว และ opsi หรือ opsis แปลว่าการปรากฏ ความหมายคือ"นกที่มีสีเขียว"
อาหาร
นกเขียวก้านตอง เป็นนกที่กินลูกไม้ น้ำหวานดอกไม้ และแมลงเป็นอาหาร โดยมีลิ้นที่เรียวเล็ก เป็นอุปกรณ์ในการกินน้ำหว่านจากดอกไม้ นกเขียวก้านตองมักชอบกระโดดหากิน ตั้งแต่บนกิ่งต่ำๆ ของต้นไม้ ระดับกลางของลำต้น จนกระทั่งถึงยอดไม้ เป็นนกที่ขยันหากินไม่ค่อยอยู่นิ่ง มักจะง่วนอยู่กับการกระโดดไปมาระหว่างกิ่งไม้ เพื่อคอยจิกกินหนอนและแมลงต่างๆ ที่เกาะอยู่ตามกิ่งและใบไม้ เช่น ตั๊กแตนใบไม้ ตั๊กแตนตำข้าว มดแดง และด้วงหนวดยาว แม้แต่แมงมุม หรือหอยทากตัวเล็กๆ และดูเหมือนว่าในขณะหากินนั้น นกเขียวก้านตองไม่ใคร่สนใจอะไร ไม่ค่อยระแวดระวังภัย และบางครั้งก็ค่อนข้างเชื่อง แม้ว่าคนจะเดินไปส่องกล้องดูอยู่ ใต้ต้นไม้ที่นกเขียวก้านตองกำลังกระโดดหากินนั้น นกเขียวก้านตองก็ไม่บินหนีไปไหน
นิสัยประจำพันธุ์
นกเขียวก้านตองมีนิสัยเป็นมิตรกับนกเล็กขนาดไล่เลี่ยกัน โดยการเข้าไปรวมฝูงกับนกขนาดเล็กไล่เลี่ยกัน เช่น นกแว่นตาขาว นกกินปลี นกภูหงอนท้องขาว นกกระจิ๊ด นกพญาไฟใหญ่ นกปรอดเหลืองหัวจุก นกขมิ้นน้อยปีกสีเรียบ และ นกเขนน้อยปีกแถบขาว แต่ก็มีนิสัยก้าวร้าวต่อนกอื่นบ้างในบางครั้งเช่น หากมีนกกินน้ำหวานด้วยกัน มากินน้ำหวานดอกไม้จากกิ่งเดียวกันหรือในบริเวณใกล้กัน นกเขียวก้านตองจะแสดงอาการก้าวร้าวไล่จิกนกอื่นนั้นๆ จนกว่านกนั้นๆจะยอมถอยห่างออกไป
โดยลักษณะนิสัย นกเขียวก้านตองจะหากินในระดับเรือนไม้ถึงยอดไม้ แต่มักจะไม่ลงมาหากินที่พื้นล่าง และจะไม่อยู่สูงกว่าระดับยอดไม้ แต่บางกรณีเช่นพืชวงศ์โคลงเคลง เช่นจุกนารี และโคลงเคลง ออกดอกออกผล นกเขียวก้านตองจะลงมาหากินน้ำหวานและลูกไม้ของพืชกลุ่มนี้
นกเขียวก้านตอง มักอยู่ด้วยกันเป็นคู่ หรือตัวเดียวโดดเดี่ยว หรือเป็นครอบครัวเล็กๆ หากินแต่เช้าตรู่ ถ้าเป็นคู่มันจะแยกย้ายกันหากิน แต่จะอยู่ใกล้ๆกันหรืออยู่บนกิ่งเดียวกัน
ในเวลาที่นกเขียวก้านตองกระโดดมุดใบไม้เพื่อหากิน มันจะส่งเสียงร้องไปด้วย โดยนกเขียวก้านตองเป็นหนึ่งในนกเลียนเสียงโดยเสียงร้องปกติจะกล้ายกับเสียงผิวปาก แต่มักจะมีการเลียนเสียงของนกแซงแซว นกปรอด นกกระจิบ นกกะลิงเขียด นกอีเสือ และนกอื่นๆอีกหลายชนิด บางทีก็เลียนเสียงเหยี่ยว หรือเสียงกระรอกปนอยู่ด้วย และมักจะร้องเป็นท่วงทำนองยาว อาจนานถึง 40 นาที
เนื่องจากนกเขียวก้านตองมีปีกค่อนข้างสั้น จึงไม่สามารถบินไปไหนมาไหนไกลได้ จึงได้แต่เพียงบินจากต้นไม้ต้นหนึ่ง ไปยังต้นไม้อีกต้นหนึ่งที่อยู่ใกล้กันท่านั้น ในเวลาบินจะบินไม่ค่อยเป็นแนวตรง โดยมักบินเป็นลูกคลื่นขึ้นๆลงๆ แต่บินได้รวดเร็วจึงมักเห็นเป็นเพียงนกตัวสีเขียวบินผ่านไป แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นนกเขียวก้านตองชนิดใด
สปีชีส์
นกเขียวก้านตองแบ่งออกเป็น 8 สปีชีส์ ดังนี้
โดย 5 ชนิดแรกสามารถพบได้ในประเทศไทย และชนิดที่ 7 และ 8 เป็นนกเฉพาะถิ่น พบได้ที่เกาะปาลาวัน และเกาะมินดาเนา ของประเทศฟิลิปปินส์เท่านั้น
การโต้แย้งเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์
ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์ (Disputation of the Holy Sacrament; La disputa del sacramento หรือ La disputa) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพหนึ่งในชุดภาพที่ราฟาเอลได้รับสัญญาให้วาดสำหรับวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นงานจิตรกรรมสำหรับตกแต่งห้องชุดที่ปัจจุบันเรียกว่า “ห้องราฟาเอล” ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องเซนยาทูรา” (Stanza della Segnatura) ซึ่งเป็นห้องสมุดส่วนพระองค์ของพระสันตะปาปาที่ใช้เป็นทีประชุมของศาลของพระสันตะปาปา (อาดัมส์ 344)
ภาพ “ปุจฉาวิสัชนาเรื่องศีลศักดิ์สิทธิ์” มาจากงานของนักประวัติศาสตร์ศิลปะลอรี อาดัมส์ ในภาพราฟาเอลสร้างภาพที่มีทั้งสวรรค์และโลกมนุษย์ ด้านบนของภาพมีพระเยซูล้อมรอบด้วยพระแม่มารี, นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ และบุคคลอื่นๆ จากพระคัมภีร์เช่นอาดัม, โมเสส และ เจคอป พระเจ้าประทับอยู่เหนือพระเยซูเป็นการแสดงว่าทรงผู้ครองสวรรค์ ด้านล่างมีตาลปัตรใส่ขนมปังศักดิ์สิทธิ์ (monstrance) วางกลางบนแท่นบูชา สองข้างแท่นบูชาเป็นนักคริสต์ศาสนวิทยาถกเถียงกันเรื่องการแปรรูปของพระเยซู (Transubstantiation) (อาดัมส์ 345) การใช้ยูคาริสต์เป็นสัญลักษณ์แทนร่างของพระเยซูเป็นหัวเรื่องของการปุจฉาวิสัชนา ในบรรดานักคริสต์ศาสนวิทยาก็มีสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2, สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4, จิโรลาโม ซาโวนาโรลา (Girolamo Savonarola) และดานเต อลิเกียริ (Dante Alighieri) พระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 ทรงฉลองพระองค์สีทองอยู่ทางล่างขวาของภาพโดยมีดานเตอยู่ข้างหลังใส่เสื้อสีแดงและสวมมงกุฏลอเรลซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ (อาดัมส์ 346) ทางมุมล่างซ้ายผู้ที่เป็นชายศีรษะล้านยืนอ่านหนังสือพิงราวระเบียงคือ โดนาโต ดันเจโล บรามันเตสถาปนิกคนสำคัญผู้ที่เป็นที่นับถือของราฟาเอล
แมกโนลิด
แมกโนลิด หรือ Magnoliids (หรือMagnoliidae) เป็นกลุ่มของพืชมีดอกประมาณ 9,000 ชนิด เช่น จำปี จำปา จันทน์เทศ อบเชย อาโวกาโด พริกไทย และอื่นๆ พืชเหล่านี้ ละอองเรณูมีช่องเปิดช่องเดียว ใบเรียงเวียน ดอกแบบ trimerous flower
รถถังที-18
รถถังเบาที18 (ยังเรียกอีกอย่างว่า เอ็มเอส-1, малый сопровождения, первый, "Small [Vehicle for] Support, First [type/example]") เป็นรถถังแบบแรกที่ถูกออกแบบโดยโซเวียต ถูกผลิตขึ้นใน ค.ศ. 1928 ถึง ค.ศ. 1931 โดยใช้ต้นแบบจากรถถังเรโนลต์ เอฟทีมาดัดแปลงด้วยการเพิ่มระบบกันสะเทือนแนวตั้งที่ปรากฏให้เห็น
แมกโนลิด
การจัดจำแนก
พืชในกลุ่มนี้ประกอบด้วยอันดับต่างๆคือ  Canellales Laurales Magnoliales และ Piperales ซึ่งในการจำแนกแต่ละระบบมีความแตกต่างกันบ้าง
รถถังที-18
รถถังที-18 และรถถังอื่น ๆ ล้วนไม่ประสบความสำเร็จในการออกแบบเป็นหลัก แต่พวกเขาได้ให้ประสบการณ์ครั้งแรกแก่โรงงานอุตสาหกรรมในการออกแบบยานเกราะ และในเวลาเดียวกันก็ได้นำรถถังที่ถูกออกแบบจากต่างประเทศจำนวนมากมาใช้สำหรับการผลิต
แมกโนลิด
ระบบ APG s
ประกอบด้วย:
เคลดนี้รวมพืชส่วนใหญ่ในกลุ่มพื้นฐานของพืชมีดอก เคลดนี้ได้ชื่อว่า Magnoliidae ใน พ.ศ. 2550
ระบบ Cronquist
ระบบ Cronquist ใช้ชื่อ Magnoliidae เป็นชั้นย่อย (ภายในชั้นMagnoliopsida = พืชใบเลี้ยงคู่) ในรูปแบบดั้งเดิมของระบบนี้ประกอบไปด้วย:
รัฐตาชิรา
ตาชิรา (Táchira) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองซานกริสโตบัล
รัฐตาชิรามีพื้นที่ครอบคลุม 11,100 ตร.กม. (4,290 ตร.ไมล์) และในปี 2007 มีประชากรราว 1,177,300 คน ในปลายศตวรรษที่ 19 มีการขุดค้นพบน้ำมันที่รัฐนี้ ได้มีการขุดเจาะอยู่หลายปี ปัจจุบันด้านเศรษฐกิจ รายได้หลักของรัฐมาจากผลิตภัณฑ์อย่างกาแฟและสับปะรด และยังมีกิจกรรมด้านปศุสัตว์และเกษตรกรรมที่มีบทบาทสำคัญของเศรษฐกิจรัฐตาชิรา และยังมีในส่วนอุตสาหกรรมที่เน้นด้านการผลิตมะเขือเทศ น้ำตาล นมและชีส รวมถึงผลิตภัณฑ์สิ่งทอ
รัฐตาชิราติดกับรัฐซูเลียด้านทิศใต้, ติดกับรัฐบารีนัสและรัฐเมรีดาทางตะวันตก, ติดกับรัฐอาปูเรและรัฐบารีนัสทางใต้ และติดกับประเทศโคลอมเบียทางตะวันตก
ภาษากะตูตะวันออก
ภาษากะตูตะวันออก (Eastern Katu) มีผู้พูดทั้งหมด 50,500 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดกวางนาม ทางภาคใต้ของเวียดนาม เป็นสำเนียงที่ต่างไปจากภาษากะตูในลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู เขียนด้วยอักษรละติน
เรื่องอื้อฉาวข้อมูลเคมบริดจ์แอนะลิติกา
ในช่วงทศวรรษ ค.ศ. 2010 ปรากฎว่ามีการเก็บข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ใช้เฟซบุ๊กหลายล้านคนโดยไม่ได้รับความยินยอมโดยเคมบริดจ์แอนะลิติกา บริษัทที่ปรึกษาสัญชาติอังกฤษ โดยหลักมุ่งประสงค์เพื่อใช้ในการโฆษณาทางการเมือง
ข้อมูลดังกล่าวถูกเก็บรวบรวมโดยแอปพลิเคชันที่ชื่อ "ดิสอีสยัวร์ดิจิทัลไลฟ์" (This Is Your Digital Life) ซึ่งพัฒนาโดยนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลชื่ออเล็กซานดรา โคแกน และบริษัทของโคแกนที่ชื่อโกลบอล ไซแอนซ์ รีเสิร์ช ในปี 2556 แอปพลิเคชันดังกล่าวประกอบไปด้วยชุดคำถามเพื่อสร้างโปรไฟล์ทางจิตวิทยาของผู้ใช้ และเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลของเพื่อนบนเฟซบุ๊กของผู้ใช้โดยอาศัยแพลตฟอร์มโอเพนกราฟ (Open Graph) ของเฟซบุ๊ก แอปพลิเคชันดังกล่าวเก็บรวบรวมข้อมูลโปรไฟล์ผู้ใช้ไปถึง 87 ล้านราย เคมบริดจ์แอนะลิติกาใช้ข้อมูลในส่วนดังกล่าวเพื่อให้ความช่วยเหลือเชิงวิเคราะห์ต่อแคมเปญหาเสียงเพื่อรับเลือกเป็นประธานาธิบดีของเท็ด ครูซ และดอนัลด์ ทรัมป์ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวหาอย่างกว้างขวางว่าเคมบริดจ์แอนะลิติกามีส่วนในการเข้าแทรกแซงการลงประชามติว่าด้วยสมาชิกภาพสหภาพยุโรปของสหราชอาณาจักร แต่จากการสืบสวนอย่างเป็นทางการ พบว่าบริษัทดังกล่าวไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง "เกินไปกว่าการเก็บข้อมูลเบื้องต้น" และไม่พบว่ามี "การรั่วไหลอย่างมีนัยสำคัญ" เกิดขึ้นแต่ประการใด
หน่วยงานที่ทำการโฆษณาแห่งอื่น ๆ ได้ใช้วิธีการกำหนดเป้าหมายทางจิตวิทยาในรูปแบบต่าง ๆ มาหลายปี และเฟซบุ๊กเองก็ได้จดสิทธิบัตรเทคโนโลยีทำนองเดียวกันในปี 2555 อย่างไรก็ดี การเปิดเผยวิธีการที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลและลักษณะของลูกค้าของเคมบริดจ์แอนะลิติกา ซึ่งรวมถึงแคมเปญหาเสียงเพื่อเป็นประธานาธิบดีของดอนัลด์ ทรัมป์ และแคมเปญโวทลีฟ (Vote Leave) ในกรณีเบร็กซิต ทำให้ประชาชนทั่วไปได้รับรู้ถึงความท้าทายเกี่ยวกับการกำหนดเป้าหมายทางจิตวิทยาที่นักวิชาการได้เคยเตือนไว้ เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวทำให้ประชาชนให้ความสนใจเกี่ยวกับสิทธิส่วนบุคคลและอิทธิพลของสื่อสังคมออนไลน์ในแวดวงการเมืองมากขึ้น และก่อให้เกิดการพูดถึงการ #DeleteFacebook (ลบ[บัญชี]เฟซบุ๊ก) อย่างมากในทวิตเตอร์
ยูกิ อังไกรนี คาโต
ยูกิ อังไกรนี คาโต (Yuki Anggraini Kato; 2 เมษายน ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดง และนางแบบหญิงชาวอินโดนีเซียลูกครึ่งญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 2013 ยูกิได้แสดงในภาพยนตร์ Operation Wedding ของอาดีปาตี ดลเก็น และได้ร้องเพลงในภาพยนตร์นั้นด้วย
ประวัติ
ยูกิ คาโต เป็นลูกสาวนแรกของคู่ครองชาวอินโดนีเซียเชื้อสายญี่ปุ่น ตวีนาวาตีกับทาเกชิ คาโต ยูกิมีน้องสาวสองคนชื่อว่า เรนะ เมซีเลีย คาโต (Reina Meisilia Kato) กับซากูระ เดสซีซาร์ คาโต (Sakura Des Caesar Kato) ทั้งหมดอาศัยที่โกตาวีซาตา, จีบูบูร์, จาการ์ตาตะวันออก
แหล่งข้อมูลอื่น
1995
จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง (เย่ว์ลี่เสียน) (ค.ศ. 948 - 982) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์เหลียว ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 969 - 982 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจง เมื่อจักรพรรดิเหลียวมู่จงทรงถูกปลงพระชนม์ระหว่างล่าสัตว์ ทรงได้รับการสนับสนุนจากราชสกุลชี่ตันทั้งสองฝ่ายและขุนนางชาวฮั่น จึงอัญเชิญองค์ชายเย่ว์ลี่เสียนขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิเหลียวจิ่งจง เมื่อพระชนม์เพียง 21 พรรษา
จักรพรรดิเหลียวจิ่งจงสวรรคตหลังจากทรงกลับจากการล่าสัตว์ในปี ค.ศ. 982 (พ.ศ. 1525) ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา พระราชโอรสคือ องค์ชายเย่ว์ลี่หลงซีว์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
อ้างอิง
948982
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ หรือ ราชวงศ์เมืองน่าน หรือ ราชวงศ์หลวงติ๋นมหาวงศ์ เป็นราชวงศ์ลำดับที่สองต่อจากราชวงศ์ภูคา ที่ปกครองนครเมืองน่าน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2269 จนถึง พ.ศ. 2474 รวมระยะเวลา 205 ปี
การสถาปนา
หมายเหตุ : พระเจ้านครน่านหลวงติ๋นมหาวงศ์ ปฐมเจ้าผู้ครองนครน่านแห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ (บางตำราระบุว่า) พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าศรีสองเมือง กษัตริย์แห่งแคว้นล้านนา และเจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 42
พระนาซ้าย (น้อยอินทร์) เป็นคนเมืองน่าน อาศัยอยู่ที่บ้านฝายแก้ว ต่อมาพม่าได้แต่งตั้งให้ดูแลรักษาเมืองน่าน และในปี พ.ศ. 2269 หลังจากที่ดูแลเมืองน่านมาได้ 10 ปี จึงได้กราบทูลขอให้ราชสำนักพม่าส่งให้เจ้ามาปกครองเมืองน่าน เพราะในเวลานั้นเชื้อสายเจ้าเมืองน่านแต่เดิมนั้นไม่มีแล้วประกอบกับพญาหลวงติ๋นมหาวงศ์มีเชื้อสายเจ้าบ้านผ่านเมืองมาก่อนและส่วนตัวของพระนาซ้ายไม่มีเชื้อสายเจ้าเมืองมาก่อนจึงไม่กล้าครองเมืองจึงได้เชิญพญาหลวงติ๋นมหาวงศ์มาครองเมืองน่านและมีเจ้าผู้ครองนครสืบลงมา จนกระทั่งสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เจ้าผู้ครองนครน่านได้มาขอพึ่งพระบรมโพธิสมภาร พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้มีมหากรุณาธิคุณทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมยกย่องเป็นเจ้าฟ้าเป็นครั้งแรกคือ"เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ"เหมือนตำแหน่งเจ้าฟ้าไทใหญ่ในพม่าและเจ้าผู้ครองนครน่านได้ถวายความจงรงภัคดีต่อราชวงศ์จักรีเรื่อยมา จวบจนกระทั่งเหตุการณ์ที่เวียงจันทน์ก่อกบฎในปี พ.ศ. 2369 เจ้าผู้ครองนครน่านมีสายสัมพันธ์ที่ดีกับเจ้าอนุวงศ์ เมืองน่านจึงถูกจับตาจากกรุงเทพอย่างใกล้ชิด จวบจนมาถึงสมัยเงี้ยวปล้นเมืองแพร่ เมื่อปี พ.ศ. 2445 เจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน มีความชอบในการช่วยปราบกบฎเงี้ยวที่ปล้นเมืองแพร่ สนองพระเดชพระคุณเป็นที่พอพระทัยยิ่ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2446 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนา เจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ขึ้นเป็น พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้านครเมืองน่าน ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าประเทศราช องค์ที่ 7 และทรงเป็นองค์แรกและองค์สุดท้ายในประวัติศาสตร์น่าน
เอ็ม.ซี.เอส.สตีล
บริษัท เอ็ม.ซี.เอส.สตีล จำกัด (มหาชน) (M.C.S.STEEL PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ:MCS) ก่อตั้งขึ้นในปี 2535 ในเริ่มแรกบริษัทมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตโครงสร้างเหล็กทั่วไปสำหรับอาคาร เช่น โครงเหล็กหลังคา เสาและคานทั่วไป ในปี 2538 บริษัทเล็งเห็นโอกาสการขยายตลาดไปประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีตลาดสำหรับโครงสร้างเหล็กขนาดใหญ่เนื่องจากมีความทนทานต่อแรงสั่นสะเทือนได้ดีกว่าคอนกรีตเสริมเหล็ก วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2548 บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และได้แปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ภายใต้ชื่อ “บริษัท เอ็ม.ซี.เอส. สตีล จำกัด (มหาชน)”
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
การสถาปนา
เจ้าผู้ครองนครน่านแห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ปกครองเมืองนครน่านมาจนถึงปี พ.ศ. 2474 รวมระยะเวลา 205 ปี ซึ่งถือเป็นการสิ้นสุดตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครน่าน นับตั้งแต่นั้นมา มีเจ้าผู้ครองนครน่านสืบสันตติวงศ์แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ต่อเนื่องกันมาถึง 14 รัชกาล นับเป็นบรรพบุรุษแห่งราชสกุล ณ น่าน, มหายศนันทน์ , มหาวงศนันทน์ , พรหมวงศนันทน์ และราชสกุลอื่นๆ ในปัจจุบัน
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ ภายใต้การปกครองของพม่า
ต่อมานครน่าน ได้เป็นประเทศราชรวมอยู่ในราชอาณาจักรสยาม โดยในช่วง พ.ศ. 2297 – 2327 หัวเมืองล้านนาต่าง ๆ พยายามแข็งข้อต่อพม่า สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงสามารถโจมตีขับไล่พม่าออกจากเชียงใหม่เป็นผลสำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 2317 แต่นครน่านยังตกอยู่ในฝ่ายพม่า เจ้าน้อยวิฑูร เจ้านครน่านถูกจับและถูกคุมตัวส่งไปยังกรุงธนบุรี (พ.ศ. 2321) เมืองน่านจึงขาดเจ้าผู้ปกครอง พม่าได้ยกทัพกวาดต้อนผู้คนไปอยู่ที่เชียงแสน ทำให้เมืองน่านถูกทิ้งร้างว่างเปล่า จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงแต่งตั้งให้เจ้ามงคลวรยศ หลานเจ้าพญาหลวงติ๋นมหาวงศ์ มาปกครองนครน่านที่รกร้างว่างเปล่า และในปี พ.ศ. 2328 กองกำลังพื้นเมืองล้านนาโดยการสนับสนุนของกองทัพสยาม ขับไล่พม่าออกไปได้สำเร็จ นครน่านจึงรวมเข้าอยู่ในราชอาณาจักรสยาม และเจ้ามงคลวรยศได้ยกนครน่านให้เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญปกครองสืบไป
ราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ (ภายใต้การปกครองของอาณาจักรรัตนโกสินทร์)
หลังจากเมืองนครน่าน ขึ้นกับกรุงรัตนโกสินทร์ ในปี พ.ศ. 2331 เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ ได้ลงไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ณ กรุงรัตนโกสินทร์ เพื่อขอเป็นข้าขอบขัณฑสีมา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน และแต่งตั้งเจ้าสุมนเทวราช ขึ้นเป็นเจ้าพระยาหอหน้า พ.ศ. 2343 นครน่านจึงมีฐานะเป็นหัวเมืองประเทศราชของกรุงเทพฯ ตั้งแต่นั้นมา เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญมีความสามารถในการปกครองและบริหารบ้านเมืองเป็นอย่างยิ่ง นับแต่เจ้าฟ้าอัตถวรปัญโญ ขอเป็นข้าขอบขัณฑสีมากรุงรัตนโกสินทร์ เมืองน่านมีฐานะเป็นหัวเมืองประเทศราช เจ้าผู้ครองนครมีอำนาจสิทธิเด็ดขาด ในการปกครองพลเมือง การขึ้นครองนครแม้จะต้องได้รับความเห็นชอบจากกรุงรัตนโกสินทร์ แต่โดยทางปฏิบัติแล้ว พระมหากษัตริย์กรุงรัตนโกสินทร์ทรงให้เจ้านายและขุนนางผู้ใหญ่ในเมืองน่านเลือกตัวเจ้านายผู้มีอาวุโสเป็นเจ้าผู้ครองนครกันเอง มิได้ทรงยุ่งเกี่ยวกับกิจการภายใน
เจ้าผู้ครองนครน่านในชั้นหลังทุกพระองค์ต่างจงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรี ได้ช่วยราชการบ้านเมืองสำคัญ ๆ หลายครั้งหลายคราวด้วยกัน เช่น ช่วยราชการสงครามเมืองเชียงแสนในรัชกาลที่ 1 ปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์ในรัชกาลที่ 3 ช่วยราชการสงครามเมืองเชียงตุง ในรัชกาลที่ 4 และ 5 เป็นต้น
สมัยเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงแก้ไขวิธีการปกครองแผ่นดินขึ้นใหม่ ในปี พ.ศ. 2435 โดยแบ่งการปกครองหัวเมืองออกเป็นมณฑลเทศาภิบาล ได้ทรงส่งข้าราชการผู้ใหญ่ที่ไว้วางพระราชหฤทัยจากกรุงเทพฯ เป็นผู้แทนต่างพระเนตร พระกรรณมากำกับดูแล การบริหารบ้านเมืองของเจ้าผู้ครองนคร เรียกชื่อตามตำแหน่งทำเนียบว่า 'ข้าหลวงประจำเมือง'
ในปี พ.ศ. 2446 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชดำริว่าเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เจ้าผู้ครองนครน่าน ได้ประกอบคุณงามความดี แก่ราชการบ้านเมือง เป็นที่รักใคร่นับถือของเจ้านายท้าวพระยาและพลเมืองโดยทั่วไป จึงมีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้สถาปนาเลื่อนยศฐานันดรศักดิ์ เจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ขึ้นเป็น พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ พระเจ้านครเมืองน่าน มีพระนามตามจารึกในพระสุพรรณบัฏว่า  พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุระมหาราชวงษาธิบดี สุจริตจารีราชานุภาวรักษ วิบูลยศักดิกิตติไพศาล ภูบาลบพิตร์ สถิตย์ณนันทราชวงษ์ พระเจ้านครเมืองน่าน
หลังจาก พระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดชฯ ทรงถึงแก่พิราลัยเมื่อปี พ.ศ. 2461 เจ้ามหาพรหมสุรธาดา (เจ้าอุปราช) ได้ขึ้นครองเมืองน่าน ในสมัยนี้อำนาจของเจ้าผู้ครองนครลดน้อยลงทางกรุงเทพฯ ได้จัดส่งข้าราชการ เช่น ผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด คลังจังหวัด และสรรพากรจังหวัด ฯลฯ มาประจำหน่วยงานเรียกกันว่า 'เค้าสนามหลวง' ส่วนตัวเจ้าผู้ครองนครได้กำหนดรายได้เป็นอัตราเงินเดือน ส่วยสาอากรต่าง ๆ ต้องเก็บเข้าท้องพระคลังทั้งสิ้น เมื่อเจ้ามหาพรหมสุรธาดาถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2475 ตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครถูกยุบเลิกแต่นั้นมา
รายชื่อนามสกุลที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน แก่เจ้านายนครเมืองน่าน
นามสกุลเจ้านายนครเมืองน่าน ที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุลขึ้นเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2455 โดยให้มีผลใช้บังคับในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 นามสกุลที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่เจ้านายนครเมืองน่าน มีดังนี้
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครน่าน 14 พระองค์ แห่งราชวงศ์ติ๋นมหาวงศ์ พ.ศ. 2269 - พ.ศ. 2474 รวมระยะเวลา 205 ปี มีรายพระนามตามลำดับ ดังนี้
การขอแต่งตั้งเจ้าหลวงนครน่านไม่สำเร็จ
_________________________________________________
ในปี พ.ศ. 2476 มีจดหมายจากเจ้านายและราษฎรเมืองน่านร้องขอให้รัฐบาลสยามแต่งตั้ง "เจ้าราชวงศ์ (สิทธิสาร ณ น่าน) เจ้าราชวงศ์ นครเมืองน่าน"  ขึ้นเป็น "เจ้าผู้ครองนครน่าน" เนื่องจากเจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 ถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2474 ทางรัฐบาลสยามยังไม่ได้แต่งตั้งเจ้านายองค์ขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครน่าน ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 อาณาจักรสยามได้เกิดการปฎิรูปเปลี่ยนแปลงการปกครอง การนี้ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา กล่าวว่าเห็นควรยึดตามนโยบายของรัฐบาลสยามเดิมที่ไม่ให้ตั้งตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครอีกต่อไป แต่รัชกาลที่ 7 ทรงเห็นว่าเมืองนครน่านเป็นหัวเมืองชายแดนที่เสี่ยงต่อการถูกยุยงให้ข้อหาจักรวรรดิฝรั่งเศส อีกทั้งสถานการณ์ปลี่ยนไปเนื่องจากอาณาจักรสยามไม่ได้ปกครองโดยกษัตริย์เหมือนแต่ก่อน คณะราษฎรจึงส่งพระยาจ่าแสนยบดีให้ขึ้นมาสืบข่าวในเมืองนครน่าน และพบว่า เจ้าราชวงศ์ (สิทธิสาร ณ น่าน) มีชนมายุ 70 ปี และเป็นพระโอรสในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 63 และเป็นผู้ใหญ่ในวงศ์ตระกูล  "ณ น่าน" ซึ่งมีความดีความชอบไม่ยุ่งยากเหมือนวงศ์ตระกูล  "ณ ลำปาง"  จึงเห็นควรให้มีการตั้งขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครน่านได้ ครั้นเมื่อพระยาจ่าแสนยาบดีเดินทางกลับกรุงเทพฯ ได้เกิดรัฐประหารจนทำให้พระยาจ่าแสนยาบดีเสียชีวิตโดยไม่ได้เสนอ เรื่องดังกล่าวเข้าที่ประชุม ท้ายที่สุดทางรัฐบาลสยามเห็นว่าไม่ควรให้มีตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครอีกต่อไป โดยให้เหตุผลว่าในเวลานั้นไม่มีราษฎรเลื่อมใสในเจ้านายแล้ว จึงทำให้ "เจ้าราชวงศ์ (สิทธิสาร ณ น่าน) เจ้าราชวงศ์ นครเมืองน่าน"  มิได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็น เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 6 5 ต่อจาก เจ้ามหาพรหมสุรธาดา เจ้าผู้ครองนครน่าน องค์ที่ 64 จึงถือเป็นการสิ้นสุดระบอบการปกครองของเจ้านายเมืองนครน่านนับตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
บทความจาก : หนังสือ พระราชทานเพลิงศพ เจ้าศรีพรหมา ณ น่าน /บันทึกหม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยา
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของธนาคารแห่งประเทศไทย โดยตำแหน่งผู้ว่าการยังดำรงตำแหน่งอื่นเป็น รองประธานคณะกรรมการธปท., ประธานคณะกรรมการนโยบายการเงิน, ประธานคณะกรรมการนโยบายสถาบันการเงิน และ ประธานคณะกรรมการระบบการชำระเงิน มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ติดต่อกันได้ไม่เกินสองวาระ ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจะเป็นผู้สรรหาและเสนอชื่อไปยังคณะรัฐมนตรี เมื่อคณะรัฐมนตรีมีมติรับรองจึงจะทูลเกล้าฯไปยังพระมหากษัตริย์เพื่อทรงลงพระปรมาภิไธยและมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งต่อไป
คุณสมบัติ
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย จะต้องมีมีความรู้ความสามารถในด้านเศรษฐศาสตร์และการธนาคาร มีสัญชาติไทยโดยกำเนิด และต้องมีอายุน้อยกว่า 60 ปีบริบูรณ์ในวันที่ได้รับแต่งตั้ง ต้องไม่เป็นพนักงานหรือลูกจ้างของธนาคารแห่งประเทศไทย หากเคยเป็นข้าราชการเมืองหรือมีตำแหน่งในพรรคการเมือง ต้องพ้นจากตำแหน่งมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
หน้าที่
ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย มีหน้าที่กำกับดูแลนโยบายและบริหารธนาคารแห่งประเทศไทย เพื่อรักษาเสถียรภาพและความมั่นคงทางการเงินของประเทศ แม้โดยตำแหน่งจะต่ำกว่ารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง แต่ก็มีความสำคัญมาก ดังข้อความเรื่อง "ศาสตร์และศิลป์แห่งการเป็นผู้ว่าการธนาคารกลาง" ของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ ที่ว่า
ฮงอินโบ ชูโฮะ
ฮงอินโบ ชูโฮะ (本因坊秀甫; ; ค.ศ. 1838 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1886) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มุระเซะ ชูโฮะ (本因坊秀甫; ) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพที่มีชื่อเสียงในซีกโลกตะวันตก
ประวัติ
ในฐานะศิษย์สำนักฮงอินโบ เขาได้ก่อตั้งสถาบันโฮเอ็นชะและสอนเกมหมากล้อมให้แก่ผู้มาเยือนชาวเยอรมัน ซึ่งมีนามว่าออสคาร์ คอร์เชลท์ ที่ต่อมาคอร์เชลท์ได้เป็นผู้เผยแพร่และสร้างความนิยมให้แก่เกมหมากล้อมนอกทวีปเอเชีย ส่วนชูโฮะได้เป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบคนที่ 18 ในปี ค.ศ. 1886
ชูโฮะเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบขณะมีอายุได้เจ็ดขวบ และได้รับตำแหน่ง 1 ดั้งในปี ค.ศ. 1848 กระทั่งมาถึง 6 ดั้งในปี ค.ศ. 1861 เขาเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบที่มีความเก่งกาจที่สุดต่อจากชูซะกุ และชูวะยังต้องการให้เขาได้เป็นผู้สืบทอดเมื่อชูซะกุได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ภรรยาหม้ายของโจวะได้ขัดขวางแผนดังกล่าว ชูโฮะได้กลายเป็นหัวหน้าองค์กรโฮเอ็นชะในปี ค.ศ. 1879 เขาได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีชื่อเสียงอย่างโฮเอ็นชินโป ในปี ค.ศ. 1882 ซึ่งแสดงถึงการเปิดหมากของยุคเมจิ หลังจากการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างโฮเอ็นชะและสำนักฮงอินโบในปี ค.ศ. 1886 ชูเอได้เลื่อนอันดับหมากล้อมแก่ชูโฮะเป็น 8 ดั้ง และก้าวขึ้นสู่การเป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบ ทว่าเขาได้เสียชีวิตหลังจากการเป็นฮงอินโบเพียงสามเดือน นับว่าเป็นนักหมากล้อมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในช่วงไม่กี่ปีสุดท้ายของชีวิต
Ortegia
Ortegia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ortegia hispanica L. มันเป็นส่วนหนึ่งของเผ่า Polycarpaeae, รวมกลุ่มกับ Cardionema และ Illecebrum.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก ยังคงพบในโปรตุเกสและสเปน ตอนนี้จัดอยู่ในประเภท สูญพันธุ์ ในแอลจีเรียและอิตาลี.
ตุอีล
ตุอีล (tuile) หรือที่คนไทยบางคนเรียกว่า ขนมเบื้องฝรั่งเศส เป็นคุกกี้หรือเวเฟอร์ชนิดหนึ่ง มีลักษณะบางกรอบ มีรสหวานหรือรสกลมกล่อม และทำจากแป้งหรือเนยแข็ง คำว่า ตุอีล ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กระเบื้อง" สื่อถึงรูปทรงของกระเบื้องลอนมุงหลังคาซึ่งขนมชนิดนี้ควรจะมีลักษณะคล้ายกันเมื่อทำเสร็จ โดยทั่วไปมักใช้ตุอีลเป็นเครื่องตกแต่งขนมหวาน เช่น ปันนาค็อตตา หรือใช้เป็นถ้วยไอศกรีมหรือซอร์เบที่กินได้
การเตรียม
ตุอีลเป็นคุกกี้บาง ๆ ซึ่งตั้งชื่อตาม ตุอีล หรือกระเบื้องที่ใช้มุงหลังคาบ้านตามชนบทของประเทศฝรั่งเศสโดยเฉพาะในภูมิภาคพรอว็องส์ ส่วนผสมของตุอีลแบบดั้งเดิมจะประกอบด้วยแป้ง น้ำตาล และเนยละลาย ตีเข้าด้วยกัน ทำเป็นแผ่นกลมบาง โรยแอลมอนด์แล้วนำไปอบ ทั้งนี้ต้องดัดตุอีลให้โค้งขณะที่ยังร้อนอยู่หลังจากอบเสร็จ ไม่เช่นนั้นจะแตกหรือหัก และเพื่อให้ได้รูปทรงที่โค้งจึงมักจะดัดตุอีลบนพื้นผิวโค้ง เช่น ขวดไวน์ ไม้นวดแป้ง เป็นต้น ในฝรั่งเศสมีแผ่นพิมพ์สำหรับดัดตุอีลขายด้วย อย่างไรก็ตาม อาจทิ้งไว้เป็นทรงแบนเรียบธรรมดาเหมือนขนมลิ้นแมวก็ได้
กัง ซูนจุง
กัง ซูนจุง (강순정; Kang Soon-Jung) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2505 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 9
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
ปรภัสสร วรสิรินดา
ปรภัสสร วรสิรินดา (เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น ปลา เป็นนางงาม นางแบบ นักแสดงชาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 และเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014
ประวัติ
ปรภัสสร วรสิรินดา หรือ ปลา (ชื่อเดิม: ปรภัสสร ดิศย์ดำรง, ชื่อเกิด: ปรภัสสร หลอดสันเทียะ) มีน้องสาว 1 คนชื่อ กรวรรณ หลอดสันเทียะ หรือ ปริม เดอะเฟซไทยแลนด์ เธอเกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาปริญญาโทคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และปริญญาโทจาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี เป็นผู้ชนะจากเวทีการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2008
ปลา ปรภัสสรได้เข้าร่วมประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2008 ซึ่งเป็นเวทีการประกวดระดับประเทศครั้งแรกของเธอ
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2009
ปลา ปรภัสสรได้เข้าร่วมประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2009 ซึ่งเป็นเวทีการประกวดระดับประเทศครั้งสองของเธอ โดยสามารถเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย.
มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส 2010
ปลา ปรภัสสรได้เข้าประกวดมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ปี 2010 โดยสามารถผ่านการคัดเลือกเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
ปลา ปรภัสสรได้เข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ปี 2014 หลังจากการผิดหวังกับการประกวดมาหลายครั้ง เธอจึงมุ่งมั่นกับการประกวดครั้งนี้เป็นอย่างมาก และเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2557 เธอก็สามารถคว้ามงกุฎมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 มาครอบครองได้สำเร็จ พร้อมกับรางวัลพิเศษขวัญใจช่างภาพ
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014
ปลา ปรภัสสรเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2014 ณ ประเทศไทย และเธอสามารถเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย พร้อมคว้ารางวัลชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม โดยผู้ชนะในครั้งนี้คือ ลีส์ การ์เซีย จากประเทศคิวบา
มิสซูปราเนชันแนล 2014
เนื่องด้วย ใบเฟิร์น อนัญญา มงคลไทย เจ้าของตำแหน่งมิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2014 มีปัญหาด้านสุขภาพ ไม่สามารถเดินทางไปประกวดได้ ทำให้ปลาต้องเดินทางไปประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2014 ณ ประเทศโปแลนด์แทน และเธอก็สามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 มาครอง โดยผู้ชนะในปีนั้นคือ อาชา บัต จากประเทศอินเดีย
การเดินทัพทางไกล
การเดินทัพทางไกล (Long March) หรือ ฉางเจิง ) หมายถึงการถอยทัพครั้งใหญ่หลายครั้งของกองทัพแดงแห่งพรรคคอมมิวนิสต์จีน ระหว่างปี ค.ศ. 1934 ถึง 1936 โดยการนำของเหมา เจ๋อตุง และโจว เอินไหล ที่กำลังต่อสู้กับกองทัพรัฐบาลจีนในขณะนั้น ซึ่งนำโดยเจียง ไคเช็ก
ในขณะนั้นกองทัพของพรรคคอมมิวนิสต์จีน มีขนาดเล็กกว่า และกำลังเพลี่ยงพล้ำต่อกองทัพรัฐบาล จึงนำกำลังทหาร พร้อมด้วยประชาชนจำนวนหนึ่งเดินเท้าถอยร่นจากทางใต้ หนีขึ้นไปทางเหนือของประเทศจีน การเดินทัพครั้งสำคัญเกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1934 โดยเริ่มต้นจากมณฑลเจียงซีไปทางทิศตะวันตก และย้อนขึ้นไปทางทิศเหนือ เป็นระยะทางประมาณ 25,000 ลี้ หรือ 12,500 กิโลเมตร (8,000 ไมล์) ผ่านดินแดนทุรกันดารทางตะวันตกของประเทศจีน ใช้ระยะเวลากว่า 370 วัน ไปยังมณฑลฉ่านซี โดยมีผู้รอดชีวิตไปถึงจุดหมายเพียงหนึ่งในห้า
Orophochilus
Orophochilus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เปรู
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เว็บเพจสถิต
เว็บเพจสถิต หรือ สแตติกเว็บเพจ (static web page) คือเว็บเพจที่ถูกส่งออกมาเหมือนกับที่เก็บบันทึกไว้ ซึ่งตรงข้ามกับเว็บเพจพลวัตที่สร้างขึ้นโดยเว็บแอปพลิเคชัน
เว็บเพจสถิตมักจะเป็นเอกสารเอชทีเอ็มแอลที่เก็บบันทึกเป็นแฟ้มข้อมูลในระบบแฟ้ม และถูกจัดเตรียมให้ใช้งานได้ด้วยเว็บเซิร์ฟเวอร์บนเอชทีทีพี (ถึงกระนั้นก็ตาม ยูอาร์แอลที่ลงท้ายด้วย ".html" ก็ไม่ได้เป็นเว็บเพจสถิตเสมอไป) อย่างไรก็ดี การตีความหมายศัพท์อย่างหลวม ๆ รวมไปถึงเว็บเพจที่เก็บบันทึกในฐานข้อมูล และเว็บเพจต่าง ๆ ที่จัดรูปแบบโดยใช้แม่แบบและให้บริการผ่านทางแอปพลิเคชันเซิร์ฟเวอร์ ตราบเท่าที่เว็บเพจนั้นไม่ถูกเปลี่ยนแปลงและนำเสนออย่างที่เก็บบันทึกโดยพื้นฐาน
เว็บเพจสถิตเหมาะสำหรับเนื้อหาที่ไม่จำเป็นต้องอัปเดตหรืออัปเดตเพียงนาน ๆ ครั้ง อย่างไรก็ตาม การบำรุงรักษาเว็บเพจสถิตในฐานะแฟ้มข้อมูลจำนวนมหาศาลไม่อาจปฏิบัติได้หากปราศจากเครื่องมืออัตโนมัติ การทำให้เป็นส่วนบุคคลหรือความสามารถในการโต้ตอบต้องทำงานด้านไคลเอนต์ ซึ่งก็มีข้อจำกัดของมัน
กองทัพยูเครน
กองทัพยูเครน (Збро́йні си́ли Украї́ни) หรือที่เรียกอย่างย่อว่า แซแซอู (ЗСУ) เป็นกำลังทหารของยูเครน กองกำลังทหารและความมั่นคงทั้งหมด รวมทั้งกองกำลังติดอาวุธ และอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของประธานาธิบดีแห่งยูเครนและอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการรัฐสภา เวอร์คอฟนา ราดา(สภาสูงสุดแห่งยูเครน) อย่างถาวร
กองทัพยูเครนประกอบไปด้วยกองทัพบก กองทัพอากาศ กองทัพเรือ กองกำลังจู่โจมทางอากาศ และกองกำลังปฏิบัติการพิเศษ กองทัพเรือยูเครนเองจะประกอบไปด้วยทหารราบนาวีและกองบินนาวีเช่นเดียวกัน กองกำลังป้องกันดินแดนจะทำหน้าที่เป็นกองกำลังทหารสำรองและในกรณีสงคราม สามารถระดมมวลชนจากอาสาสมัครพลเรือนเพื่อทำหน้าที่ในการป้องกันท้องถิ่น หน่วยยามทะเลยูเครนเป็นหน่วยยามฝั่งของยูเครน แต่เป็นส่วนหนึ่งของหน่วยยามชายแดนและไม่อยู่ใต้บังคับบัญชาของกองทัพเรือ กองกำลังป้องกันทางอากาศยูเครนเป็นสาขาที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการสงครามต่อต้านอากาศยานตั้งแต่ ค.ศ. 1991 จนกระทั่งถูกรวมเข้ากับกองทัพอากาศใน ค.ศ. 2004
เนื่องจากการแทรกแซงทางทหารของรัสเซียในยูเครนใน ค.ศ. 2014 ประธานาธิบดีได้มอบหมายแก่ผู้ว่าราชการแห่งแคว้นของยูเครนให้สร้างหน่วยอาสาสมัครภายใต้กองกำลังป้องกันดินแดนของรัฐบาล ในช่วงแรก หน่วยทหารเหล่านี้ได้รับทุนเพียงเล็กน้อยจากงบประมาณของส่วนภูมิภาคและส่วนใหญ่อาศัยอยู่ที่เงินบริจาค ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014 กองพันป้องกันดินแดนส่วนใหญ่ถูกรวมเข้ากับกองทัพบกยูเครน หน่วยพิทักษ์ชาติยูเครนได้ทำหน้าที่เป็นส่วนเสริมกำลังสำรองของกองกำลังกึ่งทหารของกองทัพยูเครน
ประเทศโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศโมซัมบิก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมซัมบิกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
ยัน เดอ ไบร
ยัน เดอ ไบร (Jan de Bray; ราว ค.ศ. 1627 - 1 เมษายน ค.ศ. 1697) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน เดอ ไบรมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์
ประวัติ
ยัน เดอ ไบร เป็นลูกและลูกศิษย์ของซาโลโมน เดอ ไบร ผู้เป็นสถาปนิกและกวี ผู้ใช้เวลาเขียนงานส่วนใหญ่ในฮาร์เลม ที่เดอ ไบรเป็นประธานสมาคมจิตรกรอยู่หลายปี จิตรกรในฮาร์เลมก็เช่นเดียวกับในอือแตร็คต์ที่ส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก เดอ ไบรต้องทำใจหลายครั้งกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวหลายคนไปกับโรคระบาด รวมทั้งภรรยาสามคนที่เสียชีวิตเพียงไม่กี่ปีหลังจากที่สมรสกับเดอ ไบร
งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "portrait historié" หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น
ระเบียงภาพ
1627 1697
สปาย vs. สปาย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2548)
สปาย vs. สปาย (Spy vs. Spy) เป็นวิดีโอเกมที่ได้รับการพัฒนาโดยวิเชียสไซเคิลซอฟต์แวร์ จัดจำหน่ายโดยโกลบอลสตาร์ซอฟต์แวร์ และอิงมาจากการ์ตูนที่มีอยู่ในนิตยสารแมด กับความคลั่งไคล้ในการ์ตูนช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 เกมมีการปรากฏตัวของสองสายลับ ("แบล็ค" กับ "ไวท์") ในโหมดเนื้อเรื่องที่ไม่ซ้ำกัน กับสองโหมดเกมอื่น ("โมเดิร์น" และ "คลาสสิก") และโหมดผู้เล่นหลายคนที่เพิ่มได้ถึง 4 ผู้เล่น
สตอรี่โหมด
ในโหมดผู้เล่นคนเดียวนี้ผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างสายลับแบล็คหรือสายลับไวท์ได้ ในการพิชิตภารกิจที่หลากหลายที่เต็มไปด้วยปริศนากับบรรดาศัตรู, รวมถึงการสอดแนมศัตรู (ทั้งหมดต่างมีระบบปัญยาประดิษฐ์ควบคุมอยู่) เรื่องราวที่ได้รับการพัฒนาดูเหมือนกับส่วนขยายของตอนในการ์ตูนยุค '60 ด้วยการปรับแต่งให้ทันสมัย ทางเลือกของสายลับไม่แตกต่างเท่าใดนัก โดยผู้เล่นจะได้รับอาวุธหรืออุปกรณ์แบบเดียวกันในแต่ละการศึก ในทำนองเดียวกันนี้ยังมีภารกิจที่เหมือนกันในแต่ละเส้นทาง
โมเดิร์น/คลาสสิกโหมด
โหมดนี้สามารถเล่นคนเดียวหรือจะเล่นหลายคนก็ได้ โดยจุดมุ่งหมายของโหมดเหล่านี้คือการรวบรวมสิ่งประดิษฐ์จาก 4 ตู้นิรภัยที่ปรากฏบนแผนที่ (และกระเป๋าเอกสารในโหมดคลาสสิกที่ได้บรรจุไอเท็มต่างๆไว้ทั้งหมด)
โหมดมัลติเพลเยอร์อื่น
ในโหมดนี้ จะมีสายลับใหม่สองสีที่ได้รับการแนะนำเข้ามา ซึ่งได้แก่ เรด และ บลู สายลับเหล่านี้เป็นตัวละครปัญญาประดิษฐ์ควบคุม กับอีก 2 ผู้เล่น หรือจะเล่นในแบบ 3 หรือ 4 ผู้เล่นก็ได้
การตอบรับ
เว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้คะแนนตอบรับ สปาย vs. สปาย ที่ค่า 54.79% สำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 39.57% สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 2 ส่วนเว็บไซต์เกมสปอทให้คะแนนที่ 4.3 คะแนน สำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ ในขณะที่เว็บไซต์เมต้าคริติคให้คะแนนที่ 53 คะแนน ในระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 38 คะแนน ในระบบเพลย์สเตชัน 2
ดัชชีแบรย์ส
ดัชชีแบรย์ส (Duchy of Brittany; Dugelezh Breizh; Duché de Bretagne) เป็นรัฐศักดินาในสมัยกลางซึ่งมีอยู่ในระหว่างปีค.ศ. 939 และ 1547 โดยกินอาณาเขตทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรยุโรป โดยมีพรมแดนธรรมชาติคือมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันตก และช่องแคบอังกฤษทางทิศเหนือ ทางทิศใต้นั้นในบางสมัยมีพรมแดนจรดแม่น้ำลัวร์ และนอร์ม็องดี กับจังหวัดอื่นๆ ของฝรั่งเศสทางทิศตะวันออก ดัชชีได้ถือกำเนิดขึ้นภายหลังจากการขับไล่กองทัพไวกิงออกจากภูมิภาคนี้ราวปีค.ศ. 939 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ได้มีเหตุการณ์ไม่สงบทางการเมืองบ่อยครั้งซึ่งดยุกแห่งแบรย์สนั้นมีอำนาจจำกัดนอกจากภายในเขตที่ดินของตนเอง ในด้านความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านอย่างดัชชีนอร์ม็องดีผสมผสานระหว่างพันธมิตรกัน และในบางเวลาได้มีความขัดแย้งรุนแรงถึงขึ้นสงคราม เช่น ช่วงสงครามแบรย์ส-นอร์ม็องดี
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ ได้เข้ารุกรานแบรย์สในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 และได้สถาปนาพระองค์เป็นเคานต์แห่งน็องต์ในปีค.ศ. 1158 ตามสนธิสัญญาที่ทำขึ้นกับดยุกโกน็องที่ 4 ทำให้พระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 2 เจ้าชายเจฟฟรีได้ถืออิสริยยศเป็นดยุกแห่งแบรย์สผ่านทางการเสกสมรสกับกงส์ต็องส์ซึ่งมีฐานะเป็นดัชเชสแห่งแบรย์สโดยสายเลือด กษัตริย์ในราชวงศ์อ็องฌูนั้นควบคุมดินแดนนี้จนกระทั่งถึงการล่มสลายของจักรวรรดิอ็องฌูในฝรั่งเศสตอนเหนือในปีค.ศ. 1204 ต่อมาราชวงศ์ฝรั่งเศสได้เข้ามามีอิทธิพลในดัชชีตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ได้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้นโดยหลายฝ่ายสนับสนุนผู้นำของตนจากทั้งฝ่ายอังกฤษและฝรั่งเศสเพื่อมีอำนาจในการปกครองดัชชีในระหว่างสงครามสืบบัลลังก์เบรอตง
สถานะดัชชีอันเป็นเอกราชนั้นสิ้นสุดลงพร้อมกับการทิวงคตของฟร็องซัวที่ 2 ในปีค.ศ. 1488 โดยบรรดาศักดิ์ดยุกได้ถูกสืบทางสายเลือดไปยังธิดา อาน แต่พระเจ้าชาร์ลที่ 8 แห่งฝรั่งเศสได้ประกาศให้การเสกสมรสของเธอเป็นโมฆะ และอภิเษกสมรสกับเธอแทน จึงเป็นผลทำให้บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแบรย์ส ได้ตกมาเป็นของกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสโดยสิทธิแห่งภรรยา (Jure uxoris) โดยบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแบรย์สได้ผนวกเข้ากับราชบัลลังก์ฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1532 โดยผ่านสภาแบรย์สซึ่งมีผลภายหลังจากการทิวงคตของสมเด็จพระราชินีโกลดแห่งฝรั่งเศสผู้ซึ่งเป็นดัชเชสพระองค์สุดท้าย พระราชโอรสทั้งสองพระองค์ ได้แก่ ฟร็องซัวที่ 3 และต่อมาพระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ได้ถือว่าทำให้เกิดรัฐร่วมประมุขขึ้นภายหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดา
ในภายหลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศส ดัชชีได้ถูกเปลี่ยนสถานะตามระบบสาธารณรัฐตั้งแต่ปีค.ศ. 1792 เป็นจังหวัดของฝรั่งเศส ซึ่งมีผลต่อไปถึงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5
ราดอสวัฟ ชีกอร์สกี
เขาเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 – พ.ศ. 2558 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของดอนัลต์ ตุสก์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 – พ.ศ. 2557
เขาเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2535) ในรัฐบาลของยัน ออลเชฟสกี, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2541 – พ.ศ. 2544) ในรัฐบาลของแยร์ซือ บูแซก และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2550) ในรัฐบาลของกาชีมีแยช มาร์ตซินกีแยวิตช์และยอรอสวัฟ คัชซึญสกี
ลิงเลซูลา
ลิงเลซูลา (Lesula; ) ลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง ที่เพิ่งถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2012 จัดว่าเป็นลิงชนิดใหม่ที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 28 ปี ของทวีปแอฟริกา
ลิงเลซูลา มีจุดเด่น คือ มีใบหน้าที่โดดเด่น โดยมีแผงสีน้ำตาลยาวล้อมกรอบใบหน้าที่ยื่นยาวไร้ขน และมีจมูกสีขาวครีมเป็นสันดิ่งตรง
ลิงเลซูลา อาศัยอยู่ในป่าดิบในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แถบแอฟริกากลาง โดยถูกแบ่งแยกออกจากลิงสกุลเดียวกันชนิดอื่น จากการแบ่งสายของแม่น้ำคองโก และแม่น้ำโลมามี ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ได้จำแนกออกเป็นชนิดใหม่ ด้วยการวิเคราะห์พันธุกรรม
ลิงเลซูลา ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 ระหว่างการสืบค้นในท้องถิ่นของคณะนักวิทยาศาสตร์ โดยชื่อ เลซูลา เป็นชื่อสามัญที่เรียกขานโดยนายพรานท้องถิ่น และได้รับการประเมินว่าลิงชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 16,800 ตารางกิโลเมตร ใจกลางป่าคองโก ซึ่งการอาศัยในพื้นที่เล็ก ๆ นี้จะผลักให้ลิงเลซูลาขยับจากสถานะมีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์ สู่วิกฤตเสี่ยงสูญพันธุ์ภายในเวลาไม่กี่ปี
ผอูน จันทรศิริ
ผอูน จันทรศิริ เป็นนักแสดง ผู้กำกับการแสดง มีผลงานกำกับทั้งละครโทรทัศน์ ละครเวที และภาพยนตร์ และยังดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาอาวุโส บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด และช่องวัน 31
ลุยส์ เอนริเก เมนโดซา
ลุยส์ เอนริเก เมนโดซา (Luis Enrique Mendoza) เป็นนักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2508 สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 38 (น็อก 20) เสมอ 2 แพ้ 7
ผอูน จันทรศิริ
ประวัติ
ผอูน จันทรศิริ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2505 จบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาโทศิลปการละคร เป็นเพื่อนเรียนร่วมรุ่นคณะกับ ยิ่งยศ ปัญญา และเป็นรุ่นน้องร่วมคณะของญาณี จงวิสุทธิ์ หลังจบการศึกษา ทั้งคู่เข้าสู่วงการโดยเป็นผู้เขียนบทละครโทรทัศน์ "พลับพลึงสีชมพู" ฉายทางช่อง 7 ร่วมกัน  จากนั้นเริ่มมีผลงานแสดง ทั้งละครโทรทัศน์ ละครเวที และภาพยนตร์  และได้กับการชักชวนให้กำกับละครโทรทัศน์ของค่ายเอ็กแซ็กท์ เรื่อง "ม่ายค่ะ" เป็นเรื่องแรก เมื่อ พ.ศ. 2537
ผอูนได้กำกับละครโทรทัศน์ และละครเวที เป็นจำนวนหลายเรื่อง และได้กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก เมื่อ พ.ศ. 2546 เรื่องเดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก จากการชักชวนของ ดวงกมล
ปัจจุบัน ผอูนยังรับงานแสดงละครอยู่ ผลงานที่เป็นที่จดจำคือ บท "สมร เก่งงาน" หรือ พี่หมอน จากละครซิตคอมเรื่องเป็นต่อ ทางช่องวัน 31
บ้านสะแกซึง
บ้านสะแกซึง (Sa-kae-sung) เป็นหมู่บ้านใน ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ลักษณะของชุมชนเป็นชุมชนเกษตรกรรม ที่ยังคงดำเนินชีวิตแบบเรียบง่ายในรูปแบบชนบท ลักษณะบ้านส่วนใหญ่เป็นแบบดั้งเดิมในท้องถิ่น อยู่ในบริเวณที่ประกอบอาชีพ เป็นครอบครัวในพื้นที่ใช้สอยที่จำกัด คนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยกัน สภาพทั่วไปของตำบลเป็นที่ราบลุ่ม
ในฤดูฝนน้ำจะเอ่อท่วมขังทุกปี มีคลองชลประทานผ่านตำบลจำนวน 1 สายยาวประมาณ 3 กิโลเมตร แต่ในฤดูแล้งน้ำในคลองจะแห้งหมด คนในชุมชนส่วนใหญ่ ยึดอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก แต่มีรายได้เสริมบ้าง จากการทำประมงน้ำจืด ค้าขาย และรับจ้างต่างๆ
ประวัติชุมชน
สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นไม้ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น จึงได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลเกาะโพธิ์" ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่
หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)
หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย)  เป็นพระประธานในอุโบสถธรรมสภา วัดธรรมาธิปไตย จังหวัดอุตรดิตถ์  (ขนาดหน้าตักกว้าง 38 นิ้ว สูง 67 นิ้ว)  มีพุทธลักษณะปางมารวิชัย เนื้อโลหะสัมฤทธิ์บริสุทธิ์ สกุลช่างสุโขทัย-เชียงแสน สร้างในช่วงรอยต่อการก่อตั้งอาณาจักรสุโขทัย มีอายุกว่า 800 ปี พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.8) อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมาธิปไตย และอดีตเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในสมัยนั้น ได้อัญเชิญมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2488
หลวงพ่อเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยสุโขทัย-เชียงแสนองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้นำขึ้นมาจากวัดราชบุรณะในคราวเดียวกัน อีกองค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ที่วัดคุ้งตะเภา มีนามว่า หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์
ศิลปะ
ดุเพิ่มได้ที่  หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์
ประวัติ
พระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.8) อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมาธิปไตย และอดีตเจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ (ในสมัยนั้น) นำหลวงพ่อเชียงแสนมาจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถูกทำลายจากระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2485 ด้วยวิธีจับสลากเลือก และอัญเชิญมาลงยังสถานีอุตรดิตถ์โดยทางรถไฟ และนำมาประดิษฐานเป็นพระพุทธรูปประธานอาคารอุโบสถธรรมสภา ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2488 จนถึงปัจจุบัน
หลวงพ่อเชียงแสนเป็นพระพุทธรูปโบราณสำคัญ 1 ใน 4 องค์ และเป็นพระพุทธรูปยุคสุโขทัย-เชียงแสนองค์สำคัญ 1 ใน 2 องค์ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ได้นำขึ้นมาจากวัดราชบุรณะในคราวเดียวกัน โดยหลวงพ่อเชียงแสนนั้น ได้มีการจารึกที่ฐานพระระบุว่าสร้างใน พ.ศ. 2491 ซึ่งอาจเกิดจากความเข้าใจผิดหรืออาจเป็นกุศโลบายในการป้องกันพระจากการโจรกรรมก็เป็นได้
ดูประวัติความเป็นมาของหลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย) เพิ่มได้ที่ ประวัติพระพุทธสุโขทัยไตรโลกเชษฐ์ ฯ
เทศบาลตำบลตะขบ
เทศบาลตำบลตะขบ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวนประชากรราว 4000-5000 คน พูดภาษาไทยโคราช ,ไทยกลาง มีสัญลักษณ์ชุมชนคือ ต้นยางใหญ่ ,เขาพยาปราบ
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลตะขบตั้งอยู่ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
เป็นชุมชนดั้งเดิมที่มีอายุนานกว่า 100 ปี ทำให้ชุมชนมีวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมสืบทอดมาถึงปัจจุบัน แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ยังเป็นชุมชนดั้งเดิมที่งามทั้งทางด้านธรรมชาติ วัฒนธรรม และจิตใจของผู้คนในชุมชน
ประเพณีและวัฒนธรรม
ประเพณี ได้แก่ การก่อกองทรายในวันสงกรานต์, งานทอดกฐิน, การทรงเจ้า ,เทศกาลเทศน์มหาชาติ และประเพณีดั้งเดิมทั่วไปในชุมชน
วงศ์เข็ม
วงศ์ย่อย
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเผ่าที่อยู่ในวงศ์ย่อยต่างๆ เผ่า Coptosapelteae, และสกุล Luculia ไม่จัดอยู่ในวงศ์ย่อยใดและถือเป็นพี่น้องของพืชอื่น ๆ ในวงศ์เข็ม
ไกอา เกอร์เบอร์
ไกอา จอร์แดน เกอร์เบอร์ (Kaia Jordan Gerber; เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 2001) เป็นนางแบบและนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นลูกสาวของนางแบบซินดี ครอว์ฟอร์ด และนักธุรกิจแรนดี เกอร์เบอร์ เปิดตัวในแคมเปญโฆษณาหลายชุดสำหรับตราสินค้าแฟชั่นตั้งแต่เปิดตัวในงานสัปดาห์แฟชั่นปี ค.ศ. 2017 เกอร์เบอร์ได้รับรางวัลนักเดินแบบแห่งปีจากบริติชแฟชั่นอะวอดส์ เกอร์เบอร์และแม่ของเธอทำงานร่วมกันในแคมเปญสำหรับแบรนด์นาฬิกาโอเมกา เธอเป็นนางแบบคนแรกที่เกิดในยุค 2000 ที่ได้ขึ้นปกเดอะบิกโฟร์ของนิตยสารโว้ก
วรรณษา ทองวิเศษ
จบการศึกษาจากระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ และ คณะบริหารธุรกิจ (เอกการตลาด) มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต
เข้าสู่แวดวงบันเทิงเมื่ออายุเพียง 17 ปี ด้วยการประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ ปี 1997 (ได้รองอันดับ 2) ซึ่งปีนั้นมิสไทยแลนด์เวิลด์คือ ธัญญา สื่อสันติสุข หลังจากนั้นช่อง 3ได้ส่งเธอเป็นตัวแทนสาวไทยเชื้อสายจีน ไปประกวด มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล ปี 1998 ที่ฮ่องกง แทนรองอันดับ 1 คือ อัจฉริยา บัวสุวรรณ ซึ่งติดสอบที่ มหาวิทยาลัยรังสิต ไม่สามารถเดินทางไปประกวดได้โดยเธอได้รองอันดับ 1 และเข้าสู่การแสดงด้วยการเป็นตัวประกอบจากละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ จนกระทั่งมีชื่อเสียงขึ้นมา ด้วยภาพลักษณ์เซ็กซี่ และเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในปี พ.ศ. 2544 จากภาพยนตร์เรื่อง สุริโยไท ด้วยการรับบท พระอัครชายา ซึ่งเป็นชายาในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (หน่อพุทธางกูร) และเป็นพระมารดาในพระรัษฎาธิราช ซึ่งเป็นตัวละครที่ถูกสมมติขึ้น ไม่มีจริงในประวัติศาสตร์ และต้องมีฉากเปลือยอกในตอนถวายตัวด้วย
ในปี พ.ศ. 2548 ได้ประกาศสมรสกับ สุรัช ทับวัง หรือ เป้-ไฮร็อก อดีตนักร้องนำวงไฮ-ร็อก โดยต้องเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามตาม แต่ใช้ชีวิตคู่กันได้ไม่นานแม้จะมีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน ชื่อวาคิม วงษ์ทอง ชื่อเล่นว่า เซย์เดย์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อจริงเป็น ชวาลภพ) ซึ่งเป็นออทิสติก แต่ก็ได้เลิกรากันในที่สุด และมีเรื่องฟ้องร้องต่อกันด้วย
ปี พ.ศ. 2557 วรรณษาเปิดตัวว่าคบหากับไตรรงค์ ชัยนรานนท์ ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน และทั้งสองได้เลิกกันช่วงปลายปี พ.ศ. 2559
Orthomene
Orthomene เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ปานามา ไปจนถึงอเมริกาใต้เขตร้อนและตรินิแดด
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี (Dhonburi Rajabhat University; อักษรย่อ: มรธ. – DRU) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ ตั้งอยู่ที่เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร และที่อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2491
ประวัติ
วันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้ง “โรงเรียนฝึกหัดครูอาชีวศึกษา” เพื่อทำหน้าที่ผลิตครูให้แก่โรงเรียนสังกัดกรมอาชีวศึกษา ขณะนั้นคือโรงเรียนช่างไม้ และโรงเรียนการช่างสตรี ในส่วนภูมิภาค โรงเรียนฝึกหัดครูอาชีวศึกษาที่ตั้งขึ้นนี้ผลิตครู 2 ระดับ ได้แก่ ระดับประกาศนียบัตรครูประถม (ป.ป.) และระดับประกาศนียบัตรครูมัธยม (ป.ม.) โดยที่เมื่อแรกตั้งยังไม่มีสถานที่เรียนเป็นของตนเอง นักเรียนสาขาช่างไม้ (ป.ป.) ช่างก่อสร้างและพาณิชยการ (ป.ม.) ฝากเรียนที่โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย นักเรียนสาขาการช่างสตรี ระดับ ป.ม. ฝากเรียนที่โรงเรียนช่างสตรีพระนครใต้ ส่วนระดับ ป.ป. ฝากเรียนที่โรงเรียนเสาวภา การรับนักเรียนใช้วิธีคัดเลือกเป็นนักเรียนทุน จากโรงเรียนช่างไม้และโรงเรียนการช่างสตรี ในส่วนภูมิภาค เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว จะได้กลับไปเป็นครูผู้สอนในโรงเรียนอาชีวศึกษาส่วนภูมิภาค
พ.ศ. 2495 กรมอาชีวศึกษาได้จัดซื้อที่ดินและสิ่งก่อสร้างสองแห่ง คือ วังกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ที่ตำบลเทเวศร์ พระนคร และบ้านเจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร) อดีตเสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ ที่ตำบลวัดกัลป์ยาณ์ ธนบุรี เพื่อให้เป็นโรงเรียนฝึกหัดครูอาชีวศึกษาซึ่งยังไม่มีสถานที่เรียนของตนเอง ในปีเดียวกันนี้ กรมอาชีวศึกษาได้จัดตั้งวิทยาลัยเทคนิค ในจังหวัดพระนคร ขึ้นที่ตำบลทุ่งมหาเมฆ ซึ่งปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ดังนั้นกรมอาชีวศึกษาจึงโอนกิจการฝึกหัดครูระดับ ป.ม. ไปทำการสอนที่วิทยาลัยเทคนิคแห่งนี้แล้วแยกการฝึกหัดครูอาชีวศึกษาระดับ ป.ป. เป็นสองโรงเรียน คือ ป.ป.ช่างไม้ ใช้ชื่อเดิมว่า โรงเรียนฝึกหัดครูอาชีวศึกษา ใช้สถานที่วังกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ที่ตำบลเทเวศร์ พระนคร ซึ่งปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์เทเวศร์ ส่วน ป.ป.การช่างสตรี ใช้ชื่อใหม่ว่า “โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษา” ใช้สถานที่บ้านเจ้าพระยาพลเทพฯ ถนนอิสรภาพ ตำบลวัดกัลยาณ์ จังหวัดธนบุรี อันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี ในปัจจุบัน
พ.ศ. 2496 ดำเนินการสอนวิชาต่าง ๆ ตามหลักสูตรประโยคประถมอาชีวศึกษา แผนกช่างสตรี
พ.ศ. 2497 ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เป็นผลให้ตั้งกรมการฝึกหัดครูขึ้นวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2497 เพื่อรวบรวมการฝึกหัดครูที่จัดขึ้นในกรมอื่นเข้าด้วยกัน
พ.ศ. 2498 โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษาโอนมาสังกัดกรมการฝึกหัดครูตามนโยบายกระทรวงศึกษาธิการ แต่ยังคงทำหน้าที่ผลิตครูอาชีวศึกษา
พ.ศ. 2499 มีการวางหลักสูตรใหม่เป็นหลักสูตร 2 ปีเรียกว่า ฝึกหัดครูประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ) โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษาสอนตามหลักสูตรนี้ แต่ยังคงผลิตครู ป.กศ. (อาชีวศึกษา)
พ.ศ. 2503 เปลี่ยนการสอนเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา รับผู้สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.ศ.3) หรือเทียบเท่า เข้าศึกษาระยะแรกรับเฉพาะนักเรียนหญิงเข้าเรียน
พ.ศ. 2504 เนื่องจากกรมการฝึกหัดครู มีนโยบายให้โรงเรียนผลิตแต่ครูประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) เช่นเดียวกับโรงเรียนฝึกหัดครูแห่งอื่น ๆ กระทรวงศึกษาธิการจึงได้ออกประกาศเปลี่ยนชื่อจาก “โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีอาชีวศึกษา” มาเป็น “โรงเรียนฝึกหัดครูธนบุรี” ตั้งแต่วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 และในวันพฤหัสบดีที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504 เวลา 10.48 น. เป็นศุภฤกษ์พิธีเปิดป้ายชื่อโรงเรียนฝึกหัดครูธนบุรี โดยนายบุญถิ่น อัตถากร ซึ่งเป็นอธิบดีกรมการฝึกหัดครูขณะนั้น
พ.ศ. 2509 ใช้เงินบำรุงการศึกษาสร้างอาคารชั้นเดียวเป็นสำนักงานอาจารย์ใหญ่ทางด้านหน้าโรงเรียนเรียกว่าตึก 4
พ.ศ. 2510 เริ่มรับนักศึกษาชายและเปิดสอนแบบสหศึกษา
พ.ศ. 2511 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารวิทยาศาสตร์เป็นตึก 3 ชั้น 1 หลัง แต่บ้านท่านเจ้าพระยาซึ่งนับเป็นตึก 1 อยู่เดิมมีสภาพชำรุดมากจนวิศวกรของกรมการฝึกหัดครูเห็นว่าไม่ปลอดภัยที่จะใช้งานต่อไป กรมการฝึกหัดครูจึงอนุมัติให้รื้อออก อาคารวิทยาศาสตร์ 3 ชั้นที่สร้างเสร็จในปีนี้จึงได้ชื่อว่าตึก 1 แทน และในการรื้อครั้งนี้ได้รื้อศาลาเล็ก และศาลาใหญ่ออกไปด้วยพร้อม ๆ กันเพราะกีดขวางการก่อสร้างอาคารหลังใหม่
พ.ศ. 2512 เปิดสอนภาคนอกเวลาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) เป็นครั้งแรก
พ.ศ. 2513 กรมการฝึกหัดครูประกาศยกฐานะโรงเรียนฝึกหัดครูธนบุรี เป็น “วิทยาลัยครูธนบุรี” เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เนื่องจากโรงเรียนฝึกหัดครูธนบุรีได้เปิดสอนระดับอนุปริญญาตามหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.ชั้นสูง)
พ.ศ. 2514 เปิดรับนักศึกษาภาคปกติและภาคนอกเวลา ระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูงเป็นครั้งแรก โดยเปิด 4 วิชาเอก คือ สังคมศึกษา ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และวิทยาศาสตร์ทั่วไป และรับนักศึกษาที่สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (ม.ศ. 5) เข้าเรียนหลักสูตรประกาศนียบัตรประโยคครูประถม (ป.ป.)
พ.ศ. 2516 งดรับนักศึกษาระดับ ป.ป.
พ.ศ. 2519 วิทยาลัยครูธนบุรีสามารถผลิตครูได้ถึงระดับปริญญาตรี ตาม “พระราชกฤษฎีกา ยกฐานะสถาบันฝึกหัดครูเป็นวิทยาลัยครู ตาม พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2519” ลงวันที่ 20 กรกฏาคม พ.ศ. 2519
พ.ศ. 2521 เปิดสอนระดับปริญญาตรี สายวิชาชีพครู หลักสูตร 2 ปี (ค.บ. 2 ปี) วิชาเอกวิทยาศาสตร์ทั่วไปเป็นครั้งแรกทั้งภาคปกติและภาคนอกเวลา โดยรับผู้สำเร็จการศึกษาอนุปริญญาหรือ ป.กศ. ชั้นสูงเข้าเรียน สำหรับภาคนอกเวลางดรับบุคคลทั่วไปเข้าเรียน แต่รับครูประจำการและบุคลากรทางการศึกษาเข้าเรียนตามโครงการอบรมครูและบุคลากรทางการศึกษาประจำการ (อ.ค.ป.) ซึ่งหน่วยงานต้นสังกัดเป็นผู้ส่งเข้ารับการอบรม