cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
สัญลักษณ์ประจำคณะ
ในปี พ.ศ. 2547 มหาวิทยาลัยในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มมีการให้ความสำคัญในวิชาทางด้านรัฐศาสตร์มากขึ้น โดยมีมหาวิทยาลัยมหาสารคามเป็นผู้เริ่มพัฒนาการศึกษาทางด้านรัฐศาสตร์ โดยจัดตั้งวิทยาลัยการเมืองการปกครอง (สิงห์น้ำตาล) และภายในปี พ.ศ. 2548 จึงเริ่มมีการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น (สิงห์มอดินแดง) และมีการจัดตั้งคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (สิงห์แสด) ขึ้น
สีแสด เปรียบเสมือนว่า แสงอาทิตย์ที่ขึ้นก่อนใครในสยาม และแผ่นดินอีสานที่เป็นดินทราย แห้งแล้ง เจิดจ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
ทำเนียบคณบดี
รายนามผู้อำนวยการโครงการจัดตั้งวิทยาลัยรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี มีดังนี้
รายนามคณบดีคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งผูอำนวยการ คณบดี และรักษาการราชการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น
สโมสรและสมาคม
กิจกรรม งานประเพณีสิงห์สัมพันธ์ ครั้งที่ 11 ปี 2561 เจ้าภาพ ณ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
อำเภอปางมะผ้า
ปางมะผ้า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่บริเวณเหนือสุดของจังหวัด ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีที่เพิงผาถ้ำลอดมีอายุเก่าแก่ถึง 32,000 ปี
ประวัติ
ท้องที่อำเภอปางมะผ้า เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปางมะผ้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ปีเดียวกัน และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอปางมะผ้า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอปางมะผ้าแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอปางมะผ้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
หนานจิง
หนานจิง (, เสียงอ่านภาษาจีนกลาง: ) หรือรู้จักกันอีกชื่อว่า นานกิง (Nanking ) เป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน หนานจิงยังเป็นนครใหญ่อันดับสองในภาคตะวันออกของประเทศจีน รองจากช่างไห่ นครหนานจิงมีพื้นที่การปกครอง 6,600 ตารางกิโลเมตร (2,500 ตารางไมล์) และประชากรทั้งหมด 8,270,500 คนในปี ค.ศ. 2016 พื้นที่ด้านในของนครหนานจิงล้อมรอบด้วยกำแพงเมืองโบราณคือ เขตนครหนานจิงเก่า (南京城) มีพื้นที่ 55 ตารางกิโลเมตร (21 ตารางไมล์) ในขณะที่เขตนครหนานจิงชั้นนอกรวมถึงนครและพื้นที่โดยรอบครอบคลุมกว่า 60,000 ตารางกิโลเมตร (23,000 ตารางไมล์) จัดเป็นเขตนครหนานจิงใหม่ มีประชากรกว่า 30 ล้านคน
นครหนานจิงตั้งอยู่ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี มีสถานที่สำคัญในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของจีน โดยเป็นนครที่เคยเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของราชวงศ์จีนสมัยอาณาจักร ตลอดจนถึงสมัยรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐชุดต่าง ๆ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 ถึง ค.ศ. 1949 และเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมที่สำคัญ การศึกษา การวิจัย การเมือง เศรษฐกิจ เครือข่ายการขนส่ง และการท่องเที่ยว หนานจิงยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือภายในประเทศที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก นครนี้ยังเป็นหนึ่งในสิบห้านครย่อยในโครงสร้างการบริหารของเขตปกครองสาธารณรัฐประชาชนจีน
หนานจิงซึ่งเป็นหนึ่งในนครที่สำคัญที่สุดของประเทศมานานกว่าพันปี ในอดีตนั้นหนานจิงจัดเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลวงโบราณที่ยิ่งใหญ่ของจีน เป็นหนึ่งในนครที่ใหญ่ที่สุดในโลกเพลิดเพลินไปกับความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรืองแม้จะมีสงครามและภัยพิบัติ หนานจิงทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของง่อก๊ก (229–280) หนึ่งในสามรัฐสำคัญในยุคสามก๊ก เคยเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์จิ้นและแต่ละราชวงศ์ในยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ (ได้แก่ หลิวซ่ง ฉีใต้ เหลียง และเฉิน) ซึ่งปกครองจีนตอนใต้อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ 317–589; ในสมัยราชวงศ์ถังใต้ (937–75), หนึ่งในสิบอาณาจักร ตลอดจนในสมัยราชวงศ์หมิง เมื่อครั้งแรกที่ประเทศจีนทั้งหมดถูกปกครองจากนครหนานจิงเป็นศูนย์กลาง (1368–1421) หนานจิง ที่แปลว่านครหลวงใต้ เคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์ จนได้รับสมญานามว่า เมืองหลวงสิบแผ่นดิน และยังเป็น 1 ใน 6 นครโบราณ อันได้แก่ ปักกิ่ง หนานจิง ซีอาน ลั่วหยาง หางโจว และไคเฟิง
จนสมัยการปฏิวัติซินไฮ่ล้มล้างจักรพรรดิจีน ราชวงศ์ชิงหรือแมนจู หนานจิงจึงเป็นเมืองหลวงของรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐจีน เป็นเมืองหลวงครั้งสุดท้ายระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1949 ภายใต้การบริหารของพรรคก๊กมินตั๋งมีรัฐบาลคือรัฐบาลชาตินิยมแห่งสาธารณรัฐจีน (จีนคณะชาติ) ซึ่งมีผู้นำขณะนั้น คือ จอมทัพเจียงไคเช็ค ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองที่เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นครหนานจิงได้รับความโหดร้ายอย่างรุนแรงในความขัดแย้งของสงครามและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกคือ การสังหารหมู่นานกิง
ภาษาอูรดู
ภาษาอูรดู (اردو) (รู้จักกันในชื่อภาษาว่า Lashkari لشکری ) เป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ซึ่งพัฒนามาจากหลายภาษารวมกันคือ ภาษาเปอร์เซีย ตุรกี อาหรับ ฮินดี และสันสกฤต นิยมใช้กันมากในช่วงสมัยรัฐสุลต่านเดลี และจักรวรรดิโมกุล (ค.ศ. 1200-1800)
หนานจิง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง หนานจิงยังคงเป็นเมืองหลวงของรัฐบาลคณะชาติต่อไป ก่อนที่รัฐบาลสาธารณรัฐจีนจะลี้ภัยหนีไปเกาะไต้หวันในช่วงสงครามกลางเมืองจีน เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนชนะสงครามกลางเมืองได้สถาปนาเป็นสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลใหม่จึงได้ย้ายเมืองหลวงกลับมายังปักกิ่งดังเดิม
ภาษาอูรดู
ภาษาอูรดู อยู่ในอันดับที่ 20 ของภาษาที่มีคนใช้เป็นภาษาแม่ และเป็นภาษาราชการของประเทศปากีสถาน นอกจากนี้ยังเป็นภาษาหนึ่งในภาษาราชการ 23 ภาษา ของประเทศอินเดีย
หนานจิง
บรรพบุรุษชาวหนานจิงจำนวนมากอพยพมาจากปักกิ่งตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง จึงมีส่วนทำให้ภาษาหนานจิงมีสำเนียงคล้ายภาษาจีนกลางที่ฟังเข้าใจได้ทั่วไป จนทำให้ปัจจุบันหนานจิงเป็นหนึ่งในนครที่มีนักศึกษาต่างชาติมากที่สุดในประเทศจีน
ภาษาอูรดู
ไวยากรณ์
ไวยากรณ์ของภาษาอูรดูใกล้เคียงกับภาษาฮินดีมาก คำนามแบ่งเป็นปุลลึงค์ (ชาย) และสตรีลึงค์ (หญิง) มีการกำหนดเพศให้กับคำนามที่เป็นคำยืมจากภาษาอื่นเช่นภาษาอังกฤษด้วย คำนามแบ่งเป็นนามเอกพจน์และพหูพจน์
หนานจิง
ชื่อ
นครนี้มีชื่ออื่นอีกหลายชื่อ และชื่อโบราณบางชื่อปัจจุบันใช้เป็นชื่อเขตต่าง ๆ ในนครนี้ ในบรรดาชื่อเหล่านี้มีชื่อ เจียงหนิง (江寧) อยู่ด้วย อักษร "เจียง" (江) นี้หมายถึง "ฉางเจียง" ("แม่น้ำยาว") เป็นอักษรเดียวกับในพยางค์ต้นของชื่อ "เจียงซู" (江蘇／江苏) ส่วนอักษร "หนิง" (寧) แปลว่า "สันติ" ย่อมาจากคำว่า "นานจิง" เอง ต่อมาเมื่อนครนี้ได้เป็นเมืองหลวงของรัฐ เช่น ในช่วงสาธารณรัฐจีน ก็ใช้อักษร "จิง" (京) ที่แปลว่า "เมืองหลวง" เป็นคำย่อชื่อ "นานจิง" แทน
ภาษาอูรดู
ระดับความสุภาพ
ภาษาอูรดูมีการแบ่งระดับความสุภาพ คำหลายคำมีความหมายเหมือนกัน แต่ใช้ในสถานการณ์ที่ต่างกัน คำที่มาจากภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับมักได้รับการยอมรับว่าเป็นทางการ ตัวอย่างเช่นคำว่า "คุณ" ในภาษาอูรดูมี 3 คำ คือ "ตู" (ไม่เป็นทางการมาก) "ตุม" (ไม่เป็นทางการ) และ "อาป" (แสดงการยกย่อง) คำว่า "มา" มี 3 คำเช่นเดียวกันคือ "ไอเย" หรือ "อาเอ็น" (ทางการ แสดงความยกย่อง) "เอา" (ไม่เป็นทางการ) และ "อา" (ไม่เป็นทางการอย่างมาก)
Hochreutinera
Hochreutinera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae.
ภาษาอูรดู
คำศัพท์
ส่วนใหญ่มีที่มาจากอินเดียและตะวันออกกลาง ทั้งที่ยืมมาจากภาษาเปอร์เซีย ภาษาอาหรับ ภาษาสันสกฤต ภาษาภาษาเคิร์ดภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ คำที่มาจากภาษาอาหรับจะมีความหมายต่างไปจากเดิมบ้างเล็กน้อยและการใช้ต่างจากในภาษาเดิม
Hochreutinera
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางและอเมริกาใต้ พบในประเทศอาร์เจนตินา บราซิล คอสตาริกา เอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา เม็กซิโก และปารากวัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ภาษาอูรดู
ระบบการเขียน
ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงอักษรสำหรับภาษาอูรดู
หนานจิง
ชื่อ
นครนี้ได้เป็นเมืองหลวงแห่งชาติจีนครั้งแรกสุดเก่าแก่ถึงสมัยราชวงศ์จิ้น แต่ชื่อ หนานจิง ซึ่งหมายถึง เมืองหลวงทางใต้ ("หนาน" แปลว่า ใต้ และ "จิง" แปลว่า เมืองหลวง) ได้รับการกำหนดขึ้นอย่างเป็นทางการสำหรับนครนี้ในช่วงราชวงศ์หมิง ราว 600 หลังราชวงศ์จิ้น
ภาษาอูรดู
ระบบการเขียน
ในปัจจุบันมีการเขียนภาษาอูรดูด้วยอักษรโรมัน และเป็นที่นิยมในหมู่เยาวชนโดยเฉพาะอินเทอร์เน็ต มีเว็บไซต์ที่เป็นภาษาอูรดูเขียนด้วยอักษรโรมัน คนรุ่นใหม่จำนวนหนึ่งที่พูดภาษาอูรดู แต่อ่านภาษาอูรดูที่เขียนด้วยอักษรอาหรับไม่ได้
หนานจิง
เขตการปกครอง
หนานจิงประกอบด้วยเขต 11 แห่ง (เขตใจกลางเมือง 6 แห่ง และเขตชานเมืองอีก 5 แห่ง).
การจราจร
รถไฟใต้ดินหนานจิง
เอออร์ตาส่วนท้อง
เอออร์ตาส่วนท้อง (Abdominal aorta) เป็นหลอดเลือดแดงที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในช่องท้อง เป็นส่วนหนึ่งของเอออร์ตา ต่อเนื่องมาจากเอออร์ตาส่วนลง (ของส่วนอก)
โครงสร้าง
เอออร์ตาส่วนท้องเริ่มต้นที่ระดับกะบังลม ผ่านทางช่องเอออร์ติก โดยตามหลักการแล้วจะอยู่ด้านหลังของกะบังลม ที่กระดูกสันหลังระดับ T12 เอออร์ตาส่วนท้องทอดตัวลงไปตามผนังด้านหลังของช่องท้อง ด้านหน้าของลำกระดูกสันหลัง ดังนั้นหลอดเลือดนี้จึงโค้งตามรูปร่างของกระดูกสันหลังส่วนเอว นั่นคือนูนออกมาทางด้านหน้า (นูนเข้าไปหาผนังช่องท้อง) โดยจุดที่นูนที่สุดของเอออร์ตาส่วนท้องนี้คือ ณ กระดูกสันหลังส่วนเอวข้อที่สาม (L3) เอออร์ตาส่วนท้องจะทอดตัวขนานไปกับอินฟีเรียร์ เวนา คาวา ซึ่งอยู่ทางด้านขวาของเอออร์ตาส่วนท้อง และมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กลงเมื่อจะแยกออกเป็นแขนง ที่ซี่โครงซี่ที่ 11 เอออร์ตาส่วนท้องมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 122 มม. และกว้าง 55 มม. และมีความดันคงที่ เอออร์ตาส่วนท้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วนทางคลินิก ได้แก่
แขนง
โปรดทราบว่าการแยกสองง่าม (ที่ติดกัน) ของอินฟีเรียร์เวนาคาวา คือ ตำแหน่ง L5 และด้านล่างของการแยกสองง่ามของหลอดเลือดแดงเอออร์ตา
ความสัมพันธ์
เอออร์ตาส่วนท้องพาดเยื้องไปทางซ้ายของเส้นกลางลำตัว ถูกปกคลุมทางด้านหน้าด้วยโอเมนตัมน้อยและกระเพาะอาหาร ด้านหลังซึ่งเป็นแขนงหลอดเลือดแดงท้องและข่ายหลอดเลือดแดงท้อง อยู่ด้านล่างของหลอดเลือดดำม้าม, ตับอ่อน, หลอดเลือดดำไตซ้าย, ส่วนล่างของลำไส้เล็กส่วนต้น, เยื่อแขวนลำไส้ และข่ายหลอดเลือดแดงเอออร์ติกส่วนท้อง
ส่วนด้านหลัง เอออร์ตาส่วนท้องจะถูกแยกออกจากกระดูกสันหลังส่วนเอวและกระดูกอ่อนเส้นใยกระดูกสันหลังโดยเอ็นตามยาวหน้า (anterior longitudinal ligament) และหลอดเลือดดำเอวซ้าย
ที่ด้านขวาเอออร์ตาส่วนท้องมีความสัมพันธ์กับหลอดเลือดดำเอไซโกส, ซิสเตอร์นาไคลี, ท่อช่องอก และขาด้านขวาของกะบังลม โดยจะแยกกันที่สุดท้ายจากส่วนบนของอินฟีเรียร์เวนาคาวา และจากทางขวาของปมประสาทท้อง โดยอินฟีเรียร์เวนาคาวานั้นจะสัมผัสกับเอออร์ตาด้านล่าง
ที่ด้านซ้ายของขาด้านซ้ายของกะบังลม, ด้านซ้ายของปมกระสาทท้อง, ส่วนขึ้นของลำไส้เล็กส่วนต้น และบางขดของลำไส้เล็ก
ซัลมาน ข่าน
ซัลมาน ข่าน (সালমান খান, सलमान ख़ान, سلمان خان; เกิด 27 ธันวาคม พ.ศ. 2508) เป็นนักแสดงบอลลีวู้ดชื่อดัง ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้เขา คือ MAINE PYAAR KIYA : ด้วยแรงแห่งรัก, HUM AAPKE HAIN KOUN , HUM DIL DE CHUKE SANAM, PARTNER , LUCKY NO TIME FOR LOVE , WANTED , VEER , DABANGG , READY (เรื่องนี้มาถ่ายทำในประเทศไทยด้วย) และเรื่องล่าสุด BODYGUARD หนังใหม่ของ Sallu ที่กำลังจะเข้าโรงฉาย วันที่ 15 สิงหาคม 2555 คือเรื่อง EK THA TIGER   ซัลมานได้เป็นนักแสดงรับเชิญในเรื่อง โอม ศานติ โอม ในปี พ.ศ. 2550
มิสเตอร์โกลบอล 2022
มิสเตอร์โกลบอล 2022 (Mister Global 2022) เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 8 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ณ เชียงใหม่, ประเทศไทย โดย Juan Carlos Ariosa จาก ประเทศคิวบา เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้
ผู้เข้าประกวด
39 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
โจวันนี ตราปัตโตนี
โจวันนี ตราปัตโตนี (Giovanni Trapattoni; ; 17 มีนาคม ค.ศ. 1939 – ) บางครั้งรู้จักกันแพร่หลายในชื่อ "ตรัป" (Trap) หรือ "อิลตรัป" (Il Trap) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอิตาลีและอดีตผู้เล่น ซึ่งถือว่าเป็นผู้ฝึกสอนสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของฟุตบอลอิตาลี เขาเป็นอดีตกองกลางตัวรับ ในฐานะผู้เล่น เขาใช้เวลาเกือบตลอดอาชีพในสโมสรร่วมกับเอซี มิลาน ซึ่งเขาคว้าแชมป์ลีกเซเรียอาสองสมัย (ฤดูกาล 1961–62 และ1967–68) และยูโรเปียนคัพสองสมัย ในฤดูกาล 1962–63 และ 1968–69 ส่วนในระดับนานาชาติ เขาเล่นให้แก่ทีมชาติอิตาลี โดยลงเล่น 17 นัด และเป็นส่วนหนึ่งของทีมในฟุตบอลโลก 1962 ที่ประเทศชิลี
เขาเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ฟุตบอล ตราปัตโตนีเป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนเพียงห้าคน ร่วมกับการ์โล อันเชลอตตี, แอ็นสท์ ฮัพเพิล, โชเซ มูรีนโย และโทมิสลาฟ อีวิช ที่คว้าแชมป์ลีกในสี่ประเทศในทวีปยุโรป ซึ่งโดยรวมแล้ว ตราปัตโตนีคว้าแชมป์ลีกในประเทศอิตาลี, เยอรมนี, โปรตุเกส และออสเตรีย 10 รายการ นอกเหนือจากอูโด ลาเทค และโชเซ มูรีนโย เขาเป็นหนึ่งในสามผู้ฝึกสอนที่ชนะการแข่งระดับสโมสรยุโรปที่สำคัญทั้งสามรายการ (ได้แก่ ยูโรเปียนคัพ, ยูฟ่าคัพ, ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ) และเป็นคนเดียวที่ทำได้กับสโมสรเดียวกัน (ซึ่งคือยูเวนตุส) นอกจากนี้ เขาเป็นคนเดียวที่ชนะการแข่งอย่างเป็นทางการของสโมสรระดับทวีปและระดับโลกทั้งหมด โดยทำได้กับยูเวนตุสในช่วงแรกที่เขาอยู่กับสโมสร เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพ, คัพวินเนอร์สคัพ และอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ ทั้งในฐานะผู้เล่นและผู้จัดการทีม
ตราปัตโตนีได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ติดสอยห้อยตามที่มีชื่อเสียงและคงเส้นคงวาที่สุดของเนเรโอ รอกโก เขาเป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติอิตาลีบ้านเกิดของเขาในการแข่งฟุตบอลโลก 2002 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 แต่ไม่สามารถเลียนแบบความสำเร็จระดับสโมสรของเขากับอิตาลีได้ ทำให้ต้องออกจากการแข่งขันก่อนกำหนดในการแข่งขันทั้งสองรายการ โดยประสบปัญหาการออกก่อนกำหนดในการแข่งทั้งสองรายการ เมื่อไม่นานมานี้ ตราปัตโตนีได้เป็นผู้จัดการฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เขาได้พาทีมดังกล่าวคว้าแชมป์ยุโรปครั้งแรกในรอบ 24 ปี และประสบความสำเร็จในศึกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก สิ่งนี้ตามมาด้วยการพลาดในฟุตบอลโลก 2010 อย่างหวุดหวิด หลังจากที่ทีมของเขาถูกทีมชาติฝรั่งเศสเขี่ยตกรอบซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้ง
เจค บักก์
เจค็อบ เอ็ดวิน เคนเนดี (Jacob Edwin Kennedy; 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537) หรือชื่อในวงการ เจค บักก์ (Jake Bugg) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอังกฤษ งานเพลงของเขาได้รับอิทธิพลมาจาก โดโนแวน, จอห์นนี แคช, จิมิ เฮนดริกซ์, อาร์กติกมังกีส์, เดอะ บีเทิลส์ และ โอเอซิส
นักวิจารณ์เพลงได้ยกย่องงานเพลงของบักก์ในด้านเนื้อร้องและแนวเพลงที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น  จนถูกสื่อมวลชนตั้งฉายาว่า "เป็นบ็อบ ดิลลันคนต่อไป" ซิงเกิลที่สร้างชื่อเสียงให้บักก์ ได้แก่ "Lightning Bolt", "Two Fingers" และ "Taste It"
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – สัตตกรีฑา บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – สัตตกรีฑา บุคคลหญิง มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 10 ของรายการ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ผลคูณคาร์ทีเซียน
ในวิชาคณิตศาสตร์ ผลคูณคาร์ทีเซียนเป็นการดำเนินการทางคณิตศาสตร์ซึ่งดำเนินการกับเซตหลายเซตได้ผลเป็นเซต (หรือ เซตผลคูณ) นั่นคือสำหรับเซต A และ B ผลคูณคาร์ทีเซียน A × B เป็นเซตของทุกคู่อันดับ (a, b) ที่ a ∈ A และ b ∈ B
กรณีที่ง่ายที่สุดของผลคูณคาร์ทีเซียนคือจัตุรัสคาร์ทีเซียน ซึ่งดำเนินการกับเซตสองเซตได้เซตหนึ่งเซต เราสามารถสร้างตารางได้โดยหาผลคูณคาร์ทีเซียนของ เซตของแถว กับ เซตของหลัก ถ้าหาผลคูณคาร์ทีเซียน แถว × หลัก เซลล์ของตารางจะประกอบด้วยคู่อันดับในรูปแบบ (ค่าของแถว, ค่าของหลัก)
ผลคูณคาร์ทีเซียนของเซต n เซตสามารถแสดงในรูปทูเพิล n มิติ โดยสมาชิกแต่ละตัวคือค่าของสมาชิกจากแต่ละเซตที่นำมาหาผลคูณคาร์ทีเซียน
ผลคูณคาร์ทีเซียนตั้งชื่อตามแนวคิดของ เรอเน เดการ์ต ผู้ริเริ่มวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์
สำรับไพ่
ตัวอย่างที่ทำให้เห็นภาพคือไพ่ป๊อก เซตเลขไพ่ {A, K, Q, J, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2} มีสมาชิก 13 ตัว และเซตหน้าไพ่ {♠, ♥, ♦, ♣} มีสมาชิก 4 ตัว ผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตทั้งสองคือเซตคู่อันดับ 52 คู่ ซึ่งสัมพันธ์กับไพ่ทั้ง 52 ใบ
เลขไพ่ × หน้าไพ่ ทำให้เกิดเซต {(A, ♠), (A, ♥), (A, ♦), (A, ♣), (K, ♠), ..., (3, ♣), (2, ♠), (2, ♥), (2, ♦), (2, ♣)} หรือ
หน้าไพ่ × เลขไพ่ ทำให้เกิดเซต {(♠, A), (♠, K), (♠, Q), (♠, J), (♠, 10), ..., (♣, 6), (♣, 5), (♣, 4), (♣, 3), (♣, 2)}
ระบบพิกัดสองมิติ
ตัวอย่างจากวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์คือระบบพิกัดคาร์ทีเซียน ระบบพิกัดคาร์ทีเซียนเป็นผลลัพธ์จากการหาผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตสองเซต X และ Y ที่หมายถึงจุดบนแกน x และแกน y ตามลำดับ ผลคูณคาร์ทีเซียนสามารถเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ X × Y ผลคูณนี้เป็นเซตของคู่อันดับทั้งหมดที่เป็นไปได้ แต่ละคู่อันดับมีสมาชิกอันดับที่หนึ่งเป็นสมาชิกของ X และสมาชิกอันดับที่สองเป็นสมาชิกของ Y (แต่ละคู่อันดับประกอบเป็นระนาบ x–y ทั้งระนาบ) ในทางกลับกัน ผลคูณคาร์ทีเซียนอาจเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ Y × X โดยสมาชิกของผลคูณนี้มีสมาชิกอันดับที่หนึ่งจากเซต Y และสมาชิกอันดับที่สองจากเซต X ผลคูณคาร์ทีเซียนจึงไม่มีสมบัติการสลับที่
การประยุกต์ใช้ทั่วไปในทฤษฎีเซต
นิยามของผลคูณคาร์ทีเซียนตามหลักการของทฤษฎีเซตเป็นผลของนิยามของคู่อันดับ นิยามของคู่อันดับที่ใช้โดยทั่วไป คือนิยามของ Kuratowski ดังนี้ ข้อสังเกตภายใต้นิยามนี้  โดย \mathcal{P} เป็น เพาเวอร์เซต เพราะฉะนั้น การมีอยู่ของผลคูณคาร์ทีเซียนของสองเซตใดๆ ใน ZFC เป็นผลจากสัจพจน์แห่งการจับคู่ ยูเนียน เพาเวอร์เซต และ การเจาะจง เพราะว่าฟังก์ชัน มักนิยามเป็นกรณีพิเศษของ ความสัมพันธ์ และความสัมพันธ์มักนิยามเป็นสับเซตของผลคูณคาร์ทีเซียน นิยามของผลคูณคาร์ทีเซียนของเซตสองเซตสำคัญมากกว่านิยามอื่น ๆ เป็นส่วนใหญ่
การคูณคาร์ทีเซียนไม่มีสมบัติการสลับที่และเปลี่ยนหมู่
ให้ A B และ C เป็นเซต ผลคูณคาร์ทีเซียน A \times B ไม่สามารถสลับที่ได้ นั่นคือ เพราะคู่อันดับถูกสลับอันดับ เว้นแต่เงื่อนไข เป็นจริงอย่างน้อย 1 ข้อ
ตัวอย่าง
ผลคูณคาร์ทีเซียนโดยทั่วไปไม่มีสมบัติการเปลี่ยนหมู่ เว้นแต่เซตใดเซตหนึ่งเป็นเซตว่าง เพราะการเปลี่ยนหมู่เปลี่ยนลำดับการสร้างคู่อันดับ
สมบัติเกี่ยวกับอินเตอร์เซกชันและยูเนียน
ให้ A B C และ D เป็นเซต
แต่การหาผลคูณคาร์ทีเซียนก่อนหายูเนียน ได้ผลลัพธ์ไม่เท่ากับการหายูเนียนก่อนหาผลคูณคาร์ทีเซียน
มีกฎเกี่ยวกับการแจกแจงอื่น ๆ ดังนี้:
สมบัติเกี่ยวกับเซตย่อยได้แก่:
ภาวะเชิงการนับ
ภาวะเชิงการนับของเซตคือจำนวนสมาชิกของเซต เช่น กำหนดเซตสองเซต และ  ทั้งเซต A และเซต B ต่างประกอบด้วยสมาชิกเซตละสองตัว ผลคูณคาร์ทีเซียนของสองเซตนี้ที่เขียนแทนด้วย A \times B เป็นเซตใหม่ที่มีสมาชิกดังนี้:
สมาชิกแต่ละตัวของ A จับคู่กับสมาชิกแต่ละตัวของ B แต่ละคู่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งของเซตผลลัพธ์ จำนวนของค่าในแต่ละหลายสิ่งอันดับเท่ากับจำนวนเซตที่นำมาหาผลคูณคาร์ทีเซียน สำหรับกรณีตัวอย่าง ค่านี้เป็น 2 ภาวะเชิงการนับของเซตผลลัพธ์เท่ากับผลคูณของภาวะเชิงการนับของทุกเซตที่นำมาดำเนินการ นั่นคือ และสามารถแสดงโดยการอุปนัยเชิงคณิตศาสตร์ว่า
ภาวะเชิงการนับของ A \times B เป็นอนันต์ถ้าเซต A หรือเซต B เซตใดเซตหนึ่งมีสมาชิกอนันต์และอีกเซตหนึ่งไม่ใช่เซตว่าง
จัตุรัสคาร์ทีเซียนและกำลังคาร์ทีเซียน
จัตุรัสคาร์ทีเซียน (หรือ ผลคูณคาร์ทีเซียนเชิงคู่) ของเซต X คือผลคูณคาร์ทีเซียน X2 = X × X ตัวอย่างคือระนาบ R2 = R × R เมื่อ R เป็นเซตของจำนวนจริง ซึ่งหมายถึงทุกจุด(x,y) ที่ x และ y เป็นจำนวนจริง (ดูหน้า ระบบพิกัดคาร์ทีเซียน)
ร็อบบี เบรดี
โรเบิร์ต เบรดี (เกิดวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวไอริชผู้เล่นในตำแหน่งปีกและแบ็กซ้ายให้กับเพรสตันนอร์ทเอนด์ และทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
เบรดีเริ่มต้นอาชีพกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮัลล์ซิตี และย้ายไปที่นั่นแบบถาวรใน ค.ศ. 2013 เขาได้ลงเล่นให้กับเสือน้อย 124 นัดและช่วยให้สโมสรถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพในปี 2014 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาย้ายไปนอริชซิตีด้วยค่าตัว 7 ล้านปอนด์ ซึ่งสุดท้ายแล้วสโมสรตกชั้นสู่แชมเปียนชิปในปี 2016 ต่อมาเขาย้ายไปเบิร์นลีย์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 ค่าตัวโดยประมาณ 13 ล้านปอนด์
เบรดีได้ลงเล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ชุดเยาวชนครบทุกรุ่น ต่อมาเมื่อได้มาเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เขาทำได้ 7 ประตู ต่อมาเขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในนัดที่พบกับโอมานในปี 2012 ซึ่งเขาทำประตูได้ ช่วยให้ไอร์แลนด์เอาชนะไปได้ 4–1 เขาเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 โดยเขาทำ 2 ประตูในรายการนั้น
เกียรติประวัติ
รางวัลส่วนตัว
ริกิสซาแห่งเดนมาร์ก
ริเชซาแห่งเดนมาร์ก หรือ ริกิสซาแห่งเดนมาร์ก (สวีเดน: Rikissa Valdemarsdotter; ราวค.ศ. 1180 หรือ 1190/91 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1220) ทรงเป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอีริคที่ 10 แห่งสวีเดน และเป็นพระราชชนนีในพระเจ้าอีริคที่ 11 แห่งสวีเดน
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงริเชซาเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์กกับโซเฟียแห่งมินสก์ เจ้าหญิงทรงได้พระนามว่า "ริเชซา" ซึ่งเป็นนามดั้งเดิมของสตรีทางแถบโลทริงเงินและดัชชีบูร์กอญ เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จยายของเจ้าหญิงคือ ริเชซา่แห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนที่สิ้นพระชนม์ไปแล้ว ในราว ค.ศ. 1210 กษัตริย์สวีเดนพระองค์ใหม่ คือ พระเจ้าอีริคที่ 10 แห่งสวีเดน ได้ทำการปลดกษัตริย์พระองค์ก่อนคือ พระเจ้าสแวร์เกอร์ที่ 2 แห่งสวีเดน พระองค์ทรงตั้งพระทัยที่จะสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเดนมาร์ก ซึ่งแต่เดิมสนับสนุนราชวงศ์สแวร์เกอร์ ในการต่อต้านนอร์เวย์ที่สนับสนุนราชวงศ์อีริคของพระองค์ ดังนั้นเจ้าหญิงริเชซาซึ่งเป็นพระขนิษฐาในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก จึงได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์อีริค
สมเด็จพระราชินี
พระนางทรงได้รับพระนามในภาษาสวีเดนว่า สมเด็จพระราชินีริกิสซา เมื่อพระนางเสด็จถึงชายฝั่งสวีเดน มีการบรรยายตามเพลงพื้นบ้านในเวลาต่อมาว่า พระนางทรงแสดงความประหลาดใจที่ทรงถูกเชิญให้ทรงม้า และไม่ได้รับการอนุญาตให้ประทับรถม้าตามธรรมเนียมของประเทศบ้านเกิดของพระนาง และบรรดาภริยาขุนนางรวมถึงนางสนองพระโอษฐ์ชาวสวีเดนต่างกระตุ้นให้พระนางปรับพระองค์เข้าสู่ขนบธรรมเนียมประเทศใหม่ของพระนาง แทนที่จะทรงใช้ประเพณีจาก "จัตแลนด์" ของพระนางเอง
สมเด็จพระราชินีริกิสซาทรงมีพระประสูติกาลแต่เพียงพระราชธิดาในช่วงที่พระราชสวามียังทรงพระชนม์ เมื่อกษัตริย์อีริคที่ 10 สวรรคตใน ค.ศ. 1216 สมเด็จพระพันปีหลวงริกิสซายังทรงพระครรภ์ในช่วงนั้นและทรงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียว คือ พระเจ้าอีริคที่ 11 แห่งสวีเดนในอนาคต หลังจากพระราชสวามีสวรรคต แต่ถึงกระนั้นพระราชวงศ์ของกษัตริย์อีริคที่ 10 ได้ถูกขับไล่ออกจากสวีเดนเนื่องจากทายาทจากราชวงศ์สแวร์เกอร์ได้รับการเลือกตั้งเป็นพระมหากษัตริย์ ในฐานะ พระเจ้าโยฮันที่ 1 แห่งสวีเดน ซึ่งสืบบัลลังก์ต่อจากพระสวามีของพระพันปีหลวงริกิสซา พระนางเสด็จมาประทับในเดนมาร์กและสิ้นพระชนม์ก่อนที่พระราชโอรสจะครองบัลลังก์ (ในค.ศ. 1222) หรือก่อนที่เหล่าพระธิดาจะเสกสมรส พระศพได้รับการฝังที่เมืองริงสเต็ด แม้ไม่มีเรื่องราวที่แน่ชัดเกี่ยวกับตัวตนของพระนาง แต่การที่ทรงพระนามว่า "ริกิสซา" (ริเชซา) ปรากฏขึ้นจากคำบอกเล่าของเชื้อสายของพระนาง ซึ่งบ่งบอกว่าพระนางทรงเป็นที่เคารพรักของพระบุตรและพระนัดดา ตลอดจนโดยทั่วไป
อ่านเพิ่มเติม
1220
คู่ควบความร้อน
thumb|right|คู่ควบความร้อน ต่อกับ[[มัลติมิเตอร์ แสดงอุณหภูมิห้องในแบบองศาเซลเซียส]]คู่ควบความร้อน หรือ เทอร์โมคัปเปิล (thermocouple) เป็นอุปกรณ์วัดอุณหภูมิชนิดหนึ่ง ประกอบด้วย โลหะ 2 ชนิดนำมาสัมผัสกันมากกว่า 1 จุด เช่น ทองแดงและเหล็ก เมื่อนำมาต่อปลายทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วทำให้รอยต่อทั้ง 2 ข้างมีอุณหภูมิต่างกัน ซึ่งเมื่อจุดสัมผัสเหล่านั้นมีอุณหภูมิแตกต่างกัน จะเกิดการไหลของกระแสไฟฟ้าขึ้น โดยแรงเคลื่อนไฟฟ้าจะเพิ่มตามความต่างของอุณหภูมิ (แรงเคลื่อนไฟฟ้า \propto ความต่างของอุณหภูมิ)
เทอร์โมคัปเปิลสามารถวัดอุณหภูมิที่ต่ำและสูงมากได้ ทนอุณหภูมิได้สูง ราคาถูก เทอร์โมคัปเปิลมีวิธีการวัดอุณหภูมิไม่เหมือนกับวิธีอื่น ๆ เทอร์โมคับเปิลทำงานด้วยตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องมีการกระตุ้นจากภายนอก ปํญหาหลักของเทอร์โมคัปเปิลคือ มีความแม่นยำต่ำ ไม่สามารถวัดได้ละเอียดกว่าระดับองศาเซลเซียส
เทอร์โมคัปเปิลมีการใช้อย่างแพร่หลายทางวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม มีการใช้งานหลากหลายรูปแบบ เช่น วัดอุณหภูมิในเตาเผา, เครื่องยนต์กังหันแก๊ส, เครื่องยนต์ดีเซล รวมถึงนิยมใช้เป็นเซนเซอร์วัดอุณหภูมิในบ้านและอาคารสำนักงาน และใช้เป็นเซนเซอร์ตรวจจับไฟไหม้
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 5735
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 5735 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศของสายการบินไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ที่ออกเดินทางจากคุนหมิงไปยังกว่างโจว ในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2022 โดยมีผู้โดยสาร 123 คน และลูกเรือ 9 คนบนเที่ยวบินนี้
อุบัติเหตุ
เที่ยวบิน 5735 ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงฉางสุ่ย ในเวลา 13:15 น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:15 น. เวลาสากล) โดยมีกำหนดการลงจอดในเวลา15:05 น. (07:05 น. เวลาสากล)บนเที่ยวบินมีผู้โดยสารจำนวน 123 คนและลูกเรือ 9 คน โดยมุ่งสู่ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน
ตามรายงานของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAAC) การติดต่อเที่ยวบิน 5735 ขาดหายไปเหนือเมืองอู๋โจว
ณ เวลา 14:22 น. ตามเวลาท้องถิ่น ขณะกำลังถึงจุดลดระดับเพดานบินลงสู่กว่างโจว เครื่องบินได้ปักหัวลงอย่างกะทันหัน โดยเครื่องบินลดระดับลงจาก 29,100 ฟุต (8,900 เมตร) เป็น 3,225 ฟุต (983 เมตร) ภายในเวลา 2 นาที ด้วยอัตราการ่อนลงถึง 31,000 ฟุต (9,400 ม.) ต่อนาที, ตามข้อมูลของไฟลต์เรดาร์24 เครื่องบินตกลงบนภูเขาใกล้กับอำเภอเถิง ของนครอู๋โจว เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และซากเครื่องบินถูกพบในเวลาต่อมาในเวลาต่อมา
อุบัติเหตุครั้งนี้ถูกบันทึกโดยกล้องรักษาความปลอดภัยของบริษัทเหมืองแห่งหนึ่งในพื้นที่ ชาวบ้านในหมู่บ้านรอบๆ จุดเกิดเหตุรายงานว่าได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่นจากทางจุดเกิดเหตุ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 132 คนเสียชีวิต
เครื่องบิน
เครื่องบินที่เกิดเหตุ คือ โบอิง 737-89P ทะเบียน B-1791 เครื่องบินลำนี้ใช้เครื่องยนต์ซีเอฟเอ็ม 56 โดยเครื่องบินมีอายุประมาณ 6.6 ปี และถูกส่งมอบให้สายการบินในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2015 เครื่องบินมีการสวมลวดลาย "นกยูงยูนนาน"
ผู้โดยสารและลูกเรือ
บนเที่ยวบิน 5735 มีผู้โดยสาร 123 คนและลูกเรือ 9 คนบนเที่ยวบินตาม CAAC รวม 132 คนบนเครื่อง [25] CAAC และสายการบินอยู่ในขั้นตอนการเรียกชื่อผู้โดยสารและลูกเรือบนเครื่อง ตามรายงานของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) ผู้โดยสารทั้งหมดบนเครื่องเป็นพลเมืองจีน
การสืบสวน
นายกรัฐมนตรีหลี่ เค่อเฉียง ของจีนเรียกร้องให้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการค้นหาผู้รอดชีวิต และรักษาผู้บาดเจ็บ พร้อมเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการสร้างความมั่นใจและให้บริการครอบครัวของเหยื่อ ผู้นำจีน สี จิ้นผิง เรียกร้องให้ผู้ตรวจสอบหาสาเหตุของการชนโดยเร็วที่สุดและเพื่อให้มั่นใจในความปลอดภัยในการบิน "อย่างสมบูรณ์"
องค์การบริหารการบินแห่งชาติ (FAA) แห่งสหรัฐอเมริกากล่าวในแถลงการณ์ว่ารับทราบถึงเหตุการณ์ดังกล่าวแล้ว FAA เสริมว่า "พร้อมที่จะช่วยในการสืบสวนสอบสวน" หากได้รับการร้องขอ โบอิงกล่าวว่าได้รับแจ้งจากรายงานเบื้องต้นและกำลังรวบรวมรายละเอียดอยู่ คณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ (NTSB) ของสหรัฐอเมริกาได้การแต่งตั้งจ้าหน้าที่อาวุโสให้เป็นตัวแทนของการสอบสวนอุบัติเหตุ ตัวแทนจากซีเอฟเอ็มอินเตอร์เนชันเนล, โบอิง และ FAA จะทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้านเทคนิคในการสอบสวนด้วย
เมื่อวันที่ 22 มีนาคม CAAC จัดงานแถลงข่าวโดยระบุถึงการดำเนินการค้นหาทั้งเครื่องบันทึกข้อมูลการบินและเครื่องบันทึกเสียงห้องนักบิน
คอนทรา
คอนทรา (Contra; 魂斗羅) เป็นชื่อเกมแนวแอคชั่น อาจหมายถึง
Hippotis
Hippotis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางและใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 4 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1930 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1931 งานจัดขึ้นที่ Sala D'Oro โรงแรม Biltmore ลอสแอลเจลลิส
Best Scientific or Technical Award (Class I)
สำหรับ อุปกรณ์บันทึกเสียงชนิดตัดเสียงรบกวน
สำหรับ ภาพยนตร์ช่วงคลื่นเดียว (Panchromatic film) ที่ละเอียดมาก
ประวัติศาสตร์เบลารุส
ยุคโบราณ
ดินแดนที่เป็นประเทศเบลารุสในปัจจุบันมีผู้คนอยู่อาศัยตั้งแต่ยุคหินเก่า ชาวสลาฟเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเบลารุสตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 11 และจัดตั้งราชอาณาจักรโปตอตสด์เมื่อราว พ.ศ. 1405 และได้สวามิภักดิ์ต่อราชอาณาจักรเคียฟ หรือจักรวรรดิเคียฟรุสเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 15 และได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์และรับอิทธิพลศิลปวัฒนธรรมจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลังจากราชอาณาจักรเคียฟล่มสลายเมื่อ พ.ศ. 1783 เบลารุสจึงถูกลิทัวเนียปกครองเป็นเวลา 400 ปี
ภายใต้การยึดครองของลิทัวเนีย
ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของลิทัวเนีย ลิธัวนียรับอิทธิพลทางด้านศิลปวัฒนธรรมจากเบลารุสไปมาก รวมทั้งการนับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ จนกระทั่งซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือ (ราชอาณาจักรมอสโกวี ในสมัยนั้น) ได้ขยายอำนาจเข้าไปในยุโรปตะวันออก ลิทัวเนียหันไปสร้างความสัมพันธ์กับโปแลนด์ และหันไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกและนำไปสู่การจัดตั้งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียใน พ.ศ. 2112 อย่างไรก็ตาม ภายหลังโปแลนด์ได้แผ่อิทธิพลเข้าครอบงำเบลารุสด้วย แต่เบลารุสต่อต้านและแยกตัวออกมาเป็นอิสระ จนพุทธศตวรรษที่ 23 โปแลนด์จึงขยายอำนาจเข้าครอบครองเบลารุสสำเร็จ บังคับให้เลิกใช้ภาษาเบลารุสและสั่งปิดศาสนสถานของนิกายออร์ทอดอกซ์
เป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
เมื่อเกิดการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์โรมานอฟในรัสเซีย กลุ่มผู้รักชาติชาวเบลารุสประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนไบโลรัสเซียเมื่อ พ.ศ. 2459 แต่เมื่อพรรคบอลเชวิกขึ้นมามีอำนาจใน พ.ศ. 2460 ได้ส่งกองทัพแดงเข้ายึดครองเบลารุส เมื่อรัสเซียถอนตัวจากสงครามโลกครั้งที่ 1 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2460 ดินแดนเบลารุสส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การยึดครองของเยอรมัน ดังนั้นเมื่อเยอรมันแพ้สงคราม เบลารุสจึงประกาศเอกราชเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2460 แต่ต่อมาก็ถูกสหภาพโซเวียตยึดครอง เมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2461 เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐในสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต ในอีก 1 เดือนต่อมา เบลารุสรวมกับลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย-เบโลรัสเซีย
ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2462 เกิดสงครามระหว่างรัสเซียกับโปแลนด์ โปแลนด์บุกเข้ายึดครองทั้งลิทัวเนียและเบลารุส กองทัพแดงของโซเวียตยึดกรุงมินส์ เมืองหลวงของเบลารุสคืนได้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2463 ทำให้ลิทัวเนียประกาศแยกตัวเป็นเอกราช และมีการลงนามในสนธิสัญญาแห่งริการะหว่างรัสเซียกับโปแลนด์เมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2463 โดยเบลารุสตะวันตกเป็นของโปแลนด์ เบลารุสตะวันออกเป็นของรัสเซีย
ต่อมา เบโลรัสเซีย ยูเครน สหพันธรัฐรัสเซีย สาธารณรัฐทรานส์คอเคเซียรวมกันจัดตั้งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2465 ต่อมาสหภาพโซเวียตคืนอำนาจการปกครองเบลารุสตะวันออกให้แก่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบโลรัสเซียใน พ.ศ. 2469 ระหว่าง พ.ศ. 2464 - 2471 โซเวียตส่งเสริมเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีและให้เสรีภาพทางวัฒนธรรมแก่เบลารุส ภาษาเบลารุสกลายเป็นภาษาสำคัญทางการศึกษาจนถึงสมัยของโจเซฟ สตาลินจึงใช้นโยบายการรวมอำนาจการผลิตแบบนารวม ทำให้ชาวเบลารุสก่อการจลาจลอย่างต่อเนื่อง โซเวียตปราบปรามการจลาจลอย่างรุนแรง ทำให้ชาวเบลารุสรักชาติและปัญญาชนถูกฆ่าตายมากในช่วง พ.ศ. 2429 - 2482
ในสงครามโลกครั้งที่สอง สหภาพโซเวียตลงนามเป็นพันธมิตรกับเยอรมันในกติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างนาซี-โซเวียตเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2482 จากกติกาสัญญานี้ โซเวียตเข้ายึดครองเบลารุสตะวันตกของโปแลนด์และดินแดนรัฐบอลติกทั้งสาม ต่อมา เยอรมันได้ละเมิดข้อตกลงนี้ บุกเข้าโจมตีมอสโกผ่านทางเบลารุสเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2484 เบลารุสถูกโจมตีเสียหายอย่างหนักและมีองค์กรใต้ดินต่อต้านนาซีเกิดขึ้นทั่วไป จน พ.ศ. 2487 โซเวียตจึงปลดปล่อยเบลารุสจากการยึดครองของเยอรมันสำเร็จ
หลังสงคราม เบลารุสมีการฟื้นฟูประเทศโดยเน้นที่อุตสาหกรรมหนัก มีชาวรัสเซียเข้าไปตั้งรกรากมากจนเกิดความขัดแย้งทางด้านวัฒนธรรม ต่อมาภาษาเบลารุสถูกห้ามใช้ ให้ใช้ภาษารัสเซีนเป็นภาษาราชการแทน จนกระทั่งมิคาอิล กอร์บาชอฟเริ่มนโยบายกลาสนอสต์-เปเรสตรอยกา ปัญญาชนชาวเบลารุสเริ่มเคลื่อนไหวเรียกร้องให้พรรคคอมมิวนิสต์เบลารุสปฏิรูปประเทศและรณรงค์ให้ใช้ภาษาเบลารุสอีกครั้ง กลุ่มปัญญาชนได้จัดตั้งแนวร่วมประชาชนเบโลรัสเซียและผลักดันให้รัฐบาลออกกฎหมายประกาศให้ภาษาเบลารุสเป็นภาษาประจำชาติสำเร็จเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2533
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เบลารุสสนับสนุนร่างสนธิสัญญาร่วมสหภาพใหม่ของกอร์บาชอฟ ในขณะที่กลุ่มอนุรักษนิยมที่ไม่เห็นด้วยก่อรัฐประหารในโซเวียตแต่ไม่สำเร็จ ผลจากเหตุการณ์นี้ รัฐสภาสูงสุดของเบลารุสประกาศเอกราชเมื่อ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2534 และสั่งควบคุมพรรคคอมมิวนิสต์ ต่อมาจึงประกาศเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นสาธารณรัฐเบลารุสเมื่อ 19 กันยายน
เบลารุส รัสเซียและยูเครนได้จัดประชุมร่วมกันและลงนามจัดตั้งกลุ่มประเทศเครือรัฐเอกราช ต่อมากลุ่มผู้นำสาธารณรัฐโซเวียต 11 ประเทศ ประชุมร่วมกันที่คาซัคสถานเมื่อ 21 ธันวาคม และประกาศความตกลงร่วมกันในการจัดตั้งเครือรัฐเอกราช ทำให้กอร์บาชอฟลาออกเมื่อ 25 ธันวาคม และนำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
ยุคอัลยัคซันเดียร์ ลูคาเชนโค
เมื่อ อัลยัคซันเดียร์ ลูคาเชนโคขึ้นเป็นประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2537 ลูคาเชนโคใช้เส้นทางประชาธิปไตยในการรวบอำนาจ สั่งปิดหนังสือพิมพ์ที่ต่อต้าน และใช้กำลังตำรวจทำร้ายสมาชิกรัฐสภาฝ่ายตรงข้าม ลูคาเชนโคได้ให้มีการลงประชามติเพื่อให้ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาราชการ ใช้ธงชาติเดิมแทนธงชาติใหม่ และเพิ่มอำนาจของประธานาธิบดีให้มากขึ้น
อย่างไรก็ตามประเทศตะวันตกต่อต้านการปกครองของลูคาเชนโคและปฏิเสธการเข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปของเบลารุส ใน พ.ศ. 2547 สภาแห่งยุโรปโจมตีเบลารุสในการที่รัฐบาลขัดขวางการไต่สวนสืบคดีการหายสาบสูญของฝ่ายต่อต้านรัฐบาล รัฐบาลสหรัฐได้ขึ้นบัญชีดำเบลารุสว่าเป็นประเทศที่มีการปกครองแบบเผด็จการในเวลาต่อมา การถูกปฏิเสธจากประเทศตะวันตกยิ่งทำให้เบลารุสดำเนินนโยบายเป็นมิตรกับรัสเซียมากขึ้น
อาณาจักรรีวกีว
อาณาจักรรีวกีว (琉球王国 Ryūkyū Ōkoku; รีวกีว: 琉球國 Ruuchuu-kuku; ; ค.ศ. 1429 — 1879) เป็นรัฐเอกราช ครอบครองหมู่เกาะรีวกีว เกือบทั้งหมดตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 – 19
ชื่อของอาณาจักรรีวกีวปรากฏในเอกสารต้นกรุงรัตนโกสินทร์ว่า ลิชี่ว (ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์) หรือ ลิ่วขิ่ว (โคลงภาพคนต่างภาษา)
กำเนิดอาณาจักร
พระเจ้าโช ฮะชิ ได้ทรงนำระบบราชสำนักแบบมีลำดับศักดิ์จากจีนมาใช้ ทรงก่อสร้างปราสาทชุริ ขึ้นเป็นศูนย์กลางการปกครอง และทรงสร้างท่าเรือใหญ่ที่เมืองนะฮะ ต่อมา ในค.ศ. 1469 พระเจ้าโช โทะกุสวรรคตโดยไม่มีโอรสเป็นรัชทายาท ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้อ้างตัวเป็นบุตรบุญธรรมของพระองค์และยังได้รับอุปถัมภ์จากจักรวรรดิจีนอีกด้วย จากนั้นได้ตั้งตนเองเป็น พระเจ้าโช เอ็ง และตั้งราชวงศ์โชที่สองขึ้นเป็นราชวงศ์ใหม่ของอาณาจักรรีวกีว หลังสิ้นพระเจ้าโช เอ็ง พระเจ้าโช ชินขึ้นครองราชย์ต่อ และยุคของพระองค์นี้เองที่เป็นยุคทองของอาณาจักรรีวกีว พระองค์ครองราชตั้งแต่ ค.ศ. 1487-1526
ในปลายศตวรรษที่ 15 อาณาจักรรีวกีวได้ขยายอาณาเขตไปถึงเกาะใต้สุดของหมู่เกาะรีวกีว และใน ค.ศ. 1571 ได้ขยายอาณาเขตทางเหนือไปถึงเกาะอะมะมิโอชิมะ ใกล้เกาะคีวชู สำหรับการปกครองนั้น พื้นที่เกือบทั้งอาณาจักรตั้งขึ้นตรงกับชุริ อันเป็นเมืองหลวง ยกเว้นเกาะตั้งแต่หมู่เกาะซะกิชิมะลงมา เป็นเพียงแคว้นบรรณาการของอาณาจักรรีวกีว โดยยังมีผู้ครองแคว้นของตัวเองได้แต่ต้องจงรักภักดีกับเมืองชุริ
ยุคทองของการค้าทางทะเล
เป็นเวลาถึงเกือบสองร้อยปีที่อาณาจักรรีวกีวเติบโตได้เพราะเป็นศูนย์กลางทางการค้าทางทะเลในแถบเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยบทบาทนี้เอง ทำให้อาณาจักรรีวกีวตั้งมีฐานะเป็นรัฐบรรณาการต่อราชวงศ์หมิงแห่งจักรวรรดิจีนซึ่งเริ่มตั้งแต่สมัยแคว้นชูซันในค.ศ. 1372 การเป็นรัฐบรรณาการของจีนนี้ ทำให้จีนมีอิทธิพลอย่างสูงต่ออาณาจักรรีวกีวตั้งแต่สมัยสามแคว้น โดยจีนได้จัดเรือเดินทะเลเพื่อให้ชาวรีวกีวอันค้าขาย จำกัดจำนวนชาวรีวกีวอันเพื่อให้ไปศึกษาในวิทยาลัยหลวงในเมืองปักกิ่ง รับรองสิทธิชอบธรรมในการครองแคว้นทั้งสามของกษัตริย์แคว้นชูซัน อนุญาตให้เรือของอาณาจักรรีวกีวเข้าไปทำการค้าที่ท่าเรือของจีนได้ พ่อค้าชาวรีวกีวอันใช้เรือสำเภาที่จีนจัดให้ได้เดินเรือไปทั่วภูมิภาค และเข้าไปค้าขายในท่าเรือของเมืองสำคัญต่างๆ เช่น เกาหลี จีน และญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังมีมะละกา ชวา สุมาตรา ปาเล็มบัง อันนัม (เวียดนาม) รวมถึงสยาม (อยุธยา) และปัตตานีด้วย
สินค้าญี่ปุ่น อาทิเช่น เครื่องเงิน ดาบ พัด เครื่องเขิน ม่านเบียวบุ เป็นต้น สินค้าจีน อาทิเช่น ยาจีน เหรียญกษาปณ์ เครื่องสังคโลก ผ้าไหม และสิ่งทออื่นๆ เป็นต้น ทั้งหมดนี้เป็นสินค้าที่ซื้อขายกันในอาณาจักรเพื่อแลกกับสินค้าจากที่ต่างๆ เช่น เครื่องเทศ เขาแรด ดีบุก น้ำตาล เหล็ก ไขปลาวาฬ จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เถาวัลย์จากอินเดีย และกำยานจากอาหรับ ทั้งหมดนี้ มีการบันทึกว่ามีเรือจากรีวกีวแล่นมาทำการค้ากับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถึง 150 เที่ยว โดยมาที่สยาม 61 เที่ยว มะละกา 10 เที่ยว ปัตตานี 10 เที่ยว และชวา 8 เที่ยว
มาตรการไห่จิน (ภาษาจีน: 海禁, Hai jin แปลว่าข้อห้ามทางทะเล) คือมาตรการที่ราชวงศ์หมิงของจักรวรรดิจีนบังคับให้รัฐบรรณาการของจีนต้องทำการค้ากับจีนและประเทศที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ทำให้อาณาจักรรีวกีวได้รับสิทธิพิเศษทางการค้าจากจีนมากกว่าประเทศอื่น ได้สร้างความมั่งคั่งให้กับอาณาจักรรีวกีวเป็นอย่างมากมาตลอด 150 ปี แต่ในช่วงปลายศตวรรษที่ 16 การค้าของอาณาจักรรีวกีวตกต่ำ เนื่องจาก โวโค (ภาษาจีน: 倭寇, wōkòu; ภาษาญี่ปุ่น: wakō; ภาษาเกาหลี: 왜구, waegu) หรือโจรสลัดญี่ปุ่นออกอาละวาด ทำให้จีนคุ้มครองการค้าของอาณาจักรรีวกีวน้อยลง นอกจากนี้ อาณาจักรรีวกีวยังต้องเผชิญกับการแข่งขันทางการค้ากับประเทศจากยุโรปด้วย
การรุนรานของญี่ปุ่นและถูกยึดครอง
ในค.ศ. 1590 โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ขุนศึกคนสำคัญของญี่ปุ่น ได้มีการร้องขอให้อาณาจักรรีวกีวเข้าร่วมโจมตีราชวงศ์โชซอนของเกาหลี หากสำเร็จ ฮิเดะโยะชิก็จะสามารถยกทัพสู่จีนต่อได้ ด้วยอาณาจักรรีวกีวในขณะนั้นมีฐานะเป็นรัฐบรรณาการของราชวงศ์หมิงแห่งจักรวรรดิจีน จึงทำให้คำขอร้องนี้ถูกปฏิเสธไป
รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ได้ขึ้นครองอำนาจหลังจากโค่นขุนศึกฮิเดะโยะชิลงได้ และได้แต่งตั้งตระกูลชิมะซุ  ตระกูลไดเมียว  หรือเจ้าเมืองผู้ครองแคว้นซะสึมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดคะโงะชิมะ) ให้ส่งกำลังทหารไปบุกอาณาจักรรีวกีวให้ได้ ในค.ศ. 1609 ด้วยกองทหารเพียงน้อยนิด อาณาจักรรีวกีวถูกยึดสำเร็จเป็นครั้งแรก พระเจ้าโชเน  ทรงถูกจับและนำไปขังไว้ที่แคว้นซะสึมะและส่งต่อไปยังเอะโดะ  เมืองหลวงของญี่ปุ่นในสมัยนั้น (ปัจจุบันคือโตเกียว  2 ปีต่อมา อาณาจักรรีวกีวกลับรับอิสรภาพอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม แคว้นซะสึมะยังคงคุมบางพื้นที่ของอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หมู่เกาะอะมะมิ ซึ่งถูกรวมไปเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซะสึมะ และปัจจุบันนี้กลายเป็นจังหวัดคะโงะชิมะพร้อมแคว้นซะสึมะ ไม่ใช่จังหวัดโอะกินะวะเช่นส่วนอื่นของอาณาจักรรีวกีว
หลังการได้รับอิสรภาพคืนจนถึงการยึดครองหมู่เกาะอย่างสมบูรณ์ในค.ศ. 1879 อาณาจักรรีวกีวกลายเป็นประเทศราชในปกครองของไดเมียวแห่งแคว้นซะสึมะ แต่ไม่ได้มีฐานะเป็นแคว้น (ฮัน) หนึ่งของญี่ปุ่น ซึ่งก็ถือว่ายังไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น และชาวรีวกีวอันก็ยังไม่นับว่าเป็นชาวญี่ปุ่นด้วย อาณาจักรรีวกีวยังคงมีเอกราชของตนเองอยู่ แต่ต้องคอยรับใช้แคว้นซะสึมะและรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะในด้านการค้ากับจีนตามคำร้องขออยู่เสมอ ในขณะเดียวกันก็เป็นรัฐบรรณาการของจักรวรรดิจีนด้วยเช่นกัน อีกทั้งญี่ปุ่นไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูตกับจีนอย่างเป็นทางการ จึงเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องไม่ให้ทางปักกิ่งรู้ว่าอาณาจักรรีวกีวถูกญี่ปุ่นควบคุมอยู่ ดังนั้น ญี่ปุ่นจำเป็นต้องวางมาตรการเสมือนวางเฉยต่ออาณาจักรรีวกีว การกระทำเช่นนี้ส่งผลดีทั้งต่อทั้ง 3 ฝ่าย คือ อาณาจักรรีวกีว ไดเมียวแคว้นซะสึมะ และรัฐบาลโชกุน ที่ต้องทำให้รีวกีวอันเหมือนต่างชาติและแตกต่างจากชาวญี่ปุ่นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ชาวญี่ปุ่นห้ามเดินทางไปอาณาจักรรีวกีวโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโชกุน และชาวรีวกีวอันก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ชื่อภาษาญี่ปุ่น ใส่เสื้อผ้าแบบญี่ปุ่น และปฏิบัติตามวัฒนธรรมญี่ปุ่น ห้ามแม้กระทั่งเมื่อชาวรีวกีวจะอันเดินทางไปกรุงเอะโดะพร้อมกับไดเมียวแห่งแคว้นซะสึมะ ก็ห้ามเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นแม้แต่น้อย ตระกูลชิมะซุผู้เป็นไดเมียวแห่งแคว้นซะสึมะได้รับสิทธิพิเศษให้นำกษัตริย์แห่งอาณาจักรรีวกีวไปอยู่ในขบวนอิสริยยศเมื่อเดินทางไปกรุงเอะโดะอย่างเป็นทางการ ในฐานะที่เป็นแคว้น (ฮัน) เดียวที่มีอาณาจักรเป็นเมืองขึ้น ชาวรีวกีวอันทำให้ขบวนแคว้นซะสึมะดูแปลกและโดดเด่น และมองดูแล้วเหมือนกับไม่ได้มาจากญี่ปุ่นเอง
เมื่อพลเรือจัตวาแมทธิว แคลเบรธ เพร์รี (Commodore Matthew Calbraith Perry) เดินเรือถึงญี่ปุ่น เพื่อบีบบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดความสัมพันธ์ทางการค้ากับสหรัฐอเมริกา ในคริสต์ทศวรรษที่ 1850 เขาได้หยุดพักที่หมู่เกาะรีวกีวเป็นที่แรกเช่นเดียวกับนักเดินเรือตะวันตกหลายคนก่อนหน้านี้ เขาได้บีบบังคับให้อาณาจักรรีวกีวยอมเซ็นสัญญาเสียเปรียบทางการค้าเพื่อที่จะให้สหรัฐอเมริกาเปิดการค้ากับอาณาจักรรีวกีวได้ และจุดหมายต่อไปของเขาก็คือเอะโดะ
ระหว่างการปฏิรูปเมจิ รัฐบาลโตเกียวในสมัยนั้นได้ล้มล้างอาณาจักรรีวกีวลง โดยถือเป็นการยึดครองหมู่เกาะรีวกีวของจักรวรรดิญี่ปุ่นโดยสมบูรณ์ และเปลี่ยนเป็นจังหวัดโอะกินะวะในค.ศ. 1879 ส่วนหมู่เกาะอะมะมิที่ถูกแคว้นซะสึมะยึดครองไปก่อนหน้านี้ ก็เปลี่ยนเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคะโงะชิมะ พระเจ้าโช ไท  กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรรีวกีว ถูกให้ย้ายไปประทับที่กรุงโตเกียว พร้อมกับได้รับแต่งตั้งบรรดาศักดิ์  ให้เป็นเจ้าขุนนางชั้นโคชะกุ  (เทียบเท่ากับเจ้าพระยาของไทย) และได้รับการยกย่องดั่งเช่นตระกูลขุนนางชั้นสูง พระเจ้าโช ไทสวรรคตในค.ศ. 1901 ในช่วงที่อาณาจักรรีวกีวถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่นนี้ มีการปราบปรามผู้เรียกร้องอิสรภาพของอาณาจักรรีวกีวจากญี่ปุ่นหรือแคว้นซะสึมะอยู่หลายครั้ง นอกจากนี้ จักรวรรดิจีนยังได้ทำหนังสือทางการทูตประท้วงรัฐบาลเมจิเช่นกัน
กิตติมา ณ ถลาง
กิตติมา ณ ถลาง ชื่อเล่น "โรส" ผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ หรือ ช่อง 9 MCOTHD
การศึกษา
ศษ.บ (ภาษาอังกฤษ) เกียรตินิยมอันดับ 2 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ระบอบนาซี
ระบอบนาซี (Nazismus) หรือชื่อทางการคือ ระบอบชาติสังคมนิยม (Nationalsozialismus) เป็นแนวปฏิบัติและอุดมการณ์ทางการเมืองแบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ ขวาจัด ที่เกี่ยวข้องกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือพรรคนาซีในนาซีเยอรมนี ในยุโรปในช่วงของการเถลิงอำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ระบอบมักถูกเรียกในอีกชื่อว่า ลัทธิฮิตเลอร์ (Hitlerfaschismus) คำที่มีความเกี่ยวข้องในภายหลังคำว่า "นีโอนาซี" ใช้หมายถึงกลุ่มการเมืองขวาจัดอื่น ๆ ที่มีแนวคิดคล้ายกันที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ระบอบนาซีเป็นลัทธิฟาสซิสต์รูปแบบหนึ่ง   ซึ่งดูถูกเหยียดหยามประชาธิปไตยเสรีนิยมและระบบรัฐสภา โดยรวมระบอบเผด็จการ การต่อต้านยิวอย่างกระตือรือร้น การต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ คตินิยมเชื้อชาติทางวิทยาศาสตร์ (scientific racism) และการใช้งานสุพันธุศาสตร์เข้าด้วยกันเป็นหลักความเชื่อของระบอบ ความเป็นชาตินิยมสุดโต่งของมันมีต้นตอมาจากอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันและขบวนการชาตินิยมชาติพันธุ์ (ethnic nationalism) นีโอเพแกน (neopagan) นามว่าขบวนการเฟิลคิช (Völkisch movement) ซึ่งได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญของชาตินิยมเยอรมัน (German nationalism) นับแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังได้รับอิทธิพลโดดเด่นจากกองกำลังกึ่งทหารไฟรคอร์ ซึ่งถือกำเนิดขึ้นหลังจากความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเป็นแหล่งที่มาของ "ลัทธิบูชาความรุนแรง" (cult of violence) ที่เป็นพื้นเดิมของพรรค ระบอบนาซีเห็นด้วยกับทฤษฎีวิทยาศาสตร์เทียมที่เกี่ยวกับลำดับชั้นทางเชื้อชาติ (racial hierarchy) และทฤษฎีดาร์วินทางสังคม นาซีกล่าวอ้างว่าชาวเยอรมันเป็นเชื้อชาติอารยะที่สูงส่งที่สุด โดยระบุว่าชาวเยอรมันเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่พวกนาซีถือว่าคือเชื้อชาติเจ้านายเชื้อชาติอารยัน (Aryan race) หรือนอร์ดิก (Nordic race) โดยมีเป้าหมายเพื่อก้าวข้ามความแบ่งแยกในสังคมและสร้างสังคมเยอรมันที่เป็นเอกพันธุ์ (Homogeneity and heterogeneity) บนฐานของความบริสุทธิ์ของเชื้อชาติซึ่งเป็นภาพแทนของประชาคมของประชาชน (ฟ็อลค์สเกอไมน์ชัฟท์ (Volksgemeinschaft)) พวกนาซีมุ่งที่จะเชื่อมผสานชาวเยอรมันทุกคนที่อาศัยอยู่ในอาณาเขตของเยอรมนีในประวัติศาสตร์เข้าด้วยกัน และหาแผ่นดินมาเพิ่มสำหรับการขยายตัวของเยอรมนีภายใต้หลักการเลเบินส์เราม์ และกีดกันผู้ใดก็ตามที่พวกเขามองว่าเป็นคนต่างด้าวในประชาคม (community alien) หรือเป็นเชื้อชาติที่ "ต่ำกว่า" (อุนเทอร์เม็นช์)
คำว่า "ชาติสังคมนิยม" เกิดขึ้นจากความพยายามในการให้นิยามใหม่กับ สังคมนิยม ให้เป็นทางเลือกแทนไม่ว่าจะเป็นสังคมนิยมสากลนิยมมากซิสต์หรือทุนนิยมตลาดเสรีก็ตาม ระบอบนาซีปฏิเสธแนวคิดมากซิสต์เกี่ยวกับการต่อสู้ทางชนชั้นและความเสมอภาคอันเป็นสากล ต่อต้านสากลนิยม (internationalism (politics)) พลเมืองโลก (cosmopolitanism) และต้องการโน้มน้าวใจสังคมเยอรมันใหม่ในทุกภาคส่วนให้วางผลประโยชน์ส่วนตัวของพวกเขาอยู่ใต้ "ประโยชน์ส่วนรวม" (common good) และยอมรับเอาผลประโยชน์ทางการเมืองเป็นเป้าหมายหลักของการจัดระเบียบทางเศรษฐกิจ ซึ่งมักตรงกับทัศนะทั่วไปของคติรวมหมู่ (collectivism) หรือประชาคมนิยม (communitarianism) มากกว่าจะเป็นสังคมนิยมเศรษฐศาสตร์ ต้นเค้าของพรรคนาซี กล่าวคือพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ซึ่งต่อต้านยิวและเป็นชาตินิยมรวมกลุ่มเยอรมัน ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1919 และจนกระทั่งช่วงตั้นคริสต์ทศวรรษ 1920 พรรคถูกเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันเพื่อดึงดูดกรรมกรที่นิยมการเมืองฝ่ายซ้าย ซึ่งเป็นการเปลี่ยนชื่อที่ฮิตเลอร์ต่อต้านในตอนแรก แนวนโยบายชาติสังคมนิยม (National Socialist Program) หรือแนวนโยบาย "25 ข้อ" ถูกรับมาใช้ใน ค.ศ. 1920 และเรียกร้องให้มีเยอรมนีใหญ่ที่เป็นปึกแผ่นที่จะไม่ให้ชาวยิวหรือบุคคลที่เป็นทายาทชาวยิวเป็นพลเมือง และในขณะเดียวกันสนับสนุนการปฏิรูปที่ดินและการโอนบางอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐ ในไมน์คัมพฟ์ ซึ่งแปลว่า "การต่อสู้ของข้าพเจ้า" ที่เผยแพร่ระหว่าง ค.ศ. 1925 และ 1926 ฮิตเลอร์ได้ร่างเค้าโครงให้การต่อต้านยิวและการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นใจกลางของปรัชญาการเมืองของเขา เช่นเดียวกันกับความรังเกียจของเขาต่อประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนและความเชื่อว่าประเทศเยอรมนีถือสิทธิที่จะขยายเขตแดนของตัวเองออกไป
พวกเขากล่าวอ้างว่าความอยู่รอดของประเทศเยอรมนีในฐานะชาติที่ยิ่งใหญ่ในสมัยใหม่นี้จำต้องสร้างระเบียบโลกใหม่ขึ้น เป็นจักรวรรดิในทวีปยุโรปซึ่งจะทำให้ชาติเยอรมันมีผืนดินขนาดใหญ่ ทรัพยากร ตลอดจนการขยายตัวของประชากรที่จำเป็นต่อการแข่งขันกับมหาอำนาจอื่น ๆ ทั้งทางเศรษฐกิจและทางทหาร
พวกนาซีกล่าวอ้างว่าชาวยิวเป็นภัยคุกคามที่ร้ายแรงที่สุดของเชื้อชาติอารยะเยอรมัน พวกเขาพิจารณาว่าชาวยิวเป็นเชื้อชาติเบียดเบียนซึ่งแนบตนเองเข้ากับอุดมการณ์และขบวนการอื่น ๆ เพื่อธำรงไว้ซึ่งความอยู่รอดของตนเอง อาทิ การเรืองปัญญา เสรีนิยม ประชาธิปไตย ระบบรัฐสภา ทุนนิยม การกลายเป็นอุตสาหกรรม มาร์กซิสต์ และสหภาพแรงงาน
เพื่อกอบกู้เยอรมนีจากผลกระทบของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ นาซีเสนอตำแหน่งที่สามในทางเศรษฐกิจ ซึ่งเป็นระบบเศรษฐกิจภายใต้การจัดการซึ่งมิใช่ทั้งทุนนิยมหรือคอมมิวนิสต์ นาซีกล่าวโทษคอมมิวนิสต์และทุนนิยมว่าเข้าร่วมกับอิทธิพลและผลประโยชน์ของชาวยิว พวกเขาสนับสนุนสังคมนิยมรูปแบบชาตินิยมซึ่งเป็นหลักการสำหรับเชื้อชาติอารยันและชาติเยอรมัน: ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ โครงการสวัสดิการสังคมสำหรับผู้ใช้แรงงาน ค่าจ้างที่ยุติธรรม เกียรติยศสำหรับความสำคัญของผู้ใช้แรงงานที่มีต่อชาติ และการป้องกันการแสวงหาผลประโยชน์อันไม่ชอบธรรมของทุนนิยม
พรรคนาซีได้รับส่วนแบ่งคะแนนเสียงของประชาชนสูงที่สุดในการเลือกตั้งสมาชิกไรชส์ทาคเป็นการทั่วไปทั้งสองครั้งใน ค.ศ. 1932 ทำให้เป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดในสภานิติบัญญัติอย่างชัดเจน แม้ว่าจะยังไม่ถึงกับเป็นเสียงส่วนใหญ่ทีเดียว (37.3 % เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1932 (July 1932 German federal election) และ 33.1 % เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1932 (November 1932 German federal election)) แต่ในเมื่อไม่มีพรรคใดต้องการหรือสามารถจัดตั้งรัฐบาลผสมได้ ประธานาธิบดีเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค จึงได้แต่งตั้งฮิตเลอร์ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 ด้วยแรงสนับสนุนและความรู้เห็นเป็นใจจากนักชาตินิยมอนุรักษ์นิยมจารีตประเพณีซึ่งเชื่อว่าพวกเขาจะสามารถควบคุมฮิตเลอร์และพรรคของเขาได้ ในไม่ช้าพวกนาซีก็สถาปนารัฐพรรคการเมืองเดียวและเริ่มดำเนินการไกลช์ชัลทุง โดยใช้รัฐกำหนดของประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คและการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญไวมาร์ (Weimar Constitution) ซึ่งให้อำนาจกับคณะรัฐมนตรีในการปกครองผ่านการออกฎหมายโดยตรงได้โดยไม่จำเป็นต้องผ่านทั้งประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คหรือสภาไรชส์ทาคก็ตาม
ชตวร์มอัพไทลุง (SA) และชุทซ์ชตัฟเฟิล (SS) ทำหน้าที่เป็นองค์กรกึ่งทหารของพรรคนาซี ในช่วงกลาง ค.ศ. 1934 ฮิตเลอร์ใช้กองกำลัง SS กวาดล้างปีกของพรรคซึ่งมูลวิวัติในทางสังคมและเศรษฐกิจมากกว่า ซึ่งรวมถึงกลุ่มผู้นำของ SA ด้วย เหตุการณ์เป็นที่รู้จักในชื่อคืนมีดยาว อำนาจทางการเมืองหลังจากอสัญกรรมของประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934 ถูกรวมศูนย์เข้าเงื้อมมือฮิตเลอร์ เขาจึงได้กลายเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลในตำแหน่งฟือเรอร์อุนท์ไรช์คันท์ซเลอร์ซึ่งแปลว่า "ผู้นำและนายกรัฐมนตรีเยอรมนี" (ดูเพิ่มที่การลงประชามติในประเทศเยอรมนี ค.ศ. 1934 (1934 German referendum)) นับแต่นั้นมา ในทางปฏิบัติ ฮิตเลอร์ได้กลายเป็นผู้เผด็จการนาซีเยอรมนีหรือในอีกชื่อว่าไรช์ที่สาม ซึ่งภายใต้เขานั้น ชาวยิว ฝ่ายตรงข้ามทางการเมือง และองค์ประกอบ "อันไม่พึงประสงค์" อื่น ๆ จะถูกเบียดตกขอบ คุมขัง หรือฆ่า ผู้คนหลายล้านคนซึ่งรวมถึงประชากรยิวกว่าสองในสามที่อยู่ในยุโรปถูกฆ่าหมดสิ้นไปในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อฮอโลคอสต์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สองและการค้นพบขอบเขตเต็มของเหตุการณ์ฮอโลคอสต์ อุดมการณ์นาซีจึงกลายเป็นความอัปยศโดยสากล และถูกถืออย่างกว้างขวางว่าเป็นความผิดศีลธรรมและความชั่วร้าย โดยมีเพียงกลุ่มเหยียดเชื้อชาติตกขอบจำนวนน้อยเท่านั้นที่กล่าวว่าตนเป็นผู้ติดตามอุดมการณ์ชาติสังคมนิยม โดยมักถูกเรียกว่าเป็นนีโอนาซีที่แปลว่านาซีใหม่
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อเต็มของพรรคคือ Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei (พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน) และในทางการใช้ตัวย่อ NSDAP คำว่า "Nazi" เองมีใช้อยู่แล้วก่อนกำเนิดของพรรคนาซี โดยเป็นคำภาษาปากและคำดูถูกไว้เรียกชาวนาและชาวสวน เป็นภาพลักษณ์ของคนซุ่มซ่ามและเคอะเขิน กล่าวคือคนบ้านนอก (yokel) คำว่านาซีในความหมายนี้เป็นชื่อเล่นจากชื่อเต็มของชายชาวเยอรมัน Ignatz/Ignaz (อีคนัทซ์) (ซึ่งมันเองผันมาจากชื่อ Ignatius) ซึ่งเป็นชื่อโหลในไบเอิร์นในสมัยนั้น เป็นบริเวณเดียวกันที่พรรคนาซีถือกำเนิดขึ้นมา
ในคริสต์ทศวรรษ 1920 ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของพรรคนาซีในขบวนการแรงงานเยอรมันได้ฉวยโอกาสนี้ไว้ โดยล้อตามชื่อย่อ "Sozi" (โซทซี) สำหรับ Sozialist (โซทซีอาลิสต์) ชื่อของพรรคนาซี Nationalsozialistische (นัทซีโอนาลโซทซีอาลิสทิชเชอ) จึงถูกย่อเป็น "Nazi" (นัทซี หรือนาซี) ในเชิงดูถูกเพื่อสัมพันธ์พวกเขากับการใช้งานคำในอีกความหมายดังที่อธิบายไว้ด้านบน  การใช้งานคำว่า "Nazi" โดยพวกชาติสังคมนิยมเองมีอยู่ใน ค.ศ. 1926 ในงานของโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ที่ชื่อว่า Der Nazi-Sozi (แดร์ นัทซี-โซทซี) ในจุลสารของเกิบเบิลส์ คำว่า "Nazi" ปรากฏเคียงกับคำว่า "Sozi" เท่านั้นในฐานะตัวย่อของคำว่า "Nationalsozialistische"
หลังจากพรรค NSDAP หรือพรรคนาซีขึ้นสู่อำนาจในคริสต์ทศวรรษ 1930 การใช้คำว่า "Nazi" แบบโดดหรือในคำอย่างนาซีเยอรมนี ระบอบนาซี และอื่น ๆ เกิดเป็นที่รู้จักจากผู้ถูกเนรเทศชาวเยอรมันที่อยู่นอกประเทศ แต่ในเยอรมนีเองกลับไม่ คำนี้จากพวกเขาก็กระจายไปยังภาษาต่าง ๆ และในที่สุดถูกนำย้อนกลับเข้ามาในประเทศเยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรรค NSDAP รับเอาชื่อ "นาซี" มาใช้อยู่สักครู่หนึ่งเพื่อพยายามฉกฉวยคำคืน (reappropriation) แต่ในไม่นานก็ล้มเลิกความพยายามนี้ไป และโดยทั่วไปจะหลีกเลี่ยงที่จะใช้คำนี้ระหว่างที่ยังอยู่ในอำนาจ ในแต่ละกรณี ผู้เขียนมักเรียกตัวเองว่าเป็น "National Socialists" และเรียกขบวนการว่า "National Socialism" แต่ไม่เรียกว่า "Nazi" เลย เอกสารรวบรวมบทสนทนาของฮิตเลอร์จาก ค.ศ. 1941 ถึง 1944 ชื่อว่า Hitler's Table Talk ไม่มีคำว่า "Nazi" เช่นกัน ในคำปราศรัยของแฮร์มัน เกอริง เขาไม่เคยใช้คำว่า "Nazi" ผู้นำยุวชนฮิตเลอร์เมลีทา มัชมัน (Melita Maschmann) ได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ของเธอไว้ชื่อว่า Account Rendered แต่เธอไม่เรียกตัวเองว่าเป็น "Nazi" แม้ว่าจะถูกเขียนขึ้นมาหลังสงครามโลกครั้งที่สองพอสมควร ใน ค.ศ. 1933 สมาชิกพรรคนาซี 581 คนได้ตอบคำถามสัมภาษณ์ของศาสตราจารย์ธีโอดอร์ เฟรด เอเบิล (Theodore Fred Abel) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย พวกเขาก็ไม่ได้เรียกตัวเองว่าเป็น "Nazi" เหมือนกัน