cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เกล็ยเปดา
เกล็ยเปดา (Klaipėda, ; Klaipieda) เป็นเมืองท่าเพียงแห่งเดียวของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำแนมูนัสทางฝั่งทะเลบอลติก เกล็ยเปดามีประชากรราว 162,360 คนเมื่อ ค.ศ. 2011 ซึ่งลดลงจาก 202,929 คนเมื่อ ค.ศ. 1989 ปัจจุบันเกล็ยเปดาเป็นท่าเรือเฟอร์รีสำคัญซึ่งมีเส้นทางโดยสารไปยังสวีเดน เดนมาร์ก และเยอรมนี
Synagogidae
Synagogidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Laurida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cyclothem
ความต่อเนื่องของชั้นหินที่ตกทับถม ในช่วง 1 วัฏจักรของการตกสะสม โดยความต่อเนื่องของการตกสะสมตะกอนนี้จะเกิดขึ้นอย่างซ้ำๆบน อีก cyclothem หนึ่ง
โดย cyclothem นี้ มีแนวคิดมาจากการเกิดวัฏจัรทางธรรมชาติ อย่างเช่นการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำทะเลที่มีความเกี่ยวพันกับการเปลี่ยนแปลงปริมาตรของภูเขาน้ำแข็ง
กลุ่มของวัฏจักรของ cyclothem หรือ cyclothem หลายๆอันรวมกันเราเรียกว่า megacyclothem และ กลุ่มของวัฏจักร megacyclothem หรือ megacyclothem หลายๆอัน
เราเรียกว่า Hypercyclothem
วิลสันฟิลลิปส์
วิลสันฟิลลิปส์ (Wilson Phillips) เป็นวงดนตรีอเมริกัน ประกอบด้วยสมาชิก คาร์นีย์ และ เวนดี้ วิลสัน และไชน์นา ฟิลิปส์ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี 1990 ในชื่อของวง ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 สาขา ได้เข้าชิงรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ด 2 สาขา และรางวัลบิลบอร์ดอวอร์ด 1 สาขา สมาชิกของวงเป็นลูกของนักร้อง นักดนตรี คือ วิลสันส์ทั้ง 2 คน เป็นลูกสาวของ ไบรอัน วิลสัน แห่งวงเดอะบีชบอยส์ ส่วนฟิลลิปส์ มี่พ่อแม่คือ จอห์น ฟิลิปส์ และมิเชลล์ ฟิลิปส์ แห่งวง เดอะมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์
เคนดัลล์ เจนเนอร์
เคนดัลล์ นิโคล เจนเนอร์ (Kendall Nicole Jenner, เกิด 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นนักเดินแบบ บุคคลที่มีชื่อเสียงในวงสังคม และสื่อชาวอเมริกัน เป็นบุตรของคริส เจนเนอร์ และเคตลิน เจนเนอร์ เป็นที่รู้จักจากรายการโทรทัศน์เรียลริตีโชว์ ตามติดไปกับตระกูลคาร์ดาเชียน (Keeping Up with the Kardashians) เจนเนอร์เริ่มเข้าสู่วงการนักเดินแบบเมื่ออายุ 14 ปี ในสัปดาห์แฟชั่นนิวยอร์ก มิลาน และปารีส เจนเนอร์ยังทำเคมเปญให้กับนิตยสารเลิฟ และโว้ก ฉบับนานาชาติ และเป็นทูตตราสินค้าให้กับเอสเตลอเดอร์ นอกจากนี้เจนเนอร์ติดอันดับที่ 16 ของนิตยสารฟอบส์ ในปี ค.ศ. 2015 จากรายได้มากที่สุดในอาชีพของเธอจำนวน 4 ล้านดอลลลาร์สหรัฐต่อปี
ชีวิตในวัยเด็ก
เคนดัลล์ นิโคล เจนเนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย บุตรสาวของเคตลิน เจนเนอร์ อดีตแชมป์กีฬาโอลิมปิก (หรือรู้จักในชื่อ บรูซ เจนเนอร์) และ คริส เจนเนอร์ บุคคลที่มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์และนักธุรกิจ ซึ่งชื่อกลางของเคนดัลล์ เจนเนอร์ ถูกตั้งตาม นิโคล บราวน์ ซิมป์สัน เพื่อนที่ดีที่สุดของคริส เจนเนอร์ก่อนที่จะถูกฆาตกรรม
เธอมีน้องสาวร่วมบิดามารดาหนึ่งคนคือ ไคลี เจนเนอร์ และพี่น้องร่วมมารดาอีก 8 คน ประกอบไปด้วย คอร์ตนีย์ คาร์เดเชียน, คิม คาร์เดเชียน, แบรนดอน เจนเนอร์, โบรดี เจนเนอร์, โคลอี คาร์เดเชียน และ ร็อบ คาร์เดเชียน
เธอได้รับการเลี้ยงดูมากับน้องสาวของเธอ และครอบครัวคาร์ดาเชียนในกาลาบาซัส ซึ่งเป็นย่านชานเมืองสุดหรูทางตะวันตกของลอสแอนเจลิส เจนเนอร์เข้าเรียนที่โรงเรียนเซียร์ราแคนยอน ก่อนจะเปลี่ยนมาเรียนแบบโฮมสกูลเพื่อเรียนต่อด้านการเป็นนักเดินแบบ และเธอจบการศึกษาในปี ค.ศ. 2014
เข้าสู่วงการ
ในปี ค.ศ. 2007 เคนดัลล์ เจนเนอร์พร้อมด้วยพ่อแม่และพี่น้องของเธอ ไคลี เจนเนอร์, คอร์ตนีย์ คาร์เดเชียน, คิม คาร์เดเชียน, โคลอี คาร์เดเชียน และ ร็อบ คาร์เดเชียน ปรากฏตัวครั้งแรกในรายการเรียลลิตีโชว์ ตามติดไปกับตระกูลคาร์ดาเชียน (Keeping Up with the Kardashians) ซึ่งเป็นรายการบันทึกเรื่องราวชีวิตส่วนตัวและอาชีพของสมาชิกในครอบครัวของพวกเธอ ซึ่งได้รับความนิยมและประสบผลสำเร็จ ออกฉายทางช่อง E! นอกจากนี้ยังมีรายการในลักษณะแบบเดียวกันทั้ง Kourtney and Kim Take Miami, Khloé & Lamar, Kourtney and Kim Take New York และ Kourtney and Khloé Take The Hamptons โดยเคนดัลล์ เจนเนอร์ ก็ถูกรับเชิญในหลาย ๆ ตอน
2009–2014: การเปิดตัวและความก้าวหน้า
เคนดัลล์ เจนเนอร์ เริ่มเข้าสู่วงการนักเดินแบบตอนอายุ 13 ปีจากการเซ็นสัญญาวิลเฮลมินาโมเดลส์ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 เธอเริ่มงานแรกจาก Rocker Babes with a Twist แคมเปญของฟอเรเวอร์ 21 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 และมกราคม ค.ศ. 2010 และถ่ายแฟชั่นนิตยสารทีนโว้กเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2010
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 เจนเนอร์เดินแบบให้กับเชอร์ริ ฮิลล์ ในสัปดาห์แฟชั่นเมอร์เซเดส-เบนซ์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 เธอได้ร่วมงานกับ รัสเซลล์ เจมส์ ช่างภาพของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต และต่อมาเจนเนอร์เซ็นสัญญากับเดอะโซไซเอตีแมเนจเมนต์ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013
2015–2017: ก้าวสู่ความสำเร็จ
เคนดัลล์ เจนเนอร์ ได้มีโอกาสเดินแบบให้กับชาเนล, อเล็กซานเดอร์ หวัง, ไดแอน วอน เฟอร์สเต็นเบิร์ก, ดอนนา คาราน, วีรา แวง, ไมเคิล คอร์ส, มาร์ก จาคอบส์, ไจลส์ ดีคอน, ออสการ์ เดอ ลา เรนตา, เฟนดิ, N°21, บัลแมง, เอชแอนด์เอ็ม, เอลี ซาบ และในปี 2015 เธอได้เดินแบบให้กับวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชันโชว์ เธอยังได้ถ่ายแบบบนปกนิตยสารมารี แคลร์ อินโดนีเซีย, ฮาร์เปอส์บะซาร์, จีคิว, โว้กไชนา, เลิฟ และโว้กฉบับของญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และสหรัฐ
2018–ปัจจุบัน: สถานะสุดยอดนักเดินแบบ
เคนดัลล์ เจนเนอร์ มีรายได้จากอาชีพของเธอสูงที่สุดอันดับที่ 16 ในรายการนิตยสารฟอบส์ ในปี ค.ศ. 2015 โดยมีรายได้ต่อปีประมาณ 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2017 เธอได้รับเลือกให้เป็นนักเดินแบบที่มีรายได้สูงที่สุดในโลกโดยนิตยสารฟอบส์ แซงอันดับของ จิเซล บุนเชน ซึ่งติดอันดับรายการมานานกว่า 14 ปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
ชีวิตส่วนตัว
เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 เคนดัลล์ เจนเนอร์มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับผู้เล่นเอ็นบีเอ เดวิน บุกเกอร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เจนเนอร์ต้องเผชิญกับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากสาธารณชนจำนวนมากหลังจากจัดงานเลี้ยงวันเกิดซึ่งมีผู้เข้าร่วมมากกว่าร้อยคนในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19
ศาลปฏิวัติ
ศาลปฏิวัติ (Tribunal révolutionnaire) เป็นศาลที่จัดตั้งขึ้นโดยสภาแห่งชาติในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เพื่อใช้ไต่สวนนักโทษการเมือง และกลายเป็นหนึ่งในองค์กรทรงอำนาจที่สุดในสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว คดีที่ผ่านศาลนี้จะไม่มีการอุทธรณ์ฎีกา
ศาลปฏิวัติเฉพาะกาลได้รับการจัดตั้งขึ้นในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1792 หลังเกิดเหตุการณ์บุกพระราชวังตุยเลอรี เพื่อเป็นหลักประกันให้แก่ประเทศว่าบ้านเมืองยังมีกระบวนการทางกฎหมายเพื่อรับมือกับอาชญากรรมทางการเมืองและกบฎอยู่ และยังเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นใช้ระบบศาลเตี้ยตามอำเภอใจ ศาลปฏิวัติมีตุลาการห้าคน อัยการหนึ่งคน และรองอัยการสองคน ทั้งหมดได้รับการเสนอชื่อและแต่งตั้งจากสภา นอกจากนี้ ศาลยังมีคณะลูกขุนจำนวนสิบสองคน ถือเป็นพัฒนาการในระบบยุติธรรมของฝรั่งเศสซึ่งมีแบบอย่างมาจากกฎหมายอังกฤษ
ในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1793 สภาแห่งชาติได้แบ่งสำนักงานศาลออกเป็นสี่แห่งเพื่อรับมือกับการพิจารณาคดีที่เพิ่มมากขึ้นอย่างมโหฬาร นอกจากนี้ สภายังกำหนดให้ลูกขุนทั้งหมดมาจากการแต่งตั้งทางตรงโดยคณะกรรมาธิการความปลอดภัยสาธารณะ หรือคณะกรรมาธิการความมั่นคงทั่วไป
ชาวเติร์กอีหลี
เติร์กอีหลี หรือ ถูเอ่อร์เค่อ (土尔克) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เติร์กกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศจีน อาศัยอยู่ในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค อีหลี ทางตอนเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ พวกเขาเรียกตัวเองว่า เติร์ก หรือ จงหฺวาหมินจู๋ ตามมุขปาฐะประจำเผ่าระบุว่า บรรพชนของพวกเขาอพยพมาจากหุบเขาเฟอร์กานา ประเทศอุซเบกิสถาน ภาษาเติร์กอีหลี จัดเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาคาร์ลุก แต่ทางการจีนจัดให้อยู่ในกลุ่มภาษาอุซเบก
ชาวเติร์กอีหลีเป็นชนเผ่าเร่ร่อนและต้อนฝูงสัตว์ได้ดี พวกเขามีคำศัพท์เฉพาะสำหรับการเลี้ยงสัตว์อยู่มากมายในภาษาของตน
Koleolepas
Koleolepas เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Heteralepadidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โต๊ะหมู่บูชา
โต๊ะหมู่บูชา คือ โต๊ะที่จัดตั้งเครื่องสักการะพระพุทธรูป พระบรมฉายาลักษณ์ พระบรมสาทิสลักษณ์ พระบรมรูปหล่อของพระมหากษัตริย์ พระบรมวงศานุวงศ์ หรือรูปของบรรพบุรุษ ตามความเชื่อของแต่ละบ้าน ใช้วางเครื่องบูชาเพื่อแสดงความเคารพ และแสดงถึงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ
โต๊ะหมู่บูชาเกิดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เดิมเรียกว่า เครื่องบูชาอย่างม้าหมู่ เป็นแนวคิดการบูชาอย่างไทยแกมจีน โดยประยุกต์เอาเครื่องเรือนอย่างจีน หรือที่เรียกว่า ลายฮ่อ และลายแจกัน เครื่องถ้วยชามอย่างจีน เรียกว่า ลายปักโก๊ ที่สวยงามมาใช้ โดยเมื่อ พ.ศ. 2391 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำริให้จัดสร้างม้าหมู่ขึ้น โดยดัดแปลงตามเครื่องฮ่อ ใช้สำหรับตั้งเครื่องบูชาหน้าพระประธานในพระอุโบสถในงานฉลองวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ภายหลังมีความนิยมเอาอย่าง มีการจัดโต๊ะเครื่องบูชาอย่างม้าหมู่สำหรับใช้ประดิษฐานพระพุทธรูปและมีโต๊ะประกอบที่ตั้งเครื่องบูชา ในการทำบุญโอกาสต่าง ๆ ของพระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายในสมัยนั้นๆ
บิลลี จีน คิง
บิลลี จีน คิง (Billie Jean King เดิม Moffitt ; 22 พฤศจิกายน 1943) เป็นอดีตนักเทนนิสมือ 1 ของโลกชาวอเมริกัน เคยคว้าแชมป์รายการแกรนด์สแลม ทั้งหมด 39 รายการ 12 รายการในประเภทเดี่ยว 16 ในประเภทหญิงคู่และ 11 รายการในประเภทคู่ผสม เธอเป็นตัวแทนของสหรัฐอเมริกาในแข่งขัน Federation Cup และ Wightman Cup หลายครั้ง และเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติสหรัฐที่สามารถคว้าแชมป์ Federation Cup ถึง 7 สมัย และ Wightman Cup คัพถึง 9 สมัย เธอเป็นกัปตันทีมชาติสหรัฐ ในการแข่งขันFedetration Cup เป็นเวลาสามปี
คิงเป็นผู้สนับสนุนความเท่าเทียมทางเพศและเป็นผู้บุกเบิกความเสมอภาคและความยุติธรรมทางสังคม ในปีค.ศ. 1973 เมื่ออายุ 29 เธอชนะการแข่งขันเทนนิส " Battle of the Sexes " กับ บ็อบบี้ ริกส์ วัย 55 ปี เธอเป็นผู้ก่อตั้ง สมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิงและมูลนิธิกีฬาสตรี อีกด้วย และเธอยังมีบทบาทสำคัญในการโน้มน้าวแบรนด์บุหรี่ เวอร์จิเนียสลิมส์ ให้สนับสนุนกีฬาเทนนิสหญิงในปีค.ศ. 1970 และดำรงตำแหน่งเป็นคณะกรรมการของบริษัทแม่ Philip Morris ในช่วงปีค.ศ. 2000
เธอได้รับการยกย่องจากหลาย ๆ คนในวงการกีฬาว่าเป็นหนึ่งในนักเทนนิสหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล  คิงได้รับแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติยศเทนนิสนานาชาติ ในปีค.ศ. 1987 รางวัลความเป็นเลิศของ Fed Cup มอบให้กับเธอในปีค.ศ. 2010 ในปีค.ศ. 1972 เธอเป็นผู้ชนะร่วมกับ John Wooden จากรางวัล Sports Illustrated สาขานักกีฬาแห่งปี และ เป็นหนึ่งในบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ในปีค.ศ. 1975 เธอยังได้รับรางวัล เหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี และ Sunday Times Sportswoman of the Year lifetime achievement award เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศสตรีแห่งชาติในปีค.ศ. 1990 และในปี ค.ศ. 2006 ศูนย์เทนนิสแห่งชาติ USTA ในนิวยอร์กซิตี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นศูนย์เทนนิสแห่งชาติบิลลี จีน คิง ในปีค.ศ. 2018 เธอได้รับรางวัล BBC Sports Personality of the Year Lifetime Achievement Award
ด้วยความสูง  คิงเป็นผู้เล่นเตี้ยที่สุดที่เคยชนะรายการแกรนด์สแลม
ชีวิตส่วนตัว
ในปี 1968 คิงตระหนักว่าเธอชอบผู้หญิง ในปี 1971 เธอเริ่มมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเลขานุการของเธอ มาริลิน บาร์เน็ตต์ (เกิด มาริลิน แคธลิน แมคเลย์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 1948) มาริลิน บาร์เน็ตต์ อาศัยอยู่โดยไม่ได้จ่ายค่าเช่าในบ้านบาลิบูของบิลลี จีนและแลร์รี่ คิง ในปี 1979 คิงขอให้บาร์เน็ตต์ย้ายออกจากบ้าน แต่บาร์เน็ตต์ไม่ต้องการ เธอปฏิเสธที่จะออกจากบ้าน และขู่ว่าจะรั่วไหลบันทึกและใบเสร็จรับเงินระหว่างทั้งสองที่เธอเก็บไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งจดหมายจากคิง ใบเสร็จรับเงินบัตรเครดิต และใบเรียกเก็บเงินที่ชำระแล้ว เมื่อความพยายามที่จะรั่วไหลข้อมูลเหล่านี้ล้มเหลว มาริลินจึงฟ้องคิงในปี 1981 เพื่อขอเงินครึ่งหนึ่งและบ้านมาลิบูที่เธอเคยพัก บิลลี จีน คิงไม่ทราบเกี่ยวกับคดีนี้ จนกระทั่งนักข่าวจาก Los Angeles Times ถามเธอ เพราะเธอไม่ต้องการยืนยันเรื่องนี้ เธอจึงปฏิเสธความสัมพันธ์ บิลลี จีนออกมายอดรับถึงความสัมพันธ์นี้ เมื่อถูกเปิดเผยต่อสาธารณะในคดีฟ้องร้องเมื่อเดือนพฤษภาคม 1981 ซึ่ง บาร์เน็ตต์ยื่นฟ้อง ทำให้ Billie Jean เป็นนักกีฬาอาชีพหญิงที่มีชื่อเสียงคนแรกที่ Coming out เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของเธอได้ จึงกล่าวถึงความสัมพันธ์นี้ว่าเป็นความสัมพันธ์ระยะสั้นๆและความผิดพลาด เธอยังคงแต่งงานกับแลร์รี คดีดังกล่าวทำให้ บิลลี จีนสูญเสียเงินสนับสนุนประมาณ 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐและบังคับให้เธอเล่นอาชีพเทนนิสของเธอต่อเพื่อจ่ายค่าทนายความ ในเดือนธันวาคม 1981 คำสั่งศาลระบุว่าบาร์เน็ตต์ต้องออกจากบ้าน และการขู่ว่าจะเผยแพร่จดหมายโต้ตอบส่วนตัวระหว่างเธอกับคิงเพื่อแลกกับเงินก็ใกล้เข้าขั้นการขู่กรรโชกแล้ว คดีความของบาร์เน็ตต์ถูกนำออกจากศาลในเดือนพฤศจิกายน 1982 โดยสรุปว่าเธอไม่มีคดีกับนางคิงและแลร์รีสามีของเธอ เพียงไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนมีนาคม 1983 บ้านของคิงที่มาลิบูก็ได้ถูกทำลายลงระหว่างพายุฤดูหนาวที่พัดโหมกระหน่ำหลายครั้งซึ่งกระทบแนวชายฝั่งทางตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย
นอกจากนี้ในปี 1971 คิงได้ทำแท้งและโดนเผยแพร่ในบทความนิตยสาร Ms. แลร์รี่ได้เปิดเผยเรื่องที่บิลลี่ จีนทำแท้งโดยไม่ปรึกษาเธอ
บิลลี จีนเป็น มังสวิรัติ
มีการประกาศเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 ว่า บิลลี จีนจะเป็นที่ปรึกษาให้กับธนาคารสตรีแห่งแรกในชิคาโก
กรดไซคลามิก
กรดไซคลามิก (cyclamic acid) หรือ กรดไซโคลเฮกซิลซัลเฟมิก (cyclohexylsulfamic acid) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมีคือ C6H13NO3S มีเลขอีคือ E952 ลักษณะเป็นผงผลึกสีขาว ไม่มีกลิ่น ใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในการผลิตสีและพลาสติก รวมถึงเป็นตัวทำปฏิกิริยาในห้องปฏิบัติการ
เกลือโซเดียมหรือเกลือแคลเซียมของกรดไซคลามิกใช้เป็นวัตถุให้ความหวานทดแทนน้ำตาลที่เรียกว่า "ไซคลาเมต"
สงครามครูเสดครั้งที่ 1
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1096–1099) เริ่มต้นเป็นการแสวงบุญอย่างกว้างขวาง (ฝรั่งเศสและเยอรมนี) และจบลงด้วยปฏิบัติการนอกประเทศของทหารโดยทวีปยุโรปที่นับถือโรมันคาทอลิกเพื่อทวงแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกยึดในการพิชิตเลแวนต์ของมุสลิม (ค.ศ. 632–661) จนเป็นผลให้ยึดเยรูซาเลมได้เมื่อ ค.ศ. 1099 ในที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเริ่มสงครามเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อสนองต่อการอุทธรณ์ของจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ผู้ทรงขอให้อาสาสมัครจากทิศตะวันตกมาช่วยขับตุรกีเซลจุคจากอานาโตเลีย ไม่นานเป้าหมายเพิ่มเติมได้กลายมาเป็นวัตถุประสงค์หลักแทน คือ การพิชิตนครศักดิ์สิทธิ์เยรูซาเลมและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน และปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนตะวันออกจากการปกครองของมุสลิม
ระหว่างครูเสด อัศวิน ชาวนาและข้าติดที่ดินจากหลายชาติยุโรปตะวันตกเดินทางข้ามน้ำข้ามแผ่นดินไปยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลก่อนแล้วมุ่งสู่เยรูซาเลม นักรบครูเสดมาถึงเยรูซาเลม โจมตีนคร และยึดได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1099 สังหารผู้อยู่อาศัยมุสลิม คริสต์ศาสนิกชนและยิวไปเป็นจำนวนมาก นักรบเหล่านี้ยังสถาปนาราชอาณาจักรเยรูซาเลม เคาน์ตีตริโปลี ราชอาณาจักรอันติโอค และเคาน์ตีเอเดสสา
เนื่องจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเยรูซาเลม นครซึ่งไม่เคยอยู่ภายใต้ภาวะครอบงำของคริสต์ศาสนิกชนมาถึง 461 ปี และกองทัพนักรบครูเสดปฏิเสธจะคืนดินแดนให้อยู่ในการควบคุมของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สถานภาพของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ว่าเป็นการป้องกันหรือการรุกรานโดยสภาพจึงยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 เป็นการสนองส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนต่อการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม และมีสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 9 ตามมา แต่สิ่งที่ได้มายืนยาวอยู่ไม่เกิน 200 ปี สงครามนี้ยังเป็นก้าวสำคัญก้าวแรกสู่การเปิดการค้าระหว่างประเทศอีกหนในทางตะวันตกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลาย
ผู้ถือหุ้น
ผู้ถือหุ้น (shareholder หรือ stockholder) คือบุคคลหรือสถาบัน (รวมถึงบริษัท บรรษัท) ที่ถือครองหุ้นในทางกฎหมาย จำนวนหนึ่งหุ้นหรือมากกว่านั้น ในบริษัทมหาชนหรือบริษัทเอกชน ผู้ถือหุ้นอาจหมายถึงสมาชิกในบริษัท โดยทางกฎหมายแล้ว บุคคลจะไม่ได้เป็นผุ้ถือหุ้นจนกว่าจะอยู่ในรายชื่อและมีรายละเอียดอื่นที่อยู่ในทะเบียนของบริษัทในฐานะผู้ถือหุ้นหรือเป็นสมาชิกบริษัท อิทธิพลของผู้ถือหุ้นในธุรกิจจะพิจารณาจากสัดส่วนการถือหุ้น ผู้ถือหุ้นของบริษัทจะแยกออกจากบริษัทโดยทางกฎหมาย พวกเขาจะไม่ต้องรับผิดชอบหนี้ของบริษัทและความรับผิดชอบหนี้ของบริษัทดังที่กล่าวมานั้นเหมือนจะเป็นค่าหุ้นที่ยังไม่ได้ชำระจนกว่าผู้ถือหุ้นได้เสนอรับรอง บริษัทไม่ได้ต้องการที่จะบันทึกเจ้าของกรรมสิทธิ์ในผลประโยชน์ของผุ้ถือหุ้น ผู้ที่ได้รับการบันทึกคือผู้ที่มีอำนาจต่อการถือครองหุ้น และมีความสอดคล้องและมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบริษัท
ผู้ถือหุ้นที่ต้องการหุ้นจากตลาดหลักจะลงนามการเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก และให้ทุนกับบริษัท อย่างไรก็ดีผู้ถือหุ้นโดยมากจะซื้อหุ้นผ่านตลาดรองและไม่ได้เป็นการให้ทุนโดยตรงกับบริษัท ผู้ถือหุ้นอาจได้สิทธิพิเศษซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดหน่วยลงทุน (share class)
เจ้าชายโทมัส ดยุกแห่งเจนัว
เจ้าชายโmมัส ดยุกแห่งเจนัว (Prince Thomas, Duke of Genoa) ประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2397 ณ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งเจนัว (2365-2398) กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งแซกโซนี ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย และยังทรงเป็นพระขนิษฐภรรดา(น้องเขย)ใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี และเป็นพระราชมาตุลา(น้าชาย)ใน พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี โดยเมื่อพระภาคิไนยคือ พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีนั้น ทรงมีพระบมราชโองการให้พระมาตุลาและผู้สืบสกุลนั้นเป็นเจ้าแห่งอิตาลีทั้งหมด และ
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งอิตาลีจาก พระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลี ทั้งนี้พระองค์ทรงเป็นพระราชอนุชาใน มาร์เกอริตาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งอิตาลี จึงเป็นพระราชมาตุลา (น้าขาย) ใน พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี อีกทั้งพระองค์ยังทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาลส์ แฟร์ดีนันโดแห่งซาร์ดิเนีย พระองค์สุดท้ายที่ดำรงพระชนม์ชีพและสิ้นพระชม์
เสกสมรส
ในปี 2426 พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งบาวาเรีย มีพระบุตรดังนี้
พระองค์สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 15 เมษายน 2474 สิริพระชันษา 77 ชันษา
ชาวไทยในโมซัมบิก
ชาวโมซัมบิกเชื้อสายไทย ส่วนมากอาศัยอยู่ในกรุงมาปูโต เมืองหลวงของประเทศโมซัมบิก ซึ่งตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกา ส่วนมากเป็นช่างวิศวกรที่เข้ามาทำงานในบริษัทของประเทศแอฟริกาใต้ นอกจากนี้ยังมีชาวไทยที่เข้าไปทำธุรกิจป่าไม้ และเหมืองแร่ด้วย
ซัปโปโระ
ซัปโปโระ (ไอนุ: サッ ・ポロ ・ペッ ซัตโปโรเพต) เป็นศูนย์กลางของกิ่งจังหวัดอิชิการิ ในจังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นศูนย์กลางความเจริญของเกาะ และใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ และเป็นหนึ่งในเมืองใหม่ที่สุดในญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 2 ล้านคน แต่เมื่อปี ค.ศ. 1857 (พ.ศ. 2400) มีประชากรยุคบุกเบิกเพียง 7 คน
ในช่วงต้นของยุคเมจิ ขณะนั้นเพิ่งเริ่มก่อตั้งเขตการปกครองฮกไกโด และซัปโปโระถูกเลือกเป็นศูนย์กลางการจัดการและพัฒนาตามคำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญจากสหรัฐอเมริกา ทำให้ซัปโปโระถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานแบบอเมริกาเหนือ จึงมีการสร้างระบบถนนแบบสี่เหลี่ยมผืนผ้า
ซัปโปโระเคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูหนาว 1972 โดยในปัจจุบันมีชื่อเสียงเป็นเมืองท่องเที่ยว ร้านบะหมี่ญี่ปุ่นหรือราเม็ง โรงเบียร์ซัปโปโระ และเทศกาลหิมะซัปโปโระที่จัดขึ้นทุกปีราวเดือนกุมภาพันธ์
สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติของซัปโปโระ คือภูเขา โมอิวะ เป็นยอดเขาสูง 531 เมตร ที่เป็นจุดชมวิวของเมือง ที่เดินป่า ดูนก และลานสกี (Ski Jo) ในฤดูหนาว
ประวัติศาสตร์
ก่อนที่จะเป็นเขตการปกครอง พื้นที่บริเวณซัปโปโระในขณะนั้นถูกเรียกว่า ที่ราบอิชิการิ เป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองในละแวกนั้น ที่เรียกว่า ชาวไอนุ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1866 ในตอนปลายของยุคเอโดะ ก็ได้มีการขุดคลองผ่านพื้นที่นี้ ซึ่งเป็นการเกื้อหนุนให้มีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานในละแวกนี้มากขึ้น จนกลายเป็น หมู่บ้านซัปโปโระ ซึ่งชื่อซัปโปโระนั้น มาจากภาษาไอนุ ที่ว่า ซัต-โปโร-เพ็ต (ไอนุ: サッ ・ポロ ・ペッ) ซึ่งมีความหมายว่า "แห้ง" หรือ "แม่น้ำสายใหญ่"
ระหว่าง ค.ศ. 1870 - 1871 คุโรดะ คิโยตากะ รองประธานสำนักงานคณะกรรมการกำกับการพัฒนาฮกไกโด ได้เข้าหารัฐบาลสหรัฐอเมริกา ในการขอความช่วยเหลือด้านการพัฒนาดินแดน เป็นผลให้ ฮอเรซ แคปรอน รัฐมนตรีเกษตรกรรมแห่งสหรัฐอเมริกา ภายใต้ประธานาธิบดียูลิสซิส เอส. แกรนท์ ได้ถูกว่าจ้างโดยรัฐบาลญี่ปุ่น ให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษคณะกรรมการพัฒนาฯ การก่อสร้างเมืองได้เริ่มขึ้นบริเวณรอบสวนสาธารณะโอโดริซึ่งปัจจุบันยังคงเป็นพื้นที่สีเขียวที่อยู่ใจกลางเมืองที่เจริญเติบโต โดยผังเมืองนั้นจะเป็นตารางสี่เหลี่ยมตามรูปแบบของอเมริกัน
การขยายตัวต่อเนื่องของชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาในฮกไกโด ยังคงเป็นผลจากการย้ายถิ่นจากเกาะฮนชูไปทางใต้ บังเกิดความเจริญรุ่งเรืองแก่ฮกไกโดและโดยเฉพาะอย่างยิ่งเงินทุนได้ขยายตัวไปยังพื้นที่ที่เดิมคณะกรรมการพัฒนาฯ เห็นว่าเป็นพื้นที่ไม่จำเป็นต่อการพัฒนา ซึ่งถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1882.
ค.ศ. 1880 พื้นที่ทั้งหมดของซัปโปโระได้เปลี่ยนเป็น เขตซัปโปโระ และมีเส้นทางรถไฟไปยังเทมิยะ และ โอตารุ สองปีต่อมา (ค.ศ. 1882) มีการยกเลิกเมืองไคตากุ ฮกไกโดถูกแบ่งออกเป็นสามจังหวัดคือ ฮาโกดาเตะ ซัปโปโระ และเนมูโระ และในขณะที่พื้นที่ส่วนต่าง ๆ ของจังหวัดซัปโปโระถูกยกเป็นอำเภอ แต่ตัวเมืองของซัปโปโระยังคงเป็นเขตซัปโปโระ
ค.ศ. 1886 จังหวัดซัปโปโระ ฮาโกดาเตะ และเนมูโระถูกยกเลิก และศาลาว่าการเก่าฮกไกโดซึ่งมีสถาปัตยกรรมแบบอเมริกันนีโอบารอค ได้ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1888
อำเภอซัปโปโระนั้นได้บริหารงานเขตซัปโปโระ จนกระทั่ง ค.ศ. 1899 เมื่อระบบใหม่มีการประกาศ หลังจากนั้น เขตซัปโปโระก็ได้เป็นอิสระจากการบริหารของอำเภอซัปโปโระ (มีสถานะสูงกว่าเมือง แต่ต่ำกว่านคร) ซึ่งในเกาะฮกไกโดเวลานั้น ฮาโกดาเตะและโอตารุยังคงมีฐานะเป็นเพียงเขต
เขตการปกครอง
นครซัปโปโระประกอบด้วย 10 เขต (区 ku) ดังนี้ left|155px
สีในแผนที่ข้างต้นแสดงที่ตั้งของเขต
วัฒนธรรม
200px|thumb|ศาลเจ้าฮกไกโด ซัปโปโระจัดว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2006 ด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวกว่า 14,104,000 คน ซึ่งเป็นปีที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดในประวัติศาสตร์ thumb|200px|ซัปโปโระ[[วัดนาริตาซังโรงพยาบาล]] thumb|200px|[[ชิโระอิโคะอิบิโตะพิพิธภัณฑ์]]
อาหาร
200px|thumb|ซุปแกงกะหรี่ ซัปโปโระขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดของ "มิโซะราเม็ง" และราเม็งหลากหลายชนิดของซัปโปโระก็ยังเป็นที่แพร่หลาย นอกจากนี้ "ซุปแกงกะหรี่" พร้อมผักและเนื้อไก่ยังเป็นหนึ่งในความพิเศษในซัปโปโระ ซึ่งในขณะนี้มีร้านซุปแกงกะหรี่มากมายตั้งอยู่ตามเมืองและตำบลต่าง ๆ ของฮกไกโด
ซัปโปโระยังถูกกล่าวขานในเรื่องของอาหารทะเลที่มีความสดและรสชาติเยี่ยม อาทิ แซลมอน เม่นทะเล ปู เป็นต้น และยังมีการปลูกบลูเบอรีและแตงโมหลากหลายสายพันธุ์
เทศกาล
200px|right|thumb|นักเต้นรำในเทศกาลโยซาโกอิโซรัง thumb|200px|[[เทศกาลหิมะซัปโปโระ]] ในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี จะมีเทศกาลหิมะซัปโปโระ ซึ่งเป็นเทศกาลที่มีชื่อเสียงมากของซัปโปโระ ในบริเวณสวนสาธารณะโอโดริ บางส่วนของซูซูกิโนะ (เทศกาลน้ำแข็งซูซูกิโนะ) บางส่วนของมาโกมาไนในในเขตมินามิ ซึ่งรูปปั้นหิมะและรูปแกะสลักน้ำแข็งส่วนใหญ่ในเทศกาลฯ ถูกสรรค์สร้างโดยกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น
เดือนมิถุนายน ของทุกปี จะมีเทศกาลโยซาโกอิโซรัง จัดขึ้นภายในใจกลางสวนสาธารณะโอโดริและถนนสู่ซูซูกิโนะ ภายในเทศกาลนี้จะมีทีมนักเต้นรำจำนวนมากที่สวมเครื่องแต่งกายแบบพิเศษเต้นรำไปกับทำนองเพลงแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นคือโซรัมบูชิ ในปี ค.ศ. 2006 เทศกาลนี้มีทีมเข้าร่วมกว่า 350 ทีมด้วยจำนวนนักเต้นรำกว่า 45,000 คน
อำเภอวัดเพลง
วัดเพลง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดราชบุรี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่และจำนวนประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดราชบุรีและในภาคตะวันตกของประเทศไทย มีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอยาวนานถึง 48 ปี ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2457  ขึ้นตรงต่ออำเภอปากท่อของเมืองราชบุรี และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2506
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวัดเพลงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ตามจดหมายเหตุราชบุรี ท้องที่อำเภอวัดเพลงเดิมเป็น อำเภอท่านัด–วัดประดู่ และเมื่อย้ายมาตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำอ้อม เรียกว่า อำเภอแม่น้ำอ้อม ต่อมาเมื่อ ร.ศ. 128 ทางราชการเห็นว่าอำเภอในจังหวัดราชบุรีมีมากเกินสมควร จึงได้ตัดอำเภอแม่น้ำอ้อมไปขึ้นอยู่กับจังหวัดสมุทรสงคราม แต่ในปีเดียวกันนั้นเองราษฎรอำเภอแม่น้ำอ้อมได้ร้องเรียนต่อมณฑลราชบุรีว่าการไปมาติดต่อกับสมุทรสงครามไม่สะดวก เพราะราษฎรไม่สันทัดทางเรือ ทำให้ได้รับอันตราย จึงขอให้โอนกลับมาจังหวัดราชบุรีตามเดิม กระทรวงมหาดไทยจึงให้อำเภอแม่น้ำอ้อมมาตั้งเป็นอำเภอปากท่อ ย้ายที่ว่าการอำเภอแม่น้ำอ้อม จากตำบลวัดเพลง ไปตั้งที่ตำบลปากท่อ และเรียกชื่ออำเภอว่า อำเภอปากท่อ และที่ว่าการอำเภอเดิม ให้ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกชื่อกิ่งอำเภอว่า "กิ่งอำเภอวัดเพลง"  ตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้นแทนอำเภอแม่น้ำอ้อม และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอปากท่อ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2457 แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น กิ่งอำเภอวัดเพลงได้ยกฐานะเป็นอำเภอ เมื่อ พ.ศ. 2506
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวัดเพลงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 28 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวัดเพลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เฉิน ชื่อเหม่ย์ กับฉิน เซียงเหลียน
เฉิน ชื่อเหม่ย์ (陳世美) เป็นตัวละครในงิ้ว จากเรื่อง เปาบุ้นจิ้น ซึ่งมีนิสัยชั่วร้าย อกตัญญู และทะเยอทะยาน
เนื้อเรื่องในงิ้ว
ตัวเขาเองเป็นบัณฑิตอยู่ในชนบท สมรสกับฉิน เซียงเหลียน (秦香莲) และมีบุตรด้วยกันสองคน คู่สามีภรรยาฐานะยากจน ต้องอดทนกัดก้อนเกลือกินด้วยกันตลอดมา ภายหลัง เขาไปสอบขุนนางในเมืองหลวงและได้อันดับหนึ่ง จึงได้รับการแห่แหนไปรอบเมืองหลวง ขณะนั้น พระกนิษฐภคินีพระเจ้าเหริน จง ทอดพระเนตรเห็นเฉิน ชื่อเหม่ย์ รูปงาม ก็มีพระทัยปฏิพัทธ์ เขาก็ทูลความเท็จว่า ตนเองยังโสด พระเจ้าเหรินจงจึงพระราชทานสมรสให้ และทรงตั้งให้เขาเป็นเขยหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า "ราชบุตรเขย" (駙馬)
หลายปีต่อมา ทุพภิกขภัยบีบให้ฉิน เซียงเหลียน ต้องพาลูกเข้ามาตายดาบหน้าที่เมืองหลวง ณ ที่นั้น ฉิน เซียงเหลียนทราบความจริงเกี่ยวกับเฉิน ชื่อเหม่ย์ นางจึงไปร้องขอให้เขาช่วยเหลือลูกของเขาเองด้วย แต่เขาบอกปัด ฉิน เซียงเหลียน จึงไปฟ้องคดีต่อเปา เจิ่ง ว่าเขาทอดทิ้งลูกเมียและหลอกลวงเบื้องสูงเข้าสู่พระราชวงศ์ เปา เจิ่ง พิสูจน์จนแน่ชัดว่า คำฟ้องของฉิน เซียงเหลียน เป็นจริงทุกประการ แต่เฉิน ชื่อเหม่ย์ คงยืนกระต่ายขาเดียวไม่รับรู้ และใช้ให้หาน ฉี (韓琪) องครักษ์ ไปฆ่าฉิน เซียงเหลียน พร้อมบุตรทั้งสอง เสียให้ตายทั้งหมด แต่หาน ฉี มีมนุษยธรรม จึงชี้ทางให้ฉิน เซียงเหลียน กลับไปหาเปา เจิ่ง ก่อนจะใช้ดาบเชือดคอตนเองตาย เปา เจิ่ง สั่งให้เจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมราชบุตรเขยมาขึ้นศาล พิจารณาแล้วพิพากษาประหารชีวิต สมาชิกพระราชวงศ์เข้าแทรกแซง และข่มขู่จะใช้อิทธิพลทำให้เปา เจิ่ง หลุดจากตำแหน่ง แต่เปา เจิ่ง ไม่เกรงกลัว และสั่งให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาเพื่อรักษากฎหมาย
สัลเลขนา
สัลเลขนา (IAST:, จากสันสกฤต: สฺลลิขิต) หรือชื่ออื่น สังเลหนา (samlehna), สมาธิมรณะ หรือ สันยาสมรณะ เป็นการสาบานเพิ่มเติมในข้อจริยธรรมของศาสนาไชนะ สัลเลขนา หมายถึงการอดอาหารจนถึงแก่ชีวิตโดยสมัครใจ โดยค่อย ๆ ลดการทานอาหารและน้ำลง ในทางไชนะมองว่าการทำเช่นนี้เป็นการลดการยึดมั่นในความเป็นตัวตนลง และเป็นอีกวิธีที่สามารถทำลายกรรมที่ก่อการเวียนว่ายตายเกิดผ่านการเลิกกิจกรรมทางกายและทางจิตไปโดยสิ้นเชิง นักวิชาการไชนะไม่ถือว่าการทำเช่นนี้เป็นการฆ่าตัวตายเพราะการทำ สัลเลขนา ไม่ใช่ทั้งการที่กระทำไปด้วยตัณหา (act of passion) และไม่ได้ใช้ยาพิษหรืออาวุธในการทำ หลังกล่าวสาบานตนทำ สัลเลขนา แล้ว การเตรียมเชิงพิธีกรรมและการกระทำ สัลเลขนา อาจกินระยะเวลาเป็นปี ๆ
สัลเลขนา เป็นการสาบานตนที่สามารถกระทำได้ทั้งนักพรตและคฤหัสถ์ หลักฐานทางประวัติศาสตร์เช่นจารึก นิษิธิ (nishidhi) เสนอว่ามีการทำ สัลเลขนา ทั้งในผู้ชายและผู้หญิง ไปจนถึงราชินีในประวัติศาสตร์ของไชนะ ในขณะที่ปัจจุบันนี้ การเสียชีวิตจาก สัลเลขนา สามารถพบได้ยากมาก
มีการถกเถียงเกี่ยวกับการทำ สัลเลขนา โดยอิงสิทธิในการมีชีวิต และเสรีภาพทางศาสนา ในปี 2015 ศาลสูงรัฐราชสถานสั่งห้ามการทำ สัลเลขนา โดยระบุว่าเป็นการฆ่าตัวตาย กระนั้นในปีถัดมา ศาลสูงสุดอินเดียมีคำสั่งให้ระงับคำสั่งของศาลสูงรัฐราชสถานไว้ และถือเป็นการยกเลิกการห้ามการทำ สัลเลขนา
การสาบาน
มีการสาบานตนอันยิ่งใหญ่ห้าประการ (มหวฺรต; Five Great vows) ที่ศาสนิกชนของศาสนาไชนะต้องกระทำ ได้แก่ อหิงสา (ไม่กระทำความรุนแรง), สัตยะ (ไม่โกหก), อสเตยะ (ไม่ลักขโมย), พรหมจรรยะ (การยึดไว้ซึ่งความบริสุทธิ์) และ อปริคฤห์ (การไม่ยึดถือในวัตถุ) นอกจากนี้ยังมีการสาบานตนเพิ่มเติมอีกเจ็ดประการ (อนุวฺรต; seven supplementary vows) ในจำนวนนี้สามข้อเป็น คุณวฺรต (guna vrata; สาบานที่เป็นบุญ) และสี่ข้อเป็น ศึกษาวฺรต (Shiksha vrata; สาบานที่เป็นการประพฤติ) คุณวฺรต สามประการ ได้แก่ ทิควฺรต (Digvrata; ลดการเคลื่อนไหว), โภโคปโภคปริมาณา (Bhogopabhogaparimana; จำกัดทั้งวัตถุที่บริโภคได้และบริโภคไม่ได้) และ อนรฺถ-ทณฺฑฺวิกฺรมฺนา (Anartha-dandaviramana; เลิกทำบาปที่ไร้เป้าหมาย) ส่วน ศึกษาวฺรต ได้แก่ สามยิกะ (Samayika; นั่งสมาธิและจดจ่อเป็นช่วงที่จำกัด), เทสวรฺต (Desavrata; จำกัดการเคลื่อนไหวและพื้นที่ทำกอจกรรมเป็นช่วงที่จำกัด), โปฺรสโธปวาส (Prosadhopavāsa; อดอาหารเผ็นช่วงที่จำกัด) และ อติถิ-สามวิภาค (Atithi-samvibhag; ถวายอาหารแด่นักพรต) สัลเลขนา เป็นการสาบานเพิ่มเติมจากการสาบานทั้งสิบสองที่กล่าวมาข้างต้น กระนั้น คุรุไชนะบางท่าน เช่น กุนทกุนทะ, เทวเสนา, ปัทมนันทิน และ วสุนันทิน จัดให้ สัลเลขนา เป็นหนึ่งใน ศึกษาวรฺต
เงื่อนไข
สัลเลขนา สามารถทำได้ทั้งใน คฤหัสถ์ และ นักพรต และในคัมภีร์ของไชนะมีการระบุถึงเงื่อนไขที่บุคคลหนึ่งจะกระทำได้โดยเหมาะสม เป็นต้นว่า หากคฤหัสถ์จะกระทำ ต้องมีนักพรตควบคุมประกอบด้วย
สัลเลขนา เป็นการกระทำโดยสมัครใจทุกครั้ง และกระทำหลังการประกาศสาบานตนในสาธารณะ และห้ามมีเครื่องมือหรือสารอื่นมาเกี่ยวข้องในการกระทำ เนื่องจากการทำ สัลเลขนา จะสิ้นสุดที่การตาย ผู้ที่จะทำจะต้องมีมิตรสหายหรือคุรุทางจิตวิญญาณรับรู้ด้วย ในบางกรณี ศาสนิกชนไชนะที่ป่วยด้วยโรคที่อยู่ในระยะสุดท้ายอาจทำ สัลเลขนา ซึ่งจะต้องขออนุญาตจากคุรุของตนก่อน การกระทำ สัลเลขนา ที่สำเร็จลุล่วงจะต้องเป็นการตายที่ "ทำไปโดยบริสุทธิ์", โดยสมัครใจ, วางแผนไว้ก่อน, กระทำด้วยความสงบ สันติ และสุข และทำไปด้วยการชจัดสิ่งทางโลกออกและเพ่งไปที่จิตวิญญาณ
กระบวนการ
ระยะเวลาของการทำ สัลเลขนา อาจยาวนานเป็นวันถึงเป็นปี ในส่วนที่หกของ รัตนกรันทะ ศราวกาจาระ (Ratnakaranda śrāvakācāra) สาธกถึง สัลเลขนา และขั้นตอนการทำไว้ ว่า "พึงละทิ้งอาหารแข็งทีละนิด พึงเปลี่ยนเป็นนมและหางนมแทน จากนั้นละทิ้งเสีย พึงเปลี่ยนเป็นน้ำอุ่นหรือน้ำปรุงกลิ่น [จากนั้น] ละทิ้งน้ำเสียเช่นกัน และอดอาหารด้วยความมานะเต็มที่ พึงละทิ้งร่างกาย[กายหยาบ] ทำทุกวิธีทางเพื่อให้จิตใจคำนึงถึงเพียงปัญจนมัสการมนตร์"
- รัตนกรันทะ ศราวกาจาระ (127–128)
นอกจากนี้ยังมีข้อห้ามห้าประการ (อติจาร) ได้แก่: ความต้องการจะเกิดใหม่อีกเป็นมนุษย์, ความต้องการจะเกิดใหม่อีกเป็นเทวดา, ความต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป, ความต้องการที่จะตายโดยเร็ว และ ความต้องการที่จะมีชีวิตที่มีความรู้สึก (sensual life) ในชาติหน้า นอกจากนี้ยังมีข้อห้ามอื่น ๆ ได้แก่ การระลึกถึงความเมตตาจากมิตร, การระลึกถึงความสุขที่มี และการยืดยาวความสุขต่อไปในอนาคต
ในวรรณกรรม
อจรงคสูตร (c. 500 ปีก่อนคริสต์กาล) สาธกถึงการปฏิบัติ สัลเลขนา สามแบบไว้ คัมภีร์ของเศวตามพรในยุคแรก ศราวกปัชญาปตี (Shravakaprajnapti) ระบุว่าการทำ สัลเลขนา กระทำได้รวมถึงผู้ที่ไม่ใช่นักพรตด้วย ใน ภควตีสูตร (2.1) สาธกถึง สัลเลขนา อย่างละเอียด ระบุว่าสกันทกัตยยาน (Skanda Katyayana) นักพรตของมหาวีระก็กระทำ สัลเลขนา คัมภีร์ยุคศตวรรษที่ 4 รัตนกรันทศราวกาจาร และ นวบทปฺรกรณ (Nava-pada-prakarana) ของเศวตามพร มีสาธกถึงรายละเอียดไว้เช่นกัน นวบทปฺรกรณ ระบุสิบเจ็ดวิธีของการ "ตายโดยสมัครใจเลือก" ที่ซึ่งรับรองไว้แค่สามวิธีที่เข้ากันกับคำสอนของไชนะ
Panchashaka ระบุคร่าว ๆ ถึงการทำ สัลเลขนา ส่วน Dharmabindu ไม่มีเขียนถึง ทั้งสองเล่มที่กล่าวมานี้เป็นงานประพันธ์ของหริภัทร (c. ศตวรรษที่ 5) คัมภีร์จากศตวรรษที่ 9 "อาทิปุราณะ" โดย ชินเสนา มีระบุถึงการทำ สัลเลขนา สามแบบ คัมภีร์จากศตวรรษที่ 10 Yashastilaka โดย โสมเทพ มีสาธกถึงการทำ สัลเลขนา เช่นกัน เหมจันทระ (c. ศตวรรษที่ 11) บรรยายถึง สัลเลขนา ไว้สั้น ๆ แต่ในขณะเดียวกันก็เล่าถึงการกระทำ สัลเลขนา ในคฤหัสถ์ (ศราวกาจาร) โดยละเอียด
เจ้าจอมเยื้อน ในรัชกาลที่ 5 (แสง-ชูโต)
เจ้าจอมเยื้อน เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของพระยาสุรศักดิ์มนตรี (แสง แสง-ชูโต) กับคุณป้วน
เจ้าจอมเยื้อน ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพร้อมกับเจ้าจอมจันทร์และเจ้าจอมถนอม พี่น้องร่วมบิดา ได้รับพระราชทานเงิน 5 ชั่ง ผ้าลายและแพรห่ม 2 สำรับตามประเพณี ซึ่งท่านได้รับราชการสนองพระมหากรุณาธิคุณจนตลอดรัชกาล พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ตติยจุลจอมเกล้า เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3
หลังสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมจันทร์ ได้ลาออกจากพระบรมมหาราชวัง ไปพำนักยังบ้านบิดจนถึงแก่อนิจกรรมแต่เมื่อใดไม่มีใครทราบ
โปแลนด์บอล
คันทรีบอลส์ เป็นอินเทอร์เน็ตมีมและสไตล์ศิลปะชนิดหนึ่งซึ่งถูกใช้ในการ์ตูนช่องออนไลน์ เป็นการสื่อถึงประเทศต่าง ๆ โดยใช้ลูกบอลทรงกลมซึ่งถูกตกแต่งด้วยธงชาติของประเทศนั้น ๆ โปแลนด์บอลเป็นการ์ตูนล้อเลียนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ความขัดแย้งในประวัติศาสตร์ และลักษณะของประเทศต่าง ๆ แบบเหมารวม
ข้อกำหนด
ในการวาดการ์ตูนโปแลนด์บอล จะวาดขึ้นโดยโปรแกรมวาดภาพเช่น ไมโครซอฟท์ เพนต์ ห้ามใช้เครื่องมือสร้างวงกลม (Circle tool) หรือเครื่องมือสร้างเส้นตรง (Line Tool) ในการวาด ตัวละครจะไม่มีเส้นตัดดำระหว่างสีธงชาติ
สำหรับโปแลนด์ จะมีแถบสีสลับกับธงชาติโปแลนด์ โดยมีแถบสีแดงอยู่ด้านบนแถบสีขาว
ตัวละครต่าง ๆ จะมีตา แต่ไม่มีลูกตา ปาก แขน ขา หรือส่วนอื่น ๆ ของร่างกาย ในการแสดงอารมณ์จะแสดงออกทางตาเท่านั้น(บางสไตล์ของCountryballs จะไม่เหมือนกันหรือแตกต่างแล้วแต่คนวาด)
ถึงแม้ว่าตัวละครเกือบทั้งหมดจะเป็นลูกบอล แต่มีข้อยกเว้นสำหรับประเทศต่อไปนี้ นอกจากนี้ บทพูดของตัวละครจะต้องใช้ภาษาอังกฤษแบบผิดไวยากรณ์ ยกเว้นตัวละครที่เป็นเจ้าของภาษา เช่น สหรัฐ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย
ซึ่งในตัวละครของโปแลนด์บอลนั้นจะมีตัวละครที่มิใช่ประเทศ เช่น อาเซียน สหภาพยุโรป สหประชาชาติ แอนตาร์กติกา ฯลฯ และมีตัวละครเริ่มต้นสำหรับการทำประวัติศาสตร์จะเป็นเคฟบอล ซึ่งจะเป็นตัวละครและมีตัวเลขอยู่ ซึ่งแต่ละเลขจะกำหนดไว้ว่าใช้กับแถวใดบ้างดังนี้
กาแฟเที่ยงคืน
"กาแฟเที่ยงคืน" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีเครสเชนโด้ จากอัลบั้ม Continue ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย อุทัย บุนทรีรัตน์ และเรียบเรียงโดย นรเทพ มาแสง (นอ), ชินพัฒน์ หงส์อัมพร (แชมป์) เนื้อหาเศร้าเปรียบความทุกข์ เหมือนรสชาติของกาแฟที่ขม เจ็บปวดร้าวรานภายในใจที่ยังตื่นไม่ยอมเข้านอน
ในภาคดนตรีเน้นอารมณ์เพลงเป็นหลัก ดนตรีเพลงนี้จะมีไดนามิกค่อนข้างเยอะในแต่ละท่อนจะมีความแตกต่างเรื่องอารมณ์ให้เห็นเสมอ เริ่มจาก Intro เข้าท่อน verse - pre- และท่อน hook ดนตรีจะมีความสัมพันธ์กับเนื้อหาเพลงไปตลอดสร้างอารมณ์แรงขึ้นเรื่อย ๆ เพลงนี้จะรับรู้ถึงความศร้า ส่วนหนึ่งมาจากการอัดสดพร้อมกันทุกชิ้น ทำให้อารมณ์ในการเล่นไปในทิศทางเดียวกัน และเพลงนี้ก็ไม่มีการ over dub หรือการบันทึกเสียงเครื่องดนตรีเพิ่มอีกเลย เรียกว่าสด และ เข้าถึงอารมณ์ได้อย่างลึกซึ้ง
การตอบรับ
เพลง "กาแฟเที่ยงคืน" ได้อันดับสูงสุดที่ 16 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
มนุษย์ต่างโลก
Close Encounters of the Third Kind เป็นภาพยนตร์ไซไฟ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520 เป็นผลงานลำดับที่สามที่กำกับโดย สตีเวน สปีลเบิร์ก นำแสดงโดยริชาร์ด ไดรย์ฟัส และฟรองซัว ทรุฟโฟต์  ภาพยนตร์กล่าวถึงการติดต่อสื่อสาร และมีปฏิสัมพันธ์เป็นครั้งแรก ระหว่างมนุษย์ กับมนุษย์ต่างดาว  ในประเทศไทยวางจำหน่ายวิดีโอซีดีและดีวีดี โดยใช้ชื่อว่า "มนุษย์ต่างโลก"
ชื่อของภาพยนตร์ มาจากคำศัพท์ทางจานบินวิทยา ที่บัญญัติโดย J. Allen Hynek นักศึกษาจานบินชาวอเมริกัน ในหนังสือชื่อ The UFO Experience: A Scientific Inquiry ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 โดยได้แบ่งระดับของการพบเห็นจานบินในระยะใกล้ (close encounter) ออกเป็นสามระดับ โดยที่กล่าวถึงในภาพยนตร์เป็นการพบเห็นจานบินในระยะใกล้ในประเภทที่ 3 หรือ  Close Enounter of the Third kind (CE-III)  หมายถึง การพบเห็นจานบินในระยะใกล้ไม่เกิน 500 ฟุต มีร่องรอยการปรากฏตัว เช่น คลื่นรบกวน คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า และมีการปรากฏร่างของผู้ขับขี่จานบิน
ร้านต้มยำ
ร้านต้มยำ (Kedai Tomyam) บ้างเรียก ร้านต้มยำกุ้ง เป็นคำเรียกร้านอาหารไทยฮาลาลในประเทศมาเลเซีย เหตุที่เรียกว่า "ร้านต้มยำ" เพราะเป็นชุดอาหารที่ได้รับความนิยมอย่างมาก ชาวมาเลเซียจึงนิยมเรียกชื่อนี้มากกว่าจะเรียกว่าร้านอาหารไทย และหากใช้ชื่อ "ไทย" ก็จะเข้าใจว่าเป็น "พุทธ"
ประวัติ
จากข้อมูลของสำนักงานสถิติแห่งชาติของมาเลเซียเมื่อ พ.ศ. 2548 ระบุว่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 ถึง 2548 ชาวมาเลเซียประกอบอาหารเพื่อรับประทานในบ้านลดลงจากร้อยละ 33.7 เหลือเพียงร้อยละ 20.4 อันเนื่องจากเศรษฐกิจที่เติบโต ผู้คนจึงรับประทานอาหารนอกบ้านนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ประกอบกับร้านอาหารไทยเริ่มแพร่หลายในต่างประเทศ
ร้านอาหารต้มยำร้านแรก ๆ ของกัวลาลัมเปอร์เปิดกิจการในคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยคุณหมัด ซึ่งเป็นชาวมุสลิมเชื้อสายไทย จากอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เมื่อร้านอาหารของนายหมัดประสบความสำเร็จจึงได้ชักชวนพี่น้องและญาติมาทำงานด้วย รวมถึงได้ขยายสาขา รวมถึงเพื่อนของนายหมัดซึ่งเป็นคนมุสลิมเชื้อสายมลายูก็ได้เปิดร้านด้วย อีกข้อมูลหนึ่งกล่าวว่าร้านอาหารต้มยำร้านแรกในกัวลาลัมเปอร์ คือร้าน Sri Chiangmai ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นร้านของอัจญียะโก๊บ ชาวมุสลิมจากอำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี จนกระทั่งร้านอาหารต้มยำมาได้รับความนิยมอย่างมากหลังคริสต์ทศวรรษ 1980 ทั้งในกัวลาลัมเปอร์และเมืองอื่น ๆ ของมาเลเซีย
จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2551 มีแรงงานจากชายแดนจังหวัดภาคใต้ของไทยไปทำงานร้านต้มยำ 100,000–150,000 คน มีการตั้งสมาคมผู้ประกอบการร้านต้มยำโดยนายมุตา
ข้อมูลจากเว็บไซต์สำนักแรงงานในประเทศมาเลเซียของกระทรวงแรงงาน ระบุว่า เมื่อ พ.ศ. 2561 มีคนไทยที่ไปทำงานในประเทศมาเลเซียราว 200,000 คน โดยกว่าสามในสี่ทำงานในร้านอาหารต้มยำ
จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2565 ร้านต้มยำในประเทศมาเลเซียจำนวนกว่า 5,000 ร้าน เฉพาะที่กัวลาลัมเปอร์ มีมากกว่า 2 พันร้าน และสามารถสร้างยอดขายโดยรวมได้กว่าปีละกว่า 200,000 ล้านบาท มีเจ้าของร้าน กุ๊ก และคนงานที่มาจากหลากหลายภูมิลำเนาทั่วประเทศไทย โดยเฉพาะจาก 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ลักษณะ
อาหารไทยมีความแตกต่างจากอาหารพื้นเมืองมาเลเซียซึ่งเป็นอาหารทำสำเร็จและเย็น ส่วนอาหารไทยนั้นปรุงใหม่และตามความต้องการของลูกค้า จึงทำให้กลายเป็นที่นิยมของคนเชื้อสายมลายูสัญชาติมาเลเซีย
ร้านอาหารมุสลิมในประเทศไทยจะเสิร์ฟอาหารมุสลิมซึ่งมักจะไม่เสิร์ฟอาหารไทย ขณะที่ร้านอาหารต้มยำในมาเลเซียจะเสิร์ฟอาหารไทยฮาลาล นอกจากนั้นร้านอาหารต้มยำยังเสิร์ฟอาหารมาเลเซียด้วย เช่น นาซีเลอมัก และนาซีจัมปูร์ เป็นต้น ร้านอาหารมาเลเซียจะมีคนนิยมมาใช้บริการในช่วงอาหารเช้าและกลางวัน ขณะที่ร้านอาหารต้มยำจะได้รับความนิยมในช่วงอาหารเย็น เวลามาทำร้านก็จะเริ่มตั้งแต่สี่โมงเย็นจนถึงตีหนึ่งหรือตีสาม ลูกค้าร้านต้มยำจะเป็นครอบครัวใหญ่ พาพ่อแม่ลูกหลานมานั่งทานอาหาร
ร้านต้มยำส่วนใหญ่อยู่ในรัฐที่เจริญทางเศรษฐกิจ เช่น ทางฝั่งตะวันตกมากกว่าทางฝั่งตะวันออกที่ยังคงเป็นชนบทอยู่มาก
แรงงานในร้านต้มยำสงวนไว้กับคนไทยเชื้อสายมลายู พ่อครัวที่แรงงานชาติอื่นไม่สามารถปรุงอาหารไทยได้รสชาติเหมือนคนไทย และเมื่อเป็นร้านอาหารฮาลาลซึ่งบริการแก่คนมาเลเซียมุสลิม คนครัวก็ควรเป็นมุสลิม ทำให้คนไทยมุสลิมย้ายถิ่นฐานมาทำงานที่ร้านอาหารต้มยำจำนวนมาก โดยเฉพาะจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่เกิดความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้เศรษฐกิจท้องถิ่นไม่ดี แต่การเข้าเมืองก็มักไม่มีใบอนุญาตทำงาน รวมถึงการเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมาย หากเจ้าของกิจการเป็นคนมาเลเซีย อาจได้รับค่าจ้างสูง มีความเป็นอยู่ที่ดีกว่าร้านที่มีเจ้าของเป็นคนไทย และมักจะได้รับความช่วยเหลือในเรื่องข่าวสารการจับกุมของเจ้าหน้าที่ทางการ แต่หากเจ้าของกิจการเป็นคนไทย เมื่อมีการจับกุมจะเป็นผู้ที่มีความผิดทั้งสองฝ่าย
ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม
ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม เป็นตำราอาหาร แปลและเรียบเรียงโดยนักเรียนดรุณีโรงเรียนกุลสตรีวังหลัง พิมพ์ครั้งแรกที่โรงพิมพ์พวกครูอเมริกัน เมื่อ ค.ศ. 1898 ตรงกับ พ.ศ. 2441 ถือเป็นตำราอาหารของไทยฉบับพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุการพิมพ์เก่ากว่า แม่ครัวหัวป่าก์ ซึ่งพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2451 ในการพิมพ์ครั้งแรกนั้นอาจมีการพิมพ์เพียงครั้งเดียวยอดพิมพ์มีจำนวนน้อย คือจำนวนพิมพ์คงใกล้เคียงกับจำนวนนักเรียนดรุณี โรงเรียนกุลสตรีวังหลัง จุดประสงค์เพื่อจำหน่ายจ่ายแจกให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียน สันนิษฐานว่าอาจจะมีจำนวนการพิมพ์ไม่มากไม่น่าจะเกิน 300 เล่ม คำนำในตำราเล่มนี้ระบุว่าพิมพ์ขึ้นไว้เพื่อ "แม่หนูดรุณีจะได้ฝึกหัด"
อาหารฝรั่งมีทั้งคาวและหวานประมาณ 140 ชนิด เช่น ซุปไก่ ซุปกระต่าย ซุปมันเทศ ซุปหอยนางรม ทอดปลาไหล ทอดไก่ ทอดหอยแคลง ทอดนกพิราบ ปิ้งกระต่าย ปิ้งเนื้อโค ปิ้งเนื้อโคแท่ง เนื้อโคม้วน ปิ้งมันฝรั่ง ปิ้งมะเขือเทศ ขนมชอกโกแลต ขนมขิง ขนมองุ่น ขนมคุกกี พุดดิงผลไม้ พุดดิงขนมปัง พุดดิงมะพร้าว พุดดิงสมเด็จพระนาง เป็นต้น ส่วนอาหารไทยมีประมาณ 36 ชนิด เช่น แกงเป็ดน้ำ แกงนกพิราบ แกงเทโพ แกงมัสมั่น แกงส้มปลาช่อนกับผลลางสาดเครื่องพริกขิง แกงคั่วกุ้ง แกงเผ็ดลูกชิ้นปลากราย ต้มยำปลาหมอ ต้มยำกุ้งทรงเครื่อง ต้มยำกุ้งเห็ดโคน ยำใหญ่ ยำพริกอ่อน พล่ากุ้งสด และพล่าดอกพยอม เป็นต้น
สโมสรฟุตบอลลีโอ เชียงราย ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2564–2565
ฤดูกาล 2564–2565 เป็นฤดูกาลที่ 12 ของ เชียงราย ยูไนเต็ด ใน ไทยลีก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554. และเป็นฤดูกาลแรกที่ใช้ในนาม ลีโอ เชียงราย ยูไนเต็ด ตามผู้สนับสนุนสโมสร
ปารีณา ไกรคุปต์
ปารีณา ไกรคุปต์ (เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น เอ๋ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 4 สมัย ในปี 2548–2550, 2554 และ 2562 เคยอยู่หลายพรรคการเมือง เช่น พรรคไทยรักไทย, พรรคชาติไทย, พรรคชาติไทยพัฒนา และพรรคพลังประชารัฐ เคยประกวดนางสาวไทยเมื่อปี 2544 จนผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายคว้ารางวัลนางงามมิตรภาพ เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เป็นชาวอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
บิดาของปารีณา คือ ทวี ไกรคุปต์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี มารดาของปารีณา คือ สิริบังอร ไกรคุปต์
ปารีณาสมรสกับอุปกิต ปาจรียางกูร มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ กล้าเกล้า ไกรคุปต์, อดิศรา ปาจรียางกูร และกิตตรา ปาจรียางกูร
งานทางการเมือง
ปารีณาเป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 3 จังหวัดราชบุรี ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 สืบต่อจากบิดา ครั้งแรกปารีณาลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทย ต่อมาย้ายไปพรรคชาติไทย, พรรคชาติไทยพัฒนา และพรรคพลังประชารัฐ
การใช้คำพูด
ปารีณาใช้คำว่า "อีช่อ" พาดพิงพรรณิการ์ วานิช (ชื่อเล่นว่า ช่อ) แต่ถูกสื่อสังคมวิจารณ์ว่าเป็นการใช้คำหยาบคาย ปารีณาให้เหตุผลว่า "อีช่อ" เป็นคำท้องถิ่นและเป็นคำที่ใช้ในบ้านของตน นอกจากนี้ ปารีณาทำนายว่าพรรคการเมืองพรรคหนึ่งจะถูกยุบ ทำให้สื่อสังคมคาดเดาไปต่าง ๆ นานา
ในทวิตเตอร์มีการติดแฮชแท็กถึงปารีณามากมาย เช่น "#ปารีณาค้าอาวุธ" รวมถึงวิจารณ์การใช้คำผิด ๆ ของเธอ เช่น ปารีณาเขียนว่า "ลุงตู๋" ทำให้ผู้ใช้ทวิตเตอร์ติดแฮชแท็กว่า "#พลังประชารัฐโป๊ะแตก"
การแสดงความคิดเห็นเชิงพาดพิง
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ปารีณาได้โพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊กส่วนตัววิจารณ์กรณีสิรวิชญ์ เสรีธิวัฒน์ หรือจ่านิว ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ถูกทำร้าย ว่าเป็นการสร้างกระแสเพื่อใส่ร้ายรัฐบาล และเรียกคะแนนสงสาร จนตรีรัตน์ ศิริจันทโรภาส สมาชิกพรรคเพื่อไทย วิจารณ์ปารีณาว่า "ปารีณารู้ข้อมูลมากกว่าตำรวจในพื้นที่ซึ่งทำคดีนี้เสียอีก" พร้อมฝากคำถามถึงปารีณาเกี่ยวกับพิรุธในเหตุการณ์
วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2562 เวลา 17:25 น. ปารีณาได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัว โดยมีข้อความช่วงหนึ่งได้มีการกล่าวในเชิงพาดพิง หลังจากข้อความดังกล่าวถูกเผยแพร่ ได้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก โดยเชื่อว่าเป็นการกล่าวถึงคณากร เพียรชนะ ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะชั้นต้นในศาลจังหวัดยะลา ที่ใช้อาวุธปืนยิงตัวเองหลังอ่านคำพิพากษา ภายในห้องพิจารณาคดีชั้น 3 ของศาลาจังหวัดยะลาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ในปีเดียวกัน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 มีข่าวว่าปารีณาโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊กส่วนตัวโต้เถียงกับปนัดดา วงศ์ผู้ดี ทำให้มีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตตั้งข้อสังเกตว่า เป็นการเบี่ยงเบนความสนใจจาก CPTPP
ครอบครองอาวุธสงคราม
คดีเกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2557 ซี่งเป็นเวลาที่มีการบังคับใช้กฎอัยการอยู่ โดยนายสัชญา สถิรพงษะสุทธิและนางปารีณา ไกรคุปต์ฐานครอบครองอาวุธสงครามที่ไม่ได้อนุญาตจากปลัดกระทรวงกลาโหม อันได้แก่ กล้องส่องเวลากลางคืน 1 ชุด เสื้อเกราะกันกระสุน 1 ตัว หมวกเกราะกระสุน 1 ใบ ปืนกลเล็ก ซึ่งไม่ใช่ชนิดและขนาดที่นายทะเบียนจะออกใบอนุญาตให้ได้ โดยมีไว้ในครอบครองอันเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนฯ พ.ศ.2490 และ พ.ร.บ.อาวุธปืน วัตถุระเบิด และสิ่งเทียมอาวุธปืนฯ พ.ศ.2522 และ พ.ร.บ.ควบคุมยุทธภัณฑ์ พ.ศ.2530 มาตรา 15,42 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140 , 371  นอกจากนี้ได้พกพาปืนพกออโตเมติกขนาด .38 SUPER ซึ่งเป็นอาวุธปืนได้รับอนุญาตให้มีได้โดยชอบด้วยกฎหมาย กับกระสุนปืนออโตเมติกจำนวน 31 นัด และอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์กับกระสุนปืนลูกกรดจำนวน 8 นัด ติดตัวไปในซอยสมคิด ถนนเพลินจิต แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน ซึ่งเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้พกพาอาวุธ โดยเหตุเกิดในท้องที่ซี่งขณะนั้นประกาศใช้กฎอัยการศึก โดยโอนคดีจากศาลทหารยื่นฟ้องต่อศาลอาญาเมื่อ 18 พฤศจิกายน 2562 ศาลประทับรับฟ้องเป็นคดีหมายเลข ดำ อ.3041/2562 และกำหนดนัดจำเลยให้ปากคำในวันที่ 27 มกราคม 2563 และเลื่อนคดีไปวันที่ 9 มีนาคม 2563 เนื่องจากจำเลยอีกคนไม่มาเพราะยังไม่ได้รับหมาย  และเลื่อนคดีไปอีกครั้งในวันที่ 25 พฤษภาคม 2563 เนื่องจากทนายความจำเลยที่ 1 ติดภารกิจฌาปณกิจศพมารดา โดยคดีนี้ศาลอาญามีคำสั่งให้ปล่อยชั่วคราว โดยกำหนดราคาประกัน 700,000 บาท
ฟาร์มไก่
วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ร้อยเอกธรรมนัส พรหมเผ่า ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เร่งรัดตรวจสอบการถือครองที่ดิน ส.ป.ก. กรณีฟาร์มไก่เขาสนฟาร์ม ของปารีณา พบว่าอยู่เขต ส.ป.ก. กว่าพันไร่ ซึ่งที่ดินดังกล่าวมีชื่อของทวี ไกรคุปต์ บิดาของปารีณาเป็นผู้ถือครอง
วันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ธรรมนัส พร้อมกับสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม หรือ ส.ป.ก. ได้ลงพื้นที่ตรวจสอบฟาร์มไก่ของปารีณา หลังจากที่ ส.ป.ก. ทำหนังสือถึงปารีณาให้คืนที่ดินจำนวน 682 ไร่ บริเวณฟาร์มไก่ ให้กับ ส.ป.ก. ภายใน 7 วัน อย่างไรก็ตาม ปารีณาได้ทำหนังสือส่งมอบคืนที่ดินทั้งหมดให้ทางเลขา ส.ป.ก. เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ที่ผ่านมา ธรรมนัสจึงเข้ามารับมอบคืนพื้นที่ด้วยตนเอง
วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจังหวัดราชบุรี ได้นำป้ายประกาศยึดพื้นที่ไปติดหน้าฟาร์มไก่ของปารีณา แต่ยังมีคนอยู่ข้างในพื้นที่ภายในฟาร์มไก่
วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2563 เกิดเหตุเพลิงไหม้ในฟาร์มไก่โดยไม่ทราบสาเหตุ เหตุการณ์ครั้งนี้มีโรงไก่ถูกไฟไหม้เสียหาย 1 โรงเรือน แม้จะไม่มีไก่ในโรงดังกล่าวแล้ว แต่อุปกรณ์เลี้ยงไก่ที่อยู่ภายในได้เสียหายเกือบทั้งหมด ปารีณายืนยันว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจรเนื่องจากไม่มีการใช้ไฟฟ้าในฟาร์มไก่มานานแล้ว อีกทั้งผู้เห็นเหตุการณ์ในครั้งนี้ได้ยืนยันว่าไม่ได้เกิดจากไฟป่า อย่างไรก็ตาม หลังจากปารีณาได้โพสต์ภาพความเสียหายของฟาร์มไก่ที่ถูกเพลิงไหม้ ลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว ปรากฏว่ามีชาวสังคมออนไลน์ที่ใช้เฟซบุ๊กเข้ามากดปุ่มหัวเราะ(Haha) ในโพสต์ดังกล่าว ประมาณ 17,000 ครั้ง ขณะที่คนกดถูกใจ(Likes) อยู่ที่ประมาณ 3,500 ครั้ง ส่วนเสียใจ(Sad) อยู่ที่ประมาณ 500 ครั้ง
ปกปิดบัญชีทรัพย์สิน
วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2564 คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ(ป.ป.ช.) พิจารณากรณีปารีณา ไกรคุปต์ ส.ส.ราชบุรี พรรคพลังประชารัฐ ปกปิดบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จต่อ ป.ป.ช. จากการไต่สวนพบว่า ปารีณาแจ้งรายการบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินผิดจากข้อเท็จจริง 2 รายการ ได้แก่ 1) กรณียื่นรายการทรัพย์สินอื่นเป็นพระเครื่องผิดรุ่นโดยปารีณาแจ้งต่อ ป.ป.ช.ว่า ครอบครองพระสมเด็จบางขุนพรหม มูลค่า 2.5 ล้านบาท แต่จากการตรวจสอบเบื้องต้น พบว่าพระเครื่องดังกล่าวประเมินมูลค่าได้ประมาณ 2-3 แสนบาท 2) กรณีรายการเงินให้กู้ยืมที่ ปารีณาแจ้งแก่ป.ป.ช.ว่า ทำสัญญาเงินกู้ 7-8 ล้านบาท แต่เมื่อตรวจสอบพบว่า สัญญาเงินกู้ดังกล่าวเป็นเท็จ เพราะไม่ได้มีการกู้เงินดังกล่าวตามจริง โดยถือว่าเป็นการปกปิดข้อมูลและแสดงบัญชีทรัพย์สินและหนี้สินอันเป็นเท็จ  ถือว่าชัดคำสั่งเจ้าพนักงานเป็นความผิดอาญา โดยจะส่งเรื่องให้ศาลฎีกาเพื่อพิจารณาถึงการตัดสิทธิทางการเมือง รวมถึงตัดสิทธิในการเลือกตั้ง
การพ้นจากหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ หรือ ป.ป.ช. ได้ชี้มูลความผิดของปารีณา กรณีครอบครอง และทำประโยชน์ในที่ดินของรัฐในขณะที่ปฏิบัติหน้าที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หรือ ส.ส. โดยมีมติว่า การกระทำของปารีณาเป็นการกระทำผิดอย่างร้ายแรง ต่อมาเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2565 ศาลฎีกาได้มีคำสั่งให้เพิกถอนสิทธิการเลือกตั้งของปารีณาเป็นเวลา 10 ปี รวมถึงไม่มีสิทธิลงสมัครรับเลือกตั้งเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองตลอดชีวิต ส่งผลให้ปารีณาพ้นจากตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไปโดยปริยาย และคณะกรรมการการเลือกตั้งต้องจัดการเลือกตั้งในเขต 3 ของจังหวัดราชบุรีภายใน 45 วัน แทนตำแหน่งที่ว่าง
เกตโตนาซี
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เกตโตในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซี ถูกจัดตั้งขึ้นโดยนาซีเยอรมนีเพื่อกักขังชาวยิว และบางครั้งอาจรวมชาวยิปซี เข้าไปในพื้นที่แออัดแน่นของนคร รวมแล้ว ตามบันทึกของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์การล้างชาติโดยนาซีสหรัฐอเมริกา "พวกเยอรมันจัดตั้งเกตโตอย่างน้อย 1,000 แห่งเฉพาะในโปแลนด์และสหภาพโซเวียตส่วนที่เยอรมนียึดครองและผนวกไว้" ดังนั้น ตัวอย่างจึงตั้งใจเพียงเพื่อแสดงให้เห็นขอบเขตและสภาพความเป็นอยู่ของเกตโตทั่วยุโรปตะวันออก แม้คำว่า "เกตโต" จะใช้โดยทั่วไปในงานประพันธ์เกี่ยวกับการล้างชาติโดยนาซี แต่พวกนาซีมักเรียกสถานกักกันเหล่านี้บ่อยครั้งว่า "ย่านชาวยิว" (Jewish Quarter)
ไม่นานหลังการรุกรานโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939 นาซีเยอรมนีเริ่มต้นการเคลื่อนย้ายชาวยิวโปแลนด์ออกจากบ้านอย่างเป็นระบบ และส่งตัวเข้าไปในพื้นที่ที่กำหนดให้ตามนครและเมืองใหญ่ของโปแลนด์ เกตโตแห่งแรกที่ปีโอเตอร์คูฟตริบูนัลสกีก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1939 และอีกหลายแห่งที่ก่อตั้งขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1940 และ 1941 เกตโตหลายแห่งมีการตั้งกำแพงกั้นหรือปิดล้อมด้วยรั้วลวดหนาม ในกรณีของเกตโตปิดผนึก ยิวคนใดที่หลบหนีจะถูกยิง วอร์ซอเกตโตเป็นเกตโตที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปภายใต้การยึดครองของนาซี โดยมีชาวยิว 400,000 คนอาศัยกันอยู่อย่างแออัดในพื้นที่ 3.4 ตารางกิโลเมตร ซึ่งตั้งอยู่ ณ ใจกลางนคร ลอดซ์เกตโตเป็นเกตโตแห่งใหญ่รองลงมา โดยมีชาวยิวอาศัยอยู่ราว 160,000 คน
ประเภทและสภาพความเป็นอยู่
สถานการณ์ในเกตโตนั้นโหดร้าย ในกรุงวอร์ซอ ประชากร 30% ถูกบังคับให้อาศัยอยู่ในพื้นที่ 2.4% ของนคร โดยมีความหนาแน่นถึง 7.2 คนต่อห้อง พวกยิวไม่ได้รับอนุญาตให้ออกนอกเกตโต ดังนั้นพวกเขาจึงต้องพึ่งการลักลอบและการปันส่วนอาหารที่พวกนาซีจัดให้ ในกรุงวอร์ซอ การปันส่วนนั้นอยู่ที่ 253 แคลอรีต่อชาวยิวหนึ่งคน เปรียบเทียบกับ 669 แคลอรีต่อชาวโปแลนด์หนึ่งคน และ 2,613 แคลอรีต่อชาวเยอรมันหนึ่งคน ด้วยสภาพความเป็นอยู่ที่แออัด อาหารที่ไม่เพียงพอและการสุขาภิบาลที่แทบไม่มี ทำให้ชาวยิวหลายแสนคนเสียชีวิตด้วยโรคระบาดหรือความหิวโหย
เกตโตเปิด ซึ่งไม่มีกำแพงหรือรั้วล้อม เกิดขึ้นส่วนใหญ่ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในโปแลนด์และสหภาพโซเวียตภายใต้การยึดครองของนาซี แต่ยังพบในทรานส์นิสเตรียของยูเครน ซึ่งถูกยึดครองและปกครองโดยทางการโรมาเนีย มีข้อจำกัดอย่างเคร่งครัดในการเข้าและออกจากเกตโตเหล่านี้ เกตโตได้ถูกกำจัดหรือทำลายในช่วงปลายของการล้างชาติโดยนาซี เป็นเวลาระหว่างสองถึงหกสัปดาห์เท่านั้น ในสหภาพโซเวียตภายใต้การยึดครองของนาซี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในลิทัวเนีย และโซเวียตยูเครน เช่นเดียวกับในฮังการี เกตโตเหล่านี้ถูกปิดผนึกอย่างแน่นหนา ประชากรยิวที่ถูกคุมขังไว้ในนั้นรอแต่ถูกเนรเทศหรือถูกยิงโดยพวกเยอรมัน ซึ่งบ่อยครั้งด้วยความช่วยเหลือของกองกำลังฝ่ายสนับสนุน
เดปอร์ติโบซาปริซา
เดปอร์ติโบซาปริซา (Deportivo Saprissa) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศคอสตาริกา ตั้งอยู่ที่ซานฮวนเดติบัสในซานโฮเซ สนามเหย้าของสโมสรมีชื่อว่าสนามกีฬาริการ์โด ซาปริซา เอย์มา สีประจำสโมสรคือสีม่วงและขาว ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1935 และได้แข่งขันในลีกสูงสุดของคอสตาริกานับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 เป็นต้นมา ชื่อของสโมสรมาจากผู้ก่อตั้งที่ชื่อว่าริการ์โด ซาปริซา ฉายาของสโมสรคือ สัตว์ประหลาดสีม่วง โดยฉายานี้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1987 จากหนังสือพิมพ์ ดิอาริโอเอ็กซ์ตรา ที่เห็นกองเชียร์ของสโมสรแต่งตัวชุดสีม่วงในการแข่งขันดาร์บี
ซาปริซาคว้าแชมป์ลิกา เอเฟเปเด ทั้งหมด 34 สมัย โดยเคยทำได้ 6 สมัยติดต่อกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในคอนคาคาฟ พวกเขาชนะเลิศคอนคาแคฟแชมเปียนส์ลีกทั้งหมด 3 สมัยในปี ค.ศ. 1993, 1995 และ 2005 และยังชนะเลิศเซ็นทรัลอเมริกันคราวน์ในปี ค.ศ. 1972, 1973, 1978, 1998 และ 2003
ระหว่างวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2007 — 31 สิงหาคม ค.ศ. 2008 สโมสรถูกจัดอันดับที่ 106 ของสโมสรที่ดีที่สุดในโลก โดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศของฟีฟ่า และได้รับคัดเลือกให้เป็นสโมสรคอนคาคาฟแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20
ช่วงเวลาที่น่าจดจำของสโมสรเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2005 เมื่อซาปริซาเป็นสโมสรลำดับที่สองในคอนคาคาฟ ที่จบอันดับที่สามในฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก สโมสรที่เคยทำได้ก่อนหน้านั้นคือเนกักซา ซึ่งเคยทำได้ในปี ค.ศ. 2000
มาร์ชแมลโล
คริสโตเฟอร์ คอมสต็อก (Christopher Comstock) (เกิดวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1992) รู้จักกันดีในชื่อ มาร์ชแมลโล เป็นดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงแนวอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ชาวอเมริกัน