cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
ปกครองเป็นกษัตริย์
หลังจากเสร็จศึกทางเหนือพระเจ้าฮาโรลด์ก็ทรงบังคับให้ทหารเดินกลับมาทางใต้ผ่านลอนดอนไปยังเฮสติงส์เพื่อจะไปรับศึกจากนอร์มังดีเมื่อดยุควิลเลียมแห่งนอร์มังดีกับทหาร 7000 คนขึ้นบกที่ซัสเซ็กซ์เมื่อวันที่ 28 กันยายน พระเจ้าฮาโรลด์มีพระราชโองการให้ตั้งค่ายอย่างเร่งด่วนใกล้ๆ เฮสติงส์ กองทหารของพระองค์และดยุควิลเลียมต่อสู้กันในยุทธการเฮสติงส์ใกล้เมืองแบตเติล ปัจจุบันเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม หลังจากที่ต่อสู้กันอย่างหนักพระเจ้าฮาโรลด์ก็ทรงเสียทีและถูกสังหาร รวมทั้งพระอนุชาอีกสององค์เกิร์ธ (Gyrth Godwinson) และ เลิร์ฟไวน์ (Leofwine Godwinson) ตามตำนานกล่าวกันว่าพระเจ้าฮาโรลด์ทรงถูกปลงพระชนม์ด้วยลูกศรที่ปักพระเนตรแต่ก็ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าเป็นภาพเดียวกับภาพที่ปักบนผ้าปักบายูหรือไม่ เอลด์จิธ สวอนเน็คพระชายาองค์แรกถูกเรียกตัวมาให้บอกว่าเป็นพระเจ้าฮาโรลด์หรือไม่แต่เนื่องจากพระพักตร์อาจจะเละแต่เอลด์จิธก็บอกได้โดยรอยสักบนหน้าอกว่า “อีดิธ” และ “อังกฤษ” พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังในหลุมหินที่มีทิวทัศน์ทะเลและมีการจัดพิธีอย่างสมพระเกียรติหลายปีต่อมาที่แอบบีวอลทแธมที่ทรงสถาปนาใหม่เมื่อปี ค.ศ. 1060
มรดกและตำนาน
กีธาแห่งเอสเซ็กซ์พระราชธิดาของพระเจ้าฮาโรลด์เสกสมรสกับวลาดิเมียร์ โมโนมาคห์ แกรนด์ดยุกแห่งคีวาน รุสซึ่งเป็นราชอาณาจักรในยุคกลาง ซึ่งเป็นต้นสายของราชวงศ์ของ กาลิเซีย, สโมเลนสค์ (Smolensk), และ ยาโรสลาฟวล (Yaroslavl) ผู้สืบเชื้อสายที่สำคัญๆ จากกีธาและโมโนมาคห์ก็ได้แก่ โมเดสต์ มูสซอร์กสกี (Modest Mussorgsky) คีตกวีคนสำคัญของรัสเซีย, เจ้าชายปีเตอร์ อเล็กเซเยวิช โครโปทคิน (Prince Peter Alexeyevich Kropotkin) และ อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ ฉะนั้นเชื้อสายของพระเจ้าฮาโรลด์จึงได้กลับมาครองราชบัลลังก์อังกฤษอีกครั้งหนึ่ง
เมื่อไม่นานมานี้ก็มีการกล่าวอ้างที่ไม่มีหลักฐานว่านิกายรัสเซียออร์ทอดอกซ์ได้ยกฐานะพระเจ้าฮาโรลด์ขึ้นเป็นผู้พลีชีพเพื่อคริสต์ศาสนา (martyr) อุลฟ์และมอร์คาร์แห่งนอร์ทธัมเบรียถูกปล่อยจากการคุมขังเมื่อพระเจ้าวิลเลียมทรงนอนประชวรใกล้จะสวรรคตในปี ค.ศ. 1087 อุลฟ์หันไปสนับสนุนโรเบิร์ต เคอร์โทส ดยุคแห่งนอร์มังดีพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าวิลเลียมผู้แต่งตั้งให้อุลฟ์เป็นอัศวินแต่หลังจากนั้นก็ไม่มีเอกสารใดใดที่กล่าวถึงอุลฟ์อีก พระเชษฐาต่างพระมารดาอีกสององค์กอดวิน เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์และแม็กนัสพยายามที่กู้ราชบัลลังก์สองครั้งโดยยกทัพมาอังกฤษในปี ค.ศ. 1068 และในปี ค.ศ. 1069ด้วยการช่วยเหลือของ Diarmait mac Mail na mBo กษัตริย์ของเลนสเตอร์ในไอร์แลนด์ โดยมาปล้นสดมภ์ในบริเวณคอร์นวอลล์แต่หลังจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรเกี่ยวกับสองคนนี้อีก
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระเจ้าฮาโรลด์ก็กลายเป็นที่นิยมของผู้นับถือลัทธินิยมวีระบุรษ ตามตำนานว่ากันว่าพระเจ้าฮาโรลด์มิได้ถูกปลงพระชนม์ที่สนามรบแต่ทรงรอดมาได้และทรงใช้เวลาสองปีรักษาตัวอยู่ที่วินเชสเตอร์ หลังจากนั้นก็เสด็จไปเยอรมนีไปเดินทางร่อนเร่เป็นนักแสวงบุญอยู่จนเมื่อพระชนมายุชราก็เสด็จกลับมาอังกฤษและอาศัยอยู่ในถ้ำอย่างฤๅษีใกล้ ๆ โดเวอร์ ขณะที่ทรงนอนใกล้จะสวรรคตก็ทรงสารภาพว่าแม้ว่าจะทรงใช้ชื่อ “คริสเตียน” แต่ตามความเป็นจริงแล้วพระองค์คือ “ฮาโรลด์ กอดวินสัน” ตำนานคล้ายคลึงกันนี้แพร่หลายกันมากในยุคกลางแต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรยืนยัน และอันที่จริงแล้วพระราชินีอีดิธทรงครรภ์เมื่อเสด็จสวรรคตและทรงตั้งชื่อพระโอรสว่า “ฮาโรลด์” เช่นเดียวกับพระบิดา ต่อมา “ฮาโรลด์” ก็บวชเป็นพระอยู่ที่แอบบีวอลทแธมและเชื่อกันว่าได้เข้าเฝ้าพระเจ้าเฮนรีที่ 1ทำให้เชื่อกันไปว่าผู้ที่มีชีวิตอยู่คือ “ฮาโรลด์ กอดวินสัน” ไม่ใช่ “ฮาโรลด์ ฮาโรลด์สัน” (Harold Haroldsson)
ความสนใจในพระเจ้าฮาโรลด์ทางวรรณกรรมและสื่อต่างเริ่มขึ้นตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเริ่มจาก
แหล่งข้อมูลอื่น
1022 1066
ชี-พย็อนจ็อน
ชี-พย็อนจ็อน หรือ หอประชุมของผู้ยิ่งใหญ่ เป็นสถาบันการวิจัยหลวงซึ่งพระเจ้าเซจงมหาราชแห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลีทรงก่อตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1420 การก่อตั้งเกิดขึ้นในต้นรัชสมัยของพระเจ้าเซจง พระองค์ทรงบรรจุหอประชุมของผู้ยิ่งใหญ่ด้วยปราชญ์ที่มีความสามารถและมีรับสั่งให้พวกเขาดำเนินกิจกรรมการค้นคว้าต่าง ๆ เพื่อเสริมความมั่นคงในการปกครองและประเทศชาติของพระองค์ หอประชุมของผู้ยิ่งใหญ่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทในการรวบรวม ฮุนมินจ็องอึม ซึ่งเป็นศาสตรนิพนธ์ต้นแบบว่าด้วยอักษรฮันกึล
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1998–99
เอฟเอคัพ ฤดูกาล 1998–99 (หรือที่เรียกว่า เดอะ เอเอ็กซ์เอ สปอนเซอร์โดย เอฟเอคัพ สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) จะเป็นฤดูกาลที่ 118 ของ เอฟเอคัพ. ฤดูกาลนี้ชนะเลิศโดย แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ผู้ที่เอาชนะ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด 2–0 ใน รอบชิงชนะเลิศ ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์เก่า. ประตูทั้งหมดที่ทำได้โดย เท็ดดี เชอริงแฮม หลังจากนั้นในนาทีที่ 11, โดยลงสนามไม่ถึงสองนาทีหลังจากถูกเปลี่ยนตัวมาแทนที รอย คีน, และ พอล สโกลส์ ใน 53 นาที. มันเป็นเลกที่สองของประวัติศาสตร์ เทรเบิล สำหรับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด; มีได้รับรางวัลชนะเลิศ พรีเมียร์ลีก รายการนี้เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา, พวกเขาชนะ แชมเปียนส์ลีก ซึ่งได้ลงเล่นในวันพุธถัดไป.
รอบแรก
รอบแรกประกอบไปด้วยทีมนอกลีกเหล่านี้ที่ผ่านรอบคัดเลือกและทีมที่มาจาระดับที่สามและสี่ของระบบฟุตบอลลีกอังกฤษ. แต่ละนัดจะลงเล่นในวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998. มีการเล่นนัดรีเพลย์ถึงสิบนัด, กับสามคู่ที่จะต้องยิงลูกโทษเพื่อตัดสิน.
รอบสอง
รอบสองของการแข่งขันประกอบไปด้วยทีมชนะเลิศของแต่ละคู่ในรอบแรก. แต่ละนัดจะมีกำหนดที่จะลงเล่นในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1998, กับแปดนัดรีเพลย์และสองนัดที่จำเป็นด้วยการดวลลูกโทษ, ซึ่งแต่ละทีมจะเป็นทีมที่ชนะด้วยการดวลลูกโทษในรอบก่อนหน้านี้.
รอบสาม
รอบสามของเอฟเอคัพ ฤดูกาลนี้ จะมีโปรแกรมแข่งขันในวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1999. รอบนี้ได้ทำเครื่องหมายจุดที่แต่ละทีมในดิวิชั่นสูงสุดสองดิวิชันในระบบฟุตบอลลีกอังกฤษ, พรีเมียร์ลีก และ ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน (ปัจจุบันรู้จักในชื่อ ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป). มีทั้งหมดหกดนัดรีเพลย์, กับไม่มีจำนวนเกมเหล่านี้ที่เกี่ยวข้องกับการดวลลูกโทษ.
รอบห้า
การประกบคู่รอบห้าแต่ละนัดจะมีกำหนดการแข่งขันเดิมสำหรับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999. พวกเขาสามนัดรีเพลย์, และหนึ่งเกมรีเพลย์, อาร์เซนอลเคยเอาชนะเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในการประกบคู่ปกติ. อย่างไรก็ตาม, ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกว่าประตูชัยของอาร์เซนอลได้มาอย่างไม่ยุติธรรม.
รอบหก
สี่เกมรอบก่อนรองชนะเลิศจะมีโปรแกรมสำหรับวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1999, แม้จะเป็นเพียงแมตช์ระหว่าง อาร์เซนอล และ ดาร์บีเคาน์ตี จะลงเล่นในวันนี้. หนึ่งของจำนวนคู่, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด–เชลซี, ผลการแข่งขันออกมาว่าเสมอกันและไปว่ากันในนัดรีเพลย์, ซึ่งแมนฯ ยูไนเต็ดชนะ.
บาร์นสลี่ย์, ผู้ที่แพ้ 1–0 ที่บ้านต่อทอตนัมฮอตสเปอร์, เป็นทีมสุดท้ายที่เหลืออยู่ในการแข่งขันจากนอกพรีเมียร์ลีก.
รีเพลย์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซานมารีโน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซานมารีโน (Comitato Olimpico Nazionale Sammarinese, Sammarinese National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: SMR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศซานมารีโนสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2502 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศซานมารีโน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากซานมารีโนเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
ตราแผ่นดินของโอลันด์
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะโอลันด์ เป็นรูปตรากวางสีน้ำตาลบนพื้นโล่สีฟ้า ตราแผ่นดินแต่ละส่วนมีความหมายดังนี้
ปลาน้ำเค็ม
ปลาน้ำเค็ม หรือ ปลาทะเล คือ ปลาที่เป็นปลาส่วนใหญ่ที่พบได้ในปัจจุบันนี้ มีแหล่งอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่เป็นน้ำทะเลหรือน้ำเค็มที่มีปริมาณความเค็มของเกลือละลายมากกว่าร้อยละ 3–5 ขึ้นไป  อันได้แก่ มหาสมุทร, ทะเล, ทะเลสาบน้ำเค็ม, ทะเลลึก หรือปากแม่น้ำ, ชายฝั่ง หรือป่าโกงกางที่เป็นส่วนของน้ำเค็มหรือน้ำกร่อย
โครงสร้างของปลาน้ำเค็มนั้นจะไม่แตกต่างไปจากปลาน้ำจืดเท่าใดนัก เพียงแต่จะมีการปรับตัวให้เข้ากับน้ำเค็มได้โดยมีผิวหนังและเกล็ดหุ้มตัวกันไม่ให้น้ำและเกลือแร่ผ่านสู่ร่างกายมากนัก น้ำจากภายในร่างกายจะแพร่ออกสู่ภายนอกร่างกาย เนื่องจากน้ำภายนอกร่างกายมีความเข้มข้นของสารละลายมากกว่าภายในร่างกาย ปลาน้ำเค็มจึงต้องมีการดื่มน้ำเพื่อทดแทนน้ำที่สูญเสียไปซึ่งต่างจากปลาน้ำจืด ไตของปลาน้ำเค็มขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่สูงเท่ากับปริมาณออกซิเจนในเลือด ขณะที่ปลาน้ำจืด ไตจะขับปัสสาวะที่มีความเข้มข้นของเกลือแร่ต่ำกว่าที่อยู่ในเลือด ในขณะเดียวกันก็จะมีการขับสารละลายส่วนเกินที่ได้จากการดื่มน้ำออกสู่นอกร่างกาย โดยจะมีอวัยวะพิเศษที่จะช่วยในการขับสารละลายที่ไม่ต้องการออก เรียกว่า คลอไรด์เซลล์ ที่อยู่บริเวณเหงือก ที่เป็นอวัยวะช่วยในการหายใจ
นอกจากนี้แล้ว ปลาน้ำเค็มในบางอันดับเช่นอันดับปลากะพงจะมีโครงสร้างของกระดูกที่มีความแข็งแรงและหนาแน่น มีน้ำหนักกว่าปลาน้ำจืด ทั้งนี้เนื่องจาก ความเค็มในทะเลหรือมหาสมุทรจะมีความหนาแน่นมากกว่าในน้ำจืด ฉะนั้นปลาน้ำเค็มจึงมีการลอยตัวตามธรรมชาติได้ดีกว่า
ผลงานพิเศษของมาร์เวลสตูดิโอส์
ผลงานพิเศษของมาร์เวลสตูดิโอส์ (Marvel Studios Special Presentations) เป็นชุดของรายการพิเศษทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์สำหรับดิสนีย์+ ซึ่งมีฉากอยู่ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ความต่อเนื่องร่วมกันกับแฟรนไชส์ของภาพยนตร์และละครชุดทางโทรทัศน์ ผลงานพิเศษของมาร์เวลสตูดิโอส์ถูกเปิดเผยพร้อมกับการประกาศรายการทีวีพิเศษรายการแรกเรื่อง แวร์วูล์ฟบายไนท์ (2022) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 รายการพิเศษมีความยาวประมาณหนึ่งชั่วโมง ได้รับการคาดหมายว่าจะให้ภาพรวมสั้น ๆ เกี่ยวกับตัวละครหรือแนวคิดใหม่ ๆ แก่เอ็มซียู ผลงานพิเศษจะมาพร้อมกับการประโคมข่าวพิเศษและการเปิดตัวที่ชวนให้นึกถึงผลงานพิเศษของซ๊บีเอส ในช่วงปี ค.ศ. 1980 และ 1990
แวร์วูล์ฟบายไนท์ และ เดอะการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ฮอลิเดย์สเปเชียล (2022) รวมอยู่ในระยะที่ 4 ของเอ็มซียู ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นธีมวันหยุด มาร์เวลสตูดิโอส์เปิดรับแนวคิดพิเศษเพิ่มเติม
นักแสดงและตัวละคร
{| class="wikitable" style="text-align:center; width:75%;" ! rowspan="2" style="width:10%;" | ตัวละคร ! colspan="2" | ค.ศ. 2022 ! style="width:10%;" | แวร์วูล์ฟ บาย ไนท์ ! style="width:10%;" | รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ตอนพิเศษรับวันหยุด ! scope="row" colspan="3" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในภาพยนตร์
! scope="row" | คอสโมเดอะสเปซด็อก ! scope="row" | แดร็กซ์ผู้ทำลาย ! scope="row" | กรูท ! scope="row" | แมนทิส ! scope="row" | เนบูลา ! scope="row" | คราลิน ออบฟอนเตรี ! scope="row" | ปีเตอร์ ควิลล์ สตาร์-ลอร์ด ! scope="row" | ร็อกเกต ! scope="row" | ยอนดู อูดอนตา ! scope="row" colspan="3" style="background:#ddf;"|
เปิดตัวใน รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ตอนพิเศษรับวันหยุด
! scope="row" | เควิน เบคอน ! scope="row" | บเซอร์มิกิโทโกลอก ! scope="row" | คอร์โทลบุคคาเลีย ! scope="row" | โฟลโก ! scope="row" | ไครา เซดจ์วิค ! scope="row" | สลิยาวัสโตจู
เหตุรถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี พ.ศ. 2553
'''เหตุรถไฟตกรางในมณฑลเจียงซี พ.ศ. 2553''' เกิดขึ้นเมื่อเวลา 2.10 น. ตามเวลามาตรฐานจีน (UTC+8) ของวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยรถไฟ เค853 ขณะกำลังเดินทางจากเซี่ยงไฮ้ไปยังกุ้ยหลินประสบอุบัติเหตุตกรางในเขตภูเขาของอำเภอตงเซียน ภายในเขตนครฝูโจว มณฑลเจียงซี ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 19 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 71 คน รวมมีผู้รอดชีวิตได้รับการช่วยเหลืออย่างน้อย 53 คน และอีก 280 คนถูกนำตัวออกจากรถไฟ ภายในเวลา 12 ชั่วโมง ผู้รอดชีวิตทั้งหมดถูกนำตัวออกจากพื้นที่ขณะยังมีความพยายามช่วยเหลือ
เหตุการณ์
ตามข้อมูลของกระทรวงการรถไฟ รถไฟดังกล่าวตกรางจากรอยร้าวบนรางที่เกิดขึ้นจากดินถล่ม ดินถล่มดังกล่าวเกิดขึ้นไม่กี่วันก่อนหน้าซึ่งมีฝนตกลงมาอย่างหนักและเกิดอุทกภัยในพื้นที่ ซึ่งพายุล่าสุดที่เกิดขึ้นในพื้นที่นั้นทำให้ต้องอพยพประชาชนไปถึง 44,600 คน และอีกกว่า 1.46 ล้านคนได้รับผลกระทบจากพายุนั้นด้วย เหตุดังกล่าวทำให้ตู้โดยสารรถไฟจำนวน 8 จากทั้งหมด 17 ตู้ตกราง บางตู้ถูกพบว่าพลิกคว่ำ และมีตู้หนึ่งที่กล่าวว่า "หมุนบิดและชนกับตู้อื่น"
หมูทอด
หมูทอด คือเนื้อหมูที่ถูกนำไปทอด
วัดประสิทธิเวช
วัดประสิทธิเวช เป็นวัดราษฎร์และโบราณสถาน ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก
ประวัติวัด
วัดประสิทธิเวช ชาวบ้านมักเรียกกันติดปากว่า  ”วัดเก่า”  หรือ “วัดบางปรากฏ” เพราะสมัยแรกชื่อจริงชื่อวัดบางปรากฏ  ชื่อตามหมู่บ้าน  แล้วมาเปลี่ยนชื่อทีหลังว่าวัดประสิทธิเวช เปลี่ยนเมื่อ พ.ศ. ใดไม่ทราบ ไม่มีหลักฐาน ปัจจุบันวัดประสิทธิเวช  ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ตำบลบางปลากด  อำเภอองครักษ์  จังหวัดนครนายก   ในเนื้อที่ตั้งวัด 22 ไร่  2 งาน 25 ตารางวา แล้วได้ซื้อที่ตั้งวัดเพิ่มเติมอีก 118 ไร่ 3 งาน 74 ตารางวารวมเป็น  141 ไร่ 1 งาน  99 ตารางวา  ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของที่ว่าการอำเภอองครักษ์    ระยะทางประมาณ  12  กิโลเมตร     ได้เริ่มก่อตั้งสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2223 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2233 ต่อมาอุโบสถหลังเก่าชำรุดทรุดโทรม   ไม่สามารถจะบูรณะซ่อมแซมได้  จึงได้รื้อถอนออก และได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ในที่เดิมเมื่อ พ.ศ. 2530  และได้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2532    และได้จัดทำพิธีผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตอุโบสถหลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534
วัดประสิทธิเวชนี้ มีผู้เล่าสืบต่อๆ กันมาว่า แต่เดิมมีอุบาสกผู้ใจบุญผู้หนึ่งชื่อว่า  นายสิทธิ  ภรรยาชื่อนางเวช ได้เป็นผู้นำริเริ่มก่อสร้างมาเป็นครั้งแรก วัดจึงมาเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า “วัดประสิทธิเวช”  เปลี่ยนตามชื่อเจ้าของผู้ริเริ่มก่อสร้างมาถึงปัจจุบันนี้ สำหรับเจ้าอาวาสที่ปกครองวัดไม่ทราบแน่ชัดมาแต่แรก  ว่าองค์ก่อนๆ ที่ปกครองวัดมีผู้ใดบ้าง ไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด เพราะประวัติวัดและหลักฐานใดๆก็ไม่มีมาทราบภายหลังเท่าที่จำได้สมัยหลวงพ่อทา (พระครูศรัทธาภินันท์) อดีดเจ้าคณะแขวงอำเภอองครักษ์  ท่านได้บันทึกหลักฐานไว้เท่าที่จำได้แต่องค์ก่อนๆ ไม่ทราบมาทราบองค์หลังๆ
สังกัดคณะสงฆ์
มหานิกาย
รายนามเจ้าอาวาส
ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันเจ้าอาวาสวัดประสิทธิเวชเป็นที่เคารพนับถือของชาวบ้านและลูกศิษย์จากทั่วสารทิศมากมาย
สายเลือดสองหัวใจ
สายเลือดสองหัวใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า-สืบสวนสอบสวน เรื่องราวของการฆาตกรรม ความรัก และการสูญเสีย ผลิตโดย ทรัพย์ เอนเตอร์เทนเม้นท์ กำกับการแสดงโดย ชัชวาล ศาสวัตกลูน นำแสดงโดย มิกค์ ทองระย้า, วริฏฐิสา ลิ้มธรรมมหิศร, ชยิสรา วัฒนะนาวิน, ณทรรศชัย จรัสมาส ออกอากาศทางช่อง 7 HD ทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.30 - 22.20 น. เริ่มตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2565
งานสร้าง
สายเลือดสองหัวใจ เป็นละครที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการทำงานของศูนย์พิสูจน์หลักฐาน การสืบคดีของตำรวจ แบบมีขั้นตอน การวิเคราะห์เจาะลึก หามูลเหตุ หรือแรงจูงใจในการฆาตกรรมของฆาตกร ซึ่งเรื่องนี้เป็นการรับบทฝาแฝดครั้งแรกของมิกค์ ทองระย้า ประกบคู่นางเอกน้องใหม่เจนนี่ ชยิสรา และเป็นการกลับมาร่วมงานกับฐิสา วริฏฐิสา อีกครั้งหลังจากที่เคยร่วมงานกันมาแล้วในละครเรื่องลูกผู้ชายไม้ตะพด
คณะกรรมการโอลิมปิกเซอร์เบีย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเซอร์เบีย (Олимпијски комитет Србије / Olimpijski komitet Srbije, Olympic Committee of Serbia, รหัสไอโอซี: SRB) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเซอร์เบียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2453 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเซอร์เบีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเซอร์เบียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
แยกบางเขน 2
รูปแบบของทางแยก
หมายเหตุ รถทีไปทางตะวันออกของทางแยกนี้จะต้องเลี้ยวซ้ายเข้าถนนวิภาวดีรังสิตเท่านั้น
ธงชาติโอลันด์
ธงชาติโอลันด์ ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2497 ซึ่งธงผืนนี้ต้องใช้บนเกาะโอลันด์โดยเฉพาะ ธงผืนนี้เป็นธงกากบาทแห่งสแกนดิเนเวีย ซึ่งรูปแบบคล้ายธงชาติสวีเดน แต่มีความแตกต่างตรงที่ พื้นธงสีฟ้าจางอ่อน กากบาทใหญ่สีเหลืองอ่อน และ กากบาทเล็กสีแดง. ส่วนธงชาติเรือยอชต์ มีลักษณะเดียวกันกับธงชาติ แต่ที่ปลายธงตัดเป็นหางนกแซงแซว2แฉกที่มุมบนคันธงในพื้นสี่เหลี่ยมสีฟ้ามีตราของชมรมเรือยอชต์วาง. ซึ่งสีของธงนี้มาจากตราแผ่นดินประจำหมู่เกาะแห่งนี้ เป็นตรากวางสีเหลืองบนพื้นโล่สีฟ้า แต่ละส่วนมีความหมายดังนี้คือ
แต่ก่อนหน้านั้นในพ.ศ. 2464, ได้ใช้ธงชาติแบบแถบแนวนอน แต่มีแค่สองสีคือสีฟ้าและสีเหลือง โดยมีการเรียงแถบสีดังนี้คือ สีฟ้า-สีเหลือง-สีฟ้า.
ธงชาติโอคนีย์ ใน สกอตแลนด์, ออกแบบเมื่อ พ.ศ.2550, ซึ่งรูปแบบของธงซึ่งมีความตรงกันข้ามกับธงชาติโอลันด์; ซึ่งรูปแบบเหมือนกันกับธงชาติไอซ์แลนด์ ซึ่งมีรูปแบบตรงกันข้ามกับ ธงชาตินอร์เวย์.
ทางรถไฟสายบ้านไผ่–นครพนม
ประวัติโครงการ
โครงการก่อสร้างทางรถไฟ ทางคู่ บ้านไผ่ มุกดาหาร นครพนม ใกล้เป็นจริงขณะนี้อยู่ระหว่างรอ พรฎ.เวนคืนที่ดินประกาศบังคับใช้ คาดว่าภายในเดือนกันยายน 2564 จะสามารถ เริ่มสำรวจเพื่อเวนคืนที่ดินได้และจะเริ่มก่อสร้างได้ต้นปี 2565 และใช้เวลาก่อสร้าง 4 ปี งบประมาณรวม 66,848.33 ล้านบาท
รายชื่อสถานีและจุดหยุดรถ
มีจำนวนสถานีรถไฟเบื้องต้นทั้งหมด 14 สถานี 1 ชุมทางรถไฟ คือ ชุมทางรถไฟบ้านหนองแวงไร่ โดยทุกสถานีเป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอหรือประจำจังหวัด
อ้างอิง
https://www.prachachat.net/property/news-765887
โชว์! มิวสิกคอร์
'''โชว์! มิวสิกคอร์ (Show! Music Core; ) หรือเพียงแค่ มิวสิกคอร์''' เป็นรายการเพลงทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่ออกอากาศโดยเอ็มบีซี ออกอากาศสดทุกวันเสาร์ เวลา 15:30 น. (KST) โดยจะมีการแสดงของศิลปินเกาหลีที่กำลังทำกิจกรรมในช่วงเวลานั้น ๆ ขึ้นแสดง ออกอากาศจากเอ็มบีซีดรีมเซนเตอร์ในเมืองโคยาง จังหวัดคย็องกี
ประวัติของรายการ
เริ่มแรกนั้น ในปี 1989 รายการมีชื่อว่า Show Network (쇼 네트워크) ซึ่งเป็นรายการแรกที่มีการจัดอันดับเพลง ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยรายการ Everyone's Popular Songs (여러분의 인기가요) ในปี 1991, Choice Best Popular Songs (결정 최고 인기가요) ในปี 1993 , Popular Songs Best 50 (인기가요 베스트 50) และ Live Young Times (생방송 젊은 그대) ในปี 1998 ก่อนจะถูกเปลี่ยนอย่างฉับพลันเป็นรายการ Music Camp (음악캠프) ออกอากาศเมื่อ 25 เมษายน 1998 - 23 มกราคม 1999 แล้วถูกเปลี่ยนเป็นรายการออกอาศแบบสั้น Family Camp (가족캠프) และรายการ Live Music Camp (생방송 음악캠프) เมื่อ 8 พฤษภาคม 1999 ก่อนจะยกเลิกรายการไปด้วยสาเหตุการฉายภาพอนาจารในวันที่ 30 กรกฎาคม 2005
ระบบชาร์ต
มิวสิกคอร์ นำชาร์ตของรายการกลับมาในวันที่ 20 เมษายน 2013 ผู้ชนะอันดับหนึ่งจะถูกตัดสินโดยใช้ระบบการจัดอันดับด้านล่าง รายการยังแสดงการคำนวณคะแนนที่ใช้ในอดีตและปัจจุบัน และเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2013 ผู้ที่ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงอันดับที่ 1 ได้ลดเป็น 3 ชื่อจาก 4 ชื่อ และชาร์ตนี้นี้เรียกว่า เอ็มชาร์ต (M-chart) และติดตามตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันจันทร์ของสัปดาห์ถัดไป
50 เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์จะแสดงในรายการ โดยเพลงที่มีอันดับ 30–11 จะแสดงผ่านตัวหนังสือวิ่งบนหน้าจอ 2 ครั้ง (อันแรกคืออันดับ 30-21 และอีกอันคืออันดับ 20-11) เพลงอันดับ 10–4 จะประกาศในช่วงการแสดง 2 ครั้งสุดท้ายโดยผู้ดำเนินรายการ จากนั้นผู้ดำเนินรายการจะประกาศเพลงยอดนิยมสามเพลงและประกาศว่าใครจะเป็นผู้ชนะประจำสัปดาห์ เพลงอันดับ 1 ในชาร์ตคือผู้ชนะในชาร์ตของสัปดาห์นั้นและได้รับรางวัล ทุกเพลงที่ปล่อยออกมาไม่เกินสองเดือนและไม่ได้รับ Quadruple Crown (เช่น ชนะ 5 ครั้งในรายการนี้) ยังมีสิทธิ์ในชาร์ต อย่างไรก็ตามเพลงประกอบที่วางจำหน่ายผ่านโปรแกรมออดิชันและถือว่าไม่เหมาะสม (ตามดุลยพินิจของเอ็มบีซี) ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม สำหรับ 50 เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ (ชาร์ตเต็ม) จะถูกโพสต์บนเว็บไซต์ทางการของรายการเพลงทุกวันจันทร์/อังคาร/พุธของสัปดาห์ถัดไป
2021 – ปัจจุบัน
2021
2022
2023
Quintuple Crown
27 กุมภาพันธ์ 2021 โชว์! มิวสิกคอร์เริ่มใช้ Quintuple Crown ซึ่งเพลงใดที่ได้อันดับหนึ่งห้าครั้งติดต่อกัน จะถูกลบออกจากชาร์ต และไม่มีสิทธิ์ชนะอีก
อีพิกเรคอดส์เจแปน
อีพิก/โซนี่ เรคอดส์ เป็นค่ายเพลงของญี่ปุ่น โดยมีโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เจแปนเป็นเจ้าของ และผู้ก่อตั้งคือ ชิเงโอะ มารุยามะ
ระหว่างปี พ.ศ. 2521 ถึง พ.ศ. 2531 ค่ายเพลงนี้ดำเนินการในฐานะบริษัทย่อย โดยมีบริษัทอีพิก/โซนี่ (株式会社EPIC・ソニー) เป็นเจ้าของทั้งหมด และก่อตั้งขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2521 และถูกรวมกลับไปเป็น CBS/Sony Group ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531
ศิลปินที่มีชื่อเสียงสำหรับบริษัทนี้ ได้แก่ โมโตฮารุ ซาโนะ, เท็ตสึยะ โคมูโระ และคิมิโกะ อิโต
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 22
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 22 (ราชมงคลเกมส์ 48) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 22 ถึง 29 มกราคม พ.ศ. 2549 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
การแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 22 เป็นการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ครั้งแรกที่แต่ละทีมเข้าร่วมการแข่งขันในนามของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ และ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี โดยจัดการแข่งขันกีฬาทั้งสิ้น 17 ชนิดกีฬา
อีพิกเรคอดส์เจแปน
เกมที่เผยแพร่
ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 พวกเขายังเผยแพร่วิดีโอเกมสำหรับคอนโซลนินเท็นโด
เชกอิตออฟ
เชกอิตออฟ (Shake It Off) อาจหมายถึง
กล้วย
กล้วย เป็นพรรณไม้ล้มลุกในสกุล Musa มีหลายชนิดในสกุล บางชนิดก็ออกหน่อแต่ว่าบางชนิดก็ไม่ออกหน่อ ใบแบนยาวใหญ่ ก้านใบตอนล่างเป็นกาบยาวหุ้มห่อซ้อนกันเป็นลำต้น ออกดอกที่ปลายลำต้นเป็น ปลี และมักยาวเป็นงวง มีลูกเป็นหวี ๆ รวมเรียกว่า เครือ พืชบางชนิดมีลำต้นคล้ายปาล์ม ออกใบเรียงกันเป็นแถวทำนองพัดคลี่ คล้ายใบกล้วย เช่น กล้วยพัด (Ravenala madagascariensis) ทว่าความจริงแล้วเป็นพืชในสกุลอื่น ที่มิใช่ทั้งปาล์มและกล้วย
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
กล้วยเป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ ทุกส่วนเหนือพื้นดินของกล้วยเจริญจากส่วนที่เรียกว่า "หัว" หรือ "เหง้า" ปกติแล้ว ต้นกล้วยจะสูงและแข็งแรงพอสมควร ทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นต้นไม้ ซึ่งแท้จริงแล้วส่วนที่คล้ายกับลำต้นคือ "ลำต้นเทียม" (pseudostem) ใบของกล้วยประกอบด้วย "ก้านใบ" (petiole) และแผ่นใบ (lamina) ฐานก้านใบแผ่ออกเป็นกาบ กาบที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่นทำให้เกิดลำต้นเทียม มีหน้าที่ชูก้านใบ พยุงให้พืชตั้งตรงดูคล้ายต้นไม้ เมื่อแรกเจริญขอบของกาบจะจรดกันคล้ายท่อ เมื่อมีใบเจริญขึ้นใหม่ที่ใจกลางลำต้นเทียม ขอบกาบที่จรดกันนั้นก็จะแยกออกจากกัน พันธุ์กล้วยนั้นมีความผันแปรมากขึ้นอยู่กับพันธุ์ปลูกและสภาพแวดล้อม โดยมาก สูงประมาณ 5 m จาก 'กล้วยหอมแคระ (Dwarf Cavendish)' ซึ่งสูงประมาณ 3 m ไปจนถึง 'กล้วยหอมทอง (Gros Michel)' ที่สูงประมาณ 7 m หรือมากกว่า ใบแรกเจริญจะขดเป็นเกลียวก่อนที่จะแผ่ออก อาจยาวได้ถึง 2.7 m และกว้าง 60 cm แผ่นใบมีขนาดใหญ่ ปลายใบมน รูปใบขอบขนาน โคนใบมน มีสีเขียว ใบฉีกขาดได้ง่ายจากลม ทำให้บางครั้งมองดูคล้ายใบเฟิร์น รากเป็นระบบรากฝอย แผ่ไปทางด้านกว้างมากกว่าทางแนวดิ่งลึก
เมื่อกล้วยเจริญเติบโตเต็มที่ หัวจะสร้างใบสุดท้ายที่เรียกว่า "ใบธง" จากนั้นจะหยุดสร้างใบใหม่ และเริ่มสร้างช่อดอก (inflorescence) ลำต้นที่มีช่อดอกอ่อนบรรจุอยู่ จะพัฒนาขึ้นภายในลำต้นเทียม จนในที่สุดมันก็โผล่ออกที่ด้านบนลำต้นเทียม แต่ละลำต้นเทียมจะสร้างช่อดอกเพียงช่อเดียว ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ปลี (banana heart)" (บางครั้งมีกรณีพิเศษ เช่นกล้วยในประเทศฟิลิปปินส์สร้างปลีขึ้นมาห้าหัว ) ช่อดอกประกอบด้วยกลุ่มของช่อดอกย่อยเป็นกลุ่มๆ มีใบประดับสีม่วงแดงหรือที่เรียกว่า "กาบปลี" (บางครั้งมีการเข้าใจผิดเรียกเป็นกลีบดอก) ระหว่างแถวของช่อดอกย่อย ช่อดอกย่อยแต่ละช่อมีดอกเรียงซ้อนกันอยู่ 2 แถว ดอกตัวเมีย (ที่สามารถเจริญเป็นผลได้) จะอยู่ในช่อดอกย่อยที่บริเวณโคนปลี (ใกล้กับใบ) ดอกตัวผู้จะอยู่ที่ปลายปลี หรือส่วนที่เรียกว่า "หัวปลี" รังไข่อยู่ต่ำกว่าซึ่งหมายความว่ากลีบดอกขนาดเล็กและส่วนอื่นๆ ของดอกจะอยู่ในปลายรังไข่ หลังให้ผล ลำต้นเทียมจะตายลง แต่หน่อหรือตะเกียงจะพัฒนาขึ้นจากตา (bud) ที่หัว ส่งผลให้กล้วยเป็นพืชหลายปี หากเกิดขึ้นหลายหน่อพร้อมกันจะเรียกว่า "การแตกกอ" ในระบบการเพาะปลูก จะอนุญาตให้เจิญเติบโตเพียงหน่อเดียวเท่านั้นเพื่อให้ง่ายต่อการจัดสรรพื้นที่
ผลกล้วยพัฒนาจากดอกเพศเมีย กลุ่มของดอกเพศเมีย 1 กลุ่มเจริญเป็นผลเรียกว่า "หวี (hands)" ซึ่งหวีหนึ่งๆ มีผลกล้วยประมาณ 20 ผล กลุ่มหวีบนช่อดอกเจริญเป็น "เครือ (banana stem)" ซึ่งอาจมี 3-20 หวี ผลของกล้วยมีการเจริญได้โดยไม่ต้องผสมพันธุ์ จึงทำให้กล้วยส่วนใหญ่ไม่มีเมล็ด
ผลกล้วยได้รับการบรรยายเป็น "leathery berry (ลูกเบอร์รี่ที่คล้ายแผ่นหนัง)" มีชั้นป้องกันภายนอก (เปลือก) มีสายบางๆ ตามยาว (มัดท่อลำเลียงโฟลเอ็ม) อยู่ระหว่างเปลือกและส่วนที่รับประทานได้ภายใน เนื้อกล้วยมีเนื้อนิ่มสีเหลือง มีรสหวานคล้ายขนม เมล็ดกล้วยมีลักษณะกลมเล็ก บางพันธุ์มีขนาดใหญ่ เปลือกหนาแข็ง มีสีดำ สำหรับในสายพันธุ์ปลูก เมล็ดกล้วยมีขนาดเล็กมากเกือบจะไม่มีเลย เหลือแค่เพียงจุดสีดำเล็กๆ ภายในเนื้อกล้วยเท่านั้น
อนุกรมวิธาน
สกุล Musa จัดอยู่ในวงศ์ Musaceae ตามระบบ APG III กำหนดให้ Musaceae อยู่ในอันดับ Zingiberales เป็นส่วนหนึ่งในเครือบรรพบุรุษ commelinid ของพืชใบเลี้ยงเดี่ยว
การจัดจำแจกกล้วยเป็นปัญหามาช้านานสำหรับนักอนุกรมวิธาน เดิมลินเนียสจำแนกกล้วยออกเป็นสองชนิดบนพื้นฐานของการนำไปใช้เป็นอาหารคือ Musa sapientum สำหรับกล้วยและ Musa paradisiaca สำหรับกล้าย ภายหลังชื่ออีกหลายชนิดก็ถูกเพิ่มเติมเข้าไป อย่างไรก็ตาม วิธีการนี้ได้พิสูจน์ว่ามันไม่ดีพอที่จะจัดการจำนวนพันธุ์ปลูกซึ่งมีจำนวนมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งเป็นศูนย์กลางความหลากหลายของสกุล หลายพันธุ์ปลูกที่ได้รับการตั้งชื่อได้ถูกพิสูจน์ว่าเป็นเพียงชื่อพ้อง
ในชุดเอกสารที่ตีพิมพ์หลัง ค.ศ. 1947 เออเนส์ต ชีสแมน (Ernest Cheesman) แสดงให้เห็นว่า Musa sapientum และ Musa paradisiaca ของลินเนียสเป็นแค่พันธุ์ปลูกและสืบเชื้อสายมาจากกล้วยป่าสองชนิด คือ Musa acuminata และ Musa balbisiana ซึ่งได้รับการจัดจำแนกโดยลุยจี อาลอย์ซีอุส คอลลา (Luigi Aloysius Colla) เขาแนะนำให้ยกเลิกสปีชีส์ของลินเนียส และสนับสนุนให้จัดจำแนกกล้วยใหม่ตามกลุ่มที่มีสัณฐานวิทยาที่ต่างกันสามกลุ่ม กลุ่มที่แสดงออกตามลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของ Musa balbisiana กลุ่มที่แสดงออกตามลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของ Musa acuminata และกลุ่มที่แสดงออกตามลักษณะทางพฤกษศาสตร์ที่ผสมกันระหว่างสองชนิดข้างต้น นักวิจัยนอร์แมน ซิมมอนด์ (Norman Simmonds) และ เคน เชปเฟิด (Ken Shepherd) เสนอระบบการตั้งชื่อบนพื้นฐานของจีโนมใน ค.ศ. 1955 ระบบนี้ได้ขจัดความยากและความไม่สอดคล้องของการจัดจำแนกกล้วยก่อนหน้าที่ตั้งอยู่บนพื้นฐาน Musa sapientum และ Musa paradisiaca ของลินเนียส ถึงอย่างไรก็ตาม ปัจจุบันชื่อเดิมยังคงถูกใช้โดยผู้แต่งบางคนซึ่งนำไปสู่ความสับสน
ปัจจุบัน ชื่อวิทยาศาสตร์ซึ่งเป็นที่ยอมรับของกล้วยคือ Musa acuminata Colla และ Musa balbisiana Colla สำหรับสปีชีส์บรรพบุรุษ และ Musa × paradisiaca L. สำหรับลูกผสม M. acuminata × M. balbisiana ชื่อพ้องของ M. × paradisica ประกอบด้วย:
โดยทั่วไปแล้ว การจัดจำแนกพันธุ์ปลูกของกล้วยในปัจจุบันยึดตามระบบของซิมมอนด์และเชปเฟิด พันธุ์จะได้รับการจัดกลุ่มบนพื้นฐานของจำนวนโครโมโซมที่มีและสปีชีส์ที่เป็นบรรพบุรุษ ดังนั้นกล้วยลาตุนดัน (Latundan banana) ที่จัดอยู่ในกลุ่ม AAB แสดงให้เห็นว่ามันเป็น triploid (มีโครโมโซม 3 ชุด) ที่กำเนิดมาจากทั้ง M. acuminata (A) และ M. balbisiana (B) สำหรับรายชื่อพันธุ์กล้วยภายใต้การจัดจำแนกด้วยระบบนี้สามารถดูเพิ่มได้ที่พันธุ์กล้วย
ใน ค.ศ. 2012 ทีมนักวิทยาศาสตร์ประกาศว่าพวกเขาได้ประสบความสำเร็จในการร่างลำดับจีโนมของ Musa acuminata
การจำแนกกลุ่มของกล้วย
การจำแนกกลุ่มของกล้วยทำได้ 2 วิธี คือ จำแนกตามวิธีการนำมาบริโภค และจำแนกตามลักษณะทางพันธุกรรม
การจำแนกตามวิธีการนำมาบริโภค
การจำแนกกล้วยตามวิธีการที่นำมาบริโภคสามารถแบ่งกล้วยออกเป็น 2 กลุ่มคือ กล้วยกินสด เป็นกล้วยที่เมื่อสุกสามารถนำมารับประทานได้ทันที โดยไม่ต้องนำมาทำให้สุกด้วยความร้อน เพราะเมื่อสุก เนื้อจะนิ่ม มีรสหวาน เช่น กล้วยไข่ กล้วยหอมทอง กล้วยหอมเขียว และกล้วยที่ใช้ประกอบอาหาร เป็นกล้วยที่เมื่อดิบมีแป้งมาก เนื้อค่อนข้างแข็ง เมื่อสุกยังมีส่วนของแป้งอยู่มากกว่ากล้วยกินสดมาก เนื้อจึงไม่ค่อยนิ่ม รสไม่หวาน ต้องนำมาต้ม เผา ปิ้ง เชื่อม จึงจะทำให้อร่อย รสชาติดีขึ้น เช่น กล้วยกล้าย กล้วยหักมุก กล้วยเล็บช้างกุด
ในพื้นที่ เช่น ทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป ผลไม้สกุล Musa ที่วางจำหน่ายได้แบ่งเป็น "กล้วย" และ "กล้าย" บนพื้นฐานของการนำไปใช้เป็นอาหาร ดังนั้น ผู้ผลิตและชีกีตา (Chiquita) ซึ่งเป็นผู้จัดจำหน่ายได้ผลิตวัสดุประชาสัมพันธ์สำหรับตลาดอเมริกาที่บอกว่า "กล้ายไม่ใช่กล้วย" ความแตกต่างนั้นคือกล้ายมีแป้งมากกว่าและหวานน้อยกว่า นิยมทานสุกกว่ากว่าทานดิบ มีเปลือกหนาสีเขียว เหลือง หรือดำ ซึ่งสามารถใช้บอกสถานะของความสุกงอมได้ ลินเนียสได้สร้างความแตกต่างระหว่างกล้วยและกล้ายดังกล่าวขึ้นเมื่อแรกตั้งชื่อ "สปีชีส์" ทั้งสองของ Musa สมาชิกของพันธุ์กล้วย "กลุ่มย่อยกล้าย" ที่เป็นอาหารที่สำคัญมากในแอฟริกาตะวันตกและละตินอเมริกามีลักษณะยาวแหลม ซึ่งมันได้รับการจำแนกว่าเป็นกล้ายแท้โดยพลอตซ์และคณะ (Ploetz et al.) ต่างจากกล้วยที่ใช้ประกอบอาหารพันธุ์อื่น กล้ายที่สูงแอฟริกาตะวันออก (East African Highland banana) ซึ่งเป็นกล้วยที่ใช้ประกอบอาหารในแอฟริกาตะวันออกนั้น จัดอยู่ในกลุ่มอื่น  ดังนั้น จึงไม่มีคุณสมบัติเป็นกล้ายแท้ตามคำนิยามนี้
แนวทางหนึ่งที่จะแบ่งกล้วยออกเป็นกล้วยกินสดและกล้วยที่ใช้ประกอบอาหาร ซึ่งกล้ายเป็นกลุ่มย่อยหนึ่งของกล้วยที่ใช้ประกอบอาหาร คือ พันธุ์ปลูก triploid กำเนิดมาจาก M. acuminata เพียงลำพังจะเป็นกล้วยกินสด ในขณะที่ พันธุ์ปลูก triploid ที่เป็นลูกผสมระหว่าง M. acuminata และ M. balbinosa (โดยเฉพาะกลุ่มย่อยกล้ายเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่ม AAB) เป็น "กล้าย" (ในที่นี้หมายถึงกล้วยที่ใช้ประกอบอาหาร) เกษตรกรรายย่อยในประเทศโคลอมเบียปลูกพันธุ์กล้วยหลากหลายมากกว่าสวนเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ จากการศึกษาพันธุ์ปลูกเหล่านี้แสดงว่ากล้วยสามารถจัดกลุ่มได้อย่างน้อยสามกลุ่มตามพื้นฐานของลักษณะ ได้แก่ กล้วยกินสด กล้วยที่ใช้ประกอบอาหารที่ไม่ใช่กล้าย และกล้าย แม้ว่าจะมีการคาบเกี่ยวกันระหว่างกล้วยกินสดและกล้วยที่ใช้ประกอบอาหาร
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ศูนย์กลางความหลากหลายของกล้วย ทั้งกล้วยป่าและกล้วยพันธุ์ ความแตกต่างระหว่าง "กล้วย" และ "กล้าย" กลับไม่มีความหมาย ตามข้อมูลของวาลมาเยอร์ (Valmayor) และคณะ กล้วยหลายพันธุ์ใช้ทั้งรับประทานสดและประกอบอาหาร กล้วยที่ใช้ประกอบอาหารที่มีแป้งมีขนาดเล็กกว่ากล้วยรับประทานสด ช่วงสี ขนาด และรูปทรง หลากหลายกว่ากล้วยที่ปลูกหรือขายในแอฟริกา ยุโรป หรืออเมริกา ภาษาเรียกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไม่บ่งชี้ถึงความแตกต่างระหว่าง "กล้วย" และ "กล้าย" เหมือนอย่างในภาษาอังกฤษ (และภาษาสเปน) ดังนั้น ทั้งพันธุ์กล้วยหอมเขียว (Cavendish banana) ซึ่งเป็นกล้วยรับประทานสดที่รู้จักกันดี และพันธุ์กล้วยหิน (Saba banana) ที่นิยมใช้ประกอบอาหาร ถูกเรียกว่า pisang (ปีซาง) ในประเทศมาเลเซียและประเทศอินโดนีเซีย, กล้วย ในประเทศไทย และ chuoi (ชวย) ในประเทศเวียดนาม กล้วยเฟอิ (Fe'i banana) ที่ปลูกและรับประทานในหมู่เกาะของมหาสมุทรแปซิฟิก มีต้นกำเนิดที่แตกต่างโดยสิ้นเชิงจากกล้วยโบราณและกล้าย กล้วยเฟอิส่วนมากจะใช้ประกอบอาหาร แต่กล้วยคาแรต (Karat banana) ที่มีลักษณะสั้นป้อม มีเปลือกสีแดงสดต่างจากกล้วยรับประทานสดทั่วไป ใช้กินสด
สรุปแล้ว ในเชิงพาณิชย์ในยุโรปและอเมริกา (แม้ไม่จัดเป็นพื้นที่เพาะปลูกขนาดเล็ก) ได้แยกความแตกต่างระหว่าง "กล้วย" ซึ่งรับประทานสดและ "กล้าย" ที่ใช้ประกอบอาหาร ขณะที่ในพื้นที่อื่นๆ ของโลก โดยเฉพาะอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก มีกล้วยหลายชนิด และไม่มีการแยกความแตกต่างระหว่างกล้วยทั้งสองกลุ่ม และไม่มีการแยกคำในภาษาถิ่น กล้ายเป็นหนึ่งในกล้วยหลายชนิดที่ใช้ประกอบอาหาร ซึ่งไม่แตกต่างจากกล้วยรับประทานสด
การใช้ประโยชน์
กล้วยเป็นพืชที่ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย ใบกล้วยในภาษาไทยอาจเรียกว่า "ตองกล้วย" (ตอง หมายถึง ใบไม้ที่เอาไปใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งไม่จำกัดเฉพาะใบกล้วย) ใช้ห่ออาหารและทำงานฝีมือหลายชนิด ขณะที่ใบกล้วยที่ไม่แก่หรืออ่อนเกินไป เรียกว่า "ใบเพสลาด" ลำต้นใช้ทำเชือกกล้วย กระทง
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
จำนวนการเข้าชิง
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
จำนวนการรับรางวัล
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ได้รับรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
อายุ
สถิติอายุจะใช้วันที่ประกาศผลนาฏราชในปีนั้นๆ เป็นเกณฑ์
อ้างอิง
http://natarajaawards.com/
จังหวัดอีลอม
จังหวัดอีลอม เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีอาณาเขตติดกับจังหวัดเคร์มอนชอฮ์ทางทิศเหนือ จังหวัดโลเรสถานทางทิศตะวันออก จังหวัดฆูเซสถานทางทิศใต้ และมีพรมแดนติดกับประเทศอิรักทางทิศตะวันตก โดยมีศูนย์กลางการปกครองคือกีลอน จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2016 จังหวัดมีประชากร 580,158 คนและเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในประเทศอิหร่าน ประชากรส่วนใหญ่ประมาณ 80% พูดภาษาถิ่นของภาษาเคิร์ด, พูดภาษาลูรี 10% และพูดภาษาลากี 6%
ในอดีตจังหวัดอีลอมเป็นส่วนหนึ่งของเอลาม ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอะคีเมนิดและจักรวรรดิแซสซานิด ในปี ค.ศ. 1930 จังหวัดได้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเคร์มอนชอฮ์ จังหวัดโลเรสถาน และจังหวัดฆูเซสถาน ภายหลังได้ถูกแบ่งแยกออกเป็นจังหวัดอีลอมในปี ค.ศ. 1974
วัดคงคามาลัย
วัดคงคามาลัย เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลปากพระ อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย  วัดคงคามาลัย วัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2396 เดิมเรียกว่า “วัดปากพระ” ได้รับ พระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2467 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา มีพระครูปัญญากิจโกศล (สมหวัง ชุติปญฺโญ / คำสัตย์) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดคงคามาลัย และเจ้าคณะตำบลยางซ้าย
ไซโกซิตี
ไซโกซิตี (zygosity) คือความเหมือนหรือไม่เหมือนของยีนทั้งสองของลักษณะหนึ่งๆ ของสิ่งมีชีวิตหนึ่งๆ หากยีนทั้งสองเหมือนกัน สิ่งมีชีวิตนั้นก็จะมีลักษณะนั้นๆ แบบเป็นฮอโมไซกัส (homozygous) หรือเป็นพันธุ์แท้ หากไม่เหมือนกัน สิ่งมีชีวิตนั้นจะมีลักษณะนั้นๆ แบบเป็นเฮเทอโรไซกัส (heterozygous) หรือเป็นพันทางหรือพันธุ์ผสม หากหายไปยีนหนึ่งเหลือเพียงยีนเดียวเรียกว่าเฮมิไซกัส (hemizygous) หากหายไปทั้งสองยีนเรียกว่านัลลิไซกัส (nullizygous)
ฮอโมไซกัส
การเซลล์หนึ่งๆ จะมียีนหนึ่งๆ เป็นฮอโมไซกัส หมายความว่ามีอัลลีลที่เหมือนกันอยู่บนฮอโมโลกัสโครโมโซมทั้งสองอัน เซลล์หรือสิ่งมีชีวิตนั้นๆ จะถูกเรียกว่าเป็นฮอโมไซโกต สิ่งมีชีวิตพันธฺุ์แท้จะมีลักษณะหนึ่งๆ ที่สนใจ เป็นฮอโมไซกัสเสมอ
พันธุศาสตร์ประชากร
Hemizygotie Hémizygote Hemizigot Hemizygota Гемизигота Гемізигота
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช
นายร้อยตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช (7 มีนาคม พ.ศ. 2432 – 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2452) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช กับหม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา
พระประวัติ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช (พระยศเดิม หม่อมเจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมแม้น ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2432 มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรขนิษฐา 2 พระองค์ คือ
การคุกคามทางเพศ
การคุกคามทางเพศ เป็นการคุกคามรูปแบบหนึ่ง โดยมีลักษณะเป็นการแสดงพฤติกรรมที่ไม่ดีทั้งกายและวาจา การคุกคามทางเพศนั้นสามารถเกิดในสภาพแวดล้อมทางสังคมที่แตกต่างกันไม่ว่าจะเป็น ที่ทำงาน ที่บ้าน โรงเรียน และอื่น ๆ เหยื่อของการคุกคามทางเพศนั้นสามารถเป็นเพศใดก็ได้
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช
พระประวัติ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศิริวงศ์วัฒนเดช สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 ณ ประเทศเยอรมนี สิริพระชันษา 20 ปี
การคุกคามทางเพศ
ในบริบททางกฎหมายสมัยใหม่นั้นส่วนใหญ่แล้วการล่วงละเมิดทางเพศเป็นสิ่งผิดกฎหมาย แต่ว่าคำจำกัดความทางกฎหมายของการล่วงละเมิดนั้นไม่ได้นับร่วม การล้อ การแหย่ การพูดโดยไม่คิด การคุกคามทางเพศในที่ทำงานนั้นเป็นสิ่งผิดกฎหมายและถ้าหากเกิดขึ้นบ่อยสังคมในที่ทำงานนั้นจะก่อให้เกิดความไม่สบายใจต่อผู้ถูกกระทำจนนำไปสู่การออกจากตำแหน่งหรือลาออก อย่างไรก็ตามความเข้าใจทางกฎหมายและสังคมเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศนั้นจะแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม
การล่วงละเมิดทางเพศโดยนายจ้างเป็นหนึ่งในรูปแบบของการเลือกปฏิบัติที่ผิดกฎหมาย องค์กรหลายแห่งเริ่มมีการตั้งเป้าในการป้องกันไม่ให้เกิดการล่วงละเมิดทางเพศและการปกป้องพนักงานจากการล่วงละเมิดทางเพศ
สถานการณ์
การล่วงละเมิดทางเพศเกิดขึ้นได้ในหลายสถานการณ์และในสถานที่ต่าง ๆ เช่นโรงงาน โรงเรียน มหาวิทยาลัย โรงละคร และสถานบันเทิง     ซึ่งบ่อยครั้งที่ผู้กระทำมักมีอำนาจมากกว่าเหยี่อ (เนื่องจากมีความสัมพันธ์ทางสังคมที่ต่างกัน การศึกษา ตำแหน่งและอายุ) ความสัมพันธ์ของการล่วงละเมิดมีการระบุไว้หลายประการ:
นอกจากนี้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและปฏิสัมพันธ์ทางสังคมรวมทำให้มีการล่วงละเมิดทางเพศบนโลกออนไลน์มากขึ้น เช่นในวิดีโอเกมหรือในห้องสนทนา
จากสถิติการวิจัย PEW ค.ศ. 2014 เกี่ยวกับการล่วงละเมิดบนโลกออนไลน์ ผู้หญิง 25% และผู้ชาย 13% ที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 24 ปีเคยถูกคุกคามทางเพศบนโลกออนไลน์
พฤติกรรม
พฤติกรรมของผู้คุกคามนั้นมีหลายรูปแบบและในกรณีส่วนใหญ่ (แม้ว่าจะไม่ใช่ในทุกกรณี) เหยื่อจะอธิบายถึงสิ่งที่พวกเขาประสบมาได้ยาก นักเขียนนาม มาร์ธา เลงกาแลน (Martha Langelan) อธิบายการคุกคามสี่รูปแบบ:
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาสโลวัก
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาสโลวาเกีย (Slovenský olympijský a športový výbor, Slovak Olympic and Sports Committee, รหัสไอโอซี: SVK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศสโลวาเกียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศสโลวาเกีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสโลวาเกียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
โจเอล จูนิโอ
ประวัติ
จูนิโอขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน อัล อัลเลรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จูนิโอมาชกในไทยครั้งแรกใน พ.ศ. 2536 แพ้น็อค หลักหิน ซีพียิม ยก 2 ใน พ.ศ. 2537 จูนิโอมาชกกับหลักหินอีกครั้ง คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยก 6 และได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ที่ว่าง เมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2537 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 ใน พ.ศ. 2538 -2539 จูนิโอมาชกแพ้น็อค เด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น แพ้คะแนน สุริยา ช.วีโก้ จน พ.ศ. 2540 จูนิโอมาชกชนะในไทย เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค มารวย นครนนท์ ยก 2 และมาชกแพ้ ดาวใหม่ ศิษย์โคดม ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ใน พ.ศ. 2541 จูนิโอมาชกแพ้หลักหิน ซีพียิม รัตนชัย ส.วรพิน ยอดชิงชัย ศรทองยิม และชกชนะคะแนน ฤทธิเดช สุภาวรรณ ใน พ.ศ. 2542 จูนิโอมาชกในไทย แพ้คะแนน พนมทอง ธ.แสงแก้ว จากนั้นได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท ชนะน็อค เอ็ดเวิร์ด เอสครีเบอร์ ยก 8 ได้แชมป์มาครองเมื่อ 13 เมษายน แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้ะแนน ริคกี้ กายาโมไปเมื่อ 18 ธันวาคม ปีเดียวกัน
ใน พ.ศ. 2543 จูนิโอได้ครองแชมป์ระดับภูมิภาคเป็นครั้งแรกเมื่อชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ไฟแรง สามเคแบตเตอรี่ ในไทย จากนั้นไปชกที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาซาฮิดะ คาเนดะ ยก 3 จูนิโอป้องกันแชมป์ PABA ไว้ได้ 1 ครั้ง ชนะน็อค โป่งขาม ช. สมพงษ์ ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2543 จากนั้น เดินทางไปชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBA ที่ เดนมาร์ก แพ้คะแนน จอห์นนี่ บรีดาล เมื่อ 9 มีนาคมพ.ศ. 2544 หลังจากนั้น จูนิโอขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค อับเนอร์ คอร์เดโร ยก 11 และมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต จากนั้น ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อับเนอร์ คอร์เดโร ไม่ได้แชมป์อีก จูนิโอได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 และขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน จิมเร็กซ์ จาคา จูนิโอมาชกในไทยเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค หยกไท ศิษย์ อ. ยก 4 จากนั้นก็แขวนนวมไป
พหุนามฟีโบนัชชี
พหุนามฟีโบนัชชี (Fibonacci polynomial) คือลำดับพหุนาม (polynomial sequence) ซึ่งสามารถเรียกได้ว่าเป็นรูปแบบทั่วไปของจำนวนฟีโบนัชชี (Fibonacci number) และพหุนามที่สร้างจากรูปแบบเดียวกันนี้แต่ด้วยจำนวนลูคัส (Lucas number) นั้นเรียกว่าพหุนามลูคัส (Lucas polynomial)
นิยาม
พหุนามฟีโบนัชชีนิยามโดยความสัมพันธ์เวียนเกิด (recurrence relation) :
โดยจะเห็นได้ว่าพจน์แรก ๆ ของพหุนามฟีโบนัชชีคือ:
พหุนามลูคัสก็ได้นำความสัมพันธ์เวียนเกิดเดียวกันกับพหุนามฟีโบนัชชีเพียงแต่ได้เริ่มต้นด้วยค่าที่แตกต่างกันออกไปดังที่แสดงต่อไปนี้ :
โดยจะเห็นได้ว่าพจน์แรก ๆ ของพหุนามลูคัสคือ:
เราสามารถได้จำนานฟีโบนัชชีและจำนวนลูคัสจากการแทนค่าให้ x = 1 จำนวนเพล (Pell number) ก็สามารถได้จากการคำนวณพจน์ F_n ที่ x = 2 โดยที่ ดีกรีของ F_n คือ n-1 และดีกรีของ L_n คือ n
ฟังก์ชันก่อกำเนิดสามัญ (ordinary generating function) สำหรับลำดับคือ :
พหุนามดังกล่าวทั้งสองสามารถเขียนให้อยู่ในรูปของลำดับลูคัส (Lucas sequence)
เอกลักษณ์
เนื่องจากพหุนามฟีโบนัชชีนั้นเป็นกรณีย่อยของลำดับลูคัส ดังนั้นพหุนามฟีโบนัชชีจึงมีเอกลักษณ์เหมือนลำดับลูคัสดังต่อไปนี้
ในขั้นแรกเรากำหนดนิยามให้แก่ดัชนีที่เป็นลบก่อน (negative indice) ในกรณีคือ -n โดยนิยามว่า และมีเอกลักษณ์อื่นอีกที่ตามมา:
โดยที่รูปแบบปิด (Closed form expression) ของ F_n (x) จะคล้ายกับสูตรของบิเน็ท (Binet's formula) : เมื่อ เป็นผลตอบ t ที่ได้จากสมการ
มุมมองจากคณิตศาสตร์เชิงการจัด
ตัวอย่างเช่น กรณี F (6, 3) = 4 เราจะเห็นได้ว่า 6-1 = 5 สามารถเขียนโดยใช้เลข 2 และ 1 ได้ใน F (6, 3) = 4 วิธี นั้นคือ 1+1+1+2, 1+1+2+1, 1+2+1+1, 2+1+1+1 (จำนวนครั้งที่การประกอบการบวกที่มีเพียง 1 และ 2 ถูกนำมาใช้ประกอบการบวก และภายใต้เงื่อนไขที่ว่า 1 ถูกนำมาใช้ 3 ตัว นั้นมี 4 วิธี) หรือกล่าวในอีกทางหนึ่งว่า F (n, k) นั้นก็คือ สัมประสิทธิ์ทวินาม (binomial coefficient) ที่มีความสัมพันธ์ดังนี้
เมื่อ n และ k คือ ภาวะคู่หรือคี่ที่อยู่ตรงข้ามกัน (opposite parity) และนั้นนำไปสู่การใช้สามเหลี่ยมปาสกาล ในการหาค่าสัมประสิทธิ์ของพหุนามฟีโบนัชชีดังที่แสดงในรูปด้านซ้ายมือ
ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม
ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม (genetic linkage) คือแนวโน้มที่ยีนบนโลคัสจำนวนหนึ่งมีโอกาสที่มีถูกถ่ายทอดไปพร้อมกัน โลคัสที่มีตำแหน่งทางกายภาพอยู่ใกล้กันบนโครโมโซมเดียวกันมีแนวโน้มที่จะยังคงอยู่ด้วยกันหลังเกิดการไขว้เปลี่ยนของโครโมโซมในการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิส ทำให้เป็นพันธุกรรมที่มีความเชื่อมโยงกัน
แผนที่ความเชื่อมโยง
แผนที่ความเชื่อมโยง (linkage map) ของสิ่งมีชีวิตสปีชีส์หนึ่งๆ หรือประชากรศึกษากลุ่มหนึ่ง เป็นแผนที่ทางพันธุกรรมที่แสดงตำแหน่งของยีนและตัวบ่งชี้ทางพันธุกรรม (genetic marker) ที่เป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้ว เทียบกันในเชิงความถี่ของการรวมตัวใหม่หลังการแบ่งแยก แต่ไม่ใช่แผนที่ที่แสดงระยะห่างทางกายภาพที่แท้จริงของยีนแต่ละยีนบนโครโมโซม การทำแผนที่ความเชื่อมโยงเป็นขั้นตอนที่สำคัญมากในการหาตำแหน่งของยีนที่ก่อให้เกิดโรคทางพันธุกรรม
วรรณกรรมล้อ
วรรณกรรมล้อ (Parody) เป็นชิ้นงานที่สร้างขึ้นเพื่อเลียนแบบ ล้อเลียน หรือออกความเห็นต่อชิ้นงานดั้งเดิม ประเด็น ผู้เขียน รูปแบบ หรือเป้าหมายอื่น ๆ โดยจะเป็นการเลียนแบบเชิงเสียดสีหรือแฝงนัย นักทฤษฎี ลินดา ฮัตเชียน ให้ความหมายว่า "วรรณกรรมล้อ คือการเลียนแบบ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นการล้อเลียนข้อความเสมอไป" นักวิจารณ์อีกท่านหนึ่ง ไซมอน เด็นทิธ นิยามวรรณกรรมล้อว่า "การประกอบกิจใด ๆ เชิงวัฒนธรรมที่เลียนแบบ พาดพิงอีกผลงานหรือการประกอบกิจหนึ่งอย่างมีศิลปะ" วรรณกรรมล้อพบได้ในศิลปะหรือวัฒนธรรม รวมถึง วรรณกรรม ดนตรี (แม้ว่าก่อนหน้านี้ "วรรณกรรมล้อ" ในดนตรีจะมีความหมายแตกต่างออกไป) แอนิเมชัน วิดีโอเกม และภาพยนตร์
นักเขียนและนักวิจารณ์ จอห์น โกรส สังเกตในหนังสือ Oxford Book of Parodies ของเขาว่าวรรณกรรมล้อดูจะเฟื่องฟูในดินแดนระหว่าง แพสติช ("ผลงานอีกแบบของศิลปิน โดยไม่มีเนื้อหาเสียดสี") และ เบอร์เลสก์ (ซึ่งหลอกเกี่ยวกับชิ้นงานวรรณกรรมชั้นสูงและดัดแปลงให้ดูต่ำลง) ขณะเดียวกับ หนังสือ Encyclopédie ของเดอนี ดีเดอโร แยกความแตกต่างระหว่างวรรณกรรมล้อกับเบอร์เลสก์ว่า "วรรณกรรมล้อที่ดีคือการขบขันที่ทำให้บุคคลที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาดและไร้มลทินรู้สึกสนุกสนานได้ ส่วนเบอร์เลสก์เป็นการเล่นตลกร้ายที่ทำให้คนรู้สึกพอใจเท่านั้น" จากประวัติศาสตร์ เมื่อสูตรสำเร็จเริ่มน่าเบื่อ อย่างเช่นในกรณีละครประโลมโลกเกี่ยวกับศีลธรรมในยุค 1910 ยังคงเป็นได้แค่วรรณกรรมล้อ ดังที่เรื่องสั้นของบัสเตอร์ คีตันเคยล้อเลียนไว้
อาหารทิเบต
อาหารทิเบตค่อนข้างมีลักษณะแตกต่างจากอาหารของเพื่อนบ้านตั้งแต่มีพืชผลไม่กี่ชนิดที่ปลูกได้ที่ระดับความสูงของทิเบต แม้ว่าบางพื้นที่ในทิเบตมีที่ราบพอที่จะปลูกพืชไร่เช่นข้าว ส้ม กล้วย และเลมอน พืชที่สำคัญที่สุดคือข้าวบาเลย์ แป้งโม่จากข้าวบาร์เลย์คั่วที่เรียก แซมปา (tsampa) เป็นอาหารหลักของทิเบต Balep เป็นขนมปังทิเบตที่รับประทานเป็นอาหารเช้าหรือมื้อกลางวัน ทุกปา (Thukpa)เป็นอาหารที่นิยมบริโภคเป็นอาหารค่ำ ประกอบด้วยก๋วยเตี๋ยวรูปทรงต่างๆ คล้ายพาสตา ผักและเนื้อสัตว์ในน้ำซุป
อาหารที่เป็นเนื้อสัตว์ส่วนใหญ่เป็น จามรี แพะหรือแกะ ส่วนใหญ่เป็นอาหารแห้งหรือเป็นสตูว์เนื้อกับมันฝรั่งรสเผ็ดร้อน มัสตาร์ดเป็นพืชที่ปลูกได้ในทิเบตจึงใช้ปรุงในอาหารมากของ โยเกิร์ตจากนมจามรี เนยและเนยแข็งแบบทิเบตเป็นอาหารที่รับประทานบ่อยและโยเกิร์ตอย่างดีจะเป็นหน้าเป็นตาของรายการอาหาร นอกจากนี้อาหารแบบทิเบตยังมีการบริโภคในลาดัก สิกขิมและอรุณาจัลประเทศ ในประเทศอินเดีย อาหารทิเบตอื่น ๆ รวมถึง :
เมืองใหญ่ในทิเบตจะมีร้านอาหารที่ให้บริการอาหารจีนเสฉวน อาหารตะวันตกและอาหารลูกผสม เช่นจามรีทอดและมันฝรั่งทอด ร้านอาหารขนาดเล็กที่ให้บริการอาหารทิเบตแบบดั้งเดิมยังคงมีอยู่ในเมืองและชนบท
เครื่องยนต์สันดาปภายใน
เครื่องยนต์สันดาปภายใน (internal combustion engine) เป็นเครื่องยนต์ซึ่งการสันดาปของเชื้อเพลิง (มักเป็นเชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์)เกิดขึ้นกับตัวออกซิไดซ์ (มักเป็นอากาศ) ในห้องเผาไหม้ ในเครื่องยนต์สันดาปภายใน การขยายตัวของแก๊สอุณหภูมิและความดันสูงเกิดขึ้นจากการสันดาปทำให้เกิดแรงโดยตรงแก่บางส่วนประกอบของเครื่องยนต์ แรงนี้ตามแบบนำไปใช้กับลูกสูบ ใบพัดเทอร์ไบน์ หรือหัวฉีด แรงนี้เคลื่อนส่วนประกอบไประยะหนึ่ง โดยการเปลี่ยนพลังงานเคมีเป็นพลังงานกลที่มีประโยชน์
คำว่า เครื่องยนต์สันดาปภายใน มักหมายถึง เครื่องยนต์ที่การสันดาปนั้นเกิดขึ้นไม่ต่อเนื่อง เช่น ที่คุ้นเคยกันมากคือ เครื่องยนต์ลูกสูบสี่จังหวะและสองจังหวะ เช่นเดียวกับรุ่นดัดแปลง เช่น เครื่องยนต์ลูกสูบหกจังหวะ และเครื่องยนต์โรตารีวันเคิล เครื่องยนต์สันดาปภายในชั้นสองใช้การสันดาปต่อเนื่อง: กังหันแก๊ส เครื่องยนต์เจ็ต และเครื่องยนต์จรวดส่วนใหญ่ ซึ่งทั้งสามเป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในบนหลักการเดียวกับที่ได้อธิบายไปข้างต้น   เครื่องยนต์สันดาปภายในค่อนข้างแตกต่างจากเครื่องยนต์สันดาปภายนอก เช่น เครื่องยนต์ไอน้ำหรือสเตอร์ลิง ซึ่งพลังงานถูกส่งไปยังของไหลทำงาน ซึ่งไม่ประกอบด้วย หรือผสมกับ หรือเจือปนกับ ผลิตภัณฑ์การสันดาป ของไหลทำงานสามารถเป็นได้ทั้งอากาศ น้ำร้อน น้ำความดันสูง หรือกระทั่งโซเดียมในสถานะของเหลว ให้ความร้อนในหม้อน้ำบางชนิด
เจอรี่ ปาฮายาไฮ
เจอรี่ ปาฮายาไฮ หรือ เจอร์รี่ กุยยาโน (Jerry Pahayahay) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่มืองเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 96 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 54
ประวัติ
ปาฮายาไฮ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เรย์ นอกนอก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 มีนาคมพ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค โจมา แกมบัว ยก 9 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว เสียแชมป์ไปเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ซึ่งปาฮายาไฮเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ไม่ได้แชมป์
ปาฮายาไฮมีโอกาสได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2539 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ขวัญใจ สามเคแบตเตอรี่ไป จากนั้น ปาฮายาไฮยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแม้จะชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่ง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ปาฮายาไฮจึงได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อาร์เชีย วิลลามอร์ ไปไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2547 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน จูน อีราแฮม แต่ก็เสียตำแหน่งไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2548 โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อค เฟเดอริโอ คาตูไบ ยก 10 จากนั้น ปาฮายาไฮยังคงชกมวยต่อเนื่องมา จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 4 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกาทางช่องบราโว่ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 15 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร แอล (Elle) นอกจากนี้ยังมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
นักออกแบบแฟชั่น
15 นักออกแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
ตอนที่ 1: Sew Us What You Got
ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ นักออกแบบทั้ง 15 คนได้เดินทางมายังอพาร์ตเมนท์ในนครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นที่พักของพวกเขา จากนั้นทุกคนได้ไปรวมกันที่สวนสาธารณะไบรอันท์ เพื่อฉลองปาร์ตี้แชมเปญและทำความรู้จักกัน จากนั้นไฮดี คลูม และ ทิม กันน์ ได้ออกมาต้อนรับพวกเขา พร้อมกับแจ้งโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งแรก นั่นคือพวกเขาจะต้องสร้างสรรค์ชุดที่สะท้อนความเป็นตัวตนของพวกเขาในฐานะของนักออกแบบออกมาให้มากที่สุด โดยที่สวนสาธารณะไบรอันท์นั้นมีเต็นท์กางอยู่ 3 เต็นท์ ซึ่งภายในมีผ้าจากร้านมูดสำหรับตัดชุดแบบต่างๆมากมาย รวมมูลค่ากว่า 50,000 ดอลลาร์ นักออกแบบมีเวลา 10 นาทีในการเลือกผ้าไปให้ได้มากที่สุด พวกเขามีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในการแข่งขันครั้งต่อไป
ตอนที่ 2: I Started Crying / Money Changes Everything
รายชื่อทีม:
ตอนที่ 3: Fashion Giant
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 13 คน ไปพบกับ ทิกิ บาร์เบอร์ นักกีฬาอเมริกันฟุตบอลชื่อดัง ซึ่งทิกิได้มามอบโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้ให้กับพวกเขา นั่นคือการสร้างสรรค์ชุด 3 ชิ้น ให้กับเขา สำหรับใส่ออกรายการ ทูเดย์ โชว์ โดยในครั้งนี้จะเปลี่ยนจากนางแบบเป็นนายแบบแทน
ตอนที่ 5: What's the Skinny?
นักออกแบบและลูกค้า:
ตอนที่ 6: Eye Candy
ในตอนนี้ ทิม กันน์ ได้พานักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 10 คน ไปยังไทม์สแควร์ ในนิวยอร์ก และได้บอกจุดหมายปลายทางของการออกมาในครั้งนี้ นั่นคือร้านขนมหวานเฮอร์ชีส์ สโตร์ โดยโจทย์สำหรับการแข่งขันในครั้งนี้นั่นคือ นักออกแบบทุกคนจะต้องสร้างสรรค์ชุดโดยใช้วัสดุอะไรก็ได้จากสินค้าในร้านขนมเฮอร์ชีส์แห่งนี้ โดยนักออกแบบมีเวลาคนละ 5 นาทีที่จะหาวัสดุไปใช้ทำชุดของตนเองและหยิบไปให้ได้มากที่สุด และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
ตอนที่ 7: What a Girl Wants
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 9 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับงานพรอมของนักเรียนหญิง ซึ่งลูกค้าของพวกเขาก็คือนักเรียนหญิงอายุ 16-17 ปีจากโรงเรียนมัธยม St. John Vianney High School ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยในครั้งนี้ลูกค้าและแม่ของเธอ จะได้ดูแฟ้มสะสมผลงานของนักออกแบบและตัดสินใจว่าจะเลือกนักออกแบบคนไหนออกแบบชุดให้กับตนเอง นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 250 ดอลลาร์ในการซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์ นักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
ตอนที่ 8: En Garde!
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 8 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสไตล์ล้ำยุค หรือที่เรียกว่า อาว็อง-การ์ด (Avant-Garde) โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากทรงผมของนางแบบของตน ซึ่งในครั้งนี้นักออกแบบจะต้องแข่งเป็นทีม 2 คน (มาจากการสุ่ม) และมี 1 คนเป็นหัวหน้าทีม (ปรึกษากันเอง) นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุที่จะนำมาทำชุด และมีเวลา 2 วันที่จะทำชุดให้เสร็จ ซึ่งในวันที่ 2 ทิม กันน์ ได้เข้ามาพบกับพวกเขาและได้แจ้งให้ทราบว่า ทุกทีมจะต้องสร้างสรรค์ชุดเพิ่มอีกทีมละ 1 ชุด ซึ่งจะต้องเป็นชุดที่เรียบง่ายและพร้อมสวมใส่ โดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากชุดในสไตล์ล้ำยุคของทีมตัวเอง ซึ่งทั้ง 2 ชุดจะต้องไปในทิศทางเดียวกัน โดยสำหรับชุดที่ 2 นี้ นักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 50 ดอลลาร์เพื่อหาซื้อวัสดุมาทำชุด โดยให้ส่งตัวแทนของแต่ละทีมไปซื้อ นักออกแบบที่ชนะในการแข่งขันครั้งนี้จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป นอกจากนั้นยังได้ลงในโฆษณาของผลิตภัณท์บำรุงผมเทรซาเม่อีกด้วย
ทีม: