cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สะแด่วแห้ว
เรื่องย่อ
น๊อต (ปราโมทย์ แสงศร) ผู้ที่คลั่งไคล้ดนตรีร๊อคเป็นชีวิตจิตใจ โลกทัศน์ของเขาจึงมีแต่ความหนักแน่น เร้าใจแต่สดใสทรงพลัง
ทั้งหมด 6 คนคือวัยรุ่นกลุ่มปานกลาง ที่บังเอิญเข้าไปพบกับเหตุการณ์ที่พวกเขาเองไม่เคยคิดถึงว่ามันจะเกิดขึ้น จนทำให้พวกเขาต้องผจญภัย ฟันฝ่าและขบคิดปัญหาต่างๆ...
ก็เรื่องมันมีอยู่ว่า ขณะที่กลุ่มของแห้วกำลังปฏิบัติการปั่นป่วนสุดสวิง ซ่าแสบ อยู่โรงเรียนผสมผสานกับทำกริยาหวานแหววกับสาวๆ โดยเฉพาะ เปิ้ล (จิดา จารุสกุล) สาวน้อยที่ แห้ว แอบชอบอยู่เป็นระยะๆ ทั้งหมดตกลงกันว่าจะไปเที่ยวเต้นระบำที่เธคกันในวันสุดท้ายของการสอบ
อีกมุมหนึ่งของกรุงเทพฯ การติดต่อระหว่างคนกลุ่มหนึ่งก็เกิดขึ้น เพื่อนัดแนะให้ไปรับของที่ดิสโก้เทคในคืนวันศุกร์ กลุ่มของแห้วมาถึงเธค ทุกคนแยกย้ายกันไปตามความพอใจ ทั้งเข้าห้องน้ำ ดิ้น นั่งคุยมองคนโน้นมองคนนี้ โดยเฉพาะ ต่าย นั่งซึมไม่ขยับเขยื้อนในขณะที่ เต๋า เดินซิ่งไปมาเหมือนจะสำรวจทุกตารางนิ้วในเธคแล้ว เต๋าก็เบรกเอี๊ยด เพราะดันไปเดินชนกับหนุ่มหล่อท่าทางเลิกลักเข้า เต๋าอ้าปากจะขอโทษแต่ไม่ทัน เพราะพ่อหนุ่มรีบผละไปอย่างรีบร้อน เต๋าขยับจะเดินแต่ก็ต้องชะงัก เพราะเท้าไปเหยียบกับอะไรเข้า เต๋าก้มลงเก็บและมองตลับเทปนั้นอย่างแปลกใจแล้วเก็บเทปนั้นใส่กระเป๋าไว้
ทางด้านกลุ่มวัยรุ่นหลังจากที่เฮ้วกันได้ที่แล้ว ก็ชักชวนกันกลับบ้าน ทั้งหมดเดินออกมาหน้าเธคยืนคุยกันว่าจะไปไหนกันต่อ แล้วทุกคนก็ช่วยกันออกความคิดเป็นต่างๆ กัน ในเธคกลุ่มของหนุ่มหล่อปรึกษากัน แล้วทั้งหมดก็เดินออกมานอกเธค พวกวัยรุ่นในรถ ในขณะที่กลุ่มหนุ่มเดินออกมาถึงหนุ่มหล่อชี้ไปที่เต๋าแล้ววิ่งตามแต่รถของเต๋าเคลื่อนออกไปก่อน
เต๋าขับรถกลับบ้าน โดยตลอดทางเขาสังเกตว่ามีรถคันหนึ่ง กำลังตามเขามาติดๆ เต๋า โชว์ฝีมือในการขับรถหลบหลีก จนในที่สุดเขาสามารถหลบพ้นจากการติดตามโดยที่เขาไม่เข้าใจเหมือนกันว่า พวกนั้นติดตามเขามาเพื่ออะไร
มาถึงบ้าน เต๋า หยิบเทปขึ้นมาดู และลองเปิดฟัง... แต่ปรากฏว่ากลับกลายเป็นเสียงเหมือนเปิดถอยหลังอู้อี้จับใจความไม่ได้... เต๋า เริ่มงงว่ามันอะไรกันนะ...
สิ่งที่ยิ่งสร้างความสับสนให้กับ เต๋า มากยิ่งขึ้น เมื่อเต๋า เห็นรถคันที่วิ่งตามเขามาจากเธคมาจอดที่หน้าบ้าน เขาเริ่มปะติดปะต่อว่ามันเกิดอะไรขึ้น เต๋าโทรศัพท์ไปหาแห้วเพื่อปรึกษาพร้อมเล่าเรื่องเทปที่เก็บได้ให้ แห้วฟังด้วย แห้ว ลองแนะนำให้ เต๋า แกะเทปเจ้าปัญหาม้วนนั้นออก แล้วลองกรอเทปกลับ เพื่อเปิดฟังใหม่ เต๋ารีบทำตามพร้อมกับนัดแนะให้ แห้ว นัดเพื่อนๆ มาพบกันที่บ้านตนอีกครั้ง
ในที่สุดเมื่อกรอเทปกลับ เขาจึงทราบว่าเทปนี้คือ กุญแจสำคัญที่พวกโจรใช้นัดแนะสถานที่ซ่อนเทวรูปเก่าแก่ที่ได้ขโมยมาจากพิพิธภัณฑ์ พวกของแห้วจึงตัดสินใจจะไปชิงเทวรูปกลับคืนมาสู่พิพิธภัณฑ์ แก๊งแห้วจะสามารถชิงเทวรูปคืนจากพวกโจรได้หรือไม่...
อามาติ
ตระกูลอามาติ (Amati) เป็นตระกูลช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียง อยู่ที่เมืองเครโมนา ประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1549 ถึง 1740
อันเดรีย อามาติ
อันเดรีย อามาติ (Andrea Amati) (ค.ศ. 1505 - ค.ศ. 1578) เป็นช่างทำไวโอลินรุ่นแรกๆ ของเมืองเครโมนา ปัจจุบันมีผลงานของเขาหลงเหลืออยู่น้อยมาก
จมื่นศรีเสารักษ์
จมื่นศรีเสารักษ์ ซึ่งเป็นพระมหาอุปราชในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมนั้น ไม่ปรากฏว่ามีพระนามเดิมว่าอย่างไร แต่ปรากฏพระประวัติครั้งแรกในแผ่นดินสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ เป็นบุตรบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมเมื่อครั้งยังผนวชมีสมณศักดิ์เป็นพระพิมลธรรมอนันตปรีชา และได้ร่วมสมคบคิดในการชิงพระราชบัลลังก์จากสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ โดยได้ร่วมมือกับผู้เลื่อมใสในพระพิมลธรรมอนันตปรีชานำกำลังเข้าสู่พระราชวัง และจับตัวสมเด็จพระศรีเสาวภาคย์นำไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์
หลังจากนั้น จึงได้เชิญพระพิมลธรรมอนันตปรีชาขึ้นเสวยราชสมบัติทรงพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม โดยพระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาจมื่นศรีเสารักษ์เป็นพระมหาอุปราช ดำรงตำแหน่งที่พระมหาอุปราชได้ 7 วัน เกิดประชวรลง และอีก 3 วันจึงเสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แต่งการพระราชทานเพลิงตามอย่างพระมหาอุปราช
อามาติ
นิโคโล อามาติ
นิโคโล อามาติ (Nicolò Amati, 3 ธันวาคม ค.ศ. 1596 - 12 เมษายน ค.ศ. 1684) บุตรชายของจิโรลาโม อามาติ ผลงานของนิโคโลได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูงในบรรดานักดนตรีระดับโลก ไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่ออกแบบโดยนิโคโล ใช้ชื่อว่า "The Grand Amati"
ลูกศิษย์ของนิโคโล อามาติ สองคนคือ อันโตนีโอ สตราดิวารี และกุยเซ็ปเป กัวเนอรี เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่สุด
จิโรลาโม อามาติ
จิโรลาโม อามาติ (Girolamo Amati, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1740) บุตรชายของนิโคโล อามาติ และใช้ชื่อเหมือนปู่ เป็นช่างทำไวโอลินคนสุดท้ายของตระกูล
กรมการเงินทหารเรือ
กรมการเงินทหารเรือ (อักษรย่อ: กง.ทร.; Naval Finance Department ) เป็นหน่วยงานราชการของกองทัพเรือไทย ซึ่งมีบทบาทในด้านการเงินและการบัญชี โดยมีเจ้ากรมการเงินทหารเรือคนปัจจุบัน (1 ตุลาคม พ.ศ. 2564) คือ พลเรือตรี ทรงฤทธิ์ ฉัตรเงิน​ ส่วนรองเจ้ากรมการเงินทหารเรือได้แก่ นาวาเอกหญิง  ประดับพร ปัทมานุช และ นาวาเอกหญิง บังอร คุ้มวงษ์
ประวัติ
กรมการเงินทหารเรือถือกำเนิดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2430 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติการทหารขึ้นใหม่ ซึ่งมีการจัดตั้ง "กรมใช้จ่าย" ขึ้นในกรมยุทธนาบริการ เพื่อทำหน้าที่เกี่ยวกับการเงิน จากนั้น ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดระเบียบกองทัพเรือในกระทรวงกลาโหม โดยเปลี่ยนชื่อจาก "กรมบัญชีกลางทหารเรือ" มาเป็น "กรมการเงินทหารเรือ" ณ วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2491 จึงได้ถือวันดังกล่าวของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนา
ธงชาติกินี-บิสเซา
ธงชาติกินี-บิสเซา (Bandeira da Guiné-Bissau.) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อประเทศได้รับอิสรภาพจากสาธารณรัฐโปรตุเกสในวันที่ มีลักษณะเป็นธงสามสี พื้นธงแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนแรกเป็นแถบสีแดงแนวตั้งอยู่ที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 3 ของความยาวธงทั้งหมด ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ พื้นธงที่เหลืองแบ่งครึ่งเป็น 2 ส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนสีเหลือง ครึ่งล่างสีเขียว สีเหล่านี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยดัดแปลงมาจากธงชาติกานา
ความหมายของสีในธงชาตินั้น สีแดงหมายถึงเลือดของผู้สละชีพเพื่อเอกราชชาติ สีเขียวหมายถึงป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และความหวัง สีเหลืองความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และดาวสีดำหมายถึงเอกภาพของทวีปแอฟริกา
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ (သတိုးမင်းစော, ; 1531–1584) อุปราชแห่งอังวะในฐานะเมืองออกของ พระเจ้าบุเรงนอง ผู้เป็นพระเชษฐาและ พระเจ้านันทบุเรง ผู้เป็นพระราชนัดดาระหว่าง ค.ศ. 1551 ถึง 1584
หลังพระเจ้าบุเรงนองสวรรคตใน ค.ศ. 1581 อีกเพียง 3 ปีพระเจ้าตะโดเมงสอก็ก่อกบฏแยกตัวออกจากอาณาจักรตองอูแต่ในที่สุดพระเจ้าตะโดเมงสอก็ถูกปราบและสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1584
1531 1584
กุหลาบมอญ
กุหลาบมอญ หรือ ยี่สุ่น ไม้พุ่มสูง 1-2 เมตร ลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลม ใบประกอบแบบขนนก เรียงสลับ ใบย่อยรูปไข่ ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกออกที่ปลายกิ่งเป็นดอกช่อ กลีบดอกสีชมพู กลิ่นหอม ผลเป็นผลกลุ่ม ใช้แต่งกลิ่นขนม ชาวมอญนำมาปลูกสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
กล้วยไม้ผี
กล้วยไม้ผี (Ghost Orchid) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกล้วยไม้กาฟากไม่มีใบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสองชนิด
กล้วยไม้ผีอเมริกา เป็นกล้วยไม้กาฟากบนต้นไม้ใหญ่ที่เพียงแต่เกาะอยู่บนต้นไม้ใหญ่ โดยจะงอกเพียงรากที่มีสีเขียว ซึ่งสามารถสังเคราะห์แสงได้เช่นใบ พืชชนิดนี้จึงไม่ต้องการใบ และจะงอกดอกเมื่อฤดูร้อนมาถึง จึงเป็นที่มาของคำว่ากล้วยไม้ผี เพราะมีดอกงอกออกมาจากที่ที่ไม่มีต้นอยู่เลย
กล้วยไม้ผียูเรเชีย เป็นกล้วยไม้กาฟากบนเส้นใยของรา โดยจะดูดน้ำ และอาหารจากเส้นใยของราที่พยายามจะมาครอบคลุมและย่อยสลายเมล็ด และจะงอกเพียงแต่ดอกเท้านั้นออกมาจากพื้นดิน เช่นเดียวกับกล้วยไม้อเมริกา เนื่องจากกล้วยไม้ชนิดนี้ไม่มีทั้งรากและใบ จึงถูกเรียกว่า "กล้วยไม้ผี" เช่นเดียวกับกล้วยไม้ผีอเมริกาเนื่องจากกล้วยไม้ชนิดนี้งอกดอกออกมาจากที่ที่ดูเหมือนจะไม่มีต้นกล้วยไม้อยู่
โอชิมะ (โตเกียว)
โอชิมะ (大島町 (Ōshima-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในกิ่งจังหวัดโอชิมะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,762 คน มีความหนาแน่นของประชากร 85.5 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 90.76 sqkm
โอชิมะตั้งอยู่บนเกาะอิซุโอชิมะ ในบริเวณหมู่เกาะอิซุ ทะเลฟิลิปปิน ทางทิศใต้ระยะทาง 120 กิโลเมตรจากใจกลางโตเกียว อาชีพหลักคือการประมงและการท่องเที่ยว
ดิสนีย์จูเนียร์เอเชีย
ดิสนีย์จูเนียร์เอเชีย (Disney Junior Asia) เป็นช่องสถานีโทรทัศน์ ที่ออกฉายในเอเชีย และเป็นช่องสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมที่ออกอากาศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีต้นแบบมาจากช่องดิสนีย์จูเนียร์ ของสหรัฐอเมริกา
ในประเทศไทย ช่องดิสนีย์จูเนียร์เอเชีย ออกฉายทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 448 เฉพาะสมาชิกตั้งแต่ สมาร์ท แฟมิลี่ แพ็กเกจ ขึ้นไป และสมาชิกที่ใช้แพ็กเกจตามสั่ง เอ็นจอย เอ็กซ์ตร้า คิดส์ เอชดี แพ็กเกจ (ปัจจุบันนี้ปิดให้บริการแล้ว มีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ช่อง 448 ถูกแทนที่ ดรีมเวิกส์)
หมูป่าอินโดจีน
หมูป่าอินโดจีน (Heude's pig, Indochinese warty pig, Vietnam warty pig; ) เป็นหมูป่าชนิดหนึ่ง จัดเป็นหมูป่าชนิดที่หาได้ยากมาก หมูป่าชนิดนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในโลกเมื่อมีเก็บซากกะโหลกเมื่อปี ค.ศ. 1890 ที่บริเวณแม่น้ำด่งนาย ของเวียดนาม และในปี ค.ศ. 1995 ได้มีการล่าหมูป่าอินโดจีนได้ที่บริเวณพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนาไก-น้ำเทิน ซึ่งอยู่ในภาคกลางของลาว
ปัจจุบันยังไม่สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่างหมูป่าอินโดจีนกับหมูป่าธรรมดา (S. scrofa) ได้อย่างเพียงพอ เนื่องจากยังไม่มีการศึกษาที่เพียงพอ นอกจากการอธิบายจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นที่หมูป่าอินโดจีนมีขนตามลำตัวยาวกว่ายิ่งโดยเฉพาะขนบริเวณปากและหน้า การกระจายพันธุ์เชื่อว่ามีจำนวนประชากรอาศัยอยู่ตามป่าลึกของเทือกเขาอันนัมซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างลาวกับเวียดนาม  และจากการศึกษาล่าสุดเป็นไปได้ว่า หมูป่าอินโดจีนอาจจะเป็นชื่อพ้องของหมูป่าที่อาศัยอยู่ทางด้านตะวันออกของลุ่มแม่น้ำโขง หรือภูมิภาคอินโดจีน
วรรณกรรม
วรรณกรรม (literature) หมายถึง งานเขียนที่แต่งขึ้นหรืองานศิลปะ ที่เป็นผลงานอันเกิดจากการคิด และจินตนาการ แล้วเรียบเรียง นำมาบอกเล่า บันทึก ขับร้อง หรือสื่อออกมาด้วยกลวิธีต่างๆ โดยทั่วไปแล้ว จะแบ่งวรรณกรรมเป็น 2 ประเภท คือ วรรณกรรมลายลักษณ์ คือวรรณกรรมที่บันทึกเป็นตัวหนังสือ และวรรณกรรมมุขปาฐะ อันได้แก่วรรณกรรมที่เล่าด้วยปาก ไม่ได้จดบันทึก อาทิ ตำนานพื้นบ้าน
ด้วยเหตุนี้ วรรณกรรมจึงมีความหมายครอบคลุมกว้าง ถึงประวัติ นิทาน ตำนาน เรื่องเล่า ขำขัน เรื่องสั้น นวนิยาย บทเพลง คำคม เป็นต้น
วรรณกรรมเป็นผลงานศิลปะที่แสดงออกด้วยการใช้ภาษา เพื่อการสื่อสารเรื่องราวให้เข้าใจระหว่างมนุษย์  ภาษาเป็นสิ่งที่มนุษย์คิดค้น และสร้างสรรค์ขึ้นเพื่อใช้สื่อความหมาย เรื่องราวต่าง ๆ ภาษาที่มนุษย์ใช้ในการสื่อสารได้แก่
ความงามหรือศิลปะในการใช้ภาษาขึ้นอยู่กับ การใช้ภาษาให้ถูกต้อง ชัดเจน และ เหมาะสมกับเวลา โอกาส และบุคคล นอกจากนี้ ภาษาแต่ละภาษายังสามารถปรุงแต่ง ให้เกิดความเหมาะสม ไพเราะ หรือสวยงามได้ นอกจากนี้ ยังมีการบัญญัติคำราชาศัพท์ คำสุภาพ ขึ้นมาใช้ได้อย่างเหมาะสม แสดงให้เห็นวัฒนธรรมที่เป็นเลิศทางการใช้ภาษาที่ควรดำรงและยึดถือต่อไป ผู้สร้างสรรค์งานวรรณกรรม เรียกว่า นักเขียน นักประพันธ์ หรือ กวี (Writer or Poet)
วรรณกรรมไทย แบ่งออกได้ 2 ชนิด คือ
วรรณกรรม
มีความหมายตามนัยยะ หมายถึง กรรม ที่เกิดขึ้นต่างคน ต่างวรรณะ หมายความว่า วรรณะหรือชนชั้นต่างกันก็จะใช้คำต่างกัน คำคำนี้ มีปรากฏขึ้นครั้งแรกในพระราชบัญญัติคุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ. 2475 คำว่า วรรณกรรม อาจเทียบเคียงได้กับคำภาษาอังกฤษว่า Literary work หรือ general literature ความหมายแปลตามรูปศัพท์ว่า  ทำให้เป็นหนังสือ ซึ่งดูตามความหมายนี้แล้วจะเห็นว่ากว้างขวางมาก นั่นก็คือการเขียนหนังสือจะเป็นข้อความสั้น ๆ หรือเรื่องราวสมบูรณ์ก็ได้ เช่น ข้อความที่เขียนตามใบปลิว ป้ายโฆษณาต่าง ๆ ตลอดไปจนถึงบทความ หรือ หนังสือที่พิมพ์เป็นเล่มทุกชนิด เช่น ตำรับตำราต่าง ๆ นวนิยาย กาพย์ กลอนต่าง ๆ ก็ถือเป็นวรรณกรรมทั้งสิ้น จากลักษณะกว้าง ๆ ของวรรณกรรม สามารถทำให้ทราบถึงคุณค่ามากน้อยของวรรณกรรมได้โดยขึ้นอยู่กับ วรรณศิลป์  คือ ศิลปะในการแต่งหนังสือนั้นเป็นสำคัญ  ถ้าวรรณกรรมเรื่องใดมีคุณค่าทางวรรณศิลป์สูง  เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นหนังสือดี  วรรณกรรมก็อาจได้รับยกย่องว่าเป็น วรรณคดี  อย่างไรก็ตามการที่จะกำหนดว่า  วรรณกรรมเรื่องใดควรเป็นวรรณคดีหรือไม่นั้น ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่แต่งหนังสือนั้นยาวนานพอควรด้วย เพื่อพิสูจน์ว่าคุณค่าของวรรณกรรมนั้นเป็นอมตะ เป็นที่ยอมรับกันทุกยุคทุกสมัยหรือไม่ เพราะอาจมีวรรณกรรมบางเรื่องที่ดีเหมาะสมกับระยะเวลาเพียงบางช่วงเท่านั้น ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า วรรณคดีนั้นก็คือวรรณกรรมชนิดหนึ่งนั่นเอง กล่าวคือ เป็นวรรณกรรมที่กลั่นกรองและตกแต่งให้ประณีต มีความเหมาะสมในด้านต่าง ๆ อันเป็นคุณค่าของการประพันธ์ หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง วรรณคดีนั้นเป็นวรรณกรรม วรรณกรรมไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณคดีเสมอไป
ประเภทของวรรณกรรม
วรรณกรรมนี้แบ่งออกเป็น 2 ประเภท
นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่
นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ (Greater Racket-tailed Drongo) เป็นนกประจำถิ่นของประเทศในแถบเอเชีย เช่น ประเทศอินเดีย ประเทศศรีลังกา ประเทศบังคลาเทศ ประเทศจีนในตอนใต้ ประเทศอินโดนีเซีย หมู่เกาะนิโคบาร์ หมู่เกาะอันดามัน ประเทศสิงคโปร์ หมู่เกาะเล็กๆใกล้เกาะบอร์เนียว
ในประเทศไทยเป็นนกประจำถิ่นที่สามารถพบได้ทั่วไป เช่น อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ในเขตเมือง เช่น สวนผลไม้ในจังหวัดนนทบุรี พุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซากด้วย
ลักษณะ
นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ เมื่อตัวโตเต็มวัยจะมีความยาวจากปลายปากจนจรดปลายหางประมาณ 62 เซนติเมตร กว่าครึ่งหนึ่งนั้นเป็นความยาวหาง ขนมีสีดำเป็นเงาเหลือบออกสีน้ำเงินตลอดลำตัวในส่วนบน สีของลำตัวด้านล่างเป็นสีดำเป็นเหลือบ มีขนหงอนสั้นๆขึ้นอยู่อย่างหนาแน่นบริเวณหน้าผาก ปากหนา สันปากด้านบนจะโค้งลง งองุ้มเล็กน้อย เมื่อมีอายุครบหนึ่งปีขึ้นไปจะมีลักษณะเด่นคือขนหางคู่นอกสุดทั้งสองข้างจะยาวและยื่นออกมา ส่วนปลายของขนที่งอกออกมาจะบิดเป็นเกลียว ตัวผู้และตัวเมียจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน สามารถเลียนเสียงของนกและสัตว์ได้หลายชนิด
อำเภอตรอน
ตรอน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอตรอนห่างจากตัวจังหวัดตามทางรถไฟไปทางทิศใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร ตามทางรถยนต์ประมาณ 20 กิโลเมตร มีแม่น้ำน่านไหลผ่าน มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ดังนี้
ประวัติ
ประวัติความเป็นมาของชื่ออำเภอตรอนนี้ มี 3 ฝ่ายด้วยกัน ฝ่ายแรกกล่าวว่าที่ว่าการอำเภอเดิมตั้งอยู่ที่ว่าปากคลองตรอน ตำบลบ้านแก่ง จึงเรียก "อำเภอตรอน" ฝ่ายที่สองกล่าวถึงที่มาของชื่อคลองตรอนว่า ในฤดูแล้งน้ำในคลองขาดเป็นห้วงเป็นตอน จึงตั้งชื่อว่า "คลองตอน" ต่อมาเพี้ยนเป็น "คลองตรอน" เมื่อตั้งที่ว่าการอำเภอตรอน ส่วนฝ่ายที่สามกล่าวว่ามาจากชื่อ "เมืองตรอนตรีสินธุ์" ซึ่งปรากฏในพระราชหัตถเลขาคราวเสด็จมณฑลฝ่ายเหนือในรัชกาลที่ 5 เนื่องจากพระองค์ได้เสด็จเมืองตรอนตรีสินธุ์ด้วย
จากป้ายรายชื่อนายอำเภอที่ว่าการอำเภอตรอนมีว่า นายอำเภอคนแรกชื่อหลวงพินิจ เป็นนายอำเภอตั้งแต่ พ.ศ. 2430-2436 กล่าวกันว่าเดิมที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่หมู่ 7 ตำบลป่าคาย ต่อมาย้ายมาอยู่ที่ปากคลองตรอนในสมัยพระศรีสงครามหรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "พระตรอน" (เกี้ยว) ระหว่างปี พ.ศ. 2440-2444 ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอตรอนจากบ้านปากคลองตรอนมาอยู่บริเวณวัดมงคลนิมิตร หมู่ที่ 2 ตำบลบ้านแก่ง
สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ได้เสด็จถึงที่ว่าการอำเภอเมืองตรอน 4 มิถุนายน พ.ศ. 2444 ดังพระราชนิพนธ์ของพระองค์ตอนหนึ่ง ดังนี้
"เวลาบ่ายโมง 47 นาที ออกจากวัดเต่าไห ถึงที่ว่าการอำเภอเมืองตรอน เวลาบ่าย 3 โมง 8 นาที ได้ขึ้นไปดูที่ว่าการอำเภอ และพระวิสูตรไปตรวจที่จะทำพลับพลาประทับแรมที่นี่เขาปลูกปรำรับ" แสดงว่าที่ว่าการอำเภออยู่ที่ตำบลบ้านแก่ง
ต่อมาวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2444 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จเมืองตรอนดังพระราชหัตถเลขาตอนหนึ่ง ดังนี้
"วันที่ 22 ตุลาคม รัตนโกสินทร์ศก 120 ถึงกรมหลวงเทววงษ์วโรประการ
อนุสนธิรายงานเมื่อคนนี้ฝนตกเล็กน้อย ตั้งแต่เวลา 4 ทุ่มไปแล้วรู้สึกเย็น ดึกเข้าหนาวลักษณะเมืองเหนือวันนี้น้ำก็ทรงอยู่ได้ออกเรือจากเมืองพิไชย เวลาเช้า 3 โมงมาถึง เมืองตรอนซึ่งตั้งใหม่เมื่อ 3 ปีนี้ ที่ตำบลบ้านแก่ง ตั้งพลับพลาเยื้องที่ว่าการอำเภอขึ้นมาข้างบนสักหน่อยหนึ่ง..."
จากข้อความในพระราชหัตถเลขานี้จะพบว่า เมืองตรอนมีชื่อเต็มว่า เมืองตรอนตรีสินธุ์ (ปัจจุบันโรงเรียนมัธยมศึกษาของอำเภอตรอนก็มีชื่อว่า "โรงเรียนตรอนตรีสินธุ์") และที่ว่าการอำเภอก็ตั้งอยู่ตำบลบ้านแก่ง ตรงกับที่กล่าวแล้วในตอนต้น ในปี พ.ศ. 2457 ได้มีประกาศใช้ชื่ออำเภอที่เปลี่ยนใหม่ให้ตรงกับชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการ อำเภอ ดังนั้นอำเภอเมืองตรอนจึงเปลี่ยนเป็นชื่อเป็น อำเภอบ้านแก่ง ด้วย (ต่อมา พ.ศ. 2475 ก็เปลี่ยนมาใช้ชื่อ อำเภอตรอน จนถึงปัจจุบัน)
ใน ปี พ.ศ. 2457 หลวงพิศาลสุรศักดิ์ เป็นนายอำเภอ ได้พิจารณาเห็นว่า สถานที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเดิมไม่เหมาะสม จึงย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่หมู่ที่ 4 บ้านวังหิน ตำบลวังแดง ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบันนี้ เพื่อสะดวกในการติดต่อราชการเพราะใกล้สถานีรถไฟและแม่น้ำ ทำให้การคมนาคมสะดวก เมื่อสร้างที่ว่าการอำเภอใหม่ ทราบว่าสร้างเป็นอาคารไม้ใต้ถุนสูง ส่วนที่ว่าการอำเภอปัจจุบันเป็นอาคาร 2 ชั้น เพิ่งสร้างใหม่ราว 4 ปีเศษมานี้ ที่ว่าการอำเภอตรอนอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำน่าน ส่วนสถานีรถไฟตรอนอยู่ฟากตะวันตกของแม่น้ำน่าน แต่ก็มีสะพานข้ามฟากแม่น้ำน่าน ทำให้การเดินทางจากสถานีรถไฟไปที่ว่าการอำเภอสะดวกขึ้น
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอตรอนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอตรอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ภาษา
ใช้ ภาษาไทย สำเนียงท้องถิ่นแต่ละพื้นที่ ภาษาล้านนา และมี ศิลปะล้านนา
วัดโมลี
วัดโมลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองบางไผ่ ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 6 แปลง รวมเนื้อที่ 118 ไร่ 2 งาน 35 ตารางวา
ประวัติ
วัดโมลีสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 ในสมัยรัตนโกสินทร์ เดิมชื่อว่า วัดใหม่สุวรรณโมลี มีผู้ศรัทธาท่านหนึ่งได้สลักปิ่นปักมวยผมออกขาย นำเงินมาสร้างวัด และใช้ปิ่นปักมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของวัดมาตลอดจนทุกวันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งก่อนเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร) ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2467 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 23.50 เมตร ยาว 41.50 เมตร) เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในถิ่นนี้ ทรงเห็นว่าชื่อวัดยาวเกินไปจึงประทานชื่อใหม่ว่า "วัดโมลี"
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ลักษณะทรงไทย หลังคาสามชั้นมุงกระเบื้องเคลือบ บานประตูหน้าต่างสลักลายไทย ทาทองล่องชาด ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อพุทธวิหาร บุทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญกว้าง 13.60 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น ทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันปิดทอง ประดับกระจกสี หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
กล้าย
กล้าย หรือ กล้วยกล้าย (plantain) เป็นพืชโตชั่วฤดูในสกุลกล้วย ผลนิยมใช้ในการทำอาหาร ต่างจากกล้วยตรงความนุ่มและความหวาน มีความแตกต่างทางพฤกษศาสตร์อย่างเป็นทางการระหว่างกล้วยและกล้าย แม้ว่าจะได้รับการจัดอยู่ในพันธุ์ปลูกในชนิดเดียวกัน
กล้ายได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Musa acuminata, Musa balbisiana หรือลูกผสม Musa acuminata × balbisiana ขึ้นกับโครงสร้างทางพันธุกรรม มีชื่อวิทยาศาสตร์เดิม Musa paradisiaca ซึ่งไม่มีการใช้งานมานานแล้ว กล้ายส่วนมากเป็นลูกผสมพันธุ์ปลูกกลุ่ม AAB และ ABB
สมาชิกในสกุลกล้วยเป็นพืชพื้นเมืองในเขตร้อนแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย ประกอบด้วย กลุ่มเกาะมลายู (ประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, บรูไน และฟิลิปปินส์) และประเทศออสเตรเลียตอนเหนือ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ลักษณะจะคล้ายกับพืชในสกุลกล้วยทั่วไป แต่ผลกล้ายจะแข็งและมีน้ำตาลน้อยกว่ากล้วย กล้วยมักจะกินผลขณะที่กล้ายมักจะใช้ในการประกอบอาหาร โดยใช้ขณะที่ผลยังมีสีเขียวหรือยังห่าม (รสคล้ายแป้ง) หรือสุกงอม (รสหวาน) กล้ายให้พลังงานประมาณ 220 แคลอรี มีโพแทสเซียมและใยอาหารสูง
อนุกรมวิธาน
ระบบจัดจำแนกแบบเก่าได้แยกกล้ายออกเป็นสปีชีส์เนื่องจากมีการนำไปใช้ประกอบอาหารซึ่งไม่ถูกต้อง ปัจจุบันจัดเป็นสปีชีส์เดียวกันกับกล้วย กล้ายส่วนมากเป็นลูกผสมที่มีโครโมโซมหลายชุดและเป็นหมัน ระหว่าง Musa acuminata (จีโนม A) และ Musa balbisiana (จีโนม B) ปัจจุบัน กล้ายจัดอยู่ในกลุ่ม AAB หรือที่รู้จักกันในชื่อ 'กลุ่มกล้าย' และกลุ่ม ABB
กล้ายเคยมีชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพ้อง) ว่า:
นโรดม ภูริสสระ
สมเด็จพระ นโรดม ภูริสสระ (Norodom Phurissara) เป็นนักการเมืองฝ่ายซ้ายในกัมพูชา พระองค์เป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์ที่หายสาบสูญไประหว่างถูกกักกันโดยเขมรแดงหลังจากขึ้นสู่อำนาจ
การศึกษาและบทบาททางการเมืองระยะแรก
พระองค์สำเร็จการศึกษาทางด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยภูมินทร์พนมเปญ ต่อมา ใน พ.ศ. 2497 พระองค์เป็นเลขาธิการของพรรคประชาธิปไตย และมีบทบาทในการเมืองภายในของกัมพูชา โดยภูริสสระและกลุ่มนักศึกษาหัวรุนแรงได้ขับเคลื่อนให้มีการดำเนินนโยบายของพรรคเป็นฝ่ายซ้ายมากขึ้น สถานทูตสหรัฐอเมริกาได้รายงานว่า ภูริสสระได้ให้ความเห็นว่ากองทัพสหรัฐในกัมพูชาเป็นสิ่งที่ไม่เป็นธรรมชาติ และพระองค์ยังยอมรับแนวคิดคอมมิวนิสต์
อย่างไรก็ตาม เมื่อพรรคประชาธิปไตยแพ้ในการเลือกตั้งให้กับพรรคสังคมของสมเด็จพระ นโรดม สีหนุใน พ.ศ. 2498 พรรคจึงสลายตัวไปในที่สุด ซึ่งส่วนหนึ่งมาจากแรงกดดันของตำรวจลับของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในที่สุด ภูริสสระเข้าร่วมกับพรรคสังคมและเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในราว พ.ศ. 2512 ซึ่งเป็นช่วงที่สีหนุมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับจีนและกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์
รัฐบาลพลัดถิ่น
หลังจากที่รัฐบาลของสมเด็จพระนโรดม สีหนุถูกโค่นล้มโดยรัฐประหาร พ.ศ. 2513 นำโดยนายพลลน นล ภูริสสระเข้าร่วมกับรัฐบาลพลัดถิ่นของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ โดยเป็นการร่วมมือกับเขมรแดง และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของรัฐบาลพลัดถิ่นนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 แต่พรรคคอมมิวนิสต์ไม่ได้ยอมให้พระองค์มีอำนาจที่แท้จริง
ในต้นปี พ.ศ. 2519 หลังจากเขมรแดงได้ชัยชนะในสงครามกลางเมือง สมเด็จพระนโรดม สีหนุกลับมาเป็นประมุขของรัฐในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ แล้วทรงปฏิเสธภายหลัง เอียง ซารี และภูริสสระเป็นผู้มาทาบทามให้สมเด็จพระนโรดม สีหนุกลับมาเป็นประมุขอีก แต่สมเด็จพระนโรดม สีหนุปฏิเสธ เขมรแดงจึงให้เขียว สัมพันกับ พล พตขึ้นเป็นประมุขรัฐและรัฐมนตรี
ภูริสสระยังมีบทบาทในรัฐบาลต่อมาอีกหลายเดือน แต่ในที่สุดก็ถูกถอดออก เช่นเดียวกับผู้นิยมสมเด็จพระนโรดม สีหนุคนอื่น ๆ ในที่สุด พระองค์ถูกส่งไปเข้าค่ายสัมมนาใกล้กรุงพนมเปญ แล้วหายตัวไปในที่สุด สันนิษฐานว่าถูกประหารชีวิต สมเด็จพระนโรดม สีหนุเคยออกมาแสดงความกังวลว่าภูริสสระอาจจะถูกฆ่าเช่นเดียวกับสมาชิกราชวงศ์คนอื่น ๆ ที่กลายเป็นเป้าหมายเพราะพระองค์ปฏิเสธตำแหน่งประมุขรัฐ คาดว่าสมเด็จพระนโรดม ภูริสสระเสียชีวิตระหว่าง พ.ศ. 2519 - 2520
พอล ไซมอน
พอล ไซมอน (Paul Frederic Simon; 13 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - ) นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับอาร์ต การ์ฟังเกล ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 และออกผลงานเดี่ยว
พอล ไซมอน เกิดในครอบครัวชาวโรมาเนียเชื้อสายยิว เป็นเพื่อนกับอาร์ต การ์ฟังเกล มาตั้งแต่เด็ก เคยมีผลงานร่วมกันมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ในชื่อวงดูโอ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และหันไปทำงานเดี่ยว ออกผลงานร่วมกับศิลปินหลายคน รวมทั้ง แคโรล คิง
ในปี พ.ศ. 2507 พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล ผลิตผลงานร่วมกันในสังกัตโคลัมเบีย เรคคอร์ดส ในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" กับอัลบั้ม Wednesday Morning, 3 A.M. ในช่วงแรกไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก แต่กลุ่มผู้ฟังเริ่มชื่นชอบเพลง "The Sounds of Silence" จนกระทั่งเพลงนี้ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา
ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล มีผลงานอัลบัมร่วมกัน 5 ชุด มีซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จเช่น "The Sounds of Silence", "Mrs. Robinson", "Bridge over Troubled Water", "Scarborough Fair" และ "The Boxer" ก่อนจะแยกย้ายกันไปทำงานส่วนตัว และกลับมาแสดงดนตรีสดร่วมกันเป็นครั้งคราว โดยครั้งที่ประสบสำเร็จสูงสุดคือ การแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 ซึ่งมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน
หลังจากแยกวงในปี พ.ศ. 2514 พอล ไซมอนผลิตผลงานเดี่ยวออกมาอย่างสม่ำเสมอ ผลงานที่ประสบความสำเร็จคืออัลบัม Paul Simon (1972), There Goes Rhymin' Simon (1973), Still Crazy After All These Years (1975) โดยเฉพาะอัลบัม Graceland (1986) และ The Rhythm of the Saints (1990) ในแนวเวิร์ลมิวสิก ซึ่งทำให้เกิดกระแสความนิยมดนตรีประเภทนี้
แหล่งข้อมูลอื่น
1941
มังรายกะยอฉะวาที่ 2 แห่งอังวะ
มังรายกะยอฉะวาที่ 2 แห่งอังวะ (မင်းရဲကျော်စွာ, ; 2110 – ปลายธันวาคม 2142) หรือ เมงเยจอสวา ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แห่ง พม่า ระหว่าง พ.ศ. 2136 ถึง 2142 และดำรงตำแหน่ง พระเจ้าอังวะ ระหว่าง พ.ศ. 2130 ถึง 2136 ในช่วง 6 ปีสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพพระองค์เป็นรัชทายาทของพระราชบิดา พระเจ้านันทบุเรง สุดท้ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2142 พระองค์ทรยศพระราชบิดาและแปรพักตร์ไปเข้ากับตองอู พระเจ้าเมงเยสีหตู เจ้าเมืองตองอู กับพระเจ้าเมงราชาคยี เจ้าเมืองยะไข่ ทรงให้สัญญาว่า ถ้าหากเมงเยจอสวามาเข้าด้วย ร่วมกันโค่นล้มพระเจ้านันทบุเรง จะตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์องค์ถัดไป แต่ในที่สุดพระองค์ก็ถูกนะฉิ่นเหน่าง์ พระราชบุตรของเมงเยสีหตู ลอบวางยาพิษสังหารพระองค์ ในอีกไม่กี่วันต่อมา
ต้นพระชนม์
มังรายกะยอฉะวา ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2110 ในรัชสมัยของพระเจ้าบุเรงนอง เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 2 ของพระมหาอุปราชนันทบุเรง กับพระนางหงสาวดีมิบะยา ทรงเจริญพระชันษา อยู่ในพระราชวังกัมโพชธานี วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2124 พระเจ้าบุเรงนอง เสด็จสวรรคต พระเจ้านันทบุเรง ขึ้นเถลิงราชสมบัติ เป็นพระเจ้ากรุงหงสาวดี ตั้งมังกะยอชวา เป็นพระมหาอุปราชา มังรายกะยอฉะวา มีพระยศเป็นพระอุปราช แต่ทรงมิได้เคยออกศึกสงครามเลย ไม่ว่าจะเป็นศึกเมืองคัง ศึกเมืองอังวะ หรือแม้กระทั่งศึกสงครามกับกรุงศรีอยุธยา
เส้นทางการขึ้นครองราชย์
ในเดือนกันยายน-ตุลาคม พ.ศ. 2129 พระเจ้าเมงเลตยา เจ้าเมืองอังวะ พระราชบุตรเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ สิ้นพระชนม์ลง ซึ่งทรงปกครองได้เพียง 2 ปี หลังจากพระเจ้านันทบุเรงปราบปรามพระเจ้าตะโดเมงสอ พระเจ้านันทบุเรง จึงทรงแต่งตั้งมังรายกะยอฉะวา เป็นพระเจ้าอังวะ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2130 พระเจ้านันทบุเรง ทรงส่งแม่ทัพและขุนนาง 10 คน ไปช่วยราชการ นำโดยพญายอทา เป็นอัครมหามนตรี และ แล๊ตแหว่คยีเมี่ยนมู เป็นอัครมหาเสนาบดี
แต่เมื่อพระเจ้ามังรายกะยอฉะวา ขึ้นครองราชย์ ซึ่งขณะนั้น มีพระชนมายุ 19 พรรษา ไม่ได้รับการยอมรับจากขุนนางเดิมของเมืองอังวะ เนื่องด้วยขุนนางเหล่านี้ ร่วมรบกับพระเจ้าตะโดเมงสอมาช้านาน ไม่ว่าพระเจ้านันทบุเรงจะส่งพระเจ้าเมงเลตยา พระราชบุตรของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ หรือ พระเจ้ามังรายกะยอฉะวาก็ตาม ก็มิได้เป็นที่ยอมรับ แล้วเกิดการจลาจลในรัฐฉาน และเมืองมณีปุระ ความวุ่นวายเหล่านี้ทำให้พระเจ้ามังรายกะยอฉะวา ต้องเผชิญปัญหาหนักหน่วง และเป็นสาเหตุให้อังวะไม่ได้ส่งกำลังไปช่วยรบกับอยุธยา
ขณะการครองราชย์
พระเจ้ามังรายกะยอฉะวา ต้องประสบปัญหามากมาย ในฐานะกษัตริย์หนุ่ม พระองค์มิได้ทรงมีพระปรีชาสามารถในด้านการศึกสงคราม ในช่วงกันยายน พ.ศ. 2130 รัฐฉานยกมาตีเมืองอังวะ พระเจ้าอังวะ มิอาจจัดทัพหรือหายุทธศาสตร์ในการรับมือกับข้าศึกได้ พระเจ้านันทบุเรง ต้องทรงส่งกองทัพ 4,000 ขึ้นไปช่วยรักษาเมืองอังวะ
ในปี พ.ศ. 2133 เกิดกบฏโมกองขึ้น พระเจ้าอังวะต้องนำทัพ 10,000 ไปช่วยปราบกบฏ พร้อมด้วยพระเจ้าแปรตะโดธรรมราชาที่ 3 และนัดจินหน่อง แต่ถึงกระนั้นพระองค์ก็ไม่ได้ออกรบด้วย พระเจ้าแปร ผู้เป็นพระอนุชานั้น เก่งกาจในการศึกกว่าพระเชษฐาหลายเท่านัก พระองค์นั้นต้องการแสดงให้เหล่าแม่ทัพนายกองเห็นว่า พระองค์มิได้ด้อยไปกว่าพระอนุชา จึงทรงบัญชาทัพอังวะ มีไพร่พล 8,000 ม้า 600 ช้าง 60 เข้าไปรบกับพวกโมกอง หลังการปิดล้อมนานกว่า 7 เดือน ก็สามารถตีเมืองหลวงของโมกองแตก พระองค์ทรงเป็นผู้กุมตัวพระเจ้าโมกองและประหารชีวิตพระองค์และเหล่ากบฎ และเสด็จกลับถึงหงสาวดีในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2134 แต่ไม่มีการฉลองชัยชนะ เพราะทัพฝ่ายพระมหาอุปราชาพ่ายศึกกลับมาจากอยุธยา
พระมหาอุปราชาแห่งหงสาวดี
หลังจากการสวรรคตของพระมหาอุปราชามังกะยอชวา ในสงครามยุทธหัตถี พระเจ้านันทบุเรงทรงแต่งตั้ง มังรายกะยอฉะวา เป็นพระมหาอุปราชาพระองค์ใหม่ ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2136 ส่วนเมืองอังวะ ให้พญายอทา กับ แล๊ตแหว่คยีเมี่ยนมู รักษาเมืองอังวะ มีไพร่พลประจำอยู่รักษาเมือง 3,000 นาย ส่วนเมืองหงสาวดีนั้น ขาดไพร่พลเป็นกำลังรักษาเมือง ผู้คนหนีไปบวชเป็นพระเพื่อหนีการเกณฑ์ทหาร พระมหาอุปราชวังหน้าพระองค์ใหม่ ต้องไปเกณฑ์ไพร่พลตามหัวเมืองมอญต่างๆ แม้แต่พระภิกษุก็ทรงให้จับสึกมาเป็นทหาร แม้ไพร่พลจากหัวเมืองมอญก็มิเพียงพอจะรักษาเมือง จึงให้ขึ้นไปเกณฑ์ไพร่พลตามหัวเมืองฝ่ายเหนือ แต่ก็ต้องปะทะกับพระเจ้าแปรที่มาเกณฑ์ไพร่พลตามหัวเมืองของตนเช่นกัน พระเจ้านันทบุเรงทรงให้พระเจ้าแปรส่งไพร่พลที่เกณฑ์ได้พร้อมด้วยศัตราวุธมาให้กับทัพหงสาวดี พระเจ้าแปรยอมส่งไพร่พลให้ แต่ก็ทรงไม่พอพระทัยพระราชบิดาอย่างมาก กรุงหงสาวดี ตอนนี้ ปราศจากอำนาจและพันธมิตร พ.ศ. 2142 ก่อนที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช จะยกทัพมาถึงหงสาวดี พระเจ้าเมงเยสีหตู เจ้าเมืองตองอู กับพระเจ้าเมงราชาคยี เจ้าเมืองยะไข่ เข้ามาล้อมกรุงหงสาวดี เมงเยสีหตูยื่นข้อเสนอให้กับมังรายกะยอฉะวา ว่าถ้าหากร่วมกันล้มพระเจ้านันทบุเรง พระองค์จะให้มังรายกะยอฉะวา อภิเษกสมรสกับ พระนางขิ่นชเวนัน พระธิดาของเมงเยสีหตู และตั้งพระองค์เป็นกษัตริย์แห่งพุกามประะเทศองค์ถัดไป มังรายกะยอฉะวาทรงตอบรับข้อเสนอ และหนีไปเข้ากับเมงเยสีหตู พระองค์ทรงได้ไปพำนักยังเมืองตองอู พร้อมเสนาบดีคนสนิทอีก 30 คน พระเจ้านันทบุเรง เมื่อทรงทราบว่าพระมหาอุปราชา ทรงทิ้งพระองค์ไปเข้ากับตองอู พระองค์จึงทรงยอมจำนนต่อตองอู ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2142
สวรรคต
เมื่อทรงเสด็จไปอยู่ตองอู นัดจินหน่อง พระมหาอุปราชแห่งตองอู ทรงมิชอบพอพระทัยกับพระเจ้านันทบุเรง เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงทรงวางแผนสังหารมังรายกะยอฉะวา โดยมิได้สนพระทัยคำสัตย์สัญญาของพระราชบิดา พระองค์ได้ลอบวางยาพิษ ในพระกระยาหารของมังรายกะยอฉะวา พระองค์สวรรคตในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2142 ขณะนั้นทรงมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษา
1567 1599
โขะขะ
โขะขะ ลูกประคำที่ทำมาจากมะพร้าวแฝด เป็นของมีค่า ที่ชาวมุสลิมในภาคใต้นิยมซื้อเก็บไว้ ดั้งเดิมมาจากประเทศตุรกี ปัจจุบันไม่ได้ทำมาจากมะพร้าวแฝด แต่ทำมาจากลูกปาล์มชนิดหนึ่งมีผลใหญ่กว่ามะนาว
253 มาทิลเด
253 มาทิลเด (253 Mathilde, ) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก ค้นพบโดย โยฮันน์ พาลิซา ใน พ.ศ. 2428 ใช้เวลาโคจรรอบดวงอาทิตย์จำนวนสี่ปี และโคจรรอบตัวเองด้วยอัตราที่ช้าผิดปกติ คือใช้เวลา 17.4 วัน ในการโคจรรอบตัวเองครบหนึ่งรอบ ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้จัดว่าเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C ซึ่งพื้นผิวมีส่วนประกอบของคาร์บอนอยู่ปริมาณมาก ทำให้พื้นผิวของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ทึบแสง โดยจะสะท้อนแสงเพียง 4% ของแสงที่ตกกระทบ
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2540 ยานเนียร์ชูเมกเกอร์ได้สำรวจดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ ระหว่างทางที่จะเดินทางไปยังดาวเคราะห์น้อยอีรอส และได้ถ่ายภาพของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ไว้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงหลุมอุกกาบาตจำนวนมากบนพื้นผิว ปัจจุบัน 253 มาทิลเด เป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C ดวงแรกที่มียานอวกาศไปสำรวจ และก่อนหน้าการเดินทางไปยัง 21 ลูเทเชีย ดาวเคราะห์น้อยมาทิลเดจะเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการสำรวจในปัจจุบัน
ประวัติการค้นพบ
ในปี พ.ศ. 2423 โยฮันน์ พาลิซา กรรมการของหอดูดาวออสเตรียนาวาล ได้รับมอบหมายให้ไปเป็นผู้ช่วยในหอดูดาวเวียนนาที่เพิ่งเปิดใหม่ ซึ่งพาลิซาได้ใช้กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง ขนาด 27 นิ้ว (690 มม.) ซึ่งเป็นกล้องที่ใหญ่ที่สุดในโลกในขณะนั้น และกล้องขนาด 12 นิ้ว (300 มม.) ในการค้นพบดาวเคราะห์น้อยจำนวน 94 ดวง โดยก่อนหน้านี้เขาได้ค้นพบดาวเคราะห์น้อยมาแล้ว 27 ดวง
253 มาทิลเด เป็นหนึ่งในดาวเคราะห์น้อยที่พาลิซาค้นพบในช่วงนั้น โดยได้ถูกค้นพบเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 ข้อมูลต่าง ๆ ของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ได้คำนวณโดย วี. เอ. เลเบิฟ ซึ่งเป็นนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรียที่ทำงานในหอดูดาวแห่งนี้เช่นเดียวกัน ชื่อของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งตามชื่อของ มาทิลเด ภรรยาของมอริส โลวี ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของหอดูดาวปารีสในขณะนั้น
เมือวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 เนียร์ชูเมกเกอร์ ได้เดินทางผ่านเข้าใกล้ 253 มาทิลเด ในระยะ 1,212 กิโลเมตร ขณะที่เดินทางด้วยความเร็ว 9.93 กิโลเมตรต่อวินาที และในขณะที่เข้าใกล้ ยานลำนี้ได้ถ่ายภาพพื้นผิวของดาวกว่า 500 ภาพ ทำให้ได้ข้อมูลที่มีประโยชน์ในการคำนวณขนาดและมวลของดาวได้แม่นยำมากขึ้น อย่างไรก็ตาม มีภาพถ่ายครึ่งทรงกลมของดาวเคราะห์น้อยดวงนี้เพียงภาพเดียวที่ได้มีการบันทึกภาพไว้ ซึ่งเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงที่สามที่มีการถ่ายภาพในระยะใกล้ ถัดจาก 951 แกสปรา และ 243 ไอด้า
ลักษณะ
จากการวัดความหนาแน่นโดยยานเนียร์ชูเมกเกอร์ พบว่า 253 มาทิลเด มีความหนาแน่นประมาณ 1,300 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ซึ่งต่ำกว่าครึ่งหนึ่งของความหนาแน่นของคาร์บอนนาเคียสคอนไดรต์ทั่วไป แสดงให้เห็นว่าภายในประกอบด้วยกองหินที่รวมตัวกันอย่างหลวม ๆ ในภายหลังได้มีการศึกษาด้วยกล้องโทรทรรศน์ที่ติดตั้งระบบเลนส์ปรับค่าว่าภายในของดาวเคราะห์น้อยประเภท C จำนวนมากก็มีลักษณะเป็นเช่นนี้ (เช่น 45 ยูจีเนีย 90 แอนไทโอปี 87 ซิลเวีย และ 121 เฮอร์ไมโอนี) ปริมาตรภายในของ 253 มาทิลเดกว่าร้อยละ 50 เป็นอวกาศ อย่างไรก็ตาม แนวหน้าผายาว 20 กิโลเมตรได้แสดงให้เห็นว่าดาวมีโครงสร้างเป็นวัตถุแข็ง จึงอาจมีส่วนประกอบขนาดใหญ่อยู่ภายในดาวด้วย ความหนาแน่นภายในที่ต่ำเป็นตัวส่งคลื่นการกระแทกที่เลวตลอดพื้นผิวของดาวเคราะห์น้อย ซึ่งช่วยรักษาลักษณะภูมิประเทศให้อยู่ในระดับสูง
วงโคจรของ 253 มาทิลเดมีความเยื้อง ทำให้ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้โคจรไปอยู่บริเวณขอบนอกของแถบดาวเคราะห์น้อย อย่างไรก็ตาม วงโคจรของ 253 มาทิลเด อยู่ระหว่างวงโคจรของดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี ซึ่งไม่ตัดผ่านวงโคจรของดาวเคราะห์ดวงใดเลย 253 มาทิลเด เป็นดาวเคราห์น้อยที่มีอัตราการหมุนรอบตัวเองช้าที่สุดดวงหนึ่งเท่าที่มีการค้นพบ คือประมาณ 17.4 วัน ในขณะที่ดาวเคราะห์น้อยทั่วไปใช้เวลาประมาณ 2-24 ชั่วโมง และเนื่องจากการมีอัตราการหมุนรอบตัวเองที่ช้ามากนี้ จึงทำให้ยานเนียร์ชูเมกเกอร์ สามารถถ่ายภาพพื้นผิวของดาวได้เพียง 60% สาเหตุของการมีอัตราการหมุนรอบตัวเองที่ช้ามากอาจมาจากการมีดาวบริวารโคจรรอบดาวเคราะห์น้อยดวงนี้อยู่ แต่จากการสำรวจของยานเนียร์ชูเมกเกอร์ ไม่พบวัตถุที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่า 10 กิโลเมตร ในบริเวณรอบดาวเคราะห์น้อยดวงนี้เป็นระยะ 20 เท่าของรัศมีดาว
เชิงอรรถ
สำหรับระยะกึ่งแกนเอก a, คาบดาราคติ T และความเยื้องศูนย์กลาง e, อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจรสามารถหาได้จาก: ดูเพิ่มที่:
สำหรับดาวเคราะห์น้อยที่มีมวล m, รัศมี r และ G เป็นค่านิจโน้มถ่วงสากล จากกฎของนิวตันจะได้ว่า แรงโน้มถ่วงที่พื้นผิว g มีค่าเท่ากับ:
สำหรับแรงดึงดูดที่พื้นผิว g และรัศมี r จะมีความเร็วหลุดพ้นคือ:
สำหรับดาวเคราะห์น้อยที่มีอัตราสะท้อนกลับของแสง α, ระยะกึ่งแกนเอก a, อัตราปล่อยรังสีอินฟราเรด ε (~0.9), ความสว่างของแสงอาทิตย์ L_0 และ σ เป็นค่าคงตัวของสเตฟาน-โบลทซ์แมนน์ จะมีอุณหภูมิเฉลี่ย T คือ: ดูเพิ่มที่:
จง เจียซิน
ลินดา จง หรือ จงเจียซิน (ชื่อภาษาอังกฤษ: Linda Chung Ka Yan) เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2527 ที่รัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา เป็น นักร้อง และ นักแสดงหญิงชาวแคนาดา
ประวัติ
จงเจียซิน เป็นนักแสดงและนักร้องชาวแคนาดา เกิดในเมเปิลริดจ์และเติบโตในแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา หลังจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมจาก Vancouver's Templeton Secondary School เธอก็ศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยที่ มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย เป็นเวลา2ปี
ชีวิตส่วนตัว
จงเจียซิน ครอบครัวของเธอมีพ่อ แม่ พี่ชายและน้องสาว เธอเป็นเพื่อนสนิทกับนักแสดงสาว ลีแอนน์ หลี่ (李亚男 Leanne Li)  หวังจุนซิง (王君馨 Grace Wong)  เสิ่นลี่เซียง (岑麗香 Eliza Sam)  และ กัวหยวนฮุ่ย (苟芸慧 Christine Kuo) โดยสื่อฮ่องกงตั้งฉายาให้ว่า "สาวบริสุทธิ์ทั้ง 5"
เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ในปีเดียวกัน จงเจียซิน ได้โพสรูปภาพลูกสาวของเธอผ่านทาง Instagram ว่า "Welcomes baby daughter Kelly" ส่วนชื่อของลูกสาวเธอนั้น เป็นที่รู้กันทั้งวงการบันเทิงว่าเธอเป็นแฟนคลับของนักร้องสาว  Kelly Chen เฉินฮุ่ยหลิน และได้ตั้งชื่อลูกสาวของเธอว่า Kelly Leung  ชื่อเล่น 乖乖 Guai Guai
ในวันที่ 2 มีนาคม 2018 จงเจียซิน  ได้ประกาศข่าวดีผ่านทาง Facebook Fanpage ส่วนตัวของเธอ ถึงแฟนๆจากทั่วโลกว่า  "เธอได้ตั้งครรภ์ลูกคนที่2 เธอขอบคุณพระเจ้าสำหรับโอกาสที่เธอจะได้เป็นพ่อแม่และมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบอีกครั้ง และเคลลี่ลูกสาวของเธอก็มีความสุขมาก ที่จะมีน้องชายหรือน้องสาว และจะได้เล่นกันในเร็วๆนี้  นอกจากการตั้งครรภ์ เธอก็ได้หมดสัญญากับทางสถานีโทรทัศน์TVB  เนื่องจากว่าเธออยากใช้เวลากับครอบครัว เธอขอขอบคุณแฟนๆที่รักและให้การสนับสนุนการตัดสินใจของเธอ"
ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2018 จงเจียซิน ได้โพสรูปการตั้งครรภ์ลูกคนที่2ของเธอ และประกาศข่าวดีผ่านทาง Facebook Fanpage ส่วนตัวของเธออีกครั้ง ว่า "JKL are happy to announce that we are expecting a baby boy!!! เธอและครอบครัวของเธอมีความยินดีที่ได้ลูกชาย ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีและคำอวยพรของทุกคน"
เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2018 จงเจียซิน ได้โพสรูปภาพลูกชายคนที่2ของเธอผ่านทาง Instagram ว่า  "To our Son, Jared Anthony Leung. Welcome to our family. We love you. " ลูกชายของเธอมีชื่อว่า  "Jared Anthony Leung"
วงการบันเทิง
ในปี 2002 จงเจียซินได้เข้าร่วมการประกวดและได้รับรางวัลชนะเลิศ มิส คริสตัล คัฟเวอร์ เกิร์ล จัดโดยศูนย์การค้าคริสตัลมอลล์ ในเบอร์นาบี ในปี 2003 คว้ารางวัลชนะเลิศ มิสไชนิส แวนคูเวอร์ และในปีถัดมาเธอเป็นตัวแทนสาวจีนจากแวนคูเวอร์คว้ารางวัลจากการประกวด มิสไชนิสอินเตอร์เนชั่นแนล ในปี 2004 ปัจจุบันเธอเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ฮ่องกง TVB
ช่วงปี 2004 – 2005 กับความสำเร็จครั้งแรกของเธอ
หลังจากชนะประกวดมิสอินเตอร์เนชั่นแนล จงเจียซินได้แสดงละครเรื่อง Virtues of Harmony II และกระแสความนิยมของเธอ ได้ถูกเสนอชื่อสำหรับรางวัล Most Improved Female Actress เป็นครั้งแรก นอกจากนั้นเธอยังได้ถ่ายโฆษณาและเล่นมิวสิควิดีโอ เธอถูกเสนอชื่อเข้าเป็น 1 ใน 12 นักแสดงดาวรุ่งของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
ช่วงปี 2006-2008 กับการเป็นนักแสดงหญิงที่มีการพัฒนาและความก้าวหน้า
ในปี 2006 หลังจากที่เธอแสดงละครเรื่อง Always Ready หน่วยพิฆาตเหินฟ้ากู้วิกฤต, The Biter Bitten และ Forensic Heroes หน่วยเฉพาะกิจพลิกคดีเด็ด  บทบาทของเธอได้รับการเสนอชื่อสำหรับรางวัล นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม และ รางวัล Most Favourite Female Character ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดังและได้รับความนิยมจากแฟนๆมากขึ้นในฮ่องกง
ผลงานเพลง
ค่าย Star Entertainment ค่าย The Voice Entertainment Group Limited
รางวัลที่ได้รับ
=แหล่งข้อมูลอื่น=
พ.ศ. 1740
พุทธศักราช 1740 ใกล้เคียงกับ
เรดการ์ด
เรดการ์ด (Red Guards) สามารถหมายถึง
พ.ศ. 1741
พุทธศักราช 1741 ใกล้เคียงกับ
ไมโครซอฟท์ ทีมส์
ไมโครซอฟท์ ทีมส์ (Microsoft Teams) เป็นแพลตฟอร์มการสื่อสารทางธุรกิจจำกัดสิทธิ์ที่พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์ตระกูลไมโครซอฟท์ 365 ทีมส์บริการทั้งการสนทนาในที่ทำงานกับการโทรศัพท์ภาพ การจัดเก็บไฟล์ และแอปพลิเคชันบูรณาการ ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ไมโครซอฟท์ ทีมส์ กับซอฟต์แวร์อื่น ๆ อย่างเช่นซูมกับกูเกิล มีต ได้รับความสนใจมากขึ้น เพราะการประชุมหลายแห่งจะต้องจัดในโลกเสมือน จนถึง ค.ศ. 2021 มีผู้ใช้โปรแกรมนี้ประมาณ 145 ล้านคน
วัดกู่ไก่แก้ว
วัดกู่ไก่แก้ว อยู่ทางทิศใต้ของตำบลห้วยข้าวก่ำ จังหวัดพะเยา บริเวณพื้นที่ของวัดตั้งอยู่บนภูเขาและติดกับอ่างเก็บน้ำห้วยข้าวก่ำ สถานที่ภายในวัดที่สำคัญ ได้แก่ พระธาตุเจดีย์กู่ไก่แก้ว ซึ่งตั้งอยู่บนยอดดอยที่มีวิวสามารถมองเห็นตัวเมืองของอำเภอจุนได้สวยงาม เป็นวัดที่มีชื่อเสียงทางด้านการปฏิบัติกรรมฐานของผู้คนในท้องถิ่นมีเจ้าอาวาส ชื่อ ครูบาอ๋อง สุธมโม
การเดินทางสามารถใช้รถยนต์ไปตามถนนพะเยา-จุน พอถึงตลาดอำเภอจุนแล้วแยกขวามือไปทางถนนทางโรงเรียนอนุบาลบัวสถานขับไปอีกประมาณไม่เกิน 3 กม. จะเจอป้ายหน้าวัดทางด้านซ้ายมือบนเชิงดอยห้วยข้าวก่ำก็จะถึงบริเวณวัด
อำเภอของประเทศศรีลังกา
อำเภอ หรือชื่อในภาษาท้องถิ่นได้แก่ทิสตริกกะ (දිස්ත්‍රි‌ක්‌ක) และมาวัฏฏัม (மாவட்டம்) เป็นเขตการปกครองระดับที่สองของประเทศศรีลังการองจากจังหวัด ในปัจจุบันประเทศศรีลังกามี 25 อำเภอใน 9 จังหวัด แต่ละอำเภอจะบริหารงานโดยเลขาธิการอำเภอ ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐบาลศรีลังกา หน้าที่หลักของเลขาธิการอำเภอและสภาเลขาธิการอำเภอครอบคลุมการประสานงานระหว่างรัฐบาลศรีลังกาและเลขาธิการตำบล และยังมีหน้าที่รับผิดชอบริเริ่มและติดตามงานโครงการการพัฒนาในระดับอำเภอและช่วยเหลือตำบลและหมู่บ้านในงานดังกล่าวด้วย นอกจากนี้ยังมีหน้าที่เก็บภาษีอากรและช่วยจัดการเลือกตั้งในพื้นที่อำเภอนั้น อำเภอจะแบ่งย่อยลงไปเป็นตำบล (divisional secretary's divisions หรือ DS divisions) จำนวน 331 ตำบล ซึ่งตำบลจะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นหมู่บ้าน (grama niladhari divisions) จำนวน 14,022 หมู่บ้าน
ประวัติศาสตร์
การแบ่งหน่วยการบริหารของประเทศศรีลังกาเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยอาณาจักรอนุราธปุระ โดยอาณาจักรจะถูกแบ่งออกเป็นสามแคว้น ซึ่งสามแคว้นนี้ก็จะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นหน่วยย่อยที่เรียกว่า "รัฐ" หรือ "รฐะ" (rata) ซึ่งในเวลาต่อมาได้มีการแบ่งแคว้นเพิ่มขึ้น แต่หน่วยย่อยของแคว้นดังกล่าวก็ยังคงเรียกชื่อว่ารฐะตามเดิม อย่างไรก็ตาม เมื่อดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งออกเป็นหลายอาณาจักรและเมื่อกองทัพจากต่างชาติเข้าครอบครองดินแดน การแบ่งเขตในดินแดนศรีลังกาก็เปลี่ยนแปลงด้วยเช่นกัน อาณาจักรโกฏเฏได้แบ่งเป็นออกเป็นสี่แคว้นที่เรียกว่า disava ซึ่งแบ่งย่อยลงไปเป็นสี่สิบหน่วยย่อยที่เรียกว่า korale ซึ่งแต่ละ korale ก็จะมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารของตนเอง ในขณะที่อาณาจักรยาฬป์ปาณัมก็แบ่งหน่วยย่อยในลักษณะเดียวกันออกเป็นสี่แคว้น
เมื่อจักรวรรดิโปรตุเกสเข้าครอบครองดินแดนบางส่วนใน ค.ศ. 1505 โครงสร้างการบริหารในดินแดนศรีลังกาก็ยังคงลักษณะเดิม ต่อมาในสมัยที่จักรวรรดิดัตช์เข้าครอบครอง ดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งออกเป็นสามหน่วยย่อยซึ่งจะแบ่งย่อยลงไปเป็น disava เช่นเดียวกับในระบบก่อนหน้านั้น ในสมัยบริติชซีลอน ระบบเดิมยังคงถูกรักษาเอาไว้ จนกระทั่งการปฏิรูปซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1796 จนถึง ค.ศ. 1802 ดินแดนศรีลังกาถูกแบ่งตามเชื้อชาติ ซึ่งถูกยกเลิกไปใน ค.ศ. 1833 ตามข้อเสนอโดยกรรมาธิการโคลบรุก–คาเมรอน และมีการจัดตั้งสภาบริหารซีลอนขึ้นมาแทน ซึ่งทำให้เกาะศรีลังกาทั้งเกาะกลายเป็นองค์เดียวทางการเมืองและทางการบริหาร มีการจัดตั้งจังหวัดขึ้นห้าจังหวัดซึ่งต่อมาได้เพิ่มขึ้นเป็นเก้า และจังหวัดเหล่านี้แบ่งออกเป็น 21 อำเภอซึ่งบริหารงานโดยเลขาธิการอำเภอซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ
แฮนนิบัล
แฮนนิบัล (Hannibal;, Ḥannibaʿl; 247 ปีก่อนคริสตกาล – ระหว่าง 183 และ 181 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นขุนพลชาวคาร์เธจโบราณ (Ancient Carthage) ซึ่งถือกันว่า เป็นหนึ่งในผู้นำทางทหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เขาเป็นบุตรของแฮมิลการ์ บาร์กา (Hamilcar Barca) นายทหารชาวคาร์เธจช่วงสงครามพิวนิกครั้งแรก (First Punic War) เขายังเป็นพี่ชายของมาโก บาร์กา (Mago Barca) กับแฮสดรูบัล บาร์กา (Hasdrubal Barca) และเป็นพี่เขยหรือน้องเขยของแฮสดรูบัลคนรูปงาม (Hasdrubal the Fair)
อำเภอของประเทศศรีลังกา
ประวัติศาสตร์
ใน ค.ศ. 1955 อำเภอได้กลายเป็นหน่วยการบริหารระดับบนสุดแทนจังหวัด อำเภออัมปาระจัดตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1961 ตามด้วยอำเภอมุลไลต์ตีวุและอำเภอคัมปหะในเดือนกันยายน ค.ศ. 1978 อันเป็นผลจากรัฐธรรมนูญศรีลังกา ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับเดียวกันนี้ยังได้สถาปนาจังหวัดกลับมาเป็นหน่วยการบริหารระดับบนสุดและลดระดับอำเภอลงไปเป็นหน่วยการบริหารระดับที่สอง อำเภอล่าสุดที่จัดตั้งได้แก่อำเภอกิฬินจจิซึ่งจัดตั้งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 ซึ่งทำให้ประเทศศรีลังกามี 25 อำเภอในปัจจุบัน อำเภออาจถูกจัดตั้งใหม่หรือยุบรวมได้ตามมติของรัฐสภาศรีลังกา
แฮนนิบัล
แฮนนิบัลมีชีวิตอยู่ในช่วงที่เกิดความตรึงเครียดขนานใหญ่ในลุ่มเมดิเตอร์เนียน (Mediterranean Basin) ฝั่งตะวันตก เนื่องด้วยโรม (Rome) ตั้งตนเป็นใหญ่เหนือมหาอำนาจอื่น ๆ อย่างคาร์เธจโบราณ, อีทรูเรีย (Etruria), แซมเนียม (Samnium), และซีราคิวส์ (Syracuse) หนึ่งในผลงานที่เลื่องลือที่สุดของแฮนนิบัล คือ การนำทัพในช่วงสงครามพิวนิกครั้งที่สอง (Second Punic War) โดยเป็นการนำทัพที่มีช้างศึกอยู่ด้วย ข้ามจากคาบสมุทรไอบีเรีย (Iberian Peninsula) ผ่านเทือกเขาพิรินี (Pyrenees) และเทือกเขาแอลป์ (Alps) เข้าสู่อิตาลี ช่วงแรกที่เขาอยู่อิตาลีนั้น เขามีชัยในการยุทธ์หลายสนาม เช่น เทรบเบีย (Trebbia), แทรซิมีน (Trasimene), และแคนนี (Cannae) ที่ซึ่งเขาสร้างความโดดเด่นให้แก่ตนเองด้วยความสามารถในการกำหนดจุดแข็งจุดอ่อนของตนและศัตรูแล้วจึงวางแผนการยุทธ์ตามนั้น ชัยชนะดังกล่าวยังทำให้เขาได้สมัครพรรคพวกเป็นอันมากในโรม แฮนนิบัลยึดครองดินแดนส่วนใหญ่ในอิตาลีเป็นเวลา 15 ปี แต่ไม่สามารถยกทัพไปบุกโรม และเมื่อถูกศัตรูรุกรานแอฟริกาเหนือกลับ เขาก็จำต้องถอยร่นคืนไปยังคาร์เธจบ้านเกิดที่ซึ่งเขาพ่ายแพ้ยับเยินต่อซิปพิโอ แอฟริกานัส (Scipio Africanus) ในยุทธการที่ซามา (Battle of Zama)
อำเภอของประเทศศรีลังกา
อำเภอในปัจจุบัน
ในปัจจุบันประเทศศรีลังกามีอำเภอจำนวน 25 อำเภอ
แฮนนิบัล
เมื่อสิ้นสงครามแล้ว แฮนนิบัลได้รับตำแหน่งชอเฟต (shophet) และได้ริเริ่มปฏิรูปทางการคลังและการเมืองหลายประการเพื่อเอื้อการชำระค่าปฏิกรรมสงครามที่โรมเรียกร้อง แต่การปฏิรูปของเขาไม่เป็นที่สบอารมณ์ของกลุ่มชนชั้นนำในคาร์เธจและโรม เขาจึงลี้ภัยไปราชสำนักจักรวรรดิซิลูซิด (Seleucid Empire) ที่ซึ่งเขาได้เป็นกุนซือทหารของแอนไทโอคัสที่ 3 มหาราช (Antiochus III the Great) ในการศึกต่อต้านโรม แต่แอนไทโอคัสปราชัยในยุทธการที่แมกนีเชีย (Battle of Magnesia) จึงต้องยอมตามคำเรียกร้องของโรม ส่วนแฮนนิบัลก็ลี้ภัยอีกครั้ง โดยแวะพัก ณ อาณาจักรอาร์มีเนีย (Kingdom of Armenia) แล้วไปพำนักเป็นการถาวร ณ ราชสำนักบีทิเนีย (Bithynia) ที่ซึ่งเขาได้นำทัพเรือต่อต้านเพอร์กามัน (Pergamon) และได้ชัยอย่างดงาม แต่ภายหลัง เขาถูกบีทิเนียหักหลังโดยมอบตัวเขาให้แก่โรม แล้วเขาก็เสียชีวิต สาเหตุว่ากันไปหลายอย่าง พอซิเนียสแห่งดาแมสกัส (Pausanias of Damascus) บันทึกว่า เขาเสียชีวิตหลังจากชักดาบขณะอยู่บนหลังม้าแล้วดาบบาดนิ้วจนติดเชื้อและเป็นไข้นำไปสู่ความตายในสามวันถัดมา แต่จูเวอนัล (Juvenal) อ้างว่า เขากินยาฆ่าตัวตายที่ลิบิสซา (Libyssa) บนฝั่งตะวันออกของทะเลมาร์มารา (Sea of Marmara) โดยยาพิษนั้นเขาบรรจุไว้ในหัวแหวนมานานแล้ว
ถือกันว่า แฮนนิบัล ตลอดจนฟิลิปแห่งแมซิดอน (Philip of Macedon), อะเล็กซานเดอร์มหาราช (Alexander the Great), จูเลียส ซีซาร์ (Julius Caesar), และซิปพิโอ แอฟริกานัส เป็นนักยุทธศาสตร์ทางทหารที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ ทั้งเป็นขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของแว่นแคว้นเมดิเตอร์เรเนียโบราณ ปรัชญาเมธีพลูทาร์ก (Plutarch) ระบุว่า ซิปพิโอเคยถามแฮนนิบัลว่า ใครบ้างเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แฮนนิบัลตอบว่า ไม่อะเล็กซานเดอร์ก็พิรัสแห่งอีไพรัส (Pyrrhus of Epirus) แล้วจึงเป็นตัวเขาแฮนนิบัลเอง แต่บางบันทึกก็ว่า เขาตอบว่า ได้แก่ พิรัส, ซิปพิโอ, แล้วตัวเขาเอง ตามลำดับ
อ้างอิง
-248-183
ภาษาเบาม์
ภาษาเบาม์ (Bawm language) หรือภาษาบอง ภาษาบอม มีผู้พูดทั้งหมด 21,520 คน พบในอินเดีย 4,440 คน (พ.ศ. 2547) ในรัฐไมโซรัม ตรีปุระ อัสสัม พบในบังกลาเทศ 13,500 คน (พ.ศ. 2534) ในบริเวณทิวเขาจิตตะกอง พบในพม่า 3,580 คน (พ.ศ. 2543) ในบริเวณทิวเขาชีนตอนใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียจะพูดภาษาไมโซได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละติน มีการแปลไบเบิลเป็นภาษานี้ใน พ.ศ. 2532 เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 (John Clifford, 9th Baron de Clifford) (ค.ศ. 1435 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1461) จอห์น คลิฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบ ของฝ่ายแลงคาสเตอร์ จอห์นเป็นบุตรของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 และ ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ค จอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 ในยุทธการเฟอร์รีบริดจ์
ดูเพิ่ม
1435 1461
แมมโบ (ซอฟต์แวร์)
แมมโบ (Mambo) หรือชื่อเดิม แมมโบโอเพนซอร์ซ (Mambo Open Source - MOS) เป็นระบบจัดการเนื้อหาเว็บแบบโอเพนซอร์สที่มีผู้ใช้จำนวนมาก Mambo เคยชนะการประกวดซอฟต์แวร์ของนิตยสาร Linux Format ในปี พ.ศ. 2547 และ LinuxWorld ในปี พ.ศ. 2548
ซีเกมส์ 2017
กีฬาซีเกมส์ 2017 (Sukan Asia Tenggara 2017) เป็นการจัดการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 29 จัดขึ้นโดยมีกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีนักกีฬาทั้งหมดจาก 11 ประเทศ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เข้าร่วมแข่งขัน จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 19–30 สิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยครั้งนี้เป็นครั้งที่ 6 ของประเทศมาเลเซีย หลังจากที่เป็นเจ้าภาพในปี 1965, 1971, 1977, 1989 และ 2001 ตามลำดับ ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันในรอบ 16 ปี ของประเทศมาเลเซีย
แมมโบ (ซอฟต์แวร์)
คุณสมบัติของแมมโบได้แก่การจัดการ ปฏิทิน อาร์เอสเอส บล็อก ปัจจุบันมีกลุ่มนักพัฒนาจำนวนมากสร้างโปรแกรมเสริมให้กับ แมมโบ การติดตั้ง แมมโบ จำเป็นต้องใช้เว็บเซิร์ฟเวอร์ เช่น Apache HTTP Serverหรือ IIS เป็นต้น, Database Server คือ MySQL และตัวคอมไพล์ PHP
ซีเกมส์ 2017
การเลือกเจ้าภาพ
ตามหลักการเลือกเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาซีเกมส์แต่ละครั้ง จะเวียนกันเป็นเจ้าภาพในกลุ่มประเทศภาคีสมาชิกในสหพันธ์กีฬาซีเกมส์ แต่ละประเทศจะมีการกำหนดในการเป็นเจ้าภาพในปีนั้นๆ โดยแต่ละประเทศจะสามารถ เลือก หรือ ไม่เลือก ในการเป็นเจ้าภาพได้
แมมโบ (ซอฟต์แวร์)
เดิมแมมโบพัฒนาโดยบริษัทมีโร (Miro Corporation) จากประเทศออสเตรเลีย แต่ภายหลังมีโรได้ตั้งมูลนิธิแมมโบขึ้นมารับหน้าที่แทน ใช้สัญญาอนุญาตการใช้งานแบบสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู หลังจากการเปลี่ยนรูปแบบการพัฒนามาอยู่ใต้มูลนิธิแมมโบและความขัดแย้งภายใน นักพัฒนาเดิมส่วนหนึ่งได้แยกไปตั้งโครงการใหม่ชื่อว่า จูมลา!
ซีเกมส์ 2017
การเลือกเจ้าภาพ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งมีการจัดการประชุมของสหพันธ์กีฬาซีเกมส์ ที่ประเทศพม่า โดยมีการยืนยันว่า ประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ในปี ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ขณะที่ประเทศสมาชิกอื่นๆไม่มีความพร้อมการจัดการแข่งขันในครั้งนี้ได้ ซึ่งเลขาธิการของสภาโอลิมปิกแห่งมาเลเซีย เซียห์ ก๊ก ชิ, กล่าวในที่ประชุมว่า ประเทศพม่า กำลังได้เป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 2013 (พ.ศ. 2556) ตามด้วยประเทศสิงคโปร์ ที่ได้เป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 2015 (พ.ศ. 2558) จากนั้นจะเป็นประเทศบรูไน ที่เป็นเจ้าภาพ แต่ประเทศบรูไน สนใจที่จะจัดในปี ค.ศ. 2019 (พ.ศ. 2562) มากกว่า ดั้งนั้นจากเหตุผลต่างๆ ทำให้ประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าภาพในครั้งนี้
สถานที่แข่งขัน
การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 มีการคาดการณ์ว่าจะจัดการแข่งขันขึ้นในหลายรัฐทั่วประเทศมาเลเซีย ซึ่งทุกสนามกีฬาที่อยู่ในศูนย์กีฬาบูกิตจาลิลจะมีการปรับปรุง ขณะที่มีการสร้างสนามเวโลโดรมใหม่ในเขตเซอเริมบัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ซึ่งจะเป็นเมืองจัดการแข่งขันกีฬาจักรยาน ประเภทลู่ และมีการจัดการแข่งขันหลายประเภทในรัฐซาบะฮ์ และรัฐซาราวัก ในมาเลเซียฝั่งตะวันออก อย่างไรก็ตาม ประธานเจ้าหน้าที่บริหารการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 29 โซล์คเปิลส์ เอมบอง ได้ตัดสินใจยกเลิกในการจัดแข่งขันในมาเลเซียฝั่งตะวันออก เนื่องจากมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นในการจัดการแข่งขัน
โดยงบประมาณที่มากกว่า 1.6 พันล้านริงกิต (ประมาณ 1.4 หมื่นล้านบาท) ในการปรับปรุงศูนย์กีฬาบูกิตจาลิล ในกัวลาลัมเปอร์ และพื้นที่รอบศูนย์กีฬา เพื่อให้พร้อมจัดการแข่งขันในครั้งนี้
อาสาสมัคร
คณะกรรมการจัดการแข่งขันคาดการณ์ว่าจะมีอาสาสมัครในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 ประมาณ 20,000 คน ที่มีความจำเป็นที่ในการแข่งขันครั้งนี้ประสบความสำเร็จ โดยมีการรับอาสาสมัครในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ซึ่งเป็นวันเดียวกับการเปิดตัวสัญลักษณ์ และตุ๊กตาสัญลักษณ์ ซึ่งมีคนสมัครเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครครบ 20,000 คน โดยใช้เวลาน้อยกว่า 48 ชั่วโมง อาสาสมัครแต่ละคนจะมีการปฏิบัติหลากหลายหน้าที่ ตั้งแต่ คนนับคะแนน ควบคุมฝูงชน คนจัดการเรื่องตั๋ว โปรโมชั่น และอื่นๆอย่างมากมาย
คำขวัญ
"Rising Together" หรือ "ก้าวหน้าไกลไปด้วยกัน" เป็นคำขวัญของการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 เป็นคำขวัญที่ถูกเลือกเพื่อสื่อถึงว่า ยุคที่ประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต้องรวมตัวกันเป็นประชาคมหนึ่งเดียว เพื่อที่จะออกสู่ประชาคมโลก และเป็นการกระตุ้นให้ประชาชนในภูมิภาคเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ซึ่งจะนำพาความสงบสุข, ความคืบหน้า และความเจริญก้าวหน้า สู่ประชาคม นอกจากนี้ยังสื่อถึงว่า การแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 ที่กัวลาลัมเปอร์ จะเป็นการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ครั้งแรก หลังจากมีการก่อตัวของประชาคมอาเซียน ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ซึ่งกีฬามีบทบาทสำคัญในการนำประชาชนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมตัวกันในการเฉลิมฉลองความสำเร็จของมาเลเซีย และความมุ่งมั่นที่มีต่อกีฬา และสร้างแรงบันดาลใจทั้งภูมิภาค
สัญลักษณ์
สัญลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 เป็นรูปว่าวบุหลัน ว่าวรูปพระจันทร์เสี้ยวแบบดั้งเดิมที่นิยมในชายฝั่งตะวันออกของมาเลเซียตะวันตก การรวมลายเส้นและสีที่ถูกรวบรวมมาจากธงของทุกประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อเป็นเอกลักษณ์ของการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2017 สัญลักษณ์นี้ได้รับเลือกหลังจากการแข่งขันประกวดสัญลักษณ์ในกีฬาซีเกมส์ 2017 ซึ่งมีการส่งสัญลักษณ์ทั้งหมด 174 รูปแบบ จากทั่วประเทศมาเลเซีย ว่าวบุหลัน จะสื่อถึงความสง่างาม ความสวยงาม ความเกรียงไกร และความก้าวหน้า เหนือสิ่งใด ซึ่งเป็นตัวแทนอำนาจของกีฬา