cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตรุษจีนในนครสวรรค์
ภาพยนตร์ "สายเลือดมังกร สายน้ำแห่งศรัทธา" (พ.ศ. 2552)
โดยภาพยนตร์เรื่อง "สายเลือดมังกร สายน้ำแห่งศรัทธา" เปิดเผยเรื่องราวของ คนจีนสองคนพ่อลูกคือ อากง (แสดงโดยโกวิท วัฒนกุล) ที่เดินทางมาจากเมืองจีนแล้วมาอาศัยอยู่ในปากน้ำโพ ต่อมาได้ส่งลูกหลานเข้ามาเรียนหนังสือหาวิชาความรู้ในกรุงเทพฯ คือ อาเล้ง (แสดงโดยแทนคุณ จิตต์อิสระ ) ที่หลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วก็ได้ทำงานเป็น วิศวกร ในบริษัทข้ามชาติแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ และทุกปีในเทศกาลตรุษจีน อาเล้ง จะกลับไปนครสวรรค์ เพื่อเยี่ยมครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ปีนี้ก็เช่นกันที่พอไปถึงก็ทราบว่าคุณพ่อ อาป๊า (แสดงโดยนิรุตติ์ ศิริจรรยา) ได้รับแต่งตั้งเป็น เถานั้ง ของคณะกรรมการศาลเจ้าพ่อเจ้าแม่ปากน้ำโพ ที่มีภาระจะต้องจัดงานแห่เจ้าพ่อเจ้าแม่ในเทศกาลตรุษจีนในปีหน้า ซึ่งเรื่องราวดำเนินไปอย่างเข้มข้นและแฝงไปด้วยประเพณี ความเชื่อ ขนบธรรมเนียม และวัฒนธรรมของชาวปากน้ำโพ ผ่านทางตัวละครหลักสามคน พ่อ-ลูก-หลาน ชาวปากน้ำโพนั่นเอง
เพลง "สายน้ำแห่งชีวิต"
เพลง "สายน้ำแห่งชีวิต" นี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "สายเลือดมังกร สายน้ำแห่งศรัทธา" ที่จัดฉายในงานประเพณีแห่เจ้าพ่อเจ้าแม่ปากน้ำโพ ประจำปี พ.ศ. 2552 ขับร้องโดยคุณ เจนนิเฟอร์ คิ้ม ถูกแต่งขึ้นโดยคุณภราดร เพ็งศิริ ซึ่งคนปากน้ำโพโดยกำเนิด และเรียบเรียงโดยคุณ อนุรักษ์ แซ่ลี้ เพลงนี้มีเนื้อหาถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกของชาวนครสวรรค์ ซึ่งมีความผูกพันกับแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นแม่น้ำที่มีทั้งความรัก ความศรัทธา การดำรงชีวิต เปรียบเสมือนสายเลือดที่หล่อเลี้ยงร่างกาย และจิตใจของชาวปากน้ำโพ ซึ่งเพลงนี้ถูกใช้ต่อๆมาในงานประเพณีประจำทุกปีจวบจนปัจจุบัน
ภาพยนตร์ "เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ" (พ.ศ. 2540)
เป็นภาพยนตร์ที่ดำเนินเรื่องท่ามกลางมิตรภาพ ประเพณี ศรัทธา และวัฒนธรรมของชาวปากน้ำโพ ทั้งตรุษจีนนครสวรรค์ ประเพณีแห่เจ้าพ่อเจ้าแม่ปากน้ำโพ คณะมังกรทองนครสวรรค์ และประเพณีการแข่งขันเรือยาว โดยมีฉากหลังเป็นจังหวัดนครสวรรค์ตลอดทั้งเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย สราวุธ วิเชียรสาร ซึ่งเป็นชาวนครสวรรค์แต่กำเนิด และนำแสดงโดย วรวุฒิ บูรพาชยานนท์, วรรธนะ กัมทรทิพย์, อรรถพร ธีมากร, อัญชลี เดวี่ส์, เมจิ ยามากุชิ(อโณมา ศรัณย์ศิขริน), โกวิท วัฒนกุล ฯลฯ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับเกียรติเป็นตัวแทนประเทศไทย ไปฉายในงานศิลปะภาพยนตร์อาเชี่ยน 1999 ณ เมืองฮานอย ประเทศเวียตนาม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสุพรรณหงส์ ในเกือบทุกสาขา ในปี พ.ศ. 2540
โดยภาพยนตร์เรื่อง "เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ" เป็นเรื่องราวของ เป้(แสดงโดย วรวุฒิ บูรพาชยานนท์) และคิม(แสดงโดย วรรธนะ กัมทรทิพย์) เพื่อนรักที่กันโตขึ้นมาด้วยกันในตลาดปากน้ำโพ โดยทั้งเป้และคิมต่างมีความฝันในวัยเด็กว่า ในวันข้างหน้าสักวันหนึ่งนั้นเป้อยากเป็นนักพายเรือแข่งหงษ์ทอง ส่วนคิมนั้นอยากเป็นคนเชิดหัวมังกรทอง ซึ่งวันนั้นคงเป็นวันที่มีเกียรติยศเป็นอย่างยิ่งของเพื่อนรักทั้งสอง หลายปีต่อมาวันหนึ่งคิมและเป้ขับรถชนยายแก่แล้วหนี สร้างความรู้สึกผิดแก่เป้ เขาจึงได้แต่แอบไปเยี่ยมคุณยายคนนั้นอยู่ห่างๆทำให้เขาได้รู้จักกับทราย(แสดงโดย อัญชลี เดวี่ส์) หลานสาวของผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกเขาชน จนพัฒนามาเป็นความรักต่อกัน ในขณะที่คิมก็ห่างกับเป้ออกไปทุกที เพราะไปรู้จักกับเพื่อนใหม่อย่างทศ(แสดงโดย อรรถพร ธีมากร) เกิดเป็นความบาดหมางที่ทศมาทำรุ่มร่ามต่อทราย ซึ่งถือว่าเป็นการแตกหักกันขั้นเด็ดขาดระหว่างเพื่อน คิมจึงต้องเลือกระหว่างทศเพื่อนใหม่ที่ทำให้เขามั่นใจเวลาไปไหนด้วย หรือจะเลือกเป้เพื่อนเก่าผู้มีความฝันด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก
Trigonisca
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดอริส มิลเลอร์
อ้างอิง
19191943
ถนนสายนี้ เปรี้ยว
เรื่องย่อ
ในส่วนของตอนพิเศษ ova นั้นจะนำตอนที่อยู่ในหนังสือการ์ตูนมาสร้างเป็นแอนิเมชัน (มีอยู่ 2 ตอนเท่านั้นที่เขียนสร้างมาใหม่) หนึ่งในนั้นจะเป็นตอนที่กล่าวถึงอากาเนะ (ญาติของคะสึกะ เคียวสุเกะ) ด้วย ที่พบในเธอบางฉากในตอนที่ 48 ของเวอร์ชันแอนิเมชันปกติ
ส่วนตอนสุดท้ายที่เป็นบทสรุปของเรื่องนี้จะเห็นความบอบช้ำจิตใจของฮิการุจัง เมื่อเธอรู้ความจริงว่า เคียวสุกะและอายูคาว่า รักกันและคบกันเป็นแฟน และฮิการุได้ตัดสินใจไปเรียนการละครที่อเมริกา
สำหรับตอนที่สร้างสุดท้ายเป็นแอนิเมชัน เป็นตอนหลังจากนั้น เมื่อเคียวสุเกะได้หลุดไปโลกอนาคต 3 ปีข้างหน้าได้พบฮิการุจังและอายูคาว่า ในขณะที่โลกปัจจุบันเคียวสุเกะเป็นเจ้าชายนิทรา เรื่องราวดำเนินจนจบและ เผยถึงตอนสุดท้ายที่เขาและเธอมีอะไรกันครั้งแรกนับแต่ที่เขาได้รู้จักกันมา สร้างความอิจฉาต่อผู้ชมเป็นอย่างยิ่ง
ตัวละครหลัก
ชื่อตัวละครส่วนนี้ แสดงนามสกุลตามด้วยชื่อ ที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนฉบับที่ตีพิมพ์ลิขสิทธิ์ (โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ) ตามด้วยชื่อภาษาญี่ปุ่นตัวคันจิและคะนะและโรมะจิที่เป็นตัวอักษรอังกฤษในภาษาญี่ปุ่นพร้อมทั้งคำอ่านฉบับมาตรฐาน)
เคมีสิ่งแวดล้อม
เคมีสิ่งแวดล้อม (Environmental chemistry) เป็นสาขาของวิชาเคมีที่เกี่ยวข้องกับปรากฏการณ์ทางเคมีและชีวเคมีที่เกิดขึ้นในธรรมชาติซึ่งจะรวมถึงเคมีของน้ำ (Aquatic chemistry) และเคมีของดิน (soil chemistry ) แต่ไม่เกี่ยวข้องกับการใช้สารเคมีที่ไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม (Green chemistry) งานหลักของเคมีสิ่งแวดล้อมคือ
พระเจ้ามาอูเฮา
สมเด็จพระเจ้ามาอูเฮา (Mauhau) ทรงเป็นตูอีโตงา (พระมหากษัตริย์) พระองค์ที่ 7 แห่งจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากาโลอากับพระมเหสีไม่ทราบชื่อ สำหรับปีพระราชสมภพและปีที่สิ้นพระชนม์ยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากหลักฐานเชิงประจักษ์ยังมีไม่เพียงพอ พระองค์มีพระราชโอรสที่ปรากฏพระนามเพียงพระองค์เดียวคือ สมเด็จพระเจ้าอาปูอาเนอา ในรัชกาลนี้ปรากฎพระราชกรณียกิจของพระองค์คือพระองค์ทรงย้ายที่ประทับซึ่งตูอีโตงาประทับอยู่มาโดยตลอดนับตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าอะโฮเออิตู โดยย้ายที่ประทับมาอยู่ที่ลาเวนกาตองงา
หัวหาดอากาศ
หัวหาดอากาศ (airhead) เป็นพื้นที่ในเขตแดนของข้าศึกหรือพื้นที่ที่ถูกคุกคามซึ่งถูกกำหนดไว้ เมื่อสามารถทำการยึดพื้นที่หัวหาดอากาศได้แล้ว จะทำให้กองกำลังทางอากาศสามารถให้การสนับสนุนโดยส่งกำลังทหารและยุทโธปกรณ์เพิ่มเติมได้ผ่านทางสะพานอากาศ ตลอดจนเป็นการวางแผนและเตรียมพื้นที่สำหรับปฏิบัติการในอนาคต โดยปกติแล้ว หัวหาดอากาศเป็นพื้นที่ที่จะถูกยึดในช่วงโจมตีของปฏิบัติการพลร่ม นอกจากนี้ หัวหาดอากาศยังสามารถเป็นพื้นที่ปฏิบัติการหรือจุดเติมเชื้อเพลิงสำหรับปฏิบัติการที่กินระยะเวลาไม่นานนัก
ตามปกติ หัวหาดอากาศสถาปนาขึ้นโดยการลงจอดของเฮลิคอปเตอร์หรือพลร่ม และบ่อยครั้งจำเป็นต้องเกิดขึ้นที่สนามบินแห่งใดแห่งหนึ่ง (เพื่อให้การขนส่งในภายหลังสามารถลงจอดได้) หรือที่จอดเฮลิคอปเตอร์หรือพื้นที่ซึ่งเครื่องร่อนสามารถเข้าถึงได้
ปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับหัวหาดอากาศที่มีชื่อเสียง เช่น ยุทธการเกาะครีตและปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ปีแยร์ ล็องแกล
ปีแยร์ ชาร์ล อาลแบร์ มารี ล็องแกล (Pierre Charles Albert Marie Langlais; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1909 — 1988) เป็นผู้บัญชาการทหารฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู
ล็องแกลเกิดในปงตีวี จังหวัดมอร์บีอ็อง ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่รอบที่สามในอินโดจีน เขาได้ทำการรบในเดียนเบียนฟูและถูกจับเป็นเชลย
ในปี ค.ศ. 1966 ล็องแกลได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวา และเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยพลร่มที่ 20 ของฝรั่งเศสที่โป
เภสัชกรรม
เภสัชกรรม (Pharmacy) ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ได้ให้ความหมายไว้ว่าเป็นวิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยการเตรียมเครื่องยา ตัวยาจากธรรมชาติหรือการสังเคราะห์ให้เป็นยาสำเร็จรูป นอกจากการปรุงยาแล้วนั้น เภสัชกรรมยังครอบคลุมถึงด้านการบริบาลทางยาแก่ผู้ป่วย อาทิ การพิจารณายาที่เหมาะสมให้กับผู้ป่วย การประเมินและทบทวนการใช้ยา การติดตามผลข้างเคียงจากการใช้ยา รวมไปถึงการกระจายยา การเก็บรักษายาที่ถูกต้องเหมาะสม และการบริหารเภสัชกิจ และเป็นที่ปรึกษาด้านยาแก่บุคลากรทางการแพทย์และสาธารณสุข
วิชาชีพเภสัชกรรมเป็นวิชาชีพโบราณ มีวิวิฒนาการของวิทยาการควบคู่กับการพัฒนาของมนุษย์ เริ่มตั้งแต่ในสมัยอาณาจักรเมโสโปเตเมียมีการรวบรวมเภสัชตำรับครั้งแรกของโลก โดยจารึกในก้อนดินเหนียวด้วยอักษรคูนิฟอร์ม และมีการพบเภสัชตำรับของชาวอียิปต์โบราณหรือ "ปาปิรุสอีเบอร์" เมื่อประมาณ 1,500 ปีก่อน นอกจากนี้ในสมัยกรีกและโรมันโบราณยังมีนักการแพทย์และนักปราชญ์ที่สำคัญที่วิจัยทางการแพทย์และเภสัชกรรม โดยเฉพาะกาเลน ซึ่งมักปรุงยาและคิดค้นเภสัชตำรับขนานใหม่ ๆ ด้วยตนเอง จนได้รับการขนานนามว่าเป็น "บิดาแห่งเภสัชกรรม" ครั้งเมื่อการปฏิวัติอุตสาหกรรม เภสัชกรได้ผันแปรบทบาทตนเองจากการปรุงยาให้ผู้ป่วยรายบุคคลาเป็นการเข้าสู่ระบบเภสัชอุตสาหกรรม การเลือกยาที่เหมาะสมและการรักษาทางเภสัชกรรมคลินิกจึงเป็นเรื่องสำคัญ อย่างไรก็ดี บทบาทของเภสัชกรยังคงมีหน้าที่ด้านการวิจัยพัฒนาตำรายาใหม่ ๆ และการเลือกสรรยาที่เหมาะสมให้กับผู้ป่วยเพื่อเยียวยารักษาโรค
วิชาชีพเภสัชกรรมเป็นวิชาชีพที่มีการบูรณาการระหว่างศาสตร์ทางวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ มีกฎหมายรองรับบทบาทวิชาชีพเภสัชกรรมโดยผู้ที่ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมต้องผ่านการทดสอบเพื่อเป็นเภสัชกร ในประเทศไทยเมื่อผ่านการทดสอบแล้วจะได้ใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะสาขาเภสัชกรรม และใช้คำนำหน้าว่า "เภสัชกร" สำหรับผู้ชาย และ "เภสัชกรหญิง" สำหรับผู้หญิง"
ปัจจุบันวิชาชีพเภสัชกรรมมีการแพร่ไปยังประเทศต่าง ๆ กว่า 50 ประเทศทั่วโลก และมีองค์กรทั้งในประเทศและต่างประเทศทั้งระดับภูมิภาคและระดับโลกในการควบคุม วิจัย และปรึกษาทางเภสัชกรรม เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ผู้ป่วยในการรับการบริบาลทางยา
ประวัติ
เภสัชกรรมเป็นศาสตร์ที่กำเนิดควบคู่มาพร้อมกับวิวัฒนาการของมนุษย์แต่ครั้งสมัยก่อนประวัติศาสตร์ มนุษย์สมัยนั้นเลียนแบบสัตว์ป่าและธรรมชาติในการรักษาและเยียวยาตนเอง การลองผิดลองถูกของมนุษย์โบราณทำให้เกิดการสั่งสมองค์ความรู้สืบมากจากรุ่นสู่รุ่น ต่อมาเมื่อเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์ อาณาจักรเมโสโปเตเมียมีการบันทึกเภสัชตำรับฉบับแรกของโลก ในอียิปต์โบราณมีการค้นพบหลักฐานทางเภสัชกรรมสำคัญคือ "ปาปิรุสอีเบอร์" เมื่อประมาณ 1,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นหลักฐานการรวบรวมยาในสมัยนั้นกว่า 800 ขนาน
ในสมัยกรีกโบราณมีนักปราชญ์ที่มีชื่อเสียงด้านการแพทย์คือ ฮิปโปเครตีส ซึ่งได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาการแพทย์ยุโรป ได้เขียนตำราทางการแพทย์และเภสัชกรรมกว่า 60 เรื่อง องค์ความรู้ที่เขาค้นพบนั้นถ่ายทอดมายังอาณาจักรโรมัน โดยเฉพาะกาเลน แพทย์ชาวโรมันที่มักปรุงยาต่าง ๆ ด้วยตนเอง ความสามารถของเขาได้รับการยอมรับและได้รับการแต่งตั้งเป็นแพทย์ประจำราชสำนัก เขาค้นพบยาขนานใหม่ ๆ ทำให้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งเภสัชกรรม" เขายังศึกษาความรู้ทางกายวิภาคศาสตร์ ศัลยศาสตร์ พยาธิวิทยา และเภสัชกรรม โดยภายหลังมีการตีพิมพ์ผลงานกว่า 22 เล่ม
ภายหลังอาณาจักรโรมันสูญสิ้นอำนาจแล้ว ความรู้ทางการแพทย์และเภสัชกรรมได้ถ่ายทอดไปยังชาวอาหรับที่แปลบทความภาษากรีกหลายเล่ม และถ่ายทอดความรู้เหล่านี้สู่ชาวยุโรปผ่านพ่อค้าที่เข้ามาค้าขาย เนื่องจากยุโรปในสมัยนั้นอยู่ในการปกครองของศาสนจักรที่ไม่สนับสนุนการค้นคว้าทางการแพทย์และเภสัชกรรม รวมถึงวิทยาการด้านอื่น ๆ ประชาชนชาวยุโรปสมัยนั้นต้องเข้ารับการรักษากับบาทหลวง ความรู้ทางการแพทย์ที่ดำรงในศาสนาจักรนั้นไม่ได้เผยแพร่ให้กับประชาชนโดยทั่วไป เนื่องจากป้องกันปัญหาการใช้ความรู้ในการเอาเปรียบประชาชน ทำให้ความรู้ทางการแพทย์และเภสัชกรรมไม่ได้รับการพัฒนา ต่อมาได้มีการตั้งร้านยาขึ้นในยุโรปเป็นครั้งแรก ณ เมืองโคโลญ ประเทศฝรั่งเศส และในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้มีการแบ่งเภสัชกรรมออกจากการแพทย์โดยพระองค์ทรงประกาศกฎหมายวิชาชีพเภสัชกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1240 ซึ่งควบคุมการดำเนินงานทางเภสัชกรรมภายใต้การควบคุมจากรัฐอย่างเข้มงวด ต่อมาชาวยุโรปได้มีการรวบรวมเภสัชตำรับอย่างเป็นทางการครั้งแรก เริ่มจากในเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี และมีการจัดตั้งองค์กรทางการค้าด้านเภสัชกรรมขึ้นในอังกฤษในปี ค.ศ. 1617 ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 1
ในสมัยปฏิวัติอุตสาหกรรมทำให้การปรุงยาโดยเภสัชกรเปลี่ยนแปลงเป็นการผลิตยาจำนวนมากในระบบเภสัชอุตสาหกรรม เภสัชกรเปลี่ยนบทบาทจากผู้ปรุงยาเป็นควบคุมการผลิต ปรับปรุงสูตรยาและค้นพบแขนงยาใหม่ ๆ มีการจัดตั้งองค์กรทางเภสัชกรรมระหว่างประเทศขึ้น เริ่มจากความร่วมมือของสหรัฐอเมริกาและยุโรป และแพร่กระจายองค์ความรู้ด้านนี้ไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ของโลก อาทิ เอเชียแปซิฟิค เอเชียตะวันออก และออสเตรเลีย
ในประเทศไทยมีการศึกษาเภสัชกรรมในแบบตะวันตกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์ปรุงยา (ปัจจุบันคือคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)ขึ้น โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร พระองค์จึงได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งวิชาชีพเภสัชกรรมไทย ภายหลังการจัดตั้งกองโอสถศาลา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการจัดตั้งเภสัชกรรมสมาคมแห่งกรุงสยาม และการจัดตั้งองค์การเภสัชกรรมขึ้นโดยเภสัชกร ดร. ตั้ว ลพานุกรม แม้กระนั้น ความรู้ทางเภสัชกรรมไม่ได้เป็นที่สนใจของประชาชนนัก จนกระทั่งเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่สอง การผลิตยาภายในประเทศไม่เพียงพอ จึงทำให้ศาสตร์นี้เริ่มเป็นที่รู้จักของประชาชนมากขึ้น และมีการจัดตั้งสถานศึกษาทางเภสัชศาสตร์เพิ่มเติมในเวลาต่อมา
สัญลักษณ์วิชาชีพ
สัญลักษณ์ของวิชาชีพเภสัชกรรมมีความแตกต่างไปตามสถานที่และภูมิภาคเภสัชกรรมนั้น ๆ สัญลักษณ์สากลทั่วไปสำหรับเภสัชกรรมคือโกร่งบดยาและเรซิพี (℞) เภสัชกรรมในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษมักใช้โชว์โกลบซึ่งเป็นโคมไฟแขวนเป็นสัญลักษณ์ของร้านยาในสมัยโบราณ ปัจจุบันองค์กรทางเภสัชกรรมทั่วไปโลกใช้สัญลักษณ์สากลสำคัญได้แก่ ถ้วยตวงยา ถ้วยยาไฮเกีย และคทางูไขว้ แต่ในภูมิภาคหรือบางประเทศมีสัญลักษณ์ทางเภสัชกรรมท้องถิ่น อาทิ ประเทศฝรั่งเศส อาร์เจนตินา สหราชอาณาจักร เบลเยี่ยม และอิตาลีใช้สัญลักษณ์กากบาทเขียว ในประเทศเยอรมนีและออสเตรียใช้สัญลักษณ์คล้ายอักษร A ในภาษาอังกฤษซึ่งย่อมาจากคำว่า Apotheke ในภาษาเยอรมัน และในประเทศไทยใช้เฉลวเป็นสัญลักษณ์ของเภสัชกรรมไทย
สาขาวิชาชีพ
สาขาวิชาชีพของเภสัชกรได้จำแนกออกตามสถานที่ปฏิบัติการของเภสัชกร อันได้แก่ ร้านยา โรงพยาบาล คลินิก อุตสาหกรรม และเภสัชกรนักการตลาด เภสัชกรในแต่ละสถานที่ปฏิบัติการจะมีความชำนาญแตกต่างกัน แต่ทุกสาขาจะมีความรู้พื้นฐานทางโลหิตวิทยา เนื้องอกวิทยา โรค ท่าทางที่เหมาะสม สารอาหารเสริม เภสัชสารสนเทศ กุมารเวชศาสตร์ เป็นต้น
เภสัชกรรมชุมชน
สถานปฏิบัติการเภสัชกรรมชุมชนหรือร้านยา คือสถานที่ปฏิบัติการส่วนใหญ่ของเภสัชกรทางด้านเภสัชกรรม ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยคลังยาและการกระจายยา การจ่ายยาของเภสัชกรต้องอ้างอิงถึงใบสั่งแพทย์และการซักถามประวัติผู้ป่วยในเรื่องการใช้ยาเพื่อจ่ายยาได้อย่างถูกต้องเหมาะสมแก่ผู้ป่วย เภสัชกรทุกคนต้องอยู่ปฏิบัติการ ณ สถานที่ปฏิบัติการที่ตนสังกัดตลอดเวลาที่ให้บริการแก่ผู้ป่วย ทั้งนี้ครอบคลุมถึงแผนกเภสัชกรรมในห้างร้านต่าง ๆ ด้วย นอกจากสถานที่ปฏิบัติการเภสัชกรรมชุมชนจะจ่ายยาแล้ว บางสถานยังเพิ่มสินค้าทางด้านเวชสำอางค์และเวชภัณฑ์อื่น ๆ ตามความเหมาะสม
เภสัชกรรมคลินิก
งานเภสัชกรรมคลินิกเป็นอีกหนึ่งในบทบาทของเภสัชกร ที่มีหน้าที่โดยตรง ในดูแลผู้ป่วยด้านการใช้ยา เภสัชกรที่ปฏิบัติการในสาขานี้จะปฏิบัติทั้งในโรงพยาบาล  ร้านขายยา  และคลินิกทางเวชกรรมทั่วไป ซึ่งจะต้องทำงานร่วมกับแพทย์และบุคลาการทางสาธารณสุขอื่น ๆ เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ในการใช้ยาที่ดีขึ้น งานที่ถือว่าเป็นงานเภสัชกรรมคลินิก ได้แก่ การคัดเลือกยาที่ถูกต้องเหมาะสม  การติดตามอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยา การติดตามการใช้ยาของผู้ป่วย การให้คำปรึกษาด้านยาแก่ผู้ป่วย และการจัดการการใช้ยาอันตรายสูง จะต้องมีการควบคุมอย่างใกล้ชิดจากเภสัชกร
เภสัชอุตสาหกรรม
เภสัชกรที่ปฏิบัติหน้าที่ทางด้านอุตสาหกรรมคือการผลิตยาให้เป็นไปตามมาตรฐานคุณภาพและการวิจัยคิดค้นยาขนานใหม่ ๆ การผลิตยาเพื่อให้ได้รูปแบบที่ใช้ง่ายและเหมาะสมกับช่องทางการรับยาของผู้ป่วย
โคชิ (มกุฎราชกุมาร)
ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ผู้สืบราชบัลลังก์คือ เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ (พระราชโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ) ซึ่งเป็นพระราชอนุชา ซึ่งพระองค์ได้ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังจากสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระบรมชนกนาถโดยได้จัด พระราชพิธีประกาศแต่งตั้งรัชทายาท อย่างเป็นทางการในวันที่ 8 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2563
โดยผู้ที่ได้ดำรงพระอิสริยยศนี้ก่อนเจ้าชายฟูมิฮิโตะคือ เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ พระอนุชาใน สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ หรือ จักรพรรดิโชวะ จักรพรรดิองค์ที่ 124 เมื่อ พ.ศ. 2469 กระทั่งพ้นจากพระอิสริยยศนี้เมื่อ พ.ศ. 2476 เนื่องจากการประสูติกาลของ เจ้าชายอากิฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิ
นางาซากิ
นางาซากิ  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นางาซากิเป็นเมืองที่สองถูกทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ และเป็นเมืองสุดท้ายของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์จนถึงปัจจุบัน (ณ เวลา 11:02 นาฬิกาของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 'เวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)')
ยุคกลางและยุคใหม่
นางาซากิ เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมงขนาดเล็ก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพียงเล็กน้อย จนกระทั่งได้เริ่มติดต่อกับนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1543 ซึ่งผู้นำของคณะสำรวจแรกนั้น คือ เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต ที่เดินทางมาด้วยเรือโดยเทียบท่าใกล้ ๆ กับทาเนงาชิมะ เกาะในหมู่เกาะโอซูมิ
โปรตุเกสนั้นได้ออกสำรวจโลกและค้าขายกับชาติต่าง ๆ มากมาย หนึ่งในนั้นคือ จีน ซึ่งก่อนหน้าที่โปรตุเกสจะเข้ามา ญี่ปุ่นได้หยุดการค้าขายกับจีนอันเนื่องมาจากการปล้นชิงทรัพย์ที่บ่อยครั้งของโจรสลัด วอโก้ว ในทะเลจีนใต้ การเข้ามาของโปรตุเกสทำให้โปรตุเกสสามารถเป็นตัวกลางด้านการค้าขายให้กับทั้งสองชาติได้ซึ่งจะเป็นประโยชน์แก่ทุกฝ่าย ด้วยระยะเวลาที่ไม่นานนัก โปรตุเกสก็ได้รับความไว้วางใจจากเหล่าชาติตะวันออก อย่างไรก็ตาม การขาดแคลนท่าเรือที่มีประสิทธิภาพในคีวชู ได้เป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับโปรตุเกสตลอดจนบรรดาเจ้าเมืองในคีวชู ที่คาดหวังผลประโยชน์จากปริมาณการค้าขายที่มากขึ้น
ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ
เมืองพี่น้อง
นครนางาซากิมีเมืองพี่น้อง ดังนี้
จันทร์เจ้าเราสอง
จันทร์เจ้าเราสอง หรือ สึกิงะคิเระอิ (月がきれい (Tsuki ga Kirei)) เป็นซีรีส์อนิเมะฉายทางโทรทัศน์แนวโรแมนติก ที่ผลิตโดยสตูดิโอฟีล ออกอากาศเมื่อวันที่ 6 เมษายน ถึง วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวของ อาซึมิ โคทาโร่ กับ มิซึโนะ อากาเนะ ทั้งคู่ขึ้นปี 3 โรงเรียนมัธยมต้นและเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันครั้งแรก โดยพวกเขารู้จักกันหลังจากได้ดูแลอุปกรณ์กีฬาที่ใช้สำหรับงานกีฬาสี และเริ่มพูดคุยกันมากขึ้นผ่านไลน์
การผลิตและการพัฒนา
ทีวีซีรีส์อนิเมะต้นฉบับได้รับการประกาศผลิตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ซึ่งผลิตโดย ฟีล กำกับอนิเมะโดย เซอิจิ คิชิ ในขณะที่ ยูโกะ คากิฮาระ เขียนบทและดูแลสคริปต์ของซีรีส์ และคาซูอากิ โมริตะ ดัดแปลงการออกแบบตัวละครดั้งเดิมของ Loundraw ทาคุโร อิงะ และ FlyingDog แต่งและโปรดิวซ์เพลงตามลำดับ ขณะที่ Nagano รับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ของซีรีส์นี้ โดยออกอากาศเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2560 ถึงวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ทาง โตเกียวเอ็มเอ็กซ์ และออกอากาศเพิ่มเติมทาง MBS, BS11 และ TVA โดยนาโอะ โทยามะ เป็นคนร้องเพลงทั้งเพลงเปิดและเพลงปิดในชื่อ "Ima Koko" (イマココ) และ "Tsuki ga Kirei" (月がきれい) ตามลำดับ และยังแสดงเพลงแทรกของตอนที่ 3 ชื่อ "Hatsukoi" (初恋)
Trichotrigona
Trichotrigona เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Apidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (ค.ศ. 1939)
ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ (Battle of the Heligoland Bight) เป็นชื่อครั้งแรกของการสู้รบทางอากาศของสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเริ่มต้นของการทัพทางอากาศที่ขนาดใหญ่ที่สุดของสงคราม การป้องกันแผ่นดินไรช์ (Defence of the Reich) เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 สหราชอาณาจักรได้ประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมนี ภายหลังจากเยอรมันได้เข้ารุกรานโปแลนด์ ซึ่งถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามทวีปยุโรป อังกฤษไม่ได้ให้ความช่วยเหลือโปแลนด์โดยทางบกหรือทางทะเล แต่ในช่วงหลายสัปดาห์ต่อมา กองบัญชาการเครื่องบินทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศหลวงแห่งอังกฤษได้ทำบินหลายภารกิจเป้าหมายเยอรมัน จำนวนของการตีโฉบฉวยทางอากาศเหล่านี้ได้ถูกนำมาใช้กับเรือรบของครีกซมารีเนอ(กองทัพเรือเยอรมัน)ในท่าเรือเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้ใช้ในยุทธการแห่งแอตแลนติก ด้วยเส้นแนวรบแบบคงที่ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ช่วงสมัยนั้นเรียกว่า "สงครามลวง" ซึ่งมีการสู้รบบนบกหรือในทางอากาศเล็กน้อย อย่างไรก็ตามในทางทะเล กองกำลังเรืออู (เรือดำน้ำ) ของเยอรมันได้รับความเสียหายอย่างมากจากการเดินเรือของฝ่ายสัมพันธมิตร กระทรวงการบินได้ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นการโจมตีต่อเรือบนผิวน้ำของเยอรมันเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาสนับสนุนเรืออูในแอตแลนติกเหนือ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1939 กองกำลังของฝูงบินเครื่องบินทิ้งระเบิดสามลำได้ถูกส่งไปโจมตีกองเรือของเยอรมันในเฮลิโกแลนด์ไบต์และสร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ เดิมทีเครื่องบินวิคเกอร์ เวลลิงตัน 24 ลำได้บินขึ้น แต่สองลำได้บินหันหลังกลับเนื่องจากมีปัญหาทางเครื่องยนต์ก่อนที่จะถึงน่านฟ้าเยอรมัน การตอบสนองของเยอรมันช้า ในที่สุดพวกเขาก็แบ่งแยกกองกำลังที่แข็งแกร่งเพื่อสกัดกั้น เครื่องบินรบเพียง 120 ลำ ฝ่ายเยอรมันมี 80-100 ลำ และฝ่ายอังกฤษมี 22 ลำได้เข้ามีส่วนร่วม แต่เครื่องบินขับไล่ของฝ่ายเยอรมันเพียง 44 ลำได้ปะทะกับเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายอังกฤษ
ฝ่ายเยอรมันได้สร้างความเสียหายมากขึ้นต่อกองทัพอากาศหลวงกว่าที่ลุฟท์วัฟเฟอจะรับได้ แต่อิทธิพลของยุทธศาสตร์ในอนาคตของทั้งสองฝ่ายมีความสำคัญยิ่ง การสู้รบได้บังคับให้กองทัพอากาศหลวงต้องละทิ้งภารกิจช่วงกลางวันในการสนับสนุนการทิ้งระเบิดช่วงกลางคืนซึ่งจะทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนานสูงมาก ในการสร้างสงครามขึ้น กองทัพอากาศหลวงได้เลือกใช้มนตราว่า"เครื่องบินทิ้งระเบิดจะผ่านพ้นไปได้" แต่ในช่วงกลางวัน ยุทธการที่เฮลิโกแลนด์ไบต์ได้แสดงให้เห็นว่าไม่ใช่กรณีและบังคับให้มีการประเมินของปฏิบัติการทิ้งระเบิดในอนาคต ด้วยความล้มเหลวของการจู่โจมได้นำให้ลุฟท์วัฟเฟอเกิดความเชื่อว่าฐานทัพในเยอรมนีที่ถูกต้องนั้นไม่สามารถทำลายได้จากการโจมตีของข้าศึก ความเชื่อนี้ได้รับการสนับสนุนด้วยความสำเร็จของเวร์มัคท์ในปี ค.ศ. 1939-1941 ซึ่งหมายความว่า กองกำลังทางอากาศฝ่ายตรงข้ามได้อยู่ห่างไกลเกินไปสำหรับการโจมตีด้วยการทิ้งระเบิดอย่างมีประสิทธิภาพในดินแดนปิตุภูมิเยอรมัน การละเลยของพวกเขาต่อการโจมตีในช่วงกลางวันของฝูงเครื่องบินรบฝ่ายข้าศึกนั้นได้มีผลกระทบทางยุทธศาสตร์อย่างรุนแรงในปีถัดมา โดยช่วงเวลานั้น กองบัญชาการใหญ่กองทัพอากาศเยอรมัน (OKL) ได้เริ่มจัดการการป้องกันทางอากาศเพื่อต่อสู้กับการทัพทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF)
เค้กคลีเมนไทน์
เค้กคลีเมนไทน์ เป็นเค้กที่ปรุงแต่งด้วยคลีเมนไทน์เป็นหลัก อาจราดด้วยซอสหวานเคลือบ หรือซอส ผงน้ำตาล น้ำผึ้ง และคลีเมนไทน์ หรือผลไม้แช่อิ่ม หรือคลีเมนไทน์หวาน อาจมีที่มาจากเค้กส้มของอาหารชาวยิวเซฟาร์ดี ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเค้กนี้มียังเป็นสาวนหนึ่งในเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ เดอะซิเคร็ตไลฟ์ออฟวอลเตอร์มิตตี ในปี ค.ศ. 2013
การเตรียมการและรูปแบบต่าง ๆ
เค้กคลีเมนไทน์ เตรียมการโดยใช้คลีเมนไทน์ รองพื้นโดยใช้อัลมอนด์ หรืออัลมอนด์ป่น ส่วนผสมเสริม ได้แก่ น้ำส้ม มัสกัตส้ม นม ไวน์หวานขาว หรือไวน์รีสลิ่ง  น้ำมันส้ม หรือน้ำมันส้มเขียวหวาน (หรือทั้งสองอย่าง) สารสกัดจากอัลมอนด์ และสารสกัดจากวานิลลา มีรูปแบบบางอย่างเช่นเตรียมโดยไม่ต้องใช้แป้ง  นอกจากนี้ยังสามารถทำเป็นเค้กกลับหัวได้
เค้กสามารถเตรียมด้วยคลีเมนไทน์และ/หรือเซสท์เคลเมนไทน์ผสมในแป้ง  บนด้านบนของเค้ก หรือชิ้นเค้ก หรือทั้งสองอย่าง เมล็ดและเยื่อหุ้มของเคลเมนไทน์สามารถแกะออกได้ในขั้นตอนการเตรียม   หรือ จะใช้คลีเมนไทน์ไร้เมล็ดก็ได้ โดยเคลเมนไทน์ที่ใช้จะหั่นเป็นชิ้นทั้งหมดรวมทั้งเปลือก  หรือปอกเปลือกก็ได้ และสามารถปรุงคลีเมนไทน์ก่อนนำไปใช้ในแป้งเค้กได้ ผลไม้สามารถสับหรือปั่นโดยใช้เครื่องเตรียมอาหาร คลีเมนไทน์หวานสามารถใช้บนเค้กหรือใช้เป็นเครื่องปรุงได้  โดยอัลมอนด์ที่ใช้สามารถปิ้ง หรือลวก
เค้กคลีเมนไทน์สามารถปิดท้ายด้วยหน้าหวาน เช่น น้ำตาลหรือช็อกโกแลตเคลือบ, ฟัดจ์หรือซอสช็อคโกแลต น้ำตาลผงหรือน้ำผึ้ง   เค้กคลีเมนไทน์อาจจะแน่นและชื้น และรสชาติอาจดีขึ้นในหนึ่งวันหรือนานกว่านั้นหลังการเตรียม  เพราะส่วนผสมจะผสมผสานและรวมตัวกันเพื่อเพิ่มรสชาติตามอายุ หลังจากปรุงแล้ว เค้กอาจจะบอบบางและสามารถตกได้หากบิดมากเกินไป หลังปรุงเสร็จจึงควรแช่แข็งเพื่อรักษาไว้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
เค้กคลีเมนไทน์ มีส่วนเล็กน้อยในเนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่อง เดอะซิเคร็ตไลฟ์ออฟวอลเตอร์มิตตี ในปี ค.ศ. 2013 และรวมอยู่ในฉากเปิดของภาพยนตร์และในฉากเพิ่มเติมอีกสองถึงสามฉาก
นิเกลลา ลอว์สัน เชฟชื่อดังชาวอังกฤษ ได้คิดค้นสูตรเค้กคลีเมนไทน์
ทับแมนเบิร์ก
ทับแมนเบิร์ก (Tubmanburg) หรือ โบมี (Bomi) เดิมชื่อ ไวทาวน์ (Vaitown) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลโบมี ประเทศไลบีเรีย ตั้งอยู่บนเนินเขาโบมี ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมอนโรเวีย และเคยเป็นแหล่งแร่เหล็กและเพชรจนกระทั่งถูกทำลายเป็นส่วนใหญ่ในช่วงสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่หนึ่ง ในช่วงสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่สองเมืองนี้เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของกลุ่มสหไลบีเรียเพื่อความปรองดองและประชาธิปไตย
จากการสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2008 เมืองมีประชากรประมาณ 13,144 คน
ในช่วงการระบาดของไวรัสอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกได้มีการเปิดศูนย์บำบัดในเมืองด้วยความช่วยเหลือจากสหรัฐ
แผนอุบาทว์เหนือเมฆ
แผนอุบาทว์เหนือเมฆ (The R Document) เป็นนวนิยายแนวระทึกขวัญการเมืองและระทึกขวัญกฎหมาย ประพันธ์โดยเออร์วิง วอลลิซ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1976 วางจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ไซมันแอนด์ชูสเตอร์ โดยนวนิยายเล่าเรื่องราวสมมุติเกี่ยวกับความพยายามของผู้อำนวยการสำนักงานสอบสวนกลางเพื่อละเมิดบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองและควบคุมสหรัฐ
ตำบลบ้านหัน (อำเภอโนนศิลา)
ตำบลบ้านหัน เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอโนนศิลา มีทั้งหมด 16 หมู่บ้าน
ประวัติ
บ้านหัน แต่ดั้งเดิมเมื่อราวปี พ.ศ. 2474 ขึ้นสังกัดการปกครองเป็น หมู่ 10 ตำบลแคนเหนือ อำเภอชนบท จนต่อมาราว พ.ศ. 2482 ทางราชการจึงตั้งจัด "กิ่งอำเภอบ้านไผ่" ตำบลแคนเหนือจึงได้ย้ายมาสังกัดกิ่งอำเภอบ้านไผ่ ซึ่งในขณะนั้นตำบลแคนเหนือมีทั้งหมด 46 หมู่บ้าน จึงยากต่อการปกครองดูแลไม่ทั่วถึง เมื่อราววันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 บ้านหัน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากการปกครอง ทางราชการจึ่งยกฐานะขึ้นเป็น "ตำบลบ้านหัน กิ่งอำเภอบ้านไผ่" โดยได้แยกโอนออกมาจากตำบลแคนเหนือ
ต่อมาเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ทางราชการได้แยกโอนตำบลบ้านหัน โดยนำเอาหมู่บ้านทางได้ทิศตะวันออก ได้แก่ บ้านป่าป่อ บ้านหนองดู่ บ้านดอนเปือย บ้านเสือเฒ่า ซึ่งเห็นว่าห่างไกลที่ตั้งศูนย์ราชการใหม่ จึงขอยกฐานะหมู่บ้านป่าปอขึ้นเป็น "ตำบลป่าปอ อำเภอบ้านไผ่"
ปัจจุบันตำบลบ้านหัน อยู่ในเทศบาลตำบลโนนศิลา และองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหัน โดยเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลขนาดกลาง
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบ้านหัน อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน ประกอบด้วย รอจัดตั้งเป็นหมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลบ้านหัน อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ประชากร
ตำบลบ้านหัน อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น ประชากรเรียงลำดับดังต่อไปนี้
ชินเซ็ตสึซามูไรสปิริตส์บูชิโดเร็ตสึเด็ง
ชินเซ็ตสึซามูไรสปิริตส์บูชิโดเร็ตสึเด็ง (真説 サムライ スピリッツ 武士道烈伝) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทสำหรับระบบนีโอจีโอ ซีดี ของบริษัทเอสเอ็นเค ซึ่งเล่าเหตุการณ์ของซามูไรสปิริตส์ และชินซามูไรสปิริตส์: ฮาโอมารุจิโงกูเฮ็ง โดยละเอียดยิ่งขึ้น รวมถึงเกมนี้ได้รับการพอร์ตสู่ระบบเซกา แซตเทิร์น และเพลย์สเตชัน
รูปแบบการเล่น
การตั้งค่าพื้นฐานของเกมนั้นคล้ายกับคอนโซลวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทส่วนใหญ่ ดังเช่นไฟนอลแฟนตาซี เหล่าตัวละครท่องไปในโลกปกติ, เข้าสู่เมืองและดันเจียน ตลอดจนเข้าสู่การต่อสู้ซึ่งเกิดขึ้นบนหน้าจอแยกต่างหาก ส่วนตัวเลือกเมนูช่วยให้สามารถสวมใส่เกราะและอุปกรณ์เสริม รวมถึงการใช้ไอเทมต่าง ๆ
ในตอนเริ่มต้น ผู้เล่นจะได้รับตัวเลือกให้เลือกจากหกตัวละครเพื่อเป็นตัวละคร "หลัก" ของเรื่อง โครงร่างพื้นฐานของโครงเรื่องไม่ได้แตกต่างกันมากนักสำหรับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง แต่แต่ละเรื่องมีบทสนทนาในเกมที่แตกต่างกัน และแต่ละฉากก็มีฉากพิเศษเฉพาะซึ่งจะลงข้อปลีกย่อยของตัวละครมากขึ้น นอกจากนี้ เพื่อปรับความต่อเนื่องของตัวละครให้ดียิ่งขึ้น เรื่องราวบางส่วนจึงได้รับการแก้ไขเล็กน้อยตามบทที่เลือก ในระหว่างเกม ตัวละครอีกสองตัวสามารถเข้าร่วมคณะได้ (เว้นแต่ตัวละครเอกคือเก็นจูโร ซึ่งได้คู่หูในเรื่องที่สองของเขาเท่านั้น) นอกจากนี้ บทที่สองยังแนะนำตัวละครใหม่ ชื่อชิปปูโนะเรอง (疾風の鈴音) ซึ่งชื่อแปลคร่าว ๆ ว่า "เสียงกังวานแห่งวายุ" โดยตัวละครทั้งหมดจากเกมซามูไรโชดาวน์สองภาคแรกต่างได้ปรากฏตัว ไม่ว่าจะเป็นผู้ช่วยชั่วคราว, อุปกรณ์วางแผน หรือศัตรู
ส่วนการต่อสู้มีตัวเลือกในการป้อนการเคลื่อนไหวจากจอยสติกสำหรับท่าพิเศษต่าง ๆ ด้วยตนเอง เช่นเดียวกับในเกมอาร์เคด แทนที่จะเพียงแค่เลือกการเคลื่อนไหวจากรายการ
ในขณะที่สามารถซื้อและติดตั้งเกราะรวมถึงอุปกรณ์เสริมได้ ตัวละครแต่ละตัวจะมีอาวุธเหมือนเดิมตลอดทั้งเกม บรรดาตัวละครสามารถแวะเยี่ยมช่างตีเหล็กเพื่อปรับสภาพและเสริมความแข็งแกร่งให้แก่อาวุธของพวกเขา ช่างตีเหล็กเหล่านี้ยังสามารถใส่อาวุธเข้ากับหนึ่งในธาตุต่าง ๆ ของเกม ซึ่งทำให้การโจมตีปกติของอาวุธและการเลือกท่าพิเศษมีประสิทธิภาพมากขึ้นในการต่อสู้กับศัตรูบางตัว
การพัฒนา
ประวัติการพัฒนาของเกมนี้มีเรื่องราวพอสมควร ภาคนี้ได้รับการประกาศให้พัฒนาใน ค.ศ. 1995 และเกิดความล่าช้าหลายครั้งของกระบวนการ แต่ในที่สุด ก็มีการเปิดตัวในอีกไม่กี่ปีต่อมา ซึ่งบางครั้ง ก็มีข่าวลือหนาหูว่าเกมภาคนี้จะไม่มีการออกวางตลาด ส่วนการเปิดตัวในสหรัฐมีการวางแผนไว้สำหรับไตรมาสที่สามของ ค.ศ. 1997 (เพียงไม่กี่เดือนหลังจากการเปิดตัวในญี่ปุ่น) แต่ก็ไม่เคยเกิดขึ้นจริง
เกมนี้จะแบ่งออกเป็นสามตอน: ได้แก่หนึ่งตอนสำหรับแต่ละตอนจากสามเกมในซีรีส์ ในขณะที่เกมนี้ผูกขาดระบบนีโอจีโอ ซีดี ชั่วครู่ชั่วยาม แต่การพัฒนาและแรงกดดันทางการเงินทำให้บริษัทเอสเอ็นเคเปิดตัวสำหรับอีกสองระบบที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน โดยทางเอสเอ็นเคตัดสินใจว่าแต่ละเวอร์ชันจะมีเพียงสองในสามตอน ด้วยเหตุนี้ผู้เล่นจำเป็นต้องซื้อเกมสองชุดเพื่อได้เรื่องราวทั้งหมด แผนนี้ส่งผลให้เกิดการต่อต้านอย่างมากจากแฟน ๆ และถูกยกเลิกไป
ในที่สุด ด้วยเหตุแห่งการพัฒนา ฝ่ายบริหารจึงตัดสินใจทิ้งบทที่สามทั้งหมด และมุ่งเน้นไปที่สองบทแรกเท่านั้น เพื่อให้เกมวางจำหน่ายเร็วขึ้น
การตลาด
แม้ว่ารูปแบบการเล่นหลักจะคล้ายกันมากระหว่างเวอร์ชันต่าง ๆ แต่ก็มีความแตกต่างด้านความสวยงาม และรูปแบบการเล่นระหว่างเวอร์ชันนีโอจีโอ ซีดี กับเพลย์สเตชัน/แซตเทิร์น
ความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างสามเวอร์ชันคือโหมดโบนัสซึ่งจะปลดล็อกหลังจากเอาชนะเกม
การตอบรับ
จากข้อมูลของนิตยสารแฟมิซือ ชินเซ็ตสึซามูไรสปิริตส์บูชิโดเร็ตสึเด็งในระบบนีโอจีโอ ซีดี ขายได้มากกว่า 20,256 ชุดในสัปดาห์แรกที่วางตลาด รวมถึงทางนิตยสารแฟมิซือยังรายงานว่าทั้งเวอร์ชันเพลย์สเตชัน กับเซกา แซตเทิร์น ขายได้มากกว่า 37,353 ชุดและ 28,122 ชุดตามลำดับในสัปดาห์แรกที่วางตลาดเช่นกัน
เจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2019
การแข่งขันฟุตบอล เจลีก ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2019 (หรือเป็นที่รู้จักในนาม เมะอิจิ ยะสุดะ เจ1 ลีก สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 27 ของ เจลีก ดิวิชัน 1, ลีกอาชีพสูงสูดของญี่ปุ่นนับตั้งแต่การก่อตั้งในปี ค.ศ. 1993.
คะวะซะกิ ฟรอนตาเล คือทีมแชมป์เก่า.
ผู้เล่นต่างชาติ
ชื่อผู้เล่นที่อยู่ใน ตัวหนา หมายถึงผู้เล่นคนนั้นได้ลงทะเบียนระหว่างตลาดซื้อขายนักเตะช่วงกลางฤดูกาล.
แฮต-ทริคส์
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู
บูม
บูม (Boom) อาจหมายถึง
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2009
การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2009 (2009 Asian Women's Volleyball Championship) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-13 กันยายน 2009 ณ ฮานอย ประเทศเวียดนาม
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2007
สนามกีฬาโอลิมปิก (โซล)
สนามกีฬาโอลิมปิก (โซล) หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาโอลิมปิกจัมชิล ตั้งอยู่ที่เมืองโซล เกาหลีใต้ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1977 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของเกาหลี
ในปี ค.ศ. 1988 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬา โอลิมปิก ครั้งที่ 24 ที่เกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ
ต่อ
ต่อ เป็นแมลงสังคมซึ่งมีนางพญาเป็นจุดศูนย์กลางชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Vespidae มันถูกจัดให้เป็นแมลงประเภทที่ทั้งกินเนื้อและพืชเป็นอาหาร ต่อบนโลกนี้มีอยู่หลากหลายสายพันธุ์
มนุษย์สามารถนำตัวอ่อนของต่อมาทำอาหารได้ ต่อทำรังด้วยเศษใบไม้กับน้ำลาย ลักษณะกลมและรี ขนาดของรังจะขึ้นอยู่กับเวลาและจำนวนประชากรต่อ
การจัดกลุ่มแบบวงศ์วานคู่ขนาน
ต่อมีวงศ์วานคู่ขนานที่มีชนิดทั่วโลกถึงแสนกว่าชนิด ประกอบด้วย เคลด Apocrita เคลดเอวแคบที่ไม่รวมมดและผึ้ง
จังหวัดลูซากา
จังหวัดลูซากา (Lusaka Province) เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแซมเบีย เมืองหลวงของจังหวัดคือ ลูซากา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ
กีฬาฤดูหนาว
กีฬาฤดูหนาว เป็นกีฬาที่เล่นกันในสภาพพื้นที่ซึ่งเป็นหิมะหรือลานน้ำแข็ง ซึ่งเมื่อเทียบกับกีฬาฤดูร้อนแล้วจะมีจำนวนชนิดกีฬาน้อยกว่ามาก และนอกจากนี้กีฬาฤดูหนาวยังได้ถูกบรรจุให้อยู่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวอีกด้วย
Anthrenoides
Anthrenoides เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Andrenidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระเพลิงเผากิเลส
พระเพลิงเผากิเลส (Falò delle vanità, Bonfire of the Vanities) หมายถึงการก่อเพลิงเพื่อเผาสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดบาป (Occasion of sin) พระเพลิงเผากิเลสครั้งสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1497 เมื่อผู้สนับสนุนนักบวชโดมินิคันจิโรลาโม ซาโวนาโรลาไปรวบรวมสิ่งต่างๆ ที่ถือว่าเป็นสิ่งก่อให้เกิดความหย่อนตัวในทางจริยธรรม และนำมาเผาต่อหน้าสาธารณชนในกองเพลิงใหญ่กลางจตุรัสซินยอเรียในฟลอเรนซ์
วัตถุประสงค์ของการกระทำครั้งนี้ก็เพื่อทำลายสิ่งที่ถือว่าเป็นสิ่งที่ยั่วให้เกิดการทำบาปที่รวมทั้งสิ่งที่สร้างความฟุ้งเฟ้อและความหลงตัว (vanity) ที่รวมทั้ง: กระจก, เครื่องสำอาง, ภาพลามก, หนังสือนอกศาสนา, ประติมากรรมที่ถือว่าขาดจริยธรรม, โต๊ะเล่นเกม, หมากรุก, เครื่องดนตรี, เสื้อผ้าหรูหรา, หมวกสตรี และงานที่ถือว่าขาดจริยธรรมของกวีโบราณ เช่นงานเขียนของจิโอวานนิ โบคคาชโชและหนังสือเพลงที่ไม่ใช่เพลงศาสนา และงานศิลปะที่รวมทั้งจิตรกรรมและประติมากรรม
แม้ว่าจะกล่าวกันว่าซานโดร บอตติเชลลีเผาภาพเขียนของตนเองที่เป็นภาพเขียนเกี่ยวกับตำนานเทพกรีกและโรมันไปหลายภาพและก็ไม่หลักฐานสนับสนุนเป็นการแน่นอน จอร์โจ วาซารีเพียงแต่บันทึกว่าบอตติเชลลีสนับสนุนจิโรลาโม ซาโวนาโรลา: “[บอตติเชลลี]สนับสนุน[ซาโวนาโรลา]อย่างแข็งขันจนถึงกับละทิ้งการเขียนภาพ จนทำให้ไม่มีรายได้ที่จะเลี้ยงตนเอง และตกอยู่ในสภาพอันน่าสมเพช” โอเรสเทส บราวน์สันปัญญาชนและผู้แก้ชื่อเสียงของซาโวนาโรลาชาวนิวอิงแลนด์กล่าวถึงเฉพาะภาพเขียนของฟราบาร์โทโลเมโอ, ลอเร็นโซ ดิ เครดี และ “จิตรกรอื่นๆ อีกหลายคน” และ “ประติมากรรมโบราณหลายชิ้น” การก่อพระเพลิง (bonfire) ดังว่ามิได้คิดขึ้นโดยซาโวนาโรลา แต่เป็นสิ่งที่ทำกันมาตั้งแต่เมื่อมีการเทศนานอกวัดโดยนักบุญแบร์นาร์ดิโนแห่งเซียนาในครึ่งแรกของศตวรรษ
มิสแกรนด์น่าน
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์น่านปัจจุบันคือ​ น้ำหวาน ศุภมน ชฎาดำ
สรุปผล
สถิติเข้ารอบ​ 4 ครั้ง
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ
โบดวง เจ้าชายที่ 12 แห่งลีญ (Baudouin, 12th Prince of Ligne)
พระประวัติ
พระนาม โบดวง ของพระองค์นั้นได้รับการไปตั้งเป็นพระปรมาภิไธยของ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
ไซโมเอะนานาชาติ
ไซโมเอะนานาชาติ (International Saimoe League) เป็นการแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนในอนิเมะที่มีความโมเอะมากที่สุด โดยเป็นการโหวตแบบออนไลน์ จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) โดยเริ่มต้นนั้นมีเพียงตัวละครหญิงเท่านั้นที่มีสิทธิเข้าร่วม แต่ในปี 2015 เป็นครั้งแรกที่เปิดให้ตัวละครชายเข้าร่วมด้วย
ประวัติ
แนวคิดของการจัดการแข่งขันไซโมเอะนานาชาติ เริ่มมาจากการที่การแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนส่วนมาก เช่น อนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์ของประเทศญี่ปุ่น หรือเบสท์โมเอะทัวร์นาเมนต์ของประเทศเกาหลีใต้ มักจะแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยการจับคู่แข่งขันจะเป็นแบบสุ่ม ซึ่งอาจไม่ยุติธรรมสำหรับตัวละครบางตัว จึงได้มีการจัดการแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนในรูปแบบพบกันหมดขึ้น
กติกาการแข่งขัน
กติกาในปีต่อ ๆ มานั้นมีการเปลี่ยนแปลงตามปีที่จัดการแข่งขัน โดยสามารถแบ่งได้เป็นยุคต่าง ๆ ดังนี้
ทัวร์นาเมนต์แห่งผู้ชนะ
ในปี 2015 ยังได้เริ่มมีการแข่งขันในรอบทัวร์นาเมนต์แห่งผู้ชนะ ที่คัดเลือกเอาแชมป์ประจำปีก่อนหน้าทุกปีในประเภทหญิงที่ได้คะแนนโหวตดีที่สุด 3 อันดับแรก รวมกับแชมป์ประจำปีล่าสุด เพื่อคัดเลือกหาแชมป์ในบรรดาแชมป์ทั้งหมดอีกด้วย โดยตัวละครแชมป์ประจำปีก่อนหน้าทั้งหมดจะไม่มีสิทธิ์เข้าแข่งขันในรอบพบกันหมด เว้นแต่แชมป์ในปีล่าสุดที่ผ่านเข้ามาจากดิวิชันโนวา จะได้สิทธิเข้าแข่งขันในดิวิชันสเตลลา แต่จะไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบดิวิชันสุดท้ายหรือรอบแพ้คัดออกได้ โดยถ้าอันดับของตัวละครนั้นดีพอที่จะผ่านเข้ารอบต่อไปได้ จะเลือกเอาตัวละครที่อยู่ในอันดับถัดไปผ่านเข้ารอบแทน
แชมป์ประจำลีกย่อย
ตั้งแต่ปี 2012 เป็นต้นไปมีการสลับลำดับของลีกย่อยใหม่ โดยแซฟไฟร์และมรกตถูกย้ายจากรอบพบกันหมดไปยังรอบดิวิชันสุดท้าย ทับทิมถูกเลื่อนมาอยู่ก่อนมรกต ในขณะที่โทแพซถูกเลื่อนไปอยู่ลำดับสุดท้ายของรอบพบกันหมด
ในปี 2016 ได้สลับลำดับของลีกย่อยในรอบพบกันหมดอีกครั้ง โดยแบ่งออกเป็น 3 รอบย่อย ในรอบแรกจะประกอบด้วยอความารีน โทแพซ แอเมทิสต์ และแซฟไฟร์ ตัวละครครึ่งหนึ่งจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไปซึ่งแบ่งเป็นสองลีกได้แก่มรกตและทับทิมและจากนั้นตัวละครครึ่งหนึ่งก็จะอ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของรอบพบกันหมดซึ่งมีเพียงลีกเดียวคือเพชร ซึ่งเป็นการเรียงลำดับลีกย่อยแบบเดิมที่ใช้ในสี่ปีแรกของการแข่งขันนั่นเอง
แผนที่ภูมิลักษณ์
"แผนที่ภูมิลักษณ์"  (topographic map)  หรือ  "แผนที่ topographic"  ของระบบประสาท  เป็นการส่งข้อมูลอย่างเป็นระเบียบของพื้นผิวในร่างกายที่เกิดความรู้สึก  เช่นที่เรตินาหรือผิวหนัง  หรือในระบบปฏิบัติงานเช่นระบบกล้ามเนื้อ ไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ของสมองในระบบประสาทกลาง แผนที่ภูมิลักษณ์มีอยู่ในระบบรับความรู้สึกทั้งหมด และในระบบสั่งการ  (motor system)  ต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก
ไซโมเอะนานาชาติ
ทัวร์นาเมนต์แห่งผู้ชนะ
ตัวเลขในวงเล็บข้างหลังชื่อตัวละครคือปีที่ตัวละครนั้น ๆ ได้รับตำแหน่งแชมป์ประจำปี
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบสายตา
ระบบสายตาหมายถึงส่วนในระบบประสาทกลางที่ยังการเห็นให้เป็นไปได้ในสิ่งมีชีวิต เป็นระบบที่แปลข้อมูลจากแสงในความถี่ที่เห็นได้เพื่อสร้างแบบจำลองของโลก. ganglion cell ของเรตินาส่งข้อมูลอย่างเป็นระเบียบไปยัง lateral geniculate nucleus (LGN) ในทาลามัส และจากนั้น  ไปยังคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  (V1). จุดที่อยู่ใกล้ ๆ กันบนเรตินา มีนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันเป็นตัวแทน  (คือเป็นแผนที่) ทั้งใน LGN ทั้งใน V1 การส่งและการรับข้อมูลเป็นระเบียบอย่างนี้เรียกว่า  topography  (ภูมิลักษณ์ )
ไซโมเอะนานาชาติ
ตัวละครชาย
หมายเหตุ: ToC = จำนวนครั้งที่เป็นแชมป์ในทัวร์นาเมนต์แห่งผู้ชนะ Tiara/Sceptor = จำนวนครั้งที่เป็นแชมป์ประจำปี Circlet = จำนวนครั้งที่เป็นแชมป์ประจำลีกย่อย
แคล็กซอนส์
แคล็กซอนส์ (Klaxons) เป็นวงอินดีร็อก จากลอนดอน หลังจากที่วงออกแผ่นไวนีล 7 นิ้วกับหลายค่ายเพลงอิสระแล้ว พวกเขาก็ประสบความสำเร็จกับซิงเกิล "Magick" และ "Golden Skans" ทางวงก็ได้ออกอัลบั้มชุดเปิดตัวที่ชื่อ Myths of the Near Future ออกขายเมื่อ 29 มกราคม ค.ศ. 2007 อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลเมอร์คิวรี และหลังจากที่ได้เล่นตามเทศกาลดนตรีและออกทัวร์ไปทั่วโลก (รวมถึงเอ็นเอ็มอีเรฟทัวร์) ในระหว่างปลายปี 2006-2007 พวกเขาก็เริ่มทำงานชุดต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบสายตา
มีแผนที่ภูมิลักษณ์หลายประเภทในคอร์เทกซ์สายตา เช่น  แผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินา (retinotopic map)  แผนที่ occular dominance และ แผนที่ทิศทาง  (orientation) แผนที่ของเรตินาเป็นประเภทที่เข้าใจได้ง่ายที่สุดโดยความเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ คือเป็นแผนที่ที่ภาพที่ตกลงบนเรตินามีนิวรอนที่คอร์เทกซ์คือ LGN และ V1 เป็นตัวแทน กล่าวโดยอีกนัยหนึ่ง ถ้ามีจุดจุดหนึ่งในคอร์เทกซ์ที่เป็นตัวแทนของเรตินาเสียหาย  บุคคลนั้นก็จะเกิดดวงมืดในสายตา  คือจะไม่สามารถเห็นส่วนของภาพที่ตกลงบนเรตินาที่จุดในคอร์เทกซ์ที่เสียหายเป็นตัวแทนรองรับ
แม้แผนที่ทิศทาง ก็เป็นแผนที่ภูมิลักษณ์ด้วย ในแผนที่อย่างนี้ มีเซลล์ประสาทที่เลือกตอบสนองต่อรูปที่มีทิศทางโดยเฉพาะ  (เช่นเป็นรูปตั้งหรือรูปนอน)  และเมื่อรูปมีทิศทางเฉพาะนั้นมาอยู่ในลานรับสัญญาณของเซลล์  ก็จะเกิดการยิงศักยะงานในระดับที่สูงสุด และเมื่อรูปนั้น เคลื่อนไปจากลานรับสัญญาณของเซลล์  ระดับการยิงสัญญาณของเซลล์ก็จะลดลง แผนที่ทิศทางเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์เพราะว่าเซลล์ใกล้ ๆ กันเลือกตอบสนองต่อรูปที่มีทิศทางเดียวกัน
การจัดระเบียบโดยภูมิลักษณ์ของเรตินา มีอยู่ในเขตต่าง ๆ ที่ประสาทนำเข้านำข้อมูลจากเรตินา  ไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ใต้เปลือกสมอง  แล้วไปยัง  V1  และไปยังเขตสายตาในคอร์เทกซ์อื่น ๆ คอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ (V1 หรือเขตบร็อดแมนน์ 17)  เป็นคอร์เทกซ์เขตแรกที่รับข้อมูลสายตา
ช่วงพัฒนาการ
สมมุติฐาน Chemoaffinity hypothesis  ให้การสันนิษฐานว่า  มีเครื่องหมายเชิงเคมีกระจายโดยลาดระดับไปทั่วเรตินาและ superior colliculus ซึ่งทำให้ retinal ganglion cell  สามารถรู้ว่าควรจะมี dendrite ไปสุดอยู่ที่ไหน งานทดลองในตาประกอบของสัตว์ในสกุล Xenopus  ซึ่งเป็นกบโดยมากอยู่ในน้ำในทวีปอัฟริกา  แสดงว่า  ไม่ใช่เพียงแต่  dendrite ของ RGC  เท่านั้นที่มีความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้  แม้แต่แอกซอนของ RGC ก็มีความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้เช่นเดียวกัน คือ แอกซอนต้องมีการร่วมมือกันเพื่อให้แน่ใจว่า  แอกซอนที่สื่อข้อมูลของเรตินาในจุดที่ใกล้ ๆ กัน  ไปสุดในเขตเดียวกันใน  superior colliculus
ประเภทของแผนที่ภูมิลักษณ์ของเรตินา
แผนที่ตัวแทนที่หนึ่ง (First-order representation)  เป็นแผนที่ที่จุดใกล้ ๆ กันที่อยู่ในส่วนครึ่งเดียวกันของเรตินา  ก็จะมีคอลัมน์ใกล้ ๆ กันในคอร์เทกซ์ซีกตรงข้ามเป็นตัวแทน  ตัวอย่างก็เช่น  แผนที่ใน V1
แผนที่ตัวแทนที่สอง (Second-order representation)  หรือเรียกว่า  field discontinuity map  เป็นแผนที่มีระเบียบที่ดูเหมือนว่า  มีช่องหรือความไม่ต่อเนื่องกัน  (discontinuity)  ในลานสายตา  (visual field)  หรือในเรตินา แผนที่ในเขตสายตา V2 และคอร์เทกซ์นอกคอร์เทกซ์ลาย (extrastriate cortex) อื่น ๆ (คือเขตคอร์เทกซ์ที่มีระดับสูงกว่า V1) จัดเป็นแผนที่ตัวแทนที่สอง
ระบบการได้ยิน
ระบบการได้ยินเป็นระบบรับความรู้สึกสำหรับการได้ยิน เป็นที่ที่สมองแปลข้อมูลจากความถี่คลื่นเสียง  เป็นการรับรู้เสียง คลื่นเสียงเดินทางเข้าไปในหูผ่านรูหู ไปถึงแก้วหู เป็นที่ที่มีการถ่ายโอนคลื่นเสียงไปเป็นความสั่นสะเทือน ซึ่งเดินทางไปตามกระดูกของหูชั้นใน จนถึงอวัยวะรูปหอยโข่ง (cochlea) ในหูชั้นใน ซึ่งเป็นที่มีการถ่ายโอนความสั่นสะเทือน (คือข้อมูลเสียง)  ไปเป็นข้อมูลไฟฟ้า  โดยการยิงสัญญาณของเซลล์ขนใน  organ of Corti  ซึ่งเป็นส่วนของอวัยวะรูปหอยโข่ง และ organ of Corti ก็ส่งแอกซอนอย่างเป็นระเบียบไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ในก้านสมอง คือ  cochlear nuclei  และ  inferior colliculus ต่อจากนั้น วิถีประสาทก็ดำเนินต่อไปยัง  medial geniculate nucleus ในทาลามัส  และไปยังคอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ  (primary auditory cortex) จุดที่อยู่ใกล้ ๆ กันบน organ of Corti  ซึ่งรองรับเสียงที่มีความถี่ที่เฉพาะเจาะจง  มีตัวแทนเป็นนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันในโครงสร้างต่าง ๆ ที่พึ่งกล่าวถึงในระบบประสาทกลาง  ระเบียบการส่งสัญญาณเช่นนี้เรียกว่า  tonotopy
ระเบียบแบบ tonotopy  นี้เริ่มใน  cochlear  ซึ่งเป็นที่ที่เยื่อ  basilar membrane สั่นสะเทือนในตำแหน่งต่าง ๆ กันในด้านยาวขึ้นอยู่กับความถี่เสียง ถ้า cochlea ที่ขดอยู่คลี่ออก ตำแหน่งของเสียงความถี่สูงจะอยู่ที่ฐาน  และตำแหน่งของเสียงความถี่ต่ำจะอยู่ที่ปลาย การจัดระเบียบแบบนี้ก็พบได้ในคอร์เทกซ์การได้ยิน (auditory cortex)  ในสมองกลีบขมับด้วย ในเขตสมองที่มีการจัดระเบียบแบบนี้ ความถี่เสียงเพิ่มขึ้นตามลำดับจากต่ำไปถึงสูงตามผิวคอร์เทกซ์  แต่ว่าจะเป็นความถี่เดียวกันสำหรับเซลล์ในแนวตั้งฉาก  (ที่เรียกว่าคอลัมน์ในคอร์เทกซ์)  กับผิวของคอร์เทกซ์ โดยทั่ว ๆ ไปสัตว์หนึ่ง ๆ มีแผนที่ tonotopic อย่างนี้หลายแผนที่กระจายไปตามผิวคอร์เทกซ์
ระบบรับความรู้สึกทางกาย
ระบบรับความรู้สึกทางกายประกอบด้วยตัวรับความรู้สึกและศูนย์ประมวลข้อมูลมากมายหลายแบบ เพื่อจะก่อให้เกิดความรู้สึกเกี่ยวกับสัมผัส  อุณหภูมิ  อากัปกิริยา  และโนซิเซ็ปชั่น ตัวรับความรู้สึกอยู่ที่ทั่วร่างกายรวมทั้งผิวหนัง เนื้อเยื่อบุผิว  อวัยวะภายใน  กล้ามเนื้อโครงร่าง  กระดูก  และข้อต่อ ตัวรับความรู้สึกที่หนัง (cutaneous receptors)  ส่งแอกซอนอย่างเป็นระเบียบไปสู่ไขสันหลัง และจากไขสันหลัง โดยผ่านวิถีประสาทนำเข้าคือ dorsal column-medial lemniscus pathway และ spinothalamic tract  ไปยังทาลามัสและคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายปฐมภูมิ  (primary somatosensory cortex) และในที่นี้ก็เช่นกัน ที่จุดใกล้ ๆ กันที่ผิวหนังมีนิวรอนที่อยู่ใกล้ ๆ กันในโครงสร้างสมองที่พึ่งกล่าวถึง  เป็นตัวแทน  ระเบียบการส่งสัญญาณเช่นนี้เรียกว่า  somatotopy
แผนผังสามัญที่แสดงแผนที่แบบ somatotopic  อย่างหนึ่งเรียกว่า  cortical homunculus ภาพในผังแสดงขนาดของคอร์เทกซ์ที่อุทิศกับเขตความรู้สึกต่าง ๆ ในร่างกายอย่างค่อนข้างจะแม่นยำ นอกจากนั้นก็ยังแสดงด้วยว่า คอร์เทกซ์ส่วนไหนเป็นตัวแทนของส่วนไหนในร่างกาย
การเคลื่อนไหวไม่ต้องใช้แผนที่ภูมิลักษณ์
มีการเคลื่อนไหวหลายอย่างที่ไม่ต้องใช้แผนที่ภูมิลักษณ์ ไม่ต้องใช้แม้แต่สมอง ตัวอย่างหนึ่งที่กล่าวไว้แล้วก็คือการเคลื่อนไหวที่เกิดจากรีเฟล็กซ์ ปฏิกิริยารีเฟล็กซ์เกิดขึ้นที่ไขสันหลังคือที่ อาร์กกิริยาสนองฉับพลัน  (reflex arc ) ในมนุษย์  วงจรประสาทในอาร์กกิริยาสนองฉับพลันที่มี 1-2-3 ไซแนปส์หรือมากกว่านั้น,  นิวรอนใน  propriospinal tract, และนิวรอนที่เชื่อมทางประสาทในเนื้อเทา  (internuncial gray matter neuron)  มีบทบาทร่วมกันในการก่อให้เกิดสัญญาณรีเฟล็กซ์ในไขสันหลังที่ทำให้เกิดการทำงานในกล้ามเนื้อ
ศูนย์สั่งการในสมองของปลาหมึกสาย (ซึ่งเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังมีสมองใหญ่)  มีความเด่นในการควบคุมการเคลื่อนไหวที่ประกอบด้วยทักษะอย่างสูงโดยไม่ใช้แผนที่ภูมิลักษณ์ของร่างกาย  ซึ่งไม่เหมือนกับในสัตว์มีกระดูกสันหลัง
ระบบรับกลิ่น
ระบบรับกลิ่น (olfactory system)  เป็นระบบรับความรู้สึกที่ใช้ในการได้กลิ่น  ซึ่งตรวจจับสารมีกลิ่นต่าง ๆ ที่อยู่ในอากาศ
แม้ว่า ระบบรับความรู้สึกโดยมากจะใช้เซลล์ประสาทรับความรู้สึก  ในคอร์เทกซ์ที่รับสัญญาณความรู้สึกทางประสาทนั้น ๆ เป็นเขตแรก  (เขตปฐมภูมิ)  เป็นตัวสร้างแผนที่ภูมิลักษณ์ที่เป็นตัวแทนของตำแหน่งตัวกระตุ้นภายในสิ่งแวดล้อม  และเป็นตัวแทนของคุณลักษณะของตัวกระตุ้น แต่ว่า แผนที่ภูมิลักษณ์ของระบบรับกลิ่นกลับไม่ได้อาศัยความเป็นไปในปริภูมิของตัวกระตุ้น ไม่เหมือนกับระบบรับความรู้สึกอื่น ระบบรับกลิ่นกลับใช้พื้นที่ในการเข้ารหัส คุณลักษณะของสารมีกลิ่นเท่านั้น (คือไม่ได้เข้ารหัสตำแหน่งของเยื่อบุผิวที่มีปฏิกิริยากับสารมีกลิ่น)
แผนที่ภูมิลักษณ์ในระบบรับกลิ่นมีลักษณะที่แตกต่างไปจากการจัดระเบียบที่มีอยู่ในแผนที่ของเรตินา ของเสียง  และของความรู้สึกทางกาย คือ เซลล์ประสาทรับกลิ่นไม่ใช่มีความแตกต่างจากกันและกันโดยหน่วยรับความรู้สึก  (receptor)  ที่มีที่เยื่อหุ้มเซลล์เท่านั้น แต่ว่า เซลล์ที่มีหน่วยรับความรู้สึกประเภทเดียวกันกลับกระจัดกระจายไปทั่วเยื่อรับกลิ่น  (olfactory epithelium)  ถึงแม้ว่าจะมีโซนหนึ่งของเยื่อรับกลิ่น  ที่เซลล์มีหน่วยความรู้สึกแบบเดียวกันจะอยู่อย่างหนาแน่นกว่าโซนอื่น  นั่นก็คือ  โครงสร้างในสมองของระบบรับกลิ่นไม่ปรากฏว่ามีการจัดระเบียบแผนที่โดยตำแหน่งของตัวรับความรู้สึกเป็นหนึ่งต่อหนึ่งเหมือนกับในระบบรับความรู้สึกอื่น ๆ
ถึงจะมีความแตกต่างอย่างนี้ ตำแหน่งของเซลล์บนเยื่อรับกลิ่นและตำแหน่งที่แอกซอนของเซลล์ไปสุดที่ป่องรับกลิ่น  (olfactory bulb  ซึ่งเป็นที่อยู่ของ interneuron ที่ส่งสัญญาณต่อไปยังสมองเขตอื่น)   ก็ยังมีสหสัมพันธ์กัน ดังนั้น ยังเหมือนกับกับระบบรับความรู้สึกอื่น  แผนที่รับกลิ่นในสมองก็ยังขึ้นอยู่กับโครงสร้างของอวัยวะที่ปลายประสาท การจัดระเบียบแผนที่ในสมองสำหรับระบบรับกลิ่นอย่างนี้ เรียกว่า  rhinotopy
เอ็กซ์โป 2010
งานเอ็กซ์โป 2010 หรือชื่อทางการ เอ็กซ์โป 2010 เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เป็นการแสดงนิทรรศการนานาชาติ (เวิลด์แฟร์) ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553 (183 วัน) ที่นครเซี่ยงไฮ้, ประเทศจีน
การบริโภค (เศรษฐศาสตร์)
การบริโภค นิยามว่าเป็นการใช้จ่ายเพื่อการได้รับมาซึ่งอรรถประโยชน์ เป็นแนวคิดสำคัญทางเศรษฐศาสตร์ และได้มีการศึกษาในสังคมศาสตร์อื่น ๆ อีกมากมาย สิ่งนี้มักจะมีมองในทางตรงกันข้ามกับการลงทุน ซึ่งจ่ายเพื่อทำให้ได้รับรายได้ในอนาคต
เอ็กซ์โป 2010
งานเซียงไฮ้เอ็กซ์โปเป็นงานจัดแสดงที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยกินพื้นที่ 5.28 ตารางกิโลเมตร
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบรับกลิ่น
เซลล์ประสาทรับกลิ่นแต่ละเซลล์มีการแสดงออกของยีน (gene expression) เพียงยีนเดียวในยีนหน่วยรับความรู้สึกเป็นพัน  ดังนั้น  เซลล์ที่มีหน่วยความรู้สึกที่ไม่เหมือนกับจึงมีหน้าที่แตกต่างกัน เซลล์ที่มีหน่วยรับความรู้สึกเดียวกันในเยื่อรับกลิ่น กระจัดกระจายไปโดยสุ่มในโซนหนึ่ง (ที่มีเขตกำหนดกว้างขวาง) ในสี่โซน เซลล์รับความรู้สึกแต่ละเซลล์ส่งแอกซอนเดียวไม่มีสาขาไปยังป่องรับกลิ่นอย่างเป็นระเบียบ เซลล์ที่มีหน่วยรับความรู้สึกเดียวกันส่งแอกซอนไปรวมที่  glomerulus  โดยเฉพาะ  2  ตัว  ในบรรดา  1,800 ตัว ที่มีอยู่ในป่องรับกลิ่น รูปแบบการมารวมบรรจบอย่างนี้ แน่นอนและไม่ต่างกันระหว่างสัตว์ในสปีชีส์เดียวกัน ดังนั้น ป่องรับกลิ่นจึงมีแผนที่ที่ระบุว่า  ตัวรับความรู้สึกประเภทใดเกิดการทำงานในเยื่อรับกลิ่น  และดังนั้นลักษณะของกลิ่นจึงมีการเข้ารหัสโดยการทำงานร่วมกันโดยเฉพาะของ glomerulus หลายตัว  ที่เกิดการทำงานเพราะกลิ่นใดกลิ่นหนึ่ง
การบริโภค (เศรษฐศาสตร์)
สำนักวิชาของเศรษฐกรที่แตกต่างกันนิยามการบริโภคแตกต่างกัน นักเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก นิยามว่าเป็นเพียงการซื้อขั้นสุดท้ายของการผลิตสินค้าและบริการที่ผลิตขึ้นใหม่โดยปัจเจกบุคคลเพื่อใช้ในการบริโภคได้ทันที ในขณะที่ประเภทอื่น ๆ ของค่าใช้จ่าย — โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การลงทุนในสินค้าคงที่, การบริโภคสินค้าระดับกลาง และการใช้จ่ายภาครัฐ - จะอยู่ในประเภทอื่น (ดู ทางเลือกของผู้บริโภค ) เศรษฐกรคนอื่น ๆ นิยามการบริโภคกว้างมากขึ้น เป็นผลรวมของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดที่ไม่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ การผลิตและ การตลาด ของ สินค้าและบริการ (เช่นการเลือก การรับมาใช้ การใช้ การกำจัด และการนำมาใช้ใหม่สินค้าและบริการ
เอ็กซ์โป 2010
ประวัติ
The World Exposition หรือ World Expo เป็นงานมหกรรมโลก ซึ่งเป็นงานแสดงถึงความสามารถและแสดงศักยภาพของการจัดงานการแสดงเอกลักษณของความสามารถของชาติตนเอง โดยจัดต่อเนื่องและหมุนเวียนประเทศเจ้าภาพภายในภาคีสมาชิก ภายใต้ลิขสิทธิ์การจัดงานซึ่งดูแลโดยสำนักงานมหกรรมโลก หรือ BIE ที่มีฐานะเป็นองค์กรระหว่างประเทศ โดยหน้าที่บริหารจัดการให้เกิดงานมหกรรมโลก  โดยประเทศไทยได้เข้าร่วมงานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2405 ก่อนจะเข้าเป็นภาคีสมาชิก BIE ในปี พ.ศ. 2536
การบริโภค (เศรษฐศาสตร์)
เศรษฐกรให้ความสนใจเป็นพิเศษในความสัมพันธ์ระหว่างการบริโภคและรายได้ ตามที่ได้สร้างแบบจำลองโดยใช้ฟังก์ชันการบริโภค
แผนที่ภูมิลักษณ์
ระบบรับกลิ่น
แม้ว่า การปรับปรุงการเข้ารหัสในป่องรับกลิ่นให้ละเอียด  จะอาศัยการทำงานที่เกิดจากการได้กลิ่น  พัฒนาการของป่องรับกลิ่นบางส่วนเกิดขึ้นได้แม้จะไม่มีการได้กลิ่น หนูกลายพันธ์ที่ไม่มี cyclic nucleotide-gated ion channel  ที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้กลิ่น  ไม่มีการตอบสนองทางกายภาพไฟฟ้าในเยื่อรับกลิ่น  (คือไม่สามารถรับรู้กลิ่นได้) แต่ว่า รูปแบบเฉพาะของการรวมบรรจบของแอกซอนในป่องรับกลิ่น  ก็ยังเกิดขึ้นในหนูกลายพันธ์นี้ ซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันที่ชัดเจนว่า ประสบการณ์การได้กลิ่นไม่จำเป็นต่อการตั้งขึ้นหรือการพัฒนาแผนที่การได้กลิ่น
การบริโภค (เศรษฐศาสตร์)
เศรษฐศาสตร์เชิงพฤติกรรม ฟังก์ชันการบริโภคของเคนส์
ฟังก์ชั่นการบริโภคของเคนส์เป็นที่รู้จักกันในชื่อสมมติฐานรายได้สัมบูรณ์ เนื่องจากการบริโภคขึ้นอยู่กับรายได้ในปัจจุบันและไม่สนใจรายได้ในอนาคต (หรือขาดแคลน) ข้อวิจารณ์ของสมมติฐานนี้นำไปสู่การพัฒนา สมมติฐานรายได้ถาวรของมิลตัน ฟรีดแมน และสมมติฐานวงจรชีวิตของฟรังโก โมดิจานี่
แนวทางเชิงทฤษฎีล่าสุดมักจะใช้เศรษฐศาสตร์เชิงพฤติกรรมเป็นฐานคิด และเสนอว่าว่าหลักเชิงพฤติกรรมจำนวนหนึ่งสามารถนำมาใช้เป็นรากฐานทางเศรษฐศาสตร์จุลภาคสำหรับฟังก์ชั่นการบริโภคมวลรวมเชิงพฤติกรรม