cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์
ประวัติโรงเรียน
ต่อมา เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494) กระทรวงฯ อนุญาตให้เปลี่ยนไปใช้หลักสูตรเทียบของกระทรวงฯ เพื่อให้สามารถเปิดสอนภาษาอังกฤษเป็นวิชาเลือกได้ จากนั้นจึงขออนุญาตขยายชั้นเรียน ประถมศึกษาปีที่ 5-7 ปีละ 1 ชั้น นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960-ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2503-พ.ศ. 2506) และดำเนินการจัดสร้างอาคารเรียนเพิ่มอีกสองหลัง รวมถึงได้รับอนุญาตให้รับนักเรียนเพิ่ม เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 (พ.ศ. 2512) เมื่อมาถึงสมัยที่ คุณพ่อโรเชอโรเป็นอธิการโบสถ์บางบัวทองนั้น ท่านได้เสนอคำขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาประจำที่โบสถ์เพื่อเผยแพร่ศาสนาคริสต์ สอนคำสอนในโรงเรียน ตลอดจนเดินทางเยี่ยมสัตบุรุษในเขตบางบัวทอง โดยคณะภคินีฯ มอบหมายให้ เซอร์เอดัวร์ กิ่งกาญจน์ และ เซอร์สแตลลา นิลเขต เดินทางมาประจำที่โบสถ์บางบัวทอง ตามความประสงค์ของคุณพ่อโรเชอโร
ต่อมา เมื่อคุณพ่อมิกาแอล อดุลย์ คูรัตน์ ย้ายมาประจำ จึงขอให้เซอร์ช่วยบริหารโรงเรียน และดูแลกิจการร่วมกับครูใหญ่ ซึ่งเป็นฆราวาสด้วย โดยอธิการิณีเจ้าคณะภคินีฯ มอบหมายให้ เซอร์ดอมินิก กิจเจริญ มาดำรงตำแหน่งผู้จัดการ พร้อมกับเซอร์ผู้ช่วยอีกสองท่าน นับจากนั้น คณะภคินีฯ ก็เข้ามามีส่วนร่วมบริหารโรงเรียน โดยเพิ่มการอบรมจริยศึกษา ให้กับนักเรียนปกติ ในเวลาเช้าของทุกวัน ก่อนเริ่มการเรียนการสอนตามปกติ ส่วนนักเรียนคาทอลิก จะเข้าเรียนคำสอน รวมทั้งกิจกรรมทางศาสนาอย่าง พลศีล พลมารี หรือ กองหน้าร่าเริง โดยคุณพ่อและคณะเซอร์ จะจัดกลุ่มอบรมพิธีกรรมอยู่เสมอ จากนั้น เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 (พ.ศ. 2517) โรงเรียนฯ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงฯ ให้ขยายชั้นเรียน อนุบาลปีที่ 1-2 และจัดสร้างสนามบาสเกตบอลแห่งแรก ในปีถัดมา (ค.ศ. 1975; พ.ศ. 2518) และอีกปีถัดจากนั้น (ค.ศ. 1976; พ.ศ. 2519) จัดสร้างศาลาริมคลองขุนพระพิมลราชา เพื่ออำนวยความสะดวกในการลงเรือ ตลอดจนเป็นสถานที่พักพ่อนของนักเรียน
เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) กระทรวงฯ อนุญาตให้โรงเรียนฯ ขยายห้องเรียนอีกสองห้อง รวมเป็น 6 ห้อง และขยายห้องเรียนอนุบาล จาก 2 เป็น 3 ห้อง โดยเมื่อคุณพ่อยอแซฟ บรรจบ โสภณ รับตำแหน่งอธิการโบสถ์บางบัวทอง ท่านเริ่มทำหน้าที่แทนผู้รับใบอนุญาตด้วย พร้อมทั้งร่วมบริหารโรงเรียนฯ กับคณะเซอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1981 (พ.ศ. 2524) โดยในปีนี้ โรงเรียนฯ ได้รับอนุญาตให้ขยายห้องเรียนเพิ่มอีก 4 ห้อง และเปิดสอนภาษาอังกฤษแก่นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และ 6 ด้วย ต่อมา เมื่อปี ค.ศ. 1984 (พ.ศ. 2527) โรงเรียนฯ ขออนุญาตขยายห้องเรียนอีก 2 ห้อง รวมเป็น 22 ห้อง และรื้อโรงไม้ เพื่อสร้างเป็นโรงอาหาร จากนั้น เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 (พ.ศ. 2529) กระทรวงฯ และอำเภอบางบัวทอง อนุญาตให้โรงเรียนฯ เปลี่ยนแปลงเครื่องแบบนักเรียน จำนวน 4 ชุด
สำนักมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ โดยดำริของพระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ให้ปรับปรุงอาคารเรียนไม้หลังเก่า ซึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก เป็นอาคารเรียนหลังใหม่ที่มั่นคงถาวรสองหลัง ประกอบด้วย อาคารเรียนประถมศึกษา และมัธยมศึกษา 5 ชั้น และอาคารเรียนอนุบาล 4 ชั้น เพื่อรองรับจำนวนนักเรียนอย่างเพียงพอ โดยมีพิธีเสกอาคารเรียน 5 ชั้น เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ทั้งนี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1990-ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2533-พ.ศ. 2535) โรงเรียนฯ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงฯ ให้ขยายชั้นเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ขึ้นปีละ 1 ชั้น และในปี ค.ศ. 1992 นี้ โรงเรียนฯ เริ่มเปิดสอนวิชาคอมพิวเตอร์ ดำเนินการขยายห้องสมุด และห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ด้วย ต่อมา โรงเรียนฯ จัดพิธีเสกอาคารเรียนอนุบาล เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536)
การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อโรงเรียนฯ มีอายุครบ 60 ปี ในปีการศึกษา 2549 โดยกระทรวงศึกษาธิการอนุญาตให้เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย พร้อมทั้งดำเนินการขยายที่ดินบริเวณหน้าโรงเรียนฯ เพื่อจัดสร้างอาคารเรียนรองรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาทั้งหกระดับ ห้องพักครูมัธยม รวมทั้งห้องทำงานของหน่วยงานบางส่วนของโรงเรียนฯ ในบริเวณถัดจากมุขทางขวาของอาคารเรียนหลังเดิม ที่ใช้เป็นห้องเรียนของระดับประถมศึกษา ห้องคณะผู้บริหาร ห้องพักครูประถม ตลอดจนห้องทำงานของภาคส่วนต่างๆ ภายในโรงเรียนฯ ตามเดิม และในโอกาสนี้ ทางโรงเรียนฯ จึงดำเนินการติดตั้งหลังคาปกคลุมลานหน้าอาคารเรียนเดิม และอาคารหลังใหม่ไปพร้อมกันด้วย
สถิติจำนวนนักเรียน ในปี ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) มีนักเรียนอนุบาล จำนวน 630 คน ประถมศึกษา จำนวน 1,765 คน มัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 392 คน และ มัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 175 คน รวมจำนวนนักเรียนทั้งหมด 2,962 คน และล่าสุดปีการศึกษา 2552 มีนักเรียนทั้งหมด 3,896 คน จำนวนครูชาย 20 คน ครูหญิง 142 คน รวมมีคุณครู 162 คน
พระนางมารีอา
พระนางมารีย์พรหมจารี พระมารดาของพระเยซูผู้เป็นพระบุตรพระเป็นเจ้า ซึ่งพระองค์ส่งมาจุติในพระครรภ์ของพระนาง ซึ่งเป็นองค์อุปถัมภ์โบสถ์และโรงเรียน
ตราประจำโรงเรียน
เป็นภาพพระนางมารีอา ผายมือทั้งสอง แผ่พระหรรษทาน ประทับยืนบนลูกโลก ที่มีตัวเลขอารบิก ปีคริสต์ศักราชที่ก่อตั้งโรงเรียนฯ อยู่ตอนล่างของตรา โดยมีรวงข้าวขึ้นจากฝั่งซ้ายและขวา ขนาบโอบทั้งสองข้างเป็นรูปครึ่งวงกลม ทั้งหมดอยู่ภายในรูปวงกลมชั้นใน ถัดออกมาเป็นชื่อโรงเรียนอยู่ครึ่งบน และอำเภอกับจังหวัดที่ตั้งโรงเรียนอยู่ครึ่งล่าง โดยทั้งสองส่วนคั่นไว้ด้วยดวงดาวเปล่งรัศมี อยู่ภายในรูปวงกลมอีกชั้นหนึ่ง ทั้งนี้ อาจมีคติพจน์ขนาบโอบอยู่ที่ส่วนล่างสุดของตราหรือไม่ก็ได้ โดยองค์ประกอบทั้งหลายนั้น มีความหมายดังนี้
อนึ่ง รูปแบบเดิมของตราประจำโรงเรียนเป็นรูปวงรี แต่มีองค์ประกอบที่สำคัญ เช่นเดียวกับตราประจำโรงเรียนในปัจจุบัน ต่อมา เซอร์ราแชล วรนุช ศิริกรกุล ครูใหญ่ของโรงเรียนในขณะนั้น มีดำริในการปรับเปลี่ยนรูปทรงของตราให้เป็นวงกลม พร้อมทั้งจัดองค์ประกอบให้อยู่ในตำแหน่งที่สวยงามยิ่งขึ้น โดยตราแบบปัจจุบันนี้ เริ่มใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 (พ.ศ. 2532)
คติพจน์ประจำโรงเรียน
เมตตาธรรม นำสันติสุข
ปรัชญาการศึกษาของโรงเรียน
ความสุภาพและความรู้ นำสู่ความรักและการพัฒนา เพื่อบรรลุความจริงสูงสุดแห่งชีวิตมนุษย์
สีประจำโรงเรียน
โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ มีสีฟ้า และสีขาว เป็นสีประจำโรงเรียน ที่มีความหมายดังนี้
เพลงประจำโรงเรียน
โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ มีเพลงประจำโรงเรียน ที่ใช้ในโอกาสแตกต่างกันอยู่สองเพลงและเพลงที่แต่งขึ้นใหม่สองเพลง
ดังนี้
คณะผู้บริหารโรงเรียน
โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ มีคณะผู้บริหารในชุดปัจจุบัน (ค.ศ. 2021; พ.ศ. 2564) ประกอบด้วย
เท้าเทียม (ชีววิทยา)
เท้าเทียม (Pseudopod หรือ Pseudopodia) คือส่วนที่ใช้เคลื่อนที่ชั่วคราวของเซลล์จำพวกยูคาริโอต (eukaryotic cell) ซึ่งมีลักษณะเป็นเซลล์แบบง่ายที่ไม่มีนิวเคลียสเด่นชัด เซลล์ที่มีเท้าเทียมจะถูกจัดให้อยู่ในจำพวกอะมีบอยด์ (ameboid) โดยอะมีบอยด์นั้นไม่ได้จำกัดเฉพาะอะมีบา แต่ยังรวมไปถึงเซลล์เม็ดเลือดขาวและโปรติสต์หลายชนิดอีกด้วย
การยื่นของเท้าเทียม
เท้าเทียมนั้นไม่ใช่โครงสร้างในการเคลื่อนที่เสียทีเดียว แต่เป็นแค่การดันเยื่อหุ้มเซลล์ให้โป่งออกมา และให้ผิวหน้าของเซลล์ที่ยื่นออกมา ทำหน้าที่ในการเคลื่อนที่อะมีบอยด์ โดยการดันนั้นเกิดขึ้นจากปฏิกิริยาโพลีเมอไรเซชัน (polymerization) ที่ทำให้โปรตีนแอคติน (actin) รวมตัวและแยกตัว กลายเป็นไมโครฟิลาเมนท์หรือแอคตินฟิลาเมนท์ (microfilament หรือ actin filament) ซึ่งทำให้ไซโทพลาสซึม (cytoplasm) ในเซลล์อะมีบอยด์ที่มีอยู่ 2 ส่วนคือเอ็กโทพลาสซึม (ectoplasm) หรือไซโทพลาสซึมชั้นนอกที่มีลักษณะเป็นสารกึ่งแข็งกึ่งเหลว เรียกว่าเจล (gel) และเอ็นโดพลาสซึม (endoplasm) หรือไซโทพลาสซึมชั้นในที่มีลักษณะเหลวกว่าเจล จะเรียกว่าโซล (sol) โดยไซโทพลาสซึมทั้งสองส่วนจะทำการเปลี่ยนสมบัติของตัวเอง โดยเจลจะเปลี่ยนสถานะไปเป็นโซล ในขณะเดียวกัน โซลก็จะเปลี่ยนสถานะไปเป็นเจล ซึ่งการเปลี่ยนสถานะดังกล่าวจะทำให้เกิดการไหลของไซโทพลาสซึมขึ้นโดยไซโทพลาสซึมจะไหลไปในทางเดียวกับทางที่เซลล์เคลื่อนที่ไป และดันเยื่อหุ้นเซลล์ส่วนนั้นให้โป่งออกมาเป็นเท้าเทียม ทำให้อะมีบอยด์สามารถเคลื่อนที่ได้ โดยเรียกการเคลื่อนที่แบบนี้ว่าการเคลื่อนที่แบบอะมีบา
หน้าที่เชิงกล
เท้าเทียมเป็นหนึ่งในโครงสร้างการเคลื่อนที่ของสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียวสามวิธี โดยอีกสองโครงสร้างคือแฟลเจลลัม และซิเลีย
หน้าที่เชิงรับประสาท
เท้าเทียมสามารถที่จะจับอาหารได้ผ่านวิธีการฟาโกไซโทซิส โดยเท้าเทียมที่มีความสามารถนี้มักอยู่ในโปรติสท์หลายชนิดด้วยกัน แต่ก็มีเท้าเทียมที่ทำหน้าที่จับสิ่งแปลกปลอม ไม่ใช่อาหาร เช่นในเซลล์ฟาโกไซท์ที่อยู่ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์
ปัญญา ศรีปัญญา
นายปัญญา ศรีปัญญา เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น และอดีตประธานคณะกรรมาธิการคมนาคม ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23
ประวัติ
ปัญญา ศรีปัญญา เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ที่อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของนายปรีชา ศรีปัญญา กับนางเพ็ญศรี ศรีปัญญา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน
ปัญญา ศรีปัญญา ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน ต่อมาเมื่อมีการยุบพรรคตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ เขาพร้อมกับสมาชิกในกลุ่มเพื่อนเนวิน ได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาก็สอบตกอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ไพมอน
ไพมอน เป็นชื่อของดวงจิตในหนังสือ กุญแจย่อยของซาโลมอน (บทอาร์สโกเอเทีย), หนังสือ ฐานานุกรมปิศาจ ของโยฮัน ไวเออร์, หนังสือ นิรยภูมินุกรม ของปล็องซี, เอกสาร Sloane MS 3824 ที่หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ ตลอดจนหนังสืออื่นๆ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่าไพมอนมีฐานันดรเป็นราชาและค่อนข้างเชื่อฟังลูซิเฟอร์ ไพมอนเป็นดวงจิตที่ 9 ในบทอาร์สโกเอเทีย และเป็นดวงจิตที่ 22 ในหนังสือฐานานุกรมปิศาจและนิรยภูมินุกรม หนังสือ Grimoire of Pope Honorius ระบุว่าไพมอนเป็นราชาแห่งทิศประจิม
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า ไพมอนเป็นบุรุษขี่อูฐหนอกเดียว โดยมีขบวนประโคมดนตรีเสียงดังนำหน้า (เน้นแตรและฉาบ) เอกสาร Sloane MS 3824 ระบุว่าอูฐสวมมงกุฎ ในขณะที่แหล่งอื่นที่เหลือระบุว่าตัวไพมอนเป็นผู้สวมมงกุฎเอง บทอาร์สโกเอเทียไม่ได้เขียนว่าไพมอนมีหน้าตาเช่นไร ในขณะที่แหล่งอื่นต่างระบุว่าเขามีใบหน้าเป็นสตรี แต่ยังใช้คำเรียกถึงเป็นแบบบุรุษ
บทอาร์สโกเอเทียระบุว่า หากไพมอนปรากฏขึ้นตนเดียว จะต้องมีการสังเวยเพื่ออัญเชิญเบบัลและอาบาลัมขึ้นมาด้วย ซึ่งเป็นสองราชาข้ารับใช้ของไพมอนเพียงแต่ไม่ชอบติดตามไพมอน เอกสารสามแหล่งระบุว่าเขาเป็นผู้ปกครองเหนือ 200 กรมกองวิญญาณ ซึ่งบางส่วนอยู่ในคณะทูตสวรรค์และที่เหลืออยู่ในคณะอำนาจ เอกสาร Sloane MS 3824 และหนังสือ Liber Officiorum Spirituum ระบุว่าเขามีเสียงแหบแห้ง หนังสือ Liber Officiorum Spirituum ระบุว่าไพมอนจะพูดภาษาของตนเท่านั้นจนกว่าผู้อัญเชิญจะสั่งให้พูดภาษาอื่น
บทอาร์สโกเอเทีย, หนังสือ Livre des Esperitz และหนังสือ Liber Officiorum Spirituum ล้วนระบุว่าไพมอนเป็นผู้สั่งสอนวิทยาการและตอบคำถามต่างๆ อาร์สโกเอเทียขยายความว่าเขาเป็นผู้รู้รอบศิลป์ทุกแขนง และยังรู้ถึงเรื่องลับต่างๆในโลก อาทิ ความรู้เกี่ยวกับดิน น้ำ ลม เป็นต้น
หนังสือ Abramelin ระบุว่าเขาเป็นผู้รู้เหตุการณ์ในอดีตและอนาคต, ช่วยคลายความสงสัย, ทำให้วิญญาณปรากฏตัว สร้างสรรค์นิมิต, สามารถคืนชีพคนตายได้เป็นเวลาหลายปี และมีพลังในการสรรค์สร้างทุกสิ่งอย่าง
สโมสรฟุตบอลชลบุรี บี
สโมสรฟุตบอลชลบุรี บี (Chonburi B F.C.) เป็นสโมสรสำรอง ของสโมสรฟุตบอลชลบุรี ในอดีตเคยส่งทีมเข้าแข่งขันในไทยลีก 4 โดยใช้สนามชลบุรีสเตเดียม เป็นสนามเหย้าของสโมสร
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
หมายเหตุ: สโมสรยกเลิกหมายเลข 12 ให้เป็นตัวแทนของกองเชียร์
วงศ์ผักควบ
วงศ์ผักควบ หรือ (en:Aponogetonaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Alismatales ประกอบด้วยสกุลเดียวคือ  Aponogeton ประกอบด้วยไม้น้ำ 40–50 ชนิด
เมกมีอะสตาร์
รายละเอียดอัลบั้ม
ที-สแควร์ เหลือสมาชิกอยู่เพียงหกคนเท่านั้น หลังจากการลาออกของ ยูจิ มิคุริยะ และการถอยบทบาทของชิโร่ ซางิสึ ที่ผันหน้าที่ตัวเองเป็นเพียงสมาชิกเสริม (support member) อัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ ที-สแควร์ คงความเป็นแจ๊สฟิวชั่นแบบยุค70ไว้ และมีการเพิ่มเครื่องสายเข้ามา (MAKE ME A STAR) และกลิ่นของดนตรีบลูส์ (TEXAS KID) ก่อนจะเปลี่ยนแนวทางดนตรีของวงไปเป็นวงแจ๊สฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น และเข้าหาความสำเร็จมากขึ้น ในชุด Rockoon ในปีต่อมา
อัลบั้มชุดนี้ยังเป็นชุดสุดท้ายที่ มิยางิ จุนโกะ กับ ไมเคิ่ล คาวาอิ เป็นสมาชิกวง
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลีกเอ
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ลีก เอ เป็นดิวิชันสูงสุดของ ฤดูกาล 2022–23 ของ ยูฟ่าเนชันส์ลีก, ฤดูกาลที่สามของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติทีมชายของ 55 ชาติสมาคมของ ยูฟ่า. ลีกเอจะจบลงด้วย เนชันส์ลีก รอบสุดท้าย ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 เพื่อกำหนดหาทีมแชมป์ของการแข่งขัน.
ฝรั่งเศส คือแชมป์เก่า.
รูปแบบ
ลีก เอ ประกอบด้วยสมาชิกยูฟ่าอันดับสูงสุด 16 ชาติใน รายการที่เข้าถึงยูฟ่าเนชันส์ลีก 2022–23 แบ่งออกเป็นสี่กลุ่มกลุ่มละสี่ทีม. แต่ละทีมจะได้ลงเล่นถึงหกแมตช์ภายในกลุ่มของตนเอง, โดยใช้รูปแบบ แบบพบกันหมด เหย้าและเยือน ในเดือนมิถุนายน (วันแข่งขันสี่วัน) และกันยายน ค.ศ. 2022 (วันแข่งขันสองวัน). ผู้ชนะของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก 2023 รอบสุดท้าย, และทีมอันดับที่สี่ของแต่ละกลุ่มจะต้องตกชั้นไปสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ลีกบี.
เนชันส์ลีก รอบสุดท้าย จะเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 และจะลงเล่นในรูปแบบแพ้คัดออก, ประกอบไปด้วยรอบรองชนะเลิศ, นัดชิงอันดับที่สามและรอบชิงชนะเลิศ. การประกบคู่รอบรองชนะเลิศจะถูกกำหนดโดยวิธีการเปิดตัวการจับสลาก. ประเทศเจ้าภาพจะได้รับการคัดเลือกจากสี่ทีมที่ผ่านการรับรองโดยคณะกรรมการบริหารของยูฟ่า, โดยผู้ชนะในรอบชิงชนะเลิศจะได้ครองแชมป์ยูฟ่าเนชันส์ลีก.
ผู้ชนะสี่กลุ่มจะถูกจับสลากอยู่ในกลุ่มที่มีจำนวนห้าทีมสำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก (เพื่อรองรับการแข่งขัน เนชันส์ลีก รอบสุดท้าย).
การเปลี่ยนแปลงทีม
ด้านล่างนี้คือการเปลี่ยนแปลงทีมของลีก เอ จาก ฤดูกาล 2020–21:
การจัดทีมวาง
ในฤดูกาล 2022–23 รายการเข้าถึง, ยูฟ่าจัดอันดับทีมต่างๆ ขึ้นอยู่กับ เนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ตารางคะแนนโดยรวม. โถทีมวางสำหรับเฟสลีกจะได้รับการยืนยันวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2021, และขึ้นอยู่กับการจัดอันดับรายการที่เข้าถึง.
กลุ่ม
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันแบบต้นฉบับจะยืนยันโดยยูฟ่าในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ตามมาจากวันที่มีการจับสลาก.
เวลาคือ CEST (UTC+2), เป็นไปตามที่ระบุไว้โดย ยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
ผู้ทำประตู
<section begin=ผู้ทำประตู /> การแข่งขันทั้งหมดมี 126 ประตูที่ทำได้ใน 48 นัด สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
<section end=ผู้ทำประตู />
คะแนนโดยรวม
16 ทีมลีก เอ จะถูกจัดอยู่อันดับที่ 1 ถึง 16 โดยรวมในยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 เป็นไปตามกฏต่อไปนี้:
เอ็มอร พานุสิทธิ์
เอ็มอร พานุสิทธิ์ (เกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2531) นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ตำแหน่ง บอลหลัก
เอ็มอร เป็นชาวจังหวัดขอนแก่น จบการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนหนองเรือวิทยา และ มัธยมปลาย ปริญญาตรี-โท จากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่อายุ 13 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้น ม.1 ที่จังหวัดขอนแก่น
เรเวล มอร์ริสัน
เรเวล ไรอัน มอร์ริสัน (Ravel Ryan Morrison; เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวจาเมกา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับดี.ซี. ยูไนเต็ด และทีมชาติจาเมกา
ไตรโอด
ไตรโอด เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชนิดหลอดสุญญากาศ มีองค์ประกอบ 3 ส่วน ได้แก่ ไส้ หรือ คาโทด, กริด และเพลต หรือ แอโนด หลอดสุญญากาศแบบไตรโอดนี้นับเป็นอุปกรณ์ขยายสัญญาณทางไฟฟ้าชนิดแรก
ปัจจุบันแทบไม่มีการใช้ไตรโอด เนื่องจากถูกแทนที่ด้วยทรานซิสเตอร์ แต่ก็ยังพบได้บ้างในการใช้งานที่ไม่ต้องการกำลังสูง และไม่ต้องการขนาดที่กะทัดรัด นอกจากนี้ยังมีใช้ในงานด้านเครื่องเสียง ซึ่งมักจะเป็นที่นิยมว่าให้การถ่ายทอดสัญญาณเสียงได้ที่มีสภาพเชิงเส้นสูงกว่า
ดูเพิ่ม
Elektronenröhre Elektronrör
ร็อกคูน
ร็อกคูน (Rockoon; ロックーン） เป็นอัลบั้มชุดที่สี่ ของ ที-สแควร์ ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2524
รายละเอียดของอัลบั้ม
การลาออกของจุนโกะ และ คาวาอิ ทำให้ ที-สแควร์ได้สมาชิกทดแทนคือ คุเมะ ไดซากุ และ จุน อาโอยาม่า ซึ่งเพิ่งออกจากวง PRISM ซึ่งเป็นวงแนวแจ๊สฟิวชั่นชื่อดังอีกวงของญี่ปุ่น การมาและบทบาทของไดซากุ ช่วยเปลี่ยนแปลงซาวนด์ของที-สแควร์ ให้กลายเป็นวงฟิวชั่นที่เข้าหาตลาดมากขึ้น ซินธิไซเซอร์เข้ามามีบทบาทมากขึ้น อัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่มีเพลงร้องอยู่สามเพลงคือ REALLY LOVE, COME BACK และ IT'S HAPPENING AGAIN ซึ่งแต่งร่วม และร้องโดย ลินดา เฮนดริค
อัลบั้มชุดนี้สร้างเพลงฮิตให้กับทางวงเพลงแรก คือเพลง TOMORROW'S AFFAIR ซึ่งถูกนำไปประกอบละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น
อัลบั้มชุดนี้ เป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายที่ ยูจิ นากามูระ และ คิโยฮิโกะ เซมบ้า เป็นสมาชิกวง รวมทั้ง ชิโร่ ซางิสึ (ที่แม้ว่าจะไม่ใช่สมาชิกอย่างเป็นทางการ แต่ยังคงมีปรากฏอยู่ในหน้าปกอัลบั้ม) อย่างไรก็ตาม เซมบ้า ยังเล่น Back-Up ให้กับวงจนถึงอัลบั้มชุด TRUTH
รายชื่อเพลง
ทุกเพลงแต่งโดย มาซาฮิโระ อันโดะ ยกเว้น
ทวิกีฬาฤดูหนาว
ไบแอธลอน (Biathlon) เป็นกีฬาที่เกิดขึ้นจากกีฬาสองสาขา อย่างไรก็ตาม ไบแอธลอนมักจะหมายถึงเฉพาะกีฬาฤดูหนาวที่รวมสกีครอสคันทรีกับยิงปืนไรเฟิล ส่วนไบแอธลอนที่นิยมรูปแบบอื่น ได้แก่ ไบแอธลอนฤดูร้อน ซึ่งเป็นการวิ่งแข่งครอสคันทรีกับยิงปืนไรเฟิล และไบแอธลอนสมัยใหม่ ซึ่งเป็นการรวมระหว่างการวิ่งกับกีฬาว่ายน้ำ
ประวัติ
กีฬานี้มีต้นกำเนิดในการออกกำลังกายสำหรับทหารนอร์เวย์ ในฐานะของการฝึกอบรมทางเลือกสำหรับการทหาร ไทรซิลไรเฟิลแอนด์สกีคลับ ซึ่งเป็นหนึ่งในสโมสรสกีแรกที่รู้จักของโลก ได้รับการจัดตั้งขึ้นที่ประเทศนอร์เวย์ใน ค.ศ. 1861 เพื่อส่งเสริมการป้องกันประเทศในระดับท้องถิ่น
มีการเรียกกันว่าทหารลาดตระเวน โดยเป็นการรวมกันระหว่างการเล่นสกีและการยิงปืนซึ่งมีการแข่งขันกันในโอลิมปิกฤดูหนาวใน ค.ศ. 1924 และหลังจากนั้นได้มีการสาธิตใน ค.ศ. 1928, 1936 และ 1948 แต่หลังจากนั้นไม่ได้รับการยอมรับในโอลิมปิก มีบางประเทศเป็นส่วนน้อยที่ไม่เห็นด้วยกับกติกา แต่ในช่วงกลางทศวรรษ 1950 ไบแอธลอนได้รับการบรรจุในวงการกีฬาฤดูหนาวของโซเวียตและสวีเดน และได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ความนิยมครั้งใหม่ได้ช่วยให้เกิดความพยายามที่จะให้ไบแอธลอนได้รับการบรรจุในโอลิมปิกฤดูหนาว
ส่วนการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกของไบแอธลอนได้จัดขึ้นใน ค.ศ. 1958 ที่ประเทศออสเตรีย และใน ค.ศ. 1960 ได้นำมาบรรจุไว้ในกีฬาโอลิมปิกในที่สุด และที่แอลเบิร์ทวิลล์ใน ค.ศ. 1992 ได้มีการอนุญาตให้ผู้หญิงเข้าแข่งขันไบแอธลอนเป็นครั้งแรก
การแข่งขันใน ค.ศ. 1958-1965 ใช้ชนวนกลางกำลังสูง เช่น .30-06 สปริงฟิลด์ และ 7.62×51 มม.นาโต้ เป็นต้น ก่อนจะมาเป็นกระสุนชนวนริมไรเฟิล .22 เป็นมาตรฐานในปี ค.ศ. 1978 โดยกระสุนได้รับการบรรจุในเข็มขัดรอบเอวของผู้เข้าแข่งขัน รายการเดี่ยวคือบุคคลชาย 20 กม. ที่ครอบคลุมส่วนแยกต่างหากสี่ส่วนและการยิงที่ระยะ 100, 150, 200 และ 250 ม. ซึ่งระยะเป้าหมายลดลงเป็น 150 ม.และมีเพิ่มการแข่งแบบผลัดใน ค.ศ. 1966 และระยะการยิงก็ลดลงเหลือ 50 ม. ใน ค.ศ. 1978 กับเป้าเชิงกลที่ได้รับการเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1980 ที่เลกเพลซิด
ดูเพิ่ม
กีฬาหลากหลายอื่น:
อูซอกเอ็กซ์ควานลิน
อูซอกเอ็กซ์ควานลิน (우석X관린) เป็นวงดนตรีดูโอชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2562 ประกอบด้วยอูซ็อกแห่งวงเพนตากอนและไล่ กวานหลินอดีตสมาชิกของวงวอนนาวัน เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศการก่อตั้งโปรเจ็กต์กลุ่มใหม่ที่มีไลร่วมกับอูซ็อก ทั้งคู่เดบิวต์เมื่อวันที่ 11 มีนาคมของปีเดียวกันด้วย 9801 โดยมีเพลงไตเติ้ลชื่อ "I'm a Star"
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2562''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2554 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เทียบคะแนนกับการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า
เปรียบเทียบคะแนนกับผลการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2554
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ อำเภอกุยบุรีและอำเภอสามร้อยยอด
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอปราณบุรีและอำเภอหัวหิน
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอทับสะแก อำเภอบางสะพานและอำเภอบางสะพานน้อย
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) (18 กันยายน พ.ศ. 2427 - 16 มกราคม พ.ศ. 2497) อดีตสมุหเทศาภิบาลจังหวัดสงขลา อดีตกรรมการองคมนตรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 1 สมัย
ประวัติ
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) เกิดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2427
การทำงาน
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) เคยดำรงตำแหน่งเป็น สมุหเทศาภิบาลจังหวัดสงขลา ในช่วง พ.ศ. 2470 ถึง พ.ศ. 2476
งานการเมือง
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2489 และได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และครั้งเดียว
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง เมื่อ พ.ศ. 2487 ในรัฐบาลพันตรีควง อภัยวงศ์ (ครม.11)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พระยาศรีธรรมราช (ทองคำ กาญจนโชติ) ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ธวัช บุญเฟื่อง
พลตำรวจตรี ธวัช บุญเฟื่องเกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2492 อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง อดีตผู้รักษาการเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจภูธร ภาค 8 และเป็นนักเรียนเตรียมทหาร 10 รุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
การทำงาน
ธวัช บุญเฟื่อง เข้ารับราชการตำรวจจนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจภูธร ภาค 8 ต่อมาได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทย โดยถูกจัดอยู่ในผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 90 และได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ซึ่งในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้รับแต่งตั้งให้รักษาการเลขาธิการนายกรัฐมนตรี แทนนายบัณฑูร สุภัควณิช ที่ลาออกจากตำแหน่ง จนกระทั่งมีการแต่งตั้งนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ ดำรงตำแหน่งดังกล่าวในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 92 แต่การเลือกตั้งในครั้งนั้นถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้เป็นโมฆะ
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 83 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
เดอะ ครู้ดส์: ตะลุยโลกใบใหม่
การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 77 ของผู้วิจารณ์ 151 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 6.5 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 56 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 26 คน
แม่น้ำซาการ์ยา
แม่น้ำซาการ์ยา (Sakarya Irmağı) เป็นแม่น้ำสายยาวเป็นอันดับ 3 ของประเทศตุรกี ต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองอาฟีโอน ไหลขึ้นไปทางเหนือ โดยอ้อมเป็นวงโค้งไปมาก่อนจะไหลลงทะเลดำ แม่น้ำมีความยาว 824 กม.
เอารานนาวีอัน
เอารานนาวีอัน (Amhrán na bhFiann) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ซึ่งเนื้อร้องดั้งเดิมฉบับภาษาอังกฤษมีชื่อว่า เพลงของทหาร (A Soldiers' Song) เรียบเรียงทำนองโดย แพทริก เฮียร์นี กับ เพียดาร์ เกียร์นี ในฐานะผู้ประพันธ์บทร้อง โดยได้มีการแปลเป็นภาษาไอร์แลนด์โดยเลียม โอรินน์ บทร้องมีทั้งหมดสามบทและมีบทร้องประสานเสียงร้องคั่นระหว่างบท เพลงคำนับสำหรับประธานาธิบดี บรรเลงในงานพิธีการที่ประธานาธิบดีเข้าร่วมพิธี โดยบรรเลงหกห้องเพลงเฉพาะวรรสุดท้ายของบทประสานเสียง
การเรียบเรียง
"เอารานนาวีอัน" จะมีการบรรเลง และ ขับร้องเป็นเพลงมาร์ช ในบางฉบับอาจมีความแตกต่างในการบรรเลง ในส่วนฉบับราชการบรรเลงโดยวงซิมโฟนีออเครสตร้านั้น สถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติไอร์แลนด์ เป็นสัญญาณเปิด และปิดสถานีโทรทัศน์ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ในพิธีการมอบเหรียญรางวัลกีฬาว่ายน้ำ โดยมีการบรรเลงเพลงชาติไอร์แลนด์ในทำนองเพลงช้า
บทประสานเสียง
บทประสานเสียงของเพลงชาติมีการบรรเลงในทางสาธารณะที่แสดงข้างล่างนี้ ที่มาจากกระทรวงการต่างประเทศและพาณิชย์' สกอร์เพลงชาติ
ฉบับพิธีการ
บทร้องดั้งเดิมมีสามบท โดยขับร้องแต่ละบทและตามด้วยบทประสานเสียง ในส่วนเพลงชาติฉบับสังเขปจะร้องเฉพาะบทประสานเสียงเท่านั้น ส่วนบทร้องในงานพิธีการจะร้องฉบับเต็ม ที่แสดงข้างล่างนี้:
วัฒนธรรมร่วมสมัย
"เอารานนาวีอัน" ปรากฏในละครซิทคอมเรื่องMonty Python sketch Cosmetical Surgery - Raymond Luxury-Yacht
ฌูแซ ฟงตึ
ฌูแซ มีแกล ดา รอชา ฟงตึ (José Miguel da Rocha Fonte; เกิดวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับลีลและทีมชาติโปรตุเกส
อาการกลัวตัวเลข
อาการกลัวตัวเลข (numerophobia, arithmophobia, mathematics anxiety) เป็นโรควิตกกังวล ที่มีอาการกลัวเลขหรือคณิตศาสตร์อย่างรุนแรงและไม่สมเหตุสมผล บางทีอาจเกิดขึ้นกับบางเลขเท่านั้น
ในขณะเดียวกันอาจเหมาะรวมถึงอาการกลัวคณิตศาสตร์และการคำนวณ (Mathematical anxiety) ซึ่งเป็นอาการที่กังวลหรือไม่มั่นใจในการทำโจทย์ปัญหหรือคิดคำนวณทางคณิตศาสตร์
อันดับปลาตะเพียน
อันดับปลาตะเพียน หรือ อันดับปลากินพืช (ชื่อวิทยาศาสตร์: Cypriniformes, Carp, Barb, Loach, Minnow, Chinese suckerfish, Garra) เป็นอันดับของปลาจำพวกหนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยปลาตะเพียน, ปลาทอง, ปลาคาร์ป, ปลาซิว เป็นต้น ส่วนใหญ่เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Cyprinidae มีลักษณะโดยรวมคือ ลำตัวมีเกล็ด ส่วนใหญ่แบนข้าง สันท้องกลมหรือเป็นสันคม ไม่มีหนามที่สันท้อง ตาไม่มีหนังคลุม ปากมีหลายตำแหน่งทั้งอยู่ตรงด้านหน้า เฉียงขึ้น หรืออยู่ทางด้านล่าง บางชนิดยืดหดได้เล็กน้อย บางชนิดมีลักษณะคล้ายปากดูด ส่วนใหญ่ไม่มีฟันบนขากรรไกรหรือบางชนิดที่มีก็มีไม่เกิน 8 ซี่  รอยต่อส่วนปลายของขากรรไกรล่างมีปมยื่นออกมาเรียกว่า ซิมไซซีล นอบ ริมฝีปากบางอาจมีหรือไม่มีติ่งเนื้อ บางชนิดไม่มีริมฝีปาก ไม่มีหนามใต้ตา หรือหน้าตา ช่องเปิดเหงือกกว้างกระดูกโอเพอร์เคิล เจริญดี มีหนวด 1-2 คู่ หรือไม่มี ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายของครีบหลังอาจแข็ง หรือไม่แข็ง อาจมีหยักด้านในหรือไม่มี ไม่มีครีบไขมัน มีฟันที่หลอดคอ 1-3 แถว ขอบปากเป็นกระดูกพรีแมคซิลลา ขากรรไกรบนยืดหดได้ บางชนิดครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว มีครีบหลังตอนเดียว ถุงลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นสองตอน ไม่ถูกแผ่นกระดูกปกคลุมไว้
เป็นปลาที่กระจายอยู่ทั่วไปในทุกภูมิภาคของโลก ทั้งอเมริกาเหนือ, ทวีปยูเรเชียและทวีปเอเชีย มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ พบในน้ำจืดมากกว่าทะเล ส่วนใหญ่เป็นปลาที่กินพืชเป็นอาหาร ไม่มีกระเพาะอาหาร แต่ก็มีหลายชนิดที่กินเนื้อหรือแพลงก์ตอน เป็นปลาที่มนุษย์คุ้นเคยมานานเพราะใช้เป็นอาหาร
นอกเหนือจากปลาในวงศ์ Cyprinidae แล้ว ยังมีปลาในวงศ์อื่นอีกที่อยู่ในอันดับนี้ประมาณ 5-6 วงศ์ ได้แก่
และพบมากกว่า 320 สกุล และมากกว่า 3,250 ชนิด และมีความใกล้เคียงกับปลาในอันดับ Characiformes ที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้
กีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันปีนหน้าผาเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเลื่อนการแข่งขันไปในปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากการการระบาดของโคโรนาไวรัส โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 40 คน แต่ละประเทศส่งนักกีฬาได้ไม่เกิน 2 คนต่อรายการ (ทั้งหมด 4 คน จาก 2 รายการ) แต่ละรายการจะมีผู้เข้าแข่งขัน 20 คนที่ผ่านการคัดเลือก ได้แก่ 18 คนจากการคัดเลือก 1 คนจากเจ้าภาพ (ญี่ปุ่น) และ 1 คนจากการเชิญคณะกรรมการไตรภาคี
การคัดเลือก
แอฟริกา โอเชียเนียและเอเชียแชมเปียนชิปถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา
ประเทศที่ผ่านการคัดเลือก
† อยู่ระหว่างการพิจารณาคดีของศาลอนุญาโตตุลาการกีฬาโลกสำหรับนักกีฬารัสเซียเพื่อแข่งขันในโอลิมปิก 2020 นักกีฬาอาจแข่งขันในรูปแบบเป็นกลาง
เอมิ ชิโนฮาระ
ประวัติ
ชื่อจริง : เอมิโกะ วาตานาเบะ (นามสกุลเดิม : ชิโนฮาระ)
วันเกิด : 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506
บ้านเกิด : จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
สังกัด : 81 Produce
เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์
เดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์ (The Shape of Water; แปลตามรูปศัพท์ว่า "รูปร่างของน้ำ") เป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีจากสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2561 กำกับโดย Guillermo del Toro และเขียนบทโดย del Toro ร่วมกับ Vanessa Taylor นำแสดงโดย Sally Hawkins, Michael Shannon, Richard Jenkins, Doug Jones, Michael Stuhlbarg, และ ออคตาเวีย สเปนเซอร์ ดำเนินเรื่องในบัลติมอร์ปี ค.ศ. 1962 เล่าเรื่องของหญิงใบ้คนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในศูนย์ทดลองของรัฐบาล ที่ผูกมิตรกับอมนุษย์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
เนื้อเรื่อง
เอไลซ่า เอสโพซิโต เด็กกำพร้าที่ถูกพบในแม่น้ำพร้อมแผลบนลำคอ เธอเป็นใบ้และสื่อสารโดยใช้ภาษามือ เธออาศัยอยู่ตัวคนเดียวในอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่งชั้นบนโรงหนัง และทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดในห้องทดลองลับของรัฐบาลในเมืองบอลทิมอร์ระหว่างช่วงสงครามเย็น เพื่อนของเธอได้แก่เพื่อนบ้านชื่อไจลส์ นักวาดภาพโฆษณาที่กำลังตกยาก และเพื่อนร่วมงานชื่อ เซลด้า ที่ทำหน้าที่เป็นล่ามให้เธอในที่ทำงาน
ศูนย์ทดลองได้รับสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ถูกจับมาจากแม่น้ำที่อเมริกาใต้โดยพันเอก ริชาร์ด สตริคแลนด์ ผู้มีหน้าที่ดูแลโครงการศึกษาสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ ด้วยความสงสัยเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตตัวนี้ เอไลซ่าได้พบว่ามันเป็นอมนุษย์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เธอเริ่มแอบเข้าไปเยี่ยมเขาอย่างลับ ๆ และเริ่มใกล้ชิดกัน
ด้วยความที่อยากหาประโยชน์จากอมนุษย์นี้เพื่อใช้ในการแข่งขันสำรวจอวกาศ นายพล แฟรงค์ ฮอย์ท สั่งให้สตริคแลนด์ทำการชำแหละมัน นักวิทยาศาสตร์คนหนึ่ง โรเบิร์ต ฮอฟฟ์สเตทเลอร์ ผู้ที่แท้จริงแล้วเป็นสายลับจากสหภาพโซเวียตชื่อว่า ดิมิทรี โมเซนคอฟ พยายามขอให้เก็บสิ่งมีชีวิตนี้ไว้เพื่อศึกษาต่อทว่าล้มเหลวในการโน้มน้าว ในขณะเดียวกันเขาได้รับคำสั่งจากผู้คุมที่สหภาพโซเวียตให้ทำการการุณยฆาต อมนุษย์ตัวนี้เสีย เมื่อเอไลซ่ารู้เกี่ยวกับแผนของชาวอเมริกันที่จะฆ่าอมนุษย์ตัวนี้ เธอก็โน้มน้าวให้ไจลส์ช่วยเธอนำตัวเขาออกมา โมเซนโคฟรู้ถึงแผนของเอไลซ่าและเลือกจะช่วยเธอ แม้ตอนแรกจะลังเลใจ แต่ในที่สุดเซลด้าก็ช่วยในการหนีจนสำเร็จ
เอไลซ่าให้อมนุษย์อยู่ในอ่างน้ำของเธอ โดยใส่เกลือลงไปในน้ำเพื่อให้เขาอยู่ได้ เธอวางแผนที่จะปล่อยตัวอมนุษย์นี้ในคลองใกล้ ๆ เมื่อมันเปิดสู่มหาสมุทรในอีกไม่กี่วัน สตริคแลนด์สอบสวนอลิซ่าและเซลด้าเพื่อพยายามตามหาอมนุษย์ แต่ก็ปล่อยตัวทั้งสองไปในที่สุด กลับมาที่อพาร์ทเม้นท์ ไจลส์ค้นพบว่าอมนุษย์ได้กินแมวตัวหนึ่งของเขาที่ชื่อแพนดอรา ด้วยความตกใจ อมนุษย์ได้ข่วนแขนของไจลส์และหนีออกจากอพาร์ทเม้นท์ไป อมนุษย์หนีไปยังโรงหนังชั้นล่างก่อนเอไลซ่าจะเจอตัวและพาเขากลับมา อมนุษย์จับไจลส์บนหัวที่กำลังจะล้านและแขนของเขา เช้าวันต่อมา ไจลส์พบว่าผมของเขาเริ่มงอกกลับมาอีกครั้งและแผลบนแขนของเขาหายดีแล้ว เอไลซ่าและอมนุษย์ได้สร้างความผูกพัน และมีเพศสัมพันธ์กันในห้องน้ำของเธอ โดยครั้งหนึ่งเธอเติมน้ำจนเต็มห้องน้ำ
ฮอย์ทยื่นคำขาดกับสตริคแลนด์ และบอกให้เขานำอมนุษย์กลับมาภายใน 36 ชั่วโมง ระหว่างนั้นผู้คุมบอกกับโมเซนคอฟว่าเขาจะถูกถอนออกในอีกสองวัน ยิ่งวันปล่อยตัวใกล้เข้ามาสุขภาพของอมนุษย์เริ่มถดถอยลง โมเซนคอฟไปยังจุดที่เขานัดหมายกับผู้คุมโดยมีสตริคแลนด์แอบตามไป ณ จุดนัดหมาย โมเซนคอฟถูกยิงโดยหนึ่งในผู้คุมของเขา ทว่าสตริคแลนด์ยิงผู้คุมทั้งคู่และทรมาณโมเซนคอฟต่อเพื่อหาข้อมูล โมเซนคอฟสื่อถึงเอไลซ่าและเซลด้าก่อนเสียชีวิตจากบาดแผล สตริคแลนด์ตามไปขู่เซลด้าที่บ้านของเธอ ด้วยความกลัวสามีของเธอได้บอกไปว่าเอไลซ่าเป็นผู้เก็บอมนุษย์นี้ไว้ สตริคแลนด์ค้นอพาร์ทเม้นท์ของเอไลซ่าและพบบันทึกบนปฏิทินทำให้รู้ว่าเธอวางแผนจะปล่อยอมนุษย์ที่ไหนและเมื่อไหร่
ที่คลอง เอไลซ่าและไจลส์บอกลาแก่อมนุษย์ ทว่าสตริคแลนด์มาถึงและโจมตีพวกเขาทั้งหมด สตริคแลนด์ผลักไจลส์ล้มก่อนจะยิงอมนุษย์และเอไลซ่า ทั้งคู่ดูเหมือนเสียชีวิต อย่างไรก็ตามอมนุษย์รักษาตนเองและข่วนคอของสตริคแลนด์จนเสียชีวิต ตำรวจมาถึงพื้นที่พร้อมเซลด้า อมนุษย์อุ้มเอไลซ่าและกระโดดลงไปในคลองและรักษาเธอใต้น้ำ เมื่อเขาจับบนรอยแผลเป็นบนคอของเธอ เธอเริ่มหายใจผ่านเหงือก และในตอนจบไจลส์เชื่อว่าเอไลซ่าใช้ชีวิตอย่างมีความสุขชั่วนิรันดร์กับอมนุษย์
วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย
วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย (Young stellar object หรือ YSO) หมายถึง ดาวฤกษ์ที่อยู่ในขั้นต้นของการวิวัฒนาการ ในชั้นนี้จะประกอบไปด้วยวัตถุสองกลุ่ม ได้แก่ ดาวฤกษ์ก่อนเกิดและดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก
การจัดประเภทโดยการกระจายพลังงานสเปกตรัม
ดาวฤกษ์ก่อตัวจากการรวมกันของวัสดุที่ตกลงสู่ดาวฤกษ์ก่อนเกิด จากจานรอบดาวฤกษ์หรือสิ่งที่หุ้มมันอยู่ วัสดุในจานเย็นกว่าบริเวณพื้นผิวของดาวฤกษ์ก่อนเกิด ดังนั้นมันจึงแผ่รังสีคลื่นยาวที่ยาวกว่าแสงที่ถูกปล่อยมาจากการปล่อยพลังงานอินฟราเรดส่วนเกิน เมื่อวัสดุในจานหมดลงไปแล้ว อินฟราเรดส่วนเกินจะลดลง ดังนั้น วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมันจะถูกจัดประเภทให้เป็นขั้นวิวัฒนาการ ขึ้นกับความชันของการกระจายพลังงานสเปกตรัมของมันในย่านมิดอินฟราเรด โดยใช้แผนซึ่งถูกเสนอโดยลาดา (1987) เขาเสนอให้แบ่งการจัดประเภทเป็นสามหมวด (I, II และ III) ขึ้นกับค่าอันตรภาคของดัชนีสเปกตรัม (\alpha \,):
โดย \lambda \, คือความยาวคลื่น และ F_\lambda คือความหนาแน่นของฟลักซ์
\alpha \, ถูกคำนวณในช่วงความยาวคลื่นระหว่าง 2.2–20{\mu}m (ย่านใกล้อินฟราเรดและมิดอินฟราเรด) อันเดรและคณะ (1993) เป็นผู้ค้นพบหมวด 0 ซึ่งเป็นชั้นที่วัตถุมีการปลดปล่อยซับมิลลิเมตรอย่างรุนแรง แต่เจือจางมากที่ ต่อมากรีนน์และคณะ (1994) ได้เพิ่มหมวดที่ 5 หรือแหล่ง "สเปกตรัมราบ" เข้ามา
แผนการจัดประเภทนี้สะท้อนให้เห็นลำดับการวิวัฒนาการได้อย่างคร่าว ๆ เชื่อกันว่าสิ่งที่ฝังอยู่ลึกที่สุดในแหล่งหมวด 0 จะค่อย ๆ พัฒนาไปเป็นหมวด I โดยการสลายตัวของสิ่งหุ้มรอบดาวฤกษ์ จนในที่สุดแล้วพวกมันจะปรากฎให้มองเห็นได้บนเส้นเวลาเกิดดาวฤกษ์ และบนดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก
วัตถุในหมวด II มีจานรอบดาวฤกษ์และสัมพันธ์กันอย่างคร่าว ๆ กับการจัดประเภทดาวฤกษ์ชนิด ที วัว ขณะที่หมวด III ดาวฤกษ์ได้สูญเสียจานของตัวเองไป และสัมพันธ์โดยประมาณกับดาวฤกษ์ชนิด ที วัวอย่างอ่อน โดยในขั้นกลางที่จานสามารถตรวจพบได้ที่ความยาวคลื่นช่วงยาว (เช่น ที่ 24{\mu}m) วัตถุเหล่านั้นจะถูกเรียกว่า วัตถุเปลี่ยนจาน (transition-disk objects)
คุณลักษณะ
วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยยังมีความเกี่ยวเนื่องกับปรากฏการณ์การวิวัฒนาการดาวฤกษ์ช่วงแรกด้วย นั่นคือ ไอพ่นและการไหลออกสองขั้ว, เมเซอร์, วัตถุเฮอร์บิก–อาโร และจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด (จานรอบดาวฤกษ์ หรือ proplyds)
การจัดประเภทตามมวล
ดาวฤกษ์เหล่านี้อาจจะแตกต่างกันไปตามมวล โดยแบ่งเป็น วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมวลมาก (Massive YSO), วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมวลปานกลาง (Intermediate-mass YSO) และดาวแคระน้ำตาล
ไมท์ไกน์ หุ่นสายฟ้าประจัญบาน
ไมท์ไกน์ หุ่นสายฟ้าประจัญบาน (勇者特急マイトガイン; The Brave Express Might Gaine) หรือในชื่อแปลตรงตัว ผู้กล้ารถด่วน ไมท์ไกน์ เป็นอนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ลำดับที่ 4 ของ ยูฉะซีรีส์หรือซีรีส์ผู้กล้า ซึ่งสร้างโดยบริษัททาการะและซันไรส์ ภายใต้การกำกับของชินจิ ทากามัตสึ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1993 ถึงวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1994 มีจำนวนตอนทั้งหมด 47 ตอน
เรื่องราว
เซมปูจิ ไมโตะ เป็นมหาเศรษฐีวัยรุ่นที่ต่อสู้กับอาชญากรรม เขาเข้าครอบครองบริษัทและทรัพย์สินของพ่อเมื่ออายุเพียง 15 ปี โดยควบคุมทีมหุ่นยนต์ไมท์ไกน์ที่บิดาผู้ล่วงลับของเขาสร้างขึ้น เซมปูจิและทีมหุ่นยนต์ที่มีอิสระในการคิดได้ต่อสู้กับเหล่าอาชญากรที่ทำให้เกิดภัยพิบัติไปทั่วเมืองนีโอโตเกียว
บอมเบอร์ส
กลุ่มหุ่นยนต์ผู้ช่วยทีมหลัก สามารถแปลงร่างรูปแบบรถไฟและหุ่นยนต์ ต่อมาฮานาดะได้เพิ่มไอเดียด้วยการเพิ่มแอนิมอลโหมดที่สามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ได้ ทำให้มีลักษณะพิเศษคือสามารถเปลี่ยนร่างที่มีลักษณะรูปลักษณ์ที่มาจากสัตว์ สามารถรวมร่างแบบรถไฟได้โดยใช้ชื่อว่า แอนิมอลทคคิว (アニマル特急) แต่หลังจากที่เพิ่มฮอร์นบอมเบอร์เข้ามาทำให้มีชื่ออีกชื่อว่า โมจูทคคิว (猛獣特急)
ไดเวอร์ส
กลุ่มหุ่นยนต์ผู้ช่วยอีกทีมทำหน้าที่ในการกู้ภัยเป็นหลัก เมื่อรวมร่างในรูปแบบรถไฟถูกเรียกว่า เรสคิวทคคิว (レスキュー特急) ที่มีลักษณะเป็นรถไฟความเร็วสูง TGV ถูกสร้างหลังจากไมท์ไกน์และบอมเบอร์ส ทำให้มีระบบสุดยอดปัญญาประดิษฐ์มีความสามารถที่วิเคราะห์ยิ่งขึ้น
วิดีโอเกม
ไมท์ไกน์ได้รับการดัดแปลงในเกมยูฉะซีรีส์เช่นเดียวกับในยูฉะเรื่องอื่น ๆ ทังหมด ผลงานเรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงเป็นซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น วี สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และเพลย์สเตชัน วิตา โดยมีสมาชิกทุกคนในหน่วยเบรฟเอกซ์เพรสทีมเป็นตัวละครที่เล่นได้ แม้ว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดและตัวแบ่งแยกจะปรากฏเฉพาะในคัตซีนเท่านั้น ซึ่งแบล็คไมท์ไกน์ก็เป็นความลับหนึ่งเช่นกัน ด้วยความศรัทธาในการแสดงแบล็คนัวร์เป็นจุดเด่นในศึกก่อนลำดับหลังสุด เผยให้เห็นว่าเป็นผู้เขียนทุกความขัดแย้งที่สำคัญรวมถึงเหตุการณ์จากอนิเมะอื่น ๆ และได้ร่วมทีมกับจักรพรรดิแห่งความมืดจากชิน มาชินก้า อิมแพค แซด ต่างจากซีรีส์แบล็คนัวร์ที่ตัวเอกคนอื่นคาดเดาว่าเป็นการสร้างสรรค์จากอารยธรรมที่ล้ำสมัยทางเทคโนโลยีที่คิดว่าตัวเองสูงส่งเกินไป ไมท์ไกน์ยังได้นำเสนอในการติดตามจิตวิญญาณซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น เอกซ์ ในระบบเดียวกัน รวมถึงซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น ที
การออกอากาศ
ผู้กล้ารถด่วนไมท์ไกน์ ออกอากาศทุกวันเสาร์เวลา 17:00 น. - 17:30 น. ทางทีวีอาซาฮิ เริ่มฉายเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1993 ถึงวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1994
ในส่วนประเทศไทย สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ได้ออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในชื่อ ไมท์ไกน์ หุ่นสายฟ้าประจัญบาน ในช่วงแรกออกอากาศทุกวันพุธถึงวันศุกร์เวลา 7:00 - 7:30 น. แต่ได้หยุดออกอากาศไปชั่วคราวจากการปรับผังรายการในส่วนเวลาช่วงเช้า จนกระทั่งได้กลับมาออกอากาศอีกครั้งโดยได้ย้ายวันและเวลาเป็นทุกวันอาทิตย์ เวลา 6:00 - 6:30 น. เมื่อเดือนพฤศจิกายน ในปีเดียวกันจนออกอากาศจบเรื่อง
อารีเฟน ฮะซานี
อารีเฟน ฮะซานี ในนามปากกา เฟน สตูดิโอ (17 มิถุนายน พ.ศ. 2500 – ) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวไทย ประจำสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ในหนังสือการ์ตูนมหาสนุก สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ รามาวตาร และศึกมหาภารตะ
ประวัติ
อารีเฟนเกิดเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2500 ที่ อ.บางกะปิ กรุงเทพมหานคร และไปเติบโตที่จังหวัดยะลา เป็นชาวมุสลิม สำเร็จการศึกษาระดับม.ศ.3 ที่โรงเรียนคณะราษฎรบำรุง ยะลา จังหวัดยะลา และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะออกแบบพาณิชย์ศิลป์ (โฆษณา) ที่วิทยาเขตเพาะช่างกรุงเทพฯ
งานเขียนการ์ตูน
เขียนการ์ตูนครั้งแรกในขณะเรียนอยู่ชั้น ปวช. ที่ วิทยาลัยเพาะช่าง เมื่อปี พ.ศ. 2520 จากความตั้งใจที่อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนและอยากมีรายได้ใช้จ่ายเป็นค่าเล่าเรียน จึงลองเขียนการ์ตูนตลก 3ช่อง ไปเสนอที่สำนักพิมพ์อุดมศึกษา ซึ่งเขาก็รับต้นฉบับไว้ เริ่มต้นได้ค่าต้นฉบับแผ่นละ 15 บาท แต่เนื่องจากขณะนั้นทางสำนักพิมพ์ได้พิมพ์การ์ตูนแนวนิทานพื้นบ้าน จักร ๆ วงศ์ ๆ ชื่อหนังสือการ์ตูนทวีปัญญา และการ์ตูนนิทานไทย ซึ่งต้องการนักเขียนไปเสริมทีมงานของคุณอิศวร จึงได้มีโอกาสเข้าไปเขียนการ์ตูนเป็นรายได้พิเศษ หลังโรงเรียนเลิกแล้วในช่วงเย็น
ปี พ.ศ. 2521 การ์ตูนเล่มละบาท กำลังเป็นที่นิยมในตลาดการ์ตูน เขาจึงลองเขียนการ์ตูนเล่มละบาท แล้วนำไปเสนอขายให้สำนักพิมพ์ ศิริสาส์น ได้ค่าต้นฉบับ 500 บาทต่อหนึ่งเล่มมี 24 หน้า แล้วย้ายมาเขียนให้กับสำนักพิมพ์สามดาว ค่าต้นฉบับก็ค่อยๆขยับขึ้นมาเรื่อยจนมาอยู่ที่ 1,200 บาทต่อเล่ม เนื้อเรื่องที่เขียนก็เป็นแนวชีวิตบ้าง แนวนิทานพื้นบ้านจักร ๆ วงศ์ ๆ ซึ่งแต่งขึ้นเองทุกเรื่องโดยอารีเฟน ฮะซานี
จนกลางปีพ.ศ. 2523 มีความคิดว่าอยากเขียนการ์ตูนกับสำนักพิมพ์ ที่พิมพ์การ์ตูน หนูจ๋าและ เบบี้ ที่ตนเองติดตามอ่านมาตั้งแต่เด็ก ๆ และใฝ่ฝันไว้ว่าอยากจะเขียนร่วมกับสำนักพิมพ์เดียวกันกับอาจุ๋มจิ๋ม และอาวัฒน์ จึงได้ลองเอาการ์ตูนของตัวเองไปเสนอที่สำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ซึ่งทางสำนักพิมพ์ก็ได้รับต้นฉบับไว้ และได้ลงผลงานในหนังสือการ์ตูน เยาวชน เป็นนิยายภาพเรื่องยาว เรื่องสวัสดีโรงเรียน และเลิกเขียนการ์ตูนเล่มละบาทนับตั้งแต่นั้นมา
พ.ศ. 2524 สำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ออกการ์ตูนมาอีกเล่มคือการ์ตูนหลายรส โดยมีนักเขียนฝีมือเยี่ยมสองคนคือเตรียม ชาชุมพร และโอม รัชเวทย์ เป็นนักเขียนชูโรง โดยมีนักเขียนรุ่นใหม่หลายคนได้มีโอกาสร่วมเขียน นิยายภาพสลับสับเปลี่ยนกันไป ซึ่งเขาก็ได้เขียนนิยายภาพ ชุดมิติชีวิต เป็นเรื่องสั้นจบเป็นตอน ๆ ด้วยหลายฉบับ
พ.ศ. 2525 หลังจากที่ศึกษาจบวิทยาเขตเพาะช่าง ได้วุฒิด้านศึกษาศาสตร์บัณฑิตแล้ว ก็ถือโอกาสใช้วิชาความรู้ ไปเป็นครูอยู่ที่ โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ สอนศิลปะให้กับนักเรียนชั้นประถมปลายเป็นเวลา 3 ปี และยังคงใช้เวลาว่างเขียนการ์ตูนส่งสำนักพิมพ์เป็นระยะ ๆ อยู่เช่นเดิม
จนปีพ.ศ. 2529 เพื่อนชวนไปทำงานกับบริษัทโฆษณาเล็กๆแห่งหนึ่ง เป็นเวลา 2 ปี และยังคงใช้เวลาว่างเขียนการ์ตูนส่งสำนักพิมพ์เช่นเดิม
ช่วงนี้เองที่ บก.วิธิต ให้เขียนนิยายภาพลงในการ์ตูนเบบี้ และให้เขียนลงในหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะ และมหาสนุก เล่มใหญ่ซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้เปลี่ยนแนวการเขียน จากนิยายภาพมาเป็นการ์ตูนที่ลายเส้นเรียบง่าย และมีเนื้อหาตลกหรรษา กับการ์ตูนเรื่องสั้นชุด พ่อแม่..ลูก ซึ่งเป็นที่รู้จักของนักอ่านการ์ตูนมหาสนุกพอสมควร
ในปี พ.ศ. 2530 เพื่อนได้ชักชวนให้ไปทำงานด้านดีไซน์และออกแบบลายผ้าให้กับบริษัท ในเครือ GQ GROUP อยู่ 3 ปี และยังคงใช้เวลาหลังเลิกงานเขียนการ์ตูนอยู่เหมือนเดิม
กลางปี พ.ศ. 2533 นี่เอง ได้ลาออกจากงานประจำ มานั่งเขียนการ์ตูนเป็นอาชีพอย่างจริงจังให้กับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์นเป็นต้นมา ทำให้มีเวลาเขียนการ์ตูนชุดต่าง ๆ ลงในหนังสือ มหาสนุกฉบับกระเป๋า มีทั้งการ์ตูนชุด สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ ก๊องจอมเทพบ้าครบสูตร ก๊อง191 บริษัทอัดผี เป็นต้น
กระทั่งปี พ.ศ. 2537 ทางบก. วิธิต อุตสาหจิต เห็นว่า การ์ตูนชุด สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ มีแฟนประจำติดตามอ่านจำนวนหนึ่ง จึงได้ออกหนังสือการ์ตูนเล่มใหม่ คือ สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ เป็นรายเดือน
ต่อมาได้มีการรวมเล่มการ์ตูนชุดต่าง ๆ ขึ้นมาเช่น เปาปุ้นจี้ บริษัทอัดผี รวมพลคนละคร รามาวตาร (รามเกียรติ์) และศึกมหาภารตะ
คาแรคเตอร์ของเฟน สตูดิโอในการ์ตูน
คาแรคเตอร์ของเฟนมีลักษณะเค้าหน้าคล้ายหน้าจริงและอ้วนลงพุง
รางวัลและผลงานพิเศษ
-ได้รับรางวัลที่3 โล่พระราชทานสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ ชื่อภาพ 2ต่อ50 และได้รับรางวัลประกาศนียบัตร ชื่อภาพ สินในน้ำ - ได้รับรางวัลเหรียญสัมฤทธิ์ ประเภทสไลด์สีทั่วไป ชื่อภาพ ฉีดๆถูๆ - ได้รับรางวัลที่2 เหรียญเงินและกล้องNikon ชื่อภาพ 2:50
ทฤษฎีอะตอม
ในวิชาเคมีและฟิสิกส์ ทฤษฎีอะตอมคือทฤษฎีที่ว่าด้วยธรรมชาติของสสาร ซึ่งกล่าวว่า สสารทุกชนิดประกอบด้วยหน่วยเล็กๆ ที่เรียกว่า อะตอม ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวคิดดั้งเดิมที่แบ่งสสารออกเป็นหน่วยเล็กหลายชนิดตามแต่อำเภอใจ แนวคิดนี้เริ่มต้นเป็นแนวคิดเชิงปรัชญาของชาวกรีกโบราณ (ดีโมครีตุส) และชาวอินเดีย ต่อมาได้เข้ามาสู่วิทยาศาสตร์กระแสหลักในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีการค้นพบในสาขาวิชาเคมีซึ่งพิสูจน์ว่า พฤติกรรมของสสารนั้นดูเหมือนมันประกอบขึ้นด้วยอนุภาคขนาดเล็ก
คำว่า "อะตอม" (จากคำกริยาในภาษากรีกโบราณว่า atomos, 'แบ่งแยกไม่ได้' ) ถูกนำมาใช้เรียกอนุภาคพื้นฐานที่ประกอบกันขึ้นเป็นธาตุเคมี เพราะนักเคมีในยุคนั้นเชื่อว่ามันคืออนุภาคมูลฐานของสสาร อย่างไรก็ดี เมื่อเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 การทดลองจำนวนมากเกี่ยวกับแม่เหล็กไฟฟ้าและสารกัมมันตรังสี ทำให้นักฟิสิกส์ค้นพบว่าสิ่งที่เราเรียกว่า "อะตอมซึ่งแบ่งแยกไม่ได้อีก" นั้นที่จริงแล้วยังประกอบไปด้วยอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมอีกจำนวนมาก (ตัวอย่างเช่น อิเล็กตรอน โปรตอน และนิวตรอน) ซึ่งสามารถแยกแยะออกจากกันได้ อันที่จริงแล้วในสภาวะแวดล้อมสุดโต่งดังเช่นดาวนิวตรอนนั้น อุณหภูมิและความดันที่สูงอย่างยิ่งยวดกลับทำให้อะตอมไม่สามารถดำรงอยู่ได้เลยด้วยซ้ำ เมื่อพบว่าแท้จริงแล้วอะตอมยังแบ่งแยกได้ ในภายหลังนักฟิสิกส์จึงคิดค้นคำว่า "อนุภาคมูลฐาน" (elementary particle) เพื่อใช้อธิบายถึงอนุภาคที่แบ่งแยกไม่ได้ วิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับอนุภาคที่เล็กกว่าอะตอมนี้เรียกว่า ฟิสิกส์อนุภาค (particle physics) ซึ่งนักฟิสิกส์ในสาขานี้หวังว่าจะสามารถค้นพบธรรมชาติพื้นฐานที่แท้จริงของอะตอมได้
จรัล มโนเพ็ชร
จรัล มโนเพ็ชร (1 มกราคม พ.ศ. 2498 – 3 กันยายน พ.ศ. 2544) เป็นศิลปินชาวไทย ทั้งนักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง และนักแสดง
งานดนตรีของจรัลมีเอกลักษณ์จากการสร้างสรรค์ภาษาถิ่นเหนือของเขาซึ่งเรียกว่า "โฟล์กซองคำเมือง" ที่ก่อเกิดขึ้นนับแต่ปี พ.ศ. 2520 และได้รับความสนใจจนเป็นที่ยอมรับ และกลายเป็นแบบอย่างบนแนวทางดนตรีท้องถิ่นร่วมสมัยในปัจจุบัน
เอกลักษณ์ของเขาทั้งในการแต่งเพลง ร้องเพลง และเล่นดนตรี ทำให้จรัลได้รับการยกย่องให้เป็น "ราชาโฟล์กซองคำเมือง" จรัลแต่งเพลงไว้กว่าสองร้อยเพลงในช่วงเวลาราวยี่สิบห้าปีของชีวิตศิลปินของเขา และได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเมื่อปี พ.ศ. 2537 ในฐานะ "บุคคลดีเด่นทางด้านการใช้ภาษา"
ประวัติ
จรัล มโนเพ็ชร เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ในย่านที่เรียกว่าประตูเชียงใหม่ พ่อของเขาเป็นข้าราชการอยู่ที่แขวงการทางจังหวัดเชียงใหม่ ชื่อ สิงห์แก้ว มโนเพ็ชร ส่วนแม่ชื่อ เจ้าต่อมคำ (ณ เชียงใหม่) มโนเพ็ชร สืบเชื้อสายมาจากราชตระกูล ณ เชียงใหม่
จรัลเกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2498 เป็นบุตรชายคนที่สอง มีพี่น้องชายหญิงรวมทั้งหมด 7 คน ครอบครัวเป็นชนชั้นกลาง มีชีวิตเรียบง่ายสมถะตามแบบวิถีชีวิตชาวเหนือทั่วไป ใฝ่ใจในพุทธศาสนา ทั้งพ่อและแม่ของจรัลจะไปทำบุญและร่วมงานพิธีทางศาสนาอยู่เสมอที่วัดใกล้บ้าน คือ วัดฟ่อนสร้อย ซึ่งเป็นวัดที่ครอบครัวนี้มีศรัทธาอย่างยิ่ง ด้วยครอบครัวมโนเพ็ชรเป็นครอบครัวใหญ่ พ่อของจรัลจึงต้องหารายได้พิเศษ ความที่เป็นคนมีฝีมือในด้านงานศิลปะหัตถกรรมท้องถิ่นที่สืบทอดตกมาจากบรรพบุรุษชาวเหนือ ทั้งการเขียนรูป และการแกะสลักไม้ พ่อของจรัลจึงมีรายได้เพียงพอที่จะเลี้ยงดูครอบครัว จรัลเองในเวลานั้นแม้จะอยู่ในวัยเด็ก แต่บางครั้งเมื่อพ่อมีงานพิเศษล้นมือจรัลจะเป็นผู้ช่วยพ่อของเขา ทั้งงานเขียนรูปและงานแกะสลักไม้
การศึกษา
จรัลเข้าเรียนหนังสือครั้งแรกที่โรงเรียนพุทธิโสภณ แล้วจึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนเมตตาศึกษา จากนั้นจึงสอบเข้าเรียนในขั้นอุดมศึกษาที่วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ จรัลฝึกเล่นกีตาร์มาตั้งแต่เด็กเพราะความชอบในดนตรี ทั้งจากที่เขาได้ฟังทางสถานีวิทยุในเชียงใหม่ และจากพวกมิชชันนารีที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาในภาคเหนือ ระหว่างที่เรียนอยู่ที่วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ จรัลช่วยแบ่งเบาภาระของครอบครัวด้วยการทำงานเพื่อหารายได้พิเศษโดยไม่ต้องรบกวนเงินทองจากทางบ้าน เขาเริ่มต้นด้วยการรับจ้างร้องเพลงและเล่นกีตาร์ตามร้านอาหาร หรือตามคลับตามบาร์ในเชียงใหม่ ซึ่งในเวลานั้นยังมีอยู่เพียงไม่กี่แห่ง แนวดนตรีที่เขาชอบเป็นพิเศษคือดนตรีโฟล์ค คันทรี และบลูส์ ที่ต่อมาได้กลายเป็นแรงบันดาลใจและมีอิทธิพลอย่างยิ่งในการแต่งเพลงของเขา เมื่อจบการศึกษาจากวิทยาลัย จรัลเข้าทำงานรับราชการเป็นงานแรกที่แขวงการทางอำเภอพะเยา (เวลานั้นพะเยายังไม่ได้รับการยกให้เป็นจังหวัดเหมือนในปัจจุบัน) ต่อมาจึงย้ายไปทำงานที่บริษัทไทยฟาร์มมิ่ง และที่ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร จรัลยังคงทำงานประจำไปด้วยควบคู่กับการร้องเพลงตามร้านอาหาร ตามโรงแรมและคลับบาร์ในเชียงใหม่
การเสียชีวิต
จรัลเสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวฉับพลัน เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2544 จังหวัดลำพูน ศพตั้งบำเพ็ญกุศลอยู่ที่วัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหารเป็นเวลา 5 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2544 ณ สุสานบ้านหลวย จังหวัดลำพูน
ผลงานเพลง
โฟล์คซองคำเมืองชุดที่ 2 จรัญ มโนเพ็ชร โดย ท่าแพบรรณาคาร (พ.ศ. 2519) ผลงานชุดแรกอย่างไม่เป็นทางการ
โฟล์คซองคำเมืองชุดที่ 4 จรัล-เกษม มโนเพ็ชร โดย ท่าแพบรรณาคาร (พ.ศ. 2519)
โฟล์คซองคำเมือง ชุดอมตะ (พ.ศ. 2520) ผลงานชุดแรกอย่างเป็นทางการ
โฟล์คซองคำเมืองอมตะ ชุดที่ 2 (พ.ศ. 2521)
เพลงจากภาพยนตร์ เสียงซึงที่สันทราย (พ.ศ. 2523)
เพลงพระราชทาน จากยอดดอย (พ.ศ. 2523)
โฟล์คซองคำเมือง ลูกข้าวนึ่ง (พ.ศ. 2524)
โฟล์คซองคำเมือง แตกหนุ่ม (พ.ศ. 2525)
โฟล์คซองคำเมือง อื่อ...จา..จา (พ.ศ. 2525 - 2526)
จรัลกับแคนเดิ้ล บ้านบนดอย (พ.ศ. 2526 - 2527)
จรัลกับแคนเดิ้ล เอื้องผึ้ง-จันผา (พ.ศ. 2527 - 2528)
ไม้กลางกรุง (พ.ศ. 2528 - 2529)
ตำนานโฟล์ค (พ.ศ. 2529)
ฉันมีความรักมาให้ (พ.ศ. 2531)
โฟล์คซองคำเมือง (พ.ศ. 2533)
จรัลแจ๊ส (พ.ศ. 2533)
โฟล์ค 1991 จากใจเป็นบทเพลง (พ.ศ. 2534)
ศิลปินป่า (พ.ศ. 2537)
หวังเอย หวังว่า (พ.ศ. 2537 - 2538)
ความหวัง ความฝัน ของวันนี้ (พ.ศ. 2541)
สี่เหน่อผู้ยิ่งใหญ่ (พ.ศ. 2543)
ล้านนาซิมโฟนี (พ.ศ. 2544) ผลงานชุดสุดท้าย
ผลงานอัลบั้มชุดพิเศษ
เสียงซึงสู่พิณเปี๊ยะ (พ.ศ. 2528)
โฟล์คซองคำเมือง ชุดอมตะ 1&2 จรัล มโนเพ็ชร 35th Anniversary (พ.ศ. 2555)
(แผ่นที่ 1)
(แผ่นที่ 2)
โฟล์คซองคำเมือง จรัล มโนเพ็ชร Audiophile Remastered Version (พ.ศ. 2557)
โฟล์คซองคำเมือง ลูกข้าวนึ่ง จรัล มโนเพ็ชร กับ สุนทรี เวชานนท์ Audiophile Remastered Version (พ.ศ. 2561)
จรัล มโนเพ็ชร กับ สุนทรี เวชานนท์ ชุด โฟล์ก สเปเชียล
จรัล มโนเพ็ชร ชุด คิดถึงจรัล...ราชาโฟล์คซองคำเมือง
จรัล มโนเพ็ชร ชุด คอลเลคชั่น
จรัล มโนเพ็ชร ชุด ซึงสุดท้าย
ชุด 1 บ้านบนดอย
ชุด 3 ตำนานโฟล์ค
ชุด 4 ไม้กลางกรุง
ชุด 5 ฉันมีความรักมาให้
ชุด 6 เสียงซึงสู่พิณเปี๊ยะ
ภาพยนตร์เรื่อง ดอกไม้ร่วงที่แม่ริม (2522)
ภาพยนตร์เรื่อง เสียงซึงที่สันทราย (2523)
ภาพยนตร์เรื่อง เขาชื่อกานต์ (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง บุญชูผู้น่ารัก (2531)
ภาพยนตร์เรื่อง บุญชู 2 น้องใหม่ (2532)
ภาพยนตร์เรื่อง ยิ้มนิดคิดเท่าไหร่ (2532)
ภาพยนตร์เรื่อง โก๊ะจ๋า...ป่านะโก๊ะ (2534)
ภาพยนตร์เรื่อง อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป (2535)
ภาพยนตร์เรื่อง กาเหว่าที่บางเพลง (2537)
จรัล-ไหมไทย ลำนำแห่งขุนเขา (พ.ศ. 2531)
ศิลปินภาคเหนือ ชุด หมู่เฮารวมฮิต (พ.ศ. 2537)
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด ผูกพัน (พ.ศ. 2537)
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด กำไร...ชีวิต 1
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด กำไร...ชีวิต 2
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด ประวัติศาสตร์ 15 ฅน 15 เพลงเพื่อชีวิต 2
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด ตำนานเพลงเพื่อชีวิต Songs For Life 1
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด รักเธอประเทศไทย
ศิลปินเพื่อชีวิต ชุด ให้เป็นกำลังใจ 1
อ้างอิง
3. ปกแผ่นเสียง, ปกเทปคาสเซ็ท, ปกซีดี ผลงานของจรัล มโนเพ็ชร