cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สะพานปีนัง
สะพานปีนัง (Jambatan Pulau Pinang; ; பினாங்கு பாலம்) หรือทางด่วนหมายเลข 36 เป็นสะพานทางด่วนระยะทาง 13.5 กิโลเมตร ในรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เชื่อมต่อเมืองไปรบนฝั่งแผ่นดินใหญ่ของรัฐ ข้ามช่องแคบปีนัง เชื่อมต่อกับเกลูโกร์บนฝั่งเกาะปีนัง เป็นหนึ่งในสองสะพานที่เชื่อมต่อระหว่างมาเลเซียตะวันตกกับเกาะ และยังเป็นสะพานที่ยาวที่สุดอันดับสองในประเทศมาเลเซียและอันดับห้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยความยาวเหนือน้ำถึง 8.4 กิโลเมตร มีพิธีเปิดสะพานนี้เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1985 ปัจจุบัน ผู้รับสัมปทานและผู้บำรุงรักษา คือ พลัสเอกซ์เพรสเวย์
วันหยุดของคาซูมิ อาริมูระ
วันหยุดของคาซูมิ อาริมูระ เป็นละครรวมเรื่องญี่ปุ่น ที่เล่าเรื่องราวของคาซูมิ อาริมูระ ในวันหยุดของเธอโดยถ่ายทอดผ่านบทละครที่ไม่ซ้ำกัน เผยแพร่บนช่องวาอุวาอุไพร์ม ทุกวันเสาร์ ตั้งแต่เวลา 0.00 น. ถึง 0.30 น. ตั้งแต่วันที่ 21 มีนาคม จนถึง 9 พฤษภาคม 2020 ต่อมาจึงเผยแพร่บนเน็ตฟลิกซ์ประเทศญี่ปุ่น และบนดิสนีย์+ ฮอตสตาร์ประเทศไทย นำแสดงโดย คาซูมิ อาริมูระ
เอลวิน มูร์ซาลีเยฟ
เอลวิน มูร์ซาลีเยฟ (Elvin Mürsəliyev; 17 สิงหาคม ค.ศ. 1988 –) เป็นนักมวยปล้ำเกรกโก-โรมันชายชาวอาเซอร์ไบจาน เขาได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์ยุโรป 2010 และเหรียญทองแดงจากการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์ยุโรป 2014
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
พระนทีกัสสปเถระ
พระนทีกัสสปะ เป็นพระภิกษุสาวกเอตทัคคะของพระพุทธเจ้า นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญในพระพุทธศาสนาในสมัยต้นพุทธกาล
พระนทีกัสสปะ เป็นน้องชายของพระอุรุเวลกัสสปะ มีน้องชายคือพระคยากัสสปะ ก่อนบวชเป็นชฏิลมีบริวาร 300 ตั้งอาศรมอยู่ริมฝั่งน้ำเนรัญชรา ภายหลังยอมตนเข้ามานับถือพระพุทธสาสนาและบรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านและศิษย์ของท่านเป็นผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้พระเจ้าพิมพิสารยอมตนนับถือพระพุทธเจ้า
ชาติภูมิ
พระนทีกัสสปะเถระ เกิดในตระกูลพราหมณ์กัสสปโคตร 3 พี่น้อง มีพี่ชายคือ อุรุเวลกัสสปะ มีน้องชายคือ คยากัสสปะ เมื่อเจริญวัยขึ้นมา ได้ศึกษาจบไตรเพท คือ พระเวท 3 อย่าง ซึ่งเป็นคัมภีร์ ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของพราหมณ์ ได้แก่
กัสสปะพี่ชายคนโตนั้นมีบริวาร 500 คน กัสสปะ คนกลาง มีบริเวณ 300 คน และกัสสปะ คนเล็กสุดท้าย มีบริวาร 200 คน ต่อมาทั้งสามพี่น้องมีความเห็นตรงกันว่า “ลัทธิที่พวกตนนับถืออยู่นั้นไม่มีแก่นสาร” จึงพากันออกบวชเป็นฤๅษีชฎิล เกล้าผมเซิง บำเพ็ญพรตบูชาไฟตั้งอาศรมอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำ เนรัญชรา ตามลำดับกัน พี่ชายคนโต ตั้งอาศรมอยู่ที่คุ้งน้ำตอนเหนือ ณ ตำบลอุรุเวลา จึงได้ชื่อว่า “อุรุเวลกัสสปะ” น้องชายคนกลาง ตั้งอาศรมอยู่ที่คุ้งน้ำถัดไป ณ ตำบลนที จึงได้ชื่อว่า “นทีกัสสปะ” ส่วนน้องชายคนเล็ก ตั้งอาศรมอยู่ที่คุ้งน้ำ ณ ตำบลคยา จึงได้ชื่อว่า “คยากัสสปะ”
เมื่อพระพุทธองค์ ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว และจำพรรษาแรกที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ในพรรษานั้นมีพระสงฆ์สาวกผู้สำเร็จพระอรหันต์ จำนวน 60 รูป เมื่อออกพรรษาปวารณาแล้ว พระบรมศาสดาได้ส่งพระสาวกทั้ง 60 รูปนั้น ออกไปเผยแผ่พระพุทธศาสนายังถิ่นต่าง ๆ ส่วนพระองค์เองเสด็จไปยังตำบลอุรุเวลาเสนานิคม
ในระหว่างทาง เสด็จเข้าไปประทับพักผ่อนภายใต้ร่มไม้ริมทางในไร่ฝ้าย ขณะนั้นมีพระราชกุมาร 30 พระองค์ ผู้ได้นามว่า “ภัททวัคคีย์” ได้พาภรรยาไปเที่ยวหาความสุขสำราญในราชอุทยาน ราชกุมารองค์หนึ่งไม่มีภรรยา จึงพาหญิงโสเภณีไปเป็นคู่เที่ยว เมื่อพวกราชกุมารกำลังเพลิดเพลินสนุกสนานกันอยู่นั้น หญิงโสเภณีได้ขโมยของมีค่าหนีไป พวกราชกุมารออกติดตามมา ได้พบพระผู้มีพระภาคที่ไร่ฝ้าย จึงเข้าไปเฝ้าแล้วกราบทูลถามว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาค พระองค์เห็นหญิงคนหนึ่งผ่านมาทานี้บ้างหรือไม่ พระเจ้าข้า ?"“พวกท่านเห็นว่า การแสวงหาหญิงกับการแสวงหาสิ่งประเสริฐในตนสิ่งไหนจะดีกว่ากัน ?" “แสวงหาสิ่งประเสริฐในตนดีกว่า พระเจ้าข้า” “ถ้าเช่นนั้น ท่านทั้งหลายจงนั่งลง ตถาคตจะแสดงธรรมให้ฟัง” พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมเทศนาให้ฟัง จนทั้งหมดได้บรรลุเป็นพระอริยบุคคล ตั้งแต่ชั้นพระโสดาบัน ถึงชั้นพระสกทาคามี และพระอนาคามีทุกพระองค์ จากนั้น พระพุทธองค์ประทานการอุปสมบทให้แล้ว ส่งไปประกาศพระพุทธศาสนา
พระบรมศาสดา เสด็จต่อไปยังตำบลอุรุเวลาเสนานิคม เสด็จเข้าไปยังสำนักของอุรุเวลกัสสปะ ตรัสขอพักอาศัยสักหนึ่งราตรี แต่อุรุเวลกัสสปะ เห็นว่าเป็นนักบวชต่างลัทธิ จึงบ่ายเบี่ยงว่าไม่มีสถานที่ให้พัก พระบรมศาสดาจึงตรัสว่า “ธรรมดาว่าโคย่อมเข้าไปสู่ฝูงโค นักบวชก็ย่อมเข้าไปสู่สำนักของนักบวช ถ้าท่านไม่มีความหนักใจ ตถาคตจะขอพักอาศัยอยู่ในโรงไฟ ซึ่งเป็นที่บูชายัญของท่านนั้น” “ดูก่อนมหาสมณะ เรามิได้หนักใจ ถ้าท่านจะพักในที่นั้น แต่ว่ามีพญานาคดุร้ายและมีพิษมาก อยู่ในโรงไฟนั้น เกรงว่าท่านจะได้รับอันตรายถึงชีวิตก็ได้” เมื่ออุรุเวลกัสสปะไม่ขัดข้อง พระพุทธองค์จึงเสด็จเข้าไปในโรงไฟ ทรงพิจารณาตรวจดู สถานที่อันสมควรแล้ว ประทับนั่งสมาธิเจริญกรรมฐาน ฝ่ายพญานาค เห็นผู้แปลกหน้าผิดกลิ่นเข้ามาในโรงไฟของตนก็โกรธ จึงพ่นพิษออกมาเป็นควันไฟอบอวลทั่วทั้งโรงไฟ หวังจะทำอันตรายให้สิ้นชีวิต แต่พระพุทธองค์ทรงแสดงพุทธานุภาพให้ปรากฏ ด้วยการบันดาลให้ควันไฟกลับไปสัมผัสเนื้อ หนัง เอ็น และกระดูกของพญานาค ทำให้ฤทธิ์เดชของพญานาคเหือดหายไป บังเกิดความเจ็ดปวดขึ้นมาแทน
ในราตรีนั้น พระพุทธองค์ทรงทรมานพญานาค ด้วยวิธีต่าง ๆ ทรงเข้าเตโชกสิณสมาบัติบันดาลให้เปลวไฟรุ่งโรจน์โชตนาการทั่วโรงไฟ เหล่าชฎิลทั้งหลายต่างมองดูด้วยความดีใจว่า “พระสมณะ คงจะวอดวาย ในกองเพลิงด้วยพิษของพญานาค อย่างแน่นอน” ในที่สุด พระพุทธองค์ ก็ทรงปราบพญานาค จนสิ้นฤทธิ์โดยสิ้นเชิงแล้วจับเอาลงไปขดไว้ในบาตรรุ่งเช้า อุรุเวลกัสสปะ พาศิษย์ชฎิลมาตรวจดู เมื่อเป็นเหตุการณ์เช่นนั้นจึงคิดว่า “พระสมณะนี้ มีอานุภาพมาก สามารถปราบพญานาคให้พ่ายแพ้ได้ แต่ถึงกระนั้น ก็ยังมิได้เป็นพระอรหันต์เหมือนเรา” คิดดังนี้แล้ว จงยังมิยอมรับนับถือ แต่ก็รู้สึกเลื่อมใสในอิทธิปาฏิหาริย์ และนิมนต์ให้พักอยู่ต่อไปได้ โดยพวกตนจะเป็นผู้นำอาหารมาถวายทุกวัน
วันต่อมา พระพุทธองค์เสด็จเข้าไปประทับที่ชายป่าใกล้ ๆ อาศรมของอุรุเวลกัสสปะนั้น ในยามราตรีของแต่ละคืน ได้มีทวยเทพเทวาตั้งแต่ชั้น จาตุมหาราชทั้ง 4 ท้าว โกสีย์เทวราช และท้าวสหัมบดีพรหม ต่างก็มาเข้าเฝ้าเพื่อฟังพระธรรมเทศนา ได้เปล่งรัศมีแสงสว่างทั่วทั้งไพรสณฑ์ ยังความฉงนสนเท่ห์ให้เกิดแก่อุรุเวลกัสสปะ และบริวารเป็นอย่างยิ่ง ครั้นรุ่งเช้า ได้กราบทูลถามเหตุที่มาของแสงสว่างนั้น ครั้นได้ทราบความตลอดแล้วรู้สึกศรัทธาเลื่อมใสและดำริอยู่ในใจว่า “อานุภาพของพระสมณโคดมนี้ยิ่งใหญ่หาผู้เปรียบมิได้ แม้แต่เทพยาดาทุกชั้นฟ้า ยังมาเข้าเฝ้าเพื่อขอฟังธรรม แต่ถึงจะยิ่งใหญ่เพียงใดก็ตาม ก็ยังมิได้เป็นพระอรหันต์เหมือนเช่นเรา”พระบรมศาสดา ทรงพักอยู่ในสำนักของอุรุเวลกัสสปะ เป็นเวลา 2 เดือน ทรงแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ทรมานอุรุเวลกัสสปชฎิล หลายประการ แต่อุรุเวลกัสสปะ ผู้มีสันดานกระด้าง มีทิฏฐิแรงกล้ายังถือตนเองว่าเป็นพระอรหันต์อยู่เช่นเดิม
พระพุทธองค์ทรงดำริว่า “ตถาคต จะยังโมฆบุรุษชฏิลนี้ ให้เกิดความสลดสังเวช” ดังนี้แล้วจึงตรัสว่า “ดูก่อนกัสสปะ ตัวท่านมิได้เป็นพระอรหันต์ ทางปฏิบัติของท่านยังห่างไกลต่อการสำเร็จเป็นพระอรหันต์ มิใช่ทางมรรคผลอันใดเลย ไฉนท่านจึงถือตนว่าเป็นพระอรหันต์ ท่านลวงตนเองแล้วยังลวงคนอื่น ถ้าท่านรู้สึกสำนึกตัว และปฏิบัติตามคำสอนของเรา ท่านจะได้เป็นพระอรหันต์ที่แท้จริงในไม่ช้า”อุรุเวลกัสสปะ ได้ฟังพระดำรัสนั้นแล้วก็รู้สึกสลดใจ ก้มศีรษะลงแทบพระบาทกราบทูลขออุปสมบท พระบรมศาสดา จึงตรัสแก่เธอว่า “กัสสปะ ท่านเป็นอาจารย์เจ้าสำนักที่ยิ่งใหญ่ มีบริวารมากกว่า 500 คน ท่านจงบอกให้บริวารของท่านทราบทั่วกันก่อน ตถาคตจึงจะอุปสมบท ให้ท่าน”
อุรุเวลกัสสปะ จึงประกาศชักชวนชฎิลบริวารของตนทั้งหมด พากันลอยบริขารดาบส มีเครื่องแต่งผมเป็นชฎา และเครื่องบูชาเพลิง เป็นต้น ลงในแม่น้ำแล้วทูลขออุปสมบท พระบรมศาสดา ประทานการอุปสมบทด้วยวิธี เอหิภิกขุอุปสัมปทา พร้อมกันทั้งหมดฝ่าย นทีสัสสปะ และ คยากัสสปะ น้องชายทั้งสองคน ซึ่งตั้งอาศรมอยู่ที่คุ้งน้ำตอนใต้ลงไปตามลำดับ เห็นบริขารของพี่ชายลอยมาตามน้ำ ทำให้คิดว่า “อันตรายคงจะเกิดมีแก่พี่ชายของตน” จึงพร้อมด้วยบริวารรีบมาที่สำนักของพี่ชาย เห็นพี่ชายอยู่ในเพศพระภิกษุ จึงสอบถามได้ความว่า “พรหมจรรย์นี้ประเสริฐยิ่งนัก” จึงพากันลอยบริขารลงในแม่น้ำแล้วขออุปสมบทด้วยกัน ทั้งหมด
พระพุทธองค์ ประทับอยู่ที่ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม พอสมควรแก่พระอัธยาศัยแล้ว จึงเสด็จพร้อมด้วยหมู่ภิกษุชฎิลเหล่านั้น จำนวน 1,003 รูป ไปยัง ตำบลคยาสีสะ และประทับอยู่ ณ ที่นั้น ทรงพิจารณาเห็นอินทรีย์ของภิกษุใหม่ แก่กล้าแล้ว จึงตรัสเรียกท่านเหล่านั้นมาประชุมพร้อมกันแล้วตรัสพระธรรมเทศนา “อาทิตตปริยายสูตร” ทรงเปรียบเทียบสิ่งทั้งปวงเป็นของร้อนดุจเดียวกับไฟ เพื่อให้เหมาะสมกับอัธยาศัยของพวกเธอ ที่เคยบูชาไฟมาก่อน
ทรงแสดงถึงอายตนะภายใน คือ ตา หู จมูก ลิ้น กายและใจ เป็นของร้อน และความรู้สึกว่าเป็นสุขเป็นทุกข์ ไม่สุข ไม่ทุกข์ เพราะตาเห็นรูป หรือหูได้ยิน เป็นต้น ก็เป็นของร้อนใจความโดยสรุปก็คือ เมื่อตาเห็นรูป หูได้ยินเสียง จมูกได้กลิ่น ลิ้นลิ้มรส กายได้สัมผัส และใจกระทบอารมณ์ แล้วทำให้เกิดความเร่าร้อน ร้อนเพราะราคา โทสะ และโมหะ เป็นต้น ผู้ได้สดับและรู้เท่าทันกิเลสเหล่านี้แล้ว ย่อมเบื่อหน่ายในสิ่งทั้งปวง เมื่อเบื่อหน่ายย่อมคลายกำหนัด เมื่อคลายกำหนัดแล้ว จิตก็ไม่ยึดมั่นไม่ถือมั่นสิ่งเหล่านั้น
ขณะที่พระบรมศาสดา ทรงแสดงพระธรรมเทศนาอยู่นั้น ภิกษุชฎิล ทั้ง 1,003 รูป ส่งกระแสจิตไปตามวาระแห่งพระธรรมเทศนา จิตของพวกเธอ ก็หลุดพ้นจากกิเลสาสวะทั้งปวง สำเร็จป็นพระอรหันต์ขีณาสพด้วยกันทั้งหมด
พระอุรุเวลกัสสปะ เมื่อได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์แล้ว ได้ช่วยกิจการพระพุทธศาสนา และช่วยแบ่งเบาภาระของพระบรมศาสดา ได้เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเมื่อสำเร็จเป็นพระอรหันต์ใหม่ ๆ ได้ติดตามเสด็จพระบรมศาสดาไปสู่เมืองราชคฤห์ พระพุทธองค์ประทับณ ลัฏฐิวันสวนตาลหนุ่ม พระเจ้า พิมพิสารทรงทราบ จึงพร้อมด้วยพราหมณ์ และคฤหบดีชาวเมืองมคธ จำนวน 12 นหุต เสด็จเข้ามาเฝ้า กราบถวายบังคมพระบรมศาสดาแล้วปะทับนั่ง ณ ที่อันสมควรแก่พระองค์ ส่วนบริวารที่ติดตามมาเหล่านั้น ต่างก็แสดงกิริยาอาการต่าง ๆ กัน คือ บางพวกก็ถวายบังคม บางพวกก็กราบทูลสนทนา บางพวกก็ประกาศชื่อและตระกูลของตน บางพวกก็นั่งเฉย ๆ เป็นต้น
ที่เป็นเช่นนี้ ก็เพราะคนเหล่านั้นยังไม่แน่ใจว่าระหว่างพระบรมศาสดากับอุรุเวลกัสสปะ นั้นใครเป็นศิษย์ใครเป็นอาจารย์กันแน่ เพราะว่า อุรุเวลกัสสปะ ก็เป็นเจ้าสำนักใหญ่ มีคนเคารพนับถือมากมาย และได้รับยกย่องว่าเป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งพระพุทธองค์ทรงทราบวาระจิตความคิดของคนเหล่านั้นเป็นอย่างดี เพื่อปลดเปลื้องความสงสัยของคนเหล่านั้น จึงตรัสถามพระอุรุเวลกัสสปะ ว่า “กัสสปะ เธออยู่ในอุรุเวลาเสนานิคมมานาน เป็นอาจารย์สั่งสอนชฎิลให้บำเพ็ญพรต จนซูบผอม เธอเห็นโทษอะไรหรือ จึงเลิกละการบูชานั้นเสีย?” พระอุรุเวลกัสสปะ เมื่อได้ฟังพุทธดำรัสแล้ว ก็ทราบถึงพุทธประสงค์ดี จึงน้อมนมัสการกราบทูลว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาค การบูชายัญทั้งหลาย ล้วนแต่มีความมุ่งหมายเพื่อให้ได้มาซึ่งกามคุณ มีรูป เสียง กลิ่น รส และ สัมผัส อันน่าปรารถนา น่ารักใคร่ น่าพอใจ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นเป็นของร้อน บัดนี้ ข้าพระองค์ ได้รู้ชัดแล้วว่า ความรักใคร่ พอใจในกามคุณเหล่านั้น เป็นมลทิน ทำใจให้เศร้าหมอง ก่อให้เกิดกิเลส และความทุกข์ จึงละทิ้งการบูชาไฟนั้นเสีย บัดนี้ ข้าพระองค์ ได้เห็นธรรมอันสงบระงับแล้ว” พระเจ้าข้า ครั้นแล้ว พระเถระได้ซบศีรษะลงแทบพระบาทของพระพุทธองค์ แล้วประกาศว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระองค์เป็นศาสดาของข้าพระพุทธเจ้า ๆ เป็นสาวกของพระองค์” จากกิริยาอาการและถ้อยคำของพระเถระนั้น ทำให้บริวารของพระเจ้าพิมพิสารทั้งหมดเหล่านั้นหายสงสัย น้อมจิตลงที่ฟังพระธรรมเทศนา ดังนั้น พระบรมศาสดา จึงทรงแสดง “อนุปุพพิกถา” และ “อริยสัจ 4” ให้ฟังเมื่อจบพระธรรมเทศนา พระเจ้าพิมพิสารพร้อมด้วยบริวาร 11 นหุตะ ได้บรรลุโสดาปัตติผล ส่วนอีก 1 นหุตะ ดำรงอยู่ในไตรสรณคมน์ ประกาศตนเป็นพุทธมามกะ
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
ทากูมิคุง
รวมเรื่อง
ใน ค.ศ. 2016 คาโดกาวะได้เผยแพร่รุ่นรวมเรื่องของนวนิยายทั้งหมดใน คันเซ็นบัน
ละครเวที
มีการเล่นละครเวทีเรื่อง Soshite Harukaze ni Sasayaite ที่เริ่มในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 แล้วเผยแพร่ในดีวีดีในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2010
การตอบรับ
ตัวนวนิยายประสบความสำเร็จ แล้วกลาสยเป็นหนึ่งในนวนิยาย ยาโออิ ที่โด่งดังที่สุด โดยในปี 2007 มีการขายนวนิยายถึง 4 ล้านฉบับ .ในปี 2016 นวนิยายนี้ถูกขายไป 5 ล้านฉบับ
วงเล็บลากรานจ์
วงเล็บลากรานจ์ (Lagrange bracket) เสนอโดยโฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์ ในปี ค.ศ.1808–1810 เพื่อเป็นสูตรทางคณิตศาสตร์สำหรับกลศาสตร์คลาสสิก แต่แตกต่างจากวงเล็บปัวซง (Poisson brackets)
นิยาม
กำหนดให้ (q1, …, qn, p1, …, pn) เป็นพิกัดคาโนนิคัล (canonical coordinates) ในปริภูมิเฟส(phase space) จะได้วงเล็บลากรานจ์
สมบัติของวงเล็บลากรานจ์
เมื่อ \delta_{ij} คือ เดลตาโครเนกเกอร์ (Kronecker delta)
เอาเตอร์เฮบริดีส
thumb|แผนที่เอาเตอร์เฮบริดีส เอาเตอร์เฮบริดีส (Outer Hebrides ; Na h-Eileanan Siar) เป็นห่วงโซ่เกาะนอกชายฝั่งแผ่นดินใหญ่ของประเทศสกอตแลนด์
เกาะส่วนใหญ่เป็นหินดินดานจากหินแปรโบราณและมีภูมิอากาศอบอุ่นและมหาสมุทร มีเกาะที่มีผู้คนอยู่อาศัย 15 เกาะ ซึ่งมีประชากร 26,830 คน และมีเกาะที่ไม่มีผู้คนอาศัย 50 เกาะ โดยหมู่เกาะบาร์ราเฮดถึงบัตต์ออฟลูอิส มีความยาวราว 210 km
เกาะได้รับการอ้างถึงจากนักเขียนโรมันและกรีกหลายครั้ง เกาะทางตะวันตกเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรนอร์ส ในชื่อ Suðreyjar อยู่นาน 400 ปี ก่อนจะเป็นส่วนหนึ่งของเอาเตอร์เฮบริดีสของสกอตแลนด์ภายใต้สนธิสัญญาเพิร์ทในปี ค.ศ. 1266
คนกินถั่ว (คารัคชี)
คนกินถั่ว (Mangiafagioli, The Beaneater) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันนิบาเล คารัคชีจิตรกรยุคบาโรกชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โคโลนาที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ “คนกินถั่ว” อาจจะเขียนระหว่างปี ค.ศ. 1580 ถึงปี ค.ศ. 1590 (อาจจะประมาณปี ค.ศ. 1583-ค.ศ. 1585) ภาพเขียนนี้เกี่ยวข้องกับภาพ “ร้านขายเนื้อ” (Butcher's Shop) (ปัจจุบันเป็นของหอศิลป์ไครสต์เชิร์ชที่เมืองอ๊อกสฟอร์ด) ที่เป็นหัวเรื่องของภาพที่คล้ายคลึงกัน คารัคชีได้รับอิทธิพลในการเขียนภาพชีวิตประจำวันจาก วินเชนโซ แคมปิ (Vincenzo Campi) และ บาร์โทโลเมโอ พัสซาโรตติ (Bartolomeo Passarotti) แต่คารัคชีเลือกชีวิตในการเขียนภาพที่ยิ่งเป็นสามัญกว่าเช่นในสองภาพที่กล่าว แต่ในขณะเดียวกันคารัคชีก็สามารถวาดภาพที่เป็นแบบที่เป็นทางการเช่นภาพ “อัสสัมชัญของพระแม่มารี” ซึ่งเป็นการใช้การวางภาพแบบคลาสสิกได้โดยไม่มีความขัดแย้งแต่อย่างใด
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่เพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 72 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 2 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกระหว่างเดือนมกราคม - สิงหาคม ค.ศ. 2015
วอลมาร์ต
วอลมาร์ต (Walmart Inc.) บริษัทค้าปลีกขนาดใหญ่ในสหรัฐและหลายประเทศทั่วโลก ก่อตั้งในรัฐอาร์คันซอ สหรัฐ โดยแซม วอลตัน ในปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ปัจจุบันเป็นบริษัทขายปลีกที่ใหญ่ที่สุดในโลก และบริษัทที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ1ของโลก
ปาไนย์
ปาไนย์ (Panay) เป็นเกาะในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ในหมู่เกาะวีซายัน ทิศเหนือจดทะเลซีบูยัน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดทะเลวีซายัน ทิศตะวันออกจดช่องแคบกีมารัส ทิศใต้จดอ่าวปาไนย์ และทิศตะวันตกจดทะเลซูลู เกาะประกอบด้วย 4 จังหวัด คือ จังหวัดอากลัน จังหวัดอันตีเก จังหวัดกาปิซ และจังหวัดอีโลอีโล
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง (Albert Kesselring; 30 พฤศจิกายน 1885 – 16 กรกฎาคม 1960) เป็นจอมพลชาวเยอรมันแห่งกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในอาชีพทหารที่มีมาในสงครามโลกทั้งสองครั้ง เค็สเซิลริงได้กลายเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของนาซีเยอรมนี และเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุด เป็นหนึ่งในนายทหารที่ได้รับรางวัลเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร มีชื่อเล่นว่า "อัลแบร์ทอมยิ้ม" (Smiling Albert) โดยฝ่ายสัมพันธมิตร และ "ลุงอัลแบร์ท" โดยทหารของเขา เขาเป็นหนึ่งในนายพลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองด้วยทหารระดับชั้นต่ำกว่าสัญญาบัตร (rank and file)
เค็สเซิลริงได้เข้าร่วมกองทัพบาวาเรียในฐานะเจ้าหน้าที่นักเรียนทหาร และได้ปฏิบัติหน้าที่ในแผนกปืนใหญ่ เขาได้จบการฝึกเป็นผู้คอยสังเกตการณ์บอลลูนใน ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและแนวรบด้านตะวันออกและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลเสนาธิการ แม้ว่าจะไม่ได้เข้าไปศึกษาที่วิทยาลัยการสงคราม (War Academy) เค็สเซิลริงยังคงอยู่ในกองทัพหลังสงครามแต่ได้ถูกปลดประจำการใน ค.ศ. 1933 เพื่อไปเป็นหัวหน้าแผนกการบริหารที่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเพื่อการบิน (Reich Commissariat for Aviation) ที่เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมการบินและการวางรากฐานสำหรับกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของพนักงาน ตั้งแต่ ค.ศ. 1936 ถึง 1938
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทัพอากาศในการรุกรานโปแลนด์และฝรั่งเศส ยุทธการที่บริเตน และปฏิบัติการบาร์บารอสซา ด้วยฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดทางตอนใต้ เขาได้เป็นผู้บัญชาการเยอรมันในภูมิภาคทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งได้รวมถึงปฏิบัติการในแอฟริกาเหนือ เค็สเซิลริงได้ดำเนินการป้องกันอย่างเด็ดเดียวต่อการมาของกองทัพสัมพันธมิตรในอิตาลีจนกระทั่งเขาได้รับบาดเจ็บในอุบัติเหตุในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ในการทัพสุดท้ายของสงคราม เขาได้บัญชาการกองกำลังเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตก เขาได้รับความเคารพจากฝ่ายสัมพันธมิตรศัตรูของเขาสำหรับความสำเร็จทางการทหารของเขา แต่ความเชื่อถือของเขาได้ถูกทำลายลงโดยการสังหารหมู่โดยทหารภายใต้คำสั่งของเขาในอิตาลี
ภายหลังสงคราม เค็สเซิลริงได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาอาชญากรสงครามและตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต คำตัดสินนั้นเวลาต่อมาได้ถูกเปลี่ยนเป็นจำคุกตลอดชีวิต ด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองและสื่อมวลชนได้ทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1952 ด้วยเหตุผลทางสุขภาพ เขาได้เป็นหนึ่งในจอมพลเพียงสามคนที่ได้เผยแพร่บันทึกความทรงจำของเขา ส่วนแรกมีชื่อว่า Soldat bis zum letzten Tag ("เป็นทหารจนถึงวันสุดท้าย") และส่วนที่สอง Gedanken zum Zweiten Weltkrieg ("ความคิดเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง")
นกกระสาเบนนู
นกกระสาเบนนู (Bennu heron; ) เป็นนกกระสาขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์แล้วจากพื้นที่ที่ปัจจุบันคือสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซากของนกกระสาชนิดนี้มีอายุประมาณ 2700–1800 ปีก่อนสากลศักราช (before common era) ซึ่งตรงกับสมัยอุมม์ อัล-นาร์ เชื่อกันว่านกกระสานี้เป็นแรงบันดาลใจให้กับเทพเบนนูในเทวตำนานของอียิปต์ และเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์
นกชนิดนี้มีขนาดใหญ่ เมื่ออาศัยซากที่พบ เป็นไปได้ว่ามีความสูงประมาณ 2 ม. และมีความกว้างเมื่อกางปีกถึง 2.7 ม. ซึ่งมีจะมีขนาดใหญ่กว่านกกระสาโกโลแอธ ซึ่งเป็นสปีชีส์นกกระสาขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่
โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี
โรเบิร์ต ฟรานซิล "บ็อบบี" เคนเนดี (Robert Francis Kennedy) (เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925— 6 มิถุนายน ค.ศ. 1968)  หรือที่รู้จักในชื่อ "บ็อบบี" หรือชื่อย่อ อาร์เอฟเค (RFK) เป็นนักการเมืองอเมริกัน และเป็นน้องชายของจอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ "แจ็ก" เคนเนดี  เขาดำรงตำแหน่งเป็นอัยการสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง 1964 ภายใต้การบริหารของพี่ชาย และประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน และเป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐอเมริกาจากรัฐนิวยอร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 จนกระทั่งถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1968 ระหว่างการรณรงค์หาเสียงเพื่อเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต เพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
นีโคไล เยจอฟ
นีโคไล อีวาโนวิซ เยจอฟ (Никола́й Ива́нович Ежо́в) เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจลับของโซเวียตภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลิน ผู้เป็นหัวหน้าของหน่วยพลาธิการกิจการภายในประชาชนหรือเอ็นเควีดี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 ถึง ค.ศ. 1938 ในช่วงที่ได้ทำหน้าที่มากที่สุดในการกวาดล้างครั้งใหญ่
ด้วยฐานะที่เป็นประธานในการจับกุมและประหารชีวิตเป็นจำนวนมากในช่วงการกวาดล้างครั้งใหญ่ เยจอฟได้หลุดจากเป็นที่โปรดปรานของสตาลินและอำนาจ เขาถูกจับกุม, ยอมรับสารภาพถึงช่วงกิจกรรมการต่อต้านโซเวียต ต่อมาได้มีการเอ่ยอ้างว่าเขาถูกทรมานให้ยอมรับสารภาพ และประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1940
ในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง สถานะของเขาภายในสหภาพโซเวียตได้กลายเป็นศัตรูของประชาชน
อ้างอิง
18951940
ป้อมดาว
ป้อมดาว (Star fort หรือ trace italienne) คือระบบป้อมปราการที่วิวัฒนาการขึ้นระหว่างสมัยที่การใช้ดินปืนในการต่อสู้โดยการใช้ปืนใหญ่ที่เริ่มแพร่หลายมากขึ้น ที่เริ่มสร้างเป็นครั้งแรกราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในอิตาลี รูปทรงป้อมที่สร้างกันในยุคกลางไม่สามารถทนทานต่อการถูกโจมตีด้วยปืนใหญ่ได้ แรงระเบิดของปืนใหญ่สามารถทำลายกำแพงดิ่งได้อย่างง่ายดาย ขณะที่ป้อมดาวใช้กำแพงราบและเป็นโครงสร้างที่ใช้ระบบมุขป้อม (bastion) สามเหลี่ยม ที่ยื่นซ้อนกันออกมาซ้อนกันเป็นชั้นๆ ที่เป็นการช่วยป้องกันซึ่งกันและกัน และคูรอบป้อม ต่อมาป้อมดาวก็วิวัฒนาการมาใช้โครงสร้างเช่นระบบป้องกันแบบสามเหลี่ยม (ravelin), การสร้างเสริมส่วนบนของกำแพง (crownwork) และเพิ่มป้อมที่เป็นอิสระจากตัวป้อมหลัก เพื่อเพิ่มความซับซ้อนให้แก่โครงสร้างเพิ่มขึ้น
ป้อมดาววิวัฒนาการต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อเป็นการตอบโต้การรุกรานของฝรั่งเศสในคาบสมุทรอิตาลี ฝ่ายฝรั่งเศสมีอาวุธปืนใหญ่แบบใหม่ที่มีประสิทธิภาพพอที่จะทำลายป้อมปราการที่สร้างตามแบบโบราณในยุคกลางได้อย่างง่ายดาย เพื่อเป็นการโต้ตอบความรุนแรงของการทำลายของอาวุธใหม่กำแพงป้องกันก็ถูกสร้างให้เตี้ยลงแต่หนาขึ้น ตัวกำแพงสร้างด้วยวัสดุการก่อสร้างหลายอย่างแต่มักจะเป็นดินและอิฐ เพราะอิฐจะไม่แตกกระจายเมื่อถูกโจมตีโดยปืนใหญ่เช่นหิน องค์ประกอบที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งที่ใช้ในการก่อสร้างป้อมดาวคือการใช้มุขป้อมที่กลายมาเป็นลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของป้อมปราการแบบใหม่ การวิวัฒนาการมาเป็นรูปดาวที่บางครั้งก็จะซ้อนกันหลายชั้นทำให้สามารถต้านทานจากการถูกโจมตีโดยปืนใหญ่ได้
ไมเคิล แอนเจโลใช้ลักษณะป้อมดาวในการออกแบบแนวป้องกันที่ทำด้วยดิน (defensive earthworks) ของฟลอเรนซ์ ที่มาได้รับการปรับปรุงในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยบัลดัสซาเร เปรูซซิ (Baldassare Peruzzi) และ วินเช็นโซ สคามอซซิ (Vincenzo Scamozzi)
ป้อมดาวเผยแพร่จากอิตาลีในคริสต์ทศวรรษ 1530 และ 1540 และใช้กันมากในทวีปยุโรปเป็นเวลาราวสามร้อยปีหลังจากนั้น สถาปนิก/วิศวกรอิตาเลียนเป็นที่ต้องการตัวไปทั่วยุโรปในการสร้างป้อมแบบใหม่นี้
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 เม็นโน ฟาน โคฮูร์น (Menno van Coehoorn) และเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบองผู้เป็นสถาปนิกทางสถาปัตยกรรมทางทหารในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ยิ่งยกลักษณะการออกแบบป้อมดาวขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง ที่ประกอบด้วยองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมการก่อสร้างป้อมปราการทุกสิ่งทุกอย่าง จนทำให้กลายเป็นระบบการป้องกันอันซับซ้อนเท่าที่สามารถทำกันได้
ระบบป้อมรูปดาววิวัฒนาการมาจากการวางผังเมืองของเมืองในอุดมคติของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา: “ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาถูกสะกดด้วยผังเมืองแบบหนึ่งเป็นเวลาร้อยห้าสิบปี—ตั้งแต่ฟิลาเรเตจนถึงสคามอซซิ—ที่ต่างก็มีความประทับใจในแผนอันเป็นอุดมคติ: รูปร่างของเมืองที่ว่านี้คือรูปดาว”
ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 การวิวัฒนาการลูกระเบิดแบบใหม่ที่มีพลังสูงขึ้นแบบที่เรียกว่าexplosive shell ทำให้สถาปัตยกรรมการก่อสร้างป้อมปราการต้องเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้งหนึ่ง
ที่มา
ก่อนหน้าการสร้างป้อมดาว ป้อมในยุคกลางมักจะตั้งอยู่บนเนินสูง จากป้อมผู้ป้องกันป้อมสามารถยิงธนูลงมายังข้าศึกได้ ปราสาทยิ่งสูงเท่าใดรัศมีของการยิงก็ยิ่งกว้างไกลขึ้น ทางเดียวที่ข้าศึกจะยึดที่มั่นได้ก็ด้วยการพังประตูหน้าหรือปีนกำแพงด้วยบันได ป้อมลักษณะนี้ยากต่อการยึดโดยผู้โจมตีป้อม ฉะนั้นการสร้างป้อมประเภทนี้จึงสร้างตามจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ
เมื่อการโจมตีป้อมวิวัฒนาการมาเป็นการใช้ปืนใหญ่ในการโจมตีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 วิศวกรทางยุทธศาสตร์ก็ตอบโต้โดยการสร้างกำแพงในคูและกันด้วยกำแพงดินลาดเพื่อจะได้ไม่ถูกทำลายด้วยปืนใหญ่ที่ยิงมาโดยตรง และเพื่อให้กำแพงที่ตอนบนเป็นดินช่วยรับกำลังปะทะของระเบิดที่ทำให้แรงการทำลายลดลง และเมื่อทำได้เช่นที่ป้อมมาโนเอล (Fort Manoel) ในมอลตา “คู” ก็ขุดเข้าไปในผาหิน และ “กำแพง” ด้านในของคูก็เป็นหินธรรมชาติ แต่เมื่อกำแพงยิ่งเตี้ยลงก็ยิ่งเป็นการง่ายขึ้นต่อการโจมตี
จุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งคือป้อมทรงกลมที่นิยมสร้างกันในยุคกลางและหอเล็ก เป็นการทำให้เกิด “จุดบอด” (dead zone) ซึ่งเป็นจุดที่ค่อนข้างปลอดจากการยิงป้องกันเพราะผู้ยิงไม่สามารถจะยิงอ้อมกำแพงโค้งจากอีกด้านหนึ่งของกำแพงได้ เพื่อที่จะแก้ปัญหานี้หอที่เคยเป็นทรงสี่เหลี่ยมหรือกลมก็เปลี่ยนไปเป็นแบบรูปข้าวหลามตัดยื่นออกไปเพื่อไม่ให้ผู้โจมตีปราสาทมีที่หลบได้ คูและกำแพงก็ออกแบบที่ทำให้ตล่อมกองทัพของผู้โจมตีให้เข้ามาในบริเวณที่ต้องการและทำให้การโจมตีโดยปืนใหญ่สร้างความวุ่นวายให้แก่ผู้ที่จะพยายามปีนกำแพงด้วย การออกแบบมีจุดประสงค์ที่จะไม่ไห้ผู้โจมตีมีที่หลบภัยจากการต่อต้านได้
ระเบียงภาพ
Festung
โกตบอบอด
โกตบอบอด เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอโคร์ดียอน เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,476 คนใน 2,250 ครัวเรือน
เจ้าหญิงเฟือง ถาว
เจ้าหญิงเฟือง ถาว แห่งเวียดนาม (H.H. Princess Phương Thảo) หรืออีกพระนามหนึ่ง คือ แกลร์ เฟือง ถาว (Claire Phương Thảo) ประสูติในช่วงก่อนปี พ.ศ. 2479 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม กับเจ้าหญิงฮหว่าง เตี๋ยว ลาน (Hoàng Tiểu Lan) หรือเจนนี วุง (Jenny Woong) ชาวเวียดนามเชื้อสายจีน
อ้างอิง
1936
พระยสเถระ
พระยสเถระ เป็นพระสงฆ์กลุ่มแรก ๆ ในพระพุทธศาสนา โดยท่านเป็นพระสงฆ์สาวกองค์ที่ 6 ในพระพุทธศาสนา เมื่อท่านบวชแล้วได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการชักชวนสหายของท่านกว่า ๕๔ คนให้เข้ามาบวชช่วยเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล
ชาติภูมิ
พระยสเถระ เป็นบุตรนางสุชาดา (ผู้ถวายข้าวมธุปายาสแก่พระโคตมพุทธเจ้า) กับเศรษฐีชาวเมืองพาราณสี ก่อนบวชท่านมีเรือนอาศัย 3 หลัง มีประโคมดนตรีสตรีรายล้อมด้วยโลกิยสุข คืนหนึ่งท่านหลับไปก่อนประโคมดนตรีจบ ท่านจึงตื่นขึ้นมากลางดึก เห็นสตรีนอนมีกิริยาน่าเกลียดน่ากลัว ท่านจึงเกิดความเบื่อหน่ายและออกจากปราสาทไป พลางบ่นไปว่า "ที่นี่วุ่นวายหนอ ที่นี่ขัดข้องหนอ" ไปตลอดทาง จนเข้าเขตป่าอิสิปตนมฤคทายวัน (พระพุทธเจ้าทรงแผ่ญาณเพื่อตรวจดูเวไนยสัตว์ผู้ที่พอจะบรรลุ) เมื่อ ยสกุลบุตรเดินมาใกล้ พระพุทธเจ้าตรัสว่า "ที่นี่ไม่วุ่นวาย ที่นี่ไม่ขัดข้อง เชิญมาที่นี่ เราจะแสดงธรรมแก่เธอ"
เมื่อยสกุลบุตรได้ยินดังนั้น จึงเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ทรงแสดงธรรมเทศนาโปรดแด่ท่านยสกุลบุตรจนได้ดวงตาเห็นธรรม ภายหลังบิดาได้เดินออกตามหายสกุลบุตร ได้ไปพบพระองค์และฟังพระธรรมเทศนา ยสกุลบุตรจึงได้ฟังพระธรรมเทศนาเป็นครั้งที่ 2 โดยส่งกระแสจิตไปตามธรรม จนได้บรรลุอรหัตแล้วท่านจึงทูลขอบวช เมื่อบิดาท่านสดับพระธรรมเทศนาจนได้ดวงตาเห็นธรรมและถือพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง  เช้าวันรุ่งขึ้นพระพุทธเจ้าและพระยสะได้เข้าไปรับภัตตาหารที่บ้านบิดาพระยสะ มารดาท่านยสะ และ(อดีต)ภริยาของพระยสะได้สดับพระธรรมเทศนาจนได้ดวงตาเห็นธรรม แสดงตนเป็นอุบาสิกาคนแรกในพระพุทธศาสนา
ความสำคัญในพระพุทธศาสนา
การบวชของท่านเป็นเหตุให้ท่านชักชวนเพื่อนของท่านอีก 54 คนเข้ามาบวช ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นกำลังสำคัญของพระพุทธเจ้าในการช่วยประกาศพระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
จอร์แดน ปีเตอร์สัน
จอร์แดน เบิร์นท ปีเตอร์สัน (Jordan Bernt Peterson; เกิด 12 มิ.ย. ค.ศ. 1962) เป็นนักจิตวิทยาคลินิกชาวแคนาดา นักวิจารณ์ด้านวัฒนธรรม และศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาจิตวิทยา ที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต หัวข้อใหญ่ที่ศึกษาคือ จิตวิทยาความผิดปกติ (abnormal psychology), จิตวิทยาบุคลิกภาพ และจิตวิทยาสังคม โดยหัวข้อที่เน้นที่สุดคือจิตวิทยาของศาสนา และความเชื่อเชิงอุดมการณ์ รวมทั้งการประเมินและการพัฒนาของบุคลิกภาพและสมรรถภาพทางการทำงาน (job performance)
จอร์แดน ปีเตอร์สันเติบโตที่เมืองแฟร์วิว รัฐแอลเบอร์ตา แคนาดา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านรัฐศาสตร์เมื่อ ค.ศ. 1982 และด้านจิตวิทยาเมื่อ ค.ศ. 1984 จากมหาวิทยาลัยแอลเบอร์ตา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านจิตวิทยาคลินิก จากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์ในปี ค.ศ. 1991 ศึกษาหลังปริญญาเอก (post doctoral) ที่มหาวิทยาลัยแมคกิลล์เป็นเวลาสองปี จากนั้นย้ายไปทำงานที่รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐฯ เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์และรองศาสตราจารย์ภาควิชาจิตวิทยา ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในปี ค.ศ. 1998 ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต เป็นศาสตราจารย์จนถึงปัจจุบัน
เจ้าเดชา ณ ลำปาง
เจ้าเดชา ณ ลำปาง (พ.ศ. 2471 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2558) เป็นบุตรพระเพชรคีรีศรีสงคราม (เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง) และเป็นผู้สืบเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าของเจ้าผู้ครองนครลำปาง
ประวัติ
เดชา ณ ลำปาง เกิดในปี พ.ศ. 2471 เป็นบุตรของเจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง กับนางแช่ม ณ ลำปาง (สกุลเดิม ณ สงขลา) ธิดาพระยาวิเชียรคีรี สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และปริญญาตรีสาขาอารักขาพืช จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ สมรสกับนางจันทร์คำ (พรหมวงศ์) มีธิดา 2 คน
เจ้าเดชา ณ ลำปาง มีบทบาททั้งในสายสกุล ณ ลำปาง และสายสกุล ณ สงขลา แต่ระยะหลัง เจ้าเดชา มีอายุมากแล้ว ประกอบกับสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง จึงไม่ค่อยออกงานสังคม
เจ้าเดชา ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2558 และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 4 กรกฎาคมของปีเดียวกัน ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สืบตระกูลจากบิดา
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี (21 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) หรือนามปากกา พ.ณ ประมวญมารค เป็นกวี, อดีตข้าราชการกระทรวงการคลัง และอดีตอาจารย์พิเศษคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นพระโอรสในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ประสูติแต่หม่อมพัฒน์ รัชนี ณ อยุธยา
พระประวัติ
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี เป็นพระโอรสลำดับที่สามในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ประสูติแต่หม่อมพัฒน์ รัชนี ณ อยุธยา (ธิดาของเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ กับท่านผู้หญิงเปลี่ยน) มีโอรสคือหม่อมราชวงศ์แซมแจ่มจรัส รัชนี
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ ทรงสำเร็จการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทรงรับราชการในกระทรวงการคลัง และมีความรอบรู้ทั้งด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดี เป็นอาจารย์พิเศษประจำคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ มีความสามารถในด้านกวี ใช้นามปากกาว่า "พ.ณ ประมวญมารค" ได้รับการยกย่องเปรียบเทียบกับกวีร่วมสมัยคืออังคาร กัลยาณพงศ์ โดยเรียกหม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ว่า "ท่านจันทร์" และเรียกอังคาร กัลยาณพงศ์ ล้อว่า "ท่านอังคาร" เพื่อให้คล้องจองกัน
ทรงสนิทสนมคุ้นเคยกับกลุ่มศิลปินและนักเขียน เช่น เฟื้อ หริพิทักษ์, รงค์ วงษ์สวรรค์, สุวรรณี สุคนธา, หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์, ประหยัด พงษ์ดำ, สาโรจน์ จารักษ์ โดยมักพบปะสังสรรค์กันที่ร้านอาหารมิ่งหลี ใกล้มหาวิทยาลัยศิลปากร ครั้งหนึ่งเคยมีผู้บันทึกว่า ทรงเล่นโคลงสดกับอังคาร กัลยาณพงศ์ ความว่า
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ที่จังหวัดเชียงใหม่ สิริชันษา 81 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเลื่อนชั้นเกียรติยศประกอบศพจากหีบทองทึบเป็นพระราชทานโกศราชวงศ์ประกอบศพ ฉัตรเครื่องตั้งประดับ แตรงอน แตรฝรั่ง ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงสรงศพ และรับศพอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์โดยตลอด มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2535 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปพระราชทานเพลิง
ลอก็อม
ลอก็อม (lagom) เป็นคำภาษาสวีเดน มีความหมายว่า "ไม่มากหรือไม่น้อยไป" "ไม่เยอะเกิน" ใช้สื่อถึงปริมาณที่ "พอดี"
แม้คำว่า เพียงพอ และ ปานกลาง อาจสื่อถึงการงดเว้น ยากลำบาก หรือล้มเหลว คำว่า ลอก็อม สื่อความหมายไปทางความเหมาะสม โดยไม่จำเป็นว่าต้องสมบูรณ์แบบ ชาวสวีเดนมีคำพูดที่ว่า "Lagom är bäst" แปลอย่างตรงตัวว่า "ความพอดีดีที่สุด"
การใช้คำ
คำว่า ลอก็อม มักถูกใช้เป็นคำวิเศษณ์ เช่น ในประโยค "Han är lagom lång" (แปลแบบตรงตัวว่า "เขาสูงกำลังพอดี") และยังสามารถใช้ในรูปแบบของคำคุณศัพท์ เช่น "Klänningen var lagom för henne" (แปลแบบตรงตัวว่า "ชุดกระโปรงเหมาะกับเธอ"),
คำว่าลอก็อมสามารถใช้ได้กับแทบทุกอย่างตั้งแต่อาหารและเครื่องดื่ม ไปจนถึงกฎหมายลิขสิทธิ์และปริมาณการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์
ความสำคัญทางวัฒนธรรม
ค่านิยมของ "ความพอเพียง" สามารถเปรียบเทียบได้กับสำนวน "less is more" (การที่มีน้อยคือการที่มีมาก) ที่ตรงข้ามกับ "ยิ่งเยอะยิ่งดี" มักถูกมองในด้านดี เป็นตัวเลือกที่ยั่งยืน ตรงข้ามกับการสะสมของมากมายในแบบบริโภคนิยม (consumerism) ตัวอย่างเช่น "ทำไมฉันจะต้องต้องการมากกว่าสองอัน?" Det är [มัน] ลอก็อมแล้ว นอกจากนี้ยังอาจถูกมองในด้านการอดกลั้น เช่นในเชิง "คุณไม่ควรจะทำตัวดีเกินไป หรือรวยเกินไป"
อำเภอโคร์ดียอน
อำเภอโคร์ดียอน เป็นอำเภอในเทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 14,025 คนใน 3,391 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือโกตบอบอด และมีตำบลอยู่ 2 ตำบลคือตำบลแอแลวีเยและตำบลโกตบอบอด
ธันยพร พฤกษากร
ธันยพร พฤกษากร เกิดวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2533 เป็นนักกีฬายิงปืนชาวไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ซึ่งเธอเข้าแข่งขันในรายการปืนสั้นอัดลมระยะ 10 เมตรหญิง กับ ปืนสั้น 25 เมตรหญิง และเป็นนักกีฬายิงปืนชาวไทยเพียงคนเดียว ที่สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยสามารถทำคะแนนได้เป็นอันดับ 2 ในรอบคัดเลือกของรายการปืนสั้น 25 เมตรหญิง
ปัจจุบัน ธันยพร พฤกษากร ได้รับการจัดให้เป็นนักยิงปืนอันดับ 7 ของโลก ในประเภทปืนสั้นอัดลม 10 เมตรหญิง
ประวัติ
ธันยพร พฤกษากร เป็นลูกสาวของ ชัย พฤกษากร ซึ่งเป็นผู้จัดการนักกีฬายิงปืนทีมชาติไทย และ นางปราณี พฤกษากร ซึ่ง ธันยพร พฤกษากร เป็นนักศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เธอได้เข้าแข่งขันซีเกมส์ 2007 ซึ่งจัดขึ้น ณ จังหวัดนครราชสีมา โดยเธอได้รับรางวัลเหรียญเงินทั้งในประเภทบุคคลและประเภททีม จากนั้น เธอได้เข้าแข่งขันปืนสั้น 25 เมตรหญิง ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ซึ่งเธอได้อันดับที่ 7 รวมถึงได้เข้าแข่งขันกีฬายิงปืนในซีเกมส์ 2009 ที่ซึ่งเธอได้ 4 เหรียญทองจากปืนสั้นอัดลม 10 เมตร ทั้งในประเภทบุคคลและทีม กับปืนสั้นมาตรฐาน 25 เมตรในประเภทบุคคลและทีม
ในการแข่งขันปืนสั้น 25 เมตรหญิง ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือกของการแข่งขันยิงเป้านิ่ง ธันยพรสามารถยิงชุดแรก 10 นัดเข้าเป้าเต็ม 10 ได้ทุกนัด ส่วนในชุดที่สองและสามทำได้ 97 และ 98 คะแนนตามลำดับ ส่วนการแข่งขันยิงเป้าพลิก เธอทำได้ 98, 97 และ 96 คะแนนตามลำดับ ส่งผลให้เธอสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศเป็นอันดับสองถัดจากคิม จัง-มี จากเกาหลีใต้ อย่างไรก็ตาม ธันยพรไม่สามารถควบคุมสมาธิตนเองได้ในรอบชิงชนะเลิศ ส่งผลให้เธออยู่ในอันดับ 8 ของการแข่งขัน
นอกจากนี้ ธันยพร พฤกษากร ได้เข้าแข่งขันปืนสั้นอัดลมระยะ 10 เมตรหญิง ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอทำคะแนนรวมไว้ที่ 383 คะแนน ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 11 โดยไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือก ภายหลังจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 สิ้นสุดลง ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้มอบทุนการศึกษาแก่ ธันยพร พฤกษากร และ ชนาธิป ซ้อนขำ ได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนถึงปริญญาเอก
ภูริ หิรัญพฤกษ์
ประวัติ
ภูริเป็นบุตรชายของทินกร หิรัญพฤกษ์ กับภราไดย สุวรรณรัฐ บิดาและมารดาแยกทางกัน เขาเป็นหลานย่าของกันยา เทียนสว่าง นางสาวสยามปี 2477 นอกจากนี้เป็นหลานลุงของพลากร สุวรรณรัฐ เป็นหลานป้าของท่านผู้หญิงพรรณวดี จุฑารัตนกุล และเป็นลูกพี่ลูกน้องของศรา จุฑารัตนกุล สามีของพิยดา อัครเศรณีทางฝ่ายมารดา
จบการศึกษาจากโรงเรียนอนุบาลจุไรรัตน์ ระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ระดับอุดมศึกษาในระดับปริญญาตรีที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชีวิตส่วนตัว
เขาสมรสกับ อลิชา หิรัญพฤกษ์ และเข้ารับพระราชทานน้ำสังข์จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2555 การนี้อลิชาได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามี
1.ริชา หิรัญพฤกษ์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
พิธีกร
ออนไลน์
ระพิพรรณ พงศ์เรืองรอง
นางระพิพรรณ พงศ์เรืองรอง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นภรรยาของนายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง อดีตแกนนำ นปช.
ประวัติ
ระพิพรรณ พงศ์เรืองรอง (สกุลเดิม มีบุญเปี่ยม) เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรของนายประยูร กับนางจำลอง มีบุญเปี่ยม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ด้านครอบครัวสมรสกับนายอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 3 คน
การทำงาน
ระพิพรรณ พงศ์เรืองรอง ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 27 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
ในปี 2562 ระพิพรรณ พงศ์เรืองรอง ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 40 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งเนื่องจากพรรคไทยรักษาชาติถูกยุบพรรคก่อนจะมีการเลือกตั้ง
พระสีวลีเถระ
พระสีวลีเถระเป็นเจ้าชายในโกลิยวงศ์ ออกบวชในสำนักพระสารีบุตร บรรลุพระอรหันต์ในขณะที่ปลงเกศานั่นเอง และหลังจากผนวช ท่านเป็นผู้มีลาภสักการะมากด้วยกุศลกรรมที่ทำมาแต่อดีต ด้วยเหตุนี้ท่านจึงได้รับยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทาง ผู้มีลาภมาก
ชาติภูมิ
พระสีวลีเถระ เป็นพระโอรสของพระนางสุปปวาสา ผู้เป็นพระราชธิดาของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงโกลิยะ อยู่ในพระครรภ์ถึง 7 ปี 7 เดือน 7 วัน เมื่อทรงพระครรภ์ทำให้พระมารดาสมบูรณ์ด้วยลาภสักการะมาก เมื่อประสูติก็ประสูติง่ายดาย พุทธานุภาพที่ทรงพระราชทานพรว่า "ขอพระนางสุปปวาสาจงมีความสุข ปราศจากโรคาพยาธิ ประสูติพระราชบุตรผู้ไม่มีโรคเถิด"
เมื่อประสูติและพระประยูรญาติขนานถวายพระนามว่า สีวลีกุมาร ในวันที่นิมนต์พระพุทธเจ้ามาเสวยภัตตาหารตลอด 7 วัน สีวลีกุมารก็ได้ถือธมกรกรองน้ำถวายพระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ตลอด ๗ วัน
เมื่อเจริญวัย ท่านได้ออกผนวชในสำนักพระสารีบุตร ได้บรรลุอรหันตผลในเวลาปลงเกศาเสร็จ จากนั้นมาท่านสมบูรณ์ด้วยลาภสักการะไม่ขาดด้วยปัจจัย ๔ ทั้งปวง ด้วยเหตุนี้จึงได้รับการยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทาง ผู้มีลาภมาก
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
พระสีวลีเถระในความเชื่อของคนไทย
เนื่องจากพระสีวลีเถระเป็นพระอรหันต์ที่ได้รับการยกย่องเป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทางผู้มีลาภมาก คนไทยเชื่อว่าผู้ใดได้บูชาพระสีวลีเถระแล้ว จะได้รับโชคลาภเงินทองไหลมาเทมา ซึ่งคนไทยก็เชื่ออีกว่าเคยมีผู้หนึ่งเคยได้รับมาแล้วในสมัยพุทธกาลก็คือ มีหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งเกิดในตระกูลพ่อค้ามีนามว่า สุภาวดี นางได้เลื่อมใสศรัทธาพระพุทธศาสนา และนับถือพระสีวลีเถระเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อแม่นางได้ฟังธรรมจนลึกซึ้ง พระสีวลีก็ให้ศีลและให้พรว่า"จงเจริญรุ่งเรืองด้วยทรัพย์สิน เงินทองจากการค้าขาย เงินทองไหลมาเทมาสมความมุ่งมาดปรารถนาด้วยเถิด"
หลังจากที่นางสุภาวดีได้รับพรจากพระสีวลีเถระแล้ว ไม่ว่านางและผู้เป็นบิดามารดาจะไปค้าขายที่ใด ก็จะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า มีแต่กำไรหลั่งไหลเข้ามาทุกครั้งไป ซึ่งนางสุภาวดีนั้นได้เป็นที่รู้จักของคนไทยเป็นอย่างดี ซึ่งก็คือนางกวักนั่นเอง
วันชัย
วันชัย (Victory Day) คือชื่อวันหยุดราชการ
การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี
การรถไฟแห่งรัฐเกาหลี (เกาหลี:조선 민주주의 인민 공화국 철도성, Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng) เป็นชื่อของหน่วยงานคมนาคมหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ มีศูนย์กลางที่เปียงยาง ผู้ว่าการรถไฟเกาหลีเหนือคนปัจจุบันชื่อ พัค ยอง ซอก ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
ประวัติและความคืบหน้า
คิม จองอิล เป็นคนที่ไม่ชอบเครื่องบิน เพราะอาจเป็นเป้าหมายสายตาของเหล่าร้าย ดังนั้นเขาจึงโดยสารรถไฟข้ามประเทศเป็นประจำ และการเสียชีวิตของเขานั้น ก็เกิดขึ้นในขบวนรถไฟเช่นกัน
ทางรถไฟเกาหลีเหนือไม่มีรั้วกันเขตทาง แม้ว่าทางรถไฟจะผ่าเข้าไปกลางเมือง แม้จะมีกฎห้ามก่อสร้างอาคารบ้านเรือนหรือสถานที่ราชการ ในรัศมี 50 เมตรจากศูนย์กลางทางรถไฟแต่ ก็เป็นเพียงกฎในตำรากฎหมายที่ไม่มีใครบังคับใช้จริงๆ จังๆ ทำให้ชาวบ้านพากันมาตั้งบ้านเรือนชิดเขตทางรถไฟกันมานาน เพราะพื้นที่รอบทางรถไฟเป็นเขตที่มีการค้าขายกันสะดวกที่สุด แม้จะมีรถไฟมา ก็มีเพียงวันละ 1-2 ขบวน เลยไม่มีเหตุจูงใจให้ย้ายออกจากเขตทางรถไฟ
เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2006 ทางรถไฟสายหลัก Pyong-ra (เปียงยาง - ด่านราจิน -> Pyongyang-Rajin) ที่เชื่อมชายฝั่งตะวันออกเข้ากับเมืองหลวงงดเดิน ทำให้การโดยสารต้องลำบากกว่าเดิม - การเดินทางจากเมือง Pyongsung ในมณฑล Pyongan ไปเมือง Hoiryeong ในมณฑล North Hamkyung เพื่อไปเมือง Suncheon ใช้เวลามากกว่า 1 เดือน และต้องจ่ายเงินค่าเดินทางไปกีบรถบรรทุกจนเกือบหมดตัว เมื่อกรกฎาคมที่แล้ว เนื่องจากรถไฟโดยสาร จาก Pyongan ไป Chongjin ในมณฑล North Hamkyung มีเดินทุกๆ 10 วัน ทำให้ชาวบ้านต้องอาศัยรถบรรทุกและรถเมล์ถึงจะไปได้
วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2012 รถไฟขบวนแรกจากเมืองตู้เหมิน มลฑลจี้หลินของจีน จะมุ่งหน้าสู่เกาหลีเหนือเป็นครั้งแรกอย่างเป็นทางการ เพื่อนำนักท่องเที่ยว 65 คน ไปสู่สถานที่พักผ่อนตากอากาศท่ามกลางความสวยงามของเทือกเขาชิลโบ จังหวัดฮัมยอง ซึ่งเป็นสุดยอดภูเขาที่สวยที่สุด 1 ใน 6 ของเกาหลีเหนือ ซึ่งก่อนหน้านี้ จีนเคยนำนักท่องเที่ยวไปเมืองชิลโบซัน ด้วยรถโดยสาร แต่ไม่ค่อยปลอดภัยจากสภาพถนนไม่ดี ขณะที่การเดินทางด้วยรถไฟสะดวกสบายกว่า โดยนักท่องเที่ยวออกเดินทางในตอนค่ำ และถึงปลายทางในตอนเช้าวันถัดไป
วัดพระราม
วัดพระราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่นอกเขต พระราชวัง ทางด้านทิศตะวันออก ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา (กรุงเก่า) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตรงข้ามกับวิหารพระมงคลบพิตร วัดพระราม คาดว่าสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1912 ในรัชสมัยสมเด็จพระราเมศวร ซึ่งเป็นบริเวณที่ถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) พระราชบิดา แต่พระองค์ทรงครองราชย์ได้เพียงแค่ปีเดียว จึงเข้าใจกันว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 ทรงได้ช่วยสร้างจนสำเร็จหรืออาจสร้างเสร็จเมื่อสมเด็จพระราเมศวรเสวยราชย์ครั้งที่ 2 ก็เป็นไปได้
บริเวณหน้าวัดพระรามคือ บึงพระราม ปัจจุบันซากปรักหักพังภายในวัดเหลือเพียงแต่ เสาในพระอุโบสถ วิหาร 7 หลัง กำแพงด้านหนึ่ง และที่สำคัญคือพระปรางค์ ซึ่งเป็นพระปรางค์ทรงขอมโบราณขนาดใหญ่ ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังทั้งสองด้าน เป็นภาพพระพุทธเจ้าประทับนั่งปางมารวิชัยบนบัลลังก์ สีที่ใช้เป็นสีแดง คราม เหลืองและดำ เป็นภาพจิตรกรรมยุคอยุธยาตอนต้น ปัจจุบันลบเลือนไปมาก
พระปรางค์
นอกจากนี้ยังมีเจดีย์เล็กบ้าง ใหญ่บ้างอยู่รอบ ๆ องค์พระปรางค์ประมาณ 28 องค์ วัดพระรามนี้เป็นที่น่าสังเกต คือ กำแพงวัดพระรามด้านเหนือ มีแนวเหลื่อมกันอยู่ กำแพงด้านตะวันออก ตะวันตก และด้านใต้ มีซุ้มประตูค่อนไปทางทิศตะวันตกได้ระดับกับมุมระเบียงด้านตะวันตกเฉียงเหนือของปรางค์ ส่วนแนวเหลื่อมนั้นได้ระดับกับมุมระเบียงตะวันออกเฉียงเหนือของปรางค์ ไม่มีซุ้มประตู คล้ายเจตนาสร้างไว้เพื่อประสงค์อะไรอย่างหนึ่ง
มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น
มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น (Sripatum University Khon Kaen Campus) เดิมชื่อ โรงเรียนพณิชยการขอนแก่น ซึ่งก่อตั้งเมือ ก่อนถูกรวมเข้าเป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยศรีปทุม ในปีการศึกษา 2556
มหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้ขยายการเรียนการสอน มายังจังหวัดขอนแก่น ภายใต้ชื่อ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น ในปีการศึกษา 2556 โดยมีความมุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพทั้งทางด้านวิชาการและวิชาชีพออกสู่ตลาดแรงงาน และเพื่อรองรับการขยายตัวของธุรกิจและการค้าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและประเทศเพื่อนบ้าน ในแถบฝั่งแม่น้ำโขง รวมถึงเพื่อเป็นการตอบสนองการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่จะมาถึงในปี พ.ศ. 2558
พระมหากรุณาธิคุณที่ทรงมีต่อสถาบัน
เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2560 ใน เวลา 15.22 น. พระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ (ในขณะนั้น) ทรงเปิดงานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี จัดขึ้นเพื่อน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานนามสถาบันว่า ศรีปทุม
กระทรวงกิจการภายใน (สหภาพโซเวียต)
กระทรวงกิจการภายใน (Министерство внутренних дел СССР) ย่อว่า เอ็มวีดี (MVD) เป็นกระทรวงในสหภาพโซเวียต จัดตั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1946 ซึ่งรับช่วงต่อจากกรมการราษฎรฝ่ายกิจการภายใน อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างจากกรมการราษฎรฯคือ กระทรวงนี้ไม่มีหน่วยงานเกี่ยวข้องกับกิจกรรมลับ ยกเว้นในช่วงเวลา 12 เดือนตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 ถึงกลางเดือนมีนาคม ปีถัดมา
รอตเทนโทเมโทส์
รอตเทนโทเมโทส์ (Rotten Tomatoes) เป็นเว็บไซต์ที่เปิดตัวในปี 2541 อุทิศให้กับการรบทปริทัศน์ภาพยนตร์และข่าว รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้รวบรวมบทปริทัศน์ภาพยนตร์ ปัจจุบันครอบคลุมเนื้อหาโทรทัศน์ด้วย ชื่อของรอตเทนโทเมโทส์ (ท. มะเขือเทศเน่า) นั้น เกิดจากการปฏิบัติที่ผู้ชมจะโยนมะเขือเทศเน่าเมื่อไม่เห็นชอบกับการแสดงเวทีที่เลว บริษัทก่อตั้งขึ้นโดย Senh Duong และตั้งแต่เดือนมกราคม 2553 ได้รับการเป็นเจ้าของโดยฟิลค์สเตอร์ แต่ต่อมาฟิลค์สเตอร์ถูกซื้อต่อกิจการในปี 2554 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ (ประสูติ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
พระประวัติ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสองพระองค์ในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ (พระนามเดิม โนบูโกะ อาโซ) มีพระขนิษฐาหนึ่งพระองค์คือเจ้าหญิงโยโกะ พระชนนีเป็นน้องสาวของนายกรัฐมนตรีทาโร อาโซ และเป็นหลานสาวของชิเงรุ โยชิดะ ซึ่งทั้งสองเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เจ้าหญิงอากิโกะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิง และทรงศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยาญี่ปุ่น ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน (ออกซฟอร์ด) สหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2544-2545
โดยระหว่างที่ทรงศึกษาในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดนั้น พระองค์ได้ทรงเข้าร่วมงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิทยานิพนธ์ส่วนพระองค์ เป็นต้นว่าในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 เจ้าหญิงอากิโกะทรงช่วยเหลือมหาวิทยาลัยโตเกียวสำหรับการจัดนิทรรศการคตินิยมศิลปะญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 19, เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 ทรงร่วมการประชุมเชิงวิชาการเกี่ยวกับงานศิลป์ที่สะสมโดยวิลเลียม แอนเดอร์สัน ณ มหาวิทยาลัยโอชาโนมิซุ ต่อมาในเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2551 พระองค์เสด็จไปศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมญี่ปุ่นคลาร์ก (Clark Center for Japanese Art and Culture) เมืองแฮนด์ฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนียเพื่อทรงจัดทำวิทยานิพนธ์ส่วนพระองค์
เจ้าหญิงอากิโกะทรงเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ณ วิทยาลัยเมอร์ตัน ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 จนสำเร็จการศึกษาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 เมื่อพระองค์ทรงผ่านการสอบครั้งสุดท้าย พระองค์จึงได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปีถัดมา ซึ่งถือเป็นเจ้านายพระองค์ที่สองของญี่ปุ่นที่ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก (พระองค์แรกคือเจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนโนมิยะ ทรงรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตสาขาปักษีวิทยา มหาวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาขั้นสูง)
โนเวย์เอาท์ (2003)
โนเวย์เอาท์ (2003) (No Way Out (2003)) เป็นรายการมวยปล้ำของดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 ในสนามBell Centre ในเมืองMontreal, Quebec สหรัฐอเมริกา โดยเป็นครั้งที่ 5 ที่จัดขึ้นในปี ค.ศ.2003 และเป็นการปล้ำทั้ง 2 ค่าย ได้แก่ รอว์ และสแมคดาวน์
แหล่งข้อมูลอื่น
WWE No Way Out
ธนาคารกสิกรไทย
ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) (Kasikornbank Public Company Limited; set: KBANK) (จีนตัวย่อ: 开泰银行 ; จีนตัวเต็ม: 開泰銀行 ; พินอิน: Kāi Tài Yínháng)  เป็นธนาคารในประเทศไทย โดยมีคำขวัญว่า "บริการทุกระดับประทับใจ"  ปัจจุบันมีสาขาทั้งสิ้น 1,132 สาขา ธนาคารกสิกรไทยเป็นธนาคารอันดับ 1 ของประเทศไทย จากการจัดอันดับธนาคารแห่งปี หรือ Bank of the year ในปี พ.ศ. 2564-2565
ธนาคารกสิกรไทยมีสำนักงานใหญ่แห่งแรกตั้งอยู่ที่ถนนเสือป่า ต่อมาได้ขยายการบริหารงาน ไปยังสำนักถนนสีลม, สำนักถนนพหลโยธิน และสำนักถนนราษฎร์บูรณะ ก่อนจะย้ายสำนักงานใหญ่จากอาคารราษฎร์บูรณะ กลับมายังถนนพหลโยธินในปัจจุบัน
ประวัติ
ธนาคารกสิกรไทย (ชื่อภาษาอังกฤษเดิม: Thai Farmers Bank; TFB) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2488 โดยกลุ่มสกุลล่ำซำ ทุนจดทะเบียนเริ่มแรก 5 ล้านบาท โดยมีพนักงานชุดแรก จำนวน 21 คน มีอาคารที่ทำการ ซึ่งปัจจุบันเป็นสาขาสำนักถนนเสือป่า ทั้งนี้ งวดบัญชีแรกของธนาคารฯ นับจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม สิ้นปีเดียวกัน มียอดเงินฝากจำนวน 12 ล้านบาท และธนาคารฯ มีสินทรัพย์รวม 15 ล้านบาท
ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2557 มีทุนจดทะเบียน 30,486 ล้านบาท มีสินทรัพย์จำนวน 2,339,798 ล้านบาท เงินรับฝากจำนวน 1,567,499 ล้านบาท เงินให้สินเชื่อจำนวน 1,471,922 ล้านบาท มีสาขาและสำนักงานย่อยในเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 315 สาขา และส่วนภูมิภาคจำนวน 739 สาขา มีสาขาและสำนักงานตัวแทนต่างประเทศจำนวน 11 แห่ง ได้แก่ สาขาลอสแอนเจลิส สาขาฮ่องกง สาขาหมู่เกาะเคย์แมน สาขาเซินเจิ้น สาขาเฉิงตู สาขาย่อยหลงกั่ง สำนักงานผู้แทนกรุงปักกิ่ง สำนักงานผู้แทนนครเซี่ยงไฮ้ สำนักงานผู้แทนเมืองคุนหมิง สำนักผู้แทนงานกรุงโตเกียว และสำนักงานผู้แทนย่างกุ้ง สาขาและสำนักงานผู้แทนในต่างประเทศเหล่านี้ ให้บริการและส่งเสริมความสะดวกต่าง ๆ ด้านการค้า การเงินระหว่างประเทศไทยและประเทศคู่ค้าทั่วโลก
สมเด็จพระมหาอุปราช เจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์
เจ้าฟ้ากรมขุนอินทรพิทักษ์ พระนามเดิมว่า จุ้ย (ไม่ทราบ – พ.ศ. 2325) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ประสูติแต่กรมหลวงบาทบริจา ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระมหาอุปราชแห่งกรุงธนบุรี
พระชนม์ชีพช่วงต้น
กรมขุนอินทรพิทักษ์ มีพระนามเดิมว่า จุ้ย (เอกพงศาวดารกัมพูชา ระบุว่าพระนามว่าพระองค์เจ้าน้อย) ประสูติแต่กรมหลวงบาทบริจา (สอน) ในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีพระอนุชาหนึ่งพระองค์คือเจ้าฟ้าน้อย ด้วยเหตุที่พระองค์ประสูติแต่พระอัครมเหสีที่มิได้เป็นเจ้ามาแต่เดิม เมื่อแรกประสูติจึงมีพระยศเป็น พระองค์เจ้า ต่อมาทรงรับราชการได้รับความชอบชนะศึกพม่าในปี พ.ศ. 2318 จึงถูกยกเป็นเจ้าฟ้าทรงกรม ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า "จึงพระกรุณาโปรดตั้งพระเจ้าลูกเธอพระองค์เจ้าจุ้ยเป็นกรมขุนอินทรพิทักษ์"
เจ้าฟ้าจุ้ยมีพระปรีชาสามารถในการรบ สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าสถาปนาเป็นพระมหาอุปราช และโปรดให้เสด็จไปตีเมืองกัมพูชาพร้อมกับสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก โดยมีพระราชดำริว่า เมื่อตีเขมรได้ก็ให้สมเด็จเจ้าพระยาฯ ทำพิธีสถาปนากรมขุนอินทรพิทักษ์ขึ้นเป็นเจ้าครองนครกัมพูชา แต่อย่างไรก็ตามกรมขุนอินทรพิทักษ์ถือว่ามีบทบาทด้านการศึกน้อยเมื่อเทียบกับกรมขุนอนุรักษ์สงคราม (เจ้ารามลักษณ์) พระนัดดา ที่มักปรากฏในพงศาวดารบ่อยครั้งกว่า
ความขัดแย้งกับพระราชบิดา
ช่วงปี พ.ศ. 2323 เป็นช่วงที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีถูกกล่าวถึงว่ามีพระอารมณ์หงุดหงิดวิปริตไปเสียหมด ตามที่ปรากฏในพระราชพงศาวดารพระราชหัตถเลขา ดังปรากฏว่า "'ครั้งถึง ณ วันเสาร์ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๗ พระพุทธเจ้าอยู่หัวทรงเครื่องใหญ่ ครั้งเสร็จแล้วส่องพระฉายทอดพระเนตรเห็นพระเกศาเหนือพระกรรณเบื้องซ้ายเหลืออยู่เส้นหนึ่ง ก็ทรงพิโรธเจ้าพนักงานชาวพระภูษามาลาซึ่งทรงเครื่องนั้น ว่าแกล้งทำประจานพระองค์เล่น จึงดำรัสถามพระเจ้าลูกเธอ กรมขุนอินทรพิทักษ์ว่า โทษคนเหล่านี้จะเป็นประการใด กรมขุนอินทรพิทักษ์กราบทูลว่า เห็นจะไม่พิจารณาดูทั่ว พระเกศาจึงหลอหลงอยู่เส้นหนึ่ง ซึ่งจะแกล้งทำประจานพระองค์เล่นนั้นเห็นจะไม่เป็น ๆ แท้ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระพิโกรธพระเจ้าลูกเธอเป็นกำลัง ดำรัสว่ามันเข้ากับผู้ผิดกล่าวแก้กันแกล้งให้เขากระทำประจานพ่อดูเล่นได้ ไม่เจ็บแค้นด้วย จึงให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนพระเจ้าลูกเธอ กรมขุนอินทรพิทักษ์ร้อยทีแล้วจำไว้ ให้เอาตัวชาวพระภูษามาลาซึ่งทรงเครื่องทั้งสองคน กับทั้งพระยาอุทัยธรรมจางวางว่าไม่ดูแลตรวจตรากำกับเอาไปประหารชีวิตเสียทั้งสามคน'"
แต่เรื่องราวดังกล่าวไม่ปรากฏในหลักฐานอื่น เป็นต้นว่า พระราชพงศาวดารฉบับบริติชมิวเซียม, พระราชพงศาวดารฉบับพันจันทนุมาศ, ประชุมพงศาวดารภาคที่ ๖๕ รวมไปถึงจดหมายเหตุกรมหลวงนรินทรเทวี ซึ่งมักจะมีการบันทึกเรื่องราวทำนองนี้แต่กลับไม่ปรากฏไว้
แต่หลังจากนั้นอีก 6 วัน กรมขุนอินทรพิทักษ์ก็ถูกถอดพระอิสริยยศ ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า "ถึง ณ วันศุกร์ แรม ๖ ค่ำ เดือน ๗ ดำรัสสั่งให้รื้อตำหนักพระเจ้าลูกเธอ กรมขุนอินทรพิทักษ์แล้วริบเครื่องยศ ให้ถอดเสียจากยศ ครั้นนานมาหายพระโกรธแล้ว จึงโปรดให้พ้นโทษ พระราชทานเครื่องยศแล้วให้คงยศดังเก่า" ซึ่งสอดคล้องกับจดหมายเหตุโหรความว่า "ปีชวด จ.ศ. ๑๑๔๒ วัน ๖ แรม ๖ ค่ำ เดือน ๗ ริบเครื่องยศเจ้าวังนอก" และเหตุดังกล่าวได้พาลไปถึงพระราชมารดาของพระองค์ ถึงกับออกคำสั่งขับกรมหลวงบาทบริจาออกจากวังไปประทับกับลูก ดังปรากฏในจดหมายเหตุของกรมหลวงนรินทรเทวีคือ "ขับเจ้าหอกลางไปอยู่ที่วังนอก"
เอ็นดับเบิลยูเอ แอนนาร์ซี่ เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป
เอ็นดับเบิลยูเอ แอนนาร์ซี่ เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป (NWA Anarchy Heavyweight Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์ของสมาคมมวยปล้ำอาชีพNWA Anarchy
บิกโฟล
บิ๊กโฟล (อังกฤษ:Bigflo/BIGFLO;เกาหลี:빅플로) เป็นกลุ่มบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย HO Company เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 23 มิถุนายน 2014 ด้วยมินิอัลบั้ม "First Flow" กับมิวสิควีดีโอเพลง "Delilah" ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 5 คนคือ อึยจิน, ซองมิน, รอน, เลกซ์ และ ไฮท็อป