cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ความสัมพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา–เซอร์เบีย
ทั้งสองประเทศเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของสภายุโรป, องค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (OSCE), ข้อตกลงการค้าเสรียุโรปกลาง (CEFTA) และเป็นรัฐผู้สมัครอย่างเป็นทางการสำหรับการเป็นสมาชิกของสหภาพยุโรป
ประวัติ
จุดเริ่มต้นของความร่วมมืออย่างเป็นทางการสามารถโยงไปถึงสงครามบอสเนีย ซึ่งเรปูบลิกาเซิร์ปสกาได้รับการสนับสนุนจากเซอร์เบีย ที่ข้อตกลงเดย์ตัน ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย สลอบอดัน มีลอเชวิช เป็นตัวแทนผลประโยชน์ของชาวเซิร์บเชื้อสายบอสเนีย เนื่องจากการขาดหายไปของราดอวาน การาจิช ข้อตกลงดังกล่าวรับรองสิทธิ์สำหรับนิติบุคคลในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในการสร้างความสัมพันธ์คู่ขนานพิเศษกับประเทศเพื่อนบ้านที่สอดคล้องกับอำนาจอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ข้อตกลงว่าด้วยความสัมพันธ์คู่ขนานพิเศษลงนามเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 และมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2010
แพนอเมริกันเกมส์ 1951
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 1951 (Juegos Panamericanos de 1951) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ – 9 มีนาคม ค.ศ. 1951
การขนส่งในประเทศอินโดนีเซีย
การขนส่งในอินโดนีเซีย มีกระจายอยู่ในเกาะกว่า 1,000 แห่งของประเทศ แต่เกาะที่มีปริมาณการขนส่งที่หนาแน่นที่สุดคือเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย มีการขนส่งครบทุกรูปแบบ โดยที่มีมากที่สุดคือ ถนน มีครอบคลุมทั่วทั้งประเทศกว่า 437,759 กิโลเมตรในปี ค.ศ. 2008 ส่วนการขนส่งระบบราง มีเฉพาะในเกาะชวาและเกาะสุมาตรา การขนส่งทางทะเล เนื่องจากเป็นประเทศหมู่เกาะ จึงเป็นศูนย์การขนส่งทางทะเลที่สำคัญแห่งหนึ่ง โดยในแต่ละเกาะ จะมีเมืองท่าอย่างน้อย 1 แห่ง ส่วนการขนส่งทางแม่น้ำ พบได้ในสุมาตราตะวันออกและกาลีมันตัน และการขนส่งทางอากาศ มีสายการบินให้บริการมากมาย และมีท่าอากาศยานครอบคลุมทั่วประเทศ
เรือขนส่งสินค้า
เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียเป็นประเทศหมู่เกาะขนาดใหญ่ จึงมีการขนส่งทางเรือในเกือบทุกส่วนของประเทศ ส่วนใหญ่มักจะเป็นเรือบรรจุกล่องสินค้ากับเรือขนส่งผู้โดยสาร เรือที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด คือ เรือปีนีซีแบบดั้งเดิม ทำด้วยไม้ มักใช้ในการขนส่งสินค้าระหว่างหมู่เกาะสำคัญต่าง ๆ มีท่าเรือที่สำคัญได้แก่ ท่าเรือซุนดาเกอลาปาในจาการ์ตา และท่าเรือปาโอเตเรในมากัซซาร์
เรือข้ามฟากมีให้บริการตามเกาะหลักต่าง ๆ มักเดินเรือในระยะสั้นระหว่างเกาะสุมาตรา เกาะชวา และเกาะบาหลี เรือข้ามฟากมีให้บริการตลอดวัน นอกจากนี้ยังมีเรือข้ามฟากระหว่างประเทศ ไปยังมาเลเซีย (ช่องแคบมะละกา) และสิงคโปร์อีกด้วย
นอกจากนี้ยังมีเรือขนส่งผู้โดยสารไปยังพื้นที่ห่างไกล โดยเฉพาะหมู่เกาะทางตะวันออกของประเทศ คือเรือเป็ลนี ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 2-4 สัปดาห์
ในบางเกาะ ใช้แม่น้ำเป็นทางสัญจรหลัก เช่น ภูมิภาคกาลีมันตัน มีเรือยาวให้บริการตามแม่น้ำ เป็นต้น
การขนส่งทางน้ำ
อินโดนีเซียมีทางน้ำที่ใช้สัญจรได้ถึง 21,579 กิโลเมตร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2005) ซึ่งครึ่งหนึ่งอยู่ในภูมิภาคกาลีมันตัน และอีกครึ่งหนึ่งอยู่บนเกาะสุมาตราและเกาะปาปัว ทางน้ำเป็นทางสัญจรหลักของผู้คนบนเกาะกาลีมันตันและเกาะปาปัวซึ่งมีระบบถนนที่ยังไม่ค่อยดีจะดีนัก ต่างจากเกาะชวาและเกาะสุมาตราซึ่งเป็นเกาะที่มีการพัฒนาสูง ประเทศอินโดนีเซียติดอันดับที่ 7 ในด้านประเทศที่มีทางน้ำยาวที่สุดในโลก
ท่าเรือ
เมืองท่าที่สำคัญได้แก่ เมืองจีลาจัป, จีเรอบน, จาการ์ตา, กูปัง, ปาเล็มบัง, เซอมารัง, ซูราบายา และมากัซซาร์ ท่าเรือส่วนใหญ่ดำเนินงานโดยบริษัทการท่าเรืออินโดนีเซีย ซึ่งจะแบ่งการบริหารเป็น 4 ส่วน โดยเริ่มจากส่วนที่ 1 ทางภาคตะวันตก ไปจนถึงส่วนที่ 4 ทางภาคตะวันออก
การขนส่งทางถนน
การขนส่งทางบก มียานพาหนะที่หลากหลายมาก รถโดยสารประจำทางส่วนใหญ่มีให้บริการบนเกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบาหลี บางสายให้บริการแบบรถด่วน ไม่หยุดรับ-ส่งผู้โดยสารจนกว่าจะถึงสถานีปลายทาง ส่วนรถมินิบัส มีให้บริการระหว่างหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ เท่านั้น
ในเมืองใหญ่ ๆ หลายแห่ง มีรถแท็กซี่วิ่งให้บริการ โดยเฉพาะในจาการ์ตาจะมีรถโดยสารประจำทางของโกปาจา และรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ ทรานส์จาการ์ตา ยานพาหนะอื่น ๆ อาทิเช่น รถตุ๊กตุ๊ก (บาจัจ) รถสามล้อ (เบอจะก์) ถูกห้ามในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจาการ์ตา
ประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในประเทศที่มีการจราจรติดขัดที่สุดในโลก โดยเฉพาะในจาการ์ตาซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการจราจรติดขัดที่สุด เนื่องจากมีปริมาณรถยนต์ที่ใช้งานมากกว่าปริมาณถนนที่มีอยู่
ทางหลวงสายหลักของประเทศ ได้แก่ ทางหลวงเอเชียสาย 2 และทางหลวงสายทรานส์-สุมาตรา
อินโดนีเซียมีถนนลาดยาง 213,649 กิโลเมตร ส่วนที่เหลืออีก 154,711 กิโลเมตร ไม่ได้ลาดยาง (สถิติปี ค.ศ 2002)
อินโดนีเซียมีทางหลวงอยู่หลายสาย ส่วนใหญ่จะเป็นทางหลวงแผ่นดินซึ่งมีอยู่ทั่วไปบนเกาะชวา เกาะสุมาตรา และบางส่วนเป็นทางพิเศษซึ่งทางพิเศษที่มีการเก็บค่าผ่านทางแพงที่สุด คือ ทางพิเศษจีปูลารัง ซึ่งเชื่อมระหว่างจาการ์ตา–บันดุง
ส่วนระบบขนส่งและจราจรอัจฉริยะ (ITS) ได้ถูกนำมาใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012
ทางพิเศษ
นี่คือ รายชื่อทางพิเศษในประเทศอินโดนีเซีย (จาลันโตล) บางส่วน
เกาะสุมาตรา
โครงการ
เกาะซูลาเวซี
โครงการ :
เกาะบาหลี
สร้างจากตันจุงเบอโนอาไปสิ้นสุดที่เซอรางัน มีระยะทาง 12.7 กิโลเมตร และมีทางวิ่งเฉพาะรถจักรยานยนต์ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2013 ก่อนการประชุมเอเปค
การขนส่งทางราง
โครงข่ายรถไฟส่วนใหญ่จะอยู่บนเกาะชวา โดยบนเกาะชวา จะมีทางรถไฟสายหลักอยู่ 2 สาย และสายย่อยอีกหลายสาย มีให้บริการทั้งรถไฟโดยสารและรถไฟสินค้า นอกจากนี้ยังมีรถไฟชานเมืองวิ่งให้บริการในเขตกรุงจาการ์ตา เรียกว่า กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์ และอีกเมืองคือซูราบายา
ในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลมีโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา แต่ยังไม่มีความคืบหน้าของโครงการจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ เคยมีโครงการรถไฟฟ้ารางเดี่ยวในจาการ์ตา แต่ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 และได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีกำหนดเปิดให้บริการในช่วงปี ค.ศ. 2016-2017 ส่วนการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจาการ์ตา (MRT) กำลังก่อสร้าง และจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2018
ส่วนบนเกาะสุมาตราแบ่งโครงข่ายรถไฟเป็น 3 ส่วน ได้แก่
สายรถไฟล่าสุดของเกาะสุมาตรา คือ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกูวาลานามู เขตเมืองเมดัน เริ่มให้บริการในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ใช้เวลาในการเดินทาง 45 นาที
ส่วนบนเกาะกาลีมันตัน มีทางรถไฟขนถ่านหิน ระยะทาง 122 กิโลเมตร
ท่อน้ำมัน
ข้อมูลเมื่อปี ค.ศ 1989
การขนส่งทางอากาศ
การขนส่งทางอากาศในอินโดนีเซียมีอยู่ค่อนข้างมาก เพราะใช้เชื่อมต่อระหว่างเกาะต่าง ๆ พันเกาะของอินโดนีเซีย ช่วงปี ค.ศ. 2009-2013 มีผู้โดยสารใช้บริการขนส่งทางอากาศเพิ่มขึ้นร้อยละ 43 โดยเพิ่มจาก 59,384,362 คน ไปเป็น 85,102,827 คน
ท่าอากาศยาน
สนามบินที่มีทางวิ่งลาดยาง
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์
อินโดนีเซียมีลานจอดเฮลิคอปเตอร์ 76 แห่ง (ข้อมูลปี ค.ศ. 2012)
สายการบิน
สายการบินประจำชาติ :
สายการบินอื่น ๆ
สภานิติบัญญัติหมู่เกาะเวอร์จิน
สภานิติบัญญัติแห่งหมู่เกาะวอร์จินของสหรัฐ (Legislature of the Virgin Islands) คือสภานิติบัญญัติของรัฐของหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติของดินแดนที่ยังไม่ปกครองตนเองมีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สภามีที่ทำการอยู่ที่ชาร์ลอตต์อะมาลี บนเกาะเซนต์ทอมัส
สภานิติบัญญัติซึ่งเรียกว่าเป็นวุฒิสภานั้นเป็นสภาระบบสภาเดี่ยว ซึ่งในสหรัฐอเมริกามีเพียงแค่ในสี่แห่ง ได้แก่ รัฐเนแบรสกา กวม และดีซี
Anesthesia dolorosa
Anesthesia dolorosa หรือ anaesthesia dolorosa หรือ deafferentation pain เป็นความเจ็บปวดในบริเวณที่ไม่สามารถรู้สึกสัมผัส (ปกติที่ใบหน้า) เป็นอย่างต่อเนื่อง แสบร้อน ปวด หรือรุนแรง อาจเป็นผลข้างเคียงของการผ่าตัดที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของระบบประสาทไทรเจมินัล โดยจะเกิดขึ้นในคนไข้ 1-4% ที่ผ่านการผ่าตัดนอกระบบประสาทส่วนกลางเนื่องจากอาการปวดประสาทไทรเจมินัล (trigeminal neuralgia) โดยยังไม่มีวิธีการรักษาใด ๆ ที่ได้ผล แม้จะมีเทคนิคหลายอย่างที่ลองดูแล้ว แต่ก็ได้ผลน้อยหรือมีผลแบบผสม ส่วนการผ่าตัดรักษาประเมินได้ยาก เพราะงานศึกษาที่ตีพิมพ์มีคนไข้หลายประเภทรวมกันจำนวนน้อยและไม่ตามผลการรักษาในระยะยาว เทคนิคที่ลองแล้วรวมทั้ง
ค่ายมรณะแตรบลิงกา
ค่ายมรณะแตรบลิงกา (Treblinka extermination camp) เป็นค่ายมรณะ ที่สร้างขึ้นและดำเนินการโดยนาซีเยอรมนีในเขตการยึดครองโปแลนด์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งอยู่ในป่าทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงวอร์ซอ ห่างจากสถานีรถไฟแตรบลิงกาไปทางทิศใต้เพียง 4 กิโลเมตร (2.5 ไมล์) ในเขตจังหวัดมาซอฟแชปัจจุบัน ค่ายแห่งนี้ได้ดำเนินการตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1943 ในฐานะส่วนหนึ่งของปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท ช่วงที่เลวร้ายที่สุดของการแก้ปัญหาสุดท้าย (Final Solution) คาดกันว่าในช่วงเวลานั้น ชาวยิวจำนวนประมาณ 700,000–900,000 คนถูกสังหารในห้องรมแก๊ส ร่วมกับชาวโรมานีกว่า 2,000 คน มีชาวยิวถูกสังหารในแตรบลิงกามากกว่าในค่ายมรณะของนาซีอื่น ๆ นอกเหนือจากค่ายกักกันเอาช์วิทซ์
หน่วยที่สอง แตรบลิงกาที่ 2 เป็นค่ายมรณะ (Vernichtungslager) ซึ่งถูกนาซีเรียกอย่างสวยหรูว่า SS-Sonderkommando Treblinka ชายชาวยิวจำนวนหนึ่งที่ยังไม่ถูกสังหารทันทีที่เดินทางมาถึงก็จะกลายเป็นหน่วยแรงงานทาสที่ถูกเรียกว่า ซ็อนเดอร์ค็อมมันโด (Sonderkommando; "หน่วยพิเศษ") ซึ่งจะถูกบังคับให้ฝังศพเหยื่อไว้ในหลุมศพ ศพเหล่านี้ถูกขุดขึ้นในปี ค.ศ. 1943 และนำไปเผาในกองไฟกลางแจ้งขนาดใหญ่พร้อมกับศพเหยื่อรายใหม่ ปฏิบัติการการรมแก๊สสิ้นสุดลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1943 หลังจาก ซ็อนเดอร์ค็อมมันโด ก่อการจลาจลในต้นเดือนสิงหาคม ทหารตรัฟนีกีหลายนายถูกสังหารและนักโทษ 200 คนได้หลบหนีออกจากค่าย; มีจำนวนเกือบร้อยคนที่รอดชีวิตจากการถูกไล่ล่า ค่ายแห่งนี้ได้ถูกรื้อถอนออกก่อนที่การรุกของกองทัพโซเวียตจะมาถึง โรงนาสำหรับยามเฝ้าสังเกตการณ์ได้ถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่และพื้นดินได้ถูกไถ่ปราบให้เรียบเพื่อซ่อนหลักฐานของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ในโปแลนด์หลังสงคราม รัฐบาลได้กว้านซื้อที่ดินส่วนใหญ่ที่ค่ายนั้นเคยตั้งอยู่ และสร้างอนุสรณ์สถานศิลาขนาดใหญ่ ณ ที่แห่งนั้นระหว่าง ค.ศ. 1959–1962 ใน ค.ศ. 1964 แตรบลิงกาได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติของมรณสักขีชาวยิวในพิธีการที่จัดขึ้นบริเวณอดีตห้องรมแก๊ส ในปีเดียวกัน ได้มีการพิจารณาคดีเยอรมันครั้งที่หนึ่งว่าด้วยอาชญากรรมสงครามที่อดีตสมาชิกหน่วยเอ็สเอ็สก่อขึ้นที่แตรบลิงกา ภายหลังการสิ้นสุดของระบอบคอมมิวนิสต์ในโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1989 จำนวนผู้เข้ามาเยี่ยมชมแตรบลิงกาจากต่างประเทศได้เพิ่มมากขึ่น ศูนย์นิทรรศการที่ค่ายได้เปิดทำการใน ค.ศ. 2006 ต่อมาได้ขยายและกลายเป็นสาขาหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ภูมิภาคแชดล์แซ (Siedlce)
เชิงอรรถ
<references group="lower-alpha"/>
สภานิติบัญญัติกวม
สภานิติบัญญัติแห่งกวม (Legislature of Guam, Liheslaturan Guåhan) คือสภานิติบัญญัติของดินแดนกวมแห่งสหรัฐ โดยเป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่มีลักษณะเป็นสภาเดี่ยว ประกอบด้วยวุฒิสมาชิกจำนวน 15 คนที่มาจากการเลือกตั้งคราวละ 2 ปี โดยไม่จำกัดวาระ สมาชิกมาจากการเลือกตั้งระบบคะแนนเสียงเหนือกว่ายกเขต (block voting) โดยมีเขตเลือกตั้งเดียวทั้งเกาะ สภามีที่ทำการอยู่ที่อาคารรัฐสภา (คองเกรส) ทีีฮากัตญา
สภานิติบัญญัติซึ่งเรียกว่าเป็นวุฒิสภานั้นเป็นสภาระบบสภาเดี่ยว ซึ่งในสหรัฐอเมริกามีเพียงแค่ในสี่แห่ง ได้แก่ รัฐเนแบรสกา กวม และดีซี
กรมวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2515 เพื่อการศึกษา วิจัยและพัฒนาพืช เครื่องจักรกลการเกษตร และปัจจัยการผลิต ถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตพืชสู่กลุ่มเป้าหมายทั้งภาครัฐ เอกชน และเกษตรกร
การจัดงานมหกรรมพืชสวนโลก
กรมวิชาการเกษตร ได้รับมอบหมายให้เป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบการจัดงาน มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 (International Horticulture Exposition for His Majesty the King; Royal Flora Ratchapruek 2006) หรือเรียกย่อๆว่า ราชพฤกษ์ 2549 เป็นงานมหกรรมจัดแสดงด้านพืชสวนกลางแจ้ง จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 – 28 กุมภาพันธ์ 2550 ณ ศูนย์วิจัยเกษตรหลวงเชียงใหม่ ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 2,404 ล้านบาท จัดขึ้นในนามของรัฐบาลไทย และสมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย ภายใต้การสนับสนุนของสมาพันธ์ดอกไม้โลก (WFC) และสมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (ISHS) และการรับรองมาตรฐานมหกรรมระดับโลก ระดับ A1 (มาตรฐานมหกรรมขั้นสูงสุด) การจัดงานจากสมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (AIPH) และสำนักงานมหกรรมโลก (BIE) โดยประเทศไทยนับเป็นประเทศที่สามในทวีปเอเชีย ที่ได้รับรองการจัดงานมหกรรมระดับโลกจาก BIE ต่อจากจีน และญี่ปุ่น
และได้รับมอบหมายให้จัดงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2554 อีกครั้งหนึ่ง
หน่วยงานในสังกัด
การแบ่งส่วนราชการกรมวิชาการเกษตร มีดังนี้
กอนต์เล็ตดาร์กเลกาซี
องค์ประกอบจากภาคดาร์กเลกาซีได้รับการรวมเข้ากับพอร์ตดรีมแคสต์ของกอนต์เล็ตเลเจนส์ ส่วนพอร์ตโดยตรงสู่เพลย์สเตชัน 2 เปิดตัวใน ค.ศ. 2001 ตามด้วยเวอร์ชันสำหรับเกมบอยอัดวานซ์, เกมคิวบ์ และเอกซ์บอกซ์ ที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2002
รูปแบบการเล่น
กอนต์เล็ตดาร์กเลกาซีในฐานะภาคเสริมของกอนต์เล็ตเลเจนส์จะเล่นในลักษณะเดียวกัน แต่มีเลเวล, ไอเทม, ตัวละคร และความสามารถใหม่ในการต่อสู้ ผู้เล่นมีตัวเลือกในการโจมตีแบบช้า ๆ, โจมตีรุนแรง หรือโจมตีที่รวดเร็ว และอ่อนกว่าเมื่อเทียบกับภาคเลเจนส์ที่มีการโจมตีเพียงประเภทเดียว ในกอนต์เล็ตดาร์กเลกาซี ผู้เล่นสามารถทำคอมโบได้โดยใช้การโจมตีแบบช้า ๆ และการโจมตีอย่างรวดเร็วตามลำดับในขณะต่อสู้ระยะประชิด การทำคอมโบนั้นแข็งแกร่งกว่าการโจมตีปกติมาก และโดยปกติจะสามารถกำจัดศัตรูหลายตัวพร้อมกันได้ เช่นเดียวกับในภาคเลเจนส์ ผู้เล่นแต่ละคนจะมีมาตรวัดเทอร์โบที่เติมอย่างช้า ๆ และอัตโนมัติ มาตรวัดเทอร์โบนี้ช่วยให้ผู้เล่นสามารถใช้การโจมตีเทอร์โบ ซึ่งสร้างความเสียหายเป็นบริเวณกว้างหรือในระยะไกล และสามารถเจาะทะลุศัตรูและกำแพงได้หลายตัว เมื่อมาตรวัดเทอร์โบว่างเปล่าจะไม่สามารถใช้การโจมตีเทอร์โบได้จนกว่าจะเต็มอีกครั้ง ภาคดาร์กเลกาซีเพิ่มความสามารถให้แก่ผู้เล่นสองคนที่ยืนอยู่ติดกันเพื่อทำการโจมตีเทอร์โบร่วมกัน ซึ่งโดยปกติจะบรรจุกำลังจำนวนมาก (และระบายครึ่งหนึ่งของมาตรวัดเทอร์โบของผู้เล่นที่เริ่มการรวมเทอร์โบ)
ผู้เล่นสามารถรวบรวมไอเทมจากในเลเวลหรือซื้อในร้านค้า ไอเทมจะเปิดใช้งานเมื่อเก็บขึ้น แต่สามารถปิดใช้งานได้โดยใช้เมนูไอเทม โดยไอเทมเอื้ออำนวยประโยชน์และหายไปภายในเวลาที่กำหนดหรือจำนวนการใช้งานที่กำหนด ภาคดาร์กเลกาซีมีไอเทมมากกว่าของเดิม แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วจะมีราคาแพงกว่า สิ่งนี้ให้ความสำคัญต่อการตัดสินใจซื้อไอเทมมากขึ้น
ในภาคดาร์กเลกาซี ผู้เล่นมีความสามารถเพิ่มเติมในการบล็อก, การชาร์จ และการยิงกราด การยิงกราดทำให้ผู้เล่นหันหน้าไปทางเดียวตลอดเวลา และยิงโจมตีด้วยความเร็วปานกลาง ส่วนการบล็อกทำให้ตัวละครของผู้เล่นหยุดนิ่งในตำแหน่งป้องกันเป็นเวลาหนึ่งหรือสองวินาที ซึ่งการโจมตีใด ๆ ที่ทำกับผู้เล่นจะถูกลบล้างหรือสร้างความเสียหายน้อยลงอย่างมาก เมื่อทำการชาร์จผู้เล่นจะวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับอาวุธที่ทำหน้าที่เหมือนทวนในขณะที่บล็อกไปพร้อม ๆ กัน ผู้เล่นสามารถสังหารศัตรูข้างหน้าได้ในขณะที่บล็อกการโจมตี อย่างไรก็ตาม การชาร์จจะใช้มาตรวัดเทอร์โบเล็กน้อยในแต่ละครั้งที่ใช้งาน
รูปแบบการเล่นมีรากฐานมาจากเกมกอนต์เล็ตดั้งเดิม ระดับส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการวิ่งไปตามเส้นทางที่กำหนด ทำลายศัตรูก่อนที่จะสามารถสังหารผู้เล่นได้ เช่นเดียวกับในกอนต์เล็ต และกอนต์เล็ต II เหล่าศัตรูจะเกิดจากตัวก่อกำเนิด เฉพาะเมื่อตัวก่อกำเนิดถูกทำลาย ศัตรูจะหยุดการกำเนิด ตัวก่อกำเนิดบางตัวจะถูกโจมตีหลายครั้งเพื่อทำลาย เมื่อตัวก่อกำเนิดอ่อนแอลง มันจะพลังวางไข่ศัตรูน้อยลง จนกว่าจะถูกทำลายจนหมด ขณะที่มีบางระดับที่มีลักษณะเหมือนเขาวงกตและหาเส้นทางได้ยากกว่า โดยทั่วไป ระดับต่าง ๆ จะมีเส้นทางไปยังจุดสิ้นสุดที่มองเห็นได้ง่าย โดยมีเส้นทางด้านข้างที่แยกจากกันซึ่งยากต่อการเข้าถึง เส้นทางด้านข้างเหล่านี้มักจะนำไปสู่ไอเทมสำคัญ เช่น สมบัติ, อาวุธในตำนาน (ซึ่งใช้ในการทำให้บอสอ่อนแอ) หรือหินรูน (ซึ่งจำเป็นสำหรับความคืบหน้าในเกม) บางระดับจะมีภาพยนตร์สั้นก่อนที่ระดับจะโหลด ทำหน้าที่แนะนำผู้เล่นให้รู้จักศัตรูประเภทใหม่ หรือเตือนผู้เล่นว่าอาวุธในตำนานถูกซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งในระดับดังกล่าว หินรูนไม่ได้รับการบอกใบ้ในภาพยนตร์ แม้ว่าจะมีการออกจากด่านที่มีหินรูนโดยไม่พบหินรูน เสียงหัวเราะชั่วร้ายก็ดังขึ้น อาหารยังคงฟื้นฟูพลังชีวิตในภาคดาร์กเลกาซี เช่นเดียวกับในกอนต์เล็ต II โดยอาหารแต่ละประเภทจะฟื้นฟูพลังชีวิตในปริมาณที่แตกต่างกัน ส่วนสมบัติเป็นสิ่งหายากในภาคดาร์กเลกาซี เนื่องจากใช้สำหรับซื้อไอเทมในร้านค้า นี่เป็นข้อแตกต่างจากเกมกอนต์เล็ตก่อนหน้านี้ ที่ซึ่งสมบัติมีมากมาย, ให้คะแนนพิเศษ แต่ไม่ได้ใช้เพื่อจุดประสงค์อื่น
ตัวละคร
ตัวละครแต่ละตัวมีความสามารถที่ไม่ตรงกันในบางสาขา:
นอกจากนี้ ตัวละครแต่ละชุดยังมีพลังพิเศษที่สามารถใช้ได้เมื่อใช้ยาวิเศษในระดับหนึ่งของประสบการณ์
พ่อมดซัมเนอร์ยังสามารถใช้เล่นได้หลังจากปลดล็อกหนึ่งในเลเวลสุดท้ายของเกม
โครงเรื่อง
"ในสมัยโบราณ การ์มซึ่งเป็นจอมเวทย์ผู้ชั่วร้ายที่ใช้พลังของหินรูน ได้ปลดปล่อยความชั่วร้ายที่ยิ่งใหญ่ต่อแผ่นดิน ซึ่งปีศาจที่ชื่อสกอร์นตนนี้ได้หลุดพ้นจากการควบคุมของการ์ม โดยบดขยี้เขา และกักขังวิญญาณของเขาในยมโลก จากนั้น สกอร์นก็ปล่อยสมุนของมันลงบนพื้นดิน และทำให้หินรูนกระจัดกระจายไปทั่วทั้งแปดอาณาจักร เพื่อที่พวกมันจะไม่ถูกประกอบขึ้นและใช้ต่อต้านสกอร์นได้อีก
ซึ่งไม่มีใครกล้าลอง ...
จนถึงตอนนี้"
- ภาพยนตร์เบื้องต้นของเกม
คู่มือที่มาพร้อมกับเกมได้อธิบายเรื่องราวเพิ่มเติม โดยระบุว่าซัมเนอร์เป็นราชาที่ดีของอาณาจักรทั้งแปดและมีอำนาจเหนือหอคอย ซึ่งหอคอยมีประตูใหญ่ไปยังทุกอาณาจักรเพื่อให้พระองค์เข้าถึงได้ง่าย นอกจากนี้ ยังระบุด้วยว่าการ์มพระอนุชาของพระองค์อิจฉาในอำนาจและสถานะของพระองค์ และได้ค้นหาหินรูนทั้ง 13 มานานหลายปี เมื่อพบ 12 ก้อนหลังจากการค้นหาอย่างหนัก เขาก็หมดความอดทน และปล่อยสกอร์นจากที่นั่น น่าเสียดาย ที่เขาไม่สามารถควบคุมปีศาจได้หากไม่มีหินรูนก้อนที่ 13 สกอร์นได้เรียกสมุนของมันและส่งพวกมันผ่านประตูใหญ่ในหอคอยเพื่อยึดครองอาณาจักร ซัมเนอร์ซึ่งไม่อยู่ในเวลานั้น ได้กลับไปที่หอคอยเพียงเพื่อดูปีศาจสกอร์นที่ใช้มันเพื่อผลประโยชน์อันชั่วร้ายของตัวเอง สิ่งนี้ได้ทำให้ซัมเนอร์กริ้ว และพระองค์ทรงพระพิโรธในการในการต่อสู้กับสกอร์นหลังจากปิดผนึกประตูใหญ่ทั้งหมด ตามที่ระบุในคู่มือ สกอร์น "ไม่สามารถเทียบได้" สำหรับพลังของซัมเนอร์ และมันก็ถอยกลับเข้าไปในวิหารร้างผ่านหอคอยของซัมเนอร์ สกอร์นได้ทำลายหน้าต่างกระจกสีต้องมนตร์ซึ่งเป็นทางผ่านเดียวสู่วิหาร และมอบเศษกระจกหนึ่งชิ้นให้แก่ลูกน้องที่ทรงพลังที่สุดของมัน (บอสของเกม) นอกจากนี้ มันยังได้กระจายหินรูนที่ประกอบกัน 12 ก้อนไปยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ซึ่งวิหารจากจุดนั้นถูกเรียกว่าวิหารที่ถูกทำลาย
เกมนี้แบ่งออกเป็นโลกต่าง ๆ โดยแต่ละด่านมีหลายระดับ ซึ่งสามารถเข้าถึงได้จากหอคอยของซัมเนอร์
เป้าหมายแรกของผู้เล่นคือเอาชนะทุกเลเวล, เอาชนะบอสจากแปดโลกที่มีอยู่เดิม ผู้เล่นจะต้องรวบรวมคริสตัลที่กระจัดกระจายในระดับต่าง ๆ เพื่อปิดใช้งานการป้องกันของซัมเนอร์ และเข้าถึงโลกใหม่รวมทั้งเลเวลอื่น ๆ เมื่อเอาชนะบอสได้ หน้าต่างกระจกสีจะได้รับการบูรณะอย่างช้า ๆ และแสงที่ส่องออกมาจากหน้าต่างนั้นเผยให้เห็นประตูพิเศษในหอคอย ประตูใหญ่นี้จะพาผู้เล่นไปสู่โลกที่ 9 ซึ่งคือวิหารที่ถูกทำลาย ผู้เล่นจะต้องต่อสู้ผ่านด่านเดียวที่เต็มไปด้วยศัตรู เมื่อออกไป ผู้เล่นจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังห้องโถงของสกอร์นโดยอัตโนมัติ ที่นี่ผู้เล่นจะต้องเอาชนะปีศาจสกอร์น หลังจากที่มันถูกกำจัด มันก็ถอยเข้าสู่อันเดอร์เวิลด์ จากนั้นผู้เล่นจะต้องรวบรวมหินรูน 12 ก้อนจาก 8 โลกก่อนหน้านี้ เมื่อสำเร็จแล้ว พลังของพวกเขาจะเผยประตูพิเศษอีกแห่งในหอคอย โดยนำผู้เล่นเข้าสู่โลกที่ 10 ซึ่งคืออันเดอร์เวิลด์ ที่นั่น หลังจากเอาชนะในด่านเดียว ผู้เล่นจะถูกส่งไปรบกับสกอร์นร่างแท้จริงโดยอัตโนมัติ ผู้เล่นเอาชนะร่างแท้ และขับไล่มันออกจากอาณาจักรทั้งแปดตลอดไป แต่สงครามยังไม่จบ การ์มดูดซับพลังที่หลงเหลือของสกอร์น จนกลายเป็นรูปปั้นสกอร์นขนาดใหญ่ ที่ทรงพลังมหาศาล เขาจัดตั้งกองทัพและปลดปล่อยการโจมตีใส่หอคอยของซัมเนอร์ เป้าหมายสุดท้ายของผู้เล่นคือการเอาชนะโลกที่ 11 และโลกสุดท้ายคือแบตเทิลกราวด์ หลังจากเอาชนะด่านที่สามของโลกนี้และรวบรวมฟินรูนก้อนที่ 13 ที่ซ่อนอยู่ภายใน ประตูพิเศษที่สี่และสุดท้ายจะถูกเปิดเผยในหอคอย ประตูใหญ่นี้จะพาผู้เล่นไปยังป้อมปราการของการ์ม ที่ซึ่งการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเกมจะเกิดขึ้น
การตอบรับ
แดเนียล เอริกสัน ได้วิจารณ์เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 สำหรับนิตยสารเนกซ์เจเนอเรชัน โดยให้คะแนนสามดาวจากห้าดาว และระบุว่า "ไม่ใช่การผ่าตัดสมอง แต่มันก็สนุกดีสำหรับผู้เล่นหลายคน และนั่นก็หายากพอสำหรับวันนี้"
ในบรรดาเวอร์ชันเครื่องเล่นทั้งหมดของเกมดังกล่าว เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 ได้รับการตอบรับดีที่สุด โดยได้ 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารแฟมิซือ และคะแนนเฉลี่ย 70.77 เปอร์เซ็นต์ในเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ และ 73 คะแนนเต็ม 100 จากเว็บไซต์เมทาคริติก ส่วนเวอร์ชันเกมคิวบ์และเอกซ์บอกซ์ ซึ่งสร้างขึ้นจากเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 และเปิดตัวในปีต่อมา ได้รับคะแนนเฉลี่ยที่น่าพอใจน้อยกว่าที่ 61.43 เปอร์เซ็นต์ และ 52.65 เปอร์เซ็นต์ ในเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ และ 60 คะแนน กับ 54 คะแนนเต็ม 100 ในเว็บไซต์เมทาคริติก  แม้ว่าเวอร์ชันเหล่านี้จะเพิ่มคุณสมบัติใหม่ให้แก่เกม เช่น ความสามารถในการเก็บรักษาเพาเวอร์-อัป พื่อใช้ในภายหลัง แต่มีรายงานจำนวนข้อบกพร่องที่มากกว่า เวอร์ชันเกมคิวบ์น่าสังเกตเป็นพิเศษในด้านนี้ เนื่องจากประสบปัญหาการชะลอตัวครั้งใหญ่ในพื้นที่ขนาดใหญ่หรือมีรายละเอียดสูง และไม่แสดงแถบชีวิตสำหรับโกเลม, การ์กอยล์ และบอส (ยกเว้นในเวอร์ชันแพล) ส่วนเว็บไซต์เกมโครนิเคิลส์ในทางตรงกันข้าม ชอบเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ โดยระบุว่า "นี่เป็นครั้งที่สามที่ผมเล่นเกมนี้ และเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์เป็นประสบการณ์ที่สนุกที่สุดจากทั้งสามเวอร์ชัน พลังของเอกซ์บอกซ์ได้รับการใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่เพื่อมอบกราฟิกที่ยอดเยี่ยม และนวัตกรรมสุดเจ๋งทั้งหมดที่เวอร์ชันเกมคิวบ์ได้รับเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาได้รวมเอาประสบการณ์กอนต์เล็ตขั้นสูงสุดไว้ด้วย"
สื่อพ่วงขาย
ใน ค.ศ. 2004 ผู้จัดพิมพ์ไอบุ๊กส์ (สำนักพิมพ์ไซมอนแอนด์ชูสเตอร์) ได้ออกนวนิยายอิงจากวิดีโอเกมชื่อกอนต์เล็ตดาร์กเลกาซี - บุ๊ก 1: พาธส์ออฟอีวิล โดยริชาร์ด ซี. ไวต์ (ISBN 0-74349-305-2) ส่วนภาคต่อชื่อกอนต์เล็ตดาร์กเลกาซี - บุ๊ก 2: พาธส์ออฟเฟียร์ ได้รับการเขียนขึ้นและมีการวางแผนสำหรับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005 แต่เนื่องจากการจากไปของทั้งไบรอน ไพรส์ วิชวลโปรดักชันส์ และเจ้าของทรัพย์สินทางปัญญา สิ่งนี้จึงไม่เกิดขึ้น ซึ่งใน ค.ศ. 2007 ใบอนุญาตสำหรับเรื่องราวเหล่านี้ได้เปลี่ยนกลับไปสู่บริษัทมิดเวย์เกมส์ เล่ม 1 จึงน่าจะเป็นเล่มสุดท้ายของซีรีส์ เว้นแต่ผู้อนุญาตรายใหม่จะมอบหมายให้ไวต์เขียนเรื่องของเขาให้จบ
สวยลากไส้
สวยลากไส้ (Sick nurses) เป็นภาพยนตร์ไทย ผลงานการกำกับโดย ทศพล ศิริวิวัฒน์ และ พีระพันธ์ เหล่ายนตร์ ออกฉายในวันที่ 14 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2550 ใน ประเทศไทย
ธงชาติมาลี
ธงชาติมาลี มีลักษณะเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งแถบตามแนวตั้งความกว้างเท่ากันทุกแถบ เรียงเป็นแถบสีเขียว สีทอง และสีแดง ตามลำดับจากด้านคันธง รูปแบบของธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม ส่วนสีในธงมาจากสีพันธมิตรแอฟริกา ธงชาติมาลีเกือบเหมือนกับธงชาติกินี เพียงมีแถบสีกลับลำดับกันเท่านั้น
เดิมธงชาติมาลีมีลักษณะที่คล้ายกับที่ใช้ในปัจจุบัน แต่มีรูปวาดคล้ายภาพคนสีดำชูมือขึ้น เรียกว่า "คานากา" - ("Kanaga" เป็นหน้ากากใช้ในพิธีกรรมของชนเผ่า Dogon ในตอนกลางของประเทศมาลี) อยู่ตรงกลางแถบสีทอง ธงดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2502 เมื่อมาลีในขณะนั้นได้เข้าร่วมในประเทศสหพันธรัฐมาลี (ประกอบด้วยประเทศมาลี ประเทศเซเนกัล และประเทศกานาในปัจจุบัน มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2502 - 2503) ภาพดังกล่าวนี้ได้ถูกเอาออกไปจากธงชาติในภายหลังตามแนวคิดต่อต้านรูปเคารพในศาสนาอิสลาม เนื่องจากประชากรกว่าร้อยละ 90 ของมาลีเป็นผู้นับถือศาสนานี้  ภายหลังเมื่อกานาแยกตัวจากมาลีในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2504 ธงนี้ก็คงใช้เป็นธงของประเทศมาลีสืบมาจนถึงทุกวันนี้
อีริส
อีริส หรือ อิริส (Ἶρις, Iris) อาจหมายถึง
ชัชวาลย์ โคตรสงคราม
ชัชวาลย์ โคตรสงคราม เป็นนักเขียนผู้เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ปี พ.ศ. 2552 จากนวนิยายเรื่อง ทะเลน้ำนม
ครอบครัว
ชัชวาลย์ โคตรสงคราม เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2511 ที่ห้องแถวริมบึงหนองพอก อ.หนองพอก จ.ร้อยเอ็ด ในครอบครัวชาวนา-ค้าขาย มีพี่น้อง 5 คน ชัชวาลย์เป็นลูกคนที่ 3 มีพี่สาว 2 คน น้องสาว 1 คน และน้องชาย 1 คน
การศึกษา
กิจกรรมสาธารณะและการงานประจำ
วิทยาลัยครูมหาสารคาม หนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน กรุงเทพฯ สาขาภาษาไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.
ผลงานวรรณกรรม
บทกวี เรื่องสั้น และวาระการตีพิมพ์ (บางส่วน) พิมพ์ในนิตยสารแพรวรายปักษ์ ฉบับเดือนกันยายน บรรณาธิการ สุภาวดี โกมารทัต (พ.ศ. 2534)
พิมพ์ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์ เรื่องสั้น "เต้นรำบนโลก" พิมพ์ในไรเตอร์แม็กกาซีน บรรณาธิการ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์(พ.ศ. 2538) (พ.ศ. 2539) พิมพ์ในจุดประกายวรรณกรรม หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ(พ.ศ. 2546)
บทความ พิมพ์ในหนังสือ "ร่องรอยกาลเวลา" พิมพ์ในหนังสือ ร่องรอยกาลเวลาร่วมรู้พื้นถิ่น สุวรรณภูมิ 450 ปีเวียงจัน สายสัมพันธ์บ่กั้นขวาง ไทย สยาม ลาว วรรณกรรมสองฝั่งโขง มกราคม (พ.ศ. 2554) พิมพ์ในหนังสือ บทนำชีวิต รวมมุมมองและอารมณ์ความรู้สึกจากนักคิดนักเขียน 60 ชีวิต สำนักพิมพ์แม่คำผาง บรรณาธิการบริหาร ปรีดา ข้าวบ่อ (ตุลาคม พ.ศ. 2554 ) ชื่อสุนทรียรส พิมพ์ใน นิตยสาร ไทอีศาน ฉบับ e-books เดือนเมษายน
เรื่องสั้นแปลและวาระการตีพิมพ์
นักเขียนซีไรต์ พิมพ์ในนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ พฤษภาคม (พ.ศ. 2545)
รวมเรื่องสั้น
(พ.ศ. 2557)
นวนิยาย รางวัลซีไรต์ (พ.ศ. 2552)
กวีนิพนธ์ องค์การบริหารนักศึกษา วิทยาลัยครูมหาสารคาม (พ.ศ. 2534)
เอกสารประกอบการสอน
ปัจจุบัน (2557) ชัชวาลย์ โคตรสงคราม พำนักอยู่จังหวัดยโสธร
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฟินแลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 14 คน ใน 8 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟินแลนด์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
วอลเลย์บอลชายหาด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 363
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 363 (สายศูนย์ราชการระยอง – นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดระยอง มีระยะทางตลอดทั้งสาย 7.949 กิโลเมตร เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรสวนทางไป-กลับตลอดสาย โดยทางหลวงสายนี้เริ่มต้นที่แยกสวนสมเด็จย่าฯ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 36 ตำบลทับมา อำเภอเมืองระยอง ไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางลอดแยกเนินสำลี ตัดกับถนนสุขุมวิท ที่ตำบลเนินพระ ไปสิ้นสุดที่ถนนไอ-10 ในตำบลมาบตาพุด ใน นิคมอุตสาหกรรมมาบตาพุด เป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงระยอง
ออซอร์กุฟ
ออซอร์กุฟ (Ozorków; אוזורקוב) เป็นเมืองของประเทศโปแลนด์ตั้งอยู่กลางของประเทศ ห่างจากเมืองหลักประมาณ 20 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 15.47 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 20,571 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมือง ในช่วงปี ค.ศ. 1943–1945
อำเภอวัฒนานคร
วัฒนานคร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวัฒนานครมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
วัฒนานคร เคยมีฐานะเป็นเมืองเมืองหนึ่ง ตั้งอยู่บริเวณชายแดนด้านตะวันออกของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกัมพูชา มีเจ้าเมืองปลัดเมือง ยกกระบัตรเมือง รับผิดชอบดูแลมาแต่ก่อน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2435 (ร.ศ. 111) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าให้ทำการปฏิรูปการปกครองแผ่นดินครั้งใหญ่ โดยยกเลิกการปกครองแบบจตุสดมภ์ และจัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดินใหม่ ตามเยี่ยงอย่างตะวันตก ตั้งกระทรวง ให้มีเสนาบดีรับผิดชอบอย่างเป็นสัดส่วน การจัดการปกครองหัวเมืองก็ได้โปรดเกล้าให้ตั้ง มณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล หมู่บ้านขึ้น ซึ่งเป็นรากฐานในการบริหารการปกครองแผ่นดินตราบเท่าทุกวันนี้ และคงทรงพิจารณาเห็นว่าเมืองวัฒนานคร ในขณะนั้นเป็นเมืองขนาดเล็กที่มีผู้คนอาศัยอยู่ไม่มากนัก จึงโปรดเกล้าให้ยุบเมืองวัฒนานครเป็นอำเภอวัฒนานครใน พ.ศ. 2437
ในขณะที่ยุบเมืองวัฒนานครลงมาเป็นอำเภอวัฒนานครนั้น เจ้าเมืองวัฒนานคร คนสุดท้ายมีบรรดาศักดิ์เป็นที่พระบริบูรณ์เสบียง ปลัดเมืองมีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงลำเลียงนิกร และยกกระบัตรเมืองมีบรรดาศักดิ์เป็นที่หลวงกรโภชนา ในปี พ.ศ. 2449 ได้มีการยุบอำเภออรัญประเทศลงเป็นกิ่งอำเภอ และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอวัฒนานคร แต่ต่อมาประชากรของอำเภอวัฒนานครลดลง จึงถูกลดฐานะจากอำเภอวัฒนานครเป็นกิ่งอำเภอ ขึ้นการปกครองกับอำเภออรัญประเทศ ในปี พ.ศ. 2456 และยกฐานะเป็นอำเภออีกครั้งในปี พ.ศ. 2499 ขึ้นกับจังหวัดปราจีนบุรี จนถึงปี พ.ศ. 2536 ทางราชการได้แบ่งแยกบางส่วนของจังหวัดปราจีนบุรี ได้แก่ อำเภอสระแก้ว อำเภอคลองหาด อำเภอตาพระยา อำเภอวังน้ำเย็น อำเภอวัฒนานคร และอำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี มาตั้งเป็น จังหวัดสระแก้ว จนปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวัฒนานครแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 115 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวัฒนานครประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
คลองประตูเทพหมี
คลองประตูเทพหมี [เทบ-พะ-หมี], คลองประตูเทษหมี หรือ คลองประตูหลวงเทพอรชุน เป็นคลองหนึ่งบนเกาะเมืองในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่ทอดยาวแนวเหนือใต้จากแม่น้ำลพบุรีทะลุแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตเป็นคลองที่มีขนาดกว้างขวางถึงขนาดที่เรืออัญเชิญพระราชสาสน์สามารถเคลื่อนขบวนเรียงสามลำเข้าไปได้ แต่ในปัจจุบันคลองประตูเทพหมีได้ตื้นเขินหมดแล้ว แต่ยังพอมีร่องรอยของคลองให้เห็นบริเวณสะพานประตูเทพหมีหรือสะพานวานรภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
ที่มาของชื่อ
ชื่อคลองประตูเทพหมีนั้น ตั้งชื่อตามสะพานข้ามคลองคือสะพานประตูเทพหมี หรือ เทษหมี (เทษ คือคำเดียวกับคำว่าเทศ ที่หมายถึงชาวต่างชาติ) โดยสะพานดังกล่าวมีหลวงเทพอรชุน (หมี) เป็นผู้อำนวยการสร้าง ที่มีช่างชาวเปอร์เซียซึ่งเป็นแขกเทศจำพวกหนึ่ง ก่อสร้างจนมีลักษณะเด่นคือมีวงโค้งรูปกลีบบัวสำหรับเป็นช่องให้เรือลอดผ่าน บ้างก็ว่าตั้งชื่อตามเพราะหลวงเทพอรชุน (หมี) ตั้งบ้านอยู่บริเวณนั้น
พิรักษ์ ชวนะเกรียงไกร เสนอว่าบริเวณดังกล่าวอาจเป็นบ้านเดิมของเจ้าพระยาพลเทพ (หมี) จึงตั้งชื่อตาม
น. ณ ปากน้ำ เสนอว่าตั้งตามชุมชนที่เป็นมุสลิมต่างด้าวหรือที่เรียกว่าแขกเทศ
จุฬิศพงศ์ จุฬารัตน วิเคราะห์ว่าอาจเป็นคำเปอร์เซียว่า "เทสมี" แปลว่า "ประตู"
ประวัติ
คลองประตูเทพหมี หรือคลองประตูเทษหมี บ้างเรียกคลองประตูเทษเป็นคลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเกาะเมือง จากเอกสารของชาวต่างประเทศและจากซากของสะพานประตูเทพหมีทำให้ทราบว่าคลองดังกล่าวน่าจะกว้างถึง 12 เมตรเศษที่กว้างขวางพอที่จะรองรับเรืออัญเชิญพระราชสาสน์เคลื่อนขบวนเรียงสามลำผ่านสะพานดังกล่าวได้ และจากแผนที่ของชาวตะวันตกจะพบว่าปลายคลองนี้มีลักษณะโค้งโก่งดั่งคันธนู ต่างจากคลองอื่น ๆ ในเกาะเมืองซึ่งล้วนแต่มีลักษณะตรง ในอดีตคลองดังกล่าวเป็นที่ตั้งเรือนของขุนนางชั้นผู้ใหญ่จำนวนมากเช่น เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) ทั้งยังมีวัดในพุทธศาสนาจำนวนมาก และมีชุมชนต่าง ๆ เช่น บ้านแห ขายแหและเปล มีชุมชนบ้านพราหมณ์ มีชุมชนและตลาดของชาวมุสลิมขนาดใหญ่อาศัยอยู่เรียกว่าบ้านแขกใหญ่เรียกว่าตลาดจีน และเป็นที่ตั้งเรือนรับรองคณะทูตฝรั่งเศสและโปรตุเกส ส่วนสะพานข้ามคลองประตูเทพหมีนี้ก็เชื่อมต่อกับชุมชนชาวจีนทางตอนใต้ของเกาะเมืองด้วย
ในอดีตคลองประตูเทพหมีทิศเหนือทะลุแม่น้ำลพบุรี ผ่านบึงพระรามก่อนทะลุแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้ ตัวคลองสามารถเชื่อมต่อกับคลองฉะไกรน้อยผ่านทางคลองวัดฉัตรทัน และมีคลองที่เชื่อมคลองประตูจีนทางทิศตะวันออก ที่สามารถเชื่อมคลองในไก่
ปัจจุบันคลองประตูเทพหมีตื้นเขินหมดจนไม่เหลือสภาพของคลองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนเกาะเมืองเสียแล้ว แต่ยังพอมีร่องรอยของคลองให้เห็นบริเวณสะพานประตูเทพหมีหรือสะพานวานรภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาจากขนาดของสะพานก็พอจะอนุมานความกว้างของคลองได้ และในยุคหลังมานี้ได้มีแนวคิดในการฟื้นฟูคลองประตูเทพหมีเพื่อให้เกาะเมืองพระนครศรีอยุธยากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ต่อมามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยาก่อสร้างอาคารเรียนสาขาศิลปกรรมศาสตร์คล่อมคลองประตูเทพหมีบริเวณสะพานประตูเทพหมี กรมศิลปากรมีมติให้ทำการรื้อถอนอาคารดังกล่าวจากแนวคลองตั้งแต่ พ.ศ. 2560 แต่ยังไม่มีความคืบหน้าประการใด
ความเจ็บปวดที่เกิดจากจิตใจ
ความเจ็บปวดที่เกิดจากจิตใจ หรือ อาการปวดเหตุจิตใจ (Psychogenic pain, psychalgia) เป็นความเจ็บปวดทางกายที่ปัจจัยทางจิตใจ ทางอารมณ์ และทางพฤติกรรม อาจเป็นเหตุ เป็นตัวเพิ่ม หรือเป็นตัวเกื้อกูลให้คงยืน
การปวดศีรษะ ปวดหลัง และปวดท้อง เป็นรูปแบบซึ่งสามัญที่สุดของอาการปวดเหตุจิตใจ และอาจเกิดกับบุคคลที่มีความผิดปกติทางจิตแม้จะน้อย แต่เกิดบ่อยกว่ากับบุคคลที่สังคมไม่ยอมรับ อกหัก เศร้าเสียใจ หรือที่ผ่านเหตุการณ์ซึ่งสร้างความทุกข์อื่น ๆ
องค์กรสากล International Association for the Study of Pain (IASP) นิยามความเจ็บปวดว่า "เป็นประสบการณ์ทางประสาทสัมผัสและทางอารมณ์ ที่สัมพันธ์กับโอกาสหรือการเกิดขึ้นจริง ๆ ของความเสียหายในเนื้อเยื่อ หรือที่บอกโดยใช้คำซึ่งกล่าวถึงความเสียหายเช่นนั้น" (เพิ่มการเน้น) โดยมีหมายเหตุดังต่อไปนี้ "คนจำนวนมากรายงานว่าเจ็บแม้จะไร้ความเสียหายต่อเนื้อเยื่อหรือเหตุทางพยาธิ-สรีรภาพใด ๆ ปกติจะเกิดเพราะเหตุทางจิตใจ ปกติจะไม่มีทางแยกแยะประสบการณ์ของคนเหล่านี้จากที่เกิดเพราะความเสียต่อเนื้อเยื่อ ถ้าเราจะอาศัยรายงานที่เป็นอัตวิสัยนี้ ถ้าพวกเขาพิจารณาประสบการณ์ของตนว่าเป็นความเจ็บปวด และรายงานในรูปแบบเดียวกันกับความเจ็บปวดเหตุความเสียหายต่อเนื้อเยื่อ เราก็ควรยอมรับมันว่าเป็นความเจ็บปวด"
แพทยศาสตร์จัด psychogenic pain หรือ psychalgia ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของความเจ็บปวดเรื้อรัง (chronic pain) ในชื่อว่า "persistent somatoform pain disorder" (โรคเจ็บปวดคงยืนที่มีอาการทางกาย) หรือ functional pain syndrome (อาการเจ็บปวดที่มีผลต่อสรีรภาพหรือจิตใจ) เหตุอาจสัมพันธ์กับความเครียด ความขัดแย้งทางจิตใจที่ไม่ได้ระบาย ปัญหาจิตใจ-สังคม และความผิดปกติทางจิตต่าง ๆ ผู้ชำนาญการบางพวกเชื่อว่า ความเจ็บปวดเรื้อรังชนิดนี้ มีเพื่อเป็นเครื่องล่อใจเพื่อกันอารมณ์ที่เป็นอันตราย เช่นความโกรธและความเดือดดาล ไม่ให้ปรากฏ แต่ก็เป็นเรื่องขัดแย้งกันถ้าจะสรุปว่า ความเจ็บปวดเรื้องรังล้วนเกิดจากเหตุทางจิตใจ การรักษาอาจรวมจิตบำบัด ยาแก้ซึมเศร้า ยาระงับปวด และวิธีการรักษาอื่น ๆ ที่ช่วยการเจ็บปวดเรื้อรังโดยทั่ว ๆ ไป
ยงอิน
ยงอิน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเมืองสำคัญในเขตเมืองหลวงโซลและปริมณฑล มีประชากรเกือบ 1 ล้านคน เมืองยงอินมีการพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วในศตวรรษที่ 21 วัดได้จากการที่เมืองนี้มีประชากรเพิ่มขึ้นมากที่สุดในเกาหลีใต้ ทั้งยงอินยังเป็นที่ตั้งของเอเวอร์แลนด์และสวนน้ำแคริปเบี่ยนเบย์ ซึ่งเป็นสวนน้ำและสวนสนุกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในเกาหลีใต้ และยังมีหมู่บ้านเกาหลีโบราณที่ใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ด้วย
ยงอินมีพื้นที่ใกล้เคียงกับโซล โดยประกอบไปด้วยย่านชุมชนเมืองหนาแน่นอย่างเขตซูจีและเขตคีฮึง และพื้นที่ชนบทกึ่งเมืองอย่างเขตชออิน พื้นที่เขตเมืองยงอินตั้งอยู่ใกล้กับเมืองหลวง และสามารถเดินทางโดยใช้รถยนต์จากใจกลางเมืองโซลโดยใช้เวลาประมาณ 30 ถึง 40 นาทีโดยประมาณผ่านทางด่วนคย็องบูหรือทางด่วนโซล–ยงอิน, รถไฟสายบุนดัง, รถไฟสายซินบุนดัง หรือรถบัสมหานครโซล รถไฟสายซินบุนดังซึ่งมีความเร็ว 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะขยายไปถึงเขตซูจีในปลายปี พ.ศ. 2558 ซึ่งจะทำให้ชาวเมืองยงอินสามารถเดินทางไปสถานีคังนัมได้ภายในเวลา 20 ถึง 30 นาที รถไฟสายบุนดังได้ขยายไปทางใต้ถึงสถานีคีฮึง เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 เพื่อเชื่อมสายเอเวอร์ไลน์ที่จะขยายไปสู่สวนสนุกเอเวอร์แลนด์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 รถไฟสายบุนดังได้ขยายสู่สถานีซูว็อนซึ่งอยู่ในรถไฟใต้ดินโซล สาย 1
เมืองยงอินเป็นที่ตั้งของหลายมหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงเช่น มหาวิทยาลัยยงอิน ซึ่งมีชื่อเสียงทางด้านกีฬา, มหาวิทยาลัยมย็องจี (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยฮันกุกภาษาและกิจการต่างประเทศ (วิทยาเขตยงอิน), มหาวิทยาลัยตำรวจ, มหาวิทยาลัยคังนัม (ชื่อมาจากสถานที่ตั้งเก่าซึ่งอยู่ เขตคังนัม, โซล), วิทยาลัยยงอินซงดัมและมหาวิทยาลัยดันกุก ส่วนโรงเรียนเช่น โรงเรียนนานาชาติคย็องกีซูว็อน และ โรงเรียนเวิร์ลไอบี ซึ่งมีหลักสูตรสำหรับนักศึกษาต่างชาติตั้งอยู่ระหว่างเขตเมืองซูว็อนกับยงอิน
ประวัติ
ถึงแม้จะมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่ามีมนุษย์มาตั้งถิ่นฐานที่เมืองยงอินตั้งแต่คริสศตวรรษที่ 5 แต่เมืองยงอินเพิ่งได้รับการยกสถานะเป็นนครเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539
เขตการปกครอง
ยงอินแบ่งการปกครองออกเป็น 3 คู (เขต) :
การคมนาคม
ยงอินมีสถานีขนส่งรถโดยสารระหว่างเมืองโดยตั้งอยู่ที่ใจกลางเมือง แต่ชาวเมืองยงอินที่อาศัยอย่างหนาแน่นทางตอนเหนือของเมืองมักจะไปใช้บริการสถานีขนส่งที่แขวงยาทัพ ซ็องนัม ซึ่งสะดวกมากกว่า
สโมสรฟุตบอลลพบุรี
สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี (Lopburi Football Club) เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดลพบุรี ปัจจุบันพักทีม
ประวัติสโมสร
สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2523
สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี ปฏิเสธส่งแบบตอบรับเข้าร่วมการแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2556 จนทำให้ต้องหมดสิทธิ์ส่งทีมไปแข่งขัน หลังจากหยุดพักไป 2 ปี สโมสรฟุตบอลจังหวัดลพบุรี ก็กลับมาเล่นฟุตบอลลีกอีกครั้ง โดยเล่นใน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2558 ภาคเหนือ โดยจบอันดับที่ 7 ต่อมาใน ฤดูกาล 2559 ก็ได้พักทีมอีกครั้ง เนื่องจากโดนตัดสิทธิ์ เพราะไม่มีความพร้อมในการส่งทีมลงแข่งขัน
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3)
เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ (ฤดูกาลที่ 3) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ประกวดร้องเพลงโดยทรู มิวสิก ผลิตรายการโดยบริษัท ใจอั้น ที่ซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการมาจากบริษัท ทาลพา ของเนเธอร์แลนด์ เจ้าของรายการเดอะวอยซ์ (The Voice) และเดอะวอยซ์ออฟฮอลแลนด์ (The Voice of Holland) โดยใช้โค้ชร้องเพลงและผู้คัดเลือกผู้เข้าประกวด 4 คน คือ เจนนิเฟอร์ คิ้ม สหรัถ สังคปรีชา โจอี้ บอย อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข โดยรูปแบบของเวทีในทุกๆ รอบในฤดูกาลนี้ใช้แม่แบบจาก The Voice สหรัฐอเมริกา ฤดูกาลที่ 6 นอกจากนี้ยังเป็นซีซั่นแรกที่มีการเปิดเผยสัดส่วนคะแนนโหวตของผู้เข้าแข่งขันหลังการประกาศผลในรอบถ่ายทอดสด
การรับสมัคร
วันและเวลาสมัครเข้าร่วมการแข่งขันรายการ The Voice Thailand Season 3
การคัดเลือก
สำหรับฤดูกาลที่ 2 เปิดรับสมัครตามภาคต่างๆ ของประเทศไทยและมีผู้สมัครเข้ามาคัดเลือกกันกว่า 8,000 คนโดยทืมงานทำการคัดเลือกก่อนที่จะถึงการ Blind Audition ซึ่งทีมงานทำการคัดเลือกคล้ายๆ กับการ Blind Audition เช่นกันและได้คัดเหลือแค่ 120 คนจาก 8,000 คนเข้าสู่รอบ Blind Audition โดยในรอบ Blind Audition ได้กำหนดไว้ให้โค้ชแต่ละทีมเลือกทีมละ 12 คน และมีกฏ Steal ซึ่งโค้ชแต่ละคนจะมีสิทธิ Steal ได้ ทีมละ 2 คน
ทีม
ถูกคัดออกในรอบ Live Playoffs
ถูกคัดออกในรอบ Knockout
ถูกคัดออกในรอบ Battle Round
โดนชิงตัวไปที่โค้ชอื่น ( ชื่อ )
Episode 1
สัปดาห์ที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557
โชว์โค้ช - We Will Rock You / We Are The Champions (ควีน)
Episode 2
สัปดาห์ที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2557
Episode 3
สัปดาห์ที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 16:15 น.- 18:00น.
Episode 4
สัปดาห์ที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2557
Episode 5
สัปดาห์ที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2557
Episode 6
สัปดาห์ที่ 6 ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2557
รอบ Battle Rounds
รอบ Battle Rounds ออกอากาศเมื่อวันที่ 19, 26 ตุลาคม 2, 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยซีซั่นนี้ยังคงมีการ Steal เข้ามาเช่นเคย โค้ชแต่ละคนจะสามารถ Steal ลูกทีมที่แพ้ของทีมอื่นได้คนละ 2 ครั้ง ในกรณีที่มีโค้ชมากกว่า 1 คนต้องการ Steal ศิลปินสามารถเลือกได้ว่าต้องการอยู่กับโค้ชคนไหน การที่ Steal ลูกทีมอื่นนั้นได้ 2 คนนั้นแต่การกด Steal สามารถกดได้ไม่จำกัด ทั้งนี้จะไม่ถูกอธิบายหรือนำมาออกอากาศแต่อย่างใดเพื่อให้ได้ลูกทีมสุดท้ายหลังจบรอบ Battle แล้วเพียงทีมละ 8 คนเท่านั้น
ในรอบนี้โค้ชสามารถเลือกผู้ช่วยได้ แต่ผู้ช่วยโค้ชจะไม่ได้ชมการ Battle ร่วมกับโค้ชเช่นเดียวกับซีซั่นที่ผ่านมา โดยผู้ช่วยโค้ช มีดังนี้
รอบ The Knockout
รอบ Knockout Rounds ออกอากาศเมื่อวันที่ 16, 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 สำหรับรอบ Knockout Rounds จะทำการจับกลุ่ม 4 คนทั้งหมดทีมละ 2 กลุ่มบนเวทีเดียวกันโดยร้องคนละเพลงกันแล้วตัดเชือกคัดออกกัน ณ จุดนั้นเลย ต่างจาก Battle ที่จะสลับกันร้องในเพลงเดียวกัน อีกทั้งผู้เข้าแข่งขันจะต้องเป็นคนเลือกเพลงเอง ออกแบบการร้องเองทุกอย่าง โค้ชจะทำการชี้แนะให้เท่านั้น ซึ่งก็ต่างจากรอบ Battle ที่โค้ชจะเลือกเพลงและออกแบบการร้องให้
Episode 13: Live Playoff (สัปดาห์ที่ 1)
กำหนดการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ในรอบ Live Playoff ทั้งหมดนี้โค้ชได้มีการให้คะแนนที่ 50% สำหรับสมาชิก 4 คนในทีม ซึ่งคิดรวมกับผลโหวตอีก 50% และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 16:45 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
Episode 14: Live Playoff (สัปดาห์ที่ 2)
กำหนดการออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ในรอบ Live Playoff ทั้งหมดนี้โค้ชได้มีการให้คะแนนที่ 50% สำหรับสมาชิก 4 คนในทีม ซึ่งคิดรวมกับผลโหวตอีก 50% และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 12:30 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
Episode 15: Final
ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ในรอง Final สุดท้ายนี้จะใช้ผลโหวต 100% โดยมีข้อกำหนดว่า 1 หมายเลขได้ 1 โหวตและ 1 ผู้เข้าแข่งขันเท่านั้น และเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 16:45 น. พร้อมเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 2 ชั่วโมง
สรุปผล Live Show
ผู้เข้าแข่งขันของโค้ชก้อง
ผู้เข้าแข่งขันของโค้ชคิ้ม
ผู้เข้าแข่งขันของโค้ชโจอี้
ผู้เข้าแข่งขันของโค้ชแสตมป์
ศิลปินที่ได้รางวัลชนะเลิศ
ศิลปินที่ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2
ศิลปินที่ได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3
ศิลปินที่ผ่านเข้ารอบโดยคะแนนโหวตสูงสุด
ศิลปินที่ตกรอบ
ศิลปินไม่ได้แสดงในสัปดาห์นั้น
ดาวเคราะห์เก้า
ดาวเคราะห์เก้า (Planet Nine) คือ ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ซึ่งมีการตั้งสมมติฐานว่าอยู่ในบริเวณรอบนอกของระบบสุริยะ ได้รับการเสนอครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2557 เพื่ออธิบายวงโคจรที่ผิดปกติของวัตถุพ้นดาวเนปจูนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีวงโคจรเลยแถบไคเปอร์ไปเป็นส่วนใหญ่
ในปี พ.ศ. 2557 จดหมายถึงวารสารเนเจอร์ ซึ่งเขียนโดยแชด ทรูคีลโล และ สก็อตต์ เอส. เชพเพิร์ด นักดาราศาสตร์ ได้อนุมานถึงการมีอยู่ของดาวเคราะห์พ้นดาวเนปจูนขนาดใหญ่ จากความคล้ายคลึงกันของวงโคจรของวัตถุพ้นดาวเนปูจนไกล อย่างเซดนาและ ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2559 คอนสแตนติน บาทิกิน และไมเคิล อี. บราวน์ นักวิจัยของสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย ได้อธิบายถึงความคล้ายคลึงในวงโคจรของดาวหกดวงที่อยู่ไกลออกไป และพวกเขาได้กำหนดตัวแปรเฉพาะสำหรับวงโคจรเหล่านี้ขึ้นมา ดาวเคราะห์ที่ถูกทำนายนี้จะมีมวลมากกว่าโลกราว 10 เท่า (5,000 เท่าของดาวพลูโต) มีเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าโลกราว 2-4 เท่า มีชั้นบรรยากาศไฮโดรเจนและฮีเลียมหนา มีวงโคจรที่เยื้องศูนย์กลางมากและอยู่ห่างออกไปมากจนอาจใช้เวลาถึง 15,000 ปีในการโคจรรอบดวงอาทิตย์
ในการอภิปราย มีการพิจารณาแบบจำลองการก่อตัวของดาวเคราะห์ดวงนี้ ซึ่งอาจรวมไปถึงการย้ายตำแหน่งของดาวเคราะห์จากระบบสุริยะชั้นใน เช่นเดียวกับสมมติฐานดาวเคราะห์ยักษ์ดวงที่ห้า โดยบาทิกินและบราวน์เสนอว่าอาจเป็นแก่นดาวเคราะห์ดึกดำบรรพ์ที่ถูกเคลื่อนที่ออกไปจากวงโคจรเดิมในช่วงยุคเนบิวลาของวิวัฒนาการระบบสุริยะ
อัมเบอร์
อัมเบอร์ (umber) เป็นรงควัตถุจากดินสีน้ำตาลหรือน้ำตาลแดงที่มีส่วนผสมไอเอิร์นออกไซด์และแมงกานีสออกไซด์ อัมเบอร์ในรูปธรรมชาติมีสีน้ำตาลเหลืองเรียกว่า อัมเบอร์ดิบ (raw umber) เมื่อผ่านความร้อนจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแดงเรียกว่า อัมเบอร์เผา (burnt umber) อัมเบอร์ไม่ใช่คำเรียกสีเฉพาะ แต่หมายถึงกลุ่มสีที่แตกต่างตั้งแต่น้ำตาลเหลือง น้ำตาลแดงถึงน้ำตาลเทา ซึ่งสีเหล่านี้ขึ้นอยู่กับปริมาณไอเอิร์นออกไซด์และแมงกานีสออกไซด์ในดิน อัมเบอร์มีปริมาณแมงกานีสออกไซด์ประมาณ 5–20 เปอร์เซ็นต์ ทำให้มีสีเข้มกว่าโอเคอร์และซีเอนนา
อัมเบอร์มาจากคำภาษาอิตาลี terra d'ombra แปลว่าดินแห่งอุมเบรีย ภูมิภาคภูเขาทางตอนกลางของอิตาลีซึ่งเดิมผลิตสารสีนี้ นอกจากนี้คำว่าอัมเบอร์อาจเกี่ยวข้องกับคำภาษาละติน umbra ที่หมายถึงเงามืด
การใช้ในงานศิลปะ
อัมเบอร์เป็นหนึ่งในสารสีแรก ๆ ที่มนุษย์ใช้งาน โดยพบในจิตรกรรมถ้ำยุคหินใหม่ร่วมกับสีดำ แดงและโอเคอร์ ไม่มีการใช้สารสีน้ำตาลเข้มมากนักในศิลปะสมัยกลางเนื่องจากศิลปินนิยมสีที่สดใส เช่น แดง น้ำเงินและเขียว อัมเบอร์ไม่ได้เป็นสีที่ใช้แพร่หลายในยุโรปจนกระทั่งสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตามที่จอร์โจ วาซารี จิตรกรและนักเขียนสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาบันทึกว่าอัมเบอร์เป็นสีค่อนข้างใหม่ในยุคของเขา
ต่อมามีการใช้สีอัมเบอร์อย่างกว้างขวางในยุคบาโรกเพื่อทำให้ภาพมีโทนมืดในค่าต่างแสง การาวัจโจและแร็มบรันต์เป็นสองจิตรกรที่เป็นที่รู้จักจากการใช้สีนี้ในผลงาน โดยแร็มบรันต์มักใช้อัมเบอร์ในการทำให้สีน้ำตาลในภาพดูรุ่มรวยมากขึ้น รวมถึงใช้เป็นสีพื้นและผสมกับสารสีอื่นเพื่อให้ภาพแห้งเร็วขึ้น โยฮันเนิส เฟอร์เมร์เป็นจิตรกรอีกคนที่ใช้อัมเบอร์เพื่อให้เงาบนผนังในภาพดูอบอุ่นและกลมกลืนขึ้น
ล่วงถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จิตรกรลัทธิประทับใจหลายคนต่อต้านการใช้สีอัมเบอร์และสีดินอื่น ๆ กามีย์ ปีซาโรปฏิเสธ "สีดินที่ดูเก่าและทึม" ในจานสีของเขา จิตรกรลัทธิประทับใจมักผสมสีน้ำตาลเองจากสีแดง เหลือง เขียว น้ำเงินและสารสีอื่น ๆ โดยเฉพาะสีน้ำเงินโคบอลต์และสีเขียวมรกตซึ่งเป็นสีสังเคราะห์ที่เกิดขึ้นไม่นานในช่วงนั้น
สารสีอัมเบอร์ธรรมชาติเริ่มถูกแทนที่ด้วยสารสีสังเคราะห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ปัจจุบันยังคงมีการผลิตอัมเบอร์ธรรมชาติโดยมีไซปรัสเป็นแหล่งสำคัญ
ยุทธนาวีที่ทะเลชวา
ยุทธนาวีที่ทะเลชวา (Pertempuran Laut Jawa; スラバヤ沖海戦; Battle of the Java Sea) เป็นยุทธนาวีขั้นเด็ดขาด ของการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง
กองทัพเรือฝ่ายสัมพันธมิตรประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับด้วยเงื้อมมือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 และในการปฏิบัติการรองติดต่อกันหลายวัน ผู้บัญชาการกองกำลังจู่โจมของหน่วยบัญชาการสหรัฐ-สหราชอาณาจักร-เนเธอร์แลนด์-ออสเตรเลีย (ABDACOM) — พลเรือตรีชาวดัตช์ กาเรล ดัวร์มัน — ถูกสังหาร ผลที่ตามมาของยุทธการรวมถึงปฏิบัติการเล็ก ๆ หลายอย่างรอบ ๆ เกาะชวา ตลอดจนยุทธนาวีที่ช่องแคบซุนดาที่เล็กกว่า แต่ก็มีความสำคัญเช่นกัน ความพ่ายแพ้เหล่านี้ทำให้ญี่ปุ่นยึดครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ทั้งหมด
ภูมิหลัง
การบุกครองหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์โดยญี่ปุ่นดำเนินไปอย่างรวดเร็วเมื่อพวกเขาก้าวออกจากอาณานิคมหมู่เกาะปาเลา และยึดฐานทัพในรัฐซาราวักรวมถึงฟิลิปปินส์ตอนใต้ พวกเขายึดฐานทัพในเกาะบอร์เนียวตะวันออก และทางตอนเหนือของเซเลบีส ในขณะที่ขบวนเรือกองทหาร ซึ่งคุ้มกันโดยเรือพิฆาตและเรือลาดตระเวน พร้อมการสนับสนุนทางอากาศโดยฝูงเครื่องบินต่อสู้ที่ปฏิบัติการจากฐานที่ยึดได้ ได้แล่นไปทางใต้ผ่านช่องแคบมากัซซาร์และเข้าไปในทะเลโมลุกกะ ส่วนการต่อต้านกองกำลังที่รุกรานเหล่านี้เป็นกองกำลังขนาดเล็ก ซึ่งประกอบด้วยเรือรบดัตช์, อเมริกัน, อังกฤษ และออสเตรเลีย — ซึ่งเป็นเรือรบสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง — โดยในตอนแรกอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอก ทอมัส ซี. ฮาร์ต
เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1942 กองกำลังของเรือพิฆาตอเมริกัน 4 ลำได้โจมตีขบวนเรือรุกรานของญี่ปุ่นในช่องแคบมากัซซาร์ขณะเข้าใกล้บาลิกปาปันในเกาะบอร์เนียว เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ฝ่ายสัมพันธมิตรต่อสู้ไม่สำเร็จ — ในยุทธการที่ปาเล็มบัง — เพื่อป้องกันไม่ให้ญี่ปุ่นยึดท่าเรือน้ำมันสำคัญทางตะวันออกของเกาะสุมาตรา ในคืนวันที่ 19/20 กุมภาพันธ์ กองกำลังพันธมิตรได้โจมตีกองกำลังรุกรานตะวันออกนอกจังหวัดบาหลีในยุทธนาวีที่ช่องแคบบาดุง นอกจากนี้ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ญี่ปุ่นได้ทำการโจมตีทางอากาศสองครั้งที่เมืองดาร์วินบนแผ่นดินใหญ่ของออสเตรเลีย โดยเป็นหนึ่งครั้งจากเครื่องบินที่ใช้เรือบรรทุกเครื่องบิน และอีกหนึ่งครั้งโดยเครื่องบินที่บินบนบก การทำลายดาร์วินทำให้มันใช้การไม่ได้ในฐานะที่เป็นเสบียงและฐานทัพเรือเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการในหมู่เกาะอินเดียตะวันออก
ยุทธการ
กองกำลังสะเทินน้ำสะเทินบกของญี่ปุ่นได้รวมตัวกันเพื่อเข้าตีที่เกาะชวา และในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 กองกำลังทางเรือหลักของพันธมิตรภายใต้การนำของดัวร์มัน ได้แล่นไปทางตะวันออกเฉียงเหนือจากซูราบายา เพื่อสกัดกั้นขบวนเรือของกองกำลังรุกรานทางตะวันออกที่เข้าใกล้จากช่องแคบมากัซซาร์ กองกำลังจู่โจมตะวันออกอย่างที่ทราบกันดี ว่าประกอบด้วยเรือลาดตระเวนหนักสองลำ (เรือหลวงเอ็กซิเตอร์ และยูเอสเอส ฮิวสตัน), เรือลาดตระเวนเบาสามลำ (เรือหลวงเดอ ไรเตอร์ ซึ่งเป็นเรือธงของดัวร์มัน, เรือหลวงชวา, เรือหลวงเพิร์ท) และเรือพิฆาตเก้าลำ (เรือหลวงอิเล็กตรา, เรือหลวงเอนเคาน์เตอร์, เรือหลวงจูปิเตอร์, เรือหลวงโคเทนาร์, เรือหลวงวิตเตอ เดอ วิธ, ยูเอสเอส อัลเดน, ยูเอสเอส จอห์น ดี. เอ็ดเวิดส์, ยูเอสเอส จอห์น ดี. ฟอร์ด และยูเอสเอส พอล โจนส์)
ส่วนหน่วยเฉพาะกิจของญี่ปุ่นที่คุ้มกันขบวนเรือ ซึ่งได้รับคำสั่งจากพลเรือตรี ทาเกโอะ ทากางิ ประกอบด้วยเรือลาดตระเวนหนักสองลำ (นาชิ และฮางูโระ) และเรือลาดตระเวนเบาสองลำ (นากะ และจินซือ) ตลอดจนเรือพิฆาต 14 ลำ (ยูดาชิ, ซามิดาเระ, มูราซาเมะ, ฮารูซาเมะ, มิเนงูโมะ, อาซางูโมะ, ยูกิกาเซะ, โทกิสึกาเซะ, อามาสึกาเซะ, ฮาสึกาเซะ, ยามากาเซะ, คาวากาเซะ, ซาซานามิ และอูชิโอะ) รวมถึงกองเรือพิฆาตที่ 4 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือตรี โชจิ นิชิมูระ เรือลาดตระเวนหนักของญี่ปุ่นนั้นทรงพลังกว่ามาก โดยมีปืนขนาด 8 นิ้ว (203 มม.) สิบกระบอก และตอร์ปิโดที่ดีเยี่ยม จากการเปรียบเทียบ เอ็กซิเตอร์มีอาวุธปืนขนาด 8 นิ้วเพียงหกกระบอก และปืนขนาด 8 นิ้วเก้ากระบอกของฮิวสตัน ซึ่งมีเพียงหกกระบอกที่ยังใช้งานได้หลังจากป้อมปืนท้ายของมันถูกทำให้หมดสภาพในการโจมตีทางอากาศก่อนหน้านี้
กองกำลังพันธมิตรเข้าโจมตีญี่ปุ่นในทะเลชวา และการสู้รบก็ดุเดือดเป็นระยะ ๆ ตั้งแต่ช่วงบ่ายถึงเที่ยงคืน ขณะที่ฝ่ายพันธมิตรพยายามเข้าถึงและโจมตีกองกำลังขนส่งของกองเรือที่รุกรานชวา แต่พวกเขาถูกขับไล่ด้วยอำนาจการยิงที่เหนือกว่า ส่วนฝ่ายสัมพันธมิตรมีความเหนือกว่าทางอากาศในท้องถิ่นในช่วงเวลากลางวัน เนื่องจากกำลังทางอากาศของญี่ปุ่นไม่สามารถเข้าถึงกองเรือได้ในสภาพอากาศเลวร้าย สภาพอากาศยังขัดขวางการสื่อสาร ทำให้เกิดความร่วมมือระหว่างฝ่ายพันธมิตรหลายฝ่ายที่เกี่ยวข้อง—ทั้งในการลาดตระเวน, เครื่องบินคุ้มกันในอากาศ และกองบัญชาการกองเรือ—แม้แย่กว่าที่เป็นอยู่ ซึ่งฝ่ายญี่ปุ่นยังก่อกวนคลื่นความถี่วิทยุ ส่วนเอ็กซิเตอร์เป็นเรือลำเดียวในการรบที่ติดตั้งเรดาร์ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ในเวลานั้น
การต่อสู้ประกอบด้วยลำดับของความพยายามตลอดระยะเวลาเจ็ดชั่วโมงโดยกองกำลังผสมของดัวร์มันในการเข้าถึงและโจมตีขบวนเรือรุกราน ที่แต่ละช่วงได้ถูกต่อต้านโดยกองกำลังคุ้มกัน ซึ่งฝ่ายสัมพันธมิตรได้รับความการสูญเสียอย่างหนัก
กองเรือมองเห็นกันและกันเมื่อเวลาประมาณ 16.00 น. ของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ และใกล้ชิดกับระยะการยิง โดยเปิดฉากยิงเมื่อเวลา 16:16 น. ซึ่งทั้งสองฝ่ายแสดงทักษะการยิงปืนใหญ่และตอร์ปิโดที่แย่ในช่วงนี้ของการรบ แม้จะมีการปรับโฉมใหม่เมื่อไม่นานมานี้ (ด้วยการเพิ่มเรดาร์ควบคุมการยิงปืนใหญ่แบบ 284 ที่ทันสมัย) กระสุนปืนใหญ่ของเรือหลวงเอ็กซิเตอร์ไม่ได้เข้าใกล้เรือรบญี่ปุ่น ขณะที่เรือลาดตระเวนฮิวสตันทำได้เพียงควบเรือลาดตระเวนลำหนึ่งที่เป็นปรปักษ์ ผลลัพธ์ที่น่าสังเกตเพียงอย่างเดียวของการโต้ตอบการยิงปืนใหญ่ครั้งแรกคือเรือหลวงเอ็กซิเตอร์ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากการโจมตีในห้องหม้อไอน้ำจากกระสุนปืนใหญ่ขนาด 8 นิ้ว จากนั้น เรือก็เคลื่อนไหวอย่างกะโผลกกะเผลกไปยังซูราบายา โดยมีเรือหลวงวิตเตอ เดอ วิธ คุ้มกัน
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 เป็นครั้งที่ 41 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรหลักของทวีปเอเชีย จัดขึ้นโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) และเป็นครั้งที่ 20 ภายใต้ชื่อรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
อัลฮิลาล ของซาอุดีอาระเบียคือ แชมป์เก่าหลังจากพวกเขาเอาชนะสโมสรจากเกาหลีใต้ โพฮัง สตีลเลอส์ ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 นัดชิงชนะเลิศ