cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไดกิ คาเมดะ
ประวัติ
ไดกิ คาเมดะ ก่อนขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกกับไดซูเกะ ไนโต แชมป์โลกของสภามวยโลก (WBC) รุ่นฟลายเวท ที่สามารถคว้าแชมป์ด้วยการเอาชนะพงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม นักมวยชาวไทยไปได้ ในปี พ.ศ. 2550 นั้น คาเมดะสามารถเอาชนะน็อกวันดี สิงห์วังชา นักมวยไทยอีกคนที่เป็นอดีตแชมป์โลก WBC 2 สมัยใน 2 รุ่นไปได้ในยกที่ 6 ชกจนติดอันดับโลกในลำดับที่ 14 ของ WBC แต่การชกชิงแชมป์โลกกับไดซูเกะนั้น ปรากฏว่าคาเมดะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยการชกในครั้งนี้เป็นไปอย่างไม่โปร่งใส เพราะ ชิโร คาเมดะ ผู้เป็นพ่อสอนคาเมดะผู้เป็นลูกชายระหว่างพักยกที่มุมเวทีตลอดให้ใช้วิธีการชกที่ผิดกติกา เช่น ใช้ศีรษะชน เป็นต้น โดยกล้องที่ดำเนินการถ่ายทอดสามารถจับเสียงนี้ได้ชัดเจน ส่งผลให้คณะกรรมการมวยสากลอาชีพของญี่ปุ่น (JBC) ลงโทษห้ามยุ่งเกี่ยวกับมวยอีกเลยตลอดชีวิต ในส่วนของไดกิ คาเมดะ เอง ก็ถูกลงโทษแบนห้ามขึ้นชกเป็นเวลา 2 ปี
จากนั้นเมื่อพ้นโทษ 2 ปีออกมาแล้ว ไดกิ คาเมดะ ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งของสมาคมมวยโลก (WBA) ในรุ่นฟลายเวท ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 11 กับ เด่นเก้าแสน กระทิงแดงยิม ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่ เซ็นทรัลยิม โอซากะ ซึ่งตลอดระยะเวลาก่อนการชก คาเมดะได้พยายามยียวนกวนประสาทเด่นเก้าแสนตลอด จนถูกสื่อมวลชนของญี่ปุ่นเองโห่ใส่ เนื่องจากถือเป็นการแสดงกิริยาที่ไม่มีมารยาท และในวันที่ขึ้นชก ก็มีแฟนมวยชาวญี่ปุ่นเข้ามาชมไม่เต็มความจุสนามด้วย ผลการชกก็ออกมาปรากฏว่า คาเมดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีกอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 114–114, 115–113, 115–113
คาเมดะมาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกครั้งที่ 3 เมื่อพบกับ เด่นเก้าแสน อีกครั้ง ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ที่โคเบะ ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 11 เหมือนกับการชกกับเด่นเก้าแสนครั้งแรก ซึ่งก่อนการชกครั้งนี้ คาเมดะได้ไปเก็บตัวที่ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ไม่ได้ขึ้นชกกับใครอีก ตลอดการชกทั้ง 12 ยก คาเมดะได้ใช้ลูกตุกติกด้วยการเข้ากอดและล้มลงอยู่หลายครั้ง จนกรรมการสั่งตัดคะแนนเด่นเก้าแสนไปถึง 2 ครั้ง ในที่สุดเมื่อครบ 12 ยก คาเมดะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเอกฉันท์ 110–116, 112–114, 110–116 และสร้างประวัติศาสตร์เป็นคู่พี่น้องที่เป็นแชมป์โลกพร้อมกันเป็นครั้งแรกของญี่ปุ่น
ต่อมาในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ไดกิ คาเมดะ ได้เลื่อนรุ่นขึ้นมาชกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ต่อมาไดกิได้ชิงแชมป์โลกของสมาคมมวยโลกรุ่นนี้ ในฐานะรองแชมป์โลก WBA อันดับ 1 พบกับ เทพฤทธิ์ สิงห์วังชา นักมวยชาวไทย ที่ศูนย์กีฬาในร่มจังหวัดโอซากะ เมืองโอซากะ ปรากฏว่าไดกิ คาเมดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อครบ 12 ยกอย่างเป็นเอกฉันท์ ด้วยคะแนน 115–113, 116–112 และ 119–110 พร้อมด้วยสภาพร่างกายที่บอบช้ำและหน้าตาที่บวมปูดเพราะพิษหมัดของเทพฤทธิ์
ต่อมาได้ขึ้นชิงแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท ของ ที่ว่าง กับ โรดริโก เกร์เรโร นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่คางาวะ เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2556 ผลปรากฏว่าไดกิ คาเมดะ ชนะคะแนนไปแบบเอกฉันท์ แต่ต่อมาก็ได้ชกล้มแชมป์กับแชมป์โลกรุ่นเดียวกันของ WBA คือ ลิโบริโอ โซลิส นักมวยชาวเวเนซุเอลา เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ปีเดียวกัน ผลปรากฏว่าไดกิ คาเมดะ เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แม้ก่อนหน้านั้นในการชั่งน้ำหนัก โซลิส จะเป็นฝ่ายเสียแชมป์โลกเนื่องจากทำน้ำหนักไม่ผ่านก็ตาม
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – ทีมหญิง – กลุ่มเอฟ
กลุ่ม เอฟ ของการแข่งขัน ฟุตบอลหญิง ใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 3 ถึง 9 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016), และประกอบไปด้วย ออสเตรเลีย, แคนาดา, เยอรมนี และ ซิมบับเว. สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบแพ้คัดออก, ขณะที่ทีมอันดับที่สามจะได้ผ่านเข้ารอบถ้าพวกเขาเป็นทีมอันดับสามสองทีมที่ดีที่สุดจากทั้งหมดสามกลุ่ม.
เวลาทั้งหมดเป็น BRT (UTC−3).
ขนมขี้หนู
ขนมขี้หนู เป็นขนมไทยโบราณ บ้างเรียกขนมทราย ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำเชื่อม โรยหน้าด้วยมะพร้าว การรับประทาน ตักใส่ภาชนะ (จานแบน ๆ) โรยด้วยมะพร้าวแก่ขูดฝอยตามชอบ (ไม่ใช่มะพร้าวซึก) ขนมที่ดีจะต้องเป็นเหมือนเม็ดทรายละเอียด ร่วนซุย ไม่จับเป็นก้อน หวานเล็กน้อย หอมชื่นใจเมื่อทาน
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่น
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่นเป็นหนึ่งในรางวัลสำคัญของงานประกาศผลรางวัลเมขลา เพื่อมอบรางวัลแก่นักแสดงชายที่แสดงได้อย่างโดดเด่นและดีเยี่ยมในบทสมทบจากละครโทรทัศน์ รางวัลนี้ตัดสินโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 1 - 23
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 1 - 23 สาขานักแสดงสมทบชายดีเด่นจะมีผู้ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล 5 รายชื่อ และจะมีผู้ได้รับรางวัลเพียงหนึ่งเดียว
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24 - 25
ในปีนี้ได้มีการแยกรางวัลเป็น 2 ประภทคือ รางวัลนักแสดงสมทบชายดีเด่น ประเภทยอดนิยม และ รางวัลนักแสดงสมทบชายดีเด่น ประเภทมหานิยม โดยผู้เข้าชิงจะได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมทุกคน และนอกจากนี้ยังให้ประชาชนโหวตผลงานที่ดีที่สุดในบรรดาผู้ได้รับรางวัลประเภทยอดนิยมมา 1 รายชื่อ เพื่อรับรางวัลประเภทมหานิยม
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์
เฮนรี สจวต พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งชาวสกอต หรือ เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ (Henry Stuart, Lord Darnley ) (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระราชสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เฮนรีเสด็จสวรรคตเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 ที่เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์
ดูเพิ่ม
1545 1567
ผู้พิชิตดาราจักร
ผู้พิชิตดาราจักร (จีน :)เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ แต่งโดยหวงอี้ ฉบับภาษาไทยแปลและเรียบเรียงจากต้นฉบับภาษาจีน '星际浪子'ซิงจี้ ล่างจื่อ ซึ่งแปลว่า ผู้พเนจรดาราจักร'' โดย น.นพรัตน์ จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ เริ่มตีพิมพ์ในประเทศไทย พ.ศ. 2552 มีความยาวทั้งสิ้น 6 เล่ม เรื่องนี้ยังเป็นนวนิยายจีนแนววิทยาศาสตร์เรื่องแรกในชีวิตการแปลของ น.นพรัตน์
แรงบันดาลใจ
จากการเปิดเผยของหวงอี้ ว่าได้รับแรงบันดาลใจจาก ในคัมภีร์ไบเบิล ด้วยเหตุการณ์ น้ำท่วมโลก มนุษยชาติถูกทำลาย มีแต่ใช้เรือโนอาห์ ค่อยรอดชีวิตมาได้  หวงอี้ก็อาศัยเหตุการณ์เองนี้มาผูกเรื่อง จัดเป็นผลงานหนึ่งในสองเรื่องวิทยาศาสตร์ของหวงอี้ ที่ตัวผู้เขียนเองชื่นชอบที่สุด และเขียนขึ้นขณะที่กำลังเขียนเจาะเวลาหาจิ๋นซี
เค้าโครงเรื่อง
เรื่องราวเริ่มต้น บนดาววิหคเพลิง ซึ่งมีมนุษย์คนสุดท้ายบนดวงดาวอาศัยอยู่ ชื่อ ฟางโจว ที่ดิ้นรนเอาตัวรอดทุกวิถีทาง และเขาเป็นผู้นำความเปลี่ยนแปลงมาสู่สหพันธ์ทางช้างเผือก
เนื้อเรื่องย่อ
7 ปีหลังสงครามจากการโจมตีจาก "ชาวทมิฬดำ" ที่ "กลุ่มดาวม้าแหงน" จุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญในการบุกสำรวจไปยังใจกลางกาแล็คซี่ ที่ฝ่ายสหพันธรัฐต้องพบกับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน ฝ่ายสหพันธรัฐเข้าสำรวจยานลำหนึ่ง ที่ดาววิหคเพลิง และได้พบกับ ฟางโจว มนุษย์ที่มีพลังพิเศษ จึงจับตัวมายังห้องทดลองเพื่อหาความลับนี้  จนได้พบกับ จีฮุ่ยฟูประธานของสหพันธรัฐ  แต่ด้วยพลังของฟางโจว เขาจึงหลบหนีมาได้ เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงสหพันธรัฐ
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
ดังนั้น ตัวคำนี้เอง สามารถอนุมานแปลว่า ยานอวกาศที่ใช้บรรทุกทีละมากๆ ด้วยหลักการเดียวกับที่นิยายวิทยาศาสตร์ภาษาต่างๆ ใช้คำที่แปลคล้ายๆ กับคำว่า "เรือ" แทน ยานอวกาศในเทอมย่อ ship แทน spaceship หรือ cruiser แทน spacecruiserบางที คำว่า ยานฟางโจวหมายเลขหนึ่ง ซึ่งต้นฉบับจีนใช้คำนี้ 方舟一號 โดยไม่เติมคำอื่นใดเกี่ยวกับเรือลงมาอีก อาจเป็นไปได้ว่า จริงๆ แล้ว หวงอี้คงต้องการเขียนว่า "ยานขนส่งอวกาศหมายเลขหนึ่ง" ไม่ใช่ยานอวกาศชื่อ "ฟางโจวหมายเลขหนึ่ง"ขอให้สังเกตประโยคที่แปลเป็นไทยว่า "นี่คือฟางโจวหมายเลขหนึ่งของผม" ในบทอ้างอิง ที่เขียนแบบนี้ 這就是鄙人的方舟一號 โดยไม่เติมคำอื่นที่เกี่ยวกับเรือ นอกจากคำว่า "ฟางโจว" (方舟 คำนี้) ลงมาอีก 撒 คือ จักรพรรดิ, 拿 คือ ครอบครอง ใช้งาน, 旦 หมายถึง ครั้งเดียว ซึ่งก็น่าจะเหมาะสมดีกับการที่เขาสามารถจัดการฟางโจวลงได้ในคราเดียวถ้าไม่เกิดเรื่องที่เทียนเหม่ยหลงรักฟางโจวจนยอมละเว้นชีวิตฟางโจวถึงสามครั้ง แถมยังทรยศซานาตานอีกในครั้งสุดท้ายนั่นชาวทมิฬดำก็ควรจะชนะมนุษยชาติโดยราบคาบไปแล้ว
แฮร์รี วิงส์
ชีวิตช่วงต้นและชีวิตส่วนตัว
แฮร์รี วิงส์ เป็นลูกชายของเอนิตาและแกรี วิงส์ มีเชื้อสายสเปนจากฝั่งแม่ เขาเกิดและเติบโตใน Hemel Hempstead และเข้าศึกษาที่ Cavendish School วิงส์เป็นแฟนบอลของทอตนัมฮอตสเปอร์ เขาไปชมเกมนัดแรกในไวต์ฮาร์ตเลน เมื่ออายุ 6 ปีและเข้าร่วมอะคาเดมีของทอตนัมเมื่ออายุ 8 ปี
เกียรติประวัติ
ทอตนัมฮอตสเปอร์
ปยี่นมะน่า
ปยี่นมะน่า (ပျဉ်းမနား, ) เป็นเมืองแห่งการทำไม้และอ้อย ปยี่นมะน่าตั้งอยู่ในดินแดนสหภาพเนปยีดอของประเทศพม่า อยู่ห่างจากย่างกุ้ง อดีตเมืองหลวงทางเหนือประมาณ 320 กิโลเมตร รัฐบาลพม่าได้ย้ายเมืองหลวงของประเทศมาตั้งที่พื้นที่สีเขียวทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนี้ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
ปยี่นมะน่ามีชื่อเดิมว่า แหน่จ่าง, แหน่ฉ่าง และ นีงจาง สองชื่อแรกมีความหมายว่า ดินแดนละเว้น เนื่องจากในสมัยกษัตริย์นั้น หากมีการยกทัพทำศึก เมืองปยี่นมะน่าก็จะไม่อยู่ในเส้นทางเดินทัพ และหากมีการเก็บภาษีท้องที่ก็จะถูกละเว้นการเก็บส่วย ทั้งนี้เพราะบริเวณนั้นเต็มไปด้วยป่าทึบและชื้นแฉะ ส่วนชื่อสุดท้ายมีความหมายว่า สะพานข้าม เนื่องจากมีสะพานข้ามคลองที่ค้าขายกับเมืองหยั่วเก้าก์ยะ
ต่อมาในสมัยอาณานิคม มีการเปลี่ยนชื่อ แหน่ฉ่าง หรือ นีงจาง มาเป็น ปยี่นมะน่า เนื่องจากเวลาที่สะกดชื่อเมืองนีงจางเป็นภาษาอังกฤษ มักจะสับสนกับชื่อเมืองมยี่นชาน เวลาส่งจดหมายก็มักจะสลับที่อยู่บ่อย ๆ ทำให้เสียเวลาและเสียงาน ดังนั้นเพื่อเป็นการแก้ปัญหาจึงเปลี่ยนจาก นีงจาง เป็น ปยี่นมะน่า แทน โดยเลือกจากชื่อหมู่บ้านที่อยู่ใกล้ที่สุด คือ ลางปยี่นมะน่า ซึ่งพื้นที่นี้อยู่ห่างจากตัวเมืองปยี่นมะน่าปัจจุบันราว 5 ไมล์
เมืองปยี่นมะน่าแต่เดิมเคยเป็นฐานที่มั่นเก่าที่พลตรี อองซาน บิดาของอองซานซูจี นำฝ่ายต่อต้านทำสงครามเอกราชต่อสู้กับการครอบครองของเจ้าอาณานิคมอังกฤษ และญี่ปุ่นในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
สาเหตุที่รัฐบาลพม่าประกาศย้ายเมืองหลวงไม่แน่ชัดนัก สาเหตุที่เป็นไปได้อาจเป็นว่าปยี่นมะน่าได้เปรียบย่างกุ้งในเชิงยุทธศาสตร์ เนื่องจากอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเล เพราะพม่ากลัวการรุกรานแบบเดียวกับที่สหรัฐอเมริกาบุกอิรัก สาเหตุประการอื่นคือปยี่นมะน่าอยู่ใจกลางประเทศ ทำให้ง่ายต่อการปกครอง และใกล้กับชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ ทำให้สั่งการทางทหารได้ง่ายกว่า สาเหตุสุดท้ายคือเป็นคำแนะนำของโหรประจำตัวพลเอกอาวุโส ต้านชเว ผู้ครองอำนาจสูงสุดในพม่า
มีกระแสข่าวออกมาว่าเมืองหลวงแห่งใหม่ของพม่าที่ย้ายไปตั้งที่ทำการในบริเวณเมืองปยี่นมะน่านั้นจะใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ยานโลน (Yan Lon) อันมีความหมายว่า ปลอดภัยจากการต่อสู้ (Secure from Strife) นอกจากนั้นที่ตั้งแห่งใหม่นี้ยังทำบังเกอร์หลบภัยแน่นหนา ติดตั้งขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานอีกด้วย แต่อย่างไรก็ตามภายหลัง รัฐบาลพม่าได้ขนานนามเมืองหลวงใหม่แห่งนั้นว่าเนปยีดอ
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล (America's Next Top Model หรือในชื่อย่อว่า ANTM) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากรัฐต่างๆ ของสหรัฐอเมริกา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา และมี ไทรา แบงก์ส ทำหน้าที่เป็นทั้งโปรดิวเซอร์ ผู้ตัดสิน และผู้ดำเนินรายการหลัก ซึ่งคณะกรรมการในฤดูกาลแรกจะประกอบไปด้วย แจนิส ดิกคินสัน, คิโมร่า ลี ซิมมอนส์ และโบว์ คิลเลี่ยน ก่อนที่ฤดูกาลถัดมาจะเปลี่ยนคณะกรรมการไปเรื่อยๆ ได้แก่ ไนเจล บาร์คเกอร์, โนเล่ แมริน, เอริค นิโคลสัน, ทวิกกี้, พอลลีน่า โพริซโคว่า, อังเดร ลีออน ทอลลีย์, เจ.อเล็กซานเดอร์ และเคลลี่ ครูโทน
นอกจากนี้ หลายๆ ประเทศยังได้ติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการไปสร้างและออกอากาศในประเทศนั้นๆ ด้วย ได้แก่ สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, ออสเตรีย, โปแลนด์, อิตาลี, ฮอลแลนด์, ,ยูเครน, แคนาดา, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, แอฟริกาใต้, บราซิล, แอลเบเนีย, เบลเยียม, เบเนลักซ์, บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, แคริบเบียน, อเมริกากลาง, โครเอเชีย, เอสโตเนีย, จอร์เจีย, กรีซ, ฮังการี, อิสราเอล, เม็กซิโก, มอลตา, นิวซีแลนด์, เปรู, โรมาเนีย, รัสเซีย, เซอร์เบีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สเปน, สวิสเซอร์แลนด์, ตุรกี, สแกนดิเนเวีย, นอร์เวย์, เดนมาร์ก, สวีเดน, ฟินแลนด์, กลุ่มประเทศในทวีปเอเชีย เวียดนาม, กัมพูชา, อินเดีย, จีน, สิงคโปร์, เกาหลีใต้, ฟิลิปปินส์ และ ไทย เป็นต้น
ในสหรัฐอเมริกา อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทางช่อง UPN ก่อนที่จะย้ายมาออกอากาศในช่อง The CW ในปี 2006 เนื่องจากการรวมตัวกันของช่อง UPN และช่อง The WB เช่นเดียวกับละครและเรียลลิตี้โชว์เก่าของ The WB อย่างสมอลล์วิลล์, ซูเปอร์เนเชอรัล โดยทำเรตติ้งคนดูในทุกฤดูกาลเป็นอันดับที่ 1 ของสถานีมาตลอดนับตั้งแต่ออกฉาย และจะยังคงออกฉายต่อไปจนถึงปี 2009-10 เป็นอย่างน้อย
ในขณะที่ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 22 กำลังออกอากาศอยู่นั้น ข่าวการยกเลิกการสร้างรายการ ได้รับการยืนยัน ในวันที่ 14 ตุลาคม 2558 โดยได้ข้อสรุปว่า ในวันที่ 4 ธันวาคม 2558 จะเป็นการออกอากาศครั้งสุดท้ายของรายการ แต่ในเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการประกาศว่า รายการจะได้กลับมาออกอากาศอีกครั้ง แต่เปลี่ยนช่องทางออกอากาศ เป็นช่อง VH1 และ ไทรา แบงก์ส จะไม่ได้กลับไปเป็นกรรมการหลักในรายการอีกต่อไป แต่จะยังคงทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างเช่นเดิม โดยคณะกรรมการตัดสินจะถูกปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ต่อมา จึงได้ประกาศว่า นักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษชื่อดัง ริต้า โอรา จะได้เป็นกรรมการหลักคนใหม่ให้กับฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่มต้นขึ้นในช่วงฤดูใบไม่ร่วง ปี พ.ศ. 2559 โดยมีคณะกรรมการที่เหลือประกอบด้วย คือ สุดยอดนางแบบชื่อดัง แอชลีย์ กราแฮม, หัวหน้าฝ่ายความคิดสร้างสรรค์จากนิตยสาร เปเปอร์ แม็กกาซีน ดรูว์ เอลเลียต และสไตลิสต์ชื่อดัง ลอว์ โรช
ในประเทศไทย อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล ออกอากาศทุกคืนวันพุธ เวลาประมาณ 22.00 น. ทางช่องทรูอินไซด์ ของสถานีเคเบิลโทรทัศน์ทรูวิชั่นส์ ซึ่งต่อมาช่อง Channel [V] Thailand ได้ซื้อลิขสิทธิ์ฤดูกาลที่ 11 มาออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ เวลาประมาณ 21.00 น. จากนั้นในฤดูกาลที่ 12 เป็นต้นมา ถูกนำกลับมาออกอากาศที่ช่องทรูอินไซด์ตามเดิม
Nepenthes faizaliana
Nepenthes faizaliana เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวที่พบบนผาหินปูน ของอุทยานแห่งชาติกูนุงมูลู ในรัฐซาราวัก และบนเกาะบอร์เนียว คาดกันว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับ N. boschiana
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ลำต้นเลื้อยไต่ของ N. faizaliana อาจมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 8 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 3 ซม.
ใบเรียงสลับรอบลำต้น มีก้านใบ ผิวใบคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอกถึงรูปรี อาจยาวถึง 14 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายแหลม ฐานป้าน ก้านใบเป็นร่องเล็กตามยาว กึ่งหุ้มลำต้น ยาว 5 ซม.ไม่มีปีก มีเส้นใบตามยาว 2 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ ไม่มีเส้นใบแบบขนนก สายดิ่งยาว 20 ซม.
หม้อล่างไม่มีการบรรยายลักษณะไว้ ถึงแม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่า และพบเห็นได้ยากกว่าหม้อบน หม้อบนรูปกรวยแคบ บานออกเล็กน้อยในส่วนบน อาจสูงมากกว่า 30 ซม. ปีกลดรูปลงเหลือเพียงสันคู่ ปากหม้อเฉียง เพอริสโตมแบน รูปทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ฝาหม้อรูปวงกลม มีต่อมสันเห็นได้ชัดใต้ฝา มีเดือยเดี่ยวที่ฐานฝา
N. faizaliana มีสิ่งปกคลุมสีขาว มีขนรูปดาวบนลำต้นและก้านใบ ผิวบนของแผ่นใบเกลี้ยง ใต้แผ่นใบมีขนกิ่งสั้นหร็อมแหร็ม มีขนยาวสีขาวที่ฐานของเส้นกลางใบ
จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
แมกซีมีเลียนได้ขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คผ่านทางการทำสงครามและการอภิเษกสมรสของพระองค์ใน ค.ศ. 1477 กับมารีแห่งบูร์กอญ ผู้ปกครองแห่งรัฐบูร์กอญ ผู้เป็นทายาทของชาร์ลผู้อาจหาญ แม้ว่าพระองค์จะสูญเสียดินแดนแต่เดิมของราชวงศ์ของพระองค์ในสวิตเซอร์แลนด์ในยุคปัจจุบันให้กับสมาพันธรัฐสวิส ด้วยการอภิเษกสมรสของพระราชโอรสของพระองค์ที่มีพระนามว่า ฟิลิปผู้ทรงโฉมกับสมเด็จพระราชินีนาถฆัวนาแห่งกัสติยาใน ค.ศ. 1498 มัคซีมีลีอานทรงช่วยสร้างราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในสเปน ซึ่งทำให้พระราชนัดดาของพระองค์ที่มีพระนามว่า ชาร์ล ได้ขึ้นครองราชบังลังก์ของทั้งกัสติยาและอารากอน นักประวัติศาสตร์นามว่า Thomas A. Brady Jr. ได้อธิบายว่า พระองค์ทรงเป็น"จักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์องค์แรกในรอบ 250 พรรษาที่ทรงปกครองและครองราชย์" และ"เป็นขุนศึกหลวงที่มีความสามารถมากที่สุดในยุคสมัยของพระองค์"
ทรงมีพระสมญานามว่า "Coeur d’acier" (“หัวใจดั่งเหล็ก”) โดย Olivier de la Marche และนักประวัติศาสตร์รุ่นหลัง(ไม่ว่าจะเป็นการยกย่องถึงความกล้าหาญและคุณสมบัติของการสู้รบหรือประณามถึงความโหดเหี้ยมของพระองค์ในฐานะผู้ปกครองสงคราม) มัคซีมีลีอานทรงได้เข้าสู่จิตสาธารณะในฐานะ "อัศวินคนสุดท้าย"(der letzte Ritter) โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่บทกวีได้ถูกประพันธ์ขึ้นเพื่อกล่าวถึงพระองค์โดย Anastasius Grün ซึ่งได้รับการตีพิมพ์(แม้ว่าพระสมญานามจะยังคงมีอยู่ แม้จะอยู่ในช่วงชีวิตของมัคซีมีลีอานก็ตาม) การถกเถียงทางวิชาการยังคงมีการหารือกันว่าพระองค์ทรงเป็นอัศวินคนสุดท้ายจริงหรือไม่(ในฐานะผู้ปกครองจากสมัยกลางในอุดมคติที่นำผู้คนบทหลังม้า หรือนักฝันและนักผจญภัยอย่างดอนกิโฆเต้) หรือเจ้าชายพระองค์แรกจากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา— นักการเมืองจอมเจ้าเล่ห์เพทุบายผู้ไร้ศีลธรรมที่นำพาราชวงศ์ของพระองค์ไปสู่"จุดสูงสุดแห่งอำนาจราชวงศ์ยุโรป" โดยส่วนใหญ่มาจากเงินกู้ นักประวัติศาสตร์ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เช่น Leopold von Ranke มักจะวิพากษ์วิจารณ์ต่อมัคซีมีลีอานที่ให้ความสนพระทัยต่อราชวงศ์ของพระองค์มากกว่าเยอรมนี ทรงขัดขวางกระบวนการรวมชาติของประเทศ นับตั้งแต่หนังสือที่ชื่อ Kaiser Maximilian I. Das Reich, Österreich und Europa an der Wende zur Neuzeit ซึ่งถูกเขียนโดย Hermann Wiesflecker (ค.ศ. 1971-1986) กลายเป็นงานแบบมาตรฐาน ภาพลักษณ์ที่ดียิ่งขึ้นของจักรพรรดิได้ปรากฏขึ้น พระองค์ถูกมองว่าเป็นผู้ปกครองที่ทันสมัยและมีนวัตกรรมซึ่งได้ดำเนินการปฏิรูปครั้งสำคัญและส่งเสริมต่อความสำเร็จทางวัฒนธรรมที่สำคัญ แม้ว่าราคาทางการเงินจะให้ความหนักหน่วงต่อชาวออสเตรียและการขยายกำลังทหารของพระองค์จะทำให้คนหลายหมื่นคนต้องเสียชีวิตและความทุกข์ทรมาน
ด้วยโครงการการสร้างภาพ"ที่ไม่เคยมีมาก่อน" ด้วยความช่วยเหลือจากนักวิชาการและศิลปินที่มีชื่อเสียงมากมาย ในช่วงชีวิตของพระองค์ จักรพรรดิ –"ผู้ส่งเสริม ผู้ประสานงาน และผู้เสนอญัตติที่สำคัญ ผู้แสดงศิลปะและผู้ประกอบที่มีพลังและความศรัทธาอย่างแรกกล้าอันไร้ขีดจำกัด และมองเห็นรายละเอียดได้อย่างไม่เคยผิดพลาด"–ได้สร้าง "ตัวตนของราชวงศ์ที่แท้จริง" ขึ้นมาสำหรับพระองค์เอง" ซึ่งมีคุณสมบัติที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า "ไม่มีใครมาเทียบเท่า" หรือ "มาจนถึงบัดนี้ แทบจะคาดคิดไม่ถึง" ด้วยภาพนี้ มีการเพิ่มเลเยอร์ใหม่โดยผลงานของศิลปินรุ่นหลังในช่วงหลายทศวรรษภายหลังการสวรรคตของพระองค์ ทั้งในฐานะความต่อเนื่องของภาพที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยเจตนาซึ่งถูกพัฒนาโดยโปรแกรมของเขา เช่นเดียวกับการพัฒนาแหล่งที่มาที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและการสำรวจเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นจริงทำให้เกิดสิ่งที่ Elaine Tennant เรียกว่า "อุตสาหกรรมมัคซีมีลีอาน"
ดูเพิ่ม
1459 1519
เทวสถานเวสตา
เทวสถานแห่งเวสตา (En:Temple of Vesta ; Aedes Vestae) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์ (19 ธันวาคม พ.ศ. 2421 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2430) พระราชธิดาพระองค์ที่ 24 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระประวัติ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย ประไพพรรณพิจิตร์ นริศรราชกุมารี กรมพระเทพนารีรัตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2421 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง แรกเริ่มพระองค์ยังไม่ได้รับพระราชทานพระนาม ชาววังจึงออกพระนามว่า "ทูลกระหม่อมหญิงใหญ่"
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เฉลิมพระนามหลังสิ้นพระชนม์ว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย ประไพพรรณพิจิตร์ นริศรราชกุมารี ในปี พ.ศ. 2431 ส่วนสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงจึงทรงนำทรัพย์สินส่วนพระองค์ของพระราชธิดามาสร้างเป็นถนน โดยพระราชทานนามว่า "พาหุรัด" เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระราชธิดาอันเป็นที่รัก
ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชโองการสถาปนาพระอัฐิสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ เป็นเจ้าฟ้าต่างกรมฝ่ายในที่ "กรมพระ" มีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย ประไพพรรณพิจิตร์ นริศรราชกุมารี กรมพระเทพนารีรัตน์ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัยนั้น เมื่อยังเสด็จดำรงพระชนม์อยู่ ทรงมีมารยาทเรียบร้อยเป็นอันดีสมควรกับขัตติยราชกุมารี เป็นที่เสน่หาปราโมทย์แห่งพระประยูรญาติทั้งปวงยิ่งนัก
พระอิสริยยศ
ภายหลังสิ้นพระชนม์
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม
เจี๊ยบ เชิญยิ้ม หรือชื่อจริงว่า เฉลิม ปานเกิด เกิดเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2516 เป็นนักแสดงตลกหนึ่งใน คณะเชิญยิ้ม เป็นลูกชายของสีหนุ่ม เชิญยิ้ม ซึ่งเจี๊ยบมีน้องชายคือ แจ็ค เชิญยิ้ม จบการศึกษาที่ วิทยาลัยเทคนิคบริหารธุรกิจพิษณุโลก เคยมีผลงานเขียนพ็อคเก็ตบุ๊ก แฉคาเฟ่
เจี๊ยบเริ่มต้นเข้าสู่วงการตลกจากการเป็นเด็กขนของในคณะตลกของผู้เป็นพ่อโดยได้ศึกษาวิธีการเล่นตลกของตลกรุ่นพี่ในคณะอย่าง หยอง ลูกหยี หรือ หยอง เชิญยิ้ม ในตอนนั้น เล็ก เชิญยิ้ม เฉิน เชิญยิ้ม อุ๊ เชิญยิ้ม และ ชาลี เชิญยิ้ม กระทั่งโอกาสก็มาถึงเมื่อตลกรุ่นพี่อย่าง หยอง เล็ก และ อุ๊ ถูกยืมตัวไปอยู่คณะอื่นทำให้คณะสีหนุ่ม เชิญยิ้ม เหลือสมาชิกในคณะเพียง 3 คนคือ สีหนุ่ม เฉิน และ ชาลี ทำให้สีหนุ่มผู้เป็นพ่อต้องผลักดันเจี๊ยบขึ้นมาเล่นตลกร่วมกันพร้อมกับ โจ๊ก จั๊กจั่น หรือ โจ๊ก อยุธยา ที่เข้ามาใหม่โดยปรากฏตัวครั้งแรกใน จี้เส้นคอนเสิร์ต ชุดที่มีชื่อว่า สองพ่อลูก ต้นตระกูลฮา
หยิบ หมั่น
หยิบหมั่น หรือ เย่เวิ่น  เป็นปรมาจารย์กังฟูที่มีชื่ออีกคนหนึ่งในแบบมวยหวิงชุน
ประวัติ
หยิบหมั่น เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1893 ที่เมืองฝัวซาน มณฑลกวางตุ้ง (สถานที่เดียวกับ หว่องเฟ้ย์ห่ง (หวง เฟยหง)) ในครอบครัวคหบดีที่มั่งคั่ง เป็นบุตรชายคนที่ 3 ในบรรดา 4 คนของครอบครัว หยิบหมั่นเริ่มเรียนกังฟูครั้งแรกเมื่ออายุได้ 13 ปี ในแบบมวยหวิงชุน (Wingchun ออกเสียง เป็นภาษากวางตุ้งว่า "เหวงช้น" หรือ "หย่งชุน" ในจีนกลาง) จาก ฉั่นหว่าส่น (陳華順, "เฉินหัวซุ่น") มวยหวิงชุนเป็นเพลงมวยที่กล่าวขานในตำนานว่าคิดค้นโดยแม่ชี อื่อหมุ่ย และได้ถ่ายทอดวิชามวยนี้ให้หญิงสาวชาวบ้านชื่อ หยิ่มเหวงช้น (嚴詠春, เหยียน หย่งชุน) จึงเป็นที่มาของชื่อมวยนี้ เอกลักษณ์ของเพลงมวยชนิดนี้คือ เน้นที่ความว่องไวและหนักหน่วงในการต่อสู้แบบประชิดตัวโดยไม่ได้มีลีลามากนัก หยิบหมั่น สมรสกับ จาง หย่งเฉิน มีบุตร-ธิดา ด้วยกัน 6 คน
ก่อตั้งสำนัก
แต่ขณะนั้น ฉั่นหว่าส่น อายุมากแล้ว การสอนจึงตกเป็นหน้าที่ของศิษย์พี่ อึ่ง จ่งโซว (吳仲素, อู๋ จ้งซู่) เป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่ฉั่นหว่าส่นจะเสียชีวิตด้วยโรคชรา และได้ฝากฝังให้อึ่ง จ่งโซว สอนยิปมันต่อให้สำเร็จ และยังถือว่ายิปมันเป็นศิษย์คนสุดท้ายของ ฉั่นหว่าส่นด้วย
วันหนึ่งหยิบหมั่นถูกเพื่อนร่วมชั้นเรียนมัธยมท้าให้ทดลองสู้กับคนที่อายุมากกว่า หยิบหมั่นได้ตกลงท้า แต่กลายเป็นว่า เขาบังเอิญไปท้าสู้กับผู้ฝึกมวยหวิงชุนด้วยกันเอง และแพ้อย่างหมดทางสู้ คน ๆ นี้ชื่อ เหลิ่งเป๊ก (梁璧, เหลียงปี้) ซึ่งเป็นบุตรชายของเหลิ่งจ่าน (梁贊, เหลียงจ้าน) อาจารย์ปู่ของหยิบหมั่น เหลิ่งเป๊ก เป็นศิษย์น้องของฉั่นหว่าส่น จึงมีศักดิ์เป็นอาจารย์อาของหยิบหมั่น หยิบหมั่นได้รู้จักกับเหลิ่งเป๊กและเรียนวิชากับเขาจนอายุได้ 24 ปี จึงได้กลับมาที่ฝัวซานบ้านเกิด ด้วยฝีมือที่ก้าวหน้าไปกว่าเดิมมาก
ที่ฝัวซาน หยิบหมั่นได้งานเป็นตำรวจ จึงไม่ได้เปิดสำนักกังฟู แต่ก็ได้สอนลูกน้องของเขาบ้าง ซึ่งที่นี่ หยิบหมั่นได้รับการนับถืออย่างยิ่งจากชาวบ้าน เสมือนเป็นวีรบุรุษของท้องถิ่น
ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1937-ค.ศ. 1945) หยิบหมั่นปฏิเสธที่จะเป็นครูฝึกสอนให้ทหารญี่ปุ่นหลายต่อหลายครั้ง และย้ายจากฝัวซานไปอยู่เมืองอื่น
ปลาย ปี ค.ศ. 1949 หยิบหมั่นเข้าร่วมกับพรรคก๊กมินตั๋งและต้องหนีไปฮ่องกงโดยพลัดพรากจากครอบครัว เนื่องจากพรรคก๊กมินตั๋งแพ้ให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ปั้นปลาย
ซึ่งลูกศิษย์คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของหยิบหมั่น คือ บรูซ ลี ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงโด่งดังในระดับโลก บรูซ ลีได้เรียนกับหยิบหมั่นในช่วงปี ค.ศ. 1954-ค.ศ. 1957 เป็นเวลาสั้น ๆ เพียง 3 ปี ซึ่งชัดเจนว่าบรูซ ลี ไม่ได้เรียนวิชาทั้งหมด ต่อมาบรูซ ลี คิดค้นวิชาของตัวเองขึ้น ชื่อ เจี๋ยฉวนเต้า ซึ่งเชื่อว่ามีพื้นฐานมาจากหวิงชุนนั่นเอง
หยิบหมั่นเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ที่เมืองมงก๊ก เกาลูน ฮ่องกง ด้วยโรคมะเร็งที่คอ รวมอายุได้ 79 ปี และถูกยกย่องให้เป็นปรมาจารย์ในยุคปัจจุบันของมวยหวิงชุน
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
เรื่องราวของหยิบหมั่น ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ในปี ค.ศ. 2008 ในชื่อ Ip Man นำแสดงโดย เจิน จื่อตัน รับบทเป็น หยิบหมั่น (ออกเสียงเรียกในภาพยนตร์ว่า "ยิปมัน") ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจนต้องมีภาคต่อมา ซึ่งมีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์จากผู้สร้างอีกกลุ่มหนึ่ง โดย หว่อง ก๊า ไหว่ ซึ่งผู้ที่จะมารับบทเป็นหยิบหมั่น คือ เหลียง เฉาเหว่ย ในชื่อเรื่อง The Grand Masters นอกจากนี้แล้วยังมีอีกหนึ่งเรื่อง คือ The Legend is Born – Ip Man ที่ออกฉายในปีเดียวกัน เป็นเรื่องราวตั้งแต่วัยเยาว์ของหยิบหมั่นจนถึงอายุ 28 ปี และIp Man: The Final Fight ที่สร้างโดยกลุ่มผู้สร้าง The Legend is Born – Ip Man ในปี ค.ศ. 2013
เมรีแอนด์แฮปปี
ทไวซ์ แสดงทั้ง "ฮาร์ตเชกเกอร์" และ "เมรีแอนด์แฮปปี" ในรายการเพลงของเกาหลีใต้อย่าง มิวสิกแบงก์, โชว์! มิวสิกคอร์ และ อินกีกาโย ในวันที่ 15-17 ธันวาคม ตามลำดับ  มิวสิกวิดีโอเพลง "เมรีแอนด์แฮปปี" กำหนดฉายวันที่ 21 ธันวาคม แต่ถูกอัปโหลดออนไลน์ในวันรุ่งขึ้นแทน เนื่องจากพิธีศพของ Kim Jong-hyun ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม
กองบัญชาการสูงสุดเยอรมัน
กองบัญชาการสูงสุดเยอรมัน อาจหมายถึง:
รายชื่อตอนในเบ็นเท็น
รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่อง เบ็นเท็น (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2548)
เอดีอาร์ (รถดีเซลราง)
เอดีอาร์ (ADR) หรือ รถดีเซลรางแดวู (Daewoo Diesel Railcar) เป็นรถดีเซลรางปรับอากาศของการรถไฟแห่งประเทศไทย ใช้สำหรับการทำขบวนรถโดยสาร และ ขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลราง สั่งซื้อจากบริษัท Daewoo Heavy Industries Ltd. ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 - 2539 เพิ่อรองรับความต้องการใช้งานที่เพิ่มขึ้นของผู้โดยสาร ที่นิยมโดยสารด้วยรถไฟปรับอาศ รถดีเซลรางแดวูยังถูกนำมาใช้รองรับการโดยสารของนักท่องเที่ยว ในมหกรรมกีฬาซีเกมส์ และ เอเชียนเกมส์ ช่วงปี พ.ศ.2538 - 2541 ที่จัดขึ้นในประเทศไทยในขณะนั้นอีกด้วย
รายชื่อตอนในเบ็นเท็น
ตอนสั้น
มักจะฉายในช่วงพักระหว่างรอการ์ตูนเรื่องต่อไป มีความยาวประมาณ 2 นาที
เอดีอาร์ (รถดีเซลราง)
รุ่น
รถดีเซลรางแดวู มีชื่อเรียกรุ่นว่า ADR (AirConditioner Daewoo RailCar) แต่ก็ยังมีรุ่นย่อยที่แตกต่างกัน เพราะมีการสั่งซื้อหลายครั้ง หลายจุดประสงค์การใช้งาน
ADR รุ่น 20
เป็นรถดีเซลรางแดวูล็อตแรก โดยเป็นรถนั่งดีเซลรางทั้งหมด โดยมีมิติรถที่เล็กตามขนาดของรถไฟรุ่นเก่า ๆ เพื่อไม่ให้กระทบกับความกังวลด้านข้อจำกัดของเขตโครงสร้างต่าง ๆ แต่มีที่นั่งที่มากกว่าล็อตอื่น ๆ
ADR รุ่น 60
เป็นรถดีเซลรางแดวูล็อตที่สอง โดยมีทั้งรถนั่งดีเซลราง และ รถพ่วงดีเซลรางแบบนั่งและนอน โดยมีมิติรถที่ใหญ่กว่าล็อตแรก เพราะไม่มีข้อจำกัดด้านเขตโครงสร้าง และเพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้งานต่าง ๆ รถดีเซลรางแดวูล็อตนี้ได้เป็นมาตรฐานของขนาดรถไฟไทยในยุคใหม่ ที่ได้ใช้รถไฟที่มีมิติรถที่ใหญ่ขึ้นตามมาในอีกหลายรุ่น
โดยในปัจจุบันได้ดัดแปลงเป็น บนท.ป.1101 - 1140 (รถปรับอากาศนั่งและนอนชั้นที่ 2)  เพื่อนำไปใช้พ่วงร่วมกับขบวนรถต่าง ๆ ซึ่งใช้งานได้คล่องตัวกว่า ปัจจุบันมีพ่วงอยู่ในขบวนรถด่วนที่ 83/84 (กรุงเทพฯ-ตรัง-กรุงเทพฯ) และรถด่วนขบวนที่ 85/86 (กรุงเทพฯ-นครศรีธรรมราช-กรุงเทพฯ)
ด้านการใช้งาน
แม้ว่ารถดีเซลรางแดวูจะมีหลายรุ่น แต่ในการใช้งานจริง ก็ได้มีการจัดให้ใช้งานได้ร่วมกัน เพราะระบบต่าง ๆ เป็นแบบเดียวกันทั้งหมด เลยมักจะได้เห็นรถดีเซลรางแดวูที่มีริ้วขบวนแบบมีรถต่างขนาดกันในขบวนเดียวกัน
เรือด
ในช่วงปลาย พ.ศ. 2550 – ต้น พ.ศ. 2551 ได้พบเรือดบนเบาะในตู้โดยสารของแดวู  ทำให้ขบวนรถที่ใช้รถดีเซลรางแดวูหลายขบวนต้องงดให้บริการหรือใช้รถดีเซลรางสปรินเตอร์ทำการแทน เพื่อกำจัดเรือดและเปลี่ยนเบาะหนังเทียมเป็นแบบใหม่
เปลี่ยนสีและเสียงหวีด
รถดีเซลรางแดวูเป็นรถดีเซลรางที่ทำความเร็วได้ถึง 120 กิโลเมตร/ชั่วโมง จนเป็นสาเหตุทำให้เมื่อเกิดอุบัติเหตุ มักจะเป็นอุบัติเหตุรุนแรงหลายครั้ง เนื่องจากมีจุดตัดที่ไม่มีเครื่องกั้นหรือทางลักผ่านหลายจุด และผู้ขับขี่พาหนะทางถนนไม่เคารพกฎจราจร ทำให้รถดีเซลรางแดวูเคยต้องทำสีด้านหน้ารถใหม่หลายแบบโดยเพิ่มสีโทนเหลืองเพื่อเพิ่มจุดสังเกต แต่อุบัติเหตุก็ไม่ได้ลดลง เลยมีการเปลี่ยนเสียงหวีดใหม่ เป็นเสียงหวีดยี่ห้อ Nathan AirChime รุ่น K3LA คล้ายกับที่ใช้ในรถจักรของแอ็มแทร็กในสหรัฐ เพื่อที่จะใช้จะเตือนผู้ขับขี่พาหนะทางถนนให้ดียิ่งขึ้น เพราะเสียงหวีดดั้งเดิมมีเสียงที่ค่อนข้างเบา ได้ยินในระยะที่ไม่ไกลมาก
พระภูเทวี
ภูมี (भूमि), หรือ ภูมิเทวี และ วสุธรา, เป็นเทวีในศาสนาฮินดูอันเป็นผู้อุปถัมป์ค้ำจุนโลกและแผ่นดิน พระนางเป็นเทพชายาของพระพิษณุและในไวษณพนิกายพระนางเป็นเทพชายาลำดับที่สองรองจากพระลักษมี, และพระนิลเทพี ด้วยเหตุที่พระวราหะอันเป็นอวตารของพระวิษณุได้ช่วยพระนางจากการคุกคามของอสูรหิรัณยากษะพระองค์ทรงได้เสกสมรสกับพระนางและเป็นหนึ่งในอนุเทพชายา พระนางเป็นมารดรของ นรกาสูร, พระมงคลเทพบุตร, และ พระนางสีดา.
เทพลักษณะตามประติมานวิทยา
นาม "ภูมี" มาจากคำศัพท์ภาษาสันสกฤต 'พหุมี' - อันเป็นนามเดิมของพระนาง คำไวพจน์อื่นๆอันซึ่งเป็นนามของพระนาง เช่น ภูวตี, ภูมิวาณี, ภูวเนศวรี, อวณี, ปฤถวี, วราหิ, ธฤตี, ธาตรี, ธรณี, วสุธา, วสุธรา, ไวษณวี, กัศยปี, อุรวี, อิลา, มหี, อิฑา, วสุมตี, ธลันสิตา, วสุมตี, เหมา, และหิรันยะ
ในตำราประติมานวิทยาโดยทั่วไปพรรณาว่า พระนางประทับบนเทพพาหนะ คือ ช้างซึ่งหันหน้าออกไปทั้งสี่ทิศ อันหมายถึงทิศทั้งสี่, โดยทรงมีสี่กร ทรงผลทับทิม ภาชนะใส่น้ำ ชามที่บรรจุสมุนไพรรักษา และชามอีกใบบรรจุผักตามลำดับ หากในภาคที่ปรากฏพระองค์อันมีสองพระหัตถ์, จะทรงดอกปทุมนิอุบล (ดอกบัวสีฟ้า) อันขนานนามว่า โกมุท หรือ อุปัตระ, คือ ดอกบัวกลางคืน, ส่วนหัตถ์อีกข้างจะทรงอภัยมุทรา (ยกหัตถ์ขึ้นโดยหันหัตถ์ออกไปด้านหน้า), หรือ โลมุทรา, (ปล่อยหัตถ์แนบไปลำพระองค์)
บริติช
บริติช (British) อาจหมายถึง
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528
ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537
อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่นๆ
ช่างไฟฟ้า
ช่างไฟฟ้า (electrician) เป็นคนที่มีอาชีพที่ต้องใช้ฝีมือที่เชี่ยวชาญในการเดินสายไฟฟ้าของอาคาร, สายส่ง, เครื่องจักรที่อยู่กับที่ และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้อง ช่างไฟฟ้าอาจได้รับการว่าจ้างในการติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้าใหม่ หรือการบำรุงรักษาและการซ่อมแซมโครงสร้างพื้นฐานไฟฟ้าที่มีอยู่ ช่างไฟฟ้าอาจเชี่ยวชาญในการเดินสายไฟเรือ, เครื่องบิน และแพลตฟอร์มมือถืออื่น ๆ รวมถึงสายข้อมูลและสายเคเบิล
คำศัพท์
ช่างไฟฟ้าเป็นคนที่แสดงให้เห็นหรือศึกษาหลักการของไฟฟ้า ซึ่งมักจะเป็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสถิตในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ในสหรัฐ ช่างไฟฟ้าแบ่งออกเป็นสองประเภทหลัก ๆ ได้แก่ ช่างติดตั้งสายไฟ (linemen) ผู้ทำงานเกี่ยวกับระบบการจำหน่ายของบริษัทสาธารณูปโภคที่แรงดันไฟฟ้าสูงกว่า และช่างสายไฟ (wiremen) ผู้ทำงานกับแรงดันไฟฟ้าที่ต่ำกว่าซึ่งใช้ภายในอาคาร โดยทั่วไปแล้ว ช่างสายไฟได้รับการฝึกฝนในหนึ่งในห้าความเชี่ยวชาญหลัก ได้แก่ การเดินสายไฟเชิงพาณิชย์, ที่อยู่อาศัย, อุตสาหกรรมเบา, อุตสาหกรรม และไฟฟ้าแรงดันต่ำ หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า วอยซ์-เดทา-วิดีโอ (Voice-Data-Video) หรือวีดีวี (VDV) ความเชี่ยวชาญพิเศษอื่น ๆ เช่น การเดินสายไฟควบคุมและสัญญาณเตือนไฟไหม้ ซึ่งอาจทำได้โดยผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกฝนในอุปกรณ์ที่กำลังติดตั้ง หรือโดยช่างสายไฟภายใน
ช่างไฟฟ้าได้รับการฝึกฝนถึงหนึ่งในสามระดับ ได้แก่ ลูกมือฝึกหัด (Apprentice), นายช่าง (Journeyman) และช่างไฟฟ้าชำนาญ (Master Electrician) ในสหรัฐและแคนาดา ลูกมือฝึกหัดทำงานและได้รับค่าตอบแทนที่ลดลงขณะเรียนรู้อาชีพของพวกเขา โดยทั่วไปพวกเขาใช้เวลาหลายร้อยชั่วโมงในการเรียนการสอนในชั้นเรียน และมีสัญญาให้ปฏิบัติตามมาตรฐานการฝึกงานเป็นระยะเวลาระหว่างสามถึงหกปี ในช่วงเวลานั้นพวกเขาจะได้รับค่าตอบแทนเป็นเปอร์เซ็นต์ของค่าตอบแทนของนายช่าง ส่วนนายช่างคือช่างไฟฟ้าที่สำเร็จการฝึกงานและได้รับการค้นพบโดยหน่วยงานออกใบอนุญาตในท้องถิ่น, รัฐ หรือระดับชาติเพื่อให้มีความสามารถในอาชีพไฟฟ้า และช่างไฟฟ้าชำนาญที่ทำผลงานได้ดีในอาชีพเป็นเวลาเจ็ดถึงสิบปีและผ่านการสอบเพื่อแสดงให้เห็นถึงความรู้ที่เหนือกว่าของมาตรฐานเนชันแนลอิเล็กตริกัลโค้ด (National Electrical Code) หรือเอ็นอีซี (NEC)
สตรีโกย
สตรีโกย (Strigoi; striga; หมายถึง พ็อลเทอร์ไกสท์ ) เป็นผีหรือปิศาจตามความเชื่อของชาวโรมาเนียประเภทแวมไพร์อย่างหนึ่ง สตรีโกยไม่เหมือนแวมไพร์อย่างอื่นตรงที่จะไม่ดูดเลือดจากมนุษย์โดยตรง แต่จะดูดวิญญาณหรือพลังชีวิตจากเหยื่อแทน  สตรีโกยจะมีหางเล็ก ๆ งอกออกมาเหมือนกระดูกก้นกบที่ยาวผิดปกติ และยังเชื่ออีกว่าสตรีโกยมีพลังเหนือธรรมชาติสามารถเคลื่อนย้ายผลผลิตของชาวนาหรือรีดนมจากแม่วัวให้หมดไปได้ เพื่อให้ชาวนาและครอบครัวอดตาย
สตรีโกย เป็นความเชื่อเรื่องแวมไพร์แบบพื้นบ้านของโรมาเนีย ผู้ที่เป็นสตรีโกยยังอาจหมายถึงแม่มด หรือผู้ที่เล่นเวทมนตร์ไสยศาสตร์ คำว่า สตรีโกย มาจากรากศัพท์ภาษาโรมาเนียคำกริยาที่หมายถึง "กรีดร้อง" ที่มาจากภาษาละตินคำว่า strix หรือ striga ซึ่งรากศัพท์หมายถึงนกฮูกหรือประเภทของนกฮูก หรือหมายถึงปรสิตดูดเลือด เช่น Strigeidida ซึ่งเป็นคำเดียวกันที่พบได้ทั่วทั้งภาษาโรมานซ์ เช่นภาษาอิตาลี strega หรือภาษาเวนิส คำว่า strěga แปลว่า "แม่มด" ในภาษาฝรั่งเศส stryge หมายถึง นกตัวเมียที่ดูดเลือดเด็ก ฌูล แวร์น นักเขียนนิยายชาวฝรั่งเศสได้ใช้คำว่า "stryges" ในบทที่ 2 ในนิยายของตนเรื่อง The Carpathian Castle ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1893 และศัพท์ภาษากรีกคำว่า Strigx และภาษาแอลบาเนีย shtriga ก็มีความเกี่ยวเนื่องกัน ทั้งนี้มีสตรีโกยที่ปรากฏกายในรูปของแม่มด เรียกว่า "สตรีโกกา" (Strigoaică)
สตรีโกย ก็เหมือนแวมไพร์คือ นอนในโลงศพเวลากลางวัน กลัวแสงแดด, กระเทียม และไม้กางเขน หรือสิ่งเคารพทางศาสนาต่าง ๆ และออกอาละวาดในเวลากลางคืน การตรวจว่าหลุมศพใดมีสตรีโกย คือ การขี่ม้าเข้าไปในสุสาน เมื่อม้าตื่นกลัวไม่กล้าข้ามหลุมศพใด นั่นก็คือ หลุมศพที่มีสตรีโกย ศพที่เป็นสตรีโกยจะมีสภาพเหมือนคนนอนหลับธรรมดา ไม่มีสภาพเน่าเปื่อยหรือบ่งบอกว่าตายมาแล้ว  เมื่อมีสมาชิกในบ้านผู้ใดเสียชีวิตลง เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นแวมไพร์ ต้องจุดเทียนไว้หนึ่งดวง และมีคนเฝ้าศพเป็นเวลา 3 วัน เพื่อให้แน่ใจว่า ศพนั้นตายไปแล้วจริง ๆ และเชื่อว่าศพใดที่มีแมว โดยเฉพาะแมวดำกระโดดข้าม จะทำให้ศพนั้นกลายเป็นสตรีโกยหรือแวมไพร์
วิธีการกำจัดสตรีโกยตามความเชื่อของชาวยิปซี ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองที่อยู่รอบ ๆ โรมาเนีย คือ
มีการอ้างอิงถึงสตรีโกยไว้ในวัฒนธรรมร่วมสมัยต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์เรื่อง Strigoi ในปี ค.ศ. 2009 หรือในภาพยนตร์สารคดีสยองขวัญของช่องดิสคัฟเวอรีชุด Lost Tapes ซีซัน 3 ในตอน Strigoi Vampire เมื่อปี ค.ศ. 2010
วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต
วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต (Quarter-life crisis) มักเกิดในช่วงอายุระหว่าง 20-30 ปี เป็นช่วงที่คนตั้งคำถามเกี่ยวกับชีวิตตนเองเนื่องจากความเครียดที่เกิดจากการเริ่มเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
ลักษณะ
เอริค เอริคสัน ผู้คิดค้นทฤษฎีวิกฤตทั้งแปดที่มนุษย์เผชิญในระหว่างการพัฒนาได้กล่างถึงวิกฤตชีวิตที่เกิดขึ้นในวัยนี้ ความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับวัยหนุ่มสาวคือวิกฤตความใกล้ชิดกับความเหงา หลังจากการสร้างอัตลักษณ์ส่วนบุคคล คนหนุ่มสาวจะพยายามที่จะสร้างความสัมพันธ์แบบคู่รักกับคนอื่น ๆ จากการศึกษาของ LinkedIn เกือบ 3 ใน 4 ของหนุ่มสาววัยทำงานในสหราชอาณาจักรเคยเผชิญวิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิต ทำให้พวกเขากลับมาวิเคราะห์อาชีพของตัวเองและทางเลือกในชีวิต มีความกดดันหลายอย่างในชีวิตที่วัยหนุ่มสาวต้องเจอที่นำไปสู่วิกฤต โดยสองเหตุหลักได้แก่การมีอสังหาริมทรัพย์และการหางานที่รัก (57%) และรองลงมาคือการหาคู่ชีวิต (47%) นักจิตวิทยาคลินิคอเล็กซ์ ฟอร์เกอร์ได้นิยามความหมายของวิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิตว่าเป็น ช่วงเวลาของความไม่มั่นคง ความสงสัยและความผิดหวังที่เกิดขึ้นจากอาชีพ ความสัมพันธ์ และสถานการณ์ทางการเงิน มักเกิดจากช่วงเวลาที่ต่อจ่ากการเปลี่ยนแปลงชาวงวัยรุ่น ที่บุคคลเริ่มมีความสงสัย ไม่แน่ใจในชีวิตของตนและเริ่มมีความเครียดจากการเข้าสู่วัยผู้ใหญ่วิกฤตหนึ่งส่วนสี่ชีวิตพบเห็นได้มากขึ้นเนื่องจาก มิลเลนเนียลประสบปัญหาด้านการเงินมากกว่าพ่อแม่ของตน และเป็นรุ่นแรกที่สถานะทางการเงินด้อยกว่ารุ่นพ่อแม่ การวิจัยพบว่า 31% ของ 2000 คนพบว่าตัวเองเสียเวลาไปกับงานที่ไม่ใช่ และกว่า 34% ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ต่างประเทศ 35% เปลี่ยนสายงานโดยสิ้นเชิง และ 22% ลาออกโดยยังไม่มีงานใหม่ งานวิจัยอีกชิ้นพบว่าผู้หญิงมากกว่าผู้ชายที่รู้สึกไม่แน่ใจกับงานที่ทำอยู่ 61% ต่อ 56% LinkedIn ได้สัมภาษณ์ผู้ที่มีอายุระหว่าง 25 ถึง 33 ปี จากประเทศสหรัฐอเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย และอินเดียเพื่อหาว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้เกิดความสิ้นหวังในอาชีพและชีวิตของพวกเขา การหางานที่รักเป็นเรื่องกังวลหลักของหนุ่มสาว ตามมาด้วยการเปรียบเทียบตัวเองกับเพื่อนที่ประสบความสำเร็จ และช่วงเวลานี้เอง คนส่วนใหญ่มักเปลี่ยนหน้าที่การงานและแผนชีวิต กว่า 1 ใน 3 เปลี่ยนหน้าที่และเปลี่ยนงานอย่างสิ้นเชิง 1 ใน 4 ตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อคิดว่าอยากทำอะไร และ 1 ใน 10 เปลี่ยนจากงานประจำเป็นทำฟรีแรนซ์หรือรับงานเป็นโปรเจค
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าตรีเพ็ชรุตม์ธำรง
"สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าตรีเพ็ชรุตม์ธำรง นริศรวงศ์เทวราช วโรภโตชาดพิสุทธิ์ รัตนบุรุษย์จุฬาลงกรณ์ บดินทรเทพวโรรส อดุยยศวิสุทธิกระษัตริย์ ขัตติยราชกุมาร"
เดิมนั้นถนนตรีเพชรเริ่มต้นตั้งแต่ถนนเจริญกรุงจดถนนพาหุรัด ต่อมาใน พ.ศ. 2441 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนตรีเพชรต่อจากถนนพาหุรัดถึงถนนจักรเพชร และใน พ.ศ. 2475 มีงานฉลองอาณาจักรรัตนโกสินทร์ 150 ปี พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานพระพุทธยอดฟ้าขึ้นในแนวตรงจากถนนตรีเพชร จึงให้ขยายถนนตรีเพชรตั้งแต่ช่วงจดถนนพาหุรัดถึงช่วงจรดถนนจักรเพชร
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
(1917–1918)
มอสโก (1918–1991) สหพันธ์ ลัทธิมากซ์–เลนิน รัฐพรรคการเมืองเดียวในรัฐสภา สังคมนิยม สาธารณรัฐโซเวียต
1990–1991: สหพันธ์สาธารณรัฐในระบบรัฐสภา
1938–1990: โซเวียตสูงสุด
1990–1991: สมัชชาใหญ่ผู้แทนประชาชน
รัฐอเทวนิยม (โดยพฤตินัย)
รัสเซียออร์ทอดอกซ์ (majority) }} สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Российская Советская Федеративная Социалистическая Республика; Russian Soviet Federative Socialist Republics, RSFSR) อดีตมีชื่อเรียกว่า สาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย และมีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า โซเวียตรัสเซีย, สหพันธรัฐรัสเซีย หรือเรียกสั้นเพียง รัสเซีย เป็นสาธารณรัฐที่ใหญ่ที่สุด มีประชากรมากที่สุด และมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจสูงสุดในอดีตสหภาพโซเวียต
หลายคนมักเข้าใจว่าสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียกับสหภาพโซเวียตเป็นชื่อประเทศเดียวกัน แต่ที่จริงแล้วรัสเซียเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
ช่วงเริ่มแรก (ค.ศ. 1917–1920)
รัฐบาลโซเวียตขึ้นสู่อำนาจครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 หลังจากที่รัฐบาลชั่วคราวรัสเซียภายใต้การนำของ อะเลคซันดร์ เคเรนสกี ซึ่งปกครองสาธารณรัฐรัสเซีย ถูกโค่นล้มในการปฏิวัติเดือนตุลาคม โดยถือเป็นการปฏิวัติรัสเซียครั้งที่สอง เนื่องจากสถานภาพของรัฐยังไม่ชัดเจน ทำให้โซเวียตรัสเซียไม่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากประเทศเพื่อนบ้านอีกเป็นเวลาห้าเดือน
เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1918 สภาร่างรัฐธรรมนูญได้ออกกฤษฎีกาประกาศให้รัสเซียเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตย ภายใต้ชื่อ "สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยรัสเซีย" อย่างไรก็ตาม บอลเชวิคได้กระทำการยุบสภาในวันรุ่งขึ้นและประกาศให้กฤษฎีกานี้เป็นโมฆะ
เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1918 ในการประชุมครั้งที่สามของรัฐสภารัสเซียทั้งปวง รัสเซียที่ไม่ได้รับการยอมรับถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย" เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1918 ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ โดยเป็นการมอบดินแดนส่วนหนึ่งที่เดิมเป็นของจักรวรรดิรัสเซียให้แก่จักรวรรดิเยอรมัน เพื่อแลกกับสันติภาพบนแนวรบด้านตะวันออกของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 รัฐธรรมนูญรัสเซียฉบับ ค.ศ. 1918 ได้ประกาศให้เปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย" ใน ค.ศ. 1918 ระหว่างสงครามกลางเมืองรัสเซีย หลายรัฐที่เคยอยู่ภายใต้อดีตจักรวรรดิรัสเซียได้แยกตัวเป็นอิสระจากกัน ทำให้ขนาดของประเทศลดน้อยลงไปอีก
ซาราห์ คอนเนอร์ (เทอร์มิเนเตอร์)
ซาราห์ เจียเนตต์ คอนเนอร์ เป็นตัวละครในเรื่อง เทอร์มิเนเตอร์ เธอเป็นตัวละครนำในเรื่อง เดอะ เทอร์มิเนเตอร์, เทอร์มิเนเตอร์ 2: จัดจ์เมนท์เดย์, และ เทอร์มิเนเตอร์: เดอะ ซาราห์ คอนเนอร์ โครนิเคิลส์ แสดงโดย ลินดา แฮมิลตัน ในภาพยนตร์ และ ลีนา เฮดดีย์ ในละครชุด
ภาษาถิ่นโตเกียว
ภาษาถิ่นโตเกียว ( หรือ ) หมายถึง ภาษาญี่ปุ่นถิ่นที่ประชากรที่อาศัยอยู่ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้สื่อสารกัน และมักใช้กล่าวถึงเฉพาะภาษาถิ่นที่ใช้ในย่านเมืองเก่า แบ่งเป็นภาษาถิ่นย่อยได้ 2 ภาษาถิ่นย่อย ได้แก่ ภาษาถิ่นย่อยที่ใช้ในย่านยามาโนเตะ เรียกว่า ยามาโนเตะโคโตบะ กับภาษาถิ่นย่อยที่ใช้ในย่านชิตามาจิ เรียกว่า ชิตามาจิโคโตบะ
เมื่อเข้าสู่ยุคเมจิ ภาษาถิ่นของย่านยามาโนเตะซึ่งเป็นภาษาของคนชั้นกลาง-สูงได้พัฒนามาเป็นภาษาถิ่นมาตรฐาน (ภาษากลาง) จึงมีคนเข้าใจผิดว่าภาษาถิ่นโตเกียวกับภาษากลางเป็นสิ่งเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ภาษาถิ่นของย่านชิตามาจิมีลักษณะการออกเสียงและสำนวนที่ต่างจากภาษาถิ่นของย่านยามาโนเตะหลายประการ
ประวัติ
ภาษาถิ่นโตเกียวพัฒนามาจากภาษาเอโดะ ถือกำเนิดขึ้นพร้อม ๆ กับการพัฒนาเมืองเอโดะหลังจากที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ ย้ายศูนย์กลางการปกครองมาที่เมืองดังกล่าว ภาษาเอโดะเป็นภาษาที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างภาษาญี่ปุ่นถิ่นตะวันออกกับภาษาญี่ปุ่นถิ่นตะวันตกเนื่องจากมีผู้คนจากถิ่นต่าง ๆ หลั่งไหลเข้ามายังเอโดะไม่ขาดสาย อย่างไรก็ตาม ภาษาคามิงาตะ  มีอิทธิพลต่อภาษาเอโดะเป็นอย่างมากเนื่องจากเป็นภาษาถิ่นที่ใช้ในกลุ่มชนชั้นสูงหรือชนชั้นปกครอง และต่อมาก็ขยายมายังกลุ่มชนชั้นกลางในช่วงท้ายของยุคเอโดะ เมื่อเข้าสู่ยุคเมจิ เอโดะได้เปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียว  ในช่วงนั้นกระแสชาตินิยมสืบเนื่องจากการล่าอาณานิคมของชาติตะวันตกทำให้ญี่ปุ่นต้องรีบพัฒนาประเทศอย่างรวดเร็ว รัฐบาลจึงยกภาษาถิ่นโตเกียวย่านยามาโนเตะ (ยามาโนเตะโคโตบะ) ซึ่งเป็นภาษาของคนชั้นกลาง-สูงขึ้นมาเป็นแม่แบบของภาษามาตรฐานและบรรจุลงในหลักสูตรการเรียนการสอนภาคบังคับทั่วประเทศ โดยที่ไม่ได้นำภาษาถิ่นโตเกียวย่านชิตามาจิ (ชิตามาจิโคโตบะ) ซึ่งเป็นภาษาของชนชั้นแรงงานมาเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาภาษามาตรฐาน
การออกเสียง
ลักษณะเด่นด้านการออกเสียงของภาษาถิ่นโตเกียวมีดังนี้
ต่อไปนี้เป็นลักษณะเด่นที่พบมากในภาษาถิ่นโตเกียวย่านชิตามาจิ
เสียงสูงต่ำ
ภาษาถิ่นโตเกียวย่านยามาโนเตะและย่านชิตามาจิมีคำศัพท์บางคำที่เสียงสูงต่ำต่างกัน ดังที่ยกตัวอย่างต่อไปนี้ (ฝั่งซ้ายคือยามาโนเตะ ฝั่งขวาคือชิตามาจิ)
นอกจากนี้ ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรในเขตอาดาจิ เขตเอโดงาวะ และเขตคัตสึชิกะ ซึ่งติดกับจังหวัดไซตามะและจังหวัดชิบะใช้เสียงสูงต่ำตามภาษาถิ่นไซตามะ
สถานการณ์ในปัจจุบัน
การปนกันของภาษาถิ่นย่านยามาโนเตะและชิตามาจิ การอพยพของคนถิ่นเดิมเนื่องจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคันโตและการทิ้งระเบิดโตเกียว การอพยพเข้ามาของคนต่างถิ่นเนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ล้วนแต่ส่งผลกระทบต่อภาษาถิ่นโตเกียวให้กลายเป็นภาษาใกล้สูญ ปัจจุบัน "ภาษาถิ่นเขตอภิมหานครโตเกียว"（首都圏方言）ซึ่งเป็นภาษาถิ่นที่ผสมผสานระหว่างภาษากลาง (ภาษาถิ่นโตเกียว) กับภาษาถิ่นในภูมิภาคคันโตได้เข้ามามีอิทธิพลในโตเกียวเป็นอย่างมาก เช่น
วัดพุทธชินวงศ์วนาราม
วัดพุทธชินวงศ์วนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย สายวิปัสสนากรรมฐาน ตั้งอยู่ถนนคลองหลวง หมู่ที่ 7 ในตำบลคลองหก อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีอาณาเขตทิศเหนือและตะวันออก จดที่ดินเอกชน ทางทิศตะวันตกและทิศใต้ติดถนนสาธารณะ อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลคลองหลวง ปัจจุบันมีพระมหาจรูญ จารุวณฺโณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดพุทธชินวงศ์วนาราม เริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2531 เป็นหนึ่งในสำนักวิปัสสนาสาขาวัดเบญจมบพิตร ผู้ถวายที่ดินคือนางบุญนาค แจ่มนุช จำนวน 11 ไร่ เพื่อสร้างวัด ยังบริจาคที่ดินสร้างโรงพยาบาลคลองหลวงอีก 15 ไร่ เริ่มแรกสร้างเป็นสำนักวิปัสสนาวัดเบญจมบพิตร เริ่มแรกสร้างเป็นกุฏิ พร้อมปลูกป่า โดยมีแนวคิดจะสร้างเป็นวัดป่า มหาเถรสมาคมประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 โดยมีนางสุพัตรา เรียนสร้อยเป็นผู้ขออนุญาตตั้งวัด ในนามว่า "วัดพุทธชินวงศ์วนาราม"
สภาพวัดมีความร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์ เหมาะกับเป็นสำนักวิปัสสนาเพื่อการปฏิบัติธรรม วัดแห่งนี้มีบ้านพักสำหรับอุบาสก อุบาสิกา (แยกออกจากกัน) มีวิหาร มีลานธรรม เป็นพระพุทธรูปประจำวัน สร้างไว้รอบแปดเหลี่ยม ทางวัดกำลังดำเนินการก่อสร้างอุโบสถเจดีย์แจ่มนุชพุทธสถาน ซึ่งวางศิลาฤกษ์เมื่อ พ.ศ. 2562
ดาร์กคิงดอม
ดาร์กคิงดอม (Dark Kingdom) กลุ่มตัวละครฝ่ายร้ายในเรื่อง เซเลอร์มูน เป็นเหล่ามนุษย์โลกที่ก่อกบฏต่อต้านอาณาจักรโลก และอาณาจักรซิลเวอร์มิลเลนเนี่ยมแห่งดวงจันทร์ นำโดย ควีนเบรีล และ ควีนเมตาเลีย เป้าหมายคือต้องการชิง "ผลึกเงินมายา" มาใช้สร้างพลังให้แก่ตัวควีนเมตาเลีย เพื่อที่จะยึดครองโลก
ตัวละครเด่นในดาร์กคิงดอม
เป็นปีศาจบนจุดดำบนดวงอาทิตย์ มีรูปร่างไม่แน่นอน คล้ายหมอกไฟสีดำ ใช้พลังอำนาจล้างสมองมนุษย์ให้ขึ้นมาทำลายล้างคนบนดวงจันทร์ จนกระทั่งถูกควีนเซเรนิตี้ (คุณแม่ของเซเลอร์มูน) ใช้พลังของผลึกเงินมายาสะกดเอาไว้ในระดับหนึ่ง ขังไว้ที่ทวีปอาร์กติก ภายหลังถูกเซเลอร์มูนสะกดและทำลายล้างจนสิ้นซาก
สาวงามผมยาวสีแดง อดีตชาติเป็นหญิงสาวชาวมนุษย์ที่แอบหลงรักเจ้าชายเอนดิเมี่ยน (หน้ากากทักซิโด้) แต่เพราะอิจฉาที่เจ้าชายแบ่งปันความรักให้เจ้าหญิงเซเรนิตี้ (เซเลอร์มูน) จึงได้ขายวิญญาณให้กับควีนเมตตาเลีย เพื่อแลกกับการล้างสมองชาวโลกให้ขึ้นมาทำสงครามบนดวงจันทร์ เธอถูกควีนเมตาเลียเข้าสิงแล้วฆ่าเจ้าชายเอนดิเมี่ยน แล้วจึงถูกเซเลอร์วีนัสฆ่าเธอตายตาม ภายหลังฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ และก็ถูกเซเลอร์วีนัสกำจัดด้วยดาบผลึกเงินมายา แต่ในอนิเมะถูกเซเลอร์มูนปราบด้วยผลึกเงินมายา
จตุรเทพแห่งดาร์กคิงดอม
ในอดีตชาติ จตุรเทพทั้ง 4 เคยเป็นทหารอารักขาของเจ้าชายเอนดิเมียน และได้เสียชีวิตไปในการก่อกบฏพร้อมกับเจ้าชาย แต่เมื่อกลับชาติมาเกิดใหม่ กลับถูกควีนเบริลปลุกวิญญาณขึ้นมาใหม่ให้เป็นลูกน้องของตน โดยปิดความทรงจำเรื่องอดีตชาติที่เป็นองครักษ์ของเจ้าชายเอนดิเมี่ยนเอาไว้
เจไดท์
ในมังงะเป็นคนรักของเซเลอร์มาร์ส และถูกสังหารโดยเซเลอร์มาร์ส ส่วนในอนิเมะปี 1992 ถูกควีนเบริลฆ่าตายด้วยการแช่แข็งในแท่งผลึกแก้ว เนื่องจากกำจัดอัศวินเซเลอร์ไม่สำเร็จ
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (สีขเรศ วุฑฺฒิสฺสโร)
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2381 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450) (พระนามเดิม:หม่อมเจ้าสีขเรศ; ราชสกุล: มหากุล) เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 10 ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ ประสูติในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันพุธที่ 9 พฤษภาคม ตรงกับแรม 1 ค่ำ เดือน 6 ปีจอ จ.ศ. 1200 พ.ศ. 2381
เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ถวายไว้เล่าเรียนในสำนักพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแต่ครั้งยังทรงผนวชอยู่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ถึงรัชกาลที่ 4 ทรงผนวชเป็นสามเณรเมื่อปีกุน พ.ศ. 2394 แล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเฉพาะพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงปี พ.ศ. 2398 ทรงผนวชเป็นพระภิกษุที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นบวรรังสีสุริยพันธ์เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับพระนามฉายาว่า วุฑฺฒิสฺสโร ผนวชแล้วประทับอยู่วัดบวรนิเวศวิหารต่อมา
ปี พ.ศ. 2407 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งหม่อมเจ้าพระสีขเรศเป็นพระราชาคณะที่ หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดา ในรัชกาลต่อมา เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงผนวชในปี พ.ศ. 2416 หม่อมเจ้าพระธรรมมุณหิศธาดาได้ร่วมเป็นคณปูรกะในคราวทรงผนวชนั้นด้วย ถึงปี พ.ศ. 2438 ทรงเลื่อนตำแหน่งให้เสมอพระราชาคณะชั้นธรรมในราชทินนามเดิม
หม่อมเจ้าพระธรรมุณหิศธาดา ประชวรด้วยโรคชรามานาน สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2450 ปีมะแม เวลาเช้า 3 โมงเศษ ได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุปูน วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2451
พาลีโอบาทราคัส
พาลีโอบาทราคัสมีกระโหลกรูปร่างคล้ายทรงโค้งของกอธิค ขนาดร่างกายค่อนข้างใหญ่ ประมาณ 8 ถึง 10 ซม. และตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
อาร์ตูโร ตอสกานีนี
อาร์ตูโร ตอสกานีนี (Arturo Toscanini) เป็นวาทยกรชาวอิตาลี ถือเป็นหนึ่งในวาทยกรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงศตวรรษที่ 20 วาทยการของเขามีความทรงพลังและเรียกได้ว่าเป็นวาทยการในอุดมคติ เขามีโสตประสาทที่สามารถแยกแยะรายละเอียดและความดังของดนตรีได้อย่างน่าทึ่ง เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าเสียงไหนคือโน๊ตหรือคอร์ดอะไร รวมทั้งมีความจำทางทัศนภาพ (eidetic memory) ที่ดีมาก เขามีโอกาสเป็นผู้อำนวยการเพลงที่โรงอุปรากรลา สกาลาในนครมิลานหลายต่อหลายครั้ง รวมถึงที่เมโทรโพลิแทนโอเปราในนครนิวยอร์ก และที่วงนิวยอร์กฟิลฮาร์มอนิก ในช่วงปัจฉิมวัยเขายังได้รับแต่งตั้งเป็นวาทยกรเอกประจำวงเอ็นบีซีซิมโฟนีออร์เคสตราในนิวยอร์ก
ตอสกานีนีเกิดที่เมืองปาร์มาในราชอาณาจักรอิตาลี เขาได้รับทุนการศึกษาในโรงเรียนการดนตรีท้องถิ่น และได้เรียนเชลโลเป็นเครื่องดนตรีแรก เขาได้มีโอกาสร่วมในการทัวร์คอนเสิร์ตไปยังสหรัฐขณะมีอายุ 19 ปี อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุฉุกละหุกขึ้นจนเขาต้องจับพลัดจับผลูขึ้นเป็นวาทยกรโดยกะทันหันในไม่กี่นาทีสุดท้ายก่อนการแสดงโดยที่ไม่มีประสบการณ์เลย ถึงกระนั้น ตลอดระยะเวลาสองชั่วโมงครึ่งของการแสดง ตอสกานีนีทำวาทยการโดยอาศัยเอาจากความจำทั้งสิ้น และผลลัพธ์ในคืนนั้นก็ยอดเยี่ยมจนเหล่าผู้ชมต่างประหลาดใจกับวาทยกรเยาวัยผู้นี้ ตอสกานีนีจึงเริ่มเป็นวาทยกรตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
อ้างอิง
18671957
ปลาไหลนา
ปลาไหลนา หรือ ปลาไหลบึง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Monopterus albus อยู่ในวงศ์ปลาไหลนา (Synbranchidae) มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายงู ตามีขนาดเล็ก คอป่องออก มีอวัยวะช่วยหายใจอยู่ในคอหอยเป็นเส้นเลือดฝอย ซึ่งช่วยให้หายใจได้โดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนปลาทั่วไป และยังสามารถขุดรูในดินเพื่อจำศีลในช่วงฤดูร้อนได้ด้วย ไม่มีครีบใด ๆ ยกเว้นบริเวณปลายหางแบนยาวคล้ายใบพาย เมื่อยังเล็กมีครีบอก แต่โตขึ้นจะหายไป กระดูกเหงือกมีทั้งหมด 3 คู่
ลำตัวลื่นมาก สีลำตัวปกติเป็นสีเหลืองทอง ใต้ท้องสีขาว ในบางตัวอาจมีจุดกระสีน้ำตาล แต่ก็มีพบมากที่สีจะกลายไป เป็นสีเผือก สีทองทั้งตัว หรือสีด่าง  มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.01 เมตร
ปลาไหลนา จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาไหลนาที่พบมากที่สุดในประเทศไทยและเป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดด้วย โดยพบได้ทุกภาค ทุกแหล่งน้ำ พบชุกชุมทั่วไป สำหรับในต่างประเทศพบกว้างขวางมาก ตั้งแต่อเมริกากลาง, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยกินได้แม้กระทั่งซากสัตว์ที่เน่าเปื่อย มีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันหาอาหาร