cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อานแห่งเบรอตาญ
ดัชเชสแห่งเบรอตาญ
เมื่อพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนมิได้ส่งกำลังมาช่วยแรนก็เสียเมือง อานจึงต้องมาหมั้นกับพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ทันที่ที่แรนและเดินทางพร้อมกับกองทหารอารักขาของพระองค์ไปยังวังลองเชส์ (Château de Langeais) เพื่อไปทำการเสกสมรส ทางออสเตรียก็ได้แต่ประท้วงว่าเป็นการแต่งงานที่ไม่ถูกต้องเพราะเจ้าสาวมิได้เต็มใจ และเจ้าสาวแต่งงานโดยถูกต้องตามกฎหมายกับพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนแล้ว และพระเจ้าชาร์ลเองก็ทรงหมั้นกับมาร์เกอรีตแห่งออสเตรียพระธิดาของพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนเองแล้ว แต่อานก็ต้องเสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1491
ต่อมาการแต่งงานก็ได้รับการอนุมัติว่าถูกต้องโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 8 เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1492 สัญญาการเสกสมรสระบุว่าฝ่ายใดที่เสียชีวิตก่อนผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็จะได้รับดินแดนเบรอตาญ แต่ระบุต่อไปว่าถ้าพระเจ้าชาร์ลเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท อานต้องแต่งงานกับผู้ครองราชย์ต่อจากพระองค์ซึ่งเป็นโอกาสที่สองที่ฝรั่งเศสสามารถผนวกดินแดนเบรอตาญได้อย่างถาวร
23 เมษายน
วันที่ 23 เมษายน เป็นวันที่ 113 ของปี (วันที่ 114 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 252 วันในปีนั้น
อานแห่งเบรอตาญ
เป็นแม่หม้ายและแต่งงานใหม่
เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1498 อานมีพระชนมายุได้ 21 พรรษาและยังไม่มีพระโอรสธิดา ตามการระบุในสัญญาพระองค์ต้องทรงเสกสมรสกับพระมหากษัตริย์องค์ใหม่พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แต่ขณะนั้นพระองค์มีพระอัครมเหสีแล้ว--ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 และพระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลที่ 8 เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1498 อานแห่งเบรอตาญก็ทรงตกลงเสกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ถ้าพระองค์ทรงสามารถหาทางประกาศให้การแต่งงานกับฌานน์เป็นโมฆะได้ภายในหนึ่งปี ถ้าอานทรงพนันว่าพระเจ้าหลุยส์ไม่ทรงสามารถทำได้พระองค์ก็ทรงแพ้ การแต่งงานครั้งแรกของพระเจ้าหลุยส์ได้รับการประกาศให้เป็นโมฆะโดยพระสันตะปาปาก่อนจะสิ้นปีนั้น
ในระหว่างนั้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1498 อานเดินทางกลับไปปกครองเบรอตาญ ทรงมอบตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีคืนให้กับฟิลิปป์ เดอ มงท์ทอบัง (Philippe de Montauban) และทรงระบุให้เจ้าชายแห่งออเรนจ์เป็น Lieutenant General แห่งเบรอตาญ และทรงสั่งให้ตีเหรียญกษาปณ์ที่ประทับตราพระนามของพระองค์เอง และเสด็จประพาสบริเวณต่างๆ ในอาณาจักร พระราชกรณียกิจต่างๆ ทำให้ทรงเป็นที่นิยมกันในบรรดาไพร่ฟ้าประชาชนในเบรอตาญ
อานเสกสมรสครั้งที่สามเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1499 ทรงฉลองพระองค์ขาวซึ่งเป็นการแนะนำประเพณีการแต่งตัวด้วยชุดขาวต่อมาของผู้เป็นเจ้าสาว ข้อตกลงในการเสกสมรสครั้งนี้แตกต่างจากครั้งที่สองเป็นอย่างมาก ครั้งนี้พระองค์ทรงเจริญพระชนมายุขึ้น เป็นพระราชินีหม้าย และทรงมีความต้องการที่ให้ได้รับการยอมรับว่าทรงเป็นดัชเชสที่มีอาณาจักรปกครองเป็นของพระองค์เอง แม้ว่าพระราชสวามีพระองค์ใหม่จะทรงมีอำนาจปกครองเบรอตาญ แต่ทรงยอมรับตำแหน่งสวามีของดยุก (duke consort) และทรงยอมรับตำแหน่งอย่างเป็นทางการของพระอัครมเหสีในฐานะ “ดัชเชสแห่งเบรอตาญ” และทรงออกคำสั่งต่างในนามของอาน
ในฐานะดัชเชสอานทรงเป็นผู้พยายามรักษาความเป็นอิสระของอาณาจักรเบรอตาญอย่างเหนียวแน่น อานทรงจัดการสมรสของพระธิดาโคลดกับชาร์ลแห่งลักเซ็มเบิร์ก ในปี 1501 เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์อันมั่นคงระหว่างฝรั่งเศส-สเปน และการพยายามให้ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะในสงครามกับอิตาลี พระเจ้าหลุยส์มีพระราชประสงค์จะหย่าร้างกับอานเมื่อทรงเห็นว่าอานไม่มีท่าทีที่จะมีรัชทายาทให้พระองค์ พระองค์จึงทรงจัดการหมั้นหมายโคลดกับรัชทายาทของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส แต่อานไม่ทรงยอมตกลงเพราะทรงต้องการรักษาความเป็นอิสระของเบรอตาญจากฝรั่งเศสและยังคงยืนยันที่จะจัดงานแต่งงานของโคลดกับชาร์ลแห่งลักเซ็มเบิร์ก แต่โคลดก็แต่งงานกับฟรองซัวส์ปีหนึ่งหลังจากอานสิ้นพระชนม์
สิ้นพระชนม์
อานสิ้นพระชนม์กลางฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1513-ค.ศ. 1514 เมื่อวันที่ 9 มกราคม ด้วยพระโรคนิ่วที่พระราชวังบลัว พระร่างถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ พระราชพิธีศพของพระองค์เป็นพิธีที่ยาวนานเป็นพิเศษถึง 40 วันและมีอิทธิพลต่อพระราชพิธีศพต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18 เรควีเอ็มของอานเขียนโดยโยฮันเนส พริโอริส (Johannes Prioris) คีตกวีคนสำคัญ. ตามคำสั่งในพระพินัยกรรมอานบ่งว่าให้ใส่หัวใจของพระองค์ในผอบทองเคลือบ (enamel gold) ที่ตั้งลอยและนำไปไว้ที่น็องต์ (Nantes) ในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1514 ภาพในห้องเก็บของนักบวชคาร์เมไลท์ในที่บรรจุศพที่สร้างสำหรับพระบิดามารดาของพระองค์ ต่อมาผอบทองนี้ก็ถูกย้ายไปไว้ที่มหาวิหารแซงต์ปิแยร์ หัวใจของอานอยู่ในผอบรูปไข่เปิดเป็นสองด้านที่ทำด้วยแผ่นทองที่ประดับด้วยลวดลายและมีบานพับตกแต่ง ด้านบนเป็นมงกุฎลิลลีและดอกจิก และมีคำจารึกว่า “En ce petit vaisseau De fin or pur et munde  Repose ung plus grand cueur  Que oncque dame eut au munde  Anne fut le nom delle  En France deux fois royne  Duchesse des Bretons  Royale et Souveraine.” ผอบสร้างโดยช่างทองที่ไม่ทราบนามของราชสำนักที่บลัวที่อาจจะวาดโดยฌอง แปเรอาล (Jean Perréal) ในปี ค.ศ. 1792 National Convention ก็สั่งให้นำผอบของพระองค์ออกจากที่บรรจุ, เอาสิ่งของที่บรรจุอยู่ภายในทิ้ง และนำผอบไปรักษาไว้เป็นส่วนหนึ่งของสมบัติมีค่าของวัดและส่งไปยังน็องต์เพื่อนำไปหลอม แต่แทนที่จะถูกส่งไปผอบก็ถูนำไปเก็บไว้ที่หอสมุดแห่งชาติและถูกนำกลับไปน็องต์ในปี ค.ศ. 1819 ไปเก็บในพิพิธภัณฑ์ต่างๆ และในที่สุดก็ได้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์โดเบร (Dobrée Museum) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896
นอกจากนั้นพินัยกรรมของอานยังระบุให้เรเนพระธิดาองค์รองเป็นทายาทแห่งอาณาจักรเบรอตาญต่อจากพระองค์ แต่พระสวามีไม่ทรงทำตามและระบุให้พระโคลดพระธิดาองค์โตให้เป็นดัชเชสแห่งเบรอตาญแทนที่ และจับโคลดแต่งงานกับฟรองซัวส์
สัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม
เมื่อพระราชินีอานยังทรงพระชนม์อยู่ทางราชสำนักของพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็สร้างภาพพจน์ของพระองค์ว่าเป็นพระราชินีที่ทรงมีคุณธรรมอันดีเลิศผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์ของการสมานความสัมพันธ์อันราบรื่นระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสและดัชชีแห่งเบรอตาญ แต่นักประวัติศาสตร์อีกสองสามร้อยปีต่อมามีความคิดเห็นเกี่ยวกับพระราชินีอานที่แตกต่างออกไปจากที่ทราบกัน และบรรยายพระลักษณะทางร่างกายและจิตใจที่ไม่สนับสนุนหลักฐานทางประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1991 ในโอกาสครบรอบห้าร้อยปีของการเสกสมรสระหว่างพระราชินีอานและพระเจ้าชาร์ลที่ 8 ก็มีการฉลองกันที่ลองเจส์ แต่ในแรนที่เป็นเมืองที่ถูกล้อมและต้องเสียเมืองและพระราชินีอานให้แก่ฝรั่งเศสก็แทบจะไม่มีผู้ใดกล่าวถึงโอกาสนั้น
พระราชินีอานแห่งเบรอตาญทรงเป็นผู้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของเบรอตาญที่สุดคนหนึ่งจะเป็นรองก็แต่เพียงนักบุญอิโวแห่งแคร์มาร์แต็ง (Ivo of Kermartin) เท่านั้น ที่จะเห็นได้จากการตั้งชื่อสถานที่ค้าขาย, โรงแรม และถนนตามพระนามของพระองค์ในเบรอตาญ
แหล่งข้อมูลอื่น
1477 1514
อึลจิมุนด็อก
อึลจิมุนด็อก (을지문덕, ? – ?) ผู้นำทางการทหารในช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 7 ของ อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี เขาสามารถปกป้องอาณาจักรโคกูรยอจากการโจมตีของ ราชวงศ์สุย ในช่วง สงครามโคกูรยอ-สุย ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ทางการทหารของเกาหลี
โนฟอลโลว์
โนฟอลโลว์ (nofollow) เป็นแอตทริบิวต์ของ เอชทีเอ็มแอล ที่บอกให้เสิร์ชเอนจินไม่ให้ความสำคัญของอันดับเว็บไซต์ที่ถูกลิงก์ต่อไป วิธีนี้ใช้สำหรับป้องกันสแปมเดกซิง และช่วยพัฒนาให้ระบบเสิร์ชเอนจินมีประสิทธิภาพมากขึ้น
กูเกิลได้ประกาศการการใช้งานโนฟอลโลว์ โดยลิงก์ที่มีแอตทริบิวต์  กำกับจะไม่มีผลต่อการจัดอันดับของเว็บไซต์ การใช้งานโนฟอลโลว์ออกแบบโดยหัวหน้าฝ่ายเว็บสแปม แมตต์ คัตส์ และ เจสัน เชลเลน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4135 สายทางเข้าสนามบินหาดใหญ่ เป็นทางหลวงที่อยู่ในเขตควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา มีระยะทางเริ่มต้นจากถนนลพบุรีราเมศวร์ที่หลักกิโลเมตรที่ 22+100 โดยสิ้นสุดที่ท่าอากาศยานนานาชาติหาดใหญ่ ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร
รายละเอียดเส้นทาง
เป็นถนน 4 เลน ไม่มีเกาะกลางตลอดเส้นทาง
ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า
ท่าอากาศยานนานาชาติมาเก๊า (จีนตัวเต็ม : 澳門國際機場, โปรตุเกส : Aeroporto Internacional de Macau) เป็นท่าอากาศยานแห่งเดียวในเขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประเทศจีน ตั้งอยู่ปลายสุดของเกาะไทปา เปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2538 หลังจากนั้นสนามบินแห่งนี้ได้กลายเป็นจุดหมายหลักในการเดินทางระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน ในปี พ.ศ. 2549 มีผู้โดยสารประมาณ 5 ล้านคน และมีปริมาณสินค้ากว่า 2 แสนตัน
ท่าอากาศยานฮัมบวร์ค
ท่าอากาศยานฮัมบวร์ค (เยอรมัน: Flughafen Hamburg-Fuhlsbüttel) ตั้งอยู่ที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี ห่างจากตัวเมืองออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 8.5 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 5 ของเยอรมนี
ดาร์วิน (เมือง)
ดาร์วิน (Darwin) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลติมอร์ ชาวลาร์ราเกีย เจ้าของดั้งเดิมในบริเวณนี้ เรียกเมืองนี้ว่า การ์รามิลเลีย (Garramilla) ซึ่งสื่อถึงหินขาวที่พบในบริเวณนี้ โดยมีประชากรโดยประมาณใน ค.ศ. 2019 ที่ 147,255 เมืองนี้มีผู้อยู่อาศัยส่วนมากในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีที่มีประชากรเบาบาง
ผู้ปกครองและสมาชิกสภา
เมืองดาร์วินแบ่งออกเป็นสี่เขตการปกครองและควบคุมโดย 12 เทศมนตรี คือ
หยางเหลียง
หยางเหลียง พระสมัญญานาม เต๋อจัง องค์ชายแห่ง ราชวงศ์สุย พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิสุยเหวิน ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์สุยที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีเหวินเซี่ยน ระหว่างรัชสมัยของพระราชบิดาพระองค์ถูกส่งไปปกครองภูมิภาคทางเหนือของ แม่น้ำเหลือง หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาใน ค.ศ. 604 พระองค์ได้ก่อการกบฏต่อพระเชษฐา จักรพรรดิสุยหยาง แต่พ่ายแพ้ต่อขุนศึกของจักรพรรดิสุยหยาง หยางซู่ พระองค์จึงได้ยอมแพ้ส่งผลให้พระองค์ถูกปลดเป็นสามัญชนและถูกจำคุก
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แสง มนวิทูร
ศาสตราจารย์พิเศษ ร้อยตำรวจโท แสง มนวิทูร (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2516) เป็นนักวิชาการด้านภาษาบาลีและสันสกฤตของ กรมศิลปากร โดยรับหน้าที่ในการสอนภาษาสันสกฤต  บาลี และศาสนา ให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร รวมทั้งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีผลงานแปลจากภาษาบาลีและสันสกฤตที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก อาทิ ชินกาลมาลีปกรณ์ ศาสนวงศ์ สิหิงคนิทาน รัตนพิมพวงศ์ รสวาหินี นาฏยศาสตร์ คัมภีร์ลลิตวิสตระ และภควัทคีตา เป็นต้น
ประวัติ
แสงเกิดเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 9 ตรงกับวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ที่บ้านหมู่ที่ 12 ตำบลบางโปรง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ บิดาชื่อนายเจิม เป็นชาวบ้านบางระนก จังหวัดนนทบุรี มารดาชื่อนางเพิ่ม เป็นชาวบางโปรง จังหวัดสมุทรปราการ ในวัยเด็ก แสงได้อยู่ในความอุปการะของยาย เนื่องจากทั้งบิดาและมารดาได้ถึงแก่กรรม เมื่อเจริญวัยย่างเข้า 8 ขวบ นายสาคร สุวรรณเวช ผู้เป็นน้าเขย ได้พาไปฝากกับพระครูวิสุทธิวงศ์ (ต่อมาได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นที่ พระอุดมญาณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางนา (ปัจจุบันคือวัดทรงธรรม) อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ และได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดกลางนา เรียนอยู่ประมาณ 2 ปีเศษ ก็เกิดเจ็บป่วยจึงต้องยุติการศึกษา และกลับมาอยู่กับยายที่บ้านบางโปรงระยะหนึ่ง จึงได้กลับไปศึกษาต่อที่โรงเรียนวัดบางฝ้าย อำเภอพระประแดง ครั้น พ.ศ. 2454 ได้ย้ายไปเข้าโรงเรียนวัดบางหัวเสือ อำเภอพระประแดง จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 5  ขณะนั้นอายุได้ 15 ปี นายฮอก ลิมปิโกวิท (บิดาหลวงวจีสุนทราลักษณ์) ซึ่งมีฐานะเป็นตาเขยได้พาเข้ากรุงเทพ ฯ โดยฝากให้อยู่กับ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวราราม ซึ่งขณะนั้นดำรงสมณศักดิ์ที่พระพรหมมุนี เพื่อให้เข้าเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย แต่ด้วยยังไม่มีผู้นำฝากเข้าเรียน จึงตัดสินใจบรรพชาเป็นสามเณร เมื่ออายุ 17 ปี และได้ศึกษาเล่าเรียนต่อมาในวัดสุทัศนเทพวราราม
ศึกษาภาษาบาลีและสันสกฤต
เมื่อบรรพชาเป็นสามเณรแล้ว แสงได้พากเพียรศึกษาเล่าเรียนทั้งบาลีและนักธรรม และได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อ พ.ศ. 2464 ณ วัดบางฝ้าย อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) ขณะดำรงสมณศักดิ์ที่พระพรหมมุนี เป็นพระอุปัชฌายะ ได้รับฉายาว่า สุทฺธสีโล แล้วกลับมาจำพรรษา ณ วัดสุทัศนเทพวรารามตามเดิม และสอบได้เปรียญธรรม 6 ประโยค ใน พ.ศ. 2470
มูลเหตุที่ท่านหันมาสนใจภาษาสันสกฤตก็คือ ขณะที่บวชเป็นพระภิกษุ และสอบได้เปรียญ 3 ประโยคแล้วนั้น พระมหาแสงได้พบหนังสือสันสกฤตเล่มหนึ่ง  เขียนด้วยอักษรเทวนาครี บนตำหนักสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) จึงได้เกิดความสนใจ นำมาพิจารณาดูและพยายามอ่าน ก็เห็นมีที่เขียนเป็นอักษรไทยและคำแปลไว้โศลกหนึ่ง ว่า  สตฺสงฺค เกศเว ภกฺติรฺ คงฺคามฺกสิ นิมชฺชนํ  อสาเร ขลุ สำสาเร ตฺรีณิ สาราณิ ภาวเยตฺ (การคบสาธุชน 1 ภักดีต่อพระเจ้า 1 อาบน้ำในแม่น้ำคงคา 1 เมื่อโลกไม่มีสาระ สัตบุรุษพึงทำสาระ 3 อย่างนี้)
ค่ำวันหนึ่ง พระมหาแสงเดินไปตามถนนพาหุรัด ก็พบแขกขายผ้านั่งที่หน้าร้าน จึงได้หยุดสนทนากับแขกผู้นั้น โดยนำเอาโศลกข้างบนมากล่าวขึ้น แขกผู้นั้นจึงกล่าวขึ้นว่า “กุตฺร ปฺรติ วสติ ภวานฺ ?” พระมหาแสงฟังไม่ออกว่าเขาพูดว่ากระไร แขกคนนั้นจึงเอาดินสอเขียนลงกระดาษที่เป็นแกนม้วนผ้า พอพระมหาแสงได้เห็นตัวอักษรก็แปลคำที่แขกผู้นั้นพูดได้ว่า “ท่านอยู่วัดไหน” และก็ทราบทันทีว่าเหมือนตัวอักษรที่อยู่ในหนังสือฉบับที่ได้จากตำหนักสมเด็จ  จึงเชิญแขกผู้นั้นมาที่กุฏิและหยิบหนังสือให้ดู  จึงได้ทราบว่าเป็นหนังสือ "หิโตปเทศ"
ต่อมาพระมหาแสงได้ขอร้องให้แขกผู้นั้นสอนภาษาสันสกฤตให้ จึงได้ทราบว่าท่านคือ บัณฑิต รฆุนาถ ศรฺมา  ซึ่งเป็นพ่อค้าและนักปราชญ์ชาวอินเดียคนสำคัญผู้หนึ่งซึ่งมีนิวาสสถานอยู่ในประเทศไทย และท่านก็เต็มใจสอนให้ จากนั้นจึงได้เรียนต่อกับพราหมณ์ ป.ส. ศาสตรี ซึ่งเป็นปราชญ์ผู้เชี่ยวชาญภาษาสันสกฤตของราชบัณฑิตยสภา ต่อมาหลังจากได้ลาสิกขาแล้วก็ยังได้ศึกษาต่อกับท่าน สวามี สัตยานันทปุรี และเรียนคัมภีร์ไตรเพทกับท่านสวามี สัตนารายณะ ทำให้เกิดความแตกฉานในภาษาสันสกฤตเป็นอย่างดียิ่ง
การรับราชการ
เมื่อลาสิกขาแล้ว พระภิรมย์ราชา (พร้อม วาจรัต)  ได้พาไปฝากเข้ารับราชการกับพระยามุขมนตรี (อวบ  เปาโรหิต) โดยเริ่มทำงานเป็นเสมียนฝึกหัด ณ ศาลาว่าการนครบาล ต่อมาได้สอบเข้ารับราชการ  โดยใช้ภาษาสันสกฤตเป็นวิชาเลือก ได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดอำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย จากนั้นได้โอนย้ายไปรับราชการเป็นตำรวจ ได้เป็นหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรกิ่งอำเภอเชียงแสน ได้นำกำลังตำรวจเข้ายึดพื้นที่ทุ่งดินดำในกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส ใน พ.ศ. 2484 ได้รับยศเป็นร้อยตำรวจโท และได้รู้จักคุ้นเคยและสนิทสนมกับ บ. บุญค้ำซึ่งดำรงตำหน่งธรรมการจังหวัดลานช้างในขณะนั้น ต่อมาได้โอนย้ายไปเป็นปลัดอำเภอในแถบภาคเหนืออีกหลายท้องที่ กระทั่ง พ.ศ. 2494 จึงได้โอนย้ายมารับราชการอยู่ที่กรมศิลปากร จนเกษียณอายุราชการ
เหตุที่ได้เข้ามารับราชการในกรมศิลปากรนั้น เนื่องมาจากสมัยรับราชการเป็นปลัดอำเภอ อาจารย์แสงได้พยายามค้นคว้าหลักฐานทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ทั้งจากตำนาน พงศาวดาร และพยายามเสาะหาสถานที่สำคัญตามที่ปรากฏในพงศาวดารตลอดจนตำนานโบราณต่าง ๆ ว่าปัจจุบันอยู่ ณ ที่ใด มีจริงดังที่โบราณกล่าวไว้ในพงศาวดารหรือไม่ ความรู้เหล่านี้มีประโยชน์สำคัญมาก เมื่อเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่จากส่วนกลางขึ้นไปในจังหวัดภาคเหนือ  ผู้บังคับบัญชาจึงมักให้ท่านเป็นผู้มาให้ความรู้ด้านนี้อยู่เสมอ ๆ กระทั่ง พ.ศ. 2493 หลวงรณสิทธิพิชัย  อธิบดีกรมศิลปากรในขณะนั้นได้เดินทางไปสำรวจโบราณวัตถุในภาคเหนือ จึงได้รู้จักกับอาจารย์แสงจนได้ประจักษ์ในความรู้ความสามารถ จึงได้ทาบทามให้มารับราชการในกรมศิลปากร  อาจารย์แสงได้เข้ารับราชการในตำแหน่งหัวหน้าแผนกสำรวจ กองโบราณคดี และต่อมาได้ย้ายไปเป็นหัวหน้าแผนกหอวชิรญาณ ในกองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร
มีนาคม พ.ศ. 2557
'''มีนาคม พ.ศ. 2557''' เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
แสง มนวิทูร
การรับราชการ
ขณะรับราชการในกรมศิลปากร ท่านได้รับเชิญไปเป็นผู้บรรยายวิชาภาษาสันสกฤต และวิชาศาสนา ที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้สอนภาษาสันสกฤตและปรัชญาตะวันออก ที่มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  ต่อมายังได้รับเชิญให้เป็นผู้บรรยายเรื่องศาสนาพราหมณ์ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนั้นยังได้มีผู้มาขอให้สอนภาษาสันสกฤตเป็นการเฉพาะตัวอีกหลายท่าน หนึ่งในนั้นคือ ท่านผู้หญิงดุษฎีมาลา มาลากุล ณ อยุธยา ซึ่งท่านผู้หญิงได้เรียนรู้ภาษาสันสกฤตจนสามารถแปลบทละครสันสกฤตเป็นภาษาไทยได้ และได้ตีพิมพ์แล้วคือ สวัปนาวาสวทัตตา
ผลงานสำคัญ
ชินกาลมาลีปกรณ์, ศาสนวงศ์, สิหิงคนิทาน, รัตนพิมพวงศ์, รสวาหินี, โลกนิติปกรณ์, โมคคัลลานมหาวยากรณ ฯลฯ กังสะวธะ, นาฏยศาสตร์, ลลิตวิสตระ, ภควัทคีตา, ตรรกสาร เป็นต้น จารึกภาษาสันสกฤตและเขมร จากปราสาทหินพิมาย จังหวัดนครราชสีมา, จารึกภาษาบาลี จากรอยพระพุทธบาทวัดชมพูเวก จังหวัดนนทบุรี, จารึกสันสกฤต ที่ช่องสระแจง  จังหวัดปราจีนบุรี, จารึกหลักที่ 23 วัดเสมาเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช, จารึกหลักที่ 24 วัดหัวเวียง อำเภอไชยา เป็นต้น.
เกียรติคุณ
อาจารย์แสงได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ทางโบราณคดีเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์พิเศษ ในคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2512
จอห์นนี แคช
จอห์นนี แคช (Johnny Cash) (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 – 12 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 โดยหลักแล้วเป็นศิลปินในแนวคันทรี เพลงและดนตรีของเขามีหลากหลายแนวเพลง อย่างร็อกอะบิลลี และร็อกแอนด์โรล (โดยเฉพาะในช่วงเริ่มแรกของอาชีพเขา) เช่นเดียวกับแนวบลูส์, โฟล์ก และกอสเปล
แคชเป็นที่รู้จักในเรื่อง มีนำเสียงเด่นชัดในโทนเบส-แบริโทน และเสียงขบวนรถไฟจากวงแบ็กอัปของเขาที่ชื่อ เทนเนสซีทรี เขามักแต่งกายสีเข้ม โดยเขามีชื่อลำลองว่า "ผู้ชายในชุดดำ" เขามักจะเริ่มต้นแนะนำตัวเองในคอนเสิร์ตด้วยคำว่า "เฮลโล, ผมจอห์นนี แคช"
เมษายน พ.ศ. 2557
'''เมษายน พ.ศ. 2557''' เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
เกาะลำพู
เกาะลำพู เป็นเกาะกลางแม่น้ำตาปีและเป็นที่ราชพัสดุ เดิมจังหวัดสุราษฎร์ธานีเคยให้สัมปทานแก่เอกชนสร้างบังกาโลและสวนอาหาร ต่อมาในภายหลัง เมื่อหมดสัญญาสัมปทาน ทางจังหวัดก็ได้พัฒนาและสร้างสวนสาธารณะบนกาะซึ่งมีสภาพแวดล้อมงดงามเหมาะแก่การพักผ่อนอย่างยิ่ง ประชาชนในจังหวัดสุราษฎร์ธานีได้มีโอกาสแวะเวียนมาใช้พื้นที่บริเวณนี้อยู่อย่างสม่ำเสมอ เนื่องจากภายในสวนมีลานกิจกรรมและลานกีฬาที่อยู่ใกล้ใจกลางเมืองสุราษฎร์ธานี นอกจากนี้ บนเกาะลำพูยังสามารถเห็นทิวทัศน์ริมเขื่อนแม่น้ำตาปีและเมืองสุราษฎร์ธานีได้อีกด้วย
บนเกาะลำพู ยังเป็นสนามแข่งขันเจ็ตสกี นและบริเวณนี้ยังใช้ในการแข่งเรือยาวและชักพระของเรือพระทางน้ำอีกด้วย
อำเภอทุ่งตะโก
ทุ่งตะโก เป็น 1 ใน 8 อำเภอของจังหวัดชุมพร และเป็น 1 ใน 6 อำเภอของจังหวัดที่มีเส้นทางรถไฟสายใต้ตัดผ่านและนับเป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ทั้งพืชผลทางการเกษตรและผลิตผลจากการประมง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอทุ่งตะโก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ได้ปรากฏหลักฐานการสร้างเมืองนครศรีธรรมราช ว่ามีการสร้างเมืองสิบสองนักษัตรเป็นเมืองบริวารซึ่งหนึ่งในจำนวนนี้คือเมืองชุมพร ซึ่งมีศักดิ์เป็นเมืองตรีและมีเมืองขึ้นเล็กๆอีก 7 เมืองด้วยกัน คือ เมืองปะทิว เมืองท่าแซะ เมืองเมลิวัน เมืองกระ เมืองระนอง เมืองหลังสวน และ"เมืองตะโก" ในภายหลังได้รวมเมืองกำเนิดนพคุณ เข้ามาด้วย
เมืองตะโกจึงได้มีชื่อในประวัติศาสตร์ตั้งแต่บัดนั้น และได้ถูกจัดให้ เป็นหัวเมืองจัตวาชั้นเอก และที่มีความสำคัญด้วยที่เป็นทางผ่านของกองทัพที่ยกมาจากเมืองหลวง ทั้งในสมัยกรุงศรีอยุธยา สมัยกรุงธนบุรี และสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ดังปรากฏความตอนหนึ่งในสมัยกรุงธนบุรีว่าเมื่อปีกุน เอกศก ล.ส.1137 (พ.ศ. 2312) พระเจ้ากรุงธนบุรีได้โปรดเกล้าให้พระยาจักรียกทัพไปตีเมืองนครศรีธรรมราช มาถึงเมืองชุมพร นายมั่น ชาวเมืองชุมพรให้หาสมัครพรรคพวกจากเมืองชุมพรและเมืองตะโกเข้าเป็นกองอาสาศึก และฝึกทหารที่เมืองตะโกบริเวณใกล้วัดธรรมถาวรในปัจจุบัน ซึ่งในสมัยนั้นชาวบ้านเรียกว่า "ดอนหัดม้า" มีตาขุนเพชรเป็นหัวหน้า และในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ปีมะเส็ง สัปตศก จ.ศ.1147 (พ.ศ. 2328) พม่าได้ยกทัพมาตีเมืองไทยทาง เมืองระนอง เมืองกระ เมืองชุมพร เมืองตะโกและเมืองไชยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้พระอนุชาธิราช กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหานาท ยกทัพเรือขึ้นบกที่เมืองชุมพร เพื่อช่วยเหลือหัวเมืองปักใต้ โดยเดินทัพผ่านเมืองตะโก เมืองหลังสวน ไปสู้กันที่เมืองไชยา
เมืองตะโกถูกพม่าตีแตกและเผาทำลายจนสิ้นซากพร้อม ๆ กับเมืองชุมพร จึงเป็นเมืองที่ไร้ชื่อตลอดมา จากหลักฐานที่ปรากฏ คนสุดท้ายที่รักษาเมืองตะโกคือ "หมื่นรามราชรักษา" จนถึงปี พ.ศ. 2440 เมืองตะโก ได้ถูกลดฐานะลงมาเป็นตำบลขึ้นกับเมืองสวีตลอดมา
ปี พ.ศ. 2518 นายประมวล กุลมาตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร ได้เสนอเรื่องต่อกระทรวงมหาดไทยท้องที่ด้านทิศใต้ของอำเภอสวี ได้แก่ ตำบลปากตะโก ตำบลตะโก และตำบลทุ่งตะไคร เป็นพื้นที่ห่างไกล สมควรจัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ "ทุ่งตะโก" ในสมัยหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แต่ยังคงให้สถานีตำรวจภูธรไว้ตามเดิมด้วยเกรงว่าเหตุการณ์โจรผู้ร้ายจะกำเริบขึ้น
เขตคลองตะโกฝั่งตะวันตกของตำบลตะโกมีพื้นที่กว้างขวาง ในปี พ.ศ. 2524 จึงแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านคลองโชน, หมู่ 4 บ้านเขาหมาแหงน, หมู่ 5 บ้านเขาขวาง, หมู่ 6 บ้านเขาวงกรด และหมู่ 11 บ้านวังปลา รวม 5 หมู่บ้านตั้งเป็นตำบลใหม่ในชื่อ ตำบลช่องไม้แก้ว และกิ่งอำเภอทุ่งตะโกได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2534
Crimson-Shell
Crimson-Shell เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดโดยโมจิซุกิ จุน ซึ่งตีพิมพ์ลงในนิตยสาร GFantasy รายเดือน ของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2548 ถึงมกราคม 2549 โดยมีการรวบรวมบทไว้ในเล่มเดียวของ ทังโกบง (tankōbon)
อำเภอทุ่งตะโก
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอทุ่งตะโกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 35 หมู่บ้าน
Crimson-Shell
สื่อ
ซีรีย์นี้วาดและเขียนโดย โมจิซุกิ จุน รับการตีพิมพ์ในนิตยสารจีแฟนตาชีรายเดือนที่เป็นมังงะโชเน็นของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2548 จนถึงวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2549 บทมังงะในตอนต่างๆ ถูกรวบรวมไว้ในเล่มทังโกบง (tankōbon) ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งในไทยเคยมีลิขสิทธิ์ ก่อนที่สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์ของ Crimson-shell ไป จะล้มละลาย นอกจากนี้ Crimson-shell ยังถูกสำนักพิมพ์อเมริกันอย่างเยนเพรสซื้อลิขสิทธิ์ไป เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 ทางสำนักพิมพ์ได้ประกาศว่าพวกเขาอนุญาตให้ใช้ซีรีส์นี้สำหรับการพิมพ์ภาษาอังกฤษ และออกเล่มเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน
กระแสตอบรับ
คริส เบเวอร์ริดจ์ ในเว็บไซต์แฟนด้อมโพสต์ได้ชื่นชมงานอาร์ตของมังงะ แต่ขณะเดียวกันก็ได้ตั้งข้อสังเกตถึงพล็อตเรื่องของซีรีย์นี้ว่า "พล็อตเรื่องได้แค่ลิ้มรสในสิ่งที่ควรรู้เท่านั้น แต่ไม่มีองค์ประกอบอื่นที่ดี ถึงการสร้าง "Word Building" จะดี ทว่าไม่สามารถเล่าเรื่องหรือขยายเรื่องราวได้ดีเพียงพอ" ซึ่งผิดกับ เบเวอร์ริดจ์ โคอิวาอิ จาก Manga News ที่ชื่นชมเนื้อเรื่องและงานอาร์ตของมังงะ แล้วมองว่าซีรีย์นี้ต่างจากเรื่องอื่น พยามแนะนำให้แฟนๆ อ่านเรื่องนี้ รวมไปถึงแนะนำซีรีย์เรื่อง "Pandora Hearts" ซึ่งเป็นผลงานชิ้นที่สองของอาจาย์ผู้เขียน ส่วนคริสเตล เชย่า จาก Splash Comics ได้แสดงความคิดเห็นรีวิวคล้ายๆ กับคริส เบเวอร์ริดจ์ว่า "Crimson Shell" เป็นซีรีย์มังงะที่คุณอ่านได้ หากแต่ถ้าคุณคาดหวังความลึกลับและพล็อตมากมาย ก็ไม่จำเป็นต้องอ่าน เพราะเรื่องราวไม่ได้โดดเด่นและงานอาร์ตค่อนข้างอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป
อำเภอทุ่งตะโก
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอทุ่งตะโกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
อิบลีส
อิบลีส (إِبْلِيس; บางครั้งทับศัพท์เป็น เอ็บลีส (Eblis) หรือ อิบรีส (Ibris)) เป็นสิ่งมีชีวิตในอัลกุรอาน มักพบในความสัมพันธ์กับการสร้างอาดัม และถูกสั่งให้กราบต่อหน้าเขา หลังจากมันปฏิเสธ ก็ถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ นักวิชาการอิสลามยุคคลาสสิกหลายท่านกล่าวว่า มันเคยเป็นมลาอิกะฮ์มาก่อน แต่นักวิชาการในยุคเดียวกันส่วนใหญ่ถือว่ามันเป็นญิน  เนื่องจากพระเจ้าทอดพระเนตรว่ามันไม่มีมารยาท จึงถูกเทียบเป็นซาตานในธรรมเนียมศาสนาคริสต์ ในธรรมเนียมอิสลาม อิบลีสมักถูกเรียกเป็น ชัยฏอน ("มารร้าย") ซึ่งตามมาด้วยคำคุณศัพท์ว่า อัรเราะญีม (ٱلرَّجِيْم; ผู้ถูกสาปแช่ง) อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ ชัยฏอน ถูกใช้เป็นแรงขับเคลื่อนที่ชั่วร้าย ตัวอิบลีสมีบทบาทในธรรมเนียมอิสลามมากกว่า
ชื่อและศัพทมูลวิทยา
คำว่า อิบลีส (إِبْلِيس) น่าจะเป็นรากของ ب-ل-س (ความหมายแบบกว้างคือ "คงอยู่ในความเศร้าโศก") หรือ بَلَسَ (บะละซะ "เขาที่หมดหวัง") ที่มากไปกว่านั้น ชิ่อนี้ดูใกล้เคียงกับ ตับลิส ที่แปลว่าสับสน อีกความเป็นไปได้หนึ่งมาจากภาษากรีกโบราณว่า διάβολος (diábolos) ผ่านทางภาษาซีรีแอก ซึ่งเป็นต้นตอของคำศัพท์ภาษาอังกฤษว่า 'devil' (มาร) อย่างไรก็ตาม ไม่มีการยืนยันว่ารากศัพท์ของคำนี้มาจากไหน ชื่อของมันไม่พบในวรรณกรรมภาษาอาหรับที่เขียนก่อนการมาของอัลกุรอาน แต่สามารถพบได้ในกิตาบ อัลมะกาลล์ คัมภีร์นอกสารบบของศาสนาคริสต์ที่เขียนด้วยภาษาอาหรับ
ในธรรมเนียมอิสลาม, อิบลีส มีชื่อและตำแหน่งอื่นเป็นจำนวนมาก เช่น อะบูมุรเราะฮ์ (أَبُو مُرَّة, "บิดาแห่งความขมขื่น") โดยคำว่า "มุรร์" - แปลว่า "ขมขื่น", อุดูวุลลอฮ์ (عُدُوّ الله, "ศัตรูหรือปรปักษ์" ต่ออัลลอฮ์) และ อบูลฮาริษ (أَبُو الْحَارِث, "บิดาแห่งผู้ไถ") มันเป็นที่รู้จักในชื่อเล่นว่า "อะบูกัรดูส" (أَبُو كَرْدُوس) ซึ่งอาจแปลว่า "บิดาผู้สะสม, อัด หรือเบียดเสียดด้วยกัน"
เทววิทยา
ถึงแม้ว่าอิบลีสถูกเทียบกับมารในเทววิทยาศาสนาคริสต์ อิสลามปฏิเสธว่าซาตานเป็นศัตรูของพระเจ้า อิบลีสไม่ได้กลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาเพราะการไม่เชื่อฟัง แต่เพราะอ้างความอยุติธรรมต่อพระเจ้า โดยยืนกรานว่า การสั่งให้กราบต่อหน้าอาดัมเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม ไม่มีสัญญาณของการก่อกบฏของเทวทูตในอัลกุรอาน และไม่มีการกล่าวว่าอิบลีสพยายามจะชิงบัลลังก์ของพระเจ้า และบาปของอิบลีสอาจสามารถยกโทษได้ ตามรายงานจากอัลกุรอาน การไม่เชื่อฟังของอิบลีสเกิดจากความรังเกียจมนุษย์ของมัน และเรื่องนี้สามารถพบได้ในคัมภีร์นอกสารบบช่วงต้น เนื่องจากเป็นสิ่งถูกสร้าง อิบลีสไม่สามารถเป็นต้นเหตุหรือผู้สร้างความชั่วร้าย โดยถือว่ามันเป็นสิ่งเย้ายวนที่มุ่งสู่จุดอ่อนของมนุษย์ และถือเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง และนำมนุษย์ให้ออกห่างจากหนทางของพระเจ้า
กุรอาน
อิบลีสถูกกล่าวโดยชื่อของมันในอัลกุรอาน 11 ครั้ง โดยในเก้าครั้งอิงถึงการปฏิเสธคำสั่งของพระเจ้าในการก้มกราบต่อหน้าอาดัม คำว่า ชัยฏอน เป็นที่แพร่หลายกว่า ถึงแม้ว่าคำว่าอิบลีสอาจอิงถึงชัยฏอนในบางครั้ง; เงื่อนไขของสองคำนี้ไม่สามารถแลกเปลี่ยนกันได้ เรื่องราวของอิบลีสมีอยู่ทั่วอัลกุรอาน โดยรวมแล้ว เนื้อเรื่องสรุปได้ดังนี้:
เมื่ออัลลอฮ์ทรงสร้างอาดัม พระองค์สั่งให้มลาอิกะฮ์ทั้งหมดสุญูด (ก้มกราบ) ต่อหน้าสิ่งถูกสร้าง มลาอิกะฮ์ทั้งหมดสุญูด แต่อิบลีสไม่ยอมทำ โดยโต้แย้งว่าตนถูกสร้างมาจากไฟ จึงอยู่เหนือกว่ามนุษย์ที่ถูกสร้างมาจากดินโคลน และด้วยเหตุนี้มันถึงไม่ควรก้มกราบต่อหน้าอาดัม อัลลอฮ์ทรงขับไล่อิบลีสออกจากสวรรค์และเตรียมลงโทษในนรก เพราะความหยิ่งยโสของมัน อิบลีสได้ขอความสามารถที่จะทำให้อาดัมกับลูกหลานของเขาหลงทาง พระองค์ตอบรับคำขอ แต่ได้เตือนมันว่า ”แท้จริงปวงบ่าวของข้านั้น เจ้าไม่มีอำนาจใดๆ เหนือพวกเขา และพอเพียงแล้วที่พระเจ้าของเจ้าเป็นผู้คุ้มครอง”
อัฏฏิฆนะรี
อัฏฏิฆนะรี (الطغنري; ชื่อเต็ม: อะบู อับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด อิบน์ มาลิก อัลมุรรี อัฏฏิฆนะรี อัลฆ็อรนาฏี أبو عبد الله محمد بن مالك المُرِّي الطِّغْنَري الغرناطي;  มีชีวิตอยู่ในปี ค.ศ. 1075-1118) เป็นนักปฐพีวิทยา นักพฤกษศาสตร์ กวี นักเดินทาง และแพทย์มุสลิมชาวอันดาลูซิอา อัฏฏิฆนะรีได้เขียนบทความเกี่ยวกับพืชไร่ที่เรียกว่า ซุฮ์เราะตุลบุสตาน วะนุซฮะตุลอัษฮาน (زهرة البستان ونزهة الأذهان) ในหนังสือ อัฏฏิฆนะรีอธิบายการเดินทางของเขาไปยังตะวันออกกลางและได้แบ่งปันข้อสังเกตเกี่ยวกับการเกษตรและหัวข้ออื่น ๆ
อัฏฏิฆนะรีเดินทางบ่อยและเขียนเกี่ยวกับการผจญภัยของเขาในหนังสือของเขา เขาเยี่ยมไปหลายที่รวมทั้งเมืองต่าง ๆ ในอัลอันดะลุส; ซาเล, ประเทศโมร็อกโก; ก็อลอัตบะนีฮัมมาด, ประเทศแอลจีเรีย และอียิปต์ เขายังไปที่ฮิญาซ ประเทศซาอุดีอาระเบีย และดำเนินในพิธีฮัจญ์ ในงานเขียนของเขา เขาบรรยายสิ่งที่เขาเห็นในแต่ละแห่ง สำหรับตัวอย่าง เขาเขียนเกี่ยวกับระยะเวลาที่ต้นไม้เติบโตในอียิปต์และบ่อน้ำอับราฮัมในปาเลสไตน์ถูกขุดอย่างไร
ประวัติ
อัฏฏิฆนะรี เกิดในตระกูลของบะนูมุรเราะฮ์ ในวัยเล็กๆ หมู่บ้านที่หายไปของฏิฆนัรตั้งอยู่ระหว่างที่มีอยู่อัลโบโลเตและมาราเซนา ในจังหวัดกรานาดา อัลอันดะลุส (สเปนสมัยใหม่) ไม่ทราบปีเกิดและเสียชีวิตของเขา แต่เขามีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1075 ถึง ค.ศ. 1118
อัฏฏิฆนะรีเป็นนักวรรณกรรมและกวีที่อาศัยอยู่ในสมัยราชวงศ์ซีริดภายใต้อับดุลลอฮ์ อิบน์ บุลุกกีน เขาเป็นหนึ่งในหลายบุคลิกจากกรานาดาที่ย้ายไปที่ฏออิฟะฮ์แห่งอัลเมรีอา น่าจะเป็นเพราะความไม่เห็นด้วยกับผู้ปกครอง เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มกวีนักวิทยาศาสตร์ในราชสำนักของบะนูศุมาดิห์ ในสวนของพระราชวังอัศศุมาดิฮียะฮ์ เขาทำการทดลองทางการเกษตรประเภทต่าง ๆ
อัฏฏิฆนะรีได้ย้ายไปที่เซบิยาหลังจากที่ชาวอัลโมราวิดพิชิตกรานาดาและได้ศึกษาต่อที่นั่นในปี ค.ศ. 1100 ในเซบิยา เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักปฐพีวิทยาและนักพฤกษศาสตร์ของอิบน์ บัศศอล
อัฏฏิฆนะรีไปต่างเมืองในอัลอันดะลุส แอฟริกาเหนือและตะวันออก เนื่องจากเขาถูกกล่าวถึงว่าเป็นอัลฮัจญ์ อัลฆัรนะฏีในตำราพืชไร่ขงอิบน์ อัลเอาวาม เป็นไปได้ว่าเขาจะทำฮัจญ์ในบางจุด ต่อมาหลังจากไปสถานที่ต่าง ๆ ในแอฟริกาเหนือและตะวันออก เขากลับมาที่อัลอันดะลุสและจะอาศัยอยู่ในกราดานาและเซบิเลอย่างสลับกัน
เขาเขียนบทความเกี่ยวกับพืชไร่เรื่องชื่อว่า ซุฮ์เราะตุลบุสตาน วะนุซฮะตุลอัษฮาน (زهرة البستان ونزهة الأذهان) เพื่อเจ้าชายตะมีมแห่งอัลโมราวิด พระโอรสของยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน เจ้าชายตะมีมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดของกรานาดาและผู้อุปถัมภ์ของอัฏฏิฆนะรีและนักปฐพีวิทยาและนักพฤกษศาสตร์อื่นๆ
ในคำอธิบายของเอ็กซ์ปีราซีออน การ์ซีอา ซันเชซของอัฏฏิฆนะรี เธอวาดภาพเขาเป็นนักเขียนที่ดีด้วยแบบสั้นและเรียบง่าย แม้ว่าเธอจะมีเพียงเศษเสี้ยวของบทกวีและร้อยแก้วของเขา เธอเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องบ่งชี้ความสามารถในการเขียนของเขาได้ดี เธอยังแนะนำว่าเขาอาจจะเป็นหมอ ขึ้นอยู่กับความรู้โดยละเอียดของยาที่แสดงในตำราของเขา แต่เธอไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเขาเคยฝึกทักษะนี้มาก่อน
อิบน์ บัสซาม และอิบน์ อัลเคาะฏีบมีทั้งเขียนบทกวีเกี่ยวกับอัฏฏิฆนะรีในสมัยของเขา
อัฏฏิฆนะรีเสียชีวิตที่กรานาดาและฝังอยู่ที่นั่น เขาสั่งว่าให้เขียนไว้บนหลุมฝังศพของเขาว่า:
อคูสทิกกา (อัลบั้มของสกอร์เปียนส์)
อ้างอิง
Acousticatour
เอ็นซีไอเอส: หน่วยสืบสวนแห่งนาวิกโยธิน
เอ็นซีไอเอส (NCIS) เป็นละครชุดที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสในสหรัฐอเมริกา เป็นเรื่องราวการสืบสวนของหน่วยสืบสวนอาชญากรรมทหารเรือและนาวิกโยธินแห่งสหรัฐอเมริกา โดยจะเน้นไปที่การสืบสวนอาชญากรรม ปฏิบัติการ และการก่อการร้ายในกองทัพเรือและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา
โดยคอนเซปต์และตัวละครนั้นมาจากซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง JAG โดยเป็นซีรีส์เรื่องเดียว ที่แตกออกมาจากเรื่อง JAG แล้วประสบความสำเร็จ โดยแตกออกมาในซีซั่น 8 ตอน "Ice Queen" และ "Meltdown" โดยนักแสดงในชุดแรกนี้ ได้แก่ มาร์ก ฮาร์มอน ไมเคิล เวทเทอร์รีลี รอบิน ลิฟลี พูลลี เพอร์เรต และ เดวิด แมคคอลลัม ต่อมา รอบิน ลิฟลี ลาออกจากซีรีส์ จึงได้นำ ซาช่า อเล็กซานเดอร์ เข้ามาเล่นแทน
ต่อมา เอ็นซีไอเอส ได้มีการแตกไลน์เพิ่มอีก 4 ซีรีส์ ได้แก่ เอ็นซีไอเอส:ลอสแอนเจลิส, เอ็นซีไอเอส:นิวออร์ลีนส์, เอ็นซีไอเอส:ฮาวาย, และ เอ็นซีไอเอส:ซิดนีย์ และได้ตั้งเป็น เอ็นซีไอเอสเฟรนไชส์ ในเวลาต่อมา โดยในเอ็นซีไอเอสเฟรนไชส์ มีซีรีส์ที่เกี่ยวข้องอีก 4 เรื่อง ได้แก่ ฮาวาย ไฟฟ์-โอ (เวอร์ชันปี พ.ศ. 2553), สกอร์เปี้ยน (ซีรีส์โทรทัศน์), แม็กไกเวอร์ เวอร์ชันปี พ.ศ. 2559 และ แม็กนั่ม พี.ไอ. เวอร์ชันปี พ.ศ. 2560
ทั้งนี้ เอ็นซีไอเอส เป็นซีรีส์เป็นซีรีส์ที่มียอดผู้ชมสูงสุดในสหรัฐอเมริกา ในรอบฤดูกาลปี พ.ศ. 2555-2556 ปัจจุบัน เอ็นซีไอเอส ออกอากาศมาแล้วทั้งหมด 20 ฤดูกาล และได้รับการยืนยันให้มีการสร้างฤดูกาลที่ 21 ต่อไป เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566
คริสตียาน เฮยเคินส์
คริสตียาน เฮยเคินส์ (Christiaan Huygens, ; 14 เมษายน พ.ศ. 2172 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2238) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ นักฟิสิกส์ และนักประดิษฐ์นาฬิกาชาวดัตช์ เกิดที่เดอะเฮกในเนเธอร์แลนด์ เป็นลูกชายของโกนสตันไตน์ เฮยเคินส์ ชื่อของเขาเป็นที่มาของยานกัสซีนี-เฮยเคินส์ที่ใช้สำรวจดวงจันทร์ไททัน
อานาตอล ฟร็องส์
อานาตอล ฟร็องส์ (Anatole France, ฟังเสียง; ชื่อเมื่อเกิด: ฟร็องซัว-อานาตอล ตีโบ - François-Anatole Thibault ; 16 เมษายน ค.ศ. 1844 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1924) อานาตอล ฟร็องส์เป็นนักเขียนนวนิยาย กวี และนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1921
อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง
อาชาครินต์ พงศ์เรืองรอง เป็นอดีตนักร้องสังกัดในบริษัทอาร์.เอส. โปรโมชั่น เป็นน้องชายแท้ ๆ ของอริสมันต์ พงศ์เรืองรอง ซึ่งเป็นนักร้องอยู่สังกัดเดียวกัน
ประวัติ
ในต้นปี พ.ศ. 2534 ในช่วงที่ชื่อเสียงและความนิยมของอริสมันต์ยังโด่งดังอยู่นั้น อาชาครินต์น้องชายแท้ ๆ ของอริสมันต์ก็ได้ออกอัลบั้มตามความสำเร็จของพี่ชาย โดยสังกัดในบริษัทอาร์.เอส. โปรโมชั่น เช่นเดียวกัน ซึ่งได้อริสมันต์เป็นผู้เขียนเนื้อเพลงและแต่งทำนองให้ ในชื่ออัลบั้ม "ซึ้งก็สน" แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ เพราะเนื้อหาคล้ายคลึงกับเพลงของอริสมันต์เป็นอย่างมาก มีเพลงที่พอรู้จักบ้าง เช่น โตแล้ว, รู้แล้ว เป็นต้น และในปี พ.ศ. 2535 อาชาครินต์ก็ได้แสดงเป็นพระเอกมิวสิกวีดีโอของอริสมันต์ผู้เป็นพี่ชายในเพลง "ใจประมาท " ในอัลบั้ม "สงสัยใจสะเทิ้น "
วอดก้า
วอดก้า (vodka) เป็นสุรากลั่นไม่มีสี มันเป็นของเหลวใสเกือบทั้งหมดเป็นน้ำและเอทานอลซึ่งถูกกลั่นให้บริสุทธิ์ — มักจะกลั่นหลายรอบ — จากส่วนผสมหมักอย่างกากน้ำตาลของมันฝรั่ง ธัญพืช (โดยมากเป็นข้าวไรย์หรือข้าวสาลี) หรือหัวบีท และส่วนผสมจำนวนน้อยมาก ๆ จำพวกสารแต่งรสหรือสิ่งเจือปนที่หลุดรอดไป คำว่าวอดก้ามีที่มาจากคำภาษาสลาวิกว่า "voda" (woda, вода) ซึ่งหมายถึง "น้ำ"
วอดก้ามีแอลกอฮอล์ในอัตราส่วน 35-70% โดยปริมาตร ซึ่งเหล้าวอดก้าของรัสเซียจะมีอยู่ 40% จากข้อมูลของพิพิธภัณฑ์วอดก้าในเมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย นักเคมี Dmitri Mendeleev พบว่า 38% เป็นอัตราส่วนที่ดีที่สุด
แม้วอดก้าจะมีต้นกำเนิดมาจากยุโรป บริเวณประเทศโปแลนด์ ยูเครน และรัสเซีย มันก็เป็นที่นิยมดื่มในหลายแห่งทั่วโลก โดยใช้เป็นส่วนผสมในค็อกเทลสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดอื่น ได้แก่ บรัดดีแมรี เดอะสครูไดรเวอร์ ไวต์รัสเซียน และ วอดก้ามาร์ตินี
ข้อศอก
ข้อศอก (Elbow joint) เป็นข้อต่อที่เกิดจากการติดต่อกันระหว่างกระดูกสามชิ้น คือ กระดูกต้นแขน (humerus) กระดูกอัลนา (Ulna) และกระดูกเรเดียส (Radius) และเป็นข้อต่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการเคลื่อนไหวของปลายแขน (forearm) โดยเฉพาะการงอ-เหยียด และการพลิกปลายแขน ข้อศอกยังเป็นข้อต่อที่มีเอ็นรอบข้อต่อและกล้ามเนื้อต่างๆมาช่วยในการค้ำจุนระหว่างการเคลื่อนไหว รวมทั้งมีแขนงของหลอดเลือดและเส้นประสาทในบริเวณใกล้เคียงมาเลี้ยงอีกด้วย
ส่วนประกอบของข้อศอกและแคปซูลข้อต่อ
ข้อศอกไม่ได้ประกอบขึ้นจากข้อต่อเดี่ยวๆ หากแต่ประกอบขึ้นจากข้อต่อถึงสามจุด ซึ่งมีโครงสร้างของแคปซูลข้อต่อร่วมกัน และมีการเคลื่อนไหวที่สัมพันธ์กัน ได้แก่
เอ็นรอบข้อต่อ
รอบแคปซูลข้อต่อของข้อศอกจะมีเอ็นรอบข้อต่อมาช่วยในการรักษาความเสถียรของข้อต่อ โดยเฉพาะทางด้านข้างของข้อต่อ โดยเอ็นที่สำคัญได้แก่
กล้ามเนื้อรอบข้อต่อ
กล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับบริเวณรอบข้อศอก ได้แก่
หลอดเลือดและเส้นประสาท
หลอดเลือดแดงที่มาเลี้ยงข้อศอก ได้แก่ แขนงของหลอดเลือดแดงเหล่านี้จะเชื่อมรวมกันเป็นโครงข่ายหลอดเลือด (anastomosis) รอบบริเวณข้อศอก
เส้นประสาทของบริเวณข้อศอก ได้แก่แขนงที่มาจากเส้นประสาทอัลนา (ulnar nerve) รวมทั้งแขนงย่อยของเส้นประสาทมีเดียน (median nerve) และเส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (musculocutaneous nerve)
การเคลื่อนไหว
ข้อศอกทำให้ปลายแขนสามารถเคลื่อนไหวได้ในสองแบบ คือการงอ-เหยียดปลายแขน (flexion-extension) โดยอาศัยข้อต่อฮิวเมอโรอัลนา และการเคลื่อนไหวแบบพลิกหงาย-คว่ำของปลายแขน (pronation-supination) โดยอาศัยข้อต่อฮิวเมอโรเรเดียส และข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนต้นแขน นอกจากนี้ยังต้องอาศัยข้อต่อที่บริเวณข้อมือร่วมด้วย นอกจากนี้ ข้อศอกยังมีเกี่ยวข้องกับการถ่ายแรงจากมือไปยังไหล่ โดยส่วนใหญ่แรงจะผ่านจากกระดูกอัลนาไปยังกระดูกต้นแขน
การบาดเจ็บของข้อศอก
การบาดเจ็บของข้อศอกนั้นเกิดได้จากหลายสาเหตุ ที่พบได้ทั่วไปคืออาการข้อศอกหลุด (pulled elbow) ซึ่งเป็นอาการบาดเจ็บของข้อศอกที่พบได้มากในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี โดยมักจะเกิดจากการดึงแขนของเด็กอย่างรุนแรง เนื่องจากบริเวณส่วนหัวของกระดูกเรเดียสกับเอ็นแอนนูลาที่อยู่รอบยังไม่เจริญเต็มที่ ทำให้ส่วนหัวของกระดูกเรเดียสมีโอกาสเลื่อนหลุดออกจากข้อศอก อาการนี้จะเจ็บปวดมาก แต่สามารถรักษาได้ง่ายโดยการพลิกแขนและการกดที่บริเวณข้อศอกโดยแพทย์ ซึ่งจะช่วยให้ส่วนหัวของกระดูกเรเดียสกลับเข้าที่ และอาการเจ็บปวดจะค่อยทุเลาไปเอง
เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.
'เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.' (Love. Angel. Music. Baby.) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของนักร้องเพลงป็อปและร็อก เกว็น สเตฟานี ออกวางขายเมื่อ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 กับค่ายอินเตอร์สโคป อัลบั้มนี้เดิมจะเป็นเพียงแค่โครงการย่อย ๆ ของสเตฟานีเท่านั้น จะได้กลายเป็นเป็นผลงานอัลบั้มเดี่ยวหลังจากเธอหยุดพักจากวงโนเดาต์ อัลบั้มนี้ได้มีการร่วมงานกับศิลปินและโปรดิวเซอร์ดังมากมาย ''เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.'' เป็นอัลบั้มในรูปแบบของดนตรีในยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 ในเวอร์ชันล่าสุด และได้รับอิทธิพลจากศิลปินอย่าง มาดอนน่า นิวออร์เดอร์ ซินดี ลอเปอร์ ดีเพชโมด เดอะเคียว ลิซาลิซาแอนด์เดอะคัลต์แจม เดบบี เดบ และคลับนูโว เพลงโดยมากจะมีธีมที่มุ่งเน้นถึงเรื่องแฟชั่นและความร่ำรวย อัลบั้มยังได้แนะนำสาวฮาราจุกุ ที่เป็นแดนซ์ 4 สาวที่แต่งตัวในลักษณ์แฟชันฮาราจุกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
''เลิฟ. แอนเจิล. มิวสิก. เบบี.'' เปิดตัวได้รับความนิยมต่อนักวิจารณ์ร่วมสมัยอย่างถ้วนหน้า มีซิงเกิลถึง 6 ซิงเกิล ที่มียอดขายหลายแผ่นเสียงทองคำขาวในหลายประเทศ และขายได้ 7 ล้านชุด ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 6 ครั้งในปี 2005 และ 2006
หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ (ไทย)
กล้องภายในศูนย์
ภายในหอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์วิทยุแห่งชาติ ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์วิทยุจำนวน 2 ระบบ ได้แก่:
กล้องโทรทรรศน์วิทยุขนาด 40 เมตร
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งชาติขนาด 40 เมตร เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุแห่งแรกและใหญ่ที่สุดในประเทศไทยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 40 เมตร หมุนได้รอบทิศทาง 360 องศา และปรับมุมเงยได้ 180 องศา สามารถรับคลื่นความถี่ได้ระหว่าง 1 ถึง 116 GHz จานสะท้อนหลักประกอบด้วยแผงอะลูมิเนียม 420 แผง แต่ละแผงมีความหนา 1.8 มิลลิเมตร จานสะท้อนรองมีขนาด 3.28 เมตร กล้องโทรทรรศน์วิทยุนี้สามารถปฏิบัติงานได้แม้อยู่ในสภาพลมจัด (50 กม/ชม.) กล้องชุดนี้ใช้งบประมาณในการสร้าง 448 ล้านบาท
มีต้นแบบและพัฒนามาจากกล้องโทรทรรศน์วิทยุเยเบส ประเทศสเปน ซึ่งใช้ระบบ Cassegrain-Nasmyth Optics โดยเพิ่มเครื่องรับสัญญาณไว้ที่จุดโฟกัสหลัก ทำให้สามารถรับสัญญาณที่ช่วงความถี่อื่นได้ พร้อมการออกแบบ Nasmyth ให้มีข้อได้เปรียบเรื่องความยืดหยุ่นในการติดตั้งเครื่องรับสัญญาณในอนาคต มีเป้าหมายคือ พื้นผิวจานต้องมีความถูกต้องแม่นยำถึงระดับ 150 ไมครอน ความเร็วในการหมุนจาน 3 เมตรต่อวินาที (m/s) สำหรับมุมกวาด (Azimuth)  และ 1 เมตรต่อวินาทีสำหรับมุมเงย (Altitude) ความแม่นยำในการวัดตำแหน่งไม่คลาดเคลื่อนไปกว่า 2 ฟิลิปดา ในกรณีไม่มีลม และ 6 ฟิลิปดา ในกรณีมีลม
กล้องโทรทรรศน์วิทยุวีกอสขนาด 13 เมตร
กล้องโทรทรรศน์วิทยุวีกอส (VGOS: VLBI Geodetic Observing System) ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางจานรับสัญญาณ 13 เมตร สร้างขึ้นภายใต้โครงการแรงดี (RANGD: Radio Astronomical Network and Geodesy for Development) มีต้นแบบและพัฒนามาจากหอดูดาวเซี่ยงไฮ้ หน่วยเฉอชาน เครื่องรับสัญญาณเป็นแบบช่วงความถี่กว้าง รับสัญญาณได้ตั้งแต่ช่วงคลื่นความถี่ 2-14 GHz จะทำให้การสังเกตการณ์แบบแทรกสอดระยะไกล (Very Long Baseline Interferometry) สามารถใช้งานร่วมกับเครือข่ายกล้องวีกอสทั่วโลกเพื่องานรังวัดยีออเดซีและติดตามความเปลี่ยนแปลงของโลกในปัจจุบัน
กล้องโทรทรรศน์วิทยุแบบวีกอสสามารถทำงานรังวัดตำแหน่งที่มีความแม่นยำสูงได้ โดยการรับสัญญาณย่านเอสและเอกซ์ (S-/X-band) จากแหล่งกำเนิดคลื่นวิทยุในอวกาศ พิกัดที่ได้จากการสังเกตการณ์ด้วยเทคนิคแทรกสอดระยะไกลของกล้องโทรทรรศน์วิทยุสองตัวขึ้นไปในเวลาเดียวกัน จะทำให้ได้พิกัดที่ความถูกต้องสูงมาก แม่นยำถึงระดับ 3-5 มิลลิเมตร ในทุกมิติ ด้วยความแม่นยำนี้จึงสามารถนำไปใช้ตรวจสอบการเคลื่อนตัวของแผ่นเปลือกโลกได้ (Tectonic Plate Motion) แล้วยังสามารถประมวลผลลัพธ์ต่อจนได้ตัวแปรต่าง ๆ ที่บ่งบอกการวางตัวของโลกในอวกาศ (Earth Orientation Parametres) ไปจนถึงความเร็วในการหมุนรอบตัวเองของโลก (UT1) ซึ่งถือเป็นผลลัพธ์ที่มีค่ายิ่งของศาสตร์ด้านยีออเดซี และมีความสำคัญต่อวงการวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ กระทั่งการพัฒนาเพื่อความยั่งยืนของมนุษย์
เฟรดดี วูดแมน
เฟรเดริก จอห์น วูดแมน (Frederick John Woodman; เกิด 4 มีนาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่เพรสตันนอร์ทเอนด์ใน
วูดแมนเริ่มเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนของคริสตัลพาเลซก่อนที่จะย้ายไปนิวคาสเซิลยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นนัดแรกให้แก่นิวคาสเซิลเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2018 ก่อนหน้านี้ เขาเคยถูกปล่อยยืมตัวให้กับฮาร์เทิลพูลยูไนเต็ด, คราวลีย์ทาวน์, กิลมาร์นัก และอะเบอร์ดีน
วูดแมนลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษจนถึงรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เขาเคยพาอังกฤษชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2014 และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 ซึ่งในรายการหลัง เขาได้รับรางวัลถุงมือทองคำประจำทัวร์นาเมนต์
เกียรติประวัติ
อังกฤษ อายุไม่เกิน 17 ปี
อังกฤษ อายุไม่เกิน 20 ปี
อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี
รางวัลส่วนตัว
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง
พระประวัติ
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2449 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจีนส์ ดยุกแห่งกุสซี และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง (2421-2504) โดยพระองค์เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ)ใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และเป็นพระมาตุลา (น้าฝ่ายแม่)ใน เจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เสกสมรส
เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลอ็อง ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งออสตา มีพระธิดาดังนี้
นาศิร อัลเคาะลัยฟี
นาศิร บิน ฆอนิม อัลเคาะลัยฟี (ناصر بن غانم الخليفي; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1973) เป็นนักธุรกิจชาวกาตาร์และเป็นประธานของ beIN Media Group, ประธานของ Qatar Sports Investments, ประธานสโมสรปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และสหพันธ์เทนนิสกาตาร์ และรองประธานสหพันธ์เทนนิสแห่งเอเชีย ประจำภูมิภาคเอเชียตะวันตก
อำเภอเหมื่องแต่
อำเภอเหมื่องแต่ (Huyện Mường Tè) เป็นอำเภอของจังหวัดลายเจิวตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ในปี ค.ศ. 2003 อำเภอนี้ประชากร 47,406 คน มีเนื้อที่ทั้งหมด 3,679 ตารางกิโลเมตร และมีเมืองหลักคือ เหมื่องแต่
ศุทธนะ ธีวีระปัญญา
ศุทธนะ ธีวีระปัญญา (พ.ศ. 2492 -) อดีตรองผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี ชัยภูมิ ชัยนาท เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2492 ที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร สมรสกับนางสมสุข ธีวีระปัญญา มีบุตร 2 คน คือ นางสาวณัฐพร ธีวีระปัญญา และนางสาว จุฑามาศ ธีวีระปัญญา
การศึกษา
ศุทธนะ ธีวีระปัญญา จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ กรุงเทพมหานคร และระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผ่านการอบรมหลักสูตรนายอำเภอ รุ่นที่ 28 วิทยาลัยการปกครอง กระทรวงมหาดไทย หลักสูตรนักปกครองระดับสูง รุ่นที่ 29 วิทยาลัยการปกครอง
การทำงาน
ศุทธนะ ธีวีระปัญญา เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2515 ในตำแหน่งปลัดอำเภอตรี อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2532 เป็นนายอำเภอหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ ปี พ.ศ. 2535 นายอำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปี พ.ศ. 2539 นายอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ปี พ.ศ. 2540 นายอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และปี พ.ศ. 2542 เป็นปลัดจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดชัยนาท ปี พ.ศ. 2546 รองผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิ และปี พ.ศ. 2548 เป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี
จักรวรรดิบรูไน
จักรวรรดิบรูไน (Kesultanan Brunei, كسولتانن بروني) หรือ รัฐสุลต่านบรูไน เป็นรัฐสุลต่านมลายูที่มีศูนย์กลางที่บรูไน ซึ่งอยู่ริมชายฝั่งทางเหนือของเกาะบอร์เนียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผู้นำบรูไนเข้ารับอิสลามในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยขยายดินแดนมากขึ้นนับตั้งแต่การพิชิตมะละกาของโปรตุเกส โดยขยายไปทั่วชายฝั่งบอร์เนียวและฟิลิปปินส์ ก่อนที่จะเสื่อมสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 18
ประวัติศาสตร์นิพนธ์
การเข้าใจประวัติศาสตร์จักรวรรดิบรูไนเป็นเรื่องยากเพราะไม่ค่อยมีการพูดถึงในเอกสารเวลานั้น ทำให้ต้องพึ่งเอกสารจีนที่กล่าวถึงการก่อตั้งบรูไนช่วงแรก โบนี (Boni) ในข้อมูลจีนน่าจะหมายถึงบอร์เนียวตะวันตก ในขณะที่ โปลี (Poli; 婆利) ที่อาจจะตั้งอยู่ที่เกาะสุมาตรา มักจะถูกกล่าวว่าหมายถึงบรูไนด้วย
ในสมัยของสุลต่านโบลเกียห์ ซึ่งเป็นสุลต่านองค์ที่ 5 ของบรูไน บรูไนมีอำนาจครอบคลุมเกาะบอร์เนียวทั้งหมด และบางส่วนของฟิลิปปินส์ เช่น เกาะมินดาเนา ซึ่งถือเป็นยุคทองของบรูไน กองทัพบรูไนมีกองทัพเรือที่แข็งแกร่ง บางส่วนเป็นโจรสลัดในทะเลจีนใต้ และชายฝั่งของเกาะบอร์เนียว หลักฐานทางตะวันตกชิ้นแรกที่กล่าวถึงบรูไนคืองานเขียนของชาวอิตาลี ลูโดวิโก ดี วาร์เทมา ผู้เดินทางมายังหมู่เกาะโมลุกกะและแวะพักที่เกาะบอร์เนียวเมื่อราว พ.ศ. 2093
โปรแกรม
โปรแกรม เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษว่า "program" ทั้งในภาษาไทยและภาษาอังกฤษเองมีหลายความหมาย เช่น:
มุนีร อัลฮะดาดี
มุนีร อัลฮะดาดี มุฮัมมัด (เบอร์เบอร์-ริฟเฟียน: ⵎⵓⵏⵉⵔ ⵍⵃⴰⴷⴰⴷⵉ ⵎⵓⵃⴰⵎⴻⴷ; เกิด 1 กันยายน ค ศ. 1995) หรือเรียกโดยย่อว่า มูนีร์ (Munir) เป็นนักฟุตบอลชาวโมร็อกโก ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับเฆตาเฟ สโมสรในลาลิกา และโมร็อกโก
บาร์เซโลนา
ในฤดูกาล 2014-15 ในบาร์เซโลนา เบ มูนีร์ได้มีโอกาสลงเล่นอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องมาตลอดก่อนการเปิดฤดูกาล โดยสามารถทำประตูได้ถึง 4 ประตูจากการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องทั้งหมด 5 นัด ประกอบกับสถานการณ์ในทีมชุดใหญ่ที่กองหน้าอย่างลุยส์ ซัวเรซ ยังถูกแบน และเนย์มาร์ ก็ยังไม่หายจากอาการบาดเจ็บ อัลฮะดาดีจึงได้รับโอกาสจากลุยส์ เอนรีเก ผู้จัดการทีมของบาร์เซโลนา ให้ลงเล่นในตำแหน่งตัวจริงของสโมสร
ในต้นฤดูกาล 2016–17 อัลฮะดาดีได้ย้ายไปบาเลนเซียในแบบยืมตัว เป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของสัญญาที่บาร์เซโลมาได้ซื้อตัวปาโก อัลคาเซร์ กองหน้าจากบาเลนเซียมา โดยในฤดูกาลก่อนหน้านั้น อัลฮะดาดีได้ยิงประตูให้กับบาร์เซโลนาได้ทั้งหมด 8 ประตู จากการลงเล่นทุกรายการ 25 นัด
ภาษาไทลื้อ
พยัญชนะต้น
ตัวอักษรไทยที่กำกับ หมายถึงเสียงที่ใกล้เคียงในภาษาไทย มิใช่การถอดอักษร
สำเนียง
ภาษาไทลื้อในตระกูลเผ่าไททั้ง 5 เผ่า นั้นแบ่งสำเนียงภาษาการพูดออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ โดยอาศัยสภาพทางภูมิศาสตร์ของแม่น้ำล้านจ้าง(โขง) เป็นตัวแบ่ง สำเนียงแรก คือ สำเนียงเชียงรุ่ง และสำเนียงเมืองล้า
1. สำเนียงเชียงรุ่ง หรือพูดอีกอย่างหนึ่งคือ สำเนียงคนยองถือว่าเป็นสำเนียงภาษากลางของชาวไทลื้อ คือเป็นภาษาของชาวเชียงรุ่ง เป็นสำเนียงที่พูดช้าและฟังดูสุภาพ มักมีคำว่า "เจ้า" ต่อท้ายเหมือนคนล้านนา สำเนียงนี้เป็นสำเนียงที่ใช้ในบริเวณสิบสองปันนาตอนกลาง และตะวันตกของสิบสองปันนา ครอบคลุ่มถึงรัฐฉาน ประเทศพม่า ประกอบด้วย (เมืองยอง, เมืองหลวย, เมืองยู้, เมืองเชียงลาบ, เมืองเลน, เมืองพะยาก และเมืองไฮ) เลยมาถึงประเทศลาวแถบเมืองสิงห์ (เชียงทอง), เชียงแขง, เวียงภูคา, บ่อแก้ว, ไชยบุรี, เชียงฮ่อน, เชียงลม และหงสา โดยมีสำเนียงจะออกกลางๆ การผันสำเนียงเสียง จะอยู่ในระดับกลางๆ ขึ้นๆ ลงๆ ค่อนข้างน้อย แต่มักตัดคำพูดควบกันให้สั้นลง และมักเอื้อนเสียงพูด หรือลากเสียงยาว ภาษาชาวไทลื้อกลุ่มนี้พูดกันมากในจังหวัดลำพูน เชียงใหม่ ลำปาง  แพร่ เชียงราย น่าน (นับแต่ ตำบลยม อำเภอท่าวังผา, อำเภอปัว ขึ้นไปจนถึงเมืองเงิน และหลวงพระบาง, เมืองสิงห์ ของประเทศลาว)
นอกจากนี้คำบางคำในภาษาไทลื้อยังแตกต่างกันไปตามสภาพของภูมิศาสตร์ และอิทธิพลของภาษากลุ่มที่ใกล้เคียง
แค่ขายโพชั่นไปวันวันไม่ได้เหรอคะ!
เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย FUNA เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะ วาดภาพประกอบโดยซูกิมะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 จำหน่ายถึงเล่มที่ 8 เมื่อเดิอนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เฟิร์ส เพจ โปร มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยฮิบิกิ โคโกโนเอะ เผยแพร่ทางแพลตฟอร์มซูอิโยบิ โนะ ซิริอุสทางนิโกะนิโกะในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) โดยสำนักพิมพ์โคดันชะทั้งหมด 9 เล่ม มังงะภาคต่อวาดภาพโดยฟุตซือ อนชิง เริ่มเผยแพร่ในแพลตฟอร์มเดียวกันในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
โรคระบาดครั้งใหญ่ในลอนดอน
แม้ว่าเชื้อโรคที่ทำให้เกิดการระบาดสันนิษฐานกันว่าเป็น “กาฬโรค” และเชื้อโรคในตระกูลเดียวกันแต่ก็ไม่มีหลักฐานที่แน่นอนที่พิสูจน์ข้อสันนิษฐานนี้ นักวิชาการสมัยใหม่ตั้งข้อเสนอว่าอาการและระยะเวลาเพาะของเชื้อที่ทำให้เกิดโรคเป็นตัวเดียวกับเชื้อโรคที่คล้ายคลึงกับ "ไข้เลือดออกเหตุไวรัส" (viral hemorrhagic fever)
ตำบลสวาย (อำเภอปรางค์กู่)
ตำบลสวาย ตั้งอยู่ระยะห่างจากที่ว่าการอำเภอปรางค์กู่  ประมาณ  8    กิโลเมตร
ประวัติ
ตำบลสวายเป็นตำบลที่แยกออกจากตำบลตูม ชื่อตำบลสวายตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือบ้านสวาย ซึ่งคำว่า "สวาย" ภาษาท้องถิ่นหมายถึงมะม่วง มีจำนวนหมู่บ้าน 10 หมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาไทยอีสาน (ส่วย,เขมร)
หมื่น
หมื่น อาจหมายถึง
ตำบลสวาย (อำเภอปรางค์กู่)
การปกครอง
ตำบลสวายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10หมู่บ้าน ได้แก่
เนื้อที่
มีทั้งสิ้น  ประมาณ    23.21   ตารางกิโลเมตร     หรือ   ประมาณ   14,506.25   ไร่
สภาพทั่วไป
ขององค์การบริหารส่วนตำบลสวาย เป็นที่ดอนส่วนมาก  อุณหภูมิเฉลี่ย  38-42 องศาเซลเซียส
ด้านการศึกษา
สถานศึกษา ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลผักไหมประกอบด้วย ดังนี้
Brave New World
Brave New World อาจหมายถึง:
ลีกภูมิภาค รอบ แชมเปี้ยนส์ ลีก กลุ่ม A
ตารางคะแนน กลุ่ม A
ทีม กลุ่ม A ที่ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นไทยแลนด์ดิวิชั่น 1ในฤดูกาลหน้า
เมลามีนเรซิน
เมลามีนเรซิน (Melamine resin) หรือ เมลามีนฟอมัลดีไฮด์ (melamine formaldehyde) หรือเรียกย่อว่า เมลามีน เป็นวัสดุพลาสติกทนความร้อนชนิดแข็ง เกิดจากปฏิกิริยาพอลิเมอไรเซชันระหว่างเมลามีนกับฟอร์มาลดีไฮด์ สามารถขึ้นรูปได้ภายใต้อุณหภูมิสูง
เมลามีนเรซินเป็นพลาสติกที่นิยมใช้ผลิตเครื่องใช้ในครัว ทั้งช้อนส้อม ตะเกียบ หรือจานชาม ทั้งนี้เมลามีนเป็นองค์ประกอบหลักในการผลิตแผ่นฟอร์ไมกา, แผ่นไม้เมลามีนปูพื้น, กระดานไวท์บอร์ด รวมไปถึงการใช้เป็นวัสดุเคลือบผิวหน้าพาติเคิลบอร์ดที่ใช้ในอุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์
การใช้เมลามีนเรซินอีกรูปแบบหนึ่งคือ เมลามีนโฟม มักใช้ในการบุฝ้าและทำเป็นฉนวนกันเสียง และได้นำมาประยุกต์ใช้เป็นตัวดูดซับฝุ่นและสิ่งสกปรกในการทำความสะอาดอาคาร
อย่างไรก็ตามเครื่องครัวเมลามีน อาจทำให้เสียรูปทรงได้
วัสดุเมลามีนนี้ไม่สามารถรีไซเคิลได้ และควรใช้งานภาชนะเมลามีนที่อุณหภูมิไม่เกิน 60 องศาเซลเซียส เนื่องจากข้อมูลของทางสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) ได้ระบุว่า เมลามีนไม่ใช่ภาชนะที่ปลอดภัยในการใช้กับเตาอบไมโครเวฟ เนื่องจากเมลามีนนั้นดูดซับคลื่นไมโครเวฟและสะสมความความร้อนในตัวเอง ทำให้ผู้ใช้ได้รับอันตรายจากสารฟอร์มาลดีไฮด์ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็งในระบบทางเดินหายใจ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดชิงชนะเลิศ กำหนดจัดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ที่สตาดเดอฟร็องส์ ในแซ็ง-เดอนีของฝรั่งเศส เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่ประเทศรัสเซีย
ภูมิหลัง
ฝรั่งเศสลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้งที่ผ่านมา, ชนะในนัดที่พบกับ สเปน ใน ปี ค.ศ. 1984 ในดินแดนบ้านเกิดของพวกเขา, และ โกลเดนโกลในนัดที่พบกับ อิตาลี ในประเทศเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขัน ปี ค.ศ. 2000. โปรตุเกสเคยลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศหนึ่งครั้งก่อนหน้านี้, พ่ายแพ้ต่อ กรีซ ในประเทศของตัวเองในการแข่งขัน ปี ค.ศ. 2004.
ทั้งสองทีมเคยพบกันมาแล้วทั้งสิ้น 24 ครั้ง, เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1926 เมื่อฝรั่งเศสชนะ 4–2 ในเมือง ตูลูซ. ก่อนรอบสุดท้าย, ฝรั่งเศสชนะได้ถึง 18 ครั้งของการพบกัน, โปรตุเกส 5, และหนึ่งครั้งเสมอกัน. ชัยชนะหนล่าสุดของโปรตุเกสเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1975 ซึ่งเป็นนัดกระชับมิตรในประเทศฝรั่งเศส, หลังจากที่ฝรั่งเศสชนะทั้งหมดสิบครั้งในภายหลัง. สามครั้งของการพบกันทั้งหมดอย่างเป็นทางการของพวกเขา—ในรอบรองชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984, ยูโร 2000, และ ฟุตบอลโลก 2006—ฝรั่งเศสได้รับชัยชนะทั้งหมด.
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 9-14 สิงหาคม พ.ศ. 2491 จัดขึ้นที่สนาม Aldershot, Tweseldown Racecourse, Empire Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทเดี่ยว 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 103 คน จาก 7 ประเทศ
ราชวงศ์เวสเซกซ์
ราชวงศ์เวสเซ็กซ์ หรือ ราชวงศ์เซอร์ดิค (House of Wessex หรือ House of Cerdic) เป็นราชวงศ์แซ็กซอนที่ปกครองราชอาณาจักรทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษที่เรียกว่าเวสเซ็กซ์ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภายใต้การนำของพระเจ้าเซอร์ดิคแห่งเวสเซ็กซ์จนกระทั่งรวมเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ