cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ (เกิด 4 ธันวาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น กลัฟ เป็นนักแสดง นายแบบ นักร้องชาวไทย เริ่มต้นมีผลงานการแสดงเรื่องแรกในซีรีส์เลือดมังกร ตอน สิงห์ ในบทของ “ทรงกลด (ที)“ (ตอนวัยหนุ่ม) ทางช่อง 3 เอชดี และเป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้นจากการได้รับบทนำในซีรีส์เรื่อง TharnType The Series เกลียดนักมาเป็นที่รักกันซะดีๆ ทางช่องONE31 ในบทของ “ทิวัตถ์ (ไทป์)“ ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
ประวัติ
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2540 โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นบุตรคนที่ 2 ของครอบครัว มีพี่สาว 1 คน เขามีชื่อเล่นว่า กลัฟ ซึ่งมาจากชื่อบริษัทบิดา คือ GRACE UNION PRODUCTS ซึ่งนำตัวอักษรเอาตัวข้างหน้ามารวมกัน G U P เป็นคำว่ากัฟ โดยภายหลังเปลี่ยนเป็น "กลัฟ" เพื่อต้องให้ชื่อมีความหมาย ซึ่ง GULF แปลว่า อ่าว จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนบูรณะศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี ภาควิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ซึ่งเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ในวันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 ณ ไบเทค บางนา โดยมีแฟนคลับมาร่วมแสดงความยินดีกว่า 4,000 คน
อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง
อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (Internet of Things) หรือ ไอโอที (IoT) หมายถึงเครือข่ายของวัตถุ อุปกรณ์ พาหนะ สิ่งปลูกสร้าง และสิ่งของอื่นๆ ที่มีวงจรอิเล็กทรอนิกส์ ซอฟต์แวร์ เซ็นเซอร์ และการเชื่อมต่อกับเครือข่าย ฝังตัวอยู่ และทำให้วัตถุเหล่านั้นสามารถเก็บบันทึกและแลกเปลี่ยนข้อมูลได้ อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งทำให้วัตถุสามารถรับรู้สภาพแวดล้อมและถูกควบคุมได้จากระยะไกลผ่านโครงสร้างพื้นฐานเครือข่ายที่มีอยู่แล้ว ทำให้เราสามารถผสานโลกกายภาพกับระบบคอมพิวเตอร์ได้แนบแน่นมากขึ้น ผลที่ตามมาคือประสิทธิภาพ ความแม่นยำ และประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่เพิ่มมากขึ้น     เมื่อ IoT ถูกเสริมด้วยเซ็นเซอร์และแอคชูเอเตอร์ซึ่งสามารถเปลี่ยนลักษณะทางกลได้ตามการกระตุ้น ก็จะกลายเป็นระบบที่ถูกจัดประเภทโดยทั่วไปว่าระบบไซเบอร์-กายภาพ (cyber-physical system) ซึ่งรวมถึงเทคโนโลยีอย่าง กริดไฟฟ้าอัจริยะ (สมาร์ตกริด) บ้านอัจฉริยะ (สมาร์ตโฮม) ระบบขนส่งอัจฉริยะ (อินเทลลิเจนต์ทรานสปอร์ต) และเมืองอัจฉริยะ (สมาร์ตซิตี้) วัตถุแต่ละชิ้นสามารถถูกระบุได้โดยไม่ซ้ำกันผ่านระบบคอมพิวเตอร์ฝังตัว และสามารถทำงานร่วมกันได้บนโครงสร้างพื้นฐานอินเทอร์เน็ตที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่าเครือข่ายของสรรพสิ่งจะมีวัตถุเกือบ 50,000 ล้านชิ้นภายในปี 2020 มูลค่าตลาดคาดการณ์ไว้ที่ 80 พันล้านเหรียญ
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์
วงการบันเทิง ​
คณาวุฒิถูกแมวมองจาก Bermb Family ภายหลังจัดตั้งเป็นบริษัท TB Entertainment​ มาชวนให้ทำงานในวงการ เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะนายแบบโฆษณาของเคเอฟซีในปี 2558 และในปีเดียวกันอาชีพการแสดงของกลัฟก็ได้เริ่มขึ้น เมื่อเขาได้รับบทเป็น "ทรงกลดหรือที" (วัยหนุ่ม)​ ในละครเลือดมังกร ตอน 'สิงห์' ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3​
อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง
"สรรพสิ่ง" ในความหมายของ IoT สามารถหมายถึงอุปกรณ์ที่แตกต่างหลากหลาย เช่น อุปกรณ์วัดอัตราหัวใจแบบฝังในร่างกาย แท็กไบโอชิปที่ติดกับปศุสัตว์ ยานยนต์ที่มีเซ็นเซอร์ในตัว อุปกรณ์วิเคราะห์ดีเอ็นเอในสิ่งแวดล้อมหรืออาหาร หรืออุปกรณ์ภาคสนามที่ช่วยในการทำงานของนักผจญเพลิงในภารกิจค้นหาและช่วยเหลือ อุปกรณ์เหล่านี้จะจัดเก็บข้อมูลที่เป็นประโยชน์ด้วยการใช้เทคโนโลยีหลากหลายชนิดและจากส่งต่อข้อมูลระหว่างอุปกรณ์อื่นๆ โดยอัตโนมัติ ตัวอย่างในตลาดขณะนี้ เช่น เทอร์โมสตัตอัจฉริยะ และเครื่องซักผ้า-อบผ้าที่ต่อกับเครือข่ายไวไฟเพื่อให้สามารถดูสถานะจากระยะไกลได้
รายการต่อไปนี้แสดงรายชื่อประเทศตามจำนวนอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งที่ออนไลน์อยู่ ต่อประชากร 100 คน ตามที่เผยแพร่โดย OECD ในปี 2015
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์
วงการบันเทิง ​
ปี 2563 คณาวุฒิได้ปรากฏตัวในรายการTV ชื่อห้องบอลรูมรายการเกี่ยวกับการอัพเดตข่าวสารการกีฬาทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการฝึกงาน ออกอากาศเมื่อวันที่ 27 มกราคม จนถึงวันที่ 2 มีนาคม ตอนที่ 58-67 การปรากฏตัวของคณาวุฒิถูกตัดสั้นลงเพราะรายการต้องหยุดออกอากาศเนื่องจากการระบาดของโควิด-19
ต้นปี 2564 “กลัฟ-คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์” ได้เปิดตัวในฐานะนักแสดงใหม่ของช่อง 3 เอชดี หลังจากที่เคยมีผลงานการแสดงเรื่องแรกในละครเลือดมังกร ตอน 'สิงห์' ในบท "ทรงกลดหรือที"(วัยหนุ่ม) ก่อนจะผันตัวเป็นนักแสดงอิสระและเริ่มมีผลงานต่างๆ ให้แฟนคลับได้ติดตามกันอย่างต่อเนื่อง โดยวันที่เยือนช่อง 3 เอชดี อย่างเป็นทางการในฐานะนักแสดงในสังกัด ซึ่งภายในวันดังกล่าวบรรยากาศเต็มไปด้วยความชื่นมื่น มีแฟนคลับกว่า 300 ชีวิตมารอต้อนรับ ณ บริเวณลานตึกมาลีนนท์ โดยแฮชแท็กพุ่งขึ้นอันดับ 1 เทรนด์ทวิตเตอร์ไทย มีการกล่าวถึงกว่าล้านข้อความ โดยผลงานแรก คือ โปรเจกต์ CH3Plus The Moment: GULF The Next Stage Livestream Concert ซึ่ง “Gulf The Next Stage” เป็นคอนเสิร์ตออนไลน์บน CH3 Plus Premium ครั้งแรก มีการรับชมพร้อมกันกว่า 7,000 คน จาก 75 ประเทศทั่วโลก
คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์ถือเป็นนักแสดงไทยคนแรกที่มีภาพขึ้นจอดิจิตอล The Panoramix @ CentralWorld จอ LED Glass Wall ทั้งแผงสถานที่ของศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์
ธงชาติตองงา
ธงชาติประเทศตองงา มีลักษณะเป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมบนด้านต้นธงมีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว และมีรูปกากบาทสีแดงอยู่ข้างใน ลักษณะโดยรวมคล้ายกับธง ธงพาณิชยนาวีของสหราชอาณาจักร เนื่องจากประเทศนี้อยู่ในเครือจักรภพของสหราชอาณาจักร จึงเลียนแบบลักษณะของธงอังกฤษหลายอย่างมาใช้ในธงชาติของตนเอง
ศักย์บันดล
ศักย์บันดล (evoked potential (EP) หรือ evoked response) เป็นศักย์ไฟฟ้าในรูปแบบโดยเฉพาะ ๆ ที่บันทึกได้จากระบบประสาทส่วนต่าง ๆ โดยเฉพาะสมองของมนุษย์หรือของสัตว์อื่น ๆ หลังจากให้ตัวกระตุ้นเช่นแสงวาบหรือเสียงทุ้มแหลม ตัวกระตุ้นต่าง ๆ ทั้งโดยแบบและประเภทจะก่อศักย์แบบต่าง ๆ นี่ต่างกับศักย์ไฟฟ้าแบบเกิดเอง (spontaneous) ซึ่งตรวจด้วยการบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG), การบันทึกคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ (EMG) หรือการบันทึกค่าทางสรีรวิทยาไฟฟ้าแบบอื่น ๆ ค่าเช่นนี้มีประโยชน์ในการวินิจฉัยโรคและการเฝ้าสังเกตคนไข้รวมทั้งการตรวจจับปัญหาการรับรู้ความรู้สึกเนื่องกับโรคหรือยา/สารเสพติด และการเฝ้าตรวจบูรณภาพของวิถีประสาทเมื่อกำลังผ่าตัด
แอมพลิจูดของ EP มักจะต่ำ มีพิสัยตั้งแต่น้อยกว่า 1 ไมโครโวลต์จนถึงหลายไมโครโวลต์ เทียบกับเป็นสิบ ๆ ไมโครโวลต์สำหรับ EEG, หลายมิลลิโวลต์สำหรับ EMG และบ่อยครั้งเกือบถึง 20 มิลลิโวลต์สำหรับการบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (ECG) เพื่อแยกแยะค่าต่ำเช่นนี้ไม่ให้ปนกับสัญญาณไฟฟ้าทางชีวภาพรวมทั้ง EEG, ECG และ EMG หรือกับสัญญาณรบกวนอื่น ๆ การสร้างค่าเฉลี่ยของสัญญาณปกติเป็นเรื่องจำเป็น สัญญาณที่ตรวจจะล็อกเวลา (time-locked) กับตัวกระตุ้น และเพราะสัญญาณรบกวนโดยมากจะเกิดโดยสุ่ม ค่าเฉลี่ยที่ได้จากการวัดซ้ำ ๆ จึงสามารถเฉลี่ยเอาสัญญาณรบกวนออกได้
EP ต่างกับ event-related potential (ERP) แม้บางครั้งคำอาจจะใช้ทดแทนกันและกัน เพราะ ERP เกิดช้ากว่าและมีเหตุจากกระบวนการทางประชานในระดับสมอง/การแปลผลที่สูงกว่า
Sensory evoked potentials (SEP)
สัญญาณ sensory evoked potentials (SEP) บันทึกได้จากระบบประสาทกลางหลังจากกระตุ้นอวัยวะรับความรู้สึก (sense organ) เช่น visual evoked potentials (VEP) ที่ได้จากการแสดงแสงกะพริบ หรือรูปแบบแสงที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ บนจอภาพ , auditory evoked potentials (AEP) ที่ได้เมื่อส่งเสียงกริ๊กหรือเสียงทุ้มแหลมไปที่หูฟัง หรือ somatosensory evoked potential (SSEP) ที่ได้ด้วยตัวกระตุ้นแบบสัมผัสหรือไฟฟ้าที่เส้นประสาทผสมนอกระบบประสาทกลาง SEP ใช้กันอย่างกว้างขวางเพื่อวินิจฉัยโรคทางการแพทย์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 และเพื่อการเฝ้าตรวจประสาทในช่วงผ่าตัด (intraoperative neurophysiology monitoring, IONM) มี EP 3 อย่างที่ใช้ตรวจรักษาอย่างกว้างขวาง คือ AEP ซึ่งปกติบันทึกจากหนังศีรษะแต่มาจากก้านสมอง, VEP และ SSEP ซึ่งได้ด้วยการกระตุ้นเส้นประสาทนอกส่วนกลางด้วยไฟฟ้า
สำหรับคนไข้โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง การตรวจวินิจฉัยโรคอาจรวมการหารรอยโรคหลายรอยในวิถีประสาทรับความรู้สึกต่าง ๆ ซึ่ง EP สามารถใช้เป็นส่วนช่วย และแม้หาได้เช่นนี้ ก็ไม่อาจฟันธงได้อย่างชัดเจนเพราะมีอีกหลายโรคที่มีอาการเป็นความผิดปกติของ EP ที่วิถีประสาทหลายทาง (multimodality EP abnormalities) รวมทั้งเอดส์, โรคไลม์, ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง, ซิฟิลิสระบบประสาท (neurosyphilis), ลำเส้นใยประสาทไขสันหลัง-สมองน้อยเสื่อม (spinocerebellar degenerations), อัมพาตครึ่งล่างเหตุกล้ามเนื้อหดเกร็งทางพันธุกรรม (hereditary spastic paraplegia) และการขาดวิตามินอีหรือบี12เป็นต้น ดังนั้น ประโยชน์ของ EP ในการช่วยวินิจฉัยโรคจึงขึ้นกับปัจจัยต่าง ๆ ที่พบในกรณีคนไข้ ความผิดปกติของ EP อาจช่วยระบุตำแหน่งกว้าง ๆ ของรอยโรคในระบบประสาทกลาง แต่การระบุตำแหน่งให้แน่ชัดด้วยวิธีนี้อาจผิดพลาดได้ง่ายเพราะยังมีองค์ประกอบของ EP หลายที่ยังไม่เข้าใจดี
Visual evoked potential (VEP)
visual evoked potential (VEP) เป็น EP ที่ได้จากการให้ตัวกระตุ้นเป็นแสงวาบหรือเป็นลายต่าง ๆ ซึ่งอาจใช้ยืนยันความเสียหายต่อวิถีประสาทตา (visual pathway) รวมทั้งจอตา, ประสาทตา (optic nerve), ส่วนไขว้ประสาทตา (optic chiasm), ส่วนแผ่ประสาทตา (optic radiations) และเปลือกสมองส่วนท้ายทอย (occipital ocrtex) การประยุกต์ใช้อย่างหนึ่งก็คือการวัดความคมชัดของสายตาทารก (ที่วัดสายตาแบบปกติไม่ได้) โดยติดอิเล็กโทรดที่หนังศีรษะทารกเหนือคอร์เทกซ์สายตา แล้วแสดงลานสีเทาสลับกับลานตารางหมากรุกหรือลานริ้วเหมือนลูกกรง ถ้าช่องหมากรุกหรือริ้วใหญ่พอที่ทารกจะเห็นได้ ก็จะวัด VEP ได้ แต่ถ้าเล็กเกินก็จะไม่เกิด VEP เป็นวิธีการแบบปรวิสัยเพื่อวัดสมรรถภาพการเห็นรูปละเอียดของสายตา
VEP เป็นวิธีการตรวจหาความผิดปกติที่ไว ซึ่งอาจไม่พบถ้าแค่ตรวจตาหรือทำภาพ MRI แม้อาจไม่ระบุสมุฏฐานของโรคได้ VEP อาจผิดปกติในโรคประสาทตาอักเสบ (optic neuritis), โรคเส้นประสาทตา (optic neuropathy), โรคทำลายปลอกไมอีลิน (demyelinating disease), โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (ช่วง acute และ chronic), Friedreich’s ataxia, การขาดวิตามินบี12, ซิฟิลิสระบบประสาท (neurosyphilis), โรคไมเกรน, โรคขาดเลือด (ischemic disease), ภาวะเนื้องอกทับประสาทตา, ความดันลูกตาสูง (ocular hypertension), ต้อหิน, โรคเบาหวาน, ตามัวเหตุพิษ (toxic amblyopia), ประสาทเป็นพิษเหตุอะลูมิเนียม (aluminum neurotoxicity), แมงกานีสเป็นพิษ (maganese poisoning), ประสาทอักเสบหลังลูกตา (retrobulbar neuritis) และการบาดเจ็บที่ศีรษะ VEP สามารถใช้ตรวจความบกพร่องทางตาของทารก เพื่อตรวจความผิดปกติของวิถีประสาทตา ซึ่งอาจเกิดจากระบบประสาทตาพัฒนาช้า
องค์ประกอบของคลื่น VEP ที่เรียกว่า P100 ซึ่งเป็นยอดคลื่นทางบวกและเกิดที่ 100 มิลลิวินาที สามารถประยุกต์ใช้ทางคลินิกอย่างสำคัญ โดยปัญหาต่อวิถีประสาทการเห็นก่อนหน้าส่วนไขว้ประสาทตา (optic chiasm) อาจเป็นจุดที่ได้ประโยชน์มากที่สุด ยกตัวอย่างเช่น คนไข้ประสาทตาอักเสบ (optic neuritis) อย่างรุนแรงอาจไม่มี P100 หรือมีแต่ลดลงอย่างมาก อาการและการเห็นที่ดีขึ้นอาจมากับการคืนสภาพของ P100 แต่ก็จะช้าลงอย่างผิดปกติซึ่งเป็นอย่างไม่หาย และดังนั้น นี่จึงอาจเป็นตัวบ่งโรคประสาทตาอักเสบที่เคยเป็นหรือที่เคยเป็นแต่ไม่รู้
ในปี 1934 นักวิชาการคู่หนึ่งสังเกตเห็นว่า ความเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้าสมองกลีบท้ายทอย (occipital EEG) สามารถเห็นได้เมื่อกระตุ้นด้วยแสง ต่อมาปี 1961 จึงได้ตั้งชื่อองค์ประกอบต่าง ๆ ของ occipital EEG ในปีเดียวกัน นักวิจัยกลุ่มหนึ่งได้บันทึก visual evoked potential (VEP) ของสมองกลีบท้ายทอยทั้งภายในและภายนอกกะโหลก แล้วพบว่าแอมพลิจูดที่บันทึกตามเขต calcarine fissure มีค่าสูงสุด ในปี 1965 นักวิจัยได้ใช้ตัวกระตุ้นแบบกระดานหมากรุกเพื่อแสดง VEP ในมนุษย์ แล้วจึงติดตามสัญญาณ VEP เพื่อระบุตำแหน่งโครงสร้างต่าง ๆ ในวิถีประสาทการเห็นปฐมภูมิ นักวิชาการได้ใช้ VEP เพื่อตรวจรักษาเป็นครั้งแรกเมื่อบันทึก VEP ที่ตอบสนองช้าลงในคนไข้ประสาทอักเสบหลังลูกตา (retrobulbar neuritis) ในปี 1972 มีงานวิจัยมากมายตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึงทุกวันนี้เพื่อปรับปรุงวิธีการและทฤษฎี ซึ่งได้นำไปใช้กับสัตว์ด้วย
ตัวกระตุ้น VEP
การใช้ตัวกระตุ้นเป็นแสงวาบกระจายไม่ค่อยใช้แล้วทุกวันนี้เพราะก่อการตอบสนองที่ต่าง ๆ กันมากทั้งในบุคคลเดียวกันและต่าง ๆ กัน แต่ก็ยังมีประโยชน์เมื่อใช้ตรวจทารก สัตว์ หรือบุคคลที่มองเห็นไม่ชัด ตัวกระตุ้นแบบกระดานหมากรุกใช้สี่เหลี่ยมจตุรัสที่สว่างสลับกับมืด และตัวกระตุ้นแบบลูกกรงใช้ริ้วแนวตั้งสว่างสลับกับมืด โดยจะแสดงภาพทีละภาพ แต่ละภาพมีสี่หลี่ยมจตุรัสหรือริ้วขนาดเท่ากัน
การติดอิเล็กโทรดสำหรับ VEP
การติดอิเล็กโทรดเป็นเรื่องสำคัญมากเพื่อให้ได้สัญญาณ VEP โดยไม่ปรากฏสัญญาณที่ไม่มีจริง (artifact) สำหรับการทดสอบโดยใช้ช่องเดียว จะติดอิเล็กโทรดหนึ่งที่ 2.5 ซม. เหนือตำแหน่ง inion (ตาม 10-20 system) และอิเล็กโทรดอ้างอิงที่ตำแหน่ง Fz แต่ก็สามารถติดอิเล็กโทรดอีกสองอันที่ 2.5 ซม. ทางด้านขวาและซ้ายของตำแหน่ง Oz เพื่อให้ได้สัญญาณที่ละเอียดขึ้น
คลื่น VEP
ยอดคลื่น VEP จะตั้งชื่อโดยเขียนอักษรตัวใหญ่ว่าเป็นยอดบวก (P) หรือลบ (N) ตามด้วยตัวเลขที่บ่งค่าเฉลี่ยของเวลาการตอบสนอง (latency) สำหรับยอดคลื่นนั้น ๆ ยกตัวอย่างเช่น P100 หมายถึงยอดคลื่นในทางบวกที่เกิด 100 มิลลิวินาทีหลังเริ่มตัวกระตุ้น แอมพลิจูดเฉลี่ยของคลื่น VEP ปกติจะอยู่ระหว่าง 5-20 ไมโครโวลต์ ค่าปกติจะขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ที่ใช้กระตุ้น (แฟลช หรือ หลอดรังสีแคโทด หรือ ไดโอดเปล่งแสง, ขนาดตารางหมากรุก เป็นต้น)
ประเภทของ VEP
VEP ที่วัดโดยเฉพาะ ๆ รวมทั้ง
Auditory evoked potential (AEP)
AEP เป็นกลุ่มย่อยของ event-related potentials (ERP) ERP เป็นการตอบสนองของสมองที่ล็อกเวลากับเหตุการณ์บางอย่าง เช่น ตัวกระตุ้นความรู้สึก หรือเหตุการณ์ทางจิตใจ (เช่น การรู้จำตัวกระตุ้นที่เป็นเป้าหมายได้) หรือการเว้นตัวกระตุ้น สำหรับ AEP "เหตุการณ์" ก็คือเสียง AEP (และ ERP) เป็นศักย์ไฟฟ้าขนาดเล็กที่เกิดในสมองโดยบันทึกจากหนังศีรษะ เป็นการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นคือเสียง เช่น เสียงทุ้มแหลมต่าง ๆ เสียงพูด เป็นต้น
AEP สามารถใช้ประเมินการทำงานของระบบการได้ยิน (โดยเฉพาะในบุคคลที่ตรวจการได้ยินตามธรรมดาไม่ได้) และสภาพพลาสติกของประสาท สามารถใช้วินิจฉัยความพิการทางการเรียนในเด็ก ช่วยสร้างโปรแกรมการศึกษาที่ทำเฉพาะบุคคลสำหรับผู้มีปัญหาการได้ยินหรือปัญหาทางประชาน
Brainstem auditory evoked potential
brainstem auditory evoked potentials (BAEPs) หรือ brainstem auditory evoked responses (BAERs) เป็น auditory evoked potential ขนาดเล็กมากที่ตอบสนองต่อตัวกระตุ้นทางหู ซึ่งบันทึกด้วยอิเล็กโทรดที่ติดหนังศีรษะ ซึ่งสะท้อนให้เห็นการทำงานของเซลล์ประสาทในโสตประสาท (auditory nerve), cochlear nucleus, superior olive และ inferior colliculus ทั้งหมดในก้านสมอง รูปแบบคลื่นที่ช้าลงแสดงการทำงานผิดปกติของวิถีประสาทการได้ยิน (auditory pathway) ถ้าช้าลงข้างเดียว (unilateral) อาจมีรอยโรคตามเส้นประสาทสมองที่ 8 หรือในก้านสมอง ฺBAEP อาจผิดปกติในโรคเนื้องอกประสาทหู (acoustic neuroma), โรคทำลายปลอกไมอีลิน, โรคไมเกรน, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง, เนื้องอกในก้านสมอง, โรคหลอดเลือดในก้านสมอง (brainstem stroke) และศีรษะบาดเจ็บเพราะเหตุต่าง ๆ
BAEP ใช้อย่างสามัญที่สุดในการตรวจเนื้องอกประสาทหู, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และการเฝ้าตรวจคนไข้ช่วงผ่าตัดเนื้องอกประสาทหูแบบ cerebellopontine angle tumor resection แม้ภาพ MRI อาจทำให้เห็นรอยโรคได้ชัดกว่า แต่ BAEP ก็มีประโยชน์สำหรับคนไข้ที่ทำ MRI ไม่ได้
BAEP ยังสามารถใช้ประเมินสภาพโคม่า ยืนยันวินิจฉัยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และตรวจจับเนื้องอกในโพรงกะโหลกศีรษะส่วน posterior cranial fossa ในระยะต้น ๆ ในคนไข้โคม่า BAEP จะปกติถ้าอาการโคม่ามีเหตุจากความผิดปกติของเมทาบอลิซึมหรือการเกิดพิษ หรือจากโรคที่เป็นในสมองทั้งสองข้าง แต่จะผิดปกติเมื่อมีพยาธิสภาพในก้านสมอง
ทั่วไปมันจะตอบสนองต่อตัวกระตุ้นไม่ล่าช้าเกิน 6 มิลลิวินาทีและมีแอมพลิจูดประมาณ 1 ไมโครโวลต์ เพราะมีขนาดเล็กเช่นนี้ จึงต้องบันทึกการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นเดียวกันไม่ต่ำกว่า 500 ครั้ง เพื่อใช้ค่าเฉลี่ยกำจัดสัญญาณรบกวนซึ่งเกิดโดยสุ่ม แม้จะสามารถได้ BAEP จากการตอบสนองต่อตัวกระตุ้นเป็นเสียงทุ้มแหลมที่อยู่ในพิสัยการได้ยิน ตัวกระตุ้นที่มีประสิทธิผลดีกว่าจะมีความถี่ต่าง ๆ ในรูปแบบเสียงกริ๊กสั้น ๆ
ในปี 1984 แพทย์คู่หนึ่งได้รายงานเป็นครั้งแรกถึง BAEP ที่ผิดปกติในหญิงติดเหล้าผู้พึ่งฟื้นตัวจากโรค acquired central hypoventilation syndrome ซึ่งทำให้หยุดหายใจเมื่อหลับ โดยตั้งสมมติฐานว่าก้านสมองของคนไข้เป็นพิษเนื่องจากการติดเหล้าอย่างเรื้อรัง แต่ไม่ได้ถูกทำลาย
Somatosensory evoked potential
Somatosensory Evoked Potentials (SSEPs) เป็น EP ที่บันทึกสัญญาณจากสมองหรือไขสันหลังโดยกระตุ้นประสาทนอกส่วนกลางอย่างซ้ำ ๆ ใช้เฝ้าตรวจประสาทเพื่อประเมินการทำงานของไขสันหลังคนไข้เมื่อกำลังผ่าตัด ซึ่งบันทึกโดยกระตุ้นประสาทนอกส่วนกลาง สามัญที่สุดคือประสาทแข้ง (tibial nerve), median nerve (ที่แขน) หรือ ulnar nerve (ที่แขน) ปกติใช้ตัวกระตุ้นไฟฟ้า แล้วบันทึกการตอบสนองที่หนังศีรษะคนไข้
เพราะมีแอมพลิจูดต่ำเมื่อไปถึงหนังศีรษะและมีสัญญาณไฟฟ้ารบกวนที่มาจาก EEG พื้นหลัง, จาก EMG ของกล้ามเนื้อหนังศีรษะ หรือจากอุปกรณ์ไฟฟ้าในห้อง จึงต้องบันทึกสัญญาณหลายครั้งเพื่อสร้างค่าเฉลี่ย ซึ่งก็จะปรับปรุงอัตราสัญญาณต่อเสียงรบกวน (signal-to-noise ratio) ปกติในห้องผ่าตัด ต้องบันทึกสัญญาณ 100-1,000 ครั้งเพื่อเฉลี่ยให้ได้สัญญาณที่ใช้ได้
ลักษณะสองอย่างของ SSEP ที่ตรวจดูมากที่สุดก็คือแอมพลิจูดและเวลาการตอบสนอง (latency) ของยอดคลื่น ยอดที่เด่นสุดได้ศึกษาและตั้งชื่อในห้องทดลอง แต่ละชื่อจะมีตัวอักษรและตัวเลข เช่น N20 หมายถึงยอดในทางลบ (N) ซึ่งเกิดหลังเริ่มตัวกระตุ้น 20 มิลลิวินาที ซึ่งบันทึกจากเปลือกสมองเมื่อกระตุ้น median nerve โดยน่าจะเป็นกระแสประสาทที่ดำเนินไปถึง somatosensory cortex เมื่อใช้ในระหว่างผ่าตัด เวลาการตอบสนอง (latency) และแอมพลิจูดของยอดเทียบกับค่าพื้นฐานหลังจากใส่หลอด (post-intubation) เป็นข้อมูลที่สำคัญ เพราะเวลาตอบสนองที่เพิ่มขึ้นและแอมพลิจูดที่ลดลงเป็นตัวบ่งถึงการทำงานผิดปกติทางประสาท
ในช่วงผ่าตัด การใช้แก๊สระงับความรู้สึกปริมาณมากสามารถมีผลต่อแอมพลิจูดและเวลาการตอบสนองของ SSEP สารประกอบแฮโลเจนหรือไนตรัสออกไซด์อาจเพิ่มเวลาและแอมพลิจูดของการตอบสนอง จนกระทั่งว่าไม่สามารถตรวจได้ เพราะเหตุนี้ ปกติจึงใช้ยาระงับความรู้สึกที่มีแฮโลเจนน้อยลง และการใช้ยานอนหลับ (hypnotic) และยาทำให้ง่วงซึม (narcotic) ที่ให้ทางเส้นเลือดก็มากขึ้น
อนึ่ง แม้ตัวกระตุ้นหลายอย่างรวมทั้งสัมผัส แรงสั่น และตัวทำให้เจ็บอาจใช้เพื่อให้เกิด SSEP แต่การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าก็ใช้มากที่สุดเพราะง่ายและเชื่อถือได้ SSEP ยังใช้เพื่อพยากรณ์ผลของคนไข้ที่บาดเจ็บที่ศีรษะอย่างหนัก เพราะ SSEP ที่ตอบสนองเร็วกว่า 50 มิลลิวินาทีค่อนข้างจะเป็นอิสระต่อความมีสติ ถ้าตรวจคนไข้โคม่าตั้งแต่ต้น ๆ นี่สามารถพยากรณ์ผลอย่างเชื่อถือได้และมีประสิทธิภาพ ยกตัวอย่างเช่น คนไข้โคม่าที่สมองทั้งสองข้างไม่ตอบสนองด้วย SSEP มีโอกาส 95% ไม่ฟื้นจากโคม่า แต่ต้องระมัดระวังในการวิเคราะห์ผลที่ได้ ดังเช่นยาระงับประสาทและความบาดเจ็บต่อระบบประสาทอื่น ๆ เช่นที่ไขสันหลังก็อาจมีผลต่อ SEP
SSEP ยังใช้ประเมินคนไข้ที่ไขสันหลังบาดเจ็บว่ารอยโรคเป็นแค่ไหน เพราะถ้าได้ SSEP จากการกระตุ้นประสาทในระดับต่ำกว่ารอยโรคที่ไขสันหลัง ไม่ว่าจะได้โดยทันทีหรือฟื้นกลับมาทีหลังไม่นาน ก็เป็นตัวบ่งว่าไม่ได้เกิดรอยโรคทั้งหมดและคนไข้จะฟื้นกลับมาใช้ชีวิตได้ดีกว่า
การเฝ้าตรวจเมื่อผ่าตัด
SSEP ช่วยให้สามารถเฝ้าตรวจ dorsal column ของไขสันหลังได้ SSEP ยังอาจทำในช่วงผ่าตัดซึ่งเสี่ยงต่อโครงสร้างต่าง ๆ ในสมอง สามารถใช้ระบุเปลือกสมองขาดเลือด (cortical ischemia) ในการผ่าตัดขยายหลอดเลือดแดงแครอทิด (carotid endarterectomy) และเพื่อตรวจบริเวณรับความรู้สึกในสมองในช่วงผ่าตัดสมอง
การกระตุ้นหนังศีรษะด้วยไฟฟ้าสามารถสร้างกระแสไฟฟ้าภายในสมองที่ทำให้วิถีประสาทสั่งการของ pyramidal tract ทำงาน เทคนิกนี้เรียกว่าการเฝ้าตรวจด้วย transcranial electrical motor potential (TcMEP) เป็นการเฝ้าตรวจวิถีประสาทสั่งการ (motor pathway) ในระบบประสาทกลางเมื่อกำลังผ่าตัดที่อาจเสี่ยงต่อโครงสร้างเหล่านี้ วิถีประสาทสั่งการรวมทั้ง lateral corticospinal tract ซึ่งอยู่ที่ lateral funiculi และ ventral funiculi ของไขสันหลัง เพราะไขสันหลังส่วนหน้า (ventral) และส่วนหลัง (dorsal) มีการเดินโลหิตที่ต่างกันโดยส่งเลือดสำรองน้อยมาก ถ้าการผ่าตัดอาจสร้างปัญหาต่อไขสันหล้งส่วนหน้า (เช่น anterior cord syndrome เป็นความอัมพาตหรืออัมพฤกษ์แต่การรับรู้ความรู้สึกไม่มีปัญหา) การเฝ้าตรวจ motor tract (ไขสันหลังส่วนหน้า) โดยเฉพาะ ๆ และ dorsal column (ไขสันหลังส่วนหลัง) ก็จะจำเป็น
ส่วนการกระตุ้นสมองด้วยแม่เหล็กผ่านกะโหลก (transcranial magnetic stimulation, ตัวย่อ TMS) เมื่อเทียบกับการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าแล้ว จัดว่าไม่เหมาะสำหรับการเฝ้าตรวจในช่วงผ่าตัดเพราะอ่อนไหวต่อความชา/ความไม่รู้สึกตัวมากกว่า แต่การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าก็เจ็บเกินสำหรับคนไข้ที่ตื่น ดังนั้นวิธีสองอย่างนี้จึงถือว่าบูรณาการกับกันและกัน คือ ให้ใช้ไฟฟ้ากระตุ้นเพื่อเฝ้าตรวจเมื่อผ่าตัด และใช้แม่เหล็กกระตุ้นเมื่อตรวจวินิจฉัยและรักษา
Motor evoked potentials
motor evoked potential (MEP) บันทึกสัญญาณจากกล้ามเนื้อหลังจากกระตุ้นเปลือกสมองสั่งการที่เปิดโดยตรง หรือกระตุ้นผ่านกะโหลกศีรษะไม่ว่าจะด้วยแม่เหล็กหรือไฟฟ้า Transcranial magnetic MEP (TCmMEP) คือการกระตุ้นด้วยสนามแม่เหล็กผ่านกะโหลกศีรษะเพื่อวัด MEP อาจสามารถใช้ตรวจวินิจฉัยโรค ส่วน Transcranial electrical MEP (TCeMEP) คือการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าผ่านกะโหลกศีรษะเพื่อวัด MEP ได้มีใช้อย่างกว้างขวางเป็นเวลาหลายปีเพื่อการเฝ้าตรวจการทำงานของ pyramidal tract ในระหว่างผ่าตัด
ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1990 มีความพยายามหลายครั้งเพื่อตรวจดู motor evoked potentials รวมทั้ง neurogenic motor evoked potentials ที่บันทึกในประสาทนอกส่วนกลาง โดยกระตุ้นไขสันหลังโดยตรงด้วยไฟฟ้า จนกระทั่งชัดเจนว่า สัญญาณที่บันทึกได้เหล่านี้ มาจากการกระตุ้นลำเส้นใยประสาทรับความรู้สึกที่กระแสประสาทวิ่งสวนทาง แม้เมื่อบันทึกสัญญาณที่กล้ามเนื้อ
ดังนั้น TcMEP ไม่ว่าจะกระตุ้นด้วยไฟฟ้าหรือสนามแม่เหล็ก เป็นวิธีการดีที่สุดเพื่อเพื่อให้ระบบสั่งการตอบสนอง เพราะการกระตุ้นถูกเปลือกสมองส่วนรับรู้ความรู้สึกไม่สามารถส่งกระแสประสาทไปเกินไซแนปส์แรกที่อยู่ในระหว่าง (เพราะไซแนปส์ไม่สามารถส่งกระแสประสาทย้อนทาง)
อนึ่ง ในการตรวจรักษา ค่านี้มักตรวจเป็น compound muscle action potentials ที่เกิดจากการกระตุ้นเปลือกสมองสั่งการผ่านกะโหลกศีรษะด้วยสนามแม่เหล็กซึ่งก่อกระแสไฟฟ้าในเนื้อเยื่อประสาทที่ติดกัน เป็นวิธีที่ปลอดภัยและไม่เจ็บ มีโรคทางประสาทหลายอย่างที่พบว่ามีปัญหาในวิถีประสาทสั่งการส่วนกลางไม่ว่าจะปรากฏอาการหรือไม่ รวมทั้งโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง และโรคเซลล์ประสาทสั่งการ นอกจากใช้วินิจฉัยโรคหรือดูว่าวิถีประสาทมีบทบาทในโรคขนาดไหน วิธีนี้ยังใช้แสดงพยากรณ์โรค (เช่น มีโอกาสไหมที่วิถีประสาทสั่งส่วนกลางจะฟื้นสภาพหลังเกิดโรคหลอดเลือดสมอง) และใช้เฝ้าตรวจบูรณภาพของวิถีประสาทสั่งการส่วนกลางเมื่อกำลังผ่าตัด
สะพานรถไฟหุบเขาอูส
สะพานรถไฟหุบเขาอูส (Ouse Valley Viaduct) หรือ สะพานรถไฟบาลคัม (Balcombe Viaduct) เป็นสะพานรถไฟสำหรับรถไฟสายลอนดอน-ไบรตันข้ามริเวอร์อูสในมณฑลซัสเซ็กซ์ ตั้งอยู่ทางเหนือของฮายเวิดส์ฮีธ และทางใต้ของบาลคัม สะพานรถไฟนี้เป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่วิจิตร และเคยได้รับการยกย่องว่า "น่าจะเป็นสะพานรถไฟที่งดงามที่สุดในบริเตน"
สะพานรถไฟก่อสร้างโดยบริษัทการรถไฟลอนดอนแอนด์ไบรตันในปี 1839 ออกแบบโดยวิศวกรหลักของสายรถไฟ จอห์น เออร์เปธ รัสสตริค ร่วมกับ เดวิด มอคัททา สะพานรถไฟมีความสูง 96 ft และประกอบด้วยซุ้มโค้งครึ่งวงกลม 37 ซุ้ม ซึ่งสูง 30 ft
เกาะกรันกานาเรีย
กรันกานาเรีย (Gran Canaria) เป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของแคว้นกานาเรียสซึ่งเป็นแคว้นหมู่เกาะของประเทศสเปน จากข้อมูลประชากร ค.ศ. 2019 มีประชากร 851,231 คน ถือเป็นร้อยละ 40 ของแคว้น
กรันกานาเรียตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก ห่างจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปแอฟริกาออกไปราว 150 km และห่างจากทวีปยุโรปออกไปราว 1350 km เกาะมีเนื้อที่ 1,560 ตารางกิโลเมตร (602 ตารางไมล์) และมีระดับความสูง ณ จุดสูงสุดที่ 1956 m เกาะกรันกานาเรียเป็นเกาะที่มีประชากรเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศสเปน รองจากเกาะเตเนริเฟและเกาะมาจอร์กา
พ.ศ. 2397
พุทธศักราช 2397 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1854
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ
มัตสึโอกะ มาซาฮิโระ (松岡 昌宏 (Matsuoka Masahiro); เกิดวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1977) เป็นักตีกลองและนักแสดงชาวญี่ปุ่น และยังเป็นสมาชิกวงโทกิโอ
แหล่งข้อมูลอื่น
1977
พ.ศ. 2396
พุทธศักราช 2396 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1853 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วิชัย ชัยจิตวณิชกุล
ประวัติ
วิชัย ชัยจิตวณิชกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2498 เป็นบุตรชาญณรงค์ กับอรอวล ชัยจิตวณิชกุล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ด้านวิทยาศาสตร์ จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และแพทยศาสตร์ จากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดลเช่นเดียวกัน
นายแพทย์วิชัย สมรสกับนางจารุวรรณ ชัยจิตวณิชกุล อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี พรรคเพื่อแผ่นดิน
การทำงาน
วิชัย ชัยจิตวณิชกุล มีอาชีพหลักเป็นแพทย์ เคยเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลอำเภอเพ็ญ ต่อมาได้เข้ามาทำงานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคความหวังใหม่ เป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมาอีกในปี พ.ศ. 2535 (กันยายน) พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 จากนั้นในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เขาได้รับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนา และได้เข้าร่วมกับพรรคไทยรักไทยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ในครั้งนั้นเขาได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรค และถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองพร้อมกับสมาชิกบ้านเลขที่ 111 ด้วย
นายแพทย์วิชัย เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมืองหลายตำแหน่ง และในปี พ.ศ. 2540 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ซึ่งเป็นช่วงหลังเกิดวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540
ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ร่วมกับนักการเมืองหลายคนในการจัดตั้งพรรคการเมืองในชื่อพรรคพลังพลเมืองไทย และรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค ต่อมาได้ร่วมกับ ปรีชา เร่งสมบูรณ์สุข จัดตั้งพรรคเพื่อประชาชน ขึ้น
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550)
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: คาร์ล ลุดวิก มาเรีย ฟรานซ์ โจเซฟ ไมเคิล กาเบรียล แอนโตนิอุส โรเบิร์ต สเตฟาน พิอุส เกรเกอร์ อิกเนเชียส, Carl Ludwig Maria Franz Joseph Michael Gabriel Antonius Robert Stephan Pius Gregor Ignatius von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2461 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 และพระราชบุตรองค์ที่ 5 ในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิอ๊อตโต้อีกด้วย
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งหลังจากการล้มล้างระบอบกษัตริย์แล้ว พระองค์และพระราชวงศ์ซึ่งนำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ล พระราชบิดา ๆด้เสด็จลี้ภัยไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์เป็นที่แรก จากนั้นจึงทรงอพยพไปยังที่เกาะมาไดรา ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่ที่พระราชบิดาของพระองค์เสด็จสวรรคต พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคาทอลิกลอยแวน ซึ่งเป็นที่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิออตโต พระเชษฐาของพระองค์ก็ทรงสำเร็จการศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้เช่นกัน ต่อมาปีพ.ศ. 2483 พระราชวงศ์อิมพีเรียลได้อพยพไปที่ประเทศแคนาดา พระองค์จึงทรงสำเร็จการศึกษาในสาขาคณะนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และสังคมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลาวัล เมืองควีเบค
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ทรงช่วยเหลือผู้ยากไร้ชาวยิวซึ่งอพยพจากประเทศเยอรมนี ซึ่งขณะนั้นจอมเผด็จการอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ปกครองเยอรมนีอยู่ ต่อมาปีพ.ศ. 2486 พระองค์ทรงเข้าร่วมกับกองทัพนาวีสหรัฐ โดยตามคำเชิญของแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ปีต่อมา พระองค์จึงได้ทรงร่วมรบกับนายทหารคนอื่นๆ โดยได้ทรงร่วมรบในสงครามนอร์มองดี ประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงเข้าร่วมกองทัพสหรัฐฯ จนถึงปีพ.ศ. 2490
เมื่อปี พ.ศ. 2501 พระองค์ได้พาครอบครัวของพระองค์มาพำนักที่ประเทศเบลเยียม พระองค์รวมทั้งอาร์ชดัชเชสมารี แอสตริด พระชายา ได้ทรงงานเพื่อสังคม โดยช่วยเหลือผู้รากไร้และคนตกงานจำนวนมาก พระองค์ทรงประทับอยู่ในประเทศเบลเยียมจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
พระโอรส-ธิดา
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโยลันเดอแห่งลิกเน่ ซึ่งเป็นพระธิดาในเจ้าชายยูเจนแห่งลิกเน และเจ้าหญิงเฟลิปปีนส์แห่งโนอายส์ ณ วิหารโบเลวล์ ประเทศเบลเยียม เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2493 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม พระชันษาได้ 89 ปี พระราชพิธีพระศพถูกจัดขึ้น ณ กรุงเวียนนา โดยมีพระราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี พระราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก และพระราชวงศ์เบลเยียม เข้าร่วมในพิธีศพด้วย พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารฮาพส์บวร์ค อิมพีเรียลคริปต์ กรุงเวียนนา พระศพถูกฝังอยู่เคียงข้างสมเด็จพระจักรพรรดินีซีตา พระราชชนนีของพระองค์ โดยพระราชพิธีศพครั้งนี้คณะรัฐบาลออสเตรียได้เข้ามามีส่วนร่วมในครั้งนี้ด้วย
โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์
เซอร์ โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ (Sir Thomas Stamford Bingley Raffles); (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2324 – 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2369) ผู้บริหารอาณานิคม ผู้ก่อตั้งเมืองสิงคโปร์ เกิดบนเรือที่ลอยทะเลนอกฝั่งพอร์ตมอแรนต์ จาเมกา แรฟเฟิลส์ได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการน้อยมากแต่ก็ได้เข้าทำงานเป็นสมียนของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ หลังจากการศึกษาด้วยตนเอง แรฟเฟิลส์ ก็ได้รับตำแหน่งก้าวหน้าเป็นผู้ช่วยเลขานุการเมืองปีนังได้เลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วจนถึงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการเขตอาณานิคมชวา (พ.ศ. 2354 - พ.ศ. 2359) และ ได้ปฏิรูประบบการบริหารใหม่โดยสิ้นเชิง
เมื่อปี พ.ศ. 2359 แรฟเฟิลส์ต้องกลับบ้านที่อังกฤษเนื่องจากการป่วยไข้ และได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินชั้นเซอร์
การก่อตั้งนิคมสิงคโปร์
thumb|upright=0.6|right|รูปปั้น Sir Stamford Raffles ใน [[สิงคโปร์]]
แต่เดิมเกาะสิงคโปร์เคยเป็นที่ตั้งหน่วยทหารของอาณาจักรศรีวิชัยในย่านสุมาตรา มีชื่อเป็นภาษาชวาว่า "เทมาเสก" (แปลว่าเมืองทะเล) ซึ่งต่อมาได้กลายเมืองค้าขายที่เพิ่มความสำคัญมากขึ้น แต่หลังจากประมาณ พ.ศ. 1850 เป็นต้นมา ความเจริญทางการค้าเสื่อมถอยลงจนเกือบหาร่องรอยของเมืองเทมาเสกไม่พบ ระหว่าง ประมาณ พ.ศ. 2050 - พ.ศ. 2350 เกาะสิงคโปร์ได้กลายเป็นส่วนของอาณาเขตของสุลต่านยะโฮร์ โดยในช่วงนี้ก็ได้เกิดสงครามระหว่างชาวมลายูกับชาวโปรตุเกส อาคารบ้านเรือนถูกเผาจนราบเรียบและตกอยู่ในการครอบครองของโปรตุเกสอยู่ประมาณ 100 ปี และเปลี่ยนมือมาเป็นของฮอลันดาอีกประมาณ 100 ปี พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะเป็นป่าดงกลายเป็นที่อยู่ของชาวประมงและโจรสลัด
ใน ปี พ.ศ. 2362 แรฟเฟิลส์ได้แล่นเรือมาขึ้นเกาะ และได้มองเห็นศักยภาพและโอกาสเป็นอย่างมากที่จะใช้เป็นฐานที่ตั้งทางการค้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ แรฟเฟิลส์ได้ทำความตกลงและเซ็นสัญญากับสุลต่านฮุสเซน ชาร์ ในนามของบริษัทอีสต์อินเดียเพื่อสร้างเป็นฐานที่ทำการค้าและการตั้งถิ่นฐาน แรฟเฟิลส์ได้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับแรกของสิงคโปร์เมื่อ พ.ศ. 2366 เพื่อสร้างความเป็นระเบียบเรียบร้อย สร้างศีลธรรม ห้ามการพนัน และการค้าทาส ซึ่งต่อมามีผู้คนหลายเชื้อชาติค่อย ๆ อพยพเข้ามาทำงานในสิงคโปร์และเริ่มทะลักมากขึ้น สิงคโปร์กลายเป็นส่วนในอาณัติของอาณานิคมอังกฤษโดยการบริหารจัดการโดยบริษัทอีสต์อินเดียเมื่อ พ.ศ. 2401 และกลายเป็นอาณานิคมของจักวรรดิอังกฤษอย่างเป็นทางการในเวลาต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เมื่อถึง พ.ศ. 2412 ปรากฏว่าสิงคโปร์มีประชากรมากถึง 100,000 คน
บั้นปลายชีวิต
ในระยะหลังๆ เซอร์ โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์เริ่มเบื่อหน่ายการงานเนื่องจากมีศัตรูทางการเมืองมากจึงหันความสนใจไปในด้านธรรมชาติวิทยา เขาอยู่ดูแลการก่อตั้งสิงคโปร์จริงๆ เพียง 8 เดือน เมือเห็นว่าเรียบร้อยดีก็ออกเดินทางกลับประเทศอังกฤษเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2367 แต่แม้จะเป็นช่วงเวลาที่สั้น แรฟเฟิลส์ก็ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ก่อตั้งสิงคโปร์
ในปี พ.ศ. 2368 เซอร์ โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ได้ร่วมก่อตั้งสมาคมสัตวศาสตร์แห่งลอนดอนและสวนสัตว์ลอนดอนและได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมคนแรก แต่ในปีต่อมาแรฟเฟิลส์ก็ได้เสียชีวิตจากการตกเลือดในสมองก่อนที่จะมีอายุครบ 45 ปี เพียง 1 วัน แรฟเฟิลส์นับได้ว่าเป็นบุคคลที่มีความโศกเศร้าในชีวิตในโลกตะวันออกไม่น้อย เขาเสียภริยาในชวาและลูกอีก 3 คนในเบงคูเลน และเนื่องจากการเป็นนักต่อต้านการค้าทาส ศพแรฟเฟิลส์ถูกห้ามมิให้ฝังในบริเวณโบสถ์ที่บ้านเกิด (โบสถ์เซนต์แมรี่ เมืองเฮนดอน) โดยพระราชาคณะของเขตปกครองนั้นซึ่งมีครอบครัวที่เคยมีรายได้จากการค้าทาส แต่ในภายหลังเมื่อมีการขยายตัวโบสถ์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2465 หลุมฝังศพของแรฟเฟิลส์จึงได้เข้ามาอยู่ในตัวอาคาร
มรดกของ "แรฟเฟิลส์"
ทั้งในประเทศสิงคโปร์และในที่อื่นๆ ชื่อของเซอร์ โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ได้ปรากฏในรูปแบบต่างๆ มากมาย
แหล่งข้อมูลอื่น
17811826
ตราแผ่นดินของตองงา
ตราแผ่นดินของตองงา ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อพ.ศ. 2418 ออกแบบโดยพระเจ้าจอร์จ ตูปูที่ 1 หลังจากสงครามกลางเมืองของตองงา มีความหมายดังต่อไปนี้
ศาลาราย วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ศาลาราย ศาลาราย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นมีเป็นศาลาโถงไม่มีฝา จำนวน 12 หลัง ตั้งอยู่รายรอบพระอุโบสถ ด้านทิศเหนือ และทิศใต้มีจำนวนด้านละ 4 หลัง ทิศตะวันออก และทิศตะวันตกมีจำนวนด้านละ 2 หลัง แต่ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีรูปร่างลักษณะแบบใด ใช้เป็นที่อ่านหนังสือศาสนาให้ราษฎรที่ไม่รู้หนังสือฟังเวลามีงานหรือวัน สำคัญทางพระพุทธศาสนา และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ ในสมัยรัชกาลที่ 3 และรัชกาลที่ 4 ด้วย มีลักษณะเหมือนกันทั้งรูปร่าง ขนาดและความสูง ลักษณะเป็นศาลาโถงขนาด 2 ห้อง หลังคาทรงไทย มุงด้วยกระเบื้องดินเผาเคลือบสี โดยมีพื้นสีน้ำเงินขอบสีส้ม หน้าบันเป็นรูปเทพนม บนพื้นกระจกสีขาว มีลาย กระหนกประกอบโดยรอบบนกระจกพื้นสีน้ำเงิน ประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์และนาคสะดุ้งทำด้วยไม้ มีคันทวยไม้จำหลักลายเป็นรูปพญานาครองรับชายคาโดยรอบ เพดานฉลุฉายปิดทองบนพื้นชาด เสาเป็นเสาสี่เหลี่ยมฉาบปูนย่อเหลี่ยม ระหว่างเสาทำเป็นคูหาโค้งตอนมุม พื้นซึ่งทำเป็น 2 ระดับปูด้วยหินอ่อน ปัจจุบันทุกวันเข้าพรรษา วันกลางพรรษา และ วันออกพรรษา จะมีนักเรียนไปสวดโอ้เอ้วิหารรายในศาลารายเหล่านี้ด้วย
แอร์คีร์กีซสถาน
แอร์คีร์กีซสถาน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน  (Эйр Кыргызстан Авиакомпаниясы, Авиакомпания «Эйр Кыргызстан»)  เป็นสายการบินแห่งชาติของคีร์กีซสถาน มีฐานที่ บิชเคก สายการบินมีท่าอากาศยานหลักคือที่ ท่าอากาศยานนานาชาติมารนัส และมีท่าอากาศยานหลักอีกที่คือ ท่าอากาศยานนานาชาติออช ใน ออช
แอร์คีร์กีซสถานเป็นหนึ่งในสายการบินที่ถูกแบนในสหภาพยุโรป
ประวัติ
สายการบินนี้ก่อตั้งในเดือน เมษายน 2001 ในชื่อ Altyn Air ต่อมาได้ไปเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทอากาศคีร์กีซสถาน ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2006 หลังจากนั้นได้กลายเป็นสายการบินแห่งชาติร่วมกับคีร์กีซสถานแอร์ไลน์
จุดหมายปลายทาง
ในเดือน พฤษภาคม 2015 แอร์คีร์กีซสถาน มีจุดหมายปลายทาง ดังต่อไปนี้
ข้อตกลงการบินร่วมกัน
แอร์คีร์กีซสถานได้ทำข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกันกับสายการบินนานาชาติในเดือน เมษายน 2014
ฝูงบิน
ฝูงบินของแอร์คีร์กีซสถานมีเครืองบินเข้ามาประจำการดังนี้ (ข้อมูลในเดือน สิงหาคม 2016)
เคยประจำการในฝูงบิน
ลักกีสไตรก์ (เพลง)
"ลักกีสไตรก์" (Lucky Strike) เป็นเพลงของวงดนตรีอเมริกัน มารูนไฟฟ์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสด์ (2012) เพลงเขียนโดยแอดัม เลอวีน ร่วมกับไรอัน เท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา ซึ่งทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ให้ด้วย "ลักกีสไตรก์" เป็นเพลงแนวฟังก์ที่รวมกับดั๊บสเตป และโซลร็อก ในด้านเนื้อร้อง บอกเล่าประเด็นเกี่ยวกับการร่วมเพศ
เพลงได้รับคำวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ซึ่งพบว่าเพลงติดหู และเรียกว่าเป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม โอเวอร์เอกซ์โพสด์ หลังจากออกจำหน่ายอัลบั้ม เนื่องจากยอดดาวน์โหลดที่สูง ทำให้เพลงขึ้นถึงอันดับที่สองในชาร์ตซิงเกิลของเกาหลีใต้ และอันดับเก้าบนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100 "ลักกีสไตรก์" ถูกบรรจุในรายชื่อเพลงสำหรับเล่นคอนเสิร์ต (set list) ในทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกครั้งที่สี่ โอเวอร์เอกซ์โพสด์ทัวร์ (2012-13)
เบื้องหลัง
"ลักกีสไตรก์" เขียนโดยแอดัม เลอวีน นักร้องนำวงมารูนไฟฟ์ ร่วมกับไรอัน เท็ดเดอร์ และโนล ซานคาเนลลา ที่ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์เพลง เท็ดเดอร์และซานคาเนลลายังร่วมเขียนและผลิตเพลง "เลิฟซัมบอดี" จากอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ "ลักกีสไตรก์" ปรับแต่งเสียงโดยสมิธ คาร์ลสันที่แพตทริออตสตูดิโอส์ในเดนเวอร์ และโนอาห์ "เมล์บ็อกซ์" พาสโซวอยที่คอนเวย์สตูดิโอส์ในลอสแอนเจลิส เอริก อายแลนส์รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิศวกรเสียง เซอร์แบน เกเนียผสมเสียงที่มิกซ์สตาร์สตูดิโอส์ในเวอร์จิเนียบีช จอห์น เฮนส์ รับหน้าที่เป็นวิศวกรเสียงคอยผสมเสียง ขณะที่ฟิล ซีฟอร์ด รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยวิศวกรเสียง เท็ดเดอร์และซานคาเนลลาใช้โปรแกรมปรับแต่งเสียงและคีย์ของเพลง
การวางองค์ประกอบเพลง
"ลักกีสไตรก์" เป็นเพลงแนวฟังก์ที่มีคุณสมบัติของดั๊บสเตปและโซล และมีความยาวสามนาทีห้าวินาที  ดนตรีประกอบด้วยเปียโน กีตาร์ บรรเลงพร้อมกับเสียงร้องของเลอวีน "ลักกีสไตรก์" เขียนในคีย์บีไมเนอร์ (B minor) ด้วยเทมโป 144 จังหวะต่อนาที ช่วงเสียงของเลอวีน จากโน้ตต่ำ A4 ถึงโน้ตสูง B5 โรเบิร์ต คอปซีย์จากเว็บไซต์ดิจิทัลสปาย กล่าวว่า ในเพลงมี "ลูกเล่นส่งเสริม" (bells-and-whistles template) แบบเดียวกับที่นำเสนอในซิงเกิล "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ชัก อาร์โนลด์ จากนิตยสารพีเพิล เห็นด้วยกับคอปซีย์และบรรยายถึงเพลงว่า "เร็วดุจสายฟ้าแลบ" (lightning-paced) ในด้านเนื้อร้อง เพลงเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการร่วมเพศที่เห็นได้จากท่อนที่ร้องว่า "Your body rockin', keep me up all night/One in a million, my lucky strike."
การตอบรับ
แอดัม มาร์โควิตซ์ จากเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี เรียกเพลง "ลักกีสไตรก์" และ "เพย์โฟน" ว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ และพูดถึงเพลงแรกว่า "มีโครงแบบฟังก์อย่างชัดเจน" (funk-spiked strut) คล้าย ๆ กับมาร์โควิตซ์ ซูซาน เบิร์น จาก RTÉ.ie เขียนว่าเพลง "ลักกีสไตรก์"  "เดย์ไลต์" "เดอะแมนฮูเนเวอร์ลายด์" และ "เลิฟซัมบอดี" อาจได้เป็นซิงเกิล โรเบิร์ต คอปซีย์ จากดิจิทัลสปาย ตั้งชื่อเพลงนี้กับเพลง "วันมอร์ไนต์" และ "เลดีคิลเลอร์" ว่าคุ้มค่าต่อการดาวน์โหลดดิจิตอล คริส เพย์น จากนิตยสารบิลบอร์ดเขียนว่าในเพลงนี้ "ที่สุดแล้ว กีตาร์ของมารูนไฟฟ์ก็ได้ออกมาเล่นในบาร์เปิดแห่งนี้ แม้โดยสภาพจะไม่ใช่เพลงร็อก แต่มันมีกลิ่นอายจากงานเพลงเก่า ๆ ที่มีความเป็นมารูนไฟฟ์มากกว่า" คาเมรอน แอดัมส์ จากหนังสือพิมพ์เฮรัลด์ซัน พูดถึงเพลงว่า "แสดงความเป็นมิตรแบบผิดเอกลักษณ์" (uncharacteristically clubby)
อเล็กซ์ ไล จากคอนแทกต์มิวสิกเขียนว่าเลอวีนแลก "เสียงร้องไพเราะกับท่อนสร้อยที่เป็นสากลขึ้น" เช่น "กลับไปที่นักเต้นรำดิสโกเพลง 'ลักกีสไตรก์'" อีวาน ซอว์ดีย์ จากป็อปแมตเทอส์ เรียกเพลงนี้ว่าเป็น "สำเนาคาร์บอนที่ชวนเต้น" ของเพลง "เซกันด์ชานซ์" (จากอัลบั้มกิมมีซัม ค.ศ. 2011) ของปีเตอร์, บียอร์น แอนด์ จอห์น เขากล่าวว่า "ลักกีสไตรก์" เลียนแบบ "โทนเสียงกีตาร์" และแทนที่ด้วยการเพิ่มจังหวะชวนเต้น
บนชาร์ตเพลงและการแสดงสด
หลังออกจำหน่ายอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ เนื่องจากยอดดาวน์โหลดสูง ทำให้เพลง "ลักกีสไตรก์" เปิดตัวบนแกออนชาร์ตของเกาหลีใต้ ที่อันดับที่สอง เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ด้วยยอดขาย 53,090 ชุด สัปดาห์ต่อมา เพลงตกลงมาอันดับที่สี่ ด้วยยอดขาย 39,392 ชุด จนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เพลงยังอยู่อันดับที่ 78 และอยู่บนแกออนชาร์ตยาวนาน 34 สัปดาห์ติดต่อกัน เมื่ออัลบั้มออกจำหน่ายแล้ว เพลงไม่ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 แต่ขึ้นสูงสุดที่อันดับเก้าบนชาร์ตบับบลิงอันเดอร์ฮอต 100
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
คณะทำงานปรับปรุงจากโน้ตในอัลบั้มโอเวอร์เอกซ์โพสด์ สังกัดเอแอนด์เอ็ม/อ็อกโทนเรเคิดส์
หลิว เจียฮุย
หลิว เจียฮุย หรือ กอร์ดอน หลิว (อังกฤษ: Gordon Liu) เป็นนักแสดงชายชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์ในสังกัดของ ชอว์บราเดอร์ส
ประวัติ
หลิวเจียฮุย เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 1955 ที่กวางตุ้ง ประเทศจีน เขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะการต่อสู้หงกัว โดยได้ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของ หวง เฟยหง เขามักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นพี่น้องกับหลิวเจียเหลียง และหลิวเจียหย่ง แต่ในความเป็นจริงแล้วพวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดเลย
เข้าสู่วงการบันเทิง
หลิวได้เข้าร่วมเป็นนักแสดงของชอว์บราเดอร์ส โดยได้รับบทสมทบเล็กๆในช่วงแรกจากเรื่อง 5 Shaolin Masters และ 4 Assassins และในปี ค.ศ. 1977 บทที่ส่งให้หลิวโด่งดังเป็นอย่างมากก็มาถึง เมื่อเขาได้แสดงเป็น หลวงจีนซานเต๊อะ แห่งวัดเส้าหลิน จากเรื่อง  ยอดมนุษย์เส้าหลิน
ผลงานจากความสำเร็จ
จากนั้นหลิวก็มีผลงานต่อมาอีกหลายเรื่อง เช่น 18 เจ้าอาวุธมหาประลัย ฤทธิ์หมัดฝังเข็ม ฤทธิ์ไอ้ขอทาน และยังโด่งดังไปถึงฝั่งตะวันตกโดยมีฉายาว่า Iron Arms เนื่องจากสภาพร่างกายและกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แข็งแรงของเขา
หลิว เจียฮุยในผลงานฮอลลีวูด
และเนื่องจาก เควนติน ทาเรนติโน ผู้กำกับชื่อดังจากฮอลลีวูด ซึ่งเป็นแฟนคลับตัวยงของหลิวเจียฮุย ได้เชิญหลิวให้มาเล่นหนังเรื่อง Kill Bill ทั้งสองภาค ในบทของ จอห์นนี่ โหมว และ ปรมาจารย์ไป่เม่ย จากกระแสที่ดีของภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้หลิวได้กลับมาเล่นละครทางช่อง TVB ของฮ่องกงอีกครั้ง
อาการเจ็บป่วย
ในปี พ.ศ. 2554 หลิวได้ป่วยเป็นโรคเส้นเลือดในสมองตีบ ส่งผลให้เขาเป็นอัมพฤกษ์ด้านขวาของร่างกาย และในระหว่างที่ป่วยนี้ หลิวได้หย่าขาดจากภรรยาคนที่สอง และให้อีวาฟุงผู้ช่วยของเขาเป็นคนดูแลทรัพย์สินของเขาทั้งหมด และในปี ค.ศ. 2014 หลังจากที่หลิวฟื้นตัวจากการเจ็บป่วย ได้มีการฟ้องร้องเอาทรัพย์สินคืนจากอีวาฟุง และได้ให้เอมี่ ฟาน เป็นคนจัดการดูแลทรัพย์สินของเขาทั้งหมด
ตำบลหัวรอ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
ตำบลหัวรอ เป็นตำบลใน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติศาสตร์
หัวรอถือเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ที่มีผู้อยู่อาศัยมาอย่างน้อย 200 ปีตั้งแต่อยุธยาเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย ชื่อหัวรอ มาจากคำว่า ทำนบรอ (แปลว่า "ฝายชะลอการไหลของกระแสน้ำ") เป็นฝายชนิดหนึ่งที่สร้างจากคานไม้วางอยู่ในน้ำเพื่อชะลอความเร็วของแม่น้ำเพื่อป้องกันความเสียหายต่อตลิ่ง ฝายชะลอความเร็วของน้ำตั้งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำลพบุรีในอดีต (ปัจจุบันคือแม่น้ำเจ้าพระยา) และคูเมืองด้านหน้าหน้าป้อมมหาไชยในอดีต
ในอดีต วัดท่าเสื่อ (ปัจจุบันเป็นพื้นที่หลังพระราชวังจันทรเกษม) เป็นที่ที่หมื่นราชเสน่หา (นอกราชการ) ลอบสังหารอุปราชจัน บ้านมหาโลกน้องชายของขุนวรวงศาธิราช กษัตริย์กรุงศรีอยุธยาในขณะนั้น โดยเป็น 1 ในแผนโค่นล้มขุนวรวงศาธิราช กับท้าวศรีสุดาจันทร์ ที่นำโดยขุนพิเรนทรเทพ (ภายหลังคือสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราช) สิ่งนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2091
ใน การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2310 หัวรอเป็นพื้นที่ที่กองทัพพม่าบุกเข้ามาเพราะเป็นจุดป้องกันที่อ่อนแอที่สุด ป้อมมหาไชยถูกเผาพร้อมกำแพงเมืองและวัดวาอารามต่าง ๆ ทุกวันนี้ซากปรักหักพังของป้อมมหาไชยยังคงซ่อนอยู่หลังตลาดหัวรอ
ในยุคปัจจุบัน หัวรอมีชื่อเสียงในด้านการเป็นตลาด ตลาดหัวรอ เป็นตลาดดั้งเดิมที่ยังคงมนต์เสน่ห์ของโลกเก่าไว้เหมือนกับชุมชนริมน้ำที่อื่น ๆ นานมาแล้วที่ตลาดแห่งนี้ถูกไฟไหม้ แต่ได้รับการบูรณะเกือบสมบูรณ์ ปัจจุบันตลาดบริหารงานโดย สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์
ในด้านการท่องเที่ยว หัวรอยังเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวได้นั่งเรือสำรวจเกาะเมืองอยุธยา
รัชนก แสง-ชูโต
รัชนก แสง-ชูโต หรือนามสกุลเดิม รัชนก พูลละผลิน เกิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2513 เป็นนางแบบ นักแสดงหญิงชาวไทย เริ่มเข้าวงการจากการถ่ายนิตยสารเปรียว ส่วนผลงานสร้างชื่อคือ ภาพยนตร์ ฉลุย
ประวัติ
รัชนก เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกคนเดียว ศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลศิรินทรา ประถม ที่โรงเรียนพัฒนวิทย์ และมัธยมที่ โรงเรียนสายน้ำผึ้ง ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่เรียนได้ 2 ปีครึ่งก็ไม่ได้เรียนต่อ ทำงานในวงการบันเทิง โดยถ่ายแบบให้ นิตยสารเปรียว ขึ้นปก โดยการแนะนำของจันจิรา จูแจ้ง และวิทยา มารยาท ช่างภาพชื่อดัง หลังจากนั้นเริ่มเทสต์หน้ากล้องโฆษณา อย่างไรก็ตาม เธอถือเป็นนางแบบที่มีรูปร่างเล็กมากคนหนึ่งคือสูงเพียง 165 ซม.
ส่วนผลงานการแสดงสร้างชื่อคือ ภาพยนตร์ ฉลุย ออกฉายในปี 2531 และพลิกมารับบทร้ายครั้งแรกเมื่อปี 2534 ในละครเรื่อง วนิดา หลังจากนั้นจึงมีบทนางร้ายตามมาอีกหลายเรื่อง
ทางด้านชีวิตครอบครัว แต่งงานกับวธัทชัย แสง-ชูโต มีลูกชาย 2 คนชื่อ นชาย และ นธัท
ภูเขาไฟเปอเล
ภูเขาไฟเปอเล (Montagne Pelée, ; Montann Pèlé, ) เป็นภูเขาไฟมีพลังบนปลายด้านทิศเหนือของเกาะมาร์ตีนิก (ดินแดนทะเลของฝรั่งเศสในทะเลแคริบเบียน) มีลักษณะเป็นกรวยภูเขาไฟสลับชั้น ส่วนกรวยประกอบด้วยชั้นของเถ้าธุลีภูเขาไฟและลาวาที่แข็งตัว การปะทุครั้งล่าสุดเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2475
การปะทุใน พ.ศ. 2445 ที่ทำลายเมืองแซ็ง-ปีแยร์ ฆ่าคนไป 29,000 ถึง 30,000 คนภายใน 2-3 นาที กลายเป็นภัยพิบัติจากภูเขาไฟที่รุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20
การปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445
ก่อนที่จะเกิดการปะทุเมื่อ พ.ศ. 2445 เริ่มมีสัญญาณว่าเกิดพุแก๊สเพิ่มมากขึ้นในปล่อง Étang Sec ใกล้กับยอดเขามาตั้งแต่ฤดูร้อนใน พ.ศ. 2443 ไอน้ำที่ปะทุขึ้นมาเล็กน้อยใน พ.ศ. 2335 และ พ.ศ. 2394 แสดงให้เห็นว่าภูเขาไฟลูกนี้ยังมีพลังและมีความเป็นไปได้ที่จะเป็นอันตราย คนพื้นเมืองชาวแคริบรู้จักภูเขาไฟลูกนี้ในฐานะ "ภูเขาอัคคี" จากการปะทุครั้งก่อนหน้าตั้งแต่โบราณกาล
ปั้นชา
ปั้นชา หรือ ป้านชา คือการเล่นเครื่องน้ำชาอย่างไทย ที่ใช้ปั้นชาดินเผาแบบจีน โดยกำหนดวิธีการเล่นแบบไทย
ประวัติ
ปั้นชาที่ใช้เล่นกันในไทย ส่วนมากผลิตจากเมืองงี่เฮ็ง (เมืองอี๋ซิง 宜興市) มณฑลเกียงซู (มณฑลเจียงซู 江蘇省) ซึ่งมีดินที่ละเอียด เนื้อแข็งดีกว่าที่อื่น ส่วนใหญ่ผลิตปั้นชาเป็น3สี คือ 1สีตับหมู (กัวเซ็ก 肝色) 2สีส้มสุก (กาเซ็ก 橙色) 3สีแดงเข้ม (จูซาอั๋ง 硃砂紅) ส่วนสีขาวกับสีสวาดเป็นของที่ไทยสั่งให้ทำ ส่วนใหญ่ผลิตขายให้แต้จิ๋วและฮกเกี้ยน เพราะเมืองอื่นไม่ใช้ปั้นในการชงชา แต่แต้จิ๋วและฮกเกี้ยนใช้ปั้นชาในการชิมรศน้ำชา ไทยจึงได้รับคติการใช้ปั้นชามาจากแต้จิ๋วและฮกเกี้ยน
ปั้นชาที่ไทยเล่นนั้น มี2ประเภท คือ 1ปั้นหู 2ปั้นสาย ที่ต่างกับจีนคือ จีนนิยมเล่นปั้นผิวด้าน และไม่เลี่ยมปั้น แต่ไทยนิยมขัดชักเงา (เฉพาะปั้นสีดำและสีขาว) และเลี่ยมปั้นด้วยทองบ้าง เงินบ้าง ทองเหลืองบ้าง
ปั้นในไทยที่เล่นกำหนดไว้3ประเภทคือ
ปั้นอย่าง
ปั้นไทยหรือปั้นอย่างในสมัยกรุงศรีอยุธยา มี1อย่าง เป็นปั้นหูเท้าปุ่มสีดำ มีตรายี่ห้อ เตียวอ๋อง
ปั้นไทยหรือปั้นอย่างในสมัยกรุงธนบุรี มี1อย่าง เป็นปั้นหู เรียกว่า ปั้นปุ่มรวมคอหม้อ คือตรงคอริมปากปั้นทรงคล้ายหม้อข้าว ข้างก้นปั้นทำปุ่มไว้3ปุ่ม มีทั้งสีดำและสีแดง
ปั้นไทยหรือปั้นอย่างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช มี2อย่าง คือ 1เป็นปั้นหูเรียกว่า ปั้นลูกแก้ว คือทั้งที่ปากและข้างก้นปั้นเป็นลวด ไม่ทำปุ่มข้างก้น มีทั้งสีดำและสีแดง 2เรียกว่า ปั้นเท้าปุ่มคอหม้อ มีทั้งสีดำและสีแดงเหมือนกัน
สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพและสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) เมื่อยังเป็นพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา ได้นำแบบปั้นหลวงสมัย ร.2 สั่งออกไปทำอีก ของวังหน้าใช้ยี่ห้อกงเก็ก(貢局)ที่ตัวปั้น ของพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาใช้ยี่ห้อกงเก็ก(貢局)ที่ลิ้นปั้น
สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านผู้หญิงพัน ภรรยาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ให้พระยาโชฎึกราชเศรษฐี (พุก)สั่ง ปั้นเท้าปุ่มคอหม้อ3ใบเถา ปั้นลูกแก้วรูปร่างแบนๆเรียก"ลูกจัน" ปั้นเท้าปุ่มคอหม้ออีกรูป เรียกว่า"กระโล่" และปั้นก้นช้อย มีทั้งปั้นขาว ปั้นแดง ปั้นดำ มียี่ห้อกงเก็ก(貢局)ที่ลิ้นปั้น พวยและหูเล็ก ตัวปั้นหนา
สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้อวดปั้นชาประกวดกันที่มิวเซียม (คือหอคองคอเดีย Concordia Hall ปัจจุบันคือศาลาสหทัยสมาคม)เมื่อพ.ศ. 2417 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ทำหุ่นถ่ายปั้นอย่างครั้ง ร.2 ให้พระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ฮวด)สั่งออกไปทำปั้นหู ทั้งปั้นเท้าปุ่มคอหม้อ ปั้นลูกแก้ว ปั้นก้นช้อยคอช้อย มีทั้งสีขาว สีแดง สีดำ ยี่ห้ออักษรพระนาม จ.ป.ร. แล้วโปรดให้สั่งปั้นสายทรงกระบอก จุกทำเป็นรูปเงินบาท มียี่ห้ออักษรพระนาม จ.ป.ร. มีทั้งสีขาว สีแดง สีดำ นอกจากของหลวงยังมีผู้อื่นสั่งปั้นอย่าง ร.2 อีกหลายท่าน เช่น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปรีดา และพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ฮวด) สั่งหลายคราว แต่ทำสู้ปั้นหลวงไม่ได้
การเล่นปั้น
การเล่นปั้นตามตำหรับเก่า ต้องรวมปั้นอย่างให้มีครบชุด3สี และให้ได้ยี่ห้อเดียวกันด้วย กำหนดชุดปั้นเป็น3อย่าง คือ
นับถือว่าชุดนพตรีเป็นชุดปั้นชาที่วิเศษสุด บางทีก็เล่นผสมกับที่ชา ปั้นชาที่ดีมักทำตู้ไว้ตั้งดูต่างหาก ตู้ปั้นที่วิเศษที่สุด เรียกกันว่า "ตู้ปั้นช้างเผือก" พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชิดเชื้อพงศ์ ทำตู้ด้วยไม้ลายประดับงา วางปั้นอย่างสีขาวครั้งรัชกาลที่2 คัดแต่ปั้นที่ดีที่สุด รวมในตู้20ปั้น
ยี่ห้อปั้นชา
ปั้นชาจีนในไทยนั้น นับถือกันว่าดีเยี่ยมมีอยู่5ยี่ห้อกัน ตามลำดับคือ
เฮลเวติกา
เฮลเวติกา (Helvetica) เป็นชื่อไทป์เฟซหรือแบบตัวอักษรในตระกูล Sans Serif ที่มีใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นแบบตัวอักษรที่เป็นที่นิยมที่สุดแบบหนึ่งในปัจจุบัน และได้รับการฉลองครบรอบ 50 ปี ใน พ.ศ. 2550
ไทป์เฟซเฮลเวติกาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในช่วงทศวรรษ 1960-1980 นิยมใช้ในบริษัทที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ทันสมัย ได้รับเลือกเป็นตัวอักษรในป้ายแบบใหม่ของรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก และในเครื่องหมายการค้าของบริษัทหรือผลิตภัณฑ์ชั้นนำ เช่น 3 เอ็ม, เอทีแอนด์ที, ลุฟต์ฮันซา, พานาโซนิก, แอปเปิลคอมพิวเตอร์, ไมโครซอฟท์, ไอพ็อด
ไทป์เฟซเฮลเวติกายังเป็นต้นแบบของไทป์เฟซในยุคหลังหลายไทป์เฟซ เช่น แอเรียล (Arial) เป็นไทป์เฟซเลียนแบบ ที่ออกมาใช้กับคอมพิวเตอร์ในปี พ.ศ. 2533 และ มานพติก้า (Manoptica) ออกแบบโดยมานพ ศรีสมพร ระหว่าง พ.ศ. 2516-2530 เป็นแบบอักษรขูดภาษาไทยชนิดไม่มีหัว ซึ่งพัฒนาให้มีบุคลิกคล้ายคลึงกับเฮลเวติกา
หลอดเลือดดำพีโรเนียล
หลอดเลือดดำพีโรเนียล หรือ หลอดเลือดดำฟิบูลาร์ (Peroneal veins หรือ Fibular veins) เป็นหลอดเลือดดำในขาที่ทอดคู่ไปกับ (หรือ venae comitantes) หลอดเลือดแดงพีโรเนียล (peroneal artery)
โครงสร้าง
หลอดเลือดดำพีโรเนียลเป็นหลอดเลือดดำชั้นลึก (deep veins) ที่ช่วยลำเลียงเลือดจากพื้นที่ด้านข้างของขา (lateral compartment of the leg) เทลงสู่หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein) ซึ่งจะเทเข้าสู่หลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ต่อไป หลอดเลือดดำนี้เป็น venae comitantes ของหลอดเลือดแดงพีโรเนียลหรือหลอดเลือดแดงฟิบูลาร์ (peroneal artery หรือ fibular artery)
ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 (The Amazing Race 17) เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย
การถ่ายทำและการออกอากาศ
ฤดูกาลนี้ได้เพิ่ม Express Pass (บัตรผ่านเร่งด่วน) ซึ่งจะทำให้ทีมที่ใช้สามารถข้ามภารกิจใดๆ ก็ได้ไม่ว่าจะเป็น ทางเลือก อุปสรรค งานเพิ่มเติม หรือแม้แต่ภารกิจเสริมต่างๆ ได้ 1 ครั้งโดยจะมอบบัตรผ่านนี้ให้กับทีมที่เข้ามาถึงจุดพักในเลกที่ 1 และสามารถใช้บัตรผ่านนี้ได้จนถึงเลกที่ 8 ของการแข่งขัน ข้อได้เปรียบนี้ถือว่ามีผลอย่างยิ่งเนื่องจากสามารถใช้เมื่อใดก็ได้โดยไม่ต้องทำภารกิจใดๆ เลยเพื่อให้ได้มา ต่างจาก Fast Forward (ทางด่วน) ที่ต้องทำภารกิจอย่างน้อย 1 อย่างก่อนจะข้ามภารกิจทั้งหมดใน 1 เลก
ฤดูกาลนี้จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่จะถ่ายทำให้ระบบโทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐาน โดยในฤดูกาลถัดไปจะเริ่มถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง
การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน
ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม เควจัมบ้า ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552