cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วรวิทย์ บารู
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ผศ.ดร.วรวิทย์ บารู ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
สมาชิกวุฒิสภา
ผศ.ดร.วรวิทย์ บารู ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามาแล้ว 1 สมัย คือ
โรงเรียนมารีวิทย์ สัตหีบ
โรงเรียนมารีวิทย์สัตหีบ เป็นโรงเรียนคาทอลิก ประเภทสหศึกษา เขตพื้นที่การศึกษาชลบุรีเขต3 และกลุ่มโรงเรียนคาทอลิก สังกัดสังฆมณฑลจันทบุรี โรงเรียนมีพื้นที่ 22 ไร่ 3 งาน 33 ตารางวา
ประวัติโรงเรียน
เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ผอ.ชวน กิติเกียรติศักดิ์ ได้ซื้อกิจการโรงเรียนดวงใจการศึกษา จากนางหัทยา สิริธีรสาสตร์ และเข้ามาดำเนินการโดยมีบาทหลวงบุญยงค์ วรศิลป์ เป็นผู้จัดการ และนายสุรพล อนนตพันธ์เป็นครูใหญ่ เปิดทำการสอนตั้งแต่ก่อนประถมศึกษาถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งขณะนั้นมีนักเรียนชายหญิงจำนวนทั้งสิ้น 178 คนมีครู 11 คน หลังจากที่ได้รับโอน กิจการโรงเรียนแล้วเริ่มมีการปรับปรุงอาคารเรียนจากไม้ชั้นเดียวเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียวประกอบด้วย ห้องธุรการ 1 ห้อง และห้องเรียนขนาด 6 เมตร คูณ 8 เมตร จำนวน 9 ห้อง พื้นห้องปูกระเบื้อง นอกจากนั้นยังมีการปลูกต้นไม้รอบบริเวณโรงเรียน ในปี พ.ศ. 2539 ผอ.ชวน กิติเกียรติศักดิ์ ได้เล็งเห็นว่าผู้ปกครองในพื้นที่อำเภอสัตหีบ ให้ความสนใจในด้านระบบการเรียนการสอนของโรงเรียน และนำบุตรหลานมาเรียนเพิ่มมากขึ้น คณะผู้บริหารโรงเรียนมีความเห็นว่าต้องขยายห้องเรียนให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียน จึงจึงจำเป็นต้องซื้อที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 1 ไร่ 1 งาน เพื่อที่จะสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539 ได้ลงมืก่สร้างอาคาร เรียนคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ชั้นบนเป็นห้องเรียนจำนวน 5 ห้อง ชั้นล่างเป็นโรงอาหาร ห้องครัว ห้องขายของ และห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ 1 ห้อง มีเครื่องคอมพิวเตอร์ 1 ห้อง
ในปี พ.ศ. 2543 โครงการซื้อที่ดินเพื่อสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ได้ประสบความสำเร็จโดย นาวาเอกเฉลิมเกียรติ รามสูตร เจ้าของที่ดิน ได้เห็นความสำคัญของการศึกษาจึงตกลงขายที่ดินจำนวน 3 ไร่ 2 งาน 45 ตารางวา ให้กับโรงเรียน หลังจากนั้นผู้อำนวยการโรงเรียนจึง ดำเนินการให้วิศวกร และสถาปนิกเขียนแบบ และออกแบบอาคารเรียนหลังใหม่ให้เสร็จโดยไวซึ่งเป็นอาคารเรียน 4 ชั้น มีห้องเรียนทั้งหมด 36 ห้อง มีห้องคอมพิวเตอร์ 2 ห้อง ห้องธุรการ 1 ห้อง ห้องพยาบาล 1 ห้อง ห้องวิชาการ ซึ่งปีนี้มีนักเรียนเพิมขึ้นเป็น 1,102 คน ครู 44 คน
ในปี พ.ศ. 2548 ทางโรงเรียนได้นำเนินการก่อสร้างตึกกิจกรรม และสระว่ายน้ำโอลิมปิก 1 สระ ซึ่งภายในตึกกิจกรรมประกอบด้วย
ในปี พ.ศ. 2552 ได้มีการเรียนภาษาจีน มีครูจีน ทั้งหมด 5 คน
ในปี พ.ศ. 2553 ได้มีการเปิดเรียน ม.4 เป็นปีแรก
ตราสัญลักษณ์ชื่อภาษาอังกฤษของโรงเรียนมารีวิทย์สัตหีบ
ตรา นี้เป็นเครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์ ความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวของพวกเรา ชาวมารีวิทย์ โดยยึดเอาพระแม่มารีย์เป็นองค์อุปถัมภ์ของโรงเรียน ความหมายตราสัญลักษณ์นี้มีความหมายทั้งคติธรรม และแนวทางที่นำทุกคนไปสู่จุดหมายสูงสุดของการศึกษาในเครือมารีวิทย์ โดยมีองค์ประกอบคือ โล่ หรือ Coat of Arms ที่อยู่ใจกลางของตราสัญลักษณ์นี้เป็นเครื่องหมายแสดงถึงเกียรติยศ การยึดมั่นและการดำรงไว้ซึ่งคุณภาพแห่ง วิชาชีพ และศีลธรรม จรรยาตามแบบพระแม่มารีย์ ภายในโล่ยังแบ่งออกเป็น 5 ส่วน คือ
สีประจำโรงเรียน
สีขาว-เขียว
ต้นไม้ประจำโรงเรียน
"ต้นอโศก" เป็นต้นไม้ยืนต้นที่มีการเจริญเติบโตในแนวตั้งตรง ไม่แตกกิ่งก้านสาขา มีใบเรียวแหลมเรียงตัวขึ้นไปแบบเป็น ระเบียบจนถึงส่วนยอดที่แหลม เปรียบเสมือนกับการเรียนรู้ที่ควบคู่กับคุณธรรม เป็นรากฐานที่มั่นคงไม่มีที่สิ้นสุด
วัดป่าอรัญญวิเวก (จังหวัดเชียงราย)
วัดป่าอรัญญวิเวก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปงน้อย อำเภอดอยหลวง จังหวัดเชียงราย วัดมีเกจิอาจารย์ ได้แก่ หลวงพ่อทูล ขิปฺปปญฺโญ และหลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต
อำเภอคอคี
อำเภอคอคี เป็นอำเภอในเทศมณฑลแดชที จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 22,798 คนใน 4,764 ครัวเรือน อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 2 เมืองคือคอคีและบอดูเล และ 3 ตำบลคือตำบลเชฆอพูร์, ตำบลแคบกอน และตำบลคอคี
วัดป่าอรัญญวิเวก (จังหวัดเชียงราย)
วัดป่าอรัญญวิเวก หรือเดิมชื่อ วัดป่าลัน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แต่เดิมมีพระสงฆ์หลายรูปเข้ามาจำพรรษา จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2528 หลวงพ่อทวี จิตฺตคุตฺโต เข้ามาจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าลันแห่งนี้และได้บูรณะซ่อมแซม ได้สร้างพระมหาธาตุเจดีย์ 9 มงคล เหนือสุดสยาม ตามนิมิตลิขิตเทวดาซึ่งประกอบด้วยเจดีย์องค์ใหญ่ 1 องค์ เจดีย์บริวาร 8 องค์ โดยเจดีย์องค์ใหญ่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 9 เมตร สูง 19 เมตร เจดีย์องค์เล็ก 8 องค์ แต่ละองค์เส้นผ่าศูนย์กลาง 2 เมตร สูง 9 เมตร อุโบสถมีงานฉลองปิดทองฝังลูกนิมิตระหว่างวันที่ 12-15 มีนาคม พ.ศ. 2558
วัดยังได้รับรางวัลชนะเลิศการรักษาป่าไม้ดีเด่นของจังหวัดเชียงราย ภายในวัดมีธารน้ำตกบริเวณเชิงเขาในวัด แต่น้ำตกจะมีเฉพาะในฤดูฝนเท่านั้น
ปีแยร์-ซีมง ลาปลัส
ปีแยร์-ซีมง มาร์กี เดอ ลาปลัส (Pierre-Simon, marquis de Laplace; ; 23 มีนาคม ค.ศ. 1749 – 5 มีนาคม ค.ศ. 1827) เป็นนักวิชาการและผู้รู้รอบด้านชาวฝรั่งเศสที่ผลงานของเขามีความสำคัญต่อการพัฒนาในด้านวิศวกรรม, คณิตศาสตร์, สถิติ, ฟิสิกส์, ดาราศาสตร์ และปรัชญา ในทางสถิติ ทฤษฎีความน่าจะเป็นแบบเบย์โดยหลักพัฒนาโดยลาปลัส
ลาปลัสเป็นที่จดจำในฐานะหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุตลอดกาล บางครั้งกล่าวเป็น นิวตันของฝรั่งเศส จนมีการกล่าวถึงเขาว่ามีความรู้ด้านคณิตศาสตร์ที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกัน เขากลายเป็นผู้ตรวจสอบของนโปเลียนตอนที่นโปเลียนเข้าร่วม École Militaire ที่ปารีสใน ค.ศ. 1784 ลาปลัสได้ยศเคานต์แห่งจักรวรรดิใน ค.ศ. 1806 และได้ยศมาร์ควิสใน ค.ศ. 1817 หลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง
แหล่งข้อมูลอื่น
17491827
แม่น้ำทากาฮาชิ
แม่น้ำทากาฮาชิ (高梁川 (Takahashi-gawa)) เป็นแม่น้ำในจังหวัดโอกายามะ ทางตะวันตกของจังหวัด เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดโอกายามะ มีต้นกำเนิดมาจากช่องเขาอาเกจิใกล้กับภูเขาฮานามิยามะในจังหวัดทตโตริ ใหลผ่านเมืองนีมิ ทากาฮาชิ โซจะ และคูราชิกิ และไหลออกทะเลเซโตะในบริเวณมิซูชิมานาดะ
เนื้อวัว
เนื้อโค หรือ เนื้อวัว หมายถึง อวัยวะกล้ามเนื้อของสัตว์ประเภทเคี้ยวเอื้องที่เรียกว่าโคหรือวัว ซึ่งไม่รวมความถึงหนัง เขา กีบ และเครื่องในของสัตว์ชนิดนั้น ๆ ด้วย เนื้อโคเป็นประเภทกล้ามเนื้อลาย (Striated muscle) มีลักษณะเป็นเส้นยาวเรียกว่าใยกล้ามเนื้อ (Muscle fiber) ซึ่งจะโตกว่าเซลล์ของเนื้อหมู
เนื้อโคที่ดีและสะอาดจะต้องมาจากกระบวนการฆ่าและชำแหละจากโรงฆ่าสัตว์ที่ได้มาตรฐาน ผ่านการตรวจรับรองจากพนักงานตรวจเนื้อสัตว์ ของกระทรวงเกษตรฯ ในประเทศนั้น ๆ เนื้อโคที่สด สะอาด จะมีลักษณะสีแดง ไม่ดำหรือคล้ำ และต้องไม่มีสารเคมี ยา หรือจุลินทรีย์ตกค้างและทำให้เกิดโรคต่อผู้บริโภคได้
ในความเชื่อบางศาสนาเช่นศาสนาฮินดูหรือศาสนาพุทธนิกายมหายาน การรับประทานเนื้อวัวถือว่าผิดหลักศาสนา
อิจิโนมิยะ (จังหวัดไอจิ)
อิจิโนมิยะ (一宮市 (Ichinomiya-shi)) หรือเรียกว่า โอวาริอิจิโนมิยะ เป็นนครในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีความหมายคือ "ศาลเจ้าแห่งแรก" เพราะเป็นเมืองที่ตั้งของศาลเจ้ามาซูมิดะ ศาลเจ้าแห่งแรกของแคว้นโอวาริในอดีต
อิจิโนมิยะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 113.82 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 375,504 คน
เล็บมือนาง
เล็บมือนาง เป็นไม้เลื้อยดอกหอมเป็นช่อ พบในแถบเอเชีย มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆคือ จะมั่ง (เหนือ) จ๊ามั่ง (เหนือ) ไท้หม่อง (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) มะจีมั่ง (เหนือ) และ อะดอนิ่ง (มลายู ยะลา) ชาวกะเหรี่ยงนำผลตำให้ละเอียด ผสมในอาหารเลี้ยงวัวหรือหมูช่วยฆ่าพยาธิ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เล็บมือนางเป็นพืชไม้เลื้อย เถาแก่เป็นไม้เนื้อแข็ง ใบเดี่ยวรูปวีหรือรูปไข่ปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ ดอกมีลักษณะเป็นหลอดยาวประมาณ 4 นิ้ว ตรงปลายดอกจะแยกออกเป็น 5 กลีบ ดอกมีสีแดงอมขาว หรือสีชมพู หลอดของดอกจะโค้งเล็กน้อย และจะมีเกสรยาว ๆ ยื่นออกมาจากกลางดอก 5 อัน เป็นช่อสีขาว แล้วค่อยเปลี่ยนเป็นสีชมพู มีกลิ่นหอม ผลสีน้ำตาลแดงเป็นมัน มี 5 พู
การปลูกเลี้ยง
เล็บมือนางเป็นพืชที่ชอบดินร่วนปนทรายและมีความอุดมสมบูรณ์พอควร แสงแดดปานกลาง น้ำปานกลาง ปลูกได้ทุกฤดูกาล การขยายพันธุ์โดยใช้รากหรือเหง้า ที่ต้นอ่อนเกิดขึ้น แยกเอามาชำในที่ชุ่มชื้น
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: มฤตยูใต้น้ำทมิฬ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน: มฤตยูใต้น้ำทมิฬ (名探偵コナン 黒鉄の魚影 (Meitantei Conan: Kurogane no Sabumarin)) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันลำดับที่ 26 ในชุดยอดนักสืบจิ๋วโคนันเดอะมูฟวี่ เผยแพร่ในญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2566
ในประเทศญี่ปุ่น ภาพยนตร์นี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์กว่า 504 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งเป็นจำนวนมากที่สุดสำหรับภาพยนตร์ในชุดยอดนักสืบจิ๋วโคนันเดอะมูฟวี่
ภาพยนตร์นี้เป็นเรื่องที่ 2 ในชุดยอดนักสืบจิ๋วโคนันเดอะมูฟวี่ที่ยูซูรุ ทาจิกาวะ ได้กำกับ และเป็นเรื่องที่ 6 ในชุดดังกล่าวที่ทาเกฮารุ ซากูราอิ ได้เขียนบท เนื้อหาของภาพยนตร์เน้นที่ตัวละครไฮบาระ ไอ อดีตสมาชิกองค์กรชุดดำ และดำเนินไปที่เกาะฮาจิโจจิมะทางตอนใต้ของโตเกียว ณ สถานที่ที่เรียกว่า ทุ่นแปซิฟิก
ในประเทศไทย ภาพยนตร์นี้ออกฉายตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2566 ผู้ถือลิขสิทธิ์ในประเทศไทย คือ ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) สัปดาห์แรกที่ฉาย มีรายได้ 2 ล้านบาท
ไทยเชื้อสายญวน
ชาวไทยเชื้อสายญวน หรือ ชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม บ้างอาจปรากฏว่า แกว หรือ เวียดนาม หนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งในประเทศไทย ในปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายญวนแบ่งเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ ญวนเก่า และญวนใหม่ กลุ่มญวนเก่าได้อพยพเข้ามายังสยามในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไปตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณวัดส้มเกลี้ยงเหนือบ้านเขมร เพราะนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เช่นเดียวกับชาวเขมรที่เข้ามาอยู่ตั้งแต่สมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และ ชาวโปรตุเกสที่เข้ามาอยู่ตั้งแต่สมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานเงินส่วนพระองค์ ซื้อที่ดินสวนแปลงใหญ่ใกล้เคียงกัน พระราชทานให้เป็นที่อยู่อาศัย ซึ่งชาวญวนเก่าปัจจุบันได้ผสมกลมกลืนไปกับคนไทยหมดแล้ว และบางส่วนก็แต่งงานอยู่อาศัยกับชาวเขมรและชาวโปรตุเกสบริเวณวัดคอนเซ็ปชัญ ส่วนญวนใหม่คือคนที่อพยพเข้ามาในไทยในปี พ.ศ. 2488 (เริ่มการประกาศราชบัญญัติตรวจคนเข้าเมือง) และในปี พ.ศ. 2489 (ปีที่คอมมิวนิสต์ครอง) และชาวญวนใหม่เหล่านี้ได้ทยอยเข้ามาในไทยจนถึงปี พ.ศ. 2499
สาเหตุสำคัญที่ชาวญวนอพยพเข้าสู่ดินแดนสยามคือ เพื่อลี้ภัยทางการเมือง และลี้ภัยทางศาสนา เนื่องจากสยามเป็นเพื่อนบ้านที่มีเสถียรภาพ อุดมสมบูรณ์ และพวกเขาสามารถอาศัยอยู่อย่างสงบสุขได้
ภาษาและวัฒนธรรม
ปัจจุบันชาวญวนเก่าในประเทศไทยถูกกลืนไปกับคนไทยจนสิ้นแล้ว ยังคงเหลือแต่ชาวญวนเก่าที่นับถือศาสนาคริสต์ในกรุงเทพฯ (สามเสน) และจันทบุรีเท่านั้นที่ยังรักษาภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีเดิมไว้ได้ ซึ่งต่างจากชาวญวนเก่าที่นับถือศาสนาพุทธที่เข้ากับคนไทยได้ดีเนื่องจากมีศาสนาเดียวกัน
แม้ชาวญวนเก่าที่นับถือศาสนาคริสต์ในไทยจะไม่ติดต่อกับชาวญวนในเวียดนามเลยนานนับศตวรรษ แต่พวกเขาเหล่านั้นก็อยู่กันตามเชื้อชาติโดยแยกต่างหากจากคนไทย ทำให้พวกเขายังสามารถรักษาภาษาและขนบธรรมเนียมประเพณีไว้ได้ ทั้งนี้พวกเขามีความภาคภูมิใจในวัฒนธรรมของเขา จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเขาไม่กระตือรือร้นที่จะเป็นคนไทยหรือปรับตัวเข้ากับสังคมไทยอย่างรวดเร็ว รวมไปถึงการตั้งถิ่นฐานแออัดกันรอบ ๆ โบสถ์ และการแต่งงานกับคนที่นับถือศาสนาและเชื้อชาติเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2500 ชาวเวียดนามสูงอายุที่อาศัยอยู่ในสามเสน และจันทบุรียังคงการใช้ภาษาเวียดนามอยู่แต่เป็นสำเนียงเวียดนามใต้ ซึ่งเป็นภาษาเวียดนามเก่าซึ่งในประเทศเวียดนามไม่ได้ใช้แล้วจึงทำให้ไม่สามารถติดต่อกับชาวเวียดนามได้ง่าย รวมไปถึงคำศัพท์และสำนวนหลายคำนั้นได้รับอิทธิพลมาจากภาษาไทย พวกเขามีคำสวดที่ใช้ทุกวัน และหนังสือสอนศาสนาเป็นภาษาเวียดนามอักษรโกว๊กหงือ (Quốc Ngữ) ภาษาเวียดนามในไทยปัจจุบันนั้นมีคำไทยปะปนอยู่มาก ทั้งสำเนียงก็ยังเป็นแบบไทย การสนทนาระหว่างคนญวนจากประเทศเวียดนามกับคนญวนในไทยจึงต้องอาศัยล่ามช่วยอธิบาย ดังนั้นราวหนึ่งหรือสองช่วงคน หรืออีก 50 ปีเป็นอย่างมาก คนญวนในไทยจะถูกผสมกลมกลืนทางภาษาได้สำเร็จ
กลุ่มที่สามารถใช้ภาษาเวียดนามได้นั้น ในปัจจุบันล้วนเป็นผู้สูงอายุทั้งสิ้น ขณะที่เด็กรุ่นใหม่บางคนฟังได้พอเข้าใจแต่ไม่สามารถพูดได้ ขณะที่ผลการวิจัยของ Bui Quang Tung ได้กล่าวถึง คนที่ยังพูดภาษาเวียดนามได้เป็นผู้มีอายุไม่ต่ำกว่า 30 ปีทั้งสิ้น ที่อายุน้อยกว่านี้พอเข้าใจแต่พูดไม่ได้ที่พูดได้บ้างก็ไม่ดีนัก ทั้งนี้เนื่องจากนโยบายกลืนชาติของจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ที่นำนโยบายชาตินิยมมาใช้ และมีผลกระทบต่อชาวญวนในไทย
ปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายญวน ในภาคอิสานได้มีการฟื้นฟูภาษาและอัตลักษณ์ เอกลักษณ์ อาหาร โดยในปัจจุบันเริ่มมีการใช้ภาษาเวียดนาม ภายในครอบครัว อย่างแพร่หลาย ซึ่งคนไทยเชื้อสายญวนส่วนใหญ่จะสามารถพบได้ใน จังหวัดนครพนม อุดรธานี ขอนแก่น หนองคาย และหลายจังหวัดในภาคอิสาน ซึ่งได้มีการตั้งสมาคมคนไทยเชื้อสายเวียดนาม โดยเฉพาะจังหวัดขอนแก่น ได้มีความร่วมมืออย่างจริงจังในสานสัมพันธ์ที่ดีกับทางสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม โดยได้มีการสร้าง วัดเสาเดียว (One Pillar Pagoda) ริมบึงแก่นนคร เพื่อแสดงถึงมิตรภาพและความสัมพันธ์อันดีงามที่มีมาอย่างยาวนานระหว่างประเทศไทยกับประเทศเวียดนาม เปิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2551 และยังมีการตั้งกงสุลสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ที่จังหวัดขอนแก่น แม้ในปัจจุบันคนไทยเชื้อสายญวนนั้นจะกลมกลืนไปตามกระแสสังคม แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ยังคงรักษาเอกลักษณ์ อัตลักษณ์ ภาษา อาหาร เพื่อให้คนรุ่นหลังได้เรียนรู้ต่อไป
5ส
5ส คือ แนวทางที่ใช้เพื่อปรับปรุงแก้ไขงานและรักษาสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานให้ดีขึ้นในวงการการผลิตและวงการงานบริการเป็นต้น โดยการปฏิบัติตามหลัก 5ส ที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่น โดยในญี่ปุ่นเรียกกันว่า 5S ซึ่งได้แก่
5ส
การควบคุม 5ส ตามพื้นฐานในการควบคุมการทำงาน เรียกว่า ระบบ 5ส แท้ที่จริงแล้วประสิทธิภาพของ 5ส มีความงดงามต่อสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานในตัวของมันเอง และเป็นการเพิ่มแรงจูงใจให้กับพนักงานอีกด้วย ทำ 5ส ให้ถึงที่สุดผลที่ได้รับทางอ้อมก็คือ ระบบประสิทธิภาพการทำงานเพิ่มขึ้น, ป้องกันการเกิดสิ่งที่ไม่ดีเข้าสู่ขบวนการอื่น, เพิ่มความปลอดภัยในการทำงานให้มั่นคง สิ่งเหล่านี้ในสถานที่ทำงานเราจะเห็นเป็นประจำก็คือ สะสาง, สะดวก และจุดที่เป็นปัญหาสามารถทำให้จับต้องได้เห็นอย่างต่อเนื่อง
ตำบลแคบกอน
แคบกอน เป็นตำบลในอำเภอคอคี เทศมณฑลแดชที จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 4,850 คนใน 1,138 ครัวเรือน
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2553
ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคเหนือประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 16 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
โทะเงะสึเกียว ~คิมิ โอะโม~
โทะเงะสึเกียว ~คิมิ โอะโม~ (渡月橋 〜君 想ふ〜) เป็นซีดีซิงเกิลลำดับที่ 41 (ซิงเกิลลำดับที่ 44 จากทั้งหมด) ของ มะอิ คุระกิ ออกจำหน่ายวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2560 ในรูปแบบซีดีซิงเกิลและ 19 เมษายน พ.ศ. 2560 ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด
ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นซีดีซิงเกิลครั้งแรกในรอบเกือบ 3 ปีหลังจาก มุเตะกินะฮาร์ต/สแตนด์บายยู ในปี 2014 ซิงเกิลนี้มีปกทั้งหมด 4 แบบ คือ Limited, Detective Conan, Regular, FC&Musing ภายหลังจากเพลงนี้จำหน่ายไปได้ 5 เดือนก็ได้จำหน่ายเวอร์ชั่นเกียวโตเป็นแบบที่ 5 ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2560
โทะเงะสึเกียว ~คิมิ โอะโม~ เป็นเพลงปิดภาพยนตร์ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ ลำดับที่ 21 ตอน ปริศนาเพลงกลอนซ่อนรัก และเป็นเพลงที่ 21 ที่การ์ตูนยอดนักสืบจิ๋วโคนันใช้เพลงของเธอด้วย ส่งผลให้เธอกำลังถูกเสนอชื่อแก่กินเนสบุกในฐานะที่เธอเป็น นักร้องที่ทำเพลงประกอบให้แก่อะนิเมะเรื่องเดียวกันมากที่สุดในโลก        ซึ่งภายหลังสถิตินี้ได้ถูกบันทึกในกินเนสบุกในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ซิงเกิลนี้เปิดตัววันแรกในอันดับที่ 3 บนโอริคอน ชาร์ต ด้วยยอดขาย 12,498 แผ่นและสัปดาห์แรกที่อันดับ 5 ด้วยยอดขายราว 30,000 แผ่น เป็นซิงเกิลที่เปิดตัวสูงสุดในรอบ 10 ปีตั้งแต่ เบสต์ออฟฮีโร ทำให้เธอยังคงสถิตินักร้องเดี่ยวที่ทำซิงเกิลทุกซิงเกิลติดท็อป 10 ได้มากที่สุดไว้อยู่ และในสัปดาห์ต่อมาซิงเกิลนี้อยู่ที่อันดับที่ 9 ของชาร์ต ทำให้เป็นซิงเกิลแรกในรอบ 14 ปีตั้งแต่ คาเซะโนะลาลาลา ที่สามารถติดท็อป 10 ได้ถึง 2 สัปดาห์ติดต่อกัน ซิงเกิลนี้อยู่ในชารต์เป็นสัปดาห์ที่ 33 ในสัปดาห์วันที่ 18 ธันวาคม ส่งผลให้เป็นซิงเกิลที่อยู่ในชาร์ตนานที่สุดจากทั้งหมด 41 ซิงเกิล ทำลายสถิติเดิมซึ่งเป็นเพลงเปิดตัวของเธอ เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์ ที่อยู่ในชาร์ต 30 สัปดาห์ เป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงสุดในรอบ 12 ปีนับตั้งแต่เลิฟ, นีดดิง ในปี 2005 และเป็นซิงเกิลที่อยู่ในชาร์ตนานที่สุดของซิงเกิลที่เป็นเพลงประกอบอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ทำลายสถิติเดิมคือเพลง นะโซะ ของ มิโฮะ โคะมัตสึ ที่อยู่ในชาร์ต 32 สัปดาห์
เล็ก ชิ้น สด
เล็ก ชิ้น สด อาจหมายถึง
ชุดตัวอักษรแมนจู
ชุดตัวอักษรแมนจู (แมนจู: ; 满文; พินอิน: mǎn wén หม่าน เหวิน, Manchu alphabet) เริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 2142 ประดิษฐ์โดยผู้นำชาวแมนจู นูร์ฮาจี ผู้สถาปนารัฐแมนจู พัฒนามาจากอักษรมองโกเลียโบราณ มีการปรับปรุงเล็กน้อยเมื่อ พ.ศ. 2175 เมื่อชาวแมนจูสถาปนาราชวงศ์ชิงเมื่อ พ.ศ. 2187 ช่วง 200 ปีแรก ภาษาแมนจูเป็นภาษาราชการหลักและใช้เป็นภาษากลาง เมื่อราว พ.ศ. 2393 ชาวแมนจูจำนวนมากหันมาใช้ภาษาจีนและเขียนภาษาแมนจูด้วยอักษรจีนจนกระทั่งสิ้นสุดราชวงศ์ชิง
ตำบลเพนียด
เพนียด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี อยู่ห่างจากที่ตั้งอำเภอโคกสำโรงไปทางทิศตะวันออกประมาณ 8 กิโลเมตร และห่างจากตัวจังหวัดลพบุรีประมาณ 63 กิโลเมตร
ประวัติ
ชุมชนเพนียดเป็นที่คล้องช้าง เดิมมีสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง เรียกว่า สระพุน้ำไม่แห้ง อยู่ไม่ไกลจากภูเขาตะเภานัก ฝูงสัตว์ทั้งหลายจะพากันมากินน้ำที่พุนี้เป็นประจำรวมทั้งโขลงช้างด้วย ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเสด็จมาประทับเมืองลพบุรี ได้ทรงทราบกิตติศัพท์ว่าเพนียดมีช้างป่ามากจึงเสด็จมาคล้องช้างที่นี่ โปรดให้สร้างเพนียดคล้องช้างขึ้นแต่ได้พุพังไปตามกาลเวลา พระองค์ทรงเหน็ดเหนื่อยจากการคล้องช้าง จึงได้บรรทมในสถานที่แห่งน้ำ ต่อมาสถานที่นั้นได้สร้างวัดขึ้นชื่อว่า วัดราชบรรทม และปัจจุบันคือวัดเพนียด
ชุมชนโบราณบ้านเพนียดตั้งอยู่ตรงหัวเขาสำเภาทางตะวันตกเฉียงใต้ เป็นชุมชนที่พัฒนาขึ้นในสมัยลพบุรี คือ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 17 ลงมา ชุมชนปัจจุบันตั้งอยู่บนเนินดินที่เป็นชุมชนโบราณที่มีการสืบเนื่องมาจนถึงสมัยกรุงศรีอยุธยา ชุมชนนี้เป็นแหล่งหินทรายจากสันเขาสำเภาบริเวณที่พบโกลนพระพุทธรูปและกลีบขนุนของปราสาท ฐานรูปเคารพในบริเวณนี้ มากมายที่โขดเขาแห่งนี้ในวัดเพนียด ก็มีภาพสลักนูนตั้งบนผนังหินทรายเป็นพระพุทธรูปนั่งแบบลพบุรีหลายองค์และมีภาพสลักพระพุทธรูปนอนแบบอยุธยาบนเชิงเขา
ตำบลเพนียดเป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ในอดีตเป็นตำบลที่มีพื้นที่ขนาดใหญ่มาก ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลเพนียดออกมาตั้งเป็นตำบลต่าง ๆ ในพื้นที่ใกล้เคียง ประกอบไปด้วยบางส่วนของตำบลคลองเกตุ บางส่วนของตำบลเกาะแก้ว บางส่วนของตำบลสะแกราบ บางส่วนของตำบลดงมะรุม และตำบลวังเพลิง ปัจจุบันตำบลเพนียดมีพื้นที่ทั้งหมด 80.824 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 50,515.55 ไร่ มีองค์การบริหารส่วนตำบลเพนียดเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่
ทางราชการเห็นว่าตำบลเพนียดเป็นตำบลที่มีพื้นที่กว้างขวางมาก จึงได้แบ่งแยกตำบลออกเรื่อยมา ดังนี้
ตำบลเพนียดซึ่งมีสภาตำบลและมีหมู่บ้านเพนียดซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่มาตั้งแต่อดีตและแยกออกถึง 5 หมู่บ้าน ในวันที่ 20 มกราคม 2531 นิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี ซึ่งได้ตั้งกระทู้ถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เนื่องจากได้รับการร้องเรียนจากราษฎรตำบลเพนียดจำนวนมากว่า ขอให้กระทรวงมหาดไทยตั้งสุขาภิบาลเพนียด เนื่องจากตำบลเพนียดมีประชากรอยู่หนาแน่น เป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ สมควรที่จะยกฐานะเป็นสุขาภิบาล เพื่อให้มีการริเริ่มการปกครองตนเองในระบบท้องถิ่น ปกครองตนเองและพัฒนาหมู่บ้านเป็นแบบอย่างตามความต้องการของประชาชนในท้องถิ่น แต่ก็เป็นประเด็นที่ตกไป
จากนั้นสภาตำบลเพนียดจึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเพนียด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2539 และมีผลในวันที่ 30 มกราคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
การปกครอง
ตำบลเพนียดประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 10 หมู่บ้าน (ข้อมูลประชากรปี 2558)
สถานที่สำคัญ
สถานีตำรวจภูธรเพนียด
ด้วยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า ท้องที่ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี เป็นท้องที่ที่มีราษฎรหนาแน่น สมควรจะได้จัดตั้งสถานีตำรวจขึ้น เพื่อตรวจตราดูแลและรักษาความสงบเรียบร้อยให้แก่ประชาชนในท้องถิ่น จึงให้ตั้งสถานีตำรวจภูธรขึ้นที่ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี โดยมีชื่อเรียกว่า “สถานีตำรวจภูธรเพนียด” มีเขตอำนาจการรับผิดชอบและพื้นที่การปกครองในเขตพื้นที่ตำบลเพนียด ตำบลคลองเกตุ และตำบลสะแกราบ อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี และให้อยู่ในความปกครองของสถานีตำรวจภูธรโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันมีเขตอำนาจการรับผิดชอบและพื้นที่การปกครองในเขตพื้นที่ 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลเพนียด ตำบลคลองเกตุ ตำบลดงมะรุม และตำบลสะแกราบ
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี
โดยก่อนหน้านั้น กล่าวคือ ในวันที่ 23-24 สิงหาคม 2539 มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้จัดโครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ พระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสทรงครองราชย์ปีที่ 50 ในปี พ.ศ. 2539 ณ พื้นที่ของโครงการศึกษาเพื่อพัฒนาชนบทเกษตร อำเภอโคกเจริญ จังหวัด ลพบุรี อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ศาสตราจารย์ ดร.ธีระ สูตะบุตร) และคณะผู้บริหาร ได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัด ลพบุรี (นายมนุชญ์ วัฒนโกเมร) คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้องในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่า เหมาะสม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ยินดีจะดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่นั้น
จังหวัดลพบุรี โดยนายอำเภอโคกสำโรง (นายสมพงษ์ รัตนสัญญา) จึงได้ดำเนินการสำรวจ และเสนอพื้นที่ "ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน" ตั้งอยู่ หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี
วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและบริการวิชาการ (รองศาสตราจารย์ ดร.สุพจน์ เฟื่องฟูพงศ์) รองอธิการบดีฝ่ายพัฒนา (ศาสตราจารย์ ดร.ต่อกุล กาญจนาลัย) ประธานโครงการศึกษาเพื่อพัฒนาชนบทเกษตร (รองศาสตราจารย์ ดร.เดือน คำดี) และบุคลากรของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง ได้เดินทางไปปรึกษาหารือกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี ประธานหอการค้าจังหวัดลพบุรี นายอำเภอโคกสำโรง และเดินทางไปดูพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ณ ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน และได้รายงานให้อธิการบดีทราบ ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น
วัดราชบรรทม หรือวัดเพนียด
มีประวัติมาตั้งแต่สมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมื่อครั้งเสด็จมาทรงคล้องช้างที่บริเวณเขาที่ตำบลเพนียดแห่งนี้ แล้วได้ประทับค้างแรมบริเวณหัวเขาดังกล่าว ต่อมาก็ได้สร้างวัด จึงให้ชื่อว่า วัดราชบรรทม เพื่อเป็นอนุสรณ์เมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เสด็จมาบรรทม ณ บริเวณวัดราชบรรทม ดังกล่าว
เฉิน ฮุ่ยหลิน
เฉิน ฮุ่ยหลิน (陈慧琳, Kelly Chen) หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า เคลลี่ เฉิน ดารานักร้องนักแสดงสาวชาวฮ่องกง มีชื่อเดิมว่า เฉิน ฮุ่ยเหวิน และใช้ชื่อภาษาอังกฤษเดิมว่า วิเวียน (Vivien) เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) ที่ฮ่องกง เมื่อยังเล็กเธอเคยเรียนที่โรงเรียนโรสซารี่ฮิลล์ ก่อนจะไปเรียนต่อชั้นมัธยมปลายที่ญี่ปุ่น ก่อนที่จะไปเรียนต่อด้านกราฟิก ดีไซน์ ที่นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2537 จากนั้นจึงเดินทางกลับมายังฮ่องกง ช่วงนี้เองเพื่อนของเธอได้แนะนำให้รู้จักกับผู้จัดการคนปัจจุบัน และชักนำเธอไปลองเทสต์เสียง จนได้เซ็นสัญญาเป็นนักร้องภายใต้สังกัด UMG นับเป็นการเปิดประตูให้เธอก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงฮ่องกงอย่างเต็มตัว เริ่มเข้าสู่วงการได้ไม่นาน เฉิน ฮุ่ยหลินก็สามารถคว้ารางวัลนักร้องดาวรุ่งมาได้สำเร็จ แถมยังได้รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม ในงานแจกรางวัลแผ่นเสียงทองคำติดต่อกัน 2 ปีซ้อนในปี พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2543 นอกจากนี้ยังคว้ารางวัลนักร้องหญิงฮ่องกงที่ได้รับการตอบรับดีทั่วเอเชีย 6 ปีซ้อนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2549 และรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย และได้รับเลือกให้ร้องเพลงประกอบละคร แดจังกึม ภาคภาษาจีนอีกด้วย
ปลากระเบนแมนตาแนวปะการัง
ปลากระเบนแมนตาแนวปะการัง หรือ ปลากระเบนราหูแนวปะการัง (Reef manta ray; ) เป็นปลากระเบนแมนตาชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนนก (Myliobatidae)
เฉิน ฮุ่ยหลิน
ด้านงานการแสดง เธอมีบทบาทที่น่าจดจำจากการรับบทเป็น ดร.ลี จิตแพทย์สาวผู้บำบัด เหยิน (รับบทโดย เหลียง เฉาเหว่ย) ใน Infernal Affairs
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับคู่หมั้นนักธุรกิจที่คบหาดูใจกันมาอย่างยาวนานถึง 16 ปี ชื่อ อเล็กซ์ เฉิน เจี้ยนห้าว ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันสองคน และเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 เธอได้แท้งลูกฝาแฝดไป หลังจากท้องมาได้ 5 เดือน
ปลากระเบนแมนตาแนวปะการัง
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลากระเบนแมนตามหาสมุทร (M. birostris) ที่เป็นปลากระเบนแมนตาอีกชนิดหนึ่ง มีความแตกต่างกันที่ด้านหลังของปลากระเบนแมนตาแนวปะการังตัวไหนที่มีสีดำไม่หมด จะเป็นแถบร่องที่เล็กกว่าของปลากระแบนแมนตามหาสมุทร อีกทั้งสีดำที่ใต้ท้องก็มีแถบแคบ ๆ ใกล้กับบริเวณปลายครีบอกเท่านั้น
อีกทั้งยังมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากปลากระเบนแมนตามหาสมุทร ตรงที่จะกระจายพันธุ์อยู่รวมเป็นฝูงกันตามแนวปะการัง ไม่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ ไม่ได้อยู่ในทะเลลึกหรือทะเลเปิด ไม่มีพฤติกรรมการอพยพย้ายถิ่นที่อยู่ และมีลักษณะการว่ายน้ำที่ตีโค้งเป็นวงแคบกว่า
มีขนาดความกว้างโดยเฉลี่ย 3-4 เมตร โดยตัวอย่างใหญ่สุดที่พบคือ 5.5 เมตร โดยเฉลี่ยนับว่าใหญ่กว่าปลากระเบนแมนตามหาสมุทร แต่อย่างไรก็ตาม ปลากระเบนทั้ง 2 ชนิด โดยเฉพาะปลากระเบนแมนตาแนวปะการังจะพบได้ตามทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก หลายพื้นที่พบได้ทั้ง 2 ชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งแถบอินโด-แปซิฟิก
มหาวิทยาลัยพายัพ
มหาวิทยาลัยพายัพ (Payap University) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2517 โดยนับเป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรกของประเทศไทยที่ถูกเปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2527
สัญลักษณ์
เครื่องหมายมหาวิทยาลัย เป็นรูปวงกลม ตรงกลางประกอบด้วยวงกลมเล็กสามวงซ้อนกัน มีสัญลักษณ์ของ ศาสนา วิทยาศาสตร์ และศิลป์ โดยมีวงกลมตรงกลางมีสัญลักษณ์ของมนุษย์ที่มีความสมดุลในชีวิต ด้านบนวงกลมมีข้อความว่า "มหาวิทยาลัยพายัพ" ด้านล่างมีข้อความว่า "สัจจะ-บริการ" ภาษาอังกฤษ "PAYAP UNIVERSITY" และ "TRUTH-SERVICE" อันเป็น คติพจน์ และเป็นส่วนหนึ่งในปณิธานของมหาวิทยาลัย
ดอกไม้และต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
ดอกไม้และต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือ บุนนาค ( Mesua ferrea Linn ) ซึ่งมีความหมายดังนี้
ประวัติ
คริสต์ศาสนานิกายโปรเตสแตนต์เข้ามาประกาศเผยแพร่ครั้งแรกในประเทศไทย สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นในปี พ.ศ. 2371 โดยคณะมิชชันนารีจากอังกฤษ คือ คณะลอนดอนมิชชันนารีโซไซเอ็ตตี้ (London Missionary Society) ต่อมาได้ติดต่อประสานงานให้คณะมิชชั่นอื่น ส่งมิชชันนารีเข้ามาประกาศเผยแพร่ด้วย เช่น มิชชันนารีคณะอเมริกันเพรสไบทีเรียนมิชชั่น เข้ามาประกาศเผยแพร่คริสต์ศาสนาในประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2383 ในช่วงแรกประกาศเฉพาะในเขตกรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2404 ทางราชการประกาศอนุญาตให้ออกไปเผยแพร่ทำการประกาศนอกกรุงเทพฯได้ จึงส่งมิชชันนารีไปทำงานที่เพชรบุรี และในปี พ.ศ. 2410 ได้เข้ามาประกาศเผยแพร่ที่เชียงใหม่ ลักษณะการเผยแพร่ประกาศคริสต์ศาสนาสิ่งหนึ่งคือ การตั้งโรงเรียนเป็นสถานศึกษาแบบตะวันตก จัดสอน การเรียนการศึกษาแบบตะวันตกแก่เด็กชายและเด็กหญิง เป็นการเตรียมผู้นำสำหรับคริสตจักร และการบริหารโรงเรียน การดำเนินการพันธกิจด้านการศึกษาของมิชชั่น  ประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี  มีการตั้งโรงเรียนในจังหวัดต่าง ๆ ที่มิชชั่นเข้าไปดำเนินการ รวมทั้งมีการตั้งโรงเรียนในคริสตจักรต่าง ๆ ที่มีความพร้อมด้วย  ดังนั้นช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มิชชั่นจึงมีแนวความคิดที่จะจัดตั้งมหาวิทยาลัยคริสเตียนขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่
แนวความคิดจัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากทางคณะกรรมาธิการต่างประเทศในนามของมิชชั่นที่สหรัฐอเมริกา ได้ตอบมาว่ายังไม่พร้อมที่จะให้การสนับสนุน เพราะไม่มีงบประมาณเพียงพอ ต่อมาเมื่อมิชชั่นมีความพร้อมที่จะสนับสนุนงบประมาณให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยได้ แต่ก็ประสบกับอุปสรรคกับทางรัฐบาลไทยในขณะนั้นที่ยังไม่มีพระราชบัญญัติการศึกษาที่สนับสนุนให้ต่างประเทศมาตั้งมหาวิทยาลัย ในช่วงระยะเวลานี้ทางมิชชั่นก็เปิดดำเนินการโรงเรียนของมิชชั่น และมีการเปิดโรงเรียนที่ดำเนินการโดยคริสตจักรท้องถิ่นด้วย โรงเรียนเหล่านี้ได้นำเอาระบบการศึกษาแบบตะวันตกมาปรับปรุงใช้ในการดำเนินงานและอยู่ภายใต้การดูแลของมิชชั่นมาโดยตลอด จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2477 มีการตั้งสภาคริสตจักรในประเทศไทยขึ้น มิชชั่นได้มอบกิจการต่าง ๆ ให้กับสภาคริสตจักรฯ ดูแลและได้ปรับปรุงงานด้านการศึกษา สภาคริสตจักรฯ มีความตั้งใจที่จะตั้งมหาวิทยาลัยคริสเตียนเพื่อสานต่อเจตนารมณ์ของมิชชั่นลาวเหนือที่ได้ริเริ่มโครงการไว้ เมื่อความต้องการของผู้ที่จะศึกษาในระดับอุดมศึกษามีมากขึ้นและรัฐบาลไม่สามารถสนองตอบความต้องการได้อย่างทั่วถึง รัฐบาลจึงได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยเอกชนขึ้นในปี พ.ศ. 2512 จึงได้รื้อฟื้นความคิดที่จะตั้งสถาบันอุดมศึกษาขึ้นมาใหม่ โดยยกฐานะ 2 สถาบันคือ โรงเรียนพยาบาลผดุงครรภ์และอนามัยแมคคอร์มิค และวิทยาลัยพระคริสตธรรม ซึ่งเป็นสถาบันที่เก่าแก่และตั้งมานานแล้วขึ้นเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่รัฐบาลจะรับรองมาตรฐานได้ดังนั้นผู้อำนวยการของทั้ง 2 สถาบันดังกล่าวได้ตกลงร่วมกันเชิญผู้ที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้โดยมีผู้อำนวยการโรงเรียนสังกัดสภาคริสตจักรในประเทศไทยและผู้เชี่ยวชาญทางการศึกษาของสภาคริสตจักรฯ อีกหลายคน อาทิ ศจ.ดร.จอห์น แฮมลิน อาจารย์บุญชวน เจิมประไพ  ศจ.ประเสริฐ  อินทะพันธุ์  ร.ต.ท.แก้ว เนตตโยธิน  นายแพทย์พิพัฒน์  ตรังรัฐพิทย์  ดร.คอนรัด  คิงศ์ฮิลล์  ศจ.วิคเตอร์ แมคแอนนาแลน  ศจ.ประพันธ์ จันทรบูรณ์  อาจารย์ประกาย  นนทวาสี  อาจารย์ธวัช  เบญจวรรณ  และอาจารย์โดแนลด์  แมคอิลวไรด์ ประชุมเกี่ยวกับการจัดตั้งวิทยาลัยเอกชนเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ที่ประชุมมีมติเห็นสมควรให้จัดตั้งวิทยาลัยเอกชน และได้นำเสนอต่อสภาคริสตจักรฯ และสภาคริสตจักรฯ ได้พิจารณาเห็นชอบด้วย และได้แต่งตั้งคณะบุคคลดังกล่าวเป็น “คณะกรรมการดำเนินการจัดตั้งวิทยาลัยเอกชนของสภาคริสตจักรในประเทศไทย” เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2513 คณะกรรมการจัดตั้งวิทยาลัยเอกชนฯ ได้ตระเตรียมรายละเอียดของหลักสูตร และระเบียบเกี่ยวกับวิทยาลัยทุกอย่าง ในตอนแรกได้พิจารณาเปิด 2 แผนก คือ แผนกวิทยาศาสตร์ซึ่งเปิดสอนสาขาวิชาพยาบาล (แมคคอร์มิคเดิม) และแผนกศิลปศาสตร์ ซึ่งเปิดสอนสาขาวิชาปรัชญาและศาสนา สาขาวิชาดุริยศิลป์ และสาขาวิชาบริหาร
วิทยาลัยพายัพเปิดสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เปิดสอน 8 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ดุริยศิลป์  ประวัติศาสตร์  ปรัชญาศาสนา  สังคมวิทยา-มานุษยวิทยา การบริหารงานบุคคล และอนุปริญญาพยาบาลและอนามัย
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 วิทยาลัยพายัพได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัยเปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัย เป็น “มหาวิทยาลัย” และมหาวิทยาลัยพายัพได้ดำเนินการพัฒนาในด้านการเรียนการสอนมาโดยลำดับจนปัจจุบันนี้ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนในระดับปริญญาตรี 9 คณะ 3 วิทยาลัย จำนวน 24 สาขาวิชา  ระดับปริญญาโทอีก 6 สาขาวิชา และระดับปริญญาเอก 1 สาขาวิชา นอกจากนั้นมหาวิทยาลัยพายัพได้พยายามปรับปรุง และพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนเพื่อผลิตบัณฑิตตามแนวทางที่ตอบสนองความต้องการของสังคมอยู่ตลอดเวลา มหาวิทยาลัยพายัพได้ปฏิบัติภารกิจด้านต่างๆของสถาบันอุดมศึกษาได้ช่วยสนับสนุนให้การจัดการศึกษาและการผลิตบัณฑิตของมหาวิทยาลัยดำเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานับได้ว่ามหาวิทยาลัยพายัพได้มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์และเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศชาติตลอดมา
การศึกษา
มหาวิทยาลัยพายัพจำแนกตามระดับการศึกษา ได้แก่ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท ระดับปริญญาเอก และระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ในปีการศึกษา 2563 มหาวิทยาลียพายัพได้มีการจัดการศึกษาโดยมีคณะที่เปิดสอนจำนวนทั้งสิ้น 6 คณะ 3 วิทยาลัย ได้แก่
หลักสูตรบัณฑิตศึกษา
หลักสูตรนานาชาติ
หลักสูตรประกาศนียบัตร
การจัดอันดับมหาวิทยาลัย
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยพายัพ อยู่ในอันดับที่ 2,481 ของโลก อันดับที่ 88 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันดับที่ 30 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
แดตส์เดอะสปิริต
แดตส์เดอะสปิริต (That's the Spirit) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ห้าของวงดนตรีร็อกชาวอังกฤษ บริงมีเดอะฮอไรซัน อัลบั้มออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2558 อัลบั้มนี้บอกถึงการออกห่างจากความเป็นเมทัลคอร์ที่วงเคยเป็น เพื่อเข้าถึงแนวดนตรีร็อกที่เข้าถึงได้ง่ายขึ้น เหมือนกับสองอัลบั้มที่ผ่านมา อัลบั้มแดตส์เดอะสปิริตได้รับการวิจารณ์อย่างมากจากนักวิจารณ์เพลง
รายชื่อเพลง
บริงมีเดอะฮอไรซันได้ประกาศรายชื่อเพลงเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยบริงมีเดอะฮอไรซัน และโปรดิวเซอร์ ได้แก่ จอร์แดน ฟิช และโอลิเวอร์ ไซกส์
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
การแข่งขันกีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 การแข่งขันรอบแรกจะจัดขึ้นที่ เซาท์ปารีสอารีน่า 6 รอบชิงชนะเลิศจัดที่ ปิแอร์ โมรอย สเตเดี้ยม ในลีลล์ รูปแบบการแข่งขันยังคงเหมือนเดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 สำหรับทีมชาย และปี ค.ศ. 2008 สำหรับทีมหญิง โดย 12 ทีมแบ่งเป็นสองกลุ่มและแข่งขันกันแบบพบกันหมด ตามมาด้วยการแข่งขันรอบแพ้คัดออกสำหรับทีม 8 อันดับแรกเข้าสู่รอบรอบก่อนรองชนะเลิศและจบลงด้วย นัดชิงชนะเลิศและนัดชิงเหรียญทองแดง
รายการ
เหรียญรางวัลสองชุดจะมอบให้ในรายการดังต่อไปนี้:
รอบคัดเลือก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาจส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้รายการละ 1 ทีม ทีมชายมีนักกีฬาได้เพียง 14 คน และทีมหญิง 14 คนเท่านั้น
แฟนดอม (เว็บไซต์)
แฟนดอม (Fandom) หรือชื่อเดิม วิเกีย (Wikia หรือชื่อเดิม วิกิซิตีส์ Wikicities) คือเว็บไซต์ที่ให้บริการฟรีการใช้งานของระบบวิกิ คล้ายคลึงกับวิกิพีเดียก่อตั้งโดย จิมมี เวลส์ (ผู้ก่อตั้งวิกิพีเดีย) และ แองเจลา บีสลีย์ (Angela Beesley) ในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) และบริหารงานโดยบริษัทวิเกีย เว็บโฮสต์ติงฟรีซึ่งคล้ายคลึงกับ จีโอซิตีส์ (Geocities) ที่เป็นเว็บโฮสท์ให้บริการสร้างโฮมเพจฟรี วิกิซีตีส์ให้บริการฟรีสำหรับผู้เขียนและผู้อ่าน โดยได้รับรายได้หลักจากการเก็บค่าโฆษณา ที่แสดงผลในเว็บนั้น
ผู้ใช้สามารถขอวิเกียเป็นชื่อของกลุ่มตัวเองได้โดยทำเรื่องร้องขอ ผ่านทางผู้ดูแลระบบ โดยการกำหนดขอบเขตของโครงการ ผลประโยชน์ต่อบุคคลอื่น และผู้ร่วมงาน โดยเมื่อโครงการผ่านการยอมรับจากผู้ดูแลระบบแล้ว สามารถเปิดใช้งานและสามารถเขียนเพิ่มเติมได้ทันที โดยลิขสิทธิ์ของงานเขียนทั้งหมดภายในวิเกียกำหนดให้เป็นลิขสิทธิ์แบบเสรีในแบบ GFDL ซึ่งทางผู้ก่อตั้งกลุ่มย่อยต้องยอมรับการที่จะขอเสนอเปิดโครงการนั้น เนื้อหาบางส่วนไม่สามารถนำมาใช้ในระบบวิเกียซึ่งมีกล่าวไว้ในนโยบายของเว็บไซต์ได้แก่ การเปิดวิเกีย ช่วยกันสร้างสังคมเกี่ยวกับ ยาเสพย์ติด เหล้า บุหรี่ การพนัน และสิ่งผิดกฎหมายต่าง ๆ
วิเกียใช้โปรแกรมชื่อว่ามีเดียวิกิทำงานบนเซิร์ฟเวอร์ ลีนุกซ์ ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ได้มีโครงการวิกิ ครบ 100 โครงการในวิเกีย โดยในปัจจุบัน (สิงหาคม 2548) มีโครงการวิกิประมาณ 500 โครงการ ภาษาหลักที่ใช้วิเกีย ขึ้นอยู่กับทางผู้จัดตั้งแต่ละโครงการย่อยเป็นคนตัดสิน โดยการติดต่อกับส่วนกลางใช้ภาษาอังกฤษเป็นหลัก
คาอิ (เมือง)
คาอิ (甲斐市 (Kai-shi)) เป็นนครในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่กึ่งกลางจังหวัดยามานาชิ ทอดตัวจากทิศเหนือถึงทิศใต้ตามฝั่งแม่น้ำฟูจิ เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในจังหวัดรองจากนครโคฟุ
รถไฟใต้ดินโซล สาย 1
รถไฟใต้ดินโซล สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมระหว่างโซล ไปยังสถานีโซโยซัน สถานีอินช็อน และสถานีซินชัง โดยผ่านซูว็อนและโชนัน เป็นเส้นทางที่เก่าแก่และมีระยะทางยาวที่สุดในระบบ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1974 ในชื่อ รถไฟแห่งชาติเกาหลีแห่งโซล
รถไฟด่วน
Korail ดำเนินการ รถไฟด่วน (급행전철) เป็นระยะทางส่วนใหญ่ ซึ่งยาวพอสมควร
27 สิงหาคม
วันที่ 27 สิงหาคม เป็นวันที่ 239 ของปี (วันที่ 240 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 126 วันในปีนั้น
มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส
มิสไทยแลนด์ไชนีสคอสมอส (Miss Thailand Chinese Cosmos) เป็นชื่อของการประกวดนางงามในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2556 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดมิสไชนีสคอสมอส
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา
นัคเคิลส์ ดิ อีคิดนา (Knuckle the Echidna) เป็นตัวละครจากเกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมจากเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ซึ่งเป็นตัวละครที่ปรากฏตัวทั้งในวิดีโอเกม, การ์ตูนและอนิเมะ
ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 3 แต่ในฐานะตัวละครฝ่ายตัวร้าย แล้วปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะฝ่ายดีในเกมโซนิคแอนด์นัคเคิลส์บนเครื่องเมก้าไดรฟว์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 2 กุมภาพันธ์และถือเป็นวันเกิดของเขาด้วย
นัคเคิลส์เป็นอีคิดนาสีแดง มีความสามารถในการต่อยด้วยกำปั้นที่มีหนามทั้งสองข้าง, ขุดดิน, ลอยตัวกลางอากาศและยังไต่กำแพงได้ด้วย ถ้าโซนิคคือเจ้าแห่งความเร็วแล้ว นัคเคิลส์เปรียบได้กับเจ้าแห่งพลัง เขามีทักษะการต่อสู้จนเรียกว่าเป็นตัวละครที่แข็งแกร่งมากที่สุดในเกม นอกจากนั้นแล้วเขาก็ชอบกินองุ่นมาก (อ้างอิงจากคู่มือในเกม)
ประวัติ
ทาคาชิ โทมัส ยูดะ ผู้ออกแบบนัคเคิลส์ได้รับโจทย์ให้ออกแบบตัวละครที่จะมาเป็นคู่กัดกับโซนิค (หลังจากได้เทลส์มาเป็นคู่หูในภาคก่อนหน้า) ซึ่งแบบของนัคเคิลส์ได้มาจากการสอบถามเด็กๆกลุ่มหนึ่ง ในตอนแรกนัคเคิลส์ตัวสีเขียวแต่ภายหลังถูกเปลี่ยนเป็นสีแดง ส่วนสัญลักษณ์ที่อกของนัคเคิลส์ได้รับแรงบันดาลใจมากจากยี่ห้อรองเท้าไนกี้
การปรากฏตัว
นัคเคิลส์ปรากฏตัวครั้งแรกในเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 3 ซึ่งปรากฏตัวมาในฉากแรก หลังจากที่โซนิคเปลี่ยนร่างเป็นซูเปอร์โซนิค นัคเคิลส์จะพุ่งมาจากด้านล่างและหยุดโซนิคไว้ จากนั้นเขาก็จะขโมยคาออสเอเมอรัลด์ทั้งหมดไป หลังจากนั้นนัคเคิลส์ก็ปรากฏตัวอีก 3-4 ครั้งทำหน้าที่ขัดขวางพวกโซนิคทุกครั้ง ในคู่มือเกมบอกไว้ว่านัคเคิลส์ถูกดร.เอ็กแมนหลอกว่าพวกโซนิคจะมาขโมยมาสเตอร์เอเมอรัลด์ แต่หลังจากในฉากฮิดเดนพาเลสในเกมโซนิคแอนด์นัคเคิลส์ ดร.เอ็กแมนได้เผยตัวจริงและทำให้นัคเคิลส์กลับมาช่วยพวกโซนิค
นัคเคิลส์ปรากฏตัวในเกมโซนิค 3D บลาสท์ โดยมาในฐานะตัวละครสำหรับพาผู้เล่นไปฉากโบนัส และบนเครื่องดรีมแคสท์เขาได้ปรากฏตัวเป็นตัวเอกในเกมนัคเคิลส์เคออติกซ์ซึ่งมาพร้อมกลับพวกเคออติกซ์
ในโซนิคแอดเวนเจอร์เมื่อมาสเตอร์เอเมอรัลด์แตกออกเป็นเสี่ยงๆเพราะการฟื้นคืนชีพของคาออสนัคเคิลส์จึงต้องออกตามหาชิ้นส่วนของมาสเตอร์เอเมอรัลด์ อย่างไรก็ดีในภาคนี้เขายังไม่ได้แสดงถึงความเป็นมิตรกับพวกโซนิคเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ใช่ศัตรู ส่วนในภาคโซนิคแอดเวนเจอร์ 2 เขาก็ได้พบกับคู่ปรับของเขาคือ รู้จ เดอะแบท ซึ่งเธอมาขโมยมาสเตอร์เอเมอรัลด์ทำให้เขาต้องมาหาชิ้นส่วนมาสเตอร์เอเมอรัลด์อีกครั้ง ซึ่งวิธีเล่นจะคล้ายๆภาคก่อนหน้า แต่ในภาคนี้ได้แสดงถึงความเป็นมิตรกับพวกโซนิคมากขึ้น
ในโซนิคแอดวานซ์ 1 และ 2 เขาปรากฏตัวมาเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ ส่วนในโซนิคแอดวานซ์ 3 เขาสามารถให้ตัวละครอื่นขี่หลังเขาขณะกำลังร่อนได้
ในโซนิคฮีโร่ส์เขาปรากฏตัวมาในทีมโซนิคมาในฐานะตัวละครฝ่ายพลัง จากนั้นในเกมโซนิคไรเดอร์ส เขาก็มีคู่ปรับคนใหม่ สตอร์ม ดิอัลบาทรอส ในชาโดว์เดอะเฮดจ์ฮ็อกเขาก็ปรากฏตัวมาช่วยชาโดว์ในบางภารกิจและในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006) นัคเคิลส์ก็ปรากฏตัวมาเป็นผู้ช่วยของโซนิคเช่นเดียวกับเทลส์ ส่วนในโซนิครัช เขาจะปรากฏมาพูดแค่สองสามประโยคในช่วงหนึ่งของเกมกับตอนจบเท่านั้น ส่วนในเกมโซนิคแอนด์เดอะซีเครทริงส์ เขาก็ปรากฏตัวในฐานะของซินแบดแต่ผู้เล่นสามารถเล่นเป็นเขาได้ผ่านโหมดเล่นหลายคนเท่านั้น
อุปนิสัย
นัคเคิลส์เป็นคนอารมณ์ร้อนและมักเลือกใช้หมัดมากกว่าการพูดคุย เขาเป็นคนหัวเบาและมักถูกหลอกเสมอๆ นอกจากนั้นเขายังเป็นคนที่ภักดีต่อหน้าที่ของเผ่าอีคิดนาที่ต้องปกป้องมาสเตอร์เอเมอรัลด์ดังเห็นจากหลายๆตอนในเกมที่นัคเคิลส์ต้องนอนเฝ้ามาสเตอร์เอเมอรัลด์ นัคเคิลส์เป็นคู่กัดกับโซนิคเพราะจริงๆนัคเคิลส์อิจฉาโซนิคที่ไม่มีอะไรผูกมัด แต่อย่างไรก็ดีในเกมบางภาคก็แสดงให้เห็นถึงความเป็นมิตรกับพวกโซนิค (หลังจากที่เปิดเผยว่าโดนหลอกในเกมโซนิคแอนด์นัคเคิลส์)
นัคเคิลส์มีมักมีปัญหาในการคุยกับผู้หญิงเช่น รู้จกับเบลซ ในบางตอนของโซนิคเอกซ์จะเห็นว่านัคเคิลส์แสดงอาการเหนียมอายเมื่อต้องพูดกับรู้จ และบางตอนแสดงถึงอาการกลัวและอายเวลาอยู่กับผู้หญิง แต่ในสื่ออื่นๆของโซนิคจะเห็นว่าเขาเองก็มีแอบชอบตัวละครหญิงอื่นเช่นกัน (เช่น โซเนียในโซนิคอันเดอร์กราวนด์, ซาร่าในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (โอวีเอ))
ความสามารถ
ในการปรากฏตัวครั้งแรกสุดของนัคเคิลส์เขาได้แสดงถึง "พลัง" ที่ค่อนข้างแข็งแกร่งเพราะเขาสามารถหยุดซูเปอร์โซนิคที่กำลังพุ่งได้ แต่หลังจากที่เขาปรากฏตัวมาให้เล่นในโซนิคแอนด์นัคเคิลส์ เกมได้เปิดเผยความสามารถ "ร่อน" และ "ไต่กำแพง" ของนัคเคิลส์ ซึ่งใช้ในการไต่ขึ้นที่สูง โดยการร่อนนั้นเปรียบเสมือนการโจมตี ในโซนิคเดอะไฟท์เตอรส์ นัคเคิลส์ได้ต่อสู้โดยใช้กำปั้นทั้งสองข้าง จากนั้นในโซนิคแอดเวนเจอร์ก็ได้เปิดเผยความสามารถในการต่อยที่รุนแรงขึ้น (สามารถอัพเกรดได้) และเพิ่มความสามารถขุดดินใช้ในการค้นหาสิ่งของ นอกจากนั้นเขายังมีความสามารถในการสัมผัสถึงมาสเตอร์เอเมอรัลด์ได้ด้วย
ในโซนิคเอกซ์เปิดเผยว่าเขาสามารถควบคุมและขอพลังของมาสเตอร์เอเมอรัลด์ได้เพราะนัคเคิลส์เองก็เป็นผู้สืบทอดเผ่าอีคิดนาเช่นกัน
โซนิคปะทะนัคเคิลส์
ดังที่กล่าวไว้ข้างต้นว่าโซนิคกับนัคเคิลส์นั้นเป็นคู่กัดกัน ซึ่งในหลายๆครั้งนัคเคิลส์มักจะเข้าต่อสู้กับโซนิค (ซึ่งเป็นตัวละครฝ่ายมิตรเพียงคนเดียวที่นัคเคิลส์เข้าสู้ด้วย) โดยในโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 3 นั้นเขาไม่ได้สู้กับโซนิคโดยตรง เขาสู้กับโซนิคครั้งแรกในโซนิคแอนด์นัคเคิลส์ จากนั้นมาเขาก็สู้กับโซนิคหลายต่อหลายครั้ง จนมาถึงโซนิคแอดเวนเจอร์ที่เขายอมร่วมมือกับโซนิคและหยุดต่อสู้กัน
ภูมิสถาปนิก
ภูมิสถาปนิก ถือว่าเป็นนักวิชาชีพผู้ประกอบวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิชาชีพควบคุมลักษณะเดียวกันกับแพทย์และนักกฎหมายเนื่องจากบุคคลเหล่านี้ จะต้องได้รับการศึกษาเป็นการพิเศษเฉพาะ และจะต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเช่นเดียวกับผู้ประกอบวิชาชีพอื่น เฟรเดอริก ลอว์ ออล์มสเตด ชาวสหรัฐฯ ผู้ได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งภูมิสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" เป็นผู้ขนานนามผู้ประกอบวิชาชีพนี้ว่า Landscape architect เป็นครั้งแรก
ในต่างประเทศ การเข้าสู่สายวิชาชีพจะต้องผ่านการศึกษาเล่าเรียนขั้นสูง ผ่านการฝึกหัดงานและผ่านการสอบรับใบอนุญาต เพื่อป้องกันความเสียหายจากสถาปนิกที่ไม่มีคุณภาพ หรือไม่มีจรรยาบรรณ ผู้ปฏิบัติวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมจะรวมตัวกันตั้งสมาคมวิชาชีพขึ้นเพื่อร่วมกันจรรโลงสาขาวิชาชีพแห่งตนให้เข้มแข็ง ในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า สมาคมภูมิสถาปนิกอเมริกัน (American Society of Landscape Architects - ASLA) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2442 นับเป็นสมาคมวิชาชีพภูมิสถาปัตยกรรมแห่งแรกของโลก สำหรับประเทศไทย สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย Thai Association of Landscape Architects-TALA ได้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 หลังสหรัฐอเมริกา 88 ปี
ราตรี (พรรณไม้)
ราตรี หรือ หอมดึก มีถิ่นกำเนิดในแคริบเบียน เป็นพืชในวงศ์ Solanaceae เป็นไม้ไม่ผลัดใบ เป็นไม้พุ่ม เปลือกสีเทาอ่อนเกือบขาว ใบเดี่ยวรูปหอกแคบเรียบเป็นมัน ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาว วงกลีบดอกรูปหลอดผอม บานตอนกลางคืน กลิ่นหอมแรง มักส่งกลิ่นในตอนกลางคืน ผลค่อนข้างกลม สีขาวขุ่น มีหลายเมล็ด ผลสุกถ้ารับประทานทำให้คลื่นไส้ ปวดศีรษะ อาเจียน ประสาทหลอน ใจสั่น ระคายเคืองเยื่อบุลำไส้เล็ก นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ
ความเป็นพิษ
ไม่มีข้อมูลความเป็นพิษจากการย่อยของราตรี แต่ก็มีเหตุผลที่เชื่อว่าควรเตือน สมาชิกทั้งหมดของวงศ์ Solanaceae มีสารพิษกลุ่มอัลคาลอยด์เรียกโซลานีน แม้ว่าพืชบางชนิดในวงศ์นี้สามารถรับประทานได้โดยไม่ทำให้เจ็บป่วย คนที่มีอาการหอบหืดมีรายงานว่าหายใจลำบากเมื่อหายใจเอากลิ่นดอกที่บานพร้อมกันจำนวนมาก พืชในสกุล Cestrum มีกรดคลอโรเจนิก ซึ่งสารตัวนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับผลกระทบของราตรี
ภูมิสถาปนิก
แหล่งข้อมูลอื่น
สมาคมภูมิสถาปนิกประเทศไทย
ราตรี (พรรณไม้)
การเป็นพืชรุกราน
ราตรีเป็นพืชที่ขึ้นในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วโลก รวมทั้งออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ จีนตอนใต้ และทางใต้ของสหรัฐอเมริกา ในบางประเทศเป็นวัชพืช ในเอาก์แลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ จัดเป็นวัชพืชที่ร้ายแรง
วัดมเหยงคณ์
วัดมเหยงคณ์ อาจหมายถึง
พุทธชาด
พุทธชาด หรือ บุหงาประหงัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Jasminum auriculatum Vahl.) อยู่ในสกุลมะลิ (Jasminum)
โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์
จอห์น วิลเลิม ฟริโซ (Johan Willem Friso; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์ แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน
บรรดาศักดิ์
ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์
โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด
ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด
แอนดี เล
แอนดี เล (Andy Le; เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นนักแสดง ผู้อำนวยการสร้าง และนักแสดงผาดโผนชาวอเมริกัน เกิดในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2534 เลได้แสดงภาพยนตร์หลายเรื่องรวมถึง ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์ เดอะเปเปอร์ไทเกอร์ส, และโครงการเดียวของเขาที่ผลิตขึ้นเองเรื่อง Supreme Art of War. เลยังปรากฏตัวในเรื่อง อู่-ถัง: แอนอเมริกันซากา รับบทเป็น ฟาง ในปี ค.ศ. 2011 เลได้ร่วมก่อตั้งชมรมศิลปะการต่อสู้ชื่อว่า มาเชียลคลับ ซึ่งได้กำกับการแสดงผาดโผนให้กับภาพยนตร์หลายเรื่องรวมถึง ชาง-ชี (2021) และ อีเวอรีธิงอีเวอรีแวร์ออลแอตวันซ์ กับ มิเชล โหย่ว แม้ว่าเขาจะมีส่วนร่วมในการสร้างชมรม แต่เลก็ยังทำงานการแสดงผาดโผนเดี่ยวหลายครั้งโดยไม่มีกลุ่ม
ตราแผ่นดินของเซาท์ซูดาน
ตราแผ่นดินของประเทศซูดานใต้ มีการประกาศใช้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 หลังได้รับเอกราชจากประเทศซูดาน โดยก่อนหน้าได้รับเอกราช ซูดานใต้เป็นเขตปกครองตนเองของซูดาน
แบบของตราแผ่นดินนั้นได้รับการอนุมัติโดยคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลปกครองตนเองซูดานใต้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 โดยก่อนหน้านี้ได้รับการเห็นชอบโดยสภานิติบัญญัติซูดานใต้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554
ตราแผ่นดินเป็นรูปนกอินทรีแม่น้ำแอฟริกันยืนพิงกับโล่และหอก ตัวนกอินทรีนั้นวาดให้เหมือนกำลังมองไปทางไหล่ขวาและปีกสยายออกไป ในกรงเล็บถือม้วนกระดาษซึ่งมีชื่อของรัฐ นกอินทรีนั้นหมายถึงความแข็งแกร่ง ความยืดหยุ่นและวิสัยทัศน์ ส่วนโล่และหอกนั้นสะท้อนถึงการคุ้มครองรัฐใหม่นี้
ประวัติศาสตร์
รัฐบาลปกครองตนเองซูดานใต้มีขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา และใช้ตราสัญลักษณ์ซึ่งประกอบด้วยตราแผ่นดินของซูดานล้อมรอบด้วยคำว่า "GOVERNMENT OF SOUTHERN SUDAN" และ "GOSS" ตราแผ่นดินของซูดานใต้เป็นภาพนกเลขานุการแบกโล่โบราณ มีม้วนกระดาษสองม้วนปรากฏอยู่บนตราอาร์ม ม้วนที่อยู่ด้านบนแสดงคำขวัญประจำชาติ "ชัยชนะของเรา" และม้วนที่อยู่ด้านล่างแสดงชื่อรัฐ "สาธารณรัฐซูดานใต้" ในภาษาอังกฤษ
ท้าววรคณานันท์ (หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล)
ท้าววรคณานันท์ มีนามเดิมว่า หม่อมราชวงศ์แป้ม เป็นธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ กับหม่อมจับ มาลากุล ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 เมื่ออายุได้ 17 ปี บิดานำขึ้นถวายตัวสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ โปรดให้ฝึกหัดราชการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ ต่อมาเป็นผู้บัญชาการแผนกรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ โดยที่ท่านมีหน้าที่รักษากุญแจห้องเก็บพระราชทรัพย์อันมหาศาลซึ่งโดยมากเป็นเครื่องเพชรทองของประดับอันล้ำค่าของสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ จนคนทั้งหลายเรียกขานนามท่านว่า "คุณห้องทอง"
ตราแผ่นดินของเซาท์ซูดาน
ประวัติศาสตร์
ตราสัญลักษณ์อีกตราหนึ่งใช้โดยบางองค์กรและหน่วยงานของรัฐบาลปกครองตนเองซูดานใต้ ตราแผ่นดินนี้คล้ายกับตราอาร์มของรัฐเครือจักรภพประเทศเพื่อนบ้านอย่างเคนยาและยูกันดา เป็นภาพโล่แอฟริกันโบราณและแบบของธงชาติเซาท์ซูดาน และมีหลาวไขว้ ตัวโล่ถูกพยุงโดยนกชูบิลและแรดอย่างละตัว ส่วนกั้นแยกแสดงธัญชาติท้องถิ่นและแม่น้ำไนล์ และมีม้วนกระดาษเขียนคำขวัญ "ความยุติธรรม ความเสมอภาค ความสง่างาม"
ท้าววรคณานันท์ (หม่อมราชวงศ์แป้ม มาลากุล)
นอกจากนั้นท่านมีหน้าที่สอนและควบคุมการทำดอกไม้สดในงานพระราชพิธีต่าง ๆ มีเจ้านายและข้าราชการนำบุตรหลาน มาถวายตัวในราชสำนักสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ รวมทั้งงานเย็บปักถักร้อยต่าง ๆ ต่อมาวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2468 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นท้าวทรงกันดาล มีตำแหน่งบังคับบัญชาการพระคลังใน ถือศักดินา 1,000 และวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2493 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ เป็นท้าววรคณานันท์ อัพภันตรปตานี ราชนารีกิจวิจารณ์ เป็นใหญ่กว่าท้าวนางทั้งปวง ตรวจสั่งสอนความผิดและชอบข้าราชการฝ่ายในทั้งปวง ถือศักดินา 3,000
ท้าววรคณานันท์ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2503
ผักเขียด
ผักเขียด หรือ ขาเขียด เป็นพืชชนิดหนึ่งจัดเป็นวัชพืชน้ำ พบทั่วไปในบริเวณที่มีน้ำขัง หนอง คลอง บึง ชื่อเรียกอื่น ๆ ได้แก่ ขากบขาเขียด ผักเป็ด ผักเผ็ด ผักริ้น ผักหิน ผักฮิ้น ผักฮิ้นน้ำ ผักขี้เขียด กันจ้อง ผักลิ่น ผักลิ้น ริ้น ผักอีฮิน ผักอีฮินใหญ่ในภาษาอีสาน และขี้ใต้ในภาษาใต้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ผักเขียดเป็นวัชพืชที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ มีลักษณะคล้ายผักตบชวาแต่ขนาดเล็กกว่า ลำต้นตั้งตรง มีเหง้าอยู่ใต้ดิน มีไหลสั้น ๆ และรากฝอยสีน้ำตาลแดงจำนวนมาก ใบลักษณะเป็นใบเดี่ยวรูปหัวใจคล้ายผักตบชวาแต่เล็กกว่า เส้นของใบโค้งขนานไปตามความยาวของใบ ใบกว้าง 2–45 มิลลิเมตร ยาว 9–85 มิลลิเมตร ออกสลับกันที่โคน สีเขียวอ่อน ก้านใบยาวและอวบน้ำ โคนก้านใบแผ่ออกเป็นกาบหุ้มใบที่อ่อนกว่า ด้านในของก้านใบมีเยื่อบางสีขาว ออกดอกเป็นช่อ กลีบสีม่วง ทางก้านใบ มีดอกย่อย 6–15 ดอก ผลมีขนาดยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เมล็ดสีน้ำตาล ขยายพันธุ์โดยใช้รากและเมล็ด
ทางเกษตร
เลี้ยงสัตว์ ทำปุ๋ยหมัก
ทางอาหาร
ยอดอ่อน ใบอ่อนและดอก จะออกในช่วงหน้าฝนใช้รับประทานเป็นผัก นิยมรับประทานทั้งต้น มักเก็บช่วง 2–3 อาทิตย์แรกเท่านั้น หลังจากนั้นต้นจะแก่ รับประทานไม่อร่อย วิธีรับประทานเป็นอาหาร จะรับประทานเป็นผักสดร่วมกับน้ำพริก หรือกับแกงรสจัดของภาคใต้ หรืออาหารรสจัดประเภท ลาบ ยำ ก้อย ส้มตำได้ นอกจากนี้ยังนำไปแกงส้ม แกงกับปลา หรือเนื้อหมู
ทางยา
ใบของผักเขียด นำมาคั้นน้ำรับประทาน แก้ไอ ขับปัสสาวะ ตำพอกฝี หรือรับประทานใบสดจะมีสรรพคุณ ช่วยลดความร้อนในร่างกาย
รสและประโยชน์ต่อสุขภาพ
ผักเขียดมีรสจืด เย็น เหมาะรับประทานเพื่อลดความร้อนในร่างกาย ผักเขียด 100 กรัม ให้พลังงานต่อร่างกาย 13 กิโลแคลอรี ประกอบด้วย
การแพร่ระบาดทางระบบนิเวศ
ระบาดในนาข้าวประเภทนาดำและนาหว่านน้ำตม
การป้องกันกำจัด
เนื่องจากผักเขียดชอบสภาพน้ำขัง การล่อให้งอกจึงต้องให้มีน้ำขังเล็กน้อยและปล่อยให้งอก 1–2 สัปดาห์ แล้วจึงไถกลบทำลาย
วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดมเหยงคณ์ หรือ วัดมหิยงคณ์ มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า มหิยังคณ์เจดีย์ เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ