cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (Fédération Internationale de Volleyball) หรือที่เรียกกันโดยย่อว่า FIVB  เป็นการดูแลระหว่างประเทศเพื่อการกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดและวอลเลย์บอลในร่ม ที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของสหพันธ์ตั้งอยู่ในโลซาน สวิตเซอร์แลนด์ และมีประธานปัจจุบันคือ อาลี กราซา
การแข่งขัน
ด้านล่างนี้คือรายการการแข่งขันที่จัดขึ้นโดยเอฟไอวีบี:
สิ้นสุด
และด้านล่างนี้เป็นรายการการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับเยาวชน:
และด้านล่างนี้คือรายการการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดระดับนานาชาติ:
และด้านล่างนี้เป็นรายการการแข่งขันวอลเลย์บอลชายหาดระดับเยาวชน:
Џ
Dzhe (Џ, џ) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีใช้ในภาษาเซอร์เบียและภาษามาซิโดเนีย ใช้แทนเสียง เหมือนเสียงของ j ในภาษาอังกฤษ อักษรนี้เป็นอักษรที่ควบคู่ไปกับ ДЖ, ЧЖ, Ӂ, Җ หรือ Ӌ ในภาษาอื่นที่ใช้อักษรซีริลลิกเหล่านี้
สำหรับชื่อ Dzhe เป็นเพียงชื่อที่ตั้งขึ้นชั่วคราว เนื่องจากอักษรของภาษาเซอร์เบียไม่มีชื่อเรียกอยู่แล้ว เมื่อต้องการสะกดทีละตัว อักษรนี้จึงจะอ่านว่า และในบางครั้งก็ใช้ชื่อว่า Dzherv ตามแบบอย่างของชื่ออักษร Cherv (Ч) หรือ Djerv (Ћ)
จุดเริ่มต้นของอักษร Dzhe มาจากอักษรซีริลลิกโรมาเนียในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และชาวเซอร์เบียเริ่มนำมาใช้ในภาษาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17
เอ็ลซา บัสเซอร์มัน
เอ็ลซา บัสเซอร์มัน (Elsa Bassermann; 14 มกราคม ค.ศ. 1878 – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักเขียนบท นักแสดงละครเวที และนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุง
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดวรภูมิราษฎร์บำรุงเป็นวัดโบราณในคลองบางลี่ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2405 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2449 โดยมีบาสิกาพุ่ม เป็นผู้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เนื้อที่ 8 ไร่ 56 วา ต่อมาทางวัดได้ซื้อเพิ่มเติม และมีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคให้อีก หมื่นบริบูรณคุณสาร หรือกำนันวร ได้ดำเนินการขอวิสุงคามสีมา และแสวงหาเจ้าอาวาสมาเริ่มบริหารวัด เมื่อสร้างวัดได้มีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคเรือนฝากระดานถวายวัดมากกว่า 10 หลัง เป็นเรือนไม้สักทั้งหลัง อุโบสถ และศาลาการเปรียญของวัด ประชาชนร่วมกัน สร้างจากเรือนบริจาควัสดุในการก่อสร้างใช้ไม้สักทั้งหมด วัดนี้จึงมีสิ่งก่อสร้างเป็นไม้สักทั้งหลัง
ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้
ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้ เป็นกีฬาที่นิยมมากที่สุดในประเทศ ควบคุมและดูแลโดยสมาคมฟุตบอลเกาหลีใต้ โดยมีการจัดการแข่งขันที่สำคัญหลายอย่างได้แก่ เค-ลีก เกาหลีเนชันนอลลีก และเกาหลีเอฟเอคัพ นอกจากนี้แล้วฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ยังเป็นทีมชาติในเอเชียทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง
ชื่อเรียก
คำว่า "ฟุตบอล" ในภาษาเกาหลีนั้นเรียกกันว่า "ชุกกู" ซึ่งนิยมเขียนในอักษรฮันกึล โดยในอักษรฮันจา เขียนว่า 蹴球 ที่แปลว่า "บอลเตะ"
ประวัติ
ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ในเกาหลีใต้ จะมีกีฬาคล้ายฟุตบอลที่เรียกว่า ซู้จู้ ที่รับเข้ามาจากจีน แม้กระนั้นฟุตบอลในรูปแบบและกติกาปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นเมื่อชาวอังกฤษได้เข้ามาเผยแพร่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 หลังจากนั้นได้มีการนิยมเล่นไปทั่ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2471 สมาคมฟุตบอลเกาหลีได้ถูกก่อตั้งขึ้นและเข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าในปี พ.ศ. 2491 เอเอฟซีในปี พ.ศ. 2497 โดยในปีนี้เองเกาหลีใต้ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1954ที่ถูกจัดขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และได้เข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2545 เกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 กับประเทศญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการก่อตั้งลีกฟุตบอลระดับสูงสุด ในชื่อ ซูเปอร์ลีก โดยมีสมาชิกเพียง 5 สโมสรในขณะนั้น ซึ่งเป็นการแข่งขันของทีมอาชีพและทีมสมัครเล่น ต่อปีในปี 2537 สมาคมได้มีการปรับรูปแบบลีกใหม่ และขณะเดียวกันได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็นเค-ลีก และเพิ่มสมาชิกจาก 5 สโมสรเป็น 14 สโมสร ในปี พ.ศ. 2546 เกาหลีเนชันนอลลีกลีกฟุตบอลระดับรองลงมาได้ถูกก่อตั้งขึ้นสำหรับสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพ และสโมสรสมัครเล่น ในปี 2550 เค-3ลีก ลีกระดับ 3 ได้ถูกก่อตั้งขึ้นตามมา ซึ่งลีกนี้ถูกตั้งขึ้นเป็นลีกทดลอง โดยถ้าประสบความสำเร็จ เค-4ลีกจะถูกวางแผนก่อตั้งในปี 2552
การแข่งขันและระบบลีก
การแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญในเกาหลีใต้ได้แก่
ทีมที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศในเค-ลีก จะได้รับสิทธิไปแข่งขันใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก นอกจากนี้ทีมที่ชนะเลิศของของเค-ลีกนั้น ยังได้รับสิทธิแข่งขันใน เอ3แชมเปียนส์คัพ ที่เป็นการแข่งขันระหว่างเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และจีน
ระบบลีก
ระบบลีกในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบันยังไม่มีระบบการเลื่อนชั้นหรือตกชั้นอย่างเป็นทางการ โดยทีมจากเนชันนอลลีกสามารถเลื่อนชั้นไปเล่นในเค-ลีกได้ถ้ามีการสนับสนุนทางด้านการเงินที่เพียงพอ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังไม่มีเลื่อนชั้นเกิดขึ้น สำหรับลีกในระดับรองลงมากำลังถูกจัดตั้งเพื่อให้ระบบลีกสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
ลีกฟุตบอลจะเริ่มต้นประมาณเดือนมีนามคมหรือเมษาบน และจะจบในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน
ลูย ซาอา
ลูย โลร็อง ซาอา (Louis Laurent Saha ; เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ในตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่นต้นอาชีพนักฟุตบอลกับศูนย์ฝึกฟุตบอลแคริฟอนท์ทาอิเนีย เขาได้ลงเล่นในระดับอาชีพครั้งแรกกับ แม็ส ก่อนที่จะถูกยืมตัวไปยัง นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2000–01 ซาฮา ได้ย้ายเข้าสู่ทีม ฟูลัม ซึ่งเขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองในฐานะกองหน้าตัวเลือกแรก และพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ฤดูกาลแรกกับทีมได้สำเร็จ
ซาฮา ลงเล่นให้กับฝรั่งเศส มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นจำนวน 20 ครั้ง พร้อมกับ 4 ประตูให้ทีม เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004 และฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งพวกเขาได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศทั้งสองรายการ โดยเขาได้ลงเล่น 2 นัด และ 3 นัด ตามลำดับ
อ้างอิง
1978
เทพเจ้าฮินดู
ศาสนาฮินดูมีคติการนับถือเทพเจ้าหลายองค์ แต่ละองค์ต่างมีลัทธิบูชาโดยเฉพาะ แต่ละยุคสมัย ใช้ตำนานเชื่อมต่อที่แตกต่างกันไป ในแต่ละท้องถิ่นยังมีความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้าองค์หนึ่ง ๆ แตกต่างกันไปด้วย โดยทั่วไปเรียกเทพผู้ชายว่าเทวดา (देवता) และเทพผู้หญิงว่าเทวี (देवी)
สัมมนา
สัมมนา (seminar) ปกติหมายถึง รูปแบบหนึ่งของการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาหรือบริษัทต่าง ๆ โดยแบ่งกลุ่มผู้เรียนเป็นกลุ่มเล็กเพื่ออภิปรายเรื่องราวเฉพาะตอนใดตอนหนึ่งของบทเรียนด้วยบทบาทที่สูง
ปรัชญาเบื้องหลังการเรียนการสอนแบบสัมมนา ได้แก่ การสอนผู้เรียนให้เผชิญและคุ้นเคยกับวิธีการ (methodology) ในการค้นคว้าสาขาวิชาการที่ตนเลือก สัมมนาประกอบด้วยการการยกปัญหา การถาม-ตอบแล้วอภิปรายหาข้อสรุปหรือคำตอบ ปกติเอกสารที่เตรียมมาสัมมนาจะต้องเป็นเอกสารที่มีรูปแบบวิชาการและจะต้องมีการวิจารณ์ซึ่งกันและกัน สัมมนาใช้มากในการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
คำว่า seminar มาจากภาษาลาตินว่า "seminarium" แปลว่า แปลงเพาะเมล็ดพันธุ์
ส่วนคำ "สัมมนา" มาจากคำภาษาบาลีสันสกฤตสมาสกัน คือ สํ (รวม) + มนา (ใจ) = รวมใจ
เฟรเดริก มิสทราล
แหล่งข้อมูลอื่น
18301914
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าว สถานีโทรทัศน์ ทีเอ็นเอ็น 16
รายนามผู้ประกาศข่าวและผู้รายงานข่าวทีเอ็นเอ็น 16
โบราณคดี
โบราณคดี (Archaeology) คือ วิชาที่ว่าด้วย การศึกษาเรื่องราวในอดีตของมนุษย์ โดยผ่านทางการศึกษาหลักฐานทางโบราณคดี ที่ได้มาจากการสำรวจ การขุดค้น (โบราณวัตถุ) การขุดแต่ง (โบราณสถาน) และการศึกษาเอกสารทางประวัติศาสตร์ประเภทต่าง ๆ (ศิลาจารึก จดหมายเหตุ พงศาวดาร) โดยทั่วไป จะต้องใช้ศาสตร์ด้านอื่น ๆ ประกอบในการวิเคราะห์และตีความหลักฐานทางโบราณคดีที่ได้จากกระบวนการข้างต้น เพื่อให้เรื่องราวในอดีตของมนุษย์มีความชัดเจนมากยิ่งขึ้น ศาสตร์เหล่านั้น เช่น ประวัติศาสตร์ศิลปะ ธรณีวิทยา สัตววิทยา พฤกษศาสตร์ ละอองเรณูวิทยา การกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์ เป็นต้น ที่ประเทศไทย มีการเปิดสอนคณะโบราณคดี ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระ เป็นเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย​ และมีกรมศิลปากร เป็นหน่วยงานราชการหลักที่รับผิดชอบการดำเนินงานทางโบราณคดีส่วนใหญ่ในประเทศไทย​และมีอำนาจหน้าที่ในการบริหารจัดการแหล่งโบราณคดีในประเทศไทย.
วิธีวิทยาทางโบราณคดี
การศึกษาโบราณคดี การศึกษาทางโบราณคดีเป็นการศึกษาจากหลักฐานต่าง ๆ ดังกล่าวมาแล้ว การที่จะทราบเรื่องราวของมนุษย์ในยุคใดในสมัยใดได้ละเอียดมากน้อยเพียงใดย่อมขึ้นอยู่กับหลักฐานที่พบเป็นหลัก
เป็นการตรวจหาแหล่งโบราณคดี อาจทำได้โดยการตรวจสอบจากภาพถ่ายทางอากาศ การศึกษาจากเอกสารและการเดินสำรวจเพื่อเป็นการรวบรวมหลักฐานสำหรับประเมินค่าของแหล่งโบราณคดีนั้น ๆ ในการวางแผนขุดค้นต่อไป เป็นกรรมวิธีขั้นที่สองของการศึกษาทางโบราณคดี เพื่อให้ได้หลักฐานที่ถูกต้องมากที่สุด การขุดค้นจะต้องทำอย่างระมัดระวังเพื่อให้ได้หลักฐานที่ถูกต้องมากที่สุด เพื่อไม่ให้เป็นการทำลายหลักฐานที่ทับถมอยู่ในดินเป็นเวลาหลายร้อยหลายพันปีจึงต้องมีการบันทึกอย่างละเอียด และการวาดภาพหรือถ่ายภาพประกอบด้วย หลักฐานที่ได้จากการขุดค้น จะต้องนำมาวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการเพื่อหาแบบอย่างของรูปร่างของสิ่งของที่ขุดได้เพื่อประโยชน์ในการศึกษาต่อไป และการเขียนรายงานเป็นการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ที่ได้จากการสำรวจการขุดค้น และการวิเคราะห์แล้วนำมาแปลความหมายเพื่อเขียนเป็นรายงานพิมพ์ออกเผยแผร่และจัดนิทรรศการสรุปเรื่องราวของมนุษย์ในยุคนั้น สมัยนั้นต่อจากนั้นก็เป็นการรักษาโบราณศิลปวัตถุที่ค้นพบซึ่งได้แก่ การจัดแสดงข้อมูลในพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นประโยชน์สำหรับการนำเสนอข้อมูลการศึกษาทางโบราณคดีต่อสาธารณชน.
การประชุม
การประชุม ในภาษาไทยเป็นคำทั่วไปที่ใช้ครอบคลุมกับการประชุมเกือบทุกชนิด แต่ในภาษาอังกฤษ ชื่อและรูปแบบของการประชุมมีหลากหลายแต่ชัดเจน ทั้งที่ใช้โดยทั่วไป เช่น meeting และที่ใช้เฉพาะ มีรูปแบบเฉพาะ ปัจจุบันประเทศไทยมีความก้าวหน้าทั้งทางวิชาการและทางธุรกิจจึงมีการจัดประชุมที่มีรูปแบบเฉพาะอย่างแพร่หลายกันมากขึ้น แต่การเรียกชื่อการประชุมในภาษาไทยยังสับสนและมักไม่ต้องตรงกัน
รูปแบบการประชุม
การประชุมที่มีรูปแบบต่างๆ แต่มีชื่อเรียกต่างกัน ที่เรียกในภาษาไทยได้แก่
โรงเรียนสตรีทุ่งสง
ประวัติโรงเรียน
แต่เดิมนั้นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดกรมวิสามัญศึกษาในอำเภอทุ่งสงมีอยู่เพียงแห่งเดียวเท่านั้น คือโรงเรียนทุ่งสงจัดการเรียนการสอน แบบสหศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2500  กรมวิสามัญศึกษาได้อนุมัติให้เปิดโรงเรียน สตรีทุ่งสงขึ้น โดยแยกเป็นเอกเทศจากโรงเรียนทุ่งสงเดิม พร้อมกับได้รับอนุมัติเงินงบประมาณประเภท กศ.ส. จำนวน 150,000 บาท ให้สร้างอาคารเรียนแบบ 210 มีห้องเรียนเฉพาะชั้นบน จำนวน 5 ห้องเรียน ในที่ดินราชพัสดุ เลขที่ น.ศ.128 เนื้อที่  5ไร่3 งาน 32 8/10 ตารางวา  (ต่อมาได้รื้อถอนในปี 2524 เพื่อใช้สถานที่สร้างอาคาร 4 แบบ 418 ค) และได้เริ่มเปิดดำเนินการสอนในปี 2501 โดยรับโอนนักเรียนหญิงมาจากโรงเรียนทุ่งสงในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่1มัธยมศึกษาปีที่ 2 และมัธยมศึกษา ปีที่ 3 (เทียบเท่าระดับประถมศึกษาตอนปลาย) พร้อมกับรับนักเรียนจากภายนอกจนเต็ม ชั้นละ 1 ห้องเรียน ห้องละ 45 คน จำนวน  3 ห้องเรียน  ใช้ชื่อว่า  “โรงเรียนสตรีทุ่งสง”  ซึ่งดำเนินงานในครั้งแรกโดย นายสวัสดี  ณ  พัทลุง  ครูใหญ่โรงเรียน ทุ่งสงในขณะนั้น มาปฏิบัติหน้าที่รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนสตรีทุ่งสง   ต่อมากรมวิสามัญศึกษา ได้แต่งตั้งให้    นางประนอม สังขมณี    ดำรงตำแหน่งครูใหญ่   เมื่อวันที่  17 สิงหาคม  2501
การพัฒนาโรงเรียน
หลังจากได้รับการก่อตั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้วโรงเรียนสตรีทุ่งสงก็ได้รับการพัฒนาทางด้านห้องเรียนและจำนวนนักเรียนเรื่อยมา ดังนี้
อาคารเรียนและอาคารปฏิบัติ
1. อาคารบุษกรหรืออาคาร 3 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้นใช้เป็นอาคารเรียนห้องเรียนทั่วไป เป็นที่ตั้งของกลุ่มสาระภาษาไทย และกลุ่มสาระพละศึกษาและสุขศึกษา
2. อาคารอัคนีหรืออาคาร 4 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นที่ตั้งของสำนักงานผู้อำนวยการโรงเรียน การเงิน ห้องวิชาการ ห้องทะเบียน เป็นที่ตั้งของกลุ่มสาระคณิตศาสตร์
และกลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ
3. อาคารศรอนงค์หรืออาคาร 5 มีจำนวนทั้งสิ้น 5 ชั้น เป็นอาคารเรียนวิชากลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
4. อาคารวงรวีหรืออาคาร 6 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นอาคารเรียนวิชาในกลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยีและกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ-นาฏศิลป์
5. อาคารวีรนุชหรืออาคาร 7 มีจำนวนทั้งสิ้น 4 ชั้น เป็นอาคารเรียน เป็นที่ตั้งของกลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม
7. อาคารหอประชุมเล็บมือนาง มีจำนวนทั้งสิ้น 2 ชั้น
10. อาคารคหกรรม ตั้งอยู่บริเวณฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน มีจำนวนทั้งสิ้น 2 ชั้น เป็นอาคารเรียนประกอบไปด้วยห้องเรียนปฏิบัติการทางคหกรรมขนาดใหญ่ 2 ห้อง
11. อาคารศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นสตรีทุ่งสงหรือศูนย์วัฒนธรรม มีจำนวนทั้งสิ้น 1 ชั้น เป็นอาคารเรียนลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงความเป็นมาของท้องถิ่นและมีศาลาไทยเป็นลานสำหรับการเรียนการสอนในภาควิชาภาษาไทยท้องถิ่น
12. อาคารช่างอุตสาหกรรมและเกษตรกรรม มีจำนวนทั้งสิ้น 1 ชั้น เป็นห้องเรียนในภาควิชางานช่าง และ ประกอบไปด้วยลานทดลองกิจกรรมทางการเกษตร
13. อาคารชั่วคราว 1 ชั้น เป็นห้องเรียนในภาควิชาศิลปะศึกษาและสำนักงานกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
อาคารกิจกรรมกีฬา
สนามหลัก ประกอบด้วย สนามย่อย ประกอบด้วย
วัดอ้อน้อย
วัดอ้อน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขวาง อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
วัดอ้อน้อยเป็นวัดในโครงการเฉลิมพระเกียรติในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระชนมายุ 72 พรรษา เดิมเป็น สำนักสงฆ์ธรรมอิสระ เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2532 และสำนักสงฆ์ธรรมอิสระได้รับพระราชทานวิสุงคามวามสีมา ยกฐานะขึ้นเป็นวัดอ้อน้อย (ธรรมอิสระ) ในปี พ.ศ. 2535 โดยคุณ โยมทองห่อ วิสุทธิผล ได้บริจาคเงินซื้อที่ดินเริ่มแรก จำนวน 9 ไร่ พร้อมได้จัดการขออนุญาตสร้างวัด ต่อกรมการศาสนาให้อีกด้วย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2539
ที่ดินเดิมเป็นที่ลุ่มมีน้ำท่วมขังสูงท่วมศีรษะและมีที่ดินดอนอยู่เพียง 1 ไร่เศษ ซึ่งได้เริ่มทำการก่อสร้างเมื่อต้นปี พ.ศ. 2533 โดยพุทธะอิสระได้เป็นผู้นำ พัฒนาบุกเบิกสร้างวัดขึ้น โดยวางรูปแบบตามตำราโบราณแล ตามหลักพิชัยณรงค์สงคราม การพัฒนาและจัดสร้างทุกขั้นตอน ในระยะเริ่มแรกมีพระภิกษุสองรูปและสามเณรสามรูป ทั้งได้ช่วยกันปลูกสร้างกุฏิ ปลูกต้นไม้
อาคารเสนาสนะและสิ่งน่าสนใจในวัด ได้แก่ อุโบสถรูปทรงจัตุรมุข มีคูน้ำล้อมรอบ ศาลาอเนกประสงค์ หอพระกรรมฐาน ต้นศรีมหาโพธิ์ซึ่งได้ปลูกขึ้นที่หน้าหอพระกรรมฐาน โดยพุทธะอิสระได้บรรจุอัฐิฐาตุของหลวงปู่ทวดไว้ที่โคนต้น กุฏิสงฆ์ และสวนเกษตรเพื่อชีวิต
ปลาออสการ์ (สกุล)
ปลาออสการ์ เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) ในวงศ์ย่อยปลาออสการ์ (Astronotinae) โดยใช้ชื่อสกุลว่า Astronotus (/แอส-โตร-โน-ตัส/) ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า astra = ปลากระเบน และ noton = หลัง
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำหลายสายในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แอมะซอน, ปารานา เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าว มีริมฝีปากหนา ดวงตากลมโต ครีบหางกลม มีขนาดยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร
ปลาออสการ์ เป็นปลาที่ใช้รับประทานอาหารของชาวพื้นเมืองในทวีปอเมริกาใต้ โดยมีชื่อเรียกเป็นภาษาท้องถิ่นว่า Acará-acu นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานไม่ต่ำกว่า 50 ปีมาแล้ว และถือว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรก ๆ ด้วยที่เข้ามาจำหน่ายในประเทศไทย เป็นปลาที่สามารถจำแนกเพศได้โดยดูจากช่องเพศที่บริเวณหลังครีบท้อง เพศผู้จะมีช่องเปิดของอวัยวะเพศยื่นออกมา ในเพศเมียมีลักษณะกลม เพศผู้มีครีบหลังใหญ่กว่าเพศเมีย ในขณะที่เพศเมียครีบหลังค่อนข้างกลม เป็นปลาที่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง
เซ็กซีแดนซ์เซอร์
เซ็กซีแดนซ์เซอร์ (Sexy Dancer) เป็นเพลงพรินซ์จากอัลบั้มที่ 2 ของเขา เป็นซิงเกิลแรกที่ออกจำหน่ายนอกประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ไม่ได้รับการจำหน่ายเป็นซิงเกิ้ลใน ประเทศสหรัฐอเมริกา จำนวนมีไม่กี่เพลงของดิสโก้ฟังค์กี้ แต่ไม่ได้อยู่ระยะสั้นของฟังก์ เพลงนี้โดยใช้กีตาร์เบสที่โดดเด่นคำรามและเสียงกรีดร้องเพื่อกระตุ้นผู้ฟัง
เพลงนี้ได้รับการแก้ไขในช่วงหลายปีระหว่างการแสดงสดในช่วง Prince's 2007 Earth Tour
การสั่นพ้อง
การสั่นพ้อง (Resonance) จะสังเกตได้เมื่อวัตถุถูกกระทำด้วยแรงหรือสัญญาณที่มีความถี่เท่ากับหรือใกล้เคียงกับความถี่ธรรมชาติของวัตถุ วัตถุนั้นจะสั่นด้วยความถี่นั้นและด้วยแอมปลิจูดที่ใหญ่ แต่ถ้าเป็นคลื่นเสียงก็จะทำให้เสียงดังมากขึ้น จนอาจทำให้วัตถุนั้นเสียหาย หรืออาจเกิดความรำคาญได้
การสั่นพ้องเกิดขึ้นได้ 2 แบบคือ
1.	การสั่นพ้องด้วยแรง หมายถึง การสั่นพ้องที่เกิดขึ้นโดยการออกแรงกระทำกับวัตถุเป็นจังหวะที่มีความถี่เท่ากับความถี่ธรรมชาติของวัตถุเป็นเวลานาน เมื่อลมพัดที่ความเร็วคงตัวค่าหนึ่งเป็นเวลานาน ซึ่งแรงลมพอดีกับความถี่ธรรมชาติจะทำให้เกิดการสั่นพ้อง แอมปลิจูดของการสั่นที่มากขึ้นทำให้วัตถุนั้นเสียหาย
2.	การสั่นพ้องด้วยคลื่น หมายถึง การสั่นพ้องที่เกิดขึ้นโดยการส่งคลื่นที่มีความถี่เท่ากับความถี่ธรรมชาติของวัตถุกระทบกับวัตถุเป็นเวลานาน
การสั่นพ้องของเสียง
1.	ความถี่ธรรมชาติ (natural frequency) วัตถุหรืออนุภาค จะมีความถี่ในการสั่นตามธรรมชาติเฉพาะตัวอย่างเป็นอิสระคงที่อยู่ค่าหนึ่ง เช่นลูกตุ้มที่แขวนด้วยเชือกยาว L อยู่ในบริเวณที่มีความเร่งจากความโน้มถ่วง g  จะมีความถี่ตามธรรมชาติเท่ากับ มวล m ติดสปริงอันหนึ่ง:ซึ่งมีค่าคงที่สปริง k เมื่อถูกกระตุ้นให้สั่นก็จะมีความถี่ธรรมชาติ ซึ่งหาค่าความถี่ได้จากสมการ   นอกจากลูกตุ้มแล้ววัตถุต่างๆ เช่นสะพานแขวน ชิงช้า สายไฟที่โยงอยู่บนเสาไฟฟ้า แม้แต่ตึกสูง สิ่งเหล่านี้ก็มีความถี่ธรรมชาติ สามารถที่สั่นไหวหรือแกว่งได้ด้วยค่าความถี่เฉพาะตัวค่าหนึ่ง
2.	ความถี่ธรรมชาติของวัตถุแผ่นบาง แผ่นวัตถุบางที่อ่อนตัวและถูกขึงให้ตึงหรือตรึงขอบได้ เช่น แผ่นหน้ากลอง เมื่อทำให้สั่นจะสั่นด้วยความถี่ธรรมชาติได้หลายค่า การศึกษาเกี่ยวกับความถี่ธรรมชาติของแผ่นวัตถุบางนี้มีประโยชน์มากในการออกแบบไดอะแฟรมของลำโพง
3.	การเกิดการสั่นพ้องของเสียงในหลอดปลายเปิด หลอดปลายเปิด เป็นหลอดที่ปลายทั้งสองข้างเปิดสู่อากาศ คลื่นเสียงที่สะท้อนบริเวณปากหลอดทั้งสองข้าง โมเลกุลของอากาศเคลื่อนที่ได้โดยอิสระจะเป็นตำแหน่งปฏิบัพของคลื่น ดังนั้นถ้าท่อยาว L
4.	'''การเกิดการสั่นพ้องของเสียงในหลอดปลายปิด'" หลอดปลายปิด เป็นหลอดที่ปลายข้างหนึ่งปิด ปลายอีกช้างหนึ่งเปิด เมื่อให้คลื่นเสียงเข้าทางปากหลอดด้านเปิด คลื่นเสียงจะเข้าไปสะท้อนที่ด้านปิดโดยมีเฟสเปลี่ยนไป 180 องศา ดังนั้นที่ตำแหน่งผิวระนาบของด้านปิดจะเป็นตำแหน่งของบัพ ส่วนบริเวณปากหลอดด้านเปิด โมเลกุลของอากาศสั่นได้โดยอิสระจะเป็นตำแหน่งปฏิบัพของคลื่นนิ่งขณะเกิดการสั่นพ้อง ดังนั้นถ้าท่อยาว L
อ้างอิง
http://www.sa.ac.th/winyoo/mechanicswave/wa_resonace.htm
http://physics-m5.blogspot.com/2012/09/blog-post_6555.html
http://thegeniusphysics.blogspot.com/p/6.html
โฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร
โฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร (José Echegaray y Eizaguirre; 19 เมษายน ค.ศ. 1832 - 14 กันยายน ค.ศ. 1916) เป็นวิศวกรโยธา นักคณิตศาสตร์ และนักการเมืองชาวสเปน เขายังเป็นนักเขียนบทละครผู้มีชื่อเสียงของสเปนในช่วงยี่สิบห้าปีสุดท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 19
เอเชกาไรได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1904 ร่วมกับเฟรเดริก มิสทราล กวีชาวพรอว็องส์ ซึ่งทำให้เอเชกาไรเป็นชาวสเปนคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ บทละครที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ El gran Galeoto ซึ่งได้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ เปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่เป็น The World and His Wife นอกจากนี้ยังมีบทละครอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น Saint or Madman?; Mariana; El estigma; The Calumny; และ El loco Dios
ในกรุงมาดริด มีถนนชื่อ เอเชกาไร ซึ่งตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา มีชื่อเสียงมากจากผับฟลาเมงโกมากมาย
18321916
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม (Kamphaengphet Pittayakom School; อักษรย่อ: ก.พ. – KP) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้รับรางวัลพระราชทานเมื่อปีพุทธศักราช 2538 ตั้งอยู่เลขที่ 188 ถนนปิ่นดำริห์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร ด้านหน้าติดกับวัดพระแก้ว ทิศเหนือติดกับพระสนซึ่งเป็นสถานที่โบราณ ทิศใต้ติดกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกำแพงเพชร ด้านหลังติดกับกำแพงเมืองเก่า ซึ่งถือว่าเป็นโรงเรียนที่ตั้งอยู่ในเขตโบราณสถานรายรอบไปด้วยโบราณสถานเก่าแก่มากมายอีกทั้งในบริเวณโรงเรียนยังมีซากโบราณสถานอีกด้วย มีพื้นที่ทั้งหมด 83 ไร่ 3 งาน 80.1 ตารางวา ประกอบด้วยอาคาร 6 หลัง คือ อาคาร 1 ชากังราว, อาคาร 2 ทุ่งเศรษฐี, อาคาร 3 ไตรตรึงษ์, อาคาร 4 คณฑี, อาคาร 5 โกสัมพี และอาคาร 6 นครชุม โรงฝึกงาน 5 หลัง หอประชุมวัชรนารี ห้องสมุด โรงอาหาร สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอลร่วม โรงยิม พุทธสถาน และอาคารจรัล-พงษ์เพ็ญ ดำรงรัตน์ โดยในปัจจุบันได้ทำการสร้างโดมหน้าเสาธง และขณะนี้กำลังดำเนินการสร้างอาคารเรียนหลังที่ 7 มีกำหนดแล้วเสร็จในปี 2559
เวลา (นวนิยาย)
สำหรับกลศาสตร์ดั้งเดิมดูที่: เวลา
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ประวัติ
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมเกิดจากการรวม โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฎร์วิทยาลัย” กับ โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร “นารีวิทยา” ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงไว้ ณ วันที่ 5 สิงหาคม พุทธศักราช 2514 โดย ฯพณฯ สุกิจ นิมมานเหมินทร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และมี ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ เป็นอธิบดีกรมสามัญศึกษา นายประจวบ คำบุญรัตน์ ผู้อำนวยการกองการมัธยมศึกษา ว่าที่ร้อยตรีมานิต ป้อมสุข ผู้รักษาการในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคมคนแรก
เวลา (นวนิยาย)
เวลา นวนิยายแนวใหม่ของ ชาติ กอบจิตติ เขียนเสร็จเมื่อวันศุกร์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2536 มีความยาวทั้งหมด 232 หน้า เป็นเรื่องราวของผู้กำกับภาพยนตร์คนหนึ่งที่สูญเสียภรรยาและลูกสาวไปให้กับการทำงานของตนเอง ที่เข้าไปดูละครเวทีของนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่กำลังลาโรง แรงจูงใจของเขาที่ทำให้ไปดูละครเวทีเรื่องนี้ก็เพราะได้อ่านคำวิจารณ์มาก่อนว่า เป็นละครเวทีที่น่าเบื่อที่สุดในรอบปีและเป็นละครเวทีที่เกี่ยวกับคนแก่ในบ้านพักคนชรา ทั้ง ๆ ที่กลุ่มผู้สร้างเป็นเพียงนักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
โรงเรียนกำแพงเพชร "วัชรราษฎร์วิทยาลัย"
โรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฎร์วิทยาลัย” เดิมชื่อ "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย" เริ่มก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2454 สถานที่ตั้งโรงเรียนอยู่ที่บริเวณ วัดคูยาง ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร โดยใช้ศาลาใหญ่เป็นที่เรียน (ปัจจุบันรื้อแล้ว) โดยมีครูเป้ เมฆพินธุ์ เป็นครูใหญ่คนแรก ในปี พ.ศ. 2460 ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ถนนเทศา (ตรงข้ามที่ทำการประปากำแพงเพชร) เปลี่ยนชื่อว่า "โรงเรียนกำแพงเพชร 'วัชรราษฎร์วิทยาลัย'" ในปี พ.ศ. 2506 ได้ย้ายมาอยู่ ณ สถานที่ปัจจุบัน
โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร "นารีวิทยา"
โรงเรียนสตรีกำแพงเพชร “นารีวิทยา” เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2469 แต่เดิมเป็นโรงเรียนจวนเก่า เมื่อโรงเรียนจวนเก่าเลิกกิจการ นางสาวสมสนิท รามสูต ครูใหญ่ เข้ารับราชการและจังหวัดกำแพงเพชรได้ใช้พลับพลารับแขกเมือง (บริเวณติดกับวัดชีนางเกา) เป็นโรงเรียนโดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกสตรี" มีประวัติการดำเนินการว่าเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2475 มณฑลพิษณุโลกมีใบบอกมาว่าโรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชรแผนกสตรี ซึ่งอาศัยพลับพลารับเสด็จเจ้านายเป็นที่เล่าเรียนมาหลายปีแล้ว สถานที่ชำรุดทรุดโทรมมาก ทั้งไม่กว้างขวางพอต่อความต้องการของโรงเรียน ผู้ว่าราชการจังหวัดพร้อมด้วยธรรมการได้ช่วยกันบอกบุญเรี่ยไร ข้าราชการ พ่อค้า คหบดีและราษฎร ได้เงิน 2,431.60  บาท คณะครูและสุภาพสตรีในท้องที่จังหวัดกำแพงเพชรแสดงละครเก็บเงินช่วยได้ 197.70 มณฑลจ่ายเงินรายได้ อีก 362.91 บาท รวมเป็นเงิน 2,992.21 บาท และมีผู้ให้ใช้ไม้ในการปลูกสร้างด้วย ราคา 418 บาท จัดการปลูกสร้างโรงเรียนขึ้นใหม่หลังหนึ่งเป็นอาคารรูปปันหยา ชั้นเดียวแล้วเสร็จสิ้นเงิน 2,974.51  บาท  คงเหลือเงินอีก 17.08 บาท เก็บไว้บำรุงโรงเรียนต่อไป (สมัยเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีเป็นเสนาบดีกระทรวงธรรมการ) ต่อมาโรงเรียนหลังนี้หมดความจำเป็น เมื่อย้ายอาคารเรียนไปอยู่ในเมืองเก่าแล้ว อาคารหลังนี้ประสบอัคคีภัยทั้งหลัง (บริเวณใกล้วัดชีนางเกา) อาคารเรียนหลังใหม่สร้างในเมืองเก่าเป็นอาคารไม้สองชั้น เปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2499 โดยขุนไตร พิทยานุกูล  ผู้ว่าราชการภาค 6 (ปัจจุบันอาคารหลังนี้รื้อไปแล้ว) พร้อมกับเปิด ศาลากลางจังหวัดกำแพงเพชร
เวลา (นวนิยาย)
ชาติ กอบจิตติ ได้อุทิศหนังสือเล่มนี้แด่ ปู่ ย่า ตา ยาย ของตัวเอง และของทุก ๆ คน พร้อมกับย้ำเสมอ ๆ ว่า นวนิยายของเขาเรื่องนี้น่าเบื่อจริง ๆ
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
บุคคล
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ได้ทำการผลิตบุคลากรในระดับชั้นมัธยมศึกษา โดยมีคณาจารย์และศิษย์เก่ามากมายที่ได้สร้างชื่อเสียงและผลงานให้แก่โรงเรียน ทั้งในระดับชาติ และระดับนานาชาติ ซึ่งนอกจากนี้ยังมีในส่วนของคณาจารย์ ที่ได้ทำการดำรงตำแหน่งผู้บริหาร ตั้งแต่ก่อตั้งจวบจนระยะเวลาปัจจุบัน โดยสามารถจำแนกแยกย่อยรายนามบุคคลสำคัญแต่ละบุคคลให้อยู่ในประเภทต่าง ๆ ได้ดังนี้
เวลา (นวนิยาย)
หนังสือตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยสำนักพิมพ์หอน ที่เจ้าตัวเป็นเจ้าของเอง ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่นแห่งปีประจำปี พ.ศ. 2537 และรางวัลซีไรต์ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นรางวัลซีไรต์ครั้งที่สองของชาติ กอบจิตติ ด้วย หลังจากที่เคยได้มาแล้วจาก คำพิพากษา ในปี พ.ศ. 2525
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ผู้บริหาร
นับตั้งแต่การก่อตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดกำแพงเพชร แผนกชาย ขึ้น จวบจนถึงโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ในช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ผู้บริหารภายในโรงเรียน มีรายนามทั้งหมด ดังนี้
เวลา (นวนิยาย)
นอกจากนั้น "เวลา" ยังเป็นนวนิยายที่ใช้ในการเรียนการสอนรายวิชา การอ่านภาษาไทยเชิงวิจารณ์ ให้กับนิสิตสาขาวิชาภาษาอังกฤษ คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ตั้งแต่ปีการศึกษา 2555 - 2557
โรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
ศิษย์เก่าดีเด่น
นับตั้งแต่การก่อตั้งโรงเรียนกำแพงเพชร “วัชรราษฏร์วิทยาลัย” ขึ้น จวบจนถึงโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม ในช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ศิษย์เก่าดีเด่นภายในโรงเรียน มีรายนามทั้งหมด ดังนี้
บิวเซฟาลัส
บิวเซฟาลัส (Bucephalus หรือ Bucephalas, ; Βουκεφάλας จาก βοῦς bous "โค" กับ κεφαλή kephalē, "หัว" หมายถึง "หัวโค"; ประมาณ 355 ปีก่อน ค.ศ. – มิถุนายน 326 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นม้าของอเล็กซานเดอร์มหาราช และเป็นหนึ่งในม้าที่โด่งดังที่สุดในสมัยคลาสสิก
รายงานในสมัยโบราณ บันทึกว่า บิวเซฟาลัสตายหลังยุทธการที่แม่น้ำเฌลัมเมื่อ 326 ปีก่อน ค.ศ. (ปัจจุบันอยู่ในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน) และถูกฝังที่จะลาลปูร์ชะรีฟ (นอกเมืองเฌลัม แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน) อีกรายงานหนึ่งบันทึกว่า บิวเซฟาลัสถูกฝังที่เมืองปะฮาเลีย (ในมันดีบะฮาอุดดีน แคว้นปัญจาบ) ซึ่งได้ชื่อเมืองมาจากชื่อม้านี้ (อเล็กซานเดรียบิวเซฟาลอส)
ชื่อของบิวเซฟาลัสมีที่มาจากตราที่มีรูปหัวโคบนตะโพกของมัน
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก ในปัจจุบันเป็นการแข่งขันหลากหลายประเภทกีฬาทั้งฤดูร้อน ฤดูหนาว รวมถึงเยาวชน โดยจะจัดขึ้นทุกๆ 2 ปี สลับกันระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน และโอลิมปิกฤดูหนาว ในระหว่างพิธีเปิดโอลิมปิก ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในสมัยนั้นๆจะกล่าวสุนทรพจน์ก่อนที่จะเชิญประธานในพิธีกล่าวเปิดอย่างเป็นทางการ ตามกฎบัตรโอลิมปิก ผู้ที่จะกล่าวเปิดกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการจะต้องเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเจ้าภาพ
พิธีเปิด
ในข้อเท็จจริงนั้น ผู้ที่จะกล่าวเปิดกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการจะต้องเป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศเจ้าภาพ ทั้งฐานะประมุขของราชวงศ์ หรือประธานาธิบดีก็ตาม นอกจากนี้ในกรณีที่ประมุขแห่งรัฐไม่สามารถทำหน้าที่ได้ก็จะสามารถใช้รองประธานาธิบดี, สมาชิกของราชวงศ์ หรือผู้สำเร็จราชการทำหน้าที่แทนได้ ตามกฎบัตรโอลิมปิกหมวกที่ 5 ข้อที่ 29 จะกำหนดคำกล่าวสุนทรพจน์ไว้ดังนี้
ในปี 1960 ประธานาธิบดีแห่งประเทศอิตาลี จิโอวานี กรองกี ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาอิตาลี โดยกล่าวว่า
ในปี 1964 สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ แห่งญี่ปุ่น ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยกล่าวว่า
ในปี 1976 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งแคนาดา ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาฝรั่งเศส ตามด้วยภาษาอังกฤษ โดยกล่าวว่า
ในปี 1980 ประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษารัสเซีย โดยกล่าวว่า
ในปี 1984 ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา โรนัลด์ เรแกน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 1988 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี โน แท-อู ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาเกาหลี โดยกล่าวว่า
ฟาโรห์ปิเย
ปิเย หรืออาจจะเรียกว่า พิอังค์อิ เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรคุชโบราณและได้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ยี่สิบห้า เป็นผู้ปกครองแห่งอียิปต์ระหว่าง 744-714 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ปกครองอยู่ที่เมืองนาปาตา ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณนิวเบีย หรืออยู่ในประเทศซูดานในปัจจุบัน
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
พิธีเปิด
ในปี 1992 สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาคาตาลัน และภาษาสเปน โดยกล่าวว่า
ฟาโรห์ปิเย
พระนาม
พระองค์มีพระนามตอนขึ้นครองราชย์สองพระนามคือ อูซิมาเร และ สเนเฟอร์รู พระองค์ได้ศรัทธาและได้บูชาเทพอามุนเช่นเดียวกับกษัตริย์นิวเบียหลายพระองค์ พระองค์ทรงบูรณะวิหารอันยิ่งใหญ่ของอามุนที่เจเบล บาร์กัล ซึ่งถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อรัชสมัยของฟาโรห์ทุตโมสที่สามแห่งราชอาณาจักรใหม่ โดยทำการว่าจ้างช่างแกะสลักหินจากอียิปต์มากมาย และเคยสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะพระนามตอนขึ้นครองราชย์ว่า 'เมนเคปเปอร์เร' แต่ปัจจุบันได้เชื่อพระนามนี้อาจจะเป็นของผู้ปกครองท้องถิ่นของเมืองธีบส์นามว่า ไอนิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองในเวลาไล่เลี่ยกับรัชสมัยของฟาโรห์ปิเย
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
พิธีเปิด
ในปี 1996 ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา บิล คลินตัน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ฟาโรห์ปิเย
ด้านครอบครัว
พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์คาซตาและพระราชินีเปบาทจ์มา พระองค์อาจจะมีพระมเหสีสามถึงสี่พระองค์ โดยพระมเหสีนามว่า อาบาร์ เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ทาฮาร์กา พระมเหสีอีกสามพระองค์คือ ทาบิริ, เพกซาเตอร์ และเคนซา
พระนามของพระโอรสและธิดาของฟาโรห์ปิเย:
รายพระนามและชื่อประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
พิธีเปิด
ในปี 2000 ผู้สำเร็จราชการเครือรัฐออสเตรเลีย เซอร์ วิลเลียม ดีน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2002 ห้าเดือนหลังวินาศกรรม 11 กันยายน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ได้กล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2004 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิก คอนสแตนตินอส สเตฟาโนปูลอส ได้กล่าวเปิดการแข่งขันพร้อมด้วย พันเอก จอร์จิออส ดริทซาคอส ผู้ช่วยประธานาธิบดีแห่ง กองทัพอากาศกรีก เป็นภาษากรีก โดยกล่าวว่า
ในปี 2008 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน หู จิ่นเทา ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาจีน โดยกล่าวว่า
ในปี 2012 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันว่า
ในปี 2014 ประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษารัสเซีย โดยกล่าวว่า
ในปี 2016 รองประธานาธิบดีแห่งประเทศบราซิล มีแชล เตเมร์ ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาโปรตุเกส โดยกล่าวว่า
ในปี 2018 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเกาหลี มุน แจ-อิน ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาเกาหลี โดยกล่าวว่า
ในปี 2020 สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ แห่งญี่ปุ่น ทรงกล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยกล่าวว่า
ในปี 2022 ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน สี จิ้นผิง ได้กล่าวเปิดการแข่งขันเป็นภาษาจีน โดยกล่าวว่า
รายพระนามและรายนามประธานในพิธีเปิดโอลิมปิก
หมายเหตุ:
รายพระนามและรายนามประธานในพิธีเปิดโอลิมปิกเยาวชน
หมายเหตุ:
เทวดาในศาสนาฮินดู
เทวะ (देव, ) เป็นศัพท์ภาษาสันสกฤตที่ใช้ระบุเทวดาในศาสนาฮินดู เทวะ เป็นศัพท์ในเพศชาย เทียบเท่ากับเทวีในเพศหญิง
แคนรึก แชงกีเยวิตช์
แคนรึก อาดัม อาแล็กซันแดร์ ปียุส แชงกีเยวิตช์ (Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz ) หรือที่รู้จักในชื่อ "ลิตฟอส" (Litwos ) (5 พฤษภาคม ค.ศ. 1846 - 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916) เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวโปแลนด์ และนักประพันธ์นวนิยายซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1905 ในฐานะที่มีผลงานโดดเด่นในการเขียนงานมหากาพย์ เป็นนักเขียนชาวโปแลนด์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20
แชงกีเยวิตช์เกิดในแผ่นดินโปแลนด์ใต้การปกครองของรัสเซีย เขาเขียนนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับยุคของสาธารณรัฐโปแลนด์ โดยมากตีพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ก่อน แล้วจึงได้รับรวมเล่ม ซึ่งยังคงมีการพิมพ์ซ้ำอยู่เสมอจนถึงปัจจุบัน เขาเป็นที่รู้จักโด่งดังในโปแลนด์จากผลงานนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "With Fire and Sword", "The Deluge", และ "Fire in the Steppe" (เป็นนวนิยายไตรภาค) ส่วนในแวดวงสากลเขามีชื่อเสียงจากงานเขียนเรื่อง "Quo Vadis" ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หลายต่อหลายครั้ง ฉบับที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือภาพยนตร์ดัดแปลงในปี ค.ศ. 1951
เทวดาในศาสนาฮินดู
ในวรรณกรรมพระเวทยุคแรก สิ่งเหนือธรรมชาติทั้งหมดมีชื่อเรียกว่า เทวะ และอสูร  แนวคิดและตำนานพัฒนาในวรรณกรรมอินเดียยุคต้น และในสมัยพระเวทตอนปลาย สิ่งเหนือธรรมชาติที่มีความกรุณาเรียกเป็น เทวะ-อสูร จากนั้นในตำราฮินดูสมัยหลังพระเวทอย่างปุราณะกับItihasasของศาสนาฮินดู เทวะ เป็นตัวแทนของความดี และ อสูรเป็นตัวแทนของความชั่ว
เทวะ อสูร ยักษ์ และรากษสเป็นส่วนหนึ่งของเทพปกรณัมฮินดู และ เทวะ ปรากฏในทฤษฎีจักรวาลวิทยาในศาสนาฮินดูจำนวนมาก
การปรองดอง
อรรถาธิบาย
สถาบันส่งเสริมประชาธิปไตยและการเลือกตั้งสากล (International Institute for Democracy and Electoral Assistance: IDEA) ได้กล่าวถึงกระบวนการการปรองดองใน 3 ขั้นตอนไว้ดังนี้
จะเห็นได้ว่ากระบวนการสร้างความปรองดองนั้นวางอยู่บนกรอบความคิดทางการเมืองพื้นฐานสามประการ ประการแรกคือการยึดหลักนิติธรรม (rule of law) เพราะแม้กระบวนการปรองดองจะพยายามไกล่เกลี่ย และมีการรอมชอมระหว่างคู่ขัดแย้ง แต่ความจริงทางการเมือง และความถูก-ผิด ภายใต้กรอบของกฎหมายก็ยังคงต้องดำรงอยู่ และมีการตัดสินไปตามกระบวนการปกติเพื่อก่อให้เกิดความเป็นธรรม แต่ความเป็นธรรมที่ว่านี้ ตั้งอยู่ภายใต้แนวคิดความยุติธรรมในช่วงเปลี่ยนผ่าน ประการที่สองคือ การสร้างความไว้วางใจทางการเมือง (political trust) ระหว่างคู่ขัดแย้ง และประการสุดท้ายก็คือ การสร้างศักยภาพ (capability) ให้แก่สถาบันทางการเมืองทั้งที่เป็นทางการ และไม่เป็นทางการเพื่อก่อร่างสร้างความสัมพันธ์ทางการเมืองที่ดีระหว่างคู่ขัดแย้ง (Murphy, 2010: 41, 71, 94)
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย
ในทางปฏิบัติ สังคมไทยหลังปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา เป็นสังคมที่มีความแตกแยกกันอย่างมาก ทั้งความแตกแยกทางการเมือง (ระหว่างกลุ่มสีเสื้อต่าง ๆ ) ความแตกแยกทางเศรษฐกิจ (ความแตกต่างระหว่างชนชั้น ความไม่เป็นธรรมในการแบ่งบันทรัพยากร) และความแตกแยกทางสังคม (การไม่ได้รับความยุติธรรม หรือ ถูกปฏิบัติแบบ “สองมาตรฐาน”) นำมาสู่การจัดการปัญหาด้วยการตั้งคณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ (คอป.) สมัชชาปฏิรูปประเทศ และคณะกรรมการปฏิรูปประเทศไทยในการสร้างความปรองดองในชาติ
การสืบค้นหาความจริงของ “คณะกรรมการอิสระตรวจสอบและค้นหาความจริงเพื่อการปรองดองแห่งชาติ” ที่ได้ออกผลการศึกษาในช่วงปลายปี พ.ศ. 2555 และรายงานที่จัดทำโดยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.) ถึงผลการตรวจสอบกรณีเหตุการณ์การชุมนุมของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช. หรือกลุ่มคนเสื้อแดง) ระหว่างวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2553-19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 นำมาสู่ข้อถกเถียงและการตั้งคำถามอย่างกว้างขวางต่อเนื้อหาและข้อสรุป ความพยายามสร้างความปรองดองที่ผ่านมาของสังคมไทยสะท้อนว่า กระบวนการปรองดองเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ต้องอาศัยการถกเถียงอย่างสร้างสรรค์ ต้องอดทนต่อข้อมูลและการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง จริงใจและเปิดใจยอมรับฟังเสียงจากผู้เห็นต่างให้มากกว่าเดิม ทั้งนี้เป้าหมายคือการสร้างความไว้วางใจระหว่างคนในสังคม
ในการนำหลักการและกระบวนการปรองดองมาใช้ในสังคมไทย ต้องไม่ลืมว่าการปรองดองมีความสัมพันธ์กับระบบการเมือง โครงสร้างทางเศรษฐกิจ และสังคมวัฒนธรรมอย่างใกล้ชิด ไม่มีกระบวนการปรองดองใดที่แยกตัวออกจากเศรษฐกิจและการเมือง และต้องคำนึงว่าความขัดแย้งที่มีมาเป็นเวลายาวนานไม่สามารถจัดการได้ภายในระยะเวลาอันสั้น แต่จำเป็นต้องใช้กระบวนการที่กินเวลาในการเปิดเจรจาระหว่างกลุ่มต่าง ๆ และใช้กลไกช่วยเหลือเยียวยาจนทุกกลุ่มในสังคมสามารถกลับมาดำรงอยู่ร่วมกันได้ด้วยความอดทนต่อความหลากหลาย และที่สำคัญที่สุด การปรองดองที่แท้จริงมิอาจทำได้โดยใช้ความรุนแรงและกำลังบังคับ มิอาจเกิดขึ้นได้ด้วยวาทกรรมที่ปราศจากสำนึกในความผิด และการสรุปบทเรียนแห่งความผิดพลาดที่จะไม่กระทำต่อกันอีก การปรองดองจะสำเร็จได้ก็ต้องเริ่มด้วยการชำระประวัติศาสตร์ ให้ข้อเท็จจริงปรากฏ ไม่ใช่การทำให้ความจริงหายไป
พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร
พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร เป็นพระพุทธรูปหยกเขียวถือเป็นพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งของประเทศไทย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต
ประวัติ
พระพุทธมณีรัตนปฏิมากร เป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นพระแก้วประจำรัชกาลของพระองค์ เป็นพระหยกสีเขียวเข้ม ศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ สร้างเมื่อพุทธศักราช 2457 หน้าตักกว้างประมาณ 9.5 นิ้ว มีชื่ออีกชื่อคือ พระแก้้วมรกตน้อย
ประเพณีและพิธีการ
ไม่ปรากฏเอกสารหรือหลักฐานว่าใช้พระพุทธมณีรัตนปฏิมากรในวาระโอกาสใดในอดีต ทั้งนี้เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระพุทธมณีรัตนปฏิมากร จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปในพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระราชกุศลอุทิศถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช และพิธีเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรชัยมงคลถวายพระราชกุศลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ 9 เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ พระลานพระราชวังดุสิต
จัสต์แอสลองแอสวีอาร์ทูเก็ตเตอร์
จัสต์แอสลองแอสวีอาร์ทูเก็ตเตอร์ (Just as Long as We're Together) เป็นซิงเกิลที่ 2 ของพรินซ์ จากอัลบั้มฟอร์ยู เปิดตัวในปี ค.ศ. 1978 โดยวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 ตอนจบในเพลงมีแทร็คบรรเลงเดิมเรียกว่า "Jelly Jam" ที่ถูกเพิ่มลงในแทร็คหลัก
สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1783)
สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (The Peace Treaty of Paris) ค.ศ. 1783 เป็นกลุ่มสนธิสัญญาที่ยุติสงครามปฏิวัติอเมริกา ที่ลงนามเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1783 โดยมีตัวแทนคือ พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งบริเตนใหญ่ ลงนาม ณ กรุงปารีส ร่วมกับตัวแทนจากสหรัฐอเมริกา โดยเป็นส่วนหนึ่งของ สนธิสัญญาปารีส (ค.ศ. 1783) ในขณะที่สนธิสัญญาอีกสองฉบับที่ลงนาม ณ พระราชวังแวร์ซาย ระหว่างผู้แทนพระองค์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน โดยเรียกกันว่าสนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1783) โดยในวันก่อนหน้าการลงนาม ได้มีการลงนามรับรองสนธิสัญญาล่วงหน้าแล้วระหว่างตัวแทนรัฐบาลของสาธารณรัฐดัตช์ แต่สนธิสัญญาฉบับสุดท้ายที่ยุติสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สี่นั้นก็ยังไม่ได้ลงนามกันจนกระทั่งวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1784
รายพระนามพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งทวีปอเมริกา
รายพระนามพระมหากษัตริย์และกษัตรีพระองค์สุดท้ายแห่งทวีปอเมริกา
เขตปทุมวัน
ปทุมวัน เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตศูนย์กลางธุรกิจ การค้า การบริการ การพยาบาล วัฒนธรรม การศึกษา และการทูต เป็นเขตหนึ่งที่มีที่ตั้งอยู่บริเวณใจกลางที่สุดของกรุงเทพมหานคร และที่มีการคมนาคมหลากหลายช่องทาง
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตปทุมวันตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ที่มาของชื่อเขต
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จทอดพระเนตรบริเวณคลองแสนแสบ ซึ่งในขณะนั้นยังมีสภาพเป็นท้องนาชานเมือง มีบัวพันธุ์ไทยขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสระบัว 2 สระ  และพระตำหนักสำหรับเป็นที่ประทับพักผ่อนซึ่งในปัจจุบันเป็นวังสระปทุม (วังที่ประทับของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี) และต่อมาได้โปรด ฯ ให้สร้างวัดปทุมวนาราม (แปลว่า "วัดป่าบัว") ขึ้นเป็นพระอารามหลวง บริเวณดังกล่าวจึงมีชื่อเรียกว่า ปทุมวัน
ประวัติศาสตร์
อำเภอปทุมวัน อนึงในอดีตอำเภอประทุมวันนั้นได้มีประกาศกระทรวงนครบาล ระบุว่า เนื่องจากอำเภอสระประทุมวัน มีอาณาเขตไม่กว้างขวาง ทั้งการงานมีน้อย จึงยกเลิกอำเภอสระประทุมวันเสีย โดยรวมพื้นที่เข้ากับอำเภอสามเพ็งและอำเภอดุสิต ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการประกาศยกเลิกอำเภอชั้นใน 7 อำเภอและตั้งอำเภอชั้นในขึ้นใหม่ 25 อำเภอ โดยใน25 อำเภอมีอำประทุมวัน วันโดยใช้ที่ว่าการอำเภอสามแยก (ต่อมายุบรวมกับอำเภอสัมพันธวงศ์) เป็นที่ทำการในขั้นแรก จากนั้นจึงย้ายมาตั้งอยู่ที่สี่แยกปทุมวัน และได้ย้ายมาอยู่ที่ตั้งปัจจุบันในซอยจุฬาลงกรณ์ 5 ถนนพระรามที่ 4 ใน พ.ศ. 2506
ใน พ.ศ. 2515 ได้มีประกาศคณะปฏิวัติจัดตั้งกรุงเทพมหานครขึ้นแทนที่นครหลวงกรุงเทพธนบุรีซึ่งเกิดจากการรวมกันของจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี อำเภอปทุมวันจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตปทุมวัน ขึ้นกับกรุงเทพมหานคร ส่วนตำบลต่าง ๆ ในท้องที่ก็มีฐานะเป็นแขวง
การแบ่งเขตการปกครอง
เขตปทุมวันแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง ได้แก่
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตได้แก่ ถนนพระรามที่ 1 (ต่อเนื่องเป็นถนนเพลินจิตและถนนสุขุมวิท) ตัดผ่านพื้นที่เขตในแนวนอนทางทิศเหนือ ถนนพระรามที่ 4 เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองทางทิศใต้ โดยถนนที่เชื่อมระหว่างถนนทั้ง 2 สายนี้ ได้แก่ ถนนรองเมือง ถนนจารุเมือง (ต่อเนื่องเป็นถนนพระรามที่ 6) ถนนบรรทัดทอง ถนนพญาไท ถนนอังรีดูนังต์ และถนนราชดำริ นอกจากนี้ก็ยังมีถนนหลังสวน ถนนวิทยุ ถนนสารสิน ถนนจรัสเมือง ถนนเจริญเมือง ทางพิเศษเฉลิมมหานคร และทางพิเศษศรีรัช
การสัญจรทางน้ำก็ยังมีอยู่ คือ เรือด่วนที่บริการในคลองแสนแสบ ซึ่งเป็นคลองแบ่งเขตปกครองแคบ ๆ ทางทิศเหนือ
เหตุการณ์สำคัญ
22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 เซ็นทรัล ชิดลม เกิดเพลิงไหม้ขึ้นในเวลากลางคืน มีผู้เสียชีวิต 4 ราย บาดเจ็บสาหัส 11 ราย
23 กมุภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ตึกเพรสซิเด้นท์ ทาวเวอร์ เกิดเพลิงไหม้ขึ้น มีผู้เสียชีวิต 3 รายบาดเจ็บ 101 ราย
7 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุระเบิดที่บริเวณทางเข้าสวนลุมพินี ประตู 4 ถนนพระรามที่ 4 ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นด่านตรวจของตำรวจและทหาร จำนวน 3 ครั้ง เบื้องต้นคาดว่าเป็นชนิดเอ็ม 79 เบื้องต้นมีตำรวจได้รับบาดเจ็บ 4 ราย ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เบื้องจากการตรวจสอบวิถีกระสุนในเบื้องต้น คนร้ายน่าจะยิงวิถีโค้ง ข้ามสะพานลอย น่าจะเป็นการยิงมาจากทางด้านแยกศาลาแดง เมื่อเวลา 05.00 น. พบเจ้าหน้าที่ 1 นายเสียชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าว
17 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เกิดระเบิดที่ศาลท้าวมหาพรหม โรงแรมเอราวัณ มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ซึ่งขณะนี้ สามารถจับผู้วางระเบิดได้แล้วคือนายยูซูฟุ ไมรารี และนายอาเด็ม คาราดัก โดยทั้งสองคนได้ซัดทอดว่ามีคนไทยอยู่เบื่องหลังการก่อเหตุในครั้งนี้ คือนายอ๊อด พยุงวงษ์และนางสาววรรณา สวนสัน ซึ่งในขณะนี้เชื่อว่าออกนอกประเทศไปแล้ว
10 เมษายน พ.ศ. 2562 เกิดเหตุไฟไหม้ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์ มีผู้เสียชีวิต 3 ราย บาดเจ็บ 15 ราย
แอนิเมชัน
แอนิเมชัน หรือ ชีวลักษณ์ (animation) หมายถึง การสร้างภาพเคลื่อนไหวโดยการฉายภาพนิ่งหลาย ๆ ภาพต่อเนื่องกันด้วยความเร็วสูงโดยการนำภาพนิ่งมาเรียงต่อกัน
การใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในการคำนวณสร้างภาพจะเรียกการสร้างภาพเคลื่อนไหวด้วยคอมพิวเตอร์หรือคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน หากใช้เทคนิคการถ่ายภาพหรือวาดรูป หรือรูปถ่ายแต่ละขณะของหุ่นจำลองที่ค่อย ๆ ขยับ จะเรียกว่า ภาพเคลื่อนไหวแบบการเคลื่อนที่หยุดหรือสตอปโมชัน (stop motion) โดยหลักการแล้ว ไม่ว่าจะสร้างภาพ หรือเฟรมด้วยวิธีใดก็ตาม เมื่อนำภาพดังกล่าวมาฉายต่อกันด้วยความเร็ว ตั้งแต่ 16 เฟรมต่อวินาทีขึ้นไป เราจะเห็นเหมือนว่า ภาพดังกล่าวเคลื่อนไหวได้ต่อเนื่องกัน ทั้งนี้เนื่องจากการเห็นภาพติดตา
ในทางคอมพิวเตอร์ การจัดเก็บภาพแบบแอนิเมชันที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในอินเทอร์เน็ต มีหลายรูปแบบไฟล์เช่น GIF APNG MNG SVG แฟลช และไฟล์สำหรับเก็บวีดิทัศน์ประเภทอื่น ๆ
ตัวอย่างแอนิเมชัน
เมื่อนำมาฉายต่อเนื่องกันจะเห็นเป็นภาพเคลื่อนไหว
ตัวอย่างแอนิเมชันนี้เคลื่อนด้วยความเร็ว 10 เฟรมต่อวินาที
แอนิเมชันนี้เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 2 เฟรมต่อวินาที
อุปกรณ์ของผู้ทำแอนิเมชัน
อุปกรณ์ในการนำมาสร้างแอนิเมชันนั้นถ้าไม่นับคอมพิวเตอร์ก็จัดว่าค่อนข้างมีราคาสูงและหายากเลยทีเดียว ซึ่งแตกต่างกับความสามารถซึ่งนับว่าจำเป็นสำหรับการทำงานเป็นอย่างมาก ถึงแม้ในปัจจุบันจะมีแท็บเล็ตที่ผู้ทำแอนิเมชันในไทยทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่สำหรับต้นฉบับหรือในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส เยอรมนี ผู้ทำแอนิเมชันเหล่านั้นยังคงพูดกันว่า อุปกรณ์หลัก ๆ ในการทำงานก็ยังคงเป็นกระดาษ ดินสอ และโต๊ะไฟ เพียงแต่มีแท็บเล็ตหรือเมาส์ปากกาเป็นอุปกรณ์ที่เพิ่มเข้ามาช่วยในการทำงานขั้นตอนสุดท้ายก่อนการตัดต่อได้เร็วขึ้น
ประวัติ
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นเริ่มทดลองใช้เทคนิคการสร้างภาพยนตร์การ์ตูนซึ่ง กำลังถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาเพื่อสร้างภาพยนตร์การ์ตูนของตนเอง ในทศวรรษที่ 1970 ภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาลักษณะเฉพาะตัวขึ้นจนสามารถแบ่งแยกออกจาก ภาพยนตร์การ์ตูนของสหรัฐอเมริกาได้อย่างชัดเจน ยกตัวอย่างเช่นภาพยนตร์การ์ตูนหุ่นยนต์ยักษ์ซึ่งไม่สามารถหาได้ในสหรัฐ อเมริกาเลย ในทศวรรษที่ 1980 อนิเมะได้รับความนิยมกว้างขวางในญี่ปุ่น ทำให้ธุรกิจการสร้างอนิเมะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และในทศวรรษที่ 1990 และ 2000 ชื่อเสียงของอนิเมะได้แพร่ขยายไปยังนอกประเทศญี่ปุ่น พร้อมๆการขายบริการของเหล่าทั้งหลาย กับการขยายตัวของตลาดอนิเมะนอกประเทศ
ตานเสียแห่งจีน
ตานเสียแห่งจีน เป็นชื่อเรียกภูมิประเทศที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินซึ่งมีธรณีสัณฐานเป็นหินแปรสีแดง มีการกัดเซาะที่เกิดจากอิทธิพลของพลังภายในของลักษณะทางธรณีวิทยา (รวมทั้งการยกตัวของเปลือกโลก) และปัจจัยภายนอก (รวมทั้งการกัดเซาะด้วยลมและน้ำ) สมบัติทางธรรมชาติ แหล่งนี้ประกอบไปด้วยพื้นที่ 6 พื้นที่ในเขตกึ่งโซนร้อนทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน มีลักษณะเฉพาะเป็นหน้าผาสีแดงที่น่าตื่นตาและเทือกเขาที่มีถูกกัดเซาะด้วยแรงลม รวมทั้งเสาหินธรรมชาติ หอคอย หุบเขาลึกกับร่องลำธาร และน้ำตก ลักษณะภูมิประเทศอันสลับซับซ้อนนี้ช่วยรักษาป่าดงดิบของพืชใบกว้างไว้ และเป็นที่อยู่ของพืชพันธุ์และนานาสัตว์ที่หายากกว่า 400 ชนิด
มรดกโลก
ตานเสียแห่งจีนได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 34 เมื่อปี พ.ศ. 2553 ที่กรุงบราซิเลีย ประเทศบราซิลด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย  เป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลที่ 5 ถือได้ว่าเป็นพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งของประเทศไทย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่หอพระสุราลัยพิมาน พระบรมมหาราชวัง
ประวัติ
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย เป็นพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่5  โดยเป็นพระพุทธรูปประจำรัชกาลของพระองค์เอง
สถาปัตยกรรม
เป็นพระพุทธรูปแบบแก้วผลึกใส ศิลปะแบบล้านนา ราวพุทธศตวรรษที่ 19-20 หน้าตักกว้างประมาณ 4 นิ้ว
ไทยทาวน์
ไทยทาวน์ (Thai Town) หรือรู้จักกันในชื่อ ลิตเติลไทยแลนด์ (Little Thailand) หรือ ลิตเติลแบงค็อก (Little Bangkok) เป็นกลุ่มชุมชนชาวไทยที่อาศัยอยู่นอกประเทศไทย ปัจจุบันมีอยู่แบบทางการสามแห่งคือ ลอสแอนเจลิส ซิดนีย์ นครนิวยอร์ก
พระพุทธบุษยรัตน์น้อย
ปัจจุบัน
ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่ หอพระสุราลัยพิมาน ในหมู่พระมหามณเฑียร พระบรมมหาราชวัง
ไทยทาวน์
ไทยทาวน์ อาจหมายถึง
วัดเนกขัมมาราม (จังหวัดปทุมธานี)
คุณเล็ก นาคสารน์ ได้รับบริจาคที่ดินให้มูลนิธิมหามงกุฏราชวิทยาลัย เนื้อที่ 327 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา มูลนิธิแบ่งให้เป็นที่สร้างวัด 49 ไร่ ขุนชวนระบิน เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศการตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60.50 เมตร
ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2494 โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2525 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานประถมศึกษาแห่งชาติ ในที่ดินของวัด
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7.5 เมตร ยาว 22.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ หอระฆัง ศาลาท่าน้ำ ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ
พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล
พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล (Procter & Gamble; nyse: PG) หรือ พีแอนด์จี (P&G) เป็นบริษัทข้ามชาติผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าอุปโภคบริโภคจากสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการ เดิมเป็นทางเดินรถไฟสายปากน้ำ ต่อมาเมื่อยกเลิกรถไฟสายปากน้ำแล้วจึงปรับเป็นถนนขนาด 2 ช่องทางจราจรสวนทาง มีจุดเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 ในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตัดกับถนนเกษมราษฏร์ แล้วจึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร ตัดกับถนนกล้วยน้ำไทแล้วจึงลอดใต้ทางพิเศษเฉลิมมหานคร จากนั้นจึงข้ามคลองพระโขนงเข้าสู่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย ตัดกับซอยสุขุมวิท 50 จากนั้นจึงเข้าพื้นที่แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง บริเวณใกล้กับจุดตัดกับถนนอาจณรงค์ซึ่งเป็นถนนเลียบทางรถไฟ แล้วเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับซอยสุขุมวิท 62 จากนั้นจึงข้ามคลองบางอ้อเข้าพื้นที่แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา ตัดกับถนนสรรพาวุธเข้าพื้นที่แขวงบางนาใต้ แล้วข้ามคลองบางนา ผ่านหน่วยงานทหารเรือ จากนั้นจึงเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการ โดยถนนสายนี้ทำหน้าที่แบ่งเขตระหว่างเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับเขตเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จากนั้นจึงข้ามคลองสำโรง แล้วตัดกับถนนปู่เจ้าสมิงพราย สุดท้ายจึงลอดใต้ทางพิเศษกาญจนาภิเษก และไปสิ้นสุดที่ถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 22 (บริเวณพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ) ที่ทางแยกโค้งเกริก ถนนทางรถไฟสายเก่านี้เดิมเคยเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3109 ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานครและกรมทางหลวงชนบท (ช่วงถนนในเขตจังหวัดสมุทรปราการ)
พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล
พีแอนด์จีได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์จูน ติดอันดับห้า จาก "10 บริษัทที่ได้รับการยกย่องสูงสุด" ประจำปี 2011 เลื่อนขึ้นจากอันดับหกในปี 2010
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1837 โดยนายวิลเลียม พรอคเตอร์ ช่างทำเทียนไขชาวอังกฤษ และนายเจมส์ แกมเบิล ช่างทำสบู่ชาวไอร์แลนด์ ชายทั้งคู่อพยพเข้ามาอาศัยที่เมืองซินซินแนติ แต่งงานกับพี่น้องชื่อโอลิเวียร์ และเอลิซาเบท นอริส และได้รับคำแนะนำจากนายอะเล็กซานเดอร์ นอริส ที่เป็นพ่อตาของคนทั้งสองให้ร่วมดำเนินธุรกิจ ก่อตั้งกิจการ พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ขึ้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1837
ในปี 2005 พีแอนด์จีได้ควบรวมกิจการกับยิลเลตต์ และกลายเป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าอุปโภคบริโภคที่มียอดขายอันดับหนึ่งของโลก มียอดขายแซงหน้ายูนิลีเวอร์ โดยมียอดขายทั่วโลก 82.6 พันล้านเหรีญสหรัฐ ในปี ค.ศ. 2011
ในปี 2012 พีแอนด์จีได้ถอนตัวออกจากธุรกิจอาหาร ด้วยการขายแบรนด์พริงเกิลส์ ซึ่งเป็นแบรนด์สินค้ามันฝรั่งทอดกรอบ ที่มีวางจำหน่ายอยู่ทั่วโลก ให้กับเคลลอกส์ ซึ่งเป็นผู้ผลิตอาหารและขนมรายใหญ่ของโลก
พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิลในประเทศไทย
พรอคเตอร์ แอนด์ แกมเบิล เทรดดิ้ง ในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยในขณะนั้นมีพนักงานเพียง 37 คน ก่อนหน้านั้น ผลิตภัณฑ์ของพีแอนด์จีในประเทศไทยได้รับการดูแลโดยดีทแฮล์ม และบอร์เนียวมาก่อน โดยในช่วงที่ดีทแฮล์มและบอร์เนียวเป็นผู้จำหน่ายสินค้าของพีแอนด์จีในประเทศไทย มีสินค้าที่มีชื่อในสมัยนั้นเช่น สบู่ไอวอรี่ สบู่เซฟการ์ด ยาสีฟันเครสท์ ผงซักฟอกไทด์ เป็นต้น ต่อมาพีแอนด์จีได้เข้าซื้อกิจการของริชาร์ดสัน-วิคส์ทั่วโลกในปี พ.ศ. 2528 ก่อนที่จะมาเปิดกิจการในประเทศไทยในอีก 2 ปีต่อมา สินค้าในยุคที่พีแอนด์จีมาดำเนินการเอง สินค้าแรกคือ ผลิตภัณฑ์บำรุงผิว ออย ออฟ อูลาน (หรือโอเลย์ ในปัจจุบัน) ยารักษาสิวเคลียราซิล ยาอมแก้ไอวิคส์ และผ้าอ้อมเด็กแพมเพอร์ส ซึ่งเป็นสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ และเคยอยู่ภายใต้การดูแลของริชาร์ดสัน-วิคส์ หลังจากนั้นพีแอนด์จีก็ได้มีสินค้าที่มีชื่อเสียงออกมาอีก ซึ่งเป็นสินค้าที่มีผลิตในประเทศไทย เช่น แชมพูรีจอยส์,แพนทีน,เฮดแอนด์โชว์เดอร์ส ผ้าอนามัยวิสเปอร์ เป็นต้น ต่อมาพีแอนด์จีได้เข้าซื้อกิจการของแคล์รอล ยิลเลตต์ เวลล่าและผลิตภัณฑ์ผงซักฟอกและถนอมผ้าของคอลเกต-ปาล์มโอลีฟ ในประเทศไทย มาเลเซีย ฮ่องกง บรูไน พม่า ลาว และกัมพูชา ทำให้พีแอนด์จีได้สินค้ามาทำตลาดเพิ่มในประเทศไทย หลังจากเข้าซื้อกิจการเหล่านี้ นอกจากสินค้าของพีแอนด์จีเอง
5 วูเมน
5 วูเมน (5 Women) เป็นเพลงของพรินซ์ จากอัลบั้มในปี ค.ศ. 1999 The Vault: Old Friends 4 Sale โดยวางจำหน่ายเป็นซิงเกิลโปรโมดที่ 2 โดยเฉพาะในประเทศเยอรมนีได้รับการออกอากาศทางวิทยุนอกเหนือไปจากแผ่นซีดี
ชิอากิ โคบายาชิ
ชิอากิ โคบายาชิ ( 小林 千晃<rt>こばやし ちあき</rt>, 4 มิถุนายน 1994 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดสำนักงานโอซาวะ
แบรีเซนเตอร์
แบรีเซนเตอร์ (Barycenter, Barycentre) เป็นจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุสองวัตถุหรือมากกว่าที่ซึ่งโคจรรอบซึ่งกันและกันหรือจุดรอบๆที่ซึ่งมันโคจร แบรีเซนเตอร์เป็นประเด็นสำคัญในดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ระยะทางจากจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุถึงแบรีเซนเตอร์สามารถใช้คำนวณปัญหาสองวัตถุอย่างง่าย คำว่าแบรีเซนเตอร์มาจากคำในภาษากรีกว่า βαρύ-ς หนัก และ κέντρ-ον ศูนย์กลาง
ในเรขาคณิต คำว่า "แบรีเซนเตอร์" มีความหมายเหมือนกับคำว่า เซนทรอยด์ ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางของรูปเรขาคณิตสองมิติ