cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537)
บท ก๊วยเจ๋ง
เป็นที่รู้ ๆ กันว่า "มังกรหยก 1983" วางตัวนักแสดงได้ดีมากแทบทุกตัวละคร เหมือนถอดออกมาจากบทประพันธ์เป๊ะๆ แต่ในที่นี้จะวิจารณ์แค่คู่เอกกันค่ะ เวอร์ชัน "มังกรหยก 1983" หวงเย่อหัว นับว่าเป็นต้นแบบก๋วยเจ๋งในใจของผู้ชมไปซะแล้ว ใบหน้าเอ๋อๆ โง่ๆ บื้อๆ ท่าทางเกาหัวยิกๆ บ่งบอกว่ากำลังงง ติดตาคนดูละครไปแล้ว หาใครในบุคลิกนี้ได้ยาก ส่วน จางจื้อหลิน ใน เวอร์ชัน "มังกรหยก 1994" แม้จะหน้าตาหล่อเหลาน่ารักน่าเอ็นดู แต่ความโง่และความบื้อในตัวก๋วยเจ๋งยังฉายแสงได้ไม่เท่าหวงเย่อหัวเลยค่ะ จะว่าไปแล้ว ก๋วยเจ๋งจางจื้อหลินดูเป็นบุรุษหนุ่มรูปงามที่สุภาพ อ่อนโยน มีคุณธรรมและน้ำใจ เหมาะเป็นหนุ่มในฝันของสาว ๆ ซะมากกว่า
จูอิน
ส่วน จูอิน ถึงแม้จะสวยน่ารัก แต่ความน่ารักของเธอในบทอึ้งย้งดูจงใจทำให้น่ารักมากกว่า อย่างอากัปกิริยาจับเปียบ่อย ๆ ของเธอสร้างความรำคาญตาให้ผู้ชมหลายคนมาก จะว่าไปแล้วแอคติ้งการแสดงของจูอิน ก็ดูเกินงามไม่เป็นธรรมชาตินัก แต่โดยรวมแล้ว "มังกรหยก 1994" ก็มีความสนุกในตัวเองถ้าไม่นำไปเปรียบเทียบกับเวอร์ชันขององเหม่ยหลิง ก๋วยเจ๋งที่รับบทโดย"หวงเย่อหัว" แม้จะติดตาว่าเค้าคือก๋วยเจ๋งมาก่อน แต่จางจื้อหลินก็ยังคงเป็นจางจื้อหลิน ไม่อาจติดภาพก๋วยเจ๋งมาได้ เรียกว่าเรื่องนี้จางจื้อหลินเสมอตัวไม่บวกและไม่ลบค่ะ วิจารณ์โดย "หลินกุเหนียง"
การเข้าใจผิด
มีสื่อมากมายที่กล่าวว่า มังกรหยก 1994 (ภาคก๊วยเจ๋ง ฉบับ จูอิน) นั้นไม่ประสบความสำเร็จ ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่ได้แย่ถึงระดับนั้น
ในฮ่องกง มังกรหยก 1994 มีสถิติเรตติ้งที่สูงกว่า มังกรหยก ฉบับของ หมีเซียะ, โจวซวิ่น หรือแม้แต่ หลี่อีถง
ส่วน มังกรหยก ภาคก๊วยเจ๋ง ที่สร้างเป็นละครแล้วประสบความสำเร็จน้อยที่สุดหรือไม่ดังในระดับเอเชีย คือ '''มังกรหยก 1988 (The Legend of conder heroes 1988) เวอร์ชันนี้เป็นงานสร้างของไต้หวันในปีพ.ศ. 2531 ที่ได้ เฉินอวี้เหลียน มารับบท อึ้งย้ง''' ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเพราะไม่เป็นที่นิยมในระดับเอเชียเลย ถึงแม้ในไต้หวันจะได้รับความนิยมในระดับที่ดี เพราะเป็นประเทศที่ผลิตเองดูเอง แต่ก็เทียบไม่ได้เลยกับ มังกรหยก 1994 ฉบับ จูอิน เวอร์ชันที่เป็นที่รู้จักในระดับเอเชีย มากกว่า
มังกรหยก 1988 งานสร้างไต้หวัน นั้นเคยถูก(บาง)สื่อวิจารณ์ตอนลงม้วนวีดีโอให้เช่าในต่างประเทศว่า แย่ทั้งคอสตูมเสื้อผ้าทรงผม, ฉากและเทคนิค ซึ่งยังห่างชั้นจาก มังกรหยก 1983 ที่เป็นงานสร้างฮ่องกงในยุคเดียวกันอยู่มาก
ส่วน เฉินอวี้เหลียน ในวัย 28 ปี ถึงแม้เธอจะพยายามแสดงบท อึ้งย้ง ฉบับไต้หวัน นี้ออกมาสุดความสามารถแค่ไหนก็ตาม แต่ทว่าจากที่เธอเคยโด่งดังกับบท เซียวเหล่งนึ่ง มาก่อน ภาพลักษณ์ดังกล่าวจึงติดตาผู้ชม ทำให้เธอไม่สามารถสลัดภาพลักษณ์ดังกล่าวออกจากความทรงจำของผู้ชม เลยทำให้ บท อึ้งย้ง ดูขัดกับบุคลิกของเธอเป็นอย่างมาก
ด้วยเพราะเป็นงานสร้างของไต้หวัน (ในยุคนั้นละครของทางไต้หวันน้อยเรื่องจะได้รับความนิยมในระดับเอเชีย) อีกทั้งยังมีกระแสวิจารณ์ ทำให้ มังกรหยก 1988 ชุดนี้ส่วนใหญ่มีการเผยแพร่ลงเป็นม้วนวีดีโอให้เช่าดูในบางประเทศเท่านั้น (บางแหล่งมีการรายงานว่าเคยออกอากาศทางทีวีในบางประเทศ เช่น เวียดนาม) ด้วยเหตุนี้จึงมีผู้คนมากมายทั่วเอเชีย ไม่รู้จัก เวอร์ชัน มังกรหยก 1988 และอีกหลายคนถึงกับไม่เคยรู้มาก่อนว่าเคยมีการสร้าง มังกรหยก 1988 ชุดนี้ขึ้นมา จนกระทั่งถึงยุคโซเชียลมีเดีย (Social Media) ที่มีการแพร่หลายทางข้อมูล จึงทำให้หลายคนถึงเพิ่งจะมารับรู้ว่ามีเวอร์ชันนี้อยู่ด้วย
นอกจาก มังกรหยก 1988 ฉบับ เฉินอวี้เหลียน เวอร์ชันทางไต้หวัน จะมีคะแนนใน douban ได้น้อยที่สุดในบรรดางานสร้างทั้งหมดของละครชุด มังกรหยก ภาคก๊วยเจ๋ง (เพียง 4.7 คะแนน) แล้ว ยังเป็นเวอร์ชันที่ผู้คน (นอกไต้หวัน) พูดถึงน้อยที่สุดอีกด้วย นับเป็นความโชคดีของ เฉินอวี้เหลียน ที่ไม่ค่อยมีใครพูดถึงเธอหรือนำเธอไปเปรียบเทียบกับ องเหม่ยหลิง ในบท อึ้งย้ง เหมือนดาราสาวคนอื่น ๆ ที่เคยรับบท อึ้งย้ง ในเวอร์ชันอื่น ๆ ที่ถูกนำไปเปรียบเทียบ เพราะคนส่วนใหญ่ไม่เคยดูเวอร์ชัน มังกรหยก 1988
สรุป มังกรหยก 1994 ฉบับ จูอิน แพ้เรตติ้งแค่เวอร์ชันเดียวเท่านั้น คือ มังกรหยก 1983 ฉบับของ องเหม่ยหลิง ที่เคยฮิตถล่มทลายทั่วโลก
การฉายในประเทศไทย
มีการฉายเป็นทางการ 3 ครั้งทางช่องหลัก
1.ออนแอร์ครั้งแรกทางช่อง 3 กลางปีพ.ศ. 2539 เวลาประมาณ 21.30-22.30 หลังละครไทยเรื่อง เพลิงบุญ เวอร์ชัน หน่อย บุษกร และ ในไทยมังกรหยกเวอร์ชันนี้ ไม่ดังเท่าเวอร์ชัน มังกรหยก 1983
2.มีการรีรันออกอากาศใหม่ในช่อง 3 แฟมิลี่ โดยออกอากาศในวันจันทร์- ศุกร์ เวลา 15.30 น.
3.ช่อง 9 MCOT HD30 นำกลับมารีรัน เวลา 18.30 น จันทร์-ศุกร์ ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2565-
ปัจจุบันมีการรีรันทางช่องพิเศษอื่น ๆ เช่น ใน YouTube
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
1.มังกรหยก 1994 เป็นงานสร้างของภาคหนึ่งที่มีจำนวนตอนน้อยที่สุดเท่าที่มีการสร้างเป็นละครขึ้นมาทั้งหมด แม้กระทั่งงานสร้างของจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันในเวอร์ชันถัดมา ยังมีจำนวนตอนมากกว่านี้
2.ในฮ่องกง อึ้งย้งที่ จูอิน แสดง ได้รับความนิยมมากกว่า อึ้งย้งในเวอร์ชันหลัง ๆ ที่เป็นงานสร้างในยุคถัดมาของจีนและไต้หวัน เช่น มังกรหยก (2003,2008 และ 2017) ทำให้ อึ้งย้ง ฉบับ จูอิน ประสบความสำเร็จมากกว่าอึ้งย้งเวอร์ชัน ที่สร้างหลังจากเธอ
บรูซ ลี
บรูซ ลี (Bruce Lee) หรือ หลี่ เสี่ยวหลง (李小龙; พินอิน: Lǐ Xiǎolóng; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 — 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1973) เกิดที่ซานฟรานซิสโก เป็นดาราจีนที่โด่งดังในระดับฮอลลีวูด ด้วยความสามารถด้านศิลปะการต่อสู้แบบจีทคุนโด้ เขาสามารถพูดอังกฤษ จีน ญี่ปุ่น และยังเป็นแชมเปี้ยนเต้นชะชะช่า ในปี 1967 นิตยสารเอ็มไพร์ (อังกฤษ) จัดเขาเป็นหนึ่งใน 100 ดารานำตลอดกาล
ประวัติ
เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ยังเป็นทารกหนึ่งขวบ จากนั้นได้เป็นดาราในหนังฮ่องกงมาตั้งแต่เด็ก ๆ เรื่อยมา และเดินทางออกจากฮ่องกงไปอเมริกาเมื่อปี 1958 โดยไม่มีเงินแต่ใช้การสอนเต้นรำแลกทุนการเดินทาง เขาไปเรียนรู้กังฟูกับอาจารย์จีนหลายคนเพิ่มเติม จนกลายเป็นหนุ่มยอดกังฟู และยังเรียนคาราเต้เพิ่มเติม ในสาขา Kenpo Karate จากอาจารย์ญี่ปุ่นในกลางทศวรรษที่ 60
ภาพยนตร์เรื่องแรกของบรูซ ลี ที่ได้ฉายโรงในอเมริกาคือ Xi lu xiang หรือ My Son, Ah Chung (1950) ตอนที่เขายังอายุสิบขวบ จากนั้นลีแสดงภาพยนตร์มาตลอด เขาได้เข้าร่วมเป็นดารารับเชิญในทีวีมาตั้งแต่ปี 1966 รวมถึงเรื่อง The Green Hornet หรือ เพชฌฆาตหน้ากากแตน ที่เคยฉายในเมืองไทยสมัยก่อน แต่ภาพยนตร์ที่โด่งดังในอเมริกาคือ Tang shan da xiong หรือ The Big Boss ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง (หนังปี 1971 ฉายในอเมริกาปี 1972)
ลียังมีอาชีพสอนกังฟูค่าตัวแพงถึง 275 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง และเขียนหนังสือเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้จีนหลายเล่ม ในปี 1964 เขากับคู่หูเปิดรับนักเรียนกังฟูที่ไม่ใช่เอเชียอย่างเป็นทางการในเมืองโอ๊กแลนด์ หลังจากสองปีก่อนเขาเคยเทรนคนผิวขาวคนแรกเล่นกังฟู และก่อนหน้านั้นเล็กน้อยในปี 1964 มีสตูดิโอสอนกังฟูไม่จำกัดสีผิวเป็นแห่งแรกในโลกที่ไชน่าทาวน์ ในลอสแอนเจลิส
ในปี 1973 บรูซ ลี เสียชีวิตด้วยโรคลมชัก ณ โรงพยาบาลกู๊ดโฮพ (Good Hope) ประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นสาเหตุให้ชักกะทันหันและมีอาการสมองบวมน้ำแทรกซ้อนตามมาจนทำให้เขาถึงแก่ความตาย ขณะอายุเพียง 32 ปี มีบุตร 2 คน คือ แบรนดอน ลี และ แชนนอน ลี
ถึงบรูซ ลีจะเสียชีวิตแล้วก็ตาม ลีคิดค้นศิลปะการป้องกันตัวที่มีชื่อว่า "จีทคุนโด้" ซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปะการป้องกันตัวที่ได้รับการยอมรับไปทั่วโลก
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มเอฟ
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มเอฟ ประกอบด้วย, , และ. การแข่งขันจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 9–17 มิถุนายน 2558.
ตารางคะแนน
ใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย :
ประเทศเปรูในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเปรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเปรูเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 26 คน ใน 10 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเปรูได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
คิมิ โตะ โบะกุ
คิมิ โตะ โบะกุ เป็นการ์ตูนโดย คิอิชิ ฮตตะ มังงะออกวางตลอดในปี พ.ศ. 2547 และต่อมานำมาทำเป็นอนิเมะ ออกฉายในปี พ.ศ. 2554-2555
เนื้อเรื่อง
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มมัธยมปลาย 5 คน ในโรงเรียนมัธยมปลายโฮมะเระ โดยเริ่มจาก ยูตะ-ยูกิ คู่แฝด, ชุน คนหน้าหวาน และ คานาเมะ หัวหน้าห้อง ทั้งสี่คนต่างเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยอนุบาล และต่อมาจะมีชิซุรุ ลูกครึ่งญี่ปุ่น-เยอรมัน ที่เคยรู้จักกับยูตะ-ยูกิสมัยเด็กเข้ามาร่วมด้วย โดยเนื้อเรื่องจะเน้นถึงมิตรภาพของความเป็นเพื่อนของทั้ง 5 คน ทั้งในปัจจุบันและในอดีต ที่แต่ละคนมีมุมของตนเอง เช่นฝาแฝดอาซาบะ ทั้งที่ทั้งสองดูเข้ากับได้อย่างดี แต่ชีวิตส่วนตัวยูตะต้องคอยดูแลและจ้ำจี้จ้ำใชยูกิอยู่เสมอ ในขณะที่คานาเมะ เป็นพวกรักเรียน และชอบหญิงที่แก่กว่า ชุนเป็นคนใจดีที่โกรธใครไม่เป็น และชิซึรุที่เป็นตัวป่วนอยู่เสมอ
กาฬพฤกษ์
กาฬพฤกษ์ เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง กึ่งผลัดใบ สูง 10-20 เมตร เรือนยอดทรงกลมหรือคล้ายรูปร่มแผ่กว้าง โคนมีพูพอน เปลือกมีสีน้ำตาลเข้มเกือบดำแตกเป็นร่องลึก กิ่งอ่อนหรือช่อดอกมีขนนุ่มสีน้ำตาล ใบประกอบรูปขนนกเรียงสลับ ใบย่อย 10-20 คู่ ใบอ่อนสีแดง แผ่นใบย่อยรูปรีแกมรูปขอบขนานกว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว 3-5 เซนติเมตร ปลายใบมนโคนใบเบี้ยวใต้ใบมีขนนุ่ม ดอกออกเป็นช่อพร้อมใบอ่อนตามกิ่ง ช่อดอกยาว 10-20 เซนติเมตร เริ่มบานสีแดงแล้วเปลี่ยนเป็นชมพูตามลำดับ ผลเป็นฝักรูปทรงกระบอก กว้างประมาณ 3-4 เซนติเมตร ยาว 20-40 เซนติเมตร สีค่อนข้างดำ ผิวมีรอยแตกและมีสันทั้งสองข้างเมล็ดรูปรี รูปไข่ หรือรูปขอบขนานมี 20-40 เมล็ด สีเหลือง มีรสขม และมีกลิ่นเหม็น มีถิ่นกำเนิดอเมริกาเขตร้อน นิยมปลูกอยู่ทั่วไป ออกดอกช่วงเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม ขยายพันธุ์โดยเมล็ด
ประโยชน์
ปลูกเป็นไม้ประดับ เนื้อไม้และเปลือกมีสารฝาด ใช้ฟอกหนัง
การเพาะเมล็ด
ตัดและทำแผลที่ปลายเมล็ด หรือแช่น้ำกรดเข้มข้น 45 นาที เมล็ดจะงอกใช้เวลาประมาณ 10 วัน ระยะเวลาประมาณ 6 เดือน กล้าจะมีขนาดความสูงประมาณ 20 เซนติเมตร สามารถย้ายปลูกได้
สตีเฟน ฮิลเลนเบิร์ก
สตีเฟน แม็คแดนเนลล์ ฮิลเลนเบิร์ก (Stephen McDannell Hillenburg; 21 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เป็นนักวาดภาพแอนิเมชัน, นักพากย์ และครูวิชาชีววิทยาทางทะเลสัญชาติอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการ์ตูนเรื่อง สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ ของนิคคาโลเดียน และเป็นผู้ก่อตั้งยูไนเต็ดแพลงตอนพิกเจอร์ส (United Plankton Pictures)
ชีวิตส่วนตัว
ฮิลเลนเบิร์กแต่งงานกับแคเรน (Karen; สกุลเดิม: Umland ) ผู้เป็นเชฟแถวแคลิฟอร์เนียตอนใต้ และเป็นครูสอนทำอาหารที่คูลเวอร์ซิตี (Culver City) ในปี ค.ศ. 1998 โดยมีลูกชายแค่คนเดียวชื่อเคลย์ เคยอยู่ที่ฮอลลีวูด และปาซาเดนา (Pasadena) และอาศัยอยู่กับครอบครัวที่ซานมาริโน รัฐแคลิฟอร์เนีย จนกระทั่งเสียชีวิต
ป่วย และเสียชีวิต
ฮิลเลนเบิร์กสัมภาษณ์ในแม็กกาซีน วาไรตี ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ว่าติดเชื้ออะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส (ALS) เขากล่าวอีกว่า จะทำงานให้กับเรื่อง สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ "ตราบเท่าที่ [เขา] ทำได้"
ฮิลเลนเบิร์กเสียชีวิตที่บ้านของเขา ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ตอนอายุ 57 ปี ส่วนสาเหตุการเสียชีวิตเพราะหัวใจล้มเหลวเนื่องจากอาการเรื้อรังของโรค ALS ในวันต่อมา ร่างของเขาถูกเผา และโปรยขี้เถ้าลงที่มหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากหาดแคลิฟอร์เนียไป 500 ยาร์ด (460 เมตร)
รางวัลและเกียรติยศ
ในปี ค.ศ. 1992 หนังสั้นเรื่อง วอร์มโฮลส์ ชนะหัวข้อแนวคิดที่ดีที่สุดที่งานแอนิเมชันนานาชาติที่ออตตาวา (Ottawa International Animation Festival) ส่วน สพันจ์บ็อบ สแควร์แพ้นท์ ได้เข้าชิงรางวัลเอ็มมีไป 17 สาขา
ในปี ค.ศ. 2001 ทางHeal the Bay ได้รับการยกย่องในงานวอล์กเดอะวอล์กอวอร์ด ในปีต่อมาฮิลเลนเบิร์กได้รับรางวัลเทเลวิชันแอนิเมชันอวอร์ด (Television Animation Award) จาก National Cartoonists Society และรางวัลรูปปั้นเจ้าหญิงเกรซ จากองค์กรเจ้าหญิงเกรซ และในปี ค.ศ. 2018 ได้รับรางวัลวินเซอร์ แม็คเคย์อวอร์ด (Winsor McCay Award) ที่งานประกาศรางวัลแอนนีอวอร์ด ครั้งที่ 45
มารัง
มารัง ( marang; ) ชื่ออื่นๆได้แก่ johey oak, เปอดาไลเขียว มาดัง ตารับ เตอรับ หรือตีมาดัง เป็นพืชพื้นเมืองในเกาะบอร์เนียว เกาะปาลาวัน และเกาะมินดาเนา ในฟิลิปปินส์พบกระจายพันธุ์ในมินโดโร เกาะมินดาเนา บาซิลัน และคาบสมุทรซูลู ในเกาะบอร์เนียว พบเป็นพืชป่ามีลักษณะใกล้เคียงกับ ขนุน จำปาดะและ สาเก
ผลของมารังขนาดใหญ่เนื้อรสหวาน รับประทานได้ โดยจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองแก่เมื่อสุก เนื้อภายในผลคล้ายขนุน แต่ยวงใหญ่กว่าและเป็นสีขาว  รับประทานสด หรือใช้ทำเค้ก แต่ต้องรับประทานทันทีหลังจากผ่าเพราะจะเสียรสชาติและเกิดสีดำเร็วมาก เมล็ดรับประทานได้ โดยนำไปต้มหรืออบ ผลอ่อนต้มในกะทิรับประทาน ใช้เป็นผัก
ปฏิทินญี่ปุ่น
ปฏิทินญี่ปุ่น หรือ โคกิ (皇紀) เป็นปฏิทินที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่น เริ่มใช้ราววันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2416 ซึ่งญี่ปุ่นได้นำปฏิทินเกรโกเรียนมาใช้โดยนำชื่อเดือนของญี่ปุ่นและวันหยุดประจำปีมาประยุกต์ แต่ก่อนนั้นญี่ปุ่นใช้ปฏิทินสุริยจันทรคติ โดยประยุกต์มาจากปฏิทินจีน ปัจจุบันนิยมใช้ชื่อยุคของญี่ปุ่นเป็นตัวบอกปี เช่น 1 มกราคม 2560 ถ้าเทียบกับปีของญี่ปุ่นแล้วจะเป็น ปีเฮย์เซย์ที่ 29 เดือนมกราคม วันที่ 1
ประวัติ
ปฏิทินทางสุริยจันทรคติได้เข้ามาในญี่ปุ่นผ่านทางเกาหลีในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากนั้นในปี1685 ญี่ปุ่นได้คำนวณปฏิทินของตัวเองโดยอ้างอิงมาจากวิธีการของจีน อย่างไรก็ตาม ในปี 1873 ซึ่งตรงกับยุคเมจิ ได้มีการเริ่มใช้ปฏิทินทางสุริยคติแทนจนถึงปัจจุบัน
ตำบลแทซูจ (จังหวัดฟอร์ส)
แทซูจ เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแควอร์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 29 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 20,847 คนใน 4,406 ครัวเรือน
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2563
การแข่งขันประกอบด้วย 3 รอบ ได้แก่ รอบตัวแทนภาค รอบแชมเปียนส์ลีก และรอบชิงชนะเลิศ โดยในรอบตัวแทนภาคจะแบ่งออกเป็น 6 โซนตามภูมิภาค คัดเลือกเอา 2 ทีมที่ดีที่สุดจากแต่ละโซนเพื่อแข่งขันในรอบแชมเปียนส์ลีกและคัดเลือกเอา 4 ทีมเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 ในขณะที่ทีมอันดับสุดท้ายจะตกชั้นสู่ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โดยไม่พิจารณาทีมสำรอง
รอบตัวแทนภาค
การแข่งขันจะแบ่งออกเป็น 6 โซนตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก ภาคตะวันตก กรุงเทพและปริมณฑล และภาคใต้ เนื่องจากจำนวนสโมสรที่เข้าแข่งขันในแต่ละโซนไม่เท่ากัน จึงต้องจัดจำนวนเลกในการแข่งขันให้ต่างกันเพื่อให้ทีมในแต่ละโซนมีจำนวนนัดใกล้เคียงกัน ดังนี้
สโมสรที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศจากแต่ละโซนจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขันในรอบแชมเปียนส์ลีก ในขณะที่สโมสรที่ได้อันดับสุดท้ายจะตกชั้นลงไปยังไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โดยไม่นำทีมสำรองของสโมสรในไทยลีกและไทยลีก 2 มาพิจารณา
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา 2001
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา 2001 (2001 Women's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 17 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่ ซานโตโดมิงโก, สาธารณรัฐโดมินิกัน
แบคทีเรียแกรมลบ
แบคทีเรียแกรมลบ  (Gram-negative bacteria) เป็นแบคทีเรียที่ไม่สามารถรักษาสีคริสตัลไวโอเลตในการย้อมสีแบบแกรมได้ ในการย้อมสีแบบแกรม สีตรงข้าม (ปกติคือ ซาฟรานิน) ซึ่งเดิมทีหลังคริสตัลไวโอเลต จะติดสีแบคทีเรียแกรมลบให้เป็นสีแดงหรือสีชมพู วิธีนี้เป็นประโยชน์ในการจำแนกแบคทีเรียขั้นต้น โดยใช้ความแตกต่างของผนังเซลล์ แบคทีเรียแกรมบวกจะยังคงรักษาสีม่วงของคริสตัลไวโอเลตได้แม้จะใช้สารชะสีออกแล้ว
ความสามารถในการก่อโรคของแบคทีเรียแกรมลบเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบในผนังเซลล์ของแบคทีเรียแกรมลบ ชั้นของลิโปโพลีแซคคาไรด์ (หรือ LPS หรือชั้นเอนโดทอกซิน) ในคน LPS จะกระตุ้นการทำงานของระบบภูมิคุ้มกันโดยการสร้างไซโตไคน์ การอักเสบเป็นผลที่เกิดขึ้นจากไซโตไคน์ และเกิดความเป็นพิษต่อเจ้าบ้านได้
โทมัส เฟลมัน
โทมัส เฟลมัน (Thomas Fehlmann) เป็นนักดนตรีชาวสวิส เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1957 ที่เมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นอดีตสมาชิกวงพาเลเชาม์บวร์คในคริสต์ทศวรรษ 1980 ปัจจุบันเป็นสมาชิกวงดิออร์บและซันอิเล็กทริกในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฮุน เซน
พลเอกอาวุโส สมเด็จอัครมหาเสนาบดี เดโช ฮุน เซน (សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតី តេជោ ហ៊ុន សែន สมฺเตจอคฺคมหาเสนาบตี เตโช หุน แสน) เรียกสั้น ๆ ว่า ฮุน เซน (ហ៊ុន សែន ออกเสียง ฮุน แซน ; เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาและอดีตผู้บัญชาการทหาร ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกัมพูชามาตั้งแต่ พ.ศ. 2541 เขาเป็นหัวหน้ารัฐบาลที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของประเทศกัมพูชา และเป็นหนึ่งในผู้นำที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุดในโลก ปัจจุบันเขายังเป็นประธานที่สำคัญที่สุดในพรรคประชาชนกัมพูชา และเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา
ในวันที่ 26 กรกฏาคม พ.ศ. 2566 ฮุน เซน ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกัมพูชา และประกาศให้ฮุน มาแณต บุตรชายคนโต สืบทอดตำแหน่งนี้ต่อไป ทั้งนี้ เขาจะยังดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาชนกัมพูชา, สมาชิกรัฐสภากัมพูชา รวมถึงยังได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานองคมนตรี และประธานพฤฒสภากัมพูชา หลังการเลือกตั้งพฤฒสภาในปีถัดไปด้วย
ชีวประวัติ
ฮุน เซนเกิดในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2495 (ในประวัติอย่างเป็นทางการคือวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2494)ที่เปียมเกาะสนา จังหวัดกำปงจาม เดิมมีชื่อ ฮุน โบนาล (หรือ ฮุน นาล) เขาเป็นลูกคนที่สามจากลูกทั้งหมด 6 คนของ ฮุน เนียง พ่อของเขา ผู้เป็นพระภิกษุประจำวัดท้องถิ่นในกำปงจาม ก่อนจะสึกเพื่อเข้าร่วมกองกำลังต่อต้านฝรั่งเศส และแต่งงานกับ ดี ยอง แม่ของฮุน เซน ปู่ย่าตายายฝ่ายพ่อของ ฮุน เนียงเป็นเจ้าของที่ดินที่ร่ำรวย ซึ่งมีเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว
ฮุน เนียงได้รับมรดกทรัพย์สินของครอบครัวบางส่วน ซึ่งรวมถึงที่ดินหลายเฮกตาร์ และมีชีวิตที่ค่อนข้างสุขสบาย จนกระทั่งเหตุการณ์ลักพาตัวที่ทำให้ครอบครัวต้องขายทรัพย์สินส่วนใหญ่ออกไป ฮุน นาล ออกจากครอบครัวตอนเขาอายุ 13 ปี เพื่อเข้าเรียนโรงเรียนสงฆ์ที่พนมเปญ ในเวลานั้น เขาเปลี่ยนชื่อตนเองเป็น ฤทธิ เซน หรือสั้น ๆ ว่า เซน เนื่องจากชื่อก่อนหน้า (นาล) มักเป็นชื่อเล่นสำหรับเด็กที่มีน้ำหนักเกิน ซึ่งเขามักถูกเรียกว่า ฮุน โบนาล
ช่วงสงคราม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ราชอาณาจักรกัมพูชาภายใต้เจ้านโรดมสีหนุ ได้ถูกโค่นล้มโดยนายพลลอน นอลในแผนการการรัฐประหารปี พ.ศ. 2513 ซึ่งองค์การซีไอเอ (CIA) ของสหรัฐอเมริกา หนุนอยู่เบื้องหลัง ต่อมาเขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น ฮุน เซนใน พ.ศ. 2515 เมื่อเห็นว่ากัมพูชาตกอยู่ในสงคราม ฮุน เซนในวัย 18 ปี ได้เข้าร่วมกับเขมรแดงซึ่งเป็นขบวนการต่อต้านจักรวรรดินิยม เพื่อตอบสนองต่อเสียงเรียกร้องของ เจ้านโรดมสีหนุ อดีตนายกรัฐมนตรีกัมพูชาที่ถูกยึดอำนาจไป
เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2518 ฮุน เซนได้รับบาดเจ็บที่ดวงตาข้างซ้ายจนในที่สุด ดวงตาข้างซ้ายได้บอดสนิทเนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บขณะสู้รบในช่วงการล่มสลายของพนมเปญ
หลังจากนั้นสองปีหลังเข้าร่วมเป็นทหารให้กับเขมรแดง เขาสู้รบให้กับเขมรแดงในสงครามกลางเมืองกัมพูชา และเป็นผู้บังคับกองพันของกัมพูชาประชาธิปไตย
ในปี พ.ศ. 2520 ฮุน เซนไม่พอใจกับระบอบการเมืองที่ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของพล พต ฮุน เซนได้ละทิ้งครอบครัวอันเป็นที่รักอีกครั้ง เพื่อเป็นผู้นำในการเคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยประเทศและประชาชนจากระบอบที่เลวร้ายนี้
ในปี พ.ศ. 2521 ฮุน เซนและเฮง สัมรินได้แปรพักตร์ไปเข้ากับเวียดนาม โดยแอบหนีทัพเข้าชายแดนเวียดนามและได้กลายเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งขบวนการกู้ชาติกัมพูชาที่เรียกว่าแนวร่วมสามัคคีสงเคราะห์ชาติกัมพูชาซึ่งร่วมมือกับขบวนการรักชาติหลายกลุ่มที่เวียดนามให้การสนับสนุนและกองทัพอาสาสมัครเวียดนามเพื่อเข้าปลดปล่อยดินแดนกัมพูชาจากเขมรแดงของกลุ่มพอล พต
ในปี พ.ศ. 2522 เขาได้นำกองกำลังที่เข้าร่วมกับกองทหารจากเวียดนามเพื่อโค่นล้มระบอบเขมรแดง การเคลื่อนไหวนี้ได้ปลดปล่อยประเทศและประชาชนกัมพูชาจากระบอบการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของกัมพูชา และตั้งแต่นั้นมาเขาก็กลายเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลและมีชื่อเสียง และสู้รบร่วมกับกองทัพเวียดนามในสงครามกัมพูชา–เวียดนาม เมิ่อรบชนะและโค่นล้มเขมรแดงของพอล พตลงได้ เวียดนามได้เข้ายึดครองกัมพูชาและได้สนับสนุนให้เขาเข้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศในสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาซึ่งเป็นรัฐบาลหุ่นเชิดที่เวียดนามตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2522 ถึง 2529 และอีกครั้งใน พ.ศ. 2530 ถึง 2533 ตอนอายุ 26 ปี เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศที่อายุน้อยที่สุดในโลกในเวลานั้น
ประสบการการทำงาน
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522-2536 ฮุน เซน ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ในการบริหารประเทศกัมพูชา (สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา และรัฐกัมพูชา) รัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี พ.ศ. 2524 ถึง 2528
เส้นทางการเมือง
ฮุน เซนก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2528 เมื่อรัฐสภาพรรคเดียวแต่งตั้งเขาให้ดำรงตำแหน่งต่อจากจัน ซีที่เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2527 เขาดำรงตำแหน่งนั้นจนกระทั่งเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ฮุน เซนเป็นหนึ่งในผู้ลงนามหลักในสนธิสัญญาสันติภาพปารีส เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 อันเป็นผลจากข้อตกลงนี้ นับเป็นการเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกในกัมพูชาในปี พ.ศ. 2536 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536-2541 ฮุน เซน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีร่วมกับนโรดม รณฤทธิ์ในรัฐบาลผสมชุดแรกของรัฐสภา
การเลือกตั้งที่สหประชาชาติหนุนใน พ.ศ. 2536 ที่ก่อให้เกิดสภาแขวน ทำให้พรรคฝ่ายค้าน พรรคฟุนซินเปก ชนะผลการเลือกตั้งส่วนใหญ่ ฮุน เซนไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งนี้ หลังเจรจากับพรรคฟุนซินเปกของนโรดม รณฤทธิ์และฮุน เซนยอมรับที่จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีร่วมกับนโรดม รณฤทธิ์ โดยฮุน เซนเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่หนึ่งและเจ้ารณฤทธิ์เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองตามลำดับอีกครั้ง ถือเป็นครั้งแรกในกัมพูชาที่มีนายกรัฐมนตรีถึงสองคน จนกระทั่งความเป็นพันธมิตรแตกสลายและฮุน เซนมีส่วนบงการในรัฐประหารใน พ.ศ. 2540 ที่โค่นล้มนโรดม รณฤทธิ์เพื่อที่ฮุน เซนจะได้รวบอำนาจไว้แต่ผู้เดียว
ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2541 ฮุน เซน ได้นำพรรคประชาชนกัมพูชาชนะการเลือกตั้ง จนประสบความสำเร็จและได้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา เขาเป็นผู้นำรัฐบาลผสมเป็นสมัยที่ 2 ของสมัชชาแห่งชาติซึ่งมีสองพรรคใหญ่คือ พรรคประชาชนกัมพูชาและพรรคฟุนซินเปก ภายใต้การนำของฮุน เซน กัมพูชากลายเป็นสมาชิกลำดับที่ 10 ใน ประชาคมอาเซียน
สถานีรถไฟเพชรบุรี
สถานีรถไฟเพชรบุรี ตั้งอยู่ถนนรถไฟ ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายใต้
ฮุน เซน
เส้นทางการเมือง
นับตั้งแต่ พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา เขานำพรรคประชาชนกัมพูชาชนะการเลือกตั้งอย่างต่อเนื่องและมักเป็นที่ถกเถียง ควบคุมการเติบโตและการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว แต่ก็ยังรวมถึงการทุจริต, การทำลายป่า และการละเมิดสิทธิมนุษยชน
สถานีรถไฟเพชรบุรี
ประวัติ
ในอดีตเมื่อเริ่มแรกสร้างในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นสถานีปลายทางของรถไฟสายใต้ (สถานีรถไฟธนบุรี-สถานีรถไฟเพชรบุรี ) โดยในสมัยนั้นเรียกว่า "ทางรถไฟสายเพชรบุรี"
ฮุน เซน
เส้นทางการเมือง
ในนามของสมเด็จฮุน เซน ผู้สมัครชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพรรคพรรคประชาชนกัมพูชา เขานำชัยชนะอย่างถล่มทลายอีกครั้งในการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2546 หลังจากปัญหาทางการเมือง ฮุน เซน ประสบความสำเร็จในการจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคฟุนซินเปคเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และกลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่นำรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
สถานีรถไฟเพชรบุรี
ประวัติ
สถานีรถไฟเพชรบุรี เปิดเมื่อ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2446 โดยมีสถานีต้นทางอยู่สถานีรถไฟบางกอกน้อย ปลายทางไปที่สถานีรถไฟเพชรบุรี
ฮุน เซน
เส้นทางการเมือง
เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2551 หลังจากชนะการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 พรรคประชาชนกัมพูชา ได้รับ 90 ที่นั่งจากทั้งหมด 123 ที่นั่งในสภาแห่งชาติของสมเด็จอัคคมหาเสนาบดีเตโช ฮุน เซน เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชาใน สมัยที่สี่ของรัฐสภา วาระห้าปี (พ.ศ. 2551-2556)
สถานีรถไฟเพชรบุรี
ประวัติ
แต่แล้วในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้มีการสร้างต่อไปยังสุไหงโกลก
ฮุน เซน
เส้นทางการเมือง
ในพ.ศ. 2556 ฮุน เซนและพรรคฯ ได้รับเลือกใหม่ด้วยเสียงข้างมากที่ลดลงอย่างมาก ข้อกล่าวหาเรื่องการฉ้อโกงผู้มีสิทธิเลือกตั้งนำไปสู่การประท้วงต่อต้านรัฐบาลทั่วประเทศ
จากนั้นในพ.ศ. 2561 เขาได้รับเลือกใหม่ในสมัยที่ 6 จากการสำรวจความคิดเห็นที่ไม่มีใครคัดค้านหลังจากการยุบพรรคฝ่ายค้าน ทำให้พรรคของเขาได้รับที่นั่งทั้งหมดในรัฐสภา ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยที่ 6 ที่มีพรรคเดียวโดยพฤตินัย
ฮุน เซนมีความโดดเด่นในพรรคการเมืองฝ่ายคอมมิวนิสต์, มากซ์-เลนิน และปัจจุบันในฝ่ายทุนนิยมโดยรัฐและอนุรักษนิยมทางชาติ (national conservative) และแม้ว่าชาตินิยมเขมรเป็นคุณลักษณะที่สอดคล้องกันทั้งหมด คาดกันว่าเขาไม่มีอุดมการณ์ทางการเมืองหลัก ส่วนในด้านนโยบายต่างประเทศ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฮุน เซนได้ยกความเป็นพันธมิตรทางการทูตและเศรษฐกิจกับจีนให้ใกล้ชิดมากขึ้น ซึ่งดำเนินโครงการโครงสร้างพื้นฐานและการลงทุนขนาดใหญ่ในประเทศกัมพูชาภายใต้ข้อริเริ่มเข็มขัดและเส้นทาง   ในขณะเดียวกัน เขามักวิพากษ์วิจารณ์มหาอำนาจตะวันตกเพื่อตอบโต้การคว่ำบาตรกัมพูชาเกี่ยวกับประเด็นสิทธิมนุษยชน และดูแลข้อพิพาททางการทูตกับไทยในหลายครั้ง
การศึกษา
เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญาตรีด้านรัฐศาสตร์การเมืองจากจากสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งในประเทศกัมพูชา และมีสถาบันการศึกษาต่างๆ มอบปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์รวมทั้งสิ้น 11 ปริญญา ได้แก่
นอกจากภาษาเขมรแล้ว ฮุน เซนสามารถพูดภาษาเวียดนามได้อย่างดี สามารถพูดภาษาอังกฤษได้บางส่วนหลังเริ่มเรียนในปี 2533 แต่เมื่อให้สัมภาษณ์อย่างเป็นทางการกับสื่อที่ใช้ภาษาอังกฤษ เขาจะสนทนาผ่านล่าม
ชีวิตส่วนตัว
ฮุน เซน ได้สมรสกับสมเด็จกิตติวุฒิบัณฑิต บุน รานี ทั้งคู่มีบุตรชาย 4 คน บุตรสาว 2 คน และบุตรสาวบุญธรรม 1 คน ได้แก่ฮุน กอมซอต(เสียชีวิตตั้งแต่แรกเกิด), ฮุน มาเนต, ฮุน มานา, ฮุน มานิต, ฮุน มานี และฮุน มาลี ทั้งคู่รับบุตรสาวบุญธรรมคือฮุน มาลิส ใน พ.ศ. 2531 แต่ยกเลิกสถานะนี้ใน พ.ศ. 2550 เนื่องจากเธอเป็นเลสเบี้ยน ใน พ.ศ. 2553 ฮุน มาเนตได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นพลตรีในกองทัพพระราชอาณาจักรกัมพูชา และกลายเป็นรองผู้บัญชาการกองบัญชาการองครักษ์ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ลูกชายทั้งสามคนของฮุน เซนมีบทบาทสำคัญในรัฐบาลของเขา
สถาปนาบรรดาศักดิ์
ฮุน เซนได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ จากพระบาทสมเด็จพระ นโรดม สีหนุ เป็น สมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน เนื่องจากได้รับการยอมรับในความพยายามเพื่อความสมานฉันท์ในชาติ สันติภาพ และการพัฒนาเศรษฐกิจ นอกจากนั้น ยังมีบุคคลที่สำคัญกัมพูชาได้รับการสถาปนาบรรดาศักดิ์อีก 3 ท่าน คือ สมเด็จอัครมหาธรรมโพธิศาล เจีย ซีม ประธานพฤฒสภากัมพูชา (วุฒิสภา) สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เฮง สัมริน ประธานรัฐสภากัมพูชา พร้อมกับดำรงตำแหน่งจอมพล (พลเอก 5 ดาว) แห่งกองทัพกัมพูชา และสมเด็จกิตติวุฒิบัณฑิต (บุน รานี) ภริยาของสมเด็จอัครมหาเสนาบดีเดโช ฮุน เซน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1967
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1967 (1967 FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นครั้งที่ 5 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่โตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 25–29 มกราคม ค.ศ. 1967
สัญญา (ชุดไมรอน โบลิทาร์)
สัญญา (Promise Me) เป็นนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวน/ระทึกขวัญ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน งานเขียนชิ้นนี้เป็นลำดับที่ 8 ในชุดนักสืบ ไมรอน โบลิทาร์ โคเบนกลับมาเขียนในชุดนี้อีกครั้ง หลังจากเล่มล่าสุดในตอนนั้นคือ ลับ (Darkest Fear) ออกวางจำหน่ายเมื่อ 6 ปีก่อน
เรื่องย่อ
หกปีมาแล้ว หลังจากที่ไมรอน โบลิทาร์เลิกทำตัวเป็นฮีโร่ คอยสืบเรื่องของคนนั้นคนนี้ เป็นเวลาหกปีที่เขาไม่ได้ชกต่อยกับใคร ไม่ได้จับ หรือยิงปืน เขาไม่ได้โทรหาวิน เพื่อนรัก ให้มาช่วยเขาหรือมาเป็นกำลังเสริม และทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป
เพียงเพราะคำ “สัญญา”...
เป็นคำสัญญาง่ายๆ เนื่องจากไมรอนเคยเสียเพื่อนไปจากอุบัติเหตุรถยนต์สมัยอยู่ไฮสกูล คืนวันหนึ่งในงานปาร์ตี้ เขาจึงให้สัญญากับเอมีและแคลร์ เด็กสาวสองคนผู้เป็นลูกสาวของเพื่อนว่า หากพวกเธออยู่นอกบ้านและเจอปัญหาอะไร แต่ไม่กล้าโทร.หาพ่อแม่ ขอให้โทร.หาเขา ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าตอนนั้นจะเป็นเวลาอะไร เขาจะไปรับและจะช่วยเหลือพวกเธอทุกอย่าง โดยจะไม่ถามอะไรทั้งสิ้น
หลายคืนต่อมา ไมรอนได้รับโทรศัพท์จากเอมี ขอให้เขาไปรับเธอจากมิดทาวน์แมนฮัตตันไปส่งที่บ้านเพื่อนเธอในนิวเจอร์ซี วันรุ่งขึ้น พ่อแม่ของเด็กสาวแจ้งความว่าลูกสาวหายตัวไปและไมรอนก็เป็นคนสุดท้ายที่เจอเธอ และเมื่อหลักฐานที่พบภายหลังบ่งชี้ว่าคดีหายตัวครั้งนี้มีความเกี่ยวโยงกับการหายตัวไปอย่างลึกลับของ เคที โรเชสเตอร์ เด็กสาวอีกคน ไมรอนจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของทั้งสองคดี
แต่สำหรับไมรอน ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเคทีล้วนน่าสงสัย เพราะต่างก็มีความลับ และต่างก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกปิดความลับนั้นไว้
อ้างอิง
מיירון בוליטר
กีฬาเพาะกายในซีเกมส์ 2013
กีฬาเพาะกายในซีเกมส์ 2013 จัดแข่งขันขึ้นที่ ศูนย์ประชุมแห่งชาติพม่า ย่างกุ้ง ประเทศพม่า ระหว่างวันที่ 12–16 ธันวาคม 2556
บีที (นักดนตรี)
บีที (BT) เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1971 เป็นนักร้อง นักดนตรี ชาวอเมริกา แนวเพลงของเขาเป็นเพลงผสมผสานของดนตรีอีเลกทรอนิก, อย่าง อีเลคโทรนิกา, แทรนซ์, บ้างครั้งก็เป็นแนว ป็อปร็อก และ บิ๊กบีต
รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก
ในเรขาคณิตแบบยุคลิด รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก หรือ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า (rectangle) คือรูปสี่เหลี่ยมชนิดหนึ่งที่มุมทั้งสี่ของมันเป็นมุมฉาก นอกจากนี้ยังมีนิยามอื่นได้อีก เช่น เป็นรูปสี่เหลี่ยมที่มีมุมทั้งสี่เท่ากัน หรือเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีมุมฉาก รูปสี่เหลี่ยมมุมฉาก ABCD เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ ABCD
จากการให้การจำกัดความนี้ สี่เหลี่ยมผืนผ้าจะมีด้านสองด้านที่ขนานกัน สี่เหลี่ยมผืนผ้าทุกรูปเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน ในขณะที่รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นรูปชนิดพิเศษของสี่เหลี่ยมผืนผ้า ที่ด้านทั้งสี่ด้านมีความยาวเท่ากัน ดังนั้นสี่เหลี่ยมจัตุรัสจึงเป็นทั้งสี่เหลี่ยมผืนผ้าและรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
โดยปกติแล้ว ด้านตรงกันข้ามสองด้านในสี่เหลี่ยมผืนผ้า ด้านที่ยาวกว่าจะถูกเรียกว่า ด้านยาว ของสี่เหลี่ยมผืนผ้า และด้านที่สั้นกว่าจะถูกเรียกว่า ด้านกว้าง
สูตรหาพื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็น ด้านกว้าง × ด้านยาว (ในสัญลักษณ์ A=lw) ยกตัวอย่างเช่นพื้นที่ของสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีความยาว 5 ซม. และความกว้าง 4 ซม. พื้นที่ของมันจะเป็น 20 ตร.ซม. เพราะว่า 5 × 4 = 20
เครือเทพรัตน์
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เครือเทพรัตน์ เป็นไม้เลื้อย ที่มีใบอ่อนสีเขียวอ่อน เป็นไม้เถาที่มีเนื้อแข็ง สามารถยาวได้ถึง 20 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 ซม. ลักษณะใบ มีขนรูปดาวตามใต้ท้องใบ, ก้านใบ, ช่อดอก ริ้วประดับ และที่กลีบเลี้ยง หูใบจะร่วงเร็ว ใบเรียงแบบเวียน รูปฝ่ามือ 3-5 พูตื้น ๆ มีขนาดกว้างประมาณ 7-12 ซม. และยาวประมาณ 8-12 ซม. ขอบจักฟันเลื่อยห่าง ๆ ด้านบนมีต่อมกระจาย ก้านใบยาว 5-10 ซม. ส่วนใบแก่สีเขียวเข้ม ลักษณะดอก ช่อดอกแบบช่อกระจะออกตามปลายกิ่ง ห้อยลง ยาวได้ถึง 20 ซม. ก้านดอกยาวประมาณ 1.5-1.8 ซม. ก้านมีติ่ง ริ้วประดับ 5-7 อัน ที่เชื่อมติดกันที่โคน มีสีเขียวอมแดง แบบรูปรีถึงรูปขอบขนาน ยาวประมาณ 0.7-1 ซม. ติดทน กลีบเลี้ยง 5 กลีบ แฉกลึก รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1-1.5 ซม. เส้นกลีบเป็นสัน ดอกสีเหลืองครีมมีปื้นสีแดง มี 5 กลีบ รูปไข่กลับ ยาวประมาณ 3-3.5 ซม. ปลายกลีบพับงอ เส้าเกสรยาวประมาณ 1.5-2 ซม. ก้านชูอับเรณูยาวประมาณ 1 มม. อับเรณูเป็นรูปเกือกม้าสีเหลือง และ รังไข่มีขนหนาแน่น และก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1.6 ซม.
การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์
การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ (Февра́льская револю́ция) เป็นการปฏิวัติครั้งแรกจากสองครั้งในประเทศรัสเซียใน ค.ศ. 1917 มีศูนย์กลางในกรุงเปโตรกราด (ปัจจุบันคือ เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก) เมืองหลวงของรัสเซียในขณะนั้น ในวันสตรีในเดือนมีนาคม (ปลายเดือนกุมภาพันธ์ตามปฏิทินจูเลียน) การปฏิวัติจำกัดอยู่ในเมืองหลวงและปริมณฑล และกินเวลาน้อยกว่าหนึ่งสัปดาห์ มีการเดินขบวนขนาดใหญ่และการปะทะด้วยอาวุธกับตำรวจและฌ็องดารีเย (gendarme) กำลังสุดท้ายที่ภักดีต่อพระมหากษัตริย์รัสเซีย ในวันท้าย ๆ กองทัพรัสเซียที่กบฏเข้ากับนักปฏิวัติ ผลทันทีของการปฏิวัติคือ การสละราชสมบัติของซาร์นิโคลัสที่ 2 ยุติราชวงศ์โรมานอฟ และสิ้นสุดจักรวรรดิรัสเซีย ซาร์ถูกแทนด้วยรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียภายใต้เจ้าเกออร์กี ลวอฟ รัฐบาลชั่วคราวเป็นพันธมิตรระหว่างนักเสรีนิยมและสังคมนิยมที่ต้องการปฏิรูปการเมือง พวกเขาตั้งฝ่ายบริหารที่มีการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยและสภาร่างรัฐธรรมนูญ ขณะเดียวกัน นักสังคมนิยมยังตั้งสภาโซเวียตเปโตรกราดซึ่งปกครองร่วมกับรัฐบาลชั่วคราว เป็นการตกลงที่เรียก สองอำนาจ (Dual Power)
การปฏิวัติดูปะทุขึ้นพร้อมกัน โดยปราศจากผู้นำแท้จริงหรือการวางแผนอย่างเป็นทางการ ประเทศรัสเซียกำลังประสบปัญหาเศรษฐกิจและสังคมจำนวนหนึ่ง ซึ่งประกอบกับผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ผู้จลาจลขนมปังและผู้นัดหยุดงานอุตสาหกรรมมีทหารประจำนครที่มีใจออกห่างเข้าด้วย เมื่อทหารทิ้งหน้าที่มากขึ้นและด้วยกำลังที่ภักดีอยู่ที่แนวหน้า นครจึงอยู่ในสถานะโกลาหล นำไปสู่การล้มซาร์
การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์มีการปฏิวัติเดือนตุลาคมตามมาในปีเดียวกัน ทำให้บอลเชวิคปกครองและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างสังคมของรัสเซีย และปูทางสู่สหภาพโซเวียต
รักษันทา ข่าน
รักษันทา ข่าน (रक्षंदा खान) เป็นนักแสดงหญิง นางแบบชาวอินเดีย มีผลงานเด่นคือละครโทรทัศน์เรื่อง Jassi Jaissi Koi Nahin, Kyunki Saas Bhi Kabhi Bahu Thi, Kasamh Se Naagin 3
อำเภออัลวะห์ดะฮ์
อัลวะห์ดะฮ์ (الوحدة) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอะมานะตุลอาศิมะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 99,956 คน
เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ (Edward John Smith) (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า '''เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ' เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า เรือที่ไม่มีวันจม''
ประวัติ
สมิธเกิดที่เมืองฮันลีย์ สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1850 ในรัชสมัยของ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เขาเป็นลูกชายของ เอ็ดเวิร์ด สมิธ กับ คาธีริน แฮนคอคค์ ซึ่งครอบครัวของสมิธนั้นมีร้านค้าเป็นของตัวเองในสตาฟฟอร์ดไชร์ สมิธได้เข้าในโรงเรียนอีทรูเรีย บริทิช ซึ่งเป็นโรงเรียนใกล้บ้านในสตาฟฟอร์ดไชร์ จนกระทั่งเขาอายุ 13 ปี ก็ได้เริ่มต้นชีวิตการเดินเรือที่ลิเวอร์พู ต่อมาในปี ค.ศ. 1887 สมิธได้แต่งงานกับ ซาราห์ อีลีนอร์ เพนนิงทัน ในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 ทั้งสองมีลูกสาวด้วยกันคือ เฮเลน เมลวิลลี สมิธ เธอเกิดที่ วอเตอร์ลู แลนคาไชร์ เมื่อปี ค.ศ. 1898 ครอบครัวของสมิธอาศัยอยู่ใน เซาแธมป์ทัน สหราชอาณาจักร
ไททานิก
กัปตันสมิธได้รับหน้าที่บัญชาการเรือไททานิกเมื่อ ค.ศ. 1912 ซึ่งในขณะนั้น เรือไททานิกถือได้ว่าเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งการเดินทางไปกับเรือไททานิกของสมิธครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นรอบสุดท้ายก่อนเกษียณของตัวเขาเองอยู่แล้ว เพราะตอนนั้นสมิธอายุได้ปาเข้าไป 62 ปีแล้ว เรือไททานิกเป็นเรือเดินสมุทรของบริษัทไวท์สตาร์ไลน์ มีระวางขับน้ำมากกว่า 50,000 ตัน เรือยาวเกือบ 270 เมตร กว้างกว่า 28 เมตร จุผู้โดยสารได้กว่า 2,000 คน เป็นเรือที่หรูหรามากในยุคนั้น เรือไททานิกได้ออกเดินทางครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1912 เพื่อแวะตามท่าเรือต่าง ๆ ในบริเวณนั้น แล้วจึงมุ่งหน้าเดินทางไปยังนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งในช่วงวันแรกๆของการเดินทางนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 ซึ่งในวันนั้น ไททานิกได้รับคำเตือนหลายครั้งเรื่องภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ แต่กลับไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร
วาระสุดท้าย
ช่วงดึกของวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1912 เมื่อมีการพบภูเขาน้ำแข็งขวางเส้นทางของไททานิก จึงมีการเลี้ยวเรือหลบ ทว่าไม่สามารถหลบได้พ้น ทำให้เรือไททานิกได้แล่นเฉี่ยวชนกับภูเขาน้ำแข็ง ทำให้เกิดรอยรั่วยาวหลายเมตรที่กราบขวาด้านหัวเรือ ส่งผลให้น้ำเริ่มท่วมเข้ามาในตัวเรืออย่างรวดเร็ว หลังจากกัปตันสมิธ โธมัส แอนดรูวส์ วิศวกรผู้ออกแบบไททานิก และวิศวกรคนอื่นๆได้ตรวจดูความเสียหายแล้ว ก็พบว่าเรือไททานิกคงทนอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมง จึงได้มีการขนย้ายผู้คนไปยังเรือบดสำรอง ซึ่งมีจำนวนน้อยเมื่อเทียบจำนวนผู้โดยสารที่มีมากกว่า 2,000 คน แต่เรือสำรองสามารถจุผู้โดยสารรวมกันได้ประมาณ 1,200 คนเท่านั้น แต่การขนย้ายผู้โดยสารในช่วงแรกเป็นไปอย่างช้าๆ จนกระทั่งช่วงเที่ยงคืนของวันถัดมา คือ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 สถานการณ์เริ่มวุ่นวายเมื่อผู้โดยสารรู้ว่าเรือกำลังจะจม มีการยิงพลุและใช้สัญญาณเอสโอเอส (SOS) เพื่อขอความช่วยเหลือจากเรือลำอื่น แต่ก็ไม่ทันการณ์เมื่อไททานิกได้จมลงสู่ท้องมหาสมุทรแอตแลนติกในเวลาประมาณ 2.00 น. ซึ่งการจมของเรือไททานิกครั้งนี้ มีผู้รอดชีวิตเพียง 700 กว่าคน มีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน
แหล่งข้อมูลอื่น
18501912
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเติร์กเมนิสถานได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เกคิ
ประวัติตามท้องเรื่อง
ในมินิซีรีส์ สตรีทไฟท์เตอร์เลเจนด์ส: อิบุกิ ของUDON ไม่ได้มีการอ้างถึงเกคิโดยตรง หากแต่เป็นการระบุว่าทั้งหมดเป็นสมาชิกตระกูลชิโนบิ ในฉบับที่หนึ่ง เกคิเป็นมือสังหารรายหนึ่งที่เข้าโจมตีอิบุกิ แต่ก็ถูกกำจัดลงในเวลาต่อมา
ในเนื้อเรื่องต่างประเทศระบุว่าเกคิยังได้รับการจ้างวานให้ทำการลอบสังหารเก็น และชุนลี นอกจากนี้ยังมีการกล่าวว่าเกคิเป็นนินจาที่มาจากหมู่บ้านเดียวกันกับที่อิบุกิอาศัยอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น
pt:Anexo:Lista de personagens da série Street Fighter
ใบอนุญาตขับขี่ในประเทศไทย
ใบอนุญาตขับขี่ในประเทศไทย เป็นเอกสารซึ่งออกโดยกรมการขนส่งทางบก กระทรวงคมนาคม หรือกรมการขนส่งทหารบก ให้แก่บุคคลซึ่งมีความสามารถในการควบคุมยานพาหนะได้อย่างปลอดภัย ใบอนุญาตขับขี่ในประเทศไทยควบคุมโดยกฎหมายสามฉบับ คือ พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 และพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาร พ.ศ. 2476 โดยมีกฎจราจรตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522
ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก เอกสารซึ่งอนุญาตให้บุคคลทำการควบคุมยานพาหนะให้เคลื่อนไปในถนนเรียกว่า ใบอนุญาตขับขี่ ซึ่งกฎหมายอีกสามฉบับเรียกแตกต่างกัน กล่าวคือ พระราชบัญญัติรถยนต์ เรียกใบอนุญาตขับขี่ว่า ใบอนุญาตขับรถ พระราชบัญญัติการขนส่งทางบกเรียกว่า ใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถ ส่วนพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาร ใช้ว่า ใบอนุญาตพิเศษสำหรับขับรถยนต์ทหาร ในบทความนี้ จะใช้คำ ใบอนุญาตขับขี่ เป็นหลัก
ใบอนุญาตขับขี่ในประเทศไทยต่างจากใบอนุญาตขับขี่ในประเทศตะวันตกบางประเทศ กล่าวคือ การฝึกหัดขับรถยนต์ไม่จำต้องมีใบอนุญาตฝึกขับรถยนต์ แต่เมื่อขับขี่จนชำนาญและสามารถผ่านท่าทดสอบจำนวน 3 ท่า ซึ่งกรรมการทดสอบเป็นผู้เลือกแล้ว จะได้รับในอนุญาตขับขี่ชั่วคราวหรือใบอนุญาตขับขี่จำกัดสิทธิ์ก่อนเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 1 ปี แล้วจึงจะสามารถเปลี่ยนเป็นใบอนุญาตขับรถเต็มรูปแบบซึ่งต้องต่ออายุทุก ๆ 5 ปี หากปรากฏว่าต่อมาผู้ถือใบอนุญาตขับขี่ถูกลงโทษเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ ต้องให้พ้นระยะเวลาสามปีนับแต่วันถูกเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ จึงจะสามารถขอมีใบอนุญาตขับขี่อีกครั้งได้ โดยต้องเริ่มจากการขอใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวใหม่
นอกจากยานพาหนะทางถนนแล้ว ประเทศไทยกำลังอยู่ในขั้นตอนการจัดให้มีใบอนุญาตขับขี่สำหรับยานพาหนะทางรางด้วย ในเบื้องต้นจะแบ่งออกเป็น 6 ชนิด คือ รถจักรไอน้ำ รถจักรดีเซล รถจักรไฟฟ้า รถไฟความเร็วสูง รถราง และยานพาหนะทางรางประเภทอื่น
ใบอนุญาตขับขี่สำหรับยานยนต์ขนาดเล็ก
ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 ใบอนุญาตขับขี่มีหลายชนิด ผู้เริ่มขอมีใบอนุญาตขับขี่จะต้องรับการฝึกศึกษาในโรงเรียนการขนส่ง หรือโรงเรียนสอนขับรถที่กรมการขนส่งทางบกรับรอง ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติไม่น้อยกว่า 15 ชั่วโมง แล้วจึงเข้ารับการทดสอบที่โรงเรียนฯ เมื่อผ่านการทดสอบแล้วจะได้รับหนังสือรับรองเพื่อนำไปขอรับใบอนุญาตขับขี่ที่สำนักงานขนส่งอีกต่อหนึ่ง อีกวิธีหนึ่งคือ ผู้ขอมีใบอนุญาตขับขี่ฝึกขับรถกับผู้ที่มีใบอนุญาตขับขี่มาแล้วไม่น้อยกว่า 3 ปี (ตามมาตรา 57 แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์) หรือครูสอนขับรถ โดยห้ามมิให้มีบุคคลอื่นอยู่ในรถนอกจากผู้ขับและผู้ควบคุม ​เมื่อชำนาญดีแล้วจึงเข้ารับการอบรมภาคทฤษฎี และสอบภาคทฤษฎีและปฏิบัติที่สำนักงานขนส่ง วิธีการนี้จะมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่าวิธีแรก แต่มีข้อเสียคือ หากสอบตกภาคปฏิบัติท่าหนึ่งจะต้องนัดสอบในสามวันทำการถัดไปเป็นอย่างน้อยเฉพาะท่าที่ตก ทำให้เสียเวลามาก ในชั้นนี้ผู้ขอใบอนุญาตขับขี่จะได้ใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราว ซึ่งแบ่งออกเป็น ใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวมีอายุสองปี และเป็นใบอนุญาตขับขี่ประเภทจำกัดสิทธิ์ คือ ปริมาณแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดจากที่ต้องไม่เกิน 50 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตรของเลือด จะลดลงเหลือ 20 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตรของเลือด อีกทั้งไม่สามารถขอมีใบอนุญาตขับขี่ระหว่างประเทศได้ ผู้ขอใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวต้องมีอายุไม่น้อยกว่า 18 ปีบริบูรณ์ เว้นแต่รถจักรยานยนต์ขนาดไม่เกิน 105 ซีซี ก็ให้ลดเหลือ 15 ปีบริบูรณ์ได้ ใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวสามารถต่ออายุได้ล่วงหน้า 60 วัน หากผู้ถือใบอนุญาตขับขี่จักรยานยนต์ชั่วคราวยังมีอายุน้อยกว่า 18 ปีบริบูรณ์ก็ยังคงได้รับใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวต่อไป
เมื่อผู้ถือใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวมีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป และได้ถือใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี (สำนักงานขนส่งบางแห่งอาจให้ถือจนครบสองปี) ก็สามารถขอมีใบอนุญาตขับขี่ส่วนบุคคลเต็มรูปได้ ซึ่งแบ่งออกเป็น ใบอนุญาตขับขี่เต็มรูปมีอายุห้าปี และสามารถต่ออายุได้ล่วงหน้า 6 เดือน ผู้ถือใบอนุญาตขับขี่ส่วนบุคคลอาจขอมีใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศเพื่อใช้เป็นการชั่วคราวในต่างประเทศได้
หากผู้ถือใบอนุญาตขับขี่ประสงค์จะขับขี่เพื่อสินจ้าง จำเป็นต้องขอใบอนุญาตขับขี่สาธารณะนอกเหนือจากการใช้ยานพาหนะประเภทรับจ้าง (ป้ายเหลือง) ซึ่งจะมีขั้นตอนการตรวจประวัติอาชญากรเพิ่มเติมนอกเหนือจากการทดสอบปกติ เป็นเหตุให้ใช้เวลามากขึ้น ใบอนุญาตขับขี่สาธารณะแบ่งออกเป็น ใบอนุญาตขับขี่สาธารณะมีอายุสามปี และสามารถต่ออายุได้ล่วงหน้า 6 เดือน สามารถใช้แทนใบอนุญาตขับขี่ส่วนบุคคลเพื่อขับรถในประเภทเดียวกันได้ และมีสิทธิ์ขอรับใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศได้
ใบอนุญาตขับขี่สำหรับยานยนต์ขนาดใหญ่
ตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก ใบอนุญาตขับขี่มี 8 ชนิด คือ ใบอนุญาตขับขี่สำหรับยานยนต์ขนาดใหญ่ไม่จำเป็นต้องขอมีใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวก่อน แต่ในทางปฏิบัติแล้วมักกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตขับขี่ชั่วคราวหรือใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลมาก่อน ใบอนุญาตขับขี่สำหรับยานยนต์ขนาดใหญ่ประเภท ท. จะต้องมีการสอบประวัติอาชญากร ในขณะที่ประเภท บ. ไม่ต้องมีการสอบประวัติอาชญากร
ใบอนุญาตขับขี่ฝ่ายทหาร
ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ทหาร พ.ศ. 2479 ใบอนุญาตขับขี่ หรือใบอนุญาตพิเศษสำหรับขับรถยนต์ทหารแบ่งออกเป็น 7 ชนิด ดังนี้
การขอรับใบอนุญาตขับขี่ในประเทศไทย
เมื่อเตรียมเอกสารพร้อมแล้ว ผู้ขอจะต้องติดต่อกับสำนักงานขนส่งในเขตพื้นที่ ๆ ตนมีถิ่นที่อยู่หรือสำนักงานอื่นที่สะดวกในการเดินทาง แล้วทำการทดสอบสายตาและปฏิกิริยาดังนี้
เมื่อทดสอบสายตาและปฏิกิริยาผ่านแล้ว จึงเป็นขั้นตอนการอบรมภาคทฤษฎี ตามด้วยการสอบภาคทฤษฎี (ต้องได้คะแนน 45 คะแนนจากเต็ม 50 คะแนน) และสอบภาคปฏิบัติตามลำดับ โดยสำนักงานขนส่งแต่ละแห่งอาจสลับลำดับการดำเนินการเหล่านี้ได้ตามความเหมาะสม เช่น อาจให้สอบภาคปฏิบัติก่อนแล้วจึงสอบภาคทฤษฎี หรือสอบภาคทฤษฎีแล้วสอบภาคปฏิบัติก็ย่อมได้ ในการสอบภาคปฏิบัติ ประเทศไทยใช้ระบบการทดสอบในสนามขับเป็นสถานี เพราะสภาพของบางท้องที่อาจไม่เหมาะสม ท่าทดสอบที่นิยมใช้มีดังนี้ นอกจากนี้ยังมีท่าทดสอบอื่นที่สนามสอบอาจพิจารณานำมาทดสอบแทนท่าที่กล่าวไว้นี้ได้ โดยท่าที่ 1 และ 2 บังคับสำหรับรถยนต์ และท่าที่ 3 บังคับสำหรับรถขนส่ง
ส่วนรถจักรยานยนต์ นิยมใช้ท่าทดสอบคือ ทั้งนี้อาจทดสอบด้วยท่าทดสอบอื่นที่แตกต่างจากนี้ก็ได้ แต่ต้องมีท่าที่ 1 เป็นท่าบังคับ
รถยนต์ทหาร
ในกรณีของรถยนต์ทหาร จะต้องให้หน่วยระดับกรมหรือเทียบเท่าขึ้นไปทำเรื่องส่งตัวผู้ที่ประสงค์จะมีใบอนุญาตขับขี่ไปทำการทดสอบ ณ กรมการขนส่งทหารบก หรือกรมการขนส่งเหล่าทัพอื่น ๆ ผู้ประสงค์จะใบอนุญาตขับขี่จะไปติดต่อเองไม่ได้โดยตรง ในทางปฏิบัติผู้ที่เป็นพลขับมักจะคัดเลือกและบรรจุจากผู้ที่ได้รับใบอนุญาตขับขี่ฝ่ายพลเรือนมาก่อนแล้ว
การทดสอบขับรถยนต์ทหาร จะเริ่มที่การสอบภาคปฏิบัติก่อน โดยมีท่าสอบ 4 ท่า บังคับทั้งหมด ดังนี้ เมื่อผู้สอบสอบผ่านแล้ว จึงจะไปสอบภาคทฤษฎีต่อไป เมื่อผ่านจึงจะได้รับใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ทหารต่อไป
ใบอนุญาตขับขี่ในอดีต
ตามพระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ. 2478 ซึ่งถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติยกเลิกกฎหมายบางฉบับซึ่งไม่เหมาะสมกับกาลปัจจุบัน พ.ศ. 2546 ผู้ขับขี่และลากเข็นล้อเลื่อน อาทิ รถจักรยานเท้าถีบ รถลาก รถเข็น ยกเว้นเกวียน จะต้องได้รับใบอนุญาตขับขี่ก่อน หากจะฝึกหัดขับขี่ก็ต้องได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว
ในปัจจุบันได้มีความพยายามรื้อฟื้นให้มีใบอนุญาตขับขี่จักรยานเท้าถีบ เนื่องจากเห็นว่าจะเป็นการกำหนดเกณฑ์อายุและความสามารถของผู้ขับขี่ตลอดจนเป็นการเพิ่มความปลอดภัยบนท้องถนน แต่แนวคิดดังกล่าวก็ยังไม่เป็นที่ยุติและเห็นว่าจะเป็นการเพิ่มภาระให้แก่ผู้ขับขี่
กอกอลิน
กอกอลิน (Gogolin) เป็นเมืองทางตอนใต้ของเทศมณฑลกรัปกอวิตแซ จังหวัดออปอแล ประเทศโปแลนด์ เมืองมีเนื้อที่ทั้งหมด 20.35 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 6147 คน
อิตเทรียม
อิตเทรียม (อังกฤษ: Yttrium) คือธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 39 และสัญลักษณ์คือ Y อิตเทรียมอยู่ในตารางธาตุหมู่ 3B อิตเทรียมเป็นโลหะประเภททรานซิชันมีสีขาวเงิน พบเล็กน้อยในแร่บนพื้นโลก และมักจะพบเป็นสารประกอบ 89Y เป็นไอโซโทปเสถียรเพียงตัวเดียว
กิเยร์โม อาโร
กิเยร์โม อาโร บาร์ราซา (Guillermo Haro Barraza,, 21 มีนาคม 1913 – 26 เมษายน 1988) เป็นนักดาราศาสตร์ ชาวเม็กซิโก เขาเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบวัตถุเฮอร์บิก–อาโร ซึ่งเป็นวัตถุกำเนิดดาวฤกษ์ ร่วมกับจอร์จ เฮอร์บิก และมีส่วนในการพัฒนาดาราศาสตร์เม็กซิกัน
อาชีพ
อาโรเกิดในเม็กซิโกซิตีในปี 1913 ศึกษาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยปกครองตนเองแห่งชาติเม็กซิโก (UNAM)
ใน ปี 1943 เขาสนใจดาราศาสตร์และกลายเป็นเจ้าหน้าที่ของหอดูดาวแห่งชาติเม็กซิโก ที่สร้างขึ้นใหม่
ตั้งแต่ปี 1943 ถึง 1944 เขาฝึกงานที่หอดูดาวมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และกลับประเทศในปี 1945 และทำวิจัยที่หอดูดาวแห่งชาติ จากนั้นทำงานที่หอดูดาวตากูบายาของ UNAM วัตถุที่ค้นพบในปี 1950 ถูกพบว่าเป็นวัตถุชนิดเดียวกับที่จอร์จ เฮอร์บิกค้นพบ และได้รับการตั้งชื่อว่าวัตถุเฮอร์บิก–อาโร ตามชื่อของทั้งสองคน
ใน 1959 เขากลายเป็นบุคคลแรกจากประเทศกำลังพัฒนาที่ได้รับเลือกเข้าสู่สมาคมดาราศาสตร์หลวง
ในปี 1985 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองโลโมโนซอฟ
เขาเสียชีวิตในเม็กซิโกซิตีในปี 1988 ศพของเขาถูกฝังอยู่ที่นั่น
เขาแต่งงานสองครั้งในชีวิต ในปี 1968 เขาแต่งงานกับนักเขียนและนักข่าว เอเลนา โปเนียตอฟสกา มีลูกด้วยกัน 3 คน แต่หย่าร้างใน ปี 1981
สวนสัตว์ลพบุรี
สวนสัตว์ลพบุรี หรือชื่อเดิมว่า สวนสัตว์สระแก้ว ตั้งอยู่ด้านหลังของโรงภาพยนตร์ทหารบก หรืออยู่จากอนุสาวรีย์จอมพล ป.พิบูลสงคราม ประมาณ 100 เมตร สวนสัตว์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2483 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม สัตว์ดาวเด่นขวัญใจคือลิงอุรังอุตัง
ธนัชชา สว่างแจ้ง
ธนัชชา สว่างแจ้ง (23 มิถุนายน พ.ศ. 2521) เป็นนักร้องลูกครึ่งไทย - สเปน และเป็นหนึ่งในศิลปินดูโอ้ 2 พี่น้อง ราฟฟี่-แนนซี่ สังกัดอาร์เอส
ประวัติ
ธนัชชา สว่างแจ้ง (ชื่อเล่น: ราฟฟี่) (หรือมีชื่ออื่นว่า ราฟาเอล สว่างแจ้ง) เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เป็นลูกครึ่งไทย - สเปน อดีตนักร้องในสังกัดอาร์เอส ในนามดูโอ้ราฟฟี่-แนนซี่ ร่วมกับน้องสาวซึ่งมีอายุห่างกัน 6 ปี นันทพร สว่างแจ้ง (แนนซี่) ออกอัลบั้มคู่สองอัลบั้มเต็มด้วยกัน  Raffy & Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอดขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2542 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส
ชีวิตส่วนตัว
หลังจากที่ราฟฟี่ หลังหมดสัญญากับอาร์เอส และจบการศึกษาจากคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ได้ทำงานที่เครือสหพัฒนพิบูลย์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี ในตำแหน่งคอมพิวเตอร์กราฟิก และเว็ปมาสเตอร์ ต่อมาราฟฟี่ได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยแต่งงานกับภรรยาลูกครึ่งไทย-อังกฤษ มีบุตรสาว 1 คนชื่อ ชาชา และลูกชายอีก 1 คน ชื่อ Xavier โดยตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ซานฟรานซิสโก ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ทำงานเปิดร้านอาหารไทยอยู่ที่นั่นถาวร
อำเภออัศศอฟิยะฮ์
อัศศอฟิยะฮ์ (الصافية) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอะมานะตุลอาศิมะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 109,109 คน
อังกิตา มยังก์ ศรรมา
อังกิตา มยังก์ ศรรมา (अंकिता मयंक शर्मा) เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 มีชื่อเกิดว่า อังกิตา ศรรมา (अंकिता शर्मा) เป็นนักแสดงหญิงชาวอินเดีย มีผลงานเด่นคือละครโทรทัศน์เรื่อง Baat Hamari Pakki Hai, ลิขิตแค้นแสนรัก และ อโศกมหาราช
มหาวิทยาลัยโทโฮกุ
มหาวิทยาลัยโทโฮกุ หรือย่อว่า โทโฮกุได  ตั้งอยู่ที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นมหาวิทยาลัยแห่งชาติของญี่ปุ่น เป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่สามของญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในเจ็ดมหาวิทยาลัยแห่งชาติ ถือเป็นหนึ่งในสถาบันที่มีชื่อเสียงและดีที่สุดในญี่ปุ่น จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในญี่ปุ่นของไทมส์ไฮเออร์เอดยูเคชันซัปพลีเมนต์ ประจำปี ค.ศ. 2020 ได้จัดอันดับให้มหาวิทยาลัยโทโฮกุเป็นอันดับที่ 1 ตามมาด้วยมหาวิทยาลัยเกียวโต (2) และมหาวิทยาลัยโตเกียว (3) ตามลำดับ นอกจากนี้มหาวิทยาลัยโทโฮกุยังเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยห้าสิบอันดับแรกของโลกอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2559 มหาวิทยาลัยโทโฮกุ มี 10 คณะบัณฑิตวิทยาลัย 16 แห่งและสถาบันวิจัย 6 แห่งโดยมีนักศึกษาลงทะเบียนรวม 17,885 คน ค่านิยมหลักสามประการของมหาวิทยาลัยคือ Research-First "การวิจัยอันดับแรก" "Open-Doors (การเปิดกว้าง)" และ "การวิจัยและการศึกษาเชิงปฏิบัติ"
ประวัติ
ต้นกำเนิดของมหาวิทยาลัยคือ Meirin-yokendo ซึ่งก่อตั้งขึ้นเป็นโรงเรียนแพทย์ในเซ็นไดในปี ค.ศ. 1736 ได้มีการจัดระเบียบใหม่สองสามครั้ง ต่อมาก็กลายเป็นวิทยาลัยแพทย์เซ็นได (Sendai igaku senmon gakkō) นี่เป็นบรรพบุรุษของแผนกการแพทย์ของมหาวิทยาลัย
ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2450 มหาวิทยาลัยได้ก่อตั้งขึ้นภายใต้ชื่อมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยจักรพรรดิโทโฮกุ (Tōhoku teikoku daigaku) ​​โดยรัฐบาลเมจิ ในฐานะมหาวิทยาลัยหลวงแห่งที่สามของญี่ปุ่นตามมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยจักรพรรดิโตเกียว (1877) และมหาวิทยาลัยจักรพรรดิเกียวโต (2440) จากจุดเริ่มต้นมันได้สนับสนุนนโยบาย "เปิดประตู" - เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในญี่ปุ่นที่รับนักเรียนหญิง (ในปี 1913) และนักศึกษาต่างชาติ
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2450 ตั้งคณะเกษตรในซัปโปโรวิทยาลัยเกษตรซัปโปโร (sapporo nōgakkō)
จัดตั้งแผนกวิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2454 และแผนกการแพทย์ (เดิมชื่อวิทยาลัยการแพทย์เซ็นได) ในปี ค.ศ. 1915 ได้ยกคณะเกษตรให้มหาวิทยาลัยฮกไกโดในปี ค.ศ. 1922
ในปี ค.ศ. 1947 มหาวิทยาลัยเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันของมหาวิทยาลัยคือ โทโฮกุ และได้รับคณะเกษตรใหม่ในปี ค.ศ. 1949 คณะนิติศาสตร์และวรรณคดีได้แยกออกเป็นคณะวิชากฎหมายวรรณกรรมและเศรษฐศาสตร์คณะศึกษาศาสตร์ได้เพิ่มเข้ามาในปี ค.ศ. 1949 ทันตแพทยศาสตร์ในปี ค.ศ. 1965 และเภสัชศาสตร์ในปี ค.ศ. 1972 โทโฮกุเป็น เป็นบริษัทมหาวิทยาลัยระดับชาติมาตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2004
พิง (โปรแกรมเครือข่าย)
พิง (Ping) คือโปรแกรมที่เป็นเครื่องมือเกี่ยวกับเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ใช้ทดสอบว่าโฮสต์ปลายทางได้เชื่อมต่อกับระบบไอพีอยู่หรือไม่ โปรแกรม Ping ทำงานโดยการส่งข้อมูล ICMP ประเภท "echo request" ไปยังโฮสต์เป้าหมาย และรอคอยการตอบรับเป็นข้อมูล "echo response" กลับมา (บางครั้งก็เรียกว่า "Ping Pong" คล้ายกับกีฬาเทเบิลเทนนิส) โปรแกรม Ping สามารถประมาณเวลาเดินทางโดยเฉลี่ยของข้อมูลไปกลับ โดยคำนวณจากช่วงเวลาและอัตราเร็วในการตอบรับ เป็นหน่วยมิลลิวินาที และอัตราการสูญเสียข้อมูลระหว่างโฮสต์เป็นเปอร์เซ็นต์
มหาวิทยาลัยโทโฮกุ
อันดับมหาวิทยาลัย
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี ค.ศ. 2019 ได้จัดลำดับให้มหาวิทยาลัยโทโฮกุอยู่ในอันดับที่ 77 ของโลก อันดับที่ 19 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 5 ของประเทศญี่ปุ่น และในการจัดอันดับของไทมส์ไฮเออร์เอดยูเคชันซัปพลีเมนต์ประจำปี ค.ศ. 2020 ได้จัดอันดับให้มหาวิทยาลัยโทโฮกุอยู่ในอันดับที่ 1 ของประเทศญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยโทโฮกุได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น และติดอันดับ 1 ใน 50 มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของโลกอยู่บ่อยครั้ง
อำเภอชุเอาบ์
ชุเอาบ์ (شعوب) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอะมานะตุลอาศิมะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 213,939 คน
หัตถานางใน
หัตถานางใน (尚食) เป็นละครซีรีส์อิงประวัติศาสตร์ที่กำกับโดย Wang Wei และ Bai Yunmo นำแสดงโดย สวีข่าย, อู๋จิ่นยฺเหวียน, หวัง ฉู่หรัน, หวังอี้เจ๋อ, Zhang Nan, He Fengtian, Liu Min ร่วมกับ He Ruixian, Wang Yan และ Lian Lian นักแสดงพิเศษ Yu Rongguang, Hong Jiantao, Zhang Zhixi, Wang Yu, Deng Sha และ Cheng Lisha ละครเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวที่สร้างแรงบันดาลใจของ เหยาจื่อจิน หญิงสาวที่ได้รับเลือกให้เป็นนางกำนัลของห้องเครื่อง ในสมัยจักรพรรดิหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่องแมงโก้ทีวี เมื่อวันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022