cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ออเบรย์ เบียร์ดสลีย์
ออเบรย์ วินเซนต์ เบียร์ดสลีย์ (Aubrey Vincent Beardsley, 21 สิงหาคม ค.ศ. 1872 – 16 มีนาคม ค.ศ. 1898) เป็นจิตรกรภาพประกอบและนักเขียนชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้นำขบวนการสุนทรียนิยมช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ร่วมกับออสการ์ ไวลด์ และเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์ ภาพลายเส้นขาวดำของเขาได้รับอิทธิพลจากภาพพิมพ์แกะไม้ในประเทศญี่ปุ่น มุ่งเน้นความประหลาด ความเสื่อม และกามารมณ์ นอกจากนี้ผลงานของเบียร์ดสลีย์ยังมีส่วนสำคัญในการพัฒนานวศิลป์ อันเป็นรูปแบบศิลปะที่เป็นที่นิยมช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
ออเบรย์ เบียร์ดสลีย์เกิดในปี ค.ศ. 1872 ที่เมืองไบรตัน ทางใต้ของประเทศอังกฤษ เป็นบุตรของวินเซนต์ พอล เบียร์ดสลีย์กับเอลเลน แอกนัส พิตต์ เขามีพี่สาวหนึ่งคนชื่อมาเบล เบียร์ดสลีย์ ในวัยเด็กครอบครัวเบียร์ดสลีย์ประสบปัญหาด้านฐานะทางสังคม เนื่องจากวินเซนต์มีฐานะด้อยกว่าเอลเลน และวินเซนต์ต้องขายทรัพย์สินบางส่วนเพื่อชดใช้หลังถูกสตรีคนหนึ่งกล่าวหาว่าผิดสัญญาแต่งงานกับเธอ ในปี ค.ศ. 1883 ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน และเบียร์ดสลีย์เรียนที่ Brighton Hove & Sussex Sixth Form College ที่นั่นเขาได้เริ่มเขียนบทกวีและวาดภาพลงนิตยสารของโรงเรียน หลังเรียนจบเบียร์ดสลีย์เรียนต่อด้านศิลปะที่โรงเรียนศิลปะเวสต์มินสเตอร์
ในปี ค.ศ. 1892 เบียร์ดสลีย์เดินทางไปปารีสและได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานใบปิดของอ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็กและภาพศิลปะญี่ปุ่น ผลงานภาพแรกของเขาคืองานวาดภาพประกอบร้อยแก้ว Le Morte d'Arthur ของทอมัส มาลอรี หลังจากนั้นเบียร์ดสลีย์ร่วมกับเฮนรี ฮาร์แลนด์ นักเขียนชาวอเมริกัน ก่อตั้ง The Yellow Book วารสารรายสามเดือนซึ่งเขารับหน้าที่วาดภาพปกและภาพประกอบในเล่ม และต่อมากลายเป็นสิ่งพิมพ์สำคัญของลัทธิสุนทรียนิยม ลัทธิเริงรมณ์ และลัทธิสัญลักษณ์นิยม เบียร์ดสลีย์ทำงานกับวารสารนี้ก่อนจะถูกไล่ออกในปีค.ศ. 1895 เนื่องจากเขามีความเกี่ยวข้องกับออสการ์ ไวลด์ที่ถูกตัดสินโทษข้อหาพฤติกรรมอนาจาร
นอกจากผลงานแนวสุนทรียนิยม เบียร์ดสลีย์ยังถือเป็นศิลปินแนวนวศิลป์ที่เป็นที่ถกเถียงที่สุดคนหนึ่งเนื่องจากงานวาดที่มืดมน แปลกประหลาด และโป๊เปลือย อันมีที่มาจากชุงกะ ภาพอูกิโยะแขนงหนึ่งที่แสดงการเสพสังวาส ตัวอย่างงานแนวนี้ของเบียร์ดสลีย์ได้แก่ ภาพประกอบใน Lysistrata ของอริสโตฟานเนส, The Rape of the Lock ของอเล็กซานเดอร์ โพป และผลงานที่สำคัญที่สุดคือภาพ "The Climax" หนึ่งในภาพชุดที่เบียร์ดสลีย์วาดประกอบบทละคร Salome ของออสการ์ ไวลด์
ด้านชีวิตส่วนตัว เบียร์ดสลีย์เป็นคนพิถีพิถันในการแต่งกาย ถึงแม้ว่าเขาจะมีความเกี่ยวข้องกับออสการ์ ไวลด์ที่เป็นรักร่วมเพศ แต่เพศสภาพของเบียร์ดสลีย์ยังคงไม่แน่ชัด ตลอดชีวิตเบียร์ดสลีย์ป่วยเป็นวัณโรคและมีเลือดออกในปอดบ่อยครั้งจนกระทั่งเสียชีวิตที่เมืองม็องตง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1898 ร่างของเขาถูกฝังที่สุสาน Cimetière du Vieux-Château ในเมืองม็องตง
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 จัดแข่งขันที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส แข่งขัน 1 ประเภท
กีฬาฟุตบอลในซีเกมส์ 2017 – ทีมหญิง
การแข่งขัน ฟุตบอลหญิง ในกีฬา ซีเกมส์ 2017 จะจัดขึ้นที่ ประเทศมาเลเซีย ตั้งแต่วันที่ 20 ถึง 28 สิงหาคม 2560. 5 ทีมจะเข้าร่วมในรูปแบบพบกันหมด.
และที่สำคัญก็คือไม่มีข้อจำกัดเรื่องอายุสำหรับทีมหญิง.
ตารางการแข่งขัน
ด้านล่างนี้คือตารางการแข่งขันสำหรับการแข่งขันฟุตบอลหญิง:
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
ด้านล่างนี้คือสิบเอ็ดทีมที่เข้าร่วมสำหรับการแข่งขัน
สนามแข่งขัน
ทัวร์นาเมนต์จะจัดขึ้นในสองสนาม:
ยักษิณี
ยักษิณี หรือ ยักษี (यक्षिणी yakṣiṇī ; yakkhiṇī) เป็นอมนุษย์ผู้หญิงในศาสนาพราหมณ์ ฮินดู พุทธศาสนาและศาสนาเชน ในศาสนาฮินดูเป็นมีฤทธิ์ประเภทกับเทวดาและอสูร คนธรรพ์ นางอัปสร นางยักษิณีและยักษ์(เพศบุรุษ) เป็นอมนุษย์นอกเหนือปรกติที่เกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ในศาสนาแบบอินเดีย นอกจากนี้ยักษิณียังปรากฏในตำนานท้องถิ่นของชนเผ่าทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ตำนานโบราณของรัฐเกราละ และในนิทานพื้นบ้านของชาวแคชเมียร์มุสลิม รวมถึงศาสนาซิกข์ยังกล่าวถึงยักษิณีและยักษาในคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย
ในด้านโบราณคดีนั้น ยักษิณี คือเทวีประจำต้นไม้ (รุกขเทวดา) มักทำท่าเหนี่ยวกิ่งไม้และใช้เท้ากระแทกต้นไม้ เพื่อให้ต้นไม้ออกดอกออกผล แต่เดิมชาวอินเดียโบราณนับถือยักษิณีเป็นเทวีพื้นเมือง ผู้ประทานความอุดมสมบูรณ์ ต่อมาเมื่อเกิดพุทธศาสนาขึ้นจึงนำยักษิณีมาประดับไว้รอบสถูป เพื่อบ่งบอกผู้ศรัทธาว่าแม้แต่เทวีเหล่านี้ยังเคารพต่อพระพุทธเจ้า ถือเป็นวิธีรวบรวมความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับศาสนาใหม่ และยังเป็นการอำนวยความอุดมสมบูรณ์ให้แก่ผู้ที่เดินทางมายังศาสนสถานด้วย
นอกเหนือจากอนุทวีปอินเดีย
ในประเทศพม่า นางยักษิณีได้รับการผสมกับคติศาสนาพื้นบ้านพม่า บรรดานางยักษ์ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเช่น โปะป้า เมดอว์ซึ่งเป็นนัตอารักษ์ของเขาโปะป้า หรือนางยักษีผู้รักษาเจดีย์ชเวดากองเป็นต้น
ฌอร์ฌ แซ็ง-ปีแยร์
ฌอร์ฌ แซ็ง-ปีแยร์ (Georges St-Pierre, ; เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2524) เป็นอดีตนักศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานมืออาชีพชาวแคนาดา เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ด้านศิลปะการต่อสู้แบบผสม (MMA)     แซ็ง-ปีแยร์เป็นแชมป์ 2 สมัยในรายการ Ultimate Fighting Championship (UFC) โดยได้รับตำแหน่งในรุ่นเวลเตอร์เวทและมิดเดิ้ลเวท
แซ็ง-ปีแยร์เป็นอดีตแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวท UFC สามสมัยโดยได้รับรางวัล 2 ครั้งและได้รับตำแหน่งชั่วคราวระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึงเมษายน พ.ศ. 2551 แซ็ง-ปีแยร์ได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยปล้ำอันดับ 1 ของโลกในรุ่นเวลเตอร์เวท เป็นเวลาหลายปีโดย Sherdog และสิ่งพิมพ์อื่น ๆ อีกมากมาย  ในปี 2008, 2009 และ 2010 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นนักกีฬาแห่งปีของแคนาดาโดย Rogers Sportsnet  Fight Matrix ระบุว่าเขาเป็นนักมวยปล้ำ MMA อันดับต้น ๆ ตลอดกาลและเป็นนักมวยที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ MMA
เหรียญชัยสมรภูมิ
เหรียญชัยสมรภูมิ เป็นเหรียญที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2484 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ใช้อักษรย่อว่า ช.ส. โดยสร้างตามพระราชกำหนดเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2484 เพื่อพระราชทานแก่ทหาร ตำรวจ หรือผู้ที่กระทำหน้าที่อย่างทหารหรือตำรวจ ที่ได้รับคำสั่งจากหน่วยทหารหรือตำรวจให้ไปทำการรบ และได้เคลื่อนที่ไปปฏิบัติการแล้วการพระราชทานกรรมสิทธิ์และการเรียกคืนเช่นเดียวกับเหรียญกล้าหาญ เหรียญนี้ไม่มีประกาศนียบัตร แต่ประกาศนามผู้ได้รับพระราชทานในราชกิจจานุเบกษา
ลักษณะของเหรียญ
ถ้าผู้ที่ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิได้กระทำการจนได้รับความชมเชยจากทางราชการ หรือกระทำความชอบจนได้รับบาดเจ็บ จะได้รับพระราชทานเครื่องหมายทำด้วยโลหะสีทองเป็นรูปขีดประกอบด้วยเปลวระเบิดสำหรับติดที่แพรแถบทุกครั้ง ถ้าผู้ที่ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิได้ประกอบวีรกรรม แต่ยังไม่ถึงขั้นที่จะได้รับพระราชทานเหรียญกล้าหาญ จะได้รับพระราชทานเครื่องหมายทำด้วยโลหะสีทองเป็นรูปช่อชัยพฤกษ์ช่อเดียวสำหรับติดที่แพรแถบทุกครั้ง
แพรแถบของเหรียญ
แพรแถบของเหรียญจำแนกตามคราวที่มีการส่งทหาร ตำรวจ หรือผู้ที่กระทำหน้าที่อย่างทหารหรือตำรวจ เข้าปฏิบัติการในสงครามและการรบครั้งต่าง ๆ ดังนี้
เหรียญชัยสมรภูมิสำหรับการรบในแต่ละครั้งล้วนมีลำดับเกียรติเสมอกัน แต่เมื่อประดับเหรียญ จะต้องประดับเรียงตามลำดับเหรียญที่ได้รับพระราชทานในแต่ละครั้ง
กรณีสงครามอินโดจีน
ต่อมาจึงได้มีการตราพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดเหรียญชัยสมรภูมิ พุทธศักราช 2484 (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2485 โดยเพิ่มข้อความในข้างท้ายมาตรา 4 แห่งพระราชกำหนดเหรียญชัยสมรภูมิ พุทธศักราช 2484 ว่า "หรือกับแพรแถบสี ขนาด และลักษณะอื่นตามที่จะได้กำหนดไว้โดยพระราชกฤษฎีกา สำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำการรบกับราชศัตรูในการรบเฉพาะคราว" เพื่อให้สามารถกำหนดลักษณะแพรแถบสำหรับการรบครั้งอื่น ๆ เพิ่มเติมได้
กรณีสงครามมหาเอเชียบูรพา
แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ สงครามมหาเอเชียบูรพา ได้กำหนดลักษณะครั้งแรกไว้ใน มาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พุทธศักราช 2485 ดังนี้
"แพรแถบเหรียนชัยสมรภูมิสำหรับพระราชทานแก่ผู้กะทำการรบกับราชสัตรู ไนคราวที่ประเทสไทยกะทำสงครามกับสหรัถอเมริกาและบริเตนไหย่นั้น ไห้เปนสีเขียว ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร มีริ้วสีแดงที่ขอบ และถัดริ้วสีแดงเข้าไปเปนริ้วสีขาวทั้งสองข้าง ด้านบนแพรแถบมีเข็มโลหะรูปคทาจอมพลจารึกอักสรว่า "ชัยสมรภูมิ""
แพรแถบนี้ได้มีการยกเลิกไปเมื่อ พ.ศ. 2488 ตามพระราชกฤษฎีกายกเลิกแห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2485 พ.ศ. 2488 ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 จึงมีการตรากฎหมายเพื่อรับรองฐานะของแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิสงครามมหาเอเชียบูรพาอีกครั้ง โดยมีลักษณะตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2502 ดังนี้
"แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิสำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำการรบในคราวสงครามมหาอาเซียบูรพานั้น ให้เป็นสีเขียว ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร มีริ้วสีแดงที่ขอบ และถัดริ้วสีแดงเข้าไปเป็นริ้วสีขาวทั้งสองข้าง ด้านบนแพรแถบมีเข็มโลหะรูปคทาจอมพลจารึกอักษรว่า "ชัยสมรภูมิ""
กรณีการร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี
แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ การร่วมรบกับสหประชาชาติ ณ ประเทศเกาหลี กำหนดลักษณะไว้ตามตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2494 ดังนี้
"แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิสำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำการร่วมรบกับสหประชาชาตินั้น ให้เป็นสีฟ้า ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร และถัดริ้วสีฟ้าเข้าไปเป็นริ้วสีขาวทั้งสองข้าง ด้านบนแพรแถบมีเข็มโลหะรูปคทาจอมพลจารึกอักษรว่า "ชัยสมรภูมิ""
กรณีการรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม
แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ การรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนาม กำหนดลักษณะไว้ตามตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยแพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิ พ.ศ. 2510 ดังนี้
"แพรแถบเหรียญชัยสมรภูมิสำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำการรบ ณ สาธารณรัฐเวียดนามนั้น ให้เป็นสีเหลือง ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร มีริ้วสีแดงที่ขอบ และถัดริ้วสีแดงเข้าไปเป็นริ้วสีขาวทั้งสองข้าง ด้านบนแพรแถบมีเข็มโลหะรูปคทาจอมพลจารึกอักษรว่า "ชัยสมรภูมิ""
ผู้ได้รับพระราชทาน
บุคคลสำคัญที่ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ เช่น
ช่องว่างระหว่างดาราจักร
ช่องว่างระหว่างดาราจักร (Intergalactic space) เป็นที่ว่างทางกายภาพที่อยู่ระหว่างดาราจักร โดยทั่วไปจะไม่มีฝุ่นใดๆ อยู่เลย มีสภาพเกือบจะเป็นสุญญากาศสมบูรณ์ บางทฤษฎีให้ค่าความหนาแน่นเฉลี่ยของเอกภพไว้ที่ประมาณ 1 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร แต่ค่าความหนาแน่นของเอกภพมีค่าไม่เท่ากันเสมอไป มันอาจมีความหนาแน่นมากในดาราจักร (รวมทั้งโครงสร้างที่มีความหนาแน่นสูงมากภายในดาราจักร เช่น ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ และหลุมดำ) ทำให้พื้นที่ว่างอันกว้างใหญ่ที่เหลือมีความหนาแน่นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพอย่างมาก และมีอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 2.73 เคลวิน
ในพื้นที่ระหว่างดาราจักร มีพลาสมาอย่างจางๆ อยู่ ซึ่งเชื่อว่ามันเป็นตัวโยงโครงสร้างเส้นใยของเอกภพเอาไว้ และมีค่าความหนาแน่นสูงกว่าค่าเฉลี่ยของเอกภพ สสารนี้เรียกว่าเป็น มวลสารระหว่างดาราจักร (intergalactic medium (IGM)) ส่วนใหญ่เป็นประจุไฮโดรเจน เช่น พลาสมาแห่งหนึ่งประกอบด้วยประจุอิเล็กตรอนและโปรตอนเป็นจำนวนเท่าๆ กัน คาดว่ามวลสารระหว่างดาราจักรมีค่าความหนาแน่นประมาณ 10-100 เท่าของค่าเฉลี่ยของเอกภพ (คือประมาณ 10-100 ไฮโดรเจนอะตอมต่อลูกบาศก์เมตร) มันอาจมีค่าสูงถึง 1000 เท่าของค่าเฉลี่ยความหนาแน่นของเอกภพก็ได้ในเขตที่มีกระจุกดาราจักรอยู่เป็นจำนวนมาก
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 จัดแข่งขันที่เซนต์หลุยส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา แข่งขัน 12 ประเภท
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาแบดมินตันที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15-19 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Singapore Indoor Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาแบดมินตันครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 65 คน จาก 42 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
จักรพรรดิฉีเกา
พระราชประวัติ
พระองค์พระราชสมภพในปี 427 บรรพบุรุษของพระองค์สืบเชื้อสายมาจากขุนนางชาวฮั่น นามว่า เส้า เหอ หากบันทึกของพวกเขาถูกต้อง พระองค์จะเป็นลูกหลานของเส้าเหอรุ่นที่ 24 ในสมัย ​​ราชวงศ์จิ้น และ ราชวงศ์หลิวซ่ง บรรพบุรุษของพระองค์เป็นแค่ขุนนางชั้นสามัญ เส้า เจิ้งสือ พระราชบิดาของพระองค์เป็นขุนนางในรัชสมัยของ จักรพรรดิหลิวซ่งเหวิน มีหน้าที่สำคัญในการต่อสู่กับทัพของราชวงศ์เว่ยเหนือ จนได้เป็นเจ้าเมืองจินเสียง พระองค์ทรงศึกษาตามปรัชญาลัทธิขงจื๊อ ในสำนักเรียนที่จักรพรรดิหลิวซ่งเหวินก่อตั้งและนำโดยนักพรต หลิว ซื่อสง เมื่ออายุได้ 12 ปี แต่เมื่ออายุได้ 15 ปีพระองค์ก็ได้เป็นแม่ทัพ พระองค์ยังคงเป็นทหารในรัชสมัยของจักรพรรดิเหวินและ จักรพรรดิหลิวซ่งเสี้ยวอู่ (พระราชโอรสของจักรพรรดิเหวิน)
ในรัชกาลของจักรพรรดิหลิวซ่ง
ในช่วงเวลาที่ จักรพรรดิหลิวซ่งหมิง พระเชษฐาของจักรพรรดิเสี้ยวอู่ และ หลิว ซื่อซุน พระราชโอรสของจักรพรรดิเสี้ยวอู่ กำลังต่อสู้เพื่อครองบัลลังก์ในปี 466 หลังจากการครองราชย์ และการลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสของจักรพรรดิเสี่ยวหวู่ จักรพรรดิเฉียนเฟย เซียวเต้าเฉิงเป็นแม่ทัพ และยังรับใช้จักรพรรดิหลิวซ่งหมิงด้วยความจงรักภักดี พระองค์ได้เข้าร่วมในกองทัพของหลี่ ซื่อซุน อ๋องแห่งซุนหยาง ต่อมาเขาพระองค์สามารถเอาชนะกองทัพของ สวี อันตู ทางใต้ (ในปัจจุบันคือ มณฑลเจียงซู และ มณฑลอานฮุย ทางเหนือ) ต่อมาจักรพรรดิหมิงได้แต่งตั้งเขาให้เป็นผู้ว่าแห่งซูตอนใต้ (ปัจจุบันคือมณฑลเจียงซูทางตะวันตกตอนกลาง) ต่อมาเขาได้เป็นผู้ว่าราชการเหยินใต้ โดยพระองค์เริ่มคุ้นเคยกับองครักษ์ที่มีความสามารถ
ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิหมิงมีข่าวลือว่าใบหน้าของพระองค์นั้นผิดปกติ และเป็นนิมิตว่าพระองค์จะกลายเป็นจักรพรรดิในอนาคต เมื่อถึงปี 471 จักรพรรดิหมิง – ผู้ซึ่งได้ปลงพระชนม์พระประยูรญาติ และขุนนางผู้ใหญ่มากมาย เพราะกลัวว่าพวกเขาจะไม่จงรักภักดีต่อ หลิว อิ้ว ผู้เป็นรัชทายาท หลังจากการสิ้นพระชนม์ จึงมีคนเริ่มสงสัยพระองค์อย่างมากเนื่องจากมีข่าวลือว่า พระองค์แอบสื่อสารกับข้าศึกชาวเว่ยเหนือ ทำให้จักรพรรดิหมิง ส่งนายพลอู่ซือ ซึ่งเป็นพระสหายของพระองค์ได้เดินทางมาหาพร้อมเหล้า 1 ขวด เส้าเซียวกลัวว่าเหล้าจะถูกวางยาพิษจึงเตรียมตัวหลบหนีไปที่เว่ยเหนือ ซึ่งอู่ได้แอบกระซิบพระองค์ล่วงหน้าแล้วว่าเหล้าไม่ได้วางยาพิษ และดื่มเองก่อนที่พระองค์จะทรงเสวยตาม
เมื่ออู่ซือกลับสู่เมืองหลวง เขาได้กราบทูลจักรพรรดิหมิงว่าเส้าเต้าเฉิงซื่อสัตย์ แต่หลังจากที่แผนการรั่วไหล จักรพรรดิหมิงได้บังคับให้อู่ ซือฆ่าตัวตาย หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิหมิงก็จับตัวพระองค์ ผู้คนส่วนใหญ่สงสัยว่าจักรพรรดิหมิงจะประหารเต้าเฉิน และแนะนำให้เต้าเฉินต่อต้าน แต่พระองค์เชื่อว่าจักรพรรดิหมิงจะไม่ทำเช่นนั้น พระองค์จึงเสด็จกลับไปเมืองหลวง ซึ่งต่อมาก็ได้เป็นสมุหนายกอยู่กับหลิว อิ้ว (พระองค์บอกกับขุนนางของพระองค์อย่างลับๆ ว่าหลิวซ่งจะอยู่ได้ไม่นานนักและพระองค์จะให้ขุนนางสนับสนุนอะไรบ้างถ้ามีโอกาส) เมื่อจักรพรรดิหมิงป่วยหนักในปี 472 ฉู่หยวน ขุนนางผู้ใหญ่แนะนำให้เต้าเฉินดูแลรับใช้รัชทายาทหลิวอิ้ว ต่อมาจักรพรรดิหมิงก็สวรรคต และรัชทายาทหลิวอิ้วก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโฮ่วเฟย์
การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนจากชีพจร
การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบินจากชีพจร (pulse oximetry) เป็นวิธีการหนึ่งที่สามารถวัดความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบิน (oxygen saturation) แบบไม่รุกล้ำร่างกาย การอ่านค่าความอิ่มตัวออกซิเจนจากส่วนปลาย (SpO2) มักให้ความแม่นย่ำอยู่ที่ประมาณ 2% เมื่อเทียบกับการอ่านค่าความอิ่มตัวออกซิเจนของฮีโมโกลบินจากการตรวจเลือดแดง (SaO2) ซึ่งถือเป็นการวัดแบบมาตรฐาน การวัดทั้งสองวิธีนี้มีความสอดคล้องกันมากเพียงพอที่จะใช้การวัด SpO2 ด้วยเครื่องวัดแบบใช้ชีพจร เป็นการตัดสินใจให้หรือไม่ให้การรักษาทางการแพทย์ได้
การวัดความอิ่มตัวออกซิเจนจากชีพจรที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดคือการวัดแบบส่องผ่าน (transmissive) โดยตัววัดจะถูกวางบนร่างกายส่วนที่บางพอให้แสงส่องผ่านได้ เช่น ปลายนิ้ว ติ่งหู หรือฝ่ามือฝ่าเท้าของทารก อุปกรณ์วัดจะมีด้านหนึ่งที่ส่งแสงสองความยาวคลื่นออกมาเพื่อให้แสงนี้ทะลุผ่านร่างกายไปยับตัวรับแสงที่อยู่อีกด้าน ซึ่งจะวัดการดูดกลืนช่วงแสงที่เปลี่ยนแปลงไปตามการเต้นของชีพจร สามารถคำนวณแยกส่วนที่เป็นการดูดกลืนช่วงแสงที่มาจากเลือดแดง และแยกเอาส่วนที่เป็นการดูดกลืนของเลือดดำ กระดูก ผิวหนัง เนื้อเยื่อต่างๆ ได้ และส่วนใหญ่จะแยกการดูดกลืนช่วงแสงของสีทาเล็บได้ด้วย
การวัดอีกแบบคือการวัดแบบสะท้อน (reflectance) ซึ่งมีที่ใช้จำกัดกว่า วิธีนี้ไม่จำเป็นต้องวัดที่ร่างกายส่วนที่บางพอให้แสงส่องผ่าน จึงสามารถใช้กับเท้า หน้าผาก หน้าอก ได้ อย่างไรก็ดีวิธีนี้ยังมีข้อจำกัดอยู่ที่หากร่างกายส่วนที่จะวัดมีเลือดดำคั่งหรือมีหลอดเลือดดำขยายอาจเกิดชีพจรในเลือดดำมากพอที่จะรบกวนการวัดค่าได้
วัดเจดีย์ทอง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดเจดีย์ทอง เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านเจดีย์ทอง ตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ภายในวัดมีโบราณสถานและโบราณวัตถุมากมาย เช่น เจดีย์ทองแบบรามัญ หลวงพ่อขาวปางมารวิชัย กุฏิเรือนไทยทรงปันหยา ใบเสมาศิลาพายแดงขนาดใหญ่ เจดีย์พระปรางค์ เป็นต้น
ประวัติ
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ชาวรามัญที่ได้อพยพจากพม่าจากเมืองเมาะตะมะตั้งแต่สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี แล้วได้สร้างวัดแห่งนี้ โดยมีพระยารามราชบุตรเขยพระยาเจ่ง เป็นพระเจ้ามหาโยธาเป็นผู้นำเข้ามาและเป็นผู้ริเริ่มบูรณะและสร้างถาวรวัตถุ กุฏิศาลาขึ้นใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2508 เหตุที่ชื่อว่าวัดเจดีย์ทอง เข้าใจคงนำเอาชื่อนี้มาจากเมืองมอญซึ่งเคยเป็นสถานที่อยู่ของตนแต่เดิม
อาคารเสนาสนะ
วัดมีเจดีย์ทองแบบรามัญทรงระฆัง รูปแบบคล้ายอานานดาพะย่าในพม่า ตั้งอยู่หน้าบริเวณวัดได้สร้างขึ้นพร้อม ๆ กับการสร้างวัดนี้ ยอดเจดีย์เป็นปล้องไฉน ก่อด้วยอิฐฐานรูปสี่เหลี่ยม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป 4 ด้าน ลงรักปิดทอง ประดับกระจกสี และยอดประดับด้วยฉัตร 9 ชั้น วัดมีเสมาขนาดใหญ่หินทรายแดง พระยารามราชบุตรเขยพระยาเจ่งเป็นผู้ริเริ่มบูรณะและสร้างถาวรวัตถุและกุฏิศาลาขึ้นใหม่ มีกุฏิเรือนไทย กุฏิทรงปั้นหยา หอสวดมนต์ตกแต่งด้วยลวดลายและแกะสลักและลายฉลุเชิงชายช่องลม เจดีย์พระปรางค์ประดับกระเบื้องเคลือบแบบจีน
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ มีพระพุทธรูปปางมารวิชัยสร้างขึ้นด้วยหยกขาว หน้าตักกว้าง 1 ศอก สูง 2 ศอก ประดิษฐานอยู่ที่หอสวดมนต์
ใบรับรองอิสรภาพ
ใบรับรองอิสรภาพ (certificate of freedom) เป็นเอกสารที่รัฐบาลออกให้แก่นักโทษในทัณฑนิคมของประเทศออสเตรเลียเมื่อสิ้นสุดระยะเวลารับโทษ เอกสารนี้ระบุว่า ผู้เคยเป็นนักโทษจะได้กลับคืนสู่ "สรรพสิทธิและอภิสิทธิ์ของเสรีชนในบังคับ" ซึ่งมีผลคือ ผู้นั้นจะกลายเป็นเสรีชนที่สามารถหางานทำหรือออกไปจากนิคมได้
ใบรับรองอิสรภาพเริ่มนำมาใช้ใน ค.ศ. 1810 และจะออกให้แก่ผู้ต้องโทษ 7 ปี 10 ปี หรือ 14 ปีซึ่งได้รับโทษแล้ว หลังจากผู้นั้นทำคำร้องขอไปถึงผู้ว่าการ ผู้ต้องโทษตลอดชีวิตอาจได้รับการอภัยโทษ แต่จะไม่ได้รับใบรับรองอิสรภาพ
นักโทษอาจได้รับอิสรภาพมากขึ้นตามลำดับในสามรูปแบบ รูปแบบแรก คือ ใบสั่งปล่อยก่อนกำหนด (ticket of leave) ซึ่งยังวางข้อจำกัดสำคัญบางประการอยู่สำหรับผู้ที่ได้รับการสั่งปล่อย และจะออกให้ได้เมื่อรับโทษไปแล้วอย่างน้อยกึ่งหนึ่งของระยะเวลาทั้งหมด รูปแบบที่สอง คือ ใบรับรองอิสรภาพ ซึ่งเมื่อรับโทษครบกำหนดแล้ว จะออกใบนี้ให้โดยไม่วางข้อจำกัดใด ๆ อีก รูปแบบที่สาม คือ การอภัยโทษโดยมีเงื่อนไข หรือการอภัยโทษโดยสิ้นเชิง ซึ่งจะมอบให้แก่ผู้ต้องโทษตลอดชีวิต
ข้อมูลบนใบรับรองอิสรภาพมักประกอบด้วยวันที่ ชื่อบุคคล นามแฝง (ถ้ามี) เรือที่นำตัวบุคคลนั้นเข้ามา ปีที่เข้ามา ปีที่ถูกพิพากษา และจำนวนปีที่ต้องรับโทษ ใบรับรองที่ออกระหว่าง ค.ศ. 1827 ถึง 1867 ยังระบุถึงถิ่นกำเนิด อาชีพ ปีเกิด ตำหนิรูปพรรณ และบางครั้งก็มีข้อมูลใบสั่งปล่อยก่อนกำหนดด้วย
ใบรับรองอิสรภาพนั้นมีสองส่วน ส่วนแรก คือ ใบรับรองแท้ ๆ (certificate proper) ออกให้แก่บุคคลผู้มีชื่อในนั้น และบุคคลผู้นั้นจำเป็นต้องพกพาส่วนนี้ไว้ตลอดเวลา ส่วนที่สอง คือ ต้นขั้ว (butt) เป็นสำเนาฉบับเป็นทางการซึ่งรัฐบาลเก็บไว้ในแฟ้ม ส่วนที่เป็นใบรับรองแท้ ๆ นั้นพบเจอได้ยากแล้ว เพราะเจ้าของต้องนำไปใช้เป็นประจำ แต่ส่วนที่เป็นต้นขั้วยังเก็บไว้ในหอจดหมายเหตุและเปิดให้นักวิจัยเข้าถึงได้
เอกสารที่คล้ายกับใบรับรองอิสรภาพคือ ใบรับรองอิสรภาพของอาณานิคม (colonial certificate of freedom) ซึ่งเป็นเอกสารเกี่ยวกับโทษที่ได้รับสำหรับการกระทำผิดหลังจากเข้ามาสู่อาณานิคมแล้ว
นิคมนิวเซาท์เวลส์ได้ออกใบรับรองอิสรภาพไปประมาณ 40,000 ใบ ส่วนแทสเมเนียและออสเตรเลียตะวันตกก็ได้รับตัวนักโทษไว้และออกใบรับรองอิสรภาพให้เช่นกัน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอินเดีย
ผู้ป่วยแรกจากการระบาดทั่วของโควิด-19ในประเทศอินเดียนั้นมีรายงานในวันที่ 30 มกราคม 2020 โดยได้รับเชื้อมาจากประเทศจีน ข้อมูลเมื่อ 28 พฤษภาคม 2020 กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการครอบครัวได้ยืนยันผู้ติดเชื้อรวม 158,333 ราย และรักษาหายแล้ว 67,692 ราย (ในจำนวนนี้เป็นผู้อพยพ 1 คน) มียอดผู้เสียชีวิตสะสมอยู่ที่ 4,531 รายในประเทศ ประเทศอินเดียมียอดผู้ติดเชื้อยืนยันสูงเป็นอันดับที่สี่ในทวีปเอเชีย ด้วยจำนวนยอดผู้ป่วยแตะขีด 100,000 รายในวันที่ 19 พฤษภาคม 2020 ในขณะที่อัตราการเสียชีวิตในประเทศอินเดียนั้นค่อนข้างต่ำ อยู่ที่ 3.09% ในขณะที่ค่าเฉลี่ยโลกอยู่ที่ 6.63% (ข้อมูลวันที่ 20 พฤษภาคม 2020) จำนวนผู้ติดเชื้อทั้งหมดของประเทศอินเดีย ครึ่งหนึ่งพบในหกเมืองสำคัญของประเทศอินเดีย ได้แก่ – มุมไบ, เดลี, อะห์มดาบาด, เจนไน, ปูเน และโกลกาตา ข้อมูลในวันที่ 24 พฤษภาคม 2020 มีเพียงดินแดนสหภาพลักษทวีป เป็นเขตบริหารระดับบนแห่งเดียวที่ยังไม่มีรายงานผู้ติดเชื้อ
ปัจจุบันมีการประกาษให้เป็นการระบาด (epidemic) แล้วในมากกว่า 12 รัฐและยูที ภายใต้ Epidemic Diseases Act, 1897 และสถาบันการศึกษารวมทั้งธุรกิจจำนวนมากได้ปิด ประเทศอินเดียได้จัดการยกเลิกวีซ่าท่องเที่ยวทั้งหมด ด้วยส่วนใหญ่ของผู้ติดเชื้อที่ยืนยันแล้วมีความเกี่ยวเนื่องกับประเทศอื่นนอกอินเดีย
ไมเคิล ไรอัน ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหารขององค์การอนามัยโลก โปรแกรมความเร่งด่วนส่วนสุขภาพ (health emergencies programme) ระบุว่าประเทศอินเดียมี "ความพร้อมรับมือที่ล้นเหลือ" ("tremendous capacity") ต่อการจัดการกับวิกฤตไวรัสโคโรนานี้ ด้วยฐานะประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลกเป็นอันดับสอง ย่อมจะมีผลกระทบใหญ่หลวงต่อความสามารถของทั้งโลกในการรับมือต่อโรคระบาดนี้ ในขณะที่ความเห็นบางส่วนกังวลต่อผลกระทบร้ายแรงที่จะมีต่อเศรษฐกิจจากการสั่งปิดเมืองนี้ ซึ่งจะส่งผลกระทบโดยตรงต่อแรงงานไม่ประจำ (informal workers), ธุรกิจขนาดเล็กและเล็กมาก (micro and small enterprises), ชาวนาชาวไร่ (farmers) และผู้ประกอบอาชีพฟรีแลนซ์ (self-employed) ผู้ถูกทิ้งไว้ขาดจากการเดินทางและการเข้าถึงตลาด
ศูนย์ติดตามการรับมือของรัฐบาลต่อโควิด-19 มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (The Oxford COVID-19 Government Response Tracker (OxCGRT)) ระบุไว้ในรายงานจากข้อมูลที่รวบรวมจาก 73 ประเทศ ว่ารัฐบาลอินเดียมีการรับมืออย่างเข้มงวดและฉุกละหุก (stringently) มากกว่าประเทศอื่น ๆ ในการลดการระบาด ในรายงานยังชี้ให้เห็นถึงการลงมือของรัฐบาลที่ฉับพลันทันที, การออกนโยบายฉุกเฉิน, การลงทุนในบริการสุขภาพฉุกเฉิน, มาตรการด้านการเงิน, การลงทุนในการค้นคว้าวัคซีน และการรับมือต่อเหตุการณ์อย่างทันท่วงทีตลอดเวลา (active response) รวมแล้วทำให้ประเทศอินเดียได้คะแนนไป "100" คะแนน[เต็ม]สำหรับความเข้มงวด (strictness) นี้
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2 (The Great General) เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี ค.ศ. 1994 ภาคต่อของ เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง มีความยาว 30 ตอน โดยมีนักแสดงชุดเดิมรับบทเดิม เว้นแต่บทเปา เจิ่ง ที่เปลี่ยนจากจิน เชาฉฺวิน นักแสดงไต้หวัน มาเป็นทัม ปิงเหมิน นักแสดงฮ่องกง (เคยพากย์เสียง จิน เชาฉวิน ทับในภาคแรก) มาแสดงแทน
เรื่องย่อเปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยางภาค 2
หลังจากเข้าสู่ความสงบสุข จักรพรรดิซ่งเหรินจง ได้เรียกตัว อ๋องเซียนหยาง กลับมาปฏิบัติหน้าที่แทน ราชครูถัง ที่ถูกประหารชีวิตไปแล้วในภาค 1 ในตอนแรก เป็นงานฉลองอายุครบ 100 ปี ของ เสอไช่ฮัว (หยางไท่จิง) และได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ให้ หยางจงเป่า (แสดงโดย ฉีเส้าเฉียน) และ หยางเหวินก่วง กลับมาที่เมืองหลวง เพื่ออยู่กันพรอ้มหน้ากันครอบครัว แดต่แล้วอ๋องเซียนหยาง และ อ๋องยิง ได้วางแผนนำกบฏที่หยางจงเป่า ได้ช่วยไว้ มาเข้าเฝ้า และลอบปลงพระชนม์ ฮ่องเต้ และหยางจงเป่า ก็ถูกจับตัวกักขังไว้ที่เรือนจำ และอ๋องยิง ได้จ้างสี่เสือตระกูลหูให้มาฆ่าเหว้ยหลิงเอ๋อ แต่ตี้ชิงมาช่วยไว้ได้ทัน แต่หยางเหวินก่วงถูกดจับเข้าเรือนจำกับหยางจงเป่า แต่โชคดีที่ เปาบุ้นจิ้น  เทพเจ้าแห่งความยุติธรรม ได้กลับมาและช่วยเหลือหยางจงเป่าและหยางเหวินก่วง และปราบกบฏได้สำเร็จ ตี้ชิงหลังจากช่วยตระกูลหยางได้แล้ว จึงได้บุกไปตระกูลหูและสังหารสี่เสือตระกูลหูตายทั้งหมด และเปาบุ้นจิ้นได้ช่วนยคลี่คลายคดีและนำตี้ชิงไปอยู่ที่ค่ายโลกันต์ (ค่ายซึ่งไม่มีใครสามารถรอดกลับมาได้เลยสักคน) และตี้ชิงได้ไปพบหญิงซักผ้าที่ริมแม่น้ำ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นองค์หญิง ได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้า ฯ ให้ องค์หญิงเฉาหยาง กลับมาในวัง  เพื่อไปแต่งงานที่ต่างแดน แต่ไม่นาน ถูกลูกชายของอ๋องเซียนหยาง มีนามว่า หลินหญิง ลวนลาม และฆ่าตัวตาย และตี้ชิง (รับบทโดย หลิวสงเหยิน) ก็ถูกพัวพันในคดีนี้ด้วย ต่อมา วิญญาณขององค์หญิงเฉาหยาง ได้ช่วยตี้ชิงให้พ้นจากคดี สืบเนื่องจาก ในความจริง ตี้ชิง คือ หลานชายที่แท้จริงของ ไทเฮาตี้ พระมารดาบุญธรรมขององค์ฮ่องเต้ ในต่อมา แผนการที่นานถึง 30 ปี ก็แตกเพราะเปาบุ้นจิ้น และ ตระกูลหยาง ได้ช่วยกันหลอกจนอ๋องเซียนหยาง ถูกจับ แต่น่าเสียดาย อ๋องเซียนหยาง ได้ถือโอกาส ลอบปลงพระชนม์ไทเฮาตี้ สิ้นพระชนม์ และได้หนีมาที่ซีเซี่ย แต่ในต่อมา ได้ไปร่วมมือกับ จักรพรรดิเซี่ยจิงจง ที่เมืองซีเซี่ย (ปัจจุบันไม่มีแล้ว) ต่อมาฮ่องเต้ต้าซ่งมีพระบรมราชโองการ ให้ หยางจงเป่า ไปจับกบฏและชิงธงไข่มุกมา แต่ด้วยกังวลว่า หยางจงเป่าเป็นดาวหมาป่า จึงได้ส่งคนไปลอบสังหารตลอด จนในต่อมา องค์หญิงหวังเยี้ยะ น้องสาวของจักรพรรดิเซี่ยจิงจง ได้พาหประชาชนราษฎรซีเซี่ย โค่นล้มอำนาจหลี่หยวนเฮ่า ลงได้สำเร็จ และ จักรพรรดิเซี่ยจิงจง ก็ได้เผลอฆ่าเสี่ยวเหลียน คนรักของเขาตาย และความจำเสื่อมหนีออกไปจากวัง และเสด็จสวรรคต ณ ภูเขาหิมะ ด้วยพระอาการหนาวตาย ส่วนอ๋องเซียนหยางก็กินเหล้าพิษฆ่าตัวตาย และองค์หญิงหวังเยี้ยะ ได้ตั้งตนเป็นประมุขสืบต่อมา  และได้แต่งงานกับตี้ชิง และอยู่กินกันตลอดชีวิต
ลูกอีสาน
ลูกอีสาน อาจหมายถึง สิ่งต่อไปนี้
หนามพุงดอ
หนามพุงดอ หรือ ปิ๊ดเต๊าะ (ภาคเหนือ) หรือ พุงดอ (ภาคกลาง) เป็นพืชในวงศ์ Salvadoraceae ลักษณะเป็นไม้พุ่มรอเลื้อย กิ่งมักห้อยลง ยาว 2-4 เมตร แยกเพศต่างต้น มีหนามแหลม 1-2 อันตามซอกใบ มีหูใบขนาดเล็ก 2 อัน รูปลิ่มแคบ ใบเรียงตรงข้ามรูปรี รูปไข่กว้างหรือกลม ยาว 2-6 เซนติเมตร ปลายใบแหลมหรือเป็นติ่งคล้ายหนาม ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 25 เซนติเมตร ดอกสีเหลืองอมเขียว ดอกเพศผู้เกือบไร้ก้าน ออกหนาแน่น กลีบเลี้ยงรูประฆังมี 4 กลีบ กลีบดอกมี 4 กลีบ ยาวกว่ากลีบเลี้ยงเล็กน้อย เกสรเพศผู้ 4 อัน เรียงสลับกับกลีบดอก ไม่มีรังไข่ที่เป็นหมัน ดอกเพศเมียขนาดเล็กกว่าดอกเพศผู้เล็กน้อย รังไข่มี 2 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรจัก 2 พู ผลสดกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 5-6 มิลลิเมตร ภายในเมล็ดมี 1-3 เมล็ด ผลอ่อนมีสีเขียวอ่อนปนเหลือง เมื่อสุกมีสีขาวขุ่น
หนามพุงดอมีถิ่นกำเนิดในกัมพูชา, มาเลเซีย, พม่า, ฟิลิปปินส์และเวียดนาม รากมีสรรพคุณแก้พิษ
ประเทศคีร์กีซสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี
สภาดินแดนแซ็ง-บาร์เตเลมี (Conseil territorial de Saint-Barthélemy) เป็นสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งแซ็ง-บาร์เตเลมี ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยสภาประกอบด้วยสมาชิก (territorial councillors) จำนวน 19 คน มีวาระคราวละ 5 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทางตรง, ผู้บริหารในสภาประกอบด้วยประธานสภา 1 ตำแหน่ง รองประธาน 4 ตำแหน่ง และผู้บริหารอีก 2 ตำแหน่ง
ความน่าสะพรึงสีขาว (ไต้หวัน)
ในไต้หวัน ความน่าสะพรึงสีขาว เป็นการปราบปรามผู้ที่มีความคิดเห็นต่างทางการเมืองภายหลังจากอุบัติการณ์ 28 กุมภาพันธ์
ในช่วงเวลาที่กฎอัยการศึกได้ถูกประกาศใช้เป็นเวลายาวนานถึง 38 ปี และ 57 วัน นับตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 ถึง 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1987 ช่วงเวลาที่ได้ประกาศใช้กฎอัยการศึกของไต้หวันเป็นช่วงเวลาที่ได้มีการประกาศใช้กฎอัยการศึกที่ยาวนานที่สุดในโลกในสมัยนั้นได้ถูกหยิบยกขึ้นมา แต่หลังจากนั้นก็ได้ถูกแซงโดยการประกาศใช้กฎอัยการศึกในซีเรีย ที่กินเป็นเวลายาวนานถึง 48 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 2011
เดโบราห์
ตามรายงานจากหนังสือผู้วินิจฉัย เดโบราห์ (דְּבוֹרָה, Dəḇōrā, "ผึ้ง") เป็นศาสดาของพระเป็นเจ้าของวงศ์วานอิสราเอล ผู้วินิจฉัยแห่งอิสราเอลสมัยก่อนกษัตริย์คนที่ 4 และเป็นผู้วินิจฉัยหญิงคนเดียวที่กล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู นักวิชาการหลายคนยืนยันว่าวลี "ภรรยาของลัปปิโดท" ในผู้วินิจฉัย 4:4 ของคัมภีร์ฮีบรู หมายถึงสถานภาพการสมรสของนางเป็นภริยาของลัปปิโดท หรือ "ลัปปิด" ที่แปลว่า "คบเพลิง" หรือ "สายฟ้า" ดังนั้น วลี "ภรรยาของลัปปิโดท" อาจสื่อถึงเดโบราห์เป็น "สตรีรุ่มร้อน" เดโบราห์พูดกับบาราค นายพลชาวอิสราเอล จากเคเดชในเขตนัฟทาลีไว้ว่า พระเจ้าสั่งให้เขานำกองทัพไปโจมตีกองกำลังของยาบิน กษัตริย์แห่งคานาอัน และสิเสรา แม่ทัพของพระองค์ (ผู้วินิจฉัย 4:6–7) เรื่องราวทั้งหมดปรากฏอยู่ในบทที่ 4
เรื่องเล่าในพระคัมภีร์
ในหนังสือผู้วินิจฉับระบุว่า เดโบราห์เป็นศาสดา ผู้วินิจฉัยของวงศ์วานอิสราเอล และภรรยาของลัปปิโดท เธอเปิดศาลตัดสินใต้ต้นอินทผลัมระหว่างรามาห์ในเขตเบนยามินกับเบธเอลในดินแดนของเอฟราอิม
ชาวอิสราเอลถูกกดขี่จากยาบิน กษัตริย์แห่งคานาอันที่มีเมืองหลวงอยู่ที่ฮาซอร์เป็นเวลา 20 ปี เนื่องจากความปั่นป่วนจากสภาพอันเลวร้ายของอิสราเอล เธอจึงส่งข้อความไปหาบาราค บุตรอาบีโนอัม ที่เคเดชแห่งนัฟทาลี และบอกเขาว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงบัญชาท่านว่า ‘จงยกพลหนึ่งหมื่นคนจากเผ่านัฟทาลีกับเผ่าเศบูลุนไปยังภูเขาทาโบร์ เราจะล่อสิเสราแม่ทัพของกษัตริย์ยาบินพร้อมด้วยรถม้าศึกและกองทหารของเขามาที่แม่น้ำคีโชน...’ ” บาราคตั้งสินใจเดินทางไปโดยไม่มีเธอ เดโบราห์ยินยอม แต่ประกาศว่า “...ท่านจะไม่ได้รับเกียรติ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงมอบสิเสราไว้ในมือผู้หญิงคนหนึ่ง” หลังจากข่าวนั้นเดินทางไปถึงสิเสรา เขาจึงรวบรวม “กำลังพลทั้งหมดและรถรบเหล็กเก้าร้อยคัน...”
จากนั้น ในผู้วินิจฉัย 4:14 เดโบราห์กล่าวว่า:
""จงไปเถิด! วันนี้เป็นวันที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบสิเสราไว้ในมือของท่าน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำหน้าท่านไปไม่ใช่หรือ?" ดังนั้นบาราคจึงนำพลหนึ่งหมื่นคนลงจากภูเขาทาโบร์เข้าประจัญบาน"
จากนั้นก็เกิดการต่อสู้ตามที่เดโบราห์ได้ทำนายไว้ และสิเสราก็ประสบกับความพ่ายแพ้ เขาเดินหลบหนีไป ในขณะที่กองทัพของเขาหนีไปไกลถึงฮาโรเชธฮาโกยิมและถูกทำลาย สิเสราเข้าไปในเต้นท์ของยาเอล จากนั้นจึงขอเครื่องดื่ม เธอจึงให้นมแก่เขา และในขณะที่เขานอนพักผ่อน เธอจึงใช้ค้อนตอกหลักหมุดเข้าที่ขมับของเขา
เรื่องราวของเดโบราห์สิ้นสุดด้วยข้อความที่ว่า หลังสงครามก็เกิดสันติภาพในดินแดนนั้นเป็นเวลา 40 ปี
ลำดับเหตุการณ์แบบดั้งเดิม
ลำดับเวลายิวแบบดั้งเดิมจัดให้ช่วงที่เดโบราห์วินิจฉัยวงศ์วานอิสราเอล 40 ปี อยู่ในช่วง 1,107 ปีก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งเธอเสียชีวิตใน 1,067 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วน Dictionary of World Biography: The Ancient World อ้างว่าเธออาจมีชีวิตในช่วงระหว่าง 1,200 ถึง 1,124 ปีก่อนคริสต์ศักราช จากการค้นพบทางโบราณคดี นักวิชาการพระคัมภีร์หลายคนแย้งว่าสงครามของเดโบราห์กับสิเสราเหมาะสมกับบริบทในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสต์ศักราช หรือช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช
มูนา กรุดท์
มูนา กรุดท์ (Mona Grudt; 6 เมษายน ค.ศ. 1971 – ) เป็นอดีตนางงามจักรวาลจากประเทศนอร์เวย์ เธอได้รับตำแหน่งมิสนอร์เวย์ในปี 1990 และเป็นตัวแทนของประเทศนอร์เวย์เข้าประกวดนางงามจักรวาล 1990 ที่จัดขึ้นในลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
ปัจจุบันเธอเป็นบรรณาธิการของนิตยสารแฟชันสำหรับงานแต่งงานในประเทศนอร์เวย์ เธอแต่งงานแล้วและมีลูก 2 คน
ฮอ ย็อง-โม
ฮอ ย็อง-โม (허영모, Heo Yong-Mo) เกิดเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2508 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ เคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2525 ได้เหรียญทองแดง และได้เหรียญเงินรุ่นฟลายเวตใน พ.ศ. 2526 จากนั้น ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 เข้าถึงรอบ 8 คนก่อนจะแพ้อียุบ จาน จากตุรกี ตกรอบไป นอกจากนั้น ฮอยังได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ พ.ศ. 2525 ด้วย ปัจจุบัน ฮอเป็นครูในเกาหลีใต้
โคลเซอร์
"โคลเซอร์" (Closer) เป็นเพลงของคู่ดีเจชาวอเมริกัน เดอะเชนสโมเกอส์ ร้องรับเชิญโดยนักร้องชาวอเมริกัน ฮาลซีย์ แอนดรูว์ แทกการ์ต (หนึ่งในเดอะเชนสโมเกอส์) ขับร้องเพลงนี้ด้วย เพลงออกจำหน่ายในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยค่ายดิสรัปเตอร์ และโคลัมเบียเรเคิดส์ เพลงเขียนโดยแทกการ์ต แอชลีย์ แฟรนจิเพน ชอน แฟรงก์ เฟรดิก เคนเน็ต ไอแซ็ก สเลด และโจ คิง ขณะที่เดอะเชนสโมเกอส์เป็นผู้ผลิตเพลงเอง ซิงเกิลเป็นเพลงที่มีดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ที่มีเครื่องสังเคราะห์เสียงแนว "เรโทร" ในท่อนคอรัส
ในสหรัฐอเมริกา "โคลเซอร์" กลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกของเดอะเชนสโมเกอส์ และฮาลซีย์ เดอะเชนสโมเกอส์กลายเป็นศิลปินกลุ่มแรกที่มีเพลงสี่เพลง ("โคลเซอร์" เป็นเพลงที่สี่) ที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตฮอตแดนซ์/อิเล็กทรอนิกส์ นำหน้าแคลวิน แฮร์ริส ที่เคยทำได้สามเพลง นอกสหรัฐอเมริกา "โคลเซอร์" ขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศมากกว่าสิบประเทศ เช่น ออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร กลายเป็นซิงเกิลแรกของเดอะเชนสโมเกอส์ และฮาลซีย์ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในหกประเทศนี้
เพลง "โคลเซอร์" แสดงสดครั้งแรกในเทศการดนตรีบอนนารูมิวสิกแอนด์อาร์ตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 ฮาลซีย์และเดอะเชนสโมเกอส์แสดงสดในงานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2016 วิดีโอเนื้อเพลงเผยแพร่ในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 และมียอดผู้ชมมากกว่า 312 ล้านครั้ง
สถานีรถไฟจาตีเนอการา
สถานีรถไฟจาตีเนอการา (Stasiun Jatinegara) เป็นสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นประตูสู่จาการ์ตา จากเมืองทางฝั่งตะวันออกของเกาะชวา ตัวสถานีตั้งอยู่บนถนนเบอกาซีบารัตรายา ในตำบลจาตีเนอการา จาการ์ตาตะวันออก ดำเนินงานโดยบริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด เขตควบคุมที่ 1
ก่อนการก่อสร้างสถานี บริเวณนั้นเป็นบึงมีชื่อว่า "ราวาบังเก" ต่อมาได้สร้างสถานีขึ้นในปี ค.ศ. 1910 ในช่วงการปกครองของเนเธอร์แลนด์ เมื่อสร้างเสร็จ จึงได้รับการตั้งชื่อว่า สถานีรถไฟเมสเตอร์กอร์เนลิส อาคารสถานีได้รับการออกแบบโดย เอส. สไนฟฟ์ หัวหน้าแผนกงานทั่วไป
สถานีรถไฟจาตีเนอการามีที่ตั้งเหมาะสมในการเชื่อมต่อทางรถไฟกับหัวเมืองทางฝั่งตะวันออกของเกาะชวา อาทิ เมืองบันดุง
วัดไผ่หูช้าง
วัดไผ่หูช้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่หูช้าง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา ที่กัลปนา 25 ไร่ 2 งาน
วัดไผ่หูช้างประกาศตั้งวัดเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2461 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ซึ่งมีนายสว่าง นางสา ทองเต่าอินทร์ เป็นผู้มอบที่ดินจำนวน 24 ไร่ 2 งาน 89 ตารางวา จนตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ได้มีเจ้าอาวาสปกครองวัด มีการพัฒนาสร้างเสนาสนะเป็นยุค ๆ จนถึงปัจจุบันได้เหลือเพียงอุโบสถเท่านั้นเป็นของเก่าที่ ยังไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปมาก นอกนั้นเป็นสิ่งก่อสร่างใหม่ทั้งหมด อุโบสถหลังใหม่สีขาวล้วน ภายในประดิษฐานองค์พระประธาน พระปฐมพรมหามิ่งมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 มีการจัดสร้างศูนย์วัฒนธรรมท้องถิ่นบ้านไผ่หูช้าง เพื่อเป็นแหล่งเผยแพร่ ให้ความรู้ เกี่ยวกับวิถีชีวิตไทยทรงดำ ด้วยความร่วมมือกับของเจ้าอาวาสวัดไผ่หูช้าง โรงเรียนวัดไผ่หูช้าง อบต. ไผ่หูช้าง และชาวบ้านในตำบล ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ หลวงพ่อเพชรประดิษฐานอยู่ในวิหารและหลวงพ่อโชคดี
ไอแซก ซิงเกอร์
ไอแซก เมอร์ริต ซิงเกอร์ (Isaac Merritt Singer - 26 ตุลาคม พ.ศ. 2354 - 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2418) นักประดิษฐ์ นักแสดงและผู้ประกอบการชาวอเมริกัน ผู้ทำการออกแบบปรับปรุงส่วนสำคัญของจักรเย็บผ้าและเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทซิงเกอร์จักรเย็บผ้า
ชีวิตในวัยเยาว์
ไอแซก ซิงเกอร์ เกิดที่เมืองพิตส์ทาวน์ นิวยอร์ก เป็นบุตรของแอดัม ซิงเกอร์ผู้อพยพชาวแซกซอนเชื้อสายยิว ซิงเกอร์เข้าเป็นนักแสดงในคณะลครเร่ ทำให้เขามีรายได้ทั้งจากการเป็นนักแสดงและการเป็นช่าง และได้แต่งงานกับ แคทรีน มาเรีย ฮาเลย์เมื่อ พ.ศ. 2373
ปี พ.ศ. 2378 ซิงเกอร์พร้อมครอบครัวได้ย้ายไปอยู่นครนิวยอร์กและเข้าทำงานในโรงงานแห่งหนึ่งและในปี พ.ศ. 2379 เขาได้ออกเดินทางในฐานะตัวแทนล่วงหน้าคณะนักแสดงผ่านไปถึงบัลติมอร์ได้พบและขอแต่งงานกับแมรี แอนน์ สปอนส์เลอร์ ซิงเกอร์ได้กลับนิวยอร์กและมีบุตรสาวชื่อลิเลียนเมื่อ พ.ศ. 2380
แมรี แอนน์ได้มานิวยอร์กและพบว่าซิงเกอร์เป็นชายที่แต่งงานแล้ว แต่เธอกับซิงเกอร์ก็ได้กลับไปบัลติมอร์อีกในฐานะคู่สมรสและมีบุตรชายด้วยกันชื่อไอแซก
ผลงานประดิษฐ์ชิ้นแรก
ในปี พ.ศ. 2382 ซิงเกอร์ได้จดสิทธิบัตรเครื่องเจาะหินและขายสิทธิบัตรเป็นเงิน 2,000 เหรียญซึ่งเป็นจำนวนเงินมากมายกว่าทุกครั้งที่เขาเคยมีรายได้ และด้วยความสำเร็จด้านการเงิน ซิงเกอร์จึงหันกลับไปยึดอาชีพนักแสดงอย่างเต็มตัว เขาตั้งคณะละครเร่ชื่อ "เมอร์ริตต์นักแสดง" ออกเดินทางเร่แสดงและใช้ชื่อตนในฐานะนักแสดงว่า "ไอแซก เมอร์ริตต์" และมีแมรี แอนน์ร่วมแสดงด้วยโดยใช้ชื่อว่า "นางเมอร์ริตต์" งานเร่แสดงเป็นไปเป็นเวลาประมาณ 5 ปี
ในปี พ.ศ. 2387 ซิงเกอร์หันกลับมาทำงานด้านช่างอีกในโอไฮโอและย้ายไปอยู่ที่พิตส์เบิร์กในปี พ.ศ. 2389 และตั้งโรงงานช่างไม้ทำตัวหนังสือและป้ายไม้ และที่นี่เองที่ฮได้ประดิษฐ์และจดสิทธิบัตร "เครื่องแกะสลักไม้และโลหะ" เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2392
เมื่ออายุ 38 ปี ซิงเกอร์พร้อมภรรยา 2 คนและลูกๆ 8 คนอพยพกลับไปอยู่นิวยอร์กอีกครั้งหนึ่งเพื่อเริ่มจัดจำหน่ายเครื่องมือที่เขาประดิษฐ์ขึ้น และด้วยการหาเงินลงทุนล่วงหน้าได้ก้อนหนึ่งเขาก็ได้เริ่มสร้างเครื่องมือต้นแบบและยังได้รับข้อเสนอให้ไปสร้างโรงงานผลิตเครื่องมือที่บอสตัน ในปี พ.ศ. 2393 ซิงเกอร์ไปไปตั้งเครื่องแกะสลักของเขาที่โรงงานของออร์สัน ซี เฟลพ์ที่ซึ่งเป็นที่ผลิตเครื่องเย็บผ้าลีโลว์และบลอดเจตต์ ในขณะที่ยังไม่มีใบสั่งซื่อเครื่องแกะสลักไม้ เฟลพ์เจ้าของโรงงานจึงขอให้ซิงเกอร์ช่วยดูเครื่องเย็บผ้าดังกล่าวที่ผลิตอยู่ซึ่งนอกจากจะใช้งานยากแล้วยังผลิตยากอีกด้วย ซิงเกอร์ได้แนะว่าเครื่องเย็บจะทำงานได้ดีขึ้นหากทำให้กระสวยเดินเป็นเส้นตรงแทนที่จะเดินเป็นวงโดยใช้เข็มตรงแทนที่เข็มรูปโค้ง
ซิงเกอร์ได้รับเงินทุนอีกครั้งหนึ่งจากจอร์จ บี ซีเบอร์ซึ่งได้ร่วมเป็นหุ้นส่วนกันรวมทั้งเฟลพ์ด้วยและตั้งชื่อเครื่องว่า "จักรเย็บผ้าเจนนี ลินด์" ตามชื่อนักร้องสาวชาวสวีเดนที่โด่งดังในยุคนั้น จักรเย็บผ้าต้นแบบของซิงเกอร์นับเป็นจักรตัวแรกของโลกที่ทำการเย็บได้จริงและได้รับการจดสิทธิบัตรเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2394 และเมื่อเริ่มจำหน่ายชื่อจักรที่ตั้งว่า "เจนนี ลินด์" กลับไม่มีคนเรียกแต่ไปเรียกกันแพร่หลายทั่วไปว่า "จักรซิงเกอร์"
การออกแบบจักรเย็บผ้า
ได้เกิดสงครามแย่งชิงลิขสิทธิ์จักรเย็บผ้าขึ้นระหว่างซิงเกอร์และโฮว์ ซิงเกอร์ได้พบว่าการปรับปรุงของโฮว์เป็นการใช้เทคโนโลยีที่มีอยู่ก่อนแล้ว โดยการพบจักรตัวเก่าของโฮว์ซึ่งที่จริงเป็นการใช้กระสวยแบบจับยึด ส่วนฮันท์ซึ่งยื่นขอจดลิขสิทธิ์ในปี พ.ศ. 2396 ได้อ้างว่าได้ลิขสิทธิ์ก่อนโฮว์ 7 ปี การฟ้องร้องคดี "ฮันท์และโฮว์" ขึ้นศาลในปี พ.ศ. 2397 โดยโฮว์เป็นผู้ชนะคดีและได้หันมาฟ้องศาลขอให้ยับยั้งซิงเกอร์ในการจำหน่ายจักรซิงเกอร์
บริษัท ไอ เอ็ม ซิงเกอร์
ในปี พ.ศ. 2399 ผู้ผลิตทั้งหลายคือ โกรเวอร์ เบเกอร์ ซิงเกอร์ วีลเลอร์และวิลสันซึ่งต่างฟ้องร้องซึ่งกันและกันว่าเป็นผู้ละเมิดลิขสิทธิ์ได้มาพบกันที่แอลบานี นิวยอร์กเพื่อติดตามคดี โอลานโด บี พอตเตอร์ ทนายความและประธานบริษัทโกรเวอร์และเบเกอร์ได้เสนอว่าแทนที่จะฟ้องร้องกันจนสิ้นเนื้อประดาตัวทำไมไม่เอาลิขสิทธิ์มารวมกัน ทำให้เกิด "ลิขสิทธิ์กองรวม" (Patent pool) ขึ้นเป็นครั้งแรกเป็นกระบวนการซึ่งเอื้อให้มีการพัฒนาเครื่องจักรกลที่ซับซ้อนได้โดยไม่ต้องพะวงสงครามกฎหมายลิขสิทธิ์ ทั้งหมดตกลงและจัดตั้งบริษัทสหการจักรเย็บผ้า แต่ก็ยังต้องเผชิญปัญหากับเอลีแอส โอว์ผู้ซึ่งมีลิขสิทธิ์ในส่วนสำคัญของจักรอยู่ซึ่งแปลว่าจะต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์ให้แก่โฮว์สำหรับจักรทุกตัวที่ผลิตซึ่งโฮว์ยอมเงื่อนไข การผลิตจักรเย็บผ้าในปริมาณมากจึงเกิดขึ้น บริษัท ไอ เอ็ม ซิงเกอร์ได้ผลิตจักรเย็บผ้าได้ 2,564 ตัวในปี พ.ศ. 2399 และ 13,000 ตัวในปี พ.ศ. 2403 ที่โรงงานใหม่ถนนมอตต์ นิวยอร์ก
จักรเย็บผ้าที่ผลิตในช่วงแรกเป็นจักรประเภทอุตสาหกรรมการตัดเย็บ จักรขนาดเล็กส่วนบุคคลสำหรับใช้ในงานตลาดยุโรป สร้างโรงงานในอังกฤษใกล้เมือง กลาสโกว์ นับเป็นเป็นการดำเนินธุรกิจข้ามชาติเป็นครั้งแรกของอเมริกาโดยมีตัวแทนจำหน่ายในปารีสและริโอเดอจาไนโร
การประสบความสำเร็จทางการเงิน
ความสำเร็จทางการเงินทำให้ซิงเกอร์สามารถซื้อคฤหาสน์ที่ถนนฟิฟท์อเวนู ในปี พ.ศ. 2403 เขาหย่ากับภรรยาคนแรกในข้อหาการมีชู้และอยู่กินกับแมรี แอนน์ต่อไปจนกระทั่งเธอได้เห็นเขานั่งรถคู่มากับพนักงานบริษัทชื่อแมรี แมกโกนิกัลผู้ต้องสงสัยมานาน ซิงเกอร์มีบุตรกับแมรี แมกโกนัล 5 คน โดยใช้นามสกุลแมททิว แมรี แอนน์ ซึ่งยังเรียกตัวเองว่านางซิงเกอร์ได้แจ้งจับซิงเกอร์ในข้อหาทะเลาะวิวาท ซิงเกอร์ผู้ได้รับความอับอายได้รับการประกันตัวและหลบไปอยู่ลอนดอนพร้อมกับแมกโกนัล หลังจากนั้นก็เกิดการอย่าร้างของครอบครัว "ไอแซก" ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง และได้แต่งงานใหม่อีกกับแมรี อีสท์วูดโดยใช้นามสกุลว่า "เมอร์ริต" ซิงเกอร์มีลูกทั้งหมดรวม 18 คนจากภรรยา 4 คน (ปัจจุบันลูก 18 คนยังมีชีวิตอยู่)
แมรี แอนน์พบกับไอแซกที่ลอนดอนได้ทำข้อตกลงเรียกร้องเรื่องทรัพย์สินโดยอ้างว่าแม้ไม้ได้จดทะเบียนถูกต้องแต่ก็ถือว่าถูกกฎหมายเนื่องจากได้อยู่กินด้วยกันเป็นเวลา 7 เดือนในระหว่างที่ไอแซกหย่าขาดจากแคทรีนภริยาคนแรกแล้วซึ่งเป็นที่ตกลงกันได้
ชีวิตช่วงสุดท้ายในยุโรป
ในปี พ.ศ. 2406 ได้มีความเห็นร่วมกันยกเลิกบริษัทไอ เอม ซิงเกอร์ และดำเนินกิจการต่อโดย "บริษัทซิงเกอร์" ตัวซิงเกอร์เองได้ลดบทบาทในงานบริหารจัดการประจำวันลงโดยทำหน้าที่เพียงเป็นกรรมการอำนวยการและผู้ถือหุ้นใหญ่
ถึงตอนนี้ ซิงเกอร์ก็เริ่มเพิ่มจำนวนครอบครัวอีกโดยมีลูกกับอิซาเบลลาอีก 6 คน และเนื่องจากปัญหายอกย้อนในการมีครอบครัวในอดีตทำให้เขาไม่สามารถกลับไปอยู่ในนิวยอร์กได้อีก ได้อพยพไปอยู่ปารีสในเวลาต่อมาและไม่ได้กลับอเมริกาอีกเลย เมื่อเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ซิงเกอร์และครอบครัวหนีไปอยู่ในอังกฤษและสร้างคฤหาสน์ใหญ่ที่เดวอน 9 วันหลังงานแต่งงานของลูกสาวคนหนึ่ง ไอแซก ซิงเกอร์ก็ได้เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจและหลอดลมอักเสบและถูกฝังที่สุสานทอร์เควย์ในประเทศอังกฤษ
ทรัพย์สินและมรดก: ครอบครัวหลังมรณกรรม
ซิงเกอร์ทิ้งทรัพย์สินมรดกเป็นมูลค่าประมาณ 14 ล้านเหรียญสหรัฐและพินัยกรรม 2 ฉบับ เว้นบางคนได้ด้วยเหตุผลต่างๆ สร้างความวุ่นวายขึ้นในระหว่างสมาชิกครอบครัวทำให้เกิดการฟ้องร้องกันขึ้น แมรี แอนน์อ้างสิทธิ์การเป็น "นางซิงเกอร์" ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งในที่สุดศาลตัดสินให้อิซาเบลลาเป็นแม่หม้ายที่ถูกต้องตามกฎหมายซึ่งต่อมาได้แต่งงานกับนักดนตรีชาวเบลเยี่ยมชื่อ วิกเตอร์ รูบซีท ผู้ซึ่งได้ตำแหน่งวิสคอมเต เดอ เอสเตมบอร์ก ตำแหน่งวาติกันว่าดยุกแห่งแคมโปเซลิซ
ลูกคนที่ 18 ของซิงเกอร์แต่งงานกับเจ้าชายคนหนึ่งเมื่ออายุ 22 ปี ต่อมาหย่าขาดมาแต่งกับเจ้าชายอีกคนหนึ่งในปี พ.ศ. 2436 และเธอได้กลายเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญในดนตรีฝรั่งเศสสมัยใหม่ อิซาเบลลาฆ่าตัวตายในปี พ.ศ. 2439 บุตรชายคนหนึ่งได้เป็นผู้ให้เงินอุดหนุนมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศอังกฤษตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งต่อมาคือมหาวิทยาลัยเอกซีเตอร์ ซึ่งได้ตั้งชื่ออาคารหลังหนึ่งว่า อาคารวอชิงตัน ซิงเกอร์เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
ตามรอยพ่อ
ตามรอยพ่อ เป็นละครของบริษัท ทูแฮนส์ จำกัด ซึ่งเป็นภาคต่อของละครเรื่อง อยู่กับก๋ง ซึ่งเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ที่เคยออกอากาศในกลางปี พ.ศ. 2548
ตามรอยพ่อ ออกอากาศทางช่อง 9 เวลา 17.30 - 18.30 น. โดยผู้เขียนบทคือ หยก บูรพา (เฉลิม รงคผลิน) เช่นเดียวกับอยู่กับก๋งโดยได้หยิบยกเอาปัญหาและแง่มุมต่างๆ ของสังคมมาตีแผ่ในลักษณะของละคร เช่น ปัญหาการขับรถซิ่งของวัยรุ่น การเรียนกวดวิชาของนักเรียนในปัจจุบัน การหลงเชื่อไสยศาสตร์ การคลั่งไคล้ศิลปินของวัยรุ่นจนหลงลืมการเรียน ปัญหาหนี้สินบัตรเครดิต การบีบบังคับลูกให้เดินไปตามทางที่ตัวเองวางไว้ รวมทั้งยังสอดแทรกแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงไว้ในเนื้อเรื่องอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2559 ทาง พีพีทีวี นำตามรอยพ่อฉบับปี พ.ศ. 2550 ออกอากาศอีกครั้งด้วยระบบความคมชัดสูงโดยออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 13.30-14.55 น. เริ่มตอนแรกในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2559–26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
เพลงประกอบละคร
เพลงตามรอยพ่อ ประพันธ์และขับร้องโดย ยืนยง โอภากุล
พ่อคือผู้คิดและผู้สร้างสรรค์ หลักนำใจเพื่อใช้ชีวิต ให้เรารู้พอเพียง ให้เรารู้ถูกผิด ตามเส้นทางชีวิตของพ่อ
ตามรอยพ่อนำไป จะผ่อนทุกข์บรรเทา ตามรอยพ่อเถิดเราจะได้ดี รอยทาง ที่พ่อสร้างไว้ ดั่งคำสอนให้เราได้รู้ ถ้าทุกคนร่วมใจไว้ แล้วพลังจะยิ่งใหญ่ ใครก็ตามจะมาแยกเราไม่มี
รอยทางที่พ่อสร้างสรรค์ มุ่งสู่ฝันคืนวันสดใส บ้านของเราจะร่มเย็น และมั่นคงเสมอไป ต่างคนจงรู้พอเพียง ต่างคนเพียงเข้าใจ จะสุขกายและใจจนเพียงพอ*
ซ้ำ *
ถ้าทุกคนร่วมใจไว้ แล้วพลังจะยิ่งใหญ่ ก้าวตามรอยพ่อไป คือความสุข
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศลิทัวเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 9 ของประเทศในการแข่งขันหลังยุคโซเวียต และเป็นครั้งที่ 11 ในประวัติศาสตร์โอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้
การล้อมสถานทูตอิหร่าน
การล้อมสถานทูตอิหร่าน (Iranian Embassy siege) เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 30 เมษายนถึง 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 หลังจากกลุ่มชายติดอาวุธหกคนบุกโจมตีสถานทูตอิหร่านที่พรินซ์เกตในเซาท์เคนซิงตัน ลอนดอน มือปืนชาวอาหรับเชื้อสายอิหร่านที่รณรงค์เพื่ออำนาจอธิปไตยจังหวัดฆูเซสถานได้จับ 26 คนเป็นตัวประกัน ได้แก่เจ้าหน้าที่สถานทูต, อาคันตุกะหลายคน และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่คอยคุ้มกันสถานทูต พวกเขาเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษในฆูเซสถานและทางที่ปลอดภัยของพวกเขาเองออกจากสหราชอาณาจักร รัฐบาลอังกฤษได้ตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะไม่ให้ทางผ่านอย่างปลอดภัยและเกิดการปิดล้อมตามมา ต่อจากนั้น ผู้เจรจาของตำรวจได้ปล่อยตัวตัวประกันห้าคนเพื่อแลกกับข้อยินยอมเล็กน้อย เช่น การแพร่ภาพความต้องการของผู้จับตัวประกันทางโทรทัศน์ของอังกฤษ
สงครามอิรัก–อิหร่าน ได้เกิดขึ้นในปลายปีนั้น และวิกฤตการณ์ตัวประกันในเตหะรานยังคงดำเนินต่อไปจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1981 อย่างไรก็ตาม ปฏิบัติการดังกล่าวได้นำหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศออกสู่สายตาสาธารณชนเป็นครั้งแรก รวมถึงได้สนับสนุนชื่อเสียงของรัฐบาลแทตเชอร์ หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศได้รับการแสดงความจำนงจากผู้คนอย่างล้นหลามที่ได้รับแรงบันดาลใจจากปฏิบัติการ และความต้องการความเชี่ยวชาญจากรัฐบาลต่างประเทศมากขึ้น อาคารที่ได้รับความเสียหายจากไฟไหม้ระหว่างการจู่โจมไม่ได้เปิดใหม่จนถึงปี ค.ศ. 1993 การตีโฉบฉวยของหน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศได้รับการถ่ายทอดสดในช่วงเย็นวันหยุดธนาคารได้กลายเป็นช่วงเวลาสำคัญในประวัติศาสตร์อังกฤษ และพิสูจน์ให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพของนักข่าวในวันหยุดพักหลายคน ซึ่งมันได้กลายเป็นสารคดีและนิยายต่าง ๆ รวมถึงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง
ยะห์ยา อิบน์ มุฮัมมัด
ยะห์ยา อิบน์ มุฮัมมัด (يحيى بن محمد) ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์อิดรีสิดและสุลต่านองค์ที่ 5 แห่งประเทศโมร็อกโก
ทรงเป็นพระโอรสของมุฮัมมัด อิบน์ อิดรีส สุลต่านองค์ก่อน พระองค์ครองราชย์หลังอะลีที่ 1 พระปิตุลาที่ปราศจากผู้สืบมรดกสวรรคตใน ค.ศ. 848
พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 864 มีพระชนมายุประมาณ 35 พรรษา และสืบทอดอำนาจต่อโดยพระโอรสของพระองค์ ยะห์ยาที่ 2 อิบน์ ยะห์ยา
อาร์ชดยุกออทโท ฟรันซ์แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม:อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์ โจเซฟ คาร์ล ลุดวิก มาเรีย) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียและพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2408 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
อภิเษกสมรส
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2429กับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ แห่งแซ็กโซนี อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์และเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนีมีพระโอรส 2 พระองค์
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 จัดแข่งขันที่ลอนดอน ประเทศสหราชอาณาจักร แข่งขัน 2 ประเภท
ลีกาซาตู
ลีกาซาตู (Liga 1) หรือเบเอร์อีลีกาซาตู (BRI Liga 1) ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นลีกฟุตบอลระดับที่สูงที่สุดของประเทศอินโดนีเซีย บริหารจัดการโดย เปเต ลีกาอินโดเนซียาบารู
ก่อนหน้านั้นเคยมี อินโดนีเซียพรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011-2013 ต่อมาได้ยุบลีกรวมกัน และเปลี่ยนชื่อเป็น อินโดนีเซียซูเปอร์ลีก ผู้สนับสนุนปัจจุบันคือ ธนาคารรักยัตอินโดเนซียา (เบเอร์อี)
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 จัดแข่งขันที่สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน แข่งขัน 4 ประเภท
วัดไชยทิศ
วัดไชยทิศ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย อยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 8 ไร่เศษ ด้านทิศตะวันออก ด้านหน้าวัดมีเขตติดต่อกับคลอง เรียกกันว่าคลองวัดไชยทิศ
ประวัติ
คาดว่าวัดนี้สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย โดยดูจากสถาปัตยกรรมของพระอุโบสถซึ่งยังหลงเหลืออยู่ จากคำบอกเล่า คาดว่าสร้างวัดนี้พร้อมวัดไชยชิตคือวัดบางขุนนนท์ บางท่านเล่าว่า เจ้ากรมฝ่ายพระราชวังหลัง สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ได้ร่วมกันสร้างขึ้นหลังจากมีชัยชนะต่อข้าศึก หากวัดนี้สร้างขึ้นพร้อมวัดไชยชิต (บางขุนนนท์) จริงตามคำบอกเล่า ก็สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่อีกแหล่งข้อมูลหนึ่งสันนิษฐานว่า สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2370 พร้อมประกาศสร้างวัด
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถขนาดกลางประมาณ 3 ห้อง คาดว่าสร้างตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมไม่มีช่อฟ้าใบระกา แต่การบูรณะในระยะหลังได้ต่อเติมเพิ่มขึ้นมา มีพาไลคลุมทั้งด้านหน้าและด้านหลังทำให้บริเวณมุกด้านหน้าและด้านหลังของพระอุโบสถมีหลังคาคลุมกันฝน ใบเสมาของพระอุโบสถแกะสลักจากหินทรายขนาดเล็ก มีการก่อแท่นฐานตกแต่งด้วยลายปูนปั้นประดับ เรียกว่า เสมานั่งแท่น เมื่อพิจารณาจากพาไลและเสมานั่งถือ เป็นเอกลักษณ์โบสถ์สมัยตั้งแต่รัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเป็นต้นมา
จิตรกรรมฝาผนัง
จิตรกรรมฝาผนังภายในอุโบสถ บ้างสันนิษฐานว่าน่าจะเขียนขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลายและมีการซ่อมแซมงานในสมัยรัชกาลที่ 1 ถึง 3 งานซ่อมแซมที่สามารถระบุได้ว่าซ่อมแซมในสมัยรัชกาลที่ 3 เช่นภาพทหารชาวเปอร์เซีย ภาพฝรั่งรุ่นเก่า
ชิน ชง-ฮุน
ชิน ชง-ฮุน (신종훈, Shin Jong-hun) เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ เคยติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2552 ได้เหรียญทองแดงในรุ่นไลต์ฟลายเวต และยังชกชนะดาเนียล มาเทยอน ราโมส จากคิวบาในรอบ 8 คนด้วย ในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2553 เขาแพ้บีร์จัน จาคีปอฟ 3:17 ตกรอบไปอย่างรวดเร็ว แต่เขาก็สามารถคว้าเหรียญทองเอเชียนเกมส์รุ่นไลต์ฟลายเวตได้ในอีกสี่ปีต่อมา ส่วนในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2554 ชินได้เหรียญเงิน แพ้โจว ซื่อหมิงในรอบชิงชนะเลิศ
โอ ควัง-ซู
โอ ควัง-ซู (오광수, Oh Kwang-Soo; เกิดเมื่อ: 30 ตุลาคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองโคฮึง จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้) เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวเกาหลีใต้ และติดทีมชาติเกาหลีใต้เข้าแข่งขันในกีฬาเอเชียนเกมส์ และมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก รวมถึงเป็นนักมวยสากลอาชีพด้วย
ใน ค.ศ. 1986 โอเข้าแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นเวิลด์คัปในรุ่นไลต์ฟลายเวตและได้เหรียญทอง และยังชกชนะราฟาเอล ราโมส นักมวยเหรียญทองกีฬาแพนอเมริกัน ค.ศ. 1983 ได้ในรอบรองชนะเลิศด้วย ใน ค.ศ. 1986 โอได้เหรียญทองแดงในมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก และชกชนะอาร์เอสซีโรแบร์ต อีชอเซกี ในยกแรก ซึ่งต่อมา อีชอเซกีได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก ค.ศ. 1988 ที่กรุงโซล ของเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพ โดยชนะผ่านในรอบแรก ในรอบสองพบกับไมเคิล คาร์บาฮาล นักมวยตัวแทนทีมชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งต่อมาได้เหรียญเงิน และเมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพก็กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ผลปรากฏว่าคาร์บาฮาลเป็นฝ่ายชนะไป 2-3 รวมถึงในปีเดียวกันนั้น ยังได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ในรุ่นไลต์ฟลายเวตด้วย
หลังจากโอลิมปิก 1988 ที่กรุงโซลแล้ว โอ ควัง-ซู ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพในรุ่น 105 ปอนด์ หรือสตอร์วเวต ซึ่งเป็นพิกัดที่เล็กที่สุด ทำสถิติชนะมาทั้งหมด 6 ครั้ง จึงได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) กับเจ้าของตำแหน่งชาวเม็กซิกัน ริคาร์โด โลเปซ ที่เมืองโปฮัง เมื่อต้นปี ค.ศ. 1993 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกที่ 9 และแขวนนวมไปหลังจากนั้น
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 จัดแข่งขันที่แอนท์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม แข่งขัน 4 ประเภท
เกาะเปรัก
เกาะเปรัก (Pulau Perak) เป็นเกาะหินแกรนิตขนาดเล็กที่โพล่พ้นน้ำเหนือช่องแคบมะละกา และเป็นจุดตะวันตกสุดของประเทศมาเลเซีย
เกาะเปรักเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเกอดะฮ์และมีการคาดหมายว่าจะกำหนดให้เป็นพื้นที่คุ้มครองทางทะเล
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 สายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 หายไปจากเรดาร์ของมาเลเซียใกล้กับเกาะแห่งนี้
แอนดรอยด์แอพพลิเคชั่นแพ็คเกจ
แอนดรอยด์แอปพลิเคชันแพ็คเกจ (Android application package, APK) คือรูปแบบไฟล์ที่ใช้โดยแอนดรอยด์และระบบปฏิบัติการที่มีพื้นฐานจากแอนดรอยด์อื่น ๆ สำหรับการแจกจ่ายและติดตั้งแอปพลิเคชัน เกม และมิดเดิลแวร์