cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดรีมเกิร์ลส
ลำดับเพลงในภาพยนตร์
{| cellpadding=0 cellspacing=5
ตำบลท่าเรือ (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)
ท่าเรือ เป็นตำบลหนึ่งใน 16 ตำบลของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ติดต่อกับเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช ระยะทางห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 22 กิโลเมตรถึงสุดเขตของตำบล องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเรือทั้งตำบล
ประวัติ
ตำบลท่าเรือตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 เป็นตำบลที่มีโบราณสถานและโบราณวัตถุเก่าแก่มากมายจึงเชื่อกันว่า น่าจะเป็นที่ตั้งชุมชนโบราณที่มีความสำคัญแห่งหนึ่งของอาณาจักร “ตามพรลิงก์” ซึ่งมีการโยกย้ายหลายครั้ง ดังหลักฐานที่ขุดพบของเก่าที่เมืองโบราณบ้านท่าเรือ เมือง พระเวียง และเมืองนครศรีธรรมราชโบราณ
ผู้รู้หลายท่านกล่าวว่า “ชุมชนโบราณแห่งนี้ น่าจะเป็นบ้านเมืองโบราณบ้านท่าเรือ” ซึ่งในสมัยหนึ่ง คือเมืองสำคัญของอาณาจักรตามพรลิงก์ อันเป็นเมืองสำคัญของนครศรีธรรมราชในยุคแรก เพราะอยู่ในทำเลที่เหมาะสมในการติดต่อค้าขายทางทะเลมาก มีลำน้ำออกสู่ทะเลได้สะดวก เรือเดินทะเลเข้ามาถึงผู้คนที่จะเดินทางไปนมัสการพระบรมธาตุต้องเข้ามาจอดเรือ ณ ที่แห่งนี้ นอกจากนั้นยังเป็นที่น่าสังเกตว่า ยังมีสถานที่ที่อยู่ห่างจากคลองท่าเรือในปัจจุบันไปทางทิศตะวันออก ประมาณ 2 คุ้งคลอง ชาวบ้านเรียกขานกันว่า “โอเภา” หรือ “อู่เภา” ซึ่งเพี้ยนมาจากคำว่า “อู่ตะเภา” หมายถึงสถานที่สำหรับซ่อม และจอดเรือสำเภาหลังจากได้จอดส่งผู้คนข้ามฟากไปแล้ว และเคยมีซากเรือสำเภาโบราณโผล่อยู่สมัยหนึ่ง ส่วนในปัจจุบันไม่มีใครทราบและกล่าวถึงเรือโบราณนี้อีกเลย สันนิษฐานว่าคงจะจมอยู่ในดิน ประกอบกับพื้นที่บริเวณนี้เป็นป่ารกทึก ลำน้ำสายนี้อยู่ใกล้ ๆ กับหลักกิโลเมตรที่ 3 ถนนสายนคร – ชะเมา จึงได้รับคำเรียกขานว่า คลองท่าเรือ ตั้งแต่สมัยนั้นเพราะเคยเป็นท่าสำหรับจอดเรือมาก่อน
ชุมชนโบราณบ้านท่าเรือเป็นชุมชนขนาดเล็ก ซึ่งมีศิลปวัตถุโบราณที่เคยขุดพบในเมืองนี้ เป็นต้นว่า เครื่องมือหินขัดสมัยใหม่สมัย ก่อนประวัติศาสตร์และที่สำคัญรองลงมาคือ มีเทวสถานในศาสนาพราหมณ์ พระพุทธรูป ลูกปัด เครื่องมือเครื่องใช้ อาวุธต่างๆ ในสมัยศรีวิชัย เครื่องถ้วยชามในสมัยราชวงศ์ซ้องของจีน กลองมโหระทึก สมัยก่อนประวัติศาสตร์ อายุประมาณ 2500 – 1900 ปี โดยเฉพาะพระพุทธรูปบูชาที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปที่เรียกกันว่า “พระท่าเรือ” สิ่งเหล่านี้เคยขุดพบเป็นจำนวนมาก และยังขุดพบกันอยู่บ้าง (ก่อนที่จะอยู่ในความดูแลของกรมศิลปากร) โดยเฉพาะในบริเวณวัดท่าเรือร้าง (บริเวณที่ตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป์นครศรีธรรมราชในปัจจุบัน) และในคลองท่าเรือซึ่งเป็นเส้นทางออกสู่ทะเล
ภูมิศาสตร์
ตำบลท่าเรือมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มเป็นส่วนใหญ่อยู่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของตำบล ส่วนทางด้านตะวันตกของตำบลเป็นสันทราย ชายหาดเก่า ซึ่งเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของประชาชนในพื้นที่อย่างหนาแน่น โดยทางทิศตะวันตกจะติดกับป่าพรุ มีคลองท้าวราช คลองท่าเรือ คลองหนองหนอน คลองชะเมา คลองจังหูน ไหลผ่านตำบล อาชีพหลักของตำบลท่าเรือ ได้แก่ การประมง ทำสวน ทำนา เลี้ยงสัตว์ ส่วนอาชีพเสริม ได้แก่ ก่อสร้าง รับจ้างทั่วไป สานกระจูด
อาณาเขตติดต่อ
ตำบลท่าเรือตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
หมู่บ้าน
หมู่บ้านในตำบลท่าเรือมีทั้งหมด 19 หมู่บ้าน คือ
สถานีตำรวจ
จำนวนสถานีตำรวจในตำบลท่าเรือมีทั้งหมด 2 แห่ง คือ
วัด
จำนวนวัดในตำบลท่าเรือมีทั้งหมด 7 วัด 1 สำนักสงฆ์ คือ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายกลางสะพานมิตรภาพที่แม่สอด (เขตแดนไทย/พม่า)–มุกดาหาร (เขตแดนไทย/ลาว) เป็นทางหลวงแผ่นดินสายรองประธานที่เป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญที่เชื่อมระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย สายทางเริ่มต้นที่สะพานมิตรภาพไทย-พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 793.391 กิโลเมตร อีกทั้งรัฐบาลยังวางแผนให้เป็นหนึ่งในถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ที่เชื่อมระหว่างเมืองเมาะลำเลิง ประเทศพม่า และเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม นอกจากนี้เส้นทางหลวงแผ่นดินสายนี้ยังถือเป็นทางหลวงสายเอเชีย ได้แก่ ทางหลวงเอเชียสาย 1 ทางหลวงเอเชียสาย 13 และ ทางหลวงเอเชียสาย 16 อีกด้วย
แม่สอด–ตาก
ถนนในช่วงแม่สอด–ตาก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 เป็นถนนที่ก่อสร้างตามโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย คือ ทางหลวงเอเชียสาย 1 จุดเริ่มต้นตามหลักกิโลเมตรอยู่บริเวณเชิงสะพานมิตรภาพไทย-พม่า (สะพานข้ามแม่น้ำเมย) ซึ่งเป็นเขตแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากนั้นทางลงสู่ระดับดินผ่านด่านพรมแดนแม่สอด ตรงไปยังทิศตะวันออก ในช่วงนี้จะเป็นทางคู่ขนาด 4 ช่องจราจร ผ่านแยกสนามบิน ซึ่งหากเลี้ยวขวาไปยังทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1355 (ถนนอินทรคีรี) จะเข้าเมืองแม่สอด ถ้าตรงไปจะเป็นเลี่ยงเมือง หลังจากนั้นมาบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1355 ที่วงเวียนที่แยกอุ้มผาง จากนั้นขึ้นเขาผ่านเทือกเขาถนนธงชัย แต่เดิมเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ในปัจจุบันได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรทั้งหมดแล้ว มุ่งหน้าไปยังอำเภอเมืองตาก แล้วสิ้นสุดช่วงนี้บนถนนพหลโยธิน รวมระยะทาง 85.905 กิโลเมตร จากนั้นนับกิโลเมตรต่อไปตามถนนพหลโยธินไปทางทิศเหนือ จนถึงสี่แยกทางหลวงในเขตเทศบาลเมืองตาก จึงมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 แยกขวาออกไปทางทิศตะวันออก
ถนนจรดวิถีถ่อง (ตาก–สุโขทัย)
ถนนในช่วงตาก–สุโขทัย มีชื่อเรียกว่า ถนนจรดวิถีถ่อง มีระยะทางรวมในช่วงนี้ 78.802 กิโลเมตร โดยเริ่มต้นที่กิโลเมตรที่ 92.804 บริเวณสี่แยกทางหลวง ซึ่งเชื่อมต่อมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1400 (ถนนมหาดไทยบำรุง) ที่ตัดกับถนนพหลโยธิน เป็นทางคู่ขนาด 4 ช่องจราจร เส้นทางตรงไปทางทิศตะวันออกผ่านอำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย แล้วเข้าเขตอำเภอเมืองสุโขทัย เมื่อมาถึงแยกวังวน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 จะเบี่ยงออกไปทางขวา ซึ่งถ้าหากตรงไปจะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125 หรือถนนเลี่ยงเมืองสุโขทัย เมื่อเลี้ยวขวาจะเข้าอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ซึ่งเป็นทางเดี่ยว 2 ช่องจราจร เมื่อออกจากอุทยานจะผ่านแยกบ้านนา ซึ่งมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1272 มาบรรจบทางซ้ายมือ ส่วนทางขวามือจะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 จากนั้นตรงเข้าไปยังเขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี ผ่านสะพานพระร่วง ข้ามแม่น้ำยม แล้วสิ้นสุดที่แยกสุโขทัยธานี ตัดกับถนนประพันธ์บำรุงทางซ้ายมือ และถนนสิงหวัฒน์ ซึ่งแยกออกไปทางขวาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ถ้าตรงไปจะเป็นถนนจรดวิถีถ่องอีกช่วงหนึ่ง ซึ่งใช้เรียกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ช่วงสุโขทัย–ศรีสำโรง–สวรรคโลก
ถนนสิงหวัฒน์ (สุโขทัย–พิษณุโลก)
ถนนในช่วงสุโขทัย–พิษณุโลก มีชื่อเรียกว่า ถนนสิงหวัฒน์ เริ่มต้นในเขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย มุ่งไปยังทิศตะวันออก บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125 หรือถนนเลี่ยงเมืองสุโขทัย จากนั้นผ่านอำเภอกงไกรลาศ เข้าสู่จังหวัดพิษณุโลก ผ่านอำเภอพรหมพิราม จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองพิษณุโลก ตัดกับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ที่แยกเลี่ยงเมือง (บ้านกร่าง) จากนั้นผ่านศูนย์การค้าเซ็นทรัล พิษณุโลก ศาลหลักเมืองพิษณุโลก ศาลากลางจังหวัดพิษณุโลก สิ้นสุดที่เชิงสะพานนเรศวรริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตก ภายในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก
ถนนมิตรภาพ (พิษณุโลก–หล่มสัก)
ถนนในช่วงพิษณุโลก–หล่มสัก มีชื่อเรียกว่า ถนนมิตรภาพ เป็นถนนสายที่สองที่ได้รับการช่วยเหลือในการก่อสร้างจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา หลังจากก่อสร้างถนนมิตรภาพสายแรก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ช่วงสระบุรี–นครราชสีมา) ถนนในช่วงนี้เริ่มต้นที่เชิงสะพานนเรศวร ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออก ในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ตัดผ่านใจกลางเมืองพิษณุโลก ข้ามทางรถไฟสายเหนือ แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 กับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศใต้ หรือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 ที่สี่แยกอินโดจีน แล้วบรรจบกับถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกด้านทิศเหนือ ที่แยกซีพี จากนั้นมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกไปยังอำเภอวังทอง เข้าสู่เขตจังหวัดเพชรบูรณ์ ผ่านอำเภอเขาค้อ จนสิ้นสุดที่สี่แยกพ่อขุนผาเมือง ซึ่งตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2466 ที่อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันได้รับการขยายเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย
หล่มสัก–ชุมแพ
ถนนช่วงหล่มสัก–ชุมแพนี้ กรมทางหลวงได้ก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ช่วงหล่มสัก–ชุมแพ เพื่อให้แล้วเสร็จตามโครงการเส้นทางยุทธศาสตร์สายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก โดยได้รับการช่วยเหลือเงินค่าก่อสร้างจากรัฐบาลออสเตรเลีย ทางหลวงในช่วงนี้เริ่มจากสี่แยกพ่อขุนผาเมืองในอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรถึงจุดด่านกักสัตว์เพชรบูรณ์ จุดหล่มสัก จากนั้นจะลดเหลือ 2 ช่องจราจร ข้ามสะพานห้วยตอง ผ่านเขตอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว อำเภอน้ำหนาว จากนั้นเข้าสู่เขตอำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ แล้วเข้าเขตอำเภอน้ำหนาวอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะออกจากเขตอุทยาน แล้วเข้าสู่เขตอำเภอคอนสารครั้งที่สอง โดยมีทางแยกเข้าตัวอำเภอน้ำหนาว ที่สามแยกห้วยสนามทราย ต่อมาเข้าเขตอำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่นเป็นระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร แล้วเข้าสู่เขตอำเภอคอนสารครั้งที่สาม โดยถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจรอีกครั้งก่อนถึงตัวอำเภอคอนสาร และเข้าเขตอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ไปสิ้นสุดที่สามแยกถนนมะลิวัลย์ ที่สามแยกโนนหัน ตำบลโนนหันและตำบลโนนสะอาด
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ช่วงหล่มสัก-ชุมแพ เป็นช่วงเดียวที่ยังไม่ได้รับการขยายถนนเป็น 4 ช่องจราจร เนื่องจากถนนผ่านเขตเทือกเขาสูงชันและอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว อันเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมต่าง ๆ ออกมาต่อต้านมิให้ปรับปรุงขยายช่องจราจรบนถนนช่วงนี้ และเสนอทางเลือกอื่น ๆ เช่น มูลนิธิ สืบ นาคะเสถียร ได้เสนอให้กรมทางหลวงปรับปรุงพัฒนาทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2216 (ห้วยสนามทราย - กกกะทอน) ซึ่งเป็นถนนที่ไม่ได้ผ่านเขตอุทยานแห่งชาติน้ำหนาว แต่ระยะทางจะไกลกว่าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่ 58 กิโลเมตร
กรมทางหลวงได้มีการศึกษาถนนแนวใหม่ขนาด 4 ช่องจราจรเพื่อลดผลกระทบต่ออุทยานแห่งชาติน้ำหนาว โดยแนวเส้นทางจะแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เดิมที่สี่แยกอาเซียน ซ้อนทับไปกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 แล้วตรงไปยังแนวเส้นทางใหม่ที่ทางแยกสักหลง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 จะเลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าอำเภอหล่มเก่า) จากนั้นแนวเส้นทางจะผ่านที่ราบและเส้นทางภูเขา ไปตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2216 บริเวณตำบลหลักด่าน แล้วทับซ้อนกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2216 ตลอดสายทางจนถึงทางแยกห้วยสนามทราย เลี้ยวซ้ายไปตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เดิมจนถึงแยกคอนสาร มีระยะทางประมาณ 121 กิโลเมตร เพิ่มระยะทางจากแนวเดิมประมาณ 23 กิโลเมตร
ถนนมลิวรรณ (ชุมแพ–ขอนแก่น)
ถนนช่วงชุมแพ–ขอนแก่น มีชื่อว่า ถนนมลิวรรณ (ถนนมะลิวัลย์ ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น) เส้นทางเริ่มต้นจากตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น จากนั้นผ่านอำเภอหนองเรือ อำเภอบ้านฝาง และอำเภอเมืองขอนแก่น ตัดผ่านถนนเลี่ยงเมืองขอนแก่นด้านตะวันตก และสิ้นสุดที่สี่แยกสามเหลี่ยม โดยตัดกับถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) และถนนประชาสโมสร ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น มีระยะทางทั้งหมด 92 กิโลเมตร
นอกจากนี้ถนนมลิวรรณยังใช้เรียกกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 ช่วงตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น ถึงอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย อีกด้วย
ถนนศรีจันทร์ (ขอนแก่น–ยางตลาด)
ถนนช่วงขอนแก่น–ยางตลาด มีชื่อเรียกว่า ถนนศรีจันทร์ เดิมเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 209 โดยมีเส้นทางเริ่มจากเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น จากนั้น ผ่านอำเภอเชียงยืน จังหวัดมหาสารคาม ผ่านบางส่วนของอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม และไปสิ้นสุดที่อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์ ทางหลวงเส้นนี้มีระยะทางประมาณ 58 กิโลเมตร
นอกจากนี้ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ในเขตเทศบาลนครขอนแก่น มีชื่อเรียกว่า ถนนศรีจันทร์ เช่นกัน มีเส้นทางเริ่มจากถนนมิตรภาพ สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 230 (ถนนวงแหวนรอบเมืองขอนแก่น)
วงศ์มะละกอ
วงศ์มะละกอ หรือ Caricaceae เป็นวงศ์ของพืชใบเลี้ยงคู่ในอันดับ Brassicales, พบในเขตร้อนของอเมริกากลาง  อเมริกาใต้และแอฟริกา เป็นพืชไม่ผลัดใบ อายุสั้น มีสปีชีส์เดียวคือ   Vasconcellea horoviziana เป็นไม้เลื้อยและมีสามสปีชีส์ของสกุล Jarilla เป็นไม้ล้มลุก หลายสปีชีส์มีผลที่รับประทานได้และเป็นแหล่งของปาเปน.
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ยางตลาด-มุกดาหาร
ถนนในช่วงนี้บางส่วนเป็นถนนที่ก่อสร้างใหม่ ในช่วงแรกแนวเส้นทางจะทับซ้อนไปกับถนนถีนานนท์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 213 เดิม) จากนั้นจะแยกจากถนนถีนานนท์บริเวณหน้าห้างขายวัสดุก่อสร้างโกลบอลเฮ้าส์ สาขากาฬสินธุ์ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 214 ในอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ เข้าเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2046 ที่อำเภอกุฉินารายณ์ จากนั้นเส้นทางจะขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 และ 12 เดิม) ที่บ้านนาไคร้ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 จะข้ามทางหลวงสายใหม่ที่ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ เพื่อเข้าสู่พื้นที่อำเภอหนองสูงและอำเภอคำชะอีต่อไป จากนั้นเส้นทางจะเบี่ยงออกจากตัวอำเภอหนองสูงและอำเภอคำชะอีไปทางด้านซ้ายทางของทางหลวงสายเดิม และไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 ที่ตำบลหนองเอี่ยน อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร โดยหลังจากนี้แนวเส้นทางจะตรงไปตามทางสายเดิมถึงอำเภอเมืองมุกดาหาร
วงศ์มะละกอ
สมาชิกประกอบด้วย 6 สกุลและประมาณ 34-35 สปีชีส์:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2503 กรมทางหลวงได้ทำการก่อสร้างช่วงพิษณุโลก–หล่มสัก โดยกำหนดให้ทางหลวงสายดังกล่าวเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 โดยได้รับการสนับสนุนการก่อสร้างจากสหรัฐ โดยได้รับการตั้งชื่อว่า ถนนมิตรภาพ ต่อมาเมื่อถนนโชคชัย–เดชอุดมได้ถูกสร้างขื้น ในปี พ.ศ. 2513 กรมทางหลวงจึงได้กำหนดให้เปลี่ยนเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 โดยหมายเลข 24 ได้ถูกนำไปเรียกถนนโชคชัย–เดชอุดม (ก่อนจะกลายมาเป็นถนนสีคิ้ว–เดชอุดม หรือ สีคิ้ว–อุบลราชธานีในเวลาต่อมา) พร้อมกับการก่อสร้างต่อช่วงหล่มสัก–ชุมแพ
ต่อมาในปีเดียวกันกรมทางหลวงจึงได้ก่อสร้างต่อช่วงหล่มสัก–ชุมแพ โดยได้รับการสนับสนุนเงินค่าก่อสร้างจากรัฐบาลออสเตรเลีย โดยกรมทางหลวงได้สร้างทับทางหลวงที่มีอยู่เดิมหลายสาย เช่น ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2056 (โนนหัน–คอนสาร) และ ถนนมลิวรรณ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 201 สายเก่าเดิมเป็นทางหลวงสายเลย–ชุมแพ–ขอนแก่น) และ ถนนมะลิวัลย์ (ตัดกับถนนกลางเมือง หรือ ถนนมิตรภาพสายเก่ากับถนนประชาสโมสร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 209 ในปัจจุบัน)
โดยกรมทางหลวงๆได้ให้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ทั้งหมดข้างต้นเฉพาะในช่วงตาก–ขอนแก่น และกำหนดกิโลเมตรที่ 0 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองตาก และมีระยะทางรวมในตอนนั้นประมาณ 460 กิโลเมตร ต่อมากรมทางหลวงได้ประกาศให้เส้นทางสายแม่สอด–มุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ตลอดทั้งสาย โดยเริ่มเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งได้เปลี่ยนหมายเลขของถนนสายอื่น ๆ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 เฉพาะในช่วงแม่สอด–ตาก (เดิมเป็นทางหลวงสายตาก–แม่สอด–แม่สะเรียง), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 209 ตลอดทั้งสาย, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 213 (เฉพาะในช่วงยางตลาด–สมเด็จ) (เดิมช่วงยางตลาด–สกลนครเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2143) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 ตลอดทั้งสาย (เดิมช่วงกุฉินารายณ์–คำชะอี–มุกดาหารเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2030) พื่อให้สอดคล้องกับเส้นทางยุทธศาสตร์สายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก เต็มทั้งโครงการ โดยให้กิโลเมตรที่ 0 ตั้งอยู่ในอำเภอแม่สอดแทน
แต่เดิมนั้น กรมทางหลวงได้กำหนดให้ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลก และทางเลี่ยงเมืองสุโขทัยเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ด้วย แต่ปัจจุบัน กำหนดให้ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลกเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 และทางเลี่ยงเมืองสุโขทัยเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125
แต่เดิมนั้น กรมทางหลวงได้กำหนดให้ถนนเลี่ยงเมืองขอนแก่น (ด้านใต้) เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ด้วย แต่ปัจจุบันกำหนดให้ถนนเลี่ยงเมืองขอนแก่น (ด้านใต้) เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 230
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1272 (ช่วงสามแยกแจกัน–วงเวียนบ้านนา)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1272 สายสามแยกแจกัน–คีรีมาศ แบ่งออกเป็น 2 ช่วง คือ
ช่วงสามแยกแจกัน–วงเวียนบ้านนา เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย เดิมมีชื่อว่า ทางเลี่ยงอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่ถูกสร้างขึ้นตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายตาก - ขอนแก่น ตอนเลี่ยงอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย พ.ศ. 2540 โดยจากแผนที่แนบท้ายจะเห็นว่าแนวเส้นทางเริ่มต้นตั้งแต่ บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ที่ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย แล้วเบี่ยงไปทางซ้ายมือซ้อนทับกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125 ในปัจจุบัน บริเวณสามแยกแจกัน จนถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 อีกครั้ง ที่แยกวังวน ต่อมาหลังจากที่กรมทางหลวงได้กำหนดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายแม่สอด–มุกดาหารแล้วนั้น กรมทางหลวงจึงได้กำหนดให้รวมสายทางช่วงวงเวียนบ้านนา–สามแยกแจกันเข้ากับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1272 ส่วนช่วงสามแยกแจกัน–สามแยกวังวน เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 125 ในเวลาต่อมา
ช่วงแยกหน้าสำนักงานเทศบาลตำบลเมืองเก่า–คีรีมาศ เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร เริ่มจากบริเวณแยกหน้าสำนักงานเทศบาลตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย ไปสิ้นสุดที่บริเวณตัวเมืองคีรีมาศ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย
แต่เนื่องจากช่วงที่ 2 นั้นเดิมมีแค่ช่วงเดียวเท่านั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 หลังจากที่กรมทางหลวงได้กำหนดให้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เส้นทางแม่สอด–มุกดาหารแล้วนั้น กรมทางหลวงจึงได้เพิ่มระยะทางถึงสามแยกแจกันในเวลาต่อมา โดยได้กำหนดหลักกิโลเมตรที่ 28+981 ไปสิ้นสุดที่สามแยกแจกันมาจนถึงปัจจุบัน
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1272 มีจุดเริ่มต้นจากบริเวณสามแยกแจกัน ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย จากนั้นซ้อนทับกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 บริเวณวงเวียนบ้านนา ไปจนถึงแยกหน้าสำนักงานเทศบาลตำบลเมืองเก่า จากนั้นก็เลี้ยวไปทางซ้ายมือ ผ่านอำเภอคีรีมาศ แล้วไปสิ้นสุดที่ตัวเมืองคีรีมาศ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย โดยช่วงที่ 1 ระยะทางทั้งสิ้น 5.595 กิโลเมตร และ ช่วงที่ 2 21.196 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 สายลำน้ำพาน–หนองบง เป็นทางหลวงแผ่นดินที่ได้รับการกำหนดหมายเลขใหม่ โดยแรกเริ่มได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2143 (ต่อมาได้ถูกรวมสายทางเข้ากับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 213) และ ทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2030 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 ในเวลาต่อมา) ต่อมากรมทางหลวงได้ควบรวมเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 แต่เนื่องจากทางหลวงสายนี้มีระยะทางที่ไกลและตัดผ่านเขตชุมชนจำนวนมาก กรมทางหลวงจึงตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 แนวใหม่ ตั้งแต่ห้างขายวัสดุก่อสร้างโกลบอลเฮ้าส์ สาขากาฬสินธุ์ จนถึงตำบลหนองเอี่ยน อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร เมื่อเปิดใช้งานทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 แนวใหม่ กรมทางหลวงได้กำหนดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายเดิมเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 มีเส้นทางเริ่มจากทางแยกต่างระดับวงแหวนลำพาน ผ่านอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ แต่ไม่ได้เข้าเมืองกาฬสินธุ์ (เดิมทางเข้าเมืองกาฬสินธุ์เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2143 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 213) แล้วไปสิ้นสุดที่สี่แยกสมเด็จ อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ จากนั้นจะเลี้ยวขวาเข้าถนนสมเด็จ–มุกดาหาร ผ่านอำเภอห้วยผึ้ง อำเภอกุฉินารายณ์ เข้าเขตจังหวัดมุกดาหาร ผ่านอำเภอหนองสูง จากนั้นไปสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านหนองบง ตำบลหนองเอี่ยน อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร รวมระยะทางทั้งสิ้น 135.030 กิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 299 เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตั้งแต่ทางแยกต่างระดับวงแหวนลำพานถึงอำเภอสมเด็จ จากนั้นจะเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรจนถึงตัวอำเภอคำชะอี และเนื่องจากถนนสายนี้ผ่านชุมชนเป็นจำนวนมาก จึงเป็นเหตุให้มีการตัดโครงการทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 แนวใหม่
สถานที่สำคัญ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 ผ่านสถานที่สำคัญและสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ เช่น
บ้า
บ้า อาจหมายถึง
พอดแคสต์
พอดแคสต์ หรือ พอดคาสต์ (podcast อเมริกัน บริติช  ) คือ ชุดตอนของไฟล์ออดิโอดิจิทัลซึ่งสามารถดาวน์โหลดได้จากอินเทอร์เน็ต   ในอีกทางหนึ่งคำว่า "พอดแคสต์" ยังสามารถหมายถึงไฟล์ชนิดดังกล่าวแบบเป็นตอน ๆ ซึ่งจะได้รับโดยอัตโนมัติเมื่อเป็นสมาชิกในเครือข่ายนั้น ๆ
การทำพอดแคสต์ (podcasting) มักเป็นรูปแบบของการสมัครสมาชิกผ่านเว็บไซต์ที่เผยแพร่พอดแคสต์นั้น ๆ โดยเมื่อมีพอดแคสต์ตอนใหม่ปล่อยออกมา สมาชิกจะสามารถดาวน์โหลดพอดแคสต์นั้นได้อัตโนมัติผ่านคอมพิวเตอร์ แอปพลิเคชัน หรือเครื่องเล่นสื่อแบบพกพา พอดแคสต์เป็นรูปแบบของไฟล์เสียง แต่บางทีก็อาจเป็นไฟล์รูปแบบอื่นได้ เช่น พีดีเอฟ หรือ อีพับ เป็นต้น ส่วนการเผยแพร่วิดีโอโดยใช้รูปแบบของพอดแคสต์มักเรียกว่า พอดแคสต์วิดีโอ (video podcasts) ว็อดแคสต์ (vodcast) หรือวล็อก (vlog)
ผู้จัดทำพอดแคสต์จะเก็บไฟล์นั้นเป็นรายการไว้ในเซิร์ฟเวอร์ในลักษณะของเว็บฟีดซึ่งสามารถเข้าถึงได้ผ่านอินเทอร์เน็ต โดยผู้ใช้จะต้องใช้ซอฟต์แวร์แอปพลิเคชันไคลเอนต์บนคอมพิวเตอร์หรือเครื่องเล่นสื่อที่เรียกว่า พอดแคตเชอร์ (podcatcher) เพื่อใช้เข้าถึงเว็บฟีดและดาวน์โหลดไฟล์ใหม่ ๆ ของพอดแคสต์ชุดนั้น กระบวนการนี้จะเป็นการดาวน์โหลดไฟล์ใหม่โดยอัตโนมัติ ฉะนั้นผู้ใช้จะเห็นราวกับว่าผู้จัดทำออกอากาศหรือ "ส่ง" ตอนใหม่ ๆ ไปให้พวกเขา เมื่อดาวน์โหลดไปแล้ว ไฟล์จะถูกจัดเก็บไว้ในอุปกรณ์ของผู้ใช้และเตรียมพร้อมให้ใช้งานในโหมดออฟไลน์ต่อไป มีแอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือมากมายที่ให้ผู้คนสามารถสมัครสมาชิกเพื่อที่จะฟังพอดแคสต์ โดยแอปพลิเคชันส่วนใหญ่เหล่านี้จะให้ผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดหรือจัดทำพอดแคสต์ด้วยตัวเขาเองได้
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 มีการทำพอดแคสต์ไปทั้งหมดอย่างน้อย 2,864,367 อันกับ 135,736,875 ตอน
ที่มาของชื่อ
อีกชื่ออื่นที่ใช้เรียกพอดแคสต์ คือ "เน็ตแคสต์" (net cast) ซึ่งเป็นความตั้งใจที่จะทำให้คำนี้เป็นกลางโดยไม่มีการอ้างถึงไอพอดของแอปเปิล โดยชื่อนี้ถูกใช้ในเครือข่ายของ TWiT.tv นอกจากนี้ยังมีบางแหล่งข้อมูลอื่นอ้างว่า "POD" ย่อมาจากคำว่า "portable on demand" (ความต้องการที่พกพาได้) ด้วยเหตุผลที่คล้ายคลึงกับกรณีเน็ตแคสต์
เจ็ตแพก
เจ็ตแพก, ร็อกเก็ตเบลต์, หรือ ร็อกเก็ตแพก (jet pack, rocket belt, หรือ rocket pack) เป็นอุปกรณ์สวมหลัง ซึ่งช่วยให้ผู้สวมเคลื่อนไหวอยู่ในอากาศด้วยพลังไอพ่นจากก๊าซหรือของเหลว โดยจะนำพาผู้สวมขึ้นสู่อากาศด้วยแรงอัดดันจากพื้นเบื้องล่างเพื่อต่อต้านแรงโน้มถ่วงของโลก เว้นกรณีที่ใช้ในสภาวะแรงโน้มถ่วงต่ำ (microgravity)
แนวคิดเรื่องอุปกรณ์เช่นนี้ปรากฏในบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์มาเกือบหนึ่งร้อยปีและเริ่มแพร่หลายในคริสต์ทศวรรษ 1960 ก่อนจะได้รับการพัฒนาให้เป็นจริงผ่านกลไกหลายอย่าง แต่การใช้งานจริงยังค่อนข้างจำกัดกว่าที่ปรากฏในบันเทิงคดี เพราะความท้าท้ายในเรื่องชั้นบรรยากาศ แรงโน้มถ่วง ความหนาแน่นของพลังงาน และร่างกายมนุษย์ที่อาจไม่สอดรับกับการบิน หลัก ๆ แล้วอุปกรณ์นี้จึงใช้ในการแสดงโลดโผน และยังปรากฏการใช้งานในกิจการของรัฐ เช่น นักผจญเพลิงในบางแห่งของโลกใช้เจ็ตแพกช่วยให้ตนบินเข้าถึงพื้นที่เพลิงไหม้ซึ่งอยู่ติดกับทะเลหรือท้องน้ำ
แพรวา สุธรรมพงษ์
แพรวา สุธรรมพงษ์ (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544) ชื่อเล่น มิวสิค เป็นอดีตไอดอลวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต (BNK48) และเป็นอดีตสมาชิกของ ทีมบีทรี (Team BIII) และทีมเอ็นไฟว์ (Team NV) รวมถึงเป็นสมาชิกในยูนิต มิมิกูโมะ (Mimigumo) แพรวาประกาศจบการศึกษา (ลาออก) จากวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต (BNK48) ในงานการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 12 เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2565
ประวัติ
แพรวาเดิมมีชื่อเล่นว่า "มิว" ภายหลังเปลี่ยนเป็น "มิวสิค" เป็นอดีตสมาชิกวงคัฟเวอร์แดนซ์เพลงญี่ปุ่น "เลิฟ เลทเธอร์ (Love Letter)" เคยศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ปัจจุบันออกมาสอบ General Education Development (GED) เทียบเท่าวุฒิการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
แพรวามีความสนใจและชื่นชอบวงไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต และ 48 กรุ๊ป จากการที่เธอชื่นชอบอนิเมะ เรื่อง AKB0048 ที่อ้างอิงถึงกลุ่มไอดอลเอเคบีโฟร์ตีเอต จนทำให้แพรวาได้ก้าวเข้าสู่วงการไอดอลด้วยการเข้าร่วมออดิชันเป็นสมาชิกวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอตของประเทศไทย ซึ่งเป็นวงน้องสาวต่างประเทศวงใหม่ของเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 โดยเธอได้รับคัดเลือกให้เป็น 1 ใน 29 คนในสมาชิกรุ่นแรก โดยขณะนั้นแพรวาและสมาชิกทั้งหมดอยู่ในสถานะสมาชิกฝึกหัดและต่อมาได้เลื่อนเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมบีทรี ก่อนที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2560
แพรวาได้รับเลือกให้เป็นเซ็นเตอร์คนแรกของวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ในเพลง "อยากจะได้พบเธอ", "ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ" และ "วันแรก" ร่วมกับ กานต์ธีรา วัชรทัศนกุล (เนย)
แพรวาเป็นสมาชิกยูนิตแรกของวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ในยูนิตนี้มีชื่อว่า "มิมิกูโมะ (Mimigumo)" และมีเพลงเดี่ยวเพลงแรกของวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ในเพลง "Myujikkii (มิวจิคกี้)" อีกด้วย
ประวัติทีม
BNK48 Trainee → Team BIII → Team NV→Graduation
ไอดอล
เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2560 แพรวาได้รับการเลื่อนขั้นจากสมาชิกฝึกหัดเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมบีทรี ซึ่งเป็นทีมที่แสดงในโรงละครประจำวง
ภาพหายาก SSR (Super Special Rare) ของสมาชิกบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ที่มีมูลค่าแพงที่สุดเป็นรูปของแพรวา ได้รับการประมูลที่ราคา 455,000 บาท
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2561 แพรวาได้ลงสมัครในงานเลือกตั้งเซ็มบัตสึประจำซิงเกิลที่ 53 ของวงเอเคบีโฟร์ตีเอต ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่เปิดโอกาสให้สมาชิกวงใน 48 กรุ๊ป ทั้งหมดได้ลงเลือกตั้งและร่วมทำเพลงกับวงพี่สาวได้ โดยผลด่วนแพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 120 ซึ่งสุดท้ายแล้วแพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 72 ด้วยคะแนน 20,106 คะแนน ในฐานะ "อัพคัมมิงเกิลส์" และได้ออกเพลง "Hitonatsu no Dekigoto ( ฮิโตนัตสึโนะเดกิโกโตะ )" ร่วมกับวงเอเคบีโฟร์ตีเอต วางจำหน่ายในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2561 นอกจากนี้แพรวาได้ร่วมแสดงในยูนิตพิเศษ World Senbatsu (WRD48) ในเพลง "โคอิซูรุฟอร์จูนคุกกี้" ซึ่งแสดงร่วมกับวงพี่สาวในงานก่อนการประกาศผลเลือกตั้ง ซึ่งจัดขึ้นในเมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น และได้ลงหนังสือ Photobook ที่รวบรวมผู้ติดอันดับทั้ง 100 อันดับมาถ่ายแบบลงหนังสือ แต่ทางแพรวานั้นได้รับความสนใจเนื่องจากเธอนั้นถูกยกย่องจากฝ่ายของเอเคบีโฟร์ตีเอตว่า เป็นไอดอลสาวหน้าสวยที่ 700 ปี จะมีสักคนหนึ่งในแบบฉบับสไตล์ญี่ปุ่น
วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2561 แพรวาได้ลงสมัครในการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 6 ซึ่งในการประกาศผลด่วน ครั้งที่ 1 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 3 ด้วยคะแนน 11,154 คะแนน และผลด่วน ครั้งที่ 2 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 2 วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2562 ในงานประกาศผลการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 6 แพรวาได้คะแนนโหวต 57,987 คะแนน อยู่ในอันดับที่ 3 ในฐานะ "คามิเซเว่น" และ "เซ็มบัตสึ" ในซิงเกิลที่ 6 ในเพลง "บีกินเนอร์" นอกจากนี้วันต่อมา ในคอนเสิร์ต AKB48 Group Asia Festival 2019 in Bangkok แพรวาได้ร่วมแสดงในยูนิตพิเศษ World Senbatsu (WRD48) ในเพลง "เฮฟวีโรเทชัน" ซึ่งแสดงร่วมกับวงเอเคบีโฟร์ตีเอต และวงน้องสาวต่างประเทศอีก 5 วง
งานกีฬาสีครั้งแรกของวงในชื่องาน เทศกาลกีฬาบางกอก๔๘ ได้ปรับรูปแบบทีมเป็นการให้สมาชิกวงจับสลากแบ่งเป็น 4 สี ประกอบด้วย สีม่วง สีชมพู สีเหลือง และสีฟ้า และแพรวาอยู่สีเหลือง โดยงานจัดขึ้นในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 5 ชนิด ประกอบด้วย วิ่งกระสอบ วิ่งเปี้ยว ชักเย่อ ฟุตซอล และแชร์บอล โดยที่สีเหลืองได้อันดับที่ 2 อันดับที่ 1 คือ สีฟ้า ส่วนสีชมพู และสีม่วง ได้อันดับที่ 3 และ 4 ตามลำดับ
วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2562 บีเอ็นเคโฟร์ตีเอตประกาศยูนิตพิเศษ ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 3 คน แพรวาเป็นสมาชิกยูนิตนี้ ร่วมกับ ณปภัช วรพฤทธานนท์ (จ๋า) และ วรัทยา ดีสมเลิศ (ไข่มุก) ซึ่งทำการแสดงเพลงใหม่ในยูนิตนี้ ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2562 โดยยูนิตนี้มีชื่อว่า "มิมิกูโมะ" ซึ่งแปลว่า "ก้อนเมฆที่มีหู" และในยูนิตนี้ได้แสดงเพลงใหม่ทั้งหมด 3 เพลงด้วยกัน ได้แก่ เพลง "Candy (แคนดี้)" โดยมีไข่มุกเป็นเซ็นเตอร์ เพลง "Warukii" ซึ่งต้นฉบับเป็นของ วาตานาเบะ มิยูกิ (มิลกี้) อดีตสมาชิกวงเอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต สำหรับเวอร์ชันไทยเป็นเพลงเดี่ยวของแพรวา ซึ่งมีชื่อเพลงว่า "Myujikkii (มิวจิคกี้)" และเพลง "Heart Gata Virus (หัวใจไวรัส)" โดยมีจ๋าเป็นเซ็นเตอร์
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562 แพรวาได้ลงสมัครในการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9 ซึ่งในการประกาศผลด่วน ครั้งที่ 1 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 3 ด้วยคะแนน 10,953 คะแนน และผลด่วน ครั้งที่ 2 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 4 วันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2563 ในงานประกาศผลการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 9 แพรวาได้คะแนนโหวต 48,573 คะแนน อยู่ในอันดับที่ 3 ในฐานะ "คามิเซเว่น" และ "เซ็มบัตสึ" ในซิงเกิลที่ 9 ในเพลง "เฮฟวีโรเทชัน"
วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2565 แพรวาได้ลงสมัครในการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 12 ซึ่งในการประกาศผลด่วน ครั้งที่ 1 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 7 ด้วยคะแนน 5,521.83 โทเค็น และผลด่วน ครั้งที่ 2 แพรวาได้คะแนนอยู่ในอันดับที่ 2 ด้วยวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2565 ในงานประกาศผลการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 12 แพรวาได้คะแนนโหวต 120,051.94 โทเค็น อยู่ในอันดับที่ 2 ในฐานะ "คามิเซเว่น" และ "เซ็มบัตสึ" ในซิงเกิลที่ 12 และแพรวาประกาศจบการศึกษา (ออกจากวง) กลางงานเลือกตั้ง หลังคว้าอันดับ 2 ทั้งนี้ มิวสิค BNK48 ได้กล่าวขอบคุณแฟนคลับและทุกๆคน ที่ช่วยเติมเต็มความรักและความฝันของเธอ เปิดใจความรู้สึกของเธอเกี่ยวกับวง BNK48 ก่อนจะถามแฟนคลับว่า ถ้าต่อจากนี้ในอนาคตของเธอไม่ได้ต้องการจะเดินบนเส้นทางนี้อีกต่อไปแล้ว ทุกคนจะยังอยู่กับหนูหรือเปล่าคะ ... ซึ่งแฟนคลับก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "อยู่" จากนั้นมิวสิคก็กล่าวขอบคุณทุกคน ก่อนจะประกาศจบการศึกษาจาก BNK48 และกล่าวเปิดใจเกี่ยวกับการตัดสินใจในครั้งนี้ และเผยว่าเธอจะยังคงอยู่ในฐานะเมมเบอร์ของ 48 กรุ๊ป จนกว่าจะสิ้นสุดปีนี้ อยากให้ทุกคนมาร่วมใช้เวลาแห่งความทรงจำด้วยกัน เรื่องนี้เธอยังไม่ได้คุยกับผู้ใหญ่อย่างเป็นทางการ ก็อยากให้ทุกคนติดตามและคอยซัพพอร์ตเธอต่อไปด้วย
การแสดง
แพรวามีความสามารถในการพากย์เสียงอนิเมะต่าง ๆ พากย์เสียงครั้งแรกในการ์ตูน เรื่อง เทพจิ๋วฝึกหัด แก๊งป่วนโคโคทามะ ทางช่อง 3 แฟมิลี โดยพากย์เป็น โยสึบะ โคโคโระ ตัวละครหลักของเรื่อง ทั้งได้ร้องเพลง ชื่อ "Kokoro Daisuki Cocottama" ประกอบอนิเมะ และร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าว แพรวาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก ชื่อ Where We Belong ที่ตรงนั้น มีฉันหรือเปล่า ร่วมกับ เจนนิษฐ์ โอ่ประเสริฐ เพื่อนร่วมวง กำกับภาพยนตร์โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี และอำนวยการผลิตโดย โสฬส สุขุม ภาพยนตร์ได้รับรางวัลซีเจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นเงินสดมูลค่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐ ภายหลังเป็นภาพยนตร์ 1 ใน 29 เรื่อง ที่ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมงานเอเชียน โปรเจกต์ มาร์เก็ต ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน 2018
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – สกีต บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – สกีต บุคคลชาย เป็น 1 ใน 15 รายการแข่งขันยิงปืนที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามยิงปืนอาซากะ การแข่งขันรายการสกีต บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 29 คน จาก 23 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
ทาทา มอเตอร์ส
ทาทา มอเตอร์ส (टाटा मोटर्स, ฏาฏา มอเฏรอ) บริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติอินเดีย เป็นบริษัทย่อยของทาทา กรุ๊ป มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย เดิมมีชื่อว่า TELCO (TATA Engineering and Locomotive Company) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1945 เป็นผู้ผลิตหัวรถจักร และเริ่มผลิตรถยนต์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 โดยเป็นผลงานร่วมทุนกับเดมเลอร์-เบนซ์ (ปัจจุบันนี้คือ Mercedes-Benz Group AG)
ในปี ค.ศ. 2008 ทาทา มอเตอร์ส ได้ซื้อกิจการรถยนต์จากัวร์ และแลนด์โรเวอร์ จากฟอร์ดมอเตอร์ ทำให้บริษัทมียอดขายรวม 16 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และติดอันดับผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่อันดับที่ 19 ของโลก ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 2004 ทาทา มอเตอร์ส ได้ซื้อกิจการผลิตรถบรรทุกมาจากแดวู และดำเนินกิจการในชื่อ ทาทา แดวู
ทาทา มอเตอร์ส มีโรงงานอยู่ที่เมือง Jamshedpur รัฐฌาร์ขัณฑ์, Pantnagar รัฐอุตตราขัณฑ์, Lucknow รัฐอุตตรประเทศ, Ahmedabad รัฐคุชราต และเมือง Pune รัฐมหาราษฏระ ในต่างประเทศมีโรงงานอยู่ที่อาร์เจนตินา แอฟริกาใต้ และโรงงานในประเทศไทยที่จังหวัดสมุทรปราการ (บริษัท ธนบุรีประกอบรถยนต์ จำกัด) ทาทา มอเตอร์ส เป็นผู้ออกแบบและผลิตรถรุ่น ทาทา นาโน เป็นรถยนต์ขนาดเล็กที่ตั้งเป้าหมายว่า จะให้เป็นรถยนต์ที่มีราคาจำหน่ายถูกที่สุดในโลก
Aenictus brevipodus
Aenictus brevipodus เป็นสปีชีส์ของมดในวงศ์ย่อย Dorylinae โดยถูกกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 2013 โดยวียะวัฒน์ ใจตรง กับเซกิ ยามาเนะ
อะพอลโล 440
อะพอลโล 440 (หรือเรียกว่า อะพอลโลโฟร์โฟร์ตี หรือ 440) เป็นวงดนตรีจากเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1990 Apollo 440 ได้แต่งเพลง บันทึกและผลิต ทั้งสี่อัลบั้ม ร่วมกับศิลปินที่มีการนำไปรีมิกซ์กับเพลงอื่นๆ มักจะทำเพลงสำหรับภาพยนตร์, โทรทัศน์, โฆษณาและมัลติมีเดีย ในระหว่างที่อยู่กับค่าย โซนี่ มาสิบเอ็ดปี ตั้งแต่ปี 1993–2004 พวกเขายังมี 11 ซิงเกิ้ลติดท็อป 40 บนยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต กับ 3 ท็อป 3และได้ติดชาร์ตเพลงไปทั่วโลก
ฮัล กิราน
ฮัล เอชเจที-16 กิราน (HAL Kiran)  ฮัล เอชเจที-16 กิราน เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกขนาด 2 ที่นั่ง ของอินเดีย ได้รับการสร้างโดยบริษัทฮินดูสถานแอโรนอติกส์ แผนแบบเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1961 และเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 4 กันยายน ปี ค.ศ. 1964
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาท่าพระ อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท
วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี หรือ วัดเขาพลอง สร้างวัดขึ้นภายใต้การนำของโดยหลวงพ่อขึ้น ส่วนฝ่ายฆราวาส คือ ร้อยโทชื้น ธรรมชัย และนายทองดี เตชะสุวรรณ ได้ร่วมกันประสานกรมการศาสนา จนได้รับอนุญาตให้สร้างวัดขึ้นที่บ้านเขาพลองในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2516 ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 มีชื่อเป็นทางการว่า "วัดปฐมเทศนาอรัญวาสี" แต่ชาวบ้านเรียกติดปากว่า "วัดเขาพลอง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558
วัดตั้งอยู่บริเวณไหล่เขาเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมและเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธอริยธัมโม พระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ศิลปะสุโขทัย สูง 8 วา 3 ศอก 1 นิ้ว รวมฐานสูง 9 วา 3 ศอก 6 นิ้ว หน้าตักกว้าง 6 วา 1 ศอก ประดิษฐานผินพระพักตร์ไปทางถนน ภายในอุโบสถบนยอดเขามีรูปปั้นเกจิอาจารย์ชื่อดัง 3 รูป คือ หลวงพ่อขึ้น หลวงพ่อกบ และหลวงพ่อโอภาสี
การจับปลาของนกกาน้ำ
การจับปลาของนกกาน้ำ (Cormorant fishing) เป็นการประมงแบบพื้นบ้านประเภทหนึ่ง นิยมทั้งในเอเชียตะวันออกและยุโรป ด้วยการใช้นกกาน้ำ ซึ่งเป็นนกที่เชียวชาญในการว่ายน้ำและดำน้ำจับปลาด้วยปาก ด้วยความที่มีจะงอยปากยาวแหลมและพังผืดที่เท้าเชื่อมติดกันเหมือนเป็ด โดยนกกาน้ำหลายชนิดสามารถเลี้ยงให้เชื่องได้ บางตัวอาจจะถือกำเนิดมาในคอกเลี้ยงของมนุษย์
การจับปลาด้วยวิธีการแบบนี้ เริ่มที่ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเป็นระยะเวลานานกว่า 1,500 ปี มาแล้ว ในจีนและญี่ปุ่น โดยชาวประมงจะพายเรือออกไปพร้อมด้วยฝูงนกกาน้ำ จากนั้นจะปล่อยให้นกลงไปในน้ำ และใช้ไม้พายตีน้ำเพื่อให้นกตื่นตัวและดำลงไป ทั้งนี้จะต้องใช้เชือกผูกคอนกด้วยเพื่อมิให้นกกลืนปลาลงไป แต่เมื่อนกตัวใดหาปลาได้ ชาวประมงจะแบ่งชิ้นปลาให้แก่นกเป็นรางวัล
ที่จีน ที่ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ ในมณฑลยูนนาน ยังคงอนุรักษ์การจับปลาด้วยนกกาน้ำอยู่ โดยถือเป็นไฮไลต์การท่องเที่ยวที่สำคัญประการหนึ่งของทะสาบแห่งนี้
ในยุโรป ที่ประเทศอังกฤษ พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โปรดการเลี้ยงนกกาน้ำให้จับปลามาก ถึงขนาดสร้างบ่อน้ำขนาดใหญ่เพื่อให้นกกาน้ำได้จับปลา ในบริเวณที่ปัจจจุบันเป็นที่สถานที่ตั้งรัฐสภาอังกฤษ
วัดทรงเสวย
วัดทรงเสวย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองน้อย อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา
วัดทรงเสวยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 เดิมมีนามว่า วัดบ้านหนองแค ตามชื่อบ้าน ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินตรวจสอบลำน้ำเก่าโดยทางรถไฟถึงจังหวัดนครสวรรค์ แล้วเสด็จประทับเรือครุฑเหินเห็จ เพื่อตรวจลำแม่น้ำมะขามเฒ่า (แม่น้ำท่าจีน) และทรงเสวยพระกระยาหารที่บริเวณวัดทรงเสวย ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมใจจัดเตรียมพระกระยาหารเพื่อนำไปถวาย พระองค์จึงโปรดให้เรียกวัดแห่งนี้ว่า "วัดเสวย" แต่ชาวบ้านได้เติมคำว่า "ทรง" เข้าไปด้วย ต่อมาวัดได้รับการบูรณะเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอุรุพงษ์รัชสมโภช หลังสิ้นพระชนม์ด้วยวัย 17 พรรษา พระองค์ได้ ถวายของที่ระลึกแด่พระอธิการคล้อย ซึ่งเป็นของที่ระลึกงานพระศพ ได้แก่ บาตร ฝาบาตรมีตราสีทองรูปวงรี มีข้อความว่า ร.ศ. 128 งานพระศพพระเจ้าอุรุพงศ์รัชสมโภช ปิ่นโตขนาดใหญ่ที่ฝาปิ่นโตมีข้อความ เช่นเดียวกับฝาบาตร พระขรรค์ ตาลปัตรใบลาน ตะเกียงลาน เรือสำปั้น ป้านน้ำชา 1 ชุด ของเหล่านี้ในปัจจุบันได้เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์วัดทรงเสวย
วัดทรงเสวยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2470 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 72 เมตร ยาว 90 เมตรทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2490 มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 18 เมตร ยาว 33 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 9 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปปางมารวิชัยทรงจีวรลายดอกพิกุลขนาดพระเพลากว้าง 1 ศอก รอยพระพุทธบาทจำลองอยู่ในมณฑป และรูปหล่อของหลวงพ่อย้อย และหลวงปู่คล้อย
พระเจ้าชังแห่งโครยอ
พระเจ้าชังแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1380 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 33 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1388 - 1389) พระเจ้าชางเดิมพระนามว่าองค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอูแห่งโครยอ (우왕, 禑王) ในค.ศ. 1388 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계, 李成桂) ทำการยึดอำนาจพระเจ้าอูและตั้งองค์ชายชางขึ้นเป็นพระราชาแทน แต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไม่ยอมรับพระราชาพระองค์ใหม่ และพระเจ้าชางยังทรงถูกครหาว่าไม่ใช่พระราชวงศ์ เพราะพระอัยกาคือนางทาสพันยา (반야, 般若) นั้น เป็นอนุภรรยาของพระภิกษุชินตน (신돈, 辛旽) ก่อนที่จะมาเป็นพระสนมของพระเจ้าคงมิน ทำให้เกิดความสงสัยว่าพระเจ้าชางนั้นเป็นหลานของใครกันแน่ พระเจ้าชางอยู่ในราชสมบัติไม่ถึงปี ก็ถูกลีซองกเยถอดออกจากราชสมบัติและสำเร็จโทษพร้อมกับพระเจ้าอูพระราชบิดา โดยทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่สุสานหรือพระนามพระราชาใดๆ
อ้างอิง
12751325
คิงดัม (วงดนตรี)
คิงดอม (킹덤) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 โดยจีเอฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ แดน, อาร์เธอร์, มูจิน, หลุยส์, อีวาน, แจฮัน และ ฮวอน ซึ่งเข้ามาใหม่ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ในอดีตมีชิอู ซึ่งออกจากวงในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 คิงดอมเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ด้วยมินิอัลบั้มแรก "History Of Kingdom: Part Ⅰ Arthur" กับซิงเกิลนำ "Excalibur"
การผังเมือง
การผังเมือง (city planning) เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสหสาขาวิชา เช่น การวางแผน กฎหมาย สถาปัตยกรรม สังคมศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมจราจร เพื่อเป็นการกำหนดนโยบายเพื่อการวางแผนและผังการใช้พื้นที่ของเมือง
ในประเทศไทย หน่วยงานของรัฐฯที่เป็นองค์กรหลักในการจัดทำผังเมืองคือ กรมโยธาธิการและผังเมือง ส่วนกรุงเทพมหานครได้รับการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่น กำหนดให้มีหน่วยงานที่ดูแลจัดทำผังเมืองของตนเอง คือ สำนักการวางผังและพัฒนาเมือง กรุงเทพมหานคร
วันที่ 8 พฤศจิกายนของทุกปี เป็น "วันผังเมืองโลก" (World Town Planning Day) โดยมีองค์กรหลักที่เกี่ยวข้องคือ The International Society of City and Regional Planners (IsoCaRP) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ และ The America Institute of Certified Planners (AICP) เป็นศูนย์กลางด้านวิชาการวางผังเมืองนานาชาติ
นักผังเมือง / สถาปนิกผังเมืองในประเทศไทย
นักผังเมือง ในประเทศไทยมีขอบเขตการทำงานที่เกี่ยวข้องกับ 2 สมาคมวิชาชีพ ได้แก่ สมาคมนักผังเมืองไทย (Thai City Planners Society - TCPS) เป็นสมาคมของนักผังเมือง (urban planners) และสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย (Thai Urban Designers Association - TUDA) ซึ่งเป็นสมาคมของสถาปนิกผังเมือง (urban designers / urban architects) หรือสถาปนิกที่ทำงานในสาขาสถาปัตยกรรมผังเมือง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สาขาสถาปัตยกรรมควบคุมของสภาสถาปนิก วิชาชีพสถาปนิกผังเมืองจึงเป็นวิชาชีพควบคุมตามพระราชบัญญัติสถาปนิก พ.ศ. 2543
พระเจ้าคงยัง
พระเจ้าคงยางพระนามเดิมว่าองค์ชายช็องชัง (정창군; 定昌君) เป็นพระโอรสขององค์ชายช็องว็อน (정원군; 定遠君) ซึ่งสืบสายพระโลหิตมาจากพระเจ้าชินจง ในค.ศ. 1389 นายพลอี ซ็อง-กเย (이성계; 李成桂) ปลดพระเจ้าชัง (창왕, 昌王) จากราชบัลลังก์และสำเร็จโทษทั้งพระเจ้าชางและพระราชบิดาพระเจ้าอู ด้วยข้อหาที่ทั้งสองพระองค์ไม่ใช่พระราชวงศ์ แล้วตั้งองค์ชายช็องชังที่เป็นเชื้อพระวงศ์ที่แท้จริงขึ้นเป็นพระราชาแทน
แต่แล้วในค.ศ. 1392 อี ซ็อง-กเยก็ตัดสินใจบังคับพระเจ้าคงยางให้สละราชบัลลังก์ ปลดลงเป็นองค์ชายคงยัง (공양군; 恭讓君) แล้วปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์แห่งเกาหลี ตั้งราชวงศ์ใหม่คือราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระเจ้าแทโจ (조선태조; 朝鮮太祖) องค์ชายคงยังถูกสำเร็จโทษพร้อมกับสมาชิกพระราชวงศ์ที่เหลือในค.ศ. 1394 ในรัชกาลของพระเจ้าแทจง จึงทรงได้รับการสถาปนากลับขึ้นมาเป็น พระเจ้าคงยัง (공양왕, 恭讓王)
อ้างอิง
12751325
เจ้าชายเออร์เมส ซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย
เจ้าชายเออร์เมส ซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย (His Imperial Highness Prince Ermias Sahle Selassie) ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2503 เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย กับ เจ้าหญิงมาไฮเซนเต ฮาเบต มาเรียมแห่งเอธิโอเปีย ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย และเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเซรา ยาคอบ อัมฮา เซลาสซี มกุฎราชกุมารแห่งเอธิโอเปีย ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์เอธิโอเปีย พระองค์ปัจจุบัน ขณะที่พระองค์เองนั้น ทรงจัดอยู่ในลำดับที่ 9 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์เอธิโอเปีย
พระชชนม์ชีพของพระองค์นั้น ทรงเติบโตและศึกษาใน สหรัฐอเมริกา และ ประเทศอังกฤษ โดยทรงศึกษาในโรงเรียนเตรียมอุดมในอังกฤษ ต่อมาทรงจบปริญญาตรีปริญญาในการศึกษาทางสังคมที่มีความสำคัญในทางเศรษฐศาสตร์จาก มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย และศึกษาต่อในเมืองแซนตาบาร์บารา (รัฐแคลิฟอร์เนีย) ณ โรงเรียนกฎหมายเฟลทเชอร์และการทูตระหว่าง ปี2526 - 2528 พระองค์สามารถตรีสภาษาฮัมราริค ภาษาเยอรมัน และ ภาษาอังกฤษ ได้
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ กาเรียลลา เฟซลา เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2532 ทรงมีพระโอรสฝาแฝดคือ
ต่อมา พระองค์ทรงหย่าขาดจากพระชายาคนแรกในปี 2547 ซึ่งทรงหย่าตามกฎหมายในปลายปี 2547 ก่อนจะเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ ซาบา กาบีดี เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 ปัจจุบันพระองค์ พระมารดา พระโอรส และพระชายาคนที่ 2 ประทับร่วมกันใน เมืองเมโทร รัฐวอชิงตัน
พระกรณียากิจในฐานะพระราชวงศ์
เจ้าชายเออร์เมส ซาห์เล เซลาสซีแห่งเอธิโอเปีย แม้จะทรงงานในต่างประเทศเป็นหลัก แต่ยังคงทรงงานใรฐานะพระราชวงศ์แห่งเอธิโอเปีย โดยทรงอุปถัมภ์ องค์กรดังนี้
เทศบาลตำบลจอมทอง
เทศบาลตำบลจอมทอง อาจหมายถึง
ธนิตพล ไชยนันทน์
นายธนิตพล ไชยนันทน์ (ชื่อเล่น : เดี๊ยบ) ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายสาธิต ปิตุเตชะ) กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตากติดต่อกัน 4 สมัย นับตั้งแต่            พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2556
ประวัติ
นายธนิตพล ไชยนันทน์ เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2516 เป็นบุตรชายคนเล็กของ นายเทอดพงษ์ ไชยนันทน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ กับนางจันทิพา ไชยนันทน์             และเป็นหลานปู่ของนายเทียม ไชยนันทน์ อดีต ส.ส.จังหวัดตาก หนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ นายธนิตพลสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ทางด้านศิลปะ จาก École Supérieure d'Art de Nancy ประเทศฝรั่งเศส และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางวรกันยา ณ ระนอง ไชยนันทน์ ที่โรงแรมเพนนินซูล่า เมื่อปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันมีบุตรจำนวน 2 คน
การทำงาน
นายธนิตพล ไชยนันทน์ เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เป็นกรรมาธิการแรงงานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นเลขานุการคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล (วิปรัฐบาล) ในปี พ.ศ. 2551 (รัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ)
ในปี พ.ศ. 2548 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตากอีกครั้งเป็นสมัยที่ 2 พร้อมกับได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมาธิการพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี พ.ศ. 2549
ในปี พ.ศ. 2554 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรจังหวัดตากอีกครั้งพร้อมได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการติดตามการบริหารงบประมาณ สภาผู้แทนราษฎร และได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์
ในปี พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดตากในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (สาธิต ปิตุเตชะ)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดตากรวม 4 สมัย ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ทั้ง 4 สมัย คือ
เซ็นทรัล ลาดพร้าว
เซ็นทรัล ลาดพร้าว (Central Ladprao) เป็นศูนย์การค้า สำนักงาน ศูนย์แสดงสินค้า และโรงแรมครบวงจร ซึ่งเป็นธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อการค้าปลีก แห่งแรกของบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกรุงเทพมหานคร บริเวณที่ดินสามเหลี่ยมใกล้แยกลาดพร้าว เปิดให้บริการครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2524 และมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2526
ประวัติ
กลุ่มเซ็นทรัล โดยการนำของสัมฤทธิ์ จิราธิวัฒน์ ชนะการประมูลที่ดินรกร้างรูปสามเหลี่ยม บริเวณแยกลาดพร้าว ซึ่งเป็นจุดตัดถนนพหลโยธิน ถนนวิภาวดีรังสิต และถนนหอวัง ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร (ต่อมาพื้นที่ดังกล่าวอยู่ในแขวงจตุจักร เขตจตุจักร) มาจากการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) โดยลงนามในสัญญาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2521 และในอีกสองปีต่อมาก็ดำเนินการจัดตั้ง บริษัท เซ็นทรัล พลาซา จำกัด (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน)) เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2523 เพื่อเป็นบริษัทในการบริหารจัดการศูนย์การค้าแบบครบวงจรบนพื้นที่ดังกล่าว ไม่กี่เดือนต่อมา เซ็นทรัล ลาดพร้าว ก็เปิดบริการ โดยเปิดในส่วนของห้างสรรพสินค้าก่อนเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2524, ส่วนของศูนย์การค้าเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2525, โรงแรมไฮแอทเซ็นทรัลพลาซ่าและบางกอกคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น โรงแรมเซ็นทารา แกรนด์ แอท เซ็นทรัล ลาดพร้าว กรุงเทพ) เปิดบริการเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2526 และมีพิธีเปิดโครงการเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2526 ภายใต้แนวคิดในการจำหน่ายสินค้าแห่งเดียวเบ็ดเสร็จ (One-Stop-Shopping)
เซ็นทรัล ลาดพร้าว เป็นที่ตั้งของร้านค้าสาขาแรก ทั้งในกลุ่มเซ็นทรัล ได้แก่ ท็อปส์ ซูเปอร์มาร์เก็ต (ต่อมาเปลี่ยนเป็น ท็อปส์ ฟู้ด ฮอลล์), เพาเวอร์บาย, ซูเปอร์สปอตส์, บีทูเอส (ต่อมาได้ปรับรูปแบบเป็น บีทูเอส ธิงค์สเปซ) และนอกกลุ่มเซ็นทรัล อาทิ เอ็มเคสุกี้ เคเอฟซี สเวนเซ่นส์ เอ แอนด์ ดับบลิว บาร์บีคิวพลาซ่า เอสเอฟเอ็กซ์ ซีเนม่า เป็นต้น นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ บมจ.เซ็นทรัลพัฒนา และ บมจ.โรงแรมเซ็นทรัลพลาซา ก่อนย้ายไปยังโครงการเซ็นทรัลเวิลด์
ต่อมา รฟท.จัดการประมูลที่ดินสามเหลี่ยมบริเวณแยกลาดพร้าว พร้อมทั้งอาคารศูนย์การค้าบนที่ดินดังกล่าว ขึ้นในปี พ.ศ. 2551 เนื่องจากใกล้ถึงเวลาสิ้นสุดสัญญาเช่าที่ดินกับ บมจ.เซ็นทรัลพัฒนาแล้ว ซึ่งผลการประมูลปรากฏว่า รฟท.ประกาศต่อสัญญากับ บมจ.เซ็นทรัลพัฒนา ต่อไปอีก 20 ปี โดยใช้งบลงทุนมากกว่า 5,000 ล้านบาท หลังจากนั้นทางบริษัทได้ดำเนินโครงการปรับปรุงกลุ่มอาคารครั้งใหญ่ ด้วยมูลค่าทั้งหมด 3,000 ล้านบาท และปิดให้บริการเป็นระยะเวลา 6 เดือน ระหว่างเดือนเมษายน-ตุลาคม พ.ศ. 2553 แต่เนื่องจากศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ประกาศปิดตัวเอง โดยให้เหตุผลว่า ไม่สามารถเปิดให้บริการได้ เนื่องจากมีการชุมนุมทางการเมืองบริเวณแยกราชประสงค์ และต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์เกิดเพลิงไหม้ จนตัวอาคารพังถล่มลงมา หลังจากที่กำลังทหารเข้าสลายการชุมนุมทางการเมืองดังกล่าว
ดังนั้น เพื่อบรรเทาผลกระทบต่อร้านค้าและลูกค้า ตลอดจนรายได้และกระแสเงินสดของ บมจ.เซ็นทรัลพัฒนาเอง จึงเลื่อนกำหนดการปิดปรับปรุงศูนย์การค้าที่ลาดพร้าว ออกไปเป็นระหว่างวันที่ 15 กุมภาพันธ์-28 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ทั้งนี้ ในส่วนของอาคารสำนักงาน บริษัทฯ เริ่มดำเนินการไปก่อน ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 จนแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน และอาคารส่วนโรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ แอท เซ็นทรัลพลาซา ใช้เวลาประมาณ 6 เดือนด้วยกัน แต่หลังจากเปิดให้บริการใหม่ได้ไม่นาน อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 ขยายขอบเขตมาถึงบริเวณแยกลาดพร้าวในราวเดือนพฤศจิกายน ศูนย์การค้าจึงต้องเลื่อนเวลาปิดให้บริการเป็น 21:00 น.ซึ่งเร็วขึ้น 1 ชั่วโมง ระหว่างวันที่ 1-3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 จากนั้นต้องปิดให้บริการ ระหว่างวันที่ 4-17 พฤศจิกายน หลังจากนั้น คือตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน กลับมาเปิดให้บริการโดยปรับเวลาปิดให้บริการเป็น 21:00 น.
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2565 มีกระแสข่าวว่าเซ็นทรัลพัฒนาจะไม่ต่อสัญญาเช่าโครงการกับ รฟท. ซึ่งจะสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2571 ต่อมาเพจเฟซบุ๊กของศูนย์การค้าได้โพสต์ขอความร่วมมือไม่แชร์ข้อมูลที่ไม่ใช่ข้อเท็จจริง เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนและเข้าใจผิดในวงกว้าง ทั้งนี้ ในช่วงเวลาเดียวกัน ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ลาดพร้าว ได้มีการฉลองปรับปรุงโฉมใหม่เพื่อรองรับกลุ่มลูกค้าทุกช่วงวัยด้วย
การจัดสรรพื้นที่
เซ็นทรัล ลาดพร้าว เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่พาณิชยกรรมแบบประสม พื้นที่รวมทั้งหมด 310,000 ตารางเมตร ประกอบด้วย อาคารห้างสรรพสินค้าและโรงภาพยนตร์ ความสูง 7 ชั้น, อาคารค้าปลีกหลัก ความสูง 4 ชั้น, อาคารค้าปลีกส่วนตะวันออกรวมศูนย์ประชุมและแสดงสินค้า ความสูง 6 ชั้น, อาคารสำนักงาน สถาบันการศึกษา ศูนย์การเรียนรู้ และสถานเสริมความงาม ความสูง 14 ชั้น, อาคารโรงแรมและศูนย์ประชุม ความสูง 25 ชั้น และอาคารจอดรถ ความสูง 6 ชั้น โดยประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
สึนเดเระ
ซึนเดเระ (ツンデレ (Tsundere)) เป็นคำภาษาญี่ปุ่น ใช้เรียกบุคลิกที่แรกเริ่มเดิมทีดูประหนึ่งไม่เป็นมิตร, ดูเย็นชา หรือฉุนเฉียวง่าย แต่มาภายหลังหรือลึก ๆ แล้วอ่อนไหวหรืออ่อนหวาน คำนี้ประสมจากคำ "สึนสึน" (ツンツン (Tsun Tsun)) อันแปลว่า ร้ายกาจ, โมโหร้าย, หรืออารมณ์ร้อน กับคำ "เดเระเดเระ" (デレデレ (Dere Dere)) ที่หมายความว่า อ่อนหวาน หรือชดช้อย
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
พระเจ้าอูแห่งโครยอ ( ค.ศ. 1365 - ค.ศ. 1389) เป็นพระราชาองค์ที่ 32 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1374 - 1388)
สึนเดเระ
เดิมคำนี้พบได้ในเกมประเภทบิโชโจะ แต่หลังจากได้รับความนิยมเมื่อนำไปใช้ในนิยายเสมือนจริงเรื่อง คิมิกะโนโซมุเอเอ็ง (Kimi ga Nozomu Eien) แล้ว คำนี้ก็กลายเป็นปรากฏการณ์อย่างหนึ่งของบุคลิกแบบโมเอะ (moe) ซึ่งเป็นที่ต้องตาต้องใจของบรรดาโอตากุ (otaku) ตลอดจนพบได้ในสื่อนานาประเภท ทั้งอนิเมะ, มังงะ, นวนิยาย และสื่อมวลชนเอง
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
ในค.ศ. 1374 ฮงยุน (홍윤, 洪倫) และชเวมันแซง (최만생, 崔萬生) ได้ทำการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าคงมินและตั้งองค์ชายวังอูขึ้นเป็นพระราชาแทน พระเจ้าคงมินนั้นทรงมีนโยบายต่อต้านมองโกลและหันหาราชวงศ์หมิง เมื่อสวรรคตแล้วขุนนางที่สนับสนุนพวกมองโกลก็ขึ้นมามีอำนาจ นำโดยลีอินอิม (이인임, 李仁任) ทำให้อาณาจักรโครยอกลับมามีนโยบายเข้าข้างมองโกลอีกครั้ง โดนส่งพูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับมองโกลที่เมืองเหลียวหยาง (ชาวมองโกลได้ถูกชาวจีนขับออกจากจักรวรรดิไปแล้ว) พระจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงทรงยอมรับพระเจ้าอูเป็นกษัตริย์แห่งโครยอแต่พระจักรพรรดิหงหวู่แห่งราชวงศ์หมิงทรงไ?ม่ยอมรับ เพราะทรงสงสัยในการสวรรคตอย่างปริศนาของพระเจ้าคงมินและไม่ไว้วางพระทัยขุนนางเกาหลีที่เข้าข้างพวกมองโกล
จอห์น ริเอล คาซิเมโร
จอห์น ริเอล คาซิเมโร (John Riel Casimero) มีชื่อเต็มว่า จอห์น ริเอล รีพอนเต คาชิเมโร (John Riel Reponte Casimero) นักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ที่เมืองออร์มอกซิตี จังหวัดเลย์เต ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นอดีตแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท (108 ปอนด์) กับ ฟลายเวท (112 ปอนด์) และเป็นอดีตแชมป์โลกของ WBO ในรุ่นแบนตัมเวท (118 ปอนด์)
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
ในรัชสมัยของพระเจ้าอูเกาหลีประสบปัญหาการรุกรานของโจรสลัดญี่ปุ่น (Wokou) อย่างมาก ซึ่งฝ่ายเกาหลีก็ได้ส่งนายพลลีซองกเย (이성계, 李成桂) เข้าปราบ ในค.ศ. 1388 พระจักรพรรดิฮงหวู่มีพระราชโองการจะทรงส่งทัพจีนมาตั้งที่มณฑลซังซอง ทำให้ราชสำนักโครยอเกิดความวุ่นวายเกรงว่าจะเสียดินแดน ในปีเดียวกันนั้นขุนพลชเวยอง (최영, 崔瑩) จึงร่วมมือกับลีซองกเยในการโ??؄่นอำนาจลีอินอิม แล้วชเวยองก็ขึ้นเป็นผู้นำทหารปกครองประเทศ
จอห์น ริเอล คาซิเมโร
ปัจจุบัน คาซิเมโรอาศัยอยู่ที่ย่านกิวโซ ในเมืองแมนดูซิตี ในจังหวัดเซบู ฝึกซ้อมและใช้ชีวิตอยู่ที่ไอพีไอยิม
พระเจ้าอูแห่งโครยอ
พระเจ้าอูทรงรบเร้าให้ขุนพลทั้งสองยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิงเพื่อที่จะปลดแอกโครยอจากอิทธิพลของจีน นายพลชเวยองส่งลีซองกเยให้ยกทัพไปบุกราชวงศ์หมิง ซึ่งลีซองกเยไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งเพราะจีนในขณะนั้นเข้มแข็งมาก แต่ก็ยอมทำตามผู้บังคับบัญชายกทัพไปถึงแม่น้ำยาลู แล้วเกิดเปลี่ยนใจยกทัพกลับมาพระราชวังกระทำการยึดอำนาจสังหารชเวยองเสีย ลีซองกเยยกพระโอรสของพระเจ้าอู คือ องค์ชายวังชัง (왕창, 王昌) ขึ้นเป็นพระราชาองต่อมา แต่ด้วยข้อครหาที่ว่า พระเจ้าอูและพระเจ้าชางนั้นไม่ได้เป็นพระราชวงศ์แต่เป็นลูกหลานของพระภิกษุชินตน ในค.ศ. 1389 ลีซองกเยจึงปลดพระเจ้าชางจากราชสมบัติและสำเร็จโทษทั้งสองพระองค์ โดยที่ทั้งสองพระองค์ไม่ได้รับพระนามที่พระสุสานหรือพระนามใดๆหลังสวรรคตไปแล้ว