cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทะเลลัปเตฟ
ทะเลลัปเตฟ (мо́ре Ла́птевых; Laptev Sea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย โดยทิศตะวันตกติดกับทะเลคารา ทิศตะวันออกติดทะเลไซบีเรียตะวันออก มีพื้นที่ 672,000 ตารางกิโลเมตร และสามารถใช้เดินเรือได้ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน แม่น้ำสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลลัปเตฟ คือ แม่น้ำเลียนา ทะเลแห่งนี้เป็นทะเลลึก มีความลึกโดยเฉลี่ย 540 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 3,385 เมตร
ทะเลนี้ถูกตั้งชื่อตามดมีตรี ลัปเตฟ และคารีตอน ลัปเตฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย ซึ่งก่อนหน้านั้นชาวรัสเซียเคยเรียกว่า ทะเลนอร์เดนชอลด์ (мо́ре Норденшельда) ตามชื่อของอะดอล์ฟ เอริก นูร์เดนเชิลด์ นักสำรวจคนก่อนซึ่งเป็นชาวสวีเดน
อำเภอเวย์ซียอน
เวย์ซียอน เป็นอำเภอในเทศมณฑลเชเกนี จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 13,029 คนใน 3,065 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือเวย์ซียอน และ 2 ตำบลคือตำบลชูรอบและตำบลเวย์ซียอน
เศรษฐกิจ
นอกตัวเมืองเวย์ซียอนมีการทำการเกษตร โดยเฉพาะข้าวและผัก
ยอดเขาเดนาลี
ยอดเขาเดนาลี (Mount Denali) หรือ ยอดเขาแมกคินลีย์ ตั้งอยู่ในรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา อยู่ในแนวเทือกเขาอะแลสกา ซึ่งเป็นแนวต่อเนื่องมาจากแนวเทือกเขาร็อกกี เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ สูงถึง 6,194 เมตร  จากระดับน้ำทะเล   ยอดเขาแห่งนี้เป็นจุดเด่นกลางอุทยานแห่งชาติเดนาลีด้วย
คนไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเดนาลีสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตยอดเขาเดนาลีสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตยอดเขาได้เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2562
สุรินทร์ ประสมผล
คุณพ่อสุรินทร์ ประสมผล อธิการอาสนวิหารแม่พระประจักษ์ที่ลูร์ด นครราชสีมา และ ผู้จัดการ ร.ร.มารีย์วิทยา
ผลงานด้านต่าง ๆ
คุณพ่อได้บวชเป็นบาทหลวงมาแล้ว 36 ปี จึงมีผลงานที่มากมาย ที่ได้กระทำไว้หลายต่อหลายที่ เฉพาะที่อาสนวิหารฯ และโรงเรียนมารีย์วิทยา มีดังนี้
ได้สร้างอาคารเรียนมารีอุส หอประชุมมารีอา ตึกยออากิม ต่อเติมอาคารเรียนจอห์นปอล 2 อาคารเรียนเซนต์เมรี่อินเตอร์ อาคารโรงยิมเปโตรและเปาโล หอพักครูต่างชาติ โรงจอดรถ สนามกีฬา ปรับปรุงถนน สถานที่ และ ปรับปรุงสุสาน ได้จัดซื้อที่ดินให้กับเขตมิสซังหลายสิบไร่ และที่สำคัญยิ่ง คือคุณพ่อเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังในงานอภิเษกมุขนายก ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์ และงานพิธีปลงศพมุขนายก พเยาว์ มณีทรัพย์ ซึ่งทั้ง 2 งาน เป็นที่ประทับใจ และกล่าวขานของทุกคนที่มาร่วมงานเป็นอย่างยิ่ง โดยที่คุณพ่อได้ให้การสนับสนุนในด้านการเงินกับทุกคน ที่เอ่ยปากขอนอกจากนั้นคุณพ่อยังเป็นที่พึ่งพิงของ โบสถ์ และโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตมิสซังอีกด้วย นับว่ากิจการต่าง ๆ ที่คุณพ่อได้กระทำไว้ เป็นสิ่งยิ่งใหญ่และสำคัญยิ่ง นำความเจริญก้าวหน้าสู่โบสถ์ โรงเรียน และเขตมิสซัง
ด้านชีวิต
คุณพ่อ ได้ดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย ไม่มีพิธีรีตองอะไรมากนัก มีจิตใจโอบอ้อมอารี เยือกเย็น ให้ความรัก ความเป็นกันเองกับทุก ๆ คน เป็นขวัญใจ และที่รักใคร่ของเด็ก ๆ คุณพ่อดำเนินชีวิตไม่ฟุ้งเฟ้อ เสื้อผ้าชุดเดิม รถเบนซ์คันเก่า ๆ แต่ทำงานรับใช้ศาสนจักร ด้วยความมุมานะ ตั้งใจ และอดทน โดยมีความซื่อสัตย์ สุจริต เป็นที่ตั้ง
วัดบางโปรง
ประวัติ
วัดบางโปรงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 1912 ก่อนสมัยอยุธยาเพียงเล็กน้อย เดิมบริเวณตั้งวัด ชาวบ้านเรียกว่า บางปลง เนื่องจากสมัยที่พระเจ้าอู่ทองเสด็จตรวจราชการผ่านมาบริเวณนี้ ได้เกิดโรคระบาดส่งผลให้มีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก จึงใช้สถานที่ตรงนี้เป็นการปลงศพหรือเผาศพ ต่อมาจึงสร้างวัดขึ้น มีชื่อว่า วัดบางปลง จนเวลาผ่านเลยไป ชาวบ้านเห็นว่าชื่อ "ปลง" ทำให้นึกถึงแต่การปลงศพ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "บางโปรง"
วัดบางโปรงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ในด้านการศึกษา มีโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2494 และมีศูนย์อบรมเด็กก่อนเกณฑ์ในวัด เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2525
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างแทนหลังเก่าเมื่อ พ.ศ. 2514 มีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก ฎีกาพาหุง เบญจศีล เบญจธรรม ประตูหน้าต่างแกะสลักเป็นภาพพุทธประวัติและพระประจำวัน กุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูป นามว่า หลวงพ่อกั่ว หน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 73 นิ้ว ปางมารวิชัย เจดีย์ 6 องค์ นอกนี้มีหลวงพ่อโสธรจำลอง หลวงพ่อโตจำลอง หลวงพ่อวัดบ้านแหลมจำลองพระศรีอารีย์และรอยพระพุทธบาทจำลอง
ปางทรงรับผลมะม่วง
ปางทรงรับผลมะม่วง เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิพระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาถือผลมะม่วง หงายหลังพระหัตถ์ไว้บนพระชานุ (เข่า)
ประวัติ
มีเศรษฐีผู้หนึ่งในเมืองราชคฤห์ นำบาตรไม้จันทร์แดงไปแขวนไว้สูง 60 ศอก พร้อมประกาศว่า ถ้าพระอรหันต์มีจริง ขอให้แสดงฤทธิ์เหาะมาเอาบาตรนี้ไปเถิด หากพ้น 7 วัน แล้วไม่มีผู้ใดกระทำได้ ตนจะถือว่ามิได้มีพระอรหันต์ในโลกพระปิณโฑลภารทวาชะได้เหาะไปนำบาตรมา มหาชนทั้งหลายอยากชมปาฏิหาริย์ จึงติดตามมาจนถึงพระเวฬุวันมหาวิหาร เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบเหตุการณ์ จึงตรัสตำหนิพร้อมมีคำสั่งห้ามพระสาวกแสดงปาฏิหาริย์ พวกเดียรถีย์ประกาศว่าพวกตนจะแสดงปาฏิหาริย์ แข่งกับพุทธองค์ พระพุทธองค์จึงทรงประกาศว่า จะทรงแสดงพระปาฏิหาริย์ ณ คัณฑามพฤกษ์ ( ต้นมะม่วง ) ณ กรุงสาวัตถี พวกเดียรถีย์ จ้างพวกนักเลงโค่นต้นมะม่วงจนหมดสิ้น  นายคัณฑะ ได้ถวายผลมะม่วงสุกผลหนึ่งแด่พระพุทธองค์ พระอานนท์ได้นำมะม่วงผลนั้นทำน้ำปานะถวาย พระพุทธองค์จึงให้นำเมล็ดมะม่วงไปปลูก ทันใดนั้นต้นมะม่วงก็เติบโตแผกิ่งก้านสาขารวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์  พระพุทธองค์ จึงเสด็จไปจำพรรษา ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงค์
สโมสรฟุตบอลสิงห์บุรี บางระจัน
สโมสรฟุตบอลสิงห์บุรี บางระจัน เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดสิงห์บุรี ปัจจุบันเล่นในไทยแลนด์ เซมิโปรลีก โซนภาคตะวันตก
ดับเบิลยู. ที. ซิมมอนส์
'''ดับเบิลยู. ที. ซิมมอนส์''' เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐเท็กซัส เขต 1 ตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1870 จนถึงวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1873
เขายุงเฟรา
ยอดเขายุงเฟรา (Jungfrau) ตั้งอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ใกล้กับเมืองเวงเงินส์ เป็นหนึ่งในยอดเขาที่สุดที่สุดบนเทือกเขาแอลป์ ในระดับที่มากกว่า 4000 เมตร ยอดเขายุงเฟรา มีความสูงถึง 4,158 เมตร
ชื่อ
คำว่า "ยุงเฟรา" เป็นภาษาเยอรมันแปลว่า "หญิงสาว"
ตำบลโมโกร
ตำบลโมโกร เป็นตำบลในอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของอำเภออุ้มผาง ห่างจากที่ทำการอำเภออุ้มผางประมาณ 20 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 225 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 876.075 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาและป่าไม้ ซึ่งอยู่ในเขตป่าสงวนและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
หมู่บ้าน
จำนวนหมู่บ้านในเขตตำบลโมโกรมีทั้งหมดรวม 7 หมู่ ได้แก่
เศรษฐกิจ
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบชาชีพเกษตรกรเป็นหลัก เช่น ทำไร่ข้าวโพด ไรถั่ว ไร่พริก ไร่กะหล่ำ สวนผลไม้ ฯลฯ ซึ่งเป็นรายได้หลักของราษฎร ปัจจุบันได้มีเกษตรกรบางรายได้เริ่มทดลองนำกล้ายางพารามาปลูกในพื้นที่ทำกินของตนเองบ้างแล้ว
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 1-11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Long Beach Convention Center ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 4 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 262 คน จาก 38 ประเทศ
ตำบลนกออก
นกออก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลนกออก
ประวัติ
"องค์การบริหารส่วนตำบลนกออก" ได้รับการยกฐานะจาก "สภาตำบลนกออก" โดยประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งประกาศดังกล่าวได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 และมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ต่อมาได้ยกฐานะเป็น "เทศบาลตำบลนกออก" เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และมีฐานะเป็นนิติบุคคล
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลนกออกมีพื้นที่ประมาณ 60 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 37,500 ไร่ สำนักงานเทศบาลตำบลนกออกตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอปักธงชัยมาทางทิศใต้ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร อาณาเขตพื้นที่ของตำบลนกออกมีเขตพื้นที่ติดต่อโดยสังเขปดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศ
ตำบลนกออกมีพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยไหลผ่าน 2 สาย ได้แก่ ลำพระเพลิงและลำสำราย มีคลองส่งน้ำชลประทานจากเขื่อนลำพระเพลิงไหลผ่าน ลักษณะพื้นดินเป็นดินร่วนปนทรายภูมิอากาศเป็นแบบร้อนชื้นแบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว
หมู่บ้าน
ตำบลนกออกแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
อาชีพ
ประชากรในตำบลนกออกส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพเกษตรกรรม (ได้แก่ การทำนา ทำไร่ ทำสวน) รับจ้างทั่วไป และอื่น ๆ เช่น รับราชการ ประกอบธุรกิจส่วนตัว ร้านอาหาร สถานีบริการน้ำมัน การประกอบอาชีพเกษตรกรรมต้องอาศัยน้ำฝนตามธรรมชาติ ส่วนหนึ่งก็จะมาจากระบบชลประทาน
การคมนาคม
การคมนาคมของตำบลนกออกมีถนนสายหลักอยู่ 4 สาย คือ
ซอโรเพกาแนกซ์
ซอโรฟากาแน็กซ์ (Saurophaganax) ชื่อมีความหมายว่านายพรานล่าซอโรพอด เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่ที่สุดในยุคจูแรสซิก ยาวประมาณ 13 เมตร และหนักประมาณ 3-5 ตัน อยู่ในตระกูลอัลโลซอริดี (allosauridae) มีเขี้ยวแบบใบเลื่อยไว้สำหรับตัดชิ้นเนื้อออกจากเหยื่ออย่างซอโรพอดตามความหมายของชื่อของมัน ค้นพบในรัฐโอคลาโฮมา ส่วนกระดูกขาอ่อนกระดูกสันหลังหลายหางและกระดูกสะโพกมีการพบในภาคเหนือของรัฐนิวเม็กซิโก ของประเทศสหรัฐอเมริกา มันถูกพบครั้งแรกเมื่อปี 1995 โดย ดร.คลัช ในครั้งแรกที่ดร.คลัช ค้นพบฟอสซิลยังไม่สมบูรณ์ แต่ในปี 2003 ได้มีการค้นพบฟอสซิลกระดูกเพิ่ม ซึ่งประมาณการความยาวได้ 11-13 เมตร หนักประมาณ 3-5ตัน สูง 4เมตร
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
พรรคก้าวหน้า พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2526 มีนายอุทัย พิมพ์ใจชน เป็นหัวหน้าพรรค และนายบุญเกิด หิรัญคำ เป็นเลขาธิการพรรค และมีสำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนลาดพร้าว เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
พรรคก้าวหน้า ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2526 และได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 เป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้งจำนวน 3 คน คือ อุทัย พิมพ์ใจชน (จังหวัดชลบุรี) เกษม บุตรขุนทอง (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอนันต์ ฉายแสง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
ซอโรเพกาแนกซ์
นิเวศวิทยา
ซอโรเพกาแนกซ์ เป็นสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่สุดของยุคจูแรสซิก โดยคำนวณจากซากฟอสซิลที่พบในรัฐโอคลาโฮมา และ รัฐนิวเม็กซิโก ซอโรเพกาแนกซ์มีขนาดใหญ่กว่า อัลโลซอรัสและทอร์วอซอรัส คู่แข่งร่วมยุคของมัน มันจะล่าซอโรพอดขนาดใหญ่อย่างดิปโพลโดคัสเป็นอาหาร ดั่งสมญานามของมันที่ได้ชื่อว่า พรานล่าซอโรพอด แต่เนื่องด้วยการที่มันพัฒนาตัวให้ใหญ่จนเกินไป ทำให้มันอยู่ได้แค่ไม่กี่ล้านปีแล้วสูญพันธุ์ไป และด้วยการที่กระดูกของมันมีการค้นพบน้อยมาก จึงอาจทำให้มันถูกยุบหรือเปลี่ยนแปลงรูปร่างในอนาคต
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2526)
ประวัติ
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ได้รับเลือกตั้ง 7 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 ได้ 8 ที่นั่ง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2532 จึงได้ยุบพรรคเข้าร่วมกับพรรคเอกภาพ โดยศาลฎีกามีคำสั่งให้ยุบพรรค ลงวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2532
บทบาทในสภาผู้แทนราษฎร
ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ครั้งหนึ่ง มีการลงชื่อขอเปิดอภิปรายโดย ส.ส.พรรคร่วมฝ่ายค้าน แต่ทว่าก่อนการเปิดอภิปรายไม่กี่วัน ส.ส.พรรคก้าวหน้า 2 คน คือ นายวิสันต์ เดชเสน (จังหวัดยโสธร) และนายเสกสรร แสนภูมิ (จังหวัดสุรินทร์) ซึ่งได้ร่วมลงชื่อไปแล้ว ได้ถอนชื่อออก ทำให้มีสมาชิกลงชื่อไม่เพียงพอต่อการเปิดอภิปราย การอภิปรายในครั้งนั้นจึงไม่เกิดขึ้น
วัดจำปา (จังหวัดนนทบุรี)
วัดจำปา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองบางขุนกอง ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดไทยเจริญ ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
พระอุโบสถเป็นประธานของวัด มีพระวิหารขนาดเล็กตั้งขนาบบริเวณทางทิศเหนือ ซึ่งทั้งหมดมีกำแพงแก้วล้อม อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2193 มีพระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย ส่วนพระวิหารซึ่งแต่เดิมคืออุโบสถ ภายในอาคารประดิษฐานพระพุทธรูปประทับนั่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก พระวิหารตัวอาคารหลักมีฐานปัทม์ เฉลียงเป็นฐานเขียง หลังคาเป็นทรงจั่วซ้อน 2 ชั้น แบบมีไขราคลุมตัวอาคารหลัก และมีพาไลหน้าคลุมเฉลียง หลังคามี 3 ตับ หน้าบันไม่มีลวดลาย ส่วนเครื่องบนเป็นแบบไทยประเพณี
ทะเลคารา
ทะเลคารา (Ка́рское мо́ре; Kara Sea) เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ทางตอนเหนือของไซบีเรีย ทิศตะวันตกติดทะเลแบเร็นตส์ ทิศตะวันออกติดทะเลลัปเตฟ มีเกาะหลายเกาะ เช่น เกาะดิกสัน เกาะโอเลนี เป็นต้น เป็นพื้นที่ซึ่งมีการค้นพบปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ แต่ยังไม่ได้พัฒนามากนัก
แม่น้ำหลักที่ไหลลงสู่ทะเลคารา ได้แก่ แม่น้ำอ็อบและแม่น้ำเยนีเซย์
พญาทูษณ์
พญาทูษณ์ เป็นตัวละครจากเรื่องรามเกียรติ์ เป็นโอรสองค์ที่ ๕ ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ พญาทูษณ์เป็นกษัตริย์เมืองจารึกองค์ที่ ๑ มีบทบาทแค่ตอนที่นางสำมนักขาผู้เป็นน้องสาวได้มาขอความช่วยเหลือให้ไปฆ่าพระราม แต่พญาทูษณ์ก็โดนพระรามแผลงศรตายในที่สุด
ลักษณะและสี
สีม่วงแก่ ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฎกระหนก
มเหสีและโอรสธิดา
พญาทูษณ์มีโอรส ๑ องค์ คือ วิรุญจำบัง ผู้เป็นบิดาของ วิรุญมุข
มันหมู
มันหมู คือ เนื้อไขมันของหมูทั้งในรูปแบบที่เจียวแล้วและยังมิได้เจียว เดิมใช้เป็นหรือใช้แทนมันสำหรับประกอบอาหารโดยทั่วไปทั้งยังใช้เป็นเครื่องทาทำนองเดียวกับเนยด้วย แต่ปัจจุบันได้รับการใช้งานลดลง กระนั้น พ่อครัวและช่างทำขนมร่วมสมัยหลายแขนงยังนิยมใช้มันหมูยิ่งกว่าไขมันชนิดอื่น คุณภาพของมันหมูในการประกอบอาหารนั้นขึ้นอยู่กับว่ามันนั้นได้มาจากส่วนใดของหมูและได้รับการแปรรูปมาอย่างไร
นางรัชดา
นางรัชฎา เป็นตัวละครในรามเกียรติ์ เป็นมเหสีองค์ที่ 5 ของท้าวลัสเตียน กษัตริย์ครองกรุงลงกาองค์ที่ 2
ลักษณะและสี
มีลักษณะสีขาวนวล 1 หน้า 2 มือ
พระโอรสและพระธิดา
นางมีโอรส คือ ทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก ขร ทูษณ์ ตรีเศียร และองค์สุดท้องเป็น ธิดา ชื่อ นางสำมนักขา
ไอเบตยูวิล
ไอเบตยูวิล (I Bet You Will) เป็นรายการที่ถ่ายทอดถ่ายอินเทอร์เน็ต ซึ่งต่อมาออกอากาศทางเอ็มทีวี มีเรื่องราวเกี่ยวกับท้าทายผู้คนโดยให้เงินในการทำเรื่องบ้าบิ่น ในปี 2008 รายการออกอากาศซ้ำทางช่อง สไปก์ รายการสร้างสรรค์โดยมอร์แกน สเปอร์ล็อก ซึ่งต่อมาโด่งดังจากรายการ Super Size Me
รายการมีพิธีกรคือ สเปอร์ล็อก และนักดนตรี นางแบบ วิลลา ฟอร์ด และนักดนตรี ไจฟ์ โจนส์ รวมถึงดาราตลก ก็อดเฟรย์และเอสเชอร์
อินเทล P5
P5 เป็นสถาปัตยกรรมไมโครรุ่นแรกของเพนเทียม เป็นไมโครโพรเซสเซอร์แบบ x86 รุ่นที่ 5 ผลิตโดยบริษัทอินเทล วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1993 โดยเป็นรุ่นต่อจากไมโครโพรเซสเซอร์รุ่น 80486
เดิมทีอินเทลตั้งชื่อซีพียูรุ่นที่ 5 ว่า "586" (หรือ 80586, i586) ตามซีพียูรุ่นก่อนๆ แต่อินเทลพบปัญหาในด้านกฎหมาย เมื่อไม่สามารถร้องขอต่อศาล ให้จดชื่อทางการค้าที่เป็นตัวเลข (เช่น 486) เพื่อป้องกันคู่แข่งอย่างบริษัทเอเอ็มดีในการตั้งชื่อซีพียูชื่อใกล้เคียงกัน (เช่น Am486) ได้ อินเทลจึงหันมาใช้ชื่อที่สามารถจดเป็นชื่อการค้าแทน สัญลักษณ์ยี่ห้อ "เพนเทียม" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ส่งผลให้มีเพนเทียมรุ่นถัดๆ มามากมาย ขณะนี้อินเทลได้อยู่ในช่วงเวลาที่จะทดแทนยี่ห้อเพนเทียมด้วยยี่ห้อ อินเทล คอร์ (Intel Core) ซึ่งออกแบบโดยใช้สถาปัตยกรรมที่ชื่อว่า P6 โดยมีลักษณะเด่นที่สามารถประมวลผลได้ดี ในความเร็วรอบ (frequency) ที่ต่ำ และใช้พลังงานไฟที่ต่ำมาก
ความแตกต่างจาก 486
สถาปัตยกรรมแบบเพนเทียมส่งผลให้การทำงานมีประสิทธิภาพมากกว่า 486 สองเท่าในความเร็วสัญญาณนาฬิกาเท่ากัน
รุ่น
เพนเทียมรุ่นแรกมีความเร็วสัญญาณนาฬิกาเริ่มต้นที่ 60 เมกกะเฮิร์ตซ รุ่นสุดท้ายที่มีการผลิตใช้ความเร็ว 300 เมกกะเฮิร์ตซ เพนเทียมรุ่นแรกยังแบ่งเป็นรุ่นย่อยต่างๆ 5 รุ่นดังนี้
รายละเอียด
ซีพียู Pentium รุ่นแรกมีความเร็ว 60MHz หรือเท่ากับ 100 mips ผู้คนยังคงเรียกซีพียูรุ่นนี้ ว่า p5 หรือ p54 เพื่ออิงกับของเดิมด้วย ซีพียูรุ่นี้มีทรานซิสเตอร์ 3.21 ล้านชิ้น และทำงานกับแอดเดรส 32 บิต (เหมือนกับ 486) นอกจากนี้ยังมีบัสภายนอกแบบ 64 บิตซื่งทำให้มีความเร็วสูงกว่า 486 ประมาณ 2 เท่าอีกด้วย
ซีพียูเพนเทียมมีความเร็วสัญญาณนาฬิกาที่ 60/66/75/90/100/120/133/150/166/200 MHz ซีพียู 60/66 MHz รุ่นแรกใช้งานบน Socket4 ส่วนที่เหลือทั้งหมดทำงาน กับเมนบอร์ด Socket นอกจากนั้น ยังมีซีพ๊ยูบางรุ่น (75MHz-133MHz) สามารถทำงานบนเมนบอร์ดแบบ Socket 5 ได้ด้วย
เพนเทียมมีความคอมแพตทิเบิลกับระบบปฏิบัติการรุ่นเก่าทุกชนิด อาทิ DOS, Windows 3.1, Unix และ OS/2 การออกแบบในลักษณะซูเปอร์สเกลาร์ทำให้สามารถปรมวลผลคำสั่งได้ 2 คำสั่งต่อรอบสัญญาณนาฬิกา ซีพียูรุ่นนี้มีแคช 8KB แยกกัน 2 ชุด (แคชของโค้ดกับแคชข้อมูล) และมีหน่วยประมวลผลเชิงทศนิยมซื่งทำให้มีประสิทธิภาพเหนือกว่าซีพียูแบบ x86 นอกจากนั้น เพนเทียมยังมีระบบจัดการพลังงาน SL ของ 486SL และมีการปรับปรุงคุณสมบัติข้อนี้ให้ดีขึ้นด้วย ซีพียูมีพินที่เชื่อมโยงกับเมนบอร์ด ถ้าหากมองภายในตัวซีพียูแล้วที่จริงมันเป็นซีพียู 32 บิตสองอันที่เชื่อมเข้าด้วยกันแต่แยกการทำงาน
เพนเทียมรุ่นแรกกินไฟ 5 โวลต์ ดังนั้นมันจึงก่อความร้อนสูงมาก แต่เมื่อมาถึงรุ่น 100MHz อัตราการกินไฟลดลงเหลือ 3.3 โวลต์ นอกจากนั้นตั้งแต่รุ่น 75MHz เป็นต้นมา ซีพียูยังสามารถทำงานแบบ SYMMETRIC DUAL PROCESSING ซื่งหมายถึงสามารถติดตั้งซีพียูเพนเทียมสองตัวในพีซีเครื่องเดียวกันได้ ถ้าเมนบอร์ดรองรับการติดตั้งดังกล่าว
เพนเทียมอยู่ในตลาดได้นานมาก อินเทลผลิตซีพียูรุ่นนี้ออกมาภายใต้ความเร็วต่าง ๆ และรูปแบบต่าง ๆ ที่จริงแล้วอินเทลได้ใส่สิ่งที่เรียกว่า "s-spec"eating ลงไปด้วย ซึ่งเป็นเครื่องหมายบนต้วซีพียู เพื่อบอกข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับตัวซีพียู เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเซตอัปเมนบอร์ดได้อย่างเหมาะสม
ปางทรงรับมธุปายาส
ประวัติ
ในตอนเช้าของวันเพ็ญวิสาขะ หรือ วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 (ปีระกา) อันเป็นวันครบรอบพระชนมายุ 35 พรรษา ของพระบรมโพธิสัตว์ นางสุชาดา ธิดาของเสนานีกุฎุมพี ชาวตำบลอุรุเวลาเสนานิคม ได้นำถาดทองคำบรรจุข้าวมธุปายาส มาแก้บนต่อรุกขเทวดาที่ต้นไทรใหญ่ ครั้นแลเห็นพระบรมโพธิสัตว์ประทับ ณ โคนต้นไทร ทรงรัศมีออกจากพระวรกายแผ่ซ่านไปทั่วปริมณฑล เข้าใจว่าเป็นรุกขเทวดา จึงนำข้าวมธุปายาสไปถวายพร้อมกับถาดทองคำ พระองค์ทรงแบพระหัตถ์ทั้งสองออกรับถาดข้าวมธุปายาส
ความเชื่อและคตินิยม
เป็นพระพุทธรูปประจำปีระกา เช่นเดียวกับปางเสวยมธุปายาส
อเล็กซ์ แฮร์ริส ชอร์ต จูเนียร์
อเล็กซ์ แฮร์ริส ชอร์ต จูเนียร์ (เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองเบล รัฐเท็กซัส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1996 ) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐเท็กซัส เขต 1 ตั้งแต่วันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1983 จนถึงวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1987 อเล็กซ์ แฮร์ริส ชอร์ต จูเนียร์ สมรสกับเรเบคกา รูท ดีส์ และมีบุตรด้วยกัน 1 คน เป็นลูกสาว ชื่อ แจน ช็อท
เวย์ซียอน
เวย์ซียอน ในอดีตมีชื่อว่า แมฮ์มูดแวนด์ (محمودوند) เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอเวย์ซียอน เทศมณฑลเชเกนี จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 1,817 คนใน 429 ครัวเรือน
ฝ่ายค้าน
ในทางการเมือง ฝ่ายค้าน (Opposition) ประกอบด้วยพรรคการเมืองตั้งแต่หนึ่งพรรคขึ้นไปหรือกลุ่มองค์กรอื่น ๆ ที่ต่อต้านรัฐบาลตามหลักอุดมการณ์ (หรือในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันเรียกว่า ฝ่ายบริหาร) พรรคหรือกลุ่มที่มีอำนาจควบคุมทางการเมืองของนคร ภูมิภาค รัฐ ประเทศ หรือองค์กรทางการเมืองอื่น ๆ ระดับความขัดแย้งแตกต่างกันไปตามเงื่อนไขทางการเมือง ตัวอย่างเช่น ในระบอบเผด็จการและประชาธิปไตย ฝ่ายค้านอาจถูกกดขี่หรือต้องการตามลำดับ สมาชิกของฝ่ายค้านมักทำหน้าที่เป็นปฏิปักษ์กับอีกฝ่าย
นักวิชาการที่มุ่งเน้นไปที่การเมืองฝ่ายค้านไม่ได้รับความนิยมหรือมีความสามารถมักนักจนกระทั่งกลางศตวรรษที่ 20 การศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้พบว่า ฝ่ายค้านทางการเมืองสามารถใช้เหตุผลเรื่องความไม่สงบของประชาชนจากสภาวะเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตในการระดมพลและเรียกร้องการเปลี่ยนแปลงได้ นักวิชาการถกเถียงกันว่าฝ่ายค้านทางการเมืองจะได้ประโยชน์จากความไม่มั่นคงทางการเมืองและวิกฤตเศรษฐกิจหรือไม่ ในขณะที่บางคนสรุปตรงกันข้าม กรณีศึกษาในจอร์แดนสอดคล้องกับแนวคิดกระแสหลักที่ว่าฝ่ายค้านทางการเมืองจะได้ประโยชน์จากความไม่มั่นคง ในขณะที่กรณีศึกษาในโมร็อกโกแสดงให้เห็นถึงการขาดการระดมมวลชนฝ่ายค้านเพื่อตอบสนองต่อความไม่มั่นคง ในกรณีศึกษาของจอร์แดน นักวิชาการอ้างถึงฝ่ายค้านที่ท้าทายผู้มีอำนาจมากขึ้น เนื่องจากความไม่มั่นคงทางการเมืองและเศรษฐกิจทวีความรุนแรงขึ้น ในขณะที่ฝ่ายค้านในโมร็อกโกไม่ได้เคลื่อนไหวเพื่อจัดการกับความไม่มั่นคง
นอกจากนี้ การวิจัยเกี่ยวกับการเมืองฝ่ายค้านในเอเชียใต้ยังช่วยให้นักวิจัยทราบถึงความเป็นไปได้ของการต่ออายุประชาธิปไตยหลังการถอยหลังกลับ ตลอดจนความเป็นไปได้ของความรุนแรงทางการเมือง แม้จะมีระบอบการปกครองที่รุนแรง และมีอำนาจในประเทศต่าง ๆ ในเอเชียใต้ แต่ฝ่ายค้านยังคงวางตัวเป็นพรรคคู่สัญญาที่มีอำนาจ ตัวอย่างเช่น สมาชิกฝ่ายค้านได้เข้าสู่ตำแหน่งในเนปาล และศรีลังกาเป็นเจ้าภาพจัดการเลือกตั้งในภูมิภาคที่ทราบกันดีว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยจัดการเลือกตั้ง ในกรณีเหล่านี้ การปรากฏตัวของฝ่ายค้านได้นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงในทางบวกของระบอบประชาธิปไตย
ความขัดแย้งทางการเมืองผ่านการสื่อสารทางสื่อสังคม
เนื่องจากสื่อสังคมได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและวัฒนธรรมทั่วโลก ความขัดแย้งทางการเมืองออนไลน์ก็เช่นกัน การสื่อสารทางออนไลน์ในภาพรวมได้เพิ่มการแพร่กระจายของความขัดแย้งทางการเมืองที่ชัดเจนยิ่งขึ้น ปัจจัยต่าง ๆ เช่น การเซ็นเซอร์ การเซ็นเซอร์แบบเลือก โพลาไรเซชัน และห้องสะท้อนเสียงได้เปลี่ยนวิธีการนำเสนอของฝ่ายค้านทางการเมือง ชาวอเมริกันหลายคนเชื่อเช่นกันว่าเว็บไซต์โซเชียลมีเดียมีการเซ็นเซอร์มุมมองทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขามีความขัดแย้งกับสภาพที่เป็นอยู่
วิรุณจำบัง
วิรุญจำบังเป็นโอรสของพญาทูษณ์ กษัตริย์เมืองจารึกองค์ที่ ๑ โอรสองค์ที่ ๕ ของท้าวลัสเตียนกับนางรัชฎา น้องชายร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์
วิรุญจำบังมีม้าทรงคู่ใจตัวดำปากแดงชื่อ นิลพาหุ ซึ่งสามารถหายตัวได้ทั้งตนและม้า วิรุญจำบังรับอาสาทศกัณฐ์ยกทัพไปทำสงครามกับพระรามและพลวานรซึ่งกำลังมุ่งหน้ามาที่กรุงลงกาเพื่อทวงนางสีดาคืน โดยไปสมทบกับทัพของท้าวสัทธาสูร เจ้าเมืองอัสดง สหายอีกตนของทศกัณฐ์ ซึ่งต่อมาก็ถูกหนุมานฆ่าตาย
เมื่อวิรุญจำบังไปรบ พลยักษ์ถูกพลวานรฆ่าตายหมด วิรุญจำบังผู้เป็นแม่ทัพจึงร่ายเวทย์กำบังตัวเองและม้า เข้าไปสังหารฝ่ายวานรล้มตายเป็นจำนวนมาก พระรามเห็นความไม่ชอบมาพากลจึงตรัสถามพิเภก พิเภกตอบว่า ขณะนี้วิรุญจำบังใช้เวทย์หายตัวเข้ามาในกองทัพ พิเภกถวายคำแนะนำให้พระรามแผลงศรไปฆ่าม้านิลพาหุเสีย เมื่อพระรามแผลงศรพรหมาสตร์ออกไปถูกม้าทรงของวิรุญจำบังตาย วิรุญจำบังเห็นว่าสู้ไม่ได้จึงคิดหนี โดยร่ายเวทย์เสกผ้าโพกศีรษะเป็นหุ่นพยนต์ซึ่งมีรูปกายเหมือนตนไม่ผิดเพี้ยน แล้วหลบหนีไปจนพบนางวานรินทร์ที่ในถ้ำกลางป่า  นางวานรินทร์แนะให้ไปซ่อนตัวอยู่ในฟองน้ำที่นทีสีทันดรฝ่ายพระรามทรงรู้กลศึก แผลงศรเป็นตาข่ายเพชรทำลายรูปนิมิต แล้วสั่งให้หนุมานติดตามไปสังหาร  หนุมานติดตามมาจนได้พบนางวานรินทร์จึงเข้าเกี้ยวพาราสี  และทราบว่าเป็นนางฟ้าที่ถูกสาปที่ทำผิด เนื่องจากมีหน้าที่รักษาประทีป แล้วปล่อยให้ประทีปดับ และจะพ้นคำสาปเมื่อได้พบทหารเอกของพระราม  เมื่อนางวานรินทร์บอกที่ซ่อนของวิรุณจำบังแล้วจึงส่งนางกลับขึ้นสู่สวรรค์  หนุมานตามไปสังหารวิรุญจำบังได้สำเร็จ
ลักษณะและสี
สีมอหมึก ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฎหางไก่
โอรสธิดา
วิรุญจำบังมีโอรส ๑ องค์ชื่อ วิรุญมุข
วัดคลองมะเดื่อ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดคลองมะเดื่อ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองตาทอง ตำบลคลองมะเดื่อ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร
บริเวณคลองที่ตั้งวัดมีต้นมะเดื่อขึ้นอยู่ตลอดแนว ชาวบ้านจึงเรียกคลองสายนี้ว่า คลองมะเดื่อ ต่อมาเป็นที่มาของชื่อตำบล พระครูสาครธีรธรรม (พูนทรัพย์ ธมฺมธีโร) เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา จึงได้เดินทางหาสถานที่เหมาะสม ในที่สุดมาพบสถานที่แห่งนี้ เดิมเป็นทุ่งนาของเอกชน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันและประชาชนใกล้เคียงช่วยกันบริจาคทุนทรัพย์ ซื้อที่นา 2 แปลง วัดคลองมะเดื่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 และตั้งชื่อวัดตามชื่อตำบล ได้มีการสร้างอาคารเสนาสนะและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร วัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 21.60 เมตร ยาว 35.60 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 69 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง
ศิริ ศิริจินดา
ศิริ ศิริจินดา มีชื่อจริงว่า บรรจง เลาหจินดา (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 - 30 มกราคม พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดง และผู้กำกับชาวไทย
ประวัติ
เขาเกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 เป็นชาวปากน้ำ สมุทรปราการ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนช่างกลปทุมวัน แต่หลังเรียนจบเขาได้พบกับครูมารุต (ทวี ณ บางช้าง) ผู้กำกับคนดัง เขาก็ก้าวสู่การเป็นนักแสดง รับงานแสดงภาพยนตร์อย่างอิสระ และต่อมาตั้งบริษัทชื่อ จินดาวรรณภาพยนตร์ โดยมีเพื่อนนักแสดงชื่อ ดอกดิน กัญญามาลย์ เป็นเพื่อนร่วมงานหลัก
เขามีผลงานภาพยนตร์หลายเรื่อง อย่าง สร้อยฟ้าขายตัว (2498) สร้างจากนิยายของชอุ่ม ปัญจพรรค์ แสดงคู่กับ รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง และ เหนือเมฆ (2500) กำกับโดยประทีป โกมลภีส แสดงร่วมกับจรัสศรี สายะศิลป์ ต่อมาเขาก้าวสู่บทบาทผู้กำกับ สร้างผลงานสร้างชื่ออย่าง เห่าดง (2501) แสดงโดยอมรา อัศวนนท์ และเรื่อง ขุนดง (2507) แสดงโดยโผน กิ่งเพชร, เสกสรร สัตยา และขวัญใจ สอาดรักษ์ ส่วนผลงานเรื่อง อ้อมอกสวรรค์ (2505) เป็นผลงานภาพยนตร์เงินล้านและเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ได้เกียรติให้นำออกไปฉายที่สหรัฐอเมริกา และยังเป็นผู้ชักชวนเพชรา เชาวราษฎร์ และไชยา สุริยันเข้าสู่วงการแสดง
ด้านชีวิตส่วนตัว เขามีภรรยาชื่อวงศ์ทอง ผลานุสนธ์ ในบางครั้งเธอยังแสดงในงานของสามี เช่น ในภาพยนตร์ ศรีปราชญ์ (2500)
วอมแบต
วอมแบต (wombat) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ในวงศ์ Vombatidae มีทั้งหมด 3 ชนิด ใน 2 สกุล
มีรูปร่างโดยรวม อ้วนป้อม มีขนนุ่มละเอียด มีสีน้ำตาลอ่อนหรือเทาหรือดำ หางสั้น มีส่วนขาที่สั้น ขาหน้าที่มีเล็บแหลมคมและข้อขาที่แข็งแรง ใช้สำหรับขุดโพรงเพื่ออยู่อาศัย ซึ่งโพรงมีทางยาวและมีหลายห้องหลายทาง เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ในยามปกติตัวผู้และตัวเมียจะแยกกันอยู่ จะอยู่ด้วยกันเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น ขนาดโตเต็มที่โดยเฉลี่ยยาวประมาณ 1 เมตร น้ำหนักเกือบ 40 กิโลกรัม กินพืชเป็นอาหาร โดยเฉพาะหญ้าที่เป็นอาหารหลัก มูลเป็นทรงสี่เหลี่ยมลูกบาศก์ มีฟันที่แหลมคม ที่เขียนเป็นสูตรได้ดังนี้
วอมแบตเป็นสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้องคว่ำ เพื่อป้องกันลูกตกลงมา ให้ลูกครั้งละ 1 ตัวเท่านั้น ใช้เวลาตั้งท้องนาน 22 วัน
สำหรับในประเทศไทย มีวอมแบตถูกเลี้ยงในสวนสัตว์ คือ สวนสัตว์ดุสิต โดยได้รับมาจากรัฐบาลออสเตรเลียเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550
นอกจากนี้แล้ว ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ยังมีสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องอีกจำพวกหนึ่ง ที่มีรูปร่างคล้ายวอมแบตในปัจจุบันนี้ แต่ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว คือ ไดโปรโตดอน ที่มีความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ประมาณ 2 เมตร ลำตัวยาว 3 เมตร น้ำหนักราว 3 ตัน
เคทู
ยอดเขาเคทู (K2; บัลตี: Kechu, Ketu; کے ٹو) เป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับสองของโลกรองจากยอดเขาเอเวอเรสต์ มีความสูง 8,611 เมตร (28,251 ฟุต) เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาการาโกรัมซึ่งเชื่อมต่อกับแนวเทือกเขาหิมาลัยทางด้านตะวันตก และตั้งอยู่ในบริเวณรอยต่อระหว่างเขตกิลกิต-บัลติสถานของประเทศปากีสถาน กับเทศมณฑลปกครองตนเองตัชคูร์กันทาจิกในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน
รัฐบาลจีนใช้ชื่อของเคทูว่า Qogir ซึ่งเป็นคำที่มาจากนักสำรวจตะวันตก ใช้เรียกภูเขาแห่งนี้โดยตั้งชื่อตามภาษาท้องถิ่น ว่า Chogori (ภาษาบัลตี โดย Chhogo แปลว่า ใหญ่ ri แปลว่า ภูเขา)
สภาพแวดล้อมและภูมิประเทศ
ยอดเขาเคทูมีความโดดเด่นในเรื่องของความสูงและความชัน โดยตัวภูเขาเป็นทรงพีระมิดที่มีด้านทั้งสี่ที่ชันมาก โดยด้านเหนือของภูเขาจะมีความชันมากที่สุด โดยมีความสูงถึง 3,200 เมตรจากธารน้ำแข็งเคทูในระยะทางในแนวราบเพียง 3 กิโลเมตร หรือมีความชันเกือบ 47 องศา โดยเฉลี่ยแล้วแต่ละด้านจะมีความสูง 2,800 เมตรในระยะทางแนวราบประมาณ 4 กิโลเมตรหรือความชันกว่า 35 องศา ซึ่งเป็นองศาความชันที่ไม่มีภูเขาใดในโลกจะเทียบได้ จึงทำให้เคทูเป็นภูเขาที่ชันที่สุดและเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เคทูปีนได้ยากมาก
เส้นทางการปีนและความยากของแต่ละเส้นทาง
เส้นทางการปีนสู่ยอดเขาเคทูมีหลายเส้นทางด้วยกัน ซึ่งมีความยากง่ายแตกต่างกันไป แต่ทุกเส้นทางจะมีความยากที่เหมือน ๆ กัน คือ เส้นทางที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้มีดังนี้
ประวัติการปีน
ภูเขาเคทูถูกสำรวจครั้งแรกโดยคณะนักสำรวจชาวยุโรปในปี พ.ศ. 2399 ที่มีเฮนรี เฮฟเวอร์แชม กอดวิน-ออสเตนเป็นผู้นำ โดยทอมัส มอนต์กอเมอรี หนึ่งในคณะสำรวจเป็นผู้ตั้งชื่อเคทู เนื่องจากเป็นยอดที่สองของเทือกเขาการาโกรัม ยอดเขาอื่น ๆ ก็ถูกตั้งชื่อตามวิธีนี้เช่นกัน ได้แก่ เควัน เคทรี เคโฟร์ และเคไฟว์ แต่ภายหลังได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแมเชอร์บรูม, บรอดพีก, แกเชอร์บรูม 2 และแกเชอร์บรูม 1 ตามลำดับ คงเหลือแต่เคทูเท่านั้นที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนชื่อ
ความพยายามในการพิชิตยอดเขาเคทูเริ่มในปี พ.ศ. 2445 โดยออสการ์ เอกเคนสไตน์ และอะเลสเตอร์ โครลีย์ แต่ภายหลังจากที่ได้พยายามถึง 5 รอบและใช้เงินไปเป็นจำนวนมาก คณะสำรวจก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในการพิชิตยอดเขาแต่อย่างใด สาเหตุของความล้มเหลวน่ามาจากการเตรียมพร้อมร่างกายที่ยังไม่ดีพอ ความขัดแย้งระหว่างบุคคล และสภาพอากาศที่ไม่เอื้ออำนวย โดยคณะสำรวจใช้เวลามากถึง 68 วันบนยอดเขาเคทู (ซึ่งในขณะนั้นถือว่าเป็นระยะเวลาที่ยาวนานที่สุดในการอยู่บนที่ที่มีระดับความสูงมาก) แต่มีแค่ 8 วันเท่านั้นที่สภาพอากาศแจ่มใส
ความพยายามต่าง ๆ ที่ตามมาภายหลังทั้งในปี พ.ศ. 2452, พ.ศ. 2477, พ.ศ. 2481, พ.ศ. 2482 และ พ.ศ. 2496 ต่างก็ประสบกับความล้มเหลวทั้งหมด โดยคณะสำรวจในปี พ.ศ. 2452 ที่นำโดยเจ้าชายลุยจี อะมาเดโอ ดยุกแห่งอาบรุซซี สามารถไปถึงระดับความสูงที่ 6,666 เมตร ซึ่งปัจจุบันนี้ สถานที่นี้เป็นที่รู้จักกันในนามว่าอาบรุซซีสเปอร์ (Abruzzi Spur) หรือสันเขาอาบรุซซี (Abruzzi Ridge) โดยปัจจุบันนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางมาตรฐานทางหนึ่ง
ในที่สุดในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 ยอดเขาเคทูก็ถูกพิชิตลงได้โดยคณะนักสำรวจชาวอิตาลีที่นำโดยอาร์ดีโต เดซีโอ อย่างไรก็ตามสมาชิกของกลุ่มเพียงแค่ 2 คนเท่านั้นที่สามารถไปถึงยอดเขาได้ที่สุด คือ ลีโน ลาเชเดลลี และอาร์กิลเล กอมปัญญอนีสมาชิกในคณะคนอื่น ๆ ที่น่าสนใจได้แก่ ผู้พันโมฮัมมัด อะตา-อุลละห์ ชาวปากีสถาน โดยผู้พันเคยเข้าร่วมกับคณะสำรวจชาวอเมริกันในปีก่อนหน้า ที่ต้องล้มเหลวเนื่องจากอาร์ต จิลคีย์ สมาชิกคนสำคัญของคณะสำรวจเสียชีวิตจากพายุ
ในปี พ.ศ. 2521 คณะสำรวจชาวอเมริกันก็สามารถพิชิตยอกเขาได้เป็นครั้งที่สาม โดยใช้เส้นทางที่ยาวกว่าและขรุขระกว่าเส้นทางเดิม ที่เรียกว่าอีสต์ริดจ์ โดยคณะสำรวจชาวอเมริกันคณะนี้นำโดยนักปีนเขาผู้มีชื่อเสียงนามว่า เจมส์ วิตเทกเกอร์ โดยคณะที่สามารถขึ้นถึงยอด ได้แก่ หลุยส์ ไรชาดต์, เจมส์ วิกไวร์, จอห์น รอสเกลลีย์ และริก ริดจ์เวย์ โดยวิกไวร์ต้องเผชิญกับการค้างแรมกลางแจ้งที่ความสูงต่ำกว่ายอดเพียง 150 เมตร โดยการค้างแรมครั้งนี้เป็นการค้างแรมกลางแจ้งที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยการพิชิตยอดเขาครั้งนี้มีความหมายทางจิตใจต่อคณะสำรวจชาวอเมริกันชุดนี้มาก โดยเห็นว่าเป็นการสานต่อภารกิจให้สำเร็จต่อจากคณะสำรวจอเมริกาก่อนหน้าที่เริ่มไว้ตั้งแต่เมื่อ 40 ก่อนในปี พ.ศ. 2481 ให้สำเร็จลุล่วงในที่สุด
การพิชิตยอดเขาเคทูที่สำคัญอีกครั้งหนึ่ง คือ การพิชิตยอดเขาโดยคณะสำรวจชาวญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2525 ซึ่งใช้เส้นทางนอร์ทริดจ์ที่มีความยากมาก โดยคณะสำรวจนี้ได้รับการสนับสนุนจากสมาคมการปีนเขาแห่งญี่ปุ่น โดยคณะสำรวจแบ่งออกเป็น 2 ชุด โดยชุดแรกซึ่งนำโดยอิซะโอะ ชิงไก และมะซะสึโงะ โคะนิชิ สามารถพาสมาชิกอีก 3 คน คือ นะโอะเอะ ซะกะชิตะ, ฮิโระชิ โยะชิโนะ และยุกิฮิโระ ยะนะงิซะวะ พิชิตยอดเขาในวันที่ 14 สิงหาคม แต่เป็นที่น่าเศร้าว่าในระหว่างการปีนลงจากยอดเขา ยะนะงิซะวะพลัดตกจากเขาและเสียชีวิต ส่วนทีมชุดที่สองซึ่งประกอบไปด้วย 4 คนก็สามารถพิชิตยอดเขาได้ในวันต่อมา
แม้ว่ายอดเขาเอเวอเรสต์จะมีความสูงมากกว่ายอดเขาเคทู แต่เคทูถูกพิจารณาว่าปีนยากกว่า สาเหตุเป็นเพราะสภาพอากาศที่แปรปรวนง่าย และระยะทางระหว่างตีนเขาถึงยอดเขาที่ยาวกว่า โดยนักปีนเขาหลายคนถือว่าเคทูเป็นยอดเขาที่ปีนยากที่สุดและอันตรายที่สุดในโลก โดยเคทูมีอัตราการเสียชีวิตของผู้ที่พยายามพิชิตยอดเขากว่าร้อยละ 27 เมื่อเทียบกับเอเวอเรสต์ที่มีอัตราการเสียชีวิตที่ร้อยละ 9 (อย่างไรก็ตามยอดเขาที่มีอัตราการเสียชีวิตมากที่สุด คือ ยอดเขาอันนะปุรณะ (ความสูง 8,091 เมตร) ในเทือกเขาหิมาลัย ที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงถึงร้อยละ 40) ทำให้เคทูมีชื่อเล่นว่า "ยอดเขาดุร้าย" (Savage Mountain) โดยข้อมูลล่าสุดเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 มีคนที่สามารถพิชิตยอดเขาได้เพียง 246 คน เทียบกับ 2,238 คนที่สามารถพิชิตเอเวอเรสต์ได้ (เหตุผลหนึ่งก็อาจะเป็นเพราะมีคนนิยมไปปีนยอดเขาเอเวอเรสต์มากกว่าเช่นกัน) โดยจำนวนผู้เสียชีวิตที่เคทูมีสูงถึง 56 คน โดยใน พ.ศ. 2529 มีผู้คนเสียชีวิตสูงถึง 13 คนจากการปีนครั้งเดียว ซึ่งเหตุการณ์นี้เรียกว่าโศกนาฏกรรมเคทู
ตำนานอีกอย่างหนึ่งของเคทูคือ การเป็นยอดเขาต้องสาปสำหรับสตรี โดยวันดา รุตคีเอวิช ชาวโปแลนด์ผู้ที่เป็นสตรีคนแรกที่สามารถพิชิตยอดเขาเคทูและผู้หญิงอีก 5 คนที่สามารถพิชิตยอดเขาได้ต่างก็เสียชีวิตในเวลาต่อมา โดย 3 คนในจำนวนนั้นเสียชีวิตระหว่างการปีนลง และรุตคีเอวิชเสียชีวิตในระหว่างการปีนยอดเขากันเจนชุงคา ใน พ.ศ. 2535 อย่างไรก็ตามคำสาปนี้ถูกทำลายได้ใน พ.ศ. 2547 เมื่อเอดูร์เน ปาซาบัน ชาวสเปนสามารถพิชิตยอดเขาและสามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัย และนีเวส เมโรอี ชาวอิตาลี และยุกะ คะมะสึ ชาวญี่ปุ่นต่างก็ประสบความสำเร็จในการพิชิตยอดเขาใน พ.ศ. 2549
โดยตลอดประวัติศาสตร์ การปีนยอดเขาเคทูมักจะเป็นการปีนโดยไม่ใช้ออกซิเจนช่วย และใช้อุปกรณ์เพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ตามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา การใช้ออกซิเจนได้เป็นที่นิยมเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว
จอร์จ อาร์. แชนนอน
จอร์จ รอสส์ แชนนอน (เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1818 – เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1891) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา วุฒิสภาจากรัฐเท็กซัส เขตที่ 23 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งในปี ค.ศ. 1870 จอร์จ อาร์. แชนนอนเกิดที่เมืองลีซิงตัน รัฐเคนทักกี้ เป็นบุตรของ จอร์จ แชนนอน
ปางทรงรับหญ้าคา
ปางทรงรับหญ้าคา เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถยืน พระหัตถ์ซ้ายห้อยลงข้างพระวรกาย พระหัตถ์ขวายื่นออกมาข้างหน้า เป็นกิริยาทรงรับหญ้าคา บางแบบทำเป็นพระอิริยาบถทรงถือหญ้าคาก็มี บางแบบมีรูปพราหมณ์กำลังยื่นหญ้าคาถวายด้วย
ประวัติ
ในเวลาบ่ายวันที่พระโพธิสัตว์จะตรัสรู้พระองค์ได้เสด็จไปยังต้นศรีมหาโพธิ์ ระหว่างทางได้พบกับนายโสตถิยพราหมณ์ ถือหญ้าคา 8 กำ เดินสวนทางมา โสตถิยพราหมณ์เลื่อมใสในพระสรีระ (ร่างกาย) ที่งดงามของพระโพธิสัตว์ มีความเลื่อมใส จึงน้อมถวายหญ้าคาทั้ง 8 กำ แก่พระองค์
อาเทอร์ โอลเซน (นักการเมือง)
อาเทอร์ โอลเซน (เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ที่เมืองลาสเวกัส รัฐเนวาดา) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคเดโมแครต โดยเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งรัฐเนวาดา ในปี ค.ศ. 1964 จนถึงปี ค.ศ. 1966 และในปี ค.ศ. 1970 จนถึงปี ค.ศ. 1972
สโมสรฟุตบอลสุโขทัย
สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุโขทัย เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก โดยสโมสรลงแข่งขันในลีกสูงสุดของประเทศไทยเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2559 หลังจากคว้าอันดับ 3 ได้ในไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2558 และได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ไทยลีก สโมสรยังเคยได้ตำแหน่งชนะเลิศร่วม ช้าง เอฟเอคัพ 2559 และได้สิทธิ์แข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในปี 2560
ช่วงก่อตั้งสโมสร
สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุโขทัย ได้เริ่มก่อตั้งและส่งทีมแข่งขันในฟุตบอลลีกระดับประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยมี จักรินทร์ เปลี่ยนวงษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุโขทัย (ในขณะนั้น) เป็นประธานสโมสร โดยลงทำการแข่งขันใน ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2552 โดยมีฉายาของทีมว่า "ค้างคาวไฟ" เนื่องจากในจังหวัดสุโขทัย มีแหล่งท่องเที่ยวที่สามารถพบค้างคาวได้จำนวนมาก ณ เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าถ้ำเจ้าราม ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ อำเภอทุ่งเสลี่ยม และ อำเภอศรีสำโรง โดยในระยะแรกสโมสรใช้นักฟุตบอลท้องถิ่นในจังหวัดผสมกับนักฟุตบอลจาก สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตสุโขทัย ซึ่งผลงานในปีแรกจบอันดับที่ 7 จาก 12 สโมสรโซนภาคเหนือ โดยผลงานในช่วงนั้นสโมสรจบในอันดับค่อนท้ายตารางเป็นส่วนใหญ่
เลื่อนชั้นดิวิชั่น 1
ต่อมาในฤดูกาล 2556 ได้มีการเปลื่ยนแปลงฝ่ายบริหารของสโมสรฯ โดยประธานสโมสรเปลื่ยนจาก จักรินทร์ เปลี่ยนวงษ์ เป็น สมศักดิ์ เทพสุทิน ซึ่งในฤดูกาลนั้น สโมสรได้เปลื่ยนแปลงสัญลักษณ์ของสโมสร โดยเพิ่มเติม สีเขียว, สีเหลือง, และ สีแดง ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด เข้าไปอยู่ในตราสโมสร พร้อมกับแต่งตั้ง อิสระ ศรีทะโร โดยในปีแรกที่เข้ามาบริหารสโมสร สโมสรทำผลงานได้อันดับที่ 3 ในการแข่งขัน ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2556 โซนภาคเหนือ ผ่านเข้าไปแข่งขันในรอบแชมป์เปี้ยนลีก แต่ไม่สามารถเลื่อนชั้นได้ โดยจบอันดับที่ 3 ในสาย B พลาดการเลื่อนชั้นแค่คะแนนเดียว
ปีต่อมา สโมสรฯ เปลื่ยนหัวหน้าผู้ฝึกสอนเป็น ชูศักดิ์ ศรีภูมิ และในปีนี้เองสโมสรสามารถจบฤดูกาลแข่งขันปกติด้วยตำแหน่งชนะเลิศ ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2557 โซนภาคเหนือ พร้อมกับไปแข่งขันในรอบแชมป์เปี้ยนลีก เป็นปีที่ 2 และสามารถเลื่อนชั้นไปแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 1 ได้สำเร็จในปีนี้เอง
ดิวิชั่น 1
หลังจากที่เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขัน สโมสรได้ปรับเปลื่ยนทีมงานฝ่ายบริหารและผู้ฝึกสอนใหม่ โดย เขตพงศ์ กุลนาถศิริ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมแทน จักรวาล ชัยวิรัตน์นุกูล ที่เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสโมสร และผู้ฝึกสอนเป็น สมชาย มากมูล เข้ามารับตำแหน่งแทน โดยผลงานของสโมสรในช่วงนั้นถือว่า ทำได้ดีและอยู่เลกแรกด้วยอันดับเลขตัวเดียวได้ ต่อมาสโมสรได้แต่งตั้ง สมชาย ชวยบุญชุม แทนเพื่อเป้าหมายในการเลื่อนชั้นแข่งขันใน ไทยลีก ซึ่งต่อมาสโมสรทำผลงานได้สำเร็จ โดยเลื่อนชั้นด้วยการจบอันดับที่ 3 โดยเอาชนะ นครปฐม ยูไนเต็ด ในการแข่งขันนัดตกค้าง
ไทยลีกและฟุตบอลระดับเอเซีย
โดยในปีแรกที่สโมสรลงทำการแข่งขันฤดูกาล 2559 สโมสรทำผลงานได้น่าประทับใจ โดยสามารถจบอันดับ 7 ของตารางได้ ทั้งที่เพิ่งเลื่อนชั้นเพียงปีเดียว และยังได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2017 ซึ่งเป็นการแข่งขันระดับเอเซียครั้งแรกของสโมสร จากการได้สิทธิ์ชนะเลิศร่วม เอฟเอคัพ 2559 โดยในรอบคัดเลือกรอบสองนั้น สุโขทัยได้เล่นในบ้านและเอาชนะยาดานาร์บอนไปได้ 5–0 ก่อนที่จะบุกไปแพ้เซี่ยงไฮ้ เอสไอพีจี 0–3 ในรอบเพลย์ออฟ
ทว่าในลีกฤดูกาล 2560 ของสโมสรนั้น กลับทำผลงานในช่วงต้นฤดูกาลได้ย่ำแย่จนอันดับร่วงไปอยู่ในโซนตกชั้น แต่ต่อมาทางสโมสรได้แต่งตั้งไพโรจน์ บวรวัฒนดิลก เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ทำให้ในช่วงท้ายฤดูกาลสุโขทัยหนีตกชั้นได้สำเร็จ ต่อมาในฤดูกาล 2561 สโมสรทำผลงานในช่วงต้นฤดูกาลได้ดี แต่ก็มาแผ่วในช่วงกลางฤดูกาลและไพโรจน์ก็ลาออกจากตำแหน่งผู้ฝึกสอน ทำให้สถานการณ์ของสโมสรไม่ค่อยดีเมื่อต้องหนีตกชั้นอีกครั้ง สุดท้ายทางสโมสรแต่งตั้งเฉลิมวุฒิ สง่าพล เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ทำให้สุโขทัยรอดพ้นจากการตกชั้นอีกครั้ง
ในฤดูกาล 2562 ลูโบเมียร์ ริสตอฟสกี ได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอน เขาคุมสโมสรเสมอในลีกหลายนัด และในช่วงที่เลกที่สอง สุโขทัยทำผลงานได้ไม่ดีต้องหนีตกชั้นอีกครั้ง สุดท้าย ไพโรจน์ บวรวัฒนดิลก ก็กลับมารับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนอีกครั้งหนึ่ง และเขาสามารถช่วยให้สุโขทัยหนีตกชั้นได้สำเร็จเป็นหนที่สอง
สุรพงษ์ คงเทพ เข้ามาคุมทีมในฤดูกาล 2563–64 แต่สุดท้าย ทีมต้องตกชั้นสู่ไทยลีก 2 สิ้นสุดการลงเล่นบนลีกสูงสุดที่ 5 ฤดูกาลติดต่อกัน เดนนิส อามาโตเข้ามาคุมทีมต่อและช่วยให้สุโขทัยเลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดได้ด้วยการเป็นรองแชมป์หลังจากที่ตกชั้นไปเพียงหนึ่งฤดูกาล
เวสิเคิล (ชีววิทยาและเคมี)
เวสิเคิลสามารถทำงานได้หลากหลายประเภท เนื่องจากเวสิเคิลถูกแยกต่างหากจากไซโทซอล ภายในเวสิเคิลจึงสามารถมีความแตกต่างจากสิ่งแวดล้อมในไซโทซอลได้ และด้วยเหตุนี้เวสิเคิลจึงเป็นเครื่องมือพื้นฐานของเซลล์ในการจัดการกับสสารภายในเซลล์ เวสิเคิลมีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการเมแทบอลิซึม การขนส่งสาร การลอยตัว และการเป็นแหล่งชั่วคราวสำหรับสะสมอาหารและเอนไซม์ นอกจากนี้ยังเป็นช่อง (chamber) สำหรับเกิดปฏิกิริยาเคมีอื่น ๆ
แวคิวโอล
แวคิวโอลเป็นออร์แกเนลล์ที่บรรจุน้ำเอาไว้เป็นส่วนใหญ่
ซีครีทอรีเวสิเคิล
ซีครีทอรีเวสิเคิล (secretory vesicles) เป็นเวสิเคิลที่บรรจุสารสำหรับเตรียมหลั่งออกนอกเซลล์ โดยมีสาเหตุหลายประการที่เซลล์หนึ่งจะหลั่งสารออกไป สาเหตุหนึ่งคือการกำจัดของเสีย อีกสาเหตุหนึ่งคือการทำงานที่แตกต่างกันของเซลล์แต่ละชนิด นั่นคือ เมื่อร่างกายของสิ่งมีชีวิตมีขนาดใหญ่ขึ้น บางเซลล์มีการปรับเปลี่ยนไปเพื่อผลิตสารเคมีเฉพาะอย่าง ซึ่งสารเคมีดังกล่าวจะถูกสะสมไว้ภายในซีครีทอรีเวสิเคิลและถูกหลั่งออกมาเมื่อต้องการใช้
เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิล
เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิล (extracellular vesicle, EV) เป็นอนุภาคที่ถูกแบ่งกั้นด้วยเยื่อฟอสโฟลิพิด สร้างขึ้นได้ในทุกโดเมนของสิ่งมีชีวิตตั้งแต่ยูแคริโอตที่มีความซับซ้อน, เห็ดรา, แบคทีเรียทั้งแกรมลบและแกรมบวก ไปจนถึงไมโคแบคทีเรีย
ประเภท
เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลสามารถแยกออกจากกันได้ตามความหนาแน่น (ด้วยการหมุนเหวี่ยงลำดับส่วนตามความหนาแน่น, differential centrifugation), ขนาด, หรือตัวเครื่องหมายบนผิว อย่างไรก็ตาม ประเภทย่อยแต่ละประเภทของเอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลมีขนาดและความหนาแน่นที่คาบเกี่ยวกัน .และตัวทำเครื่องหมายสำหรับชี้บ่งประเภทย่อยที่ต่างกันจะต้องจัดทำเป็นรายชนิดของเซลล์ (เช่น เซลล์ของสัตว์ เซลล์ของพืช) ดังนั้นจึงเป็นการยากที่จะระบุชี้ชัดว่าวิถีชีวสังเคราะห์ใดที่เป็นต้นกำเนิดของเอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลหลังจากที่มันออกจากเซลล์แล้ว
ในมนุษย์ เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลที่พบในร่างกายมีแนวโน้มว่าจะมีบทบาทเกี่ยวกับการจับตัวของลิ่มเลือด การส่งสัญญาณระหว่างเซลล์ และการจัดการของเสีย นอกจากนี้เกี่ยวพันกับกระบวนการทางพยาธิสรีรวิทยาที่เกี่ยวกับหลาย ๆ โรค เช่น มะเร็ง เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในฐานะแหล่งที่เป็นไปได้สำหรับการค้นพบตัวทำเครื่องหมายชีวภาพ (biomarker) เนื่องจากบทบาทของมันในการส่งสัญญาณข้ามเซลล์ โดยปล่ออยออกสู่ของเหลวในร่างกายที่เข้าถึงได้ง่าย และสิ่งที่มันบรรจุอยู่มีความคล้ายคลึงกับเซลล์ที่ปล่อยมันออกมา เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลของเซลล์ต้นกำเนิดชนิดมีเซนไคม์ (mesenchymal stem cell) เป็นที่รู้จักกันในชื่อซีครีโทมของสเต็มเซลล์ (secretome of stem cell) กำลังมีการนำมาวิจัยและประยุกต์ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการรักษาโรค โดยเฉพาะโรคที่เกิดจากการเสื่อมสภาพ โรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง การอักเสบจากภูมิคุ้มกัน
ในแบคทีเรียแกรมลบ เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลเกิดจากการที่เยื่อหุ้มชั้นออกแตกตัวออกมา ส่วนวิธีการที่เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลหลุดออกมาจากผนังเซลล์ที่หนาของแบคทีเรียแกรมลบ ไมโคแบคทีเรีย และฟังไจยังคงไม่เป็นที่ทราบกัน เอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เวสิเคิลบรรจุสสารหลากหลายชนิดไว้ภายใน เช่น กรดนิวคลิอิก ท็อกซิน ลิโพโปรตีน และเอนไซม์ และยังมีความสำคัญในแง่ของสรีรวิทยาของจุลินทรีย์และพยาธิกำเนิด ในปฏิสัมพันธ์ของโฮสต์และจุลชีพก่อโรค แบคทีเรียแกรมลบสร้างเวสิเคิลที่มีส่วนสำคัญในการจัดตั้งสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการตั้งตัวของเชื้อ เป็นพาหะและช่วยแพร่กระจายสารก่อโรค (virulence factor) ไปสู่เซลล์เจ้าบ้าน และกดการทำงานกับการตอบสนองของเจ้าบ้าน
เวสิเคิลประเภทอื่น ๆ
เวสิเคิลแก๊สพบได้ในอาร์เคีย แบคทีเรีย และแพลงก์ตอน เป็นไปได้ว่าใช้เพื่อควบคุมการเคลื่อนที่ในแนวตั้ง, การลอยตัว, หรือการจัดตำแหน่งของเซลล์เพื่อให้รับแสงอาทิตย์มากที่สุด โดยการควบคุมระดับของแก๊สที่บรรจุไว้ ปกติแล้วเวสิเคิลประเภทนี้มีรูปร่างคล้ายผลเลมอนหรือเป็นทรงกระบอก ประกอบขึ้นจากโปรตีน ความยาวเส้นผ่านศูนย์กลางบ่งชี้ถึงความแข็งแรงของเวสิเคิล โดยยิ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวก็จะยิ่งเปราะบาง นอกจากนี้เส้นผ่านศูนย์กลางยังมีผลต่อปริมาตรและประสิทธิภาพต่อการลอยตัว ในไซยาโนแบคทีเรีีย การคัดเลือกโดยธรรมชาติได้คัดเวสิเคิลที่มีขนาดใหญ่สุดที่จะเป็นไปได้ แต่ยังคงรักษาความเสถียรของโครงสร้างไว้ได้อยู่ ผิวของเวสิเคิลประเภทนี้เป็นโปรตีนที่ยอมให้แก๊สผ่านเข้ามาได้ แต่ไม่ยอมให้น้ำผ่าน ด้วยเหตุนี้เวสิเคิลจึงไม่จมน้ำ
เมทริกซ์เวสิเคิล (matrix vesicle) เป็นเวสิเคิลที่อยู่ตามพื้นที่ระหว่างเซลล์ (extracellular space, matrix) ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1967 โดย เอช. คาร์ก แอนเดอร์สัน (H. Clarke Anderson) และเออร์มานโน โบนักชี (Ermanno Bonucci) ทั้งสองต่างค้นพบเวสิเคิลนี้โดยอาศัยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนอย่างเป็นเอกเทศจากกัน เวสิเคิลที่แยกตัวออกมาจากเซลล์ชนิดนี้มีการพัฒนามาเพื่อเริ่มต้นกระบวนการสะสมแร่ธาตุด้วยวิธีชีวภาพ (biomineralisation) ของเมทริกซ์ที่อยู่ในเนื้อเยื่อแต่ละชนิด เช่น กระดูกแข็ง กระดูกอ่อน และเนื้อฟัน ระหว่างกระบวนการสะสมแคลเซียม (calcification) ไอออนของแคลเซียมและฟอสเฟตจะไหลเข้าสู่เซลล์อย่างมีนัยยะสำคัญ พร้อมกับการที่เซลล์นั้นเกิดการอะพอพโทซิส (กระบวนการทำลายตัวเองที่ถูกกำหนดด้วยพันธุกรรม) และการก่อตัวของเมทริกซ์เวสิเคิล การไหลเข้าของแคลเซียมยังนำไปสู่การก่อตัวของโครงสร้างเชิงซ้อนฟอสฟาทิดิลเซอรีน-แคลเซียม-ฟอสเฟต (phosphatidylserine-calcium-phosphate complex) บนเยื่อหุ้มเซลล์โดยมีโปรตีนแอนเนกซิน (annexin) มาช่วยกำกับไว้อีกส่วนหนึ่ง เมทริกซ์เวสิเคิลแตกหน่อออกมาจากเยื่อหุ้มเซลล์ ณ บริเวณที่มันเกิดปฏิสัมพันธ์กับเอ็กซ์ตราเซลลูลาร์เมทริกซ์ ดังนั้น เมทริกซ์เวสิเคิลจึงเป็นตัวพาให้เกิดการทำงานร่วมกันของแคลเซียม ฟอสเฟต ลิพิด และแอนเนกซินอยู่ภายนอกเซลล์ที่จะทำให้เกิดการก่อตัวของแร่ธาตุ กระบวนการนี้เป็นการประสานงานอย่างแม่นยำ ทั้งตำแหน่งที่เกิดและเวลา เพื่อนำมาซึ่งการก่อแร่ธาตุของเมทริกซ์ในเนื้อเยื่อ
มัลติเวสิคิวลาร์บอดี (multivesicular body, MVB) เป็นเวสิเคิลมีเยื่อหุ้มที่บรรจุเวสิเคิลขนาดเล็กจำนวนมากไว้ภายใน
การก่อตัวและการขนส่ง
เวสิเคิลบางประเภทถูกสร้างขึ้นเมื่อส่วนของเยื่อหุ้มกอลไจแอปพาราตัสหรือร่างแหเอนโดพลาซึมแตกตัวออก บางประเภทถูกสร้างขึ้นเมื่อวัตถุจากภายนอกเซลล์ถูกล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้มเซลล์
"เปลือกหุ้ม" ของเวสิเคิลเป็นกลุ่มก้อนของโปรตีนที่ทำหน้าที่สร้างส่วนโค้งให้กับเยื่อหุ้มส่วนที่จะเกิดเวสิเคิล ทำให้เกิดรูปร่างที่กลมของเวสิเคิล เปลือกโปรตีนนี้สามารถทำหน้าที่เข้าจับกับโมเลกุลของโปรตีนตัวรับบนผิวเยื่อหุ้ม เรียกว่าโมเลกุลรับสินค้า (cargo receptor) ตัวรับเหล่านี้จะช่วยเลือกสารที่จะถูกนำเข้าสู่เซลล์ด้วยการนำสารเข้าสู่เซลล์แบบใช้ตัวรับหรือการขนส่งภายในเซลล์
มีเปลือกหุ้มเวสิเคิลอยู่สามประเภท คือ แคลทริน (clathriin), COPI, และ COPII เปลือกหุ้มแต่ละชนิดจะช่วยจัดเรียงเวสิเคิลตามจุดหมายสุดท้ายของมัน เปลือกแคลทรินพบบนเวสิเคิลที่หมุนเวียนระหว่างกอลไจแอปพาราตัสและเยื่อหุ้มเซลล์, เปลือกแคลทรินเชื่อว่าประกอบขึ้นเป็นการตอบสนองต่อโปรตีนควบคุมที่ชื่อว่าจีโปรตีน (G-protein) เปลือกโปรตีนจะประกอบตัวหรือแยกชิ้นส่วนก็เนื่องด้วยโปรตีนเอดีพีไรโบซิลเลชันแฟกเตอร์ (ADP ribosylation factor, ARF)
การเข้าเทียบของเวสิเคิล
โปรตีนบนผิวเยื่อหุ้มที่ชื่อว่า SNARE ทำหน้าที่ระบุสิ่งที่เวสิเคิลบรรจุไว้ภายใน และโปรตีน SNARE ที่เข้าคู่กันบนเยื่อเป้าหมายเป็นต้นเหตุของการรวมตัวของเวสิเคิลกับเยื่อเป้าหมาย มีการสร้างสมมติฐานว่าโปรตีน v-SNARE มีอยู่บนผิวของเวสิเคิล ในขณะที่โปรตีนคู่สมของมันอยู่บนผิวเยื่อเป้าหมาย และเป็นที่รู้จักในชื่อ t-SNARE
โปรตีน SNARE มักถูกจัดจำแนกเป็น Qa, Qb, Qc, หรือ R SNARE เนื่องจากโปรตีนนี้มีความหลากหลายมากกว่าที่ถูกจัดจำแนกอย่างง่าย ๆ เป็น v- หรือ t-SNARE สามารถระบุชุดลำดับของโครงสร้างเชิงซ้อน SNARE หลายชนิด ได้ในเนื้อเยื่อหรือโครงสร้างย่อยของเซลล์ที่แตกต่างกัน ขณะนี้สามารถระบุว่ามี 36 ไอโซฟอร์มที่แตกต่างกันในมนุษย์
โปรตีนควบคุมที่ชื่อว่า Rab เชื่อว่าทำหน้าที่ตรวจสอบการเข้าจับของโปรตีน SNARE โปรตีนนี้จับกับ GTP และควบคุมการเข้าจับของคู่โปรตีน SNARE เป็นเวลานานพอที่จะให้โปรตีน Rab ไฮโดรไลซ์ GTP ที่เข้ามาเกาะกับมัน และตรึงเวสิเคิลไว้บนเยื่อเป้าหมาย
การรวมเวสิเคิล
การรวมเวสิเคิล (vesicle fusion) สามารถเกิดขึ้นจากหนึ่งในสองกระบวนการคือ การรวมเต็มรูปแบบ (full fusion) และการรวมแบบคิสแอนด์รัน (kiss-and-run fusion) ในการรวมเวสิเคิลจำต้องให้เยื่อหุ้มของเวสิเคิลทั้งสองเข้ามาอยู่ในระยะ 1.5 นาโนเมตร สำหรับจะให้เกิดการรวม น้ำบนผิวของเยื่อหุ้มเวสิเคิลจะต้องถูกแทนที่ออกไป กระบวนการนี้ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ตามหลักของพลังงาน และมีหลักฐานแสดงความเป็นไปได้ว่ากระบวนการนี้ต้องอาศัย ATP GTP และ acetyl-coA การรวมตัวมีความเชื่อมโยงกับการแตกหน่อ (budding) ซึ่งเป็นสาเหตุที่เกิดคำว่า "budding" และ "fusing"
ในกระบวนการควบคุมแบบลดจำนวนตัวรับสาร
โปรตีนบนเยื่อหุ้มทำหน้าที่เป็นตัวรับมักถูกทำเครื่องหมายสำหรับลดจำนวนลงโดยการที่มียูบิควิตินมาเกาะ หลังจากที่มาถึงเอนโดโซมด้วยวิถีที่กล่าวไว้ข้างต้น เวสิเคิลก็เริมที่จะก่อตัวอยู่ภายในเอนโดโซม โดยนำโปรตีนที่อยู่บนเยื่อหุ้มไปใช้เพื่อการสลายตัว เมื่อเอนโดโซมเจริญสมบูรณ์เพื่อกลายเป็นไลโซโซมหรือรวมตัวเข้ากับอีกเอนโดโซม เวสิเคิลจะเสื่อมสลายไปอย่างสมบูรณ์ หากปราศจากกลไกนี้ จะมีเพียงส่วนที่อยู่นอกเซลล์ของโปรตีนบนเยื่อหุ้มเท่านั้นที่จะไปถึงลูเมนของไลโซโซม และส่วนนี้เท่านั้นที่จะถูกย่อยสลาย
ด้วยการที่มีเวสิเคิลอยู่ภายใน เอนโดโซมจึงมักเป็นที่รู้จักในชื่อ มัลติเวสิคิวลาร์บอดี วิถีที่นำไปสู่การก่อตัวของมันยังไม่เป็นที่ทราบกันดี และสิ่งที่ไม่เหมือนกับเวสิเคิลชนิดใดที่กล่าวมา คือผิวด้านนอกของเวสิเคิลชนิดนี้ขะไม่ติดต่อกับไซโทซอล
เวสิเคิลอิสระ
การสร้างเวสิเคิลขึ้นจากเยื่อหุ้มเป็นวิธีการหนึ่งสำหรับการศึกษาเชิงลึกของเยื่่อหุ้มแต่ละชนิดของเซลล์ โดยหลังจากที่นำเซลล์ที่ยังมีชีวิตอยู่ไปบดเป็นสารแขวนลอย เยื่อหุ้มแต่ละชนิดจะก่อตัวเป็นฟองปิดขนาดเล็ก เศษซากขนาดใหญ่ที่เหลืออยู่ของเซลล์ที่ถูกบดสามารถนำออกไปได้ด้วยการหมุนเหวี่ยงที่ใช้ความเร็วต่ำ และหลังจากนั้น เศษซากที่ทราบต้นกำเนิด (เช่นโทโนพลาสต์, พลาสมาเลมมา ฯลฯ) สามารถแยกได้ด้วยการหมุนเหวี่ยงที่ใช้ความเร็วสูงตามลำดับความหนาแน่น หากใช้เทคนิคออสโมติกช็อกจะสามารถเปิดเวสิเคิลออกได้ชั่วคราว (เพื่อเติมสารละลายที่ต้องการเข้าไป) หลังจากนั้นจึงนำไปหมุนเหวี่ยงอีกครั้งและนำไปทำเป็นสารแขวนลอยโดยใช้สารละลายอีกชนิด การใช้ตัวชักพา (ionophore) เช่นวาลิโนไมซิน จะทำให้สร้างเกรเดียนท์ไฟฟ้าเคมีที่เทียบได้กับของเซลล์ที่ยังมีชีวิตอยู่ได้
โดยหลักแล้ว เวสิเคิลถูกใช้ในการศึกษาสองประเภทต่อไปนี้
เวสิเคิลเทียม
ในทางชีวเคมี มีการศึกษาเกี่ยวกับเวสิเคิลที่ล้อมรอบด้วยเยื่อหุ้มลิพิด ซึ่งการศึกษาดังกล่าวใช้การเตรียมสารแขวนลอยของเวสิเคิลเนื้อเดียว (homogeneous vesicle) ผ่านกระบวนการอัดรีดหรือนำไปผ่านคลื่นเสียงที่มีความถี่สูง (sonication), ฉีดสารละลายฟอสโฟลิพิดไปยังเยื่อของสารละลายบัฟเฟอร์ ในการเตรียมเช่นนี้ สารละลายในน้ำของเวสิเคิลสามารถทำให้มีส่วนประกอบของฟอสโฟลิพิดและขนาดที่แตกต่างกันได้
วอลโกกราด
วอลโกกราด (Волгоград) เดิมชื่อ ซาริตซึน (Цари́цын) และ สตาลินกราด (Сталингра́д) เป็นเมืองอุตสาหกรรมสำคัญและเมืองหลวงของแคว้นวอลโกกราด ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศรัสเซีย ส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำวอลกา เป็นเมืองท่าที่สำคัญบนฝั่งแม่น้ำ ผลิตเคมีภัณฑ์ วัสดุก่อสร้าง ผลิตภัณฑ์อาหาร และเป็นสถานีไฟฟ้าพลังน้ำที่สำคัญ เมืองมีประชากร 1,021,244 คน (ค.ศ. 2010)
เดิมเป็นป้อมของชาวรัสเซียที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1589 เพื่อป้องกันการโจมตีของชาวคัลมัก ชาวคอสแซก และผู้เข้าโจมตีกลุ่มอื่น ๆ ต่อมาถูกยึดครองใน ค.ศ. 1670 โดยชาวคอสแซก ซึ่งมีสเตนคา ราซิน เป็นผู้นำ เมืองเริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว เมื่อมีการสร้างทางรถไฟ พวกบอลเชวิคได้เข้ายึดครองใน ค.ศ. 1917 เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งระหว่างสงครามกลางเมืองใน ค.ศ. 1919-1920 เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นสตาลินกราดใน ค.ศ. 1925 เพื่อเป็นเกียรติแก่โจเซฟ สตาลิน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองสตาลินกราดได้ตกเป็นเป้าหมายของนาซีเยอรมนี เมื่อครั้งที่กองทัพเยอรมันได้บุกสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา เนื่องจากต้องการให้ขวัญกำลังใจแก่กองทัพและต้องการ โจเซฟ สตาลิน เสียหน้าโดยการยึดเมืองสตาลินกราดที่มีชื่อของสตาลิน แต่สตาลินไม่ต้องการเสียเมืองสตาลินกราดอย่างเด็ดขาดจึงส่งทหารไปป้องกันอย่างแน่นหนาในเมืองสตาลินกราดจนเกิดการรบกันอย่างหนักหลายเดือน ทำให้เมืองถูกทำลายอย่างหนักและมีผู้เสียชีวิตจำนวนมากมายมหาศาล หลังจากนั้นในที่สุดกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตสามารถป้องกันเมืองเอาไว้ได้และโอบล้อมกองทัพเยอรมันที่ 6 จนต้องยอมจำนนนในปีค.ศ. 1943 หลังจากนั้นเมืองสตาลินกราดได้รับการยกย่องเป็นวีรนครที่สองเคียงคู่กับเลนินกราดและได้สร้างอนุสาวรีย์พระแม่รัสเซียขึ้นเพื่อเป็นการรำลึกเหตุการณ์สงครามในเมืองที่คร่าไปหลายชีวิต และใน ค.ศ. 1964 หลังจากการอสัญกรรมของสตาลิน นิกิตา ครุสชอฟได้ขึ้นเป็นผู้นำของสหภาพโซเวียตได้ดำเนินนโยบายลดบทบาทของสตาลินด้วยการประณามความโหดร้ายและทำลายรูปปั้น, ลบชื่อสตาลินในบทเพลง เมืองสตาลินกราดที่มีชื่อสตาลินก็ได้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อเดิมอีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
เมเคอเลิน
เมเคอเลิน (Mechelen) เป็นเมืองในประเทศเบลเยียม ที่พูดภาษาดัตช์ ในจังหวัดแอนต์เวิร์ป เป็นตลาดใหญ่ในการค้าผัก ผลิตเครื่องเรือน เคยเป็นศูนย์กลางผลิตผ้าลูกไม้ที่มีชื่อเสียง เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านศิลปะ เมืองนี้มีความเจริญรุ่งเรืองมากในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
แอน โอคอนเนลล์
แอน โอคอนเนลล์ (เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1934 ที่รัฐนิวเม็กซิโก) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา และเป็นสมาชิกวุฒิสภาเขต 5 ของรัฐเนวาดา สังกัดพรรคริพับลิกัน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1984 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของและผู้จัดการโรงแรมและศูนย์จัดหาคริสเตียน