cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ระบบรางวัล
กายวิภาค
ศูนย์กลางของระบบรางวัล ก็คือวงจร basal ganglia โดยเฉพาะส่วน mesolimbic pathway (คือ VTA และ nucleus accumbens) แต่ก็ยังมีวงจรและโครงสร้างอื่น ๆ ที่เป็นส่วน เช่น anterior cingulate cortex และ midbrain dopamine pathways ส่วนวิถีประสาทเคมีที่สำคัญของระบบรางวัล ก็คือ mesocorticolimbic pathway ซึ่งรวมทั้ง mesolimbic pathway และ mesocortical pathway. ส่วน VTA เป็นแหล่งวิถีประสาทโดพามีนมากมายในสมอง ซึ่งเป็นนิวรอนที่ใช้สารสื่อประสาทโดพามีนเพื่อส่งสัญญาณไปยังโครงสร้างอื่น ๆ โดพามีนเป็นตัวกระตุ้น D1-like receptor และเป็นตัวยับยั้ง D2-like receptor เพื่อการผลิตและหยุดผลิต cyclic amp (cAMP) ซึ่งเป็น second messenger อย่างหนึ่งที่สำคัญในกระบวนการทางชีวภาพต่าง ๆ มากมาย
เข็มขาว
เข็มขาวหรือสมิงคำราม ยาญวนหิน หมีคำราม เป็นพืชในสกุลจันทนา วงศ์ Rubiaceae เป็นไม้พุ่ม ไม่ผลัดใบ ใบเดี่ยว ดอกช่อกลม ดอกย่อยจำนวนมาก ติดผลจำนวนมาก ผลกลม ออกดอกและติดผลตลอดปี พบในภาคตะวันออก ภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบครั้งแรกที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ D.J. Collins ชาวอังกฤษ
ระบบรางวัล
สัตว์เทียบกับมนุษย์
ตามศาสตราจารย์ประสาทวิทยาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ดร. เค้นต์ เบอร์ริดจ์ ปฏิกิริยาชอบหรือไม่ชอบรสชาติมีความคล้ายคลึงกันระหว่างทารกมนุษย์ ลิงอุรังอุตัง และหนู งานศึกษาทางประสาทวิทยาศาสตร์โดยมากจะแสดงว่า การเปลี่ยนระดับโดพามีนจะเปลี่ยนระดับการชอบใจต่อรางวัลหนึ่ง ๆ เป็นผลที่เรียกว่า hedonic impact ที่สามารถเปลี่ยนได้อีกขึ้นอยู่กับความพยายามเพื่อจะได้รางวัลนั้น แต่เมื่อ ดร. เบอร์ริดจ์บันทึกปฏิกิริยาโดยสีหน้าว่า ชอบ หรือ ไม่ชอบ เขาพบว่า การยับยั้งระบบโดพามีนโดยตรงกลับไม่เปลี่ยนปฏิกิริยาเชิงบวกต่ออะไรหวาน ๆ กล่าวอีกอย่างก็คือ hedonic impact เหมือนเดิมแม้มีการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ เชื่อกันมาก่อนว่า โดพามีนเป็นสารสื่อความสุขหลักของสมอง แต่ผลเช่นนี้แสดงว่า อาจจะไม่ใช่ และแม้ว่าจะทำการเปลี่ยนแปลงระบบโดพามีนที่มากยิ่งกว่านี้ ข้อมูลก็ดูเหมือนจะไม่เปลี่ยน ดร. เบอร์ริดจ์จึงได้ตั้ง สมมติฐานความเด่นของสิ่งจูงใจ (incentive salience hypothesis) เพื่ออธิบายว่า ทำไมโดพามีนจึงควบคุมความสุขเป็นบางครั้งเพียงเท่านั้น
สมมติฐานนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความต้องการรางวัล นักวิทยาศาสตร์ได้ใช้การศึกษานี้เพื่ออธิบายเหตุผลที่เกิดความต้องการอย่างรุนแรงเมื่อติดยา คือผู้ติดยาตอบสนองต่อสิ่งเร้าบางอย่าง ที่การเปลี่ยนแปลงทางประสาทเหตุยามีบทบาท เป็นการตอบสนองของสมองแบบ sensitization (การทำให้ไวต่อตัวกระตุ้น) คล้ายกับต่อโดพามีน เมื่อปฏิกิริยาแบบ "ต้องการ" และแบบ "ชอบ" เกิดขึ้น (ซึ่งทำให้เกิดความสุข)
สมองและพฤติกรรมของทั้งมนุษย์และสัตว์แสดงความเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกันในระบบรางวัล ก็เพราะว่า ปฏิกิริยาทั้งแบบชอบและไม่ชอบ เป็นเรื่องสำคัญต่อการรอดพันธุ์ของสปีชีส์ และอาจมีหน้าที่เยี่ยงเดียวกันในสัตว์ที่เป็นบรรพบุรุษร่วมกัน
ประวัติ
ดร. เจมส์ โอลด์ส และ ดร. ปีเตอร์ มิลเนอร์ เป็นนักวิจัยคู่ที่ค้นพบระบบรางวัลในปี พ.ศ. 2497 คือเมื่อเขากำลังสอนหนูให้แก้ปัญหาและวิ่งในเขาวงกต การกระตุ้นบางส่วนของสมองดูเหมือนจะให้ความสุขแก่หนูซึ่งช่วยในการเรียนรู้ เมื่อพวกเขาได้ทดลองอย่างเดียวกันในมนุษย์ก็พบผลเช่นกัน และเมื่อทดลองหนูในกล่องทดลองของ ดร. สกินเนอร์ (ดูรูป) ที่หนูสามารถกระตุ้นระบบรางวัลของตนด้วยการกดคันโยก หนูจะกดคันโยกนั้นเป็นชั่วโมง ๆ งานวิจัยในอีก 2 ทศวรรษต่อมาแสดงว่า โดพามีนเป็นสารเคมีหลักอย่างหนึ่งที่ช่วยในการส่งสัญญาณประสาทในเขตสมองเหล่านี้ และดังนั้น จึงมีการเสนอว่า โดพามีนเป็นสารเคมีแห่งความสุขของสมอง
ดร. อีวาน ปัฟลอฟเป็นนักจิตวิทยาที่ใช้ระบบรางวัลเพื่อศึกษาเรื่องการวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม (classical conditioning) โดยให้รางวัลสุนัขเป็นอาหารหลังจากที่ได้ยินเสียงระฆังหรือได้ประสบกับสิ่งเร้าอย่างอื่น เพื่อที่จะให้สุนัขสัมพันธ์อาหารซึ่งเป็นรางวัล กับเสียงระฆังซึ่งเป็นสิ่งเร้า
ส่วน ดร. เอ็ดวาร์ด ทอร์นไดก์ ใช้ระบบรางวัลเพื่อศึกษาเรื่องเงื่อนไขจากตัวดำเนินการ (operant conditioning) โดยเริ่มใส่แมวลงในกล่องปริศนา แล้ววางอาหารไว้ข้างนอกเพื่อกระตุ้นให้แมวหนีไปเอาอาหาร และแม้ว่าจะไม่วางอาหารไว้ข้างนอก แมวก็พยายามจะหนีอยู่ดี ดังนั้น ดร. ทอร์นไดก์ได้ใช้อาหารและอิสรภาพเพื่อกระตุ้นระบบรางวัลของแมว เพื่อที่จะดูว่าแมวเรียนรู้หนีออกจากกล่องได้อย่างไร
การเสริมแรงและการลงโทษ
การเสริมแรง (reinforcement) และการลงโทษ (punishment) มีผลก็เพราะระบบรางวัลในสมอง คือ ตัวเสริมแรง (reinforcer) เป็นตัวกระตุ้นให้บุคคลมีโอกาสสูงขึ้นที่จะทำสิ่งที่ให้ได้ตัวเสริมแรง และระบบรางวัลก็จัดกลุ่มตัวเสริมแรงเช่น เงิน อาหาร และน้ำ โดยเป็นรางวัล คือทำให้เกิดความรู้สึกเชิงบวกที่ทำให้บุคคลต้องการทำสิ่งที่สัมพันธ์กับตัวเสริมแรง ส่วนการลงโทษเป็นเรื่องตรงกันข้ามกับการเสริมแรง คือ เป็นตัวกระตุ้นเพื่อไม่ให้ทำ และระบบรางวัลจัดการลงโทษว่าเป็นการสูญเสียรางวัล และทำให้บุคคลไม่ต้องการทำสิ่งที่ทำให้รางวัลถูกพรากออกไป
การติดสารหรือพฤติกรรม
ΔFosB (delta FosB) ซึ่งเป็น gene transcription factor เป็นปัจจัยสามัญสำหรับการติดเกือบทุกชนิด ซึ่งเมื่อปรากฏในเซลล์ประสาท D1-type medium spiny neuron ในส่วนสมอง nucleus accumbens มากเกินไป ก็จะก่อภาวะติดและปรับสภาพในสมองทั้งโดยพฤติกรรมทั้งโดยโครงสร้างในรูปแบบที่มีเมื่อติด ตัวอย่างการเปลี่ยนพฤติกรรมที่ ΔFosB ควบคุมรวมทั้งการให้ยาตนเอง (drug self-administration), กระบวนการ reward sensitization, และ reward cross-sensitization ตัวอย่างของความปรับเปลี่ยนระบบประสาท (neuroplasticity) ที่ควบคุมโดย ΔFosB คือ ความหนาแน่นขึ้นของ NMDA receptor, AMPA receptor, และ dopamine receptor ในเขตสมอง striatum และ nucleus accumbens
ดังนั้นทั้งสารเสพติดและพฤติกรรมที่ติด จะทำให้เกิดความสุข (rewarding) และเป็นการเสริมแรง (reinforcing) คือ ทำให้ติด เนื่องจากผลของสิ่งเหล่านั้นต่อวิถีประสาท dopamine reward pathway
ภาษาอับคาเซีย
ภาษาอับฮาเซีย (Аԥсуа бызшәа ) เป็นภาษาในกลุ่มคอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ และเป็นภาษาราชการของอับฮาเซีย ซึ่งมีผู้พูดประมาณ 100,000 คน นอกจากในอับฮาเซียแล้ว ยังมีผู้พูดภาษานี้ในประเทศอื่น ๆ ที่ชาวอับฮาเซียเข้าไปอาศัย ได้แก่ ตุรกี รัสเซีย อาจาราของจอร์เจีย ซีเรีย จอร์แดน และประเทศในตะวันตกอีกหลายประเทศ วันที่ 27 ตุลาคมเป็นวันภาษาอับฮาเซียในประเทศจอร์เจีย
ภาษาอับฮาเซีย
Дарбанзаалак ауаҩы дшоуп ихы дақәиҭны. Ауаа зегь зинлеи патулеи еиҟароуп. Урҭ ирымоуп ахшыҩи аламыси, дара дарагь аешьеи аешьеи реиԥш еизыҟазароуп.
ถอดเป็นอักษรโรมันแบบ ISO 9
''Darbanzaalak auaòy dšoup ihy dak̦a̋ițny. Auaa zegʹ zinlei patulei eik̄aroup. Urț irymoup ahšyòi alamysi, dara daragʹ aešʹei aešʹei reip̀š eizyk̄azaroup.''
แปล
"มนุษย์ทั้งหลายเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในเกียรติศักดิ์และสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ"
แซนซิบาร์
แซนซิบาร์ (Zanzibar) คือชื่อรวมของเกาะ 2 เกาะของประเทศแทนซาเนีย คือ เกาะอุงกูจา (นิยมเรียกว่าเกาะแซนซิบาร์) และเกาะเพมบา เมืองหลวงของแซนซิบาร์ คือเมืองแซนซิบาร์ตั้งอยู่บนเกาะอุงกูจา ซึ่งมีเขตเมืองเก่าเป็นมรดกโลก แซนซิบาร์มีการปกครองตนเอง อย่างไรก็ดี แซนซิบาร์ยังเป็นส่วนหนึ่งของแทนซาเนีย ประชากรของแซนซิบาร์สำรวจเมื่อพ.ศ. 2545 มี 981,754 คน มีเนื้อที่ 1,651 ตารางกิโลเมตร (637 ตารางไมล์)
อุตสาหกรรมหลักของแซนซิบาร์คือเครื่องเทศ (กานพลู จันทน์เทศ อบเชย และพริกไทย) ปาล์มแรฟเฟีย (raffia) และ การท่องเที่ยว แซนซิบาร์เป็นถิ่นฐานของลิงเฉพาะถิ่น (Zanzibar Red Colobus) และเสือดาวที่หายาก (Zanzibar Leopard)
สงครามแองโกลแซนซิบาร์
ในปีค.ศ.1896 สงครามนี้ได้เกิดขึ้นระหว่างอังกฤษกับแซนซิบาร์ ซึ่งเป็นสงครามที่สั้นที่สุดที่ถูกจารึกในประวัติศาสตร์ โดยมีระยะเวลาแค่ประมาณ38นาทีเท่านั้น
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์ (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2494) เป็นอดีตอธิบดีกรมการปกครอง ผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรี (พ.ศ. 2548 – 2551) เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย (พ.ศ. 2545 – 2548) และเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ต (พ.ศ. 2544)
วงศ์ศักดิ์ สวัสดิพาณิชย์ สำเร็จการศึกษารัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต (การวางแผน) มหาวิทยาลัยเคนทักกีสเตต เขาได้รับความสนใจในเชิงบวกอย่างมากในปี 2550 เมื่อเขาลงนามในบันทึกมิตรภาพและความเข้าใจ (MOFU) ระหว่างจังหวัดราชบุรี และศาลาว่าการเมืองโกตากีนาบาลู (KKCH) รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซียในขณะที่เขาได้ก้าวไปอีกขั้นในการส่งเสริม การท่องเที่ยวในเมืองและมิตรภาพระหว่างกัน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 วงศ์ศักดิ์ สวัสดิ์พาณิชย์ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการองค์การบริหารกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2460
พุทธศักราช 2460 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1917 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน หรือ ปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินจูเลียน
รายพระนามรัชทายาทรัสเซีย
ตามพระบรมราชโองการในจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1
ระหว่างช่วงที่จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 มีพระบรมราชโองการว่าด้วยกฎการสืบพระราชสันตติวงศ์ใน วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1722 ถึงพระบรมราชโองการของจักรพรรดิพอลที่ 1ในวันที่ 15 พฤษภาคม 1797, จักรพรรดิทรงมีสิทธิขาดในการสถาปนาองค์รัชทายาท รัชทายาทในยุคนี้ได้รับการแต่งตั้งโดยตรงจากจักรพรรดิหรือจักรพรรดินีที่เสวยราชสมบัติอยู่มากกว่าการได้สิทธิธรรมโดยพระราชมรดก แม้ว่าจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 จะทรงแก้กฎหมายเพื่อเปิดให้มีการเสนอพระนามรัชทายาทโดยจักรพรรดิ พระองค์และผู้สืบราชสมบัติต่อมาอีก 2 รัชกาลก็ไม่เคยมีการแต่งตั้งรัชทายาทอย่างเป็นทางการ จักรพรรดินีเอกาเทรินาที่ 1 จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 2 และจักรพรรดินีแอนนาล้วนได้รับเลือกเป็นกรณีพิเศษหลังการสวรรคตของรัชกาลก่อนหน้า นอกจากนี้จักรพรรดิอีวานที่ 6 ผู้ไม่มีโอกาสสถาปนารัชทายาทถูกถอดจากราชสมบัติในการรัฐประหาร, ขณะที่จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 3 ถูกถอดจากราชสมบัติและถูกปลงพระชนม์ในการรัฐประหารโดยพระชายาซึ่งต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดินีเอกาเทรีนาที่ 2 โดยที่แกรนด์ดยุคพอลองค์รัชทายาทมิได้ขึ้นสืบราชสันตติวงศ์
ตามพระบรมราชโองการจักรพรรดิพอลที่ 1
ค.ศ. 1797, จักรพรรดิพอลที่ 1 ทรงแก้กฎหมายว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์, เลิกพระบรมราชโองการของจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 และประกาศกฎการสืบราชสันตติวงศ์ใหม่บนฐานของกฎหมายกึ่งแซลิกเฉพาะในสายของพระองค์ พระบรมราชโองการนี้มีผลทางกฎหมายจวบจนสิ้นราชวงศ์
ตีนเป็ดแคระ
ตีนเป็ดแคระ เป็นพืชในสกุลพญาสัตบรรณ วงศ์ Apocynaceae เป็นไม้พุ่ม แตกกิ่งมาก เปลือกสีน้ำตาลเข้ม เส้นกลางใบด้านบนนูนเด่น และมีสีม่วงแดง โคนใบรูปลิ่ม ดอกช่อ โคนกลีบดอกเป็นหลอดสีขาว ปลายแยกเป็น 5 กลีบ ไม่มีกลิ่น ออกดอกเดือนมกราคม- มีนาคม พบครั้งแรกที่จังหวัดพังงา โดย Curtis ใช้เป็นไม้ประดับ
ประเทศลิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศลิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศลิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เรือพาย
Qualification Legend: FA=Final A (medal); FB=Final B (non-medal); FC=Final C (non-medal); FD=Final D (non-medal); FE=Final E (non-medal); FF=Final F (non-medal); SA/B=Semifinals A/B; SC/D=Semifinals C/D; SE/F=Semifinals E/F; QF=Quarterfinals; R=Repechage
ปลาวัวปิกาโซ
ปลาวัวปิกาโซ (lagoon triggerfish, blackbar triggerfish, Picasso triggerfish, Picassofish, ฮาวาย: Humuhumu) เป็นปลากระดูกแข็งทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhinecanthus aculeatus อยู่ในวงศ์ปลาวัว (Balistidae)
กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังชนิดต่าง ๆ เช่น มอลลัสคา, ครัสตาเชียน รวมทั้งปะการังและสาหร่ายด้วย  โดยออกหากินในเวลากลางวัน และนอนหลับพักผ่อนตามโขดหินหรือแนวปะการังในเวลากลางคืน
เฆซุส นาบัส
เฆซุส นาบัส กอนซาเลซ (Jesús Navas González; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับเซบิยา และทีมชาติสเปน ในตำแหน่งปีกขวา แต่ก็สามารถเล่นปีกซ้ายในบางครั้ง ความสามารถของเขาคือการเลี้ยงลูกบอลได้อย่างรวดเร็วและสามารถที่จะวิ่งเข้าหาคู่ต่อสู้
เขาเคยเล่นให้สโมสรฟุตบอลเซบิยา ไป 393 นัด และคว้ารางวัลใหญ่มา 6 รางวัล รวมถึงชนะในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกและโกปาเดลเรย์ ในปี ค.ศ. 2013 เขาก็ย้ายมาเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตี
เขาเริ่มลงเล่นให้ฟุตบอลทีมชาติสเปนเมื่อปี ค.ศ. 2009 และนาบัสช่วยให้ทีมชาติของเขาคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2010 และยูโร 2012
เซบิยา
นาบัสเข้าร่วมศูนย์เยาวชนของเซบิยาเมื่ออายุ 15 ปี ในฤดูกาล 2003–04 เขาได้ลงเล่นครั้งแรกกับทีมชุดใหญ่ ในลาลิกา โดยเขาลงเล่นเพียง 12 นาที ในนัดที่แพ้อัสปัญญ็อล 0–1 ในฤดูกาล2004–05 เขาได้ถูกเลื่อนให้ไปเล่นทีมชุดแรกอย่างถาวร โดยเขาทำประตูได้ 2ประตูจากการลงเล่น 22นัด และในวันที่4 พฤษภาคม 2005 สโมสรได้ต่อสัญญานาบัสไปจนถึงปี 2010 อีกทั้งเขายังมีชื่อติดทีมชาติสเปนอายุไม่เกิน 21ปีด้วย
ในฤดูกาล 2005–06 เขาและสโมสรเซบิยาได้ถ้วยยูฟ่าคัพเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร
หลังจากนั้น 3ปี นาบัสได้กลายเป็นคนที่แอสซิสต์สูงสุดในสโมสร และยังทำประตูอีก 9ประตู ทำให้เซบิยาคว้าที่ 3 ในลาลิกาฤดูกาล2008–09
วันที่ 19 พฤษภาคม 2010 นาบัสได้ยิงประตูสุดท้ายก่อนหมดเวลาในนัดที่เจอกับอัตเลติโกเดมาดริดในรายการโกปาเดลเรย์ ทำให้เซบิยาชนะไป 2–0 และได้แชมป์โกปาเดลเรย์มาครอง
ฤดูกาล 2010–11 เขาได้บาดเจ็บ ทำให้เขาลงไม่ถึงครึ่งหนึ่งจากทุกนัดของเซบิยา แต่วันที่13 มีนาคม 2011 เขาเป็นคนที่ยิงตีเสมอทีมบาร์เซโลนา 1–1 และประตูนั้นเป็นประตูเดียวในฤดูกาลนี้
แมนเชสเตอร์ซิตี
วันที่ 4 มิถุนายน 2013 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่านาบัสจะย้ายไปทีมแมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยค่าตัว  14.9ล้านปอนด์
นาบัสลงเล่นในพรีเมียร์ลีก นัดแรกเมื่อ 19 สิงหาคม 2013 โดยเขาลงครบ 90 นาทีเต็ม โดยนัดเป็นการเล่นในบ้าน และชนะทีมนิวคาสเซิล 4–0 และวันที่24 พฤศจิกายน 2013  เขาได้ยิง 2ประตูช่วยให้ทีมชนะทอตนัมฮอตสเปอร์ ไป6–0
วันที่ 2มีนาคม 2014 นาบัสยิงประตูที่สามช่วยให้ทีมชนะซันเดอร์แลนด์ไป 3–1 และคว้าถ้วยลีกคัพครอง
ทีมชาติ
วันที่ 9 พฤศจิกายน 2009 นาบัสถูกเรียกติดทีมชาติในนัดกระชับมิตรเจอกับอาร์เจนตินา และออสเตรีย โดยนัดแรกที่เจออาร์เจนตินาที่มาดริด เขาได้ลงเล่น10 นาทีสุดท้าย โดยเปลี่ยนมาแทนอันเดรส อีเนียสตา
เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ถูกเรียกติดทีมชาติในฟุตบอลโลก 2010 และยูโร 2012 ที่ทีมชาติสเปนได้แชมป์ด้วย
ในฟุตบอลโลก 2014 นาบัสเป็นหนึ่งในนักเตะที่ถูกคัดชื่อออกไป
สโมสร
2 อื่นๆประกอบด้วยซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา และยูฟ่า ซูเปอร์ คัพ
ยมานตกะ
ยมานตกะ (यमान्तक Yamāntaka, ภาษาทิเบต: གཤིན་རྗེ་གཤེད་ Gshin-rje-gshed, ภาษาจีน: 大威德明王 ต้าเวย์เต๋อหมิงหวัง, ภาษาญี่ปุ่น: ไดอิโตกุเมียวโอ) เป็นเทพยิดัมหรือผู้ปกป้องธรรมในภาคดุร้ายองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต แปลว่า ที่ตายของพระยม หรือผู้ทำให้พระยมเกรงกลัว เชื่อกันว่าเป็นภาคดุของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ เพื่อปราบพระยม และอาจสร้างขึ้นเพื่อลดทอนอำนาจของเทพเจ้าในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะไศวนิกาย
รูปลักษณ์
มีศีรษะเป็นวัว กายสีน้ำเงินเข้ม มีหลายแบบ ประจำอยู่ทิศใต้ของพุทธมณฑล ผมสีน้ำตาล ตกแต่งร่างกายด้วยพวงมาลัยหัวกะโหลก ถือหัวกะโหลกบรรจุเลือดและไม้เท้าที่เสียบศีรษะอยู่ เท้าเหยียบบนร่างของมนุษย์ อสูร และยักษ์ ศักติคือปษุธารี (ผู้ถือห่วง) ซึ่งมีศีราะเป็นสุกรตัวเมีย
รูปลักษณ์อื่นของยมานตกะมีอีกหลายแบบ ตัวอย่างเช่น วัชรไภรวะ (สายฟ้าผู้น่ากลัว) ซึ่งมีเก้าหัว สามสิบสี่แขนและสิบหกเท้า ลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับยิดัมอีก 2 องค์คือ เหรุกะ และมหากาฬ
XOOPS
ซู้ปส์ (XoopS; eXtensible Object Oriented Portal System) เป็นโปรแกรมเปิดเผยรหัสประเภทระบบบริหารจัดการเนื้อหา ใช้สำหรับบริหารและจัดการข้อมูลเว็บไซต์แบบสำเร็จรูป โปรแกรมพัฒนามาจากภาษา PHP ร่วมกับฐานข้อมูล MySql
1303 ห้องผีเฮี้ยน
1303 ห้องผีเฮี้ยน (Apartment 1303; 1303号室) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นออกฉายในปี ค.ศ. 2007 เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญ
เรื่องย่อ
ห้องหมายเลข 1303 คือห้องพักสีขาวโปร่งสวยสะอาดที่มีม่านสีขาวปลิวพลิ้วตามแรงลม วิวจากระเบียงมองดูสวยงาม ทว่า...หญิงสาวคนแล้วคนเล่าที่เช่าห้องนี้ล้วนกระโดดลงมาจากระเบียงฆ่าตัวตายอย่างเป็นปริศนา และมันกำลังจะเกิดขึ้นอีก!
ซะยะกะ มิโดริกะวะ คือผู้เช่ารายใหม่ของห้อง 1303 มะริโกะ น้องสาวของเธอภูมิใจในตัวพี่มากที่สามารถหาเงินเช่าอพาร์ทเมนท์อยู่เองได้ แฟนหนุ่มของซะยะโกะ และเพื่อน ๆ มาเลี้ยงฉลองห้องใหม่ให้เธอ แต่เมื่อซะยะโกะเดินเข้าไปในห้องนอน พลังบางอย่างก็ดึงเธอเข้าไปที่ตู้เสื้อผ้า และเมื่อกลับออกมา ซะยะโกะก็มีท่าทีประหลาด ดวงตาเลื่อนลอย ทันใดนั้นโดยไม่มีใครคาดคิด เธอก็วิ่งตรงไปยังระเบียงและกระโดดลงไป ทิ้งให้เพื่อนในห้องยืนตะลึงด้วยความช็อค
ที่งานศพ ไม่มีใครเชื่อว่าซะยะโกะจะฆ่าตัวตาย โดยเฉพาะมะริโกะ เพราะเธอรู้ว่าพี่สาวกำลังมีความสุขและวางแผนอนาคตไว้มากมาย มะริโกะเข้าไปที่ห้อง 1303 เพื่อเก็บของของพี่สาวและรู้สึกได้ในทันทีว่ามีบางอย่างอาศัยอยู่ในห้องนี้ มะริโกะเริ่มสืบประวัติของห้องนี้ และได้ค้นพบความจริงสุดสะพรึงเกี่ยวกับแม่ลูกคู่หนึ่งที่เป็นต้นตอของอาถรรพ์ มะริโกะตัดสินใจหาทางหยุดคำสาปนี้ให้ได้ เพราะเธอรู้ว่าหากไม่มีใครหยุดมัน ชีวิตของหญิงสาวอีกมากจะต้องสังเวยให้กับห้องสยองห้องนี้
งานสร้างและการเข้าฉาย
Apartment 1303 เป็นภาพยนตร์ผีญี่ปุ่น ที่สร้างจาก Ju-on (ผีดุ) ภาพยนตร์ชุดที่ประสบความสำเร็จอย่างมากก่อนหน้านั้น โดยภาพยนตร์ถ่ายทำกันที่เมืองฮะมะมะสึ จังหวัดชิซุโอะกะ และเข้าฉายครั้งแรรกในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ที่งานยูโรเปียนฟิล์มมาร์เก็ต ประเทศเยอรมนี
นอกจากนี้แล้วในปี ค.ศ. 2012 ภาพยนตร์ได้ถูกบริษัทผู้สร้างของสหรัฐอเมริกาและแคนาดาซื้อลิขสิทธิ์ไปสร้างใหม่ ในชื่อ Apartment 1303 3D
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต (Lucien Bonaparte) หรือชื่อเกิดคือ ลูเซียโน บูโอนาปาร์เต (Luciano Buonaparte) เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เป็นบุตรชายคนที่สามที่มีชีวิตของการ์โล บูโอนาปาร์เต จึงมีศักดิ์เป็นน้องชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต (ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกกับนโปเลียนมากนัก แต่เขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ของนโปเลียนประสบผลสำเร็จและนโปเลียนได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เขาต่อต้านนโปเลียน
ในสมัยร้อยวันที่นโปเลียนหนีจากเกาะเอลบามาได้ นโปเลียนประกาศกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับประกาศสถาปนาลูว์เซียงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อีกครั้ง โดยสถาปนาลูว์เซียงและทายาทของเขาเป็นเจ้าฝรั่งเศส แต่ราชวงศ์บูร์บงซึ่งปกครองฝรั่งเศสภายหลังนโปเลียนสิ้นอำนาจไม่ยอมรับคำประกาศนี้ ลูว์เซียงเสียชีวิตที่เมืองวีเตอร์โบในเขตแดนของรัฐสันตะปาปา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840 จากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งเป็นสาเหตุการตายเดียวกับของบิดา, เปาลีนผู้เป็นน้องสาว และนโปเลียนผู้เป็นพี่ชาย
แหล่งข้อมูลอื่น
17751840
หมาจิ้งจอกทอง
หมาจิ้งจอกทอง หรือ หมาจิ้งจอกเอเชีย (Golden jackal, Common jackal, Asiatic jackal, Eurasian golden jackal, Reed wolf) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Canis aureus ในวงศ์สุนัข (Canidae) และถึงแม้ว่าจะได้ชื่อสามัญว่าในภาษาไทยว่า "หมาจิ้งจอก" แต่ก็ไม่ได้เป็นหมาจิ้งจอกแท้ ๆ เพราะไม่ได้อยู่ในสกุล Vulpini แต่จัดเป็นหมาป่าที่มีขนาดเล็ก (แจ็กคัล) กว่าหมาใน
ลักษณะและพฤติกรรม
มีลักษณะหูโตและตั้งตรง ขนตามลำตัวค่อนข้างยาวมีสีเทาปนน้ำตาล ลักษณะเด่นคือ หางสั้นเป็นพวง ปลายหางมีสีดำ ขนบริเวณหลังมีสีดำ หมาจิ้งจอกทองตัวเมียมีเต้านม 5 คู่
มีความยาวลำตัวและหัว 60–75 เซนติเมตร ความยาวหาง 20–25 เซนติเมตร น้ำหนัก 8–9 กิโลกรัม กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง จึงทำให้มีชนิดย่อย ถึง 13 ชนิด (ดูในตาราง ) พบตั้งแต่ในยุโรปตะวันออก, แอฟริกาเหนือ, แอฟริกาตะวันออก, ตะวันออกกลาง, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน, อินเดีย, เนปาล, สิกขิม, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ภาคเหนือของกัมพูชา, ลาว และภาคกลางของเวียดนาม
หมาจิ้งจอกทอง สามารถปรับตัวให้อาศัยอยู่ในภูมิประเทศที่หลากหลายได้ ทั้งป่าเต็งรัง, ป่าเบญจพรรณ หรือพื้นที่เสื่อมโทรมตามหมู่บ้าน กินอาหารได้หลากหลาย ทั้งพืชและสัตว์ เช่น นก, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ,สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม พืชหลายชนิด บางครั้งอาจขโมยอาหารหรือสัตว์เลี้ยงจากมนุษย์ หรืออาจจะล่าสัตว์กีบขนาดเล็ก เช่น ลูกกวาง, ลูกแอนทีโลป เป็นอาหารได้ หมาจิ้งจอกทองมีระบบประสาทตา หู จมูก ดีเยี่ยม ในช่วงผสมพันธุ์อาจพบเห็นอยู่ด้วยกันเป็นคู่ ออกล่าเหยื่อในเวลากลางคืนและพักผ่อนในเวลากลางวัน แต่บางครั้งอาจพบเห็นได้ช่วงพลบค่ำหรือเช้าตรู่ ชอบส่งเสียงหอน "ว้อ" เป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งคู่ มีพฤติกรรมจับคู่อยู่เป็นผัวเดียวเมียเดียวตลอดชีวิต ตัวผู้มีหน้าที่เลี้ยงดูครอบครัว ขณะที่ตัวเมียจะทำหน้าที่เลี้ยงลูกเป็นหลัก แต่ก็อาจช่วยตัวผู้ล่าเหยื่อได้ในบางครั้งที่เหยื่อมีขนาดใหญ่ สามารถผสมพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ออกลูกครั้งละ 3–5 ตัว ระยะเวลาตั้งท้องนาน 9 สัปดาห์ มีระยะเวลาการให้นมลูก 60–63 วัน เมื่อตัวแม่ออกไปหาอาหารมักทิ้งลูกในอยู่ตามลำพัง มีอายุยืนประมาณ 12 ปี ปัจจุบันจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
ในแอฟริกา หมาจิ้งจอกทองมีอาณาเขตของตัวเองประมาณ 2–3 ตารางกิโลเมตร โดยใช้กลิ่นปัสสาวะเป็นตัวบ่งบอก คู่ตัวผู้และตัวเมียอาจมีลูกที่ต้องดูแลพร้อมกันหลายครอก หลายช่วงอายุ โดยลูกตัวที่โตแล้วแต่ยังไม่สามารถล่าเหยื่อเองได้ จะมีหน้าที่ช่วยพ่อแม่เลี้ยงดูลูกตัวที่เล็กกว่าและยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ บางครั้งลูกตัวที่โตแล้วจะเป็นผู้ช่วยพ่อของตัวเองล่าเหยื่อ ทั้งนี้เป็นการฝึกฝนประสบการณ์ของตัวเองในการล่าเหยื่อและเลี้ยงดูลูกในอนาคตด้วย หมาจิ้งจอกทองจะอาศัยทำรังและเลี้ยงดูลูกในโพรงในทุ่งหญ้าสะวันนา บางครั้งจะเป็นรังของสัตว์อื่นทิ้งไว้ เช่น เม่น หรือหมูป่า และอาจมีหลายโพรงสำหรับความปลอดภัยของลูกเล็กจากการรังควานของสัตว์กินเนื้ออื่น เช่น ไฮยีนา หมาจิ้งจอกทองตัวผู้บางครั้งอาจจะล่าเหยื่อไปไกลจากรังถึง 10 กิโลเมตร เมื่อได้แล้วจะรีบกลืนเนื้อลงท้องแล้วรีบกลับไปที่รังเพื่อขย้อนออกมาให้หมาจิ้งจอกทองตัวเมียและลูก ๆ ได้กิน ลูกหมาจิ้งจอกทองตัวที่โตที่จะดูแลตัวเองได้แล้วจะถูกพ่อแม่ขับไล่ออกไปอย่างรุนแรง โดยในระยะ 2–3 สัปดาห์แรกจะยังไม่สามารถล่าเหยื่อขนาดใหญ่ได้ และจะหาอาหารประเภทสัตว์เล็ก ๆ เช่น แมลงกุดจี่ เป็นอาหารไปก่อน
หมาจิ้งจอกสยาม
หมาจิ้งจอกสยาม (Siamese jackal; ) เป็นชนิดย่อยของหมาจิ้งจอกทอง เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นหมาป่า 1 ใน 2 ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทย นอกเหนือไปจากหมาใน
มีลักษณะคล้ายกับหมาจิ้งจอกหิมาลายัน หรือหมาจิ้งจอกอินเดีย (C. a. indicus) แต่มีขนาดเล็กกว่า ขนสีน้ำตาลปนเทา มีลายกระดำกระด่างเปรอะ ๆ ไม่ไช่สีพื้นแดงสนิมเหมือนกับอย่างขนของหมาในนอกจากนั้นแล้วยังมีขนยาวปกคลุมรอบคอเป็นแผงใหญ่ขนบริเวรนี้ปลายขนจะมีสีดำขนตามลำตัวจะมีลักษณะขนสองชั้นแผ่ชี้ปกคลุมตั้งแต่ท้ายทอยลงมาจนถึงกลางหลังเรื่อยจนไปถึงโคนหางมีลักษณะคล้ายกับอานม้ามากกว่าขนที่กลางหลังของสุนัขไทยหลังอานเสียอีก เพราะขนที่หลังของสุนัขไทยหลังอานเป็นขนชนิดที่ย้อนกลับคล้าย ๆ กับขวัญ หางของหมาจิ้งจอกสยามจะสั้นกว่าหางของหมาในและขนที่หางจะมีสีดำเพียงแค่ 1 ใน 3 ส่วนหมาในจะมีขนที่หางจะเป็นสีดำ ความสูงประมาณ 40 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 7–14 กิโลกรัม (15–31 ปอนด์) ความยาวของลำตัววัดจากหัวหัวถึงปลายหางหางประมาณ 60–75 เซนติเมตร (24–30 นิ้ว) ความยาวของหางวัดจากหัวถึงปลายหางประมาณ 23–25 เซนติเมตร (9.2–14 นิ้ว) ลักษณะจมูกจะยาวแต่จมูกไม่ดำ ลำตัวกลมและแข็งแรง สันกลางต่ำ โค้งกว้างแตกต่างกับหมาในซึ่งมีจมูกสั้นและจมูกสีดำ ส่วนหน้าผากค่อนข้างจะแบนเล็กน้อยหน้าแหลม หูตั้งป้องไปข้างหน้า
พบกระจายพันธุ์ในประเทศไทย, พม่า และภาคตะวันออกของอินเดีย โดยทำการแยกชนิดจากหมาจิ้งจอกอินเดีย โดยสังเกตจากพฤติกรรมในที่เลี้ยง
ตำบลนาเหรง
นาเหรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลนาเหรง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอนบพิตำ ประมาณ 6 กิโลเมตร
พนมไพร ลูกเพชร
พนมไพร ลูกเพชร (พ.ศ. 2486 -) มีชื่อจริงว่า ประเสริฐ แย้มน้อย นักร้องเพลงลูกทุ่งชื่อดังในอดีต เป็นชาวจังหวัดเพชรบุรี
ตำบลนาเหรง
ประวัติ
ตำบลนาเหรงเป็น 1 ใน 4 ตำบล ของอำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยตำบลนาเหรงได้แยกออกจากตำบลกะหรอ เมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยการจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ แยกหมู่บ้านจากตำบลเดิมมา 7 หมู่บ้าน ใช้ชื่อว่า ตำบลนาเหรง ซึ่งเป็นชื่อเก่าแก่ของหมู่บ้านหนึ่งในตำบล ตามประวัติศาสตร์เล่ากันว่าเป็นหมู่บ้านที่มีต้นเหรงและนาอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกหมู่บ้านนี้ว่า “บ้านนาเหรง” จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนาเหรง เมื่อปี พ.ศ. 2539 และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลนาเหรงในปี 2555
ภูมิศาสตร์
ตำบลนาเหรงตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ภูมิประเทศ
โดยทั่วไปพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบและมีภูเขาบางส่วนทางทิศตะวันตกของตำบล ตำบลนาเหรงมีทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ เต็มไปด้วยสัตว์ป่าและพืชพันธุ์ไม้นานาชนิด เนื่องจากพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาหลวง คือ วนอุทยานแห่งชาติยอดเหลือง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ หมู่ที่ 9 ตำบลนาเหรง อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช นอกจากนี้ยังอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแร่ธาตุหลากหลายชนิด ได้แก่ แร่เฟลสปาร์ แร่แบไรต์ และหินปูน
ภูมิอากาศ
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลนาเหรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การประกอบอาชีพ
การประกอบอาชีพของประชากรในตำบลนาเหรง ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทางการเกษตร เช่น ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ เลี้ยงสัตว์ รับจ้างทั่วไป รับราชการและอื่น ๆ ซึ่งรายได้โดยเฉลี่ยทั้งตำบลของประชาชนตำบลนาเหรง ประมาณ 55,695.63 บาทต่อคนต่อปี
วัด
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลนาเหรง มีทั้งหมด 4 วัด คือ
คานาริยะ
คานาริยะ เป็นซิงเกิลที่ 12 ของอายูมิ ฮามาซากิ  เป็นเพลงลับในอัลบั้ม LOVEppears  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม  พ.ศ. 2542 เปิดตัวที่อันดับ 1 ของออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรก 248,000 แผ่น  และมียอดขายรวมประมาณ 289,000 แผ่น  ซิงเกิล kanariya เป็นซิงเกิลที่ใช้แผ่นซีดีแทนหน้าปกซิงเกิล  โดยมิวสิควิดีโอเพลงนี้ได้ใช้เพลง kanariya "Jonathan Peters Vocal Club Mix" ซึ่งเป็นเวอร์ชันรีมิกซ์
ประเทศโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศโมซัมบิก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศโมซัมบิกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 3 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เรือใบ
M = Medal race; EL = Eliminated – did not advance into the medal race
17 ธันวาคม
วันที่ 17 ธันวาคม เป็นวันที่ 351 ของปี (วันที่ 352 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 14 วันในปีนั้น
บ้านผีเปิบ
บ้านผีเปิบ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อ 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 กำกับโดยพงศ์ชยุตม์ ศิริสุขวงศา ทำรายได้รวม 14 ล้านบาท ผู้รับบทผีเปิบคือ จอย ชวนชื่น โดยที่มาของหนังได้รับแรงบันดาลใจจากหนัง บ้านผีปอบ โดยออกแบบตัวละครนี้ให้ไม่น่ากลัวเกินไป มีความตลก
Spongilla lacustris
ในประเทศไทยเคยรายงานพบที่ทะเลน้อย ส่วนหนึ่งของทะเลสาบสงขลา จังหวัดสงขลา รวมทั้งบ่อบัวภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม  มีสีเขียวเนื่องจากมีสาหร่ายเซลล์เดียวอาศัยอยู่ด้วย ในระยะที่ยังเป็นวัยอ่อนหรือเป็นเจมมูลจะอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำไหลโดยมีเปลือกเคลือบ เมื่อสภาวะเหมาะสมจะแตกตัวเป็นก้อนกลม ๆ ใส ๆ เกาะไปกับวัสดุประเภทต่าง ๆ ใต้น้ำ เช่น กิ่งก้านของพืชน้ำ หรือก้อนหิน เมื่อถึงวัยเจริญเต็มที่จะแตกแขนงคล้ายเขากวาง หรือปะการังเขากวาง
กินอาหารแบบกรองกินแพลงก์ตอนหรือแบคทีเรียที่ล่องลอยในกระแสน้ำ เจริญเติบโตได้ดีในที่ ๆ มีแสงสว่าง แต่ไม่ใช่แสงจ้าหรือแสงแดดโดยตรง สามารถนำมาเพาะเลี้ยงได้ในตู้ปลาหรือที่เลี้ยง แต่ทว่าเลี้ยงให้รอดได้ค่อนข้างยาก
นอกจากนี้แล้วสาหร่ายสีเขียวในฟองน้ำน้ำจืดชนิดนี้ สามารถสกัดออกมาเป็นสารขัดหน้าช่วยรักษาสิวได้
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน)
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) เป็นองค์การมหาชนของไทย ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2543 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 และมีผลบังคับใช้อีก 90 วันถัดมา คือ วันที่ 26 ตุลาคมของปีเดียวกัน
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) มีภารกิจในการดำเนินงานเพื่อสนับสนุนและให้การช่วยเหลือแก่องค์กรชุมชนและเครือข่ายองค์กรชุมชนเกี่ยวกับการประกอบอาชีพ การพัฒนาอาชีพ การเพิ่มรายได้ การพัฒนาที่อยู่อาศัยและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาชีวิตความเป็นอยู่ของสมาชิกในชุมชนทั้งในเมืองและชนบท โดยยึดหลักการพัฒนาแบบองค์รวมหรือบูรณาการ และหลักการพัฒนาที่สมาชิกชุมชนมีส่วนร่วมเป็นแนวทางสำคัญ เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนและประชาสังคม
ในระยะเริ่มแรกให้มีการโอนกิจการของโครงการพัฒนาคนจนในเมือง การเคหะแห่งชาติ และสำนักงานกองทุนพัฒนาชนบท สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เข้ามาจัดตั้งเป็นสถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน ในสังกัดกระทรวงการคลัง และโอนมาสังกัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในปี พ.ศ. 2545
ที่ตั้งสำนักงาน
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) มีสำนักงานใหญ่ สำนักงานภาคกรุงเทพมหานคร ปริมณฑลและตะวันออก และสำนักงานภาคกลางและตะวันตก ตั้งอยู่ที่ถนนนวมินทร์ แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร นอกจากนั้นยังมีสำนักงานในภูมิภาค จำนวน 3 แห่ง ได้แก่
นกตบยุงหางยาว
นกตบยุงหางยาว (Large-tailed Nightjar) เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังจำพวกสัตว์ปีก (Aves) อยู่ในวงศ์นกตบยุง (Family Caprimulgidae) นกวงศ์นี้มีเพียง ๑ สกุล คือ สกุลนกตบยุง (Caprimulgus) ในประเทศไทยมีนกตบยุง 6 ชนิด ได้แก่ นกตบยุงพันธุ์มลายู (Eurostopodus temminckii) นกตบยุงยักษ์ (Eurostopodus macrotis) นกตบยุงภูเขา (Caprimulgus indicus) นกตบยุงหางยาว (Caprimulgus macrurus) นกตบยุงเล็ก (Caprimulgus asiaticus) และนกตบยุงป่าโคก (Caprimulgus affinis) ซึ่งนกตบยุงจะมีจะงอยปากแบนกว้าง ไม่ค่อยแข็งแรง ช่องปากกว้าง รูจมูกเป็นหลอดเล็กน้อยคล้ายกับจมูกของนกจมูกหลอด บริเวณมุมปากมีขนยาว ลำตัวเพรียว หางยาว ปีกยาวปลาย ปีกแหลม ดวงตากลมโต อาหารได้แก่ แมลงต่าง ๆ หากินโดยการบินโฉบจับแมลงกลางอากาศ มีนิสัยชอบอยู่โดดเดี่ยว นกตบยุงไม่สร้างรัง แต่จะวางไข่บนพื้นดิน วางไข่ครอกละ ๒ ฟอง ปกติไข่ไม่มีลายขีด ลูกนกอยู่ในไข่จนโตพอสมควรก่อนออกจากไข่ มีขนดาวน์หรือขนอุยขึ้นปกคลุมลำตัว ลืมตาได้ แต่ลูกนกยังคงต้องให้พ่อแม่หาอาหารมาป้อนให้
ชีววิทยาของนกตบยุงหางยาว
ขนาดตัว: 31.5-33 เซนติเมตร ขณะเกาะปลายหางยาวเลยปลายปีกออกมามากกว่านกชนิดอื่นๆ ตัวผู้: หัวสีน้ำตาลเหลือง แถบกลางหัวสีน้ำตาลคล้ำ แถบหนวดและแถบข้างคอขาวชัดเจน ปลายขนคลุมปีกมีแต้มสีน้ำตาลอ่อนหรือขาวต่อเนื่องเป็นแถบ 4 แถบขวางแนวลำตัว ท้ายทอยแกมสีน้ำตาลแดง ไหล่มีลายขีดดำชัดเจน ขณะบินปลายขนปีกบินมีจุดขาวใหญ่ชัด ปลายหางคู่นอกๆ ขาว ตัวเมีย: จุดขาวที่ปีกมีสีน้ำตาลเหลือง ปลายหางขาวแกมเหลืองไม่ชัดเจน เสียงร้อง: ก้อง “ชุก ชุก” หรือ “จุ๋ง จุ๋ง” ต่อเนื่องเป็นจังหวะ อุปนิสัย: มักพบโดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ ออกหากินเวลากลางคืน กินแมลงเป็นอาหาร โดยหมอบตามพื้นดินหรือเกาะกิ่งไม้แห้ง เมื่อแมลงบินผ่านมาก็บินโฉบด้วยปาก ส่วนเวลากลางวันมักหมอบพักบนต้นไม้หรือหมอบนอนหลับตามพื้นดิน ใต้ร่มเงาต้นไม้ หรือพื้นหญ้า ซึ่งมีใบไม้หรือใบหญ้าที่ร่วงหล่นค่อนข้างหนาแน่น การผสมพันธุ์: ผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อนระหว่างเดือนมีนาคม – พฤษภาคม ในการเกี้ยวพาราสี นกตัวผู้จะวิ่งรอบตัวเมีย ส่ายหางไปมา พองขนสีขาวที่คอ พร้อมทั้งส่งเสียงร้องคล้ายกบ นกชนิดนี้ไม่สร้างรัง แต่จะวางไข่บนพื้นดิน ในรังมักพบไข่ 2 ฟอง ไข่สีครีมแกมเหลือง หรือสีเนื้อแกมชมพู มีลายจุดเป็นลายดอกดวงสีเทาหรือเทาแกมแดง ทั้งพ่อแม่นกจะช่วยกันฟักไข่ ระยะฟักไข่ 16 – 20 วัน ถิ่นอาศัย: ป่าโปร่ง ชายป่า พื้นที่เกษตรกรรม และพื้นที่เปิดโล่งต่างๆ ที่ราบถึงความสูง 2,135 เมตร มักพบอยู่ตามเส้นทางลำคลองในป่า ทั้งป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ และป่าดิบแล้ง เขตแพร่กระจาย: พบในปากีสถาน อินเดีย จีนด้านตะวันตกเฉียงใต้ ไหหลำ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หมู่เกาะอันดามัน หมู่เกาะซุนดาใหญ่ และออสเตรเลียตอนเหนือ สถานภาพ: นกประจำถิ่น พบบ่อย บางส่วนเป็นนกอพยพระยะสั้น
นักกินแมลงยามค่ำคืน
อาหารหลักของนกตบยุงเป็นพวกแมลงกลางคืนนานาชนิด ทั้งผีเสื้อกลางคืน ด้วงปีกแข็ง และมวนต่าง ๆ รวมทั้งแมลงเม่า หรือแม้แต่พวกจิ้งหรีดตามพื้นดินเป็นอาหาร ส่วนยุงกลับไม่ใช่อาหารของมัน แต่ด้วยลีลาการบินที่ค่อยกระพือปีก สลับร่อน และยกปีกเป็นรูปตัววี บินกลับตัวฉวัดเฉวียน จึงดูคล้ายกำลังตบยุงกลางอากาศ เมื่อตะวันตกดิน นกตบยุงก็จะเริ่มออกหากินเรื่อยไปตลอดทั้งคืน ด้วยการบินโฉบจับแมลงกลางอากาศในระดับเรือนยอดไม้ หรือหมอบอยู่ตามพื้นดินหรือเกาะบนกิ่งไม้ เมื่อแมลงบินผ่านก็โฉบจับด้วยปากอย่างรวดเร็ว ด้วยเหตุนี้นกตบยุงหางยาวจึงเป็นนกที่ช่วยควบคุมปริมาณแมลงที่มีมากมายในธรรมชาติให้อยู่ในภาวะสมดุลได้
ความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการของนกตบยุงหางยาวกับญาติ
จากการศึกษาความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการของนกในอันดับ Caprimulgiformes โดยใช้ลำดับเบสจำนวน 2.8 kb ของ RAG-1 exon นั้น พบว่า นกในอันดับนี้ไม่เป็น monophylatic group โดยนกในวงศ์ Aegothelidae (owlet-nightjars) เป็น sister group กับนกในอันดับ Apodiformes (swifts and hummingbirds) และพบว่านกในวงศ์นกปากกบ Podargidae (frogmouths) และนกในวงศ์นกตบยุง Caprimulgidae (nightjars) มีความใกล้ชิดกัน สำหรับนกตบยุงหางยาว (C. macrurus) เป็น sister group กับ นก C. europaeus นกในสกุล Semeiophorus และนกในสกุล Scotornis
การมีขนแบบขนนก (Feathers) ที่ช่วยในการบินโฉบจับแมลงกลางอากาศ
ขนที่ขึ้นปกคลุมร่างกายของนกมีลักษณะแตกต่างไปจากขนของสัตว์ชนิดอื่นคือ มีโครงสร้างที่แข็งและมีโครงสร้างบางส่วนที่เป็นตะขอทำหน้าที่เกาะเกี่ยวกันจนเกิดเป็นแผ่นเรียกว่า ขนนก (Feathers) ขนที่มีลักษณะนี้เป็นลักษณะจำเพาะของสัตว์ที่อยู่ใน Class Aves เท่านั้น ทั้งนี้ขนที่ขึ้นปกคลุมลำตัวนกในแต่ละส่วนของร่างกายจะมีลักษณะและรูปร่างแตกต่างกัน ซึ่งขนแบบคอนทัวร์ (Contour) จะพบมากที่สุดบนตัวนก อันได้แก่ ขนปกคลุมลำตัวทั่วไป ขนปีก ขนหาง โดยขนปีกและขนหางมีขนาดใหญ่กว่าขนที่ปกคลุมลำตัว และเส้นขนก็มีความแข็งแรงกว่า ขนประเภทนี้ทำหน้าที่ในการบิน นอกจากนี้ นกตบยุงหางยาวยังมีขนแบบบริสเติล (Blistle) ซึ่งเป็นขนที่มีก้านขนยาว และอาจมีเส้นขนเล็กน้อยหรือไม่มีเลย พบอยู่ตามที่ต่าง ๆ ในส่วนของหัว ที่ช่วยในการกรองแมลงเข้าปากขณะบิน และเพื่อใช้รับความรู้สึกเวลามีแมลงบินผ่าน
การมีสีขนที่ปรับให้คล้ายคลึงกับสภาพแวดล้อม
จุดมุ่งหมายที่สำคัญคือ ใช้พรางตัวเพื่อให้รอดพ้นอันตรายจากการล่าโดยศัตรู หรือในทางตรงข้าม นกใช้ประโยชน์จากการพรางตัวเพื่อการล่าเหยื่อ ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า นกที่หากินอยู่บนพื้นดินส่วนใหญ่จะมีสีน้ำตาลสลับดำเป็นส่วนใหญ่เพื่อให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งในนกเพศเมียที่ต้องทำหน้าที่ฟักไข่ ด้วยเหตุนี้ นกตบยุงหางยาวจึงเป็นนักพรางตัวที่ดีเลิศ เนื่องจากมีขนสีน้ำตาลคล้ำอมเทาผสมกับแถบสีดำและจุดประสีน้ำตาลปกคลุมจนทั่วตัว ทำให้กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมที่เป็นพุ่มไม้หรือกองใบไม้แห้งตามพื้นป่า ทำให้ยากต่อการสังเกตเห็น ซึ่งต้องเข้าใกล้เกือบถึงตัวนกจึงจะรู้ว่ามีนกชนิดนี้อยู่ก็เมื่อตอนมันบินหนีไป นอกจากนี้การมีไข่สีน้ำตาลที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เช่นเดียวกับลูกนกที่แรกเกิดจะยังลืมตาไม่ได้แต่การมีสีขนลำตัวเป็นสีน้ำตาลแก่นั้นจะช่วยพรางตัวจากสัตว์ผู้ล่า เนื่องจากขนคล้ายใบไม้แห้งที่หล่นทับถมตามรังนอนมาก
การมีจะงอยปากสั้นแบน ไม่ค่อยแข็งแรง ทำให้นิ้วมีเล็บเป็นซี่หวี
เนื่องจากนกต้องปรับตัวให้มีน้ำหนักเบา เพื่อให้เหมาะสมกับการบิน จึงจำเป็นต้องลดรูปกระดูกขากรรไกรให้มีขนาดเล็กลงและไม่มีฟัน แต่นกได้เพิ่มความสามารถในการฉีกและจับอาหารของปากโดยมีจะงอยปากที่แข็ง และกระเพาะอาหารที่พัฒนาเพื่อการบดเคี้ยวอาหารแทนกระดูกขากรรไกรและฟัน เป็นผลทำให้ขนาดและรูปร่างของจะงอยปากของนกแตกต่างกันไปตามชนิดของอาหารที่นกกิน ทั้งนี้นกตบยุงมีจะงอยปากที่สั้นแบน ใช้สำหรับกินแมลงเป็นอาหาร จึงทำให้นิ้วที่ 3 มีเล็บเป็นเล็บหยักคือ มีซี่หวี (Pectimate) เพื่อใช้ในการจัดเรียงระเบียบขนแทนจะงอยปาก เนื่องจากนกต้องดูแลขนของตัวเองให้สะอาดอยู่เสมอ เพราะถ้าขนสกปรกจะทำให้ขนปีกติดกัน และนกอาจตกลงมาในเวลาบินได้ ทั้งยังเป็นการขับไล่แมลงและไรที่เกาะหากินอยู่บนตัวนก
การมีปากสั้นแบนกว้างและมีขนแข็งที่โคนปาก
เนื่องจากนกตบยุงหางยาวกินแมลงเป็นอาหารและออกหากินในเวลากลางคืน ด้วยวิธีบินโฉบจับแมลงกลางอากาศในระดับเรือนยอดไม้ หรือหมอบอยู่ตามพื้นดินหรือเกาะบนกิ่งไม้ ดังนั้นการมีปากสั้นแบนกว้างและมีขนแข็งที่โคนปาก จึงเพิ่มโอกาสในการจับแมลงที่บินผ่านในขณะที่โฉบจับกลางอากาศด้วยปากอย่างรวดเร็ว
วัดถ้ำเชียงดาว
วัดถ้ำเชียงดาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงดาว อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่
วัดถ้ำเชียงดาว หรือ วัดบ้านถ้ำ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 วัดตั้งอยู่ในบริเวณเขาหลวงเชียงดาว การพบถ้ำครั้งแรกในพุทธศตวรรษที่ 20 ประชาชนเข้าไปตั้งถิ่นฐานเริ่มเป็นหมู่บ้านในกลางพุทธศตวรรษที่ 23 และมีการบูรณะเรื่อยมา มีตำนานเล่าว่า เจ้าหลวงคำแดง บุตรชายของเจ้าผู้ครองเมืองพะเยา ได้ทิ้งบ้านเมืองมาตามหาหญิงสาวที่แปลงร่างเป็นกวางทอง กวางตัวนั้นหายไปในถ้ำนี้ เจ้าหลวงคำแดงจึงตามเข้าไปในถ้ำและก็ไม่ได้กลับออกมาอีกเลยนับจากนั้น ชาวบ้านเชื่อว่าเจ้าหลวงคำแดงน่าจะกลายเป็นเทวดาคอยรักษาถ้ำ และยังสร้างศาลพ่อหลวงคำแดง นอกจากนั้นยังมีตำนาน "พรหมฤๅษี" เป็นผู้วิเศษที่ได้เรียกประชุมเทวดา อินทร์ พรหม ยักษ์ อสูร นาคราช เป็นต้น เพื่อมาเนรมิตสิ่งวิเศษต่าง ๆ เช่น พระพุทธรูปทองคำ ต้นโพธิ์ทองคำ ช้างวิเศษหรือช้างเอราวัณ ดาบวิเศษหรือดาบศรีกัญชัย อาหารทิพย์ ม้าวิเศษ เป็นต้น
หน้าถ้ำมีธารน้ำไหล มีน้ำไหลออกมาจากถ้ำตลอดปี ปากถ้ำยังประดิษฐานพระพุทธรูปทันใจ อาคารเสนาสนะมีเจดีย์ 25 ยอดลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบพม่า ส่วนฐานตอนล่างเป็นชั้นเขียงรับชั้นปัทม์ ท้องไม้ลูกแก้วคู่ซ้อนกัน 2 ชั้น ที่มุมทั้ง 4 ของแต่ละชั้นประดับเจดีย์จำลองรวมทั้ง 3 ชั้น เป็น 24 องค์ และเจดีย์ประธาน 1 องค์รวมเจดีย์ทั้งหมด 25 องค์ และอุโบสถลักษณะอาคารก่ออิฐถือปูนขนาด 2 ห้อง
จันทรกีรติ
จันทรกีรติ ( c. 600) เป็นนักปราชญ์ทางพุทธศาสนามหายานของนิกายมัธยมกะ และเป็นอรรถกถาจารย์ผู้อธิบายงานเขียนของพระนาคารชุน และศิษย์คนสำคัญของท่านนาคารชุน เช่น พระอารยเทวะ พระจันทรกีรติเป็นผู้เขียนปกรณ์ชื่อประสันนปทา และมาธยมกาวตาร
ไม่มีข้อมูลเรื่องชีวิตของจันทรกีรติมากนัก แหล่งข้อมูลจากทิเบตระบุว่าท่านเกิดที่เมืองสามันตะ ทางภาคใต้ของอินเดียเป็นศิษย์ของพระกมลพุทธิ และขนบทางพุทธศาสนามหายานมักระบุว่าท่านเกี่ยวข้องกับนาลันทามหาวิหาร ซึ่งท่านอาจเป็นพระภิกษุที่นั่น
คำสอนและผลงาน
จันทรกีรติเป็นเน้นตีความคำสอนของนิกายมาธยมกะ ด้วยวิธีการทางตรรกศาสตร์ที่เรียกว่า ปราสังคิกะ หรือการวิพากษ์ทางตรรกะแบบอนุมาน หรือสำนักวิพาษวิธี ในภาษาทิเบตเรียกว่า อูมะ เทลจูร์ (Wylie: dbu ma thal 'gyur) งานเขียนของท่านปกป้องแนวคิดของพระพุทธปาลิตต่อข้อโต้แย้งของพระภาวะวิเวก โดยวิจารณ์ฝ่ายหลังว่า ใช้ตรรกวิธีที่อนุมานโดยอัตโนมัติ นอกจากนี้ ท่านยังวิพากษ์แนวคิดของพุทธศาสนานิกายต่างๆ เช่นนิกายวิชญานวาท หรือนิกายโยคาจาร ท่านยังโจมตีทัศนะของสำนักของท่านทิคนาคะ นักตรรศาสตร์ชาวพุทธที่มีชื่อเสียง โดยชี้ว่าท่านทิคนาคะ พยายามจะยึดหลักญานวิทยาโดยตั้งประพจน์พื้นฐาน
ผลงานการรจนาของท่านจันทรกีรติ เช่น ประสันนปทา เป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า บทคำที่ชัดแจ้ง เป็นอรรถาธิบายตำรามูลมาธยมกการิกา ของพระนาคารชุน และมัธยมกาวตารเป็นตำราเสริมต่อผลงานของพระนาคารชุน ในทิเบตใช้มาธยมกาวตารของท่านเป็นตำราการเรียนการสอนวิทยาลัยสงฆ์ ในวิชาว่าด้วยหลักศูนยตาและปรัชญาของนิกายมัธยมกะ
เทศบาลตำบลท่าประจะ
ท่าประจะ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอชะอวดประมาณ 6 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 19,991 ไร่ หรือประมาณ 31.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าประจะ (ตำบลหนึ่งในจำนวน 11 ตำบลของอำเภอชะอวด) เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลชะอวด
ประวัติ
เทศบาลตำบลท่าประจะ เป็นชื่อของบ้านท่าประจะ หมู่ที่ 3 ตามประวัติว่า เมื่อตั้งตำบลขึ้นปกครอง ขุนนิตย์ เป็นคนบ้านท่าจะ จึงได้แต่งตั้งขุนนิตย์เป็นผู้ปกครองดูแล เลยเรียกว่า ตำบลท่าประจะ มาจนทุกวันนี้ ต่อมาแต่งตั้ง คนที่ 2 ขุนจง ธานีรัตน์ เป็นกำนัน โดยประธานนามว่า ขุนบรรจง ประชารักษ์
ปัจจุบัน ตำบลท่าประจะได้แบ่งแยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลเกาะขันธ์ ตำบลท่าประจะ
ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลท่าประจะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ภูมิอากาศ
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
การแบ่งเขตการปกครอง
เทศบาลตำบลท่าประจะแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 6 ชุมชน
แมงมุมปูขี้นก
แมงมุมปูขี้นก (Bird dung crab spider) จัดเป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง อยู่ในไฟลัมArthropoda ชั้น Arachnida อันดับ Araneae เป็นแมงมุมที่มีลักษณะคล้ายปูขนาดเล็ก มีลำตัวค่อนข้างกว้างและแบน ขาทั้ง 4 คู่ยื่นออกไปทางด้านข้างของลำตัว โดยขาสองคู่หน้ามีขนาดใหญ่และยาวกว่าขาสองคู่หลัง ซึ่งส่วนใหญ่จะมีสีค่อนข้างอ่อนหรืออาจมีสีที่ใกล้เคียงกับพื้นหลัง ทั้งนี้เพื่อเป็นการพรางตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม แมงมุมกลุ่มนี้จะไม่สร้างใยเพื่อดักจับเหยื่อ แต่จะซุ่มโจมตีเหยื่ออยู่บริเวณดอกไม้ ใบไม้ พื้นดิน เป็นต้น
แมงมุมปูขี้นกนั้นจัดอยู่ในสกุล Phrynarachne ซึ่งถูกค้นพบบริเวณแถบเอเชียและแอฟริกาเป็นส่วนใหญ่ พบแล้วประมาณ 30 ชนิด ซึ่งปัจจุบันพบว่ามีรายงานการศึกษาในสกุลนี้ค่อนข้างน้อย
แมงมุมปูขี้นก ถือเป็นสิ่งชีวิตที่ประสบความสำเร็จในการพรางตัวมากที่สุดตัวหนึ่ง เนื่องจากร่างกายของมันมีรอยเปื้อนก้อนเล็กๆขึ้นเต็มไปหมด ซึ่งทำให้มันมีลักษณะเหมือนขี้นกที่สดใหม่ นอกจากนี้มันยังเพิ่มการเลียนแบบขี้นก โดยการอยู่บนใยสีขาวที่มันสร้างขึ้นมา เอาขาแนบชิดกับลำตัวและไม่แสดงการเคลื่อนไหวเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้เพื่อเป็นการทำให้สิ่งมีชีวิตอื่นเกิดการเข้าใจผิดว่าเป็นรอยเปื้อนของขี้นกที่อยู่บนใบไม้และเพื่อเป็นการป้องกันตัวจากการถูกจับกินโดยศัตรู
แมงมุมปูขี้นกสามารถสร้างกลิ่นและปล่อยกลิ่นที่เหมือนกับกลิ่นของอุจจาระหรือปัสสาวะได้ ซึ่งวิธีการสร้างกลิ่นนี้ถือเป็นวิธีการที่ฉลาดมากในการดึงดูดแมลงบางกลุ่ม เช่น แมลงวัน ให้เข้ามาและหลังจากนั้นมันก็จะโจมตีเหยื่อทันที
บารายหนองบัวราย
โบราณสถานบารายหนองบัวราย ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ บ้านหนองบัวราย หมู่ที่ 7 ตำบลจรเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติ
สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 -18 เป็นการวางระบบชลประทานให้แก่ชุมชนที่อยู่บริเวณโดยรอบประสาทเขาพนมรุ้ง
ลักษณะ
โบราณสถานบารายหนองบัวราย มีลักษณะเป็นอ่างเก็บน้ำโบราณขนาดใหญ่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีขนาดกว้างประมาณ 850 เมตร ยาวประมาณ 350 เมตร ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาพนมรุ้งด้านทิศตะวันออก ประกอบด้วยคันดินโบราณขนาดใหญ่ล้อมรอบสระน้ำ บริเวณขอบสระมีศิลาแลงก่อเป็นคันขอบ
อ้างอิง
''
คณะมนตรีไตรภาคี
คณะกรรมาธิการ 3 ฝ่าย ไทรเลทีรัลคอมมิสชั่น (Trilateral Commission) เป็นองค์กรภาคเอกชน ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1973 โดย เดวิด ร็อกกีเฟลเลอร์ (David Rockefeller) อันประกอบด้วยผู้แทนจากประเทศต่างๆในทวีปอเมริกา ยุโรป และ เอเชียแปซิฟิค (ญี่ปุ่น ในฐานะตัวแทนภาคพื้นเอเชียแปซิฟิค) โดยมีจุดประสงค์ให้ความร่วมมือกันทางด้านการเงินและอุตสาหกรรม
การประชุม
สมาชิกของคณะกรรมาธิการ 3 ฝ่ายล้วนแต่คัดเลือกมาจากบุคคลที่มีตำแหน่งสูงในบริษัทเอกชนหรือมีตำแหน่งทางการเมือง อันประกอบด้วยสมาชิก 107 คนจากทวีปอเมริกา 150 คนจากทวีปยุโรป และ 75 คนจากญี่ปุ่น ต่อมาในปี ค.ศ. 2000 ได้มีการขยายจากประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศในทวีปเอเชียและเขตมหาสมุทรแปซิฟิก ทำให้กลุ่มเอเซียตะวันออกไกล (เกาหลีใต้ จีน ไต้หวัน) โซนโอเซียเนีย (ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์) และ ประเทศกลุ่มอาเซียน ถูกรวมเข้าไปด้วย
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1999
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1999 (1999 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 21 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมือง โรม และ เปรูจา, ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 20 กันยายน – 25 กันยายน พ.ศ. 2542
แอชลีย์ ยัง
แอชลีย์ ไซมอน ยัง (Ashley Simon Young; เกิด 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นได้ทั้งในตำแหน่งปีกและฟุลแบ็ก ล่าสุดลงเล่นให้กับแอสตันวิลลา ในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษ
เขาเกิดและเติบโตที่เมืองสตีเวนิจ มณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ จากนั้นเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด ลงแข่งในฐานะรุ่นใหญ่ในปี ค.ศ. 2003 ภายใต้การจัดการของเรย์ เลวิงตัน เขาเข้าอยู่ในทีมตัวจริงชุดใหญ่ในฤดูกาล 2004–05 ยังเล่นกับสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ได้ย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ และเพิ่มขึ้นเป็น 9.75 ล้านปอนด์ จากนั้นเขาก็เข้าอยู่ในทีมชุดใหญ่ในสนามวิลลาพาร์ก เขาลงแข่งในทีมชาติอังกฤษ 39 นัด และทำประตูได้ 7 ประตู
อ้างอิง
1985
ตำบลตลาดขวัญ (อำเภอเมืองนนทบุรี)
ตำบลตลาดขวัญ เป็นตำบลหนึ่งที่อยู่ในเขตเทศบาลนครนนทบุรี อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ
ตำบลตลาดขวัญในอดีตยังเป็นชื่อชุมชนเก่าแก่ของจังหวัดนนทบุรีที่เรียกว่า บ้านตลาดขวัญ ซึ่งมีการตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ พระองค์ได้ทรงยกฐานะหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อว่าบ้านตลาดขวัญแห่งนี้ให้มีฐานะเป็นเมืองนนทบุรีในปี พ.ศ. 2092 เพื่อประโยชน์ต่อการเกณฑ์ไพร่พลหากเกิดสงคราม รวมทั้งให้เป็นเมืองท่าและหน้าด่านทางทิศใต้ของกรุงศรีอยุธยา
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลตลาดขวัญตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลตลาดขวัญแบ่งการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 11 หมู่บ้าน ปัจจุบันตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านได้ถูกยกเลิกไปแล้ว เนื่องจากตำบลตลาดขวัญอยู่ในเขตเทศบาลนครนนทบุรีทั้งตำบล แต่ระบบหมู่ยังไม่ได้ถูกยกเลิกไปอย่างสิ้นเชิงและยังมีความสำคัญต่อการใช้ประโยชน์ในด้านต่าง ๆ ของราชการ เช่น การกำหนดเลขหมายประจำบ้าน การระบุที่อยู่ทางไปรษณีย์ การแบ่งเขตเลือกตั้งระดับท้องถิ่น การกำหนดพื้นที่บริการของโรงเรียน เป็นต้น
รูริโกะ โนงูจิ
รูริโกะ โนงูจิ ( 野口 瑠璃子<rt>のぐち るり</rt>, 6 กรกฎาคม 1995 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัดอาตส์วิชัน
ภาษาสอบถาม
ภาษาสอบถาม (query language, data query language หรือ database query language; DQL) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับสอบถามหรือจัดการกับข้อมูลใน DBMS โดยภาษาประเภทนี้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง (Structured Query Language: SQL) คิดค้นโดยนักวิทยาศาสตร์ของไอบีเอ็มในทศวรรษที่ 1970 มีรูปแบบคำสั่งที่คล้ายกับ ประโยคในภาษาอังกฤษมาก ซึ่งปัจจุบันองค์กร แอนซี ได้ประกาศให้ภาษาสอบถามเชิงโครงสร้าง เป็นภาษามาตรฐานสำหรับระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Relational Database management System หรือ RDBMS) เป็นระบบ DBMS แบบที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในปัจจุบัน ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ทุกระบบจะใช้คำสั่งพื้นฐานของภาษา SQL ได้เหมือน ๆ กัน แต่อาจมีคำสั่งพิเศษที่แตกต่างกันบ้าง เนื่องจากบริษัทผู้ผลิตแต่ละรายก็พยายามที่จะพัฒนา RDBMS ของตนเองให้มีลักษณะที่เด่นกว่าระบบอื่นโดยเพิ่มคุณสมบัติที่เกินข้อกำหนดของ แอนซี ซึ่งคิดว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้เข้าไป
Oryza glaberrima
Oryza glaberrima หรือ ข้าวแอฟริกา เป็นหนึ่งในสองสปีชีส์ของข้าวปลูก โดยเริ่มปลูกครั้งแรกในแอฟริกาตะวันตกเมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อน ในทางการเกษตร ข้าวแอฟริกาถูกข้าวเอเชีย (O. sativa) แทนที่และมีจำนวนสายพันธุ์ลดลง เนื่องจากข้าวเอเชียให้ผลตอบแทนสูงกว่า อย่างไรก็ตามข้าวแอฟริกายังคงยืนหยัดอยู่และคิดเป็นประมาณ 20% ของข้าวที่ปลูกในแอฟริกาตะวันตก แม้ว่าปัจจุบันข้าวชนิดนี้มักไม่ถูกนำไปขายในตลาดแอฟริกาตะวันตก
เมื่อเปรียบเทียบกับข้าวเอเชียแล้ว ข้าวแอฟริกามีความทนทานทนต่อศัตรูพืช ใช้แรงงานต่ำ และเหมาะสมกับสภาพแอฟริกาที่หลากหลายมากกว่า โดยได้รับการอธิบายว่าทำให้อิ่มและมีรสมัน นอกจากนี้ยังปลูกด้วยเหตุผลทางวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สําหรับสาวกของ Awasena (ศาสนาแอฟริกาดั้งเดิม) ในหมู่ชาว Jola
การผสมข้ามพันธุ์ระหว่างข้าวแอฟริกาและเอเชียเป็นเรื่องยาก แต่ยังคงมีสายพันธุ์ข้ามอยู่บ้าง
ประวัติ
มีความเป็นไปได้สูงที่มนุษย์จะปรับตัวข้าวสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกันเป็นไม้เลี้ยงโดยไม่เกี่ยวข้องกัน ข้าวแอฟริกามีความคล้ายคลึงกับข้าวแอฟริกาป่า (O. barthii) อย่างมาก เช่นเดียวกับที่ข้าวเอเชีย (O. sativa) นั้นคล้ายคลึงกับข้าวป่าเอเชีย (O. rufipogon) และมีความแตกต่างทางพันธุกรรมระหว่างสองสปีชีส์นี้อย่างมาก
ยังคงสามารถพบเห็น O. barthii เติบโตตามธรรมชาติในแอฟริกา ในแหล่งที่อยู่อาศัยที่หลากหลาย เดิมทะเลทรายซาฮารามีสภาพอากาศที่ชื้นกว่าปัจจุบัน โดยเคยมีทะเลสาบขนาดมหึมาในสถานที่ซึ่งปัจจุบันคือทะเลทรายซาฮาราตะวันตก เมื่อสภาพอากาศแห้ง ข้าวป่าก็ลดจำนวนลงและอาจกลายเป็นไม้เลี้ยงมากขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากใช้จำเป็นต้องชลประทานโดยมนุษย์
เริ่มมีการปลูกข้าวแอฟริกาเมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อน ในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำบนแผ่นดินของแม่น้ำไนเจอร์ตอนบน ซึ่งปัจจุบันคือประเทศมาลี. จากนั้นแพร่กระจายไปทั่วแอฟริกาตะวันตก นอกจากนี้ยังถูกพบบริเวณนอกชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกาในหมู่เกาะแซนซิบาร์
การใช้
ข้าวแอฟริกามักปลูกพร้อมกันหลายสายพันธุ์ซึ่งทำให้สามารถเก็บเกี่ยวและรับประทานสดได้ ข้าวที่เก็บเกี่ยวใหม่จะชื้น พองเมื่อเจอไฟ และรับประทานได้ ข้าวผัดมีสีน้ำตาลเมื่อผัดเพราะเปลือกสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเมื่อถูกความร้อน
ข้าวแอฟริกาสามารถหุงได้เหมือนกับข้าวเอเชีย แต่ข้าวแอฟริกาจะมีรสชาติมัน ซึ่งเป็นที่นิยมในแอฟริกาตะวันตก เมล็ดข้าวแอฟริกามักมีสีแดง บางพันธุ์มีกลิ่นหอมแรง ในขณะที่บางสายพันธุ์ เช่น Carolina Gold ไม่มีกลิ่นหอมเลย
นอกจากนี้ยังมีการใช้ข้าวแอฟริกาในทางการแพทย์
เรือหลวงแวนการ์ด (S28)
เรือหลวงแวนการ์ด (S28) (HMS Vanguard (S28)) เป็น เรือดำน้ำติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของอังกฤษ ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบพร้อมยิงทันที 16 ลูก มีความยาว 492 ฟุต ระวางขับน้ำ 16,000 ตัน และความเร็ว 25 นอต ถูกปล่อยสู่ท้องทะเลในปี พ.ศ. 2535 มีลูกเรือ 145 คน
ศาลอาญาระหว่างประเทศ
ศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court; ICC หรือ ICCt) เป็นศาลระหว่างประเทศซึ่งมีที่ทำการอยู่ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีเขตอำนาจดำเนินคดีผู้กระทำความผิดอาญาระหว่างประเทศ 4 ฐาน คือ การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์, อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ, อาชญากรรมสงคราม, และอาชญากรรมอันเป็นการรุกราน ก่อตั้งขึ้นโดยประสงค์จะให้เป็นส่วนเสริมของระบบยุติธรรมที่แต่ละประเทศมีอยู่ จึงมีเขตอำนาจเมื่อเป็นไปตามเงื่อนไขเท่านั้น เช่น เมื่อศาลระดับประเทศไม่สามารถหรือไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแล้ว หรือเมื่อคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติหรือรัฐหนึ่ง ๆ เสนอคดีมาให้พิจารณา ศาลนี้เริ่มปฏิบัติงานในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 อันเป็นวันที่ธรรมนูญกรุงโรมเริ่มใช้บังคับ ธรรมนูญดังกล่าวเป็นสนธิสัญญาพหุภาคีซึ่งวางรากฐานและกำหนดการบริหารจัดการของศาล รัฐที่เข้าเป็นภาคีแห่งธรรมนูญจะนับเป็นรัฐสมาชิกของศาล ปัจจุบัน มีรัฐภาคี 122 รัฐ
องค์กรหลักของศาลมี 4 องค์กร คือ คณะประธาน, แผนกตุลาการ, สำนักงานอัยการ, และสำนักงานทะเบียน ประธานศาลเป็นตุลาการที่ได้รับเลือกมาจากตุลาการคนอื่นในแผนกตุลาการ สำนักงานอัยการมีอัยการเป็นหัวหน้า ทำหน้าที่สืบสวนคดีและส่งฟ้องต่อแผนกตุลาการ ส่วนสำนักงานทะเบียนมีนายทะเบียนเป็นหัวหน้า รับผิดชอบงานธุรการทั้งปวงของศาล ซึ่งรวมถึง การบริหารกองบัญชาการของศาล หน่วยขัง และสำนักงานทนายจำเลย
ปัจจุบัน สำนักงานอัยการได้เปิดการสืบสวนแล้ว 10 คดี และกำลังไต่สวนเบื้องต้นอีก 11 คดี มีบุคคล 44 คน ถูกฟ้องต่อศาล ซึ่งรวมถึง โจเซฟ โคนี หัวหน้ากบฏยูกันดา, อุมัร อัลบะชีร ประธานาธิบดีซูดาน, อูฮูรู เกนยัตตา ประธานาธิบดีเคนยา, มูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้นำลิเบีย, โลร็อง บากโบ ประธานาธิบดีโกตดิวัวร์, และ Jean-Pierre Bemba รองประธานาธิบดีคองโก
ภาพรวม
ผู้บริหารศาล คือ สมัชชารัฐภาคีซึ่งประกอบด้วยรัฐทั้งหมดที่เป็นภาคีธรรมนูญกรุงโรม สมัชชานี้คัดเลือกบุคลากรศาล อนุมัติงบประมาณศาล และตกลงรับการแก้ไขเพิ่มเติมธรรมนูญกรุงโรม
ส่วนศาลนั้นแบ่งองค์กรเป็น 4 องค์กร คือ คณะประธาน, แผนกตุลาการ, สำนักงานอัยการ, และสำนักงานทะเบียน
สมัชชารัฐภาคี
สมัชชารัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ (Assembly of the States Parties to the Rome Statute of the International Criminal Court) เป็นองค์กรด้านบริหารและนิติบัญญัติของศาล ประกอบด้วยผู้แทนหนึ่งคนจากรัฐภาคีแต่ละรัฐ
สมัชชาจะเลือกบุคคลให้ดำรงตำแหน่งตุลาการและอัยการ กำหนดงบประมาณของศาล ตกลงรับบทกฎหมายสำคัญ ๆ เช่น ระเบียบว่าด้วยวิธีพิจารณาและพยานหลักฐาน (Rules of Procedure and Evidence) และกำกับดูแลองค์กรอื่น ๆ ของศาล ข้อ 46 ของธรรมนูญกรุงโรมยังให้อำนาจสมัชชาถอดถอนตุลาการหรืออัยการได้ ถ้าปรากฏว่า ผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ของตนอย่างร้ายแรง หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ตามธรรมนูญกรุงโรมได้
ในการประชุมสมัชชาครั้งที่ 7 เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 สมัชชาได้กำหนดให้มีการประชุมทบทวนธรรมนูญกรุงโรมขึ้น ณ เมืองกัมปาลา ประเทศอูกันดา ราว ๆ ต้น ค.ศ. 2010