cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เซ็นทรัลพัฒนา
อ้างอิง
http://www.set.or.th/set/companyprofile.do?symbol=CPN&language=th&country=TH
พิภพ อะสีติรัตน์
นายพิภพ อะสีติรัตน์ (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2483) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 5 สมัย และอดีตสมาชิกวุฒิสภา
ประวัติ
นายพิภพ อะสีติรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2483 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต สมรสกับนางลัดดา อะสีตีรัตน์
งานการเมือง
พิภพ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 และได้รับเลือกติดต่อกัน จนถึง พ.ศ. 2529 รวม 5 สมัย โดยเริ่มต้นทำงานการเมืองจากกลุ่มยุวประชาธิปัตย์
Vena comitans
Venae comitantes มักจะพบอยู่กับหลอดเลือดแดงขนาดเล็กบางเส้นโดยเฉพาะที่รยางค์ หลอดเลือดแดงขนาดใหญ่มักไม่มี venae comitantes ซึ่งมักจะมีหลอดเลือดดำเส้นเดียวที่มีขนาดใกล้เคียง ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับหลอดเลือดแดง
ตัวอย่างของหลอดเลือดแดงและ venae comitantes ของมัน
ตัวอย่างของหลอดเลือดแดงที่ไม่มี venae comitantes แต่มีหลอดเลือดดำชื่อเดียวกัน
พิภพ อะสีติรัตน์
งานการเมือง
นายพิภพ ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (ก.ต.) ผู้ทรงคุณวุฒิ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 และต่อมาในปี พ.ศ. 2557 นายพิภพ ได้รับการเสนอรายชื่อเป็นบุคคลที่เห็นสมควรแต่งตั้งเป็นกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (ก.ต.) ผู้ทรงคุณวุฒิ โดยคณะกรรมาธิการ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ แต่สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ได้ลงมติเลือกนายเมธี ครองแก้ว และนายปรีชา ชวลิตธำรง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พิภพ อะสีติรัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
โมริซาดะ โฮโซกาวะ
โมริซาดะ โฮโซกาวะ (細川護貞; 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 - 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547) เป็นไดเมียว แห่งคุมะโมะโตะ และเป็นผู้นำคนที่ 17 ของตระกูลโฮโซกาวะ ของญี่ปุ่น
ครอบครัว และชีวิต
เกิดในปี พ.ศ. 2455 เป็นผู้นำตระกูลโฮะโซะกะวะคนที่ 171912 สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกียวโต สมรสกับ เจ้าหญิงโคโนอิ อัตสุโกะ มีบุตรด้วยกัน 1 คนคือ
โมริซาดะ ได้เขียนหนังสือเรื่อง "Hosokawa's Diary," เพื่อเป็นการประกาศเรื่องราวเหตุการณ์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็น นายกสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศญี่ปุ่น และเสียชีวิตในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว
ผลงานประพันธ์
茶・花・史 怡園随筆 主婦の友社 1972 Flower Tea主婦NO友社history essay怡園1972
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง
มหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพง (Basilica di San Paolo fuori le Mura; Basilica of St Paul Outside the Walls/St Paul-without-the-Walls) เป็นหนึ่งในสี่มหาวิหารเอกหรือมหาวิหารสันตะปาปา อีกสามแห่งที่เหลือ ได้แก่ มหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรัน มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร และมหาวิหารนักบุญเปโตร
ประวัติ
จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 โปรดให้สร้างมหาวิหารนักบุญเปาโลนอกกำแพงขึ้น ณ จุดที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังศพของนักบุญเปาโลอัครทูตหลังจากที่ถูกตัดศีรษะ สาวกของท่านก็สร้างอนุสรณ์ที่เรียกว่า “cella memoriae” เหนือที่ฝังศพนั้น อนุสรณ์นี้ถูกขยับขยายในรัชสมัยจักรพรรดิวาเลนติเนียนที่ 1
ที่ฝังศพของนักบุญเปาโล
จดหมายเหตุของอารามคณะเบเนดิกตินที่ติดกับมหาวิหารกล่าวถึงการเสริมสร้างว่าได้พบโลงหินอ่อนบนโลงเป็นแผ่นหินสองแผ่นที่สลักด้วยคำว่า “Paulo Apostolo Mart (yri) ” ซึ่งแปลว่า “แด่เปาโลอัครทูตและมรณสักขี” แต่การพบนี้มิได้บันทึกไว้เป็นหลักฐานเช่นการพบโลงหินอื่น ๆ ในสมัยเดียวกัน
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันกล่าวว่านักโบราณคดีของสำนักขุดพบโลงหินภายใต้แท่นบูชาที่มหาวิหารนักบุญเปาโล ที่เชื่อว่ามีศพของนักบุญเปาโลอยู่ภายใน เมื่อวันที 11 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทางสำนักวาติกันก็มีการแถลงข่าวอย่างเป็นทางการ ถึงรายละเอียดของการขุดค้น ที่เริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 จนถึงวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นผลมาจากการที่นักแสวงบุญแสดงความไม่พึงพอใจที่ไม่สามารถเยี่ยมชมและจับต้องที่ฝังศพของท่านอัครทูตในมหาวิหารนักบุญเปาโลได้เมื่อปี ค.ศ. 2000  การตรวจดูว่าจะมีซากของนักบุญเปาโลอยู่ภายในโลงจริงหรือไม่ยังไม่เป็นที่ตกลงกัน ความจริงแล้วโลงหินที่พบก็ยังมิได้เคลื่อนย้ายไปจากที่ที่พบ ฉะนั้นจึงเห็นเพียงด้านแคบด้านเดียว
ส่วนโค้งทำด้วยอิฐที่แสดงว่าเป็นมุขตะวันออกของมหาวิหารที่จักรพรรดิคอนสแตนตินสร้างอยู่ทางตะวันตกของโลงหินพบไม่นานหลังจากนั้น แสดงให้เห็นว่าทางเข้ามหาวิหารแต่เดิมอยู่ทางตะวันออกเหมือนกับมหาวิหารนักบุญเปโตร มหาวิหารใหญ่กว่าที่สร้างเมื่อ ค.ศ. 386 บนมหาวิหารเดิมมี Via Ostiense อยู่ทางตะวันออกและขยายออกไปทางตะวันตกทางแม่น้ำไทเบอร์ทำให้การวางตัวมหาวิหารผิดไปจากการวางไว้เดิมมาก
127
127 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 126 (หนึ่งร้อยยี่สิบหก) และอยู่ก่อนหน้า 128 (หนึ่งร้อยยี่สิบแปด)
โมริฮิโระ โฮโซกาวะ
โมริฮิโระ โฮโซกาวะ เป็นนักการเมืองญี่ปุ่น และเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 50 ของญี่ปุ่น (ลำดับที่ 79)
ชีวิตครอบครัว
โมริฮิโระ โฮโซกาวะ เกิดในโตเกียว เป็นบุตรชายคนโตของโมริซาดะ โฮโซกาวะ ผู้นำคนที่ 5 แห่งตระกูลโฮโซกาวะ ไดเมียวแห่งคูมาโมโตะ เขาเป็นหลานชายในเจ้าชายโคโนเอะ ฟูมิมาโระ และเจ้าหญิงโคโนเอะ อัตสึโกะ เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางจนกระทั่งสิ้นสุดตำแหน่งในปี พ.ศ. 2490 โดยการปกครองของทหารอเมริกัน
โมริฮิโระจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยโซเฟีย ในปี พ.ศ. 2504 หลังจากทำงานในบริษัทหนังสือพิมพ์อาซาฮิชิมบุง และได้เป็นนักการเมืองโดยเป็นสมาชิกสภาจนถึงปี พ.ศ. 2526 ได้ลาออกไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดคูมาโมโตะ และได้ตั้งพรรคการเมือง JNP
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2006
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2549 หรือ ฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ 2006 จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 10-17 ธ.ค. เป็นการแข่งขันครั้งที่ 3 โดยการแข่งขันได้จัดขึ้นใน 3 เมือง ได้แก่ เมืองโตโยต้า โยะโกะฮะมะ และโตเกียว โดยแชมป์ครั้งนี้ยังคงเป็นสโมสรจากบราซิล นั่นคือ อินเตอร์นาซิอองนาล ที่เอาชนะบาร์เซโลนาได้ในนัดชิงชนะเลิศ
อัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ
อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (ยูเอฟซี) (Ultimate Fighting Championship) เป็นสมาคมเกี่ยวกับ ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผู้ก่อตั้งโดย อาร์ท เดวี, โรรัน กราซี, โรเบิร์ท เมย์โรวิทช์ ซึ่งเป็นเจ้าภาพมากที่สุดของนักสู้ที่ติดอันดับในกีฬา และสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ตั้งอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีมี 8 หน่วยน้ำหนักและบังคับใช้กฎสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้แบบผสม โดยมีบริษัทแม่คือบริษัท ซัฟฟา จำกัด
เหตุการณ์ยูเอฟซีครั้งแรกที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1993 ที่เดนเวอร์ ,รัฐโคโลราโด วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือการระบุศิลปะการป้องกันตัวที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างคู่แข่งของสาขาวิชาการต่อสู้ที่แตกต่างกัน ได้แก่ มวยสากล ,บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู ,เทควันโด ,มวยปล้ำ ,มวยไทย ,คาราเต้ และลักษณะอื่น ๆ ในการแข่งขันในภายหลัง นักสู้เริ่มใช้เทคนิคประสิทธิภาพจากมากกว่าหนึ่งวินัย ในทางอ้อมซึ่งช่วยสร้างแบบที่แยกจากกันอย่างสิ้นเชิงของการต่อสู้ที่เรียกว่าศิลปะการต่อสู้แบบผสมในปัจจุบัน
ด้วยข้อตกลงทางโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล และการขยายตลาดไปยัง แคนาดา ,ยุโรป ,ออสเตรเลีย ในตะวันออกกลาง ,เอเซีย และตลาดใหม่ ๆ ในสหรัฐอเมริกา ยูเอฟซีในปี ค.ศ. 2011 ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ไปตามข่าวด้วยกระแสหลักในสื่อมากขึ้น ในปี ค.ศ. 2001 ขณะที่ผู้ชมสามารถเข้าถึงรายการยูเอฟซีในโทรทัศน์เพย์-เพอร์-วิวในสหรัฐอเมริกา ,บราซิล ,ออสเตรเลีย ,แคนาดา ,นิวซีแลนด์ และอิตาลี นอกจากนี้รายการยูเอฟซี ยังสามารถรับชมได้ในช่อง เอฟเอ๊กซ์ ,เฟาล์ทีวี และฟ็อกซ์ ในสหรัฐอเมริกา รวมถึงช่องอีเอสพีเอ็น ในสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐไอร์แลนด์ รวมทั้ง 150 ประเทศและ 22 ภาษาที่ต่างกันทั่วโลก ยูเอฟซี ยังจัดเว็บไซต์โทรศัพท์มือถือสำหรับออนไปยังผู้ใช้และหน้าแถบกีฬาสำหรับแฟน ๆ เพื่อค้นหาสถานที่จะแสดงในเพย์-เพอร์-วิว นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นสตรีมมิ่งโรคุอีกด้วย รายการยูเอฟซีปรากฏอยู่ใน 130 ประเทศทั่วโลก และยูเอฟซี ยังมีแผนจะขยายตัวต่อในต่างประเทศที่โชว์ประจำในประเทศแคนาดา และสหราชอาณาจักรมีสำนักงานที่จัดตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายกลุ่มผู้ชมในยุโรป
ไมเคิลเลินส์ทูร็อก
ไมเคิล เลิร์นส ทู ร็อก (Michael Learns To Rock) หรือเรียกย่อ ๆ ว่า MLTR เป็นกลุ่มดนตรีป็อปร็อก จากประเทศเดนมาร์ก ที่ซึ่งร้องเพลงเป็นภาษาอังกฤษ เริ่มก่อตั้งวงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ประกอบด้วยสมาชิก 3 คนได้แก่ Jascha Richter, Mikkel Lentz, Kåre Wanscher พวกเขามีชื่อเสียงในทวีปเอเชียมาก เนื่องจาก ทำตลาดในเอเซีย จึงทำให้คนในเอเซียรู้จักวงนี้มากกว่า  วงนี้จึงไม่ค่อยรู้จักในยุโรป หรือสหรัฐ
ปัจจุบัน วงนี้ ขายอัลบั้ม และ ซิงเกิ้ลได้ มากถึง 11 ล้านแผ่นทั่วโลก โดยเฉพาะ ซิงเกิ้ล เทกมีทูยัวร์ฮาร์ต  ซิงเกิ้ลเดียว ได้ผลตอบรับสูงมาก ด้วยยอดขาย 6 ล้านก๊อปปี๊ ภายในปีเดียว ทำให้ได้รับการบันทึกว่า "เป็นซิงเกิ้ลที่มีการดาวน์โหลดมากที่สุดแห่งปี 2006" ปัจจุบัน วงนี้มี อัลบั้มทั้งหมดแล้ว 8 อัลบั้ม มีอัลบั้มรวมเพลงฮิตหนึ่งอัลบั้ม ชื่อว่า "เพนท์ไมย์เลิฟ" (Paint My Love)
เอ็มแอลทีอาร์ ได้รับรางวัลมากมายหลายรางวัลเช่น RSH จากเยอรมนี, SEA หรือ รางวัลแกรมมี่ สิงคโปร์ เป็นต้น มีผลงานเพลงฮิต หลายเพลงเช่น "สลีปปิ้ง ไชลด์ (Sleeping Child)" "ทเวนตีไฟฟ์ มีนิตส์  (25 Minutes)" "เทกมีทูยัวร์ฮาร์ต (Take Me To Your Heart)" "เพนท์ไมย์เลิฟ (Paint My Love)" "แดทส์ ไว (That's Why (You go away)" เป็นต้น นอกจากนี้ยังได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ ว่า "เป็นวงดนตรีที่ไม่ได้เกิดในสหรัฐ หรือ อังกฤษ แต่รุ่งโรจน์ เทียบเท่ากับ วงใหญ่ๆ ในประเทศเหล่านั้นเลย"
128
128 เป็นจำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 127 (หนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 129 (หนึ่งร้อยยี่สิบเก้า)
ไอ โคโมริ
ไอ โคโมริ (小森愛; ; 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1969 – ) หรือนามแฝง คาโอริ ไซโต (斉藤香) เป็นผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น
ประวัติและชีวิตส่วนตัว
ไอ โคโมริ เคยเป็นนักแสดงสาวสวยสายซอฟต์ของบริษัทมีเดียสเตชัน ซึ่งหลายคนรู้จักเธอในฐานะนักแสดงเอวี ทว่าในช่วงก่อนที่เธอเปิดตัวเธอได้ทำงานในงานกราเวียร์เท่านั้น กระทั่งได้รับการทาบทามจากแมวมอง โดยใน ค.ศ. 1989 เธอได้เปิดตัวผลงานเอวีชื่อไองะฟุตเตะคิตตาโยะ (愛が降ってきたよ)
ใน ค.ศ. 1990 ผลงานก่อนอำลาวงการของเธอเรื่องโรกาวะชิซูกานิ เธอได้เล่นฉากสังหารผู้ชายและอาบเลือดขณะที่ร้องเพลงชุนกะชูโตในฉากไคลแมกซ์ เธอมีผลงานแรกในคารามิ อย่างไรก็ตาม ผลงานดังกล่าวเป็นแบบนุ่มนวลมากจนไม่สามารถเรียกว่าเป็นเอวีได้ อนึ่ง ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานการกำกับเรื่องสุดท้ายของผู้กำกับ มาโกโตะ ไซโต ที่เน้นสาวสวยในสายอูชูคิกากุ ซึ่งทั้งหมดนี้ได้รับการบันทึกในอูชูคิกากุคลาสสิก ไอ โคโมริ คอมพลีตบอกซ์ ซึ่งวางจำหน่ายใน ค.ศ. 2006
หลังจากอำลาวงการ เธอได้เรียนละครและทำกิจกรรมของวงดนตรี ตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 1991 ถึง 1992 เธอได้แสดงไลฟ์คอนเสิร์ตกับวงดนตรีหลายครั้งที่ไลฟ์เฮาส์ "เทกออฟ 7" ในชิบูยะ นอกจากนี้ แม้ว่าจะมีผลงานจำนวนน้อย แต่เธอก็เคยขึ้นเวทีในฐานะนักแสดงหญิง (โดยใน ค.ศ. 1992 เธอได้เปิดตัววิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ 2 เรื่อง ภายใต้นามแฝงคาโอริ ไซโต จากค่ายบาซูกา แต่ไม่มีคำอธิบายในบันทึกอย่างเป็นทางการ)
เธอได้กลับสู่งานกราเวียร์แบบเต็มรูปแบบตั้งแต่ ค.ศ. 1997 นอกจากนี้ เธอได้เปิดตัวอิมเมจวิดีโอและหนังสือภาพถ่ายเปลือย หลังจากนั้น แม้ว่ากิจกรรมจะดำเนินต่อไปเป็นระยะ ๆ แต่ก็ไม่มีกิจกรรมที่โดดเด่นใด ๆ นับตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 2000 ตามสมมติฐานหนึ่ง กิจกรรมเหล่านี้ไม่สม่ำเสมอ ว่ากันว่าเป็นเพราะพวกเธอทำงานเมื่อต้องการเงินสำหรับกิจกรรมดนตรีเท่านั้น ส่วนใน ค.ศ. 2005 ได้มีการตีพิมพ์บทความหนึ่งในนิตยสาร โดยระบุว่าเธอแต่งงานแล้วและเป็นแม่ของลูก 2 คน แต่ก็เป็นบุคคลอื่นที่มีนามสกุลและชื่อเดียวกัน
ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 4 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เป็นเวลา 3 วัน ได้มี "นิทรรศการภาพถ่ายไอ โคโมริ" (ที่จัดโดยอลิซเจแปน) ซึ่งผู้เข้าร่วมสามารถพบกับไอ โคโมริ ด้วยตัวเองได้ที่สถานที่จัดงาน รวมถึงให้จับมือ และถ่ายภาพสองช็อตแบบไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยจัดที่ดีไซน์เฟสตาแกลเลอรี ในฮาราจูกุ ซึ่งมีแฟน ๆ มารวมตัวกันจากทั่วประเทศและเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ โดยในเดือนเดียวกันนี้ เธอได้กลับมาเป็นนักแสดงเอวีผูกขาดของอลิซเจแปน ซึ่งการผลิตได้รับการยกระดับขึ้นสำหรับการกลับมาร่วมงานนี้ ผู้กำกับผลงานชุดนี้คือมาโกโตะ ไซโต ซึ่งเป็นผู้กำกับในช่วงอูชูคิกากุก่อนหน้า และการถ่ายทำยังได้รับการบันทึกโดยตากล้องวิดีโอ "ยาเบะคาเมราแมน" เมื่อครั้งที่อยู่ในช่วงอูชูคิกากุก่อนหน้า
จากนั้น เธอได้กลายเป็นนักแสดงผูกขาดของมาดอนนาตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2013
เธอได้โพสต์อำลาวงการเอวีในบล็อกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 หลังจากเกษียณจากวงการเอวี เธอยังคงทำงานเป็นนักแสดงหญิงและเป็นผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ต่อไป
นอกจากนี้ ได้มีการกล่าวกันว่าเธอยังไม่ได้แต่งงานใน ค.ศ. 2012
สงครามเรียลลิตี้ระห่ำเมือง
กอร์ยาชีโนวัสติ (Горячие новости) หรือชื่อในภาษาไทยคือ สงครามเรียลลิตี้ระห่ำเมือง เป็นภาพยนตร์แนวโลดโผนระทึกขวัญจากประเทศรัสเซีย กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวสวีเดน Anders Banke โดยภาพยนตร์สร้างใหม่จากภาพยนตร์ฮ่องกงในปี 2004 เรื่อง ปล้นถึงลูกถึงคน โดย ตู้ ฉีฟง
ไอ โคโมริ
ประวัติและชีวิตส่วนตัว
ใน ค.ศ. 2020 ภาพถ่ายที่ตีพิมพ์ในดีลักซ์เบปปิง จะได้รับการพิมพ์ซ้ำจากสำนักพิมพ์โชงากูกังในฐานะหนังสือภาพดิจิทัลคาเซะชาชิงโจโคโมริ ไอ
129
129 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 128 (หนึ่งร้อยยี่สิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 130 (หนึ่งร้อยสามสิบ)
เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ
เจ้าชายทะกะชิแห่งโคะโนะเอะ (พ.ศ. 2458 - ปัจจุบัน) เป็นนักประวัติศาสตร์ เป็นโอรสในเจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ และเจ้าหญิงโคโนเอะ ชิโยโกะ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว สาขาประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเป็นอาจาร์ยอยู่ที่ มหาวิทยาลัยโตเกียว สาขาประวัติศาสตร์ และเป็นประธานบริษัทโคดะมะ และเป็นคนที่เปิดเผยข้อความสุดท้ายที่ เจ้าชายฟุมิมะโระ พระบิดาทิ้งเอาไว้ก่อนจะดื่มยาพิษว่า
กองทัพบกสหราชอาณาจักร
กองทัพบกสหราชอาณาจักร (British Army) เป็นกองกำลังภาคพื้นดินที่สำคัญของสหราชอาณาจักรซึ่งดูแลและควบคุมโดยกองทัพสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2561 มีบุคลากรในกองทัพที่ประจำการอยู่ (เวลาเต็ม) มากถึง 81,000 คน และมีบุคลากรที่ไม่ประจำการ (ทำเป็นกะ) 27,000 คน
กองทัพบกสหราชอาณาจักรในยุคสมัยใหม่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2250 โดยยุคแรกเริ่มกองทัพบกอยู่ในชื่อว่า กองทัพอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2203 คำว่า "กองทัพบกสหราชอาณาจักร" ได้รับแต่งตั้งชื่อในปี พ.ศ. 2250 หลังจากมีพระราชบัญญัติสหภาพ ระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ บุคลากรในกองทัพบกสหราชอาณาจักรทุกคนจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ในฐานะที่พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพ ร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง ค.ศ. 1689 ได้กล่าวว่า กองกำลังที่จะรักษาพระองค์นั้นจะต้องได้รับอนุญาตจากมกุฎราชกุมาร ดังนั้น กองทัพบกสหราชอาณาจักรจึงไม่มีคำว่า "กองทัพในสมเด็จฯ" อย่างไรก็ตาม รัฐสภาได้มีการให้อนุมัติให้กองทัพออกพระราชบัญญัติกองกำลังทางทหาร ทุกๆ 5 ปี กองทัพบกสหราชอาณาจักรเป็นส่วนหนึ่งในการบริหารของกระทรวงกลาโหมสหราชอาณาจักร และต้องอยู่ใต้บัญชาการของเสนาธิการทหารบก
ทอมัส บรูซ เอิร์ลที่ 7 แห่งเอลกิน
ทอมัส บรูซ เอิร์ลที่ 7 แห่งเอลกิน และ เอิร์ลแห่งคินคาดีนที่ 11 หรือ ทอมัส เอลกิน (Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin หรือ Thomas Elgin (ออกเสียง - เสียง 'g หนัก') และ 11th Earl of Kincardine (ออกเสียง Kincardine)) (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1766 - 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1841) ทอมัส บรูซ เอิร์ลที่ 7 แห่งเอลกิน เป็นขุนนางและนักการทูตชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงโด่งดังจากกรณีที่ไปเลาะและขนย้ายประติมากรรมที่มารู้จักกันว่า “ประติมากรรมหินอ่อนเอลกิน” (Elgin Marbles) หรือ “ประติมากรรมหินอ่อนพาเธนอน” จากเอเธนส์มายังสหราชอาณาจักร ทอมัส เอลกินเป็นบุตรคนที่สองของชาร์ลส์ บรูซ เอิร์ลแห่งเอลกินที่ 5 และภรรยามาร์ธา ไวท์ (Martha Whyte) ทอมัสได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งเอลกินต่อจากพี่ชายวิลเลียม โรเบิร์ต บรูซ เอิร์ลแห่งเอลกินที่ 6 ในปี ค.ศ. 1771 เมื่ออายุได้ 5 ปี
ชีวิตเบื้องต้น
เอลกินเริ่มอาชีพเป็นทหารโดยการเข้าประจำการในกองทหารสกอตการ์ด และได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนขุนนางสกอตในปี ค.ศ. 1790 และดำรงตำแหน่งต่อมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1807 ในปี ค.ศ. 1791 เอลกินถูกส่งไปเป็นราชทูตพิเศษผู้รักษาการชั่วคราวยังราชสำนักออสเตรียขณะที่เซอร์โรเบิร์ต คีธยังป่วยอยู่ จากนั้นเอลกินก็ถูกส่งไปเป็นราชทูตพิเศษยังบรัสเซลส์จนกระทั่งเมื่อฝรั่งเศสเข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์ของสเปน หลังจากที่กลับมาอังกฤษได้ระยะหนึ่งเอลกลินก็ถูกส่งตัวไปเป็นราชทูตพิเศษยังปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1795
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1799 ไม่นานก่อนที่จะไปเป็นราชทูตประจำคอนสแตนติโนเปิลเอลกินก็สมรสกับแมรี นิสเบ็ทท์ (ค.ศ. 1778–ค.ศ. 1855) บุตรีคนเดียวของวิลเลียม แฮมมิลตัน นิสเบ็ทท์ แมรีมาจากตระกูลเจ้าของที่ดินชาวสกอต เอลกินและแมรีมีบุตรชายด้วยกันคนหนึ่งแต่มาเสียชีวิตก่อนเอลกิน และบุตรีอีกสามคน
เอลกินผู้ดำรงตำแหน่งเป็นราชทูตประจำราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันระหว่างปี ค.ศ. 1799 จนถึงปี ค.ศ. 1803 เป็นผู้มีพลังขันแข็งและมีความสามารถในการบริหารจัดการการดำเนินการเรื่องที่ยากในกรณีที่เกี่ยวกับอิทธิพลของอังกฤษระหว่างความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างจักรวรรดิออตโตมันและฝรั่งเศส
หินอ่อนเอลกิน
เอลกินเป็นผู้มีความสนใจเป็นอันมากกับของโบราณ โครงการหนึ่งของเอลกินเมื่อไปเป็นทูตคือการสะสมของโบราณ และรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับศิลปะกรีกโบราณด้วยตนเองโดยการวาดภาพ และหล่อโดยเฉพาะที่เอเธนส์เพื่อใช้ในการจำลองสำหรับการศึกษาและสะสมศิลปะในสหราชอาณาจักร ในการดำเนินโครงการนี้เอลกินก็รวบรวมกลุ่มศิลปินและช่างจากอิตาลีติดตัวไปด้วยก่อนที่จะไปถึงคอนสแตนติโนเปิล คณะศิลปินที่เอเธนส์หลังจากประสบอุปสรรคอยู่บ้างในที่สุดก็ได้รับอนุญาตตามพระราชกฤษฎีกาเฟอร์มันให้ทำการสำรวจอะโครโพลิสได้อย่างเสรี และได้รับอนุญาตโดยเฉพาะให้ทำการเขียนภาพร่าง, หล่อ, ขุด และ นำแผ่นจารึกและประติกรรมนูนออกจากอะโครโพลิสได้อย่างเสรี และดูเหมือนว่าการอนุญาตนี้มิได้จำกัดอยูแต่เพียงพาร์เธนอนเอง การเลาะแผ่นประติมากรรมเมโทเป (Metope), แถบประติมากรรมนูน (Frieze) และประติมากรรมบนหน้าจั่วเป็นการกระทำที่มาจากการตัดสินใจโดยไม่มีการไตร่ตรองล่วงหน้าโดยฟิลิป ฮันท์อนุศาสนาจารย์ประจำตัวและเลขานุการชั่วคราวของเอลกินในเอเธนส์ ผู้สร้างความกดดันต่อรัฐบาลท้องถิ่นของเอเธนส์โดยการอ้างคำอนุญาตโดยพระราชกฤษฎีกาเฟอร์มันโดยการตีความหมายอย่างกว้างๆ
ทั้งฟิลิป ฮันท์และเอลกินต่างก็ไม่มีความรู้สึกว่าการกระทำดังว่าเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ ทั้งสองต่างก็มีความรู้สึกประหลาดใจในปฏิกิริยาอันไม่ยินดียินร้ายของออตโตมัน (ผู้ที่ขณะนั้นมีอำนาจอยู่ในกรีซ) ต่อสภาวะอันเสื่อมโทรมลงของประติมากรรมต่างๆ ซึ่งเอลกินต่อมาอ้างว่าตนมีความประสงค์ที่จะพิทักษ์ประติมากรรมเหล่านี้ไว้จากการถูกทำลายระหว่างการต่อสู้ที่เกิดขึ้นในสงครามกู้อิสรภาพกรีก เอลกินอ้างว่าสาเหตของการเคลื่อนย้ายงานประติมากรรมก็เพื่อเป็นการอนุรักษ์ และอันที่จริงแล้วระหว่างความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างตุรกีและกรีซอะโครโพลิสก็ถูกล้อมสองครั้ง ชาวกรีกก็อยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกจนถึงกับยอมที่จะให้ลูกปืนแก่ฝ่ายออตโตมันที่ตั้งมั่นอยู่ผู้ที่พยายามจะหลอมตะกั่วที่ใช้เชื่อมเสาในการทำกระสุนถ้าฝ่ายออตโตมันให้สัญญาได้ว่าจะไม่ทำความเสียหายแก่พาร์เธนอน
ระหว่างกระบวนการถอดแผ่นประติมากรรมเอลกินก็พบว่าไม่สามารถที่จะถอดจากอะโครโพลิสได้โดยไม่ตัดออกเป็นชิ้นเล็กๆ ฉะนั้นการถอดแผ่นประติมากรรมของเอลกินจึงสร้างความเสียหายเป็นอันมาก การกระทำดังว่าแม้ในสมัยของเอลกินเองก็เป็นการกระทำที่สร้างความขัดแย้ง เอลกินเสียค่าใช้จ่ายไปเป็นจำนวนมากในการทำการขนส่งชิ้นส่วนต่างๆ กลับไปยังสหราชอาณาจักรที่ไม่ได้รับค่าตอบแทน
การถอดและขนย้ายประติมากรรมของเอลกินได้รับการสนับสนุนจากบางฝ่าย แต่ก็มีผู้คัดค้านกล่าวประณามและกล่าวเปรียบเอลกินว่าเป็นผู้ขโมยทรัพย์สิน    โดยเฉพาะจากลอร์ดไบรอนกวีอังกฤษผู้เขียนติเตียนในโคลง “The Curse of Minerva” (คำสาปของมิเนอร์วา) หลังจากการโต้แย้งกันในรัฐสภาที่ตามมาด้วยการประกาศว่าการกระทำของเอลกินไม่เป็นการกระทำที่ผิดแล้ว รัฐบาลบริติชก็ทำการซื้อแผ่นประติมากรรมในปี ค.ศ. 1816 เป็นจำนวนเงิน 35,000 ปอนด์ซึ่งต่ำกว่าค่าใช้จ่ายที่เอลกินต้องเสียไปเป็นจำนวนทั้งสิ้นราว 75,000 ปอนด์ เพื่อนำไปตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์บริติช ที่ยังคงตั้งแสดงอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้ ขณะเดียวกันข้อขัดแย้งและปัญหาที่ว่าพิพิธภัณฑ์บริติชควรจะคืนแผ่นหินอ่อนให้แก่เอเธนส์หรือไม่ก็ยังคงดำเนินต่อไป
งานอาชีพในบั้นปลาย
ชีวิตงานอาชีพในตะวันออกใกล้ของเอลกินเต็มไปด้วยเหตุการณ์ร้ายหลายอย่างที่เกิดขึ้น ตั้งแต่ยังเยาว์วัยเอลกินก็ป่วยด้วยโรคที่บรรยายว่าเป็นโรคไขข้อที่แทบจะเชื่อแน่กันว่าเป็นซิฟิลิส
เมื่อกลับมาถึงอังกฤษเอลกินผู้ไม่สามารถหว่านล้อมให้พิพิธภัณฑ์บริติชชดเชยค่าใช้จ่ายที่เสียไปกับการขนส่งแผ่นประติมากรรมก็ฟ้องชู้ของภรรยาเรียกร้องเงินเป็นจำนวนมาก จากนั้นในปี ค.ศ. 1807 และ ค.ศ. 1808 ก็ฟ้องหย่าภรรยาในข้อหาว่ามีชู้ในศาลอังกฤษและต่อมาศาลสกอตแลนด์ตามลำดับ และโดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาซึ่งทำให้กลายเป็นเรื่องอื้อฉาว เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1810 เอลกินก็แต่งงานกับเอลิซาเบธ (ค.ศ. 1790–ค.ศ. 1860) บุตรีคนสุดท้องของเจมส์ ทาวน์เซนด์ ออสวอลด์ มีบุตรด้วยกันห้าคนที่รวมทั้งเจมส์ บรูซ เอิร์ลแห่งเอลกินที่ 8 ข้าหลวงใหญ่แห่งบริติชนอร์ธอเมริกา และอุปราชแห่งอินเดีย, เซอร์เฟรเดอริค ไรท์-บรูซ ทูต และ ทอมัส ชาร์ลส์ บรูซผู้แทนราษฎรของพอร์ทสมัธ และบุตรีอีกสามคน เอลกินย้ายไปอยู่บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปเพราะเป็นหนี้เป็นสินท่วมตัว ส่วนลูกชายคนโตก็ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในต่างประเทศ และก็มีชื่อเสียงในด้านการสร้างความเสียหายแก่วัตถุอันมีค่าทางประวัติศาสตร์ เมื่อเป็นผู้ออกคำสั่งให้ทำลายพระราชวังฤดูร้อนเดิมที่ปักกิ่ง
ดูเพิ่ม
1766 1841
แจงเกิลป็อป
ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 แจงเกิลป็อป ได้ปรากฏตัวเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวของโพลต์พังก์อเมริกันที่กลับมาใช้เสียง "jangly" จากทศวรรษที่ 1960 ระหว่างปี 1983 ถึง 1987 แจงเกิลป็อป ในอเมริกาใช้ในการอธิบายถึงวงดนตรีเช่น อาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) และ เลตส์แอคทีฟ (Let's Active) รวมถึง เพสลีย์อันเดอร์กราวนด์ (Paisley Underground) ที่เป็นแนวย่อยซึ่งรวมกับไซเคเดลิก
ใบอนุญาตรับชมโทรทัศน์
ในหลายประเทศ กฎหมายกำหนดให้ผู้มีเครื่องรับชมโทรทัศน์ (รวมถึงวิทยุในบางประเทศ) ต้องซื้อ ใบอนุญาตรับชมโทรทัศน์ (television licence, broadcast receiving licence) ไว้ในครอบครอง ซึ่งค่าใบอนุญาตจัดเป็นการเก็บภาษีรูปแบบหนึ่งเพื่อบำรุงกิจการแพร่ภาพกระจายเสียงสาธารณะ
อัตเลติโกเดมาดริดในฤดูกาล 2017–18
ฤดูกาล 2017–18 เป็นฤดูกาลที่ 87 ของ อัตเลติโกเดมาดริด และเป็นฤดูกาลที่ 81 ของสโมสรใน ลาลิกา ลีกสูงสุดของ ฟุตบอลสเปน อัตเลติโกเข้าร่วมการแข่งขันใน ลาลิกา, โกปาเดลเรย์, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่ายูโรปาลีก.
ย้ายเข้า
1ได้ลงทะเบียนและมีชื่อที่จะลงเล่นหลังวันที่ 1 มกราคม, ค.ศ. 2018.
ย้ายออก
1สิทธิ์ในการขาย 50%, ผู้เล่นที่เซ็นสัญญาถึง 5 ปี.
สถิติการลงสนาม
1ผู้เล่นที่มาจากทีมสำรอง - อัตเลติโกเดมาดริด เบ.
แฮ็นดริก ดังเกิตส์
แฮ็นดริก ดังเกิตส์ (Hendrick Danckerts; ราว ค.ศ. 1625 - ค.ศ. 1680) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ดังเกิตส์ได้รับการศึกษาเบื้องต้นในเฮก และพักอยู่ที่นั่นจนปี ค.ศ. 1653 จากนั้นก็เดินทางไปอิตาลีและไปพักอยู่ที่นั่นอยู่ห้าปี หลังจากนั้นดังเกิตส์ก็ย้ายไปอังกฤษไปเป็นช่างเขียนให้แก่พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และพระอนุชาดุ๊กแห่งยอร์ก
ดังเกิตส์เขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์โดยเฉพาะทิวทัศน์ของอ่าว และ ที่ประทับต่างๆ นอกจากนั้นก็เขียนภาพเหมือน และภาพที่ใช้ในการสักการะตามแบบของจิตรกรรมชั้นครู (old master) สำหรับงานสะสมของหลวง ดังเกิตส์ออกจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1679 เพราะบรรยากาศต่อต้านผู้นับถือโรมันคาทอลิกในอังกฤษที่เพิ่มมากขึ้นหลังจากวิกฤติการณ์การลอบวางแผนโพพิช
แหล่งข้อมูลอื่น
1625 1680
จอร์จทาวน์
จอร์จทาวน์ (Georgetown) อาจหมายถึง
รถไฟใต้ดินโซเฟีย
รถไฟใต้ดินโซเฟีย (Софийско метро, translit. Sofiysko metro) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1998 ปัจจุบันมีสองเส้นทาง 27 สถานี ระยะทาง 31 km
สนามกีฬาโออิตะ
สนามกีฬาโออิตะ (Ōita Stadium) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ในเมืองโออิตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มักเรียกชื่อกันว่า สนามกีฬาน้ำมันคีวชู (Kyushu Oil Dome; (九州オイルドーム) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบริษัทน้ำมันคีวชู ส่วนมากใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามกีฬาของสโมสรเจลีก ที่ชื่อโออิตะทรินิตา สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียง คิโช คูโรคาวา และสร้างโดยเคทีกรุ๊ป, ทาเคนากา คอร์โปเรชัน
21464 ชินอรุณชัย
ชื่อของดาวเคราะห์น้อยมาจากนามสกุลของ นายทนงศักร ชินอรุณชัย หนึ่งในสามเยาวชนไทยผู้ทำโครงการ "การแตกตัวของฝักต้อยติ่ง" และได้รับรางวัลแกรนด์อวอร์ด (Grand Award) จากงานอินเทลไอเซฟ (Intel International Science and Engineering Fair: ISEF) ที่สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2549
สงครามคิมเบรียน
สงครามคิมเบรียน หรือ สงครามคิมบริก (Bellum Cimbricus) เป็นความขัดแย้งระหว่างสาธารณรัฐโรมันกับชนเผ่าคิมบรี ทิวทัน อัมโบรนและทิกูรินี ซึ่งเชื่อว่าเป็นกลุ่มชนเจอร์แมนิกและชาวเคลต์ที่อพยพมาจากคาบสมุทรจัตแลนด์ เกิดขึ้นระหว่าง 113–101 ปีก่อนคริสตกาล สงครามคิมเบรียนเป็นความขัดแย้งแรกนับตั้งแต่สงครามพิวนิกครั้งที่สองที่โรมและอิตาเลียเผชิญกับภัยคุกคามอย่างจริงจัง
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2005
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2548 หรือ ฟีฟ่า คลับ เวิลด์ คัพ 2005 จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 11-18 ธ.ค. เป็นการแข่งขันขึ้นครั้งที่ 2 โดยเว้นระยะห่างจากการแข่งขันครั้งแรกถึง 5 ปี ซึ่งแชมป์ในปีนี้ ตกเป็นของสโมสรจากบราซิลอย่าง เซา เปาโล
สงครามคิมเบรียน
ช่วงเวลาของสงครามส่งผลกระทบต่อความมั่นคงภายในและการจัดการกองทัพโรมัน สงครามนี้ยังส่งผลต่อกาอิอุส มาริอุสที่ตำแหน่งกงสุลของเขากำลังท้าทายอำนาจสถาบันการเมืองของโรม สงครามคิมเบรียนร่วมกับสงครามยูเกอร์ไทน์ ทำให้มาริอุสตัดสินใจปฏิรูปกองทัพ
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2005
ตารางการแข่งขัน
2 ประตู
สงครามคิมเบรียน
แม้จะสูญเสียอย่างหนักในยุทธการที่อะเราซิโอและยุทธการที่นอเรอา ซึ่งนับเป็นความปราชัยครั้งเลวร้ายที่สุดนับตั้งแต่สงครามพิวนิกครั้งที่สอง แต่ท้ายที่สุดโรมเป็นฝ่ายชนะ ด้านชนเผ่าเจอร์แมนิกถูกทัพโรมันทำลายจนเกือบหมดสิ้น แต่มีบันทึกว่าบางส่วนที่รอดชีวิตเข้ากับกลาดิอาตอร์ที่ก่อกบฏในสงครามทาสครั้งที่สาม
การอพยพและความพ่ายแพ้ของโรมช่วงแรก
112 ปีก่อนคริสตกาล แกนัส ปาปิลิอุส การ์โบ กงสุลโรมันเดินทัพไปที่นอริคัมและสั่งให้คิมบรีและทิวทันออกจากพื้นที่ทันที เริ่มแรกคิมบรียินยอมจากไปแต่โดยดี แต่หลังพบว่าโรมันวางกำลังซุ่มโจมตีพวกเขา คิมบรีก็เข้าโจมตีจนทัพโรมันเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในยุทธการที่นอเรอา
หายนะที่อะเราซิโอและมาริอุสเข้ามาบัญชาการ
105 ปีก่อนคริสตกาล แกนัส มัลลิอุส แม็กซิมุส กงสุลและควินตุส เซอร์วิลิอุส แกปิโอ โปรกงสุลโรมันแต่งทัพขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามพิวนิกครั้งที่สองไปที่แม่น้ำโรน ใกล้ออร็องฌ์ แต่ด้วยความไม่ลงรอยระหว่างกงสุลทั้งสองและการจัดการที่ผิดพลาดทำให้ถูกทัพคิมบรี-ทิวทันตีแตกในยุทธการที่อะเราซิโอ ซึ่งในยุทธการนี้โรมสูญเสียทหารกว่า 80,000 คน นับเป็นความพ่ายแพ้ครั้งร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์โรมโบราณ
ยุทธการที่เวอร์เคลเลและหลังจากนั้น
101 ปีก่อนคริสตกาล คิมบรีมาถึงซิสอัลไพน์กอล ผ่านเทือกเขาแอลป์และเข้าสู่ทางเหนือของอิตาลี ก่อนจะปะทะกับทัพโรมันในยุทธการที่เวอร์เคลเลใกล้แม่น้ำซีเซีย ในยุทธการนี้ฝ่ายโรมสามารถสังหารสองผู้นำคิมบรี โบอิโอริกซ์และลูจิอัส และทำลายทัพคิมบรีจนย่อยยับ อย่างไรก็ตามมีบันทึกว่าบางส่วนที่รอดชีวิตเข้ากับกลาดิอาตอร์ที่ก่อกบฏในสงครามทาสครั้งที่สาม (73–71 ปีก่อนคริสตกาล)
แม้จะปราบชนเผ่าเหล่านี้ลงได้ แต่ความสำเร็จในครั้งนี้ทำให้มาริอุสเป็นอริกับซัลลา แม่ทัพผู้ร่วมรบที่เวอร์เคลเลจนเกิดเป็นสงครามกลางเมืองซัลลาครั้งที่หนึ่ง (88–87 ปีก่อนคริสตกาล) นอกจากนี้การมอบความเป็นพลเมืองโรมันให้แก่พันธมิตรชาวอิตาลิกโดยพลการของมาริอุส ยังเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่สงครามโซเชียล (91–87 ปีก่อนคริสตกาล)
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ (Office of the National Land Policy Board) หรือย่อว่า สคทช. (ONLB) เป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาของนายกรัฐมนตรีไทย สังกัด สำนักนายกรัฐมนตรี ก่อตั้งขึ้นตาม '''พระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2564''' เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยโอนภารกิจบางส่วนของสำนักงานปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มาจัดตั้งเป็นส่วนราชการระดับกรม มีภารกิจหน้าที่เกี่ยวกับการบริหารจัดการที่ดินและทรัพยากรดินของประเทศไทย โดยใช้ชั้น 9 ของอาคารทิปโก้ 2 ย่านถนนพระราม 6 เป็นที่ทำการชั่วคราว
ประวัติ
คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ เกิดขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันอังคารที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ให้มีระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ พ.ศ. 2557 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยมี "คณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ" หรือ คทช. มีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน มีหน้าที่กำหนดนโยบายและแผนการบริหารจัดการที่ดินและทรัพยากรดินของประเทศ กำหนดแนวทางหรือมาตรการในการบริหารจัดการที่ดินและทรัพยากรดินอย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ โดยมีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ฝ่ายเลขานุการคือ สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ต่อมาในปี 2564 จึงได้มีการยกฐานะหน่วยงานที่รับผิดชอบจากหน่วยงานระดับกอง เป็นหน่วยงานระดับกรม คือ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ ในปัจจุบัน โดยมี นางรวีวรรณ ภูริเดช เลขาธิการสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นรักษาการผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
กระทั่งวันอังคารที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ในการประชุมคณะรัฐมนตรี พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีซึ่งดูแลเรื่องทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้เสนอให้โอนนางรวีวรรณมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติอย่างเป็นทางการ ซึ่งคณะรัฐมนตรีให้การเห็นชอบ กระทั่งมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นางรวีวรรณดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ปี พ.ศ. 2564
รัฐกัวนาฮัวโต
กัวนาฮัวโต (Guanajuato) เป็นรัฐของประเทศเม็กซิโก อยู่ตอนกลางของประเทศ ตั้งชื่อตามเมืองหลวงของรัฐ เมืองกัวนาฮัวโต ที่มาจากภาษาท้องถิ่นที่มีความหมายว่า "หุบเขาแห่งกบ" รัฐกัวนาฮัวโตเป็นรัฐบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีบิเซนเต โฟกซ์, จิตรกรฝาผนังดิเอโก ริเบรา และนักร้อง-นักแต่งเพลงโฮเซ อัลเฟรโด ฮิเมเนซ
หลังจากที่ตอนกลางของเม็กซิโกและทางชายฝั่งอ่าวเม็กซิโก ได้ตกเป็นเมืองขึ้นของสเปน รัฐกัวนาฮัวโตก็เป็นบริเวณแรก ๆ ที่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสเปน ราวคริสต์ทศวรรษ 1520 ซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่ตั้งของแหล่งเงิน สถาปัตยกรรมของกัวนาฮัวโตเป็นสถาปัตยกรรมอาณานิคม ที่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี เฉพาะเมืองหลวงของรัฐมีโบสถ์เก่าแก่กว่า 35 โบสถ์
สำนักงานคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ
พื้นที่ คทช.
พื้นที่ คทช. ที่อยู่ภายใต้การดำเนินงานตามแนวนโยบายของคณะกรรมการนโยบายที่ดินแห่งชาติ แบ่งตามพื้นที่ ประกอบไปด้วย
รัฐกัวนาฮัวโต
นอกจากเมืองหลวงของรัฐแล้ว ยังมีเมืองอื่นอย่าง ซิลาโอ, ซานลุยส์เดลาปาซ, อากัมบาโร, เซลายา, เลออน, ยูริเรีย, ซาลามังกา, อิราปัวโต, ซานมิเกลเดอาเยนเด, ซัลบาติเอร์รา (เมืองแรกของรัฐกัวนาฮัวโต), กอร์ตาซาร์, กูเอรามาโร, ตาริโมโร และโดโลเรสอิดัลโก
อำเภอประทาย
ประทาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา เดิมมีฐานะเป็นตำบลประทายขึ้นกับเขตการปกครองอำเภอบัวใหญ่(เดิมนอกชื่ออำเภอ นอก) ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอประทาย เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2504 และได้ยกฐานะเป็นอำเภอในปี 2506 ชื่ออำเภอประทาย ใช้ชื่อตามตำบลประทาย มีหมู่บ้านประทายเป็นหมู่บ้านเก่าแก่สมัยขอมเรืองอำนาจ ซึ่งได้แก่บ้านประทาย หมู่ที่ 2 ตำบลตลาดไทรในปัจจุบัน ซึ่งได้แยกจากตำบลประทาย คำว่า "ประทาย" เป็นภาษาเขมร แปลว่า "ป้อมค่ายหรือที่พักแรม" เข้าใจว่าเป็นทางผ่าน และที่พักแรมของทหารขอมในการไปสักการะปราสาทหินพิมาย
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอประทายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอประทายแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 151 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอประทายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
พระเจ้าสุทโธทนะ
พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสีหหนุกับพระนางกัญจนา มีพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระชนกชนนีอีก 6 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าสุกโกทนะ พระเจ้าอมิโตทนะ โธโตทนะ ฆนิโตทนะ ปมิตา และอมิตา พระเจ้าสุทโธทนะมีพระอัครมเหสีนามว่าพระนางสิริมหามายา เจ้าหญิงโกลิยวงศ์จากกรุงเทวทหะ และมีพระราชโอรสพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสิทธัตถะ ซึ่งต่อมาตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้า และหลังจากเจ้าชายสิทธัตถะประสูติได้ 7 วัน พระนางสิริมหามายาก็สวรรคต พระเจ้าสุทโธทนะจึงอภิเษกสมรสใหม่กับพระนางมหาปชาบดีโคตมี ซึ่งเป็นพระกนิษฐาร่วมชนนีกับพระนางสิริมหามายา และมีพระโอรสคือ เจ้าชายนันทะ และพระธิดาคือ เจ้าหญิงรูปนันทา
พระเจ้าสุทโธทนะเป็นกษัตริย์ที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของคุณธรรมและยึดมั่นในราชประเพณีอย่างเคร่งครัดในการปกครองบ้านเมือง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุขตลอดรัชสมัยของพระองค์ ทรงมุ่งหวังที่จะให้พระโอรสโดยเฉพาะสิทธัตถะได้รับเลือกจากสภาศากยะให้เป็นราชาสืบต่อจากตน แต่เจ้าชายสิทธัตถะเสด็จออกผนวช และพอทราบว่า เจ้าชายสิทธัตถะตรัสรู้เป็นพระโคตมพุทธเจ้าแล้ว จึงเชิญพระโคตมพุทธเจ้ากลับมาที่กรุงกบิลพัสดุ์
ในพรรษาที่ 5 ของพระโคตมพุทธเจ้า พระเจ้าสุทโธทนะประชวรหนัก พระโคตมพุทธเจ้าจึงเสด็จจากกูฎาคาร ป่ามหาวัน เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี มายังเมืองกบิลพัสดุ์ แสดงธรรมโปรดพระเจ้าสุทโธทนะ 7 วัน ในวันสุดท้าย พระเจ้าสุทโธทนะได้บรรลุพระอรหัตผลและนิพพาน
อี ช็อง-แจ
พ.ศ. 2536–2540: การแสดงเริ่มต้นและความนิยมที่เพิ่มขึ้น
เขาได้ค้นพบโดย ฮา ยองซู นักออกแบบ ขณะที่เขาทำงานอยู่ที่ร้านกาแฟในอัปกูช็อง แล้วทำงานเป็นนายแบบแฟชั่นมาหลายปี เมื่อได้เปิดตัวการแสดงด้วยละครโทรทัศน์ปี พ.ศ. 2536 เรื่อง Dinosaur Teacher เขากลายเป็นดาราในชั่วข้ามคืน และมักจะได้รับบทบาทนำหลังจากนั้น ในปีต่อมา เขาได้รับคำวิจารณ์ที่น่าพอใจสำหรับบทบาทจอใหญ่เรื่องแรกของเขาในเรื่อง The Young Man กำกับโดย แบ ชังโฮ แต่เป็นละครแนวชีวิตในมหาวิทยาลัยฮิตปี พ.ศ. 2537 เรื่อง Feelings ที่ทำให้เขามีชื่อครัวเรือน
ในปี พ.ศ. 2538 สิ่งที่ควรจะเป็นบทบาทสนับสนุนเล็กน้อยในขณะที่พระเอกเงียบ ผู้คุ้มกันที่ทุ่มเทในการให้คะแนนใหญ่มหึมาในเรื่อง Sandglass ทำให้เขากลายเป็นหัวใจเต้นของชาติ เพื่อให้เวลาหน้าจอของเขาเพิ่มขึ้นตลอดการทำงานของซีรีส์
พ.ศ. 2541–2549: บทบาทฝ่าวงล้อมและความนิยมกระแสหลัก
ความก้าวหน้าทางการแสดงของเขาจะมาถึงในปลายปี พ.ศ. 2541 ในภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลของเรื่อง An Affair กำกับโดย อี แจยง ตามมาด้วยความสำเร็จอีกประการหนึ่งในเรื่อง City of the Rising Sun ซึ่งเขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากบลูดรากอนฟิล์มอวอร์ดและสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์แห่งเกาหลี
แม้ว่าเรื่อง ลิขิตรัก ข้ามเวลา ภาพยนตร์แนวรักข้ามเวลาของเขาจะไม่ประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2543 ตั้งแต่นั้นมาก็มีฐานแฟนคลับที่ภักดีของเรื่อง รักเอย…ไม่เคยเลยลับ และได้บรรลุถึงความคลาสสิกแบบไมเนอร์คลาสสิกในหมู่แฟนหนังเกาหลี (คีอานู รีฟส์ ได้เล่นตามบทบาทของเขาในภาพยนตร์รีเมคฮอลลีวู้ดเรื่อง บ้านทะเลสาบ บ่มรักปาฏิหาริย์) เขาตามมาด้วยภาพยนตร์แนวประโลมโลกเรื่อง Last Present เคียงข้างอี ย็อง-แอ และภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นลึกลับเรื่อง The Last Witness กำกับโดย แบ ชังโฮ ซึ่งทั้งสองอย่างนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ปี พ.ศ. 2546 เขาแสดงเป็น อี บอมซู ตรงข้ามในภาพยนตร์เรื่อง Oh! Brothers ภาพยนตร์แนวตลกเกี่ยวกับสองพี่น้อง คนหนึ่งมีโรคประจำตัว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในฮิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาเลยทีเดียว ยอดเข้าชมสามล้านที่บ็อกซ์ออฟฟิศท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม เขายังคงไม่ได้รับความสนใจในอีกสองสามปีข้างหน้า ในที่สุดเมื่อปลายปี พ.ศ. 2548 เขากลับมาในภาพยนตร์เรื่อง ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ ภาพยนตร์แอ็คชั่นบล็อกบัสเตอร์ที่มีงบประมาณสูง โดย ควัก คย็องแท็ก ที่กำกับภาพยนตร์เรื่อง เฟรนด์ มิตรภาพไม่มีวันตาย
พ.ศ. 2550–2552: อาชีพของเขาตกต่ำ
เขาได้รับการคาดหวังอย่างมากจากการกลับมาสู่โทรทัศน์ในทศวรรษที่ผ่านมาหลังจากที่เขากลายเป็นภาพยนตร์เรื่อง Sandglass ที่น่าจดจำของเขาไม่ประสบความสำเร็จในการจัดเรตติ้ง เช่น ปฏิบัติการรักเหินฟ้า (พ.ศ. 2550) และ ทริเปิล (พ.ศ. 2552)
กับภาพยนตร์ย้อนยุคเรื่อง The Accidental Gangster and the Mistaken Courtesan เขาบอกว่าเขาอยากจะลองเล่นบทบาทที่แตกต่างออกไป ตัวละครประเภทยิ่งใหญ่ที่ตลกขบขัน ถึงแม้จะไม่ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ เขายังคงถือว่าเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่น่าจดจำที่สุดของเขา
พ.ศ. 2553–2561: การฟื้นคืนชีพในอาชีพ
เขาชุบตัวอาชีพการงานของเขาในภาพยนตร์ระทึกขวัญอีโรติกเรื่อง แรงปรารถนา..อย่าห้าม ภาพยนตร์ระดับสูงในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งฉายที่เทศกาลภาพยนตร์กาน และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต เขาคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมที่สัปดาห์ผู้กำกับแฟนแทสพอร์โต เป็นโครงการต่อไปของเขา เขาเข้าร่วมทีมนักแสดงของภาพยนตร์เรื่อง 10 ดาวโจรปล้นโคตรเพชร ภาพยนตร์แนวปล้นปี พ.ศ. 2555 ที่กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาลเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เกาหลี
ภาพยนตร์เรื่อง El Fin del Mundo ("จุดจบของโลก") เป็นภาพยนตร์แบ่งหน้าจอ 13 นาทีโดย มุน คย็องว็อน และ ช็อน จุนโฮ ศิลปินทัศนศิลป์ ซึ่งแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อมที่ทำลายล้างที่โลกต้องเผชิญในอนาคตและจุดจบของศิลปะที่ตามมาและการเกิดของศิลปะใหม่โดยอาศัยบทสนทนาระหว่างศิลปินสองคนในช่วงเวลาและอวกาศที่ต่างกัน เล่นบทโดยช็องแจและอิม ซู-จ็อง ภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายที่ดอคูเมนทาในปี พ.ศ. 2555 ถือเป็นเวทีศิลปะร่วมสมัยที่มีชื่อเสียงและล้ำสมัยที่สุดในโลก  นักสะสมงานศิลปะและทูตกิตติมศักดิ์ของพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยแห่งชาติมาอย่างยาวนานในปี พ.ศ. 2554-2555 เขายังบรรยายสารคดีทางทีวีปี พ.ศ. 2556 เช่น ศิลปะร่วมสมัย, ฝังเขตแดน ที่เน้นศิลปะเกาหลีพื้นบ้าน
ในภาพยนตร์แนวระทึกขวัญฟิล์มนัวร์เรื่อง New World (พ.ศ. 2556) เขาเล่นรับบทเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่แอบแฝงในองค์กรอาชญากรรม   เขาบอกว่าเขารู้สึกขอบคุณนักแสดงร่วมกับ ชเว มินซิก ที่แนะนำการคัดเลือกตัวเขาให้เป็นผู้กำกับ ต่อมาเขาลงนามเพื่อให้จัดการโดยซีเจสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีรายงานว่าเลือกต้นสังกัดหลังจากที่ได้ร่วมงานกับซง จี-ฮโย ในภาพยนตร์เรื่อง New World
จากนั้นเขาก็รับบทเป็นเจ้าชายซูยัง ตรงข้ามกับซง คังโฮ ในภาพยนตร์ย้อนยุคเรื่อง The Face Reader (พ.ศ. 2556) ซึ่งเขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากงานบลูดรากอนฟิล์มอวอร์ดและรางวัลศิลปะแพ็กซัง ตามมาด้วยภาพยนตร์แอ็คชั่น-คอมเมดี้เรื่อง Big Match ในปี พ.ศ. 2557 ที่ซึ่งเขาเล่นเป็นศิลปะการต่อสู้แบบผสมที่พยายามช่วยพี่ชายของเขาด้วยการชนะเกมเดิมพันสูงที่ซับซ้อน
จากนั้นเขาก็แสดงในภาพยนตร์จีนเรื่องแรกของเขา ภาพยนตร์แนวอาชญากรรมเรื่อง Tik Tok เขากลับมาที่หน้าจอเกาหลีด้วยภาพยนตร์ฮิตที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศ ภาพยนตร์เรื่อง ยึด รับบทเป็นร้อยโทเกาหลีใต้ในกองทัพเรือ ผู้รับผิดชอบในการย้อนกลับกระแสสงครามเกาหลี
ภาพยนตร์ของเขาในปี พ.ศ. 2560 รวมถึงมหากาพย์ประวัติศาสตร์เรื่อง Warriors of the Dawn และภาพยนตร์แนวบล็อกบัสเตอร์แฟนตาซีเรื่อง ฝ่า 7 นรกไปกับพระเจ้า
พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน: การกลับมาทางโทรทัศน์
ในปี พ.ศ. 2562 เขาแสดงในภาพยนตร์แนวลึกลับเรื่อง สวาหะ: ศรัทธามืด ในปีเดียวกับที่ลีกลับมาแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรกในรอบทศวรรษ ละครการเมืองของช่องเจทีบีซีเรื่อง Chief of Staff เคียงข้างกับ ชิน มิน-อา ที่เขาเล่นเป็นที่ปรึกษาทางการเมือง ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 เขาได้แสดงเป็นพระเอกของซีรีส์ฮิตของเน็ตฟลิกซ์แนวเอาชีวิตรอดเรื่อง สควิดเกม เล่นลุ้นตาย
วงศ์ พลนิกร
ประวัติ
วงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 ที่ตำบลบึงกาฬ อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง และ เศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต
วงศ์ พลนิกร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544 สิริอายุรวม 82 ปี
งานการเมือง
อดีตเคยดำรงตำแหน่งข้าราชการการเมือง ที่กระทรวงการต่างประเทศ ก่อนที่จะเกษียณและได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 2 ครั้ง
วงศ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชะมะนันทน์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ครม. 40) ต่อมา ได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ เช่นเดียวกัน (ครม. 41) และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม. 43)
วงศ์ พลนิกร เคยร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองกับพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2525 และได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคชาติประชาธิปไตย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วงศ์ พลนิกร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
อาณานิคมสิงคโปร์
สิงคโปร์เคยเป็นอาณานิคมอังกฤษเป็นเวลา 144 ปี ยกเว้นในช่วงที่จักรวรรดิญี่ปุ่นครอบครองใน ค.ศ. 1942 ถึง 1945 ในช่วงสงครามแปซิฟิก
เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรใน ค.ศ. 1945 ณ ช่วงสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์จึงถูกคืนให้กับอังกฤษ ภายหลังได้ยุบสเตรตส์เซตเทิลเมนต์ใน ค.ศ. 1946 และกลายเป็นคราวน์โคโลนีร่วมกับหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) กับเกาะคริสต์มาส
คราวน์โคโลนีได้รับการบริหารจากสหราชอาณาจักรจนกระทั่งร์ได้รับสิทธิปกครองตนเองภายในบางส่วนใน ค.ศ. 1955. จากนั้นจึงได้รับสิทธิปกครองตนเองอย่างเต็มตัวในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ทำให้กลายเป็น รัฐสิงคโปร์
สิงคโปร์ได้รวมดินแดนกับสหพันธรัฐมาลายา ซาราวัก และบอร์เนียวเหนือ กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963 จึงทำให้การปกครองสิงคโปร์ของสหราชอาณาจักร สิ้นสุดลงเป็นการถาวรในวันดังกล่าว จากนั้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1965 สิงคโปร์ถูกแยกออกจากมาเลเซีย กลายเป็นรัฐเอกราช เนื่องจากความแตกต่างทางการเมือง เศรษฐกิจ และชาติพันธุ์
เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020
เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์สัญชาติญี่ปุ่นลำดับที่ 5 ของแฟรนไชส์เทอร์เรซ เฮาส์ ที่ติดตามชีวิตของผู้ชาย 3 คน และผู้หญิง 3 คนอยู่ด้วยกันในบ้านเดียวกันในแขวงเซตางายะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์วันที่ 14 พฤษภาคม 2019
ในเดือนเมษายน 2020 การถ่ายทำของรายการนี้ต้องหยุดชะงักด้วยสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น แต่การออกอากาศของตอนที่เหลือก่อนจะมีการงดถ่ายทำยังออกอากาศตามปกติ ซึ่งถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น การออกอากาศตอนใหม่ ๆ ก็ถูกระงับอีกครั้งหลังการฆ่าตัวตายของฮานะ คิมูระ ในวันที่ 23 พฤษภาคม 2020
ในวันที่ 27 พฤษภาคม 2020 หลังจากการเสียชีวิตของฮานะ สถานีโทรทัศน์ฟูจิได้ประกาศการตัดสินใจที่จะยกเลิกซีรีส์นี้ ทำให้สองตอนสุดท้ายไม่ได้ออกอากาศ อีกทั้งเน็ตฟลิกซ์ยังลบซีรีส์นี้ออกจากระบบการค้นหาญี่ปุ่นในช่วงกลางปี 2020
เชิงอรรถ
<references group="lower-alpha" />
เทศบาลตำบลลูกแก
เทศบาลตำบลลูกแก เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 6, 7 และ 8 กับบางส่วนของหมู่ที่ 1 และ 9 ของตำบลดอนขมิ้น ในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลดอนขมิ้นที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในวันที่ 22 มิถุนายน 2543 กระทรวงมหาดไทยให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลดอนขมิ้น อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี เป็นเทศบาลตำบลลูกแก เพื่อความเหมาะสมและสอดคล้องตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบล ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 3,593 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอท่ามะกาประมาณ 9 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดกาญจนบุรีประมาณ 38 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 83 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ และประมาณ 93.4 กิโลเมตรตามทางรถไฟสายใต้ ซึ่งมีสถานีรถไฟลูกแก คอยให้บริการด้านการเดินทางกับประชาชนในพื้นที่ และทางรถยนต์ซึ่งมีถนนแสงชูโตเป็นถนนสำคัญ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำแม่กลองไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 3.000 ตารางกิโลเมตร
ยงยศ อรุณเวสสะเศรษฐ
นายยงยศ อรุณเวสสะเศรษฐ (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2553) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง 5 สมัย
ประวัติ
นายยงยศ อรุณเวสสะเศรษฐ เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายอุดม กับ นางไหม อรุณเวสสะเศรษฐ สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก กศน. สมรสกับนางอุไร อรุณเวสสะเศรษฐ มีธิดา 1 คน
ยงยศ อรุณเวสสะเศรษฐ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สิริอายุรวม 50 ปี
งานการเมือง
ยงยศ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยองครั้งแรก เมื่อ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2548 รวม 5 สมัย
1 ต่อ 100
1 ต่อ 100 เป็นรายการเกมโชว์ ที่ได้รับความนิยมจากหลายประเทศ ซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Endemol ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เจ้าของเดียวกับรายการ Deal or no deal "เอาหรือไม่เอา" ที่สร้างความฮือฮามาแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2548 รูปแบบของรายการ ผู้เข้าแข่งขันต้องตอบคำถามร่วมกับผู้ร่วมแข่งขัน 100 คน โดยเรียกกลุ่มบุคคลเหล่านี้ว่า MOB โดยการตอบคำถามในแบบปรนัย ถ้าคนใดคนหนึ่งในกลุ่ม MOB ตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันที
จุดประสงค์ของเกม
จะให้ผู้เข้าแข่งขันกำจัดกลุ่ม MOB ให้หมดจนเหลือคนสุดท้ายเพราะยิ่งลดจำนวน สมาชิกของฝ่ายตรงข้ามให้ได้มากเท่าไหร่ ก็จะได้เงินรางวัลเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น คำถามแต่ละคำถามจะมีมูลค่าเพิ่มขึ้น หากผู้เล่นสามารถกำจัดกลุ่ม MOB ได้ทั้งหมด 100 คน ผู้เข้าแข่งขัน จะได้รับเงินรางวัล 5 แสนบาท ตราบใดที่ผู้เข้าแข่งขันสามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้อง และ ผู้เข้าแข่งขันยังอยู่ในการแข่งขัน หลังจากที่ตอบคำถามได้ถูกต้องทุกครั้ง ผู้เล่นจะได้รับสิทธิ์ในการขอหยุดเกมและรับเงินรางวัลเท่าที่สะสมไว้ หรือเลือกกลุ่ม MOB เพื่อตอบคำถามในข้อต่อไปและเพิ่มเงินรางวัลที่มากขึ้น แต่ถ้าตอบคำถามผิด จะถูกออกจากการแข่งขันโดยทันทีและไม่ได้รับเงินรางวัลใดๆ เลย ซึ่งเงินรางวัลสะสมที่ผ่านมาทั้งหมดจะหารกับจำนวน MOB ที่เหลืออยู่จากการตอบคำถามถูกต้องในข้อนั้นๆ เงินรางวัลที่ได้รับในแต่ละข้อ จะได้มาจากจำนวน MOB ที่ตอบคำถามผิดในแต่ละข้อคูณกับจำนวนขั้นเงินรางวัลของแต่ละข้อ ซึ่งดูได้จากตารางด้านล่าง
ความช่วยเหลือ
มีทั้งหมด 3 ความช่วยเหลือ ในระหว่างการแข่งขัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขัน สามารถใช้ความช่วยเหลือมากกว่า 1 ความช่วยเหลือในข้อเดียวกัน ได้ด้วยเช่นกัน ซึ่งความช่วยเหลือทั้ง 3 ความช่วยเหลือ ประกอบด้วย
ภูมิทัศน์และอิคารัสปีกหัก
ภูมิทัศน์และอิคารัสปีกหัก (Landscape with the Fall of Icarus) เป็นภาพเขียนที่เชื่อกันมานานว่าเป็นภาพที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) แต่จากการวิจัยทางเทคนิคในปี ค.ศ. 1996 ทำให้เกิดความเคลือบแคลงในสมมุติฐานดังกล่าว แต่ก็อาจจะเป็นภาพที่เขียนจากภาพเดิมที่เขียนโดยเบรอเคิล เนื้อหาของภาพส่วนใหญ่มาจากโอวิด ภาพเขียนกลายเป็นหัวของโคลงชื่อเดียวกันโดยวิลเลียม คาร์ลอส วิลเลียมส์ (William Carlos Williams) และในโคลงที่เขียนโดยดับเบิลยู. เอช. ออเดนชื่อ Musée des Beaux Arts ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่ตั้งของภาพเขียน
ในตำนานเทพเจ้ากรีก อิคารัสสามารถบินได้ด้วยปีกที่สร้างโดยดีดาลัส (Daedalus) ผู้เป็นพ่อ โดยสร้างปีกด้วยขนนกติดกันด้วยขี้ผึ้ง ก่อนที่จะบิน ดีดาลัสเตือนลูกชายไม่ให้บินเข้าใกล้พระอาทิตย์หรือทะเลจนเกินไป แต่ด้วยความตื่นเต้นอิคารัสก็บินสูงขึ้นจนใกล้พระอาทิตย์ ความร้อนของพระอาทิตย์ก็ละลายขึ้ผึ้งที่เชื่อมขนนกบนปีกของอิคารัส เมื่อไม่มีปีกอิคารัสก็ตกจากท้องฟ้าลงไปทะเลและจมน้ำตาย ในภาพ "อิคารัสปีกหัก" ขาของอิคารัสยังคงโผล่อยู่เหนือน้ำทางมุมล่างขวาของภาพไม่ไกลจากเรือ แต่พระอาทิตย์เกือบตกดินแล้ว ซึ่งทำให้ดูเหมือนว่าอิคารัสไม่มีโอกาสบินเข้าใกล้พระอาทิตย์ตามที่กล่าวในตำนานได้
แม้ว่าจะเป็นจิตรกรรมภูมิทัศน์ตามชื่อของภาพ และตามลักษณะการเขียนแบบของจิตรกรรมภูมิทัศน์ของจิตรกรรมยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้นที่ประกอบด้วยคนตัวเล็ก ๆ ไกล ๆ (staffage) ในภาพ ที่ริเริ่มโดยโยฮาคิม พาทิเนอร์ (Joachim Patiner) แต่การมีตัวแบบตอนหน้าของภาพที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาหลักโดยทั่วไปของภาพ ทำให้เป็นการผสมระหว่างจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน ซึ่งเท่ากับเป็นการละเมิดหลักการลำดับคุณค่าของศิลปะ จิตรกรรมภูมิทัศน์อื่น ๆ ของเบรอเคิลเช่นภาพ "คนล่าสัตว์ในหิมะ" (The Hunters in the Snow) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1565 และอื่น ๆ แสดงฤดูต่าง ๆ และมีตัวคนประกอบ แต่ไม่มีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับสัดส่วนของภาพ หรือไม่ได้มีหัวข้อจากระดับศิลปะที่ "สูง" ไปกว่าภาพเขียนหลัก
คนไถนา คนเลี้ยงแกะ และคนหาปลากล่าวถึงในตำนานของโอวิด ที่ในภาพดูจะไม่สนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเท่าใดนัก ตามความเห็นของดับเบิลยู. เอช. ออเดน ภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพของความไม่ยินดียินร้ายของมนุษย์ในความทุกข์ยากที่เกิดขึ้น โดยการเน้นถึงเหตุการณ์อื่น ๆ ที่เกิดขึ้นรอบข้างที่ยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าจะมีเหตุการณ์อันร้ายแรงที่เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา เมื่ออิคารัสจะตกลงมาถึงแก่ชีวิต
Tandem repeat
Tandem repeat เป็นลำดับนิวคลีโอไทด์ที่เกิดซ้ำ ๆ ต่อ ๆ กัน protein domain หลายอย่างก็มี tandem repeat ภายในโครงสร้างปฐมภูมิของมันที่เป็นกรดอะมิโน เช่น armadillo repeat แต่จริง ๆ แล้ว tandem repeat มักไม่ค่อยเกิดกับโปรตีนในร่างกาย แต่โดยมากที่รู้จักเป็นโปรตีนที่มนุษย์สร้างขึ้น ตัวอย่าง tandem repeat ก็คือ ATTCG ATTCG ATTCG ซึ่งมีลำดับ ATTCG เกิดขึ้นต่อ ๆ กันสามครั้ง
คนตาบอดนำคนตาบอด (เบรอเคิลผู้พ่อ)
คนตาบอดนำคนตาบอด (The Blind Leading the Blind) หรือ นิทานคติสอนใจของคนตาบอด (De parabel der blinden; The Parable of the Blind) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525 - ค.ศ. 1569) ผู้เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "คนตาบอดนำคนตาบอด" เขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1568 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานกาโปดีมอนเตที่เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี
ภาพ "คนตาบอดนำคนตาบอด" ประกอบด้วยคนตาบอดหกคนที่เดินนำกันไปเป็นแถว คนตาบอดคนนำคนแรกเดินนำไปก่อนและไปล้มตกลงไปในหลุมพร้อมกับไม้เท้า คนตาบอดคนนำคนที่สองสะดุดคนแรก คนที่สามตามคนที่สองด้วยไม้เท้าก็ตกตามไป และต่อกันไปจนถึงคนที่ห้าที่หกที่ยังไม่ทราบถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างหน้า แต่ก็คงจะล้มลงไปในหลุมเช่นเดียวกับคนแรกในที่สุด
ภาพเขียนอาจจะมาจากคัมภีร์ไบเบิลที่ว่า "คนตาบอดนำคนตาบอด? คนตาบอดทั้งสองจะไม่ตกลงไปในคูหรือ" (ลูกา 6:39)
หน่วยสกัดอาชญากรรมล่าอนาคต
หน่วยสกัดอาชญากรรมล่าอนาคต ภาพยนตร์สัญชาติอเมริกัน เคยออกฉายเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2002 กำกับภาพยนตร์โดย สตีเวน สปีลเบิร์ก จำหน่ายโดย 20th Century Fox และ ดรีมเวิร์กส
อุทยานแห่งชาติไถเจียง
อุทยานแห่งชาติไถเจียง (Taijiang National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติไต้หวัน จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 2009 พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในนครไถหนาน ขยายจากกำแพงทะเลใต้ตรงอ่าวประมงชิงชาน (Qingshan Fishing Harbor) ไปจนถึงฝั่งใต้แม่น้ำหยานฉุ่ย อุทยานจึงมีเนื้อที่โดยมากติดแม่น้ำ
ภาพยนตร์ไทย
ภาพยนตร์ไทย มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกถ่ายทำในเมืองไทย คือ เรื่อง นางสาวสุวรรณ ผู้สร้าง คือ บริษัทภาพยนตร์ ยูนิเวอร์ซัล ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้ผู้แสดงทั้งหมดเป็นคนไทย พ.ศ. 2470 ภาพยนตร์เรื่อง โชคสองชั้น เป็นภาพยนตร์ขนาด 35 มิลลิเมตร ขาว-ดำ ไม่มีเสียง ได้รับการยอมรับให้เป็นภาพยนตร์ประเภทเรื่องแสดงเพื่อการค้าเรื่องแรกที่สร้างโดยคนไทย
ในช่วงหลัง พ.ศ. 2490 ถือเป็นช่วงยุคเฟื่องฟูของภาพยนตร์ไทย สตูดิโอถ่ายทำและภาพยนตร์มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น หลังจากนั้นประเทศไทยเข้าสู่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ถือเป็นช่วงซบเซาของภาพยนตร์ไทย เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง กิจการภาพยนตร์ในประเทศไทยค่อย ๆ ฟื้นคืนกลับมา และได้เปลี่ยนไปใช้ฟิล์ม 16 มิลลิเมตรในการผลิตภาพยนตร์หลาย 100 เรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น และเมื่อบ้านเมืองเข้าสู่ภาวะคับขัน ภาพยนตร์ไทยหลายเรื่องได้แสดงบทบาทของตนในฐานะกระจกสะท้อนปัญหาการเมืองและสังคม ในช่วงเวลาระหว่างปี 2510-2522 ซึ่งเป็นช่วงที่วงการภาพยนตร์ไทยเริ่มเปลี่ยนมาใช้ฟิล์ม 35 มม. เสียงในฟิล์มแบบมาตรฐานสากลแทนฟิล์ม 16 มม. และการพากย์สด ในช่วงเวลานั้นผู้สร้างและผู้กำกับภาพยนตร์แอ็กชั่นที่โดดเด่นที่สุดคือฉลอง ภักดีวิจิตร เป็นที่รู้จักภายใต้ชื่อ พี ฉลอง หรือ ฟิลิป ฉลอง ในระดับสากล ด้วยความคิดสร้างสรรค์ประกอบกับความต้องการที่จะนำภาพยนตร์ไทยออกไปสู่ตลาดต่างประเทศ ทำให้ผลงานของฉลองมีความเป็นสากล แตกต่างจากหนังไทยในเวลานั้น ฉลองกลายเป็นผู้กำกับชาวไทยคนแรกที่สามารถทำกำไรจากการเจาะตลาดต่างประเทศได้สำเร็จ จากภาพยนตร์แอคชั่นปี 2516 เรื่อง 'ทอง'(S.T.A.B.) ต่อมาภาพยนตร์ไทยในช่วงปี พ.ศ. 2530-2539 โดยในตอนต้นทศวรรษวัยรุ่นเป็นกลุ่มเป้าหมายใหม่ นอกจากภาพยนตร์ประเภทวัยรุ่นแล้ว หนังผี และหนังบู๊ รวมทั้งหนังโป๊ และหนังเกรดบี ก็มีการผลิตมามากขึ้น
ส่วนการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย ทั้งหน่วยงานรัฐและเอกชนได้มีการจัดเทศกาลภาพยนตร์ และการมอบรางวัลทางภาพยนตร์อยู่หลายโครงการ