cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กรีนบุ๊ค
กรีนบุ๊ค ออกฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2018 โดยได้รับรางวัลพีเพิลชอยส์ไปด้วย ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018 จัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ทำรายได้รวมมากกว่า 191 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ชื่นชมการแสดงของมอร์เทนเซนและอาลี แม้จะถูกวิจารณ์ด้านความถูกต้องทางประวัติศาสตร์
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลสมาคมนักวิจารณ์แห่งอเมริกาในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมปี 2018 และยังได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งใน 10 ภาพยนตร์แห่งปีโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รวมถึงสาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมและสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (อาลี) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (มอร์เทนเซน) และสาขาตัดต่อภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
พนม นพพร
พนม นพพร (27 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายเสียงดี ใบหน้าหล่อเหลาชาวเมืองน้ำเค็ม ที่สามารถร้องเพลงได้ดีทั้งแนวสนุกสนานและแนวหวานซึ้ง โด่งดังอย่างมากจากเพลง "ลาสาวแม่กลอง" นอกจากนั้นก็ยังมีเพลงฮิตติดหูผู้ฟังอีกมากมายหลายเพลง พนม ยังมีฝีมือในด้านการแสดงภาพยนตร์อีกด้วย โดยได้ฝากฝีมือไว้ในด้านการแสดงภาพยนตร์หลายเรื่อง และเมื่อประสบการณ์ด้านการแสดงมีมากขึ้น เขาก็ยังหันมาเอาดีทางด้านการสร้างภาพยนตร์เองและก็ประสบความสำเร็จ พนม ยังหันมาจับธุรกิจจัดรายการโทรทัศน์ และตั้งค่ายเพลงซึ่งก็ประสบความสำเร็จและนับเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จในแวดวงธุรกิจมากที่สุดอีกคนหนึ่งของเมืองไทย
ประวัติ
พนม นพพร มีชื่อจริงว่า ชาตรี ชินวุฒิ (ต่อมาเปลี่ยนเป็น ชมมงคล) มีชื่อเล่นว่า โอ เกิดเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 เกิดที่ ต.หนองตำลึง อ.พานทอง จ.ชลบุรี ในครอบครัวที่มีฐานะไม่ลำบากนัก โดยครอบครัวมีที่นาไว้ให้เช่า และมีร้านกาแฟ มีพี่น้อง 4 คน โดยเป็นคนที่ 3 พนม นพพร จบการศึกษาชั้นมัธยม 6 (ระบบเก่า) จากโรงเรียนพัฒนศิลป์ ที่ จ. ชลบุรี และไม่ได้เรียนต่อเพราะว่าอยากเป็นนักร้องลูกทุ่ง แม้ว่าพ่อแม่อยากให้รับราชการมากกว่าก็ตาม
พนม นพพร มีอาการป่วยด้วยโรคเส้นเลือดสมองแตกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 และรักษาตัวมาตลอด ต่อมามีอาการลิ่มเลือดจากหัวใจหลุดขึ้นไปที่สมองทำให้ต้องผ่าตัดและกลับมาพักฟื้นที่บ้านเป็นเวลา 3 เดือน ก่อนจะเสียชีวิตโดยสงบ ด้วยในวัย 77 ปี เมื่อช่วงเช้าของวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
เข้าสู่วงการเพลง
พนม นพพร ชื่นชอบเพลงลูกทุ่งอย่างมาก โดยมีสาเหตุมาจากการชอบไปดูรำวงและฟังวิทยุ ซึ่งในสมัยนั้นก็นิยมเปิดเพลงลูกทุ่งอย่างมาก จากนั้นก็เริ่มหัดร้องโดยยึดแนวของนักร้องมากมายหลายคน อาทิ คำรณ สัมบุณณานนท์, ชาย เมืองสิงห์, พร ภิรมย์, ไพรวัลย์ ลูกเพชร, ไวพจน์ เพชรสุพรรณ พนม นพพร เคยตระเวนประกวดตามเวทีประกวดมาบ้าง แต่ปรากฏว่าไม่เคยชนะเลย ในระหว่างนั้นก็เคยขึ้นไปร้องเชียร์รำวงอยู่บ้าง โดยได้ค่าร้องคืนละ 20 บาท เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้กับคณะรำวงชื่อดังแห่งยุคนั้นอย่างเช่น วงดาวน้อย และดาวทอง
ต่อมาวงดนตรีของเทียนชัย สมยาประเสริฐ มาเปิดการแสดงแถว ต.บางพระ จ.ชลบุรี และมีการประกวดร้องเพลง ซึ่งพนม นพพร ก็ไปประกวด แต่ในงานนี้เป็นการประกวดแบบอัดเทป ไม่มีการประกาศผลทันที แต่จะประกาศผลทางสถานีวิทยุในภายหลัง ซึ่งก็ปรากฏว่า พนม นพพร เป็นผู้ที่ได้รับชัยชนะ ประจวบกับช่วงนั้นเขาจบการศึกษาแล้ว ก็จึงเก็บเสื้อผ้าเข้ากรุงเทพ ฯ โดยมาอยู่ที่บ้านของเทียนชัย สมยาประเสิรฐ  เพื่อฝึกร้องเพลงและร่วมวงดนตรี  ซึ่งที่นี่เขาได้บันทึกเสียงเพลงแรกชื่อเพลง “ลมร้อน “ ผลงานการประพันธ์ของ อรุณ รุ่งรัตน์ ขณะที่พนม นพพร ใช้ชื่อว่า พนาวัลย์ ลูกเมืองชล ซึ่งเพลงนี้ก็ทำให้เขาเป็นที่รู้จักพอสมควร แต่อยู่ได้ไม่นานวงเทียนชัยก็แตก เนื่องจากลูกวงแยกย้ายกันไปตั้งวงเอง
เมื่อไม่มีที่ให้สังกัด พนม นพพร จึงต้องหาเลี้ยงชีพโดยการไปเป็นนักร้องสลับฉากให้กับคณะลิเก รวมทั้งวงดนตรีอื่นๆ ทั้งเพลิน พรมแดน, นิยม มารยาท และอื่นๆ ต่อมามีผู้ชวนไปสมัครอยู่กับวงจุฬารัตน์ของครูมงคล อมาตยกุล ปรากฏว่าครูไม่รับ โดยให้เหตุผลว่านักร้องเต็ม พนม นพพร จึงพยายามอีกด้วยการร้องเพลงให้ฟัง ครูก็ยังไม่รับ พนม นพพร จึงต้องเสนอตัวเป็นเด็กรถประจำวงและรับใช้นักร้องในวง แค่พอให้มีข้าวกินไปวันๆ ซึ่งครูก็ตอบตกลง
ระหว่างที่วงไปเดินสายแถวอีสาน เมื่อจะไปแสดงที่ อ.ชุมแพ นักร้องเริ่มป่วยกันมากขึ้น ทางวงเกรงว่าโปรแกรมการแสดงจะไม่พอ จึงนำเอาพนม นพพร ที่ต้องทำหน้าที่เก็บตั๋ว ไปร้องเพลงฆ่าเวลา โดยให้ร้องเปิดวงเป็นคนแรก ซึ่ง พนม นพพร ก็ได้ร้องเพลง อนิจจา ของโฆษิต นพคุณ ปรากฏว่าเป็นที่ถูกอกถูกใจของคนในวงและผู้ชมอย่างมาก แต่ชีวิตของเขาหลังจากนั้นก็ยังเหมือนเดิม เมื่อลงจากเวทีก็ยังต้องไปทำงานระดับล่างต่อไป แต่เขาก็ได้ร้องเพลงเปิดวงครั้งละ 1 เพลงมาตลอด
เมื่อกลับมากรุงเทพฯ วันหนึ่ง นักร้องดังๆในวงต้องไปอัดแผ่นเสียง ซึ่งพนม นพพร ก็ตามไปรับใช้ด้วย ปรากฏว่าวันนั้นราวตี 3 ก็อัดเสร็จแล้ว ซึ่งถือว่าเร็วมาก ครูมงคล อมาตยกุล เห็นว่าพอมีเวลาเหลือ จึงเรียกพนม นพพร มาลองซ้อมเพลง ตอนนั้น สรวง สันติ ได้แต่งเพลงให้พนม นพพร เพลงหนึ่ง เขาจึงนำเพลงนี้มาเสนอครูมงคล ปรากฏว่าซ้อมไปซ้อมมาครูเกิดชอบ จึงเขียนโน้ตให้นักดนตรี และบันทึกเสียงกันในตอนนั้นเลย เพลงนี้มีชื่อว่า “ สุขีเถิดที่รัก “ ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมาก
จากนั้น เมื่อพนม นพพร มีอายุประมาณ 22 ปี ก็มีโอกาสบันทึกเสียงอีก 2 เพลง เพลงแรกชื่อ “ อัดอั้นตันใจ “ ของลพ บุรีรัตน์ (ตอนนั้นใช้ชื่อ กนก เกตุกาญจน์ ) ส่วนอีกเพลง พนม นพพร บอกว่าเขาไม่ค่อยชอบ เพราะไม่ใช่แนวของเขา แต่ครูมงคลแนะนำว่า ยิ่งไม่ชอบยิ่งต้องใช้ความพยายาม  แต่เพลงนี้ก็เป็นเพลงที่สร้างชื่อให้พนม นพพร ขึ้นมาอยู่ในชั้นแนวหน้าของวงการลูกทุ่งไทย โดยเพลงนั้นก็คือเพลง “ ลาสาวแม่กลอง “ (แต่งโดย เลิศ วงศ์สาโรจน์ และขายสิทธ์ไปให้ เกษม สุวรรณเมนะ เป็นเจ้าของผู้เผยแพร่ เนื้อร้องและทำนอง เนื่องจากผู้แต่งไม่มีความรู้ในการบันทึกตัวโน๊ต)
เข้าสู่วงการภาพยนตร์
พนม นพพร อยู่กับวงจุฬารัตน์มานานหลายปี จนความนิยมที่มีต่อวงค่อยๆลดลงไป ครูมงคล อมาตยกุล จึงยุบวง ชินกร ไกรลาศ ซึ่งตอนนั้นก็ได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ไปก่อนแล้ว ก็ชวน พนม นพพร ไปเป็นตัวประกอบประเภทวิ่งผ่านหน้าฉาก ซึ่งเขาก็ร่วมแสดงอยู่หลายเรื่องจนได้พอมีบทบาทบ้างในภาพยนตร์เรื่อง  “ ลมรักทะเลใต้ “ จากนั้นก็มีบทดีๆเรื่อยๆ
ขณะเดียวกัน เมื่อภาพยนตร์ดัง เพลงที่เขาร้องประกอบภาพยนตร์ก็ดังตามไปด้วย จนในที่สุดเขาก็ตัดสินใจตั้งวงดนตรีพนม นพพร ออกเดินสายแสดงดนตรีร่วมกับงานด้าน การแสดงไปด้วย วงพนม นพพร เดินสายอยู่ 5 – 6 ปี ก็ยุบวง
หลังจากที่พอมีประสบการณ์เกี่ยวกับวงการภาพยนตร์อยู่บ้าง พนม นพพร ซึ่งมั่นใจในความสามารถของตน ทั้งด้านการแสดง การเขียนบท การตัดต่อ ก็ลองสร้างภาพยนตร์เรื่องแรกดูบ้าง ชื่อ “ คมนักเลง “ เป็นภาพยนตร์แนวบู๊ มี สมบัติ  เมทะนี และ อรัญญา นามวงศ์ นำแสดง แต่เมื่อสร้างเสร็จ ภาพยนตร์บู๊ตกยุคไปแล้ว พนม นพพร จึงล้มเหลวในงานสร้างภาพยนตร์ แต่เขาก็ไม่ท้อ เมื่อมีการสร้างต่อในเรื่องที่ 2 ชื่อ “ คุณพ่อขอโทษ “ ที่มี ไพโรจน์ สังวริบุตร และ ลลนา สุลาวัลย์ นำแสดง ปรากฏว่าเรื่องนี้พอประสบความสำเร็จอยู่บ้าง แต่พอถึงเรื่องที่ 3 คือ “ จับกัง “ ที่มี สรพงษ์ ชาตรี นำแสดง พนม นพพร ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม ได้ทั้งเงินและกล่อง สมความตั้งใจ จากนั้นพนม นพพร ก็สร้างภาพยนตร์เพิ่มอีก 2 – 3 เรื่อง
บริษัท นพพร โปรโมชั่น
หลังประสบความสำเร็จในแวดวงภาพยนตร์ พนม นพพร ก็หันมาจับธุรกิจโทรทัศน์โดยการเปิดบริษัท นพพร โปรโมชั่น เพื่อซื้อรายการโทรทัศน์เพื่อนำมาให้เช่าเวลาเปิดเพลงของค่ายต่างๆ และเรื่องนี้ก็เป็นสาเหตุให้เขาต้องเปิดค่ายเพลง เอ ไอเดีย และ นพพร ซิลเวอร์โกลด์ ตามมา โดยปัจจุบัน นพพร ซิลเวอร์โกลด์ มีนักร้องอยู่ในสังกัดกว่า 20 คน เช่น อัศวิน สีทอง, สาลี่ ขนิษฐา , แมงปอ ชลธิชา , อร อรดี , ลูกปัด พิมพ์ชนก และอื่นๆ นอกจากนี้ยังได้ผลิตละครโทรทัศน์ โดยมีผลงานออกอากาศทาง ช่อง 7 สี
ช่อง 7
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละคร
เทศบาลเมืองปากพนัง
เทศบาลเมืองปากพนัง เป็นเทศบาลเมืองแห่งที่สองของจังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปากพนัง ในอำเภอปากพนัง ในอดีตเป็นศูนย์กลางการค้าข้าวและเครื่องเทศ ปัจจุบันเมืองปากพนังถือว่าเป็นเมืองท่าและเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ
สมัยรัชกาลที่ 5 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ให้จัดการปกครองท้องที่ให้มีมณฑลเทศาภิบาล ร.ศ. 114 อำเภอปากพนัง มีชื่อว่า "อำเภอเบี้ยซัด" หมายความว่าที่ซึ่งคลื่นซัดเอาเปลือกหอย เบี้ยในสมัยโบราณใช้เงินตรา คือ สื่อกลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า มีความทนทานและสวยงาม ซึ่งหาได้ไม่ง่ายนัก ผู้คนจึงนำไปใช้เป็นเงินตราได้มากขึ้น ที่เรียกว่า "ที่เบี้ยซัด" จึงเรียกตามนามมอำเภอว่า "อำเภอเบี้ยซัด" เมืองปากพนังเป็นเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่อดีต เพราะสภาพภูมิศาสตร์และท้องถิ่นอำเภอปากพนังเป็นจุดรวมอำเภอใกล้เคียงถือเป็นแหล่งรวมในการขนส่งสินค้าทางเรือ การประมง มีเรือเดินทะเลรับ-ส่งคนโดยสารจากปากพนังไปต่างประเทศถึงรัฐตรังกานู เรือเดินทะเลค้าขายระหว่างปากพนังกับกรุงเทพฯ สินค้าจากอำเภอใกล้เคียงที่จะส่งไปต่างประเทศหรือกรุงเทพฯ จะต้องผ่านปากพนังทั้งสิ้น
ภูมิศาสตร์
เทศบาลเมืองปากพนังห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราชไปทางทิศตะวันออก ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4013 ประมาณ 35 กิโลเมตร ลักษณะพื้นที่เป็นพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำและพื้นที่ได้รับอิทธิพลจากน้ำขึ้น-น้ำลง มีความลาดชันประมาณร้อยละ 0.2–0.5 และอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 50–80 เซนติเมตร มีแม่น้ำปากพนังไหลผ่านใจกลางเทศบาลเมืองปากพนัง มีความกว้างของแม่น้ำประมาณ 500 เมตร ไหลสู่อ่าวไทยที่อ่าวปากพนัง
เทศบาลเมืองปากพนังมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ชุมชน
เทศบาลเมืองปากพนัง แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 22 ชุมชน แบ่งตามตำบลต่าง ๆ ดังนี้
รายชื่อชุมชนทั้ง 22 ชุมชน มีดังนี้
วัด
จำนวนวัดในเขตเทศบาลเมืองปากพนัง มีทั้งหมด 10 วัด คือ
ซูเปอร์มาริโอซันไชน์
ซูเปอร์มาริโอซันไชน์ (Super Mario Sunshine) เป็นเกมส์แนวแอ็กชัน-ผจญภัยสามมิติต่อจากซูเปอร์มาริโอ 64 จำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นเกมคิวบ์ ออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 ในอเมริกาเหนือวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2002 ต่อมาได้ถูกนำมารีมาสเตอร์ใหม่ในซุปเปอร์มาริโอ ทรีดี ออลสตาร์ เมื่อปี 2022 สำหรับเครื่องเล่นเกมสวิตช์
ระบบการเล่น
เกมภาคนี้ จะต่างจากหลายภาคก่อนหน้าคือ จะไม่มีสมุนของเบาวเซอร์ปรากฎออกมาเลย ส่วนใหญ่จะเป็นพวกกูป หรือสัตว์ทะเลที่ก่อปัญหาประจำเกาะ ระบบการเล่นก็แตกต่างจากภาคก่อนหน้าด้วยคือ ในภาคก่อนหน้า จะเป็นการเหยียบหัวศัตรู หรือเก็บไอเท็มเพื่อเพิ่มพลัง แต่สำหรับภาคนี้ การโจมตีศัตรูหลักคือการโจมตีด้วยน้ำ และสามารถบินได้ด้วยน้ำเช่นกัน ไอเท็มส่วนใหญ่จึงเป็นไอเท็มเสริมให้กับอุปกรณ์ฉีดน้ำ F.L.U.D.D เช่น เพิ่มแรงดันน้ำเพื่อเพิ่มความเร็วให้กับมาริโอ เป็นต้น สาเหตุที่พวกกู้ปแพ้ทางน้ำคือ กู้ปเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดจากสี และน้ำเป็นสิ่งเดียวที่สามารถล้างคลาบสีออกได้นั่นเอง
ไลฟ์พ้อยท์ภาคนี้ จะมีอยู่ 8 พ้อยท์ หากหมดลง จะเสียค่าพลังชีวิตไป โดยลักษณะของวงค่าชีวิตจะคล้ายกับดวงอาทิตย์ อันเป็นคอนเซ็ปต์ของภาคนี้
ระบบแท้งค์น้ำของอุปกรณ์ฉีดน้ำ F.L.U.D.D คือ หากฉีดน้ำ หรือพ่นน้ำไปเรื่อย ๆ น้ำจะยิ่งค่อย ๆ หมดถัง ซึ่งสามารถเติมน้ำเพื่อให้ตัวถังกลับมาเต็มอีกครั้งได้ผ่านการอยู่ใกล้กับแหล่งน้ำ สามารถเติมได้ทั้งน้ำจืดบนเกาะและน้ำทะเล หากยืนอยู่บนแหล่งน้ำ จะสามารถฉีดน้ำได้เรื่อย ๆ ไม่มีวันหมด
การปรากฎในสื่ออื่น
มาริโอคาร์ต เริ่มปรากฎตั้งแต่มาริโอคาร์ต ดีเอส เป็นต้นไป จนถึงมาริโอคาร์ต 8 ชาวปิแอนต้า ปรากฎตามด่านที่เป็นทะเล หรือด่านที่มีลักษณะที่อยู่กับแหล่งน้ำ เช่น อาคารคล้ายเวนิส หรือบนเรือสำราญ เป็นต้น ส่วนชาวโนกิ จะเริ่มปรากฎตั้งแต่ภาคมาริโอคาร์ต 8 เป็นต้นไป
ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ เริ่มปรากฎตั้งแต่ ซูเปอร์สแมชบราเธอส์ฟอร์นินเท็นโด 3 ดีเอส แอนด์วียู เป็นต้นไป โดยฉากพื้นหลัง จะเป็นเกาะไอซ์เล่ เดฟิโน่
มาริโอ้
ตัวเอกของเรื่อง ที่มาพร้อมกับอุปกรณ์ฉีดน้ำ F.L.U.D.D มาพักร้อนพร้อมกับเจ้าหญิงพีชและโท้ดสว้อท
เจ้าหญิงพีช
ตัวเอกของเรื่อง ที่ชวนมาริโอมาพักร้อนด้วยกันที่ไอซ์เล่ เดฟิโน่ และเป็นคนแรกที่เห็นชาโดว์ มาริโอ
โท้ดสว้อท
ผู้อาวุโสของเหล่าโท้ดและเจ้าหญิงพีช มีเป้าหมายว่าจะพักร้อนสบาย ๆ ที่ไอซ์เล่ เดฟิโน่
ชาโดว์ มาริโอ้
เงาปริศนาสีฟ้า ที่องค์หญิงพีชเห็นครั้งแรกในวิดีโอแนะนำเกาะ มีเป้าหมายลักพาตัวองค์หญิงพีช และเป็นตัวการที่ทำให้ทั้งเกาะเกิดมลพิษ
บาวเซอร์ จูเนียร์
ลูกชายของเบาวเซอร์ ที่เปิดเผยตนว่าตนกับชาโดว์มาริโอ้คือคนเดียวกัน และอ้างว่าตนเองนั้นเป็นลูกของเจ้าหญิงพีช
บาวเซอร์
วายร้ายของเรื่อง ผู้บงการให้ลูกตัวเองลักพาตัวเจ้าหญิงพีช ในภาคนี้มีบทเป็นตัวประกอบ
โซนต่างๆของเกาะไอซ์เล่ เดฟิโน่
ไอซ์เล่ เดฟิโน่ เป็นเกาะที่มีรูปร่างคล้ายกับโลมา ในเขตหมู่เกาะที่มีรูปร่างคล้ายกับสัตว์ทะเล และเป็นที่อยู่อาศัยของชาวปิแอนต้า มนุษย์หัวต้นมะพร้าว(เป็น NPC ในเกมมาริโอ้ในภาคต่อๆมา) เป็นแหล่งท่องเที่ยวเขตร้อนอันเป็นเป้าหมายของมาริโอ้และเจ้าหญิงพีช มีเขตต่างๆภายในเกาะ ซึ่งจะแบ่งได้ดังนี้
เดฟิโน่ พลาซ่า
เมืองหลักของเกาะ และเป็นจุดตั้งต้นไปยังโซนอื่นๆของเกาะ มีลักษณะคล้ายกับเมืองเวนิส ผสมกับอาคารสไตล์ฮาวาย พบไชน์สไปท์ได้ทั่วไปตามจุดต่างๆในเมือง และมักเกิดอีเว้นท์ต่างๆให้ผู้เล่นไปจัดการชาโดว์ มาริโอ้อยู่บ่อยๆ หากเคลียร์จนถึงตอนจบของเกม เมืองแห่งนี้จะค่อยๆจมน้ำขึ้นเรื่อยๆ สถานที่ตั้งอยู่ใกล้กับภูเขาไฟของเกาะ และมีไชน์เกต กับรูปปั้นแกรนด์ปิแอนต้า อันเป็นสัญลักษณ์ของเมือง
บลังโค่ ฮิลล์
เขตภูเขาของเกาะ ด่านแรกสุดของเกม จุดที่เชื่อมต่อกับเดฟิโน่พลาซ่าคือรูปปั้นแกรนด์ปิแอนต้า เป็นหมู่บ้านที่มีกังหันลมมากมาย มีทะเลสาบ และกำแพงสีขาวล้อมรอบ และมีแม่น้ำไหลผ่าน หากมองแผนที่ จะอยู่ใจกลางเกาะ ในด่านนี้มีพีทรี่ พิรันฮ่า เฝ้าไชน์สไปท์ประจำกังหันลมอยู่
ริคโค่ ฮาร์เบอร์
เขตท่าเรือขนส่งสินค้าของเกาะ ด่านสองของเกม จุดเชื่อมต่อกับเดฟิโน่พลาซ่าคือบ้านท่าเรือ (ซึ่งสามารถซื้อของได้) ลักษณะเป็นท่าเรือขนาดใหญ่ ขนสินค้าจำพวกผลไม้ หากมองแผนที่ จะอยู่ส่วนคลีบของโลมา และมีตัวบรูปเปอร์ สัตว์ที่มีลักษณะเหมือนหมึกกล้วย อยู่ตามด่าน แต่มีบรูปเปอร์แบบพิเศษ เรียกว่าเรสซิ่งบรูบเปอร์ สามารถขี่บนตัวมันคล้ายกับกระดานเจ้ทได้
ชายหาดเจลาโต้
ชายหาดของเกาะ ด่านสามของเกม จุดเชื่อมต่อกับเดฟิโน่พลาซ่าคือประภาคาร ชายหาดขนาดใหญ่ที่มีต้นมะพล้าวเรียงราย มีแซน คาบาน่า เป็นร้านขายอาหารประจำเกาะ กับฟลุ้ต คาบาน่า ร้านขายน้ำผลไม้ ใจกลางหาดคือไชน์ทาวเวอร์ ใกล้กับไชน์เทาวเวอร์ เป็นลานกิจกรรมเล็กๆของเกาะ หากมองแผนที่ จะอยู่่ส่วนท้องของโลมา
สวนสนุกพินน่า พาร์ค
ชายหาดซิเรน่า
โซนโรงแรมของเกาะ ด่านห้าของเกม จุดเชื่อมต่อกับเดฟิโน่ พลาซ่าคือท่อวาปสีทองแดงบนหลังคา เป็นโรงแรมที่หันหน้าเข้ากับทิศตะวันตก จึงสามารถดูทัศนียภาพตอนพระอาทิตย์ตกดินได้ สามารถมองเห็นสวนสนุกพินน่า พาร์คได้ชัดเจนอีกด้วย ภานอกโรงแรม เป็นบาร์และสระว่ายน้ำ ภายในโรงแรม ชั้นล็อบบี้ตกแต่งด้วยน้ำล้อมรอบเสา มีคาสิโนอยู่ชั้นใต้ดิน โรงแรมนี้มีผีบู อยู่ตามทุกห้องในโรงแรม หากมองแผนที่ จะอยู่ส่วนหางของโลมา
อ่าวโนกิ เบย์
โซนอ่าวของเกาะ ด่านหกของเกม จุดเชื่อมต่อกับเดฟิโน่พลาซ่าคือหอไชน์เกต เป็นอ่าวอันงดงามที่มีเสาหอยสังฆ์เรียงราย ใกล้กับอ่าว เป็นอาคารโบราณของเกาะที่มีทางเดินซับซ้อน เป็นที่อยู่อาศัยของชาวโนกิ ที่ส่วนลึกของอ่าว มีซากอาคารโบราณอยู่ใต้น้ำ หากมองแผนที่ จะอยู่ส่วนหลังของโลมา
เดิมอ่าวนี้เป็นมลพิษ จากการอุดทางเดินน้ำของสมุนเบาวเซอร์ หลังชนะมาได้ จะเกิดเป็นน้ำตกขนาดใหญ่ หากต้องการไปยังส่วนลึกของอ่าว ให้เดินทางผ่านน้ำตก จะพบซากอาคารโบราณใต้อ่าว
หมู่บ้านปิแอนต้า
โซนหมู่บ้านของเกาะ ด่านเจ็ดของเกม จุดเชื่อมต่อกับเดฟิโน่ พลาซ่าคือจุดที่พระอาทิตย์ส่องผ่านเวลาเที่ยงวัน เป็นที่อยู่อาศัยของชาวปิแอนต้า มีต้นมะพร้าวขนาดใหญ่อยู่ที่หมู่บ้าน ใต้หมู่บ้านมีเห็ดมากมายขึ้นอยู่ รวมถึงในหมู่บ้านด้วย มีบ่อน้ำพุร้อนประจำหมู่บ้าน ที่มีขนาดใหญ่พอให้ช้อปช้อปเข้าไปได้ หากมองแผนที่ จะอยู่ใกล้กับคลีบหลังของโลมา
ภูเขาไฟโคโรน่า
โซนภูเขาไฟ ด่านสุดท้ายของเกม ใต้ภูเขาไฟเป็นบ่อแม็กม่าขนาดใหญ่ สามารถพายเรือในบ่อแม็กม่าได้ หากกระโดดถึงบนปล่อง จะมีไอเมฆที่สามารถเหยียบได้ บนปล่องมีเบาวเซอร์และเบาวเซอร์จูเนียร์แช่บ่อน้ำร้อนกับเจ้าหญิงพีชอยู่ อันเป็นศึกสุดท้ายของเกมนี้
เดฟิโน่ แอร์ชิพ
News
News, NEWS สามารถหมายถึง
โดโมเดโดโวแอร์ไลน์
โดโมเดโดโว แอร์ไลน์ (Домодедовские авиалинии) เป็นสายการบินสัญชาติรัสเซีย ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ โดนเน้นไปยังฝั่งตะวันออกของรัสเซีย และประเทศในเครือจักรภพ และยังให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำไปยัง จีน, ไทย, มัลดีฟส์, มาเลเซีย, ยุโรป และสิงคโปร์ โดยมีท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
ประวัติ
ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2536 ก็ได้แยกตัวออกมาจากแอโรฟลอต และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2541 รัฐบาลได้แปรรูปกิจการทำให้การดำเนินระหว่างท่าอากาศยานและสายการบินแยกออกจากกัน และจัดตั้งเป็นบริษัท โดโมเดโดโว แอร์ไลน์ ก่อนที่จะถ่ายโอนการผลิตในปี พ.ศ. 2544 โดยรัฐบาลยังถือหุ้นบางส่วนไว้สำหรับการควบคุมกิจการ จนกระทั่งเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 โดโมเดโดโว แอร์ไลน์ และครัสแอร์ ได้ควบรวมกันจัดตั้ง บริษัทแอร์บริดจ์ เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของเครือข่ายการให้บริการ แต่ธุรกรรมทางกฎหมายยังคงแยกกันอยู่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพันธมิตรสายการบินแอร์ยูเนียน
พ.ศ. 631
พุทธศักราช 631 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 88
รูย
รูย (rouille) หรือ รุลยอ (rolha; ) เป็นซอสที่ใช้บ่อยในตำรับอาหารของภูมิภาคพรอว็องส์ของฝรั่งเศส ได้จากการตำหรือปั่นผสมน้ำมันมะกอกกับขนมปังป่น กระเทียม หญ้าฝรั่น และพริกเคเยน (แต่บางสูตรอาจใช้ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติม) ใช้ตกแต่งอาหารจานปลา ซุปปลา และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง บูยาแบ็ส
วัดไฮสร้อย
วัดไฮสร้อย หรือ วัดพระธาตุไฮสร้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากกาง อำเภอลอง จังหวัดแพร่ คำว่า "ไฮสร้อย" หมายถึงรากไทรที่ห้อยย้อยลงมา
ประวัติ
จนกระทั่งหลังสงครามระหว่างอยุธยากับล้านนาใน พ.ศ. 2020 พญาหัวเมืองแก้ว ชาวเมืองเชียงใหม่ เสนาบดีของพระเจ้าติโลกราชได้ถูกส่งมาเป็นเจ้าเมืองลองแทนพญาเป็กขะจา อดีตเจ้าเมืองลองซึ่งถึงแก่อนิจกรรม จึงได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองมาตั้งมั่นชั่วคราวที่บ้านก่อนดอนหัวนา (บริเวณโรงเรียนบ้านห้วยอ้อในปัจจุบัน) เหตุที่ย้ายน่าจะเพราะเวียงลองเก่าได้รับความเสียหายจากสงครามระหว่างล้านนากับอยุธยา วัดจึงร้างไประยะหนึ่ง ภายหลังได้มีชาวนครเชียงตุงบางส่วนเข้ามาตั้งถิ่นฐานด้วย กลุ่มที่เข้ามาเมืองลองนำโดยครูบาจองสูง หรือ ครูบาจอสุงจนฺทวโร พร้อมช่างฝีมือและชาวเมืองนครเชียงตุง โดยกลุ่มครูบาจองสูงตั้งถิ่นฐานที่บ้านไฮสร้อย และได้ฟื้นฟูวัดพระธาตุไฮสร้อย สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 1906 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470
อาคารเสนาสนะ
ผังวัดพระธาตุไฮสร้อยเดิมมีกำแพงแก้วแบ่งเขตพุทธาวาสและสังฆาวาสอย่างชัดเจน แต่ปัจจุบันกำแพงดังกล่าวรื้อออกไปแล้ว พระธาตุไฮสร้อยเป็นศูนย์กลางในเขตพุทธาวาส วิหารตั้งติดกับพระธาตุทางทิศตะวันออก หันหน้าไปยังแม่น้ำยม (หรือด้านทิศตะวันออก) หันด้านหลังให้พระธาตุ ส่วนด้านทิศเหนือติดกับพระธาตุเป็นอุโบสถ หันด้านหน้าไปทางทิศเหนืออยู่ด้านทิศเหนือ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระเจ้าสามพี่น้อง เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น 3 องค์ สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ.2345 มีรูปแบบทางศิลปะแบบไทเขิน–ไทใหญ่ แต่เนื่องด้วยมีการบูรณะหลายสมัยจึงปรากฏมีศิลปะล้านนาผสมอยู่ พระพุทธรูปปางไสยาสน์เป็นพระพุทธรูปศิลปะล้านนา อายุหลายร้อยปี ประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ และ พระเจ้าปูนปั้น ประดิษฐานอยู่ร่วมกันพระเจ้าสามพี่น้อง ภายในมณฑปพระเจ้าสามพี่น้อง พระพุทธรูปองค์นี้มีอายุประมาณร้อยปี ปั้นโดยครูบาอินทวิไชยอรัญวาสี อดีตเจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีดอนคำ
ลน นน
ลน นน (Lon Non; เอกสารภาษาไทยบางฉบับใช้ ลอน โนน ) เป็นทหารและนักการเมืองชาวกัมพูชาที่มีอำนาจในสมัยสาธารณรัฐเขมร เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2473 เป็นน้องชายของ ลอน นอล มีบทบาทมากในการสนับสนุนการปกครองของพี่ชาย เขาถูกเขมรแดงสังหารหลังจากพนมเปญแตกเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518
วัยเด็ก
นนเป็นบุตรชายของ ลน ฮิน ซึ่งเป็นกำนันในจังหวัดไพรแวง เข้าเรียนในวิทยาลัยนโรดม สีหนุ (Collège Norodom Sihanouk) ในกำปงชนัง เพื่อนสนิทในวัยเด็กของเขาคือลต ซอ (ต่อมาคือ พล พต) ด้วยการสนับสนุนของพี่ชายเขาได้ไปศึกษาต่อทางด้านอาชญวิทยาที่ฝรั่งเศส
อาชีพ
ในช่วงระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุ นนเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ และมีบทบาทสำคัญในรัฐประหาร พ.ศ. 2513 หลังจากนั้น นนก้าวหน้าในอาชีพการงานอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะขาดประสบการณ์ทางทหารแต่ก็ได้เลื่อนยศจนเป็นนายพล และเป็นผู้บัญชาการทหารเขมรเสรีและทหารจากขแมร์กรอมที่เข้ามาในประเทศหลังการรัฐประหาร การฆ่าชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่ในกัมพูชาเชื่อว่าเป็นผลงานของลน นนเช่นกัน
กิจกรรมทางการเมือง
บทบาททางการเมืองของนน เน้นที่ความจงรักภักดีต่อพี่ชาย แต่ความขัดแย้งของเขากับพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะทำให้เกิดความแตกแยกทางการเมือง เมื่อลน นลสุขภาพไม่ดีและไปรักษาตัวระหว่าง พ.ศ. 2513 – 2514 นนเกิดความขัดแย้งกับพระสิริมตะที่เป็นนายกรัฐมนตรี ใน พ.ศ. 2514 ภาพพจน์ของนนดีขึ้นเมื่อเขานำกองทัพรบชนะฝ่ายคอมมิวนิสต์ในปฏิบัติการอกิเนธ โมหะ ปาเดะวุธ
ต้นปี พ.ศ. 2515 ลน นนสามารถกำจัดพระสิริมตะออกจากรัฐบาลได้สำเร็จหลังจากจัดให้นักศึกษาออกมาประท้วงขับไล่ และมีส่วนผลักดันให้พี่ชายของเขาขึ้นเป็นประธานาธิบดีในปลายปี พ.ศ. 2515 นน ที่ได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในได้ก่อตั้งพรรคสาธารณรัฐสังคมนิยมเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พรรคประชาธิปไตยของอิน ตัม กับพรรคสาธารณรัฐของพระสิริมาตะปฏิเสธเข้าร่วมการเลือกตั้ง ทำให้พรรคสาธารณรัฐสังคมนิยมได้รับการเลือกตั้งทั้งหมด
เซาท์ออสซีเชีย
เซาท์ออสซีเชีย (South Ossetia,, ( พบน้อยกว่า )) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซาท์ออสซีเชีย–รัฐอาลาเนีย (Republic of South Ossetia–the State of Alania)  เป็นรัฐที่ได้รับการรับรองบางส่วนในเซาท์คอเคซัส ตั้งอยู่ในดินแดนมณฑลปกครองตนเองเซาท์ออสซีเชียในอดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย
เซาท์ออสซีเชียประกาศเอกราชจากประเทศจอร์เจียใน พ.ศ. 2533 เรียกตนเองว่า สาธารณรัฐเซาท์ออสซีเชีย รัฐบาลจอร์เจียสนองโดยเลิกอัตตาณัติของเซาท์ออสซีเชียและพยายามสถาปนาการควบคุมเหนือดินแดนอีกครั้งด้วยกำลัง วิกฤตการณ์บานปลายเป็นสงครามเซาท์ออสซีเชียใน พ.ศ. 2534–2535
ลน นน
การฉ้อราษฎร์บังหลวง
มีหลักฐานที่เชื่อมโยงนนเข้ากับการค้าเฮโรอีน และยังเกี่ยวข้องกับการค้าอาวุธ และส่วนใหญ่จะตกไปถึงมือเขมรแดง สหรัฐอเมริกาได้กดดันลน นลให้ลดบทบาทของนนลง เนื่องจากปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง ขาดการควบคุมอารมณ์ ออสเตรเลียกล่าวว่านนได้จัดตั้งหน่วยลอยสังหารที่เรียกว่าหน่วยรักษาความปลอดภัยสาธารณรัฐ ใช้รถฮอนด้าสีเหลืองเป็นพาหนะ เมื่อนนถูกกดดันให้ออกจากกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2516 ภรรยาของเขาได้นำเงินจำนวนมากออกนอกประเทศเพื่อไปใช้ชีวิตร่วมกับสามี
รายนามประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์
รายนามประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์ สาธารณรัฐปกครองตนเอง ซึ่งได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติว่าเป็นเขตปกครองตนเองของประเทศโซมาเลีย รัฐบาลโซมาลีแลนด์ถือว่าตนเป็นรัฐสือต่อจากบริติชโซมาลีแลนด์ ซึ่งเป็นเอกราชเพียงไม่กี่วันในปีพ.ศ. 2503 เป็นรัฐโซมาลีแลนด์ ประธานาธิบดีโซมาลีแลนด์จะอยู่ในสถานะประมุขแห่งรัฐ และยังทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาล ไม่มีนายกรัฐมนตรี
ลน นน
เสียชีวิต
ลน นนกลับสู่กัมพูชาอีกครั้งใน พ.ศ. 2517 และเข้ามามีบทบาททางการเมืองอีก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 นนเลือกที่จะอยู่ในกัมพูชาหลังจากที่ลน นลพี่ชายได้ลี้ภัยออกนอกประเทศไป เพื่อเจรจาสงบศึกกับเขมรแดงร่วมกับลอง โบเรตและคนอื่น ๆ นนยังคงอยู่ในพนมเปญเมื่อเขมรแดงเข้าเมืองได้ในวันที่ 17 เมษายน มีผู้พบเห็นเขาอยู่กับชุดรักษาความปลอดภัยของเขา หลังจากที่กอย ทวนได้เป็นหัวหน้ากองกำลังของเขมรแดงที่ออกกวาดล้างคนของระบบเก่า เขาได้สั่งจับกุมลน นน และเจ้าหน้าที่ของสาธารณรัฐเขมรมาประหารชีวิตกลางกรุงพนมเปญ วิทยุกระจายเสียงของเขมรแดงบอกว่าเขาถูกรุมประชาทัณฑ์จนเสียชีวิต แต่ไม่มีใครทราบว่าที่แท้จริงเป็นอย่างไร
รายชื่อหน่วยงานสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
หน้านี้คือรายชื่อของหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติในปัจจุบัน
ถนนทวีวัฒนา
ถนนทวีวัฒนา เป็นเส้นทางการคมนาคมระหว่างเขตหนองแขมกับเขตทวีวัฒนา ทางทิศตะวันตกของกรุงเทพมหานคร แยกจากถนนเพชรเกษมในพื้นที่แขวงหนองค้างพลู เขตหนองแขม เลียบฝั่งตะวันตกของคลองทวีวัฒนาเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านใต้สะพานถนนพุทธมณฑล สาย 3 จากนั้นข้ามคลองบางไผ่เข้าพื้นที่แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา ตัดกับถนนบางแวก ตัดกับถนนเลียบคลองปทุม ตัดกับถนนทวีวัฒนา-กาญจนาภิเษกและถนนทวีวัฒนา-พุทธมณฑล สาย 4 จากนั้นข้ามคลองบางกระทึกเข้าพื้นที่แขวงศาลาธรรมสพน์ ตัดกับถนนอุทยาน ถนนบรมราชชนนี และถนนศาลาธรรมสพน์ ก่อนจะไปสิ้นสุดที่ทางรถไฟสายใต้
รายชื่อหน่วยงานสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
กองบัญชาการ
ผู้บัญชาการ อัตรา พลตำรวจโท
ถนนทวีวัฒนา
ถนนทวีวัฒนาเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ไม่มีเกาะกลางในช่วงถนนเพชรเกษมถึงถนนอุทยาน และมีเกาะกลางในช่วงถนนอุทยานถึงถนนบรมราชชนนี ช่วงถนนบรมราชชนนีถึงทางรถไฟสายใต้มีขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทางรวม 10.8 กิโลเมตร เดิมมีลักษณะเป็นคันทางริมคลองทวีวัฒนาซึ่งกรมชลประทานใช้เป็นเส้นทางในการดูแลบำรุงรักษาคลอง แต่ให้ประชาชนได้ใช้สัญจรด้วย กรุงเทพมหานครได้รับมอบเส้นทางสายนี้จากกรมชลประทานเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2520 จากนั้นจึงได้สร้างเป็นถนนคอนกรีตเลียบฟากตะวันตกของคลองไปตลอดสาย มีชื่อเรียกทางการและชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า ถนนเลียบคลองทวีวัฒนา
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2545 สำนักงานเขตทวีวัฒนาได้เสนอกรุงเทพมหานคร ขอเปลี่ยนชื่อถนนสายนี้เป็น "ถนนทวีวัฒนา" โดยให้ถนนทวีวัฒนา (สายเดิม) เปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า "ถนนทวีวัฒนา-พุทธมณฑล สาย 2" แทน แต่ในที่ประชุมคณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานครเห็นว่า ปลายถนนทวีวัฒนาด้านตะวันออก (ตัดกับถนนพุทธมณฑล สาย 2) ยังมีถนนสุขาภิบาลบางเชือกหนังต่อออกไปในทิศเดิมจนถึงถนนกาญจนาภิเษก (ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตทวีวัฒนากับเขตตลิ่งชันพอดี) จึงควรรวมถนนทั้ง 2 ช่วงนี้เป็นสายเดียวกันแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "ถนนทวีวัฒนา-กาญจนาภิเษก" สำนักงานเขตทวีวัฒนาพิจารณาแล้วเห็นด้วย และเสนอกรุงเทพมหานครขอเปลี่ยนชื่อถนนทั้ง 2 สายตามชื่อดังกล่าวอีกครั้ง กรุงเทพมหานครจึงอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อถนนเลียบคลองทวีวัฒนาเป็น ถนนทวีวัฒนา เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2546
รายชื่อหน่วยงานสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
กองบัญชาการตำรวจภูธร
กองบังคับการ มีผู้บังคับการ อัตรา พลตำรวจตรี
ถนนทวีวัฒนา
ปัจจุบัน ถนนทวีวัฒนารวมถึงถนนอุทยานที่อยู่ใกล้เคียงกันนิยมใช้เป็นที่เล่นน้ำในเทศกาลสงกรานต์เช่นเดียวกับถนนข้าวสารหรือถนนสีลมในฝั่งพระนคร แต่ในปี พ.ศ. 2560 ได้งดเว้นไปเนื่องจากกรุงเทพมหานครเป็นกังวลในเรื่องความปลอดภัย
เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1911–1966)
เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย (Prinz Friedrich Georg Wilhelm Christoph von Preußen; 19 ธันวาคม ค.ศ. 1911 – 20 เมษายน ค.ศ. 1966)
พระประวัติ
เจ้าชายฟรีดริชแห่งปรัสเซีย ประสูติเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1911 เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 4 ใน เจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมาร และดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และเป็นพระญาติใน เจ้าชายเกออร์ค ฟรีดริช เจ้าชายแห่งปรัสเซีย พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ปรัสเซีย
การศึกษาและทรงถูกกักขัง
ในขระทรงพระเยาว์นั้น ทรงศึกษาใน มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ พระองค์ถูกกักขังในฐานะนักโทษเนื่องมาจากผลของสงครามโลก โดยเมื่อพระองค์ถูกคุมขังนั้น ทีงใช้เวลานานในการทำความดีจนพระองค์ได้รับการเลื่อนเป็น หัวหน้านักโทษ และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น '''เคานต์แห่งลีนเจน
สิ้นพระชนม์
เจ้าชายฟรีดริช สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1966 ขณะมีพระชันษา 54 ชันษา โดยการจมน้ำตายในแม่น้ำไรน์
อัครบิดรดีมีทรี (ยาเรมา)
อัครบิดรดีมีทรี (Димитрій; Dymytriy) นามเดิม วลาดีมีร์ วาซีเลียวิช ยาเรมา (Володимир Васильович Ярема; ; 9 ธันวาคม ค.ศ. 1915 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000) เป็นอัครบิดรองค์ที่สองแห่งเคียฟและยูเครนทั้งปวง รวมถึงคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ (UAOC) โดยสืบทอดตำแหน่งต่อจากอัครบิดรมสตีสลัฟ (สครีปนิค) ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 2000 อัครมุขนายกเมโฟดี (คูเดรียคอฟ) จึงสืบทอดตำแหน่งต่อ ท่านเป็นคนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาผู้ที่ได้ศึกษาศิลปะและดนตรีในช่วงอายุยังน้อย ทั้งยังเป็นผู้นำที่มีจิตสำนึกทางการเมืองที่พัฒนาแล้ว ซึ่งเป็นสมาชิกขององค์การแห่งนักชาตินิยมยูเครนในคริสต์ทศวรรษ 1930
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองท่านต้องตกเป็นเชลยศึกในประเทศเยอรมนี บวชเป็นดีกันเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1947 และเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคมของปีเดียวกัน ส่วนในปี ค.ศ. 1947–89 ท่านได้เป็นสมาชิกองค์หนึ่งของเคลอจีแห่งเขตอัครบิดรมอสโก ในปี ค.ศ. 1989 ท่านและสมาชิกท่านอื่น ๆ ของเคลอจีได้ออกจากเขตอัครบิดรมอสโก และประกาศขึ้นกับคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ภายใต้อัครมุขนายกมสตีสลัฟ (สครีปนิค) ซึ่งขณะนั้นเป็นประมุขคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ในสหรัฐและแคนาดา
ปี ค.ศ. 1990 สหภาพโซเวียตได้ล่มสลาย บาทหลวงดีมีทรี ยาเรมา ได้ริเริ่มและเข้าร่วมในการประชุมทางศาสนาแห่งยูเครนทั้งปวงของคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ ที่จัดขึ้นในเคียฟเมื่อปี ค.ศ. 1990 ซึ่งได้เลือกตั้งอัครมุขนายกมสตีสลัฟ (สครีปนิค) เป็นอัครบิดรองค์แรกของประเทศยูเครน ครั้นในปี ค.ศ. 1993 ท่านได้ปฏิญาณตนเป็นอารามิก และจากนั้นบวชเป็นมุขนายกแห่งเปเรยาสลอฟสกีและซีเชฟสกี ในสภาคริสตจักรที่สองนี้ ท่านได้รับเลือกเป็นอัครบิดรแห่งเคียฟและรัสยูเครนทั้งปวง ปลายปี ค.ศ. 1998 อัครบิดรดีมีทรีในวัยชรา มีสุขภาพอ่อนแอลง กำหนดว่าอนาคตของคริสตจักรจะมั่นคงแข็งแรงอีกครั้งเพื่อชาวพลัดถิ่นยูเครน ซึ่งได้ประคับประคองคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ในช่วงเกือบ 70 ปี จากการปกครองโดยลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศยูเครน
ทางเลือกของอัครบิดรดีมีทรีทำในพินัยกรรมสุดท้ายของท่าน เพื่อขอให้ลำดับชั้นคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์ตกลงที่จะอนุญาตให้คริสตจักรยูเครเนียนออร์ทอดอกซ์แห่งสหรัฐอเมริกาวางแนวทาง – ซึ่งหากดำเนินการ จะทำให้เป็นหนึ่งได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งสองคริสตจักร – เป็นการเคลื่อนไหวที่คำนวณได้เพื่อช่วยคริสตจักรยูเครเนียนออโทเซฟาลัสออร์ทอดอกซ์จากการรุกล้ำของคริสตจักรยูเครเนียนออร์ทอดอกซ์ - เขตอัครบิดรเคียฟ และคริสตจักรยูเครเนียนออร์ทอดอกซ์ (เขตอัครบิดรมอสโก)
การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของบารัก โอบามา
บารัก โอบามาเริ่มดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากเข้าพิธีเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2009 เป็นประธานาธิบดีสหรัฐ คนที่ 44 อดีตโอบามาเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐอิลลินอย และเขาเอาชนะสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐแอริโซนา จอห์น แมคเคน ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2008
ช่วงเปลี่ยนผ่าน
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของโอบามาเริ่มต้นขึ้น หลังจากโอบามาชนะการเลือกตั้งในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 โครงการโอบามา-ไบเดินได้ร่วมมือกับ จอห์น โปรเดสตา, วาเลลีย์ จาร์เร็ตต์ และ พีท เราส์ ในช่วงเปลี่ยนผ่านนี้ โอบามาประกาศเป็นตัวแทนที่จะเข้าไปเป็นคณะรัฐมนตรี ในการบริหารชาติบ้านเมือง ในระยะเวลาหลังจกาวันที่ 4 พฤศจิกายนไม่นาน เขาเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐอิลลินอย ราห์ม เอมมานูเอล เป็นหัวหน้าคณะทำเนียบขาว
การเตรียมการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีในครั้งนี้รวมไปถึงฮิลลารี คลินตันด้วย ผู้ซึ่งเคยเป็นคู่แข่งของโอบามาภายในพรรคเดโมแครต ให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศสหรัฐ และบิล ริชาร์ดสัน เป็นรัฐมนตรีกระทรวงพาณิชย์ ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2008 โอบามาไปทาบทามให้โรเบิร์ต เกตเป็นรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมต่อไป ถึงจะอยู่พรรครีพับลิกันก็ตาม โอบามามีแผนจะบรรจุตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสหประชาชาติเข้ามาอยู่ในตำแหน่งรัฐมนตรีด้วย และอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ ด้านความสัมพันธ์กับประเทศแอฟริกาซูซาน ไรส์ก็เข้ามาร่วมตำแหน่งอีกเช่นเดียวกัน ตอนที่กำลังเกิดเหตุการวิกฤตการเงินโลกในปี 2008–2009 นั้นโอบามาเสนอชื่อ ทิโมธี เอฟ. จีอีทเทอร์ เป็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลัง
ระหว่างนี้ โอบามาได้ปรับปรุงเว็บไซต์ Change.gov ใหม่ ภายในเว็ปจะมีบล็อกที่โอบามาเขียนลงแล้วให้คนทั่วไปได้อ่าน และอัปโหลดวิดีโอแถลงการณ์ต่าง ๆ ของรัฐมนตรีแต่ละคน
พิธีเข้ารับตำแหน่ง
บารัก โอบามาเข้าพิธีเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2009 เวลาเที่ยงคืนตามเวลาของประเทศไทย หลังประกอบพิธีเสร็จ ได้กล่าวสุนทรพจน์ต่อประชาชนเรือนล้าน เสร็จแล้วเดินเข้าห้องทำงานของประธานาธิบดี ในอาคารรัฐสภาสหรัฐเพื่อลงนามในเอกสาร 3 ฉบับคือ อนุสรณ์ของคำแถลงการณ์, รายชื่อการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี และรายชื่อการแต่งตั้งผู้ช่วยรัฐมนตรี ก่อนที่จะไปรับประทานอาหารมื่อเที่ยงในรัฐสภาและหัวหน้าฝ่ายบริการ และเชิญแขกมาร่วมรับประทานอาหารนั้น ได้มีการจัดงานอนุสรณ์วันคล้ายวันเกิดของประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น โอบามาได้ใช้มือวางบนคัมภีร์ไบเบิลเล่มเดี่ยวกับลินคอล์น ในการทำพิธีสาบานตนในครั้งนี้
ในการประกอบพิธีเข้ารับตำแหน่งครั้งนี้ หัวหน้าผู้พิพากษา จอห์น จี. โรเบิร์ต อ่านคำสาบานผิด จากคำว่า President of the United States" เป็น "President to the United States" ทำให้ความหมายผิดเพี้ยนไปจากเดิม จึงมีการประกอบพิธีใหม่ภายในอาคารทำเนียบขาว ในวันที่ 21 มกราคม โรเบิรฺ์ตทำพิธีซ้ำอีกรอบในห้อง Map Room ภายในทำเนียบขาว โอบามานับว่าเป็นประธานาธิบดีคนที่ 7 ที่ได้ทำพิธีซ้ำเป็นครั้งที่ 2 ที่ปรึกษาทำเนียบขาว เกรก เคร็ก กล่าวถึงการทำพิธีซ้ำอีกครั้งว่า "พิธีเป็นไปอย่างสมบูรณ์แบบ" การสาบานตนครั้งที่ 2 นี้โอบามาไม้ได้วางมือไว้บนคัมภีร์ไบเบิลเหมือนครั้งแรก ซึ่งเหมือนกับประธานาธิบดีทีโอดอร์ รูสเวลต์ ที่ไม้ได้ใช้มือวางบนคัมภีร์ไบเบิล
ความคาดหวัง
ตั้งแต่แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยแรก 100 วันแรกของการบริหารงานได้กำหนดวัตถุประสงค์ และประสิทธิภาพของคนที่จะมาเป็นประธานาธิบดี โอบามาจะบริหารงานครบ 100 วันในวันที่ 29 เมษายน ภายหลังจากการเลือกตั้งโอบามาให้สัมภาษณ์ทางนิตยสาร 60 Minutes เขาบอกว่าเขาได้ศึกษานโยบาย 100 วันแรกของโรสเวลต์ แต่เขายังกล่าวอีกด้วยว่า "100 วันแรกจะเป็นสิ่งสำคัญ แต่อาจเป็นไปได้ว่าอาจจะเป็น 1,000 วันแรกที่จะสร้างความแตกต่าง"
อย่างไรก็ตาม 100 วันแรกของโอบามาได้คาดคะเนอย่างสูงตั้งแต่เขากลายเป็นตัวแทนข้อสันนิษฐาน ทางออกหลายๆข่าวได้สร้างงานเขียนที่ให้ครอบคลุมประเด็น นักวิเคราะห์ให้น้ำหนักในเรื่องของสิ่งที่ท้าทายและการจัดลำดับความสำคัญต่อนโยบายภายในประเทศ ต่างประเทศ เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม ซีเอ็นเอ็นขึ้นบัญชีจำนวนของนโยบายเศรษฐกิจว่า "โอบามาและทีมงานของเขาจะต้องดำเนินการภายใน 100 วันแรกที่พวกเขาเข้ามาทำงาน" แรกสุดท่ามกลางสิ่งที่ผ่านและทำให้เป็นผลสำเร็จในเพ็กเกจฟื้นฟู ที่จะจัดการกับวิกฤ๖เศรษฐกิจ คลิฟ สแตฟฟอร์ด สมิธ นักกฎหมายสิทธิมนุษยชนชาวอังกฤษได้แสดงความหวังว่า ประธานาธิบดีคนใหม่จะปิดเรือนจำกวนตานาโมใน 100 วันแรก หลังจกาผู้ช่วยของประธานาธิบดีประกาสว่าความตั้งใจของเขานั้นจะให้คำกล่าวสุนทรพจน์นโยบายต่างประเทศอย่างยิ่งใหญ่ ในเมืองหลวงของประเทศอิสลาม มีการคาดเดาในจากาตาร์ว่านโยบายของโอบามาอาจย้อนกลับไปยังเมืองที่เคยอยู่อาศัยภายใน 100 วันแรก
เดอะนิวยอร์กไทม์ทุ่มเทในการเขียนเรื่องราว 5 ส่วนซึ่งถูกอ่านอย่างกว้างขวางเกินกว่า 2 สัปดาห์ โดยวิเคราะห์นโยบาย 100 วันแรกของโอบามา แต่ละวันนักวิเคราะห์ที่เชี่ยวชาญด้านการเมืองถูกติดตามโดยเว็ปบล็อกที่มีการแก้ไขอย่างเสรีทีโพสต์โดยคนทั่วไป ผู้เขียนเปรียบเทียบความเป็นไปได้ของโอบามากับสถานการณ์ของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ จอห์น เอฟ. เคนเนดี้ ลินดอน บี. จอห์นสัน โรนัลด์ เรแกน และริชาร์ด นิกสัน
การออกกฎหมายและคำสั่งของรัฐบาล
ภายในนาทีที่สาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 20 มกราคม หัวหน้าคณะทำเนียบขาวของโอบามาราห์ม เอมมานูเอล สั่งให้เลื่อนการออกกฎหมายรัฐบาลกลางนาทีสุดท้ายที่ผลักดันโดยประธานาธฺบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช การวางแผนเพื่อทบทวนทุกสิ่งที่ยังคงค้างอยู่ เนื่องจากวิกฤตเศรษฐกิจที่ประธานาธิบดี เคยประกาศใช้กฎหมายที่ว่าด้วยการตรึงราคาเงินเดือนสำหรับคณะทำเนียบขาวอาวุโสกว่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี เช่นเดียวกับการประกาศแนวนโบายพิจารณาพวกที่มีอิธิพลต่อสมาชิกของรัฐสภา เพื่อประโยชน์ของตัวเองในสิ่งที่พยายามเพิ่มมาตรฐานทางจริยธรรมภายในทำเนียขาว เขาขอให้ยกเลิกความเป็นเจ้าของในข้อตกลงใหม่ของเขา การแต่งตั้ง วิลเลียม ลิน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม การนำในการวิจารณ์ของเรื่องของผู้หลอกลวง และความรุนแรงของการวางมัดจำของเขาให้กับรัฐบาลอย่างเปิดเผย
ในสัปดาห์แรกที่เขาเข้ามาทำงาน โอบามาลงนามในคำสั่งให้ยับยั้งระเบียบปฏิบัติที่กำลังดำเนินการอยู่ทั้งหมดของคณะกรรมการกองทัพกวนตานาโม และออกคำสั่งให้ปิดภายในปี 2009 เขาออกคำสั่งให้ซื้อสินค้าที่ Army Field Manuak ต้องการเพื่อนำไปใช้เป็นเครื่องจับเท็จผู้ก่อการร้าย การห้ามไม่ให้มีการทรมานและเทคนิคการข่มขู่ที่ละเมิดกฎหมาย เช่น waterboarding โอบามาลงนามในคำสั่งโดยให้อำนาจมอบหมายงานที่มีจริยธรรมโดยสาชาการบริหารส่วนบุคคล การตั้งขีดจำกัดอย่างเคร่งครัดในเรื่องของสาขาการบริหารของนายจ้าง และการตั้งข้อกำหนดอย่างปลอดภัยในเรื่องของการล็อบบี้ในทำเนียบขาว โอบามาลงนามเกี่ยวกับความเป็นอิสระของพลังงานในบันทึกสรุปของประธานาธิบดี ซึ่งสั่งการให้กรมขนส่งตั้งมาตรฐานประสิทธิภาพเชื้อเพลิงให้สูงขึ้นก่อนที่จะมีแบบจำลองในปี 2011 และประกาศใช้ต่อมาและอนุมัติให้แต่ละรัฐเพิ่มมาตรฐานให้สูงขึ้นกว่ามาตรฐานของประเทศ โอบามายุตินโยบายเม็กซิโกซิตี้ ที่ห้ามไม่ให้กองทุนระหว่างประเทศเตรียมที่จะยุติบริการหรือให้คำแนะนำ
กีฬาออสเตรเลียนฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
การแข่งขันออสเตรเลียนฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2499 จัดขึ้นที่สนาม MCG ซึ่งการแข่งขันกีฬาออสเตรเลียนฟุตบอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 36 คน จาก 1 ประเทศ
ซคินวาลี
ซคินวาลี (ცხინვალი ; Цхинвал Tskhinval) หรือ ชเรบา (Чъреба Ch'reba; Цхинвал(и)) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเซาท์ออสซีเชีย ซึ่งเป็นประเทศที่ยังมีข้อพิพาทเรื่องเอกราช มีพื้นที่ประมาณ 7.4 ตารางกิโลเมตร มีประชากรราว 30,000 คน ชื่อของเมืองตั้งขึ้นจากชื่อของโจเซฟ สตาลิน
หิมพานต์
หิมพานต์ อาจหมายถึง
พายุไลออนร็อก
ไลออนร็อก (Lion Rock; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 18 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยฮ่องกง ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ เถ่งเถง (婷婷, Ting4 ting4; ชื่อเล่นของผู้หญิง) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2547
พายุเถ่งเถงนั้นหมายถึง
พายุไลออนร็อกนั้นอาจหมายถึง
พ.ศ. 632
พุทธศักราช 632 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 89
เวกเตอร์ (แก้ความกำกวม)
เวกเตอร์ (vector) อาจหมายถึง
กุสทัฟ มาเลอร์
กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler) เป็นคีตกวีและวาทยกรชาวโบฮีเมีย-ออสเตรีย มาเลอร์เป็นที่รู้จักในยุคของเขา ในฐานะวาทยากรชื่อดังแห่งยุค แต่ในปัจจุบัน เขากลับเป็นที่ยอมรับในฐานะคีตกวีแห่งยุคนีโอโรแมนติก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากซิมโฟนี และบทเพลงในลักษณะซิมโฟนี เช่น เพลง Das Lied von der Erde (บทเพลงแห่งโลก) ที่เป็นจุดสุดยอดของบทเพลงขับร้องที่เขาประพันธ์ ส่วนซิมโฟนีหมายเลข 3 ความยาว 95 นาที นับเป็นซิมโฟนีที่ยาวที่สุดที่เคยมีการเปิดแสดง และยังชื่อได้ว่าเป็นซิมโฟนีที่ยาวที่สุดในบรรดาซิมโฟนีทั้งหลายอีกด้วย
ประวัติ
กุสทัฟ มาเลอร์ เกิดในครอบครัวชาวยิวในเมืองคาลิชท์ แคว้นโบฮีเมีย บิดามารดาของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองจิห์ลาวาในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งมาเลอร์ได้ใช้เวลาในวัยเด็กส่วนใหญ่ที่นั่น หลังจากที่บิดามารดาของมาเลอร์ได้สังเกตเห็นความสามารถทางดนตรีของเขาตั้งแต่วัยเด็ก จึงจัดการให้เขาได้เรียนเปียโนตั้งแต่อายุหกขวบ ในปี 1875 มาเลอร์ผู้ซึ่งขณะนั้นมีอายุได้ 15 ปี ได้รับให้เข้าศึกษาในวิทยาลัยดนตรีแห่งกรุงเวียนนา ที่ซึ่งเขาได้เรียนเปียโนกับจูเลียส เอปสไตน์ สามปีต่อมา มาเลอร์ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยเวียนนา ที่ซึ่งอันโตน บรูคเนอร์เป็นอาจารย์ประจำอยู่ ในระหว่างเรียนในมหาวิทยาลัย เขาได้ทำงานเป็นครูสอนดนตรีไปด้วย และได้ลองประพันธ์เพลงเป็นครั้งแรก กับเพลงร้องที่มีชื่อว่า Das klagende Lied ซึ่งตอนหลังได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นคันตาต้า ได้ส่งเข้าประกวดแต่ประสบกับความล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
ในปี 1880 มาเลอร์ได้เริ่มทำงานในตำแหน่งวาทยากร ซึ่งเป็นงานช่วงฤดูร้อนที่โรงละครแบดฮอลล์ ซึ่งในปีต่อ ๆ มาเขาได้เป็นวาทยากรในโรงอุปรากรใหญ่หลายแห่งด้วยกัน เป็นต้นว่า โรงอุปรากรเมืองลุบลานาในปี 1881 เมืองโอโลมุคในปี 1882 เมืองคาสเซลในปี 1884 กรุงปรากในปี 1885 เมืองไลพ์ซิจในปี 1886 และที่กรุงบูดาเปสต์ในปี 1888 ในปี 1887 เขาได้รับตำแหน่งเป็นวาทยกรควบคุมการบรรเลงอุปรากรชุดของริชาร์ด วากเนอร์ ที่มีชื่อว่าเดอะ ริง แทนที่อาร์ตู นิคิชที่ล้มป่วย และได้สร้างผลงานให้เป็นที่ประจักษ์ต่อสาธารณชนและต่อนักวิจารณ์ ในปีหลังจากที่เขาได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง Die drei Pintos ที่ คาร์ล มาเรีย ฟอน เวเบอร์ประพันธ์ไว้ไม่จบ มาเลอร์ประสบความสำเร็จอย่างสูง อีกทั้งยังสร้างชื่อเสียงและรายได้ให้กับเขาอย่างมาก เขาได้รับตำแหน่งงานระยะยาวตำแหน่งแรกที่โรงอุปรากรแห่งนครฮัมบวร์ค ในปี 1891 จนกระทั่งถึงปี 1897 ในช่วงเวลานั้น เขาได้ใช้เวลาในช่วงพักร้อนที่เมืองสไตน์บาค-อัม-อัทเทอร์ซีในออสเตรียตอนบน อุทิศให้แก่การประพันธ์เพลง และได้แต่งซิมโฟนีหมายเลข 1 บทเพลงส่วนใหญ่ในเพลงชุดขับร้อง และแตรวิเศษของวัยเด็ก ซึ่งเป็นการรวมเพลงที่มีชื่อเดียวกันกับบทกวีพื้นบ้าน
ดนตรี
<!-- Mahler was the last in a line of Viennese symphonists extending from the First Viennese School of Joseph Haydn, Mozart, Beethoven and Franz Schubert to Bruckner and Johannes Brahms; he also incorporated the ideas of Romantic composers like Robert Schumann and Felix Mendelssohn. The major influence on his work, however, was that of Richard Wagner, who was, as Mahler said, after Beethoven, the only composer to truly have "development" (see Sonata form and History of sonata form) in his music.
The spirit of the lied (German for song) constantly rests in his work. He followed Schubert and Schumann in developing the song cycle, but rather than write piano accompaniment, he orchestrated it instead. Lieder eines fahrenden Gesellen (Songs of a Wayfarer) is a set of four songs written as a rejected lover wandering alone along the earth; Mahler wrote the text himself, inspired by his unhappy love affair with a singer while conducting at Kassel.
Often, his works involved the spirit of Austrian song and dance. Keenly aware of the colourations of the orchestra, the composer filled his symphonies with flowing melodies and expressive harmonies, achieving bright tonal qualities using the clarity of his melodic lines. Among his other innovations are expressive use of combinations of instruments in both large and small scale, increased use of percussion, as well as combining voice and chorus in the symphony form, and extreme voice leading in his counterpoint. His orchestral style was based on counterpoint; two melodies would each start off the other seemingly simultaneously. Choosing clarity over a mass orgy of sound, he never left the principle of tonality, as composers following him, in particular, those of the Second Viennese School of Arnold Schoenberg, Alban Berg, and Anton Webern, would later do.
Mahler combined the ideas of Romanticism, including the use of program music, and the use of song melodies in symphonic works, with the resources which the development of the symphony orchestra had made possible. The result was to extend, and eventually break, the understanding of symphonic form, as he searched for ways to expand his music. He stated that a symphony should be an "entire world". As a result, he met with difficulties in presenting his works, and would continually revise the details of his orchestration until he was satisfied with the effect.
Few composers can be said to have freely intermixed their work and their life so completely; in the manuscript of the tenth Symphony, there are notations to his wife Alma (who was, at the time, having an affair with Walter Gropius, her future husband after Mahler's death) as well as other autobiographical references. He was deeply spiritual and described his music in terms of nature very often. This resulted in his music being viewed as extremely emotional for a long time after his death. In addition to restlessly searching for ways of extending symphonic expression, he was also an ardent craftsman, which shows both in his meticulous working methods and careful planning, and in his studies of previous composers. -->
มรดกทางดนตรี
<!-- Mahler's music had a pivotal role in what followed after his life. His compositions had a tremendous impact on Schoenberg, Berg and Webern immediately, as well as conductors Bruno Walter and Otto Klemperer, both of who worked with the composer, were helped by him in their careers, and who would eventually take his music to America, where it would influence Hollywood film composition. His music also influenced Richard Strauss, the early symphonies of Havergal Brian, and the music of Erich Wolfgang Korngold, Kurt Weill, Dmitri Shostakovich, Alfred Schnittke, as well as Benjamin Britten in quite different ways.
As a conductor, his innovative methods and techniques survive to the present. He was famous for saying that "tradition is sloppiness", and requiring extensive rehearsals of works. This led to tensions between Mahler and his orchestras, even as those tensions produced finer performances than had been previously thought possible.
Mahler's difficulties in getting his works accepted led him to say "my time will come"; that time came in the mid 20th century. Advocated by both those who had known him (prominently among them the composers Alexander von Zemlinsky and Arnold Schoenberg), and by a generation of conductors including the American composer and conductor Leonard Bernstein, his works won over an audience hungry for the next wave of musical exploration. Soon, complete Mahler symphony cycles were recorded and his works became the defining pieces for many conductors.
In the late twentieth century, new musicological methods led to the extensive editing of his scores, leading to various attempts to complete the tenth symphony and improved version of the others. Well-known interpreters of Mahler's work today include Claudio Abbado, Pierre Boulez, Riccardo Chailly, Bernard Haitink, Jascha Horenstein, Zubin Mehta, Sir Simon Rattle, Markus Stenz, Michael Tilson Thomas and Benjamin Zander; Mahler's music continues to attract interest today. -->
แหล่งข้อมูลอื่น
1860 1911
Myctophum
Myctophum เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
พ.ศ. 633
พุทธศักราช 633 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 90
เจ้าจอมทิม ในรัชกาลที่ 3
เจ้าจอมทิม (? - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ
เจ้าจอมทิม เป็นธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) เมื่อรัชกาลที่ 2 ได้เข้าไปอยู่ที่วังกรมหมื่นศักดิพลเสพ ครั้นในสมัยรัชกาลที่ 3 กรมหมื่นศักดิพลเสพได้รับพระราชทานเกียรติยศเปนกรมพระราชวังบวรฯ ทิมก็ตามเสด็จไปอยู่ในกรมพระราชวังบวรฯ ด้วย ครั้นกรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพสวรรคตแล้ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทิมมารับราชการเป็นเจ้าจอมอยู่งานในพระบรมมหาราชวัง ครั้นรัชกาลที่ 4 ทิมกลับไปรับราชการเปนพนักงานเฝ้าหอพระอัฐิฝ่ายพระราชวังบวรฯ ได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดปีละ 1 ชั่ง
เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2434 เจ้าจอมทิมป่วยเป็นโรคชรา หลวงรัตนโอสถได้รักษาอาการทรงอยู่แล้วทรุดไป ครั้นวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2434 จึงถึงแก่กรรม พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานน้ำหลวงอาบศพและหีบเป็นเกียรติยศ
เหอเชิน
หนิ่วฮู่ลู่ เหอเชิน (1 กรกฎาคม ค.ศ. 1750 – 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799) จากตระกูลหนิ่วฮู่ลู่ (鈕祜祿) ชื่อเดิมว่า ช่านเป่า (善保) เป็นขุนนางราชวงศ์ชิงซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆帝) เป็นบุตรของนายทหารชาวแมนจู เสียมารดาตั้งแต่ยังเล็ก มารดาบุญธรรมเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ ได้เข้าเรียนในสำนักของชนชั้นสูง ผลการเรียนดีเลิศ รอบรู้หลายภาษา ทั้งภาษาจีนกลาง, ภาษาแมนจู, ภาษามองโกเลีย, และภาษาทิเบต รับราชการตั้งแต่ ค.ศ. 1772 ในฐานะผู้เฝ้าประตูพระราชวังต้องห้าม ภายหลังก้าวหน้าในตำแหน่งจนใหญ่โต แต่มีชื่อว่าเป็นข้าราชการที่ทุจริตคดโกงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติจีน
อภิสรา ฉวีวงษ์
อภิสรา ฉวีวงษ์ ชื่อเล่น อุ๋ม นักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย ส่วนใหญ่มักได้รับบท นางร้าย
ประวัติ
อภิสรา ฉวีวงษ์ เป็นหลานสาวของ ปิ่น ณัฐนันท์ ฉวีวงษ์ ผู้จัดละครทางช่อง 3 มีผลงานการแสดงอยู่หลายเรื่อง แต่ส่วนใหญ่ทำงานด้านเบื้องหลัง ด้านชีวิตส่วนตัว คบหาดูในกับ ชินมิษ บุนนาค นักแสดงชายด้วยกัน  เข้าพิธีหมั้นเมื่อกลางปี 2553 และฉลองพิธีมงคลสมรสไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2556
รายพระนามพระมหากษัตริย์อัสตูเรียส
นี่คือรายพระนามผู้ปกครองแห่งราชอาณาจักรอัสตูเรียส ซึ่งเป็นอาณาจักรในคาบสมุทรไอบีเรีย ระหว่างรัชกาลออร์โดโญที่ 1 แห่งอัสตูเรียสก้าวสู่การจัดตั้งอาณาจักรเลออน อาณาจักรถูกแบ่งใน 910 และฟรูเอลาที่ 2 รับราชสมบัติอัสตูเรียสต่อ
สำหรับลำดับกษัตริย์หลังจากนี้, โปรดดูรายพระนามพระมหากษัตริย์เลออนและรายพระนามพระมหากษัตริย์กาลิเซีย ตั้งแต่ 1388 ต่อมาพระยศเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสใช้เป็นตำแหน่งรัชทายาทกัสติยาและสเปน
การแนะแนว
การแนะแนว หมายถึง กระบวนการช่วยเหลือบุคคลให้เข้าใจตนเองและสิ่งแวดล้อม สร้างเสริมให้เขามีคุณภาพเหมาะสมตามความแตกต่างระหว่างบุคคล ค้นพบและพัฒนาศักยภาพของตน มีทักษะการดำเนินชีวิต มีวุฒิภาวะทางอารมณ์ ศีลธรรม จริยธรรม รู้จักการเรียนรู้ในเชิงพหุปัญหา รู้จักคิด ตัดสินใจ แก้ปัญหาในช่วงวิกฤติ วางแผนการศึกษาต่อ ประกอบอาชีพ และสามารถปรับตัวได้อย่างมีความสุขในชีวิตได้พัฒนาตนเองให้ถึงขีดสุดในทุกด้าน
ประวัติการแนะแนวในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกานั้นเป็นประเทศที่ได้มีการศึกษาวิจัยและดำเนินการแนะแนวมาเป็นเวลานาน จนในปัจจุบันศาสตร์แห่งการแนะแนวในประเทศได้พัฒนาไปมาก อาจกล่าวได้ว่าสหรัฐอเมริกานั้น เป็นแม่บทแห่งการแนะแนว โดยได้เริ่มเป็นรูปแบบขึ้นเมื่อ “แฟรงค์ พาร์สันส์” (Frank Parsons) ได้ก่อตั้ง “สำนักงานการอาชีพ” (Vocational Bureau) ขึ้นที่เมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1908 เขาได้แต่งหนังสือเรื่อง “การเลือกอาชีพ” (Choosing a Vocation) และบัญญัติศัพท์ “การแนะแนวอาชีพ” (Vocational Guidance) ขึ้น พาร์สันส์ได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งการแนะแนวอาชีพ เขายึดหลักในการแนะแนวอาชีพดังนี้ คือ
นับได้ว่าพาร์สันส์เป็นผู้นำแนวความคิดในการพิจารณาวิเคราะห์คุณสมบัติของบุคคลก่อนตัดสินใจเลือกอาชีพ ต่อจากนั้นมีการตื่นตัวเกี่ยวกับการใช้กลวิธีต่างๆ ในการวิเคราะห์บุคคล ทั้งกลวิธีที่ใช้แบบทดสอบและไม่ใช้แบบทดสอบ ได้มีผู้จัดทำแบบทดสอบต่างๆ ขึ้น เช่น แบบทดสอบสติปัญญา ความถนัด ความสนใจ และมีผู้รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพขึ้นเพื่อใช้ในการแนะแนวอาชีพ
เทศบาลเมืองหนองปลิง
เทศบาลเมืองหนองปลิง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลิงทั้งตำบล ยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิงเป็นเทศบาลเมืองในปี พ.ศ. 2556 และเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดกำแพงเพชร
ภูมิศาสตร์
เทศบาลเมืองหนองปลิงตั้งอยู่ในอำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลิงทั้งตำบล ซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของเทศบาลเมืองกำแพงเพชร มีพื้นที่ทั้งหมด 84.58 ตารางกิโลเมตร (53,031 ไร่) พื้นที่ตำบลหนองปลิงตั้งอยู่ในราบลุ่มแม่น้ำปิงและที่ราบสูง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ดินทางเกษตรกรรม ได้แก่ ที่นา ไร่อ้อย ไร่มันสำปะหลัง และสวนกล้วยไข่ โดยมีคลองชลประทานท่อทองแดงส่งน้ำทางทิศตะวันออกของตำบล และคลองห้วยทรายส่งน้ำทางด้านทิศเหนือของตำบล
เทศบาลเมืองหนองปลิง มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
เขตการปกครอง
ตำบลหนองปลิง แบ่งการปกครองออกเป็นหมู่บ้านจำนวน 11 หมู่บ้าน ได้แก่