cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สายการบิน
สายการบิน (อังกฤษ : Airline) หมายถึงบริษัทที่ให้บริการการขนส่งทางอากาศ บริการหลักของสายการบินจะมีด้วยกัน 2 บริการคือการให้บริการเที่ยวบินที่ใช้สำหรับการขนส่ง (Cargo Airlines) โดยมีเครื่องบินที่ใช้สำหรับจัดส่งจดหมายโดยเฉพาะ ไปจนถึง เครื่องบินที่ใช้จัดส่งรถยนต์ และอีกการบริการหนึ่งของสายการบินคือ การบริการเครื่องบินบรรทุกผู้โดยสาร (Passenger Airlines) โดยเที่ยวบินโดยสารก็มีการบริการย่อย หลายประเภท เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการให้บริการเที่ยวบินแบบเต็มรูปแบบในระดับนานาชาติ ที่มีเครื่องบินนับร้อย และการให้บริเที่ยวบินโดยสายการบินอาจบินระหว่างทวีป ภายในทวีป หรือภายในประเทศ
การบริการของสายการบินเป็นสิ่งสำคัญในการเชื่อมโยงผู้คนและสินค้าทั่วโลก และยังมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการเดินทาง การพัฒนาเศรษฐกิจ และการเชื่อมโยงกันของประชาคมโลกอีกด้วย
สายการบินโดยสาร
สายการบินโดยสาร เป็นสายการบินเพื่อการขนส่งผู้โดยสารโดยสารสายการบินมักจะดำเนินการอย่างรวดเร็วของเครื่องบินโดยสารที่มากกว่าการเป็นเจ้าของทันทีจะเช่ามักจะมาจากการขายเครื่องบินพาณิชย์และ บริษัทลีสซิ่งเช่น GECAS และ ILFC ซึ่งแบ่งเป็น 4 ประเภทย่อย คือ
สายการบินขนส่งสินค้า
สายการบินขนส่งสินค้า (Cargo Airlines) สายการบินที่ให้บริการขนส่งสินค้าทางอากาศโดยเฉพาะ โดยจะมีตู้คอนเทนเนอร์ที่ใช้ในเครื่องบินโดยเฉพาะให้บริการ มีทั้งแบบตู้ทึบ ตู้แช่ และแบบพาเลท
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย
เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย (Bintang Republik Indonesia บินตัง เรปูบลิค อินโดเนเซีย, Order of the Star of the Republic of Indonesia, อักษรย่อ: BRI) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของประเทศอินโดนีเซีย ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้ โดยมอบให้แก่ผู้ปฏิบติหน้าที่อย่างโดดเด่นเป็นพิเศษเพื่อความไพบูลย์ ความรุ่งเรือง และความยิ่งใหญ่ของประเทศชาติ มีทั้งหมด 5 ลำดับชั้น
คาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย
เจ้าหญิงคาโรลีเนอ เอากุสเทอแห่งบาวาเรีย (Prinzessin Karoline Auguste von Bayern; Princess Caroline Augusta of Bavaria) (พระนามเดิม: Karoline Auguste von Habsburg-Lorraine, ราชสกุลเดิม Wittelsbach) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย และพระอัครมเหสี เจ้าหญิงเอากุสเทอ วิลเฮ็ลมีเนอแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์วิทเทลส์บัค แห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (ภายหลังได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) โดยพระองค์ได้ทรงใช้พระนามว่า เจ้าหญิงเอากุสเทอ ชาร์ล็อทเทอ มกุฎราชกุมารีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Crown Princess Augusta Charlotte of Württemberg) แต่ทั้งสองพระองค์ทรงต้องหย่า เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1814 เพราะเนื่องจากมีเหตุผลทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยเวือร์ทเทิมแบร์คนั้น ถูกรุกรานและก้าวก่ายทางการเมืองการปกครองจากนโปเลียน โบนาปาร์ต ทำให้เวือร์ทเทิมแบร์คต้องปฏิรูปการเมืองการปกครองใหม่
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1816 ทั้งสองพระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย เมื่อหลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย โดยพระองค์ได้ทรงอุทิศพระองค์เข้าช่วยเหลือสภากาชาดและได้ทรงเข้าช่วยเหลือประชาชน นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริให้สร้างโรงพยาบาลเพื่อรักษาประชาชนที่เจ็บไข้ได้ป่วยอีกด้วย ทำให้พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนเป็นอย่างมาก
จักรพรรดินีคาโรลีเนอ เอากุสเทอ เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1873 หลังจากวันเฉลิมพระชันษาเพียง 1 วัน สิริพระชันษาได้ 81 ชันษา พระศพถูกนำไปฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา โดยการสิ้นพระชนม์นี้ทำให้มีการเลื่อนการอภิเษกสมรสของอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ลและ เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย ไปในปีค.ศ. 1874
ร่าย
ความหมายและลักษณะ
ร่าย คือ คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งที่แต่งง่ายที่สุด และมีฉันทลักษณ์น้อยกว่าร้อยกรองประเภทอื่น ถ้าพิจารณาให้ดีจะพบว่าร่ายมีลักษณะใกล้เคียงกับคำประพันธ์ประเภทร้อยแก้วมาก เพียงแต่กำหนดที่คล้องจองและบังคับวรรณยุกต์ในบางแห่ง
กำเนิดและวิวัฒนาการ
พระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) สันนิษฐานว่าร่ายเป็นของไทยแท้ มีมาแต่สมัยพ่อขุนรามคำแหง ด้วยปรากฏหลักฐานครั้งแรกในวรรณคดีสุโขทัยคือสุภาษิตพระร่วง และต่อมาจึงปรากฏเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในวรรณคดีอยุธยาเรื่องโองการแช่งน้ำในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1
พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) สันนิษฐานว่าร่ายเป็นของไทยแท้ เพราะคนไทยนิยมพูดเป็นสัมผัสคล้องจอง ดังปรากฏประโยคคล้องจองในสำนวนศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง กาพย์พระมุนีเดินดงของภาคเหนือ และคำแอ่วของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นอกจากนี้ยังสันนิษฐานว่า คำว่า "ร่าย" ตัดมาจาก "ร่ายมนต์" สังเกตจากโองการแช่งน้ำที่มีร่ายดั้นปรากฏเป็นเรื่องแรกและมีเนื้อหาเป็นคำประกาศในการดื่มน้ำสาบาน
วิวัฒนาการของร่ายน่าจะเริ่มจากสำนวนคล้องจองในศิลาจารึกและความนิยมพูดคล้องจองของคนไทยแต่โบราณ ในบทที่พระภิกษุใช้เทศนาก็ปรากฏลักษณะการคล้องจองอยู่ เป็นการรับส่งสัมผัสจากวรรคหน้าไปยังวรรคถัดไป โดยไม่ได้กำหนดความสั้นยาวของพยางค์อย่างตายตัว ซึ่งลักษณะนี้ใกล้เคียงกับร่ายประเภท "ร่ายยาว" มากที่สุด จึงมีการสันนิษฐานว่า ร่ายยาวเป็นร่ายที่เกิดขึ้นในอันดับแรกสุด ต่อมาจึงเกิด "ร่ายโบราณ" ซึ่งกำหนดจำนวนพยางค์และจุดสัมผัมคล้องจองตายตัว และตามมาด้วย "ร่ายดั้น" ซึ่งมีการประยุกต์กฎเกณฑ์ของโคลงดั้นเข้ามา สุดท้ายจึงเกิด "ร่ายสุภาพ" ซึ่งมีการประยุกต์กฎเกณฑ์ของโคลงสุภาพเข้ามา
1. ร่ายยาว
ร่ายยาว คือ ร่ายที่ไม่กำหนดจำนวนคำในวรรคหนึ่ง ๆ แต่ละวรรคจึงอาจมีคำน้อยมากแตกต่างกันไป การสัมผัส คำสุดท้ายของวรรคหน้าสัมผัสกับคำหนึ่งคำใดในวรรคถัดไป จะแต่งสั้นยาวเท่าไรเมื่อจบนิยมลงท้ายด้วยคำว่า แล้วแล นั้นแล นี้เถิด โน้นเถิด ฉะนี้ ฉะนั้น ฯลฯ เป็นต้น
2. ร่ายโบราณ
ร่ายโบราณ คือ ร่ายที่กำหนดให้วรรคหนึ่งมีคำห้าคำเป็นหลัก บทหนึ่งต้องแต่งให้มากกว่าห้าวรรคขึ้นไป การสัมผัส คำสุดท้ายของวรรคหน้าสัมผัสกับคำที่หนึ่ง สอง หรือสาม คำใดคำหนึ่งของวรรคถัดไป และยังกำหนดอีกว่า หากส่งด้วยคำเอก ต้องสัมผัสด้วยคำเอก คำโทก็ด้วยคำโท คำตายก็ด้วยคำตาย ในการจบบทนั้น ห้ามไม่ให้ใช้คำที่มีรูปวรรณยุกต์ประสมอยู่เป็นคำจบบท อาจจบด้วยถ้อยคำ และอาจแต่งให้มีสร้อยสลับวรรคก็ได้
4. ร่ายสุภาพ
ร่ายสุภาพ คือ ร่ายที่กำหนดคำในวรรคและการสัมผัสเหมือนร่ายดั้นทุกประการ ส่วนการจบบท ใช้โคลงสองสุภาพจบ และนิยมมีคำสร้อยปิดท้ายด้วย และอาจแต่งให้มีคำสร้อยสลับวรรคก็ได้
การเกิด (วิดีโอเกม)
ในวิดีโอเกม การเกิด (Spawning) คือ การสร้างตัวละคร ไอเทม หรือม็อบ การเกิดใหม่ (Respawning) คือ การสร้างเอนทิตี (Entity) ใหม่หลังจากที่มันตายหรือถูกทำลาย บางที่อาจจะเกิดหลังจากที่มันสูญเสียไปหนึ่งชีวิต
ตัวละครผู้เล่นทุกตัวโดยปกติจะเกิดรอบ ๆ จุดเริ่มต้น ในขณะที่วัตถุต่าง ๆ หรือม็อบอาจจะเกิดหลังจากที่เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ หรือเกิดหลังจากที่ผู้เล่นเกิด เมื่อผู้เล่นเกิดใหม่โดยทั่วไปอาจจะถูกลดเลเวลของตัวเองหรือถูกลงโทษ
มูลนิธิชัยพัฒนา
มูลนิธิชัยพัฒนา เป็นมูลนิธิซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานตามโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และโครงการพัฒนาอื่น ๆ เพื่อช่วยเหลือประชาชนในด้านเศรษฐกิจ และสังคมให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นและสามารถพึ่งพาตนเองได้
การดำเนินงานของมูลนิธิชัยพัฒนา จะเน้นกิจกรรมเพื่อการพัฒนาที่ไม่ซ้ำซ้อนกับโครงการของรัฐที่มีอยู่แล้ว แต่จะพยายามสนับสนุน ส่งเสริม และ ประสานงานให้โครงการต่างๆ เกิดความสมบูรณ์และสามารถดำเนินการได้อย่างรวดเร็ว สอดคล้องกับสถานการณ์ โดยเฉพาะในกรณีที่โครงการของรัฐถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของระเบียบต่างๆ ทำให้ไม่สามารถดำเนินการได้ทันที  เช่นในกรณีที่อาจต้องจัดซื้อที่ดินจากราษฎรบางส่วน แต่รัฐมีปัญหางบประมาณ หรือถูกจำกัดด้วยเงื่อนไขของระเบียบต่างๆ  มูลนิธิชัยพัฒนาจะช่วยเหลือตามความเหมาะสม เพื่อให้โครงการนั้นดำเนินการได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพสูงสุด
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนเริ่มแรกในการจัดตั้งมูลนิธิชัยพัฒนา และผู้มีจิตศรัทธาได้ทูลเกล้าฯ ถวายสมทบ
มูลนิธิชัยพัฒนาก่อตั้งเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 109 วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 หน้า 5220 โดยปัจจุบันสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ดำรงตำแหน่งนายกกิตติมศักดิ์และองค์ประธานกรรมการมูลนิธิ และนายสุเมธ ตันติเวชกุล เป็นเลขาธิการมูลนิธิ มีอาคารสำนักงานตั้งอยู่ภายในสวนหลวงพระราม 8 แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด ซึ่งเดิมเคยเป็นสถานที่ตั้งโรงสุราบางยี่ขัน
ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ
ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติอยู่ภายใต้มูลนิธิชัยพัฒนา ตั้งอยู่บ้านท่าด่าน ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงจัดซื้อที่ดินผืนนี้ จำนวน 14 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวา เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2532 สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เห็นสมควรที่จะได้รับใช้เบื้องยุคลบาท เผยแพร่แนวพระราชดำริให้กว้างขวางและลึกซึ้งออกไป ในกิจกรรมที่จะเข้าถึงสาธารณชนจำนวนมากได้ จึงขออนุญาตจากมูลนิธิชัยพัฒนา ใช้ที่ดินเป็นที่รวบรวมข้อมูลและมีกิจกรรมที่แสดงให้เห็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริที่เป็นรูปธรรมชัดเจน เกิดเป็น "โครงการศูนย์นันทนาการบริหารทรัพยากรธรรมชาติ" เพื่อเสนอแนวคิด และทฤษฎีการพัฒนาในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชด้านการเกษตร ปศุสัตว์ สิ่งแวดล้อม และพลังงาน ตลอดจนการสาธิตความเป็นอยู่วิถีไทยด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสม อีกทั้งยังจัดกิจกรรมต่าง ๆ ให้ประชาชน นักเรียน นักศึกษา ที่คาดว่าจะมาท่องเที่ยวโครงการเขื่อนคลองท่าด่าน ที่จะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2547 สมาคมฯ ได้รับพระราชทานพระราชานุญาตจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานมูลนิธิชัยพัฒนา เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ให้ดำเนินการตามที่เสนอ โดยการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ประกอบด้วยอาคารนิทรรศการ ต้อนรับนักท่องเที่ยว อาคารห้องประชุม ร้านค้า และลานนิทรรศการ เป็นต้น
โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้พระราชทานชื่อโครงการว่า "ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ" เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2545 และเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ได้เสด็จรับมอบศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติจากสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย พร้อมกับทรงเปิดศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติอย่างเป็นทางการ ปัจจุบันมีนายปัญญา ปุลิเวคินทร์ ดำรงตำแหน่งหัวหน้าศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ
บุคลากรภายในศูนย์
ศูนย์ภูมิรักษ์ธรรมชาติ มีวิทยากรในการบรรยายให้ความรู้ในปัจจุบัน คือ
โรงเรียนกาสรกสิวิทย์
โรงเรียนกาสรกสิวิทย์ ตั้งอยู่ที่ตำบลศาลาลำดวน อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว เมื่อวันจันทร์ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2551 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ และได้พระราชทานชื่อว่า "โรงเรียนกาสรกสิวิทย์" โดยให้เป็นศูนย์การอบรมกระบือในการทำนา ทำการเกษตร และกิจกรรมต่าง ๆ และให้ความรู้แก่เกษตรกรที่สนใจจะใช้ประโยชน์จากกระบือในการประกอบอาชีพ รวมทั้งจัดทำแปลงสาธิตทางการเกษตรรูปแบบต่าง ๆ
อาเคิน
อาเคิน (Aachen) เป็นเมืองที่อยู่ด้านตะวันตกสุดของประเทศเยอรมนี ติดกับพรมแดนประเทศเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม อยู่ห่างจากเมืองโคโลญมาทางตะวันตก 65 กิโลเมตร พิกัดภูมิศาสตร์ 50°46′ เหนือ 6°6′ ตะวันออก มีประชากร 256,605 คน (เมื่อปี พ.ศ. 2546)
ชื่อเต็มของอาเคินคือ บาทอาเคิน (Bad Aachen) โดย Bad หมายถึงน้ำ ที่ได้ชื่อเช่นนี้เนื่องมาจากภายใต้เมืองอาเคินมีสายน้ำร้อนธรรมชาติอยู่มากมาย น้ำแร่ใต้ดินนี้ มีความเชื่อว่าสามารถนำมาดื่มเพื่อรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้ ในปัจจุบัน เมืองอาเคินได้นำน้ำแร่ใต้ดินนี้ไปเปิดบริการเป็นสปาแบบทันสมัยให้แก่ประชาชน โดยใช้ชื่อว่า Carolus Thermen
อาเคินเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย RWTH Aachen (เยอรมัน: Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule; อังกฤษ: RWTH Aachen University of Technology ; ตัวย่อ RWTH ออกเสียงตามภาษาเยอรมันว่า แอร์เวเทฮา) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงทางด้านวิศวกรรมศาสตร์มายาวนาน โดยเฉพาะสาขาวิศวกรรมเครื่องกล อาเคินกับ RWTH มีความผูกพันกันมาอย่างลึกซึ้ง เนื่องจาก RWTH เป็นจุดดึงดูดให้มีนักเรียนจำนวนมากเดินทางมาใช้ชีวิตในอาเคิน ทำให้อาเคินกลายเป็นเมืองนักศึกษา โดยนักเรียนของ RWTH Aachen มีจำนวนมากกว่า 30,000 คน โดย 10% ของทั้งหมดเป็นนักเรียนต่างชาติ นอกจากสาขาวิศวกรรมแล้ว RWTH Aachen ยังมีคลินิคุม อาเคิน (Universitätsklinikum Aachen) ซึ่งเป็นโรงพยาบาลแบบตึกเดียวที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป และเป็นที่ศึกษาของเหล่านักศึกษาแพทยศาสตร์ของอาเคิน ในขณะเดียวกัน ทางสาขาคอมพิวเตอร์ของ RWTH ก็กำลังพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ โดยได้รับความร่วมมือจากศูนย์วิจัยเฟราน์โฮเฟอร์ (Fraunhofer-Gesellschaft) และขณะนี้บริษัทไมโครซอฟท์ก็ได้เปิดศูนย์วิจัยขึ้นในเมืองอาเคิน และสร้างความเป็นพันธมิตรกับ RWTH
เมืองอาเคินยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอาเคิน (เยอรมัน: Aachener Dom) อันเก่าแก่และมีประวัติศาสตร์ยาวนาน นับเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวของเมือง มหาวิหารแห่งอาเคินนี้ถูกจัดเป็นมรดกโลกของยูเนสโก มหาวิหารนี้เป็นโบสถ์แบบกอธิคผสมกับกาโล-โรมัน ซึ่งได้รับอนุญาตจากพระสันตปาปาแห่งกรุงโรมให้สร้างโบสถ์นี้ในปี ค.ศ. 786 และสร้างเสร็จเมื่อ ค.ศ. 805 โดมนี้ถูกใช้เป็นสถานที่แต่งตั้งกษัตริย์ของเยอรมนีในสมัยก่อนมาแล้วหลายพระองค์ อีกทั้งยังมีหีบศพทองคำของพระเจ้าชาร์เลอมาญ (เยอรมัน: Karl) อยู่ด้วย ที่ลานกว้างหน้าโดมนี้ จะถูกใช้เป็นที่รับรางวัลคาร์ล (Internationaler Karlspreis zu Aachen ย่อว่า Karlspreis ; อังกฤษ: International Charlemagne Prize of the city of Aachen) ในทุก ๆ ปี รางวัลคาร์ลนี้จะมอบให้กับผู้ที่ส่งเสริมสันติภาพในยุโรป ตัวอย่างของบุคคลที่มีชื่อเสียงที่ได้รับรางวัลคาร์ลได้แก่ บิล คลินตัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และ โทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
อาเคินยังเป็นจุดกำเนิดของขนมที่ชื่อว่าพรินเทิน (Printen หรือ Aachener Printen) ซึ่งมีชื่อเสียงในประเทศเยอรมนี พรินเทินเป็นขนมลักษณะคล้ายคุกกี้ ที่มีส่วนผสมของอบเชย และมักทำออกมาโดยพิมพ์รูปต่าง ๆ เช่น รูปพระจักรพรรดิคาร์ล
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก
พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก (Buddha) หรือ พระพุทธเจ้า (ชื่อละครที่ออกอากาศช่องซีหนัง) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศอินเดียช่วงปี ค.ศ. 2015 กล่าวถึงพระพุทธประวัติ (ประวัติของพระพุทธเจ้า) ออกอากาศในประเทศไทยทางช่องเวิร์คพอยท์ ตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2558 ทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ เวลา 10:00 น. - 11:00 น. และออกอากาศซ้ำในวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18:20 น. นำแสดงโดย ฮีมานซู โซนิ, คาจาล เจน, ซาเมียร์ ธรรมาธิการี, กุนกุน ยุปการี กำกับการแสดงโดย ดร. ภูเมนทรา กุมาร โมที และในปี​ พ.ศ. 2563​ ช่องเวิร์คพอยท์​ได้นำกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง​ ในวันจันทร์-วันศุกร์​ เวลา​ 19.00​ น.​ เริ่มออกอากาศตอน​แรกเมื่อ​วันที่​ 6 เมษายน​​
เนื้อเรื่องย่อ
"พระเจ้าสุทโธทนะ” กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งกรุงกบิลพัสดุ์ เป็นพระบิดาของเจ้าชายสิทธัตถะ อยากมีทายาทมาก จึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้พระมเหสีมีประสูติกาล เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะ ประสูติ ก็ทรงมุ่งหวังให้พระโอรสได้เป็นมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ จึงให้เจ้าชายร่ำเรียนวิชาการรบ กวาดต้อนคนเจ็บคนแก่ออกจากเมือง เพื่อสร้างปราสาท 3 ฤดู ให้เจ้าชายมีแต่ความสุข ไม่พบเจอความทุกข์ใดๆ
ทว่าสุดท้ายแล้วก็ต้องทรงโทมนัส เมื่อเจ้าชายหนีออกผนวชจนได้ และทรงรู้สึกอัปยศ อดสู เมื่อคิดว่าการบิณฑบาตของพระพุทธเจ้า คือ การขอทาน แต่เมื่อพระเจ้าสุทโธทนะได้ทรงสดับรับฟังพระธรรมเทศนา ก็ทรงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนา บรรลุพระโสดาบัน ประกาศตัวเป็นอุบาสก ก่อนจะบรรลุพระอรหัตผลนิพพาน ในกาลต่อมา
กระแสตอบรับในประเทศไทย
หลังจากละครเรื่องนี้ออกอากาศจนจบในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2558 ทางช่องเวิร์คพอยท์ ได้จัดรายการพิเศษ แฟนพันธุ์แท้ พระพุทธเจ้า มหาศาสดาโลก และมีผู้ชนะคือ ธนวินท์ ธรรมกุล (คุณโบท) และต่อมาก็มีเสียงเรียกร้องจากผู้ชมทั่วประเทศว่าอยากชมซ้ำ ทางช่องเวิร์คพอยท์จึงนำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18:20 น. - 19:15 น. ต่อมาทางสหมงคลฟิล์ม ได้ทำดีวีดีออกมาจำหน่าย และมียอดคนสั่งซื้อจำนวนมาก​ และในปี​ พ.ศ. 2563​ ช่องเวิร์คพอยท์​ ได้นำกลับมาออกอากาศซ้ำอีกครั้ง​ ในวันจันทร์-วันศุกร์​ เวลา​ 19.00​ น.​ เริ่มออกอากาศตอน​แรก​วันที่​ 6 เมษายน​
การนำออกอากาศซ้ำในช่องอื่น
ต่อมาทางช่อง ซีหนัง (Zee TV ที่ออกอากาศในไทย) ได้นำซีรีส์เรื่องนี้มาออกอากาศซ้ำทุกวันเสาร์ - อาทิตย์ 18:50 น. - 19:50 น. และล่าสุดทางช่อง ช่อง 3 แฟมิลี่ (ช่อง 13) ได้นำซีรีส์เรื่องนี้มาออกอากาศซ้ำทุกวันจันทร์ - ศุกร์ 16:45 น. - 18:00 น. เริ่ม 10 กรกฎาคม 2561
นัมคุน
นัมคุน (남곤; 1471-1527) มีชื่อจริงว่า จียอง เป็นขุนนาง,กวีและนักคิดสมัย ราชวงศ์โชซอน เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471
การทำงาน
นัมคุนเริ่มเข้ารับราชการในสมัย พระเจ้าซองจง และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ พัก วอนจง เช่นเดียวกับ ซินจอง และได้ขึ้นเป็นรองมหาเสนาบดีเมื่อปี ค.ศ. 1520 และได้เป็นมหาเสนาบดีต่อจากอดีตมหาเสนาคิมอาของ คิมอันโล ผู้นำฝ่าย ยุนใหญ่ เมื่อปี ค.ศ. 1523
บั้นปลายชีวิต
นัมคุนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1527 ขณะอายุได้เพียง 56 ปีก่อนสิ้นใจนัมคุนได้นำบทความและบทกวีของตนเองมาเผาทิ้งพร้อมสั่งเสียเมียและลูกว่าถ้าเจอบทความและบทกวีของตนเองให้เผาทิ้งทันทีและกำชับว่าห้ามเอาผ้าไหมห่อร่าง,ห้ามสร้างสุสาน,ห้ามทำป้ายหลุมศพพอสั่งเสียก็สิ้นใจในทันที
นากาโอกะ ชินตาโร
นากาโอกะ ชินตาโร (, 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1838 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867) เป็นซามูไรชาวแคว้นโทซะในยุคบากูมัตสึของญี่ปุ่น เขาเป็นผู้ใกล้ชิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซึ่งได้ร่วมกันเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
ภูมิหลัง
นากาโอกะ ชินตาโร เกิดที่หมู่บ้านคิตากาวะ แคว้นโทซะ (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดโคจิ) โดยเป็นบุตรชายของผู้ใหญ่บ้านคิตากาวะเมื่อ ค.ศ. 1838 ในปี ค.ศ. 1861 เขาได้เข้าศึกษาวิชาการต่าง ๆ และวิชาดาบในสำนักศึกษาที่ทาเกจิ ฮัมเปตะ จัดตั้งขึ้น และได้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่ม "โทซะกินโนโต" (กลุ่มผู้ภักดีแห่งโทซะ) ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองติดอาวุธที่ทาเกจิจัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมแนวคิด "ซนโนโจอิ" (เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน)
บทบาททางการเมือง
หลังการรัฐประหารในเกียวโตเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1863 อันนำมาซึ่งความกดดันต่อเหล่าผู้ยึดถือแนวคิด "ซนโนโจอิ" นากาโอกะพร้อมด้วยกลุ่มขุนนาง (คูเงะ) ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งรวมถึงซันโจ ซาเนโตมิ ได้ลี้ภัยไปยังแคว้นโชชู ในปี ค.ศ. 1864 เขาได้เข้าร่วมการลอบสังหารชิมาซุ ฮิซามิตสึ ผู้มีอำนาจคนสำคัญของแคว้นซัตสึมะ แต่ล้มเหลว และได้ร่วมสู้กับกองกำลังแคว้นโชชูในเหตุการณ์กบฏฮามากูริและยุทธการที่ชิโมโนเซกิ ต่อมาในปีเดียวกันนั้น นากาโอกะได้เข้าร่วมกลุ่มไคเอ็นไตซึ่งก่อตั้งโดยซากาโมโตะ เรียวมะ และได้ร่วมมือกับเรียวมะในการประสานงานแคว้นซัตสึมะกับแคว้นโชชูในการก่อตั้งพันธมิตรซัตโจ และขอรับการสนับสนุนแผนการดังกล่าวจากซันโจ ซาเนโตมิ
ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1867 นากาโอกะและเรียวมะได้เดินทางกลับไปยังแคว้นโทซะเพื่อเจรจาให้ทางแคว้นโทซะยอมเข้าร่วมเป็นพันธมิตรลับกับแคว้นซัตสึมะ จากนั้นในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน นากาโอกะก็ได้เริ่มขยายการเจรจาให้เกิดการจัดตั้งพันธมิตรระหว่างแคว้นโชชูกับแคว้นฮิโรชิมะ แต่เรื่องดังกล่าวได้กลายเป็นเรื่องที่น่าสงสัยไป เพราะในเวลานั้นโชกุนโทกูงาวะ โยชิโนบุ ได้ตัดสินใจถวายอำนาจการปกครองคืนแก่จักรพรรดิแล้ว ด้วยความตระหนักว่าสงครามกลางเมืองมีโอกาสที่จะเกิดขึ้นในเวลาอันใกล้ นากาโอกะจึงกลับมายังแคว้นโทซะในเดือนกรกฎาคม และจัดตั้งหน่วยรบติดอาวุธ "ริกูเอ็นไต" ขึ้น   โดยใช้รูปแบบเดียวกับกองทหารอาสา "คิเฮไต" ของแคว้นโชชู
มรณกรรม
ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867 นากาโอกะได้เดินทางไปยังที่ร้านโอมิยะในเมืองเกียวโตเพื่อพบกับซากาโมโตะ เรียวมะ ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันในห้องพักชั้น 2 ของร้าน ได้มีคนร้ายไม่ทราบฝ่ายเข้าจู่โจมและทำการลอบสังหาร (เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "คดีร้านโอมิยะ") เรียวมะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที ส่วนนากาโอกะบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในอีก 2 วันให้หลัง โดยที่เขาไม่ได้สติพอที่จะบอกชื่อคนที่เข้ามาทำร้ายพวกตนได้เลย สุสานของเขาตั้งอยู่ที่ศาลเจ้าเรียวเซ็งโงโกกุ ในเมืองเกียวโต
อนึ่ง จักรพรรดิเมจิได้พระราชทานบำเหน็จความชอบย้อนหลังแก่นากาโอกะ โดยการแต่งตั้งให้เขาเป็นเจ้าขุนนางชั้นที่ 4 ในปี ค.ศ. 1891
แหล่งข้อมูลอื่น
1838 1867
เดอะทรูธอะเบาต์เลิฟ
เดอะทรุทอะเบาต์เลิฟ (The Truth About Love) คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของพิงก์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2555
กลุ่มดาวนกทูแคน
กลุ่มดาวนกทูแคน เป็นกลุ่มดาวในซีกฟ้าใต้ ปรากฏในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮันน์ บาเยอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1603 ดาราจักรเมฆแมเจลแลนเล็กปรากฏอยู่ทางด้านทิศใต้ของกลุ่มดาวนี้ รวมทั้งกระจุกดาวทรงกลม 47 นกทูแคน
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจาเมกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 6 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 11 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสวนชุมชน ขนาดประมาณ 28 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณซอยจุฬาลงกรณ์ 5 ระหว่างซอยจุฬาลงกรณ์ 9 กับถนนบรรทัดทอง ในพื้นที่สวนหลวง-สามย่าน เชื่อมต่อกับแนวแกนกลางของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภายในสวนสาธารณะแบ่งพื้นที่ใช้สอยเป็น ลานกิจกรรมกลางแจ้ง ศูนย์การเรียนรู้ โดยอาคารต่าง ๆ จะปลูกต้นไม้เพื่อเป็นอาคารสีเขียว มีประโยชน์ในการชะลอน้ำ ออกแบบตามแนวคิด "ป่าในเมือง" ออกแบบให้เป็นพื้นที่หน่วงน้ำของเมือง โดยใช้หลักการสร้างบ่อเก็บน้ำ (retention pond) บ่อพักนํ้าชั่วคราว (detention pond) ขนาดใหญ่บริเวณทางเข้าแต่ละจุดของสวน ซึ่งออกแบบไว้ในรูปแบบบริเวณพื้นที่ต่ำของโครงการ นอกจากนี้มีแนวพื้นที่รับน้ำ (rain garden) และระบบระบายน้ำใต้ดิน มีพื้นที่อเนกประสงค์ และที่จอดรถ 200 คัน มีหลังคาเขียวที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย อุทยานเปิดในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นวันเฉลิมฉลองจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยครบ 100 ปีพอดี
ที่มาของโครงการมาจากดำริของผู้บริหารมหาวิทยาลัยในผังแม่บทที่วางมานาน ซึ่งกำหนดให้แกนกลางของผังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่เชื่อมต่อกับส่วนพาณิชย์เป็นพื้นที่สีเขียว จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2555 สำนักงานจัดการทรัพย์สินได้จัดประกวดแบบอุทยานเพื่อเฉลิมฉลองมหาวิทยาลัยครบรอบ 100 ปี จนได้ผู้ชนะการประกวดแบบหลักด้านงานภูมิสถาปัตยกรรม คือ กชกร วรอาคม จากสำนักงานออกแบบบริษัทแลนด์โปรเสส และผู้ออกแบบอาคารจากสำนักงานออกแบบ N7A โดยพื้นที่ของอุทยานเดิมเป็นตึกแถวซึ่งหมดสัญญาเช่ากับทางมหาวิทยาลัย และทางมหาวิทยาลัยไม่ต่อสัญญา
อุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับคัดเลือกโดยสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ให้เป็นผลงานออกแบบสถาปัตยกรรมดีเด่น (ASA AD Award) ในปี พ.ศ. 2561 ถือเป็นครั้งแรกที่รางวัลด้านสถาปัตยกรรมให้รางวัลกับสวนสาธารณะ
พื้นที่ใช้สอย
พื้นที่ของอุทยานประกอบด้วยแนวพื้นที่รับน้ำ พื้นที่ชุมน้ำประดิษฐ์ สวนซึมน้ำ บ่อหน่วงน้ำเพื่อชะลอน้ำฝนก่อนระบายออกสู่สาธารณะ พื้นที่ซึมน้ำแบบแก้มลิง และอาคารอเนกประสงค์ ภายในอุทยานมีถนน 100 ปี จุฬาฯ กว้าง 30 เมตร ยาว 1.35 กิโลเมตร ปลูกต้นไม้สองข้างทางเชื่อมต่อพื้นที่อุทยานจุฬาฯ 100 ปี กับถนนพระรามที่ 1 กับถนนพระรามที่ 4
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก
แนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก (Frente Revolucionária de Timor-Leste Independente) หรือ เฟรตีลิน (Fretilin) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายกลาง ในติมอร์ตะวันออก มีที่นั่งในสภาแห่งชาติและจัดตั้งรัฐบาลในติมอร์ตะวันออกตั้งแต่ได้รับเอกราชจนถึง พ.ศ. 2550 พรรคเริ่มจากเป็นขบวนการต่อต้านที่ต่อสู้พื่อเอกราชของติมอร์ตะวันออก ครั้งแรกเพื่อเป็นเอกราชจากโปรตุเกส และต่อจากนั้นเรียกร้องเอกราชจากอินโดนีเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517–2541 ในครั้งแรกเรียกว่าสมาคมประชาธิปไตยสังคมติมอร์ เมื่อติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราชจากอินโดนีเซียจึงแตกออกเป็นหลายพรรค
ประวัติก่อนได้รับเอกราช
ใน พ.ศ. 2521 นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู ผู้นำกลุ่มถูกทหารอินโดนีเซียฆ่า ต่อมาได้มีการตั้งกองทหารที่เป็นสาขาของกลุ่มต่อสู้แบบกองโจรเพื่อต่อต้านทหารอินโดนีเซีย
ประวัติหลังได้รับเอกราช
จากการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2544 เฟรตีลินได้คะแนนเสียง 57.4% และได้ 55 ที่นั่งจากทั้งหมด 88 ที่นั่ง ในการเลือกตั้งเมื่อ พ.ศ. 2550 เฟรตีลินได้คะแนนเสียงลดลง เหลือเพียง 29% และได้ 21 ที่นั่ง
สังกะสีออกไซด์
สังกะสีออกไซด์ (Zinc oxide) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี ZnO มีลักษณะเป็นผงที่ไม่ละลายในน้ำและใช้ผสมในผลิตภัณฑ์หลายชนิดเช่น ยาง พลาสติก เซรามิก แก้ว น้ำมันเครื่อง สีทา สารยึดเกาะ อาหาร แบตเตอรี และอื่น ๆ ในธรรมชาติพบในรูปซินไซต์ แต่ส่วนใหญ่ได้จากการสังเคราะห์
ในสมัยโบราณเรียกฝุ่นจีน หญิงจีนและญี่ปุ่นใช้เป็นแป้งผัดหน้า ใช้ผสมในยาแก้ฝีหนอง โรคผิวหนัง ปัจจุบันใช้ผสมในเครื่องสำอาง
วัดกลาง (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกคราม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 23 ตารางวา
วัดกลาง หรือ วัดกลางบางปลาม้า เป็นวัดเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าเป็นวัดที่มีความรุ่งเรืองวัดหนึ่งในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดสวนป่าปฏิบัติธรรม (วัดกลาง) เมื่อราวปี พ.ศ. 2441 ต่อมาหลังจากที่มีถนนสาย 340 (สุพรรณบุรี-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว) ตัดผ่านด้านหลังวัด ทำให้พื้นที่บริเวณที่เป็นสวนป่าอยู่คนละฟากถนนกับอุโบสถและศาลาการเปรียญ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 8.50 เมตร ยาว 15 เมตร อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หล้ง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 28 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสลักด้วยหินทรายแดงและหินครกเขียว และเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุ บริเวณห้องโถงในเจดีย์วาดภาพพุทธประวัติ ส่วนระเบียงรอบโถงภายในองค์เจดีย์วาดฉากนรกและเขียนกำกับว่าการลงทัณฑ์แต่ละอย่างเกิดจากพฤติกรรมอะไร
จฺวันซฺวี
จฺวันซฺวี บ้างเรียก เกาหยาง  เป็นจักรพรรดิจีนโบราณตามประมวลเรื่องปรัมปราจีน
บันทึกทางประเพณีตามที่ซือหม่า เชียน (司馬遷) จัดทำขึ้นนั้น ระบุว่า จฺวันซฺวีเป็นหลานชายของจักรพรรดิหฺวัง (黃帝) ผู้นำตระกูลชื่อ (氏) ในการโยกย้านถิ่นฐานไปทางตะวันออกสู่พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นมณฑลชานตง (山东) ณ นั้นที่ พวกเขาสมรสกับตระกูลตงอี๋ (東夷) ทำให้อิทธิพลทวีขึ้นตามลำดับ สำหรับจฺวันซฺวีนั้น ครั้นอายุได้ 20 ปี ก็ได้ขึ้นเป็นผู้นำ และครองตำแหน่งเป็นเวลา 78 ปีจนถึงแก่ความตาย
ครอบครัว
จฺวันซฺวีเป็นบุตรชายของชางอี้ (昌意) โอรสของจักรพรรดิหฺวัง (黃帝) กับมเหสีนาม เหลย์จู่ (嫘祖) มารดาของจฺวันซฺวีชื่อ ชางผู (昌僕) ตามบันทึกของซือหม่า เชียน และชื่อ Niuqu ตามบันทึก จู๋ชูจี้เหนียน (竹書紀年)
ราชตระกูลหลายตระกูลในประวัติศาสตร์มักอ้างว่า จฺวันซฺวีเป็นบรรพบุรุษของตน ในจำนวนนี้รวมถึง ตระกูลหมี่ (羋) ของรัฐฉู่ (楚) กับรัฐเยฺว่ (越), ตระกูลหยิง (嬴) ของรัฐฉิน (秦), และตระกูลเฉาของรัฐเว่ย์ (魏)
กางเขนนักบุญเจมส์
กางเขนลักษณะนี้เชื่อกันว่าเริ่มใช้กันในระหว่างสงครามครูเสด เมื่อนักรบครูเสดถือกางเขนเล็กที่มีก้านที่มีปลายแหลมที่ใช้ปักดินเมื่อถึงเวลาทำการสักการะประจำวัน
ลัทธิเซนต์เจมส์
กางเขนเซนต์เจมส์ใช้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเซนต์เจมส์หรือลัทธิซานติอาโกซึ่งเป็นลัทธิคริสต์ศาสนาทางทหารที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตามชื่อนักบุญเจมส์ใหญ่ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์สเปน กางเขนนี้บางครั้งก็เรียกว่า “กางเขนอัศวินแห่งซานติอาโก” หรือ “กางเขนสเปน” และมักจะมีสัญลักษณ์คล้ายหัวใจอยู่ตอนบน
เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งนายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย (Orden del Libertador General San Martín) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของสาธารณรัฐอาร์เจนตินา สถาปนาเมื่อปี พ.ศ. 2486 โดยประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ และเป็นผู้มอบเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์นี้
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศอิสราเอล จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิสราเอลเป็นตัวแทนประเทศอิสราเอลในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สเกตลีลา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เด่นชัย เทพนา
พันจ่าเอก เด่นชัย เทพนา เกิดวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2518 เป็นนักยิงธนูที่ทำหน้าที่ในทีมชาติไทยมาอย่างยาวนาน และเป็นผู้มากด้วยประสบการณ์ ผู้ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองซีเกมส์ 2009 ร่วมทีมเดียวกันกับ วิทยา ทำว่อง และ คมกฤษณ์ ดวงสุวรรณ์
เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 เด่นชัย เทพนา เข้าแข่งขันชิงแชมป์ยิงธนูไทยแลนด์โอเพ่น ซึ่งจัดขึ้น ณ สนามยิงธนูหัวหมาก โดยเขาเป็นผู้ชนะรางวัลเหรียญเงินในประเภทคันธนูโค้งกลับชาย ที่ 645 คะแนน และเหรียญทองในธนูทดกำลังประเภทชายที่คะแนน 680 คะแนน
ประวัติ
วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เด่นชัย เทพนา ซึ่งเป็นผู้นำทีมหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน เข้าแข่งขันกีฬายิงธนู ในสัปดาห์กีฬานาวี ประจำปี 2552 ที่ซึ่งเขาได้มีโอกาสดวลฝีมือกับวิทยา ทำว่อง ซึ่งเป็นผู้นำทีมกองเรือยุทธการ โดยทั้งคู่ต่างเป็นนักกีฬาระดับทีมชาติไทยเช่นเดียวกัน ซึ่งการแข่งขันในครั้งดังกล่าว ทีมของเด่นชัยเป็นฝ่ายแพ้ ที่คะแนน 216 ต่อ 208 ส่วนการแข่งขันประเภทบุคคลระยะ 18 เมตร ของรายการเดียวกันนี้ เด่นชัยได้ดวลฝีมือกับวิทยา ทำว่อง โดยในประเภทบุคคลนี้เอง ที่เด่นชัยเป็นฝ่ายชนะ ด้วยคะแนน 107 ต่อ 103
เด่นชัย เทพนา ได้เข้าแข่งขันกีฬายิงธนูในซีเกมส์ 2009 ในประเภททีมร่วมกับวิทยา ทำว่อง และคมกฤษณ์ ดวงสุวรรณ์ ซึ่งสามารถชนะรายการดังกล่าว และเป็นเหรียญทองแรกของทีมคันธนูโค้งกลับไทยในประวัติศาสตร์ซีเกมส์
วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555 พ.จ.อ.เด่นชัย เทพนา เข้าแข่งขันรายการยิงธนูในร่ม 18 เมตร ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งที่ 6 ประจำปี 2555 ในประเภทคันธนูโค้งกลับชาย ที่ซึ่งเขาได้อันดับ 3 ด้วย 280 คะแนน และในวันที่ 4 มิถุนายน ของปีเดียวกันนี้ เขาชนะการแข่งขันประเภททีมร่วมกับ จ.อ.วิทยา ทำว่อง และ จ.อ.อัครินทร์ ไทยเอื้อ
จีมิน
พัก จี-มิน (เกิด 13 ตุลาคม ค.ศ. 1995) หรือที่รู้จักกันในชื่อ จีมิน เป็นนักร้อง นักเต้น และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ ในปี 2013 เขาเดบิวต์ในฐานะสมาชิก วงบอยแบนด์เกาหลีใต้บีทีเอส ภายใต้สังกัดบิกฮิตเอนเตอร์เทนเมนต์
จีมิน ได้ปล่อยผลงานเพลงเดี่ยว 3 เพลงภายใต้ชื่อบีทีเอส ได้แก่ "Lie" ในปี 2016 "Serendipity" ในปี 2017 และ "Filter" ในปี 2020 ทั้งหมดนี้ได้ติดชาร์ตในเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ เขาปล่อยเพลงเดี่ยวพร้อมกับเครดิตครั้งแรกของเขาเพลงดิจิทัลในชื่อ "Promise" ซึ่งเขาได้ร่วมเขียนในปี 2018 และเพลง "With You" ที่เขาได้ร่วมร้องกับฮา ซ็อง-อุนสำหรับเพลงประกอบละครเรื่อง เวลาสีฟ้าหม่น ทางช่องทีวีเอ็นในปี 2022 และอัลบั้มเดี่ยวที่เปิดตัวของเขา Face ในปี 2023 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และอันดับสองในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่ซิงเกิลที่สอง "Like Crazy" เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เขาเป็นศิลปินเดี่ยวของเกาหลีที่ติดชาร์ตสูงสุดตลอดกาลใน บิลบอร์ด 200 และเป็นคนแรกที่ติดท็อปฮอต 100
ประวัติ
พัคจีมิน ( เกาหลี :  박 지 민 ) เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 1995 ใน Geumjeong เขตปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ครอบครัวของเขาประกอบด้วย พ่อแม่และน้องชาย สมัยมัธยมต้นเขาเคยเรียนเต้น และเรียนรู้ทักษะการเต้นประเภทป๊อปปิ้ง(popping) และล็อกแดนซ์(Locking dance)
ในช่วงก่อนที่จะมาเป็นเด็กฝึกจีมินได้เรียนศิลปะร่วมสมัยที่ Busan High School of Arts และเป็นนักเรียนอันดับต้นๆในด้านการเต้นสมัยใหม่ (modern dance) หลังนั้นคุณครูของเขาจึงแนะนำให้เขาออดิชั่นกับ Big Hit Entertainment เมื่อผ่านการออดิชั่นในปี 2012 เขาจึงย้ายไปเรียนที่ Korean Arts High School และจบการศึกษาในปี 2014
จีมินเข้าร่วมเป็นสมาชิกในวง บีทีเอส ในมิถุนายน 2013 ในตำแหน่ง Vocal
การศึกษา
ระดับประถม Hoedong Elementary School
ระดับมัธยมต้น Yunsan Middle School
ระดับมัธยมปลาย Korea Art School
ระดับปริญญาตรี Global Cyber ​​University สาขา Broadcasting & Entertainment
กำลังศึกษาระดับปริญญาโทที่ Hanyang Cyber ​​University สาขา Advertising Media
เครดิตการผลิต
เครดิตเพลงทั้งหมดดัดแปลงมาจากฐานข้อมูลของสมาคมลิขสิทธิ์เพลงเกาหลี เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น
Filmography
เพิ่มเติม: ผลงานวิดีโอของบีทีเอส
อ้างอิง
1995
วงกตมฤตยู
วงกตมฤตยู เป็นหนังสือประเภทวรรณกรรมเยาวชน, บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์, บันเทิงคดีพยากรณ์และหลังพยากรณ์ เล่มแรก แต่งโดยเจมส์ แดชเนอร์ ตีพิมพ์เมื่อ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยสำนักพิมพ์ Delacorte Press และได้สร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อเมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ โดยนวนิยายชุดนี้ประกอบไปด้วยนวนิยาย 4 เล่ม คือ คำสั่งสังหาร, วงกตมฤตยู, สมรภูมิมอดไหม้ และไข้มรณะ
เรื่องย่อ
โทมัสตื่นขึ้นมาในลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนที่ เขาไม่สามารถจำชื่อของตนเองได้ เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก โทมัสพบว่าตัวเองอยู่ในทุ่งกว้าง ล้อมรอบไปด้วยกำแพงขนาดมหึมา ในทุ่งมีเด็กชายอยู่จำนวนหนึ่ง พวกเขาต่างจำอดีตของตนเองไม่ได้ แต่สักพักจะจำได้เอง
โทมัสได้เจอกับอัลบี อัลบีเป็นหัวหน้าของทุกคนในทุ่ง มีหน้าที่ปกครองทุกคน ให้อยู่ร่วมกันอย่างสันติ อัลบีบอกโทมัสว่า ห้ามออกไปจากทุ่งเด็ดขาด เพราะไม่มีใครที่ออกไปแล้ว รอดชีวิตกลับมา
ต่อมา มินโฮ หัวหน้านักวิ่ง ได้เข้าไปในวงกตกับอัลบี หัวหน้าชาวทุ่ง แต่เขาทั้งสองกลับออกมาจากวงกตล่าช้า ผิดเวลา ทำให้โทมัสสงสัย และอยากเข้าไปตามหา แต่แกลลี่ไม่เห็นด้วย เพราะมีกฎไว้ว่า นักวิ่งเท่านั้นที่เข้าไปในวงกตได้ ระหว่างกำลังถกเถียงกันอยู่หน้าทางเข้าวงกตที่ยังเปิดอยู่ เหล่าชาวทุ่งได้สังเกตเห็นมินโฮที่กำลังพาร่างของอัลบีออกมาด้วย แต่ประตูวงกตกำลังจะปิดลง ทันใดนั้น โทมัสได้วิ่งเข้าไปในวงกต แล้วประตูก็ปิดลง ทั้งสามคนยังไม่สามารถออกจากวงกตได้ ทำให้คืนนั้น พวกเขาทั้งสามต้องเผชิญกับเหล่าโศกา
ภาพยนตร์
หนังสือวงกตมฤตยูถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2557 ชื่อ เมซ รันเนอร์ วงกตมฤตยู
พระนางชินซ็องแห่งชิลลา
พระราชประวัติ
พระนางชินซ็อง เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าคย็องมุน และ Queen Munui พระขนิษฐาของ พระเจ้าฮ็อนกัง และ พระเจ้าช็องกัง พระนางขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระเชษฐาทั้งสองของพระนางเสด็จสวรรคตโดยไม่มีสายพระโลหิตสืบสายตรง
รัชสมัย
พระนางชินซ็อง ถูกกล่าวถึงใน ซัมกุก ซากี ในเรื่องความประพฤติที่ผิดศีลธรรมและไร้ศีลธรรมของพระนาง ตั้งแต่การรับสินบนไปจนถึงการนำผู้ชายเข้ามาในวังและมีสัมพันธ์กับพวกเขา นอกจากนี้พระนางยังมีความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ซัมกุก ซากี เขียนโดยพวกลัทธิขงจื๊อ ซึ่งมีทัศนคติเชิงลบต่อการปกครองของสตรี
ในทางตรงกันข้าม ตามบันทึกของ ชเว ชี-ว็อน ปราชญ์และกวีในช่วงปลายยุค อาณาจักรรวมชิลลา ว่าพระนางเป็นพระราชินีที่ใจดีไม่มีความโลภ
ในรัชสมัยของพระองค์ ความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็พังทลายลง ไม่สามารถเก็บภาษีได้อีกต่อไปและระบบเกณฑ์ทหารล้มเหลว ยัง กิล ทางตะวันตกเฉียงเหนือและ คย็อน ว็อน ทางตะวันตกเฉียงใต้ได้อาศัยประโยชน์จากความระส่ำระสายนี้ก่อกบฏและก่อตั้งอาณาจักรของตนเอง
ในปี ค.ศ. 895 ราชินีชินซ็อง ได้สถาปนา คิม โย พระราชโอรสนอกราชบัลลังก์ของ พระเจ้าฮ็อนกัง เป็นรัชทายาท เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 897 พระนางสละราชบัลลังก์และเสด็จสวรรคตในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 897 พระนางถูกฝังไว้ทางเหนือของวัด ซาจาซา ใน คย็องจู
อ้างอิง
897
มังกรหยก ตอน เฮ้งเต็งเอี๊ยง
มังกรหยก ตอน เฮ้งเต็งเอี๊ยง (Rage and Passion) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1992 อิงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของจีนเรื่อง มังกรหยก และ มังกรหยก ภาค 2 ของกิมย้ง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, เหลียง เพ่ยหลิง ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ เป็นตอนแรกในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่องย่อ
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เทียนแซ พบว่าศิษย์ผู้พี่ของเขา เฮี้ยงแซ เห็นแก่คัมภีร์เก้าอิมจนยอมทรยศต่อบ้านเมือง เทียนแซ จึงร่วมต่อต้านศัตรูและกำจัดเฮี้ยงแซศิษย์ทรยศ แต่เฮี้ยงแซได้จับลูกและเมียของเขาเป็นตัวประกัน เทียนแซพยายามช่วยเหลือแต่ถูกเฮี้ยงแซทำร้ายจนตาย ก่อนตายเทียนแซได้ฝากลูกชายไว้กับ เฮ้งเซี้ยะแซ ศิษย์พี่อีกคนที่คอยช่วยเหลือเขา แต่เฮ้งเซี๊ยะแซกลับหลงกลจนไปมีความสัมพันธ์กับหลิงซู่ น้องสาวของเฮี้ยงแซอย่างไม่ตั้งใจ เมื่อรู้ตัวเขาจึงพยายามพาลูกชายของเทียนแซหลบหนีแต่ถูกเฮี้ยงแซทำร้ายจนตก หน้าผา โชคดีที่ทั้งคู่รอดชีวิตมาได้แต่เฮ้งเซี้ยะแซต้องสูญเสียความทรงจำไป ต่อมาลูกชายของเทียนแซ เฮ้งเต่งเอี๊ยง เติบโตมาโดยไม่รู้เรื่องราวภายนอก จนกระทั่งเขาได้รู้จักกับหยวนเอี้ยนฟง (หลอเจียเหลียง) องค์ชายใหญ่แห่งราชวงศ์กิมที่ได้ช่วยชีวิตเขา ทั้งสองจึงได้กลายเป็นมิตรกัน และเมื่อเขารู้ความจริงว่าเฮี้ยงแซคือคนที่ฆ่าพ่อแม่ เขาจึงประกาศจะตามล้างแค้นแต่เขากลับไปหลงรักหลินเจ้าอิง ซึ่งมีเป้าหมายมาเพื่อฆ่า เฮ้งเซี้ยะแซ พ่อบุญธรรมของเขา ในที่สุดเขาจะตัดสินใจเช่นไร และเรื่องราวบุญคุณความแค้นในครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร
ผีชีวะ 4 สงครามแตกพันธุ์ไวรัส
ผีชีวะ 4 สงครามแตกพันธุ์ไวรัส (Resident Evil: Afterlife) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2010 นำแสดงโดย มิลลา โยโววิช ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคที่สี่ในภาพยนตร์ชุด เรซิเดนท์อีวิล ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง ผีชีวะ 3 สงครามสูญพันธุ์ไวรัส และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ผีชีวะ 5 สงครามไวรัสล้างนรก ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน ผู้กำกับจากผีชีวะ ภาคแรก
เนื้อเรื่องย่อ
เมื่อโลกถูกคุกคามโดยไวรัสที่เปลี่ยนให้เหยื่อกลายเป็นซอมบี้ ฮีโร่สาวสุดอันตราย อลิซ ก็เริ่มทำการค้นหาผู้ที่ยังมีชีวิตรอดและตามล่า อัลเบรลล่า คอร์ป ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ทั้งหมด โดยที่อลิซต้องเดินไปทางไปยัง โตเกียว อลาสก้า และเมืองลอสแอนเจลิสที่เต็มไปด้วยฝูงซอมบี้ รวมถึงการผชิญหน้ากับอสูรกายที่โหดร้ายที่สุด เธอต้องนำกองทัพโคลนของเธอบุกเข้าฐานกำลังของ อัลเบรลล่า คอร์ป ที่มีประธานบริษัท อัลเบิร์ต เวสเกอร์ เป็นผู้อยู่เบื้องหลัง หลังจากเกิดการปะทะ อลิซ สูญเสียทั้งตัวโคลนและพลังพิเศษจนหมด เธอตัดสินใจบินไปยังอลาสก้าที่เธอได้รับประกาศจาก อาร์เคเดีย ว่าปลอดภัยจากที-ไวรัส ถึงแม้ที่นี่จะไม่ใช่สวรรค์อย่างที่เธอคิด แต่ อลิซ ก็ได้พบกับเพื่อนเก่าอย่าง แคลร์ ซึ่งสูญเสียความทรงจำไปทั้งหมด ทั้งสองออกเดินทางเพื่อหาคำตอบจนถึงเมืองลอสแอนเจลิส และพบกับกลุ่มผู้รอดชีวิตในคุกที่มีการป้องกันที่แน่นหนา อลิซ และ แคลร์ ได้พบกับ คริส พี่ชายของ แคลร์ ที่ถูกขังในคุก ทั้งสามจึงค้นพบกับมหันตภัยบางอย่างที่น่าสะพรึงเกินกลัวกว่าที่ทุกคนจะคาดคิด
ฟาโรห์เนบคา
เนบคา (แปลว่า "เจ้าแห่งดวงวิญญาณ") เป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สามในสมัยราชอาณาจักรเก่าในช่วงศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงถูกคิดว่าเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์ที่ทรงมีพระนามภาษากรีกว่า Νεχέρωχις (เนเคอร์โอคริส Necherôchis หรือ เนเคอร์โอเฟรส Necherôphes) ที่บันทึกโดยนักบวชชาวอียิปต์นามว่า แมนิโธ ในช่วงเวลาต่อมาในสมัยราชอาณาจักรปโตเลมี
นักไอยคุปต์วิทยาส่วนใหญ่เชื่อว่า เนบคา เป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์ซานัคต์ ซึ่งเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามหรือสี่ของราชวงศ์ที่สาม ซึ่งปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่สามารถยืนยันเล็กน้อยและทรงต้องครองราชย์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ โดยข้อสมมติฐานที่เก่ากว่านั้นเป็นไปตามแหล่งข้อมูลจากสมัยราชอาณาจักรใหม่ ข้อมูลทั้งสองแหล่งได้ระบุว่าฟาโรห์เนบคาทรงเกี่ยวข้องกับการสถาปนาราชวงศ์ที่สาม ซึ่งเป็นข้อมูลที่ในปัจจุบันเชื่อว่าขัดแย้งกับหลักฐานทางโบราณคดี หลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์เนบคาไม่ได้ระบุตำแหน่งที่แน่นอนและมีการเสนอข้อสันนิษฐานสถานที่ฝังพระบรมศพอยู่สามแห่ง คือ มาสตาบาที่เบอิต คัลลัฟ ซึ่งฟาโรห์ซานัคต์ทรงโปรดให้สร้างขึ้นจากจอห์น การ์สแตง, โครงสร้างอิฐโคลนในอาบู ราวาช ซึ่งเชื่อว่าเป็นหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์เนบคาจากสเวลิมและด็อดสัน และพีระมิดซาวเยต อัล'อัรยันเหนือที่ยังสร้างไม่แล้วเสร็จ
เอฟที
เอฟที อาจหมายถึง
คาวทอง
ผักคาวทองหรือผักพลูคาว เป็น พืชล้มลุกอายุหลายปี สูง 15-30 ซม. ลำต้นกลม สีเขียว รากแตกออกตามข้อ มีกลิ่นคาวทั้งต้น ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปหัวใจ กว้าง 4-6 ซม. ยาว 6-10 ซม. ปลายใบเรียวแหลม โคนใบเว้ารูปหัวใจ ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว ด้านบนของใบเป็นสีเขียวเข้ม ด้านล่างออกสีม่วง ก้านใบยาวและโคนเป็นกาบหุ้มลำต้น ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายยอด มีใบประดับสีขาว 4 ใบ ที่โคนช่อดอก ปลายมน ดอกเล็กจำนวนมาก สีขาวยออกเหลือง ผล เป็นผลแห้ง แตกออกได้ เมล็ดรี
คาวทองเป็นยาสมุนไพรทั้งต้น เก็บในฤดูร้อน และฤดูหนาว ถอนทั้งต้นและราก ล้างให้สะอาด ตากแห้งเก็บไว้ใช้ ช่อดอก ดอกย่อย ช่อดอกแก่ ผล เมล็ด
ผักคาวทองชื่อพื้นเมืองอื่นๆอีกได้แก่: คาวตอง (ลำปาง,อุดร) คาวทอง (มุกดาหาร,อุตรดิตถ์) ผักก้านตอง (แม่ฮ่องสอน) ผักเข้าตอง,ผักคาวตอง ผักคาวปลา (ภาคเหนือ) พลูคาว (ภาคกลาง) กระจายพันธุ์ในอินโดจีน, จีน, ประเทศไทยพบตามที่ชื้นแฉะริมน้ำทางภาคเหนือหรือปลูกไว้เป็นยาหรืออาหาร
การใช้ประโยชน์
ใช้พืชนี้ต้มรับประทานติดต่อกันเป็นประจำ แก้โรคน้ำกัดเท้า อาจรับประทานน้ำต้มจากพืชอย่างเดียวหรือผสมวิตามินเอและวิตามินรวมด้วย ได้มีการขอจดทะเบียนสิทธิบัตรตำรับยานี้ นอกจากนี้มีผู้ขอจดทะเบียนสิทธิบัตรเครื่องสำอางโดยใช้น้ำมันจากผักคาวทองเป็นครีม ทาแก้ผิวหนังหยาบกร้าน และใช้ป้องกันผิวหนังแตกเป็นร่อง
ในเนปาลใช้ลำต้นใต้ดิน ในตำรับยาที่เกี่ยวกับโรคของสตรี ใช้ทั้งต้นเป็นยาช่วยย่อย บรรเทาอาการอักเสบ และขับระดู ใบใช้ในการรักษาโรคผิวหนัง แก้บิด และริดสีดวงทวาร ในตำรายาจีนเรียกอวี่ซิงเฉ่า (ภาษาจีนกลาง) หรือ ฮื่อแชเฉ่า (ภาษาจีนแต้จิ๋ว) ลำต้นใช้เป็นยาช่วยเพิ่มภูมิต้านทานให้แก่ร่างกาย ช่วยต้านแบคทีเรีย
อาหาร
ในอินเดียใช้ทั้งใบหรือทั้งต้นเป็นผักต้มกิน
การนำสารเคมีในผักคาวทองไปประยุกต์ใช้
จากผลงานวิจัยของทีมงานของอาจารย์คณะแพทย์ ที่ม.เชียงใหม่ และม.ขอนแก่น พบว่าสารพฤกษเคมีที่อยู่ในคาวทอง ช่วยกำหนดระบบนิเวศวิทยาในขบวนการหมักแบบชีวภาพ ทำให้ได้จุลินทรีย์ที่เป็นประโยชน์หรือโพรไบโอติกส์ที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายกลุ่มแลคโตบาซิลลัสหรือยีสต์ ที่มีโครงสร้างผนังเซลล์เป็นน้ำตาลเชิงซ้อนชนิดเบต้ากลูแคนซึ่งสามารถกระตุ้นไขกระดูกให้ผลิตเซลล์ต้นกำเนิดได้ การทดสอบในห้องปฏิบัติการพบว่า โพลีนิวคลิโอไทด์จากแลคโตบาซิลลัสสามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันในสัตว์ทดลอง(หนู)ได้ใน 10 วัน พลาสมาของหนูทดลองดังกล่าวสามารถฆ่าเชื้อก่อโรคได้หลายชนิดเช่น Burkholderia pseudomallei, Shigella flexneri, Salmonella group B, Staphylococcus aureus และ Group A streptococci ได้ดีมาก ผลของการทดทองในผู้ติดเชื้อ HIV ก็สามารถทำให้คุณภาพชีวิตผู้ป่วยดีขึ้นกว่าเดิม นอกจากนี้ยังสามารถใช้คาวทองที่ผ่านกรรมวิธีการหมักแบบชีวภาพ ควบคู่กับการรักษาทางการแพทย์เช่นเคมีบำบัด หรือการฉายรังสี จะช่วยให้ผู้ป่วยมีอาการแพ้น้อย อาเจียน ผมร่วงหรืออ่อนเพลียน้อยลง การที่สมุนไพรคาวทองกำหนดการเกิดขึ้นของสารเบต้ากลูแคนในขบวนการหมัก ทำให้ได้สมุนไพรที่มีคุณสมบัติบำรุงสุขภาพองค์รวมดีกว่าใช้สมุนไพรคาวทองแบบธรรมชาติเดิมแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกระตุ้นเซลล์ต้นกำเนิดให้ออกมาไหลเวียนในกระแสเลือดมากขึ้น จึงช่วยให้ร่างกายอ่อนวัยและฟื้นคืนจากโรคเสื่อมของเนื้อเยื่อต่างๆได้
ในประเทศจีนมีการใช้พลูคาวเป็นส่วนผสมตำรับยาต้าน Influenza virus เป็นส่วนผสมในตำรับยาที่ใช้ในการป้องกันและรักษาอาการของโรคที่เกิดจากไวรัสในไก่ โดยใช้ผสมในอาหารหรือน้ำดื่มที่ใช้เลี้ยงไก่ นอกจากนี้ยังเป็นส่วนผสมในตำรับยารับประทานสำหรับลดไข้ รักษาโรคหลอดลมอักเสบชนิดเฉียบพลันและชนิดเรื้อรัง เป็นส่วนประกอบในตำรับยาใช้รักษาการติดเชื้อเฉียบพลัน หวัด ไข้หวัดใหญ่และการติดเชื้อทางเดินหายใจ เป็นส่วนผสมในตำรับยาที่เป็นน้ำยาข้นใช้ทารักษาโรคหวัด ไข้หวัดใหญ่ คางทูม ต่อมทอนซิลอักเสบ และปอดอักเสบในเด็ก
ทิพยทัศน์ของกางเขน (ห้องราฟาเอล)
ทิพยทัศน์ของกางเขน (The Vision of the Cross) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเวิร์คช็อพของราฟาเอล]] ผู้เป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่เขียนระหว่างปี [[ค.ศ. 1520]] ถึงปี [[ค.ศ. 1524]] หลังจากที่ราฟาเอลเสียชีวิตในปี [[ค.ศ. 1520]] ผู้ที่เขียนอาจจะเป็นจานฟรานเชสโค เพ็นนิ, จุยลิโอ โรมาโน และราฟฟาเอลลิโน เดล โคลเล (Raffaellino del Colle)
ลักษณะภาพเป็นแบบแมนเนอริสม์ที่เต็มไปด้วยความสับสนยุ่งเหยิงที่ประกอบด้วยมังกร, คนแคระ, พระสันตะปาปาสององค์ และสัญลักษณ์อื่นๆ สัดส่วนของทหารก็ไม่ถูกต้องที่บางครั้งดูเตี้ยกว่าผู้ที่อยู่ใกลออกไป
หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์)
พลเรือโท หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวงในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม และ อดีตรองข้าหลวงนครบาลกรุงเทพธนบุรี
ประวัติ
พลเรือโท หลวงสุนาวินวิวัฒน์ (พิศาล สุนาวินวิวัฒน์) เคยรับราชการในสังกัดกองทัพเรือ มียศสูงสุดที่ พลเรือโท
งานการเมือง
พลเรือโท หลวงสุนาวินวิวัฒน์ ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2491 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา รวม 2 สมัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พลเรือโท หลวงสุนาวินวิวัฒน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
รัฐมนตรี
เมื่อคณะบริหารประเทศชั่วคราวของจอมพล ป. พิบูลสงครามได้ทำรัฐประหาร หลวงสุนาวินวิวัฒน์ ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวงอีกครั้ง ก่อนที่ในพ.ศ. 2494 จะได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. 2494 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ได้ประจำกระทรวง และย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม
พ.ศ. 2495 จอมพล ป. พิบูลสงครามได้จัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง หลวงสุนาวินวิวัฒน์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร พ.ศ. 2496 ได้ถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2497 ถูกปรับไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เนื่องจากสมาชิกชุดที่ให้ความไว้วางใจขณะเข้ารับหน้าที่สิ้นสุดลงตามวาระ
พญาไท
พญาไท อาจหมายถึง
เตตราแกรมมาทอน
เตตราแกรมมาทอน (Tetragrammaton; ) หรือ เตตราแกรม (Tetragram จากภาษากรีกว่า τετραγράμματον หมายถึง "[ประกอบด้วย] 4 ตัวอักษร") เป็นอักษรฮีบรู 4 ตัวอักษรที่รวมกันเป็น (ทับศัพท์เป็น ยฮวฮ) พระนามของพระเจ้าประจำชาติอิสราเอล โดย 4 อักษรนี้ เรียงจากขวาไปซ้ายเป็น ย้อด, เฮ, วาว และเฮ ในขณะที่ไม่มีความเห็นเป็นเอกฉันท์เกี่ยวกับโครงสร้างและนิรุกติศาสตร์ของพระนามนี้ รูปยาห์เวห์กลายเป็นที่ยอมรับในระดับสากลเกือบทั้งหมด
4 ตัวอักษร
ตัวอักษรอ่านจากขวาไปซ้าย (ในภาษาฮีบรูไบเบิล) เป็นไปตามนี้:
สะพานฉะเชิงเทรา
สะพานฉะเชิงเทรา หรือ สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542 หรือ สะพานเฉลิมพระเกียรติ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลบางตีนเป็ด และตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ขนาด 4 ช่องจราจร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง
สะพานฉะเชิงเทรา
สะพานฉะเชิงเทรา เป็นสะพานที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อข้ามแม่น้ำบางปะกงหลังจากการสร้างสะพานเทพหัสดิน สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 และสร้างเสร็จในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ซึ่งก่อนหน้านี้การข้ามแม่น้ำของประชาชนในต่างอำเภอจะต้องเดินทางด้วยรถโดยสารไปยังท่าเรือท่าข้าม เพื่อนั่งเรือข้ามฝากไปยังท่าเรือฝั่งตัวเมือง หากจะรับส่งสินค้าหรือของขนาดใหญ่จะต้องใช้เรือที่ผูกโยงกันติดเครื่องยนต์ หรือที่เรียกกันว่าเรือโยง
ในปี พ.ศ. 2498 นายจวน กุลละวณิชย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทราในขณะนั้นจึงได้เสนอของบประมาณในการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง ขนาด 2 ช่องจราจร เพื่อเชื่อมต่อถนนศุขประยูรในฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกับถนนมหาจักรพรรดิ์ในฝั่งตะวันตก โดยจากเอกสารของทางราชการซึ่งประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2499 สะพานฉะเชิงเทราได้รับการตั้งชื่อจาก จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ซึ่งระบุความยาวของสะพานขณะนั้นว่ามีความยาว 340.00 เมตร และปรากฎอีกครั้งในประกาศผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2524 ซึ่งเป็นตำแหน่งของอธิบดีกรมทางหลวงในขณะนั้น ในการจำกัดน้ำหนักรถที่วิ่งบนสะพานฉะเชิงเทราไม่เกิน 12 ตันเนื่องจากสะพานชำรุด และเพิ่มเติมห้ามรถตั้งแต่หกล้อขึ้นไปวิ่งขึ้นบนสะพานในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2525
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเวนคืนพื้นที่บริเวณสะพานฉะเชิงเทราเพิ่มเติม เพื่อขยายความกว้างของเส้นทาง โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2537 และมีประกาศเร่งรัดการเวนคืนให้มีความจำเป็นเร่งด่วนอีกครั้งเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2538
สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542
หลังจากสะพานเดิมใช้งานมาเป็นระยะเวลายาวนาน และขนาดความกว้างของช่องจราจรที่มีเพียง 2 ช่อง รวมถึงตัวสะพานนั้นผ่านการซ่อมแซมมาหลายครั้งจนไม่สามารถที่จะใช้งานได้อย่างปลอดภัย ประกอบกับปริมาณการจราจรที่เพิ่มขึ้นจากความต้องการในการใช้เส้นทาง ในปี พ.ศ. 2538 กรมทางหลวงจึงได้ดำเนินการรื้อถอนสะพานเดิม และสร้างสะพานขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2539 โดยผ่านความเห็นชอบจาก นายฐิระวัตร กุลละวณิชย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทราในขณะนั้น เพื่อรองรับปริมาณการจราจรที่จะเพิ่มสูงขึ้นอีกในอนาคตและความปลอดภัยของผู้ใช้เส้นทางในการใช้งานสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง และสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542
ตัวสะพานฉะเชิงเทรามีโครงสร้างเป็นสะพานคอนกรีตอัดแรง ขนาด 4 ช่องจราจร มีความยาว 647.00 เมตร ซึ่งในปีที่สะพานสร้างแล้วเสร็จนั้นตรงกับพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542 จึงได้ใช้ชื่อสะพานที่สร้างใหม่ว่า "สะพานฉะเชิงเทรา เฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา 5 ธันวาคม 2542" และทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 โดยนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น
การจราจร
สะพานฉะเชิงเทรา เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 มีขนาด 4 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ที่ถูกเรียกในชื่อท้องถิ่นในฝั่งตะวันออกของสะพานว่าถนนศุขประยูร ขนาด 6 ช่องจราจร และฝั่งตะวันตกของสะพานคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ที่ถูกเรียกชื่อท้องถิ่นว่าถนนมหาจักรพรรดิ์ ขนาด 6 ช่องจราจร
การจัดการจราจร
สะพานฉะเชิงเทรา มีการจัดช่องจราจรเป็น 2 ช่วง ประกอบไปด้วย
จำกัดยานพาหนะ
สะพานฉะเชิงเทรานั้น ได้มีการประกาศจากกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 จำกัดไม่ให้รถมากกว่า 6 ล้อขึ้นไป ยกเว้นรถโดยสารประจำทาง ขึ้นใช้งานสะพานฉะเชิงเทรา เพื่อรักษาสภาพโครงสร้างของสะพานและพื้นผิวจราจรให้มีความปลอดภัยต่อการใช้งาน นอกจากนี้ยังมีการประกาศจากสถานีตำรวจภูธรเมืองฉะเชิงเทราและเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราห้ามรถตั้งแต่ 6 ล้อขึ้นไปเดินรถเข้าไปในเขตเทศบาลในชั่วโมงเร่งด่วน ในช่วงเวลา 07.00 - 09.00 น. และเวลา 15.00 - 17.00 น. ซึ่งสะพานฉะเชิงเทราก็อยู่ในเขตของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราเช่นกัน แต่ยังคงมีการฝ่าฝืนข้อห้ามดังกล่าวโดยเฉพาะในช่วงเวลากลางคืน ซึ่งไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจคอยกวดขัน ทำให้สร้างความเสียหายให้กับตัวสะพาน พื้นผิวถนนเนื่องจากน้ำหนักที่มากเกินว่าที่กำหนดตามกฎหมายจนเกิดการสั่นสะเทือน รวมถึงก่อให้เกิดอุบัติเหตุให้กับผู้ใช้เส้นทางสัญจรในการข้ามสะพาน
โทรมาตร
สะพานฉะเชิงเทรามีการติดตั้งระบบโทรมาตร โดยกรมทรัพยากรน้ำ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เพื่อติดตามสถานการณ์น้ำของลุ่มน้ำบางปะกง ซึ่งร่วมมือกับเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราในการติดตั้งอุปกรณ์ตรวจวัด
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha" responsive="1">
สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์
ปาดูกา ซรี สุลต่านอะฮ์มัด ตาจุดดิน มูการ์รัม ชะฮ์ อิบนี อัลมาร์ฮุม สุลต่านไซนัล ราชิด อัลมูอัซซัม ชะฮ์ที่ 1 หรือ เจ้าพระยาไทรบุรี (อะหมัด) เป็นสุลต่านองค์ที่ 24 แห่งรัฐเกอดะฮ์ เป็นพระราชโอรสในสุลต่านไซนัล ราชิด มูอัซซัม ชะฮ์ที่ 1 ประสูติแต่วันมาเฮรัน บินตี วันมูฮัมมัด ซาดิก (เอกสารไทยเรียก หวันหมัดไหรน)
อาการฟุ้งพล่าน
อาการฟุ้งพล่าน หรือ เมเนีย (mania) เป็นภาวะการเร้า อารมณ์และระดับกำลังที่เพิ่มขึ้นผิดปกติ หรือ "ภาวะการกระะตุ้นโดยรวมเพิ่มสูงขึ้นโดยมีการแสดงออกทางอารมณ์มากกว่าปกติ ร่วมกับมีอารมณ์กลับกลายง่าย" แม้มักถือว่าอาการฟุ้งพล่านเป็น "ภาพกระจก" ของภาวะซึมเศร้า แต่อารมณ์ที่เพิ่มขึ้นนั้นอาจเป็นได้ทั้งเคลิ้มสุขหรือหงุดหงิด ซึ่งเมื่ออาการฟุ้งพล่านรุนแรงขึ้น ความหงุดหงิดอาจแสดงออกมามากขึ้นจนกลายเป็นความรุนแรงในที่สุด
ยูเอช-1วาย วีนอม
ยูเอช-1วาย วีนอม (UH-1Y Venom) ของเบลล์เป็นเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลางสองเครื่องยนต์ที่หลากประโยชน์ มันเป็นส่วนหนึ่งในโครงการพัฒนาเอช-1 ของกองนาวิกโยธินสหรัฐฯ
ในปัจจุบันวีนอมอยู่ในการผลิตอัตราต่ำเพื่อเข้าแทนที่ยูเอช-1เอ็น ทวินฮิวอี้ของนาวิกโยธินที่มีมาตั้งแต่ต้นปีพ.ศ. 2513 เดิมทีนั้นยูเอช-1วายถูกดัดแปลงมาจากโครงสร้างของยูเอช-1เอ็น แต่ในเดือนเมษายนพ.ศ. 2548 มันก็ถูกสร้างขึ้นเป็นเฮลิคอปเตอร์แบบใหม่แทน
การพัฒนา
ในปีพ.ศ. 2539 กองนาวิกโยธินสหรัฐฯ ได้เปิดโครงการพัฒนาเอช-1 โดยทำสัญญากับบริษัทเบลล์ เฮลิคอปเตอร์เพื่อทำการพัฒนายูเอช-1เอ็น 100 ลำให้เป็นยูเอช-1วาย และทำการพัฒนาเอเอช-1ดับบลิว 180 ลำให้เป็นเอเอช-1ซี โครงการเอช-1 ได้สร้างเฮลิคอปเตอร์ใช้งานและโจมตีแบบทันสมัยพร้อมกับการออกแบบที่ลดค่าใช้จ่ายลง ยูเอช-1วายและเอเอช-1ซีมีหาง เครื่องยนต์ ระบบใบพัด ระบบอิเลคทรอนิกอากาศ ซอฟต์แวร์ การควบคุม และรูปลักษณ์เหมือนกันถึง 84%
แบบวายนั้นเปลี่ยนโครงสร้างซึ่งเคยถูกใช้โดยนาวิกโยธินในอิรักมาก่อน ฮิวอี้นั้นทำหน้าที่ได้หลากหลาย อย่าง ควบคุมและบัญชาการ คุ้มกัน สอดแนม ขนส่งทหาร การแพทย์ และให้การสนับสนุนทางอากาศระยะใกล้ โดยปกติแล้วจะใช้ฮิวอี้ 2-4 ลำต่อคอบรา 4-8 ลำ อาวุธที่ติดอยู่ด้านหน้าของคอบราเมื่อร่วมกับปืนที่ประตูของฮิวอี้จะสร้างมุมยิงได้ถึง 240°