cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รายชื่ออัลบั้มในเซียนเกมรักขอเป็นเทพนักจีบ
Kami Nomi zo Shiru Sekai Character Cover CD
ขับร้องโดย คานะ อาสึมิ (เพลงเปิดที่ 5 จากการ์ตูนเรื่อง นักประดิษฐ์รุ่นจิ๋ว) ขับร้องโดย คานาเอะ อิโต้ (เพลงเปิดที่ 2 จากการ์ตูนเรื่อง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว) ขับร้องโดย อายานะ ทาเคะทาสึ (เพลงเปิดจากการ์ตูนเรื่อง มาร์มาเลดบอย) ขับร้องโดย อาโออิ ยูคิ (เพลงเปิดที่ 6 จากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์) ขับร้องโดย นาโอะ โทยามะ (เพลงประกอบการ์ตูนเรื่อง Macross: Do You Remember Love?) ขับร้องโดย ซาโอริ ฮายามิ (เพลงเปิดที่ 2 จากการ์ตูนเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์) ขับร้องโดย อามิ โคชิมิตสึ (เพลงเปิดจากการ์ตูนเรื่อง อูเทนะ พลิกฟ้าตามหารัก) ขับร้องโดย คานะ ฮานาซาวะ (เพลงปิดจากการ์ตูนเรื่อง Princess Comet) ขับร้องโดย อาคิ โทโยซากิและอัทสึโกะ ทานากะ (เพลงปิดภาพยนตร์อะนิเมะเรื่อง Martian Successor Nadesico: The Motion Picture – Prince of Darkness) ขับร้องโดย ฮิโระ ชิโมโนะและคานาเอะ อิโต้ (เพลงธีมของเกมซีรีส์โทคิเมคิเมโมเรียล)
วัดชัยพฤกษมาลาราชวรวิหาร
วัดชัยพฤกษมาลาราชวรวิหาร [—ไช-ยะ-พฺรึก-สะ-มา-ลา—] เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์ ในแขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดชัยพฤกษมาลาสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2300 ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จนช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์กลายเป็นวัดร้าง โดยในช่วงสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ในรัชกาลที่ 1 ได้โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอพระองค์ใหญ่ (ร.2) รื้ออิฐวัดชัยพฤกษ์ไปสร้างกำแพงพระนครส่วนที่พระองค์ทรงเป็นนายด้าน (ควบคุมงาน) จนในรัชสมัยรัชกาลที่ 2 โปรดให้ปฏิสังขรณ์วัดชัยพฤกษ์ขึ้นใหม่เป็นการทดแทนวัดเดิมที่ถูกรื้อ โดยมีพระราชดำริให้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก่อนทรงผนวช เป็นแม่กองดำเนินการสร้างวัดชัยพฤกษ์ จนในสมัยรัชกาลที่ 3  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกวัดชัยพฤกษ์เข้าในบัญชีพระอารามกฐินหลวงพระราชทาน และโปรดให้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงพระผนวช เสด็จฯ มาทรงจุดเทียนพรรษาและถวายพระกฐินทุกปี
ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงบริจาคพระราชทรัพย์และโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส เป็นแม่ข่ายดำเนินการซ่อมสร้างจนแล้วเสร็จ พร้อมกับพระราชทานสร้อยนามวัดว่า วัดชัยพฤกษมาลา ทั้งยังจัดทำสวน ขุดคูรอบวัด สร้างพระอุโบสถและพระวิหารเดิมให้แล้วเสร็จ สร้างศาลาการเปรียญ ก่อพระเจดีย์ใหญ่พร้อมด้วยพระเจดีย์ทิศ 4 มุม หอสวดมนต์ หอระฆัง สะพานท่าน้ำ
วัดชัยพฤกษมาลาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถหลังเก่าสร้างในสมัยรัชกาลที่ 2 และบูรณปฏิสังขรณ์ในสมัยรัชกาลที่ 4 พระอุโบสถมีขนาดกว้าง 7.56 เมตร ยาว 19.20 เมตร หน้าบันของพระอุโบสถเป็นลวดลายปูนปั้น หน้าบันประธานเป็นภาคครุฑยุดนาค (พระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) อยู่ท่ามกลางลายพุดตานใบเทศ ส่วนหน้าบันของมุขหน้า-หลัง เป็นพระมหามงกุฎ (พระราชลัญจกรรัชกาลที่ 4) แวดล้อมด้วยลายพุดตานใบเทศ มีหลวงพ่อโต (พระพุทธชัยพฤกษธิกามหาบพิตร) เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา พระประธานในพระอุโบสถหลังเดิม
พระอุโบสถหลังใหม่มีหน้าบัน เป็นรูปครุฑพ่าห์ ซึ่งเป็นพระราชลัญจกรของรัชกาลที่ 2 และที่มุขลดของหน้าบันมีปูนปั้นเป็นรูปพระมหามงกุฎ ซึ่งเป็นพระราชลัญจกรของรัชกาลที่ 4 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประธาน เป็นพระพุทธชินราชจำลอง มีนามว่า พระพุทธชัยมงคล ภปร.
พระวิหาร มีร่องรอยจิตรกรรมฝาผนังเดิม เขียนเป็นลายประจำยามรักร้อย ด้วยสีแดงและสีเขียวบนพื้นสีเหลือง
ภายในบริเวณวัดยังมีโรงเรียนกุศลศึกษา ซึ่งเป็นโรงเรียนที่วัดอุปถัมภ์มาแต่เดิม
อรรถพร พลบุตร
อรรถพร พลบุตร เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (สาธิต ปิตุเตชะ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน
ประวัติ
อรรถพร พลบุตร เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2502 อาศัยอยู่ที่ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี เขาจบการศึกษาชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนสุวรรณรังสฤษดิ์วิทยาลัย จังหวัดเพชรบุรี ชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเบญจมเทพอุทิศ และปริญญาตรีนิเทศศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
การทำงาน
อรรถพร พลบุตร เคยทำงานเป็นบรรณาธิการข่าวภาคดึก สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 และเป็นบรรณาธิการข่าวหนังสือพิมพ์ข่าวสด ต่อมางได้เข้าสู่วงการการเมืองโดยการเป็นผู้ช่วย ส.ส. ของ อลงกรณ์ พลบุตร และลงสมัครการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดเพชรบุรี เป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองเพชรบุรี และสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบุรี
ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดเพชรบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี (tactical nuclear weapon) หมายถึง อาวุธนิวเคลียร์ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ในสนามรบในสถานการณ์ทางการทหาร ซึ่งเป็นอาวุธที่มีลักษณะตรงกันข้ามกับอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ ซึ่งเน้นไปทางการทำลายชีวิตของประชากรจำนวนมาก และทำลายความสามารถของศัตรูในการทำสงคราม หรือเพื่อเป็นการยับยั้งศัตรู อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีได้รับการพิจารณาว่าเป็นองค์ประกอบสำหรับการรบด้วยอาวุธนิวเคลียร์แบบจำกัด แต่จนถึงปัจจุบันนี้ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธียังไม่เคยถูกนำมาใช้ในความขัดแย้งในทางปฏิบัติแต่อย่างใด
การนำไปใช้
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีถูกออกแบบมาเพื่อ:
สวนเซ็นญี่ปุ่น
สวนหินญี่ปุ่น (枯山水; คะเระซันซุย หรือรู้จักกันทั่วไปในนาม เซนการ์เดน) คือสวนพื้นภูมิแห้งแล้งนั้นจัดเป็นชนิดของสวนเซนญี่ปุ่นที่ได้รับอิทธิผลจากนิกายเซนในพุทธศาสนาของญี่ปุ่น และสามารถหาชมได้ตามวัดเซนแห่งการฝึกสมาธิ
สวนในรูปแบบของญี่ปุ่นนั้นถือเป็นศิลปะที่มีชีวิต เพราะต้นไม้และพืชต่างๆ ที่มีความเปลี่ยนแปลงให้เห็นในฤดูที่แตกต่างกันไป ระหว่างที่ต้นไม้เจริญเติบโตจะได้รับการตกแต่งอย่างสม่ำเสมอเพื่อความสวยงาม และเพราะฉะนั้นสวนญี่ปุ่นไม่มีลักษณะที่เหมือนเดิมเสมอไปและไม่มีการสิ้นสุดหรือเสร็จสมบูรณ์ โครงสร้างพื้นฐานของสวนญี่ปุ่นจะพิจารณาจากสถาปัตยกรรม ซึ่งเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบเช่น อาคาร, ระเบียง, เส้นทาง, สึกิยะมะ (เนินเทียม) และการจัดวางของหิน เมื่อเวลาผ่านไปความงดงามของสวนก็จะขึ้นอยู่กับการดูแลและการบำรุงรักษาที่ได้รับโดยผู้มีฝีมือในศิลปะแห่งการตัดและตกแต่งสวนเช่นนี้ ส่วนสำคัญอย่างหนึ่งของศิลปะเซ็นคือการดูแลรักษาสวนให้คงที่ในลักษณะเสมือนภาพวาดและจิตรกรรม สวนคะเระซันซุยสามารถจัดเป็นสิ่งที่เป็นนามธรรมและเป็นสัญลักษณ์ของพื้นภูมิที่เรียกได้ว่าเป็น “mind-scape” ทั้งนี้มันคือปรัชญาพุทธศาสนาซึ่งแสดงออกให้เห็นถึงความงามแห่งจักรวาลในสิ่งแวดล้อมที่เป็นหลักสำคัญในพุทธศาสนานิกายเซนของญี่ปุ่น
ความหมายย่อของคำว่า  คะเระซันซุย  จากบทสวนญี่ปุ่นของพจนานุกรมฉบับบิลิงเกลให้ความหมายไว้ว่า
ต่างออกไปจากสวนตามประเพณี สวนคะเระซันซุยจะไม่มีธาติน้ำใดๆ เพียงแต่จะมีการปูกรวดหรือทราย ซึ่งอาจโดนกวาดลวดลายหรือไม่ก็สามารถเป็นเครื่องหมายสัญลักษณ์ของทะเล, มหาสมุทร, แม่น้ำ หรือ ทะเลสาบได้ การจัดกวาดของกรวดหรือทรายเพื่อให้เป็นลวดลายที่บ่งบอกถึงคลื่นน้ำนั้นมีบทบาทของความสวยงามอยู่เช่นกัน อีกทั้งพระของพุทธศาสนานิกายเซนนั้นฝึกฝนและปฏิบัติการกวาดลวดลายเพื่อการฝึกสมาธิ การที่จะกวาดเส้นและลวดลายอย่างสมบูรณ์แบบนั้นไม่ใช้เรื่องง่าย การกวาดลวดลายนั้นขึ้นอยู่กับแบบของแนววัตถุหินที่ตั้งอยู่ในพื้นที่บริเวณกรวด อย่างไรก็ตามแบบของลวดลายนั้นส่วนใหญ่จะไม่อยู่คงที่ เพราะการพัฒนาแบบลวดลายใหม่ๆ เป็นการฝึกทักษะของความสร้างสรรค์และการประลองฝีมืออันก่อเกิดดลบันดาล การขัดวางของหินและวัตถุขนาดเล็กอื่นๆ นั้นเป็นเครื่องหมายที่บ่งบอกถึงภูเขาและธาติน้ำธรรมชาติและทัศนียภาพ, เกาะ, แม่น้ำและน้ำตก หินก้อนใหญ่และพุ่มไม้ที่ผ่านการตัดแต่งกะริโกะมิหรือฮะโกะ-ซุกุริ (ศิลปะการตัดแต่งต้นไม้) นั้นเป็นขั้นตอนที่แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน ในสวนส่วนใหญ่จะมีการนำพืชมอสมาปลกคลุมพื้นผิวเพื่อที่จะสร้างสัญลักษณ์ซึ่งบ่งบอกถึงพื้นดินที่ปกคุลมไปด้วยป่าไม้
ในหนังสือ "ซะกุเทกิ" (การสร้างสวน) นั้นแสดงความหมายถึง "อิชิ โอะ ทะเทะอึน โกะโตะ" (การจัดวางก้อนหิน) ซึ่งแปลตามตัวอักษรนั้นหมายถึงการจัดตั้งก้อนหิน ในยุคที่ ซะกุเทกิ นั้นได้ปรากฏเป็นหนังสือ การจัดวางตำแหน่งของก้อนหินนั้นเป็นขั้นตอนหลักของการจัดสวน อีกทั้งยังมีถ้อยคำอักษรที่คล้ายกันในหนังสือหากแต่มันมีความหมายว่า “การจัดวางก้อนหินของสวน” มากกว่า “การสร้างสวน” การจัดวางก้อนหินนั้นควรจะต้องมีการคำนึงถึงการวางหิน ซึ่งรวมถึงผิวพื้นด้านที่ดีที่สุดควรจะหันมาถูกทิศทาง ในกรณีที่ก้อนหินนั้นมียอดที่ไม่สวยงาม ควรจะวางให้ส่วนนั้นเป็นจุดที่เด่นน้อยสุด ถึงแม้ก้อนหินนั้นจะต้องโดนวางในลักษณะที่แปลกก็คิดได้ว่าจะไม่มีใครสังเกต อีกทั้งโดยปกติควรจะเลือกหินที่มีแนวนอนมากกว่าแนวตั้ง ในกรณีที่มี “หินหนี” ก็จะต้องมี “หินไล่” และถ้ามี “หินเอียง” ก็จะต้องมี “หินหนุน” และควรจดจำไว้ว่า ในหลายกรณีนั้น ก้อนหินและพุ่มไม้ที่ผ่านการตัดแต่งสามารถนำมาใช้ได้อย่างแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน
อิทธิพลของพุทธศาสนานิกายเซนที่มีต่อการออกแบบสวนนั้นได้ถูกนำมาบรรยายโดย Kuck ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และทักท้วงโดย Kuitert ในช่วงท้ายของศตวรรษนั้น หากแต่เรื่องที่ไม่ได้ถูกทักท้วงคือเรื่องที่สวนคะเระซันซุยนั้นดลบันดาลมาจากภาพวาดทิวทัศน์ของจีนและญี่ปุ่นจากอดีต ถึงแม้สวนทั่วไปต่างก็มีการจัดวางไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่ก็จะนำก้อนหินและพุ่มไม้ที่ผ่านการตัดแต่งมาเป็นสัญลักษณ์ของภูเขา, หุบเขาและน้ำตกที่ได้ถูกจารึกเป็นจิตกรรมในภาพวาดทิวทัศน์ของจีน ในบางภาพ ทิวทัศน์นั้นดลบันดาลมาจากทัศนียภาพสิ่งแวดล้อมที่มีอยู่จริง เช่น เนินเขาที่อยู่ข้างหลังเป็น “ทิวทัศน์ที่ยืมมา” โดยใช้เทคนิคที่เรียกว่า "ชักเคอิ" (shakkei)
ในปัจจุบันภาพวาดหมึกโมโนโครมยังถือว่าเป็นศิลปะที่ใกล้เคียงที่สุดกับพุทธศาสนานิกายเซน หลักการออกแบบของการสร้างพื้นภูมินั้นได้อิทธิพลมาจากภาพวาดทิวทัศน์หมึกโมโนโครมสามมิติ ที่เรียกว่า ซูมิเอะ หรือ ซุยโบคุกะ สวนญี่ปุ่นนั้นถือว่ามีค่าระดับเดียวกับงานศิลปะในประเทศ สวนหินที่มีชื่อเสียงในประเทศญี่ปุ่นอยู่ที่ เรียวอันจิ ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือในเมืองเกียวโต สวนที่เรียวอันจิมีความยาว 30 เมตรจากฝั่งตะวันออกถึงตะวันตกและ 10 เมตรจากเหนือถึงใต้ ในสวนนั้นไม่มีต้นไม้มีเพียงแต่ก้อนหินที่มีหลายขนาด บางก้อนปกคลุมไปด้วยพืชมอส และถูกจัดวางอยู่บนพื้นภูมิที่โรยไว้ด้วยกรวดและทรายขาวซึ่งมีการกวาดวาดลวดลายในแต่ละวัน
มอนเตอเรย์แจ็ก
มอนเตอเรย์แจ็ก (Monterey Jack) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า แจ็ก (Jack) เป็นเนยแข็งอเมริกันสีขาวชนิดกึ่งแข็ง (semi-hard) ผลิตมาจากนมวัว ลักษณะเด่นคือรสอ่อน ๆ ที่มีความหวานจาง ๆ
นอกจากการทานมอนเตอเรย์แจ็กเปล่า ๆ แล้ว ยังนิยมมีการนำมอนเตอเรย์แจ็กมามาร์เบิลกับคอลบีชีส ผลิตเป็นคอลบี-แจ็ก หรือมาร์เบิลกับเชดดาร์ชีส ผลิตเป็นเชดดาร์-แจ็ก ส่วน เพปเพอร์แจ็ก (pepper jack) คือแจ็กที่นำมาเพิ่มรสชาติด้วยพริกและสมุนไพร ส่วน ดรายแจ็ก (dry jack) เป็นแจ็กที่บ่มนานจนเป็นฮาร์ดชีส
ดรายแจ็ก
ดรายแจ็ก (Dry Jack) ผลิตขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจครั้งแรกในปี 1915 เมื่อพ่อค้าส่งชีสในซานฟรานซิสโกลืมแจ็กสดจำนวนหนึ่งไว้ในโกดัง และเขาค้นพบว่าแจ็กเหล่านี้ถูกบ่มเป็นเวลานานจนมีลักษณะที่สามารถใช้แทนฮาร์ดชีสอื่น ๆ เช่น พาร์เมซานชีส ซึ่งถูกขัดขวางการขนส่งจากยุโรปด้วยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เพปเพอร์แจ็ก
เพปเพอร์แจ็ก (Pepper Jack) คือแจ็กที่เพิ่มรสชาติด้วยพริก พริกหยวก และ โรสแมรี
แบบผสม
มีการนำแจ็กไปมาร์เบิลกับคอลบีชีสเพื่อผลิตเป็นคอลบี-แจ็ก หรือเชดดาร์ชีสสีเหลือง
อาหารปวดศีรษะ
ในมอนเตอเรย์แจ็ก ประกอบด้วย tyramine น้อยมาก tyramine เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับอาการปวดศีรษะ สามารถพบในผลิตภัณฑ์จำพวกชีสโดยทั่วไป มอนเตอเรย์แจ็ก จึงเป็นหนึ่งในชีสไม่กี่ชนิดที่นิยมแนะนำผู้ที่ป่วยด้วยไมเกรนสามารถทานได้โดยปลอดภัย
ดีนียาร์ บิลยาเลตดีนอฟ
ดีนียาร์ รีนาโตวิช บิลยาเลตดีนอฟ (Dibiər Rinat ulı Bilaletdinev, Динияр Ринатович Билялетдинов) เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวรัสเซีย เชื้อสายตาตาร์ เล่นกับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน และฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย โดยมากมักเล่นตำแหน่งปีก แต่ก็เล่นตำแหน่งกองหลังให้ทีมชาติ พ่อของเขา รีนัต บิลยาเลตดีนอฟ เป็นนักฟุตบอลอาชีพเช่นกัน ปัจจุบันเป็นโค้ช
อ้างอิง
1985
โลนซัมโครว
โลนซัมโครว (Lone somecrow) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ของวงเฮฟวีเมทัลเยอรมัน ที่ชื่อ สกอร์เปียนส์ ออกวางขายในปี ค.ศ. 1972 โดยเป็นอัลบั้มที่Michael Schenker ได้เล่นกีตาร์ทั้งอั้ลบั้ม และหลังจากที่เขาออกจากวงไป Ulrich Roth ก็เข้ามาแทน
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ (strategic nuclear weapon) เป็นอาวุธนิวเคลียร์ ที่ออกแบบมาเพื่อเป้าหมายซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการทางยุทธศาสตร์ อย่างเช่น ที่ตั้งของอาวุธนิวเคลียร์ ศูนย์บัญชาการทางทหาร หรือเมืองขนาดใหญ่
อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์มีความแตกต่างจากอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธี ซึ่งออกแบบเพื่อใช้ในสนามรบ และเป็นส่วนหนึ่งของการรบตามแบบ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ยังมีขนาดใหญ่กว่าอาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธวิธีอย่างมากอีกด้วย นอกจากนี้ อาวุธนิวเคลียร์ด้านยุทธศาสตร์ยังมีพิสัยทำการที่ไกลกว่า และในขณะที่วัตถุประสงค์ของอาวุธทางด้านยุทธวิธี คือ การบรรลุวัตถุประสงค์ในสนามรบ แต่เป้าหมายหลักของอาวุธทางด้านยุทธศาสตร์คือการขัดขวางการโจมตี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์
อัลเทินบวร์ค
อัลเทินบวร์ค (Altenburg) เป็นเมืองในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ 40 กิโลเมตรทางใต้ของนครไลพ์ซิช ในอดีตเป็นศูนย์กลางของอุตสากรรมผ้าทอและการผลิตเหล็กที่สำคัญในปริมณฑลเกอรา, ชวิคเกา และเค็มนิทซ์ ซึ่งมีประชากรรวมกันกว่าล้านคน
อัลเทินบวร์คได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารปีค.ศ. 976 และถือเป็นเมืองของชาวเยอรมันเมืองแรกๆในพื้นที่ของชาวสลาฟ จักรพรรดิฟรีดริชพระมัสสุแดงเคยเสด็จเยือนอัลเทินบวร์คหลายครา ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อัลเทินบวร์คเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์เว็ททีน ซึ่งปกครองดัชชีซัคเซิน-อัลเทินบวร์คจนกระทั่งเยอรมนียุบเลิกระบอบศักดินาในปีค.ศ. 1918
61 หญิงสาว บี
61 หญิงสาว บี (ชื่อย่อ 61 Vir b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบวงโคจรที่ 5 ที่ส่องสว่างปรากฏG-type star คือ 61 หญิงสาว ดาวเคราะห์ดวงนี้มีมวลขั้นต่ำเป็น 5.1 เท่าของโลก และเป็นตัวอย่างของดาวเคราะห์ซูเปอร์เอิร์ธ มันโคจรอยู่ใกล้กับดาวฤกษ์ ที่ระยะห่างจาก 0.050201 AU กับความผิดปกติของ 0.12 ดาวเคราะห์ดวงนี้ค้นพบเมื่อ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2009 โดยใช้ Doppler spectroscopy ถ่ายในหอดูดาวเคก และหอดูดาวดาราศาสตร์ออสเตรเลีย
ประวัติวิชากายวิภาคศาสตร์
ประวัติการศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์ เป็นวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาตั้งแต่การผ่าร่างกายของเหยื่อจากการสังเวยในสมัยโบราณ ไปจนถึงการวิเคราะห์อย่างละเอียดซับซ้อนถึงการทำงานของร่างกายโดยนักวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ การศึกษาวิชานี้มีลักษณะเฉพาะมาเป็นเวลานาน และมีการพัฒนาถึงการทำความเข้าใจในหน้าที่และโครงสร้างของอวัยวะในร่างกายอย่างต่อเนื่อง การศึกษากายวิภาคศาสตร์มนุษย์มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่มีเกียรติและนับว่าเป็นสาขาวิทยาศาสตร์ชีวภาพที่มีความโดดเด่นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 วิธีการศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์ก็มีการพัฒนาอย่างมากมายตั้งแต่การศึกษาในสัตว์ไปจนถึงการศึกษาในศพของมนุษย์ และการใช้เทคโนโลยีที่ซับซ้อนในคริสต์ศตวรรษที่ 20
อียิปต์โบราณ
การศึกษากายวิภาคศาสตร์เริ่มขึ้นอย่างเร็วที่สุดเมื่อราว 1600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในยุคอียิปต์โบราณบน กระดาษปาปิรุส เอ็ดวิน สมิธ (Edwin Smith papyrus) บทความในกระดาษนั้นกล่าวถึงหัวใจ, หลอดเลือดของหัวใจ, ตับ, ม้าม, ไต, มดลูก, และกระเพาะปัสสาวะ และทราบว่าหลอดเลือดออกมาจากหัวใจ มีการกล่าวถึงหลอดเลือดหลอดอื่นๆ ว่าบางเส้นขนส่งอากาศ เมือก และหลอดเลือด 2 เส้นที่ไปทางหูข้างขวาเชื่อกันว่าขนส่ง ลมหายใจแห่งชีวิต (breath of life) ในขณะที่หลอดเลือด 2 เส้นที่ไปทางหูซ้ายขนส่ง ลมหายใจแห่งความตาย (breath of death) ในกระดาษปาปิรุสเอแบส (Ebers papyrus, ประมาณ 1550 ปีก่อนคริสต์ศักราช) กล่าวถึง บทความเกี่ยวกับหัวใจ โดยกล่าวว่าหัวใจเป็นศูนย์กลางในการสูบฉีดโลหิตไปเลี้ยงตามหลอดเลือดที่เลี้ยงทุกส่วนของร่างกาย ชาวอียิปต์โบราณไม่ค่อยมีความเข้าใจเกี่ยวกับหน้าที่ของไต และเชื่อว่าหัวใจเป็นจุดรวมของหลอดเลือดที่ทำหน้าที่ขนส่งของเหลวทุกชนิดในร่างกายไม่ว่าจะเป็นเลือด, น้ำตา, ปัสสาวะ, และน้ำอสุจิ
กรีกโบราณ
การศึกษาเพื่อวิจัยทางกายวิภาคจากศพมนุษย์ครั้งแรกเกิดขึ้นภายหลังในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล เมื่อฮีโรฟิโลส (Herophilos) และอีราซิสทราทุส (Erasistratus) ได้ทำการชำแหละศพที่เมืองอเล็กซานเดรียภายใต้ความอุปถัมภ์ของราชวงศ์ปโตเลมี ฮีโรฟิโลสถือได้ว่าเป็นผู้พัฒนาความรู้ทางกายวิภาคจากการศึกษาจากโครงสร้างจริงของร่างกายมนุษย์มากขึ้นจากอดีต
กาเลน
นักกายวิภาคคนสำคัญคนสุดท้ายของยุคโบราณคือ กาเลน (Galen) มีชีวิตในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 2 เขารวบรวมความรู้จากงานเขียนในสมัยก่อน และศึกษาหน้าที่ของอวัยวะโดยการชำแหละสัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่ งานภาพวาดของเขาซึ่งมักจะเป็นกายวิภาคศาสตร์ของสุนัข กลายมาเป็นตำรากายวิภาคศาสตร์มาเป็นเวลากว่า 1500 ปี แม้ตัวตำราเดิมนั้นได้สูญหายไปแล้ว และงานของเขาเป็นที่รู้จักกันเฉพาะในหมู่แพทย์ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (Renaissance) โดยผ่านทางการเก็บรักษาอย่างดีและถ่ายทอดโดยแพทย์ชาวอาหรับ เนื่องจากมีข้อห้ามทางศาสนาในการเป็นนักกายวิภาคซึ่งกินเวลานานหลายศตวรรษนับตั้งแต่ยุคกาเลนเป็นต้นไป กาเลนจึงคาดเดาเอาว่าโครงสร้างทางกายวิภาคในสุนัขคล้ายคลึงกับในมนุษย์ และทำการศึกษากายวิภาคศาสตร์ในสุนัขแทน และทำให้การศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ต้องหยุดลงในยุโรป
การศึกษาในยุคกลาง
หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน การศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์ได้หยุดชะงักลงในทวีปยุโรปซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ซึ่งมีข้อกำหนดทางศาสนาที่เคร่งครัด แต่กลับรุ่งเรืองขึ้นในยุคกลางของโลกอิสลาม ที่ซึ่งแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวมุสลิมได้อุทิศตัวอย่างหนักในการศึกษาความรู้และวัฒนธรรมในยุคกลาง แพทย์ชาวเปอร์เซียชื่อว่า อวิเซนนา หรืออาบู อาลี อัล-ฮุเซน อิบน์ อับด์ อัลลอฮ์ อิบน์ ซีนา (Avicenna, Abū ʿAlī al-Ḥusayn ibn ʿAbd Allāh ibn Sīnā; ภาษาเปอร์เซีย: ابو علی الحسین ابن عبدالله ابن سینا) (ค.ศ. 980 - ค.ศ. 1037) ได้ซึมซับการสอนวิชากายวิภาคศาสตร์ของกาเลนและได้เพิ่มเติมลงใน The Canon of Medicine (ทศวรรษที่ 1020) ซึ่งนับว่ามีอิทธิพลอย่างมากต่อทั้งโลกอิสลามและโลกคริสเตียนของยุโรป The Canon เป็นตำราทางกายวิภาคที่เชื่อถือได้มากที่สุดในโลกอิสลามจนกระทั่ง อิบน์ อัล-นาฟิส (Ibn al-Nafis) ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อตำรานี้ได้เผยแพร่มาในยุโรปจนกระทั่งมีบทบาทโดดเด่นถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16
อิบน์ ซุห์ร (Ibn Zuhr หรือ Avenzoar, ค.ศ. 1091 - ค.ศ. 1161) เป็นแพทย์ชาวอาหรับคนแรกที่ทำการชำแหละร่างกายมนุษย์และการชันสูตรศพ และพิสูจน์ว่าโรคหิดเกิดจากเชื้อปรสิต ซึ่งเป็นการค้นพบที่ค้านกับทฤษฎี humorism ของฮิปโปกราเตสและกาเลนที่เชื่อว่าโรคเกิดมาจากความไม่สมดุลขององค์ประกอบสี่อย่างของมนุษย์ได้แก่ น้ำดีสีดำ, น้ำดีสีเหลือง, เลือด, และเสมหะ การนำปรสิตออกจากร่างกายของคนไข้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับการอาเจียน การเอาเลือดออก หรือการรักษาแบบดั้งเดิมที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบสี่อย่างของมนุษย์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 แพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านศอลาฮุดดีน (Saladin) ชื่อ อิบน์ จุไม (Ibn Jumay) เป็นหนึ่งในคนแรกๆ ที่ทำการชำแหละร่างกายมนุษย์ และได้ทำให้แพทย์คนอื่นๆ สนใจและศึกษาตาม ในช่วง ค.ศ. 1200 เกิดความแห้งแล้งในอียิปต์ อับด์-เอล-ละติฟ (Abd-el-latif) ได้สังเกตและศึกษาโครงกระดูกมนุษย์จำนวนมาก และค้นพบว่ากาเลนกล่าวผิดเกี่ยวกับรูปร่างของกระดูกกรามล่างและกระเบนเหน็บ (sacrum)
การศึกษาในยุคใหม่ช่วงแรก
ผลงานของกาเลนและอวิเซนนา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง The Canon of Medicine ซึ่งได้รับการสอนควบคู่กันไป ได้ถูกแปลเป็นภาษาละติน และ Canon เป็นตำราทางกายวิภาคที่เชื่อถือได้มากที่สุดในการเรียนแพทยศาสตร์ในยุโรปจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16 พัฒนาการของกายวิภาคศาสตร์ครั้งใหญ่ครั้งแรกในยุโรปนักตั้งแต่การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันเกิดขึ้นที่โบโลญญา (Bologna) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 16 ซึ่งมีผู้ชำแหละศพมนุษย์จำนวนมากซึ่งอุทิศตนในการพยายามอธิบายอวัยวะต่างๆ ให้ถูกต้องแม่นยำมากขึ้นและอธิบายหน้าที่ของมันอย่างชัดเจน นักกายวิภาคศาสตร์คนสำคัญเหล่านี้ เช่น มอนดีโน เด ลีอุซซี (Mondino de Liuzzi) และ อาเลซซานโดร อากิลลีนี (Alessandro Achillini)
การเปลี่ยนแปลงที่มีผลต่อลัทธิของกาเลนในยุโรปครั้งแรกเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 จากอิทธิพลของการพิมพ์ที่ทำให้ผลงานของกาเลนและอวิเซนนาถูกเผยแพร่ไปทั่วยุโรป และต่อมามีการพิมพ์บทวิจารณ์ต่อผลงานดังกล่าว แอนเดรียส เวซาเลียส (Andreas Vesalius) เป็นบุคคลแรกที่พิมพ์บทความ De humani corporis fabrica ที่ท้าทายความเชื่อของกาเลนโดยการเดินทางจากลิวเวน (Leuven) โดยหาเลี้ยงชีพด้วยการวาดภาพตลอดการเดินทาง เพื่อไปยังปาดัว (Padua) เพื่อขออนุญาตชำแหละศพนักโทษประหารโดยไม่เกรงกลัวต่อการถูกประหัตประหาร ภาพวาดของเขานับเป็นคำอธิบายมี่สำคัญที่อธิบายความแตกต่างระหว่างสุนัขและมนุษย์ และแสดงถึงความสามารถในการวาดภาพที่ดีเลิศ นักกายวิภาคในเวลาต่อมาหลายคนได้ท้าทายความเชื่อของกาเลนในตำราของพวกเขาทั้งๆ ที่ความเชื่อของกาเลนเคยมีอิทธิพลอย่างสูงสุดต่อความรู้ด้านกายวิภาคในศตวรรษที่ผ่านมา
นักวิจัยในช่วงเวลาต่อมาได้ดำเนินการปรับปรุงการศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์ให้ดียิ่งขึ้น พร้อมทั้งมีการตั้งชื่อโครงสร้างในร่างกายอีกเป็นจำนวนมาก ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 มีการพัฒนาอย่างเห็นได้ชัดในการทำความเข้าใจระบบไหลเวียนโลหิต ไม่ว่าจะเป็นความเข้าใจหน้าที่ของลิ้นในหลอดเลือดดำ การอธิบายการไหลของเลือดจากหัวใจห้องล่างซ้ายไปห้องล่างขวาผ่านทางระบบไหลเวียนโลหิต และสามารถระบุว่าหลอดเลือดดำตับ (hepatic vein) เป็นโครงสร้างหนึ่งที่แยกออกมาในระบบไหลเวียนโลหิต นอกจากนี้ยังสามารถแยกระบบน้ำเหลืองออกเป็นอีกหนึ่งระบบอวัยวะได้ในช่วงระยะเวลานี้
คริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18
ชาวยุโรปหลายคนที่สนใจการศึกษาวิชากายวิภาคศาสตร์เดินทางไปยังอิตาลี ซึ่งต่อมากลายเป็นศูนย์กลางของวิชากายวิภาคศาสตร์ เฉพาะในอิตาลีเท่านั้นที่มีการศึกษาวิจัยที่เฉพาะบางอย่าง เช่น การศึกษาร่างกายผู้หญิง รีอัลโด โคลอมโบ (Realdo Colombo) และกาเบรียล ฟัลลอพพีโอ (Gabriele Falloppio) เป็นนักเรียนของแอนเดรียส เวซาเลียส นักกายวิภาคในศตวรรษที่ 16 โคลอมโบซึ่งในเวลาต่อมาเป็นผู้สืบทอดวิชานี้จากเวซาเลียสในเมืองปาดัว ซึ่งต่อมาได้เขาเป็นศาสตราจารย์ที่โรม ได้ปรับปรุงและแก้ไขกายวิภาคศาสตร์ของกระดูก อธิบายรูปร่างและช่องต่างๆ ในหัวใจ หลอดเลือดแดงพัลโมนารี และหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตาและลิ้นหัวใจ และติดตามทางเดินของเลือดจากหัวใจจากห้องขวาไปห้องซ้าย อธิบายสมองและหลอดเลือดสมอง และทำความเข้าใจหูชั้นในให้ถูกต้อง และเป็นคนแรกที่อธิบายเวนทริเคิลของกล่องเสียง ในเวลาเดียวกันนั้นเองก็มีการพัฒนาวิชาวิทยากระดูก (Osteology) เกิดขึ้นโดยความพยายามของจีโอวานนี ฟิลิพโพ อินกรัสซียัส (Giovanni Filippo Ingrassias)
การศึกษาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักกายวิภาคศาสตร์ได้รวบรวมคำอธิบายกายวิภาคศาสตร์มนุษย์จากในศตวรรษที่ผ่านมาให้สมบูรณ์ มีการพัฒนาและกำเนิดขึ้นของแหล่งความรู้ของวิชามิญชวิทยา (histology) และชีววิทยาของการเจริญ (developmental biology) ไม่เฉพาะการศึกษาในมนุษย์เท่านั้นก็ยังเจริญขึ้นในสัตว์ด้วย งานวิจัยจำนวนมากเกิดขึ้นในหลายสาขาของกายวิภาคศาสตร์ อังกฤษถือได้ว่าเป็นแหล่งวิจัยทางกายวิภาคศาสตร์ที่สำคัญ มีความต้องการร่างกายมนุษย์ในการศึกษาอย่างมากจนบางครั้งมีการขโมยศพหรือแม้กระทั่งการฆาตกรรมเพื่อให้ได้ศพมาศึกษา ทำให้รัฐสภาอังกฤษต้องผ่านกฎหมาย Anatomy Act 1832 ซึ่งเกี่ยวข้องกับการจัดหาร่างมนุษย์เพื่อการศึกษาให้เหมาะสม เพียงพอ และถูกกฎหมาย ข้อห้ามในการชำแหละร่างกายมนุษย์นั้นผ่อนคลายลงทำให้ตำรากายวิภาคศาสตร์ Gray's Anatomy ซึ่งมีการรวบรวมเนื้อหากายวิภาคอย่างละเอียดเป็นตำรายอดนิยมขึ้นมา แม้ว่าฉบับในปัจจุบันจะมีขนาดใหญ่ไม่เหมาะมือก็ตาม แต่ตำรา Gray's Anatomy ก็ถือกำเนิดขึ้นมาจากความต้องการรวบรวมความรู้ด้านกายวิภาคศาสตร์ให้อยู่ในเล่มเดียวให้เหมาะกับแพทย์ที่ต้องเดินทาง
การศึกษาในสมัยใหม่
การวิจัยทางกายวิภาคในช่วงร้อยปีที่ผ่านมามีการพัฒนาอย่างรวดเร็วเพราะการเจริญของเทคโนโลยี และความเข้าใจในวิทยาศาสตร์แขนงอื่นๆ เช่น ชีววิวัฒนาการ (evolutionary biology) และอณูชีววิทยา (molecular biology) ซึ่งช่วยให้เกิดความเข้าใจอวัยวะและโครงสร้างของมนุษย์มากขึ้น ความเข้าใจในวิชาวิทยาต่อมไร้ท่อ (endocrinology) ทำให้สามารถอธิบายหน้าที่ของต่อมต่างๆ ที่ในอดีตไม่เคยได้รับการอธิบาย อุปกรณ์ทางการแพทย์เช่น การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก (MRI) หรือการตรวจเอกซ์เรย์คอมพิวเตอร์ (CT Scan) ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์ศึกษาอวัยวะของคนที่ยังมีชีวิตอยู่ หรือเสียชีวิตไปแล้ว ความก้าวหน้าทางกายวิภาคศาสตร์ในปัจจุบันมุ่งไปที่การเจริญเติบโต วิวัฒนาการ และหน้าที่ของโครงสร้างทางกายวิภาค เนื่องจากความรู้ด้านมหกายวิภาคศาสตร์ (macroscopic anatomy) ได้ถูกรวบรวมอย่างเป็นระบบแล้ว สาขาย่อยของกายวิภาคศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่มนุษย์ (non-human anatomy) ก็มีความสำคัญในปัจจุบัน เพราะนักกายวิภาคสมัยใหม่กำลังพยายามทำความเข้าใจหลักการพื้นฐานของการจัดระบบของกายวิภาคศาสตร์โดยผ่านเทคนิคสมัยใหม่ตั้งแต่การใช้ finite element analysis ไปจนถึงอณูชีววิทยา
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ย่อ "ส.ส.ท." เป็นองค์กรที่เป็นตัวแทนของผู้ชมและผู้ฟังรายการในการเสนอความคิดเห็นให้เกี่ยวกับรายการและการดำเนินงานขององค์กร  นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจสอบภายในและบริการจัดการศูนย์เพื่อนไทยพีบีเอส เพื่อให้สื่อต่าง ๆ ขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ตอบสนองประโยชน์และความต้องการของคนทุกกลุ่มได้อย่างชัดเจนและเป็นธรรม
สภาผู้ชมและผู้ฟังรายการ ตามพระราชบัญญัติองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2551 เป็นตัวแทนที่หลากหลายของประชาชนจากทุกภูมิภาคทั่วประเทศ และจากกลุ่มเฉพาะต่างๆ จำนวนไม่เกิน ๕๐ คน ที่คณะกรรมการนโยบาย องค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย แต่งตั้งจากผู้ผ่านกระบวนการคัดเลือกตามที่กำหนดและประกาศ
ทาเกชิ โคโนมิ
ทาเกชิ โคโนมิ เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโอซากะ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เริ่มต้นอาชีพการวาดการ์ตูนในปี พ.ศ. 2540 กับเรื่อง Cool และผลงานที่เป็นที่รู้จักดีคือ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในปี พ.ศ. 2542
ดอลลาร์ฮ่องกง
ดอลลาร์ฮ่องกง (สัญลักษณ์: HK$; รหัส: HKD) เป็นเงินตราอย่างเป็นทางการของฮ่องกง แบ่งได้เป็น 100 เซนต์ องค์การเงินแห่งฮ่องกงเป็นคณะกรรมการเงินตราของรัฐและเป็นธนาคารกลางโดยพฤตินัยของฮ่องกงและดอลลาร์ฮ่องกง
ธนาคารพาณิชย์สามแห่งได้รับใบอนุญาตจากองค์การเงินแห่งฮ่องกงในการออกธนบัตรสำหรับหมุนเวียนในฮ่องกง ทั้งนี้ ธนาคารทั้งสามแห่ง ได้แก่ เอชเอสบีซี ธนาคารแห่งประเทศจีน และสแตนดาร์ดชาร์เตอด์มีธนบัตรที่มีการออกแบบเฉพาะตัวสำหรับ 20, 50, 100, 500, และ 1000 ดอลลาร์ฮ่องกง โดยทุกรูปแบบมีความคล้ายกับธนบัตรมูลค่าเท่ากัน สำหรับธนบัตร 10 ดอลลาร์ฮ่องกงและเหรียญกษาปณ์นั้น รัฐบาลฮ่องกงเป็นผู้ออกแต่ผู้เดียว ซึ่งในอัตราแรกเปลี่ยนอยู่ที่ 1ดอลลาร์สหรัฐ=7.78ดอลลาร์ฮ่องกง หรือ 1ดอลลลาร์ฮ่องกง=4.28บาท (ณ วันที่30 ต.ค. 2564)
ในเดือนเมษายน 2562 ดอลลาร์ฮ่องกงเป็นเงินตราที่มีการซื้อขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 9 นอกจากมีใช้ในฮ่องกงแล้ว ยังใช้ในมาเก๊าด้วย
ฟลายทูเดอะเรนโบว์
ฟลายทูเดอะเรนโบว์ (Fly to the Rainbow) เป็นอัลบั้มชุดที่สองของ สกอร์เปียนส์ ที่วางขายในปี 1974 เป็นอัลบั้มที่หลังจาก Michael Schenker ลาออกจากวง และแทนที่ด้วย Uli Jon Roth
กอนดอร์
ชื่อ กอนดอร์ เป็นคำภาษาซินดาริน มาจากคำว่า กอนดฺ (gond) หมายถึง ก้อนหิน และ (น)ดอร์ ((n)dor) หมายถึง แผ่นดิน ชื่อรวมจึงหมายถึง ดินแดนแห่งศิลา เข้าใจว่าเป็นเพราะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (Ered Nimrais) และเทือกเขาอื่นๆ ที่ต่อเนื่องกันนั่นเอง ส่วนในภาษาเควนยาจะเรียกว่า ออนโดโนเร (Ondonórë)
ทั้งอาณาจักรกอนดอร์และอาร์นอร์ บางครั้งเรียกรวมกันว่าเป็น "อาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย"
แว่นแคว้นต่างๆ ในกอนดอร์
ดินแดนตลอดแหลมอันดรัสต์ไม่ค่อยมีประชากรอาศัยอยู่ ส่วนแคว้นศักดินาต่างๆ ปกครองโดยบรรดาเจ้านายและขุนนางชั้นสูง ในยุคที่สี่ เจ้านายชั้นสูงสุดในกอนดอร์มีสององค์คือ เจ้าชายแห่งอิธิลิเอน และ เจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ
นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่นๆ ที่เคยอยู่ใต้อาณัติของกอนดอร์ คือ
เมืองและสถานที่สำคัญในกอนดอร์
เมืองสำคัญในกอนดอร์ประกอบด้วย
นอกจากนี้ยังมีสถานที่น่าสนใจอื่นๆ อีก คือ
อี.ที. เพื่อนรัก
เดิมทีโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นการสร้างภาพยนตร์ไซไฟ-สยองขวัญ ชื่อเรื่อง "Night Skies" เพื่อเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ Close Encounters of the Third Kind โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ สตีเวน สปีลเบิร์ก ได้พัฒนาบทภาพยนตร์ร่วมกับ เมลิสสา แมททีสัน ภรรยาของแฮริสัน ฟอร์ด โดยใช้โครงเรื่องจากจินตนาการในวัยเด็กของเขาเอง รวมถึงประสบการณ์จริง ที่เกิดในครอบครัวที่พ่อแม่หย่าร้างกัน
หลังจากออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทำรายได้จากการฉายในโรงถึง 359 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เฉพาะในสหรัฐอเมริกา ทำลายสถิติของสตาร์วอร์ส ที่เป็นอันดับหนึ่งอยู่ก่อนหน้านั้น
ภาพยนตร์ถูกนำมาฉายซ้ำในปี พ.ศ. 2528 และในปี พ.ศ. 2545 ในโอกาสครบรอบ 20 ปีของภาพยนตร์ โดยมีการใช้เทคนิคคอมพิวเตอร์กราฟิก เพิ่มเติมฉากที่ไม่สามารถสร้างได้ก่อนหน้านั้น เนื่องจากข้อจำกัดทางเทคโนโลยี ในการฉายรอบปฐมทัศน์ฉบับครบรอบยี่สิบปี เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2545 ใช้วงออเคสตราบรรเลงเพลงประกอบพร้อมกับการฉายภาพยนตร์ โดยวงลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์โมนิกออเคสตรา อำนวยเพลงโดย จอห์น วิลเลียมส์
เกี่ยวกับภาพยนตร์
อี.ที. มีลักษณะหัวโต ตาโต คอยาวยืดหดได้ แขนยาว ขาสั้น มีหัวใจที่เรืองแสงได้ มีส่วนสูงเท่ากับเด็กอายุหกขวบ ในการถ่ายทำใช้หุ่นยนต์ที่มีผู้บังคับกลไกถึง 12 คน ในบางฉากใช้นักแสดงตัวเล็กสวมชุดที่มีกลไกยืดหดคอ และบางฉากใช้นักแสดงเด็กที่พิการไม่มีขา
ในภาพยนตร์มีฉากล้อเลียนภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ของจอร์จ ลูคัส โดย อี.ที. แสดงท่าทางดีใจเมื่อพบเด็กแต่งแฟนซีชุดโยดา ในวันฮัลโลวีน ซึ่งจอร์จ ลูคัส ก็ได้ตอบกลับในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น ใน 17 ปีต่อมา โดยมี อี.ที. เป็นตัวละครหนึ่งในการประชุมสภาสูงของสาธารณรัฐกาแลกติก
อี.ที. เพื่อนรัก ได้รับรางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 4 สาขา ได้แก่ สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม, สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม, สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม และสาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008)
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2008) (Night of Champions (2008)) เป็นรายการมวยปล้ำแบบ PPV จาก เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2008 ที่ American Airlines Center ใน เมือง Dallas, Texas โดยศึกนี้จะให้มีการชิงเข็มขัดแชมป์ 7 คู่ ทั้งหมด 7 เส้น
มังกรหยก ภาค 2 ตอน ตำนานศึกเทพอินทรี
มังกรหยก ภาค 2 ตอน ตำนานศึกเทพอินทรี (The Return of the Condor Heroes) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงเรื่องราวของวรรณกรรมชิ้นเอกของ กิมย้ง เรื่อง มังกรหยก ภาค 2 อีกเวอร์ชันหนึ่ง ออกอากาศทางช่อง CCTV ในประเทศจีน ละครโทรทัศน์เรื่องนี้เป็นละครภาคสองของละครไตรภาคในเรื่อง มังกรหยก โดยละครเรื่องนี้เป็นภาคต่อของละครเรื่อง มังกรหยก และละครเรื่องนี้มีภาค 3 ต่อคือเรื่อง ดาบมังกรหยก: กระบี่อิงฟ้า ดาบฆ่ามังกร ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่อง CCTV ในประเทศจีน ส่วนในประเทศไทย จะออกอากาศทางช่อง 3
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวเริ่มต้นด้วยการฆ่าล้างตระกูลเล็ก โดยลี้มกโช้ว จนกระทั่งไปเจอกับเอี้ยก้วยในวัยเด็ก จนเอี้ยก้วยได้ไปเป็นศิษย์ก๊วยเจ๋งที่เกาะดอกท้อ แต่โดนกลั่นแกล้งประจำ ต่อมาก๊วยเจ๋งฝากให้เป็นศิษย์สำนักช้วนจินก่า แต่ก็โดนอาจารย์กับศิษย์ดุด่ากลั่นแกล้งต่างๆนานา จนได้มาพบกับยายซุนและเซียวเล่งนึ่ง ที่สำนักสุสานโบราณ เอี้ยก้วยกราบเซียวเล้งนึ่งเป็นอาจารย์ ทั้งสองได้ฟันฝ่าอุปสรรคมากมายจนสุดท้าย ทั้งสองก็ครองรักกันอย่างมีความสุข
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2013 (2013 FIFA U-20 World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับเยาวชนระหว่างประเทศ ครั้งที่ 19 ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ประเทศตุรกี ระหว่างวันที่ 21 มิถุนายน - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJAAS) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
เครื่องบินรบในสังกัด
เครื่องบินขับไล่:
เครื่องบินทิ้งระเบิด:
Forward air control aircraft:
เครื่องบินขนส่ง:
เครื่องบินลาดตระเวน:
เครื่องบินอื่นๆ:
สุระ ธีระกล
ประวัติ
สุระเป็นบุตรของจิราวัลย์ ว่องวินิชปากร มารดา มีพี่น้องสองคน เข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมอัปแลนด์ แคลิฟอร์เนีย สหรัฐ และกลับมาศึกษาต่อที่โรงเรียนเซเว่นเดย์แอดเวนติส กรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา ณ สถาบันราชภัฏจันทรเกษม ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเขากล่าวว่าเขานับถือทั้งศาสนาคริสต์และศาสนาพุทธ
สุระเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนักร้องสังกัดอาร์เอส มีเพลงดังอย่าง “เด็กผี” และมีผลงานถ่ายนิตยสารนู้ดหลายเล่ม นิกกี้มีผลงานถ่ายโฆษณา มิวสิกวิดีโอ ถ่ายแบบนิตยสาร เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ (Teen TV) ผลงาน Pocket Book “หัวใจนอกรีต ชีวิตนอกคอก” หลังจากนั้นมีผลงานเพลงอัลบั้มแนวฮิปฮอป ในนาม Nicky P.i.m.p กับอัลบั้ม Classic Masterpiece และเปิดค่ายเพลงของตัวเอง “The Untouchable”
ทางด้านผลงานการแสดง มีละครเรื่อง วัยซนคนมหัศจรรย์ และผลงานภาพยนตร์อย่าง ลับแลคนมหัศจรรย์ ชุมทางรถไฟผี และFighting Beat
สุระสมรสกับศรุดา แพร่ศิริกุล (ชื่อเล่น นิกกี้) เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ที่จังหวัดอุดรธานี หลังทั้งสองคบหากัน 2 ปี
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เขาโพสต์ข้อความพร้อมแนบรูปถ่ายในเฟซบุ๊กระบุว่าตนเปลี่ยนชื่อจริงเป็น ลูซิเฟอร์ นิราย พลิ้ม
DNAJA2
DNAJA2 หรือ DnaJ homolog subfamily A member 2 หรือ HIRIP4 เป็นโปรตีนที่พบในมุนษย์ ซึ่งถูกถอดรหัสได้จากยีน DNAJA2 บนโครโมโซมคู่ที่ 16  HIRIP4 มีการเรียงลำดับกรดอะมิโนคล้ายกับ Hir1p และ Hir2p ซึ่งเป็นตัวยับยั้งร่วม (corepressor) ในกระบวนการถอดรหัสโปรตีนฮิสโตนในยีสต์ Saccharomyces cerevisiae และความคล้ายคลึงกันอย่างมาก (homologous) กับโปรตีนที่ผลิตได้จากยีน DNJ3/CPR3 ของมนุษย์, ยีน Dj3 ของหนูที่มีถุงน้ำดี (mouse) และยีน Dj2 ของหนูที่ไม่มีถุงน้ำดี (rat)
มาร์เบิลชีส
มาร์เบิลชีส (Marble cheese) เป็นชื่อใช้เรียกเนยแข็งที่มีลายหินอ่อน (marbled patterns) ผลิตโดยใช้การผสมเคิร์ด, ชีสเคิร์ด หรือ ชีสแปรรูปสองชนิดที่มีสีต่างกัน
DNAJA2
ทั้งนี้ จากข้อมูลคุณสมบัติทางโครงสร้างของ HIRIP4 ทำให้พอคาดเดาไว้ว่า โปรตีนชนิดนี้อาจทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบหนึ่งของสารประกอบโปรตีนเชิงซ้อนชนิดอื่น จากการศึกษาทดลองที่ผ่านมา มีการค้นพบ cDNA หลายชนิด โดย HIRIP ถือเป็นหนึ่งในโปรตีนเหล่านั้น ซึ่งสามารถแยก HIRIP4 ออกมาได้โดยอาศัยการเกิดอันตรกิริยากับโปรตีนเชิงซ้อนดังกล่าว อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลที่มีในปัจจุบัน ยังไม่เพียงพอที่จะระบุหน้าที่ที่แน่ชัดของ HIRIP4 ได้
มาร์เบิลชีส
มาร์เบิลชีสมีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ มาร์เบิลชีสส่วนใหญ่เป็นฮาร์ดชีส และ ชีสแปรรูป ที่ผลิตจากนมวัว เช่น คอลบี-แจ็ค ที่ผลิตมาจากคอลบีชีสและมอนเทอรีแจ็ค
ชนิดอื่น ๆ ผลิตจากการผสมเคิร์ดของเชดดาร์ชีสสีขาวและสีส้ม (เรียกว่า “มาร์เบิลด์ เชดดาร์” Marbled Cheddar) กระบวนการมาร์เบิลนั้นโดยมักไม่สามารถผลิตโดยใช้สารสังเคราะห์ ถึงแม้ว่าชีสเช่น เรดวินเซอร์ (Red Windsor) และ เซจเดอร์บี (Sage Derby) จะผสมสารให้สี เช่น คลอโรฟิลล์ (E140) และ Carmine (E120)
อาการแสดง
อาการแสดง (Medical sign) เป็นสิ่งบ่งชี้ที่สังเกตเห็นได้โดยปราศจากอคติ (objectivity) หรือลักษณะที่สามารถตรวจพบได้โดยแพทย์ระหว่างการตรวจร่างกายผู้ป่วย อาการแสดงอาจเป็นสิ่งที่ผู้ป่วยตรวจไม่พบแต่ไม่ได้ให้ความสนใจ แต่สำหรับแพทย์แล้วมันมีความหมายมาก และอาจช่วยในการวินิจฉัยภาวะความผิดปกติซึ่งเป็นสาเหตุของอาการในผู้ป่วย ตัวอย่างเช่นในภาวะความดันโลหิตสูง ผู้ป่วยจะมีอาการนิ้วปุ้ม (clubbing of the fingers; ซึ่งอาจเปนอาการแสดงของโรคปอดและโรคอื่น ๆ อีกมากมาย) และ arcus senilis
วันชาติ (ประเทศไทย)
วันชาติ เป็นวันสำคัญและวันหยุดราชการในประเทศไทย เคยกำหนดใช้หลายวัน คือ ตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นอย่างน้อย ใช้วันที่ 6 เมษายน ตรงกับวันจักรี กระทั่ง พ.ศ. 2481 จึงใช้วันที่ 24 มิถุนายน ตรงกับวันปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 จนใน พ.ศ. 2503 จึงยกเลิกไปและแทนที่ด้วย วันเฉลิมฉลองของชาติ ซึ่งตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม วันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (รัชกาลที่ 9) แทน ต่อมาใน พ.ศ. 2560 จึงรื้อฟื้นวันชาติขึ้น โดยกำหนดให้ตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม วันพระบรมราชสมภพของรัชกาลที่ 9
6 เมษายน
ใน พ.ศ. 2463 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจรูญศักดิ์กฤดากร อัครราชทูตสยามในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส มีโทรเลข ลงวันที่ 2 กรกฎาคม แจ้งกระทรวงการต่างประเทศสยามว่า รัฐบาลสเปนขอทราบถึงวันชาติสยาม เพื่อจะลงไว้ในหนังสือทางการทูต และพระองค์เจ้าจรูญฯ ไม่ทราบจะตอบอย่างไรดี เพราะสถานทูตในกรุงปารีสเคยฉลองอยู่ 3 วัน คือ วันเฉลิมพระชนมพรรษา วันขึ้นปีใหม่ และวันขึ้นครองราชย์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ เสนาบดีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ จึงทูลถามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) และหม่อมเจ้าธานีนิวัต ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนราชเลขาธิการ มีหนังสือตอบกลับมาว่า รัชกาลที่ 6 ทรงเห็นว่า "ควรบอกไป วันที่ 6 เมษายน ซึ่งเป็นวันที่เราเรียกกันว่า 'วันจักรี' (Chakri Day)"
24 มิถุนายน
ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติสยามในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 แล้ว รัฐบาลซึ่งมีพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) นายกรัฐมนตรี ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ให้ใช้วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติ เพื่อรำลึกถึงการที่คณะราษฎรเปลี่ยนแปลงระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตยในการปฏิวัติสยามนั้น
ในปีถัดมา มีการจัดงานเฉลิมฉลองวันชาติ 24 มิถุนายน เป็นครั้งแรก ซึ่งดำเนินไปอย่างยิ่งใหญ่ภายใต้รัฐบาลอันมีจอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี
ในวันชาติ พ.ศ. 2482 นั้น จอมพล แปลก ยังประกาศเปลี่ยนชื่อประเทศจาก "สยาม" เป็น "ไทย" และให้เผยแพร่ "เพลงวันชาติ" เป็นครั้งแรก อันเป็นเพลงที่มนตรี ตราโมท แต่ง และชนะการประกวดซึ่งรัฐบาลจัดขึ้น
5 ธันวาคม
เมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก่อรัฐประหารใน พ.ศ. 2501 และขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 ให้แทนที่วันชาติด้วย "วันเฉลิมฉลองของชาติ" ซึ่งตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม วันพระบรมราชสมภพของรัชกาลที่ 9 ประกาศดังกล่าวระบุว่า การกำหนดวันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันชาติ มี "ข้อที่ไม่เหมาะสมหลายประการ" คณะรัฐมนตรีจึงตั้งคณะกรรมการขึ้นพิจารณา โดยมีพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เป็นประธาน และได้ข้อสรุปว่า ให้กำหนดวันที่ 5 ธันวาคม วันพระบรมราชสมภพ เป็นวันเฉลิมฉลองของชาติแทน เพื่อ "ให้เป็นไปตามขนบประเพณีของประเทศที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข และเป็นการสมัครสมานสามัคคีรวมจิตใจของบุคคลในชาติโดยทั่วกัน"
ในโอกาสเดียวกัน จอมพล สฤษดิ์ ยังออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ให้ยกเลิกการหยุดราชการในวันชาติด้วย
หลังเกิดรัฐประหาร พ.ศ. 2557 พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรัฐประหารซึ่งขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ได้ออกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ (รัชกาลที่ 10) มีพระราชโองการให้กำหนดวันที่ 5 ธันวาคม วันพระบรมราชสมภพของรัชกาลที่ 9 พระราชบิดา เป็นวันสำคัญของประเทศ 3 วัน คือ วันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของรัชกาลที่ 9 วันชาติ และวันพ่อแห่งชาติ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ประกาศดังกล่าวระบุเหตุผลว่า เพื่อ "น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณและตระหนักถึงความสำคัญของวันที่ 5 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเฉลิมพระชนมพรรษา"
กิจกรรม
ในวันชาติ 24 มิถุนายน นั้น กิจกรรมในกรุงเทพฯ มีขบวนแห่อย่างยิ่งใหญ่ทั้งกลางวันและกลางคืน มีการยิงปืนใหญ่ทั้งทางบกและทางเรือเพื่อเป็นสลุต มีเครื่องบินโปรยกระดาษสีธงชาติในเวลากลางวันและโปรยพลุในเวลากลางคืน มีการแสดงโขน มีพิธีกรรมทางศาสนา มีการออกตราไปรษณียากรเป็นที่ระลึก มีการเชิญชวนให้ยานพาหนะต่าง ๆ ร่วมกันเปล่งเสียงแตรหรือหวูดพร้อมกันในเวลาเที่ยงวัน เว้นแต่ในบริเวณโรงพยาบาล และยังมีกิจกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย ส่วนในจังหวัดอื่นนั้น มีการประชุมนักเรียนเพื่ออธิบายความสำคัญของวันชาติ มีการประกวดประพันธ์กวีนิพนธ์และบทเพลงเกี่ยวกับชาติ มีการเฉลิมฉลองและมหรสพครึกครื้น นอกเหนือไปจากกิจกรรมอื่น ๆ
ส่วนในวันชาติ 5 ธันวาคม มีกิจกรรม คือ พิธีวางพานพุ่มดอกไม้และถวายบังคมแด่รัชกาลที่ 9 และในช่วงโควิด-19 ระบาด กิจกรรมดังกล่าวได้จัดทางออนไลน์แทน
แม้จะมีผู้เห็นว่า วันที่ 24 มิถุนายน กลายเป็น "ความทรงจำอันเลือนราง" ในประวัติศาสตร์ไทย ก็ยังมีผู้จัดกิจกรรมในวันที่ 24 มิถุนายน ของทุกปี เพื่อรักษาความทรงจำนี้ไว้ โดยเรียกว่า "วันชาติราษฎร" แทน
ในวัฒนธรรมประชานิยม
งานเฉลิมฉลองวันชาติ พ.ศ. 2482 ได้รับการถ่ายทอดไว้สหัสนิยายเรื่อง พล นิกร กิมหงวน ตอน ตื่นกรุง ของ ป. อินทรปาลิต ซึ่งเผยแพร่ในปีนั้นเอง
แม่ครัวหัวป่าก์
ชื่อ
คำว่า "หัวป่าก์" ปรากฏอยู่ในกลอนเรื่อง พระอภัยมณี ตอน 27 นางละเวง ว่า "พ่อครัวหัวป่าก์หาแกล้มเหล้า" คำว่า หัวป่าก์ หมายถึง คนทำอาหาร ในอักขราภิธานศรับท์ของหมอบรัดเลย์ ซึ่งพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2416 อธิบายคำว่า "หัวป่า" ไว้ว่า "พ่อครัว, หัวป่า คือคนชาย เปนผู้ช่างทำของกิน มีหุงเข้าฤแกง แลทำของหวานเปนต้น" บ้างสันนิษฐานว่า "ป่าก์" มาจากคำว่า ปาก (อ่านว่า ปา-กะ) ในภาษาบาลีและสันสกฤตที่แปลว่า การหุงต้ม
ประวัติ
ธเนศ วงศ์ยานนาวา เขียนไว้ใน ศิลปวัฒนธรรม ฉบับ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ว่า "…ตำรากับข้าวเล่มนี้ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือ The Book of Household Management (พ.ศ. 2404) อันเป็นตำราการทำอาหารและการดูแลครัวเรือนที่สำคัญ และพิมพ์ตกทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน และยังเป็นตำราที่มีบทบาทสำคัญในการเขียนตำราอาหารในหมู่ประเทศอาณานิคมของอังกฤษ" ซึ่งหนังสือเล่มดังกล่าวเป็นหนังสือการจัดและดูแลบ้าน
เดิมท่านผู้หญิงเปลี่ยนได้เขียนบทความลงในนิตยสารรายเดือน ชื่อ ประติทินบัตรแลจดหมายเหตุ เมื่อ พ.ศ. 2432 จำนวน 6 ฉบับ ตามจำนวนอายุของนิตยสาร โดยใช้ชื่อเรื่องว่า "ตำราแม่ครัวหัวป่าก์" แต่นิตยสารฉบับนี้มีอายุสั้นเพียง 6 เดือนก็ปิดกิจการลง จนเมื่อ พ.ศ. 2451 ท่านผู้หญิงเปลี่ยนทำบุญอายุและฉลองวาระสมรสวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 โดยได้จัดพิมพ์ตำราแม่ครัวหัวป่าก์แจกแขกเหรื่อเป็นของชำร่วย 400 ฉบับ ปรากฏได้รับความนิยมมาก ท่านจึงดำริจัดพิมพ์และเขียนเพิ่มเติมขึ้นใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2451–2452 เพื่อวางจำหน่ายในท้องตลาด เล่มที่ 1 และ 2 มีนายเปียร์ เดอ ลา ก๊อล เพชร์ เป็นบรรณาธิการ เล่มที่ 3 นายปอล ม” กลึง เป็นบรรณาธิการ ส่วนเล่มที่ 4 ท่านเป็นบรรณาธิการเอง เล่มที่ 5 ได้มอบให้นายทด เป็นบรรณาธิการ แต่การพิมพ์หนังสือขายต้องประสบปัญหาขาดทุน เพราะช่วงนั้นคนไทยนิยมอ่านเรื่องบันเทิงใจมากกว่า
ภายหลังได้มีการพิมพ์ซ้ำ
เนื้อหา
เดิมทีท่านผู้หญิงเปลี่ยนมีความตั้งใจจะจัดพิมพ์หนังสือแบ่งออกเป็นสี่ภาค "ภาคหนึ่ง ตำรากับเข้าของกินอย่างไทย… ภาค 2 กับเข้าของกินต่างประเทศ… ภาค 3 ว่าด้วยปานะเครื่องดื่มต่าง ๆ… ภาค 4 ว่าด้วยคฤหะวิทยา ตำราและวิธีพยาบาลสำหรับบ้านเรือนและแพทย์ ตำรายาสำหรับครอบครัวด้วย…" แต่เมื่อจัดพิมพ์จริง ในแต่ละเล่มมีเฉพาะภาค 1 เท่านั้น คือ ตำราหรือวิธีทำกับข้าวของกินอย่างไทย เมื่อตีพิมพ์จึงออกเป็น 5 เล่ม ในแต่ละเล่มแบ่งออกเป็นเรื่อง ๆ เรียกว่า "บริเฉท" ประกอบด้วย 8 บริเฉท (ยกเว้นเล่มที่ 5 ไม่มีบริเฉทที่ 8 เพราะขนาดของเล่มคงจะหนาเกินไป) คือ ทั่วไป หุงต้มข้าว ต้มแกง กับข้าวของจาน เครื่องจิ้มผักปลาแกล้ม ของหวานขนม ผลไม้ และเครื่องว่าง
บริเฉทแรกของแต่ละเล่มเป็นเรื่องสำคัญที่ควรรู้ เล่มที่ 1 เป็นเรื่อง "สูปะเพียญชะนะสรณะพลี" การเตรียมสำรับอาหารสำรับเลี้ยงพระ สังเวย ไหว้ครู ถวายเทวดาพระภูมิเจ้าที่เป็นต้น เล่มที่ 2 เป็นเรื่อง ความสังเกตเรื่องอาหารการกิน เล่มที่ 3 เรื่อง เครื่องชั่ง ตวง วัด เล่ม 4 เรื่อง ความสะอาด และเล่มที่ 5 เป็นเรื่อง จ่ายตลาด
ฮูแมนิตี: อาเวอร์ 1
ฮูแมนิตี : อาเวอร์ 1(Humanity: Hour I) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่16ของวงเฮฟวี่เมทัลประเทศเยอรมนี วงสกอร์เปียนส์ ออกขายในยุโรป 14 พฤษภาคม 2007, ในสหรัฐอเมริกา และ แคนาดา 28 สิงหาคม 2007, เพลงที่สำคัญคือ "Humanity" ได้ดำเนินการบันทึกโดยสกอร์เปียนส์ เมื่อ 24 มีนาคม 2007 ที่ประเทศเบลเยี่ยม โปรดิวเซอร์เพลงโดย James Michael and Desmond Child
บุคลากร
วง
แขกรับเชิญ
พระตำหนักคัตสึระ
พระตำหนักคัตสึระ (Katsura Imperial Villa; ) เป็นที่ประทับพร้อมสวนและสิ่งปลูกสร้างภายนอกอาคาร ในบริเวณชานเมืองของนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น (อยู่ในเขต นิชิเกียว) อีกทั้งพระตำหนักคัตสึระเป็นหนึ่งในสมบัติวัฒนธรรมขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีความสำคัญอย่างมาก
สวนในพื้นที่นี้จัดเป็นผลงานชิ้นเอกของการจัดสวนแบบญี่ปุ่น และเรือนอาคารที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ถือเป็นหนึ่งในความสำเร็จอย่างสูงของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ตัววังนั้นประกอบด้วยโชอิง (ห้องเขียน) เรือนชงชา และสวนสำหรับการเดินเล่น ทั้งนี้ยังมีหน้าต่างอันล้ำค่าในเรือนพักของเจ้าชายในยุคเอโดะ โดยดั้งเดิมตัววังนั้นเคยเป็นของเจ้าชายแห่งตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ ปัจจุบันนั้นอยู่ภายใต้การดำเนินการของกรม Imperial Household Agency ซึ่งรับผู้เยี่ยมเยียนผ่านการนัดล่วงหน้า
ประวัติศาสตร์
เขตคัตสึระในเมืองเกียวโตมีประวัติอันเป็นที่นิยมสำหรับเรือนพักมาจนถึงปัจจุบัน และในยุคเฮอัง ฟูจิวาระ โนะ มิชินากะเคยมีเรือนพักในบริเวณเช่นกัน สมาชิกของราชสำนักเฮอังเห็นว่าเป็นสถานที่ที่งดงามและเหมาะสำหรับการชมดวงจันทร์
โดยชื่อ "คัตสึระ" (桂) มาจากชื่อของต้นไม้วิเศษคัตสึระที่เชื่อว่าขึ้นอยู่บนดวงจันทร์ ตามตำนานในนิทานพื้นบ้านเมืองจีน ดังนั้น ตำหนักคัตสึระนี้จึงสามารถมองเห็นดวงจันทร์ได้ชัดเจน และจะสวยงามยิ่งขึ้นเมื่อดวงจันทร์เคลื่อนผ่านหลังคาตำหนัก
เจ้าชายฮาจิโจ โทชิฮิโตะ (智仁; 1579–1629) ซึ่งเป็นคนแรกของสายตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ และผู้สืบสกุลจากจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระราชอนุชาของจักรพรรดิโกโยเซนั้นได้สถาปนาเรือนพักที่คัตสึระเช่นกัน เจ้าชายโทะชิฮิโตะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ หากแต่ยกเลิกการถูกรับเลี้ยงเมื่อฮิเดโยชิมีลูกชายตัวจริง และออกมาก่อตั้งราชวงศ์ฮาจิโจ¬ โนะ มิยะ
ห้องโชอิน หรือห้องเขียนแบบญี่ปุ่นภายในเรือนพักคัตสึระอิมพีเรียล นั้นแบ่งออกมาเป็นสามส่วน: โชอินโบราณ, โชอินส่วนกลาง และ ตัววังใหม่ โชอินโบราณนั้นได้สร้างขึ้นในราวๆปี 1615 A.D. การก่อสร้างของโชอิน, เรือนชงชาและสวน ดำเนินไปถึงยุคของเจ้าชายองค์ที่สอง โทชิทาดะ (智忠; 1619–1662) และเสร็จสิ้นหลังจากไม่กี่ทศวรรษ เรือนพักฮาจิโจ โนะ มิยะได้เปลี่ยนชื่อเป็นโทกิไว โนะ มิยะ (常磐井宮), ต่อด้วยเคียวโกคุ โนะ มิยะ, และจบด้วยคัตสึระ โนะ มิยะ ก่อนที่สายตระกูลนั้นสิ้นสุดลงในปี1881 กรม Imperial Household ได้เข้าควบคุมต่อในปี 1883 และต่อมาถึงปัจจุบันนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง
การเดินทาง
ตัวเรือนพักนั้นตั้งอยู่ในฝั่งตะวันออกของเกียวโต จากสถานีเกียวโต ให้นั่งรถไฟใต้ดินสายคาราซูมะไปสถานืชิโจ และย้ายไปสายฮันกีวเกียวโตไปยังสถานีคัตสึระ และจากสถานีรถไฟใช้เวลาเพียง15นาทีกับการเดินไปถึงเรือนคัตสึระ ทั้งนี้ จากสถานีเกียวโต มีรถบัสสาย 33 ที่ตรงไปยังคัตสึระ ให้ลงที่คัตสึระริคิว มาเอะ ซึ่งต่อด้วยการเดินเพียงแค่ห้านาที
หนังสือวิวรณ์
หนังสือวิวรณ์ (Book of Revelation) เป็นหนังสือเล่มที่ 27 หรือเล่มสุดท้ายในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ซึ่งในตอนที่สี่ที่เป็นการพยากรณ์ มีหนังสือเล่มนี้เพียงเล่มเดียว
ยอห์นแห่งปัทมอสขึ้นต้นหนังสือเล่มนี้ด้วยการอธิบายก่อนเลยว่า สิ่งที่ผู้อ่านจะได้อ่านต่อไปนี้เป็น วิวรณ์ ที่พระเจ้าได้ทรงประทานแก่ พระเยซู แล้วพระเยซูได้ทรงใช้ทูตสวรรค์ให้มาสำแดงแก่ท่านอีกที สไตล์ในการเขียนพระธรรมเล่มนี้แปลกกว่าเล่มอื่น ๆ กล่าวคือ เนื้อหาในพระธรรมมีสองลักษณะปนกันอยู่ มีทั้งการเขียนในลักษณะของจดหมายที่ระบุผู้รับ (หากจะนับ พบว่ามีอยู่ถึง 7 ฉบับรวมอยู่ในพระธรรมเล่มนี้) และมีทั้งการเขียนในลักษณะบันทึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นด้วย
ในช่วงนั้นเป็นเวลาที่จักรวรรดิโรมันเรืองอำนาจ และเริ่มบังคับคนที่ถูกปกครองอยู่ภายใต้อำนาจให้กราบไหว้จักรพรรดิเหมือนเป็นพระเจ้า คริสเตียนซึ่งถือว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า ไม่ใช่ซีซาร์ จึงต้องเผชิญกับอันตรายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บางคริสตจักรเริ่มจะหาทางออกด้วยการประณีประนอม ซึ่งเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง ยอห์นแห่งปัทมอสจึงเขียนพระธรรมเล่มนี้ขึ้น เพื่อเป็นกำลังใจให้คริสเตียนยืนหยัดในความเชื่อ ต่อต้านการกราบไหว้จักรพรรดิในฐานะพระเจ้า และกล่าวถึงการต่อสู้กันครั้งสุดท้ายระหว่างพระเจ้ากับซาตานใกล้จะบังเกิดขึ้นแล้ว ซาตานจะกดขี่ข่มเหงคริสเตียนหนักขึ้น แต่พวกคริสเตียนจำเป็นต้องทน แม้จะต้องสังเวยด้วยชีวิตก็ตาม เพราะในไม่ช้าเมื่อถึงเวลาที่พระเยซูเสด็จกลับมา ฝ่ายซาตานจะถูกกำจัดและประชาชนของพระเจ้าจะเข้าสู่สันติสุขนิรันดร์
เนื้อหาในหนังสือแบ่งออกได้เป็นสามส่วน ส่วนแรกเป็นจดหมายเจ็ดฉบับที่ส่งถึงคริสตจักรทั้งเจ็ดในเอเชียไมเนอร์ ส่วนที่สองเป็นการบรรยายภาพต่าง ๆ ในนิมิตของยอห์นแห่งปัทมอส เช่น การนมัสการในสวรรค์ และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่จะเกิดขึ้นในตอนสิ้นยุค เป็นต้น ส่วนที่สามมีเนื้อหาในเชิงหนุนน้ำใจผู้อ่าน โดยกล่าวว่าเมื่อท้องฟ้าและแผ่นดินโลกเดิมได้สูญสิ้นไปแล้ว บรรดาประชากรของพระเจ้าจะเข้าสู่วิสุทธินครใหม่ ที่จะไม่มีความตาย การร้องไห้ และความเจ็บปวดอีกต่อไป แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยการใช้สัญลักษณ์เปรียบเทียบต่าง ๆ เช่น ต้นมะกอกเทศ ผู้หญิงที่มีดวงอาทิตย์เป็นอาภรณ์ พญานาคใหญ่สีแดง หญิงแพศยาคนสำคัญ หรือการบรรยายภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสวรรค์ซึ่งได้ปรากฏแก่ยอห์นแห่งปัทมอสในนิมิตก็ตาม ล้วนแต่ทำให้หนังสือเล่มนี้เข้าใจยากที่สุดในคัมภีร์ไบเบิล
มีการตีความหนังสือเล่มนี้หลายมุมมองด้วยกัน เช่น มองว่าหนังสือเล่มนี้พูดถึงช่วงเวลาของยอห์นแห่งปัทมอส เท่านั้น (Preterist) บางกลุ่มมองว่าเป็นเรื่องสิ้นยุคเท่านั้น (Futurist) อีกกลุ่มหนึ่งมองว่าเป็นเรื่องของคริสตจักรทั้งยุค (Historicist) กลุ่มที่สี่มองว่าเป็นเรื่องความดีชนะความชั่ว (Mythological) แม้ว่ายังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ แต่สิ่งสำคัญที่ยอห์นแห่งปัทมอสต้องการให้ผู้อ่านตระหนักคือ คริสตชนจะต้องยึดมั่นในความเชื่อ ต่อต้านความชั่ว และอดทนจนถึงเวลาที่พระเยซูเสด็จกลับมาพิพากษา หลังจากนั้นจะเป็นเวลาแห่งสันติสุข
โครงร่าง
2. เหตุการณ์ที่นำไปสู่การกลับมาของ พระเยซู 4:1 - 19:21
3. การพิพากษาครั้งสุดท้าย 20:1 - 15
4. ฟ้าสวรรค์ใหม่และโลกใหม่ 21:1 - 22:21
เซอร์ไวเวอร์ ฟิลิปปินส์
เซอร์ไวเวอร์ ฟิลิปปินส์ (Survivor: Philippines) เป็นฤดูกาลที่ 25 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ สถานที่ถ่ายทำอยู่ในประเทศฟิลิปปินส์และจะใช้ถ่ายทำไปถึงฤดูกาลที่ 26 ด้วย ทั้งนี้จะเป็นครั้งที่ 2 ที่มีการแบ่งออกเป็น 3 เผ่าเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 8 เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา โดยจะมีผู้เล่นเก่ากลับมาด้วย 3 คน ซึ่งผู้เล่นเก่าทั้ง 3 คนนั้นล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ต้องออกจากเกมโดย ได้รับบาดเจ็บ หรือ มีอาการป่วย จากการแข่งขันครั้งที่แล้ว
บุญรอด สมทัศน์
พลเอก บุญรอด สมทัศน์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตราชองครักษ์พิเศษ
เซอร์ไวเวอร์ ฟิลิปปินส์
ฤดูกาลนี้จะเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์ 19 กันยายน พ.ศ. 2555 เวลา 2 ทุ่มตามเวลามาตรฐานของสหรัฐอเมริกา สำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงเวลา 13:00 น. โดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 1 ชั่วโมงครึ่ง
บุญรอด สมทัศน์
ประวัติ
พลเอกบุญรอด สมทัศน์ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 สำเร็จการศึกษาก่อนเข้ารับราชการ จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 1 (ตท.1) พ.ศ. 2501 โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 12 (จปร.12) พ.ศ. 2503 โรงเรียนนายร้อยทหารบกฝรั่งเศส พ.ศ. 2507
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางชลทิพย์ สมทัศน์ มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ นายบุลโรจน์ สมทัศน์ นางรสมาลย์ มงคลวิสุทธิ์ และนายบุณยวัฒน์
ซังซุง
ซังซุง เป็นอาณาจักรโบราณในแถบทิเบต มีใจกลางอยู่ที่งารี ในบันทึกสมัยราชวงศ์ถังยังมีการใช้อีกชื่อเรียกว่า "หยางถง" (羊同)
อาณาจักรโบราณซังซุงก่อตั้งขึ้นในช่วงยุคเหล็ก ระหว่าง 1500 ปีก่อนคริสตกาลไปจนถึงศตวรรษที่ 1 และล่มสลายลงเพราะถูกพิชิตโดยจักรวรรดิทิเบตในปี ค.ศ. 644
จุดกำเนิด
ตามตำนานของศาสนาเพินที่มีต้นกำเนิดในพื้นที่ซังซุงนั้น เดิมทีโลกนี้เป็นไข่ขนาดใหญ่ เปลือกไข่กลายเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์สีขาว ไข่ขาว กลายเป็นทะเล และไข่แดงกลายมาเป็นไข่ขนาดกลาง 18 ฟอง แล้วจึงกลายมาเป็นต้นกำเนิดของสัตว์ชนิดต่าง ตามตำนานในพุทธศาสนาแบบทิเบตได้บอกถึงที่มาของชนชาติทิเบตไว้ว่าเป็นลูกหลานของลิงแสมและรากษสที่แต่งงานกัน
ประวัติศาสตร์
ชาวซังซุงนั้นเป็นต้นกำเนิดของศาสนาบอน และมีภาษาซังซุงที่มีอักษรมาร์เชนเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองตามตำนานเล่าว่าผู้นำเผ่าซังซุงคนแรกชื่อว่าเซ็นรับ บ้างก็บอกว่าเซ็นรับเป็นพรรพบุรุษของชาวทิเบตประมาณ 200 ปี หรือสักห้ารุ่นก่อนนับจากยาชีแจ็นโปผู้เป็นต้นราชวงศ์ยาร์ลุงของชาวทิเบต ซึ่งก็คือช่วงประมาณ 4 ศตวรรษก่อนคริสตกาล
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 131
แซรอสชุดที่ 131 ของสุริยุปราคา เกิดขึ้นที่โหนดขึ้นของดวงจันทร์ แต่ละเหตุการณ์เกิดขึ้นห่างกัน 18 ปี 11 วัน มีสุริยุปราคาในชุดแซรอสนี้ทั้งหมด 70 ครั้ง ประกอบด้วยสุริยุปราคาบางส่วน 22 ครั้ง สุริยุปราคาเต็มดวง 6 ครั้ง สุริยุปราคาผสม 5 ครั้ง สุริยุปราคาวงแหวน 30 ครั้ง และสุริยุปราคาบางส่วน 7 ครั้ง ตามลำดับ ทั้งหมดนี้จะดำเนินอยู่ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 1668 – พ.ศ. 2912 กินเวลาทั้งสิ้น 1244.08 ปี
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 131 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 124