cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หลอดทดลอง
หลอดทดลอง (test tube) เป็นเครื่องแก้วที่ใช้ในห้องปฏิบัติการทำด้วยหลอดแก้วหรือพลาสติกสีใส ความยาวประมาณนิ้วมือ มีปากเปิดด้านบนและส่วนใหญ่มีก้นกลมมน หลอดทดลองนั้นมีหลายขนาด ความกว้างมีตั้งแต่ 10 ถึง 20 มม. ส่วนความยาวมีตั้งแต่ 50 ถึง 200 มม. ส่วนใหญ่ด้านบนมีปากที่บานออกเพื่อช่วยในการเทของเหลว และยังช่วยในการแยกหลอดทดลองออกจากหลอดเพาะเชื้อ (culture tube) ซึ่งมีปากตรงหรือเป็นเกลียวเพื่อปิดฝาอีก  หลอดทดลองมีทั้งแบบก้นเป็นทรงแบน ทรงกลม หรือ ทรงกรวย นอกจากนี้หลอดทดลองบางอันยังผลิตขึ้นมาเพื่อให้เข้ากับจุกปิดแบบแก้ว หรือฝาเกลียว บนหลอดทดลองมักมีจุดที่เป็นผิวด้านสำหรับทำเครื่องหมายด้วยดินสอ หรือจุดที่เคลือบเงาไว้สำหรับการเขียน
คล็อด แชนนอน
ประวัติ
ด้วยความสำเร็จนี้ แวนเนวาร์ บุช นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ผู้ที่คิดตัววิเคราะห์อนุพันธ์ในขณะที่แชนนอนเรียนอยู่ปริญญาโท จึงได้แนะนำให้แชนนอนเข้าทำงานที่ ห้องทดลองของเขา ซึ่งในที่นั้น แชนนอนได้เสนอวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกในหัวข้อ An Algebra for Theoretical Genetics
หลอดทดลอง
การใช้
หลอดทดลองถูกใช้อย่างแพร่หลายในหมู่นักเคมี เพื่อบรรจุ ผสม หรือ ให้ความร้อนแก่สารเคมีที่เป็นของแข็งหรือของเหลว โดยเฉพาะในการทดลองเชิงคุณภาพ (qualitative experiments) ก้นที่กลมและหลอดที่ตั้งตรง ให้ประโยชน์หลายด้าน เช่น ช่วยลดมวลที่สูญเสียเวลาเท ทำความสะอาดง่ายขึ้น และทำให้การเฝ้าดูสิ่งที่บรรจุอยู่ภายในได้ง่ายขึ้น หลอดที่ยาวและปากที่แคบช่วยลดการกระจายตัวของก๊าซและไอน้ำสู่สิ่งแวดล้อม
คล็อด แชนนอน
ประวัติ
จนในปี พ.ศ. 2491 แชนนอนได้ตีพิมพ์บทความ A Mathematical Theory of Communication ลงในนิตยสาร Bell System Technical Journal สองครั้งในฉบับเดือนกรกฎาคมและตุลาคม ซึ่งบทความนี้ได้กล่าวถึง ปัญหาและทฤษฎีทางด้านการส่งสารสนเทศ นอกจากนั้นแล้วแชนนอนยังได้สร้างปริมาณที่เรียกว่า เอนโทรปีของสารสนเทศ ซึ่งวัดความซับซ้อนในสารสนเทศนั้น อันเป็นรากฐานของ ทฤษฎีสารสนเทศต่อไป
หลอดทดลอง
การใช้
หลอดทดลองซึ่งบรรจุน้ำไว้จนเต็มยังสามารถนำไปคว่ำบนบีกเกอร์ที่เต็มไปด้วยน้ำเพื่อเก็บกักก๊าซ เช่น ในการสาธิตการแยกหรือสกัดสารเคมีด้วยกระแสไฟฟ้า (electrolysis) นอกจากยังมีหลอดทดลองขนาดใหญ่สำหรับต้มของเหลวโดยเฉพาะซึ่งเรียกว่า boiling tube โดยปกติแล้วหลอดเพาะเชื้อจะถูกใช้ในชีววิทยาเพื่อเลี้ยงสิ่งมีชีวิตหลากหลายชนิด เช่น รา แบคทีเรีย ต้นอ่อน เนื้อเยื่อพืช และ อื่นๆ โดยทางการแพทย์หลอดเพาะเชื้อยังถูกใช้เพื่อเก็บตัวอย่างเลือดหรือของเหลวอืน ๆ
ส่วนหลอดทดลองที่มีจุกปิดนั้นส่วนใหญ่แล้วถูกใช้เป็นที่เก็บชั่วคราวสำหรับสารเคมีหรือตัวอย่างทางชีววิทยา หลอดทดลองมักจะถูกวางบนที่วางหลอดทดลองหรือถูกยึดโดยแคลมพ์ (clamp) หรือ คีมเหล็ก (tong) ที่วางหลอดทดลองบางแบบนั้นยังถูกออกแบบมาให้ยึดหลอดทดลองในแนวนอนจนเกือบขนานกับพื้นเพื่อเพิ่มปริมาณของพื้นผิวของอาหารเลี้ยงเชื้ออีกด้วย
นอกจากนี้บางทียังมีการใช้หลอดทดลองนอกห้องปฏิบัติการ เช่น ใช้เป็นแจกันใส่ดอกไม้หรือแม้แต่ใช้ใส่เครื่องปรุงอาหาร
การผลิต
โดยปกติแล้วหลอดทดลองสำหรับฟิสิกส์และเคมีนั้นทำมาจากแก้วเพราะความทนทานต่อความร้อนและสารเคมี และยังใช้ได้เป็นเวลานาน หลอดทีทำมาจากแก้วบอโรซิลิเกต (borosilicate glass) มีคุณสมบัติทนความร้อนได้หลายร้อยองศาเซสเซียส
หลอดเพาะเชื้อปกติจะทำจากพลาสติกใสเช่น พอลิสไตรีน หรือ พอลิพรอพิลีน (polypropylene) โดยการฉีดเข้าไปในแม่พิมพ์ และส่วนใหญ่จะทิ้งเมื่อใช้เสร็จ
หลอดทดลองบางทีอาจมากับสารที่เตรียมไว้แล้วในหลอด ตัวอย่างเช่น หลอดหัวฟ้า (blue top tube) ซึ่งคือหลอดทดลองขนาด 5 มล. บรรจุด้วยโซเดียมซิเตรทที่ทำงานเป็นสารต้านการจับตัวเป็นก้อนและใช้สำหรับการเก็บตัวอย่าง
เบสบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
เบสบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ เป็นทีมเบสบอลระดับทีมชาติของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เป็นตัวแทนของประเทศเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติ เป็นเบสบอลทีมชาติอันดับต้น ๆ ของ สมาพันธ์เบสบอลยุโรป และเป็นอันดับที่ 9 จาก การจัดอันดับของสหพันธ์เบสบอลระหว่างประเทศ
สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่สอง
สงครามประกาศอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่สอง (Second War of Scottish Independence) (1332-1357) เป็นกลุ่มที่สองของหนึ่งในการทัพทางทหารที่เป็นการต่อสู้กันระหว่างสองดินแดนอิสระ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรอังกฤษ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 และต้นศตวรรษที่ 14
สงครามครั้งที่สองเกิดขึ้นมาจากปัญหาที่เกิดขึ้นมาจากครั้งแรก สนธิสัญญาเอดินบะระ-นอร์แทมป์ตัน ซึ่งสงครามครั้งที่หนึ่งได้กล่าวอ้างว่าไม่เคยได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวอังกฤษ และได้สร้างกลุ่มใหม่ของขุนนางที่มีสิทธิ์ได้ถูกเรียกว่า "ผู้ถูกตัดการอ้างสิทธิ์"(disinherited) ซึ่งมีความรู้สึกว่าได้ถูกตัดสิทธิ์อย่างไม่เหมาะสมโดยสิทธิ์ในดินแดนสกอตแลนด์ หนึ่งในผู้ถูกตัดการอ้างสิทธิ์คือ เอ็ดเวิร์ด แบลลิโอ(Edward Balliol) พระราชโอรสของอดีตกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ ด้วยการสนับสนุนอย่างไตร่ตรองของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ แบลลิโอได้เรียกร้องทวงคืนดินแดนบรรพบุรุษของพระองค์ และเมื่อไม่ได้สิ่งที่ตามพระประสงค์ก็เตรียมพร้อมที่จะบุกสกอตแลนด์ ภายหลังจากที่พระองค์ได้สวมมงกุฏแต่งตั้งพระองค์เองขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ แม้ว่าดาวิดที่สองซึ่งทรงพระเยาว์ยังมีสิทธิ์อันชอบธรรมอยู่ สิ่งที่ตามมาก็ได้กลายเป็นสงครามสืบราชบัลลังก์และสงครามกลางเมือง ในขณะที่ชาวสก็อตบางคนได้ออกมาลุกขึ้นเพื่อปกป้องดาวิดและคนอื่นๆได้มีการโยนฉลากกับเอ็ดเวิร์ด แบลลิโอ, ผู้ที่จะได้เข้าร่วมในไม่ช้าของความพยายามของพระองค์โดยกษัตริย์อังกฤษ ดาวิดที่สองได้ถูกบังคับให้ลี้ภัยไปอยู่ภายใต้ "พันธมิตรที่เก่าแก่"กับพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส จนกว่าพระองค์จะเจริญพระชนม์มากขึ้นกว่านี้ ในขณะที่หนึ่งในผู้พิทักษ์รวมถึงกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในอนาคต โรเบิร์ท สจ๊วตได้ต่อสู้รบไปรบมากับแบลลิโอและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่สามจากดินแดนสกอตแลนด์ เมื่อเสียงข้างมากของเขา เขาได้กลับมาคืนมา, แต่อยู่ได้ไม่นานในสกอตแลนด์ก่อนที่เขาจะถูกจับกุมโดยอังกฤษ ภายหลังที่เขาได้ทำหน้าที่สำหรับที่เหลือของสงครามครั้งที่สองเป็นจุดต่อรอง
ยุทธการที่คัลเบลียน
ยุทธการคัลเบลียน (Battle of Culblean) เป็นการต่อสู้กันในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1335 ในระหว่างสงครามอิสรภาพสกอตแลนด์ครั้งที่ 2 โดยครั้งนี้ฝ่ายสกอตแลนด์ได้รับชัยชนะภายใต้การนำโดยแอนดริว มูร์เรย์ การ์เดียนแห่งสกอตแลนด์ ซึ่งเอาชนะกองทัพแองโกล-สกอต ภายใต้การบังคับบัญชาของดาวิดที่ 3 สเตรทบอจี เอิร์ลแห่งอัทฮอลซึ่งเป็นผู้สนับสนุนหลักของเอ็ดเวิร์ด บัลลิอล
ถนนวงแหวน
ถนนวงแหวน เป็นถนนหรือกลุ่มถนนที่เชื่อมต่อกันมาล้อมรอบเมือง นคร หรือประเทศ จุดประสงค์ที่พบมากสุดของถนนวงแหวน คือ ช่วยลดปริมาณการจราจรในใจกลางเมือง โดยมีถนนรอบเมืองที่ผู้ขับขี่สามารถผ่านเมืองนี้ไปได้โดยไม่ต้องติดอยู่ในใจกลางเมือง
รายชื่อถนนวงแหวนในประเทศไทย
ถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย มีหลายสาย ในแต่ละจังหวัด ดูแลโดยกรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท และหน่วยงานท้องถิ่น เช่น
จังหวัดคาวีเต
จังหวัดคาวีเต (Lalawigan ng Kabite; ชาบากาโน: Provincia de Cavite) เป็นจังหวัดในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของอ่าวมะนิลาในเขตคาลาบาร์โซน เกาะลูซอน อยู่ห่างจากมะนิลาไปทางทิศใต้ 21 km และเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีการพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างก้าวกระโดด เนื่องจากอยู่ใกล้กับเมโทรมะนิลา ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 3,678,301 คน จึงเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ
ภูมิศาสตร์
จังหวัดคาวีเต ล้อมรอบด้วยจังหวัดลากูนาทางทิศตะวันออก, เมโทรมะนิลาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และจังหวัดบาตังกัสทางทิศใต้ ส่วนทิศตะวันตกติดกับทะเลฟิลิปปิน ส่วนหนึ่งของทะเลจีนใต้
คาวีเตเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่น้อยเป็นอันดับที่สองในเขตคาลาบาร์โซน รองจากจังหวัดรีซัล โดยจังหวัดคาวีเตมีพื้นที่ 1427.06 km2 คิดเป็นร้อยละ 8.72 ของพื้นที่เขตคาลาบาร์โซน และคิดเป็นร้อยละ 0.48 ของพื้นที่ทั้งประเทศ เทศบาลที่มีพื้นที่มากที่สุด คือ มารากอนดอน (165.49 km2) และซีลัง (156.41 km2) ส่วนเทศบาลที่เล็กที่สุดคือ โนเบเลตา (5.41 km2 คิดเป็นร้อยละ 0.38 ของพื้นที่ทั้งจังหวัด)
ภูมิอากาศ
จังหวัดคาวีเต มีลักษณะภูมิอากาศแบบที่ 1 อ้างอิงตามแผนที่ภูมิอากาศฟิลิปปินส์ ฤดูกาลแบ่งออกเป็น 2 ฤดู ได้แก่ ฤดูแล้ง (พฤศจิกายน-เมษายน) และฤดูฝน (พฤษภาคม-ตุลาคม) ถ้าอ้างอิงตามแบบเคิปเปน จังหวัดคาวีเตจะมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am)
เล่าหงี
เล่าหงี (,?-193) ขุนศึก และ นักการเมือง ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และ ยุคสามก๊ก โดยสืบเชื้อสายจาก หลิวเจียง พระโอรสใน จักรพรรดิฮั่นกวง ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ใน ศึกปราบตั๋งโต๊ะ เล่าหงีได้เป็นหนึ่งในขุนศึกที่ร่วมรบในศึกครั้งนี้ด้วยในศึกครั้งนี้พวกขุนศึกคนอื่นๆได้ถามเล่าหงีว่าถ้าเสร็จศึกแล้วจะขึ้นเป็นจักรพรรดิหรือไม่ซึ่งเล่าหงีได้ตอบปฏิเสธไป
เล่าหงีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี ค.ศ. 193 โดยถูก กองซุนจ้าน ฆ่าตายระหว่างการรบ
193
กูฟีย์
อักษรกูฟีย์ หรือ อักษรคูฟิกฮ์ (الخط الكوفي; Kufic script) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคเริ่มแรกในฐานะอักษรที่นิยมใช้ในการคัดลอกอัลกุรอานและเพื่อการตกแต่งทางสถาปัตยกรรม และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นรูปแบบอ้างอิงและรูปแรกเริ่ม (archetype) ของอักษรอาหรับอีกจำนวนมาก กูฟีย์พัฒนามาจากอักษรนาบาเตียนอิรักจากเมืองกูฟา ชื่อเมืองกูฟานี้เป็นที่มาของชื่อเรียกอักษรกูฟีย์ หรือกูฟิกในภาษาอังกฤษ ลักษณะหลักของอักษรกูฟีย์คือการเรียงในแนวนอน, รูปอักษรเป็นเส้นตรง (rectilinear letterforms) และประกอบด้วยมุมแหลม กูฟีย์ยังสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อย ๆ ได้อีก ตามลักษณะการคัดอักษรวิจิตร
กูฟีย์เหลี่ยม
กูฟีย์เหลี่ยม (Square Kufic; ٱلْكُوفِيّ ٱلمُرَبَّع) หรือ บันนาอี (banna'i; بَنَائِيّ, อักษร "อิฐ") เป็นรูปแบบการเขียนอักษรอาหรับเปลือย (bare writing) ซึ่งพัฒนาชึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 นักอักษรวิจิตร มามูห์น ซักกัล อธิบายว่า กูฟีย์เหลี่ยมถูกนำมาใช้เพื่อการก่อสร้างที่ใช้อิฐเป็นหลักในการตกแต่งให้เป็นอักษรวิจิตรอิสลาม และ "การอ่านออกไม่ใช่หัวใจสำคัญ" ของกูฟีย์เหลี่ยม
โฮ่งฮับฮาเฮ
โฮ่งฮับฮาเฮ (Go, Dog. Go!) เป็นการ์ตูนแอนิเมชันสตรีมมิงข้ามชาติสัญชาติแคนาดา-สหรัฐ อิงจากหนังสือของเด็กชื่อเดียวกันปี พ.ศ. 2504 โดย พีดี อีสต์แมน ที่พัฒนาขึ้นสำหรับเน็ตฟลิกซ์โดย อดัม เพลทซ์แมน ร่วมผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชั่นเทเลวิชั่น และ ไวลด์เบรนสตูดิโอ การ์ตูนเรื่องนี้ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2564
ซังตาไร
ซังตาไร (Santarém, ) เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในเขตซังตาไรทางตอนกลางของประเทศโปรตุเกส ณ ปี ค.ศ. 2011 ในเขตเทศบาลมีประชากร 61,752 คน บนพื้นที่ 552.54 ตารางกิโลเมตร เฉพาะตัวเมืองมีประชากร 29,929 คน ณ ปี ค.ศ. 2012
โฮ่งฮับฮาเฮ
เนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องเกิดที่เมืองพอว์สตัน (Pawston) ซึ่งเมืองนี้มีแต่สุนัข
ในฤดูกาลที่ 3 มีแมวสองตัว
ตัวละครหลัก
ตัวเอกในเรื่อง เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์ (ข้ามระหว่างบีเกิลและแลบราดอร์) สีส้มเพศเมียอายุ 6 ปี เธอเป็นน้องสาวของเชดดาร์ บิสกิต, สไปค์, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เธอมีหูฟลอปปี้, หน้าอกสีเบจและจมูกสีน้ำตาล เธอสวมปลอกคอสีม่วงกับแท็กธงที่กระดูก เธอมักคิดค้นงานประดิษฐ์ เธอมีเพื่อนมาก เธอขับสกู๊ตเตอร์สีม่วงและเหลือง
เป็นสุนัขพันธุ์เทอร์เรียสีน้ำเงินเพศผู้อายุ 6 ปี เขาเป็นเพื่อนรักที่ดีที่สุดและเพื่อนบ้านของแท็ก เขามีหูแหลม เขาสวมผ้าพันคอสีแดงที่คอ เขาอาศัยอยู่ในบ้านสีน้ำเงิน เขามีรถแทรกเตอร์สีเขียว เขาชอบไก่ เขาฝึก เทลควันโด (Tail-kwondo)
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีลาเวนเดอร์เพศเมีย เธอเป็นแม่ของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เธอมีหูฟลอปปี้และท้องสีชมพู เธอสวมหมวกสีน้ำเงินและผ้าพันคอสีน้ำเงิน เธอขับเรือเหาะสีเหลือง
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีน้ำตาลเพศผู้ เขาเป็นพ่อของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เขามีกระสีดำ, หูฟลอปปี้และท้องสีเบจ เขาสวมหมวกสีแดง, ผ้าพันคอสีเขียวและหน้ากาก เขามีรถยนต์สีเหลือง เขาทำงานใน ดิง ดอง ดอร์เบลล์ สโตร์ (Ding Dong Doorbell Store) เขาชอบดนตรีและเต้นรำ
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีขาวเพศเมียอายุ 7 ปี เธอเป็นน้องสาวของแท็ก, สไปค์, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เธอมีจุดสีชมพู, น้ำเงินและม่วง เธอมีหู, จมูกและคิ้วสีม่วง เธอมีจุดสีลาเวนเดอร์ที่ตาซ้าย เธอสวมผ้าผูกคอหูกระต่ายหลากสี เธอต้องการเป็นตัวตลก
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีแดงเพศผู้ เขาเป็นพี่ชายของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เขามีท้องสีเบจ, หูฟลอปปี้และตะกร้อสีเบจ เขาสวมเหรียญสีทองกับริบบิ้นสีน้ำเงิน เขานักกีฬามาก เขาชอบกีฬา เขามีชุดนักบินอวกาศ
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีเหลืองเพศผู้ เขาเป็นพี่ชายของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์ และยิพ บาร์เกอร์ เขามีเขามีท้องสีเบจและหูฟลอปปี้ เขาสวมเน็กไทสีน้ำเงิน
เป็นสุนัขพันธุ์บีกาดอร์สีม่วงเพศเมีย เธอเป็นย่าของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์, กิลเบอร์ และยิพ บาร์เกอร์ เธอมีหูฟลอปปี้สีม่วง เธอสวมสร้อยคอมุกและแว่นตาสีม่วง
เป็นหมาแก่สีเบจเพศผู้ข้ามระหว่างบีเกิลและบาสเซ็ต ฮาวด์ เขาเป็นปู่ของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์, กิลเบอร์ และยิป บาร์เกอร์ เขามีหูฟลอปปี้สีน้ำตาล เขาสวมหมวกสีเขียวและปลอกคอสีน้ำตาลกับแท็กนาฬิกาพ็อกเก็ตสีทอง
เป็นลูกสุนัขสีม่วงเพศผู้ เขาเป็นพี่ชายของแท็ก, เชดดาร์ บิสกิต, สไปค์ และกิลเบอร์ บาร์เกอร์ เขามีหูฟลอปปี้, จุกนมหลอกสีเหลืองกับลูกเทนนิส เขาสวมปลอกคอกับแท็กกระดูก เขาชอบเล่นลูกเทนนิส
เป็นสุนัขพันธุ์เทอร์เรียสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหูแหลม เธอเป็นแม่ของสกูช เธอสวมหมวกสีน้ำเงิน เธออาศัยอยู่ในบ้านสีน้ำเงิน เธอต้องการเป็นตำรวจ เธอมีรถตำรวจสีน้ำเงินและขาว
ตัวละครอื่น ๆ
ปฏิปักษ์ในเรื่อง เป็นหมาสีเหลืองเพศผู้ข้ามระหว่างบีเกิลและดัคส์ฮุนท์ เขามีจมูกแหลมและหูฟลอปปี้ เขาสวมแว่นตาและปลอกคอสีเขียวกับแท็กฮอตดอก
เป็นสุนัขพันธุ์โอลด์อิงลิชชีปด็อกสีเขียวเพศผู้ เขาสวมหมวกนักบินสีน้ำตาลและปลอกคอสีน้ำตาลกับแท็กถั่ว เขาเป็นเพื่อนของแฟรงก์
เป็นสุนัขพันธุ์เกรย์ฮาวด์สีน้ำเงินเพศผู้ เขามีหูแหลมสีขาว, ท้องสีขาว, ข้อศอกสีขาว, อุ้งเท้าสีขาว, ตะกร้อสีขาว, จมูกแหลมและหนวดกับปลายสีน้ำเงินและรากสีขาว เขาสวมปลอกคอสีแดงกับแท็กสีทอง เขามีรถแข่งสีน้ำเงิน เขาชอบขับรถเร็ว
เป็นสุนัขพันธุ์พูเดิลสีชมพูเพศเมีย เธอสวมหมวกต่าง ๆ เธออาศัยอยู่ในบ้านสองชั้นกับหลังคาสีม่วงและประตูหลัก
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ข้ามระหว่างเทอร์เรียและเกรตเดน เขามีท้องสีขาวและหูแหลม เขาสวมหมวกสีน้ำเงิน เขาเป็นสุนัขบุรุษไปรษณีย์ งานของเจอรัลด์ก็คือส่งจดหมายให้หมา ๆ ทั่วเมือง
เป็นหมาสีม่วงเพศผู้ข้ามระหว่างบีเกิลและบูลด็อก เขามีหูฟลอปปี้สีม่วงและท้องสีขาว เขาสวมหมวกทรงสูง เขาเป็นนักมายากล
เป็นหมาสีเบจเพศผู้ข้ามระหว่างบีเกิล, บาสเซ็ต ฮาวด์และเฟรนช์ บูลด็อก เขามีจมูกสีน้ำตาลและหูฟลอปปี้ เขามีฝาท่อระบายน้ำในศีรษะ เขาสวมปลอกคอสีน้ำเงินกับแท็กฝาท่อระบายน้ำ เขาสุภาพมาก เขายังเป็น มาสเตอร์ วาก (Master Wag) ลึกลับในตอน "เทลควันโด (Tail-kwondo)"
เป็นหมาสีม่วงเพศเมียข้ามระหว่างบีเกิลและปั๊ก เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมสร้อยคอมุก เธอเป็นนายกเทศมนตรีเมืองพอว์สตัน
เป็นสุนัขพันธุ์ชิวาวาสีชมพูเพศเมีย บีฟสเต็กเป็นหมาที่แข็งแกร่งที่สุดในการ์ตูน เธอมีหูแหลม เธอสวมแถบรัดแขนสีน้ำเงิน, แถบรัดขาสีเหลืองและแถบรัดศีรษะสีน้ำเงิน เธอชอบทำออกกำลังกาย
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้และดินสอสีแดงในหูข้างซ้าย เธอทำงานใน บิ๊ก โบวล์ ไดเนอร์ (Big Bowl Diner) เธอชอบทำอาหาร
เป็นหมายักษ์สีขาวเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้สีเทา เขาสวมปลอกคอสีน้ำเงินกับแท็กหมาขับรถยนต์ เขาเป็นเพื่อนรักที่ดีที่สุดของหมาน้องเล็ก
เป็นหมาตัวเล็กสีม่วงเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีแดงกับรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนสีทอง เธอเป็นเพื่อนรักที่ดีที่สุดของบิ๊ก ด็อก
เป็นหมาสีแดงเพศผู้ เขามีท้องสีเบจและหูฟลอปปี้ เขาสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ (Pawston Get Sox), ปลอกคอสีเขียวและนกหวีดสุนัขกับริบบิ้นสีน้ำเงิน เขาชอบอาบแดดและนิตยสาร
เป็นหมาสีเหลืองเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ เขาชอบว่ายน้ำ
เป็นหมาสีน้ำตาลเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ เขาชอบซ่อน
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ เธอชอบไล่นก
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล (พระนามเต็ม: ยาโนเรีย มาเรีย ฮวนนา คาร์ลอตา ลีโอโพลดินา คันดิดา ฟรานซิสกา ซาเวียร์ เดอ เปาลา มิคาเอลา กาเบรียลา ราฟาเอลา กอนซากา; 11 มีนาคม พ.ศ. 2365 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2444) ทรงเป็นเจ้าหญิงบราซิลและเป็นเจ้าหญิงโปรตุเกส เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลกับอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาสีเขียวเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ และปลอกคอสีส้ม เขาชอบดูเบสบอล
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงยาโนเรียทรงประสูติในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2365 ณ พระราชวังเซา คริสโตเบาในรีโอเดจาเนโร ทรงดำรงเป็นเจ้าหญิงโปรตุเกส เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลกับจักรพรรดินีมาเรีย ลีโอโพลดีนา เจ้าหญิงทรงเข้ารับพิธีศีลจุ่มในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2365 ในวิหารหลวง และมีพระนามลำลองว่า "เจ้าหญิงแห่งอิสรภาพ" (Princesa da Independência)
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาสีน้ำตาลแดงเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมหมวกแก๊ป พอว์สตัน เก็ท ซอกซ์ เขาเป็นเพื่อนของนักร้องโฮ่งประสานเสียง เขาชอบร้องเพลง
เป็นหมาสีลาเวนเดอร์เพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมผ้าพันคอสีแดง เขามีจักรยานยนต์สีเหลือง เขาชอบไล่หมาในตอน "งานนี้เหนื่อยลิ้น"
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงทรงสูญเสียพระราชมารดาขณะมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษาและทรงเห็นพระราชบิดาต้องเสด็จออกไปยังโปรตุเกสพร้อมกับพระมารดาเลี้ยงและพระเชษฐภคินีขณะมีพระชนมายุเพียง 9 พรรษา เจ้าหญิงต้องทรงเจริญพระชันษาด้วยการศึกษาที่เข้มงวดมาก
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหูเล็กแหลม, อุ้งเท้าสีขาว, ตะกร้อสีขาวและหน้าอกสีขาว เธอสวมหมวกซานตาคลอสและเข็มขัดสีน้ำตาลกับรอยเท้าสีแดงและหัวเข็มขัดสีทอง เธอชอบให้ของขวัญทั่วเมือง
เป็นหมาสีพีชเพศเมียข้ามระหว่างคอร์กี้และชิบะอินุ เธอมีหูแหลม เธอสวมปลอกคอสีม่วงกับไมโครฟอร์ม เธอชอบร้องเพลง
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
เจ้าหญิงรัชทายาท
ด้วยการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิลเพื่อเสด็จไปยังยุโรปและทำการฟื้นฟูราชบัลลัก์โปรตุเกสให้แก่พระราชธิดาพระองค์โตของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรีย ดา กลอเรีย ทำให้การสืบราชสันตติวงศ์บราซิลต้องมีการปรับเปลี่ยน จากปีพ.ศ. 2378 จนถึงพ.ศ. 2388 เจ้าหญิงทรงได้รับพระอิศริยยศ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งบราซิลในฐานะทายาทโดยสันนิษฐานของพระอนุชา จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล โดยสภาสมัชชาแห่งชาติ เมื่อพระเชษฐภคินี สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียทรงถูกตัดออกจากสิทธิการสืบราชบัลลังก์ด้วยกฎหมายมาตราที่ 91 ในวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2378 เจ้าหญิงยาโนเรียจึงทรงกลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐานของราชบัลลังก์แห่งจักรวรรดิบราซิล
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ข้ามระหว่างบีเกิล, พูเดิลและแลบราดอร์ริทรีฟเวอร์ เขามีท้องสีขาว, หูฟลอปปี้และหางม้า เขาสวมปลอกคอสีส้มกับเปลือกหอยสีขาว เขาอาศัยอยู่ในเกาะ เขาชอบเล่นบอล
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
เจ้าหญิงรัชทายาท
ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2379 เจ้าหญิงยาโนเรียทรงพระดำเนินไปยังห้องโถงของพระราชวังวุฒิสภา ทรงฉลองพระองค์ที่เต็มไปด้วยสีทองซึ่งจะสามารถเห็นเครื่องยศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนและทรงปรากฏพระองค์ในพระหัตถ์ที่ทรงถือบทสวดมนต์ ทรงประกาศด้วยพระสุรเสียงเคร่งขรึมว่า
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นแมวสีม่วงเพศเมีย เธอสวมปลอกคอสีน้ำเงินกับแท็กลูกบอลขนสัตว์หลากสี
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
เจ้าหญิงรัชทายาท
ดังนั้นเจ้าหญิงยาโนเรียจึงทรงได้เป็นเจ้าหญิงรัชทายาทแห่งจักรวรรดิบราซิล จนกระทั่งการประสูติของเจ้าชายอฟอนโซ พระราชโอรสในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 พระอนุชา
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นแมวสีเทาเพศผู้ เขาสวมปลอกคอสีแดง เขาเป็นพ่อของคิท เขาต้องการเป็นนักผจญเพลิง เขามีรถดับเพลิง
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
ความพยายามเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
จักรพรรดิเปดรูที่ 2 พระอนุชา ยังทรงพระเยาว์ ในปีพ.ศ. 2379 รัฐบาลผู้สำเร็จราชการกำลังอยู่ในภาวะวิกฤต และในตอนนี้เจ้าหญิงยาโนเรียทรงเริ่มเข้ามาในฐานะที่เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรบางคนที่เป็นฝ่ายเสรีนิยมปานกลางได้ทำการถกเถียงว่าการสำเร็จราชการแทนพระองค์ถูกส่งผ่านไปอยู่กับเจ้าหญิงยาโนเรีย พระเชษฐภคินีในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 และทรงเป็นเจ้าหญิงรัชทายาทแห่งบราซิล ในขณะนั้นมีพระชนมายุ 15 พรรษา ดังนั้นพระนางจะสามารถรับเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินได้ แต่ความคิดนี้ไม่ได้รับการดำเนินต่อ จากนั้นรัฐบาลจึงเข้าจัดการเสียเอง
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาแก่สีเทาเพศผู้ข้ามระหว่างเกรตเดน, ฮัสกีและเยอรมันเชเพิร์ด เขามีเคราสีขาวและหูแหลม เขาสวมหมวกสีแดง, แว่นตาและปลอกคอสีแดงกับแท็กกระดูก เขาชอบหาด, พายเรือและกระโดดร่ม เขามีรถยนต์สีเขียว
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
อภิเษกสมรส
ในฐานะที่เป็นพระบรมวงศานุวงศ์บราซิลที่สามารถสืบราชบัลลังก์ต่อได้ มันจึงกลายเป็นเรื่องสำคัญที่จะจัดพิธีอภิเษกสมรสสำหรับเจ้าหญิงยาโนเรีย มาเรีย, จักรพรรดิเปดรูที่ 2 และเจ้าหญิงฟรานซิสกา พระภคินี
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นสุนัขพันธุ์โอลด์อิงลิชชีปด็อกสีแดงเพศผู้ เขาสวมปลอกคอสีส้มกับแท็กพริกสีเขียว เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของบีนส์ เขาชอบขับเร็ว
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
อภิเษกสมรส
คู่อภิเษกสมรสของทั้งเจ้าหญิงยาโนเรียและจักรพรรดิเปดรูที่ 2 มาจากราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง พระนางอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ เคานท์แห่งอควิลา (พระอนุชาในพระมเหสีของจักรพรรดิเปดรูที่ 2 คือ เจ้าหญิงเทเรซา คริสตินาแห่งทูซิชิลี) พระราชพิธีได้ถูกจัดในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2387 ณ กรุงรีโอเดจาเนโร บราซิล พระสวามีของพระนางเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟรานซิสที่ 1 แห่งทูซิชิลีกับพระมเหสีพระองค์ที่สอง เจ้าหญิงมาเรีย อิซาเบลลาแห่งสเปน ด้วยความไม่ลงรอยกันระหว่างเคานท์แห่งอควิลากับองค์จักรพรรดิ เจ้าหญิงยาโนเรียกับเคานท์แห่งอควิลาได้รับพระบรมราชานุญาตให้เสด็จออกจากบราซิลในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2387 ในปีพ.ศ. 2388 ฐานะการเป็นเจ้าหญิงรัชทายาทของเจ้าหญิงยาโนเรียได้หมดไปเมื่อมีการประสูติของเจ้าชายอฟอนโซ พระราชโอรสในจักรพรรดิเปดรูที่ 2 พระอนุชา
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมปลอกคอสีแดง
เจ้าหญิงยาโนเรียแห่งบราซิล
พระโอรสธิดา
เจ้าหญิงยาโนเรียและเจ้าชายหลุยส์มีพระโอรสธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
อ้างอิง
1822 1901
โฮ่งฮับฮาเฮ
ตัวละครอื่น ๆ
เป็นหมาสีเขียวเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีส้ม
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ เขามีหน้าอกสีขาวและหูฟลอปปี้ เขาสวมปลอกคอสีส้ม
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมปลอกคอเสื้อเชิ้ตสีขาวและเน็กไทสีเหลือง
เป็นลูกสุนัขสีเขียวเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีส้ม เธอมีแม่สองคนและพี่ชาย
เป็นหมาสีเขียวเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมปลอกคอสีส้มและแว่นกันแดด
เป็นหมาสามตัว พวกเขาสวมเน็กไท พวกเขาชอบร้องเพลงและแบ่งปัน
เป็นหมาสีเขียวเพศผู้ เขามีหน้าอกสีขาวและหูฟลอปปี้ เขาสวมปลอกคอสีส้ม
เป็นหมาสีเหลืองเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมปลอกคอสีเขียว
เป็นลูกสุนัขสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีขาวกับแท็กดอกสีขาว เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของยิพ
เป็นหมาสีน้ำตาลเพศผู้ เขามีหน้าอกสีขาวและหูฟลอปปี้ เขาสวมปลอกคอสีส้มและหมวกสีเขียว เขาช่วยแซม วิพเพ็ทใน เรซ อะคาเดมี (Race Academy)
เป็นหมาสีแดงเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาทำงานใน ฮิส แอนด์ เฟอร์ส กรูเมอร์ส (His and Furs Groomers) เขาชอบตัดผม
เป็นหมาสีชมพูเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีเขียวเข้ม เธอชอบถ่ายภาพ
เป็นหมาสีเหลืองเพศผู้ เขามีหูแหลม เขาสวมปลอกคอสีเขียวและหมวกสีเขียว
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ เขามีหน้าอกสีขาวและหูฟลอปปี้ เขาสวมปลอกคอสีเหลืองและแว่นกันแดด เขาเป็นองครักษ์ของเคลลี่ คอร์กี้
เป็นหมาสีชมพูเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมปลอกคอสีเขียวและหมวกสีชมพูและขาว
เป็นหมาสีน้ำเงินเพศผู้ เขามีหูฟลอปปี้ เขาสวมผ้าผูกคอหูกระต่ายสีแดง เขาเป็นผู้ช่วยของมุตต์ฟิลด์
เป็นสุนัขพันธุ์แดลเมเชียนเพศเมีย เธอมีหูฟลอปปี้ เธอสวมปลอกคอสีแดง เธอต้องการเป็นนักผจญเพลิง เธอมีรถดับเพลิง
เป็นหมาตัวตลกสีชมพูเพศผู้ เขามีจมูกสีแดงและหมวกตลกสีเหลือง
เป็นหมาตัวตลกสองตัว พวกเขามีจมูกสีแดง
เป็นหมาตัวตลกสีเขียวเพศผู้ เขามีหน้าอกสีขาวและจมูกสีแดง เขาชอบกระโดด
เป็นหมาตัวตลกสีน้ำเงินเพศเมีย เธอมีหน้าอกสีขาวและจมูกสีแดง
เป็นหมาตัวตลกสีน้ำเงินเพศผู้ เขามีจุดสีม่วงและจมูกสีแดง
เป็นหมาตัวตลกสีเหลืองสามตัว พวกเขามีจมูกสีแดง
ของเล่น
เป็นของเล่นหมีสีชมพูของบีนส์
เป็นของเล่นแร็กคูนสีม่วง
รายชื่อตอน
รายชื่อตอนของ โฮ่งฮับฮาเฮ ทั้งหมดมี 3 ฤดูกาล และ 26 ตอน
การสร้าง
เคน เทิร์นเนอร์ เป็นอะนิเมเตอร์ผู้วาดตัวละคร, ไม้ต้นและยานพาหนะ
เพลง
ทุกเพลงประพันธ์ขึ้นโดย พอล บัคลี
การออกอากาศ
ในโลก โฮ่งฮับฮาเฮฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2564 ในเน็ตฟลิกซ์
ในประเทศสเปน ออกอากาศในช่องคลองแพนด้าเมื่อปี พ.ศ. 2565
ในประเทศอิตาลี ฉายรอบปฐมทัศน์ในเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2565 ในช่องฟริสบี
อินสอน บัวเขียว
อินสอน บัวเขียว อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย อดีตรองหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตย อดีตกรรมการบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) และเป็นเพื่อนสนิทของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ
อินสอน บัวเขียว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยบูรพา (วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน ในขณะนั้น) ปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และ Doctorate of Public Administration, Century University, Albuquerque, New Mexico, USA
การทำงาน
อินสอน บัวเขียว เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. 15 คน จากผู้สมัครทั่วประเทศ 82 คน ของพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
หลังจากนั้นเป็นผู้ประสานงาน สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัย องค์การสหประชาชาติ ในปี พ.ศ. 2519 ถึงปี พ.ศ. 2523 ต่อมาเป็นผู้บริหารกลุ่มบริษัทสุราทิพย์ และ บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) เป็นที่ปรึกษาบริษัท ลาว – ชินวัตร เทเลคอมมินิเคชั่น จำกัด (ปี พ.ศ. 2533 - 2538)
ในปี พ.ศ. 2525 อินสอน บัวเขียว ร่วมฟื้นฟูพรรคสังคมประชาธิปไตย ร่วมกับ ชาญ แก้วชูใส และ ดร.สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จทางการเมือง ต่อมาในปี 2539 อินสอนได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.จังหวัดเชียงใหม่ เขตเลือกตั้งที่ 2 สังกัดพรรคความหวังใหม่ ร่วมกับอำนวย ยศสุข และชูชัย เลิศพงศ์อดิศร แต่ได้รับเลือกตั้งนายอำนวยยศสุข เพียงคนเดียว
ในปี พ.ศ. 2552 เข้าร่วมกับมิตรสหาย เช่น สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, อุดม ขันแก้ว, ประชา อุดมธรรมานุภาพ, สรรเสริญ ศรีอุ่นเรือน และ ไม้หนึ่ง ก.กุนที เป็นต้น เพื่อรื้อฟื้นพรรคสังคมนิยม แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64
รางวัลบาฟต้า ครั้งที่ 64 เป็นการประกาศผลรางวัลทางภาพยนตร์โดยสถาบันศิลปะภาพยนตร์และวิทยุโทรทัศน์แห่งบริเตน จะจัดขึ้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 ณ โรงอุปรากรหลวง กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
งานตัดต่อยอดเยี่ยม
=== ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ===
ภาพยนตร์สั้นยอดเยี่ยม
=== ดาวรุ่งขวัญใจมหาชน ===
ไอเลิฟนิวยอร์ก
ไอเลิฟนิวยอร์ก (I Love New York; เขียนตามสไตล์เป็น I ❤ NY) เป็นสโลแกน, โลโก้ และเพลงที่ใช้ในแคมเปญโฆษณาที่พัฒนาโดยบริษัทโฆษณาของเวลล์ส ริช กรีน ภายใต้การควบคุมของแมรี เวลล์ส ลอว์เรนซ์ เพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยวในรัฐนิวยอร์กมาตั้งแต่ ค.ศ. 1977 ซึ่งรวมไปถึงมหานครนิวยอร์ก โลโก้เครื่องหมายการค้า ถือครองโดยNew York State Department of Economic Development สโลแกนนี้สามารถพบได้ในร้านขายของฝากและโบว์ชัวร์ทั่วรัฐ
"ไอเลิฟนิวยอร์ก" เป็นสโลแกนทางการของรัฐนิวยอร์ก
เพลงรัฐนิยอร์ก
คาร์เมนแต่งเนื้อร้องใหม่ใน ค.ศ. 2020 ในช่วงที่มีนิวยอร์กมีผู้ติดเชื้อสูงสุด แต่ไม่ได้มีการบันทึกหรือใช้งานแต่อย่างใด
คามิน คมนีย์
คามิน คมนีย์ (อ่านว่า คา-มิน-คะ-มะ-นี) เป็นนักเขียนสารคดีและนวนิยาย มีผลงานรวมเล่มตีพิมพ์แล้ว 16 เล่ม และได้รับรางวัลยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด 2 สมัย (ปี 2547 และ 2553), รางวัลชนะเลิศวรรณกรรมแว่นแก้ว (ปี 2554), รางวัลหนังสือดีเด่นของ สพฐ. (ปี 2556) และในปี 2557 คณะกรรมการนานาชาติด้านหนังสือเด็กและเยาวชน (The International Board on Books for Young People: IBBY) ได้ประกาศให้ "ลูกยางกลางห้วย" ของเขาเป็นหนึ่งในรายชื่อหนังสือเกียรติยศ ประจำปี 2557 (IBBY Honour List 2014)
นอกจากงานเขียนแล้ว คามินยังเป็นนักวิ่งระยะไกล, นักตะกร้อวง และนักชินลง อันเป็นกีฬาประจำชาติของพม่า งานเขียนหลายเล่มของเขาสะท้อนประสบการณ์และความหลงใหลในกีฬาดังกล่าว
ประวัติ
เกิดที่ตำบลบ้านนิคม อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช จบชั้นประถมศึกษา (ป.6) ที่บ้านเกิดจากโรงเรียนบ้านนิคมวังหิน จ.นครศรีธรรมราช ชั้นมัธยมศึกษา (ม.6) จากโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล จ.กระบี่ และนิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนได้ทุนรัฐบาลไปศึกษาต่อจนสำเร็จระดับมหาบัณฑิตทางกฎหมาย (Master of Laws) ที่มหาวิทยาลัยคอร์แนลล์ (Cornell) ประเทศสหรัฐอเมริกา เขากลับมาทำงานใช้ทุนในส่วนราชการและทำงานหน่วยงานอิสระมาหลายแห่ง ได้แก่ สำนักงานปลัดกระทรวง และกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ปปง.), สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.), สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)
ด้วยความใฝ่ฝันอยากเขียนหนังสือ เขาจึงออกจากงานประจำขณะมีเงินในบัญชีเพียงเล็กน้อย เพราะความเชื่อว่าหากไม่เช่นนั้นจะไม่มีวันทำฝันให้เป็นจริงได้
คามินกับการวิ่งระยะไกล
คามินลงวิ่งมาราธอน (42.195 กม.) เป็นครั้งแรกในชีวิตในปี 2545 เพราะหลงผิดคิดว่าเป็นกีฬาที่อาศัยเพียงความใจสู้และอดทนโดยไม่ต้องฝึกซ้อมมากมาย บทเรียนเปลี่ยนชีวิตครั้งนั้นทำให้เขาหลงรักการวิ่งระยะไกลเป็นชีวิตจิตใจ ในปีแรกเขาเคยได้ถ้วยรางวัลจากการแข่งขันทั้งระยะมินิมาราธอน (10.5 กม.) ฮาล์ฟมาราธอน (21.1 กม.) และฟูลมาราธอน (42.195 กม.) ต่อมาจะบาดเจ็บบ่อยครั้งและแทบไม่ลงแข่งขันเลยนับเป็นเวลา 10 ปี กระทั่งกลับมามุ่งมั่นและลงวิ่งในระยะฟูมาราธอนได้สำเร็จอีกหนในปี 2556
ประสบการณ์การวิ่งระยะไกลได้กลายเป็นผลงานวรรณกรรมเล่มแรกของเขา คือ เย็นวันเสาร์-เช้าวันอาทิตย์ และ หัว*ใจ*เท้า ก็ถ่ายทอดเรื่องราวการกลับมาวิ่งระยะไกลอีกครั้งดังกล่าว
คามินกับตะกร้อวง
ชอบใจในหลักคิดของการละเล่นที่ช่วยกันโดยไม่มีผู้แพ้ผู้ชนะของตะกร้อวง คามินทุ่มเทให้กับการฝึกฝนท่วงท่าลีลาหลากหลายจนได้ร่วมวงกับ ชมรมตะกร้อไทยลีลา ซึ่งเล่นประจำมาช้านานที่สนามหลวง เคยนำสมาชิกชมรมออกเดินสายสาธิตและเผยแพร่การเล่นตะกร้อวงในปี 2549-2550 โดยการสนับสนุนงบประมาณจาก สสส.
เรื่องราวตะกร้อวงของเขารวมเล่มไว้ในหนังสือ เรื่อง ช่วยกันเตะ… อย่าให้ตาย! และปรากฏในรายการสารคดีโทรทัศน์ "ลุยไม่รู้โรย"
คามินกับชินลง
คามินเดินทางไปฝึกฝนและเล่นชินลงในพม่าครั้งแรกเมื่อปี 2549 ในเทศกาลวาโซชินลงแห่งมัณฑะเลย์ ซึ่งเป็นเทศกาลชินลงที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุด เขาได้รับการเรียกขานว่า "ไทยมินดา - Thai Minda" (แปลว่า เจ้าชายไทย) หรือ "โกนิกร - Ko Nikorn" และได้รับการบันทึกว่าเป็นคนไทยคนแรกที่ได้ร่วมเล่นชินลงในเทศกาลนี้ ในปี 2554 เขานำคณะนักตะกร้อไทยไปร่วมเล่นชินลงในเทศกาลดังกล่าว ทำให้เป็นนักชินลงต่างชาติทีมแรก (คนชาติเดียวกันครบทั้ง 6 คน) ในประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 80 ปีของเทศกาล
ประสบการณ์และเรื่องราวของชินลงและการเดินทางของเขาและคณะ ได้รับการถ่ายทอดสู่สาธารณชน ดังนี้
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2021
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2021 (2021 Men's European Volleyball Championship) จะเป็นการแข่งขันครั้งที่ 32 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป ซึ่งเป็นครั้งที่สองของยูโรวอลเลย์ (EuroVolley) จะจัดขึ้นใน 4 ประเทศ ได้แก่ ประเทศโปแลนด์ ประเทศเช็กเกีย ประเทศเอสโตเนีย และประเทศฟินแลนด์ จำนวนทีมชาติที่จะเข้าร่วมแข่งขันยังคงอยู่ที่ 24 ทีม
การแบ่งกลุ่ม
การจับสลากแบ่งกลุ่มได้ดำเนินการดังนี้:
การจับสลากจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2021ในเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์
รอบแรก
สี่อันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้าสู่รอบต่อไป
อันดับการแข่งขัน
<section begin=WCQ />
รถอีแต๋น
รถอีแต๋น หรือในชื่อต่าง ๆ เช่น รถเกษตร, รถเกษตรกรรม, รถเกษตรกร, รถขนถ่ายการเกษตร, รถไทยแลนด์ เป็นต้น เป็นรถใช้งานเกษตรกรรมของไทย รถอีแต๋นเป็นรถที่ผลิตเองในประเทศไทย โดยใช้เครื่องยนต์ที่เป็นเครื่องยนต์อเนกประสงค์ ประเภทเครื่องยนต์ดีเซล 1-3 สูบ สามารถนำมาดัดแปลงเป็นเครื่องสูบน้ำ และเครื่องปั่นไฟ ได้ด้วย ส่วนประกอบอื่นๆของรถอีแต๋นก็นำมาจากอะไหล่รถยนต์มือสองทั่วไป และทำส่วนกะบะท้ายนิยมทำด้วยไม้, สเตนเลส หรือ เหล็ก เพื่อบรรทุกของ เช่น บรรทุกพืชผักในสวน
ที่มาของชื่ออีแต๋น
อีแต๋น มาจากคำว่า "สะแหล๋นแต๋น" หรือพูดภาษาที่ชาวบ้าน เข้าใจง่าย ๆ คือ "แรด" และด้วยความที่เป็นรถวิ่งช้า วิ่งแบบแต๋น ๆ คำว่าอีแต๋นจึงเหมาะกับรถประเภทนี้ (รถอีแต๋นจริง ๆ แล้วมาจากเสียงของเครื่องยนต์ทีเป็นเครื่องสูบเดียว ที่เสียงเครื่องจะดัง แด้น ๆ ๆ ๆ ๆ ชาวบ้านจึงเรียกรถอีแต๋น ไม่ได้มาจากคำ "สะแหล๋นแด๋น" ซึ่งไม่มีในภาษาชาวบ้านในชนบทเป็นภาษาสมัยใหม่ และไม่ได้เกี่ยวกับรถอีแต๋นเลย)
คำว่า รถอีแต๋น เป็นภาษาชาวบ้าน ที่ใช้เรียกรถที่ประกอบขึ้นมา โดยใช้อะไหล่รถยนต์ (ใหม่) และ/หรือ อะไหล่รถยนต์มือสอง หรือเรียกอีกอย่างว่า “อะไหล่เชียงกง” นำมาประกอบขึ้นเป็นรถอีแต๋น  ซึ่งอะไหล่เชียงกงที่มาจากรถยนต์ในประเทศญี่ปุ่น  เพราะตามกฎหมายของประเทศญี่ปุ่น มีการตรวจสภาพรถยนต์อย่างเข้มงวด โดยรถเก๋งจดทะเบียนใหม่จะสามารถใช้งานได้เป็นเวลา 4 ปีโดยไม่ต้องตรวจสภาพหรือต่อทะเบียนหลังจากนั้นตรวจสภาพกันทุก ๆ 2 ปี  และในการปรับปรุงสภาพรถเพื่อให้ได้มาตรฐานความปลอดภัยและด้านสิ่งแวดล้อม มีค่าใช้จ่ายที่สูง รถที่ไม่ผ่านการตรวจสภาพจึงมักเข้าสุสานรถยนต์ ขายเป็นอะไหล่มือสอง ส่งไปตามประเทศต่าง ๆ   ถ้าเทียบกับรถที่ใช้งานในประเทศไทยเอง ถือว่าไม่เก่ามาก
หรือ อะไหล่มือหนึ่ง ที่นำเข้าจากประเทศจีน ที่มีราคาถูกกว่า อะไหล่ญี่ปุ่น ซึ่ง อุตสาหกรรมในประเทศจีน สามารถผลิตอะไหล่รถยนต์ เป็นจำนวนมากขึ้น โดยอะไหล่หลัก ๆ ที่นำมาประกอบเป็นรถอีแต๋น ก็จะมี
ส่วนแชสซีรถ ก็อาจจะใช้ได้ 2 ประเภท  คือ แชสซีรถยนต์เชียงกง   หรือแชสซีเหล็กรางน้ำใหม่ นำมาประกอบขึ้นเป็นแชสซี  โดยขนาดของเหล็กจะขึ้นอยู่กับการรับน้ำหนักของช่วงล่าง
อะไหล่รถยนต์ (ใหม่)
เครื่องยนต์ดีเซล 1-3 สูบ, ระบบเบรก, ระบบคลัตช์, ระบบไฟฟ้า, ระบบไฟส่องสว่าง, แบตเตอรี่, ยางรถยนต์   และโครงสร้างเหล็กที่ประกอบขึ้นมาเป็นตัวรถ
ปัจจุบันรถอีแต๋นที่เคยถูกใช้โดยกลุ่มเกษตรกรในท้องทุ่งนาที่เราเคยเห็นจนคุ้นตาเมื่อในอดีตได้มีการพัฒนาไปในรูปแบบต่างๆมากมายเพื่อให้ตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้งาน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในการประยุกต์รถอีแต๋นให้เป็นรถแบบต่าง ๆ ก็คงจะเห็นได้จาก
การจดทะเบียนรถอีแต๋น
รถอีแต๋นสามารถนำไปจดทะเบียนกับกรมการขนส่งทางบกได้ เนื่องจากรัฐบาลได้มีกฎหมายออกมารองรับให้รถอีแต๋นสามารถจดทะเบียน โดยเสียภาษีประจำปี และใช้งานบนท้องถนนได้ตามกฎหมาย ตามกฎกระทรวง ฉบับที่  11 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์  พ.ศ. 2552  มีเนื้อหาว่า ต้องใช้เครื่องยนต์ที่มิได้ใช้สำหรับรถยนต์โดยเฉพาะมาติดตั้ง  น้ำหนักตัวรถต้องหนักไม่เกิน 1600 กก. เครื่องยนต์ต้องมีความจุในกระบอกสูบรวมกันไม่เกิน 1200 ลูกบาศก์เซนติเมตร ความกว้างตัวรถต้องไม่เกิน 2 เมตร และความยาวตัวรถต้องไม่เกิน 6 เมตร มีลักษณะเป็นรถสี่ล้อหรือรถสามล้อก็ได้ มีระบบไฟฟ้า ได้แก่ ไฟหน้า ไฟท้าย ไฟเลี้ยว ไฟส่องป้ายทะเบียน แตรที่ดังพอสมควร และมีกระจกมองข้าง เช่นเดียวกับรถประเภทอื่น ๆ
หลินปิง
หลินปิง (จีน: 林冰; Lin Bing) เป็นแพนด้ายักษ์เพศเมียในสวนสัตว์เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันพุธที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จากการผสมเทียม ระหว่างช่วงช่วงและหลินฮุ่ย นับเป็นแพนด้าตัวแรกของโลกที่เกิดในประเทศเขตศูนย์สูตร ในเดือนนอกฤดูผสมพันธุ์ของหมีแพนด้า
หลินปิง เป็นชื่อที่ได้รับการลงคะแนนเป็นอันดับ 1 โดยคนไทย ทางจดหมายและไปรษณียบัตร ถึง 13 ล้านฉบับ จาก 4 ชื่อ (อันดับ 2 “ขวัญไทย” 3.5 ล้านฉบับ อันดับ 3 “ไทจีน” 2.5 ล้านฉบับ อันดับ 4 “หญิงหญิง” 2 ล้านฉบับ)
ความพยายามของสัตวแพทย์ไทย
หลังจากที่ประเทศไทยได้รับช่วงช่วงและหลินฮุ่ยในฐานะทูตสันถวไมตรีระหว่างไทยและจีน มาอยู่ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ในปี พ.ศ. 2546 องค์กรได้ทำการดูและคู่หมีแพนด้าให้มีคุณภาพที่ดีเป็นเวลา 3 ปี ทางสวนสัตว์ฯ เริ่มพยายามให้คู่แพนด้าได้มีโอกาศผสมพันธุ์เองตามธรรมชาติด้วยการทำให้สิ่งแวดล้อมภายในบริเวณที่เลี้ยงมีบรรยากาศเหมือนธรรมชาติ บริเวณด้านหลังสามารถแยกหมีให้อยู่ตัวเดียวหรือเป็นคู่ได้ ส่วนด้านจัดแสดงด้านหน้า แบ่งพื้นที่ให้ทั้สองคิดถึงกันมากที่สุด หลินฮุ่นแสดงอาการเป็นสัดครั้งแรกราววันที่ 16-19 มกราคม พ.ศ. 2549 โดยส่งเสียงร้องคล้ายเสียงแพะ เดินวนกระสับกระส่าย ป้ายกลิ่นตามที่ต่าง ๆ ยกหางและเดินถอยหลังเข้าหาช่วงช่วง แต่ช่วงช่วงแสดงพฤติกรรมคล้ายการขึ้นผสมพันธุ์เท่านั้น แต่ก็ล้มเหลว ต้องรอลุ้นปีถัดไป ต่อมาปลายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 หลินฮุ่ยแสดงอาการเป็นสัดครั้งที่ 2 ทางทีมงานหากลยุทธ์หลากหลาย อย่างให้ช่วงช่วงดูวิดีโอโป๊เพื่อกระตุ้นพฤติกรรมสืบพันธุ์ ตามคำแนะนำของประเทศจีนและอื่น ๆ หรือการกั้นคอกแยกเพื่อเลียนแบบพฤติกรรมทางธรรมชาติที่มักแยกกันอยู่ตามลำพัง และเปิดให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันเฉพาะช่วงที่หลินฮุ่ยเป็นสัด แต่ผลก็ไม่เป็นที่น่าพอใจ
เดือนเมษายน พ.ศ. 2550 มีการรวมตัวคณะทำงานเฉพาะกิจ ที่มีทีมงานจากหลายฝ่ายทั้งทีมงานของสวนสัตว์เชียงใหม่ ทีมจากส่วนวิชาการ องค์การสวนสัตว์ ทีมงานวิจัยของโครงการวิจัยและจัดแสดงหมีแพนด้า ทีมงานคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ข้อมูลการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดคือข้อมูลจากห้องปฏิบัติการฮอร์โมน ที่ทำงานต่อเนื่อง 24 ชั่วโมง ต่อมาวันที่ 1 เมษายน หลินฮุ่ยตกไข่ ทีมงานปล่อยให้ช่วงช่วงเข้าผสมกับหลินฮุ่ยแต่ไม่สำเร็จ จึงดำเนินการผสมเทียมในวันถัดมา ช่วงช่วงถูกวางสลบในไม่กี่ชั่วโมง การผสมเทียมครั้งแรกนี้มีผู้เชี่ยวชาญจากประเทศจีนมาช่วยเหลือทีมงาน แต่น่าเสียดายว่า หลินฮุ่ยเกิดภาวะตั้งท้องเทียม ที่เป็นเรื่องทั่วไปที่เกิดขึ้นได้เป็นปกติในสัตว์หลายชนิด
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นเริ่มเข้าฤดูผสมพันธุ์ของหลินฮุ่ยอีกครั้ง ทั้งสิ่งเปลี่ยนแปลงเรื่องระดับฮอร์โมนและพฤติกรรม ทางทีมงานร่วม 30 ชีวิตวางแผนการทำงานแบบละเอียด ทั้งแผนปฏิบัติการรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน ตั้งแต่ผสมพันธุ์จนถึงคลอด หลังจากพิจารณาระดับฮอร์โมนที่ขึ้นถึงสูงสุดและเริ่มลดระดับลงอย่าฮวบฮาบ เป็นสัญญาณบ่งชี้ว่าหลินฮุ่นมีไข่ตกจากรังไข่แน่นอน ทางทีมงานเริ่มวางยาสลบช่วงช่วง ได้น้ำเชื้อคุณภาพเยี่ยมมากพอเพียงสำหรับการผสมเทียมถึง 2 ครั้ง จากนั้นสู่กระบวนการพาตัวอสุจิของช่วงช่วงไปเจอกับไข่ของหลินฮุ่ยเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 จากนั้นเริ่มสังเกตพฤติกรรม การตรวจฮอร์โมนจากฉี่ทุกวัน หากตั้งท้องฮอร์โมนโปรเจสเตอโรนที่รังไข่จะผลิตออกมา สองเดือนหลังวันผสมเทียม พบว่าพฤติกรรมหลินฮุ่ยเปลี่ยนไป กินอาหารมากขึ้น ท้องและเต้านมขยายใหญ่ นอนเก่งกว่าเดิม รวมทั้งผลตรวจฮอร์โมนเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ
เกิด
27 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 หลังจากเจ้าหน้าที่สังเกตพบพฤติกรรมผิดปรกติของหลินฮุ่ยที่แสดงอาการกระวนกระวาย เดินไปมา เลียบริเวณอวัยวะเพศถี่มากขึ้นหลังเที่ยงคืนวันที่ 26 จึงติดต่อไปที่ศูนย์วิจัยแพนด้า ประเทศจีน ปรึกษาจากผู้รู้ จึงได้รับคำตอบว่า หลินฮุ่ยกำลังจะคลอด คำยืนยันทำให้ทีมงานตื่นเต้นและกระวนกระวายอย่างมาก แพนด้าน้อยคลอดออกมา โดยถูกบันทึกภาพด้วยกล้องวิดีโอของทีมงานสวนสัตว์ฯ หลังจากอุ้มท้อง 97 วัน มีน้ำหนักแรกเกิด 235 กรัม
การตั้งชื่อ
มีการจัดประกวดตั้งชื่อแพนด้าน้อย โดยคณะกรรมการองค์การสวนสัตว์ฯจะเป็นผู้รวบรวมชื่อคัดเลือกให้เหลือ เพียง 4 ชื่อ จากนั้นจะเปิดโอกาสให้ประชาชนลงคะแนนผ่านทางไปรษณียบัตร โดยหลินปิง เป็นชื่อที่ได้รับการลงคะแนนเป็นอันดับ 1 โดยคนไทย ทางจดหมายและไปรษณียบัตร ถึง 13 ล้านฉบับ จาก 4 ชื่อ (อันดับ 2 “ขวัญไทย” 3.5 ล้านฉบับ อันดับ 3 “ไทจีน” 2.5 ล้านฉบับ อันดับ 4 “หญิงหญิง” 2 ล้านฉบับ) โดยหลินปิง มีความหมายว่า ป่าเมืองหนาว หรือป่าแห่งสายน้ำปิง
ส่งกลับจีนเพื่อไปหาคู่
28 กันยายน พ.ศ. 2556 ได้มีการส่งหลินปิงไปที่ศูนย์วิจัยและอนุรักษ์หมีแพนด้า เมืองเฉิงตู ประเทศจีน เป็นเวลา 1 ปี เพื่อให้จับคู่ผสมพันธุ์กับแพนด้าหนุ่ม
สิ่งสืบเนื่อง
นับตั้งแต่หลินปิงเกิดมา สื่อต่าง ๆ ทุกสื่อ หนังสือพิมพ์ทุกฉบับต่างลงหน้าหนึ่ง ออกรายการโทรทัศน์ทุกช่อง มีการถ่ายทอดสดในลักษณะเรียลลิตี้ผ่านเครือข่ายโทรทัศน์วงจรปิดในสวนสัตว์และอินเทอร์เน็ต ยังส่งผลให้การท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่กลับมาคึกคักอีกครั้งหลังสถานการณ์การเมือง รายรับของสวนสัตว์เชียงใหม่หลังจากหลินปิงเกิด คาดว่ามีรายได้เพิ่มขึ้น รวมมีรายได้ปีละ 208 ล้านบาท
26 มิถุนายน พ.ศ. 2552 มีช้างพลาย 3 ตัวจากวังช้างอยุธยา แล เพนียด ถูกทาสีจนมีหน้าตาละม้ายคล้ายหมีแพนด้า ออกเดินเรียกร้องความสนใจจากประชาชน จนกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในเช้าวันรุ่งขึ้น "ผลพลอยได้ครั้งนี้คือ พูดในสิ่งที่คนไทยบางคนคิดอยู่ในใจออกมาดัง ๆ" หรือแม้แต่สุนัขที่มีสีขนคล้ายหมีแพนด้า ของแม่ค้าขายข้าวแกงจังหวัดเชียงราย ยังถูกสื่อมวลชนนำเสนอข่าว ก่อนปิดรับไปรษณียบัตรทายชื่อแพนด้าน้อย
ต่อมามีรายการเรียลลิตี้ที่นำเสนอชีวิตครอบครัวหมีแพนด้าทั้ง “หลินปิง” ทางสื่อโทรทัศน์ในช่องทรูวิชั่นส์ตลอด 24 ชั่วโมง ในช่องแพนด้าแชนแนล เริ่มออกฉายวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และยุติการออกอากาศไปในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยสาเหตุทางงบประมาณและสิ้นสุดสัญญากับทางทรูวิชั่นส์ รวมระยะเวลาออกอากาศนานถึง 3 ปีเต็ม
บีเอต้าเบียทริกซ์ (รอสเซ็ตติ)
บีเอต้าเบียทริกซ์ (Beata Beatrix) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบที่เขียนโดยดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เททบริเตนในลอนดอนในอังกฤษ
รอสเซ็ตติเขียนภาพ “บีเอต้าเบียทริกซ์” เสร็จในปี ค.ศ. 1872 เป็นภาพบิอาทริเช พอร์ตินาริ (Beatrice Portinari) สตรีชาวฟลอเรนซ์ผู้เป็นแรงบันดาลใจในโคลงรักและบทเขียน La Vita Nuova (ชีวิตใหม่) ที่ดานเต อลิเกียริเขียนในปี ค.ศ. 1295 เบียทริกซ์เสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1290 ภาพที่รอสเซ็ตติเขียนเป็นภาพของเบียทริกซ์ชั่วขณะที่กำลังจะเสียชีวิต รอสเซ็ตติใช้ภรรยาเอลิซาเบธ ซิดดัล (Elizabeth Siddal) เป็นแบบเบียทริกซ์ ในจดหมายที่เขียนถึงวิลเลียม มอร์ริสในปี ค.ศ. 1873 รอสเซ็ตติกล่าวถึงการเขียนภาพนี้ว่า "ไม่ใช่เป็นภาพที่แสดงการตายของเบียทริกซ์ แต่เป็นภาพอุดมคติของหัวข้อที่เป็นสัญลักษณ์ของภาวะการอยู่ในภวังค์ หรือชั่วที่จิตวิญญานแปรรูป"
ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ
มวยไทย
ก้องธรณีเริ่มหัดมวยตั้งแต่อายุ 9 ปี โดยหัดกับพี่ชายคือ สมพงษ์ ทิพย์ท่าไม้ เมื่อจบชั้น ป.4 จึงขึ้นชกมวยครั้งแรกที่เวทีมวยวัดคลองด่าน จังหวัดสมุทรปราการ ขณะอายุเพียง 11 ปี แต่ก็ชนะคะแนน ไก่แก้ว สิงห์คลองปกได้อย่างงดงาม
เมื่อตระเวนชกมวยไปทั่วจนมีประสบการณ์ พี่ชายได้พาไปฝากไว้กับครูยอดธง เสนานันท์ ชกไต่อันดับจนเป็นดาวรุ่งของเวทีใหญ่ ของอำเภอบางละมุง เมื่อ พ.ศ. 2518 ก้องธรณีตระเวนชกมวยจนเป็นยอดมวยในภาคตะวันออก จากนั้นจึงเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯที่เวทีลุมพินี เมื่อ พ.ศ. 2520 ขณะอายุ 17 ปี ได้ชกกับยอดมวยในยุคนั้นหลายคน เช่น บางคล้าน้อย ส.ธนิกุล สำราญศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ฉมวกเพชร ห้าพลัง (ต่อมาคือ ฉมวกเพชร ช่อชะมวง) เป็นนักมวยที่มีค่าตัวสูงที่สุด ถึง 120,000 บาท ในการชกกับ สมิงหนุ่ม สิทธิบุญธรรม ที่ เวทีมวยราชดำเนิน ได้ครองแชมป์มวยไทยของเวทีลุมพินีถึง 5 รุ่น ในช่วง พ.ศ. 2521 – 2527 ได้แก่
มวยสากล
เมื่ออิ่มตัวในการชกมวยไทยแล้ว ก้องธรณีจึงหันมาชกมวยสากล เมื่อ พ.ศ. 2528 ชกชนะรวด 9 ครั้ง โดยหนึ่งในนั้นเป็นการชนะคะแนนอดีตแชมป์โลก พเยาว์ พูนธรัตน์ ด้วย ก้องธรณีจึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC กับ ฆิลเบร์โต โรมัน ในปี พ.ศ. 2529 ผลการชกปรากฏว่าก้องธรณีสู้ชั้นเชิงของโรมันไม่ได้เลย ถูกถลุงจนบอบช้ำหวิดถูกน็อก แต่ก้องธรณีก็ยืนหยัดสู้ได้จนครบยก เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรมันไป
ก้องธรณีกลับมาชกชนะอีก 3 ครั้ง จึงมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท WBA กับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อ พ.ศ. 2531 ซึ่งถือเป็นศึกสายเลือดคู่ที่สองของไทย การชกในครั้งนั้น ก้องธรณีเป็นฝ่ายใช้ชั้นเชิงคอยดักจังหวะชก และเป็นฝ่ายต่อยเขาทรายลงไปให้กรรมการนับแปดในยกที่ 5 แต่หลังจากนั้น ก้องธรณีกลับเป็นฝ่ายหนี ไม่ค่อยออกอาวุธ ในขณะที่เขาทรายเป็นฝ่ายรุกไล่เกือบตลอด เมื่อครบยกปรากฏว่าเขาทรายเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ก้องธรณีจึงต้องพบกับความผิดหวังอีกครั้งหนึ่ง
หลังจากนั้นก้องธรณีหันกลับไปชกมวยไทยอีกครั้ง แต่สภาพร่างกายไม่แข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว จึงตัดสินใจแขวนนวมในปี พ.ศ. 2533 และเดินทางไปเป็นครูสอนศิลปะมวยไทยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น นาน 2 ปี แล้วกลับมาเปิดค่ายมวยในประเทศไทย ปัจจุบัน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ เป็นเทรนเนอร์ ดูแลนักมวยในค่ายศิษย์ยอดธง ของครูยอดธง เสนานันท์ และได้เปิดสอนมวยไทยที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจัน
แหล่งข้อมูลอื่น
กองธรณี พยัคฆ์อรุณ
เขตผู้ว่าราชการของประเทศโอมาน
ประเทศโอมานแบ่งออกเป็น 11 เขตผู้ว่าราชการ (มุฮาฟะเซาะฮ์) และเป็นเช่นนั้นตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2011  แต่ละเขตผู้ว่าราชการแบ่งออกเป็นจังหวัด (วิลายะฮ์)
แคว้นและเขตผู้ว่าราชการก่อน ค.ศ. 2011
ก่อนวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ประเทศโอมานแบ่งออกเป็น 5 แคว้น (มินเฏาะเกาะฮ์) กับ 4 เขตผู้ว่าราชการ (มุฮาฟะเซาะฮ์) เขตผู้ว่าราชการทั้ง 4 เขต ได้แก่ มัสกัต, ซุฟาร, บุร็อยมี และมุซันดัม อัลบุร็อยมีได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 จากส่วนหนึ่งของแคว้นอัซซอฮิเราะฮ์ แคว้นต่าง ๆ แบ่งออกเป็นจังหวัดรวม 61 จังหวัด แต่ละแคว้นจะมีเมืองหลักอยู่หนึ่งเมืองหรือมากกว่านั้น โดยมีเมืองหลักรวม 12 เมือง
วัดดอนมูลชัย
วัดดอนมูลชัยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 เดิมชาวบ้านเรียกกันว่า วัดสันป่าข่อย เนื่องจากมีต้นข่อย อยู่เป็นจำนวนมากและเป็นที่ลุ่มน้ำขัง ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันปรับพื้นที่ โดยนำทรายมาถมให้สูงขึ้น จึงให้มีนามว่า "วัดดอนมูลชัย" อย่างไรก็ตามจากจารึกอักษรธรรมล้านนาและอักษรไทยระบุปีที่สร้างวัดว่า "ครูบาเปิ้นท่านได้สร้างวัดเมื่อพระพุทธศักราช 2438 และได้สร้างกำแพงเมื่อพระพุทธศักราช 2466" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2490
กูเฮง ยาวอหะซัน
กูเฮง ยาวอหะซัน (8 สิงหาคม พ.ศ. 2508 – ) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส 3 สมัย
ประวัติ
กูเฮง ยาวอหะซัน เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่อำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรของนายกูเซ็ง และนางแมเนาะ ยาวอหะซัน และเป็นน้องชายของนายวัชระ ยาวอหะซัน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เขาสมรสกับรัตติกร ยาวอหะซัน และมีบุตร–ธิดา 2 คน
งานการเมือง
กูเฮง เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2550 รวม 2 สมัย
พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เป็นระยะเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2556 กูเฮงได้สมัครเข้าร่วมงานกับพรรคชาติไทยพัฒนา
ใน พ.ศ. 2561 กูเฮงรวมถึงบิดาคือนายกูเซ็งพร้อมกับทีมงานได้ย้ายมาร่วมงานกับ พรรคภูมิใจไทย แต่ต่อมาเขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาชาติ และได้รับเลือกตั้ง เป็นสมัยที่ 3
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
กูเฮง ยาวอหะซัน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
ดิ๊กซี่ ดีน
วิลเลี่ยม ราล์ฟ ดีน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ดิ๊กซี่ ดีน, เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างมากจากการยิงประตูในสนามให้ต้นสังกัดคือเอฟเวอร์ตันและทีมชาติอังกฤษ ชื่อเล่นของเขามาจากการที่แฟนบอลตั้งให้แต่โดยส่วนตัวแล้วเขาไม่ค่อยชอบมันนัก เพราะจริงๆแล้วเขามีชื่อเล่นว่า บิล
ประวัติ
ดิ๊กซี่ ดีนเกิดที่เบอร์เคนเฮด, ย่านเมอร์ซี่ไซด์ เริ่มเล่นฟุตบอลในระดับท้องถิ่นให้ทีมเพนสบี้ ต่อมาจึงเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังโดยย้ายมาเล่นให้กับทีมทรานส์เมียร์ โรเวอร์ส ก่อนจะย้ายไปเอฟเวอร์ตันสโมสรที่ทำให้เขาเป็นตำนาน ด้วยค่าตัวเพียงแค่ 3,000ปอนด์ ในปี1925 และเขาก็สร้างปรากฏการณ์ด้วยการยิงถึง32ลูก ในปีแรกที่เพิ่งย้ายมา
ต่อมาเขาได้รับบาดเจ็บอย่างหนักถึงขั้นขากรรไกรหักและกะโหลกศีรษะร้าวจากอุบัติเหตุโดยรถจักรยานยนต์ในเวลส์ แต่ก็กลับมาเล่นฟุตบอลต่อได้อย่างเหลือเชื่อ และเป็นดาวซัลโวฤดูกาล 1927-1928 ด้วยการยิงประตูในลีกแบบถล่มทลายถึง60ประตูในฤดูกาลเดียว ซึ่งสถิติดังกล่าวยังไม่มีใครทำลายได้จนถึงบัดนี้และสโมสรก็คว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้ในฤดูกาลดังกล่าวนั่นเอง หลังจากนั้นสโมสรมีอันต้องตกชั้นลงไปเล่นดิวิชั่น 2 แต่ดีนก็ยังคงอยู่กับทีมต่อและพาทีมคว้าแชมป์ดิวิชั่น 2 ในฤดูกาล 1930-1931 โดยภายหลังจากทีมเลื่อนชั้นได้เขาก็พาทีมได้แชมป์ในฤดูกาลแรกที่เลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 1931-1932 และคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ในปี1933
แม้ดีนจะเป็นกัปตันทีมแต่เขาก็ต้องพบกับช่วงเวลาที่ยากลำบากเมื่อหลุดออกจากทีมชุดแรกในปี1937 ทำให้เขาตัดสินใจย้ายไปเล่นให้กับทีมน็อตส์ เคาน์ตี้ในช่วงสั้นๆและย้ายไปเล่นในลีก ไอร์แลนด์กับสโมสรซลิโก้ โรเวอร์ส และเลิกเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการกับทีมสโมสรเฮิร์สในปี 1939 เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2
โดยรวมแล้ว ดิกซี่ ดีนยิงประตูให้เอฟเวอร์ตันทั้งหมด383ประตูจากการลงสนาม433นัด (รวมทุกรายการ) และยังเป็นเจ้าของสถิติยิงประตูในลีกมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาลที่จำนวน 60 ประตู ดีนได้รับการชื่นชมจากคนในวงการฟุตบอลว่ามีน้ำใจนักกีฬาสูงเมื่อตลอดการเล่นฟุตบอลอาชีพของเขาไม่เคยโดนจดชื่อหรือไล่ออกเลยแม้แต่ครั้งเดียว
มีเพียงอาร์เธอร์ โรว์ลี่คนเดียวเท่านั้นที่ยิงประตูในลีก อังกฤษได้มากกว่าเขา โดยโรว์ลี่ยิงไป 433ลูก จากการลงสนาม619 นัด(เฉลี่ย0.70ประตูต่อเกมส์) แต่ดีนยิงประตูเฉลี่ย0.87ประตูต่อเกมส์โดยส่วนใหญ่ยิงในลีกสูงสุดมีเพียงบางปีที่เล่นในดิวิชั่น 2 แต่โรว์ลี่เล่นในดิวิชั่น3และดิวิชั่น4ตลอดชีวิตการค้าแข้ง
เมื่อครั้งที่เขาย้ายไปร่วมทีมซลิโก้ โรเวอร์ส ในเดือนมกราคม ปี 1939โดยได้ลงเล่นถ้วยเอฟเอคัพไอร์แลนด์ และเล่นในลีก7 นัดยิงไป10ประตู ในจำนวนนี้เป็นการยิงในนัดเดียวถึง5ลูก ในเกมส์ชนะทีมวอร์เตอร์ฟอร์ด 7-1และเป็นการยิงประตูใน1นัดที่มากเป็นสถิติสโมสร ที่ไอร์แลนด์เขาลงเล่นบอลถ้วยไป4นัด ยิงได้1ลูกในนัดชิงชนะเลิศกับทีมเชลบอร์นซึ่งเสมอ1-1(เล่นนัดรีเพล์เชลบอร์นชนะ1-0) แต่อีก39ปีต่อมาเหรียญรองแชมป์ของเขาก็ถูกขโมยไปจากโรงแรมที่เขาพักในปี1978 ระหว่างที่เขาเดินทางไปชมเกมส์นัดชิงชนะเลิศบอลถ้วยของทีม
ผลงานในทีมชาติ
ดีน ยิงประตูในทีมชาติได้18 ประตู จากการลงสนาม16 นัด โดย6ประตูเป็นการยิงแฮตทริก2ครั้งในนัดเจอเบลเยี่ยม เดือนพฤษภาคม ปี 1927 และนัดเจอลักเซมเบิร์กในอีก10วันถัดมา
ชีวิตส่วนตัว
ดิ๊กซี่ ดีน แต่งงานกับภรรยาของเขา อีเธล ในปี ค.ศ.1931 และมีลูก 4 คนคือ วิลเลียม,เจฟฟรีย์,ราล์ฟ และบาร์บาร่า
ในวัยชราเขาเสียชีวิตที่กูดิสันพาร์ก สนามเหย้าของเอฟเวอร์ตันในปี1980 ขณะชมการแข่งขันระหว่างเอฟเวอร์ตันพบลิเวอร์พูลด้วยอาการหัวใจวาย
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง หรือ ระบบไม่แปรเปลี่ยนตามเวลา (Time-invariant system) คือระบบที่คุณสมบัติของระบบไม่เปลี่ยนไปเมื่อเวลาเปลี่ยนไป กล่าวคือ สมมุติว่าไม่มีความล่าช้าเกิดขึ้นในระบบ (ระบบรับสัญญาณขาเข้าแล้วสามารถให้สัญญาณขาออกได้ในทันที) ถ้าป้อนสัญญาณขาเข้า x (t) ที่เวลา t จะได้สัญญาณขาออกเป็น y (t) ที่เวลา t ดังนั้นหากป้อนสัญญาณขาเข้าเดิมที่เวลา t + \delta นั้นคือ สัญญาญาณขาออกผลลัพธ์ก็ต้องเป็น ค่าเดิม คือ เพียงแต่จะปรากฏที่เวลา t + \delta ตามเวลาที่ป้อนสัญญาณขาเข้า
ตัวอย่างที่หนึ่ง
ตัวอย่างนี้เป็นการพิจารณาอย่างง่าย โดยเมื่อพิจารณา สมการสถานะ : จะเห็นได้ว่า ระบบ A นั้นมีพารามิเตอร์ของระบบ (สัมประสิทธิ์หน้า x (t ) ) ขึ้นกับเวลา t อย่างชัดแจ้ง นั้นหมายความว่าระบบมีคุณสมบัติเปลี่ยนแปรตามเวลาได้ ส่วนระบบ B นั้น พารามิเตอร์ของระบบไม่ขึ้นกับ เวลา t ดังนั้นระบบเป็นระบบไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา
ตัวอย่างที่ 2
ในตัวอยางนี้เราจะใช้นิยามที่ 2 ในการตรวจสอบคุณสมบัติความไม่แปรเปลี่ยนตามเวลาของระบบ
ระบบ A:
ระบบ B:
ตัวอย่างที่ 3
เวลาเขียนในรูปแบบที่ใช้ตัวดำเนินการเลื่อนได้ดังนี้
โดยที่ \tilde{x} คือฟังก์ชันนิยามโดย
ซึ่งหลังจากดำเนินการเลื่อนแล้วจะได้ว่า
มัคส์ บอร์น
มัคส์ บอร์น (Max Born, 11 ธันวาคม ค.ศ. 1882 - 5 มกราคม ค.ศ. 1970) เป็นนักฟิสิกส์ผู้มีส่วนพัฒนาทฤษฎีด้านกลศาสตร์ควอนตัม และได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1954 ร่วมกับวัลเทอร์ โบเทอจากผลงานการคิดค้นสูตรที่ใช้ในการอธิบายฟังก์ชันความน่าจะเป็นในสมการคลื่นของชเรอดิงเงอร์ ในวิชากลศาสตร์ควอนตัม
ระบบมีพลวัตแบบเวลายง
ตัวอย่างที่ 3
โดยจะเห็นได้ว่า คือตัวดำเนินการที่ทำให้สัญญาณขาเข้าของเวกเตอร์เลื่อนไปข้างหน้า 1 ขั้นของหน่วยเวลา