cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ประวัติการศึกษา
ปี พ.ศ. 2461 ทรงเป็นนักเรียนคนแรกที่ได้ทุนจากรัฐบาลของรัฐเกอดะฮ์ ที่ไปศึกษาในสหราชอาณาจักร ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยเซนต์แคทรีน (St Catharine's College) ในมหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ และได้รับปริญญาบัณฑิตสาขาศิลปศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1925
หลังจากกลับมาจากอังกฤษทรงได้ทำงานอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง ได้ทรงเดินทางไปศึกษาวิชากฎหมายต่อ ที่ Inner Temple ที่ประเทศอังกฤษ แต่ต้องหยุดเรียน ในปี ค.ศ. 1938 เนื่องจากช่วงนั้นได้เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2ขึ้น ทำให้พระองค์ต้องทรงหยุดเรียนและเสด็จกลับมาที่มาเลเซีย หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ในปี ค.ศ. 1947 จึงเสด็จกลับไปศึกษาที่ Inner Temple อีก และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1949
ประวัติการทำงาน
หลังทรงจบการศึกษาอับดุลระฮ์มันเข้ารับราชการในเกอดะฮ์ และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่ปกครองที่เขตกูลิม (Kulim) และซูไงเปอตานี (Sungai Petani) ในอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ได้รับเลือกให้เป็นประธานของสมาคมมลายูของสหราชอาณาจักร (the Malay Society of Great Britain)
เดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1951 เกิดวิกฤตทางการเมืองขึ้นทรงได้รับเลือกให้เป็นประธานพรรคแนวร่วมแห่งสหพันธ์มาลายา (UMNO) คนใหม่และทรงดำรงตำแหน่งเป็นเวลานานถึง 20 ปี และ จนในปี ค.ศ.1954 ทรงเป็นตัวแทนคณะผู้แทนเจรจาขอเอกราชมาเลเซียคืนจากสหราชอาณาจักร
ปี ค.ศ. 1955 มีการเลือกตั้งขึ้นเป็นครั้งแรก พรรคชนะการเลือกตั้งได้เสียงข้างมากแบบถล่มทลายในสภา พระองค์ได้รับเลือกให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย นับเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1957  จนถึง 22 กันยายน ค.ศ. 1970  และหลังชัยชนะจากการเลือกตั้งพระองค์ยังทรงรณรงค์ต่อสู่เรียกร้องเอกราชคืนจากสหราชอาณาจักรอย่างต่อเนื่อง จนประสบความสำเร็จในเวลาต่อมา
ปี ค.ศ. 1961 ได้ร่วมเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งสมาคมอาเซียน (ASA - the Association of Southeast Asia) ที่ภายหลังในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1967 เปลี่ยนมาเป็น ASEAN (the Association of Southeast Asian Nations)
ในด้านศาสนา ทรงเป็นผู้ริเริ่มงานให้กับศาสนาอิสลามในรัฐเกอดะฮ์ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 จนพัฒนาความคิดต่อยอด จัดตั้งองค์กร Islamic Welfare Organisation (PERKIM) ในปี ค.ศ. 1960 ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ PERKIM จนถึงปี ค.ศ. 1989 รวมทั้งใน ค.ศ. 1969 มีส่วนช่วยในการจัดตั้ง the Organisation of Islamic Conference (OIC) และจัดตั้งธนาคารเพื่อการพัฒนาอิสลามขึ้น (the Islamic Development Bank) และได้รับการแต่งแต่งเป็นผู้นำเป็นประธานของ the Regional Islamic Da’wah council of South East Asia and Pacific (RISEAP) ตั้งแต่ปี ค.ศ.1982-1988
ในด้านการกีฬาทรงส่งเสริมสนับสนุนให้มาเลเซีย จัดการแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติขึ้นมากมาย โดยเฉพาะการแข่งขันฟุตบอลเฉลิมฉลองเอกราชมาเลเซียหรือฟุตบอลเมเดก้า (an International football tournament ,the Pestabola Merdeka) ขึ้นในปี ค.ศ. 1957 หลังจากที่ได้เอกราชคืนจากอังกฤษ  ทรงได้รับเลือกเป็นประธานคนแรกของสมาคมฟุตบอลอาเซียน (the Asian Football Confederation –AFC ) ดำรงตำแหน่งจนถึงปี ค.ศ. 1976
สโลวีเนียนฟุตบอลคัพ
สโลวีเนียนฟุตบอลคัพ (Pokal Nogometne zveze Slovenije) เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแบบแพ้คัดออกของประเทศสโลวีเนีย นับเป็นการแข่งขันฟุตบอลที่มีความสำคัญเป็นอันดับที่สองของประเทศรองจากเปอร์วาลีกาสโลวีเนีย ฟุตบอลถ้วยนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1991 หลังจากที่ยูโกสลาฟเฟิสต์ลีกและยูโกสลาฟคัพถูกยุบเนื่องจากการล่มสลายของยูโกสลาเวีย
เส้นขนานที่ 81
เส้นขนานที่ 81 อาจหมายถึง:
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ประวัติการทำงาน
ในด้านกีฬาแข่งม้า ทรงชื่นชอบโปรดปรานชมและเล่นพนันเสี่ยงโชคเป็นประจำที่ the Selangor Turf Club
สโลวีเนียนฟุตบอลคัพ
สโมสรที่เคยเข้าชิงชนะเลิศรายการนี้มีทั้งหมด 14 สโมสร และสโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุดคือมาริบอร์ ซึ่งชนะเลิศ 9 สมัยจากการเข้าชิงชนะเลิศ 14 ครั้ง รองลงมาคือออลิมปียาซึ่งชนะเลิศ 4 สมัยก่อนถูกยุบทีมใน ค.ศ. 2005 ปรีมอเรียเป็นสโมสรที่เข้าชิงชนะเลิศมากที่สุดโดยที่ไม่เคยชนะเลิศเลย พวกเขาจบรองชนะเลิศสามครั้งติดต่อกันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1996–1998 อลูมีนีจเป็นเพียงสโมสรเดียวจากนอกลีกสูงสุดที่เข้าชิงชนะเลิศได้ โดยจบรองชนะเลิศใน ค.ศ. 2002 หลังแพ้กอรีซาด้วยผลประตูรวม 6–1
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ประวัติการทำงาน
ในด้านสื่อสารมวลชน พระองค์ได้เข้าเป็นประธานของหนังสือพิมพ์ในปีนังที่ชื่อว่าThe Star เขียนคอลัมน์ “Looking Back”และ “As I see It”
สโลวีเนียนฟุตบอลคัพ
แชมป์จำแนกตามสโมสร
ตัวเอียง หมายถึงสโมสรที่ถูกยุบ
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
( ไทย)
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 6 (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย เนื่องจาก พลเอกผิน ชุณหะวัณ เข้ายึดอำนาจการปกครอง เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 และให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2 ทำหน้าที่แทนสภาผู้แทนราษฎรไปพลางก่อน จนกว่าจะมีการเลือกตั้ง
ผู้ดำรงตำแหน่ง
ประธานสภาผู้แทนราษฎร พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก)
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 พระราชธรรมนิเทศ (เพียร ไตติลานนท์)
ภาษาโบโด
ภาษาโบโด หรือ ภาษาโบโร (बर'/बड़ो, ) จัดอยู่ในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวโบโดที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียและเนปาล เคยเขียนด้วยอักษรละติน ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครี
การจัดจำแนกและภาษาที่เกี่ยวข้อง
ภาษาโบโดเป็นภาษาในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต มีความใกล้เคียงกับภาษาดีมาซาในอัสสัม และภาษากาโรในรัฐเมฆาลัย และใกล้เคียงกับภาษากอกบอรอกในรัฐตรีปุระ
ประวัติ
หลังจากมีการจัดตั้งองค์กรโบโดขึ้นใน พ.ศ. 2456 ได้มีการนำภาษานี้ไปเป็นสื่อในระดับมัธยมศึกษา และเป็นภาษาราชการร่วมของรัฐอัสสัม และมีการเปิดสอนรายวิชาด้วยภาษาโบโดในมหาวิทยาลัยคุวนตีใน พ.ศ. 2539 ภาษาโบโดยังมีหนังสือเกี่ยวกับกวีนิพนธ์ ละคร เรื่องสั้น นิยาย ชีวประวัติ หนังสือนำเที่ยว และหนังสือสำหรับเด็ก ภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันจะได้รับอิทธิพลจากภาษาข้างเคียงเช่น ภาษาเบงกอล
ระบบการเขียน
การเขียนภาษาโบโดอย่างเป็นทางการใช้อักษรเทวนาครี แม้ว่าจะเคยใช้อักษรละตินและอักษรอัสสัมเป็นเวลานาน นักวิจัยบางคนกล่าวว่าภาษานี้เคยมีอักษรเป็นของตนเองแต่สูญหายไปแล้ว เรียกอักษรเดโอได
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-15 อีเกิล
เอฟ-15 อีเกิล (F-15 Eagle) เป็นเครื่องบินขับไล่สองเครื่องยนต์ทางยุทธวิธีทุกสภาพอากาศที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำหน้าที่ครองความได้เปรียบทางอากาศ มันถูกพัฒนาให้กับกองทัพอากาศสหรัฐและได้ทำการบินครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน ปี 1975 มันเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่โดดเด่นที่สุดในสมัยใหม่ เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิลเป็นแบบดัดแปลงสำหรับทำหน้าที่.ขับไล่.และ.โจมตีทุกสภาพซึ่งได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2532 กองทัพอากาศสหรัฐฯ วางแผนที่จะใช้เอฟ-15 ไปจนถึงปีพ.ศ. 2568
การพัฒนา
ในช่วงสงครามเวียดนาม เมือกองทัพเรือและกองทัพอากาศสหรัฐกำลังแข่งขันกันเพื่อกำหนดอนาคตของเครื่องบินขับไล่ ทางยุทธวิถี เมื่อรัฐมนตรีกลาโหม Robert McNamara กดดันให้สองเล่าทัพใช่อากาศที่เป็น Common Fleet > (การใช้งานอากาศยานแบบเดียวกันเพื่อลดค่าใช้จ่าย ในการใช้งาน ที่ถึงแม้จะกระทบถึงความสามารถในการรบ).และในช่วงนันต้องการหา.เครื่องบินขับไล่มาต่อกรกับ MIG-25 ของโซเวียต.
ด้วยนโยบายของ กลาโหม กองทัพเรือและกองทัพอากาศจึงดำเนินโครงการ TF-X จึงกล้ายมาเป็นเครืองบิน F-111 แต่ในเดือนมกราคมปี 1965 รัฐมนตรีกลาโหม Robert McNamara  ได้ให้กองทัพอากาศตัดสินใจ สำหรับโครงการเครื่องบินขับไล่ราคาประหยัดแบบใหม่ ที่มีระยะทำการสันลง และรองรับภารกิจ Close air support  ที่จะมาแทนที่เครืองบินหลายๆแบบ ทั่ง
NORTH AMERICA F-100D SUPER SADRE   และเครื้องบินทิ้งระเบิดเบาอีกหลายๆแบบ โดยในการทดแทนนี้มีเครื่องบินหลายลำที่ถูกเลือกเข้ามา. กองทัพเรือได้เลือก Douglas A-4 SKYHAWK  และ LTV A-7 CORSAIR II  ที่เป็นเครื่องบินโจมตีเบาแบบเพียวๆ  แต่กองทัพอากาศ กลับให้ความสนใจกับ Northrop F-5 ที่เป็นเครืองบินขับไล่และสามารถทำภารกิจโจมตีภาคพื่นได้เป็นภารกิจรอง  เนื่องจากถ้ากองทัพอากาศเลือกเครื่องบินทำภารกิจโจมตีภาคพื่นเป็นภารกิจหลัก พวกเขาจำเป็นต้องหาเครื่องบินขับไล่อีกแบบหนึ่ง เพื่อความเป็นต่อในการครองอากาศ แต่ในท้ายที่สุด ก็เหลือตัวเลือกเครืองบินขนาดเบาทางยุทธวิถี แบบ F-5 และ A-7 เท่านันที่จะถูกตัดสินใจ โดยไปให้ความสัมพันธ์กับการออกแบบเครื่องบินขับไล่ครองอากาศ ที่มี สมรรถนะสูงกว่านี้ เนื่องจากตั่งแต่เหตุการณ์ที่ F-105  ถูกยิงตกโดยเครื่องบินขับไล่อย่าง MIG-17 ในปี 1965
เดือน เมษายนปี 1965 Harold  Brown  ผู้อำนวยการ Director of Department Of Defense Research and Engineering  ได้ให้มีการเริ่มต้นศึกษาโครงการ  เครื่องบินขับไล่ F-X ที่ได้คาดหวังไว้ว่า จะถูกผลิตออกมา 800 ถึง 1000 ลำ โดยถูกเน้นไปที่ความคล่องตัวแทนความเร็วที่สูงและจะไม่สามารถการโจมตีภาคพื่นดิน โดยความต้งการของโครงการ F-X ถูกกำหนดขึ้นในเดือน ตุลาคมปี 1965 และถูกไปเป็น คำร้องขอข้อเสนอ Request For Proposals ถึง 13 บริษัท ผู้พัฒนาอากาศยาน. ในวันที่  8 ธันวาคม ปี 1965 ในตอนนันเองกองทัพอากาศก็ได้เลือกเครื่องบิน A-7 ในการที่เป็นเครื่องบินที่ขาดคุณลักษณะในการต่อสู้ทางอากาศ และมาคาดหวังความสามารถใยการครองอากาศจากโครงการ F-X แทน
มี 8 บริษัทที่ตอบรับข้อเสนอในครั้งนี้.แต่จากการคัดเลือกมีเพียง 4 บริษัทที่ให้ดำเนินการต่อในการเสนอเครื้องบินต้นแบบ มีการออกแบบที้มากถึง 500 แบบ ในช่วงเวลานี้.โดยการออกแบบส่วนใหญ่จะใช่เครื่องบินที่สามารถพับปีกได้.มีน้ำหนักลำตัวมากกว่า  60000 ปอนด์และมีความเร็วที้มากกว่ามัค 2.7 และมีอัตราสวน TTVLS อยู่ที่ 0.75 การศึกษาดำเนินการมาจนถึงปี 1966 ตัวเครื่องบินนันดูจะมีน้ำหนักมากๆพอกับ F-111 AARDVARK
ซึ่งนันจะทำให้มันไม่มีคุณสมบัติมากพอสำหรับเครื่องบินขับไล่ครองอากาศ ช่วงที่กำลังวิจัยโครงการ บทเรียนจากการรบในสงครามเวียดนาม..ได้ก่อให้เกิดเป็นความกังวลจำนวนมาก.โดยกำหนดให้เครื่องบินเน้นไปที่การต่อสู้โจมตีอากาศสู้อากาศตั่งแต่ระยะไกล โดยทำให้เครื่องบินขับไล่ยุคก่อนนันถูกออกแบบมาให้มีเรดาห์ขนาดใหญ่ และมีความเร็วที่สูง แต่ก็มีข้อจำกัดในความคล่องตัว.และขาดการติดตั่งอาวุธดังเดิมอย่างปืนกลอากาศ ดังตัวอย่างที่เครื่องบินขับไล่ที่สหรัฐใช่อย่าง MCDONNELL DOUGLAS F-4 PHANTOM II ที่ใช่งานทั้งในกองทัพอากาศ กองทัพเรือ.และนาวิกโยธิน.สหรัฐ มีนเป็นเครื่องบินเพียงแบบเดียวที่พอจะรับมือกับภัยคุมคามอย่างเครื่องบินขับไล่ MIG ในสงครามเวียดนาม.แต่ด้วยขนาดที่ใหญ่ของ PHANTOM ทำให้เสียเปลี่ยนกับเครื่องบินขับไล่ที่เล็งอย่าง MIG-21 MIG-17 และ MIG-15 ในการรบระยะประชิด และจรวดนำวิถีอากาศสู้อากาศในขณะนันมีผลงานต้ำกว่าที่ขาดไว้.จึงถือกำเนิดและหลักการฝึกแบบใหม่ของนักบินเครื่องบินขับไล่สหรัฐที่ถูกสอนหลังจากช่วงเวลานัน รวมถึงการนำปืนใหญ่อากาศแบบ M61 VULCAN  มาติดตั่ง กลับมาติดตั่งบนเครื่องบิน F-4
จากปัญหานี้ JOHN BOYD อดีตนักบินเครื่องบินขับไล่ของสหรัฐ จึงได้ตั่งทฎษภี Energy-Maneuverubility(U) ที่ได้กล่าวไว้ว่า
"พลังงานที่มากกว่า และความคล่องตัวจะเป็นปัจจัยสำคัญในการออกแบบเครื่องบินขับไล่ที่สูงกว่าของเครื่องบินนัน."
อัตราส่วนแรงขับต่อน้ำหนักเท่าก้บ   1.1
ความเร็วสูงสุด    มัค  2.3
น้ำหนัก             40,000 ปอนด์
ปีกรองรับน้ำหนักบรรทุดได้สูงสุด  80 ปอนด์/ต่อตารางฟุต
ในช่วงเวลาเดียวกับกาาพัฒนา สหภาพโซเวียตก็ได้เผยให้เห็นถึงเครื่องบินขับไล่ MIG-25 ที่สนามบิน โดโมเดโดโว่ ใกล้กับ Moscow  โดยเครื่องบิน MIG-25 นี้
ถูกออกแบบให้มีความเร็วและเพดานสูงสำหรับการเป็นเครื่องบินขับไล่สกัดกันโดยการออกแบบของเครื่องบินที่มีความเร็วมากกว่ามัค 2.8  ทำให้เครื่องบินลำนี้ต้องใช่วัสดุอย่างสแตนเลส steel แทนที่เครื่องบินขับไล่ปกติเขาใช้กันในการสร้างเครื่องบินขับไล่น้ำหนักเบาและมีปีกขนาดใหญ่สำหรับเพดานบินที่สูง ลักษณะภายนอกของ mig-25 มันมีลักษณะคล้ายกับเครื่องบินต้นแบบในโครงการ F-X แต่มีขนาดใหญ่กว่าจึงนำไปสู้ความกังวลร้ายแรงทั่วกระทรวงกลาโหมสหรัฐ.ในเวลานัน.
เดือนกันยายนปี  1968 คำขอข้อเสนอได้ถูกส่งให้ไปย้ง บริษัทผลิตอากาศยาน 4 บริษัทด้วยกัน โดย กำหนดไว้ว่า  เป็น
เครื่องบินขับไล่ครองอากาศ ที่นั่งเดียว
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด. คือ 40,000 ปอนด์
มีความเร็วสูงสุดคือ มัค 2.5
อัตราส่วนแรงขับต่อน้ำหนัก  1.1
มีเครื่องยนต์ 2 ตัว  ในเครื่องบิน 1 ลำ ที่คล้ายกับโครงการ VF-X ของกองทัพเรือ
ในเวลาเดียวกัน กระทรวงกลาโหมของสหรัฐได้ร้องของให้ NASA ตอบรับข้อเสนอของโครงการ VF-X  ในลักษณะของคู่สัญญาจ้าง ทางอุตสาหกรรมโดยผู้อยู่เบื่องหลังกับการทำงานของนาซ่านี้คือ
John Foster ผู้อำนวยการ Defense  Department Reseearch and Engineering  ด้วยเหตุผลสองข้อ โดยประการแรกการออกแบบจาก Nasa จะเป็นการรวมเอาเทคโนโลยี ขั้นก้าวหน้า อุตสาหกรรม มาปรับใช่  สอง ด้วยประสบการณ์ ของ Nasa อาจจะช่วยให้ลดความเสี่ยงต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นในการพัฒนาภายหลังได้
การออกแบบคอนเซป 4 ตัว สำหรับเครื่องบินขับไล่นี้ มีชื่อว่า Langley Fighter/Attack Experimental  หรือ [LFAX]
ซึ่ง มีต้นแบบทั่ง 4 แบบคือ
LFAX-4 (แบบที่ใช้ปีกพับปรับองศาได้)
LFAX-8  เครื่องต่อยอดมาจาก LFAX-4 แต่มีปีกแบบตายตัว
LFAX-9  มีแบบเครื่องยนต์ที่ติดตั่งทีาใต้ปีก
LFAX-10 มีรูปร่างภายนอกคล้ายกับ MIG-25 ของโซเวียต
ในเดือนตุลาคมปี 1969 กองทัพอากาศสหรัฐ ได้เปลี่ยนชื่อโครงการ F-X เป็น ZF-15A จาก 4 บริษัท ที่ตอบรับมา กองทัพอากาศ ได้ตัด General Dynamics  ออก จึงเหลือเพียง Fairchild Republic
North America Rockwell และ MCDONNELL DOUGLAS เพื่อให้ทั่ง 3 บริษัทส่งข้อเสนอทางด้านเทคโนโลยี.ในเดือนมิถุนายนปี 1969 และในวันที่ 23 ธันวาคม  1969 กองทัพอากาศก็ได้ประกาศให้ MCDonnell Douglas เป็นผู้ชนะโครงการ F-15
การเข้าร่วม.ปฎิบัติการของ F-15
แต้มการสอยแรกเครื่องบินของ F-15 เริ่มต้นโดยกองทัพอากาศอิสราเอล ในปี 1979 ในการบุกโจมตีกรุงปาเลนสไตน์ ในเลบาลอน ปี 1979 ถึง 1981 โดยยิงเครื่องบินของซีเรียตกที่ประกอบไปด้วย MIG-21 13 ลำ และ MIG-25 อีก 2 ลำ ในสงครามเลบาบอนปี 1982 ก็ยังมีแต้มสังหาเครื่องบินรบของซีเรียอีกกว่า 40 ลำ อีกทั่งอิสราเอล และ ญี่ปุ่น เป็นประเทศที่ดัดแปลง F-15 ให้สามารถทำภารกิจโจมตีภาคพื่นได้
ในปี 1984 มีรายงานว่า F-15C ของซาอุได้ยิง F-4E PHAMTON II สองลำของอิหร่านตก
ในช่วงปี 1984 ถึง 1986  มีการนำจรวดต่อต้านดาวเทียมมีติดตั้งบน F-15 อย่าง ASM-135 ASAT โดยติดตั้งที่กึ่งกลางใต้ท้อง เพื่อหวังทำลายดาวเทียมสอดแนมวงโครงจรต่ำ ในการทดสอบนักบินจะไต่ระดับขึ้น 65 องศา ไปยังจุดที่คำนวณไว้ เมื่อถึงระดับความสูง 38,100 ฟุต และความเร็วมัค 1.22 นักบินจะยิงลูกจรวดออกไปใส่ยังดาวเทียม ในการทดสอบคร้งที่ 3 ในการยิงดาวเทียมปลดประจำการ T-78-1 หรือโซวิน ที่อยู่ห่างจากพื่นโลก  555 กิโลเมตรจากพื่นดิน ทำให้นักบินนาวาอากาศตรี Wilbert D. "Doug" Pearson เป็นนักบินเพียงคนเดียวที่ประสบความสำเร็ว ในการยิงดาวเทียมด้วย F-15  เพราะหลังจากนันไม่นานโครงกานี้ก็ได้ถูกปิดตัวลง
ในปฎิบัติการพายุทะเลทรายสงครามอ่าวในปี 1991 F-15C/D ของสหรัฐ ได้รบทางอากาศ 36 ครั้งจากทังหมด 39 ครั่งตลอดช่วงของสงคราม  ข้อมูลจากกองทัพอากาศสหรัฐ ยื่นยันว่าเครื่องบินอิรักถูกทำลายโดย F-15C จำนวน 34 ลำ ซึงประกอบไปด้วย MIG-29 MIG-25 MIG-21 SU-25 SU-22 SU-7 ร่วมถึง Mirage F-1 รวมไปถึงเครื่องบินลำเลียง เครื่องบินฝึกและ ฮอ
ในส่วน ซาอุ อาจเป็นผู้ใช้งาน F-15  ที่ใช้ไม่ได้เต็มประสิทธิภาพพอสมควร โดยวันที่ 11 พฤศจิกายน ปี 1990 มีนักบินของซาอุที่แปรพันต์นำเครื่องบินของ F-15C  ไปลงจอดที่ซูดาน  ซาอุได้จ่ายเงินถึง 50 ล้านเหรียญ เพื่อขอซื้อเครื่องบินคืน และในช่วงสงครามอ่าว  วันที่ 13 กุมภาพันธ์ปี 1991 มีรายงานว่า F-15 ของซาอุ ตกที่สนามบิน คามิมูซาอิ โดยในภายหลังอิรักอ้างว่า เป็นผู้ที่ยิงเครื่องบินลำนี้ด้วย MIG-25PD แต่ข้อมูลนี้ไม่มีการยื่นยันอีกทั้งในช่วง เวลานันกองกำลังพันธมิตร ของสหรัฐ ได้ทำรายระบบป้องกันภัยทางอากาศของอิรักไปจนหมดแล้ว
ในสงครามโคโซโว F-15C ของกองทัพอากาศสหรัฐ ยังมีผลงานในการสอยเครื่องบิน MIG-29
ประเทศผู้ใช้งาน
สำหรับแบบที่มาจากเอฟ-15อีดูที่เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิล
ดูเพิ่ม
การพัฒนาที่เกี่ยวข้อง เครื่องบินที่เทียบเท่า
เส้นขนานที่ 90
เส้นขนานที่ 90 อาจหมายถึง:
ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส จีวัน: อะเวกเคนนิง
รูปแบบการเล่น
เช่นเดียวกับเกมยุทธวิธีผลัดกันเล่นส่วนใหญ่ ผู้เล่นควบคุมยูนิต (ในกรณีนี้คือตัวละครทรานส์ฟอร์มเมอร์สเจเนอเรชัน 1 จำนวน 23 ตัว) ในระดับขนาดเล็กและอิงตามตาราง เพื่อกระตุ้นให้เกิดการ "แปลงร่าง" มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ผู้เล่นจะได้รับตัวเลือกในการเปลี่ยนหุ่นยนต์แต่ละตัวให้เป็นพาหนะของตน (หรือในทำนองกลับกัน) เมื่อสิ้นสุดเทิร์น โดยขณะอยู่ในโหมดยานพาหนะ บรรดาทรานส์ฟอร์มเมอร์สามารถเดินทางได้ไกลขึ้นและได้รับความเสียหายลดลง แต่ไม่สามารถโจมตีได้ ขณะอยู่ในโหมดหุ่นยนต์ พวกมันได้รับความสามารถในการโจมตีทรานส์ฟอร์มเมอร์สตัวอื่น และเข้ายึดโครงสร้างที่จำเป็นซึ่งผลิตพลังงาน (เช่น เสาไฟฟ้าแรงสูง) แหล่งพลังงานให้เอเนอร์กอน ซึ่งทำหน้าที่เป็นสกุลเงินของเกม โดยเอเนอร์กอนอนุญาตให้ผู้เล่นอัปเกรดหรือซ่อมแซมยูนิต หรือเรียกตัวละครเพิ่มเติมเข้ามาเล่น
ในการทัพหลัก ผู้เล่นจะได้ควบคุมออโตบอทฝ่ายพระเอก ต่อสู้กับกองกำลังดีเซปติคอนผู้ชั่วร้ายของเมกะทรอน ซึ่งเริ่มเกมด้วยบัมเบิลบีและแร็ตเชต ตัวละครเพิ่มเติมจะถูกเพิ่มเมื่อเรื่องราวดำเนินไป โดยแต่ละตัวมีความสามารถหรือลักษณะพิเศษเฉพาะตัว ออพติมัส ไพรม์ ผู้นำออโตบอทมอบ "ขวัญกำลังใจ" ให้กับยูนิตฝ่ายเดียวกันในพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งจะเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ของพวกเขา ส่วนแร็ตเชต (ซึ่งแปลงร่างเป็นรถพยาบาล) เป็นแพทย์เพียงคนเดียวของเกม และการอยู่รอดของเขาจึงเป็นกุญแจสำคัญในการอยู่รอดของหุ่นยนต์ตัวอื่น ๆ ทั้งนี้ เมโทรเพล็กซ์ขนาดนครทำหน้าที่เป็นฐานเคลื่อนที่ของออโตบอท และใช้เพื่อเรียกตัวละครสนับสนุน เช่น โพรว์, ไอเอิร์นไฮด์ และไซด์สไวป์ (ส่วนทริปติคอนทำหน้าที่เดียวกันสำหรับดีเซปติคอน) นอกจากนั้น บลาสเตอร์ที่เป็นบูมบอกซ์ สามารถเรียกใช้อีเจกต์และรีไวด์ที่เป็นมินิคาสเซต เช่นเดียวกับซาวด์เวฟของดีเซปติคอน ที่มีลูกน้องของเขาคือเฟรนซีและรัมเบิล  ตลอดจนเช่นเดียวกับในการ์ตูน เจ็ทไฟเออร์ต้องเปลี่ยนฝ่ายมาจากดีเซปติคอน และการแปลงร่างกริมล็อคที่เป็นไทแรนโนซอร์จะบดขยี้ดีเซปติคอนอย่างง่ายดาย
ฟีเจอร์โฟน
การเปิดตัวครั้งแรกสำหรับโทรศัพท์มือถือที่ไม่ใช่สมาร์ทโฟนใน ค.ศ. 2008 ได้รับความสนใจในเชิงบวกจากแนวคิดเพียงอย่างเดียว เมื่อแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการประกาศวันวางจำหน่ายในเดือนกันยายน สแปนเนอร์ สเปนเซอร์ จากเว็บไซต์พอกเกตเกมเมอร์กล่าวว่าเขาดีใจที่ได้ยินว่าเกมนี้สร้างจากซีรีส์ดั้งเดิม โดยไม่ใช่ภาพยนตร์คนแสดง ซึ่งอย่างหลังนี้ถูกอธิบายว่าเป็น "กองสนิมที่ปลอมตัวเป็นมหกรรมกระบวนจินตภาพคอมพิวเตอร์อย่างชาญฉลาด" ส่วนลู้ก พลันเกต จากเว็บไซต์โคตากุรู้สึกประทับใจกับตัวอย่างแรกของเกม โดยหวังว่านักพัฒนาจะตระหนักถึงคุณค่าของการพอร์ตไปยังนินเท็นโด ดีเอส ภายหลังเขากล่าวย้ำความรู้สึกอีกครั้งเมื่อประกาศการสาธิตในซอฟต์แวร์จาวาที่เล่นได้ โดยกล่าวว่าเกมนี้ดู "(น่าประหลาดใจ) น่าอัศจรรย์"
นักวิจารณ์ที่สามารถเล่นเกมได้จริงก็มีแง่บวกไม่แพ้กัน ในการพรีวิวใช้เครื่องก่อนใครสำหรับพอกเกตเกมเมอร์นั้น คีธ แอนดรูว์ ผู้ซึ่งอ้างว่าเขาไม่เคยเข้าใจเสน่ห์ของทรานส์ฟอร์มเมอร์สมาก่อน กล่าวว่าเกมนี้ "เต็มไปด้วยความสนุก" แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าเป้าหมายของเกมนั้นท้าทาย และอาจต้องเล่นหลายรอบกว่าจะเชี่ยวชาญ แต่เขารู้สึกว่าการควบคุมนั้นง่ายพอที่ผู้เล่นใหม่จะไม่หวาดหวั่น ตลอดจนชื่นชมบริษัทกลูโมบายล์ที่สร้างเกมที่รองรับทั้งฐานแฟน ๆ และดึงดูดผู้ชมในวงกว้าง ในการวิจารณ์ฉบับสมบูรณ์ในภายหลัง เขาอธิบายรูปแบบการเล่นว่าเป็น "การจัดการทรัพยากรพบหมากรุกสากล" เขารู้สึกว่าเกมนี้ทำให้การลองผิดลองถูกเหมือนไขปริศนาในระดับต่าง ๆ ได้อย่างสนุกสนาน แทนที่จะน่าหงุดหงิด เขาให้คะแนนเกมนี้ที่ 8 เต็ม 10 และมอบซิลเวอร์อะวอร์ดของเว็บไซต์พอกเกตเกมเมอร์
การเปิดตัวภาคอะเวกเคนนิงบนมือถือใน ค.ศ. 2008 มีการทบทวนความหลังในชื่อ "ประวัติซึ่งมีตัวตนของออพติมัส ไพรม์ ในวิดีโอเกม" โดยแจ็ก เดอวรีส และไบรอัน อัลตาโน จากเว็บไซต์ไอจีเอ็น พวกเขารู้สึกว่าภาคอะเวกเคนนิงนอกจากจะเป็นเกมกลยุทธ์ที่ "ค่อนข้างดี" แล้ว ยังเป็นเกมแรกที่ทำให้การปรากฏตัวของออพติมัส ไพรม์ สมบูรณ์แบบ แต่ถูกแทนที่ด้วยภาควอร์ฟอร์ไซเบอร์ทรอนในเวลาต่อมา พวกเขารู้สึกถึงกราฟิกเฉดเซลและพื้นผิวแบนราบสีสันสดใสที่สร้างออพติมัส "โผล่ออกมาจากหน้าจอเหมือนการเคลื่อนไหวที่มันเป็น"
สมาร์ทโฟน
ส่วนลีวาย บูแคนัน จากเว็บไซต์ไอจีเอ็นรู้สึกว่าแม้ว่าความสัมพันธ์ตลอดชีวิตของเขาที่มีต่อทรานส์ฟอร์มเมอร์สทำให้เขามีแนวโน้มที่จะตัดสินงานดัดแปลงที่ทำไม่ดีอย่างรุนแรง แต่ภาคอะเวกเคนนิงก็ไม่ทำให้แฟน ๆ ทรานส์ฟอร์มเมอร์สผิดหวัง เขายกย่องการรวมเอารูปแบบการเล่นของเกมอัดวานซ์วอส์เข้ากับบันเทิงคดีทรานส์ฟอร์มเมอร์สลาสสิกอย่างรอบคอบ โดยระบุว่าเกมนี้ "ยอดเยี่ยมเพราะเรื่องราวและความแข็งแกร่งของทรานส์ฟอร์มเมอร์สได้รับการปะติดปะต่ออย่างเชี่ยวชาญในการสร้างทั้งหมด" เขารู้สึกว่าเป้าหมายของภารกิจสอดคล้องกับความก้าวหน้าของเรื่องราวอย่างสมบูรณ์ และนั่น "ไม่มีอะไรเป็นไปตามอำเภอใจ" เขายังรู้สึกว่าการเลือกตัวละครทรานส์ฟอร์มเมอร์สของบริษัทกลูนั้นยอดเยี่ยม และคิดว่าเฉดเซลและกล้องไดนามิกในลำดับการต่อสู้ทำให้หุ่นจำลองดู "ยอดเยี่ยมมาก" รวมทั้งให้คะแนนเกมนี้ที่ 8.5 เต็ม 10 และสรุปโดยระบุว่า "ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส จีวัน: อะเวกเคนนิง เป็นเกมทรานส์ฟอร์มเมอร์สที่ดีที่สุดที่กระผมเคยเล่นมา"
โทษต้องห้าม
โทษต้องห้าม (interdict) ในนิกายโรมันคาทอลิกหมายถึงการตำหนิโทษโดยคริสตจักร โทษต้องห้ามอาจจะประกาศต่อ อาณาจักร ท้องถิ่น หรือ ต่อบุคคล บทประกาศโทษต่อบุคคลจะลงโทษผู้หนึ่งผู้ใดโดยการระบุชื่อ
การประกาศโทษต้องห้ามต่ออาณาจักรหรือท้องถิ่นจะเป็นการห้ามเข้าร่วมพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรคือจากดินแดนหรืออาณาจักรที่ถูกบังคับโดยบทประกาศ โทษต้องห้ามท้องถิ่นต่ออาณาจักรเทียบเท่ากับการตัดขาดจากศาสนาที่ทำต่อบุคคล ที่จะเป็นการปิดทุกโบสถ์ในดินแดนดังกล่าว และไม่อนุญาตให้มีพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ ที่รวมทั้งการแต่งงาน การสารภาพบาป และการโปรดศีลมหาสนิท ที่ยกเว้นก็จะมีการอนุญาตให้ทำพิธีรับศีลล้างบาปได้ และ การเจิมผู้ป่วย และ การทำศาสนพิธีเนื่องในวันศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา
การออกบทประกาศโทษเป็นเครื่องมือที่ใช้โดยพระสันตะปาปาในยุคกลางในการแสดงอิทธิพลต่อประมุขในยุโรป เช่นในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกประกาศโทษต้องห้ามเป็นเวลาห้าปีต่อราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1208 จนถึงปี ค.ศ. 1213 หลังจากที่พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษทรงปฏิเสธการแต่งตั้งสตีเฟน แลงทันเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีโดยพระสันตะปาปา หรือในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงออกประกาศโทษต่อเมือง ฟลอเรนซ์ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1376 ระหว่างสงครามแปดนักบุญ ขณะที่สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5ทรงประกาศโทษต้องห้ามต่อเมืองสาธารณรัฐเวนิสในปี ค.ศ. 1606 หลังจากที่เจ้าหน้าที่ไปทำการคุมขังบาทหลวงสององค์ โรมเองก็ตกอยู่ภายใต้โทษต้องห้ามโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 หลังจากที่เกิดการปฏิวัติที่นำโดยอาร์โนลด์แห่งเบรสเชีย
การประกาศโทษต้องห้ามอาจจะเป็นการลงโทษต่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด หรือกลุ่มบุคคลก็ได้ เทียบเท่ากับการตัดขาดจากศาสนาตรงที่ผู้ที่ถูกลงโทษจะถูกห้ามมิให้เข้าร่วมในศีลศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ หรือเข้าร่วมในพิธีสักการะของสาธารณชนแต่มิได้ห้ามผู้ถูกลงโทษจากการดำเนินการดำรงตำแหน่งทางศาสนาต่อไป
บิชอปในคริสตจักรแองกลิคันคอมมิวเนียนตามทฤษฎีแล้วยังคงมีอำนาจในการประกาศโทษต้องห้าม แต่ก็มิได้มีการปฏิบัติกันมาตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ
เฮ็นริก ลอช็อน
เฮ็นริก เอ็ดเวิร์ด ลอช็อน (Henrik Edward Larsson; เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 1971) สัญชาติสวีเดน ที่เมือง Helsingborg ในประเทศสวีเดน ในปี 1988-1992 ลอช็อน ได้เริ่มอาชีพการค้าแข้งกับสโมสร โฮแกบอร์ก กับทีมบ้านเกิดของเขาด้วยวัย 17 ปี ตลอดการค้าแข้งกับสโมสร โฮแกบอร์ก ลงสนาม 63 นัด ทำประดูได้ 23 ประตู
ในปี 1992-1993 ลอช็อน ได้ย้ายไปร่วมทีมแบบไม่มีค่าตัวกับสโมสร เฮลซิงบอร์ก โดยเขาสร้างสถิติอันน่าทึ้งด้วยการยิงประตูไป 48 ประตู จากการลงสนามเพียง 52 นัด ทำให้ลอช็อนเป็นที่จับตามองจากสโมสรต่างๆ ในต่างแดน ในปี 1993 ได้ย้ายไปสโมสรกังหันลม เฟเยนูร์ด รอตเทอร์ดัม ในลีก ฮอลแลนด์ ด้วยค่า 295,000 ปอนด์ (ราว 12 ล้านบาท) โดยลงสนามให้กับทีมกังหันลมไป 101 นัด ทำประตูได้ 26 ประตู
ในปี 2003 ลอช็อนได้หมดสัญญากับเซลติกและถูกปล่อยตัวฟรี ในขณะนั้น ลอช็อน ด้วยวัย 32 ปี ได้รับข้อเสนอจาก บาร์เซโลนา เป็นสัญญาระยะเวลา 1 ปี ซึ่งเขาลงสนามไป 40 นัด ยิงได้ 13 ประตู คว้าแชมป์ ลาลิกา 2 สมัย รวมถึง ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก อีกสมัย
เฮง สัมริน
พลเอกอาวุโส สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เฮง สัมริน (ស​ម្តេ​ច​អគ្គ​មហា​ពញា​ចក្រី​ ​ហេង​ ​សំ​រិ​ន​, ส​มฺเต​จ​อคฺค​มหา​พญา​จกฺรี​ ​เหง สํ​ริ​น​; เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1934) อดีตผู้นำกัมพูชา เคยดำรงตำแหน่งประธานสภาปฏิวัติประชาชนกัมพูชา ดำรงตำแหน่งผู้นำสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา และรัฐกัมพูชา ระหว่างปี ค.ศ. 1979 ถึง 1993  ปัจจุบันเป็นประธานรัฐสภาของกัมพูชา มาตั้งแต่ ค.ศ. 2006 และดำรงตำแหน่งประธานอาวุโสพรรคประชาชนกัมพูชา พรรครัฐบาลกัมพูชาในปัจจุบัน
สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เฮง สัมริน เกิดที่จังหวัดไพรแวง เคยเป็นทหารสมาชิกขบวนการเขมรแดงภายใต้การนำของพล พต ซึ่งเข้ายึดอำนาจกัมพูชาในปี ค.ศ. 1975 ต่อมาได้แยกตัวออกจากเขมรแดงในปี ค.ศ. 1978 และหลบหนีการกวาดล้างเข้าสู่เวียดนาม เฮง สัมรินได้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชา (Kampuchea United Front for National Salvation - FUNSK) โดยการสนับสนุนจากเวียดนามและสหภาพโซเวียต  นำกำลังเข้าสู้รบกับเขมรแดง ที่ได้รับการสนับสนุนจากจีนแผ่นดินใหญ่
สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เฮง สัมริน ได้ทำการรัฐประหารยึดอำนาจจากรัฐบาลพล พต ในปี ค.ศ. 1979 และจัดตั้งรัฐบาลคอมมิวนิสต์ สถาปนาชื่อประเทศว่า สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา ต่อมาเมื่อฮุน เซน ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ในปี ค.ศ. 1985 พร้อมกับการถอนกำลังสนับสนุนจากเวียดนาม ทำให้อิทธิพลของเฮง สัมรินลดน้อยลง
เมื่อกัมพูชาเปลี่ยนแปลงไปสู่ระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญอีกครั้งในปี ค.ศ. 1993 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ได้พระราชทานบรรดาศักดิ์ขุนนางชั้นสมเด็จ สถาปนาเฮง สัมริน ขึ้นเป็น "สมเด็จอัครมหาพญาจักรี เฮง สัมริน" พร้อมกับเจีย ซีม และได้รับพระราชทานเลือนยศทหารจากพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี ให้เป็นพลเอกอาวุโส พร้อมกับฮุน เซน และเจีย ซีมเมื่อปี ค.ศ. 2009
โรบินสัน ครูโซ
โรบินสัน ครูโซ (Robinson Crusoe หรือมีชื่อเต็มภาษาอังกฤษว่า The Life and Strange Surprizing Adventures of Robinson Crusoe of York, Mariner: Who lived Eight and Twenty Years, all alone in an un-inhabited Island on the coast of America, near the Mouth of the Great River of Oroonoque; Having been cast on Shore by Shipwreck, where-in all the Men perished but himself. With An Account how he was at last as strangely deliver'd by Pyrates. Written by Himself) เป็นนวนิยายของแดเนียล เดโฟ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1719 ในบางครั้งถือว่าเป็นนวนิยายฉบับแรกของภาษาอังกฤษ มีเรื่องราวเกี่ยวกับอัตชีวประวัติที่แต่งขึ้นโดยตัวละคร ที่ติดเกาะร้างอยู่ 36 ปี บนเกาะเขตร้อนชื้นอันไกลโพ้น ใกล้กับประเทศเวเนซุเอลา ที่เผชิญกับชาวอเมริกันพื้นเมือง ถูกกักขังและขัดขืน ก่อนที่จะรอดชีวิตออกมาได้
เนื้อเรื่องได้รับอิทธิพลจากเรื่องจริงของอเล็กซานเดอร์ เซลเคิร์ก นักล่องเรือชาวสกอตที่ติดเกาะและอยู่ในเกาะมหาสมุทรแปซิฟิก 4 ปี ที่ชื่อเกาะ "Más a Tierra" (ต่อมาในปี 1966 เกาะนี้เปลี่ยนชื่อมาเป็น เกาะโรบินสันครูโซ) ในประเทศชิลี อย่างไรก็ตามรายละเอียดของเกาะของครูโซนั้นอาจจะมาจากเกาะโตบาโก ในทะเลแคริบเบียน แต่เกาะนี้อยู่ไม่ไกลจากชายฝั่งเวเนซุเอลา ใกล้ปากแม่น้ำโอริโนโก และไม่ไกลจากเกาะทรินิแดด นอกจากนั้นดูเหมือนเดโฟจะได้รับแรงบันดาลใจจากบทประพันธ์ละติน หรือฉบับแปลอังกฤษเรื่อง Hayy ibn Yaqdhan ของอิบัน ตูเฟล ที่เป็นบทประพันธ์ก่อนหน้านี้ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเกาะร้าง  อีกแหล่งข้อมูลของบทประพันธ์ของเดโฟ อาจจะเป็นเรื่องราวการลักพาตัวโรเบิร์ต น็อกซ์ โดยกษัตริย์ของศรีลังกาในปี ค.ศ. 1659 ใน " Glasgow: James MacLehose and Sons (Publishers to the University), 1911.
สนามกีฬาสตอฌิตแซ
สนามกีฬาสตอฌิตแซ (Stadion Stožice) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ที่เขตเบซิกราด ลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ออกแบบโดยสถาปินิกซาดาร์วูกา นับเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ตัวสนามเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กีฬาสตอฌิตแซสปอร์ตปาร์ก นอกจากสนามแห่งนี้จะเป็นสนามเหย้าของสโมสรออลิมปียาลูบลิยานาและฟุตบอลทีมชาติสโลวีเนียแล้ว ยังใช้จัดงานสำคัญทางวัฒนธรรมอีกด้วย
สถิติผู้เข้าชมสูงสุดที่สนามแห่งนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นวันแรกที่เปิดใช้สนาม ในนัดที่สโลวีเนียพบกับออสเตรเลีย มีผู้เข้าชม 16,135 คน
ประวัติ
ชื่อของสนามตั้งตามบริเวณที่ตั้ง และอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามผู้สนับสนุน สนามเป็นส่วนหนึ่งของสวนกีฬาสตอฌิตแซ โดยอาคารบริเวณสนามมีพื้นที่ 24.614 ตารางเมตร สนามใช้เวลาในการก่อสร้าง 14 เดือน และเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ในนัดกระชับมิตรระหว่างสโลวีเนียกับออสเตรเลีย ซึ่งสโลวีเนียเอาชนะไปได้ 2–0
ในการจัดงานอื่น ๆ เช่น งานแสดงดนตรี สนามสามารถเพิ่มความจุได้เป็น 20,000 ที่นั่ง
แดดส์วอตยูเกต
ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ออกขายเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ในรูปแบบดาวน์โหลดและเป็นแผ่นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม เพลงนี้ยังใช้ในวิดีโอเกม Rock Band 2 เพลงนี้มียอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ขายได้มากกว่า 500,000 หน่วย
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดยมาร์คอส ซีกา ถ่ายทำในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี เมื่อวันที่ 2-3 มีนาคม ค.ศ. 2008 ทางช่องเอ็มทีวี 2 ออกฉายอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2008 มิวสิกวิดีโอเป็นเพลงวงเล่นดนตรีอยู่ในห้องนั่งเล่น ซึ่งมีภาพของคนรัก 2 คู่ (อารอน โฮล์มส จากวงเดธอินเดอะพาร์ก และเจนนา เกลิง ทั้งคู่มาจากริชมอนด์) และภาพการพบปะของเพื่อนสมาชิกในวงและครอบครัว เพื่อนและครอบครัวมีความสุขในการถ่ายรูป ฟังดนตรี ขณะที่คู่รักดูดูดดื่มกับความรักอย่างมาก หนึ่งในคนรักเหมือนจะดูเชื่อมโยงกับสมาชิกในวง ทั้งคู่เข้าพบปะเพื่อนฝูง แต่แล้วผู้ชายก็เหมือนจะพบใครบางคน (อาจจะเป็นแฟนเก่า) และเริ่มจีบกันซึ่งผู้ชายก็ยังคงคุยกับหญิงอื่น แฟนปัจจุบันก็นั่งเห็นพวกเขาอยู่ซึ่งเห็นภาพทั้งสองคนจับมือกัน ฝ่ายหญิงก็ออกไปแล้วร้องไห้ จบด้วยคู่รักยืนอยู่ที่สุสานจูบกัน
เบื้องหลัง
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำร่วมสัปดาห์ หลังจากที่วงพาร์อะมอร์ยกเลิกการออกทัวร์ในยุโรปเพื่อทำงานส่วนตัว ท่ามกลางข่าวลือว่าวงแตกไปแล้ว เฮย์เลย์ วิลเลียมส์ (ร้องนำ คีย์บอร์ด) อธิบายว่า ทางวงคิดว่าเป็นการดีที่สุดถ้าพวกเขาจะถ่ายทำง่าย ๆ เต็มไปด้วยพวกเขากับเพื่อน ๆ และครอบครัว ทำให้ง่าย ๆ
เฮย์เลย์ เสริมว่า "เรามีเพื่อนอยู่มากมายที่นั่นและมันเหมือนเป็นการพักผ่อน และมาร์คอสก็เจ๋งมาก เขาพูดว่า เอาเพื่อนมา เราจะถ่ายในบ้านเพื่อนใครสักคน ให้รู้สึกจริง และฉันคิดว่าเป็นครั้งแรกที่คุณจะเห็นวิดีโอในสิ่งที่เราเป็น"
สนธิสัญญาปารีส
สนธิสัญญาปารีส อาจหมายถึง ความตกลงหลายฉบับที่เจรจาและลงนามกันในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นต้นว่า
ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี (England national under-21 football team) เป็นทีมฟุตบอลรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ประจำประเทศอังกฤษ อยู่ภายใต้การควบคุมและเป็นตัวแทนของสมาคมฟุตบอลอังกฤษในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ที่จัดขึ้นทุก 2 ปี
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
รายชื่อผู้เล่นที่ถูกเรียกตัวเพื่อลงแข่งขันรายการ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019
ถูกเรียกตัวเมื่อเร็วๆนี้
รายชื่อผู้เล่นที่เคยถูกเรียกตัวในรอบ 12 เดือนล่าสุด:.
เมก้าแร็ปเตอร์
เมก้าแร็ปเตอร์ (Megaraptor) ฟอสซิลของมันค้นพบครั้งแรกที่อาร์เจนตินา โดยนายโนวาส เมื่อปีค.ศ.1998 มีชื่อเต็มว่า เมก้าแร็ปเตอร์ นามันฮัวอิคิวอิ (Megaraptor namunhuaiquii) ซึ่งมีความหมายว่าหัวขโมยขนาดยักษ์ อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย เมื่อประมาณ 98 ล้านปีก่อน เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ประมาณรถเมล์ มีความยาวระหว่าง 6-8 เมตร สูงจากพื้นถึงหัว 4 เมตร แต่ก็เคยพบขนาดใหญ่ที่สุดยาว 9 เมตร มีเล็บที่มือยาวถึง 15 นิ้ว ซึ่งอาจจะยาวที่สุดในไดโนเสาร์ทั้งหมด คาดว่ามีไว้ล่าเหยื่อขนาดใหญ่อย่างอมาร์กาซอรัส หรืออาร์เจนติโนซอรัส ในช่วงแรกมันถูกจัดอยู่ในพวกแร็พเตอร์โดรเมโอซอร์ เนื่องจากค้นพบฟอสซิลเพียงชิ้นเดียวคือกรงเล็บรูปร่างโค้งคล้ายเคียวขนาดใหญ่ของมัน แต่ทว่าเรื่องจริงก็ถูกเปิดเผย จากการค้นพบฟอสซิลเพิ่มเติม นักบรรพชีวินพบว่าแท้จริงแล้วกรงเล็บนั้นไม่ได้อยู่บนนิ้วเท้าแบบของพวกโดรมีโอซอร์ แต่กลับอยู่บนมือ ทำให้เมก้าแรพเตอร์เปลี่ยนสถานะไปในทันที ปัจจุบัน เมก้าแรพเตอร์มีวงศ์ย่อยเป็นของมันเองคือ Megaraptora ซึ่งจะประกอบไปด้วยเทอโรพอดแปลกประหลาดอีกหลายตัว เช่น อีโอไทแรนนัส ออสตราโลเวเนเทอร์ ฯ ส่วนวงศ์ใหญ่ที่คลุม Megaraptora อีกทีนั้นยังไม่แน่ชัด บ้างก็ว่าเป็น Tyrannosauroid บ้างก็ว่าเป็น Allosauroid หรือ Spinosauroid ไปเลยก็มี
เพราะฉะนั้นในตอนนี้รูปร่างของเมก้าแรพเตอร์ก็ยังคงเป็นปริศนาต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น
Calvo, J. O.; Porfiri, J.D.; Veralli, C.; Novas, F.E.; Poblete, F. (2004). "Phylogenetic status of Megaraptor namunhuaiquii Novas based on a new specimen from Neuquén, Patagonia, Argentina". Ameghiniana 41: 565–575.
ราชวงศ์สรัตซีมีร์
ราชวงศ์สรัตซีมีร์ (Срацимировци) เป็นราชวงศ์ของบัลแกเรียในยุคกลางที่ปกครองจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 อาณาจักรซาร์วีดิน ราชรัฐวาโลนาและคานีนา และเดสเปิตแห่งโลเวช ทางฝั่งบิดาสืบเชื้อสายจากราชวงศ์อาแซน ทางฝั่งมารดาสืบเชื้อสายจากราชวงศ์ชิชมัน
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2004–05
ฤดูกาล 2004–05 เป็นฤดูกาลแข่งขันที่ 91 ของสโมสรฟุตบอลเชลซี เป็นฤดูกาลที่ 13 ติดต่อกันในพรีเมียร์ลีก และเป็นปีที่ 99 ของสโมสร คุมทีมโดยโชเซ่ มูรินโญ่ ในช่วงฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร เชลซีคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก (แชมป์ลีกครั้งแรกของพวกเขาในรอบ 50 ปี) และลีกคัพ
หลังจากพลาดแชมป์ลีกให้กับทีมไร้พ่ายอย่างอาร์เซนอลในฤดูกาลที่แล้ว เชลซียังคงทุ่มเงินก้อนโตอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างทีมที่สามารถคว้าแชมป์ได้ พวกเขาอยู่ในฤดูกาลที่ 2 ของพวกเขาภายใต้การครอบครองของโรมัน อับราโมวิช มหาเศรษฐีชาวรัสเซียทำให้พวกเขาสามารถเซ็นสัญญากับผู้เล่นระดับซูเปอร์สตาร์ 5 คนในราคามากกว่า 10 ล้านปอนด์ต่อคนรวมถึง ดีดีเย ดรอกบา กองหน้าทีมชาติไอวอรีโคสต์จากโอลิมปิกมาร์กเซย, รีการ์ดู การ์วัลยู และเปาลู ฟีร์ไรรา กองหลังทีมชาติโปรตุเกส ซึ่งตามมูรินโญ่ไปเชลซีจากปอร์โต
ในแชมเปียนส์ลีก เชลซีมีเป้าหมายที่จะเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศให้ดีกว่ารอบรองชนะเลิศเมื่อฤดูกาลที่แล้ว แต่สุดท้ายพวกเขาก็ตกรอบรองชนะเลิศ พวกเขายังตกรอบเอฟเอคัพในรอบที่ 5 โดย นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเข้าสู่รอบรองชนะเลิศในที่สุด
ชุดแข่ง
ชุดแข่งผลิตโดยอัมโบรสปอนเซอร์บนหน้าอกเสื้อคือเอมิเรตส์; ชุดดังกล่าวมีโลโก้ "ฟลาย เอมิเรตส์" (Fly Emirates) ชุดเหย้าของเชลซี สีน้ำเงินล้วนพร้อมปกสีขาวยังคงอยู่จากฤดูกาลที่แล้ว ชุดเยือนใหม่ของพวกเขาคือเสื้อสีดำกับกางเกงขาสั้นสีเทา เชลซียังคงใช้ชุดเยือนของฤดูกาลที่แล้ว (สีขาวทั้งหมดมีแถบสีดำและสีน้ำเงินตรงกลาง) เป็นชุดที่ 3 สำหรับฤดูกาลนี้
สิงหาคม–ตุลาคม
เชลซีเปิดบ้านพบกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกนัดเปิดสนามเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2004 ประตูชัยในนาทีที่ 14 ของไอเดอร์ กุ๊ดยอห์นเซ่นเพียงพอให้เชลซีชนะ 1-0 ตามมาด้วยชัยชนะ 1-0 ในสุดสัปดาห์ต่อมา คราวนี้ไปเยือนสนามเซนต์แอนดรูวส์ของเบอร์มิงแฮมซิตี โดยโจ โคลซึ่งลงมาเป็นตัวสำรองทำประตูชัย ไม่กี่วันต่อมา เชลซีเดินทางข้ามลอนดอนไปยังเซลเฮิสต์พาร์ก เพื่อเผชิญหน้ากับคริสตัลพาเลซ ทีมน้องใหม่ที่เพิ่งเลื่อนชั้น ประตูเปิดตัวของดีดีเย ดรอกบาสำหรับสโมสรใหม่ของเขา (ลูกโหม่งจากลูกครอสของเซเลสติน บาบายาโร) และลูกยิงนอกกรอบของซียากูทำให้พวกเขาชนะ 0–2 และรักษาสถิติการออกสตาร์ท 100 เปอร์เซ็นต์ เชลซีปิดฉากเดือนสิงหาคมด้วยชัยชนะ 2–1 ในบ้านเหนือเซาแทมป์ตัน
ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 10 (The Amazing Race 10) เป็นฤดูกาลที่ 10 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส
ผลการแข่งขัน
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ในเลกที่ 1 เป็นเลกที่มีการคัดออกสองครั้ง บิลล่ากับซาอี ถูกคัดออก ณ ครึ่งทางแรกของเลก (ดูหมายเหตุ 2) แต่วิพูลกับอารี ถูกคัดออกที่จุดหยุดพัก
เคลลี่ เลือกที่จะทำอุปสรรคในเลกนี้ แต่เธอไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ เนื่องจากพวกอยู่ในลำดับสุดท้าย พวกเธอจึงเข้าเช็คที่จุดหยุดพัก และถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 3 ทอมกับเทอร์รี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่ถูกทำโทษเวลา 30 นาทีในการใช้ จักรยานยนต์ ที่ถูกห้ามในกติกาด้วยเหตุผลทางด้านความปลอดภัยของผู้แข่งขัน ระหว่างช่วงเวลาโทษปรับนี้มีหลายทีมที่เข้ายังจุดหยุดพัก และทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ในอันดับที่ 8
จำนวนการแก้อุปสรรค (Roadblock) ของสมาชิกในทีมที่แสดงไว้นี้ ไม่นับอุปสรรคที่ไม่ได้มีการออกฉายทางโทรทัศน์
เนื่องจากมีการใช้กฎจุดร่วมมือ (Intersection) ไทด์เลอร์กับเจมส์ และ ร๊อบกับคิมเบอร์รี่ จึงทำทางด่วนร่วมกันและทั้งสองทีมสามารถข้ามงานที่เหลืออยู่ทั้งหมดและมุ่งหน้าสู่จุดหยุดพักได้ทันที
เดวิดกับแมรี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาถูกทำโทษเวลา 30 นาทีหลังจากไม่สามารถเข้าเป็นที่ 1 หลังจากเข้าในเลกที่ 7 ที่ไม่มีการคัดออกได้และก่อนที่เวลาโทษปรับจะหมดลงก็ได้ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 9 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) และแบ่งการออกอากาศออกเป็น 2 ตอน
ชื่อตอนในการแข่งขัน
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ
รางวัล
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวลโลซิตี้
เลก 1 (สหรัฐอเมริกา → สาธารณรัฐประชาชนจีน)
The first Roadblock of The Amazing Race 10 was one team member had to eat an indulge in delicacy of fish eyes out of a bowl, which is commonly a Chinese delicacy. The Detour was Labor or Leisure. In Labor, teams had to travel 1.6 km. by pedicab to Run De Li Market where they needed to use traditional Chinese bricks and methods to pave a 45 m² section of sidewalk in a specific pattern. In Leisure, teams had take a pedicab to Beihai Park to take part of a Chinese relaxation method known as Taiji Bailong, which they need to successfully balancing a ball on a paddle to earn their next clue.
เลก 2 (สาธารณรัฐประชาชนจีน → มองโกเลีย)
The Detour for this leg was Take It Down or Fill It Up. In Take It Down, teams had to take down the canvas walls and roof of traditional nomadic shelters known as yurt, roll it up, and attach it to a camel. In Fill it Up, teams must take a cart and they had to put four water containers pulled by a hynik, an ox-like animal indigenous to the river. Then they had to fill them up at a stream, bring them back by their hynik, and fill a barrel to the designated line. A nomad would get their next clue. The Roadblock was one team member to shoot traditional Mongolian bow and shoot a flaming arrow to hit a target 160 ft away. After hitting the target, the team could run to the pit stop at the pavilion on a hill.
เลก 3 (มองโกเลีย → เวียดนาม)
In this leg's Roadblock, one team member to choose a Vietnamese bicycles with a basket of flowers and sell enough to make at least 80,000₫ (dong VND - approximately USD $5). Whatever the money earned, they were allowed to keep the money they made. In the Detour, teams chose between Fuel and Fowl. In Fuel, teams had to travel to the home of Nguyĕn Văn Thuý and take wet coal and use a traditional press to create 30 coal round bricks, a traditional Vietnamese fuel source. In Fowl, teams had to travel to Nhà Thò to construct an intricate traditional Vietnamese birdcage using traditional materials and local materials to build it.
เลก 4 (เวียดนาม)
At the Hydrofoil Harbor was the first Yield of the Race. This leg's Roadblock one team member to use a mechanical ascender to climb 90 ft the sheer face of the rock, receive the clue and then rappel down. The Detour was Over or Under. Teams were taken to the water by a junk, then given a sampan to row. In Over, teams had to row to a provisions ship, load the provisions, then row a sampan to a floating village to make deliver goods to the specific address invoice. When its finished, teams must row back to the provisions ship and present it to the captain. In Under, teams had to take a marked buoy and take a sampan to a pearl farm, choose a line of buoys and grab 30 baskets hauling them out of the sea and onto their boats. Then, they had deliver the baskets to a pearl farmer to receive their next clue.
เลก 5 (เวียดนาม → อินเดีย)
The Detour in this leg was Wild Things or Wild Rice. In Wild Things, teams had to make their way 9 ไมล์ to Madras Crocodile Bank, locate pit 16 and help the workers wrangle a marsh crocodile to move it to a new pit. In Wild Rice, teams made their way 200 yd to Sri Sthala Sayana Perumal Temple and choose an outline of a traditional floral design shown on the temple floor. Using a picture for reference, they had to use colored powder made from rice to color and fill it that it matches on a picture. For the Roadblock, one team member had to sit through a driver's education seat and navigate India's frenzied streets to take a driving test while driving on the left road that would allow them to obtain an Indian driver's license.
เลก 6 (อินเดีย → คูเวต)
In this Fast Forward, teams were required to wear a protective gear and use a flame retaradant shield to get and claim the Fast Forward clue from a cluebox right next to a simulated oil fire, braving temperatures of over 1000 F. In the Roadblock on this leg one team member had to climb a ladder to the top of one of the Kuwait Towers 610 ft above the ground. Once at the top, they get a satchel filled with puzzle pieces. They then had to go to the ground and assemble the puzzle to reveal the name of the street as their next destination. The Detour on this leg was Manual or Automatic. In Manual, teams drive an area known as Souk Sulabiya and had to fill ten 110 lb bags of camel feed and stack them up in marked line. Transport them 100 yd to a pallet and properly stack them to get their next clue. In Automatic, teams went to the Kuwait Camel Racing Club where they had to use a walkie-talkie to make a voice activated robotic jockey and attached to a camel. They had to make the camel run a 140 yd course. Where a wrangler would get their next clue.
เลก 7 (คูเวต → มอริเชียส)
In this leg's Detour, teams had to choose between Salt or Sea. In Salt, teams had take to a salt pan, the pin of the country's economy. They search through three giant piles of salt for a salt shaker containing their next clue. In Sea, teams had to travel by motorboat, choose a boat captain to an island called – Île aux Benitiers – two and a half miles away and search the island using a map to find the boat's sail. After finding it, they need to carry them, they had to attach it to the boat and sail back. While no Roadblock was shown for this leg of the race, a Roadblock clue is clearly visible in Dustin and Kandice's hands in one of the stills for the episode on the show's website.
เลก 8 (มอริเชียส → มาดาร์กัสกา)
At the Intersection, teams had to join with one other team to complete tasks and make decisions together until further notice, including completing the Fast Forward. In this Fast Forward, the intersected teams had to travel 2.5 mi to a market and indulge to eat one full serving of cow lips, a local delicacy, when they cleaned their plates, the two teams would win the Fast Forward. The Detour on this leg of the Race was Long Sleep or Short Letter. In Long Sleep, teams had travel by van 2.2 mi to an open market to deliver 8 covered mattresses through the streets of Antananarivo to a certain address. When the delivery is complete, the homeowner handed to get their next clue. In Short Letter, teams had travel by van 3.5 mi where they needed to work together and choose a paper working station to successfully make 28 pieces of handcrafted paper. Once the artisan is signaled to correctly made their paper, they would receive their next clue. After the Detour, teams were not required to work together anymore. The Roadblock on this leg was to go to stairs filled with rubber stamp vendors across the steep staircases and find four vendors with a stamp matches to imprint (boat, train, plane and car) on their clues. Once finished, they would proceed to the Pit Stop, where their teammate was waiting.
เลก 9 (มาดาร์กัสกา → ฟินแลนด์ → ยูเครน)
In the first Detour, teams had to decide between Swamp This or Swamp That. Both options are methods by which Finnish athletes keep themselves in shape during the warmer months. In Swamp This, teams have to put a pair of cross country skis through bog, and trudge through 1 mi course of a muddy field. In Swamp That, teams had to take an obstacle course through bog. They are need to crawl, climb and carry each other, and proceed to finish line to get their next clue. The Roadblock for this half of the leg was to had to ride a bike down a steep to search the mine for a marked dig site and get a piece of limestone. Then, after attaching a limestone into a bike, they need to bring back to the start point and had to use tools to break it open to get their next clue, which was inside of it.
On the second half of the leg, the Roadblock consisted of taking a Russian T-64 Tank through one and a half mile oval-shaped training course used at the simulated military exercises in Ukraine's premiere tank school. Once they successfully completed the course, the officer would hand their next clue. The second Detour was a choice between Make the Music or Find the Music. In Make the Music, teams travel 3 mi to Dance & Groove, a hip hop/dance club in Kyiv and had to perform a rap song incorporating the names of all of the nations visited so far on the Race. The judge would approve their show and give their next clue. In Find the Music, the teams had to go 2.5 mi to Ukrainian National Music Academy. Once there, they need to find among thousands of pieces of sheet music of Tchaikovsky's Concert Fantasy for Piano and Orchestra. When they had the music to hold, they need to search 120 practice rooms for one of six pianists to perform the piece for them. Once the pianist completed the piece, they would get their next clue. In both Detours, teams must dress up to blend in with the people.
เลก 10 (ยูเครน → โมร็อกโก)
At the film studios was the only aired Yield of the Race. The Roadblock on this leg was to act like ancient gladiators by racing horse chariots. While racing, they would have to pull down two flags that match the color on their horse. This leg's Detour was Throw It or Grind It. In Throw It, teams had to use a pottery wheel to make two pots. In Grind It, teams had to use a large crushing wheel to grind olives, then pack them into bags. Each Detour selection only had three workstations, which were first come-first serve. After completing the Detour, teams drove on the road to Marrakech until they reached a marker, where they turned off into the desert to the camp that served as the Pit Stop.
เลก 11 (โมร็อกโก → สเปน)
This leg's Roadblock was to prepare and eat camel meat cooked by Mohammed, a chef. The participating team member had to purchase a half kilogram of camel meat, grind it, prepare it on skewers using a traditional Moroccan recipe, have a chef cook it and then eat it. The Detour for this leg was Lug It or Lob It. In Lug It, teams had to get into giant costumes known as "gigantes y cabezudos" in Maremagnum Bridge and walk a distance of over a mile in them to find a female giant in Plaça de Sant Felip Neri. In Lob It, teams had to travel to Colònia Güell and had to search a giant pile of tomatoes and find one with a clue inside. While they were searching, locals threw tomatoes at them as done in the Spanish festival called La Tomatina.
เลก 12 (สเปน → ฝรั่งเศส → สหรัฐอเมริกา)
In the final Roadblock of the race, one team member had to perform a tandem skydive onto Omaha Beach. The other team member remaining in the plane would be treated to a surprise nosedive. Once finished, the person who did the Roadblock was taken to a train station in a military jeep, while the other team member had to take a taxi. In the last Detour of the race, teams had to choose between Art and Fashion. In Art, they had to go to an art studio, pick up a painting, and then, for their next clue, take the painting through the streets of Paris to a painter who was waiting on a landing by the Seine (Quai d'Orleans, Pont de la Tournelle is seen in the background). When its finished, they would receive their next clue. In Fashion, teams had to go to Anatomy Fashion Studio and make a jacket to fit on a mannequin using the tools provided. Once satisfied, a lady would give them their next clue.
When flying to Paris, Rob & Kimberly and Tyler & James chose to fly to Charles de Gaulle International Airport, while Lyn & Karlyn chose to fly to Orly Airport. When flying to New York, while the other two teams managed to take the earlier flight to John F. Kennedy International Airport, Lyn & Karlyn took the remaining flight to Newark Liberty International Airport in Newark, New Jersey. Since the time difference between the two flights was too great, footage of Lyn & Karlyn completing tasks in New York City was not aired.
โศกนาฏกรรมของตัวร้ายสุดแกร่งอย่างราชินีลาสบอสจะขอถวายตัวเพื่อปวงชน
โศกนาฏกรรมของตัวร้ายสุดแกร่งอย่างราชินีลาสบอสจะขอถวายตัวเพื่อปวงชน เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยเทนิจิ และวาดภาพประกอบโดยซูซูโนซูเกะ เดิมเผยแพร่ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2561 ภายหลังสำนักพิมพ์อิจิจินชะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยบุงโกะ มัตสึอูระ เผยแพร่ทางเว็บไซต์ซีโร-ซัมออนไลน์ระหว่างเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
สนามกีฬาเรียซอร์
สนามกีฬาเรียซอร์ (Estadio Riazor) หรือชื่อเต็มว่า สนามกีฬาเทศบาลเรียซอร์ (Estadio Municipal de Riazor) สนามฟุตบอลเหย้าของเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา สโมสรฟุตบอลในระดับลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน มีที่ตั้งอยู่ที่เมืองอาโกรุญญา แคว้นกาลิเซีย ประเทศสเปน มีความจุทั้งสิ้น 34,600 คน