cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไฮดรา (นักมวยปล้ำ)
ไฮดรา (Hydra) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีเมื่อครั้งที่เขาร่วมแข่งขันในรายการจิคาระ ณ รายการนี้ เขาเป็นสมาชิกแท็คทีมดิออร์เดอร์แห่งนีโอโซลาร์เทมเปิล และเดอะซีดอนสเตอร์ส ก่อนที่เขาจะออกจากบริษัทเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ที่จิคาระโทรวิงไลฟ์อินสทัคชันอะเวย์
การเปิดตัว
ไฮดราได้รับการเปิดตัวสำหรับรายการ จิคาระ ในฐานะ รูโด คนหนึ่ง เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ที่การแข่งขัน ณ ฟิลาเดเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย เขาได้ปรากฏตัวในการแข่งขันแบบทีมร่วมกับ อุลตร้าแมนทิสแบล็ค, อิคารัส และ ดร.จุง ในการพยายามที่จะะเอาชนะ แองเจิลเดอฟูเอโก, แลนซ์สตีล, แลนซ์สตีล และมิสเตอร์ซีโร่ เขาได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของ อุลตร้าแมนทิสแบล็ค อย่างไรก็ตาม ก็กลายเป็นว่าแบล็คไม่ใส่ใจในช่วงสั้นๆ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ไฮดราก็แพ้การแข่งขันเป็นครั้งแรกในรายการจิคาระ เมื่อเพื่อนร่วมทีมของเขา ซึ่งได้แก่ เดอะพันนิชเชอร์ กับ ดร.จุง เป็นฝ่ายแพ้ต่อ แลนซ์สตีล, ดราก้อน ดราก้อน และ ดิอิไควน็อกซ์ ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ เขากับอิไควนอกซ์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในยกแรกให้กับ คริส ฮีโร่ กับ คลาดิโอ แคสแทกโนลี จากการแข่งขันแบบแท็คทีม
คำสาป
คำสาป คือ คำที่ผู้คนใช้สาปแช่งว่ากล่าวกับผู้อื่น โดยมีกันอยู่หลายวิธี เช่น การจารึก การพูด การใช้อุปกรณ์เครื่องมือ เป็นต้น โดยมักเกิดจากความไม่พอใจ โกรธแค้นในตัวผู้อื่น
หอดูดาวกริฟฟิท
หอดูดาวกริฟฟิท เป็นสถานที่แห่งหนึ่งในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนแนวเฉียงของภูเขาด้านทิศใต้ของภูเขาฮอลลีวูด ในสวนสาธารณะกริฟฟิท ของเมืองลอสแอนเจลิส สถานที่แห่งนี้เป็นทิศทัศน์แห่งลุ่มน้ำลอสแอนเจลิส คือสามารถมองเห็นตัวเมืองได้รอบด้าน ได้แก่ ดาวน์ทาวน์ลอสแอนเจลิส ในทิศตะวันออกเฉียงใต้, ฮอลลีวูด ในทิศใต้ และมหาสมุทรแปซิฟิก ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ หอดูดาวนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ภายในหอดูดาวมีการจัดแสดงเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และอวกาศ ตั้งแต่หอดูดาวนี้เปิดในปี ค.ศ. 1935 สามารถเข้าชมโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ซึ่งเป็นไปตามที่ กริฟฟิท ทรัสต์ ประสงค์ไว้
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย (Faculty of Management Science, Loei Rajabhat University) เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
ประวัติคณะ
คณะวิทยาการจัดการได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) เมื่อ พ.ศ. 2527  มีนายธวัชชัย  สีสุกอง เป็นหัวหน้าคณะคนแรก โดยการดำเนินงานในระยะแรกได้เปิดสอนในระดับอนุปริญญาและระดับปริญญาตรี โครงสร้างการบริหารประกอบด้วย 5 ภาควิชา ได้แก่ ภาควิชาการตลาด ภาควิชาบัญชีและการเงิน ภาควิชาบริหารธุรกิจและสหกรณ์ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ และภาควิชาการสื่อสารและการประชาสัมพันธ์
ปี พ.ศ. 2538  มีการตราพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ และได้เปลี่ยนจาก “วิทยาลัยครู”เป็น “สถาบันราชภัฏ”  ซึ่งเป็นนามพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว คณะวิชาวิทยาการจัดการ ได้เปลี่ยนคำเรียกใหม่เป็นคณะวิทยาการจัดการใช้ศัพท์ภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Management Science” ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 และให้เรียกหัวหน้าคณะว่าคณบดี
ปี พ.ศ. 2541 คณะวิทยาการจัดการได้เปลี่ยนโครงสร้างการบริหารเป็นแบบโปรแกรมวิชาโดยแบ่งเป็น 6  โปรแกรมวิชา ได้แก่ โปรแกรมวิชาบริหารธุรกิจ (การตลาด) โปรแกรมวิชาบริหารธุรกิจ (การบัญชี) โปรแกรมวิชาบริหารธุรกิจ (การจัดการทั่วไป) โปรแกรมวิชาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ โปรแกรมวิชานิเทศศาสตร์ และโปรแกรมวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและใน ปี พ.ศ. 2550 คณะวิทยาการจัดการได้เปลี่ยนโครงสร้างการบริหารเป็นแบบสาขาวิชา
ปีการศึกษา 2553 คณะวิทยาการจัดการได้เปิดสอนหลักสูตร  2  หลักสูตร  ได้แก่  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิตและหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต  ในหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต  ประกอบด้วย  สาขาวิชาการตลาด  สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการจัดการทั่วไป และสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ ส่วนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต  ประกอบด้วย สาขาวิชานิเทศศาสตร์  และสาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว  คณะวิทยาการจัดการมีอาคารสำนักงาน 1 หลัง ที่ใช้เป็นห้องสำนักงานคณะ ห้องพักอาจารย์  ห้องประชุม  ห้องปฏิบัติการการตลาด ห้องปฏิบัติการบริหารธุรกิจ ห้องสมุด และห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ส่วนห้องปฏิบัติการพิมพ์ดีดอยู่ที่ ชั้น 4 อาคารเรียนรวม 8 ชั้น ยังไม่มีอาคารเรียนเป็นของตนเอง
และระดับบัณฑิตศึกษา 1 หลักสูตร คือ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต หลักสูตรในระดับปริญญาตรี  ได้แก่  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต ประกอบด้วย สาขาวิชาการตลาด สาขาวิชาการบัญชี  สาขาวิชาการจัดการ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และสาขาวิชาใหม่ คือ  สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์  หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต  ประกอบด้วยสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ แขนงวิชาเศรษฐศาสตร์และแขนงวิชาเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ และหลักสูตรในระดับบัณฑิตศึกษา ได้แก่ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
คณะวิทยาการจัดการมีอาคารสำนักงาน 1 หลังที่ใช้เป็นห้องสำนักงานคณะ ห้องพักอาจารย์  ห้องประชุมศรีสองรัก ห้องสมุด ห้องศูนย์ให้คำปรึกษาและสนับสนุนการวิจัย ส่วนห้องปฏิบัติการพิมพ์ดีดภาษาไทยจำนวน 1 ห้อง ห้องปฏิบัติการพิมพ์ดีดภาษาอังกฤษ 1 ห้อง ห้องปฏิบัติการพิมพ์ดีดไฟฟ้า 1 ห้อง ห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์จำนวน 3 ห้อง ห้องปฏิบัติการทางการบัญชี  1 ห้อง และห้องปฏิบัติการนิเทศศาสตร์ อยู่ที่ชั้น 3 อาคารปฏิบัติการสหวิทยาการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา  (อาคาร 19)
ปีการศึกษา 2558 คณะวิทยาการจัดการได้ปรับปรุงหลักสูตรตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ โดยได้มีการจัดทำหลักสูตรใหม่จำนวน 1 หลักสูตร คือ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการเงิน  มีการเปลี่ยนแปลงหลักสูตร จำนวน 1 หลักสูตร คือ หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน เปลี่ยนเป็น หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์ และปรับปรุงหลักสูตร จำนวน 1 หลักสูตร คือ ปรับปรุงหลักสูตรบริหารธุรกิจ สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
ดังนั้น จึงได้เปิดสอนระดับปริญญาตรี จำนวน 4 หลักสูตร 9 สาขาวิชา ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยทุกหลักสูตรดังนี้
1. หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต จำนวน 6 สาขาวิชา
1.1 สาขาวิชาการบัญชี (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2554)
1.2 สาขาวิชาการจัดการ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2554)
1.3 สาขาวิชาการตลาด  (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2554)
1.5 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์(หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2556)
1.6 สาขาวิชาการเงิน(หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2558)
2. หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
2.1 สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2553)
3. หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
3.1 สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์(หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2554)
4. หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
4.1 สาขาวิชานิเทศศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2558)
ปีการศึกษา 2559 คณะวิทยาการจัดการได้ปรับปรุงหลักสูตรตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ  หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต จำนวน 1 หลักสูตร คือ สาขาวิชาการจัดการสาขาวิชาการบัญชี และสาขาวิชาการตลาด  ปรับปรุงหลักสูตรเศรษฐศาสตร์บัณฑิต จำนวน 1 หลักสูตรคือ  สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์  ปรับปรุงหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 หลักสูตร สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม ดังนั้น จึงได้เปิดสอนระดับปริญญาตรี จำนวน 4 หลักสูตร 9 สาขาวิชา ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยทุกหลักสูตรดังนี้
1.1 สาขาวิชาการบัญชี (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
1.2 สาขาวิชาการจัดการ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
1.3 สาขาวิชาการตลาด  (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
1.4 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2558)
1.5 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2556)
2.1 สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
3.1 สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์(หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
ปีการศึกษา 2560 คณะวิทยาการจัดการได้เปิดสอนทั้งหมด 4 หลักสูตร เป็นไปตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ  ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยทุกหลักสูตร ดังนี้
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต จำนวน 6 สาขาวิชา
สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2556)
สาขาวิชาการเงิน (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2558)
หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
1.2 สาขาวิชาการจัดการ  (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
1.5 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562) จะรับนักศึกษาในปีการศึกษ
1.6 สาขาวิชาการเงิน (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2558)
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต จำนวน 1 สาขาวิชา
3.1 สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
ปีการศึกษา 2562-2563 คณะวิทยาการจัดการ เปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี 4 หลักสูตร  10  สาขาวิชา เป็นไปตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ  ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยทุกหลักสูตรและได้มีการปรับปรุงหลักสูตรตามวงรอบ 5 ปี  3 หลักสูตร มีรายเอียดดังนี้
1.2 สาขาวิชาการจัดการ  (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
1.4 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2563)รับนักศึกษาปีการศึกษา 2563
1.5 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562)
1.6 สาขาวิชาการเงิน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562)
1.7 สาขาวิชาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2562)
4.1 สาขาวิชานิเทศศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562)
ปีการศึกษา 2564 คณะวิทยาการจัดการ เปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี 5 หลักสูตร 10 สาขาวิชา เป็นไปตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ
ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยทุกหลักสูตรและได้มีการปรับปรุงหลักสูตรตามวงรอบ 5 ปี 4 หลักสูตรและจัดทำหลักสูตรใหม่ 1 หลักสูตร มีรายเอียดดังนี้
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต
1.สาขาวิชาการบัญชี (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2564) รับนักศึกษาปีการศึกษา 2564
2.1 สาขาวิชาการบัญชี (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559)
2.2 สาขาวิชาการจัดการ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564)
2.3 สาขาวิชาการตลาดดิจิทัล (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564)
2.4 สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจดิจิทัล (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2563) รับนักศึกษาปีการศึกษา 2563
2.5 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562)
2.6 สาขาวิชาการเงิน (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2562)
2.7 สาขาวิชาการจัดการธุรกิจการค้าสมัยใหม่ (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2562)
3.1 สาขาวิชาการท่องเที่ยวและการโรงแรม (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564)
4.1 สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564)
5.1 สาขาวิชานิเทศศาสตร์ดิจิทัล (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2564)
มาร์ก ยันเซิน
มาร์ก ยันเซิน (Mark Jansen) เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ในเนเธอร์แลนด์ เป็นนักดนตรีแนวเฮฟวีเมทัล เคยเล่นกีตาร์ให้กับวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ร่วมกับซันเดอร์ โคมมันส์ และเขียนเพลงในอัลบั้ม Prison of Desire เขาออกจากวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์ในปี 2002 และตั้งวงนตรีใหม่แนวซิมฟอนิกเมทัลที่มีชื่อเรียกว่า สะฮาราดัสต์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นเอพิกา แฟนสาวของเขาในขณะนั้นคือ ซีโมเนอ ซีโมนส์ เข้ามาร่วมวงในปี 2003 ทั้งในวงอาฟเทอร์ฟอร์เอเวอร์และเอพิกา เขาก็ยังร้องเสียงคำราม เสริมเสียงร้องหลักที่ร้องในลักษณะโซปราโน 1978
กลุ่มภาษามอญ-เขมร
กลุ่มภาษามอญ-เขมร เป็นกลุ่มของภาษาพื้นเมืองในแถบอินโดจีน อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกเช่นเดียวกับกลุ่มภาษามุนดาในอินเดีย การแบ่งกลุ่มย่อยของภาษาในกลุ่มนี้ ตามการแบ่งของ Diffloth ที่เขียนไว้ใน Encyclopedia Britannica เมื่อ พ.ศ. 2517 แบ่งได้ดังนี้
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ เป็นสวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษาแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองครก อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ติดกับบริเวณวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีศรีสะเกษ มีเนื้อที่ 237 ไร่ ซึ่งสมเด็จพระศรีนครินทร์บรมราชชนนี พร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดสวนแห่งนี้เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2524
ลักษณะของสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ศรีสะเกษ เป็นที่ราบมีความสูงต่ำตามลักษณะเดิมของบริเวณ ภายในสวนมีลำห้วยธรรมชาติ 2 สาย คือ ห้วยปูนใหญ่ และห้วยปูนน้อย ไหลมาบรรจบกันที่ด้านเหนือของสวนซึ่งมีฝายกั้นเป็นที่เก็บกักน้ำเพื่อความสวยงาม เป็นสวนน้ำเพื่อการพักผ่อนอย่างสงบโดยรอบและใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับระบบชลประทาน
พื้นที่เดิม เป็นป่าละเมาะธรรมชาติที่อุดมด้วยพรรณไม้ที่มีถิ่นกำเนิดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ รวมทั้งประดู่ พยุง ตะแบก มังคุดป่า ชะพวงและมะส้าน โดยเฉพาะต้นลำดวนที่มีขึ้นอยู่มากมายในพื้นที่ ประมาณได้มากถึง 50,000 ต้น จากการสร้างสวนนี้เองที่จังหวัดศรีสะเกษได้นำต้นลำดวนมาเป็นต้นไม้ประจำจังหวัด โดยที่พื้นที่เดิมมีส่วนหนึ่งที่เป็นป่าธรรมชาติที่มีสัตว์ป่าและนกอยู่อาศัยอยู่เดิมแล้วเป็นจำนวนมากและหลากหลายชนิด เช่น กระรอก กระแต อีเห็นลายจุด พังพอน รวมทั้งกระจง ผู้ออกแบบวางผังจึงกำหนดให้คงไว้เป็นแหล่งพักพิงของสัตว์ป่า
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ เป็นสวนที่มีความเป็นธรรมชาติมากเนื่องจากเดิมเป็นป่าอยู่แล้ว จึงมีความร่มรื่นและสวยงามเป็นพิเศษ เหมาะสำหรับการพักผ่อนแบบผ่อนคลายและแบบกระฉับกระเฉงที่สามารถเดินหรือวิ่งเหยาะไปตามถนนวงรอบที่กว้างและร่มรื่น นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัด
สวนสัตว์
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีศรีสะเกษ ได้ดำเนินการจัดสร้างสวนสัตว์เพิ่มเป็นองค์ประกอบของสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ โดยนำสัตว์ป่าของไทยและต่างประเทศ เช่น เม่น กวาง ไก่ฟ้าหลากหลายชนิด นกกระจอกเทศ จระเข้ งู นกแร้ง เต่า รวมทั้งฮิปโปโปเตมัส และสัตว์อื่นๆ อีกจำนวนมาก มาจัดแสดงให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชม อีกทั้งยังเป็นแหล่งทัศนศึกษาของนักเรียนนักศึกษาในจังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดใกล้เคียง
พระราชานุสาวรีย์
ภายในสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ศรีสะเกษ มีพระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี บริเวณทางเข้าสวนฯ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นประธานเปิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2543
การจัดกิจกรรมภายในสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ศรีสะเกษ ได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเป็นแหล่งเรียนรู้ทรัพยากรธรรมชาติในด้านต่างๆ ของนักเรียนนักศึกษา และประชาชนทั่วไปในจังหวัดศรีสะเกษ ตลอดจนใช้เป็นสถานที่จัดงานสำคัญของจังหวัด ได้แก่ งานเทศกาลดอกลำดวนบาน สืบสานตำนานสี่เผ่าไทย งานเทิดพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และงานอาลัยวันคล้ายวันสวรรคตสมเด็จย่า
เทศกาลดอกลำดวนบาน
งานเทศกาลดอกลำดวนบาน เป็นงานประจำปีของจังหวัดศรีสะเกษ โดยจัดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมของทุกปี เป็นช่วงที่ต้นดอกลำดวนภายในสวนจะผลิดอกบานทั่วทั้งสวนสมเด็จฯ ภายในงานจะมีการแสดงแสงสีเสียงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของจังหวัดศรีสะเกษ การจัดหน่ายสินค้า OTOP และการแสดงนิทรรศการพื้นบ้านสี่เผ่าไทย (ส่วย เขมร ลาว เยอ)
โบอิงบิซิเนสเจ็ต
โบอิง บิซิเนส เจ็ต เป็นอากาศยานที่มีการตกแต่งพิเศษเป็นเครื่องบินส่วนตัว ผลิตร่วมกันระหว่างฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง และเจเนรัล อิเลคทริค โดยถือหุ้นส่วน 50/50
แรกเริ่มนั้นได้นำเอาเครื่องรุ่น 737 มาปรับการตกแต่งภายในใหม่ ด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ นั่นคือ ห้องนอนใหญ่ ห้องอาบน้ำ ห้องประชุม/ห้องรับประทานอาหาร และห้องนั่งเล่น สำหรับการตกแต่งแบบมาตรฐาน ต่อมาภายหลังได้มีโครงการที่จะนำเอารุ่น โบอิง 777, โบอิง 787 และโบอิง 747-8 อินเตอร์คอนติเนนตัล มาใช้ด้วย และมีข้อเสนอให้ลูกค้าสามารถปรับเปลี่ยนการตกแต่งได้ตามความต้องการ
เครื่องบินขนาดใหญ่
โดยลูกค้าจะสั่งผลิตผ่านแผนกโบอิง บิซิเนส เจ็ต ให้มีการตกแต่งเป็นเครื่องบินส่วนตัว
ผู้ใช้สถานะ VIP
โบอิงบิซิเนสเจ็ตส่วนใหญ่ดำเนินการโดยรัฐบาลสำหรับเครื่องบินขนส่งพิเศษในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลียและแอฟริกา, รวมถึงโคลัมเบีย, ตุรกีและอินเดีย, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, จอร์แดน, มาเลเซีย, แอฟริกาใต้หรือตูนิเซีย หรือยักษ์ใหญ่น้ำมันในตะวันออกกลางเช่นอาบูดาบี, ดูไบและซาอุดิอาระเบีย
กีฬาสกีน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
การแข่งขันสกีน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 เป็นการแข่งขันกีฬาสาธิตในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 20 ที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก ระหว่างวันที่ 1-2 กันยายน พ.ศ. 2515 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาสกีน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 35 คน จาก 20 ประเทศ
วัดป่าแงะ
วัดป่าแงะ ตำบลแม่เจดีย์  อำเภอเวียงป่าเป้า  จังหวัดเชียงราย เดิมที่ตั้งของวัดเป็นป่าเต็งที่ขึ้นตามธรรมชาติ (ทางภาคเหนือเรียกไม้ชนิดนี้ว่าไม้แงะ ) ชาวบ้านก็เลยเอาเป็นชื่อชองหมู่บ้านมาตราบเท่าทุกวันนี้ และได้จัดตั้งวัดขึ้นมาชื่อว่า
ประวัติ
วัดป่าแงะ มาจนทุกวันนี้วัดป่าแงะได้ทำการก่อสร้างมาเมื่อ ปี พ.ศ. 2470 (ค้นได้จากหนังสือประวัติวัดทั่วประเทศ เล่มที่ 8 ) สันนิษฐานว่าจะสร้างมามากกว่านั้นตามที่ผู้เฒ่าผู้แก่ได้ให้ข้อมูลมา วัดป่าแงะก็ได้รับการบูรณะมาตามยุคสมัยตามกำลังศรัทธาและปัจจัยเท่าที่จะอำนวย ไม่มี สิ่งของมีค่าอันใดเลย มีพระพุทธรูปปูนปั้นเป็นพระประธานในวิหาร 1 องค์ นอกนั้นไม่ปรากฏมีสิ่งสำคัญ
จนมาถึงปี พ.ศ. 2480 พระครูยติวัตรวิมล เจ้าคณะอำเภอเวียงป่าเป้า เจ้าอาวาสวัดหนองบัว ตำบลแม่เจดีย์ ท่านได้มาเป็นประธานบูรณะวัดป่าแงะพร้อมกับคณะศรัทธา บ้านป่าแงะ ป่าซางช่วยกันสร้างเสนาสนะ เช่น กุฏิ วิหาร ศาลา โรงครัว และก็มีพระสงฆ์ สามเณร จำพรรษามาตลอด และก็มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด
จนมาถึง ปี พ.ศ. 2512 จึง ได้ทำการรื้อวิหารหลังเดิมแล้วสร้างมาใหม่ และก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงมาตลอด ตามแต่โอกาส อำนวย ปี พ.ศ. 2541 พระอธิการดวงแก้ว ปรกฺกโม อดีตเจ้าอาวาส จึงได้ทำการรื้อวิหารอีก และปี พ.ศ. 2543 พระอธิการสมาน ฌานวโร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันได้ทำการก่อสร้างวางฐาน
โรบินฮูด
โรบินฮูด เป็นวีรบุรุษนอกกฎหมายในคติชนอังกฤษ มีความเชี่ยวชาญสูงในการยิงธนู และนักดาบ แม้ส่วนหนึ่งของตัวละครไม่ใช่ต้นฉบับของเขา ตั้งแต่จุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 19 เขาได้กลายเป็นที่รู้จักกันใน "ปล้นจากคนรวยและให้กับคนยากจน" โดยอาศัยความช่วยเหลือกลุ่มโจรที่รู้จักกันเป็นเพื่อนของเขา "เมอร์รี เมน" ตามแบบดั้งเดิม โรบินฮูดและคนของเขาเป็นภาพที่สวมใส่เสื้อผ้าสีเขียวลิงคอล์น ต้นกำเนิดของตำนานอ้างว่าโดยจะต้องเกิดจากโจรที่แท้จริง หรือจากกวีหรือเรื่องราวของนอกกฎหมาย
โรบินฮูด กลายเป็นเรื่องราววรรณกรรมพื้นบ้านที่ได้รับความนิยมในสมัยยุคกลางจนถึงวรรณกรรมสมัยใหม่, ภาพยนตร์และโทรทัศน์ ในแหล่งข้อมูลที่เก่าแก่ที่สุดบอกว่าโรบินฮูดคือเสรีชน เป็นขุนนางที่โดนยึดทรัพย์โดยมิชอบจากดินแดนของเขาและกลายเป็นอาชญากรหรือนายอำเภอไร้ยางอาย
พระพุทธบาท
พระพุทธบาท คือรอยประทับพระบาทของพระโคตมพุทธเจ้า อาจเป็นรอยหนึ่งข้างหรือทั้งสองข้าง พระพุทธบาทมีสองรูปแบบ คือ เป็นรอยประทับตามธรรมชาติ เช่นพบในหิน และอีกประเภทคือ พระพุทธบาทที่สร้างขึ้นมา พระพุทธบาทตามธรรมชาตินั้นจริง ๆ แล้วไม่ใช่รอยประทับพระบาทที่แท้จริงของพระโคตมพุทธเจ้า แต่เป็นการจำลองหรือเป็นรูปแทน อาจถือได้ว่าเป็นเจดีย์ (พระธาตุเจดีย์) และเป็นรูปเคารพยุคแรกและเป็นสัญลักษณ์แทนพระองค์
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงอธิบายเกี่ยวกับรอยพระพุทธบาท ว่าเกิดจากการประทับของพระพุทธองค์โดยตรงตามคติความเชื่อของศรีลังกา ว่า ชาวลังกามีความเชื่อว่าพระพุทธองค์ทรงประทับรอยพระพุทธบาทไว้ให้ประชาชนสักการบูชา 5 แห่งได้แก่ รอยพระพุทธบาทบนเขาสุมนกูฏ รอยพระพุทธบาทบนเขาสุวรรณมาลิก รอยพระพุทธบาทบนเขาสุวรรณบรรพต รอยพระพุทธบาทที่เมืองโยนก และรอยพระพุทธบาทบนหาดริมแม่น้ำนรรมทา
คติการบูชารอยพระพุทธบาทในประเทศไทยมีหลักฐานย้อนไปถึงสมัยทวารวดี ต่อมาในสมัยสุโขทัยมีการสร้างรอยพระพุทธบาทที่จำลองมาจากยอดเขาสุมนกูฏในลังกาทวีป ส่วนในสมัยอยุธยามิใช่การบูชารอยพระพุทธบาทจำลองดังในยุคก่อน แต่มีการค้นพบและบูชารอยพระพุทธบาทที่เชื่อว่าเป็นของจริง คือ การค้นพบพระพุทธบาทสระบุรี ส่วนความเชื่อเรื่องรอยพระพุทธบาทบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง พบในตำนานอุรังคธาตุนิทาน โดยสัมพันธ์กับเรื่องพญานาค เชื่อว่า รอยพระพุทธบาทเกิดจากการทูลขอของพญานาคต่อองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อเป็นที่เคารพสักการบูชาแทนพระองค์ ซึ่งพระพุทธองค์ก็ทรงประทานตามคำขอ รอยพระพุทธบาทที่เกิดขึ้นมักมีรูหรือถ้ำพญานาค
รอยพระพุทธบาทที่เชื่อว่าเก่าแก่ที่สุดในดินแดนไทย พบที่แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ วัดสระมรกต อำเภอโคกปีบ จังหวัดปราจีนบุรี กําหนดอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 11–13
รางวัลช่อการะเกด
รางวัลช่อการะเกด เป็นรางวัลที่มอบให้แก่นักเขียนเรื่องสั้นดีเด่น ระหว่างปี 2520 - 2542 เพื่อส่งเสริมนักเขียนเรื่องสั้นรุ่นใหม่ มีต้นกำเนิดจากนิตยสาร โลกหนังสือ เมื่อ พ.ศ. 2520 มีการรวบรวมเรื่องสั้นของนักเขียนร่วมสมัยมาจัดพิมพ์ไว้ในชุด โลกหนังสือฉบับเรื่องสั้น โดยสุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการ และมีการประดับช่อการะเกดให้เรื่องสั้นดีเด่น ต่อมาเรียกว่า หนังสือช่อการะเกด
- ช่อการะเกดยุคแรก หนังสือช่อการะเกดฉบับแรก ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2521 และหยุดไปเมื่อ พ.ศ. 2523
- ช่อการะเกดยุคที่ 2 กลับมาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2532 (ช่อการะเกดยุคที่ 2) และตีพิมพ์อย่างต่อเนื่อง จนยุติลงเมื่อ พ.ศ. 2543
- ช่อการะเกดยุคที่ 3 กลับมาดำเนินการใหม่ใน พ.ศ. 2550 โดยทีมงานใหม่ภายใต้การควบคุมของบรรณาธิการคนเดิม มีนักเขียนแจ้งเกิดในยุคนี้หลายคน เช่น ชัยกร หาญไฟฟ้า ปานศักดิ์  นาแสวง  ภาณุ ตรัยเวช  ธาร ยุทธชัยบดินทร์  ละเวง ปัญจสุนทร  จิตสุภา  ธนาวัฒน์ อุ่น เรืองศรี  สมภพ นิลกำแหง  ดุสิต จักรศิวาทิตย์  ปิติ ระวังวงศ์ ฯลฯ จนกระทั่งถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้ยุติดำเนินการอีกครั้ง ถือเป็นบทอวสานของช่อการะเกดยุคที่ 3
ราษฎรอาวุโส
ราษฎรอาวุโส (Senior people) เป็นคำเรียกบุคคลชาวไทย หมายถึง บุคคลที่ดำรงตนเป็นผู้มีคุณประโยชน์ต่อสังคม และประเทศชาติ โดยเฉพาะด้านการพัฒนาชนบท การพัฒนาชุมชน และการเสนอความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวม โดยจะถูกได้รับการยกย่องจากวงการสื่อมวลชน
จุดเริ่มต้นที่มาของคำว่า "ราษฎรอาวุโส" เกิดขึ้นเมื่อประเทศไทยเกิดวิกฤติการณ์ทางการเมืองในปี พ.ศ. 2535 โดยมีบุคคลที่ถือเป็นปัญญาทางสังคม 4 คน ได้เสนอข้อคิดเห็นโดยไม่ฝักฝ่ายทางการเมือง สื่อมวลชนจึงขนานนามว่า "ราษฎรอาวุโส" ได้แก่
โจเซ โทดะ
โจเซ โทดะ (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 – 2 เมษายน พ.ศ. 2501) เป็นนายกสมาคมสร้างคุณค่า คนที่ 2 เป็นอาจารย์ของไดซากุ อิเกดะ ได้ยืนหยัดต่อสู้เพื่อสมาคม และเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการบูรณะ วัดใหญ่ไทเซขิจิ ร่วมกับลูกศิษย์ คือ ดร.ไดซากุ อิเกดะ และสมาชิกสมาคมสร้างคุณค่า ให้มีสภาพที่ดีขึ้นหลังจากตกต่ำในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงแก่มรณกรรมวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2501
ประวัติ
โจเซ โทดะ นายกสมาคมสร้างคุณค่า คนที่ 2 เกิดที่หมู่บ้านชิโอยะ ปัจจุบันเป็นนครคางะ จังหวัดอิชิกาวะ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 จากนั้นไม่นานครอบครัวทั้งหมดก็ได้ย้ายไปอยู่ที่หมู่บ้านอะจึตะ จังหวัดฮกไกโด สมรสกับอิกุ โทดะ
การศึกษา
ปีพ.ศ. 2457 ได้เข้าเรียนชั้นประถมสามัญที่หมู่บ้านอะจึตะ จนสำเร็จการศึกษาโดยได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่ง ผู้ที่อยู่รอบข้างต่างสนับสนุนอย่างแข็งขันให้เรียนต่อ แต่ไม่สามารถทำได้ เพราะต้องช่วยเหลือทางบ้านจึงออกไปทำงานที่ร้านค้าในเมืองซัปโปโร ขณะเดียวกันก็พยายามศึกษาด้วยตนเองอย่างจริงจัง
อาชีพครู
เรียนด้วยความยากลำบากครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งปี พ.ศ. 2460 ก็สอบได้ตำแหน่งผู้ช่วยครูสอนโรงเรียนชั้นประถมสามัญ ปีถัดมาได้เป็นครูสอนชั่วคราวในโรงเรียนชั้นประถมมายาชิ เมืองยูบาริ ในระหว่างที่ใช้ชีวิตยุ่งอยู่กับงานครู แต่จิตใจก็ยังคงเร่าร้อนมุ่งศึกษาให้สูงขึ้น จนกระทั่งได้รับใบอนุญาตให้เป็นครูสอนประจำของโรงเรียนชั้นประถมสามัญ นอกจากนี้ ยังได้รับใบอนุญาตให้เป็นครูสอนประจำในวิชาหลัก เช่น เคมี ฟิสิกส์ พีชคณิต และเรขาคณิต เป็นลำดับ  โทดะได้สร้างฐานหลักของการเป็นนักศึกษาขึ้นมาจากการศึกษาด้วยตนเอง และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2463 ก็ได้ลาออกจากโรงเรียนชั้นประถมมายาชิ แล้วเดินทางไปยังกรุงโตเกียวแต่ลำพัง  มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของโทดะว่า ข้าพเจ้ายังไม่พบผู้ที่จะเป็นอาจารย์ของตัวเอง ยังไม่พบผู้ที่จะเป็นเจ้านายของตัวเอง การเดินทางมากรุงโตเกียวครั้งนี้ ถือว่ามาเพื่อแสวงหาอาจารย์แห่งชีวิตนั้นเอง
พบอาจารย์ชั่วชีวิต
เมื่อโทดะเดินทางมากรุงโตเกียว โทดะมีโอกาสพบกับนายกสมาคมโซคา คนแรก คือสึเนซาบูโร มากิงูจิ ซึ่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนชั้นประถมนิชิมาจิ กรุงโตเกียว โทดะได้เริ่มใช้ชีวิตของการเป็นครูสอนชั่วคราวในโรงเรียนเดียวกัน หลังจากนั้นเป็นต้นไป โทดะก็ให้ความเคารพนับถือต่อมากิงูจิเป็นอาจารย์แห่งชีวิตของตัวเอง และให้การค้ำจุนต่อมากิงูจิตลอดมา และต่อมาในปีพ.ศ. 2471 ทั้งคู่ก็ได้เข้าศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิจิเร็งไดโชนิน
โดนกลั่นแกล้ง
หลังจากเข้าศรัทธาในพุทธธรรมของพระนิจิเร็งไดโชนินแล้ว สมาคมสร้างคุณค่า ก็ได้โดนกลั่นแกล้งเรื่อยมา แต่เนื่องจากความไม่ท้อถอยของโทดะ ทำให้มีสมาชิก3000ครอบครัว และเมื่อวันที่6 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 เจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาจับกุมในข้อหา ขาดความเคารพต่อศาลเจ้าชินโตและฝ่าฝืนกฎหมายว่าด้วยการรักษาความสงบ หลังจากกักขังโทดะได้3วันมากิงูจิก็ถูกจับในข้อหาเดียวกัน ในขณะเดียวกันสมาชิกที่ถูกจับด้วยอีก19คนได้ยอมรับข้อสารภาพผิดและได้ถอนตัวออกไปจากสมาคม ซึ่งเหลือเพียงโทดะและมากิงูจิเคนั้น ซึ่งคนทั้งคู่ถูกขังอยู่ในคุกและโทดะเองก็ได้รู้แจ้งในคุก ในปี พ.ศ. 2487 มากิงูจิได้จบชีวิตที่สูงส่ง ในการอุทิศชีวิตของตนเพื่อคำสอนเมื่อวันที่18 พฤศจิกายน ด้วยวัย73ปี ซึ่งก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่ตรงกับวันก่อตั้งสมาคมพอดี แต่ทว่าโทดะ ทราบข่าวการเสียชีวิตในภายหลัง คือวันที่8มกราคมของปีถัดไป
รับช่วงสืบทอดเจตนารมณ์ มุ่งมั่นเพื่อช่วยเหลือประชาชน
โทดะ ใช้ชีวิตอยู่ในคุก2ปี โทดะออกจากคุกวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 ก่อนญี่ปุ่นแพ้สงครามครึ่งเดือน เมืองโตเกียวถูกทิ้งระเบิดครั้งแล้วครั้งเล่า มีสภาพเป็นเถ้าถ่าน ประชาชนทุกแสนสาหัสจากการกดดันของรัฐบาลทหาร มีผู้ถอยศรัทธามาก เหลือเพียงนายกสมาคมคนที่2คนเดียวที่ยืดหยัดสืบทอดเจตนารมณ์ของนายกสมาคมคนแรก และตั้งปณิธานด้วยจิตเข้มแข็งที่จะเผยแพร่ธรรมไพศาลต่อไป โทดะ เริ่มลงมือฟื้นฟูสมาคมขึ้นมาใหม่ตามที่ตั้งใจ โทดะได้ตัดสินใจใช้สถานที่ชั้น2 ของบริษัทที่โทดะเป็นเจ้าของซึ่งอยู่ในนิชิคันดะ กรุงโตเกียว มาเคลื่อนไหว และปีต่อมาช่วงปีใหม่ ได้เริ่มบรรยายสัทธรรมปุณฑรีกสูตร และเริ่มจัดให้มีการสนทนาธรรม และเปิดอบรมฝึกอบรมภาคฤดูร้อนขึ้นมา  นอกจากนี้ได้เปลี่ยนชื่อของสมาคมจากสมาคมการศึกษาสร้างคุณค่า มาเป็นสมาคมสร้างคุณค่า ไม่เพียงแต่การปฏิรูปการศึกษาเคนั้นแต่ยังมุ่งมั่นในการสร้างสันติภาพของโลก และความสุขของประชาชนทั้งหลายด้วย ในขณะที่เหตุการณ์กำลังดำเนินไป วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ไดซากุ อิเกดะ ก็ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของสมาคมโซคา ในขณะที่โทดะดำเนินธุรกิจอยู่ เนื่องจากสภาวะเศรษฐกิจที่สับสนหลังสงครามทำให้อาจารย์ถึงทางตัน โทดะได้หันมาเริ่มงานในด้านสหกรณ์สินเชื่อ แต่ก็พบกับภาวะเลวร้าย พนักงานส่วนใหญ่ลาออกไปท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ อิเกดะเพียงคนเดียวเคนั้น ที่พยายามทำงานอย่างเคร่งแข็งเพื่อจะค้ำจุนโทดะไว้
ตั้งสัตยาธิษฐานไว้ที่ 7 แสน 5 หมื่นครอบครัว
ต่อมาโทดะได้เข้าไปจัดการกับเรื่องธุรกิจ ซึ่งมีนิมิตหมายเปลี่ยนแปลงไปในทางด้วยดี โทดะจึงตัดสินใจรับตำแหน่งเป็นนายกสมาคมสร้างคุณค่า คนที่ 2 โทดะได้ยืนหยัดเป็นผู้นำหัวแถว แห่งการเผยแผ่ธรรม ก่อนจะเข้ารับตำแหน่งนายกสมาคม ในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2494 ก็ได้ออกสิ่งที่พิมพ์ของสมาคม ชื่อว่า หนังสือพิมพ์เซเคียว เป็นปฐมฤกษ์ ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการต่อสู้ทางความคิดในการเผยแผ่ธรรม จนถึงวันที่ 3 พฤษภาคม โทดะจึงเข้ารับตำแหน่งนายกสมาคมโซคา คนที่ 2 และในการกล่าวปราศัยตอนนั้น ตัวท่ายเองได้ตั้งสัตยาธิษฐานไว้ว่า ในชั่วชีวิตของคน จะทำการชักชวนแนะนำธรรม ให้ได้ 7 แสน 5 หมื่น ครอบครัว ซึ่งตอนนั้นสมาคมมีสมาชิกประมาณ 3 พันคนเท่านั้น และไม่มีใครเชื่อว่าจะสำเร็จ แต่ด้วยการบัญชาของนายกสมาคมคนที่ 2 สมาชิกก็เริ่มตื่นตัว ในการเผยแผ่ธรรมอย่างเข้มแข็ง อย่างจริงจัง ทำให้การเผยแผ่ธรรม ก้าวรุดหน้าไปด้วยดี
บรรลุผลสำเร็จ
เนื่องจากการเผยแผ่ธรรมอย่างไม่หยุดยั้ง จนในปี พ.ศ. 2500 ทำให้มีสมาชิกเพิ่มมาเป็น 7 แสน 5 หมื่นครอบครัว อันเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่เคยมีมา โดยมีไดซากุ อิเกดะ เป็นผู้ช่วยในการเผยแพร่ธรรม และโทดะได้มอบพินัยธรรมให้ไดซากุ อิเกดะ เป็นนายกสมาคมสร้างคุณค่า สืบต่อเป็นคนที่3และโจเซ โทดะ ได้ถึงแก่มรณกรรมวัน 2 เมษายน พ.ศ. 2501 สิริอายุ 58 ปี
อ้างอิง
1900 1958
จังหวัดอาวาชาปัน
อาวาชาปัน (Ahuachapán) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเอลซัลวาดอร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 1,240 ตารางกิโลเมตร มีเมืองหลักชื่ออาวาชาปัน ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ในจังหวัดมีประมาณ 380,000 คน
จุง โมจิซูกิ
จุง โมจิซูกิ (望月 淳 (Mochizuki Jun)) ชื่อจริง "จุง โมจิซูกิ" เพศหญิง ราศีธนู-มังกร เป็นนักวาดภาพประกอบและนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
ถนัดเขียนแนวดาร์กแฟนตาชีและจิตวิทยาผสมลึกลับเหนือธรรมชาติ แนวเช็ตติ้งยุโรป อ้างอิงประวัติศาสตร์และวรรณกรรมเป็นหลัก แต่ยังสามารถเขียนคอมเมดี้และโรแมนติกได้ ซึ่งผลงานมังงะของเธอเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อของ "แพนโดร่า ฮาร์ทส์" และ "บันทึกแวมไพร์วานิทัส" เธอยังเคยวาดภาพประกอบนิยายกับมังงะให้กับอาจาย์ผู้เขียนโรลันด์ ราชันย์ผู้พิทักษ์
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคมในจังหวัดจังหวัดคานางาวะ จุง โมจิซูกิชอบวาดภาพตั้งแต่ตอนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และมีความฝันว่าอยากเป็นนักวาดการ์ตูน หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม โมจิซูกิได้สมัครเข้าโรงเรียนศิลปะแต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ถูกยอมรับให้เข้าเรียนต่อ ตอนยังเป็นนักศึกษา เธอเคยทำงานพาร์ทไทม์เป็นพนักงานร้านราเม็ง ถึงอย่างนั้นเธอยังคงวาดภาพและส่งผลงานให้กับสแควร์เอนิกซ์ ซึ่งผลงานชิ้นแรกที่วาดเป็น one-shot เปิดตัวในชื่อซีรีย์ "แพนโดร่า ฮาร์ทส์" ก่อนที่เธอจะเปิดตัวซีรีย์Crimson-Shell ถูกตีพิมพ์นิตยสารใน G-Fantasy ตั้งแต่เดือนกันยายน 2548 ถึงกุมภาพันธ์ 2549 เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2007
หลังจากจบซีรีย์ "Crimson-Shell" เธอก็ได้เปิดตัวซีรีย์ "แพนโดร่า ฮาร์ทส์" ซึ่งแตกต่างจากเนื้อเรื่องใน one-shot ลงนิตยสารรายเดือนของ G-Fantasy เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2549 และจบการเขียนซีรีย์นี้ลงในนิตยสารรายเดือนของ G-Fantasy เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2549 ต่อซีรีส์นี้มีกระแสการตอบรับที่ดีจนได้ทำเวอร์ชั่นทีวีซีรีย์อนิเมะ หลังจากจบมังงะเรื่อง แพนโดร่า ฮาร์ทส์ เธอได้เปิดตัวบันทึกแวมไพร์วานิทัส ในนิตยสารรายเดือนของกังกังโจ๊กเกอร์ เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2015 บันทึกแวมไพร์วานิทัสได้ดระแสการตอบรับที่ดีและมียอดจำหน่าย 5.5 ล้านเล่ม ยังได้รับการดัดแปลงเป็นทีวีอนิเมะซีรีย์ฉายในเดือนกรกฎาคมพ.ศ.2564 และเธอยังเป็นผู้วาดภาพประกอบนิยายให้กับซีรีย์ แพนโดร่า ฮาร์ทส์ ซึ่งเป็นมังงะที่เธอเขียน ก่อนถูกไปทำนิยาย ยังเคยวาดซีรีย์นิยายและมังงะเรื่อง โรลันด์ ราชันย์ผู้พิชิต (Rolan the Forgotten King) เขียนโดยอาจาย์ทาคูมิ โยชิโนะ ซึ่งเคยถูกตีพิมพ์ในนิตยสารกังกังโจ๊กเกอร์ออนไลน์และถูกสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมมิคส์ซื้อลิขสิทธิ์
นอกจากนี้โมจิซูกิยังเป็นแฟนตัวยงของคอกาแฟ และชอบสเก็ตช์ภาพด้วยมือมาก และเวลาคิดไอเดียไม่ออก เธอมักจะสเก็ตซ์ภาพไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะพอใจ ตอนอยู่มัธยมต้นผู้เขียนจะชอบวาดภาพการ์ตูนลงในสมุดหลายเล่มต่อสัปดาห์ และเธอชื่นชอบการวาดมือมากกว่าดิจิตอล มักจะโพสต์อุปกรณ์เครื่องเขียนหรือสรรหาเทคนิคแปลกๆ ในภาพวาดของเธอบนทวิตเตอร์ทางการเช่นเอาเกลือมาผสมกับสี มีนิสัยชอบทดลองทาสีมากมายไว้บนกระดาษ ถนัดใช้เทคนิคปากกา copic และสีกวอชเป็นหลัก ใช้โทนสีกับสีน้ำเพื่อเพิ่มเทคนิคให้กับผู้เขียน ยังพิถีพิถันการเลือกใช้กระดาษและชอบใช้ "กระดาษสีน้ำ วิทแมน" ซึ่งกระดาษสีน้ำ วอทแมนเลิกผลิตไปตั้งแต่ปี 2553 เน้นใช้ G-pen เป็นหลัก แต่ก็มีใช้ปากกาหัวกลมอื่นๆ ,Copic multiliners, ปากกาพู่กัน ทั้งนี้ทั้งขึ้นอยู่อยู่วิธีใช้ในแต่ละพาเนลและฉาก และเมื่อเวลาออกไปข้างนอก เธอมักจะพกสมุดสเก็ตซ์หรือภาพร่างติดตัวไปด้วย แต่บางครั้งอาจาย์ผู้เขียนเลือกจะไม่สเก็ตซ์ภาพในพื้นที่สาธารณะ ในบางสถานที่ของญี่ปุ่น
ในปี 2010 โมจิซูกิได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองที่ฝรั่งเศส โดยได้ Ki-oon สำนักพิมพ์ที่ซื้อลิขสิทธิ์ แพนโดร่า ฮาร์ทส์ และมีจัดนิทรรศการมากมายที่เกี่ยวข้องกับซีรีส์ของเธอเช่นในญี่ปุ่นปี 2015 หลังจากซีรีย์ แพนโดร่า ฮาร์ทส์ สิ้นสุดลง มีจัดครบรอบที่โตเกียวและเมืองอื่นๆ ในญี่ปุ่นสำหรับวันครบรอบ 15 ปีของ แพนโดร่า ฮาร์ทส์ โดยประกาศผ่านทางทวิตเตอร์ทางการของ แพนโดร่า ฮาร์ทส์ รวมไปถึงฝรั่งเศสปี 2010 และ 2017 ในงาน japan expo ที่ฝรั่งเศส
ในซีรีย์วานิทัสโมจิซูกิเคยพูดในบทสัมภาษณ์ว่าตัวเธอชื่นชอบวานิทัสกับฌานอย่างมาก เธอเป็นชิปเปอร์ของ "vanijeanne—วานิฌาน" โดยบอกว่าเธอชื่นชอบวานิทัสอยู่ล่างมากกว่าอยู่บน และชอบให้ฌานรุกใส่วานิทัสหรืออยู่ด้านบนมากกว่า แทนที่จะเป็นด้านล่าง
แรงบันดาลใจ
โมจิซูกิได้บอกว่าอาจาย์ฮิโรมุ อาราคาวะ ผู้เขียนซีรีย์ "แขนกล คนแปรธาตุ" เป็นไอดอลที่เธอชื่นชมและเป็นแรงบันดาลใจให้กับเธอ ทำให้อาจาย์โมจิซูกิตัดสินใจเลือกส่งผลงานที่สำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ที่อาจาย์อาราคาวะสังกัดอยู่แทนที่จะเป็นสำนักพิมพ์รายอื่น
พายุคูจิระ
คูจิระ เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 19 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศญี่ปุ่น
ปุนตาอาเรนัส
ปุนตาอาเรนัส (Punta Arenas) เป็นเมืองหลวงของแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ติกาชิเลนา แคว้นใต้สุดของประเทศชิลี เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางซีกโลกใต้บนเส้นรุ้งที่ 46 เดิมได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น มากายาเนส (Magallanes) ในปี ค.ศ. 1927 แต่เปลี่ยนกลับมาใช้ปุนตาอาเรนัสเหมือนเดิมในปี ค.ศ. 1938 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นหนึ่งในสองเมืองของชิลีที่เป็นเมืองท่าปลอดภาษี
เมืองตั้งอยู่ข้างช่องแคบมาเจลลัน เดิมก่อตั้งขึ้นเป็นทัณฑนิคม ในปี ค.ศ. 1848 หลังจากนั้นเจริญเติบโตและเป็นเมืองท่าสำคัญ ในช่วงยุคตื่นทองและการทำฟาร์มแกะเจริญรุ่งเรืองราว ค.ศ. 1900 ความสำคัญด้านภูมิรัฐศาสตร์ของเมืองทำให้เมืองยังคงมีความสำคัญด้านการทหารในคาบสมุทรแอนตาร์กติก ในศตวรรษที่ 20 และ 21
สายสีเขียว (องค์การขนส่งอ่าวแมสซาชูเซตส์)
รถไฟใต้ดินบอสตัน สายสีเขียว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบาในระบบการคมนาคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ นครบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เป็นเส้นทางที่เก่าแก่ที่สุด รู้จักกันในชื่อ "เดอะที" ทางวิ่งส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดินและเสมอระดับ ผู้โดยสาร 221,900 คนต่อวัน ได้ใช้สีเขียวประจำเส้นทางในปี ค.ศ. 1967 และมีสายย่อยอีก 4 สาย ได้แก่ สายย่อย B, C, D และ E
ลาทรงช์
ลาทรงช์ (La Tronche) เป็นเมืองในประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดอีแซร์ในแคว้นโรนาลป์ ประชากรของเมืองนี้เรียกว่า ชาวทรงชัว (les Tronchois)
แผนลวงสะท้านโลก
แผนลวงสะท้านโลก (Deception Point) เป็นนวนิยายแนววิทยาศาสตร์/ระทึกขวัญ ผลงานชิ้นที่ 3 ของแดน บราวน์ ผู้ประพันธ์ รหัสลับดาวินชี เนื้อเรื่องเกี่ยวข้องกับการค้นพบสิ่งมีชีวิตนอกโลก โดยมีการเมืองอยู่เบื้องหลัง
เนื้อเรื่อง
เมื่อดาวเทียมดวงใหม่ของนาซา ตรวจพบหลักฐานของวัตถุที่หายากอย่างน่าทึ่งฝังลึกอยู่ใต้หิ้งน้ำแข็งแถบขั้วโลกเหนือ องค์การอวกาศที่กำลังซวนเซของสหรัฐฯ ก็รีบประกาศอ้างชัยชนะซึ่งกำลังเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง...ชัยชนะที่จะส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อนโยบายอวกาศของสหรัฐฯและการเลือกตั้งประธานาธิบดีที่กำลังจะมาถึง ประธานาธิบดีผู้อยู่ในตำแหน่งจึงส่งราเชล เซกซ์ตัน นักวิเคราะห์ข่าวกรองประจำทำเนียบขาว ไปยืนยันความถูกต้องเป็นของแท้ของสิ่งที่ค้นพบนั้น พร้อมกับคณะผูเชี่ยวชาญอีกหลายคน รวมทั้งไมเคิล ทอลแลนด์ นักวิชาการชื่อดัง เจ้าของรายการสารคดีดังทางโทรทัศน์ แต่พวกเขากลับค้นพบสิ่งที่อยู่เหนือความคาดคิด นั่นคือหลักฐานการฉ้อฉลหลอกลวงครั้งมโหฬาร แต่ก่อนที่ราเชลจะทันได้ติดต่อแจ้งความจริงกับประธานาธิบดี เธอกับทอลแลนด์กลับถูกกลุ่มมือสังหารจอมโหดที่อยู่ใต้คำบงการของผู้ทรงอำนาจลึกลับตามล่าสังหารเพื่อปิดปาก มิให้ความจริงอันร้ายกาจนั้นถูกเปิดโปงออกมา ราเชลกับทอลแลนด์ต้องฝ่าฟันอันตรายแทบเอาชีวิตไม่รอดในสภาพแวดล้อมอันสุดหฤโหดนานา ตั้งแต่หิ้งน้ำแข็งอันเย็นเยือกแถบอาร์กติกไปจนถึงภูเขาไฟใต้ทะเลที่พร้อมจะปะทุเมื่อปะทะชนวน โดยความหวังเพียงอย่างเดียวที่จะเอาชีวิตรอดได้ คือต้องกระชากหน้ากากผู้อยู่เบื้องหลัง แผนลวงสะท้านโลก
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013 (2013 Asian Women's Club Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 8 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลตัวแทนทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดที่บวนมาถ็วต, ประเทศเวียดนาม ระหว่างวันที่ 25 เมษายน - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012
กัวดาลาฆารา (ประเทศสเปน)
กัวดาลาฆารา (Guadalajara) เป็นเมืองหลักของจังหวัดกัวดาลาฆาราในแคว้นกัสติยา-ลามันชา ประเทศสเปน ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมาดริดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร มีประชากร 83,609 คน (ค.ศ. 2008) ได้ถูกนำชื่อไปตั้งเป็นเมืองกัวดาลาฮารา รัฐฮาลิสโกในประเทศเม็กซิโก โดยนุญโญ เด กุซมัน ชาวเมืองกัวดาลาฆารา
โทชิยูกิ โมริกาวะ
โทชิยูกิ โมริกาวะ (26 มกราคม พ.ศ. 2510 — ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น มักได้รับบทเป็นตัวละครที่ดูเคร่งขรึม นอกจากนี้ยังมีผลงานการพากย์ในการ์ตูนแนวบอยส์เลิฟเยอะมาก โดยเฉพาะในรูปแบบดราม่าซีดี จนถึงกับได้ฉายาว่า จักรพรรดิ ในวงการบอยส์เลิฟ ซึ่งเจ้าตัวเองก็ยอมรับในฉายานี้ ส่วนในด้านของภาพยนตร์ต่างประเทศเขาก็ได้พากย์เสียงพระเอกชื่อดังของฮอลลีวูดมาแล้วมากมายหลายคน โดยเฉพาะ แบรด พิตต์ และ ทอม ครูซ
แหล่งข้อมูลอื่น
1967
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์ (strontium peroxide) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ SrO2 มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น พบได้ในรูปแบบแอนไฮดรัสและออกตาไฮเดรต โดยรูปแบบแอนไฮดรัสจะมีโครงสร้างคล้ายกับแคลเซียมคาร์ไบด์ สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์เตรียมได้จากการผ่านแก๊สออกซิเจนเข้าไปในสตรอนเชียมออกไซด์ที่ถูกให้ความร้อน
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์มีคุณสมบัติระงับเชื้อ ใช้เป็นตัวออกซิไดซ์ในการฟอกขาวและเป็นส่วนผสมในดอกไม้ไฟ โดยจะให้สีแดงสด
พายุจันหอม
จันหอม (ຈັນຫອມ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 3 ลำดับที่ 20 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศลาว
พายุจันหอมนั้นอาจหมายถึง
ศุกร์ทมิฬ
ศุกร์ทมิฬ (, Black Friday) เป็นชื่อของเหตุการณ์ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1978 (พ.ศ. 2521) (17 แชฮ์รีแวร์ 1357 ตามปฏิทินของอิหร่าน) ในประเทศอิหร่าน ซึ่งประชาชน 64 คนหรือไม่น้อยกว่าร้อย ถูกฆ่าและถูกสังหารอย่างโหดร้ายทารุณและมีผู้บาดเจ็บกว่า 205 คนโดยทหารของกองทัพรัฐบาลอิหร่าน (Imperial Iranian Army) ในจัตุรัสจาเลห์  ในกรุงเตหะราน   ซึ่งตามข้อมูลนักประวัติศาสตร์ทางทหารสเปนเซอร์ ซี. ทักเกอร์ซึ่งมีกล่าวว่าประชาชน 64 คนถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมซึ่งมีผู้ประท้วง 64 คนและเจ้าหน้าความมั่นคง 30 คนถูกสังหารเช่นกันการเสียชีวิตของประชาชนถูกอธิบายว่าเป็นเหตุการณ์สำคัญของการปฏิวัติอิสลามที่ยุติความหวังและการประนีประนอมใดๆ ทั้งสิ้นของระบอบการปกครองของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
ไรโซเบียม
ไรโซเบียม (Rhizobium) เป็นจีนัสของแบคทีเรียที่อยู่ในปมรากของพืชตระกูลถั่ว มีรูปร่างไม่แน่นอน เปลี่ยนแปลงตลอดวงชีวิต แหล่งพลังงานของไรโซเบียมได้แก่ มอลโตส ซูโครส กลูโคสและแมนนิทอลแต่ไม่สามารถใช้เซลลูโลส แป้งและเพกตินเป็นแหล่งพลังงานได้ เมื่อมีคาร์บอนมากเกินไป ไรโซเบียมจะสะสมอาหารในรูป poly-3-hydroxybutyrate (PHB) เพื่อนำไปใช้ในช่วงมืด ภาวะอดอยากหรือสภาวะที่ปมรากเริ่มชรา ใช้ออกซิเจนเป็นตัวรับอิเล็กตรอน ถ้าอยู่ในปมรากจะได้ไนโตรเจนจากอากาศ ถ้าอยู่ในอาหารเลี้ยงเชื้อต้องเติมไนโตรเจนลงในอาหารด้วย แบ่งตามการเจริญในอาหารเลี้ยงเชื้อเป็น 2 กลุ่มคือ พวกเจริญเร็ว เกิดโคโลนีภายใน 3-5 วัน กับพวกเจริญช้า เกิดโคโลนีภายใน 5-10 วัน
การจัดจำแนก
ไรโซเบียมแบ่งได้เป็น 3 กลุ่มคือ การจัดจำแนกไรโซเบียมในปัจจุบันมี 5 วิธี ได้แก่
วงชีวิต
วงชีวิตของไรโซเบียมมีขั้นตอนดังนี้
การเกิดปมที่ราก
เริ่มจากพืชตระกูลถั่วส่งสัญญาณทางเคมี เป็นสารกลุ่มฟลาโวนอยด์ หรือไอโซฟลาโวนอยด์ สารนี้จะไปกระตุ้นการทำงานของ nod gene ในไรโซเบียม เมื่อยีนนี้ทำงานจะกระตุ้นให้ไรโซเบียมสร้างและปล่อยสารที่กระตุ้นให้รากพืชโค้งงอและเกิดการแบ่งตัวของเนื้อเยื่อเจริญจนเป็นปม พร้อมกันนั้น ผนังเซลล์ของพืชจะออ่อนตัวลงและยอมให้ไรโซเบียมเข้าสู่เซลล์ได้ ถั่วบางชนิดที่ไม่มีรากขนอ่อน เช่นถั่วลิสง ไรโซเบียมจะเข้าทางรอยแตกที่รากแขนงแทงออกมา
การเกิดปมที่ลำต้น
พืชที่เกิดปมกับไรโซเบียมที่ลำต้นมีน้อย ที่ได้รับความสนใจเป็นพิเศษคือโสนแอฟริกันเพราะมีตำแหน่งการเกิดปมบนลำต้นที่ทราบล่วงหน้าได้ และเกิดขึ้นอย่างอิสระ ไม่ขึ้นกับไรโซเบียม ไรโซเบียมจะเข้าสู่ลำต้นทางรอยแตกหรือรอยแยกบนปุ่มกลม
ลักษณะของปมรากถั่ว
ปมที่มีประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนต้องมีรูปร่างถูกต้องตามลักษณะของถั่ว ขนาดโตพอสมควร ผิวเรียบ ไม่ขรุขระ ควรจับเป็นกลุ่มบริเวณรากแก้ว มีสีแดงหรือสีชมพูของ legheamoglobin มีจำนวนปมมากพอสมควร
แคว้นบาโลชิสถาน
บาโลชิสถาน (بلۏچستان; "ดินแดนแห่งชาวบาโลจ") เป็นแคว้นหนึ่งในประเทศปากีสถาน โดยเป็นแคว้นมีพื้นที่ใหญ่ที่สุด และถือเป็นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ มีเมืองหลวงและนครใหญ่สุดคือเควตตา มีอาณาเขตภาคเหนือติดต่อกับแคว้นปัญจาบ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับแคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับแคว้นสินธ์ ภาคใต้ติดต่อกับทะเลอาหรับ ภาคตะวันตกติดต่อกับประเทศอิหร่าน และภาคเหนือและภาคตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับประเทศอัฟกานิสถาน
กลุ่มชนพื้นเมืองหลักในแคว้นบาโลชิสถานคือชาวบาโลจและชาวปาทาน โดยเป็นประชากรร้อยละ 52 และ 36 ตามลำดับ (ตามการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อ พ.ศ. 2554) ส่วนร้อยละ 12 ที่เหลือประกอบด้วยชนกลุ่มน้อย ได้แก่ ชาวบราฮุย ชาวฮาซารา ชาวสินธ์ ชาวปัญจาบ และชนกลุ่มอื่น เช่น ชาวอุซเบก ชาวเติร์กเมน
เศรษฐกิจของแคว้นส่วนใหญ่ถูกครอบงำด้วยทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะแหล่งก๊าซธรรมชาติ ซึ่งมีกำลังการผลิตเพียงพอที่สามารถรองรับความต้องการของปากีสถานได้ในระยะปานกลางถึงระยะยาว นอกเหนือจากเควตตาแล้ว พื้นที่สำคัญทางเศรษฐกิจที่สำคัญอีกแห่งคือท่าเรือกวาดาร์ในทะเลอาหรับ
แคว้นบาโลชิสถานมีชื่อเสียงในด้านวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์และสภาพภูมิอากาศทะเลทรายแห้งแล้ง
มะยมฝรั่ง
มะยมฝรั่ง  เป็นพืชในวงศ์ Myrtaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ใบเกลี้ยงเป็นมัน มีตุ่มใสบนผิวใบ ใบจะเป็นสีแดง ดอกหอม สีขาวครีม กลีบเลี้ยงเป็นหลอด กลีบดอกสีขาว ผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด ห้อยลง ทรงกลมแบน ผลอ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีส้ม แก่สีแดงสดหรือค่อนข้างดำ ฉ่ำน้ำ รสเปรี้ยวอมหวาน เป็นไม้พื้นเมืองในบริเวณสุรินัมในอเมริกาใต้ ไปจนถึงกายอานาและปารากวัย ปัจจุบันมีปลูกทั่วไป ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกที่เกาะชวา ฟิลิปปินส์ และมาเลเซีย แต่ไม่มากนัก
รับประทานผลสดหรือแปรรูปเป็นแยม เยลลี่ หรือดอง ในบราซิลใช้ผลิตน้ำส้มสายชูหรือไวน์ ใช้เป็นไม้ประดับ ใบมีน้ำมันเมื่อขยี้จะมีกลิ่นฉุน ใช้ไล่แมลง เปลือกลำต้นมีแทนนินใช้ฟอกหนัง ในสุรินัมและบราซิลใช้ใบบดละเอียดเป็นยาเจริญอาหาร ในชวาใช้ผลเป็นยาลดความดันโลหิต
หมู่เกาะเอบีซี (เลสเซอร์แอนทิลลีส)
หมู่เกาะเอบีซี (ABC islands) คือ 3 เกาะทางตะวันตกสุดของลีเวิร์ดแอนทิลลีสในทะเลแคริบเบียน อยู่ทางทิศเหนือของรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา 3 เกาะเรียงตามตัวอักษรคือ อารูบา (Aruba), โบแนเรอ (Bonaire) และกือราเซา (Curaçao) ทั้งสามเกาะเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ แต่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพยุโรป อารูบาและกือราเซาเป็นเขตพื้นที่ที่ปกครองตนเองของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ส่วนโบแนเรอเป็นเทศบาลรูปแบบพิเศษของเนเธอร์แลนด์
วัดแฮอินซา
วัดแฮอินซา (해인사, 海印寺) คือ แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดคย็องซังใต้ เป็นวัดในพุทธศาสนานิกายมหายาน สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์ชิลลาเมื่อ พ.ศ. 1346 ตรงกับรัชสมัยพระเจ้าแอจาง กษัตริย์องค์ที่ 40 โดยพระภิกษุ 2 รูปที่เดินทางกลับมาจากจีน วัดแห่งนี้ได้ถูกไฟไหม้ใน พ.ศ. 2360 และได้รับการบูรณะใน พ.ศ. 2361
สถานีอวกาศฟรีดอม
สถานีอวกาศฟรีดอม (Space Station Freedom) เป็นชื่อโครงการหนึ่งขององค์การนาซาในการก่อสร้างสถานีอวกาศแบบมีคนอยู่อาศัยได้ที่โคจรรอบโลกอย่างถาวร แม้จะได้รับการอนุมัติจากประธานาธิบดีในขณะนั้น คือ โรนัลด์ เรแกน และมีการประกาศเป็น State of the Union Address ในปี ค.ศ. 1984 แต่โครงการฟรีดอมก็ไม่เคยก่อสร้างได้สำเร็จตามที่วางแผนเอาไว้ หลังจากถูกตัดงบประมาณหลายครั้ง ส่วนที่เหลือของโครงการจึงถูกโอนย้ายมาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสถานีอวกาศนานาชาติ
วัดแฮอินซา
มรดกโลก
วัดแฮอินซาได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกภายใต้ชื่อ "ชังกย็องพันจ็อนแห่งวัดแฮอินซา สถานที่เก็บแม่พิมพ์ไม้ของพระไตรปิฎกฉบับเกาหลี" โดยองค์การยูเนสโกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 19 เมื่อ พ.ศ. 2538 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
ซีฟอสสปีด
ซีฟอสสปีด (cFosSpeed) คือโปรแกรมที่ใช้เทคนิค Traffic shaping สำหรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยโปรแกรมนี้จะช่วยเพิ่มอัตราการโอนถ่ายข้อมูลระหว่างอินเทอร์เน็ตให้สูงขึ้น และโปรแกรมจะผนวกตนเองเข้ากับไดร์เวอร์ เพื่อทำการวิเคราะห์ชุดข้อมูล เพื่อการเชื่อมต่อที่มีประสิทธิภาพ โปรแกรมนี้จึงถูกใช้งานอย่างแพร่หลายและเป็นที่นิยม ในแวดวงผู้เล่นเกมส์ออนไลน์ บิตทอร์เรนต์และระบบโทรศัพท์ผ่านอินเทอร์เน็ตอย่าง VOIP
หลักการทำงาน
ส่วนการเชื่อมต่อออกไปนั้นก็จะถูกจัดระเบียบแต่ละชุดข้อมูลให้เหมาะสม และนำมาจัดลำดับความสำคัญ เพราะฉะนั้น จึงได้การเชื่อมต่อที่มีประสิทธิภาพสูงสำหรับข้อมูลที่ความสำคัญและใช้เวลาน้อยลง
cFosSpeed ยังช่วยลดความความแออัดภายในระบบเครือข่าย สำหรับการดาว์โหลดเพื่อช่วยให้ผู้ส่งข้อมูลสามารถส่งข้อมูลมากๆได้ภายในครั้งเดียว
นอกจากนี้ โปรแกรมยังมีตัวกรองแพ็กเกตและยังมีการจำแนกการจราจรเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญให้จำแนกได้อย่างง่ายดาย
พายุหลิ่นฟา
พายุหลิ่นฟานั้นอาจหมายถึง
พงศกร เลาหวิเชียร
ประวัติ
พงศกร เลาหวิเชียร เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2483 ที่เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร สมรสกับ รองศาสตราจารย์ พรผจง เลาหวิเชียร (สกุลเดิม: กมลเชษฐ์) มีบุตร 2 คน
พงศกร เลาหวิเชียร จบการศึกษาปริญญาตรีสาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2505 และปริญญาโทด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนิวเม็กซิโกไฮแลนด์ ในปี พ.ศ. 2511 นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 3
การทำงาน
พงศกร เลาหวิเชียร เริ่มเข้ารับราชการประจำแผนกกฎหมาย สำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2506 เคยดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการบริษัท ขนส่ง จำกัด และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบก จนเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2542
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 18 ของพรรคชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกเป็น ส.ส. ต่อมาในรัฐบาลของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ถึงแก่อนิจกรรม
นายพงศกร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2554
ปีศาจโดเวอร์
ปีศาจโดเวอร์ (Dover Demon) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับที่ปรากฏตัวที่เมืองโดเวอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมื่อคืนวันที่ 21 เมษายนต่อกับวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1977 ตามคำกล่าวอ้างของวัยรุ่นชาวอเมริกัน 4 คน ใน 3 เหตุการณ์ 3 สถานที่ แต่ทั้ง 3 สถานที่นั้นเชื่อมต่อถึงกัน โดยทั้งหมดอยู่ในรัศมีราว 2.5 ไมล์
การพบเห็น
เหตุการณ์แรก
ในคืนวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1977 เวลา 22:30 น. ขณะที่ บิลล์ บาร์ทเล็ทท์, ไมค์ แมซซอคคา และแอนดี บรอดี วัยรุ่นอายุ 17 ปี กำลังขับรถไปทางตอนเหนือของถนนฟาร์มสตรีท หลังกลับจากงานเลี้ยงสังสรรค์ โดยบาร์ทเล็ทท์ซึ่งเป็นคนขับ ก็ได้เห็นสิ่งประหลาดสิ่งหนึ่งกำลังปีนไปตามกำแพงเตี้ย ๆ ทางด้านซ้ายของถนน
ครั้งแรกที่เห็นบาร์ทเล็ทท์คิดว่าอาจเป็นสุนัขหรือไม่ก็แมว จนกระทั่งไฟหน้ารถได้ฉายตกกระทบกับสิ่งนั้นเข้าอย่างจัง สิ่งที่เขาเห็นนั้น เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต บาร์ทเล็ทท์กล่าวว่า ร่างนั้นค่อย ๆ หมุนศีรษะของมันอย่างช้า ๆ และจ้องมองมายังแสงไฟของรถ ตาของมันกลมโตส่องประกายราวกับแก้วใส เหมือนหินอ่อนสีส้ม 2 ลูก ไม่มีจมูก หู หรือปาก หัวของมันตั้งอยู่บนคอเล็ก ๆ มีลักษณะคล้ายแตงโม มองดูแล้วผิดสัดส่วน เมื่อเทียบกับร่างกายส่วนอื่น ๆ กล่าวคือแขนและขายาวและผอมเรียว แต่มือและเท้าใหญ่ ผิวไม่มีขนและมีสีลูกพีช และหยาบเหมือนกระดาษทราย ร่างนั้นมันสูงไม่เกิน 4 ฟุต มีลักษณะคล้ายเด็กทารกที่มีแขนและขายาว ดูน่าประหลาดน่าเกลียดน่ากลัวมาก มันเดินเหมือนกับว่ามันไม่รู้จุดมุ่งหมาย มันเดินไปตามกำแพงโดยใช้นิ้วมืออันยาวของมันไต่ตามก้อนหิน
ขณะเดียวกันนั้น เพื่อน ๆ ของบาร์เล็ทท์อีก 2 คนไม่เห็น เพราะกำลังหันหน้ามองไปอีกทางหนึ่ง อีกทั้งบาร์ทเล็ทท์ก็เห็นร่างนั้นไม่กี่วินาทีเท่านั้นเองเพราะเขาขับรถด้วยความเร็วสูงและอยู่ในทางโค้ง และเมื่อแล่นผ่านจุดนั้นแล้ว บาร์ทเล็ทท์ได้หยุดและเล่าเรื่องนี้ให้ทั้ง 2 คนนั้นฟัง ทีแรกทั้ง 2 ไม่เชื่อ แต่จากน้ำเสียงและกริยาที่ตื่นเต้นของบาร์ทเล็ทท์ ทำให้ทั้ง 2 สนใจ และคะยั้นคะยอให้เขาขับรถกลับไปดูอีกครั้งหนึ่ง แต่เมื่อกลับไปในราว 10 นาทีให้หลัง สิ่งมีชีวิตลึกลับนั้นได้หายไปแล้ว และเมื่อทั้ง 3 กลับมาที่พักบาร์ทเล็ทท์ก็เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังพร้อมกับวาดภาพของมันให้เพื่อน ๆ ได้ดู
เหตุการณ์ที่สอง ในคืนเดียวกันนั้นเอง เวลา 0:30 น. (ตรงกับวันที่ 22 เมษายน) จอห์น แบกซ์เตอร์ อายุ 15 ปี ขณะกำลังเดินกลับมาจากบ้านแฟนสาว เขามุ่งหน้ากลับบ้านซึ่งอยู่ทางใต้สุดของถนนมิลเลอร์ฮิลล์ โดยใช้เส้นทางลัดตัดสู่บ้านเขา อีกประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ จุดตัดระหว่างถนนมิลเลอร์ฮิลล์และฟาร์มสตรีท เขาได้เห็นร่างหนึ่งสวนทางมา ห่างจากเขาไปราว 150 ฟุต ร่างนั้นเตี้ยมาก จอห์นคิดว่าคงเป็น เอ็ม.จี.บูชาร์ด เด็กคนหนึ่งที่อาศัยอยู่บนถนนเดียวกับเขา เอ็ม.จี. เป็นเด็กพิการที่มีศีรษะโตเนื่องจากโรคในวัยเด็ก จอห์นจึงถามไปว่า ใช่ เอ็ม.จี.หรือไม่ ปรากฏว่าไม่มีเสียงตอบ  แต่ร่างนั้นเดินใกล้เข้ามาทุกที จนร่างนั้นได้หยุดลง ในระยะที่ห่างออกไปราว 15 ฟุต เผอิญคืนนั้นเป็นคืนเดือนมืด และจอห์นก็มองไม่เห็นอะไรนอกจากเงาสลัว ๆ เขาจึงก้าวเข้าไปหาอีก 1 ก้าว เพื่อให้รู้แน่ว่าร่างนั้นเป็นใคร แต่มันกลับถอยออกไปทางซ้ายและวิ่งเข้าไปยังคูข้างทางที่มีพุ่มไม้ขึ้นอยู่เต็มแล้ววิ่งกลับไปยังฝั่งตรงข้าม ขณะที่ร่างนั้นวิ่งอยู่  จอห์นก็วิ่งตามด้วย เขาได้ยินเสียงกิ่งไม้แห้งดังกรอบแกรบ จอห์นวิ่งตามร่างนั้นจนถึงเนินข้างล่าง แล้วมันก็หยุดเพื่อข้ามไปยังอีกฝั่งของคู และจอห์นก็ได้เห็นมัน จอห์นบรรยายว่า มันยืนห่างจากเขาประมาณ 30 ฟุต เท้าของมันพันหรือรวบบนยอดก้อนหินก้อนหนึ่ง ซึ่งอยู่ใกล้ต้นไม้ต้นหนึ่ง มันเอนร่างไปเกาะต้นไม้ โดยเอานิ้วมือที่ยาวทั้งสองข้างจับมั่นรอบ ๆ ลำต้นซึ่งมีขนาดเส้นรอบวงประมาณ  8 นิ้ว ราวกับยันร่างมันไว้ ร่างนั้นเหมือนกับร่างของลิง ต่างกันที่มันมีศีรษะสีคล้ำเป็นรูปเลข 8 ตาของมันเป็นประกายวาวอยู่ตรงกลางศีรษะ  และแล้วร่างประหลาดลึกลับนั้นก็มองกลับมาด้วยตาสีเขียวมายังจอห์น เขาไม่เคยเห็นสัตว์อะไรอย่างนี้มาก่อน เขาจึงรีบวิ่งกลับมาที่บ้านทันที และเขาก็ได้วาดภาพสัตว์ประหลาดดังกล่าว ซึ่งนับเป็นภาพของปีศาจโดเวอร์ภาพที่ 2
เหตุการณ์ที่สาม
การพิสูจน์ความจริง
เมื่อข่าวนี้ได้แพร่กระจายออกไป สื่อมวลชนโดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ได้เรียกขานชื่อของสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้ว่า ปีศาจโดเวอร์ ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ วอลเตอร์ เว็บบ์ แห่งองค์กรวิจัยปรากฏการณ์บนท้องฟ้า กับโจเซฟ นีแมน แห่งสมาคมข่ายงานศึกษาจานบินร่วมกัน และ เอ็ด ฟอกก์ แห่งสมาคมศึกษาจานบินของนิวอิงแลนด์ ได้เข้าร่วมศึกษาบุคคลที่ประสบเหตุการณ์เหล่านี้ ซึ่งแม้ว่าในช่วงที่ผู้คนพบเห็นปีศาจโดเวอร์จะไม่เห็นจานบินลึกลับใด ๆ เลยก็ตาม แต่นักจานบินวิทยาทั้งหลายเหล่านี้ให้ความสนใจก็เพราะรูปร่างของมันคล้ายกับมนุษย์ต่างดาวชนิดที่เรียกว่า เกรย์ (Grey) มาก
จากการสอบสวนผู้พบเห็นทั้ง 4 คน และพยานแวดล้อมอื่น ๆ พบว่าทั้ง 4 คนไม่ใช่คนเหลวไหล อีกทั้งเด็กเหล่านี้มีภูมิหลังดี ฐานะดี จึงไม่จำเป็นต้องหลอกหลวงคนอื่น และที่สำคัญเด็กทั้ง 4 คนนี้ไม่เคยพยายามเข้าหาหนังสือพิมพ์เพื่อรายงานเรื่องของตนไปลงเพื่อเอาเงินแต่อย่างใด