cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แคมป์โทซอรัส
แคมป์โทซอรัส (En:Camptosaurus - กิ้งก่าหลังโค้ง) มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายยุคจูแรสสิค ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ ชื่อหมาย ชื่อนี้มาจากโครงสร้างของมันที่สามารถยืนตรง 2 เท้าหรือ 4 เท้าก็ได้  ขนาดตัวไม่ใหญ่มากนัก ความยาวประมาณ 6.5 เมตร และ ส่วนสูง 2 เมตรจากพื้นถึงเอว และประมาณน้ำหนัก 785-874 กิโลกรัม เป็นไดโนเสาร์ในกลุ่มสะโพกนก (Ornithischia) รุ่นแรกๆของกลุ่มสายพันธุ์ที่ต่อไปในสมัยหลังจะวิวัฒนาการไปเป็น อิกัวโนดอน และ ไดโนเสาร์ตระกูลปากเป็ดในยุคครีเทเชียส มันมีปากตัด เพื่อเอาไว้สำหรับกินพืชในป่า
เป็นไดโนเสาร์ที่ไม่ได้มีขนาดอาวุธป้องกันตัวครบเครื่องแบบสเตโกซอรัส หรือ มีขนาดใหญ่ร่างยักษ์อย่างซอโรพอด ฝีเท้าก็ไม่ว่องไวนักเนื่องจากน้ำหนักตัวที่หนักไป (จนต้องยืน 4 ขา ในบางเวลา) จึงมักกลายถูกล่าเป็นเหยื่อจากพวกไดโนเสาร์กินเนื้อในป่า จนกระทั่งมันเริ่มวิวัฒนาการไปเป็น ไดโนเสาร์ร่างใหญ่ติดอาวุธอย่างอิกัวโนดอน
ประวัติการค้นพบ
วันที่ 4 กันยายน 2422 วิลเลียม ฮาร์โลว์ (William Harlow) และในปีเดียวกันนั้น ศาสตราจารย์ Othniel Charles Marsh ได้อธิบายและตั้งชื่อว่า Camptonotus หรือ "flexible back" มาจาก (ภาษากรีกκάμπτω, "bend" โค้ง และνῶτον, "back" หลัง)
เดอะวัน (อัลบั้มเพลง)
เดอะวัน (The One) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่หกของวงดนตรี ซิลลี่ ฟูลส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2551 ชุดนี้มีการเปลี่ยนแปลงในตำแหน่งนักร้องนำโดย "โต" ณัฐพล พุทธภาวนา โดยสมาชิกของวงอีก 3 คน คือ จักรินทร์ จูประเสริฐ เทวฤทธิ์ ศรีสุข และ ต่อตระกูล ใบเงิน เกิดความเห็นที่ไม่ตรงกันในบางเรื่อง และการทำงานของโตที่ขัดกับหลักศาสนาอิสลาม จนต้องที่มีเสียงแหบกังวานอันเป็นเอกลักษณ์ เข้ามาทำงานแทนกับบ้านหลังใหม่ จาก จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ไปอยู่ที่ บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) เพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง โง่ เราเป็นคนเลือกเอง รั้งรอ และเหนื่อยแล้ว นอกจากนี้ ยังได้ออกอัลบั้ม The One ในรูปแบบ Limited Edition โดยเป็นการเปลี่ยนเนื้อเพลงจากภาษาไทย เป็นภาษาอังกฤษ แต่ใช้ดนตรีเดิม
นกกระจอกบ้าน
นกกระจอกบ้านทำรังไม่เป็นระเบียบในโพรงธรรมชาติ รูในอาคาร หรือรังขนาดใหญ่ของนกสาลิกาปากดำหรือนกกระสาขาว นกจะวางไข่คราวหนึ่งห้าถึงหกฟอง ไข่จะฟักเป็นตัวภายในสองอาทิตย์ นกกินเมล็ดพืชเป็นอาหารหลัก แต่บางครั้งจะกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร โดยเฉพาะช่วงฤดูผสมพันธุ์ นกกระจอกบ้านเหมือนกับนกขนาดเล็กทั่วไปซึ่งอาจเสียชีวิตจากการติดเชื้อจากปรสิต โรคภัยไข้เจ็บ และถูกล่าโดยนกล่าเหยื่อ ทำให้โดยทั่วไปมีช่วงชีวิตประมาณสองปี
นกกระจอกบ้านมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างในตัวเมืองและในมหานครของเอเชียตะวันออก แต่ในยุโรปกลับพบในป่าละเมาะในชนบท และพบร่วมกันกับนกกระจอกใหญ่ที่จับคู่ผสมพันธุ์กันในเมืองหลายพื้นที่ ด้วยการกระจายพันธุ์ที่กว้างและมีประชากรจำนวนมาก ทำให้มั่นใจได้ว่านกนั้นไม่ตกอยู่ในสภาวะความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ แต่กระนั้น ก็มีการลดลงของประชากรจำนวนมากในยุโรปตะวันตก เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงวิธีการทำการเกษตร การใช้สารกำจัดวัชพืชเพิ่มขึ้น และการสูญเสียตอซังในฤดูหนาว ในเอเชียตะวันออกและออสเตรเลียตะวันตก บางครั้งนกชนิดนี้ถูกมองว่าเป็นศัตรูพืช แม้ว่าจะมีการยกย่องกันอย่างแพร่หลายในศิลปะตะวันออก
ลักษณะ
นกกระจอกบ้านเป็นนกขนาดเล็กมาก หัวค่อนข้างใหญ่ คอสั้น ปีกสั้น ปลายปีกมน หางค่อนข้างสั้น ตัวยาว 12.5–14 ซม. (5–5½ นิ้ว) ช่วงปีกกว้าง 21 ซม. (8.25 นิ้ว) และหนัก 24 กรัม (0.86 ออนซ์) ทำให้มันเล็กกว่านกกระจอกใหญ่ประมาณ 10% กระหม่อมและต้นคอของนกโตเต็มวัยมีสีสีน้ำตาลแก่ แก้มขาว มีแต้มสีดำรูปไตบริเวณขนคลุมหู คาง คอ และพื้นที่ระหว่างการปากและลำคอมีสีดำ ส่วนบนสีน้ำตาลอ่อนลายดำ ปีกสีน้ำตาลมีแถบสีขาวแคบๆ สองแถบ ขาเป็นสีน้ำตาลอ่อน และปากอ้วนสั้น เป็นปากกรวย เป็นสีน้ำเงินจากปลายในฤดูร้อนและกลายเป็นเกือบดำในฤดูหนาว
นกกระจอกนี้เป็นที่โดดเด่นในสกุลเพราะชุดขนไม่มีความแตกต่างระหว่างเพศ นกวัยอ่อนคล้ายนกโตเต็มวัยแต่มีสีทึบกว่า ด้วยรูปแบบแต้มบนใบหน้าทำให้มันง่ายที่จะจำแนก อีกทั้งมีขนาดเล็ก กระหม่อนไม่เป็นสีเทายิ่งทำให้มันแตกต่างจากนกกระจอกใหญ่ตัวผู้ นกกระจอกบ้านที่โตเต็มวัยและนกวัยอ่อนจะผลัดขนอย่างช้าๆ จนเสร็จสมบูรณ์ในฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งจะทำให้ดัชนีมวลร่างกายเพิ่มขึ้น แม้ไขมันที่สะสมจะลดลงก็ตาม การเปลี่ยนแปลงของมวลกายเกิดขึ้นเพราะการเพิ่มขึ้นของเลือดเพื่อที่จะช่วยการงอกของขน และปริมาณความจุน้ำที่สูงขึ้นในร่างกาย.
นกกระจอกบ้านไม่มีการร้องเพลงที่แท้จริง แต่การเปล่งเสียงของมันประกอบด้วย ชุดปลุกเร้าของเสียงร้อง ชิบ-ชิบ หรือ ชิชิบ-ชิชิบ โดยนกตัวผู้ที่ไม่มีคู่หรือกำลังเกี้ยวพาราสี เสียงร้องพยางค์เดียวอื่นๆ ถูกใช้ในการสื่อสารทางสังคม และเสียงร้องกระด้างขณะบิน แจ๊ก-แจ๊ก  ในการศึกษาเปรียบเทียบการเปล่งเสียงของประชากรนกกระจอกรัฐมิสซูรีกับนกจากเยอรมนีแสดงให้เห็นว่านกสหรัฐมีการใช้รูปแบบพยางค์ (มีม)  น้อยกว่า และมีไวยากรณ์มากกว่านกกระจอกยุโรป  ซึ่งอาจเป็นผลมาจากกลุ่มประชากรที่มีขนาดเล็กในทวีปอเมริกาเหนือและเนื่องมาจากการสูญเสียความหลากหลายทางพันธุกรรม
อนุกรมวิธาน
นกกระจอกโลกเก่าสกุล Passer เป็นนกจับคอนขนาดเล็กที่เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดจากทวีปแอฟริกา มีอยู่ประมาณ 15–25 ชนิดขึ้นอยู่กับผู้แต่ง โดยทั่วไปแล้ว สมาชิกในสกุลจะมีถิ่นอาศัยในพื้นที่เปิดโล่ง ป่าละเมาะ แม้ว่า หลายชนิดโดยเฉพาะนกกระจอกใหญ่ (P. domesticus) สามารถปรับตัวเข้ากับที่อยู่อาศัยของมนุษย์ได้ โดยมากนกในสกุลจะยาว 10–20 ซม. (4–8 นิ้ว) มีสีน้ำตาลหรือเทา หางเหลี่ยมสั้น ปากสั้นกลม กินเมล็ดพืชตามพื้นดิน บางครั้งกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร โดยเฉพาะช่วงผสมพันธุ์วางไข่  จากการศึกษาทางพันธุกรรมแสดงว่านกกระจอกบ้านแยกตัวจากสมาชิกในสกุลอื่นแต่แรก ก่อนชนิดใหม่อย่างนกกระจอกใหญ่ นกกระจอกตาล และนกกระจอกสเปน  นกกระจอกบ้านไม่ได้เป็นญาติใกล้ชิดกับนกกระจอกต้นไม้อเมริกา (Spizella arborea) ซึ่งอยู่ในวงศ์นกกระจอกอเมริกา
ชนิดย่อย
นกชนิดนี้มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยจากจากการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวาง มีเพียง 8 ชนิดย่อยที่ถูกจำแนกโดยคลีเมนต์ซึ่งน้อยมาก และยังมีชนิดย่อยอื่นอีก 15 ชนิดที่ถูกเสนอ แต่ได้รับการพิจารณาเป็นผลผลิตของเผ่าพันธุ์
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
ช่วงการแพร่พันธุ์ตามธรรมชาติของนกกระจอกบ้านประกอบด้วย ยุโรปและเอเชียใต้ประมาณเส้นรุ้ง 68 องศาเหนือเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นเขตอากาศอบอุ่น (ทางเหนือหน้าร้อนมีอากาศหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยเดือนกรกฎาคมต่ำกว่า 12°C) และผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ลงไปถึงเกาะชวาและจังหวัดบาหลี ก่อนหน้านี้ยังมีการแพร่พันธุ์ในหมู่เกาะแฟโร, ประเทศมอลตา และเกาะโกโซ (Gozo) ด้วย   ในเอเชียใต้โดยมากมักจะพบในเขตอากาศอบอุ่น  นกชนิดนี้เป็นนกประจำถิ่น แต่ประชากรในตอนเหนือสุดของเขตการกระจายพันธุ์จะมีการอพยพลงใต้ในฤดูหนาว รวมถึงกลุ่มประชากรขนาดเล็กที่จะย้ายถิ่นจากตอนใต้ของยุโรปไปยังตอนเหนือของแอฟริกาและตะวันออกกลาง นอกจากนี้ ชนิดย่อย P. m. dilutus ที่พบทางตะวันออกของเขตการกระจายพันธุ์จะอพยพมาถึงชายฝั่งของประเทศปากีสถานในฤดูหนาว และนกชนิดย่อยนี้อีกนับพันจะอพยพผ่านไปภาคตะวันออกของประเทศจีนในฤดูใบไม้ร่วง
นกกระจอกบ้านถูกนำไปนอกแหล่งการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ แต่ไม่ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นของสถานที่นั้นเสมอไป อาจเป็นเพราะการแข่งขันกับนกกระจอกใหญ่ มันถูกนำเข้าไปและสามารถแพร่พันธุ์จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นได้สำเร็จใน แคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย, ภาคตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศไมโครนีเซีย แต่เมื่อถูกนำเข้าไปในประเทศนิวซีแลนด์ และเบอร์มิวดานั้นกลับปักหลักตั้งถิ่นฐานไม่ได้  นอกจากนี้ เรือยังได้นำนกไปสร้างอาณานิคมที่เกาะบอร์เนียว  นกกระจอกชนิดนี้เป็นนกพลัดหลงตามธรรมชาติในยิบรอลตาร์, ประเทศตูนิเซีย, ประเทศแอลจีเรีย, ประเทศอียิปต์, ประเทศอิสราเอล และดูไบ
ในทวีปอเมริกาเหนือ ประชากรราว 15,000 ตัวได้ตั้งถิ่นฐานรอบเซนต์หลุยส์ และพื้นที่ใกล้เคียงอย่างบางส่วนของรัฐอิลลินอยส์และทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐไอโอวา นกเหล่านี้สืบเชื้อสายมาจากนก 12 ตัวที่นำเข้ามาจากประเทศเยอรมนีและถูกปล่อยในปลายเดือนเมษายน ค.ศ. 1870 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการปรับปรุงนกพื้นเมืองในท้องถิ่นทวีปอเมริกาเหนือ ในพื้นที่การกระจายพันธุ์ที่จำกัดในอเมริกา นกกระจอกบ้านต้องแข่งขันกับนกกระจอกใหญ่ในเมือง และจะพบมากในสวนสาธารณะ ไร่นา และป่าละเมาะ ชาวอเมริกามักเรียกนกชนิดนี้ว่า "นกกระจอกเยอรมัน" (German Sparrow) เพื่อให้ต่างจากนกพื้นเมืองอย่างนกกระจอกต้นไม้อเมริกา (American Tree Sparrow) และนกกระจอกบ้านอังกฤษ ("English" House Sparrow) ที่แพร่พันธุ์มากขึ้น ในประเทศออสเตรเลีย พบนกกระจอกบ้านในเมลเบิร์น, เมืองในตอนกลางและตอนเหนือของรัฐวิกตอเรีย และตอนกลางบางส่วนในเขตริเวอริน่า (Riverina) บริเวณรัฐนิวเซาท์เวลส์ มันเป็นสัตว์ต้องห้ามในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ซึ่งบ่อยครั้งที่มันเดินมาถึงพร้อมเรือจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แม้จะมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Passer montanus แต่นกชนิดนี้กลับไม่ได้เป็นสปีชีส์ที่พบบนภูเขาเท่านั้น และพบที่ความสูงเพียง 700 เมตร (2,300 ฟุต) ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ แม้ว่า มันจะแพร่พันธุ์ที่ความสูง 1,700 เมตร (5,600 ฟุต) ในตอนเหนือของเทือกเขาคอเคซัสและสูง 4,270 เมตร (14,000 ฟุต) ในประเทศเนปาล ในยุโรป พบนกได้บ่อยครั้งบนชายฝั่งที่มีหน้าผา อาคารที่ว่างเปล่า ในพุ่มไม้ของไม้ตัดเรือนยอดที่ใกล้ทางน้ำที่ไหลช้าๆ หรือในพื้นที่เปิดในชนบทที่มีกลุ่มต้นไม้ นกกระจอกบ้านแสดงอย่างเด่นชัดว่าชอบทำรังใกล้พื้นที่ชุ่มน้ำ  และหลีกเลี่ยงที่จะผสมพันธุ์วางไข่ในพื้นที่เกษตรกรรมแบบผสมที่มีการจัดการอย่างหนาแน่น
เมื่อมีนกกระจอกบ้านและนกกระจอกใหญ่ในบริเวณเดียวกัน โดยทั่วไปแล้ว นกกระจอกใหญ่จะแพร่พันธุ์ในเขตเมือง ขณะที่นกกระจอกบ้านจะทำรังวางไข่ในเขตชนบท ในสถานที่ที่มีต้นไม้น้อยอย่างประเทศมองโกเลีย นกทั้งสองชนิดอาจใช้ประโยชน์จากสิ่งก่อสร้างของมนุษย์เป็นสถานที่ทำรัง นกกระจอกบ้านเป็นนกที่พบในเขตชนบทในทวีปยุโรป แต่เป็นนกในเขตเมืองในตะวันออกของทวีปเอเชีย ในเอเชียกลางและเอเชียใต้ นก Passer ทั้งสองชนิดอาจพบในเมืองและหมู่บ้าน ในบางส่วนของดินแดนแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เช่น ประเทศอิตาลี ทั้งนกกระจอกบ้านและนกกระจอกอิตาลีหรือนกกระจอกสเปนอาจพบในชุมชน ในประเทศออสเตรเลีย นกกระจอกบ้านเป็นนกส่วนใหญ่ในเมือง และมันเป็นนกกระจอกที่ใช้ประโยชน์จากถิ่นอาศัยทางธรรมชาติส่วนมาก
ในประเทศไทย นกกระจอกบ้านเป็นนกประจำถิ่น พบทั่วประเทศ โดยเฉพาะตามบ้านคนหรือใกล้หมู่บ้าน
การสืบพันธุ์
นกกระจอกบ้านจะสืบพันธุ์ได้หลังจากฟักออกจากไข่เป็นเวลาหนึ่งปี โดยทั่วไปแล้ว มันจะสร้างรังในโพรงต้นไม้หรือโพรงหิน แต่บางรังจะไม่สร้างในโพรงเหล่านั้น นกจะสร้างในหมู่รากที่ยื่นยาวออกมาของต้นไม้จำพวกไม้หนามหรือพุ่มไม้อื่นที่มีลักษณะคล้ายกัน โพรงหลังคาในบ้านก็ถูกใช้เป็นสถานที่ทำรังเช่นกัน ในเขตร้อน กะบังรอบของต้นปาล์มหรือเพดานของระเบียงบ้านก็สามารถถูกใช้เป็นสถานที่ทำรังได้ มีการพบนกกระจอกบ้านใช้รังรูปโดมร้างของนกสาลิกาปากดำ หรือใช้รังกิ่งไม้ของนกขนาดใหญ่ เช่น นกกระสาขาว นกอินทรีหางขาว, เหยี่ยวออสเปร, เหยี่ยวดำ หรือ นกกระสานวลเป็นที่วางไข่ บางครั้งมันก็เข้ายึดรังของนกที่ทำรังในโพรงหรือพื้นที่ปิดล้อมเพื่อวางไข่ เช่น นกนางแอ่นบ้าน นกนางแอ่นมาตินพันธุ์ไซบีเรีย นกนางแอ่นทรายสร้อยคอดำ หรือ นกจาบคายุโรป
นกที่จับคู่ผสมพันธุ์วางไข่อาจอยู่แยกเดี่ยวหรืออยู่เป็นอาณานิคมแบบหลวมๆ นกกระจอกบ้านสามารถใช้รังเทียมหรือบ้านนก (nest box) ได้จากการศึกษาในประเทศสเปน บ้านนกที่สร้างจากไม้และคอนกรีตมีอัตราเข้าใช้มากกว่าบ้านนกที่สร้างจากไม้เพียงอย่างเดียวถึง 76.5% ต่อ 33.5% ตามลำดับ นอกจากนี้ นกที่ทำรังในบริเวณบ้านนกที่ทำจากไม้และคอนกรีตมีการวางไข่ที่เร็วกว่า มีระยะเวลาการฟักที่สั้นกว่า และมีความพยายามจับคู่ผสมพันธุ์มากกว่าต่อหนึ่งฤดู จำนวนไข่และลักษณะของลูกอ่อนไม่มีความแตกต่างกันระหว่างบ้านนกทั้งสองชนิด แต่อัตรารอดสู่วัยเจริญพันธุ์ในบ้านนกที่ทำจากไม้และคอนกรีตมีอัตราสูงกว่า บางทีอาจเป็นเพราะบ้านสังเคราะห์อุ่นกว่าบ้านไม้ถึง 1.5 °C ที่สภาพแวดล้อมเดียวกัน
นกตัวผู้จะส่งเสียงร้องจากใกล้ ๆ กับรังในฤดูใบไม้ผลิเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของและดึงดูดคู่ครอง นกตัวผู้อาจนำวัสดุเข้าไปสร้างรังด้วย รังนกกระจอกบ้านเก่ามักถูกใช้ซ้ำในฤดูใบไม้ร่วงโดยเฉพาะอย่างยิ่งรังที่ยังสมบูรณ์ แต่สำหรับกล่องรังที่ว่างเปล่า และรังนกกระจอกใหญ่หรือรังนกอื่น ๆ เช่น นกติต, นกจับแมลงยุโรป หรือ นกเขน มักไม่ค่อยถูกใช้สำหรับออกไข่เลี้ยงดูลูกอ่อนในฤดูใบไม้ร่วง
<!--The untidy nest is composed of hay, grass, wool or other material and lined with feathers, which improve the thermal insulation. A complete nest consists of three layers; base, lining and dome. The typical clutch is five or six eggs (rarely more than four in Malaysia), white to pale grey and heavily marked with spots, small blotches, or speckling; they are 20 x 14 mm (0.8 x 0.6 in) in size and weigh 2.1 g (0.08 oz), of which 7% is shell. The eggs are incubated by both parents for 12–13 days before the altricial, naked chicks hatch, and a further 15–18 days elapse before they fledge. Two or three broods may be raised each year; birds breeding in colonies produce more eggs and fledglings from their first broods than solitary pairs, but the reverse is true for second and third clutches. Females which copulate frequently tend to lay more eggs and have a shorter incubation time, so within-pair mating may be an indicator of the pairs' reproductive ability. There is a significant level of promiscuity; in a Hungarian study, more than 9% of chicks were sired by extra-pair males, and 20% of the broods contained at least one extra-pair young.
Hybridisation between the Eurasian Tree Sparrow and the House Sparrow has been recorded in many parts of the world with male hybrids tending to resemble the Eurasian Tree Sparrow while females have more similarities with the House Sparrow. A breeding population in the Eastern Ghats of India, said to be introduced, may also hybridise with House Sparrows. On at least one occasion a mixed pair has resulted in fertile young. A wild hybridisation with the resident sparrows of Malta, which are intermediate between the Spanish Sparrow (P. hispaniolensis) and Italian Sparrows (P. italiae), was recorded in Malta in 1975. -->
สถานะการอนุรักษ์
นกกระจอกบ้านมีการกระจายพันธุ์ที่กว้าง ประมาณ 98.3 ล้านตารางกิโลเมตร (38.0 ล้านตารางไมล์) และมีประชากรถึง 190–310 ล้านตัว แม้ว่าจะมีการลดลงของประชากรนก แต่นกชนิดนี้ยังไม่เข้าใกล้เกณฑ์การลดของประชากรของบัญชีแดงไอยูซีเอ็น (ลดลงมากกว่า 30% ในสิบปีหรือสามชั่วอายุ) ด้วยเหตุผลเหล่านี้ สถานะการอนุรักษ์ของนกกระจอกบ้านจึงเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม มีวิวัฒนาการไปพร้อมกับประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เนื่องจากยาเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ และเภสัชกรรมเป็นส่วนหนึ่งของวิวัฒนาการทางการแพทย์ ทั้งแผนตะวันตกและตะวันออกมาช้านาน โดย "การแพทย์" สามารถแบ่งออกเป็นหลายสาขา ได้แก่ เวชกรรม เภสัชกรรม พยาบาล ทันตกรรม เป็นต้น โดยในระยะเริ่มแรก การแพทย์ของทั้งฝั่งตะวันตกและตะวันออกจะอยู่ในรูปองค์รวม โดยมี "แพทย์" เป็นผู้รับผิดชอบทั้งการรักษา การปรุงยา การดูแล จนกระทั่งเมื่อวิทยาการทางการแพทย์มีความก้าวหน้า ได้มีการจำแนกวิชาชีพออกตามความชำนาญมากขึ้น เพื่อฝึกหัดให้เกิดความชำนาญเฉพาะด้านแต่ละสาขา
ระบบการแพทย์ในสมัยโบราณมักผูกพันกับอำนาจลี้ลับ เทพเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผสมผสานกับการสังเกต ทดลอง วิเคราะห์ และหาความเชื่อมโยง รวมถึงการสังเกตพฤติกรรมสัตว์ในการบริบาลตนเองเมื่อเจ็บป่วย และได้นำมาดัดแปลงตามความเหมาะสม เกิดแนวคิดและถ่ายทอดสู่รุ่นลูกหลาน และพัฒนาขึ้นเป็นระบบ และเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นในแต่ละภูมิภาค
ในสมัยโบราณ การจัดทำเภสัชตำรับขึ้นครั้งแรกเกิดขึ้นในดินแดนเมโสโปเตเมีย ซึ่งมีการบันทึกโดยใช้อักษรคูนิฟอร์ม นับเป็นเภสัชตำรับฉบับแรกของโลก และเริ่มมีการแบ่งสายวิชาชีพเภสัชกรรมออกจากวิชาชีพเวชกรรมในสมัยพระเจ้าฮัมมูราบี ส่วนในจีน การแพทย์มักมีความผูกพันกับธรรมชาติ และใช้ปรัชญาของจีนร่วมในการรักษา ในอียิปต์เริ่มมีการจดบันทึกเภสัชตำรับเมื่อประมาณ 1500 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า "ปาปิรุสอีเบอร์" ตลอดจนบูชาเทพเจ้าในการบำบัดโรคกว่า 10 องค์
ในสมัยกรีกโบราณ ชาวกรีกได้บูชาเทพแอสคลีปิอุส ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเทพแห่งการแพทย์ เช่นเดียวกับพระธิดา คือ เทพีไฮเจีย เทพีแห่งสุขอนามัย โดยพระองค์จะถือถ้วยยาและงูไว้ งูเป็นสัญลักษณ์ในการดูดพิษของชาวกรีกโบราณ จนกระทั่งเป็นสัญลักษณ์ของวิชาชีพเภสัชกรรมในปัจจุบัน กรีกมีนักปราชญ์มากมาย จึงใช้ปรัชญาและทฤษฎีในการบำบัดรักษาโรคทั่วไป ส่วนในยุคโรมัน ซึ่งได้รับวิทยาการถ่ายทอดจากกรีก ได้ใช้ปรัชญาจากนักปราชญ์ในการบริบาลผู้ป่วยสืบต่อมา สมัยจักรวรรดิโรมัน กาเลนนับเป็นบุคคลสำคัญในการบริบาลผู้ป่วย โดยกาเลนจะปรุงยาด้วยตนเองเสมอจนถือว่ากาเลนเป็น "บิดาแห่งเภสัชกรรม"
ยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 (พ.ศ. 2506)
ยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 เป็นเที่ยวบินพาณิชย์ซึ่งเดินทางในเส้นทางโตเกียว–ฮ่องกง–กรุงเทพมหานคร–บอมเบย์–บาห์เรน–ไคโร ซึ่งประสบอุบัติเหตุระหว่างลงจอดที่ท่าอากาศยานซานตาครูซ (ท่าอากาศยานนานาชาติฉัตรปตี ศิวาจี มหาราชในปัจจุบัน) นอกชายฝั่งนครมุมไบ (หรือบอมเบย์ในขณะนั้น) เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 มีผู้เสียชีวิต 63 คน ไม่มีผู้รอดชีวิต ในจำนวนนี้มีตัวแทนคณะลูกเสือจากประเทศฟิลิปปินส์ที่กำลังเดินทางไปร่วมงานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่ 11 ที่ประเทศกรีซ
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม
ในสมัยกลาง เมื่อโรมันเสื่อมอำนาจลง วิทยาการด้านการแพทย์เสื่อมถอยลง แต่วิทยาการทางการแพทย์ตะวันตกยังคงได้รับการถ่ายทอดจากชาวอาหรับที่มาค้าขายด้วย ในสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงประกาศกฎหมายเกี่ยวกับวิชาชีพเภสัชกรรม (Magna Charta of the Profession of Pharmacy) เมื่อ ค.ศ. 1240 ห้ามมิให้ดำเนินการตั้งร้านยาหรือธุรกิจเกี่ยวกับการขายยา ยกเว้นแต่ได้รับใบอนุญาตจากรัฐ และให้แยกวิชาชีพเภสัชกรรมออกจากวิชาชีพเวชกรรมอย่างเด็ดขาดเป็นครั้งแรก
เมื่อโคลัมบัสค้นพบทวีปอเมริกา วิทยาการทางการแพทย์ได้เกิดขึ้นอย่างมากมายในดินแดนทวีปแห่งนี้ ประกอบกับเป็นช่วงที่มีการปฏิวัติอุตสาหกรรม ทำให้มีการค้นพบตัวยาใหม่ ๆ และการนำยาเข้าสู่ระบบอุตสาหกรรม เกิดการเปลี่ยนแปลงบทบาทและหน้าที่ของเภสัชกร จากเดิมคือผู้ปรุงยา แต่ปัจจุบันเป็นผู้บริหารและควบคุมระบบยา พร้อมกันนั้นยังมีหน้าที่ให้ความรู้แก่ประชาชนในการใช้ยา ตลอดจนคุ้มครองสิทธิผู้ป่วย
ยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 (พ.ศ. 2506)
อากาศยาน
เครื่องบินลำที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอช-106 คอเม็ท 4ซี หมายเลขทะเบียน SU-ALD โดยขณะเกิดเหตุเครื่องบินลำดังกล่าวมีอายุได้ 3 ปี
นอกจาก SU-ALD แล้ว เครื่องบินคอเม็ท 4ซี ของยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์อีก 4 ลำยังประสบอุบัติเหตุร้ายแรงจนเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมให้กลับมาใช้งานได้ ได้แก่
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม
สำหรับประเทศไทย เภสัชกรรมเป็นส่วนหนึ่งของระบบการแพทย์แผนไทยมาโดยตลอด อาทิ การใช้สมุนไพรและเภสัชวัตถุต่าง ๆ เข้าร่วมการรักษา การศึกษาทางด้านเภสัชศาสตร์ได้สถาปนาขึ้นอย่างเป็นทางการโดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ในฐานะโรงเรียนแพทย์ปรุงยา (ปัจจุบันคือ คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังการก่อตั้งกองโอสถศาลาขึ้น ต่อมาได้มีการจัดตั้งโรงงานเภสัชกรรมโดย เภสัชกร ดร. ตั้ว ลพานุกรม ซึ่งภายหลังได้รวมกับกองโอสถศาลาจัดตั้งเป็นองค์การเภสัชกรรม
ยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 (พ.ศ. 2506)
อุบัติเหตุ
เวลา 01:46 น. คืนวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ตามเวลาท้องถิ่นประเทศอินเดีย (UTC+05:30) นักบินแจ้งต่อเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรทางอากาศว่าอยู่เหนือสถานี VOR ซานตาครูซในบอมเบย์ ที่ระดับความสูง 7000 ฟุตและได้รับอนุญาตให้ลดระดับลงมาที่ 4000 ฟุต นักบินแจ้งขอใช้ระบบ Instrument Landing System เพื่อลงจอดทางวิ่ง 09 และจะใช้วิธี back beam procedure เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรแจ้งนักบินว่าระบบดังกล่าวไม่พร้อมใช้งานและแนะนำให้ใช้ VOR นำทาง นักบินตกลงตามที่เจ้าหน้าที่แจ้งและรายงานว่ากำลังลดระดับจาก 7000 ฟุตและเบนหัวเครื่องทำมุม 272 องศาจากจุดนำทาง VOR เจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรแจ้งว่ามีสภาพอากาศปั่นป่วนที่ตำแหน่งประมาณ 6-7 ไมล์ทางทิศตะวันตกของท่าอากาศยาน นักบินแจ้งขอบินเลี้ยวซ้ายแทนเลี้ยวขวาตามปกติเพื่อเลี่ยงสภาพอากาศเลวร้าย ซึ่งเจ้าหน้าที่ควบคุมจราจรตอบตกลง นักบินบังคับเครื่องเลี้ยวซ้ายและเครื่องตกลงไปในทะเลเวลา 01:50 น. ตำแหน่งที่เครื่องบินตกอยู่ห่างจากเกาะมาฒออกไปประมาณ 9 nmi
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม
นิรุกติศาสตร์และความหมายของคำ
คำว่า เภสัชกรรม ในภาษาไทย มาจากการประสมระหว่างคำว่า "เภสัช" (เภสชฺช) ซึ่งแปลว่า "ยา" และ "กรรม" ซึ่งแปลว่า การงาน, การกระทำ จึงหมายรวมว่า การกระทำเกี่ยวกับยา หรือตามความหมายของราชบัณฑิตยสถานคือวิทยาศาสตร์แขนงที่ว่าด้วยการเตรียมเครื่องยา ตัวยาจากธรรมชาติหรือการสังเคราะห์ให้เป็นยาสำเร็จรูป เดิมในสยามประเทศได้ใช้คำว่า "ปรุงยา" หรือ "ผสมยา" จนกระทั่งใน พ.ศ. 2475 ปทานุกรมไทยได้บัญญัติให้ใช้คำว่า "เภสัชกรรม" แทน ส่วนในภาษาอังกฤษ Pharmacy มีที่มาจากภาษากรีกคือ φάρμακον /'pharmakon'/ โดยมีรากศัพท์ภาษาตั้งแต่สมัยบาบิโลน pharmakon หมายถึง พืชที่มีอำนาจวิเศษ โดยในกรีกมีความหมายว่า "ยา" ทั้งนี้ มีความหมายรวมถึง ยาที่ใช้ในการรักษาโรคและยาพิษ ซึ่งมีความหมายกว้างกว่าเภสัชกรรมในปัจจุบัน ซึ่งหมายถึงยาในการบำบัดรักษาโรคเพียงอย่างเดียว
ยูไนเต็ดอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 869 (พ.ศ. 2506)
สาเหตุ
เนื่องจากไม่สามารถค้นหาซากเครื่องบินได้ และไม่มีรายงานจากนักบินก่อนเกิดเหตุ คณะสืบสวนจึงสรุปว่าเครื่องบินสูญเสียการควบคุมขณะเลี้ยวในสภาพอากาศปั่นป่วนและฝนตกหนัก
อนุสรณ์
สภาเมืองเกซอนซิตีในประเทศฟิลิปปินส์ได้สร้างวงเวียนอนุสรณ์เพื่อระลึกถึงสมาชิกคณะลูกเสือของประเทศฟิลิปปินส์ที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้ โดยมีรูปปั้นล้อมรอบเป็นตัวแทนของสมาชิกคณะลูกเสือ ถนนหลายสายในเมืองก็ตั้งชื่อตามผู้เสียชีวิต นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ที่สุสานมะนิลาเหนือในกรุงมะนิลาเป็นรูปมือแสดงรหัสลูกเสือและไม้กางเขน โดยมีแผ่นป้ายจารึกชื่อและสังกัดของลูกเสือแต่ละนายประดับด้านล่าง
ฮอลลิสคอฟฟี
== ประวัติ ==
ประวัติศาสตร์เภสัชกรรม
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
จุดเริ่มต้นขององค์ความรู้ด้านเภสัชกรรมนั้น เกิดคู่ขนานกับมนุษยชาติมาอย่างยาวนานตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ มนุษย์ในสมัยนั้นอาศัยสัญชาตญาณ เรียนรู้ และสังเกตจากธรรมชาติและสัตว์ป่า รู้จักการประยุกต์นำน้ำเย็น ใบไม้ หรือโคลนมาช่วยในการบริบาลตนเองในเบื้องต้น หลังจากนั้นทำให้พวกเขาได้สั่งสมองค์ความรู้จากการลองผิดลองถูกแล้วถ่ายทอดความรู้ดังกล่าวสู่ลูกหลานจากรุ่นสู่รุ่น ความรู้ในการบำบัดรักษาโรคในสมัยในยังอยู่ในวงจำกัด ขึ้นอยู่กับธรรมชาติและอำนาจลี้ลับเหนือธรรมชาติ การบริบาลรักษาเป็นไปโดยใช้เวทมนตร์คาถาและไสยศาสตร์ควบคู่กับการใช้ยาและสุมนไพร
ภูมิภาคเมโสโปเตเมีย
การบำบัดรักษาในสมัยเมโสโปเตเมียมีพื้นฐานเกี่ยวกับความเชื่อของศาสนาและไสยศาสตร์ควบคู่กับการบำบัดโรคและให้ยาในรูปแบบต่าง ๆ ในสมัยนี้ยังมีการค้นพบตัวยาใหม่ ๆ หลายชนิด อาทิ ตัวยาที่สกัดจากพืช เช่น องุ่น ฝิ่น กัญชา มหาหิงคุ์ เป็นต้น ตัวยาที่ได้จากสัตว์ เช่น ไขผึ้ง น้ำนมและไขมันสัตว์ และตัวยาที่ได้จากแร่ธาตุ เช่น สารหนูและกำมะถัน นอกจากนี้ในสมัยของชาวสุเมเรียนยังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรคูนิฟอร์มขึ้น และได้มีการจารึกเภสัชตำรับไว้ลงบนก้อนดินเหนียว ซึ่งถือเป็นเภสัชตำรับฉบับแรกของโลก (Earliest Pharmacopoeia) ปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา
รูปแบบการบำบัดรักษาผู้ป่วยในสมัยบาบิโลน ได้แยกผู้ให้บริการทางการแพทย์เป็น 2 ประเภท คือ
จีนโบราณ
เภสัชกรรมในจีนมีหลักฐานบันทึกในตำนานของของกษัตริย์เสินหนง (ช่วง 2000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) พระองค์ทรงตรวจสอบหาคุณสมบัติของสมุนไพรในจีน และทดลองคุณสมบัติของสมุนไพรเหล่านั้นโดยพระองค์เอง มีการบันทึกตัวยาประมาณ 365 ขนาน ซึ่งพระองค์ยังเป็นที่สักการะของชาวจีนพื้นเมืองจวบจนปัจจุบัน
ในช่วง 770 - 476 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าหวังตี้เน่ยจิง (Yellow Emperor) มีพระราชดำริที่จะเรียบเรียงตำราเกี่ยวกับการบำบัดโรคในจีน ซึ่งจัดทำเป็นตำราถาม-ตอบ โดยผู้ถามคือกษัตริย์และผู้ตอบคืออำมาตย์ฉีเปาะ ทั้งนี้จีนมีความผูกพันกับปรัชญาและลัทธิปรัชญาเกี่ยวกับธรรมชาติเป็นอันมาก จึงได้มีทฤษฎีต่าง ๆ ที่เข้ามามาอิทธิพลต่อกระบวนการรักษาในจีน ได้แก่ ทฤษฎีหยินหยาง ทฤษฎีปัญจธาตุ และทฤษฎีอวัยวะภายใน การแพทย์ของจีนมีการพัฒนาอย่างเป็นระบบและมีเอกลักษณ์ โดยใช้วิธีการฝังเข็มและยาจีนมาใช้ในการรักษาในฐานะวิถีเอเชียที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก และมีการแยกการแพทย์ออกเป็นเวชกรรมและเภสัชกรรมในสมัยราชวงศ์สุย
อียิปต์โบราณ
พบหลักฐานเกี่ยวกับวิทยาการทางการแพทย์ของอียิปต์มาตั้งแต่ช่วงประมาณ 2900 ปีก่อนคริสต์ศักราชแล้ว ชาวอียิปต์มักนิยมบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ของตนไว้โดยอักษรฮีโรกลิฟฟิก ในสุสานของมั่มมี่นั้น มีหลักฐานเกี่ยวกับล่มยา อันประกอบไปด้วยช้อนตักยา ภาชนะใส่ยา และยาแห้ง อีกทั้งยังมีหลักฐานการรักษาโรคแสดงเหตุการณ์ต่าง ๆ อาทิ การคลอดบุตร และการผ่าตัด ในช่วง 1700 ปีก่อนคริสต์ศักราช และมีการตรวจรักษาโรคอย่างเป็นระบบแยกผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุแพทย์ ทันตแพทย์ ศัลยแพทย์เป็นต้น หลักฐานชิ้นสำคัญและมีชื่อเสียงทางด้านเภสัชกรรมของอียิปต์คือ "ปาปิรุสอีเบอร์" (Papyrus Ebers) ซึ่งบันทึกไว้ในช่วง 1500 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นเอกสารรวบรวมตำรับยากว่า 800 ตำรับ ซึ่งเกี่ยวข้องกับยากว่า 700 ขนาน เภสัชกรรมในอียิปต์โบราณถูกจัดระดับไว้ตั้งแต่ 2 ระดับขึ้นไป ตั้งแต่การจัดหาเภสัชวัตถุและการเตรียมยา และหัวหน้าฝ่ายคิดค้นหรือหัวหน้าเภสัชกร สถานที่ทำงานของพวกเขาเรียกว่า "บ้านแห่งชีวิต" (House of Life) ระหว่างการบำบัดรักษากระทำควบคู่กับการอ้อนวอนพระเจ้าและคาถาสำหรับคนไข้ นอกจากนี้อียิปต์โบราณยังมีวิวัฒนาการทางการแพทย์อย่างมาก อาทิ การรักษาด้วยการเข้าเฝือก การนำสมุนไพรเป็นยาและมีหน่วยวัด "โร" (Bushel) เป็นหน่วยวัดมาตรฐาน และมีการใช้เครื่องสำอางตามหลักฐานภาพบันทึกในช่วง 1200 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทำให้ชาวอียิปต์นับได้ว่าเป็นตำรับแห่งวิทยาการเครื่องสำอาง
อินเดียโบราณ
ในดินแดนเอเชียใต้ ชาวอารยันได้บุกยึกครองดินแดนตอนเหนือได้ เมื่อประมาณพันปีก่อนพุทธศักราช วัฒนธรรมชาวอารยันได้นำมาถ่ายทอดสู่ภูมิภาคนี้ ซึ่งหนึ่งในศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและอนามัยคืออายุรเวท โดยพราหมณ์จะเป็นผู้ถ่ายทอดคัมภีร์เหล่านี้จากรุ่นสู่รุ่น นอกจากนี้วิชาการการแพทย์ได้บรรจุลงในคัมภีร์ฤคเวทเกี่ยวกับการบำบัดโรคและสมุนไพรที่ใช้เป็นยาอีกด้วย ต่อมาในสมัยสูตรยุคเมื่อ 300 ปีก่อนพุทธศักราช มีอาจารย์ปานิมีขัตยาญาณและอาจารย์ปตัญชลีเป็นผู้ตรวจสอบและรวบรวมวิชาการแพทย์หรือวิชาอายุรเวทให้อยู่ในหมวดหมู่เดียวกัน
กรีกโบราณ
ชาวกรีกมีความเชื่อเรื่องความสมบูรณ์ในร่างกายมนุษย์เป็นอย่างมาก ทำให้ชาวกรีกบูชาเทพเจ้าที่เกี่ยวข้องกับการรักษาอันพบได้ในบทกวีของโฮเมอร์ (Homer) สรรเสริญบทบาทเทพเจ้าแห่งการบำบัดสุขภาพ อาทิ เปออน (Paeon) อะพอลโล (Apollo) และแอสคลีปิอุส (Asclepios) โดยนิยมบูชาเทพเจ้าแอสคลีปิอุสมาก ในเรื่องการบำบัดรักษาโรค นิยมสร้างวิหารผู้ป่วยและมีรูปแกะสลักภายในวิหารคือเทพเจ้าแอสคลีปิอุส มีหนึ่งถือไม้เท้า อีกมือหนึ่งจับหางงูไว้ และมีสุนัขหมอบอยู่ใกล้ ๆ ร่วมกับเทพธิดาไฮเจีย บุตรสาวซึ่งจะถือถ้วยยาและงูไว้ ภาพสลักดังกล่าวถือเป็นสัญลักษณ์ของการบำบัดรักษาโรค
ในสมัยกรีกยังมีนักปราชญ์สำคัญ ๆ อีกมาก บุคคลที่สำคัญทางการรักษาและบำบัดโรคได้แก่ ฮิปโปเครตีส (Hippocrates) ซึ่งถือเป็นบิดาการแพทย์ยุโรป และเป็นต้นแบบของแพทย์ในการจัดระเบียบการรักษาผู้ป่วยในลักษณะวิทยาศาสตร์ โดยใช้ยาสมุนไพรร่วมในการบำบัดรักษา และเขียนตำราทางการแพทย์ร่วมกับแพทย์ชาวกรีกกว่าอีก 60 เรื่อง โดยฮิปโปเครตีสเชื่อว่าร่างกายประกอบไปด้วยธาตุ 4 อย่าง คือโลหิต เสมหะ น้ำดีสีเหลือง และน้ำดีสีดำ และการเจ็บป่วยเก็บจากของเหลวทั้งสี่ไม่สมดุล
โรมันโบราณ
ภายหลังกรีกเสื่อมอำนาจลง โรมันได้รับการถ่ายทอดศิลปะวิทยาการจากกรีก รวมทั้งองค์ความรู้ทางการแพทย์และเภสัชกรรมด้วย ทำให้การบำบัดรักษามีความคล้ายคลึงและอาศัยรากฐานจากกรีก มีนักปราชญ์คนสำคัญทางการแพทย์ได้แก่ ไดออสเครติส (Dioscorides) แต่งตำราทางการแพทย์เป็น 5 เล่ม ตำราของไดออสเครดิสถือเป็นตำราเภสัชวัตถุมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร สรรพคุณและการจัดหมวดหมู่ และกาเลน แพทย์ชาวกรีก เกิดที่เมืองเปอกามอน (Pergamon) เขาได้เข้าทำงานกรุงโรมและประสบความสำเร็จเป็นแพทย์ประจำราชสำนัก ผลงานสำคัญคือการตั้งระบบพื้นฐาน (Fundamental System) ซึ่งถือเป็นเกณฑ์ในการแพทย์ตะวันตกอีกต่อมาถึง 1,500 ปี โดยกาเลนจะใช้ตัวยาและสรรพคุณจากตำราของไดออสเครติส เขาแบ่งตำรับยาตามคุณสมบัติทั้ง 4 ประการคือ ความอบอุ่น (warm) ความเย็น (Cold) ความชุ่มชื้น (moist) และความแห้ง (dry) ซึ่งเขามักเตรียมยาด้วยตนเองสเมอจนได้ชื่อว่าเป็น "บิดาแห่งเภสัชกรรม" นอกจากนี้เข้ายังศึกษากายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาโดยอาศัยโครงกระดูกและผ่าตัดสัตว์ จนภายหลังมีผู้ตีพิมพ์ผลงานความรู้ของเขากว่า 22 เล่ม ครอบคลุมศาสตร์ทางศัลยกรรม พยาธิสภาพศาสตร์ และเภสัชกรรม
สมัยอาหรับและยุโรปสมัยกลาง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก ทำให้องค์ความรู้ที่ได้สั่งสมมาบางส่วนสูญหายไป หากแต่ในจักรวรรดิโรมันตะวันตกนั้นปกครองโดยอนารยชนเผ่าเยอรมัน ทำให้ความรู้ได้ส่งทอดไปยังชาวอาหรับ และได้กลับมาถ่ายทอดยังยุโรปตะวันตกอีกครั้งในปลายสมัยกลาง
ชาวอาหรับนิยมการแปลบทความของอารยธรรมกรีก-โรมันทำให้ความรู้ทางการแพทย์และเภสัชกรรมได้ส่งต่อแก่ชาวอาหรับ และเป็นสิ่งกระตุ้นให้ชาวอาหรับค้นคว้าความรู้ใหม่ ๆ เพิ่มเติม อาทิ อวิเซนนา นักปราชญ์ชาวเปอร์เซียซึ่งได้ทำการทดลองทางคลินิกและเภสัชวิทยาคลินิกในหนังสือ เดอะแคนอนออฟเมดิซีน (The Canon of Medicine) ซึ่งถือเป็นหนังสือที่ใช้ในการอ้างอิงด้านการศึกษาทางแพทย์จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 17, Ibn Masawaih แพทย์ชาวอาหรับได้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับพืชสมุนไพรอะโรมาติก กล่าวถึงสมุนไพรสำคัญ 5 ชนิดได้แก่สารที่มีกลิ่นฉุน (musk), ไขลำไส้ปลาวาฬ (ambergis), ยาดำหรือว่านหางจระเข้ (aloe), การบูร (camphor) และหญ้าฝรั่น (saffron) ความนิยมในการเขียนและแปลบทความของชาวอาหรับทำให้เกิดองค์ความรู้จำนวนมาก Sami K. Hamarneh จึงได้นำมาจัดแบ่งเป็น 4 ประเภทคือ สูตรตำรับ, สมุนไพรและวัตถุทางการแพทย์, พิษวิทยา และการบำบัดด้วยความสัมพันธ์อาหารและยากับนิเวศวิทยาของมนุษย์ นอกจากนี้ในสมัยอาหรับยังได้มีการตั้งโรงพยาบาลขึ้นและเริ่มมีการเปิดร้านยาทั่วไปในนครแบกแดด แต่ผู้ปฏิบัติงานในร้านยาทั่วไปขาดการฝึกปฏิบัติจึงทำให้เกิดการฝึกปฏิบัติเภสัชกรรมของบุคคลในสังคมชั้นสูง และมีการตรวจมาตรฐานร้านยาโดยบุคคลที่รัฐแต่งตั้งอีกด้วย
ในยุโรปสมัยกลางช่วงแรกเป็นลักษณะการแพทย์และเภสัชกรรมโดยนักบวช ทั้งนี้นักบวชต้องมีความรู้ตามกฎที่คาสสิโอโดรัสบัญญัติไว้ โดยส่วนใหญ่เป็นความรู้ดั้งเดิมในสมัยโรมัน ทำให้ไม่เกิดการค้นคว้าหาความรู้ใหม่ ๆ จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 11 คอนสแตนตินแห่งแอฟริกาได้เข้ามายังยุโรปตะวันตก และมีการแปลบทความอาหรับเป็นภาษาละตินหลายบทความ
สมัยใหม่
เมื่อโคลัมบัสค้นพบทวีปอเมริกาแล้วนั้น ประชาชนส่วนหนึ่งและผู้แสวงบุญชาวตะวันตก ได้ย้ายเข้ามาพำนักอาศัย ณ ทวีปอเมริกา และได้นำวิทยาการทางการแพทย์และเภสัชกรรมเข้ามาพร้อม ๆ กัน ในระยะเริ่มแรกสหรัฐอเมริกาเป็นเพียงอาณานิคมของประเทศในตะวันตกเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1751 ได้มีการจัดตั้งโรงพยาบาลเพนซิลวาเนีย โรงพยาบาลแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา โดยเบนจามิน แฟรงคลิน และ ดร.โทมัส บอนด์ ในส่วนงานเภสัชกรรมได้เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1752 โดยใช้สถานที่คินซีย์เฮาส์เป็นที่ทำการในระยะเริ่มแรก โดยมีเภสัชกรโรงพยาบาลคนแรกคือโจนาธาน โรเบิร์ตส แต่เภสัชกรผู้มีบทบาทในการพัฒนาเภสัชกรรมในสหรัฐอเมริกาคือจอห์น มอร์แกน ศิษย์ของโจนาธาน เขามีบทบาทในการพัฒนาเภสัชกรรมและเวชกรรมในสหรัฐอเมริกาให้เจริญก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น ภายหลังที่เขาจบการศึกษาทางเภสัชศาสตร์แล้วนั้น เขาได้ศึกษาในสาขาเวชกรรมในเวลาต่อมา ในส่วนกองทัพของสหรัฐอเมริกาก็ได้มีการเพิ่มเติมเภสัชกรเป็นหนึ่งในกำลังพลของกองทัพอีกด้วย โดย แอนดรูว์ เครก เป็นเภสัชกรคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการร้านยาแห่งแมตซาซูเซตเข้าร่วมในสงคราม ณ บังเกอร์ฮิลล์ ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1775 เขาทำหน้าที่บริบาลและรักษาทหารที่ได้รับบาดเจ็บ ต่อมาเมื่อสภาคองเกรสเห็นชอบในการบรรจุบุคลากรทางสาธารณสุขในกองทัพในแผนกการแพทย์ด้วยนั้น แอนดรูว์เป็นเภสัชกรคนแรกที่ได้รับการบรรจุในกองทัพ โดยมีหน้าที่ในการปฐมพยาบาล เก็บรักษา ผลิต และกระจายยาในกองทัพ นอกจากนี้เขายังพัฒนาธุรกิจและอุตสาหกรรมยาในสหรัฐอเมริกาอีกด้วย
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1600 เภสัชอุตสาหกรรมหรืออุตสาหกรรมการผลิตยาไม่ได้รวมกับเภสัชกรรม ต่อมาในช่วงกลางคริตส์ทศวรรษที่ 1700 ได้มีการพัฒนาการผลิตยาในฐานะเป็นธุรกิจเชิงอุตสาหกรรมมากยิ่งขึ้น เริ่มต้นในประเทศเยอรมนี สหราชอาณาจักร และประเทศฝรั่งเศสตามลำดับ ในสหรัฐอเมริกา การปรับปรุงเรื่องเภสัชอุตสาหกรรมเกิดขึ้นในสมัยสงครามกลางเมือง โดยนำเทคนิตวิทยาศาสตร์สาขาต่าง ๆ มาประยุกต์ใช้ในการผลิตยาและเภสัชภัณฑ์ให้ได้จำนวนมากและระยะเวลาอันสั้น การศึกษาเภสัชศาสตร์ในสหรัฐอเมริกาประสบปัญหาในเรื่องของการฝึกปฏิบัติวิชาชีพเภสัชกรรมที่ด้อยคุณภาพ และการแยกเภสัชศาสตร์ออกจากคณะแพทยศาสตร์ ในมหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย จึงทำให้มีการจัดประชุมเภสัชกรในฟิลาเดเฟีย ณ หอคาร์เพนเตอร์ ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1821 และการประชุมครั้งที่ 2 ในวันที่ 13 มีนาคม ปีเดียวกัน เภสัชกรมีมติลงคะแนนให้ตั้งวิทยาลัยเภสัชศาสตร์แห่งฟิลาเดเฟีย (The Philadelphia College of Pharmacy) โดยมีการบริหารงานอิสระด้วยตนเอง โดยเภสัชกร 68 คนลงนามในการจัดตั้งสมาคมทางเภสัชกรรมอเมริกันขึ้น ซึ่งถือเป็นการจัดการศึกษาทางเภสัชศาสตร์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา
เภสัชกรรมสมัยใหม่ในแต่ละประเทศมีการควบคุมการประกอบโรคศิลปะโดยรัฐบาล ซึ่งต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่แต่ละประเทศกำหนดควบคู่ไปกับจริยธรรมหรือจรรยาบรรณในวิชาชีพ อาทิ คำปฏิญญาณเภสัชกรของอเมริกัน, คำสาบานของอิปโปเครติส และจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพเภสัชกรรมของไทย การควบคุมมาตรฐานดังกล่าวเป็นไปเพื่อป้องกันความขาดความรับผิดชอบ หรือความไม่รู้ของประชาชนจากสื่อโฆษณาที่โฆษณาเกินจริงภายหลังการจัดทำเภสัชตำรับมาตรฐานของอิตาลีในเมืองฟลอนเรนส์แล้วนั้น ประเทศอื่น ๆ ก็ได้ริเริ่มการจัดทำเภสัชตำรับเช่นกัน อาทิ ประเทศเยอรมัน ในปี ค.ศ. 1546, สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1618 และสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1820 โดยโจเซฟ เรมิงตัน
เภสัชกรรมในปัจจุบันและอนาคต
ปัจจุบันเภสัชกรรมได้ขยายไปยังภูมิภาคต่าง ๆ ของโลกกว่า 50 ประเทศ บทบาทของวิชาชีพมีการเปลี่ยนแปลงไปจากอดีตกล่าวคือจากการจ่ายยาตามใบสั่งยาได้มีการวิวัฒน์ขึ้นสู่การบริบาลทางเภสัชกรรม เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับประสิทธิผลจากวิชาชีพเภสัชกรรมสูงสุด โดยเป็นการพัฒนาวิเคราะห์และแก้ปัญหาการใช้ยาอย่างเป็นระบบ ซึ่งการบริบาลทางเภสัชกรรมในร้านยาหรือหออภิบาลผู้ป่วยในโรงพยาบาลได้เกิดขึ้นในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงข้อกฎหมายวิชาชีพเภสัชกรรมในอนาคต ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้มีการริเริ่มการคิดค่าธรรมเนียมวิชาชีพเภสัชกรรม การฝึกปฏิบัติทางเภสัชกรรมในปัจจุบันเป็นการเรียนการสอนในโรงเรียนเภสัชกรรมทั่วโลก ซึ่งรวมไปถึงการบริการทางคลินิกที่เภสัชกรจะสามารถช่วยเหลือผู้ป่วยได้ อาทิ การวิเคราะห์การใช้ยา เช่น ใช้หรือไม่ใช้ หรือใช้สมุนไพร เป็นต้น ซึ่งปัจจุบันในสหรัฐอเมริกามีการแยกอำนาจการจ่ายยาให้แก่เภสัชกรอย่างเด็ดขาด ซึ่งผลจากการปฏิบัติดังกล่าวจะช่วยให้ผลการรักษามีประสิทธิภาพมากขึ้นและค่าใช้จ่ายในระบบสุขภาพจะลดลง การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวได้เริ่มต้นในบางประเทศ เช่น เภสัชกรในออสเตรเลียซึ่งได้รับค่าตอบแทนจากรัฐบาลในการจัดการด้านยาครอบคลุมการตรวจสอบยาประจำบ้าน ในแคนาดา เภสัชกรในบางรัฐมีสิทธิการจ่ายยาที่จำกัดหรือได้รับการจ่ายค่าทดแทนเพิ่มเติมจากรัฐบาลท้องถิ่นสำหรับการขยายบริการทางสาธารณสุข ในสหราชอาณาจักรที่เภสัชกรมีสิทธิในการจ่ายยาก็ได้รับค่าตอบแทนจากรัฐบาลเช่นกัน ส่วนในสหรัฐอเมริกาในด้านการบริการทางเภสัชกรรมหรือเภสัชกรรมคลินิกมีวิวัฒนาการครอบคลุมในการฝึกปฏิบัติทางเภสัชกรรม ยิ่งไปกว่านั้นผู้เชี่ยวชาญด้านเภสัชกรรม (Doctor of Pharmacy) เป็นสิ่งที่สำคัญก่อนการปฏิบัติและเภสัชกรบางส่วนในปัจจุบันได้รับการศึกษาเทียบเท่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเภสัชกรรม นอกจากนี้เภสัชกรผู้ให้คำปรึกษา (consultant pharmacist) ซึ่งแต่เดิมจะดูแลในด้านปฐมภูมิก็ได้ขยายสู่การให้คำปรึกษาแก่ผู้ป่วยภายใต้คำว่า "senior care pharmacy"
ในประเทศไทยปัจจุบันได้มีการประกาศใช้หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า ซึ่งทำให้เกิดความแออัดของประชากรขึ้นในโรงพยาบาล ส่งผลต่องานของเภสัชกรโรงพยาบาลรวมถึงบุคลากรทางสาธารณสุขอื่น ๆ เสียงต่อการถูกฟ้องร้องค่าเสียหายทางการรักษา ร้านยาจึงเป็นอีกหนึ่งทางออกในการบริบาลผู้ป่วยเบื้องต้น นอกจากนี้ยังมีการออกพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 และพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ. 2551 ส่งผลให้ผู้บริโภคสามารถฟ้องร้องจากการบริการหรือการได้รับผลิตภัณฑ์มาตรฐานได้ ร้านยาจึงควรเพิ่มการพิจารณาด้านการใช้ยาแก่ผู้ป่วยอย่างมีประสิทธิผลมากกว่าการแข่งขันด้านการบริการ ในสถาบันทางเภสัชศาสตร์ของไทยก็ได้มีการขยายหลักสูตรการศึกษาของเภสัชศาสตร์ออกเป็นสองหลักสูตรโดยแยกสายงานบริบาลทางเภสัชกรรมออกจำเพาะเพื่อเพิ่มบทบาทด้านการบริบาลทางเภสัชกรรมของเภสัชกร และมีการผลักดันการใช้พระราชบัญญัติยาฉบับใหม่ที่ให้สิทธิขาดแก่เภสัชกรในการจ่ายยา
วัดยุคันธราวาส
วัดยุคันธราวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านวัดยุคันธราวาส (สวนเจ้า) ตำบลบางเลน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ปัจจุบัน พระสมุห์ หว่าน ธมฺมสาโร ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
ความแปลกแตกต่างของวัดนี้คือ อุโบสถไม่มีพระประธาน ไม่ใช่เพราะถูกพวกมิจฉาชีพลักขโมย แต่มีธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุตั้งไว้แทนพระประธาน มีลักษณะเป็นพระเจดีย์ทรงลังกาหล่อจากทองเหลือง ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายองค์ แต่ถูกโจรขโมยไปเมื่อปี พ.ศ. 2557
คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หรือเดิมคือ ภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นหน่วยงานที่มีหน้าที่และความรับผิดชอบใน การจัดการศึกษาเพื่อผลิตบัณฑิตทั้งระดับปริญญาตรีและปริญญาโท และจัดบริการวิชาการแก่สังคมในสาขาวิชาบริหารธุกิจ ทั้งนี้เพื่อพัฒนาบุคลากรของประเทศให้มีคุณภาพที่ดี และสอดคล้องกับความต้องการของสังคมและประเทศชาติ
เนื่องจากในปัจจุบันสภามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้มีความเห็นให้ยกระดับ ภาควิชาบริหารธุรกิจ ขึ้นเป็นหน่วยงานระดับคณะ เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยชั้นนำในประเทศ ปัจจุบันจึงมีสถานะเป็น คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยได้รับการจัดตั้งเป็น "คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม" เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560
คณะบริหารธุรกิจธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรโดยมีการปลูกฝังแนวคิดเกี่ยวกับกิจการเพื่อสังคม และจิตสาธารณะรับใช้สังคม ได้ตระหนักถึงความสำคัญของธุรกิจเพื่อสังคม อีกทั้งตอบสนองต่อนโยบายของมหาวิทยาลัยที่จะก้าวไปสู่การเป็นมหาวิทยาลัยรับใช้สังคม โดยมีการริเริ่มโครงการต่าง ๆ และสร้างความร่วมมือกับหน่วยงานภายนอก ทั้งในและต่างประเทศ จึงเป็นการสร้างประโยชน์และความยั่งยืนให้กับสังคม และประเทศชาติเป็นอย่างมาก ภายใต้ปรัชญาและคำนิยมของคณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม ที่ว่า BAS (บาส) = Business Action (for) Sharing โดย
A  คือ Action เป็นผู้เน้นการลงมือปฏิบัติและมุ่งผลสัมฤทธิ์
S  คือ Sharing เป็นผู้ร่วมแบ่งปันสู่สังคม ชุมชน และประเทศชาติ
ลาทาทา
ลาทาทา (Latata) เป็นเพลงเปิดตัวของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ไอเดิล ออกจำหน่ายวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 โดยคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดยกาเกา เอ็ม ซึ่งเพลงนี้แต่งโดยสมาชิกของวง โซย็อน
มัสยิดแชฮ์-โด แชมชีแร
มัสยิดแชฮ์-โด แชมชีแร (, شاه دوشمشېره جومات) หรือ มัสยิดกษัตริย์สองดาบ เป็นมัสยิดสีเหลืองสูงสองชั้นในย่านกลางเมืองคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน ริมแม่น้ำคาบูล สร้างขึ้นในรัชสมัยของ Amanullah Khan (1919-1929) โดยถอดแบบมาจากมัสยิด Ortaköy Mosque ในอิสตันบูล ประกอบตกแต่งด้วยสตุคโกแบบอิตาลี ทำให้มัสยิดนี้ได้รับขนานนามเป็นสถาปัตยกรรมแบบ ‘บาโรกอัฟกานิสถาน’
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เกิดเหตุฆาตกรรม Farkhunda ในมัสยิดนี้
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 มัสยิดได้รับการบูรณะอย่างเสร็จสมบูรณ์
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9 ประจำปี พ.ศ. 2560 เป็นงานประกาศผลรางวัลยอดเยี่ยมด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กำหนดประกาศผลในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 (ช่อง 3 HD) เป็นเจ้าภาพถ่ายทอดสด โดยในปีนี้ได้มีการเพิ่มรางวัลใหม่มาอีก 2 รางวัล คือ รางวัลนักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม และ รางวัลนักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม
รายชื่อผลงานและบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล
รางวัลนาฏราชครั้งที่ 9 มีรางวัลทั้งสิ้น 39 รางวัล มีรายชื่อผู้เข้าชิงในแต่ละรางวัลดังต่อไปนี้
รางวัลเกียรติยศทางด้านวิทยุ
จันทรา ชัยนาม
รางวัลเกียรติยศทางด้านโทรทัศน์
สุรางค์ เปรมปรีดิ์
รายชื่อผู้เข้าชิง
ละครทั้ง 28 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9
รายชื่อผู้ชนะ
ละครทั้ง 7 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 9
พงษ์อุดม ตรีสุขี
นายพงษ์อุดม ตรีสุขี (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา 3 สมัย
ประวัติ
นายพงษ์อุดม ตรีสุขี เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของนายสมพงษ์ ตรีสุขี และ นางอุบล ตรีสุขี สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ รัฐประศาสนสตรมหาบัณฑิต สาขา การบริหาร จาก Hardford University ประเทศสหรัฐอเมริกา
งานการเมือง
พงษ์อุดม ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน เดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคกิจสังคม และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2539 รวม 3 สมัย
พ.ศ. 2544 พงษ์อุดม ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 5 จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ก่อนที่จะไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยพ่ายแพ้ให้กับ นายบุญพันธ์ แขวัฒนะ จากพรรคไทยรักไทย
พ.ศ. 2550 พงษ์อุดม ได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในสังกัด พรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง เนื่องจากอยู่ในอันดับที่ 11 ได้ 13,383 คะแนน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พงษ์อุดม ตรีสุขี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
โฮกูริกุ (รถไฟ)
โฮกูริกุ (日本語：寝台特急北陸;shindai tokkyu"hokuriku") เป็นขบวนรถด่วนพิเศษที่เคยให้บริการในภูมิภาคคันโตและชูบุของประเทศญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันขบวนนี้ถูกยกไปแล้ว ขบวนนี้มีขบวนรถด่วนที่วิ่งในเส้นทางเดียวกันคือโนโตะซึ่งถูกเลิกพร้อมๆกัน
โฮกูริกุ เป็นรถบลูเทรนด่วนพิเศษที่ให้บริการโดย JR ตะวันออก ตั้งแต่ปีค.ศ.1975ระหว่างโตเกียว และ คานาซาวะใช้เวลาประมาณ7ชั่วโมงในการเดินทางให้บริการทุกวัน รถด่วนพิเศษโฮกูริกุนั้นจะใช้ขบวนรถนอนรุ่น14และ15ศูนย์โอคุพ่วงทำขบวนราว8ตู้ จากอูเอโนะไปสถานี นากาโอกะ จะใช้รถจักรรุ่นEF64-1000ศูนย์นากาโอกะและ นากาโอกะไปยังสถานีคานาซาวะโดยใช้รถจักรรุ่นEF81ศูนย์นากาโอกะ
ความหมาย
ชื่อขบวนรถ"ฮกกูริกุ"มีชื่อที่หมายความว่า แผ่นดินทางทิศเหนือซึ่งเป็นชื่อเรียกของภูมิภาคนั้นด้วย ในสมัยสุดท้ายขบวนฮกกูริกุได้ใช้รหัสเดินรถคือ3001ขาไปและ 3002ขากลับ
Headmark
ขบวนรถฮกกูริกุมีheadmarkซึ่งจะแขวนหน้าหัวรถจักรทุกครั้งที่ทำขบวน โดยขบวนนี้headmarkเป็นรูปหน้าผากับทะเลที่แสดงถึงภูมิภาคของฮกกูริกุและทะเลญี่ปุ่น
การยกเลิก
ขบวนโฮกูริกุนั้นและโนโตะเป็นขบวนรถที่เชื่อมต่อโตเกียวกับ คานาซาวะเดียวในเวลาก่อนปี2015(โฮกูริกุชิงคันเซ็น เปิดให้บริการ) แต่ในวันที่10 มีนาคม 2010 ทั้งโฮกูริกุ และ โนโตะยกเลิกการให้บริการ เนื่องจากการเปิดส่วนของฮกกูริกุชิงคันเซ็นที่เรียกว่านากาโนะชิงคันเซ็น โดยตู้โฮกูริกุส่วนใหญ่ได้ส่งให้ประเทศฟิลิปปินส์เป็นรถไฟมือสอง และมีตู้บางส่วนได้นำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์ต่างๆ
โรงเรียนนาข่าวิทยาคม
โรงเรียนนาข่าวิทยาคม (อังกฤษ:Nakhawittayakom School) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดมหาสารคาม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช 2521 ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลนาข่า อำเภอวาปีปทุม  จังหวัดมหาสารคาม   มีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 70 ไร่ ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ประวัติ
เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อปีการศึกษา 2521 สมัย ฯพณฯ บุญสม มาร์ติน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ มีนายประยูร นันทะแสน ดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก ปีการศึกษา 2535 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4) เป็นปีแรกและพัฒนาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยมีการเรียนการสอนที่ให้ผู้เรียนมีทักษาะความสามารถในสาขาที่ตนเองสนใจและสร้างเสริมความสามารถในด้านต่างๆของนักเรียน ด้านวิชาการ เช่น ห้องเรียนสะเต็มศึกษา (STEM Class) ด้านความเป็นผู้นำ เช่น ชมรมเยาวชนเมืองยัคฆ์สร้างชาติ ชมรมฟ้าขาวเยาวแพทย์ และชุมนุมต่างๆ เป็นต้น ซึ่งยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ
หลักสูตรที่เปิดสอน
โรงเรียนนาข่าวิทยาวิทยาคม เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยให้ผู้เรียนตามความถนัดและความสนใจ ดังนี้ การเรียนการสอนเน้นที่ผู้เรียนโดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ (Active learning) ในการศึกษา จึงทำให้เกิดความเข้าใจในความรู้ด้วยตนเอง โดยมีรายวิชาโครงงาน (Project) ซึ่งเป็นรายวิชาที่นักเรียนจะได้ใช้ความรู้ของตัวเองอย่างเต็มที่ในการจัดทำในเรื่องที่ตนเองและกลุ่มมีความสนใจ มีคุณครูที่ปรึกษาโครงงานเป็นผู้ให้คำแนะนำ ในแต่ละระดับชั้นจะมีการทำโครงงานในรายวิชาต่างๆในแต่ละระดับชั้น ได้แก่ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โครงงานวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โครงงานภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โครงงานอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (Internet Of Thing) โครงงานการงานอาชีพฯ และโครงงานคอมพิวเตอร์ ซึ่งงานจัดแสดงผลงานนิทรรศการนักเรียนเป็นประจำทุกปีในช่วงต้นเดือนกุมภาพันธุ์
กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน
กิจกรรมพัฒนาผู้ให้เป็นผู้ที่นอกจากมีความรู้ความสามารถในทางวิชาการแล้ว ผู้เรียนจำเป็นมีทักษะในการทำงานร่วมกับผู้อื่นรวมถึงทักษะอื่นๆที่เกี่ยวข้องด้วย โรงเรียนนาข่าวิทยาคมได้เล็งเห็นถึงความสำคัญและกระตุ้นให้นักเรียนมีส่วนรวมในกิจกรรมและ/หรือโครงการต่างๆ เช่น กิจกรรมชุมนุม กิจกรรมในเครื่องแบบ เป็นต้น นอกจากนั้นยังมีชมรมที่เกิดจากความตั้งใจและความสนใจของนักเรียนเอง ได้แก่ ชมรมเยาวชนเมืองยัคฆ์สร้างชาติ (ชมรมในเครือข่ายสถาบันการสร้างชาติ) ซึ่งจัดตั้งเพื่อพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำให้กับนักเรียนและสร้างประโยชน์ให้กับส่วนรวมผ่านโครงการ (Cap-Conner Stone) ที่จัดขึ้นและดำเนินการโดยนักเรียน
อาคารและสถานที่
ห้องเรียน จำนวน 25 ห้อง อาคารเรียนถาวรแบบ 216 (ค) จำนวน 1 หลัง อาคารเรียนถาวรแบบ 216 (ล) จำนวน 1 หลัง อาคารเรียนถาวรแบบ 312 (ค) จำนวน 1 หลัง อาคารเรียน 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง อาคารเอนกประสงค์ จำนวน 1 หลัง โรงฝึกงาน จำนวน 2 หลัง โรงอาหาร จำนวน 1 หลัง อาคารโดมอเนกประสงค์ 1 หลัง
อาเซอร์เรล บากู
อาเซอร์เรล บากู (Azərreyl Bakı QVK; Azerrail Baku) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงในประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยมีสนามเหย้าการแข่งขันของสโมสรแห่งนี้คือสปอร์ตส์เกมส์พาเลซในบากู
ทั้งนี้นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงไทย คือ นางสาวมลิกา กันทอง ได้ไปเล่นในตำแหน่ง OPP หรือ opposit และได้เป็นกัปตันทีม Azerrail baku ในฤดูกาล 2016-2017
ประวัติ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 ทางสโมสรสามารถครองแชมป์การแข่งขันวีเมนส์ซีอีวีท็อปทีมคัพครั้งที่สอง ได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของทีม โดยพวกเขาสามารถเอาชนะทีมโลโคโมทีฟ บากู ในรอบสุดท้ายที่ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ทีม
ฤดูกาล 2016-2017
ส
ส (เสือ) เป็นพยัญชนะ ตัวที่ 40 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก ษ (ฤๅษี) และก่อนหน้า ห (หีบ) จัดอยู่ในกลุ่มอักษรสูง ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ส เสือ" อักษร ส เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้น ให้เสียง /s/ และพยัญชนะสะกด ให้เสียง /t̚/ กรณีทับศัพท์ภาษาต่างประเทศ ใช้แทนเสียง /s/ หรือ /z/ ทั้งพยัญชนะต้นและพยัญชนะสะกด
สุหฤท สยามวาลา
สุหฤท สยามวาลา (8 สิงหาคม พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น โต้ เป็นนักร้อง นักดนตรี นักจัดรายการวิทยุ และผู้บริหารบริษัท ดีเอชเอ สยามวาลา ธุรกิจของครอบครัว
สุหฤท เกิดในครอบครัวเชื้อสายอินเดียชีอะห์ เป็นบุตรคนที่สี่จากทั้งหมดห้าคนของมิตร (นามเดิม อามีร) กับซามีนา สยามวาลา บรรพบุรุษย้ายถิ่นฐานมาจากรัฐคุชราต จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบการศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และปริญญาโท สื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เข้าสู่วงการดนตรีจากการเป็นนักร้องนำวงครับ ของเพื่อนเรียนชั้นมัธยม จากนั้นได้มาทำงานบริหารธุรกิจของครอบครัว แต่ยังใช้เวลาว่างเล่นดนตรี ร้องเพลง และออกผลงานเพลงในแนวอิเล็กทรอนิกส์มาแล้ว 4 ชุด มีจุดเด่นที่การแต่งกายสีสันฉูดฉาด และเป็นนักจัดรายการวิทยุ คลื่นแฟตเรดิโอ
นอกจากนี้ในด้านการเมือง สุหฤทเป็นหนึ่งในผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2556 โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง ได้หมายเลข 17 แม้จะไม่ได้รับเลือกตั้ง แต่ก็ได้คะแนนไปทั้งหมด 107,138 คะแนน เป็นลำดับที่ 4 จากผู้สมัครทั้งหมด 25 ราย ขณะหาเสียง สุหฤทได้ชื่อว่าเป็นขวัญใจของวัยรุ่น คนรุ่นใหม่ เนื่องจากใช้วิธีการหาเสียงแบบแหวกแนว คือ ไม่มีป้ายหาเสียงตามสถานที่สาธารณะ แต่ใช้วิธีหาเสียงในโซเชียลเน็ตเวิร์กเป็นหลัก
ผู้แจ้งเบาะแส
ผู้แจ้งเบาะแส (whistleblower, ผู้เป่านกหวีด) หมายถึงบุคคลผู้นำข้อมูลภายในขององค์กร เกี่ยวกับการกระทำผิดกฎหมาย การใช้อำนาจที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย การทุจริต การใช้เงินอย่างไม่ถูกต้อง การทุจริต หรือการกระทำที่เป็นภัยต่อสุขภาพและความปลอดภัยของสังคม ออกมาเปิดเผยต่อสาธารณะ เพื่อให้มีการสอบสวนหาข้อเท็จจริง หรือนำมาใช้เป็นหลักฐานในการดำเนินคดีกับผู้เกี่ยวข้อง
ในหลายประเทศ มีการตรากฎหมายคุ้มครองผู้นำข้อมูลเกี่ยวกับการกระทำผิดปรกติภายในองค์กรออกมาเปิดเผย ไม่ว่าเจ้าหน้าที่รัฐหรือพนักงานบริษัท เช่น สหรัฐ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย
เกาะกูด
เกาะกูด เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศไทย รองจากเกาะภูเก็ต เกาะสมุย เกาะช้าง เกาะตะรุเตา และเกาะพะงัน ตั้งอยู่ในอ่าวไทย เป็นเกาะสุดท้ายแห่งน่านน้ำตะวันออกไทย อยู่ในการบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลเกาะกูด ส่วนหนึ่งของอำเภอเกาะกูดในจังหวัดตราด
เกาะกูดมีเนื้อที่ 105 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 65,625 ไร่ ความยาวของเกาะ 25 กิโลเมตร ความกว้าง 12 กิโลเมตร เกาะยังมีสภาพความเป็นธรรมชาติอย่างสมบูรณ์ โดยมีภูเขาและที่ราบสันเขาซึ่งเป็นต้นกำเนิดลำธาร ทำให้เกาะกูดมีน้ำตกที่ขึ้นชื่อคือ น้ำตกคลองเจ้า ที่มีน้ำไหลตลอดทั้งปี ทางฝั่งตะวันตกของเกาะ นับตั้งแต่อ่าวยายกี๋ หาดคลองเจ้า หาดอ่าวพร้าว อ่าวง่ามโข่ หาดอ่าวเบ้า หาดคลองหิน อ่าวพร้าวจนสุดปลายแหลมเทียน ล้วนแต่เป็นหาดที่มีทรายสวยงามน้ำทะเลใส ประกอบกับธรรมชาติสงบเงียบ ร่มรื่นด้วยทิวมะพร้าวริมหาด นอกจากนี้บนเกาะกูดยังมีป่าชายเลนที่สมบูรณ์และแนวปะการังหลากชนิด รวมทั้งเกาะแรดและเกาะไม้ซี้ซึ่งอยู่ใกล้กับเกาะกูด
ฮีโรส์ออฟไมต์แอนด์เมจิก
ฮีโร่ ออฟไ มต์ แอนด์ เมจิค เป็นเกมส์แนว Strategy ออกจำหน่ายโดย New World Computing
ถั่วงอก
ถั่วงอก คือ ต้นถั่วที่มีรากงอกจากเมล็ด เช่น ถั่วเขียว ถั่วดำ ถั่วเหลือง (ถั่วงอกหัวโต) ถั่วลันเตา (โต้วเหมี่ยว) เป็นต้น ถั่วงอกเป็นผักชนิดหนึ่งและมีคุณค่าทางอาหารสูง ได้แก่ โปรตีน วิตามินบี วิตามินซี ใยอาหาร เหล็ก (1.6 กรัมต่อ 1 ถ้วยตวง) และเกลือแร่ นอกจากนี้ ถั่วงอกยังมีแคลอรีต่ำอีกด้วย
ชื่อสามัญ : Bean Sprout
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Pisum sativum
อยู่ในวงศ์ : Fabaceae
การใช้ประโยชน์
ถั่วงอกนิยมใช้รับประทานกับอาหารประเภทเส้นที่มีส่วนผสมของแป้งสาลีหรือแป้งข้าวเจ้า และให้คาร์โบไฮเดรต (Di-Carbohydrate) สูง ซึ่งมีลักษณะเป็นพันธะสายยาว อาทิ บะหมี่ ก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่ เส้นจันท์ เส้นเล็ก ชาวจีนในอดีตนิยมรับประทานถั่วงอกกับก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่ และเส้นจันท์มากกว่าเส้นประเภทอื่น เพราะคนแก่ชาวจีนที่อพยพมาตั้งรกรากนั้นไม่ค่อยมีฟันและเรี่ยวแรงที่จะเคี้ยวเนื้อสัตว์ ปัจจุบัน ถั่วงอกยังใช้รับประทานร่วมกับบะหมี่เพียงหนึ่งหยิบมือที่เรียกว่า "บะหมี่จับกัง" ด้วย
สรรพคุณทางยา
ถั่วงอกมีสรรพคุณช่วยป้องกันมะเร็งลำไส้และเอนไซม์ เพราะช่วยกระตุ้นสารต่อต้านอนุมูลอิสระที่จำเป็นภายในร่างกาย หรือที่เรียกว่า "ตัวทำปฏิกิริยา" ทั้งยังช่วยลดระดับน้ำตาลในกระแสเลือด
เอดการ์ ลุงกู
เอดการ์ ลุงกู (Edgar Lungu) เป็นนักการเมืองชาวแซมเบียที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแซมเบียตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2015 จนถึงวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2021
ถั่วงอก
ข้อควรระวัง
ถั่วงอกในท้องตลาดอาจปนเปื้อนสารเร่งโต สารเร่งให้อ้วน สารฟอร์มาลิน และสารฟอกขาว ซึ่งต้องห้ามและเป็นโทษต่อร่างกาย สารปนเปื้อนเหล่านี้มีผลกระทบต่อระบบทางเดินอาหาร ระบบประสาท และระบบหายใจ รวมถึงอาจเป็นสาเหตุของเนื้องอกและมะเร็งด้วย
เอดการ์ ลุงกู
เขาแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2021 ต่อฮาคาอินเด ฮีชีเลมา ซึ่งเป็นคู่แข่งมายาวนาน
เซอราโตซอรัส
เซราโตซอรัส (En:Ceratosaurus - กิ้งก่ามีเขา) เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อ (เทอโรพอด) อยู่ในช่วง (Kimmeridgian กับ Tithonian) ของช่วงปลายยุคจูแรสสิค มีความใกล้ชิดกับNoasauridaeและAbelisauridaeแต่ขนาดตัวใหญ่และเล็กกว่าครึ่งหนึ่ง ความยาวลำตัวประมาณ 6 เมตร แต่จากการคำนวณคาดว่า ตัวโตที่สุดอาจยาวได้ 8.8 เมตร มีลักษณะ คล้ายอัลโลซอรัส แต่มีส่วนหัวที่โตกว่าเมื่อเทียบกับสัดส่วนลำตัว แขนสั้นและเล็กมี 4 นิ้วไม่น่าใช้เป็นอาวุธได้ และมีเขายื่นออกมาจากเหนือจมูกและดวงตา เป็นเอกลักษณ์และที่มาของชื่อ "กิ้งก่ามีเขา"ของมัน  แต่เขาของเซราโตซอรัส เป็นแผ่นกระดูกบางๆ ไม่แข็งแกร่งพอจะเอาไปใช้เป็นอาวุธได้ จึงมีการตั้งข้อสังเกตว่า เขาของมันน่าจะมีไว้เพื่อดึงดูดตัวเมีย
ฟันของของ(เซราโตซอรัส)ยาวมากเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว แต่แบนและบางกว่า นักล่ายุคเดียวกัน เหมาะกับการตัดเนื้อกิน แต่ไม่สามารถบดกระดูกได้ ทำให้คาดได้ว่า เหยื่อของมันน่าจะเป็นไดโนเสาร์กินพืชขนาดกลาง ที่ฉีกเนื้อกินได้ง่ายกว่า ปัจจุบันพบรอยกัดของ เซราโตซอรัส หรือ อาจจะเป็น ทอร์วอซอรัส ที่บริเวณขาของ อัลโลซอรัส