cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
การเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้ง
คอลัมนิสต์กรุงเทพธุรกิจให้ความเห็นว่ารูปแบบการแบ่งเขตดังกล่าว "ต้องการสร้างอุปสรรคให้เพื่อไทย สกัดแลนด์สไลด์" ด้านพรรคเพื่อไทยประณามว่าเป็น "รัฐประหารโดยการแบ่งเขตเลือกตั้ง"
หากพิจารณาเขตเลือกตั้งของกรุงเทพมหานครระหว่างการเลือกตั้งทั่วไปในปีพ.ศ. 2562 และการเลือกตั้งทั่วไปในครั้งนี้จะพบเห็นข้อเท็จจริงในการแบ่งเขตเลือกตั้งดังต่อไปนี้
1. มีการแบ่งเขตเลือกตั้งโดยใช้พื้นที่ย่อยของเขตเลือกตั้งที่มีอยู่แล้วมาจัดตั้งเป็นเขตใหม่จำนวน 4 เขตเลือกตั้ง ซึ่งมีบางเขตเลือกตั้งได้รับอิทธิพลจากการแบ่งเขตเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปในปีพ.ศ. 2554 ประกอบด้วย เขตที่ 5,9,18 และ 24
2. มีการจัดพื้นที่เขตเลือกตั้งเดิมให้สอดคล้องกับเกณฑ์ผลต่างระหว่างจำนวนประชากรในเขตเลือกตั้ง กับจำนวนค่าเฉลี่ยประชากรต่อเขตเลือกตั้งพึงมีของกรุงเทพมหานครที่ต้องมีค่าไม่ต่ำกว่าหรือเกินกว่าร้อยละ 10 ทำให้พื้นที่เลือกตั้งของบางเขตเลือกตั้งเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก เช่น เขตที่ 8,12,19,21,26,27,28 และเขต 32
3. มีการรื้อเขตเลือกตั้งที่มีอยู่เดิม แล้วแบ่งพื้นที่เขตเลือกตั้งใหม่อันเป็นผลสืบเนื่องจากเกณฑ์การแบ่งเขตที่กล่าวไว้ก่อนหน้า จำนวน 2 เขตเลือกตั้ง ดังนี้
(1) เขตเลือกตั้งที่ 13 ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งก่อนคือเขตเลือกตั้งที่ 8 มีการนำแขวงในเขตเลือกตั้งเดิมออกจนเหลือแค่แขวงลาดพร้าวซึ่งคิดเป็นสัดส่วนของจำนวนประชากรในเขตเลือกตั้งเดิมได้ใกล้เคียงร้อยละ 50 โดยมีการเพิ่มบางแขวงในเขตบึงกุ่มเป็นการทดแทน
(2) เขตเลือกตั้งที่ 30 ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งก่อนคือเขตเลือกตั้งที่ 29 มีการนำแขวงในเขตเลือกตั้งเดิมออกจนเหลือแค่พื้นที่สามแขวงในเขตภาษีเจริญ ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนของจำนวนประชากรในเขตเลือกตั้งเดิมได้ต่ำกว่าร้อยละ 50 โดยมีการเพิ่มบางแขวงในเขตบางแคเป็นการทดแทน
การแบ่งเขตในกรณีดังกล่าวแม้ว่าจะเป็นการแบ่งโดยมีพื้นฐานของเขตเลือกตั้งเดิม แต่เป็นการนำพื้นที่ที่ไม่ได้ถูกแบ่งเขตมารวมกันจนแทบจะเรียกว่าเป็นเขตเลือกตั้งใหม่
4. เขตเลือกตั้งที่ 6 ในปี 2562 ถูกยุบในการแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ เพราะพื้นที่ในส่วนต่างๆ ถูกนำไปรวมกับเขตเลือกตั้งอื่นๆในปี 2566 โดยเขตราชเทวีถูกนำมารวมกับเขตเลือกตั้งที่ 2 เขตพญาไทถูกนำมารวมกับเขตเลือกตั้งที่ 6 แขวงจตุจักร และแขวงจอมพลถูกนำมารวมกับเขตเลือกตั้งที่ 8
หากต้องการทราบวิธีการเปรียบเทียบโดยละเอียด สามารถอ่านได้ในหน้าการอภิปรายของเพจนี้
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ กรุงเทพมหานคร
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยเขตพระนคร เขตสัมพันธวงศ์ เขตบางรัก เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และเขตดุสิต (ยกเว้นแขวงถนนนครไชยศรี)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยเขตราชเทวี เขตปทุมวัน และเขตสาทร
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยเขตบางคอแหลมและเขตยานนาวา
เขต 5
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยเขตห้วยขวางและเขตวังทองหลาง (ยกเว้นแขวงคลองเจ้าคุณสิงห์)
เขต 6
เขตเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยเขตดินแดงและเขตพญาไท
เขต 7
เขตเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยเขตบางซื่อและเขตดุสิต (เฉพาะแขวงถนนนครไชยศรี)
เขต 8
เขตเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยเขตจตุจักร (ยกเว้นแขวงจันทรเกษมและแขวงเสนานิคม) และเขตหลักสี่ (เฉพาะแขวงทุ่งสองห้อง)
เขต 9
เขตเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยเขตจตุจักร (เฉพาะแขวงจันทรเกษมและแขวงเสนานิคม) เขตบางเขน (เฉพาะแขวงอนุสาวรีย์) และเขตหลักสี่ (เฉพาะแขวงตลาดบางเขน)
เขต 10
เขตเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยเขตดอนเมือง
เขต 11
เขตเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยเขตสายไหม (ยกเว้นแขวงออเงิน)
เขต 12
เขตเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยเขตสายไหม (เฉพาะแขวงออเงิน) เขตบางเขน (เฉพาะแขวงท่าแร้ง) และเขตลาดพร้าว (เฉพาะแขวงจรเข้บัว)
เขต 13
เขตเลือกตั้งที่ 13 ประกอบด้วยเขตลาดพร้าว (เฉพาะแขวงลาดพร้าว) และเขตบึงกุ่ม (ยกเว้นแขวงคลองกุ่ม)
เขต 14
เขตเลือกตั้งที่ 14 ประกอบด้วยเขตบางกะปิและเขตวังทองหลาง (เฉพาะแขวงคลองเจ้าคุณสิงห์)
เขต 15
เขตเลือกตั้งที่ 15 ประกอบด้วยเขตคันนายาวและเขตบึงกุ่ม (เฉพาะแขวงคลองกุ่ม)
เขต 16
เขตเลือกตั้งที่ 16 ประกอบด้วยเขตคลองสามวา (ยกเว้นแขวงสามวาตะวันออกและแขวงทรายกองดินใต้)
เขต 17
เขตเลือกตั้งที่ 17 ประกอบด้วยเขตคลองสามวา (เฉพาะแขวงสามวาตะวันออกและแขวงทรายกองดินใต้) และเขตหนองจอก (ยกเว้นแขวงลำต้อยติ่ง แขวงลำผักชี และแขวงโคกแฝด)
เขต 18
เขตเลือกตั้งที่ 18 ประกอบด้วยเขตหนองจอก (เฉพาะแขวงลำต้อยติ่ง แขวงลำผักชี และแขวงโคกแฝด) เขตลาดกระบัง (เฉพาะแขวงลำปลาทิว) และเขตมีนบุรี (เฉพาะแขวงแสนแสบ)
เขต 19
เขตเลือกตั้งที่ 19 ประกอบด้วยเขตมีนบุรี (เฉพาะแขวงมีนบุรี) และเขตสะพานสูง (ยกเว้นแขวงทับช้าง)
เขต 21
เขตเลือกตั้งที่ 21 ประกอบด้วยเขตสะพานสูง (เฉพาะแขวงทับช้าง) และเขตประเวศ (ยกเว้นแขวงหนองบอน)
เขต 22
เขตเลือกตั้งที่ 22 ประกอบด้วยเขตสวนหลวงและเขตประเวศ (เฉพาะแขวงหนองบอน)
เขต 23
เขตเลือกตั้งที่ 23 ประกอบด้วยเขตพระโขนงและเขตบางนา
เขต 24
เขตเลือกตั้งที่ 24 ประกอบด้วยเขตคลองสาน เขตธนบุรี (ยกเว้นแขวงวัดกัลยาณ์ แขวงหิรัญรูจี และแขวงบางยี่เรือ) และเขตราษฎร์บูรณะ (เฉพาะแขวงบางปะกอก)
เขต 25
เขตเลือกตั้งที่ 25 ประกอบด้วยเขตทุ่งครุและเขตราษฎร์บูรณะ (เฉพาะแขวงราษฎร์บูรณะ)
เขต 26
เขตเลือกตั้งที่ 26 ประกอบด้วยเขตบางขุนเทียน (เฉพาะแขวงท่าข้าม) และเขตจอมทอง (ยกเว้นแขวงบางขุนเทียน)
เขต 27
เขตเลือกตั้งที่ 27 ประกอบด้วยเขตบางขุนเทียน (เฉพาะแขวงแสมดำ) และเขตบางบอน (เฉพาะแขวงบางบอนใต้และแขวงคลองบางบอน)
เขต 28
เขตเลือกตั้งที่ 28 ประกอบด้วยเขตจอมทอง (เฉพาะแขวงบางขุนเทียน) เขตบางบอน (เฉพาะแขวงคลองบางพรานและแขวงบางบอนเหนือ) และเขตหนองแขม (เฉพาะแขวงหนองแขม)
เขต 29
เขตเลือกตั้งที่ 29 ประกอบด้วยเขตหนองแขม (เฉพาะแขวงหนองค้างพลู) และเขตบางแค (เฉพาะแขวงบางไผ่และแขวงบางแคเหนือ)
เขต 30
เขตเลือกตั้งที่ 30 ประกอบด้วยเขตบางแค (เฉพาะแขวงหลักสองและแขวงบางแค) และเขตภาษีเจริญ (เฉพาะแขวงบางหว้า แขวงบางด้วน และแขวงคลองขวาง)
เขต 31
เขตเลือกตั้งที่ 31 ประกอบด้วยเขตทวีวัฒนาและเขตตลิ่งชัน (ยกเว้นแขวงบางเชือกหนัง)
เขต 32
เขตเลือกตั้งที่ 32 ประกอบด้วยเขตบางกอกใหญ่ เขตธนบุรี (เฉพาะแขวงวัดกัลยาณ์ แขวงหิรัญรูจี และแขวงบางยี่เรือ) เขตภาษีเจริญ (ยกเว้นแขวงบางหว้า แขวงบางด้วน และแขวงคลองขวาง) เขตตลิ่งชัน (เฉพาะแขวงบางเชือกหนัง) และเขตบางกอกน้อย (เฉพาะแขวงศิริราช)
เขต 33
เขตเลือกตั้งที่ 33 ประกอบด้วยเขตบางพลัดและเขตบางกอกน้อย (ยกเว้นแขวงศิริราช)
ตำบลจอหอ
จอหอ เป็นตำบลตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลจอหอ และองค์การบริหารส่วนตำบลจอหอ
ปูเวร์โตปรินเซซา
นครปูเวร์โตปรินเซซา (คูโยโนน: Siyudad i'ang Puerto Princesa; ฮีลีไกโนน: Dakbanwa sang Puerto Princesa; Lungsod ng Puerto Princesa; Ciudad de Puerto Princesa) เป็นนครหนาแน่นแห่งหนึ่งในประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 255,116 คน ตั้งอยู่ในจังหวัดปาลาวัน และเป็นนครที่อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ นครแห่งนี้เป็นนครอิสระ แม้ว่าจะเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการหลายแห่ง แต่ตัวนครก็ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของจังหวัด
ปูเวร์โตปรินเซซาเป็นนครที่ความหนาแน่นน้อยที่สุดของประเทศ แต่เป็นนครที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่สอง (2381.02 km2) รองจากนครดาเบา ปูเวร์โตปรินเซซาเป็นที่ตั้งของหน่วยบัญชาการตะวันตก
ปัจจุบัน ปูเวร์โตปรินเซซาเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยม มีรีสอร์ตและร้านอาหารทะเลหลายแห่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นนครที่สะอาดที่สุดของประเทศ
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะปาลาวัน ติดกับทะเลซูลูทางทิศตะวันออก ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลซันบีเซนเตและโรซัสทางทิศเหนือ และติดกับเทศบาลอาโบร์ลันทางทิศใต้ อยู่ห่างจากมะนิลา 306 nmi, ห่างจากเกาะปาไนย์ 205 nmi และห่างจากซัมบวงกาซิตี 250 nmi
ทางอากาศ
ท่าอากาศยานนานาชาติปูเวร์โตปรินเซซาตั้งอยู่ในตัวเมือง ให้บริการเที่ยวบินไปยังมะนิลา, เซบูซิตี, ดาเบา, อีโลอีโลซิตี และคลาร์ก นอกจากนี้ให้บริการเที่ยวบินภายในเกาะอีกด้วย
ทางทะเล
ท่าเรือปูเวร์โตปรินเซซา ให้บริการเรือข้ามฟากไปยังคูโย, มะนิลา, โคโรน และอีโลอีโล
ทางบก
การขนส่งทางบกที่สำคัญ ได้แก่ รถสามล้อเครื่อง, รถจี๊ปนีย์, รถตู้เช่า และรถแท็กซี่ (ให้บริการตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2015) และมีรถโดยสารภายในจังหวัด ให้บริการที่สถานีขนส่งซันโฮเซ ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือ 7 กิโลเมตร
เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด
เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด (Muhammad Ali, Prince of the Sa'id) ประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ณ ไคโร ประเทศอียิปต์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน พระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ และ ดอมีนิก-ฟร็องซ์ โลบ ปีการ์ ทรงเป็นองค์รัชทายาทในราชบัลลังก์อียิปต์และซูดาน พระองค์และครอบครัวถูกเนรเทศขณะพระองค์มีพระชนมายุไม่ถึง 1 พรรษา พระองค์ทรงเติบโตใน โมร็อกโก และ ยุโรป เมื่อทรงเจริญวัย ทรงงานด้วยอสังหาริมทรัพย์ใน ปารีส
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงนอเอล เจ้าหญิงแห่งซาอิด หรือ เจ้าหญิงนอเอลแห่งอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเจ้าหญิงทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์แห่งอัฟกานิสถาน พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของอัฟกานิสสถาน โดยมีแขกเข้าร่วมงานมากมาย อีกทั้งยังมีราชวงศ์ยุโรป เมื่อเษกสมรสแล้ว เจ้าหญิงนอเอล ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงแห่งซาอิด พระวรชายา มีพระราชบุตรดังนี้
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 6 ที่ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495
สืบเนื่องจากภายหลังการ รัฐประหารตัวเอง ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในชื่อ คณะบริหารประเทศชั่วคราว เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้มีการประกาศยกเลิก รัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อข้าราชการประจำทางคณะบริหารประเทศชั่วคราวจึงนำรัฐธรรมนูญ ปี 2475 แก้ไขเพิ่มเติม ปี 2483 มาปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมโดยกำหนดให้ข้าราชการประจำสามารถเป็นนักการเมืองและรัฐมนตรีได้นอกจากนี้ยังให้มี ส.ส. 2 ประเภทคือ ส.ส. ประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนและ ส.ส. ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้ง
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 ภายใต้การนำของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
กินทามะ มารุ
ในประเทศไทย อนิเมะ กินทามะ มารุ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องทรูสปาร์ก จัมป์ ตั้งแต่วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2561
ไตรภูมิ
กามภูมิ
กามภูมิ (หรือกามโลก) แบ่งเป็น 11 ส่วนย่อยได้แก่
รูปภูมิ
รูปภูมิ (หรือรูปโลก) แบ่งเป็น 16 ชั้น เป็นที่สถิตของพระพรหม (ตามคติของพราหมณ์) พระพรหมที่จะสถิตอยู่จะต้องบำเพ็ญฌาน แบ่งออกเป็น ปฐมฌานภูมิ 3 ทุติยฌานภูมิ 3 ตติยฌานภูมิ 3 และจตุตฌานภูมิ 7
อรูปภูมิ
อรูปภูมิ (หรืออรูปโลก) แบ่งเป็น 4 ชั้น เป็นที่สถิตของพระพรหมระดับสูงซึ่งไม่มีรูปกาย ชั้นที่ 1 อากาสานัญจายตนภูมิ ชั้นที่ 2 วิญญาณัญจายตนภูมิ ชั้นที่ 3 อากิญจัญญายตนภูมิ ชั้นที่ 4 เป็นภูมิชั้นสูงสุดในไตรภูมิ คือ เนวสัญญานาสัญญายตนภูมิ
เขมร
คติความเชื่อเรื่องไตรภูมิที่มีเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาล ปรากฏมากมายในวัฒนธรรมเขมร เมื่อมาสมัยการสร้างเมืองพระนครของพระเจ้ายโศวรมันที่ 2  ก็ได้มีการนำคติไตรภูมิซึ่งสืบต่อมาจากอินเดียคือ  มีภูเขาศักดิ์สิทธิ์อยู่กลางเมืองเป็นสัญลักษณ์แทนเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นที่ประทับของเทวดา  โดยพระเจ้ายโศวรมันทรงเลือกเขาพนมบาแค็งเป็นศูนย์กลางแห่งเมืองพระนคร   และสร้างปราสาทพนมบาแค็งเป็นปราสาท 5 หลังซึ่งมีหลังหนึ่งอยู่ตรงกลางและอีก 4 หลังอยู่ 4 มุมนั้น  แสดงถึงยอด 5 ยอดของเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นที่ประทับของเทวดา  บนยอดเขาพระสุเมรุนั้นเป็นที่ประทับของเทวดา 33 องค์  คือสวรรค์ชั้นดาวดึงส์  ศาสตราจารย์ฟิลลิโอซาต์ได้ตั้งข้อสังเกตว่าเขาพนทบาแค็งนั้น  ถ้าเรามองดูจากเฉพาะฐานแต่ละด้านเราจะเห็นเฉพาะปราสาท 33 หลัง  สำหรับปราสาทที่เหลือนั้นจะมองไม่เห็น  ดังนั้นเขาพนมบาแค็งจึงเป็นเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นที่ประทับของเทวดาและศูนย์กลางของมนุษยโลก
ลาว
ความเชื่อเรื่องศูนย์กลางจักรวาลของเขาพระสุเมรุอันหมายถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ก็ปรากฏคติความเชื่อนี้ที่ลาวด้วย เช่นในเรื่องของยอดจั่วหัวท้ายของอุโบสถที่เรียกว่า สิม  (ที่ภาคกลางก็คือช่อฟ้านั่นเอง)  สิมทำเป็นรูปปราสาทและที่สำคัญคือประดับอยู่สันหลังคาโดยมีความหมายถึงปราสาทของพระอินทร์บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์  สิมจึงเสมือนเป็นศูนย์กลางจักรวาลนั่นเอง
พม่า
คติความเชื่อเรื่องไตรภูมิที่มีเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาล ก็ปรากฏมายมายที่พม่าด้วยเช่นเดียวกัน  เห็นได้จากการสร้างเมือง  การสร้างปราสาทราชวังที่มีคูน้ำล้อมรอบอันแสดงถึงความเป็นศูนย์กลางจักรวาลที่มีมหานทีสีทันดอนล้อมรอบด้วย  เช่น  พระราชวังมัณฑเลย์ที่สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2400-2402 โดยพระเจ้ามินดงเพื่อเป็นศูนย์กลางของจักรวาลตามคติพุทธศาสนา
นอกจากนี้ ก็ปรากฏคติความเชื่อเรื่องศูนย์กลางแห่งจักรวาลในงานศิลปกรรมอีกมากมายในงานสถาปัตยกรรมต่างๆ เช่น  การสร้างเจดีย์ของพม่าส่วนใหญ่ก็จะสร้างในคติการสร้างเจดีย์ที่ประดิษฐานพระเกศธาตุและพระเขี้ยวแก้วของพระพุทธเจ้า คือเจดีย์จุฬามณีที่พระอินทร์บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์   ตัวอย่างเช่น อุบาลีเถียน  เมืองพุกาม  ครึ่งหลังพุทธศตวรรษที่ 18  เป็นอาคารในผังสี่เหลี่ยมผืนผ้า  ผนังก่อด้วยอิฐ  ภายในมีพระพุทธรูปปูนปั้นประทับนั่ง  ภายนอกอาคารมีเจดีย์ทรงระฆังขนาดเล็กประดับอยู่ที่กลางสันหลังคา  ซึ่งอาจมีความหมายถึงเจดีย์จุฬามณีที่ประดิษฐานพระเกศธาตุและพระเขี้ยวแก้ว  พระอินทร์สร้างไว้บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์นั่นเอง นอกจากนี้ยังมีตัวอย่างอีกที่ เจดีย์สินพยุเมที่เมืองมินคุนซึ่งพระเจ้าพะคยีดอทรงสร้างใน พ.ศ. 2359 ก่อนที่จะเสวยราชย์  เจดีย์องค์นี้เปรียบเสมือนพระเจดีย์จุฬามณีซึ่งตั้งอยู่เหนือเขาพระสุเมรุอันป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาลตามความเชื่อถือเกี่ยวข้องกับไตรภูมิในพุทธศาสนา  คือ  มีแผนผังเป็นรูปวงกลมประกอบด้วยลานซ้อนขึ้นไป 7 ชั้น  ลานเหล่านี้มีผนังเตี้ยๆทำเป็นรูปคล้ายรูปคลื่นโดยรอบ  เหนือลานชั้นบนมีฐานรูปทรงกระบอกซึ่งมีห้องไว้พระพุทธรูปอยู่ภายใน  ยอดเป็นรูปเจดีย์ตามแบบพม่า
อาจกล่าวได้ว่าชนชาติพม่าเป็นชนชาติที่ดูจะเคร่งครัดกับพระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ คติความเชื่อเรื่องไตรภูมิที่มีเขาพระสุเมรุเป็นศูนย์กลางแห่งจักรวาลที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนาจึงสืบต่อลงมาอย่างเหนียวแน่น  ดังเห็นจากงานศิลปกรรมในรุ่นหลังๆที่ยังคงรักษาคตินี้ไว้
โรงเรียนนครสวรรค์
โรงเรียนนครสวรรค์ เป็นโรงเรียนสหศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประจำจังหวัดนครสวรรค์ รู้จักกันในนาม โรงเรียนชาย เดิมอยู่บริเวณวัดนครสวรรค์ และได้ย้ายมาอยู่บริเวณเชิงเขากบใกล้กับเทศบาลนครนครสวรรค์ โดยในปัจจุบัน เปิดสอนในระดับชั้น ม.1- ม.6 เป็น แห่งหนึ่งของประเทศไทย และเป็นโรงเรียนศูนย์อาเซียน (Sister School) ของประเทศไทย
ประวัติโรงเรียน
เจ้า อาวาสวัดโพธาราม จังหวัดนครสวรรค์ โดยมีชื่อว่า“โรงเรียนธรรมฐิติวงศ์วิทยา” ใช้ศาลาการเปรียญเป็นสถานที่เรียน มีนักเรียนจำนวน 23 คน ต่อมาในปี พ.ศ 2456 ทางราชการได้อนุมัติงบประมาณสร้างอาคารเรียนใหม่ แยกออกจากศาลาการเปรียญเป็นโรงเรียนเอกเทศ เมื่อสร้างอาคารเรียนเสร็จเปิดทำการสอนได้เพียง 9 เดือน เพลิงไหม้อาคารเรียนเสียหายอย่างหนัก กระทรวงธรรมการจึงได้อนุมัติงบประมาณ จำนวน 3,000บาท และได้ย้ายสถานที่จากวัดโพธารามมาอยู่ที่โรงเรียนใหม่บริเวณวัดหัวเมือง (ปัจจุบัน คือวัดนครสวรรค์) จัดการเรียนการสอนจนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
ปีพ.ศ. 2501 กระทรวงศึกษาธิการอนุมัติให้ ทำการสอนในระดับชั้นเตรียมอุดมศึกษาจึง เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนนครสวรรค์” แล้วย้ายสถานที่ตั้งโรงเรียนมาอยู่ ในบริเวณป่าสักเชิงเขากบอันเป็นสถานที่ตั้งของ โรงเรียนในปัจจุบัน บริเวณนครสวรรค์ ป่าสัก เชิงเขากบนี้ เดิมเป็นที่ดินของราชพัสดุเต็มไปด้วยต้นสักที่อุดมสมบูรณ์ มีประชาชน ปลูกที่อยู่อาศัยกันเพื่อหาของป่า พระยา อรรถกวีสุนทร ซึ่งดำรงตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลในขณะนั้น พร้อมด้วยขุนวิวรณ์สุขวิทยา และอาจารย์เกษม พุ่มพวง ได้ร่วมกันจับจองไว้ เพื่อจะใช้เป็นสถานที่สร้างโรงเรียนเกษตรกรรมแห่งใหม่ (เดิม อยู่ที่สถาบันราชภัฏนครสวรรค์ปัจจุบันนี้) แต่การสร้างโรงเรียนต้องระงับลงเนื่องจาก พระยาอรรถกวีสุนทรย้ายไปเนื่องจาก มีการยุบมณฑลนครสวรรค์ อย่างไรก็ตามยังถือว่าบริเวณป่าสักเป็นของกระทรวงศึกษาธิการอยู่
ในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2479 จอมพล ป. พิบูลสงคราม ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พร้อมด้วย หลวงบุรกรรมโกวิท ได้ มาราชการที่จังหวัดนครสวรรค์ ขุนวิวรณ์สุขวิทยา จึงได้พูดปรารภกับจอมพล ป. พิบูลสงครามว่า โรงเรียนนครสวรรค์ ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณวัดหัวเมืองมีพื้นที่ คับแคบมาก ต้อง การย้ายมาอยู่ในบริเวณป่าสักเชิงเขากบ และได้รับการเห็นชอบจากนายกรัฐมนตรี ดังนั้น ขุนวิวรณ์สุขวิทยา จึงได้นำเรื่องเสนอ ม.ล.ปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อ ของบประมาณก่อสร้าง ได้รับงบประมาณจำนวน 4 ล้านบาท ยังไม่ทันดำเนินการก็เกิดการปฏิวัติ ภายหลังขุนวิวรณ์สุขวิทยา นายอวยชัย ธนศรี ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพร้อมด้วยนายโชติ สุวรรณชิน ครูใหญ่โรงเรียนนครสวรรค์ในขณะนั้น ได้ริเริ่มดำเนินการสร้างต่อ แต่เนื่องจากเทศบาลเมืองนครสวรรค์ ประสงค์จะใช้ที่บริเวณนี้ก่อสร้างสวนสาธารณะ ผู้ ริเริ่มก่อสร้างโรงเรียน จึงประสานงานขอความร่วมมือจากศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน ผู้ปกครอง และประชาชนเรียกร้องด้วยการเขียนข้อความ และเดินขบวนอย่างสงบในตลาดปากน้ำโพ ขอ ใช้บริเวณป่าสักเป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียน จนในที่สุดได้รับการอนุญาตจากทางราชการการก่อสร้างโรงเรียนครั้งนี้ กระทรวงศึกษาธิการ ได้อนุมัติงบประมาณสร้างรั้วและบ้านพักครู จำนวน 2 หลัง เป็นเงิน 100,000 บาท
ในปีการศึกษา 2552 ได้รับคัดเลือกเป็นโรงเรียนแกนนำการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และในปีการศึกษา 2553 ได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมโครงการ Spirit of ASEAN โดยให้จัดตั้งเป็นศูนย์อาเซียนศึกษาและโครงการพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่มาตรฐานสากล
อันเดรย์ มอยเซเยฟ
อันเดรย์ เซอร์เกย์เยวิช มอยเซเยฟ (Андрей Серге́евич Моисеев; อักษรโรมัน: Andrey Sergeyevich Moiseyev; 3 มิถุนายน ค.ศ. 1979 – ) เป็นนักปัญจกีฬาสมัยใหม่ชาวรัสเซีย ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งปัญจกรีฑาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งคะแนนปี ค.ศ. 2004 ของเขาได้ทำลายไว้ที่ 5,480 คะแนน โดยแบ่งออกเป็นดังนี้:
แบล็กแฮต
แบล็กแฮต (black hat) หรือ แคร็กเกอร์ (cracker) ผู้ที่ใช้ความสามารถทางคอมพิวเตอร์ในทางที่ผิด มีลักษณะคล้ายกับแฮกเกอร์ โดยอาจใช้เพื่อให้เกิดผลประโยชน์แก่ตนเอง เช่นใช้ความสามารถในการขโมยข้อมูลสำคัญจากคอมพิวเตอร์ของนาย ก เพื่อนำไปขายให้นาย ข
โดยคำว่า "แคร็กเกอร์" นั้นเป็นคำที่ตั้งขึ้นมาโดย ริชาร์ด สตอลแมน ให้สอดคล้องกับคำว่า "แฮกเกอร์"
จอห์น คราซินสกี
จอห์น เบิร์ก คราซินสกี (John Burke Krasinski; ; เกิด 20 ตุลาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสี่ครั้งและได้รับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกสองครั้ง
คราซินสกีเคยแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ไลเซนส์ ทู เว็ด ทะเบียนรัก...สาธุคุณจัดให้ (2007), เจาะข่าวลึกมาเจอรัก (2008), อะเวย์วีโก (2009), รักวุ่นวาย หัวใจสับราง (2009), ผู้ชายคนนี้ฉันขอ(ยืม) (2011), ปาฏิหาริย์วาฬสีเทา (2012), สวรรค์แห่งนี้…ไม่สิ้นหวัง (2012),  อะโลฮ่า สวัสดีความรัก (2015) และภาพยนตร์โลดโผนระทึกขวัญเรื่อง 13 ชั่วโมง: ทหารลับแห่งเบนกาซี (2016) เขาเคยพากย์เสียงให้กับสารคดีและภาพยนตร์แอนิเมชันอย่าง เชร็ค 3 (2007), มอนสเตอร์ ปะทะ เอเลี่ยน (2009), มหา'ลัย มอนส์เตอร์ (2013), ภาพยนตร์อนิเมะฉบับภาษาอังกฤษเรื่อง ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก (2013) และซูเปอร์แมนในภาพยนตร์ของวอร์เนอร์บราเธอส์/ดีซีคอมิกส์เรื่อง ขบวนการซูเปอร์เพ็ทส์
เขาก่อตั้งบริษัทการผลิตชื่อ ซันเดย์ไนต์โปรดักชันส์ ใน ค.ศ. 2013 เขาแต่งงานกับนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ เอมิลี บลันต์ ซึ่งแสดงร่วมกับเขาในเรื่อง ดินแดนไร้เสียง และ ปีกแห่งฝัน วันแห่งรัก พวกเขามีลูกด้วยกันสองคน
สโมสรวอลเลย์บอลเซเซกาโซเฟีย
เซเซกาโซเฟีย (ВК ЦСКА) หรือ สโมสรกีฬากลางแห่งกองทัพบก โซเฟีย (Централен спортен клуб на армията) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายระดับอาชีพตั้งอยู่ในโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 โดยเป็นหนึ่งในสังกัดของสโมสรกีฬากลางแห่งกองทัพบก โซเฟีย
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2
เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 2 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ เอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ที่ต้องการค้นหาสุดยอดนางแบบ เพื่อทำงานในวงการนางแบบ ในระดับมืออาชีพ โดยสาวๆ ที่เข้าแข่งขัน จะต้องมีเชื้อสายของเอเชียเท่านั้น โดยส่วนมากจะมากจากเอเชียตะวันออกและเอเชียใต้ ซึ่งในฤดูกาลนี้จะถ่ายทำรายการ ใน ประเทศมาเลเซีย และเริ่มออกอากาศวันที่ 8 มกราคม 2557 เป็นวันแรก
ผู้ชนะในฤดูกาลนี้ คือ ชีน่า เลียม จาก ประเทศมาเลเซีย ซึ่งเธอนี้จะได้รับรถยนต์ ซูบารุ เอ็กซ์วี หนึ่งคัน, ถ่ายภาพแฟชั่นเซ็ทและขึ้นหน้าปกให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์บาซาร์ สิงคโปร์ และ มาเลเซีย, เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแคมเปญจน์ ผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผม "เทรเซมเม่" 2014, เงินรางวัลมูลค่า 50,000 ดอลล่าร์สิงคโปร์ จากฟ็อกซ์  อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดแคสต์ และเซ็นสัญญานางแบบกับเอเจนซี่ สตอร์ม โมเดล แมเนจเมนท์ ที่ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ตอนที่ 1 : The Girl Who Walks the Walk
ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดของฤดูกาลนี้ ได้เดินทางมาถึง กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย และได้เข้าพักที่ โรงแรม เดอะ ริทช์ คาร์ลตัน ซึ่งจะเป็นที่พักให้กับสาวๆในฤดูกาลนี้ หลังจากสาวๆได้เดินชมที่พักจนทั่วแล้ว พวกเธอจึงได้พบกับ นาเดีย เป็นครั้งแรก โดยเธอได้แนะนำตัว และให้ข้อมูลเกี่ยวกับการแข่งขันให้กับสาวๆทราบ ต่อมา พวกเธอได้เดินทางมาพบกับ โจอี้ มีด คิงส์ ที่ปรึกษานางแบบ กับ อดัม วิลเลียมส์ ผู้ฝึกสอนการเดินแบบ โดยการแข่งขันครั้งแรก พวกเธอจะได้เดินแบบบนรันเวย์ที่อยู่ในสระว่ายน้ำ โดยสวมเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย กลอเรีย ม็อค ในการเดินแบบ สาวๆส่วนใหญ่ต้องพยายามอย่างหนัก โดยเฉพาะ แคทารีน่า ที่เป็นคนเดียวที่ตกลงไปในน้ำ และ เจสซี่ ที่กลัวน้ำ ทำให้เดินแบบออกมาได้แย่ เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก นิโคล ได้รับข่าวจากที่บ้านว่า คุณย่าของเธอเพิ่งเสีย จึงทำให้เธอรู้สึกเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก
ต่อมา สาวๆได้เดินทางมาเพื่อถ่ายภาพครั้งแรก โดยจะเป็นการถ่ายภาพนิ่ง เพื่อใช้สำหรับเป็นไตเติ้ลธีมเปิดรายการ ซึ่งแต่ละคนจะต้องเดินแบบมาจนถึงสุดปลายรันเวย์ และจะต้องโพสท่าเพื่อให้ช่างภาพถ่ายรูป เป็นจำนวน 10 เฟรม แต่ก่อนที่จะได้ถ่ายนั้น นาเดีย ได้มาพบกับสาวๆเพื่อแจ้งว่า จะต้องมีผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน ณ ตอนนี้เลย โดยตัดสินจากการแข่งขันเดินแบบบนผิวน้ำ ครั้งก่อน โดยผู้ที่ทำได้แย่ที่สุดมีสองคน คือ เจสซี่ และ แคทารีน่า สุดท้ายแล้ว ผู้ที่ต้องถูกส่งกลับบ้านคนแรก คือ เจสซี่
ในห้องตัดสิน เทีย, ชีน่า และโจเซฟิน ได้รับคำชมจากคณะกรรมการเป็นอย่างมาก และโจดิลลี่กับถาว ก็ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกเช่นกัน อีเล็คตร้า, นาตาลี และนิโคล ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่า ล้มเหลวในการโพสท่า และแสดงสีหน้าให้ออกมาหลากหลาย พวกเธอทั้งสามจึงตกเป็นสามคนสุดท้าย สุดท้ายแล้ว นาตาลีและนิโคล ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง อีเล็คตร้า จึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 2 : The Girl Who Attracts a Following
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน นิโคลรู้สึกเครียด ที่ตกเป็นสามคนสุดท้าย จึงได้ระบายอารมณ์กับบอร์ด และตากล้องพยายามที่จะถ่ายสถานการณ์นั้นไว้ กลับถูกเธอระเบิดอารมณ์ใส่ ต่อมา อดัม ได้เข้ามาพบกับสาวๆในบ้านพัก พร้อมด้วย บิพ หลิง นางแบบ ดีเจ แล้วผู้เขียนบล็อกชื่อดัง เพื่อให้สาวๆแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์ โดยสาวๆจะได้แบ่งกลุ่ม ซึ่งจะได้ เทีย, ชีน่า และโจเซฟิน ที่ถูกเรียกชื่ออันดับต้นๆครั้งก่อนเป็นหัวหน้าทีม และเลือกสาวๆคนอื่นเป็นลูกทีม โดยทีมของเทีย จะมีแจนิซ, มารี และถาว ทีมชีน่า มีโจดิลลี่, พูจา และจีฮเย ทีมโจเซฟิน มีแคทารีน่า, นาตาลี และโบนา ทิ้งให้ สเน่หา และนิโคล ไม่มีใครเลือกเข้าทีม พวกเธอจึงต้องรวมเป็นอีกทีมหนึ่ง โดยแต่ละทีมจะต้องออกถ่ายภาพตามสถานที่ให้ออกมาเป็นนางแบบ โดยใช้กล้อง แคนน่อน เอ็กซัส ซึ่งแต่ละคนก็ทำออกมาได้เป็นอย่างดี แต่สุดท้ายแล้ว เป็นที่น่าตกตะลึงของสาวๆ พูจา เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ เนื่องจาก บิพ หลิง ชอบท่าโพส, โครงหน้า และฉากหลังในภาพถ่ายของเธอเป็นอย่างมาก โดยรางวัลที่เธอจะได้รับ คือการนั่งเฮลิคอปเตอร์สุดหรู เพื่อไปพักผ่อนที่ ปัวกอร์ ลวต รีสอร์ท โดยเธอได้เลือก แคทารีน่า ไปร่วมพักกับเธอด้วย สร้างความอิจฉาให้กับสาวๆเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะ เทีย ที่คิดว่า พูจา ไม่น่าจะชนะการแข่งครั้งนี้ เนื่องจากภาพของเธอดูน่าเบื่อ
ต่อมา สาวๆได้เดินทางมายัง วัดถ้ำบาตู ศาสนสถานของชาวฮินดู ซึ่งตั้งอยู่ใน รัฐเซอลาโงร์ เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ในแบบแฟชั่นชั้นสูง โดยสวมเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย ดีไซน์เนอร์ชางมาเลเซีย เมลินดา ลูอิ ในการถ่ายภาพ โจดิลลี่, ชีน่า และถาว ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ และเป็นที่น่าประหลาดใจ นิโคล ทำออกมาได้ดีเป็นอย่างมาก ในการโพสท่าที่สร้างสรรค์และเป็นแฟชั่นชั้นสูง ในขณะที่ โบนา, มารี และเทีย ล้มเหลวในการโพสท่า และการแสดงสีหน้า
ตอนที่ 3 : The Girl Who’s Hot When She is Cold
ในสัปดาห์นี้ สาวๆที่เหลือทั้ง 13คน จะได้แข่งขันและท้าทายกับความสูง โดยจะต้องเดินแบบบนยอดตึก กัวลาลัมเปอร์ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นหอคอยทางด้านการสื่อสารและโทรคมนาคมที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย โดยพวกเธอจะต้องเดินเป็นช่วงสั้นๆ ก่อนยิ้มและโฆษณาเชิญชวนให้มาเที่ยวใน ประเทศมาเลเซีย สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี และกล้าพอที่จะเอาชนะความกลัวได้ โดยเฉพาะ สเน่หา, นิโคล, ถาว และโจเซฟิน ที่ทำออกมาได้อย่างโดดเด่น ซึ่งสุดท้ายแล้ว โจเซฟิน เป็นผู้ชนะการแข่งขันในครั้งนี้
หลังจากการแข่งชันชิงรางวัล อดัม วิลเลียมส์ ได้เข้ามาหาสาวๆที่บ้านพัก โดยได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับ เคล็ดลับความงามในเรื่องต่างๆ และเขายังได้เผยด้วยว่า นิโคล ที่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกครั้งก่อน จะได้รับรางวัลพิเศษ โดยการได้ ปาร์ตี้ในสระว่ายน้ำที่อยู่ด้านบนของที่พัก โดยเธอได้เลือก ชีน่า, โจดิลลี่, พูจา และแจนิซ ไปร่วมแบ่งปันรางวัลกับเธอ ต่อมา สาวๆได้เดินทางมาที่ สโนวอล์ค เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยครั้งนี้จะเป็นการถ่ายภาพชุดชั้นใน ในห้องที่มีอุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส ซึ่งจะต้องแสดงออกมาให้เห็นถึงความเซ็กซี่ด้วย โจเซฟิน, นิโคล, ชีน่า และนาตาลี สามารถสร้างความประทับใจให้กับช่างภาพ ในการโพสท่าที่หลากหลาย และเป็นแฟชั่นชั้นสูง ในขณะที่ จี ฮเย และแจนิซ ได้รับคำวิจารณ์ในด้านลบตลอดการถ่ายภาพ โดย จี ฮเย ถูกตำหนิว่า ไม่แสดงสีหน้าให้ออกมาหลากหลาย ซึ่งเธอก็ได้เปิดเผยในภายหลังว่า สาเหตุเกิดจากการที่เธอเคยถูกกลั่นแกล้งตอนเรียนมัธยม
ในห้องตัดสิน โจเซฟิน ได้รับคำชมอย่างมากในภาพถ่ายของเธอ รวมถึง นิโคล ที่แสดงลุคส์ที่ดูเฉี่ยวของเธอให้ออกมาทางภาพถ่ายได้อีกครั้ง และชีน่า ที่ดูมีความหลากหลายและมีความเป็นมืออาชีพ โจดิลลี่, แคทารีน่า, ถาว และนาตาลี ได้รับคำวิจารณ์กลางๆในภาพถ่าย พูจา ถูกตำหนิว่า โพสท่าเหมือนกับสัปดาห์ก่อน และดูน่าเบื่อ สเน่หาและมารี(ที่ถูกนำตัวส่ง โรงพยาบาลอย่างกระทันหัน เนื่องจากเธอเกิดอาการหนาวจนตัวสั่นอยู่ตลอดเวลา)ถูกชมว่า โพสท่าได้สวยงาม แต่สีหน้าดูว่างเปล่า และไม่เชื่อมต่อกับกล้อง ภาพที่ราบเรียบของแจนิซ และจี ฮเย ไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ ทำให้พวกเธอตกเป็นสองคนสุดท้าย สุดท้ายแล้ว ผลงานที่ผ่านมาได้ช่วย แจนิซไว้ ทำให้ จี ฮเย ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 4 : The Girl That Embraces Change
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ สาวๆหลายคน รู้สึกเสียใจที่ จี ฮเย ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน เนื่องจากเธอมีศักยภาพในการเป็นนางแบบสูงมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มารี ที่เมื่อเธอกลับมาจากโรงพยาบาลแล้วพบว่า จี ฮเย ถูกคัดออกไปแล้ว ทำให้เธอถึงกับเสียน้ำตา เพราะ จีฮเย เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอในบ้าน ต่อมา นาเดีย ได้เข้ามาหาสาวๆที่บ้านพัก เพื่อนำภาพมาให้มารี และได้แจ้งให้สาวๆทราบว่า พวกเธอจะได้รับการแปลงโฉม โดยสาวๆส่วนใหญ่ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก โดย สเน่หา, โจเซฟิน, พูจา ต้องถูกตัดผมสั้น มารี ย้อมผมสีแดงเข้ม และดัดให้หยิกฟู ในขณะที่ ชีน่า รู้สึกไม่พอใจที่ถูกกัดสีผม จนผมของเธอร่วง และหลังจากที่สาวๆแปลงโฉมเสร็จแล้วนั้น พวกเธอจึงได้พบกับ ผู้มาเยี่ยมเยียน อาทิเช่น คนรัก, พ่อหรือแม่ ซึ่งเมื่อกลับมาถึงบ้านพัก พวกเขาก็ยังได้กลับมาให้กำลังใจต่อด้วย มีเพียงมารี เท่านั้น ที่ไม่มีใครมาเยี่ยมเยียนเธอ
ในการถ่ายภาพ สาวๆจะได้ถ่ายภาพกันในร้านทำผมที่พวกเธอ แปลงโฉม โดยจะต้องแสดงอารมณ์สนุกสนาน มีพลังงาน ในสไตล์สาวชิค ยุค 60's ซึ่งสามารถใช้อุปกรณ์ในนั้นได้ทั้งหมด และทุกคนจะได้ถ่ายเพียง สิบห้า ช็อทเท่านั้น มารี, โจเซฟิน, ชีน่า และพูจา ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจ ในขณะที่ ถาว, แจนิซ, แคทารีน่า และสเน่หา ทำออกมาได้ไม่ดี และโจดิลลี่ ที่ดูสับสน และหลงทางตลอดการถ่ายภาพ จนทำให้เธอถึงกับเสียน้ำตาหลังจากถ่ายภาพเสร็จ
ในการตัดสินครั้งนี้ ได้มาตัดสินกันที่ สนามกีฬา เอ็มบีพีเจ ย่านเปอตาลิงจายา รัฐเซอลาโงร์ กรรมการชื่นชอบภาพของ มารี, โจเซฟิน และพูจา เป็นอย่างมาก ในขณะที่ผิดหวังกับสาวๆที่เหลือ เนื่องจากส่วนใหญ่แล้วถ่ายภาพออกมาไม่หลุดกรอบ ไม่พยายามแสดงออกถึงสิ่งใหม่ๆ และไม่ออกจากจุดปลอดภัยของตัวเอง ภาพที่ดูน่าเบื่อ และไม่สามารถทำให้กรรมการชื่นชอบได้ ทำให้ สเน่หา, แจนิซ และถาว ต้องตกเป็นสามคนสุดท้าย  สุดท้ายแล้ว เป็นที่น่าตกใจ แจนิซ และ สเน่หา ได้รับโอกาสในการแข่งขันอีกครั้ง(จากการยืนเป็นสามคนสุดท้ายครั้งที่สอง)ทำให้ ถาว ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขัน เนื่องจากกรรมการคิดว่า ถาว ถ่ายภาพในครั้งนี้แย่ ไม่โดดเด่นพอ และยังดูน่าเบื่อ ไม่หลุดกรอบออกจากความงามของตัวเอง
ตอนที่ 5 : The Girl That Runs Her Own Race
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ อดัม ได้เข้ามาปลุกสาวๆที่บ้านพักแต่เช้าตรู่ เพื่อเตรียมตัวเดินทางออกไปทำโจทย์ประจำสัปดาห์ โดยหัวข้อในครั้งนี้คือ การออกกำลังกาย ในระหว่างที่เดินทางออกไปยังค่าย แจนิซ ได้พูดถึง เทีย ในแง่ลบ ซึ่งทำให้มารี และพูจา รู้สึกประหลาดใจ เนื่องจากสาวๆในบ้านคิดว่า พวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกัน ในการแข่งขัน สาวๆจะได้แข่งกันเป็นทีม โดยผู้ที่ได้ภาพที่ดีที่สุดในครั้งก่อน จะได้เป็นหัวหน้าทีม คือ มารี และ โจเซฟิน ซึ่งสุดท้ายแล้ว เทีย เป็นคนเดียวที่ไม่มีใครเลือกเลย เธอจึงต้องเป็นทีมที่มีคนเดียว โดยสาวๆแต่ละทีม จะต้องฝ่าด่านต่างๆของการฝึก ซึ่งทีมที่ทำเวลาได้น้อยที่สุด จะได้เป็นทีมที่ชนะ สุดท้ายแล้ว เทีย ซึ่งมีร่างกายที่แข็งแรง ทำเวลาได้น้อยที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ รางวัลของเธอคือ จะได้ใช้เวลาในการทำสปาทรีทเม้นท์ โดยเธอได้เลือก แจนิซ ร่วมแบ่งปันรางวัลกับเธอด้วย
ในการถ่ายภาพ สัปดาห์นี้ สาวๆจะได้ถ่ายภาพในรูปแบบของกีฬาในแบบต่างๆกัน โดยแต่ละคนได้ชนิดกีฬาดังต่อไปนี้
โจดิลลี่, ชีน่า และนิโคล ได้รับการตอบรับที่ดีจากช่างภาพ ในการโพสท่าที่สร้างสรรค์และสวยงาม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง นาตาลี ที่ได้รับคำชมเป็นอย่างมากขึ้นกว่าสัปดาห์ที่แล้ว มารี, โจเซฟิน และพูจา ดูสับสนตลอดการถ่ายภาพ สเน่หาและแคทารีน่า ยังคงโพสท่าที่น่าเบื่อ และไม่ออกจากจุดปลอดภัยอีกครั้ง และ เทีย ที่ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติขณะการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ได้ แอมเบอร์ เชีย สุดยอดนางแบบของมาเลเซีย มาร่วมเป็นกรรมการรับเชิญ นาตาลี ถูกยกย่องว่าเป็นภาพที่ดีที่สุดในสัปดาห์นี้ เธอจึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก กรรมการยังคงรู้สึกแปลกใจ ที่นิโคล ถ่ายภาพออกมาได้ดีเสมอต้นเสมอปลาย โจดิลลี่และชีน่า พัฒนาขึ้นจากสัปดาห์ก่อน สเน่หาและแคทารีน่า ถูกตำหนิอย่างหนักว่า ยังคงถ่ายภาพออกมาได้น่าเบื่อ และไม่ออกจากจุดปลอดภัยอีกครั้ง รวมถึงโจเซฟิน, มารี และพูจา ที่ทำให้กรรมการต้องผิดหวังกับภาพของพวกเธอเป็นอย่างมาก ในขณะที่ กรรมการรู้สึก ภาพของ เทีย ค่อยๆแย่ลงไปเรื่อยๆ อีกทั้งเธอยังทัศนคติที่ไม่ดีในตอนถ่ายภาพ สเน่หาและโจเซฟิน ต้องตกเป็นสี่คนสุดท้าย แต่พวกเธอก็ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง สุดท้ายแล้ว เทีย ได้อยู่ต่อในการแข่งขัน พูจา จึงต้องเป็นผู้ถูกคัดออก เนื่องจากผลงานโดยรวมของเธอดูน่าเบื่อ และไม่มีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง
ตอนที่ 6 : The Girl Who Works The Room
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน ที่พูจาถูกส่งกลับบ้าน ทำให้สาวๆในบ้านต่างเศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิโคล ที่เป็นตัวแทนจากประเทศสิงคโปร์เหมือนกัน ต่อมา โจอี้ ได้มาพบกับสาวๆในบ้านพักพร้อมกับ ฮาริต้า ชาน ช่างแต่งหน้า จาก M.A.C เพื่อแต่งหน้าให้กับสาวๆ และพวกเธอจะยังได้รับชุดราตรีสำหรับไปงานปาร์ตี้ค็อกเทล ยังชั้น 57 ของตึกที่สูงที่สุดในมาเลเซียอีกด้วย ซึ่งสาวๆจะต้องแข่งขันชิงราวัลประจำสัปดาห์กัน ชีน่าและโจเซฟินรู้สึกได้เปรียบ เพราะพวกเธอเป็นชาวมาเลเซียอยู่แล้ว และคุ้นเคยกับบุคคลที่มีชื่อเสียงในมาเลเซีย โดยส่วนใหญ่สาวๆสร้างความประทับใจ และการวางตัวให้กับแขกภายในงานได้เป็นอย่างดี แต่นาเดีย และโจอี้ไม่ได้บอกกับพวกเธอว่า มีกรรมการพิเศษ คือ ผู้จัดการฝ่ายภูมิภาคของเอเชีย เกล็น ตัน เข้ามาปะปนกับแขกในงานด้วย อย่างไรก็ตาม โจดิลลี่ เป็นผู้ที่สร้างความประทับใจให้กับ เกล็น ตัน มากที่สุด ทำให้เธอเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอจะได้รับคือ ถ่ายภาพเพิ่ม 15ช็อท ในการถ่ายภาพครั้งต่อไป
หลังจากการแข่งขันเสร็จ แจนิซ ได้พยายามที่จะขอโทษ สาวๆภายในบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เทียกับนิโคล แต่สาวๆทุกคนกลับรู้สึกว่า แจนิซไม่ได้รู้สึกผิด และอยากขอโทษออกจากมาใจจริง จึงได้เกิดการโต้เถียงกันขึ้น ภายในล็อบบี้ของโรงแรม
ต่อมา สาวๆได้เดินทาง มายัง โรงงานผลิตรถยนต์ซูบารุ เพื่อถ่ายภาพแนวไฮแฟชั่น ในชุดราตรียาว ร่วมกับนายแบบชาย โจดิลลี่, โจเซฟิน, ชีน่า, เสน่หา และนิโคล ได้รับการตอบรับที่ดีจากการช่างภาพ ในการถ่ายภาพออกมาหลากหลายและดูมีเรื่องราว ในขณะที่ นาตาลี, เทีย, ชีน่า และแจนิซ ทำออกมาได้แย่ และน่าผิดหวัง
ในห้องตัดสิน โจดิลลี่, โจเซฟิน และนิโคล สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการในภาพถ่ายที่ออกมามีเรื่องราว และเป็นแฟชั่นชั้นสูง เช่นเดียวกับ ชีน่า, มารี และเสน่หา ก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีเช่นเดียวกัน ในขณะที่ นาตาลี, เทีย และแจนิซ สร้างความผิดหวังให้กับคณะกรรมการอีกครั้งในภาพถ่ายของพวกเธอ ที่ดูหลงทาง และไม่สื่อสารอะไรเลยในภาพ และ แคทารีน่า ที่ยังคงไม่ออกจากจุดปลอดภัย ทำให้ภาพของเธอออกมาดูน่าเบื่อ อย่างไรก็ตาม เทียและแจนิซ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง และนาเดีย ได้กล่าวว่าจริงๆอยากจะให้พวกเธอทั้งสองคนต้องกลับบ้าน เพราะผลงานโดยรวมดูน่าเบื่อ แต่ในครั้งนี้ จะไม่มีการคัดออก ซึ่งหมายความว่าพวกเธอจะยังได้อยู่ในการแข่งขัน แต่ในการถ่ายภาพครั้งหน้า พวกเธอจะได้ถ่ายภาพน้อยกว่าสาวๆคนอื่น 5 ภาพ
ตอนที่ 7 : The Girl Who is in the Spotlight
หลังจากการตัดสินครั้งก่อน นิโคลและแจนิซ ได้นั่งรกลับคันเดียวกัน พวกเธอได้เกิดการโต้เถียงกันขึ้นอีกครั้ง จนทำให้นิโคล แทบอยากจะเปิดประตูลงจากรถ เมื่อถึงบ้านพัก เทีย รู้สึกผิดหวังในตัวเองเป็นอย่างมาก จากการยืนเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ในขณะที่แจนิซ ได้เข้ามาขอโทษ นิโคล ทั้งสองจึงได้ปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน สำหรับการแข่วขันประจำสัปดาห์นี้ สาวๆจะได้สร้างลุคส์การจัดทรงผมสำหรับกลางวัน และกลางคืน โดยสาวๆที่ถูกคัดออกในรอบแรกห้าคน จะต้องไปเป็นผู้ช่วยให้กับ สาวๆที่ผ่านเข้ารอบแรก ซึ่งสุดท้ายแล้ว สาวที่ทำได้โดดเด่นที่สุดในครั้งนี้คือ ชีน่า รางวัลของเธอคือ จะได้ไปรับประทานดินเนอร์สุดหรู โดยเธอได้เลือก โจเซฟิน ร่วมแบ่งปันรางวัลในครั้งนี้ด้วย
การถ่ายภาพสัปดาห์นี้ จะเป็นการถ่ายภาพโฆษณาแคมเปญจน์ให้กับ ผลิตภัณฑ์จัดแต่งทรงผม เทรเซมเม่ โดยมีธีมเป็น แฟชั่นที่ดูหรูหรายามค่ำคืน ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายภาพกันบนยอดตึก โดยได้โคโค่ ลี มาเป็นแขกรับเชิญ และให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการโพสท่า นิโคล, มารี, แคทารีน่า และชีน่า ทำออกมาได้ดี และน่าประทับใจ แจนิซ และ เทีย ต้องพยายามอย่างหนักเนื่องจากพวกเธอต้องถ่ายภาพน้อยกว่าสาวๆคนอื่นถึงห้าภาพ ในขณะที่ เสน่หา โพสท่าออกมาดูจืดชืดและไร้ชีวิตชีวา
ในห้องตัดสิน กรรมการชอบพลังในภาพของ มารี รวมถึงการโพสท่าของเธอที่ออกมาแข็งแกร่ง ในขณะที่ นิโคลถ่ายภาพออกมาได้สวยงามอีกครั้ง และชีน่า ดูสง่างามมากในภาพของเธอ แคทารีน่า ถ่ายภาพพัฒนาขึ้นจากครั้งก่อนๆ นาตาลีและโจเซฟิน ถ่ายภาพออกมาดูธรรมดา ภาพที่ขาดพลังงานและไร้ชีวิตชีวา ของเทีย, เสน่หา และแจนิซ ไม่เป็นที่ถูกใจของคณะกรรมการ พวกเธอจึงตกเป็นสามคนสุดท้ายอีกครั้ง หลังจากนั้น นาเดียได้ยื่นภาพให้กับ เทีย เป็นคนแรก เพื่อได้ไปต่อในการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม สุดท้าย นาเดีย ได้เผยว่าในมือไม่มีภาพเหลืออยู่แล้ว ซึ่งนั่นหมายความว่า แจนิซและเสน่หา ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันทั้งสองคน สร้างความเสียใจให้กับสาวๆในบ้านเป็นอย่างมาก
ตอนที่ 8 : The Girl Who Makes a Splash
หลังจากการคัดออกครั้งล่าสุด สาวๆส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โจเซฟิน รู้สึกดีใจเป็นอย่างมากที่แจนิซถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่โจดิลลี่ กลับเสียใจอย่างมากที่ เสน่หา ก็ได้ถูกคัดออกไปเช่นเดียวกัน สาวๆภายในบ้านได้เริ่มที่จะแยกออกเป็นสองกลุ่มอย่างชัดเจนในการพูดคุยเรื่องต่างๆ โดยมีกลุ่มนาตาลี, ชีน่า, โจเซฟิน และมารี กับกลุ่มของ เทีย, นิโคล, โจดิลลี่ และแคทารีน่า ต่อมาสาวๆได้เดินทางมายัง เกาะปีนัง เพื่อแข่งขันทำโจทย์ โดยครั้งนี้จะเป็นการถ่ายโฆษณาเชิญชวนให้มาเที่ยวที่ เกาะปีนัง โดยจะมี เครื่องประดับเป็น กิ้งกือขนาดยักษ์ ที่จะเกาะและเคลื่อนไหวไปตามร่างกายของพวกเธอ สร้างความหวาดกลัวให้กับสาวๆอย่างมาก ความมั่นใจและดูเข้าถึงง่ายของ เทีย ทำให้เธอชนะการแข่งขันในครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอได้รับคือ การรับประทานอาหารร่วมกับ ดีไซน์เนอร์ชื่อดังของมาเลเซีย จิมมี่ ชู ซึ่งเมื่อกลับไปถึงบ้านพัก เธอจึงได้นำเค้กมาฝากสาวๆอีกด้วย วันต่อมา อดัม ได้แนะนำให้พวกเธอรู้จักกับ วาคา โยคี เพื่อฝึกสอนการเล่นโยคะ
ต่อมาพวกเธอได้เดินทางมายัง ปังกอร์ ลวต รีสอร์ท เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์กันในชุดว่ายน้ำ ให้ออกมาในแนวหรูหรา โอ่อ่า ตามสไตล์ของรีสอร์ท ซึ่งจะได้ดาราชื่อดัง แอนเดรีย ฟอนเซก้า มาช่วยในเรื่องการโพสท่าของแต่ละคน โดยพวกเธอจะได้สุ่มเลือกจุดสถานที่ต่างๆของรีสอร์ทเพื่อถ่ายภาพกันดังนี้
ในการถ่ายภาพ มารี, โจเซฟิน ทำออกมาได้อย่างน่าประทับใจมากที่สุด ในขณะที่สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ในระดับที่น่าพอใจ
ในห้องตัดสิน มารี ได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพถ่ายที่ดีที่สุดของสัปดาห์นี้ โจเซฟินและนิโคล ก็ได้รับคำชมเชยเช่นเดียวกัน ชีน่าและแคทารีน่า ได้รับคำวิจารณ์กลางๆในภาพถ่าย นาตาลี, เทีย และโจดิลลี่ ต้องกลายเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก นาตาลี ดูหลงทางและไม่สื่อสารอะไรเลยในภาพ โจดิลลี่ ถ่ายภาพออกมาไม่เชื่อมโยงระหว่างใบหน้า และรูปร่างของตัวเอง และเทีย ที่กรรมการคิดว่า ไม่เชื่อฟังคำพูดของช่างภาพ และผู้ช่วยสอนการโพสท่า ในระหว่างการโพสท่า สุดท้ายแล้ว นาตาลี และ โจดิลลี่ ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ทำให้เทีย ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 9 : The Girl With a Wild Side
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ สาวๆได้เดินทางไปยัง ป่าดงดิบ ใน รัฐซาราวัก ที่เกาะบอร์เนียว สาวๆส่วนใหญ่นำกระเป๋าใบเล็กๆมาเพื่อใช้สำหรับการผจญภัย มีเพียงชีน่า เท่านั้นที่นำกระเป๋าใบใหญ่มา ซึ่งในที่สุดเธอก็รู้สึกเสียใจที่นำมา เพราะพวกเธอต้องเดินข้ามลำธาร และเดินเท้าเพื่อเข้าไปในป่า โดยพวกเธอจะต้องกางเต้นท์ และตั้งแคมป์กันในป่า โดยอาหารมื้อเย็นสำหรับพวกเธอ จะเป็นหนอนที่ถูกทอดให้สุกแล้ว สร้างความขยะแขยงให้กับสาวๆเป็นอย่างมาก
ต่อมา พวกเธอจะได้ถ่ายภาพประจำสัปดาห์กัน โดยจะต้องสวมบทบาทเป็น เจ้าหญิงนักรบของป่าใหญ่ ระหว่างการถ่ายภาพ นาตาลีต้องประสบปัญหา เนื่องจากถูกควันเข้าตาตลอดเวลา โจดิลลี่และแคทารีน่า ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมในการถ่ายภาพ ในขณะที่ นิโคล, โจเซฟิน, ชีน่า และมารี ต้องพยายามอย่างหนัก หลังจากการถ่ายภาพ พวกเธอได้ย้ายเข้ามาพักกันที่บ้านพักหลังใหม่ ชีน่าและโจเซฟิน ได้รับห้องที่ใหญ่ที่สุด พวกเธอจึงได้ชวนให้ นาตาลีและมารี มาพักกับพวกเธอด้วย สร้างความอิจฉาให้กับ โจดิลลี่, นิโคล และแคทารีน่า เป็นอย่างมาก
ในการตัดสินครั้งนี้ เป็นครั้งที่สองที่พวกเธอ จะได้มาตัดสินกันนอกสถานที่ โดยครั้งนี้จะตัดสินกันที่ รูม่า เมลานัว ที่หมู่บ้านวัฒนธรรมของซาราวัก ภาพของ นิโคล ทำให้ นาเดียรู้สึกกังวลว่า เธอจะถ่ายภาพออกมาได้ไม่ดีในทุกๆมุม แคทารีน่า ได้แสดงพัฒนาการที่ออกมาอย่างชัดเจนให้กรรมการได้เห็น จึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกในครั้งนี้ ในขณะที่ โจดิลลี่ ถูกเรียกชื่อเป็นคนที่สอง จากภาพถ่ายที่สวยงามของเธอ ชีน่า ถูกเรียกเป็นคนที่สาม หลังจากที่เธอได้ร้องให้ออกมาต่อหน้าคณะกรรมการ เนื่องจากเธอผิดหวังในภาพถ่ายของเธอ ที่ยังออกมาไม่ดีพอ ตามมาด้วย มารี จึงทิ้งให้ โจเซฟิน,นาตาลี และนิโคล ตกเป็นสามคนสุดท้าย เนื่องจาก อดัม รู้สึกไม่สนุกกับการทำงานร่วมกับโจเซฟินอีกครั้ง แต่เธอก็ได้รับโอกาสได้ไปต่อในการแข่งขัน จึงเหลือ นิโคล และ นาตาลี สุดท้ายแล้ว กรรมการได้เลือกให้ นิโคล ได้ไปต่อในการแข่งขัน นาตาลีจึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 10 : The Island Girl
ในสัปดาห์นี้ สาวๆได้เดินทางไปยัง เกาะกายา ซึ่งอยู่ใกล้กับ โกตากีนาบาลู, รัฐซาบะฮ์ หลังจากเดินทางมาถึงรีสอร์ท พวกเธอได้พบกับ ผู้จัดการบริหาร ของรีสอร์ท เพื่อถูกพาเดินเท้าเข้าป่าไปยัง อุทธยานแห่งชาติ ทันคู อับดุล รามาน จนกระทั่งพวกเธอได้พบกับ ชายหาดที่เงียบสงบ โจดิลลี่, แคทารีน่า และนิโคล จึงได้ลงเล่นน้ำที่ทะเล แต่นิโคลนั้น ไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน ทำให้หน้าอกเธอโชว์ออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทำให้ โจเซฟินและมารี รู้สึกอับอายแทนเธอเป็นอย่างมาก
หลังจากจบจากการผจญภัย สาวๆได้พบกับ อดัม วิลเลียมส์ บนเรือยอร์ช และได้พบกับ เจดด์ พาร์ฟิทท์ สุดยอดนางแบบสาว ซึ่งเธอได้ให้เคล็ดลับเกี่ยวกับการเป็นนางแบบที่ดี และตอนค่ำวันนั้น พวกเธอยังได้กับเอเจนซี่ของ สตอร์ม โมเดล แมแนจเมนท์ มารีน่า แฟร์แฟ็กซ์ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับการให้คำแนะนำในวงการนางแบบอีกด้วย
วันต่อมา พวกเธอได้ถูกพาไปยังชายหาดส่วนตัวที่เงียบสงบ เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยได้ช่างภาพฝีมือดีจาก ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา แจ็ค กายส์ มาเป็นช่างภาพในครั้งนี้ โดยธีม คือชุดราตรียาว ที่ถูกออกแบบโดย อเล็ก เพอร์รี่ โดย เจดด์ พาร์ฟิทท์ จะได้มีส่วนร่วมในการให้คำแนะนำในการถ่ายภาพให้กับสาวๆด้วย แคทารีน่า ได้รับคำชมเชยในการแสดงออกถึงความเซ็กซี่ รวมถึง โจดิลลี่ ที่สามารถโพสท่าได้อย่างหลากหลาย ในขณะที่สาวๆคนอิ่น ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป หลังาจกวันนั้น สาวๆจึงได้เล่นเกม จริงหรือกล้า พวกเธอจึงได้พบว่า มีความคิดเห็นที่น่าสนใจ ว่าในระหว่างพวกเธอที่ตอนนี้ได้แยกกันออกเป็นสองกลุ่มแล้ว
ในการตัดสิน ได้กลับมาตัดสินกันที่ กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง โจดิลลี่ ได้รับคำวิจารณ์จากกกรรมการที่น่าประทับใจในการเคลื่อนไหว และโพสท่ากระโดดออกมาได้ดี ในขณะที่ โจเซฟิน ถูกตำหนิว่า ในภาพถ่ายของเธอ ดูเป็นการโพสท่ามากเกินไป รวมถึงโครงหน้าที่ออกมาในภาพ ยังเป็นมุมที่ออกมาไม่ดี กับ นิโคล ที่ถูกวิจารณ์ว่า ท่าโพสของเธอ เหมือนกับ แคตตาล็อกภาพถ่ายชุดแต่งงาน ไม่มีความเป็นแฟชั่นชั้นสูง พวกเธอทั้งคู่จึงตกเป็นสองคนสุดท้าย สุดท้ายแล้ว นิโคล รอดจากการถูกคัดออกอีกครั้ง ทำให้ โจเซฟิน ต้องเก็บกระเป๋าและถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 11 : The Girl On Life’s Journey
ตั้งแต่ที่มีการเปิดเผยว่า ในตอนนี้ สาวๆ จะได้มีการถ่ายภาพร่วมกับ สายการบิน มาเลเซียแอร์ไลน์ แต่การฉายของตอนนี้ จึงถูกยุติลงเนื่องมาจากความไม่เหมาะสม เพราะขณะนี้ มีการแถลงข่าวแล้วว่า การหายสาบสูญของ เครื่องบิน มาเลเซียแอร์ไลน์ MH370 นั้นได้ตกลงไปจมอยู่ใต้ มหาสมุทรอินเดีย ทางรายการจึงได้ ตัดภาพบางส่วนของตอนนี้ ออกมาให้ชมใน ยูทูบ และตอนดังกล่าวได้ออกอากาศอีกครั้งหลังจากการออกอากาศของรายการนี้ได้จบลงไปร่วมหนึ่งเดือนในรูปแบบการรีรัน
โดยตอนดังกล่าวมีรายละเอียดว่า พวกเธอได้เดินทางไปยัง ฮ่องกง โดยสวมเสื้อผ้าจากแบรนด์ดัง กุชชี่ อาดัมและโจอี้ได้ให้สาวๆ ฝึกเดินแบบในในเครื่องบิน หลังจากนั้นได้เริ่มการแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์โดยเดินแบบภายในเครื่องบินโดยสวมชุดที่ออกแบบโดย โจนาธาน เหลียง ดีไซน์เนอร์ชาวมาเลเซีย เมื่อไปถึงฮ่องกง อาดัมและโจอี้ได้พาสาวๆ ไปยังจุดที่สูงที่สุดของเมืองไฮด์ที หลังจากที่ได้รับประทานอาหารเสร็จแล้ว ทั้งสองก็ได้บอกว่า ชีน่า เป็นผู้ชนะในการแข่งขันครั้งนี้
หลังจากนั้น สาวๆ ห้าคนสุดท้าย ได้พบกับ ได้พบกับ เฮเลน่า ชาน ผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลที่แล้ว ซึ่งพวกเธอได้มีโอกาสพูดคุยกับ เฮเลน่า บนเรือเดินทางในอ่าววิคตอเรีย หลังจากที่สาวๆ ได้กลับมาถึงโรงแรมที่พักในมาเลเซียแล้ว โจอี้ ได้พา เจสสิก้า อมรกุลดิลก ผู้ชนะจากฤดูกาลที่แล้ว ให้สาวๆ ได้รู้จักและพบกัน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้จะเป็นแคมแปญจน์ประชาสัมพันธ์สายการบินของมาเลเซียแอร์ไลน์ในโรงเก็บเครื่องบิน โดยพวกเธอได้โพสท์ท่ากับกระเป๋าเดินทาง โดยมีเครื่องบินของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ A380 เป็นฉากหลัง
ในห้องตัดสิน ชีน่า ได้ถูกเรียกชื่อคนแรกเป็นครั้งแรก จากภาพถ่ายที่ดีที่สุด ตามมาด้วย โจดิลลี่ และมารี ทิ้งให้ นิโคลและแคทารีน่า ตกเป็นสองคนสุดท้าย แต่แคทารีน่า ได้รับโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง นิโคล จึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
ตอนที่ 12 : The Girl Who's Epic
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ สาวๆได้รับจดหมายจาก นาเดีย ว่าให้เตรียมตัวเดินทางไปยัง รัฐมะละกา ซึ่งสาวๆจะได้หยุดพักการแข่งขันไว้ชั่วคราว และได้พักผ่อนกับการช็อปปิ้ง และเดินดูของ รวมถึงการนั่งรถลากมะละกา แบบดั้งเดิม และต่อมาได้เดินทางไปยัง โรงแรมมาเจสติก เพื่อรับประทานน้ำชา กับขนมต่างๆในยามบ่ายอีกด้วย ก่อนที่จะเดินทางกลับไปยัง กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง
การแข่งขันในสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องแข่งขันเพื่อคัดตัว ให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ ของมาเลเซีย ซึ่งจะได้บรรณาธิการ เป็นผู้ตัดสิน แคทารีน่า เป็นคนแรก แต่ไม่สามารถสร้างคามประทับใจได้ เนื่องจาก เดินแบบออกมาได้ไม่ดี คนต่อมาคือ โจดิลลี่ ที่พวกเขาไม่แน่ใจตัวเธอ เพราะการโพสท่าดูน่าเบื่อเกินไป ในขณะที่ ชีน่า และมารี สร้างความประทับใจได้เป็นอย่างดี ในแฟ้มสะสมผลงาน และการเดินแบบ ซึ่งสุดท้ายแล้ว ชีน่า เป็นผู้ชนะการแข่งขันหางานครั้งนี้ โดยรางวัลที่เธอจะได้รับคือ การช็อปปิ้งมูลค่า 1,000 ดอลลาร์ กับเครื่องสำอาง M.A.C
หลังจากสาวๆกลับถึงบ้านพัก พวกเธอได้พบกับ โจอี้ ซึ่งได้เปิดโอกาสให้พวกเธอได้พูดคุยกับ แอชลีย์ โรเบิร์ต หนึ่งในอดีตสมาชิกของวง พุสซีแคตดอลส์ เพื่อแบ่งปันเคล็ดลับการเป็นนางแบบให้กับสาวๆ วันต่อมา พวกเธอได้รับการต้อนรับจาก ไอโคน่า ป็อป นักร้องชาวสวีเดน ที่จะแนะนำพวกเธอสำหรับการถ่ายภาพครั้งต่อไป ให้กับ นิตยสาร ฮาร์เปอร์ บาซาร์ มาเลเซีย โดยจะได้ถ่ายภาพกันใน สนามกีฬาชินวู โดยได้ เค็นเน็ท โกห์ ผู้กำกับการถ่ายภาพ จาก ฮาร์เปอร์ บาซาร์ สิงคโปร์ มาเป็นผู้กำกับการถ่ายภาพครั้งนี้ ซึ่งเค็นเน็ท ได้ประทับใจกับการถ่ายภาพของ แคทารีน่า และ โจดิลลี่ มากที่สุด ในขณะที่ ชีน่า ได้รับการตอบรับกลางๆ และมารี ที่ทำออกมาได้ไม่ดี ในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน กรรมการประทับใจในภาพถ่ายของ แคทารีน่า เป็นอย่างมาก รวมถึง โจดิลลี่ ที่ทำออกมาได้ดีอีกครั้ง แต่รู้สึกผิดหวังกับภาพถ่ายของ มารี เนื่องจากเธอมีศักยภาพที่เต็มเปี่ยม และเคยได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกมาแล้ว ถึงสามครั้ง แต่ภาพถ่ายในครั้งนี้ ออกมาแย่อย่างคาดไม่ถึง และยังไม่เป็นที่น่าจดจำอีกด้วย ในขณะที่ ชีน่า ถูกตำหนิว่า มีการแสดงทางสีหน้าแบบเดิมๆตลอดการแข่งขัน อีกทั้ง กรรมการยังรู้สึกได้ว่า เธอกดดันตัวเองมากเกินไป เนื่องจากเธอเป็นคนมาเลเซีย และมีผู้ที่กำลังชมอยู่เป็นจำนวนมาก ท้ายที่สุดแล้ว นาเดีย ได้กล่าวว่า เป็นการตัดสินใจที่ยากมาก มารี ได้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน สร้างความตกตะลึงให้กับสาวๆ และชีน่า ได้ถูกเปิดเผยภายหลังว่า เธอจะได้เข้าไปชิงตำแหน่งสู่รอบสุดท้ายของการแข่งขัน ร่วมกับ แคทารีน่า และโจดิลลี่
ตอนที่ 13 : The Girl Who Wins It All
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ชีน่ารู้สึกท้อแท้ เมื่อผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีกสองคน มาจากประเทศฟิลิปปินส์ และเนื่องจากเธอเป็นชาวมาเลเซีย เธอจะต้องนำความภาคภูมิใจมาสู่ประเทศของเธอให้ได้ ต่อมา สาวๆได้เดินทางไปยัง กัวลาเตอเริงกานู เพื่อถ่ายภาพกันครั้งสุดท้าย หลังจากที่เดินทางมาถึง ตันจง จายา รีสอร์ทแล้ว สาวๆได้รับการต้อนรับจาก กลุ่มที่เล่น กมปัง แบบดั้งเดิม ซึ่งพาพวกเธอเดินไปหาเพื่อพบกับ นาเดีย
การถ่ายภาพครั้งสุดท้ายของพวกเธอได้เผยว่า จะเกี่ยวกับวิถีชีวิตของ กำปง ซึ่งพวกเธอจะต้องแสดงออกถึงความรู้สึกปรารถนา และความโศกเศร้าให้เแสดงออกมาในภาพ ชีน่าและแคทารีน่า ทำออกมาได้ดี ในขณะที่ โจดิลลี่ ประสบปัญหากับการแสดงออกทางด้านอารมณ์ที่ดูเหมือนว่า จะมากจนเกินไป
หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางกลับมาที่ กัวลาลัมเปอร์ อีกครั้ง เพื่อการเดินแบบครั้งสุดท้าย ที่บ้านพัก พวกเธอได้รับการต้อนรับจาก สาวๆที่ถูกคัดออกไปแล้วในการแข่งขัน ซึ่งโจดิลลี่ ถึงกับร้องให้ เมื่อได้เจอกับ สเน่หาและนิโคล เช่นเดียวกับ ชีน่า ที่ได้พบกับ โจเซฟิน อีกครั้ง การเดินแบบครั้งสุดท้ายได้ถูกจัดขึ้นที่ สถานีรถไฟที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งเป็นศูนย์การแสดงศิลปะที่ซับซ้อน ในกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งก่อนการเดินแบบจะเริ่ม อดัม วิลเลียมส์ ได้สอนรูปแบบวิธีการเดินแบบให้กับสาวๆ โดยจะเป็นการเดินแบบคอลเลคชั่นให้กับ ดีไซน์เนอร์ สามคน คือ โจนาธาน เหลียง, กี แพงกาบีน และอัลเบิร์ต อันดราด้า โดยได้ จิมมี่ ชู และผู้มีชื่อเสียงในแฟชั่น มาเป็นผู้ชมการเดินแบบครั้งสุดท้ายนี้