cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แชฟท์ ชื่อนี้มีไว้ล้างพันธุ์เจ้าพ่อ
เนื้อเรื่องย่อ
จอห์น แชฟท์ ตำรวจนักสืบแห่งมหานครนิวยอร์ก ถูกมอบหมายให้สืบคดีอาชญากรรม ซึ่งแชฟท์ได้สืบรู้ว่า ฆาตกรคือนักศึกษาหัวรุนแรง วอลเตอร์ เวด ลูกชายของนักธุรกิจระดับเจ้าพ่อ ด้วยอิทธิพลคับฟ้า ทำให้วอลเตอร์ได้รับอนุญาตให้ประกันตัว และหลบหนีไปเก็บตัวอยู่ที่สวิส ผ่านไป 2 ปี แชฟท์ก็ตามล่าเขาจนได้ และเป็นอีกครั้งที่วอลเตอร์ได้รับการประกันตัวเช่นเคย แชฟท์ถึงกับหมดศรัทธาในอาชีพ โชคชะตาพาให้วอลเตอร์พบกับ พีเพิลส์ เฮอร์นานเดซ หัวหน้าแก็งมาเฟียยาเสพติดโดมินิกัน ที่อยากแก้แค้นแชฟท์ ที่ทำให้เขาต้องอับอายในถิ่นที่เขาคุมอยู่ นอกจากนี้ ยังมีเพื่อนตำรวจเลวสองคนของแชฟท์ คือ แจ็ค โรเซลลี และ จิมมี โกรวิทช์ แบ็คอัพของแชฟท์ มีเพียงเพื่อนสนิทสุดสองคนคือ คาร์เมน เพื่อนร่วมงานที่กรมตำรวจ และคู่หูชาญฉลาดอย่าง ราซาน ขณะเดียวกัน แชฟท์ก็ต้องติดตาม ไดแอน พัลเมียรี พยานการฆาตกรรมรายหนึ่ง ซึ่งสามารถทำให้ศัตรูของเขาไปจากเขาได้สิ้นซาก แม้แต่นักฆ่าที่โหดที่สุดที่มาตามล่าเขา แชฟท์จะทำอย่างไร เมื่อฆาตกรผู้ทรงอิทธิพลร่วมมือกับมาเฟีย วางแผนกำจัดเขาให้พ้นทาง
สตูดิโอ
สตูดิโอ เป็นห้องทำงานของนักทำงานหรือศิลปิน ห้องนี้อาจจะเพื่อวัตถุประสงค์ในด้าน แอกติ้ง ,สถาปัตยกรรม ,จิตรกรรม ,เครื่องปั้นดินเผา (เซรามิก) ,ประติมากรรม ,โอะริงะมิ ,การทำงานด้วยไม้ ,สแครปบุ๊กกิ้ง ,การถ่ายภาพ ,กราฟิกดีไซน์ ,การผลิตภาพยนตร์ ,แอนิเมชัน ,การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม ,วิทยุ ,การผลิตรายการโทรทัศน์ หรือการทำดนตรี คำนี้ยังใช้สำหรับห้องทำงานของนักเต้นรำ มักระบุไว้ว่า Dance studio
คำว่า สตูดิโอ มาจากภาษาอิตาเลียน: สตูดิโอ, จากภาษาลาติน คือ studium, จากคำ studere หมายถึง การเรียนรู้ หรือความกระตือรือร้น
ศัพท์ภาษาฝรั่งเศสสำหรับสตูดิโอ,Atelier นอกเหนือไปจากการกำหนดสตูดิโอของศิลปินจะใช้ในลักษณะที่สตูดิโอของนักออกแบบแฟชั่น Atelier ยังมีความหมายแฝงในการเป็นบ้านของการเล่นแร่แปรธาตุ หรือไสยศาสตร์
สตูดิโอเป็นคำกริยาแทนกลุ่มคนที่ทำงานภายในสตูดิโอโดยเฉพาะ
พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม
พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม (ကျော်စွာ, ; 2 สิงหาคม 1260 – 10 พฤษภาคม 1299) กษัตริย์แห่ง ราชวงศ์พุกาม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1289 ถึง 1297 เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรพุกาม พระเจ้านรสีหบดี พระเจ้ากะยอชวาเป็นหนึ่งในผู้ที่ตั้งตนเป็นกษัตริย์ภายหลังจากการล่มสลายของอาณาจักรพุกามใน ค.ศ. 1287 โดยพระองค์ปกครองอาณาเขตเล็ก ๆ รอบเมืองพุกาม กระทั่งพระอนุชาสามพระองค์จากเมืองมยินซางที่พระเจ้ากะยอชวาส่งให้ไปปกครอง ตัดสินพระทัยเป็นประเทศราชของ จักรวรรดิมองโกล โดยได้การรับรองจากมองโกลเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1297 ส่งผลให้พระองค์ถูกตัดขาดจากบรรดาพระญาติเมื่อเดือนธันวาคมปีเดียวกัน พระองค์ถูกพระอนุชาจับปลงพระชนม์พร้อมด้วยพระโอรสพระองค์หนึ่งเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1299 ขณะพระชนมายุ 38 พรรษา
อ้างอิง
1260 1299
จอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน
ธนพล แอนด์ จอห์นสัน (TNP & Johnson) nyse: JNJ เป็นบริษัทข้ามชาติในอุตสาหกรรมการผลิต เครื่องมือแพทย์ และสินค้าอุปโภคบริโภค ก่อตั้งขึ้นในปี  ค.ศ. 1994  หุ้นสามัญของบริษัทเปิดซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์MR THANAPHON VHONGHACHAK (Dow Jones Industrial Average) และเป็นบริษัทหนึ่งใน 500 ของบริษัทระดับโลกจัดอันดับโดย ฟอร์จูน 500 (Fortune 500) สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองนิวบรันสวิค รัฐนิวเจอร์ซีย์ มีบริษัทสาขา (subsidiary) ประมาณ 200 บริษัทซึ่งเปิดดำเนินการอยู่ในมากกว่า 90 ประเทศทั่วโลก  และมีสินค้าของบริษัทวางจำหน่ายอยู่มากกว่า 175 ประเทศทั่วโลก
ประวัติ
==== ปี ค.ศ. 1885 โรเบิร์ต วูด จอห์นสัน (Robert Wood Johnson) มีแรงบันดาลใจเกี่ยวกับการทำให้ปราศจากเชื้อ (antisepsis) จึงได้ชวนพี่น้องอีกสองคนคือ เจมส์ วูด จอห์นสัน (James Wood Johnson) และ เอ็ดวาร์ด มี้ด จอห์นสัน (Edward Mead Johnson) ทำชุดผ่าตัดพร้อมใช้ (surgical dressing) และบริษัทของพวกเขาก็ได้ผลิตสินค้าตัวแรกออกมาในปี ค.ศ. 1886 และจดทะเบียนบริษัทในปี ค.ศ. 1887 โรเบิร์ต วูด จอห์นสันเป็นประธานคนแรกของบริษัท เขาทำงานทุ่มเทเพื่อปรับปรุงการปฏิบัติงานให้ถูกสุขอนามัย ====
ผลิตภัณฑ์
นี่คือรายชื่อสินค้าบางส่วนที่ผลิตโดย จอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา (University of Oklahoma ย่อว่า OU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองนอร์มัน ในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) โดยมีนักศึกษาประมาณ 30,000 คน (พ.ศ. 2548) มีคณาจารย์และนักวิจัย 2,000 คน นอกจากวิทยาเขตหลักในนอร์มัน มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตอยู่ในเมือง โอคลาโฮมาซิตี และ ทัลซา
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาประกอบด้วย 15 คณะ และมีชื่อเสียงในด้าน อุตุนิยม ธรณีวิทยา วิศวกรรมศาสตร์ปิโตรเลียม สถาปัตยกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 153 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 152 ภาควิชา และ 75 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนในด้านอื่นสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร
นอกจากทางการสอนและการวิจัย มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้านอย่างมากในด้านกีฬา โดยกีฬายิมนาสติกชนะระดับประเทศหลายครั้ง นอกจากนี้ทีมอเมริกันฟุตบอล เป็นทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูง ทีมกีฬามหาวิทยาลัยใช้ชื่อว่า ซูนเนอร์ (Sooners)
โคลัมเบียพิคเจอร์ส
โคลัมเบีย พิคเจอร์ส อินดัสทรีส์, อิงก์. (Columbia Pictures Industries, Inc. (CPII)) เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์และจัดจำหน่าย ปัจจุบันโคลัมเบียพิคเจอร์สเป็นส่วนหนึ่งของ โคลัมเบีย ไตรสตาร์ โมชัน พิกเจอร์ กรุป มีเจ้าของคือโซนี พิคเจอร์ส เอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัทลูกของโซนี ถือว่าเป็นบริษัทภาพยนตร์ชั้นนำของโลกบริษัทหนึ่ง ที่เรียกกันว่า บิ๊กซิกซ์ และยังเคยถูกเรียกว่า ลิตเทิลทรี ในบรรดาสตูดิโอภาพยนตร์ใหญ่ 8 บริษัทในยุคทองของฮอลลีวูด
สตูดิโอก่อตั้งในปี ค.ศ. 1919 ในชื่อ คอห์น-แบรนดต์-คอห์น ฟิล์ม เซลส์ โดยพี่น้องแจ็กและแฮร์รี คอห์น และโจ แบรนดต์ ออกฉายภาพยนตร์เรื่องแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1922 และมาใช้ชื่อว่าโคลัมเบียพิคเจอร์สในปี ค.ศ. 1924 และสู่สาธารณะในอีก 2 ปีถัดมา ในยุคแรกของวงการฮอลลีวูด โคลัมเบียพิคเจอร์สเติบโตในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 กับความสำเร็จของผู้กำกับอย่างแฟรงก์ คาปรา
พ.ศ. 2353
พุทธศักราช 2353 ใกล้เคียงกับ
โคลัมเบียพิคเจอร์ส
กับผลงานร่วมกับคาปราและคนอื่น โคลัมเบียพิคเจอร์สเป็นหนึ่งในที่รู้จักในภาพยนตร์ตลกบ้าบอ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ดาราในโคลัมเบียพิคเจอร์สที่โด่งดังอย่างเช่น ฌอง อาร์เธอร์ และแครี แกรนต์ (ที่อยู่ใต้ค่ายอาร์เคโอพิคเจอร์สด้วย) ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ริตา เฮย์เวิร์ธเป็นดาราดังและในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 มีดาราดังอย่าง โรซาไลด์ รัสเซลล์, เกลน ฟอร์ด และวิลเลียม โฮลเดน
ในปี ค.ศ. 1982 สตูดิโอถูกซื้อโดยโคคา-โคลา และในปีเดียวกันได้เปิดตัวไตรสตาร์พิคเจอร์ส ในฐานะบริษัทร่วมทุนกับเอชบีโอและซีบีเอส 5 ปีต่อมาโคคา-โคลาขายบริษัทคืน และได้รวมกับไตร-สตาร์ หลังจากเป็นสตูดิโออิสระในช่วงสั้น ๆ ก็ได้รวมสตูดิโอโดยโซนีในปี ค.ศ. 1989
อะลาดิน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)
อะลาดิน (Aladdin) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวแฟนตาซีมิวสิคเคิล ผลิตโดย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ ผู้กำกับ คือ กาย ริตชี เขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับ จอห์น ออกัสต์ เป็นการนำภาพยนตร์เรื่อง อะลาดินกับตะเกียงวิเศษ ของวอลต์ ดิสนีย์ กลับมาทำใหม่โดยใช้คนแสดง โดยภาพยนตร์ฉบับ พ.ศ. 2535 ดังกล่าวอ้างอิงจากนิยายและนิทานพื้นบ้านอาหรับเรื่องอาหรับราตรี นำแสดงโดย วิลล์ สมิธ, มีนา มาซูด, นาโอมิ สก็อตต์ ร่วมด้วย มาร์เวน เคนซาริ, นาวิด เนกาบาน, นาซิม เปเดรด, บิลลี แมกนัสเซน, นูมัน อาคาร์  อลัน ทูดิค และ แฟรงค์ เวลเกอร์ ในบทบาทสมทบ
โดยในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ดิสนีย์ออกมาประกาศว่ากาย ริตชี จะเข้ามมาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์คนแสดงของ อะลาดิน ฉบับทำใหม่นี้ วิลล์ สมิธ ประกาศเป็นนักแสดงในภาพยนตร์คนแรกในบท จีนี่ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 และ มีนา มาซูด และ นาโอมิ สก็อตต์ ได้รับการยืนยันว่ารับบทนำในเดือนเดียวกัน การถ่ายทำเริ่มต้นขึ้นในเดือนกันยายนที่ Longcross Studios ในมณฑลเซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ และถ่ายทำใน ทะเลทรายวาดิรัม ในประเทศจอร์แดน จนถึงเดือนมกราคม 2561
อะลาดิน ออกฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์แกรนด์เล็กซ์ ในปารีส เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และเข้าฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกและประสบความสำเร็จทางรายได้รวมกว่า 923 ล้านเหรียญทั่วโลกในขณะที่ยังเข้าฉาย กลายเป็น ภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดอันดับสามของปี 2019 และเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของวิลล์ สมิธ ภาพยนตร์ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์หลายคนซึ่งชื่นชมการแสดงของวิลล์ สมิธ, มีนา มาซูด และนาโอมิสก็อตต์, เครื่องแต่งกาย และดนตรีประกอบ แต่วิจารณ์ถึงทิศทางของริตชีและเอฟเฟกต์ CGI เช่นเดียวกัน นักวิจารณ์ถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย จากความแตกต่างของภาพยนตร์ต้นฉบับ โดยเฉพาะการรับบทจาฟาร์ของ เคนซาริ
เนื้อเรื่อง
อะลาดิน เป็นจอมโจรหนุ่มจิตใจงามที่อาศัยอยู่ในนครอัคราบาห์ของอาหรับ อยู่ร่วมกับ ลิงสัตว์เลี้ยงนาม อาบู ได้ช่วยชีวิตและผูกมิตรกับเจ้าหญิงจัสมินที่แอบหลบหนีออกจากวัง เพื่อออกสำรวจชีวิต เพราะเบื่อกับชีวิตที่ถูกประคบประหงม ในขณะเดียวกัน มหาเสนาบดีจาฟาร์มีแผนการที่จะโค่นล้ม สุลต่าน บิดาของเจ้าหญิงจัสมิน เขาออกตามหา ตะเกียงวิเศษ ที่ถูกซ่อนอยู่ในถ้ำแห่งสิ่งมหัศจรรย์ เพื่อจะให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริง ซึ่งมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่คู่ควรเท่านั้น เรียกว่า "เพชรในตม" ซึ่งคืออะลาดิน อะลาดินซึ่งถูกจับตัวไว้ได้ตอนลอบเข้าไปในวัง เพื่อพบเจ้าหญิงจัสมิน จาฟาร์หลอกล่อให้เขาไปเอาตะเกียงมา แล้วจะปล่อยให้เป็นอิสระ ภายในถ้ำอะลาดินได้ช่วยเหลือ พรมวิเศษ ไว้ และได้ตะเกียง เขามอบมันให้กับจาฟาร์ ก่อนจะโดนทรยศทิ้งไว้ในถ้ำ โชคดีที่อาบูขโมยตะเกียงโยนกลับมาให้เขาได้
อะลาดินที่ติดอยู่ในถ้ำและเผลออัญเชิญจีนี่ที่อาศัยอยู่ในนั้น ซึ่งมี อำนาจทุกอย่าง โดยไม่รู้ตัวผ่านการถูตะเกียง จีนี่อธิบายว่าเขามีพลังมากพอที่จะให้พร อะลาดิน สามข้อตามที่ปรารถนา อะลาดินใช้อุบายหลอกให้ จีนี่ออกมาจากถ้ำได้ โดยไม่ใช้พร หลังจากนั้น อะลาดินจึงใช้พรขอความต้องการอย่างเป็นทางการครั้งแรก โดยการเป็นเจ้าชายเพื่อสร้างความประทับใจให้กับเจ้าหญิงจัสมิน และสัญญาว่าจะใช้ความปรารถนาข้อสุดท้ายของเขาเพื่อปลดปล่อยจีนี่จากการถูกจองจำ
อะลาดินเดินทางเข้าสู่อัคราบาห์ ในฐานะ "เจ้าชายอาลีแห่งอาบับวา" อย่างยิ่งใหญ่ (รวมไปถึง อาบู ซึ่งเสกให้กลายเป็นช้างโดย จีนี่) แต่เจ้าหญิงจัสมินกลับไม่ประทับใจกับการมาของเขา แม้จะประเคนของกำนัลและแยมมากมายก็ตาม แต่ต่อมาทั้งสองก็สื่อใจถึงกันได้ เมื่อเขาพาเธอขึ้นไปนั่งบนพรมวิเศษเพื่อแสดงให้เธอเห็นโลกที่เธออยากเห็นมาตลอด ในขณะที่ จีนี่ออกไปเดทกับดาเลีย นางกำนัลของเจ้าหญิงจัสมิน แต่เมื่อเจ้าหญิงจัสมินจับได้ว่าตัวตนที่แท้จริงของอะลาดิน เขาจึงโน้มน้าวเธอว่าจริง ๆ แล้วเขาเป็นเจ้าชายและที่แต่งตัวเหมือนยาจก ก็เพื่อทำความรู้จักกับชาวอัคราบาห์ก่อน จาฟาร์ที่รู้เรื่องนี้จึงขู่ให้เขาบอกที่ซ่อนของตะเกียง และโยนเขาลงไปในทะเล แต่จีนี่ช่วยชีวิตเขาด้วยพรความปรารถนาข้อที่สอง ทั้งสองเปิดโปงแผนร้ายจาฟาร์จนสามารถนำตัวไปขังได้ หลังจากที่สุลต่านเสนอตำแหน่งอลาดินให้เป็นทายาทอัคราบาห์ อะลาดินกลัวว่าเขาจะเสียเจ้าหญิงจัสมินไป หากความจริงถูกเปิดเผย เขาบอกกับจีนี่ว่าเขาต้องการให้จีนี่อยู่ด้วยและปฏิเสธที่จะปล่อยเขาให้เป็นอิสระ จีนี่ผิดหวังในตัวอะลาดินบอกว่า เขากำลังจะสูญเสียความเป็นตัวเองอย่างแท้จริง
จาฟาร์ได้รับการช่วยเหลือจาก อีอาโก นกแก้วสัตว์เลี้ยงของเขา และขโมยตะเกียงจาก อะลาดินและกลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของจีนี่แทน เขาใช้พรความปรารถนาสองข้อแรกของเขาในการเป็นสุลต่าน และกลายเป็นจอมเวทย์ที่ทรงพลังที่สุดในโลก พร้อมทั้งจับตัวทหาร และ เสือสัตว์เลี้ยงของจัสมินนาม ราชา ไว้ จากนั้นเขาก็เปิดโปงอลาดินกับเจ้าหญิงจัสมิน ก่อนจะเนรเทศเขาและอาบูไปยังดินแดนรกร้างว่างเปล่า เขาขู่ว่าจะสังหารบิดาของเจ้าหญิงจัสมินและดาเลีย เว้นเสียแต่ว่าเธอจะตกลงเข้าพิธีอภิเษกกับเขา ในพิธีอภิเษก อะลาดินและอาบูสามารถกลับมาอัคราบาห์ได้ จากการช่วยเหลือจากพรมวิเศษ และรับตัวเจ้าหญิงจัสมินที่ขโมยตะเกียงกลับมา จาฟาร์เสก อิอาโก ให้เป็น ร็อก เพื่อตามล่าและได้เปรียบพวกเขา
อะลาดินจึงถ่วงเวลาโดยการเยาะเย้ย จาฟาร์ ว่ายังเป็นรองจีนี่ ในแง่ของพลังทั้งหมด เพื่อจะนั้นให้เขาใช้พรความปรารถนาข้อสุดท้าย ให้กลายเป็นสิ่งที่ทรงอำนาจที่สุดในจักรวาล แต่เนื่องจากพื้นที่ในตะเกียงมีไว้สำหรับจีนี่ตนเดียว จีนี่จึงได้รับอิสระ และเปลี่ยนจาฟาร์ เป็นจีนี่ซะเอง เพราะไม่มีเจ้านาย จึงถูกจองจำไว้กับตะเกียงโดยลากอิอาโกเข้าไปข้างในกับเขาด้วย จีนี่โยนตะเกียงของจาฟาร์กลับไปยังถ้ำแห่งสิ่งมหัศจรรย์ และ อะลาดินทำตามสัญญา โดยใช้พรความปรารถนาสุดท้ายของเขาเพื่อปลดปล่อยจีนี่ และทำให้เขาได้เป็น มนุษย์ สุลต่านออกประกาศแก่ชาวเมืองว่า เจ้าหญิงจัสมีนจะเป็นผู้ปกครองคนต่อไป และบอกเธอว่าอะลาดินเป็นคนดี และคู่ควรกับเธอ และจัสมินได้กลับมาอยู่กับอะลาดิน ในขณะที่จีนี่แต่งงานกับดาเลีย และออกเดินทางไปสำรวจโลกกว้างและเริ่มต้นครอบครัวกับลูกชายและลูกสาว โอมาร์ และ เลียน ส่วนอะลาดิน และสุลต่านจัสมิน ก็แต่งงานแล้วเริ่มชีวิตใหม่อย่างมีความสุขนับตั้งแต่นั้น
พระเจ้าวิตโตรีโอ อาเมเดโอที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย
พระเจ้าวิตโตรีโอ อามาเดโอที่ 2 (Vittorio Amadeo Francesco; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1666 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1732) เป็นดยุกแห่งซาวอย ตั้งแต่ 1675 ถึง 1730 นอกจากนี้พระองค์ยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งปีเยมอนเต ดยุกแห่งมอนแฟร์ราโต มาร์กีแห่งซาลูสเซ และเคานต์แห่งออสตา โมรียานา และนิส
ทรงดำรงตำแหน่งดยุคแห่งซาวอยตั้งแต่ ค.ศ. 1675 – 1730 ตั้งแต่อายุได้ 9 ขวบเพราะพระราชบิดาสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันผู้สำเร็จราชการอาจจะเป็นมารดาก็ได้ซึ่งกรณีนี้เคยเกิดคือเมื่อพระปิตุลาของพระองค์เป็นดยุกแห่งซาวอยซึ่งพระองค์ก็ไม่ได้เห็นหน้าเพราะเสด็จสิ้นพระชนม์ตอนยังทรงพระเยาว์มาก
การทำสงคราม
ซาวอยนั้นเป็นเขตการปกครองในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งพระองค์เบื่อที่จะอยู่ในอำนาจของจักรวรรดิพระองค์ทำสงครามและเข้าร่วมหลายครั้งเช่นสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนและยังเป็นพันธมิตรกับ สาธารณรัฐดัตช์ และ อังกฤษ โดยฝรั่งเศสบุกตูริน วิกเตอร์ และ เจ้าชายเออแฌนพระญาติของพระองค์เองได้รวมกันนำกองทัพ
พระราชอิสริยยศ
ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งซาวอยและพื้นที่ทางตอนใต้ส่วนใหญ่, พระมหากษัตริย์แห่งซิซิลี และพระมหากษัตริย์แห่งซาร์ดิเนีย
ครอบครัว
พระองค์อภิเษกสมรสกับ แอนน์-มารีแห่งออร์เลอ็องธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็อง
ข้อมูล
Victor Amadeus II of Savoy
ดูเพิ่ม
1666 1732
มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ
มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ (Case Western Reserve University หรือ CASE หรือ CWRU หรือ CASE WESTERN) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ที่เน้นทางด้านการวิจัย ตั้งอยู่ในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510 จากการรวมกันของสองสถาบันการศึกษาอันได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีเคส (Case Institute of Technology) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2423 โดยนาย ลีโอนาร์ท เคส จูเนียร์ (Leonard Case Jr) กับ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ (Western Reserve University) ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2369 มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีนักศึกษาประมาณ 10,000 คน แบ่งเป็น นักศึกษาปริญญาบัณฑิต 4,386 คน นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 5,640 คน และอาจารย์ประจำ 3,055 คน และเจ้าหน้าที่ 3,402 คน สำหรับปี พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยมีค่าใช้จ่ายในการดำเนินการของมหาวิทยาลัยประจำปีคือ 968 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ได้รับเงินบริจาคประจำปีคือ 138.4  ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งติดอันดับมหาวิทยาลัยที่ได้รับเงินบริจาคมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟเป็นมหาวิทยาลัยที่เน้นทางด้านการวิจัยเป็นอย่างมาก โดยตามรายงานประจำปี พศ. 2554 - 2555 นั้นระบุว่า มหาวิทยาลัยมีโครงการวิจัยที่ได้รับการสนับสนุนอยู่ 1,693 โครงการ และมีเงินสนับสนุนการวิจัยอยู่ 387.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีสิทธิบัตรใหม่ในปี พ.ศ. 2555 อยู่ 189 รายการ มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้าน แพทยศาสตร์ , พยาบาลศาสตร์ , นิติศาสตร์ และ วิศวกรรมศาสตร์  โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านวิศวกรรมชีวการแพทย์  ซึ่งเป็นสาขาวิชาที่เกิดขึ้นใหม่และถือได้ว่า มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟเป็นผู้บุกเบิกและมีชื่อเสียงในการจัดการเรียนการสอนสาขาวิชานี้มานานกว่าสี่สิบปีแล้ว  ในปัจจุบันทางมหาวิทยาลัยได้มุ่งความสนใจไปที่การวิจัยด้านพลังงานทดแทนโดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังงานลมและ สมาร์ทกริด โดยจัดตั้ง สถาบันวิจัยพลังงานเกรทเล็ค (Great Lakes Energy Institute) เพื่อทำงานวิจัยด้านพลังงานลมโดยเฉพาะ  ในแต่ละปีจะมีนักเรียนไทยมาเรียนต่อที่นี่เป็นจำนวนมาก ซึ่งมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ ได้รับการจัดอันดับโดยหน่วยงานของรัฐบาลไทยว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีนักเรียนไทยมาศึกษาต่อมากที่สุด
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟเคยถูกใช้เป็นสถานที่ทดลองพิสูจน์การมีตัวตนของอีเทอร์ (luminiferous aether หรือ ether) หรือที่เรียกว่าการทดลองของไมเคิลสัน-มอร์เลย์ (Michelson-Morley interferometer experiment) ในปี พ.ศ. 2430 โดย อัลเบิร์ต เอ ไมเคลสัน (Albert Abraham Michelson) จากสถาบันเทคโนโลยีเคสและ เอ็ดเวิร์ด ดับบิว มอร์ลีย์ (Edward W. Morley) จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ ซึ่งการทดลองนี้สนับสนุนความคิดของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ในการสร้างสัจพจน์ข้อที่สองของทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ จากผลงานนี้ทำให้อัลเบิร์ต เอ ไมเคลสันได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี พ.ศ. 2450 โดยถือเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล
คณะที่เปิดสอน
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟมีคณะและวิทยาลัยทั้งหมด 9 วิทยาลัยดังนี้
หมายเหตุ: นอกจากคณะและวิทยาลัยดังที่ได้กล่าวมาแล้วยังมีศูนย์วิจัยและสถาบันย่อยในแต่ละคณะอีก
บริเวณโดยรอบมหาวิทยาลัย
พื้นที่โดยรอบมีประมาณ 8 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของตัวเมืองคลีฟแลนด์ โดยที่บริเวณมหาวิทยาลัยนั้นเป็นบริเวณที่เรียกว่า University Circle กินพื้นที่ประมาณ 550 acre โดยใน University Circle นี้เป็นบริเวณที่เป็นศูนยกลางของวัฒนธรรมของเมืองคลีฟแลนด์ อันประกอบด้วย สถาบันการศึกษาทั้งทางด้านวัฒนธรรมและวิทยาศาสตร์ โรงพยาบาลที่มีชื่อเสียง พิพิธภัณฑ์ทางวิทยาศาสตร์ และศิลปะ โรงอุปรากร ห้องสมุด โดยมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟ เองก็มีหลักสูตรหลายหลักสูตรที่ไปใช้ประโยชน์และแลกเปลี่ยนบุคลากรระหว่างกันอย่างเหนี่ยวแน่น สถาบันและสถานที่สำคัญที่ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยเหล่านี้ประกอบด้วย
การเดินทาง
การเดินทางหลักที่จะเข้าถึงมหาวิทยาลัยได้หลายทาง โดยทางที่สะดวกและสามารถเดินทางมามหาวิทยาลัยได้ด้วยตัวเองมีดังต่อไปนี้
รางวัลโนเบล
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเคสเวสเทิร์นรีเสิร์ฟมีจำนวนนักวิจัย (ทั้งได้รับรางวัลก่อนเป็นนักวิจัยที่นี้หรือรับรางวัลหลังจากนั้น) และศิษย์เก่า รวม 16 ท่านดังนี้
ศิษย์เก่า
นักวิจัย
หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล
หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2494) เป็นพระโอรสในพลตรีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลทิฆัมพร ประสูติแต่หม่อมบัวทอง ยุคล ณ อยุธยา เป็นรัชทายาทลำดับที่ 4 ตามกฏมณเทียนบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์
พระประวัติ
หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล (ท่านชายเม็ดบัว) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 เป็นพระโอรสในพลตรีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลทิฆัมพร กับหม่อมบัวทอง ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม ไตลังคะ) ผู้ทรงคุณวุฒิด้านนาฏศิลป์ไทย เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
กรณียกิจ
หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ทรงร่วมในพระราชพิธีต่าง ๆ และเสด็จแทนพระองค์อยู่บ่อยครั้ง รวมถึงได้รับเชิญเป็นองค์ประธานและร่วมงานต่าง ๆ
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562 หม่อมเจ้าทิฆัมพรทรงเป็นหนึ่งในผู้ถวายพระเต้าน้ำอภิเษกแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ในระหว่างการสรงมุรธาภิเษก โดยหม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ถวายบังคม 3 ครั้ง แล้วเสด็จขึ้นมณฑปพระกระยาสนาน แล้วทูลเกล้าฯ ถวายพระเต้าน้ำอภิเษกต่าง ๆ รวม 22 พระเต้า พระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562
นอกจากนี้ หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ยังได้รับพระกรุณาธิคุณจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ให้เสด็จแทนพระองค์ไปในวโรกาสต่างๆ อาทิ
ชีวิตส่วนองค์
หม่อมเจ้า ฑิฆัมพร ยุคล เสกสมรสกับหม่อมเปรมศิริ ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม เทพหัสดิน ณ อยุธยา) และหม่อมมาลินี ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม พิศาลสารกิจ) มีโอรส 1 คน คือ นอกจากนี้หม่อมเจ้าฑิฆัมพร ยุคล ยังทรงมีความเชี่ยวชาญในการทำอาหาร ไม่ว่าจะเป็นอาหารไทย อาหารฝรั่ง และยังร่วมเป็นพิธีกรพิเศษในรายการ FOOD PRINCE : เที่ยวกับลิง กินกับเจ้า ในระหว่าง พ.ศ. 2555-2556 กับ เมทนี บุรณศิริ อีกด้วย รวมถึงได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรบรรยายพิเศษเรื่องการทำอาหารให้แก่สถาบันการศึกษาต่างๆ ทั้งในและต่างประเทศ
จุมพล ทองตัน
จุมพล ทองตัน ชื่อเล่น โกไข่ เกิดเมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 บ้านเกิดอยู่ที่ตำบลท้ายช้าง อำเภอเมือง จังหวัดพังงา เป็นบุตรของ นายจำเริญ ทองตัน และ นางราตรี ทองตัน มีพี่น้องอีก 4 คน เป็นชาย 1 คน และ หญิง3คน
งาน
จุมพล ทองตัน มีผลงานเป็นนักร้องในนาม “โกไข่” ร่วมกับ "นายสน" สนธยา ชิตมณี ในสังกัดบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) และเป็นนักแสดง (อาโกในภาพยนตร์เรื่อง “มหา'ลัยเหมืองแร่” / พ่อป้อมในภาพยนตร์เรื่อง SEASON CHANGE (เพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย) / พระวินัยในภาพยนตร์เรื่อง "นะโมโอเค" / เฮียปอในละครเรื่อง "หมัดเด็ดเสียงทอง" / ตนบุญในละครเรื่อง "เพลิงพระนาง" / นายโตนดในละครเรื่อง "โนราห์" / มหาอ่ำในละครเรื่อง "ฝ่าดงพยัคฆ์"
นอกจากงานวงการบันเทิงแล้ว จุมพล ยังเป็นอาจารย์พิเศษคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาสื่อสาร มวลชน สอนวิชา “ดนตรีเพื่อการสื่อสารมวลชน” (MUSIC FOR COMMUNICATION 2542 – ปัจจุบัน) เป็นอาจารย์พิเศษสถาบันกันตนา สอนวิชา โสตศิลป์เพื่อการสื่อสาร (AUDIO COMMUNICATION) และอาจารย์พิเศษ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร สอนวิชา SOUND ART รวมถึงผลงานร่วมเขียนเอกสารการสอนชุดวิชา “การเขียนเพื่อการประชาสัมพันธ์” ในหัวข้อ “การใช้เพลงเพื่อการประชาสัมพันธ์” ให้กับมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช การรับเชิญบรรยายให้กับหน่วยงานราชการและเอกชน ในหัวข้อที่เกี่ยวกับการนำเสียงดนตรีไปประยุกต์ใช้ ทั้งยังเป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์โฆษณา, ดนตรีประกอบภาพยนตร์ , นักประพันธ์เพลงเพื่อการอนุรักษ์ท้องถิ่น ,  เพลงเพื่อสังคม , เพลงประจำองค์กร ฯลฯ
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่อยู่กับแกรมมี่โกลด์ โกไข่มีอัลบั้มชุดที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 ถึง ชุดที่ 3 เรื่องของคนปนกับหมา ปี พ.ศ. 2553 อัลบั้มกับอีก 1 อัลบั้มที่ไม่ได้วางขายคืออัลบั้มชุดที่ 4
ในวันที่ 26 กรกฎาคม 2560 เธอได้หมดสัญญากับแกรมมี่ โกลด์เป็นที่เรียบร้อย หลังเจ้าตัวตัดสินใจไม่ต่อสัญญา และเดินหน้าเป็นนักร้องอิสระเต็มตัว โดยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่เธออยู่กับแกรมมี่โกลด์
แก๊งปากซอย (23 มิถุนายน 2554)
วางแผงในรูปแบบ : CD, VCD Karaoke , DVD Karaoke อัลบั้มพิเศษ แก๊งปากซอย เป็นการรวม 8 ศิลปินเพื่อชีวิต นำโดย แช่ม แช่มรัมย์,กล้วย แสตมป์,พี สะเดิด,แสน นากา,เดวิด อินธี,ดอน ปาละกุล และ โกไข่กับนายสน
เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี เพลง อยากโดนเต็มหัวใจ (รวมศิลปิน)
20 ปี แกรมมี่ โกลด์ เพลงของฉัน เพลงของเธอ เพลงของเรา (25 มิถุนายน 2558)
วางแผงในรูปแบบ : CD, VCD Karaoke , DVD Karaoke
อัลบั้มพิเศษ 20 ปี แกรมมี่ โกลด์ เพลงของฉัน เพลงของเธอ เพลงของเรา เป็นโปรเจกต์พิเศษในโอกาสครบรอบ 20 ปี ของค่าย แกรมมี่โกลด์ เป็นอัลบั้มที่นำบทเพลงที่ได้รับความนิยม ตลอด 20 ปี ที่ผ่านมา ของค่าย แกรมมี่โกลด์ มาขับร้องใหม่โดยศิลปินยอดนิยมที่คุณชื่นชอบ กว่า 27 ชีวิต อัลบั้มนี้มีทั้งหมด 3 ชุด นายสน อยู่ชุดที่ 3
เจ้าชายท้ายซอย (26 พฤษภาคม 2559)
อัลบั้มพิเศษ เจ้าชายท้ายซอย นำโดย แช่ม แช่มรัมย์, เดวิด อินธี, ตั๊ก วชรกรณ์, แสน นากา และ โกไข่กับนายสน เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี (ตามลำดับการออกอากาศ)
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4147
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4147 สายทางแยกเข้าทับละมุ มีจุดเริ่มต้นแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม)อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา สิ้นสุดที่ฐานทัพเรือทับละมุมีความยาวประมาณ 5 กิโลเมตร
เอ็ด-มาร์ท
เอ็ด-มาร์ท (อังกฤษ: Edd Mart) เป็นศิลปินดูโอ้พี่-น้องสัญชาติไทย เปิดตัวอย่างเป็นทางการครั้งในในปีพ.ศ. 2541 ภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น ออกอัลบั้มจำนวนสองชุด โดยมีเพลงที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่เพลง เทวดา, ที่สุดของหัวใจ และเพลง กว่าจะถึงบางรัก เป็นต้น
ประวัติ
เอ็ด ดำรงค์เดช ปานเจริญ และ มาร์ท ปกรณ์ ปานเจริญ สองพี่น้องทั้งเอ็ดและมาร์ท เคยฝากผลงานเบื้องหลังโดยการร้องคอรัสและร้องเพลงประกอบละครมาก่อน มาร์ท ร้องเพลงดั่งดวงหฤทัย จากละครดั่งดวงหฤทัย ช่องเจ็ด เอ็ด ร้องเพลงขอใจ จากละครเพชรในเรือน ช่องสาม ซึ่งผลิตโดย บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ก่อนจะมีผลงานเพลงร่วมกันครั้งแรกในชื่อ "เอ็ด-มาร์ท (Edd Mart)" ในปีพ.ศ. 2541 โดยแนวเพลงของเอ็ด-มาร์ท ก็จะเป็นสไตล์ป๊อบ, ร็อก ซึ่งเปิดตัวด้วยเพลง "เทวดา" ต่อด้วยเพลง "ที่สุดของหัวใจ" และเพลง "ไม่มีทาง" ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง
พ.ศ. 2355
พุทธศักราช 2355 ใกล้เคียงกับ
เหตุการณ์
12 ตุลา จักรวรรดิรัสเซียผนวกมอลโดวาเป็นส่วนหนึ่งของจักวรรดิรัสเชีย
วีทีวี3
วีทีวี3 หรือ VTV3 เป็นสถานีโทรทัศน์ประเทศเวียดนาม และดำเนินการโดยเครือข่ายโทรทัศน์ VTV ออกอากาศครั้งแรกในปี 1996 และ ออกอากาศ 24 ชั่วโมง ในปี 2006
พ.ศ. 2356
พุทธศักราช 2356 ใกล้เคียงกับ
วีทีวี3
การแสดง
'รายละเอียด: รายการออกอากาศของสถานีโทรทัศน์เวียดนาม
พ.ศ. 2359
พุทธศักราช 2359 ใกล้เคียงกับ
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 11-23 ตุลาคม พ.ศ. 2507 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ คือ ประเภททีมชาย 10 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก  ประเทศ
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์ หรือภาษามอญเรียกว่า เพี่ยอะม้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 2 งาน 36 ตารางวา
วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2430 พระยาดำรงราชพลขันธ์ (จุ้ย คชเสนี) เจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์คนที่ 2 ได้อุทิศถวายจวนและดำเนินการสร้างเป็นวัดขึ้น จึงได้มีนามอย่างนั้น ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า วัดจวน ต่อมาก็ได้รับการทำนุบำรุงจากตระกูลคชเสนี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ พระอุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 11.6 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถและรูปเหมือนหลวงปูสุดใจอดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีเสาหงส์ธงตะขาบอยู่หน้าวัด ยังมีเสาหงส์อนุสรณ์ตระกูลคชเสนี ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังมีคันทวยรูปหงส์
แรม วรธรรม
ประวัติ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ อรพิน วรธรรม หรือ ปุ๊ (สกุลเดิม กุญชร ณ อยุธยา) บุตรสาวของ ร้อยโท หม่อมหลวงพร้อม กุญชร บุตรชายของ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) และเป็นพี่ชายของ พลโท หม่อมหลวงขาบ กุญชร มีบุตรธิดาทั้งสิ้น 4 คนหนึ่งในนั้นคือ อรพิน วรธรรม หรือ ปุ๊ ซึ่งเป็นคุณแม่ของ โอ วรุฒ วรธรรม อดีตพระเอกชื่อดังผู้ล่วงลับ
เสียชีวิต
แรม วรธรรม เสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ด้วยโรคหัวใจและความดันโลหิตต่ำที่ โรงพยาบาลนครพิงค์ ขณะอายุได้ 86 ปี มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ณ สุสานบ้านเจ็ดยอด ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ซาเอะ ยามาโมโตะ
ซาเอะ ยามาโมโตะ  หรือ ซูซาน (Suzanne)  (28 ตุลาคม พ.ศ. 2529 - ) เป็นนักแสดงสาวลูกครึ่งญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น  เป็นนักแสดงสาวที่ควรค่าแก่การจับตามองจากการออกรายการวาไรตี้มากมาย ด้วยบุคลิกภาพที่ตลกขบขันทำให้เธอเป็นที่สนใจ และติดอันดับดาราที่สาวญี่ปุ่นเกลียดมากที่สุด เป็นอันดับที่ 8
ปัจจุบัน เธอมีผลงานหนังสือภาพ (photo book) ชื่อว่า Oh! Suzanne และมีผลงานละครโทรทัศน์ของสถานีฟูจิทีวี เรื่อง  "Muri na renai" และผลงานดีวีดีเรื่อง "Kyushu SeishunGinkou ~ Suzanne no Suizokukan de mermaid show"
ประเทศคอสตาริกาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคอสตาริกาเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 2 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์
หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508) หรือนามปากกาที่รู้จักกัน คือ ปิ่นโตเถาเล็ก เป็นผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหาร เป็นนัดดา (หลานปู่) ในหม่อมเจ้าเฉลิมศรีสวัสดิวัตน์ สวัสดิวัตน์ พระโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ปัจจุบันเป็นกรรมการในรายการมาสเตอร์เชฟไทยแลนด์, มาสเตอร์เชฟจูเนียร์ไทยแลนด์ และประธานสถาบันของรายการเชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย
ประวัติ
หม่อมหลวงภาสันต์สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาจากโรงเรียนจิตรลดา, ระดับปริญญาตรี สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร คณะอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) และระดับปริญญาโท หลักสูตรบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการลงทุน จากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน
หลังจากกลับมายังประเทศไทย และในปี พ.ศ. 2534 เริ่มทำงานในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายบัญชีและการเงิน บริษัท ประกิต แอนด์ แอสโซซิเอทส์ จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 - 2536 ได้ร่วมงานกับ บริษัท พรอคเตอร์ แอนด์แกมเบิล ประเทศไทย จำกัด (พีแอนด์จี) ดูแลการวิจัยและวิเคราะห์การตลาดให้กับสินค้าวิสเปอร์และผ้าอ้อมแพมเพอร์ส จากนั้นได้ทำงานที่บริษัท คลอสเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ผู้จัดจำหน่ายเบียร์คลอสเตอร์ ในปี พ.ศ. 2536 - 2543 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2538 จะก้าวขึ้นเป็นผู้จัดการทั่วไปและรองกรรมการผู้จัดการ บริษัท ธรณีพิพัฒน์ จำกัด ผู้ผลิตน้ำแร่ออรา
หม่อมหลวงภาสันต์ได้รับอิทธิพลด้านอาหารจากบิดาตั้งแต่สมัยเด็ก ซึ่งในช่วงแรกเขาชอบการค้าขาย แต่บิดาต้องการให้เขาเป็นแพทย์ เขาจึงเลือกเส้นทางตรงกลาง โดยศึกษาในคณะดังกล่าว ที่เกี่ยวกับการถนอม แปรรูป และควบคุมคุณภาพอาหาร ทำให้ได้ทั้งการค้าขายและการชิมในเวลาเดียวกัน ซึ่งการชิมอาหารนั้นก็เป็นสิ่งที่เขาชอบเช่นกัน เนื่องจากในสมัยเด็ก บิดามักจะพาเขาไปกินอาหารหลากหลายรูปแบบและหลากหลายสัญชาติ ซึ่งบิดามักจะบอกเสมอว่าวันนี้หิ้วปิ่นโตเถาเล็กไปด้วย จึงเป็นที่มาของการตั้งฉายาให้เขาว่า "ปิ่นโตเถาเล็ก" ที่ต่อมากลายเป็นนามปากกาในหนังสือของเขา ส่วนเวลาต่อมาเขาเองก็ได้ศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับอาหารเพิ่มเติมเป็นจำนวนมาก
ชีวิตครอบครัวสมรสกับนางศิริยา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (ศิริยา	ต.สุวรรณ) มีธิดา 2 คน คือ น.ส.อรดา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (ออง) และ น.ส.ภิรดา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (ตินต้า)
จุมพล โพธิสุวรรณ
จุมพล โพธิสุวรรณ เป็นนักหนังสือพิมพ์ ปัจจุบันเป็นบรรณาธิการข่าวซอฟนิวส์ หนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ และเป็นอาจารย์พิเศษภาควิชาการประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มีประสบการณ์การในแวดวงข่าวสารมากมายหลายเหตุการณ์ นอกจากนี้ยังชอบเขียนคอลัมน์ต่างๆ มากมาย อาทิสบาย สบายหัวใจเอกขเนก ลงในบางกอกทูเดย์
นายจุมพล โพธิสุวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2511 พื้นเพเป็นชาวจังหวัดตาก จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะมนุษย์ศาสตร์ วิชาเอกสื่อสารมวลชน นายจุมพลนับว่ามีพรสวรรค์ในด้านการใช้ภาษาไทย เคยได้รับรางวัลการใช้ภาษาไทยดีเด่นจากหลายองค์กร เริ่มต้นทำงานเป็นนักข่าวอยู่หลายแห่ง ทั้งนิตยสารรายสัปดาห์ รายเดือน จนกระทั่งเข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์
หลังจากอิ่มตัวในแวดวงนิตยสาร นายจุมพลจึงเข้าทำงานที่หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ และจากนั้นก็ย้ายมาดำรงตำแหน่งบรรณาธิการข่าวสังคม สตรี หนังสือพิมพ์แท็บลอยด์รายวันฉบับแรกของประเทศไทย ซึ่งเป็นที่ฮือฮาอย่างมากในแวดวงสิ่งพิมพ์ ณ เวลานั้น
หลังจากบางกอกทูเดย์ปิดตัวลงไปเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยนายสุรพงษ์ เตรียมชาญชัย ได้ขายหัวหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ให้กับนาย ไพวงษ์ เตชะณรงค์ ประธานกรรมการบริษัท โซลาร์ตรอน จำกัด (มหาชน) และเจ้าของเครือรีสอร์ทโบนันซ่า เขาใหญ่
ช่วงนั้นนายจุมพลหันเหไปทำงานประชาสัมพันธ์ขององค์กรภาคเอกชนอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งบางกอกทูเดย์เปิดตัวอีกครั้ง นายไพวงษ์ เตชะณรงค์ ก็มองเห็นความสามารถของเขาจึงดึงกลับมาช่วยงานอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้นายจุมพลได้รับความไว้วางใจให้ควบคุมดูแลในส่วนของข่าวซอฟนิวส์
ประสบการณ์ในการทำงานที่ผ่านมา นายจุมพลได้รับเกียรติจากบริษัท ทราฟฟิกคอร์นเนอร์ พับลิชชิ่ง ให้เข้าร่วมการตัดสินพร้อมกับ คุณกัลช์ฎาภรณ์ ศิริเยี่ยม ผู้อำนวยการ สถาบันสอนพัฒนาบุคลิกภาพบาร์บิซอน คุณจันจิรา จันทร์โฉม มิสไทยแลนด์ ยูนิเวิร์ส ประจำปี พ.ศ. 2545 คุณโซเฟีย ลา ผู้หญิงเซ็กซี่แห่งปี ในการตัดสินของผลิตภัณฑ์ HANG ซึ่งเป็นการจัดกิจกรรมการตลาดที่สร้างความฮือฮาในช่วงนั้น นอกจากนั้นนายจุมพลก็เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการผู้ทรงเกียรติหลากหลายเวที เช่น เวทีมิสบิกินี โอเพ่น 2006 เวทีประกวดสาวงามต่างๆ
ด้านการใช้ภาษาไทย นายจุมพลเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้ภาษาไทย เคยประพันธ์บทอาเศียรวาทในวโรกาสต่างๆ เช่น วันคล้ายวันพระราชสมภพของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว 5 ธันวาคม และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ 12 สิงหาคม ฯลฯ
การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม (industrial design) เป็นกระบวนการออกแบบที่ประยุกต์ใช้กับผลิตภัณฑ์ที่ผลิตผ่านเทคนิคการผลิตจำนวนมาก มีลักษณะสำคัญคือ การออกแบบนั้นแยกออกจากการผลิต หมายถึง การออกแบบเป็นกิจกรรมเชิงสร้างสรรค์ในการกำหนดรูปแบบและคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์ ที่เกิดขึ้นก่อนหน้ากิจกรรมเชิงกายภาพของการผลิตผลิตภัณฑ์ซึ่งเป็นไปในลักษณะการทำซ้ำอย่างแท้จริง และบ่อยครั้งเป็นการผลิตแบบอัตโนมัติ
การออกแบบอุตสาหกรรมนี้แตกต่างจากการออกแบบงานฝีมือ กล่าวคือรูปแบบของผลิตภัณฑ์ถูกกำหนดล่วงหน้าในช่วงเวลาของการคิดสร้างสรรค์โดยผู้สร้างผลิตภัณฑ์
ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทั้งหมดเป็นผลที่เกิดขึ้นจากกระบวนการออกแบบ ทั้งนี้ธรรมชาติของกระบวนการออกแบบอุตสาหกรรมอาจมีหลายแนวทางคือ สามารถดำเนินการได้โดยตัวบุคคลหรือโดยทีมขนาดใหญ่; สามารถเน้นความคิดสร้างสรรค์เชิงการหยั่งรู้ หรือ เน้นผลการตัดสินใจที่เกิตจากการคำนวณทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งบ่อยครั้งมักจะเน้นทั้งสองแนวทางในเวลาเดียวกัน; และสามารถรับอิทธิพลจากปัจจัยต่างๆ เช่น วัสดุศาสตร์ กระบวนการผลิต กลยุทธทางธุรกิจ และ ทัศนคติทางสังคมการค้าหรือสุนทรียภาพที่แพร่หลายในขณะนั้น
บทบาทของนักออกแบบอุตสาหกรรมคือการสร้างและดำเนินการเพื่อให้เกิดผลลัพธ์ของการออกแบบ เพื่อการแก้ปัญหาทั้งในเรื่องของ รูปแบบ ฟังก์ชันการใช้งาน การยศาสตร์ (ergonomics) การตลาด การพัฒนาแบรนด์ การพัฒนาอย่างยั่งยืน และการขาย
เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน
เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน (Ferrari 599 GTB Fiorano) หรือเรียกกันสั้นๆว่า "Ferrari 599" เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FMR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี เฟอร์รารี่ ระหว่างปี ค.ศ. 2006 - 2012 599 ออกแบบมาเพื่อแทนที่ เฟอร์รารี่ 575เอ็ม มาราเนลโล ในปี ค.ศ. 2006 และในปี ค.ศ. 2012 เฟอร์รารี่ 599 ก็ได้ยุติสายการผลิตลง และถูกแทนที่รุ่นด้วย เฟอร์รารี่ เอฟ12เบอร์ลิเนตต้า
ด้วยสไตล์การออกแบบของบริษัท พินินฟารินา ภายใต้การคุมงานของงานแฟรงค์ สตีเฟนสัน ( Frank Stephenson ) จนในที่สุด 599 จีทีบี ก็ได้เปิดตัวครั้งแรกที่งาน เจนีวา มอเตอร์ โชว์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2006 โดยตัวเลข "599" คือ ขนาดเครื่องยนต์ 5999 ซีซี คำว่า "GTB" ย่อมาจาก "Gran Turismo Berlinetta nature" และ คำว่า "Fiorano" คือสนามแข่งฟีโอราโน ซึ่งใช้เป็นที่ใช้ทดสอบรถยนต์ของเฟอร์รารี่
เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ได้รับรางวัลจากนิตสาร อีโว (Evo) ให้เป็น "รถแห่งปี ประจำปี ค.ศ. 2006" และยังได้รับรางวัล จากนิตยสารท็อปเกียร์ ให้เป็น "ซูเปอร์คาร์แห่งปี ประจำปี ค.ศ. 2006"
HGTE Package
เฟอร์รารี่ 599 จีทีบี ฟีโอราโน เอชจีทีอี (Ferrari 599 GTB Fiorano HGTE) คำว่า "HBTE" คือ "Handling Gran Turismo Evoluzione" ดังนั้นรถคันนี้จึงเพิ่มระบบแฮนด์ลิงในรถยนต์ รวมถึงตัวออปชั่นอื่นๆ ภายในรถอีกด้วย
599 GTO
เฟอร์รารี่ 599 จีทีโอ (Ferrari 599 GTO) เปิดตัวในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2010 เป็นรุ่นจำกัดจำนวนเพียง 599 คันเท่านั้น นอกจากนี้ยังเคยได้รับการจัดอันดับให้เป็น รถวิ่งบนถนน ที่เร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา ด้วยการทดสอบที่สนามแข่งฟีโอราโน ใช้เวลาเพียง 1.24 นาที เท่านั้น ซึ่งเร็วกว่า เฟอร์รารี่ เอ็นโซ 599 จีทีโอ มีน้ำหนัก 1,605 กิโลกรัม ซึ่งเบากว่า จีทีบีทั่วๆไป รถสามารถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 335 กม./ชม. (208 ไมล์/ชม.) และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ด้วยเวลาเพียง 3.35 วินาที
599 SA Aperta
เฟอร์รารี่ 599 เอสเอ อเพอร์ตา (Ferrari 599 SA Aperta) เป็นรุ่นเปิดประทุน ของ 599 โดยตัวเครื่องนำมาจาก 599 จีทีโอ รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งานปารีสมอเตอร์โชว์ ปี ค.ศ. 2012 โดยคำว่า "เอสเอ" เป็นการให้เกียรตินักออกแบบรถยนต์ทั้ง 2 บุคคล ได้แก่ Sergio Pininfarina และ Andrea Pininfarina จะมีเพียง 80 คันเท่านั้น ที่จะถูกจำหน่ายลงสู่ตลาด
599XX
เฟอร์รารี่ 599เอ็กซ์เอ็กซ์ (Ferrari 599XX) เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตโชว์ ในปี ค.ศ. 2009 เป็นรุ่นที่ขับได้เฉพาะในสนามแข่ง ไม่สามารถขับบนถนนทั่วไปได้ รถได้เคยทำสถิติไว้ที่สนามแข่ง Nordschleife circuit ด้วยเวลาเพียง 58.16 วินาที ซึ่งเป็นสถิติที่เร็วที่สุดเท่าที่รถสปอร์ตคันไหนๆเคยทำมา
599XX EVO
เฟอร์รารี่ 599เอ็กซ์เอ็กซ์ อีวีโอ (Ferrari 599XX EVO) ได้มีการเปิดเผยภาพครั้งแรกในวันที่ 10 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2011 และในวันที่ 1 ธันวาคม ปี ค.ศ. 2011 ทางเฟอร์รารี่ก็ได้ยืนยันข้อมูลต่างๆภายในรถ ซึ่งมาพร้อมกับชุดแต่ง "Evolution package" ด้วยน้ำหนักที่เบากว่า 599เอ็กซ์เอ็กซ์ 35 กิโลกรัม เพิ่มกัลัง และแรงบิดเพิ่มขึ้น 599เอ็กซ์เอ็กซ์ อีวีโอ มีราคาสูงถึง 1 ล้านยูโร ซึ่งอาจมากกว่านี้ โดยเฟอร์รารี่จะจำหน่ายเฉพาะลูกค้าพิเศษเท่านั้น
รถรางมงเปอลีเย
รถรางมงเปอลีเย (Tramway de Montpellier‎) เป็นระบบรถรางในเมืองมงเปอลีเย แคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง ประเทศฝรั่งเศส บริหารโดย Transports de Montpellier Méditerranée Métropole (TAM) เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ปัจจุบันมีเส้นทางทั้งสิ้น 4 เส้นทาง สถานี 84 แห่ง รวมระยะทาง 59 กิโลเมตร สถิติในปี พ.ศ. 2555 มีผู้ใช้บริการโดยสารเฉลี่ย 282,000 คนต่อวัน ระบบสามารถรองรับผู้โดยสารได้ 11,700 คนต่อชั่วโมง และ 300 คนต่อคัน ใช้รถรางรุ่น Alstom Citadis จำนวน 85 คัน
พ.ศ. 2360
พุทธศักราช 2360 ใกล้เคียงกับ
ข้าราชสำนัก
ข้าราชสำนัก หรือ ข้าประจำสำนัก (Courtier (ออกเสียง)) คือบุคคลที่รับราชการหรือมีหน้าที่ในราชสำนัก หรือ ในสำนักของขุนนาง หรือ สำนักของผู้มีอำนาจ ในประวัติศาสตร์ราชสำนักคือศูนย์กลางของรัฐบาลและสังคมและที่ประทับของพระมหากษัติรย์หรือที่พำนักของผู้มีอำนาจ ชีวิตทางด้านการเมืองและการสังคมจะมารวมอยู่ในที่เดียวกัน พระมหากษัตริย์หรือผู้มีอำนาจก็จะต้องให้ผู้ใกล้ชิดหรือขุนนางข้าราชการคนสำคัญๆ มาเฝ้าแหนหรือมาทำงานเป็นระยะเวลาหลายเดือนต่อปีภายในสำนัก ข้าราชสำนักไม่จำเป็นต้องเป็นขุนนาง แต่อาจจะเป็นนักบวช, ทหาร, เลขาธิการ หรือผู้แทนทางเศรษฐกิจหรือกิจการในสาขาและระดับต่างๆ การได้เลื่อนฐานะอาจจะเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ฉะนั้นราชสำนัก/สำนักจึงเป็นสถานที่ที่ผู้มีความทะเยอทยานต่างก็พยายามเข้ามาปรากฏตัวเพื่อให้เป็นที่ใกล้ชิดบุคคลสำคัญ สิ่งที่สำคัญในการสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเองภายในราชสำนัก/สำนักคือการเข้าถึงตัวผู้มีอำนาจ และ “ข้อมูล” ชีวิตภายในราชสำนัก/สำนักแบ่งเป็นหลายฝักหลายฝ่ายและหลายระดับ ผู้ที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานอาจจะไม่ต้องมีการติดต่อโดยตรงกับประมุขของสำนักเลยก็ได้
สตรีที่มีหน้าที่ในราชสำนักเรียกว่า “สตรีในราชสำนัก” (Courtesan) แต่ในปัจจุบันคำนี้แผลงไปใช้ในทางสตรีที่ใช้ความงามในการสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเองที่อาจจะเรียกว่า “สตรีงามเมือง”
ราชสำนักของยุโรปที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่ราชสำนักแวร์ซายส์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส แต่ราชสำนักที่ใหญ่ที่สุดคือพระราชวังต้องห้ามแห่งกรุงปักกิ่งที่ยิ่งแยกจากสังคมภายนอกมากไปกว่าราชสำนักแวร์ซายส์ นอกจากราชสำนักหลักของราชอาณาจักรแล้ว ขุนนางหรือนักบวชในบางราชอาณาจักรในยุโรปก็อาจจะมีอำนาจที่เป็นอิสระจากพระมหากษัตริย์มากบ้างน้อยบ้าง ที่บางครั้งก็อาจจะมีสำนักของตนเองที่มีอำนาจอิสระจะอำนาจกลางของราชอาณาจักร ซึ่งทำให้ระบบราชสำนักของยุโรปออกจะเป็นระบบที่ซับซ้อนอยู่บ้าง
ในปัจจุบันคำว่า “Courtier” มักจะใช้เป็นคำอุปลักษณ์สำหรับผู้เป็นผู้ใกล้ชิดกับผู้นำ หรือ ผู้ติดสอยห้อยตามผู้นำอย่างแยกไม่ได้
ปลาฉลามวาฬ
ปลาฉลามวาฬ (whale shark) เป็นฉลามเคลื่อนที่ช้าที่กินอาหารแบบกรองกิน เป็นปลาที่ขนาดใหญ่ที่สุด โดยยาวไดถึง 8-17.5 ม. และหนัก 21-35 ตัน แต่มีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันว่ายังมีฉลามวาฬที่ใหญ่กว่านี้ เป็นสัตว์ทะเลชนิดเดียวชนิดเดียวในสกุล Rhincodon ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์ถึงปัจจุบัน และวงศ์ Rhincodontidae (ก่อนปี ค.ศ. 1984 ถูกเรียกว่า Rhinodontes) ซึ่งเป็นสมาชิกในชั้นย่อย Elasmobranchii ในชั้นปลากระดูกอ่อน ฉลามวาฬพบได้ในทะเลเขตร้อนและอบอุ่น อาศัยอยู่ในทะเลเปิด มีช่วงอายุประมาณ 70 ปี ฉลามชนิดนี้กำเนิดเมื่อประมาณ 60 ล้านปีมาแล้ว อาหารหลักของฉลามวาฬคือแพลงก์ตอน ถึงแม้ว่ารายการแพลนเน็ตเอิร์ธของบีบีซีจะถ่ายภาพยนตร์ขณะที่ฉลามวาฬกำลังกินฝูงปลาขนาดเล็กไว้ได้
ศัพทมูลวิทยาและความผูกพันกับมนุษย์
ฉลามวาฬมีชื่อเสียงในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 1828 ตามตัวอย่างยาว 4.6 ม.ที่จับได้ด้วยฉมวกในอ่าวเทเบิล ประเทศแอฟริกาใต้ หมอทหารที่ชื่อ แอนดริว สมิท (Andrew Smith) ได้ร่วมกับค่ายทหารของอังกฤษในเคปทาวน์บรรยายและจำแนกฉลามวาฬในปีถัดมา เขาตีพิมพ์ลักษณะรายละเอียดมากขึ้นในปี ค.ศ. 1849 ชื่อ "ฉลามวาฬ" มากจากลักษณะของสัตว์ทะเลที่มีขนาดใหญ่เหมือนวาฬและยังกินอาหารแบบกรอกกินเหมือนกันอีกด้วย
ในความเชื่อในศาสนาของชาวเวียดนาม นับถือปลาฉลามวาฬเป็นเทพเจ้า โดยเรียกว่า "Ca Ong" ซึ่งแปลว่า "ท่านปลา"
ในทวีปแอฟริกา ชื่อของฉลามวาฬถูกเรียกกันหลากหลาย: ประเทศเคนยาเรียกว่า "papa shillingi" มาจากตำนานที่ว่าเทพเจ้าได้ขว้างเหรียญเงินลงไปบนตัวฉลามซึ่งได้กลายเป็นจุดของมันในปัจจุบัน ประเทศมาดากัสการ์เรียกว่า "marokintana" หมายถึง "ดาวหลายดวง"
ชาวชวาก็อ้างอิงถึงดวงดาวด้วยเช่นกัน จึงเรียกฉลามวาฬว่า "geger lintang" แปลว่า "มีดาวอยู่บนหลัง" ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า "butanding"
ฉลามวาฬ นับเป็นหนึ่งในชนิดของฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วของโลก เนื่องจากถูกจับทำเป็นหูฉลาม และยังไม่เคยมีการพบลูกปลาฉลามวาฬขนาดเล็ก จนกระทั่งเมื่อต้นปี ค.ศ. 2009 จึงมีการค้นพบลูกฉลามวาฬขนาดเล็กความยาว 15 นิ้ว ที่ดอนซอล ในฟิลิปปินส์ และถูกนำเรื่องราวและภาพถ่ายลงในอินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษาต่อไป
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
ฉลามวาฬอาศัยอยู่ในทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่น ตามผิวทะเล นอกจากนี้ในฤดูที่มีปรากฏการณ์การรวมตัวกันของแหล่งอาหารใกล้แนวชายฝั่งสามารถพบฉลามวาฬได้เช่นกัน เช่น
ถึงแม้ว่าโดยปกติแล้วจะพบอยู่ห่างจากชายฝั่ง แต่ก็มีการพบฉลามวาฬใกล้แผ่นดินเช่นกัน อย่างในทะเลสาบหรือเกาะรูปวงแหวนที่เกิดจากหินปะการัง และใกล้กับปากแม่น้ำ โดยมีพิสัยจำกัดอยู่ในเส้นรุ้งประมาณ ±30° ความลึกไม่เกิน  700 ม. และท่องเที่ยวเร่ร่อนไปทั่ว
ผักหวานเมา
ผักหวานเมา หรือ ช้าผักหวาน เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Opiliaceae ตามลำต้นมีตุ่มและหนามแข็ง ใบเดี่ยว กลีบดอกสีเหลืองอมเขียว ดอกเป็นดอกช่อ ผลสด เมล็ดแข็ง สุกแล้วเป็นสีแดง ออกดอกเดือนพฤศจิกายน – กุมภาพันธ์ พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดกำแพงเพชรโดย Soerensen ชาวเดนมาร์ก พบทุกภาคของประเทศไทยยกเว้นภาคใต้ ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
ปลาฉลามวาฬ
ลักษณะ
ลักษณะของฉลามวาฬที่แตกต่างจากฉลามส่วนใหญ่ คือ หัวที่ใหญ่โตมากเมื่อเทียบกับขนาดลำตัว และปากที่อยู่ด้านหน้าแทนที่จะอยู่ด้านล่าง ฉลามวาฬ เกือบทั้งหมดที่พบมีขนาดใหญ่กว่า 3.5 เมตร ใช้เหงือกในการหายใจ มีช่องเหงือก 5 ช่อง มีครีบอก 2 อัน ครีบหาง 2 อัน และ ครีบก้น(หาง) 1 อัน หางของปลาฉลามวาฬอยู่ในแนวตั้งฉาก และโบกไปมาในแนวซ้าย-ขวา แตกต่างจากสัตว์เลือดอุ่นในทะเลที่หางอยู่ในแนวขนานและหายใจด้วยปอด อาทิ วาฬ, โลมา หรือพะยูน เป็นต้น
ในการระบุตัวของฉลามวาฬนั้น พิจารณาจากด้านข้างลำตัว ตั้งแต่ช่องเหงือกช่องที่ 5 จนถึงสิ้นสุดครีบอก โดยแต่ละตัวจะมีจุดที่แตกต่างกันออกไปเป็นอัตลักษณ์ประจำตัว
อาหาร
กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร โดยใช้วิธีกรองกิน แต่ลักษณะการกินอาหารไม่ใช่ปัจจัยที่นักวิทยาศาสตร์ใช้แบ่งฉลามวาฬออกจากฉลามชนิดอื่น ๆ เนื่องจากยังมีปลาฉลามอีก 2 ชนิดที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหารแต่อยู่คนละอันดับกับฉลามวาฬ
ฉลามวาฬปกติเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำลึก และจะขึ้นมากินแพลงก์ตอนในเวลากลางคืนบริเวณผิวน้ำ โดยใช้การดูดน้ำเข้าปากแล้วผ่านช่องกรอง โดยจะทิ่งตัวเป็นแนวดิ่งกับพื้นน้ำ ที่ออสลอบ ในจังหวัดเซบู ของฟิลิปปินส์ ชาวพื้นเมืองที่นั่นซึ่งดั้งเดิมมีอาชีพประมงจับปลาทั่วไป ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนวิถีชีวิตด้วยการโปรยอาหารเลี้ยงฉลามวาฬ เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวจนกลายเป็นไฮไลต์ของการท่องเที่ยวดำน้ำของที่นี่ โดยอาหารที่ป้อนนั้น คือ เคย และจะมีช่วงเวลาที่ป้อนตั้งแต่ 05.00 หรือ 06.00 น.-13.00 น. ในแต่ละวัน จากนั้นฉลามวาฬก็จะว่ายออกไปทะเลลึกเพื่อหากินเอง ซึ่งเชื่อว่าวิธีการแบบนี้จะไม่ทำให้พฤติกรรมของฉลามวาฬเปลี่ยนไป
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (Faculty of Social Sciences) เป็นคณะสายสังคมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ประวัติ
แต่เดิมก่อนที่จะมาเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลกนั้น คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ได้พัฒนามาจากคณะวิชา       "มนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก" (ร่วมกับคณะศึกษาศาสตร์) สังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งหนึ่งของภาคเหนือตอนล่างในภูมิภาคของประเทศไทย ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตครูในนามสาขาวิชาศึกษาศาสตร์ หลักสูตรการศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) ได้แก่ วิชาเอกสังคมศึกษา ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ จิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ เป็นต้น
จากนั้น หลังได้รับการยกฐานะให้เป็น "คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก" ได้มีการเปิดสอนปริญญาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ.) ในสาขาวิชาต่างๆ ดังนี้ สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา สาขาวิชาประวัติศาสตร์ สาขาวิชาการพัฒนาสังคม และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาภูมิศาสตร์ สาขาวิชาจิตวิทยาเพื่อการแนะแนว เป็นต้น
ต่อมาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ยกฐานะเป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร" ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ได้มีการรวมคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เข้าด้วยกันเป็น "คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร"
และในปี พ.ศ. 2546 ทางสภามหาวิทยาลัยนเรศวรได้มีมติในการปรับโครงสร้างหน่วยงานใหม่ โดยให้รวมคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เป็นคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และให้จัดตั้งคณะใหม่ 3 คณะ ซึ่งมี "คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร" รวมอยู่ด้วย
ปี พ.ศ. 2557 คณะสังคมศาสตร์ ได้รับการประเมินให้เป็นคณะวิชาที่ผู้ใช้บัณฑิตระดับปริญญาตรี ที่สำเร็จการศึกษา ปีการศึกษา 2555 มีระดับความพึงพอใจในด้านคุณภาพของบัณฑิตและการพัฒนาบัณฑิตตามอัตลักษณ์ อยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด  และมีคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับทุกคณะวิชาในมหาวิทยาลัยนเรศวร โดยตามตัวบ่งชี้เรื่องคุณภาพของบัณฑิตระดับปริญญาตรี  คณะสังคมศาสตร์ ได้คะแนนสูงสุดใน 3 มิติ คือ ด้านคุณธรรมจริยธรรม ด้านทักษะทางปัญญา และด้านทักษะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลและความรับผิดชอบ และตัวบ่งชี้  เรื่อง ผลการพัฒนาบัณฑิตตามอัตลักษณ์ คณะสังคมศาสตร์ ได้คะแนนสูงสุดใน 4 มิติ คือ ด้านเก่งคน ด้านเก่งคิด ด้านเก่งครองชีวิต ด้านเก่งพิชิตปัญหา
ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2558 คณะสังคมศาสตร์ ได้ครบรอบการก่อตั้ง 41 ปี และพร้อมๆ กันนี้ จะเป็นปีแห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยนเรศวรครบรอบ 25 ปี คณะสังคมศาสตร์ จึงมุ่งมั่นสู่การเป็นคณะวิชาที่เน้นการศึกษาวิจัยประเด็นด้านสังคมศาสตร์อย่างเข้มข้น การสร้างนวัตกรรม ด้วยมาตรฐานทางวิชาการซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับสากล โดยเน้นการบูรณาการการเรียนการสอน การบริการวิชาการ การทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เพื่อให้บัณฑิตของคณะเป็นที่ต้องการของผู้ใช้บัณฑิตสืบต่อไป
ภาควิชา
ปัจจุบัน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย 4 ภาควิชา ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรในสาขาวิชา ได้แก่
ภาควิชารัฐศาสตรค์และรัฐประศาสนศาสตร์
เดิมภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คือ ภาควิชารัฐศาสตร์ สังกัดคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก รับผิดชอบการเรียนการสอนร่วมกับคณะศึกษาศาสตร์ ผลิตบัณฑิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์ นอกจากนี้ ภาควิชารัฐศาสตร์ ยังได้เปิดวิชาโทรัฐศาสตร์ให้นิสิตทุกคณะ ทุกเอก ได้มีโอกาสเลือกเรียน และยังเป็นทุกรายวิชาในวิชาโทรัฐศาสตร์ให้เป็นวิชาเลือกเสรีอีกด้วย
ต่อมาในที่ประชุมคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยครั้งที่ 28/2552 วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2552 มีมติให้จัดตั้งภาควิชาในคณะสังคมศาสตร์ สาขาวิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ จึงได้จัดตั้งเป็น ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ตราสัญลักษณ์
ภาควิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มีสัญลักษณ์ คือ สิงห์ม่วงในโล่กลมโบราณ ซึ่งสื่อความหมายถึง โล่กลมโบราณ อันหมายถึง สัญลักษณ์ที่นำมาจากตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยนเรศวร สื่อถึงการเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยนเรศวรและสีม่วง คือ สีประจำวันพระราชสมภพของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และเป็นสีประจำจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยนเรศวรอีกด้วย
คติพจน์
"เจตน์จำนงสิงห์นเรศวร เพื่อประเทศ เพื่อประชา"
เพลงประจำภาควิชา
"ชูเกียรติสิงห์ม่วง" นอกจากนี้ยังมีเพลงอื่นๆ อีก อาทิ สิงห์ม่วงมอนอ เลือดสิงห์เดียวกัน เป็นต้น
นาตาลี โคล
นาตาลี โคล (Natalie Maria Cole) (6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950 - 31 ธันวาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักร้อง - นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นลูกสาวของแนท คิง โคล นาตาลีประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1970 ในฐานะศิลปินอาร์แอนด์บี โดยมีผลงานเพลงฮิตอย่าง "This Will Be", "Inseparable", และ "Our Love". หลังการล้มเหลวจากยอดการขายและการแสดงอันเนื่องมาจากการติดสารเสพติดอย่างหนักหน่วงของเธอ โคลปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินป็อปพร้อมอัลบั้ม Everlasting ปี 1987 และเธอยังได้ร้องเพลง "Pink Cadillac". ของ บรูซ สปริงส์ทีน, ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 เธอได้อัดเพลงเพื่ออุทิศแก่พ่อของเธอ และถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเธอ อัลบั้ม Unforgettable... with Love มียอดขายถึง 7 ล้านแผ่นและยังทำให้โคลได้ รางวัลแกรมมี่ หลายรางวัล, ผลงานของเธอมียอดขายถึง 30 ล้านแผ่นทั่วโลก
เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2015 โคลได้เสียชีวิตลงด้วยวัย 65 ปี ที่โรงพยาบาล Cedars-Sinai Medical Center จากภาวะหัวใจล้มเหลว
ประวัติ
นาตาลี โคล เกิดในโรงพยาบาล Cedars of Lebanon Hospital ที่ ลอสแอนเจลิส และเป็นลูกสาวของนักร้องแจ็สชาวอเมริกัน แนท คิง โคล โดยมารดาของโคล ฮอว์คกิน อิลลิตัน เป็นอดีตสมาชิกกลุ่มออร์เคสตราอย่าง Duke Ellington Orchestra ที่เคยทำหน้าที่ร้องนำ
นอร์ทโอล์มสเต็ด
นอร์ทโอล์มสเต็ด เป็นเมืองใน เทศมณฑลคูยาโฮกา (Cuyahoga County) รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ดเป็นชานเมืองฝั่งตะวันตกของคลีฟแลนด์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 8 ในเทศมณฑลคูยาโฮกา ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 มีประชากรจำนวน 32,718 คน
ประวัติ
หลังจากการอพยพถิ่นฐานของชาวยุโรปสู่ทวีปอเมริกา พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นเมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของ แคนาดา (ฝรั่งเศสใหม่) ในสมัยอาณานิคมของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาฝรั่งเศสยอมยกให้แก่ บริเตนใหญ่ ในปีพ.ศ. 2306 และพื้นที่นี้เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้ส่วนหนึ่งเป็น รัฐเกแบ็ก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ดินดังกล่าวได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ เขตสงวนธรรมชาติคอนเนคทิคัตตะวันตก ในเขตดินแดนตะวันตกเฉียงเหนืออ้างสิทธิโดยรัฐคอนเนคทิคัตในสมัยนั้น จากนั้นก็ถูกซื้อโดยบริษัท คอนเนทิคัตแลนด์ ในปีพ.ศ. 2338 ซึ่งทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์แบ่งขายที่ดินบริเวณดังกล่าว
ในปีพ.ศ. 2349 แอรอน โอล์มสเต็ด (Aaron Olmsted) ซื้อที่ดินซึ่งประกอบไปด้วยพื้นที่ปัจจุบันของ เมืองโอล์มสเต็ดฟอลส์, เมืองนอร์ทโอล์มสเต็ด (North Olmsted) และ เมืองโอล์มสเต็ด (Olmsted Township) ในราคา 30,000 เหรียญสหรัฐ ต่อมาในปีพ.ศ. 2358 David Johnson Stearns ชาวรัฐเวอร์มอนท์และผู้บุกเบิกอี่น ๆ จากภูมิภาคนิวอิงแลนด์ ได้เข้าถากถางพื้นที่เพื่อตั้งถิ่นฐาน
ชื่อที่ปรากฏในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเคยเรียกพื้นที่นี้ว่า ชุมชนคิงส์ตัน (Kingston) ในปีพ.ศ. 2366 ผู้คนได้รวมตัวกันจัดตั้งเป็นเมืองและให้ชื่อว่า เล็นนอกซ์ (Lenox) ต่อมาในปีพ.ศ. 2369 ชาร์ลส์ ไฮด์ โอล์มสเต็ด ลูกชายของแอรอน โอล์มสเต็ด ได้เสนอบริจาคหนังสือจากคอลเลกชันส่วนตัวของบิดาที่สะสมในคอนเนทิคัตให้แก่ชาวเมืองเลน็อกซ์เพื่อเป็นข้อต่อรองในการเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นโอล์มสเต็ด (Olmstead) เพื่อเป็นเกียรติแก่บิดาของเขา หนังสือเหล่านี้ต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของ Ox Cart Library