cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สิทธิวินายกมนเทียร (สิทธเฏก)
ความสำคัญทางศาสนา
มูรติของพระคเณศที่ประดิษฐานที่นี่ทรงมีงวงที่หันไปทางขวา ต่างจากเทวรูปทั่วไปวึ่งนิยมทำโดยให้งวงไปทางซ้าย เชื่อกันว่าพระคเณศที่ทรงมีงวงหัวไปทางขวาแบบนี้นั้นทรงกำลังอย่างมากและโปรดได้ยากกว่า ในบรรดาอัษฏวินายกทั้งแปด มีเพียงที่นี่ที่พระคเณศทรงหันงวงไปทางขวา ดั้งเดิมแล้วยึดถือว่าลักษณะที่ทรงมีงวงไปทางขวานี้เรัยกว่า “สิทธิวินายก” คือผู้ประทาน “สิทธิ” ("ความสำเร็จ, มีชัย", "พลังอำนาจเหนือธรรมชาติ") มนเทียรนี้จึงเรียกว่าเป็น “ชครุตเกษตร” (jagrut kshetra) ที่ซึ่งเทพประธานทรงมีพละกำลังสูงมากเป็นพิเศษ
ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์
{| align=right
ไซเลนต์ไนต์ หรือ คืนนั้นเงียบสนิท (คาทอลิก), ยามราตรี ศรีหรรษา (โปรเตสแตนต์), หรือ ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์ (Stille Nacht, heilige Nacht, Silent Night) เป็นเพลงคริสต์มาสที่มีชื่อเสียง ต้นฉบับดั้งเดิมของเพลงนี้เป็นภาษาเยอรมัน โยเซฟ โมร์ บาทหลวงชาวออสเตรีย ประพันธ์เนื้อร้องโดย ฟรันซ์ ซาเวอร์ กรูเบอร์ ประพันธ์ทำนอง รูปแบบที่นิยมแสดงกันในปัจจุบันแตกต่างไปจากแบบดั้งเดิมเล็กน้อย คือ แบบของกรูเบอร์นั้นจะเป็นอัตราจังหวะ 6/8 และจะร้องเร็วกว่าฉบับปัจจุบันที่ค่อนข้างช้า
สเปซเอ็กซ์สตาร์ชิป
ระบบยานอวกาศสตาร์ชิปสเปซเอ็กซ์ (SpaceX Starship) เป็นยานพาหนะยิงจรวดแบบสองขั้นตอนสู่วงโคจรที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้อย่างสมบูรณ์ ภายใต้การพัฒนาโดย SpaceX ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 โดยเป็นโครงการเที่ยวบินอวกาศส่วนตัวที่หาทุนด้วยตนเอง
เทยเที่ยวไทย
เทยเที่ยวไทย เป็นรายการท่องเที่ยวในรูปแบบไลฟ์สไตล์ของกะเทย ปัจจุบันออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 22:30 น. ทางจีเอ็มเอ็ม 25 และอัปโหลดวิดีโอลงยูทูบทางช่อง GMMTV และ เทยเที่ยวไทย & friends ดำเนินรายการโดย กอล์ฟ-กิตติพัทธ์ ชลารักษ์ ก๊อตจิ-ทัชชกร บุญลัภยานันท์ และ เจนนี่ ปาหนัน ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 โดยช่วงแรกออกอากาศทางช่องแบงแชนแนล
Wannabe Contest 2018 (พ.ศ. 2561)
เป็นโปรเจกต์ประกวดออกแบบเสื้อผ้าที่เปิดโอกาสให้ผู้ชมส่งผลงานการออกแบบเสื้อผ้าเพื่อนำมาใช้ในช่วง Wanna Be On Top ของรายการ โดยแบ่งการแข่งขันออกเป็น 4 รอบ ได้แก่
เทยแก่แหมทำดี (พ.ศ. 2562)
เป็นโปรเจกต์ฉลองครบรอบ 8 ปีของรายการ โดยการเชิญ 6 กะเทยผู้ทรงอิทธิพลในวงการมาร่วมกันทำโครงการเพื่อมอบสิ่งดีๆให้แก่สังคม ประกอบด้วย
อีบราอีมา โกนาเต
อีบราอีมา โกนาเต (Ibrahima Konaté; เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ลิเวอร์พูลในพรีเมียร์​ลีก​ และฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
เริ่มต้น
โกนาเตเติบโตขึ้นมาในเขตที่ 11 ของปารีส และเล่นให้กับทีมเยาวชนของปารีส เมื่ออายุได้ 14 ปี เขาออกจากทีมเพื่อไปเข้าร่วมทีมโซโชซ์ และเข้าโรงเรียนประจำเมื่ออายุ 15 ปี เดิมทีโกนาเตเริ่มต้นอาชีพนี้ด้วยตำแหน่งกองหน้า ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเล่นกองหลังแทน
โซโช
โกนาเตลงเล่นในฐานะนักเตะอาชีพครั้งแรกในเกมที่พ่ายให้กับโอแซร์ ด้วยคะแนน 1–0 ในลีกเดอ เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2017 ขณะอายุเพียง 17 ปี
แอร์เบ ไลพ์ซิช
หลังจากประสบความสำเร็จในฤดูกาลที่เปิดตัวด้วยการลงเล่น 12 นัดและ 1 ประตูในครึ่งฤดูกาล โกนาเตเซ็นสัญญากับแอร์เบ ไลพ์ซิช สโมสรจากบุนเดิสลีกาแบบไร้ค่าตัวเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2017 ด้วยสัญญาห้าปี  โกนาเตยิงประตูแรกให้กับทีมในเกมที่ชนะฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ ด้วยคะแนน 4–0
ลิเวอร์พูล
ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 อีเอฟแอลคัพ 2022 นัดชิงชนะเลิศ ลิเวอร์พูล เจอกับ เชลซี ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ เชลซี ในการดวลจุดโทษ 11-10 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์อีเอฟแอลคัพ สมัยที่ 9 ได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2022 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก โกนาเตทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ เบนฟิกา จากโปรตุเกส 3-1 ต่อมา ในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2022 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง โกนาเตทำประตูที่ 2 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับ เบนฟิกา จากโปรตุเกส 3-3 รวมผลสองนัด ลิเวอร์พูล เอาชนะ เบนฟิกา 6-4 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2022 เอฟเอคัพ รอบรองชนะเลิศ โกนาเตทำประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ แมนเชสเตอร์ซิตี 3-2 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ เอฟเอคัพ ได้สำเร็จ
ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 เอฟเอคัพ รอบชิงชนะเลิศ 2022 ลิเวอร์พูล เจอกับ เชลซี ที่สนามกีฬาเวมบลีย์ สุดท้าย ลิเวอร์พูล เอาชนะ เชลซี ในการดวลจุดโทษ 6-5 ช่วยให้ ลิเวอร์พูล คว้าแชมป์เอฟเอคัพ สมัยที่ 8 ได้สำเร็จ ต่อมา ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 พรีเมียร์ลีก นัดปิดฤดูกาล ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เจอกับ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ เป็นนัดตัดสินแชมป์พรีเมียร์ลีกระหว่าง ลิเวอร์พูล กับ แมนเชสเตอร์ซิตี ในนัดนี้ ลิเวอร์พูล จะต้องชนะ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ และต้องลุ้นให้ แมนเชสเตอร์ซิตี ไม่ชนะ แอสตันวิลลา ด้วย ลิเวอร์พูล ก็จะได้แชมป์พรีเมียร์ลีก โดย ลิเวอร์พูล เอาชนะ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 3-1 แต่สุดท้าย แมนเชสเตอร์ซิตี เอาชนะ แอสตันวิลลา 3-2 ทำให้ ลิเวอร์พูล พลาดโอกาสคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก อย่างน่าเสียดาย
ทีมชาติ
โกนาเตเกิดในฝรั่งเศส มีเชื้อสายมาลี เขาเล่นทีมชาติชุดเยาวชนให้กับฝรั่งเศส
รูปแบบการเล่น
โกนาเตถูกนำไปเปรียบเทียบกับเฟอร์จิล ฟัน ไดก์ เนื่องจากตำแหน่งการเล่น การเข้าสกัด ฝีเท้า และความแข็งแกร่งที่คล้ายกัน กุยโด เชเฟอร์ กล่าวว่า: "เขาสูง เร็ว เทคนิคดี และเขามีความเป็น เฟอร์จิล ฟัน ไดก์ นิดหน่อย ... เขามีศักยภาพที่สูงมาก เป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม เขามีความเร็วที่ดีและไม่เข้าปะทะแบบคนโง่เขลา - เขาเป็นผู้เล่นที่ชาญฉลาดมาก" โกนาเตยังเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการส่งบอลและการสกัดลูกกลางอากาศที่แข็งแกร่ง
อ้างอิง
1999
ดีนาร์อิรัก
ดีนาร์ (دينار, ; สัญลักษณ์: د.ع; รหัส: IQD) เป็นสกุลเงินของประเทศอิรัก ออกโดยธนาคารกลางอิรัก สามารถแบ่งได้เป็นหน่วยย่อยได้ 1000 ฟิลส์ (فلس) แต่ปัจจุบันไม่ได้ใช้ เนื่องจากผลของเงินเฟ้อ
ประวัติ
ดีนาร์อิรักเริ่มใช้ในระบบครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1932    โดนแทนที่เงินสกุลรูปีอินเดียซึ่งใช้มาตั้งแต่การครอบครองของสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามครั้งที่ 1
พัฒนาการหลัง ค.ศ. 1990
อย่างไรก็ตาม ดีนาร์สวิสยังคงใช้หมุนเวียนในพื้นที่ชาวเคิร์ดในอิรัก โดยรัฐบาลเคิร์ดปฏิเสธที่จะยอมรับธนบัตรดีนาร์ซัดดัมซึ่งมีคุณภาพต่ำ และเนื่องจากการเพิ่มขึ้นอย่างมากของปริมาณเงินดีนาร์ซัดดัม ในขณะที่ปริมาณดีนาร์สวิสมีเท่าเดิม ดีนาร์สวิสจึงแข็งค่าขึ้นอย่างมาก ดังนั้นพื้นที่ทางตอนเหนือของอิรักใช้สกุลเงินที่เสถียรจึงไม่ได้รับผลกระทบจากภาวะเงินเฟ้อ ในขณะที่ส่วนอื่นๆ ของประเทศต้องเผชิญกับภาวะเงินเฟ้ออย่างหนัก
หลังจากซัดดัม ฮุสเซนถูกโค่นล้มในการการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 สภาปกครองอิรักได้พิมพ์เงินดีนาร์ซัดดัมออกมาเพิ่มเป็นมาตรการชั่วคราวในระหว่างกระบวนการสร้างสกุลเงินใหม่
และในช่วงตั้งแต่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ถึง 15 มกราคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลชั่วคราวร่วมได้ออกเงินดีนาร์อิรักใหม่ เงินดีนาร์อิรักใหม่ถูกแลกเปลี่ยนโดยกำหนดอัตราเท่าเดิมสำหรับดีนาร์ซัดดัม ในขณะที่ดีนาร์สวิสถูกแลกเปลี่ยนในอัตรา 1 ดีนาร์สวิส = 150 ดีนาร์ใหม่
นิวรณ์
นิวรณ์(อ่านว่า นิ-วอน) (nīvaraṇāna) แปลว่า เครื่องกั้น ใช้หมายถึงธรรมที่เป็นเครื่องปิดกั้นหรือขัดขวางไม่ให้บรรลุความดี ไม่เปิดโอกาสให้ทำความดี และเป็นเครื่องกั้นความดีไว้ไม่ให้เข้าถึงจิต เป็นอุปสรรคสำคัญที่ทำให้ผู้ปฏิบัติบรรลุธรรมไม่ได้หรือทำให้เลิกล้มความตั้งใจปฏิบัติไป
นิวรณ์มี 5 อย่าง คือ
ลักษณะ
บุคคลย่อมไม่อาจมองเห็นใต้น้ำได้สะดวกฉันใด เมื่อจิตมีนิวรณ์ บุคคลย่อมไม่อาจเห็นจิตตามจริงได้สะดวกฉันนั้น
องค์ฌานที่เป็นปฏิปักษ์ต่อนิวรณ์
เมื่อจิตเป็นอัปปนาสมาธิจนเกิดองค์ฌานทั้ง 5 ย่อมทำลายนิวรณ์ลงได้ ชั่วคราว คือในขณะอยู่ในฌาน และนอกฌาน เมื่อยังทรงอารมณ์ฌานไว้ได้อยู่ (ฌานยังไม่เสื่อม)
อาหารของนิวรณ์
ร่างกายนี้มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ แม้ฉันใด นิวรณ์ทั้งห้า ก็มีอาหารเป็นที่ตั้ง ดำรงอยู่ได้เพราะอาศัยอาหาร ไม่มีอาหารดำรงอยู่ไม่ได้ ฉันนั้นเหมือนกัน อาหารของนิวรณ์ในที่นี้ หมายถึง ปัจจัยอันนำมาซึ่งผลคือ นิวรณ์ (ซึ่งอาหารของนิวรณ์ทั้งหมดนั้น ถ้าสังเกตดูจะพบว่ามี การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย หรือ อโยนิโสมนสิการเป็นองค์ประกอบด้วยเสมอ)
อาหารของกามฉันท์
สิ่งที่เป็นอาหารให้กามฉันท์ที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือกามฉันท์ที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งสวยๆงามๆ (ศุภนิมิต) หรืออารมณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากได้ พบสิ่งสวย ๆ งาม ๆ
อาหารของพยาบาท
สิ่งที่เป็นอาหารให้พยาบาทที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือพยาบาทที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่ทำให้เกิดความขุ่นเคืองใจ ขัดใจ (ปฏิฆนิมิต)
อาหารของถีนมิทธะ
สิ่งที่เป็นอาหารให้ถีนมิทธะที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือถีนมิทธะที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งเหล่านี้ คือ
อาหารของวิจิกิจฉา
สิ่งที่เป็นอาหารให้วิจิกิจฉาที่ยังไม่เกิด เกิดขึ้น หรือวิจิกิจฉาที่เกิดแล้วให้เจริญไพบูลย์ยิ่งขึ้น ได้แก่ การมีอยู่ หรือ การกระทำในใจโดยไม่แยบคาย (อโยนิโสมนสิการ) ในสิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งความสงสัย
ลูกัส เปเรซ
ลูกัส เปเรซ มาร์ติเนซ (Lucas Pérez Martínez; เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1988) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ลูกัส (Lucas) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเอลเช สโมสรในลาลิกา
ในต้นฤดูกาล 2016–17 เปเรซได้ย้ายมาอาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ด้วยค่าตัวประมาณ 17.1 ล้านปอนด์ (ราว 855 ล้านบาท) พร้อมกับชโคดรัน มุสทาฟี กองหลังชาวเยอรมัน จากบาเลนเซีย และถือเป็นผู้เล่นรายที่ 5 ที่อาร์เซนอลซื้อตัวมาในฤดูกาลนี้ ก่อนการซื้อตัวผู้เล่นจะปิดลงเพียงวันเดียว
เปเรซ ลงเล่นให้อาร์เซนอลทันที ในนัดที่ 4 ของพรีเมียร์ลีกฤดูกาลนี้ ในการพบกับเซาแทมป์ตัน ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ด้วยการเป็นตัวจริง พร้อมกับมุสทาฟี ที่ย้ายมาพร้อมกันทันที โดยตรงกับวันคล้ายวันเกิดครบรอบปีที่ 28 ของเปเรซพอดี เช่นเดียวกับโลร็อง โกเซียลนี แต่เปเรซถูกเปลี่ยนตัวออกมาในนาทีที่ 62 และเป็นออลีวีเย ฌีรู ที่ถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทน และได้รับการวิจารณ์ว่ายังไม่สามารถปรับตัวให้กับการเล่นของสโมสรได้ ต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่ง
เปเรซยิงลูกแรกให้อาร์เซนอลในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2016 ในรายการอีเอฟแอลคัพ หรือลีกคัพ รอบสาม ในนัดที่ไปเยือนนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ที่สนามซิตีกราวด์ ด้วยลูกแรกเป็นจุดโทษในนาทีที่ 60 และลูกที่สองในนาทีที่ 71 ผลการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไป 0–4
หลังคาแดง
หลังคาแดง เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท นำแสดงโดย ธงไชย แมคอินไตย์ ในบทบาทของคนบ้าชื่อ "โกยทอง" หรือ "ทองดี" ร่วมด้วย จินตหรา สุขพัฒน์, มยุรา ธนะบุตร, ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง, อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ, ธิติมา สังขพิทักษ์ และ ล้อต๊อก โดยมี สุทธิพงษ์ ธรรมวุฒิ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ทำรายได้ประมาณ 9 ล้านบาท ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. บันทึกเสียงจริง ซาวด์ออนฟิล์ม ในปี พ.ศ. 2547 ได้มีการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 สี ผ่านการพิจารณาอนุมัติของบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาและการบริหารช่อง 7 ออกอากาศวันที่ 28 เมษายน - 3 มิถุนายน 2547 นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์, จีรนันท์ มะโนแจ่ม, สินจัย เปล่งพานิช, กิตติพันธ์ พุ่มสุโข, ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ โดย ศรัณยู วงษ์กระจ่าง เป็นผู้กำกับการแสดงและร่วมแสดง แต่หลังจากนั้นได้มีคำสั่งจากบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาการบริหารช่องเจ็ด ให้ลดจำนวนตอนออกอากาศลง เป็นคำสั่งจากบอร์ดบริหารช่องเจ็ด
โครงเรื่อง
ทองดีเป็นคนจรจัดแต่ถูกเข้าใจผิดคิดว่าเป็นโกยทอง มหาเศษฐีที่ป่วยเป็นโรคประสาท จึงถูกจับมาอยู่โรงพยาบาลบ้า โฉมศรีภรรยาของโกยทองต้องการให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเซ็นต์ชื่อรับรองว่าโกยทองเป็นบ้า ทองดีได้รู้จักกับอาลัย สาวน้อยซึ่งมีอาการทางจิต ทองดีสนิทกับเธอและคอยดูแลเธอ โฉมต้องการได้กุญแจสมบัติ ทองดีปฏิเสธว่าเขาไม่ใช่โกยทอง โฉมก็ยังดื้อ ทองดีโมโหบีบคอโฉม เขาจึงถูกนำไปช็อตไฟฟ้า เขาเริ่มจำเรื่องราวและนึกถึงโกยทองกับกุญแจได้ ทองดีพาโฉมมาพบโกยทองและเอากุญแจให้โฉม แต่ถูกคนบ้าแย่งไป โฉมและโกยทองตามไปจนหลุดเข้าไปในเขตคนบ้าขั้นหนัก ทองดีก็เลยพาอาลัยหนีจากโรงพยาบาลบ้า
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2544
'''การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2544''' เป็นการลงมติของสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีในตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 นายชวน หลีกภัย พ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการยุบสภาผู้แทนราษฎร
นายอุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้เปิดสภาเพื่อเลือกนายกรัฐมนตรีคนใหม่ โดยจะเปิดโอกาสให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเสนอชื่อบุคคลที่เหมาะสมจะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยได้กำหนดวิธีการลงคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีแบบเปิดเผย ด้วยการขานชื่อสมาชิก 500 คนตามลำดับตัวอักษร
โดยพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ได้เสนอชื่อพันตำรวจโท ดร.ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทย เป็นนายกรัฐมนตรี ในขณะที่ฝ่ายค้านไม่ได้เสนอชื่อบุคคลเข้าแข่งขัน
ผลการลงมติ
ภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนน นาย อุทัย พิมพ์ใจชน ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ประกาศผลการนับคะแนนเลือกนายกรัฐมนตรีว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรหัวหน้าพรรคไทยรักไทย ได้รับคะแนนเสียงเห็นชอบจำนวน 340 เสียง ไม่เห็นชอบ 127 เสียง และงดออกเสียง 30 เสียง จึงถือว่า ทักษิณ ชินวัตร ได้รับคะแนนเสียงมากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของสภาผู้แทนราษฎรแล้ว และได้รับความเห็นชอบตามมติของสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544
อำเภอบางน้ำเปรี้ยว
บางน้ำเปรี้ยว เป็น 1 ใน 11 อำเภอของจังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นพื้นที่ชุมทางรถไฟโดยมีสถานีรถไฟชุมทางคลองสิบเก้าที่เป็นทางแยกทางรถไฟสายชุมทางแก่งคอย–คลองสิบเก้า และทางรถไฟสายกรุงเทพ–อรัญประเทศ–ปอยเปต และมีสถานีรถไฟบางน้ำเปรี้ยวเป็นสถานีประจำอำเภอ และยังเป็นพื้นที่ของปากคลองแสนแสบ เป็นคลองที่ขุดขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) เพื่อเชื่อมแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำบางปะกงเข้าด้วยกัน รวมถึงเป็นพื้นที่ชุมทางของ 3 แม่น้ำซึ่งแม่น้ำนครนายกบรรจบกับแม่น้ำปราจีนบุรีที่ปากน้ำโยธะการวมเป็นแม่น้ำบางปะกง
ประวัติ
อำเภอบางน้ำเปรี้ยว ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 เดิมตั้งอยู่ที่บ้านต้นสำโรง ตำบลบางขนาก มีหลวงพิศาลเกษตรสมบูรณ์เป็นนายอำเภอและใช้บ้านพักเป็นที่ว่าการอำเภอ ต่อมาได้ปลูกสร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2448 ที่หมู่ 2 ตำบลบางน้ำเปรี้ยว ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอใหม่ด้วยงบประมาณของรัฐ ตั้งอยู่ฝั่งเหนือของคลองแสนแสบ (คลองบางขนาก) และในปี พ.ศ. 2540 ได้สร้างที่ว่าการอำเภอแห่งใหม่โดยสร้างอยู่ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอเดิม และใช้เป็นสถานที่ราชการมาจนทุกวันนี้
การที่มีชื่อว่า “อำเภอบางน้ำเปรี้ยว” ตามคำบอกเล่าของผู้สูงอายุว่าอำเภอบางน้ำเปรี้ยวนี้เดิม  เมื่อถึงฤดูแล้งน้ำในลำคลองแห้งขอดขุ่นข้นมีรสเปรี้ยว จึงได้ชื่อว่าตำบลบางน้ำเปรี้ยว และขนานนามอำเภอว่า “อำเภอบางน้ำเปรี้ยว” แต่เดิมมามีสภาพเป็นที่รกร้างว่างเปล่า ตอนใต้ราบลุ่มต่ำตอนเหนือสูงขึ้นมีพงหญ้าต้นโขมง เป็นที่อาศัยของช้างป่า และสัตว์ป่าหลายชนิด มีราษฎรประกอบอาชีพทำนา อยู่แถบริมคลองเพียงเล็กน้อย ต่อมา ร.ศ. 311 บริษัท คูนาสยาม ได้เข้ามาทำการขุดคลอง 18 และคลอง 19, คลอง 20, คลอง 21  และจัดทำประตูระบายน้ำขึ้นทำให้ดินจืดคลายความเปรี้ยวลงมาก จึงทำให้ราษฎรจากที่อื่นพากันอพยพมาจากที่ต่าง ๆ เพื่อประกอบอาชีพทำนามากขึ้น
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบางน้ำเปรี้ยวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 148 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบางน้ำเปรี้ยวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
พลลาเลศวร ปาลี
พลลาเลศวร (มราฐี: बल्लाळेश्वर; Ballaleshwar ตรงตัว: "จ้าวแห่งพลลาล": Ballal's Lord) เป็นโบสถ์พราหมณ์ของพระพิฆเนศ หนึ่งในอัษฏวินายกแปดแห่ง พลลาเลศวรตั้งอยู่ในหมู่บ้านปาลี (Pali) ห่างจากเมืองโรหะ (Roha) 28 กิโลเมตรในเขตไรคัท ตั้งอยู่ระหว่างป้อมสรัสคัท (Sarasgad) และแม่น้ำอัมบา (Amba)
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศโซมาเลีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศโซมาเลียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา โดยจะเป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ของประเทศนับตั้งแต่เข้าร่วมครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
พลลาเลศวร ปาลี
สถาปัตยกรรม
ผู้ก่อสร้างคือโมเรศวร วิถถัล สินทกร (Moreshvar Vitthal Sindkar) หรือ ทิกเห (Dighe) ก่อสร้างมนเทียรนี้ขึ้นในปี 1640 เขาเป็นหนึ่งในผู้สร้างงานของศิวาจี มนเทียรหลังเดิมซึ่งสร้างไม้นั้นถูกรื้อและสร้างใหม่ด้วยหินในปี 1760 ออกแบบโดยศรี ฟัดนีส (Shri Fadnis) โดยสร้างออกมาในลักษณะของรูปอักษรคำว่า "ศรี" โดยการผสมปรอทและซีเมนต์ในการก่อสร้าง มนเทียรซึ่งหันหน้าไปทางตะวันออกนี้ออกแบบมาอย่างดีเพื่อให้แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณส่องลงมาที่มูรติระหว่างการทำพิธีอารตีพอดี ระฆังหนึ่งของมนเทียรนั้นนำกลับมาโดย Chimaji Appa หลังทำศึกกับชาวโปรตุเกสใน Vasai และ Sasti ชนะ
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กรีฑา
โซมาเลียได้รับโควต้าความเป็นสากลจาก IAAF ให้ส่งนักกีฬาสองคน (ชาย 1 คนและหญิง 1 คน) เพื่อแข่งขันโอลิมปิก
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร
จังหวัดชุมพร มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดชุมพรมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ หลวงสโมสรราชกิจ (คอยู่จีน ณ ระนอง)
มณฑลปุเณ
มณฑลปุเณ (Pune Division) หรือชื่อเดิม ภูมิภาคเทศ (Desh region) เป็นหนึ่งในมณฑล (administrative division) ของรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย อาณาเขตของมณฑลปุเณติดต่อกับมณฑลโกนกันทางตะวันตก, มณฑลนาศิกทางเหนือ, มณฑลออรังคาบาดทางตะวันออก และรัฐกรณาฏะทางใต้ ในมณฑลปุเณแบ่งการปกครองย่อยเป็น 6 อำเภอ (district) ได้แก่ โกลหปุระ, ปุเณ, สังคลี, สตร, โสลาปุระ
ประภัตร โพธสุธน
ประภัตร โพธสุธน (เกิด 1 สิงหาคม พ.ศ. 2492) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา เลขาธิการพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตเลขาธิการพรรคชาติไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรีหลายสมัย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการในหลายกระทรวง หลายสมัย
ประวัติ
นายประภัตร เกิดวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2492 เป็นชาวอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยกำเนิด สถานภาพปัจจุบันยังโสด  นายประภัตรชื่นชอบในการอนุรักษ์วิถีชีวิตความเป็นไทย บ้านพักส่วนตัวที่อำเภอศรีประจันต์ได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แสดงถึงวัฒนธรรมชาวนาไทย และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่ออีกแห่งหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี คือ หมู่บ้านอนุรักษ์ควายไทย
ประภัตร จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณฑิต จากประเทศอินเดีย และระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สมองกลนักสู้
สมองกลนักสู้ (Angelic Layer) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดยนักเขียนชาวญี่ปุ่น CLAMP ในต้นฉบับเป็นภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์คะโดะกะวะ และในประเทศไทย จัดพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ นอกจากนั้นตัวละครในสมองกลนักสู้ยังปรากฏตัวในเรื่อง สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ เช่นกัน
ประภัตร โพธสุธน
สภาผู้แทนราษฎร
ประภัตร กลับเข้าสู่งานการเมืองอีกครั้งในการเลือกตั้งปี 2562 แต่เกิดความขัดแย้งเรื่องพื้นที่ลงสมัครรับเลือกตั้งระหว่างเขากับ จองชัย เที่ยงธรรม ในที่สุดนายจองชัย จึงย้ายไปลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคภูมิใจไทย แข่งขันกับนายประภัตร ผลการเลือกตั้งปรากฏว่านายประภัตร โพธสุธน ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 14 และเป็น ส.ส.สุพรรณบุรีรวม 13 สมัย
สมองกลนักสู้
เนื้อเรื่อง
แองเจลิค เลเยอร์เป็นสิ่งบังเอิญที่เกิดขึ้นของมิฮาระ อิจิโร่(อิตจัง) เดิมทีเขาเป็นทีมแพทย์ซึ่งรักษาอาการป่วยของชิวโกะ เธอผู้นี้ไม่สามารถสั่งการให้ขาก้าวเดินได้อย่างคนปกติ การรักษาของทั้งคู่เริ่มโดยประดิษฐ์อุปกรณ์ให้ไฟติด ทั้งนี้ชิวโกะจะต้องสวมที่ครอบศีรษะและสั่งการให้ไฟกะพริบ เป็นการทดสอบว่าสมองของเธอไม่ผิดปกติ จากไฟธรรมดาถูกสร้างให้เป็นตุ๊กตา ชิวโกะใส่เฮดเซดเพื่อควบคุมให้ตุ๊กตาเคลื่อนไหว ทั้งนี้อิตจังต้องการนำตุ๊กตาไปทำเป็นขาเทียมเพื่อให้ชิวโกะกลับมาเดินได้ แต่เมื่องานวิจัยถูกนำเสนอออกไป ผู้ผลิตไม่อนุมัติงบประมาณในการผลิตขาเทียม ชิวโกะและอิตจังต่างผิดหลังกัยสิ่งที่คาดหวังแล้วไม่เป็นจริง ตุ๊กตาตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าชิวโกะทำให้เธอนึกถึงมิซากิลูกสาว จึงพูดออกมาว่า "มิซากิน่าจะได้เล่นสักครั้ง" และนั่นทำให้อิตจังเกิดความคิดอะไรบางอย่างได้... "แองเจลิค เลเยอร์" เป็นของเล่นที่ผลิตขายในเวลาต่อมา ตุ๊กตาที่อยู่ในไข่ใบเล็กสามารถออกมาวาดลวดลายการต่อสู้บนเลเยอร์ได้ตามแต่ที่ดิวส์แต่ละคนจะตั้งใจ "ของเล่น"จากความบังเอิญกลายเป็นเกมการต่อสู้ที่ได้ความนิยมสูงสุด ตามาด้วยการแข่งขันที่พริฟเฟิล พรินเซส รวมไปถึงการแข่งขันในทัวร์นาเม้นท์ใหญ่ๆ รายได้จากการขายของเล่นชิ้นนี้นำไปเป็นทุนสร้างขาเทียมให้ชิวโกะ เธอจึงเดินได้อีกครั้ง
ประภัตร โพธสุธน
รัฐมนตรี
ประภัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ พ.ศ. 2529 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร พ.ศ. 2535
ประภัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกครั้งในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2538 หลังจากนั้นได้เป็นรัฐมนตรีอีกสมัยในรัฐบาลชวน หลีกภัย ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2540 และปรับตำแหน่งมาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2543
หลังจากเว้นว่างจากตำแหน่งรัฐมนตรีไปนานกว่า 19 ปี เขาได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกครั้งในปี 2562 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หลังจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
ข้าราชการการเมือง
ประภัตร โพธสุธน เคยได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมือง ในตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2518 และ 2519
สถานีรถไฟอรัญประเทศ
สถานีรถไฟอรัญประเทศ ตั้งอยู่ที่ ตำบลอรัญประเทศ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เป็นสถานีรถไฟชั้น 1 ของทางรถไฟสายตะวันออก
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร รักษาการตำแหน่งเจ้ากรมรถไฟสายเหนือ ในปี พ.ศ. 2460 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รวมกรมรถไฟสายเหนือกับสายใต้เข้าเป็นกรมเดียวกัน เรียกว่า "กรมรถไฟหลวง" และให้พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมขุนกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมรถไฟหลวง และทรงบุกเบิกพัฒนากิจการต่างๆ ของกรมรถไฟหลวง ขยายเส้นทางเดินรถไฟสายเหนือและสายใต้เข้าด้วยกัน สายตะวันออกเฉียงเหนือทรงสร้างทางรถไฟจากนครราชสีมาถึงอุบลราชธานี สายตะวันออกจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ถึงอรัญประเทศ ทรงนำรถจักรดีเซลเข้ามาใช้เป็นประเทศแรกในทวีปเอเชีย
ในระหว่างที่การก่อสร้างทางสายเหนือและสายใต้ใกล้จะเสร็จ ก็ได้เริ่มทำการก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือและสายตะวันออกต่อไปอีก คือ  จากนครราชสีมาถึงสถานีอุบลราชธานี  และสถานีขอนแก่น  และจากสถานีหัวลำโพง   ถึงสถานีอรัญประเทศ พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว  ได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนแปลงทางรถไฟเป็นทางกว้าง 1  เมตร  ตามอย่างมาตรฐานที่นิยมในภูมิภาคของประเทศแถบนี้  แล้วสร้างทางรถไฟต่อจากฉะเชิงเทรา (แปดริ้ว) ไปเชื่อมกับทางรถไฟกัมพูชาที่ด่านคลองลึก อำเภออรัญประเทศ โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยทหารช่าง ในการวางราง มีร้อยเอกหลวงรณรงค์สงคราม  ยศในขณะนั้นต่อมาคือ (พันเอก พระยาทรงสุรเดช) หนึ่งในคณะราษฎรเป็นผู้บังคับการทหารช่างรถไฟ กองพันที่ 2 กรมทหารบกที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2461 ก่อสร้างทางรถไฟสายตะวันออกจากแปดริ้วถึงสถานีรถไฟปราจีนบุรี  ต่อจากนั้นกรมรถไฟหลวงได้ดำเนินการก่อสร้างเอง  และได้เปิดการเดินรถ  จากแปดริ้วถึงกบินทร์บุรี ระยะทาง  100  กิโลเมตร เมื่อวันที่ 1 มกราคม  พ.ศ. 2467 และเริ่มเปิดการเดินรถจากกบินทร์บุรีถึงสถานีอรัญประเทศ ระยะทาง 94  กิโลเมตร ในวันที่ 8 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2469 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การบริหารกิจการรถไฟเกี่ยวกับด้านเดินรถและด้านพาณิชย์ได้ก้าวหน้ามาตามลำดับโดยเฉพาะในปี  พ.ศ. 2496 การรถไฟได้รับการติดต่อจากการรถไฟกัมพูชา และจากการรถไฟมลายา  ขอให้เปิดการประชุมเพื่อเจรจาหารือทำความตกลงกันเกี่ยวกับการเดินขบวนรถเชื่อมต่อกัน  ผลของการประชุม คือ คณะผู้แทนรถไฟกัมพูชาได้เจรจาเรื่อง   การเชื่อมทางรถไฟกัมพูชากับรถไฟไทยในทางรถไฟสายตะวันออก (สายอรัญประเทศ) และได้เปิดการเดินรถไฟติดต่อระหว่างประเทศ ในวันที่  22  เมษายน  พ.ศ. 2498 ต่อมาได้หยุดการเดินรถไฟไประยะหนึ่ง ตั้งแต่วันที่  27  ตุลาคม พ.ศ. 2504 แล้วเปิดการเดินรถใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 แต่ก็ได้ยุติการเดินรถอีก  เมื่อวันที่  1  กรกฎาคม พ.ศ. 2517
เลสลี นีลเซน
เลสลี วิลเลียม นีลเซน, โอซี (Leslie William Nielsen, OC) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 - 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ดาราตลก ชาวแคนาดา-อเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่องและรายการโทรทัศน์มากกว่า 1,500 ครั้ง ได้รับบทบาทมากกว่า 220 บทบาท เขาเกิดในรีไจนา รัฐซัสแคตเชวัน เขามีชื่ออยู่ในกองทัพอากาศแคนาดาและทำงานเป็นดีเจก่อนที่จะได้รับทุนกับเนเบอร์ฮูดเพลย์เฮาส์ เขาเริ่มบทบาทอาชีพทงโทรทัศน์ใน ค.ศ. 1948 จากนั้นก็ปรากฏตัวในรายการโทรทัศน์กว่า 50 ครั้งภายในเวลา 2 ปี ทางด้านภาพยนตร์เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 โดยแสดงในบทดราม่า หนังคาวบอยและหนังรัก นีลเซนแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง Forbidden Planet (1956) and The Poseidon Adventure (1972) ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก
ด้านชีวิตส่วนตัวเขาสมรส 4 ครั้ง และมีบุตรสาว 2 คนจากการสมรสครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 นีลเซนเสียชีวิตขณะหลังอยู่ที่เมืองฟอร์ตลอเดอร์เดล รัฐฟลอริดา
อ้างอิง
1926 2010
กาย ฟอกส์
กาย ฟอกส์ (Guy Fawkes; 13 เมษายน ค.ศ. 1570 – 31 มกราคม ค.ศ. 1606) ที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า กวีโด ฟอกส์ (Guido Fawkes) อันเป็นชื่อที่เขาใช้ขณะสู้รบให้กับสเปนในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เป็นสมาชิกกลุ่มคาทอลิกอังกฤษแขวงผู้วางแผนแผนดินปืน (Gunpowder Plot) ที่ล้มเหลวในปี ค.ศ. 1605
ฟอกส์เกิดและได้รับการศึกษาในยอร์ก บิดาเขาเสียชีวิตเมื่อฟอกส์อายุได้แปดขวบ จากนั้น มารดาเขาสมรสกับผู้นับถือคาทอลิกที่ไม่เข้าร่วมกิจการของศาสนจักรแห่งอังกฤษ (recusant) ภายหลังฟอกส์เปลี่ยนมานับถือคาทอลิกและเดินทางไปแผ่นดินใหญ่ยุโรป ที่ซึ่งเขาสู้รบในสงครามแปดสิบปี โดยอยู่ฝ่ายสเปนคาทอลิก และสู้รบกับนักปฏิรูปดัตช์โปรเตสแตนต์ เขาเดินทางไปสเปนเพื่อแสวงการสนับสนุนกบฏคาทอลิกในอังกฤษ แต่ไม่สำเร็จ ภายหลังเขาพบทอมัส วินเทอร์ (Thomas Wintour) ซึ่งเดินทางกลับอังกฤษพร้อมกับเขาด้วย
ชื่อของฟอกส์กลายเป็นคำพ้องกับแผนระเบิดดินปืน มีการเฉลิมฉลองความล้มเหลวของแผนดังกล่าวในอังกฤษตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ตามประเพณีมีการเผาหุ่นจำลองของเขาบนกองไฟ ซึ่งมักร่วมด้วยการแสดงดอกไม้ไฟ
วัยเด็ก
กาย ฟอกส์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1570 ในย่านสโตนเกตของเมืองยอร์ก เขาเป็นบุตรคนที่สองจากสี่คนของเอดเวิร์ด ฟอกส์ ผู้แทนในคดี (proctor) และทนายความของศาลคันซิสทอรี (consistory court) หรือศาลสงฆ์ประเภทหนึ่งในยอร์ก และภรรยา อีดิธ บิดามารดาของกายเป็นสมาชิกคริสตจักรแห่งอังกฤษเช่นเดียวกับปู่ย่า ย่าเขาซึ่งมีชื่อเมื่อเกิดว่า เอลเลน แฮร์ริงตัน เป็นธิดาพ่อค้าคนสำคัญที่ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองยอร์กในปี ค.ศ. 1536 ทว่า ครอบครัวของมารดาเป็นคาทอลิกที่ไม่เข้าร่วมกิจการของคริสตจักรแห่งอังกฤษ (recusant) และลูกพี่ลูกน้อง ริชาร์ด คาวลิง บวชเป็นบาทหลวงคณะเยสุอิต กายเป็นชื่อที่พบน้อยในประเทศอังกฤษ แต่อาจได้รับความนิยมในยอร์กเพราะเป็นชื่อของผู้มีชื่อเสียงในท้องถิ่นคือ เซอร์กาย แฟร์แฟกซ์แห่งสตีตัน
ไม่มีใครทราบวันเกิดของฟอกส์ แต่เขาผ่านพิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนในโบสถ์เซนต์ไมเคิลเลเบลฟรีย์ (St. Michael le Belfrey) ในวันที่ 16 เมษายน ตามจารีตประเพณีมีการเว้นช่วงระหว่างการเกิดกับพิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนสามวัน จึงเป็นไปได้ว่าเขาเกิดวันที่ 13 เมษายน ในปี ค.ศ. 1568 อีดิธให้กำเนิดธิดาคนหนึ่งชื่อแอนน์ แต่ทารกเสียชีวิตเมื่ออายุได้ราวเจ็ดสัปดาห์คือในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เธอคลอดบุตรอีกสองคนหลังจากกาย ได้แก่ แอนน์ (เกิดปี ค.ศ. 1572) และเอลิซาเบธ (เกิดปี ค.ศ. 1575) ทั้งคู่สมรสในปี ค.ศ. 1599 และ ค.ศ. 1594 ตามลำดับ
ในปี ค.ศ. 1579 เมื่อกายอายุได้แปดขวบ บิดาเขาเสียชีวิต อีกหลายปีให้หลังมารดาสมรสใหม่กับเดนิส เบย์นบริดจ์ (Denis Baynbridge) ผู้นับถือคาทอลิกชาวบ้านสกอตตัน เขตแฮร์โรเกต ฟอกส์อาจเปลี่ยนมานับถือคาทอลิกตามความนิยมเรคิวซันซีของตระกูลเบย์นบริดจ์ และตามสายคาทอลิกของตระกูลพุลลีน (Pulleyn) และเพอร์ซีแห่งบ้านสกอตตัน รวมทั้งจากสมัยที่เขาเรียนที่โรงเรียนเซนต์ปีเตอส์ในเมืองยอร์ก ผู้ว่าการโรงเรียนนี้รับโทษจำคุก 20 ปีฐานเรคิวซันซี ส่วนครูใหญ่ จอห์น พุลลีน มาจากตระกูลนักเรคิวซันซีที่สำคัญ คือ ตระกูลพุลลีนแห่งบ้านบลับเบอร์เฮาซิส (Blubberhouses) ในหนังสือ เดอะพุลลีนส์ออฟยอร์กเชอร์ (The Pulleynes of Yorkshire) งานปี ค.ศ. 1915 ผู้ประพันธ์ แคเธอริน พุลลีน เสนอว่า การศึกษาคาทอลิกของฟอกส์มาจากญาติฝั่งแฮร์ริงตันของเขา ซึ่งทราบกันว่าให้ที่ซ่อนเร้นแก่นักบวชผู้กระทำความผิด นักบวชหนึ่งในนั้นภายหลังเดินทางกับฟอกส์ไปฟลานเดอส์ในปี ค.ศ. 1592–1593 ด้วย ศิษย์ของฟอกส์มีจอห์น ไรต์ และน้องชาย คริสโตเฟอร์ (ต่อมาทั้งคู่เข้าร่วมกับฟอกส์ในแผนดินปืน) และออสวัลด์ เทซิมอนด์ (Oswald Tesimond), เอดเวิร์ด โอลด์คอร์น (Edward Oldcorne) และรอเบิร์ต มิดเดิลตัน ซึ่งได้บวชเป็นบาทหลวง (มิดเดิลตันถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1601)
หลังออกจากโรงเรียน ฟอกส์เข้ารับใช้แอนโทนี บราวน์ ไวเคานต์มอนทากิวที่ 1 (Anthony Browne, 1st Viscount Montagu) เขาไม่ชอบฟอกส์และปลดเขาในไม่ช้า ต่อมา แอนโทนี-มารีอา บราวน์ ไวเคานต์มอนทากิวที่ 2 (Anthony-Maria Browne, 2nd Viscount Montagu) ซึ่งสืบยศจากปู่ด้วยวัย 18 ปี จ้างเขาใหม่ มีอย่างน้อยหนึ่งแหล่งอ้างว่า ฟอกส์แต่งงานและมีบุตร แต่ไม่มีบันทึกร่วมสมัยเท่าที่ทราบยืนยันข้อมูลนี้
อาชีพทหาร
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1591 ฟอกส์ขายที่ดินกรรมสิทธิ์ในคลิฟตันที่ตกทอดมาจากบิดา เขาเดินทางไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่เพื่อสู้รบในสงครามแปดสิบปีร่วมกับสเปนคาทอลิกซึ่งต่อต้านสาธารณรัฐดัตช์ (และฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1595 จนมีการทำสนธิสัญญาแวร์แว็งในปี ค.ศ. 1598) แม้อังกฤษมิได้เข้าร่วมในปฏิบัติการภาคพื้นดินต่อสเปนในเวลานั้น แต่ทั้งสองประเทศยังอยู่ในภาวะสงคราม และเหตุการณ์อาร์มาดาสเปน ค.ศ. 1588 เพิ่งผ่านไปได้ห้าปี เขาเข้าร่วมกับเซอร์วิลเลียม สแตนลีย์ ชาวอังกฤษคาทอลิกและผู้บังคับบัญชาผ่านศึกในวัยห้าสิบกลาง ๆ ผู้สร้างกองทัพในไอร์แลนด์เพื่อต่อสู้ในกองทหารของเลสเตอร์ที่ส่งไปปฏิบัติการนอกประเทศในเนเธอร์แลนด์ สแตนลีย์เคยได้รับการยกย่องจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แต่หลังจากที่เขายอมสละเมืองเดเฟินเตอร์ให้สเปนในปี ค.ศ. 1587 เขาและทหารส่วนใหญ่ก็เปลี่ยนฝ่ายไปรับใช้สเปน ฟอกส์กลายเป็นอัลเฟเรซ (alférez) หรือนายทหารผู้น้อย ซึ่งสู้รบอย่างดีในการล้อมเมืองกาแลในปี ค.ศ. 1596 และเมื่อถึงปี ค.ศ. 1603 ก็ได้รับการเสนอเลื่อนยศเป็นร้อยเอก ในปีนั้น เขาเดินทางไปสเปนเพื่อแสวงหาการสนับสนุนแก่กบฏคาทอลิกในอังกฤษ ในโอกาสนั้นเขาได้ใช้ชื่อตัวว่า "กวีโด" (Guido) ซึ่งเป็นชื่อเขาในภาษาอิตาลี และบรรยายพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ในบันทึกของเขาว่าเป็น "คนนอกศาสนา" ผู้ทรงเจตนา "ขับทั้งนิกายสันตะปาปาออกจากอังกฤษ" เขาประณามสกอตแลนด์และผู้ที่พระมหากษัตริย์โปรดในบรรดาอภิชนชาวสกอต โดยเขียนว่า "การปรองดองสองชาติดังที่เป็นนี้จะเป็นไปได้ไม่นานนัก" แม้เขาได้รับการต้อนรับอย่างสุภาพ แต่ราชสำนักของพระเจ้าเฟลีเปที่ 3 ไม่เต็มใจเสนอความช่วยเหลือใด ๆ แก่เขา
แผนดินปืน
ในปี ค.ศ. 1604 ฟอกส์เข้าไปเกี่ยวข้องกับกลุ่มคาทอลิกอังกฤษขนาดเล็กซึ่งนำโดยรอเบิร์ต เคตส์บี เคตส์บีวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าเจมส์ที่ 1 ซึ่งทรงถือโปรเตสแตนต์ แล้วยกพระธิดา คือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ซึ่งอยู่ในลำดับสามของลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ ขึ้นครองราชย์แทน ออสวัลด์ เทซิมอนด์ นักบวชคณะเยสุอิตและอดีตเพื่อนสมัยเรียน อธิบายฟอกส์ว่า "น่าเข้าหาและมีท่าทีร่าเริง ไม่เห็นด้วยกับการทะเลาะและความขัดแย้ง ... ซื่อสัตย์ต่อเพื่อน ๆ ของเขา" เทซิมอนด์ยังอ้างว่าฟอกส์เป็น "ชายผู้มีทักษะสูงในกิจการสงคราม" และอ้างว่า การผสมระหว่างความศรัทธาในศาสนากับความเป็นมืออาชีพนี้เองที่ทำให้ผู้คบคิดคนอื่น ๆ รักใคร่เขา ผู้ประพันธ์ แอนโทเนีย เฟรเซอร์ (Antonia Fraser) บรรยายฟอกส์ว่าเป็น "ชายกำยำ ร่างสูง มีผมสีน้ำตาลแดงหนา หนวดเฟิ้มตามประเพณีสมัยนั้น และเคราน้ำตาลแดงดก" และเป็น "คนเน้นลงมือ ... มีความสามารถในการถกเถียงอย่างปัญญาชนเช่นเดียวกับที่มีความอดทนทางกายสูง ซึ่งค่อนข้างน่าประหลาดใจสำหรับศัตรูของเขา"
ผู้คบคิดขอเช่าห้องใต้ดินนั้นซึ่งเป็นของจอห์น วินเนียร์ดเช่นกัน ห้องนั้นไม่ได้ใช้และโสโครก จึงถือเป็นสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเก็บซ่อนดินปืนที่ผู้คบคิดวางแผนสะสมไว้ ตามที่ฟอกส์เปิดเผย ตอนแรกมีการนำดินปืนมา 20 ถัง และอีก 16 ถังในวันที่ 20 กรกฎาคม ทว่า โรคระบาดที่คุกคามอยู่เนือง ๆ ทำให้การเปิดประชุมรัฐสภาเลื่อนไปเป็นวันอังคารที่ 5 พฤศจิกายน
โพ้นทะเล
ในความพยายามให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนจากต่างประเทศ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1605 ฟอกส์เดินทางข้ามทะเลและแจ้งแผนของผู้คบคิดแก่ฮิว โอเวน ณ ช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่างการเดินทางนี้ ชื่อของเขาก็เข้าไปอยู่ในแฟ้มของรอเบิร์ต เซซิล เอิร์ลที่ 1 แห่งซอลส์บรี (Robert Cecil, 1st Earl of Salisbury) ซึ่งมีเครือข่ายสายลับอยู่ทั่วทวีปยุโรป สายลับคนหนึ่ง ร้อยเอก วิลเลียม เทอร์เนอร์ อาจเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ ถึงแม้ว่าข้อมูลที่เขาให้แก่ซอลส์บรีโดยปกติจะไม่ได้มีอะไรมากไปกว่ารายงานการรุกรานที่มีรูปแบบคลุมเครือ และไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับแผนดินปืนเลย แต่ในวันที่ 21 เมษายน เขาก็เล่าว่าเทซิมอนด์จะนำฟอกส์กลับไปยังประเทศอังกฤษด้วยวิธีการใด ฟอกส์เป็นทหารรับจ้างชาวเฟลมิช (Flemish) ที่เป็นที่รู้จักกันดี และจะถูกแนะนำตัวต่อ "นายเคตส์บี" และ "บรรดามิตรผู้มีเกียรติของขุนนางและคนอื่น ๆ ที่จะเตรียมอาวุธและม้าไว้ให้พร้อม" อย่างไรก็ตาม รายงานของเทอร์เนอร์ไม่ได้กล่าวถึงจอห์น จอห์นสัน (นามแฝงของฟอกส์ในประเทศอังกฤษ) และข่าวนี้ไม่ไปถึงเซซิลจนกระทั่งปลายเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเป็นเวลาหลังแผนถูกเปิดโปงแล้ว
ไม่แน่ชัดว่าฟอกส์กลับประเทศอังกฤษเมื่อใด แต่เขากลับถึงลอนดอนเมื่อปลายเดือนสิงหาคม 1605 เมื่อเขาและวินเทอร์พบว่าดินปืนที่สะสมไว้ในห้องใต้ดินเสื่อมไปแล้ว มีการนำดินปืนเข้ามาในห้องเพิ่มเติม ร่วมกับไม้ฟืนเพื่ออำพราง มีการกำหนดบทบาทสุดท้ายของฟอกส์ในแผนนี้ระหว่างการประชุมหลายครั้งในเดือนตุลาคม เขาจะเป็นผู้จุดชนวนแล้วหลบหนีข้ามแม่น้ำเทมส์ ในเวลาเดียวกันนั้น การก่อการกำเริบในมิดแลนส์จะช่วยให้มีการคุมตัวเจ้าหญิงเอลิซาเบธ การปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์จะไม่เป็นที่ยอมรับ ฉะนั้น ฟอกส์จะมุ่งหน้าไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่เพื่ออธิบายให้ประเทศมหาอำนาจคาทอลิกเข้าใจถึงภารกิจศักดิ์สิทธิ์ในการปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์และฆ่าข้าราชบริพาร
การตรวจพบ
ผู้คบคิดจำนวนหนึ่งเป็นห่วงผู้นับถือคาทอลิกที่จะปรากฏตัวที่รัฐสภาระหว่างการเปิดสมัยประชุม ในเย็นวันที่ 26 ตุลาคม ลอร์ดมอนทีเกิล (Lord Monteagle) ได้รับจดหมายนิรนามเตือนให้เขาอยู่ห่าง ๆ และ "กลับคฤหาสน์ชนบทของท่านไปเสีย ณ ที่นั้นท่านจะปลอดภัย เพราะ ... พวกเขาจะโดนระเบิดอย่างร้ายแรงในรัฐสภาแห่งนี้" (retyre youre self into yowre contee whence yow maye expect the event in safti for ... they shall receyve a terrible blowe this parleament) แม้ว่ากลุ่มผู้คบคิดจะทราบเรื่องจดหมายอย่างรวดเร็ว (เพราะคนรับใช้คนหนึ่งของมอนทีเกิลเป็นผู้แจ้ง) แต่พวกเขาก็ตัดสินใจดำเนินแผนการต่อไป เพราะเห็นว่า "ทุกคนเชื่ออย่างไม่มีข้อสงสัยว่าเป็นข่าวลวง" ฟอกส์ตรวจห้องใต้ดินเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม และรายงานว่าไม่มีสิ่งใดถูกรบกวน ทว่ามอนทีเกิลรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลจึงแสดงจดหมายฉบับนั้นต่อพระเจ้าเจมส์ พระองค์มีพระราชดำรัสสั่งให้เซอร์ทอมัส นิเวต (Thomas Knyvet) ค้นห้องใต้ดินใต้รัฐสภา ซึ่งเขาดำเนินการในช่วงกลางดึกของเช้าวันที่ 5 พฤศจิกายน ฟอกส์เข้าประจำตำแหน่งสายเมื่อคืนก่อน มีไม้ขีดไฟเผาไหม้ช้าและนาฬิกาข้อมือที่เพอร์ซีให้เขาไว้ติดตัว "เพราะเขาควรรู้ว่าเวลาผ่านไปอย่างไร" (becaus he should knowe howe the time went away) เขาถูกพบขณะกำลังออกจากห้องใต้ดินหลังเที่ยงคืนไม่นาน และถูกจับกุม พบถังดินปืนใต้กองไม้ฟืนและถ่านหินในห้องนั้น
การทรมาน
ฟอกส์บอกว่าตัวเองชื่อจอห์น จอห์นสัน และตอนแรกถูกข้าราชบริพารห้องประทับส่วนพระมหากษัตริย์ (Privy chamber) สอบสวน ซึ่งเขายังขัดขืนอยู่ เมื่อมีขุนนางคนหนึ่งถามว่าเขากำลังทำอะไรถึงมีดินปืนในครอบครองมากขนาดนั้น ฟอกส์ตอบว่าเจตนาของเขาคือ "เพื่อระเบิดพวกมึงขอทานสกอตกลับภูเขาบ้านเกิดของมึงไงล่ะ" เขาระบุตนว่าเป็นคนคาทอลิกวัย 36 ปีจากเนเธอร์เดล (Netherdale) ในยอร์กเชอร์ และบอกว่าบิดาชื่อทอมัส ส่วนมารดาชื่ออีดิธ แจ็กสัน เมื่อผู้สอบสวนสังเกตเห็นบาดแผลบนร่างกาย เขาก็อธิบายว่าเป็นผลมาจากเยื่อหุ้มปอดอักเสบ ฟอกส์ยอมรับว่าเขาเจตนาระเบิดสภาขุนนางและแสดงความเสียใจที่แผนล้มเหลว กิริยาอาการเด็ดเดี่ยวของเขาทำให้พระเจ้าเจมส์ทรงชื่นชม พระองค์ทรงบรรยายว่าฟอกส์มี "ความแน่วแน่อย่างโรมัน"
แม้พระเจ้าเจมส์จะทรงชื่นชม แต่ในวันที่ 6 พฤศจิกายน ก็มีพระราชดำรัสสั่งทรมาน "จอห์น จอห์นสัน" ให้แฉชื่อผู้ร่วมคบคิด พระองค์มีพระราชดำรัสสั่งให้ทรมานแต่น้อยก่อน คือหมายถึงใช้กุญแจมือ แต่ให้รุนแรงขึ้นถ้าจำเป็น โดยมีพระบรมราชานุญาตให้ใช้เครื่องทรมานดึงแขนขา (rack) ฟอกส์ถูกย้ายมายังหอคอยลอนดอน พระเจ้าเจมส์ทรงร่างรายการคำถามต่าง ๆ ที่จะถาม "จอห์นสัน" เช่น "เกี่ยวกับสิ่งที่เขาเป็น เพราะฉันยังไม่เคยได้ยินว่ามีผู้ใดรู้จักเขา", "เขาเรียนพูดภาษาฝรั่งเศสเมื่อใดและที่ใด", "ถ้าเขาเป็นพวกนิยมโป๊ปแล้วใครเป็นผู้สั่งสอนเขา" ห้องที่ฟอกส์ถูกสอบสวนต่อมาเรียก ห้องกาย ฟอกส์
เซอร์วิลเลียม เวด (William Wade) รองผู้บัญชาการหอคอยลอนดอน (Lieutenant of the Tower) เป็นผู้ควบคุมการทรมานและได้คำสารภาพของฟอกส์ เขาค้นตัวฟอกส์และพบจดหมายจ่าหน้าถึงกาย ฟอกส์ เวดประหลาดใจที่ "จอห์นสัน" ยังนิ่งเงียบ ไม่เปิดเผยแผนหรือผู้ริเริ่มแผนเลย ในคืนวันที่ 6 พฤศจิกายน เขาพูดกับเวดซึ่งรายงานต่อซอลส์บรีว่า "เขา [จอห์นสัน] บอกพวกเราว่า ตั้งแต่เขาเริ่มดำเนินการนี้ เขาก็สวดภาวนาต่อพระเป็นเจ้าทุกวันว่าเขาจะกระทำการเช่นนั้นเพื่อความก้าวหน้าของคาทอลิกและเพื่อคุ้มครองวิญญาณของเขาเอง" เวดเล่าว่า ฟอกส์ยังพักผ่อนได้ตลอดคืนแม้จะถูกเตือนว่าเขาจะถูกสอบสวนจนกว่า "ข้าพเจ้าจะได้ความลับจากก้นบึ้งของความคิดเขาและผู้สมคบทั้งหมดของเขา" ความอดทนต่อการถูกทรมานของฟอกส์สิ้นสุดลงในวันรุ่งขึ้น
เกียรติยศแห่งชัยชนะ
เกียรติยศแห่งชัยชนะ (Chariots of Fire) เป็นภาพยนตร์อังกฤษที่ออกฉายในปี 1981 เขียนบทโดย โคลิน เวลแลนด์และกำกับโดย ฮิวจ์ ฮัดสัน เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากเรื่องจริงของนักกรีฑาชาวอังกฤษที่แข่งขันวิ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ในกรุงปารีส
กาย ฟอกส์
การทรมาน
ผู้สังเกตการณ์ เซอร์เอดเวิร์ด โฮบี (Edward Hoby) ตั้งข้อสังเกตว่า "ตั้งแต่จอห์นสันอยู่ในหอคอย เขาก็เริ่มพูดภาษาอังกฤษ" (Since Johnson's being in the Tower, he beginneth to speak English) ฟอกส์เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาในวันที่ 7 พฤศจิกายน และบอกผู้สอบสวนเขาว่ามีห้าคนเกี่ยวข้องในแผนปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ เขาเริ่มเผยชื่อในวันที่ 8 พฤศจิกายน และบอกว่าพวกเขาตั้งใจยกเจ้าหญิงเอลิซาเบธขึ้นครองบัลลังก์อย่างไร คำสารภาพที่สามของเขาในวันที่ 9 พฤศจิกายน พาดพิงฟรานซิส เทรชัม หลังเหตุการณ์แผนรีดอลฟี (Ridolfi plot) ในปี ค.ศ. 1571 นักโทษถูกบังคับให้บอกเขียนคำสารภาพของเขาเองก่อนคัดลอกและลงลายมือชื่อ หากยังสามารถเขียนได้ แม้ไม่ชัดเจนว่าเขาตกอยู่ใต้ความกลัวเครื่องทรมานดึงแขนขาหรือไม่ แต่ลายมือชื่อของฟอกส์ซึ่งไม่ดีไปกว่าการเขียนหวัด ๆ นัก ก็เป็นหลักฐานถึงความทุกข์ทรมานที่เขาต้องเจอในกำมือของผู้สอบสวน
เกียรติยศแห่งชัยชนะ
ภาพยนตร์สร้างมาจากเรื่องจริงของนักกรีฑา 2 คน ที่ชื่อ ฮาโรลด์ อับราฮัมส์ และ เอริค ลิดเดล ทั้งคู่สามารถคว้าเหรียญทองให้แก่สหราชอาณาจักรได้ ประเด็นสำคัญในเรื่องคือ ฮาโรลด์ อับราฮัมส์มีเชื้อสายยิว จึงเกิดเป็นปมด้อย รู้สึกเป็นคนนอก ถูกผู้คนรอบข้างเฝ้ามองด้วยสายตาหมิ่นเหยียดหยามอยู่ตลอดเวลา เป้าหมายสูงสุดคือการได้เหรียญทองโอลิมปิก จึงเป็นมากยิ่งกว่าแค่แข่งขันกีฬาตามปกติ ส่วนเอริค ลิดเดล เขาเป็นชาวสก็อตแลนด์ เกิดในครอบครัวหมอสอนศาสนา มีจุดมุ่งหมายในชีวิตเด่นชัดว่า พร้อมอุทิศตนทุ่มเทเพื่อรับใช้พระเจ้า แต่ความสามารถพิเศษในด้านการวิ่ง ทำให้เขาโดดเด่นอีกทาง ทั้งยังต้องขัดแย้งกับน้องสาวผู้เคร่งศาสนา สุดท้าย จุดหมายสูงสุดของเขา ไม่ได้วิ่งเพื่อเหรียญทองหรือชัยชนะใด ๆ แต่เป็นการวิ่งเพื่อนำเกียรติยศมาสู่พระเจ้าที่เขาเคารพศรัทธา
ภาพยนตร์เล่าเรื่องสลับไปมาระหว่างตัวเอกทั้ง 2 โดยสะท้อนแง่มุมว่าด้วยการฝึกฝนอยางหนักเพื่อขัดเกลาเอาชนะใจตนเอง ความเป็นสุภาพบุรุษนักกีฬา และไคลแมกซ์สูงสุดของเรื่องคือการพิชิตเหรียญทองในโอลิมปิก อีกฉากหนึ่งที่เป็นฉากที่น่าจดจำคือ ตอนต้นและท้าย ภาพของเหล่านักวิ่งบนชาดหาด ควบคู่กับเพลงประกอบของ แวนเจลิส
กาย ฟอกส์
การพิจารณาคดีในศาลและการประหารชีวิต
การพิจารณาคดีผู้ก่อการแปดคนในศาลเริ่มเมื่อวันจันทร์ที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1606 ฟอกส์ลงเรือลำเดียวกับผู้ร่วมคบคิดเจ็ดคนจากหอคอยไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์ พวกเขาถูกคุมตัวในห้องดาวก่อนถูกนำไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์ ที่นั่น พวกเขาถูกแสดงบนตะแลงแกงที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ พระมหากษัตริย์และพระญาติใกล้ชิดทอดพระเนตรอย่างลับ ๆ อยู่ท่ามกลางบรรดาผู้ชมระหว่างที่กรรมการที่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง (Lords Commissioners) อ่านรายการข้อกล่าวหา ฟอกส์ถูกขานนามว่า กวีโด ฟอกส์ "หรือเรียกอีกอย่างว่า กวีโด จอห์นสัน" เขาให้การปฏิเสธ แม้จะเห็นได้ว่าเขายอมรับว่ากระทำความผิดตั้งแต่ตอนที่ถูกจับแล้ว
เกียรติยศแห่งชัยชนะ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลที่สำคัญดังต่อไปนี้
กาย ฟอกส์
การพิจารณาคดีในศาลและการประหารชีวิต
ผลแทบไม่ต้องสงสัย คณะลูกขุนวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งหมดมีความผิด และประธานศาลสูงสุด (Lord Chief Justice) เซอร์จอห์น พอพัม (John Popham) ประกาศให้พวกเขามีความผิดฐานกบฏต่อแผ่นดิน อัยการสูงสุด เซอร์เอดเวิร์ด คุก กล่าวต่อศาลว่า ผู้ถูกพิพากษาลงโทษจะถูกม้าลากถอยหลังจนตาย โดยปล่อยศีรษะเรียดพื้น พวกเขาจะถูก "ประหารชีวิตครึ่งทางระหว่างสวรรค์กับโลกเพราะไม่คู่ควรแก่ทั้งสอง" อวัยวะเพศจะถูกตัดและเผาซึ่งหน้า และลำไส้และหัวใจจะถูกนำออก แล้วพวกเขาจะถูกตัดศีรษะ และชิ้นส่วนร่างกายที่ถูกตัดออกจะถูกปล่อยทิ้งไว้เพื่อให้เป็น "เหยื่อแก่นกในอากาศ" มีการอ่านออกเสียงคำให้การของฟอกส์และเทรชัมเกี่ยวกับกบฏสเปน ตลอดจนคำสารภาพที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับแผนดินปืน หลักฐานชิ้นสุดท้ายที่นำมาอ่านคือบทสนทนาระหว่างฟอกส์กับวินเทอร์ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกคุมตัวไว้ในห้องขังติดกัน ดูเหมือนว่าทั้งสองคิดว่าตนกำลังคุยกันส่วนตัว แต่บทสนทนาของพวกเขาถูกสายลับรัฐบาลดักได้ เมื่อเหล่านักโทษได้รับอนุญาตให้พูด ฟอกส์ก็อธิบายว่าเขาปฏิเสธข้อกล่าวหาเพราะไม่รู้คำฟ้องคดีในบางด้าน
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1606 ฟอกส์และอีกสามคน ได้แก่ ทอมัส วินเทอร์, แอมโบรส รุกวุด และรอเบิร์ต เคย์ส (Robert Keyes) ถูกลากบนเลื่อนสานจากหอคอยไปยังลานพระราชวังเดิมที่เวสต์มินสเตอร์ ตรงข้ามกับอาคารที่พวกเขาพยายามทำลาย ผู้ร่วมคบคิดของเขาถูกแขวนคอ ควักไส้ และผ่าสี่ ฟอกส์เป็นคนสุดท้ายที่ยืนบนตะแลงแกง เขาทูลขออภัยโทษจากพระมหากษัตริย์และรัฐ ขณะที่ยังคง "ทำเครื่องหมายกางเขนและพิธีกรรมไร้สาระ" ฟอกส์เริ่มปีนบันไดสู่บ่วงอย่างอ่อนแรงจากการถูกทรมานโดยมีเพชฌฆาตแขวนคอคอยพยุง แต่ไม่ว่าจะมาจากการกระโดดลงมาตายหรือจากการปีนสูงเกินไปเพื่อให้เชือกจัดไม่ถูกต้อง เขาก็สามารถเลี่ยงความเจ็บปวดจากการประหารขั้นตอนหลังไปได้เพราะคอหักเสียชีวิตทันที กระนั้น ร่างไร้วิญญาณของเขาก็ถูกผ่าสี่ แล้วตามจารีตประเพณี ชิ้นส่วนร่างของเขาถูกส่งกระจายไปยัง "มุมทั้งสี่ของราชอาณาจักร" เพื่อนำไปประจานเป็นการเตือนแก่ผู้ที่คิดจะทรยศต่อไป
มรดก
วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ชาวกรุงลอนดอนได้รับการเชิญชวนให้เฉลิมฉลองการที่พระมหากษัตริย์ทรงรอดการลอบปลงพระชนม์ได้ด้วยการจุดกองไฟ "โดยให้ 'หลักฐานของความสุขสันต์นี้เป็นไปโดยระวังไม่ให้มีอันตรายหรือความวุ่นวายใด ๆ' อยู่เสมอ" มีพระราชบัญญัติกำหนดให้วันที่ 5 พฤศจิกายนของทุกปีเป็นวันขอบคุณสำหรับ "วันแคล้วคลาดสุขสันต์" และมีผลใช้บังคับจนถึงปี 1859 แม้ว่าฟอกส์เป็นเพียงหนึ่งในผู้ก่อการสิบสามคน แต่ปัจจุบันเขาเป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับแผนดังกล่าวมากที่สุด
ในบริเตน วันที่ 5 พฤศจิกายนมีชื่อเรียกต่าง ๆ เช่น คืนกาย ฟอกส์, วันกาย ฟอกส์, คืนแห่งแผน (Plot Night) และคืนแห่งกองไฟ ซึ่งชื่อสุดท้ายนี้สามารถย้อนความเป็นมาไปได้ถึงการเฉลิมฉลองดั้งเดิมในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 มีการจุดกองไฟร่วมกับดอกไม้ไฟตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1650 เป็นต้นมา และการเผาหุ่นจำลอง (ปกติจะเป็นพระสันตะปาปา) ก็กลายเป็นธรรมเนียมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1673 เมื่อทายาทโดยสันนิษฐาน เจมส์ ดุ๊กแห่งยอร์ก แพร่การเข้ารีตเป็นคาทอลิกของเขา หุ่นจำลองของบุคคลสำคัญคนอื่น ๆ ที่กลายเป็นเป้าความโกรธเกรี้ยวของสาธารณชน (เช่น พอล ครูเกอร์, มาร์กาเรต แทตเชอร์) ก็ถูกนำไปเผาเช่นกัน แต่หุ่นจำลองสมัยใหม่ส่วนมากเป็นหุ่นฟอกส์ ปกติเด็ก ๆ สร้างหุ่น "กาย" จากเสื้อผ้า หนังสือพิมพ์เก่า และหน้ากาก ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า "กาย" (guy) ถูกนำมาใช้หมายถึงบุคคลที่แต่งตัวแปลก แต่ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน คำนี้สูญความหมายเชิงดูหมิ่นไปและใช้เรียกชายใดก็ได้
กาย ฟอกส์ หรือ กบฏดินปืน (Guy Fawkes; or, The Gunpowder Treason) นิยายวีรคติเชิงประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1841 ของวิลเลียม แฮร์ริสัน เอนส์เวิร์ธ พรรณนาฟอกส์โดยรวมในมุมมองเห็นอกเห็นใจ และเปลี่ยนภาพของฟอกส์ในความรับรู้ของสาธารณะเป็น "ตัวละครบันเทิงคดีที่พอยอมรับได้" ต่อมาฟอกส์ปรากฏเป็น "พระเอกบู๊โดยพื้นฐาน" ในหนังสือเด็กและนวนิยายสิบสตางค์ เช่น วันวานในวัยเด็กของกาย ฟอกส์ หรือ กลุ่มผู้คบคิดแห่งลอนดอนเก่า (The Boyhood Days of Guy Fawkes; or, The Conspirators of Old London) ซึ่งตีพิมพ์ในราวปี ค.ศ. 1905 นักประวัติศาสตร์ลูอิส คอลล์ สังเกตว่า ปัจจุบันฟอกส์เป็น "บุคคลสัญลักษณ์สำคัญในวัฒนธรรมการเมืองสมัยใหม่" เขาเขียนว่า ภาพใบหน้าของฟอกส์กลายเป็น "เครื่องมือที่มีศักยะทรงพลังสำหรับการแสดงออกถึงแนวคิดอนาธิปไตยหลังสมัยใหม่" ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยยกตัวอย่างหน้ากากที่วีสวมในชุดหนังสือการ์ตูน วีฟอร์เวนเดตตา (V for Vendetta) ซึ่งต่อสู้กับรัฐฟาสซิสต์อังกฤษในบันเทิงคดี
บางครั้งกาย ฟอกส์ ได้รับสดุดีว่าเป็น "คนสุดท้ายที่เข้ารัฐสภาด้วยเจตนาซื่อสัตย์"
เฮราคลีโอโพลิส
เฮราคลีโอโพลิส แมกนา (กรีก: Μεγάλη Ἡρακλέους πόλις, Megálē Herakléous pólis) หรือ เฮราคลีโอโพลิส (Ἡρακλεόπολις, Herakleópolis) เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอียิปต์โบราณ ซึ่งชื่อเมืองนั้นเป็นภาษาโรมัน ตั้งอยู่ประมาณ 15 กิโลเมตร (9.3 ไมล์) ทางตะวันตกของเมืองเบนิ ซูเอฟของอียิปต์ในปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ
ในสมัยอียิปต์โบราณ เมืองเฮราคลีโอโพลิสเป็นที่รู้จักของชาวอียิปต์ว่าเป็น "บ้านของกษัตริย์" (ซึ่งแตกต่างจาก เฮเนน-เนซุต, เนน-เนซู หรือ เฮต-เนน-เนซู) และชื่อเมืองในภาษากรีกหมายถึง "เมืองแห่งเฮอร์คิวลีส" ตามด้วยด้วยคำว่า "ยิ่งใหญ่" ที่ถูกนำมาใช้เพื่อแยกความแตกต่างจากเมืองอื่นที่มีชื่อที่เหมือนกัน ซึ่งได้รับอารยธรรมกรีกที่ได้หลั่งไหลเข้ามาสู่อาณาจักรอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ปโตเลมี ที่เข้ามามีบทบาทอำนาจหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แต่ประชาชนในท้องถิ่นจะเรียกว่า เอนาสยา
ภายหลังเมืองเฮราคลีโอโพลิสได้ถูกเรียกใหม่ว่า ฮนาส (คอปติก: Ϩⲛⲏⲥ) หรือ อานาส (อียิปต์อาหรับ: اهناس) สถานที่นี้เป็นที่รู้จักกันในภาษาอาหรับอียิปต์ว่า อิฮ์นาสสิยา อัมม์ อัล-กิมัม หรือ อิฮ์นาสสิยาฮ์ อัล-มาดินาฮ์
ช่วงราชวงศ์ต้น
ช่วงแรกของการตั้งถิ่นฐานที่บริเวณเมืองเฮราคลีโอโพลิสอย่างไม่เป็นที่รู้จัก แต่ในบันทึกหินปาแลร์โม บันทึกไว้ว่าฟาโรห์เดนเยี่ยมชมทะเลสาบอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพเฮริเซฟ ที่ เนน-เนซุต ชื่อดั้งเดิมของเมืองนี้แสดงให้เห็นว่าเมืองมีอยู่จริง ซึ่งปรากฎอยู่ในช่วงเวลาตอนกลางราชวงศ์แรก ช่วง 2970 ปีก่อนคริสตกาล
ช่วงต่อที่หนึ่ง (2181-2055 ปีก่อนคริสตกาล)
ในช่วงนี้เมืองเฮราคลีโอโพลิส มีความเจริญทางอำนาจถึงขีดสุดในช่วงระยะเวลา 2181-2055 ปีก่อนคริสตกาล ในที่สุดหลังจากการล่มสลายของอาณาจักรเก่าอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นอียิปต์บนและอียิปต์ล่าง ทำให้เมืองเฮราคลีโอโพลิสกลายเป็นเมืองหลักทางด้านอำนาจของอียิปต์ล่างและสามารถควบคุมการปกครองของภูมิภาคนี้ได้ และยังเป็นเมืองหลวงของอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่เก้าและราชวงศ์ที่สิบ (2160-2025 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในช่วงเวลานี้เมืองเฮราคลีโอโพลิสในความขัดแย้งกับเมืองธีบส์ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของอียิปต์บน
ราชอาณาจักรกลาง (2055–1650 ปีก่อนคริสตกาล)
ในระหว่างช่วงเวลาช่วงต่อที่หนึ่งและต้นราชอาณาจักรกลาง เมืองเฮราคลีโอโพลิสกลายเป็นศูนย์กลางทางศาสนาของเทพเฮริเซฟ และมีการสร้างวิหารของเทพเฮริเซฟ ต่อมาฟาโรห์เมริคาเร ซึ่งเป็นผู้ปกครองอียิปต์ล่างที่เมืองเฮราคลีโอโพลิสได้พ่ายแพ้สงครามกับฟาโรห์เมนทูโอเทปที่สอง และภายหลังได้ถูกผนวกทั้งอียิปต์บนและล่าง ซึ่งนำมาสู่ยุคของราชอาณาจักรกลาง
ยุคโรมัน (30 ปีก่อนคริสตกาล–ค.ศ. 390)
พื้นที่บริเวณของเมืองเฮราคลีโอโพลิสถูกครอบครองแม้กระทั่งในสมัยโรมัน
ไซอิ๋ว 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร
ไซอิ๋ว 2 ตอน ศึกราชาวานรพิชิตมาร ( The Monkey King 2 ) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 โดยนำเรื่องราวมาจากวรรณคดีเอกของจีนเรื่อง ไซอิ๋ว ตอน สามสังหารปีศาจกระดูกขาว ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง ไซอิ๋ว 3D ตอน กำเนิดราชาวานร ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ไซอิ๋ว 3 ตอน ศึกราชาวานรตะลุยเมืองแม่ม่าย กำกับโดย เจิ้ง ป๋อไช่ ประพันธ์ดนตรีโดย คริสโตเฟอร์ ยัง นำแสดงโดย กัว ฟู่เฉิง, กง ลี่, เฝิง เส้าเฟิง, เสี่ยว เชนหยาง, หลอจ้งเสียน, เฟ่ย เสียง, เฉิน ฮุ่ยหลิน
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการบอกเล่าเรื่องราวต่อจากภาคแรก หลังจากพระถังซัมจั๋งปลดปล่อยซุนหงอคงออกจากการจองจำอยู่ในเขาห้าธาตุกว่า 500 ปี พร้อมภารกิจสำคัญในการเดินทางเพื่ออัญเชิญพระไตรปิฎก ณ ชมพูทวีป ร่วมกับ ตือโป๊ยก่าย และ ซัวเจ๋ง แต่ระหว่างทางพวกเขายังต้องเผชิญกับบทพิสูจน์ครั้งใหญ่ด้วยการต่อกรกับศัตรูตัวฉกาจอย่าง “ปีศาจกระดูกขาว”
ภาคต่อ
ภาพยนตร์เรื่อง The Monkey King 3 จะเริ่มออกฉายในประเทศจีนในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2018 โดยมี เจิ้งป๋อไช่ มาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับเหมือนเดิม
ทรงอย่างแบด
"ทรงอย่างแบด (Bad Boy)" เป็นเพลงของเปเปอร์เพลนส์ วงดนตรีแนวร็อกไทย วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2565 โดยจีนี่ เรคคอร์ด เนื้อร้องและทำนองโดย ธันวา เกตุสุวรรณ หนึ่งในสมาชิกสองคนของเปเปอร์เพลนส์ "ทรงอย่างแบด" ได้รับความนิยมในหมู่เด็ก นักภาษาศาสตร์และนักทฤษฎีดนตรีให้ความเห็นไปในทิศทางเดียวกันว่าเพลงมีการซ้ำอย่างเป็นระบบ ทำให้ผู้ฟังในวัยเด็กสามารถจดจำเนื้อร้องและทำนองได้ง่าย
ภูมิหลัง
แต่เดิม เปเปอร์เพลนส์ซึ่งในช่วงที่เริ่มประพันธ์เพลงนั้นประกอบด้วยสมาชิก 2 คน ได้แก่ ธันวา เกตุสุวรรณ (ฮาย) และ นครินทร์ ขุนภักดี (เชน) ตั้งกลุ่มเป้าหมายของ "ทรงอย่างแบด" ไว้ที่นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายถึงนักศึกษามหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายเดียวกันกับเพลง พ.ศ. 2565 "เสเสร้ง (Pretend)" ของวง
การเรียบเรียงและเนื้อร้อง
เปเปอร์เพลนส์ให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนว่า พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะให้เพลงนี้เกิดความนิยมในหมู่เด็กตั้งแต่การประพันธ์เพลงในช่วงแรก จึงเกิดความประหลาดใจเมื่อ "ทรงอย่างแบด" สามารถสร้างกระแสในผู้ฟังวัยเด็กได้ และเมื่อลองวิเคราะห์ด้วยตนเองดู พบว่าเป็นเรื่องของทำนองเพลงที่ย้ำ ๆ และการเลือกใช้โน้ตที่ง่าย ทั้งคู่กล่าวต่อว่า "การเรียบเรียงดนตรีเหมือนเพลงกล่อมเด็กนอน" จากการวิเคราะห์ของพวกเขา
ในมุมมองภาษาศาสตร์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ศุจิณัฐ จิตวิริยนนท์ อาจารย์ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวกับเดอะแมตเตอร์ ว่ารูปแบบของคำที่จดจำง่าย หนึ่งในท่อนของเนื้อร้องที่ได้รับความนิยม "ทรงอย่างแบด แซดอย่างบ่อย" มีรูปแบบการออกเสียงที่เป็นระบบและแตกต่างกันมาก เพราะฉะนั้น การออกเสียงจึงทำได้ง่าย โดยเฉพาะในเด็กที่ยังออกเสียงที่มีความซับซ้อนได้ไม่เท่าผู้ใหญ่ ศุจิณัฐยังพบว่า การออกเสียงพยัญชนะมีรูปแบบแบบเดียวกัน กล่าวคือ พยางค์แรกของทั้งสองวรรค "ทรง" กับ "แซด" ออกเสียง ส หรือ ซ /s/ ซึ่งเป็นเสียงที่ปุ่มเหงือก ตามด้วยการซ้ำคำว่า "อย่าง" มีพยัญชนะต้น ย เป็นเสียงเพดานแข็ง และ "แบด" กับ "บ่อย" ออกเสียง บ /b/ เป็นเสียงริมฝีปากเหมือนกัน ศุจิณัฐระบุว่า การซ้ำอย่างเป็นระบบของ "ปุ่มเหงือก–เพดานแข็ง–ริมฝีปาก" ทำให้ผู้ฟังสามารถออกเสียงได้แบบชัดเจนและคาดเดาคำต่อไปได้ มีการตั้งข้อสังเกตว่าท่อน "ทรงอย่างแบด แซดอย่างบ่อย" มีความคล้ายกับการท่องสูตรคูณอย่าง "สองหนึ่งสอง สองสองสี่" แบรนด์อินไซต์เอเชีย วิเคราะห์ว่าทุกวรรคมีสัมผัสคำคล้องจองกัน เหมือนเพลงเด็กภาษาอังกฤษอย่าง "ดาวดวงน้อย (Twinkle, Twinkle, Little Star)" ที่มีสัมผัสระหว่างสองคำ "Twinkle-Little" อีกทั้ง "ทรงอย่างแบด" ยังใช้คำศัพท์ภาษาอังกฤษง่าย ๆ อย่าง "sad" (เศร้า) หรือ "boy" (เด็กชาย) และ "bad" (ไม่ดี) เป็นต้น
ชุดาลักษณ์ พินันท์ อาจารย์ประจำวิชาการประสานเสียงดนตรีร่วมสมัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม ให้สัมภาษณ์กับเวิร์คพอยท์ทูเดย์ กล่าวว่า ผู้ฟังวัยเด็กสามารถร้องได้ เพราะโน้ตเสียงสูงต่ำไม่ได้ต่างกันเกินไปจนร้องไม่ได้ และเมื่อฟังซ้ำบ่อย ๆ จะทำให้จดจำทำนองได้ ชุดาลักษณ์กล่าวต่อว่า "เนื้อเพลงก็จะดูเท่ ๆ นิดนึงสำหรับเด็กผู้ชาย ถ้าเราดูในคลิปก็จะเห็นน้อง ๆ ผู้ชายอยู่กับเพื่อน ๆ กัน เวลาเขาร้องคำว่าทรงอย่างแบด เขาก็อาจจะรู้สึกว่าเขาเป็นผู้ชายเท่ ๆ เขากล้าร้องเนื้อนี้ออกมา"
การตอบรับ
"ทรงอย่างแบด" ได้รับความนิยมอย่างมากในวัยเด็ก โดยหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้เพลงเกิดกระแสในเด็กได้ มีการวิเคราะห์ว่ามาจากติ๊กต็อก สื่อสังคมที่เด็กมักใช้ ประกอบกับเนื้อร้องที่เข้าใจง่ายและไม่ซับซ้อน นักการตลาดยังชี้ให้เห็นถึงปัจจัยที่คล้ายเคียงกันที่สร้างความประสบสำเร็จให้แก่ "เบบีชาร์ค (Baby Shark)" ที่ได้รับความนิยมในวัยเด็กเช่นกัน