cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชูดัฟเซดโน
เพลงถูกนำไปแสดงในภาพยนตร์คอนเสิร์ตโจนาสบราเธอส์: เดอะทรีดีคอนเสิร์ตเอกซ์พีเรียนซ์ และเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ด้วย เพลงฉบับดัดแปลงวางจำหน่ายบนอีพีชื่อ บิวตีฟูลอายส์ จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 เพลงขายได้ 1.5 ล้านหน่วยในสหรัฐ
พ.ศ. 2552
พุทธศักราช 2552 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2009 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดีตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีสุดท้ายในคริสต์ทศวรรษ 2000
เซอร์ไวเวอร์ กาบอง
เซอร์ไวเวอร์ กาบอง - สวรรค์แห่งสุดท้าย (Survivor: Gabon - Earth's Last Eden) เป็นฤดูกาลที่ 17 ของเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่บริเวณเอสตูอาเร่ในประเทศกาบอง ทวีปแอฟริกา โดยเป็นฤดูกาลแรกที่ใช้กล้องความละเอียดสูงถ่ายทำ (High Definition) ซึ่งใช้กล้อง Sony XDCAMs การแข่งขันครั้งแรกจะมีผู้ที่ได้สิทธิ์คุ้มกันส่วนตัว 2 คนด้วย เดิมทีกำหนดการออกอากาศไว้ในวันที่ 18 กันยายน แต่ภายหลังได้เลื่อนออกไป 1 สัปดาห์และจะทำการออกอากาศตอนที่ 1 กับตอนที่ 2 ติดต่อกันด้วยความยาว 2 ชั่วโมงในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2551
โดยในฤดูกาลนี้ก็จะยังมีการส่งผู้เข้าแข่งขันไปเกาะอัปยศ แต่เกาะอัปยศของฤดูกาลนี้แตกต่างจากฤดูกาลก่อนๆ คือ ผู้ที่ถูกส่งไปเกาะอัปยศมีสิทธิเลือกว่าจะเอาปริศนาที่จะไปสู่เครื่องรางคุ้มกันที่ซ่อนไว้ (Clue) หรือเลือกอยู่แบบสบายๆ พักผ่อนจากการแข่งขันในกระท่อมที่มีผลไม้สดและมีเปลให้นอน (Comfort)
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551 เวลา 13:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
การโหวต
ชูการ์ให้เครื่องรางแก่แมทตี้ แมทตี้จึงใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ แมทตี้ จะไม่ถูกนับ
ผลโหวตเสมอกันระหว่าง บ๊อบ กับ แมทตี้ ทำให้ต้องมีการแข่งขันจุดไฟและแมทตี้ที่จุดไฟได้ทีหลังจึงต้องเป็นผู้จากไป
มานพ สัมมาบัติ
มานพ สัมมาบัติ หรือ มาวิน แดงน้อย (พ.ศ. 2488 - 19 มกราคม พ.ศ. 2554) ผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย สังกัดดาราวิดีโอ มีผลงานกำกับการแสดงละครหลายเรื่อง อาทิ พลับพลึงสีชมพู, น้ำผึ้งขม, ทองเนื้อเก้า, อีสา, สวรรค์เบี่ยง, จำเลยรัก, เชลยศักดิ์, กนกลายโบตั๋น, ริษยา, เกิดแต่ตม, สุดสายป่าน, ลูกไม้หลากสี, เปลวไฟในฝัน, สู่แสงตะวัน, รอยรักรอยบาป, เรือนซ่อนรัก รวมถึงละครจักรๆ วงศ์ๆ เช่น สี่ยอดกุมาร, แก้วหน้าม้า(ถ่ายทำด้วยฟิล์ม) ฯลฯ มานพ สัมมาบัติ เป็นผู้กำกับฝีมือดีที่คร่ำหวอดในวงการละครมายาวนานกว่า 30 ปี โดยร่วมงานกับดาราวิดีโอตั้งแต่ร่วมแสดงและกำกับมาตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม และเป็นที่เคารพนับถือของดารานักแสดงหลายคน ซึ่งผลงานกำกับละครที่ผ่านมาได้รับความนิยมอย่างมาก จนได้รับรางวัลการกำกับละครจากหลายสถาบัน
ด้านชีวิตครอบครัว มีบุตรสองคน คือ วัชระ สัมมาบัติ และ กัญญา ชื่นชม
มานพ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2554 ด้วยโรคหอบหืด ที่โรงพยาบาลมงกุฏวัฒนะ ขณะกำลังกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง ทวิภพ ซึ่งนำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์ และ อรรคพันธ์ นะมาตร์ แต่ยังถ่ายทำไม่เสร็จ ทางดาราวิดีโอจึงมอบหมายให้ เพ็ญลักษณ์ อุดมสิน กำกับต่อ
ผลงาน
2529 แหวนทองเหลือง พลับพลึงสีชมพู น้ำผึ้งขม
2530 ทองเนื้อเก้า สกาวเดือน
2532 อยู่เพื่อรัก ตำหรับรัก เมียหลวง เคหาสน์สีแดง
2533 กนกลายโบตั๋น อุ้มบุญ ดวงตาสวรรค์ อุบัติเหตุ
2534 แม่หญิง ริษยา ละอองดาว เชลยศักดิ์
2535 พรพรหมอลเวง คุณหญิงนอกทำเนียบ พี่เลี้ยง
2536 นวลนางข้างเขียง ค่าของคน เกิดแต่ตม หมูแดง หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น
อมร แนวมาลี
พลอากาศเอก อมร แนวมาลี (16 กันยายน พ.ศ. 2480 -) เป็นกรรมการกฤษฎีกา เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารอากาศของประเทศไทย และอดีต สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
ประวัติ
พล.อ.อ. อมร เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2480 เป็นบุตรชายของพล.อ. เล็ก แนวมาลีกับนางถวิล แนวมาลี สมรสกับคุณหญิงวาสนา แนวมาลีมีบุตร-ธิดาด้วยกัน 2 คน คือนางนฤวร รมยะนันท์และนายรวิน แนวมาลี
มานพ สัมมาบัติ
ผลงาน
2537 ผ้าทอง ปลายฝนต้นหนาว ศิลามณี
2538 ดาวแต้มดิน ปราสาทสีขาว สุดสายป่าน
2539 ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม 111 ดอกแก้ว เบญจรงค์ห้าสี
2540 ทองเนื้อเก้า สัมปทานหัวใจ
2541 จำเลยรัก สวรรค์เบี่ยง ดุจเพชรแท้
2542 ลูกหว้า เพลงพราย
2543 กว่าจะรู้เดียงสา ใต้ร่มไม้เลื้อยเรือนศิรา
2544 ดั่งสวรรค์สาป ทัณฑ์กามเทพ
2545 ดาวพระศุกร์
2546 พรพรหมอลเวง
2547 สะใภ้ซ่าส์แม่ย่าเฮี้ยน เก็บใจไว้ให้กันเพื่อวันของเรา
2548 เกิดแต่ตม ลูกไม้หลากสี
2549 เปลวไฟในฝัน
2550 เพียงผืนฟ้า ฟ้าหินดินทราย
2552 รอยรักรอยบาป
2553 เรือนซ่อนรัก
2554 ทวิภพ
อียอน อี. เช. เบรอตียานู
'''อียอน อี. เช. เบรอตียานู (Ion I. C. Brătianu, หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อียอเนล เบรอตียานู'''; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1864 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1927) เป็นนักการเมืองโรมาเนีย หัวหน้าพรรคเสรีนิยมแห่งชาติ (PNL) เป็นนายกรัฐมนตรีโรมาเนียเป็นเวลา 5 สมัย และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโรมาเนียในหลายวาระ เขาเป็นบุตรชายคนโตของอียอน เช. เบรอตียานู รัฐบุรุษและหัวหน้าพรรคสรีนิยมแห่งชาติ เป็นพี่ชายของวินตีลา เบรอตียานู และดีนู เบรอตียานู และเป็นบิดาของเกออร์เก อี. เบรอตียานู กิจกรรมทางการเมืองของอียอน อี. เช. เบรอตียานู หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รวมทั้งการดำรงตำแหน่งในสมัยที่สามและสมัยที่สี่ ได้เกิดการรวมกันเป็นราชอาณาจักรโรมาเนียเก่าโดยการรวมของทรานซิลเวเนีย, บูโควีนา และเบสซาเรเบีย (ดูที่ เกรตเทอร์โรมาเนีย) ในปีค.ศ. 1923 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของราชวิทยาลัยโรมาเนีย
อ้างอิง
18641927
ตลาดหลักทรัพย์กานา
ตลาดหลักทรัพย์กานา (GSE) เป็นตลาดหุ้นหลักของประเทศกานา ตลาดหุ้นกานาจัดตั้งขึ้นในเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1989 และทำการซื้อขายอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1990  ตอนนี้ตลาดมันมรตราสารทุนจำนวน 38 บริษัท (จาก 36 บริษัท ) และ 2 หุ้นกู้  สามารถแสดงเป็นหลักทรัพย์ประเภทการเงิน ที่ทำการตลาดหลักทรัพย์ GSE ตั้งอยู่ในกรุงอักกรา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
เวลาทำการ
ตลาดหลักทรัพย์กานา ทำการ พรี-มาร์เก็ต ระหว่างเวลา 9.30 - 10.00 และ ทำการซื้อขายเวลา 10.00 - 3.00 GMT เปิดทำการซื้อขายทุกวัน ยกเว้นวันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุดราชการ
ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ
ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ (Jean-Clair Todibo; เกิด 30 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นทั้งในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และกองกลางตัวรับ ให้กับโอเฌเซ นิส ในลีกเอิงฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น
1999
เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโตะ
เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโตะ (9 กันยายน พ.ศ. 2452 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2538) พระนามเดิม เซ็ตสึโกะ มัตสึไดระ เป็นพระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ พระราชโอรสในจักรพรรดิไทโชและจักรพรรดินีเทเม
ทั้งนี้พระองค์เป็นพระประยูรญาติของเจ้านายหลายพระองค์ เช่น เจ้าหญิงนางาโกะแห่งคูนิ (ต่อมาคือจักรพรรดินีโคจุง) และเจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ (ต่อมาคือเจ้าหญิงพังจา พระชายาในมกุฎราชกุมารอึยมิน) และยังเป็นหนึ่งในพระบรมวงศานุวงศ์ญี่ปุ่นที่พระราชวงศ์อังกฤษโปรดปราน โดยเฉพาะเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ออกพระโอษฐ์อยู่เสมอว่าเจ้าหญิงเซ็ตสึโกะเป็น "พระอัยยิกาชาวญี่ปุ่น"
พระประวัติตอนต้นและพื้นฐานครอบครัว
เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะประสูติเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2452 ณ วอลทัน-ออน-เทมส์ มณฑลเซอร์รีย์ สหราชอาณาจักร เป็นธิดาของสึเนโอะ มัตสึไดระ ผู้เคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหรัฐ, เกรตบริเตน และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักพระราชวังญี่ปุ่น กับโนบูโกะ (สกุลเดิม นาเบชิมะ) ภริยา
แม้พระองค์จะมีพระชาติกำเนิดเป็นสามัญชน แต่บุรพชนทั้งฝ่ายพระชนกและพระชนนีก็ล้วนแต่สืบสันดานมาแต่ตระกูลขุนนางและชนชั้นสูงเก่าแก่ของญี่ปุ่น อาทิ คาตาโมริ มัตสึไดระ พระอัยกาฝ่ายพระชนก เป็นไดเมียวแห่งไอซุ และตระกูลมัตสึไดระก็เป็นสาขาย่อยของตระกูลโทกูงาวะ ส่วนนาโอฮิโระ นาเบชิมะ พระอัยกาฝ่ายพระชนนี เป็นไดเมียวแห่งซางะ และอิตสึโกะ พระมาตุจฉาเป็นพระชายาในเจ้าชายโมริมาซะ นาชิโมโตะโนะมิยะ มีพระธิดาคือเจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ (ต่อมาคือเจ้าหญิงพังจา พระชายาในมกุฎราชกุมารอึยมิน) และเจ้านายพระองค์นี้ยังเป็นพระปิตุลาของเจ้าหญิงนางาโกะแห่งคุนิ (ต่อมาคือจักรพรรดินีโคจุง)
ในปี พ.ศ. 2468 เจ้าหญิงทรงเข้ารับการศึกษา ณ โรงเรียนซิดเวลเฟรนส์ (Sidwell Friends School) ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ ช่วงปี พ.ศ. 2468–2471 เพราะย้ายตามพระชนกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตประจำสหรัฐในขณะนั้น ครั้นเมื่อนิวัตมาตุภูมิ จักรพรรดินีเทเมทรงเลือกพระองค์ไว้สำหรับเสกสมรสกับเจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ แต่เพราะพระสถานะไม่เหมาะสมกัน ด้วยเหตุนี้เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะจึงถูกยกเป็นบุตรบุญธรรมของไวเคานต์โมริโอะ มัตสึไดระ พระปิตุลาที่เป็นขุนนางผู้สูงชั้นกว่าพระชนก เพื่อลดความไม่เหมาะสมกับการเสกสมรสเข้าไปในพระราชวงศ์ หลังจากนั้นเป็นต้นมาเจ้าหญิงเซ็ตสึโกะจึงมีพระสถานะเป็นบุตร (บุญธรรม) ของไวเคานต์
เสกสมรส
เจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ เสกสมรสกับนางสาวเซ็ตสึโกะเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2471 พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าหญิงพระชายา พระองค์ทรงครรภ์เพียงครั้งเดียวและทรงตก และมิได้ประสูติพระโอรส-ธิดาอีกเลยแม้แต่พระองค์เดียว
ปัจฉิมวัย
เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะทรงอยู่อย่างลำพัง หลังเจ้าชายยาซูฮิโตะ ชิจิบุโนะมิยะ พระสวามีได้สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากวัณโรค หลังจากนั้นเป็นต้นมาเจ้าหญิงเซ็ตสึโกะได้ทรงงานในกิจการต่าง ๆ เป็นต้นว่า เป็นองค์ประธานของสมาคมเพื่อการป้องกันวัณโรค (Society for the Prevention of Tuberculosis), องค์ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมบริเตน-ญี่ปุ่น, องค์ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมสวีเดน-ญี่ปุ่น และเป็นรองประธานกิตติมศักดิ์สภากาชาดญี่ปุ่น
เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะ พระชายาฯ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ด้วยอาการพระหทัยพิการ สิริพระชันษา 85 ปี และมีพระราชพิธีปลงพระศพ ณ ป่าช้าโทชิมางาโอกะ เขตบุงเกียว โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
สหพันธ์โอลิมปิกไอร์แลนด์
สหพันธ์โอลิมปิกแห่งไอร์แลนด์ (Cónaidhm Oilimpeach na hÉireann ใช้ชื่อ Irish Olympic Council จนถึง ค.ศ. 1952 และ Olympic Council of Ireland จนถึง ค.ศ. 2018, Olympic Federation of Ireland, รหัสไอโอซี: IRL) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไอร์แลนด์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2463 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศไอร์แลนด์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไอร์แลนด์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
พระเมธีวชิโรดม (วุฒิชัย วชิรเมธี)
พระเมธีวชิโรดม หรือชื่อเมื่อแรกเกิดว่า วุฒิชัย นามสกุล บุญถึง หรือรู้จักกันดีในนามปากกา ว.วชิรเมธี (29 มกราคม พ.ศ. 2516 —) เป็นภิกษุชาวไทย มีชื่อเสียงว่าเป็นพระนักวิชาการ นักคิด นักเขียน และนักบรรยายธรรม และเป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับรางวัล ผู้อุปถัมภ์ UNHCR ด้านสันติภาพ และเมตตาธรรม โดยผู้มอบรางวัลได้แก่ สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งทางพระสังฆาธิการเป็น ผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวง วัดพระสิงห์ จังหวัดเชียงราย, ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6 ฝ่ายมหานิกาย (5 จังหวัด ประกอบด้วย จังหวัดลำปาง, จังหวัดเชียงราย, จังหวัดพะเยา, จังหวัดแพร่, จังหวัดน่าน)
ประวัติ
ว. วชิรเมธี เป็นนามปากกาของ พระเมธีวชิโรดม ภูมิลำเนาของท่านอยู่ที่บ้านครึ่งใต้ ตำบลครึ่ง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย ท่านเป็นคนที่รักการอ่านมาตั้งแต่เด็ก อ่านทุกอย่างที่ขวางหน้า จึงทำให้ท่านซึมซับความรู้ ทุกรูปแบบ เมื่อยังเด็ก มารดาได้พาท่านไปทำบุญที่วัดบ่อยๆ ทุกวันพระ ซึ่งผลจากการติดตามมารดาไปทำบุญบ่อย ๆ นี้เอง ต่อมาได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้ท่านสนใจหลักธรรมคำสอนและทำให้หนังสือที่ท่านอ่านไม่ได้ ถูกจำกัดอยู่เพียงหนังสือความรู้หรือหนังสือบันเทิงทั่วไปเท่านั้น แต่หนังสือธรรมะก็เป็นหนังสือที่ท่านสนใจด้วยเช่นกัน หลังจากจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ท่านก็ได้ขอ อนุญาตมารดาบวชเป็นสามเณรที่วัดครึ่งใต้ แตกต่างจากเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกันที่มุ่งเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษา เมื่อบวชเป็นสามเณรแล้ว ท่านตั้งใจศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมแผนกนักธรรม จนจบนักธรรมชั้นเอก แล้วย้าย มาพำนักอยู่ ที่วัดพระสิงห์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี จนสำเร็จการศึกษาเปรียญธรรม ๖ ประโยค ต่อมาเมื่ออายุครบ ๒๑ ปี จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดบ้านเกิด และย้ายมาพำนักที่วัดเบญจมบพิตร ในกรุงเทพมหานคร เพื่อศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีต่อจนสำเร็จเป็นเปรียญธรรม ๙ ประโยค(รุ่นเดียวกับ พันโทสุธี สุขสากล) ซึ่งถือเป็นการศึกษาขั้นสูงสุดของคณะสงฆ์ไทย ด้านการศึกษาทางโลกนั้น ท่านสำเร็จการศึกษาเป็น “ศึกษาศาสตรบัณฑิต” (สังคม-มัธยมศึกษา) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และ “พุทธศาสตร มหาบัณฑิต” จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ปัจจุบันท่านได้ รับเชิญให้เป็น อาจารย์ สอนนักศึกษาระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กรุงเทพมหานคร นอกจากนั้นก็ยังรับเชิญเป็นวิทยากร บรรยายวิชาการทางพระพุทธศาสนาให้กับหน่วยงานต่าง ๆ อีกมากมายในแง่จริยวัตรส่วนตัวนั้นนอกจากท่านจะเป็นพระ นักวิชาการ พระนักคิด นักเขียน แล้วท่านก็ยังสนใจฝึกสมาธิภาวนาอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลากว่าสิบปีผลงานหนังสือของท่านมีเกือบ 20 เล่ม ผลงานซึ่งเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป คือ ธรรมะติดปีก, ธรรมะหลับสบาย, ธรรมะดับร้อน, ธรรมะบันดาล, ธรรมะรับอรุณ, ธรรมะราตรี, ปรัชญาหน้ากุฏิ, ปรัชญาหน้าบ้าน, DNA ทางวิญญาณ, ตายแล้ว เกิดใหม่ตามนัยพระพุทธศาสนา และท่านยังได้เขียนบทความลงในนิตยสารหลายฉบับ เช่น เนชั่นสุดสัปดาห์, ชีวจิต, หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจต่อไป
การบรรพชา และอุปสมบท
พระเมธีวชิโรดม (วุฒิชัย วชิรเมธี) ป.ธ.9 บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2530 ณ วัดครึ่งใต้ ตำบลครึ่ง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย โดยมีพระครูโสภณจริยกิจ เจ้าคณะอำเภอเชียงของ วัดศรีดอนไชย เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมา ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ณ พัทธสีมาอุโบสถวัดครึ่งใต้ ตำบลครึ่ง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย โดยมี พระสุนทรปริยัติวิธาน มีสมณศักดิ์สุดท้ายที่พระเทพสิทธินายก (ชื่น ปญฺญาธโร) เจ้าคณะจังหวัดเชียงราย วัดพระสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ มี พระครูสมุห์บุญช่วย ฉายา ธมฺมสโร วัดสบสม เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และมีพระครูภัทรวรคุณ วัดสถาน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายานามว่า"วชิรเมธี" ปัจจุบันพระมหาวุฒิชัยสังกัดวัดพระสิงห์ จังหวัดเชียงราย และจำพรรษาอยู่ที่ศูนย์วิปัสสนาสากลไร่เชิญตะวัน จังหวัดเชียงราย ,
การทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนา
หลังสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ได้รับอาราธนาให้เป็นอาจารย์พิเศษของบัณฑิตวิทยาลัย มจร. (๒๕๔๖-๒๕๕๓) สอนวิชาสัมมนาพระพุทธศาสนากับวิทยาการโลกยุคใหม่ (Seminar on Buddhism and New World Perspectives) แก่นิสิตระดับปริญญาโททั้งภาคปกติ (พระภิกษุ) ภาคพิเศษ (คฤหัสถ์) นอกจากนั้นยังได้รับอาราธนาให้เป็นอาจารย์พิเศษระดับปริญญาตรี โท เอก ของมหาวิทยาลัยชั้นนำทั้งของภาครัฐและเอกชนอีกหลายแห่ง รวมทั้งเป็นอาจารย์พิเศษให้กับสถาบันพระปกเกล้า วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร  โรงเรียนเตรียมทหาร  โรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน เป็นต้น พร้อมๆ กับการทำหน้าที่อาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัย ท่านยังอุทิศตนทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาในรูปแบบ “ธรรมประยุกต์” (Applied Buddhism) จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางด้วยผลงานธรรมนิพนธ์ในชุด “ธรรมะติดปีก” (ประกอบด้วยธรรมะติดปีก  ธรรมะบันดาล   ธรรมะดับร้อน   ธรรมะหลับสบาย) การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกในแบบ “ธรรมประยุกต์” หรือ Applied Buddhism ของท่านทำให้เกิดกระแสความตื่นตัวและก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในการศึกษาธรรมะในเมืองไทยอย่างกว้างขวาง ทั้งวงการเทศน์ที่ลดความเข้มขลัง ทางธรรมเนียมนิยมลงมาสู่การเทศน์เชิงปฏิภาณหรือเทศน์ปนทอล์คที่ทำให้การแสดงธรรมกลายเป็นเรื่องทันสมัยมีชีวิตชีวาเข้าถึงคนได้ทุกกลุ่ม วงการเขียนหนังสือธรรมะที่หนังสือธรรมะกลายเป็นหนังสือยอดนิยมของคนทุกวัย และวงการวิทยุและโทรทัศน์ที่รายการธรรมะกลายเป็นรายการในช่วงไพรไทม์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จนปรากฏการณ์ดังกล่าวนี้ถูกนักสื่อสารมวลชนนิยามว่าเป็นปรากฏการณ์ “ธรรมะอินเทรนด์”  ปัจจุบันท่านมีผลงานธรรมนิพนธ์ไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เล่ม (สถิติ ณ พ.ศ. ๒๕๕๗)  หลายเล่มได้รับการแปลสู่ภาษาต่างประเทศ เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ภาษาอินโดนีเซีย  ภาษาสเปน  ภาษาฝรั่งเศส  บางเล่มได้รับการดัดแปลงเป็นบทละครโทรทัศน์   ละครเวที ดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์  หรือแม้แต่บทโฆษณาเพื่อการปลูกฝังค่านิยมอันดีงามของสังคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ก่อตั้งสถาบันวิมุตตยาลัย อันเป็นสถาบันการศึกษาทางเลือกเพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพัฒนาสันติภาพโลก พ.ศ. ๒๕๕๒ ก่อตั้งศูนย์วิปัสสนาสากลไร่เชิญตะวัน เพื่อเป็นธรรมสถานในการ บูรณาการพุทธธรรมเข้ากับทุกกิจกรรมของชีวิตผ่านการจัดคอร์สภาวนาทั้งแก่ชาวไทยและชาวต่างประเทศ และในปีเดียวกันนี้ท่านยังได้ก่อตั้งเว็บไซต์ www.dhammatoday.com เพื่อขับเคลื่อนงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาสู่ประชาคมโลกตามแนวคิด  “ธรรมะออนไลน์ เพื่อไทย เพื่อโลก” พ.ศ. ๒๕๕๕	 ก่อตั้งมหาวิชชาลัยพุทธเศรษฐศาสตร์ สถาบันการศึกษาทางเลือกเพื่อการพัฒนาตามปรัชญาพุทธเศรษฐศาสตร์ ในโอกาสธรรมสมโภช ๒๖ ศตวรรษแห่งพระพุทธศาสนายุกาล และก่อตั้งมูลนิธิวิมุตตยาลัย เพื่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพัฒนาสันติภาพโลก ปัจจุบันท่านสังกัด วัดพระสิงห์ (พระอารามหลวง) ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย และพำนักจำพรรษา ณ ศูนย์วิปัสสนาสากลไร่เชิญตะวัน  บ้านสันป่าเหียง  ตำบลห้วยสัก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย  เพื่อทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาเชิงรุกด้วยการเขียนหนังสือและการประยุกต์พุทธธรรมเข้ากับทุกกิจกรรมของชีวิตผ่านการจัดคอร์สภาวนาทั้งแก่ชาวไทยและชาวต่างประเทศตามแนวทางแห่งอานาปานสติของพระพุทธองค์
รางวัลเชิดชูเกียรติคุณ
ก. พ.ศ. 2547   ผลงาน “ธรรมะติดปีก” ได้รับการนำไปดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ได้รับรางวัลจากสถาบันต่างๆกว่าสิบรางวัล
พ.ศ. 2548   รางวัล “ผู้มีผลงานด้านการเผยแพร่พระพุทธศาสนาดีเด่น”(จากผลงานนิพนธ์ 4เรื่อง คือ ธรรมะติดปีก ธรรมะหลับสบาย ธรรมะดับร้อน ธรรมะบันดาล) จากมูลนิธิศาสตราจารย์พิเศษจำนง ทองประเสริฐ ราชบัณฑิต
พ.ศ. 2548   สภาศาสนาเพื่อสันติภาพโลก ยกย่องเป็น “ทูตสันติภาพโลก”
พ.ศ. 2549   นิตยสาร Positioning ยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 50 ผู้ทรงอิทธิพลของสังคมไทย
พ.ศ. 2549   รางวัล “The Great Dharma Putta Award” (พระธรรมทูตผู้มีผลงานดีเด่นระดับโลก) จากรัฐบาลและคณะสงฆ์แห่งประเทศศรีลังกา และองค์กร WBSY (Word Buddhist Sangha Youth) ในฐานะเจ้าภาพจัดงาน “สมโภช 2550 ปี แห่งพระพุทธศาสนายุกาล” (The Celebration of 2550th Buddha Jayanit)
พ.ศ. 2550   รางวัล BUCA HONORARY AWARDS ในฐานะผู้มีผลงานโดดเด่นในการนำเสนอธรรมะแบบอินเทรนด์ และมีคุณูปการต่อวงการวิชาชีพนิเทศศาสตร์ จากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
พ.ศ. 2550   รางวัล “รตนปัญญา” (Gem of Wisdom Award) ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติยศสำหรับพระสงฆ์ผู้ทรงภูมิปัญญาเป็นเอก จากคณะสงฆ์และประชาชนจากจังหวัดเชียงราย
พ.ศ. 2550   รับพระราชทานรางวัล “เสาเสมาธรรมจักรทองคำ” ในฐานะผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา สาขาการแต่งหนังสือทางพระพุทธศาสนา จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ในงานสัปดาห์วิสาขบูชาโลก ณ มณฑลพิธีท้องสนามหลวง
พ.ศ. 2550   รับพระราชทานรางวัล “บุคคลผู้ทำคุณประโยชน์ต่อเยาวชน” สาขาการศึกษาและวิชาการ จากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เนื่องในโอกาสวันเยาวชนแห่งชาติ ณ อาคารกีฬาเวสน์ 2 ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร  (ไทย-ญี่ปุ่น)
พ.ศ. 2550   รางวัล “Young & Smart VOTE 2007 สาขา คนรุ่นใหม่ที่มีบทบาทต่อสังคม”จากนิตยสารสุดสัปดาห์ บริษัทอมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พลับลิชชิ่ง
พ.ศ. 2551   รางวัล “นักเขียนบทความดีเด่นประจำปี 2551” จากมูลนิธิ ม.ร.ว. อายุมงคล โสณกุล
พ.ศ. 2551   รางวัลกิตติคุณสัมพันธ์ “สังข์เงิน” ในฐานะผู้ที่มีผลงานการประชาสัมพันธ์ดีเด่น จากสมาคมนักประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย ณ ตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล
พ.ศ. 2551   รางวัล “ผู้มีอุปการคุณต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา” ของมูลนิธิรวมใจเผยแผ่ธรรมะ จากสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เกี่ยว อุปเสโณ) ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช
พ.ศ. 2551   รางวัล “ผู้บำเพ็ญประโยชน์ในการพัฒนาจิต ประจำปี 2551” จากสภาชาวพุทธ ร่วมกับมูลนิธิโลกทิพย์
พ.ศ. 2551   รางวัล “ผู้ทำคุณประโยชน์และสร้างชื่อเสียงให้แก่บัณฑิตวิทยาลัย” จากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พ.ศ. 2551   รางวัล “ลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่ ประจำปี 2551” จากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
พ.ศ. 2551   ได้รับคัดเลือกเป็น “1 ใน 100 บุคคลผู้เป็นแรงบันดาลใจ” (100 idols) จากนิตยสาร a day
พ.ศ. 2551   ได้รับยกย่องจากกรุงเทพธุรกิจและกรุงเทพธุรกิจออนไลน์เป็น นักคิดนักเขียนแห่งปี
พ.ศ. 2551   ได้รับยกย่องจากหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ให้เป็น “คนรุ่นใหม่ผู้เป็นความหวัง”
พ.ศ. 2552   ได้รับโหวตให้เป็นสุดยอดนักคิด ปี 2551 จากสถานีวิทยุ อสมท. F.M.96.5 MHz คลื่นความคิด
พ.ศ. 2552   รางวัล “บุคคลต้นแบบคนดีศรีแผ่นดิน ปี 2551” จากกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
พ.ศ. 2552   ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 20 คนกรุงที่น่าจับตามอง (The Bangkok Hot List : 20 People to Watch)จาก ซีเอ็นเอ็นจีโอเอเชีย
พ.ศ. 2553   รางวัล “ผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น ประจำปี 2553” จากกระทรวงวัฒนธรรม
พ.ศ. 2553   รางวัล “ผู้ทำคุณประโยชน์ด้านนันทนาการ สาขาการอ่าน การพูด การเขียน”จากกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา
พ.ศ. 2553   ได้รับการยกย่องให้เป็นบุคคล “ที่สุดแห่งปี 53 ประเภทนักการศึกษาที่ประชาชนชื่นชอบมากที่สุด” จากสวนดุสิตโพล มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนดุสิต
พ.ศ. 2553   ได้รับการยกย่องให้เป็น “บุคคลที่น่ายกย่องที่สุดแห่งปี 2553” ด้านการให้ข้อคิดเตือนสติแก่คนในสังคม จากศูนย์วิจัยมหาวิทยาลัยกรุงเทพ (กรุงเทพโพล)
พ.ศ. 2554   รางวัล “บัวทิพย์ ประจำปี 2553 จากกองทุน 100 ปี พระพุทธวรญาณ (กิตติ กิตติทินนมหาเถระ)
พ.ศ. 2554   ได้รับโล่เกียรติคุณ “ทูตคิดใส ใจสะอาด เพื่อชาติ  เพื่อในหลวง” จากโครงการ“คิดใส ใจสะอาด เพื่อชาติ เพื่อในหลวง”
ผลงานการเผยแผ่พระพุทธศาสนา
เป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความธรรมะประยุกต์ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร รายเดือน รายสัปดาห์ รายปักษ์ และรายวัน ดังต่อไปนี้
หนังสือพิมพ์ - เนชั่นสุดสัปดาห์ - มติชนสุดสัปดาห์ - ประชาชาติธุรกิจ - กรุงเทพธุรกิจ - โพสต์ทูเดย์ - คมชัดลึก - เดลินิวส์ - THE NATION - ฯลฯ นิตยสาร - SECRET - REAL PARENTING - WHO - แพรว - WE		- HEALTH & CIUSINE - แม่และเด็ก - WISDOM - กุลสตรี - ALL MAGAZINE - ชีวิตต้องสู้ - แก้จน - HUNT MAGAZINE - ชีวจิต - ฯลฯ วิทยากรประจำและวิทยากรพิเศษรายการโทรทัศน์ - รายการตีท้ายครัว ช่อง ๓ - รายการทูไนท์ โชว์ ช่อง ๓ - รายการหมุนตามโลก ช่อง ๕ - รายการกล้าคิดกล้าทำ ช่อง ๕ - รายการเรื่องของเรื่อง ช่อง ๕ - รายการกรรมลิขิต ช่อง ๕ - รายการเจาะใจ ช่อง ๕ - รายการเมืองไทยวาไรตี้ ช่อง ๕ - รายการเจาะใจ ช่อง ๕ - รายการสยามทูเดย์ ช่อง ๕ - รายการที่นี่หมอชิต ช่อง ๗ - รายการเช้านี้ที่หมอชิต ช่อง ๗ - รายการ Club 7 ช่อง ๗ - รายการธรรมะวันอาทิตย์ ช่อง ๗ - รายการมอง CEO โลก ช่อง ๙ - รายการสุริวิภา ช่อง ๙ - รายการ VIP ช่อง ๙ - รายการเช้าดูวู้ดดี้ ช่อง ๙ - รายการตาสว่าง ๙ - รายการธรรมส่องทาง สทท. ๑๑		- รายการมหัศจรรย์แห่งปัญญา สทท. ๑๑		- รายการหลงกรุง ช่อง Thai PBS - รายการนิทานแผ่นดิน ช่อง Thai PBS - รายการเปิดโลกการอ่าน ช่อง Thai PBS - รายการพุทธประทีป สถานีโทรทัศน์โลกพระพุทธศาสนาเฉลิมพระเกียรติ (WBTV) - รายการรอยธรรม ASTV - รายการธรรมาภิวัฒน์ ASTV - รายการนาทีธรรม นาทีทอง ช่อง TGN - ฯลฯ
วิทยากรพิเศษทางรายการวิทยุ - รายการ “การเดินทางของความคิด” FM ๙๖.๕ - รายการครอบครัวข่าว FM ๑๐๖.๐ - รายการเพื่อนเยาวชน สถานีวิทยุกองทัพบก FM ๘๙.๐ และ FM ๙๑.๕ - รายการใต้ร่มธงไทย สถานีวิทยุกองทัพบก FM ๘๙.๐ และ FM ๙๑.๕ - รายการคืนพิเศษ คนพิเศษ FM ๑๐๖.๕
ผลงานธรรมะนิพนธ์ที่นำไปประยุกต์เป็นผลงานโทรทัศน์ - รายการชุมชนนิมนต์ยิ้ม ช่อง ๓ - รายการธรรมะติดปีก (วันนักขัตฤกษ์) ช่อง Thai PBS - ละครโทรทัศน์ เรื่อง “ธรรมะติดปีก” ช่อง ๓ - รายการดนตรีกวีศิลป์ ตอน พบกวีพบธรรม ช่อง Thai PBS - รายการดนตรีกวีศิลป์ ตอน กวีนิพนธ์ดลธรรม ช่อง Thai PBS
ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ
แปลโดยนพมาศ แววหงส์
ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาเกาหลี
ผลงานธรรมะนิพนธ์ภาคภาษาเกาหลี โดยเรียบเรียงเนื้อหาใหม่จากธรรมะนิพนธ์ ๔ เรื่อง ได้แก่ ธรรมะหลับสบาย ธรรมะทอรัก ธรรมะสบายใจ และสบตากับความตาย
ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น
ผลงานธรรมะนิพนธ์ เรื่อง ธรรมะหลับสบาย
ผลงานที่ได้รับการแปลเป็นภาษาสเปน
ผลงานธรรมะนิพนธ์ เรื่อง ธรรมะหลับสบาย สบตากับความตาย และธรรมะทอรัก
จุดเริ่มต้นของ"ธรรมะอินเทรนด์"
ในปี พ.ศ. 2547ท่าน ว.วชิรเมธีได้ออกหนังสือธรรมะติดปีกมาสู่สายตาประชาชนแล้วปรากฏว่า ได้รับความนิยมมาก จึงได้มีผลงานทางธรรมะออกมาอีก 2 เล่มคือ ธรรมะหลับสบายและธรรมะดับร้อน'ซึ่งทั้งหมด ล้วนได้รับความนิยมเป็ยอย่างสูง จากกระแสความนิยมของหนังสือทั้ง 3 เล่ม จึงทำให้ช่อง 3นำเนื้อหาจากธรรมะติดปีกมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ จากจุดนี้เองทำให้เกิดกระแสที่ธรรมะกลับมานิยมกันอีกครั้งโดยส่วนมากเรียกว่าธรรมะอินเทรนด์ หรือ ธรรมะติดปีก
ควีนนี นีวอลล์
ซีบิล เฟนตัน นีวอลล์ (Sybil Fenton Newall; 17 ตุลาคม ค.ศ. 1854 – 24 มิถุนายน ค.ศ. 1929) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ควีนนี นีวอลล์ (Queenie Newall) เป็นนักยิงธนูชาวสหราชอาณาจักร ผู้ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่กรุงลอนดอน ซึ่งในขณะนั้นเธอมีอายุ 53 ปี นับเป็นนักกีฬาหญิงเหรียญทองที่มีอายุมากที่สุดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก แล้วสหราชอาณาจักรก็ไม่ได้เหรียญทองจากนักกีฬายิงธนูหญิงอีกเลย จนถึงโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ทั้งนี้ เธอเข้าร่วมสโมสรยิงธนูเชลเทนแฮมใน ค.ศ. 1905 และครองแชมป์แห่งชาติสามสมัย ซึ่งได้แก่ ค.ศ. 1911, ค.ศ. 1912 และ ค.ศ. 1914
ประวัติ
นีวอลล์เกิดที่คฤหาสน์ของพ่อเธอในโรชเดล ณ วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1854 ใน ค.ศ. 1905 เธอร่วมกับมากาเร็ตน้องสาวของเธอได้เข้าร่วมสโมสรยิงธนูเชลเทนแฮมของท้องถิ่น โดยใน ค.ศ. 1907 เธอได้รับสี่รางวัลจากห้ารายการที่เธอเข้าแข่งขันในระดับภูมิภาค
เธอได้มีส่วนรวมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 ที่จัดขึ้น ณ ไวท์ซิตี กรุงลอนดอน ซึ่งได้รับการคาดหวังว่าจะเป็นผู้ชนะในรายการยิงธนูหญิง อลิซ เลกห์ เลือกที่จะไม่เข้าแข่งขันและเพื่อให้คู่แข่งหลักของควีนนี ซึ่งมีชื่อว่าลอตตี ดอด ได้เข้ารอบ โดยผู้แข่งขันหญิงในสนามยิงธนูเป็นชาวอังกฤษทั้งสิ้น
สภาพอากาศในการแข่งขันยิงธนูวันแรกที่ไวท์ซิตีสเตเดียมค่อนข้างแย่มาก จนถึงกับต้องหยุดการแข่งเมื่อถึงระดับหนึ่ง เมื่อจบการแข่งขันวันแรกควีนนีทำคะแนนตามหลังดอดที่สิบคะแนน ส่วนสภาพทางอากาศในวันที่สองดีขึ้นเป็นอย่างมาก และควีนนีสามารถทำคะแนนตามดอดได้ทัน ในที่สุดก็ชนะด้วยคะแนน 688 คะแนน โดยทำคะแนนนำดอด 46 คะแนนก่อนเสร็จสิ้นการแข่งขันซึ่งดอดได้รับเหรียญเงิน ชัยชนะครั้งนี้ส่งผลให้ควีนนีเป็นผู้หญิงที่มีอายุมากที่สุดที่ได้รับเหรียญทองโอลิมปิก เมื่อเธอมีอายุ 53 ปี กับอีก 275 วัน ที่ซึ่งสถิติยังคงอยู่เรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 2012
ส่วนการแข่งขันชิงชนะเลิศแห่งชาติที่มีขึ้นในเวลาต่อมา นีวอลล์ได้เป็นฝ่ายพ่ายต่ออลิซ เลกห์ แต่แล้วเธอก็ชนะในรายการดังกล่าวใน ค.ศ. 1911 และยังคงทำไว้ได้ใน ค.ศ. 1912 และเป็นฝ่ายชนะรายการดังกล่าวอีกครั้งใน ค.ศ. 1914 เธอยังคงเล่นกีฬาเรื่อยมาจนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คะแนนสุดท้ายของเธอได้รับการบันทึกโดยสโมสรยิงธนูเชลเทนแฮมใน ค.ศ. 1928 จากนั้น เธอได้เสียชีวิตที่บ้านของเธอในเชลเทนแฮม ณ วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1929
หลังจากการแข่งขันโอลิมปิก 1908 ก็ไม่มีนักยิงธนูชาวอังกฤษได้รับเหรียญโอลิมปิกอีกเลยจนกระทั่ง อลิสัน วิลเลียมสัน ที่ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภทหญิงเดี่ยวของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ชีวิตส่วนตัว
ควีนนีเป็นลูกสาวของเฮนรี นีวอลล์ และมาเรีย เฟนตัน และเป็นลูกสาวคนโตในหมู่พี่น้องสิบคน พ่อของเธอเป็นพ่อค้าและเป็นเจ้าของบ้านในชนบทแฮร์ฮิลล์ และคฤหาสน์ในโอเวอร์อัลเดอเรย์ เชชเชอร์ ส่วนผู้เป็นตาของเธอมีชื่อว่าจอห์น เฟนตัน เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสำหรับโรชเดลในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2375 และ พ.ศ. 2380 ควีนนีไม่เคยแต่งงาน และอาศัยอยู่ร่วมกับมากาเร็ตผู้เป็นน้องสาวของเธอในเชลเทนแฮมตลอดช่วงชีวิตของเธอ
การล่าแม่มด
มีการประหารชีวิตผู้ต้องโทษแม่มดในทวีปยุโรปครั้งสุดท้ายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ แม่มดไม่เป็นการกระทำที่มีโทษตามกฎหมายพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1735 ในเยอรมนี คาถาเวทมนตร์ยังมีโทษตามกฎหมายจนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีรายงานการล่าแม่มดร่วมสมัยในแอฟริกาใต้สะฮารา ประเทศอินเดียและปาปัวนิวกินี กฎหมายต่อต้านแม่มดอย่างเป็นทางการยังคงพบในประเทศซาอุดีอาระเบียและแคเมอรูน
นับแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1930 คำว่า "การล่าแม่มด" ถูกใช้เป็นภาพพจน์เพื่ออธิบายกิจกรรมโดยรัฐบาล (และหน่วยธุรกิจบางครั้ง) เพื่อแสวงและเปิดโปงศัตรูที่รับรู้ ชัดเจนมักใช้เป็นวิธีการชี้นำมติมหาชนโดยให้กำเนิดความแตกตื่นทางศีลธรรม
การแปลสิ่งเร้าผิด
การแปลสิ่งเร้าผิด หรือ มายา (illusion) หมายถึงความผิดพลาดหรือความบิดเบือนของการรับรู้ทางประสาทสัมผัส ที่ชี้ให้เห็นถึงวิธีที่สมองจัดระเบียบและแปลผลข้อมูลทางประสาทสัมผัส แม้ว่า การแปลสิ่งเร้าผิดจะบิดเบือนความเป็นจริง  แต่ก็เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดกับคนโดยมาก
การแปลสิ่งเร้าผิดอาจเกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสใดก็ได้ในมนุษย์ แต่ภาพลวงตาเป็นการแปลสิ่งเร้าผิดที่รู้จักกันดีที่สุดและมีความเข้าใจกันมากที่สุด ที่มีความสนใจในภาพลวงตามากก็เพราะว่า การมองเห็นเป็นประสาทสัมผัสที่มีอิทธิพลมากที่สุด ซึ่งเห็นได้ในตัวอย่างเช่น คนที่กำลังดูการพูดดัดเสียง (ventriloquism ) ได้ยินเสียงว่ามาจากหุ่นที่อยู่ที่มือของคนพูด เนื่องจากว่า เห็นหุ่นนั้นขยับปากตามเสียงคำพูด (แต่ไม่เห็นคนพูดขยับปาก)
การแปลสิ่งเร้าผิดบางอย่างมีเหตุจากข้อสันนิษฐานที่สมองมีเกี่ยวกับความเป็นจริงเมื่อเกิดการรับรู้ ข้อสันนิษฐานเหล่านั้นเกิดขึ้นอาศัยรูปแบบของสิ่งที่รับรู้, ความสามารถในการรับรู้ความลึกและการรับรู้ความเคลื่อนไหว, และความรู้สึกที่เป็นอัตวิสัยว่า วัตถุหรือลักษณะต่าง ๆ ของวัตถุนั้นไม่มีความเปลี่ยนแปลงแม้ความรู้สึกทางประสาทสัมผัสเกี่ยวกับวัตถุนั้นจะได้เปลี่ยนไปแล้ว ส่วนการแปลสิ่งเร้าผิดอื่น ๆ เกิดขึ้นอาศัยความเป็นไปในระบบการรับรู้ภายในร่างกาย หรือองค์ประกอบอื่น ๆ ภายนอกร่างกายในสิ่งแวดล้อม
คำว่า การแปลสิ่งเร้าผิด  หมายถึงการบิดเบือนความเป็นจริงทางการรับรู้ที่มีลักษณะเฉพาะ โดยที่ไม่เหมือนกับอาการประสาทหลอน (hallucination)  ซึ่งเป็นความบิดเบือนความเป็นจริงโดยไม่มีสิ่งเร้า การแปลสิ่งเร้าผิดเป็นการแปลผลความรู้สึก (อาศัยสิ่งเร้า)  ที่มีขึ้นจริง ๆ ผิด ยกตัวอย่างเช่น การได้ยินเสียงโดยไม่มีเสียงจริง ๆ ในสิ่งแวดล้อมเป็นอาการประสาทหลอน แต่ว่า การได้ยินเสียงคนในเสียงน้ำที่กำลังไหลอยู่  (หรือในเสียงอื่น ๆ)  เป็นการแปลสิ่งเร้าผิด ละครไมม์เป็นบทการละเล่นลวงตาที่สร้างขึ้นโดยอาศัยการเคลื่อนไหวกาย คือผู้เล่นละครสร้างภาพลวงตาโดยเคลื่อนกายเหมือนกับทำปฏิกิริยากับวัตถุที่ไม่มี ภาพลวงตาเช่นนี้เกิดขึ้นได้อาศัยข้อสันนิษฐานที่ผู้ชมมีเกี่ยวกับความเป็นไปในโลกจริง ๆ บทเล่นที่รู้จักกันดีก็คือ "กำแพง"  (คือทำปฏิกิริยากับกำแพงที่ไม่มี)  "ปีนขึ้นบันได" "พิง" (ดูรูป) "ปีนลงบันได" และ "ดึงและผลัก"
เทคนิคและองค์ประกอบ
โดยองค์ประกอบและการรับรู้แล้วสมองจะมีการรับรู้แยกกันเป็นส่วนเบื้องต้นแล้วรวมกันเป็นหนึ่งเดียว โดยมองภาพ รับสี เสียง การตัดสินใจจากความรู้ พฤติกรรมที่เป็นไปได้ ถ้าสิ่งใดก็ตามที่มีผลกระทบต่อการควบคุมการทำงานการประมวลผลของสมอง เช่น การใช้แสงเพิ่มเข้ามา การทำสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ จะทำให้เกิดการบิดเบือนไปว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกต้อง แทนที่จะผิดพลาดหรือทำไม่ได้เลย
ผลกระทบกับสมอง
เนื่องด้วยเทคนิคนี่มีผลกระทบต่อการรับรู้ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และการรับรู้ที่ผิดพลาด ส่วนมากเทคนิคดังกล่าวนั้นจะมีการนำไปใช้ในการแสดงมายากล และการแสดงในสิ่งที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถกระทำได้เลย เช่น การลอยตัว การบิน การเดินบนน้ำ การยกคนด้วยน้ำหรือสิ่งที่ไม่สามารถทำได้ตามปกติธรรมดา
ซูเปอร์อิลลูชั่น
เป็นรูปแบบการแสดงที่ใช้เทคนิคระดับสูงในการเบี่ยงเบนสายตาและมุมมองให้เหมือนกับว่าทำสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่สามารถทำได้โดยปกติธรรมดา โดยมีการใช้เทคนิคนี้เป็นอย่างมากในการแสดงมายากล เช่น การลอยตัว การบิน การหายตัว การตัดตัว เดินบนน้ำ และการแสดงอื่น ๆ อีกมากมาย
ภาพลวงตา
ภาพลวงตา หรือ  การแปลสิ่งเร้าผิดทางตา  (optical illusion) ก็คือ การเห็นที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ ดังนั้น ข้อมูลที่ตาได้รับเกิดการแปลผลในสมองที่ทำให้เกิดการรับรู้ที่ไม่ตรงกับลักษณะจริง ๆ ของวัตถุที่เป็นสิ่งเร้า
มีความเชื่อโดยทั่ว ๆ ไปว่า มีภาพลวงตาที่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ และมีภาพลวงตาที่สร้างขึ้นได้โดยใช้กลอุบาย ที่สามารถใช้ศึกษาให้เข้าใจในระดับพื้นฐานว่า ระบบการรับรู้ในมนุษย์นั้นทำงานอย่างไร คือ สมองสร้างโลกจำลองขึ้นในหัวของเราโดยมีพื้นฐานจากข้อมูลที่มันเอามาเป็นตัวอย่างจากสิ่งแวดล้อม แต่ว่า บางครั้ง  มันพยายามจัดระเบียบข้อมูลเหล่านั้นโดยวิธีที่คิดว่าดีที่สุด  (ที่อาจไม่ตรงกับความเป็นจริง)  และบางครั้ง มันก็เติมข้อมูลที่ไม่มีให้เต็มเอง วิธีการทำงานของสมองแบบนี้เป็นเหตุของการแปลสิ่งเร้าผิด ๆ
เสียงลวงหู
เสียงลวงหู หรือ การแปลสิ่งเร้าผิดทางหู (auditory illusion) ก็คือ  การได้ยินเสียงที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ ซึ่งก็คือ การได้ยินเสียงที่ไม่มีอยู่  หรือว่าเป็นเสียงที่เป็นไปไม่ได้ โดยสรุปก็คือ การแปลสิ่งเร้าผิดทางหูชี้ข้อเท็จจริงว่า  หูและสมองของมนุษย์เป็นเพียงอวัยวะทางชีวภาพ  เป็นเพียงอุปกรณ์ชั่วคราวที่ไว้ใช้เฉพาะหน้า ไม่ใช่ระบบรับรู้เสียงที่สมบูรณ์ ตัวอย่างของการแปลสิ่งเร้าผิดทางหูอย่างหนึ่งก็คือ Shepard tone ซึ่งเป็นวิธีการทำเสียงให้เหมือนกับกำลังสูงขึ้นหรือทุ้มลงอย่างต่อเนื่อง ๆ ทั้ง ๆ ที่ความจริงไม่ได้ไปทางไหนเลย
การแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัส
การแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัส (tactile illusion) ก็คือ  การรู้สึกทางสัมผัสที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง  หรือที่ทำให้เกิดความคิดผิด ๆ ตัวอย่างของการแปลสิ่งเร้าผิดทางสัมผัสรวมทั้งกลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่ การลวงสัมผัสตะแกรงเหล็กร้อน การลวงสัมผัสที่ผิวหนังแบบกระต่าย และการลวงสัมผัสแปลกอีกอย่างหนึ่ง ที่เกิดขึ้นเมื่อไขว้นิ้วชี้กับนิ้วกลางแล้วใช้นิ้วทั้งสองลูบที่ดั้งจมูก โดยแต่ละนิ้วอยู่ที่แต่ละด้านของจมูก จะมีผลเป็นความรู้สึกว่ามีจมูกสองจมูก
ที่น่าสนใจก็คือ เขตในสมองที่เกิดการทำงานในการรับรู้สัมผัสที่ลวงประสาทกลับมีความคล้ายคลึงกับที่เกิดขึ้นเมื่อมีสัมผัสแบบนั้นจริง ๆ การลวงสัมผัสสามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้เทคโนโลยีสัมผัส (haptic technology) เช่น สามารถใช้เทคนิคการลวงสัมผัสเพื่อใช้เป็นวัตถุเสมือน  (virtual  คือไม่มีอยู่จริง ๆ)  เช่นในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ผู้ใช้กำลังจัดการวัตถุเสมือน
ประสาทสัมผัสอื่น ๆ
การแปลสิ่งเร้าผิดสามารถเกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสอื่น ๆ รวมทั้งที่ใช้ในการรับรู้เกี่ยวกับอาหาร ทั้งเสียง และสัมผัส สามารถลวง (บิดเบือน)  ความรู้สึกเกี่ยวกับความเก่า (ความไม่สด) และความกรอบของอาหาร คือพบว่า
นอกจากนั้นแล้ว ยังพบว่า  ถ้าเซลล์ประสาทรับรสบนลิ้นเกิดความเสียหาย ก็ยังสามารถทำให้เกิดรสลวงโดยกระตุ้นความรู้สึกทางสัมผัสได้ มีหลักฐานด้วยว่า การแปลสิ่งเร้าผิดทางกลิ่นสามารถเกิดขึ้นได้เมื่อมีการเล่าถึงกลิ่นนั้นให้ฟัง  จะเป็นข้อมูลที่ถูกหรือจะผิดก็ตาม  ก่อนที่จะให้ดมกลิ่นนั้น
โรค
การแปลสิ่งเร้าผิดสามารถเกิดขึ้นได้เพราะเหตุแห่งโรคหรือความผิดปกติบางอย่าง แม้ว่าผู้มีโรคอาจจะไม่ได้มีอาการแบบนี้ทุกคน แต่อาการการแปลสิ่งเร้าผิดเฉพาะอย่างจะมีกับโรคเฉพาะอย่าง ยกตัวอย่างเช่น คนไข้โรคไมเกรนมักจะรายงายว่ามีการเห็นออร่า  (scintillating scotoma)  ก่อนจะเกิดไมเกรน
โนเกีย 2100
โนเกีย 2100 เป็นโทรศัพท์มือถือตระกูลโนเกีย ออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 2003
การแปลสิ่งเร้าผิด
ในประสาทวิทยาศาตร์
ในการทดลองหนึ่งกับคนไข้คนหนึ่ง การกระตุ้นด้วยไฟฟ้าในสมองซีกซ้ายที่จุดเชื่อมระหว่างสมองกลีบข้างกับสมองกลีบขมับ มีผลเป็นความรู้สึกลวงประสาทว่ามีคนอยู่ข้าง ๆ เธอ
ในศาสนาฮินดู
คำว่า "มายา" (illusion)   เป็นคำที่ใช้ในมุมมองต่าง ๆ ของศาสนาฮินดู ศาสนาและปรัชญาที่เป็นเอกนิยม (monism)  รวมทั้งศาสนาฮินดู  มักจะมีการแยกแยะมายาและความไม่เป็นจริง  (falsehood)  ออกจากกันอย่างชัดเจน ในความคิดตามลัทธิอไทวตะเวทานตะ (ที่ตั้งโดยศังกราจารย์)  มายาไม่ใช่สิ่งที่เป็นจริงและก็ไม่ใช่สิ่งที่ไม่เป็นจริง แม้ว่า มายา  โดยทั่ว ๆ ไปจะหมายถึงสิ่งที่ไม่เป็นจริง แต่ว่าศาสนาฮินดูมีการแยกแยะระหว่างมายาและความไม่เป็นจริง
ครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เป็นเครื่องแต่งกายสำหรับใช้ประกอบวิทยฐานะของนักศึกษาปัจจุบัน นักศึกษาเก่า คณาจารย์ และเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด สหราชอาณาจักร
ประชาคมมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดซึ่งเข้าร่วมพิธีต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัย จะต้องสวมเครื่องแบบสับฟัสก์ (subfusc) ซึ่งประกอบด้วย กางเกงหรือกระโปรงดำ เสื้อเชิ้ตคอปกสีขาว ผ้าผูกคอสีขาวหรือแถบผูกคอสีดำ ถ้าจำเป็นอาจใส่เสื้อสูทหรือเสื้อกั๊ก ก่อนสวมครุยวิทยฐานะ
ครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทำจากผ้าหรือแพรสีดำเป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นครุยปริญญาเอกอย่างเต็มยศซึ่งใช้สีแดงชาดเป็นพื้น หลักการใช้สีนี้ยังยึดถือในมหาวิทยาลัยสหราชอาณาจักรตั้งแต่รุ่นกลางไปจนถึงอายุมาก รวมถึงเป็นที่มาของสีของสำรดของครุยวิทยฐานะของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสีพื้นของครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ครุยนักศึกษา
นักศึกษาปัจจุบันของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อมีพิธีการหรือการสอบ (รวมถึงสอบวิทยานิพนธ์ปริญญาเอก) จะสวมครุยวิทยฐานะซึ่งเป็นเสื้อกั๊กสีดำ ตอนหน้าอกเปิดกว้าง มีแถบผ้ายาวห้อยที่ไหล่ทั้งสองข้าง สาบหน้าพับเป็นครีบประมาณสองนิ้วครึ่ง ความยาวของเสื้อประมาณบั้นท้ายสำหรับปริญญาตรี และประมาณเหนือเข่าสำหรับปริญญาโทและเอก สำหรับนักศึกษาปริญญาตรีที่มีผลการเรียนดี จะสวมครุยวิทยฐานะซึ่งเป็นเสื้อคลุมสีดำ ตอนหน้าอกเปิดกว้าง แขนเสื้อยาวเสมอข้อมือ ด้านหลังยาวกว่าด้านหน้าเล็กน้อย สาบหน้าพับเป็นครีบประมาณสองนิ้วครึ่ง ครุยวิทยฐานะนี้จะต้องสวมทับสับฟัสก์เสมอ
ครุยบัณฑิต
บัณฑิตปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จะสวมครุยวิทยฐานะซึ่งเป็นเสื้อคลุมทรงบาทหลวงอังกฤษ ยาวจากบ่าลงไปครึ่งน่อง หลังและไหล่ทำเป็นจีบ ตอนหน้าอกเปิดกว้าง สาบหน้าพับเป็นครีบกว้างประมาณสองนิ้วครึ่ง แขนเสื่้อยาวเสมอข้อมือ ด้านหลังแหลมยาวกว่าด้านหน้าเล็กน้อย บางร้านอาจให้ยาวเสมอชายเสื้อ แล้วสวมผ้าคล้องคอตามวิทยฐานะ
บัณฑิตปริญญาโท จะสวมเสื้อคลุมคล้ายปริญญาตรี ต่างแต่แขนเสื้อยาวถึงชายเสื้อ เย็บปิดเป็นถุง มีรอยตัดรูปวงเดือนปลายแขนหันไปด้านนอกตัว กลางแขนมีช่องเจาะสำหรับสอดมือ มีลวดลายประดับที่ช่องเจาะแขน เว้นแต่บัณฑิตปริญญาตรีที่ปรับสถานะเป็นศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จะไม่มีลายประดับ อนึ่ง ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตจะให้แก่บัณฑิตปริญญาตรีหลังจากที่ลงทะเบียนเรียนครั้งแรก 21 ภาคการศึกษา เช่น หากเรียนหลักสูตรปริญญาตรี 3 ปี นับหลังสำเร็จการศึกษาไป 4 ปี จะมีฐานะเป็นปริญญาโท แต่หากเรียนหลักสูตรปริญญาตรีควบโท ก็ถือว่ามีฐานะเป็นปริญญาโทนับแต่สำเร็จการศึกษา
ผ้าคล้องคอของบัณฑิตและมหาบัณฑิต ใช้แบบชั้นเดียว ปริญญาตรี (ศิลปศาสตรบัณฑิต) ด้านนอกสีดำ ด้านในบุขนกระต่าย (ปัจจุบันใช้ขนสัตว์เทียมสีขาว) ปริญญาโท (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ไม่ใช่ปริญญาอื่น) ด้านนอกสีดำ ด้านในเป็นผ้ามันสีแดง ส่วนปริญญาอื่นก็จะใช้สีบุแตกต่างกันไป เช่น
บัณฑิตปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มีครุยสามประเภทให้ใช้งานในโอกาสแตกต่างกัน คือ ครุยเต็มยศสำหรับฆราวาส (full-dress gown) ครุยเต็มยศสำหรับพระ (convocation habit) และครุยครึ่งยศ (undress gown)
ในพิธีมงคลหรือการฉลองสำคัญ ดุษฎีบัณฑิตจะสวมครุยเต็มยศสำหรับฆราวาส ซึ่งเป็นเสื้อคลุมทรงบาทหลวง หลังและไหล่จีบ ตอนหน้าอกเปิดกว้าง ทำด้วยผ้าหรือแพรสีแดงชาด สาบหน้าทำเป็นครีบกว้าง 5 นิ้ว สาบหน้าและแขนเสื้อท่อนล่างหุ้มด้วยผ้ามันสีตามปริญญา เช่น น้ำเงิน สำหรับปรัชญาดุษฎีบัณฑิต เทา สำหรับอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Letters) บานเย็น สำหรับนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต (Doctor of Law) สองปริญญาหลังปกติจะใช้เป็นปริญญากิตติมศักดิ์ เมื่อสวมครุยเต็มยศแล้วจะไม่สวมผ้าคล้องคอ
ดุษฎีบัณฑิตอาจสวมครุยครึ่งยศ ซึ่งเป็นครุยปริญญาโทประดับด้วยแถบลายสีดำพร้อมผ้าคล้องคอทรงสองชั้น ด้านนอกสีแดงชาด ด้านในเป็นสีประจำปริญญาในบางโอกาส หากเป็นการสมควร จะสวมทับด้วยครุยเต็มยศสำหรับพระ โดยดึงแขนเสื้อของครุยครึ่งยศออกไปด้านนอกก็ได้
ครุยเต็มยศสำหรับพระ ใช้สำหรับดุษฎีบัณฑิตซึ่งสวมครุยครึ่งยศอยู่แล้ว หรือจะใช้สำหรับบาทหลวงซึ่งมีเสื้อคลุมอยู่แล้ว มีลักษณะคล้ายเสื้อครุยเต็มยศสำหรับฆราวาส แต่ไม่มีสาบหน้าและไม่มีแขน ตอนหน้าอกปิดด้วยกระดุมผ้าสีตามปริญญาสองดุม
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย
พลตำรวจจัตวา หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (5 ตุลาคม พ.ศ. 2451 - 3 มกราคม พ.ศ. 2552 ) นักเขียน นักภาษาศาสตร์ นักประวัติศาสตร์ นักการศึกษา
ครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
ครุยประจำตำแหน่ง
นอกจากครุยบัณฑิตแล้ว ผู้ปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยมีสิทธิใช้ครุยประจำตำแหน่ง หากเป็นตำแหน่งสูงจะใช้ครุยเช่นเดียวกับประธานสภาผู้แทนราษฎรและรัฐมนตรีว่าการยุติธรรม
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย
ประวัติ
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เป็นบุตรของ พันเอก หลวงเอนกนัยวาที (หม่อมราชวงศ์นารถ ชุมสาย) มีน้องสาวคือ หม่อมหลวงอนงค์ นิลอุบล เกิดที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา จบชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และได้รับพระราชทานทุนเล่าเรียนหลวง ไปศึกษาอักษรศาสตร์จาก ทรินิตี้คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ สำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2476 กลับมารับราชการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนหอวัง โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล และแต่งตำรา พร้อมกับร่างหลักสูตรการเรียนการสอน ก่อตั้งโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ และก่อตั้งโรงเรียนฝึกหัดครู และแผนกฝึกหัดครูมัธยม หลายแห่ง เช่นที่  วังจันทรเกษม บ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนสตรีเพชรบุรี สวนสุนันทา โรงเรียนฝึกหัดครูประสานมิตร
การทำงาน
ในปี พ.ศ. 2493 หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย รับหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขององค์การยูเนสโก ประจำอยู่ที่กรุงปารีส ทำหน้าที่วางโครงการช่วยเหลือด้านการศึกษาในประเทศด้อยพัฒนา โดยเฉพาะในประเทศไทย และภูมิภาคใกล้เคียง และย้ายมาประจำที่กรุงเทพในตำแหน่งรองผู้อำนวยการประจำภูมิภาคเอเชีย เป็นผู้จัดทำโครงการในการก่อตั้งมหาวิทยาลัยแห่งภูมิภาคภาคอีสานขึ้น คือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น และคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ได้แต่งตำราวิชาการเป็นจำนวนมาก ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย คือ พจนานุกรมฉบับภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน รวมทั้งงานค้นคว้าด้านภาษาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมไทย ทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ เช่น King Mongkut and British และ History of Thailand and Combodia โดยเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ และร้านหนังสือชื่อ "เฉลิมนิจ" (มาจากคำว่า เฉลิมขวัญ และ มานิจ)
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2512 แล้วหันมาทำงานค้นคว้าประวัติศาสตร์ เป็นกรรมการสยามสมาคม เป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย นายกสมาคมผู้จัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทย
หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย สมรสกับ เฉลิมขวัญ ชุมสาย ณ อยุธยา ธิดา พระปทุมเทวาภิบาล (เยี่ยม เอกสิทธิ์) ข้าหลวงสมุหเทศาภิบาลประจำเมืองหนองคาย มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ สุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา, อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา, สุชาดา (ชุมสาย ณ อยุธยา) สถิตพิทยายุทธ์ (ถึงแก่กรรม) และปาริชาติ ชุมสาย ณ อยุธยา
แหล่งข้อมูลอื่น
‎
ปัญหาปี 2000
ปัญหาปี 2000 บางครั้งเรียกว่า ปัญหาวายทูเค (Y2K problem), บั๊กมิลเลนเนียล (Millennium bug), บั๊กวายทูเค (Y2K bug) หรือ ความผิดพลาดวายทูเค (Y2K glitch หรือ Y2K error) เป็นปัญหาที่เกิดกับระบบเอกสารและการบันทึกข้อมูล ทั้งในแบบดิจิทัล (เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์) และระบบอนาล็อก สืบเนื่องมาจากการบันทึกปีคริสต์ศักราชจำนวนสี่หลัก ย่อเหลือเพียงสองหลักท้าย โดยละสองหลักแรก คือ "19" และ "20" ไว้ในฐานที่เข้าใจ
วลาดิมีร์ เป็ตกอวิช
วลาดิมีร์ เป็ตกอวิช (Vladimir Petković; เกิดวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลในตำแหน่งกองกลาง ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้จัดการของฟุตบอลทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ และเป็นผู้จัดการของสโมสรหลายแห่งในสวิตเซอร์แลนด์ รวมทั้งลาซีโอในอิตาลี เขามีเชื้อสายโครแอตจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และถือหนังสือเดินทางสวิตเซอร์แลนด์กับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ปัญหาปี 2000
ปัญหาจะเกิดขึ้นเมื่ออุปกรณ์ต่าง ๆ ใช้งานจนถึงหลังเที่ยงคืนของวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และเข้าสู่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 แต่ระบบกลับเข้าใจว่าเป็น ค.ศ. 1900 ทำให้การทำงานของระบบผิดเพี้ยน
วลาดิมีร์ เป็ตกอวิช
ผู้เล่น
ซาราเยโว
ปัญหาปี 2000
ปัญหานี้ถูกหยิบยกมากล่าวถึงเป็นครั้งแรกในหนังสือชื่อ Computers in Crisis เขียนโดย Jerome และ Marilyn Murray ในปี ค.ศ. 1984 และในเครือข่ายยูสเนต ในปี ค.ศ. 1985 สร้างความตื่นตัวในแวดวงธุรกิจ การธนาคาร การแพทย์ และการทหาร ว่าอาจทำให้ระบบคอมพิวเตอร์ทำงานผิดพลาด อาจทำให้ระบบสาธารณูปโภค เช่น ไฟฟ้า โทรศัพท์ ระบบอาณัติสัญญาณ ถึงขั้นหยุดการทำงาน
วลาดิมีร์ เป็ตกอวิช
ผู้จัดการ
Malcantone Agno
ปัญหาปี 2000
ความหมายของคำว่า Y2K
Y2K คือคำย่อของ Year 2000 (Year 2 kilo) ซึ่งหมายถึงปี ค.ศ. 2000 โดย Y ย่อมาจากคำว่า Year (ปี), k (กิโล) เป็นคำอุปสรรคในระบบเอสไอ มีค่าเท่ากับ 103 หรือ 1000 2k จึงมีค่า 2×1000 เท่ากับ 2000
วลาดิมีร์ เป็ตกอวิช
ผู้จัดการ
ลาซีโอ
ปัญหาปี 2000
สาเหตุ
หากสลับกฎข้อ 2 และกฎข้อ 3 จะทำให้การคำนวณปีอธิกสุรทินของ ปี ค.ศ. 2000 ผิดพลาด
1 มกราคม 2000
เมื่อถึงวันที่ 1 มกราคม 2000 มีปัญหาโดยทั่วไปถือว่าเล็กน้อย เหตุการณ์ไม่ได้ส่งผลในเวลาเที่ยงคืนเสมอไป บางโปรแกรมที่ไม่ได้ใช้งานในขณะนั้นจะเกิดปัญหาก็ต่อเมื่อมีการเรียกใช้โปรแกรมเท่านั้น ปัญหาทั้งหมดที่บันทึกไว้ไม่ได้เชื่อมโยงโดยตรงกับการเขียนโปรแกรม Y2K ในเชิงสาเหตุ ความบกพร่องทางเทคโนโลยีที่เล็กน้อยเกิดขึ้นเป็นประจำ
ปัญหาที่มีการรายงาน ได้แก่
สื่อภาษามือ
สื่อภาษามือ เป็นสื่อที่ใช้ระบบสื่อสำหรับภาษามือ ส่วนต่อประสานในสื่อภาษามือถูกสร้างขึ้นบนโครงสร้างไวยากรณ์ที่ซับซ้อนของภาษามือ โดยทั่วไปสื่อจะได้รับการสร้างขึ้นสำหรับภาษาปากหรือภาษาเขียน และมักเข้ากันไม่ได้กับภาษามือ
สื่อภาษามือมีลักษณะเฉพาะ:
อาร์ซิโนเอที่ 1
พระประวัติ
พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองและพระองค์สุดท้องที่เกิดกับกษัตริย์ลีซิมาคัสและไนซีอาแห่งมาซิโดเนีย พระนางอาร์ซิโนเอที่หนึ่งมีพี่น้องสองคน พระเชษฐานามว่า อาเกโธเลส และพระขนิษฐาพระนามว่า ยูริดิซ
พระอัยกาของพระองค์คือ อาเกโธเลสแห่งเพลลา ซึ่งเป็นขุนนางในสมัยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งมาซิโดเนีย (ปกครองระหว่าง 359-336 ปีก่อนคริสตกาล) ในขณะที่พระอัยกาของพระองค์มีอำนาจในราชสำนัก ดังนั้นพระองค์ได้รับการขนานนามเพื่อเป็นเกียรติแก่พระอัยยิกานามว่า อาร์ซิโนเอ ซึ่งอาจจะเป็นมารดาของลีซิมาคัสหรือมารดาของพระนางไนซีอา
พระราชินี
ระหว่าง 289 และ 281 ปีก่อนคริสตกาล พระนางอาร์ซิโนเอได้รับตำแหน่งเป็นพระมเหสีเอกของฟาโรห์ทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดลฟัส ซึ่งเป็นพระญาติห่างๆ ของมารดาของพระองค์ พระนางอาร์ซิโนเอทรงอภิเษกสมรสกับทอเลมีที่ 2 เป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ระหว่างพระบิดาของพระองค์และทอเลมีที่ 2 หลังจากการอภิเษกสมรสพระนางอาร์ซิโนเอมีพระราชโอรสสองพระองค์กับพระราชธิดาอีกหนึ่งพระองค์คือ ทอเลมีที่ 3, ลีซิมาคัสแห่งอียิปต์ และพระนางเบเรนิซ เฟอร์โนเฟรัส (พระมเหสีของพระเจ้าอันติโอคัสที่ 2 ธีโอส กษัตริย์ซีเรีย)
ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์
ในศาสนาคริสต์ ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ หรือ พระวิสุทธิวงศ์ (Holy Family) ประกอบด้วยพระกุมารเยซู พระนางมารีย์พรหมจารี และนักบุญโยเซฟ
ประวัติ
ในคัมภีร์ไบเบิลไม่ปรากฏเรื่องราวของโยเซฟในช่วงที่พระเยซูเจริญวัยแล้ว จึงสันนิษฐานว่าเขาเสียชีวิตไปก่อนตั้งแต่พระเยซูยังทรงพระเยาว์ เหตุการณ์สำคัญที่บุคคลทั้งสามอยู่ด้วยกันพร้อมหน้าได้แก่
วันฉลอง
การฉลองครอบครัวศักดิ์สิทธิ์เกิดขึ้นครั้งแรกในคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์ ต่อมาได้แพร่หลายในศาสนาคริสต์ตะวันตกมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ยังไม่ได้รับรองอย่างเป็นทางการจนกระทั่ง ค.ศ. 1921 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 15 ทรงกำหนดวันฉลองครอบครัวศักดิ์สิทธิ์ตรงกับวันอาทิตย์หลังวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ (คือวันอาทิตย์ระหว่างวันที่ 7-13 มกราคม) ต่อมาในปี ค.ศ. 1969 จึงย้ายมาเป็นวันอาทิตย์หลังวันคริสต์มาส ในกรณีที่ไม่มีวันอาทิตย์ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือนธันวาคมนั้น ก็ให้ถือเอาวันที่ 30 ธันวาคมเป็นวันฉลองครอบครัวศักดิ์สิทธิ์แทน จนถึงทุกวันนี้
มหาวิทยาลัยเซอร์เรย์
มหาวิทยาลัยเซอร์เรย์ (อังกฤษ: University of Surrey) ได้รับพระบรมราชานุญาตจากราชวงศ์และก่อตั้งขึ้นเมื่อ 9 กันยายน ปีค.ศ. 1966 โดยตั้งอยู่ ณ เมืองกิลฟอร์ดทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ มีด้วยกันสองวิทยาเขตคือ วิทยาเขต Stag Hill และวิทยาเขต Minor Park ที่สำคัญคือมหาวิทยาลัยเซอร์เรย์เป็น 1 ใน 24 ของมหาวิทยาลัยในกลุ่มรัสเซลหรือรัสเซลกรุ๊ป (อังกฤษ: Russell Group) ซึ่งคือกลุ่มมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลกที่มุ่งเน้นอย่างมากไปทางการทำงานวิจัยที่ถือได้ว่าเป็นงานวิจัยระดับท็อปของประเทศอังกฤษ อีกทั้งยังเป็นสมาชิกของ UGPN (อังกฤษ: University Global Partnership Network) ซึ่งเป็นองค์กรที่รวมตัวมหาวิทยาลัยชั้นนำจากหลากหลายประเทศทั่วโลกมาทำงานร่วมกัน และมีสถาบัน Surrey International Institute-DUFE (SII-DUFF) ที่รวมตัวกับมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และการเงินตงเป่ย (อังกฤษ: Dongbei University of Finance and Economics) (จีน: 东北财经大学) เมืองต้าเหลียนของประเทศจีน ปัจจุบันมีนักเรียนที่ลงทะเบียนกว่า 120 ประเทศ ประมาณ 16,000 คน (ปีการศึกษา 2561-2562) และศิษย์เก่าอีก 95,000 คน
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเซอร์เรย์
กูราเซา
กูราเซา (Curaçao) หรือ กอร์ซอว์ (Kòrsou) มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประเทศกูราเซา (Land Curaçao; ปาเปียเมนตู: Pais Kòrsou; Country of Curaçao) เป็น 1 ใน 4 ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นประเทศเกาะซึ่งประกอบด้วยเกาะกูราเซากับเกาะไกลน์กูราเซา (ไม่มีคนอาศัยอยู่) ตั้งอยู่ในหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส ทางตอนใต้ของทะเลแคริบเบียน ห่างจากชายฝั่งตอนเหนือของประเทศเวเนซุเอลาออกไปประมาณ 65 กิโลเมตร
กูราเซามีพื้นที่ 444 ตารางกิโลเมตร (171 ตารางไมล์) มีประชากร 160,337 คน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2017 และมีวิลเลมสตัดเป็นเมืองหลวง พื้นที่ทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ มีอุตสาหกรรมที่สำคัญคือ การกลั่นน้ำมันซึ่งนำน้ำมันดิบมาจากเวเนซุเอลา นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว
ชาวสเปนเดินเรือมาถึงกูราเซาใน ค.ศ. 1499 และเริ่มตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1527 ต่อมาบริษัทอินเดียตะวันตกของเนเธอร์แลนด์ได้เข้ามายึดครองใน ค.ศ. 1634 ต่อมาตกเป็นของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1807–1815 หลังจากนั้นกลับเป็นของเนเธอร์แลนด์อีกโดยรวมอยู่ในอาณานิคมกูราเซาและเขตสังกัด (Curaçao and Dependencies) ระหว่าง ค.ศ. 1815–1954 ต่อมาได้ถูกผนวกรวมกับดินแดนอื่น ๆ เช่น อารูบา, ซินต์มาร์เติน, ซาบา, โบแนเรอ แล้วเปลี่ยนฐานะโดยจัดตั้งเป็นเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ในช่วงนี้กูราเซามีชื่อทางการว่า "ดินแดนเกาะกูราเซา" (Island Territory of Curaçao) จนกระทั่งวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิก กูราเซาจึงกลายเป็นประเทศปกครองตนเองโดยตรงภายในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เช่นเดียวกับประเทศเนเธอร์แลนด์, อารูบา และซินต์มาร์เติน
แอดัม เลอวีน
แอดัม โนอาห์ เลอวีน (Adam Noah Levine; เกิด 18 มีนาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักแสดงชาวอเมริกัน รู้จักกันในฐานะนักร้องนำของวงดนตรีป็อปร็อกจากลอสแอนเจลิส มารูนไฟฟ์
คณะกรรมการโอลิมปิกอิสราเอล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งอิสราเอล (Hebrew: הוועד האולימפי בישראל, Olympic Committee of Israel, รหัสไอโอซี: ISR) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศอิสราเอลสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2476 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศอิสราเอล เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากอิสราเอลเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)