cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรคกรดไหลย้อน
การรักษาดำรงสภาพ
สำหรับคนไข้ที่ไม่มีปัญหาเรื่องแผลในหลอดอาหาร อาจสามารถทานยา PPI เพียงเมื่อตอนมีอาการ หรืออาจใช้ยาอื่น ๆ เช่น ยาต้านตัวรับเอช2 เพราะการใช้ยา PPI เป็นประจำอาจมีค่าใช้จ่ายสูง งานปี 2014 จึงแนะนำให้ใช้ยาต้านตัวรับเอช2ในระยะยาวถ้าจำเป็นเพื่อกันไม่ให้อาการกลับมา แล้วเปลี่ยนเป็นใช้ PPI ในระยะยาวถ้าโรคยังกำเริบ
การตั้งครรภ์
เมื่อตั้งครรภ์ การเปลี่ยนอาหารและพฤติกรรมอาจลองดูได้ แต่บ่อยครั้งมีผลน้อยมาก และแนะนำให้ใช้ยาลดกรดแบบเป็นแคลเซียมถ้าไม่ได้ผล โดยยาลดกรดแบบเป็นอะลูมิเนียมและแมกนีเซียมก็ปลอดภัยด้วย และเช่นกัน ยาต้านตัวรับเอช2 คือ แรนิทิดีน และยายับยั้งการหลั่งกรดต่าง ๆ
ทารก
ทารกอาจบรรเทาอาการได้ถ้าเปลี่ยนเทคนิกการให้นม เช่น เช่นให้ในปริมาณน้อยกว่าแต่บ่อยครั้งกว่า ให้เปลี่ยนอิริยาบถร่างกายเมื่อทานนม หรือเมื่อเรอบ่อยขึ้นเมื่อกำลังทานนม หรือก็สามารถให้ยาได้ด้วย เช่น แรนิทิดีนหรือยายับยั้งการหลั่งกรด (PPI) แต่ PPI ก็ไม่พบว่ามีประสิทธิผลในทารกและก็ไม่มีหลักฐานด้วยว่าปลอดภัย
การรักษาเกินควร
การบำบัดด้วยยาระงับกรดเป็นการตอบสนองที่สามัญต่อการมีอาการต่าง ๆ ของโรคนี้ และคนไข้หลายคนอาจได้การรักษาแบบนี้มากกว่าที่กรณีของตนควรHere is a plain English explanation, followed by specific studies. การใช้วิธีการรักษานี้มากเกินเป็นปัญหาเพราะผลที่ไม่พึงประสงค์ และคนไข้ไม่ควรรักษาเกินความจำเป็น ในบางกรณี คนที่มีอาการอาจรักษาด้วยยาที่ไม่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์และด้วยการเปลี่ยนอาหารพร้อมพฤติกรรม ซึ่งปกติจะปลอดภัยกว่าและเสียค่าใช้จ่ายน้อยกว่ายาที่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์ มีแนวทางการรักษาที่แนะนำให้ลองรักษาอาการด้วยยาต้านตัวรับเอช2 ก่อนจะใช้ยายับยั้งการหลั่งกรดเพราะปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายและความปลอดภัย
ปัญหาการใช้ยา PPI ในระยะยาว
การใช้ยายับยั้งการหลั่งกรด (PPI) ในระยะยาวสัมพันธ์อย่างมีกำลังกับการเกิดติ่งเนื้อเมือกที่ไม่ร้าย (benign polyp) จากต่อมส่วนกระพุ้งกระเพาะ (fundic gland) (ซึ่งต่างจากโรค fundic gland polyposis) ติ่งเหล่านี้ไม่ได้ก่อมะเร็งและจะหายไปเองเมื่อหยุดใช้ยา ยังไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ PPI กับมะเร็ง แต่การใช้ยาก็อาจอำพรางมะเร็งหรือปัญหากระเพาะปัญหาที่หนักอื่น ๆ ซึ่งแพทย์จะต้องคอยระวัง
งานทบทวนวรรณกรรมปี 2017 พบความสัมพันธ์ของการใช้ยา PPI ระยะยาวกับสภาวะต่าง ๆ ในระดับไม่เท่ากันคือ
การรักษาด้วยการผ่าตัด
การผ่าตัดมาตรฐานสำหรับโรคที่อาการรุนแรง รักษาด้วยาไม่ดีขึ้น เรียกว่า fundoplication (การผูกหูรูดกระเพาะอาหาร) เป็นการผ่าตัดรักษาโรคนี้ซึ่งใช้บ่อยครั้งที่สุด และในกรณีโดยมากทำให้สามารถควบคุมกรดไหลย้อนในระยะยาวได้ แต่ก็แนะนำสำหรับคนไข้ที่ไม่ดีขึ้นเมื่อใช้ยายับยั้งการหลั่งกรด (PPI) แล้วเท่านั้น แม้คุณภาพชีวิตจะดีขึ้นในระยะสั้นเทียบกับการทานยา แต่ประโยชน์ของการผ่าตัดเหนือการรักษาด้วย PPI ในระยะยาวก็ไม่ชัดเจน การผ่าตัดในประเทศไทยอาจต้องอาศัยศัลยแพทย์มือหนึ่ง ซึ่งอาจยังมีจำนวนน้อย
ผลดีที่สุดจะได้ในคนไข้ที่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยยา หรือวัดความเป็นกรดด่างในหลอดอาหารได้ผิดปกติโดยสัมพันธ์กับอาการของโรคเป็นอย่างดี แต่ไม่ดีเท่าในคนไข้ที่มีอาการไม่ตรงแบบหรือมีอาการนอกเหนือหลอดอาหาร เช่น งานศึกษาหนึ่งสำรวจคนไข้หลังผ่าตัด 69 เดือน แล้วพบว่าคนไข้ได้หมดอาการหรือลดอาการต่าง ๆ เทียบกับก่อนผ่าตัด โดยมีอัตราคนไข้ดังต่อไปนี้
แพทย์อาจผ่าตัดโดยใช้กล้องส่องตรวจช่องท้อง (laparoscope) ซึ่งเป็นหลอดเล็ก ๆ ต่อกับกล้อง ในระหว่างการผ่าตัด แพทย์จะเย็บส่วนบนของกระเพาะอาหารรอบ ๆ หลอดอาหารซึ่งเพิ่มกำลัง/แรงกดของหูรูดหลอดอาหารส่วนล่าง (LES) ลดการไหลย้อน และรักษาปัญหากระเพาะอาหารเลื่อนผ่านกะบังลม เป็นการผ่าตัดที่ใช้ยาชา ซึ่งคนไข้สามารถออกจาก รพ. ได้ภายใน 2-3 วัน โดยคนส่วนมากสามารถกลับไปทำกิจกรรมชีวิตได้ปกติภายใน 2-3 อาทิตย์
ภาวะแทรกซ้อนเนื่องกับการผ่าตัดรวมทั้งกลืนลำบาก ซึ่งรุนแรงพอที่จะต้องขยายหลอดอาหาร (esophageal dilation) ในคนไข้ผ่าตัดถึง 6%, ลมในท้อง/ท้องอืดท้องเฟ้อ, และเรอไม่ได้
เมื่อเทียบเทคนิคการผ่าตัดโดย fundoplication แบบต่าง ๆ partial posterior fundoplication จะมีประสิทธิผลกว่า partial anterior fundoplication และ partial fundoplication ก็มีผลดีกว่า total fundoplication
วิทยาการระบาด
ในโลกตะวันตก โรคนี้มีผลต่อประชากร 10-20% โดยมี 0.4% ผู้พึ่งเกิดอาการใหม่ ยกตัวอย่างเช่น มีการประเมินว่า คนแคนาดา 3.4-6.8 ล้านคน (ประมาณ 10-19% ของประชากรทั้งหมด) เป็นโรค ความชุกของโรคในประเทศพัฒนาแล้วสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับอายุ โดยผู้ใหญ่อายุระหว่าง 60-70 ปีเป็นกลุ่มที่มีโรคมากสุด ในสหรัฐอเมริกา ประชากร 20% จะมีอาการของโรคภายในหนึ่งอาทิตย์ โดย 7% จะมีอาการทุก ๆ วัน แต่ก็ไม่มีข้อมูลแสดงความมากน้อยของโรคสำหรับชายหญิงแต่ละเพศ
นามิ (แก้ความกำกวม)
นามิ / นะมิ หรือ นามี สามารถหมายถึง
ฟิลลิพ มิสเฟ็ลเดอร์
ฟิลลิพ มิสเฟ็ลเดอร์ (Philipp Mißfelder; 25 สิงหาคม พ.ศ. 2522 – 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักการเมืองชาวเยอรมัน และสมาชิกของบุนเดิสทาค เขาเสียชีวิตกะทันหันเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ด้วยอาการสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด
เหตุระเบิดในลอนดอน 7 กรกฎาคม 2548
ในช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเช้าของวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เกิดการระเบิดขึ้นสี่ครั้งต่อเนื่อง ที่กรุงลอนดอน ในอังกฤษ สหราชอาณาจักร รถไฟใต้ดินสามขบวนถูกวางระเบิดภายในช่วงเวลาครึ่งชั่วโมง จากนั้นอีกครึ่งชั่วโมงรถเมล์สองชั้นอีกหนึ่งคันก็ถูกระเบิด  ได้รับการยืนยันว่ามีผู้เสียชีวิต 56 ศพ และผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 700 คน เนื่องมาจากการก่อการร้ายนี้   ตัวเลขดังกล่าวคาดว่าน่าจะเพิ่มมากขึ้น เมื่อทางการได้ตรวจสอบผลอย่างละเอียด   เหตุการณ์นี้ทำให้มีการสั่งปิดระบบรถไฟใต้ดินของลอนดอน และระบบรถประจำทาง รวมไปถึงถนนอีกหลายสายใกล้กับกับสถานีที่เกิดเหตุ
เหตุระเบิดคราวนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับ เหตุการณ์ระเบิดรถไฟที่มาดริด ประเทศสเปน
ช่วงเวลาเกิดเหตุ
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาฤดูร้อนท้องถิ่นของอังกฤษ (British Summer Time - UTC +1)
หลักฐานรับผิดชอบ
ในช่วงเวลา 12:10 วันที่ 7 กรกฎาคม สำนักงานข่าวบีบีซีรายงานว่า เว็บไซต์ของอัลเคด้า มีข้อความเกี่ยวกับเหตุการณ์ระเบิด โดยเขียนเป็นภาษาอาหรับประมาณหนึ่งหน้ากระดาษ บทหน้ากระดานข่าวจากเว็บไซต์ al-Qal3ah (แปลว่า ปราสาท) โดยประกาศเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ อังกฤษได้รุกรานประเทศอิรักและ ประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2546 และได้กล่าวอ้างอิงถึง ประเทศเดนมาร์ก และประเทศอิตาลี ให้ถอนกำลังทหาร อย่างไรก็ตามนักข่าวจากประเทศซาอุดิอารเบียในกรุงลอนดอน กล่าวว่า จดหมายที่เขียนไว้มีการใช้คำสะกดผิด และใช้ไวยกรณ์ที่ไม่ถูกต้อง
เหตุระเบิดคราวนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับ เหตุการณ์ระเบิดรถไฟที่มาดริด ประเทศสเปน ซึ่งเป็นลักษณะการโจมตีของ อัลเคด้า โดยมีลักษณะดังต่อไปนี้
คำแปล จากข้อความในข่าว
ในวันที่ 7 กรกฎาคม บนกระดานข่าวของ Qal3ah มีข้อความจากบุคคลที่ใช้ชื่อว่า เนอร์ อัลอิหม่าน (Nur al-Iman) กล่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ระเบิดไว้ว่า
คำกล่าวในประโยคสุดท้าย กล่าวใน คัมภีร์อัลกุลอ่าน บท 47:7
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 43
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 43 (U.S. Route 43, ย่อเป็น US-43 หรือ US 43) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ระยะทาง 410 mi จากเมืองโมบีล รัฐแอละแบมา ถึงกลางรัฐเทนเนสซี ปลายทางทิศใต้ของทางหลวงเส้นนี้อยู่ในเมืองโมบีล ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 90 ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่โคลัมเบีย รัฐเทนเนสซี ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 31
รถรางในเวียนนา
รถรางเวียนนา (Wiener Straßenbahn-Netz) เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทรถรางในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย โดยเริ่มใช้งานตั้งแต่ ค.ศ 1865 เป็นหนึ่งในระบบรถรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีระยะทาง 172 km จำนวน 1,031 สถานี
รถรางวิ่งบนรางมาตรฐาน (1435มม) รับกระแสไฟฟ้าตรง 600 โวลต์ ปัจจุบันดำเนินการโดย Wiener Linien สถิติปี ค.ศ. 2009 มีผู้โดยสาร 1729 ล้านคนต่อปี สถิติ ค.ศ. 2014 มีรถรางรวมทั้งสิ้น 404 คัน
รถไฟซิตีแอร์พอร์ต
รถไฟซิตีแอร์พอร์ต (CAT) เป็นรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานที่เชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนาและสถานีรถไฟกลางเวียนนา เปิดให้บริการทุกวัน เวลา 05:36-23:36 น. สถิติ ค.ศ. 2008 มีผู้โดยสารเกือบ 1.1 ล้านคนมาใช้บริการ
เมืองคนตายยาก
เมืองคนตายยาก (Sin City; มีอีกชื่อว่า Frank Miller's Sin City) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายใน ค.ศ. 2005 กำกับโดยแฟลงค์ มิลเลอร์ และโรเบิร์ต รอดริเกซ นำแสดงโดย บรูซ วิลลิส, เอไลจาห์ วูด, ไคลฟ์ โอเวน, เจสสิกา อัลบ้า โดยมีเนื้อหาอิงจากกราฟิกโนเวลชื่อเดียวกัน
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวในภาพยนตร์กล่าวถีงเมืองซิน ซิตี้ ที่เป็นเมืองแห่งฆาตกรรมและคอรัปชั่น รวมทั้งเป็นเมืองแห่งความรักและการล้างแค้น ซึ่งทุกสิ่งนั้นเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจมิใช่น้อย
แกรนด์ คาแนล แลนด์
บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) (ย่อ: GLAND) หรือเดิมคือ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) (ย่อ: MEDIAS) เป็นบริษัทมหาชนที่ดำเนินธุรกิจด้านการลงทุนและพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในเครือของ บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ในเครือบริษัทกลุ่มเซ็นทรัล บริษัทมุ่งเน้นการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่อยู่อาศัยหลายรูปแบบ อาทิ บ้านจัดสรร คอนโดมิเนียม และยังพัฒนาโครงการพื้นที่พาณิชยกรรมแบบประสมในชื่อ แกรนด์ พระราม 9 หุ้นบริษัทเข้าซื้อขายครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2553 ในชื่อย่อ MEDIAS ก่อนจดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัทและใช้ชื่อย่อปัจจุบันเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2553
ประวัติ
บริษัทฯ จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2528 ในชื่อ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด ด้วยทุนจดทะเบียน 200,000 บาท โดยมี ยุวดี บุญครอง เป็นประธานกรรมการและกรรมการผู้จัดการบริษัท เริ่มแรกบริษัทดำเนินการในธุรกิจสื่อและโทรทัศน์ ทั้งผลิตรายการโทรทัศน์ และเป็นตัวแทนร่วมจำหน่ายเวลาโฆษณา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 บริษัทฯ ก้าวเข้าสู่เป็นผู้ผลิตรายการเต็มรูปแบบด้วยการผลิตรายการโทรทัศน์เอง ซึ่งประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างสูง บริษัทฯ มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็นระยะ ๆ เพื่อรองรับการขยายตัวทางธุรกิจ บริษัทฯ จึงแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ภายใต้ชื่อ "บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)" พร้อมเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 260 ล้านบาท โดยเป็นบริษัทที่มีเวลาออกอากาศทางสถานีฟรีทีวีมากที่สุดต่อสัปดาห์ในช่วงนั้น
ต่อมาใน พ.ศ. 2553 บริษัทเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ภายหลังจากที่ โยธิน บุญดีเจริญ เข้าซื้อหุ้นใหญ่ของบริษัท และธุรกิจสื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงจนเสื่อมความนิยมลง บริษัทจึงได้ขายสินทรัพย์ในส่วนที่เป็นธุรกิจสื่อและโทรทัศน์ให้กับ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ที่มี ชาลอต โทณะวณิก และนุติ เขมะโยธิน เป็นผู้บริหารทั้งหมด และได้แปรสภาพรวมถึงเปลี่ยนแนวธุรกิจมาดำเนินการพัฒนาโครงการอสังหาริมทรัพย์ภายใต้ชื่อ บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) แทน โดยเริ่มแรกบริษัทรับช่วงจาก มีเดีย ออฟ มีเดียส์ ริเริ่มพัฒนาโครงการพาณิชยกรรมแบบประสมบริเวณถนนพระรามที่ 9 อันประกอบไปด้วยศูนย์การค้า เซ็นทรัล พระราม 9 และคอนโดมิเนียม เบ็ล แกรนด์ พระราม 9 และพัฒนาโครงการบ้านจัดสรร แกรนด์ คาแนล ดอนเมือง มาอย่างต่อเนื่อง
จนใน พ.ศ. 2561 การดำเนินการของบริษัทเริ่มไม่เป็นไปตามแผน และบริษัทประสบภาวะขาดทุน ตระกูลบุญดีเจริญ จึงได้ขายหุ้นทั้งหมดของบริษัทฯ ให้กับ บริษัท ซีพีเอ็น พัทยา จำกัด ส่งผลให้โครงสร้างบริษัทเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งภายใต้การเข้าลงทุนของกลุ่มเซ็นทรัล อย่างไรก็ดีในการเสนอซื้อหุ้นทั้งหมดเพื่อเพิกถอนหุ้นของบริษัทออกจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กลุ่มบีบีทีวี หรือช่อง 7HD (บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด) กลับไม่เสนอขายหุ้นทั้งหมด ทำให้บริษัทคงสถานะการเป็นบริษัทร่วมของเซ็นทรัลพัฒนา และมีกลุ่มบีบีทีวีเป็นผู้ถือหุ้นอันดับสอง
การป้ายคอหอยส่วนจมูก
การป้ายสิ่งส่งตรวจจากคอหอยส่วนจมูก เป็นวิธีเก็บสิ่งส่งตรวจทางการแพทย์อย่างหนึ่ง ใช้เก็บสารคัดหลั่งโพรงจมูกจากส่วนคอหอยหลังโพรงจมูก สามารถนำสิ่งส่งตรวจที่เก็บได้จากวิธีนี้ไปตรวจหาสิ่งบ่งชี้โรคได้หลายอย่าง นิยมใช้ตรวจโรคไอกรน คอตีบ ไข้หวัดใหญ่ และโรคระบบทางเดินหายใจหลายโรค รวมไปถึง SARS, MERS และ COVID-19 ด้วย
สุรางค์ เปรมปรีดิ์
สุรางค์ เปรมปรีดิ์ หรือ ครูแดง ประธานกรรมการมูลนิธิเรวดี เทียนประภาส อดีตผู้อำนวยการนิตยสารสตรีสาร และ ผู้อำนวยการใหญ่ ครูใหญ่ โรงเรียนเรวดี, อดีตผู้อำนวยการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์, อดีตผู้บริหาร บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ผู้ดำเนินการออกอากาศสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ
สุรางค์ (นามสกุลเดิม: กรรณสูต) เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 ณ กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวคนสุดท้อง ของสุชาติ กรรณสูต (เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2501) และเรวดี เทียนประภาส (เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2513) มีพี่ชายสองคนคือ ชาติเชื้อ กรรณสูต (เสียชีวิตแล้ว) และพันโทชายชาญ เทียนประภาส (เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2523) ทั้งสองเป็นอดีตกรรมการผู้จัดการของช่อง 7 สี สุรางค์จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนราชินีบน, ครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทองจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (ยูซีแอลเอ) นครลอสแอนเจลิส มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สุรางค์สมรสกับ ดร.ไพโรจน์ เปรมปรีดิ์ เป็นนักวิทยาศาสตร์เคมี ชาวไทย และ ประธานมูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ และอดีตคณบดี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน ‪มีทายาทสืบสกุล 1 คน ชื่อว่า “ออน” ชิชญาสุ์ กรรณสูต ซึ่งเป็นบุตรสาวของพี่ชาย ชาติเชื้อ กรรณสูต โดยคุณแดง และ สามี ดร.ไพโรจน์ เคยมีโอกาสเลี้ยงดูมาตั้งแต่ยังเล็กจนเติบโต มีสายสัมพันธ์ผูกพันกับผู้เป็นอามาตั้งแต่เล็กเปรียบเสมือนลูกสาวของตน ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยทำงานร่วมกับคุณแดงอย่างใกล้ชิด และ เป็นผู้ถือหุ้นบริษัทบางแห่งแทนคุณแดง‬ ‪ออน ชิชญาสุ์ กรรณสูต สำเร็จการศึกษาจบปริญญาโทด้านมัลติมีเดียที่ London College of Printings จากประเทศอังกฤษ‬ ‪ปัจจุบันเป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท จันทร์ 25 จำกัด รวมทั้งเป็นอดีตผู้จัดการ กองประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ ตั้งแต่ปี 2012 จนถึงปี 2018‬
ภาพลักษณ์
และ ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาให้บริษัทด้านสื่อโทรทัศน์สร้างสรรค์คุณภาพ, เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่บริษัทด้านอสังหาริมทรัพย์ และบริษัทด้านสื่อเทคโนโลยี, รวมถึงมีธุรกิจในเครืออีกบานตะไทที่คุณสุรางค์ ร่วมถือหุ้นและร่วมบริหารอยู่ด้วย และ งานด้านสังคม มุ่งทำงานด้านสังคมและการกุศล มอบทุนการศึกษาเด็กผู้พิการ/เรียนดี ทั่วทุกภูมิภาค ในนามมูลนิธิเรวดี เทียนประภาส โดยมอบทุนมาแล้วอย่างต่อเนื่องโดยตลอดเป็นประจำทุกปี และ สนับสนุนเครื่องมือการทางแพทย์ให้โรงพยาบาลต่างๆ พร้อมทั้ง ยังเป็นผู้สนับสนุนโครงการโตไปไม่โกง และ ต่อต้านการโกงทุกชนิด
นับเป็นนักธุรกิจสตรีที่ประสบความสำเร็จมากท่านหนึ่ง และเป็นที่นับหน้าถือตา เคารพนับถือศรัทธาของผู้คนมากมาย และ เหล่าลูกศิษย์ทั้งหลาย รวมทั้งเป็นมหาเศรษฐีนีที่มีมูลค่าทรัพย์สินรวมกว่า 3 หมื่นล้านบาทมีบ้านพักเก่าแก่อยู่ที่ประเทศอังกฤษ และ คฤหาสน์หรูบนเขาใหญ่ และ อนึงจากบทสัมภาษณ์ของ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ทางนิตยสาร a day ว่า เป็นคนที่มีความชื่นชอบการอ่านหนังสือเป็นสำคัญ ชอบอ่านทุกชนิด ชอบคิดค้นคว้า รวมถึง การชื่นชอบอ่านนวนิยายตั้งแต่วัยเรียน จนมาเป็นผู้อำนวยการนิตยสาร สตรีสาร ทำให้ได้รู้จักคุ้นเคยกับนักเขียนมากหน้าหลายตา และ เป็นแฟนผลงานนักเขียน/นักประพันธ์นามปากกา ว.วินิจฉัยกุล/แก้วเก้า ของรองศาสตราจารย์ คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ เป็นนักประพันธ์นวนิยายชาวไทย และ ประภัสสร เสวิกุล
ซึ่งหากใครรู้จักตัวตนจะทราบว่า คุณแดง มีบุคลิกภาพโดดเด่นซึ่งลักษณะเป็น “ครู” ยิ้มง่าย ใจดี เป็นมิตรกับทุกคน และ มีความเมตตาสูง ไม่ค่อยดุ แต่ไม่ค่อยเอ่ยปากชมใครง่ายๆ และ เป็นคนหัวสมัยใหม่ ก้าวหน้า แต่ติดมีความผู้ดีที่เจ้าระเบียบ เรียบร้อย พูดจาสุภาพ ชัดถ้อยชัดคำ รู้กาละเทศะ และ ไม่ชอบคนที่แต่งกายโป๊ะหรือไม่เรียบร้อย
ความสามารถพิเศษด้านดนตรี เปียโน
ด้านกีฬา กอล์ฟ, เทนนิส, ปิงปอง
ด้านงานอดิเรก เป็นนักอ่านตัวยง หนังสือนวนิยายทั้งไทยและต่างประเทศ
โรงเรียนเรวดี/นิตยสารสตรีสาร/ช่อง 7 สี
สุรางค์เริ่มงานครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยเป็นผู้รับใบอนุญาต และผู้จัดการโรงเรียนเรวดีของมารดา (จนกระทั่งโรงเรียนปิดทำการสอน เมื่อปีการศึกษา 2553) และถัดมาในปี พ.ศ. 2511 เป็นครูใหญ่ของโรงเรียนอีกตำแหน่งหนึ่ง (จนถึงราวปี พ.ศ. 2523) ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2513 เข้ารับตำแหน่ง ผู้อำนวยการนิตยสารสตรีสาร (ปิดตัวลงเมื่อ ปี พ.ศ. 2539) ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2524 เธอเข้าทำงานในช่อง 7 สี เริ่มเป็นผู้บริหารใหญ่ช่อง 7 ควบตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายรายการ เปรียบได้กับเป็นกรรมการผู้จัดการช่อง 7 เนื่องจากมีสิทธิ์ขาดอำนาจในตัดสินใจเพียงผู้เดียว  จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2537 ขึ้นเป็นกรรมการรองผู้จัดการบริษัทฯ อีกตำแหน่งหนึ่ง และเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทฯ แทนชาติเชื้อผู้เป็นพี่ชาย ที่ล้มป่วยลงด้วยอาการอัมพาต นอกจากนี้ ยังรักษาการในตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายข่าวของสถานีฯ อีกตำแหน่งหนึ่ง (ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541-ปี พ.ศ. 2545) แต่เกิดเหตุการเปลี่ยนแปลงระบบการบริหารงานครั้งใหญ่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 เนื่องจากการขึ้นมาอยู่ในตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการ เพียงในนามเท่านั้น แต่ไม่มีสิทธิ์ขาดอำนาจตัดสินเพียงผู้เดียว การพิจารณาและอนุมัติผ่านทางบอร์ดคณะกรรมการบริหารช่อง 7 ร่วมตัดสิน และ เป็นไปทางนโยบายของทางบอร์ดช่อง 7 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 จึงถือเป็นช่วงยุคนาย กฤตย์ รัตนรักษ์ เริ่มเข้ามามีบทบาทภายในช่อง 7 เป็นต้นมา จัดระบบการบริหารในรูปแบบบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาร่วมบริหารและตัดสินใจผ่านบอร์ดคณะกรรมการช่อง 7 อนุมัติ โดยมีผู้บริหารใหญ่จากฝั่ง นาย กฤตย์ รัตนรักษ์ ตัดสินใจ การบริหารงานช่อง 7 ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา อยู่ในรูปแบบบอร์ดคณะกรรมการพิจารณาร่วมบริหารและตัดสินใจ ไม่ใช่เพียงแค่คุณแดง เท่านั้น ทำให้หลายๆคนเข้าใจผิด ไม่ทราบเกี่ยวกับการบริหารภายในช่อง รวมถึงสื่อต่างๆที่ลงข่าวเกิดความเข้าใจผิด และ เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งคือเมื่อปี พ.ศ. 2549 มีการปรับเปลี่ยนผู้บริหารใหญ่ภายในช่อง 7 โดยเป็นเหตุให้คุณแดงถูกตัดสิทธิ์ออกจากบริหารงานด้านละครโทรทัศน์ช่อง 7 เป็นแค่การอยู่ในตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการ และ การออกหน้าสื่อเท่านั้น แต่บทบาทภายในไม่ได้เป็นการบริหารของคุณแดง ในช่วงการบริหารของคุณ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ นับเป็นความประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดของสถานีโทรทัศน์ ช่อง 7 ภายใต้การบริหารและวิสัยทัศน์ที่ทันสมัย และ ความสำเร็จด้านผู้นำละครโทรทัศน์ นโยบายการผลิตละครโทรทัศน์ยึดการเคารพบทประพันธ์เป็นหลักทุกเรื่อง ไม่บิดเบือนแก่นบทประพันธ์ ในช่วง พ.ศ. 2529 - 2542 นับเป็นสมัยคุณแดง สุรางค์ เปรมปรีดิ์ หลับจากได้ถอยห่างโดยมีการตั้งบอร์ดคณะกรรมการบริหารช่อง 7 ขึ้นมาแทนที่ เสมือนเป็นการลิดรอนอำนาจการบริหารจากตระกูล “กรรณสูต” มาสู่ “รัตนรักษ์” ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ผ่านผู้บริหารของกลุ่มกรุงศรี ด้วยขณะนั้น บทบาทคุณแดงเป็นเพียงผู้ร่วมบริหาร และ ดำรงอยู่ตำแหน่งใน กก.ผจก. เท่านั้น จนถึง พ.ศ. 2548 ตามที่มีกระแสข่าวลือว่า คุณแดงวางมือเด็ดขาด เพราะอันเนื่องมาจาก ปี 2548 กฤตย์ รัตนรักษ์ เข้ามากุมบังเหียนทุกฝ่ายในช่อง 7 บัดนั้นเป็นต้นมา
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2554 กฤตย์ รัตนรักษ์ ประธานกรรมการบริหารช่อง 7 บริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด ออกคำสั่งแต่งตั้งให้ ศรัณย์ วิรุตมวงศ์ รองกรรมการผู้จัดการ ขึ้นรักษาการในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ ซึ่งสุรางค์ดำรงอยู่ โดยให้มีผลตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 สุรางค์จึงพ้นจากทุกตำแหน่งของสถานีฯ นับแต่นั้น แต่ในทางเป็นจริง คุณ สุรางค์ ได้พ้นจากอำนาจการบริหารภายในช่อง ไปก่อนหน้านั้นนานมาแล้ว เพียงแค่มีชื่ออยู่ในตำแหน่งเท่านั้น และ มีเหตุที่มา คุณ สุรางค์ มีเจตนาที่ไม่ต้องการจะต่อสัญญามาก่อนหน้านั้น ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2549 แต่บอร์ดบริหารช่อง วิงวอนให้ต่อสัญญาไปก่อนช่วงนั้น
คุณสุรางค์ เปรมปรีดิ์ ตามข้อมูลอันทราบมาว่าเป็นพันธมิตรธุรกิจหลากหลายบริษัท เช่น เป็นพันธมิตรธุรกิจกับ กลุ่มบริษัท บริษัท สิงห์ คอร์เปอเรชั่น จำกัด, บริษัท นิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ปัจจุบัน สิงห์ คอร์เปอเรชั่น, นิสสัน มอเตอร์ (ประเทศไทย) และ เป็นผู้สนับสนุนหลัก รายการเสน่ห์กีฬา และ รายการสปอร์ตกูรู (ซึ่งร่วมกับบริษัท สปอร์ตทิปส์ จำกัด ผู้ผลิตรายการ) และ Miss Universe Thailand ทางช่อง 3 และ เป็นผู้สนับสนุนกลุ่มงานที่คุณสุรางค์มีส่วนร่วม ฯลฯ , กลุ่มบริษัท “เคพีเอ็น” (KPN) และ เป็นหุ้นส่วนใหญ่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ Grand Marnez Khaoyai โครงการบ้านพักตากอากาศสไตล์ฝรั่งเศส สุดหรูหรา บนเขาใหญ่ และ เป็นพันธมิตรธุรกิจกลุ่ม บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด (สามี ดร.ไพโรจน์ เปรมปรีดิ์ ประธานกรรมการบริษัท กันตนา แอนิเมชั่น จำกัด) และเนื่องจากมีสายสัมพันธ์กับผู้จัด ฉลอง ภักดีวิจิตร ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดการชักนำทายาทอาหลอง เข้ามาเป็นผู้ผลิตละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 โดยผ่านทาง คุณแดง เป็นผู้พิจารณาเรื่องจัดวางนักแสดงและนำเสนอช่อง
การประกวดนางงาม
สุรางค์แถลงข่าวการจัดประกวดนางงาม ภายใต้ชื่อ มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ (Miss Universe Thailand) เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยมีสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เป็นผู้ถ่ายทอดการประกวดรอบสุดท้าย, เอ็กแซ็กต์และซีเนริโอ เป็นฝ่ายออกแบบและจัดสร้างเวทีประกวด, บริษัท สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด เป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์การประกวด และจังหวัดพิษณุโลก เป็นสถานที่เก็บตัวของผู้เข้าประกวด ซึ่งผู้ชนะการประกวดเวทีนี้ จะได้สิทธิเป็นผู้แทนประเทศไทย ไปเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล (Miss Universe) ตามที่สุรางค์เป็นผู้รับสิทธิดังกล่าวอย่างถูกต้อง จากองค์การนางงามจักรวาล (Miss Universe Organization)
อนึ่ง ก่อนหน้านี้ มีการมอบสิทธิในการส่งผู้แทนประเทศไทย เข้าประกวดนางงามจักรวาลเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 ให้แก่ชาติเชื้อ กรรณสูต โดยชาติเชื้อ ในนามช่อง 7 สี ร่วมกับสมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย จัดประกวดภายใต้ชื่อนางสาวไทย จนกระทั่งชาติเชื้อเสียชีวิต องค์การนางงามจักรวาล จึงสนับสนุนให้สุรางค์เป็นผู้รับสิทธินี้ต่อไป โดยมีช่อง 7 เป็นผู้ดำเนินงานจัดการประกวดเรื่อยมา มี พลากร สมสุวรรณ เป็นผู้จัดการการประกวด รับผิดชอบการจัดการประกวด และเมื่อปี พ.ศ. 2543 สมาคมนักเรียนเก่าวชิราวุธวิทยาลัย นำการประกวดนางสาวไทย ไปจัดร่วมกับสถานีโทรทัศน์ไอทีวี (หลังจากไอทีวีปิดตัวเมื่อ พ.ศ. 2550 ก็ย้ายไปจัดร่วมกับโมเดิร์นไนน์ทีวี บมจ.อสมท) ช่อง 7 สีจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส มาจนถึงปี พ.ศ. 2554
บริษัท จันทร์ 25 จำกัด
บริษัท จันทร์ 25 จำกัด จดทะเบียนจัดตั้ง เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2536 ด้วยทุนประเดิม 100,000 บาท มีกรรมการ 3 ราย และผู้ถือหุ้น 7 ราย (หลังจากนั้นปรับลดลง เหลือเพียง 3 ราย) ต่อมาวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2555 บริษัทฯ แจ้งเปลี่ยนรายชื่อผู้ถือหุ้นทั้งสามรายขึ้นใหม่ โดยสองในสามราย คือสุรางค์และไพโรจน์ผู้เป็นสามี โดยที่สุรางค์เข้าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่แทนบุคคลเดิม จากนั้นในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 บริษัทฯ แจ้งเปลี่ยนรายชื่อกรรมการเสียใหม่ โดยมีชื่อของสุรางค์ เข้ามาเพียงคนเดียว
และวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2556 บริษัทฯ เพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 10,000,000 บาท พร้อมทั้งเพิ่มชื่อกรรมการอีกสองคน คือไพโรจน์ สามีของสุรางค์ และพิศณุ นิลกลัด และยังเพิ่มวัตถุประสงค์ การดำเนินธุรกิจบันเทิง ผ่านอินเทอร์เน็ตและสื่อสมัยใหม่ ดำเนินกิจการรับ-ส่งวิทยุและโทรทัศน์ รวมทั้งผ่านสายเคเบิล
ผลงานในนามผู้จัดละครโทรทัศน์
เป็นต้น
ปริศนา (นวนิยาย)
ปริศนา เป็นนวนิยายประพันธ์โดย ว.ณ ประมวญมารค (นามปากกาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต) จับใจความช่วงยุคปลายรัชกาลที่ 8 ถึงต้นรัชกาลที่ 9 โดยนิยายในชุดมีอีก 2 เรื่องที่เนื้อหาเกี่ยวเนื่องกัน คือ เจ้าสาวของอานนท์ และรัตนาวดี
เรื่องย่อ
ปริศนาเป็นลูกของพระวินิจมนตรีกับคุณนายสมรแต่ทางญาติฝ่ายพ่อไม่ยอมรับ เพราะปริศนาเกิดหลังจากที่พระวินิจมนตรีเสียไปแล้วถึง ๖ เดือน พระวินิจมนตรีกับคุณนายสมรมีบุตรี ๔ คน คนแรกชื่อ อุบล ซึ่งแต่งงานกับสมศักดิ์ข้าราชการ สิรี ช่างตัดเสื้อฝีมือดีแต่อาภัพรัก อนงค์ หญิงสาวอ่อนหวานเรียบร้อย และ ปริศนา
ปริศนาอยู่กับอาที่อเมริกาจนโตได้กลับมากรุงเทพ ได้เจอกับประวิชคนสนิทของท่านพจน์ที่เที่ยวขับรถตามหาอนงค์ หญิงสาวที่แอบชอบตอนเจอที่หัวหิน พอเจอกับปริศนาประวิชเลยหันเหไปทางปริศนาเพราะเธอสวยและเก่งกว่า ปริศนาทำงานเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนของหม่อมเจ้าหญิงรัตนาวดี น้องสาวของ หม่อมเจ้าพจน์ปรีชา ท่านหญิงรัตน์และประวิชพูดถึงปริศนาบ่อยครั้งทำให้ท่านชายพจน์สนใจ และรู้จักกันในงานเต้นรำที่วังของท่านชายพจน์ ประวิชชอบปริศนา แต่ไม่รู้ว่าอนงค์ชอบตน
เมื่อพบกัน ปริศนากับท่านชายพจน์แอบชอบกันลึกๆแต่ก็ไม่มีใครพูดออกไป จนประวิชขอให้ท่านชายพจน์ไปสู่ขอปริศนา ทำให้ปริศนาโกรธท่านชายพจน์มาก ประวิชมาขอให้อนงค์ช่วยเรื่องปริศนา ทำให้เขารู้ว่าอนงค์ชอบเขาอยู่ ความเห็นใจเกิดเป็นรัก ประวิชและอนงค์จึงเข้าใจกันและแต่งงานกัน อานนท์หนุ่มเจ้าสำราญกลับมาจากอเมริกา เกิดติดใจปริศนาเข้าอีกคนทำให้คนทั่วเมืองลือกันว่าทั้งสองจะแต่งงานกัน ส่วนท่านพจน์ก็ไปไหนมาไหนกับรตี ญาติผู้หญิง สาวที่ผู้ใหญ่หมายจะให้แต่งงานกัน ยิ่งทำให้ทั้งสองผิดใจกันมากขึ้น ท่านชายพจน์เสียใจมากเพราะเข้าใจว่าปริศนาไม่รักตน จึงไปป่า และล้มป่วยอาการหนักมากและ อาจไม่รอด ปริศนาเสียใจและรู้ว่ารักท่านชายพจน์มาก หลังจากที่ท่านชายพจน์อาการดีขึ้นจึงมาเยี่ยมที่วังและปรับความเข้าใจกัน เสด็จอาของท่านชายพจน์ให้ปริศนาเข้าเฝ้า และเห็นว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน สุดท้ายทั้งสองก็แต่งงานกัน
ภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2525
ปริศนารับบทโดย จารุณี สุขสวัสดิ์ ซึ่งจารุณีได้รับ รางวัลพระสุรัสวดี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม พ.ศ. 2525 ส่วนผู้รับบทเป็นท่านชายพจน์คือ เกรียงไกร อุณหะนันทน์ กำกับการแสดงโดย รุจน์ รณภพ สร้างโดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่น และ รณภพฟิล์ม มีนักแสดงนำดังนี้
ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2543
สร้างโดย บริษัท ทูอินวัน จำกัด ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 วันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน ถึง วันเสาร์ที่ 9 ธันวาคม 2543
เพลงประกอบละคร : ฝากรัก ร้องโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง, ปริศนา ร้องโดย ชุติมา แก้วเนียม, รักเธอเสมอ ร้องโดย เบิร์ด ธงไชย
ละครเวที (เดอะมิวสิคัล) พ.ศ. 2555
ละครเวทีปริศนา เดอะ มิวสิคัล จัดขึ้นโดยมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จเจ้าพระยา ในพระราชูปถัมภ์ฯ เพื่อระดมทุนจัดหาครุภัณฑ์และครุภัณฑ์ทางการแพทย์ แสดงระหว่างวันที่ 16-17-18, 23-24-25 มีนาคม 2555 วันศุกร์รอบ 19.30 น.วัน เสาร์ – วันอาทิตย์ 14.00 น. / 19.30 น. ณ เอ็มเธียเตอร์ ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ปริศนารับบทโดย อลิสซาเบธ สิทธิเจริญยศ (โรส KPN) ผู้รับบทท่านชายพจน์คือ ภพธร สุนทรญาณกิจ เป็นละครเวทีของค่ายดรีมบ็อกส์ กำกับการแสดงโดย สุวรรณดี จักราวรวุธ แสดง ณ เอ็ม เธียเตอร์ ถ.เพชรบุรีตัดใหม่
ปฏิบัติการเทอร์มินอล
เบื้องหลัง
กองกำลังที่เข้าโจมตีคือเรือพิฆาตสองลำของราชนาวี ได้แก่ เรือหลวงมัลคอล์ม และเรือหลวงโบรค (บัญชาการโดย เฮนรี่ แฟนคอร์ท) ซึ่งบรรจุทหารจำนวน 600 นายของกองพันที่ 3 ทหารราบที่ 135 (บัญชาการโดยพันเอก เอ็ดวิน สเวนสัน) ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบสหรัฐที่ 34 แผนการดังกล่าวคือกองทหารจะทำการขึ้นบกโดยตรงเข้าสู่ท่าเรือ มันเป็นการคาดหวังว่าไม่ว่าจะเข้าจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างสมบูรณ์อาจจะได้รับประสบผลสำเร็จหรือว่าฝ่ายป้องกันอาจจะให้การสนับสนุนการบุกครองดังกล่าวในขนาดที่อย่างน้อยก็ปฏิเสธที่จะยิงใส่ฝ่ายโจมตี อย่างไรก็ตาม กองกำลังวิชีได้เปิดฉากยิงใส่เรือ สร้างความเสียหายแก่พวกเขาอย่างหนัก
ปฏิบัติการ
เวลา 4 นาฬิกา ช่วงเช้าของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เรือมัลคอล์มและเรือโบรคได้แล่นเรือเข้าใกล้ท่าเรือแอลเจียร์ พวกเขาถูกมองว่าเป็นศัตรูโดยกองทหารวิชีที่คอยป้องกันอยู่ ได้เปิดฉากยิงในเวลา 4 นาฬิกา 6 นาที เรือมัลคอล์มได้พยายามแล่นเรือฝ่าดงระเบิดแต่ถูกยิงและได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงมาจากชายฝั่ง ลูกเรือบนเรือสิบนายเสียชีวิต อีกหลายคนได้รับบาดเจ็บ และหม้อไอน้ำสามในสี่ของเรือได้ดับไป ตัดความเร็วของเรือที่ 4 น็อต เรือถูกบังคับให้ล่าถอยและไม่ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการอีกต่อไป ในช่วงแรก เรือโบรคนั้นโชคดีกว่า ในความพยายามครั้งที่สามของเรือ เรือได้แล่นฝ่าดงระเบิดและได้ส่งกองทหารของเรือภายใต้การยิงไว้ที่ Quai de Fécamp และจากนั้นก็ล่าถอย นี่คือสี่ชั่วโมงหลังปฏิบัติการได้เริ่มขึ้น ความโชคดีของเรือโบรคได้หมดลง เรือถูกยิงโดยปืนใหญ่ชายฝั่งซึ่งประกอบกับความเสียหายก่อนหน้าและหลังจากถูกลากจูง เรือได้จมลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน
ทหารราบที่ขึ้นบกถูกล้อมและถูกบีบบังคับให้ยอมจำนนในเจ็ดชั่วโมงต่อมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาประสบความสำเร็จในการขัดขวางการทำลายท่าเรือก่อนที่ฝ่ายป้องกันได้ยอมจำนนต่อกองกำลังบุกรุกที่ใหญ่กว่า
ผลผวง
ปฏิบัติการที่คล้ายกันได้ถูกดำเนินที่ออราน (ปฏิบัติการรีเซอร์วิสท์) แต่ด้วยความสำเร็จที่ค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตาม การขึ้นบกของคบเพลิงได้ประสบความสำเร็จโดยรวม ส่วนปฏิบัติการเทอร์มินอลและรีเซอร์วิสท์เป็นเพียงความล้มเหลวในปฏิบัติการทั้งหมด
โมด็อค
โมด็อค หรือ M.O.D.O.K. (อักษรย่อจาก Mental Organism Designed Only for Killing) เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ซึ่งจัดพิมโดยมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เทลส์ออฟซัสเพนส์#93 (กันยายน ค.ศ. 1967) และได้รับการออกแบบโดยสแตน ลี กับแจ็ค เคอร์บี้
ตัวละครดังกล่าวได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในยุคเงินของหนังสือการ์ตูน โดยปรากฏตัวมาเป็นเวลากว่าสี่ทศวรรษของมาร์เวลคอมิกส์อย่างต่อเนื่อง และยังเป็นตัวละครนำในลิมิเต็ดซีรีส์ ซูเปอร์-วิลเลียน ทีม-อัพ: โมด็อคอีเลเว่น #1 - 5 (กันยายน - ธันวาคม ค.ศ. 2008) ต่างหากด้วย และในชื่อของตัวละครเดียวกันนี้ในการจัดพิมพ์ฉบับวัน-ช็อต โดยใช้ชื่อว่า โมด็อค: เรจ์นดีเลย์ (พฤศจิกายน ค.ศ. 2009)
ตัวละครดังกล่าวยังปรากฏตัวในรูปแบบอื่นโดยได้รับการรับรองผลิตภัณฑ์จากมาร์เวลคอมิกส์ เช่น วิดีโอเกม และรายการโทรทัศน์แอนิเมชัน และในรูปของสินค้า เช่น การ์ดสะสม และของเล่น
ประวัติตามท้องเรื่อง
จอร์จ ทาเลตัน เป็นช่างเทคนิคขององค์กรแอดวานซ์ไอเดียเมคานิกส์ (AIM) โดยได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ที่มีชื่อว่าคอสมิคคิวบ์ในช่วงไม่นานมานี้ นักวิทยาศาสตร์ขององค์กร AIM ใช้เทคนิคแปลงสายพันธุกรรมชั้นสูงเพื่อเปลี่ยนแปลงทาเลตันและสร้างสุดยอดอัจฉริยะโดยใช้ชื่อว่า MODOC (อักษรย่อจาก Mental Organism Designed Only for Computing) เพื่อศึกษาและปรับปรุงวัตถุบางอย่าง อย่างไรก็ตาม MODOC ได้กลายมาเป็นความมักใหญ่ใฝ่สูง และตัวละครดังกล่าวได้สังหารอดีตต้นแบบพร้อมกับทำการควบคุม A.I.M และตอนนี้เองที่เรียกตัวมันเองว่า MODOK (Mental Organism Designed Only for Killing) และเข้ามาสู่วังวนแห่งความขัดแย้งกับกัปตันอเมริกา ผู้ซึ่งมีความตั้งใจในการช่วยชีวิตชารอน คาร์เตอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนจากหน่วย S.H.I.E.L.D. ให้รอดพ้นจากองค์กร A.I.M.
MODOK ได้กลายมาเป็นคู่อริสำหรับกัปตันอเมริกาอยู่บ่อยครั้ง การทำศึกกับตัวเอกมีมากกว่าสามครั้ง ซึ่งการพบกันครั้งล่าสุดได้เปิดเผยถึงที่มาของวายร้าย MODOK ยังได้ทำศึกกับ นามอร์ รวมถึงด็อกเตอร์ดูม ผู้ซึ่งมีความตั้งใจในการอ้างถึงคอสมิคคิวบ์
หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่
หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ (สกุลเดิม นันทขว้าง; 25 สิงหาคม พ.ศ. 2462 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2534) เป็นภริยาของเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่) (โอรสในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์สุดท้าย)
ประวัติ
หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ เกิดในสกุลนันทขว้างจากจังหวัดลำพูน ที่ต่อมาได้สมรสเป็นภริยาในเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่) แต่ไม่มีโอรสธิดาด้วยกัน เธอเป็นผู้ตระเตรียมในการรับพระราชอาคันตุกะแทนสามีอยู่เสมอ
นอกจากนี้ยังมีบทบาทในวงการสตรีในจังหวัดเชียงใหม่ เคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมส่งเสริมวัฒนธรรมสตรีศรีล้านนาไทย ทั้งเป็นผู้วางรากฐานและแนวทางการรับเสด็จแปรพระราชฐานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน และเป็นผู้ถวายงานสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เกี่ยวกับการทอผ้า และกิจกรรมทางสังคมสงเคราะห์ ร่วมกับคุณหญิง เจ้าระวีพันธุ์ สุจริตกุล และเจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน ธิดาในเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่)
การถึงแก่อนิจกรรม
หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ ถึงแก่อนิจกรรมจากอุบัติเหตุเครื่องบิน เลาดาแอร์ เที่ยวบินที่ 004 เครื่องยนต์ขัดข้อง และตกที่บริเวณอุทยานแห่งชาติพุเตย จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2534
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ หีบทองสาลสลัก ฉัตรเบญจาตั้งประดับเกียรติยศ ปี่กลองชนะประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระราชทานพระบรมราชานุเคราะห์บำเพ็ญพระราชกุศลสวดพระอภิธรรมแก่ศพหม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ เป็นเวลา 7 วัน ต่อมาได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพวงมาลาวางหน้าศพ
และในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พร้อมด้วยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ไปในการพระราชทานเพลิงศพ หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ และศพ เจ้าพงศ์แก้ว ณ ลำพูน ณ เมรุชั่วคราว วัดสวนดอก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
อาหารปลาสวยงาม
อาหารปลาสวยงาม เป็นอาหารสำเร็จรูปที่แปรรูปจากวัตถดิบประเภทต่าง ๆ สำหรับการเลี้ยงปลาสวยงาม ซึ่งไม่นับรวมถึงอาหารสด อันได้แก่ ไรทะเล ไรแดง ลูกน้ำ กุ้งฝอย ปลาเหยื่อขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ หรือแมลง
ประเภทของอาหาร
เป็นอาหารประเภทที่คุ้นเคยมากที่สุด มีลักษณะเป็นแบบเม็ดกลม เหมาะสมสำหรับปลาแทบทุกประเภทที่เป็นปลาสวยงามส่วนใหญ่ เช่น ปลาคาร์ป ปลาทอง ปลาหมอสี กรรมวิธีการผลิตนั้น เริ่มจากการทำให้วัตถุดิบสุกด้วยความร้อน จากนั้นจึงผสมให้เป็นเนื้อเดียวกันโดยเครื่องจักรสำหรับบดอาหาร และอบภายใต้อุณหภูมิสูง ซึ่งการผลิตอาหารประเภทนี้จะทำให้โปรตีนและแป้งที่รวมกันเป็นเนื้อเดียวจับตัวกันได้ มีความนุ่ม เม็ดอาหารมีความสม่ำเสมอ และป้องกันการสูญเสียคุณค่าทางอาหารเมื่ออยู่ในน้ำ
อาหารแบบนี้จะแตกต่างจากประเภทแรก ตรงที่มีช่องว่างและเพิ่มปริมาณอากาศในเม็ดอาหารสูง เมื่ออาหารอยู่ในน้ำจะดูดซับน้ำได้เร็วเหมือนฟองน้ำ ทำให้นุ่มนิ่ม เหมาะสำหรับการให้กับปลาประเภทกินเนื้อเป็นอาหาร ซึ่งมีความยากในการที่จะฝึกให้กินอาหารแบบสำเร็จรูป
เป็นอาหารที่มีรูปร่างเป็นแผ่นกลม ผลิตขึ้นมาเพื่อสำหรับปลาประเภทที่หากินตามหน้าดิน เช่น ปลาซัคเกอร์ ปลาแพะ เป็นต้น
เป็นอาหารที่มีอากาศอยู่ในช่วงว่างภายในเม็ดน้อยมาก ถูกออกแบบมาให้มีความคงทนของสภาพเมื่ออยู่ในน้ำ โดยจะละลายช้า ไม่เปื่อยยุ่ยง่าย เหมาะสำหรับสัตว์น้ำประเภทที่แทะเล็มอย่างช้า ๆ เช่น เครย์ฟิช ปูเสฉวน ปูชนิดต่าง ๆ เป็นต้น
เป็นอาหารแบบแผ่นอบแห้ง ผลิตโดยนำวัตถุดิบมาทำให้เป็นเยื่อบาง ๆ พ่นด้วยส่วนผสมที่เป็นของเหลว เมื่อของเผลวผสมกับอาหารที่เป็นเยื่อบางจะขยายตัวและแปรรูปเป็นแผ่น จากนั้นนำไปอบแห้งด้วยอุณหภูมิความร้อนสูง ซึ่งจะมีความนุ่มกว่าอาหารแบบเม็ด เหมาะสำหรับปลาที่มีปากขนาดเล็ก และเลี้ยงในตู้ที่มีปลาหลากหลายต่างชนิดกัน ซึ่งอาหารประเภทนี้สนนราคาขายจะแพงกว่าอาหารประเภทอื่น และมักบรรจุลงในภาชนะที่เป็นขวดพลาสติก
ผลิตจากวัตถุดิบธรรมชาติ เช่น หนอนแดง ไส้เดือนน้ำ ไรทะเล ผ่านกระบวนการการแช่งแข็งอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นนำไปอบแห้งด้วยระบบสุญญากาศ แล้วนำออกมาเก็บรักษาไว้ในอุณหภูมิปกติ ซึ่งอาหารแช่แข็งอบแห้งนั้นสามารถเก็บรสชาติอาหารตลาดจนคุณค่าทางสารอาหาร รวมถึงวิตามินดั้งเดิมไว้ได้ครอบถ้วนเหมือนอาหารสด สำหรับยี่ห้อของอาหารปลานั้น มีด้วยกันหลากหลายยี่ห้อ ทั้งที่ผลิตเองในประเทศและต่างประเทศ อาทิ ซากุระ หรือ โอซาก้า ที่ผลิตในประเทศ โดยบริษัท ซีพี ฮิคาริ ที่นำเข้ามาจากประเทศญี่ปุ่น เตตรา ที่นำเข้ามาจากประเทศเยอรมนี เป็นต้น
คอสมิกเกอริลลา
คอสมิกเกอริลลา (Cosmic Guerilla) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดเกมยิงที่ตายตัวที่พัฒนาโดยบริษัทยูนิเวอร์แซลและวางจำหน่ายใน ค.ศ. 1979 ส่วนพอร์ตแซดเอกซ์ สเปกตรัม เผยแพร่โดยบริษัทคริสตัลคอมพิวติงใน ค.ศ. 1983
รูปแบบการเล่น
คอสมิกเกอริลลาเป็นเกมยิงที่ตายตัวสองมิติ โดยผู้เล่นควบคุมปืนใหญ่เลเซอร์ที่ด้านล่างของหน้าจอ ซึ่งการเคลื่อนไหวจะจำกัดไปทางซ้ายกับขวา และต้องยิงใส่เอเลียนด้านบน เกมนี้ตรงกันข้ามกับสเปซอินเวเดอส์ ซึ่งบรรดาเอเลียนจะถูกจัดเรียงเป็นเส้นแนวตั้งเดียวในแต่ละด้านของหน้าจอ โดยมีการเคลื่อนไหวไปที่ตรงกลางทีละหนึ่งตัวหรือมากกว่า เพื่อพยายามจับกุมและโยกย้ายฝ่ายกำบังของผู้เล่นออก ทั้งนี้ เหล่าเอเลียนไม่สามารถโดนกระสุนของผู้เล่นได้จนกว่าพวกมันจะเริ่มเคลื่อนไหว และผู้เล่นสามารถยิงโพรเจกไทล์ได้ครั้งละหนึ่งนัดเท่านั้น เมื่อฝ่ายกำบังแถวหนึ่งถูกโยกย้ายออก หนึ่งใน "ชีวิต" ของผู้เล่นจะถูกเปิดเผยและสามารถถูกจับกุมได้ ในบางครั้ง "ยานแม่" ที่รวดเร็วมากจะปรากฏขึ้น และเคลื่อนผ่านหน้าจอเหนือผู้เล่นโดยมีการทิ้งระเบิด
เกมนี้มีความยากหกระดับ พร้อมกับโหมดเกมสี่โหมด ที่ผสมระหว่างเกมปกติ, โบนัสศัตรู และเอเลียนที่เร็วกว่า นอกจากนี้ ยังมีโหมดผู้เล่นสองคนที่ผู้เล่นผลัดกันเล่น
การตอบรับ
คอสมิกเกอริลลาได้รับการเปรียบเทียบกับสเปซอินเวเดอส์อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่านิตยสารซินแคลร์ยูสเซอร์จะอธิบายว่าเกมนี้เป็น "ขั้นต่อไป" ด้วยสถานการณ์และการจัดเรียงวัตถุที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ นิตยสารโฮมคอมพิวติงวีกลี, ซินแคลร์ยูสเซอร์ และแซดเอกซ์ คอมพิวติงต่างชื่นชมกราฟิกที่ลื่นไหลของเกม แม้ว่าโฮมคอมพิวติงวีกลีจะรู้สึกว่าเสียงน่าจะใช้งานได้ดีกว่า เกมนี้ได้รับการตอบรับที่ดีโดยทั่วไป ตลอดจนได้รับการอธิบายไปต่าง ๆ นานา ว่า "น่าเล่นอย่างไม่น่าเชื่อ" และ "น่าเล่นมาก" รวมถึง "แนะนำเป็นอย่างยิ่ง"
อารูบาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศอารูบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอารูบาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอารูบาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
บอร์โซ เดสเต
บอร์โซ เดสเต (Borso d'Este) (ค.ศ. 1413 - 20 สิงหาคม ค.ศ. 1471) บอร์โซ เดสเตเป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราของตระกูลเอสเตคนแรกที่ปกครองเฟอร์ราราตั้งแต่ปี ค.ศ. 1450 จนกระทั่งเสียชีวิต
บอร์โซเป็นบุตรนอกสมรสนิคโคโลที่ 3 เดสเตมาร์ควิสแห่งเฟอร์รารา, โมเดนา และ เรจจิโอ และภรรยาน้อยสเตลลา เด โทโลเมอิ บอร์โซเป็นมาร์ควิสต่อจากเลโอเนลโล เดสเตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1450 ต่อมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1452 ก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นดยุกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1471 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2 ก็ทรงแต่งตั้งบอร์โซให้เป็นดยุกแห่งเฟอร์ราราอย่างเป็นทางการ
บอร์โซดำเนินนโยบายการขยายอำนาจสำหรับเฟอร์ราราที่ช่วยสร้างเสริมอำนาจให้แก่ตระกูลเอสเตมากขึ้น และมักจะเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐเวนิสผู้เป็นคู่อริกับทั้งฟรานเชสโคที่ 1 สฟอร์ซา และ ตระกูลเมดิชิ ความปฏิปักษ์ต่อกันนี้นำไปสู่ยุทธการโมลิเนลลาที่ไม่มีฝ่ายใดแพ้ฝ่ายใดชนะ โดยทั่วไปแล้วบอร์โซก็เป็นที่นิยมของประชาชนยกเว้นแต่เมื่อพยายามสร้างภูเขาเมื่อปี ค.ศ. 1471 จนต้องเลิกโครงการ.
สำนักดยุกของบอร์โซเป็นศูนย์กลางของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราที่มีจิตรกรเช่นฟรานเชสโค เดล คอสสา, แอร์โคเล เดรอแบร์ติ และ โคสิโม ทูรา งานจ้างชิ้นสำคัญในสมัยของบอร์โซคืองานเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวังสคิฟาโนเอีย นอกจากนั้นบอร์โซก็ยังเป็นผู้อุปถัมภ์นักดนตรีหลายคนที่รวมทั้งเปียโตรโบโน เดล คิตาร์ริโน, นิโคโล โทเดสโค และ บลาซิโอ มอนโทลิโน
แม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะคนสำคัญแต่ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนตระหนี่ ที่จะเห็นได้จากเมื่อมีเรื่องไม่ยอมจ่ายค่าจ้างจนโคสิโมต้องย้ายไปโบโลนยาไปก่อตั้งตระกูลการเขียนใหม่ที่นั่น--ตระกูลการเขียนภาพแบบโบโลนยา
บอร์โซเป็นที่รู้จักกันจากพระคัมภีร์ไบเบิลในชื่อของตนเองซึ่งเป็นงานจุลจิตรกรรมหนังสือวิจิตรเล่มสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่จ้างให้เขียนในปี ค.ศ. 1455
บอร์โซมิได้สมรสฉะนั้นจึงไม่มีทายาท ผู้เป็นดยุกคนต่อไปคือแอร์โคเลที่ 1 เดสเตผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน
ดูเพิ่ม
1413 1471
ตแชสวัฟ มีวอช
ตแชสวัฟ มีวอช (Czesław Miłosz, ; 30 มิถุนายน ค.ศ. 1911 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักเขียนและกวีชาวโปแลนด์
ประวัติ
ตแชสวัฟ มีวอชเกิดที่หมู่บ้านแชแตย์นีแย (ปัจจุบันอยู่ในลิทัวเนีย) เมื่อปี ค.ศ. 1911 มีน้องชายชื่อ อันดแชย์ มีวอช (Andrzej Miłosz) ซึ่งต่อมาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ครอบครัวของมีวอชอาศัยอยู่ในรัสเซีย และย้ายไปอยู่ที่วิลนีอัส มีวอชเรียนจนจบมหาวิทยาลัยและเริ่มออกผลงานหลายอย่าง เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าร่วมกับขบวนการต่อต้านนาซี หลังสงครามสิ้นสุด มีวอชทำงานเป็นทูตโปแลนด์ประจำสหรัฐและฝรั่งเศส แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1951 เขาขอลี้ภัยในฝรั่งเศสและหันไปสนับสนุนค่ายตะวันตกแทน สองปีต่อมา เขาออกหนังสือสารคดี The Captive Mind ซึ่งได้รับผลตอบรับเป็นอย่างดี
ตแชสวัฟ มีวอชเสียชีวิตที่เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ เมื่อปี ค.ศ. 2004
สหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติ
นอกจากนี้ยังเพิ่งเปิดเผยข้อตกลงกับสหพันธ์กีฬาอิเล็กทรอนิกส์แห่งเอเชีย ซึ่งทั้งคู่ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมอีสปอร์ตต่อไป
ประวัติ
สหพันธ์อีสปอร์ตนานาชาติก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดย สมาคมอีสปอร์ต 9 ประเทศ ได้แก่ ประเทศเดนมาร์ก, ประเทศเกาหลีใต้, ประเทศเยอรมนี, ประเทศออสเตรีย, ประเทศเบลเยี่ยม, ประเทศเนเธอร์แลนด์, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์, ประเทศเวียดนาม และ ไต้หวัน, และได้มีการประชุมครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ในปีเดียวกัน
ชาติสมาชิก
จนถึงปัจจุบันมีประเทศสมาชิก 104 ประเทศใน IESF:
สมาชิกในเครือคือ eSports Middle East, Fighting Esports Group Korea (FEG) และ International Esports Karate Organization (IE-KO)
อาวุธปืน
อาวุธปืน คือ เครื่องมือที่ใช้ยิงไปทำอันตรายถึงสาหัสได้ เป็นอาวุธซึ่งยิงกระสุนหนึ่งหรือมากกว่าด้วยความเร็วสูงผ่านทางการควบคุมการระเบิดของดินปืน  การยิงเกิดขึ้นได้โดยแก๊สที่เกิดอย่างรวดเร็ว กระบวนการการเผาไหม้ที่รวดเร็วนี้เรียกว่าการลุกไหม้ (deflagration) ในอาวุธปืนแบบเก่าการเคลื่อนที่นี้เกิดจากดินปืน แต่ในยุคปัจจุบันอาวุธปืนนั้นจะใช้ดินปืนที่มีควันน้อยกว่า คอร์ไดท์ หรืออื่น ๆ อาวุธปืนในปัจจุบัน (ยกเว้นปืนลูกซอง) จะมีลำกล้องที่ข้างในทำร่องเป็นเกลียวเพื่อเพิ่มความเสถียรในการหมุนของลูกกระสุน
ประวัติ
การพรรณาถึงอาวุธครั้งแรกสุดนั้นมาจากภาพแกะสลักในถ้ำที่เสฉวนซึ่งย้อนกลับไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยเป็นรูปที่ถือปืนทรงแจกันพร้อมเปลวไฟและลูกปืนใหญ่พุ่งออกมา ปืนที่เก่าแก่ที่สุดทำมาจากทองสัมฤทธ์ซึ่งย้อนกลับไปเมื่อ ค.ศ. 1288 เนื่องจากมันถูกค้นพบในบริเวณเขตโบราณสถานเอเชียง (Acheng District) ที่ซึ่งยวนชิ (Yuan Shi) ได้ทำการรบมาก่อน
สำราญ แพทยกุล
พลเอก สำราญ แพทยกุล (24 เมษายน พ.ศ. 2458 – 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) อดีตรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1และแม่ทัพภาคที่ 3 และองคมนตรีไทย
อาวุธปืน
ประวัติ
ในยุคกลางคำว่า "อาวุธปืน" หรือ "ไฟร์อาร์ม" (firearm) ถูกใช้โดยอังกฤษเพื่อระบุอาวุธที่จะต้องใช้ไม้ขีดไฟเพื่อจุดระเบิดของปืนใหญ่ คำดังกล่าวยังเป็นแบบหนึ่งที่ใช้เรียกนักธนูอีกด้วย เนื่องมาจากผลกระทบของการยิงในตอนนั้นพลปืนจึงต้องอยู่ที่ส่วนหลังของปืนใหญ่ พร้อมอีกมือหนึ่งค้ำเอาไว้ จึงได้ชื่อว่า "แฮนด์กัน" (hand gun) กลายมามีความหมายเดียวกับคำว่า "ไฟร์อาร์ม" ถึงแม้ว่าคำว่า "ปืน" หรือ "กัน" (gun) ในปัจจุบันจะมักใช้เพื่อหมายถึงอาวุธปืน แต่ในทางทหารหรือผู้เชี่ยวชาญจะใช้เพื่อหมายถึงปืนขนาดใหญ่เท่านั้น ปืนใหญ่จะมีขนาดใหญ่กว่าอาวุธปืนอย่างมาก มักติดตั้งบนแท่นที่เคลื่อนที่ได้ จะมีขนาดมากถึง 890
สำราญ แพทยกุล
พลเอก สำราญ แพทยกุล เคยดำรงตำแหน่งผู้บังคับบัญชา กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ ระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2504 กองพลทหารราบที่ 4 ค่ายสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จังหวัดพิษณุโลก เมื่อ พ.ศ. 2504 ดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 3 ระหว่าง พ.ศ. 2505 – 2507 และตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 1 ระหว่าง พ.ศ. 2510 – 2512 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
อาวุธปืน
ประวัติ
นิ้วและอาจมีน้ำหนักถึงตัน อาวุธเช่นนี้ไม่ใช่อาวุธปืน
สำราญ แพทยกุล
สำราญ เป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มนวพล เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2517 มีรหัส นวพล 001  ได้รับโปรดเกล้า ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรีเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ดำรงตำแหน่งจนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 สำราญมีความเกี่ยวข้องกับ เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 ในการสั่งฆ่านักศึกษาและประชาชน อย่างทารุณแและโหดร้ายที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์การเมืองไทย อาจจะถือได้เป็นการกระทำที่ไร้มนุษย์ธรรมป่าเถือน และไม่ต่างอะไรกับการกระทำของอมนุษย์ทั้งปวง
อาวุธปืน
ประวัติ
อาวุธปืนที่ถือได้อย่างปืนเล็กยาว คาร์ไบน์ ปืนพก และอาวุธปืนขนาดเล็กอื่น ๆ มักไม่ถูกเรียกว่า "ปืน" หรือ "กัน" ในหมู่ผู้เชี่ยวชาญ ปืนกลจะยิงกระสุนขนาดเล็กกว่า (โดยปกติแล้วจะมีขนาด 14.5 ม.ม.หรือเล็กกว่า) และปืนกลมากมายจะมีทหารคอยบังคับมากกว่าหนึ่งนาย เช่นเดียวกันกับปืนใหญ่ โดยปกติแล้วอาวุธปืนอัตโนมัติที่ถูกออกแบบมาเพื่อผู้ใช้เพียงคนเดียวจะเรียกว่าปืนเล็กยาวอัตโนมัติ
ในศตวรรษปัจจุบันอาวุธปืนได้กลายมาเป็นอาวุธที่มีอำนาจที่ถูกใช้โดยมนุษย์ชาติ ในสงครามยุคใหม่ตั้งแต่ยุคเรอเนสซองซ์ได้มีการใช้อาวุธปืนมากมายในประวัติศาสตร์ทางทหารและประวัติศาสตร์ทั่วไป สิ่งนี้ได้สร้างการรบแบบใหม่ขึ้นมาซึ่งเป็นการหลอมหลอมกองทัพยุคใหม่
สำหรับปืนสั้นและปืนยาวในยุคก่อน ๆ นั้นจะใช้กระสุนที่เป็นทรงกลมและมีการเริ่มทำเป็นทรงเรียวในยุคใหม่ แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยลูกเหล็กทรงกลม กระสุนจะถูกยิงโดยการเผาไหม้ที่รวดเร็วแต่ในอาวุธขนาดเล็กมักจะบรรจุระเบิดไว้ภายในตัวเองซึ่งถูกสั่งห้ามในสนธิสัญญา (Hague Convention) กระสุนของอาวุธขนาดเล็กถูกสั่งห้ามในสงครามด้วยเหตุผลคล้าย ๆ กัน สำหรับปืนใหญ่ในปัจจุบันจะเป็นกระสุนที่มีระเบิดเช่นเดียวกับแบบก่อน ๆ
จนกระทั่งถึงทศวรรษที่ 1800 กระสุนและดินปืนถูกแยกออกจากกันถูกใช้โดยอาวุธอย่างปืนเล็กยาว ปืนพก และปืนใหญ่ บางครั้งเพื่อความสะดวกในความเหมาะสมของดินปืนและกระสุนถูกห่อรวมกันในกระดาษ เรียกว่าปลอกกระสุนปืน (Cartridge) สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับท่อเหล็กที่ห่อหุ้มตัวจุดระเบิดและดินระเบิด ซึ่งกระสุนจะวางไว้ที่ปลายตรงกันข้ามกับตัวจุดระเบิด กระสุนแบบมีปลอกนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายและในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมันก็ได้กลายมาเป็นกระสุนแบบพื้นฐานสำหรับอาวุธปืนขนาดเล็ก รถถัง และปืนใหญ่ ปืนครกจะใช้การห่อหุ้มที่คล้ายคลึงกัน อย่างไรก็ตามกระสุนและกรอบมักรวมเป็นชิ้นเดียวกันซึ่งจะถูกยิงออกจากอาวุธปืน ปืนใหญ่ประจำเรือพิสัยใกล้มีบ้างที่ใช้กระสุนแบบกรอบ แต่ปืนบนเรือประจัญบานและเรือลาดตระเวนส่วนใหญ่ใช้กระสุนระเบิดและแยกออกจากดินปืน ซึ่งถูกเลือกตามความต้องการในกระสุนแบบทรงเรียว
ความแตกต่างระหว่างกระสุนกับอาวุธปืนก็คือบางครั้งกระสุนนั้นหมายถึงอาวุธ ส่วนอาวุธปืนนั้นหมายถึงแท่นอาวุธ ในบางกรณีอาวุธปืนสามารถใช้เป็นอาวุธได้โดยตรงในการต่อสู้ระยะใกล้ ตัวอย่างเช่น ปืนเล็กยาว ปืนคาบศิลา และปืนกลมือสามารถติดดาบปลายปืนจนทำให้มันกลายเป็นหอกหรือหลาว ด้วยบางข้อยกเว้น พานท้ายปืนของปืนยาวสามารถใช้เป็นตะบองเพื่อตีได้ มันยังเป็นไปได้ที่จะตีใครด้วยลำกล้องปืนหรือด้ามจับ
ปัญหาของอาวุธปืนคือการเก็บรักษา ตัวกระสุนเองมักทิ้งเศษเอาไว้ และมันอาจก่อให้เกิดการขัดลำกล้องได้ เศษผงเหล่านี้มักก่อให้เกิดการขัดข้องภายในลำกล้อง มันจะส่งผลให้ต้องทำความสะอาดอยู่ตลอดเวลาเพื่อรักษาความมีประสิทธิภาพของปืนเอาไว้
บางครั้งอาวุธปืนจะหมายถึงอาวุธปืนขนาดเล็ก อาวุธดังกล่าวคืออาวุธปืนที่สามารถขนย้ายได้ด้วยบุคคลคนเดียว ตามที่ว่าเอาไว้ในกฎหมายสงคราม อาวุธปืนขนาดเล็กถูกจัดว่าเป็นอาวุธปืนซึ่งยิงกระสุนที่ไม่มากไปกว่า 15 ม.ม. อาวุธปืนขนาดเล็กจะถูกเล็งโดยปกติโดยใช้ศูนย์เล็งธรรมดา ระยะความแม่นยำสำหรับอาวุธปืนขนาดเล็กมักมีข้อจำกัดประมาณ 1,600 เมตร โดยทั่วไปแล้วจัดว่าน้อย ถึงแม้ว่าสถิติในปัจจุบันของปืนซุ่มยิงจะมากกว่า 2.4 กิโลเมตรก็ตาม
ปืนสั้นหรือปืนพก
อาวุธปืนขนาดเล็กที่สุดนั้นคือปืนสั้นหรือปืนพก ปืนสั้นนั้นมีด้วยกันสามชนิด คือ แบบยิงทีละนัด ปืนลูกโม่ และปืนพกกึ่งอัตโนมัติ ปืนลูกโม่จะมีจำนวนการยิงตามช่องใส่กระสุนทรงกระบอก ในแต่ละช่องของทรงกระบอกจะบรรจุกระสุนเอาไว้หนึ่งนัด ปืนพกกึ่งอัตโนมัติจะมีช่องปืนเพียงช่องเดียวที่ด้านท้ายของลำกล้องและมีแมกกาซีนที่สามารถเปลี่ยนได้จึงทำให้พวกมันสามารถยิงได้มากกว่าหนึ่งนัด ปืนลูกโม่มาเตบาของอิตาลีเป็นแบบลูกผสมที่หายาก ในการเหนี่ยวไกแต่ละครั้งจะหมุนกระบอกทันทีจนทำให้มันยิงได้อย่างรวดเร็ว ปืนเว้บลีย์ของอังกฤษก็เป็นปืนลูกโม่อัตโนมัติเช่นกัน มันเกิดขึ้นประมาณศตวรษที่ 20
ปืนสั้นแตกต่างจากปืนเล็กยาวหรือปืนไรเฟิลและปืนลูกซองด้วยขนาดที่เล็กกว่า ขาดพานท้าย กระสุนที่ไม่ทรงพลังเท่า และถูกออกแบบมาเพื่อใช้ด้วยหนึ่งหรือสองมือ ในขณะที่คำว่า "ปืนพก" สามารถใช้เพื่อบรรยายถึงปืนสั้น มันมักหมายถึงปืนพกที่ยิงทีละนัดหรือแบบที่ป้อนกระสุนอัตโนมัติ และปืนลูกโม่ก็จะหมายความโดยตรง
คำว่า "ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ" ใช้และบางครั้งก็เข้าใจผิดว่าเป็นปืนอัตโนมัติ เนื่องจากอันที่จริงแล้วคำว่าอัตโนมัติของมันไม่ได้หมายถึงกลไกการยิงแต่เป็นการป้อนกระสุน เมื่อยิงปืนพกกึ่งอัตโนมัติจะใช้แก๊สเพื่อดีดปลอกกระสุนเก่าออกและใส่กระสุนใหม่เข้าไปแทนโดยอัตโนมัติ โดยปกติแล้ว (แต่ก็ไม่เสมอไป) กลไกการยิงก็เป็นระบบอัตโนมัติเช่นกัน ปืนพกอัตโนมัติจะยิงกระสุนหนึ่งนัดต่อการเหนี่ยวไกหนึ่งครั้ง ไม่เหมือนกับอาวุธปืนอัตโนมัติอย่างปืนกลซึ่งยิงตลอดนานเท่าที่เหนี่ยวไกและจะมีปลอกกระสุนที่ยังไม่ได้ใช้ในแมกกาซีน อย่างไรก็ตามปืนพกบางรุ่นก็เป็นแบบอัตโนมัติเต็มที่ ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน ทั้ง "กึ่งอัตโนมัติ" และ "บรรจุกระสุนอัตโนมัติ" จึงหมายถึงอาวุธปืนที่ยิงหนึ่งนัดต่อการเหนี่ยวไก
ก่อนศตวรรษที่ 19 ปืนสั้นทั้งหมดเป็นแบบยิงทีละนัด ด้วยการประดิษฐ์ปืนลูกโม่ขึ้นมาในปี พ.ศ. 2321 ปืนพกก็สามารถมีกระสุนได้มากกว่าหนึ่งและมันก็กลายมาเป็นที่นิยม การออกแบบปืนพกบรรจุกระสุนอัตโนมัตินั้นปรากฏตัวขึ้นในทศวรรษที่ 1870 และได้เข้ามาแทนที่ปืนลูกโม่เมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อจบศตวรรษที่ 20 ปืนสั้นส่วนมากที่ถูกใช้โดยกองทัพ ตำรวจ และพลเรือนเป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติ ถึงแม้ว่าปืนลูกโม่ยังคงเป็นที่แพร่หลายอยู่ กองทัพและตำรวจใช้ปืนพกกึ่งอัตโนมัติเพราะว่าความจุของแมกกาซีนที่มากและความสามารถในการบรรจุกระสุนได้อย่างรวดเร็ว ปืนลูกโม่เป็นที่ชื่นชอบในหมู่นักสะสมเพราะว่ามันทรงพลังมากกว่าปืนรุ่นใหม่และความทนทาน ง่ายดาย และแข็งแกร่งทำให้มันเหมาะกับการใช้อย่างทรหด การออกแบบทั้งสองเป็นที่นิยมในหมู่พลเรือนซึ่งขึ้นอยู่กับความชอบของเจ้าของ
ปืนสั้นมีหลายรูปร่างและขนาด ตัวอย่างเช่น "เดอร์ริงเกอร์" เป็นปืนที่มีขนาดเล็กมาก ลำกล้องที่สั้น มักมีหนึ่งหรือสองลำกล้องแต่บางครั้งก็มีมากกว่านั้น ซึ่งต้องบรรจุกระสุนด้วยมือหลังจากทำการยิง ปืนสำหรับการดวล มันถูกใช้อย่างมากในหมู่สุภาพบุรุษ พวกเขามักมีมันเพื่อแสดงถึงตำแหน่งและความสูงศักดิ์ ปืนลูกโม่และปืนพกบรรจุกระสุนอัตโนมัติมีขนาดที่หลากหลาย ซึ่งปืนพกแบบใหม่มักสี่ขนาด ในแต่ละขนาดจะมีข้อดีและข้อด้อย ปืนที่เล็กกว่ามักจะต้องแลกด้วยกระสุนที่น้อยลง ในขณะที่ปืนที่ใหญ่กว่าก็จะมีความแม่นยำมากกว่า ในปืนแบบอัตโนมัติอย่าง เอ็มเอซี-10 กล็อก 18 และเบเรทต้า 93อาร์เป็นการพัฒนาครั้งล่าสุดของศวรรษที่ 20
ปืนสั้นมีขนาดเล็กและมักง่ายที่จะพกพา ดังนั้นทำให้มือทั้งสองนั้นว่างพอที่จะทำอย่างอื่นได้ ปืนสั้นที่มีขนาดเล็กสามารถเก็บซ่อนได้ง่าย ทำให้มันถูกเลือกเป็นอาวุธสำหรับป้องกันตัว ในกองทัพปืนสั้นมักใช้โดยผู้ที่ไม่คาดว่าจะต้องใช้อาวุธปืนจริง ๆ อย่างนายพลและนายทหาร และสำหรับผู้ที่ไม่มีที่ว่างพอจะใช้ปืนเล็กยาวอย่างนักบินหรือพลขับยานพาหนะ ในบทบาทสุดท้ายนี้พวกมันมักถูกใช้เป็นคาร์บิน คือปืนเล็กยาวขนาดสั้นซึ่งมักใช้โดยทหารพลร่มเพราะว่าขนาดที่เล็กของมัน ปืนสั้นยังถูกใช้โดยพลปืนเล็กยาวในฐานะอาวุธสำรอง อย่างไรก็ดีความเชื่อถือได้ในการยิงและอำนาจการยิงนั้นก็ตกเป็นของปืนเล็กยาวจู่โจม มันจึงทำให้ปืนสั้นแทบหมดประโยชน์ไปเมื่อสิ้นสุดศตวรรษที่ 20 นอกจากกองทัพแล้วปืนสั้นก็มักเป็นอาวุธของตำรวจและพลเรือนตามกฎหมาย
พลเมืองมีสิทธิในการพกอาวุธในที่สาธารณะเป็นปืนสั้นเท่านั้นยกเว้นเมื่อทำการล่าสัตว์ เพราะอาวุธปืนที่ไม่ได้ปกปิดนั้นจะดึงดูดความสนใจและไม่ค่อยปลอดภัยนัก ปืนสั้นยังถูกใช้ในกีฬาถึงแม้ว่าการล่าสัตว์ที่เป็นกีฬานั้นจะไม่เหมาะกับปืนสั้นก็ตาม นักล่าสัตว์บางคนที่ต้องการล่าในที่ที่แคบก็มักเลือกที่จะใช้ปืนสั้นแทน กระสุนปืนสั้นยังถูกกว่ากระสุนของปืนเล็กยาวและมักมีประสิทธิภาพกับสัตว์หลายชนิด
ปืนยาว
ปืนยาวในปัจจุบันส่วนใหญ่จะเป็นปืนเล็กยาวหรือปืนลูกซอง ในทางประวัติศาสตร์ปืนยาวนั้นคือปืนคาบศิลา ปืนเล็กยาวมีจีลำกล้องที่ด้านในทำเป็นร่องเกลียวและยิงกระสุนทีละนัด ในขณะที่ปืนลูกซองจะยิงออกมาเป็นลูกปราย นัดเดียว กระสุนแซบบ็อท หรือกระสุนพิเศษ (อย่างแก๊สน้ำตา) ปืนเล็กยาวมีบริเวณปะทะที่เล็กมากแต่มีระยะไกลและความแม่นยำสูง ปืนลูกซองนั้นมีบริเวณปะทะขนาดใหญ่แต่มีความแม่นยำและระยะที่น้อย อย่างไรก็ตามบริเวณปะทะที่ใหญ่มากขึ้นสามารถชดเชยความแม่นยำได้ อย่างที่ปืนลูกซองมักถูกใช้เพื่อยิงเป้าบิน
ปืนเล็กยาวและปืนลูกซองมักใช้เพื่อล่าสัตว์และมักใช้เพื่อป้องกันบ้านหรือที่ทำธุรกิจ โดยปกติแล้วในการล่าสัตว์จะใช้ปืนเล็กยาว ในขณะที่การล่านกจะใช้ปืนลูกซอง ปืนลูกซองนั้นยังถูกใช้เพื่อป้องกันที่อาศัยหรือธุรกิจเพราะว่ามันมีบริเวณปะทะที่กว้าง สร้างความเสียหายได้เยอะ ระยะที่สั้นกว่า และไม่ทะลุผนังจนสร้างความเสียหายเกินไป แต่ปืนพกก็นิยมใช้ในทางนี้ด้วยเช่นกัน
ปืนเล็กยาวและปืนลูกซองนั้นมีหลากหลายแบบโดยขึ้นอยู่กับวิธีในการเติมกระสุน ปืนเล็กยาวแบบลูกเลื่อนและแบบงัดนั้นทำการแบบมือ ทั้งสองต้องใช้เวลาในการนำปลอกกระสุนออก ทั้งสองแบบมักถูกใช้โดยปืนเล็กยาว ปืนเล็กยาวและปืนลูกซองแบบสไลด์หรือปั้มพ์มักจะดีดกระสุนออกโดยอัตโนมัติ แบบนี้มักใช้โดยปืนลูกซองแต่ก็มีบริษัทผู้ผลิตไม่น้อยที่นำไปใช้กับปืนเล็กยาว
ทั้งปืนเล็กยาวและปืนลูกซองยังมีแบบที่ต้องบรรจุกระสุนด้วยมือแทนที่จะเป็นกลไก ทั้งปืนเล็กยาวและปืนลูกซองเริ่มมีหนึ่งหรือสองลำกล้อง อย่างไรก็ดีเนื่องมาจากราคาที่แพงและความยากในการผลิต แบบที่มีสองลำกล้องจึงผลิตออกมาน้อย ปืนเล็กยาวสองลำกล้องนั้นมักใช้ล่าสัตว์ที่อัฟริกา