cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การลอบวางแผนไรย์เฮาส์
การคบคิดรายเฮาส์ (Rye House Plot) การคบคิดรายเฮาส์ของปี ค.ศ. 1683 เป็นแผนการที่มีวัตถุประสงค์ในการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คพระอนุชาผู้ในขณะเดียวกันก็ทรงเป็นรัชทายาทด้วย นักประวัติศาสตร์มีความเห็นที่ต่างกันไปเกี่ยวกับแผนการดังกล่าว
หลังจากการฟื้นฟูชาร์ลส์ขึ้นมาเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษในปี ค.ศ. 1660 แล้ว สมาชิกของรัฐสภาบางท่าน, อดีตผู้สนับสนุนรัฐสภา และประชาชนที่เป็นโปรเตสแตนต์โดยทั่วไปต่างก็มีความวิตกกังวลถึงความสัมพันธ์ที่ดูจะใกล้ชิดระหว่างพระเจ้าชาร์ลส์และราชอาณาจักรฝรั่งเศสภายใต้การนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และประมุขที่เป็นโรมันคาทอลิกอื่นๆ ในยุโรป ความรู้สึกที่เป็นปฏิปักษ์ต่อโรมันคาทอลิกที่เห็นกันว่ามีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับ ปรัชญาที่สนับสนุนเทวสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์จึงแพร่ขยายโดยทั่วไป โดยเฉพาะความเป็นปฏิปักษ์ที่มีต่อดยุคแห่งยอร์ค โดยทั่วไปแล้วแม้ว่าพระเจ้าชาร์ลส์ทรงประกาศพระองค์ว่าทรงเป็นโปรเตสแตนต์แต่ดูเหมือนว่าจะทรงมีความเห็นอกเห็นใจผู้ที่ที่เป็นโรมันคาทอลิก ความเคลือบแคลงใจดังกล่าวได้รับการยืนยันเมื่อเป็นที่เปิดเผยในปี ค.ศ. 1673 ว่าเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิก
ในปี ค.ศ. 1681 รัฐสภาก็เสนอร่างพระราชบัญญัติการยกเว้นผู้สืบราชบัลลังก์ในสภาสามัญที่เป็นการพยายามห้ามไม่ให้พระอนุชาของพระเจ้าชาร์ลส์ดยุคแห่งยอร์คผู้เป็นรัชทายาทโดยพฤตินัยจากการขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษ ร่างพระราชบัญญัติเป็นผลมาจากการคบคิดพ็อพพิชอันไม่มีมูล พระเจ้าชาร์ลส์จึงทรงยุบรัฐสภา ที่เป็นผลทำให้ฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ไม่มีหนทางที่จะยับยั้งเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คจากการขึ้นครองราชย์ อันสร้างความระส่ำระสายให้แก่บ้านเมือง และเป็นผลทำให้บางคนต้องลี้ภัยไปต่างประเทศ
คฤหาสน์รายเป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ที่ฮอดเดสดันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ที่เป็นของริชาร์ด รัมโบลด์นักสาธารณรัฐนิยมคนสำคัญ รายละเอียดของแผนการดังกล่าวคือการซ่อนกองกำลังราว 100 คนในบริเวณคฤหาสน์และทำการจู่โจมพระเจ้าชาร์ลส์และพระอนุชาระหว่างทางที่จะเสด็จกลับลอนดอนจากการไปชมการแข่งม้าที่นิวมาร์เค็ต
คาดกันว่าพระเจ้าชาร์ลส์และพระอนุชาจะเสด็จกลับเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1683 แต่เมื่อวันที่ 22 มีนาคม ก็ได้เกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่นิวมาร์เค็ตและทำลายตัวเมืองไปครึ่งหนึ่ง การแข่งม้าจึงถูกยกเลิก พระเจ้าชาร์ลส์และพระอนุชาจึงเสด็จกลับลอนดอนก่อนกำหนด ฉะนั้นแผนการการจู่โจมที่วางไว้จึงไม่ได้เกิดขึ้น
ข่าวลือเกี่ยวกับการคบคิดรั่วไหลออกมาถึงหูประชาชนเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1683 พระเจ้าชาร์ลส์และผู้สนับสนุนตอบโต้อย่างเฉียบพลันโดยการออกประกาศประณามแผนการอันชั่วร้ายเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม สมาชิกรัฐสภาผู้มีส่วนเกี่ยวข้องหลายคนถูกจับ แม้ว่าผู้ที่มีส่วนสำคัญในการวางแผนจะเป็นผู้ที่ไม่ไคร่มีความสำคัญเท่าใดนัก แต่ผู้นำคนสำคัญที่รวมทั้งลอร์ดวิลเลียม รัสเซลล์และอาลเกอร์นอน ซิดนีย์ถูกตัดสินว่าผิดตามข้อกล่าวหาและถูกประหารชีวิต อาร์เธอร์ คาเพลล์ เอิร์ลแห่งเอสเซ็กส์ฆ่าตัวตายขณะที่ถูกจำขังอยู่ที่หอคอยแห่งลอนดอน เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธพระราชโอรสนอกกฎหมายของพระเจ้าชาร์ลส์ผู้ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องหนีไปสาธารณรัฐดัตช์ รายละเอียดของแผนคบคิดตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1685 โดยที. สแปร็ตใน “A True Account and Declaration of the Horrid Conspiracy against the Late King”
นักประวัติศาสตร์ให้ความเห็นว่ารายละเอียดส่วนใหญ่เกี่ยวกับแผนคบคิดส่วนใหญ่สร้างขึ้นโดยพระเจ้าชาร์ลส์หรือผู้สนับสนุนเพื่อเป็นการกำจัดศัตรูทางการเมืองของพระองค์
มีดพับสวิส
มีดพับสวิส คือมีดพับแบบพกพาที่รวมเครื่องมือหลายอย่างไว้รวมกัน เช่น ไขควง กรรไกร ที่เปิดขวด ที่เปิดกระป๋อง เป็นต้น เครื่องมือเหล่านั้นรวมกันอยู่ภายในด้ามจับด้วยกลไกของจุดหมุนตามจุดต่างๆ ที่สามารถเปิดออกและพับเก็บได้ ด้ามจับมีลักษณะเป็นสีแดง มีตราโล่และกากบาทที่คล้ายธงชาติของสวิสเซอร์แลนด์ คำว่า Swiss Army เป็นเครื่องหมายการค้าของ Wenger S.A. และ Victorinox A.G. ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมกันตั้งแต่ ค.ศ. 2005 จากในอดีตที่เคยเป็นคู่แข่งกัน มีดพับชนิดนี้มีการผลิตเพื่อให้กองทัพสวิสเซอร์แลนด์ใช้งานมาเป็นระยะเวลายาวนานตั้งแต่ ค.ศ. 1897
ปัจจุบันแม้มีผู้ผลิตหลายรายในต่างประเทศที่พยายามรวบรวมเครื่องมือต่างๆ เข้าไปใส่ในมีดพับ แต่มีดพับนั้นก็ยังเรียกกันโดยทั่วไปว่า มีดพับสวิส ต้นเหตุมาจากทหารของสหรัฐอเมริกาเมื่อหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาไม่สามารถอ่านออกเสียงชื่อ Offiziersmesser ซึ่งเป็นชื่อดั้งเดิมของมีดพับสวิสได้ พวกเขาจึงเรียกมีดพับที่มีเครื่องมือหลายอย่างอยู่ภายในว่า Swiss Army knife ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14
โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14 หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า โอลีก 2014 เป็นการแข่งขันชิงถ้วยที่ใหญ่ที่สุดในทวีประหว่างสโมสรภายในทวีปโอเชียเนียครั้งที่ 13 ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้ดำเนินการจัดการแข่งขันโดยสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (Oceania Football Confederation - OFC) และถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 8 ภายใต้ชื่อโอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีกด้วย โดยมีสโมสรฟุตบอลออกแลนด์ซิตีเป็นผู้ชนะเลิศจากการแข่งขันในครั้งที่แล้ว
สโมสรที่ชนะเลิศในการแข่งขันรายการโอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14 จะได้สิทธิ์เป็นตัวแทนของทวีปโอเชียเนียเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 นอกจากนี้แล้วผู้ชนะเลิสและรองรองชนะเลิศของรายการนี้จะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันโอเอฟซีเพรสสิเดนท์คัพ ซึ่งจะมี 2 สโมสรจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (AFC) และอีก 2 สโมสรรับเชิญเข้าร่วมในการแข่งขันครั้งนี้ โดยจะจัดการแข่งขันในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2014
การเปลี่ยนแปลงรูปแบบ
สมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียตัดสินใจที่จะเปลี่ยนรูปแบบการแข่งขันสำหรับปี 2014 โดยกำหนดให้:
สโมสรที่เข้าร่วม
สโมสรฟุตบอล 15 สโมสรเข้าร่วมการแข่งขันในรายการ โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14 สมาคมฟุตบอล 4 สมาคมที่มีผลงานดีที่สุดในการแข่งขัน โอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2012-13 (ฟิจิ, นิวซีแลนด์, ตาฮีติ, วานูอาตู) จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วม 2 สโมสร และอีก 3 สมาคมฟุตบอล (นิวแคลิโดเนีย, ปาปัวนิวกินีและหมู่เกาะโซโลมอน) ได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน 1 สโมสร สโมสรจากสมาคมฟุตบอลเหล่านี้จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมรอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติ สำหรับสมาคมฟุตบอลที่เหลือ (อเมริกันซามัว, หมู่เกาะคุก, ซามัวและตองงา) จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือก ซึ่งผู้ชนะเลิศในรอบคัดเลือกนี้จะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมรอบแบ่งกลุ่ม
รายชื่อสโมสรด้านล่างนี้ยังไม่แน่นอน ต้องรอการยืนยันก่อนจาก OFC
ตารางการแข่งขัน
ตารางการแข่งขันโอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013-14 เป็นไปตามตารางด้านล่างนี้
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศหมู่เกาะคุก จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศหมู่เกาะคุกได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
Bruchophagus
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การโจมตีท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์ พ.ศ. 2557
วันที่ 8 มิถุนายน 2557 กองกำลังติดอาวุธอย่างน้อย 10 คน เข้าโจมตีท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์ ในการาจี ประเทศปากีสถาน มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 29 คน รวมถึงผู้ก่อการจำนวน 10 คน และอีกอย่างน้อย 18 คนได้รับบาดเจ็บ
การโจมตี
การโจมตีสนามบินเริ่มขึ้นเมื่อ เวลา 23.20 น. ในวันที่ 8 มิถุนายน และจนถึงเช้าของวันที่ 9 มิถุนายน ผู้ก่อการจำนวน 10 คนได้ฝ่าด่านรักษาความปลอดภัยโดยอยู่ในรถตู้ และโจมตีโจมตีสถานีขนส่งสินค้าของสนามบินด้วยปืนกล ระเบิดขว้าง จรวดอาร์พีจี และวัตถุระเบิดอื่น ๆ ผู้ก่อการได้แต่ตัวเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยซึ่งมีบางส่วนใส่เสื้อเกราะพลีชีพ พวกเขาสวมใส่เครื่องแบบหน่วยรักษาความปลอดภัยสนามบิน (เอเอสเอฟ) และใช้บัตรประชาชนปลอมเข้าสู่สนามบิน หัวหน้าข่าวกรองอาวุโสปากีสถานกล่าวว่าผู้ก่อการบางคนพยายามจี้เครื่องบินแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ
หลังการโจมตีประมาณ 90 นาที หน่วยรบพิเศษคอมมานโดจำนวนหลายร้อยนายถึงที่เกิดเหตุและเริ่มต่อสู้กับผู้ก่อการร้าย ภายในไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แปดในสิบของผู้ก่อการร้ายถูกหน่วยคอมมานโดยิงจนเสียชีวิตส่วนอีก 2 คนระเบิดตัวเองเมื่อพวกเขาถูกต้อนจนมุม หลังการล้อมโจมตีผู้ก่อการร้ายผ่านไป 5 ชั่วโมง มี 29 คนเสียชีวิตในเหตุการณ์นี้ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างน้อย 18 นายได้รับบาดเจ็บระหว่างการโจมตีและเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลซาฮิด
เครื่องบินของสายการบินนานาชาติปากีสถาน 1 ลำ เครื่องบินของสายการบินแอร์บลู 1 ลำ และเครื่องบินขนส่งสินค้าของสายการบินต่างประเทศได้รับรายงานความเสียหาย ระเบิดขว้างยังนำมายังนำมาใช้โจมตีโรงเก็บเครื่องบินIspahani
หลังจากที่หน่วยคอมมานโดได้เคลียร์พื้นที่สนามบินเรียบร้อยแล้วได้ส่งมอบการดูแลสนามบินคืนให้กับการบินพลเรือนและเอเอสเอฟ
ผลที่ตามมา
การดำเนินงานทั้งหมดของสนามบินถูกระงับ ทุกเที่ยวบินถูกเลื่อนออกไป และสนามบินที่ให้บริการถูกย้ายไปใช้ที่อื่นหลังจากการโจมตี กองทัพบกปากีสถานถูกนำไปใช้ที่สนามบินระหว่างการโจมตี
ในประเทศ
การโจมตีครั้งนี้ได้ก่อให้เกิดปฏิกิริยาอย่างแพร่หลายในเครือข่ายสังคมออนไลน์ในปากีสถาน ซึ่งได้รับการประณามจากนักการเมือง นักข่าว และนักสังคมวิทยา Imran Khan หัวหน้าพรรคPakistan Tehreek-e-Insaf และผู้นำฝ่ายค้าน ได้ประณามการโจมตีและตำหนิการทำงานของรัฐบาลอย่างหนักโดยเรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลลาออก
ซะลี่น
ซะลี่น (စလင်း) เป็นเมืองในจังหวัดมี่นบู้ ภาคมะกเว ประเทศพม่า ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากเมืองมะกเวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 50 ไมล์ (80 กิโลเมตร) เมืองสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1119
ภาษาริพิวแอเรียน
ภาษาริพิวแอเรียน (Ripuarisch, ; Ripuarisch, ) เป็นภาษาย่อยเยอรมันในกลุ่มเจอร์แมนิกตะวันตก พูดในไรน์แลนด์ ทางตะวันออกของประเทศเบลเยียม
แม่น้ำบรูไน
แม่น้ำบรูไน (Sungai Brunei) เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศบรูไน และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน สำนักงานสุลต่านบรูไน รวมถึง พระราชวังสุลต่าลบรูไน อยู่บนฝั่งแม่น้ำนี้ กัมปงอาเยร์หรือหมู่บ้านน้ำ ซึ่งเป็นชุมนุมปลูกเป็นเรือนชิดติดกันตั้งอยู่ริมหรือกลางแม่น้ำแห่งนี้ โดยเป็นชุมนุมมาแต่โบราณอายุนานกว่า 1,300 ปีแล้ว และถือเป็นชุมชนริมน้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
ปูนทนไฟ
ปูนทนไฟ (Refractory Mortar) เป็นวัสดุทนไฟ อีกประเภทหนึ่งที่ใช้ร่วมกับอิฐทนไฟ ทำหน้าที่ในการเชื่อมประสานอิฐทนไฟเข้าด้วยกัน ปูนทนไฟ สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายลักษณะ เช่น
เอชโอที
เอชโอที (H.O.T. ย่อมาจาก ไฮไฟว์ออฟทีเนเชอส์) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อปี 1996 พวกเขาเป็นกลุ่มไอดอลกลุ่มแรกของเคป็อป และสูตรสำเร็จของพวกเขากลายเป็นต้นแบบสำหรับกลุ่มเคป็อปหลายกลุ่มตามมา เอชโอทีประกอบด้วยสมาชิกห้าคน ได้แก่ มุน ฮี-จุน, ชัง อู-ฮย็อก, โทนี อัน, คังตะ, และ อี แจ-ว็อน
กลุ่มสิ้นสุดในปี 2001 เนื่องจากความขัดแย้งทางสัญญากับเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งแฟน ๆ หลายร้อยคนขึ้นเวทีประท้วงต่อต้านบริษัท
ซึคุโยะ
ซึคุโยะ เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร
ผู้นำของกลุ่มเฮียกกะ ฉายา "นางรำเทพมรณะ"(ชินิงามิไดยู) ซึ่งเป็นกองกำลังหญิงที่ทำหน้าที่ดูแลความสงบของโยชิวาระ ใช้มีดซัดเป็นอาวุธ มีฝีมือทักษะนินจาขั้นสูงที่ฝึกสอนโดย จิไรอะ อดีตยอดนินจาของสำนักโอนิวะบังซู เป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อฮิโนวะและพร้อมจะปกป้องคุ้มครองฮิโนวะ
สมัยก่อน เธอเป็นคนมีนิสัยดื้อรั้นหัวแข็งและถือตัว รักความโดดเดี่ยวเพราะทิฐิที่จะเป็นอย่างอาจารย์จิไรอะของตน เนื่องจากจิไรอะเคยปกป้องชีวิตของซึคุโยะไว้ แต่เมื่อได้เจอกินโทกิ เธอรู้สึกทันทีว่าหัวใจที่ละทิ้งความเป็นสตรีไปได้กลับมาใหม่ เธอเริ่มหวั่นไหวเมื่ออยู่ใกล้กินโทกิ และสำนึกตนว่าการอยู่เพียงลำพังนั้นไม่ใช่หนทางที่ถูกต้อง ในที่สุดก็ยอมรับความช่วยเหลือจากพวกกินโทกิในที่สุด โดยเธอมีแนวโน้มที่จะคู่กับกินโทกิมากที่สุด เพราะทั้งคู่เป็นคู่กัดกันตลอด กับโกรธเวลาที่กินโทกิทำเรื่องไร้สาระประจำ
ซึคุโยะเป็นสาวรูปร่างหน้าตาสวยมีเสน่ห์ มีผมสีทองหม่นและดวงตาสีม่วง มักคาบกล้องยาสูบตลอดเวลา ทว่ามีรอยแผลเป็นอยู่บนใบหน้า ซึ่งเป็นแผลที่เธอกรีดเองจากการชี้นำของจิไรอะที่บอกให้ละทิ้งความเป็นหญิงเพื่อให้เข้มแข็งขึ้น แต่แล้วเมื่อเธอพบว่าจิไรอะที่ควรจะตายไปด้วยเหตุไฟไหม้ยังมีชีวิตอยู่และเป็นผู้บงการกลุ่มพ่อค้ายาเสพติดในโยชิวาระ เธอก็หมดสิ้นศรัทธาและเลิกเรียกจิไรอะว่าอาจารย์ไปช่วงหนึ่ง จนมารับรู้ความจริงจากฮัตโตริ เซ็นโซว่าที่จิไรอะทำไปทั้งหมด ทั้งค้ายา ทั้งทำร้ายคนรอบตัวและทำร้ายเธอ รวมถึงตั้งใจจะเผาโยชิวาระทิ้ง ทั้งหมดก็เพื่อให้ศิษย์ที่รักที่สุดอย่างซึคุโยะสังหารเขาด้วยมือตัวเอง
ดูเพิ่ม
List of Gin Tama characters
อำเภอบ่อไร่
บ่อไร่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตราด เป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์ทางเศรษฐกิจชายแดนของประเทศไทยกับกัมพูชา มีจุดผ่อนปรนการค้าบ้านหมื่นด่านและจุดผ่อนปรนการค้าบ้านมะม่วง มีวัตถุประสงค์เพื่อเชื่อมโยงการค้า การลงทุน การขนส่ง การท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรม และชาติพันธุ์ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงเข้าด้วยกัน
ประวัติ
ท้องที่อำเภอบ่อไร่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเขาสมิง แยกออกเป็นกิ่งอำเภอใน พ.ศ. 2513 ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ยกฐานะเป็นอำเภอบ่อไร่
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ่อไร่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ่อไร่แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ่อไร่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
Holopodidae
Holopodidae เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Cyrtocrinida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ทางยกระดับอุตราภิมุข
ทางยกระดับอุตราภิมุข หรือ ดอนเมืองโทลล์เวย์ หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า โทลล์เวย์ เป็นทางด่วนสายหนึ่งที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง และบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด (มหาชน) โดยมีการแบ่งการบริหารจัดการทางยกระดับเป็น 2 ส่วน ได้แก่ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31 และเป็นทางหลวงสัมปทาน และส่วนทางยกระดับอนุสรณ์สถาน−รังสิต เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ทางยกระดับอุตราภิมุขมีแนวสายทางเริ่มจากบริเวณเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร แล้วสิ้นสุดเส้นทางที่อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี รวมระยะทางทั้งสิ้น 28.224 กิโลเมตร โดยเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537
ประวัติ
วัตถุประสงค์ของการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุข คือ การแก้ปัญหาการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตและถนนพหลโยธิน โดยในระยะแรก กรมทางหลวงมีโครงการที่จะขยายช่องจราจรของถนนวิภาวดีรังสิต เพื่อเป็นการรองรับการสัญจรของรถยนต์ที่จะไปยังท่าอากาศยานดอนเมือง ซึ่งการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิตมีแนวโน้มที่สูงขึ้นทุกวัน จนติดขัดในช่วงเวลาเร่งด่วน แต่อุปสรรคของการขยายช่องจราจรคือ มีบ้านเรือนตั้งอยู่ริมเส้นทางเป็นจำนวนมาก จนไม่สามารถขยายช่องจราจรได้ กรมทางหลวงจึงมีแนวคิดที่จะสร้างเป็นทางยกระดับซ้อนทับบนถนน โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนเพื่อรองรับโครงสร้าง แต่เนื่องจากในขณะนั้นงบประมาณของกรมทางหลวงมีไม่เพียงพอ จึงได้เสนอให้เอกชนได้เข้าร่วมประมูลโครงการเพื่อบริหารจัดการ โดยบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง ได้ชนะประมูล และบริหารเส้นทางมาจนถึงปัจจุบัน
ตำนานยักษ์แบกเสา
เมื่อปี พ.ศ. 2535 ที่เริ่มมีการก่อสร้างทางยกระดับอุตราภิมุขขึ้น ซึ่งในระหว่างการก่อสร้างก็เกิดอุปสรรคขึ้นมากมาย ไม่ราบรื่นและติดขัด จนกระทั่งช่วงที่จะทำการยกเสาต้นนี้ขึ้น ก็เกิดอุปสรรคขึ้นอีก ทำอย่างไรก็ยกเสาไม่ขึ้น พอสร้างมาถึงห้าแยกลาดพร้าว ต้องสร้างทางยกระดับเหินข้ามแยกลาดพร้าว แต่สร้างเสาและคานได้ไม่กี่วันก็พังลงมาทับคนเสียชีวิต ซึ่งเกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่หลายครั้ง ทั้งที่ทำถูกต้องตามหลักวิศวกรรมทุกประการ ทำให้สร้างต่อไม่ได้ และมีคนงานเสียชีวิตจำนวนมาก เสายกขึ้นไม่ได้ โดยที่แยกอื่น ๆ ไม่มีปัญหาแบบแยกลาดพร้าว จนกระทั่งมีผู้แนะนำให้ปั้นรูปยักษ์แบกถนนไว้ที่เสาเพื่อแก้เคล็ด ทางโครงการจึงได้ขอให้กรมศิลปากรช่วยปั้นยักษ์สองตนขึ้นมา โดยการแกะสลักยักษ์ทำท่าแบกเสา ปรากฏว่าเกิดเรื่องเหลือเชื่อขึ้นอย่างมาก เพราะเมื่อแกะสลักรูปยักษ์เสร็จ เสาต้นนั้นก็ยกขึ้นได้อย่างง่ายดาย และสถานะการเงินของโครงการดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ ผู้คนต่างใช้งานทางด่วนแห่งนี้มากขึ้น และไม่ค่อยมีอุบัติเหตุอย่างเมื่อก่อน และในปัจจุบันยักษ์แบกเสาก็ยังคงอยู่ที่เดิม โดยมี 2 จุด ได้แก่ ทางลงสะพานข้ามแยกสุทธิสารฝั่งขาออก 1 ตน และ ทางลงสะพานข้ามห้าแยกลาดพร้าวฝั่งขาเข้า 1 ตน
ทางยกระดับดินแดง−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ
ทางยกระดับดินแดง−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ หรือ ทางยกระดับดินแดง–ดอนเมือง เป็นทางหลวงสัมปทานประเภททางยกระดับ อยู่ในความรับผิดชอบของบริษัท ทางยกระดับดอนเมือง จำกัด แต่ได้ถูกกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 31 (ถนนวิภาวดีรังสิต) มีระยะทาง 20.897 กิโลเมตร โดยสัญญาสัมปทานจะสิ้นสุดในปี พ.ศ. 2577 มีแนวสายทางเริ่มจากปลายทางพิเศษเฉลิมมหานครในเขตพญาไท กรุงเทพมหานคร มุ่งไปทางทิศเหนือ โดยใช้พื้นที่เกาะกลางถนนวิภาวดีรังสิต ตั้งแต่หลักกิโลเมตรที่ 5+700 ถึงกิโลเมตรที่ 26+597 ผ่านท่าอากาศยานดอนเมือง แล้วสิ้นสุดช่วงนี้ที่ทางแยกต่างระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ต่อเนื่องกันกับช่วงอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต โดยเปิดให้บริการในช่วงดินแดง−หลักสี่ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และช่วงหลักสี่−อนุสรณ์สถานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2541 พร้อมกันกับช่วงอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต
ทางยกระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต
ทางยกระดับอนุสรณ์สถานแห่งชาติ−รังสิต เป็นทางยกระดับที่เป็นส่วนต่อขยายจากทางยกระดับอุตราภิมุข มีระยะทาง 7.327 กิโลเมตร (4.553 ไมล์) กำหนดเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 38 อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวง เริ่มต้นบริเวณอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ซ้อนอยู่บนถนนวิภาวดีรังสิตตั้งแต่ช่วงกิโลเมตรที่ 26+597 ถึงกิโลเมตรที่ 28+500 และถนนพหลโยธินช่วงกิโลเมตรที่ 28+500 ถึงกิโลเมตรที่ 33+924 และสิ้นสุดบนถนนพหลโยธินบริเวณหน้าโรงกษาปณ์ ในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ทางยกระดับช่วงนี้ไม่มีการเก็บค่าผ่านทาง โดยได้มีการยกเลิกการเก็บเงินค่าธรรมเนียมผ่านทางมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 จึงกำหนดสถานะให้เป็นทางหลวงแผ่นดิน
โครงการส่วนต่อขยาย
ปัจจุบันมีโครงการก่อสร้างส่วนต่อขยายทางยกระดับอุตราภิมุข จากโรงกษาปณ์ไปยังประตูน้ำพระอินทร์ เพื่อไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 รวมถึงทางเชื่อมต่อทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ที่ทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ระยะทาง 18 กิโลเมตร และเมื่อรวมกับโครงการเดิมจะมีระยะทางทั้งสิ้น 46.224 กิโลเมตร โดยภายหลังได้รวมส่วนต่อขยายนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษหมายเลข 5 ซึ่งปัจจุบันโครงการนี้ผ่านความเห็นชอบของคณะกรรมการนโยบายการร่วมทุนระหว่างภาครัฐและเอกชนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
นอกจากนี้ยังมีโครงการเชื่อมต่อกับทางพิเศษประจิมรัถยา ที่ทางแยกต่างระดับรัชวิภา เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ระยะทาง 2 กิโลเมตร เพื่อเป็นทางลัดสำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปยังท่าอากาศยานดอนเมือง สถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ และผู้ที่ต้องการเดินทางข้ามฝั่งภายในกรุงเทพมหานคร สามารถสัญจรได้สะดวกมากยิ่งขึ้น
สนามกีฬาฟรีสเตต
สนามกีฬาฟรีสเตต (Free State Stadium) หรือมีชื่อว่า โวดาคอมพาร์ก (Vodacom Park) เป็นสนามกีฬาในเมืองบลูมฟอนเทน ประเทศแอฟริกาใต้ ใช้สำหรับการแข่งขันรักบี้และฟุตบอลเป็นหลัก แรกทีก่อสร้างขึ้นเพื่องานรักบี้เวิลด์คัป 1995 และปัจจุบันเป็น 1 ในสนามกีฬาที่ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
แม่น้ำระยอง
แม่น้ำระยอง เป็นแม่น้ำในจังหวัดชลบุรีและจังหวัดระยอง มีต้นกำเนิดบริเวณเขาเลี้ยงควายในเขตอำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี ไหลไปทางทิศใต้ ช่วงนี้เรียกว่า ห้วยท่าจาม เมื่อเข้าเขตอำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง จึงเรียกว่า คลองใหญ่ จากนั้นไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอปลวกแดงกับอำเภอบ้านค่ายและผ่านเขตอำเภอบ้านค่าย เมื่อเข้าเขตอำเภอเมืองระยองจึงเรียกว่า "แม่น้ำระยอง" จากนั้นจึงไหลลงสู่อ่าวไทย มีความยาวประมาณ 70 กิโลเมตร
ปากแม่น้ำระยองที่ไหลลงสู่อ่าวไทยเป็นเพียงร่องน้ำที่ไหลผ่านสันทรายแคบ ๆ เท่านั้น โดยก่อนไหลสู่ทะเล แม่น้ำจะไหลคดเคี้ยวไปตามพื้นที่ราบและแตกกิ่งก้านสาขา วกวนจนเกิดเกาะแก่ง พื้นท้องแม่น้ำเป็นโคลนเลนและเป็นพื้นที่ป่าชายเลน มีสันทรายแคบ ๆ กั้นพื้นที่ทะเลด้านนอกที่เป็นพื้นทรายสะอาด รูปร่างของแม่น้ำช่วงนี้จึงเป็นเหมือนถุงยาวใหญ่ที่กักน้ำไว้ และมีทางออกที่ปากถุงแคบ ๆ เพียงทางเดียว บริเวณปากแม่น้ำนี้มีพระเจดีย์กลางน้ำ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2416 โดยพระยาศรีสมุทรโภคชัยโชค ชิตสงคราม (เกตุ ยมจินดา) ใช้เป็นสัญลักษณ์ของชาวเรือว่าได้เดินทางมาถึงเมืองระยองแล้ว
ซุส ราชันย์แห่งโอลิมปุส
ซุส ราชันย์แห่งโอลิมปุส เป็นเกมประเภทสร้างเมืองของประเทศกรีกโบราณ พัฒนาโดย Impressions Games อยู่ในค่าย Sierra Entertainment มีภาคเสริมชื่อว่า โพเซดอน (วิดีโอเกมส์)
Holopus
Holopus เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Holopodidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลาง มหาสมุทรแปซิฟิก (ใกล้ออสเตรเลีย)
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (Golden Jubilee of Queen Victoria) จัดขึ้นในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2430 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองในวาระที่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียครองสิริราชสมบัติครบปีที่ 50 ซึ่งได้มีการทูลเชิญพระมหากษัตริย์และเจ้าชายจากประเทศต่าง ๆ ในยุโรปจำนวน 50 พระองค์ เสด็จ ฯ มาร่วมเฉลิมฉลองในครั้งนี้ด้วย
ประวัติศาสตร์
ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2430 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสวยพระกระยาหารเช้าใต้ต้นไม้ ณ สวนฟร็อกมอร์ อันเป็นที่ฝังพระศพของเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี จากนั้นเสด็จพระราชดำเนินด้วยรถไฟพระที่นั่งจากพระราชวังวินด์เซอร์สู่เขตแพดดิงตันในกรุงลอนดอน จากนั้นจึงเสด็จ ฯ ต่อไปยังพระราชวังบักกิงแฮม เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำในช่วงเย็น ที่ซึ่งพระมหากษัตริย์และเจ้าชายจากประเทศในยุโรปกว่า 50 พระองค์ เสด็จ ฯ มาร่วมในงานเลี้ยงครั้งนี้ เช่นเดียวกับบรรดาผู้ปกครองดินแดนและอาณานิคมต่าง ๆ ของสหราชอาณาจักร ทรงบันทึกไว้ในบันทึกประจำวันส่วนพระองค์ว่า :
"เสวยกระยาหารค่ำครั้งใหญ่ร่วมกับพระราชวงศ์ พระราชวงศ์เสด็จ ฯ มาถึงห้องโบว์ก่อน จากนั้นเราจึงร่วมเสวยกระยาหารที่ห้องซุปเปอร์ด้วยกัน ห้องนั้นแลดูโอ่โถงและวิเศษไปด้วยบุฟเฟต์บนจานทองคำ โต๊ะเสวยเป็นรูปเกือกม้าขนาดใหญ่ที่ประดับประดาไปด้วยเชิงเทียนมากมาย
ในวันถัดมา ทรงเสด็จพระราชดำเนินด้วยรถม้าพระที่นั่งแบบเปิดประทุนผ่านใจกลางกรุงลอนดอนสู่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ นำโดยกองทหารม้าอาณานิคมอินเดีย จากนั้นเสด็จ ฯ กลับสู่พระราชวังบักกิงแฮมและเสด็จออกมหาสมาคม ณ พระบัญชร ที่ซึ่งฝูงชนเปล่งเสียงร้องด้วยความปีติยินดี ต่อมาเสด็จ ฯ มายังห้องเต้นรำภายในพระราชวัง ทรงแจกจ่ายเข็มกลัดที่ระลึกในงานพระราชพิธี พระราชทานแก่พระญาติและพระราชวงศ์ของพระองค์ ในช่วงเย็น ทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดคลุมยาวประดับด้วยดอกกุหลาบเงิน ดอกทริสเติล และดอกแชมรอค เข้าร่วมงานเลี้ยงพระกระยาหารค่ำ จากนั้นจึงทรงต้อนรับคณะทูตานุทูตและเช้าชายอินเดีย ก่อนจะเสด็จ ฯ ไปประทับบนเก้าอี้ในสวนของพระราชวังและทอดพระเนตรชมการแสดงพลุดอกไม้ไฟ
ในช่วงพระราชพิธีกาญจนาภิเษก ทรงรับสั่งให้ติดตามรับใช้โดยชาวมุสลิมอินเดียทั้งสอง หนึ่งในนั้นคืออับดุล คาริม ผู้ซึ่งถูกเลื่อนขั้นให้เป็น มุนชี (เลขานุการ) ประจำพระองค์ในเวลาต่อมา ทั้งยังเป็นเสมียนและผู้ถวายความรู้ด้านภาษาอูรดูแก่พระองค์อีกด้วย พระราชวงศ์และผู้ติดตามคนอื่น ๆ ของพระองค์ต่างรู้สึกประหลาดใจ และกล่าวหาว่าอับดุล คาริม ว่าเป็นสายลับของกลุ่มชาตินิยมมุสลิม รวมถึงสร้างอคติทางลบเกี่ยวกับศาสนาฮินดูให้แก่พระองค์ เฟรเดอริค พอนซอนบีย์ (บุตรชายของเซอร์เฮนรี) พบว่าอับดุล คาริม กล่าวเท็จเกี่ยวกับประวัติภูมิหลังของตน เขาจึงรายงานเรื่องนี้แก่ลอร์ดเอลกิน อุปราชแห่งอินเดีย ว่า "มุนชีมีสถานะเฉกเช่นเดียวกับอดีตข้าราชบริพาร จอห์น บราวน์" แม้กระนั้นก็ตาม สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเพิกเฉยต่อเสียงพร่ำบ่นและอคติทางเชื้อชาติ ส่งผลให้อับดุล คาริม ยังคงเป็นข้าราชบริพารคนสนิทของพระองค์จนกระทั่งเสด็จสวรรคตและเดินทางกลับสู่อินเดียพร้อมด้วยเงินบำนาญ
ขวานหิน
ขวานหิน เป็นขวานที่ทำด้วยหินในยุคที่มนุษย์เริ่มรู้จักทำขวานหินเป็นอาวุธ เข้าด้ามด้วยไม้ เอาไว้ใช้ล่าสัตว์ หรือ สับ ตัด ฟัน ผ่า ถากไม้ แล่เนื้อสัตว์หรือตัดกระดูก มักจะทำมาจากหินทราย หินทัฟฟ์ (en:tuff) หินควอร์ตไซต์ (en:Quartzite) หินเชิร์ต (chert) หรือ หินแคลเซโดนี (chalcedony)
พระราชพิธีกาญจนาภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
บรรณานุกรม
​
ขวานหิน
ขวานหินขัด เป็นเครื่องมือที่พัฒนาขึ้นจากขวานหินกระเทาะโดยขัดเกลาจนบางเรียบเพื่อให้มี ประสิทธิภาพในการใช้สอยมากยิ่งขึ้นและใช้โดยการเข้าด้ามไม้ตามลักษณะของประโยชน์ ใช้สอย เช่น ขวานตัดต้นไม้หรือสิ่ว
Rhizophysa
Rhizophysa เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Rhizophysidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบใน มาเลเซีย อเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ประเทศจิบูตีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศจิบูตี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจิบูตีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
ลอฟตัสเวอร์สเฟลด์
สนามกีฬาลอฟตัสเวอร์สเฟลด์ (Loftus Versfeld Stadium) เป็นสนามกีฬาสำหรับการแข่งขันรักบี้และฟุตบอล ตั้งอยู่ที่เมืองพริทอเรีย ประเทศแอฟริกาใต้ สนามมีความจุ 51,762 คน สำหรับการแข่งขันรักบี้และยังเคยใช้ในการแข่งขันเคอร์รีคัปรอบตัดสินในปี 2009 และยังใช้ในการแข่งขันฟุตบอลของทีมท้องถิ่นด้วย ในปี 2010 ยังเป็น 1 ในสนามที่ใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
เฟร็ดดริกสตา
เฟร็ดดริกสตา (Fredrikstad) เป็นนครและเทศบาลในเทศมณฑลวีเกิน ประเทศนอร์เวย์ เมืองยังเป็นศูนย์กลางปกครองของเทศบาล
เฟร็ดดริกสตาก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1567 โดยพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1838 เทศบาลชนบทเกล็มเมิน (Glemmen) ได้รวมเข้ากับเฟร็ดดริกสตาเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1964 จากนั้นเทศบาลชนบทบอร์เกอ (Borge), อุนเซย (Onsøy), โครเกอเรย] (Kråkerøy) และร็อล์ฟเซย (Rolvsøy) รวมเข้ากับเฟร็ดดริกสตาเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1994 เมืองตั้งอยู่คร่อมแม่น้ำกลอมาที่บริเวณช่องแคบสแกเกอร์แรก
เฟร็ดดริกสตาเคยเป็นเมืองอุตสาหกรรมโรงเลื่อยขนาดใหญ่ เคยมีท่าเรือที่สำคัญในการส่งออกไม้ซุง และต่อมาได้ต่อเรือ จนได้ปิดไปในปี ค.ศ. 1988 อุตสาหกรรมหลักในปัจจุบันคือ โรงงานเคมีและอุตสาหกรรมเบาอื่น ๆ
ชเว เย-นา
ชเว เย-นา (최예나; เกิด 29 กันยายน ค.ศ. 1999) หรือรู้จักกันในชื่อ เยนา เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นอดีตสมาชิกของเกิร์ลกรุปชั่วคราวไอซ์วันเป็นเวลาสองปีครึ่ง หลังจากจบอันดับที่สี่ในรายการเซอร์ไววัลพรอดิวซ์โฟร์ตีเอตของเอ็มเน็ต ปัจจุบันเธอเป็นศิลปินเดี่ยวและนักแสดงภายใต้เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ เยนาเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2022 ด้วยอีพี สไมลีย์
ก่อนเปิดตัว
เธอเป็นอดีตเด็กฝึกของโพลาริสเอนเตอร์เทนเมนต์ก่อนที่จะเข้าร่วมเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ เยนาเป็นพิธีกรในรายการ Cooking Class ของเอสบีเอสในปี ค.ศ. 2017
2018–2021: พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต ไอซ์วัน และกิจกรรมเดี่ยว
ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายนถึง 31 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เยนาร่วมกับสมาชิกเอเวอร์โกลว์ คิม ชี-ฮยอนและหวัง อี้เหริน เป็นตัวแทนของเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ในการเข้าแข่งขันรายการเรียลลิตีโชว์พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต และในท้ายที่สุดเธอก็ได้ที่สี่และเปิดตัวกับไอซ์วัน โดยเปิดตัวด้วยอีพีคัลเลอร์ไรซ์ เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2018 พร้อมกับซิงเกิล "ลาวีอ็องโรซ"
หลังจากเปิดตัวกับไอซ์วัน เยนาก็ได้เข้าร่วมเป็นนักแสดงของรายการวาไรตีพริซันไลฟ์ออฟฟูลส์ ร่วมกับเจย์ บีวงก็อตเซเวน, ชัง โด-ย็อน, ช็อง ฮย็อง-ดน และอีกมากมาย
วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2020 เยนาได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในสมาชิกของรายการวาไรตีลึกลับ Girls High School Mystery Class รายการนี้เป็นรายการวาไรตีเนื้อหาดั้งเดิมรายการแรกของ TVING
หลังจากที่ไอซ์วันหมดสัญญาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2021 เยนาได้เข้าร่วมเป็นนักแสดงในรายการ Idol Dictation Contest เธอยังเข้าร่วมเป็นพิธีกรประจำสำหรับรายการ Fireworks Handsome ของ tvN Story และ Game of Blood ของเอ็มบีซี วันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เยนาได้รับการยืนยันว่าเป็นพืธีกรเดี่ยวของเว็บวาไรตีโชว์ Yena's Animal Detective ของสตูดิโอวาฟเฟิล รายการทางเว็บเริ่มออกอากาศในวันที่ 24 สิงหาคม เยนาเปิดตัวการแสดงของเธอในปีต่อมาโดยแสดงเป็นโอนาริในฤดูกาลที่สองของซีรีส์ทางเว็บเรื่อง The World of My 17
2022–ปัจจุบัน: เปิดตัวศิลปินเดี่ยว
วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 เยนาได้ประกาศผ่านโซเชียลมีเดียของเธอว่าเธอจะเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยวด้วยอีพี สไมลีย์ ในวันที่ 17 มกราคม เธอเปิดตัวครั้งแรกในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ของเอ็มเน็ตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ด้วยการแสดงเพลง "Smiley" วันที่ 10 กุมภาพันธ์ เยนาได้รับรางวัลรายการเพลงเป็นครั้งแรกในรายการเอ็มเคานต์ดาวน์ของเอ็มเน็ต
เยนาปล่อยอีพีที่สองของเธอในชื่อ สมาร์ตโฟน ในวันที่ 3 สิงหาคม 2022
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 เยนาได้ปล่อยโปสเตอร์ยืนยันการกลับมาของเธอด้วยซิงเกิลอัลบั้มชุดแรก เลิฟวอร์ เมื่อวันที่ 16 มกราคม
จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ
จอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ (John Churchill, 1st Duke of Marlborough) เป็นแม่ทัพและรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้รับราชการในพระเจ้าแผ่นดิน 5 พระองค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 18 เขาเป็นแม่ทัพคนสำคัญในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ซึ่งทำให้อังกฤษได้เข้าครอบครองช่องแคบยิบรอลตาร์และเกาะมินอร์กา
จอห์น เชอร์ชิลเริ่มขีวิตการทำงานด้วยการเป็นมหาดเล็กในราชสำนักของราชวงศ์สจวตในราชอาณาจักรอังกฤษ แต่ความเก่งกล้าสามารถในสนามรบทำให้ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นอย่างรวดเร็วจากเจ้าชายเจมส์ ดยุกแห่งยอร์ค เมื่อเจ้าชายเจมส์ขึ้นครองราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1685 เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 2 เชอร์ชิลได้มีบทบาทสำคัญในการพ่ายแพ้ของการกบฏที่นำโดยเจมส์ สกอตต์ ดยุกแห่งมอนม็อธที่ 1 แต่สามปีต่อมาจอห์น เชอร์ชิลได้ละทิ้งพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ผู้เปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกไปเข้าข้างพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 ผู้เป็นโปรแตสแตนท์
ลอร์ดมาร์ลบะระมีอิทธิพลในราชสำนักมากที่สุดในรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ผู้เป็นสหายสนิทของซาราห์ และได้รับแต่งตั้งให้เป็น “ผู้บัญชาการทหารสูงสุด” (Captain-General) ของกองทัพอังกฤษ แต่ต่อมาได้รับเลื่อนขึ้นเป็นดยุก ดยุกแห่งมาร์ลบะระมีชื่อเสียงจากการต่อสู้ในสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนในยุทธการเบล็นไฮม์ (Battle of Blenheim) ยุทธการรามิลีส์ (Battle of Ramillies) และ ยุทธการอูเดนาร์ด (Battle of Oudenarde) แต่เมื่อซาราห์ไม่ได้กลายเป็นสหายสนิทของพระราชินีนาถแอนน์และพรรคทอรี จึงต้องมีการสงบศึกกับฝรั่งเศสซึ่งทำให้ดยุกแห่งมาร์ลบะระหมดอำนาจลง ดยุกแห่งมาร์ลบะระถูกกล่าวหาว่าฉ้อโกงจึงถูกปลดจากตำแหน่งทุกตำแหน่งทั้งการทหารและพลเรือนอีกครั้งหนี่ง แต่ก็มารุ่งเรืองขึ้นอีกเมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 1 ขึ้นครองราชย์ในปี  ค.ศ. 1714 แต่สุขภาพของดยุกได้เริ่มเสื่อมโทรมลง หลังจากการอุดตันของเส้นโลหิตที่ไปเลี้ยงสมองเกิดขึ้นสองสามครั้ง ในที่สุดก็เสียชีวิตที่บ้านวินด์เซอร์เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1722
ดูเพิ่ม
16501722
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สายบางบัวทอง–บางพูน เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรีเชื่อมต่อกับจังหวัดปทุมธานี ต้นทางอยู่ที่ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง (จุดตัดกับถนนกาญจนาภิเษกและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านจุดตัดกับถนนราชพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับขุนมหาดไทย ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (นนทบุรี-ปทุมธานี) ที่แยกบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับถนนติวานนท์ที่แยกปู่โพธิ์ เลียบคลองรังสิตประยูรศักดิ์ไปทางทิศเดิม จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือไปบรรจบถนนรังสิต-ปทุมธานีที่แยกบางพูน
ช่วงสะพานปทุมธานี 2 และถนนเชื่อมต่อ
ในปี พ.ศ. 2547 กรมทางหลวงได้ทำการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจรดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบ้านเทียนถวาย-บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งระหว่างอำเภอบางบัวทอง อำเภอเมืองปทุมธานี กับอำเภอลำลูกกา อำเภอธัญบุรี (รังสิต) ให้สามารถเดินรถต่อกันได้ในถนนสายตรง และเป็นการบรรเทาปัญหาการจราจรติดขัดบริเวณสะพานนนทบุรีและสะพานปทุมธานี ซึ่งปัจจุบันดำเนินการก่อสร้างจนเสร็จสิ้นและเปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2552
สนามมวยราชดำเนิน
สนามมวยราชดำเนิน หรือ เวทีมวยราชดำเนิน (Rajadamnern Stadium) เวทีมวยระดับมาตรฐานหนึ่งในสองแห่งของประเทศไทย (อีกแห่งหนึ่งคือสนามมวยเวทีลุมพินี) ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของจอมพล ป. พิบูลสงคราม เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยให้สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างขึ้น โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 มาเสร็จสิ้นหลังสงครามสงบแล้ว ในปี พ.ศ. 2488 โดยสนามมวยราชดำเนินได้เริ่มการแข่งขันครั้งแรก ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2488 โดยในระยะแรกยังไม่มีหลังคามุง
สนามมวยราชดำเนิน นับเป็นเวทีมวยระดับมาตรฐานแห่งแรกของประเทศไทย ได้ถูกยอมรับว่ามีทำเลที่ตั้งและสถาปัตยกรรมสวยงามแห่งหนึ่งของโลก มีนักมวยทั้งนักมวยไทย นักมวยสากล จำนวนมากขึ้นชกที่นี่ โดยนักมวยสากลหลายคนที่ก่อนและได้เป็นแชมป์โลกแล้วที่ทำการขึ้นชกที่นี่ ได้แก่ โผน กิ่งเพชร, ชาติชาย เชี่ยวน้อย, เวนิส บ.ข.ส., พเยาว์ พูนธรัตน์, เขาทราย แกแล็คซี่, รัตนพล ส.วรพิน, ชนะ ป.เปาอินทร์ เป็นต้น
ปัจจุบัน สนามมวยราชดำเนินได้ติดตั้งเครื่องปรับอากาศจึงได้ชื่อเรียกเล่น ๆ จากแฟนมวยว่า "วิกแอร์" และปรับปรุงสภาพใหม่ ในการดูแลของบริษัท เวทีราชดำเนิน จำกัด โดยเช่าช่วงต่อจากสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ มีนายเฉลิมพงษ์ เชี่ยวสกุล เป็นนายสนาม โดยมีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์ของเวทีทั้งมวยไทยและมวยสากล ตั้งแต่รุ่นมินิฟลายเวต (105 ปอนด์) จนถึงรุ่นมิดเดิลเวต (160 ปอนด์) โดยผู้ที่ได้แชมป์ของสนามมวยราชดำเนินนี้ก็เหมือนกับได้แชมป์ประเทศไทย
สนามมวยราชดำเนิน จัดให้มีการชกทุกวันจันทร์, พุธ และพฤหัสบดี เวลา 18.00-21.00 น. วันอาทิตย์ เวลา 17.00-21.00 น. เว้นวันสำคัญทางศาสนา
ข้อมูลในการแข่งขัน
'''พ.ศ. 2563'''
โลกตะวันตก
โลกตะวันตก (Western world และอาจเรียก The West หรือ Occident) เป็นคำที่ใช้หมายถึงประเทศได้หลายประเทศแตกต่างกันตามบริบทของการใช้คำศัพท์ นอกจากนี้เป็นคำซึ่งมีคำจำกัดความอยู่มากมาย
แนวคิดส่วนของโลกซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกมีรากฐานมาจากอารยธรรมกรีกโรมันในยุโรปและการกำเนิดของศาสนาคริสต์   โลกตะวันตกในยุคปัจจุบันได้รับอิทธิพลจากขนบธรรมเนียมของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ ยุคเรืองปัญญา และ ลัทธิล่าอาณานิคมในช่วงศตวรรษที่ 15 ถึง 20 ในสมัยก่อนยุคสงครามเย็นมุมมองของชาวตะวันตกแบบดั้งเดิมเกี่ยวกับโลกตะวันตกก็คือ กลุ่มประเทศทางตะวันตกที่ยึดถือขนบธรรมเนียมและนับถือศาสนาคริสต์ไม่ว่าจะเป็นนิกายโรมันคาทอลิกหรือโปรเตสแตนต์ ความหมายของคำว่าโลกตะวันตกได้เปลี่ยนไปเนื่องจากความเป็นปรปักษ์กันของนาๆประเทศซึ่งเกิดจากสงครามเย็นในช่วงกลางถึงปลายศตวรรษที่ 20 (คศ. 1947-1991)45
แต่เดิมโลกตะวันตกมีความหมายทางภูมิศาสตร์อย่างชัดเจนด้วยการแยกยุโรปออกจากอารยธรรมตะวันออกกลางและแอฟริกาเหนือ รวมไปจนถึงการแยกเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และตะวันออกไกลซึ่งชาวยุโรรปสมัยนั้นมองว่าเป็นโลกตะวันออก ปัจจุบันคำศัพท์นี้มีความเกี่ยวข้องทางภูมิศาสตร์เพียงเล็กน้อยเนื่องจากคำจำกัดความของโลกตะวันตกได้รับการขยายไปถึงประเทศซึ่งเป็นอดีตอาณานิคมของยุโรปในทวีปอเมริกา รัสเซียทางตอนเหนือของเอเชีย ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ในปัจจุบันคำว่า "โลกตะวันตก" จะหมายถึงยุโรปและประเทศต่างๆซึ่งมีจุดกำเนิดจากการเป็นอาณานิคมของยุโรปโดยที่ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศนั้นๆมีบรรพบุรุษซึ่งมาจากยุโรป ไม่ว่าจะเป็นประเทศในทวีปอเมริกา เอเชียหรือโอเชียเนีย
บทนำ
วัฒนธรรมตะวันตกได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมเก่าแก่ซึ่งตั้งอยู่บริเวณใกล้โลกตะวันออกเช่น ฟินิเชีย คาร์เธจ ซูเมอร์ บาบิโลเนีย และ อียิปต์โบราณ วัฒนธรรมตะวันตกมีจุดกำเนิดอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและพื้นที่ใกล้เคียงโดยชาวกรีกและโรมันมักจะได้รับการอ้างอิงว่าเป็นผู้ให้กำเนิดวัฒนธรรม เมื่อเวลาผ่านไปจักรวรรดิต่างๆของกรีซและโรมได้ทำการขยายอาณาเขตไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกโดยทำการผนวกดินแดนรอบชายฝั่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ ต่อมาจักรวรรดิเหล่านี้จึงขยายไปทางทิศเหนือของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งรวมถึงยุโรปตะวันตก กลางและตะวันออกเฉียงใต้ การเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนาของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 (ในศตวรรษที่ 9) การเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนาของจักรวรรดิเคียฟรุส (รัสเซีย, ยูเครน, เบลารุส; ในศตวรรษที่ 10) การเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนาของชนชาติสแกนดิเนเวีย (ในศตวรรษที่ 12) และการเปลี่ยนเป็นคริสต์ศาสนาของชนชาติลิทัวเนีย (ในศตวรรษที่ 14) ได้นำดินแดนยุโรปส่วนที่เหลือเข้าสู่อารยธรรมตะวันตก
นักประวัติศาสตร์หลายคนยกตัวอย่างเช่น แครอล ควิกลีย์ ได้เขียนยืนกรานในหนังสือเรื่องวิวัฒนาการของอารยธรรม ว่าอารยธรรมตะวันตกเกิดขึ้นเมื่อประมาณปีค.ศ. 500 หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกโดยการล่มสลายนี้ทำให้เกิดพื้นที่ว่างสำหรับการเบ่งบานของความคิดใหม่ๆที่เป็นไปไม่ได้ในสังคมสมัยคลาสสิก แต่ไม่ว่าอารยธรรมตะวันตกจะเกิดขึ้นเมื่อใดจะเห็นได้ว่าตั้งแต่การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา โลกตะวันตกได้พบกับความเสื่อมที่มากพอสมควรในช่วงแรก ตามด้วยการปรับตัว เปลี่ยนแปลงและท้ายที่สุดการพัฒนาทางวัตถุ เทคโนโลยีและการเมือง ช่วงเวลาที่กล่าวถึงนี้กินเวลาประมาณหนึ่งพันปีและได้ถูกเรียกว่ายุคสมัยกลาง โดยส่วนเริ่มต้นของสมัยกลางทำให้เกิด "ยุคมืด" และจุดจบของสมัยกลางถือเป็นจุดเริ่มต้นของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ความรู้เกี่ยวกับโลกตะวันตกโบราณได้รับการเก็บรักษาไว้ส่วนหนึ่งเนื่องจากการอยู่รอดของจักรวรรดิโรมันตะวันออกและคริสตจักรคาทอลิก และได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมจากการซึมซับอารยธรรมอาหรับ โดยชาวกรีก-โรมันโบราณ และการรับเทคโนโลยีใหม่ ๆ ผ่านชาวอาหรับจากประเทศอินเดีย จีนและยุโรป  ในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาโลกตะวันตกได้พัฒนาเกินอิทธิพลที่ได้รับจากชาวกรีก-โรมันโบราณและโลกอิสลาม เนื่องจากการพาณิชย์ วิทยาศาสตร์ การปฏิวัติอุตสาหกรรม และการขยายตัวของประชาชนของจักรวรรดิยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางและโดยเฉพาะอย่างยิ่งจักรวรรดิแห่งการล่าอาณานิคมของศตวรรษที่ 18 และ 19 และในหลายต่อหลายครั้งการขยายตัวเกี่ยวกับความรู้เกี่ยวของโลกตะวันตกนี้มาพร้อมกับมิชชันนารีชาวคริสต์ที่ต้องการเผยแผ่ศาสนา
โดยทั่วไปฉันทามติในปัจจุบันเวลาพูดถึงโลกตะวันตก จะหมายถึงวัฒนธรรมและประชาชนของยุโรป สหรัฐ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และบางส่วนของละตินอเมริกา ยังมีการโต้เถียงในปัจจุบันว่าละตินอเมริกาน่าจะถูกจัดในหมวดหมู่ของตัวเองหรือไม่ วัฒนธรรมรัสเซีย (โดยเฉพาะวรรณคดี ดนตรี ภาพวาด ปรัชญาและสถาปัตยกรรม) จัดเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมตะวันตก รัสเซียมักจะไม่ถูกนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของโลกตะวันตกในฐานะทางการเมือง เนื่องจากความโดดเดี่ยวทางการเมืองของประเทศ และสงครามเย็นรอบใหม่ภายในสหพันธรัฐรัสเซียด้านหนึ่ง และกับสหรัฐอเมริกา สหภาพยุโรปและประเทศอื่นๆ อีกด้านหนึ่ง
วัฒนธรรมตะวันตก
คำว่า "วัฒนธรรมตะวันตก" มักถูกนำมาใช้คร่าวๆเพื่อบอกถึงความเป็นตะวันตกเช่นในเรื่องของ วัฒนธรรม บรรทัดฐานทางสังคม ค่านิยม จริยธรรมประเพณี ความเชื่อทางศาสนา ระบบการเมือง สิ่งประดิษฐ์และเทคโนโลยี
หากจะกล่าวให้ชัดเจนวัฒนธรรมตะวันตกอาจหมายถึง:
รูปแบบทางวัฒนธรรมตะวันตกโดยทั่วไปจะมีความเชื่อมโยงถึงคำนิยามแบบดั้งเดิมของของคำว่าโลกตะวันตก ในความหมายนี้วัฒนธรรมตะวันตกจะหมายถึง หลักการทาง วรรณกรรม วิทยาศาสตร์ การเมือง ศิลปะและปรัชญาที่ทำให้วัฒนธรรมตะวันตกความแตกต่างจากวัฒนธรรมของอารยธรรมอื่นๆ โดยรูปแบบเหล่านี้จะถูกรวบรวมไว้ในบัญญัติตะวันตก มีแนวโน้มบางประการที่กำหนดให้สังคมตะวันตกในสมัยใหม่มีความเกี่ยวข้องกับพหุนิยมทางการเมือง การแยกศาสนาออกจากการปกครอง ความแพร่หลายของชนชั้นกลาง ความโดดเด่นของวัฒนธรรมย่อยหรือวัฒนธรรมต่อต้าน การเพิ่มขึ้นของการผสานความเชื่อทางด้านวัฒนธรรมซึ่งเป็นผลมาจากโลกาภิวัตน์และการย้ายถิ่นของมนุษย์ รูปแบบของสังคมสมัยใหม่เหล่านี้มีรากฐานมากจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมและปัญหาซึ่งเกิดจากการอยู่ร่วมกันของคน (ความแตกต่างของชนชั้น) และสิ่งแวดล้อม (มลพิษ) รวมไปจนถึงการเกิดปฏิกิริยากับกับสิ่งที่ได้กล่าวมาแล้วเช่น สหการนิยม และ สิ่งแวดล้อมนิยม
การแบ่งแยกโลกตะวันตกในประวัติศาสตร์แต่ละยุคสมัย
การแบ่งยุโรปในเชิงภูมิรัฐศาสตร์ซึ่งทำให้เกิดฝ่าย ตะวันตก และ ตะวันออก มีต้นกำเนิดจากจักรวรรดิโรมัน ในสมัยนั้นด้านตะวันออกของบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนจะเป็นสังคมเมืองซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าผู้มีวัฒนธรรมสูงและใช้ภาษากรีกเป็นภาษากลาง (โดยเป็นผลมาจากการปกครองของในอดีตของอเล็กซานเดอร์มหาราชและผู้สืบทอดอำนาจในสมัยเฮลเลนิสติก) ในขณะที่ฝั่งตะวันตกจะมีรูปแบบเป็นสังคมชนบทและนิยมใช้ภาษาละตินเป็นภาษากลาง หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจะเห็นได้ว่าดินแดนยุโรปตะวันตกและยุโรปกลางนั้นถูกตัดออกจากฝั่งตะวันออกโดยสิ้นเชิงโดยที่ จักรวรรดิไบแซนไทน์หรือจักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งมีวัฒนธรรมกรีกและนับถือศาสนาคริสต์ตะวันออก กลายเป็นผู้เริ่มเผยแพร่อิทธิพลให้กับชนชาติอาหรับ/ประวัติศาสตร์ของศาสนาอิสลามและชาวสลาฟซึ่งอาศัยทางตะวันออกและใต้ของยุโรป ดังนั้นจะเห็นได้ว่าคริสตจักรโรมันคาทอลิกซึ่งตั้งอยู่บริเวณตะวันตกและกลางของยุโรปยังคงสามารถรักษาเอกลักษณ์ของตัวเองไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่ศาสนจักรเริ่มที่กลับมาพัฒนาตัวเองใหม่ในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และแม้กระทั่งภายหลังจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ชาวโปรเตสแตนต์ในยุโรปก็ยังคงเห็นว่าตัวเองนั้นมีความผูกพันกับคริสตจักรโรมันคาทอลิกโรมันคาทอลิกในยุโรปมากกว่ามากกว่าชนชาติอื่นๆ
คำว่า โลกตะวันตก ได้เริ่มถูกนำไปใช้ในในการบอกวัฒนธรรมและภูมิรัฐศาสตร์ทางการเมืองในช่วงยุคแห่งการสำรวจซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยุโรปได้แพร่กระจายวัฒนธรรมของตนไปยังส่วนอื่นๆของโลก ในอดีตสองศตวรรษที่ผ่านมาคำว่า โลกตะวันตก และ โลกของชาวศาสนาคริสต์ มักจะสามารถถูกใช้แทนกันเนื่องจากจำนวนของผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์มากกว่าจำนวนของผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายอื่นๆ รวมถึงผู้ที่ยังคงนับถือความคิดโรมันแบบโบราณและความเชื่อนอกรีต ในขณะที่ความเชื่อยึดติดกับศาสนาของคนเริ่มเสื่อมคลายลงในยุโรปและที่อื่นๆในช่วงศตวรรษที่ 19 และ 20 คำว่า ตะวันตก จึงมีความหมายในแง่ของศาสนาน้อยลงและเริ่มมีความหมายทางการเมืองมากขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามเย็น นอกจากนั้นความใกล้ชิดที่มากขึ้นระหว่าง ตะวันตก กับเอเชียและส่วนอื่นๆ ของโลกในเร็วๆนี้ก็มีผลให้ความหมายของคำไม่ชัดเจนเหมือนก่อน
ยุคเฮลเลนิสติก
การแบ่งแยกระหว่างอนารยชนและชาวกรีกในสมัยเฮลเลนิสติกเป็นการเทียบความแตกต่างระหว่างอารยธรรมของชนชาติที่พูดภาษากรีกซึ่งอาศัยอยู่บริเวณเมดิเตอร์เรเนียน และอารยธรรมของชนชาติที่ไม่ได้พูดภาษากรีกซึ่งอาศัยอยู่บริเวณรอบนอก เฮอรอโดทัสมองว่าสงครามเปอร์เซียในช่วงต้นศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล เป็นความขัดแย้งระหว่างยุโรปกับเอเชีย (ซึ่งตามความคิดของเขาคือการต่อสู้ระหว่างชาวยุโรปซึ่งอยู่ทางทิศเหนือของทะเลมาร์มารากับชาวเอเชียซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเล) คำว่าฝ่าย "ตะวันตก" หรือ "ตะวันออก" มิได้ถูกนักเขียนชาวกรีกในสมัยนั้นนำมาใช้อธิบายความขัดแย้งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อคำว่าฝ่าย "ตะวันตก" ได้ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกกลับหมายถึงผู้ที่ต่อต้านชาวกรีกและอารยธรรมของชนชาติที่พูดภาษากรีก
สังคมตะวันตกมักชี้ให้เห็นว่าต้นกำเนิดของอารยธรรมของตัวเองมีพื้นฐานจากแนวคิดของชาวกรีกและศาสนาคริสต์ ดังนั้นสังคมตะวันตกในปัจจุบันจึงเป็นเพียงการวิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องของสังคมใน​​กรีกโบราณและเลแวนต์ซึ่งผ่านเข้าสู่จักรวรรดิโรมันและแพร่กระจายไปทั่วยุโรป อาจกล่าวได้ว่าแนวคิดของชาวกรีกซึ่งเกี่ยวกับวิธีการทางประวัติศาสตร์ และ ศิลปะนั้นยังคงสามารถรักษาเอกลักษณ์ของตัวเองไว้ได้ในสังคมตะวันตก ดังที่จะเห็นได้จากการที่แนวคิดกรีกยังทรงอิทธิพลต่อสังคมตะวันตกหลังหมดยุคเฮลเลนิสติกและยุคมืด การฟื้นตัวใหม่ของแนวคิดกรีกในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และการที่แนวคิดนี้ยังคงมีบทบาทอย่างกว้างขวางในสังคมตะวันตกยุคปัจจุบัน
โลกตะวันตกยุคใหม่ซึ่งเกิดขึ้นภายหลังจากยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในฐานะอารยธรรมใหม่ยังคงได้รับอิทธิพลอย่างมากจากการตีความแนวคิดกรีก ซึ่งได้รับการเก็บรักษาโดยจักรวรรดิโรมันและโลกของชาวอิสลามในช่วงยุคมืดและได้รับการสืบทอดต่อมาโดยการอพยพของนักวิชาการกรีก การแต่งงานและการแปลภาษาละติน
จักรวรรดิโรมัน
โรมโบราณ (510 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 476) เป็นอารยธรรมที่พัฒนามาจากนครรัฐบนคาบสมุทรอิตาลีซึ่งถือกำเนิดขึ้นในศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล และภายหลังกลายเป็นอาณาจักรขนาดใหญ่กินเนื้อที่รอบๆทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทั้งหมด ในช่วงเวลา 12 ศตวรรษของอารยธรรมโรมันได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากราชาธิปไตยเป็นสาธารณรัฐโรมันและในที่สุดระบอบเผด็จการในรูปแบบจักรวรรดิโรมัน จักรวรรดิโรมันได้เข้ามามีอิทธิพลทางภาคตะวันตก กลางและตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรปรวมไปถึงบริเวณโดยรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทั้งหมดโดยการใช้กำลังจากกองทหารโรมันและการผสานกลืนทางวัฒนธรรมด้วยการให้สิทธิพิเศษแก่ชาวโรมันและในที่สุดการให้สัญชาติพลเมืองโรมันกับอาณาจักรที่ยอมสวามิภักดิ์
การขยายตัวของอาณาจักรโรมันเริ่มมีมานานก่อนที่จะเปลี่ยนรูปแบบการปกครองเป็นจักรวรรดิและถึงจุดสูงสุดในสมัยของจักรพรรดิทราจันด้วยการยึดครองดาเซียในปีค.ศ. 106 ในช่วงสูงสุดของอารยธรรมจักรวรรดิโรมันครอบครองเขตพื้นที่บนบกประมาณ 5,900,000 ตารางกิโลเมตร (2,300,000 ตารางไมล์) และมีประชากรถึง 100 ล้านคน จากสมัยของจูเลียส ซีซาร์จนถึงการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกจักรวรรดิโรมันครอบครอบดินแดนส่วนตะวันตกของยูเรเซียเกือบทั้งหมด (เช่นเดียวกับชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตอนเหนือของแอฟริกา) รวมไปถึงประชากรส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ภายในและทำการค้ากับประชากรที่อาศัยอยู่รอบนอกผ่านเส้นทางสายอำพัน กรุงโรมโบราณมีส่วนสำคัญอย่างมากในการพัฒนากฎหมาย สงคราม ศิลปะ วรรณกรรม สถาปัตยกรรม เทคโนโลยีและภาษาของโลกตะวันตก และประวัติศาสตร์โรมยังคงมีอิทธิพลสำคัญกับโลกยุคปัจจุบัน
จักรวรรดิโรมันเป็นที่ที่แนวคิด "ตะวันตก" กำเนิดขึ้นมา เนื่องจากทำเลที่ตั้งของกรุงโรมนั้นถือเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวรรดิโรมันคำว่า "ตะวันตก" และ "ตะวันออก" จึงถูกใช้เพื่อกล่าวถึงหัวเมืองทางทิศตะวันตกและทิศตะวันออกของกรุงโรม ดังนั้นไอบีเรีย (โปรตุเกสและสเปน), กอล (ฝรั่งเศส), ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของทวีปแอฟริกา (ตูนิเซีย แอลจีเรียและโมร็อกโก) และอังกฤษจึงถือเป็นส่วนหนึ่งของ "ตะวันตก" ในขณะที่กรีซ ไซปรัส อนาโตเลีย เลบานอน ซีเรีย อิสราเอล ปาเลสไตน์ อียิปต์และลิเบียเป็นส่วนหนึ่งของ "ตะวันออก" ส่วนอิตาลีได้รับการพิจารณาว่าเป็นส่วนกลางจนถึงสมัยการปฏิรูปโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน ซึ่งมีความคิดที่จะแบ่งจักรวรรดิแบ่งออกสองส่วนอย่างเป็นทางการคือ ตะวันออกและตะวันตก
ในค.ศ. 395 จักรวรรดิโรมันได้แยกเป็นจักรวรรดิโรมันตะวันตกและตะวันออกอย่างเป็นทางการโดยแต่ละฝ่ายมีจักรพรรดิ เมืองหลวงและรัฐบาลของตัวเองแม้ว่าทั้งสองฝ่ายยังคงถือเป็นหนึ่งอาณาจักร การสลายตัวของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (ซึ่งเกิดในปีค.ศ. 476 และจบลงในปีค.ศ. 500) ทำให้เหลือเพียงจักรวรรดิโรมันตะวันออก อย่างไรก็ดีการยึดครองจักรวรรดิโรมันตะวันตกที่ล่มสลายโดยกลุ่มชนเจอร์แมนิก และการปกครองในระบบพระสันตะปาปาโดยคริสตจักรโรมันคาทอลิก (ซึ่งเป็นการรวมอำนาจทางการเมืองและทางจิตวิญญาณที่ไม่สามารถพบได้ในอารยธรรมของกรีก) ในเวลาต่อมาส่งผลให้การใช้ภาษาละตินร่วมกับการมีแนวคิดแบบกรีกมีอันต้องให้แยกออกจากกัน การแบ่งแยกครั้งใหญ่ซึ่งถือเป็นจุดแตกแยกระหว่างคริสต์จักรโรมันคาทอลิกและชาวคริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์และสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ถือเป็นการยืนยันข้อสมมติฐานนี้
ยุคล่าอาณานิคมของฝั่ง "ตะวันตก"
การปฏิรูปและการล่มสลายของคริสตจักรตะวันตกในฐานะรูปแบบทางการเมืองอย่างหนึ่งก่อให้เกิดสงครามสามสิบปี สงครามนี้สิ้นสุดลงด้วยการทำสนธิสัญญาสันติภาพเวสต์ฟาเลีย ซึ่งเป็นการบัญญัติแนวคิดของรัฐชาติและหลักการอธิปไตยของประเทศไว้ในกฎหมายระหว่างประเทศ
แนวคิดของโลกที่เต็มไปด้วยรัฐชาติควบคู่กับอุดมการณ์ของยุคเรืองปัญญา การมาถึงของยุคแห่งความทันสมัย​​ การป​​ฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ และการปฏิวัติอุตสาหกรรม ได้สร้างสถาบันทางการเมืองและเศรษฐกิจที่มีประสิทธิภาพและทรงอิทธิพลต่อนานาประเทศในโลกปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์ยอมรับว่าการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์
การขยายแนวคิดและอุดมการณ์นี้มีจุดเริ่มต้นจากการเดินทางเพื่อ การค้นพบ การล่าอาณานิคม การยึดครอง และการหาประโยชน์ของประเทศโปรตุเกสและสเปน ซึ่งได้รับการสานต่อโดยความก้าวหน้าของบริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์รวมถึงการสร้างและขยายอาณานิคมของจักรวรรดิบริติชและจักรวรรดิฝรั่งเศส เนื่องจากการขยายตัวของจักรวรรดิเหล่านี้ขนบธรรมเนียมต่างๆของชาติตะวันตกจึงแพร่กระจายไปทั่วทุกมุมของโลกและยังคงหลงเหลืออยู่ในหลายๆประเทศแม้ประเทศเหล่านั้นจะได้ประกาศอิสรภาพจากการเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกแล้วก็ตาม หนึ่งในตัวอย่างของธรรมเนียมที่ยังคงหลงเหลืออยู่คือความต้องการของสังคมหลังยุคล่าอาณานิคมที่จะสร้างรูปแบบของรัฐชาติ (ตามประเพณีตะวันตก) ด้วยการปักหลักและสร้างเส้นแบ่งเขตประเทศโดยที่ไม่ได้คำนึงถึงความเหมือนหรือความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของคน เชื้อชาติและวัฒนธรรม และสิ่งนี้คงยังเป็นสาเหตุของความขัดแย้งระหว่างประเทศในปัจจุบัน แม้ว่ายุคสมัยของการล่าอาณานิคมจะได้ผ่านพ้นไปแล้วประเทศตะวันตกซึ่งมีความมั่งคั่งในเรื่องของเงิน อาวุธและวัฒนธรรมยังคงสามารถรักษาความมีอิทธิพลต่อโลกใบนี้ได้อยู่
สงครามเย็น
คำว่าโลกตะวันตกมีความหมายเปลี่ยนไปในช่วงสงครามเย็น ในสมัยดังกล่าวโลกได้ถูกแบ่งออกเป็นสามใบ โลกที่หนึ่งซึ่งถูกเรียกว่าโลกตะวันตกในสมัยนั้นประกอบไปด้วยประเทศสมาชิกขององค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ หรือ นาโตและประเทศอื่นๆที่เป็นพัทธมิตรของสหรัฐอเมริกา โลกที่สองคือสหภาพโซเวียต (ประกอบไปด้วย 15 สาธารณรัฐ ปัจจุบันเอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนียขอแยกออกมาแล้ว) ประเทศในกลุ่มตะวันออกอื่นๆ (ซึ่งอยู่ในเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียต) และประเทศที่ร่วมทำสนธิสัญญาวอร์ซอเช่นโปแลนด์ บัลแกเรีย ฮังการี โรมาเนีย เยอรมนีตะวันออก (ซึ่งขณะนี้รวมกับเยอรมนีตะวันตก) สโลวาเกีย (ตอนนี้แยกออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสโลวาเกีย)
โลกที่สามประกอบด้วยประเทศต่างๆซึ่งไม่เข้ากับฝ่ายใดๆ สมาชิกที่สำคัญของโลกที่สามประกอบไปด้วยอินเดีย ยูโกสลาเวีย ฟินแลนด์และสวิตเซอร์แลนด์ การจัดสาธารณรัฐประชาชนจีนให้เข้ากับกลุ่มประเทศโลกที่สามได้รับการโต้แย้งในบางโอกาสเนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีนมีระบอบปกครองแบบคอมมิวนิสต์และมีความสัมพันธ์ที่เป็นมิตรกับประเทศในกลุ่มสหภาพโซเวียตอีกทั้งยังมีความสำคัญในการเมืองระดับโลก
ฟินแลนด์อยู่ภายใต้เขตอิทธิพลทางการทหารของสหภาพโซเวียตแต่ยังคงรักษาไว้ซึ่งความเป็นกลาง ฟินแลนด์ไม่ได้มีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์ ไม่ได้เป็นสมาชิกของประเทศที่ร่วมทำสนธิสัญญาวอร์ซอหรือสภาขอความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจร่วมกัน แต่เป็นสมาชิกของสมาคมการค้าเสรียุโรปหรือเอฟตาและอยู่ทางตะวันตกของม่านเหล็ก ออสเตรียได้รับเอกราชในฐานะสาธารณรัฐในปีค.ศ. 1955 ภายใต้เงื่อนไขไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด ออสเตรียอยู่ทางตะวันตกของม่านเหล็กและอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลของสหรัฐ สเปนไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มนาโตจนกระทั่งปีค.ศ. 1982 ซึ่งเป็นช่วงสุดท้ายของสงครามเย็นและเกิดขึ้นภายหลังการตายของจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกถึง 7 ปี
นิยามในสมัยปัจจุบัน
ความหมายของคำว่า "โลกตะวันตก" มักจะขึ้นอยู่กับตัวผู้ใช้ว่าต้องการที่จะสื่อความหมายแบบใดไม่ว่าจะเป็นในด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ จิตวิญญาณหรือการเมือง
เนื่องจากคำว่า "โลกตะวันตก" ไม่มีนิยามระหว่างประเทศที่ชัดเจน รัฐบาลของหลายๆประเทศจึงไม่ใช้คำว่าโลกตะวันตกในการเขียนสนธิสัญญาระหว่างประเทศ และเลือกที่จะใช้คำอื่นๆซึ่งให้นิยามที่ชัดเจนมากกว่า
แม้ว่าสงครามเย็นจะได้สิ้นสุดลงแล้วและประเทศซึ่งเคยเป็นสมาชิกของกลุ่มตะวันออกได้มีแนวโน้มในการเปลี่ยนการปกครองมาทางเสรีนิยมประชาธิปไตยร่วมกับการมีอุดมการณ์ทางการเมืองเหมือนกลุ่มประเทศตะวันตก ประเทศเหล่านี้ยังคงไม่ได้รับการพิจารณาให้ถือเป็นกลุ่มประเทศตะวันตกเนื่องจากการปฏิรูปสังคมและการเมืองที่ปรากฏให้เห็นเป็นรูปธรรมเพียงเล็กน้อยและการที่ประเทศเหล่านี้ยังคงมีความแตกต่างทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจและการเมืองอย่างมีนัยสำคัญจากกลุ่มตะวันตก เช่น สหรัฐ แคนาดา สหภาพยุโรป ประเทศสมาชิกสมาคมการค้าเสรียุโรป ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์
ความหมายทางด้านวัฒนธรรม
ในทางวัฒนธรรมและสังคมวิทยาโลกตะวันตกหมายถึงวัฒนธรรมใดๆก็ตามที่ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากจากวัฒนธรรมของชาวยุโรปเช่น ยุโรปตะวันตก (ฝรั่งเศส ไอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร เบลเยียม), ยุโรปกลาง (เยอรมนี ออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์ โปแลนด์), ยุโรปเหนือ (สวีเดน เดนมาร์ก นอร์เวย์ ฟินแลนด์), ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ (บัลแกเรีย โครเอเชีย กรีซ โรมาเนีย) ยุโรปใต้ (หรือตะวันตกเฉียงใต้) (สเปน, อิตาลี, โปรตุเกส, มอลตา), ยุโรปตะวันออก (รัสเซีย ยูเครน เบลารุส มอลโดวา), ทวีปอเมริกา (อาร์เจนตินา บราซิล แคนาดา ชิลี คอสตาริกา คิวบา เม็กซิโก สหรัฐอเมริกา อุรุกวัย เวเนซุเอลา ปานามา โคลัมเบีย เอกวาดอร์), แอฟริกาใต้และโอเชียเนีย (ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) ประเทศเหล่านี้รวมกันเป็นสังคมตะวันตก.
แช่ม พรหมยงค์
แช่ม พรหมยงค์ (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 - 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) อดีตสมาชิกคณะราษฎร และขบวนการเสรีไทย มีชื่อและนามสกุลเดิมว่า ซำซุดดิน มุสตาฟา
โลกตะวันตก
ความหมายทางด้านการเมือง
ประเทศในโลกตะวันตกส่วนใหญ่จะมีพื้นฐานอุดมการณ์ทางการเมืองเหมือนๆกันเช่น เสรีนิยมประชาธิปไตย หลักนิติธรรม สิทธิมนุษยชนและความเท่าเทียมทางเพศ (แต่มีข้อยกเว้นบางอย่างในเรื่องการกำหนดนโยบายต่างประเทศ) สำหรับประเทศที่ต้องการเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปจำเป็นจะต้องผ่านเงื่อนไขเหล่านี้ ดังนั้นจากมุมมองทางการเมืองสมัยใหม่รัฐสมาชิกสหภาพยุโรปทั้งหมดจึงถือเป็นส่วนหนึ่งของโลกตะวันตก
แช่ม พรหมยงค์
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 ที่ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ บิดาชื่อ นายจำปา หรือ มุสตาฟา เป็นโต๊ะอิหม่าม มารดาชื่อ นางวัน แห่งมัสยิดพระประแดงและเป็นอาจารย์สอนศาสนาอิสลาม นายแช่มเองนั้นจบการศึกษาด้านศาสนาอิสลามจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ชีวิตส่วนตัว แช่ม สมรสกับ สุดจิต พรหมยงค์ มีบุตรด้วยกัน 10 คน