cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไวยากรณ์ภาษาตากาล็อก
คำขยาย
ในภาษาตากาล็อกคำขยายใช้ขยายได้ทั้งนามและกริยา คำคุณศัพท์ขยายนามโดยใช้ตัวเชื่อม na แต่ถ้าตามหลังคำที่ลงท้ายด้วยเสียงสระ na จะกลายเป็น ng คำคุณศัพท์จะมาก่อนหรือตามหลังคำที่ขยายก็ได้ คำกริยาวิเศษณ์ ถ้าตามหลังกริยา แสดงด้วย nang หรือนำหน้ากริยาด้วยตัวเชื่อม na หรือ ng ตัวอย่างเช่น การใช้คำ mabilís (เร็ว) เป็นดังนี้ คำคุณศัพท์เป็นได้ทั้งรากศัพท์ธรรมดา และรากศัพท์ที่เติมปัจจัยได้ คำอุปสรรค ma- ใช้เติมหน้าคำคุณศัพท์ได้ ปัจจัยบางตัวเช่น –pinaká ใช้บอกการเปรียบเทียบขั้นสุด
การเรียงคำ
การเรียงคำในภาษาตากาล็อกเป็นแบบ กริยา-ประธาน-กรรม การเรียงลำดับอาจสลับกันโดยใช้เครื่องหมาย ay หรือ –y หลังสระตัวอย่างเช่น การแสดงการมีอยู่ ใช้คำ may หรือ mayroón เช่น
การปฏิเสธ
มีสามคำคือ Hindî ใช้ปฏิเสธการกระทำและการเปรียบเทียบ walâ เป็นคำตรงข้ามของ may หรือ mayroón และ huwág ใช้แสดงอารมณ์และใช้กับอนาคตได้ ตัวอย่างเช่น
คำแสดงคำถาม
คำเหล่านี้จะวางไว้หน้ากริยาในประโยค ได้แก่ alín (สิ่งไหน) anó (อะไร) saán (ที่ไหน, เน้นกริยา) nasaán (ที่ไหน, เน้นกรรม) sino (ใคร) ใช้เป็นทั้งรูปประธานและกรรม bakit (ทำไม) gaano (อย่างไร) ilán (มากเท่าใด) kalian (เมื่อไร) kanino (ของใคร) kumusta (เป็นอย่างไร) magkano (ราคาเท่าใด) nino (ใคร, รูปความเป็นเจ้าของ) paano (อย่างไร, เน้นการกระทำ)
สมิงทอพุทธกิตติ
สมิงทอพุทธกิตติ (သမိန်ထောဗုဒ္ဓကိတ္တိ สะเมงทอโบ้วด๊ะเกติ๊) เป็นพระเจ้าหงสาวดีระหว่าง ค.ศ. 1740 ถึง 1747 พระองค์รวบรวมชาวมอญโค่นล้มราชวงศ์ตองอู ที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จ และได้รับการเลือกจากชาวมอญให้ขึ้นเป็นกษัตริย์
พระราชประวัติ
สมิงทอพุทธกิตติ เคยผนวชเป็นพระภิกษุศึกษาไตรเพทและพยากรณ์จนแตกฉานแล้วสึกออกมารับราชการ มองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีตั้งให้เป็นสมิงทอ ภายหลังธอระแซงมูขุนนางเชื้อสายไทใหญ่ได้จับเจ้าเมืองหงสาวดีฆ่าเสีย แล้วถวายราชสมบัติแก่สมิงทอซึ่งเฉลิมพระนามเป็นพระเจ้าทอพุทธเกษี (อักษรพม่าสะกดว่าพุทธกิตติ) ส่วนธอระแซงมูได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ ใน คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่า สมิงทอมีพระมเหสีสองพระองค์ คือนางเทพลิลาบุตรี ธิดาเจ้าเมืองเชียงใหม่เป็นมเหสีฝ่ายซ้าย และนางพังพูเป็นมเหสีฝ่ายขวา ส่วน คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม ว่า มเหสีฝ่ายซ้ายชื่อนางเทพลิลา ธิดาขององค์จันทร์เจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมเหสีฝ่ายขวาชื่อนางคุ้ง ธิดากรมช้าง
สมิงทอปรับตัวให้เข้ากับชีวิตของพระมหากษัตริย์ได้ยาก และเนื่องด้วยพระองค์มีเชื้อสายพม่าจึงมักไม่เต็มใจที่จะรับผิดชอบการปกครองหรือเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และมักไม่อยู่ในเมืองหลวง ส่วนใหญ่การปกครองจะให้อยู่ในการดูแลของพญาทะละ ทำให้พญาทะละคิดกบฏ
ต่อมาสมิงทอถูกพญาทะละยึดราชสมบัติ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1747 พระองค์จึงเดินทางไปยังแคว้นเชียงใหม่ และหนีเข้ามาในเขตอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงให้รับตัวมาอยู่กรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อสมิงทอเริ่มมีพวกมากขึ้นก็ทรงไม่ไว้พระทัยจึงให้จำคุกไว้ จนกระทั่งพญาทะละส่งพระราชสาส์นมาขอให้ส่งตัวสมิงทอกับพรรคพวกกลับกรุงหงสาวดี แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงเห็นว่าสมิงทอหนีตายมาพึ่งพระบารมี ไม่ควรส่งกลับไปตาย แต่เพื่อรักษาพระราชไมตรี จึงให้เนรเทศลงสำเภาไปปล่อยที่เมืองกวางตุ้ง ภายหลังพระองค์ได้เดินทางกลับเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง พระเจ้าเชียงใหม่องค์จันทร์โปรดให้สมิงทอประทับกับพระราชบุตรพระราชธิดาดังเดิม แต่ไม่อนุญาตให้ยกทัพไปตีเมืองมอญอีก ภายหลังสมิงทอได้ลาพระเจ้าเชียงใหม่ไปเข้ารับราชการเป็นขุนนางมอญในกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระราชธิดาได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าในราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีบุตรีทรงพระนามว่าหม่อมทองคำหรือที่รู้จักกันในชื่อท้าวทรงกันดาล (ทองมอญ) พระมารดาของเจ้าจอมมารดาทิม
แยกแม้นศรี
แยกแม้นศรี เป็นสี่แยกหนึ่งที่เป็นทางตัดกันระหว่างถนนบำรุงเมือง, ถนนวรจักร และถนนจักรพรรดิพงษ์ ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
ชื่อ "แม้นศรี" มาจากชื่อของหม่อมห้ามท่านหนึ่งในสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ซึ่งเป็นธิดาของเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค) คือ "หม่อมแม้น" เมื่อหม่อมแม้นถึงแก่อนิจกรรม พระองค์ได้จัดพิธีศพให้อย่างยิ่งใหญ่ และเป็นงานศพที่จัดพร้อมพระโอรสองค์ที่โปรดปราน คือ พระองค์เจ้าศิริวงษ์วัฒนเดช ซึ่งเป็นนักเรียนนานทหารในประเทศเยอรมัน
เนื่องจากเป็นหม่อมที่ทรงโปรดมาก และได้อุทิศเงินซึ่งได้รับจากผู้ช่วยพิธีศพ สร้างสะพานข้ามคลองเล็ก ๆ ด้านถนนบำรุงเมืองขึ้นใหม่ เดิมชื่อว่า สะพานดำ ซึ่งขบวนพิธีต้องผ่าน เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ และอุทิศส่วนกุศลให้กับหม่อมแม้น คือ "สะพานแม้นศรี" โดยเปิดใช้เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2451 ต่อมาเมื่อมีการตัดถนนผ่าน จึงทำให้พื้นที่บริเวณนี้กลายเป็นสี่แยก และได้มีการรื้อสะพานออก thumb|left|อาคารการประปานครหลวงที่อยู่บริเวณแยก บริเวณแยกแม้นศรี มีจุดเด่นคือ อาคารของการประปานครหลวง ซึ่งตั้งอยู่บนถนนบำรุงเมือง เป็นอาคารเก่าแก่ที่มีความสวยงาม และเป็นอาคารอนุรักษ์ เป็นที่ตั้งของการประปานครหลวงแห่งแรก เป็นจุดกำเนิดของการประปาในประเทศไทย โดยก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2457 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเรียกกันติดปากว่า "ประปาแม้นศรี"
พ.ศ. 1443
พุทธศักราช 1443 ใกล้เคียงกับ
Marshalliella
Marshalliella เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Platygastridae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Marshalliella oxygaster.
โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย
โอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย มีชื่อจริงว่า กิตติพงษ์ ใจกระจ่าง เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 ที่ตำบลหนองปรือ อำเภอรัษฎา (ปัจจุบัน คือ อำเภอรัษฎา) จังหวัดตรัง  นับว่าเป็นแชมป์โลกคนแรกด้วยที่เป็นชาวใต้ หลังจากมีนักมวยจากภาคใต้หลายคนได้ชิงแชมป์โลกแล้ว แต่ยังไม่เคยมีใครประสบความสำเร็จเลย
ประวัติ
โอเล่ห์ดงเป็นบุตรของนายเสมอ และนางสมจิตร ใจกระจ่าง นายเสมอ พ่อของโอเล่ห์ดงเป็นนักมวยเก่าในชื่อ สิงห์เสมอ ลูกเจ้าแม่ไทรน้อย โอเล่ห์ดงหัดมวยกับพ่อตั้งแต่อายุ 4 ขวบ และเริ่มขึ้นชกตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ต่อมาได้เข้ามาชกในกรุงเทพฯ ภายใต้การดูแลของจ่าแกะ ควนกรด และเข้าเรียนที่โรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา จนกระทั่งจบมัธยมศึกษาปีที่ 3
ในปี พ.ศ. 2545 วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ นำโอเล่ห์ดงมาสร้างสรรค์ในแบบมวยสากล ขณะที่มีอายุเพียง 17 ปี และได้ครองแชมป์โลกเยาวชนของสภามวยโลก ในการชกมวยสากลครั้งที่ 3 เท่านั้น และป้องกันแชมป์ได้มาตลอด จนได้ชกตัดเชือก ชนะคะแนน โอมาร์ โซโต ได้เป็นรองแชมป์โลกอันดับหนึ่งและได้ชิงแชมป์โลกไฟต์บังคับกับ เด่น จุลพันธ์ นักมวยชาวไทยที่ไปชกอยู่ที่ญี่ปุ่น และโอเล่ห์ดงเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์โลก ในปลายปี พ.ศ. 2550 ซึ่งถือว่าเป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของไทยที่เป็นชาวใต้
หลังจากเสียแชมป์โลกในรุ่น 105 ปอนด์ (สตอร์วเวท) ไปแล้วเพราะต้องลดน้ำหนักเยอะ ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่น 115 ปอนด์ (ซูเปอร์ฟลายเวท) ซึ่งก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลของสภามวยโลก (WBC) ไปได้
ชีวิตส่วนตัว โอเล่ห์ดงสมรสกับ สมหญิง ฉายแสง ชาวชุมพร ทั้งคู่คบหากันนานกว่า 10 ปี จึงสมรสกันเมื่อปี พ.ศ. 2553 ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมดหนึ่งคน ที่เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2554
พระราชวังแห่งชาติเปนา
พระราชวังแห่งชาติเปนา (Palácio Nacional da Pena) คือพระราชวังในศิลปะจินตนิยมในเขตเทศบาลเมืองซิงตรา (Sintra) ประเทศโปรตุเกส พระราชวังตั้งอยู่บนยอดเขาเหนือเมืองซิงตรา และในวันที่อากาศสดใสประชาชนสามารถมองเห็นพระราชวังได้อย่างง่ายดายจากกรุงลิสบอนและส่วนใหญ่ของเขตเมือง มันยังเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติซึ่งเป็นหนึ่งในศิลปะจินตนิยมหลัก ๆ ที่แสดงออกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของโลก นอกจากนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกและเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโปรตุเกส และเคยถูกใช้ในงานของรัฐโดยประธานาธิบดีสาธารณรัฐโปรตุเกสและเจ้าหน้าที่รัฐบาลอื่น ๆ
พ.ศ. 1444
พุทธศักราช 1444 ใกล้เคียงกับ
แตรทั้งเจ็ด
แตรทั้งเจ็ด (Seven trumpets) ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่นั้น เป็นแตรที่พระเจ้าทรงมอบแก่ทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์จำนวนเจ็ดองค์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องหลังจากการทำลายตราประทับดวงที่เจ็ด การเป่าแตรแต่ละครั้งนำมาซึ่งความวิบัติแก่ผืนแผ่นดินโลก เหตุการณ์สืบเนื่องจากเสียงแตรทั้งเจ็ดนี้ คือขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธ
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา
ถ้ำเวียร์ยอฟกินา (Пещера Верёвкина, ვერიოვკინას გამოქვაბული) เป็นถ้ำที่ลึกที่สุดในโลกเท่าที่รู้จัก ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 2,309 เมตร ในเทือกเขา Arabika Massif ใน Gagra Range ใน Western Caucasus ในกากรา เขตอับคาเซีย ประเทศจอร์เจีย ทางเข้าตั้งอยู่ระหว่างภูเขา Krepost (2384 เมตร ) และ Zont (2382 เมตร ) อยู่ใกล้ทางตีนเขา Krepost มากกว่า ทางเข้ามีความลึก 32 เมตร
การตั้งชื่อ
ในปี 1968 ถ้ำได้มีชื่อว่า S-115 ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนเป็น P1-7 และในปี 1986 ได้เปลี่ยนชื่อตามนักสำรวจถ้าและนักดำน้ำถ้ำอะเลคซันดร์ เวียร์ยอฟกิน ที่ได้เสียชีวิตในปี 1983 ระหว่างสำรวจแอ่งถ้ำ (siphon) ในถ้ำ Su-Akan ที่ Sary-Tala massif, สาธารณรัฐคาบาร์ดีโน-บัลคาเรีย ประเทศรัสเซีย
ซาลามังกา
ซาลามังกาตั้งขึ้นก่อนสมัยโรมโบราณโดยชาวเคลติเบเรียนเผ่าหนึ่งชื่อ วักไกอี (Vaccaei) โดยเป็นหนึ่งในสองป้อมปราการที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันดินแดนของพวกเขาใกล้แม่น้ำดูเอโร ต่อมาในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวคาร์เทจซึ่งนำโดยฮันนิบาลได้เข้าจู่โจมและยึดครองเมืองนี้ จนกระทั่งคาร์เทจสูญเสียอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรียให้กับสาธารณรัฐโรมัน เมืองนี้จึงเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในฐานะศูนย์กลางการค้า ในสมัยโรมัน ซาลามังกามีชื่อเรียกว่า "ซัลมันตีกา" (Salmantica)
หนึ่งในช่วงที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเมืองนี้คือ ค.ศ. 1218 เมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออนทรงก่อตั้งมหาวิทยาลัยซาลามังกาขึ้นที่เมืองนี้ และหลังจากนั้นไม่นานนัก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางทางวิชาการที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากที่สุดในยุโรป
ในช่วงสงครามคาบสมุทร (ซึ่งนโปเลียนเข้ามาเกี่ยวข้อง) นั้น ยุทธการที่ซาลามังกาเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1812 เป็นความปราชัยครั้งสำคัญของกองทัพฝรั่งเศส และยังเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของซาลามังกาด้วย เนื่องจากซีกตะวันตกของเมืองถูกโจมตีเสียหายอย่างหนัก
แหล่งข้อมูลอื่น
พิพิธภัณฑ์
พ.ศ. 1445
พุทธศักราช 1445 ใกล้เคียงกับ
จักรวาลวิทยา
จักรวาลวิทยา (cosmology) เป็นการศึกษาเอกภพโดยรวม ซึ่งนับว่าเป็นการศึกษาถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นพื้นฐานที่สุดในเวลาเดียวกัน จักรวาลวิทยามุ่งเน้นที่จะศึกษาถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งทั้งหลายในเอกภพ พร้อมกับพยายามที่จะอธิบายความเป็นมาของเอกภพในอดีต และทำนายความเป็นไปของเอกภพในอนาคต เอกภพเป็นอย่างไร เอกภพมีขอบเขตจำกัดหรือไม่ เอกภพเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะเหตุใดเอกภพจึงมีรูปร่างลักษณะอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และอนาคตข้างหน้าเอกภพจะเป็นอย่างไร ปัญหาเหล่านี้คือสิ่งที่นักจักรวาลวิทยาทั้งหลายสนใจ
จักรวาลวิทยาในความหมายที่กว้างที่สุด จะหมายถึงการทำความเข้าใจเอกภพโดยอาศัยความรู้จากหลายสาขาวิชา ไม่ว่าจะเป็น วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา หรือศิลปะ แต่โดยทั่วไปในปัจจุบัน จักรวาลวิทยาจะหมายถึงการศึกษาเอกภพโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ซึ่งถือว่าเป็นสองเครื่องมือสำคัญในการใช้ศึกษาเอกภพ เป็นที่ยอมรับกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า ยิ่งเรามีความรู้ทางด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์มากขึ้นเท่าใด เราก็จะยิ่งมีความเข้าใจในเอกภพมากขึ้นเท่านั้น
มโนทัศน์เกี่ยวกับเอกภพของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเอกภพประกอบด้วยโลก คือ เทพเจ้าชื่อเก็บ ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยท้องฟ้าคือ นัท ต่อมาเมื่อชาวกรีกโบราณศึกษาท้องฟ้าและการโคจรของดวงดาวมากขึ้น เขาก็สามารถสร้างแบบจำลองเอกภพที่สอดคล้องกับข้อมูลที่ได้จากการศึกษานั้น โดยให้โลกเป็นจุดศูนย์กลางของเอกภพ และมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ รวมทั้งดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ทั้งหลาย โคจรอยู่รายล้อม แบบจำลองโลกเป็นศูนย์กลางนี้เป็นที่ยอมรับกันมานับพันปี ก่อนที่โคเปอร์นิคัสจะเสนอแบบจำลองใหม่ที่ให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ด้วยเหตุผลว่าแบบจำลองนี้ใช้การคำนวณที่ซับซ้อนน้อยกว่า (หลักการของออคแคม) จะเห็นว่าความรู้ความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้มนุษย์มองโลกและเอกภพต่างออกไป
การศึกษาเอกภพก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะในศตวรรษนี้มีทฤษฎีใหม่ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของเอกภพมากขึ้น เช่น ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และควอนตัมฟิสิกส์ รวมทั้งมีการค้นพบหลายสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากต่อวงการจักรวาลวิทยา เช่น การค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายตัว หรือการค้นพบการแผ่รังสีคอสมิกไมโครเวฟเบื้องหลัง เป็นต้น ทั้งทฤษฎีและการค้นพบใหม่ ๆ เหล่านี้ทำให้ภาพของเอกภพในใจมนุษย์นั้นกระจ่างแจ่มชัดและใกล้เคียงความจริงยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มนุษย์รู้เกี่ยวกับเอกภพนั้นยังน้อยมาก และยังคงมีอีกหลายปัญหาในทางจักรวาลวิทยาที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในปัจจุบัน.
เพรียงหัวหอม
เพรียงหัวหอม (Sea squirts) เป็นสัตว์ในกลุ่มยูโรคอร์ดาตา คือ เป็นสัตว์ทะเลมีแกนสันหลัง รูปร่างคล้ายหัวหอม เมื่อถูกสัมผัสจะปล่อยน้ำออกจากตัว ขนาดประมาณ 3-8 เซนติเมตร อาศัยเกาะกับวัตถุใต้น้ำ อยู่แบบเดี่ยว ๆ หรือเป็นกลุ่มก็ได้ พบตามเขตน้ำตื้น แนวปะการัง โขดหิน ทราย หรือโคลนในทะเล ตัวอ่อนมีลักษณะคล้ายลูกอ๊อดของกบ การสืบพันธุ์มีทั้งแบบอาศัยเพศที่ปฏิสนธิภายนอก และแบบไม่อาศัยเพศโดยการแตกหน่อ
เพรียงหัวหอม แม้จะเป็นสัตว์ที่แลดูคล้ายฟองน้ำ แต่เป็นสัตว์ที่มีวิวัฒนาการสูงกว่า
ลักษณะโดยทั่วไปของสัตว์กลุ่มนี้ คือลำตัวกลม ยาว ปลายข้างหนึ่งเปลี่ยนรูปไปสำหรับยึดเกาะกับวัสดุ ชั้นทูนิกประกอบด้วยสารที่มีโครงสร้างคล้าย เซลลูโลสเรียกว่าทูนิซิน โดยมีโปรตีนชนิดอื่นและแคลเซียมประกอบอยู่ด้วย ชั้นทูนิกของเพรียงหัวหอมเป็นเนื้อเยื่อที่มีชีวิต มีระบบไหลเวียนเลือดของตัวเอง มีท่อน้ำเข้าอยู่ทางด้านหน้าและทางน้ำออกอยู่ทางด้านหลัง มีโครงสร้างที่เรียกเอนโดสไตล์ (endostyle)ซึ่งน่าจะมีความคล้ายคลึงกับต่อมไธรอยด์ ของสัตว์มีกระดูกสันหลังแม้จะมีหน้าที่ต่างกัน เป็นสัตว์ที่มีเพศรวม ปฏิสนธิภายนอก ตัวอ่อนมีหาง ว่ายน้ำได้ และมีแกนสันหลัง สืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศด้วยการแตกหน่อ แบ่งย่อยได้เป็น 3 อับดับ
เฟิสต์เนชันส์
เฟิสต์เนชันส์ (First Nations) แปลตรงตัวว่า ชาติแรก เป็นกลุ่มชาวพื้นเมืองในประเทศแคนาดาซึ่งได้รับการจัดว่าเป็นคนละกลุ่มกับอินยูอิต (Inuit) และเมทิส (Métis) เฟิสต์เนชันส์อาศัยในตอนใต้ของทรีไลน์ (tree line) มาแต่ดั้งเดิม โดยส่วนใหญ่อยู่ตอนใต้ของพื้นที่วงกลมอาร์กติก (Arctic Circle) คณะการปกครอง (band government) ของเฟิสต์เนชันส์ ซึ่งเป็นที่ยอมรับทั่วประเทศแคนาดานั้น มีอยู่ 634 คณะ ราวครึ่งหนึ่งตั้งอยู่ในรัฐออนแทริโอกับรัฐบริติชโคลัมเบีย
เฟิสต์เนชันส์ ตลอดจนสตรี ชนกลุ่มน้อย และผู้พิการ ถือเป็น "กลุ่มที่ระบุไว้" (designated group) ตามกฎบัตรสิทธิและเสรีภาพแคนาดา (Canadian Charter of Rights and Freedoms) แต่เฟิสต์เนชันส์ไม่ถือเป็น "ชนกลุ่มน้อยซึ่งเป็นที่รับรู้" (visible minority) ตามหลักเกณฑ์ของสำนักงานสถิติแคนาดา (Statistics Canada)
ชนพื้นเมืองอเมริกาเหนือมีวัฒนธรรมของตนซึ่งกินเวลาหลายพันปีมาแล้ว ประเพณีมุขปาฐะบางประเพณีของชนเหล่านี้พรรณาถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ไว้อย่างแม่นยำ เช่น กรณีแผ่นดินไหวในแคสเคเดีย (Cascadia) เมื่อ ค.ศ. 1700 และภูเขาไฟระเบิดที่กรวยซีแอกซ์ (Tseax Cone) ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ส่วนประเพณีที่เป็นลายลักษณ์อักษรนั้นเริ่มพร้อมกับการมาของนักสำรวจและนักล่าอาณานิคมจากยุโรปในยุคแห่งการค้นพบช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลักฐานที่สำคัญเกี่ยวกับการเข้าติดต่อสัมพันธ์กับชนเหล่านี้ในสมัยแรก ๆ ได้แก่บันทึกของนักล่าสัตว์ พ่อค้า นักสำรวจ และนักบวชจากยุโรป นอกจากนี้ งานวิจัยทางโบราณคดี มานุษยวิทยา และภาษาศาสตร์ ยังเอื้ออำนวยให้นักวิชาการสามารถปะติดปะต่อความเข้าใจในชนชาติและวัฒนธรรมโบราณเหล่านี้
พ.ศ. 1446
พุทธศักราช 1446 ใกล้เคียงกับ
ไพลยาดีส
ชื่อของหญิงสาวพี่น้องทั้งเจ็ด เรียงตามลำดับอาวุโสเป็นดังนี้ มายา (มีบุตรกับเทพซูสชื่อ เฮอร์มีส) อิเลกตรา ไทยิตตา อัลไซโอนี เซลีโน (มีบุตรกับโพไซดอนชื่อ ไลคัส และ ยูรีไฟลัส) แอสไตโรพี และไมโรพี น้องสุดท้อง ซึ่งถูกพรานโอไรออนติดตามเกี้ยวพา
เกานัส
เกานัส (Kaunas, ) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศลิทัวเนีย ตั้งอยู่ตรงบริเวณที่แม่น้ำเนริสและแม่น้ำแนมูนัสมาบรรจบกัน เคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของลิทัวเนียในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เมืองแฝด
เกานัสเป็นเมืองแฝดกับเมืองและเขตการปกครองดังต่อไปนี้
ไซยาโนแบคทีเรีย
ไซยาโนแบคทีเรีย หรือ สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (blue-green algae หรือ cyanobacteria) จัดอยู่ในไฟลัม Cyanophyta ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่สังเคราะห์ด้วยแสงได้ สาหร่ายชนิดนี้มีโครงสร้างของนิวเคลียสคล้ายคลึงกับนิวเคลียสของแบคทีเรีย และบางชนิดยังมีคุณสมบัติตรึงไนโตรเจนในอากาศได้ นอกจากนั้นยังมีคุณสมบัติทางชีวเคมีคล้ายแบคทีเรียด้วย แต่ต่างจากแบคทีเรีย เพราะสาหร่ายชนิดนี้มีคลอโรฟิลล์เอ และมีการปล่อยออกซิเจนออกสู่สิ่งแวดล้อมจากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งไม่พบในแบคทีเรีย
ไซยาโนแบคทีเรีย เป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว รูปแบบโครงสร้างเซลล์มีสารพันธุกรรมทั้งตัวและไม่มีเยื่อหุ้มนิวนิวเคลียส (โพรแคริโอต) ทำให้สามารถเจริญแบบเพิ่มจำนวนได้โดยการแบ่งตัว เนื่องจากโลกยังร้อนจัด ไม่ออกซิเจน มีแต่คาร์บอนไดออกไซด์ สารประกอบจำพวก ไนโตเจน มีเทน แอมโมเนีย ไซยาโนแบคทีเรีย สามารถปรับตัวได้สูงมากโดยการ สร้างเมือกห่อหุ้มเซลล์ และในเซลล์จะมีถุงลมเพือเพิ่มการพยุงตัว หากภาวะที่เหมาะสมในการสังเคราะห์แสง มีเม็ดสีช่วยในการต่อต้านแสงอัลตราไวโอเลตจากดวงอาทิตย์ และเริ่มสังเคราะห์ด้วยแสง เกาะอาศัยอยู่บนสโตรมาโตไลต์ ทั่วไปบริเวณชายฝั่งทะเลสมัยพัฒนาเป็นสิ่งมีชีวิต
ประเภท
จากการวิวัฒนาการของ ไซยาโนแบคทีเรีย  มีทั้งแบบ สายตรงและแบบผสมกับเซลล์อื่น  เช่น รา (รวมยีสต์) และสาหร่ายชั้นสูง จากลักษณะทางสัณฐานวิทยา สามารถแบ่งไซยาโนแบคทีเรียได้เป็น 2 กลุ่ม ดังน
หน่วยฝึกหัดภารกิจเดนตาย
หน่วยฝึกหัดภารกิจเดนตาย (Tactical Force) เป็นภาพยนตร์แคนาดาที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554 กำกับโดยอะดาโม เปาโล คัลตาโร นำแสดงโดย สตีฟ อัสติน, ไมเคิล ไจ ไวท์
เนื้อเรื่องย่อ
เนื้อเรื่องกล่าวถึงหน่วย S.W.A.T. รุ่นฝึกหัดกลุ่มหนึ่งต้องเจอกับงานภาคสนามของจริง เมื่อพวกเขาตกอยู่ท่ามกลางสงครามระหว่าง 2 แก๊งค์คู่ปรับ พวกเขาติดอยู่ในโกดังเก็บเครื่องบินที่ทิ้งร้าง เขาต้องเอาตัวรอดให้ได้ ทั้งที่ไม่มีอาวุธอะไรติดตัวเลย
สกุลเข็ม (กล้วยไม้)
สกุลเข็ม (Ascocentrum) เป็นกล้วยไม้สกุลหนึ่งตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2456 ชื่อสกุลมาจากรากศัพท์ภาษากรีก ascos แปลว่าถุง และ kentron แปลว่าเดือย หมายถึงลักษณะของเดือยดอกที่เป็นรูปถุง พบตั้งแต่เทือกเขาหิมาลัยจนถึงเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก พบในไทย 4 ชนิด
ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา
ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนา หรือนายปิยะพงษ์ สอแสวง เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ที่ จังหวัดร้อยเอ็ด เสียชีวิตเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 21 ปี สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 14) แพ้ 3
ประวัติ
ฟ้าเพชรน้อยเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2547 ชนะน็อค ยอดแสนเชิง ส.สกุลชัย ยกแรก จากนั้นจึงได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลก เมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน จอห์น เร วีราโน ได้ครองแชมป์ และขึ้นชกป้องกันตำแหน่งได้ถึง 8 ครั้ง จนเริ่มมีปัญหาเรื่องน้ำหนักตัว จนมาเสียแชมป์ให้ ลิโต ซิสนอริโต โดยแพ้น็อคในยกที่ 5 เมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 หลังจากเสียแชมป์ ฟ้าเพชรน้อยกลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2550 โดยไปชกที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน โทโมโนบุ ชิมิสึ (ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก) กลับมาชกชนะในไทยอีก 2 ครั้ง ก็ได้ไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนไดกิ คาเมดะ(ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสมาคมมวยโลก) ทำให้ได้รับการสนับสนุนให้ชิงแชมปืโลกเยาวชนเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวทของสภามวยโลกเมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค ดรากอน เช็ง ยก 3 ได้กลับมาครองแชมป์อีกครั้ง หลังจาก ฟ้าเพชรน้อยป้องกันตำแหน่งได้เพียง 3 ครั้ง ฟ้าเพชรน้อยครบกำหนดเกณฑ์ทหารต้องไปเป็นทหารเกณฑ์ จึงหยุดชกไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่ในขณะที่ต้นสังกัดกำลังดำเนินการขอตัวฟ้าเพชรน้อยออกมาชกป้องกันแชมป์ ฟ้าเพชรน้อยก็ประสบอุบัติเหตุ ขี่มอเตอร์ไซค์ ฮอนด้า ซี 50 ชนต้นไม้เสียชีวิตเมื่อตอนกลางคืนที่บ้านทรายขาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ขณะมุ่งหน้ากลับบ้านที่บ้านนาทม อำเภอเสลภูมิ เสียชีวิตไปเสียก่อนด้วยวัยเพียง 20 ปี
กอปร กฤตยากีรณ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ กอปร กฤตยากีรณ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน เป็นอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (นายพิเชฐ ดุรงคเวโรจน์) เป็นอุปนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นรองประธานกรรมการบริษัท นำสินประกันภัย จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กอปร กฤตยากีรณ เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2482 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาฟิสิกส์ จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2505 ระดับปริญญาโท และปริญญาเอก สาขาฟิสิกส์เช่นเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กอปร กฤตยากีรณ เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านวิทยาศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการองค์การซิมิโอ ในปี พ.ศ. 2517-2520 เป็นผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) ระหว่างปี พ.ศ. 2528-2532 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.49)
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอุปนายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นที่ปรึกษาสำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) และเป็นคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ในปี พ.ศ. 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
Aradophagus
Aradophagus เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Platygastridae.
สกุลมีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เฮอร์แปงไจนา
เฮอร์แปงไจนา (herpangina) เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่งทำให้ผู้ป่วยมีแผลในปาก แผลเหล่านี้เกิดจากการติดเชื้อไวรัสในกลุ่มไวรัสคอกซากีและมีอาการเจ็บ ส่วนใหญ่มักเกิดจากคอกซากีไวรัสชนิดเอ (บางครั้งถูกเรียกว่า ไวรัสเฮอร์แปงไจนา เนื่องจากทำให้เกิดโรคนี้เป็นสำคัญ) เชื้ออื่นที่อาจเป็นสาเหตุได้เช่น คอกซากีไวรัสชนิดบี และเอโคไวรัส เป็นต้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเด็ก บางครั้งอาจพบในวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ก็ได้
การรักษา
ส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 1 สัปดาห์ การรักษาจึงมีเพียงการบรรเทาอาการ, ไม่มียาฆ่าเชื้อที่จำเพาะต่อเชื้อก่อโรคในโรคนี้
โฟร์เพลย์ (แก้ความกำกวม)
โฟร์เพลย์ อาจหมายถึง
คีตกวี
คีตกวี (composer; compōnō) เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
คำว่า คีตกวี ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า ดุริยกวี แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น
คีตกวี อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า คีตกวีเช่นกัน
โดยทั่วไปเราจะรู้จัก คีตกวี ในฐานะที่เป็น นักแสดงดนตรี แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ
โฟร์เพลย์
วงโฟร์เพลย์มีผลงานทั้งสิ้น 14 อัลบั้ม ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงทั้งในอันดับบนชาร์ตอาร์แอนด์บี ป็อป และคอนเทมโพรารีแจ๊ส และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี
พ.ศ. 1447
พุทธศักราช 1447 ใกล้เคียงกับ
เกา
เกา (Gau) เป็นคำในภาษาเยอรมันสำหรับใช้เรียกเขตการปกครองภายในประเทศ คำดังกล่าวใช้ในยุคกลาง ซึ่งเป็นการนำมาจากการปกครองที่เรียกว่า "ไชร์" ของอังกฤษ ต่อมา คำนี้ได้ถูกนำมาใช้อีกครั้งหนึ่งในสมัยนาซีเยอรมนี
อาสนวิหารแวซง
อาสนวิหารแวซง (Cathédrale de Vaison) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระเมืองนาซาเร็ธแห่งแวซง (Cathédrale Notre-Dame-de-Nazareth de Vaison) เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชและอดีตอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิก เป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแวซงจนกระทั่งถูกยุบรวมเข้ากับอัครมุขมณฑลอาวีญงตั้งแต่ ค.ศ. 1801 ตั้งอยู่ที่เมืองแวซง-ลา-รอแมน จังหวัดโวกลูซ แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารี
ในอดีตอาสนวิหารเคยเป็นศูนย์กลางของเมืองเก่าตั้งแต่สมัยยุคกลาง (ซึ่งไม่เหลือร่อยรอยในปัจจุบัน) สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ตามผังแบบบาซิลิกา ซึ่งได้มีการบูรณะต่อเติมในอีกในช่วงหนึ่งร้อยปีต่อมา รูปเแบบทางสถาปัตยกรรมของอาสนวิหารแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์แบบพรอว็องส์ที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งในปัจจุบัน
เรดิโอฟิลิปปินส์เน็ตเวิร์ก
เรดิโอฟิลิปปินส์เน็ตเวิร์ก (Radio Philippines Network) หรือ ซีเอ็นเอ็นฟิลิปปินส์ (CNN Philippines) ในปัจจุบัน เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์ ดำเนินการภายใต้รัฐบาลฟิลิปปินส์ และ ไนน์มีเดียคอร์ปอเรชั่น รายการที่ออกอากาศเน้นรายการกีฬาเป็นหลัก แต่มีรายการประเภทอื่นออกอากาศด้วย สำหรับสถานีฯมีรายการข่าว "นิวส์วอทซ์" เป็นตัวชูโรงจนถึงปี ค.ศ. 2012
อาร์พีเอ็นก่อตั้งขื้นในปี ค.ศ. 1960 และเรี่มออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 ผ่านทางช่องที่ 9 ในเมืองเมโทรมะนิลา และช่องที่ 12 ในเมืองบาเกียว โดยเป็นสถานีโทรทัศน์แห่งแรกในประเทศฟิลิปปินส์ที่ออกอากาศในระบบภาพสีทั้งหมด, หลังจากการประกาศกฎอัยการศึกในปี ค.ศ. 1972 ในสมัยของประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส อาร์พีเอ็นเป็นเครือข่ายโทรทัศน์แห่งเดียวในขณะนั้นที่ไม่ปิดกั้นการออกอากาศทั้งหมด, อาร์พีเอ็นยังเป็นหนึ่งในเครือข่ายโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์ที่ถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกด้วย
โลโก้
โลโก้ของสถานี เดิมเป็น สี่เหลี่ยมจตุรัสสีแดง มีตัวอักษร RPN สีขาว ซึ่งใช้มานาน ในปี ค.ศ. 2008 สถานีมีความคิดจะทำตราสัญลักษณ์ "ซีเอส 9" เพื่อจะให้คู่กับโลโก้เดิม (เนื่องจากเปลี่ยนเป็นโซล่าร์ทีวี สัญลักษณ์ดังกล่าวจึงใช้จนถึงปี ค.ศ. 2009)
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร (Lords Temporal) เป็นสมาชิกในสภาขุนนางซึ่งเป็นสภาสูงในรัฐสภาสหราชอาณาจักร โดยคำเรียกนั้นใช้แตกต่างกันตามประเภทของสมาชิกฝ่ายอาณาจักรอันประกอบด้วย ขุนนางสืบตระกูล (hereditary peers) และขุนนางตลอดชีพ (life peers) ซึ่งถึงแม้ว่าสิทธิในบรรดาศักดิ์สืบตระกูลในสภาสามัญชนจะถูกยกเลิกไปเหลือเพียงแค่เก้าสิบสองบรรดาศักดิ์ตามพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 กับอีกฝ่ายคือฝ่ายศาสนจักรซึ่งเป็นสมาชิกโดยตำแหน่งมุขนายกในคริสตจักรอังกฤษ
ความเป็นมา
สมาชิกภาพในขุนนางฝ่ายอาณาจักรในอดีตเคยให้แก่ขุนนางสืบตระกูลทุกคนยกเว้นในบรรดาศักดิ์ไอร์แลนด์ โดยภายหลังจากพระราชบัญญัติสภาขุนนาง ค.ศ. 1999 สมาชิกภาพในสภาขุนนางนั้นถูกจำกัดเพียงแค่ขุนนางสืบตระกูล 92 คน ตั้งแต่ค.ศ. 2020 ไม่มีรายใดที่เป็นสตรีเลย เนื่องจากบรรดาศักดิ์สืบตระกูลนั้นส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดสงวนไว้ให้สืบทอดโดยทายาทบุรุษเท่านั้น
แฌเฟร์ซง จี โอลีเวย์รา กัลเวา
แฌเฟร์ซง มีชื่อเต็มว่า แฌเฟร์ซง จี โอลีเวย์รา กัลเวา (Jefferson de Oliveira Galvão) เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1983 ที่ประเทศบราซิล เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลบอตาโฟกูในบราซีเลย์รู เซรีเอ อา ประเทศบราซิล เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลตรับซอนสปอร์ในซือเปร์ลีกของตุรกี
ขุนนางฝ่ายอาณาจักร
องค์ประกอบ
ขุนนางฝ่ายอาณาจักรประกอบด้วยขุนนางสืบตระกูลเพียงจำนวนน้อยและขุนนางตลอดชีพเป็นจำนวนมากกว่า
ขุนนางสืบตระกูล
ขุนนางสืบตระกูลในอดีตนั้นรวมถึงขุนนางที่มีบรรดาศักดิ์สืบตระกูลจำนวนหลายร้อยคน (โดยรวมถึงบรรดาศักดิ์อังกฤษและขุนนางรัฐสภาของสกอตแลนด์) โดยบรรดาศักดิ์เหล่านี้ได้รับการสถาปนาโดยพระมหากษัตริย์เท่านั้นและในสมัยปัจจุบันนั้นมักจะกระทำภายใต้คำเสนอแนะจากนายกรัฐมนตรี
ผู้ครองบรรดาศักดิ์สกอตและไอริชนั้นไม่ใช่ทุกคนได้รับอนุญาตในการเป็นสมาชิกสภาขุนนาง เมื่อสกอตแลนด์ได้เข้าร่วมกับอังกฤษเพื่อก่อตั้งเป็นบริเตนใหญ่ขึ้นในปีค.ศ. 1707 ได้บัญญัติให้ขุนนางสืบตระกูลแห่งสกอตแลนด์สามารถเลือกตัวแทนขุนนางเพียง 16 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนาง โดยกรณีเดียวกันกับไอร์แลนด์เมื่อคราวที่รวมกับบริเตนใหญ่เข้าเป็นสหราชอาณาจักรในปีค.ศ. 1801 ขุนนางไอริชสามารถเลือกผู้แทนเพียง 28 คนเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางโดยมีสมาชิกตลอดชีพ โดยการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางไอริชสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1922 เมื่อไอร์แลนด์ส่วนใหญ่ได้แยกตัวเป็นประเทศเอกราช และการเลือกตั้งผู้แทนขุนนางสกอตสิ้นสุดลงตามพระราชบัญญัติบรรดาศักดิ์ ค.ศ. 1963 ซึ่งบัญญัติให้ขุนนางสกอตทั้งหมดเข้าเป็นสมาชิกสภาขุนนางได้
ภายหลังจากการปฏิรูปในปีค.ศ. 1999 นั้นเหลือเพียงแค่ 92 บรรดาศักดิ์เท่านั้นที่เป็นขุนนางฝ่ายอาณาจักร โดยประกอบด้วย สมุหพระราชวัง (Lord Great Chamberlain) และเอิร์ลมาร์แชล (Earl Marshal) กับอีก 90 คนซึ่งมาจากการสรรหาโดยทั้งสภาขุนนางจำนวน 15 คน และอีก 75 คนมาจากการสรรหาโดยเหล่าขุนนางสืบตระกูลด้วยกันเองแบ่งตามสังกัดพรรคการเมือง
พ.ศ. 1448
พุทธศักราช 1448 ใกล้เคียงกับ
เอเฟรน ตอร์เรส
เอเฟรน ตอร์เรส (Efren Torres) อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 มีสถิติการชกทั้งหมด 62 ครั้ง ชนะ 52 (น็อค 34) เสมอ 1 แพ้ 9 มีฉายาเป็นภาษาสเปนว่า "Alacrán" (อะลากรัน) แปลว่า "แมงป่อง" ซึ่งแฟนมวยชาวไทยเรียกว่า ไอ้แมงป่อง
เอฟเฟรน ตอร์เรส เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ ค.ศ. 1961 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อชกชนะชาติชาย เชี่ยวน้อย แต่ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์คืนให้ชาติชายไปเมื่อ ค.ศ. 1970 ตอร์เรสเลิกชกมวยเมื่อ ค.ศ. 1972 ต่อมาได้รับการเสนอชื่อให้เข้ามาอยู่ในหอเกียรติยศของนักมวยเมื่อ ค.ศ. 2007 และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 2010
การแทนจำนวนมีเครื่องหมาย
การแทนจำนวนมีเครื่องหมาย (Signed number representations) เป็นวิธีการแทนจำนวนที่อาจติดลบได้ในหน่วยความจำ เพื่อให้สะดวกต่อการนำมาดำเนินการต่าง ๆ และมีประสิทธิภาพ วิธีการโดยทั่วไปคือแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน โดยในส่วนแรกนั้นจะเป็นส่วนที่เรียกว่า Magnitude หรือค่าขนาดของบิตตัวเลข มีตำแหน่งอยู่ที่สามนับจากขวา และส่วนที่สองจะเรียกว่า Signed Bit หรือค่าขนาดหนึ่งบิตแทนเครื่องหมายบวกหรือลบ หรือเรียกสั้นๆ ว่าบิตเครื่องหมาย โดยที่บิตเครื่องหมายนี้จะมีค่าเป็นบิตสูงสุด มีตำแหน่งอยู่หน้าสุด ดังนั้นในตัวเลขดิจิตอลหนึ่งตัวสามารถที่จะแทนได้ทั้งค่าบวก และค่าลบ ซึ่งถ้าบิตเครื่องหมายเป็น 0 ค่าของบิตสูงสุดจะมีค่าเป็นบวก แต่ถ้าบิตเครื่องหมายเป็น 1 ค่าของบิตสูงสุดจะมีค่าเป็นลบ ไม่ว่าบิตเครื่องหมายจะเป็น 0 หรือ 1 ก็ตามค่าขนาดของบิตจะเหมือนเดิม ดังตัวอย่างต่อไปนี้
ส่วนเติมเต็มหนึ่ง
ส่วนเติมเต็มหนึ่ง (1’s Complement) เป็นการเปลี่ยนค่าสถานะของบิตเครื่องหมาย คือถ้าบิตเครื่องหมายเป็น 1 ให้เปลี่ยนเป็น 0 และถ้าบิตเครื่องหมายเป็น 0 ให้เปลี่ยนเป็น 1 โดยที่จะทำการเปลี่ยนสถานะทุกบิตกลับกันทั้งหมด ตามตัวอย่างต่อไปนี้
ส่วนเติมเต็มสอง
ส่วนเติมเต็มสอง (2’s Complement System) เป็นเหมือนกับส่วนเติมเต็มหนึ่ง แต่หลังจากได้ผลลัพธ์มาแล้วให้บวกค่าเพิ่มเข้าไปอีก 1 การทำเช่นนี้เป็นการปรับปรุงเพิ่มเติมต่อจากส่วนเติมเต็มหนึ่งเพื่อให้มีค่า 0 เพียงแค่ค่าเดียว และทำให้ไม่ต้องเพิ่มค่าบิตที่ล้นกลับเข้าไปเหมือนที่ต้องทำในการทำส่วนเติมเต็มหนึ่ง ระบบส่วนเติมเต็มสองสามารถทำได้โดยถ้าเป็นเลขบวกไม่ต้องเปลี่ยนค่าสถานะของบิตเครื่องหมาย แต่ถ้าเป็นเลขลบ ให้ทำการกลับค่าโดยการทำส่วนเติมเต็มหนึ่งทุกบิต และบวก 1 เสมอตามตัวอย่างต่อไปนี้
ตารางเปรียบเทียบ
ตารางต่อไปนี้แสดงจำนวนเต็มบวกและลบที่สามารถแทนได้ในระบบ 4 บิตแบบต่าง ๆ
ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด
ลูกบ้าเที่ยวล่าสุด เป็น ภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2536 กำกับภาพยนตร์โดย อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ อำนวยการสร้างโดยบริษัท ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ภาพยนตร์นำเสนอด้วยแนวทางตลก เนื้อหาพูดถึงความกล้าในการทำสิ่งที่ถูกต้อง การใช้เวลาในชีวิตอย่างมีค่า และสะท้อนภาพสังคมที่ผู้คนมักจำยอมกับความเลวร้ายที่คุ้นเคย
นำแสดงโดย สัญญา คุณากร, อังคณา ทิมดี, ชไมพร สิทธิวรนันท์ , กลศ อัทธเสรี , อรุณ ภาวิไล , จรัสพงษ์ สุรัสวดี
เพลงประกอบภาพยนตร์
"แล้วก็คุ้นกันไปเอง" ร้องโดย วัชระ ปานเอี่ยม, เนื้อร้อง : อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์. ทำนอง-เรียบเรียง : เพชร มาร์
"วันพรุ่งนี้" ร้องโดย อังคณา ทิมดี, เนื้อร้อง-ทำนอง : อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ , เรียบเรียง : เพชร มาร์
รางวัลที่ได้รับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัล ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม , บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และลำดับภาพยอดเยี่ยม จากชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี 2536 และได้รับการขึ้นทะเบียน มรดกภาพยนตร์ของชาติ ในปี 2562
ใหญ่ผ่าใหญ่
เนื้อเรื่อง
ในปี ค.ศ. 1911 ระหว่างการปฏิวัติซินไฮ่ ดร.ซุน ยัดเซ็น (เจ้า เหวินเซวียน) ศัลยแพทย์หนุ่มผู้นำการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ต้องหนีไปอยู่ยังสหรัฐอเมริกา แต่ในประเทศจีน หวงซิง (เฉินหลง) ตัวแทนและเพื่อนสนิทของเขายังคงดำเนินการนำการต่อสู้อยู่ โดยต้องผูกสัมพันธ์กับ สวี จงฮั่น (หลี่ ปิงปิง) สมาชิกพรรคถงเหมิงฮุ่ย สาวผู้อุทิศตนให้เต็มที่กับการปฏิวัติ ทั้งสองต้องแสร้งทำเป็นสามี-ภริยากัน แม้นทั้งคู่จะผูกพันกันก็ตาม แต่ก็มิอาจแสดงออกได้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้น มีวีรชนผู้กล้าที่เสียชีวิตมากมายให้กับการปฏิวัตินองเลือดครั้งนี้
เบื้องหลัง
1911 เป็นภาพยนตร์ทุนสร้างสูงและสร้างโดยบริษัทผลิตภาพยนตร์มากมาย เป็นภาพยนตร์ประวัติศาสตร์จีนที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของชาติจีนโดยเฉพาะในช่วงของการสร้างชาติ เหมือนเช่นภาพยนตร์หลายเรื่องที่มีเนื้อหาเดียวกันก่อนหน้านี้ อาทิ The Founding of a Republic และBodyguards and Assassins ในปี ค.ศ. 2009 ที่มีนักแสดงชั้นนำเชื้อสายจีนร่วมแสดงมากมาย
ในเรื่องนี้ นับเป็นผลงานที่เฉินหลงตั้งใจมากที่จะผลิตและมีส่วนร่วมเนื่องจากเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 100 ในชีวิตการแสดงของเฉินหลงและถือว่าตรงกับวาระครบรอบ 100 ปี ของการปฏิวัติชิงไห่ หรือการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิง ปิดระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่มาอย่างยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยสิ้นเชิง
โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เฉินหลงได้เป็นทั้งผู้อำนวยการแสดงและกำกับการแสดงเอง ร่วมกับ จาง ลี่ โดยใช้ทุนสร้างกว่า 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (900 ล้านบาท) และถ่ายทำโดยสร้างเมืองใหม่ขึ้นมาทั้งหมดที่เหมืองถ่านหินแห่งชาติฟูซิน ที่เมืองฟูซิน มณฑลเหลียวหนิง ซึ่งใช้เป็นฉากสมรภูมิรบ ซึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย
ภาพยนตร์ได้เข้าฉายปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ครั้งที่ 24 แต่ว่าในการฉายจริงแล้วได้มีการตัดฉากเลิฟซีนระหว่างเฉินหลงและหลี่ ปิงปิง ออกไปทั้งหมด โดยทั้งนี้เป็นความตั้งใจเองของทีมงานสร้างและตัวเฉินหลงเพื่อให้เหมาะสมกับภาพยนตร์ประวัติศาสตร์และในฉบับดีวีดีก็จะไม่มีฉากนี้ด้วยเช่นกัน
Idiotypa
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พ.ศ. 1449
พุทธศักราช 1449 ใกล้เคียงกับ
อุทยานแห่งชาติตาอี
อุทยานแห่งชาติตาอี (Parc national de Taï) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโกตดิวัวร์ ใกล้เขตแดนประเทศไลบีเรีย เป็นป่าดึกดำบรรพ์สุดท้ายแห่งหนึ่งในแอฟริกาตะวันตก มีเนื้อที่ประมาณ 3,400 ตารางกิโลเมตร มีพืชพรรณท้องถิ่นมากมาย รวมทั้งสัตว์นานาชนิด เช่น ฮิปโปโปเตมัสแคระ และลิ่น ซึ่งเป็นสัตว์หายาก
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 2
ตลอดขั้นตอนการดำเนินการเก็บรวบรวมคะแนนจากผู้มีสิทธิลงคะแนนดำเนินการโดย บริษัท จีเอฟเค มาร์เก็ตไว้ส์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทวิจัยการตลาดชั้นนำ และได้รับการตรวจสอบจาก PwC ประเทศไทย ซึ่งเป็นบริษัทที่มีประสบการณ์ในงานประกาศผลรางวัลในระดับนานาชาติ อาทิ รางวัล Academy Awards โดยผลการลงคะแนนจะถูกเก็บรักษาเป็นความลับสูงสุด
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2553 ประกาศผลในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ณ หอประชุมกองทัพเรือ กรุงเทพมหานคร ถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 เวลา 18.00 - 20.00 น. โดยปีนี้ได้ วุฒิธร มิลินทจินดา และ สุริวิภา กุลตังวัฒนา มาเป็นพิธีกร
รายชื่อเรียงตามลำดับในเว็บไซต์รางวัลนาฏราช ผู้ได้รับรางวัลเน้นตัวหนา
รายชื่อผู้เข้าชิง
ละครทั้ง 25 เรื่องต่อไปนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 2
รายชื่อผู้ชนะ
ละครทั้ง 6 เรื่องต่อไปนี้ได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 2
ผักบุ้งไทย
ผักบุ้งไทย เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Ipomoea aquatica พบได้บริเวณแม่น้ำลำคลองเพราะเจริญเติบโตในน้ำได้ดีกว่าบนดิน มักสานตัวเป็นกลุ่มและลอยตัวบนผิวน้ำ ชูส่วนยอดหรือบริเวณสีเขียวเพื่อสังเคราะห์แสง โดยทั่วไปแล้วผักบุ้งไทยได้รับความนิยมในการนำมาประกอบอาหารน้อยกว่าผักบุ้งจีน เพราะลำต้นมีความแข็งมากกว่าและนิยมนำมาประกอบอาหารบางประเภทเท่านั้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ผักบุ้งไทย มีชื่อเรียกที่หลากหลาย ชาวตะวันตกเรียกผักบุ้งไทยว่าผักขมแม่น้ำ (river spinach) และมอนิ่งกลอรี่น้ำ (water morning glory) ขึ้นอยู่กับบุคคล ถิ่นกำเนิดของผักบุ้งไทยอยู่ในเขตร้อน ผักบุ้งไทยเป็นไม้ล้มลุกที่อาศัยอยู่ในน้ำหรือในดินที่มีความชื้นแฉะมากๆ ลำต้นกลวงสีเขียวเพราะต้องใช้ในการสังเคราะห์แสงร่วมกับใบ และมีข้อปล้องชัดเจนและมีรากงอกออกมาตามข้อปล้องต่างๆ (ที่ลำต้นกลวงเพื่อให้ลอยน้ำได้) เมล็ดพันธุ์มีสีดำลักษณะกลม มีใบเดี่ยวสีเขียวคล้ายหัวลูกศรเรียวยาวและฐานใบเว้าเป็นรูปหัวใจยาว 3-15 เซนติเมตร กว้าง 3-9 เซนติเมตร ดอกมีลักษณะเป็นช่อดอกลักษณะทรงระฆังต่างจากผักบุ้งจีน ที่เป็นทรงกรวย โดยออกตามซอกใบ กลีบดอกมีหลายสี ได้แก่ สีขาว สีม่วงแดง และสีชมพูกลีบม่วง การขยายพันธุ์สามารถนำเมล็ดพันธุ์ไปปลูกหรือแยกกิ่งแก่ไปปักชำได้เช่นเดียวกัน
พ.ศ. 1450
พุทธศักราช 1450 ใกล้เคียงกับ
เขาเปาจีอาซูการ์
เขาเปาจีอาซูการ์ (Morro do Pão de Açúcar) เป็นยอดเขาที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล บนคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในปากอ่าวกวานาบารา เขานี้มีความสูง 395 เมตร (1,296 ฟุต) เหนืออ่าวจอดเรือ
เปาจีอาซูการ์เป็นหนึ่งในบรรดาภูเขาหินแกรนิตและภูเขาควอตซ์ที่ตั้งตระหง่านเหนือพื้นที่ริมน้ำรอบเมืองรีโอเดจาเนโร ในทางธรณีวิทยาถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหินโผล่สูงชันที่เรียกว่าเขาโดด (bornhardt) กล่าวกันว่าเขาลูกนี้ได้ชื่อว่า เปาจีอาซูการ์ เนื่องจากมีรูปทรงคล้ายคลึงกับก้อนน้ำตาลทรงกรวยที่ผลิตขายกันในอดีต เปาจีอาซูการ์เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากกระเช้าลอยฟ้าและทิวทัศนียภาพของเมืองและอื่น ๆ
เปาจีอาซูการ์อยู่ในเขตอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติเขาเปาจีอาซูการ์และเขาอูร์กาซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2549 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกที่ยูเนสโกขึ้นทะเบียนใน พ.ศ. 2555
ปะการัง
ปะการัง หรือ กะรัง เป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในทะเล จัดอยู่ในชั้นแอนโธซัวและจัดเป็นพวกดอกไม้ทะเล มีขนาดเล็กเรียกว่าโพลิฟ แต่จะอาศัยรวมกันอยู่เป็นโคโลนีที่ประกอบไปด้วยโพลิฟเดี่ยว ๆ จำนวนมาก เป็นกลุ่มที่สร้างแนวปะการังที่สำคัญพบในทะเลเขตร้อนที่สามารถดึงสารแคลเซียมคาร์บอเนตจากน้ำทะเลมาสร้างเป็นโครงสร้างแข็งเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยได้
หัวของปะการังหนึ่ง ๆ โดยปกติจะสังเกตเห็นเป็นสิ่งมีชีวิตเดี่ยว ๆ อันหนึ่ง แต่ที่จริงนั้นมันประกอบขึ้นมาจากสิ่งมีชีวิตเดี่ยวๆขนาดเล็กนับเป็นพัน ๆ โพลิฟโดยในทางพันธุ์ศาสตร์แล้วจะเป็นโพลิฟชนิดพันธุ์เดียวกันทั้งหมด โพลิฟจะสร้างโครงสร้างแข็งที่มีลักษณะเฉพาะของปะการังแต่ละชนิด หัวของปะการังหนึ่ง ๆ มีการเจริญเติบโตโดยการสืบพันธุ์แบบไม่ใช้เพศของโพลิฟเดี่ยว ๆ แต่ปะการังก็สามารถสืบพันธุ์ออกลูกหลานโดยการใช้เพศกับปะการังชนิดเดียวกันด้วยการปล่อยเซลล์สืบพันธุ์พร้อม ๆ กันตลอดหนึ่งคืนหรือหลาย ๆ คืนในช่วงเดือนเพ็ญ
แม้ว่าปะการังจะสามารถจับปลาและสัตว์เล็ก ๆ ขนาดแพลงตอนได้โดยใช้เข็มพิษ (เนมาโตซิสต์) ที่อยู่บนหนวดของมัน แต่ส่วนใหญ่แล้วปะการังจะได้รับสารอาหารจากสาหร่ายเซลล์เดียวที่สังเคราะห์แสงได้ที่เรียกว่าซูแซนทาลา นั่นทำให้ปะการังทั้งหลายมีการดำรงชีวิตที่ขึ้นตรงต่อแสงอาทิตย์และจะเจริญเติบโตได้ในน้ำทะเลใสตื้น ๆ โดยปรกติแล้วจะอาศัยอยู่บริเวณที่มีความลึกน้อยกว่า 60 m ปะการังเหล่านี้ถือว่าเป็นผู้สร้างโครงสร้างทางกายภาพของแนวปะการังที่พัฒนาขึ้นมาในทะเลเขตร้อนและเขตกึ่งร้อนอย่างเช่นเกรตแบริเออร์รีฟบริเวณนอกชายฝั่งของรัฐควีนส์แลนด์ของประเทศออสเตรเลีย แต่ก็มีปะการังบางชนิดที่ดำรงชีวิตอยู่ได้โดยไม่เกี่ยวข้องกับสาหร่ายเนื่องจากอยู่ในทะเลลึกอย่างในมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิก เช่น ปะการังสกุล “โลเฟเลีย” ที่อยู่ได้ในน้ำเย็นๆที่ระดับความลึกได้มากถึง 3300 m ตัวอย่างของปะการังเหล่านี้สามารถพบได้ที่ดาร์วินมาวด์ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเคพแวร็ธในสก๊อตแลนด์ และยังพบได้บริเวณนอกชายฝั่งรัฐวอชิงตันและที่หมู่เกาะอะลูเชียนของอะแลสกา
กายวิภาคศาสตร์
หัวปะการังดูเหมือนจะเป็นสิ่งมีชีวิตเดี่ยว ๆ แต่ที่แท้จริงแล้วมันประกอบไปด้วยโพลิฟเดี่ยว ๆ มากมาย โพลิฟเป็นเนื้อเยื่ออ่อนของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ที่กินสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่หลากหลายเป็นอาหารจำพวกแพลงตอนขนาดเล็กจนไปถึงปลาตัวเล็ก ๆ
ปรกติแล้วโพลิฟจะมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่กี่มิลลิเมตร ด้านนอกเป็นชั้นผนังอีพิเธลเลียม ส่วนด้านในเป็นเนื้อเยื่อคล้ายวุ้นที่รู้จักกันว่าเมโซกลี โพลิฟมีสมมาตรรัศมีและมีหนวดโดยรอบช่องปากที่อยู่ตรงกลางที่เปิดต่อเนื่องไปที่กระเพาะอาหารหรือซีเลนเทอรอนไปยังที่อาหารถูกย่อยและปล่อยของเสีย
กระเพาะอาหารติดอยู่ที่ฐานของโพลิฟบริเวณที่ซึ่งผนังชั้นนอก (อีพิเธลเลียม) สร้างโครงสร้างแข็งภายนอกขึ้นมาอันหนึ่งเรียกว่าแผ่นฐานรอง (แคลลิเคิล) (L. ถ้วยเล็ก ๆ) ซึ่งเกิดจากวงแหวนเนื้อปูนหนาๆมีสันตามแนวรัศมีรองรับอยู่ 6 สัน โครงสร้างนี้มีการเติบโตขึ้นไปในแนวดิ่งเข้าไปยังฐานรองของโพลิฟ เมื่อโพลิฟทั้งหลายตกอยู่ในสภาพที่เครียดก็จะเกิดการหดตัวเป็นคาริกซ์ เพื่อที่จะได้ไม่มีส่วนใด ๆ โผล่ขึ้นมาเหนือแท่นโครงสร้างแข็งอันเป็นการป้องกันโพลิบทั้งหลายจากเหล่านักล่า (Barnes, R.D., 1987; Sumich, 1996). โพลิฟจะเจริญเติบโตขึ้นโดยการขยายตัวของกลีบห่อหุ้มในแนวดิ่งซึ่งบางครั้งก็ถูกกั้นด้วยแผ่นผนังเกิดเป็นแผ่นฐานอันใหม่ที่สูงกว่า การขยายตัวนี้เกิดขึ้นหลาย ๆ รุ่นทำให้เกิดโครงสร้างเนื้อปูนขนาดใหญ่ของปะการังและแนวปะการังทั้งหลาย
การเกิดโครงสร้างแข็งเนื้อปูนด้านนอกเกิดจากการตกสะสมตัวของแร่อะราโกไนต์ โดยโพลิฟทำหน้าที่จับไอออนของแคลเซี่ยมจากน้ำทะเลให้ทำปฏิกิริยากับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากสาหร่าย อัตราการตกสะสมตัวมีความแปรผันอย่างมากในระหว่างชนิดพันธุ์และสภาพสิ่งแวดล้อมรอบข้างที่อาจจะมากถึง 10 กรัม/ตารางเมตรของโพลิฟ/วัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับแสงสว่าง กล่าวคือในช่วงกลางคืนจะผลิตได้เพียงประมาณร้อยละ 90 ต่ำกว่าการผลิตในช่วงกลางวัน
หนวดทั้งหลายของโพลิฟจะทำการจับเหยื่อโดยการใช้เซลล์ที่ทำให้เกิดอาการระคายเคืองแสบร้อนที่เรียกว่าเข็มพิษ มีเซลล์หลายชนิดที่พัฒนาขึ้นมาเพื่อการจับเหยื่อและทำให้เหยื่อสลบอย่างเช่นแพลงตอนด้วยการพ่นพิษอย่างเร็วมากเมื่อมีสิ่งเข้าไปสัมผัส พิษเหล่านี้ปรกติจะมีฤทธิ์อ่อน ๆ แต่ถ้าเป็นปะการังไฟแล้วจะมีผลต่อมนุษย์มากพอควร เข็มพิษลักษณะนี้ก็พบได้ในแมงกระพุนและดอกไม้ทะเล สารพิษที่ฉีดโดยเข็มพิษจะทำให้เหยื่อสลบหรือตายซึ่งก็จะตกเข้าไปในกระเพาของโพลิฟด้วยการช่วยของหนวดผ่านแถบของอีพิเธเลียมที่หดตัวได้เรียกว่าคอหอย
โพลิฟทั้งหลายถูกต่อเชื่อมโยงใยโดยระบบท่อแกสโตรวาสคิวล่าที่พัฒนาขึ้นมาอย่างดีและมีความสลับซับซ้อนที่ทำให้โพลิบต่าง ๆ มีการใช้อาหารและการพึ่งพาอาศัยร่วมกันได้ ในปะการังอ่อนระบบท่อเหล่านี้มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 50-500 ไมครอน ที่ยอมให้เกิดการส่งผ่านทั้งการสันดาปและส่วนประกอบของเซลล์
การสืบพันธุ์
ปะการังมีการแพร่พันธุ์ขยายถิ่นอาศัยของตนออกไปหลากหลายวิธี โดยมีสองวิธีการหลัก ๆ คือการใช้เพศและการไม่ใช้เพศ การสืบพันธุ์แบบใช้เพศเป็นไปได้ทั้งชนิดแยกเพศ (โกโนโชริสม์) และชนิดที่มีทั้งสองเพศในตัวเดียวกัน (เฮอร์มาโพรดิติสม์) โดยปะการังทั้งสองชนิดดังกล่าวสามารถทำให้เกิดการสืบพันธุ์ทั้งแบบใช้เพศและแบบไม่ใช้เพศก็ได้
การสืบพันธุ์แบบใช้เพศ
ส่วนใหญ่แล้วปะการังจะสืบพันธุ์แบบใช้เพศ โดยประมาณแล้วร้อยละ 25 จะเป็นปะการังที่สร้างแนวปะการังที่โคโลนีหนึ่งๆจะประกอบไปด้วยเพศเดี่ยว ส่วนที่เหลือจะเป็นโคโลนีชนิดที่มีสองเพศ ประมาณร้อยละ 75 ของปะการังชนิดที่สร้างแนวปะการังที่ตัวอ่อนเกิดจากการปฏิสนธิภายนอกโคโลนีแม่ โดยการปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ (ไข่และสเปิร์ม) ออกไปสู่มวลน้ำทะเลแพร่กระจายไปได้ระยะทางไกล ๆ เมื่อเซลล์สืบพันธุ์หลอมรวมกันในระหว่างการปฏิสนธิจะเกิดเป็นตัวอ่อนขนาดจิ๋วที่เรียกว่าพลานูลาซึ่งปรกติแล้วจะเป็นรูปวงรีและมีสีชมพู ในปีหนึ่งๆโคโลนีของปะการังขนาดย่อมๆสามารถจะสร้างตัวอ่อนเหล่านี้ได้หลายพันตัวที่มากเพียงพอที่มีโอกาสจะเกิดเป็นโคโลนีใหม่เพิ่มขึ้นสักหนึ่งโคโลนี ตัวอ่อนปะการังหนึ่ง ๆ จะว่ายน้ำไปหาแสงสว่างที่บริเวณผิวน้ำแล้วลอยไปตามกระแสน้ำและเจริญเติบโตในช่วงระยะเวลาหนึ่งจึงว่ายน้ำกลับลงไปหาพื้นผิวที่มันสามารถเกาะยึดและสร้างโคโลนีใหม่ได้ กระบวนการนี้มีหลายขั้นตอนและมีอัตราการล้มเหลวสูง กล่าวคือเซลล์สืบพันธุ์นับเป็นล้าน ๆ ที่โคโลนีหนึ่ง ๆ ปล่อยออกไปจะมีโอกาสรอดเกิดเป็นโคโลนีใหม่ ๆ ได้เพียง 2 หรือ 3 โคโลนีเท่านั้น ช่วงระยะเวลาตั้งแต่วางไข่ไปจนถึงเกิดเป็นโคโลนีใหม่นี้ปรกติแล้วจะใช้ระยะเวลาประมาณ 2 หรือ 3 วัน แต่ก็สามารถยาวนานออกไปได้ถึง 2 เดือนทีเดียว ตัวอ่อนหนึ่งๆจะเจริญเติบโตอยู่ในโพลิฟแล้วท้ายที่สุดก็จะกลายเป็นหัวปะการังโดยการแบ่งตัวเองแบบไม่ใช้เพศและเจริญเติบโตสร้างโพลิฟใหม่ ๆ ปะการังอีกกลุ่มหนึ่งจะเกิดการปฏิสนธิภายในโคโลนีแม่คือบรรดาปะการังทั้งหลายที่ไม่ใช่ปะการังหินชนิดที่สร้างแนวปะการัง ปะการังกลุ่มนี้จะปล่อยอสุจิไปทำการปฏิสนธิกับไข่ เจริญเติบโตใหญ่ขึ้นเป็นตัวอ่อนแล้วท้ายสุดก็ถูกปล่อยออกไปสร้างโคโลนีใหม่ ตัวอ่อนจะเจริญเติบโตในโพลิฟของปะการังแล้วเกิดเป็นหัวปะการังโดยการแบ่งตัวเองแบบไม่อาศัยเพศแล้วเติบโตด้วยการสร้างโพลิฟใหม่ๆ
การผสมพันธุ์แบบซินโครนีเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในแนวปะการังเมื่อมีปะการังหลายชนิดปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกมาในคืนเดียวกัน ซินโครนีนี้เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อที่เซลล์สืบพันธุ์เพศผู้และเพศเมียจะเกิดการปฏิสนธิกันเกิดเป็นตัวอ่อน สิ่งกระตุ้นที่ทำให้ปะการังปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ออกมานั้นมีความสลับซับซ้อนที่มีความเกี่ยวข้องกับการโคจรของดวงจันทร์ เวลาที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า และอาจเป็นได้ที่จะเกี่ยวข้องกับกลไกลทางเคมี การผสมพันธุ์แบบซินโครนีอาจยังผลให้เกิดปะการังพันธุ์ผสมและอาจจะทำให้เกิดการแตกแขนงสายพันธุ์ใหม่ ๆ ของปะการัง ในบางที่ปะการังสามารถออกไข่ครั้งละจำนวนมาก ๆ โดยปรกติจะเกิดขึ้นในช่วงกลางคืนที่จะทำให้น้ำใสๆขุ่นฟุ่งขึ้นมาที่เต็มไปด้วยเซลล์สืบพันธุ์
ปะการังต้องอยู่ภายใต้การกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อมในการที่จะหาช่วงเวลาที่เหมาะสมที่จะปล่อยเซลล์สืบพันธุ์เข้าไปในมวลน้ำซึ่งจะมีความแปรผันจากสายพันธุ์สู่สายพันธุ์ ปะการังที่มีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศมีสองวิธีซึ่งแตกต่างกันตรงที่ว่าจะปล่อยเซลล์สืบพันธุ์เพศเมียออกไปหรือไม่
การปฏิสนธิภายในโคโลนีแม่จะเป็นปะการังพวกไม่สร้างแนวปะการัง หรือเป็นปะการังพวกที่สร้างแนวปะการังบางชนิดที่อยู่ในพื้นที่ที่มีกระแสน้ำเชี่ยวหรือมีคลื่นซัดแรง พวกที่มีการปฏิสนธิภายในโคโลนีแม่จะปล่อยเฉพาะสเปิร์มออกไปซึ่งไม่ลอยน้ำและสามารถอยู่กับไข่ที่ยังไม่ได้รับการปฏิสนธิหลายสัปดาห์ลดความจำเป็นที่จะเกิดการผสมพันธุ์แบบซินโครนีแต่ก็ยังสามารถเกิดขึ้นได้ ภายหลังการปฏิสนธิปะการังก็จะปล่อยตัวอ่อนออกไปที่พร้อมที่จะพัฒนาเป็นโคโลนีแม่ต่อไป
การสืบพันธุ์แบบไม่ใช้เพศ
ภายในหัวของปะการังหนึ่งโพลิฟทั้งหลายที่มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เหมือนกันจะมีการสืบพันธุ์แบบไม่ใช้เพศที่ทำให้โคโลนีมีการเจริญเติบโต การสืบพันธุ์นี้ไม่เกิดจากการแตกหน่อก็เกิดจากการแบ่งตัวเอง ทั้งสองวิธีนี้ได้แสดงในไดอะแกรมของ “ออร์บิเซลลา แอนนูลาริส” การแตกหน่อเกี่ยวข้องกับโพลิฟใหม่หนึ่งที่เติบโตแตกออกมาจากโพลิฟผู้ใหญ่ตัวหนึ่ง ขณะที่การแบ่งตัวทำให้เกิดโพลิฟสองตัวที่มีขนาดเท่ากันกับขนาดดั้งเดิม
โคโลนีทั้งหลายสามารถถูกสร้างขึ้นมาใหม่ได้อีกแบบไม่อาศัยเพศโดยผ่านวิธีการหนีออกจากโพลิฟและแตกออกเกิดเป็นโคโลนีโดด ๆ อันใหม่ที่มีลักษณะทางพันธุกรรมเดียวกัน
แนวปะการัง
ปะการังแข็ง (stony coral) ปรกติจะพบในแนวประการังซึ่งเป็นโครงสร้างของสารแคลเซี่ยมคาร์บอเนตขนาดใหญ่พบบริเวณน้ำตื้นในเขตร้อน แนวปะการังถูกสร้างขึ้นมาจากโครงสร้างแข็งของปะการังที่ถูกรองรับด้วยชั้นของสารแคลเซี่ยมคาร์บอเนตที่ผลิตขึ้นมาโดยสาหร่ายคอรอลลีน แนวปะการังเป็นระบบนิเวศน์ที่มีความหลากหลายมาก ๆ ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของปลามากกว่า 4,000 ชนิด ชุมชนของไนดาเรียขนาดมหึมา หอย ครัสตาเชียน และสัตว์อื่น ๆ อีกเป็นจำนวนมาก
ปะการังชนิดที่สร้างแนวปะการัง
ปะการังชนิดที่สร้างแนวปะการังสามารถเปลี่ยนอาหารที่เหลือเกินความจำเป็นต่อปะการังเอง การเปลี่ยนอาหารที่เหลือเกินความจำเป็นนี้เกิดจากการช่วยของสาหร่ายซูแซนทาลีไปเป็นแคลเซียมคาร์บอเนตสร้างเป็นโครงสร้างแข็งของมัน ชนิดพันธุ์ของปะการังที่สร้างแนวปะการังประกอบด้วยสเคอร์แรคติเนีย มิลเลพอรา ทูบิพอรา และเฮลิโอพอรา
ลำพังในพื้นที่ทะเลแคริบเบียนแล้ว มีปะการังแข็งมากถึง 50 ชนิดโดยแต่ละชนิดมีโครงสร้างเป็นเอกลักษณ์ของมันเอง ประเภทที่รู้จักกันดีได้แก่
ปะการังชนิดไม่สร้างแนวปะการัง
ปะการังชนิดที่ไม่สร้างแนวปะการังเป็นปะการังที่ไม่มีสาหร่ายซูแซนทาลีจึงไม่สามารถสร้างแนวปะการังใดๆได้ ปะการังกลุ่มนี้ได้แก่ปะการังกลุ่มของอัลคายโยนาซีรวมถึงพวกแอนธิปาธาเรีย (ปะการังสีดำ เซอริพาเธส และแอนติพาเธส)
ปะการังอ่อน
ดูบทความหลักที่ Alcyonacea
ปะการังอ่อนในทะเลแคริบเบียนพบค่อนข้างน้อย (ประมาณ 20 ชนิด) เมื่อเทียบกับปะการังหิน ปะการังกลุ่มนี้ประกอบด้วยพวกฟองน้ำทั้งหลาย (เป็นที่อิงอาศัยที่สำคัญของสัตว์ไร้หนามขนาดจิ๋วเพื่อหลบซ่อนจากพวกปลา) รวมไปถึงพวกที่มีความเกี่ยวข้องกับปะการังที่ไม่สร้างแนวปะการังอีกหลายชนิด เช่น แส้ทะเล ขนนกทะเล และปากกาทะเล
ประวัติวิวัฒนาการ
แม้ว่าปะการังจะปรากฏขึ้นมาครั้งแรกในช่วงยุคแคมเบรียนหรือ 542 ล้านปีมาแล้ว some, แต่ก็พบเป็นซากดึกดำบรรพ์ในปริมาณที่น้อยมากต่อเนื่องจนไปถึงยุคออร์โดวิเชียนหรือประมาณ 100 ล้านปีให้หลัง จากนั้นปะการังรูโกสและปะการังทาบูเลตจึงปรากฏขึ้นมาอย่างแพร่หลาย
ปะการังทาบูเลตจะพบในหินปูนและหินดินดานเนื้อปูนของยุคออร์โดวิเชียนและยุคไซลูเรียนและบ่อยครั้งก็เกิดเป็นรูปหมอนอิงเตี้ย ๆ หรือเป็นกลุ่มก้อนไปตามข้าง ๆ ของปะการังรูโกส จำนวนของมันเริ่มลดลงระหว่างช่วงกลางของยุคไซลูเรียนและท้ายสุดได้สูญพันธุ์ไปเมื่อสิ้นสุดยุคเพอร์เมียนหรือประมาณ 250 ล้านปีมาแล้ว โครงสร้างแข็งของปะการังทาบูเลตประกอบขึ้นด้วยสารแคลเซี่ยมคาร์บอเนตหรือที่เรียกว่าแคลไซต์
ปะการังรูโกสเข้ามาโดดเด่นในช่วงกลางของยุคไซลูเรียนแล้วไปสูญพันธุ์ในช่วงแรก ๆ ของยุคไทรแอสซิก ปะการังรูโกสพบเป็นปะการังที่อยู่อาศัยแบบเดี่ยว ๆ และแบบโคโลนีและเหมือนกับปะการังทาบูเลตที่โครงสร้างแข็งของมันก็ประกอบไปด้วยแร่แคลไซต์
ปะการังสเคอร์แรคติเนียได้เข้าไปแทนที่ที่ว่างลงจากการสูญพันธุ์ไปของปะการังรูโกสและปะการังทาบูเลต ซากดึกดำบรรพ์ที่พบอาจยังมีจำนวนน้อยในหินยุคไทรแอสซิกแต่ได้เพิ่มมากขึ้นจากช่วงยุคจูแรสซิกจนไปถึงยุคถัดมา โครงสร้างแข็งของประการังสเคอร์แรคติเนียนี้ประกอบขึ้นด้วยสารแคลเซียมคาร์บอเนตของแร่อะราโกไนต์ ในทางธรณีวิทยาแล้ว แม้ว่าปะการังสเคอร์แรคติเนียจะมีอายุอ่อนกว่าปะการังทาบูเลตและปะการังรูโกส แต่ด้วยโครงสร้างแข็งที่ประกอบด้วยแร่อะราโกไนต์ของมันจึงทำให้มันกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์ได้น้อยและมีสภาพซากดึกดำบรรพ์ที่ไม่ค่อยสมบูรณ์
ณ ช่วงเวลาหนึ่งๆในทางธรณีวิทยาปะการังในอดีตมีชนิดที่หลากหลายมาก ซึ่งก็เหมือนปะการังในปัจจุบันที่พบได้ในน้ำใส ๆ เฉพาะในเขตร้อนที่มีน้ำอบอุ่น เหมือนกับปะการังในปัจจุบันที่บรรพบุรุษปะการังก็สร้างแนวปะการังขึ้นมา ซึ่งบางทีก็พบอยู่ในโครงสร้างขนาดใหญ่ของหินตะกอน
แนวปะการังยุคโบราณนี้ไม่ได้ประกอบไปด้วยปะการังล้วน ๆ ยังมีซากดึกดำบรรพ์อื่นๆอีกมากที่เคยอาศัยอยู่ตามแนวปะการัง เช่น สาหร่าย ฟองน้ำ และซากเหลือของเอชิโนเดิร์ม แบรคิโอพอด หอยกาบคู่ หอยกาบเดี่ยว และไทรโลไบต์ นี้ทำให้ปะการังบางชนิดเป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนีที่ดีที่ทำให้นักธรณีวิทยาสามารถบอกอายุของชั้นหินที่พบปะการังเหล่านั้นได้
ปะการังโบราณ
แนวปะการังโบราณที่พบบนพื้นดินมักจะถูกทำเป็นเหมืองผลิตปูนขาวหรือตัดเป็นก้อนใช้เป็นหินก่อสร้าง (เศษปะการังหรือคอรอลแร็ก) เศษปะการังนี้เป็นวัตถุก่อสร้างท้องถิ่นที่มีความสำคัญในบางพื้นที่อย่างเช่นตามแนวชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก
ปะการังบางชนิดมีลักษณะเป็นแถบในเนื้อโครงสร้างเป็นผลเนื่องมาจากความแปรผันในอัตราการเจริญเติบโตในแต่ละปี แถบในปะการังปัจจุบันและซากดึกดำบรรพ์ดังกล่าวทำให้นักธรณีวิทยาหาอายุปีต่อปีทำให้ทราบระยะเวลาของการเติบโตที่มีความแม่นยำสูงซึ่งทำให้ทราบถึงการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมบรรพกาลเมื่อผนวกกับข้อมูลการวิเคราะห์ทางธรณีเคมีของแต่ละแถบดังกล่าวด้วย
ปะการังบางกลุ่มรวมตัวกันเป็นชุมชนเรียกว่าไมโครแอททอล โดยที่การเจริญเติบโตในแนวดิ่งของไมโครเอโตลล์ถูกจำกัดโดยความสูงเฉลี่ยของระดับน้ำขึ้นสูงสุด จากการวิเคราะห์รูปลักษณ์สัณฐานของการเติบโตที่หลากหลายไมโครแอททอลสามารถถูกนำไปใช้หาประวัติการเปลี่ยนแปลงระดับทะเลได้อย่างคร่าว ๆ ไมโครแอททอลที่เป็นซากดึกดำบรรพ์ก็สามารถหาอายุโดยวิธีกัมมันตรังสีของคาร์บอนที่จะทำให้ทราบถึงอายุในรูปแบบของการเปลี่ยนแปลงระดับทะเลได้ วิธีการนี้ใช้ในการวิเคราะห์ระดับทะเลสมัยโฮโลซีน
รูปภาพ
Further images: commons:Category:Coral reefs and commons:Category:Coral
ประเทศบอตสวานาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศบอตสวานา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบอตสวานาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 12 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบอตสวานาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
Gwaihiria
Gwaihiria เป็นสกุลของต่อที่อยู่ในวงศ์ Diapriidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โซนิกยูท
โซนิกยูท (Sonic Youth) เป็นวงร็อกอเมริกัน จากนิวยอร์กซิตี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1981 สมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย เทิร์สตัน มัวร์ (ร้องและกีตาร์), คิม กอร์ดอน (ร้อง, เบส, กีตาร์), ลี รานัลโด (ร้องและกีตาร์), สตีฟ เชลลีย์ (กลอง), มาร์ก ไอบอลด์ (เบส, กีตาร์)
ในยุคแรก โซนิกยูท ได้ทำผลงานศิลปะและดนตรีแบบโนเวฟ ในแบบนิวยอร์กซิตี ยังเป็นส่วนหนึ่งของคลื่นแรกของกลุ่มดนตรีนอยส์ร็อกอเมริกัน วงได้ทำให้ความหมายของฮาร์ดคอร์พังก์ให้เกิดขึ้นมากับเพลงใต้ดินอเมริกัน ที่ในช่วงนั้นสนใจกับ ดนตรีในลักษณะ DIY มากกว่าดนตรีเฉพาะอย่างนี้ ผลก็คือโซนิกยูท ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้นำในกระแสเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่เจริญเติบโตขึ้นมา วงประสบความสำเร็จและได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีตลอดทั้ง 3 ทศวรรษ จนก้าวสู่สหัสวรรษใหม่ รวมถึงยังได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่อย่าง ดีจีซี ใน ค.ศ. 1990 และยังเป็นวงนำในเทศกาลลอลลาพาลูซา ปี 1995