cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทอมัส พาร์ทีย์
ทอมัสเล่นให้กับทีมชาติกานาในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์สองครั้ง เขามีชื่อติดทีมยอดเยี่ยมของซีเอเอฟประจำปี 2018 และได้รับรางวัลผู้เล่นกานาประจำปี 2018 และ 2019
เกียรติประวัติ
อัตเลติโกมาดริด
กิตติคุณ สัมฤทธิ์พันธ์สุข
กิตติคุณ สัมฤทธิ์พันธ์สุข (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น จุ๊น เป็นนักแสดงชายชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีผลงานการแสดงในมิวสิควีดีโอ, ละครโทรทัศน์และภาพยนตร์
ประวัติ
กิตติคุณ สัมฤทธิ์พันธ์สุข เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ณ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร เขาเป็นบุตรคนที่สองจากพี่น้องทั้งหมดสี่คน มีพี่ชาย และน้องสาวฝาแฝดสองคน ส่วนตัวเขามีความชอบในการขับและแต่งรถยนต์
กิตติคุณสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ก่อนเข้าศึกษาคณะรัฐศาสตร์ ภาคพิเศษ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
กิตติคุณ เข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่ศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ผ่านทางโมเดลลิ่ง ผลงานชิ้นแรกของเขาคือโฆษณานมเปรี้ยวบีทาเก้น หลังจากนั้นจึงมีผลงานโฆษณา มิวสิกวีดิโอ ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ตามลำดับ โดยมีศุภชัย ศรีวิจิตรเป็นผู้จัดการ และเคยเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของค่ายชลลัมพี
กรณีแอนนี่ บรู๊ค
ในปี พ.ศ. 2553 กิตติคุณ เป็นนักแสดงคนหนึ่งที่ถูกกล่าวถึงในเรื่องความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊ค นักแสดงหญิงคนหนึ่ง จนคลอดบุตรชาย และมีการเรียกร้องให้รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดง รับผิดชอบเป็นพ่อเด็ก ซึ่งต่อมาสุรชัย เชษฐ์โชติศักดิ์ ได้เปิดเผยว่า กิตติคุณ ก็เป็นคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊คเช่นเดียวกัน จนท้ายที่สุดกิตติคุณจึงลาออกจากการเป็นนักแสดงในช่องสาม เนื่องจากข่าวดังกล่าวสร้างความเสื่อมเสียแก่ครอบครัวและไม่อยากตกเป็นเครื่องมือใคร และเขามีแผนที่จะศึกษาต่อในต่างประเทศ
แต่ในปี พ.ศ. 2555 กิตติคุณ ได้ออกมาปฏิเสธว่าเขาลาออกจากวงการบันเทิง ทั้งยังปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์เรื่องความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรู๊ค
ในช่วงที่เขาไม่มีงานแสดงนั้น เขาทำธุรกิจส่วนตัวโดยร่วมกับพี่ชายเปิดเต็นท์รถ
วัดพระพุทธบาทศรีสุราษฎร์
วัดพระพุทธบาทศรีสุราษฎร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าอุแท อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดพระพุทธบาทศรีสุราษฎร์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่มาของวัดเริ่มขึ้นจากการพบพบรอยพระพุทธบาท หมู่ที่ 7 บ้านเขาต่อ ตำบลท่าอุแท อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยหน่วยศิลปากรที่ 8 ได้ขึ้นไปสำรวจ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2519 รอยพระพุทธบาทมีความยาว 145 ซม. กว้าง 47 ซม. ลึกประมาณ 80 ซม. ยังไม่สามารถสันนิษฐานอายุได้ และเป็นรอยพระพุทธบาทชนิดเดียวกับที่เคยพบมาแล้วที่จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย จึงเป็นรอยพระพุทธบาทแห่งที่ 2 ที่มีปรากฏขึ้นในประเทศไทย ด้วยความศรัทธา ชาวบ้านจึงร่วมกันสร้างวัดขึ้นพร้อมก่อสร้างบันไดถึง 244 ขั้น
ท่าอากาศยานไทย
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (Airports of Thailand Public Company Limited) เดิมใช้ชื่อว่า การท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย หรือ ทอท. เป็นรัฐวิสาหกิจสังกัดกระทรวงคมนาคม เป็นองค์กรบริหารงานท่าอากาศยานระดับแห่งชาติของไทย โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 เพื่อดำเนินกิจการท่าอากาศยานต่าง ๆ ให้มีมาตรฐานและประสิทธิภาพ และรับโอนกิจการท่าอากาศยานดอนเมือง ซึ่งเคยสังกัดกรมการบินพลเรือน (กองทัพอากาศ) โดยอาศัยตามความบทเฉพาะกาล มาตรา 50 ของพระราชบัญญัติการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2522 ต่อมา ทอท. ได้แปลงสภาพเป็นบริษัทภายใต้นโยบายการแปรรูปรัฐวิสาหกิจไทย โดยได้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลชื่อ "บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน)" และปรับตราสัญลักษณ์ใหม่ โดยชื่อย่อของบริษัทยังคงใช้ "ทอท." เช่นเดิม ส่วนชื่อภาษาอังกฤษคือ Airports of Thailand Public Company Limited และใช้ชื่อย่อว่า AOT ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา โดยกระทรวงการคลัง ถือหุ้นร้อยละ 70
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ยังถือหุ้นใน บริษัท โรงแรมสุวรรณภูมิ จำกัด 60%, บริษัท ไทยเชื้อเพลิงการบิน จำกัด 10%, บริษัท ครัวการบินภูเก็ต จำกัด 10%, บริษัท ดอนเมือง อินเตอร์เนชั่นแนล แอร์พอร์ต โฮเต็ล จำกัด 9%, บริษัท บริการเชื้อเพลิงการบินกรุงเทพ จำกัด 4.94%, บริษัท ไทยแอร์พอร์ต กราวด์ เซอร์วิสเซส จำกัด อีก 28.50%
ในปี พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานภูเก็ตมีจำนวนประเทศที่ให้บริการรวม 25 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ท่าอากาศยานดอนเมืองให้บริการจำนวนประเทศรวม 15 ประเทศ ท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่ให้บริการรวม 9 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ท่าอากาศยานหาดใหญ่ให้บริการ 3 ประเทศ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ ประเทศจีน และ ประเทศมาเลเซีย ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงรายให้บริการ 1 ประเทศ ได้แก่ประเทศจีน ไม่นับรวม ฮ่องกง ซึ่งเป็นเขตบริหารพิเศษของจีนซึ่งให้บริการในปีดังกล่าวด้วย ในปีเดียวกันคณะรัฐมนตรีมีมติให้โอน ท่าอากาศยานชุมพร ท่าอากาศยานอุดรธานี ท่าอากาศยานสกลนคร และ ท่าอากาศยานตาก
ในปี พ.ศ. 2562 ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ตลอดทั้งปี มีสายการบินทำการบินทั้งหมด 118 สายการบิน แบ่งเป็นขนส่งผู้โดยสาร 105 สายการบิน ขนส่งอากาศยาน อย่างเดียว 13 สายการบิน
มี สายการบินเที่ยวบิน สายการบินเช่าเหมาลำ ระหว่างประเทศ 2 สายการบิน สายการบินเช่าเหมาลำ ภายในประเทศ ทำการบินไป สนามบินเกาะไม้ซี้ 1 สายการบิน รวม 121 สายการบิน
จำนวนประเทศที่ให้บริการสายการบินประจำรวม 55 ประเทศ ไม่รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ตลอดปี พ.ศ. 2562
ในปี พ.ศ. 2562 มีสายการบิน ยกเลิกทำการบินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 2 สายการบิน แบ่งเป็น ขนส่งผู้โดยสาร 1 สายการบิน ได้แก่ อาร์เคียอิสราเอล เลิกบิน เส้นทาง เทลอาวีฟ ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2562 สายการบินเครื่องบินขนส่งอากาศยาน ยกเลิก 2 สายการบินขนส่งอากาศยาน ได้แก่ สายการบิน มาย เจ็ทเอกซ์เพรส แอร์ไลน์ ยกเลิกเที่ยวบิน จาก ปีนัง และ เดือน เมษายน พ.ศ. 2562 หยวนทง คาร์โกแอร์ไลน์ เลิกบิน เที่ยวบิน จาก ซีอาน และ ฉางซา
สำหรับปีสิ้นสุดงบประมาณวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2561 ปริมาณการจราจรทางอากาศของท่าอากาศยานทั้ง 6 แห่งของบริษัท มีจำนวนเที่ยวบินรวม 874,999 เที่ยวบิน เพิ่มขึ้นร้อยละ 6.24 เมื่อเทียบกับปีก่อน แบ่งเป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศ 462,225 เที่ยวบิน เที่ยวบินภายในประเทศ 412,774 เที่ยวบิน ส่วนจำนวนผู้โดยสารรวมมีทั้งหมด 139.52 ล้านคน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.99 เมื่อเทียบกับปีก่อน แบ่งเป็นผู้โดยสารระหว่างประเทศ 80.49 ล้านคนและผู้โดยสารภายในประเทศ 59.03 ล้านคน โดยการเพิ่มขึ้นส่วนใหญ่มาจากเที่ยวบินและผู้โดยสารระหว่างประเทศ
บริษัทมีกำไรสุทธิงวดปี 2562 (1 ตุลาคม 2561- 30 กันยายน 2562) จำนวน 25,026.36 ล้านบาท
ท่าอากาศยานภายใต้การบริหาร
ทอท. บริหารงานท่าอากาศยาน 6 แห่ง ดังต่อไปนี้
ท่าอากาศยานที่ให้บริการเชิงพาณิชย์เครื่องบินขนาดใหญ่
ท่าอากาศยานเชียงใหม่, ท่าอากาศยานแม่ฟ้าหลวง เชียงราย, ท่าอากาศยานภูเก็ต, ท่าอากาศยานหาดใหญ่ และท่าอากาศยานดอนเมือง สามารถรองรับเที่ยวบินของเครื่องบินขนาดใหญ่ ชนิด โบอิง 747
ท่าอากาศยานดอนเมือง และ ท่าอากาศยานเชียงใหม่ สามารถรองรับเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 ได้ แต่ไม่มีการทำการบินเชิงพาณิชย์ มีเพียงเที่ยวบินพิเศษเท่านั้น
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นที่เดียวที่ให้บริการเที่ยวบิน แอร์บัส เอ380 เชิงพาณิชย์
เพลาเอิน
เพลาเอิน (Plauen) เป็นเมืองในรัฐแซกโซนี ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออก-ตอนกลางของประเทศ เมืองตั้งอยู่ใกล้ชายแดนรัฐบาวาเรีย และสาธารณรัฐเช็ก บนฝั่งแม่น้ำไวส์เซอเอลสเตอร์ เมืองนี้ตกเป็นของแซกโซนีใน ค .ศ. 1466
Gigantotheca
Gigantotheca เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Sertulariidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ตามชายฝั่งของนิวซีแลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สกุลลัดวิเจีย
สกุลลัดวิเจีย หรือ Ludwigia(primrose-willow, water-purslane, หรือ water-primrose) เป็นพืชตระกูลพืชน้ำ มีประมาณ 75 ชนิด สามารถพบได้ทุกพื้นที่ แต่ส่วนมากจะกระจายอยู่ในเขตร้อน
อาโกรุญญา
อาโกรุญญา (A Coruña), ลาโกรุญญา (La Coruña) หรือ โครันนา (Corunna) เป็นเมืองที่สำคัญที่สุดของแคว้นปกครองตนเองกาลิเซียทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน เมืองนี้ยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดอาโกรุญญาอีกด้วย ปัจจุบันชื่อทางการของเมืองนี้ใช้รูปสะกดในภาษากาลิเซียเพียงรูปเดียวคือ "อาโกรุญญา" แต่ "ลาโกรุญญา" ซึ่งเป็นรูปสะกดในภาษาสเปนยังคงใช้กันแพร่หลาย
อาโกรุญญาเป็นเมืองท่าที่พลุกพล่านบนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและเป็นจุดขนส่งสินค้าเกษตรกรรมจากภูมิภาครอบ ๆ แม้ว่าอุตสาหกรรมหนักส่วนใหญ่จะอยู่บนพื้นฐานของการต่อเรือและโลหการในเมืองเฟร์รอลซึ่งเป็นเมืองข้างเคียง แต่ในเมืองอาโกรุญญาเองก็มีโรงกลั่นน้ำมันอยู่หนึ่งแห่ง
ชาวโรมันมาถึงบริเวณเมืองนี้ในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ผู้อาศัยในนิคมนี้ได้สร้างตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ไว้ และในไม่ช้าเมืองนี้ก็มีความสำคัญขึ้นในการค้าทะเล และในปีที่ 62 ก่อนคริสตกาล จูเลียส ซีซาร์ได้มาที่เมืองนี้ (ขณะนั้นมีชื่อว่า บรีกันติอุม - Brigantium) เพื่อหาลู่ทางการค้าโลหะ และได้สถาปนาการค้ากับดินแดนที่ในปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศส อังกฤษ และโปรตุเกส อาโกรุญญายังเป็นที่ตั้งของประภาคารเฮอร์คิวลีส (Tower of Hercules) ซึ่งเป็นประภาคารที่เปิดทำการต่อเนื่องมาเป็นเวลาเกือบ 1,900 ปี
ในช่วงยุคกลาง เมืองนี้เป็นท่าเรือสำคัญแห่งหนึ่งและเป็นศูนย์กลางการผลิตสิ่งทอ ในปี ค.ศ. 1598 เมืองนี้ถูกกองทัพอังกฤษที่นำโดยฟรานซิส เดรก (Francis Drake) เข้ายึดครองในช่วงสงครามอังกฤษ-สเปน (Anglo-Spanish War) และยังเป็นสนามรบในช่วงสงครามคาบสมุทร (Peninsular War) ในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1809 และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางของพวกต่อต้านระบบกษัตริย์
เอฟ(เอกซ์)
เอฟ(เอกซ์)  (에프엑스; f(x)) เป็นเกิร์ลกรุปหญิงเกาหลีใต้ที่ประกอบด้วยสมาชิกหลากสัญชาติ สังกัดค่ายเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2009 ด้วยซิงเกิ้ล "ลาชาทา" (La Cha Ta) ในวงประกอบไปด้วย วิกตอเรีย, แอมเบอร์, ลูนา และคริสตัล ซึ่งอีกหนึ่งสมาชิก คือ ซ็อลลี ได้ออกจากวงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015
ชื่อ "เอฟ(เอกซ์)" หมายถึงสูตร ฟังก์ชัน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางด้านคณิตศาสตร์ ที่ค่าเอกซ์สามารถให้ผลลัพธ์ที่เปลี่ยนไป นอกจากนี้ "เอฟ" ยังเป็นตัวย่อของคำว่า "Flower" ซึ่งแปลว่า "ดอกไม้" ส่วนคำว่า "เอกซ์" หมายถึงโครโมโซมเอกซ์ เมื่อรวมทั้งสองคำนี้เข้าด้วยกันจึงมีความหมายว่า "หญิงสาวที่เบ่งบานราวกับดอกไม้"
เอฟ(เอกซ์) เปิดตัวอัลบั้มเต็มชุดแรก "Pinocchio" ในปี ค.ศ. 2011 และอีกสองมินิอัลบั้ม "Nu Abo" (2010) และ "Electric Shock" (2012) โดยทั้งสามอัลบั้มประสบความสำเร็จอย่างมากด้วยการติดอันดับหนึ่งบนแกออนอัลบั้มชาร์ตของเกาหลีใต้ อีกทั้งอัลบั้มเต็มชุดที่สอง "Pink Tape" (2013) ยังเป็นอัลบั้มที่ได้รับการยอมรับในด้านคุณภาพของเพลงและรูปลักษณ์ของแพคเกจที่โดดเด่น ซึ่ง "ฟิวส์" สถานีเพลงของสหรัฐอเมริกาได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน "41 อัลบั้มยอดเยี่ยมประจำปี 2013" ซึ่งอัลบั้มนี้เป็นเพียงแค่อัลบั้มเดียวที่เป็นเพลงแนวเคป็อป นอกจากนี้ยังได้รับการจัดอันดับให้เป็น"อัลบั้มเคป๊อปที่ยอดเยี่ยมที่สุดแห่งปี 2010" โดย "บิลบอร์ด"
แนวเพลงทดลองของวงได้รับการชื่นชมอย่างมาก อีกทั้งเอฟ(เอกซ์) ยังเป็นหนึ่งในศิลปินเคป็อปไม่กี่กลุ่มที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล นอกจากนี้ยังเป็นศิลปินเคป็อปกลุ่มแรกที่ได้เข้าร่วมการแสดงในงานเซาธ์บายเซาธ์เวสต์ (SXSW) คอนเสิร์ตชื่อดังของอเมริกา ในปีค.ศ. 2013 และติดอันดับเจ็ดใน "10 อันดับ เกิร์ลกรุ๊ปเคป๊อปของทศวรรษที่ผ่านมา" โดยบิลบอร์ดในปีค.ศ. 2017
ก่อนเปิดตัว
ในปีค.ศ. 2000 คริสตัล หนึ่งในสมาชิกของวงถูกพบและได้รับการทาบทามจากทืมงานของเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในขณะไปเที่ยวเกาหลีกับครอบครัวพร้อมกับเจสสิก้า (อดีตสมาชิกวงเกิลส์เจเนอเรชัน) พี่สาวของเธอ หลังจากนั้นคริสตัลเธอก็ได้มีผลงานในมิวสิกวิดีโอของชินฮวาในเพลง "Wedding March" ("너의곁에서 2")
2011–2012: พินอคคิโอ, ฮ็อตซัมเมอร์, และ อิเล็คทริคช็อค
เดือนเมษายน ค.ศ. 2011 เอฟ(เอกซ์) เปิดตัวอัลบั้มเต็มชุดแรก "พินอคคิโอ" (Pinocchio) ด้วยเพลงหลักอย่าง "พินอคคิโอ(แดนเจอร์)" (Pinocchio(Danger)) โดยเพลงดังกล่าวได้อันดับหนึ่งบนแกออนดิจิทัลชาร์ต และได้ถ้วยรางวัลในรายการเพลงทั้งหมด 8 ถ้วย ต่อมาในวันที่ 14 มิถุนายน ได้ปล่อยผลงานอัลบั้มรีแพ็กเกจที่มีเพลงหลักอย่าง "ฮ็อตซัมเมอร์" (Hot Summer) (เป็นเพลงรีเมคจากของวง "มอนโรส" (Monrose) ที่ผลิตโดย Thomas Troelsen และ Remee) โดยในอัลบั้มดังกล่าวมีการเพิ่มดิจิตอลซิงเกิ้ลที่ปล่อยออกมาก่อนหน้านี้ 3 เพลง ได้แก่ "ลาชาทา" (La Cha Ta), "ชูว์" (Chu ~ ♡) และ "อีส อิท โอเค?" (Is It Ok?) โดยซิงเกิ้ลหลัก "ฮ็อตซัมเมอร์" (Hot Summer) ขึ้นสู่อันดับสองบนแกออนดิจิทัลชาร์ตและถูกดาวน์โหลดมากกว่า 375,000 ครั้งในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย ทำให้เพลงนี้ได้กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดในปีค.ศ. 2011 อีกทั้งสามารถจำหน่ายได้ถึง 2,909,384 ชุด ภายในช่วงสิ้นปีในเกาหลีใต้ หลังจากนั้นในเดือนสิงหาคม เอฟ(เอกซ์)ได้ปล่อยเพลงชื่อ "การากาบานา" (Garagabana) เพลงโปรโมตสำหรับเกม Bust-a-Move และในเดือนธันวาคม ได้ปล่อยเพลงภาษาอังกฤษชื่อ "1, 2, 3" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม "2011 เอสเอ็มทาว์น วอร์มเมสกิฟท์" (2011 SMTown Winter: The Warmest Gift)
เอฟ(เอกซ์) เปิดตัวมินิอัลบั้มชุดที่สอง "อิเล็คทริคช็อค" (Electric Shock) ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยอัลบั้มดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกและได้ถ้วยรางวัลในรายการเพลงทั้งหมด 9 ถ้วย และในเดือนพฤศจิกายนได้รับรางวัล "การแสดงประเภทเต้นหญิงยอดเยี่ยม - กลุ่ม" (Best Dance Performance - Female Group) ในงาน "2012 เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์" (2012 Mnet Asian Music Awards) ที่ฮ่องกง และในเดือนมกราคม ปีค.ศ. 2013 สองเพลงจากมินิอัลบั้มชุดที่สอง อย่างเพลง "อิเล็คทริคช็อค" (Electric Shock) และ "เจ็ท" (Jet) ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "เพลงเต้นแนวอิเล็กทรอนิกส์ยอดเยี่ยม" (Best Dance and Electronic Song) ในงาน "โคเรียน มิวสิก อะวอดส์ ครั้งที่ 10" (2010 Korean Music Awards) โดยเพลงได้รับรางวัลคือเพลง "อิเล็คทริคช็อค" (Electric Shock)
2015–2016: ซ็อลลีออกจากวง, โฟว์วอลส์, คอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรก, การพักกิจกรรมของวง, และ กรณีพิพาทจีน-เกาหลี
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ได้รางวัล "ดิสก์บนซัง" จากงาน "2016 โกลเด้นดิสก์อวอร์ด" (2016 Golden Disk Awards) และจัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในชื่อ "ไดเมนชั่น 4 - ด็อคกิ้งสเตชัน" (Dimension 4 – Docking Station) ซึ่งเริ่มในกรุงโซลต่อด้วยอีก 6 รอบการแสดงในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งวงเอฟ(เอกซ์)ได้ประกาศชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการในวันที่ 31 มกราคม ว่า "มียู" (MeU) ต่อมาได้ปล่อยซิงเกิ้ลเพลงในโปรเจกต์เอสเอ็มสเตชันชื่อ "ออลมาย" (All Mine) ในเดือนกรกฎาคม โดยเพลงดังกล่าวได้แอมเบอร์เป็นผู้กำกับและตัดต่อวิดีโอเพลง หลังจากนั้นวงได้ปล่อยซิงเกิ้ลอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดที่ 2 "โฟว์วอลส์ / คาวบอย" (4 Walls / Cowboy) ซึ่งเป็นเพลงเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น พร้อมทั้งมีเพลงหลักอย่าง "คาวบอย" (Cowboy) ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้แสดงในคอนเสิร์ตของวงที่เมืองโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น และในวันที่ 16 ตุลาคม มิวสิควิดีโอเพลง "อิเล็คทริคช็อค" (Electric Shock) มียอดเข้าชมบนยูทูบเกิน 100 ล้านวิว ส่งผลให้เอฟ(เอกซ์) กลายเป็นที่สามของวงเกิร์ลกรุปหญิงเกาหลีใต้และที่ 6 ของวงการศิลปินเคป๊อบ ที่ทำยอดเข้าชมบนยูทูบเกิน 100 ล้านวิว
หลังจากปีค.ศ. 2016 เกาหลีใต้ได้ประสบปัญหาทางการเมืองระหว่างประเทศกับจีน เกิดกรณีพิพาทอันเนื่องมาจากการติดตั้งระบบต่อต้านมิสไซล์เพดานบินสูง (Terminal High Altitude Area Defense) หรือ "THAAD" ในประเทศเกาหลีใต้ ทำให้ทางประเทศจีนออกนโยบายต่อต้านเกาหลีใต้จนถึงปัจจุบัน ทำให้ส่งผลต่อสมาชิกชาวจีนต่างๆที่ทำงานในวงการเพลงเคป๊อบ รวมถึงวิกตอเรีย ทำให้หลังจากนั้นสมาชิกต่างๆในวงเอฟ(เอกซ์)ได้แยกย้ายไปทำกิจกรรมเดี่ยว
2019: การรวมตัวอีกครั้ง, ครบรอบ10ปี, และ การไม่ต่อสัญญาของสมาชิก
วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2018 คริสตัลให้สัมภาษณ์กับนิตยสารรายหนึ่งเกี่ยวกับการรวมตัวกันของวงว่า "สมาชิกพูดคุยกันบ่อยครั้งเกี่ยวกับการคัมแบ็ค แต่เพราะตารางงานของแต่ละคนไม่ตรงกัน เลยไม่มีแผนสำหรับกิจกรรมวง"
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 เอฟ(เอกซ์)ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งอย่างเป็นทางการ(ยกเว้นวิกตอเรีย) ในคอนเสิร์ต SM Town Live 2019 ทั้งหมดสามรอบการแสดงที่โตเกียว
วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2019 แอมเบอร์ หนึ่งในสมาชิกของวงได้ประกาศผ่านโซเชียลมีเดียของเธอว่าสัญญากับทางค่ายได้สิ้นสุดลงและตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เช่นเดียวกันกับลูนาและวิกตอเรีย ที่ออกมาประกาศผ่านโซเชียลมีเดียในวันที่ 5 กันยายน ว่าไม่ต่อสัญญากับต้นสังกัด แต่เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์รายงานว่าอยู่ในระหว่างการหารือสัญญากับวิกตอเรีย และจากรายงานของค่ายพบว่าปัจจุบันวิกตอเรียยังคงมีสัญญากับต้นสังกัดเดิม
จากการให้สัมภาษณ์ของแอมเบอร์เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เธอระบุว่า เอฟ(เอกซ์)ไม่มีแผนที่จะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 มีรายงานว่า คริสตัล ตัดสินใจจะออกจากเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ อย่างไรก็ตามทางต้นสังกัดได้ออกมาเปิดเผยว่าสัญญาของเธอกับทางค่ายจะหมดลงในสิ้นเดือนสิงหาคม ปี 2020 และอยู่ระหว่างการหารือเกี่ยวกับการต่อสัญญา หลังจากนั้นในเดือนตุลาคมได้มีประกาศว่าคริสตัลได้ออกจากค่ายอย่างเป็นทางการ และเซ็นสัญญาใหม่กับค่ายเอช แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
บ่อเต็น
บ่อเต็น (ບໍ່ເຕັນ; 磨丁) หรือ บ่อเตน (ບໍ່ເຕນ) เป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเขตปกครองของเมืองหลวงน้ำทา แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว อยู่ฝั่งตรงข้ามกับบ่อหาน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน ประชากรส่วนใหญ่ในบ่อเต็นใช้ภาษาจีนมาตรฐานเป็นภาษาในการสื่อสาร
อดีตบ่อเต็นและใกล้เคียงเป็นแหล่งต้มเกลือสินเธาว์มาแต่โบราณ เพราะมีชั้นหินเกลือใต้ดินที่มีความหนาแน่นของความเค็มสูง  เอกสารราชวงศ์ถังระบุว่าพื้นที่แถบนี้เป็นแหล่งเกลือร้อยบ่อ กระทั่ง พ.ศ. 2437 ฝรั่งเศสเข้าควบคุมการค้าเกลือในย่านนี้ ภายหลังการค้าเกลือโรยรา และเพิ่งได้รับการฟื้นฟูใหม่เมื่อไม่นานมานี้
ในปี พ.ศ. 2545 มีการก่อสร้างกาสิโนและโรงแรมขนาดใหญ่หลายแห่งในบ่อเต็น ซึ่งผู้ใช้บริการส่วนใหญ่เป็นชาวจีนที่ข้ามฝั่งมาเล่นการพนัน เพราะเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมายในจีน ครั้นในปี พ.ศ. 2554 รัฐบาลจีนได้กดดันให้ลาวปิดตัวกาสิโนลง ตามรายงานข่าวให้ข้อมูลว่านักพนันชาวจีนไม่สามารถชำระหนี้สินได้ ทรัพย์สินต่าง ๆ จึงถูกยึด บ้างถูกกักขัง ทำร้าย และฆาตกรรม หลังจากนั้นเป็นต้นมากาสิโนและโรงแรมเกือบทั้งหมดจึงปิดตัวลง
ต่อมาประเทศจีนและได้มีโครงการก่อสร้างเขตเศรษฐกิจบ้านบ่อหาน-บ่อเต็น (ເຂດເສດຖະກິດ ບໍ່ຫານ-ບໍ່ເຕັນ) บนพื้นที่ 20 ตารางกิโลเมตร ก็เพื่อพัฒนาให้บ่อเต็นเป็นเมืองที่ทันสมัย แบ่งเป็นย่านการค้า ศูนย์แปรรูปสินค้าเพื่อการส่งออก เขตท่องเที่ยว และสนามกอล์ฟ โดยบ่อเต็นจะมีคณะบริหารงานอิสระภายใต้การดูแลของรัฐบาลกลางของลาว นอกจากนี้ยังมีการก่อสร้างสถานีรถไฟและเส้นทางรถไฟผ่านบ้านบ่อเต็น เพื่อเชื่อมต่อเมืองคุนหมิงของประเทศจีนกับเวียงจันทน์ เมืองหลวงของลาว เพื่อประโยชน์เชิงพาณิชย์
สโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย
สโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่นในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ กลุ่มภาคตะวันออก
โดยสโมสรฟุตบอลสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในชื่อสมาคมหัวเฉียวจีนแคะ เป็นหนึ่งในสโมสรฟุตบอลเก่าแก่ที่สุดสโมสรหนึ่ง ที่ยังคงส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันในรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยอยู่จนถึงปัจจุบัน และเคยประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลในระดับสูงที่สุดของประไทยในขณะนั้น ได้ 1 สมัย ในปี พ.ศ. 2497
หลังจากนั้น สมาคมหัวเฉียวจีนแคะ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย และเป็น 1 ในภาคีสโมสร ที่ร่วมก่อตั้ง ควีนสคัพขึ้น โดยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ได้เปลี่ยนชื่อจากสมาคมหัวเฉียวจีนแคะแห่งประเทศไทย เป็น สมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย
ประวัติ
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2470 สมาคมจีนแคะ ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของชาวจีนฮากกาที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ได้จดทะเบียนในชื่อ สมาคมหัวเฉียวจีนแคะ และได้ส่งทีมฟุตบอลของสมาคมลงแข่งขันในฟุตบอลถ้วยพระราชทาน โดยในปี พ.ศ. 2497 สโมสรฟุตบอลจีนแคะ ประสบความสำเร็จสูงสุดเมื่อคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ได้สำเร็จ
หลังจากได้แชมป์ถ้วยพระราชทาน ก. สโมสรกลับมีผลงานที่ตกต่ำลงไปอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นสโมสรแรกที่ตกชั้นจากถ้วย ก. ลงมาแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.
แต่สโมสรฟุตบอลฮากกาไม่เคยพลาดที่จะร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ แม้แต่ครั้งเดียว โดยสโมสรฟุตบอลฮากกา จะรวมเอานักเตะระดับถ้วย ก. ที่ไม่ติดทีมทีมควีนสคัพของสโมสรอื่น มารวมตัวกันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลฮากกา นักเตะของฮากกาบางคนโชว์ฟอร์มได้ดี  ในฟุตบอลควีนส์ คัพ  จนได้ติดทีมชาติร่วมแข่งขันฟุตบอล คิงสคัพก็มี เช่น ชาญชัย  กันอริ (ฟุตบอลควีนสคัพ แข่งเดือนตุลาคม  ฟุตบอลคิงสคัพ แข่งเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน)  มีครั้งหนึ่งที่สโมสรฮากกาได้ยกเอาทีมพนักงานยาสูบ (เล่นในถ้วย ค.) หรือทีมจังหวัดตราด (เล่นกีฬาเขต)  มาเล่นฟุตบอลควีนส์ คัพ ในนามสโมสรฮากกา  และทีมยาสูบทีมนี้สามารถ ปราบทีมถ้วย ก. จนผ่านถึงรอบรองชนะเลิศ นิตยสารฟุตบอลสยาม  ยกย่องทีมยาสูบทีมนี้ว่า  นักเตะบางคนมีความสามารถเล่นในระดับทีมชาติได้สบาย ๆ  เช่น ผู้รักษาประตูสุริยา  บุญเลิศ,  ชาลี  ภิรมย์, อภิสิทธิ   กันหสุต  แต่ไม่ยอมเลื่อนชั้นขึ้นมาเพราะต้องการจะเล่นเพียงกีฬาเขต หรือกีฬาแห่งชาติ ในยุคปัจจุบัน เท่านั้น
ที่มา
http://www.thailandsusu.com/webboard/index.php?topic=40472
โนเมอร์ซี (2017)
โนเมอร์ซี (2017) (No Mercy (2017)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของWWE จัดขึ้นวันที่ 24 กันยายน 2017 ณ สนาม Staples Center ที่เมือง Los Angeles, California ซึ่งจัดเป็นครั้งที่13ของศึกโนเมอร์ซี และเป็นรายการศึกใหญ่เฉพาะของรอว์
Apherusa
Apherusa เป็นสกุลของแอมฟิพอดที่อยู่ในวงศ์ Calliopiidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อิเล็กโทร
อิเล็กโทร (Electro) ชื่อเรียกอื่น อิเล็กโทรฟังก์ (electro-funk) หรือ อิเล็กโทรบูกี (electro-boogie) เป็นแนวดนตรีของดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากการใช้ดรัมแมชชีน ทีอาร์-808 (TR-808) และแซมพลิงของฟังก์  ในการบันทึกโดยทั่วไปจะมีดรัมแมชชีนและเสียงอิเล็กทรอนิกส์อย่างหนักโดยไม่มีเสียงร้องแต่ถ้านักร้องที่มีอยู่จะร้องในลักษณะไร้อารมณ์ มักจะผ่านการบิดเบือนจากเครื่องอิเล็กทรอนิกส์เช่น โวคอเดอร์และทอล์กบ็อกซ์ คือความแตกต่างที่สำคัญระหว่างอย่างอิเล็กโทรและแนวเพลงที่โดดเด่นก่อนหน้าคือดิสโก้ ซึ่งเสียงอิเล็กทรอนิกส์เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการประพันธ์ดนตรี นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนก่อนหน้าอย่าง บูกี ที่มุ่งเน้นเสียงร้องน้อยลงและเน้นจังหวะอิเล็กทรอนิกส์ที่ผลิตจากดรัมแมชชีน
โบ ไบเดิน
โจเซฟ โรบิเนตต์ "โบ" ไบเดินที่ 3 (Joseph Robinette "Beau" Biden III; 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน เขาเป็นสมาชิกของพรรคเดโมแครต และเป็นลูกชายของโจ ไบเดิน ประธานาธิบดีสหรัฐ และนีเลีย ฮันเตอร์ ไบเดิน ภรรยาคนแรก
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ในวัย 46 ปี ด้วยโรคมะเร็งสมอง หลังจากที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลในวอชิงตัน ดี.ซี. ก่อนหน้านั้น 10 วัน
อ้างอิง
1969 2015
การเรียนรู้แบบตั้งรับ
การเรียนรู้แบบตั้งรับ (passive learning) เป็นวิธีการจัดการเรียนรู้ที่ผู้เรียนได้รับข้อมูลจากผู้สอน โดยป็นวิธีที่ผู้เรียนไม่ได้รับการตอบกลับจากผู้สอน ศัพท์คำนี้มักใช้ร่วมกับคำว่าการสอนทางตรงและการบรรยาย ซึ่งการเรียนรู้แบบตั้งรับเป็นผลที่ได้จากกระบวนการสอนในลักษณะนั้น ลักษณะของการเรียนรู้นี้เน้นไปที่ครูเป็นศูนย์กลางและตรงกันข้ามกับการเรียนรู้เชิงรุก ซึ่งเน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ที่ผู้เรียนมีบทบาทเชิงรุกหรือมีส่วนร่วมในกระบวนการจัดการเรียนการสอน รวมถึงต่างจากวิธีการโสกราตีสที่ผู้เรียนและผู้สอนมีส่วนร่วมในบทสนทนาเชิงโต้แย้งแบบร่วมมือกัน การเรียนรู้แบบตั้งรับเป็นวิธีการแบบดั้งเดิมที่ใช้ในโรงเรียนแบบโรงงานและโรงเรียนสมัยใหม่ รวมทั้งการให้บริการทางศาสนาทั้งในอดีตและร่วมสมัย
การเรียนรู้แบบตั้งรับไม่ได้เป็นผลลัพธ์ของรูปแบบการศึกษาเพียงเท่านั้น ผู้เรียนแบบตั้งรับอาจซึมซับข้อมูลและความรู้โดยไม่ต้องมีส่วนร่วมกับการได้รับข้อมูลหรือประสบการณ์การเรียนรู้ พวกเขาอาจไม่ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น แบ่งปันความรู้หรือมีส่วนร่วมในการสนทนา คาดว่าประชากรประมาณร้อยละ 60 เป็นผู้เรียนแบบตั้งรับ
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ไมเคิล แรดฟอร์ด (Michael Radford) เกิดที่นิวเดลี ประเทศอินเดีย ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 บิดาเป็นชาวอังกฤษ ส่วนมารดาเป็นชาวออสเตรียเชื้อสายยิว เป็นที่รู้จักกันในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวอังกฤษ
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา (Unternehmen Barbarossa, Operation Barbarossa, Операция Барбарросса) เป็นรหัสนามสำหรับการบุกครองสหภาพโซเวียตของฝ่ายอักษะ ซึ่งเริ่มต้นขึ้น เมื่อวันอาทิตย์ ที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปฏิบัติการดังกล่าวได้นำไปสู่การกระทำเพื่อเป้าหมายทางด้านอุดมการณ์ของนาซีเยอรมนีในการพิชิตดินแดนสหภาพโซเวียตทางด้านตะวันตกเพื่อที่จะสร้างพื้นที่อยู่อาศัยใหม่ให้กับชาวเยอรมัน เกเนอราลพลานอ็อสท์ของเยอรมันนั้นมีเป้าหมายที่จะใช้ประชากรที่พิชิตมาได้บางส่วนมาเป็นแรงงานเกณฑ์สำหรับความพยายามทำสงครามของฝ่ายอักษะ ในขณะที่ได้เข้ายึดแหล่งบ่อน้ำมันสำรองบนเทือกเขาคอเคซัส รวมทั้งทรัพยากรทางเกษตรกรรมของดินแดนต่าง ๆ ของโซเวียต เป้าหมายสูงสุดของพวกเขา รวมถึงท้ายที่สุดแล้ว ได้ทำการกวาดล้าง การถูกทำให้เป็นทาส การถูกทำให้เป็นเยอรมัน และการเนรเทศต่อชาวสลาฟจำนวนมากมายไปยังไซบีเรีย และเพื่อสร้างเลเบินส์เราม์(พื้นที่อยู่อาศัย) สำหรับเยอรมนี
ไมเคิล แรดฟอร์ด
วัยเด็ก
แรดฟอร์ด ได้รับการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียน Bedford School ก่อนจะสอบเข้าเรียนต่อที่ Worcester College, Oxford หลังจากนั้นก็ย้ายไปเข้าเรียนที่ National Film and Television School ในปีแรกที่เปิดทำการ
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ในช่วงสองปีที่นำไปสู่การบุกครอง เยอรมนีและสหภาพโซเวียตได้ลงนามในสนธิสัญญาทางการเมืองและเศรษฐกิจเพื่อเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ อย่างไรก็ตาม กองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์(OKW) ได้เริ่มวางแผนการบุกครองสหภาพโซเวียตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 (ภายใต้รหัสนามว่า ปฏิบัติการอ็อทโท) ซึ่งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้มอบอำนาจ เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงระหว่างปฏิบัติการดังกล่าว จำนวนกำลังพลประมาณสามล้านนายของฝ่ายอักษะ ซึ่งเป็นกองกำลังรุกรานที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาตร์สงคราม การบุกครองดินแดนสหภาพโซเวียตทางด้านตะวันตกตามแนวรบระยะทางประมาณ 2,900 กิโลเมตร (1,800 ไมล์) ด้วยยานยนต์ 600,000 คัน และจำนวนม้ากว่า 600,000 ตัว สำหรับปฏิบัติการที่ไม่ใช่การสู้รบ การบุกครองดังกล่าวได้ขยายตัวอย่างมากในสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งในทางด้านภูมิศาสตร์และในการก่อตัวของแนวร่วมฝ่ายสัมพันธมิตร รวมทั้งสหภาพโซเวียต
ไมเคิล แรดฟอร์ด
วัยเด็ก
ระหว่างปี 1976 - 1982 แรดฟอร์ดทำงานเป็นผู้ผลิตสารคดีให้แก่ BBC สารคดีซึ่งเป็นที่รู้จักกันได้แก่เรื่องเกี่ยวกับชาวสก็อตแลนด์บนเกาะLewis ผู้ยึดมั่นในความจริงจากคัมภีร์ไบเบิลใน 'The Last Stronghold of the Pure Gospel', นักร้องโซปราโนนาม Isobel Buchanan ใน 'La Belle Isobel', นักร้องและนักแต่งเพลง Van Morrison ใน ‘Van Morrison in Ireland’และเรื่องเกี่ยวกับการถ่ายทำสารคดีอีกเรื่องคือ 'The Making of The Pirates of Penzance' ซึ่งในการถ่ายทำสารคดีสองเรื่องหลัง แรดฟอร์ด ได้ทำงานร่วมกับนักถ่ายทำภาพยนตร์ชื่อดัง Roger Deakins ผู้ได้ร่วมถ่ายทำภาพยนตร์กับแรดฟอร์ด 2 เรื่อง คือ 1984 และ White Mischief โดยงานที่น่าสนใจในยุคแรกของเขาคือ 'Another time, another place' (1982) ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในบรรยากาศของสก็อตแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  เกี่ยวกับเรื่องของความรักของหญิงชาวบ้านกับเชลยศึกชาวอิตาเลียน
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ปฏิบัติการนี้ได้เปิดฉากแนวรบด้านตะวันออก ซึ่งมีกองกำลังมากมายที่เข้าร่วมมากกว่าในเขตสงครามอื่น ๆ ในประวัติศาสตร์ พื้นที่ดังกล่าวได้มีการพบเห็นถึงการสู้รบขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ที่ดูโหดร้ายและน่าสะพรึงกลัวที่สุด และมีการบาดเจ็บล้มตายสูงสุด (สำหรับกองกำลังฝ่ายโซเวียตและกองกำลังฝ่ายอักษะ) ซึ่งทั้งหมดนี้มีอิทธิพลต่อสงครามโลกครั้งที่สองและประวัติศาสตร์ในภายหลังของทศวรรษที่ 20 ในที่สุด กองทัพเยอรมันได้จับกุมกองกำลังทหารของกองทัพแดงโซเวียตได้ราวประมาณห้าล้านนาย ผู้คนส่วนใหญ่ไม่เคยกลับมามีชีวิตอีกเลย พวกนาซีได้จงใจให้อดอาหารหรือไม่ก็สังหารต่อเชลยศึกจำนวน 3.3 ล้านนายและพลเรือนอีกจำนวนมาก ด้วย"แผนความหิว" ซึ่งถูกใช้งานเพื่อแก้ไขปัญหาภาวะขาดแคลนอาหารของเยอรมันและกำจัดประชากรชาวสลาฟด้วยทุกขภิกภัย มีการยิงเป้าและปฏิบัติการรมแก๊สจำนวนมากโดยพวกนาซี หรือผู้ให้ความร่วมมือด้วยความเต็มใจ ได้ทำการสังหารชาวโซเวียตเชื้อสายยิวจำนวนกว่าล้านคน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของฮอโลคอสต์
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ความสำเร็จ
แรดฟอร์ด เริ่มเป็นที่จับตามองจากภาพยนตร์เรื่อง 1984 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลในจากนวนิยายของจอร์จ ออร์เวลล์ เรื่อง Nineteen Eighty-Four ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย จอห์น เฮิร์ท ในบทของ Winston Smith รวมถึงยังเป็นการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ ริชาร์ด เบอร์ตัน อีกด้วย ตัวภาพยนตร์ถูกถ่ายทำในลอนดอนระหว่างเดือนเมษายน - มิถุนายน 1984 ตามฉากในหนังสือที่ระบุไว้
ภาพยนตร์เรื่องต่อมาของ แรดฟอร์ด ที่ออกฉายในปี 1987 ก็คือ White Mischief ภาพยนตร์ดราม่าที่ใช้ฉากในประเทศเคนยาช่วงปี 1940s เป็นอีกครั้งที่ แรดฟอร์ด เขียนบทโดยได้แรงบันดาลใจมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของนักเขียน เจมส์ ฟ็อกซ์
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ด้วยความล้มเหลวของปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา ทำให้โชคชะตาของไรช์ที่สามต้องกลับตาลปัตร ในทางปฏิบัติ กองทัพเยอรมันได้รับชัยชนะครั้งสำคัญและเข้ายึดครองพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดบางแห่งชองสหภาพโซเวียต (ส่วนใหญ่อยู่ในยูเครน) และได้รับความเสียหาย เช่นเดียวกับการบาดเจ็บล้มตายอย่างต่อเนื่อง แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่ฝ่ายรุกของเยอรมันต้องหยุดชะงักลงในยุทธการที่มอสโก เมื่อปลายปี ค.ศ. 1941 และตามมาด้วยการโจมตีตอบโต้กลับในฤดูหนาวของโซเวียตได้ผลักดันให้กองทหารเยอรมันกลับไป เยอรมันได้คาดหวังอย่างมั่นอกมั่นใจว่า การต่อต้านของโซเวียตจะพังทลายลงอย่างรวดเร็วเช่นเดียวกับในโปแลนด์ แต่กองทัพแดงได้ซึมซับการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของกองทัพแวร์มัคท์ และจมปลักอยู่ในสงครามพร่ากำลัง ซึ่งเยอรมันไม่ได้เตรียมการมาก่อนเลย กองทัพที่ดูลิดรอนของแวร์มัคท์ไม่สามารถโจมตีตามแนวรบด้านตะวันออกทั้งหมดได้อีกต่อไป และตามมาด้วยปฏิบัติการเพื่อการรุกเข้ายึดกลับคืนและรุกเข้าไปลึก ๆ ในดินแดนโซเวียต เช่น กรณีสีน้ำเงิน ในปี ค.ศ. 1942 และปฏิบัติการซิทาเดลในปี ค.ศ. 1943 จนในที่สุดก็ต้องล้มเหลวซึ่งส่งผลทำให้แวร์มัคท์ต้องล่าถอยและพังทลายลง
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ความสำเร็จ
ไมเคิล แรดฟอร์ด กลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะผู้กำกับและนักเขียนบทภาพยนตร์จากภาพยนตร์เรื่อง Il Postino ในปี 1994 ซึ่งเขาได้แรงบันดาลใจจากนิยายเรื่อง Ardiente Paciencia ของ Antonio Skármeta ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์ (ในรอบหลายปีสำหรับภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศทั้งหมดที่เคยมีการสร้าง) นำมาสู่เสียงยกย่องในระดับนานาชาติสำหรับ แรดฟอร์ด และดารานำในภาพยนตร์ Massimo Troisi  แต่น่าเศร้าที่ Troisi เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 41 ปี เพียงวันเดียวหลังจากภาพยนตร์ Il Postino เสร็จสมบูรณ์  ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในระดับนานาชาติหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลBAFTA สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมสำหรับ แรดฟอร์ด ผู้ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ทฤษฎีของนาซีที่มีต่อสหภาพโซเวียต
ในปี ค.ศ. 1925 ฮิตเลอร์ได้เขียนเจตนาของเขาในการรุกรานสหภาพโซเวียตไว้อย่างชัดเจนใน ไมน์คัมพฟ์ (Mein Kampf; การต่อสู้ของข้าพเจ้า) โดยระบุถึงความเชื่อของเขาที่ว่าชาวเยอรมันเป็นชนที่พึงได้พื้นที่อยู่อาศัย (Lebensraum; อาทิเช่นที่ดิน ทรัพยากรและวัตถุดิบ) ซึ่งพื้นที่ดังกล่าวนั้นควรเสาะแสวงหาในดินแดนตะวันออก อีกทั้งนโยบายทางเชื้อชาติของนาซียังระบุว่าเชื้อชาติสลาฟเป็นเชื้อชาติที่ต่ำกว่ามนุษย์ ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของ "ยิวบอลเชวิค" ในหนังสือไมน์คัมพฟ์ ฮิตเลอร์ยังเขียนไว้อีกว่าชะตากรรมของเยอรมนีคือการมุ่งสู่ตะวันออก อย่างที่เคยเกิดขึ้นเมื่อหกร้อยปีก่อนหน้านั้น และ "เพื่อยุติการปกครองของชาวยิวในรัสเซีย ซึ่งจะเป็นการยุติความเป็นรัฐของรัสเซียลงไปด้วย" หลังจากนั้น ฮิตเลอร์ได้กล่าวถึงการต่อสู้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้กับ "แนวคิดรวมเชื้อชาติสลาฟ" และชัยชนะที่ได้จะนำไปสู่ "ความเป็นเจ้าโลกนิรันดร" แม้ก่อนหน้านั้น ฮิตเลอร์จะเคยกล่าวว่า "เราจะต้องเดินทางเดียวกับพวกรัสเซีย ถ้านั่นเป็นประโยชน์ต่อเรา" ฉะนั้น นโยบายของรัฐบาลนาซี คือ สั่งฆ่า เนรเทศ หรือจับชาวรัสเซียหรือชาวสลาฟเป็นทาส และให้ดินแดนเหล่านั้นเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเยอรมันแทน
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ความสำเร็จ
ในปี 2000 ภาพยนตร์เรื่อง Dancing at the Blue Iguana ได้ถูกนำออกฉาย ซึ่งแตกต่างจากภาพยนตร์เรื่องอื่นๆของเขาที่เป็นการดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือบทละคร โดยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการเขียนบทร่วมกันระหว่าง แรดฟอร์ด และ David Linter
ในปี 2004 แรดฟอร์ด ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง The Merchant of Venice เขาได้ดัดแปลงเนื้อเรื่องมาจากบทละครชวนหัวของเชกสเปียร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย อัล ปาชิโน รับบท Shylock, เจเรมี่ ไอรอนส์ รับบท Antonio
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
ความสัมพันธ์เยอรมนี-โซเวียต ระหว่างปี 1939-1940
สนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอปได้รับการลงนามไม่นานก่อนหน้าการรุกรานโปแลนด์ของเยอรมนีและสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1939 ซึ่งโดยทั่วไปแล้วสนธิสัญญาดังกล่าวมีเนื้อหาเป็นสนธิสัญญาไม่รุกรานกัน แต่ทว่าได้มีข้อตกลงลับระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตว่าจะแบ่งเขตอิทธิพลของทั้งสองชาติ สนธิสัญญาดังกล่าวสร้างความตกตะลึงให้กับโลกเนื่องจากความเป็นอริดั้งเดิมของทั้งสองฝ่าย รวมถึงอุดมการณ์ที่ตรงข้ามกันอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามเมื่อสนธิสัญญาได้รับการลงนามแล้ว ทั้งนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตก็กลายเป็นประเทศคู่ค้าที่สำคัญ และมีความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเหนียวแน่น โดยที่สหภาพโซเวียตเป็นผู้ส่งน้ำมันและวัตถุดิบต่าง ๆ ให้กับเยอรมนี ซึ่งช่วยให้เยอรมนีรอดพ้นจากการปิดล้อมทางทะเลของอังกฤษ ในขณะที่เยอรมนีก็ส่งมอบเทคโนโลยีทางการทหารให้กับสหภาพโซเวียต แต่ทว่าทั้งสองฝ่ายก็ยังคงความคลางแคลงในเจตนาของอีกฝ่าย หลังจากเยอรมนีได้เข้าร่วมกับฝ่ายอักษะร่วมกับอิตาลีและญี่ปุ่น เยอรมนีได้เจรจาเชิญชวนให้สหภาพโซเวียตเข้าเป็นสมาชิกด้วย หลังจากการเจรจานานสองวันในกรุงเบอร์ลินระหว่างวันที่ 12–14 พฤศจิกายน เยอรมนีได้ส่งข้อเสนอเป็นลายลักษณ์อักษรให้แก่สหภาพโซเวียตเพื่อเชิญชวน ทางด้านสหภาพโซเวียตได้ส่งข้อเสนอของตนกลับมาในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 แต่ไร้ท่าทีตอบสนองจากเยอรมนี เนื่องจากความเป็นอริต่อกันของทั้งสองประเทศเพิ่มมากขึ้นทุกที และเมื่อเกิดข้อพิพาทที่ขัดแย้งกันขึ้นในยุโรปตะวันออก จึงเป็นผลให้การปะทะกันทางทหารเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ความสำเร็จ
ในปี 2007 เขาได้ให้ เดมี่ มัวร์ และ ไมเคิล เคน ผู้ซึ่งเคยแสดงผลงานร่วมกันในภาพยนตร์เรื่องBlame it on Rio ได้ร่วมงานกันอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Flawless ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการปล้นอัญมณีในบรรยากาศของปี 1960
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
แผนการรุกรานของเยอรมนี
การกระทำของสตาลินได้ทำให้นาซีเยอรมนีใช้อ้างเหตุผลเพื่อเตรียมการรุกรานและเพิ่มความเชื่อมั่นในความสำเร็จ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 สตาลินได้สั่งประหารและคุมขังประชาชนจำนวนหลายล้านคนระหว่างการกวาดล้างครั้งใหญ่ ซึ่งผู้ที่ถูกสั่งประหารและคุมขังนั้นได้รวมไปถึงบุคลากรทางทหารที่มีความสามารถ ทำให้กองทัพแดงอ่อนแอและขาดผู้นำ พรรคนาซียังได้ใช้ความโหดร้ายดังกล่าวในการโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งมีเนื้อหากล่าวหาว่า กองทัพแดงเตรียมการที่จะรุกรานเยอรมนี และการรุกรานของเยอรมนีนั้นเป็นการกระทำเพื่อป้องกันตัว
ไมเคิล แรดฟอร์ด
ความสำเร็จ
แรดฟอร์ด ยังได้กำกับละครเวทีครั้งแรกในปี 2000 ที่โรงละคร West End ในเรื่อง The Seven Year Itch ซึ่งดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ของ Billy Wilder ในปี 1955 เรื่อง The Seven Year Itch ที่นำแสดงโดย มาริลิน มอนโร
แหล่งข้อมูลอื่น
1946
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซา
แผนการรุกรานของเยอรมนี
ในวันที่ 5 ธันวาคม ฮิตเลอร์ได้รับทราบแผนการรุกรานที่เป็นไปได้ และอนุมัติแผนการทั้งหมด ต่อมา ในวันที่ 18 ธันวาคม ฮิตเลอร์ได้ลงนามในคำสั่งสงครามหมายเลข 21 ไปยังกองบัญชาการทหารสูงสุดของเยอรมนีในเรื่องปฏิบัติการซึ่งตั้งชื่อว่า "บาร์บาร็อสซา" กล่าวว่า "กองทัพเยอรมันต้องพร้อมที่จะบดขยี้สหภาพโซเวียตได้อย่างรวดเร็ว" โดยแผนการรุกรานถูกกำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ส่วนทางด้านสหภาพโซเวียต สตาลินได้กล่าวแก่นายพลของเขาว่า จากที่ฮิตเลอร์ได้กล่าวถึงการรุกรานสหภาพโซเวียตใน ไมน์คัมพฟ์ กองทัพแดงจะต้องพร้อมที่จะตั้งรับการรุกรานจากเยอรมนี และพูดว่า ฮิตเลอร์คิดว่ากองทัพแดงจะต้องใช้เวลาเตรียมการนานถึงสี่ปี แต่เราจะต้องพร้อมได้เร็วกว่านั้นและเราคิดจะยืดเวลาของสงครามได้นานออกไปอีกสองปี
ช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1940 นายทหารระดับสูงของกองทัพเยอรมันได้ร่างบันทึกซึ่งกล่าวถึงอันตรายที่จะเกิดขึ้นภายหลังการรุกรานสหภาพโซเวียต รวมไปถึงความคิดที่ว่ายูเครน เบโลรุสเซียและรัฐแถบบอลติกจะเป็นภาระใหญ่หลวงทางเศรษฐกิจต่อเยอรมนี ส่วนนายทหารอีกพวกหนึ่งได้แย้งว่าระบบรัฐการของโซเวียตจะไม่ได้รับผลกระทบ และการยึดครองดังกล่าวจะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อันใดต่อเยอรมนี รวมไปถึงไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงต้องเข้าไปเกี่ยวยุ่งกับพวกบอลเชวิคด้วย ฮิตเลอร์ปฏิเสธความคิดเห็นทั้งหมด รวมไปถึงนายพลจอร์จ โธมัส ซึ่งกำลังเตรียมการรายงานเกี่ยวกับผลกระทบทางเศรษฐกิจในแง่ลบที่จะเกิดขึ้นภายหลังจากการรุกรานสหภาพโซเวียต
ปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาส่วนใหญ่เริ่มต้นมาจากความคิดของฮิตเลอร์แต่เพียงผู้เดียว ในขณะที่บุคลากรทางทหารและสมาชิกในพรรคนาซีแนะนำว่าเขาควรที่จะจัดการกับเกาะบริเตนให้เสร็จสิ้นไปก่อน แล้วจึงค่อยเปิดการโจมตีสหภาพโซเวียตในแนวหน้าตะวันออก แต่ส่วนใหญ่เหล่านายพลของฮิตเลอร์ก็เห็นด้วยกับฮิตเลอร์ว่าการบุกโซเวียตนั้นหลีกเลี่ยงไม่ได้ และจะต้องเกิดขึ้นในวันใดวันหนึ่ง ในตอนนั้นฮิตเลอร์พิจารณาแล้วว่าตนเองนั้นเป็นอัจฉริยะทางการทหารและการเมือง และเป็นที่แน่ชัดว่าในขณะนั้นเขาได้รับชัยชนะอย่างรวดเร็วในแทบทุกประเทศที่เขาโจมตี (ยกเว้นเกาะบริเตนที่ยังสามารถยันการโจมตีของเยอรมันได้อยู่) ทั้ง ๆ ที่ก่อนการโจมตี โอกาสที่เขาจะชนะนั้นมีน้อยมาก อย่างไรก็ตามเขาละเลยคำแนะนำของผู้บัญชาการกองทัพเยอรมัน ซึ่งเกิดมาจากความไม่ยั้งคิดและความยินดีที่จะเสี่ยง ประสมกับระเบียบวินัยของทหารของเขาและยุทธวิธีการโจมตีสายฟ้าแลบ ทำให้เขาสามารถเอาชนะซูเดเทนแลนด์ ออสเตรีย และเชโกสโลวาเกียอย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็สามารถเอาชนะประเทศโปแลนด์ เดนมาร์ก และนอร์เวย์ได้โดยประสบกับปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น จากนั้นเขาก็ยังสามารถทำลายกองทัพของฝรั่งเศสได้อย่างรวดเร็วโดยการบุกผ่านลักเซมเบิร์กซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของแนวมายิโนต์ (Maginot Line) และทำการปิดล้อมกองกำลังสัมพันธมิตร แล้วกองทัพของเขาจึงมุ่งหน้าไปทางใต้ไปยังชายแดนสวิส ต่อมากองกำลังสัมพันธมิตรสามารถโจมตีฝ่าส่วนปิดล้อมด้านเหนือออกมาได้ แต่ก็ถูกต้อนไปยังเมืองดันเคิร์ก และจนมุมโดยสิ้นเชิง จนกระทั่งกองทัพบริเตนกู้ภัยออกมาได้ ซึ่งทำให้ตอนนี้ผืนดินในภูมิภาคยุโรปตะวันตกเป็นของฮิตเลอร์โดยสิ้นเชิง แต่กองทัพของเขาไม่สามารถบุกข้ามช่องแคบอังกฤษไปยังเกาะบริเตนได้ในทันทีเนื่องจากความเหนือกว่าของอังกฤษในด้านการรบทางทะเล และมีอำนาจเท่าเทียมกันทางอากาศ ซึ่งข้อได้เปรียบดังกล่าวของอังกฤษทำให้ยังไม่ยอมจำนนโดยง่าย แม้ว่าจะต้องยันกับเยอรมัน โดยไม่สามารถตอบโต้กลับได้ก็ตาม เมื่อความด้อยกว่าของกองทัพเรือเยอรมันในด้านกองกำลังทางทะเล และไร้ความได้เปรียบในด้านกองกำลังทางอากาศ ทำให้การบุกมิอาจทำได้ ในช่วงเวลาสั้น ๆ ทำให้ฮิตเลอร์หมดความอดทน และในขณะเดียวกันความต้องการในการบุกโซเวียตนั้นมีมากกว่าการบุกเกาะบริเตน (เนื่องจากฮิตเลอร์เชื่อว่าชาวอังกฤษเป็นเผ่าพันธุ์ที่เท่าเทียมกับเผ่าพันธุ์อารยัน) ทำให้ฮิตเลอร์โน้มน้าวบุคลากรของเขาว่ารัฐบาลบริเตนจะต้องพยายามสงบศึกกับเยอรมันแน่นอนเมื่อสหภาพโซเวียตถูกล้มไปแล้ว โดยเขากล่าวว่า:
"เราเพียงแค่ต้องถีบประตูลงมา แล้วอาคารที่เสื่อมโทรมทั้งอาคารก็จะถล่มลงมาด้วย"
แต่ฮิตเลอร์นั้นมั่นใจเกินไปจากการที่เขาประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการรบในยุโรปตะวันตก อีกทั้งยังสบประมาทความสามารถของโซเวียตที่จะสู้รบในสงครามนอกฤดูหนาว ทำให้เขาเชื่อว่าการรบจะจบลงก่อนฤดูหนาวในรัสเซีย และไม่ได้สั่งการให้เตรียมเสบียงเสื้อผ้ากันความหนาวเย็นให้กับทหาร ซึ่งจะส่งผลรุนแรงในเวลาต่อมา อดอล์ฟ ฮิตเลอร์หวังไว้ว่าเมื่อเขาเอาชนะกองทัพแดงได้แล้ว รัฐบาลอังกฤษจะต้องเจรจาขอสงบศึกกับนาซีเยอรมนีอย่างแน่นอน
การเตรียมตัวของฝ่ายเยอรมัน
ฮิตเลอร์ได้สั่งการให้เคลื่อนพลจำนวนสามล้านสองแสนนายไปยังชายแดนหน้าสหภาพโซเวียตเพื่อเตรียมตัวในการโจมตี, สั่งให้เริ่มปฏิบัติการณ์สอดแนมทางอากาศเหนือน่านฟ้าของโซเวียต และยังสั่งให้กักตุนเสบียงเป็นจำนวนมากในโปแลนด์ที่เยอรมนีได้มา กระนั้นการบุกสหภาพโซเวียตก็ยังเป็นที่แปลกใจสำหรับฝ่ายโซเวียตอย่างมาก ซึ่งความแปลกใจนี้ส่วนใหญ่มาจากความเชื่อที่มั่นคงของสตาลินว่าอาณาจักรไรค์ที่สามไม่น่าที่จะโจมตีประเทศของตนหลังจากที่เพิ่งเซ็นกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพมาได้เพียงสองปีเท่านั้น สตาลินยังเชื่อด้วยว่ากองทัพนาซีคงจะจัดการสงครามกับเกาะบริเตนให้เสร็จเสียก่อนถึงจะเปิดสมรภูมิรบใหม่กับตน แม้ว่าจะมีคำเตือนหลายครั้งหลายคราวมาจากหน่วยข่าวกรองของเขา สตาลินก็ยังปฏิเสธที่จะเชื่อการรายงานทั้งหมด โดยเกรงว่าข้อมูลดังกล่าวอาจเป็นการปล่อยข่าวโคมลอยจากกองทัพอังกฤษ เพื่อที่จะจุดชนวนสงครามระหว่างนาซีและโซเวียต อีกทั้งการที่รัฐบาลเยอรมันออกมาช่วยทำการลวงสตาลิน โดยกล่าวว่า พวกเขาแค่กำลังเคลื่อนกำลังทหารให้ออกมานอกระยะของเครื่องบินทิ้งระเบิดของอังกฤษ และยังอธิบายเพิ่มเติมด้วยว่าพวกเขาพยายามจะหลอกรัฐบาลอังกฤษให้เชื่อว่ากองทัพนาซีกำลังจะบุกสหภาพโซเวียตอีกด้วย แต่ตามจริงพวกเขากำลังเตรียมตัวในการบุกเกาะบริเตนอยู่ต่างหาก และหลังจากเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างที่สตาลินได้รู้ ทำให้การเตรียมตัวตั้งรับการโจมตีของเยอรมนีเป็นไปอย่างไม่จริงจัง อย่างไรก็ตาม ควรสังเกตกรณีที่ ดร. ริชาร์ด ซอร์จ สายลับของโซเวียต ได้ให้ข้อมูลที่กล่าวถึงวันที่เยอรมนีจะบุกโซเวียตได้อย่างถูกต้อง รวมถึงอาร์น บัวร์ลิง นักถอดรหัสชาวสวีเดนที่ทราบวันที่เยอรมนีจะบุกก่อนที่โซเวียตจะทราบอีกด้วย
ปฏิบัติการณ์ลวงของเยอรมนีเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) โดยจุดประสงค์คือเพิ่มมูลความจริงให้ตรงกับคำอ้างของเยอรมนีว่าเกาะบริเตนคือเป้าหมายที่แท้จริง ปฏิบัติการณ์ดังกล่าวคือปฏิบัติการณ์ไฮฟิสก์ และปฏิบัติการณ์ฮาร์พูน โดยทั้งสองปฏิบัติการณ์จำลองว่าการเตรียมตัวบุกเกาะบริเตนเริ่มขึ้นในประเทศนอร์เวย์, ชายฝั่งตามแนวช่องแคบอังกฤษและแคว้นเบรอตาญในฝรั่งเศส ประกอบกับการอ้างเหตุผลเกี่ยวกับการสะสมกำลังดังที่ระบุไว้ข้างต้น รวมถึงการปฏิบัติการณ์ระดมกำลังเรือรบ, ปฏิบัติการณ์สอดแนมทางอากาศและการฝึกซ้อมภาคสนาม ถูกจัดขึ้นเพื่อเพิ่มความน่าเชื่อถือยิ่งขึ้นไปอีก โดยแผนการบุกจริง ๆ ถูกจัดขึ้น และปล่อยให้ข้อมูลสามารถรั่วไหลได้บางส่วน
แต่เยอรมันมีปัญหาในการคิดยุทธวิธีที่จะรับประกันว่ากองทัพนาซีจะสามารถยึดสหภาพโซเวียตได้สำเร็จ โดยที่ฮิตเลอร์, กองบัญชาการสูงสุดแห่งเวร์มัคท์ และผู้บัญชาการระดับสูงอีกหลาย ๆ คนมีแนวคิดที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับแผนกลยุทธที่จะใช้ในการโจมตีสหภาพโซเวียต และจุดประสงค์หลักของยุทธการควรเป็นเช่นใด กองบัญชาการกองทัพบกเสนอว่าควรเคลื่อนพลตรงไปยังเมืองหลวงมอสโก แต่ฮิตเลอร์นั้นต้องการที่จะให้กองทัพเคลื่อนทัพไปยังยูเครนที่อุดมสมบูรณ์และดินแดนบริเวณทะเลบอลติกเสียก่อนที่จะเคลื่อนพลไปยึดมอสโก การโต้แย้งที่เกิดขึ้นทำให้แผนการในการส่งกำลังบำรุงต้องหยุดชะงัก และทำให้การบุกล่าช้าไปอีกถึงหนึ่งเดือนกว่า ๆ ตามกำหนดการการบุกในเดือนพฤษภาคม
กลยุทธสุดท้ายที่ฮิตเลอร์และนายพลของเขาร่วมกันวางขึ้นคือการแบ่งกองกำลังออกเป็นสามกลุ่มกองทัพโดยแต่ละกลุ่มกองทัพถูกจัดให้ยึดภูมิภาคที่กำหนดไว้รวมถึงเมืองใหญ่ ๆ ในสหภาพโซเวียต เมื่อการบุกสหภาพโซเวียตเริ่มต้นขึ้น จะแบ่งแนวทางการบุกออกเป็นสามทางโดยเคลื่อนพลไปตามเส้นทางที่เคยถูกบุกในประวัติศาสตร์ (อ้างอิงตามการบุกราชอาณาจักรรัสเซียของนโปเลียน โบนาปาร์ต) กลุ่มกองทัพเหนือถูกมอบหมายให้เคลื่อนพลผ่านดินแดนรอบทะเลบอลติก แล้วจึงเคลื่อนไปยังรัสเซียตอนเหนือ โดยทำการยึดหรือทำลายเมืองเลนินกราด (เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปัจจุบัน) ส่วนกลุ่มกองทัพกลางถูกมอบหมายให้มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองสโมเลนสค์ แล้วทำการยึดมอสโก โดยต้องทำการเคลื่อนพลผ่านประเทศเบลารุสในปัจจุบันและผ่านภูมิภาคกลางแถบตะวันตกที่สาธารณรัฐสังคมนิยมรัสเซียครอบครองอยู่ และกลุ่มกองทัพใต้จะต้องเปิดการโจมตีในส่วนที่เป็นใจกลางของยูเครนที่เป็นศูนย์กลางทางเกษตรกรรมและประชากรอาศัยอยู่หนาแน่น โดยยึดเมืองเคียฟ ก่อนที่จะเคลื่อนพลมุ่งไปทางทิศตะวันออกผ่านทุ่งหญ้าสเตปปส์ในรัสเซียตอนใต้ไปยังแม่น้ำโวลกาและเทือกเขาคอเคซัสที่อุดมไปด้วยน้ำมันดิบ
การเตรียมตัวของฝ่ายโซเวียต
เมื่อสหภาพโซเวียตก้าวเข้าสู่ทศวรรษที่ 1940 (พ.ศ. 2483) ในตอนนั้นสหภาพโซเวียตคือชาติมหาอำนาจ จากการปฏิวัติอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วของโซเวียตในทศวรรษที่แล้วทำให้ผลผลิตทางอุตสาหกรรมของโซเวียตเป็นรองแค่สหรัฐอเมริกา และมีผลผลิตเท่าเทียมกับประเทศเยอรมนี การผลิตยุทโธปกรณ์นั้นเพิ่มขึ้นอย่างคงที่ โดยเฉพาะในช่วงไม่กี่ปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองที่เศรษฐกิจของโซเวียตนั้นถูกกำหนดไปที่การผลิตอุปกรณ์ทางทหารอย่างต่อเนื่อง เนื่องมาจากในช่วงต้นทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473–พ.ศ. 2478) หลักการปฏิบัติของกองทัพแดงนั้นถูกพัฒนาให้ทันสมัยยิ่งขึ้นแล้วจึงประกาศให้เป็นหลักปฏิบัติภาคสนามของกองทัพในปี พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936) จึงทำให้เกิดการเคลื่อนไหวทางเศรษฐกิจดังกล่าวขึ้น
อย่างไรก็ตาม ในด้านระบบยุทโธปกรณ์ที่สำคัญ ทางฝ่ายโซเวียตนั้นมีอยู่มากทีเดียว อาทิเช่น กองทัพแดงนั้นมีความเหนือกว่าอย่างมากในกองกำลังยานเกราะที่มีรถถังประจำการถึง 24,000 คัน ซึ่งมีถึง 12,782 คันที่ประจำอยู่ในเขตทหารภูมิภาคตะวันตก (ซึ่งมีสามเขตในภูมิภาคที่สามารถปะทะกับกองทัพเยอรมันในสมรภูมิตะวันออก) ส่วนกองทัพบกเวอร์มัคท์ (Wehrmacht) ของเยอรมนีมีรถถังประจำการอยู่ทั้งหมด 5,200 คัน โดยใช้ในการบุกโซเวียต 3,350 คัน นี่ทำให้อัตราส่วนของรถถังที่สามารถใช้ได้ระหว่างเยอรมนีและโซเวียตนั้นเป็น 4 : 1 ซึ่งทำให้กองทัพแดงมีความได้เปรียบที่เหนือกว่า รถถังรุ่น ที-34 ของโซเวียตเป็นรถถังที่ล้ำหน้าที่สุดและทันสมัยที่สุดในเวลานั้น และยังมีรถถังรุ่น BT-8 (ภาษารัสเซีย: Bystrokhodniy หรือรถถังเร็ว) ที่เป็นรถถังที่เร็วที่สุด ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับรถถังเยอรมันแล้ว ตามที่นายทหารข่าวกรองของโซเวียต วิกเตอร์ ซูโวรอฟ (Viktor Suvorov) อ้างว่า รถถังหนักของเยอรมนีรุ่นแรกนั้นเพิ่งถูกออกแบบในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 (1941) ซึ่งถือว่าล้าหลังกว่าโซเวียตที่เริ่มโครงการออกแบบรถถังหนัก T-35 ตั้งแต่ต้นทศวรรษที่ 1930) อีกทั้งโซเวียตยังมีจำนวนอาวุธปืนใหญ่ และเครื่องบินรบที่มากกว่าเยอรมนี ซึ่งรวมไปถึงปืนใหญ่สนาม A-19 ที่ว่ากันว่าเป็นปืนใหญ่ที่ดีที่สุดในโลกในเวลานั้น อย่างไรก็ตาม รถถังรุ่นที่ทันสมัยที่สุดของโซเวียตยังไม่ถูกผลิตในปริมาณมากในช่วงต้นของสงคราม
อีกทั้งความได้เปรียบทางปริมาณของโซเวียตนั้นยังถูกหักล้างด้วยคุณภาพเหนือกว่ามากของเครื่องบินรบเยอรมัน รวมถึงการฝึกฝนกองกำลังเยอรมันที่เหนือกว่าและเตรียมพร้อมมามากกว่า การที่ทหารเจ้าหน้าที่และผู้บัญชาการระดับสูงของโซเวียตถูกกวาดล้างในการกวาดล้างใหญ่ของสตาลิน (พ.ศ. 2478 – พ.ศ. 2481; 1935-38) ยังทำให้นายทหารของกองทัพแดงถึงเกือบหนึ่งในสาม และนายพลแทบทุกคนถูกประหารชีวิต หรือส่งให้ไปประจำการในไซบีเรีย และถูกแทนที่ด้วยนายทหารที่มีแนวโน้มที่ "ไว้ใจได้ทางการเมือง" มากกว่านายทหารที่ถูกกวาดล้าง ซึ่งรวมไปถึงสามในห้าบรรดาจอมพลช่วงก่อนสงครามซึ่งถูกประหารชีวิต ผู้บัญชาการกองพลและกองร้อยประมาณสองในสามถูกจับยิงเป้า การกวาดล้างดังกล่าวจึงทำให้เหลือแต่นายทหารที่อ่อนกว่าและได้รับการฝึกน้อยกว่ามาแทนที่ อย่างเช่นกรณีหนึ่งใน พ.ศ. 2484 (1941) ที่ 75% ของนายทหารของกองทัพแดงได้ดำรงตำแหน่งนานน้อยกว่าหนึ่งปี และอายุโดยเฉลี่ยของผู้บัญชาการกองพลของโซเวียตนั้น น้อยกว่าอายุโดยเฉลี่ยของผู้บัญชาการกองร้อยของเยอรมนีถึง 12 ปี โดยนายทหารเหล่านี้มีทีท่าที่ไม่เต็มใจอย่างยิ่งที่จะริเริ่มในการทำสิ่งใด ๆ และส่วนใหญ่ขาดการฝึกฝนในการบัญชาการ
ในขณะที่สงครามในสมรภูมิทางตะวันตกกำลังดำเนินไป กำลังรบส่วนใหญ่ของโซเวียตยังคงประจำการอยู่เหมือนในยามสงบ ซึ่งอธิบายว่าทำไมบรรดาเครื่องบินรบของโซเวียตถึงได้จอดเรียงกันและใกล้กันเป็นกลุ่ม ๆ มากกว่าที่จะกระจายกันไปตามที่เคยปฏิบัติเป็นปกติในยามสงคราม ด้วยเหตุนั้น จึงทำให้กองเครื่องบินที่จอดอยู่กลายเป็นเป้าโจมตีง่าย ๆ สำหรับเครื่องบินจู่โจมจากอากาศสู่พื้นดินของเยอรมันในวันแรก ๆ ที่เยอรมนีบุกโซเวียต อีกเหตุผลหนึ่งคือการที่กองทัพอากาศโซเวียตถูกสั่งห้ามไม่ให้โจมตีเครื่องบินสอดแนมของเยอรมัน แม้ว่าจะมีเครื่องบินเยอรมันบินอยู่เป็นร้อย ๆ ลำอยู่เหนือน่านฟ้าสหภาพโซเวียตก็ตาม กองเครื่องบินขับไล่ของโซเวียตประกอบไปด้วยเครื่องบินรุ่นล้าสมัยย้อนไปถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเช่นเครื่องบินปีกสองชั้น I-15 และเครื่องบินปีกชั้นเดียวรุ่นแรกของโซเวียต I-16 และเครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่กว่าเช่นมิก (MiG) และ LaGG (Lavochkin-Gorbunov-Goudkov) เพียงไม่กี่ลำที่ใช้งานได้ โดยมีเครื่องบินจำนวนไม่มากที่ติดตั้งวิทยุสื่อสารลงไป อีกทั้งวิทยุไม่กี่รุ่นที่มีอยู่นั้นก็ไม่ได้ถูกเข้ารหัสและมีสภาพการใช้งานที่ไม่แน่นอน รวมถึงยุทธวิธีต่อสู้ทางอากาศที่ยังล้าสมัยอยู่
กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตกระจัดกระจายกันออกไป, ไม่มีความพร้อมในการทำศึก และมีกองกำลังหน่วยต่าง ๆ ที่อยู่แยกจากกัน โดยไม่มีการลำเลียงไปยังจุดรวมพลเมื่อการรบเกิดขึ้น แม้ว่ากองทัพแดงจะมีปืนใหญ่ชั้นดีจำนวนมาก แต่ปืนส่วนใหญ่กลับไม่มีกระสุน กองปืนใหญ่มักไม่สามารถเข้าสู่การรบได้เพราะไม่มีการลำเลียงพล กองกำลังรถถังนั้นมีขนาดใหญ่และคุณภาพดี แต่ขาดการฝึกและการสนับสนุนทางเสบียง รวมถึงมาตรฐานในการบำรุงรักษายังแย่มาก กองกำลังถูกส่งเข้าสู่การรบโดยไม่มีการจัดการเติมเชื้อเพลิง, สนับสนุนเสบียงกระสุน หรือทดแทนกำลังทหารที่สูญเสียไป โดยมีบ่อยครั้งที่หลังจากการปะทะเพียงครั้งเดียว หน่วยรบถูกทำลายหรือถูกทำให้หมดสภาพ รวมไปถึงความจริงที่ว่ากองทัพโซเวียตกำลังอยู่ในช่วงจัดระบบหน่วยยานเกราะให้กลายเป็นกองพลรถถังยิ่งเพิ่มความไม่เป็นระบบของกองกำลังรถถังมากยิ่งขึ้นไปอีก
แม้ว่าในเอกสารใด ๆ จะระบุว่ากองทัพแดงใน พ.ศ. 2484 อย่างน้อยก็มีกำลังเท่าเทียมกับกองทัพเยอรมัน แต่ผลที่ตามมาในสมรภูมินั้นแตกต่างจากเอกสารมาก ด้วยเหตุที่ว่ากองทัพแดงนั้นประกอบด้วยนายทหารที่ไร้ความสามารถ เช่นเดียวกันกับการขาดแคลนยุทโธปกรณ์, การสนับสนุนเสบียงยานเกราะที่ไม่เพียงพอ และทหารที่ได้รับการฝึกในระดับต่ำ ทำให้กองทัพแดงเสียเปรียบกองทัพเยอรมันอย่างมากเมื่อปะทะกัน ยกตัวอย่างเช่น ตลอดช่วงการบุกสหภาพโซเวียตของเยอรมนี กองทัพแดงจะเสียรถถังหกคันในขณะที่กองทัพเยอรมันเสียเพียงแค่คันเดียว
แต่ก็มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการตีความข้างต้นในหนังสือ Icebreaker โดยผู้ลี้ภัยทางการเมืองที่เคยเป็นนายทหารข่าวกรองหลักของโซเวียต (GRU - Glavnoe Razvedyvatel'noe Upravlenie) วิกเตอร์ ซูโวรอฟ โดยเนื้อความในหนังสือแย้งว่ากองกำลังภาคพื้นดินของโซเวียตนั้นมีความเป็นระบบระเบียบดีมาก และถูกวางกำลังกระจายกันไปเป็นกลุ่มใหญ่ ๆไปตลอดตามแนวชายแดนระหว่างเยอรมนีและโซเวียตเพื่อเตรียมตัวในการบุกทวีปยุโรปของสหภาพโซเวียตที่ถูกกำหนดไว้ในวันอาทิตย์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ส่วนยุทธการบาร์บาร็อสซาของเยอรมนีนั้น เขาอ้างว่าที่จริงแล้วเป็นการชิงเปิดการโจมตีก่อนของเยอรมนี โดยอาศัยความได้เปรียบที่กำลังทหารโซเวียตกำลังรวมพลอยู่เป็นจำนวนมากหน้าพรมแดนเยอรมนี ซูโวรอฟทำการแย้งว่าฉะนั้นการที่กองกำลังโซเวียตมารวมพลกันหน้าพรมแดนเยอรมนีจึงเป็นการเดินกลยุทธแบบรุก และไม่ใช่การตั้งรับดังที่ประวัติศาสตร์ดั้งเดิมบันทึกอยู่แต่อย่างใด แต่การตีความของเขาถูกปฏิเสธโดยนักประวัติศาสตร์ที่ได้รับความนับถือหลายต่อหลายคนมาโดยตลอด โดยเฉพาะนักประวัติศาสตร์สงครามชาวอเมริกัน เดวิด แกลนท์ซ (David Glantz) และการตีความดังกล่าวไม่ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นจริงเป็นจังนักในบรรดานักประวัติศาสตร์วิชาการที่อยู่ทางตะวันตก อย่างไรก็ตาม มุมมองนี้ต่างออกไปในยุโรปตะวันออก รวมถึงประเทศรัสเซีย ที่ ๆ มีการโต้วาทีในประเด็นที่เกี่ยวกับการปะทะระหว่างโซเวียตและเยอรมนียังคงมีอยู่ จากการศึกษาอย่างจริงจังโดยนักประวัติศาสตร์ทางทหารชาวรัสเซีย มิคาเอล เมลทยูคอฟ (Mikhail Meltyukhov) ในหนังสือ Stalin's Missed Chance ได้ทำการสนับสนุนที่ว่ากองกำลังโซเวียตนั้นได้ทำการรวมพลเพื่อเตรียมเปิดการโจมตีเยอรมนีอยู่จริง ๆ แต่อย่างไรก็ตาม เมลทยูคอฟก็ปฏิเสธคำกล่าวที่ว่าการบุกของเยอรมนีเป็นการชิงเปิดการโจมตีก่อน แต่เขาเชื่อว่าทั้งสองฝ่ายต่างกำลังเตรียมทำการบุกอยู่เช่นกัน แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่เชื่อว่าฝ่ายหนึ่งจะเปิดการโจมตีอีกฝ่ายหนึ่ง ในช่วงก่อนสงคราม แน่นอนว่า สหภาพโซเวียตได้ประกาศโฆษณาชวนเชื่อออกมาโดยตลอด โดยกล่าวว่ากองทัพแดงนั้นแข็งแกร่งมาก และสามารถเอาชนะผู้รุกรานไม่ว่าหน้าไหนได้อย่างง่ายดาย
จากการที่โจเซฟ สตาลินมีนายทหารประจำการที่จะรายงานเฉพาะสิ่งที่เขาต้องการได้ยินเท่านั้น, กอปรกับความเชื่อมั่นอย่างไร้มูลเหตุในสนธิสัญญาว่าด้วยการไม่โจมตีต่อกัน สตาลินถูกชักนำให้เชื่อว่าสถานภาพของสหภาพโซเวียตในช่วงต้นปี พ.ศ. 2484 (1941) นั้นแข็งแกร่งกว่าที่มันเป็นจริง ๆ มาก ในฤดูใบไม้ผลิในปีเดียวกัน หน่วยงานข่าวกรองของสตาลินได้ทำการเตือนสตาลินถึงการโจมตีของเยอรมนีที่กำลังจะเกิดขึ้นหลายต่อหลายครั้ง ความเชื่อมั่นของสตาลินในนายทหารและกำลังทหารของเขานั้นมั่นคงมาก จนเขาและคณะนายพลที่ปรึกษา ที่ถึงแม้จะทราบดีถึงความเป็นไปได้ที่เยอรมนีจะโจมตี และได้เตรียมการสำคัญ ๆ ไว้หลายอย่าง กลับตัดสินใจที่จะไม่ยั่วยุฮิตเลอร์ ผลก็คือทหารตามแนวชายแดนโซเวียตไม่ได้อยู่ในสถานะที่ตื่นตัวเต็มที่ ถึงขนาดที่ทหารโซเวียตถูกห้ามไม่ให้ยิงโต้ตอบโดยไม่ได้ขออนุญาตเมื่อถูกโจมตี แม้ว่าจะมีคำสั่งให้ตื่นตัวในบางส่วนในวันที่ 10 เมษายน แต่กำลังทหารโซเวียตก็ยังคงไม่พร้อมเมื่อการโจมตีของเยอรมนีเริ่มต้นขึ้น นี่อาจเป็นจุดที่ทำให้เกิดการโต้แย้งโดยวิกเตอร์ ซูโวรอฟ กระทั่งเมื่อการโจมตีเริ่มต้นขึ้น สตาลินก็ยังคงปฏิเสธที่จะวางกำลังและเคลื่อนกำลังทหารทั้งหมดเข้าสู่แนวรบ