cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระสรลักษณ์ลิขิต (มุ่ย จันทรลักษณ์)
พระสรลักษณ์ลิขิต (มุ่ย จันทรลักษณ์) เป็นจิตรกรภาพเหมือนบุคคล (portrait) ชาวไทยคนแรก ผลงานสำคัญของพระสรลักษณ์ลิขิตเป็นผลงานที่สร้างถวายงานพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มหาราช เช่น พระบรมสาทิศลักษณ์จำนวนมากของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบรมราชวงศ์ พระบรมสาทิศลักษณ์แรกของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งเป็นต้นแบบของพระบรมสาทิศลักษณ์ของพระองค์ในยุคต่อ ๆ มา นอกจากนี้ท่านยังร่วมกับศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรีก่อตั้งโรงเรียนวิจิตรศิลป์ (มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปัจจุบัน) โดยท่านสอนวิชาจิตรกรรม
ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2418 เดิมทีท่านศึกษาด้านจิตรกรรมจากโรงเรียนศิลปะในวังจนมีฝีมือที่ดี ต่อมาท่านได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวร่วมการเสด็จประพาสยุโรปพร้อมพระองค์ ซึ่งเป็นโอกาสที่ทำให้ท่านได้มีโอกาสศึกษาศิลปะการวาดภาพบุคคลแบบตะวันตก
มดหนามกระทิงอกแดง
มดหนามกระทิงอกแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Polyrhachis rufipes Smith, 1858) เป็นมดป่า ขนาดประมาณ 10-12 มม. ลักษณะหัวเป็นสีดำ ไม่เรียบ ส่วนช่วงอกและเอว ออกสีน้ำตาลแดง โดยมีลักษณะเด่นคือ มีหนาม 3 คู่ โดยอยู่บริเวณอก สองคู่และเอวอีหนึ่งคู่ ในประเทศไทย พบได้เฉพาะภาคกลางตอนล่าง ภาคตะวันออกและภาคใต้ ในบริเวณป่าดิบชื้น
มดชนิดนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับมดค่อมอกแดง (Gnamptogenys bicolor) ซึ่งไม่มีหนามแต่มีเหล็กในเป็นอาวุธ
จักรพรรดิฮั่นกวังอู่
จักรพรรดิฮั่นกวังอู่ ตามสำเนียงกลาง หรือ ฮั่นกองบู๊ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (15 มกราคม ปีที่ 5 ก่อนคริสตกาล – 29 มีนาคม 57) พระนามเดิมว่า หลิว ซิ่ว (劉秀) ปฐมจักรพรรดิในราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
องค์ชายหลิว ซิ่ว เป็นพระโอรสขององค์ชายหลิว ชิน (劉欽) เจ้าเมืองตุ้นใต้ (南頓令) หวัง หมั่ง (王莽) ขุนนางราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเข้ายึดอำนาจและตั้งตัวเป็นจักรพรรดิสถาปนาราชวงศ์ซิน องค์ชาย หลิว ซิ่ว ซึ่งมีเชื้อฮั่นจึงซ่องสุมกำลังมาแย่งชิงแผ่นดินคืนและปราบปรามคู่แข่งจนสิ้นองค์ชาย หลิว ซิ่ว รวมบ้านเมืองสำเร็จในปี 36 พระองค์สถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นใหม่สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ฮั่นแล้วตั้งเมืองลั่วหยางเป็นราชธานี นักประวัติศาสตร์จึงเรียกราชวงศ์ฮั่นก่อนถูกราชวงศ์ซินคั่นว่า ราชวงศ์ฮั่นตะวันตกและเรียกราชวงศ์ฮั่นที่ตั้งขึ้นอีกครั้งนี้ว่า ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
จักรพรรดิฮั่นกวังสวรรคตในปี ค.ศ. 57 องค์ชายหลิว หยาง (劉陽) โอรสของพระองค์จึงขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ถัดมา
-5 57
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2 (The Second Epistle of Paul to Timothy) เป็นหนังสือเล่มที่ 16 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 1" "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิโมธี ฉบับที่ 2" และ "จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส"
หนังสือเล่มนี้แต่เดิมเป็นจดหมายฉบับที่สองซึ่งเปาโลอัครทูต เขียนถึงทิโมธี ในประโยคแรกของตัวจดหมายระบุว่าผู้เขียนคือเปาโล และจากการอ้างอิงอื่น ๆ ก็ยืนยันตรงกัน หลังจากที่จดหมายฉบับแรกถูกเขียนถึงทิโมธีในราวปีค.ศ. 64 ต่อมาในปีค.ศ. 66 เปาโลถูกจำคุกอีกครั้งในกรุงโรม ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิเนโร ในจดหมายฉบับที่สองของเปาโลที่เขียนถึงทิโมธี มีหลายข้อความที่ เปาโลอ้างว่ากำลังถูกคุมขังอยู่ ดังนั้น จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นในปีค.ศ. 66 นั้นเอง
ตามประวัติศาสตร์เปาโลถูกจำคุกหลายครั้ง ระยะเวลาในการถูกจำคุกแต่ละครั้งอาจจะสั้นบ้าง หรืออาจจะยาวนานบ้าง แต่ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่ทรมานที่สุด เนื่องจากคุกที่ใช้จองจำอยู่เป็นคุกใต้ดิน และถูกคุมขังเป็นเวลาเกือบสองปี แต่อย่างไรก็ตาม งานประกาศข่าวประเสริฐยังเมืองต่าง ๆ ตามที่ได้วางแผนไว้สำเร็จลงแล้ว เปาโลทราบดีว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังนั้น จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงทิโมธี เพื่อกำชับเรื่องต่าง ๆ เป็นครั้งสุดท้าย และก็น่าจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่เปาโลเขียนก่อนจบชีวิตเช่นกัน
แม้ว่าจดหมายฉบับนี้จะถูกเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้ดีว่า กำลังจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่เนื้อหาในจดหมายฉบับนี้ไม่มีอะไรบ่งบอกถึงความเสียใจ ท้อแท้ หรือสิ้นหวัง แต่กลับเต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง เปาโลมีจุดประสงค์ 4 ประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้
ประการแรกคือ ต้องการให้ทิโมธีมาพบก่อนที่เปาโลจะเสียชีวิต น่าจะเป็นเพราะสาเหตุสองประการ หนึ่งคือ ต้องการกำชับเรื่องต่าง ๆ กับทิโมธีเป็นการส่วนตัว ซึ่งจะละเอียดและดีกว่าการเขียนในจดหมาย สองคือ ขณะนั้นไม่มีใครอยู่กับเปาโลเลย ยกเว้นลูกาคนเดียว เปาโลจึงต้องการให้ทิโมธีมาเยี่ยม
ประการที่สองคือ ต้องการเตือนให้ทิโมธีใช้ของประทานที่มี เพื่อทำงานของพระเจ้า ทิโมธีเกิดในตระกูลที่มีพื้นฐานความเชื่อคริสเตียนที่ดี คือ ตั้งแต่บรรรพบุรุษรุ่นยายชื่อ โลอิส ได้ถ่ายทอดความเชื่อมายังแม่ชื่อ ยูนีส และมาจนถึงตัวทิโมธี เปาโลจึงขอให้ทิโมธีทำงานของพระเจ้าอย่างกล้าหาญ
ประการที่สามคือ ต้องการให้ทิโมธีเข้มแข็งในการทำงานของพระเจ้า เพราะจากประสบการณ์ของเปาโลในการรับใช้พระเจ้ามักพบความยากลำบากและอุปสรรคอยู่บ่อย ๆ จึงต้องการให้กำลังใจ โดยการเขียนตรง ๆ ว่า "แท้จริงบรรดาคนที่ปรารถนาจะดำเนินชีวิตตามทางของพระเจ้า ในพระเยซูคริสต์จะถูกกดขี่ข่มเหง" และเปาโลยังได้เล่าเรื่องความลำบากต่าง ๆ ที่ประสบมาให้ฟังอีกด้วย
ประการสุดท้ายคือ ต้องการให้ทิโมธียืนหยัดต่อสู้ในยุคสุดท้ายนี้ได้เปาโลกล่าวถึงคนในยุคสุดท้ายว่า จะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน ไม่เชื่อฟังคำบิดามารดา ฯลฯ และเน้นกับทิโมธีว่า "แต่ฝ่ายท่านจงดำเนินต่อไปในสิ่งที่ท่านเรียนรู้แล้วและได้เชื่ออย่างมั่นคง ท่านก็รู้ว่าท่านได้เรียนมาจากผู้ใด"
หัมปี
หัมปี (Hampi) หรือ หัมเป (Hampe) หรือเรียกว่า กลุ่มอนุสรณ์สถานที่หัมปี (Group of Monuments at Hampi) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ตั้งอยู่ทางตะวันออกตอนกลางของรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย
ในอดีต หัมปีเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิวิชัยนคร ในศตววรณที่ 14 บันทึกเหตุการณ์ของนักเดินทางชาวเปอร์เซียและยุโรปโดยเฉพาะชาวโปรตุเกส ระบุว่าหัมปีเป็นเมืองที่เจริญรุ่งเรือง, มั่งคั่ง และยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตุงคภัทร ในเมืองเต็มไปด้วยวิหาร บ้านเรือน และตลาด ในช่วงปี 1500 หัมปีวิชัยคร เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสองในบรรดาเมืองยุคกลาง เป็นรองเพียงปักกิ่ง และเป็นไปได้ว่าเป็นเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในอินเดียในยุคนั้น มีทั้งผู้ค้าจากเปอร์เซียและโปรตุเกส จักรวรรดิวิชัยนครสิ้นสุดลงหลังพ่ายแพ้ภายหลังการปะทะกับรัฐสุลต่านมุสลิม เมืองหลวงหัมปีถูกยึดครอง ทุบทำลายและลักเอาของมีค่าไปโดยกองทัพของสุลต่านในปี 1565 หลังจากนั้นหัมปีก็อยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพังมาโดยตลอด
ปัจจุบันหัมปีตั้งอยู่ในรัฐกรณาฏกะ ใกล้กับเมืองโหสปีตี ซากปรักหักพังของหัมปีกินพื้นที่มากกว่า 4100 ha และยูเนสโกได้ยกย่องให้หัมปีเป็น "แหล่งที่ขึงขังและยิ่งใหญ่ (austere, grandiose site)" ที่มี 1,600 อาคารที่ยังหลงเหลือมาถึงในปัจจุบัน ของอาณาจักรฮินดูอันยิ่งใหญ่อาณาจักรสุดท้ายของอินเดียใต้ ประกอบไปด้วยทั้ง "ป้อมปราการ, พื้นที่ริมแม่น้ำ, หมู่อาคารหลวงและศาสนสถาน, เทวาลัย, ศาล, หอที่มีเสา, มณฑป, อนุสาวรีย์, สิ่งก่อสร้างเพื่อขนส่งน้ำและอื่น ๆ"
หัมปีมีอายุเก่าแก่กว่าอาณาจักรวิชัยนคร มีหลักฐานแสดงในจารึกยุคพระเจ้าอโศกมหาราชและมีปรากฏใน รามายณะ และบรรดาปุราณะในศาสนาฮินดูด้วยชื่อปัมปา (ปารวตี) เทวีตีรถะเกษตร ในปัจจุบัน หัมปียังคงมีความสำคัญในทางศาสนา เช่นวิรูปักษะมนเทียร ซึ่งเป็นเทวาลัยของอาทิศังการะ และยังคงมีผู้เข้ามาสักการะรวมถึงมีพิธีกรรมอยู่ตลอด
การ์ดแสดงผล
การ์ดแสดงผล หรือ การ์ดจอ (video card หรือ display card) เป็นอุปกรณ์ที่รับข้อมูลเกี่ยวกับการแสดงผลจากหน่วยความจำ มาคำนวณและประมวลผล จากนั้นจึงส่งข้อมูลในรูปแบบสัญญาณเพื่อนำไปแสดงผลยังอุปกรณ์แสดงผล (มักเป็นจอภาพ)
ชื่อ
การ์ดแสดงผลมีชื่อในภาษาอังกฤษหลายคำ รวมถึง video card, display card, graphic adaptor, graphics card, video board, video display board, display adapter, video adapter , VGA Card
การทำงาน
การ์ดแสดงผลสมัยเก่าทำหน้าที่แปลงข้อมูลดิจิทัลเป็นสัญญาณเท่านั้น แต่จากกระแสของการ์ดเร่งความเร็วสามมิติ ในช่วงครึ่งหลังของทศวรรษที่ 90 โดยบริษัท 3dfx และ nVidia ทำให้เทคโนโลยีด้านสามมิติพัฒนาไปมาก ปัจจุบันการ์ดแสดงผลสมัยใหม่ได้รวมความสามารถในการแสดงผลภาพสามมิติมาไว้เป็นมาตรฐาน และได้เรียกชื่อใหม่ว่า GPU (Graphic Processing Unit) โดยสามารถลดงานด้านการแสดงผลของของหน่วยประมวลผลกลาง (CPU) ได้มาก
ในปัจจุบันการ์ดแสดงผลจำนวนมากไม่อยู่ในรูปของการ์ด แต่จะอยู่เป็นส่วนหนึ่งของแผงเมนบอร์ดซึ่งทำหน้าที่เดียวกัน วงจรแสดงผลเหล่านี้มักมีความสามารถด้านสามมิติค่อนข้างจำกัด แต่ก็เหมาะสมกับงานในสำนักงาน เล่นเว็บ อ่านอีเมล เป็นต้น สำหรับผู้ที่ต้องการความสามารถด้านสามมิติสูง ๆ เช่น ใช้เพื่อเล่นเกมคอมพิวเตอร์ ฮาร์ดแวร์ยังอยู่ในรูปของการ์ดที่ต้องเสียบเพิ่มเพื่อให้ได้ภาพเคลื่อนไหวที่เป็นสามมิติที่สมจริง ในทางกลับกัน การใช้งานบางประเภท เช่น งานทางการแพทย์ กลับต้องการความสามารถการแสดงภาพสองมิติที่สูงแทนที่จะเป็นแบบสามมิติ
การแบ่งตามการใช้งาน
1. การ์ดจอแบบ ISA และ VL เป็นการ์ดจอที่ใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์รุ่นเก่า 386 และ 486 รุ่นแรกๆ การ์ดรุ่นนี้ สามารถ แสดงสีได้เพียง 256 สีเท่านั้น การดูภาพ จึงอาจจะไม่สมจริงเท่าไรนัก เพราะขาดสีบางสีไป
2. การ์ดจอแบบ PCI เป็นการ์ดจอที่ใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ 486 รุ่นปลายๆ เช่น 486DX4-100 และเครื่องระดับ เพนเทียมหรือคอมพิวเตอร์ที่มีความเร็วตั้งแต่ 100 MHz ถึง ประมาณ 300 MHz จะมีความเร็ว ในการแสดงผลสูงกว่าการ์ดจอแบบ ISA
3. การ์ดจอแบบ AGP เป็นการ์ดจอที่แสดงผลได้เร็วที่สุด เริ่มใช้กับเครื่องคอมพิวเตอร์รุ่น AMD K6-II/III, K7, Duron, Thunderbird, Athlon XP, Cyrix MII, MIII, VIA Cyrix III, Pentium II, III, IV และ Celeron เป็นการ์ดที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน การ์ดจอบางรุ่นจะมีช่อง TV Out สามารถต่อสายไปยังทีวีได้
4. การ์ดจอแบบ 3 มิติ การ์ดจอสำหรับงานกราฟิค เล่นเกมที่มีภาพสามมิติ ตัดต่อวีดีโอ ราคาแพงกว่าการ์ด จอสามประเภทแรก การ์ดจอต่างๆ เหล่านี้จะมี ตัวประมวลผล (GPU) ช่วยประมวลผลหรือคำนวณเกี่ยวกับการสร้างภาพให้ปรากฏบนจอ(และสามารถนำไปใช้ในการคำนวณค่า hash เพื่อใช้ในการทำเหมือง cryptocurrency ได้) ซึ่งจะทำให้ การแสดงภาพทำได้ดีมากกว่าการ์ดจอทั่วๆไป และด้วยการประมวลผลที่สูงนี้ทำให้เกิดความร้อนในวงจรจึงต้องมีพัดลม
ช่วยระบายความร้อน ด้วยการ์ดจอแบบนี้ อาจมีอินเตอร์เฟสหรือลักษณะการเชื่อมต่อแบบ PCI หรือ AGP ตัวอย่างการ์ดจอ 3 มิติ Asus V7700 Ultra, Winfast GF2 Ultra, Hercules 3D Prophet II Ultra, Ati Radeon All-In-Wonder เป็นต้น
ผู้ผลิตการ์ดแสดงผล
AMD หรือที่ใช้ชื่อว่า ATI Raedon ผลิตการ์ดแสดงผล (Expansions card)เป็นคู่แข่งกับบริษัท Nvidia
ทาง Nvidia มีจุดเด่นที่ส่วนประมวลผล PhysX ซึ่งจะประมวลผลทางฟิสิกส์ เช่นไอน้ำ กระดาษปลิว กระจกแตก ล้อรถหลุดและกลิ้งไปตามถนนล้มลง มีระบบ Surround ซึ่งสามารถต่อจอแสดงผลได้ 3 จอแบบเชื่อมต่อกันแต่ต้องใช้การ์ดสองตัวขึ้นไปหรือการ์ดที่มี GPU คู่ และมีระบบ 3DVision ซึ่งประมวลผลภาพ 3 มิติออกมาได้
ส่วน AMD มีจุดเด่นที่ระบบ Eyefinity ซึ่งสามารถต่อจอแสดงผลได้ 3-6 จอแบบเชื่อมต่อกันโดยใช้การ์ดใบเดียว และมีระบบ HD3D ซึ่งประมวลผลภาพ 3 มิติออกมาได้เช่นเดียวกับ Nvidia แต่ใช้ระบบที่ไม่ซับซ้อนเท่า
ใบกำกับภาษีเต็มรูป
ใบกำกับภาษีเต็มรูป คือ เอกสารหลักฐานสำคัญ ซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มโดยทั่วไป มีหน้าที่ต้องออกให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือบริการ ซึ่งใบกำกับภาษีเต็มรูปจะต้องมีรายการอย่างน้อยดังต่อไปนี้ (มาตรา 86/4)
โรงเรียนอุดมศึกษา
โรงเรียนอุดมศึกษา เป็นโรงเรียนสหศึกษา เปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย เปิดสอนหลักสูตร ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 329 ซอยลาดพร้าว 94 แขวงพลับพลา เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนอุดมศึกษา ลาดพร้าว ผู้ก่อตั้งคือ ผศ.เกษมศรี วัชรสกุณี ผู้อำนวยการปัจจุบันคือ ดร.กมลวรรณ ชัยวานิศิริ
โรงเรียนอุดมศึกษา เป็นโรงเรียนในเครือเดียวกับ โรงเรียนอุดมศึกษา รังสิต
ประวัติของโรงเรียน
โรงเรียนอุดมศึกษา ก่อตั้งและวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนอุดมศึกษาลาดพร้าว" ใช้อักษรย่อว่า " อ.ด.พ." มี ผศ. เกษมศรี วัชรสกุณี เป็นผู้รับใบอนุญาตและผู้จัดการ และอาจารย์ละม่อม ชื่นสำราญ เป็นครูใหญ่
พ.ศ. 2519 ขยายห้องเรียนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 กระทรวงศึกษาธิการให้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนอุดมศึกษา" แต่ยังคงใช้อักษรย่อ "อ.ด.พ." เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล 1 ถึง ประถมศึกษาปีที่ 7 นักเรียน 385 คน มี คุณครูจำเนียร ใจเย็น เป็นครูใหญ่
พ.ศ. 2521 สร้างอาคารเรียนเพิ่มอีก 1 หลัง (อาคาร 2) โดยรับนักเรียนเพิ่มได้อีกจำนวน 4 ห้อง รวมเป็น 15 ห้องเรียน สามารถรับนักเรียนได้ 630 คน และได้เพิ่มบริเวณที่ดินจากเดิมซึ่งมี 2 ไร่ 3 ตารางวา เป็น 2 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา
พ.ศ. 2524 สร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมอีก 2 ชั้น จากอาคาร 3 เดิมครบ 5 ชั้นตามโครงการ รวมมีห้องเรียน 33 ห้อง	จำนวนนักเรียน 1,440 คน ในเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา
พ.ศ. 2525 สร้างสระว่ายน้ำ (สระ 1) และอาคารประกอบ 1 อาคาร เพิ่มห้องเรียนเป็น 34 ห้อง จำนวนนักเรียน 1,485 คน มีครูสอน 46 คน ขยายเนื้อที่เป็น 4 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา โดยมี ผศ. เกษมศรี วัชรสกุณี เป็นครูใหญ่
พ.ศ. 2526 สร้างห้องโภชนาการ ห้องนาฏศิลป์-ดนตรี และโรงอาหารใหม่
พ.ศ. 2528 สร้างอาคาร 5 ชั้น 1 อาคาร(อาคาร 4)
พ.ศ. 2530สร้างโรงยิมเนเซียม (อาคาร 5) เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างเป็นห้องเรียน 10 ห้อง ชั้นบนเป็นหอประชุมและโรงยิมเนเซียม รวมห้องเรียนทั้งหมด 61 ห้อง และขยายที่ดินเพิ่มรวมเป็น 7 ไร่ 34 ตารางวา นอกจากนี้ยังได้ซื้อที่ดินฝั่งตรงข้ามโรงเรียนเพิ่มอีก 510 ตารางวา เพื่อเป็นที่จอดรถผู้ปกครอง
พ.ศ. 2532 สร้างอาคารเรียน 5 ชั้น (อาคาร 6) มีห้องเรียน 15 ห้อง และห้องประกอบการเรียน 8 ห้อง รวมทั้งหมดมีอาคารเรียนเป็นตึก 5 ชั้น 3 อาคาร ตึก 2 ชั้น 3 อาคาร มีจำนวนห้องเรียน 76 ห้อง พื้นที่บริเวณโรงเรียนทั้งหมด 9 ไร่ 34 ตารางวา และพื้นที่ตรงข้างโรงเรียนอีก 2 ไร่ 228 ตารางวา มีนักเรียน 3,721 คน ครู 150 คน นักการภารโรง 228 คน และก่อกำเนิดสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอุดมศึกษา
พ.ศ. 2533 สร้างห้องคอมพิวเตอร์และห้องพิมพ์ดีด สำหรับนักเรียนชั้นป.6 - ม.3 สร้างศาลาอเนกประสงค์ ขึ้นที่ริมรั้วด้านหน้าของโรงเรียน พร้อมทั้งเปลี่ยนเสาธงใหม่
พ.ศ. 2535 ขยายชั้นเรียนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และขยายห้องเรียนเพิ่มอีก 9 ห้อง รวมเป็น 85 ห้องเรียน รับนักเรียนได้ 3,916 คน มีครู 180 คน นักการภารโรง 85 คน
พ.ศ. 2537 สร้างสระว่ายน้ำขนาดมาตรฐาน กว้าง 12.5 เมตร ยาว 25 เมตร (สระ 2) เพื่อให้การเรียนการสอนได้มาตรฐานสากลและสมบูรณ์แบบมากขึ้น
พ.ศ. 2540 สร้างอาคารเรียนสูง 5 ชั้น 1 อาคาร (อาคาร 8) เพื่อใช้ในการเรียนการสอนของนักเรียนโครงการภาษาอังกฤษ ห้องสื่อการเรียนการสอน (Resource Center) และศูนย์คอมพิวเตอร์อินเทอร์เน็ต วางระบบเครือข่าย (LAN) คอมพิวเตอร์ทั้งโรงเรียน
พ.ศ. 2541 ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ ด้านหลังอาคาร 7,8 เพื่อเป็นที่จอดรถครูและผู้ปกครอง
พ.ศ. 2542 สร้างสนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล ติดตั้งเครื่องปรับอากาศ ภายในบริเวณอาคาร 5 (โรงยิมเนเซียม) มี ดร. กมลวรรณ ชัยวานิชศิริ เป็นผู้จัดการและครูใหญ่
พ.ศ. 2543 สร้างอาคาร 2 ชั้น บริเวณหน้าอาคาร 5 โดยจัดทำเป็นศูนย์รวบรวมสื่อและอุปกรณ์การเรียนการสอนต่างๆ เพื่อพัฒนาทักษะ และเชาว์ปัญญา (Multiple Intelligences Center) และจัดทำเป็นศูนย์หมอภาษา เพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาไทย
พ.ศ. 2545 ปรับสนามฟุตบอลเป็นสนามมินิกอล์ฟ (พัทกอล์ฟ) และซื้อที่ดินเพิ่มอีก 5 ไร่ เพื่อสร้างสนามกีฬาแห่งใหม่
พ.ศ. 2549 จัดทำศูนย์ Exploring Science ซึ่งเป็นห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ และจัดสร้างอาคารปฏิบัติธรรม "ศูนย์เจริญธรรมหลวงพ่อเจ็ดกษัตริย์"
พ.ศ. 2550 ปรับปรุงศูนย์วิทยาศาสตร์, ศูนย์คอมพิวเตอร์, เทคโนโลยี ให้มีความทันสมัย นอกจากนี้ ยังได้ร่วมมือกับสถาบัน SSCIAP, New Zealand ในการพัฒนาโรงเรียนให้เป็นสถานที่ปลอดภัย สำหรับบุตร-ธิดา ในโครงการ Safety School และจัดสร้างหอนาฬิกาบริเวณหน้าโรงเรียน
พ.ศ. 2551 สร้างอาคารสวนพฤกษศาสตร์
พ.ศ. 2555 สร้างห้องปฏิบัติการการเรียนรู้คณิตศาสตร์
ล่าจารชน ยอดคนอันตราย
ล่าจารชน ยอดคนอันตราย (The Bourne Identity) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับ/ระทึกขวัญ กำกับโดยดั๊ก ลีแมน เขียนบทโดยโทนี กิลรอยและวิลเลียม เบลค เฮอร์รอน โดยอิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของรอเบิร์ต ลัดลัม นำแสดงโดยแม็ตต์ เดม่อน, ฟรังคา โพเทนเท, คริส คูเปอร์และไคลฟ์ โอเวน เข้าฉายในปี 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 1 ในภาพยนตร์ชุด บอร์น
เรื่องย่อ
ชายคนหนึ่ง (แม็ตต์ เดม่อน) ถูกช่วยชีวิตขึ้นมาจากทะเล มีลูกกระสุนฝังอยู่ที่หลังและหมายเลขบัญชีธนาคารที่สะโพก เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองเป็นใครและออกสืบหาความจริง แต่เมื่อสืบลึกไปเรื่อย ๆ เขากลับพบอดีตที่น่ากลัวของตัวเอง
รางวัล
ล่าจารชน ยอดคนอันตราย ได้รับรางวัลประจำปี 2003 ดังนี้
จักรพรรดิออสเตรีย
จักรพรรดิแห่งออสเตรีย คือพระราชอิสริยยศที่ถูกสถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดยจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์นามว่า จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ซึ่งพระองค์ขึ้นครองราชสมบัติเป็น จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 และทรงปกครองจักรวรรดิออสเตรียก่อนที่จะเปลี่ยนจักวรรดิและระบอบการปกครองใหม่ พระราชอิสริยยศนี้ใช้จนกระทั่ง ค.ศ. 1918 เมื่อมีการล้มล้างจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
การเผชิญหน้ากับนโปเลียน โบนาปาร์ต ที่เข้ามาก้าวก่ายบรรดาพระราชวงศ์ในยุโรป ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ทรงกังวลและห่วงถึงอนาคตของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และพระราชวงศ์อิมพีเรียล จักรวรรดิอาจถูกล้มล้างและเปลี่ยนระบอบการปกครองใหม่ โดยเมื่อปี ค.ศ. 1805 ออสเตรียได้ส่งกองทัพไปทำสงครามกับฝรั่งเศสในสมรภูมิเอาสเทอร์ลิทซ์ เนื่องจากออสเตรียไม่พอใจที่นโปเลียนเข้ามาก้าวก่ายระบอบการปกครองและพระราชสำนัก ผลของสงครามคือฝรั่งเศสนำโดยนโปเลียนเป็นฝ่ายชนะ นโปเลียนเห็นว่าเป็นโอกาสเหมาะสมของตนจึงเปลี่ยนระบอบการปกครองและตำแหน่งองค์พระประมุขของบรรดาราชวงศ์ในยุโรป รวมทั้งพระราชวงศ์โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของจักรพรรดิฟรานซิสด้วย โดยนโปเลียนได้แยกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออกจากกลุ่มสมาชิกสมาพันธรัฐแห่งไรน์ แล้วทำการยุบพระอิสริยยศจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออก เหลือเพียงจักรพรรดิแห่งออสเตรียและกษัตริย์แห่งฮังการี พระอิสริยยศนี้ได้ถูกใช้สำหรับองค์พระประมุขออสเตรีย-ฮังการีจนถึงปี ค.ศ. 1918 จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ปรากฏเป็นที่แน่ชัดว่าชื่ออย่างเป็นทางการของออสเตรียคือ จักรวรรดิแห่งออสเตรีย (Empire of Austria, Kaisertum Österreich)
พระราชอิสริยยศ
พระราขอิสริยยศเต็มขององค์พระประมุขแห่งออสเตรียและฮังการี ซึ่งใช้จนถึง ค.ศ. 1918 ดังนี้
ภาษาอังกฤษ: His Imperial and Royal Apostolic Majesty The Emperor of Austria, Apostolic King of Hungary, King of Bohemia, of Dalmatia, of Croatia, of Slovenia, of Galicia, of Lodomeria, and of Illyria, King of Jerusalem, and so forth, Archduke of Austria, Grand Duke of Tuscany and of Cracow, Duke of Lorraine*, of Salzburg, of Styria, of Carinthia, of Carniola and of the Bukovina, Grand Prince of Transylvania, Margrave of Moravia, Duke of Upper and Lower Silesia, of Modena, Parma, Piacenza and Guastalla, of Auschwitz and Zator, of Teschen, Friuli, Ragusa and Zara, Princely Count of Habsburg and Tyrol, of Kyburg, Goritz and Grandisca, Prince of Trient and Brixen, Margrave of Upper and Lower Lusatia and in Istria, Count of Hohenems, Feldkirch, Bregenz, Sonnenberg, and so forth, Lord of Trieste, of Cattaro and of the Wendish Mark, Grand Voyvode of the Voyvodie of Serbia, and so forth,
ภาษาไทย: จักรพรรดิแห่งออสเตรีย กษัตริย์แห่งฮังการี ผู้ทรงเปรียบเสมือนอัครสาวกเบื้องขวาแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า กษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ดาลมาเทีย โครเอเชีย สโลวีเนีย กาลิเซีย โลโดมีเรีย อิลลีรีย และเยรูซาเลม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี และคราโคว์ ดยุกแห่งลอแรน* ซาล์สบูร์ก สติเรีย คารินเธีย คาร์นิโอล่า และบูโกวิน่า แกรนด์ปรินซ์แห่งทรานซิลเวเนีย* มาร์เกรฟแห่งโมราเวีย ดยุกแห่งสองซีลีเซีย โมเดน่า* ปาร์มา ปิอาเซนซ่า กูแอสตาลล่า ออสวิตส์ เซเตอร์ เทสเชน ฟริวลี่ รากูซ่า และซาร่า เคานต์แห่งฮาพส์บวร์คและทีรอล คายบูร์ก กอริตส์ และแกรนด์ดิสก้า เจ้าชายแห่งทรีเอนท์ และบริกเซน มาร์เกรฟแห่งอัปเปอร์และโลเวอร์ลูซาเทีย และอิสเตรีย เคานต์แห่งโฮเฮเน็มส์ เฟลด์เคิร์ช บรีเจนซ์ และซอนเนอเบิร์ก ลอร์ดแห่งทรีเอสต์ แคททาโร่ และเวนดิช มาร์ก แกรนด์วอยวอร์ดแห่งเซอร์เบีย*
พล เริงประเสริฐวิทย์
พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี
ประวัติ
พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ที่ตำบลอุทัยใหม่ อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ โรงเรียนเสนาธิการทหารบก
งานการเมือง
พันเอก พล ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538
พันเอก พล เป็นหัวหน้าพรรคคนแรกของพรรคสยามประชาธิปไตย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคสหประชาธิปไตย
ถึงแก่อนิจกรรม
พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 66 ปี
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าเป็นส่วนหนึ่งของลุ่มแม่น้ำปิง โดยครอบคลุมพื้นที่อำเภอวังเจ้าและอำเภอเมืองตากของจังหวัดตาก และครอบคลุมพื้นที่อำเภอโกสัมพีนคร อำเภอคลองลาน และอำเภอเมืองกำแพงเพชรของจังหวัดกำแพงเพชร
น้ำตกที่สำคัญภายในอุทยาน เช่น น้ำตกเต่าดำ ซึ่งเป็นน้ำตก 3 ชั้น ความสูง 200 เมตร, น้ำตกคลองวังเจ้า ที่สามารถมองเห็นทิวทัศน์ได้รอบด้าน, น้ำตกคลองสมอกล้วย ที่มีน้ำสีเหลือง และน้ำตกเขาเย็น ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาที่สูงสุดในอุทยาน เป็นต้น
สถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น ปากคลองนาคีรี เป็นแก่งน้ำธรรมชาติจุดรวมคลองนาคีรีและคลองวังเจ้า, โป่งแก๊สธรรมชาติ บ่อน้ำร้อนอันเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่า, ถ้ำเทพพนม ถ้ำหินงอกหินย้อยอันเป็นที่อาศัยของค้างคาว และสะพานไม้เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดกำแพงเพชรและตาก เป็นต้น
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า อยู่ในเขตรอยต่อระหว่างบริเวณเขตเทือกเขาภาคตะวันตกกับบริเวณขอบที่ราบภาคกลาง สภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน แนวเขาวางตัวในทิศเหนือ-ใต้ เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาถนนธงชัย ที่ราบอยู่ทางตอนกลางพื้นที่ ซึ่งมีลักษณะเป็นอ่างกะทะขนาดเล็ก จำนวน 2 แอ่ง พื้นที่ 2,000-5,000 ไร่ แนวเทือกเขาที่สำคัญได้แก่ เขาเย็น เขาสน เขาเต่าดำ เขาขนุน เขาขาแล้ง เขาอีโละโคะ เขาวังเจ้า เขาปั๋งใหญ่ ดอยลวก และเขาวุ๊งกะสัง เป็นต้น ความสูงของพื้นที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 200-1,898 เมตรโดยมียอดเขาเย็นที่อยู่ทางทิศตะวันตกของพื้นที่สูงที่สุด พื้นที่อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ลุ่มน้ำปิง ประกอบด้วย 2 ลุ่มน้ำ คือ ลุ่มน้ำคลองวังเจ้า ประกอบด้วย คลองแม่ยะมา คลองวังเจ้า คลองขุนหมาก คลองแขยง และลุ่มน้ำคลองสวนหมาก ประกอบด้วย คลองไพร คลองวุ๊งกะสัง คลองพลู คลองอีหมี คลองส้มโอ คลองปั๋งใหญ่ คลองสวนหมาก คลองเต่าดำ คลองผู้ใหญ่เลา คลองนายปู คลองขาแข้ง คลองจำปา คลองตะเนาะ และคลองปางขบ เป็นต้น
ลักษณะภูมิอากาศ
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนตุลาคม ทำให้มีความชื้นในอากาศสูง มีเมฆมาก ฝนตกหนัก มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,318 มิลลิเมตรต่อปี และได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือประมาณกลางเดือนตุลาคมถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ ทำให้มีอากาศหนาวเย็น ท้องฟ้าโปร่ง มีอุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคม 14 องศาเซลเซียส และช่วงฤดูร้อนจะเป็นช่วงรอยต่อระหว่างลมมรสุมทั้งสอง อุณหภูมิสูงสุดในเดือนเมษายน 36 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 26 องศาเซลเซียส
ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า
อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้าปกคลุมด้วยพื้นที่ป่า 5 ชนิด ประกอบด้วย
มีสัตว์ป่าเข้าไปใช้ประโยชน์บางฤดู เช่น เลียงผา หมูป่า ลิงกัง ชะมดแผงหางปล้อง เม่นเล็กหางพวง หนูฟานเหลือง เป็นต้น บริเวณแหล่งน้ำและลำคลองต่างๆ ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของ นกเงือกกรามช้าง นกหัวขวานเขียวป่าไผ่ นกกะเต็นหัวดำ นกเป็ดผีเล็ก เขียดว้าก กบหนอง กบห้วยขาปุ่ม อึ่งกรายห้วยเล็ก กบทูด อึ่งขาคำ จงโคร่ง อึ่งน้ำเต้า อึ่งอ่างก้นขีด คางคกแคระ เขียดจะนา ปลาจาด ปลาซิวควายแถบดำ ปลาตะเพียนน้ำตก ปลาพลวงหิน ปลาแขยงหิน ปลาช่อน ปลาสลาด ปลากด เป็นต้น
กีฬาเทเบิลเทนนิสในซีเกมส์ 2017
ตารางเหรียญรางวัล
{{legend|#ccccff|เจ้าภาพ|border=solid 1px #AAAAAA}}
พระยาคำม้าว วิไล
พระยาคำม้าว วิไล เป็นนักการเมืองลาว เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของขบวนการลาวอิสระที่ร่วมต่อสู้เพื่อให้ประเทศลาวเป็นเอกราช พระยาคำม้าวได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีลาวเมื่อ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2488 - 23 เมษายน พ.ศ. 2489
สุริยุปราคา 12 กันยายน พ.ศ. 2596
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2596 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
ยุคออร์โดวิเชียน
ยุคออร์โดวิเชียน (Ordovician) เป็นธรณีกาลยุคที่สองของมหายุคพาลีโอโซอิก อยู่ระหว่าง 488.3±1.7 ล้านปีมาแล้ว ถึง 443.7±1.5 ล้านปีมาแล้ว และอยู่ระหว่างยุคแคมเบรียนและยุคไซลูเรียน. ชาร์ลส์ แลปวอร์ธเป็นผู้ตั้งชื่อยุค โดยตั้งชื่อตาม ออร์โดไวซ์ ซึ่งเป็นชื่อชนเผ่าในเซลติก ในยุคออร์โดวิเชียนมีสิ่งมีชีวิตมากมาย เช่น ออสทราโคเดิร์ม ซึ่งเป็นปลาชนิดแรก และในช่วงปลายยุค สิ่งมีชีวิตบางส่วนเริ่มมีกระดูกสันหลังและเริ่มที่จะขึ้นมาอาศัยบนพื้นดิน ปลาในช่วงนี้ไม่มีขากรรไกร
เฮ (ตัวอักษร)
เฮ (He) เป็นอักษรตัวที่ห้าในอักษรตระกูลเซมิติก รวมทั้งอักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ה‎, อักษรซีเรียค ܗ และอักษรอาหรับ ه‎; ฮาอ์ /h/) ใช้แทนเสียงไม่ก้อง เสียดแทรก เกิดที่สายเสียง  อักษรฟินิเชียตัวนี้ไปเป็นอักษรกรีก Epsilon, อักษรอีทรัสคัน ̄, อักษรละติน E และอักษรซีริลลิก Ye เฮในอักษรฟินิเชียใช้แทนเสียงพยัญชนะ แต่อักษรลูกหลานอื่น ๆ ใช้แทนเสียงสระ
ในภาษากลุ่มเซมิติกตะวันตกโบราณ มีเสียงไม่ก้องและเป็นเสียงในลำคอสามเสียงคือ เกิดที่เพดานอ่อน ḫ เกิดที่สายเสียงและคอหอย ḥ ดังที่พบในอักษรอาระเบียใต้และอักษรเอธิโอปิก ในอักษรคานาอันไนต์, ḫayt และ ḥasir รวมเข้ากับ Heth "fence"
Ha (huruf Arab)
คลองพระพิมล
คลองพระพิมล คลองพระพิมลราชา คลองพระราชาพิมล หรือชื่อดั้งเดิมว่า คลองพระราชาภิมณฑ์ เป็นคลองที่เริ่มต้นในพื้นที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ผ่านอำเภอไทรน้อย ไปบรรจบกับแม่น้ำท่าจีนที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีความยาว 31.50 กิโลเมตร กว้าง 40 เมตร สามารถเก็บกักน้ำได้ประมาณ 2,296,872 ลูกบาศก์เมตร เป็นคลองที่มีบทบาทสำคัญทั้งทางด้านการคมนาคมและการเกษตรของผู้คนในจังหวัดนนทบุรี นครปฐม และพระนครศรีอยุธยา มาตั้งแต่อดีตกาลจนถึงปัจจุบัน
ไรนิไลอาริโวนี
ไรนิไลอาริโวนี (30 มกราคม ค.ศ. 1828 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1896) เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งมาดากัสการ์ ในปี ค.ศ. 1864 ถึง ค.ศ. 1895 โดยเป็นนายกรัฐมนตรีสืบต่อจากไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี ผู้เป็นพี่ชายของเขาซึ่งครองอำนาจเป็นเวลา 13 ปี การทำงานของเขาแสดงให้เห็นว่า ไรนิฮาโรบิดาของเขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงทางด้านทหาร ผู้ที่เป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ แม้ในวัยเด็กเขาจะถูกขับออกจากครอบครัวของเขา เด็กหนุ่มไรนิไลอาริโวนีก็เติบโตขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งของผู้มีอำนาจ และได้รับความไว้วางใจจากราชสำนักให้ทำงานอยู่ใกล้ชิดกับพ่อและพี่ชายของเขา โดยขณะที่เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้บัญชาการกองทัพพี่ชายของเขาได้ถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้ไรนิไลอาริโวนีดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1864 และเขาพยายามรักษาไว้ซึ่งอำนาจโดยสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ทั้ง 3 พระองค์ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์,สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ และ สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ ไรนิไลอาริโวนีเป็นที่ถูกกล่าวถึงในฐานะ "ผู้ที่มีศิลปะในการพูดสุนทรพจน์ระดับชาติ" และเขายังเป็นที่เคารพในชาวมาลากาซีและชาวต่างชาติอีกด้วย
คลองพระพิมล
ประวัติ
คลองพระพิมลขุดเมื่อ พ.ศ. 2433 ริเริ่มโดยพระราชาภิมณฑ์ (เพ็ง) ผู้ได้รับสัมปทานการขุดคลอง เริ่มจากปลายคลองบางบัวทองตรงบริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลบางบัวทองในปัจจุบัน ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ วัตถุประสงค์ไม่เพียงแต่เปิดพื้นที่เพื่อการเกษตรแต่ยังเป็นการเชื่อมต่อไปสู่พื้นที่ในแถบสุพรรณบุรี เป็นคลองกว้าง 3 วา ลึก 5 ศอก แต่การขุดได้เพียงระยะราว 16 กิโลเมตร ถึงบริเวณวัดยอดพระพิมล พระราชาภิมณฑ์ก็สิ้นชีวิต
ไรนิไลอาริโวนี
บรรณานุกรม
18281896
คลองพระพิมล
ประวัติ
จนถึงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2477 พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ได้เดินทางมาร่วมพิธีเกี่ยวข้าวและประกวดพันธุ์ข้าวที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี การเดินทางเป็นไปได้ด้วยความลำบากเนื่องจากการตื้นเขินของคลองพระราชาภิมณฑ์ พระยาพหลพลพยุหเสนาจึงสั่งให้กรมชลประทานดำเนินการขุดคลองพระราชาภิมณฑ์ให้ลึกและกว้างกว่าเดิม และให้ขุดต่อไปบรรจบแม่น้ำท่าจีนที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ระยะทางจึงเพิ่มเป็น 31.50 กิโลเมตร
ผลกระทบของการขุดคลองทำให้มีการขุดคลองเล็กคลองซอย เช่น คลองขุนศรี คลองลากค้อน คลองบางภาษี คลองมะสง เป็นต้น ทำให้มีผู้คนจากที่อื่น ๆ พากันอพยพมาตั้งรกราก ลงทุนทำมาหากินในท้องที่บางบัวทองกันมากขึ้น หลวงโยธีพิทักษ์ (โปร่ง สาทิศกุล) นายอำเภอบางบัวทอง กล่าวถึงความสำคัญของคลองพระราชาภิมณฑ์ไว้ตอนหนึ่งว่า "แม่น้ำเจ้าพระยามีคุณประโยชน์แก่ประเทศสยามอย่างมากมายเพียงใด คลองพระพิมลก็มีประโยชน์อย่างเดียวกัน"
การตั้งชุมชนเป็นช่วง ๆ ในระหว่างชุมชนชาวไทยมีชุมชนชาวไทยมุสลิมและชุมชนชาวไทยเชื้อสายมอญ ชาวไทยเป็นคนกลุ่มใหญ่ที่สุดที่ตั้งบ้านเรือนตามสองฝั่งคลองพระพิมล มีชุมชนเชื้อสายมอญเช่นชุมชนมอญวัดไทรน้อยและชุมชนมอญวัดยอดพระพิมล ชุมชนไทยมุสลิมที่บ้านสุเหร่าโรงสวดและสุเหร่าโรงกระโจม ชุมชนไทยเชื้อสายจีนจำนวนมากตั้งบ้านเรือนทีปากคลองพระพิมลที่เป็นตลาดบางบัวทองในปัจจุบัน ตลาดไทรน้อย ตลาดไทรใหญ่ ตลาดปากคลองเจ้าและตลาดปากคลองขุนศรี
มอนเตเนกรินเฟิสต์ลีก
มอนเตเนกรินเฟิสต์ลีก (มอนเตเนโกร: Prva crnogorska fudbalska liga — Prva CFL — 1. CFL) เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศมอนเตเนโกร ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2006 อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลมอนเตเนโกร มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 10 สโมสร ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือกรอบสอง ทีมอันดับที่สอง ทีมอันดับที่สาม และทีมชนะเลิศมอนเตเนกรินคัพ จะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกรอบคัดเลือก ทีมอันดับสุดท้ายจะต้องตกชั้นสู่มอนเตเนกรินเซคันด์ลีก และสองทีมถัดจากทีมอันดับสุดท้าย จะต้องไปเพลย์ออฟเพื่อหนีตกชั้นต่อไป
ทำเนียบแชมป์
นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกในฤดูกาล 2006–07 มี 6 สโมสรที่คว้าแชมป์ลีกได้ โดยบูดุชนอสต์และซุตเยสกา ชนะเลิศทีมละ 4 สมัย ในขณะที่รูดาร์และมอเกรน ชนะเลิศทีมละ 2 สมัย
ซุตเยสกาเป็นเพียงสโมสรเดียวที่สามารถป้องกันแชมป์ได้ โดยทำได้ 2 ครั้ง ในฤดูกาล 2013–14 และ 2018–19
จี.ไอ. บลูส์ (อัลบั้ม)
'จี.ไอ. บลูส์' (G.I. Blues) เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ที่บันทึกเสียงระหว่างเดือนเมษายนและพฤษภาคม ค.ศ. 1960 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอและเรดิโอเรเคิดเดอร์ส ในฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย อัลบั้มนี้ประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1960 มีซิงเกิ้ล "Wooden Heart" ของเอลวิส เพรสลีย์ที่ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรนาน 6 สัปดาห์ ส่วนในสหรัฐอเมริกา โจ ดาเวลล์บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่และติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา
มาริเนอร์ 10
ยานอวกาศมาริเนอร์ 10 เป็นยานอวกาศลำเดียวที่ไปสำรวจดาวพุธ และเป็นยานอวกาศลำแรกที่สำรวจดาวเคราะห์มากกว่าหนึ่งดวง ระหว่างทางไปดาวพุธได้ถ่ายภาพเมฆบนดาวศุกร์ หลังจากนั้น ก็ไปโคจรรอบดวงอาทิตย์ ทำให้สามารถผ่านใกล้ดาวพุธ 3 ครั้ง ใน ค.ศ. 1974 และ 1975 และบันทึกภาพแล้วส่งกลับมายังโลกได้ 2,700 ภาพ ครอบคลุมพื้นผิว 1 ใน 3 ของดาวพุธ นอกจากนี้ ยังได้ตรวจวัดสนามแม่เหล็ก และอุณหภูมิพื้นผิวของดาวพุธ
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา
ปุริม รัตนเรืองวัฒนา (เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เป็นพิธีกร นักแสดง นายแบบ นักร้องชาวไทย
ประวัติ
ปุริม เกิดเมื่อวันพุธที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ที่ตำบลช้างเผือก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของ ปาน รัตนเรืองวัฒนา และมยุรา รัตนเรืองวัฒนา มีพี่ชายร่วมบิดามารดา 1 คน จบการศึกษาจาก โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และ คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปุริมเข้าวงการบันเทิงจากการชักชวนของชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ โดดเด่นในบท "ม่อน" จากภาพยนตร์ เกรียน ฟิคชั่น ของค่ายสหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนลในปี พ.ศ. 2556
ปลื้มเคยเป็นอดีตสมาชิกวงดนตรีสุดแนว Sleep Runway เริ่มมีวงตั้งแต่ปี 2015 โดยมีสมาชิก คือ จิรายุ ละอองมณี, กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม, นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์, ชลัช กมล และปลื้มทำหน้าที่เป็นมือเบสประจำวง ปัจจุบันออกจากวงแล้ว
จักรวรรดิซองไฮ
จักรวรรดิซองไฮ หรือ จักรวรรดิซองเฮย์ (Songhai Empire หรือ Songhay Empire) เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่ในบริเวณแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จักรวรรดิซองไฮก็เป็นจักรวรรดิที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาจักรวรรดิของแอฟริกาโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่กาว ชื่อจักรวรรดิเป็นชื่อเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์ชาวซองไฮ ที่เดิมเป็นรัฐเล็กๆ มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 บริเวณที่มีอำนาจอยู่ตรงโค้งแม่น้ำไนเจอร์ที่ปัจจุบันคือประเทศไนเจอร์และบูร์กินาฟาโซ
เจ้าจินดาวงศ์
เจ้าจินดาวงศ์ เป็นพระโอรสในเจ้าอุปราช (บุญคง) และพระอนุชาต่างพระมารดาของเจ้าเพชรราช รัตนวงศา เจ้าสุวรรณภูมา และเจ้าสุภานุวงศ์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองพระองค์ถูกส่งไปอย่างลับ ๆ โดยสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์เพื่อจะเป็นตัวแทนของประเทศลาวกับกองกำลังสัมพันธมิตร เมื่อญี่ปุ่นยึดครองลาวและเมืองหลวงหลวงพระบางเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2488 หลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีลาวคนที่ 2
กฤษณา สีหลักษณ์
กฤษณา สีหลักษณ์ (เกิด 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505) อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย
ประวัติ
กฤษณา สีหลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของนายสุนันท์ สีหลักษณ์ (อดีตนายกเทศมนตรีเมืองอุตรดิตถ์) กับนางถนอมขวัญ สีหลักษณ์ สำเร็จการศึกษาด้านการบัญชี จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน
กฤษณา สีหลักษณ์ เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ ในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาได้เข้ามาทำงานการเมืองระดับชาติ โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอุตรดิตถ์ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคพลังประชาชน
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักษาชาติ ลำดับที่ 14 แต่พรรคไทยรักษาชาติ ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรคก่อนวันเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย เขตเลือกตั้งที่ 1 จังหวัดอุตรดิตถ์ และได้รับการเลือกตั้ง
การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ทำหน้าที่กำกับดูแลงานกรมประชาสัมพันธ์ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) และองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย ต่อมาได้ถูกปรับออกจากตำแหน่งในการปรับคณะรัฐมนตรี เดือนมกราคม พ.ศ. 2555
เจ้าชายอัชวินแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์
เจ้าชายอัชวินแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Prince Aschwin of Lippe-Biesterfeld) ประสูติเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2457 ณ จักรวรรดิเยอรมัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ (ค.ศ. 1872–1934) กับ อาร์มการ์ด ฟอน แครม เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ และเป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์และพระเชษฐานั้นประสูติมาพร้อมกับราชสกุล บีสเตอร์เฟลด์ เมื่อ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เข้ามามีอำนาจในเยอรมันมากขึ้น พระองค์ทรงสนับสนุนนาซี และกลายเป็นเจ้าหน้าที่อย่างเปิดเผย ในช่วงสงคราม พระองค์ศึกษาในศิลปะเอเชียตะวันออก ในเดือนพฤศจิกายนปี พ.ศ. 2485 ทรงได้รับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน ทรงเขียนภาพจิตรกรรมจีนไผ่และหิน แล้วทรงงานที่กรมภาพเขียนของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียตะวันออกในเมืองโคโลญ
ในปี 2488 ทรงออกจากหน่วยเยอรมนและทรงทำงานในฐานะผู้ช่วยวิจัยในนิวยอร์กในปี 2492 ภาควิชาฟาร์อีสท์ของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิน จนเกษียณในปี 2516 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา บทความเกี่ยวกับภาพวาดจีนและประติมากรรมพุทธศาสนาจากใต้และตะวันออกเฉียงใต้ของพระองค์นั้น ถูกเผยแพร่อย่างมาก
พระองค์เป็นพระบิดาทูลหัวให้กับ เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ ต่อมาพระองค์ประชวรโดยโรคพาร์กินสัน และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2531 สิริพระชันษา 73 ชันษา
สุริยุปราคา 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2598
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2596 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
ภาษาประธานไร้รูป
ภาษาประธานไร้รูป (ภาษาอังกฤษ: null/empty subject language) เป็นภาษาที่ยอมรับไวยากรณ์ของการมีอนุประโยคอิสระที่ไม่ปรากฏประธานในอนุประโยค อนุประโยคที่ไม่มีประธานโดยชัดแจ้ง กล่าวได้ว่าอนุประโยคนั้นมี ประธานไร้รูป
ยกตัวอย่างเช่นในภาษาอิตาลี
ประธาน "เธอ" ของประโยคที่สองสามารถทราบได้โดยนัยในภาษาอิตาลี ในทางตรงข้าม ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษจำเป็นต้องมีประธานในประโยค
ภาษาประธานไร้รูปบางภาษาเป็นภาษาต่างตระกูลกัน เช่น ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส ภาษาฮินดี ภาษาอาหรับ ภาษาจีน และภาษาญี่ปุ่น แม้จะต่างตระกูลกันแต่ก็ล้วนเป็นภาษาประธานไร้รูป
โอภาส รองเงิน
โอภาส รองเงิน (เกิด 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 3 สมัย และ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพัทลุง
ประวัติ
โอภาส รองเงิน เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนายอ่ำ รองเงิน และ นางหนูจับ รองเงิน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (รัฐศาสตร์) จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สมรสกับนางวนิดา รองเงิน (สกุลเดิม : อินทรกุล) มีบุตรสาวคือแพทย์หญิงภาสินี รองเงิน
การทำงาน
เคยรับราชการเป็นปลัดอำเภอปากพะยูน เมื่อปี พ.ศ. 2519 ต่อมาดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช เมื่อปี พ.ศ. 2522 และได้ย้ายกลับมาเป็นปลัดอำเภอปากพะยูนอีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2523 ต่อมาได้ย้ายไปเป็นปลัดอำเภอเมืองชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2525
งานการเมือง
ต่อมา ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพัทลุง ใน พ.ศ. 2543 และได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่แพ้ให้กับนายวิสุทธิ์ ธรรมเพชร
สมาชิกวุฒิสภา
โอภาส รองเงิน ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาทั้งหมด 1 สมัย คือ
ปฏิกิริยาต่อการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จสวรรคตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เวลา 15.52 นาฬิกา ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช หลังการสวรรคต มีประเทศต่างๆและองค์การระดับนานาชาติส่งสาส์นแสดงความเสียใจเป็นจำนวนมาก
ในประเทศ
นายกรัฐมนตรี ประยุทธ์ จันทร์โอชา กล่าวปราศัยถึงการสวรรคตของพระมหากษัตริย์ต่อสาธารณชนไว้ว่า: "...ตลอดรัชสมัยเป็นช่วงเวลาที่มีการพัฒนาประเทศในทุกด้าน ทรงเป็นกษัตริย์ ผู้เป็นที่รัก เทิดทูน ทรงเป็นศูนย์รวมใจ ของคนไทยทั้งชาติ นับเป็น 70 ปี ที่ทรงครองแผ่นดินโดยธรรม เพื่อประโยชน์สุข แห่งมหาชนชาวสยาม โดยแท้... วันที่ 13 ตุลาคม จะเป็นวันที่อยู่ในความทรงจำของประชาชนชาวไทยตลอดไปนานแสนนาน...บัดนี้ 70 ปี ในรัชสมัย ของ "สมเด็จพระภัทรมหาราช" พระมหากษัตริย์ ผู้ประเสริฐยิ่ง ของปวงชนชาวไทยได้สิ้นสุดลงแล้ว พระมหากรุณาธิคุณ ที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยมากมาย ล้นพ้นหาที่สุดมิได้ มากเพียงใด ความวิปโยคอาลัยของพสกนิกรชาวไทย ก็มากมายท่วมท้นหาที่สุดมิได้...โดยรัฐบาลจะแจ้งไปยังสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในพระบรมโกศ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม สถาปนาพระรัชทายาทตามกฎมณเฑียรบาลไว้แล้ว เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2515 จากนั้นสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จะดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไป...ทั้งนี้ ท่านทั้งหลายอาจเข้าร่วมพิธีหรือ จัดกิจกรรมทางศาสนาของตน ถวายเป็นพระราชกุศล หรือ จัดเป็นพระบรมราชานุสรณ์ อีกทั้งควรใช้โอกาสนี้ ให้กำลังใจแก่กันและกัน เพราะเราทุกคนต่างก็มีหัวอกเดียวกัน เพราะมีพ่อของแผ่นดินร่วมกัน และโปรดช่วยกันรักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง มิให้ผู้ใดฉวยโอกาส แทรกเข้ามาก่อความขัดแย้ง จนกลายเป็นความวุ่นวาย...พี่น้องประชาชนชาวไทยทั้งหลาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดชมหาราช รัชกาลที่ 9 เสด็จสวรรคตแล้ว ขอพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลใหม่ทรงพระเจริญ"
อเมริกา
และยังกล่าวว่า "ทรงเป็นมิตรที่ใกล้ชิดของสหรัฐอเมริกาและทรงเป็นพันธมิตรที่ทรงค่ายิ่งของประธานาธิบดีสหรัฐฯ หลายคน ข้าพระพุทธเจ้าได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าเฝ้าเมื่อคราวเยือนประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555 ข้าพระพุทธเจ้ายังรำลึกได้ถึงพระราชจริยวัตรอันงดงามและนํ้าพระราชหฤทัยอันเปี่ยมด้วยความรักความเมตตาที่พระองค์ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทย
อาเซียน
“ข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระบรมราชชนกนาถ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เป็นการสูญเสียพระมหากษัตริย์ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งและศูนย์รวมจิตใจของประชาชน ที่ทรงทุ่มเทพระวรกายปฏิบัติพระราชกรณียกิจมากมายแก่ประเทศชาติ ในสถานการณ์ที่เจ็บปวดและเศร้าโศกนี้ ข้าพเจ้าขอร่วมถวายความอาลัยแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อีกทั้งขอแสดงความเสียใจไปยังสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถด้วย รวมทั้งพระราชวงศ์ไทยทั้งมวล – พระนามาภิไธย มุนีนาถ สีหนุ.”รวมทั้งสมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมีแห่งกัมพูชา พระขนิษฐา (น้องสาว) ในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี เสด็จไปทรงถวายสักการะและทรงลงพระนามถวายความอาลัยต่อการเสด็จสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ สถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงพนมเปญ ราชอาณาจักรกัมพูชา.
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย
ปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย (Патриотическая Песня; คำแปลในภาษาอังกฤษ: "A Patriotic Song" หรืออาจแปลเป็นชื่อภาษาไทยได้ว่า "เพลงของผู้รักประเทศ") เป็นเพลงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (Russian SFSR) และสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2543 คำแปลของชื่อเพลงนี้ ยังสามารถหมายถึงเพลงชาติเกาหลีเหนือและเพลงชาติเกาหลีใต้ได้ด้วยเช่นกัน
ประวัติ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกวดเนื้อร้องที่เหมาะสมกับทำนองเพลงปาตรีโอตีเชสกายาเปสเนีย ซึ่งบทกวีชื่อ "Славься, Россия!" ("Slav'sya, Rossiya!"; "จงเจริญ, รัสเซีย!") ของวิกตอร์ ราดูกิน (Viktor Radugin) ได้รับรางวัลชนะเลิศ แต่ไม่ได้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการ เนื่องจากไม่ได้รับความนิยมจากประชาชนเพียงพอ หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน เข้ารับตำแหน่งสืบต่อจากเยลซิน บทเพลงและบทกวีดังกล่าวจึงถูกแทนที่ด้วยเพลงชาติรัสเซียฉบับปัจจุบัน ซึ่งใช้ทำนองเพลงและปรับปรุงเนื้อร้องจากเพลงชาติสหภาพโซเวียตเดิม โดยปูตินได้ลงนามประกาศกฎหมายเรื่องเพลงชาติดังกล่าวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543
โลกและอวกาศโอลิมปิกระหว่างประเทศ
การแข่งขันโลกและอวกาศโอลิมปิก (International Earth Science Olympiad; ตัวย่อ: IESO) เป็นสาขาหนึ่งในสิบสองสาขาของโอลิมปิกวิชาการ เป็นการแข่งขันประจำปีของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา เพื่อทดสอบความสามารถในสาขาวิชาธรณีวิทยา อุตุนิยมวิทยา วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม และดาราศาสตร์ เริ่มมีการจัดการแข่งขันครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 ณ เมืองแดกู ประเทศเกาหลีใต้
การแข่งขัน
การแข่งขันจะแบ่งออกเป็น 2 ส่วนได้แก่ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ โดยสำหรับภาคทฤษฎี จะเป็นข้อสอบแบบอัตนัย ซึ่งจะมีคำถามเกี่ยวกับธรณีวิทยา อุตุนิยมวิทยา วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ และดาราศาสตร์ ซึ่งมีเวลาในการทำข้อสอบทั้งหมดรวมไม่เกิน 6 ชั่วโมง สำหรับในภาคปฏิบัติ ส่วนใหญ่จะเป็นการทดลอง หรือการเก็บผลการทดลองภาคสนาม ซึ่งต้องทำให้เสร็จทันเวลาที่กำหนด ผู้เข้าแข่งขันสามารถนำเครื่องคิดเลขที่ไม่สามารถเขียนโปรแกรม ไปใช้ในเวลาแข่งขันได้ โดยจะแข่งขันเป็นรายบุคคลทั้งทฤษฎีและปฏิบัติการ
การเข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกของประเทศไทย
ประเทศไทยได้เริ่มส่งนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศโอลิมปิกระหว่างประเทศ ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 ณ ประเทศไต้หวัน ซึ่งนับเป็นการจัดการแข่งขันครั้งที่ 3 โดยมีอาจารย์คุมทีม คือ ศาสตราจารย์ ดร.สมชาย นาคะผดุงรัตน์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหัวหน้าทีม และรองศาสตราจารย์ ดร.วีระศักดิ์  อุดมโชค จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นรองหัวหน้าทีม นักเรียนไทยได้รับรางวัล 3 คน คือ 1 เหรียญเงิน 2 เหรียญทองแดง  หลังจากนั้น ประเทศไทยได้ส่งนักเรียนเข้าร่วมแข่งขันเป็นประจำทุกปีจนถึงปัจจุบัน
โครงการวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศโอลิมปิกในประเทศไทย
การจัดการแข่งขันเพื่อหาตัวแทนประเทศไทยเพื่อแข่งขันในระดับนานาชาติ มีชื่อเรียกว่า "การจัดการแข่งขันวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศโอลิมปิกระดับชาติ (Thailand Earth Science Olympiad : TESO)"
รับผิดชอบโดยหน่วยงานหลัก 2 หน่วยงานดังนี้
แดนซิงควีน
"แดนซิงควีน" (Dancing Queen) เป็นเพลงฮิตของวงป็อปสวีเดน แอ็บบา ที่โด่งดังหลังจากออกซิงเกิล "Fernando" เพลง "แดนซิงควีน" ประพันธ์โดย Benny Andersson, Björn Ulvaeus และ Stig Anderson ถือเป็นเพลงประจำตัวของวง เพลงนี้บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1975 ในผลงานอัลบั้มของวงชุด Arrival ออกขายเป็นซิงเกิลในปี 1976 โดยมีเพลงหน้าบีคือเพลง "That's Me" เพลงติดอันดับ 1 บนชาร์ตกว่า 13 ประเทศ
สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์ก
ระวังสับสนกับ: สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์ ในเอฟเอพรีเมียร์ลีก
สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์ก (Queen's Park Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองกลาสโกว์ สกอตแลนด์ ปัจจุบันเป็นเพียงสโมสรสมัครเล่นในสกอตติชเติร์ชลีก เป็นสโมสรฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดในกอตแลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1867 สโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเป็นสโมสรเดียวของสกอตแลนด์ที่เข้าสู่รอบตัดสินเอฟเอคัพ โดยได้รองชนะเลิศในฤดูกาล 1884-1885
องค์กรศาสนากอปีมิสม์
องค์กรศาสนากอปีมิสม์ (Missionary Church of Kopimism, Det missionerande kopimistsamfundet) เป็นกลุ่มของผู้ศรัทธาการแชร์ไฟล์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2553 โดย ไอแซก เจอร์ซัน นักปรัชญาอายุ 19 ปี โดยอ้างว่าการคัดลอกข้อมูลข่าวสาร เป็นพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ในลักษณะของวิทยาทาน  กลุ่มผู้ศรัทธามีฐานหลักอยู่ที่ประเทศสวีเดน
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง (เกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น มิ้นต์ เป็นนักแสดงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เข้าวงการบันเทิงจากการถ่ายแบบและโฆษณาตั้งแต่อายุ 9 ปี จวบจนปัจจุบัน
องค์กรศาสนากอปีมิสม์
ผู้ศรัทธาในลัทธินี้จะถูกเรียกว่า Kopimist คำนี้มีที่มาจากวลีว่า copy me
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง
ประวัติ
ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2536 มีบิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาเป็นลูกครึ่งไทย-อินเดีย โดยชาลิดาเป็นบุตรสาวคนโต และมีน้องชายสามคน คือ มอส, ม่อน (ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง) และไมโล ชื่อจริง ชาลิดา แปลว่า หญิงผู้มีเสน่ห์ ชื่อเล่นชื่อ มิ้นต์ เพราะว่าคุณแม่ของชาลิดาชอบกินลูกอมมายด์-มิ้นท์ ชาลิดายังมีอีกชื่อหนึ่งว่า Baryear (บาเยียร์) มาจากภาษาอินเดียคุณแม่ของชาลิดาเป็นคนตั้งให้ ชาลิดามักใช้ชื่อนี้สำหรับการติดต่อสื่อสารบนโลกออนไลน์
ชาลิดาจบการศึกษามัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนแม่พระฟาติมา, มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
วงการบันเทิง
ชาลิดา เริ่มเข้าวงการด้วยการถ่ายแบบ และถ่ายโฆษณา มาตั้งแต่อายุประมาณ 9 ขวบ โดยมีผลงานพรีเซ็นเตอร์ทั้งในและต่างประเทศ มิ้นต์เริ่มเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 โดยเข้ามาเป็นนักแสดง พาวเวอร์ทรี รุ่นที่ 2 ผลงานละครเรื่องแรกที่มีกับทางช่อง 3 คือเรื่อง น่ารัก แต่เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้นในฐานะนักแสดงหญิงหน้าใหม่ ด้วยการรับบทเป็น พจนีย์ รัตนเดชากร' ในละครเรื่อง ดงผู้ดี หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2553 ชาลิดาได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในกลุ่มนักแสดงนำ ในซีรีส์ 4 หัวใจแห่งขุนเขา เพื่อฉลอง 40 ปี ช่อง 3 ในบทของ เฌอเอม หรือ ชะเอม นางเอกในละครเรื่อง ปฐพีเล่ห์รัก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ชาลิดามีผลงานละคร 2 เรื่อง คือ ตะวันเดือด หนึ่งในละครในโครงการ 4+1 Channel 3's SuperStar แสดงเป็น พลอยขวัญ และในบทของ ม.ล.พิมพ์นฤมล นวพรรษ ในละครเรื่อง รักปาฏิหาริย์ ในปี พ.ศ. 2555 ชาลิดามีผลงานละคร 1 เรื่อง คือ เหนือเมฆ 2 มือปราบจอมขมังเวทย์ ในบทของ ดร.แพรไพลิน ปี พ.ศ. 2556 ชาลิดามีผลงานละครซึ่งเป็นละครในซีรีส์ชุด สุภาพบุรุษจุฑาเทพ แสดงเป็น เพียงขวัญ ในละครลำดับที่ 5 ของซีรีส์ชุดนี้ คือ คุณชายรณพีร์ และปี พ.ศ. 2557 ชาลิดามีผลงานละคร 1 เรื่องคือ คิวบิก ในบท ฤทัยนาค ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 ชาลิดามีผลงานละคร 2 เรื่องคือ แก้วตาหวานใจ ในบท หวันยิหวา (ไข่หวาน) และ สองหัวใจนี้เพื่อเธอ ในบท เกวลิน แสดงร่วมกับ มาริโอ้ เมาเร่อ
ชีวิตส่วนตัว
เธอกำลังคบหาดูใจอยู่กับ ภูผา เตชะณรงค์ น้องชายคนเล็กของ ร.ต.ท. สงกรานต์ เตชะณรงค์
เพลง
Happy birthday ช่อง 3 ร่วมกับ มาริโอ้ เมาเร่อ
Music Video หยดน้ำตา - เป๊ก ผลิตโชค
Music Video ความจริงที่ฉันกลัว - SOULDA
Music Video โอกาส - JEEP
Music Video เชื่อพี่ไม่มีหลุด - Zommarie ft.Nap a lean I
ประธานาธิบดีดอมินีกา
ประธานาธิบดีดอมินีกา (President of Dominica) หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งเครือรัฐดอมินีกา (President of Commonwealth of Dominica) เป็นประมุขแห่งรัฐภายใต้ระบบที่ใช้โดยรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2524 ปีแห่งเอกราชของดอมินีกา
ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ ชาลส์ ซาวาริน ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2556
รายชื่อประธานาธิบดี
นี่คือรายชื่อประธานาธิบดีและรักษาการประธานาธิบดีดอมินีกา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 – ปัจจุบัน รวม 10 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์ (Εἰκονομαχία, Byzantine Iconoclasm) หมายถึงสมัยประวัติศาสตร์ของการทำลายรูปเคารพสองสมัยของ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิที่ทรงได้รับการหนุนหลังจากผู้นำที่ทรงแต่งตั้งและสภานิกายกรีกออร์โธด็อกซ์ออกประกาศห้ามการมีรูปเคารพหรือรูปสัญลักษณ์ทางศาสนา สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 730 จนถึงปี ค.ศ. 787 เมื่อจักรพรรดิองค์ใหม่เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ก็ทรงยุบเลิกการห้าม สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งที่สองเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 814 จนถึงปี ค.ศ. 842
“Iconoclasm” เป็นภาษากรีกที่แปลว่า “การทำลายรูปลักษณ์” เป็นการทำลายรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาหรือรูปสัญลักษณ์อื่นๆ หรือ อนุสาวรีย์อย่างจงใจภายในวัฒนธรรมในสังคมของผู้ทำลายเอง ทั้งนี้เนื่องมาจากวัตถุประสงค์ที่มีแรงจูงใจทางการเมืองหรือทางศาสนา ผู้ที่ร่วมการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุหรือผู้ที่สนับสนุน ลัทธินิยม ในการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุเรียกกันว่า “นักทำลายรูปสัญลักษณ์” หรือ “นักทำลายรูปเคารพ” (Iconoclasts) ซึ่งความหมายแปลงมาใช้กับผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อความเชื่อหรือการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ความหมายตรงกันข้ามของผู้ทำลายรูปเคารพ คือ ผู้ที่มีความเชื่อในการนับถือบูชาและสักการะรูปสัญลักษณ์หรือสัญลักษณ์ทางศาสนาที่เรียกว่า “นักบูชารูปเคารพ” หรือ “นักบูชารูปสัญลักษณ์” หรือ Idolators ในสมัยไบเซนไทน์เมื่อกล่าวถึง ลัทธิบูชารูปสัญลักษณ์ หรือ ลัทธิบูชารูปเคารพ ก็จะใช้คำว่า Iconodules หรือ Iconophiles