cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อิซาเบลลา (มิเล)
จอห์น เอเวอเรตต์ มิเลเขียนภาพ "อิซาเบลลา" เสร็จในปี ค.ศ. 1849 เป็นงานเขียนแรกในแบบ "ก่อนราฟาเอล" ที่เขียนไม่นานหลังจากการก่อตั้งของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลในปีก่อนหน้านั้น ภาพตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1849 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์วอล์กเกอร์ เมืองลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร
หัวเรื่อง
ภาพเขียนเป็นฉากจากโคลงของจอห์น คีตส์ "อิซาเบลลา หรือกระถางใบโหระพา" (Isabella, or the Pot of Basil) ที่เป็นโคลงที่มาจากเรื่องใน "ตำนานสิบราตรี" ที่เขียนโดยโจวันนี บอกกัชโช ที่เป็นเรื่องของสตรีสาวชื่ออิซาเบลลาผู้ได้รับการหมั้นหมายกับพ่อค้าผู้มีฐานะ แต่อิซาเบลลาไปตกหลุมรักลอเรนโซผู้เป็นลูกจ้างของครอบครัว เมื่อครอบครัวทราบเข้าก็จัดการสังหารลอเรนโซแล้วนำร่างไปฝัง เมื่ออิซาเบลลารู้ความก็ไปขุดหัวของลอเรนโซมาฝังไว้ในกระถางใบโหระพาด้วยความโศรกเศร้า เหตุการณ์ในภาพเกิดขึ้นในขณะที่พี่น้องมองเห็นว่าอิซาเบลลาและลอเรนโซมีความรู้สึกต่อกัน จึงคิดที่จะทำการฆาตกรรมลอเรนโซ เพื่อจะเปิดทางให้อิซาเบลลาได้แต่งงานกับขุนนางผู้มีฐานะที่หมั้นหมายไว้ ในภาพลอเรนโซยื่นส้มเลือด (Blood orange) ให้แก่อิซาเบลลาที่ใส่เสื้อสีเทานั่งอยู่ทางด้านขวาของภาพ ส้มเลือดเป็นส้มที่มีเนื้อสีเหมือนเลือด ที่เป็นสัญลักษณ์ของคอของผู้ที่เพิ่งถูกตัด ซึ่งเป็นสัญญาณของชะตากรรมของลอเรนโซที่จะมาถึง พี่ชายคนหนึ่งยื่นเท้าไปเตะหมาขณะที่กำลังแกะลูกนัต
มิเลและศิลปินร่วมกลุ่มวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ต่างก็เขียนภาพจากโคลงบทเดียวกันแต่มิเลเท่านั้นที่เขียนทั้งภาพ ภาพทั้งสองบิดเบือนทัศนมิติและการวางท่าที่เป็นมุมของศิลปะยุคกลางซึ่งเป็นลักษณะการเขียนของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล นอกจากนั้นมิเลยังได้รับอิทธิพลจากการวางภาพในภาพเยาะเย้ยสังคมชุด "แต่งงานคลุมถุงชน" (Marriage à-la-mode) โดย วิลเลียม โฮการ์ท (William Hogarth) ที่เขียนก่อนหน้านั้น
องค์ประกอบและความหมาย
การวางภาพเป็นการจงใจที่จะบิดเบือนทัศนมิติ โดยการทำให้ทางขวาของภาพยาวขึ้นและทำให้ตัวแบบทางด้านนั้นแบน ตามทฤษฎีของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล มิเลเกือบจะกำจัดค่าต่างสี (chiaroscuro) ออกเกือบหมดและเพิ่มความรุนแรงของสีและโทนสีที่เห็นได้จากเสื้อทูนิคสีดำราบกับผ้าสีขาวจัดบนแขนที่ร่างด้านล่างที่ใส่ถุงสีเหลืองแทบจะกลืนไปกับฉากหลัง
นอกจากนั้นมิเลยังให้ความสำคัญในการเขียนรายละเอียดของผู้อยู่ในภาพอย่างละเอียดเท่าเทียมกัน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนแบบก่อนราฟาเอลอีกอย่างหนึ่ง ฐานม้านั่งของอิซาเบลลามีรอยแกะเป็นภาพคนคุกเข่าและอักษร "PRB" ซึ่งเป็นอักษรย่อของกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล
กลางภาพเป็นที่เป็นพี่ชายที่พาลจะเตะหมาบนเก้าอี้ที่เอียงกะเท่เร่ซึ่งทำให้ลดความสมดุลของภาพโดยความจงใจ เช่นเดียวกับกลุ่มคนที่ดูสับสนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะ ทั้งสองอย่างเป็นการสร้างบรรยากาศที่สื่อความหมายของภาพถึงเหตุการณ์ร้ายที่จะเกิดขึ้น
ทาดาโอะ อันโด
ทาดาโอะ อันโด (เกิด 13 กันยายน พ.ศ. 2484 ที่ นครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการนำคอนกรีตหล่อแล้วเจาะรูปเป็นช่อง ๆ วางเรียงเป็นแผ่น ๆ เป็นวัสดุในการก่อสร้างเป็นหลัก แนวความคิดในการออกแบบของ อันโด จะเน้นเรื่องความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติโดยใช้ระบบสัญลักษณ์เชิงปรัชญา เช่น การให้แสงเป็นตัวแทนของธรรมชาติ จะสังเกตได้ว่างานส่วนใหญ่ของอันโดจะไม่มีหน้าต่างที่เปิดให้เห็นทิวทัศน์นอกอาคาร แต่มักมีช่องเปิดที่แสงแดดสามารถส่องผ่านได้ แต่ไม่สามารถมองเห็นสภาพแวดล้อมได้ ในปี 2512 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสถาปนิกของตัวเอง และในปี 2538 อันโดก็ได้รับ รางวัลพริตซ์เกอร์ รางวัลสูงสุดทางสถาปนิก โดยอันโดได้บริจาคเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ให้กับเด็กกำพร้าจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวใหญ่ที่โคเบะในปีนั้น
ชีวิตในวัยเด็กอันโดได้ทำงานหลายอย่าง เช่นเป็นคนขับรถบรรทุกและนักมวยเพื่อสะสมเงินเพื่อจะเป็นสถาปนิก อันโดนับเป็นสถาปนิกที่มีชื่อเสียงระดับต้น ๆ ของญี่ปุ่นและของโลก แต่ทว่าทะดะโอกลับไม่เคยผ่านการศึกษาทางด้านสถาปัตยกรรมมาก่อนเลย ความรู้ส่วนใหญ่ได้มาจากการอ่านหนังสือและค้นคว้าด้วยตัวเองทั้งสิ้น
Planocarpa
Planocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ericaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แทสเมเนีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สุทัตตา เชื้อวู้หลิม
สุทัตตา เชื้อวู้หลิม เกิดวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดกาญจนบุรี เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งหัวเสา และเคยเป็นนักวอลเลย์บอลหลักร่วมสังกัดสโมสรเฟดเดอร์บรอย
ประวัติ
เดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 สุทัตตาได้เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลสังกัดกรุงเทพมหานคร ในการเข้าร่วมแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 26 ต่อมา ในเดือนพฤษภาคม เธอได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชนหญิงทีมชาติไทย เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2010 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศมาเลเซีย รวมถึงในวันที่ 14 กันยายน ของปีเดียวกัน เธอได้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมชาติไทย ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2010 ที่ประเทศเวียดนาม โดยทีมของเธอสามารถชนะทีมชาติอินเดีย 3-0 เซ็ต และในวันที่ 19 กันยายน ซึ่งเป็นรอบรองชนะเลิศ ทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมชาติจีนที่ 0-3 เซ็ต
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 สุทัตตาได้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอล สุพรีม-นครศรี ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยเดนมาร์คซูเปอร์ลีก 2013 โดยทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมสโมสรวอลเลย์บอลไอเดีย-ขอนแก่น ในรอบชิงชนะเลิศที่ 0-3 เซ็ต
และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 สุทัตตาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งขันมหกรรมกีฬามหาวิทยาลัยแห่งอาเซียน ครั้งที่ 17 ที่จัดขึ้น ณ ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2520
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลีโดย คิม อิล-ซ็อง ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 579 ที่นั่ง
ผัดผงกะหรี่
ผัดผงกะหรี่ เป็นอาหารไทยประเภทผัดซึ่งได้รับอิทธิพลจากอินเดียเนื่องจากมีความหอมเครื่องเทศอันเป็นเอกลักษณ์ของผงกะหรี่
เนื้อสัตว์ที่นิยมมาใช้ในผัดผงกะหรี่คือปู จึงเรียกว่า ปูผัดผงกะหรี่ แบ่งออกเป็นสองสูตรที่ชัดเจนคือ สูตรที่ใส่ไข่ใส่นมออกข้น ๆ และสูตรที่ไม่ใส่ไข่ สูตรที่ใส่ไข่มีส่วนผสมของผงกะหรี่ นมสดจืด น้ำมันพริกเผา ไข่ไก่ และปรุงรสตามชอบ ส่วนสูตรที่ไม่ใส่ไข่ก็มีเฉพาะผงกะหรี่ แต่ส่วนผสมอื่น ๆ ที่ใช้ปรุงรสก็ยังเหมือนกัน คือ น้ำตาลทราย น้ำมันหอย ซีอิ้วขาว บางสูตรอาจใส่เหล้าจีนลงไปเพิ่มความหอม บ้างก็ใส่น้ำพริกเผา ส่วนผักต่าง ๆ ที่ใส่ลงไปด้วยก็มีทั้งหอมใหญ่ ขึ้นฉ่าย ต้นหอม และพริกชี้ฟ้าเพิ่อความสวยงาม
ร้านที่มีปูผัดผงกะหรี่เป็นเมนูขึ้นชื่อคือร้านสมบูรณ์โภชนา โดยสาขาที่ 2 ที่สุรวงศ์ (เปิด พ.ศ. 2533) เป็นสาขาที่เป็นจุดเริ่มต้นเมนูปูผัดผงกะหรี่เป็นที่รู้จักของชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศ ซึ่งซีเอ็นเอ็นระบุว่าปูผัดผงกะหรี่ร้านนี้เป็นต้นตำรับปูผัดผงกะหรี่อันดับหนึ่งของเอเชีย
ปฐม โพธิ์แก้ว
ปฐม โพธิ์แก้ว เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ได้ประจำกระทรวง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย ในรัฐบาลจอมพล ป.พิบูลสงคราม และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 3 สมัย
ประวัติ
ปฐม ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี ครั้งแรกจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2491 และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี (ครม.21) และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลต่อมา (ครม.22) ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2494 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม แทนพระยาเทพหัสดิน (ผาด เทพหัสดิน ณ อยุธยา)  จนกระทั่งคณะบริหารประเทศชั่วคราวนำโดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ยึดอำนาจการปกครอง และประกาศให้นำ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 กลับมาใช้ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494
ปฐม ได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
ปฐม กลับมามีบทบาทได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีอีกครั้งในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ในปี พ.ศ. 2501 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในการปรับคณะรัฐมนตรีเดือนสิงหาคม แทนนายสงวน จันทรสาขา ซึ่งลาออกไป
ไลฟ์แอตเดอะกรีกเธียเตอร์
ไลฟ์แอดเดอะกรีกเธียเตอร์ (Live At The Greek Theatre) คือดีวีดีบันทึกการแสดงสดของอิลดีโว เป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์ของอิลดีโวประจำปี ค.ศ. 2006 ดีวีดีนี้บันทึกการแสดงที่โรงละครเดอะกรีกเธียเตอร์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียคอนเสิร์ตครั้งนี้รวบรวมเพลงจากทั้งอัลบั้มแรกของพวกเขา อิลดิโว่ และอัลบั้ม อังโกร่า thumb|left|200px|อิลดีโวกับเพลง "Passera" (พ.ศ. 2549) นอกจากวิดีโอบันทึกการแสดงสดแล้ว ยังมีโบนัส มิวสิกวิดีโอเพลง "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" พร้อมบทสนทนาของอิลดีโวถึงการจัดคอนเสิร์ตอีกด้วย
รายชื่อเพลง
A year in the life of Il Divo as they reflect on their first world tour. More number 1’s and what the future has to hold
อาร์เทอร์ ฟิลลิป
อาร์เทอร์ ฟิลลิป (Arthur Phillip; 11 ตุลาคม 1738 – 31 สิงหาคม 2018) เป็นทหารเรือและผู้ว่าราชการนิวเซาท์เวลส์คนแรก ชาวอังกฤษ และ ผู้ก่อตั้งนิคมซึ่งต่อมาชื่อ ซิดนีย์
หลังผ่านประสบการณ์โชกโชนในทะเล อันรวมการบังคับบัญชาเรือซึ่งนักโทษช่วยไว้ในพายุ ฟิลลิปแล่นไปกับกองเรือที่หนึ่ง ในฐานะผู้ว่าราชการที่ได้รับแต่งตั้งของทัณฑนิคมนิวเซาท์เวลส์แห่งบริติชที่ได้รับการเสนอ ในเดือนกุมภาพันธ์ 1788 เขาเลือกที่ตั้งเป็นพอร์ตแจ็กสัน (ปัจจุบัน คือ ท่าซิดนีย์)
ฟิลลิปเป็นผู้ว่าราชการมองการณ์ไกล ซึ่งไม่ช้าเห็นว่านิวเซาท์เวลส์จะต้องมีการปกครองพลเรือน และระบบสำหรับปล่อยตัวนักโทษ แต่แผนของเขาในการนำนายห้างมีทักษะมากับการเดินทางถูกปฏิเสธ และเขาเผชิญปัญหาใหญ่ทั้งแรงงาน วินัยและเสบียง นอกจากนี้ ทัศนคติเป็นมิตรต่อชาวอะบอริจินของเขาถูกทดสอบอย่างยิ่งเมื่อชนพื้นเมืองเหล่านั้นฆ่าคนดูแลสัตว์ของเขา และเขาไม่สามารถยืนยันนโยบายชัดเจนกับพวกเขาได้
การมาถึงของกองเรือที่สองและที่สามเพิ่มแรงกดดันใหม่ต่อทรัพยากรท้องถิ่นที่ขาดแคลน แต่เมื่อถึงคราวฟิลลิบแล่นเรือกลับบ้านในเดือนธันวาคม 1792 อาณานิคมกำลังเป็นรูปร่าง โดยมีการยกที่ดินสาธารณะให้อย่างเป็นทางการ และกสิกรรมและเสบียงน้ำอย่างเป็นระบบ
ฟิลลิบเกษียณในปี 1805 แต่ยังติดต่อกับเพื่อนของเขาในนิวเซาท์เวลส์และส่งเสริมผลประโยชน์ของอาณานิคม ยศทหารเรือสูงสุดของเขาคือ พลเรือเอก
วัยเด็ก
อาร์เทอร์ ฟิลลิปเกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1738 เป็นบุตรคนสุดท้องในบรรดาทั้งหมด 2 คนของเจคอบ ฟิลลิป และอลิซาเบธ บลีช พ่อของเขา เจคอบเกิดในแฟรงค์เฟิร์ตและเป็นครูสอนภาษาอีกทั้งพ่อของเขายังเป็นทหารในกองทีพเรือของสหรัฐด้วย ส่วนแม่ของเขาอลิซาเบธ เป็นหญิงม้ายกับกะลาสีเรือ, จอห์น เฮอเบริ์ต ที่เคยทำหน้าที่บนเรือ HMS Tartar ในจาเมก้าและเสียชีวิตจากโรคภัยเมื่อวันที่ 13 กันยายน 1732 ในวันเกิดของอาร์เทอร์ ฟิลลิปพอดิบพอดี , ครอบครัวของฟิลลิปเป็นบ้านเช่าอยู่ในเมืองเชียบไซต์ ในกรุงลอนดอน
โดยในช่วงที่อาร์เทอร์ ฟิลลิปเป็นวัยรุ่นมีการบันทึกว่าในครอบครัวของเขาต่างเสียชีวิตกันหมด พ่อของเขาเจคอบเสียชีวิตราวปี 1939 หรือ 19740 โดยประมาณนั้น, ขณะเดียวกันครอบครัวฟิลลิปอาจจะอยู่ในช่วงที่วิกฤตและยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง
น้ำผลไม้
น้ำผลไม้ คือของเหลวที่อยู่ในเนื้อเยื่อของผลไม้ตามธรรมชาติ อาจรวมถึงของเหลวจากผลของผักบางชนิดด้วยเช่น ส้ม น้ำผลไม้ได้มาจากการคั้นหรือการปั่นผลไม้เหล่านั้นโดยไม่ต้องใช้ความร้อนหรือตัวทำละลาย ตัวอย่างเช่น น้ำส้มก็คือของเหลวที่สกัดจากผลส้ม น้ำมะนาวก็คือของเหลวที่สกัดจากผลมะนาว น้ำผลไม้สำเร็จที่วางขายในท้องตลาดหลายยี่ห้อถูกกรองเอาเส้นใย เนื้อ หรือกากออก แต่น้ำผลไม้ที่มีเนื้อก็ยังคงเป็นเครื่องดื่มที่นิยม น้ำผลไม้อาจขายในรูปแบบเข้มข้น ซึ่งจำเป็นจะต้องเติมน้ำเพื่อลดความเข้มข้นจนกระทั่งอยู่ในสถานะปกติ อย่างไรก็ตาม น้ำผลไม้แบบเข้มข้นมักจะมีรสชาติที่ผิดแปลกไปจากน้ำผลไม้คั้นสดอย่างชัดเจน น้ำผลไม้บางชนิดอาจมีการแปรรูปเพื่อการถนอมอาหารก่อนวางจำหน่าย อาทิ พาสเจอร์ไรซ์ การแช่แข็ง การระเหย หรือการอบให้เป็นผงแห้ง เป็นต้น
สมิธแอนด์เชน
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์แฟนคลับอย่างเป็นทางการ
http://www.smithandshane.com/ www.facebook.com/smithandshane
สนามกีฬาจิระนคร
สนามกีฬาจิระนคร เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ตั้งอยู่ที่ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่, จังหวัดสงขลา ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของยังสิงห์ หาดใหญ่ ยูไนเต็ด มีความจุทั้งหมด 25,000 ที่นั่ง ก่อสร้างขึ้นตั้งแต่ปีปี พ.ศ. 2487
Plakothira
Plakothira เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ Marquesas
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดามีร์ ดุกอนิช
ดามีร์ ดุกอนิช (Damir Dugonjič; 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 —) เป็นนักว่ายน้ำชาวสโลวีน
ประวัติ
ดุกอนิช จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ เขาได้เป็นตัวแทนของมหาวิทยาลัยในการแข่งขันชิงแชมป์มหาวิทยาลัยอเมริกาในปี ค.ศ. 2010 และได้รับเหรียญทองในประเภทกบ 100 เมตร
ในปี ค.ศ. 2008 ดุกอนิชได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เขาแข่งในประเภทกบ 100 เมตร และจบอันดับที่ 16 ของการแข่งขัน
ในปี ค.ศ. 2012 ในการแข่งขันว่ายน้ำชิงแชมป์โลก (25 เมตร) ที่อิสตันบูล เขาได้รับเหรียญเงินในประเภทกบ 50 เมตรและ 100 เมตร และเขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาแข่งในประเภทกบ 100 เมตร และจบอันดับที่ 18 ของการแข่งขัน
ในปี ค.ศ. 2015 ดุกอนิชได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์ 2015 ที่คาซัน เขาแข่งในประเภทกบ 50 เมตร และจบอันดับที่ 5 ของการแข่งขัน ส่วนในประเภทกบ 100 เมตร เขาไม่ผ่านการคัดเลือกในรอบฮีทจึงทำให้จบอันดับที่ 17 ของการแข่งขัน
วิกเตอร์ ซอย
วิกเตอร์ โรเบิร์ตโตวิช ซอย (Ви́ктор Ро́бертович Цой; Viktor Robertovich Tsoi) เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวรัสเซียเชื้อสายเกาหลี เขาเป็นหัวหน้าของวงโพสต์พังค์ที่ชื่อ คิโน (รัสเซีย: Кино; อังกฤษ: Kino)
เขาถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีร็อกในรัสเซีย มีแฟนเพลงจำนวนมากจากอดีตประเทศของสหภาพโซเวียตในปัจจุบัน เขาเป็นนักดนตรีไม่กี่คนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของดนตรีรัสเซีย วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตเมื่อวัย 28 ปี จากอุบัติเหตุรถยนต์ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1990
ชีวิตในวัยเด็ก
วิกเตอร์ ซอย เกิดวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ.1962 เกิดที่โรงพยาบาลแถบถนนคุซเนตซอฟสกายาที่เลนินกราด เป็นลูกคนเดียวของวาเลนติน่า วาซิลเยฟน่า ซอย เป็นครูพละและโรเบิร์ต มักซิโมวิช ซอย วิศวกรชาวโซเวียตจากเมืองเคอเซิลออร์ดา ประเทศคาซัคสถาน ซึ่งพ่อเเม่ของโรเบิร์ต ซอยถูกเนรเทศด้วยนโยบายการเนรเทศชาวเกาหลีในสหภาพโซเวียตตามมติที่1428-326ของสตาลิน บรรพบุรุษของวิกเตอร์ ซอยของครอบครัวสามารถสืบย้อนไปถึงเมืองซองจิน, ฮัมกยอง เกาหลี (ปัจจุบันคือคิมแชกเมืองของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ, เกาหลีเหนือ) วิกเตอร์โตในบริเวณมอสคอฟสกี วิคตอรี พาร์ค เรียนโรงเรียนใกล้กับถนนฟรุนเซ่ที่แม่เขาทำงานอยู่ ในปี1974ถึง1977 เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะระดับมัธยม ซึ่งเขาเป็นสมาชิกของวง Palata No. 6  (Палата № 6อังกฤษ: "Ward No. 6"). ในปี1977วิกเตอร์ได้เข้าโรงเรียนทาวิเชสกายาเป็นโรงเรียนศิลปะในเลนินกราด แต่ในปี1979วิกเตอร์ได้ถูกไล่ออกเพราะผลการเรียนย่ำแย่จึงต้องเข้าโรงเรียนช่างฝีมือ SGPTU-61 เข้าเรียนสาขาช่างแกสลักไม้ เขาชื่นชอบมิคาอิล โบยาร์สกี้และวลาดิเมียร์ วิสซอตสกี้ ต่อมาเขาชื่นชอบบรูซ ลีหลังจากนั้นเขาก็เริ่มแกะสลักแบบจำลองตัวของเขา วิกเตอร์ชอบศิลปะการต่อสู้และมักจะซ้อม "เป็นภาษาจีน" กับเพื่อนร่วมวงยูริ คาสปาเรียน
อาชีพนักร้อง
วิกเตอร์เริ่มเขียนเพลงเมื่ออายุ 17 ปี ในปี 1970 และ 1980 ดนตรีร็อคเป็นการเคลื่อนไหวใต้ดินที่จำกัดเฉพาะในเลนินกราดเป็นส่วนใหญ่ เพลงป๊อปสไตล์มอสโก ครองชาร์ตและได้รับการเปิดเผยจากสื่อมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ดนตรีร็อคไม่ได้รับความนิยมจากรัฐบาลโซเวียต และวงร็อคได้รับเงินทุนเพียงน้อยนิดหรือไม่มีเลย และได้รับความสนใจจากสื่อเพียงเล็กน้อย เลนินกราดร็อคคลับ เป็นหนึ่งในสถานที่ไม่กี่แห่งที่อนุญาตให้วงดนตรีร็อคขึ้นร้องเพลงได้ ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 และต้นทศวรรษ 1980 วิกเตอร์ได้มีเพื่อนที่ชื่อว่า อเล็กซี่ ไรบิน สมาชิกวงฮาร์ดร็อก Piligrimy(Пилигримы) และวิกเตอร์มือเบสวงPalata # 6(Палата № 6) พบกันที่บ้านของ Andrei "Svin" Panov ซึ่งผู้คนในอพาร์ทเมนต์และนักดนตรีมักมารวมตัวกัน มาซ้อมเพลงกัน วิกเตอร์ และ ไรบิน ในฐานะสมาชิกของ Автоматические удовлетворители (Avtomaticheskie udovletvoriteli) ไปมอสโกและแสดงร็อกเมทัลที่คอนเสิร์ตใต้ดินที่อาร์เทมี ทรอยต์สกี้จัดแสดง ในที่วันแสดงเหมือนกับที่เลนินกราด แต่วันนั้นวิกเตอร์ และ ไรบินได้เจอกับบอริส เกรเบนชิคอฟ(เป็นบุคคลที่ได้รับยกย่องว่าเป็นบิดาดนตรีร็อกรัสเซีย) เขาได้ฟังเพลงของวิกเตอร์เขารู้สึกประทับใจในความสามารถเลยช่วยในการก่อตั้งวงของวิกเตอร์เอง
จุดเริ่มของวงKino
ที่เลนินกราดร็อคคลับวิกเตอร์เล่นเป็นศิลปินเดี่ยว และได้รับการสนับสนุนจากวงAquarium เพราะเนื้อเพลงและดนตรีสร้างความประทับใจให้กับผู้ฟัง ในปี1981 ช่วงฤดูร้อน วิกเตอร์,ไรบิน และโอเล็ก วาลินสกี้ ได้ก่อตั้งวง Garin i giperboloydy(Гарин и Гиперболоиды) ชื่อนี้เป็นการเองมาจากนวนิยายรัสเซียคลาสสิกเรื่องThe Garin Death Rayของอเล็กซี่ ตอลสตอย และเป็นได้สมากชิกเลนินกราดร็อคคลับ แต่ไม่นานวาลินสกี้โดนเรียกเกณฑ์ทหารไปรบในสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน เหลือเพียงวิกเตอร์และไรบิน และในปี1982ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นKino เริ่มอัดอัลบั้มในฤดูใบไม้ผลิในปีเดียวกัน
อัลบั้มแรก
Kinoได้อัดอัลบั้ม45ในปั1982 ที่สตูดิโอของ Andrei Tropillo วงAquariumได้ช่วยกันอัดอัลบั้มเพลง โดยบอริส เกรเบนชิคอฟเป็นผู้กำกับอัลบั้ม ในช่วงฤดูร้อนก็ได้เสร็จสิ้น อัลบั้มมีความยาว45นาทีจึงได้ตั้งชื่ออัลบั้มว่า45อัลบั้มได้จำหน่ายและ Kino ได้แสดงคอนเสิร์ตในอพาร์ตเมนต์หลายแห่งในมอสโกและเลนินกราด ในวันที่19 กุมภาพันธ์ 1983 มีการจัดคอนเสิร์ตร่วมกับKinoและAquarium หลังจากคอนเสิร์ตยูริ คาสปาเรียน ได้เข้าร่วมวงKinoในฐานนะมือกีตาร์ ในฤดูใบไม้ผลิไรบินได้ออกจากวงเพราะไม่พอใจวิกเตอร์และคาสปาเรียน ช่วงฤดูร้อนในการซ้อมร่วมกัน จึงได้อัดอัลบั้ม46ซึ่งในช่วงแรกเป็นการอัดทดลองอัลบั้ม'Nachalnik Kamchatki'' (Начальник Камчатки) 46ได้ปล่อยอัลบั้มทำให้ได้รับความนิยม ในปี1983 ฤดูใบไม้ร่วงวิกเตอร์ได้เข้าโรงพยาบาลจิตเวชใกล้แม่น้ำ พริซก้า ที่เลนินกราด ใช้เวลารักษา1เดือนครึ่ง ทำให้ไม่ได้รับการเกณฑ์ทหาร หลังจากออกจากโรงพยาบาลจิตเวช วิกเตอร์เขียนเพลง Trankvilizator" (Транквилизатор)
"Peremen!/"My zhdyom peremen" ("Changes!"/"We are waiting for changes")ได้ร้องครั้งแรกในปี1986 กลายเป็นเพลงการเมืองที่สำคัญเป็นสัญลักษณ์ของนโยบายเปเรสตรอยคาของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ยังคงเป็นเพลงการเมืองที่อิทธิพลหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เห็นได้ชัดใน การประท้วงในประเทศเบลารุส ในปี2020-2021
การแสดงภาพยนตร์
ในปี 1988 วง Kino ร่วมกับวงร็อกอื่นๆในสหภาพโซเวียต ในการแสดงภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า'The Needle'' (Игла) โดยเรื่องมีโครงเรื่องว่า Alika ( Tatyana Drubich ) พยาบาลสาวที่อาศัยอยู่ในยัลตา(เมืองในไครเมีย)กับคนไข้และ Krymov คนรักของเธอ ( Stanislav Govorukhin ) ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอมาก Krymov เป็นหัวหน้ากลุ่มอาชญากรและกำลังถูกจับตามองโดย เจ้าหน้าที่ KGB แต่ Alika ไม่รู้ตัวเลย ในยัลตา Alika พบกับ Bananan ( Sergei "Afrika" Bugaev) นักดนตรีร็อคใต้ดินอายุน้อยและแปลกประหลาด Banananแนะนำให้เธอต่อต้านแนวคิดสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้โดยรวมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับดนตรีร็อค และKinoก็ปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในตอนท้าย
ในปี 1988 วิกเตอร์ แสดงเป็นตัวเอกใน The Needle'' (Игла)วิกเตอร์ได้แสดงเป็นคนพเนจรลึกลับที่รู้จักกันในนามMoroถึงอัลมาเตอเพื่อทวงหนี้จากอาชญากรต่ำต้อยที่รู้จักกันในนามSpartak เขาตามหาDinaแฟนเก่าของเขาที่ปล่อยให้เขาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเธอ Moroได้พบลูกหนี้ของเขาในร้านกาแฟ ต่อมา เขาพบว่านายจ้างของDina ซึ่งเป็นศัลยแพทย์ กำลังทำให้เธอติดยาและใช้อพาร์ตเมนต์ของเธอเพื่อเก็บมอร์ฟีน Moroต้องพยายามช่วยเหลือDina เพลงประกอบ รวมถึงเพลงต้นฉบับโดยวง Kino ของ วิกเตอร์มีส่วนสร้างความรู้สึกโดยรวมของภาพยนตร์ นอกเหนือไปจากการใช้ฉากหักมุมยุคหลังสมัยใหม่และฉากเหนือจริงของภาพยนตร์
ภาพยนตร์ออกฉายอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ในสหภาพโซเวียต
อุบัติเหตุและการเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม1990 ในลัตเวีย วิกเตอร์ กำลังขับรถบนทางหลวง Tukums - Riga เวลา 12:28 น. วิกเตอร์ เสียชีวิตในอุบัติเหตุทางรถยนต์ การสืบสวนสรุปได้ว่า วิกเตอร์ หลับในขณะขับรถอาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้า เขาไม่มีแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดเป็นเวลาอย่างน้อย 48 ชั่วโมงก่อนเสียชีวิต ในการสันนิษฐานบอกว่าวิกเตอร์ขับรถด้วยความเร็ว130กม.ต่อชม. ได้หลับในและเลี้ยวเข้าเลนสวนทางและชนกับรถบัส คนขับรถบัสได้รับบาดเจ็บ รถของวิกเตอร์เสียหายทั้งคัน การเสียชีวิตของ วิกเตอร์ สร้างความตกตะลึงให้กับแฟนๆ หลายคน บางคนถึงกับฆ่าตัวตาย วันที่ 19 สิงหาคม วิกเตอร์ถูกฝังที่สุสาน Bogoslovskoeในเมืองเลนินกราด ผู้คนนับพันมาร่วมงานศพ ก่อนเกิดอุบัติเหตุ โดยมีเทปที่มีการบันทึกเสียงร้องของ Tsoi เพียงชุดเดียวสำหรับอัลบั้มถัดไปของวง สมาชิกที่เหลือของ Kino ออกอัลบั้ม อัมบั้มBlackในเดือนธันวาคม ต่อมากลายเป็นผลงานที่ได้รับความนิยมสูงสุดของวง
ชีวิตส่วนตัว
วิกเตอร์ อาศัยอยู่กับ มาเรียนา ซอย ภรรยาของเขา และ อเล็กซานเดอร์ ลูกชายของเขา (เกิดปี 1985) วิกเตอร์ มีชีวิตที่ยากจน โดย มาเรียน เล่าว่าไม่สามารถแม้แต่จะซื้อชุดแต่งงานที่เหมาะสมได้ ห้องหม้อไอน้ำในอาคารอพาร์ตเมนต์ที่เขาทำงานมีชื่อเล่นว่า "คัมชัตกา" และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์และคลับร็อคที่อุทิศให้กับ วิกเตอร์ก่อนหน้านี้เขายังเคยทำงานในเคียฟ ประเทศยูเครน อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทางการพบว่าเขาทำงานอย่างผิดกฎหมาย เขาก็ถูกส่งตัวไปมอสโก
ในระหว่างการถ่ายทำAssa วิกเตอร์ ได้พบกับ นาตาเลีย ราซโลโกวา ผู้ช่วยผู้กำกับ ต่อมา วิกเตอร์ ตกหลุมรัก ราซโลโกวา และแยกทางกับ มาเรียนา แต่พวกเขาไม่ได้หย่าร้างกันเพื่อเห็นแก่ลูกชายของพวกเขา
วัฒนธรรมนิยม
Cyberpunk 2077 มีกราฟฟิตี "цой жив" (ซอย มีชีวิต) สามารถพบได้ในสถานที่ต่างๆ
Metro Exodusเพลงหลายเพลงของ Kino สามารถฟังได้ทางวิทยุ ขณะที่รถไฟกำลังเดินทางข้ามประเทศรัสเซีย
อ้างอิง
1962 1990
กระจกเงานูน
กระจกเงานูน (convex mirror) เป็น กระจกเงาผิวโค้งประเภทหนึ่งโดยด้านนูนของผิวโค้งถูกทำเป็นผิวที่สะท้อนแสงได้
การใช้งาน
กระจกเงานูนสามารถสะท้อนให้เห็นพื้นที่กว้างกว่าได้เมื่อเทียบกับกระจกเงาราบที่มีพื้นที่ขนาดเท่ากัน ดังนั้นจึงนิยมใช้สำหรับทำเป็นกระจกหูช้าง สำหรับมองด้านหลังของรถยนต์หรือจักรยานยนต์ หรือทำเป็นกระจกเงาสำหรับติดตั้งตามท้องถนนหรือภายในสิ่งก่อสร้างเพื่อการสอดส่องให้เห็นได้รอบทิศ
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาพที่สะท้อนบนกระจกเงานูนจะดูมีขนาดเล็ก เวลาใช้เป็นกระจกเงาติดรถ จึงอาจทำให้เข้าใจผิดได้ง่ายว่ารถคันต่อไปอยู่ห่างกว่าในความเป็นจริง จึงต้องระวังด้วย
กระจกเงานูนถูกใช้งานในกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงบางชนิด เช่น กล้องโทรทรรศน์แบบกัสแกร็ง โดยทำหน้าที่เป็นกระจกเงาทุติยภูมิ ร่วมกับกระจกเงาปฐมภูมิที่เป็นกระจกเงาเว้า
เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1
เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 หรือ เอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 2 (Edmund Beaufort, 1st Duke of Somerset หรือ 2nd Duke of Somerset) (ค.ศ. 1406 - 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1455) เอ็ดมันด์ โบฟอร์ทเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในสงครามร้อยปีและสงครามดอกกุหลาบ
เอ็ดมันด์ โบฟอร์ทเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1406 เป็นบุตรของจอห์น โบฟอร์ท เอิร์ลแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 และมาร์กาเร็ต โบฟอร์ท เคานเทสแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 ปู่ของเอ็ดมันด์คือจอห์นแห่งกอนท์ ดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 และตาคือทอมัส ฮอลแลนด์ เอิร์ลแห่งเค้นท์ที่ 2
เมื่อยังหนุ่มเอ็ดมันด์ โบฟอร์ทถูกจับเป็นนักโทษในยุทธการโบจ์ (Battle of Baugé) ในปี ค.ศ. 1420 และไม่ได้ถูกปล่อยจนปี ค.ศ. 1427 ต่อมาก็ได้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพอังกฤษในฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1431 หลังจากการยึดฮาร์เฟลอร์คืนได้โบฟอร์ทก็ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ ในปี ค.ศ. 1436 แต่ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลแห่งดอร์เซ็ทในปี ค.ศ. 1442 และในปีต่อมา มาร์ควิสแห่งดอร์เซ็ท ในปีต่อมาในปี ค.ศ. 1444 ก็ได้สืบตำแหน่งดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทต่อจากพี่ชายจอห์น โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 ในฐานะเอิร์ลแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 4 ระหว่างที่บ้านเมืองสงบระหว่างปี ค.ศ. 1444 ถึงปี ค.ศ. 1449 โบฟอร์ทรับราชการเป็นเลฟเทนแนนท์แห่งฝรั่งเศส
ดูเพิ่ม
1406 1455
ตราแผ่นดินของเกาหลีเหนือ
ตราแผ่นดินของเกาหลีเหนือ เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2491 มีส่วนประกอบคือ มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีแดง เขียนว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (조선민주주의인민공화국)
โบสถ์เซนต์จอร์จ (พทูย)
โบสถ์เซนต์จอร์จ (cerkev sv. Jurija) เป็นโบสถ์ในเมืองพทูย ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสโลวีเนีย สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และได้รับการบูรณะใหม่ตามแบบสถาปัตยกรรมกอทิก ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
รุ้ง (เพลงสล็อต แมชชีน)
"รุ้ง" เป็นซิงเกิลแรกของวงดนตรีสล็อตแมชชีน จากสตูดิโออัลบั้มที่ 6 เรนโบว์ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองและเรียบเรียงโดย คาริญญ์ยวัฒ ดุรงค์จิรกานต์ ออกจำหน่ายในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2556
Pinacopodium
Pinacopodium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Erythroxylaceae.
รุ้ง (เพลงสล็อต แมชชีน)
การตอบรับ
เพลง "รุ้ง" ได้อันดับ 2 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม หมวดเพลงไทยสากล ประจำวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
Pinacopodium
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ภาคกลางตะวันตก แอฟริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จังหวัดซาวัว
ซาวัว (Savoie; Savouè d’Avâl) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดซาวัวตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอลป์ โดยมีช็องเบรีเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 436,434 คน
สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดซาวัว ได้แก่ อาสนวิหารนักบุญฟร็องซัว เดอ ซาลแห่งช็องเบรีและอาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งมูตีเย
ไมโครเมเจส
ไมโครเมเจส (Micro Mages) เป็นเกมแพลตฟอร์มสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม ที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2019 โดยมอร์พแคตเกมส์ เกมดังกล่าวระดมทุนได้มากกว่า 150,000 ยูโรในคิกสตาร์เตอร์ เกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบตลับจริงสำหรับระบบนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม และต่อมาเป็นการดาวน์โหลดแบบดิจิทัล ที่มาพร้อมกับโปรแกรมเลียนแบบในสตีม รวมถึงอิช.ไอโอ
การพัฒนา
เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาให้มีขนาดไม่เกิน 40 กิโลไบต์ ซึ่งเป็นขนาดที่เผยแพร่เกมทั้งหมดเมื่อนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมได้รับการเปิดตัว เช่น เพื่อให้พอดีกับซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ (เทคนิคการพัฒนาในภายหลังอนุญาตให้เล่นเกมขนาดใหญ่กว่า เช่น ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3) เกมนี้เขียนด้วยภาษาแอสเซมบลี 6502 โดยพื้นที่ตลับ 8 กิโลไบต์ถูกสงวนไว้สำหรับกราฟิก ในขณะที่ส่วนที่เหลือ 32 กิโลไบต์ถูกใช้สำหรับรหัสเกม ซึ่งกราฟิกได้รับการนำมาใช้ซ้ำในทุกเลเวลรวมทั้งภาพเคลื่อนไหวเพื่อประหยัดพื้นที่ เกมนี้เขียนขึ้นโดยมีเป้าหมายในการสร้างเกมหลายผู้เล่นที่เพิ่มขึ้น โดยมีข้อจำกัดเดียวกันกับที่นักพัฒนานินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมชุดแรกประสบ
ไซมอน เว็บบ์
ไซมอน โซโลมอน เว็บบ์ (Simon Solomon Webbe; เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง, แร็ปเปอร์, นักแสดง และผู้จัดการเพลงชาวอังกฤษ เขามีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ บลู ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2543 ก่อนที่จะแยกวงในปี 2548 และปฏิรูปในปี 2552 โดยมียอดขายมากกว่า 15 ล้านแผ่น เว็บบ์เปิดตัวสตูดิโออัลบั้มเดี่ยว 3 อัลบั้มในปี 2548, 2549 และ 2560 ขายได้มากกว่า 700,000 แผ่นทั่วโลกและมี 5 เพลงติด 40 อันดับแรกในสหราชอาณาจักร
ประวัติ
"ไซมอน เว็บบ์" ก่อนที่จะมาเป็นนักร้อง เขาเคยเป็นนักฟุตบอลที่เกือบได้ร่วมสโมสรดัง อย่าง ลิเวอร์พูล และ แอสตันวิลลา แต่ต้องหยุดกลางคันเพราะอาการกล้ามเนื้อฉีก เขาจึงหันเหสู่อาชีพนายแบบจากการได้ตำแหน่ง "เฟซ ออฟ เดอะ เยียร์" จากนิตยสารอังกฤษชื่อดัง "ไพรด์" เขาเข้าร่วมวงบลูในปี 2000 เพลงฮิตหลายเพลงของวงเป็นฝีมือการแต่งของเขา อาทิ All Rise, Fly By, One Love เป็นต้น
ปัจจุบัน ไซมอนเป็นเจ้าของบริษัทโมเดลลิ่ง และบริษัทโปรดัคชั่นที่ทำหน้าที่พัฒนาและจัดหาศิลปินให้กับค่ายเพลง นอกจากนี้ เขาก็ยังเป็นนักแสดงอีกด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่เขาแสดงก็คือ ‘เดอะ ทรูธ อะเบ๊าท์ เลิฟ’
ภาพยนตร์เรื่อง Fantastic Four ภาค 2 : Rise of the Silver Surfer ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่ได้ไซมอน เว็บบ์มาแต่งและร้องให้ โดยใช้ชื่อเพลงว่า Ride the Storm
แนวเพลง
สไตล์เพลงที่เป็นตัวของเขาเอง เขาเรียกแนวเพลงนี้ว่า "urban folk" ที่เป็นการผสมผสานกันของเสียงร้องในแบบ soulful, จังหวะ urban beats, และกีต้าร์อะคูสติก
แหล่งข้อมูลอื่น
1979
จังหวัดชากัง
จังหวัดชากัง  เป็นจังหวัดของประเทศเกาหลีเหนือ อยู่ทางทิศเหนือของประเทศติดกับประเทศจีน, ติดกับจังหวัดรยังกัง และ ฮัมกย็องใต้ ทางด้านตะวันออก, ติดกับจังหวัดพย็องอันใต้ ทางด้านทิศใต้, และ จังหวัดพย็องอันเหนือ ทางด้านทิศตะวันตก  จังหวัดชากัง ก่อตั้งขึ้นในปี 2542 เมืองหลวงชื่อกังแจ
ลินทซ์
ลินทซ์ (Linz, ; Linec) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศออสเตรีย เป็นเมืองหลวงของรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ อยู่ห่างจากชายแดนประเทศเช็กเกียราว 30 km ริมแม่น้ำดานูบ ใน ค.ศ. 2018 เมืองนี้มีประชากร 204,846 คน
เมืองเก่าที่มีบ้านแบบอย่างบาโรกจำนวนมากได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดี ปัจจุบันมีอาคารสถานที่ท่องเที่ยวและมหาวิทยาลัยหลายแห่ง
ลินทซ์เป็นเมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมยุโรปใน ค.ศ. 2009 ลินทซ์เป็นสมาชิกของ UNESCO Creative Cities Network (UCCN) ในฐานะเมืองแห่งศิลปะสื่อ
Pigea
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1974
สรุปเหรียญเอเชียนเกมส์ 1974 เป็นรายการแข่งขันกีฬาของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย โดยการจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างเอเชียนเกมส์ 1974 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน ตั้งแต่วันที่ 1-16 กันยายน พ.ศ. 2517
ตำบลใจดี
ตำบลใจดี เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขุขันธ์
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลใจดีตั้งอยู่ทางตอนกลางของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เสือร้องไห้ (ภาพยนตร์)
นักแสดงทั้งห้า เป็นคนอีสานที่ประกอบอาชีพแตกต่างกันไป ประกอบด้วย
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย สันติ แต้พานิช ใช้ทีมงานติดตามถ่ายทำชีวิตความเป็นอยู่ของนักแสดงเป็นเวลา 1 ปี ใช้ฟิล์มประมาณ 300 ม้วน นำมาตัดต่อ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2548 ก่อนภาพยนตร์จะเข้าฉายได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก แต่ภาพยนตร์ไม่ประสบความสำเร็จด้านรายได้
สุภัสสรา ธนชาต
สุภัสสรา ธนชาต (เกิด 29 เมษายน พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น เก้า เป็นนักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักจากบท "สไปรท์" ในซีรีส์เรื่อง ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น (2556)
ประวัติ
สุภัสสรา เข้าศึกษาที่โรงเรียนทิวไผ่งาม, โรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์, โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย และระดับอุดมศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (หลักสูตรนานาชาติ) เธอเป็นลูกคนเดียวของครอบครัว
สุภัสสรา เข้าวงการบันเทิงจากการเริ่มเล่นซีรีส์และโด่งดังจนเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากบท "สไปรท์" ในซีรีส์ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ในปี 2556
รางวัล
• M Thai TOP TALK About 2014 ได้รับรางวัล นักแสดงที่ได้รับการพูดถึงมากที่สุด
รินะ ฮิดากะ
รินะ ฮิดากะ เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1994 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
อนิเมะ
2015 2016 2017
วงศ์ปูเสฉวนบก
จัดเป็นปูเสฉวนจำพวกที่อาศัยอยู่แต่เฉพาะบนบกที่ใกล้กับชายฝั่งหรือชายทะเลเท่านั้น ไม่อาจจะอาศัยอยู่ในน้ำได้ มิฉะนั้นจะจมน้ำตายได้ เนื่องจากได้วิวัฒนาการตัวเองให้อาศัยและหายใจได้เฉพาะบนบกเท่านั้น แต่กระนั้นปูเสฉวนบกก็ยังต้องการแคลเซียมและเกลือแร่จากน้ำทะเลอยู่ดี
มีทั้งหมด 17 ชนิด แบ่งออกเป็น 2 สกุล คือ
เสียงกักเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียงกักเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ไม่ก้อง (voiceless postalveolar affricate) คือเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในบางภาษา ได้แก่ ภาษาสเปน, ภาษาโรมาเนีย, ภาษายูเครน, ภาษาตุรกี, ภาษาเปอร์เซีย, ภาษามลายู, ภาษาสวาฮีลี, ภาษาเกชัว, ภาษาอังกฤษ (มักแทนด้วยตัวอักษร ch) และภาษาจีนกลางถิ่นไทเป (แทนด้วยตัวอักษร ㄔ) เป็นต้น เสียงนี้ถ่ายถอดเป็นสัทอักษรสากลได้ว่า, หรือ  (เดิมใช้ตัวแฝด ). เสียงนี้ไม่มีในภาษาไทย
โนโวซีบีสค์
โนโวซีบีรสค์ (Новосибирск; เสียงอ่าน ) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศรัสเซีย รองจากกรุงมอสโกและเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย มีประชากร 1,473,754 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองหลวงของโนโวซีบีสค์โอบลาสต์ เมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไซบีเรีย ริมฝั่งแม่น้ำอ็อบ มีพื้นที่ 502.1 ตร.กม. (193.9 ตร.ไมล์)
ซูเอ
พัค ซู-เอ (ฮันกึล: 박수애) หรือที่รู้จักกันในนาม ซูเอเป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ ซูเอ เริ่มอาชีพของเธอทางโทรทัศน์ในบทบาท A Family (2004) เธอกลายเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในฐานะนักแสดงนำในภาพยนตร์โดยเฉพาะในเรื่อง Sunny (2008) และ Midnight FM (2010) เธอยังปรากฏตัวในละครยอดนิยมทางโทรทัศน์เรื่อง Emperor of the Sea (2004), A Thousand Days' Promise (2011), Queen of Ambition (2013) and Mask (2015). ในปี 2016 เธอได้รับบทนำในละครโรแมนติกคอมเมดี้เรื่องใหม่ ทางช่อง KBS2 เรื่อง Sweet Stranger and Me
ประวัติ
ซูเอ เธอเริ่มเข้าวงการบันเทิงในปี 1999 ในการรับเล่นมิวสิกวีดีโอเพลง Beautiful Girl ให้กับ Dong Ja และหลังจากนั้นเธอก็เริ่มมีผลงานเดินแบบ ถ่ายแบบ เข้ามาเรื่อยๆ รวมไปถึงผลงานโฆษณา ซูเอเริ่มก้าวเข้ามาเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวจากการรับบทเป็นนักแสดงสมทบในละคร ได้แก่ The One Sided Love, Bizzarre Hong และ At the Night of Family Maeng ซึ่งออกอากาศที่สถานี MBC
ผลงาน
ภาพยนตร์ ละครโทรทัศ
วัดยานิการาม
วัดยานิการาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยาบี อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา
ดราก้อนบอล วิถีแห่งเจ้ายุทธจักร
ดราก้อนบอล วิถีแห่งเจ้ายุทธจักร (ドラゴンボール 最強への道 Doragon Bōru Saikyō e no Michi) เป็นภาพยนตร์ของซีรีส์ดราก้อนบอลชุดที่ 17 และเป็นภาพยนตร์ที่ฉลองครบรอบ 10 ปี ของดราก้อนบอล ซึ่งเนื้อเรื่องเป็นการสรุปเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่ตอนที่พบกับบลูม่า จนไปถึงการต่อสู้ที่กองทัพเรดริบบ้อน
วัดยานิการาม
วัดยานิการาม เดิมมีนามว่า วัดยาบี ตามชื่อตำบล ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2482 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดยานิการาม" ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ.2462 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ด้านการศึกษาแต่เดิมมีพระสงฆ์ช่วยสอนหนังสือไทยให้ ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2464 ทางราชการได้เปิดโรงเรียนประถมศึกษาขึ้นโดยอาศัยศาลาการเปรียญของวัด ครั้นถึง พ.ศ. 2506 ทางราชการได้จัดสร้างอาคารเรียนขึ้นเป็นเอกเทศในที่วัดสืบมา
ดราก้อนบอล วิถีแห่งเจ้ายุทธจักร
เนื้อเรื่องย่อ
ณ ภูเขาเปาสึ มีเด็กหนุ่มชื่อ ซุน โกคู ได้อาศัยอยู่คนเดียว ระหว่างทางกลับบ้านจากการไปหาอาหาร ได้พบบลูม่า และได้ออกตามหาดราก้อนบอลลูกที่เหลือ ระหว่างทางได้เจอกับอูลอน และ ยามูชา ได้ต่อสู้กับโกคู แต่ก็ถอยหนีกลับไป และได้เดินทางหาดราก้อนบอลต่อ ระหว่างทางได้เจอกับกองบัญชาการทางเหนือของเรดริบบ้อน ซึ่งโกคูได้รู้จักกับฮัตจัง หรือ มนุษย์หมายเลข 8 ทั้ง 2 จึงเป็นเพื่อนกันในที่สุด พวกโกคูเดินทางต่อไป ระหว่างทางได้พบเต่าตัวหนึ่งซึ่งกำลังหลงทางอยู่บนบก โกคูได้ช่วยเต่าตัวนั้นให้กลับไปที่ทะเล รุ่งเช้า เต่าตัวนั้นได้พาผู้เฒ่าเต่ามาพบกับพวกโกคู ซึ่งผู้เฒ่าเต่าได้ให้ของตอบแทนกับโกคู คือ เมฆสีทอง ขณะนั้น กองทัพเรดริบบ้อนได้จู่โจมพวกโกคู และบลูม่า ยามูชา ผู้เฒ่าเต่า ถูกจับตัวไป โกคูจะสามารถช่วยพวกเขาได้หรือไม่
เซฺว เยฺว่
เซฺว เยฺว่  (26 ธันวาคม ค.ศ. 1896 – 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1998 เป็นนายพลผู้บัญชาการทหารแห่งพรรคก๊กมินตั๋ง (จีนคณะชาติ)
ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองได้รับสมญานามจากแคลร์ ลี เชนนลต์ นายทหารอเมริกันฝ่ายสัมพันธมิตรให้เซฺว เยฺว่ เป็น "นายพลแพตตันแห่งเอเชีย" และได้รับสมญานามจากชาวจีนว่าเป็น พยัคฆ์แห่งฉางชา เนื่องจากได้เอาชนะกองทัพญี่ปุ่นจากการบุกเมืองฉางชาได้สำเร็จถึง 3 ครั้งในยุทธการฉางชา
ชีวิตช่วงแรกและอาชีพ
เซฺว เยฺว่ เกิดที่เฉากวาน มณฑลกวางตุ้ง ในครอบครัวชาวจีนแคะที่ประกอบอาชีพเป็นชาวนา
เซฺวเข้าร่วมสมาคมถงเหมิงฮุ่ยในปี ค.ศ. 1909 ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1912 เขาเข้าเรียนโรงเรียนประถมทหารกวางตุ้ง ในปี ค.ศ. 1917 เขาได้เข้าเรียนในชั้นที่หกของ โรงเรียนการทหารเป่าติ้ง อย่างไรก็ตามในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1918 เขาออกเดินทางไปทางใต้เพื่อไปกวางโจวและเข้าร่วมกองทัพปฏิวัติชาติจีนที่ก่อตั้งรวบรวมอาสาสมัครโดย ดร.ซุน ยัตเซ็นและเฉิน เจียงหมิง พร้อมกับยศร้อยเอก หลังจากนั้นเขากลายเป็นผู้บัญชาการกองพันแรกของผู้องครักษ์คุ้มกันของ ดร.ซุน ยัตเซ็น เมื่อ ดร.ซุนกับเฉินเจียงหมิงขัดแย้งและสู้รบกันเอง เซฺวก็พาภริยาของ ดร.ซุน ซ่ง ชิงหลิงหลบหนีการสู้รบได้อย่างปลอดภัย
สมัยขุนศึก
เซฺวเป็นหนึ่งในผู้บังคับการทหารพรรคก๊กมินตั๋งที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการกรีฑาทัพขึ้นเหนือเพื่อรวบรวมแผ่นดินจีนที่อยู่ระหว่างสมัยขุนศึก เมื่อเจียงไคเชกรวบแผ่นดินจีนสำเร็จและตั้งรัฐบาลชาตินิยมที่กรุงหนานจิงได้เกิดความขัดแย้งขึ้นภายในพรรคก๊กมินตั๋ง เกิดการกวาดล้างคอมมิวนิสต์ครั้งใหญ่ภายในพรรค ในช่วงแรกเซฺวได้คัดค้านการกวาดล้างดังกล่าวและกลับไปเข้ากับขุนศึกทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองพลที่ 1 ของกองทัพที่ 1 หลังจากเหตุการณ์ 12 เมษายน เซฺวกลับมาที่มณฑลกวางตุ้งเพื่อรับใช้เป็นผู้บัญชาการกองพลภายใต้หลี่ จีเฉิน จากการเคลื่อนย้ายของกองทัพที่ 1 หลังจากความวุ่นวายทางการเมืองที่เห็นว่าเจียงไคเชกกลับสู่อำนาจ เซฺวได้เข้าร่วมจาง ฟากุ้ยและรับใช้ในกองทัพกวางตุ้งที่ 4
ในช่วงการจลาจลกวางโจว กองทัพของเซฺวถูกเรียกตัวเข้ามาในเมืองเพื่อช่วยปราบปรามคอมมิวนิสต์ เนื่องจากความสูญเสียที่ได้รับอย่างหนักในช่วงหลังของปี ค.ศ. 1927 กองทัพที่ 4 ยอมรับข้อเสนอของเจียงไคเชกเพื่อจัดระเบียบใหม่ อย่างไรก็ตามหน่วยงานภายในเห็นว่าผู้บังคับบัญชาที่ได้รับการแต่งตั้งใหม่ เหมียว เผ่ยหนานถูกบังคับให้ออกและเรียกตัวจาง ฟากุ้ยกลับมาดำรงตำแหน่งในฐานะผู้บัญชาการของกองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้ง เซฺวได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรองจาง
ในระหว่างสงครามที่ราบภาคกลางเป็นการแตกแยกภายในพรรคก๊กมินตั๋งอีกครั้ง กองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้งได้สนับสนุนกลุ่มขุนศึกกวางสีใหม่ ในฐานะอยู่ฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองกับเจียงไคเชก ระหว่างการรวมกำลังเข้าสู่เหิงหยาง แนวรบของขุนศึกถูกบีบให้ล่าถอยโดยเจียง กวางไนและข่าย ถิงไคแห่งกองทัพพรรคก๊กมินตั๋ง(ฝ่ายเจียงไคเชก) ในการรบที่เหิงหยางต่อมากองทัพกวางตุ้ง-กวางสีที่รวมตัวกันต่อสู้กับกองทัพพของเจียงไคเชกและได้รับความพ่ายแพ้ในที่สุด กองทัพที่ 4 ของมณฑลกวางตุ้งถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมกับเจียงไคเชก ทำให้จาง ฟากุ้ยถูกบังคับให้ลาออก ส่วนเซฺว เยฺว่ ยอมสารภาพผิดและได้รับการอภัยโทษโดยรัฐบาลชาตินิยม อีกทั้งยังได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพในภายหลัง
รัฐบาลชาตินิยมหนานจิง
รัฐบาลชาตินิยมที่กรุงหนานจิงได้ตัดสินใจรับความช่วยเหลือด้านการทหารจากนาซีเยอรมนี เซฺวได้รับมอบหมายให้ไปศึกษาด้านการทหารที่เยอรมนี แต่ศึกษาได้ไม่นานก็ถูกรัฐบาลหนานจิงเรียกตัวกลับ เมื่อกลับมาจีนเซฺวได้แนะนำให้เจียงไคเชกดำเนินการกวาดล้างพรรคคอมมิวนิสต์จีนในฐานะต่อต้านการปฏิวัติ ในช่วงแรกของสงครามกลางเมืองจีน จอมทัพเจียงไคเชกได้สั่งให้นายพลเซฺวนำทัพกวางตุ้งคนแรกมาโจมตีพวกคอมมิวนิสต์จีนในช่วง การรณรงค์การล้อมรอบที่ห้าครั้งต่อมณฑลเจียงซีโซเวียต บีบบังคับให้กองทัพปลดปล่อยของคอมมิวนิสต์ต้องทำการเดินทัพทางไกล และกองทัพของเขาไล่ล่าคอมมิวนิสต์ที่ล่าถอยไปตลอดทางจนถึงเสฉวนและกุ้ยโจว จนกระทั่งกองกำลังคอมมิวนิสต์จะถอยข้ามผืนน้ำขนาดใหญ่และหลบหนีไปในหลบซ่อนที่มณฑลฉ่านซีในที่สุด จากนั้นเซฺวได้นำทัพของเขาล่าตระเวนกวาดล้างไปรอบๆบริเวณที่ภาคกลางของจีนและเอาชนะผู้บัญชาการกองทัพแดงที่มีชื่อเสียงอย่างเช่นเหอ หลงและเย ถิงประจำพื้นที่ควบคุมของคอมมิวนิสต์งและบังคับพวกเขาออกจากฐานที่มั่นเหล่านี้ สำหรับความสำเร็จเหล่านี้เจียงไคเชกยกย่องเซฺวในฐานะ "ตัวอย่างที่แท้จริงของนายทหารจีน"
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เริ่มรุกรานประเทศจีน แต่ขณะเดียวกันเจียงไคเชกติดพันกับการปราบปรามคอมมิวนิสต์ เริ่มมีความเห็นแตกแยกในพรรคก๊กมินตั๋งให้เจียงยุติการรบกันเอง โดยยื่นข้อเสนอร่วมมือกับคอมมิวนิสต์และขับไล่ผู้รุกรานชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งเกิดอุบัติการณ์ซีอานทำให้การสู้รบกันเองของฝ่ายก๊กมินตั๋งกับคอมมิวนิสต์ยุติลงชั่วคราว อย่างไรก็ตามความจงรักภักดีของเซฺว เยฺว่ ต่อเจียงไคเชกถูกตั้งข้อสงสัย หลังจากที่เขามีส่วนร่วมสั่งการให้จับกุมจอมทัพเจียงไคเชกและพร้อมที่จะยื่นข้อเสนอส่งตัวให้ฝ่ายคอมมิวนิสต์จีน ถ้าหากเจียงปฏิเสธที่จะสู้รบกับญี่ปุ่นโดยทันทีเสียก่อน แม้ว่าเขาจะคืนดีกับเจียงไคเชกในทันทีแต่ความสัมพันธ์ของเขากับพรรคก๊กมินตั๋งนั้นตึงเครียดตลอดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
เซฺวมีส่วนร่วมในการร่วมยุทธการที่อู่ฮั่น ในฐานะผู้บังคับบัญชากองทัพที่ 1 ในภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของอู่ฮั่น เซฺว ประสบความสำเร็จในการทำลายกองพลที่ 106 ของกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในระหว่างการต่อสู้ เจ้าหน้าที่ทหารญี่ปุ่นส่วนใหญ่ถูกฆ่าตายและญี่ปุ่นใช้พลร่ม 300 คนเข้าไปเสริมกำลังฝ่าวงล้อมออกมาโดยการกระโดดร่มลงในสนามรบ นี่เป็นโอกาสเดียวที่ทำให้กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นต้องใช้กลยุทธ์ทางอากาศเพื่อป้องกันกองทัพของตนจากการถูกทำลายล้างโดยกองทัพจีนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เซฺว เยฺว่ ยังเป็นผู้มีส่วนร่วมต่อชัยชนะของแนวหน้าที่ 9 อีกด้วย ในการรบป้องการเมืองฉางชาจากการยึดครองของกองทัพญี่ปุ่นครั้งแรก, ครั้งที่สองและครั้งที่สามของยุทธการฉางชา กองทัพของเขาในแนวหน้าที่ 9 ยังได้รับชัยชนะที่การต่อสู้ของฉางเต๋อ ในท้ายที่สุดเซฺวพยายามป้องกันฉางชาอีกครั้งก่อนที่จะพ่ายแพ้ในยุทธการฉางชาครั้งที่สี่
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อวันพุธที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2429 เป็นธิดา หม่อมเจ้าจำรูญ ปราโมช และ หม่อมเยื้อน ปราโมช ณ อยุธยา ท่านมีน้องร่วมมารดา 2 คน คือ ร้อยโท หม่อมราชวงศ์จรัญ ปราโมช และหม่อมราชวงศ์ชาย (ถึงแก่กรรมตั้งแต่ยังไม่มีชื่อ)
เมื่อวัยเยาว์ เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย อาศัยอยู่กับท่านพ่อที่วังบูรพาภิรมย์ เพราะท่านพ่อเสด็จอยู่กับ จอมพล สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช จนกระทั่งอายุได้ 7 ปี ท่านพ่อจึงส่งเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวังกับพระญาติในราชสกุลปราโมช ซึ่งรับราชการอยู่ในห้องเครื่องต้น วันหนึ่งท่านได้ตามเสด็จ หม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช ไปรับเงินจ่ายประจำเดือนของห้องเครื่อง จากพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ (พระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา) พระอรรคชายาเธอฯทอดพระเนตรเห็นหม่อมราชวงศ์จรวยเป็นเด็กน่าเอ็นดู จึงขอไปทรงเลี้ยง และเมื่อหม่อมราชวงศ์จรวยมีอายุครบ 10 ปี ได้ทรงพระเมตตาจัดพิธีโกนจุกประทานด้วย
ครั้นอายุได้ 18 ปี พระอรรคชายาเธอฯจึงนำท่านขึ้นถวายตัวรับราชการฝ่ายใน เป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับพระราชทานเงิน 5 ชั่ง ผ้าลายและแพรห่ม 2 สำรับตามประเพณี ซึ่งท่านได้รับราชการสนองพระมหากรุณาธิคุณจนตลอดรัชกาล โดยมีหน้าที่จัดเตรียมเครื่องสรงพระพักตร์ และทรงเครื่องในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวบรรทมตื่นที่พระที่นั่งอัมพรสถาน ในช่วงเวลา 11-12 น. และเมื่อเสด็จพระราชดำเนินออกเสวย ก็ต้องอยู่ประจำในหน้าที่ตั้งเครื่องเสวยทั้งในมื้อเช้าและมื้อเย็น รับใช้ไปจนเข้าที่พระบรรทม ราว 5-6 น. บางครั้งก็ต้องรับหน้าที่อ่านหนังสือถวายแทนเจ้าจอมมารดาเลื่อน และคอยเฝ้าในเวลาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงปรุงพระกระยาหารด้วยพระองค์เองด้วย
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายนพ.ศ. 2449 และเข็มพระกำนัล อักษรพระบรมนามาภิไธย จ.ป.ร.ลงยาสีชมพูห้อยริบบิ้นเหลืองจักรี และเมื่อมีพิธีเฉลิมพระที่นั่งอัมพรสถาน ท่านได้รับพระราชทานเกียรติยศให้เป็นผู้เชิญพานฟักในงานพระราชพิธีสำคัญนั้นด้วย
เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 5 แล้ว เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ได้ออกจากพระบรมมหาราชวังมาอาศัยอยู่ในสำนักพระวิมาดาเธอฯ ที่พระราชวังสวนสุนันทา จนสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2472 จึงออกมาอาศัยกับหม่อมเจ้าหญิงคอยท่า ปราโมช จนสิ้นชีพิตักษัย ครั้งสุดท้ายได้ออกมาอยู่กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทรทิพยนิภา ที่ตำหนักทิพย์ ถนนราชวิถี ได้ตามเสด็จเสด็จพระองค์อาทรฯไปฟังธรรมที่วัดบวรนิเวศวิหารเป็นประจำ จนกระทั่งเสด็จพระองค์อาทร สิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. 2501 จึงอยู่กับเจ้าจอมอาบ และนายพูนเพิ่ม ไกรฤกษ์ ผู้เป็นทายาทต่อมา
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จรวย ปราโมช ป่วยด้วยโรคชรา ถึงอนิจกรรมเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 สิริอายุได้ 82 ปี 4 เดือน
มูร์สกาโซบอตา
มูร์สกาโซบอตา (Murska Sobota; Olsnitz; Muraszombat ) เป็นเมืองในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสโลวีเนีย เป็นศูนย์กลางของเขตเทศบาลมูร์สกาโซบอตาใกล้กับแม่น้ำมูร์ในภูมิภาคเพร็กมูเรีย เมืองนี้มีเนื้อที่ 14.5 ตร.กม. และมีประชากรทั้งหมด 11,679 คน
สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 12
'''สภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557''' เป็นสภากรุงเทพมหานครชุดที่ 12 มาจากการแต่งตั้งเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2557 ลงนามโดยวิบูลย์ สงวนพงศ์ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 86/2557 ลงวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งสภากรุงเทพมหานครชุดนี้มีสมาชิกทั้งสิ้น 30 คน โดยพลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย มาเป็นประธานเปิดประชุมสภาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2557 ร้อยตำรวจตรี เกรียงศักดิ์ โลหะชาละ อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร ได้รับเลือกเป็นประธานสภากรุงเทพมหานคร ส่วนรองประธานสภา ได้แก่ พลเอก คนินทร วงศาโรจน์ และกิตติ บุศยพลากร
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้มีการเลือกตั้งประธานสภาและรองประธานสภากรุงเทพมหานครแทนชุดเดิมที่ครบวาระผลปรากฏว่าร้อยตำรวจตรีเกรียงศักดิ์ได้รับเลือกให้เป็นประธานสภากรุงเทพมหานครต่อเป็นสมัยที่ 2 ขณะที่นายกิตติ บุศยพลากรได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาคนที่ 1 และนายนิรันดร์ ประดิษฐกุลเป็นรองประธานสภาคนที่ 2
ต่อมาเมื่อวันที่ 12 และ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ได้มีการเลือกประธานสภาและรองประธานสภากรุงเทพมหานคร ผลปรากฏว่า นาย นิรันดร์ ประดิษฐกุล ,นาย กิตติ บุศยพลากร สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เป็นรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 1 และพลเอก โกญจนาท จุณณะภาต เป็นรองประธานสภากรุงเทพมหานคร คนที่ 2
กล้องโทรทรรศน์แบบกาลิเลโอ
กล้องโทรทรรศน์แบบกาลิเลโอ (Galilean telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงชนิดหนึ่ง ประกอบขึ้นจากเลนส์ใกล้ตาที่เป็นเลนส์เว้าวางไว้ด้านหน้าจุดโฟกัสของเลนส์ใกล้วัตถุที่เป็นเลนส์นูน ภาพที่มองเห็นจากกล้องชนิดนี้เป็นภาพตั้งตรง
ในกล้องสองตานั้นแต่เดิมใช้หลักการประกอบเลนส์แบบเดียวกับกล้องโทรทรรศน์แบบกาลิเลโอ เพื่อให้ได้ภาพหัวตั้ง แต่ในปัจจุบันนิยมใช้เลนส์นูน 2 ชิ้นเช่นเดียวกับในกล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์ โดยใส่ปริซึมไว้ตรงกลางเพื่อทำให้ภาพเป็นหัวตั้ง
เหยี่ยวออสเปร
เหยี่ยวออสเปร (osprey, sea hawk, fish eagle) เป็นนกล่าเหยื่อที่กินปลาเป็นอาหาร มีขนาดใหญ่ ยาว 60 เซนติเมตร ช่วงปีกกว้าง 2 เมตร ขนส่วนบนเป็นสีน้ำตาล ศีรษะและส่วนล่างมีสีค่อนข้างเทา มีสีดำบริเวณตาและปีก
เหยี่ยวออสเปรมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง ชอบทำรังใกล้กับแหล่งน้ำ แม้ว่าในทวีปอเมริกาใต้จะเป็นเพียงแค่นกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ แต่ก็ถือว่าสามารถพบได้ทุกทวีปยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา
เหยี่ยวออสเปรกินปลาเป็นอาหาร จึงพัฒนาลักษณะทางกายภาพเฉพาะและแสดงพฤติกรรมที่เป็นเอกลักษณ์เพื่อช่วยในการล่าและการจับเหยื่อ จึงส่งผลให้มีสกุลและวงศ์เป็นของตนเองคือ สกุล Pandion และ วงศ์ Pandionidae มี 4 ชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับ แม้จะมีนิสัยชอบในการทำรังใกล้แหล่งน้ำ แต่เหยี่ยวออสเปรก็ไม่ใช่อินทรีทะเล
อนุกรมวิธาน
เหยี่ยวออสเปรเป็นหนึ่งในหลายชนิดที่ได้รับการบรรยายและจัดจำแนกโดยคาโรลัส ลินเนียสในงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของเขาที่ชื่อ ระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ลินเนียสได้ตั้งชื่อเหยี่ยวชนิดนี้ว่า Falco haliaeetus ส่วนสกุล Pandion ได้รับการบรรยายและจัดจำแนกโดย มารี ชูเลย์ เซซาร์ ซาวีญย์ (Marie Jules César Savigny) นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1809
เหยี่ยวออสเปรมีความแตกต่างจากนกล่าเหยื่อในเวลากลางวันชนิดอื่นหลายประการ คือ นิ้วเท้าของมันยาวเท่ากัน กระดูกข้อเท้าเป็นร่างแห และกรงเล็บหมุนรอบได้แทนที่จะเป็นร่อง เหยี่ยวออสเปรและนกเค้าเท่านั้นที่นิ้วเท้าด้านนอกสามารถพลิกกลับได้ ช่วยให้มันจับเหยื่อด้วยสองนิ้วเท้าด้านหน้าและสองนิ้วเท้าด้านหลัง โดยเฉพาะช่วยให้มันจับปลาตัวลื่นๆได้ เหยี่ยวออสเปรยังคงสร้างปัญหาให้กับนักอนุกรมวิธาน มันเป็นสมาชิกเพียงชนิดเดียวของวงศ์ Pandionidae และอยู่ในอันดับ Falconiformes ส่วนผังอื่นวางมันไว้ข้างเหยี่ยวและนกอินทรีในวงศ์ Accipitridae ซึ่งด้วยตัวมันเองสามารถพิจารณาเป็นกลุ่มของอันดับ Accipitriformes หรือมิฉะนั้นก็รวมกับ Falconidae ในอันดับ Falconiformes อนุกรมวิธานซิบลีย์-อัลควิสต์ (Sibley-Ahlquist taxonomy) ได้วางมันไว้ร่วมกับนักล่าที่หากินกลางวันชนิดอื่นในอันดับ Ciconiiformes ซึ่งเป็นอันดับที่มีขนาดใหญ่มาก แต่วิธีนี้ขัดกับการจำแนกกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่มีบรรพบุรุษร่วมกันแต่ไม่ได้รวมทายาททั้งหมดไว้ในกลุ่ม
การจัดจำแนก
เหยี่ยวออสเปรที่พบทั่วโลกเป็นชนิดเดียวกันทั้งหมด แม้ว่าจะมีชนิดย่อยอยู่สองสามชนิดแต่ไม่มีการแบ่งแยกที่ชัดเจน มี 4 ชนิดย่อยที่เป็นที่ยอมรับแม้ว่าจะมีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย และ ITIS มีรายชื่อเพียงสองชนิดแรกเท่านั้น
ซากดึกดำบรรพ์
ในปัจจุบัน พบนก 2 ชนิดในสกุล Pandion จากซากดึกดำบรรพ์ หนึ่งคือ Pandion homalopteron ได้รับการตั้งชื่อโดย สทูอาร์ต แอล. วอร์เทอร์ (Stuart L. Warter) ในปี ค.ศ. 1976 จากซากดึกดำบรรพ์กลางสมัยไมโอซีน ช่วงอายุบาร์สโตเวียน (Barstovian) พบในสิ่งทับถมภาคพื้นสมุทรในตอนใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ชนิดที่สองคือ Pandion lovensis ได้รับการจำแนกในปี ค.ศ. 1985 โดย โจนาทาน เจ. เบกเคอร์ (Jonathan J. Becker) จากซากดึกดำบรรพ์ช่วงอายุตอนปลายคลาเรนโดเนียน (Clarendonian) ที่พบในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นไปได้ที่จะเป็นตัวแทนของสายสกุลที่แยกออกมาจาก P. homalopteron และ P. haliaetus มีการค้นพบซากกรงเล็บดึกดำบรรพ์จากตะกอนชั้นหินสมัยไพลโอซีนและสมัยไพลสโตซีนในรัฐฟลอริดาและรัฐเซาท์แคโรไลนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ซากดึกดำบรรพ์ของนกวงศ์ Pandionidae ที่เก่าแก่ที่สุดเป็นซากดึกดำบรรพ์ในสมัยโอลิโกซีน หมวดหินเจเบลเกทรานิ (Jebel Qatrani Formation) เมืองฟายุม (Faiyum) ประเทศอียิปต์ แต่ซากดึกดำบรรพ์ก็ไม่สมบูรณ์พอที่จะระบุสกุลได้ ซากกรงเล็บดึกดำบรรพ์อื่นๆ ได้รับการค้นพบในสิ่งทับถมสมัยโอลิโกซีนตอนต้น ลุ่มน้ำไมนทซ์ ประเทศเยอรมนี และได้รับการจำแนกในปี ค.ศ. 2006 โดยเกอร์รัลด์ ไมร์ (Gerald Mayr)
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อสกุล Pandion ตั้งตามชื่อกษัตริย์ในเทพปกรณัมกรีก แพนดีออน (Pandion) แห่งเอเธนส์และเป็นปู่ของธีสซูส (Theseus) ผู้ซึ่งกลายร่างเป็นนกอินทรี ชื่อลักษณะ haliaetus มาจากภาษากรีกโบราณ "อินทรีทะเล/ออสเปร"
ที่มาของคำว่า Osprey (ออสเปร)  นั้นไม่แน่ชัด คำนี้มีบันทึกครั้งแรกราวปี ค.ศ. 1460 กลายมาจากภาษาแอนโกล-ฝรั่งเศส ospriet และภาษาละตินยุคกลาง คำว่า avis prede ซึ่งแปลว่า "นกล่าเหยื่อ" โดยมาจากภาษาละตินคำว่า avis praedæ แม้ว่าพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดบันทึกว่ามีความเชื่อมโยงกับภาษาละตินคำว่า ossifraga หรือ "นักหักกระดูก" ของพลินิผู้อาวุโส ซึ่งคำนี้หมายถึงแร้งเครายาว (Lammergeier)
ลักษณะ
เหยี่ยวออสเปรหนัก 0.9–2.1 กิโลกรัม ยาว 50–66 เซนติเมตร ช่วงปีกกว้าง 127–180 เซนติเมตร ส่วนบนมีสีน้ำตาลเข้มเป็นมัน อกมีสีขาวบางครั้งมีลายสีน้ำตาล และส่วนล่างเป็นสีขาวล้วน หัวมีสีขาว มีหน้ากากสีน้ำตาลเข้มพาดจากตาไปถึงคอด้านข้าง ม่านตาเป็นสีทองถึงน้ำตาล และเยื่อหุ้มเป็นสีฟ้าอ่อน ปากสีดำ หนังโคนปากสีฟ้า ขามีสีขาว อุ้งเล็บสีดำ หางสั้น ปีกเรียวยาวขนยาวปลายปีก 4 เส้น ขนสั้น 15 เส้นซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของนกชนิดนี้
ขณะบิน ปีกของเหยี่ยวออสเปรจะโค้ง ปลายปีกห้อยลงมาเหมือนนกนางนวล เสียงร้องดัง "ชีป ชีป" หรือ "ปิ๊ว ปิ๊ว" ถ้าถูกรบกวนใกล้กับรังจะร้องอย่างบ้าคลั่งดัง "ชีรีก!"
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
เหยี่ยวออสเปรมีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้างเกือบจะทั่วโลก พบในพื้นที่เขตอบอุ่นและเขตร้อนของทุกทวีปยกเว้นทวีปแอนตาร์กติกา ในทวีปอเมริกาเหนือเหยี่ยวแพร่พันธุ์จากรัฐอะแลสกาและรัฐนิวฟันด์แลนด์ลงใต้ไปจนถึงรัฐรอบอ่าวเม็กซิโกและรัฐฟลอริดา เมื่อฤดูหนาวจะย้ายลงใต้จากทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาไปจนถึงประเทศอาร์เจนตินา ในฤดูร้อนจะพบทั่วทั้งยุโรปเหนือในสแกนดิเนเวียและสกอตแลนด์แต่ไม่พบในไอซ์แลนด์ และในฤดูหนาวจะพบในแอฟริกาเหนือ ในประเทศออสเตรเลีย โดยมากเหยี่ยวออสเปรจะเป็นนกประจำถิ่นพบทั่วไปตามแนวชายฝั่งทะเล แม้ว่ามันจะเป็นนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ในทางตะวันออกของรัฐวิกตอเรียและรัฐแทสเมเนียด้วยก็ตาม การกระจายพันธุ์ของมันมีช่องว่างถึง 1,000 กิโลเมตรระหว่างชายฝั่งของที่ราบนัลลาบอร์ (Nullarbor Plain) ระหว่างเขตขยายพันทางตะวันตกที่ไกลที่สุดในรัฐเซาท์ออสเตรเลียและเขตขยายพันธุ์ที่ใกล้ที่สุดไปทางตะวันตกในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ในเกาะของมหาสมุทรแปซิฟิก มันสามารถพบได้ในเกาะบิสมาร์ก (Bismarck) หมู่เกาะโซโลมอน และนิวแคลิโดเนีย และยังมีการพบซากดึกดำบรรพ์ของนกโตเต็มวัยและนกวัยอ่อนในประเทศตองงาซึ่งอาจสูญพันธุ์ไปโดยฝีมือของมนุษย์ มันอาจมีพิสัยข้ามไปถึงประเทศวานูอาตูและประเทศฟิจิเช่นกัน เหยี่ยวออสเปรเป็นนกอพยพในฤดูหนาวและนกพลัดหลงในทุกพื้นที่ของเอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จากประเทศพม่าไปถึงอินโดจีน และ ตอนใต้ของประเทศจีน อินโดนีเซีย มาเลเซีย และประเทศฟิลิปปินส์
อาหาร
อาหารของเหยี่ยวออสเปรเป็นปลาถึง 99% โดยปกติแล้วมันสามารถจับปลาหนักได้ถึง 150–300 กรัม ยาว 25–35 เซนติเมตร แต่น้ำหนักปลาที่สามารถจับได้อยู่ในช่วง 50 ถึง 2,000 กรัม
เหยี่ยวออสเปรจะมองเห็นเหยื่อเหนือน้ำ 10-40 เมตร หลังจากนั้นนกจะโฉบลงไปและแหย่ขาจุ่มลงไปในน้ำเพื่อจับเหยื่อ เหยี่ยวออสเปรมีการปรับตัวเป็นพิเศษโดยเฉพาะสำหรับจับปลา ด้วยนิ้วเท้าด้านนอกที่พลิกกลับได้ ใต้นิ้วเท้ามีรูปร่างคล้ายเข็ม รูจมูกปิดได้เพื่อกันน้ำเข้าระหว่างการพุ่งโฉบ และเกล็ดย้อนกลับบนกรงเล็บทำหน้าที่คล้ายหนามเพื่อช่วยยึดสิ่งที่มันจับได้