cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สราวุธ วิเชียรสาร
สราวุธ วิเชียรสาร ชื่อเล่นชื่อ เต้ย เกิดที่ ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับละครโทรทัศน์ ผู้กำกับภาพ และนักเขียนบทภาพยนตร์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาภาพยนตร์ ภาควิชานิเทศศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เมื่อปี พ.ศ. 2535
เริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์สารคดีเรื่อง ถนนราชดำเนิน กำกับโดย พิเศษ สังข์สุวรรณ ในปี พ.ศ. 2536 และเข้าทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยโปรดิวเซอร์และผู้ช่วยผู้กำกับ ในบริษัท วิชั่น โปร จำกัด ในการดูแลของ ยุทธนา มุกดาสนิท และ ม.ล. วราภา เกษมศรี และในปี พ.ศ. 2539 จึงเริ่มกำกับภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกเรื่อง เพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ (พ.ศ. 2540)
อ้างอิง
IMDB
Nangdee.com
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
เวิลด์สเกตเกมส์
กีฬาโรลเลอร์โลก (World Roller Games) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภทที่จัดขึ้นทุก ๆ สองปี ซึ่งประกอบด้วยสาขากีฬาโรลเลอร์สปอร์ตทั่วโลกซึ่งควบคุมโดยสหพันธ์นานาชาติสเกตโลก (World Skate) การแข่งขันเกี่ยวข้องกับการชิงแชมป์โลก 11 รายการในการแข่งขันกีฬาหลายประเภท
สาขา
การแข่งขันชิงแชมป์โลกทั้ง 11 รายการประกอบด้วยสาขาต่อไปนี้:
วัดทุ่งลาดหญ้า
วัดทุ่งลาดหญ้า หรือชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า วัดลาดหญ้า สังกัดมหานิกาย อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาค 14 มีเนื้อที่ตั้งวัด 46 ไร่ 77 ตารางวา
หลังจากสิ้นสงคราม ไทย-พม่า ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ประชาชนเริ่มมาตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนริมน้ำแควใหญ่มากขึ้น การคมนาคมในสมัยนั้นต้องใช้ทางน้ำสัญจรไปมาจากเมืองท่ากระดาน เมืองศรีสวัสดิ์ ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป  โดยการใช้แพ หรือเรือล่องตามลำน้ำแควใหญ่ ผ่านบ้านลาดหญ้ามาเมืองกาญจนบุรีที่ปากแพรก  ขากลับทวนน้ำจะต้องเดินทางบก ทั้งไปและกลับจะต้องผ่านบริเวณบ้านลาดหญ้า ต่อมาชุมชนเริ่มหนาแน่นขึ้น จึงได้มีการก่อสร้างวัดขึ้นบริเวณลำน้ำแควใหญ่ ณ บ้านลาดหญ้า ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
วัดลาดหญ้าเดิมมีอุโบสถหลังเล็ก ๆ อยู่ริมน้ำ ต่อมาถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ ในสมัยท่านเจ้าคุณ พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน อินฺทสโร) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในปี พ.ศ. 2525 พระครูกาญจโนปมคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ) ได้เปลี่ยนชื่อ "วัดลาดหญ้า" เป็น "วัดทุ่งลาดหญ้า" เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น และเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งสงครามเก้าทัพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2525
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์
วัตถุมวลของดาวเคราะห์ (planetary-mass object) หรือเรียกย่อว่า พลาเนโม (planemo) เป็นคำทั่วไปสำหรับวัตถุที่มีมวลมากกว่าวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่เล็กกว่าของ ดาวแคระน้ำตาล หรือ ดาวฤกษ์ ซึ่งมีแกนกลางที่มีความร้อนอยู่ วัตถุขนาดนี้ไม่สามารถกลายเป็นดาวฤกษ์ได้ และล่องลอยอยู่ในอวกาศ วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์หลายดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์คือ ดาวเคราะห์ แต่คำนี้หมายความรวมถึงวัตถุทั้งหมดภายในช่วงขนาดนี้ด้วย ชื่อเรียกย่อว่า "พลาเนโม" นั้นยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ทั่วไปในบริบททางวิทยาศาสตร์
ที่มาของชื่อเรียก
คำอธิบายคำว่า "พลาเนโม" สำหรับใช้เรียกวัตถุที่มีมวลประมาณเท่าดาวเคราะห์นี้ถูกเสนอต่อสหพันธ์ดาราศาสตร์สากลโดยกิบร์ บัสรี (Gibor Basri) ศาสตราจารย์ด้านดาราศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยในตอนนั้นในหมู่นักดาราศาสตร์กำลังโต้เถียงเกี่ยวกับคำจำกัดความของดาวเคราะห์ ตามคำนิยามของเขาแล้ว พลาเนโมคือ "วัตถุท้องฟ้าที่ไม่ผ่านปฏิกิริยาการหลอมนิวเคลียสในช่วงอายุของมัน (คงรูปทรงกลม เนื่องจากความโน้มถ่วง)" ไม่ว่าจะอยู่ในวงโคจรหรือไม่ก็ตาม
การค้นพบ
วัตถุมวลเท่าดาวเคราะห์ชิ้นแรกที่ถูกพบนอกระบบสุริยะถูกพบโคจรรอบพัลซาร์ PSR B1257+12 ถูกพบในปี 1992 โดยอเล็กซานเดร์ โวลส์ชาน จากที่ก่อนหน้านี้เคยเชื่อกันว่าน่าจะมีแค่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักเท่านั้นที่มีดาวเคราะห์โคจรได้ จึงสร้างความประหลาดใจให้นักดาราศาสตร์เป็นอย่างมาก
ป้อมปืนนาวาโรน
ป้อมปืนนาวาโรน (The Guns of Navarone) เป็นภาพยนตร์สงครามที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1961 สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของแอลิสแตร์ แมกลีน นักเขียนชาวสกอตแลนด์ อดีตทหารเรือในสงครามโลกครั้งที่สอง มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์สมมุติในยุทธการโดเดคานีส ในปี ค.ศ. 1943 เมื่อทหารสัมพันธมิตรพยายามบุกเข้ายึดหมู่เกาะโดเดคานีสกลางทะเลอีเจียนของกรีซ ที่ตกอยู่ใต้การยึดครองของนาซีเยอรมัน แต่ไม่สามารถรุกคืบหน้าไปได้ เนื่องจากถูกระดมยิงจากป้อมปืนที่ตั้งอยู่บนยอดเขานาวาโรน ประกอบกับมีข่าวว่าทัพนาซีจะยกพลบุกที่มั่นของสัมพันธมิตร  ฝ่ายสัมพันธมิตรจึงชิงส่งจารชนเข้าแทรกซึม และทำลายป้อมปืนลงเสียก่อน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จด้านรายได้ เป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในปี 1961 ด้วยยอดรายได้ 18 ล้านเหรียญ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 7 รางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลออสการ์สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม  นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
จากความสำเร็จของภาพยนตร์ ทำให้แอลิสแตร์ แมกลีนเขียนนวนิยายภาคต่อ ชื่อ Force 10 from Navarone ในปี 1968 และนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 1978 นำแสดงโดยโรเบิร์ต ชอว์, เอดเวิร์ด ฟ็อกซ์, บาร์บารา บาก และแฮริสัน ฟอร์ด ภาพยนตร์ภาคต่อประสบความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์
พระสุธน มโนราห์
"พระสุธน มโนราห์" หรือในละครโทรทัศน์บางเวอร์ชั่นสะกดว่า "พระสุธน มโนห์รา" เป็น นิทานพื้นบ้านที่มีเค้าโครงเรื่องมาจากชาดกเรื่อง สุธนชาดก ชาดกย่อยเรื่องหนึ่งใน ปัญญาสชาดก โดยตัวละครเอกของเรื่องนี้คือเรื่อง พระสุธน โอรสของท้าวอาทิตยวงศ์แห่งเมืองอุดรบัญจาล ที่ออกผจญภัยเพื่อตามหา นางมโนราห์ ราชินีชาวกินรีที่หนีออกจากเมือง ตามคำสาปแช่งของนางมโนราห์ที่สาปแช่งไว้ในอดีตชาติ ครั้งที่กำเนิดเป็น พระรถเสน และ นางเมรี ซึ่งเรื่องนี้เป็นวรรณกรรมที่นิยมมากในอดีต ซึ่งมีหลักฐานปรากฎว่าว่าถูกนำไปดัดแปลงเป็นการแสดงหลากหลายรูปแบบ อาทิเช่น ละครนอกในสมัยอยุธยา, ละครชาตรีในสมัยปัจจุบัน เป็นต้น
สมัยอยุธยา
จากที่มีบันทึกในหลักฐาน ระบุได้ว่าเรื่องพระสุธน มโนราห์ เป็นวรรณคดีที่เก่าแก่ นิยมเล่นกันมาตั้งแต่สมัยอยุธยาในรูปแบบ ละครนอก ซึ่งเนื้อหาต้นฉบับที่หลงเหลือมีไม่สมบูรณ์ ปรากฎหลักฐานเพียงแค่ บทละครเรื่อง มโนราห์ ตอน นางมโนราห์ถูกจับไปถวายพระสุธน ต้นฉบับที่หลงเหลือนี้ถูกจัดพิมพ์ขึ้นมาใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2462 ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมาก จนต่อมาได้มีการดัดแปลงไปแสดงในเมืองนครศรีธรรมราช โดยขุนศรัทธา ได้นำเอาแบบแผนของการแสดงละครนอกลงไปดัดแปลง และแสดงออกเป็นละครอีกรูปแบบหนึ่ง เรียกว่า ละครโนรา ซึ่งมีเรื่องราวเริ่มต้นตั้งแต่นางเทพกินรี มเหสีของท้าวทุมพร เจ้าเมืองกินรา พระมารดาของนางมโนราห์ฝันและโหรทำนายฝันว่านางมโนราห์ พระธิดาองค์ที่ 7 ซึ่งเป็นองค์สุดท้องกำลังมีเคราะห์ร้าย ห้ามไปเล่นน้ำที่สระ แต่นางมโนราห์ไม่เชื่อฟัง นางเทพกินรีจึงยึดปีกหางมาเก็บไว้ แต่นางมโนราห์กับพี่ ๆ ก็ขโมยปีกหางมาได้ และพากันไปเล่นน้ำในสระ แม้นางมโนราห์จะระแวงภัยในตอนแรก แต่ในที่สุดก็ยอมถอดปีกถอดหาง ลงเล่นน้ำตามคำชวนของพี่ ๆ ฝ่ายพรานบุญซึ่งมาคอยซุ่มดูอยู่ ก็ใช้บ่วงนาคโยนลงไปเป็นงูรัดเท้านางมโนราห์ไว้ พี่ ๆ ทั้ง 6 นางไม่สามารถช่วยได้ จึงสวมปีกหางบินหนีกลับเมืองไปทูลเรื่องราวแก่พระบิดาและพระมารดา นางมโนราห์พยายามอ้อนวอนและหลอกล่อพรานบุญให้คืนปีกหางของนางแต่ก็ไม่สำเร็จ ต่อจากนั้นพรานบุญก็พานางไปถวายพระสุธน ระหว่างทางนางสำนึกถึงความผิดที่ไม่เชื่อฟังคำตักเตือนของพระมารดา
สมัยรัตนโกสินทร์
จากที่มีบันทึกในหลักฐาน ระบุได้ว่าเรื่องพระสุธน มโนราห์ ถูกนำมาแสดงในภาคกลาง ในรูปแบบละครชาตรี ตั้งแต่ในสมัยรัชกาลที่ 3 ซึ่งมีพื้นฐานเค้าโครงรูปแบบการแสดงมาจากละครนอกของภาคกลาง ผสมกับการแสดงโนราห์ของภาคใต้ ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมากในยุคสมัยนั้น ซึ่งต่อมาในยุคสมัยปัจจุบันนี้ ความนิยมเริ่มลดน้อยถอยลงไป ในปี พ.ศ. 2498 กรมศิลปากร จึงได้แต่งเค้าโครงเรื่องขึ้นใหม่ เพื่อนำมาใช้ในการแสดง อาทิเช่น ตอน พระสุธนเลือกคู่, ตอน มโนห์ราบูชายัญ-ลุยไฟ เป็นต้น ซึ่งในปัจจุบัน สำนักการสังคีต กรมศิลปากร ยังจัดการแสดงอยู่เสมอในทุกๆปี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2531 สถานีวิทยุโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 (ช่อง 7HD ในสมัยนั้น) ได้นำเค้าโครงเรื่องมาดัดแปลงแล้วสร้างเป็นละครโทรทัศน์แนวจักรๆ วงศ์ๆ ทำให้วรรณคดีเรื่องนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้ง
เนื้อเรื่อง
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีราชอาณาจักรที่อุดมสมบูรณ์แห่งหนึ่งชื่อว่า "นครอุดรปัญจาล" ปกครองโดยกษัตริย์ผู้ทรงอยู่ในทศพิธราชธรรมทรงพระนามว่า "ท้าวอาทิตยวงศ์" พระองค์มีพระมเหสีทรงพระนามว่า "จันทาเทวี" ซึ่งต่อมาได้ประสูติพระโอรสพระนามว่า "พระสุธน" เมื่อพระกุมารเจริญวัยขึ้นก็มีความเฉลียวฉลาดและพระรูปโฉมงดงาม ยากที่จะหาราชกุมารในแว่นแคว้นอื่นเทียบเคียงได้ ครั้งนั้นมีพญานาคราชตนหนึ่งมีนามว่า "ท้าวชมพูจิตนาคราช" มีฤทธิ์อำนาจมากสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่อาณาจักรใดก็ได้ พญานาคราชเห็นพระเจ้าอาทิตย์วงศ์เป็นพระราชาที่ตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรมจึงบันดาลให้เมืองปัญจาลนครอุดมสมบูรณ์มีฝนตกต้องตามฤดูกาล หากแต่เมืองที่มีอาณาเขตติดต่อกับปัญจาลนครคือ เมืองนครมหาปัญจาละซึ่งปกครองโดยพระราชาที่ไม่ตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรม พระนามว่า "พระเจ้านันทราช" และจากการที่ทรงปกครองด้วยการกดขี่อาณาประชาราษฏร์นี้เองจึงทำให้อาณาจักรของพระองค์ ประสบกับความแห้งแล้งข้าวยากหมากแพง เพื่อหนีจากความยากเย็นแสนเข็นนี้บรรดาประชาราษฏร์จึงพากันอพยพไปอาศัยอยู่ในเมืองปัญจาลนคร ทำให้พระเจ้านันทราชมีจิตริษยาพระเจ้าอาทิตยวงศ์เป็นอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็แค้นเคืองท้าวชมพูจิตนาคราชด้วย เพราะเข้าใจว่ามีใจลำเอียง ในขณะบันดาลให้ฝนฟ้าตกบนพื้นโลก กลับดลบันดาลให้ตกที่เมืองอุดรปัญจาลฝ่ายเดียว เพื่อล้างแค้นท้าวชมพูจิต พระเจ้านันทราชจึงให้ปุโรหิต ออกไปรับอาสาไปหาผู้ที่สามารถฆ่าพญานาคได้ และแล้วก็ได้พราหมณ์เฒ่าผู้ซึ่งมีมนต์วิเศษสูงกว่าพญานาคราชมาปราบพญานาค ด้วยอำนาจแห่งมนต์วิเศษของพราหมณ์ ท้าวชมพูจิตเกิดความรุ่มร้อนเหมือนถูกไฟเผาจึงต้องขึ้นจากสระ แล้วแปลงกายเป็นพราหมณ์หนุ่มเพราะรู้ตัวว่าอันตรายได้เข้ามาใกล้ตนแล้ว แม้ตัวเองจะมีฤทธิ์เดชแต่ก็หาต้านทานพราหมณ์เฒ่าได้ไม่ ดังนั้นจึงคิดหาทางทำลายพิธีของพราหมณ์ผู้มีจิตคิดกำจัดตน ในขณะเดินไปมาอยู่ในป่า ท้าวชมพูจิตในร่างของพราหมณ์หนุ่มก็พบกับพรานป่าผู้หนึ่งชื่อพรานบุญกำลังออกป่าล่าสัตว์อยู่พอดีจึงเข้าไปทักทายและถามถึงบ้านเมืองของพรานผู้นั้น พรานป่าบอกว่าเขาเป็นชาวเมืองปัญจาลนครซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์มากเพราะได้รับความอนุเคราะห์จากพญานาคราช หากมีใครคิดจะทำอันตรายแก่พญานาคราชพรานป่า พรานจะฆ่าบุคคลผู้นั้นเสียในทันที ท้าวชมพูจิตดีใจมากที่ได้ยินเช่นนั้น จึงแสดงตนเป็นพญานาคราชและเล่าเรื่องภัยอันใหญ่หลวงให้พรานฟัง เพื่อทำลายพิธีของพราหมณ์เฒ่าเสีย พรานบุญจึงยิงเขาตายด้วยลูกธนู พญานาคราชดีใจมากและขอบคุณพรานบุญที่ได้ช่วยเหลือเขาไว้ แล้วก็ชวนพรานบุญไปเที่ยวชมนครใต้พิภพของเขา พญานาคราชสัญญาว่าจะช่วยเหลือเมื่อใดก็ตามที่พรานบุญ ร้องขอแล้วก็มอบสิ่งมีค่าให้พรานบุญไปมากมาย พรานบุญจึงอำลาพญานาคราชและใช้ชีวิตอยู่อย่างสบายแต่ก็ยังชอบล่าสัตว์อยู่
วันหนึ่งในขณะที่เดินทางเข้าไปป่าลึก ได้พบกับพระฤๅษีตนหนึ่งชื่อกัสสปะ ผู้ซึ่งเล่าเรื่องกินรีให้เขาฟัง โดยปกติหมู่กินรีจากเขาไกรลาสจะบินมาลงเล่นน้ำในสระโบกขรณีทุก ๆ 7 วัน เมื่อพรานบุญเห็นความงามของกินรีก็คิดจะจับนางกินรีสักนางหนึ่งไปถวายพระสุธนเพื่อเป็นของขวัญจากป่า แต่พระฤๅษีก็บอกเขาว่าไม่มีหนทางจะจับนางได้ นอกจากจะได้บ่วงบาศของพญานาคราชท้าวชมพูจิตเท่านั้น เพราะนางกินรีสามารถบินได้เร็ว พรานบุญจึงเดินทางไปพบท้าวชมพูจิตเพื่อขอยืมบ่วงบาศ ความจริงแล้วพญานาคราชไม่ต้องการให้พรานบุญขอยืมบ่วงบาศเพราะจะเป็นบาปแก่ตน แต่เพราะพรานบุญเคยช่วยชีวิตตนไว้ให้พ้นภัยจากพราหมณ์เฒ่า และได้ทราบจากการใช้มนต์วิเศษของตนตรวจสอบดูก็พบว่านางกินรีที่ชื่อว่ามโนห์ราและพระสุธนเป็นเนื้อคู่กัน พญานาคราชจึงยอมมอบให้ไป หลังจากได้บ่วงบาศจากท้าวชมพูจิตมาแล้ว พรานบุญก็สามารถจับมโนราห์ซึ่งเป็นธิดาองค์หนึ่งในบรรดาธิดาทั้ง 7 คนของท้าวทุมราชได้ (ท้าวทุมราชเป็นพระราชาปกครองเขาไกรลาส) นางมโนห์ราซึ่งเป็นน้องสุดท้องไม่สามารถหนีบ่วงบาศที่พรานบุญเหวี่ยงมาคล้องได้ พรานบุญนำนางไปยังปัญจาลนครและถวายพระสุธน ทันทีที่ทั้งคู่พบกันก็มีจิตรักใคร่ด้วยเคยเป็นคู่สร้างกันมาแต่ปางก่อน ทั้งพระราชาและพระราชินีเองก็มีความรักเอ็นดูนางเพราะนางมีพระสิริโฉมงดงามและการอบรมอย่างขัตติยนารีจึงจัดพิธีอภิเษกสมรสอย่างเอิกเกริกให้ทั้งสองพระองค์ พรานบุญเองก็ได้รับรางวัลอย่างงามเช่นกัน
ฝ่ายปุโรหิตโกรธมโนห์ราเพราะเขาเองต้องการให้บุตรสาวของตนอภิเษกสมรสกับพระสุธน แต่ว่าตอนนี้มโนราห์ได้ทำให้ความฝันของเขาสลายเสียแล้วจึงคอยโอกาสที่จะได้แก้แค้นนาง และแล้วก็แอบไปคบคิดวางแผนกับเจ้าเมืองปัจจันตนครให้ ยกทัพมาตีเมืองของตนและเพื่อขับไล่ผู้รุกราน ปุโรหิตจึงทูลเสนอให้พระสุธนยกกองทัพออกปกป้องพระนคร ด้วยวิธีนี้เขาก็จะได้มีโอกาสดีกำจัดมโนห์ราออกไปเสียให้พ้นทาง คืนวันหนึ่งพระเจ้าอาทิตยวงศ์ทรงสุบินว่ามียักษ์ตนหนึ่งเข้ามาในพระราชวังและพยายามจะควักเอาดวงพระทัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงสะดุ้งตื่นจากบรรทม ปุโรหิตเจ้าเล่ห์จึงได้โอกาสงามกำจัดมโนราห์ออกไปเสียให้พ้นทางของบุตรสาวตนเอง เขาจึงทำนายว่าข้าศึกจะเข้ามาในพระราชวังและประหารพระองค์เสีย ประชาชนจะพากันเดือดร้อนทุกหย่อมหญ้าและเมืองหลวงก็จะถูกเผาผลาญจนหมดสิ้น พระเจ้าอาทิตยวงศ์ทรงสดับดังนั้นก็ตกพระทัยจึงทรงรับ สั่งให้หาทางแก้ไขโดยด่วนปุโรหิตจึงกราบทูลว่า "ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทดวงชะตาบ้านเมืองไม่ดีจะต้องใช้สัตว์สองเท้าและสี่เท้ามาทำพิธีสังเวยบูชายัญเพื่อ สะเดาะเคราะห์ บ้านเมืองจึงจะอยู่รอดปลอดภัยพระเจ้าข้า"
ในขณะเดียวกัน คนสนิทของปุโรหิตก็เข้ามากราบทูลพระราชาว่าทัพหลวงที่พระสุธนยกไปถูกข้าศึกตีพ่ายแพ้แล้ว เพื่อเป็นการปัดเป่าลางร้ายปุโรหิตจึงกราบทูลว่า ถ้าจะให้พิธีมีความศักดิ์สิทธิ์มายิ่งขึ้นจำเป็นต้องใช้สัตว์กึ่งมนุษย์กึ่งนกเช่นนางมโนราห์ก็จะเป็นการบูชายัญที่ดีเยี่ยม พระราชาและพระราชินีพยายามชักชวนให้ปุโรหิตเปลี่ยนไป ใช้สัตว์อื่นแทนที่จะใช้มโนราห์แต่เขาก็ยังยืนกรานเช่นเดิม ทั้งสองพระองค์รู้สึกสงสารมโนราห์เป็นอย่างยิ่ง และทรงคาดเดาไม่ถูกว่าพระโอรสจะรู้สึกเช่นไรเมื่อกลับจากทัพแล้วไม่พบภรรยาสุดที่รักของตน ในพิธีพระราชาทรงให้ก่อไฟตามที่ปุโรหิตเสนอ แล้วให้ทหารไปทูลเชิญนางมโนราห์มาเข้าพิธีบูชายัญ นางมโนราห์ผู้น่าสงสารได้แต่ร่ำไห้คร่ำครวญถึงพระบิดา พระมารดาของนางและพระสุธน บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ในขณะนั้นเองนางมโนราห์ได้สติและเกิดความคิดที่จะหนีจากการถูกกระทำอย่างไม่ยุติธรรมนี้ ดังนั้นนางจึงทูลขอพระราชาขอให้ได้รำถวายเป็นครั้งสุ ดท้าย เพราะนางเป็นกินรีผู้ซึ่งรักการร่ายรำ หลังจากที่พระราชาทรงอนุญาตแล้วนางจึงขอปีกและหางมาสวมใส่แล้วนางก็ออกร่ายรำด้วยท่วงท่าอันงดงามท่ามกลางฝูงชนอันเนืองแน่น ในขณะที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการเฝ้าดูการร่ายรำอันงดงามอยู่นั้นเอง นางมโนห์ราก็ได้โอกาสหนีโดยถลาบินขึ้นสู่ท้องฟ้าและบ่ายหน้าไปยังภูเขาไกรลาส ท่ามกลางความตกตะลึกของฝูงชนนั้นเอง หลังจากชนะศึกแล้วพระสุธนก็ยกทัพกลับพระนครแต่ก็ต้องมาพบว่าภรรยาสุดที่รักของพระองค์ไม่ได้อยู่ในพระนครอีกต่อไปแล้ว พระองค์มีความเศร้าโศกอย่างสุดซึ้งและหลังจากทราบความจริงก็สั่งให้ประหารชีวิตปุโรหิตเสียในข้อหาทรยศ แล้วก็ทูลลาพระบิดาและพระมารดาออกตามหานางมโนราห์ แม้ว่าทั้งสองพระองค์จะพยายามทัดทานประการใดก็ไม่เป็นผล พระสุธนยืนกรานที่จะเสด็จไปเพราะตนไม่อาจจะมีชีวิตอยู่โดยปราศจากนางมโนราห์ได้ พระสุธนให้พรานบุญนำนางไปจนถึงสระโบกขรณีและได้เข้าไปนมัสการพระฤๅษี พระฤๅษีทูลให้พระองค์ทราบว่า นางมโนราห์ได้แวะมาหาตนและได้สั่งไว้ว่า หากพระองค์เดินทางออกตามหานางก็ให้ล้มเลิกเสียเพราะว่าหนทางลำบากมากและอันตราย แล้วพระฤๅษีก็มอบผ้ากัมพลกับแหวนให้พระสุธนไปตามที่นางมโนราห์ขอร้องไว้ เมื่อได้เห็นของสองสิ่งพระสุธนถึงกับร่ำไห้ พระฤๅษีรู้สึกสงสารพระสุธนและบอกพระองค์ว่านี้เป็นผลบุญกรรมแห่งอดีตชาติจึงทำให้ทั้งคู่ต้องพลัดพรากจากกัน แล้วก็มอบผลยาวิเศษให้พร้อมกับชี้ทางให้พระสุธน
พระสุธนออกเดินทางเพียงลำพังโดยไม่ต้องการความช่วยเหลือของพรานบุญ ผ่านป่าทึบซึ่งมนุษย์ไม่สามารถจะผ่านไปได้ ซึ่งมีผลไม้มากมายซึ่งล้วนแล้วแต่มีพิษ ด้วยความช่วยเหลือของลูกลิง พระสุธนก็จะเสวยผลไม้ที่ลูกลิงกินได้เท่านั้น เมื่อมาถึงป่าหวายซึ่งไม่สามารถจะผ่านไปได้เพราะล้วนแต่มีหนามพิษ พระสุธนจึงใช้ผ้ากัมพลห่มแล้วนอนนิ่ง ๆ ขณะนั้นนกหัสดีลิงค์เข้าใจว่าพระสุธนเป็นอาหารจึงคาบ พระองค์ไปไว้ในรังบนยอดไม้ก่อนที่จะบ่ายหน้าไปหาอาหารเพิ่มอีก พระสุธนได้โอกาสหนีแต่ก็หวั่นพระทัยว่าจะมีอะไรรออยู่เบื้องหน้าอีก หลังจากเดินทางมาพักหนึ่งก็ไม่สามารถจะไปต่อได้อีกเพราะมีภูเขายนต์สองลูกเคลื่อนเข้ากระทบกันตลอดเวลาโดยไม่เปิดช่องว่างให้พระองค์ข้ามไปอีกทางหนึ่งได้ แต่หลังจากร่ายมนต์ที่พระฤาษีให้พระองค์ก็สามารถข้ามไปโดยง่าย จากนั้นพระองค์ก็เดินทางมาถึงอีกป่าหนึ่งซึ่งเต็มไปด้วยพืชและสัตว์มีพิษ พระองค์จึงใช้ยาผงวิเศษชโลมกาย เมื่อผ่านป่าพิษแล้วก็มาพบที่อยู่ของนกยักษ์ พระองค์แอบอยู่ในโพรงไม้ใหญ่ต้นหนึ่งและรอเวลาค่ำ คืนนั้นนกผัวเมียคู่หนึ่งคุยกันถึงเรื่องการได้รับเชิญให้ไปร่วมพิธีล้างกลิ่นสาบมนุษย์ให้นางมโนราห์ ซึ่งจะมีขึ้นในวันรุ่งขึ้น พิธีนี้จัดให้มีขึ้นหลังจากมโนราห์กลับมาบ้านเมืองครบ 7 ปี 7 เดือน 7 วัน หลังจากได้ยินนกทั้งคู่สนทนากัน พระสุธนก็ปีนขึ้นไปในรังนกและซ่อนตัวอยู่ในขนนกตัวหนึ่งโดยรอเวลาให้นกไปยังภูเขาไกรลาส ครั้นนกมาถึงสวนก็เกาะบนต้นไม้พระสุธนจึงเร้นกายออกจากขนนกแล้วซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ พระองค์เห็นเหล่านางกินรีกำลังนำน้ำจากสระอโนดาตเพื่อไปสรงน้ำ นางมโนราห์จึงแอบเอาแหวนใส่ลงในหม้อน้ำ ขณะสรงน้ำนางมโนราห์เห็นแหวนก็จำได้ นางก็รู้ทันทีว่าพระสุธนได้มาถึงเขาไกรลาสแล้ว นางมีความยินดียิ่งนักและออกตามหาพระองค์ ในที่สุดทั้งคู่ก็ได้พบกัน มโนราห์พาพระสุธนเข้ามายังปราสาทของนาง ท้าวทุมราชทรงทราบข่าวและทรงเห็นใจที่พระสุธนมีความรักนางมโนราห์อย่างมาก มิฉะนั้นก็คงจะไม่เดินทางมาไกลท่ามกลางอันตรายนานับประการ พระองค์คิดว่าเจ้าชายหนุ่มผู้นี้จะต้องมีความเป็นอัจฉริยะและความสามารถเป็นพิเศษ แต่ถึงกระนั้นพระองค์ก็ต้องทดสอบความรักที่พระสุธนมีต่อธิดาของพระองค์
ครั้นถึงวันทดสอบท้าวทุมราชรับสั่งให้นางกินรีพี่น้องทั้ง 7 ซึ่งมีรูปร่างสิริโฉมงดงามและคล้ายคลึงกันมากออกร่าย รำให้พระสุธนหาตัวนางมโนราห์ พระสุธนเองรู้สึกหนักใจมากเพราะทั้งหมดดูคล้ายคลึงกัน เพื่อให้ความรักของพระองค์สมหวัง พระอินทร์จึงลงมาช่วยโดยการกระซิบบอกว่าถ้านางใดมีแมลงวันทองบินมาจับที่ใบหน้านางนั้นคือพระชายาของพระองค์ พระสุธนยินดียิ่งนักและมองเห็นแมลงวันสีทองเกาะอยู่บนหน้าของมโนราห์จึงรีบดึงพระกรของนางมาทันที พระราชาและทุก ๆ คนต่างก็มีความยินดียิ่งนักที่ได้เห็นทั้งคู่สวมกอดกัน พิธีอภิเษกสมรสอย่างยิ่งใหญ่จึงจัดให้ทั้งสองพระองค์อีกครั้งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ที่มาบางแห่งก็กล่าวว่า พระสุธนจำนางมโนราห์ได้ก็เพราะพระองค์เห็นแหวนในนิ้วมือของนางและไม่ได้กล่าวถึงพระอินทร์มาช่วยแต่อย่างใดเลย แต่ถึงกระนั้น ทั้งสองพระองค์ก็ได้อยู่ร่วมกันอีกครั้งหนึ่งหลังจากที่ต้องพลัดพรากจากกันไปนาน หลังจัดพิธีอภิเษกสมรสแล้ว พระสุธนก็ทูลขอพระราชานุญาตจากท้าวทุมราชให้พระองค์และนางมโนราห์กลับไปเยี่ยมบ้านเมืองของพระองค์ ท้าวทุมราชทรงอนุญาตและร่วมเสด็จไปยังเมืองปัญจาลนคร ด้วย ท้าวทุมราชได้พบกับพระบิดาของพระสุธน กษัตริย์ทั้งสองทรงแลกเปลี่ยนของขวัญและร่วมเป็นพระสหายกันแต่บัดนั้น หลังจากประทับอยู่ในพระราชวัง 7 วันแล้ว ท้าวทุมราชลาธิดาของพระองค์และทุก ๆ คนเดินทางกลับพระนครของพระองค์ ภายหลังพระสุธนได้ขึ้นครองราชย์และใช้ชีวิตร่วมกับนางมโนราห์จนกระทั่งวาระสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพของพระองค์
รับบี
รับบี (רב รับบี; Rabbi, แรบาย) เป็นภาษาฮิบรูแปลว่า “อาจารย์” เป็นคำที่ใช้ในศาสนายูดาห์ที่หมายถึงผู้สอนศาสนา
คำว่า “rabbi” มีรากมาจากภาษาฮิบรูว่า “רַב” หรือ “rav” ที่ในคัมภีร์ฮีบรูหมายความว่า “ยิ่งใหญ่” หรือ “เป็นที่เคารพ” คำนี้มีรากมาจากรากภาษากลุ่มเซมิติก R-B-B เทียบเท่ากับภาษาอาหรับ  “ربّ” หรือ “rabb” ที่แปลว่า “lord” ที่โดยทั่วไปเป็นการเอ่ยถึงพระเจ้าทางโลกด้วย เพื่อเป็นการแสดงความนับถือบางครั้งรับบีผู้มีชื่อเสียงก็จะเรียกกันว่า “The Rav.”
รับบีไม่ใช่งานอาชีพตามคัมภีร์โทราห์ ฉะนั้นจึงไม่มีการใช้ตำแหน่งที่เกี่ยวข้องเช่น “Rabban” “Ribbi” หรือ “Rab” เพื่อกล่าวถึงนักปราชญ์ในบาบิโลเนียหรือในอิสราเอล แม้แต่ศาสดาผู้มีความสำคัญในพระคัมภีร์ก็ยังไม่เรียกว่ารับบี แต่เรียกว่า “ฮักไก” ตำแหน่ง “รับบัน” หรือ “รับบี” เริ่มใช้กันเป็นครั้งแรกในคัมภีร์ฮีบรูในมิชนาห์ (ราว 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกสำหรับรับบันกามาลิเอลผู้อาวุโส (Rabban Gamaliel the elder), ราบันซิเมอันลูกชาย และโยฮานัน เบน ซัคไค ซึ่งต่างก็เป็นประธานสภาซันเฮดริน  คำนี้ในภาษากรีกพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว พระวรสารนักบุญมาระโก และพระวรสารนักบุญยอห์นในพันธสัญญาใหม่เมื่อกล่าวถึงพระเยซู.
การพัฒนาความคิดเกี่ยวกับรับบีเริ่มขึ้นในสมัยฟาริสีและทาลมุด เมื่อปรจารย์มาประชุมกันเพื่อร่างกฎเกี่ยวกับศาสนายูดาห์ทั้งทางภาษาเขียนและภาษาพูด ในคริสต์ศตวรรษที่ผ่านมา หน้าที่ของรับบีก็ยิ่งเพิ่มความมีอิทธิพลมากขึ้น ที่ทำให้เกิดคำใหม่ๆ เช่น “รับบีแท่นเทศน์” (pulpit rabbi) และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หน้าที่ของราไบก็รวมการเทศนา, การให้คำปรึกษา และ การเป็นผู้แทนชองประชาคมในโลกภายนอกก็เพิ่มความสำคัญขึ้นเป็นลำดับ
ในนิกายต่าง ๆ ของศาสนายูดาห์ ข้อกำหนดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ในการแต่งตั้งรับบีก็แตกต่างกันออกไป หรือกฎที่ใครควรจะเรียกว่าเป็นรับบี
เดียร์แลนด์ออฟกายอานา ออฟริเวอส์แอนด์เพลนส์
เดียร์แลนด์ออฟกายอานา ออฟริเวอส์แอนด์เพลนส์ (Dear Land of Guyana, of Rivers and Plains) เป็นเพลงชาติของประเทศกายอานา โรเบิร์ต ไซริล แกลดสโตน พอตเตอร์เป็นผู้แต่งเพลง ส่วนเนื้อร้องประพันธ์โดยอาร์ชิบัลด์ ลีโอนาร์ด ลูเกอร์ ได้มีการจัดการประกวดถึงสองครั้ง เพื่อกำหนดเนื้อร้องและทำนองตามลำดับ เพลงนี้ถูกนำมาใช้เป็นเพลงชาติในปี ค.ศ. 1966 ในเมื่อประเทศได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
ประวัติ
สหราชอาณาจักรได้รวมอาณานิคมของ เบอร์บิซ (Berbice), ดีมีรารา (Demerara) และ เอสเซกิวโบ (Essequibo) ในปี ค.ศ. 1814 ให้เป็นอาณานิคมเดียว - บริติชเกียนา - และเหนือการปกครอง จนถึงปี ค.ศ. 1966 ในช่วงที่ประกาศอิสรภาพช่วงต้นทศวรรษ 1960 มีความพยายามหลายครั้งโดยคณะกรรมการของรัฐบาลในการเลือกเนื้อร้องสำหรับเพลงชาติใหม่ ในที่สุดในปี ค.ศ. 1965 ได้มีการจัดการประกวดครั้งใหม่และมีการจัดตั้งคณะกรรมการชุดใหม่ขึ้น ซึ่งประกอบด้วยบุคคลที่มี "ภูมิหลังทางวรรณกรรมและกวีที่กว้างขวาง" หลักเกณฑ์ที่กำหนดสำหรับเพลงชาติคือเพลงควรจะเป็นช่วงเดือนสิงหาคม สร้างแรงบันดาลใจให้ประชาชนรักชาติและทำให้เกิดลักษณะเฉพาะ ในขณะเดียวกันก็ไม่ต้องมีเนื้อหาที่ซับซ้อนมากพอที่จะทำให้เด็ก ๆ เข้าใจได้ ควรจะเป็นกลางทางการเมือง ทางโลก และความแตกต่างไปจากเพลงชาติของประเทศอื่น ๆ
มีการส่งผลงานเข้าประกวดทั้งสิ้น 266 ชิ้น คณะกรรมการได้จำกัดให้เหลือเพียง 40 คน และเลือกผู้เข้ารอบ 12 คนในรอบต่อไป กรรมการเลือกเนื้อเพลงที่ประพันธ์โดยอาร์ชิบัลด์ ลีโอนาร์ด ลูเกอร์ ในที่สุด ต่อมามีการจัดประกวดเป็นครั้งที่สอง เพื่อกำหนดเพลงประกอบในเนื้อเพลงดังกล่าว คณะกรรมการอีกชุดหนึ่งประกอบด้วยจำนวนร้อยคน คัดเลือกในรูปแบบบลายออดิชั่น(blind audition) ซึ่งเขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนของผู้ประพันธ์เพลง ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกจากหมายเลขที่ตรงกับเพลงในแต่ละเพลง ในที่สุดก็เลือกให้บทเพลงที่ประพันธ์โดย Cyril Potter
ฟลอร์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018
ฟลอร์บอลชายชิงแชมป์โลก 2018 เป็นการแข่งขันกีฬาฟลอร์บอลชิงแชมป์โลก จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-9 ธันวาคม ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่ กรุงปราก ประเทศเช็กเกีย เป็นเจ้าภาพ นับเป็นการจัดครั้งที่ 3 ของประเทศเช็กเกีย
จ้าว หย่าจือ
จ้าว หย่าจือ ( กวางตุ้ง:Ziu3 Ngaa2 Zi1; อังกฤษ:Angie Chiu) เธอมีชื่อเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า แองจี้ ชิว เป็นนักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ที่อดีตเคยโด่งดังมากและได้รับความนิยมทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 70s-80s ในยุคสมัยนั้นเธอขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงหญิงที่มีใบหน้าที่สวยงามโดดเด่นมาก จนได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงสาวที่มีใบหน้าสวยงามมากที่สุดคนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ส่วนผลงานละครที่เธอรับบทแสดงนำ ก็ล้วนแล้วแต่ได้รับความนิยมอย่างสูง จนขึ้นมาเป็น 1 ใน 4 ดรุณีหยกรุ่นแรกและรุ่นสองแห่งยุคทศวรรษที่ 70 ของทางช่องสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
จ้าวหย่าจือ เกิดที่เกาลูน ในฮ่องกง เธอจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนมัธยม "เทียนจู่ฉงเต๋อ" ก่อนเข้าวงการบันเทิงเธอมีอาชีพเป็นแอร์โฮสเตส มาก่อน หลังจากนั้นได้เข้าสู่วงการบันเทิงจากการผลักดันส่งเสริมของคุณแม่ให้เข้าร่วมประกวดนางงามฮ่องกง ในปีพ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) ด้วยใบหน้าที่สวยงามอ่อนหวานโด่ดเด่นของเธอและหุ่นที่สูงตามมาตรฐานนางงาม อีกทั้งยังมีคุณสมบัติด้านอื่น ๆ ที่เพียบพร้อม จึงทำให้เธอเป็นตัวเก็งว่าจะสามารถคว้ามงกุฎชนะเลิศบนเวทีการประกวดนางงามฮ่องกงของปีนั้น และเธอก็มีคะแนนนำนางงามคนอื่น ๆ ในรอบชุดว่ายน้ำ แต่แล้วเธอก็มาพลาดในรอบตอบคำถาม จึงทำให้เธอได้ตำแหน่งรองอันดับสามมาแทน ต่อมาก็ได้เป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ทีวีบี โดยแรกเริ่มได้เป็นพิธีกรในรายการเกมส์โชว์รายการหนึ่ง หลังจากนั้นอีก 2 ปีเธอจึงเริ่มงานแสดงโดยประเดิมผลงานละครชิ้นแรก ที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดง คือเรื่อง คลื่นชะตาชีวิต (Move On 1975) ซึ่งเป็นละครในปีพ.ศ. 2518 หลังจากนั้นก็มีผลงานตามมาอีกมากมาย จนถึงผลงานที่ทำให้เธอแจ้งเกิดและเริ่มโด่งดังขึ้นมาในระดับเอเชีย จากการสวมบทบาทเป็น จิวจี้เยี้ยก ในเรื่อง ดาบมังกรหยก เวอร์ชันปีพ.ศ. 2521 (Heaven Sword and Dragon Sabre 1978) ที่เธอได้ร่วมแสดงกับดาราดังของทางค่ายทั้ง 2 คนคือ เจิ้งเส้าชิว และ วังหมิงฉวน
จ้าวหย่าจือ ถือได้ว่าเป็นนักแสดงสาวที่โชคดีมากคนหนึ่งเพราะทางค่ายทีวีบีมักจะให้เธอแสดงประกบกับพระเอกชื่อดังระดับแนวหน้าของทางช่องในยุคนั้น อย่าง โจวเหวินฟะ, หลิวสงเหยิน และเจิ้งเส้าชิว อยู่เสมอ จนทั้งสามคนกลายเป็นพระเอกคู่บุญของเธอทางจอแก้ว ผลงานละครอันโด่งดังกับทั้งสามพระเอก เช่น ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ (God of Sabre 1979) ประกบกับหลิวสงเหยิน, ชอลิ้วเฮียง (Chor Lau-heung 1979) ประกบกับ เจิ้งเส้าชิว และผลงานยอดนิยมสูงสุดตลอดกาล อย่างเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ (The Bund 1980) ประกบกับ โจวเหวินฟะ ซึ่งทั้งสามผลงานยอดนิยมดังกล่าว ทำให้เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับเอเชียเป็นอย่างมากและกลายเป็นนักแสดงหญิงแถวหน้าคนหนึ่งในวงการจอแก้ว นอกจากนี้เธอยังมีผลงานละครดังเรื่องอื่น ๆ ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น จิ้งจอกภูเขาหิมะ (The Flying Fox of Snowy Mountain 1985), ขุนศึกตระกูลหยาง (The Yang's Saga 1985) และ กำเนิดเจ้าแม่กวนอิม (Reincarnated Princess 1985) ซึ่งละครเหล่านี้ต่างเป็นผลงานระดับมาสเตอร์พีซของเธอกับทางค่ายทีวีบี โดยเฉพาะบท "เจ้าแม่กวนอิม" ที่เธอสวมบทบาทนี้ออกมาได้อย่างสง่างามและมีเมตตามาก ทำให้คนดูละครในตอนนั้นต่างพากันชื่นชมการแสดงของเธอในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก ต่อมาในปีพ.ศ. 2529 ในขณะที่เธอยังคงมีชื่อเสียงอยู่นั้น เธอกลับตัดสินใจหันหลังให้กับวงการบันเทิงเพื่อไปเป็นแม่บ้านเต็มตัว จึงเป็นเหตุให้ชื่อเสียงของเธอห่างหายไปจากความนิยม
จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2531 เธอได้กลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้งโดยไปเป็นนักแสดงให้กับทางไต้หวันแทน และผลงานที่ทำให้เธอเริ่มกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งคือ เรื่อง เฉียงหลง จอมราชันย์ ภาค 1 (The Chronicles of Emperor Qianlong 1991) ซึ่งเรื่องนี้เธอได้กลับมาร่วมนำแสดงกับดาราคู่ขวัญในอดีต อย่าง เจิ้งเส้าชิว และผลงานถัดมาที่ทำให้เธอกลับมาโด่งดังเปรี้ยงปร้างอีกครั้ง คือละครเรื่อง ตำนานนางพญางูขาว (The Legend of White Snake 1992) ซึ่งเป็นละครที่มีเรตติ้งติดท็อปเท็นสูงสุดตลอดกาลทั้งในไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่ กลายเป็นอีกหนึ่งผลงานยอดนิยมสูงสุดตลอดกาลเรื่องหนึ่งในชีวิตการแสดงของเธอ และทำให้เธอขึ้นแท่นนางเอกเบอร์หนึ่งของทางฝั่งไต้หวันที่มีค่าตัวแพงที่สุดในตอนนั้น นอกจากนี้เธอยังมีผลงานละครเด่น ๆ กับทางไต้หวัน เช่น จิ๋นซีฮ่องเต้ เหนือรักเหนือแผ่นดิน (秦始皇与阿房女 1995) เป็นต้น จนกระทั่งหมดสัญญาการเป็นนักแสดงกับทางไต้หวันในปีพ.ศ. 2539 ประจวบเหมาะกับการหมดยุคทองของทั้งละครชุดฮ่องกงและไต้หวัน เธอก็ได้ห่างหายจากวงการบันเทิงอีกครั้ง
ในปีพ.ศ. 2544 หลังจากที่ได้ห่างหายจากวงการละครไปนานหลายปี เธอก็ได้กลับมารับเล่นละครในฮ่องกงอีกครั้ง โดยมีผลงานกับทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี ในเรื่อง สุภาพบุรุษหัวใจสีชมพู (True Love 2001) ตามมาในปีพ.ศ. 2546 เธอได้มีผลงานการแสดงกับทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในเรื่อง เลือดนักสู้จอมทระนง (Point of No Return 2003) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเธอได้ร่วมแสดงนำกับดาราชายคู่ขวัญในอดีตของเธออีกคน คือ หลิวสงเหยิน และทั้งสองเรื่องนี้ต่างก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้ชม ในปีถัดมา พ.ศ. 2547 เธอได้เล่นรับเชิญในละครเรื่อง ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง (Warriors of The Yang Clan 2004) ซึ่งเป็นละครโทรทัศน์ที่ผลิตโดยบริษัท ซีทีวี ของจีน ที่ร่วมมือกับผู้ผลิตจากสามประเทศ โดยใช้นักแสดงทั้งของชาวจีน, ไต้หวัน, ฮ่องกง และเกาหลี มาแสดงร่วมกัน โดยที่เนื้อเรื่องมีการดัดแปลงโครงเรื่องมาจากขุนศึกตระกูลหยาง หลังจากนั้นเป็นต้นมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน เธอก็ยังคงมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์ ทั้งในฮ่องกง,ไต้หวัน และจีนแผ่นดินใหญ่ พร้อม ๆ กับแบ่งเวลาให้กับการดูแลครอบครัว และธุรกิจเสื้อผ้าของตัวเธอเอง
ชีวิตช่วงแรก (พ.ศ. 2497-2515)
เธอเกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ที่เกาลูน ในประเทศฮ่องกง ในวัยเยาว์เธอเป็นเด็กที่ไม่เรียบร้อยทั้งซุกซนมากและชอบปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งไม่มีวีแววว่าโตขึ้นมาจะเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานอย่างที่เห็นเลยแม้แต่น้อย และไม่มีใครรู้เลยเด็กสาวแสนซน ผู้นี้จะใฝ่ฝันอยากจะเป็นแอร์โฮสเตส สาวในอนาคต
ปีพ.ศ. 2514 จ้าวหย่าจือ ในวัย 17 ปี ได้สำเร็จการศึกษาในระดับชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนมัธยม เทียนจู่ฉงเต๋อ ซึ่งเป็นโรงเรียนคริสต์แห่งหนึ่งในฮ่องกง หลังจบเธอได้ตามความฝันทันทีโดยการไปยื่นใบสมัครเป็นแอร์โฮสเตส ที่สายการบินเจแปนแอร์ไลน์ ซึ่งในการสัมภาษณ์งานเธอบอกว่า เธออยากจะเป็นแอร์โฮสเตส เพราะเธอมีความใฝ่ฝันที่จะเดินทางท่องเที่ยวไปรอบโลกและต้องการที่จะศึกษาวัฒนธรรมของแต่ละประเทศที่เธอได้ไปเยือน จากบทสัมภาษณ์นี้เองที่ทำให้เธอผ่านการคัดเลือกจนในที่สุดก็ได้เป็นแอร์โฮสเตส สมใจดังที่เธอใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก โดยเธอได้เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องของเที่ยวบินสุดท้ายของวันที่บินจากฮ่องกงไปยังประเทศญี่ปุ่น และในช่วงที่เธอฝึกอบรมอยู่นั้น เธอได้มีโอกาสเรียนรู้ทางด้านวัฒนธรรมของประเทศญี่ปุ่นทั้งการปฐมพยาบาล, การวางตัว รวมไปถึงภาษา
ชีวิตแรกเริ่มในวงการบันเทิง (พ.ศ. 2516-2520)
ต่อมาในปีพ.ศ. 2516 คุณแม่ของเธอได้ผลักดันสนับสนุนให้เธอเข้าร่วมประกวดนางงามฮ่องกง (Miss Hong Kong pageant 1973) ซึ่งเป็นครั้งแรกที่จัดการประกวดโดย สถานีโทรทัศน์ทีวีบี ด้วยความสวยและคุณสมบัติที่โดดเด่นกว่าผู้เข้าประกวดคนอื่น ๆ ทำให้ในปีนั้นเธอเป็นหนึ่งในหญิงสาวไม่กี่คนที่ได้เป็นตัวเกร็งว่าจะครองมงกุฎนางงามฮ่องกง และในรอบการประกวดชุดว่ายน้ำ ทำให้เธอมีคะแนนนำโด่ แต่น่าเสียดายที่เธอกลับดันมาพลาดในรอบของการตอบคำถาม ซึ่งในคืนนั้นพิธีกรได้ถามคำถามเธอ เกี่ยวกับทางด้านแฟชั่น ซึ่งเธอไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เท่าไหร่ ส่งผลให้เธอกดดันและเครียดมากเกินไป เลยตอบคำถามออกมาได้ไม่ดีพอ ทำให้เธอได้รับคะแนนในรอบการตอบคำถาม นั้นน้อยมากและเธอมาแพ้คะแนนในส่วนนี้ แต่อย่างไรก็ตามเมื่อรวมคะแนนทุกรอบผลปรากฏว่าเธอสามารถคว้าตำแหน่งรองอันดับ 3 มาครองได้ โดยเธอได้รับรางวัลคือมงกุฎเพชร, นาฬิกาหรู, เงินสด $1000 ดอลลาร์ฮ่องกง และเธอยังเป็นแค่คนเดียวของกลุ่มนางงามในปีนั้น ที่ได้มีโอกาสเซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัดของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี อีกด้วย แต่ทว่า...เธอก็ยังคงทำงานที่สายการบินอยู่เหมือนเดิม จึงทำให้เธอมีผลงานไม่มากนักในช่วงแรก เพราะเธอต้องทำงานทั้ง 2 ที่ โดยงานชิ้นแรกของเธอในวงการบันเทิงคืองานเบื้องหลัง โดยเธอได้ไปเป็นผุ้ช่วยผู้กำกับบท ถันเจียหมิง เพราะเธอต้องการที่จะเรียนรู้ทุกอย่างของระบบการทำงานในอุตสาหกรรมโทรทัศน์ จากการเป็นผู้ช่วยผู้กำกับจึงทำให้เธอได้เริ่มต้นจากการทำงานขั้นพื้นฐานก่อนเลย โดยแรกเริ่มเธอต้องเรียนรู้เกี่ยวกับงานหลายด้านทั้งงานในฝ่ายการผลิต, ฝ่ายผู้ช่วยคณะกรรมการ รวมไปถึงงานในฝ่ายจัดเตรียมอุปกรณ์ประกอบฉากเสื้อผ้า และอื่น ๆ ซึ่งเธอสามารถเรียนรู้ทุกอย่างได้อย่างรวดเร็วในเวลาที่สั้นมาก จนสามารถที่จะเข้าใจโปรแกรมและขั้นตอนในการดำเนินงานได้อย่างละเอียดทั้งหมด หลังจากได้เรียนรู้งานเบื้องหลังทั้งหมดแล้ว ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีได้ย้ายเธอไปอยู่ฝ่ายรายการวาไรตี้โดยมอบหมายให้เธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรในรายการเกมส์โชว์รายการหนึ่ง ที่ชื่อว่า เกมส์สนุกสุดหรรษา เพื่อเป็นการพัฒนาทักษะของเธอในวงการบันเทิง
ในปีพ.ศ. 2518 (2 ปีหลังจากประกวดนางงาม) ในขณะที่เธอยังรับหน้าที่เป็นพิธีกรอยู่นั้น เธอก็ได้มีโอกาสเริ่มต้นงานแสดงละครเรื่องแรกในชีวิตการแสดงของเธอ กับผลงานละครชีวิตวัยรุ่นวัยเรียนเรื่อง คลื่นชะตาชีวิต (Move On 1975) และได้รับผลตอบรับที่ดีจากผู้ชมในฮ่องกง หลังจากที่ได้แสดงในละครเรื่องนี้ เธอกลับรู้สึกชอบการแสดงเป็นอย่างมากเพราะเป็นงานที่สนุกและท้าทายกว่างานด้าน อื่น ๆ ต่อมาเธอรู้สึกว่าการทำงานที่เป็นทั้งพิธีกรและเป็นนักแสดงควบไปด้วยเป็นเรื่องยากลำบากมากสำหรับเธอ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจเลือกที่จะเป็นนักแสดงอย่างเดียว ประจวบกับที่ทางช่องก็เห็นว่าการแสดงเหมาะสมกับความสามารถของเธอมากกว่าจึงย้ายเธอไปอยู่ฝ่ายละครอย่างเต็มตัว และมีผลงานละครที่ตามมาในปีเดียวกัน อีกเรื่องคือ ซุปเปอร์สตาร์...ยอดรัก (Superstar Special 1975)
ถัดมาในปีพ.ศ. 2519 เธอเริ่มเบื่อกับชีวิตที่จำเจบนเครื่องบิน จึงได้ตัดสินใจลาออกจากงานประจำที่ทำอยู่ เนื่องจากเธอมีความปรารถนาที่จะทำงานในวงการบันเทิงอย่างเต็มที่ และเข้าร่วมเป็นนักแสดงของกลุ่มละครโทรทัศน์อย่างเต็มตัว ในปีนี้หลังจากออกจากงานประจำ ทำให้เธอมีผลงานละครตามมาหลายเรื่อง เช่น นักฆ่าหน้าหยก (The Killer 1976) แสดงนำโดย โจวเหวินฟะ, คนรุ่นใหม่ (This Generation 1976) ร่วมแสดงนำ กับ อู่เหว่ยกั๊วะ และ โจวเหวินฟะ, ละครสั้นเรื่อง ตำนานพื้นบ้าน ตอน ศาลาคอยรัก (The Peony Pavilion of Folk Legends 1976) ร่วมแสดงนำด้วย หวง ซิ่งซิ่ว และละครเรื่อง แม่ผัวหัวเก่า (無花果; First Love 1976）ร่วมแสดงนำโดย หวังหยวนไช่ หวง ซิ่งซิ่ว โจวเหวินฟะ อีกทั้งในปีเดียวกันนั้น เธอยังได้มีโอกาสร่วมแสดงนำในภาพยนตร์ตลกฟอร์มใหญ่ของค่ายโกลเดนฮาร์เวสต์ เรื่อง เก่งกับเฮง (The Private Eyes 1976) ของผู้กำกับ ไมเคิล ฮุย โดยมีนักร้องและดาราตลก อย่าง แซม ฮุย, ริกกี้ ฮุย และ ริชาร์ด อึ้ง มาร่วมแสดงนำ โดยในเรื่องนี้เป็นหนังตลกที่เล่าเรื่องราวชีวิตปากกัดตีนถีบของชนชั้นกลางที่หาเช้ากินค่ำในฮ่องกง โดยมีจ้าวหย่าจือสวมบทบาทเป็นพนักงานเลขานุการ หลังจากออกฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้สามารถทำเงินติดบ็อกซ์ออฟฟิศของตารางหนังทำเงินสูงสุดประจำปีฮ่องกง และยังเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยม ทั้งในประเทศญี่ปุ่น และตลาดในต่างประเทศอื่น ๆ ที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ไปออกฉาย จากความสำเร็จอย่างสูงของภาพยนตร์ ทำให้ผู้ผลิตภาพยนตร์ของเรื่องนี้ต้องการตัวเธอให้มาเล่นภาคต่อ แต่เธอไม่ตอบตกลงด้วยเหตุผลบางอย่างของครอบครัวเธอ ที่ไม่มีใครรู้
ในปีพ.ศ. 2520 เธอได้ประชันบทบาทครั้งแรกกับเจิ้งเส้าชิว โดยรับบทเป็น เหวยถิง ในละครสากลฟอร์มใหญ่แห่งปีที่มีจำนวนตอนยาวเหยียดถึง 67 ตอน เรื่อง เฉือนคมพยาบาท หรืออีกชื่อว่า มังกรพยาบาท (The Great Vendetta 1977) ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 พ.ค. ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรกที่เธอได้มีโอกาสแสดงร่วมกับ เจิ้งเส้าชิว ต่อมาเธอได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นคอมเมดี้ เรื่อง คลั่งเงิน (Money Crazy 1977) ของผู้กำกับ จอห์น วู ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุสูงสุดบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิศประจำปีของฮ่องกง
ช่วงยุคทอง (พ.ศ. 2521-2528)
ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ละครชุด ฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์ (God Of Sabre 1979) ออกอากาศ ทำให้ หลิวสงเหยิน กลายเป็นพระเอกคู่ขวัญประดับบารมีของเธออีกคน ซึ่งบทบาทของเธอในเรื่องนี้เธอเล่นเป็นหญิงสาวที่อ่อนโยนและมีน้ำใจ ตามต่อด้วยผลงานระดับมาสเตอร์พีช เรื่อง ชอลิ้วเฮียง จอมโจรจอมใจ (Chor Lau-heung 1979) โดยเธอรับบทเป็น โซ่วย่งย้ง ร่วมแสดงกับ เจิ้งเส้าชิว และหวังหมิงฉวน ผลทางด้านเรตติ้งของละครชุดเรื่องนี้ก็ไม่ทำให้สถานีโทรทัศน์ทีวีบีผิดหวัง เพราะดังระเบิดไปทั่วทวีปเอเชีย โดยเฉพาะในไต้หวันที่มีผู้ชมละครเรื่องนี้มากถึง 70% ในระหว่างการออกอากาศ จากความสำเร็จของละครเรื่องนี้ ทำให้มีผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวันหลายคน ได้เชื้อเชิญ จ้าวหย่าจือ ให้มาถ่ายทำภาพยนตร์แนวสากล และภาพยนตร์แนวกำลังภายในที่ไต้หวัน โดยเสนอเงื่อนไขในการจ่ายค่าตัวที่เป็นเงินมากถึง 250,000 เหรียญฮ่องกงต่อเรื่อง แต่ยังไม่รวมเปอร์เซ็นต์ที่เธอจะได้เพิ่มอีก จากยอดรายได้ของหนังหลังหักค่าใช้จ่ายแล้ว ทำให้ในเวลานั้นเธอได้กลายเป็นนักแสดงที่มีเงินเดือนสูงสุดของทั้งในฮ่องกงและไต้หวัน
ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2523 ได้มีการออนแอร์ละครสากลย้อนยุคสุดฮิตตลอดกาล อย่างเรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ภาค1 (The Bund 1980) ที่เธอได้ร่วมแสดงนำกับนักแสดงชายยอดนิยม อย่าง โจวเหวินฟะ และ หลี่เหลียงเหว่ย โดยในเรื่องนี้เธอเล่นเป็น ฝงฉิงฉิง (Feng Cheng-Cheng) ซึ่งเป็นสาวสวยสง่างามที่มีจิตใจอ่อนโยนและใจกว้าง หลังจากออกอากาศไปได้ไม่นานละครเรื่องนี้ก็โด่งดังเป็นพลุแตก เรตติ้งสูงเป็นประวัติการณ์ของวงการจอแก้วฮ่องกงโดยโดยมีเรตติ้งคะแนนเฉลี่ยต่อตอน 60 คะแนน พร้อมตอนอวสาน 80% อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังโด่งดังไปทั่วเอเชียและมีเรตติ้งค่อนข้างสูงในทุกประเทศที่ละครเรื่องนี้ได้ไปออกอากาศ และทำให้ทั้งเธอ และ โจวเหวินฟะ ไปถึงจุดสูงสุดในหน้าที่การงาน จากความสำเร็จเป็นอย่างสูงสุดของละครเรื่องนี้ ทำให้ จ้าวหย่าจือ กลายเป็นหนึ่งในสี่นักแสดงหญิงแถวหน้า ของทางค่ายทีวีบี ที่ถูกขนานนามว่า 4ดรุณีหยก แห่งยุค 70s อันประกอบไปด้วย หวังหมิงฉวน, เจิ้งอวี้หลิง, หวง ซิ่งซิ่ว และเธอ ต่อมาละครเรื่องนี้ ได้มีการนำไปออกอากาศในจีนแผ่นดินใหญ่ เมื่อปีพ.ศ. 2528 และได้รับการตอบรับที่ดีมากจากคนดูในทุกพื้นที่ของประเทศจีนจนกลายเป็นซีรีส์ที่มีเรตติ้งติด 10 อันดับแรกสูงสุดตลอดกาลในประเทศจีน ประสบความสำเร็จเคียงข้างละครเรื่อง "มังกรหยก ภาค 1 (1983)" อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังได้รับการจัดอันดับหนึ่ง ของละครชื่นชอบในความทรงจำของชาวฮ่องกง และอยู่ในอันดับที่ 4 ของ "ท็อปเท็นทีวีซีรีส์ในยุค 80" และอันดับ 1 ในละครทีวีจีนที่มียอดเรตติ้งสูงสุด 20 อันดับแรกในประเทศมาเลเซีย ทำให้ จ้าวหย่าจือ ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่ถูกจดจำมากที่สุดของสถานีโทรทัศน์ในช่วงศตวรรษที่ 20 วันที่ 24 กรกฎาคมของปีเดียวกัน ภาพยนตร์กำลังภายในของค่าย ชอว์บราเดอร์ เรื่อง ฤทธิ์ดาบหยดน้ำตา (Heroes Shed No Tears 1980) ที่เธอได้ร่วมนำแสดงกับ ฟู่เซิง และ เอ๋อตงเซิน เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ต่อมาในวันที่ 24 พฤศจิกายน ละครสากลเรื่อง รักพยาบาท (The Adventurer's 1980) ที่เธอได้เล่นประกบกับ เยิ่นต๊ะหัว ได้ออกอากาศ นอกจากนี้เธอยังถูกผู้กำกับ ทังเจียหมิง (譚家明) เชิญเธอให้ไปร่วมแสดงนำเป็นนางเอกในภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง แค้นมือกระบี่ (Sword 1980) แต่เธอได้ปฏิเสธไป
เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ได้มีการออกอากาศละครเรื่อง รักระหว่างรบ (in love and war 1981) ร่วมแสดงกับ เจิ้งเส้าชิว ในเรื่องนี้เธอเล่นเป็นลูกสาวของกัปตันทหารเรือญี่ปุ่น แต่เรตติ้งกลับได้ระดับกลาง ๆ จนทั้งคู่มาแสดงร่วมกันอีกครั้ง ในวันที่ 31 สิงหาคม ได้มีการออกอากาศละครเรื่อง ประกาศิตเหยี่ยวพญายม (The Hawk 1981) ร่วมแสดงกับ เจิ้งเส้าชิว และ เฉินอวี้เหลียน (เล่นบทสมทบ) ละครเรื่องนี้ได้เรตติ้งสูงสุดในฮ่องกง 84% ต่อมาได้มีการออกอากาศในไต้หวัน ในปีพ.ศ. 2528 และมีเรตติ้งสูงถึง 50% ของยอดผู้ชมละครในประเทศไต้หวัน วันที่ 26 สิงหาคม ภาพยนตร์เรื่อง เลสลี่ ที่รัก (On Trial 1981) เข้าฉายในโรงภาพยนตร์โดยในเรื่องนี้เธอได้เล่นรับเชิญโดยสวมบาทบาทเป็นตัวของเธอเอง คือ ดาราสาวเจ้าหย่าจือ คนดังขวัญใจประชาชน ซึ่งเธอออกแค่ฉากเดียวไม่กี่วินาที ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ละครเรื่อง สองสาวจ้าวพยัคฆ์ หรืออีกชื่อว่า เหยี่ยวสาวเจ้าพยัคฆ์ (The Legend of Wonder Lady 1981) ร่วมแสดงกับ หวงจิ่งเซิน และ หยาง พ่านพ่าน ได้ออกอากาศ โดยในเรื่องนี้เธอรับบทเป็นหญิงสาวผู้มีพลังพิเศษที่ช่วยเหลือคนดีปราบคนชั่ว นอกจากนี้ยังมีผู้สร้างภาพยนตร์ชาวไทยได้ติดต่อขอเธอมาร่วมแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่องหนึ่ง แต่เธอตอบปฏิเสธไปด้วยเหตุผลบางประการ ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2525 ออนแอร์ละครสั้น 5 ตอนจบเรื่อง ตำนานพื้นบ้าน ตอน เจ้ามังกรจอมพิโรธ (新民間傳奇 之癫鳳狂龍 1982) แสดงนำร่วมกับ เยิ่นต๊ะหัว วันที่ 31 พฤษภาคม ออนแอร์ละครสากลเรื่อง คนสองหน้า The Switch (End) 1982 เรื่องนี้เธอได้แสดงร่วมกับคู่ขวัญ อย่างเจิ้งเส้าชิว โดยเขาต้องเล่นเป็นคนสองคนที่มีใบหน้าเหมือนกัน และตามด้วยละครเรื่อง ประกาศิตสวรรค์ (All In The Wrong Shoes) มี 20 ตอนจบ เป็นเรื่องเกี่ยวกับเปาบุ้นจิ้น นำแสดงโดย อวี๋หยาง เจ้าหย่าจือ โอวหยังเพ่ยซัน โจวซิ่วหลัน หลิวเจียง และ หลินจิ่นถัง วันที่ 30 กันยายน ปีเดียวกัน ได้มีการเข้าฉายภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง ดีดนิ้วเทพยดา (The Challenger / Abbott White 2 1982) เจ้าหย่าจือ ได้ถูกจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบนักแสดงฮ่องกงยอดนิยมในไต้หวัน มาติดต่อเป็นปีที่3 (1980-1982)
วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2526 จากความสำเร็จเป็นอย่างสูงของละครเรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เมื่อปีพ.ศ. 2523 ทำให้ได้มีการนำละครเรื่องนี้มาตัดต่อใหม่ เพื่อทำให้เป็นภาพยนตร์แล้วนำมาออกฉายในโรงภาพยนตร์ อีกครั้ง ในชื่อเรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ตอน 1 เวอร์ชันภาพยนตร์ (The Bund I 1983) และ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ตอน 2 เวอร์ชันภาพยนตร์ (The Bund II 1983) ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกัน โดยแบ่งออกเป็น 2 ตอน นอกจากนี้เธอก็ยังมีผลงานภาพยนตร์กำลังภายในเรื่อง ดาบท้ากระบี่ (Sword of Wind Chimes 1983) อีกด้วย ส่วนผลงานละครเด่น ๆ ในปีนี้ เช่น ละครแนวสากลเรื่อง เทพบุตรเสียงทอง (The Radio Tycoon 1983) ร่วมนำแสดงกับ โจวเหวินฟะ และ เหมียวเฉียวเหว่ย และในวันที่ 8 สิงหาคม ได้มีการออนแอร์ละครเรื่อง สามคืนสู่เหย้า (It Takes Three 1983) ที่เธอร่วมแสดงนำกับ หลี่เหลียงเหว่ย
เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2527 ละครสากลเรื่อง ขุมทองมหากาฬ (Gary's Angel 1984) ได้ถูกออกอากาศ โดยเธอเล่นบทบาทเป็นครูในโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่ง ในปีเดียวกันนั้นเธอและ ฮุ่ยเทียนซื่อ ได้ร่วมแสดงนำด้วยกันในละครชุดแนวแฟนตาซีเรื่อง ศึกชิงจ้าวยุทธจักร (The Sacred Commandment 1984) ในละครเรื่องนี้เธอต้องเล่นบทบาทที่ต้องต่อสู้กับพวกปีศาจ หลังจากที่ได้ออกอากาศไป ก็ได้รับความสนใจจากผู้ชมในระดับหนึ่ง ต่อมาในวันที่ 7 มิถุนายน ภาพยนตร์แอ็คชั่นคอมมิดี้เรื่อง คนดิบหมัดเดือด (The daring kung-fu refugee 1984) ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์และในเรื่องนี้เธอเล่นเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงที่รับต้องรับผิดชอบต่อการสืบสวนในคดีการโจรกรรมเพชร ในวันที่ 3 กันยายน ละครเรื่อง ศึกล้างเมืองมาร (The Other Side of the Horizon 1984) ที่เธอร่วมนำแสดงกับดาราหนุ่มชื่อดังรุ่นน้อง อย่าง หลิวเต๋อหัว ได้ออกอากาศ แต่ละครเรื่องนี้กลับไม่โด่งดังเท่าที่ควรเพราะมีหลายคนวิจารณ์ว่าการจับคู่ระหว่าง หลิวเต๋อหัว กับ จ้าวหย่าจือ ไม่เหมาะกันเลยด้วยอายุที่แตกต่างกันพอควร
ในปีพ.ศ. 2528 เธอได้รับบทนำเป็น เจ้าแม่กวนอิม ในละครเรื่อง กำเนิดเจ้าแม่กวนอิม (The Reincarnated Princess 1985) ร่วมแสดงกับเยิ่นต๊ะหัว บทบาทของเธอในเรื่องนี้เป็นที่กล่าวขวัญถึงเป็นอย่างมากเพราะเธอสวมบทบาทเจ้าแม่กวนอิม ได้อย่างยอดเยี่ยม อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลเหรียญทองจากงานเทศกาลภาพยนตร์และละครโทรทัศน์นานาชาติ แห่งนิวยอร์ก ในปีเดียวกัน จากความสำเร็จเป็นอย่างสูงกับบทบาทเจ้าแม่กวนอิม ทำให้เธอได้กลับมาสวมบาทบาทเป็นเจ้าแม่กวนอิมอีกครั้ง ในผลงานละครฟอร์มใหญ่เรื่อง ขุนศึกตระกูลหยาง (The Yang's Saga 1985) ที่ได้ออกอากาศ ในวันที่ 23 กันยายน ซึ่งเป็นละครที่สร้างขึ้นมาเป็นกรณีพิเศษเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 18 ปีของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ที่ได้รวมดาราดังเกือบทั้งค่ายมาแสดงร่วมกัน ผลงานต่อมาคือละครดังเรื่อง จิ้งจอกภูเขาหิมะ (The Flying Fox of Snowy Mountain 1985) ที่นำแสดงโดย หลี่ เหลียงเหว่ย, ชี เหม่ยเจิน และ เจิ้ง หัวเชียน โดยในเรื่องนี้เธอไม่ใช่นางเอก หลังจากละครเรื่องนี้เธอได้ประกาศอำลาวงการบันเทิงที่เธอรัก เพื่อไปเป็นแม่บ้านดูแลลูก ๆ และสามีของเธอนั้นเอง สิ้นปีก่อนออกจากวงการเธอรับเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลโทรทัศน์ประจำปี (TVB 18th Anniversary Awards) ครั้งที่ 18 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
กลับเข้าสู่วงการ (พ.ศ. 2530-2533)
2 ปีต่อมาหลังจากห่างหายออกจากวงการเพื่อไปเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัว เธอทนคิดถึงชีวิตในวงการบันเทิงไม่ไหวจึงกลับเข้ามาสู่วงการบันเทิงอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอหันไปรับงานแสดงให้กับทางประเทศไต้หวันแทน และเริ่มงานถ่ายละครรักโรแมนติก เรื่อง มนต์รักที่...ปักกิ่ง (Moment in Peking 1988) ในช่วงปลายปีพ.ศ. 2530 ซึ่งเป็นละครที่ออกอากาศในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2531 หลังจากออนแอร์ไปได้ไม่นานเธอได้รับคำชมเป็นอย่างมากในประเทศไต้หวัน ละครเรื่องนี้ทำให้เธอกลับมาได้รับความนิยมในไต้หวัน อีกครั้ง พอสิ้นปีเธอได้รับรางวัลนักแสดงยอดนิยมในงานแจกรางวัลวิทยุโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 24 ที่ไต้หวัน อีกทั้งละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัล ละครชุดยอดเยี่ยม ในงานรางวัล Golden Bell Award ในสาขา Best TV Serial Award และตัวเธอยังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม ในงานเดียวกัน อีกด้วย จากความสำเร็จในละครเรื่องนี้ทำให้เธอมีผลงานในแนวเดียวกันตามมาอีกคือเรื่อง ฟู๋หรงเจิ้น...รักนี้ไม่แปรเปลี่ยน (芙蓉镇 1989) ซึ่งออกอากาศ ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เป็นละครที่สร้างจากนวนิยายเรื่องเดียวกันของ กู่ฮัว (Guhua) โดย จ้าวหย่าจือ รับบทเป็นนางเอกของเรื่องที่ชื่อ ฮวนยูยีน อาศัยอยู่บ้านเล็ก ๆ กับสามีของเธอ หลีจีกุย (Li Guigui) มีอาชีพขายเต้าหู้ หลังจากละครเรื่องนี้ได้ออกอากาศ ปรากฏว่าผลตอบรับจากผู้ชมดีในระดับหนึ่ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าเรื่องแรก
จากความสำเร็จของทั้ง 2 ผลงานทำให้เธอมีชื่อเสียงได้รับความนิยมในเฉพาะไต้หวันเท่านั้น เพราะละครทั้งสองเรื่องไม่ได้รับความนิยมในตลาดต่างประเทศ
โด่งดังทั่วเอเชียอีกครั้ง (พ.ศ. 2534-2539)
ในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง เฉียงหลง จอมราชันย์ ภาค 1 (The Chronicles of Emperor Qianlong 1991) ที่เธอร่วมนำแสดงกับ เจิ้งเส้าชิว, เซี้ยะหนิง และหลี เหม่ยเสียน ได้ออกอากาศ และได้รับความนิยมทั่วเอเชีย ทำให้ จ้าวหย่าจือ เริ่มกลับมาได้รับความนิยมในระดับเอเชียอีกครั้ง ซึ่งละครเรื่องนี้ได้รับรางวัลละครแห่งปีในงานแจกรางวัล ทีวีโกลเด้นอีเกิล ครั้งที่ 11 ในประเทศจีน 11th China TV Golden Eagle Award ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าสู่ยุคทองของเธออีกครั้ง และในปีเดียวกันเธอก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง 108 รวย พ่อให้มา (The Banquet 1991) ที่ออกฉายในโรงในวันที่ 30 พฤศจิกายน ของปีเดียวกัน
ปีถัดมาวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ละครสุดฮิตตลอดกาลอย่างเรื่อง ตำนานนางพญางูขาว (The Legend of White Snake 1992) ที่เธอร่วมนำแสดงกับ เยี่ยถง (葉童) ได้รับการออกอากาศ จนถึงในปีพ.ศ. 2536 ละครเรื่องนี้กลายเป็นละครที่มีเรตติ้งสูงสุดแห่งปีทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่ และไต้หวัน แต่ได้รับความนิยงในระดับกลาง ๆ ในฮ่องกง, มาเลเซีย, สิงคโปร์, เวียดนาม และไทย ทำให้เธอกลับมาโด่งดังเปรี้ยงปร้างอีกครั้ง นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากงานแจกรางวัล ศิลปินและดวงดาว (Arts and Stars) ในสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี อีกด้วย หลังจากความสำเร็จอย่างสูงสุดของละครเรื่อง นางพญางูขาว ทำให้ จ้าวหย่าจือ ขึ้นแท่นเป็นนักแสดงหญิงเบอร์หนึ่งของประเทศไต้หวัน และมีค่าตัวสูงถึง 80,000 เหรียญฮ่องกงต่อชั่วโมง กลายเป็นนักแสดงหญิงที่มีค่าตัวต่อชั่วโมงมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ของไต้หวันในยุคนั้น
ถัดมาในปีพ.ศ. 2537 จากความสำเร็จของละครเรื่อง "นางพญางูขาว" ทำให้เธอมีผลงานคล้าย ๆ กันตามออกมาอีกในเรื่อง นางพญาจิ้งจอก (帝女花 1994) และได้ร่วมแสดงนำกับ เยี่ยถงอีกครั้ง ซึ่งถือได้ว่าเยี่ยถงเป็นนักแสดงหญิงคู่บุญของจ้าวหย่าจือในขณะนั้นเลยก็ว่าได้ หลังจากได้ออกอากาศ ผลตอบรับก็ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งแต่ไม่เท่าเรื่องนางพญางูขาว ส่วนผลงานต่อมาที่เด่น ๆ คือ ละครแนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง จอมใจจักรพรรดิ์ หรืออีกชื่อ จิ๋นซีฮ่องเต้ เหนือรักเหนือแผ่นดิน (The Kingdom and the Beauty 1995) โดยในเรื่องนี้เธอได้ร่วมแสดงนำกับดาราชาย "หลิวเต๋อข่าย"
ผลงานเรื่องสุดท้ายคือละครเรื่อง มนต์รัก...หิมะโปรย (snow mother 1996) ก่อนที่เธอจะออกจากวงการบันเทิงอีกครั้ง เพื่อหันไปทำธุรกิจทางด้านเสื้อผ้า ซึ่งเป็นช่วงที่เริ่มเข้าสู่การหมดยุคทองของทั้งละครฮ่องกง และไต้หวัน
ปัจจุบัน
หลังจากที่ห่างหายจากวงการเพื่อไปดูแลธุกิจส่วนตัวอยู่หลายปี จ้าวหย่าจือได้ กลับเข้าสู่วงการแสดงอีกครั้งในปีพ.ศ. 2544 โดยเธอได้กลับมารับเล่นละครในฮ่องกงอีกครั้ง เรื่มแรกมีผลงานกับทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี ในเรื่อง สุภาพบุรุษหัวใจสีชมพู (True Love 2001) ต่อมาในปีพ.ศ. 2546 เธอก็ได้มีผลงานการแสดงกับทั้งทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในเรื่อง เลือดนักสู้จอมทระนง (Point of No Return 2003) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเธอได้ร่วมแสดงนำกับดาราชายคู่ขวัญในอดีตของเธออีกคน คือ หลิวสงเหยิน และทั้งสองเรื่องนี้ต่างก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้ชม ในปีถัดมา พ.ศ. 2547 เธอถูกรับเชิญให้ไปเล่น ในละครเรื่อง ยอดขุนศึกวีรบุรุษตระกูลหยาง (Warriors of The Yang Clan 2004) ซึ่งเป็นละครโทรทัศน์ที่ผลิตโดยบริษัท ซีทีวี ของจีน ที่ร่วมมือกับผู้ผลิตจากสามประเทศ โดยใช้นักแสดงทั้งของชาวจีน, ไต้หวัน, ฮ่องกง และเกาหลี มาแสดงร่วมกัน โดยที่เนื้อเรื่องมีการดัดแปลงโครงเรื่องมาจากขุนศึกตระกูลหยาง หลังจากนั้นเป็นต้นมา เธอก็มีผลงานการแสดงออกมาให้ชมเป็นช่วง ๆ พร้อม ๆ กับให้เวลากับการดูแลครอบครัว และธุรกิจเสื้อผ้าของตัวเธอเอง มาจนถึงปัจจุบัน
สามี
จ้าวหย่าจือ แต่งงานตั้งแต่แรกเริ่มเข้าวงการในวัยเพิ่งจะ 20 ปีกับนายแพทย์ หวงฮั่นเหว่ย เมื่อปีพ.ศ. 2518 และมีบุตรชายด้วยกัน 2 คนคือ หวงกวงหง (Huang Guanghong) และน้องชาย หวงกวงอี๋ (Huang Guangyi) ต่อมาความรักของทั้งคู่ก็เกิดปัญหาอย่างหนัก จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2524 จ้าวหย่าจือ ตัดสินใจฟ้องหย่าสามีและยื่นขอเป็นผู้ดูแลลูกชายทั้ง 2 คนเอง ซึ่งตามกฎหมายในประเทศฮ่องกง หลังจากยื่นฟ้องหย่าแล้ว ทั้งสามีและภรรยาต้องแยกกันอยู่อีกถึง 2 ปี ถึงจะหย่ากันได้สมบูรณ์ตามกฎหมาย ซึ่งในช่วงที่เธอกับสามีเก่าแยกกันอยู่ ศาลได้ตัดสินให้บุตรชายทั้ง 2 คนอยู่ในความดูแลของจ้าวหย่าจือ
และในปีเดียวกัน ในช่วงที่เธอกำลังมีปัญหาครอบครัวอยู่นั้น เธอเองก็ได้พบรักกลางกองถ่ายละครเรื่อง เหยี่ยวสาวเจ้าพยัคฆ์ ในปีพ.ศ. 2524 กับนักแสดงชาย หวงจิ่งเซิน (Melvin Wong) ซึ่งเป็นนักแสดงชายที่อยู่ในค่ายเดียวกันกับเธอ ตัวของ หวงจิ่งเซิน เองเพิ่งจะกลับมาจากสหรัฐอเมริกาได้ไม่นาน ก็เข้าถ่ายละครเรื่องนี้ และในขณะนั้นเขาเองก็รับรู้ถึงปัญหาครอบครัวของเธอเป็นอย่างดี และมักจะคอยให้กำลังใจเธออยู่เสมอ รวมไปถึงเขาเองก็ให้คำปรึกษาทางด้านต่าง ๆ จนทำให้ จ้าวหย่าจือ เกิดความรักในตัวเขาขึ้นมา และตัดสินใจลองคบหากันดู ภายใต้เสียงวิจารณ์ของผู้คนที่ไม่เห็นด้วยกับความรักครั้งนี้ของเธอ เพราะภาพลักษณ์ของนักแสดงชาย "หวงจิ่นเซิน" นั้นเป็นชายหนุ่มเพลย์บอย เจ้าสำราญ ที่ใคร ๆ ก็รู้กันดี แต่ถึงอย่างไร จ้าวหย่าจือ ก็ยังคงเชื่อมั่นในตัวฝ่ายชาย จนในที่สุด เธอก็ได้หย่าร้างกับสามีเก่าสำเร็จตามกฎหมายของฮ่องกงในปีพ.ศ. 2526 หลังจากแยกกันอยู่กับสามีเก่ามาตั้งแต่ยื่นฟ้องหย่าในปีพ.ศ. 2524 โดยบุตรชายทั้ง 2 คนก็ยังคงอยู่กับเธอเหมือนเดิม
บุตร
จ้าวหย่าจือ มีบุตรชายทั้งหมด 3 คน โดยมีบุตรชาย 2 คนแรกกับสามีเก่า หวงฮั่นเหว่ย ซึ่งบุตรคนแรกคือนาย หวงกวงหง (Huang Guanghong) และบุตรคนที่สองคือนาย หวงกวงอี๋ (Huang Guangyi) บุตรทั้งสองได้ศึกษาจบที่ ประเทศแคนาดา ปัจจุบันคนน้อง หวงกวงอี๋ เป็นทนายความ
ส่วนบุตรชายคนที่สาม เป็นบุตรระหว่างเธอกับสามีนักแสดงคนที่สอง "หวงจิ่นเซิน" โดยบุตรคนนี้มีชื่อว่านาย หวงไค่เจีย ซึ่งเขาคนนี้เป็นลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น เพราะปัจจุบันเขาได้กลายเป็นนักแสดงชาย ที่มีชื่อเสียงในจีน และฮ่องกง
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
เจ้าหย่าจือ เคยให้สัมภาษณ์ว่า บทบาทของตัวเธอเองที่ได้เล่น และชื่นชอบมากที่สุดในชีวิตการแสดงของเธอ คือ บท ไป๋ซู่เจิน ในละครเรื่อง นางพญางูขาว และบท ฟงฉิงฉิง ในละครเรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้
ละครสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
พ.ศ. 2527:-
พ.ศ. 2528:-
พ.ศ. 2546:-
พ.ศ. 2558:-
ละครไต้หวัน
พ.ศ. 2531:- พ.ศ. 2532:- พ.ศ. 2534:- พ.ศ. 2535:- พ.ศ. 2537:- พ.ศ. 2538:- พ.ศ. 2539:-
ละครจีน
พ.ศ. 2547:-
กลืน (เพลงซีซันไฟฟ์)
"กลืน" เป็นซิงเกิลของวง ซีซันไฟฟ์ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดย เหมือนเพชร อำมะระ และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิศิษฐ์สังฆการ เนื้อหาเพลงเกี่ยวกับเรืองราวความรักที่มีต่อคนทีคอยทำร้ายเราอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้อยากจะไปแค่ไหน อยากบอกเลิกแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ไปไหนไม่รอด เพราะต้องคอยกลืนน้ำลายตัวเอง
มิวสิกวีดีโอเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ Golden Era ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2556
สไตล์ดนตรีของเพลง
สไตล์ดนตรีของเพลงนั้นเป็นเพลงที่มีกลิ่นของดนตรี แจ๊ส เพลงนี้จะใช้เครื่องดนตรีไม่มาก แต่การเล่นของเครืองดนตรีแต่ละชิน จะละเมียดละมัยเป็นอย่างมากโดยจะเริ่มต้นด้วยเสียงเปียโนเศร้าๆ และการเล่นกีตาร์แบบบลูส์ ซึงได้ “ดัช” อดีตมือกีตาร์แห่งวง The Bottom Blues มาอัดให้การร้องในเพลงนี้ จะร้องโดยใช้โน้ตบลูส์ ในการสื่ออารมณ์เศร้า ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงท้ายของเพลง ยังมีการร้องประสานแบบอะแคปเปลลา ซึ่งมีความเคลื่อนไหวของระดับของระดับของอารมณ์ตั้งแต่ตั้นจนจบ
การตอบรับ
เพลง "กลืน" ได้ติดอันดับสูงสุดที่ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
โรงเรียนห้วยสักวิทยาคม
โรงเรียนห้วยสักวิทยาคม (อักษรย่อ: หส.ว.) เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาในตำบลห้วยสัก อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ปัจจุบัน จัดการศึกษาระดับมัธยมศึกษารูปแบบสหศึกษา เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แผนการเรียนมี 4 แผน คือ วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ศิลป์-ทั่วไป ศิลป์-ภาษาจีน และ ศิลป์-ทวิศึกษา
ประวัติ
ปี 2524 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนมัธยมขึ้นในพื้นที่ ชื่อว่า โรงเรียนห้วยสักวิทยาคม เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดเชียงราย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ในระยะแรกใช้อาคารเรียนชั่วคราวที่ โรงเรียนบ้านโป่งฮึ้ง ต่อมาได้ย้าย มาทำการเรียนการสอนที่ 204  ถนนเชียงราย - เทิง ตำบลห้วยสัก อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2524 และถือเอาวันที่ 9 ธันวาคม  เป็นวันสถาปนาโรงเรียน
ในปีการศึกษา 2552 โรงเรียนได้รับการคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนต้นแบบการออกกำลังกายและกีฬา ระดับทอง ของสำนักงานส่งเสริมสุขภาพ (สสส.) เป็น 1 ใน 20 โรงเรียนมัธยมทั่วประเทศ