cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฟุตบอลในประเทศออสเตรีย
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ออสเตรียเคยจบอันดับที่ 4 และ 3 ในฟุตบอลโลก 1934 และ 1954 ตามลำดับ ส่วนในการแข่งขันครั้งอื่น ๆ ออสเตรียไม่ได้เข้าร่วมแข่งขัน (1930) หรือไม่ผ่านรอบคัดเลือก (1966, 1970, 1974, 1986, 1994, 2002, 2006, 2010, 2014, 2018) หรือถอนตัวจากการแข่งขัน (1938, 1950, 1962) หรือในครั้งอื่น ๆ ที่ผ่านรอบคัดเลือก พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่ม (1958, 1978, 1982, 1990, 1998)
ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศคือ ออสเตรียนบุนเดิสลีกา ลีกระดับรองลงมาคือ เซคันด์ลีก ส่วนการแข่งขันฟุตบอลคัพในประเทศมีออสเตรียนคัพ ในอดีตเคยมีซูเปอร์คัพ ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างแชมป์ลีกกับแชมป์คัพ
Hamondiidae
Hamondiidae เป็นสกุลของ Copepod ที่อยู่ในวงศ์ Harpacticoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อัลบาโร ซิลบา
อัลบาโร เปรัลตา ซิลบา ไลนาเรส (30 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวฟิลิปปินส์ ในตำแหน่งกองหลังตัวกลาง โดยก่อนหน้านี้เขาเคยเล่นให้กับมาลากาในลาลิกาและเซกุนดาดิบิซิออนในช่วง ค.ศ. 2004–2008
ซิลบามีบิดามารดาเป็นชาวสเปน แต่มีย่าเป็นชาวฟิลิปปินส์ ดังนั้นซิลบาจึงสามารถใช้หนังสือเดินทางฟิลิปปินส์ และสามารถลงเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์ได้
เส้นขนานที่ 1 องศาใต้
เส้นขนานที่ 1 องศาใต้ คือวงกลมละติจูดที่ 1 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย ออสตราเลเซีย มหาสมุทรแปซิฟิก และทวีปอเมริกาใต้
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 1° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 1
รถไฟใต้ดินเฉิงตู สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบรถไฟใต้ดินเฉิงตู เปิดให้บริการวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2010 โดยเริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2005
นายอำเภอคนพันธุ์เหล็ก
นายอำเภอคนพันธุ์เหล็ก (The Last Stand) เป็นภาพยนตร์แอกชั่นในปี 2013 นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ เขียนโดย Andrew Knauer และกำกับโดย คิม จี-วูน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นบทบาทแสดงนำโดยชวาร์เซเน็กเกอร์ครั้งแรกนับตั้งแต่ยุค 2003 เรื่องคนเหล็ก 3 เช่นเดียวกับการผลิตอเมริกันคนแรกสำหรับผู้กำกับชาวเกาหลีใต้ คิม จี-วูน
WE GOTTA POWER
WE GOTTA POWER เป็นเพลงประกอบการ์ตูนแอนิเมชัน ดราก้อนบอล Z ซึ่งเป็นเพลงแนว เจ-ป็อป ที่ขับร้องโดย ฮิโรโนบุ คาเงยามะ และเริ่มใช้เป็นเพลงประกอบทีวีแอนิเมชันครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ.1993 ที่ประเทศญี่ปุ่น
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2523
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2523
การคลอดท่าก้น
การคลอดท่าก้น (breech birth, breech elivery) เป็นการคลอดทารกที่มีส่วนนำผิดปกติในท่าก้น ซึ่งแตกต่างกับการคลอดปกติซึ่งส่วนนำของทารกจะเป็นศีรษะ
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ทีมหญิง
สถิติการแข่งขัน
ก่อนมีการแข่งขันโอลิมปิก มีการบันทึกสถิติ ของรายการยิงธนูทีมหญิง
Umbonulidae
Umbonulidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มนัส จรรยงค์
มนัส จรรยงค์ (10 มิถุนายน พ.ศ. 2450 ที่จังหวัดเพชรบุรี — 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) เป็นนักเขียนชาวไทย ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาเรื่องสั้นของเมืองไทย "
มนัส จรรยงค์ เกิดที่จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรคนโตในจำนวน 10 คนของนายผ่องและนางเยื้อน จรรยงค์ เมื่อจบชั้นมัธยม 2 บิดามารดาได้ส่งไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพ ที่โรงเรียนสุขุมาลัย วัดพิชัยญาติ โดยพักอาศัยอยู่ที่บ้านเจ้าพระยาภาณุวงศ์มหาโกษาธิบดี (ท้วม บุนนาค) แล้วไปเป็นนักเรียนประจำที่โรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยาจนจบชั้นมัธยม 6 และออกจากโรงเรียนเมื่อขึ้นชั้นมัธยม 7  เพราะผลการเรียนตกต่ำ ออกไปเผชิญชีวิตภายนอกเป็นนักแสดงกายกรรม แอบโดยสารใต้ท้องรถไฟเพื่อไปเป็นกรรมกรเหมืองแร่ที่ภาคใต้  และถูกนายตรวจจับได้ จึงต้องเดินเท้ากลับ
เมื่อ พ.ศ. 2471 มนัส จรรยงค์ ทำงานเป็นเสมียน และหัวหน้าวงดนตรีไทยที่จังหวัดเพชรบุรี มีโอกาสได้สอนดนตรีไทยให้กับคุณอ้อม บุนนาค ธิดาคนโตของพระยาสุรพันธเสนี (อิ้น บุนนาค) จนเกิดรักใคร่ชอบพอกัน  ต่อมาในปี พ.ศ. 2472 พระยาสุรพันธเสนี ได้ย้ายไปเป็นสมุหเทศาภิบาล มณฑลราชบุรี คุณอ้อมต้องย้ายตามบิดา และมีครูสอนดนตรีคนใหม่ เป็นนักเขียนชื่อ สนิท อรรถจินดา
มนัส จรรยงค์ เกิดความหึงหวง จึงคิดจะเป็นนักเขียนแข่งบ้าง เริ่มต้นการเขียนหนังสือด้วยการเขียนเรื่องสั้น  ชื่อ "สวรรค์ครึ่งเดือน"   โดยใช้นามปากกาว่า อ.มนัสวีร์  ( อ. ย่อมาจาก "อ้อม" หมายความว่า อ้อมผู้กล้าหาญ)  ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์วันจันทร์ ฉบับเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2473 โดยบรรณาธิการได้เปลี่ยนชื่อเรื่อง เป็น "คู่ทุกข์คู่ยาก"    ต่อมา ถึงแม้จะถูกกีดกันความรัก ทั้งคู่ก็ได้นัดหมายหนีไปใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันในกรุงเทพ เป็นที่เลื่องลือในยุคนั้น
มนัส มีนามปากกาอื่น ๆ ว่า ฤดี จรรยงค์, รุ่ง น้ำเพชร โดยเรื่องสั้นจะใช้ชื่อจริง โดยเรื่องสั้นเรื่อง "จับตาย" ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษในชื่อว่า "Shoot To Kill" ลงพิมพ์ในหนังสือ SPAN ของสมาคมนักเขียนออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2501 รวมมีผลงานเรื่องสั้นกว่า 1,000 เรื่อง เรื่องยาวกว่า 20 เรื่อง
มนัส จรรยงค์ ใช้ชีวิตคู่กับ คุณอ้อม บุนนาค มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ อมรา วิไลเกษม มัทนา บุนนาค มนู จรรยงค์ อาณัติ จรรยงค์ และอ้อมน้อย ทวีศักดิ์สกุล
มนัส จรรยงค์ถึงแก่กรรมด้วยโรคตับ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 รวมอายุได้ 58 ปี 5 เดือน
วิชวลเบสิกดอตเน็ต
ตัวอย่าง Hello world
Public Class ExampleClass Public Shared sub Main System.Console.WriteLine("Hello, world!") End Sub End Class
โค้ดดังกล่าวจะแสดงข้อความ Hello, world! บน console โดยในแต่ละบรรทัดมีความหมายดังนี้:
Public Class ExampleClass
บรรทัดนี้คือการประกาศคลาสชื่อ ExampleClass เป็น Public หมายถึงวัตถุอื่นๆใน Project เดียวกันและโปรแกรมอื่นๆ สามารถเรียกใช้ได้ โดยโค้ดที่อยู่ตั้งแต่บรรทัดนี้ ถึง End Class นั้นเป็นโค้ดสำหรับคลาสนี้
Public Shared Sub Main
บรรทัดนี้เป็นจุดเริ่มต้นเมื่อโปรแกรมทำงาน โดยสามารถเรียกจากส่วนอื่นโดยใช้โค้ด (public shared นั้นสำหรับการเรียนรู้ในขั้นสูงกว่านี้)
System.Console.WriteLine("Hello, world!")
ในบรรทัดนี้เป็นบรรทัดที่ทำการพิมพ์ข้อความออกมา โดยโค้ดนั้นเรียกใช้ method WriteLine ในวัตถุ Console ซึ่งจะทำการส่งค่า String เพื่อทำการแสดงบน Console
มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต
มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต (American University of Beirut; AUB, الجامعة الأميركية في بيروت) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนอิสระ ไม่แบ่งศาสนา อนุญาตตราตั้งขึ้นในรัฐนิวยอร์ก โดยมีวิทยาเขตในเบรุต ประเทศเลบานอน การปกครองมหาวิยาลัยลอยู่ถายใต้คณะกรรมการเอกชนของผู้จัดการทรัสต์ ซึ่งเป็นเอกเทศ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี, ปริญญาโท, แพทยศาสตรบัณฑิต และ บัณฑิตวิทยาลัย
งบประมาณการบริหารของมหาวิทยาลัยอยู่ที่ 423 ล้านดอลล่าร์ โดยได้รับเงินบริจาคราว 768 ล้านดอลล่าร์ วิทยาเขตของมหาวิทยาลัยประกอบด้วยอาคาร 64 อาคาร ซึ่งรวมถึงศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยอเมริกันแห่งเบรุต (American University of Beirut Medical Center; AUBMC, ชื่อเดิม โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอเมริกัน; AUH – American University Hospital) ขนาด 420 เตียง, หอสมุดสี่แห่ง, พิพิธภัณฑ์สามแห่ง และหอพักเจ็ดแห่ง เกือบหนึ่งในห้าของนักศึกษาในมหาวิทยาลัยจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัยในนอกประเทศเลบานอนมาก่อน ปัจจุบัน มีบัณฑิตของมหาวิทยาลัยอาศัยอยู่ในมากกว่า 120 ประเทศทั่วโลก มหาวิทยาลัยทำการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษ วุฒิการศึกษาของมหาวิทยาลัยได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยรัฐนิวยอร์ก
การจัดอันดับ
อันดับมหาวิทยาลัยคิวเอส จัดให้ AUB อยู่ที่สี่ของหมาวิทยาลัยในโลกอาหรับในปี 2023 ซึ่งร่วงจากที่ 2 ในปี 2022 และที่ 1 ในปี 2018 กระนั้น AUB ยังคงอยู่ที่ 1 ของภูมิภาคอาหรับในสาขาความยั่งยืนและการถูกจ้างงานของบัณฑิต (graduate employability and sustainability)
เจ็ตบลูแอร์เวย์
เจ็ตบลู แอร์เวย์ (JetBlue Airways) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติอเมริกัน บริษัทมีสำนักงานใหญ่ในควีนส์ นิวยอร์กซิตี้ ซึ่งเป็นย่านในนิวยอร์กซิตี้ โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ในปีค.ศ. 2001 เจ็ตบลู เริ่มดำเนินการในเมืองสำคัญที่ลองบีชในลอสแอนเจลิสเคาน์ตี้ รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีเมืองสำคัญอื่น ๆ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกนในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในปีค.ศ. 2003,ท่าอากาศยานนานาชาติฟอร์ท ลอเดอร์เดล – ฮอลลีวูด, ท่าอากาศยานนานาชาติหลุยส์ มูโนซ มาริน และท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด สายการบินให้บริการจุดหมายปลายทางในสหรัฐอเมริกาเป็นหลัก รวมถึงเที่ยวบินไปยังแคริบเบียน บาฮามาส เม็กซิโก และสหราชอาณาจักร ปัจจุบันเจ็ตบลูมีเครื่องบิน 287 ลำในฝูงบิน
ประวัติ
เจ็ตบลูแอร์เวย์ได้ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1998 โดยเดวิด นีลลีแมนในชื่อ "นิวแอร์" โดยสายการบินเริ่มให้บริการเที่ยวบินต้นทุนต่ำ เช่นเดียวกับเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ เจ็ตบลูใช้เครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 เป็นหลัก คล้ายกับเซาท์เวสต์ที่ใช้โบอิง 737 เป็นหลัก เจ็ตบลูเริ่มให้บริการเที่ยวบินจากนิวยอร์ก-เจเอฟเคไปยังบัฟฟาโลและฟอร์ตลอเดอร์เดล
หลักจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 การเดินทางทางอากาศได้ตกต่ำลงมาก ซึ่งเจ็ตบลูแอร์เวย์ก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน เจ็ตบลูต้องขายเครื่องบินและเลื่อนกำหนดการส่งมอบเครื่องบินใหม่ๆ หลายๆ ลำ เพื่อมาแก้ปัญหาการเงินของบริษัท จนต่อมาก็ได้คงเสถียรภาพทางการเงินไว้ได้และก็ได้ขยายกิจการมากขึ้น โดยมีการเพิ่มจุดหมายปลายทางต่างๆ และขยายฐานการบินของสายการบิน
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 เจ็ตบลูแอร์เวย์ได้มีการประกาศที่นั่งชั้นธุรกิจใหม่ ภายใต้ชื่อมินต์ (Mint) ที่นั่งที่สามารถพับเป็นเตียงนอนราบนี้จะมีการติดตั้งบนแอร์บัส เอ321-200 บางลำ โดยให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางในแถบแคริบเบียน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 เจ็ตบลูแอร์เวย์ได้เสนอที่จะเข้าซื้อกิจการของสปิริตแอร์ไลน์ หลังจากแผนของฟรอนเทียร์ล้มเหลว ก่อนที่สปิริตจะรับข้อเสนอนี้ในอีกสองเดือนต่อมาด้วยเงินจำนวน 3.8 ล้านดอลล์ลาร์สหรัฐ
สำนักงานใหญ่
สำนักงานใหญ่ของเจ็ตบลูแอร์เวย์ตั้งอยู่ในอาคาร Brewster ในลองไอส์แลนด์ นิวยอร์ก ก่อนหน้านี้สำนักงานใหญ่ของเจ็ตบลูอยู่ที่ 80–02 Kew Gardens Road, และที่ฟอเรสต์ฮิลล์เทาเวอร์ในฟอเรสต์ฮิลล์, ควีนส์, นิวยอร์ก ประมาณ 6 ไมล์ (9.7 กม.) จากที่ปัจจุบันในลองไอส์แลนด์
ผู้บริหาร
คณะผู้บริหารของเจ็ตบลูแอร์เวย์มีดังนี้:
เจ็ตบลูทราเวลล์โปรดักส์
เจ็ตบลูทราเวลล์โปรดักส์ได้ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 2018 โดยประกอบด้วยแบรนด์เจ็ตบลูเวเคชั่น และผลิตภัณฑ์การเดินทางที่ไม่ใช่ทางอากาศอื่นๆ รวมถึงการประกันภัยการเดินทาง เรือสำราญ รถเช่า และอื่นๆ
ไลฟ์ทีวี
ไลฟ์ทีวีเป็นบริษัทลูกของเจ็ตบลูตั้งแต่ปีค.ศ. 2002 โดยไลฟ์ทีวีได้ให้บริการระบบความบันเทิงบนเที่ยวบินด้วยรายการโทรทัศน์และวิทยุสดผ่านระบบดาวเทียม ซึ่งได้ให้กับสายการบินต่างๆรวมถึงเจ็ตบลูเอง ไลฟ์ทีวีถูกซื้อต่อโดย Thales Group ในราคาประมาณ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014
จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 เจ็ตบลูแอร์เวย์บินไปยังจุดหมายปลายทาง 104 แห่งในทวีปอเมริกา โดยส่วนใหญ่อยู่ในสหรัฐอเมริกาและแคริบเบียน และยังมีการให้บริการเที่ยวบินในบางส่วนสู่จุดหมายในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ และสองปลายทางในยุโรป
ข้อตกลงการบินร่วม
เจ็ตบลูได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เจ็ตบลูแอร์เวย์
ฝูงบิน
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 เจ็ตบลูแอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
ที่นั่ง
บนเครื่องบินส่วนใหญ่ของเจ็บลูแอร์เวย์ สายการบินได้มีการนำเสนอประสบการณ์ห้องโดยสารชั้นเดียวภายใต้ชื่อ คอร์ (Core) อย่างไรก็ตาม เจ็ตบลูได้แบ่งจำนวนแถวไว้จำนวนหนึ่งโดยที่นั่งมีพื้นที่วางขากว้างพิเศษ 7 นิ้ว ซึ่งใช้ชื่อว่า อีเว่นมอร์สเปซ (Even More Space) ห้องโดยสารหลักประกอบด้วยที่นั่งเบาะหนัง บริการไวไฟฟรี จอความบันเทิงพร้อมโทรทัศน์และวิทยุสด, และภาพยนตร์มากมาย รวมถึงอาหารว่างและเครื่องดื่ม
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 29 องศาตะวันออก
เจ็ตบลูแอร์เวย์
ชั้นโดยสารมินต์
เจ็ตบลูแอร์เวย์ได้นำเสนอที่นั่งชั้นธุรกิจใหม่ในปีค.ศ. 2014 โดยใช้ชื่อว่ามินต์ (Mint) โดยเริ่มแรกมีการให้บริการที่นั่งนี้ในเที่ยวบินข้ามทวีปภายในประเทศสหรัฐ เช่น จากนิวยอร์กไปลอสแอนเจลิส และมีที่นั่งนี้บนเครื่องบินแอร์บัส เอ321 เพียงไม่กี่ลำ ก่อนที่จะมีการให้บริการที่นั่งชั้นนี้ไปยังจุดหมายปลายทางในแคริบเบียนและยุโรป
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เจ็ตบลูแอร์เวย์
ระบบความบันเทิงบนเที่ยวบิน
ตัวเลือกความบันเทิงบนเครื่องบินของเจ็ตบลูประกอบด้วยอินเทอร์เน็ต Fly-Fi แบบ Gate-to-gate, DIRECTV มากกว่า 100 ช่อง, วิทยุ Sirius XM และภาพยนตร์ บนเครื่องบินเอ321 และเครื่องบินเอ320 ที่ปรับปรุงใหม่กว่า มีการใช้หน้าจอวิดีโอโต้ตอบขนาด 15 นิ้ว การเป็นร่วมมือระหว่างเจ็ตบลูกับแอมะซอน ช่วยให้ลูกค้ารับชมวิดีโอจากแอมะซอนไพร์ม โดยเชื่อมต่อกับ Wi-Fi และดาวน์โหลดแอปแอมะซอนวิดีโอบนโทรศัพท์มือถือหรือแท็บเล็ต
โปรแกรมสะสมไมล์
ทรูบลู (trueBlue) เป็นโปรแกรมสะสมไมล์ของเจ็ตบลูแอร์เวย์ที่ให้คะแนนแก่ผู้โดยสารที่เดินทางด้วยค่าโดยสารเกือบทุกประเภท รวมถึงผู้ใช้บัตรเครดิตแบรนด์ร่วมของเจ็ตบลู โดยจหนึ่งเที่ยวบินมีมูลค่า 2, 4, และ 6 แต้มตามระยะทางที่บิน
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโบฟอร์ต ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | เวิ้งคุก ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇫 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
ภาวะสมองตาย
ทั้งนี้ พึงไม่สับสนภาวะสมองตายกับสภาพร่างกายทำงานนอกบังคับจิตใจเป็นการเรื้อรัง หรือสภาพผักเรื้อรังของผู้ป่วย (อังกฤษ: persistent vegetative state)
ประวัติ
แต่เดิมทั้งทางนิติศาสตร์และทางแพทยศาสตร์หมายเอาการตายของบุคคลว่าได้แก่การสิ้นสุดลงของการทำงานของอวัยวะสำคัญบางส่วน โดยเฉพาะการหายใจและการเต้นของหัวใจ ต่อเมื่อโลกทางแพทยศาสตร์พัฒนาตามลำดับ ความสามารถในการกู้ชีพ (resuscitation) บุคคลซึ่งหัวใจหยุดทำงานแล้ว ไม่หายใจแล้ว หรือไร้ซึ่งสัญญาณว่ามีชีวิตอยู่ก็พัฒนาไปด้วย จึงจำเป็นต้องมีการปรับปรุงบทนิยามของการตายเสียใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งความจำเป็นเช่นว่านี้เกิดต้องกระทำรีบด่วนขึ้นเมื่ออุปกรณ์การพยุงชีวิต เช่น การปลูกถ่ายอวัยวะ (organ transplantation) ได้แพร่หลายยิ่งขึ้น อันเป็นผลให้อวัยวะของมนุษย์หลายชิ้นทำงานต่อไปได้อีก
ใน พ.ศ. 2519 สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งสหรัฐอเมริกาได้มีมติเห็นชอบด้วยที่จะกำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการส่อว่าบุคคลได้ถึงแก่ความตายแล้ว ต่อมาใน พ.ศ. 2524 คณะกรรมาธิการในประธานาธิบดีเพื่อการศึกษาปัญหาทางจริยธรรมในการวิจัยทางแพทยศาสตร์ และทางชีววิทยา และทางพฤติกรรมศาสตร์ (President's Commission for the Study of Ethnical Problem in Medicine and Biomedical and Behavioral Reseach) ได้จัดเผยแพร่รายงานสำคัญชื่อ "นิยามความตาย : ประเด็นทางแพทยศาสตร์ นิติศาสตร์ และจริยศาสตร์ในการกำหนดนิยามของความตาย" (Defin­ing Death: Medical, Legal, and Ethical Issues in the Determination of Death) ซึ่งมีสาระสำคัญเป็นการปฏิเสธว่า สมองส่วนบน (higher brain หรือ upper brain) ตาย สมองทั้งมวลก็ตายไปด้วย ซึ่งรายงานฉบับได้กลายเป็นมูลฐานในการกำหนดบทอธิบายศัพท์ว่า "ความตาย" ในรัฐบัญญัติจัดระเบียบการกำหนดนิยามของความตาย (Uniform Determination of Death Act) อันยังใช้บังคับอยู่ในรัฐกว่าห้าสิบรัฐ
ปัจจุบัน ทั้งทางนิติศาสตร์และทางแพทยศาสตร์กำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการตายในทางกฎหมายของบุคคล ซึ่งตรงกับข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ที่ว่าระบบร่างกายทั้งปวงจะค่อย ๆ สิ้นสุดลงซึ่งการทำงานตามลำดับภายหลังจากที่สมองสิ้นสุดการทำงานลง
ด้วยเหตุนี้ แม้บุคคลที่สมองตายแล้วจะดำรงอยู่ได้ด้วยอุปกรณ์ช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน เช่น การให้ออกซิเจน การใช้เครื่องเปลี่ยนถ่ายโลหิต แต่แพทย์ก็สามารถประกาศได้ว่าบุคคลนี้ถึงแก่ความตายแล้ว
ชาติแรกที่กำหนดให้ภาวะสมองตายเป็นการตายทางกฎหมายของบุคคลคือประเทศฟินแลนด์ ใน พ.ศ. 2514 ซึ่งต่อมาอีกไม่นาน รัฐแคนซัสแห่งสหรัฐอเมริกาก็ประกาศใช้กฎหมายในทำนองเดียวกัน สำหรับประเทศไทยยังไม่มีการกำหนดเช่นนี้
ข้อเท็จจริงทางแพทยศาสตร์
หลังจากที่สมองของบุคคลตาย กล่าวคือ หยุดการทำงานลงโดยสิ้นเชิง ร่างกายของบุคคลจะไม่ตอบสนองต่อการกระทบกระทั่งภายนอกอีก โดยระบบการทำงานอื่น ๆ ในร่างกายและชีวิตของบุคคลนั้นจะค่อย ๆ สิ้นสุดลงตามกาลและตามลำดับ เว้นแต่จะมีการประทังชีวิตด้วยอุปกรณ์ทางการแพทย์ เป็นต้นว่า เครื่องช่วยหายใจ เครื่องช่วยฟอกเลือด เครื่องช่วยสูบฉีดโลหิตแทนหัวใจ
หลังจากที่หัวใจหยุดเต้น เซลล์ในสมองบางส่วนจะหยุดทำงานภายในสามถึงห้านาที แต่บางส่วนอาจทำงานได้อีกประมาณสิบห้านาที ไตจะอยู่ได้อีกหนึ่งชั่วโมง กล้ามเนื้อมีชีวิตอยู่ได้อีกสี่ถึงห้าชั่วโมง นอกจากนี้ ผมและเล็บก็ออกได้อีกหลายวัน
การรู้ว่าสมองของบุคคลตายแล้วอาจกระทำได้โดยดูจากการตรวจวิเคราะห์ทางกายภาพ เช่น บุคคลที่สมองตายแล้วไม่มีอาการตอบสนองต่อความเจ็บปวด และไม่มีรีเฟล็กซ์ของประสาทที่โพรงกะโหลก (cranial nerve reflexes) ทั้งนี้ ยังสามารถตรวจได้โดยเครื่องฉายภาพคลื่นไฟฟ้าสมอง หรืออีอีจี (electroencephalogramme หรือ EEG) โดยหากกราฟในจอเครื่องปรากฏราบเรียบแสดงว่าสมองของผู้รับการฉายภาพสิ้นสุดการทำงานลงแล้ว
พึงสังวรว่าควรแยกความต่างระหว่างภาวะสมองตายกับภาวะอื่นที่อาจดูคล้ายสมองตายให้ได้ ภาวะอื่นดังกล่าว เช่น ภาวะเป็นพิษเหตุยากดประสาท (barbiturate intoxication) ภาวะเป็นพิษเหตุสุรา (alcohol intoxication) การได้รับยาระงับประสาทเกินขนาด (sedative overdose) ภาวะตัวเย็นเกิน (hypothermia) ภาวะน้ำตาลต่ำในเลือด (hypoglycaemia) และสภาพผักเรื้อรังของผู้ป่วย (chronic vegetative states)
มีกรณีที่ผู้ป่วยบางรายแม้อยู่ในขั้นตรีทูตก็อาจประทังความเจ็บไข้ถึงขั้นรักษาหายได้ และบางรายแม้บรรดาประสาทจะเสียการทำงานถึงขั้นตรีทูตแล้วก็อาจประทังความเจ็บไข้ได้เช่นกัน หากไม่ได้สูญเสียเปลือกสมอง (cortex cerebri) และระบบการทำงานของก้านสมอง (brainstem) ด้วยเหตุเช่นว่านี้ ถึงแม้ผู้ป่วยอยู่ในสภาพไร้สมองใหญ่ (anencephaly) หากไม่ได้สูญเสียสิ่งทั้งสอง ก็ยังไม่ถือว่าประสบภาวะสมองตาย แต่ผู้มีสภาพไร้สมองใหญ่ก็อาจถูกกระทำแพทยานุเคราะหฆาตได้ตามเหมาะสม
ประเด็นการรับรู้ของร่างกายในเมื่อสมองตาย
สำหรับผู้เห็นว่า เปลือกสมอง (cortex cerebri) เป็นเพียงส่วนเดียวในร่างกายที่มีหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับการรับรู้ต่าง ๆ ของมนุษย์ มักเห็นว่าการสิ้นสุดลงของกิจกรรมทางศักย์ดังกล่าวควรใช้เป็นที่ตัดสินว่าบุคคลตายแล้วเพียงประการเดียว อย่างไรก็ดี มีหลายกรณีที่เลือดไม่ไปหล่อเลี้ยงสมองเพราะความกดดันในกะโหลกศีรษะ อันเป็นผลให้สมองทั้งส่วนไม่ทำงาน และร่างกายขาดการรับรู้ในที่สุด ซึ่งหมายความว่าไม่ได้มีแค่เปลือกสมองเท่านั้นที่อาจส่งผลต่อการรับรู้ของร่างกาย
มีกรณีตัวอย่าง คือ กรณีของนายซัค ดันแลป (Zach Dunlap) ชายวัยยี่สิบเอ็ดปี (พ.ศ. 2550) ผู้ซึ่งแพทย์แถลงว่าสมองตายแล้วเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2550 แต่สี่ชั่วโมงต่อมากลับฟื้นคืนสติและไม่ได้สูญเสียความทรงจำใด ๆ โดยยังให้สัมภาษณ์ในภายหลังอีกว่ายังได้ยินเสียงแพทย์ประกาศว่าสมองของตนตายแล้วอย่างแม่นชัด ซึ่งในระหว่างที่นายซัคหมดสติไปนั้น นางแดน คอฟฟิน (Dan Coffin) ญาติของนายซัคและเป็นนางพยาบาลด้วย พบว่าร่างกายของนายซัคยังตอบสนองต่ออาการเจ็บปวดซึ่งน่าจะหมายความว่าเขายังมีชีวิตอยู่แม้สมองจะตายแล้วตามที่มีการแถลงอย่างเป็นทางการ เป็นเหตุให้เกิดข้อกังขาในขณะนี้เกี่ยวกับความเข้าใจว่ามนุษย์สิ้นสุดการรับรู้เมื่อสมองหยุดทำงานดังข้างต้น
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา หรือ พระสันตะปาปาซ้อน (antipope) หมายถึง พระคาร์ดินัลที่อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา ประมุขแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิกอย่างไม่ถูกต้อง จึงเป็นปรปักษ์ของพระสันตะปาปาพระองค์จริงที่ได้รับเลือกมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายศาสนจักร
การกล่าวหาบุคคลใดเป็นว่าพระสันตะปาปาซ้อนนั้นค่อนข้างสับสน เนื่องจากนักวิชาการในคริสตจักรโรมันคาทอลิกเองยังมีความเห็นไม่สอดคล้องกัน ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นพระสันตะปาปาซ้อนในสมัยหนึ่ง จึงอาจได้รับการยอมรับรับว่าเป็นพระสันตะปาปาถูกต้องในสมัยหลังก็ได้ เช่น สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 3
ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา
เดอะซิมส์ ปาร์ตี้สุขสันต์ บ้านหรรษา เป็นภาคเสริมของเกมชุดเดอะซฺมส์ โดยเป็นเกมในลำดับที่ 2 ผลิตเมือ 28 มีนาคม พ.ศ. 2544
ในเกมส์
เกมเดอะซิมส์นี้เป็นเกมภาคเสริมที่สองของเกมเดอะซิมส์ จากของเกมส์ ภาคเสริมสร้างชีวิต ลิขิตฝัน ซึ่งภายในเกมส์นี้ คุณสามารถเล่นเป็นชาวซิมส์และคุณสามารถจัดงานปาร์ตี้ด้วยตัวคุณเอง ซึ่งจะสามารถโทรหาเพื่อนบ้านของซิมส์ด้วย คุณสามารถร่วมงานปาร์ตี้โดย คุณจะต้องโทรหาเพื่อนบ้านให้เข้าไปเยี่ยมเล่น ปาร์ตี้กับพวกเรา
หม่อมหลวงสราลี กิติยากร
ประวัติ
หม่อมหลวงสราลี กิติยากร เป็นธิดาคนเล็กจากทั้งหมดสองคนของหม่อมราชวงศ์อดุลกิติ์ กิติยากร กับท่านผู้หญิงพันธุ์สวลี กิติยากร (พระนามเดิม: หม่อมเจ้าพันธุ์สวลี ยุคล) มีพี่สาวคือพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ส่วนบิดาเป็นโสทรเชษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยหม่อมหลวงสราลี มีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา
หม่อมหลวงสราลี สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี โรงเรียนจิตรลดา และระดับอุดมศึกษาจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สาขาวิชาดนตรีศึกษา) ระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
หม่อมหลวงสราลี สมรสกับธีรเดช จิราธิวัฒน์ บุตรชายคนโตของสุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ กับแมรี แอน จิราธิวัฒน์ (มีชื่อไทยว่า มาลีรัตน์ จิราธิวัฒน์) ภรรยาชาวอังกฤษ เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ทั้งคู่มีบุตรชายฝาแฝด คือ สุทธกิตติ์ และสิทธิกิตติ์ จิราธิวัฒน์
ต่อมาธีรเดช และหม่อมหลวงสราลี ได้หย่าจากกัน โดยบุตรชายทั้งสองอยู่ภายใต้การดูแลของหม่อมหลวงสราลี ส่วนธีรเดช จิราธิวัฒน์ ได้สมรสใหม่กับอำไพพรรณ อมรวิวัฒน์ บุตรสาวของพลตำรวจเอกสวัสดิ์ อมรวิวัฒน์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ส่วนในงานพระราชพิธีพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เธอได้ตามเสด็จ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ไปการพระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศลต่างๆ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวังกรุงเทพมหานคร
นับตั้งแต่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จไปประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์​ สภากาชาด​ไทย​ ได้โปรดให้หม่อมหลวงสราลี เป็นผู้แทนพระองค์ไปในพระกรณียกิจต่างๆ อยู่อย่างสม่ำเสมอ โดยหม่อมหลวงสราลีได้ตามเสด็จ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา ไปทรงเยี่ยมราษฎร​ในพื้นที่ต่างๆที่ประสบภัยพิบัติ​ในหลายพื้นที่อีกด้วย
อ้างอิง
10. ถวายชีวิตเหนือหัว! “คุณน้ำผึ้ง - ม.ล.สราลี” เด็กซนที่ “พ่อหลวง”ทรงอุ้ม[]
เอไลจาห์ คลาร์ก
เอไลจาห์ คลาร์ก (Elijah Clarke; ค.ศ. 1742 — 15 ธันวาคม ค.ศ. 1799) เป็นนายทหารชาวอเมริกัน
ชีวิตในวัยเยาว์
เอไลจาห์ คลาร์ก เกิดในปี ค.ศ. 1742 ที่แอนสันเคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา
ผลงาน
คลาร์กทำหน้าที่ในกองทหารอาสาสมัครรัฐจอร์เจียในช่วงสงครามปฏิวัติอเมริกา เมื่อกองกำลังรัฐได้แยกย้ายหลังจากการยอมจำนนของเมืองซาแวนา เขาก็ได้มาเป็นผู้พันในมณฑลทหารบกของเขตวิลค์ส เขาได้ทำการต่อสู้ในโรงละครทางใต้ และทำหน้าที่ภายใต้ พ.อ.แอนดรู พิกเกนส์ ในศึกแห่งแคทเทิลครีค
ภายหลังจากศึกสงคราม คลาร์กได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐจอร์เจีย ในปี ค.ศ. 1794 เขาได้จัดตั้งสาธารณรัฐทรานส์โอโกนี โดยเป็นการตั้งถิ่นฐานในหลายเทศมณฑลของรัฐจอร์เจีย ซึ่งเป็นอาณาเขตครีคดั้งเดิม จากนั้นเขาก็โจมตีหมู่บ้านชาวครีค แต่ก็ถูกยับยั้งโดยจอร์จ แมทธิวส์ ผู้ว่าราชการรัฐจอร์เจีย
การเสียชีวิตและสิ่งสืบเนื่อง
คลาร์กเสียชีวิต ณ วันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1799
ตัวตนของคลาร์ก กับการทำหน้าที่ของเขาได้เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งที่มาของตัวละครที่สวมบทโดยเบนจามิน มาร์ติน ในภาพยนตร์เดอะ แพทริออต ชาติบุรุษ ดับแค้นฝังแผ่นดิน ที่ได้รับการจัดฉายในปี ค.ศ. 2000 นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวละครสำคัญในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องรังแตน (The Hornet's Nest) ที่ประพันธ์โดยจิมมี คาร์เตอร์
ลองของ
ลองของ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2548 กำกับภาพยนตร์และเขียนบทโดย ก้องเกียรติ โขมศิริ นำแสดงโดย นภคปภา นาคประสิทธิ์, นะโม ทองกำเหนิด, หทัยวรรณ งามสุคนธภูษิต, ชนิดา สุริยะกำพล, อัครินทร์ ศิวพรพิทักษ์, ปวริศร์ วงศ์พานิช, กรกช วรมุกสิก
ในปี2563 มีการนำ ภาพยนตร์ดังกล่าว มาสร้างเป็นซีรีส์ ฉายทางสถานี้โทรทัศน์ช่อง 3 โดยมีทั้งสิ้น 10 ตอน โดยค่าย ไฟว์สตาร์
มิลา
มิลา เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Euphorbiaceae เปลือกต้นสีเทาเรียบ มีช่องหายใจเป็นจุดเล็กๆมีหูใบและมีขนหนาแน่น ใบเดี่ยว เรียงเป็นกระจุกที่ปลายกิ่ง ใบด้านบนสีเขียวเข้ม ด้านล่างมีนวลเคลือบขาวเด่นชัดหรือเป็นสีเงิน เส้นใบนูนเด่น เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทยพบโดย J.F. Maxwell เมื่อ พ.ศ. 2519 ที่เขาเขียว จ. ชลบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ ดร. ก่องกานดา ชยามฤต
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพ (김포국제공항) หรือรู้จักกันในชื่อ ท่าอากาศยานคิมโพ ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของโซล ห่างจากย่านใจกลางประมาณ 15 กิโลเมตร เคยเป็นท่าอากาศยานหลักของเกาหลีใต้ ก่อนถูกแทนที่ด้วยท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนในปี ค.ศ. 2001 สถิติปี ค.ศ. 2014 มีผู้โดยสาร 21,566,946 คน นับว่ามากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ รองจากอินช็อนและเชจู
ประวัติ
ท่าอากาศยานถูกสร้างประมาณปี ค.ศ. 1939–1942 เป็นช่วงระหว่างภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
ยุคสงครามเกาหลี
ท่าอากาศยานคิมโพได้เป็นฐานทัพหลักของกองทัพสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเกาหลี ในชื่อ เค-14
วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 กองทัพเกาหลีเหนือ ได้บุกโจมตีเกาหลีใต้ ก่อให้เกิดชนวนสงครามขึ้น และเครื่องบินที่นี่ (ซี-54 สกายมาสเตอร์) ได้เสียหายไป 1 ลำ ทำให้อเมริกาต้องอพยพผู้คนรวม 748 คนออกจากท่าอากาศยานคิมโพและซูว็อน บ่ายวันนั้น เครื่องบินเอฟ-82 ทวินมัสแตง จำนวน 5 ลำ ได้นำเครื่องบินซี-54 สกายมาสเตอร์ จำนวน 4 ลำออกจากคิมโพ เมื่อเห็นว่าซี-54 หนึ่งลำถูกทำลายที่ซูว็อนโดยเครื่องบิน KPAF ลาว็อคกิน ลา-7 5 ลำ ต่อมา เครื่องบิน LA-7 จำนวนหนึ่ง ถูกยิงโดยเครื่องบินของอเมริกา ไม่กี่วันต่อมา เครื่องบินเอฟ-80ซี 4 ลำ ได้ยิงเครื่องบิน อิลยูชิน อิล-10 จำนวน 4 ลำ ตกที่คิมโพ
คิมโพถูกยึดครองโดย KPA หลังจากการยึดครองโซลในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1950 วันถัดมา เครื่องบินบี-29 8 ลำ ได้ระเบิดคิมโพและย่านรถไฟโซล ต่อมาในเดือนกรกฎาคม KPAF ได้ใช้ฐานที่ตั้งนี้ในการโจมตีกองทัพสหประชาชาติ ต่อมาวันที่ 10 กรกฎาคม เครื่องบินยัก-7 จำนวนเจ็ดลำ ได้มาซ่อนอยู่ที่คิมโพ เพื่อใช้โจมตีสหประชาชาติที่ช็องจู ซึ่งวันถัดมาก็ได้ทำการระเบิดเครื่องเอฟ-80 บางลำในบริเวณนี้ ในวันที่ 15 กรกฎาคม กองทัพอเมริกาได้บุกคิมโพอีกครั้ง และได้ทำลายเครื่องบินยัก-7 จำนวนสองถึงสามลำ รันเวย์ก็ได้รับเสียหาย ในวันที่ 5 สิงหาคม กองทัพอากาศที่ห้าได้บุกคิมโพ และทำลายเครื่องบินอีก 9 ลำ
เมื่อสงครามอินช็อนเริ่มขึ้นในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1950 กองทัพแบตตาไลออนที่สอง ได้ยึดคิมโพในวันที่ 17 กันยายน และคิมโพถูกควบคุมโดยกลุ่มกองทัพ และเช้าวันที่ 18 กันยายน กองทัพสามารถรักษาลานจอดให้ปลอดภัยได้ ซึ่งลานจอดก็อยู่ในสภาพดีเยี่ยม เนื่องจากเกาหลีเหนือไม่สามารถทำลายมันได้ วันที่ 19 กันยายน กองทัพวิศวกรรมอเมริกาได้ทำการซ่อมทางรถไฟ 13 กิโลเมตร และซ่อมเครื่องบิน 32 ซี-54 ให้บินได้เหมือนเดิม ซึ่งกลุ่มทหาร VMF-212 ก็ถือเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่ขึ้นเครื่องบินจากคิมโพไปย็อนโป ในวันที่ 25 กันยายน กองทัพวิศวกรรมได้ทำการซ่อมแวมรันเวย์ยาว 6000 ft ให้กลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม วันที่ 6 ตุลาคม กลุ่ม USAF ได้มาควบคุมท่าอากาศยานต่อจาก USMC
ต่อมาทหารอเมริกาถูกโจมตีที่เส้นขนานที่ 38 ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1951 นายพลริดจ์เวย์ จึงได้สั่งให้ทหารถอนกำลังย้ายลงไปทางใต้ ทำให้กัมโปถูกจีนและเกาหลีเหนือยึดครอง
กองทัพอเมริกาได้กลับมาอีกครั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1951 และได้ทำการบุกโจมตีจีนและเกาหลีเหนือที่คิมโพในวันที่ 25 มกราคม ทำให้จีนและเกาหลีเหนือต้องย้านไปที่ราบลุ่มแม่น้ำฮัน และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 กองทัพได้กลับมายึดครองคิมโพอีกครั้ง
วันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1953 นักบินชาวเกาหลีเหนือ โน คัม-ซ็อก ได้นำเครื่องบินเอ็มไอจี-15 ลงจอดที่คิมโพ
หลังสงครามเป็นต้นมา
ในปี ค.ศ. 1958 คิมโพได้กลายเป็นท่าอากาศยานนานาชาติของโซล มีเที่ยวบิน 226,000 เที่ยวต่อปี ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสารในประเทศ 1 แห่ง และระหว่างประเทศ 2 แห่ง ต่อมาเที่ยวบินระหว่างประเทศส่วนใหญ่ได้ย้ายไปที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ปัจจุบันคิมโพมีรันเวย์สองทาง (3600 เมตร × 45 เมตร และ 3200 เมตร× 60 เมตร) อาคารผู้โดยสาร 2 แห่ง อาคารสินค้า 1 แห่ง
ท่าอากาศยาน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำฮัน ชานกรุงโซล (ชื่อคิมโพ มาจากชื่อเมืองแถวนั้น)
สายการบินที่เคยมาลงที่ท่าอากาศยานคิมโพ แต่ยกเลิกไปแล้ว ได้แก่ แอร์นิวซีแลนด์, แอนเซตต์ออสเตรเลีย (ปิดกิจการ), คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ (ยุบรวมกับยูไนเต็ดแอร์ไลน์) , ไอบีเรียแอร์ไลน์, คูเวตแอร์เวย์, เลาดาแอร์ (ยุบรวมกับออสเตรียนแอร์ไลน์) , ควอนตัส (ขนส่งเฉพาะสินค้า) , ซาอุเดีย, สวิสแอร์ (ปิดกิจการ) , วีเอเอสพี (ปิดกิจการ) ,การบินไทย
สายการบินและจุดหมายปลายทาง
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพให้บริการทั้งเที่ยวบินภายในประเทศ และเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังประเทศญี่ปุ่น ไต้หวัน และจีน
สายการบินที่มีผู้ใช้บริการสูงสุด
สายการบินที่มีผู้ใช้บริการสูงสุด ที่ท่าอากาศยานคิมโพ ในปี ค.ศ. 2012
สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ
หน่วยงานการสืบสวนอุบัติเหตุทางรถไฟและเครื่องบิน (ARAIB) ได้ทำห้องตรวจสอบความปลอดภัยของท่าอากาศยาน ถึงแม้หน่วยงานการสืบสวนอุบัติเหตุทางเครื่องบินเกาหลี (KAIB) จะเข้ามาแทนที่ แต่ก็ยังคงมีห้องนั้นอยู่เช่นเดิม
Tubuliporidae
Tubuliporidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cyclostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สโมสรฟุตบอลชุมพร
ประวัติสโมสร
"เหยี่ยวแดง" หรือ "เหยี่ยวพญายม" นี่คือฉายาของทีมชุมพร เอฟซี น้องใหม่ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2010 ซึ่งกำลังเดินหน้าเตรียมความพร้อมทีมกันอย่างเต็มที่ภายใต้การผลักดันของ นายสมภพ เกษมสุขธวัช นายกสมาคมกีฬาจังหวัดชุมพร ซึ่งได้ประสานกับทางสมาคมฟุตบอลฯ เพื่อให้ทีมได้เข้าร่วมการแข่งขันในการนี้ โดยมีการวางเป้าหมายเอาไว้สูงไม่ใช่เล่นสำหรับฤดูกาลแรกที่วางไว้จะต้องติด 1 ใน 3 เป้าหมายที่ทีมน้องใหม่อย่าง ชุมพร เอฟซี วางไว้ต้องการติดท็อปทรี ถือว่าสูงไม่ใช่เล่น ยิ่งฤดูกาลใหม่ที่จะเริ่ม พวกบรรดา 7 ทีมเก่าเมื่อปีที่แล้วซึ่งร่วมโม่แข้งในกลุ่มภาคใต้ ต่างมีบทเรียนมาแล้วว่าจะต้องทำอย่างไร ตอนนี้หลายทีมมีการดึงนักเตะดีๆ เข้าสังกัดกันอย่างคึกคัก
ทางทีมงานผู้บริหารและกุนซือของทีมชุมพร เอฟซี นายนุกูล แก้วฉวี เลขาฯ สมาคมฟุตบอลจังหวัดชุมพร ได้ออกมาเผยว่ามี นายนพพร อุสิทธิ์ ประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชุมพร เป็นประธานสโมสรเหยี่ยวแดง, ส.ส.ชุมพร จุลใส นั่งเก้าอี้ผู้จัดการทีม ซึ่งถือว่าเป็นการจับมือร่วมกันทำงานที่มีทีมแกร่งแข็งใม่น้อยเลยทีเดียว จุดสำคัญอีกอย่างที่น่าจะเป็นตัวแปรของเป้าหมายทางสโมสรชุมพร เอฟซี ก็คือเรื่องงบประมาณ ซึ่งในวงการฟุตบอลยุคนี้ ที่กำลังฟีเวอร์ เม็ดเงินคือตัวแปรสำคัญ เพราะสามารถที่จะดลบันดาลให้ทีมประสบความสำเร็จได้ โดยทีม "เหยี่ยวพญายม" ชุมพร เอฟซี ได้มีการระดมเงินทุนเบื้องต้นจากสปอนเซอร์ที่เข้ามาสนับสนุนแล้วกว่า 5 ล้านบาท อาทิ เครื่องดื่มยี่ห้อช้าง และอุปกรณ์เสื้อผ้ากีฬาเอฟบีที นอกจากนี้ยังได้มีการเตรียมทื่จะติดต่อสปอนเซอร์อีกหลายตัวเข้ามาหนุนอีกด้วย
Scrupariidae
Scrupariidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
บริโชส - อา ฟลอเรสต้า แอ นอซา
บริโชส - อา ฟลอเรสต้า แอ นอซา (Brichos - A Floresta É Nossa) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน จัดฉายครั้งแรกวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2555 กำกับโดย เปาโล มุนโฮซ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากภาพยนตร์ บริโชส ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
พัททริค ซึสคินท์
พัททริค ซึสคินท์ (Patrick Süskind) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองอัมบัค (Ambach) บนริมฝั่งทะเลสาบชตาร์นแบร์ก ใกล้กับเมืองมิวนิกในเยอรมนี เขาศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์สมัยยุคกลางและสมัยใหม่ที่มหาวิทยาลัยมิวนิกและที่แอ็กซ็องพรอว็องส์ในฝรั่งเศสระหว่างปีพ.ศ. 2511 - 2517 ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานเป็นนักเขียนบท ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ น้ำหอม ซึ่งเป็นนวนิยายติดอันดับขายดีทั่วโลก และยังได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ซึ่งใช้ชื่อในภาษาไทยว่า น้ำหอมมนุษย์ อีกด้วย
เดอะบีเทิลส์
เดอะบีเทิลส์ (The Beatles) เป็นวงร็อกแอนด์โรลจากเมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ในปี 1960 ประกอบด้วยสมาชิก ร้องนำและมือกีตาร์ จอห์น เลนนอน ร้องนำและมือเบสพอล แม็กคาร์ตนีย์ มือกีตาร์ จอร์จ แฮร์ริสัน และมือกลอง ริงโก สตาร์ บีเทิลส์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางให้เป็นวงร็อกที่มีอิทธิพลที่สุดแห่งยุคและเป็นหนึ่งในวงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด  ในตอนเริ่มต้นแนวดนตรีของพวกเขาจะเป็นแบบสกิฟเฟิลและร็อกแอนด์โรล แต่ในเวลาต่อมาบีเทิลส์ก็ได้สรรค์สร้างแนวเพลงอีกหลากหลาย นับแต่ไปจนถึงไซเคเดลิก บางครั้งก็ผสมแนวดนตรีคลาสสิกหรือเครื่องดนตรีแบบอื่นๆ ด้วยกระแสนิยมของบีเทิลส์อย่างสูง จนถึงกลับเรียกกระแสเหล่านี้ว่า "บีเทิลมาเนีย" (Beatlemania) โดยเฉพาะในช่วงยุค 60 - 70
เดอะบีเทิลส์เริ่มสร้างชื่อเสียงจากเล่นคอนเสิร์ตในคลับที่ลิวเวอร์พูลและฮัมบวร์คในช่วง 3 ปีของ 1960 โดยมีเพลงฮิตที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกอย่าง "เลิฟมีดู" (Love Me Do) ในช่วงปลายปี 1962 พวกเขาได้ฉายา "เดอะแฟปโฟร์" (the Fab Four) ในขณะที่กระแสบีเทิลมาเนียก็เริ่มเกิดขึ้นมาและในช่วงก่อนปี 1964 ชื่อเสียงของพวกเขาก็กระจายไปไกลจนถึงตลาดเพลงป๊อปของสหรัฐอเมริกา ในปี 1965 เดอะบีเทิลส์ได้สร้างงานดนตรีที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นงานชิ้นเอกของนวัตกรรมดนตรีและอิทธิพลทางดนตรีสมัยใหม่ เช่น Rubber Soul (1965), Revolver (1966), Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967), The Beatles (หรือที่รู้กันในชื่อ White Album, ปี 1968) และ Abbey Road (1969)
ภายหลังบีเทิลส์ได้แตกลงในปี 1970 สมาชิกที่ยังคงมีชีวิตและใช้ชีวิตที่เหลือกับงานเดี่ยวทางดนตรีอย่างต่อเนื่องคือ พอล แม็กคาร์ตนีย์และริงโก สตาร์ ส่วนเลนนอนได้ถูกยิงในเดือนธันวาคม 1980 และแฮร์ริสันซึ่งเสียชีวิตจากมะเร็งปอดในเดือนพฤศจิกายน ปี 2001
อ้างจากสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา (RIAA) เดอะบีเทิลส์ได้รับการยืนยันว่าเป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ด้วยยอดจำหน่ายราว 178 ล้านก็อปปี้ บีเทิลส์ยังมีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดชาร์ทอังกฤษและทำยอดจำหน่ายซิงเกิลที่สูงสุดตลอดกาล ในปี 2008 เดอะบีเทิลส์ได้รับการจัดอันดับจากนิตยสารบิลบอร์ดให้เป็นวงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล ต่อเนื่องกันในปี 2015 บีเทิลส์ได้รับการบันทึกสถิติซิงเกิลฮิตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 กว่า 20 ซิงเกิล พวกเขาได้รับรางวัลแกรมมีถึง 10 รางวัล รางวัลออสการ์สาขา "คะแนนเพลงดั้งเดิมที่ดีที่สุด" (Best Original Song Score) รางวัลอิวอร์โนเวลโลกว่า 15 รางวัล นิตยสารไทม์ ยังได้ทำการใส่ชื่อพวกเขาในหัวข้อ "100 บุคคลที่มีอิทธิพลแห่งศตวรรษที่ 20" ปัจจุบันเดอะบีเทิลส์ถือเป็น "วงที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดในประวัติศาสตร์" ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 600 ล้านก็อปปี้ทั่วโลก  พวกเขายังได้ถูกบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี 1988 ร่วมกับสมาชิกทั้ง 4 คน ซึ่งได้รับต่างหาก จากช่วงปี 1994 ถึง 2015
ในปี 1968 พวกเขาได้ก่อตั้งบริษัทแผ่นเสียงของตนเองโดยใช้ชื่อว่า Apple Records
แวร์วีอาร์
แวร์วีอาร์ (Where We Are) เป็นอัลบั้มลำดับที่ 10 ของบอยแบนด์ชาวไอริชเวสท์ไลฟ์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในไอร์แลนด์ และในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักรโดย เอสเรเคิดส์, อาร์ซีเอเรเคิดส์ และ โซนีมิวสิก
อัลบั้ม แวร์วีอาร์ ได้ใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เพลงเดิมของวง Daughtry เป็นซิงเกิลแรก ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดและในรูปแบบซีดีในวันถัดมา มิวสิกวิดีโอ เพลง "วอตอะเบาต์นาว" ปฐมทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเวสท์ไลฟ์และสถานีโทรทัศน์ดนตรีในสหราชอาณาจักร
เวสท์ไลฟ์ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม แวร์วีอาร์ ผ่านรายการ เอ็กซ์แฟกเตอร์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับอัลบั้มในรายการ เดอะวันโชว์ ในวันที่ 30 ตุลาคม
การสร้างและอำนวยการผลิต
การบันทึกเสียง อัลบั้ม แวร์วีอาร์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 ภายหลังการพักผ่อนจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์แบ็กโฮม จนเสร็จสิ้นในราวเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเพลงที่จะบันทึกลงแผ่นเสียงมีทั้งสิ้น 13 เพลง ไรอัน เท็ดเดอร์และเอเจ แม็กลีน ประพันธ์เพลง "แชโดวส์" เพื่อบรรจุในอัลบั้ม ดิสอิสอัส ของวงแบ็กสตรีทบอยส์ แต่เพลงดังกล่าวมิได้นำมาบรรจุในอัลบั้ม เพลงนี้จึงได้รับการขายต่อให้แก่ไซมอน โคเวลล์ โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษเพื่อให้เลโอนา ลิวอิส นำมาขับร้องในอัลบั้ม อีโค ต่อมาไซมอนตัดสินใจเลือกเพลงนี้ให้แก่เวสท์ไลฟ์ในการบันทึกเสียงแทนลีโอนา
มาร์ก ฟีฮิลี กล่าวกับหนังสือพิมพ์ เดอะเดลีมิเรอร์ ว่า "พวกเราต้องการให้ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มใหม่นี้เป็นบางแห่งระหว่างเสียงของเวสท์ไลฟ์ที่แฟนเพลงรู้จักและรักกับทิศทางดนตรีใหม่ที่พวกเรากำลังทำ พวกเราได้ทดลองกับความรู้สึกสดใสในการบันทึกเสียงครั้งนี้ กว่า 11 ปี พวกเราคิดว่านี่เป็นเหมือนตอนที่ 2 ในเรื่องราวของเวสท์ไลฟ์"
การประชาสัมพันธ์
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวสท์ไลฟ์ได้ขับร้องเพลง "วอตอะเบาต์นาว" ในรายการ เอ็กซ์แฟกเตอร์ วันเดียวกับการออกจำหน่ายซิงเกิลผ่านระบบออนไลน์ และในวันถัดมาพวกเขาได้แสดงผ่านสถานีโทรทัศน์จีเอ็มทีวี สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร และให้สัมภาษณ์ผ่านระบบเว็บแชต และให้สัมภาษณ์เพิ่มเติมในรายการ เดอะวันโชว์ เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 นอกจากนี้พวกเขายังร่วมแสดงในคอนเสิร์ตชิลเดรนอินนีดของสถานีโทรทัศน์บีบีซี ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และจะให้สัมภาษณ์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน และ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรายการ Alan Carr's Chatty Man และ เดอะฟรายเดย์โชว์ ตามลำดับ พวกเขายังประชาสัมพันธ์ผ่านสถานีวิทยุในเมืองใหญ่ๆของสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม - พฤศจิกายน ซึ่งรวมถึงสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน
อัลบั้มและซิงเกิล
อัลบั้ม แวร์วีอาร์ มีกำหนดการออกจำหน่ายในช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร แอฟริกาใต้ และยุโรปในบางประเทศ โดยใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เป็นซิงเกิลแรกในการประชาสัพมันธ์ เริ่มประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ขึ้นชาร์ตไอริชและสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 2 และขึ้นชาร์ตซิงเกิลของยุโรปในอันดับที่ 7 และใช้เพลง "ทอล์กมีดาวน์" เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบัมโดยยังไม่มีกำหนดการจำหน่ายที่แน่นอน
ต้องการอ้างอิง
"ต้องการอ้างอิง" (Citation needed) เป็นแท็กที่เพิ่มโดยผู้แก้ไขวิกิพีเดียเพื่อติดบนประโยคในบทความที่ต้องการอ้างอิง ประโยคนี้มีจุดมุ่งหมายเกี่ยวกับกฎของ การตรวจสอบได้ และ ไม่ใช่งานค้นคว้าต้นฉบับ ในวิกิพีเดีย และได้กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมโดยทั่วไป ในวิกิพีเดีย จะแสดงผลเป็นแบบนี้:
การใช้ในวิกิพีเดีย
ตามนโยบายของวิกิพีเดีย ผู้แก้ไขควรใส่อ้างอิงในบทความ เพื่อยืนยันความถูกต้องและเป็นกลาง และหลีกเลี่ยงงานต้นฉบับ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 คริส เชอร์ล็อก (Chris Sherlock) ผู้แก้ไขในวิกิพีเดียที่อยู่ในชื่อผู้ใช้ Ta bu shi da yu สร้างแม่แบบ "ต้องการอ้างอิง" ขึ้น เพื่อตั้งบนประโยคที่ไม่มีอ้างอิงและต้องการให้มีการพิสูจน์ยืนยันได้
การใช้นอกวิกิพีเดีย
ในปีค.ศ. 2007 ทางเว็บคอมมิก xkcd ได้เผยแพร่คอมมิกที่มีชื่อว่า "Wikipedian Protester" ในภาพนั้น มีกลุ่มคนฟังคำพูดของนักการเมือง และมีผู้ประท้วงชูป้ายที่เขียนว่า "[ต้องการอ้างอิง]" ตามภาพลักษณ์ของวิกิพีเดียที่มีไฮเปอร์ลิงก์ภายในสีน้ำเงิน นี่เป็นตัวอย่างแรกที่มีการใช้นอกวิกิพีเดีย ซึ่งทำให้เกิดมีมบน "explain xkcd" วิกิ โดยมีการแปะแท็ก "ต้องการอ้างอิง" บนประโยคที่ดูน่าสงสัย แรนดัลล์ มันโร (Randall Munroe) ผู้สร้าง xkcd ได้ใช้ "[ต้องการอ้างอิง]" ในบล็อกของเขาว่า What If? และต่อมาในหนังสือที่มีการรวบรวมข้อมูลทั้งบล็อก
ในปีค.ศ. 2008 แม็ตต์ เมคต์ลีย์ (Matt Mechtley) ผลิตสติกเกอร์ "[ต้องการอ้างอิง]" ให้ผู้คนแปะบนโฆษณา โดยกราฟฟิตีประเภทนี้ถูกเรียกเป็น "วิกิฟฟิตี" (wikiffiti) กลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีมอย่างรวดเร็ว "[ต้องการอ้างอิง]" ไม่ได้ปรากฏแค่บิลบอร์ดเท่านั้น แต่ยังปรากฏบนภาพคุโซะ เช่น ภาพของจอร์จ ดับเบิลยู. บุชในการกล่าวคำปราศรัยภารกิจประสบความสำเร็จ (Mission Accomplished speech) มีการแปะ "[ต้องการอ้างอิง]" บนแบนเนอร์ "mission accomplished"
ในปีค.ศ. 2010 จอน สจวตกับสตีเฟน โคลแบร์ เจ้าภาพรายการโทรทัศน์อเมริกัน เข้าร่วมกลุ่มแรลลีทูรีสตอร์แซนิตีแอนด์/ออร์เฟียร์ (Rally to Restore Sanity and/or Fear) ที่เนชันแนล มอลล์ในวอชิงตัน ดี.ซี. "ผู้ประท้วง" บางคนถือป้ายที่เขียนว่า "[ต้องการอ้างอิง]"
ในปีค.ศ. 2011 คาร์ล-ธีโอดอร์ ซู กุตเทินแบร์ค (Karl-Theodor zu Guttenberg) รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมเยอรมัน เผชิญข้อกล่าวหาว่า เขาลอกเลียนวรรณกรรมประเภทวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาเอก ผู้ประท้วงชูป้าย "[ต้องการอ้างอิง]" เพื่อมุ่งความสนใจว่ามีอรรถาธิบายหลายอันในวิทยานิพนธ์ของเขาที่ไม่มีแหล่งอ้างอิง
ระหว่างปีค.ศ. 2014 ถึง 2018 ทอม สก็อตต์ ผู้สร้างจากยูทูบ นำเสนอรายการถกเถียงปัญหาที่มีชื่อว่า "Citation Needed" พร้อมกับกลุ่ม Technical Difficulties
อีวาน โคเนฟ
อีวาน สเตปาโนวิช โคเนฟ (Ива́н Степа́нович Ко́нев; 28 ธันวาคม 1897– 21 พฤษภาคม 1973) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียต ผู้นำกองทัพแดงในแนวรบด้านตะวันออกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มีส่วนร่วมในการยึดดินแดนจำนวนมากในยุโรปตะวันออกกลับคืนมาจากภายใต้อำนาจปกครองของฝ่ายอักษะ และช่วยเหลือในการเข้ายึดกรุงเบอร์ลินของเยอรมนี
ในปี 1956 โคเนฟได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังแห่งกติกาสัญญาวอร์ซอ โคเนฟได้นำกองกำลังเข้าปราบปรามในเหตุการณ์การปฏิวัติฮังการีด้วยกองพลยานเกราะโซเวียต
หนังสือเพิ่มเติม
1897 1973
วัดพระธาตุดอยจอมทอง
วัดพระธาตุดอยจอมทอง หรือวัดพระธาตุดอยทอง (หรือวัดพระธาตุดอยตอง ตามสำเนียงคนเชียงราย) เป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม ตั้งอยู่ใน อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เป็นวัดเก่าแก่ และถือเป็นปูชนียสถานแห่งหนึ่งใน “เก้าจอม” ของสถานที่อันเป็นมงคลนามของจังหวัดเชียงราย โดยวัดพระธาตุดอยจอมทองนี้ สันนิษฐานว่าสร้างก่อนที่พญามังรายมหาราชจะเสด็จมาพบพื้นที่บริเวณนี้ และโปรดให้สร้างเมืองเชียงรายในปี พ.ศ. 1805 โดยตามประวัติที่มีการกล่าวถึงวัดพระธาตุดอยจอมทองระบุว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยพญาเรือนแก้ว เจ้าผู้ครองเมืองไชยนารายณ์ (บริเวณอำเภอเวียงชัยปัจจุบัน) นี พ.ศ. 1483 โดยในการสร้างวัดครั้งนั้น ได้มีการสร้างองค์พระเจดีย์ประธานของวัดขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่พระมหาเถระชาวลังกาได้นำมาถวายแด่พญาพังคราชแห่งเมืองโยนกนาคพันธุ์ ซึ่งพญาพังคราชได้โปรดให้แบ่งพระบรมสารีริกธาตุออกเป็น 3 ส่วน และนำไปประดิษฐาน ณ พระบรมธาตุเจดีย์ที่สำคัญของจังหวัดเชียงรายในปัจจุบัน ได้แก่ พระมหาชินธาตุเจ้าดอยตุง พระธาตุจอมกิตติ และพระธาตุดอยจอมทองแห่งนี้
ลักษณะโดยทั่วไป
พระเจดีย์ประธานของวัดพระธาตุดอยจอมทอง มีลักษณะเป็นเจดีย์ล้านนาพุกาม องค์ประกอบของเจดีย์ส่วนฐานมีลักษณะเป็นฐานปัทม์หกเหลี่ยมยกสูง องค์เจดีย์มีลักษณะเป็นชั้นบัวถลารับองค์ระฆัง ส่วนยอดประกอบด้วยบัลลังก์ ปล้องไฉน ปลียอด และมีฉัตรอยู่ชั้นบนสุด องค์เจดีย์หุ้มด้วยทองจังโกฏิ เหมือนกับพระเจดีย์อื่นๆในภาคเหนือ ทำให้เกิดความสวยงามและยังสามารถป้องกันการเกิดตะไคร่น้ำ และป้องกันการเกิดวัชพืชบนองค์เจดีย์ด้วย
สถานที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งภายในวัดพระธาตุดอยจอมทองคือพระวิหาร โดยมีลักษณะเป็นพระวิหารแบบร่วมสมัย ระหว่างศิลปล้านนาและรัตนโกสินทร์ มีองค์ประกอบที่สำคัญเหมือนพระวิหารทั่วๆ ไป กล่าวคือ ประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบัน บัวหัวเสา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสำริดปางมารวิชัย และมีการตกแต่งภายในพระวิหารด้วยจิตรกรรมที่แสดงเรื่องราวเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา
วัดพระธาตุดอยจอมทองมีประเพณีการสรงน้ำพระธาตุในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 ใต้ (เดือน 5 เหนือ) นอกจากนี้ประชาชนยังนิยมมาชมวิวน้ำแม่กก และสักการะเสาสะดือเมืองเชียงราย (เสาหลักเมือง) นอกจากนั้นบริเวณเชิงบันไดลงทางด้านทิศตะวันตกของวัดมีศาลเจ้าจีน ซึ่งเป็นสถานที่ที่พี่น้องชาวไทยจีนนิยมมาประกอบพิธีกรรมสำคัญเป็นประจำ
คำไหว้พระธาตุดอยจอมทอง
วันทามิ เจติยัง สัพพัฎฐาเนสุ ปติฏฐิตา สรีระธาตุ มหาโพธิง พุทธะรูปัง สกลังสะทา นาคะโลเก เทวะโลเก ตาวะติงเส พรหมะโลเก ชัมภูทีเป ลังกาทีเป สรีระธาตุโย เกสาธาตุโย อรหันตาธาตุโย เจติยัง คันธะกุฏี จะตุราสี ติสะหัสสะ ธัมมักขันธา ปาทะเจติยัง นะระเทเวหิ ปูชิตา อะหังวันทามิ ธาตุโย อะหังวันทามิ ทูระโต อะหังวันทามิ สัพพะโส
รอบต่อนาที
รอบต่อนาที (RPM หรือ rpm ย่อมาจาก Revolutions per minute) นิยมใช้เป็นหน่วยวัดอัตราการหมุนของเครื่องยนต์และมอเตอร์ โดยเขียนระบุหน่วยเป็น rpm, RPM, r/min หรือ min-1
อัตราเร็วรอบต่อนาที เป็นค่าความถี่ (frequency) แบบหนึ่ง หน่วยเอสไอของความถี่คือ เฮิรตซ์ (Hz)
โดย (รอบต่อวินาที)
ดังนั้น
นพดล ดวงพร
นพดล ดวงพร (15 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2562) ศิลปินมรดกอีสาน สาขาศิลปะการแสดง พ.ศ. 2552
นพดล มีชื่อจริงว่า ณรงค์ พงษ์ภาพ เกิดที่ตำบลปทุม อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี บิดาเป็นหมอลำกลอน มารดาเป็นนักร้อง เพลงโคราช
ณรงค์ พงษ์ภาพ เคยเป็นเด็กในวงดนตรีคณะพิพัฒน์ บริบูรณ์ นานหลายปี ต่อมาได้เป็นลูกศิษย์และร่วมวงดนตรีจุฬารัตน์ของครูมงคล อมาตยกุล ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อ นพดล ดวงพร ให้ ต่อมาได้แยกไปก่อตั้งวงดนตรีเพชรพิณทองที่โด่งดังในภาคอีสานในปี พ.ศ. 2514 ช่วงหลังเป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
นพดลเสียชีวิตเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เวลา 20.19 น. มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ณ วัดท่าวังหิน ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี
ลูกศิษย์
คุณครูนพดล ดวงพร ได้สร้างลูกศิษย์ให้มีชื่อเสียงอยู่หลายคน อาทิ
ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ
ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ (hypoglycemia) เป็นภาวะทางการแพทย์ทำให้มีอาการได้หลายอย่างซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลจากการที่สมองมีน้ำตาลไปเลี้ยงไม่พอต่อความต้องการ ทำให้ไม่สามารถทำหน้าที่ได้ตามปกติ ผลของภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำอาจมีได้หลายอย่างตั้งแต่เหงื่อออกมากไปจนถึงอาการรุนแรงเช่นอาการชัก ซึม สมองเสียหาย หรือถึงขั้นเสียชีวิตได้
ทารกแรกเกิด
ภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำเป็นปัญหาที่พบบ่อยในทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักตัวน้อยหรือป่วยรุนแรงด้วยสาเหตุอื่นๆ ส่วนใหญ่หากไม่ได้เกิดจากภาวะน้ำตาลในเลือดสูงของมารดานั้นสาเหตุมักเป็นจากหลายปัจจัยประกอบกัน และมักเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว ให้การช่วยเหลือได้ไม่ยาก ผู้ป่วยจำนวนหนึ่งมีน้ำตาลในเลือดต่ำเกิดจากภาวะมีอินซูลินในเลือดมากเกิน ภาวะต่อมใต้สมองทำงานน้อยเกิน หรือมีความผิดปกติแต่กำเนิดของกระบวนการสร้างและสลาย ซึ่งภาวะเหล่านี้รักษายากและซับซ้อนกว่ามาก
อำเภอไพรบึง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอไพรบึงตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 42 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ประวัติศาสตร์และพัฒนาการ
หลักฐานทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ในเขตอำเภอไพรบึง แสดงให้เห็นพัฒนาการการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในอำเภอแห่งนี้ตั้งแต่ประมาณ 1,000 ปีเป็นต้นมา โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยอาณาจักรขอมโบราณ ดังปรากฏพบชุมชนโบราณและโบราณสถาน-โบราณวัตถุในยุคสมัยและรูปแบบศิลปะขอมหลายแห่ง เช่น ปราสาทเยอ และแหล่งโบราณคดีบ้านปราสาทเยอ ตำบลปราสาทเยอ, แหล่งโบราณคดีบ้านหัวช้าง ตำบลสำโรงพลัน
ส่วนในยุคปัจจุบันหรือช่วงเวลาระยะเวลาร่วมสมัยนั้น เดิมอำเภอไพรบึงเป็นท้องที่อยู่ในปกครองของอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ครั้นในปี พ.ศ. 2506 ประชากรในตำบลไพรบึง สำโรงพลัน ดินแดง และ ตำบลปราสาทเยอ ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกได้เรียกร้องขอให้แยกและยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ นายยอด อ่อนโอภาส นายอำเภอขุขันธ์ในขณะนั้น จึงได้จัดประชุมประชาชนใน 4 ตำบล ดังกล่าว ที่ประชุมมีมติให้จัดตั้งกิ่งอำเภอที่ บ้านไพรบึง ตำบลไพรบึง และให้เรียกชื่อว่ากิ่งอำเภอไพรบึง และได้ขออนุมัติจากกระทรวงมหาดไทย ให้จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอและได้รับงบประมาณ  ในปี พ.ศ. 2511 และเปิดที่ว่าการกิ่งอำเภอเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 โดยมีนายยศ ทองสุทธิ์ ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอ เป็นคนแรก และได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2518 โดยมีนายมั่น พรหมบุตร ดำรงตำแหน่ง นายอำเภอเป็นคนแรก
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอไพรบึงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอไพรบึงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์
ประชากรในอำเภอไพรบึง เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลาย มีความคล้ายคลึงและใกล้เคียงกันทั้งลักษณะทางกายภาพและวัฒนธรรม แต่มีภาษาพูดที่แตกต่างกัน ซึ่งประกอบไปด้วย 4 กลุ่มชาติพันธุ์ คือ เขมร กูย(หรือกวยหรือส่วย) เยอ ลาว ดังปรากฏตามคำขวัญของอำเภอว่า "ไทยสี่เผ่า" ชาวเขมรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ที่ตำบลไพรบึง ตำบลสำโรงพลัน ตำบลดินแดง ชาวกูยและชาวเยอ อาศัยอยู่ที่ตำบลปราสาทเยอ ตำบลโนนปูน และชาวลาวอาศัยอยู่ที่ตำบลสุขสวัสดิ์ กลุ่มชาติพันธุ์เหล่านี้ประกอบอาชีพหลักทางการเกษตรและส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนา มีประเพณีพิธีกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนาและวงจรชีวิตความเป็นอยู่ตั้งแต่เกิดจนตายในแต่ละเดือนของแต่ละรอบปี
งานประเพณีและเทศกาลสำคัญ
ประชาชนทุกภาคส่วน ส่วนราชการ ตลอดจนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอไพรบึง ร่วมกันจัดงานประเพณีและเทศกาลตามแบบแผนทางวัฒนธรรมและประเพณีดั้งเดิมหลายวาระในแต่ละรอบปี โดยมีงานประเพณีและเทศกาลสำคัญคือ
สภาพเศรษฐกิจ
โครงสร้างหลักทางเศรษฐกิจของอำเภอไพรบึงมาจากการเกษตรกรรม ธุรกิจค้าปลีก-ค้าส่ง การบริการและอุตสหกรรมขนาดเล็ก พืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ข้าวหอมมะลิ และพืชสวน ตลอดจนผลิตภัณฑ์แปรรูปทางการเกษตรหลายชนิด เช่น ไข่เค็มพอกดินจอมปลวก ซึ่งเป็นสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์(OTOP) ที่ได้รับการส่งเสริมของอำเภอ พื้นที่ทางเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่เขตเทศบาลตำบลไพรบึงและสี่แยกหัวช้าง ซึ่งเป็นชุมทางการเดินทางและการคมนาคมขนส่งที่คึกคัก ชุมทางแห่งนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการพักรถและพักผ่อนสำหรับผู้เดินทาง ซึ่งประกอบด้วยสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดใหญ่จำนวน 3 แห่งและขนาดเล็ก 1 แห่ง, ร้านอาหารและร้านสะดวกซื้อ, รีสอร์ตสำหรับพักค้างคืน 2 แห่ง ตลอดจนป้อมตำรวจหน่วยบริการประชาชนของสถานีตำรวจภูธรไพรบึง สี่แยกหัวช้างจึงเป็นพื้นที่สำคัญทางเศรษฐกิจที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของอำเภอ
จากตัวจังหวัดศรีสะเกษ มายังอำเภอไพรบึง
ระยะทางจากตัวจังหวัดศรีสะเกษถึงอำเภอไพรบึง ประมาณ 42 กิโลเมตร
ทางแยกหัวช้าง ชุมทางการเดินทาง
ทางแยกหัวช้างในเขตบ้านหัวช้าง ตำบลสำโรงพลัน ซึ่งอยู่ห่างจากเขตเทศบาลตำบลไพรบึง (ตัวอำเภอ) ไปทางทิศใต้ประมาณ 4 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2111 (ช่วงไพรบึง-ขุนหาญ) ถือเป็นชุมทางการคมนาคมและการขนส่งขนาดใหญ่จุดหนึ่ง เนื่องจากเป็นจุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24 (ถนนโชคชัย-เดชอุดม) ชุมทางแห่งนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อการพักรถและพักผ่อนสำหรับผู้เดินทาง ซึ่งประกอบด้วยสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดใหญ่จำนวน 3 แห่ง และสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดเล็ก 1 แห่ง ร้านอาหาร ร้านสะดวกซื้อ ร้านจำหน่ายของฝาก ร้านเครื่องดื่ม สถานพักตากอากาศสำหรับค้างคืน 2 แห่ง ตลอดจนป้อมตำรวจหน่วยบริการประชาชนของสถานีตำรวจภูธรไพรบึง ทางแยกหัวช้างจึงเป็นพื้นที่สำคัญทางเศรษฐกิจที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของอำเภอไพรบึง
จากชุมทางดังกล่าวด้านตะวันออกเป็นเส้นทางเชื่อมโยงไปยังอำเภอกันทรลักษ์และจังหวัดอุบลราชธานี ด้านทิศใต้ไปยังอำเภอขุนหาญ ด้านทิศตะวันตกไปยังอำเภอขุขันธ์และอำเภอภูสิงห์ ตลอดจนอำเภอต่าง ๆ ของจังหวัดสุรินทร์ (อำเภอสังขะ อำเภอปราสาท) จังหวัดบุรีรัมย์ (อำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอประโคนชัย อำเภอนางรอง อำเภอหนองกี่) และจังหวัดนครราชสีมา (อำเภอหนองบุญมาก อำเภอโชคชัย อำเภอปักธงชัย อำเภอสีคิ้ว) แล้วบรรจบกับถนนมิตรภาพ
พลอยชมพู
ญานนีน ภารวี ไวเกล (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น พลอยชมพู เป็นนักร้องและนักแสดงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน มีชื่อเสียงจากการแสดงในมิวสิกวีดิโอเพลง "ไกลแค่ไหนคือใกล้" ของวงเก็ตสึโนวาเมื่อปี 2555 และต่อมาได้คัฟเวอร์เพลงออกเผยแพร่ในปีถัดมาบนช่องยูทูบของเธอที่ชื่อ "Jannine Weigel" ทำให้เธอมีชื่อเสียงทางดนตรี เป็นศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในกลางเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 เธอออกซิงเกิ้ลแรกแนวป็อปร็อกชื่อ "ชักดิ้นชักงอ"