cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38
การประชาสัมพันธ์
สำหรับการประชาสัมพันธ์จามจุรีเกมส์เพื่อให้เป็นที่รู้จักของประชาชนโดยทั่วไป เริ่มตั้งแต่การแถลงข่าวเปิดตัวกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 โดยได้เชิญสื่อจากทุกสำนักมาในงานเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์งานไปทั่วประเทศ การประชาสัมพันธ์การแข่งขันในครั้งนี้ประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อหลากหลายรูปแบบทั้งทางโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ เอกสารแผ่นพับ เป็นต้น โดยทางทีมประชาสัมพันธ์ได้เดินทางเข้าพบสื่อมวลชนสำนักต่าง ๆ เพื่อขอความร่วมมือในการประชาสัมพันธ์การแข่งขัน และมีการเปิด "ศูนย์ประสานงานสื่อมวลชน" เพื่อการรับรองสื่อมวลชนที่มารายงานข่าวการแข่งขัน รวมทั้ง การส่งโปสเตอร์ไปยังมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์การแข่งขันในครั้งนี้
สำหรับการประชาสัมพันธ์ภายในมหาวิทยาลัยนั้น ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ชวนนิสิตให้มีส่วนร่วมผ่านการประกวดการออกแบบตราสัญลักษณ์ ตัวนำโชค เพลงประจำการแข่งขัน รวมถึงแผ่นปิดประชาสัมพันธ์ (โปสเตอร์) รวมทั้ง การใช้ป้ายประชาสัมพันธ์และป้ายเคาต์ดาวน์เพื่อให้นิสิตตื่นตัวในการเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันในครั้งนี้
นอกจากนี้ ยังประชาสัมพันธ์ผ่านเว็บไซต์ประจำการแข่งขัน, เฟซบุ๊ก และการประชาสัมพันธ์ระหว่างหมู่นิสิตนักศึกษาผ่านกิจกรรมหลากหลายรูปแบบ อาทิ การประกวดผลงานวิชาการมหาวิทยาลัยสร้างเสริมสุขภาพ ผ่านการตีพิมพ์เอกสารวิชาการหรือสิ่งประดิษฐ์ และจัดกิจกรรม "ตลาดนัดสร้างเสริมสุขภาพ" เป็นงานออกบูธของนิสิตนักศึกษาเกี่ยวกับการสร้างเสริมสุขภาพ เป็นต้น
ผู้ให้การสนับสนุน
ในการแข่งขันในครั้งนี้ทางเจ้าภาพตั้งงบประมาณไว้ราว 60 ล้านบาท โดยมีผู้ให้การสนับสนุนการแข่งขันในครั้งนี้เป็นอย่างดีจากภาครัฐ เช่น สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ และภาคเอกชน ได้แก่ ธนาคารไทยพาณิชย์ บริษัท โรงงานฟุตบอลล์ไทย สปอร์ตติ้งกู๊ดส์ จำกัด เป็นต้น โดยได้รับการสนับสนุนเป็นเงินสดกว่า 35 ล้านบาท
การคมนาคม
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตั้งอยู่บริเวณใจกลางกรุงเทพมหานคร มีการคมนาคมขนส่งมวลชนที่สะดวกทั้งรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสยาม และสายสีน้ำเงิน สถานีสามย่าน นอกจากนี้ยังมีระบบขนส่งมวลชนขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (รถประจำทาง) ดังต่อไปนี้
การคมนาคมภายในมหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้จัดระบบการเดินรถภายในมหาวิทยาลัยเพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักกีฬาและผู้เข้าร่วมแข่งขันที่จะรับส่งเข้าสู่พื้นที่แข่งขันกีฬากับสถานีรถและป้ายรถประจำทางต่างๆ นอกจากนี้ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยยังได้ปรับปรุงอาคารสถานที่จอดรถอีกหลายแห่งในมหาวิทยาลัยเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางมาด้วยรถส่วนบุคคล
ที่พัก
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้จัดห้องพักบริการนักกีฬาโดยใช้หอพักนิสิตที่มีความจุกว่า 3,500 คน และมีที่พักเอกชน โรงแรมโดยรอบจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมโครงการกว่า 40 แห่ง และมีการปรับปรุงอาคารโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อใช้เป็นที่พักซึ่งรวมแล้วมีความจุกว่า 5,000 คน นอกจากนี้ยังมีระบบการจองห้องพักออนไลน์เพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักกีฬาและบุคคลที่เกี่ยวข้องอีกด้วย
ตราสัญลักษณ์และคำขวัญ
ตราสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยในครั้งนี้ ออกแบบโดยปิติ ประวิชไพบูลย์ นิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับแรงบันดาลใจมาจากดอกจามจุรีซึ่งเป็นดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย โดยนำแฉกรัศมีของพระเกี้ยวมาเรียงเป็นดอกจามจุรี 3 ดอกในแนวตั้งจากใหญ่ขึ้นไปเล็กมีลักษณะคล้ายกับพระเกี้ยวอันสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย และยังสามารถอ่านได้เป็นตัวเลข 38 อันเป็นครั้งของการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยในครั้งนี้ โดยเลือกใช้สีชมพูอันเป็นสีประจำมหาวิทยาลัยไล่เฉดสีจากอ่อนขึ้นไปเข้มสื่อความหมายถึงความรุ่งเรืองของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยที่พร้อมจะต้อนรับนักกีฬาทุกสถาบันในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย และดอกจามจุรีทั้ง 3 ยังสื่อถึงการรู้แพ้ รู้ชนะ และรู้อภัย ซึ่งเป็นคุณสมบัติของน้ำใจนักกีฬาด้วย นอกจากนี้ บริเวณปลายดอกบนสุด จะแทรกด้วย สีฟ้า เขียว เหลือง แดง และชมพู โดยมีความหมายรวมกันเป็นคำว่า SPORT ซึ่งมีความหมายดังนี้ S uccess (ความสำเร็จ) แทนด้วย สีเขียว, P eace (ความสันติ) แทนด้วย สีฟ้า, O riginal (ความเป็นต้นแบบ) แทนด้วย สีเหลือง, R elationship (ความสัมพันธ์) แทนด้วย สีชมพู และ T eamwork (การทำงานเป็นหมู่คณะ) แทนด้วย สีแดง
สำหรับคำขวัญประจำการแข่งขันในครั้งนี้ คือ ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ คือ น้ำใจนักกีฬา (SPORTSMANSHIP IS THE GREATEST VICTORY) ผลงานของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 หรือ จามจุรีเกมส์ จัดขึ้นในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในระหว่างนั้น สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นประธานในพิธี โดยเริ่มต้นด้วยขบวนพาเหรดของนักกีฬาจาก 117 สถาบันเข้าสู่สนาม ตามด้วยขบวนพาเหรดเชิญธงกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ธงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และธงจามจุรีเกมส์เข้าสู่สนาม จากนั้น ศาสตราจารย์ นายแพทย์ภิรมย์ กมลรัตนกุล อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันกราบบังคมทูลรายงาน
หลังจากองค์ประธานมีพระราชดำรัสเปิดการแข่งขันแล้ว พิธีเชิญธงกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ธงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และธงจามจุรีเกมส์ ขึ้นสู่ยอดเสาจึงเริ่มขึ้น ตามมาด้วยพิธีจุดกระถางคบเพลิง ซึ่งเจ้าภาพจัดให้นักกีฬาที่เป็นศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันวิ่งคบเพลิงคู่กันเรียงตามยุค จำนวน 18 คน คือ รศ.จันทร์ ผ่องศรี, รศ.นพ.พินิจ ทวีสิน, รศ.มล.ปาณสาร หัสดินทร, ดร.วิชิต แย้มบุญเรือง, ธนากร ศรีชาพันธุ์, นราธร ศรีชาพันธุ์, ลดาวัลย์ มูลศาสตร์สาธร, สมพล คูเกษมกิจ, ศรสวรรค์ (ภู่วิจิตร) มีชัย, ธีรัช โพธิ์พานิช, ร.อ.ดำรงศักดิ์ วงศ์ทิม, สิทธิชัย สุวรประทีป, สัพพัญญู อวิหิงสานนท์, ชนาภา ซ้อนขำ, พิสิษฐ์ พูดฉลาด, ทรัพย์สิรี แต้รัตนชัย และสุดท้ายปานวาด จิตไพโรจน์ นักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติไทย เป็นผู้จุดคบเพลิง หลังจากนั้น จึงเป็นพิธีกล่าวคำปฏิญาณตนของนักกีฬาและผู้ตัดสิน โดยรดมยศ มาตเจือ เป็นตัวแทนนักกีฬากล่าวคำปฏิญาณตนและวิจิตร เกตุแก้วเป็นตัวแทนผู้ตัดสินกล่าวคำปฏิญาณตน
สำหรับการแสดงในพิธีเปิดทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้จัดเตรียมไว้ 3 ชุด ได้แก่ ขบวนพาเหรด ชุด "การรู้รักสามัคคี" การแสดงชุด "นำสังคมไทยนี้สู่ดุลยภาพและความกลมกลืน" และ การแสดงเฉลิมพระเกียรติชุด "84 พรรษา พระบารมีปกเกล้าชาวประชาร่มเย็น"
พิธีปิด
พิธีปิดจามจุรีเกมส์จัดขึ้นในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโดยมีพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี เป็นประธาน โดยเริ่มด้วยโหมโรงพิธีปิดการแข่งขันโดยวง CU Band ทำการบรรเลงเพลงเพื่อนำนักกีฬาทั้ง 25 ชนิดกีฬาเข้าสู่สนาม
หลังจากประธานในพิธีกล่าวปิดการแข่งขันแล้ว จะมีพิธีดับไฟกระถางคบเพลิง ตามด้วยการเชิญธง ก.ก.ม.ท. ธงจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และธงจามจุรีเกมส์ลงจากยอดเสา และพิธีมอบธง ก.ก.ม.ท. ให้แก่มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ซึ่งเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 39 หลังจากนั้น ขบวนพาเหรดนักกีฬาเคลื่อนออกจากสนาม และเป็นการแสดงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งจัดขึ้น 2 ชุด ได้แก่ การแสดงจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ฝ่ายประถม) ชุด Hello Thailand, การแสดงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยชุด Power of Wave เมื่อเสร็จสิ้นการแสดงแล้ว นักกีฬาร่วมกันร้องเพลง สามัคคีชุมนุม นับเป็นการเสร็จสิ้นพิธีปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38
สถาบันที่เข้าร่วมแข่งขัน
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 มีจำนวนทั้งสิ้น 117 สถาบัน มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่เข้าร่วมกว่า 16,149 คน (ถ้านับนักกีฬาตั้งแต่รอบคัดเลือกจะมีจำนวนประมาณ 17,000 คน ) คณะกรรมการฝ่ายจัดการแข่งขันกว่า 1,500 คน กรรมการผู้ตัดสินกว่า 800 คน อาสาสมัครกว่า 1,800 คน สื่อมวลชนกว่า 300 คน รวมผู้เข้าร่วมการแข่งขันกว่า 20,549 คน รายชื่อสถาบันที่เข้าร่วมการแข่งขัน มีดังนี้
สนามแข่งขัน
การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 ได้กำหนดให้ใช้สนามกีฬาทั้งในและนอกมหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใช้งบประมาณกว่า 395 ล้านบาทในการก่อสร้างอาคารศูนย์กีฬาและนันทนาการ เพื่อเป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขันกีฬาในร่มและว่ายน้ำ และปรับปรุงภูมิทัศน์ตลอดจนอัฒจรรย์ของสนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อเป็นสถานที่ใช้ในพิธีเปิดและปิดของการแข่งขัน และยังมีการใช้สถานที่ของมหาวิทยาลัยอีกหลายแห่งเป็นสถานที่แข่งขัน อาทิ ศาลาพระเกี้ยวในการแข่งขันลีลาศ สนามหน้าพระบรมรูปสองรัชกาลในการแข่งขันรักบี้
นอกจากการใช้สนามกีฬาภายในบริเวณมหาวิทยาลัยแล้วนั้น การแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 ยังได้ทำการแข่งขันบริเวณสนามในพื้นที่ของกรุงเทพมหานครอื่นๆ อาทิ สนามนิมิบุตร สนามกีฬาของการกีฬาแห่งประเทศไทย สนามกีฬาโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สนามกีฬาโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และในพื้นที่จังหวัดนครนายก คือสนามกอล์ฟวอเตอร์มิลล์อีกด้วย
สนามกีฬาหลักในการแข่งขันครั้งนี้คือสนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสนามกีฬามาตรฐานมีความจุผู้ชมกว่า 25,000 คน มหาวิทยาลัยได้เริ่มดำเนินการปรับปรุงสนามดังกล่าวรองรับการแข่งขันกีฬาครั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2553 สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสามารถทำการแข่งขันกีฬาในประเภทฟุตบอลและกรีฑาทั้งประเภทลู่และลาน สนามหญ้าเป็นหญ้าสังเคราะห์ระดับมาตรฐานที่สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (FIFA) รับรองเป็นแห่งแรกในประเทศไทย และลู่วิ่งยางสังเคราะห์ จำนวน 8 ลู่ ซึ่งได้รับรองจากสหพันธ์กรีฑานานาชาติ (IAAF) ในส่วนของการแข่งขันกีฬาในร่มจะดำเนินการแข่งขัน ณ ศูนย์กีฬาและนันทนาการเป็นหลัก นอกจากการปรับปรุงสนามกีฬาของมหาวิทยาลัยเพื่อรองรับการแข่งขันกีฬาดังกล่าว มหาวิทยาลัยยังมีความมุ่งหวังต่อการบริการด้านกีฬาแก่ประชาชนและนิสิตเพิ่มเติมอีกด้วย
สรุปเหรียญการแข่งขัน
สรุปเหรียญการแข่งขัน ได้แก่
รางวัล
หลังการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 38 เสร็จสิ้นลงแล้ว คณะกรรมการกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยได้คัดเลือกและมอบรางวัลนักกีฬาดีเด่นและทีมกีฬาดีเด่น ดังนี้
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยสยามได้รับถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รางวัลชนะเลิศเหรียญรวม (ชาย) เหรียญรวม (หญิง) กรีฑาอุดมศึกษาแห่งประเทศไทยไปด้วย
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม(Faculty of Technical Education, Rajamangala University of Technology Isan) เป็น1ใน3 คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
ประวัติ
ตั้งแต่ปี 2518 เป็นต้นมหาวิทยาลัยเทคนิคไทย-เยอรมันขอนแก่นได้มีการเปิดหลักสูตรในระดับปวส. เพิ่มเติมอีกหลายสาขาวิชาในสายช่างอุตสาหกรรมและในปีการศึกษา 2537 เริ่มเปิดหลักสูตรปวส. บริหารธุรกิจ สาขาการตลาด พ.ศ. 2518 เข้าร่วมเป็นวิทยาเขตหนึ่งของวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาตาม พ.ร.บ.วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. 2518 ปี 2519 วิทยาเขตเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม(ปม.) โดยรับผู้สำเร็จการศึกษา ระดับปวส. ทุกสาขาวิชาเรียนวิชาทางด้านการศึกษาเพิ่มเติมอีก 2 ภาคการศึกษา(1ปี) และในปี 2522 กรมอาชีวศึกษาได้เล็งเห็นความสำคัญของครูช่างอุตสาหกรรม จึงขอให้วิทยาเขตต่างๆ ของวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ที่กระจายอยู่ทั่วประเทศ เปิดหลักสูตรประกาศนียบัตรครูมัธยมช่างอุตสาหกรรม (ปมอ.)
ค.อ.บ.วิศวกรรมอุตสาหการเชื่อมประกอบ และค.อ.บ.วิศวกรรมไฟฟ้า ส่วนหลักสูตรสาขาวิชาอื่นๆอีกหลายหลักสูตรได้เปิดสอนในปีต่อๆมา
ในปี 2532 ที พ.ร.บ. เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2548 มี พ.ร.บ. ให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล(เดิม) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่ง
ตั้งแต่ปีการศึกษา 2532 เป็นต้นมา วิทยาเขตขอนแก่น ภายใต้สังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ได้เปิดสาขาวิชาทั้งในระดับปวส. ช่างอุตสากรรมและปริญญาตรีหลากหลายสาขา ทั้งหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรม วิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ วิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ เมื่อมี พ.ร.บ. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ปัจจุบันคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมมีหลักสูตรที่เปิดสอน (ปี 2550) อยู่ทั้งหมด ในระดับปวส. รวม 14 สาขาวิชา หลักสูตรปริญญาตรี (2 ปี รับปวส.) รวม 9 สาขาวิชา ปริญญาตรี (หลักสูตร 4 ปี รับ ม.6 และปวช.) รวม 8 สาขาวิชาและมีโครงการเปิดหลักสูตร ปริญญาตรี(หลักสูตรต่อเนื่อง/เทียบโอน 2 ปี) รับ ปวส. ในปี 2551 อีก 3 สาขาวิชา คือ ค.อ.บ.วิศวกรรมเครื่องกล อส.บ.เทคโนโลยีท่ออุตสาหการ และ บธ.บ.การบัญชี และโครงการหลักสูตรปริญญาโททางด้านครุศาสตร์อุตสาหกรรมในปี 2552
สถานีรถไฟเคเซอูเอโนะ
สถานีรถไฟเคเซอูเอโนะ (京成上野駅 (keisei-ueno-eki)) เป็สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟฟ้าเคเซ สถานีต้นทางของสายหลักเคเซ ตั้งอยู่ใกล้กับสวนอูเอโนะ เขตไทโต กรุงโตเกียว ไม่ไกลจากสถานีรถไฟอูเอโนะ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก
วาฬหลังค่อม
วาฬหลังค่อม หรือ วาฬฮัมแบ็ก (Humpback whale; ) เป็นวาฬขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทวาฬบาลีน ในวงศ์วาฬอกร่อง (Balaenopteridae) และจัดเป็นวาฬเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Megaptera (มีที่มาจากภาษากรีกคำว่า μεγα-"mega" หมายถึง "ใหญ่" และ πτερα-"ptera" หมายถึง "ปีก")
ลักษณะ
วาฬหลังค่อม จัดเป็นวาฬขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของวาฬทั้งหมด น้ำหนักตัวอาจถึง 45 ตัน มีความยาว 25 เมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือราว 10,000 - 25,000 ตัว ในปี 2008 มีความโดดเด่นที่ครีบอกและหางที่ยาว โดยเฉพาะครีบอก อันเป็นที่มาของชื่อสกุล
อาหารและการกิน
วาฬหลังค่อมเป็นวาฬที่หากินด้วยการกรองกินด้วยบาลีน ซึ่งมีแผ่นกรองกว่า 800 แผ่นที่ขากรรไกรด้านบน เพื่อกรองอาหารประเภทปลาและสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ เช่น เคย, แพลงก์ตอน และเป็นวาฬที่รู้จักการหาอาหารร่วมกัน เช่น การไล่ต้อนฝูงปลา เป็นต้น โดยจะกินอาหารมากถึงวันละ 1 ตัน วาฬหลังค่อมเพศเมียตกลูกทุก 2-3 ปี มีระยะเวลาตั้งท้องนาน 11 เดือน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกวาฬจะกินนมจากแม่เป็นปริมาณ 100 แกลลอนทุก ๆ วัน
พฤติกรรม
วาฬหลังค่อม เป็นวาฬที่เป็นรู้จักกันเป็นอย่างดีจากพฤติกรรมชอบกระโดดตัวขึ้นเหนือน้ำ ซึ่งเป็นภาพที่น่าประทับใจสำหรับผู้พบเห็น เหตุที่กระโดดนั้นมีหลายประการ ทั้ง กระโดดเพื่อสลัดเพรียงที่เกาะอยู่ตามตัวให้หลุดออก หรือ กระโดดเพื่ออวดตัวเมีย เมื่อมีตัวผู้ตัวหนึ่งกระโดดก่อน ตัวอื่น ๆ ก็จะกระโดดตามเหมือนแข่งขันกัน
ถิ่นที่อยู่
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเปิดและมหาสมุทรทั่วโลก จะมีการอพยพย้ายถิ่นในช่วงฤดูหนาวของทุกปี จะอพยพจากแหล่งอาหารใกล้ขั้วโลกมาสู่ทะเลเปิดในแถบใกล้เส้นศูนย์สูตรที่อุณหภูมิอบอุ่นกว่า เพื่อผสมพันธุ์และขยายพันธุ์ ลูกวาฬจะกำเนิดมาในช่วงนี้ รอจนกระทั่งอายุได้ 5 เดือนที่ลูกวาฬแข็งแรงพอแล้ว แม่วาฬจะพาลูกเดินทางกลับไปสู่ขั้วโลกที่ ๆ ซึ่งมีแพลงก์ตอนซึ่งเป็นอาหารอุดมกว่า โดยในระยะนี้แม่วาฬจะไม่กินอะไรเลยเป็นระยะเวลานานหลาย ๆ เดือน ซึ่งจะใช้พลังงานจากไขมันที่เก็บสะสมไว้ก่อนหน้านั้น วาฬหลังค่อมเป็นวาฬชนิดที่ว่ายน้ำได้ช้า และไม่สามารถกลั้นหายใจได้นานเหมือนวาฬชนิดอื่น โดยกลั้นหายใจได้เพียง 4-7 นาที และว่ายน้ำได้เร็วเพียง 14.5 กิโลเมตร/ชั่วโมง ในประเทศไทยไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่อย่างใด และจัดเป็นวาฬอีกชนิดหนึ่งที่ถูกล่าเพื่อใช้เนื้อและไขมันรวมทั้งบาลีนในเชิงอุตสาหกรรมมาตั้งแต่อดีต
วาฬหลังค่อม ที่อาศัยในมหาสมุทรอินเดียแถบคาบสมุทรอาระเบีย เป็นประชากรวาฬหลังค่อมที่ไม่มีการอพยพย้ายถิ่นฐาน โดยจะอาศัยหากินอยู่ในแถบนี้ตลอดทั้งปีจากกระแสน้ำเย็นที่พัดเข้ามาในบางช่วงของปี จากการศึกษาทางดีเอ็นเอพบว่า วาฬหลังค่อมกลุ่มนี้ไม่ได้มีการผสมพันธุ์กับวาฬหลังค่อมในส่วนภูมิภาคอื่นนานกว่า 60,000 ปีแล้ว และอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่
ครูนาสวีเดน
ครูนาสวีเดน (svensk krona; พหูพจน์: kronor; สัญลักษณ์: kr; รหัส: SEK) เป็นเงินตราของประเทศสวีเดนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 โดยมีทั้งรหัสมาตรฐาน ISO คือ "SEK" และเครื่องหมายสกุลเงิน คือ "kr" ในการใช้งานทั่วไป ในอดีตสกุลเงินนี้มีค่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอดีตที่ผ่านมา ซึ่งบางครั้งมีการเรียกสกุลเงินนี้เป็น สวีดิชคราวน์ (Swedish crown) ในภาษาอังกฤษ โดยคำว่า ครูนา แท้ที่จริงนั้นหมายถึงมงกุฎในภาษาสวีเดนนั่นเอง ครูนาสวีเดนเป็นสกุลเงินที่มีการซื้อขายแลกเปลี่ยนมากที่สุดในอันดับที่ 11 ของโลก จากการประเมินค่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013
หนึ่งครูนาแบ่งออกเป็น 100 เออเร (เอกพจน์และพหูพจน์; เมื่อกล่าวถึงตัวหน่วยเงิน อย่างไรก็ตาม รูปพหูพจน์แบบชี้เฉพาะคือ เออเรน) อย่างไรก็ตาม หน่วยเออเรทั้งหมดได้ถูกยกเลิกแล้ว ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2010 สินค้ายังสามารถกำหนดราคาเป็นเออเร แต่ผลรวมทั้งหมดจะถูกปัดเศษเป็นครูนาที่ใกล้ที่สุดเมื่อชำระด้วยเงินสด โดยคำว่าเออเรนั้น ได้มาจากคำภาษาละตินสำหรับทองคำ
ยูโกะ นากาซาวะ
ยูโกะ นากาซาวะ (เกิดวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2516) เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 1 ของ มอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน
ในปี พ.ศ. 2540 นากาซาวะได้เข้าร่วมโครงการ "Sharam Q Josei Rock Vocalist Audition" ซึ่งแม้เธอจะได้ตำแหน่งรองชนะเลิศหนึ่งใน 5 คนเท่านั้น แต่หลังจากโครงการได้จบลง มิตซูโอะ เทรากะหรือสึงกุ นักร้องนำของชารัมคิวและโปรดิวเซอร์ ก็ได้รับเธอ อายะ อิชิงูโระ, คาโอริ อีดะ, นัตสึมิ อาเบะ และอาซูกะ ฟูกูดะ ที่ได้รับตำแหน่งเดียวกันเอาไว้ และให้โอกาสแก่พวกเธออีกครั้งหนึ่ง โดยมีข้อแม้ว่าพวกเธอทั้งห้าจะต้องทำให้เพลงซิงเกิลตัวอย่างที่มีชื่อว่า ไอโนะทาเนะ ขายได้ 50,000 ชุดภายใน 5 วัน ซึ่งผลปรากฏว่านากาซาวะและเพื่อน ๆ ของเธอสามารถทำได้ตามข้อแม้ดังกล่าวก่อนกำหนด 1 วัน เป็นผลให้สึงกุตกลงนำพวกเธอเข้ามาร่วมงานด้วยในฐานะของวงไอดอลชื่อ "มอร์นิงมูซูเมะ" (ในขณะนั้นเธอมีอายุ 24 ปี)
หลังจากการก่อตั้งมอร์นิงมูซูเมะไม่นาน ในปี พ.ศ. 2541 นากาซาวะได้เริ่มอาชีพศิลปินเดี่ยวควบคู่ไปด้วย โดยแนวเพลงเริ่มแรกของเธอนั้นคือแนวเอ็งกะ แต่ผสมกลิ่นไอของดนตรีแนวป็อปเข้าไปด้วย ซึ่งแนวเพลงเช่นนี้จะมีจังหวะที่ค่อนข้างช้า เนื้อหาเป็นผู้ใหญ่ และออกแนวบัลลาด เพลงซิงเกิลแรกของเธอที่มีชื่อว่า คาราสุโนะเนียวโบ
นากาซาวะยังทำหน้าที่เป็นนักร้องประจำให้แก่งานเพลงชุด โฟล์คซองส์ ของเฮลโล! โปรเจกต์ อีกด้วย โดยเพลงในอัลบั้มนี้จะเป็นเพลงแนวโฟล์คซองที่เธอร่วมกันสร้างกับกลุ่มนักร้องหรือศิลปินเดี่ยวคนอื่น ๆ ในสังกัดเดียวกัน นอกจากนั้น ในปี พ.ศ. 2543 เธอยังได้เข้าร่วมกับกับกลุ่ม อากะกุมิ4 ซึ่งเป็นหนึ่งในเฮลโล! โปรเจกต์ ชัฟเฟิลยูนิต พร้อมกับคิโระ5และอาโออิโระ7
วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2544 นากาซาวะได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะ เพื่อที่จะทำกิจกรรมอย่างอื่นนอกจากการร้องเพลงในช่วงอายุ 30 ปีที่จะมาถึง ซึ่งในขณะนั้นเธอมีอายุ 27 ปี ทำให้คาโอริ อีดะได้รับตำแหน่งหัวหน้าวงในวันถัดมา
มะปราง
มะปราง เป็นชื่อของผลไม้เมืองร้อนชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Anacardiaceae (วงศ์เดียวกับ มะม่วง มะกอก ฯลฯ) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มะปรางมีทรงต้นค่อนข้างแหลม มีใบมาก ไม่มีผลัดใบนอก กิ่งก้านแตกแขนงจนทึบ รากแก้วค่อนข้างแข็งแรงมากจึงสามารถทนความแห้งแล้งได้ดี ดอกออกเป็นช่อและก็มีสีเหลืองเมื่อบาน ผลของมะปรางจะมีขนาดพอๆ กับไข่ของนกพิราบและก็มีสีเหลืองหรือสีเหลืองอมส้มเวลาสุก
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นจากวัตถุประสงค์ของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อสนองพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ที่ทรงมุ่งมั่นจะส่งเสริมคุณภาพชีวิต ในด้านความเป็นอยู่และการศึกษาของเยาวชนโดยเฉพาะเยาวชนที่อยู่ห่างไกล ปัจจุบันเป็นโรงเรียนที่อยู่ในแผนและยุทธศาสตร์ สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์ โดยจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น - ตอนปลาย
ประวัติ
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำเขตการศึกษา 7 สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาการ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีการศึกษา 2538 เนื่องในวโรกาสที่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา เพื่อเฉลิมพระเกียรติที่มีพระมหากรุณาธิคุณต่องานด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม การจัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม เพื่อสนองพระราชประสงค์ของพระองค์ ที่ทรงมุ่งมั่นส่งเสริมคุณถาพชีวิตของประชาราษฎร์ กรมสามัญศึกษา จึงได้ประกาศ จัดตั้งโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ทั้งหมด 12 โรง ประจำเขตการศึกษาต่างๆ ทั่วทุกภาคของประเทศ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก ได้ประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 และกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายสมพร ขุนพิลึก อาจารย์ใหญ่โรงเรียนประชาสงเคราะห์วิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่
ปีการศึกษา 2538 กรมสามัญศึกษา ประกาศจัดตังโรงเรียน และ แต่งตั้งผู้บริหารโรงเรียน ต่อมาเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2539 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้า จุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงพระสุหร่าย เจิมแผ่นศิลาฤกษ์ประทานให้แก่โรงเรียน และได้อัญเชิญมาประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ ณ มณฑลสถานที่ก่อสร้างโรงเรียนที่ ตำบลมะขามสูง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539
ปีการศึกษา 2539 โรงเรียนได้เปิดรับนักเรียนรุ่นแรกเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวนทั้งสิ้น 140 คน เป็นนักเรียนไป-กลับทั้งหมด ใช้สถานที่ชั่วคราว ณ ชั้น 3 สำนักงานการประถมศึกษา อำเมือง จังหวัดพิษณุโลก เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน เนื่องจากสถานที่ตั้ง ณ ตำบลมะขามสูง อยู่ในระหว่างการก่อสร้างในเนื้อที่ 83 ไร่ 1 งาน
ปีการศึกษา 2540 รับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 4 จำนวนทั้งสิ้น 184 คน ซึ่งรวมกับนักเรียนที่มีอยู่เดิมจากปีการศึกษา 2539 มีจำนวนทั้งสิ้น 324 คน ซึ่งเป็นนักเรียนประจำทั้งหมด โดยย้ายสถานที่เข้ามาอยู่ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก ตำบลมะขามสูง อำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก ที่มีอาคารสร้างแล้วเสร็จจำนวน 6 อาคาร ประกอบด้วยอาคารเรียนวิทยาศาสตร์ อาคารหอประชุม อาคารหอนอน 3 ชั้น และ อาคารโรงฝึกงาน 3 หลังขณะเดียวกันก็มีการก่อสร้าง อาคารเพิ่มเติมด้วยเงินงบประมาณปี 2540-2541 และกรมสามัญศึกษาได้มีคำสั่งแต่งตั้ง นายสมพร ขุนพิลึก เป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก
ปีการศึกษา 2544 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวนทั้งสิ้น 692 คน ครูประจำการจำนวน 45 คน และนักการภารโรงอีก 1 คนผลสัมฤทธิ์จากการจัดการศึกษาตั้งแต่ปีแรกที่เปิดรับนักเรียน จนถึงปัจจุบันอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานเป็นที่ไว้วางใจของผู้ปกครองนักเรียน ทำให้โรงเรียนได้จำนวนนักเรียนตามเป้าหมายทุกปีการศึกษา และนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาออกไปในแต่ละปี สามารถสอบคัดเลือกเข้าเรียนต่อในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน ได้ครบทุกคน
ปัจจุบัน โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก มีจำนวนนักเรียนประมาณ 720 คน บุคลากร 105 คนโดยมีนายศักดา สินมา เป็นผู้อำนวยการสถานศึกษา
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
ดังนั้น จุฬาภรณราชวิทยาลัย หมายถึง สถาบันการศึกษาขั้นสูงอันเกี่ยวเนื่องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เจ้าฟ้านักวิทยาศาสตร์ ทั้งนี้ โดยโรงเรียนได้ใช้พระนามเพื่อเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 36 พรรษา
เขตพื้นที่บริการ
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก มีพื้นที่บริการในเขตภาคเหนือตอนล่าง ได้แก่
อาคารกีฬากระโดดสกี
อาคารกีฬากระโดดสกี เป็นอาคารแห่งหนึ่งตั้งอยู่ที่ลิลล์แฮมเมอร์,อัลมาเตอและอินส์บรุค
ฟ็อลคส์วาเกิน
ฟ็อลคส์วาเกิน (Volkswagen) เป็นรถยนต์เยอรมัน ถือกำเนิดขึ้นจากดำริของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งตั้งโจทย์ว่าต้องเป็นรถที่มีสมรรถนะดีพอ ประโยชน์ใช้สอยมากพอ และราคาถูกเท่ารถจักรยานยนต์ (ในสมัยนั้น) อีกด้วย โดยผู้ออกแบบรถ คือ แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ ผู้ให้กำเนิดรถยนต์ยี่ห้อพอร์เชอ (Porsche) คำว่าฟ็อลคส์วาเกินในภาษาเยอรมันมีความหมายว่า "ประชายนต์" คำขวัญปัจจุบันคือ Das Auto ที่แปลว่า ยนตรกรรม
ฟ็อลคส์วาเกินเป็นผู้ผลิตรถยนต์เยอรมันและเป็นยี่ห้อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ขายในกลุ่มฟ็อลคส์วาเกิน ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของหลายยี่ห้อด้วยกันอาทิ ออดี้, เบนท์ลีย์, บูกัตติ, ลัมโบร์กีนี, ซีท ถือหุ้น 49.9% ของพอร์เชอ, สโกด้า และรถบรรทุกสแกนเนีย รถฟ็อลคส์วาเกินรู้จักกันส่วนมากว่า "รถเต่า" (ชื่อรุ่นของมันคือ Beetle อ่านว่า บีเทิล) ซึ่งมีมาตั้งแต่รุ่นแรกสุด ออกแบบมาคล้ายกับ แมลงปีกแข็ง และยังคงความเป็นเอกลักษณ์ไว้จนถึงปัจจุบัน
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์
เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์ (The Dangerous Book for Boys) เป็นหนังสือสำหรับเด็กผู้ชายตั้งแต่ 8 ขวบขึ้นไปจนถึงผู้ใหญ่ เขียนโดยคอนน์ อิกัลล์เด็น (Conn Iggulden) กับฮาว อิกัลล์เด็น(Hal Iggulden)
หนังสือมีเนื้อหาครอบคลุมราว ๆ 80 เรื่อง ที่เด็กผู้ชายส่วนใหญ่สนใจและอยากรู้ เช่น การสร้างบ้านต้นไม้ การทำผลึกคริสตอล การหาทิศทางจากดวงอาทิตย์ การหาทิศทางจากดวงดาว การพับเครื่องบินกระดาษ การผูกเงื่อนปมต่าง ๆ ไดโนเสาร์ อวกาศ และกลุ่มดาว เป็นต้น
หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์ (HarperCollins) ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม
ปัจจุบัน หนังสือถูกจัดจำหน่ายในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา เนื้อหาของหนังสือที่จำหน่ายในอเมริกาถูกดัดแปลงให้เข้ากับตลาดอเมริกัน เช่น การใส่ประวัติศาสตร์ของอเมริกา เรื่องของเบสบอล และรหัสของชนพื้นเมืองเผ่านาวาโฮ เป็นต้น
การจัดจำหน่ายในประเทศไทย
ปัจจุบัน หนังสือยังไม่มีการแปลเป็นภาษาไทยและดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับสังคมไทย
สีดำ
สีดำ เป็นสีของวัตถุที่ไม่สะท้อนแสงที่สเปกตรัมสะท้อนออกมา วัตถุสีดำจะดูดกลืนทุกสีในสเปกตรัม จึงไม่สะท้อนสีใด ๆ ออกมาเลย หลายคนคิดว่าสีดำคือ "การผสมทุกสีเข้าด้วยกัน" แต่ความเป็นจริงแล้ว สีที่สามารถสะท้อนแสงคืนได้หมดทุกสีคือ สีขาว บางครั้งสีดำบ่งบอกถึงความว่างเปล่า และไม่มีสีสัน แต่สีดำเป็นสีสีหนึ่ง สามารถบ่งบอกคุณลักษณ์ต่างๆ ของวัตถุ เช่น แมวสีดำ หรือภาพศิลป์สีดำ หมูป่าสีดำ นอกจากนี้ยังมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่าสีดำถือเป็นหนึ่งในโทนสีแรกๆที่มนุษย์ยุคหินใช้วาดภาพเขียนในถ้ำ มีการค้นพบภาพวาดกระทิงและสัตว์ต่างๆ ในถ้ำลัสโก โดยการใช้ถ่านหิน และต่อมามนุษย์ยุคหินก็เริ่มใช้กระดูกและเขาสัตว์มาเผาไฟ พื่อสร้างสีดำให้เข้มขึ้น
อ้างอิง
2. เปิดประวัติศาสตร์ 'สีดำ' โทนสีที่มีมากกว่าการไว้ทุกข์ ความเศร้า และโลกวิญญาณ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี เป็นหนึ่งในวิทยาเขตของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี บริหารธุรกิจและการท่องเที่ยว ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
ประวัติ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้จัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและกระจายฐานบริการระดับอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไปสู่จังหวัดปราจีนบุรีและภูมิภาคใกล้เคียงรวมทั้งดำเนินการวิจัยและพัฒนาการฝึกอบรม การถ่ายทอดเทคโนโลยีต่างๆ แก่ชุมชนและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเดิมมหาวิทยาลัยฯ ได้วางแผนจัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งคณะรัฐมนตรีอนุมัติเป็นที่เรียบร้อย ใน ปีพ.ศ. 2535 แต่ต้องเปลี่ยนแปลงสถานที่ดำเนินโครงการมาเป็นที่จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นที่ดินราชพัสดุในความดูแลของกองทัพบกซึ่งที่ดินที่ติดทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3077 เส้นทางขึ้นเขาใหญ่ เลขที่ 129 หมู่ 6 ตำบลเนินหอม อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 1,233 ไร่ และสำรองพื้นที่ใช้งานอีก 1,286 ไร่ เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทบวงมหาวิทยาลัยที่ให้มหาวิทยาลัยที่จะขยายวิทยาเขตแห่งใหม่ควรมีพื้นที่อย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 2,000 ไร่ ในปี พ.ศ. 2538
ลำดับเหตุการณ์
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี หรือที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า"เทคโนปราจีนฯ" มีลำดับเหตุการณ์ดังนี้
ชีวิตนักศึกษาภายในวิทยาเขตปราจีนบุรี
การพักอาศัยและใช้ชีวิตของนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี มีลักษณะคล้ายกับนิสิตนักศึกษาอื่นในมหาวิทยาลัยรอบๆจังหวัดปราจีนบุรี โดยคนที่มีภูมิลำเนาหรือมีญาติพี่น้องอยู่ในจังหวัดปราจีนบุรี ก็จะพักอาศัยกับครอบครัวหรือบ้านคนรู้จัก หรืออาศัยในหอพักเอกชนบริเวณรอบ ๆ มหาวิทยาลัย สำหรับนักศึกษาที่มีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัด และกำลังศึกษาในชั้นปีที่ 1 ทางมหาวิทยาลัยบังคับให้นักศึกษาทุกคนพักอาศัยในหอพักมหาวิทยาลัย ซึ่งมหาวิทยาลัยมีบริการหอพักสำหรับนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัย เปิดให้นักศึกษาเข้าพักตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542
เดินทางจากภายนอกเข้ามายังภายในมหาวิทยาลัย
นักศึกษา บุคลากร และบุคคลทั่วไปสามารถเดินทางมายังมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี ได้ดังนี้
เดินทางภายในมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยได้จัดรถสองแถวรับส่งนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี จำนวน 1 คัน โดยวิ่งรับส่งนักศึกษาตั้งแต่เวลา 7.00 น. - 21.00 น. ในวันจันทร์ - เสาร์ และเวลา 7.00 น. - 18.00 น. ในวันอาทิตย์
อาคารสิรินธร
เป็นอาคารบรรณสารสนเทศ ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในบริเวณส่วนจัดการศึกษา ซึ่งต่อมา สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงโปรดเกล้าให้ใช้นามอาคารว่า "อาคารสิรินธร เป็นอาคารสูง 6 ชั้น เนื้อที่ 15,222 ตารางเมตร ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง 161,803,030.00 ล้านบาท ระยะเวลาก่อสร้าง 900 วัน โดยภายในอาคารสิรินธร จะเป็นที่ตั้งของสำนักหอสมุดกลาง วิทยาเขตปราจีนบุรี เพื่อให้บริการยืม - คืน หนังสือ วารสาร สื่อโสตทัศนศึกษา วิทยานิพนธ์ ปริญญานิพนธ์ ข้อมูลข่าวสารแก่อาจารย์ เจ้าหน้าที่ นักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่กำลังศึกษาอยู่ที่จังหวัดปราจีนบุรี
อาคารปฏิบัติการการจัดการอุตสาหกรรม (โรงแรมวิลล่า วิชชาลัย)
ตั้งอยู่บริเวณปากทางขึ้นอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี เป็นอาคารปฏิบัติการการโรงแรม ซึ่งใช้ในการเรียนและฝึกทักษะในการปฏิบัติงานของนักศึกษา พร้อมทั้งได้เปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไป ที่มีความต้องการที่จะมาใช้บริการในด้านห้องพัก และจัดประชุมสัมมนาในงานต่างๆ โดยมีเจ้าหน้าที่ และ นักศึกษา ภาควิชาบริหารธุรกิจท่องเที่ยวและโรงแรม คณะบริหารธุรกิจและอุตสาหกรรมบริการ ให้บริการบุคคลทั่วไป
ฮาเลย์เดวิดสัน สตรีทบ็อบ
รถจักรยานยนต์ฮาเลย์เดวิดสันสตรีทบ็อบ Harley davidson Street bob เป็นมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ในตระกูลไดน่า (Dyna) เครื่องขนาด 1,584cc เป็นมอเตอร์ไซค์ที่มีตำนานตั้งแต่ยุคสงคราม. ในภาพลักษณ์ของคนอเมริกันจะเป็นรถที่มีเบาะต่ำ, ยางแบบแบนและใช้คันบังคับเลี้ยวแบบสูง (Ape hanger) สำหรับรุ่นปัจจุบันมีแรงบันดาลใจมาจากยุค 70 แสดงให้เห็นถึงวิญญาณแห่งการแสดงออกกับประสิทธิภาพของรุ่นปัจจุบัน (‘70s spirit of self-expression teamed with modern performance) รถรุ่นนี้ถูกแนะนำสู่ตลาดในปี 2006. เป็นมอเตอร์ไซค์ประเภทล่องทางไกลหรือเรียกว่า Cruiser ในภาษาอังกฤษ.
Bobber รุ่นแรกๆในช่วงสงคราม
เป็นรถมอเตอร์ไซค์ที่ใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยทหารอเมริกันรถจะถูกติดอุปกรณ์เสริมเช่นกล่องกระสุน, วิทยุและที่ยึดปืน. เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดบางส่วนถูกนำกลับมายังอเมริกา ประชาชนชาวอเมริกันทั่วไปมีโอกาสได้ซื้อ คนที่ซื้อมอเตอร์ไซค์รุ่นนี้จะถอดอุปกรณ์เสริมและชิ้นส่วนบางอย่างออก (Stripe) เพื่อนำมาใช้ในชีวิตประจำวันทำให้เกิดคำที่ว่า (Bobbed) ซึ่งเป็นที่มาของรถรุ่นนี้. ส่วนรถที่ถูกถอดออกเหลือแต่โครงและเครื่องยนต์จะเรียกว่า Bobber
เครื่องยนต์
เริ่มแรกตอนเปิดตัวเมื่อปี 2006 ใช้เครื่องยนต์ 1449cc หรือที่เรียกว่าแคมคู่ 88 (Twin cam 88) ขนาด 80 แรงม้าที่ 5,200 รอบต่อนาที,แรงบิด 111 นิวตัน-เมตรที่3,500รอบต่อนาที หลังจากนั้นปี 2007 ก็เปลี่ยนเครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์แคมคู่ 96 (หรือที่เรียกว่าเครื่อง 88 บล็อกบี). เป็น 1 ใน 2 โมเดลปัจจุบันที่ยังใช้เครื่องยนต์แคมคู่ 96 (Twin cam 96) อีกรุ่นนึงคือ Super glide custom. ในรุ่นปี 2013 สามารถเลือกที่จะใช้เครื่องยนต์แคมคู่ 103 (twin cam 103) ซึ่งเป็นเครื่องรุ่นใหม่ที่มาแทนแคมคู่ 96. เครื่องยนต์ทุกตัวกระบอกสูบวางเป็นรูปตัว V.
ช่วงล่าง
มีระบบเบรก ABS เป็นตัวเลือก. ใช้ Shock absorber ของ Showa (ข้อมูลจากปี 2013)
2006
สีรถ : Vivid black, black cherry, deep cobalt, black denim
2012
สีรถ : Vivid Black, Ember Red Sunglo, Black Denim
แรงรักมรณะ
แรงรักมรณะ (Obsessed) คือภาพยนตร์แนวระทึกขวัญในปี 2009 กำกับโดย Steve Shill และบทโดย David Loughery ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2009 ในอเมริกาเหนือ และวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ในสหราชอาณาจักรโดย  Screen Gems Pictures ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถ่ายทำในช่วงฤดูร้อนของปี  2008
การวางจำหน่ายดีวีดีและบลูเรย์
ดีวีดีแรงรักมรณะวางจำหน่ายในประเทศไทยในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 วางจำหน่ายดีวีดี ,บลูเรย์ ,และสามารถดาวโหลดในไอทูนส์ได้วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ในอเมริกาเหนือ
ปลารากกล้วย
ปลารากกล้วย หรือ ปลาซ่อนทราย เป็นชื่อสามัญของปลาน้ำจืดทุกชนิดในสกุล Acantopsis ของวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae)
ชนิด
ปัจจุบันพบปลารากกล้วยทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่
ถิ่นที่อยู่
ปลารากกล้วยเป็นปลาที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงตอนใต้ของจีน
พฤติกรรม
ปลารากกล้วยมีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในพื้นท้องน้ำที่มีกรวดทรายมีกระแสน้ำไหลเชี่ยว สามารถมุดทรายได้ดีเมื่อตกใจหรือเมื่อจะซ่อนตัวจากสัตว์นักล่า จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาซ่อนทราย" และยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "ปลากล้วย", "ปลาทราย", "ปลาจอนทราย", "ปลาสุ่นทราย", "ปลาจอนแก้ว" ส่วนในภาษาอีสานมีชื่อเรียกว่า "ปลามัน" หรือ "ปลามูด" ในขณะที่ภาษากะเหรี่ยงจะเรียกปลาสกุลนี้ว่า "พัน" ในภาษาลาวเรียก "ฮีด" (ອິດ)
การใช้ประโยชน์
ปลารากกล้วยเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิด A. dialuzona ซึ่งเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุด โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารหลายอย่าง เช่น ทอดกับกระเทียมและใบมะกรูด เป็นต้น นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่ช่วยในการพรวนทรายได้เป็นอย่างดี
เน็กซต์ท็อปโมเดล (รายการโทรทัศน์ประเทศกรีซ)
เน็กซต์ท็อปโมเดล (Next Top Model) เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศกรีซ โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากรายการอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ANT1 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2009 และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2010
ตอนที่ 1
วันออกอากาศ: 12 ตุลาคม 2009
ตอนที่ 2
วันออกอากาศ: 19 ตุลาคม 2009
ตอนที่ 3
วันออกอากาศ: 26 ตุลาคม 2009
ตอนที่ 4
วันออกอากาศ: 2 พฤศจิกายน 2009
ตอนที่ 5
วันออกอากาศ: 9 พฤศจิกายน 2009
ตอนที่ 6
วันออกอากาศ: 16 พฤศจิกายน 2009
ตอนที่ 8
วันออกอากาศ: 30 พฤศจิกายน 2009
ตอนที่ 9
วันออกอากาศ: 7 ธันวาคม 2009
ตอนที่ 11
วันออกอากาศ: 21 ธันวาคม 2009
ตอนที่ 12
วันออกอากาศ: 4 มกราคม 2010 คนแรกที่ถูกเรียกชื่อ :ไอโอน่า สองคนสุดท้าย :ดีมีตรา และ อธีนา ผู้ถูกคัดออก :อธีนา ช่างถ่ายภาพ : แขกรับเชิญพิเศษ :
ตอนที่ 14
วันออกอากาศ: 18 มกราคม 2010
ตอนที่ 15
วันออกอากาศ: 25 มกราคม 2010
ตอนที่ 16
วันออกอากาศ: 1 กุมภาพันธ์ 2010
ตอนที่ 17
วันออกอากาศ: 8 กุมภาพันธ์ 2010
วงศ์ลิงโลกเก่า
ลิงโลกเก่า (Old world monkey) คือ ลิงที่อยู่ในวงศ์ Cercopithecidae ในวงศ์ใหญ่ Cercopithecoidea ซึ่งแบ่งออกได้เป็นอีก 2 วงศ์ย่อย
ลิงโลกเก่า คือ ลิงที่อยู่ในบริเวณซีกโลกที่เรียกว่า โลกเก่า คือ ทวีปเอเชีย, แอฟริกา และยุโรป ซึ่งลิงกลุ่มนี้มีลักษณะโดยรวม คือ ไม่มีหางยาวสำหรับการยึดเหนี่ยว  ขณะเดียวกันกลับมีการพัฒนานิ้วหัวแม่มือให้หันเข้าหากัน สามารถพับหัวแม่มือเข้าหาฝ่ามือได้ เพื่อช่วยในการจับสิ่งของ   มีฟันกราม 2 ซี่ เช่นเดียวกับมนุษย์   ปัจจุบันมีความสามารถในการมองเห็นได้ดีมาก สันนิษฐานว่าลิงโลกเก่าอาจเป็นบรรพบุรุษของเอป หรือลิงไม่มีหาง
การจำแนก
วงศ์ย่อยและสกุล
โรงเรียนสะเดา "ขรรค์ชัยกัมพลานนท์อนุสรณ์"
โรงเรียนสะเดา "ขรรค์ชัยกัมพลานนท์อนุสรณ์"' เปิดทำการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เป็นโรงเรียนสหศึกษา โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนมัธยมวิสามัญอำเภอสะเดา" ต่อมาประชาชนชาวสะเดาได้ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อ เป็น โรงเรียนสะเดา "ขรรค์ชัยกัมพลานนท์อนุสรณ์" จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 5 กันยายน 2498 ทั้งนี้เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ นายขรรค์ชัย กัมพลานนท์ อดีตนายอำเภอสะเดา ผู้ซึ่งได้ทำคุณประโยชน์แก่ทางราชการและพี่น้องชาวอำเภอสะเดาไว้เป็นอันมาก และได้เสียชีวิตจากการต่อสู้กับ โจรจีนคอมมิวนิสต์ที่บ้านควนไม้ดำ ด่านจังโหลน ซึ่งเป็นพรมแดนไทย - มาเลเซีย เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2495 อักษรย่อของโรงเรียนสะเดา "ขรรค์ชัยกัมพลานนท์อนุสรณ์" ใช้ ข.ช. ปัจจุบันโรงเรียนจัดการเรียนการสอน 3 หลักสูตร ได้แก่
กฤษดา พงษ์รื่น
ประวัติ
ปัจจุบัน:เป็นพนักงานบริษัทไทยเบฟเวอเรจจำกัด​(มหาชน)​ สำนักทรัพยากรบุคคล
นีช
นีช (Ниш / Niš) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเซอร์เบีย (รองจากกรุงเบลเกรดและนอวีซาด) จากข้อมูลปี ค.ศ. 2005 เขตเมืองมีประชากร 260,237 คน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในบอลคานและยุโรป และในอดีตยังถือว่าเป็นประตูจากทางผ่านของตะวันตกและตะวันออก เป็นสถานที่ประสูติของจักรพรรดิโรมันที่มีพระนามว่า คอนสแตนตินมหาราช ชาวบัลแกเรีย ฮังการี และเติร์กผลัดกันเข้ายึดครองหลายครั้งเป็นเวลานาน 300 ปี จนตกเป็นของอาณาจักรเซอร์เบียใน ค.ศ. 1878 และเป็นเมืองหลวงของเซอร์เบียจนถึง ค.ศ. 1901 เยอรมนีได้ยึดครอง 2 ครั้งใน ค.ศ. 1915 และ ค.ศ. 1941 ใน ค.ศ. 1944 ตกอยู่ใต้การยึดครองของรัสเซีย
นีชมีมหาวิทยาลัยแห่งนีชซึ่งมีนักศึกษาราว 30,000 คน มี 13 คณะวิชา นีซยังเป็นหนึ่งในเมืองที่สำคัญด้านอุตสาหกรรมของเซอร์เบีย เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ อุตสาหกรรมด้านเครื่องจักร วิศวกรรม สิ่งทอ ผลิตภัณฑ์ยาสูบ
รายชื่อผลงานเพลงของวงซิสตาร์
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเพลงของ ซิสตาร์ Sistar วงดนตรีหญิงล้วนสัญชาติเกาหลีใต้ ที่ออกมาในซิงเกิล"Push Push" ในวันที่ June 3, 2010.
จารกรรม
จารกรรม (espionage หรือ spying) คือ การล้วงความลับจากคู่แข่งหรือศัตรูเพื่อความได้เปรียบทางการทหาร การเมือง หรือเศรษฐกิจ
จารชน (spy) คือ บุคคลที่รัฐส่งไปล้วงความลับจากศัตรูหรือฝ่ายที่มีแนวโน้มว่าจะเป็นศัตรู โดยเฉพาะอย่างยิ่งความลับทางการทหาร แต่อาจรวมถึงการล้วงความลับจากต่างบริษัท เรียกว่า จารกรรมทางอุตสาหกรรม หลายประเทศส่งสายลับเข้าไปในประเทศอื่นทั้งประเทศที่เป็นมิตรและศัตรู แม้ว่าจะไม่เป็นที่เปิดเผย จารชนนี้อย่างอื่นก็เรียก เช่น สายลับ, คนสอดแนม, อุปนิกขิต หรือ อุปนิกษิต
เรื่องราวเกี่ยวกับจารกรรมปรากฏในประวัติศาสตร์ตลอดมา ซุนวูกล่าวถึงการหลอกลวงและการบ่อนทำลาย อียิปต์โบราณพัฒนาระบบของการได้มาซึ่งข่าวกรอง โดยชาวฮิบรูก็ใช้ระบบนี้
โดยทั่วไป จารกรรมที่กระทำโดยพลเมืองของประเทศเป้าหมาย ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการกบฏ หลายประเทศถือว่าจารกรรมเป็นความผิดอาญา ต้องได้รับโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิต ตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกากำหนดให้จารกรรมเป็นความผิดอาญาขั้นอุกฤษฏ์โทษ อย่างไรก็ตาม ผู้ต้องหามักได้รับข้อเสนอลดหย่อนโทษโดยแลกกับข้อมูลข่าวสาร
ในสหราชอาณาจักร จารชนต่างชาติจะได้รับโทษจำคุกไม่เกิน 14 ปี ภายใต้ พระราชบัญญัติความลับของทางราชการ ขณะที่จารชนชาวอังกฤษที่เป็นสายลับให้ต่างชาติ และพิสูจน์ได้ว่าช่วยเหลือศัตรู จะถูกพิพากษาในข้อหาการกบฏ รับโทษสูงสุดจำคุกตลอดชีวิต นอกจากนี้ จารชนที่ทำงานให้ผู้ก่อการร้ายยังถือว่ากระทำผิดพระราชบัญญัติการก่อการร้าย ค.ศ. 2000
ในระหว่างสงครามเย็น มีความเคลื่อนไหวที่เกี่ยวข้องกับจารกรรมบ่อยครั้ง ส่วนใหญ่เกี่ยวพันกับความลับด้านอาวุธนิวเคลียร์ ปัจจุบันใช้สายลับกับการค้ายาเสพติดโดยผิดกฎหมายและการก่อการร้าย
จารชนที่ปรากฏในบันเทิงคดี
เนื่องจากชีวิตจริงของจารชนไม่เป็นที่เปิดเผยมากนัก เราจึงรู้จักบุคลิกของจารชนจากวรรณกรรมและภาพยนตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20-21 ซึ่งส่วนใหญ่ใช้ชีวิตสันโดษ บางครั้งไม่ยึดในกฎเกณฑ์ เป็นวีรบุรุษที่มีแนวคิดอัตถิภาวนิยม เจมส์ บอนด์ ตัวละครเอกในนวนิยายของ เอียน เฟลมมิ่ง อาจถือได้ว่าเป็นจารชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกของบันเทิงคดี
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย (Thailand Philharmonic Orchestra; TPO) เป็นวงออร์เคสตราที่ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดตั้งวงซิมโฟนิคมืออาชีพขึ้นในประเทศไทย
ประวัติ
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทยได้จัดตั้งขึ้นที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อใช้บรรเลงรับในงานศิลปวัฒนธรรมระดับชาติและในกิจกรรมระดับนานาชาติ ตลอดจนสร้างคุณค่า รสนิยม พัฒนาศิลปวัฒนธรรม และรสนิยมของคนในชาติ ในด้านสังคม เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต พัฒนาฝีมือนักดนตรีของไทย คนในสังคมไทย สร้างความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการ และพัฒนาศักยภาพทางสมองของคนไทยโดยอาศัยดนตรี เพื่อถ่วงดุลการค้า ในการนำเข้านักดนตรี นักแสดง และวงดนตรีจากต่างประเทศ เปิดประเทศไทยเข้าสู่โลกใหม่ ในฐานะประเทศที่มีประชาคมได้รับการศึกษา มีฐานะทางเศรษฐกิจ และเป็นประเทศที่มีวัฒนธรรม สามารถที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมดนตรีภายในประเทศ
เขากีลูเว
เขากีลูเว (Mount Giluwe) เป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับสองในปาปัวนิวกินี มีความสูง 4,368 เมตร รองจากยอดเขาวิลเฮล์ม ซึ่งมีความสูง 4,509 เมตร
เขากีลูเวเป็นภูเขาไฟตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะนิวกินี มีสองยอด ยอดหนึ่งมีความสูง 4,368 เมตร และอีกยอดอยู่ห่างออกไป 1.2 กิโลเมตร มีความสูง 4,300 เมตร จัดเป็นภูเขาไฟที่สูงที่สุดในโอเชียเนีย
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย
ประวัติ
นักดนตรีของวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยอาจารย์ นักเรียน นักศึกษา ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นหลัก ขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้นักดนตรีที่มีความสามารถจากภายนอกเข้าร่วมด้วย วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย บริหารจัดการ ดูแลรับผิดชอบ และดำเนินงาน โดยวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ โดยมี รศ.ดร.สุกรี เจริญสุข เป็นผู้อำนวยการวงดนตรี ทั้งนี้ได้รับการสนับสนุนงบประมาณครึ่งหนึ่งจากรัฐบาล ส่วนงบประมาณอีกครึ่งหนึ่งเป็นความรับผิดชอบโดยวิทยาลัย สถานที่ฝึกซ้อมหรือสถานที่แสดงของวงนั้น ทางวิทยาลัยได้สร้างหอแสดงดนตรีขึ้นโดยเฉพาะ ขนาด 353 ที่นั่ง มีเวทีกว้างสำหรับวงดนตรีขนาดใหญ่ มีระบบเสียงที่สมบูรณ์ มีเก้าอี้นั่งที่สบาย สามารถบันทึกเสียงระหว่างการฝึกซ้อมหรือบันทึกเสียงในการบรรเลงได้
เป้าหมาย
เป้าหมายของวงคือ เพื่อให้เป็นวงดนตรีของชาติ มีผลงานในระดับนานาชาติ สามารถเดินทางไปแสดงในนานาประเทศได้ โดยมีผู้ควบคุมวงดนตรีรับเชิญและนักดนตรีรับเชิญ (นักเดี่ยว) ในระดับนานาชาติเดินทางมาร่วมแสดง เพื่อการพัฒนาวงให้มีศักยภาพระดับนานาชาติ
โอเปร่าเรื่องแรก
ปี พ.ศ. 2550 นับเป็นปีสำคัญทางประวัติศาสตร์ของวงการโอเปร่าโลก เนื่องจากเป็นปีที่ครบรอบ 400 ปีแห่งการกำเนิดของ L'Orfeo โอเปร่าของ Monteverdi ในโอกาสนี้ ทางวง TPO ได้จัดการแสดงโอเปร่าเรื่องนี้ในวันที่ 11 และ 12 พฤษภาคม 2550 โดยมี Manuel Ludgenhorst มาทำหน้าที่เป็นผู้กำกับการแสดง มีศิลปินรับเชิญจากเยอรมนีมาร่วมในการแสดงโเปร่าครั้งแรกของTPO นี้เป็นจำนวนมาก
บันทึกเพลงเกียรติยศ
เมื่อวันที่ 16-17 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย โดยมี Gudni Emilsson เป็นผู้อำนวยเพลงได้ทำการบันทึกเสียง ชุด "เพลงเกียรติยศ" โดยมีธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้สนับสนุน บทเพลงที่บันทึกเรียบเรียงเสียงประสานโดย ร้อยเอกประทีป สุพรรณโรจน์ ได้แก่ เพลงสำคัญของแผ่นดิน (เพลงชาติ เพลงสรรเสริญพระบารมี เพลงมหาฤกษ์ มหาชัย สดุดีมหาราชา ภูมิแผ่นดินนวมินทร์มหาราชา) เพลงมาร์ช ได้แก่ ทหารของชาติ กราวกีฬา มาร์ชสี่เหล่า มาร์ชเยาวชน สยามานุสติ มาร์ชบริพัตร และ Gaudeamus Igitur (รวมพลัง) ที่พิเศษก็คือ คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ได้ให้เกียรติเป็นผู้ประพันธ์เนื้อเพลงมหาชัย ในการบันทึกเสียงครั้งนี้ มีการขับร้องประกอบการบรรเลงโดยคณะนักร้องประสานเสียง 60 คน ยกเว้นเพลงมหาฤกษ์กับเพลงมาร์ชบริพัตรที่บรรเลงโดยวงออเครสตราล้วน ๆ การบันทึกเสียงครั้งนี้มีคุณ Hrolfur Vagnsson เป็น Sound Engineer
ที่ตั้ง
วงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทย 25/25 วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ถนนพุทธมณฑลสาย 4 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170
เมฆาสัญจร
เมฆาสัญจร (Cloud Atlas) เป็นหนังสือนวนิยายของผู้เขียนชาวอังกฤษเดวิด มิตเชลล์ ประกอบด้วยเรื่องย่อย 6 เรื่อง เล่าเรื่องกินเวลายาวนานตั้งแต่ยุคศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงเรื่องราวหลังโลกล่มสลาย ได้รับรางวัล British Book Awards สาขานวนิยาย และรางวัลหนังสือแห่งปีของ Richard & Judy
นกโป่งวิด
นกโป่งวิด (greater painted-snipe; ) เป็นนกน้ำในอันดับนกชายเลนที่มีลักษณะแตกต่างไปจากนกส่วนมาก คือตัวเมียมีสีสันสวยงามกว่าตัวผู้ และไม่ช่วยตัวผู้ในการกกไข่และเลี้ยงดูลูก นกโป่งวิดจับคู่ทำรังในช่วงฤดูฝน มักพบนกโป่งวิดในหนองน้ำในแอฟริกา เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อนุกรมวิธาน
นกโป่งวิด (Rostratula benghalensis) ได้รับการขึ้นทะเบียนชนิดโดยคาร์ล ลินเนียสในปี ค.ศ. 1758
ชื่อสามัญในภาษาอื่น
ภาษาเบงกอล: বাংলা রাঙাচ্যাগা –บันลา รานาชยากา
ภาษามลยาฬัม: കാളിക്കാട –คาลิกคาตา
ภาษาทมิฬ: Mayil Ullan –มายิลอุราน
ภาษามลายู: Burung Meragi –บุหรงเมลากี
ภาษาสวาฮีลี Swahili: Sululu Uzuri – ซุลุลุอูซูรี
ภาษามาลากาซี Malagasy: Tatoka – ทาโตกา
ภาษาเวียดนาม Vietnamese: Chim Nhát hoa, Nhát hoa –ฉิ่มงาดฮฺวา
ภาษาจีน 彩鹬 –ฉ่ายยู่
ลักษณะทางกายวิภาค
เป็นนกลุยน้ำขนาดกลาง ตัวอวบ จะงอยปากยาวหนาสีน้ำตาล คล้ายนกปากซ่อมแต่ปากสั้นกว่า ปลายแหลมงุ้มเล็กน้อย (decurved) สีแดง ลักษณะเด่นของนกโป่งวิดคือมีแถบตาโดดเด่นสีขาวและอาจแกมสีชมพู ปีกโค้งมนสีน้ำตาลอมเหลืองและหางสั้น อกสีขาวและแถบยาวรอบโคนปีก (ไหล่) ไปถึงหลังสองแถบ สีเหลืองในนกตัวเมียและสีขาวในนกตัวผู้ เห็นชัดเมื่อหุบปีก นกโป่งวิดมีลักษณะคล้ายกับนกปากซ่อม แต่แตกต่างกันจากพฤติกรรม การบิน และลักษณะที่มีสีสดกว่าและขาที่ยาวกว่านกปากซ่อม
นกโป่งวิดต่างจากนกทั่วไปคือ ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าและมีสีสดกว่าตัวผู้ มีแถบกลางหัวน้ำตาลเหลือง หัวตอนบนดำตัดกับแถบตาและวงรอบขาว หัว คอ อก และหลังตอนบนน้ำตาลแดงแกมเลือดหมู อกด้านล่างมีแถบดำต่อเนื่องกับลำตัวด้านล่างสีขาว ปีกน้ำตาลเข้มออกเขียว ด้านข้างของหัวและคอเป็นสีน้ำตาลแดง มีแถบสีดำเด่นชัดทั่วอก
พฤติกรรม
นกโป่งวิด (R. avosetta) มีอุปนิสัยขี้อาย ในเวลากลางวัน ชอบยืนหรือหมอบอยู่นิ่งๆ กลมกลืนกับพื้นดิน จึงไม่ค่อยได้มีโอกาสเห็นตัวกันบ่อยนักมักหลบซ่อนตามทุ่งหญ้า ชอบอาศัยบริเวณชายแหล่งน้ำ เช่น หนองบึง ทะเลสาบ พื้นที่ชุ่มน้ำ ทุ่งนา ที่ราบ ปกติร้องเสียง "อุก ๆ " หรือ "จุก ๆ "
มักอาศัยโดด ๆ หรือตัวผู้พาลูกนกออกมาเดินหากิน บางครั้งที่พบเป็นคู่หรือพบอยู่รวมกันเป็นฝูงได้ถึง 12 ตัว เมื่อถูกรบกวนจะเลือกหลบหนีไปในบริเวณที่มีพืชรกทึบ หรืออาจบินหนีไปใกล้ ๆ โดยยังห้อยขาอยู่ นกตัวผู้ที่บินหนีมักเลือกบินกลับรังโดยลงพื้นในจุดที่ห่างจากรัง 5–7 เมตร วิ่งกลับและหมอบลงห่างจากรังไม่มากประมาณ 2 เมตร ซุ่มดูก่อนเข้ารัง นกตัวเมียมักตื่นตกใจจากสิ่งรบกวนมากกว่าตัวผู้
อาหาร
กินแมลง กุ้ง ปู หอย ทาก และเมล็ดพืช
การผสมพันธุ์และการทำรัง
นกโป่งวิดและนกบางชนิดในอันดับนกชายเลน เช่น วงศ์นกลอยทะเล (Phalarope) และวงศ์นกคุ่มอืด (Buttonquail) เหล่านี้ตัวเมียมีสีสันสวยงามกว่า ในช่วงฤดูการผสมพันธุ์นกโป่งวิดตัวผู้ส่งเสียงดังเรียกคู่ ตัวเมียเป็นฝ่ายเริ่มต้นการเกี้ยวพาราสี ตัวเมียหนึ่งตัวจะจับคู่ผสมพันธุ์กับเพศผู้หลายตัว (เรียกว่า polyandry) และวางไข่หลายครั้งในหนึ่งฤดูกาล ตัวผู้ทำหน้าที่กกไข่และเลี้ยงลูกในรัง การสร้างรังมักจะขูดดินตื้น ๆ ในบริเวณที่มีดินอ่อนและภายในกลุ่มพืช หญ้ารกหรือกกริมน้ำ หรือพื้นที่น้ำตื้นที่มีหย่อมกอหญ้าเป็นเนิน มากกว่าการสุ่มพื้นที่ทำรัง ในประเทศอินเดีย นกโป่งวิดมักเลือกกอพืชที่ขึ้นแน่นและสูงเป็นพิเศษในบริเวณที่มีอินทรีย์วัตถุสูงจากมูลปศุสัตว์ วัสดุทำรังจากหญ้าและวัชพืช ถักหรือพับโดบการย่ำลงให้แน่นกับพื้น ตรงกลางต่ำกว่าขอบรังเล็กน้อยสำหรับวางไข่
ฤดูผสมพันธุ์ในฤดูฝน ระหว่างเดือนเมษายน–กรกฎาคม หรือ ปลายมิถุนายน–สิงหาคมในอินเดีย มักเลือกช่วงที่ฝนทิ้งช่วงกลางฤดู
ไข่สีเหลือง และแต้มจุดน้ำตาลดำโดยรอบ วางไข่ รังละประมาณ 4 ฟอง ระยะกกไข่ประมาณ 20 วัน ลูกนกมีสีเทาอมน้ำตาลและมีแถบดำหลาบแถบคาดตลอดแนวยาว มีแถบดำยาวคาดตาสองข้าง ตัวผู้มักใช้ปีกหอบลูกนกในขณะเดินหรือใช้ปีกคลุมพรางลูกนก มักพบตัวผู้พาลูกนกออกหาอาหารในเวลาพลบค่ำซึ่งมีแหล่งอาหารชุกชุมกว่าช่วงอื่น
นกรุ่นทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีสีและลายคล้ายนกตัวผู้ที่โตเต็มที่แต่ไม่แถบดำที่อก
ถิ่นอาศัยและนิเวศวิทยา
ถิ่นอาศัยและแหล่งกระจายพันธุ์ของนกโป่งวิด (R. avosetta) คือ ในหนองน้ำและที่ชุ่มน้ำในทวีปแอฟริกาเช่นไนจีเรีย กานา แอฟริกาใต้ มาดากัสการ์ เอเชียใต้ได้แก่อินเดียและบังกลาเทศ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจีนตอนใต้รวมทั้งเกาะไต้หวัน อาจมีพื้นที่ผสมพันธุ์ในบางส่วนของประเทศจีนตอนเหนือเช่น ชานตง เหอเป่ย์ เหอหนาน
ประเทศไทย
นกโป่งวิด (R. avosetta) มีสถานภาพเป็นนกทั้งนกประจำถิ่นและนกอพยพนอกฤดูผสมพันธุ์ กระจายอยู่ตามทุ่งนาทั่วประเทศไทย หรือแหล่งน้ำได้แก่ พื้นที่ชายเลน และบึงบอระเพ็ด
ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติ (พ.ร.บ.) สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ปี 2535 นกโป่งวิดได้รับการบรรจุเป็นสัตว์คุ้มครองบัญชีรายชื่อ ปี 2546 ในลำดับที่ 640
การอาศัยร่วมกับมนุษย์
ในการศีกษาในอินเดีย นกโป่งวิดมักเลือกทำรังในนาอนุบาลกล้า (แปลงเพาะกล้า) เนื่องจากมีความทึบแน่นของพืชสูงและดินอ่อน ทั้งช่วงนาปีและนาปรัง ทั้งนี้ยังได้รับการคุ้มครองโดยชาวนาด้วยการทำเครื่องหมายในแปลงตรงจุดที่นกทำรัง หรืออาศัยมัดกล้าเป็นที่หลบซ่อนตัว
ในปัจจุบัน การทำนามักใช้สารฆ่าแมลงอย่างเข้มข้น รวมทั้งการปลูกพืชที่ใช้น้ำน้อยกว่าข้าวแทน ส่งผลต่อประชากรของนกโป่งวิดให้ลดลง
ค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หมายถึง การจ่ายค่าทดแทน การถ่ายโอนทรัพย์สินและเครื่องมือซึ่งเยอรมนีถูกบังคับให้กระทำภายหลังจากสนธิสัญญาแวร์ซาย ภายหลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยมาตรา 231 ว่าด้วยความผิดฐานเป็นผู้ริเริ่มสงคราม เยอรมนีและพันธมิตรถูกบังคับให้ต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่อความสูญเสียของฝ่ายพันธมิตรทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากสงคราม และจำเป็นต้องจ่ายในรูปของค่าปฏิกรรมสงคราม
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1921 คณะกรรมการค่าปฏิกรรมสงครามระหว่างฝ่ายพันธมิตรประกาศจำนวนเงินทั้งหมดทึ่เยอรมนีต้องชดใช้คิดเป็น 269,000 ล้านมาร์ก (ทองคำบริสุทธิ์ราว 100,000 ตัน) หรือคิดเป็นกว่า 23,600 ล้านปอนด์ หรือคิดเป็นกว่า 32,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ซึ่งคิดเป็น 785,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐตามค่าเงินในปี ค.ศ. 2011 ) ซึ่งเป็นจำนวนเงินที่นักเศรษฐศาสตร์จำนวนมากในยุคนั้นมองว่ามากเกินกว่าจะยอมรับได้ จำนวนเงินที่เยอรมนีต้องผ่อนชำระในแต่ละปีได้รับการลดลงใน ค.ศ. 1924 และใน ค.ศ. 1929 จำนวนเงินที่ต้องชำระทั้งหมดได้ลดจำนวนลงมากกว่า 50% การผ่อนชำระยุติลงเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แห่งพรรคนาซี ก้าวขึ้นสู่อำนาจใน ค.ศ. 1933 โดยมีการชำระค่าปฏิกรรมสงครามไปแล้วหนึ่งในแปดของทั้งหมด การผ่อนชำระงวดสุดท้ายมีขึ้นเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ตรงกับวันครบรอบยี่สิบปีการรวมประเทศเยอรมนี
พัฒนาการของการจ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม
ได้มีการโต้เถียงกันอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความยุติธรรมและผลกระทบจากการเรียกค่าปฏิกรรมสงครามทั้งก่อนและหลังการลงนามในสนธิสัญญาแวร์ซายและสนธิสัญญาอื่น ๆ ในปี ค.ศ. 1919 โดยที่โด่งดังที่สุด จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ ซึ่งเป็นผู้แทนของกระทรวงการคลังอังกฤษในที่ประชุมปารีสได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนมิถุนายน เพื่อเป็นการประท้วงต่อการเรียกเก็บค่าปฏิกรรมสงครามจำนวนมหาศาล และได้มีการประท้วงกันอย่างกว้างขวางในหนังสือขายดีเรื่อง The Economic Consequences of the Peace