cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สงครามกลางเมืองกรีซ
แม้ว่ากองกำลังของรัฐบาลจะมีอุปสรรคในปี พ.ศ. 2489-พ.ศ. 2491แต่จากการเพิ่มความช่วยเหลือจากสหรัฐฯ, ความล้มเหลวของ DSE และผลข้างเคียงของการแยกตีโต้-สตาลิน พ.ศ. 2491 ในที่สุดก็นำไปสู่ชัยชนะของกองกำลังรัฐบาล นำไปสู่การเป็นสมาชิกของกรีซในนาโต้ (พ.ศ. 2495) และช่วยในการกำหนดความสมดุลอุดมการณ์ของพลังงานในทะเลอีเจียนสำหรับทั้งสงครามเย็น สงครามกลางเมืองทำให้กองทัพมีอำนาจมากกว่ารัฐบาลนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลทหารกรีก 1967-1974 และมรดกของขั้วทางการเมืองว่าจนถึงวันนี้
พื้นหลัง
ต้นกำเนิดของสงครามกลางเมืองเริ่มขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งในการเข้ายึดครองของกรีซโดยนาซีเยอรมนี, บัลแกเรียและอิตาลีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ถึงช่วงปลายเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2487 ในขณะที่กองกำลังฝ่ายอักษะไม่นานก่อนที่เข้ายึดครองเอเธนส์ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2484 พระราชาธิบดีจอร์จที่สองและรัฐบาลของเขาหนีไปอียิปต์ที่พวกเขาประกาศว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นรับการยอมรับจากฝ่ายพันธมิตรตะวันตก แต่ไม่ยอมรับจากสหภาพโซเวียต ผู้นำตะวันตก (โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิล) ได้รับการสนับสนุนและแม้กระทั่งข่มขู่ พระราชาธิบดีจอร์จที่สองของกรีซที่จะแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีในระดับปานกลาง ส่วนนายกรัฐมนตรีกรีซ จอมพล Ioannis Metaxasไม่สามารถหนีออกมาได้เขาได้เสียจากการติดเชื้อในกระแสเลือด Alexandros Koryzisได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งต่อไม่นานก่อนที่ฝ่ายอักษะเข้ายึดครองเอเธนส์เขาได้ทำการอัตวินิบาตกรรมด้วยปืนพก พระราชาธิบดีจอร์จที่สองจึงได้แต่งตั้ง Emmanouil Tsouderos เป็นนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลัดถิ่น
เยอรมันได้ตั้งรัฐบาลรัฐเฮลเลนิกในเอเธนส์ซึ่งขาดความชอบธรรมและการสนับสนุน ระบอบการปกครองหุ่นเชิดที่ถูกทำลายต่อไปเมื่อการปรับตัวทางเศรษฐกิจในสภาวะสงครามสร้างอัตราเงินเฟ้อหนีการขาดแคลนอาหารเฉียบพลันและความอดอยากในหมู่ประชากรพลเรือน
สัญญาณแรกของสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2485-พ.ศ. 2487 ในระหว่างการยึดครองของเยอรมัน กับรัฐบาลพลัดถิ่นกรีกไม่สามารถที่จะมีอิทธิพลในการต้านต่อกลุ่มการเมืองกลุ่มที่โดดเด่นเป็นฝ่ายซ้ายคือแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติ (EAM), และกองกำลังทหารคนกรีกกองทัพปลดปล่อย (ELAS) ซึ่งเป็นกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดกองกำลังปลดปล่อยแห่งชาติ (EAM) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2484 โดยผู้แทนของสี่จากฝ่ายซ้าย ประกาศว่าจะดำเนินการตามนโยบายของสหภาพโซเวียต ได้รับการสนับสนุนจากผู้รักชาติเป็นจำนวนมาก
ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ของ EAM ได้วางแผนที่จะครองในสงครามกรีซจึงมักจะโดยการพยายามที่จะทำลายกลุ่มอื่น ๆที่ส่งผลให้เกิดการปะทะกันกระจัดกระจายซึ่งต่อเนื่องจนถึงฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2487 และการดำเนินการก่อการร้ายสีแดง เมื่อกรีซถูกปลดปล่อยในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2487 กรีซอยู่ในสภาพวิกฤตซึ่งเร็ว ๆ นี้จะนำไปสู่การระบาดของสงครามกลางเมือง
การต่อสู้ครั้งแรกก็เริ่มขึ้นในกรุงเอเธนส์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487 หลังสองเดือนที่เยอรมันก็ถอยออกมาจากพื้นที่ก็เกิด การสู้รบนองเลือด (ที่ "Dekemvriana") ปะทุขึ้นหลังจากตำรวจจากรัฐบาลกรีกกับกองทัพอังกฤษยิงอาวุธใส่ผู้ชุมนุมEAM ผู้ประท้วง 28 คนถูกฆ่าและบาดเจ็บนับสิบ ผู้ชุมนุมได้รับการจัดกับการยกเว้นโทษของการทำงานร่วมกันและลดอาวุธลงนามโดยโรนัลด์ สโกบี (ผู้บัญชาการทหารอังกฤษในกรีซ) ซึ่งได้รับการยกเว้นกองกำลังปีกขวา การต่อสู้กินเวลา 33 วันและส่งผลให้ในความพ่ายแพ้ของ EAM หลังจากการหนักต่อกับกองกำลังเสริมอังกฤษที่เข้าข้างรัฐบาลกรีก ภายหลังการลงนามในสนธิสัญญาวาร์คีซา (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488) สิ้นสุดของอำนาจฝ่ายซ้าย หลังจากนั้นถูกครอบงำโดยKKE หลังจากนั้นก็เกิด กลุ่มก่อการร้ายสีขาวซึ่งได้รับการปลดปล่อยกับผู้สนับสนุนของฝ่ายซ้าย เพิ่มความตึงเครียดภายในประเทศ
พ.ศ. 2489–พ.ศ. 2491
สงครามปะทุขึ้นในปี พ.ศ. 2489 เมื่อกองกำลังของอดีตพลพรรคELASที่พบในที่พักพิงประจำเมืองของพวกเขาและถูกควบคุมโดยKKEจัดระเบียบกองกำลังประชาธิปไตยกรีซและสำนักงานใหญ่สูงคำสั่ง KKE ได้คว่ำบาตรการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2489 . คอมมิวนิสต์จัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2490 และใช้กองกำลังประชาธิปไตยกรีซเป็นทหารของรัฐบาลชุดนี้ เพื่อนบ้านคอมมิวนิสต์รัฐแอลเบเนียยูโกสลาเวียและบัลแกเรียที่นำเสนอการสนับสนุนจิสติกส์ให้แก่รัฐบาลเฉพาะกาลนี้โดยเฉพาะกองกำลังปฏิบัติการในภาคเหนือของกรีซ
มีนาคม พ.ศ. 2489 เป็นกลุ่มอดีตสมาชิกELAS 30คนโจมตีสถานีตำรวจในหมู่บ้าน Litochoro ฆ่าตำรวจ วันรุ่งขึ้น Rizospastis, หนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของKKEประกาศโจมตีกองกำลังรัฐบาล กองกำลังประชาธิปไตยกรีซปฏิบัติการแทรกซึมเข้าไปในกรีซผ่านพื้นที่ภูเขาใกล้พรมแดนยูโกสลาเวียและแอลเบเนีย ภายใต้คำสั่งของอดีตนายพลในELAS Markos Vafiadis (ที่รู้จักกันในนาม "นายพล Markos") ในการดำเนินงานจากฐานในยูโกสลาเวีย
ยูโกสลาเวียและแอลเบเนียรัฐบาลคอมมิวนิสต์สนับสนุนสู้ DSE แต่สหภาพโซเวียตยังคงสับสน KKEเก็บไว้สายเปิดของการสื่อสารกับพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตและผู้นำ Nikos Zachariadis, เคยไปเยือนกรุงมอสโกมากกว่าหนึ่งครั้ง
กองทัพรัฐบาลกรีกในขณะนี้ประมาณ 90,000 นายซึ่งได้การฝึกอบรมของกองทัพบกจากฝ่ายพันธมิตรตะวันตก โดยช่วงต้นปี พ.ศ. 2490 แต่สหราชอาณาจักรซึ่งได้ใช้เวลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2487 รวมไม่สามารถจ่ายภาระการทางนี้ได้; สหรัฐอเมริกาประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมนประกาศว่าสหรัฐอเมริกาจะสนับสนุนรัฐบาลของกรีซในกาต่อต้านของพรรคคอมมิวนิสต์
ผ่านปี พ.ศ. 2490 ความรุนแรงเริ่มมีมากขึ้น DSE เปิดฉากตัวการโจมตีขนาดใหญ่ในเมืองผ่านภาคเหนืออีไพรุสเทสซาเพโลและมาซิโดเนียยั่วกองทัพเข้าตอบโต้ขนาดใหญ่ซึ่งทำให้ DSE ละลายกลับเข้าไปในภูเขาและ Havens ปลอดภัยข้ามพรมแดนทางเหนือ ในเพโลที่นายพลGeorgios Stanotasได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการในพื้นที่ DSE ได้รับความเดือดร้อนอย่างหนักกับไม่มีทางที่จะหลบหนีไปยังแผ่นดินใหญ่กรีซ โดยทั่วไปกองทัพกำลังใจในการทำงานอยู่ในระดับต่ำ
การต่อสู้บนภูผา
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2490 ผู้นำKKEตัดสินใจที่จะย้ายจากยุทธวิธีการรบแบบกองโจร ในเดือนธันวาคมKKEประกาศการก่อตัวของรัฐบาลประชาธิปไตยเฉพาะกาลกับVafiadisได้เป็นนายกรัฐมนตรีรัฐบาลเอเธนส์และต่างประเทศไม่มีการยอมรับรัฐบาลชุดนี้ กลยุทธ์ใหม่นำเข้า DSE พยายามในค่าใช้จ่ายที่จะยึดเมืองสำคัญเป็นที่นั่งของรัฐบาลและในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2490,DSE 1200 นาย สู้ถูกฆ่าตายในการต่อสู้ที่ตั้งอยู่รอบ Konitsa ในเวลาเดียวกัน, กลยุทธ์ที่บังคับให้รัฐบาลที่จะเพิ่มขนาดของกองทัพ กับการควบคุมของเมืองใหญ่ที่รัฐบาลแตกลงในสมาชิกเคและโซเซียลหลายคนถูกขังบนเกาะ Makronisos ฝ่าย DSE ดำเนินการสงครามกองโจรทั่วกรีซ; สามกองกับ พ.ศ. 2491 นับ 20,000 คนควบคุม 70% ของเพโลทางทหารและการเมือง; กองพันชื่อหลังจากELASกำลังทำงานอยู่ในทิศตะวันตกเฉียงเหนือกรีซและในหมู่เกาะ Lesvos, Limnos, Ikaria, มอสต้า, Evoia และเป็นกลุ่มของหมู่เกาะ
แม้ว่าจะมีอุปสรรคเช่นการต่อสู้ที่ Konitsa ที่ DSE ถึงความสูงของอำนาจของตนในปี พ.ศ. 2491 สามรถดึงนักรบทั้งชายและหญิงและเครือข่ายในทุกหมู่บ้านและชานเมืองมากกว่า 20,000คน
การสิ้นสุดของสงคราม: พ.ศ. 2492
พวกก่อการร้ายได้เสียขวัญจากความแตกแยกระหว่างตีโต้-สตาลิน ในเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2491 สหภาพโซเวียตและบริวารหยุดความสัมพันธ์กับตีโต้ ในตอนหนึ่งของการประชุมที่จัดขึ้นในเครมลินกับตัวแทนยูโกสลาเวียในช่วงวิกฤตของสหภาพโซเวียตกับยูโกสลาเวีย สตาลินระบุฝ่ายค้านไม่มีเงื่อนไขของเขาไปใน "จลาจลของกรีซ" สตาลินอธิบายให้คณะผู้แทนยูโกสลาเวียว่าสถานการณ์ในกรีซที่ได้รับเสมอแตกต่างจากคนในยูโกสลาเวียเพราะสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรจะ "ไม่เคยอนุญาตให้ [กรีซ]ตัดการสื่อสารในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน" ยูโกสลาเวียเป็นผู้สนับสนุนหลักของพรรคคอมมิวนิสต์กรีก KKEจึงต้องเลือกระหว่างความจงรักภักดีกับสหภาพโซเวียตและความสัมพันธ์กับพันธมิตรที่ใกล้เคียงที่สุด หลังจากที่บางความขัดแย้งภายในส่วนใหญ่นำโดยเลขาธิการพรรค Nikolaos Zachariadis เลือกที่จะทำตามสหภาพโซเวียต ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2492 Vafiadis ตัวเองถูกกล่าวหาว่าเป็นพวก "ลักธิตีโต้" และถูกขับออกจกตำแน่งออกจากตำแหน่งทางการเมืองและการทหารของเขาจะถูกแทนที่โดย Zachariadis
หลังจากปีของการเพิ่มความรุนแรงให้ตีโต้ปิดชายแดนยูโกสลาเวียไล่พวกDSEออกไปในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2492 และยกเลิกค่าย DSEภายในยูโกสลาเวีย DSEมีทางเลือกเดียวจากการสนับสนุนของแอลเบเนียซึ่งสามารถที่จะใช้ดินแดนชายแดนแอลเบเนียเป็นทางเลือกที่ทำหมดกำลังใจภายในพรรคคอมมิวนิสต์กรีซ, แยกกับตีโต้ยังกระตุ้นให้เกิดการล่าพวก "ลักธิตีโต้" ทำให้เกิดเสียขวัญภายในพรรคและระเบียบการจัดอันดับของ DSE และดูดซับการสนับสนุนสำหรับKKEในพื้นที่เขตเมือง
ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2491 DSE ในเพโลประสบความพ่ายแพ้อย่างมาก จากขาดแคลนกระสุนและล้มเหลวที่จะยึดครองคลังแสงที่อยู่ในกองกำลังของรัฐบาลที่ Zacharo ในเพโลตะวันตกนักรบ 20,000 นาย ถูกฆ่าตายในการสู้รบกับกองกำลังทหารแห่งชาติเกือบ 80,000นาย หลังจากการพ่ายแพ้ในภาคใต้ของกรีซ DSE ยังคงทำงานในภาคเหนือของกรีซและเกาะบางอย่าง แต่มันเป็นแรงลดลงอย่างมากเผชิญอุปสรรคที่สำคัญทั้งทางการเมืองและทางทหาร
ในขณะเดียวกันกองทัพแห่งชาติพบว่าผู้บัญชาการทหารที่มีความสามารถในAlexander Papagos ผู้บัญชาการของกองทัพกรีกในช่วงสงครามกรีก-อิตาลี ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2492 Papagos เปิดตัวตอบโต้สำคัญกับกองกำลัง DSE ในภาคเหนือของกรีซมีครั้งนี้ชัยชนะของกองทัพแห่งชาติและส่งผลให้เกิดความสูญเสียหนักสำหรับ DSE กองทัพ DSE ตอนนี้ไม่สามารถที่จะรักษาความต้านทานในการต่อสู้แหลม โดยเดือนกันยายนปี พ.ศ. 2492 ตัวหลักของหน่วยงาน DSE ปกป้อง Grammos และในเขตพื้นที่ประวัติศาสตร์ทั้งสองตำแหน่งสำคัญในภาคเหนือของกรีซสำหรับ DSE ได้ถอยกลับไปแอลเบเนียและสองกลุ่มหลักยังคงอยู่ภายในขอบเขตที่พยายามที่จะเชื่อมต่อกับนักรบ DSE ฝนฟ้าคะนองกระจายส่วนใหญ่ในภาคกลาง กรีก
กลุ่มจำนวน 1,000 นาย สู้ซ้ายกรีซโดยสิ้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2492 ในขณะที่ตัวหลักของ DSE พร้อมด้วยกองบัญชาการหลังจากการพูดคุยกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและรัฐบาลคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ก็ถูกย้ายไปทาชเคนต์เมืองหลวง ของอุซเบกิในสหภาพโซเวียต พวกเขาจะยังคงอยู่ที่นั่นในค่ายทหารเป็นเวลาสามปี ศึกเก่าอื่น ๆ, นักรบที่ได้รับบาดเจ็บข้างผู้หญิงและเด็กที่ถูกย้ายไปในรัฐสังคมนิยมในยุโรปและอเมริกา เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม Zachariadis ประกาศ "พักรบชั่วคราวเพื่อป้องกันไม่ให้มีการทำลายล้างที่สมบูรณ์ของกรีซ"; ซึ่งเป็นจุดจบของกรีกสงครามกลางเมือง
หลังสงครามและความสมานฉันท์
สงครามกลางเมืองที่เหลือกรีซในซากปรักหักพังและอยู่ในความทุกข์ทางเศรษฐกิจมากยิ่งขึ้นกว่าที่เคยเป็นดังต่อไปนี้ในตอนท้ายของเยอรมันยึดครอง. นอกจากนี้ความแตกแยทางอุดมการณ์ในทำให้ผู้ที่สนับสนุนคอมมิวนิสต์ติดคุกเป็นเวลาหลายปีหรือถูกเนรเทศให้บนเกาะ Gyaros และ Makronisos ส่วนอื่น ๆ อีกมากมายหาที่ลี้ภัยในประเทศคอมมิวนิสต์หรือย้ายไปอยู่ออสเตรเลีย, เยอรมนี, สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักรแคนาดาและที่อื่น ๆ
ความไม่แน่นอนของการเมืองกรีกในช่วงกลางทศวรรษที่ 1960 เป็นผลโดยตรงของสงครามกลางเมืองและแบ่งลึกระหว่างส่วนฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาของสังคมกรีก เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2510 กลุ่มฝ่ายขวาและต่อต้านคอมมิวนิสต์นายทหารดำเนินการรัฐประหารและยึดอำนาจการปกครองจากรัฐบาลโดยใช้เสถียรภาพทางการเมืองและความตึงเครียดของเวลาเป็นข้ออ้าง ผู้นำของรัฐประหาร Gregoris Lambrakisเป็นสมาชิกคนหนึ่งของปีกขวาองค์กรทางทหาร IDEA ( "ศักดิ์สิทธิ์บอนด์ของเจ้าหน้าที่กรีก") และระบอบการปกครองของทหารที่ตามมา (ต่อมาเรียกว่าระบบการปกครองของนายพัน) จนถึง พ.ศ. 2517
หลังจากการล่มสลายของรัฐบาลเผด็จการทหารซึ่งเป็นพรรครัฐบาลภายใต้ Constantine Karamanlis นำไปสู่การล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ถูกต้องตามกฎหมายของเคและรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งรับประกันเสรีภาพทางการเมืองสิทธิของแต่ละบุคคลและการเลือกตั้งเสรี ในปี 1981 ในการเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในประวัติศาสตร์กรีกรัฐบาลกลางซ้ายของขบวนการสังคมนิยมชาวกรีก (PASOK) ได้รับอนุญาตจำนวนของทหารผ่านศึก DSE ที่ได้รับความคุ้มครองในประเทศคอมมิวนิสต์เพื่อกลับไปยังกรีซและกอบกู้นิคมอุตสาหกรรมอดีตของพวกเขาที่มาก ช่วยในการลดผลกระทบของสงครามกลางเมืองในสังคมกรีก การบริหาร PASOK ยังเสนอเงินบำนาญของรัฐเพื่ออดีตสมัครพรรคพวกของความต้านทานต่อต้านนาซี; Markos Vafiadis ได้รับเลือกตั้งเป็น honorarily เป็นสมาชิกคนหนึ่งของกรีกรัฐสภาภายใต้ธงของ PASOK
ในปี 1989 พรรคร่วมรัฐบาลระหว่าง Nea Dimokratia และของรัฐบาลและความคืบหน้าซ้าย (Synaspismos) ซึ่งเคเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่งแรงสำคัญปัญหากฎหมายที่ถูกส่งผ่านเป็นเอกฉันท์โดยกรีกรัฐสภาอย่างเป็นทางการตระหนักถึง 1946-1949 สงครามเป็นสงครามกลางเมืองและไม่เพียง แต่เป็นจลาจลคอมมิวนิสต์ (Συμμοριτοπόλεμος Symmoritopolemos) (Ν. 1863-1889 (ΦΕΚ204Α))  ภายใต้เงื่อนไขของกฎหมายนี้สงครามของ 1946-1949 ได้รับการยอมรับว่าเป็นสงครามกรีกพลเรือนระหว่างกองทัพแห่งชาติและกองทัพประชาธิปไตยของกรีซเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สงครามกรีก ภายใต้กฎหมายดังกล่าวคำว่า "โจรคอมมิวนิสต์" (Κομμουνιστοσυμμορίτες Kommounistosymmorites, ΚΣ) ใดก็ตามที่มันได้เกิดขึ้นในกฎหมายกรีกก็ถูกแทนที่ด้วยคำว่า "สู้ของ DSE"
สภาสามัญชนแคนาดา
สภาสามัญชนแคนาดา (House of Commons of Canada, Chambre des communes du Canada) เป็นสภาล่างในรัฐสภาแคนาดา ซึ่งประกอบกับพระมหากษัตริย์ (โดยผู้สำเร็จราชการเป็นอุปราชผู้แทนพระองค์โดยตำแหน่ง) และวุฒิสภา ที่ประชุมสภาสามัญชนมีห้องประชุมชั่วคราวที่ปีกตะวันตกของอาคารรัฐสภาที่พาร์เลียเมนต์ฮิลล์ ออตตาวา รัฐออนแทรีโอ โดยห้องประชุมสภาสามัญชนซึ่งโดยปกติตั้งอยู่ที่ปีกกลางนั้นปิดปรับปรุงเป็นระยะเวลาสิบปี
สภาสามัญชนเป็นสภาที่มีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งโดยระบอบประชาธิปไตย ประกอบไปด้วยสมาชิกสภาสามัญชนหรือสมาชิกรัฐสภา (MPs) ซึ่งมาจากการเลือกตั้งทุกสี่ปี ในปัจจุบันมีสมาชิกสภาจำนวน 338 ที่นั่ง จากการแบ่งเขตเลือกตั้งในปีค.ศ. 2015 โดยมีจำนวนผู้แทนเพิ่มขึ้นถึง 30 ที่นั่งจากการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า โดยมีสมาชิกมาจากการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดจากเขตเลือกตั้งทั้งหมดทั่วแคนาดา ซึ่งเรียกว่า "Ridings" สมาชิกรัฐสภาสามารถดำรงตำแหน่งจนกว่าจะมีการยุบสภาและตามรัฐธรรมนูญจะต้องมีวาระการดำรงตำแหน่งไม่เกิน 5 ปีภายหลังจากการเลือกตั้ง อย่างไรก็ตามทางประวัติศาสตร์นั้นวาระจะสิ้นสุดลงก่อนกำหนดเนื่องจากจะมีการยุบสภาภายในระยะเวลาสี่ปีเพื่อทำการเลือกตั้งใหม่ตามจารีตรัฐธรรมนูญที่มีมายาวนาน อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัติรัฐสภาที่บังคับใช้ในสมัยปัจจุบันบัญญัติให้มีวาระของสภาสามัญชน
การแบ่งที่นั่งภายในสภานั้นแบ่งสรรปันส่วนคร่าวๆ ตามสัดส่วนประชากรในแต่ละรัฐในแคนาดา แต่ยังมีเขตเลือกตั้งบางเขตที่มีจำนวนประชากรมากกว่าอีกหลายๆ เขตเลือกตั้ง
สภาสามัญชนแคนาดาก่อตั้งขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1867 เมื่อพระราชบัญญัติอเมริกาเหนือ ค.ศ.​1867 (ในปัจจุบันคือพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ.​ 1867) มีผลเพื่อก่อตั้งประเทศแคนาดาในเครือจักรภพ และให้มีการจัดตั้งสภาสามัญชนตามระบบเวสมินสเตอร์ของสหราชอาณาจักร
สภาสามัญชนถึงแม้จะเป็นสภาล่างในรัฐสภา แต่ในทางปฏิบัติมีอำนาจมากกว่าสภาสูง (วุฒิสภา) ถึงแม้ว่าการนิติบัญญัตินั้นจำเป็นจะต้องได้รับการเห็นชอบจากทั้งสองสภา แต่วุฒิสภานั้นแทบจะไม่ตีตกร่างกฎหมายใดๆ ที่ได้ผ่านโดยสภาสามัญชน (ถึงแม้ว่าในบางโอกาสจะทำการถ่วงเวลาพิจารณาโดยยืดวาระออกไป) นอกจากนี้คณะรัฐมนตรียังต้องมีความรับผิดชอบเพียงต่อสภาสามัญชนเท่านั้น นายกรัฐมนตรีจะสามารถดำรงตำแหน่งอยู่ได้ตราบที่ยังได้รับความไว้วางใจจากสภาสามัญชน
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน เป็นสัญลักษณ์ที่เป็นทางการของประเทศอัฟกานิสถาน
ตัวเลขปี
ในบางตรามีปีที่แตกต่างกัน ดังตัวอย่างข้างล่าง (นอกจากนี้ยังพบเลขปีในตราประจำ ค.ศ. 1974–1978)
รายชื่อตอนในเบ็นเท็น: อัลติเมทเอเลี่ยน
รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่องเบ็นเท็น: อัลติเมทเอเลี่ยน
ฤดูกาลที่ 2
หมายเหตุ : ในตอนที่ 27, 28 , 29 และ 30 ของไทย จะตรงกับตอนที่ 30 , 27 , 28 , 29 ของอเมริกาตามลำดับ
ตั๋งโห
ตั๋งโห (เสียชีวิตต้นปี ค.ศ. 221) มีชื่อภาษาจีนกลางว่า ต่ง เหอ  ชื่อรอง โยฺ่วไจ่  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมเป็นขุนนางของขุนศึกเล่าเจี้ยงก่อนจะมาเป็นขุนนางของเล่าปี่ (จักรพรรดิผู้สถาปนารัฐจ๊กก๊ก) หลังเล่าเจี้ยงยอมจำนนต่อเล่าปี่ในปี ค.ศ. 214 โดยตั๋งโหรับราชการในสำนักของเล่าปี่ร่วมกับจูกัดเหลียงจนกระทั่งตั๋งโหเสียชีวิตในอีกเจ็ดปีถัดมา ตั๋งโหมีชื่อเสียงในเรื่องความมัธยัธถ์และคุณธรรมจึงได้รับความนับถือจากผู้คนในจ๊กก๊ก
ประวัติช่วงต้น
ตั๋งโหเป็นชาวอำเภอจือเจียง (枝江) เมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครจือเจียง มณฑลหูเป่ย์ บ้านเกิดของบรรพบุรุษของตั๋งโหคือในอำเภอกังจิว (江州 เจียงโจฺว) เมืองปากุ๋น (巴郡 ปาจฺวิ้น) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในปี ค.ศ. 196 ตั๋งโหนำครอบครัวย้ายกลับไปทางตะวันตกเข้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว เล่าเจี้ยงตั้งให้ตั๋งโหเป็นนายอำเภอ (長 จ่าง) ของอำเภอหนิวปี้ (牛鞞) และอำเภอเจียงยฺเหวียน (江原) ตั๋งโหยังได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งนายอำเภอเซงโต๋ (成都令 เฉิงตูลิ่ง)
อ้างอิง
221
พ.ศ. 2440
พุทธศักราช 2440 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1897 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
Morettia
Morettia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อุทกภัยและโคลนถล่ม 5 จังหวัดในเขตภาคเหนือตอนล่าง พ.ศ. 2549
'''เหตุการณ์อุทกภัยและโคลนถล่มในจังหวัดบริเวณภาคเหนือตอนล่าง พ.ศ. 2549''' เป็นเหตุการณ์ที่ฝนตกผิดปกติคงที่ในพื้นที่เดิมเป็นเวลาหลายวัน (ประมาณ 1 สัปดาห์) ในบริเวณภาคเหนือตอนล่าง ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ทำให้ดินบนภูเขาไม่สามารถอุ้มน้ำฝนที่ตกลงมาได้ จึงส่งผลให้เกิดภาวะน้ำท่วม และภาวะดินถล่มในช่วงกลางคืนของวันที่ 22 พฤษภาคม ต่อเนื่องถึงเช้ามืดของวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2549  ก่อให้เกิดความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่มีพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นี้มากที่สุด ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตเฉพาะในจังหวัดอุตรดิตถ์จังหวัดเดียวมากกว่า 75 คน จากจำนวนผู้เสียชีวิตและสูญหายทั้งหมด 116 ราย จาก 5 จังหวัดที่ประสบเหตุการณ์อุทกภัยและโคลนถล่มครั้งนี้
การพยากรณ์และการเกิดเหตุการณ์
กรมอุตุนิยมวิทยาได้ออกประกาศเตือนหลายฉบับเตือนประชาชนในภาคเหนือตอนล่างล่วงหน้า โดยได้พยากรณ์ว่าหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงกำลังปกคลุมภาคเหนือ ลักษณะเช่นนี้อาจทำให้เกิดภาวะน้ำท่วมดินถล่มและน้ำป่าไหลหลากได้หลายฉบับในช่วงก่อนเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว แต่ไม่ได้รับความสนใจมากนัก เนื่องจากกรมอุตุนิยมวิทยาออกประกาศเตือนในลักษณะเดียวกันนี้เป็นประจำ ทำให้ประชาชนไม่ค่อยตื่นตัวที่จะรับมือแต่อย่างใด รวมทั้งสภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ประสบเหตุตั้งอยู่ในหุบเขาหรืออยู่ในที่ดอนน้ำจากแม่น้ำหลากท่วมไม่ถึงโดยธรรมชาติอยู่แล้ว แต่ว่าเหตุการณ์ดังกล่าวกลายเป็นน้ำป่าโคลนถล่มจากภูเขา ทำให้ไม่มีใครเตรียมรับมือและก่อให้เกิดความสูญเสียจำนวนมาก
ก่อนวันเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ได้มีหย่อมความกดอากาศต่ำ มีฝนตกปรอยๆ สลับกับตกหนักต่อเนื่องมาหลายวัน ทำให้พื้นดินรวมทั้งเชิงเขาในอำเภอลับแลและท่าปลาที่ส่วนใหญ่เป็นดินทรายและมีความลาดชันสูง หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำ น้ำที่อุ้มไว้อย่างเอียง ๆ เต็มที่แล้วนั้น นอกจากจะทำให้ดินมีน้ำหนักมากขึ้น ยังลดความฝืดของอณูดินเองกับหล่อลื่นรากพืชที่ช่วยกันต้านแรงดึงดูดของโลกไว้ เมื่อมีฝนระลอกใหญ่ตกเพิ่มเติมลงมาทั้งวันทั้งคืนในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 จึงทำให้พื้นที่ที่หมดขีดความสามารถในการอุ้มน้ำ จนบางส่วนพังทลายลงมาในรูปของโคลนถล่มพร้อมกับต้นไม้ไหลทลายทับถมลงมาบ้านเรือนประชาชน ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตและทรัพย์สินประชาชนจำนวนมาก โดยเหตุการณ์หายนะภัยได้เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงสี่ทุ่มของวันที่ 22 พฤษภาคม โดยมีน้ำป่าและโคลนไหลถล่มบ้านเรือนประชาชนและตัดเส้นทางคมนาคมโดยสิ้นเชิงในหลายพื้นที่ จนฝนได้หยุดตกในช่วงเช้ามืดของวันที่ 23 พฤษภาคม แต่น้ำป่าก็ยังไหลออกจากภูเขาและท่วมขังกินพื้นที่บริเวณกว้างในพื้นที่แม่น้ำน่านฝั่งซ้ายของจังหวัดอุตรดิตถ์ ทำให้อำเภอลับแลและตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ต้องจมน้ำกว่าสองเมตรเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูนานนับเดือน และกว่า 3 ปีนับจากนั้น ได้ปรากฏร่องรอยดินถล่มสีแดงตัดกับสีเขียวของต้นไม้บนภูเขาที่ตั้งอยู่ล้อมรอบจังหวัดอุตรดิตถ์ เตือนให้เห็นถึงหายนะภัยครั้งประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุตรดิตถ์
อัตราความเสียหาย
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ได้สรุปสถานการณ์อุทกภัยดังกล่าวไว้ดังนี้
เหตุการณ์อุทกภัยและโคลนถล่มในจังหวัดบริเวณภาคเหนือตอนล่าง มีพื้นที่ประสบภัย รวม 5 จังหวัด 26 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ 171 ตำบล 1,200 หมู่บ้าน  ได้แก่  จังหวัดอุตรดิตถ์ สุโขทัย แพร่ ลำปาง และน่าน มีผู้เสียชีวิต 87  คน (จ.อุตรดิตถ์  75 คน จ.สุโขทัย 7 คน  และ จ.แพร่ 5 คน) สูญหาย 29 คน  (จ.อุตรดิตถ์  28 คน จ.สุโขทัย 1 คน) บ้านเรือนเสียหายทั้งหลัง 697 หลัง เสียหายบางส่วน 2,970 หลัง ราษฎรได้รับความเดือดร้อน 352,016 คน 108,762 ครัวเรือนอพยพ 10,601 คน
การบรรเทาทุกข์
หลังจากเกิดเหตุการณ์หายนะภัยดังกล่าว ได้มีการออกข่าวทางสื่อสารมวลชนทุกแขนงและมีหลายหน่วยงานทั้งจากภาครัฐและเอกชนร่วมให้การบรรเทาทุกข์ ค้นหาผู้สูญหายและฟื้นฟู จากทั่วประเทศ โดย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น ได้เดินทางมาตรวจการบรรเทาทุกข์และเยี่ยมให้กำลังใจผู้ประสบภัยที่บ้านน้ำต๊ะ-น้ำลี อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ ในช่วงแรกหลังเกิดเหตุการณ์ และหลังการฟื้นฟูในเบื้องต้นได้มีหลายองค์กรและหน่วยงานได้เข้ามาให้ความฟื้นฟูในหลาย ๆ ด้าน เช่น การย้ายบ้านขึ้นสู่ที่สูง เพื่อป้องกันเหตุการณ์ซ้ำรอยในอนาคต ซึ่งการฟื้นฟูในส่วนนี้พระบรมวงศานุวงศ์ได้ทรงมีส่วนร่วมเป็นอย่างมาก เช่น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมารและ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ ได้ทรงเป็นประธานในการสร้างบ้านถาวรเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเสด็จมาจังหวัดอุตรดิตถ์หลายครั้งเพื่อติดตามความก้าวหน้าและให้กำลังใจผู้ประสบภัย รวมทั้ง พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ ได้ดำเนินโครงการฯ และเสด็จมาทรงสร้างบ้านให้แก่ผู้ประสบภัยด้วยพระองค์เองที่อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ เป็นต้น
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน ตอน ตะลุยโลกอนาคต
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน ตอน ตะลุยโลกอนาคต เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างจากการ์ตูนชุด "ปังปอนด์" (หรือในชื่อเดิม "ไอ้ตัวเล็ก") ซึ่งเป็นผลงานของ ภักดี แสนทวีสุข (ต่าย ขายหัวเราะ) และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ผลิตโดย ไทยฟิล์มพิคเจอร์ส และ บริษัท วิธิตา จำกัด ซึ่งบริษัทในเครือบันลือกรุ๊ป (เครือเดียวกับสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น) กำกับภาพยนตร์โดย ชัยพร พานิชรุทติวงศ์ เดิมสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสำหรับออกออกาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ระหว่างเดือนเมษายน - มิถุนายน พ.ศ. 2545 ต่อมาจึงได้ตัดต่อใหม่เพื่อออกฉายในโรงภาพยนตร์ เนื่องในโอกาสครบรอบ 10 ปี การ์ตูนชุดปังปอนด์ โดยออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2545
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันว่ายน้ำเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 1,026 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 2 คน (1 คนต่อรายการบุคคล) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน ตอน ตะลุยโลกอนาคต
การ์ตูนชุดนี้ได้รับการจัดว่าเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่สร้างโดยคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ และเป็นแอนิเมชันไทยเรื่องแรกที่ได้รับการจัดฉายในโรงภาพยนตร์ไอแม็กซ์
เอสตาจีอูเบย์รา-รีอู
สนามกีฬาฌูแซ ปิญเญย์รู บอร์ดา (Estádio José Pinheiro Borda) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เอสตาจีอูเบย์รา-รีอู (Estádio Beira-Rio) แปลว่า "สนามริมแม่น้ำ" เพราะตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำกวาอีบา เป็นสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในเมืองโปร์ตูอาแลกรี ประเทศบราซิล และเป็นสนามเหย้าของอิสโปร์ชีกลูบีอิงเตร์นาซีโยนัล โดยตั้งชื่อตามฌูแซ ปิญเญย์รู บอร์ดา วิศวกรอาวุโสชาวโปรตุเกสที่เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างสนาม แต่เขาได้เสียชีวิตก่อนสนามจะสร้างเสร็จ
ภาษาสันถาลี
ภาษาสันถาลี เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมุนดา ใกล้เคียงกับภาษาโฮและภาษามุนดารี มีผู้พูด 6 ล้านคนในอินเดีย บังกลาเทศ เนปาล และภูฏาน ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในอินเดีย กระจายอยู่ตามรัฐฌารขัณฑ์ อัสสัม พิหาร โอริศา ตรีปุระ และเบงกอลตะวันตก มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรสันถาลี อัตราการรู้หนังสือต่ำอยู่ระหว่าง 10 - 30%
มินามิ โคจิมะ
มินามิ โคจิมะ (小島みなみ; ; ชื่อเล่น: โคจิมินะ, โคจิ, โคจิโกจิ, โคจิซัง, โคจิซามะ; 14 ธันวาคม ค.ศ. 1992 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น และเป็นนักร้องในฐานะสมาชิกของวงไอดอล "เซ็กซี-เจ" รวมถึง "โอโตโตอิฟรายเดย์"
เธอเกิดที่จังหวัดคานางาวะ และมีเสียงแบบอนิเมะ งานอดิเรกของเธอคือการเดินเล่น ส่วนความสามารถพิเศษของเธอคือเทนนิส และว่ายน้ำ ทั้งนี้ เธออยู่สังกัดไมส์ และมีคำพูดติดปากคือ "พูดถึงสตรอว์เบอร์รี ~? (มินามิ ~!) พูดถึงสีชมพู ~? (มินามิ ~!) เจ้าหญิงสตรอว์เบอร์รีมอบของขวัญแห่งความสุขให้กับคุณ!"
อาชีพ
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 เธอได้เปิดตัวผลงานเอวีร่วมกับชิน★บิโชโจะ สำหรับบริษัทอลิซเจแปนโดยเฉพาะ นอกจากนี้ เธอยังมีส่วนร่วมในฐานะสมาชิกของหน่วยนักแสดงหญิง "อลิซทาซุ★"
เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลศิลปินหน้าใหม่ประจำ ค.ศ. 2013 ในงานสกายเพอร์เฟกต์ทีวี! รางวัลการออกอากาศสำหรับผู้ใหญ่ แต่ผู้ได้รับรางวัลดังกล่าวคือมานะ ซากูระ จากที่ทำงานเดียวกัน นอกจากจะรับหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการ "โก!โก!โคจิมะนะโง" กับซากูระในปีเดียวกันแล้ว เธอยังได้ร่วมวงดนตรีโอโตโตอิฟรายเดย์ (ชื่อเดิมคือโอโตเมะแฟรบปูชิโน)
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เธอได้เสร็จสิ้นสัญญากับอลิซเจแปน และย้ายไปบริษัทเอสวันในเดือนมีนาคม ซึ่งบล็อกของเธอได้ย้ายไปเช่นกัน
เธอได้เข้าร่วมวงเอบิซุ★มัสแคตส์ เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2015
วันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ในวันสุดท้ายของ "แธงส์ซัมเมอร์ทัวร์" เธอได้ประกาศออกจากวงเอบิซุมัสแคตส์1.5 ซึ่งเธอได้ลงทะเบียนตั้งแต่สมัยเอบิซุ★มัสแคตส์
ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 เธอได้อันดับที่ 2 ใน "การเลือกนักแสดงเอวีที่เซ็กซี ซึ่งยังมีผลงานอยู่" ที่สำรวจโดยโทกูมะโชเต็ง
เธอได้เข้าร่วม "โตเกียวสาเกเฟสติวัล 2020" เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2020 และกลายเป็นทูตวัฒนธรรมสาเกร่วมกับมานะ ซากูระ และไอ อูเอฮาระ
ภาษาวาซิรี
ภาษาวาซิรี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดในวาซิริสถานในจังหวัดซาร์ฮัด ประเทศปากีสถาน และบริเวณใกล้เคียงในปากีสถานและอัฟกานิสถาน อาจจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาปาทานได้ แม้จะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์
Waziri
สารที่ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
สารที่ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน (Protein synthesis inhibitors) เป็นกลุ่มของสารที่หยุดหรือชะลอการเจริญเติบโตหรือการเพิ่มจำนวนของเซลล์ โดยจะออกฤทธิ์รบกวนกระบวนการการสร้างโปรตีนสายใหม่โดยตรง
ไม่ไว้ชีวิต
"ไม่ไว้ชีวิต" ("no quarter will be left" หรือ "no quarter will be given") หรือ "ไม่เลี้ยง" (no quarter) เป็นศัพท์กฎหมายระหว่างประเทศ หมายความว่า ผู้ชนะจะไม่แสดงความกรุณาปรานี และจะบอกปัดไม่ยกเว้นชีวิตของบุคคลใด แลกเปลี่ยนกับการที่บุคคลนั้นได้มอบตัวด้วยใจสมัคร (surrender at discretion) หรือมอบตัวโดยไม่มีเงื่อนไข (unconditional surrender) ต่อตน
ตาม กฎหมายการยุทธ์ (laws of war) "...การประกาศว่าจะไม่ไว้ชีวิตนั้น...เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างยิ่ง" หลักกฎหมายข้อนี้มีอยู่ใน ข้อ 23 แห่ง "อนุสัญญาฉบับที่ 4 กฎหมายและธรรมเนียมการยุทธ์ภาคพื้นดิน" ใน หมู่อนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1907 (IV Convention – The Laws and Customs of War on Land, of the Hague Conventions of 1907)
สารที่ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
ถึงแม้ว่าการตีความตามคำจำกัดความดังข้างต้นทำให้สารกลุ่มนี้ดูเหมือนจะถูกจัดเป็นยาปฏิชีวนะ แต่ในทางปฏิบัติแล้ว สารกลุ่มนี้ยังหมายความรวมไปถึงสารบางชนิดที่ออกฤทธิ์ที่ระดับไรโบโซม ทั้งที่ออกฤทธิ์กับไรโบโซมโดยตรงและออกฤทธิ์รบกวนปัจจัยอื่นที่เกี่ยวข้องกับการแปรรหัสพันธุกรรม (translation factor) ซึ่งเป็นการใช้ประโยชน์จากการที่โพรแคริโอตและยูแคริโอตมีโครงสร้างของไรโบโซมที่แตกต่างกัน
ไม่ไว้ชีวิต
อันเนื่องมาจากคำพิพากษาตามกฎหมายเกี่ยวกับความผิดอาญาศึกและความผิดอาญาต่อมนุษยชาติในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1946 จึงเป็นที่ถือกันว่า หมู่อนุสัญญากรุงเฮก ค.ศ. 1907 รวมทั้งข้อห้ามชัดแจ้งมิให้ประกาศว่าจะไม่ไว้ชีวิตนั้น เป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายจารีตประเพณีทางการยุทธ์ และผูกพันฝ่ายทั้งปวงในความขัดแย้งระหว่างประเทศโดยมีกำลังรบ
สารที่ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
ตำแหน่งออกฤทธิ์
ยาต่อไปนี้เป็นยาที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนโดยการเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอสของไรโบโซม:
ไม่ไว้ชีวิต
คำคำนี้ในภาษาอังกฤษ มีที่มาจากการที่ผู้บัญชาการกองทัพผู้ชนะมักมีคำสั่งว่า ตน "จะไม่เลี้ยง" ("will not house" หรือ "will not quarter") ทหารปัจจามิตรที่จับกุมได้ ฉะนั้น ทหารปัจจามิตรทั้งหมดจะไม่ถูกคุมขังแต่จะถูกฆ่าทิ้งแทน
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด (Oxford English Dictionary) ยังกล่าวถึงที่มาของคำดังกล่าวไว้ว่า คำว่า "quarter" ในภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง "ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น หรือความพฤติต่อบุคคลอื่น" (relations with another or conduct towards another) ดังที่เชกสเปียร์เคยใช้ว่า "มวลมิตรเอ๋ย...ในความสัมพันธ์และในถ้อยคำเฉกเช่นคู่บ่าวสาวนั้น" ("Friends all..In Quarter, and in termes like Bride, and Groome") ฉะนั้น ในภาษาที่ว่า "no quarter" อาจหมายถึงว่า จะไม่มีเยื่อใยกับปัจจามิตร
สารที่ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
ตำแหน่งออกฤทธิ์
ยาต่อไปนี้เป็นยาที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนโดยการเข้าจับกับหน่วยย่อย 50 เอสของไรโบโซม:
การตีโฉบฉวยเดียป
การตีโฉบฉวยเดียป เป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่เดียป, ปฏิบัติการรุทเทอร์ (Operation Rutter) ระหว่างขั้นตอนการวางแผนและโดยชื่อรหัสนามสุดท้ายอย่างเป็นทางการคือ ปฏิบัติการจูบีลี (Operation Jubilee) เป็นการจู่โจมของฝ่ายสัมพันธมิตรบนเขตภายใต้การยึดครองของเยอรมนีคือท่าเรือเดียป (Dieppe) ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีเพื่อยึดสถานที่นี้ตั้งอยู่บนทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1942 การจู่โจมได้เริ่มขึ้นตั้งแต่เวลาตีห้า (5:00 A.M) จนถึงเวลาสิบโมงห้าสิบนาที (10:50 A.M) ผู้บัญชาการฝ่ายสัมพันธมิตรได้บังคับสั่งการให้ล่าถอย,กองกำลังทหารราบทั้งหมด 6,000 นาย ส่วนใหญ่เป็นชาวแคนาดา ได้รับการสนันสนุนจากกรมทหารแคลกะรี (The Calgary Regiment) แห่งกองทัพน้อยรถถังแคนาดาที่ 1 (1st Canadian Tank Brigade) และกองกำลังทหารจากราชนาวีและกองทัพอากาศขนาดเล็กได้ทำการลงจอดแก่ทหาร รวมทั้งยังมีทหารแคนาดา 5,000 นาย, ทหารอังกฤษ 1,000 นาย และหน่วยเรนเจอร์แห่งกองทัพสหรัฐ 50 นาย
วัตถุประสงค์ได้รวมถึงการเข้ายึดและการครอบครองท่าเรือสำคัญในเวลาสั้นๆ เพื่อพิสูจน์ว่าความเป็นไปได้และรวบรวมข้อมูลข่าวสาร เมื่อล่าถอย ฝ่ายสัมพันธมิตรต้องการที่จะทำลายการป้องกันชายฝั่ง โครงสร้างท่าเรือและอาคารทางยุทธศาสตร์ทั้งหมด การโจมตีนั้นมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจและแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นของสหราชอาณาจักรในการเปิดแนวรบด้านตะวันตกในยุโรป
วัตถุประสงค์เหล่านี้แทบจะไม่บรรลุผล การยิงสนับสนุนของฝ่ายสัมพันธมิตรมีจำนวนที่ไม่เพียงพอและกองกำลังจู่โจมต้องติดกับบนชายหาดโดยอุปสรรคและการยิงของเยอรมนี น้อยกว่า 10 ชั่วโมงภายหลังการลงจอดครั้งแรก กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรหน่วยสุดท้ายทั้งหมดได้ถูกสังหาร, อพยพ หรือถูกทอดทิ้งไว้เบื้องหลังเพื่อให้ถูกจับกุมโดยเยอรมนี แทนที่จะแสดงให้เห็นถึงการแก้ไขปัญหา ความล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่าของเลือดได้แสดงให้โลกเห็นว่าฝ่ายสัมพันธมิตรไม่มีความหวังในการรุกรานฝรั่งเศสเป็นเวลานาน ด้วยประสบความสำเร็จด้านข่าวสารกรองบางอย่างได้สัมฤทธิ์ผล รวมทั้งข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์
จากจำนวน 6,086 นายที่ได้ยกพลขึนบก จำนวน 3,623 นาย (เกือบ 60%) แต่ละคนถูกฆ่าตาย บาดเจ็บ หรือถูกจับกุม กองทัพอากาศหลวง (RAF) ได้ล้มเหลวที่จะหลอกล่อให้กองทัพอากาศเยอรมันลุฟท์วัฟเฟอเข้าสู่สนามรบและสูญเสียเครื่องบินรบ 106 ลำ (อย่างน้อย 32 ลำจากการยิงต่อต้านอากาศยานหรืออุบัติเหตุ) เทียบกับความสูญเสีย 48 ลำโดยลุฟท์วัฟเฟอ กองทัพราชนาวีได้เสียเรือยกพลขึ้นบก (landing craft) 33 ลำและเรือพิฆาต 1 ลำ เหตุการณ์ที่เดียปได้มีอิทธิพลต่อการเตรียมความพร้อมสำหรับแอฟริกาเหนือ (ปฏิบัติการคบเพลิง) และการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี (ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด)
ชลอ เกิดเทศ
ชลอ เกิดเทศ (เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2481) เป็นอดีตนายตำรวจชาวไทยซึ่งถูกพิพากษาประหารชีวิตเพราะมีส่วนฆ่าดาราวดี ศรีธนะขัณฑ์ และเสรี ศรีธนะขัณฑ์ บุตรชาย สืบเนื่องมาจากคดีเพชรซาอุฯ แต่ไม่ถูกประหารและได้รับการปล่อยตัวเพราะการพระราชทานอภัยโทษ
ประวัติ
ชลอเกิดที่จังหวัดพระนคร ประเทศสยาม เป็นบุตรชายของ พันโท แช่ม เกิดเทศ และนางทองคำ เกิดเทศ จบมัธยมจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ (รุ่น 15) เคยดำรงตำแหน่งที่สถานีตำรวจนางเลิ้ง, พังงา, หนองคาย, พระนครศรีอยุธยา, ตาก, ลพบุรี รับตำแหน่งรองผู้บังคับการกองปราบปราม และรับตำแหน่งผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดพิษณุโลก ยศพลตำรวจตรี ได้ฉายาว่า "สิงห์เหนือ เจ้าพ่อแห่งคุ้มพระลอ" และได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการประจำกรมตำรวจ ต้องออกจากตำรวจเพราะฆ่าสองแม่ลูกอย่างโหดเหี้ยม
นอกจากงานตำรวจแล้ว ชลอยังเคยเป็นสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ และผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทย
ชลอสมรสกับสุรางค์ พลทรัพย์ มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ ชอบรบ เกิดเทศ, ชนม์ยืน เกิดเทศ, และ กุมาริภา เกิดเทศ ภายหลังหย่ากัน
คดี
ศาลชั้นต้นพิพากษาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ว่า ชลอมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการฆ่าดาราวดี ศรีธนะขัณฑ์ และเสรี ศรีธนะขัณฑ์ บุตรชาย โดยเจตนาและไตร่ตรองไว้ก่อน ให้ลงโทษจำคุกตลอดชีวิต ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นประหารชีวิต และศาลฎีกาพิพากษายืนให้ประหารชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2552
อย่างไรก็ดี ชลอได้รับพระราชทานอภัยโทษใน พ.ศ. 2553 เหลือโทษจำคุกตลอดชีวิต และใน พ.ศ. 2554 เหลือโทษจำคุก 50 ปี ใน พ.ศ. 2556 ชลอได้รับการพักโทษและปล่อยตัวออกจากเรือนจำกลางบางขวาง
คดีดังกล่าวทำให้ชลอถูกถอดยศพลตำรวจโท และเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งหมด เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ชลอเคยได้รับและถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดตระกูลต่าง ๆ ดังนี้
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 45
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 45 หรือ ราชมงคลธัญบุรีเกมส์ โดยมีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน พร้อมทั้งมีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ร่วมเป็นเจ้าภาพด้วย กำหนดการจัดการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 22–31 มกราคม พ.ศ. 2561
ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์ราชมงคลธัญบุรีเกมส์ คือ "บัวเงิน" ซึ่งมีองค์ประกอบมาจากประติมากรรมสัญลักษณ์รูปดอกบัวซ้อนกัน 3 ชั้น อันเป็นสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี โดยเป็นเครื่องหมายแห่งความคิด ความรู้สึกร่วมกันที่จะช่วยกันพัฒนาการศึกษาด้านวิชาชีพให้เจริญก้าวหน้าและพบกับความสำเร็จ มีลักษณะรูปทรงเสมือนคบเพลิงพลังแห่งความสามัคคีและมิตรภาพ และเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดปทุมธานี ที่จะเกิดขึ้นในการแข่งขันเกมส์กีฬา ของกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 45
รีมิกซ์
รีมิกซ์ (remix) เป็นส่วนหนึ่งของสื่อที่เปลี่ยนแปลงจากเดิมโดยการเพิ่มเข้า เอาออก หรือการเปลี่ยนชิ้นส่วนของสื่อ ไม่ว่าจะเป็นเพลง งานศิลปะ หนังสือ วิดีโอ หรือภาพถ่ายล้วนทั้งสามารถเรียกว่ารีมิกซ์ได้ทั้งนั้น ลักษณะที่สำคัญของรีมิกซ์ คือ การเปลี่ยนแปลงส่วนต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งใหม่
ส่วนใหญ่แล้ว คำว่ารีมิกซ์มักเกี่ยวข้องกับดนตรีและเพลง การรีมิกซ์เพลงอาจเกิดขึ้นได้จากเหตุผลหลายอย่าง ได้แก่
ฟรันซิสโก มาซิอัส อึงเกมา
ฟรันซิสโก มาซิอัส อึงเกมา (Francisco Macías Nguema, 1 มกราคม ค.ศ. 1924 – 29 กันยายน ค.ศ. 1979) หรือบางครั้งเรียกเพียง มาซิอัส เป็นนักการเมืองชาวอิเควทอเรียลกินี ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอิเควทอเรียลกินีคนแรกตั้งแต่ประเทศได้รับเอกราชในค.ศ. 1968 จนกระทั่งถูกโค่นอำนาจในค.ศ. 1979 มาซิอัสถือเป็นหนึ่งในเผด็จการที่โหดร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์
Moquiniella
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นามิเบีย และ จังหวัดเคป (ภูมิภาคในแอฟริกาใต้)
ฟรันซิสโก มาซิอัส อึงเกมา
มาซิอัสเกิดในครอบครัวชาวแฟงในเมืองอึงเฟงกา เขาทำงานหลายอย่างในช่วงสเปนปกครองกินี ก่อนจะได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเมื่ออิเควทอเรียลกินีได้รับเอกราชในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1968 มาซิอัสรวบรวมอำนาจโดยสร้างลัทธิบูชาบุคคลอย่างสุดโต่งและปกครองประเทศแบบพรรคเดียวที่มีสหพรรคแรงงานแห่งชาติของเขาปกครอง ในค.ศ. 1972 มาซิอัสประกาศตนเป็นประธานาธิบดีตลอดชีพและได้รับความเห็นชอบจากการออกเสียงประชามติในปีต่อมา การปกครองที่โหดร้ายและการบริหารเศรษฐกิจที่ผิดพลาดส่งผลให้ผู้คนหลายหมื่นหนีออกนอกประเทศ ขณะที่นานาชาติขนานนามอิเควทอเรียลกินีในช่วงที่มาซิอัสปกครองว่า "ดัคเคาแห่งแอฟริกา" ตามชื่อค่ายกักกันดัคเคาของนาซีเยอรมนี การปกครองของเขายังก่อให้เกิดภาวะสมองไหลเนื่องจากปัญญาชนและผู้มีการศึกษาตกเป็นเป้า ในค.ศ. 1979 มาซิอัสถูกรัฐประหารโดยเตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก ผู้เป็นหลานชาย ก่อนถูกดำเนินคดีและประหารชีวิต
ระหว่างที่มาซิอัสปกครอง เชื่อว่ามีผู้คนราว 50,000 – 80,000 คนถูกสังหาร มาซิอัสมักถูกเปรียบเทียบกับพล พต ผู้นำเขมรแดงเนื่องจากความโหดร้าย คาดการณ์ไม่ได้และต่อต้านปัญญาชน ในค.ศ. 1978 สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐเสนอข้อมติประณามมาซิอัสที่เบียดเบียนทางศาสนาและก่อพันธุฆาต
ตราแผ่นดินของเติร์กเมนิสถาน
ตราแผ่นดินของเติร์กเมนิสถาน เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2546 มีส่วนประกอบคือ
มุมเฟส
มุมเฟส (phase angle) อาจหมายถึง
สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949)
สาธารณรัฐจีน (Republic of China; ) เป็นรัฐในเอเชียตะวันออกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1912 ถึงปี ค.ศ. 1949 ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1912 หลังจากที่สามารถโค่นล้มราชวงศ์ชิง (การปฏิวัติซินไฮ่ 辛亥革命) ได้สำเร็จ และสิ้นสุดลงหลังสงครามกลางเมืองจีน ด้วยความพ่ายแพ้ของพรรคก๊กมินตั๋งหรือจีนคณะชาติ ซึ่งได้ลี้ภัยไปยังเกาะไต้หวันและก่อตั้งสาธารณรัฐจีนขึ้นมาใหม่ ในขณะที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนที่เป็นฝ่ายได้ชัยชนะได้ก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนบนแผ่นดินใหญ่จีนในปัจจุบัน
สาธารณรัฐจีนมีประธานาธิบดีคนแรกคือ ดร. ซุน ยัตเซ็น ดำรงตำแหน่งหน้าที่เพียงระยะเวลาอันสั้น พรรคของซุนต่อมาได้นำโดย ซ่ง เจี่ยวเริน ซึ่งชนะการเลือกตั้งรัฐสภาที่จัดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1912 อย่างไรก็ตามกองทัพนำโดยประธานาธิบดียฺเหวียน ชื่อไข่ยังคงควบคุมรัฐบาลแห่งชาติในปักกิ่งต่อไป ตั้งแต่ปลายปี 1915 ถึงต้นปี 1916 ยฺเหวียนได้รื้อฟื้นระบอบจักรพรรดิจีนที่เรียกว่าจักรวรรดิจีนขึ้นมาใหม่ และสถาปนาตนเองเป็น "จักรพรรดิหงเซียน (洪憲皇帝)" แต่จักรวรรดิใหม่ของยฺเหวียนกลับดำรงอยู่ได้เพียงระยะเวลาสั้น ๆ หลังยฺเหวียนได้เสียชีวิตลง ผู้นำกองกำลังท้องถิ่นตามแคว้นต่าง ๆ ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็นเหล่าขุนศึก และได้ประกาศตั้งตนเป็นอิสระไม่ขึ้นกับรัฐบาลกลางหรือรัฐบาลแห่งชาติอีกต่อไป ทำให้จีนเข้าสู่สมัยขุนศึกในเวลาต่อมา
ในปี ค.ศ. 1925 พรรคก๊กมินตั๋งได้เริ่มก่อตั้ง รัฐบาลคู่แข่งในบริเวณตอนใต้ของเมืองกวางโจว ในขณะที่เศรษฐกิจของภาคเหนือมีการขูดรีดเพื่อสนับสนุนเหล่าขุนศึก ซึ่งต่อมาเหล่าขุนศึกได้ถูกยุบในปี 1928 โดยนายพลเจียง ไคเชก ผู้ได้ขึ้นเป็นผู้นำพรรคก๊กมินตั๋ง หลังการเสียชีวิตของซุน ยัตเซ็น เจียงได้นำกองทัพปฏิบัติการทางเหนือ ซึ่งเป็นการรบเพื่อล้มล้างรัฐบาลกลางในกรุงปักกิ่ง ต่อมารัฐบาลกลางได้ถูกล้มในปี 1928 และเจียงได้สถาปนารัฐบาลชาตินิยมขึ้นที่นานกิง หลังจากนั้นเขาก็ตัดความสัมพันธ์ของเขากับพรรคคอมมิวนิสต์และขับไล่ผู้ฝักใฝ่คอมมิวนิสต์ออกจากพรรคก๊กมินตั๋ง ซึ่งความขัดแย้งนี้ได้นำไปสู่สงครามกลางเมืองจีน
สาธารณรัฐจีนได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมและความทันสมัย แต่ก็ยังมีความปัญหาขัดแย้งระหว่างรัฐบาลคณะชาติในนานกิง อาทิเช่น พรรคคอมมิวนิสต์จีน, ขุนศึกที่เหลือและ จักรวรรดิญี่ปุ่น อย่างต่อเนื่อง สาธารณรัฐจีนได้มีการเร่งพัฒนาประเทศอย่างจริงจังเมื่อเกิดสงครามกับญี่ปุ่น เมื่อกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานจีนอย่างอย่างเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 1937
สงครามกับญี่ปุ่นได้ยืดเยื้อจนกระทั่งนำไปสู่สงครามโลกครั้งที่สอง สาธารณรัฐจีนได้เข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติลงและจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไขในปี ค.ศ. 1945 สาธารณรัฐจีนมีฐานะเป็นผู้ชนะสงครามและได้กลายมาเป็นหนึ่งในชาติมหาอำนาจ มีส่วนในการก่อตั้งองค์การสหประชาชาติ
ในระหว่างยุคสงครามเย็นได้เกิดความขัดแย้งระหว่างสหรัฐอเมริกากับสหภาพโซเวียต นำไปสู่การขัดแย้งครั้งใหม่ระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์ซึ่งได้ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้นอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1947 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐจีนได้ถือกำเนิดขึ้นและเป็นกฎหมายพื้นฐานของประเทศ จนกระทั่งพรรคก๊กมินตั๋งของเจียง ไคเชก ได้พ่ายแพ้ในการสู้รบสงครามกลางเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1949 พรรคคอมมิวนิสต์นำโดย เหมา เจ๋อตง ได้จัดตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ขับไล่รัฐบาลจีนคณะชาติออกจากจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนเจียง ไคเชกและพรรคก๊กมินตั๋งได้ถอยร่นไปยังเกาะไต้หวัน
ประวัติศาสตร์
สาธารณรัฐได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 หลังการปฏิวัติซินไฮ่ ซึ่งเริ่มด้วยการเกิดการก่อการกำเริบอู่ชางในประเทศจีน ซึ่งนำไปสู่การโค่นล้มราชวงศ์ชิงและสิ้นสุดระบอบการปกครองโดยจักรพรรดินับห้าพันปีในประวัติศาสตร์จีน ตลอดระยะเวลาตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปี ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐจีนได้ดำรงอยู่กับจีนแผ่นดินใหญ่ อำนาจรัฐบาลกลางของสาธารณรัฐจีนได้สั่นคลอนในสมัยขุนศึก (ค.ศ. 1915–28) ประกอบกับภาวะสงครามกับจักรวรรดิญี่ปุ่น (ค.ศ. 1927–37) เมื่อรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งได้ดำเนินนโยบายการรวบรวมประเทศจีนเป็นปึกแผ่นได้อย่างมั่นคงภายใต้ระบบพรรคเดียว เมื่อหลังสงครามโลกครั้งที่สองได้ยุติลง จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ยอมจำนนและได้คืนเกาะไต้หวันและหมู่เกาะข้างเคียงแก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรได้พิจารณาให้เกาะไต้หวันได้กลับคืนมาภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐจีน
เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ยึดครองประเทศจีนได้สำเร็จ หลังสงครามกลางเมืองจีนในปี ค.ศ. 1949 รัฐบาลสาธารณรัฐจีนได้ลี้ภัยไปยังเกาะไต้หวันและประกาศให้เมืองไทเป เป็นเมืองหลวงรัฐบาลพลัดถิ่น ฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์จีนเมื่อยึดครองแผ่นดินใหญ่จีนก็ได้สถาปนา สาธารณรัฐประชาชนจีน ขึ้นที่กรุงปักกิ่ง และได้ดำเนินนโยบายจีนเดียว อ้างสิทธิ์และอำนาจเหนือดินแดนจีนทั้งหมด โดยมีการอ้างสิทธิ์ในการรวมเกาะไต้หวันมาเป็นส่วนหนึ่งของจีนแผ่นดินใหญ่ นำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลคอมมิวนิสต์ที่ปักกิ่งและรัฐบาลก๊กมินตั๋งที่ไทเป
การก่อตั้งสาธารณรัฐจีน
การปฏิวัติซินไฮ่เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1912 โดยการนำของ ดร.ซุน ยัตเซ็น ซึ่งเป็นการโค่นล้มอำนาจการปกครองของราชวงศ์ชิง สิ้นสุดการปกครองโดยจักรพรรดิของจีน จีนได้เปลี่ยนแปลงการปกครองสู่สาธารณรัฐ เป็นผลทำให้จีนเข้าสู่ระบอบประชาธิปไตยในที่สุด
สาเหตุที่ก่อให้เกิดการโค่นล้มอำนาจครั้งนี้น่าจะมาจากความเสื่อมโทรมของสภาพสังคมจีน ชาวจีนอยู่ภายใต้การปกครองโดยราชวงศ์ชิง ชนกลุ่มน้อยเผ่าแมนจูซึ่งได้ให้อภิสิทธิ์แก่เฉพาะชาวแมนจูและกดขี่ชาวจีนฮั่น อีกทั้งราชวงศ์ชิงไม่มีอำนาจกำลังพอที่จะปกครองประเทศได้ ซึ่งตลอดระยะเวลาปกครอง 268 ปี (ค.ศ. 1644–1912) มีแต่การแย่งชิงอำนาจในหมู่ผู้นำราชวงศ์ ด้วยเหตุนี้ราษฎรส่วนมากจึงตกอยู่ในสภาพยากจน ชาวไร่ชาวนาถูกขูดรีดภาษีอย่างหนัก ถูกเอารัดเอาเปรียบจากเจ้าของที่ดิน ชาวต่างชาติเข้ามากอบโกยผลประโยชน์ แผ่นดินจีนถูกคุกคามจากเหล่าประเทศลัทธิล่าอาณานิคม โดยเฉพาะชาติมหาอำนาจตะวันตก และญี่ปุ่น จีนได้ทำสงครามต่อต้านการรุกรานของกองกำลังต่างชาติเป็นฝ่ายแพ้มาโดยตลอด ทำให้ราษฎรหมดความเชื่อถือต่อราชวงศ์ชิงเป็นอย่างมากนำไปสู่การต่อต้านระบอบการปกครองของราชวงศ์แมนจู
แนวความคิดต่อต้านราชวงศ์ชิงเริ่มมาจากการที่ราชวงศ์ชิงได้ทำสงครามฝิ่นกับอังกฤษ โดยสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง ทำให้จีนต้องสูญเสียเกาะฮ่องกงและลงนามสนธิสัญญานานกิง ผลกระทบของสนธิสัญญานานกิงที่จีนจำต้องลงนามเมื่อพ่ายแพ้สงครามฝิ่นครั้งแรก ในด้านสังคมที่ร้ายแรงที่สุด คือ อังกฤษบังคับให้จีนยอมรับว่าการค้าฝิ่นเป็นเรื่องถูกกฎหมาย โดยถือว่าเป็นยารักษาโรคและทำได้โดยเสรี ทำให้สังคมจีนอยู่ในสภาพอ่อนแอ เพราะประชากรจำนวนมากอยู่ในสภาพติดยาเสพติด บ้านเมืองตกอยู่สภาพจลาจลในวุ่นวาย แม้ราชวงศ์ชิงจะพยายามแก้ปัญหาการเสพติดฝิ่นของประชาชน แต่เมื่อจีนได้ทำสงครามฝิ่นครั้งที่สองและเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้งทำให้จีนต้องทำสนธิสัญญาเทียนจินซึ่งทำให้จีนสูญเสียผลประโยชน์มากขึ้นไปอีก
กบฎนักมวยเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1900 กองโจรนักมวยได้บุกเข้าโจมตีฐานที่มั่นของพันธมิตรแปดชาติ ราชวงศ์ชิงนำโดยซูสีไทเฮาได้สนับสนุนการกบฎดังกล่าว แต่ก็ได้พ่ายแพ้ให้กับกลุ่มพันธมิตรแปดชาติ ทำให้จีนถูกบังคับให้ลงนามพิธีสารนักมวย และต้องจ่ายค่าชดใช้สงครามจำนวนมหาศาล ทำให้ชาวจีนอัปยศอดสูเป็นอย่างมาก
ในขณะที่ราชวงศ์ชิงกำลังอ่อนแอจากปัญหารุมเร้าทั้งภายในประเทศและจากนอกประเทศ ชาวตะวันตกและญี่ปุ่นดูถูกชาวจีนโดยการขนานนามว่า ขี้โรคแห่งเอเชีย ทำให้ชาวจีนบางส่วนมีแนวความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศไปสู่ประชาธิปไตยและนำไปสู่ขบวนการถงเหมิงฮุ่ยต่อต้านราชวงศ์ชิง นำโดย ดร.ซุน ยัตเซ็น
การจัดตั้งสาธารณรัฐจีนพัฒนามาจากการก่อการกำเริบอู่ชางโดยได้เริ่มลุกฮือต่อต้านราชวงศ์ชิง เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ต่อมาการลุกฮือได้พัฒนามาเป็นการปฏิวัติซินไฮ่ การปฏิวัติสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของขบวนการถงเหมิงฮุ่ย ราชสำนักชิงโดยมี ไจ้เฟิง องค์ชายฉุน และ พระพันปีหลงยฺวี่ เป็นผู้สำเร็จราชการ ยอมสละอำนาจโดยประทับตราพระราชสัญจักร คืนอำนาจให้ประชาชน หลังจากการยอมสละอำนาจของราชสำนักชิงแล้ว ชาวจีนทั่วประเทศและชาวจีนโพ้นทะเลได้มีการเฉลิมฉลอง วันแห่งการลุกฮือ วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ที่เป็นที่รู้จักกันใน "วันสองสิบ" ซี่งวันดังกล่าวนี้เองในปัจจุบันได้เป็นวันชาติสาธารณรัฐจีน เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1911 ซุน ยัตเซ็น ได้ถูกเลือกเป็นประธานาธิบดี โดยการประชุมที่นานกิงโดยมีตัวแทนจากทุกมณฑลของจีน ซุนได้แถลงกาณ์เปิดตัวอย่างเป็นทางการ และให้สัตย์คำมั่นสัญญาว่า จะรวมสาธารณรัฐจีนให้มั่นคงและวางแผนเพื่อความเป็นอยู่ของประชาชน
ซุนได้ตระหนักถึงการขาดแคลนการสนับสนุนทางด้านการทหาร ซึ่งผู้นำกองทัพเป่ย์หยาง นายพลยฺเหวียน ชื่อไข่ได้เสนอให้การสนับสนุนแต่ต้องแลกกับกับการที่เขาจะได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดี ซุน ยัตเซ็นจึงได้มอบอำนาจตำแหน่งประธานาธิบดีให้แก่ ยฺเหวียน ชื่อไข่ ผู้ซึ่งต่อมาได้บีบบังคับให้จักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิราชวงศ์ชิงองค์สุดท้ายสละราชสมบัติ นายพลยฺเหวียนได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีต่อในปี ค.ศ. 1913
ยฺเหวียน ชื่อไข่รื้อฟื้นระบอบจักรพรรดิ
ยฺเหวียน ชื่อไข่ได้อำนาจปกครองประเทศและมีอำนาจด้านการทหารอยู่ในกำมือ เขากลับแสดงตนเป็นเผด็จการและละเลยต่อหลักการของสาธารณรัฐที่ก่อตั้งโดยเจตนารมณ์ของ ดร. ซุน ยัตเซ็น ยฺเหวียนได้คุกคามขู่เข็ญประหารชีวิตสมาชิกรัฐสภาผู้ไม่เห็นด้วยกับเขาและได้ยุบพรรคก๊กมินตั๋ง มีการล้มล้างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐ การเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยที่ถูกคาดหวังไว้ในปี ค.ศ. 1912 ถูกยุติลงด้วยการลอบสังหารผู้ลงสมัครเลือกตั้งโดยคนของยฺเหวียน ชื่อไข่
ยฺเหวียน ชื่อไข่หลังจากได้ทำลายหลักการประชาธิปไตยแล้วได้ทะเยอทะยานที่ต้องการขึ้นเป็นฮ่องเต้ โดยได้รื้อฟื้นระบอบจักรพรรดิหรือฮ่องเต้ขึ้นมาอีกครั้ง จนในที่สุดยฺเหวียนได้ปราบดาภิเษกตั้งตนเป็นฮ่องเต้หรือ "จักรพรรดิหงเซียน (洪憲皇帝)" และสถาปนาเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น จักรวรรดิจีน ขึ้นในปี ค.ศ. 1915 เท่ากับเป็นการทรยศและขัดต่อหลักการลัทธิไตรราษฎรของดร.ซุน และสาธารณรัฐจีน ทำให้แผ่นดินเกิดความวุ่นวายอีกครั้ง เกิดการลุกฮือขึ้นต่อต้านฮ่องเต้หงเซียนทั่วประเทศเกิดสงครามพิทักษ์ชาติขึ้นโดยกลุ่มทหารที่ไม่เห็นด้วยกับการรื้อฟื้นระบอบฮ่องเต้กลับมา จักรวรรดิจีนของยฺเหวียน ชื่อไข่ดำรงอยู่ได้เพียง 1 ปี ใน ค.ศ. 1916 ยฺเหวียน ชื่อไข่ได้เสียชีวิตด้วยวัยชราและระบอบจักรพรรดิที่เขารื้อฟื้นก็สิ้นสุดลง
หลังจากการตายของฮ่องเต้ยฺเหวียน ชื่อไข่ บรรดาแว่นแคว้นจังหวัดต่าง ๆ ได้ประกาศตั้งตนเป็นอิสระไม่ขึ้นกับรัฐบาลกลางอีกต่อไปทำให้ประเทศจีนเข้าสู่ยุคแห่งความแตกแยกหรือยุคที่เรียกว่า สมัยขุนศึก
รัฐบาลเป่ย์หยางและสมัยขุนศึก
หลังจากนั้นประเทศจีนก็ได้เข้าสู่สมัยขุนศึก ประชาชนอยู่อย่างยากลำบากเกิดสงครามการสู้รบขึ้นทุกหย่อมหญ้าทั่วทั้งประเทศ อดีตกลุ่มทหารของยฺเหวียน ชื่อไข่ได้เริ่มแตกแยกกัน โดยกลุ่มกองทัพเป่ย์หยางที่เข้มแข็งที่สุดได้ตั้ง รัฐบาลเป่ย์หยาง ที่กรุงปักกิ่งสืบอำนาจเป็นรัฐบาลต่อไป รัฐบาลเป่ย์หยางนั้นถือว่าเป็นรัฐบาลประชาธิปไตยจอมปลอมที่มีประธานาธิบดีที่ถูกแต่งตั้งเป็นเพียงหุ่นเชิดให้แก่กองทัพเท่านั้น ทำให้ชาวจีนเริ่มลุกขึ้นต่อต้านรัฐบาลเป่ย์หยางขึ้น สถานการณ์ที่วุ่นวายได้ทำให้ ดร.ซุน ยัตเซ็นได้ถูกบีบบังคับให้ต้องลี้ภัยกลับไปที่เมืองกวางตุ้งในภาคใต้อีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มขุนศึกที่สนับสนุนประชาธิปไตย ในปี ค.ศ. 1917 และ ค.ศ. 1922 ดร.ซุนได้ตั้งรัฐบาลกู้ชาติเป็นรัฐบาลคู่แข่งในภาคใต้ขึ้นโดยใช้เมืองกวางตุ้งเป็นฐานที่มั่นหวังจะกอบกู้ประเทศจีนให้เป็นประชาธิปไตยเพื่อปวงชนอีกครั้ง
ดร.ซุนได้ฟื้นฟูพรรคก๊กมินตั๋งอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1919 ทั้งนี้ดร.ซุนมิได้หมดหวังท้อแท้เขายังได้มีความหวังที่จะรวมประเทศจีนอีกครั้ง โดยมี เจียง ไคเชก ลูกศิษย์ผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของเขาได้กรีฑาทัพรวมชาติขึ้นเหนือเพื่อล้มล้างรัฐบาลเป่ย์หยางที่ปักกิ่งในตอนเหนือหรือการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ อย่างไรก็ตาม ดร.ซุนกลับขาดแคลนการสนับสนุนด้านการทหารที่เพียงพอและมีงบประมาณที่จำกัด ในขณะเดียวกันรัฐบาลเป่ย์หยางได้พยายามต่อสู้ดิ้นรนที่จะยื้อเวลาอยู่ในอำนาจต่อไป
และความไม่เป็นธรรม
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งที่ได้ปะทุขึ้น ประเทศจีนได้ถูกบรรดาชาติตะวันตกและจักรวรรดิญี่ปุ่นบีบบังคับให้เข้าร่วมฝ่ายสัมพันธมิตรและประกาศสงครามกับเยอรมนี รัฐบาลเป่ย์หยางยอมปฏิบัติตามโดยไม่มีเงื่อนไข มีการยึดทรัพย์จับเชลยชาวเยอรมันในจีนและได้ส่งอาหาร, แรงงานไปช่วยฝ่ายสัมพันธมิตรในการรบ แต่ในปี ค.ศ. 1919 เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติลง ถึงแม้จีนจะอยู่ฝ่ายสัมพันธมิตรตามหลักมีสิทธิ์เป็นผู้ชนะสงคราม แต่หลังสงครามสิ้นสุดลงประเทศจีนกลับเป็นฝ่ายถูกเอารัดเอาเปรียบ สนธิสัญญาแวร์ซายได้ปล่อยให้สัมปทานของเยอรมนีในมณฑลชานตงของจีนต้องถูกโอนให้แก่ญี่ปุ่นแทนที่จะถูกโอนกลับมาอยู่ภายใต้การปกครองของจีน
อีกทั้งญี่ปุ่นยังได้พยายามรื้อฟื้นประเด็นข้อเรียกร้อง 21 ประการเพื่อขูดรีดผลประโยชน์จากจีนอีกครั้ง ประกอบกับบรรดาประเทศตะวันตกและญี่ปุ่นไม่ยอมแก้ไขยอมให้สิทธิสภาพนอกอาณาเขตคืนแก่จีน จนทำให้ชาวจีนโกรธแค้นเป็นอย่างมากทำให้เกิดการประท้วงของนักศึกษาต่อต้านรัฐบาลที่ยอมอ่อนข้อเพิกเฉยต่อสนธิสัญญาแวร์ซายโดยกลุ่มปัญญาชน นำไปสู่การเดินขบวนเรียกร้องความเป็นธรรมหรือเป็นที่รู้จักกันในเหตุการณ์ ขบวนการ 4 พฤษภาคม
การเดินขบวนเคลื่อนไหวในครั้งนี้เกิดการรับเอาอิทธิพลแนวคิดลัทธิมากซ์มาเผยแพร่ทำให้รากฐานของแนวความคิดลัทธิคอมมิวนิสต์ได้เริ่มถือกำเนิดขึ้นเป็นครั้งแรกอย่างแพร่หลายในหมู่ปัญญาชนและนักศึกษา จนท้ายที่สุดได้นำไปสู่การก่อตัวของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในภายภาคหน้า
กำเนิดพรรคคอมมิวนิสต์จีน
หลังดร.ซุนได้ตั้งรัฐบาลในภาคใต้ขึ้น เขาได้ตัดสินใจขอความช่วยเหลือทางด้านการทหารและงบประมาณส่วนหนึ่งจากสหภาพโซเวียตและก่อตั้งโรงเรียนทหารหวังผู่ ซึ่งเป็นโรงเรียนทหารแห่งแรกขึ้น แต่การสนับสนุนของโซเวียตกลับต้องแลกเปลี่ยนกับการให้โซเวียตก่อตั้งและสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่มีต้นกำเนิดจากขบวนการเคลื่อนไหว 4 พฤษภาคม ที่เริ่มรวมตัวเป็นรูปเป็นร่างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ก่อตั้งสำเร็จในปี ค.ศ. 1921 ซึ่งได้รับความนิยมพอ ๆ กับพรรคก๊กมินตั๋ง ในระยะแรก ๆ ทั้ง 2 พรรคได้ตกลงที่จะร่วมมือกันฟื้นฟูและสร้างชาติจีนขึ้นมาโดยยึดหลักการรวมประเทศจีนและความผาสุขของประชาชน
รัฐบาลชาตินิยมจีน (จีนคณะชาติ)
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1925 ดร.ซุน ยัตเซ็น บิดาแห่งสาธารณรัฐจีนได้เสียชีวิตลง ได้ทิ้งหลักลัทธิไตรราษฎร์ เอาไว้เป็นปรัชญาทางการเมืองที่กล่าวถึงชาติใน 3 ด้าน
เจียง ไคเชก ได้ดำรงตำแหน่งสืบทอดเป็นผู้นำพรรคก๊กมินตั๋งต่อเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของ ดร.ซุน เจียง ไคเชกได้นำทัพกรีฑาขึ้นเหนือจนสำเร็จ ในปี ค.ศ. 1926 ถึง ปี ค.ศ. 1928 เจียงได้ล้มรัฐบาลเป่ย์หยางเดินหน้าปราบกลุ่มขุนศึกจนราบคาบ เขาได้ตั้งรัฐบาลที่เมืองนานกิง ประกาศตั้งรัฐบาลชาตินิยมแห่งสาธารณรัฐจีนขึ้น
สงครามจีน-ญี่ปุ่น และสงครามโลกครั้งที่สอง
จักรวรรดิญี่ปุ่นพยายามดินจีนมาโดยตลอด ทั้งนี้เพื่อบรรลุเป้าที่จะหาประโยชน์สูงสุดจากแผ่นดินจีน จนกระทั่งวันที่ 18 กันยายน 1931 นั่นคือวันที่ญี่ปุ่นได้สร้างสถานการณ์ “เหตุการณ์บึงหลิ่วเถียว” (柳条湖事变)ในการโจมตีเมืองเสิ่นหยางใกล้บึงหลิ่วเถียวของจีน ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้น ญี่ปุ่นพยายามหาข้ออ้างในการเข้าบุกยึดแมนจูเรียและโจมตีภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนมาโดยตลอด จึงจงใจจุดชนวนศึกสงครามขึ้น
โดยในวันที่ 18 กันยายนปีนั้น เกิดระเบิดขึ้นที่ทางรถไฟสายแมนจูเรียใต้ของญี่ปุ่น แต่มีความเสียหายน้อยมากจนไม่กระเทือนการให้บริการปกติ ทว่าทหารญี่ปุ่นกลับอ้างว่า ทหารจีนยิงใส่พวกตนจากท้องนา จึงจำเป็นต้อง “ป้องกันตนเอง” เหตุการณ์ดังกล่าวเป็นที่จักกันในกรณีมุกเดน ต่อมาญี่ปุ่นจึงเปิดฉากยิงใส่ทหารจีนทันทีและถือโอกาสเข้ารุกรานประเทศจีนโดยเริ่มการรุกรานแมนจูเรีย
ในเวลานั้น รัฐบาลก๊กมินตั๋งอยู่ในช่วงรวบรวมกำลัง เพื่อสู้รบกับคอมมิวนิสต์ที่ลุกขึ้นต่อต้านในประเทศ จึงได้มีคำสั่งห้ามต่อต้าน ให้พยายามแก้ไขด้วยวิธีการทางการทูต และให้ถอนกำลังไปที่ด่านซันไห่กวน ทำให้ทหารญี่ปุ่นบุกยึดเสิ่นหยาง แล้วบุกยึดต่อไปที่จี๋หลิน เฮยหลงเจียง จนกระทั่งสามารถยึด 3 มณฑลทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนได้ในเดือนมกราคม 1932