cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ระบบสุริยะ
ดาวเคราะห์ชั้นใน
ดาวเคราะห์ชั้นในหรือดาวเคราะห์ใกล้โลก มี 4 ดวง โดยมากประกอบด้วยส่วนประกอบหิน มีความหนาแน่นสูง มีดวงจันทร์น้อยหรืออาจไม่มีเลย และไม่มีระบบวงแหวนรอบตัวเอง สสารที่เป็นองค์ประกอบมักเป็นแร่ธาตุที่มีจุดหลอมเหลวสูง เช่นซิลิเกตที่ชั้นเปลือกและผิว หรือโลหะ เหล็ก นิเกิล ที่เป็นแกนกลางของดาว สามในสี่ของดาวเคราะห์กลุ่มนี้ (ดาวศุกร์ โลก และดาวอังคาร) มีชั้นบรรยากาศที่เห็นได้ชัด พื้นผิวมีร่องรอยของหลุมบ่อที่เกิดจากการปะทะโดยชิ้นส่วนจากอวกาศ และมีความเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาที่พื้นผิวด้วยเช่น การแยกตัวของร่องหุบเขาและภูเขาไฟ
แถบดาวเคราะห์น้อย
ดาวเคราะห์น้อย คือวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะที่ประกอบด้วยหินและธาตุโลหะที่ไม่ระเหย
แถบดาวเคราะห์น้อยหลักกินพื้นที่วงโคจรที่อยู่ระหว่างดาวอังคารกับดาวพฤหัสบดี ประมาณ 2.3 ถึง 3.3 หน่วยดาราศาสตร์จากดวงอาทิตย์ เชื่อกันว่าน่าจะเป็นเศษชิ้นส่วนจากการก่อตัวของระบบสุริยะในช่วงแรกที่ก่อตัวไม่สำเร็จ เนื่องจากแรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวพฤหัสบดี
ดาวเคราะห์น้อยมีขนาดต่าง ๆ กันตั้งแต่หลายร้อยกิโลเมตรไปจนถึงเศษหินเล็ก ๆ เหมือนฝุ่น ดาวเคราะห์น้อยทั้งหมดนอกเหนือจากดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่สุด คือซีรีส จัดว่าเป็นวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่ดาวเคราะห์น้อยบางดวงเช่น เวสต้า และ ไฮเจีย อาจจัดว่าเป็นดาวเคราะห์แคระได้ ถ้ามีหลักฐานว่ามันมีความสมดุลของความกดของน้ำมากเพียงพอ
แถบดาวเคราะห์น้อยประกอบด้วยวัตถุขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่า 1 กิโลเมตรเป็นจำนวนหลายหมื่นดวง หรืออาจจะถึงล้านดวง ถึงกระนั้น มวลรวมทั้งหมดของแถบหลักก็ยังมีเพียงประมาณหนึ่งในพันของมวลโลกเท่านั้น แถบหลักมีประชากรอยู่อย่างค่อนข้างเบาบาง ยานอวกาศหลายลำได้เดินทางผ่านแถบนี้ไปได้โดยไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเลย ดาวเคราะห์น้อยที่มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 10 ถึง 10-4 เมตร จะเรียกว่า สะเก็ดดาว
ระบบสุริยะชั้นนอก
บริเวณรอบนอกของระบบสุริยะเป็นถิ่นที่อยู่ของดาวแก๊สยักษ์และบรรดาดาวบริวารของมันที่มีขนาดใหญ่พอจะเป็นดาวเคราะห์ได้ นอกจากนี้ยังมีดาวหางคาบสั้น และเซนทอร์ ที่โคจรอยู่ในย่านนี้เช่นกัน วัตถุตันที่อยู่ในย่านนี้จะมีองค์ประกอบของสสารที่ระเหยง่าย (เช่น น้ำ แอมโมเนีย มีเทน ในทางวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์จะเรียกว่าเป็น น้ำแข็ง) ไม่ค่อยมีส่วนประกอบของสสารประเภทหินเหมือนอย่างวัตถุท้องฟ้าในระบบสุริยะชั้นใน
ดาวเคราะห์ชั้นนอก
ดาวเคราะห์ชั้นนอก 4 ดวง หรือดาวแก๊สยักษ์ (บางครั้งเรียกว่า ดาวเคราะห์โจเวียน) มีมวลรวมกันถึงกว่า 99% ของมวลสารทั้งหมดที่โคจรรอบดวงอาทิตย์ ดาวพฤหัสบดีกับดาวเสาร์มีองค์ประกอบเต็มไปด้วยไฮโดรเจนและฮีเลียม ดาวยูเรนัสกับดาวเนปจูนมีองค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นน้ำแข็ง นักดาราศาสตร์จำนวนหนึ่งเห็นว่าดาวสองดวงหลังนี้ควรจัดเป็นประเภทเฉพาะของมันเอง คือ "ดาวน้ำแข็งยักษ์" ดาวแก๊สยักษ์ทั้งสี่มีวงแหวนอยู่รอบตัว แม้เมื่อมองจากโลกจะเห็นได้ชัดแต่เพียงวงแหวนของดาวเสาร์เท่านั้น
ดาวหาง
ดาวหาง เป็นวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ โดยมากมีขนาดเพียงไม่กี่กิโลเมตรในแนวขวาง ประกอบด้วยสสารจำพวกน้ำแข็งระเหยง่ายเป็นส่วนใหญ่ วงโคจรของดาวหางจะเบี้ยวมาก จุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดมักเข้าไปถึงชั้นวงโคจรของดาวเคราะห์ชั้นใน ส่วนจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดอาจออกไปไกลพ้นจากดาวพลูโต เมื่อดาวหางโคจรผ่านเข้ามาในระบบสุริยะชั้นใน ผลกระทบจากดวงอาทิตย์ทำให้พื้นผิวน้ำแข็งของมันระเหยและแตกตัวเป็นประจุ ทำให้เกิดเป็นโคมา คือหางขนาดยาวประกอบด้วยแก๊สและฝุ่นที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ดาวหางคาบสั้นมีวงโคจรประมาณไม่ถึง 200 ปี ส่วนดาวหางคาบยาวมีวงโคจรนานถึงหลายพันปี เชื่อว่าดาวหางคาบสั้นมีกำเนิดมาจากแถบไคเปอร์ ขณะที่ดาวหางคาบยาวเช่นดาวหางเฮล-บอปป์ น่าจะมีกำเนิดมาจากแถบเมฆออร์ต มีตระกูลของดาวหางอยู่หลายตระกูล เช่น ดาวหางเฉียดดวงอาทิตย์ตระกูล Kreutz เกิดขึ้นจากการแตกตัวออกมาของดาวหางดวงแม่ ดาวหางบางดวงที่มีวงโคจรแบบไฮเพอร์โบลิกอาจจะมีกำเนิดมาจากห้วงอวกาศภายนอกของระบบสุริยะ แต่การคำนวณเส้นทางโคจรที่แน่นอนของพวกมันทำได้ยากมาก ดาวหางโบราณที่องค์ประกอบอันระเหยได้ได้ถูกขับออกไปจนหมดเนื่องจากความร้อนของดวงอาทิตย์ อาจกลายสภาพไปเป็นดาวเคราะห์น้อยได้
เซนทอร์
เซนทอร์ คือวัตถุน้ำแข็งคล้ายดาวหางที่มีค่ากึ่งแกนเอกมากกว่าดาวพฤหัสบดี (5.5 AU) แต่น้อยกว่าดาวเนปจูน (30 AU) เซนทอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่รู้จัก คือ 10199 ชาริโคล มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 250 กิโลเมตร เซนทอร์ชิ้นแรกที่ค้นพบคือ 2060 ไครอน ซึ่งเมื่อแรกถูกจัดประเภทว่าเป็นดาวหาง (95P) เพราะมันมีหางโคมาเหมือนกับที่ดาวหางเป็นเมื่อเคลื่อนเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ นักดาราศาสตร์บางกลุ่มจัดประเภทเซนทอร์ให้เป็นวัตถุในแถบไคเปอร์ที่กระจายตัวอยู่รอบใน โดยมีวัตถุแถบไคเปอร์อีกจำนวนหนึ่งกระจายตัวทางรอบนอกออกไปจนถึงแถบหินกระจาย
ย่านพ้นดาวเนปจูน
ย่านอวกาศที่อยู่เลยดาวเนปจูนออกไป หรือ "ย่านพ้นดาวเนปจูน" ยังเป็นพื้นที่ที่ไม่ค่อยได้รับการสำรวจมากนัก เท่าที่ทราบดูเหมือนจะเป็นบริเวณที่เต็มไปด้วยโลกเล็ก ๆ (วัตถุขนาดใหญ่ที่สุดในย่านนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางราวหนึ่งในห้าของโลก และมีมวลน้อยกว่ามวลของดวงจันทร์) ที่ประกอบขึ้นด้วยหินกับน้ำแข็ง บางครั้งก็เรียกย่านนี้ว่า "ย่านระบบสุริยะรอบนอก" ซึ่งจะคล้ายกับความหมายของวัตถุที่อยู่เลยจากแถบดาวเคราะห์น้อย
แถบไคเปอร์
แถบไคเปอร์ คือบริเวณของการก่อตัวครั้งแรกในระบบ มีลักษณะเป็นแถบวงแหวนมหึมาของเศษวัตถุกระจัดกระจายคล้ายกับแถบดาวเคราะห์น้อย แต่ส่วนมากวัตถุเหล่านั้นเป็นน้ำแข็ง ครอบคลุมพื้นที่ช่วงที่ห่างดวงอาทิตย์ออกมาตั้งแต่ 30-50 หน่วยดาราศาสตร์ สมาชิกในแถบไคเปอร์ส่วนมากเป็นวัตถุขนาดเล็กในระบบสุริยะ แต่ก็มีวัตถุขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งในแถบไคเปอร์ เช่น ควาอัวร์ วารูนา และ ออร์กัส ที่สามารถจัดประเภทเป็นดาวเคราะห์แคระ ประมาณว่า มีวัตถุในแถบไคเปอร์มากกว่า 100,000 ชิ้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 50 กิโลเมตร แต่มวลรวมของวัตถุในแถบไคเปอร์ทั้งหมดมีเพียงประมาณ 1 ใน 10 หรืออาจเพียง 1 ใน 100 เท่าของมวลโลกเท่านั้น วัตถุในแถบไคเปอร์จำนวนมากที่มีดาวบริวารของตัวเองหลายดวง และส่วนใหญ่จะมีวงโคจรที่อยู่นอกระนาบสุริยวิถี
แถบหินกระจาย
แถบหินกระจายมีย่านคาบเกี่ยวกันกับแถบไคเปอร์ แต่แผ่ตัวออกไปทางด้านนอกของระบบเป็นบริเวณกว้าง เชื่อว่าในแถบหินกระจายนี้เป็นต้นกำเนิดของบรรดาดาวหางคาบสั้น วัตถุในแถบหินกระจายถูกแรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวเนปจูนในยุคต้น ๆ ผลักไปมาจนทำให้มีวงโคจรที่ไม่แน่นอน โดยมากจะมีจุดโคจรใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดอยู่ในย่านของแถบไคเปอร์ ส่วนจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดอาจอยู่ห่างออกไปถึง 150 หน่วยดาราศาสตร์ วงโคจรของวัตถุในแถบหินกระจายยังมีความเอียงระนาบสูงมากเมื่อเทียบกับระนาบสุริยวิถี บางครั้งถึงกับตั้งฉากกับระนาบนี้เลยก็เป็นได้ นักดาราศาสตร์บางกลุ่มจัดให้แถบหินกระจายเป็นอีกย่านหนึ่งของแถบไคเปอร์ และเรียกวัตถุในแถบหินกระจายว่า "วัตถุกระจายในแถบไคเปอร์"
ย่านไกลที่สุดของระบบ
เราไม่อาจระบุได้แน่ชัดว่า ระบบสุริยะสิ้นสุดที่จุดไหน หรืออวกาศระหว่างดาวเริ่มต้นขึ้นที่จุดไหน เพราะขอบเขตรอบนอกของระบบเป็นไปด้วยอิทธิพลของแรง 2 ชนิดที่แตกต่างกัน คือ ลมสุริยะ และแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ อิทธิพลด้านนอกสุดของลมสุริยะกินเนื้อที่ออกไปประมาณ 4 เท่าของระยะห่างจากดวงอาทิตย์ถึงดาวพลูโต เรียกว่าขอบเขตเฮลิโอพอส ซึ่งอาจนับเป็นจุดเริ่มต้นของสสารระหว่างดาวก็ได้ อย่างไรก็ดี เชื่อว่าทรงกลมรอชของดวงอาทิตย์ซึ่งเป็นเนื้อที่ภายใต้อิทธิพลแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์ กินพื้นที่ไกลออกไปมากกว่านั้นถึงกว่าหนึ่งพันเท่า
เฮลิโอพอส
บริเวณของเฮลิโอสเฟียร์สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ย่าน ลมสุริยะเคลื่อนที่ไปด้วยความเร็วประมาณ 40,000 กิโลเมตร/วินาที จนกระทั่งมันสลายตัวลงด้วยกระแสของพลาสมาในสสารระหว่างดาว การสลายตัวนี้เกิดขึ้นที่กำแพงกระแทกซึ่งอยู่ที่ระยะประมาณ 80-100 AU จากดวงอาทิตย์ในทิศทางย้อนกระแสลม และประมาณ 200 AU จากดวงอาทิตย์ในทิศทางตามกระแสลม ที่บริเวณนี้กระแสของลมจะอ่อนลง มวลสารเกาะกลุ่มหนาแน่นขึ้นแล้วกลายเป็นลมหมุน ทำให้เกิดโครงสร้างรูปไข่ขนาดใหญ่เรียกว่า เฮลิโอชีท (heliosheath) หรือ ฝักสุริยะ ซึ่งมีหน้าตาและพฤติกรรมคล้ายคลึงกับหางของดาวหาง คือทอดแผ่ตัวออกไปไกลถึง 40 AU ทางฝั่งทวนกระแสลม ถ้าเป็นด้านตามกระแสลมจะยิ่งแผ่ออกไปไกลกว่านั้น ทั้งยานวอยเอจเจอร์ 1 และ วอยเอจเจอร์ 2 ต่างรายงานกลับมาว่าได้ผ่านบริเวณกำแพงกระแทกไปแล้วและได้เข้าสู่บริเวณเฮลิโอชีท ที่ระยะประมาณ 94 และ 84 AU ตามลำดับ. ขอบด้านนอกสุดของทรงกลมเฮลิโอสเฟียร์ หรือ เฮลิโอพอส เป็นจุดที่กระแสของลมสุริยะสิ้นกำลังลง และเป็นจุดเริ่มต้นย่านอวกาศระหว่างดาว
ลักษณะรูปร่างและทรงของขอบนอกของเฮลิโอสเฟียร์เป็นผลจากการถูกกระทบด้วยปฏิกิริยาพลศาสตร์ของไหลจากสสารระหว่างดาว และจากสนามแม่เหล็กสุริยะที่มีอยู่อย่างมากในทางตอนใต้ ทางซีกด้านบนจะเป็นทรงมนมีความกว้างประมาณ 9 AU (ราว 900 ล้านไมล์) ซึ่งกว้างกว่าครึ่งซีกล่าง พ้นจากเขตแดนเฮลิโอพอส ที่ระยะประมาณ 230 AU เป็นตำแหน่งโบว์ชอค ซึ่งพลาสมาจากดวงอาทิตย์จะละทิ้งระบบและเดินทางไปในดินแดนอื่นในทางช้างเผือก
ยังไม่เคยมียานอวกาศลำใดเดินทางพ้นออกไปจากเฮลิโอพอสเลย จึงไม่อาจรู้ได้แน่ชัดถึงสภาวะเงื่อนไขในอวกาศระหว่างดาว คาดว่ายานอวกาศวอยเอจเจอร์ขององค์การนาซาจะเดินทางออกจากเฮลิโอพอสในราวหนึ่งทศวรรษข้างหน้า และจะส่งข้อมูลอันมีค่าเกี่ยวกับระดับของรังสีและลมสุริยะกลับมายังโลก เพราะความเข้าใจเกี่ยวกับการที่เกราะเฮลิโอสเฟียร์ ช่วยปกป้องระบบสุริยะเอาไว้จากรังสีคอสมิกยังมีอยู่น้อยมาก ทีมงานหนึ่งได้รับเงินทุนสนับสนุนจากนาซาได้พัฒนาแนวคิดโครงการ "Vision Mission" ขึ้น มีภารกิจหลักเกี่ยวกับการส่งยานอวกาศไปในเฮลิโอสเฟียร์
เมฆออร์ต
เมฆออร์ต เป็นข้อสมมุติฐานถึงกลุ่มมวลขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยวัตถุน้ำแข็งนับล้านล้านชิ้น ที่เชื่อว่าเป็นแหล่งกำเนิดของดาวหางคาบยาว และครอบคลุมบริเวณรอบนอกของระบบสุริยะเอาไว้ในระยะทางประมาณ 50,000 AU (ประมาณ 1 ปีแสง) หรืออาจกว้างได้ถึง 100,000 AU (1.87 ปีแสง) เชื่อว่าองค์ประกอบของมันคือดาวหางที่ถูกดีดออกมาจากระบบสุริยะชั้นใน ด้วยปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงกับดาวเคราะห์ชั้นนอก วัตถุในเมฆออร์ตมีการเคลื่อนที่ต่ำมาก และอาจถูกกระทบกระทั่งเส้นทางด้วยเหตุการณ์บางอย่างที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก เช่นการปะทะ แรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวที่เคลื่อนผ่าน หรือแรงดึงดูดระหว่างดาราจักร เช่นแรงไทดัลของทางช้างเผือก
เซดนา
90377 เซดนา (525.86 AU โดยเฉลี่ย) เป็นวัตถุขนาดใหญ่คล้ายดาวพลูโต มีสีแดง และมีวงโคจรวงรีขนาดใหญ่มากที่มีจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดที่ 76 AU ส่วนจุดไกลที่สุดอยู่ที่ 928 AU ใช้เวลาในการโคจรรอบละ 12,050 ปี ไมเคิล อี. บราวน์ เป็นผู้ค้นพบดาวนี้เมื่อปี ค.ศ. 2003 เขาคิดว่ามันไม่น่าจะเป็นสมาชิกทั้งของแถบหินกระจายหรือแถบไคเปอร์ เพราะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดยังอยู่ห่างเกินกว่าจะเป็นวัตถุที่ถูกดีดออกมาด้วยแรงโน้มถ่วงของดาวเนปจูน เขากับนักดาราศาสตร์คนอื่น ๆ เห็นว่ามันน่าจะเป็นวัตถุชิ้นแรกในกลุ่มประชากรใหม่ของระบบ ซึ่งน่าจะรวมถึง 2000 CR105 ซึ่งมีจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดที่ 45 AU และจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดที่ 415 AU มีรอบการโคจร 3,420 ปี บราวน์เรียกประชากรใหม่ของระบบเหล่านี้ว่า "เมฆออร์ตกลุ่มใน" เพราะมันอาจมีลักษณะเช่นเดียวกัน แม้ว่าจะอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากกว่าก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่เซดนาจะเป็นดาวเคราะห์แคระ แม้จะยังต้องพิสูจน์ถึงสัณฐานของมันเสียก่อน
ขอบนอก
ยังมีสิ่งต่าง ๆ อีกมากมายในระบบสุริยะที่เรายังไม่รู้จัก ประมาณว่า สนามแรงโน้มถ่วงของดวงอาทิตย์มีอิทธิพลครอบคลุมดาวฤกษ์ต่าง ๆ ในย่านใกล้เคียงเป็นระยะทางราว 2 ปีแสง (125,000 AU) รัศมีต่ำสุดของเมฆออร์ตที่ประมาณกันไว้น่าจะไม่ต่ำกว่า 50,000 AU แม้จะมีการค้นพบที่น่าประหลาดใจเช่นการค้นพบเซดนา แต่ย่านอวกาศระหว่างแถบไคเปอร์กับเมฆออร์ต ซึ่งกินเนื้อที่กว้างในรัศมีหลายหมื่นหน่วยดาราศาสตร์ก็ยังไม่สามารถสำรวจและจัดทำแผนผังออกมาได้ นอกจากนี้ยังมีการศึกษาสำรวจเพิ่มเติมสำหรับดินแดนระหว่างดาวพุธกับดวงอาทิตย์ เราอาจจะได้ค้นพบวัตถุต่าง ๆ อีกมากในย่านต่าง ๆ ของระบบสุริยะที่ยังไม่ได้จัดทำแผนผังเอาไว้
บริบทเชิงดาราจักร
ระบบสุริยะตั้งอยู่ในดาราจักรทางช้างเผือก ซึ่งเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 100,000 ปีแสง มีดาวฤกษ์สมาชิกประมาณ 200,000 ล้านดวง ดวงอาทิตย์ของเราเป็นดาวฤกษ์สมาชิกดวงหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางแขนก้นหอยด้านนอกของทางช้างเผือก ในส่วนที่เรียกกันว่า แขนโอไรออน หรือสเปอร์ท้องถิ่น ห่างจากบริเวณศูนย์กลางของดาราจักรประมาณ 25,000 ถึง 28,000 ปีแสง ความเร็วที่เคลื่อนที่ภายในดาราจักรอยู่ที่ประมาณ 220 กิโลเมตรต่อวินาที ดังนั้นมันจะเคลื่อนที่วนครบหนึ่งรอบในเวลา 225-250 ล้านปี การวนครบรอบนี้เรียกกันว่าเป็น ปีดาราจักร ของระบบสุริยะ
ตำแหน่งของระบบสุริยะในดาราจักรน่าจะเป็นองค์ประกอบสำคัญต่อวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนโลก เพราะวงโคจรของมันจะค่อนข้างเป็นวงกลม และมีระดับความเร็วพอกันกับแขนก้นหอยของดาราจักร ซึ่งแสดงว่ามันไม่ได้เคลื่อนผ่านไปในดาราจักรมากนัก แขนก้นหอยนี้เป็นถิ่นที่อยู่ของวัตถุท้องฟ้าที่กว่าจะกลายเป็นซูเปอร์โนวาก็ต้องใช้เวลาอีกนาน ทำให้โลกมีเวลาอันยาวนานที่จะสร้างสภาวะเสถียรภาพมากพอสำหรับการวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้ระบบสุริยะยังตั้งอยู่นอกเขตแดนอันหนาแน่นของดาวฤกษ์ในใจกลางดาราจักร ที่บริเวณใจกลางนั้นจะมีแรงโน้มถ่วงรบกวนจากดาวฤกษ์ใกล้เคียงสูงมาก ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อวัตถุในเขตเมฆออร์ต อันจะทำให้เกิดดาวหางมากมายพุ่งเข้าสู่ระบบสุริยะชั้นในได้ ทำให้เกิดการปะทะที่อาจสร้างสภาวะอันไม่เหมาะสมต่อชีวิต ปริมาณรังสีเข้มข้นที่ใจกลางดาราจักรก็อาจส่งผลรบกวนต่อวิวัฒนาการของชีวิตอันซับซ้อนด้วย ถึงกระนั้นในตำแหน่งของระบบสุริยะปัจจุบัน ก็มีนักวิทยาศาสตร์บางส่วนตั้งทฤษฎีว่าเคยเกิดซูเปอร์โนวามาก่อน และส่งผลกระทบในทางกลับกันกับข้อสมมุติฐานก่อนหน้านั้น คือในช่วง 35,000 ปีสุดท้ายมานี้แรงระเบิดจากซูเปอร์โนวา ได้แพร่กระจายสสารในแกนกลางของมันออกมายังดวงอาทิตย์ในรูปของฝุ่นกัมมันตรังสี รวมถึงชิ้นส่วนขนาดใหญ่ที่คล้ายดาวหาง
ย่านใกล้เคียง
ย่านใกล้เคียงในดาราจักรที่อยู่ติดกันกับดาราจักรของเรา มีชื่อเรียกว่า เมฆระหว่างดาวท้องถิ่น (Local Intersteller Cloud) หรือ ฟลัฟฟ์ท้องถิ่น (Local Fluff) เป็นบริเวณที่มีเมฆหนาแน่นซึ่งตั้งอยู่ใน ฟองท้องถิ่น อันเป็นห้วงอวกาศที่ค่อนข้างโปร่งรูปร่างคล้ายนาฬิกาทรายอยู่ในสสารระหว่างดาว กินเนื้อที่กว้างประมาณ 300 ปีแสง ในฟองท้องถิ่นนี้เต็มไปด้วยพลาสมาอุณหภูมิสูงซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นส่วนที่หลงเหลืออยู่จากซูเปอร์โนวาครั้งล่าสุดที่เกิดขึ้น
ทิศทางที่ดวงอาทิตย์เคลื่อนไปในอวกาศระหว่างดาวเรียกว่า โซลาร์เอเพกซ์ (solar apex) อยู่ใกล้กับกลุ่มดาวเฮอร์คิวลีสในทิศทางเดียวกับตำแหน่งปัจจุบันของดาวเวกา
มีดาวฤกษ์อยู่ค่อนข้างน้อยในช่วงระยะ 10 ปีแสง (ประมาณ 95 ล้านล้านกิโลเมตร) จากดวงอาทิตย์ ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้ที่สุดคือระบบดาวสามดวง แอลฟาคนครึ่งม้า ซึ่งอยู่ห่างออกไป 4.4 ปีแสง แอลฟาคนครึ่งม้า เอ และ บี เป็นดาวคู่ที่มีลักษณะคล้ายดวงอาทิตย์ มีดาวแคระแดงขนาดเล็กชื่อ แอลฟาคนครึ่งม้า ซี (หรือดาวพร็อกซิมาคนครึ่งม้า) โคจรรอบดาวคู่ทั้งสองนั้นที่ระยะห่าง 0.2 ปีแสง ดาวฤกษ์อื่นที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ในลำดับถัดออกไปได้แก่ดาวแคระแดงบาร์นาร์ด (5.9 ปีแสง) ดาววูลฟ์ 359 (7.8 ปีแสง) และ ดาวลาลังเดอ 21185 (8.3 ปีแสง) ดาวฤกษ์ดวงใหญ่ที่สุดในระยะ 10 ปีแสงจากดวงอาทิตย์ได้แก่ ดาวซิริอุส เป็นดาวฤกษ์สว่างบนแถบลำดับหลักที่มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์ราว 2 เท่า มีดาวแคระขาวชื่อ ซิริอุส บี โคจรอยู่รอบ ๆ ห่างจากดวงอาทิตย์ของเราไป 8.6 ปีแสง ระบบอื่น ๆ ที่มีอยู่ในระยะ 10 ปีแสงได้แก่ ระบบดาวแคระแดงคู่ ลูยเทน 726-8 (8.7 ปีแสง) ดาวแคระแดงเดี่ยว รอส 154 (9.7 ปีแสง) สำหรับดาวฤกษ์เดี่ยวที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับดวงอาทิตย์ที่อยู่ใกล้ที่สุดคือ เทาวาฬ อยู่ห่างออกไป 11.9 ปีแสง มันมีมวลประมาณ 80% ของมวลดวงอาทิตย์ แต่มีความส่องสว่างเพียง 60% ของดวงอาทิตย์เท่านั้น ดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ใกล้ที่สุดเท่าที่รู้จัก เป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ในระบบดาวของ เอปไซลอนแม่น้ำ ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ที่ค่อนข้างหรี่จางและมีสีแดงกว่าดวงอาทิตย์ อยู่ห่างออกไป 10.5 ปีแสง มีดาวเคราะห์ในระบบที่ได้รับการยืนยันแล้ว 1 ดวง คือ เอปไซลอนแม่น้ำ บี มีขนาดราว 1.5 เท่าของมวลของดาวพฤหัสบดี คาบโคจรรอบดาวฤกษ์แม่ของมันใช้เวลา 6.9 ปี
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคใต้ตอนบน
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคใต้ตอนบน เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นลีกระดับสมัครเล่น และอยู่ลำดับที่ 5 ในระบบฟุตบอลลีกของประเทศไทย มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 สโมสร แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยจะนำผู้ชนะของแต่ละกลุ่มมาแข่งขันเพื่อหาแชมป์ของโซน จากนั้นสโมสรที่ได้แชมป์โซนจะต้องไปแข่งในรอบชิงชนะเลิศกับแชมป์ของโซนภาคใต้ตอนล่าง โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันระดับลีกอาชีพในไทยลีก 4
รูปแบบ
การแข่งขันในโซนภาคใต้ตอนบนจะแบ่งออกเป็น 2 รอบ ได้แก่รอบมินิลีกและรอบชิงชนะเลิศประจำโซน
สนามแข่งขัน
การแข่งขันในรอบมินิลีกของโซนภาคใต้ตอนบนใช้สนามแข่งขันสามสนามในสามจังหวัด ได้แก่ การแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศประจำโซนและรอบชิงชนะเลิศระหว่างโซนจัดขึ้นที่สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสตูล จังหวัดสตูล
รอบมินิลีก
การจับสลากแบ่งสายมีขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ที่การกีฬาแห่งประเทศไทย
แมงมุมน้ำ
แมงมุมน้ำ หรือ แมงมุมระฆังดำน้ำ (Diving bell spider, Water spider; ) เป็นแมงมุมชนิดหนึ่ง เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Argyroneta โดยมาจากภาษากรีกคำว่า "Argyros" (ἄργυρος) แปลว่า "เงิน" และ "neta" หรือคำประดิษฐ์ใหม่ (บางทีอาจจะมาจาก  νητής) มาจากคำกริยา "นีโอ" (νέω) "ปั่น" หรือ "กรอ" โดยหมายถึง "เครื่องปั่นเงิน"
แมงมุมน้ำ เป็นแมงมุมที่แตกต่างจากแมงมุมชนิดอื่น ๆ อย่างสิ้นเชิง เพราะสามารถอาศัยอยู่ในน้ำได้ โดยอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำตื้น ๆ เช่น หนอง, บึง หายใจโดยอาศัยโพรงอากาศที่สร้างไว้ใต้น้ำ โดยมีสาหร่ายหรือพืชน้ำสำหรับโพรงอากาศนั้นเกาะติดอยู่ มีขนที่มีลักษณะพิเศษที่นอกจากกันน้ำได้เหมือนแมงมุมชนิดอื่น ๆ แล้ว ยังสามารถกักอากาศได้มากกว่า ซึ่งเป็นหลักการเดียวกับระฆังดำน้ำ เมื่อขึ้นมายังผิวน้ำ และใช้ส่วนที่เป็นท้องขึ้นมาสัมผัสกับอากาศ ขนเหล่านี้จะดูดซับอากาศไว้ และก็จะดำน้ำลงไปยังที่ ๆ จะสร้างโพรงอากาศนั้นแล้วเติมอากาศที่นำมา รอบแล้วรอบเล่าจนกว่าจะพอที่จะเข้าไปอาศัยอยู่ข้างในได้ โดยในแต่ละรอบจะอยู่ใต้น้ำได้ประมาณ 40 นาที แต่มีงานวิจัยจากนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมันและออสเตรเลีย ระบุว่า แมงมุมน้ำสามารถที่จะอาศัยอยู่ใต้น้ำอย่างต่อเนื่องได้นานสุดถึง 24 ชั่วโมง
แมงมุมน้ำ พบกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป เช่น เกาะอังกฤษ จนถึงทางตอนเหนือของเอเชียและเอเชียตะวันออก เช่น คาบสมุทรเกาหลี, เกาะญี่ปุ่น โดยล่าเหยื่อซึ่งได้แก่แมลงและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาาหร เช่น ลูกปลา, ลูกอ๊อด, ลูกกุ้ง, ตัวอ่อนแมลงน้ำ เป็นต้น
วัดก้อนแก้ว
วัดก้อนแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลก้อนแก้ว อำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดก้อนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่ตั้งเดิมของวัดเป็นบ่อกุ้งของนายทวี จันกลัด ซึ่งเป็นอ่างใหญ่ลักษณะกลมเป็นท้องกะทะเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เส้นกว่า ลึกประมาณ 3 เมตร เรียกว่า วังก้นแก้วพิกุลทอง จนประมาณ พ.ศ. 2544 พระครูนันทศรีราจารย์ (หลวงพ่อเหลือ) เจ้าอาวาสวัดสาวชะโงก จังหวัดฉะเชิงเทรา ท่านจึงชักชวนชาวบ้านใกล้วังก้นแก้วสร้างเป็นวัด แต่เห็นว่าชื่อก้นแก้วฟังดูไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดก้อนแก้ว" และเป็นชื่อของหมู่บ้านและตำบลในเวลาต่อมา
วัดก้อนแก้วมีเกจิอาจารย์ คือ พระครูสุวรรณศีลาจารย์ (หลวงพ่อทอง) ท่านเป็นชาวเขมร มีความสามารถในด้าน วิปัสนาและกรรมฐาน วิชาอาคมหลายแขนง มีพลังจิตแก่กล้ามาก มีจิตเมตตาสูง ท่านสร้างอุโบสถ สร้างกุฏิหลายหลัง ทำถนนเข้าวัดสร้างความเจริญให้วัดมากมาย สร้างวัตถุมงคลไว้มากมายหลายแบบ ได้แก่ เหรียญพระเนื้อว่านตะกรุดโทน ผ้ายันต์ หลวงพ่อมีชื่อเสียงเรื่องการสักยันต์
หลุมแก๊สดาร์วาซา
หลุมแก๊สดาร์วาซา หรือ เดร์เวเซ (Jähennem derwezesi, Җәхеннем дервезеси, Darwaza gas crater) เป็นหลุมแก๊สขนาดใหญ่กลางทะเลทรายการากุม ในเขตจังหวัดอาฮาล ประเทศเติร์กเมนิสถาน เกิดจากการพังถล่มของเพดานแอ่งเก็บแก๊สธรรมชาติที่เดิมเป็นถ้ำลง หลุมแก๊สมีขนาดความกว้าง 69 เมตร และลึก 30 เมตร ในปี พ.ศ. 2514 นักธรณีวิทยาจุดไฟเพื่อจะกำจัดแก๊สมีเทนซึ่งเป็นพิษและคาดว่าไฟจะลุกไม่นาน แต่กลับไม่เป็นไปตามนั้น โดยไฟได้ลุกโชติช่วงต่อเนื่องตั้งแต่เวลานั้นจนถึงปัจจุบัน คนท้องถิ่นและผู้มาเยือนบางส่วนเรียกว่า ประตูสู่นรก  ปัจจุบันหลุมแก๊สเป็นสถานที่ท่องเที่ยวโดยเฉพาะในเวลากลางคืน
ในปี พ.ศ. 2553 ประธานาธิบดีแห่งเติร์กเมนิสถาน กูรฺ์บันกูลี เบอร์ดีมูฮาเมโดฟ มีข้อสั่งการให้ปิดหลุมแก๊สนี้เพราะเกรงจะกระทบกับแหล่งน้ำมันและแก๊สธรรมชาติในเขตข้างเคียง แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2556 เขาได้ประกาศให้บริเวณดังกล่าวเป็นพื้นที่สงวนทางธรรมชาติแทน
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
วีแยลกอปอลสกา (Wielkopolska) หรือ เกรตเตอร์โปแลนด์ (Greater Poland) เป็นจังหวัดทางตะวันออกกลางของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 29,826 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 3,462,196 คน โดยมีเมืองหลักคือปอซนัญ
จังหวัดวีแยลกอปอลสกาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1999 หลังจากรัฐบาลโปแลนด์ได้ปฏิรูปการปกครองท้องถิ่นในปี ค.ศ. 1998 โดยได้รับพื้นที่มาจากอดีตจังหวัดปอซนัญ จังหวัดกาลิช จังหวัดกอญิน จังหวัดปีวา และจังหวัดแลชนอ
เมืองต่าง ๆ
จังหวัดวีแยลกอปอลสกาประกอบด้วย 109 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2006) • # Poznań (566,546)
• # Kalisz (108,575)
• # Piła (75,044)
• # Ostrów Wielkopolski (72,577)
• # Gniezno (70,080)
• # Śrem (30,227)
• # Swarzędz (29,894)
• # Krotoszyn (29,421)
• # Turek (29,302)
• # Września (28,617)
• # Luboń (26,935)
• # Jarocin (25,834)
• # Wągrowiec (24,681)
• # Koło (23,034)
• # Środa Wielkopolska (21,635)
• # Rawicz (21,301)
• # Gostyń (20,588)
• # Chodzież (19,652)
• # Szamotuły (18,760)
• # Złotów (18,468)
• # Oborniki (17,850)
• # Pleszew (17,787)
• # Nowy Tomyśl (15,225)
• # Kępno (14,710)
• # Ostrzeszów (14,536)
• # Słupca (14,363)
• # Grodzisk Wielkopolski (13,703)
• # Wolsztyn (13,557)
• # Mosina (12,150)
• # Czarnków (11,356)
• # Międzychód (10,920)
• # Rogoźno (10,905)
• # Murowana Goślina (10,140)
• # Puszczykowo (9,311)
• # Opalenica (9,104)
• # Jastrowie (8,403)
• # Ujście (8,134)
• # Witkowo (7,855)
• # Trzemeszno (7,789)
• # Pniewy (7,464)
• # Zbąszyń (7,300)
• # Kórnik (6,981)
• # Kłodawa (6,829)
• # Koźmin Wielkopolski (6,707)
กรดอุสนิก
กรดอุสนิก (Usnic acid) เป็นอนุพันธ์ของไดเบนโซฟูแรนที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติซึ่งพบได้ในไลเคนหลายชนิด โดยมีสูตรเคมี C18H16O7 ถูกแยกได้ครั้งแรกโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน วิลเฮ็ล์ม คนอป (Wilhelm Knop) ใน พ.ศ. 2387 และสังเคราะห์ได้ครั้งแรกช่วงระหว่าง พ.ศ. 2476–2480 โดย แฟรงก์ เคิร์ด (Frank H. Curd) และอเล็กซานเดอร์ โรเบิร์ตสัน (Alexander Robertson) กรดอุสนิกพบในไลเคนหลายสกุลได้แก่สกุล Usnea, Cladonia, Hypotrachyna, Lecanora, Ramalina, Evernia, Parmelia และ Alectoria แม้ว่าจะเชื่อกันโดยทั่วไปว่ากรดอุสนิกนั้นพบเฉพาะในไลเคน แต่ในบางกรณีที่ไม่ได้รับการยืนยันรายงานว่าแยกสารประกอบนี้ได้ในชาหมักคอมบูชาและราในชั้น Ascomycetes ที่ไม่ใช่ฟังไจในไลเคน
ในสภาวะปกติ กรดอุสนิกเป็นสารที่มีรสขม มีสีเหลือง และเป็นของแข็ง ทราบกันว่าเกิดขึ้นในธรรมชาติทั้งในรูปของดี (D-form) และรูปของแอล (L-form) และเป็นสารผสมราซีมิก เกลือของกรดอุสนิกเรียกว่า อุสเนต เช่น คอปเปอร์อุสเนต (copper usnate)
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Krzyż Wielkopolski (6,283)
กรดอุสนิก
บทบาททางชีวภาพในไลเคน
กรดอุสนิกเป็นสารทุติยภูมิในไลเคนซึ่งบทบาทยังไม่ได้รับการอธิบายอย่างสมบูรณ์ เป็นที่เชื่อกันว่ากรดอุสนิกปกป้องไลเคนจากผลกระทบของแสงแดด และขัดขวางการกินของปศุสัตว์จากการมีรสขม
การสังเคราะห์ทางชีวภาพ
กรดอุสนิกเป็นสารประกอบพอลิคีไทด์ที่ได้จากการสังเคราะห์ทางชีวภาพผ่านสารมัธยันต์ เมทิลฟลอโรอะซิโตฟีโนน (methylphloroacetophenone)
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Buk (6,181)
กรดอุสนิก
ความปลอดภัย
กรดอุสนิกและเกลือของกรดนั้น มีความเกี่ยวข้องกับความเป็นพิษต่อตับอย่างรุนแรงและภาวะตับวาย โดยไม่ขึ้นกับขนาดที่ได้รับ (idiosyncratic) การรับประทานวันละ 300–1,350 มิลลิกรัม ในช่วงเวลาหลายสัปดาห์ทำให้เกิดพิษต่อตับอย่างรุนแรงในคนจำนวนมาก
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Sieraków (5,994)
กรดอุสนิก
ความปลอดภัย
โซเดียมอุสไนเอต (sodium usniate) เป็นส่วนประกอบหนึ่งในผลิตภัณฑ์ที่เรียกว่า "Lipokinetix" ซึ่งอ้างว่าทำให้น้ำหนักของผู้บริโภคลดลงโดยเพิ่มอัตราการเผาผลาญซึ่ง Lipokinetix ถูกระบุเป็นคำเตือนโดยองค์การอาหารและยาสหรัฐ จากความเป็นพิษต่อตับที่อาจเกิดขึ้น แม้ว่าจะไม่มีความชัดเจนว่าความเป็นพิษที่อาจเกิดขึ้นมาจากเกลือดังกล่าวหรือไม่ เนื่องจาก Lipokinetix ยังมีสาร นอร์อีเฟดรีน (PPA), คาเฟอีน, โยฮิมบีน และ 3,5-ไดไอโอโดไทโรนีน (3,5-diiodothyronine)
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Śmigiel (5,452)
กรดอุสนิก
เภสัชวิทยา
กรดอุสนิกถูกพบในการวิจัยเบื้องต้นว่ามีฤทธิ์กระตุ้นตัวรับอะดรีเนอร์จิก (adrenergic receptor) ในแบบจำลองรอยต่อระหว่างเซลล์ประสาททั้งของกบและของไส้เดือน
เคมีวิเคราะห์
สามารถตรวจสอบปริมาณกรดอุสนิก ในสารสกัดไลเคนได้โดยใช้วิธีรีเวอร์สเฟสโครมาโทกราฟีของเหลวสมรรถนะสูง (reverse-phase high performance liquid chromatography) และการวิเคราะห์แคปิลลารีโซนอิเล็กโทรโฟรีซีส (capillary zone electrophoresis)
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Stęszew (5,339)
• # Wyrzysk (5,234)
• # Odolanów (4,960)
• # Zduny (4,498)
• # Golina (4,330)
• # Szamocin (4,267)
• # Kleczew (4,173)
• # Krobia (4,022)
• # Skoki (3,866)
• # Sompolno (3,695)
• # Krajenka (3,651)
• # Miłosław (3,589)
• # Tuliszków (3,393)
• # Okonek (3,357)
• # Gołańcz (3,342)
• # Rakoniewice (3,253)
• # Nekla (3,203)
• # Łobżenica (3,172)
• # Miejska Górka (3,128)
• # Ślesin (3,102)
• # Kobylin (3,084)
• # Bojanowo (3,014)
• # Zagórów (2,932)
• # Lwówek (2,909)
• # Poniec (2,875)
• # Sulmierzyce (2,772)
• # Wysoka (2,750)
ตะพาบยูเฟรทีส
เป็นตะพาบที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำไทกริสและยูเฟรทีส ใน อิรัก, ซีเรีย, ตุรกี และในจังหวัดคูเซสถาน ของอิหร่าน
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Książ Wielkopolski (2,724)
ตะพาบยูเฟรทีส
ตะพาบยูเฟรทีสเป็นที่รู้จักของนักวิทยาศาสตร์ชาวตะวันตกเมื่อนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส กีโยม อังตวน ออวิลีเย ยิงตัวอย่างได้ในขณะที่ข้ามแม่น้ำยูเฟรทีสใกล้อานาห์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1797 ชาวท้องถิ่นบอกว่าเนื้อของสัตว์ชนิดนี้ก็ไม่เหมาะที่จะกิน แต่ไขมันของมันได้รับการยอมรับว่าใช้ทำยารักษาโรคผิวหนังได้หลากหลายชนิด ออวิลีเยจึงตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ให้ว่า Testudo rafcht  โดยกล่าวว่า "ชาวอาหรับเรียกมันว่า  rafcht " thumb|left|ภาพวาดตัวอย่างต้นแบบแรกของตะพาบยูเฟรทีสโดย กีโยม อังตวน ออวิลีเย แต่หนังสือของออวิลีเยไม่ได้อธิบายชื่อนี้ตามความหมายในภาษาอาหรับ แต่ในเว็บไซต์ภาษาอาหรับสมัยใหม่บอกว่าตะพาบชนิดนี้เป็นที่รู้จักในชื่อท้องถิ่นว่า ar-rafš (الرفش) ซึ่งได้รับการแปลในพจนานุกรมมาตรฐานว่าหมายถึง "จอบ" หรือ "เสียม" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของกระดอง ออวิลีเยลิได้มอบข้อมูลของตะพาบไปยัง ฟรังซัวส์ มารี ดูแดง ซึ่งได้บรรยายไว้ในหนังสือของตนชื่อ Histoire des reptiles (1801)
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Kłecko (2,677)
ตะพาบยูเฟรทีส
ต่อมานักธรรมชาติวิทยาส่วนใหญ่อ่านคำว่า rafcht ของออวิลีเยผิดเป็น rafeht  โดยชื่อ Rafetus euphraticus และสกุล Rafetus ถูกตั้งขึ้นโดย จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ นักสัตววิทยาชาวอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1864 พร้อมกับชื่อต่าง ๆ มากมาย เช่น Trionyx euphraticus, Testudo euphraticus, Trionyx rafeht, Tyrse rafeht และ Testudo rafeht
จังหวัดวีแยลกอปอลสกา
เมืองต่าง ๆ
• # Czerniejewo (2,556)
• # Rydzyna (2,539)
• # Rychwał (2,377)
• # Obrzycko (2,170)
• # Dąbie (2,087)
• # Żerków (2,058)
• # Raszków (2,037)
• # Osieczna (2,018)
• # Ostroróg (1,995)
• # Grabów nad Prosną (1,967)
• # Mikstat (1,840)
• # Przedecz (1,771)
• # Wielichowo (1,765)
• # Stawiszyn (1,554)
• # Krzywiń (1,547)
• # Dobra (1,511)
• # Dolsk (1,479)
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศบาฮามาส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาฮามาสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 14 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบาฮามาสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แข่งรักนักซิ่ง
แข่งรักนักซิ่ง เป็นละครโทรทัศน์ไทย บทประพันธ์โดย ดรรชนี บทโทรทัศน์โดย วิหค เหิรลม นำแสดงโดย วัชรบูล ลี้สุวรรณ,กัญญา รัตนเพชร์,ฐปนัท สัตยานุรักษ์,ธนพร บางชะวงษ์ ผลิตโดย บริษัท บางกอก ออดิโอ วิชั่น จำกัด ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.30 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2557
ยูกิโอ เทรดดิงการ์ดเกม
ยูกิโอ เทรดดิงการ์ดเกม (Yu-Gi-Oh! Trading Card Game) หรือ ยูกิโอ ออฟฟิเชียลการ์ดเกม เป็นเกมการ์ดสะสม (collectible card game) ของแฟรนไชส์เกมกลคนอัจฉริยะ เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) โดยบริษัท โคนามิ ในประเทศญี่ปุ่น
โซน
เป็นช่องในสนามที่กำหนดให้ลง
การ์ดเวทมนตร์
เป็นการใช้การ์ดที่ไม่ใช่มอนสเตอร์ช่วยในการแข่งขัน โดยมีหลายแบบดังนี้
การ์ดกับดัก
เป็นการ์ดที่คล้ายกับการ์ดเวท มีสีม่วงอ่อน แต่จะต้องหมอบคว่ำไว้ และสามารถสั่งใช้งานได้ตามใจชอบ (นอกจากจะมีเงื่อนไขเป็นอื่น)
ยูกิโอ เทรดดิงการ์ดเกม ในประเทศไทย
ปัจจุบันการ์ดเกมยูกิโอในประเทศไทย ยังไม่ได้มีลิขสิทธิ์แปลเป็นภาษาไทยอย่างเป็นทางการ แต่มีการนำเข้าการ์ดลิขสิทธิ์แท้จากต่างประเทศ โดยการ์ดภาษาญี่ปุ่น เดิมมีบริษัท NIDA เป็นตัวแทนจำหน่าย แต่ปัจจุบันบริษัท คิดซ์ แอนด์ คิทซ์ จำกัด ได้เป็นตัวแทนจำหน่ายแทน ส่วนการ์ดภาษาอังกฤษ นำเข้ามาตามความต้องการของผู้ค้าอื่น ๆ
แมงมุมหว่านแห
แมงมุมหว่านแห (Net-casting spider) เป็นสัตว์ขาปล้องจำพวกแมงมุมประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Deinopidae
แมงมุมหว่านแห มีรูปร่างที่แปลกแตกต่างออกไปจากแมงมุมทั่วไป โดยมีส่วนขาที่ยาว มีดวงตาคู่หนึ่งที่ใหญ่โต มีประสิทธิภาพในการมองเห็นโดยเฉพาะในเวลากลางคืนสูง อันเป็นเวลาที่ออกหากิน โดยจะมีพฤติกรรมสาวใยเส้นหนาแต่บางเบา และเหนียวให้เป็นลักษณะเหมือนกับร่างแห หรือตาข่ายรูปสี่เหลี่ยม และยึดไว้ด้วยขาคู่หน้าที่ยาวมากเหมาะสำหรับยืดกางออกให้กว้างที่สุด ส่วนขาคู่หลังทำหน้าที่เกาะยึดเส้นใยเพียงไม่กี่เส้น เหนือพื้นดินระยะใกล้ที่จะยึดแหลงมาถึง และเฝ้ารอเหยื่อที่ผ่านมาด้วยการมองจากดวงตา เมื่อมีเหยื่อผ่านมาจะทำการเอาเส้นใยเข้าคลุม โดยกางขาออกให้เต็มที่ แม้จะไม่เหมือนกับการที่มนุษย์ทอดแหหาปลา แต่ก็นับว่าเป็นพฤติกรรมการล่าเหยื่อที่แปลก
แมงมุมหว่านแห มีการกระจายเกือบทั่วโลกในเขตร้อนตั้งแต่ทวีปออสเตรเลียไปจนถึงทวีปแอฟริกาและทวีปอเมริกา ในฟลอริด้า เป็นต้น
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 57 ชนิด ใน 4 สกุล
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4009 สายสุราษฎร์ธานี – บรรจบทางหลวงหมายเลข 4 (อ่าวลึก) มีจุดเริ่มต้นแยกจาก สี่แยกแสงเพชร  อำเภอเมือง  จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตัดขึ้นไปทางใต้ผ่าน อำเภอบ้านนาสาร อำเภอเวียงสระ อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอปลายพระยา และอำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่สิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 มีความยาวประมาณ 145 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานีประมาณ 114 กิโลเมตร อยู่ในจังหวัดกระบี่ประมาณ 31 กิโลเมตร ทางหลวงสายนี้ถูกตัดขาดเมือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 44 ได้สร้างเสร็จ แต่ได้มีการก่อสร้างสะพานข้ามทางหลวงหมายเลข 44 เพื่อเชื่อมต่อทางหลวงหมายเลข 4009 แล้ว
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสหรัฐ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ USA นักกีฬาสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลจากโอลิมปิกฤดูหนาวรวมทั้งหมด 305 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 105 เหรียญทอง 112 เหรียญเงิน และ 88 เหรียญทองแดง
จังหวัดวุช
วุช (Łódź) เป็นจังหวัดทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 18,219 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 2,524,651 คน โดยมีเมืองหลักคือวุช
เมืองต่าง ๆ
จังหวัดวุชประกอบด้วย 44 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2006) • # Łódź (764,168)
• # Piotrków Trybunalski (79,367)
• # Pabianice (70,445)
• # Tomaszów Mazowiecki (66,705)
• # Bełchatów (62,062)
• # Zgierz (58,313)
• # Radomsko (49,152)
• # Skierniewice (48,761)
• # Zduńska Wola (44,370)
• # Sieradz (44,045)
• # Łowicz (30,204)
• # Opoczno (22,708)
• # Ozorków (20,571)
• # Aleksandrów Łódzki (20,512)
• # Łask (18,684)
• # Rawa Mazowiecka (17,643)
• # Konstantynów Łódzki (17,564)
• # Łęczyca (15,423)
• # Głowno (15,167)
• # Koluszki (13,407)
• # Brzeziny (12,373)
• # Wieruszów (8,759)
• # Zelów (8,173)
• # Poddębice (7,875)
• # Tuszyn (7,178)
• # Sulejów (6,387)
• # Działoszyn (6,276)
• # Drzewica (3,945)
• # Przedbórz (3,758)
• # Stryków (3,566)
• # Złoczew (3,403)
• # Rzgów (3,338)
• # Biała Rawska (3,182)
• # Uniejów (2,916)
• # Kamieńsk (2,858)
• # Wolbórz (2,381)
• # Błaszki (2,179)
• # Szadek (2,007)
เทรซี เอมิน
เทรซี เอมิน (Tracey Emin, CBE, RA (เกิด 3 กรกฎาคม 1963) เป็นศิลปินชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากงานศิลปะแนวอัตชีวประวัติและสารภาพ (confessional) เธอใช้สื่อในการสร้างสรรค์ศิลปะมากมาย ทั้งลายเส้น, ภาพเขียน, ประติมากรรม, ภาพยนตร์, ภาพถ่าย, อักษรนีออน และ การเย็บอัพพลีเค เธอเคยเป็น "ออนฟอนต์เทอรีเบิล" ของกลุ่มศิลปินบิรเตนเยาวชนในทศวรรษ 1980s แต่ในปัจจุบันเป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยศิลปะ
ในปี 1997 ผลงานชื่อ Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995 ซึ่งเป็นเต็นต์ปักเย็บอัพพลีเคแสดงรายชื่อของทุกคนที่ศิลปินเคยร่วมหลับนอนด้วย ได้รับการจัดแสดงในนิทรรศการ เซนเซชั่น โดยชาร์ลส์ ซาทชี ที่ราชวิทยาลัยศิลปะในลอนดอน ในปีเดียวกัน เธอยังเป็นที่พูดถึงโดยสื่อจำนวนมากหลังเธอพูดคำหยาบหลาย ๆ ครั้งขณะกำลังเมาออกรายการพูดคุยสด The Death of Painting บนโทรทัศน์ของอังกฤษ
ในปี 1999 เอมินจัดนิทรรศการเดี่ยวของตนครั้งแรกที่เลห์มันน์ มาวพิน ในชื่อ Every Part of Me's Bleeding และในปีเดียวกันเธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลเทิร์นเนอร์ และได้จัดแสดงผลงานติดตั้งสำเร็จรูปในชื่อ My Bed ซึ่งประกอบด้วยเตียงนอนสกปรกของเธอเอง ชุดชั้นในเปลื้อนเลือด และถุงยางอนามัย
ศูนย์ส่งดาวเทียมซีชาง
ศูนย์ส่งดาวเทียมซีชาง (Xichang Satellite Launch Center) มีชื่อย่อว่า XSLC เป็นสถานที่ปล่อยยานอวกาศของประเทศจีนตั้งอยู่ในนครซีชาง จังหวัดปกครองตนเองชนชาติอี๋ เหลียงชาน ในมณฑลเสฉวน
สถานที่ได้ทำการเปิดใน ค.ศ. 1984 และถูกนำมาใช้เป็นหลักในการปล่อยจรวดด้วยแรงผลักดันที่มีประสิทธิภาพและการสื่อสารสถานีภาคพื้นดิน และดาวเทียมสภาพอากาศ เป็นสถานที่มีความร่วมมือด้านอวกาศของชิโน-ยุโรป ด้วยการปล่อยยานครั้งแรกของ 2 ดาวเทียมวิทยาศาสตร์ คือ ดับเบิลสตาร์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2003 เจ้าหน้าที่จีนได้แสดงความสนใจในการดำเนินดาวเทียมระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้นจากการปล่อยยานจาก XSLC
ในปี ค.ศ. 1996 อุบัติเหตุร้ายแรงที่เกิดขึ้นเมื่อจรวดบรรทุกดาวเทียมอินเทลแซต 708 ล้มเหลวในการปล่อยยานจากศูนย์ปล่อยดาวเทียมซีชาง นอกจากนี้ใน ค.ศ. 2007 ได้มีการทดสอบขีปนาวุธต่อต้านดาวเทียมที่เกิดขึ้นจากศูนย์นี้
สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ
สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ หรือ ไซยูกิ เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น วาดภาพและแต่งเนื้อเรื่องโดย คาซุยะ มิเนคุระ เรื่องราวดัดแปลงมาจาก "ไซอิ๋ว" ตำนานอันเลื่องชื่อของจีน แต่นิสัยของตัวละครจะแตกต่างจากในตำนานโดยสิ้นเชิง  ช่วงแรกได้มีการสร้างเป็นอนิเมะในรูปแบบโอวีเอ ความยาว 2 ตอนจบ ต่อมาได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น จนถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายทางโทรทัศน์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม จนมีการสร้างภาคต่อคือ ไซยูกิ RELOAD, ไซยูกิ RELOAD GUNLOCK) รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 101 ตอน และล่าสุดคือโอวีเอ ไซยูกิ RELOAD -burial-
เนื้อเรื่อง
การเดินทางมุ่งสู่ตะวันตกของซันโซ โกคู โกโจและฮัคไค เพื่อยับยั้งการคืนชีพของราชาปีศาจวัวหรือกิวมะโอ โดยเนื้อเรื่องหลักๆจะอยู่ที่ระหว่างการเดินทาง ที่จะต้องเจออุปสรรคในหลายๆเรื่อง โดยตลอดการเดินทางจะมีคู่ปรับหลักๆอยู่สี่คน ได้แก่ โคไกจิ ริริน โดคุงาคุจิและยาโอเนะ
จุดประสงค์ในการเข้าทำร้ายกลุ่มซันโซก็เพื่อแย่งชิงพระคำภีร์มารของซันโซตามคำสั่งของเกียคุเม็งภรรยาน้อยของกิวมะโอ และเป็นผู้ที่จะปลุกกิวมะโอให้คืนชีพโดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าเอาพระคำภีร์มาให้ได้จะยอมปลดปล่อยมารดาของโคไกจิ
ฟลูมิควิน
ฟลูมิควิน (Flumequine)
ไม้พาย
ประวัติ
ไม้พายในอารยธรรมต่าง ๆ
ลักษณะ
ไม้พายที่ใช้ในการขับเคลื่อนเรือ แบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ แบบไม้พายใบเดี่ยว (single-bladed paddle) และ แบบไม้พายสองใบ (double-bladed paddle) ซึ่งในประเทศทางตะวันตกเรียกตามชนิดของเรือ คือ ไม้พายเรือแคนู (ไม้พายใบเดี่ยว) และไม้พายเรือคายัก (ไม้พายสองใบ)
ไม้พายใบเดี่ยว
ในประเทศไทย ใบพายชนิดนี้พบได้ทั่วไปในเรือที่ใช้แรงคนทุกประเภท ส่วนมากทำด้วย ไม้ ไฟเบอร์กลาส คาร์บอนไฟเบอร์ ต่างจากไม้พายเรือแคนู ตรงที่ไม่มีด้ามจับเป็นทำมุมฉากกับด้ามพาย และนอกจากไม้พายปกติยังสามารถพบพายในลักษณะอื่นได้อีก 2 แบบคือ "พายคิ้ว" ที่มีการตกแต่งตามขอบคิ้วของใบพาย และ "พายทุย" ที่มีด้ามพายสั้น ใบป้อม
ไม้พายสองใบ
ไม้พายสองใบ (ใบคู่) หรือเรียก ไม้พายเรือคายัก ไม้พายสำหรับใช้ในเรือคายัก นั้นยาวกว่าไม้พายเรือแคนู และมีใบพาย 2 ใบที่ปลายแต่ละด้าน แกนกลางเป็นด้ามจับ
ไม้พายเรือคายักที่มีใบพาย 2 ใบอยู่ในระนาบเดียวกัน (เมื่อมองลงตามแนวด้ามพาย) เรียกว่า "ใบพายสมมาตร" (non-feathered) ไม้พายที่ใบพายทั้งสองบิดตัวทำมุมต่างระนาบกัน เรียกว่า "ใบพายอสมมาตร" (feathered) ไม้พายอสมมาตรจะทำมุมต่าง ๆ เช่น 30, 45 หรือแม้แต่ 90 องศา ไม้พายเรือคายักสมัยใหม่ส่วนมากทำจากด้ามสองชิ้นซึ่งสามารถต่อเข้าด้วยกันได้ และปรับทำมุมได้ทั้งแบบสมมาตรหรือแบบอสมมาตร โดยปกติด้ามพายจะเป็นแกนตรงตลอดด้าม แต่ในบางกรณีจะมีการเพิ่ม 'ข้อเหวี่ยง' (เป็นส่วนข้องอสำหรับจับ) โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้ใช้ไม้พายสะดวกสบายยิ่งขึ้นและลดความเครียดที่ข้อมือ เนื่องจากเรือไม่รองรับน้ำหนักไม้พายแบบไม้แจว ไม้พายจึงทำจากวัสดุที่มีน้ำหนักเบา และอาจมีน้ำหนัก 900 กรัม หรือน้อยกว่า และมีอาจราคาแพงมากถ้ามีน้ำหนักเบาถึง 600 กรัม การประหยัดน้ำหนักเกิดที่ใบพายมากกว่าที่ด้ามพาย
ไม้พายเรือคายักที่มีราคาถูกกว่า มีด้ามพายเป็นอะลูมิเนียม ในขณะที่ไม้พายราคาแพงกว่าใช้ด้ามพายไฟเบอร์กลาส หรือคาร์บอนไฟเบอร์ ที่เบากว่า ไม้พายบางชนิดมีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าสำหรับคนที่มีมือเล็ก ความยาวของพายจะแตกต่างกันไปโดยไม้พายที่ยาวขึ้นจะเหมาะกับคนที่แข็งแรงกว่า คนตัวสูงและคนที่ใช้พายในเรือคายักที่กว้าง ใบพายมีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันไป ใบพายที่มีพื้นผิวขนาดใหญ่เหมาะสำหรับคนที่แข็งแรงและมีข้อต่อหัวไหล่ที่ดี โดยทั่วไปใบพายมี 3 ขนาด
การใช้งาน
ไม้พายใบเดี่ยว หรือไม้พายเรือแคนูจับด้วยสองมือโดยเว้นระยะห่างจากกัน มือหนึ่งจับที่ปลายด้ามมักอยู่สูงกว่ามือที่อยู่กลางไม้พายเสมอ สำหรับการใช้งานปกติจะลากผ่านน้ำไปด้านหน้า (ทางหัวเรือ) และพายไปด้านหลัง (ท้ายเรือ) เพื่อขับเคลื่อนเรือไปข้างหน้า ซึ่งการออกแรงส่วนจะอยู่ที่มือที่จับกลางไม้พาย มือที่อยู่ด้านบนมักทำหน้าที่คล้ายเป็นจุดหมุน หรือช่วยออกแรงพายไปในทางเดียวกัน
ไม้พายเรือคายักมีสองใบ จุ่มสลับกันที่ด้านใดด้านหนึ่งของเรือคายัก และออกแรงพอ ๆ กันทั้ง 2 ข้างโดยมือที่อยู่ด้านบนทำหน้าที่คล้ายเป็นจุดหมุนของการพาย มือที่อยู่ด้านล้างจะออกแรงไปด้านหลัง
ไม้พายเรือแข่ง
ไม้พายสำหรับแข่งเรือแคนูและคายักมีการออกแบบเป็นพิเศษ ให้ผิวโค้งมากขึ้น เพื่อกักและดันน้ำได้มากซึ่งจะช่วยให้ฝีพายแข่งสามารถเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุดในการพาย
ไม้พายใบปีกนก (wing-bladed paddle) เป็นที่นิยมมากในการแข่งเรือคายัก ไม้พายมีลักษณะคล้ายช้อนและมักเป็นรูปทรงอสมมาตรแบบรูปปีกนก และทำหน้าที่สร้างแรงยกด้วยด้านนูนของใบพายซึ่งจะช่วยดึงไม้พายไปข้างหน้า (ลู่ตามน้ำเมื่อผลักใบพายไปด้านหน้า) โดยต้องออกแรงมากในการลากกลับ (การพาย) ต่างกับไม้พายแบนที่มีแรงต้านเมื่อผลักไปข้างหน้า ไม้พายแบบด้ามงอซึ่งเป็นที่นิยมในการพายเรือแคนูแบบระยะไกลและแบบมาราธอน ใบพายที่ทำมุมจากแกนด้ามพายโดยปกติ 12 ถึง 15 องศา
ไม้แจว
หรือเรียก แจว มีลักษณะคล้ายกับไม้พาย แต่ต่างกันที่ไม้แจวมีด้ามและมีขนาดที่ยาวกว่ามาก และไม้แจวใช้ควบคู่การยึดกับตัวเรือ โดยติดตั้งบน หลักแจว ที่โดยมากจะอยู่ท้ายเรือเป็นทั้งขับเรือและบังคับทิศทาง โดยทั่วไปในประเทศไทยการแจวผู้แจวเรือในท่ายืนและการพายเรือในท่านั่ง ในต่างประเทศ ได้แก่ พม่า ในทะเลสาบอินเลชาวประมงพายเรือในท่ายืนขาเดียว ซึ่งใช้ขาอีกข้างช่วยในการพาย (อาจเรียกการแจวที่ไม่มีหลักแจว ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ) ในประเทศทางตะวันตกและประเทศจีนผู้แจวเรือสามารถแจวในท่านั่ง (rowing)
ปัจจุบันกีฬาใหม่ที่มีการใช้ไม้พายและเป็นที่นิยมเล่นทั้งในทะเลและทะเลสาบ คือ สแตนด์อัปแพดเดิลบอร์ด (Standup Paddleboard - SUP) โดยการยืนพายบนกระดานเซิร์ฟ ไม้พายมีด้ามที่ยาวมาก และใบพายสั้นทรงห้าเหลี่ยม หรือสามเหลี่ยม มุมมน กีฬานี้ยังไม่ได้รับการบรรจุในกีฬาโอลิมปิก ไม้พายบก พัฒนาจากสแตนด์อัปแพดเดิลบอร์ดเพื่อเป็นการฝึกบนพื้นเมื่อเวลาไม่สามารถลงน้ำได้ การพายบกใช่ไม้พายที่เปลี่ยนจากใบพายเป็นไม้ถ่อ หรืออาจติดล้อขนาดเล็ก
ไม้พายเรือมังกร
เป็นไม้พายใบเดียว แบบปลายตัด คือขอบปลายใบพายตัดตรงตามประเพณีดั้งเดิม ที่มีใบพายรูปทรงสี่เหลี่ยมคางหมูยาว มีด้ามจับเป็นทำมุมฉากกับด้ามพาย
ในการแข่งเรือมังกร ขนาดของใบพายที่ใช้แข่งหรือผลิตเพื่อการแข่งขันต้องได้รับการควบคุม และได้รับการอนุมัติการรับรองตามมาตรฐานซึ่งมีหลายขนาด และวัสดุต่าง ๆ โดยที่นิยมคือ ไม้และคาร์บอนไฟเบอร์
ไม้พายแข่งเรือยาว
การแข่งเรือยาว พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ เช่น อินเดีย พม่า ไทย กัมพูชา มีการจัดแข่งเรือที่เรียกว่า เรือยาว (longboat) ไม้พายยาว มีใบพายมีลักษณะเป็นขอบขนานปลายครึ่งวงกลม ลำเรือแคบยาวนั่งเรียงกันแถวเดียว โดยฝีพายจะแบ่งหน้าที่กันพายกันคนละด้านเรียงสลับกัน หรือแบบสองแถว
ไม้พายเรือประเพณี
ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป ได้แก่ กัมพูชา พม่า และไทย มีการเห่เรือการประกอบการพาย สามารถจำแนกออกเป็น 2 ประเภทคือ การเห่เรือหลวง (การเห่เรือในงานพระราชพิธี) และการเห่เรือเล่น (การเห่เรือเล่นของชาวบ้านในงานต่าง ๆ) ในปัจจุบันการเห่เรือยังคงอยู่เฉพาะการเห่เรือหลวง ที่ใช้ในกระบวนพยุหยาตราชลมารค ด้ามกลมพายตรงยาวกว่าไม้พายเรือปกติ ไม่มีด้ามจับแบบตั้งฉาก ใบพายปลายเกือบครึ่งวงกลม
ไม้พายในพิธีกรรมทางวัฒนธรรม
เป็นไม้พายสำหรับประกอบพิธีกรรมทางศาสนาหรือวัฒนธรรมชาติพันธุ์ แกะสลักหรือวาดลวดลายอย่างละเอียด
เรือล้อพาย
เป็นเรือที่มีระบบล้อพายเป็นกลไกในการขับเคลื่อนเรือ โดยใช้วงล้อที่ติดตั้งใบพาย มีลักษณะคล้ายกับกังหันวิดน้ำ และติดตั้งอยู่ตรงส่วนท้ายของเรือ หรือด้านข้างลำเรือ ซึ่งเป็นระบบเดียวกับที่เห็นกันในเรือจักรไอน้ำ (เรือกลไฟ) ในช่วงศตวรรษที่ 19
ระบบล้อพายปรากฏขึ้นครั้งแรกในเอกสารของจีน โดยในปี ค.ศ. 784 ซึ่งเป็นช่วงยุคราชวงศ์ถัง นักประดิษฐ์ชื่อ หลี่เกา ได้ออกแบบเรือรบที่ใช้ล้อพายขึ้นเป็นครั้งแรก และยังปรากฏในบทความทางทหาร De Rebus Bellicis ฉบับลอกที่ทำขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งแสดงภาพจำลองเรือล้อพายของทหารโรมันจากคริสต์ศตวรรษที่ 4 ที่ขับเคลื่อนด้วยแรงวัว ในเรือจักรไอน้ำ กลไกการการขับเคลื่อนเรือในยุคแรก ๆ ใช้เครื่องยนต์หมุนระบบล้อพายที่ประกอบด้วยใบพายหลายใบในกงล้อเดียว ซึ่งพัฒนาต่อมาเป็นลักษณะกังหันวิดน้ำแทน คือใบขับที่สั้นแต่กว้างและอยู่ภายในวงของกงล้อขนาดใหญ่และมีใบขับจำนวนมาก
ในวัฒนธรรม
รูปไม้พายปรากฏในตราสัญลักษณ์ของเมืองและแคว้นต่าง ๆ
กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน)
กว่าจะรู้ว่ารัก(เพื่อน) หรือ Rainbow Song เป็นภาพยนตร์ แนวรักโรแมนติก จากประเทศญี่ปุ่น ผลงานการกำกับโดย นาโอโตะ คุมะซาว่า ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ในประเทศญี่ปุ่น
วัดรางไทร
วัดรางไทร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางภาษี อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ที่ดินของวัดมีจำนวน 14 ไร่ 56 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 16840
วัดรางไทรตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2561 แต่เดิมเป็นวัดร้าง โดยพระราชรัตนมุนี เลขานุการเจ้าคณะใหญ่หนกลาง ผู้แทนเจ้าคณะใหญ่หนกลาง พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ คือ นายรังสิยศ งามฤทธิ์ นักวิชาการศาสนาชำนาญการ และนายมงคล ราชภิรมย์ นายช่างโยธาชำนาญงาน ได้ไปตรวจสอบแล้ว จึงยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญภายในวัด คือ กุฏิสงฆ์ 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ตอกเสาเข็มเมื่อ พ.ศ. 2562 ศาลาพระพุทธรูป และห้องน้ำ 1 หลัง 7 ห้อง ยังไม่มีอุโบสถ
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นเขตปกครองของพระภิกษุสงฆ์เถรวาท ฝ่ายมหานิกายระดับอำเภอ ขึ้นตรงต่อเจ้าคณะเหนือกว่าภายในเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดอุตรดิตถ์ ตามการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองคณะสงฆ์ไทยในกำกับของมหาเถรสมาคม
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ มีอาณาเขตการปกครองคณะสงฆ์และรับผิดชอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาเถรวาทครอบคลุมพื้นที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ปัจจุบันมีพระครูเกษมธรรมาลังการ (อุดร) (วัดหมอนไม้) เป็นเจ้าคณะอำเภอแห่งนี้ต่อจาก พระนิมมานโกวิท (หลวงปู่ทองดำ)
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ มีสำนักเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับพระสงฆ์ครบสองแผนกทั้งแผนกธรรมและแผนกบาลี (วัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง) นอกจากนี้ยังมีห้องเรียนของวิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เปิดการศึกษาในระดับปริญญาพุทธศาสตรบัณฑิต โดยตั้งอยู่ที่วัดหมอนไม้ อันเป็นวัดเจ้าคณะอำเภอในปัจจุบัน
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นการแบ่งเขตการปกครองคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายในจังหวัดอุตรดิตถ์ ตามการแบ่งของมหาเถรสมาคม ในปัจจุบันมีการแบ่งเขตการปกครองคณะสงฆ์ในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ออกเป็น 13 เขต (ตำบล)
โปรแกรมตรวจแก้จุดบกพร่องกนู
โปรแกรมตรวจแก้จุดบกพร่องกนู หรือ GNU Debugger นิยมเรียกย่อ ๆ ว่า GDB เป็นโปรแกรมดีบักเกอร์ของโครงการกนู ทำงานบนระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ สนับสนุนภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาซี, ซีพลัสพลัส, เอดา และ ฟอร์แทรน เป็นต้น
GDB ทำงานในระบบบรรทัดคำสั่ง ผู้ใช้ต้องสั่งงานโดยการพิมพ์คำสั่ง แต่ถ้าหากต้องการส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ ก็สามารถทำได้โดยการทำงานผ่านโปรแกรมฟรอนต์เอ็นด์ (frontend) เช่น โปรแกรม DDD (Data Display Debugger) ซึ่งจะไปเรียก GDB อีกทีหนึ่ง
ประวัติ
GDB เริ่มพัฒนาโดยริชาร์ด สตอลแมน เมื่อ พ.ศ. 2529 เพื่อให้เป็นส่วนหนึ่งของระบบกนู หลังจากที่เขาพัฒนา GNU Emacs จนมีความเสถียรในระดับที่น่าพอใจ แนวความคิดของ GDB ได้มาจาก DBX ซึ่งเป็นโปรแกรมดีบักเกอร์ ที่มากับระบบยูนิกซ์ บีเอสดี
ปัจจุบัน GDB ดูแลโดย GDB Steering Committee ซึ่งเป็นคณะกรรมการที่ตั้งโดย มูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี (FSF)
คุณสมบัติ
GDB ประกอบด้วยคุณสมบัติมากมายสำหรับการติดตามและแก้ไขการทำงานของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้สามารถตรวจสอบและแก้ไขค่าของตัวแปรภายในของโปรแกรม และแม้แต่เรียกใช้ฟังก์ชันโดยไม่ขึ้นกับพฤติกรรมปกติของโปรแกรม
โปรเซสเซอร์เป้าหมาย GDB (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546) ประกอบด้วย: Alpha, ARM, AVR, H8/300, Altera Nios/Nios II, System/370, System 390, X86 และส่วนขยาย 64-บิต X86-64, IA-64 "Itanium", Motorola 68000, MIPS, PA-RISC, PowerPC, SuperH, SPARC และ VAX และโปรเซสเซอร์เป้าหมายที่เป็นที่รู้จักน้อยอีกหลายรุ่น
GDB ยังคงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง โดยคุณสมบัติใหม่ของเวอร์ชัน 7.0 นั้นรองรับสคริปต์ภาษาไพทอน และสคริปต์ GNU Guile (ในเวอร์ชัน 7.8) รวมทั้งการสนับสนุน "การดีบักแบบย้อนกลับได้" ซึ่งอนุญาตให้เซสชันการดีบักย้อนกลับไปได้ เหมือนกับการย้อนโปรแกรมที่ล้มเหลวเพื่อดูว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้น
การตรวจแก้จุดบกพร่องจากระยะไกล
GDB นำเสนอการทำงานแบบ "ระยะไกล" ที่มักใช้เมื่อทำการตรวจแก้จุดบกพร่องในระบบฝังตัว การทำงานระยะไกลคือเมื่อ GDB ทำงานบนเครื่องหนึ่งและโปรแกรมที่กำลังดีบักจะทำงานบนเครื่องอื่น GDB สามารถสื่อสารกับโปรแกรมต้นทางระยะไกลที่เข้าใจโพรโทคอลของ GDB ผ่านช่องทางสื่อสารอนุกรมหรือโพรโทคอล TCP/IP โปรแกรมต้นทางระยะไกลสามารถสร้างขึ้นได้โดยการเชื่อมโยงไปยังไฟล์ในเครื่องต้นทางที่เหมาะสมซึ่งสนับสนุน GDB และได้เพิ่มข้อมูลโพรโทคอลการสื่อสารมายังเครื่องปลายทาง  หรือการใช้ gdbserver ก็สามารถใช้เพื่อดีบักโปรแกรมจากระยะไกลได้ โดยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงโปรแกรมต้นทางแต่อย่างใด
นอกจากนี้ยังสามารถใช้ KGDB เพื่อดีบักการรันลินุกซ์ เคอร์เนล ในระดับซอร์สด้วย GDB ซึ่งด้วย KGDB ผู้พัฒนาเคอร์เนลสามารถดีบักเคอร์เนลได้ในลักษณะเดียวกับการดีบักโปรแกรมแอปพลิเคชัน ทำให้เป็นไปได้ที่จะวางเบรกพอยต์ในเคอร์เนล แล้วสั่งการทำงานและสังเกตตัวแปร บนสถาปัตยกรรมโปรเซสเซอร์ที่มีรีจิสเตอร์สำหรับดีบักฮาร์ดแวร์ จุดตรวจสอบสามารถตั้งค่าจากจุดทริกเกอร์เบรกพอยต์ ซึ่งกำหนดตำแหน่งของหน่วยความจำที่ระบุถูกเรียกใช้งานหรือเข้าถึง โดย KGDB ต้องการเครื่องเพิ่มเติมสำหรับที่จะเชื่อมต่อกับเครื่องเพื่อทำการดีบักโดยใช้สายเคเบิลอนุกรม หรืออีเทอร์เน็ต สำหรับในระบบปฏิบัติการฟรีบีเอสดี สามารถดีบักได้โดยใช้การเข้าถึงหน่วยความจำโดยตรง (DMA) ผ่านไฟร์ไวร์
ปฏิบัติการโมเสส
ปฏิบัติการโมเสส (ฮีบรู: מִבְצָעמֹשֶׁה, Mivtza Moshe) คือ การอพยพชาวเอธิโอเปียอย่างเป็นความลับ (ที่รู้จักกันในนาม "เบต้าอิสราเอล" ชุมชนหรือ "Falashas") จากประเทศ ซูดาน ในช่วงสงครามกลางเมืองในปี 2527 ในตอนแรกเรียกว่า Gur Aryeh Yehuda (ลูกสิงโตแห่งยูดาห์) โดยอิสราเอลเปลี่ยนชื่อเป็น ปฏิบัติการโมเสส ปฏิบัติการครั้งนี้ตั้งชื่อตามพระคัมภีร์ชื่อผู้นำ โมเสส ที่พาชาวยิวอพยพหาดินแดนพันธสัญญาของพระเจ้า เป็นความร่วมมือระหว่างกองกำลังป้องกันประเทศอิสราเอล สำนักข่าวกรองกลาง  สถานทูตสหรัฐฯใน Khartoum ทหารรับจ้างและกองกำลังความมั่นคงของรัฐซูดาน  หลายปีหลังจากปฏิบัติการโมเสสเสร็จสิ้นลงแล้ว ก็ยังพบว่าชาวมุสลิมซูดานและตำรวจลับของซูดาน ยังมีบทบาทในการอำนวยความสะดวกในการอพยพชาวยิวชาวเอธิโอเปียผ่านทางซูดาน
ปฏิบัติการโมเสสเป็นความคิดสร้างสรรค์ของผู้ประสานงานสหรัฐฯ ที่ค่ายลี้ภัยในขณะนั้นคือ Richard Krieger หลังจากท่านได้รับรายงานการประหัตประหารของชาวยิวในเอธิโอเปียในค่ายผู้ลี้ภัย ด้วยแนวคิดการขนส่งผู้อพยพชาวยิวทางอากาศ และท่านได้พบกับมอสสาด(หน่วยสืบราชการลับยิว) และราษฏรซูดานที่อำนวยความสะดวกในปฏิบัติการครั้งนี้