cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา
พระราชโอรส-พระราชธิดา
แม้สมเด็จพระบรมราชสวามีของพระองค์ จะทรงมีพระภรรยามากมาย ต่างก็ดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินี แต่ สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระราชินี พระอัครมเหสี ทรงสถิตในพระราชฐานะสูงกว่าฝ่ายในทั้งปวง เป็นรองเพียง สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี พระราชชนนี เท่านั้น
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ
อภิเษกสมรส
ในนเดือนตุลาคมปีพ.ศ. 2542 พระองค์ได้ทรงหมั้นกับสมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 ทั้งสองพระองค์ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ที่กรุงมาเชรู เมืองหลวงของประเทศเลโซโท การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของประเทศเลโซโทที่พระมหากษัตริย์ได้อภิเษกสมรสกับสามัญชน
พระราชกรณียากิจ
พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชกรณียากิจในฐานะ สมเด็จพระราชินีแห่งเลโซโท โดยทรงพระบรมราชินูปถัมภ์โคงการเรื่องโรคเอดส์ ไว้ในพระองค์ เรื่องพยาบาลและสถานเด็กกำพร้าในเลโซโท รวมถึงเด็กพิการ ทั้งนี้พระองค์มักจะเสด็จพระราชดำเนินเคียงคู่พระราชสวามีอยู่เสมอๆ ไม่ว่าจะปฏิบัติพระราชกรณียากิจในหรือนอกประเทศก็ตาม เช่น ป พ.ศ. 2549 พระองค์และพระราชสวามี สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท เสด็จพระราชดำเนินเยือนราชอาณาจักรไทย ในฐานะพระราชอะคันตุกะร่วมพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระราชโอรส-พระราชธิดา
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ และ สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 มีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท (ประสูติ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544) เจ้าหญิงมาซีเอโซ (ประสูติ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547) เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ มกุฎราชกุมารแห่งเลโซโท(พระราชสมภพ 18 เมษายน พ.ศ. 2550)
วุฒิสภาแคนาดา
ในขณะที่วุฒิสภานั้นคือสภาสูง ส่วนสภาสามัญชนคือสภาล่าง แต่ไม่ได้หมายความว่าวุฒิสภาจะมีบทบาทอำนาจสูงกว่าแต่อย่างใด ถึงแม้ว่าตามพิธีการแล้วลำดับโปเจียมของสมาชิกวุฒิสภาจะมาก่อนสมาชิกสภาสามัญชน แต่ในทางปฏิบัติแล้วสภาสามัญชนมีบทบาทหลักที่สำคัญกว่า นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีจะต้องมีความรับผิดชอบต่อสภาสามัญชนเพียงแห่งเดียว และจะสามารถดำรงอยู่ในอำนาจได้เมื่อได้รับความไว้วางใจจางสภาสามัญชน รัฐสภาประกอบด้วยทั้งสองสภาและพระมหากษัตริย์ (ซึ่งมีผู้สำเร็จราชการเป็นอุปราชผู้แทนพระองค์โดยตำแหน่ง)
ในการนิติบัญญัตินั้น จะต้องได้รับเสียงลงมติเห็นชอบโดยทั้งสองสภาเพื่อสามารถจะผ่านร่างกฎหมายได้ และดังนั้นวุฒิสภาสามารถตีตกร่างกฎหมายที่ผ่านโดยสภาสามัญชนได้ ระหว่าง ค.ศ. 1867 ถึง ค.ศ. 1987 วุฒิสภาตีตกร่างกฎหมายน้อยกว่าสองฉบับต่อปี แต่ได้เพิ่มจำนวนสูงขึ้นในปีหลัง ถึงแม้ว่าการนิติบัญญัติสามารถเสนอร่างได้โดยจากทั้งสองสภา แต่ร่างกฎหมายส่วนมากล้วนมาจากสภาสามัญชน โดยมีวุฒิสภาทำหน้าที่เป็นดั่งสภาที่ "พิจารณารอบสองในแบบที่สร่างเมาแล้ว" (ตามคำเรียกของจอห์น เอ. แม็กโดนัลด์ นายกรัฐมนตรีคนแรกของแคนาดา)
คิด คิด ต้องสู้
คิด คิด ต้องสู้ หรือในชื่อภาษาอังกฤษ เดอะคาราเต้คิด (The Karate Kid) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามาและศิลปะการต่อสู้ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1984 เขียนบทโดย รอเบิร์ต มาร์ก คาเมน กำกับโดย จอห์น จี. อาวิลด์เซน และเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในแฟรนไชส์ เดอะคาราเต้คิด
การสร้าง
คาเมนได้รับการติดต่อจาก โคลัมเบียพิกเจอร์ส ให้เขียนบทภาพยนตร์ที่คล้ายกับ ร็อคกี้ (1976) ผลงานที่ประสบความสำเร็จก่อนหน้านี้ของอาวิลด์เซน คาเมนดึงแรงบันดาลใจจากชีวิตของเขาเองเมื่อเขียนภาพยนตร์เรื่องนี้ หลังอาวิลด์เซนเซ็นสัญญาเป็นผู้กำกับ เป็นผลให้เขายังคงมีความคิดเห็นที่แข็งแกร่งเกี่ยวกับการคัดเลือกนักแสดงและยืนยันให้เพื่อให้โมริตะรวมอยู่ด้วย การเตรียมงานสร้างภาพยนตร์เริ่มต้นทันทีหลังการแก้ไขบทภาพยนตร์ครั้งสุดท้ายเสร็จสมบูรณ์และการคัดเลือกนัดแสดงจัดขึ้นระหว่างเดือนเมษายนและมิถุนายน ค.ศ. 1983 การถ่ายทำเริ่มต้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1983 ที่ลอสแอนเจลิส และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1983 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการแสดงนำครั้งที่สองของมาชิโอต่อจาก ดิ เอ้าท์ไซเดอร์ แก๊งทรนง (1983)
เนื้อเรื่องย่อ
เด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่าแดเนียล (ราล์ฟ มัชโช่) ได้ย้ายมาสู่ลอสแอนเจลิส และเนื่องด้วยเป็นเด็กใหม่จึงถูกรังแกอยู่เสมอ กระทั่งแดเนียลได้มารู้จักกับอดีตแฟนสาวของหัวหน้าแก๊งคอบบร้าส์จนมีเรื่องวิวาทกัน แดเนียลจึงตัดสินใจขอร้องมิยากิ (แพท มอริตะ) ผู้เป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวได้สอนให้เขาได้รู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของวิชาคาราเต้ในเวลาต่อมา
การตอบรับ
ภาพยนตร์ดังกล่าวถูกนำไปสร้างภาคต่ออีก 3 ภาค ได้แก่ คาราเต้ คิด 2 (The Karate Kid, Part II) (พ.ศ. 2529), คาราเต้ คิด 3 เค้นเลือดสู้ (The Karate Kid, Part III) (พ.ศ. 2532) และ The Next Karate Kid (พ.ศ. 2537) นอกจากนี้ยังถูกนำไปรีเมคเพื่อออกฉายใน พ.ศ. 2553 ในชื่อเดียวกัน โดยเวอร์ชันรีเมคนี้ นำแสดงโดย จาเดน สมิธ (ซึ่งเป็นบุตรชายของวิล สมิธ) และ เฉินหลง
กอบกุลยา จึงประเสริฐศรี
แพทย์หญิง กอบกุลยา จึงประเสริฐศรี (เกิด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น เพื่อน รองนางสาวไทย ประจำปี 2552 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย
ประวัติ
กอบกุลยา จึงประเสริฐศรี มีชื่อเล่นว่า เพื่อน เกิดเมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 เกิดที่จังหวัดขอนแก่น จบระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลขอนแก่น ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน และปัจจุบันสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต เกียรตินิยมอันดับ 2 จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ในชั้นปีสุดท้ายได้เข้ารับการฝึกงานทางการแพทย์ที่โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี กอบกุลยาเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2553 ณ ศูนย์ประชุมเอนกประสงค์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น และจบการศึกษาปริญญาโท คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กอบกุลยา ดำรงตำแหน่งเป็น แพทย์หญิงปฏิบัติการ ที่โรงพยาบาลขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น และยังเป็นทีมหมอชนบทในการลงพื้นที่ห่างไกล รักษาพยาบาลให้แก้ประชาชนร่วมกับมูลนิธิ พอ.สว. อีกด้วย
ปัจจุบัน ปฏิบัติงานอยู่ที่ศูนย์ทางการแพทย์ คลินิกรักษาความงาม โรงพยาบาลพญาไท 2  และยังมีผลงานทางหน้าจอโทรทัศน์อยู่อย่างต่อเนื่อง
เข้าสู่วงการ
เข้าสู่วงการโดยได้รับการคัดตัวเป็นนักแสดงแสดงภาพยนตร์เรื่อง รับน้องสยองขวัญ  ในปี 2547 โดยรับบทเป็น เพื่อน ซึ่งขณะนั้นกำลังศึกษาอยู่ หลังจากที่ภาพยนตร์ออกอากาศแล้ว ได้มุ่งมั่นศึกษาทางสายแพทย์ต่อเพราะไม่มีเวลา จนปี 2552  กอบกุลยา จึงประเสริฐศรี ได้สมัครและเป็นผู้เข้าประกวดนางสาวไทย ปี 2552 หมายเลข 4 (รหัสโหวต M4) ที่มาพร้อมกับส่วนสูงถึง 165.5 เซนติเมตร ผ่านเข้ารอบตัดสิน 18 คนสุดท้าย และเข้าเก็บตัวที่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี และจัดการประกวด ณ โรงละครอักษรา คิงเพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ ถนนรางน้ำ กรุงเทพมหานคร ภายใต้แนวคิด "ทอแสงงามแห่งจิตใจ" โดยโมเดิร์นไนน์ทีวี ถ่ายทอดสดการประกวด และได้รับตำแหน่งรองนางสาวไทย ประจำปี 2552
พ.ศ. 1624
พุทธศักราช 1624 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1625
พุทธศักราช 1625 ใกล้เคียงกับ
Pleogyne
Pleogyne เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pleogyne australis.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางเหนือของออสเตรเลียตะวันตก ตะวันออกเฉียงเหนือ และตะวันออก ควีนส์แลนด์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ พระนามเดิม พระองค์เจ้าวิลาส (5 ธันวาคม พ.ศ. 2354 — 21 สิงหาคม พ.ศ. 2388) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาบาง พระองค์เป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นอกจากนี้พระองค์ยังเป็น "นางแก้ว" หนึ่งในเจ็ดรัตนะประจำรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวอีกด้วย
ในอดีตผู้คนเรียกสาคูเม็ดเล็กว่า สาคูวิลาด สันนิษฐานว่าอาจนำมาจากต่างประเทศ ในสมัยนั้นมักเรียกสิ่งที่มาจากต่างประเทศโดยเฉพาะอังกฤษว่า "วิลาด" แต่ถึงสมัยรัชกาลที่ 3 คำว่า วิลาด ได้ไปพ้องจองกับพระนามของพระองค์ ผู้คนจึงเลี่ยงชื่อดังกล่าวไปเรียกว่า สาคูเม็ดเล็ก แทน พระองค์ทรงมีพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรประจำพระองค์
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ ประสูติเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2354 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาบาง พระองค์มีพระอนุชาร่วมมารดาคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าสถาปนาให้ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวิลาส ขึ้นเป็น พระเจ้าลูกเธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ เมื่อ พ.ศ. 2381
กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพเป็นผู้รักษากุญแจพระคลังข้างใน และว่าการพนักงานต่าง ๆ เช่น พระสุคนธ์และพระภูษา ทั้งยังเป็นผู้ทรงกำกับแจกเบี้ยหวัดฝ่ายใน ถือเป็นพระธิดาพระองค์โปรดของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ มีพระสิริโฉมงดงาม มีพระทัยโอบอ้อมอารีดุจเทพธิดา และมักปฏิบัติพระกรณียกิจร่วมกับพระราชบิดา กล่าวกันว่าหากพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดพระราชธิดาพระองค์ใดก็มักจะสร้างวัดพระราชทานกุศลให้ ซึ่งวัดที่สร้างพระราชทานแก่กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ คือ วัดเทพธิดารามวรวิหาร บางแห่งก็ว่าสุนทรภู่ชื่นชมในพระสิริโฉมของกรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ ด้วยแต่ง รำพันพิลาป เกี้ยวพระองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ เริ่มประชวรกระเสาะกระแสะด้วยพระอาการตรีสัณทฆาฏ ซึ่งเป็นโรคชนิดหนึ่ง จะเกิดเม็ดขึ้นในดี, หัวใจ, ตับ และลำไส้ ทรงพระบังคนเป็นพระโลหิต และจุกเสียดพระนาภี พระนาภีพองคล้ายท้องมาน และที่สุดจะมีพระโลหิตออกทางทวารทั้งเก้าเรื่อยมาตั้งแต่ พ.ศ. 2386 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงรวบรวมหมอหลวงมารักษาแต่พระโรคก็มิหายขาด พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเอาพระทัยใส่ ติดตามพระอาการประชวรของปิยราชธิดาพระองค์นี้ไม่เคยขาด กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2388 สิริพระชนมายุ 33 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2388
ความสนพระทัย
กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพมีพระสติปัญญาเฉลียวฉลาด โปรดหนังสือ และการกวี ทรงชุบเลี้ยงกวี เช่น คุณสุวรรณ และสุนทรภู่ ที่ประทับของพระองค์เรียกว่าพระตำหนักใหญ่ กลายเป็นแหล่งรวมศิลปินและกวีในราชสำนัก โดยเฉพาะพระสุนทรโวหาร (ภู่) ยามตกทุกข์ได้ยากก็ได้รับการอุปการะจากพระองค์ โปรดให้แต่งกลอนถวาย และประทานรางวัลให้เลี้ยงชีพพักหนึ่งจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ เพราะในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงให้ความสำคัญกับเหล่ากวีค่อนข้างน้อยกว่าแต่ก่อน
กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพนอกจากจะทรงมีพระเมตตาแล้ว ยังมีพระอารมณ์ขัน เช่น ทรงตั้งสมญานางข้าหลวงในพระองค์คือ หม่อมขำ ทรงเรียกว่า หม่อมเป็ด เพราะ "เดินเหินโยกย้าย ส่ายกิริยา จึงชื่อว่าหม่อมเป็ดเสด็จประทาน" และอีกท่านหนึ่งคือ หม่อมสุด ทรงเรียกว่า คุณโม่ง เพราะ "เอาเพลาะหอมกรอมหุ้มกัน คลุมโปง จึงตรัสเรียกว่าคุณโม่งแต่นั้นมา" นางข้าหลวงทั้งสองคบหากันและมักทะเลาะเบาะแว้งเป็นประจำ แต่เมื่อทั้งสองรับผิด พระองค์ก็จะยกโทษให้เสมอ เรื่องราวของนางข้าหลวงทั้งสองถูกถ่ายทอดเป็นเพลงยาวเรื่อง หม่อมเป็ดสวรรค์ เป็นเรื่องราวสนุกสนานไป
พ.ศ. 1626
พุทธศักราช 1626 ใกล้เคียงกับ
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา (His Royal Highness Prince Paul Louis of Nassau) ประสูติเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2541 เป็นพระโอรสองค์โตใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะ ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน พระราชธิดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน รัชกาลปัจจุบัน ทางฝ่ายพระมารดา
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เจ้าชายปอล-หลุยส์ ทรงสาบานพระองค์ เข้าเป็นเจ้าหน้าที่กองทัพลักเซมเบิร์ก ต่อหน้าพระพักตร์ แกรนด์ดยุกอ็องรีและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซา พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์ และคณะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลา โดยถือเป็นธรรมเนียมของราชวงศ์ ที่เจ้าชายทุกพระองค์ ต้องดำรงพระเกียรติยศทางทหาร โดยทรงสำเร็จการฝึกที่ โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์
เจ้าชายปอล-หลุยส์แห่งนัสเซา ทรงอยู่ในลำดับที่ 9 ในการสืบราชบัลลังก์
เขตคังบุก
เขตคังบุก (Gangbuk District; ฮันกึล: 강북구; ฮันจา: 江北區) เป็นหนึ่งใน 20 เขตที่อยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของแม่น้ำฮัน เขตนี้ถูกแยกออกจากเขตโทบง ในปี ค.ศ. 1995 นายกเทศมนตรีของเขตนี้คือ พัก คย็อม-ซู (박겸수)
พ.ศ. 1627
พุทธศักราช 1627 ใกล้เคียงกับ
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2019
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2019 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2018–19 ถือเป็นครั้งที่ 117 ของโกปาเดลเรย์ ครั้งนี้จัดขึ้นที่สนามกีฬาเบนิโต บิยามาริน ในเซบิยา ระหว่างบาร์เซโลนากับบาเลนเซีย
บาเลนเซียชนะในรอบชิงชนะเลิศด้วยสกอร์ 2–1, ทำให้พวกเขาได้แชมป์ำสำเร็จเป็นสมัยที่ 8 โดยรวมและเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ 2008.
ภูมิหลัง
บาร์เซโลนาเข้าร่วมในนัดชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์ของพวกเขาเป็นครั้งที่ 41 ขยายสถิติการแข่งขัน และมีสถิติชนะเป็นการบันทึกก่อนในรอบ 30 ปี พวกเขาเป็นแชมป์เก่า ชนะเซบิยา 5–0 ในรอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2018 นัดนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศนัดที่หกติดต่อกันของพวกเขา กำลังขยายสถิตินั้นที่พวกเขาตั้งไว้ในฤดูกาลที่ผ่านมา และกำลังต้องการรายการที่ห้าติดต่อกัน (มีเพียงเรอัลมาดริดและอัตเลติกเดบิลบาโอเท่านั้นที่ผ่านมาก่อนหน้านี้มีสถิติชนะรายการนี้สี่ครั้งติดต่อกัน)
พ.ศ. 1628
พุทธศักราช 1628 ใกล้เคียงกับ
นายพล
นายพล อาจหมายถึง
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530
'''รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530''' (ตุ๊กตาทอง) จัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ พาราไดซ์มิวสิกฮอลล์ ธนบุรี
พ.ศ. 1629
พุทธศักราช 1629 ใกล้เคียงกับ
เจริญ วรรธนะสิน
ศาสตราจารย์ (พิเศษ) เจริญ วรรธนะสิน เกิดวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดเชียงใหม่ อดีตนายกสมาคมแบดมินตันแห่งประเทศไทย และอดีตนักกีฬาแบดมินตันระดับโลก ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ
เจริญ วรรธนะสิน เริ่มเล่นแบดมินตันเมื่ออายุ 15 ปี เป็นศิษย์เก่าโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย และได้รับทุนพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยได้เข้าศึกษาและสำเร็จวิชาการบริหารธุรกิจ จากวิทยาลัยซิตีออฟลิเวอร์พูล (The City of Liverpool College) ประเทศอังกฤษ
เจริญ วรรธนะสิน ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษ สาขาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2530 และได้รับเลือกเป็นผู้ทรงคุณวุฒิสาขาสังคมศาสตร์ จากคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อทำหน้าที่ประเมินผลงานทางวิชาการในสถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ นางจิตรา วรรธนะสิน มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ จิตติมา วรรธนะสิน (แจน), จิรายุส วรรธนะสิน (โจ) และเจตริน วรรธนะสิน (เจ)
ต้นไม้แบบทอดข้าม
ต้นไม้ทอดข้าม หรือ ต้นไม้แผ่ทั่ว (spanning tree) หมายถึง กราฟย่อยซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้และมีทุกจุดยอดของกราฟเป็นจุดยอดทุกจุดของต้นไม้ด้วย การหาต้นไม้ทอดข้ามในกราฟใดๆ โดยเฉพาะต้นไม้ทอดข้ามน้อยสุด เป็นปัญหาที่พบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่ง
นิยาม
ถ้าต้นไม้ T เป็นกราฟย่อยของกราฟ G และเซ็ตของจุดยอดของ T เท่ากับเซ็ตของจุดยอดของ G เราจะกล่าวว่าต้นไม้ T นั้น ทอดข้าม (spanning) G และเรียก T ว่า ต้นไม้ทอดข้าม ของ G
จอบ
จอบ เป็นเครื่องมือการเกษตรสำหรับขุดดินและ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2500
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2500
จอบ
พรวนดิน และถางหญ้า ทำด้วยเหล็ก หน้าแบนกว้าง มีด้ามยาว
เลียงผาญี่ปุ่น
เลียงผาญี่ปุ่น (日本カモシカ; โรมะจิ: Nihon kamoshika; ชื่อวิทยาศาสตร์: Capricornis crispus) เป็นสัตว์จำพวกที่มีเขาเป็นเกลียว และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีกีบคู่จำพวกเลียงผาชนิดหนึ่ง พบได้ในป่าทึบในประเทศญี่ปุ่น ส่วนมากกระจายพันธุ์อยู่บริเวณตอนเหนือและตอนกลางของเกาะฮนชู โดยเลียงผาญี่ปุ่นถือเป็นสัญลักษณ์ของประเทศในด้านการปกป้องและอนุรักษ์ธรรมชาติ
ตัวโตเต็มวัยจะมีส่วนสูงราว 81 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 30-45 กิโลกรัม มีสีตัวตั้งแต่ดำไปจนถึงเทาและเมื่อกระทบกับแสงตะวันจะออกสีน้ำตาล มีขนหนาปุกปุยโดยเฉพาะตรงหาง ทั้งสองเพศต่างมีเขาขนาดเล็กโค้งงอไปด้านหลังเหมือนกันทำให้ยากที่จะจำแนกเพศด้วยสายตาได้ พวกมันอาศัยอยู่ในป่าภูเขาโดยจะออกหากินในช่วงเช้าและช่วงเย็นของวัน กินใบไม้, หน่อไม้ และลูกโอ็คเป็นอาหาร มักจะอาศัยอยู่แบบสันโดษหรือจับคู่กันอยู่หรือรวมกลุ่มกันอยู่ไม่เกินสี่ตัวและแต่ละกลุ่มจะไม่มีการปะปนเพศกัน พวกมันแบ่งอาณาเขตโดยปล่อยสารคัดหลั่งที่มีกลิ่นเปรี้ยว
กลางศตวรรษที่ 20 พวกมันถูกล่าเป็นจำนวนมากจนเกือบจะสูญพันธุ์ ทำให้ในปี 1955 รัฐบาลญี่ปุ่นต้องตรากฎหมายและกำหนดให้เลียงผาญี่ปุ่นเป็น "อนุสรณ์พิเศษแห่งชาติ" ซึ่งเป็นการปกป้องพวกมันจากเหล่านายพราน หลังจากนั้นประชากรพวกมันก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจนบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้ระบุให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ และนำไปสู่การยกเลิกกฎหมายดังกล่าวในปี 1979 โดยการนำของนักป่าไม้และเกษตรกร ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เลียงผาญี่ปุ่นก็เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองใน 13 พื้นที่ใน 23 จังหวัด และพวกมันยังได้ถูกตีตราโดยนักอนุรักษ์ว่าเป็น "สมบัติในป่าไม้ของชาติที่มีชีวิต"
เทเลฟังเคน เอฟยูบีเค
เทเลฟังเคน เอฟยูบีเค (Telefunken FuBK) คือหน้าจอทดสอบโทรทัศน์ใช้ในประเทศเยอรมนี คล้ายกับภาพทดสอบพีเอ็ม 5544 โดยมีแถบขาว-ดำ อยู่ข้างนอก และมีตาราง
ประวัติ
ภาพทดสอบนี้พัฒนาจากภาพทดสอบพีเอ็ม 5544 เมื่อ ค.ศ. 1973 ใช้ครั้งแรกในประเทศเยอรมนี หลังจากนั้นใช้ในโครเอเชีย ซีเรีย ตูนิเซีย อียิปต์ ฯลฯ ภาพทดสอบนี้มีความแตกต่างกับภาพทดสอบชนิด พีเอ็ม 5544 คือ วงกลมเป็นแค่ขอบเท่านั้น ส่วนภาพทดสอบจริงเป็นสี่เหลี่ยม ในแถบสีมีสีเพิ่มขึ้น 2 สีคือ ขาว และ ดำ และกล่องใส่ชื่อย้ายมาเป็นตรงกลาง ทำให้ใส่เมืองไม่ได้ และแถบบาร์โค้ดมีขนาดสั้นลง และภาพทดสอบนี้แถบขาวดำย้ายไปข้างบน และแถบ เหลือง แดง เหลือง ได้เปลี่ยนเป็น แดง น้ำเงิน เทา
แสงธรรม ชูมีชัย
แสงธรรม ชูมีชัย นักแสดงหญิงชาวไทย ได้รับตำแหน่งรองนางสาวไทย ประจำปี 2547
ประวัติ
แสงธรรม ชูมีชัย เกิดที่จังหวัดร้อยเอ็ด จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีศึกษาร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด  และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษ  มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยขอนแก่น รุ่นที่ 39  ระดับปริญญาโท โครงการพิเศษ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น  สาขาวิชาการท่องเที่ยว
แสงธรรม ชูมีชัย เคยทำงานเป็นนักประชาสัมพันธ์ สังกัดงานประชาสัมพันธ์ กองกลาง มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 จึงได้ย้ายมาทำงานที่งานประชาสัมพันธ์และโสตฯ สำนักงานผู้อำนวยการ ศูนย์หัวใจสิริกิติ์ฯ และเป็นนักทรัพยากรบุคคล กลุ่มงานทรัพยากรบุคคล โรงพยาบาลร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2554
การประกวดนางสาวไทย 2547
เป็นผู้เข้าประกวดนางสาวไทย ประจำปี 2547 และได้รับรางวัลรองนางสาวไทยอันดับหนึ่ง ประจำปี 2547  และได้รับรางวัลอีก 2 รางวัลจากการประกวด คือรางวัลขวัญใจประชาชน และขวัญใจภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การประกวดนางสาวไทยในปี 2547 นี้  จัดการประกวดที่ เวทีใหม่ สวนอัมพร ภายใต้แนวคิด "กุหลาบงามสยามนคร" ในปีนี้ ได้เชิญอดีตนางสาวไทยหลายสมัยมาร่วมแสดงในชุด "กุหลาบงามสยามนคร" และที่เป็นที่น่าสนใจที่สุดคือการเชิญ คุณมยุรี วิชัยวัฒนะ (เจริญศิลป์) นางสาวสยาม พ.ศ. 2480 ร่วมแสดงบนเวทีด้วย (ในปี พ.ศ. 2547 นี้ คุณมุยรี มีอายุ 83 ปี) และมีผู้ที่ได้รับตำแหน่งคือ
วัดกระโจมทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดกระโจมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านกระโจมทอง ตำบลหลักสอง อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 1 งาน 94 ตารางวา
วัดกระโจมทองตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2442 เดิมชื่อ วัดโพธิ์ศรีราษฎร์ศรัทธาธรรม นายหรั่ง กำนันยิ้ม และนางฟัก ธูปทอง เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อเป็นที่สร้างวัด โดยได้สร้างกุฏิขึ้น 3 หลัง เพื่อเป็นที่อยู่ของพระภิกษุสงฆ์ และมีพระอธิการธูปเป็นเจ้าอาวาสดูแลปกครองเป็นรูปแรก ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดกระโจมทอง" เนื่องจากชาวบ้านแถบติดกับเขตวัดได้สร้างโรงกระโจมเพื่อใช้นวดข้าว ประชาชนในแถบนี้จึงนิยมเรียกชื่อว่า วัดโรงกระโจม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2481
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 ภายในประดิษฐาน หลวงพ่อศักดิ์สิทธิ์พุทธนิมิตร์อมรเมธ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัย เนื้อโลหะ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ มีพระพุทธสิหิงค์เป็นพระประธานประจำ หอสวดมนต์กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 11 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง และตึก 8 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก
จังหวัดซูรีเกาเดลนอร์เต
จังหวัดซูรีเกาเดลนอร์เต (ซูริเกานอน: Probinsya nan Surigao del Norte; เซบัวโน: Amihanang Surigao; สเปน: Provincia de Surigao del Norte) เป็นจังหวัดในเขตคารากา เกาะมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักชื่อว่าซูรีเกาซิตี ตัวจังหวัดประกอบด้วยเกาะซีอาร์เกา, เกาะบูคัสแกรนเดในทะเลฟิลิปปิน และพื้นที่ปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของมินดาเนา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮีลากังอากูซันและจังหวัดตีโมกซูรีเกาทางทิศใต้
จังหวัดซูรีเกาเดลนอร์เตเป็นจังหวัดที่อยู่เกือบเหนือสุดของมินดาเนา และเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญระหว่างวิซายัสและมินดาเนา โดยจะมีเรือข้ามฟากให้บริการผ่านทางช่องแคบซูรีเกา
ภูมิอากาศ
ไม่มีฤดูแล้งที่ชัดเจน แต่จะมีฝนตกมากในช่วงเดือนพฤศจิกายน-มกราคม
ฮวัง ชี-ย็อล
ฮวัง ชี-ย็อล (Hwang Chi-yeol; ; เกิด 3 ธันวาคม 2525) เป็นนักร้องชายชาวเกาหลีใต้ พิธีกรรายการโทรทัศน์ Immortal Songs 2 และอดีตผู้เข้าแข่งขันรายการโทรทัศน์ของจีน I Am a Singer (ซีซัน 4) (ได้อันดับที่ 3) เขาเปิดตัวอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2550 ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชื่อ Chi Yeul (치열) และสตูดิโออัลบั้มเต็ม Five senses (오감)
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 เขาไปออกรายการโทรทัศน์ I Can See Your Voice ทางช่อง Mnet ซึ่งประสบความสำเร็จได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจุดเปลี่ยนให้เขากลับมาได้รับความนิยมอีกครัง ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ได้ออกในรายการโทรทัศน์อื่น ๆ เช่น Immortal Songs: Singing the Legend, Radio Star, I Live Alone, Knowing Bros, Happy Together หูหนานทีวีในประเทศจีนได้เชิญให้เขาเข้าร่วมในรายการ I Am a Singer (ซีซัน 4) และเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2017 เขาได้ออกมินิอัลบั้มแรก Be Ordinary และทำให้เขาเป็นศิลปินเดี่ยวที่ขายดีที่สุดในช่วงครึ่งปีแรก
รางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 68
งานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำ ครั้งที่ 68 (68th Golden Globe Awards) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2011 หรือเช้าวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2554 ตามเวลาประเทศไทย ณ โรงแรมเบเวอร์ลี ฮิลตัน รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยโรเบิร์ต เดอ นีโร ได้รับรางวัลเกียรติยศ เซซิล บี. เดอมิล
ผู้ได้รับรางวัลและผู้เข้าชิง
ผู้ชนะแสดงเป็น ตัวหนา.
Pleiochiton
Pleiochiton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พ.ศ. 1630
พุทธศักราช 1630 ใกล้เคียงกับ
โอโมเซอบูวา
โอโมเซอบูวา (Omo sebua) เป็นบ้านพื้นเมืองอินโดนีเซีย (รูมะฮ์กาดัง) ของชาวนียัซ บนเกาะนียัซ บ้านแบบนี้สร้างตรงกลางของหมู่บ้านขึ้นเพื่อให้หัวหน้าหมู่บ้านอยู่เท่านั้น โอโมเซอบูวาสร้างอยู่บนฐานเสาสูงขนาดมหึมาทำมาจากไม้เนื้อแข็ง เช่น สนทะเล และ ตะเคียน ส่วนหลังคามีลักษณะสูงเป็นหอคอย การสร้างบ้านให้อยู่สูงบนเสาค้ำยันที่แข็งแรงเพราะด้วยในอดีตชาวนียัสมักก่อสงครามหรือถูกรุกรานจากหมู่บ้านอื่น ๆ ด้วยกันเอง เสาที่แข็งแรงแบบนี้จึงปลอดภัยจากการทำลาย นอกจากนี้ทางขึ้นบ้านจะเป็นบันไดทางเดียวแคบ ๆ ซึ่งในยามฉุกเฉินสามารถดัดแปลงเป็นประตูกลได้ นอกจากจะป้องกันข้าศึกแล้ว เสาที่แข็งแรงนี้ยังพิสูจน์แล้วว่าสามารถทนแผ่นดินไหวได้ด้วย
พ.ศ. 1631
พุทธศักราช 1631 ใกล้เคียงกับ
งูเห่าอียิปต์
งูเห่าอียิปต์ (Egyptian cobra; كوبرا مصرية; ) งูพิษประเภทงูเห่าชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อวิทยาศาสตร์ Naja haje คำว่า Naja ที่เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากภาษาสันสกฤตอันเป็นภาษาในกลุ่มอินโด-ยูโรเปียน คือ คำว่า "นาคา" (nāgá; नाग) ซึ่งหมายถึง "งู" โดยคาโรลัส ลินเนียส และคำว่า haje ที่ใช้เป็นชื่อชนิดนั้น มาจากภาษาอาหรับคำว่า "เฮยา" (hayya; حية) หมายถึง "งูขนาดเล็ก" หรือตามคัมภีร์อัลกุรอ่านหมายถึง "งูพิษ"
ลักษณะและพฤติกรรม
งูเห่าอียิปต์ มีสีเทา-น้ำตาลและจะพัฒนาไปจนเกือบจะเป็นสีดำเมื่อแก่มากขึ้น งูในวัยอ่อนมีสีเหลืองเหมือนทรายโดยมีแถบลายสีดำบนคอ มีลักษณะเด่นคือ มีแม่เบี้ยที่บริเวณหัว มีหัวขนาดใหญ่ซึ่งหัวจะถูกกดลงด้วยจมูกที่กว้าง รอบคอจะมีแถบลายกว้าง ๆ คอสามารถมีขนาดกว้างได้ถึง 18 เซนติเมตร มีดวงตากลมโตสีดำ งูตัวผู้มีความยาวได้ถึง 1.5–2 เมตร ซึ่งใหญ่กว่างูตัวเมีย
งูเห่าอียิปต์ พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทวีปแอฟริกา ตั้งแต่แอฟริกาเหนือ จนถึงแอ่งคองโก ในแอฟริกากลาง, แอฟริกาตะวันออก และแอฟริกาตะวันตก พบได้ในเคนยาและแทนซาเนีย และคาบสมุทรอาหรับ
งูเห่าอียิปต์ เป็นสัตว์ที่ตื่นตัวและออกหากินในเวลากลางคืน เริ่มตั้งแต่เริ่มพลบค่ำ โดยทำรังในบริเวณกองดินหรือจอมปลวก หรือกระทั่งในท้องทุ่ง ด้วยความที่เป็นสัตว์เลือดเย็น จึงต้องอาบแดดเพื่อรับความอบอุ่นจากแสงแดดในบริเวณที่เป็นที่อยู่อาศัย เพื่อที่จะล่าถอยได้อย่างรวดเร็วเมื่อพบกับอันตราย โดยทั่วไปแล้ว งูเห่าอียิปต์เป็นสัตว์ที่ไม่จู่โจมผู้อื่นก่อนหากไม่ถูกรังควาญหรือยั่วยุก่อน เป็นสัตว์ที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหาร เช่น สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ปีกหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิดขนาดเล็ก รวมถึงงูพิษด้วยกันบางชนิดด้วย
ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ งูตัวเมียจะวางไข่ประมาณ 8 ถึง 20 ฟอง โดยปกติจะวางไข่บนกองดินของจอมปลวก ระยะเวลาการกกไข่อยู่ที่ประมาณ 60 วัน ลูกงูที่เพิ่งออกมาจากไข่จะมีความยาว 20–35 เซนติเมตร และทำการลอกคราบหลังจาก 7 ถึง 12 วัน ลูกงูที่เพิ่งออกมาจากไข่จะเริ่มกินอาหารหลังจากลอกคราบ
ในวัฒนธรรม
งูเห่าอียิปต์ เป็นงูในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า จึงมีเขี้ยวพิษสองซี่ขนาดใหญ่ฝังตัวอยู่บริเวณด้นหน้าของปาก พร้อมกับในปากประกอบด้วยฟันแหลมคมและขากรรไกรที่แข็งแรง มีพิษร้ายแรงถึงแก่ชีวิต มีฤทธิ์ทำลายระบบประสาท โดยพิษจะโจมตีระบบประสาทส่วนกลาง โดยแผลที่โดนกัดจะมีสองรู การกัดของจะสร้างความเจ็บปวดเป็นอย่างมากแต่รอยกัดจะไม่แสดงถึงอาการบวมน้ำหรือเลือดออกอย่างรุนแรง
ในวัฒนธรรมของอียิปต์โบราณ งูเห่าอียิปต์เป็นสัญลักษณ์ของการเป็นเจ้าแผ่นดิน ดังจะเห็นรูปหัวงูเห่าแผ่แม่เบี้ยปรากฏบนมงกุฎของฟาโรห์ และเป็นสัตว์สัญลักษณ์ของเมเรตเซเกอร์ เทพีผู้ปกป้องหุบเขากษัตริย์ ที่มีพระเศียรเป็นรูปงูเห่าอียิปต์ และเชื่อกันว่า เป็นงูเห่าชนิดที่คลีโอพัตราใช้ฆ่าตัวตายอีกด้วย
กฎหมายไทย
กฎหมายไทยเป็นแบบซีวิลลอว์ แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากคอมมอนลอว์ (ดูระบบกฎหมายโลก)
บ่อเกิดแห่งกฎหมาย
ราชอาณาจักรรัตนโกสินทร์และสี่ราชอาณาจักรก่อนหน้าซึ่งนับตามแบบ ที่เรียกรวม ๆ ว่าสยามนั้น มีรัฐธรรมนูญซึ่งมิได้จัดทำประมวลกฎหมายเป็นส่วนใหญ่จนปี 2475 ในคำปรารถถึงประมวลกฎหมายอาญาซึ่งประกาศใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2451 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 21 กันยายน พระมหากษัตริย์ตรัสว่า "ในสมัยโบราณ พระมหากษัตริย์แห่งชาติสยามปกครองราษฎรของพระองค์ด้วยกฎหมายซึ่งเดิมมาจากมนูธรรมศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นเป็นกฎหมายที่ใช้ทั่วไปในหมู่ชาวอินเดียและประเทศเพื่อนบ้าน"
บ่อเกิดหลักของกฎหมายไทยมีดังนี้
ฐานเกี่ยวกับการศาลในประเทศไทยไม่ผูกพัน ศาลไม่ถูกผูกพันให้ยึดคำวินิจฉัยของศาลเอง ศาลระดับล่างไม่ถูกผูกพันให้ยึดบรรทัดฐานที่ศาลระดับสูงกว่ากำหนด ทว่า กฎหมายไทยได้รับอิทธิพลจากบรรทัดฐานคอมมอนลอว์ ฉะนั้น ศาลจึงได้รับอิทธิพลอย่างมากจากคำวินิจฉัยก่อน ๆ หรือคำวินิจฉัยของศาลระดับสูงกว่า ศาลฎีกาจัดพิมพ์คำวินิจฉัยของศาลเอง เรียก "คำพิพากษาศาลฎีกา" ซึ่งมักใช้เป็นอำนาจชั้นรองและกำหนดเลขตามปีที่ออก ศาลปกครองและศาลรัฐธรรมนูญ
กฎหมายแพ่ง
ในปัจจุบัน กฎหมายแพ่งและกฎหมายพาณิชย์ของประเทศไทย ได้บัญญัติรวมเป็นกฎหมายฉบับเดียวกัน เรียกชื่อว่า "ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์" แบ่งออกเป็น 6 บรรพ คือ บรรพ 1 ว่าด้วยหลักทั่วไป บรรพ 2 ว่าด้วยหนี้ บรรพ 3 ว่าด้วยเอกเทศสัญญา บรรพ 4 ว่าด้วยทรัพย์สิน บรรพ 5 ว่าด้วยครอบครัวและบรรพ 6 ว่าด้วยมรดก
เหตุที่ประเทศไทยมีการจัดทำประมวลกฎหมายโดยการนำเอากฎหมายแพ่งมารวมกับกฎหมายพาณิชย์เป็นฉบับเดียวคล้ายกับประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ โดยไม่ได้แยกเป็นประมวลกฎหมายแพ่งเล่มหนึ่งและประมวลกฎหมายพาณิชย์อีกเล่มหนึ่งดังเช่นประเทศเยอรมัน ฝรั่งเศส อิตาลี ญี่ปุ่น เพราะการค้าพาณิชย์ในขณะที่ร่างกฎหมายยังไม่เจริญก้าวหน้า อีกทั้ง หลักทั่วไปบางอย่างในกฎหมายแพ่งก็สามารถนำไปใช้กับกฎหมายพาณิชย์ได้ ความจำเป็นที่จะต้องแยกกฎหมายพาณิชย์ออกจากกฎหมายแพ่งโดยจัด
กฎหมายอาญา
ความผิดอาญาระบุไว้ในประมวลกฎหมายอาญา ตลอดจนบทกฎหมายอื่นอีกมาก มีการวางเค้าโครงวิธีพิจารณาความอาญาในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
กฎหมายอาญาไทยมีบทลงโทษ 5 สถาน ได้แก่ ประหารชีวิต จำคุก กักขัง ปรับ ริบทรัพย์สิน
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทยเป็นมาตราที่มีการใช้กฎหมายผิดหลัก เช่น ในคำพิพากษาฎีกาที่ 6374/2556 ขัดต่อหลักกฎหมายอาญา "ไม่มีความผิด ไม่มีโทษ โดยไม่มีกฎหมาย" และข้อห้ามใช้กฎหมายโดยเทียบเคียง
กฎหมายปกครอง
คดีปกครองอย่างการพิจารณาทบทวนในศาลอยู่ในอำนาจหน้าที่ของศาลปกครอง ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 เขตอำนาจของศาลมีการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมายของหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่รัฐ (เช่น เกินอำนาจ แย้งกันกับกฎหมาย ไม่สุจริต เป็นต้น) ละเลยหรือปฏิบัติหน้าที่ล่าช้าอย่างไม่มีเหตุผลอันสมควร การละเมิดหรือความรับผิดอื่นของหน่วยงานของรัฐ สัญญาทางปกครอง สั่งให้บุคคลกระทำบางสิ่งหรือคำสั่งห้ามหรือคุ้มครองชั่วคราว
การบังคับใช้กฎหมาย
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติให้อำนาจทหารกักขังบุคคลได้โดยไม่ตั้งข้อหาหรือการพิจารณาคดีไม่เกินเจ็ดวัน นอกจากนี้ ยังมีประกาศ คสช. ให้อำนาจทหารยศร้อยโทขึ้นไปมีอำนาจของตำรวจในคดีอาญา 27 ชนิด
งูเห่าน้ำ
งูเห่าน้ำ (Water cobras) เป็นสกุลย่อยของงูพิษสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Boulengerina ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)
คำว่า Boulengerina ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้น มาจากชื่อของจอร์จ อัลเบิร์ต บุนเลเยอร์ นักสัตววิทยาชาวเบลเยี่ยม-อังกฤษ เป็นงูที่มีลักษณะคล้ายกับงูเห่า (Naja spp.) แต่ทว่ากลับมีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในน้ำและสะเทินน้ำสะเทินบก
พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ในแอฟริกากลางและแอฟริกาใต้ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
อนึ่ง สำหรับงูเห่าสกุลนี้ ในบางข้อมูลอาจจะจัดให้เป็นสกุลย่อยของงูเห่า
เทคนิค SAR
เทคนิค SAR (Systematic Algebraic Reduction (SAR) Technique) คือ วิธีการในการลดรูปพีชคณิตแบบบูล (Boolean minimization) ที่มีความซับซ้อนยุ่งยากให้มีรูปแบบที่ง่ายขึ้น เพื่อช่วยในการลดความยุ่งยากของสมการลอจิก โดยทำสมการให้อยู่ในรูปของ Sum-of-product (SOP) แล้วนำกฎหรือทฤษฎีการลดรูปพีชคณิตมาใช้ในการลดรูปสมการ
ทฤษฎีในการลดรูปสมการ
คือ การรวมเทอมต่างๆ ในสมการให้เล็กลงหรือมีขนาดของเทอมน้อยลง ตัวอย่างเช่น
คือ ทฤษฎีการรวมเทอมที่เหมือนกันให้เหลือเพียงเทอมเดียว ได้แก่
ขั้นตอนของลดรูปสมการ
นอกจากใช้เทคนิค SAR ในการลดรูปสมการแล้วยังสามารถใช้วิธีการอื่นๆ ได้อีก เช่น แผนผัง Karnaugh map และ Quine–McCluskey algorithm เป็นต้น
พ.ศ. 1633
พุทธศักราช 1633 ใกล้เคียงกับ
โรงเรียนตะกั่วป่า “เสนานุกูล”
โรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" (อักษรย่อ ส.น.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ใน อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ที่สอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ 1-6 ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2443 และมีนางสาวปาจรีย์ สุวัตถิกุล เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" ในปัจจุบัน
โรงเรียน "ราษฎร์บำรุง"
โรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2443 โดยท่านเจ้าคุณมหานายก ผู้ตรวจการคณะสงฆ์ได้จัดตั้งขึ้นเป็นทำนองโรงเรียนวัด อาศัยศาลาโรงธรรมของวัดใหม่กำแพง (ในปัจจุบัน คือ วัดเสนานุชรังสรรค์ ) เป็นตัวโรงเรียนครั้น พ.ศ. 2449 พระราชเมธี ผู้ตรวจการคณะสงฆ์มาตรวจเห็นว่ามีเด็กเข้ามาเล่าเรียนเป็นจำนวนมาก 80 - 90 คน ควรจะจัดให้เป็นตัวโรงเรียนหลวงขึ้นได้ จึงจัดหาครูให้คนหนึ่งให้นามโรงเรียนว่า "ราษฎร์บำรุง" ดำรงอยู่ในอุปการะของพระครูอุดมปัญญา (น่วม) เจ้าคณะเมืองตะกั่วป่า เป็นผู้สอดส่องดูแลการสอน การปกครอง ความเป็นอยู่ของครูและนักเรียนตลอดมา ส่วนครูได้รับเงินเดือนของรัฐบาลส่วนท้องถิ่น การจัดสอนมีชั้นมูล 1, 2, 3 ตามลำดับ โรงเรียนหลังนี้ได้ทำการสอนมาจนถึง พ.ศ. 2452 รวมเวลา 10 ปี ผู้ที่เป็นครูใหญ่โรงเรียนหลังนี้ คือ ในสมัยที่นายแปลก ฯ เป็นตรูใหญ่นี้มีการบังคับบัญชาเข้มงวดกวดขันมากนักเรียนได้รับความรู้อย่างดีสมกับสมัยนั้น จึงทำให้โรงเรียนนี้ได้ทำการสอนจนถึง พ.ศ. 2452 รวมระยะเวลา 10 ปี
โรงเรียนประจำจังหวัดตะกั่วป่า "เสนานุกูล"
ในปี พ.ศ. 2449 พระเสนานุชิต (ฉิม) ผู้ว่าราชการเมืองตะกั่วป่า (สมัยที่ตะกั่วป่ายังเป็นจังหวัด) เห็นว่ายุวชนใน ตำบลตลาดเหนือ ตลาดใต้ (ตำบลตะกั่วป่าในปัจจุบัน) กับตำบลใกล้เคียงมีจำนวนมาก ที่ยังไม่ได้รับการศึกษา เพราะสถานที่ศึกษามีน้อยไม่พอกับจำนวนเด็ก เห็นสมควรที่จะทะนุบำรุงโรงเรียนที่มีอยู่แล้วในวัดใหม่กำแพง (เสนานุชรังสรรค์) ให้เจริญขึ้น และให้ห้องเรียนมีพอกับจำนวนนักเรียน จึงได้ขอเรี่ยไรเงินจากเงินเดือนข้าราชการคนละ 1 เดือน ส่วนที่ยังขาดอยู่ให้พ่อค้า นายเหมืองแร่ช่วยกันออกจนพอ ได้เงินรวมทั้งสิ้น 5,000 บาทเศษ จึงได้สร้างโรงเรียนขึ้นตรงหน้าวัดเสนานุชรังสรรค์ ภายนอกกำแพงด้านตะวันออกของวัด การสร้างนั้นเกณฑ์ราษฎรตามตำบลใกล้เคียงให้หาตัวไม้ เครื่องประกอบและช่วยสร้าง จ้างนายช่างเป็นผู้อำนวยการสร้างตลอดเวลา แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2452 ย้ายนักเรียนมาเรียนเฉพาะชั้นมูล 1, 2 ,3 ส่วนชั้นเตรียมให้คงเรียนในที่เดิมไปก่อน แต่ครูใหญ่มีเฉพาะโรงเรียนหลังใหม่คนเดียว แล้วท่านจึงตั้งนามโรงเรียนให้พ้องกับนามของท่านและข้าราชการว่า โรงเรียนเสนานุกูล ซึ่งคำว่าเสนา คือ ข้าราชการ ดำรงอยู่ด้วยความอุปการะของผู้ว่าราชการจังหวัด และเจ้าคณะจังหวัดทางคณะสงฆ์ ส่วนครูรับเงินเดือนของรัฐบาลซึ่งกระทรวงจัดเบิกจ่ายให้ การจัดสอนชั้นต้น มีชั้นมูล 1, 2, 3 แล้วจึงเลื่อนขึ้นเรียนชั้นประถมปีที่ 1, 2, 3 ตามลำดับ สอนภาษาไทยตลอดทุกชั้น ครั้นต่อมาราว พ.ศ. 2456 ได้มีการเปลี่ยนแปลง คือ เอาชั้นมูล 1,2,3 เดิม เป็นชั้นประถม 1, 2 ,3 สอนภาษาไทย และชั้นประถมเปลี่ยนเป็นมัธยม 1, 2, 3 ตามลำดับมีการสอนวิชาภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นด้วยต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษา จึงเริ่มเก็บเงินค่าเล่าเรียนชั้นประถม 1 - 3 คนละ 2 บาทต่อปี มัธยมปีที่ 1 - 3 คนละ 4 บาท ต่อปี ส่วนชั้นประถมนั้นภายหลังเพิ่มชั้นประถมปีที่ 4 เป็นประโยคประถมบริบูรณ์ ในสมัยนี้การศึกษาเจริญขึ้น การเรียนการสอนก็ได้รับผลมากทั้งจัดเป็นโรงเรียนสหศึกษาด้วย จึงมีนักเรียนมากขึ้นตามลำดับ  โรงเรียนหลังนี้เริ่ม พ.ศ. 2452 – 2475 รวม 22 ปี ครูใหญ่ที่สอนเฉพาะโรงเรียนหลังนี้ คือ
โรงเรียนประจำอำเภอตะกั่วป่า "เสนานุกูล"
ต่อมาโรงเรียนหลังเดิมชำรุดทรุดโทรมมากจนเหลือความสามารถที่จะซ่อมแซมให้คงใช้ได้อีกต่อไป เพราะตัวโรงเรียนสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง
ในปี พ.ศ. 2475 พระนิพิฐนิติศาสน์ กับหลวงพิลาศวรรณสาร ข้าหลวงตรวจการศึกษาพร้อมด้วยหลวงกิติวาท ธรรมการมณฑลภูเก็ต ขุนมานพานุสาสน์ ธรรมการจังหวัดพังงา นายชื่น ไชยสิริ นายอำเภอตะกั่วป่า ต่างเห็นพ้องว่าโรงเรียนเก่าชำรุดทรุดโทรมมาก ควรจัดตั้งเสียใหม่ โดยขอที่ของวัดเสนาฯ ภายนอกกำแพง กระทรวงธรรมการเห็นชอบด้วย จึงอนุญาตงบประมาณ 7,650 บาท จึงได้เริ่มก่อสร้าง ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2477 เสร็จเรียบร้อย
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2479 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนประจำอำเภอตะกั่วป่า “เสนานุกูล” เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนจากโรงเรียนประจำอำเภอตะกั่วป่า "เสนานุกูล" เป็นโรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" โรงเรียนหลังนี้เริ่ม พ.ศ. 2477 – 2510 รวมระยะเวลา 33 ปี
ในปี พ.ศ. 2509
โรงเรียนได้รับเข้าโครงการปรับปรุงโรงเรียนมัธยมในชนบท (คมช.) รุ่นที่ 3 และเนื่องจากสถานที่เดิมคับแคบ ขยายสร้างอาคารเพิ่มเติมไม่ได้ จึงได้ย้ายโรงเรียนไปสร้าง ณ สถานที่ใหม่ ตำบลบางนายสี เยื้องโรงพยาบาลตะกั่วป่า ซึ่งทางอำเภออนุญาตให้ใช้ที่สงวนของทางราชการ เนื้อที่ 50 ไร่ แล้วโอนอาคารเรียนเดิมให้แก่สำนักงานเทศบาลเมืองตะกั่วป่า ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน 300,000 บาท อาคารอุตสาหกรรมศิลป์ 163,000 บาท และบ้านพักครู 1 หลัง 50,000 บาท ได้ย้ายมาทำการเรียนการสอน ณ สถานที่แห่งใหม่เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2510 และยังคงมีจำนวนนักเรียน 9 ห้องเรียน และโรงเรียนยังได้รับอุปกรณ์จากกรมวิสามัญและยูนิเซฟเป็นจำนวนมาก วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2510 นายช่วย สุขพันธุ์ ครูใหญ่ ครบเกษียณอายุราชการ กรมวิสามัญ (ปัจจุบันกรมวิสามัญหรือกรมสามัญศึกษา ถูกยุบที่เรียบร้อย) ได้แต่งตั้งนายสุทิน ปิ่นแก้ว ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ต่อมา ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2510
ในปี พ.ศ. 2511
โรงเรียนได้รับคัดเลือกเข้าโครงการโรงเรียนมัธยมแบบประสมแบบ 2 (คมส.2) และได้ขยาย เนื้อที่ออกเป็น 100 ไร่ โดยขอขยายออกทางด้านหลังซึ่งเป็นที่สงวนของทางราชการ ขอปรับตำแหน่งครูใหญ่เป็นอาจารย์ใหญ่ในปีนั้นด้วย
ในปี พ.ศ. 2512
ได้รับงบประมาณจากกรมสามัญศึกษา จำนวน 120,000 บาท ให้ก่อสร้างอาคาร อาชีวเกษตร 1 หลัง สร้างเสร็จปี พ.ศ. 2513 และได้รับเงินงบประมาณ 500,000 บาทกับเงินบริจาคนายจุติ บุญสูง บริจาคสมทบจำนวน 500,000 บาท ก่อสร้างอาคารเรียนถาวร แบบ 212 จำนวน 1 หลัง 10 ห้องเรียน สร้างเสร็จ พ.ศ. 2513 และเปิดสอนสายอาชีวเกษตร ตามหลักสูตร คมส. 2
ในปี พ.ศ. 2518, พ.ศ. 2521 และพ.ศ. 2524
ในปี พ.ศ. 2518 เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ตามหลักสูตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย ในปีพ.ศ. 2521เริ่มรับนักเรียนที่จบชั้นประถมปีที่ 6 เข้าเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น และในปีพ.ศ. 2524 เริ่มรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย
ในปี พ.ศ. 2542
โรงเรียนได้รับคัดเลือกเข้าโครงการห้องเรียนสีเขียวของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ได้รับงบประมาณจำนวน 500,000 บาท โรงเรียนได้รับคัดเลือกเข้าโครงการ Resource Center เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเครือข่าย School Net ประเภทโรงเรียนพี่ข่ายและได้รับจัดสรรครุภัณฑ์ Resource Center 1 ห้อง (เครื่องคอมพิวเตอร์ 7 ชุด, เซิร์ฟเวอร์ 1 ชุดและสายเช่า 1 หมายเลข)
ในปี พ.ศ. 2543 – 2547
ได้รับงบประมาณจากโครงการเงินกู้ธนาคารโลก โครงการพัฒนาการเรียนการสอนวิชาวิทยาศาสตร์ ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ จำนวน 2,800,000 บาท และปรับปรุงอาคารเรียน 4 โดยใช้เงินงบประมาณของโรงเรียนและศิษย์เก่า 2505 ร่วมบริจาคสร้างห้องคณิตศาสตร์ 91,600 บาท งบปรับปรุงห้อง 200,000 บาท
ในปี พ.ศ. 2545
ได้รับการคัดเลือกจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นสถานศึกษาที่ได้รับรางวัลพระราชทานระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประจำปีการศึกษาพ.ศ. 2545
ในปี พ.ศ. 2549
ผ่านการประเมินโรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน ได้รับมอบห้อง TOT โครงการ TOT IT SCHOOL จากบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)
ในปี พ.ศ. 2552
ได้เปิดหลักสูตรโครงการห้องเรียนพิเศษ Mini English Program และห้องเรียนพิเศษ วิทย์-คณิต ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
ในปี พ.ศ. 2553
ได้เปิดหลักสูตรโครงการห้องเรียนวิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์ ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 และได้เข้าร่วมโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล World Class Standard School
ในปี พ.ศ. 2554
ได้รับเงินบริจาคและสนับสนุนในการก่อสร้างอาคารหอสมุดวิทยบริการ ครบรอบ 111 ปี เป็นเงิน 4,500,000 บาท ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2555
ในปี พ.ศ. 2555
ได้รับงบประมาณ 17,226,500 บาท จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในการก่อสร้างอาคารเรียนแบบ 319ล/39(พิเศษ) ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2556
ในปี พ.ศ. 2556
โรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" ได้ผ่านการประเมินเป็นโรงเรียนต้นแบบ "การพัฒนาคุณธรรมนำวิชาการตามหลักความดีพื้นฐานสากล" ในโครงการพัฒนาคุณภาพโรงเรียนในฝันและโรงเรียนมาตรฐานสากล ปีการศึกษา 2556
ปัจจุบัน
ปัจจุบัน โรงเรียนตะกั่วป่า "เสนานุกูล" ได้เปิดทำการสอนให้นักเรียน จำนวน 56 ห้องเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 30 ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอปลาย จำนวน 26 ห้องเรียน แบ่งเป็นห้องเรียนทั่วไป จำนวน 44 ห้องเรียน และห้องเรียนพิเศษ จำนวน 12 ห้องเรียน
Plectrocarpa
Plectrocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Zygophyllaceae.
ถิ่นกำเนิดคือโคลอมเบียถึงเวเนซุเอลา โบลิเวียถึงบราซิลกลางตะวันตกและอาร์เจนตินาตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สโมสรฟุตบอลโยโกฮามะ
โยโกฮามะเข้าร่วมเจลีกในปี ค.ศ. 2001 ส่วนใหญ่จะแข่งขันในลีกระดับที่สอง สโมสรเคยเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 2006 แต่ก็ตกชั้นสู่ดิวิชัน 2 ในฤดูกาลถัดมา
ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา
ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชา (ក្រុមហ៊ុន ផ្សារមូលបត្រកម្ពុជា; ตัวย่อ: ផមក, Cambodia Securities Exchange, CSX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ในประเทศกัมพูชา มีวัตถุประสงค์คือ การแลกเปลี่ยนคือการให้บริการอำนวยความสะดวกการไหลของเงินทุน การลงทุน และจัดสรรเงินทุนขึ้นอยู่กับกลไกตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อาคารคานาเดียทาวเวอร์ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ประวัติ
ในเดือนพฤศจิกายนปี พ.ศ. 2549 ตลาดหลักทรัพย์กัมพูชาเป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างรัฐบาลกัมพูชาซึ่งถือหุ้นร้อยละ 55 ของทั้งหมดและตลาดหลักทรัพย์เกาหลีใต้ถือหุ้นร้อยละ 45 ภายใต้การกำกับดูแลของ Securities and Exchange Commission of Cambodia (SECC)
ปัจจุบันตลาดหลักทรัพย์กัมพูชามีการซื้อขายหลักทรัพย์รายเดียว คือ PPWSA ซึ่งในช่วง 3 ปีแรก รัฐบาลได้อนุญาตให้ซื้อขายหลักทรัพย์ด้วยสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐได้ แต่หลังจากนั้นกำหนดให้ซื้อขายหลักทรัพย์ด้วยเงินสกุลเรียลเท่านัน เพื่อส่งเสริมการใช้เงินเรียล ซึ่งเป็นสกุลเงินของประเทศ และลดการพึ่งพาสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐที่มีสัดส่วน ร้อยละ 90 ของปริมาณเงินทั้งหมดที่หมุนเวียนอยู่ในกัมพูชา
บริษัทจดทะเบียน
จาก ข้อมูล ณ 20 กรกฎาคม 2561 มีบริษัทจดทะเบียน 5 บริษัท คือ
วัดทุ่งสามัคคีธรรม
วัดทุ่งสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวา มีที่ดินธรณีสงฆ์ จำนวน 36 แปลง เนื้อที่ 189 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
วัดทุ่งสามัคคีธรรม เดิมวัดชื่อ วัดทุ่ง เป็นวัดร้าง สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2499 หลวงพ่อสังวาลย์ เขมโก ได้ธุดงค์ออกจากป่าช้าวัดบ้านทึงและได้มาปักกลดอยู่ที่วัดทุ่งสามัคคีธรรม ท่านอาศัยอยู่ในวิหารร้าง ในครั้งแรกมีพระอยู่เพียงรูปเดียว หลวงปู่สังวาลย์ได้เริ่มพัฒนาวัดทุ่งให้เป็นสถานที่ปฏิบัติภาวนาแก่ญาติโยมผู้ศรัทธา จนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ.2510 ได้ยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ และต่อมา พ.ศ. 2533 เปลี่ยนชื่อจาก "วัดทุ่ง" มาเป็น "วัดทุ่งสามัคคีธรรม" โดยหลวงพ่อสังวาลย์ได้พัฒนาด้านศาสนวัตถุอันได้แก่ โบสถ์ วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิอีกหลายหลัง รวมถึงการขยายที่ดินวัดออกไปอีกหลายร้อยไร่แล้ว วัดทุ่งสามัคคีธรรมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ.2530 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสองชั้น กว้าง 31.35 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 ชั้นล่างใช้สำหรับเจริญกัมมัฏฐานวิปัสสนา ศาลาการเปรียญ กว้าง 20 เมตร ยาว 54 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4.30 เมตร ยาว 9.50 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 กุฏิสงฆ์ จำนวน 25 หลัง เป็นอาคารไม้ 10 หลัง และตึก 15 หลัง เป็นต้น
โนวายาเซมลยา
โนวายาเซมลยา (Но́вая Земля́, แปลว่า. แผ่นดินใหม่), หรืออีกชื่อใน ภาษาดัตช์, ในชื่อ โนวา เชมเบีย, เป็นชื่อของกลุ่มเกาะ ใน มหาสมุทรอาร์กติก อยู่ทางตอนเหนือของ ประเทศรัสเซีย โดยจุดที่ตะวันออกสุดของทวีปยุโรปอยู่ที่ Cape Flissingsky ที่เกาะเหนือ ตามหลักเขตการปกครองของรัสเซีย เกาะมีชื่อว่า เขตโนวายาเซมลยา โดยเป็นหนึ่งใน 21 เขตการปกครองใน แคว้นอาร์ฮันเกลสค์
ปูนีท ราชกุมาร
ปูนีท ราชกุมาร (पुनीत राजकुमार; 17 มีนาคม ค.ศ. 1975 – 29 ตุลาคม ค.ศ. 2021) เป็นนักแสดง นักร้อง โปรดิวเซอร์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอินเดีย ผู้ที่ทำงานด้านอุตสาหกรรมภาพยนตร์กันนาดาเป็นหลัก เขาเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์กว่า 27 เรื่อง ตั้งแต่เด็ก เขาได้แสดงในภาพยนตร์ของพ่อเขาอยู่หลายหน การแสดงของเขาใน Vasantha Geetha (1980), Bhagyavantha (1981), Chalisuva Modagalu (1982), Eradu Nakshatragalu (1983) และ Bettada Hoovu (1985) ต่างก็ได้รับการยกย่อง เขาชนะรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สาขานักแสดงเด็กยอดเยี่ยม จากบทบาท Appu ใน Bettada Hoovu บทบาทนำครั้งแรกของปูนีท คือ ภาพยนตร์ในปี 2002 เรื่อง Appu คู่กับ Rakshita
โนวายาเซมลยา
เขตทดลองนิวเคลียร์
ในเดือนกรกฎาคม 1954 โนวายาเซมลยา ได้ถูกสร้างเป็น เขตทดลองโนวายาเซมลยา โดยสร้างและเปิดใช้ในเดือนตุลาคม โดยถูกสร้างในช่วง สงครามเย็น. "Zone A", Chyornaya Guba (70.7°N, 54.6°W), ถูกใช้ในช่วงปี 1955–1962 และ 1972–1975. "Zone B", Matochkin Shar (73.4°N, 54.9°W), เป็นที่ทดลองใต้ดินในช่วงปี 1964–1990 "Zone C", Sukhoy Nos (73.7°N, 54°W), ถูกใช้ในปี 1958–1961 และในปี 1961 ที่นี่เป็นยังเป็นที่ทดลองของระเบิด Tsar Bomba และอาวุธนิวเคลียร์อื่น ๆ
ปูนีท ราชกุมาร
เขายังได้รับบทนำในภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง รวมถึง Appu (2002), Abhi (2003), Veera Kannadiga (2004), Mourya (2004), Aakash (2005), Arasu (2007), Milana (2007), Vamshi (2008), Raam (2009), Jackie (2010), Hudugaru (2011), Raajakumara (2017) และ Anjani Putra (2017) ปูนีทเป็นหนึ่งในดาราที่ได้รับความนิยมมากที่สุดและเป็นนักแสดงที่ได้รับค่าตอบแทนสูงที่สุดในภาพยนตร์กันนาดา ในปี 2012 เขาเปิดตัวเป็นพิธีกรทางโทรทัศน์บนรายการเกมโชว์ยอดนิยม Kannadada Kotyadhipati ฉบับภาษากันนาดา โดยซื้อลิขสิทธิ์จาก ฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์?
ปูนีทเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายในปี 2021 ด้วยอายุ 46 ปี
ใกล้ชิดพระเจ้า
ใกล้ชิดพระเจ้า หรือ ลูกเชื่อพระองค์ (คาทอลิก) หรือ เฝ้าชิดสนิทพระเจ้า (โปรเตสแตนต์) (Nearer, My God, to Thee) เป็นเพลงสวดในศาสนาคริสต์สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประพันธ์โดย ซาราห์ ฟลาวเออร์ อดัมส์ ซึ่งเล่าเรื่องฝันของยาโคบ (ปฐมกาล 28:11–12)
เพลงนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นเพลงสุดท้ายที่วงดนตรีเล่นบนเรือไททานิกก่อนอับปาง (ตามอ้าง)
ประวัติ
ซาราห์ ฟลาวเวอร์ อดัมส์เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง ส่วนดนตรีประพันธ์โดยเอลิซา น้องสาว
บทเพลงนี้ได้ใช้ร้องในการนมัสการพระเจ้าในคริสตจักรของเธอ จนต่อมาอีก 3 ปี (ค.ศ.1844) บทเพลง “Nearer my god to thee” ได้มีการนำเอาไปใช้ที่ประเทศอเมริกา แต่ยังไม่ค่อยเป็นที่นิยมมากนัก จนบทประพันธ์บทนี้ได้มีผู้แต่งทำนองเพิ่มขึ้นอีกทำนองหนึ่ง โดยใช้ชื่อทำนองว่า “Bethany” แต่งโดย โลเวล มาร์สัน ซึ่งเป็นผู้หนึ่งที่ถูกขนานนามว่า “บิดาแห่งดนตรีคริสตจักร” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาบทเพลงบทนี้ก็เริ่มเป็นที่รู้จักและเป็นที่นิยมมากขึ้น
เนื้อเพลง
บางฉบับในภายหลังมีการต่อเติมลงไปอีกวรรคโดยเอ็ดเวิร์ด เฮนรี บิกเคอร์สเตด จูเนียร์ ดังนี้:
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา (His Royal Highness Prince Léopold of Nassau) ประสูติเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 เป็นพระโอรสองค์รองใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระภาติยะ ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ทางฝ่ายพระบิดา และเป็นพระปนัดดาใน เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน พระราชธิดาใน พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน พระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน รัชกาลปัจจุบัน ทางฝ่ายพระมารดา มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งนัสเซา
เจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา ทรงอยู่ในลำดับที่ 10 ในการสืบราชบัลลังก์
เอ็งกะ
เอ็งกะกำเนิดขึ้นครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น สมัยยุคเมจิ โดยได้รับอิทธิพลหรือมีรากฐานมาจากเพลงทางเกาหลีหรือจีน ในช่วงแรก เพลงแนวนี้ถูกนำมาใช้ในด้านการเมืองอยู่บ่อย ๆ อย่างเช่นนำมาใช้แปลงบทแถลงการณ์ต่าง ๆ ให้เป็นทำนองเพลงเพื่อง่ายต่อการเผยแพร่ เป็นต้น แต่ในเวลาต่อมา การใช้ประโยชน์ในด้านนี้ก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว
แนวเพลงเอ็งกะนี้ ถือได้ว่าเป็นแนวเพลงแรกที่สังเคราะห์เอาสเกลโน้ตเพ็นทาโกนิคของเพลงญี่ปุ่นรวมเข้ากับท่วงทำนองของดนตรีสไตล์ตะวันตกได้เป็นอย่างดี เนื้อร้องของเพลงแนวนี้ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่เรื่องความรักและการสูญเสีย ความเหงา ความรันทด ความทุกข์ยากลำบาก ไปจนถึงความตายและการฆ่าตัวตาย เอ็งกะจะสะท้อนให้เห็นถึงประเพณี อุดมการณ์ หรือความเย้ายวนใจในมุมมองของวัฒนธรรมหรือทัศนคติในแบบของญี่ปุ่น คล้ายกับแนวเพลงคันทรีของอเมริกันและเพลงสไตล์ตะวันตก
นักร้องเพลงแนวเอ็งกะที่โด่งดังและเป็นที่รักมากที่สุดคือ ฮิบาริ มิโซระ (พ.ศ. 2480 – พ.ศ. 2532) เธอได้รับการขนานนามว่าเป็น "ราชินีเพลงเอ็งกะ" และ "ราชินีแห่งยุคโชวะ" ในช่วงที่เธอยังมีชีวิตอยู่และได้รับความนิยมมากที่สุด
การแต่งกายของนักร้องเอ็งกะเวลาขึ้นแสดงส่วนใหญ่ ถ้าหากว่าเป็นผู้หญิงพวกเธอจะใส่ชุดกิโมโนหรือไม่ก็ชุดราตรีในการแสดง และถ้าหากว่าเป็นผู้ชายพวกเขาจะใส่ชุดที่เป็นทางการหรือไม่ก็ชุดญี่ปุ่นที่ถูกต้องตามประเพณี
เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงแนวเอ็งกะก็จะเหมือนกันกับที่ใช้ในเพลงดั้งเดิมของญี่ปุ่นทั่วไป อย่างเช่น ชิโนบูเอะ และชามิเซ็ง เป็นต้น ส่วนแหล่งที่จะสามารถฟังเพลงเหล่านี้ได้ในญี่ปุ่น นอกจากจะในรายการโทรทัศน์และวิทยุแล้ว ก็คือที่ร้านอาหาร ร้านสุรา คาเฟ่ และสถานที่ให้บริการคาราโอเกะ
ในสหรัฐอเมริกา เอ็งกะก็ยังได้รับความนิยมอยู่ในกลุ่มคนที่มีเชื้อสายญี่ปุ่น-อเมริกัน (โดยเฉพาะที่สูงอายุแล้ว) แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีแฟนเพลงเอ็งกะที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นอยู่ด้วย นอกจากนั้นแล้ว ในอเมริกาก็ยังมีวงดนตรีและนักร้องแนวเอ็งกะอยู่ด้วยเหมือนกัน อย่างเช่นวง ซานโฮเซ จิโดริ ที่เปิดการแสดงในเทศกาลโอบงในช่วงฤดูร้อนอยู่เป็นครั้งคราว เป็นต้น
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
ตราแผ่นดินของมาเลเซีย (Jata Negara) ประกอบด้วยส่วนหลัก ๆ ห้าส่วนคือ โล่ เสือโคร่งสองตัว พระจันทร์เสี้ยวสีเหลือง และดาวสีเหลือง 14 แฉก และแถบผ้า ตราแผ่นดินของมาเลเซียนี้สืบทอดมาจากตราแผ่นดินสหพันธรัฐมาลายาระหว่างที่เป็นอาณานิคมของอังกฤษ ตราในปัจจุบันจึงมีอิทธิพลของตราแบบตะวันตกอยู่มาก
การออกแบบ
ตราแผ่นดินของมาเลเซียประกอบด้วยโล่ที่ประคองด้วยเสือสองตัว ด้านบนมีจันทร์เสี้ยวสีเหลืองและดาวแห่งสหพันธ์สีเหลือง 14 แฉก และมีแพรแถบแสดงคำขวัญอยู่ล่างสุด
เครื่องยอด
เครื่องยอดประกอบด้วยรูปจันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉกซึ่งเรียกว่า "ดาราสหพันธ์" ("Bintang Persekutuan") ทั้งสองรูปนี้เป็นสีเหลือง หมายถึงยังดีเปอร์ตวนอากง กษัตริย์ผู้เป็นองค์อธิปัตย์ของสหพันธรัฐ นอกจากนี้รูปจันทร์เสี้ยวยังหมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติอย่างเป็นทางการ ส่วนดาราสหพันธ์หมายถึงรัฐทั้ง 13 รัฐของสหพันธ์และดินแดนของรัฐบาลสหพันธรัฐ
เดิมรูปดาว 14 แฉกนั้นใช้เป็นสัญลักษณ์แทนรัฐที่รวมเป็นประเทศมาเลเซียเมื่อแรกก่อตั้ง 14 รัฐ ซึ่งมีสิงคโปร์รวมอยู่ด้วย ต่อมาเมื่อสิงคโปร์แยกตัวจากสหพันธรัฐ รูปดาว 14 แฉกนี้ก็มิได้มีการแก้ไข แต่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าดาวดังกล่าวได้รวมความหมายถึงดินแดนของสหพันธรัฐที่มีอยู่แทน
ประคองข้าง
รูปเสือโคร่งท่ายืนผงาดที่ประคองสองข้างของตราเป็นสัญลักษณ์ตามธรรมเนียมเดิมของชาวมลายู หมายถึงกำลังและความกล้า รูปดังกล่าวนี้มีที่มาจากตราเดิมของรัฐแห่งสหพันธ์มาลายา (Federated Malay States) และสหพันธรัฐมาลายา (Federation of Malaya)
คำขวัญ
คำขวัญประจำดวงตราปรากฏอยู่ในตำแหน่งล่างสุดของโล่ ประกอบด้วยแพรแถบและข้อความ "Bersekutu Bertambah Mutu" อันมีความหมายว่า "ความเป็นเอกภาพคือพลัง" ข้อความนี้เป็นภาษามลายู เขียนด้วยอักษรโรมันและอักษรยาวี ข้อความที่เป็นอักษรโรมันนี้ได้ถูกนำมาแทนที่ข้อความเดิมซึ่งเป็นภาษาอังกฤษ ("Unity is Strength") ภายหลังจากการประกาศเอกราชระยะหนึ่ง
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา (Art history) ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่นๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย
คำว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา” (หรือบางครั้งก็เรียกว่า “ประวัติศาสตร์ศิลป์”) ครอบคลุมวิธีการศึกษาจักษุศิลป์หลายวิธี ที่โดยทั่วไปหมายถึงงานศิลปะ และ งานสถาปัตยกรรม สาขาของการศึกษาต่างๆ บางครั้งก็คาบกันเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอิร์นสท กอมบริค ตั้งข้อสังเกตไว้ว่า “สาขาวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ก็คล้ายกับบริเวณกอลของจูเลียส ซีซาร์ที่แบ่งออกเป็นสามส่วน อาศัยอยู่โดยชนสามเผ่าพันธุ์ที่ไม่จำเป็นต้องเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน: (1) ผู้ที่เป็นคอศิลป์ (connoisseurs), (2) ผู้ที่เป็นนักวิพากษ์ศิลป์ และ (3) ผู้ที่เป็นนักวิชาการจากสถาบันผู้เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านประวัติศาสตร์ศิลป์”