cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาแล็ง จาลานี
ประวัติ
ในปัจจุบันอาแล็งได้ทำการฝึกฝนที่สถาบันการต่อสู้แบบผสมผสานซึ่งตั้งอยู่ในฮ่องกง เขามีแผนที่จะแข่งขันในรายการ เค-วัน ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป ซึ่งอาจเป็นการย้ายเป้าหมายสู่การแข่งขันในรายการ อุลติเมท ไฟท์ติ้งแชมเปี้ยนชิป (UFC) ในโอกาสต่อไป
เกี่ยวกับพื้นหลังของศิลปะการต่อสู้
อาแล็งได้เริ่มเรียนยูโดตั้งแต่อายุหกขวบ โดยการสนับสนุนจากพ่อของเขา อาแล็งเริ่มออกแสดงความสามารถพิเศษนี้ในช่วงต้นของชีวิต เขาชนะการแข่งขัน แบ็ค-ทู-แบ็ค จูเนียร์ ในแคเมอรูนรวมไปจนถึงทั่วแอฟริกา ในเบื้องต้นเขาได้รับอิทธิพลจากแม่ของเขา ผู้ซึ่งมีความรักในกีฬาและมีความต้องการที่จะให้ลูกของเธอเรียนรู้ด้านระเบียบวินัยและมุ่งเน้นการใช้พละกำลังไปในทางที่ถูกต้อง
อาแล็งได้เรียนรู้อย่างต่อเนื่องทั้งในศาสตร์ของยูโด, โชโตกันคาราเต้, ซาวัท, ฟูล-คอนแท็ค คิกบ็อกซิ่ง, โคชิกิคาราเต้, มวยไทย, เคียวคุชินคาราเต้ และบราซิลเลี่ยน ยูยิสสู โดยได้รับสายดำเป็นส่วนใหญ่ของในแต่ละสาขาวิชา
วสิษฐ์
วสิษฐ์ (, वसीष्ठ, ไอเอเอสที: ) เป็นฤๅษีผู้ทรงพระเวท ที่เก่าแก่และเป็นที่เคารพนับถือมากที่สุดตนหนึ่ง ในสัปตฤๅษี (มหาฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ที่ยิ่งใหญ่ทั้ง 7) ของอินเดีย ฤๅษีวสิษฐ์ได้รับยกย่องในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ มณฑล 7 ในสมัย  ฤคเวท  ฤๅษีวสิษฐ์และครอบครัวของเขาถูกกล่าวถึงในกลอนสมัยฤคเวท มณฑป ฤคเวทอื่น ๆ และในตำราเวทมากมาย
โยควาสิษฐะ, วสิษฐสังหิตา มีเนื้อหาเช่นเดียวกับ อัคนิปุราณะ และ วิษณุปุราณะ เป็นผลมาจากเขา เขาเป็นผู้เขียนตำนานมากมาย เช่น เรื่องที่เขามีวัวศักดิ์สิทธิ์ กามเธนุ ไว้ในครอบครอง ผู้ที่สามารถมอบอะไรก็ได้ให้กับเจ้าของของพวกเขา และนันทินีลูกของเธอ เขามีชื่อเสียงในตำนานของชาวฮินดู ว่าด้วยเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างเขากับฤๅษีวิศวามิตร ใน รามายณะ, เขาเป็นปุโรหิตประจำตระกูลของราชวงศ์รคุ และเป็นอาจารย์ของพระรามและพี่น้องของเขา
ประวัติ
ในเพลงสรรเสริญฤคเวท 7.33.9 ฤๅษีวสิษฐ์อธิบายว่าเขาเป็นนักวิชาการที่ย้ายข้ามแม่น้ำสินธุ เพื่อก่อตั้งโรงเรียนของเขา เขาแต่งงานกับอรุณธาติดังนั้นเขาจึงถูกเรียกว่า  อรุณธาตินาถ  ซึ่งหมายถึงสามีของอรุณธาติ เชื่อกันว่าฤๅษีวสิษฐ์อาศัยอยู่ริมฝั่ง แม่น้ำ ในยุคปัจจุบันคือ อุตตรันชัล ต่อมาภูมิภาคนี้มีความเชื่อในว่าเป็นที่พำนักของฤๅษีวยาส พร้อมกับ พี่น้องปาณฑพ พี่น้องทั้งห้าของ มหาภารตะ โดยลักษณะทั่วไปของเขาถูกเล่าไว้ในตำราฮินดูโบราณและยุคกลางว่าเป็นนักปราชญ์ที่มีขนยาวสลวยที่มัดเป็นมวยอย่างเรียบร้อยโดยม้วนเป็นกระจุกไปทางขวามีเคราหนวดมือจับและ tilak บนหน้าผากของเขา
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ทีฆนิกาย เตวิชชสูตร อธิบายการสนทนาระหว่างพระโคตมพุทธเจ้ากับนักวิชาการเวทในสมัยพุทธกาลว่า พระพุทธเจ้าทรงเรียกฤๅษี 10 ตนว่าเป็น "บูรพาจารย์" และผู้รวบรวมโองการโบราณที่และสวดในยุคของเขา และในบรรดาฤๅษีทั้งสิบนั้น มีนามของฤๅษีวสิษฐ์อยู่ด้วย (ในภาษาบาลีสะกดว่า วาเสฏฐะ ).
ดังกิ้นโดนัท
ดังกิ้นโดนัท (Dunkin' Donuts) เป็นร้านจำหน่ายโดนัท คุกกี้ แฟนซีโดนัท มันช์กิ้นส์ มัฟฟิน แซนด์วิช และเครื่องดื่มเช่นน้ำพันซ์ต่างๆ เจ้าของลิขสิทธิ์คือ ดังกิ้น โดนัท คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นบริษัทของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้น เมื่อปี 1948 โดยมิสเตอร์วิลเลียม โรเซนเบิร์ก ปัจจุบันมีร้านมากกว่า 12,900 แห่งใน 42 ประเทศทั่วโลก ในเอเชียมีสาขาอยู่ในประเทศไทย มาเลเซีย เกาหลี ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย สิงคโปร์ จีน และฟิลิปปินส์
บุญเพ็งหีบเหล็ก
บุญเพ็งหีบเหล็ก (พ.ศ. 2433 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2462) เป็นฉายาของบุญเพ็ง ซึ่งเป็นฆาตกรต่อเนื่องในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เขามีรูปแบบการฆาตกรรมด้วยการใช้ของมีคมสังหารเหยื่อ แล้วหั่นศพ ก่อนนำศพใส่หีบเหล็กถ่วงน้ำ ภายหลังเขาถูกประหารชีวิตด้วยการตัดศีรษะ และปลงศพที่วัดภาษี ซึ่งปัจจุบันมีศาลบูชาบุญเพ็งตั้งอยู่ภายในวัดนั้น
ดังกิ้นโดนัท
ในประเทศไทย ได้มีการก่อตั้งบริษัท ดังกิ้นโดนัท (ประเทศไทย) โดยนายอาจิต รากาฟ เปิดสาขาแรกที่สยามสแควร์ เมื่อปี พ.ศ. 2524 และสาขาที่สองที่บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยรามคำแหง และห้างสรรพสินค้าแห่งแรกที่ดังกิ้น โดนัทได้เข้าไปเปิดสาขา คือห้างพาต้า ปิ่นเกล้า ซึ่งในปัจจุบันนั้น ดังกินโดนัท มีสาขาในประเทศไทยจำนวนกว่า 294 สาขา
บุญเพ็งหีบเหล็ก
ประวัติ
บุญเพ็งเกิดในปีขาล ช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งตรงในปี พ.ศ. 2433 ที่เมืองท่าอุเทน มณฑลอุดร (ปัจจุบันเป็นอำเภอ ขึ้นกับจังหวัดนครพนม) บิดาเป็นจีน ส่วนมารดาเป็นลาว (อดีตไทยภาคกลางยังเรียกคนจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือว่า ลาว) บุญเพ็งได้เข้ามาอยู่ในกรุงเทพมหานครตั้งแต่อายุ 5 ขวบ โดยอาศัยอยู่กับตาชื่อสุก และยายชื่อเพียร
บุญเพ็งบวชเป็นภิกษุจำพรรษาอยู่ที่วัดแห่งหนึ่งในเมืองนนทบุรี พระบุญเพ็งมีลูกศิษย์ส่วนมากเป็นผู้หญิงมีฐานะ พระบุญเพ็งจึงมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้หญิงเหล่านี้ ต่อมาเกิดโลภมากในทรัพย์จึงได้ฆ่าสีกาที่เป็นเศรษฐินีเจ็ดคน แล้วนำศพยัดใส่หีบเหล็กแล้วถ่วงน้ำทุกครั้ง ผู้คนจึงเรียกเขาว่า "บุญเพ็งหีบเหล็ก" ต่อมาเขาถูกจับกุม เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2461 กำหนดวันประหาร เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2462 โดยบุญเพ็งเป็นนักโทษชายที่ถูกตัดสินโทษประหารชีวิตคนสุดท้าย ที่ถูกปลิดชีพด้วยการบั่นคอ (โดยเล่าลือว่าในตอนแรกขณะที่ประหารเพชฌฆาตไม่สามารถตัดคอบุญเพ็งได้เนื่องจากความแก่กล้าในคาถาอาคม) กรมหลวงชุมพรฯ ทรงเดินออกไปตรัสว่า ให้คลาย "ของขลัง" ออกจากปากเพราะเอ็งได้สร้างบาปกรรมไว้มากนะ จน บุญเพ็ง ได้ทำตามรับสั่ง และได้ประหารชีวิตที่วัดพลับพลาไชยในที่สุด ต่อมา ศพฝังอยู่ที่ป่าช้า และทำพิธีกรรมทางศาสนาที่วัดภาษี เขตวัฒนา ริมคลองแสนแสบ ปัจจุบัน มีศาลบูชาบุญเพ็ง ซึ่งบุคคลในวัดจะเรียกบุญเพ็งว่า "ลุงบุญเพ็ง" และยังเชื่อว่าหีบเหล็กทั้ง 7 ใบนั้นถูกฝังอยู่ใต้ศาลของบุญเพ็งที่วัด
อ้างอิง
บรรณานุกรม
ดังกิ้นโดนัท
ค.ศ. 1948-2004: ยุคแรกของการก่อตั้ง
ในปี 1963 โรเบิร์ต ลูกชายของโรเซนเบิร์กได้เข้ารับตำแหน่งซีอีโอของบริษัทเมื่ออายุ 25 ปี และดังกิ้นโดนัทก็เปิดสาขาที่ 100 ในปีนั้น โดยดังกิ้นโดนัทเป็นบริษัทในเครือของ Universal Food Systems ในขณะนั้นซึ่งประกอบไปด้วยกลุ่มธุรกิจขนาดเล็ก 10 แห่งที่ให้บริการด้านอาหาร และร้านดังกิ้งโดนัทมีเมนูที่แตกต่างและหลากหลายกว่ามาก โดยสาขาบางแห่งขายอาหารเช้าแบบเต็มรูปแบบ และบางแห่งให้บริการเฉพาะโดนัท และ กาแฟ
ในปีถัดมา ธุรกิจอื่นๆ ในเครือของ Universal Food Systems ถูกขายต่อและปิดตัวลง และ บริษัทได้เปลี่ยนชื่อกิจการทั้งหมดเป็น Dunkin' Donuts อย่างเต็มรูปแบบและมีการแนะนำรายการเมนูใหม่มากมาย ต่อมาบริษัทถูกซื้อกิจการโดย Allied Lyons เจ้าของ บาสกิ้น รอบบิ้นส์ (Baskin-Robbins) ในปี 1990 และภายในปี 1998 แบรนด์ได้เติบโตและขยายกิจการเพิ่มขึ้นเป็น 2,500 สาขาทั่วโลกโดยมียอดขาย 2 พันล้านดอลลาร์ต่อปี ดังกิ้นโดนัทขยายตัวขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ 1990 โดยมีบริษัทเครือข่ายที่สำคัญสองแบรนด์ได้แก่: Mister Donut และ Dawn Donuts
ค.ศ. 2004-ปัจจุบัน: ยุคแห่งการเติบโตและความสำเร็จ
ในปี 2004 สำนักงานใหญ่ของบริษัทได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองแคนตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ในเดือนธันวาคม 2005 ดังกิ้นโดนัท และ บาสกิ้น รอบบิ้นส์ (ซึ่งในขณะนั้นดำเนินการภายใต้ชื่อ Dunkin' Brands) ถูกขายให้กับกลุ่มบริษัทไพรเวทอิควิตี้ของ Bain Capital, Carlyle Group และ Thomas H. Lee Partners เป็นเงิน 2.4 พันล้านดอลลาร์ ภายในปี 2010 ยอดขายทั่วโลกของดังกิ้นโดนัทอยู่ที่ 6 พันล้านดอลลาร์ ดังกิ้นโดนัทในเมืองนาติค รัฐแมสซาชูเซตส์ ได้เปิดตัวโปรแกรมเพื่อทดสอบแนวคิดการขายแบบริมทาง (Curbside pickup) ในเดือนธันวาคม 2016 กล่าวคือ เป็นร้านค้าที่ลูกค้าสามารถจอดรถยนต์หน้าร้านกาแฟแล้วพนักงานนำเครื่องดื่มที่สั่งมาให้ตามการสั่งซื้อล่วงหน้า ในเดือนมกราคม 2018 ดังกิ้นโดนัทได้เริ่มนำแนวคิดใหม่ๆมาใช้ในการบริหาร โดยเริ่มต้นที่เมือง Quincy โดยมีการตกแต่งที่ทันสมัย ​​มีเครื่องดื่มเย็น ๆ และ บริการเบียร์ พร้อมทั้งเพิ่มตัวเลือกบรรจุภัณฑ์แบบสั่งกลับบ้านที่มากขึ้น และช่องทางการรับสินค้าโดยเฉพาะสำหรับการสั่งซื้อผ่านมือถือ และ การบริการไดรฟ์ทรู แนวคิดนี้อธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงไปสู่การเป็น "แบรนด์เครื่องดื่มที่นำติดตัวไปทุกที่" นอกจากนี้ สาขาต่างๆในสหรัฐอเมริกาได้เริ่มทดลองทำป้ายชื่อร้านว่า "ดังกิ้น" ย่อมาจากชื่อเต็ม "ดังกิ้นโดนัท" ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ 2018 ดังกิ้นได้ประกาศแผนการที่จะเลิกใช้ถ้วยโฟมโพลีสไตรีนทั่วโลกเพื่อจุดประสงค์ด้านสิ่งแวดล้อมภายในเดือนเมษายน 2020
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2018 เดฟ ฮอฟแมน เข้ามารับช่วงต่อจาก ไนเจล ทราวิส เพื่อเป็น CEO คนใหม่ โดยเขาต้องการเพิ่มสาขาใหม่ของร้านจำนวน 1,000 แห่งภายนอกภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาภายในสิ้นปี 2020 และต้องการทำกำไรเพิ่มขึ้น 3% สำหรับสาขาที่เปิดบริการมาอย่างน้อยหนึ่งปีหรือนานกว่านั้น ในช่วงปลายปี 2018 ดังกิ้นได้ติดตั้งเครื่องชงกาแฟเอสเปรสโซในเกือบทุกสาขาและทำการเปิดตัวผลิตภัณฑ์เอสเพรสโซโดยใช้สูตรใหม่
ในเดือนมิถุนายน 2019 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Grubhub เพื่อเริ่มให้บริการ Dunkin' Delivers ในการจบริการแบบจัดส่งให้แก่ลูกค้าตามสถานที่ ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปี 2019 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Beyond Meat ในการเปิดตัวแซนด์วิชอาหารเช้าแบบไม่มีเนื้อสัตว์ในแมนฮัตตัน และกลายเป็นแบรนด์ร้านอาหารแห่งแรกในสหรัฐฯ ที่ให้บริการ Beyond Sausage
ในเดือนตุลาคม 2020 Dunkin' Brands ระบุว่าบริษัทกำลังเจรจากับ Inspire Brands ซึ่งเป็นบริษัทที่ได้รับการสนับสนุนจากไพรเวทอิควิตี้เพื่อเจรจาขายบริษัทรวมถึงความเป็นไปได้จะทำให้ดังกิ้นเข้าเป็นส่วนหนึ่งของ Inspire Brands และมีการประกาศเมื่อวันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม 2020 โดย Inspire Brands Inc. ว่าพวกเขาจะเข้าซื้อกิจการ Dunkin’ Brands Group Inc. ในราคา 11.3 พันล้านดอลลาร์ โดยจะจ่ายเป็นเงินสด 106.50 ดอลลาร์สำหรับหุ้นของ Dunkin’ Brands ทั้งหมด เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2020 การเข้าซื้อกิจการเสร็จสมบูรณ์ โดยที่ดังกิ้น, บาสกิ้น รอบบิ้นส์ และมิสเตอร์โดนัทได้อยู่ภายใต้การบริหารของ Inspire Brands อย่างเบ็ดเสร็จ
การตลาด
สโลแกนปัจจุบันของบริษัทคือ "America Runs on Dunkin '" ในเดือนมีนาคมปี 2009 บริษัทได้เปิดตัวสโลแกน "You 'Kin Do It!" และบริษัทได้มีแคมเปญสำคัญซึ่งเป็นโฆษณามูลค่า 100 ล้านดอลลาร์ "It's Worth the Trip" ในช่วงทศวรรษ 1980 โดยมีตัวมาสคอตคือ "เฟร็ด เดอะ เบเกอร์" และนำเสนอวลีที่ว่า "Time to make the donuts" โดยได้รับรางวัลเกียรติยศจากสำนักโฆษณาโทรทัศน์ให้เป็นหนึ่งในห้าโฆษณาทางโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของปี 80 เฟร็ด เดอะ เบเกอร์ รับบทโดย ไมเคิล เวล นักแสดงชายเป็นระยะเวลา 15 ปี จนกระทั่งเขาเกษียณอายุในปี 1997 ประโยคนี้ถูกนำใช้ในชื่อหนังสืออัตชีวประวัติของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม โรเซนเบิร์ก Time to Make the Donuts: The Founder of Dunkin' Donuts Shares an American Journey
บริษัทเปลี่ยนสโลแกนในเดือนมีนาคมปี 2006 เป็น "America Runs on Dunkin '" และ เพลง They Might Be Giants ถูกนำเสนอในชุดโฆษณาผลิตภัณฑ์ใหม่เพื่อเพิ่มยอดขายช่วงฤดูร้อน ในปี 2007 โฆษณาชุดหนึ่งได้กล่าวถึงภาษาที่สมมติขึ้นว่า "Fritalian เป็นภาษาฝรั่งเศส หรือ อิตาเลียน?" เพื่อ "ล้อเลียนคอกาแฟสไตล์สตาร์บัคส์กับลูกค้าที่พยายามสั่งเมนูลาเต้ที่ออกเสียงยาก" และโฆษณาดังกล่าวถูกตีความว่าเป็นการจงใจล้อเลียนสตาร์บัคส์ ประโยคเด็ดของโฆษณาคือ "ลาเต้แสนอร่อยจาก Dunkin' Donuts คุณสามารถสั่งเป็นภาษาอังกฤษ" มีการอภิปรายกันว่าลาเต้ คาปูชิโน่ และเอสเปรสโซเป็นคำยืมมาจากภาษาอิตาลีซึ่งไม่มีความเท่าเทียมกันในภาษาอังกฤษ อย่างไรก็ตาม โฆษณาดังกล่าวอ้างถึงเมนูของสตาร์บัคส์เอง โดยล้อเลียนคำพูด เช่น แกรนด์และเวนติ ในปี 2017 บริษัทประกาศว่าจะเริ่มทดสอบให้สาขาต่าง ๆ มีชื่อเรียกง่าย ๆ ว่า "ดังกิ้น" เนื่องจากพวกเขาต้องการให้คิดว่าร้านเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับกาแฟ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำกำไรได้มากที่สุด การสร้างแบรนด์จะดำเนินการในสถานที่อื่นในช่วงไตรมาสหลังของปี 2018 และหากประสบความสำเร็จ แบรนด์ดังกล่าวประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเป็นที่รู้จักในชื่อ Dunkin' ในเดือนกันยายน 2018 เมื่อวันที่ 3 เมษายน 2018 ดังกิ้นได้ร่วมมือกับ Saucony ผู้ผลิตรองเท้าในรัฐแมสซาชูเซตส์เพื่อผลิตรองเท้าวิ่งในธีมโดนัทที่มีน้ำค้างแข็งเป็นลายสตรอเบอร์รี่เพื่อรำลึกถึงการวิ่งบอสตันมาราธอนครั้งที่ 122
โลโก้
ดังกิ้นโดนัทวางแผนตัดคำว่า Donuts ออกจากบรรจุภัณฑ์ โฆษณาและโลโก้ โดยนโยบายดังกล่าวจะเริ่มขึ้นในเดือนมกราคมปี 2019 ซึ่งจะเริ่มเปลี่ยนชื่อในบรรจุภัณฑ์ต่าง ๆ โดยจะเริ่มเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ในผลิตภัณฑ์ที่วางขายในสหรัฐอเมริกาก่อนเป็นประเทศแรก และหลังจากนั้นจะทยอยเปลี่ยนให้ครบ 12,500 สาขาทั่วโลก บริษัทระบุว่า โลโก้ใหม่จะยังคงสีและรูปแบบของอักษรเหมือนเดิมที่ใช้มาตั้งแต่ปี 1973 เพียงแค่ตัดคำว่า 'โดนัท' ออกเท่านั้น เพื่อให้ง่ายต่อการจดจำและเป็นเอกลักษณ์
กีฬายิมนาสติกในซีเกมส์ 2015
ยิมนาสติก ใน ซีเกมส์ 2015 จัดขึ้นที่ไป่ฉาน สปอร์ต ฮอลล์, ประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 6–14 มิถุนายน 2558.
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
จากนักกีฬาทั้งหมด 66 คนจาก 8 ชาติสมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันยิมนาสติกสากลในซีเกมส์ 2015:
จากนักกีฬาทั้งหมด 28 คนจาก 5 ชาติสมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันยิมนาสติกลีลาในซีเกมส์ 2015:
ตารางเหรียญรางวัลรวมทั้งสองประเภท
{{legend|#ccccff|ประเทศเจ้าภาพ|border=solid 1px #AAAAAA}}
กลุ่มดาวแมลงวัน
กลุ่มดาวแมลงวัน เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้
เขตมิยางิโนะ
เขตมิยางิโนะ เป็นหนึ่งในห้า เขตการปกครอง ของเมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ
กลุ่มดาวยูนิคอร์น
กลุ่มดาวยูนิคอร์น เป็นกลุ่มดาวจาง ๆ ที่ปรากฏเด่นชัดในคืนฤดูหนาว ล้อมรอบด้วยกลุ่มดาวนายพรานทางทิศตะวันตก, กลุ่มดาวคนคู่ทางทิศเหนือ, กลุ่มดาวหมาใหญ่ทางทิศใต้ และกลุ่มดาวงูไฮดราทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนี้ กลุ่มดาวอื่นที่อยู่ติดกัน คือ กลุ่มดาวหมาเล็ก, กลุ่มดาวกระต่ายป่า และกลุ่มดาวท้ายเรือ
เขตมิยางิโนะ
พื้นที่เขตตั้งอยู่ส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเซนได ติดกับเขตอาโอบะ เขตวากาบายาชิ เขตอิซึมิ เมืองทางาโจ เมืองชิจิงาฮามะ เมืองริฟุ และ เมืองโทมิยะ
บริเวณเขตมิยางิโนะส่วนใหญ่เป็นที่ราบ โดยด้านตะวันตกเป็นที่ราบสูง และด้านตะวันออกเป็นที่ราบตะกอนน้ำพา พื้นที่เนินเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือเรียกว่าเนินเขาไทฮาระ โอดาวาระ และอยู่บนที่สูง เนินเขานี้มีบ่อน้ำชลประทานหลายแห่ง เช่น โยเฮนุมะ นอกจากนี้ทางตอนใต้สุดของเนินเขามัตสึชิมะกำลังเข้าใกล้ย่านอิวากิริทางด้านทิศเหนือของเขต มีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่น ซากปรักหักพังของปราสาทอิวากิริ และวัด และศาลเจ้าเก่าแก่กระจุกตัวอยู่ที่นี่ และส่วนหนึ่งของเนินเขาได้รับการบำรุงรักษาให้เป็นป่าประจำจังหวัด
เจ้าบัวทิพย์ ณ เชียงใหม่
เจ้าบัวทิพย์ ณ เชียงใหม่ เป็นพระธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ เป็นพี่สาวของเจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) และเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่)
เจ้าบัวทิพย์มีความสนใจด้านศิลปวัฒนธรรม ด้วยส่งเสริมให้มีการ "ฟ้อนเล็บ" จัดแสดงแก่แขกบ้านแขกเมืองและประชาชนทั่วไปให้ได้รับชมช่วงเจ้าแก้วนวรัฐครองเมืองเชียงใหม่
พระประวัติ
เจ้าบัวทิพย์ ณ เชียงใหม่ เป็นพระธิดาในเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 9 เกิดแต่เจ้าจามรีวงศ์ มีพี่น้องคือ เจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) และเจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่)
เจ้าบัวทิพย์จึงได้สมรสใหม่กับเจ้าราชภาคินัย (เมืองชื่น ณ เชียงใหม่) แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน จึงได้ขอเจ้าวงศ์จันทร์ ณ เชียงใหม่ ธิดาของเจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่) มาเลี้ยงดูเป็นบุตร ต่อมาเจ้าเมืองชื่นสมรสใหม่กับหม่อมจันทร์เทพ ณ เชียงใหม่ มีบุตรธิดาสี่คน เจ้าบัวทิพย์จึงให้ความอุปการะดูแลเช่นกัน หนึ่งในนั้นคือเจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่ นอกจากนี้ยังอุปการะสมพันธ์ โชตนา (สกุลเดิม: ดวงสิงห์) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ปี พ.ศ. 2542 เป็นบุตรบุญธรรม
เจ้าบัวทิพย์เป็นผู้ได้รับหน้าที่ดูแลคุ้มเจดีย์กิ่ว ริมแม่น้ำปิง แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเจ้าบัวทิพย์ได้ลี้ภัยอยู่บ้านแม่ออน อำเภอสันกำแพงกับครอบครัว
ความสนพระทัย
เจ้าบัวทิพย์ทรงสนพระทัยในด้านศิลปวัฒนธรรมเป็นอันมาก ในปี พ.ศ. 2474 ได้ทรงรวบรวมเด็กผู้หญิงในคุ้มให้ครูหลวงฝึกสอนการรำท่วงท่าต่าง ๆ เจ้าแก้วนวรัฐผู้เป็นบิดาก็ทรงให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่ และได้ประทานให้หม่อมแส หม่อมในพระองค์ซึ่งเชี่ยวชาญเชิงฟ้อนเป็นผู้ควบคุมการฝึก ระหว่างนี้ได้มีการแสดงออกรับแขกบ้านแขกเมืองและประชาชนรับชม แต่หลังการพิราลัยของเจ้าแก้วนวรัฐ การแสดงดังกล่าวจึงชะงักไป
อิเซฮาระ
อิเซฮาระ (伊勢原市 (Isehara-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 55.56 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 101,473 คน
ภูมิศาสตร์
อิเซฮาระตั้งอยู่ในบริเวณเนินเขาทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ส่วนหนึ่งของเขตเทศบาลนครอยู่ในเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติทันซาวาโอยามะ
ถนนบ้านหม้อ
ถนนบ้านหม้อ เป็นถนนที่เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนมหาราช ตั้งต้นจากริมแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณท่าโรงยาเก่า ตัดผ่านถนนจักรเพชรไปออกแยกสี่กั๊กพระยาศรี
ประวัติ
thumb|left|บรรยายกาศของร้านค้าต่าง ๆ ในย่านถนนบ้านหม้อ
ถนนบ้านหม้อสร้างในปี พ.ศ. 2406 ในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของถนนตะนาว สร้างบนที่ดินพระราชทานที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าตากสินโปรดฯ ให้พระราชทานให้กับชาวญวนที่อพยพหนีภัยสงครามตั้งแต่ครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาตั้งเป็นชุมชน ในสมัยรัตนโกสินทร์ ชุมชนในแถบนี้มีการสร้างอาชีพเฉพาะประจำชุมชน คือเป็นหมู่บ้านทำหม้อและอุปกรณ์ปรุงอาหารขึ้นมาแทน จนกลายเป็นชุมชนที่เรียกติดปากว่า "บ้านหม้อ" จะพบสิ่งปลูกสร้างอาคารได้จากหม้อดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่บนจั่วของตลาดบ้านหม้อและตึกแถว
ในปัจจุบันบ้านหม้อเป็นย่านร้านค้าเครื่องเพชร อัญมณี เครื่องประดับ ในระยะหลังเริ่มมีการขยายตลาดออกไป คือ ร้านรวงที่รวมตัวกันขายลำโพงและเครื่องเสียง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซานมารีโน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซานมารีโนทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศซานมารีโนไม่มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลก
วัดศรีอุโมงค์คำ
วัดศรีอุโมงค์คำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา มีที่ดินเนื้อที่ 6 ไร่
ประวัติ
คำว่า "ศรี" หรือที่ล้านนาอ่านว่า "สะ-หรี" หมายถึง ต้นโพธิ์ คำว่า "อุโมงค์" เดิมทีชาวบ้านเชื่อกันว่าใต้ฐานโบสถ์ของวัดแห่งนี้ มีถ้ำหรืออุโมงค์อยู่ สามารถลอดไปโผล่ยังแม่น้ำอิงที่ไหลผ่านใจกลางกว๊านพะเยาได้ ส่วนคำว่า "คำ" หมายถึง ทองคำ ชื่อว่าที่นี่มีพระพุทธรูปทองคำฝังอยู่ใต้ฐานอุโมงค์ หรือ มีอุโมงค์ลงรักปิดทอง สามารถนำพระบรมธาตุมาประดิษฐานไว้ได้ หรือ มีสะเปา (เรือ) ที่ลงรักปิดทองอยู่
อาคารเสนาสนะ
องค์พระธาตุเจดีย์บนเนินสร้างขึ้นในสมัยเชียงแสน แต่จากเอกสารของวัดระบุว่าไม่ปรากฏหลักฐานศักราชที่สร้างชัดเจน มีฐานย่อมุมไม้สิบสอง และมีซุ้มพระประดับอยู่ทั้ง 4 ด้าน เจดีย์องค์นี้ ได้ถูกฟ้าผ่าอยู่บ่อยครั้ง ทำให้คนโบราณหลายคนเชื่อว่าเป็นเจดีย์อาถรรพ์
อุโบสถประดิษฐาน พระเจ้าล้านตื้อ หรือ หลวงพ่องามเมืองเรืองฤทธิ์ ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นพระพุทธรูปที่มีพุทธลักษณะงดงามที่สุดแห่งล้านนาไทย มีหลักฐานปรากฏในศิลาจารึกว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าเมืองสร้อยพะเยา ในราวปี พ.ศ. 2058 แต่ไม่ทราบว่าเดิมมาจากที่ไหน เพราะพบถูกทิ้งอยู่ที่สนามเวียงแก้ว (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลหลักเมืองพะเยา) ก่อนถูกอัญเชิญมาเป็นพระประธานภายในอุโบสถ พระเจ้าล้านตื้อเป็นปางมารวิชัย ทำจากทองสำริด หน้าตักกว้าง 184 เซนติเมตร สูง 270 เซนติเมตร
วิหารหลังเก่าที่สร้างขึ้นในปีจุลศักราช 1237 สัปตศก เจ้าหลวงอริยะซึ่งลงไปรับสัญญาบัตรกลับมาครองเมืองพะเยาได้ก่อสร้างวิหารนี้ขึ้น แต่ภายหลังถูกรื้อออกไป สันนิษฐานว่าอาจเป็นวิหารหลังที่เหลือร่องรอยเพียงฐานของวิหาร ต่อมาได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากร ในส่วนฐานวิหารเก่านี้
ด้านล่างของฐานอุโบสถและเจดีย์ ยังมีวิหารเล็กกว้างประมาณ 10 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญสององค์ คือ พระพุทธรูปหินทรายพระเจ้าทันใจและพระพุทธรูปหินทรายกว๊านพระเยา
โตเกียวดิสนีย์แลนด์
โตเกียวดิสนีย์แลนด์ (東京ディズニーランド (Tōkyō Dizunīrando)) เป็นสวนสนุกหนึ่งของโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต มีขนาดพื้นที่ 115 เอเคอร์ (465,000 ตารางเมตร) ตั้งอยู่ในที่เมืองอูรายาซุ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
โตเกียวดิสนีย์แลนด์เป็นสวนสนุกของดิสนีย์แห่งแรกที่สร้างขึ้นภายนอกสหรัฐอเมริกาและเป็นแห่งแรกของทวีปเอเชีย เปิดให้บริการในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2526 ก่อสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์อิเมจจิเนียร์ริง ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับดิสนีย์แลนด์ที่แคลิฟอร์เนียและแมจิกคิงดอมที่ฟลอริดา ดำเนินงานโดยบริษัทโอเรียนทัลแลนด์คอมปานี ซึ่งได้รับลิขสิทธิ์จากเดอะวอลต์ดิสนีย์ ทั้งโตเกียวดิสนีย์แลนด์และโตเกียวดิสนีย์ซี ถือเป็นสวนสนุกเพียงแห่งเดียวที่วอลส์ดิสนีย์มิได้เป็นเจ้าของกิจการ
กีฬามวยสากลในซีเกมส์ 2017 – ผลการแข่งขัน
การแข่งขัน มวยสากลสมัครเล่น ใน ซีเกมส์ 2017 จะจัดขึ้นที่ ศูนย์แสดงนิทรรศการและสินค้ามาเทรด ใน เซกัมบัต.
เกมการแข่งขันในปี 2560 จะประกอบไปด้วยหกประเภท (ทุกประเภทสำหรับผู้ชาย).
กลุ่มดาวไม้ฉาก
กลุ่มดาวไม้ฉาก เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ใกล้กับกลุ่มดาวแมงป่อง
แถลงการณ์ถนัด-รัสก์
แถลงการณ์ดังกล่าวตอกย้ำบทบาทของไทยในฐานะพันธมิตรที่สำคัญของสหรัฐ ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกในช่วงสงครามเย็น ในช่วงเวลาต่อจากการแถลง สหรัฐได้ดำเนินการช่วยพัฒนากองทัพไทยและปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพของประเทศไทยให้ทันสมัย ต่อมากองทัพไทยได้มีส่วนร่วมกับสงครามเวียดนาม โดยสนับสนุนประเทศเวียดนามใต้จากภัยคุกคามทางทหารจากประเทศเวียดนามเหนือและเวียดกง ในช่วงสงครามเวียดนาม สหรัฐได้เข้าใช้ฐานทัพอากาศของประเทศไทย เพื่อสนับสนุนการเคลื่อนกำลังพลและยุทธภัณฑ์ทางอากาศของกองทัพสหรัฐ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์การวางกำลังส่วนหน้า
เทรเวอร์ ซินแคลร์
เทรเวอร์ ลอยด์ ซินแคลร์ (Trevor Lloyd Sinclair) เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1973 เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ซินแคลร์เป็นปีกที่เล่นได้ทั้งซ้ายและขวา เขาเล่นอยู่ในพรีเมียร์ลีก และลงแข่งในฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ 12 ครั้ง
1973
ฮั่น
ฮั่น ในภาษาจีนอาจหมายถึง
จาวสัถโยคินีมนเทียร (มุไรนา)
จาวสัถโยคินีมนเทียร (เทวนาครี: चौसठ योगिनी मंदिर; Chausath Yogini Temple) เป็นมนเทียรสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ตั้งอยู่ในอำเภอมุไรนา รัฐมัธยประเทศ สร้างขึ้นด้วยแปลนเป็นรูปวงกลม จาวสัถมนเทียรตั้งอยู่ในหมูบ้านมิตาวลี (ปรากฏคำสะกดทั้ง Mitaoli, Mitauli, Mitawali และ Mitavali) ในอำเภอมุไรนา 40 km จากควาลิยัร
เป็นที่พูดถึงกันทั่วไปว่ามนเทียรนี้เป็นต้นแบบในการออกแบบอาคารรัฐสภาอินเดียที่นิวเดลีซึ่งมีลักษณะแปลนเป็นรูปวงกลมเช่นกัน และเคยถูกนำไปถกเถียงในรัฐสภาของอินเดีย
ประวัติ
ในจารึกเมื่อปี 1323 (วิกรมสามวัต 1383) ระบุว่ามนเทียรนี้สร้างขึ้นโดยราชาแห่งกาฉปฆตา นามว่า เทวปาละ (Devapala; (r. c. 1055 – 1075)) เชื่อกันว่าการสร้างมนเทียรนี้มีความสัมพันธ์กับลักษณะการโคจรทางดาราศาสตร์ของดวงอาทิตย์
อมร ยุกตะนันท์
พลตำรวจตรี อมร ยุกตะนันท์ (16 มิถุนายน 2471 – 10 ตุลาคม 2558) เป็นอดีตนักยิงปืนชาวไทย เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960, 1964, 1968 และ 1958 และ เอเชียนเกมส์ 1958, เอเชียนเกมส์ 1966 โดยอมรสามารถคว้าเหรียญเงินเหรียญแรกของนักกีฬาไทยใน เอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2501 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อมร เสียชีวิตด้วยอาการปอดติดเชื้อรุนแรงจากโรคชรา ที่โรงพยาบาลตำรวจ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ขณะมีอายุ 87 ปี
แคลเซียมซัลเฟต
แคลเซียมซัลเฟต (calcium sulfate) เป็นสารเคมีที่ใช้ในห้องทดลองและงานอุตสาหกรรม ในรูปแอนไฮดรัสเป็นของแข็งใช้เป็นตัวดูดความชื้น (desiccant) ในห้องทดลอง โดยมีชื่อเรียกว่า ดรายเออไรต์® เฮมิไฮเดรต รู้จักกันดีในชื่อของ ปลาสเตอร์ออฟปารีส, ขณะที่ ไดไฮเดรต เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติมีชื่อว่ายิปซัม.
ไพฑูรย์ สมุทรานนท์
ไพฑูรย์ สมุทรานนท์ (1 กรกฎาคม 2474 —) เป็นอดีตนักยิงปืนชาวไทย เขาเข้าร่วมการแข่งขันยิงปืนระยะ 50 เมตร ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
Streptococcus pyogenes
Streptococcus pyogenes เป็นสปีชีส์ของแบคทีเรียแกรมบวกชนิดทนทานต่ออกซิเจน (aerotolerant) ในจีนัส Streptococcus แบคทีเรียเหล่านี้ประกอบด้วยคอคไซ (Cocci) ที่เคลื่อนที่ไม่ได้และไม่สร้างสปอร์ และมีความสำคัญทางคลินิต่อมนุษย์ ถึงแม้จะพบไม่มาก แต่ก็พบว่ามันเป็นแบคทีเรียก่อโรค และพบเป็นไมโครไบโอตาบนผิวหนัง มันเป็นสปีชีส์หลักในการแบบแบบลานซ์ฟีลด์ ในกลุ่ม A แอนทิเจน, ปละมักถูกเรียกเป็น Streptococcus กลุ่มเอ (GAS) อย่างไรก็ตาม ที่ง Streptococcus dysgalactiae และ Streptococcus anginosus สามารถพบแอนทิเจนกลุ่มเอเช่นกัน streptococci กลุ่มเอ นั้นเมื่อนำไปเพาะในจานเพาะที่เป็นวุ้นเลือดจะสร้างลักษณะของเบตาเฮโมไลซิส ซึ่งคือการไลซิสเซลล์เม็ดเลือดแดงสมบูรณ์ บางครั้งจึงเรียกมันว่าเป็น group A (beta-hemolytic) Streptococcus (GABHS), และสามารถเกาะกลุ่มก่อเป็นโคโลนีที่มีขนาดมากกว่า 5 mm ได้
ซาลาเปา
ซาลาเปา ภาษาจีนเรียก เปาจึ (包子) หรือ เปา (包) เป็นอาหารทำด้วยแป้งปั้นเป็นลูก ใส่ไส้ต่าง ๆ เช่น เนื้อหรือผัก แล้วนึ่งให้สุก แต่ปัจจุบันอาจใช้วิธีอื่น เช่น ทอด ในวัฒนธรรมจีนยังมีอาหารที่คล้ายคลึงกันแต่ไม่ใส่ไส้ คือ หมั่นโถว
ในประเทศจีน เปาจึแบ่งเป็นสองประเภทหลัก คือ ต้าเปา (大包; "เปาใหญ่") มักมีขนาดกว้าง 10 เซนติเมตร และนิยมซื้อกลับไปรับประทานที่บ้าน กับ เสี่ยวเปา (小包; "เปาน้อย") มักมีขนาดกว้าง 5 เซนติเมตร และนิยมรับประทานที่ร้านอาหาร
เชื่อกันว่า จูกัดเหลียง (諸葛亮) ขุนนางจีนสมัยสามก๊ก คิดค้นหมั่นโถวและเปาจึขึ้น โดยเดิมเรียกหมั่นโถวเหมือนกัน ครั้นสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ มีบันทึกคำว่า "เปา" หรือ "เปาจึ" ใช้เรียกหมั่นโถวแบบใส่ไส้ ดังนั้น เปาจึจึงใช้เรียกมาตั้งแต่สมัยซ่งเหนือเป็นอย่างน้อย ปัจจุบัน ในภาษาจีนมาตรฐาน หมั่นโถวใช้เรียกประเภทที่ไม่ใส่ไส้แต่ประเภทเดียว แต่ในภาษาถิ่น เช่น ภาษาอู๋ (吳語) ยังเรียกทั้งที่ใส่ไส้และไม่ใส่ไส้ว่าหมั่นโถว
ซาลาเปานิยมนับเป็นส่วนหนึ่งของชุดอาหารติ่มซำ และรับประทานได้ในทุกมื้ออาหาร
ที่ฟิลิปปินส์ก็นิยมรับประทานซาลาเปา โดยเรียกว่า "เชาเปา" (燒包)
ตำบลหนองแดง
ตำบลหนองแดง อาจหมายถึง
กลุ่มดาวออกแทนต์
กลุ่มดาวออกแทนต์ เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ตั้งโดยนิโกลา-ลุย เดอ ลากาย ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ขั้วฟ้าใต้อยู่ในกลุ่มดาวนี้
ร่องลึกก้นสมุทร
ร่องลึกก้นสมุทร (oceanic trench) เป็นร่องหลุมลึกของพื้นผิวท้องทะเลที่มีลักษณะภูมิประเทศยาว แคบ และโค้ง และถือว่าเป็นส่วนของมหาสมุทรที่ลึกที่สุด
ร่องลึกก้นสมุทรถือเป็นหนึ่งในขอบเขตทางธรรมชาติที่สำคัญที่สุดบนพื้นผิวในส่วนที่เป็นของแข็งของโลกระหว่างแผ่นเปลือกโลกสองแผ่น ขอบเขตระหว่างแผ่นธรณีภาคชั้นนอกมี 3 ประเภท คือ ขอบเขตแนวแผ่นเปลือกโลกแยกตัว (divergent boundary) (เป็นขอบเขตที่เกิดขึ้นที่เทือกเขากลางสมุทร) ขอบเขตแนวแผ่นเปลือกโลกลู่เข้าหากัน (convergent boundary) (เป็นขอบเขตที่แผ่นธรณีภาคชั้นนอกจมลงไปใต้อีกแผ่นหนึ่งกลับลงไปสู่ชั้นเนื้อโลก) และขอบเขตที่แผ่นธรณีภาคชั้นนอกเคลื่อนที่ผ่านซึ่งกันและกัน (transform boundary)
ร่องลึกก้นสมุทรเป็นลักษณะของขอบเขตระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่โดดเด่นชัดเจน โดยเป็นบริเวณที่แผ่นเปลือกโลกมีการเคลื่อนที่เข้าหากันด้วยอัตราการลู่เข้าหากันที่แปรผันจากปีละไม่กี่มิลลิเมตรจนไปถึงสิบเซนติเมตรหรือมากกว่า ร่องลึกก้นสมุทรหนึ่ง ๆ เป็นตำแหน่งที่แผ่นธรณีภาคชั้นนอกหนึ่งมีการโค้งมุดลงไปใต้แผ่นธรณีภาคชั้นนอกอีกแผ่นหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วร่องลึกก้นสมุทรจะขนานไปกับแนวหมู่เกาะรูปโค้ง (volcanic arc) และอยู่ห่างจากแนวหมู่เกาะรูปโค้งออกไปประมาณ 200 กิโลเมตร โดยทั่วไปร่องลึกก้นสมุทรจะมีความลึกประมาณ 3 ถึง 4 กิโลเมตรลงไปจากพื้นมหาสมุทรรอบข้าง ส่วนที่ลึกที่สุดอยู่ที่แชลเลนเจอร์ดีปของร่องลึกก้นสมุทรมาเรียน่าซึ่งมีความลึก 10,911 เมตรใต้ระดับทะเล แผ่นธรณีภาคชั้นนอกใต้มหาสมุทรจะเคลื่อนที่หายเข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรด้วยอัตราประมาณ 10 ตารางเมตรต่อวินาที
ตำแหน่งและการกระจายตัวทางภูมิศาสตร์
ขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกแบบลู่เข้าหากันมีความยาวทั้งหมดได้ถึง 50,000 กิโลเมตรทั้งหมดอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งเป็นที่มาของการใช้คำว่า “ขอบเขตรอยต่อแบบแปซิฟิก” (pacific-type margin) แต่ก็พบได้ทางด้านตะวันออกของมหาสมุทรอินเดียด้วย และรวมถึงขอบเขตรอยต่อสั้น ๆ ในมหาสมุทรแอตแลนติกและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บางครั้งร่องลึกก้นทะเลก็ถูกฝังกลบไม่แสดงลักษณะ แต่จากลักษณะโครงสร้างพื้นฐานแล้วก็ยังต้องเรียกว่าร่องลึกก้นทะเล ดังที่นำไปใช้กับโซนมุดตัวแคสคาเดีย มากรัน เลสเซอร์แอนตอลเลสด้านใต้ และร่องลึกก้นสมุทรคาลาเบรียล ร่องลึกก้นสมุทรจะอยู่ขนานไปกับแนวหมู่เกาะรูปโค้ง และโซนแผ่นดินไหวที่มีการเอียงเทลงไปใต้แนวหมู่เกาะรูปโค้งลึกลงไปได้ถึง 700 กิโลเมตรที่จัดให้เป็นขอบเขตรอยต่อแผ่นเปลือกโลกแบบลู่เข้าหากันเกิดเป็นโซนมุดตัวลึกลงไป ร่องลึกก้นสมุทรมีความเกี่ยวข้องกับการชนกันของแผ่นเปลือกโลกแต่มีความแตกต่างไปจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกทวีป (ดังเช่นการชนกันระหว่างอินเดียกับเอเชียที่ทำให้เกิดเทือกเขาหิมาลัย) อันเกิดจากแผ่นเปลือกทวีปเคลื่อนที่เข้าไปในแนวมุดตัว เมื่อแผ่นเปลือกทวีปเคลื่อนที่ถึงบริเวณร่องลึกก้นสมุทรการมุดตัวก็จะสิ้นสุดลงและขอบของแผ่นเปลือกโลกแบบลู่เข้าหากันก็จะกลายเป็นแนวชนกันของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นทวีป ลักษณะที่เทียบเคียงได้กับร่องลึกก้นสมุทรจะเกิดมีสัมพันธ์กับแนวชนกันที่เป็นร่องลึกหน้าเกาะ (foredeep) ที่มีการสะสมตัวของตะกอนและถือว่าเป็นแอ่งสะสมตะกอนหน้าแผ่นดิน อย่างเช่นที่พบในแม่น้ำแกงเกส และแม่น้ำไทกรีส-ยูเฟรตีส
กีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทเบิลเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทเบิลเทนนิสเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 174 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 6 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2012
ร่องลึกก้นสมุทร
ประวัติความเป็นมาของคำว่า “ร่องลึกก้นสมุทร”
ร่องลึกก้นสมุทรยังไม่เป็นที่เข้าใจกันอย่างชัดเจนจนกระทั่งช่วงปลายทศวรรษที่ 1940 และทศวรรษที่ 1950 ลักษณะพื้นผิวก้นสมุทรยังไม่เป็นที่สนใจกันอย่างจริงจังจนถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 จากช่วงแรกๆของโครงการวางสายโทรเลขข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกลงบนพื้นท้องมหาสมุทรเชื่อมต่อระหว่างทวีป และรวมไปถึงที่ลักษณะพื้นผิวของมหาสมุทรที่มีลักษณะเป็นร่องลึกลงไปและมีรูปร่างเรียวยาวจะยังไม่เป็นที่รู้จักกันจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 ศัพท์คำว่า “ร่องลึกก้นสมุทร” (trench) ยังไม่พบปรากฏอยู่ในตำราสมุทรศาสตร์ของจอห์น เมอร์เรย์ และเจิร์ต (1912) แต่เขากลับใช้คำว่า “ร่องลึก” (deep) ใช้เรียกส่วนของทะเลที่ลึกที่สุดแทน อย่างเช่น ร่องลึกชาแลนเจอร์ (Challenger Deep) ประสบการณ์จากสนามรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 ได้มีการกล่าวถึงแนวคิดของการกำหนดขอบเขตสงครามโดยใช้ร่องลึกก้นสมุทรว่าเป็นลักษณะภูมิประเทศใต้ทะเลที่เว้าลึกลงไปที่เป็นแนวแคบๆและยาวให้เป็นขอบเขตที่สำคัญ ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าคำว่า “ร่องลึกก้นสมุทร” ถูกใช้อธิบายในลักษณะสิ่งธรรมชาติในช่วงต้นของทศวรรษที่ 1920 แล้ว และถูกนำมาใช้ในทางธรณีวิทยาโดยสโคฟิลด์สองปีหลังจากสิ้นสุดสงครามเพื่อใช้อธิบายลักษณะที่เป็นร่องที่เกิดจากโครงสร้างทางธรณีวิทยาของเทือกเขาร็อกกี้ ในหนังสือของจอห์นสโตนตีพิมพ์ในปี 1923 เรื่อง “สมุทรศาสตร์เบื้องต้น” (An Introduction to Oceanography) ได้มีการนำคำศัพท์นี้มาใช้แทนลักษณะพื้นท้องทะเลที่เป็นร่องลึกและแคบเรียวยาว
ระหว่างทศวรรษที่ 1920 – 1930 เฟลิกซ์ แอนดรีส์ เวนิ่ง ไมเนสซ์ ได้พัฒนาเครื่องมือวัดแรงโน้มถ่วงโลกที่สามารถวัดค่าแรงโน้มถ่วงโลกในสภาพแวดล้อมใต้ทะเลที่เสถียรและได้ทำการวัดค่าแรงโน้มถ่วงเหนือร่องลึกก้นสมุทรด้วย จากค่าแรงโน้มถ่วงที่เขาวัดได้ชี้ชัดว่าร่องลึกก้นสมุทรเป็นบริเวณที่เว้าลึกลงไปในเนื้อโลก แนวคิดเรื่องลักษณะที่เว้าลึกลงไปตรงบริเวณร่องลึกก้นสมุทรถูกทำให้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาโดยกริ๊กกส์ในปี 1939 ด้วยสมมุติฐานเทคโทยีน ซึ่งเขาได้พัฒนาแบบจำลองเปรียบเทียบมีรูปลักษณะเป็นรูปกลองคู่หมุนได้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีการปรับปรุงข้อมูลลักษณะพื้นผิวก้นทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกโดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านตะวันตกและทางด้านเหนือที่ทำให้เห็นแนวร่องลึกเป็นแนวยาวชัดเจนขึ้น ความพยายามในการวิจัยห้วงทะเลลึกมีการเติบโตอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีการใช้เครื่องกำเนิดเสียงสะท้อนกันอย่างกว้างขวางในช่วงทศวรรษที่ 1950 – 1960 ที่ช่วยยืนยันคุณประโยชน์ของคำศัพท์ในเชิงรูปลักษณ์สัณฐานนี้ มีการค้นพบร่องลึกก้นทะเลที่สำคัญๆ มีการเก็บตัวอย่างและมีการวัดความลึกได้อย่างแม่นยำมากขึ้น ช่วงระยะเวลาของการสำรวจร่องลึกก้นทะเลได้บรรลุถึงจุดสุดยอดในปี 1960 ที่ทำให้ทราบถึงลักษณะที่ชัดเจนด้วยการดำดิ่งลงไปถึงก้นทะเลที่ร่องลึกชาลเลนเจอร์ หลังจากนั้นโรเบิร์ต ไดเอตซ์ และฮาร์รี เฮสส์ ได้สร้างสมมุติฐานการแยกแผ่ออกไปของแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทร (seafloor spreading) ในช่วงต้นของทศวรรษที่ 1960 และพัฒนาไปเป็นเพลตเทคโทนิกในช่วงปลายของทศวรรษจนทำให้คำว่า “ร่องลึกก้นสมุทร” ได้รับการนิยามอีกครั้งในเชิงเทคโทนิกและความหมายทางพื้นผิวก้นมหาสมุทร
การม้วนกลับของร่องลึกก้นสมุทร
แม้ว่าร่องลึกก้นสมุทรดูเหมือนว่าจะมีความเสถียรทางตำแหน่งตลอดช่วงเวลา แต่บางร่องลึกก้นสมุทรโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับแนวมุดตัวที่แผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทร 2 แผ่นเคลื่อนที่ลู่เข้าหากัน กล่าวคือมีการเคลื่อนถอยหลังเข้าไปในแผ่นเปลือกโลกซึ่งกำลังมุดตัวเหมือนกับการเคลื่อนถอยหลังของคลื่น เรียกกันว่าการม้วนกลับของร่องลึกก้นสมุทร (trench rollback หรือ hinge rollback) นี่เป็นสิ่งอธิบายอย่างหนึ่งที่ระบุได้ว่ามีแอ่งด้านหลังหมู่เกาะรูปโค้ง (back-arc basin)
รูปลักษณะ
ร่องลึกก้นสมุทรเป็นลักษณะทางกายภาพที่ชัดเจนของขอบแผ่นเปลือกโลกที่เคลื่อนที่ลู่เข้าหากัน ภาพตัดขวางผ่านร่องลึกก้นสมุทรแสดงลักษณะที่ไม่สมมาตรที่มีการเอียงเทไปทางด้านทะเลประมาณ 5 องศาและเอียงเทไปทางด้านแผ่นดินที่มีความชันกว่าคือประมาณ 10 – 16 องศา ความไม่สมมาตรนี้เกิดขึ้นเนื่องมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าด้านนอกของการเอียงเทถูกกำหนดโดยส่วนบนสุดของแผ่นเปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่กำลังมุดตัวลงไปซึ่งจะต้องโค้งงอในช่วงต้นๆของการมุดตัวต่ำลง ส่วนที่หนามากๆของส่วนธรณีภาคชั้นนอกต้องการการโค้งงอเล็กน้อย ขณะที่การมุดตัวเข้าถึงร่องลึกก้นสมุทรการโค้งงอครั้งแรกจะยกตัวขึ้นทำให้เกิดผนังด้านนอกของร่องลึกก้นสมุทร จากนั้นจะกดตัวลงไปเกิดการเอียงเทของร่องลึกก้นสมุทรด้านนอก การเอียงเทของร่องลึกก้นสมุทรด้านนอกทำให้เกิดชุดของรอยเลื่อนปรกติในแนวกึ่งขนานเกิดเป็นลักษณะขั้นบันไดทอดตัวลงจากพื้นสมุทรลงไปที่ร่องลึกก้นสมุทร ขอบเขตระหว่างแผ่นเปลือกโลกถูกกำหนดให้เป็นแนวกึ่งกลางของร่องลึกก้นสมุทร ใต้ผนังร่องลึกก้นสมุทรด้านในแผ่นเปลือกโลกทั้งสองจะเคลื่อนที่ครูดผ่านซึ่งกันและกันไปตามแนวมุดตัว ระดับพื้นท้องมหาสมุทรที่มาตัดผ่านถูกกำหนดให้เป็นตำแหน่งของร่องลึกก้นสมุทร แผ่นเปลือกโลกที่ขี่ทับอยู่ด้านบนประกอบด้วยหมู่เกาะรูปโค้ง (โดยทั่วไป) และส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง (forearc) หมู่เกาะรูปโค้งเกิดขึ้นจากปฏิสัมพันธ์ทางกายภาพและเคมีระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่มุดตัวลงไปที่ระดับความลึกกับฐานธรณีภาคและเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับแผ่นเปลือกโลกที่ขี่ทับอยู่ด้านบนด้วย ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งวางตัวอยู่ระหว่างหมู่เกาะรูปโค้งกับร่องลึกก้นสมุทร ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งมีการไหลเวียนของความร้อนจากภายในโลกต่ำที่สุดเนื่องจากไม่มีการไหลเวียนของเนื้อโลกในส่วนของฐานธรณีภาคระหว่างแผ่นธรณีภาคชั้นนอกบริเวณส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งกับแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวในส่วนที่ยังคงเย็นตัวอยู่
ผนังร่องลึกก้นสมุทรด้านในเป็นขอบของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังขี่ทับอยู่และเป็นด้านนอกสุดของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งประกอบไปด้วยเปลือกโลกที่เป็นหินอัคนีและหินแปรและแผ่นเปลือกโลกนี้ทำตัวเป็นส่วนที่ยื่นค้ำออกไปของการตกตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึม (accretionary prism) (ตะกอนที่ครูดออกจากแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวลงไปลงบนผนังของร่องลึกก้นสมุทรด้านในทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าจะมีตะกอนมากน้อยแค่ไหนที่จะตกเข้าไปในร่องลึกก้นสมุทร) ถ้าปริมาณตะกอนมีมากตะกอนจะถูกเคลื่อนย้ายถ่ายเทจากแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวลงไปไปที่แผ่นเปลือกโลกที่กำลังขี่ทับอยู่ด้านบน ในกรณีนี้การตกตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมจะมีการเติบโตและตำแหน่งของร่องลึกก้นสมุทรจะเคลื่อนตัวออกไปอย่างก้าวหน้าจากแนวหมู่เกาะรูปโค้งตลอดอายุขัยของการเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันของขอบเปลือกโลก การเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันของขอบเปลือกโลกพร้อมกับการสะสมตัวของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมจะเรียกว่าขอบของการลู่เข้าหากันที่มีการสะสมตัวของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและเป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งในบรรดาขอบของการลู่เข้าหากันทั้งหมด ถ้าปริมาณของตะกอนมีน้อยตะกอนจะถูกเคลื่อนย้ายจากแผ่นเปลือกโลกที่ขี่ทับอยู่ด้านบนไปยังแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวอยู่โดยกระบวนการละลายหายไปทางเทคโทนิกที่รู้จักกันว่าการกัดเซาะจากการมุดตัว (subduction erosion) และจะถูกตกลงไปในโซนมุดตัว ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่ประสบกับการกัดเซาะจากการมุดตัวปรกติจะมีหินอัคนีดันตัวขึ้นมา ในกรณีนี้ตำแหน่งของร่องลึกก้นสมุทรจะเคลื่อนไปทางด้านหน้าของแนวหินหนืดรูปโค้งตลอดอายุขัยของการเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันของขอบเปลือกโลก ขอบการลู่เข้าหากันที่กำลังเกิดการกัดเซาะจากการมุดตัวจะเรียกว่าขอบของการลู่เข้ากันที่ไม่มีการตกสะสมตัวของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและจะเป็นรูปแบบนี้มากกว่าครึ่งหนึ่งของขอบเขตแผ่นเปลือกโลกที่เคลื่อนที่ลู่เข้าหากัน นี้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างง่ายๆมากเพราะว่าส่วนที่แตกต่างกันของขอบของการลู่เข้าหากันสามารถประสบกับการพอกพูนของตะกอนและการกัดเซาะทำลายจากการมุดตัวตลอดอายุขัยของมัน
ลักษณะภาคตัดขวางของร่องลึกก้นสมุทรที่ไม่สมมาตรแสดงให้เห็นความแตกต่างขั้นพื้นฐานในชนิดของวัตถุและวิวัฒนาการทางเทคโทนิก ผนังด้านนอกของร่องลึกก้นสมุทรและการพองตัวออกด้านนอกรวมไปถึงพื้นมหาสมุทรนั้นจะใช้ระยะเวลา 2 - 3 ล้านปีที่จะเคลื่อนที่จากที่การแปรสภาพอันเกิดจากการมุดตัวเริ่มต้นขึ้นที่ใกล้ๆกับการขยายตัวของร่องลึกก้นสมุทรด้านนอกไปจนกระทั่งจมลงไปในร่องลึกก้นสมุทร ในทางตรงกันข้ามผนังด้านในของร่องลึกก้นสมุทรจะถูกแปรสภาพโดยปฏิสัมพันธ์ของแผ่นเปลือกโลกตลอดช่วงเวลาของขอบเปลือกโลกที่เคลื่อนที่ลู่เข้าหากัน ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งจะมีสภาพขึ้นอยู่กับแผ่นดินไหวที่เกี่ยวข้องกับการมุดตัว การแปรสภาพด้วยการขยายตัวออกและการสั่นไหวนี้เกิดขึ้นโดยที่พื้นลาดเอียงของร่องลึกก้นสมุทรด้านในมีมุมลาดเอียงที่ทำให้มีการคงสภาพอยู่ได้ของวัตถุใดๆที่เป็นองค์ประกอบ เพราะว่ามันประกอบด้วยหินอัคนีแทนที่จะเป็นตะกอนที่แปรสภาพ ร่องลึกก้นสมุทรที่ไม่มีการพอกพูนของตะกอนจะมีผนังด้านในชันกว่าร่องลึกก้นสมุทรที่มีการพอกพูนของตะกอน
ร่องลึกก้นสมุทรที่ที่ถูกเติมด้วยตะกอน
องค์ประกอบของพื้นลาดด้านในของร่องลึกก้นสมุทรและสิ่งที่ควบคุมลักษณะสัณฐานเป็นอันดับแรกของร่องลึกก้นสมุทรคือตะกอนที่สะสมตัวลงไป การตกตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมเป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ใกล้ผืนทวีปที่มีแม่น้ำหรือธารน้ำแข็งสายใหญ่ๆไหลลงทะเลที่จะนำพาเอาตะกอนจำนวนมากเข้าไปในร่องลึกก้นสมุทร ร่องลึกก้นสมุทรที่มีตะกอนสะสมตัวอยู่นี้สร้างความสับสนเนื่องจากในทางเพลตเทคโทนิกนั้นมันเป็นสิ่งที่แยกแยะออกจากขอบของการเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันอื่นๆไม่ได้และขาดลักษณะพื้นผิวแบบร่องลึกก้นสมุทร แนวมุดตัวแคดคาเดียทางขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกานั้นเป็นร่องลึกก้นสมุทรที่มีตะกอนปิดทับอยู่อันเนื่องมาจากตะกอนที่ถูกพัดพามาโดยแม่น้ำทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริการและด้านตะวันตกเฉียงใต้ของแคนาดา ขอบของการลู่เข้าหากันเลสเซอร์แอนทิลเลสแสดงความสำคัญของการอยู่ใกล้ชิดกับแหล่งตะกอนที่จะทำให้เกิดรูปลักษณะของร่องลึกก้นสมุทร ทางตอนใต้ใกล้ๆกับปากแม่น้ำโอริราโคไม่มีลักษณะของร่องลึกก้นสมุทรและส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งมีการสะสมตัวของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมที่มีความกว้างเกือบ 500 กิโลเมตร ตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมนี้มีขนาดใหญ่เกิดเป็นหมู่เกาะบาร์บาโดสและตรินิแดด ขยับไปทางด้านเหนือส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งจะแคบลงและไม่พบตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมปรากฏอยู่ และเมื่อขยับขึ้นไปทางด้านเหนือที่ละติจูด 17 องศาเหนือลักษณะของร่องลึกก้นสมุทรก็ปรากฏให้เห็นชัดเจน ทางเหนือสุดซึ่งไกลจากแหล่งตะกอน ร่องลึกก้นสมุทรเปอร์โตริโกซึ่งมีความลึกกว่า 8600 เมตรที่พบว่าไม่มีการสะสมตัวของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึม มีความสัมพันธ์ที่คล้ายคลึงกันระหว่างความใกล้เคียงกับแม่น้ำ ความกว้างของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง และลักษณะของร่องลึกก้นสมุทรสามารถสังเกตได้จากทางด้านตะวันออกไปทางด้านตะวันตกไปตามขอบของการลู่เข้าหากันอะแลสกา-เอลิวเตียน ขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกชนิดเคลื่อนที่ลู่เข้าหากันด้านนอกชายฝั่งอะแลสกามีการเปลี่ยนแปลงตามแนวรอยเลื่อนจากลักษณะร่องลึกก้นสมุทรที่มีตะกอนเติมเต็มและมีส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่กว้างทางด้านตะวันออก (ใกล้ชายฝั่งแม่น้ำในอะแลสกา) ไปเป็นร่องลึกก้นสมุทรที่ลึกและมีส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งแคบๆทางด้านตะวันตก (นอกชายฝั่งหมู่เกาะเอลิวเตียน) อีกกรณีตัวอย่างหนึ่งคือขอบของการลู่เข้าหากันมากรันนอกชายฝั่งปากีสถานและอีหร่านซึ่งร่องลึกก้นสมุทรถูกเติมเต็มไปด้วยตะกอนจากแม่น้ำไทกรีส-ยูเฟรตีสและแม่น้ำอินดัส การสะสมตัวอย่างหนาของตะกอนกระแสความขุ่น (turbidites) ตามแนวร่องลึกก้นสมุทรอาจได้มาจากการพัดพามาจากสันแกนลงไป (down-axis transport) ที่เข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรเป็นระยะทางถึง 1000 – 2000 กิโลเมตรดังที่พบในร่องลึกก้นสมุทรเปรู-ชิลีทางตอนใต้ของวัลปารายโซ และร่องลึกก้นสมุทรเอลิวเตียน อัตราการลู่เข้าหากันก็มีความสำคัญเช่นกันในการที่จะควบคุมความลึกของร่องลึกก้นสมุทรโดยเฉพาะอย่างยิ่งร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ใกล้ทวีปเพราะว่าอัตราการลู่เข้าหากันอย่างช้าๆมีผลทำให้ความจุของขอบของการลู่เข้าหากันจัดวางตะกอนได้มากกว่า
มีการวิวัฒนาการในรูปลักษณ์สัณฐานของร่องลึกก้นสมุทรที่สามารถทำนายได้ในขณะที่ทวีปเคลื่อนตัวลู่เข้าหากันและมหาสมุทรมีการปิดตัวลง ในขณะที่มหาสมุทรยังเปิดกว้างอยู่นั้นร่องลึกก้นสมุทรอาจอยู่ห่างจากแหล่งตะกอนในทวีปและอาจทำให้ร้องลึกก้นสมุทรมีความลึก เมื่อทวีปเคลื่อนที่เข้าหาซึ่งกันและกันร่องลึกก้นสมุทรอาจถูกเติมด้วยตะกอนจากทวีปและทำให้ร่องลึกก้นสมุทรตื้นเขินขึ้นมา มีวิธีการอย่างง่ายๆอย่างหนึ่งที่จะประมาณการตำแหน่งของร่องลึกก้นสมุทรคือเมื่ออยู่ในระยะคาบเกี่ยวจากการมุดตัวไปเป็นการชนกันนั้น ขอบเขตรอยต่อของแผ่นเปลือกโลกเดิมจะถูกกำหนดที่ร่องลึกก้นสมุทรได้ถูกเติมด้วยตะกอนลงไปอย่างมากเพียงพอที่จะให้ถูกดันตัวขึ้นมาพ้นเหนือระดับทะเล
การตกตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและการพัดพาของตะกอน
ตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึม (accretionary prism) มีการเติบโตโดยการพอกตัวไปทางด้านหน้าตรงที่ตะกอนถูกครูดออกในลักษณะเหมือนรถแทรกเตอร์เกลี่ยดินใกล้ๆกับร่องลึกก้นสมุทรหรือโดยการพอกตัวของตะกอนจากการมุดตัวและบางทีก็พบบริเวณเปลือกโลกใต้มหาสมุทรตามส่วนตื้นๆของพื้นผิวหน้ารอยเลื่อนของการมุดตัว (subduction decollement) การพอกตัวไปทางด้านหน้าตลอดอายุขัยของขอบของการลู่เข้าหากันยังผลให้ตะกอนมีอายุอ่อนกว่าทางด้านนอกสุดของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและจะแก่ที่สุดทางด้านในสุด ส่วนด้านในที่แก่กว่าจะมีการแข็งตัวกว่าและมีโครงสร้างที่ชันกว่าส่วนด้านนอกที่มีอายุที่อ่อนกว่า การพอกตัวของตะกอนนั้นเป็นการยากที่จะรับรู้ได้ในแนวมุดตัวปัจจุบันแต่อาจพบปรากฏในตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมโบราณอย่างเช่นในกลุ่มหินฟรานซิสกันในแคลิฟอร์เนียในรูปแบบของสิ่งผสมผสานทางเทคโทนิกและโครงสร้างคู่ (duplex structure) วิธีการพอกตัวที่แตกต่างกันส่งผลให้รูปลักษณ์สัณฐานของแนวลาดเอียงด้านในของร่องลึกก้นสมุทรซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะแสดงลักษณะสัณฐานใน 3 บริเวณคือ แนวลาดเอียงด้านล่างประกอบด้วยชุดรอยเลื่อนย้อนที่ซ้อนกันเกิดเป็นแนวสันหลายแนว แนวลาดเอียงส่วนกลางมีลักษณะเป็นระดับตะพัก และแนวลาดเอียงด้านบนมีความราบเรียบกว่าแต่อาจถูกตัดเป็นหุบเขาลึกใต้สมุทร เพราะว่าขอบของการลู่เข้าหากันที่มีตะกอนพอกตัวมีความสูงต่ำแตกต่างกันมากถูกแปรเปลี่ยนอย่างต่อเนื่องและเป็นที่อยู่ของตะกอนจำนวนมากที่มีระบบการแผ่กระจายตัวและการสะสมตัวได้ดี การพัดพาตะกอนถูกควบคุมโดยแผ่นดินถล่มใต้ทะเล การไหลของเศษหิน กระแสความขุ่น และแหล่งสะสมตามเส้นชั้น (contourites) หุบเขาลึกใต้สมุทรพัดพาเอาตะกอนจากชายหาดและแม่น้ำลงไปที่ความลาดด้านบน หุบเขาใต้สมุทรเหล่านี้ก่อให้เกิดตะกอนขุ่นตามร่องเขาและโดยปรกติแล้วจะสูญเสียนิยามตามความลึกเนื่องจากมีรอยเลื่อนอย่างต่อเนื่องทำให้ร่องเขาใต้สมุทรมีลักษณะที่ยุ่งเหยิง ตะกอนจะเคลื่อนลงไปที่ผนังด้านในของร่องลึกก้นสมุทรผ่านร่องเขาและแอ่งที่มีชุดของรอยเลื่อนกำกับอยู่ ตัวร่องลึกก้นสมุทรเองก็เป็นแนวแกนของการพัดพาของตะกอน ถ้ามีตะกอนมากเพียงพอเข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรมันอาจถูกเติมด้วยตะกอนโดยสมบูรณ์เพื่อที่กระแสความขุ่นจะสามารถพัดพาเอาตะกอนไปได้ดีข้ามร่องลึกก้นสมุทรไปและอาจรวมถึงจะข้ามส่วนการพองตัวด้านนอก ตะกอนจากแม่น้ำทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของแคนาดาและด้านตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาที่ถูกพัดพาแผ่เข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรแคดคาเดียอาจจะถูกพัดพาข้ามแผ่นเปลือกโลกควนเดฟูกาไปถึงสันเขาที่แผ่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรทางด้านตะวันตก
แนวลาดเอียงของผนังด้านในของร่องลึกก้นสมุทรของขอบของการลู่เข้าหากันที่มีการสะสมตัวของตะกอนส่งผลให้เกิดการปรับตัวอย่างต่อเนื่องในความหนาและความกว้างของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึม ปริซึมนี้ยังคงรักษาสภาพรูปทรงสอบเรียววิกฤต (critical taper) ที่เกิดขึ้นในโครงร่างตามทฤษฎีโมหร์-คูลอมบ์สำหรับวัตถุที่เกี่ยวข้อง ชุดของตะกอนที่ถูกครูดออกจากแผ่นธรณีภาคชั้นนอกที่มุดลงไปจะเกิดการเปลี่ยนรูปจนกระทั่งตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมที่เติมเข้าไปเพื่อให้เข้าถึงรูปทรงเรขาคณิตสอบเรียววิกฤต ทันทีที่เข้าถึงจุดรูปทรงสอบเรียววิกฤตจะเกิดการลื่นไถลลงไปอย่างเสถียรไปตามฐานของผิวหน้ารอยเลื่อน (basal decollement) ของมัน อัตราการตึงและคุณสมบัติทางชลศาสตร์มีอิทธิพลอย่างมากต่อการคงทนอยู่ได้ของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและมุมของรูปทรงสอบเรียววิกฤต ความกดดันของของเหลวในช่องว่างทำให้ความคงทนของหินเปลี่ยนไปและก็มีความสำคัญต่อการควบคุมมุมของรูปทรงสอบเรียววิกฤตด้วย สภาพให้ซึมผ่านได้ที่ต่ำๆและการลู่เข้าหากันอย่างรวดเร็วอาจส่งผลในความดันในช่องว่างที่เกินกว่าความดันของธรณีภาคชั้นนอกและตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมที่บอบบางด้วยรูปทรงเรขาคณิตที่เรียวบางลง ขณะที่สภาพให้ซึมผ่านได้สูงๆและการลู่เข้าหากันอย่างช้าๆจะส่งผลให้เกิดความกดดันในช่องว่างที่ต่ำกว่า ปริซึมที่แข็งแรงกว่าย่อมเกิดรูปทรงเรขาคณิตที่ชันกว่าได้
ระบบร่องลึกก้นสมุทรเฮลเลนิกมีลักษณะที่ผิดปรกติเพราะว่าขอบของการลู่เข้าหากันของมันมีการมุดตัวลงไปในหินเกลือระเหย แนวเอียงตัวของพื้นผิวทางฝั่งด้านทิศใต้ของเทือกเขาเมดิเตอร์เรเนียนมีค่าต่ำมากคือประมาณ 1 องศาซึ่งแสดงให้เห็นว่ามีค่าความเค้นเฉือนบนผิวหน้ารอยเลื่อยที่ฐานของลิ่มที่ต่ำมาก เกลือหินระเหยมีอิทธิพลต่อค่ารูปทรงสอบเรียววิกฤตของโครงสร้างที่ซับซ้อนของการพอกตัวขณะที่คุณสมบัติทางกลศาสตร์แตกต่างไปจากคุณสมบัติที่พบในตะกอนแร่ซิลิก้าทั้งหลายและเพราะว่าผลกระทบของมันทั้งหลายต่อการไหลของของไหลและต่อแรงกดดันของของไหลซึ่งควบคุมค่าแรงเค้น ในช่วงทศวรรษที่ 1970 แนวร่องลึกของร่องลึกก้นสมุทรเฮลเลนิกทางตอนใต้ของครีตถูกตีความว่ามีลักษณะเหมือนกับร่องลึกก้นสมุทรที่แนวมุดตัวอื่นๆแต่ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าเทือกเขาเมดิเตอร์เรเนียนมีโครงสร้างที่ซับซ้อนของการตกสะสมตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมซึ่งทำให้ดูเหมือนว่าร่องลึกก้นสมุทรเฮลเลนิกนั้นที่จริงแล้วเป็นแอ่งด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่ถูกฝังกลบและนั่นกลายเป็นว่าขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกวางต้วอยู่ทางด้านใต้ของเทือกเขาเมดิเตอร์เรเนียน
น้ำและชีวภาค
ปริมาตรของน้ำที่เล็ดรอดออกมาจากภายในและด้านใต้ของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งส่งผลต่อพลวัตของโลกและปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างของเหลวและหิน น้ำทั้งหมดจะถูกกักเก็บไว้อยู่ในช่องว่างและรอยแตกทางด้านบนของแผ่นธรณีภาคชั้นนอกและตะกอนของแผ่นเปลือกโลกที่มุดตัวลงไป ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งมีตะกอนที่สะสมตัวในทะเลที่แข็งตัวเคลื่อนที่รอดอยู่ทางด้านใต้ด้วยความหนาเฉลี่ย 400 เมตร ตะกอนเหล่านี้เข้าไปอยู่ในร่องลึกก้นสมุทรด้วยค่าความพรุน 50-60% ตะกอนเหล่านี้ถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่องขณะที่มันมุดตัวลงไป มีการลดขนาดช่องว่างลงและบีบอัดไล่เอาของเหลวออกไปตามผิวหน้ารอยเลื่อนและขึ้นไปที่มวลหินส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่วางตัวอยู่ด้านบนซึ่งอาจจะมีหรือไม่มีตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมก็ได้ ตะกอนที่พอกสะสมตัวที่ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งนี้เป็นแหล่งของของเหลวอีกแหล่งหนึ่ง น้ำก็พบอยู่ในแร่ไฮดรัสด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่งแร่ดินและโอปอล วัตถุที่มุดตัวลงไปมีการเพิ่มขึ้นของแรงกดดันและอุณหภูมิทำให้แร่ไฮดรัสมีสภาพที่หนาแน่นขึ้นและมีน้ำอยู่ในโครงสร้างลดน้อยลงอย่างต่อเนื่อง น้ำที่ถูกปลดปล่อยออกมาด้วยกระบวนการขจัดน้ำเป็นแหล่งของของเหลวอีกแหล่งหนึ่งที่ถูกปล่อยออกไปที่ฐานของแผ่นเปลือกโลกที่ขี่ทับซ้อนอยู่ทางด้านบน ของเหลวเหล่านี้อาจซึมแผ่ออกไปในเนื้อตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมผ่านช่องว่างที่ต่อเนื่องกันของตะกอนหรืออาจซึมผ่านไปตามรอยเลื่อน ตำแหน่งที่เป็นปล่องให้ของเหลวไหลออกมาอาจอยู่ในรูปของเนินพุโคลน (mud volcano) หรือไหลซึมผ่านออกมาตามรอยแตกมักจะพบชุมชนของสิ่งมีชีวิตที่สร้างอาหารด้วยการสังเคราะห์ทางเคมี (chemosynthetic community) อยู่ด้วย ของเหลวที่ซึมออกมาจากส่วนที่ตื้นที่สุดของแนวมุดตัวอาจซึมออกมาตามแนวขอบเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกได้ด้วยแต่มีน้อยมากที่จะพบซึมออกมาตามแนวแกนของร่องลึกก้นสมุทร ของเหลวเหล่านี้ทั้งหมดส่วนใหญ่เป็นน้ำเสียส่วนใหญ่แต่ก็มีเหล็กและโมเลกุลของอินทรีย์สารอยู่ด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะมีมีเทนละลายอยู่ด้วย มีเทนมักจะอยู่โดดๆในรูปของมีเทนคลาเทรตบ้างก็เรียกว่าแก๊สไฮเดรตซึ่งมีลักษณะคล้ายน้ำแข็งอยู่ในมวลหินส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง นี้เป็นแหล่งพลังงานแหล่งหนึ่งแต่ก็สามารถหมดไปได้อย่างรวดเร็ว การสูญเสียเสถียรภาพของแก๊สไฮเดรตก่อให้เกิดปรากฏการณ์โลกร้อนในอดีตและก็ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นได้ในอนาคตด้วย
ชุมชนสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์อาหารทางเคมีพบเจริญเติบโตอยู่บริเวณที่ของเหลวเย็นซึมออกมาจากมวลหินส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง ชุมชนสิ่งมีชีวิตในของเหลวเย็นที่ซึมออกมานี้ถูกค้นพบอยู่บริเวณแนวลาดเอียงด้านในของร่องลึกก้นสมุทรลงไปที่ระดับความลึกถึง 6000 เมตรทางด้านตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกโดยเฉพาะอย่างยิ่งแถวๆญี่ปุ่น ในแปซิฟิกตะวันออกตามแนวด้านเหนือ ตามชายฝั่งอเมริกากลางและอเมริกาใต้ จากร่องลึกก้นสมุทรเอลิวเตียนลงไปถึงร่องลึกก้นสมุทรเปรู-ชิลี ที่บาร์บาโดส ในเมดิเตอร์เรเนียน และในมหาสมุทรอินเดียตามแนวมุดตัวมากรันและซุนด้า ชุมชนสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้รับความสนใจน้อยกว่าชุมชนสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์อาหารทางเคมีที่พบบริเวณปล่องไฮโดรเทอร์มอล ชุมชนสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์อาหารทางเคมีนี้พบอยู่ในลักษณะทางธรณีวิทยาที่หลากหลาย – บนตะกอนที่ถูกกดทับอย่างมากเกินพอในตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมตรงบริเวณที่ของเหลวถูกซึมผ่านออกมาผ่านเนินพุโคลนหรือสันเขา (บาร์บาโดส แนนกาอิ และแคสคาเดีย) ตามขอบที่ถูกกัดเซาะที่มีรอยเลื่อน ผาชันที่เกิดจากเศษหินถล่ม (ร่องลึกก้นสมุทรญี่ปุ่น ขอบแผ่นเปลือกโลกเปรูเวียน) การซึมออกมาจากพื้นผิวอาจเกี่ยวข้องกับการสะสมตัวของไฮเดรตจำนวนมหาศาลและการสูญเสียเสถียรภาพ (อย่างเช่น ขอบแผ่นเปลือกโลกแคสคาเดีย) ความเข้มข้นสูงๆของมีเทนและซัลไฟด์ในของเหลวที่ซึมออกมาจากพื้นทะเลนี้ถือว่าเป็นแหล่งพลังงานหลักสำหรับการสังเคราะห์ทางเคมี
ร่องลึกก้นสมุทรว่างเปล่าและการกัดเซาะจากการมุดตัว
ร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ห่างจากแหล่งตะกอนทวีปจะขาดตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมและแนวลาดเอียงด้านในของร่องลึกก้นสมุทรมักประกอบไปด้วยหินอัคนีและหินแปร ขอบของการลู่เข้าหากันที่ไม่มีตะกอนพอกพูนอยู่เป็นลักษณะของ (แต่ไม่จำกัด) ระบบแนวรูปโค้งปฐมภูมิ ระบบแนวรูปโค้งปฐมภูมินี้เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นบนแผ่นธรณีภาคชั้นนอกส่วนมหาสมุทรอย่างเช่น ระบบแนวรูปโค้งอิซู-โบนิน-มาเรียนา ตองก้า-เคอมาเดก และสคอเตีย (เซาท์แซนด์วิช) แนวลาดชันด้านในของร่องลึกก้นสมุทรของขอบของการลู่เข้าหากันเหล่านี้โผล่ขึ้นทำให้เกิดเปลือกโลกส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งประกอบไปด้วยหินบะซอลต์ แกบโบร และเพริโดไทต์จากเนื้อโลกที่เป็นพวกเซอร์เพนทีน สิ่งที่โผล่ขึ้นมาเหล่านี้สามารถเข้าถึงได้ง่ายเพื่อการศึกษาเปลือกโลกส่วนมหาสุทรด้านล่างและด้านบนของเนื้อโลกและทำให้มีโอกาสที่จะศึกษาผลผลิตของหินหนืดที่เกิดร่วมกับการเริ่มต้นของแนวมุดตัว โอฟิโอไลต์อาจจะเกิดในสภาพแวดล้อมของส่วนด้านหน้าแนวหมู่เกาะรูปโค้งระหว่างที่มีการเริ่มต้นการมุดตัวและองค์ประกอบนี้มักจะพบโอฟิโอไลต์ระหว่างการมุดตัวด้วยมวลของเปลือกโลกที่หนาขึ้น ขอบของการลู่เข้าหากันไม่ทั้งหมดที่เกิดสัมพันธ์กับแนวรูปโค้งปฐมภูมินี้ ร่องลึกก้นสมุทรที่อยู่ใกล้กับทวีปที่มีตะกอนที่พัดพามากับแม่น้ำจำนวนเล็กน้อยอย่างเช่นส่วนกลางของร่องลึกก้นสมุทรเปรู-ชิลีก็อาจจะไม่พบตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมนี้
ฐานหินอัคนีของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่ไม่มีตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมอาจจะโผล่ให้เห็นอย่างต่อเนื่องจากการกัดเซาะที่เกิดจากการมุดตัว นี้จะเกิดการเคลื่อนย้ายวัตถุจากส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งไปยังแผ่นเปลือกโลกที่กำลังมุดตัวอยู่และก็สามารถจะเกิดการกัดเซาะด้านหน้าและด้านฐานควบคู่ไปด้วย การมุดตัวของแผ่นเปลือกโลกขนาดใหญ่ทำให้ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งชันตัวขึ้นมากทำให้เกิดการแตกหักของมวลหินเกิดเป็นเศษหินตกหล่นเข้าไปในร่องลึก เศษหินเหล่านี้อาจจะไปสะสมตัวในแอ่งกราเบนของแผ่นเปลือกโลกที่กำลังเคลื่อนตัวลงไปและก็มุดตัวลงไปกับมันด้วย ในทางกลับกันโครงสร้างที่เป็นผลมาจากการกัดเซาะจากการมุดตัวของฐานของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งจะสังเกตเห็นได้ยากจากการสำรวจคลื่นไหวสะเทือนแบบสะท้อนกลับ ดังนั้นความเป็นไปได้ที่จะเกิดการกัดเซาะด้านฐานจึงเป็นสิ่งยากที่จะยืนยัน การกัดเซาะจากการมุดตัวก็อาจจะลดขนาดของตะกอนรูปลิ่มแบบปริซึมที่ครั้งหนึ่งเคยมีการสะสมตัวอย่างมากให้เล็กลงได้ถ้าปริมาณของตะกอนที่เข้าไปในร่องลึกก้นสมุทรลดลง
ส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้งที่ไม่มีตะกอนพอกพูนอยู่อาจเป็นบริเวณที่มีเนินพลุโคลนเซอร์เพนทีนเกิดขึ้นได้ ลักษณะนี้เกิดขึ้นจากการมีของไหลซึมออกมาจากแผ่นเปลือกโลกทางด้านล่างแล้วซึมขึ้นมาด้านบนเกิดปฏิกิริยากับธรณีภาคส่วนเนื้อโลกที่เย็นของส่วนด้านหน้าหมู่เกาะรูปโค้ง เพริโดไทต์จากส่วนเนื้อโลกถูกเติมด้วยน้ำเกิดเป็นเซอร์เพนทีนซึ่งมีความหนาแน่นน้อยกว่าเพริโดไทต์อยู่มากและนั่นจะดันตัวขึ้นมาก่อให้เกิดลักษณะโครงสร้างโค้งงอแบบรูปประทุนเมื่อมีโอกาส ร่องลึกก้นสมุทรที่ไม่มีตะกอนพอกพูนบางแห่งอยู่ภายใต้แรงเค้นดึงออกอย่างรุนแรงตัวอย่างเช่น มาเรียนา ที่ทำให้เซอร์เพนทีนไนต์ที่เบาตัวถูกดันตัวขึ้นมาที่พื้นมหาสมุทรที่ทำให้เกิดเนินพลุโคลนเซอร์เพนทีนไนต์ ชุมชนสิ่งมีชีวิตที่สังเคราะห์อาหารทางเคมีก็พบได้ในขอบแผ่นเปลือกโลกที่ไม่มีการพอกพูนของตะกอนอย่างเช่นมาเรียนาที่พวกมันอาศัยอยู่บนปล่องกับเนินพลุโคลนเซอร์เพนทีนไนต์
พระราชบัญญัติภาวะเอกรูป
พระราชบัญญัติสมานฉันท์ (Act of Uniformity) ในประวัติศาสตร์ของรัฐสภาแห่งอังกฤษ รัฐสภาได้ออก “พระราชบัญญัติสมานฉันท์” หลายฉบับ ทุกฉบับมีจุดประสงค์พื้นฐานในการอนุรักษ์คริสต์ศาสนาในโบสถ์อังกฤษ