cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนพยุหะวิทยา (วัดเขาแก้ว)
ยุคหลังปี พ.ศ. 2541 อาจารย์สมบุญ  มากบุญ
มีพระครูนิทัศนพลธรรม (ต่อ มากบุญ) เป็นผู้รับใบอนุญาต ต่อจากพระครูนิสิตคุนากร(หลวงพ่อกัน) พระครูนิทัศ์ธรรมเวที (ปลด ศรีพงษ์สุทธิ์)  เป็นผู้จัดการ ต่อจากพระธรรมคุณาภรณ์(เช้า ฐิตปัญโญ) เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2541 นายสมบุญ มากบุญ เป็นผู้อำนวยการ ได้รับมอบหมายหน้าที่ จากผู้รับใบอนุญาตโรงเรียน,ผู้จัดการ,และคณะกรรมการสถานศึกษา ให้พัฒนาโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นด้านวิชาการ ด้านกีฬาและนันทนาการ รวมไปถึงดนตรี-นาฏศิลป์ ซึ่งท่านได้สนับสนุนงบประมาณ เพื่อกิจการงานนักเรียนเป็นอันมาก ทำให้โรงเรียนมีชื่อเสียงที่โด่งดังเป็นอันดับต้นๆ ของอำเภอ และเป็นที่รู้จักกันไปทั่วทั้งจังหวัดนครสวรรค์ รวมไปถึงการแข่งขันในระดับประเทศ ท่านก็สามารถที่จะนำมานักเรียนของโรงเรียนไปพิชิตรางวัลได้อยู่เสมอๆ และทุกครั้งที่มีการมอบวุฒิบัตรในโรงเรียน ท่านจะมีคำคมคำหนึ่งที่ติดปากท่านมาตลอดว่า การเป็นแชมป์น่ะยาก แต่การรักษาแชมป์นั้นยากกว่าและวลีที่ทุกคนจดจำ นั่นคือ"สวัสดีคุณครูทุกท่าน และลูกๆ พ.ว.ที่รักทุกคน" ท่านมักจะตักเตือนนักเรียนด้วยความรักและเมตตา และเรียกนักเรียนทุกๆ คนว่าลูก ทำให้นักเรียนรักและเคารพท่านเป็นอันมาก โรงเรียนก็พัฒนาไปอย่างก้าวกระโดด ไม่ว่าจะเป็น
ยุคปัจจุบัน (ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2555—ปัจจุบัน)
ปัจจุบันมี ผู้รับใบอนุญาต,ผู้จัดการ,และคณะกรรมการสถานศึกษา ได้มอบหมายหน้าที่ นางสมพิศ ให้เข้ามาบริหารงานฝ่ายวิชาการ เป็นผู้อำนวยการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ทำการปรับเปลี่ยนโครงสร้างของโรงเรียน เพื่อให้ทันต่อยุคสมัยที่พัฒนาเพิ่มมากขึ้น อาทิเช่น การก่อสร้างอาคารรับเลี้ยงเด็กก่อนวัย เพื่อเตรียมเข้าสู่ชั้นปฐมวัย ปรับปรุงทัศนียภาพภายในโรงเรียน ปรับปรุงห้องเรียนคอมพิวเตอร์ มีการเพิ่มเติมสายงานของบุคลากร โดยท่านมีความประสงค์ให้ นักเรียนมีความรู้และพัฒนาคุณธรรม เพื่อให้นักเรียนก้าวไปเป็นเยาวชนที่ดีของชาติในอนาคต มีการเพิ่มรายวิชาการสอนเกี่ยวกับภาษาอังกฤษ เพิ่มเติมหลักสูตรอาเซียนศึกษา ปรับการเรียนให้ผู้เรียนมีการศึกษาด้วยตนเองมากขึ้น ทำให้นักเรียนมีการพัฒนาตนเอง เพื่อรับความรู้ต่างๆ เพิ่มมากขึ้น รวมไปถึงการพัฒนาในด้านของศักยภาพของนักเรียน ทางโรงเรียนได้เพิ่มการสนับสนุนนักเรียนที่มีผลการเรียนในระดับดี ให้ได้รับการศึกษาที่ตรงความต้องการ มีการเพิ่มสื่ออิเล็กทรอนิกส์มาเพื่อใช้เป็นสื่อหลักในการเรียนการสอน มีการปล่อยสัญญาณอินเทอร์เน็ตฟรีภายในโรงเรียน เพื่อให้นักเรียนได้มีการศึกษาและค้นคว้าหาความรู้ตลอดเวลา รวมไปถึงการปรับทางด้านระเบียบการศึกษา ผู้ที่ประพฤติตนไม่เหมาะสมจะได้รับการตักเตือนและติดทัณฑ์บน เพื่อไม่ให้นักเรียนได้ทำผิดซ้ำอีก มีมาตราการในการป้องกันนักเรียนจากอบายมุขต่างๆ มีการติดตั้งกล้องโทรทัศน์วงจรปิดเพื่อป้องกันนักเรียนจากผู้ไม่หวังดีภายนอก มีการจัดกิจกรรมเพื่อให้นักเรียนได้มีส่วนในการร่วมกันดูแลโรงเรียน เพื่อปลูกฝังนิสัยความรักโรงเรียนแก่นักเรียน มีการเพิ่มเติมหลักสูตรเพื่อให้นักเรียนพร้อมในการก้าวสู่อาเซียน สนับสนุนนักเรียนให้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ เพื่อฝึกฝน และพัฒนาทักษะของนักเรียน เพื่อเป็นเครื่องยืนยันต่อความสามารถที่นักเรียนมี โดยได้มีทุนการศึกษาจากบริษัท เดอะ มอลด์ กรุ๊ป ซึ่งมอบโดยครอบครัวคุณศุภชัย อัมพุช ครอบครัวอัครวงศ์ และบริษัท ไทยซัมซุง ประกันชีวิต จำกัด ซึ่งมอบทุนการศึกษาเพื่อให้เด็กนักเรียนที่ฐานะทางบ้านไม่สามารถที่จะหาค่าใช้จ่ายในการศึกษเล่าเรียนได้ เพื่อให้เด็กได้มีโอกาสในการเรียนรู้
อาคารเรียน 7 หลัง
ได้แก่
อาคารทั่วไป
ได้แก่
รายนามผู้บริหารโรงเรียนพยุหะวิทยา ( วัดเขาแก้ว )
หมายเหตุ
ปัจจุบัน มี พระราชรัตนเวที,ผศ. ดร.รักษาการเจ้าอาวาสวัดเขาแก้ว เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนผู้รับใบอนุญาต มี พระครูนิเทศเขมรัตน์ (เกรียงไกร เขมปุญโญ) เป็นผู้จัดการ มี พระจักรกฤษ ฐิตวิริโย เป็นที่ปรึกษาผู้แทนผู้รับใบอนุญาต มี นางวรรณทิวา หมวกแก้ว เป็นผู้อำนวยการ
อ้างอิง
http://www.payuha.ac.th
งูทะเลเอราบุ
งูทะเลเอราบุ (common sea krait, China sea snake) เป็นงูทะเลชนิดหนึ่งในวงศ์Elapidae มีถิ่นอาศัยอยู่ในชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น, ไต้หวัน, ทะเลจีนใต้
ข้อมูล
มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Laticauda semifasciata เป็นงูทะเลที่พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งหรือแนวปะการังในเขตกระแสน้ำอุ่นของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
งูชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโอกินาวะว่า เอราบุ (エラブウ, Erabu) จัดเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง ที่ทำอันตรายต่อชีวิตมนุษย์ได้ ลำตัวมีหนังและเกล็ดหนา มีลายปล้องสีน้ำตาลเข้มบนพื้นผิวสีเหลืองและสีฟ้า หัวมีขนาดเล็ก และส่วนปลายหางกลมคล้ายครีบหางของปลา ตามลำตัวไม่มีครีบใด ๆ มีความยาวได้ถึง 170 เซนติเมตร
อุปนิสัย
งูทะเลเอราบุ มีอุปนิสัยรักสงบ ปกติจะว่ายน้ำช้ามากจนสามารถจับได้ด้วยมือเปล่า กินปลาขนาดเล็กตามแนวปะการังเป็นอาหาร หลบซ่อนอยู่ตามโพงหินหรือในแนวปะการังในเวลากลางวัน ออกหากินในเวลากลางคืน เป็นงูทะเลอีกชนิดหนึ่งที่สามารถขึ้นมาบนบกได้ และเมื่อวางไข่จะรวมตัวกันเป็นกลุ่มใหญ่ เพื่อวางไข่ในถ้ำหรือโพรงหินที่สงบ ปราศจากการรบกวน ในช่วงฤดูร้อนถึงฤดูใบไม้ร่วง โดยวางไข่ครั้งละ 1-8 ฟอง
การทำเป็นอาหาร
งูทะเลชนิดนี้เป็นอาหารของท้องถิ่นโอกินาวะ โดยนิยมเอามารมควัน พิษของงูทะเลชนิดนี้ สามารถทนความร้อน 100 องศาเซลเซียส ได้ถึง 5 นาที โดยไม่สูญเสียความเป็นพิษ
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
งูทะเลเอราบุได้ถูกอ้างอิงถึงในการ์ตูนญี่ปุ่นชุด โคนัน เจ้าหนูยอดนักสืบ โดยถูกกล่าวถึงในมังงะ เล่มที่ 17 ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ในชื่อตอนว่า อาวุธหนี ซึ่งเอโดงาวะ โคนัน ได้ใช้สารแทนนินที่อยู่ในชาเย็นบรรเทาพิษของผู้ที่ถูกงูกัด
ดั๊บสเตป
ดั๊บสเตป (Dubstep) เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ที่มีต้นกำเนิดในลอนดอน ช่วงต้นยุค 2000 ในช่วงที่ดนตรียูเคการาจกำลังเฟื่องฟู ดั๊บสเตปมีอารมณ์ที่มืดมน จังหวะอันบางตา และการเน้นเสียงเบส ดั๊บสเตปเริ่มแพร่กระจายในเมืองเล็ก ๆ ในอังกฤษในช่วงปี 2005 ถึงต้นปี 2006
ดั๊บสเตปเป็นที่รู้จักกว้างขวางหลังจากที่ดีเจ แมรี แอนน์ ฮ็อบส์ แห่งสถานีวิทยุ บีบีซีเรดิโอวัน สนับสนุนแนวเพลงนี้ โดยใช้ชื่อช่วงว่า "Dubstep Warz" ในเดือนมกราคม 2006
มอลโทส
มอลโทส (maltose) หรือ มอลโทไบโอส (maltobiose) หรือ น้ำตาลมอลต์ (malt sugar) เป็นน้ำตาลไดแซ็กคาไรด์ที่เกิดจากการรวมกันของกลูโคสซึ่งเป็นมอนอแซ็กคาไรด์ 2 โมเลกุล ลักษณะเป็นของแข็งหรือผลึกสีขาว ละลายน้ำได้ มีความหวานประมาณ 30% ของซูโครส มอลโทสถูกค้นพบครั้งแรกโดยโอกุสแต็ง-ปีแยร์ ดูบรันโฟ นักเคมีชาวฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1847 แต่ไม่ได้รับการยืนยันจนกระทั่งปี ค.ศ. 1872 โดยคอร์นีเลียส โอซุลลิแวน นักเคมีชาวไอริช ชื่อมอลโทสมาจากมอลต์ รวมกับคำปัจจัย -ose ที่บ่งชี้ว่าเป็นน้ำตาล
มอลโทสเป็นไดแซ็กคาไรด์ที่มีสูตรเคมีคือ C12H22O11 เช่นเดียวกับซูโครสและแล็กโทส โดยเกิดจากกลูโคส 2 โมเลกุลจับกันด้วยพันธะไกลโคซิดิกที่ตำแหน่ง α(1→4) หรือคาร์บอนตำแหน่งที่ 1 ของกลูโคสโมเลกุลที่หนึ่งกับคาร์บอนตำแหน่งที่ 4 ของกลูโคสโมเลกุลที่สอง มอลโทสยังสามารถแบ่งเป็น α-Maltose และ β-Maltose ตามตำแหน่งหมู่ไฮดรอกซิลที่จับกับกลูโคสโมเลกุลที่สอง มอลโทสมีไอโซเมอร์คือไอโซมอลโทสที่ต่างกันตรงตำแหน่งการจับพันธะ โดยไอโซมอลโทสจับที่ตำแหน่ง α(1→6) นอกจากนี้มอลโทสยังเป็นน้ำตาลรีดิวซ์ หรือคาร์โบไฮเดรตที่สามารถให้อิเล็กตรอนแก่ตัวออกซิไดซ์เนื่องจากมีหมู่อัลดีไฮด์อิสระในโครงสร้างที่เป็นวงแหวนเปิด
มอลโทสพบในธัญพืช เช่น ข้าวสาลี ข้าวโพดและข้าวบาร์เลย์ นอกจากนี้ยังพบในท้อ แพร์และมันเทศ เมื่อมนุษย์ทานแป้งเข้าไปจะถูกย่อยด้วยเอนไซม์อะไมเลสได้น้ำตาลหลายชนิดรวมถึงมอลโทส ซึ่งต่อมามอลโทสจะถูกย่อยด้วยเอนไซม์มอลเทสกลายเป็นกลูโคสและถูกดูดซึมที่ลำไส้เล็ก
งูเขียวปากแหนบ
งูเขียวปากแหนบ (Long-nosed whip snake, Green vine snake) เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ahaetulla nasuta ในวงศ์ Colubridae
เป็นงูที่มีลักษณะคล้ายกับงูเขียวปากจิ้งจก (A. prasina) มาก โดยลำตัวเรียวยาวมีพื้นลำตัวส่วนใหญ่เป็นสีเขียว ตามีขนาดใหญ่ ม่านตาอยู่ในแนวนอน หางมีสีเขียวกับลำตัว แต่มีคความแตกต่างคือ งูเขียวปากแหนบจะมีจะงอยปากที่เรียวเล็กและแหลมกว่างูเขียวปากจิ้งจก และมีติ่งแหลมยื่นที่ปลายหัว  ใช้ชีวิตอาศัยอยู่บนต้นไม้เป็นส่วนใหญ่ กินอาหารสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก กบ เขียด นก และหนูเป็นอาหาร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบทั่วทุกภาคยกเว้นภาคใต้ พบในป่าทุกประเภท รวมถึงสวนสาธารณะหรือสวนในบ้านเรือนผู้คนทั่วไปในเมืองใหญ่ด้วย
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน เช่นเดียวกับงูเขียวปากจิ้งจก โดยมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง
กล่องเสียง
กล่องเสียง หรือ ลาริงซ์ (larynx) เป็นอวัยวะในคอของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ทำหน้าที่ในการป้องกันท่อลม (trachea) และการทำให้เกิดเสียง ในกล่องเสียงมีสายเสียงแท้หรือเส้นเสียงแท้ (vocal fold) ซึ่งอยู่ใต้บริเวณที่คอหอย (pharynx) แยกออกเป็นท่อลมและหลอดอาหาร (esophagus)
นกอีแพรด
นกอีแพรด หรือ สกุลนกอีแพรด (fantail; ) เป็นสกุลของนกกินแมลงขนาดเล็กหลายชนิด ในวงศ์นกอีแพรด (Rhipiduridae) นกในสกุลนี้ส่วนใหญ่มีความยาวประมาณ 15 ถึง 18 เซนติเมตร (5.9 ถึง 7.1 นิ้ว) มีลักษณะเด่นที่หางแพนค่อนข้างยาว และหาอาหารโดยการจับแมลงกลางอากาศ มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ในอนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงออสตราเลเซีย นกสกุลนี้มี 44 ชนิดทั่วโลก ปัจจุบันในประเทศไทยพบเพียง 4 ชนิด
กล่องเสียง
กระดูกอ่อนของกล่องเสียง
กระดูกอ่อนของกล่องเสียงได้แก่ กระดูกอ่อนไทรอยด์ (thyroid cartilage), กระดูกอ่อนไครคอยด์ (cricoid cartilage), กระดูกอ่อนอะริทีนอยด์ (arytenoid cartilage), กระดูกอ่อนคอร์นิคิวเลท (corniculate cartilage) และ กระดูกอ่อนคิวนิฟอร์ม (cuneiform cartilage)
นกอีแพรด
ก่อนหน้านี้นกอีแพรดท้องเหลืองเคยถูกจัดให้อยู่ในสกุลนกอีแพรด ปัจจุบันอยู่ในสกุล Chelidorhynx ของวงศ์นกจับแมลง (Stenostiridae) บางครั้งคนมักสับสนว่านกอีแพรดบางชนิด เช่นนกอีแพรดแถบอกดำเป็นนกกางเขนบ้าน หรือนกเด้าลม
ลักษณะทางกายวิภาค
นกอีแพรดเป็นนกที่มีลำตัวขนาดเล็กยาวประมาณ 11.5–21 เซนติเมตร มีหางที่ยาว ซึ่งยาวกว่าปีกของมันเอง บางชนิดมีหางที่ยาวกว่าขนาดลำตัว เมื่อหางหุบเข้า ปลายหางกลมมน เมื่อหางกางออก หางเป็นรูปพัดเรียก "หางแพน"
เมื่อเกาะคอน นกอีแพรดมักมีท่าทางค่อมหัวลงจนราบเสมอกับลำตัว โดยจะห้อยปีกลงและผ่อนออกจากลำตัว ส่วนหางกระดกงอขึ้นกึ่งหนึ่ง แต่ในบางชนิดเช่น นกอีแพรดนิวกินีเหนือ และนกอีแพรดหมู่เกาะโซโลมอน ซึ่งหางจะงอตั้งตรงไปข้างหน้ามากกว่าคล้ายนกแซวสวรรค์
จะงอยปากของนกอีแพรด โดยทั่วไปค่อนข้างแบนและเป็นรูปสามเหลี่ยม ซึ่งเหมาะกับการจับเหยื่อกลางอากาศ มีขนยาวขึ้นโดยรอบจะงอยปากโดยเฉพาะด้านข้าง 2 ข้างที่คล้ายพุ่มขนเปรง ขนนี้ส่วนมากมีความยาวพอ ๆ กับความยาวของจะงอยปาก โดยทั่วไปกล้ามเนื้อที่ควบคุมจะงอยปากของนกอีแพรดไม่แข็งแรงนัก ทำให้จำกัดชนิดเหยื่อที่มันจับได้ไว้เพียงแมลงจำพวกที่ไม่มีเปลือกหรือปีกที่แข็ง ซึ่งมีข้อยกเว้นในนกอีแพรดบางชนิดที่อาศัยตามพื้นดิน
ขนของนกอีแพรดส่วนใหญ่มีความแตกต่างกัน ส่วนมากมีลายหรือเครื่องหมายบนขนในตำแหน่งที่เป็นเอกลักษณ์ของสกุลที่คล้ายกัน ต่างกันที่สีของลายซึ่งทำให้ดูต่างกัน สีขนโดยรวมของนกในสกุลนี้ส่วนใหญ่เป็นสีเทา สีดำ สีขาว และสีน้ำตาล แม้ว่าบางชนิดอาจมีขนสีเหลืองหรือสีน้ำเงินที่เหลือบแสงก็ตาม และโดยส่วนใหญ่หลายชนิดไม่มีภาวะทวิสันฐานทางเพศปรากฏในขนนก ยกเว้นบางชนิดที่โดดเด่นเช่น นกอีแพรดดำนิวกินีซึ่งตัวผู้มีขนสีดำล้วนและตัวเมียมีสีน้ำตาลล้วน ในบางชนิดเช่น นกอีแพรดนิวซีแลนด์มีสองลักษณะย่อยที่ต่างสีกันคือ สีด่างแบบธรรมดาและสีดำล้วนที่หายากกว่า (ซึ่งพบมากในเกาะใต้)
ถิ่นที่อยู่และการกระจายพันธุ์
นกอีแพรดเป็นสกุลของนกที่มีถิ่นที่อยู่และกระจายกลุ่มประชากรตั้งแต่ทางตะวันตกสุดในอนุทวีปอินเดียตอนเหนือ จนถึงตะวันออกสุดในแถบออสตราเลเซียที่หมู่เกาะซามัว ทางใต้สุดที่ประเทศนิวซีแลนด์ ประชากรในส่วนการกระจายพันธุ์แถบตะวันออกซึ่งเป็นหมู่เกาะในแปซิฟิคนั้น หลายชนิดเป็นชนิดเฉพาะถิ่นของเกาะนั้น ๆ เช่น นกอีแพรดคาดาวู แต่โดยมากชนิดส่วนใหญ่ของสกุลอาศัยในประเทศอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ และประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นทวีป ที่เหลือกระจายอยู่ตามประเทศจีนตอนใต้ อินเดีย และบางส่วนของเทือกเขาหิมาลัย บางชนิดมีแถบการกระจายพันธุ์ที่กว้างมากเช่น นกอีแพรดวิลลี นกอีแพรดสีเทา นกอีแพรดคอขาว
นกในสกุลนกอีแพรดเกือบทุกชนิด เป็นนกในเขตร้อน, เป็นชนิดที่โดดเดี่ยวโดยทางภูมิศาสตร์, เป็นนกประจำถิ่น และไม่เป็นนกย้ายถิ่น (นกอพยพ) บางครั้งนกอีแพรดเฉพาะชนิดที่อาศัยทางตอนเหนือสุดหรือใต้สุดอาจมีการย้ายถิ่นแต่ไม่เป็นไปตามแบบแผน และต่างกันในแต่ละชนิด เช่น นกอีแพรดท้องเหลืองของเทือกเขาหิมาลัยเป็นนกที่ย้ายถิ่นตามระดับความสูง โดยมีระยะการผสมพันธุ์ที่ระดับความสูง 1,500 ถึง 4,000 เมตร และย้ายถิ่นลงมาระดับต่ำที่ประมาณ 180 เมตรในฤดูหนาว นกอีแพรดบางชนิดในออสเตรเลียอพยพตามฤดู แม้รูปแบบจะไม่เหมือนกันในแต่ละชนิด เช่น นกอีแพรดสีน้ำตาลมีพฤติกรรมอพยพในบางส่วนของกลุ่มประชากรเท่านั้นคือเฉพาะกลุ่มประชากรทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลียจะอพยพเป็นฝูงขนาดใหญ่สู่ทางเหนือของรัฐควีนส์แลนด์และนิวกินี
นกในสกุลนี้มีถิ่นที่อยู่ที่หลากหลายอย่างมากซึ่งโดยทั่วไปอาศัยในป่าดิบชื้น โดยหลายชนิดสามารถปรับตัวอาศัยได้ในพื้นที่ที่หลากหลายได้แก่ เขตแห้งแล้งและป่าชายเลน แม้กระทั่งพื้นที่ที่ถูกปรับสภาพอย่างสิ้นเชิงเช่น พื้นที่การเกษตรแบบเชิงเดี่ยว หรือพื้นที่เมือง แต่เฉพาะนกในสกุลนี้ที่มีถิ่นอาศัยในป่าชายเลนนั้นสามารถปรับตัวอาศัยได้ในพื้นที่หลากหลายได้น้อยที่สุด คืออาศัยได้เฉพาะป่าชายเลนและพื้นที่รอบข้างเท่านั้น และยังต้องทิ้งระยะห่างจากนกอีแพรดอื่นในวงรัศมี 3 กิโลเมตร
โดยทั่วไปนกอีแพรดบางชนิดที่มีสายวิวัฒนาการในช่วงต้นของสกุลมักจำกัดอยู่เฉพาะป่าฝนปฐมภูมิ แต่สปีชีส์อื่น ๆ ส่วนใหญ่สามารถอยู่รอดได้ในป่าที่ถูกมนุษย์รบกวนแล้ว ชนิดที่ปรับตัวได้มากที่สุดคือ นกอีแพรดวิลลีซึ่งพบอยู่มากมายในแหล่งที่อยู่ทุกประเภทในออสเตรเลีย ยกเว้นป่าดิบชื้นที่หนาแน่น
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา
นกอีแพรดหลายชนิดยังไม่ได้รับการศึกษาพฤติกรรม แต่โดยรวมนกในสกุลนกอีแพรดมีพฤติกรรมที่เฉพาะตัวของสกุล จากการสังเกตพฤติกรรมโดยสังเขปของนกในสกุลด้วยการเปรียบเทียบนกบางชนิดที่ได้รับการศึกษาไม่มากกับชนิดที่ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดี ชี้ให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกันในระดับสูงของพฤติกรรมที่เฉพาะตัวของสกุลดังกล่าว คือ นกอีแพรดเป็นนกที่มีความว่องไวปราดเปรียวสูง นกอีแพรดที่มีขนาดเล็กหลายชนิดในสกุลมักเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องอยู่ตลอด แม้เมื่อเกาะคอนอยู่พวกมันยังโยกตัว เต้นไปมา หรือหมุนกลับตัวหน้าหลัง กระดกหางขึ้นลงหรือรำแพนหาง (คลี่กางออก) และหุบ หรือกระดกหางลงซ้ายสลับขวา ในขณะบินพวกมันมีความว่องไวสูงและสามารถบินโฉบวนรอบแบบผาดโผน ซึ่งแสดงความสลับซับซ้อนในการบินอย่างสูง โดยที่มักคลี่หางออกเพื่อจับแมลงขณะบินกลางอากาศ
อาหารและการหาอาหาร
อาหารส่วนใหญ่ของนกอีแพรด ได้แก่ แมลงขนาดเล็กและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง นกอีแพรดวิลลีที่มีขนาดใหญ่กว่านั้นสามารถจัดการกับจิ้งเหลนหรือจิ้งจกขนาดเล็กได้ ซึ่งพบได้ไม่บ่อย เหยื่อแมลงของนกอีแพรดโดยทั่วไปมีขนาดเล็กและจัดการได้ง่าย โดยบางครั้งหากเหยื่อมีขนาดใหญ่จำเป็นต้องถูกทำให้เล็กลงด้วยขบกระแทกกิ่งไม้เพื่อเอาปีกของแมลงนั้นออกเช่น ผีเสื้อกลางคืน
มีการหาอาหารสองวิธีที่คล้ายกันที่นกในสกุลนี้ใช้เพื่อหาเหยื่อ อย่างแรกเรียกว่า "การค้นหาแบบอยู่กับที่" โดยที่นกอีแพรดจะเกาะอยู่ที่คอนและเฝ้าดูเหยื่อที่บินในอากาศซึ่งจากนั้นจะบินเข้าหาและฉกเหยื่อจากอากาศ ก่อนที่จะบินกลับไปที่เกาะที่คอนเดิมเพื่อกินและหาเหยื่อตัวอื่นต่อไป วิธีที่สองที่ใช้เรียกว่า "การค้นหาแบบเข้าหา" โดยที่นกอีแพรดเคลื่อนที่ผ่านกลุ่มพุ่มไม้หรือพืชพรรณต่าง ๆ เพื่อค้นหาแมลงจากการรวบรวมโดยการโบกขยับหางนก (กางและหุบ) ทำให้เหยื่อที่ซ่อนอยู่ให้ตกใจและออกมา เช่น นกอีแพรดวิลลีใช้เทคนิคนี้ในการหาอาหารบนพื้นดินโล่ง โดยกระดกหางจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งและพุ่งตัวอย่างรวดเร็วเพื่อจิกเหยื่อ
นกอีแพรดมักเข้ากลุ่มกับนกชนิดอื่นหรือสัตว์อื่นเพื่อหาอาหาร บางชนิดชอบเกาะอยู่บนหลังปศุสัตว์ ซึ่งพวกมันใช้เป็นทั้งจุดมองหาอาหารที่ดี และเนื่องจากบนผิวหนังของวัวควายหรือขนแกะมักชุกชุมไปด้วยแมลง รวมทั้งในทางอ้อมสัตว์เหล่านี้ยังช่วยคุ้ยเขี่ยไล่แมลงตามพงหญ้าให้บินออกมา พฤติกรรมนี้ทำให้นกอีแพรดเช่น นกอีแพรดวิลลีมีชื่อเล่นว่า "สหายของคนเลี้ยงแกะ"
นกอีแพรดมักมีพฤติกรรมก้าวร้าวและไม่เกรงกลัวมนุษย์ ชอบอยู่ใกล้เพื่อจับแมลงที่ถูกมนุษย์ไล่ออกมา ยังสามารถพบนกอีแพรดชนิดต่างกันรวมฝูงกันหาอาหาร หรือบินร่วมกับนกกินแมลงขนาดเล็กอื่น ๆ โดยเฉพาะบริเวณชายขอบของฝูงนกเหล่านั้นโดยใช้ประโยชน์จากการไล่ล่าเหยื่อของฝูงนกทำให้แมลงกลุ่มใหญ่กระพือกันออกมาโดยรอบ
การผสมพันธุ์
นกอีแพรดเป็นนกที่มีเขตอาณานิคม และมีพฤติกรรมก้าวร้าวในการปกป้องอาณานิคมของมันจากผู้บุกรุกทั้งนกชนิดเดียวกันและนกอีแพรดชนิดอื่น รวมทั้งนกกินแมลงอื่น ในเขตอาณานิคมนี้นกตัวเมียจะทำหน้าที่เลือกจุดตำแหน่งในการสร้างรัง รังใหม่มักอยู่ไม่ไกลจากรังเก่าของปีก่อนหน้า นกทั้งสองเพศจะช่วยกันสร้างรัง ฟักไข่ และเลี้ยงลูกนก รังของนกอีแพรดมีขนาดพอ ๆ กับและคล้ายกับถ้วยขนาดเล็ก ประกอบขึ้นด้วยวัสดุต่าง ๆ และสานด้วยเส้นใยคล้ายใยแมงมุม ใช้เวลาประมาณ 10 วันในการสร้างรัง นกอีแพรดหลายชนิดใช้ขนหางของมันประกอบการปูพื้นรังหรือเป็นโครงด้านฐานรังซึ่งอาจทำให้รูปทรงของรังไม่แน่นอน นกบางชนิดยังมีพฤติกรรมพรางรัง รังมักอยู่ในที่ต่ำนกจึงชดเชยมุมการมองที่ไม่สามารถมองเห็นผู้ล่าจากระยะไกลด้วยพฤติกรรมการปกป้องลูกนกที่ก้าวร้าวโดยการบินโฉบสัตว์ที่เข้ามารบกวนอย่างอุกอาจ
นกอีแพรดบางครั้งล่อสัตว์ที่มันคิดว่าเป็นผู้ล่าด้วยการแกล้งเจ็บและให้ติดตามในทิศทางที่ห่างออกไปจากรัง ขณะเดียวกันนั้นนกตัวผู้จะคอยบินติดตามโฉบจิกไล่สัตว์นั้นให้ล่าถอย ด้วยพฤติกรรมเหล่านี้ทำให้นกอีแพรดประสบความสำเร็จในการปกป้องรังแม้ตำแหน่งของรังจะต่ำมากก็ตาม
ชนิดที่พบในประเทศไทย
มี 4 ชนิด ได้แก่
ชนิดที่เคยอยู่ในสกุลนี้
ก่อนหน้านี้มีนกอีแพรดบางชนิดเคยได้รับการจัดให้อยู่ในสกุลนี้โดยองค์กรบางแห่ง ได้แก่
พ.ศ. 1364
พุทธศักราช 1364 ใกล้เคียงกับ
ดินแดนอเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศอเมริกันซามัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8-24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอเมริกันซามัวไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
พ.ศ. 1365
พุทธศักราช 1365 ใกล้เคียงกับ
ทะเลอาหรับ
ทะเลอาหรับ (Arabian Sea; بحر العرب) เป็นบริเวณทางเหนือของมหาสมุทรอินเดีย โดยทิศเหนือติดกับประเทศปากีสถาน, อิหร่าน และอ่าวโอมาน ทิศตะวันตกติดกับอ่าวเอเดน, ช่องการ์ดาฟูล และคาบสมุทรอาหรับ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับทะเลแลกคาดิฟ ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับประเทศโซมาเลีย และทิศตะวันออกติดกับประเทศอินเดีย รวมมีพื้นที่ 3,862,000 ตารางกิโลเมตร (1,491,000 ตารางไมล์) และส่วนที่ลึกที่สุดลึก 4,652 เมตร (15,262 ฟุต)
ประเทศที่ติดทะเลนี้
ประเทศที่ติดทะเลนี้ มีดังนี้:
โทมิโอกะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
โทมิโอกะ (富岡町 (Tomioka-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอฟูตาบะ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 68.39 km2 มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 1,315 คน เป็นเมืองหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011
ภูมิศาสตร์
โทมิโอกะตั้งอยู่บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนกลางของจังหวัดฟูกูชิมะ เป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง ซึ่งมีบริษัทไฟฟ้าโตเกียว (Tokyo Electric Power Company) เป็นเจ้าของ
เมืองโทมิโอกะแบ่งออกเป็นสองพื้นที่หลัก ทั้งสองพื้นที่นี้มีสถานีรถไฟตั้งอยู่ ทางใต้คือโทมิโอกะซึ่งเป็นพื้นที่หลัก ส่วนทางเหนือเป็นพื้นที่ที่อยู่บนเนินเขาคือ โยโนโมริ ซึ่งเป็นย่านที่เล็กกว่าและใหม่กว่า แม้ว่าทั้งสองพื้นที่จะอยู่ในเขตเทศบาลเดียวกัน แต่ระยะห่างทางกายภาพทำให้รู้สึกเหมือนเป็นคนละเมืองกัน
ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโทมิโอกะค่อนข้างคงที่ และลดลงอย่างมากหลังจากเกิดภัยพิบัตินิวเคลียร์
ประวัติ
พื้นที่ที่เป็นโทมิโอกะในปัจจุบันเดิมทีเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ มีการพบสุสานเนินฝังศพในยุคโคฟุงในพื้นที่แห่งนี้ ในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาอิวากิไทระ แต่ใน ค.ศ. 1747 ได้ถูกแบ่งเป็นแคว้นศักดินาทานางูระ แคว้นศักดินาทาโกะ และดินแดนที่ปกครองโดยตรงภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ
หลังการฟื้นฟูเมจิ ได้มีการประกาศใช้ระบบเทศบาลในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 หมู่บ้านโทมิโอกะได้รับการจัดตั้งขึ้นภายในอำเภอนาราฮะ จังหวัดฟูกูชิมะ ต่อมาอำเภอนาราฮะได้กลายเป็นอำเภอฟูตาบะในเดือนเมษายน ค.ศ. 1896 โทมิโอกะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1900 และได้ผนวกเมืองฟูตาบะที่อยู่ข้างเคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1955
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011
โทมิโอกะได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 นอกจากได้รับความเสียหายจำนวนมากจากแผ่นดินไหวและสึนามิ (ซึ่งทำลายล้างบริเวณชายฝั่ง) ชาวเมืองก็ถูกอพยพจำนวนมากในเช้าวันที่ 12 มีนาคม เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ในรัศมี 20 กิโลเมตรรอบโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่งที่ได้รับความเสียหาย มีชายเพียงคนเดียว นาโอโตะ มัตสึมูระ ชาวนาข้าวรุ่นที่ 5 วัย 53 ปี (ในขณะนั้น) พร้อมสุนัขของเขา ปฏิเสธที่จะอพยพ และยังคงอยู่อาศัยที่นี่ต่อเพื่อให้อาหารสัตว์เลี้ยงและปศุสัตว์ที่ถูกทิ้งไว้ในละแวกบ้านของเขาด้วยเสบียงที่ได้รับบริจาคจากกลุ่มผู้สนับสนุน
เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2013 รัฐบาลกลางได้ยกเลิกเขตอพยพทางนิวเคลียร์ในโทมิโอกะ และเมืองนี้ได้รับการจัดโซนใหม่เป็น 3 โซน แบ่งตามระดับรังสีที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารเมืองเลือกที่จะคงการอพยพไว้อย่างน้อยอีก 4 ปี เนื่องจากจำเป็นต้องสร้างโครงสร้างพื้นฐานที่เสียหายขึ้นใหม่ ในโซนที่มีระดับรังสีสูงสุด ผู้อยู่อาศัยจะไม่ได้รับอนุญาตให้กลับบ้านเป็นเวลาอย่างน้อย 5 ปี บุคคลอื่นที่ไม่ใช่ผู้อยู่อาศัยตามทะเบียนบ้านจะถูกห้ามไม่ให้เข้า โดยโซนนี้ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง และมีประชากรประมาณ 4,500 คน โซนใจกลางเมือง ซึ่งเคยมีผู้อยู่อาศัย 10,000 คน ถูกกำหนดให้เป็นโซนจำกัดที่อยู่อาศัย ซึ่งผู้อยู่อาศัยสามารถกลับมาได้ในเวลากลางวันแต่ต้องออกไปจากพื้นที่ในเวลากลางคืน โซนที่เหลือซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทางตอนใต้ของโทมิโอกะ มีผู้อยู่อาศัยประมาณ 1,500 คน คาดว่าจะมีการยกเลิกการจำกัดการอยู่อาศัย
อย่างไรก็ตาม จากการสำรวจใน ค.ศ. 2013 ผู้อยู่อาศัยในเมืองราวร้อยละ 40 ตอบว่าพวกเขาตัดสินใจจะไม่กลับมา และอีกร้อยละ 43 ยังไม่ตัดสินใจ ทั้งนี้ เหตุผลสำคัญอยู่ที่ความกังวลเกี่ยวกับการได้รับรังสี, การสูญเสียเงินชดเชยจาก TEPCO หากพวกเขาตัดสินใจกลับ, และความไม่แน่นอนว่าพวกเขาจะสามารถหาเลี้ยงชีพในโทมิโอกะได้หรือไม่ ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2017 คำสั่งอพยพถูกยกเลิกในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง ยกเว้นพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ทำให้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากสามารถเดินทางกลับได้
ใน ค.ศ. 2023 ยังคงมีการปนเปื้อนในพื้นที่ที่เหลือของโทมิโอกะ ยกเว้นพื้นที่ 4 ตารางกิโลเมตรที่ได้รับการกำจัดการปนเปื้อนอย่างสมบูรณ์แล้วเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2023 พร้อมด้วยคำแถลงของฟูมิโอะ คิชิดะ นายกรัฐมนตรี ที่ให้คำมั่นว่าจะกำจัดการปนเปื้อนในพื้นที่ของเมืองได้ทั้งหมด
พายุโคงูมะ
โคงูมะ เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 5 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศญี่ปุ่น ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ คปปุ (コップ (Koppu); ) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2559
พายุคปปุนั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อโคะงุมะนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา (ဘုရင်မင်းကြီးစွာ) หรือ มีนจีชวาซอเก (မင်းကြီးစွာစော်ကဲ, ; รู้จักกันในนาม စွာစောကဲ ; 1330–1400) พระเจ้าอังวะองค์ที่ 2 ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1367 ถึง 1400 หลังจากพระเจ้าตะโดมินพญา ปฐมกษัตริย์สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยโรคฝีดาษ ระหว่างทำสงครามบุกลงใต้เพื่อขยายดินแดน โดยพระปณิธานที่สำคัญของพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาคือการรวบรวมแผ่นดินและสถาปนาอาณาจักรพุกาม ที่ล่มสลายไปเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1280 ขึ้นมาอีกครั้งตามที่พระเจ้าตะโดมินพญาได้ตั้งพระทัยเอาไว้
นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ก่อให้เกิดสงครามครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของชาวพม่าและชาวมอญคือ สงครามสี่สิบปี เมื่อ ค.ศ. 1384 โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกรุงอังวะของชาวพม่าและกรุงหงสาวดี ของชาวมอญที่นำโดยกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งกรุหงสาวดี หลังจากความพ่ายแพ้ถึง 3 ครั้งของกองทัพอังวะพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาจึงตัดสินพระทัยพักรบกับหงสาวดีเมื่อ ค.ศ. 1391
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาสวรรคตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1400 ขณะพระชนมายุได้ 70 พรรษา โดยองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ
อ้างอิง
1330 1400
พ.ศ. 1366
พุทธศักราช 1366 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1367
พุทธศักราช 1367 ใกล้เคียงกับ
หลอดอาหาร
หลอดอาหาร (oesophagus, esophagus, œsophagus; ) เป็นอวัยวะของสัตว์มีกระดูกสันหลังที่เป็นท่อกลวงประกอบด้วยกล้ามเนื้อที่อาหารจะผ่านจากคอหอยไปยังกระเพาะอาหาร ในมนุษย์ หลอดอาหารต่อเนื่องกับส่วนกล่องเสียงของคอหอย (laryngeal part of the pharynx) ที่ระดับของกระดูกสันหลังส่วนคอชิ้นที่ 6
พายุจำปี
จำปี (ຈຳປີ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 4 ลำดับที่ 6 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศลาว ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ เกดสะหนา (ເກດສະໜາ; ) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2552
พายุจำปีนั้นหมายถึง
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ (film producer) เป็นผู้ที่ควบคุมดูแลการผลิตภาพยนตร์ อาจทำงานโดยรับจ้างจากบริษัทผลิตภาพยนตร์หรือทำงานอิสระก็ได้ โดยมีหน้าที่วางแผนการผลิตภาพยนตร์ในทุก ๆ ส่วน เช่น การเขียนบท ฯลฯ รวมไปถึงกำกับดูแลการผลิตในทุก ๆ ขั้นตอน รวมถึงดูแลเรื่องการตลาดและการเผยแพร่ภาพยนตร์ด้วย
ญาฮิลียะฮ์
ญาฮิลียะฮ์ (جَاهِلِيَّة jāhilīyah, "อวิชชา") เป็นแนวคิดของศาสนาอิสลามที่กล่าวถึงยุคในคาบสมุทรอาหรับก่อนที่ศาสนาอิสลามจะถือกำเนิดใน ค.ศ. 610 มักจะถูกแปลเป็น "ยุคแห่งความโง่เขลา" ในปัจจุบัน นักคิดอิสลามส่วนใหญ่มักใช้วิจารณ์สิ่งที่ไม่ใช่อิสลามในที่สาธารณะและส่วนตัวของโลกมุสลิม ดังเช่นในผลงานของซัยยิด อะบุล อะลา เมาดูดีย์ ผู้ที่มองสมัยปัจจุบันว่าเป็น “ญาฮิลียะฮ์สมัยใหม่” ส่วนกลุ่มพวกหัวรุนแรงมองว่าจะต้องต่อสู้กับระบอบฆราวาส เหมือนกับการญิฮาดต่อญาฮิลียะฮ์.
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า ญาฮิลียะฮ์ เป็นรากศัพท์จากคำว่า ญะฮะละ ซึ่งแปลว่า "ความเขลาหรือความโง่, ทำตัวงี่เง่า".
ในอัลกุรอาน
คำว่า ญาฮิลียะฮ์ ถูกใช้ในอัลกุรอาน และการแปลมัน จะขึ้นอยู่กับศัพท์ที่ถูกกล่าวถึงมัน:
มุมมองประวัติศาสตร์
ญาฮิลียะฮ์มักจะใช้กับวัฒนธรรมอาหรับก่อนการมาของศาสนาอิสลาม
ก่อนที่ศาสนาอิสลามจะมานั้น เผ่าอาหรับยังเป็นพวกเร่ร่อน ที่มีกฎสังคมเป็นของตนเอง และมักบูชาเทพหลายองค์ ถึงแม้ว่าจะมีการนับถือเอกเทวนิยมก็ตาม ความเชื่อส่วนใหญ่จะอยู่กับการบูชารูปปั้น และจะมีการรวมตัวกันทุกปีรอบ ๆ กะอ์บะฮ์เพื่อการค้าขายและการแลกเปลี่ยน.
ญาฮิลียะฮ์สมัยใหม่
ในประเทศอียิปต์ ซัยยิด กุฏบ์ ได้กล่าวไว้ในหนังสือ มะอาลิม ฟิตเฏาะรีก (معالم في الطريق‎; Milestones) ไว้ว่า "ประชาคมมุสลิมได้สูญพันธ์ไปในไม่กี่ศตวรรษที่แล้ว"
กลุ่มกุตบิตซึมอธิบายว่าการกลับมาของ ญาฮิลียะฮ์ นั้นมาจากการไม่มีกฎชะรีอะฮ์ ซึ่งถ้าไม่มีมัน อิสลามก็จะอยู่ไม่ได้ และอิสลามที่แท้จริงคือระบบที่ไม่มีที่ว่างให้กับญาฮิลียะฮ์โดยสมบูรณ์, ทุกรูปแบบของญาฮิลียะฮ์ ("มารยาท, ไอเดียและแนวคิด, กฎหมายและกฎข้อบังคับ, คุณค่าและบรรทัดฐาน") นั้น "ชั่วร้ายและไม่บริสุทธิ์"; และนักสมคบคิดชาวยิวและตะวันตกร่วมมือกันทำลายอิสลาม เป็นต้น.
ฮิซบุตตะฮ์รีร (حزب التحرير) กลุ่มอิสลามนิยม ได้กล่าวถึงแนวคิดของรัฐเคาะลีฟะฮ์ไว้ว่าโลกมุสลิมอยู่ในยุคญาฮิลียะฮ์ตั้งแต่รัฐเคาะลีฟะฮ์สุดท้ายถูกยุบลงในปีค.ศ.1924 และสังคมมุสลิมจะไม่ได้ถูกปลดปล่อยจากมันจนกว่าระบอบเคาะลีฟะฮ์จะถูกฟื้นฟู
พ.ศ. 1368
พุทธศักราช 1368 ใกล้เคียงกับ
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู
งูเขียวหัวจิ้งจกมลายู (Malayan green whipsnake, Big-eye green whipsnake) เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ahaetulla mycterizans อยู่ในวงศ์ Colubridae
มีลักษณะทางกายภาพทั่วไปคล้ายคลึงกับงูเขียวปากจิ้งจก (A. prasina) และงูเขียวปากแหนบ (A. nasuta) มาก โดยเป็นงูที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่งูเขียวหัวจิ้งจกมลายูไม่มีติ่งแหลมที่ปลายหัว ตามีขนาดใหญ่มีเส้นผ่าศูนย์กลางตายาวเกินครึ่งหนึ่งของระยะจากปลายหัวถึงตา ตัวสีเขียวเข้ม หางสีเดียวกับลำตัว
ใช้ชีวิตอาศัยส่วนใหญ่เป็นต้นไม้ ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 1 เมตร พบกระจายพันธุ์ในแหลมมลายูเรื่อยไปจนถึงสิงคโปร์ เกาะสุมาตราและเกาะชวาในอินโดนีเซีย สำหรับในประเทศไทยพบตั้งแต่จังหวัดชุมพรลงไป
อาหารของมันคือ นก หนู กบ จิ้งจก กิ้งก่าและลูกนกกินปลี เป็นต้น
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับงูเขียวปากจิ้งจกและงูเขียวปากแหนบ
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ตัวละครจากการ์ตูนมังงะและอนิเมะเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! (Reborn!; 家庭教師ヒットマンREBORN!の登場人物) ซึ่งเขียนโดยอากิระ อามาโนะ เรื่องราวตั้งอยู่ในเมืองสมมุติชื่อ นามิโมริ ในยุคปัจจุบันของญี่ปุ่น ตัวละครหลักของเรื่องมีเชื้อสายญี่ปุ่น แต่มีความสัมพันธ์กับแก๊งมาเฟียอิตาลี โดยตัวละครอื่นๆในเรื่องมีเชื้อสายอิตาเลียน รวมทั้งตัวร้ายส่วนใหญ่ของเรื่อง
โครงเรื่องมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของซาวาดะ สึนะโยชิ เด็กนักเรียนธรรมดาจนกระทั่งรีบอร์น นักฆ่ามือของวองโกเล่ แฟมิลี มาเฟีย แห่งอิตาลี ได้มาทำการฝึกฝนให้สึนะเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟีย รุ่นที่ 10 ของวองโกเล่ แฟมิลี
<!--
ซาวาดะ สึนะโยชิ
(沢田 綱吉/ツナ, Sawada Tsunayoshi?), referred to as Tsuna, is the 14-year-old central character of the series. Because of his severely low self-esteem and lack of talent in any activity, Tsuna is known as "No-Good Tsuna" at his middle school Namimori. After being informed that he is the heir to the Vongola Family, due in part to him being the great-great-great grandson of the first Vongola boss as well as the untimely deaths of the other candidates for the position, he is trained into becoming a mob-boss by the infant Vongola hitman Reborn.[8] Tsuna is often shot by Reborn with a bullet that increases his physical abilities in order for him to fulfill his regrets. That state is what gradually makes others see him in a better light. For the most part of the series, Tsuna rejects his position and wants nothing to do with the Mafia, however, due to the results of various conflicts involving himself and his friends, his own power matures and he eventually starts embracing his destiny.[9] He is voiced by Yukari Kokubun in the anime.
โกคุเดระ ฮายาโตะ
แม่ของโกคุเดระเป็นชาวญี่ปุ่น พ่อเป็นลูกชายของหัวหน้าแก็งมาเฟียยักษ์ใหญ่ของอิตาลีและตัวเองที่ชื่นชอบของสาวๆด้วยเมีพี่สาวต่างแม่ 1 คน คือ "เบี้ยงกี้" เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากอิตาลี มีฉายาว่า "สโมคกิ้ง บอมบ์ ฮายาโตะ" เก่งในด้านความจำ สังเกตจากการสอนสึนะในรูปแบบต่างๆ ตอนฝึกอาวุธกล่อง
ยามาโมโตะ ทาเคชิ
ความฝัน : นักเบสบอลมืออาชีพ
อาหารที่ชอบ : ซูชิ
เครื่องดื่มที่ชอบ : นม
เครื่องดนตรีที่ชอบ : กลองวาไทโกะ
อายุ : 15 ปี
วันเกิด : 24 เมษายน
ราศี : ราศีพฤษภ
กรุ๊ปเลือด : โอ
ส่วนสูง : 177 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 63 กิโลกรัม
ประเทศที่เกิด : ญี่ปุ่น
ท่าไม้ตาย : กระบวนท่าเพลงดาบชิงุเระโซเอ็น (ภายหลังเพิ่มเป็น4ดาบ เรียก4ดาบไร้กฎเกณท์ แต่ยังคงเปนชิงุระโซเอ็น)
กระบวนท่ารับ ลำดับที่ 2 พิรุณโปรยสาด ใช้กำแพงน้ำกำบังกายแล้วย่อตัวลงป้องกัน
กระบวนท่ารุก ลำดับที่ 3 พิรุณสาดซัด ใช้เท้าเตะดาบพุ่งไปหาศัตรู
กระบวนท่ารับ ลำดับที่ 4 พิรุณหนาวกระหน่ำพัด หลบหลีกคมดาบของศัตรูโดยการปรับลมหายใจให้ตรงกัน
กระบวนท่ารุก ลำดับที่ 5 พิรุณเดือนห้า สลับดาบไปอีกมือทำให้จังหวะและวิถีดาบเปลี่ยนไปตามใจชอบได้
กระบวนท่ารับ ลำดับที่ 6 ยังไม่ปรากฏ แต่เป็นกระบวนท่ารับ
กระบวนท่ารับ ลำดับที่ 7 พิรุณกระโชกพัด กันการโจมตีศัตรูโดยฟันหมุนเป็นวงกลม
กระบวนท่ารุก ลำดับที่ 8 พิรุณกระหน่ำแทง พุ่งไปหาศัตรูฟันดาบในแนวนอนจากขวาไปซ้ายอย่างรวดเร็ว
กระบวนท่ารุก ลำดับที่ 9 ฝนสะท้อนเงา ตวัดดาบสร้างคลื่นให้เกิดเงาลวงศัตรูแล้วพุ่งไปฟันด้านหลัง
กระบวนท่าพิเศษรุก ลำดับที่ 10 นกนางแอ่นประจัญบาญ (Scontro di rondine) ใช้ชิโร่บินสร้างไฟพิรุณนำทางแล้ววิ่งตามไปฟันด้วยดาบที่มีไฟธาตุพิรุณอยู่
กระบวนท่าพิเศษรุก ลำดับที่ 11 จงอยปากนางแอ่น (Beccata di rondine) แทงดาบด้วยควาเร็วสูงจนเหมือนดาบมีหลายเล่ม
กระบวนท่าพิเศษรุก รวมกระบวนท่า ใช้ได้ตอนรวมดาบกับ โคจิโร่ เป็นการกระจาย ไฟดับเครื่องชนธาตุพิรุณ ในรัศมีกว้าง สิ่งที่อยู่ในรัศมีนั้น จะขยับช้ามากจนแทบจะไม่เห็นการเคื่อนไหวเลย
ฮิบาริ เคียวยะ
ดูบทความที่ ฮิบาริ เคียวยะ
ประวัติ
เกิดวันที่: 5 พ.ค. (เนื่องจากจำได้ว่าตัวเองเกิดในวันเด็กผู้ชาย)
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
ตาฮีตี (Tahiti; บางครั้งอาจสะกด: TAHITI; 타히티) วงดนตรีแนวเกิร์ลกรุปสัญชาติเกาหลีใต้
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
หนัก: 59 Kg.
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
ตาฮีตี เปิดตัวในปี ค.ศ. 2012 ด้วยซิงเกิล Tonight กลุ่มแฟนคลับเรียกว่า "แบล็กเพิร์ล" ตาฮีตีได้ยุบวงในภายที่สุดในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2018 เนื่องจากสมาชิกทั้งหมดไม่ต่อสัญญา
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
สัญชาติ:ญี่ปุ่น
คำพูดติดปาก:ชั้นจะขย้ำแกให้ตาย (kimikarakamikorosu) กับ wow
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
ก่อนเปิดตัว
ตาฮีตีเปิดตัวครั้งแรกในรายการเรียลิตี ''Ta-dah! It's TAHITI'' เริ่มออกอากาศในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2012 และได้ออกโทรทัศน์ทางสถานีในประเทศเกาหลีใต้, จีน, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์และสิงคโปร์
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
อาวุธ:กระบองสั้น (ทอนฟา) ซึ่งติดอุปกรณ์เสริมมากมาย ไม่ว่าจะเป็นลูกตุ้ม ตะขอเกี่ยว ฯลฯ   กล่อง  แหวนแห่งเมฆา
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
ก่อนเปิดตัว
ในตอนจบของ ''Ta-Dah! It's TAHITI'' ก็ประกาศว่าอาริและฮานฮีออกจากวงและสมาชิกใหม่ที่เข้ามาคือ ยี-อึน และ ดา-ซอม
2012
วันที่ 23 กรกฎาคม ตาฮีตีเปิดตัวซิงเกิล Tonight และเริ่มโปรโมทรายการโชว์ต่าง ๆ ในวันที่ 25 กรกฎาคม ในรายการโชว์แชมเปียน ในเดือนตุลาคม ตาฮีตีปล่อยทีเซอร์และภาพคอนเซปต์ Hasta Leugo ซึ่งทั้ง ดา-ซอม, ยี-อึน และ อีเจ ไม่ได้อยูในวง และมีสมาชิกเข้ามาแทนคือ เอริ, มิซู และ จินฮี วันที่ 31 ตุลาคม ได้ปล่อยซิงเกิล Hasta Leugo และตามมาด้วยซิงเกิล Pretty Face ในวันที่  2 ธันวาคม
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
ท่าไม้ตาย:ชาโดว์บอล ขยายตัว ลูกตุ้มหนาม
อาหาร:อาหารญี่ปุ่น,แฮมเบิร์ก
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
2013
19 มกราคม ตาฮีตีได้ร่วมงาน the SM Mall of Asia Open Grounds in the Philippines ร่วมกับ เกิลส์เจเนอเรชัน, เอ็กโซ, ยู-คิส, อินฟินิต และเทสตี้ เป็นเวทีแรกของตาฮีตีในต่างประเทศ วันที่ 11 มีนาคม ตาฮีตีได้ปล่อยเพลง Don't Know, Don't Know ซึ่งเป็นเพลงประกอบซีรีส์เรื่อง You're the Best วันที่ 23 กรกฎาคม ตาฮีตีฉลองการครบรอบหนึ่งปีของวงและออกมินิอัลบั้ม "Five Beats of Hearts" และเปิดตัวเพลง Love Sick ในวันที่ 25 กรกฎาคม  แต่จิน-ฮีไม่ได้ร่วมโปรโมตครั้งนี้เพราะยังเด็กและเป็นคอนเซปต์ที่เซ็กซี่เกินไป ซึ่งทางวงต้องปรับเปลี่ยนท่าเต้นให้เซ็กซี่น้อยลงด้วย เพื่อที่จะได้โปรโมตทางสถานีโทรทัศน์ช่องทั่วไปที่มิใช่สถานีโทรทัศน์เคเบิลได้
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
รหัสประจำตัว:18
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
2014
วันที่ 4 มิถุนายน ดรีมสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าที่ จัง-บิน จะไม่สามารถเข้าร่วมการโปรโมตครั้งนี้เนื่องจากปัญหาสุขภาพ แต่ทางต้นสังกัดไม่ได้บอกว่าเธอลาชั่วคราวหรืออกจากวง ในวันที่  10 มิถุนายน ตาฮีตีเปิดตัวเพลง Oppa you're mine ในทีเซอร์ได้มีการเปิดตัวสมาชิกใหม่อย่าง เจอรี อีกด้วย
2015
วันที่ 4 มกราคม ตาฮีตีประกาศเปิดตัวมินิอัลบั้มชุดที่สอง "Fall Into Temptation" ครั้งนี้จัง-บินและจินไม่ได้มีส่วนร่วมในการคัมแบ็กและทวิตเตอร์ของพวกเธอยังไม่ได้เปลี่ยนคำว่าตาฮีติออก จึงไม่สามารถเดาได้ว่าพวกเธอออกจากวงหรือเปล่า และในกลางปีนั้นเองมีข่าวว่า แม่ของเอริ ได้เปิดเผยในรายการมัมอีสวอทชิง ในวันที่ 13 มิถุนายน ที่ออกอากาศทางช่องเคทีเอสว่า ลูกสาวของเธอทำงานในวงนี้มา 4 ปีแล้ว แต่ยังไม่ได้ค่าตัวแม้แต่วอนเดียว และสมาชิกของวงต้องอยู่อย่างอย่างลำบาก ทั้งหมดต้องแต่งหน้า, ทำผมหรือแต่งตัวเอง โจ๊กเพียงถ้วยเดียวต้องแบ่งกันรับประทาน 5 คน
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ฮิบาริ เคียวยะ
ครูสอนพิเศษ:ดีโน่
สัตว์เลี้ยง:ฮิเบิร์ด
ตาฮีตี (วงดนตรีเกาหลีใต้)
2016
วันที่ 23 พฤษภาคม ได้ออกซิงเกิลที่ห้า The Secret
สมาชิก
ปัจุบันมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน: ชิน มิน-เจ (Shin Min-jae; 신민재), พัก มิ-ซู (Park Mi-so; 박미소), เจอรี (Ahn So-hyun; 안소현), ชิน จี-ซู (Shin Ji-soo; 신지수) และ เอริ (Kim Sun-young; 김선영)
อดีตสมาชิก: ฮันฮี (Sarah Wolfgang)，อีเจ (Heo Eun-jung; 허은정), คีซี (Lee Da-som; 이다솜), ชิน ยี-อึน (신예은), ยุน จัง-บิน (윤정빈) และ จิน (Jo Jin-hae; 조진희)
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
โรคุโด มุคุโร
(二) พิภพเปรต สามารถชิงท่าไม้ตายและความสามารถของบุคคลที่มุคุโรสิงสู่ด้วยการ"ทำสัญญา"
(三) พิภพเดรัจฉาน สามารถอัญเชิญสัตว์มีพิษที่ทำร้ายมนุษย์ออกมา ส่วนใหญ่มุคุโรจะอันเชิญงู
(四) พิภพอสูร เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ให้รวดเร็วและทรงพลังยิ่งขึ้น เวลาใช้จะมีไฟดับเครื่องชนปรากฏขึ้นที่ตาข้างขวา
(五) พิภพมนุษย์ มีความสามารถของทุกพิภพรวมกัน เป็นพิภพที่ทรงพลังที่สุด เมื่อใช้ร่างของมุคุโรจะมีออร่าสีดำแผ่ออกมารอบตัว แต่ตัวมุคุโรเองเกลียดชังพิภพนี้มากที่สุดจึงไม่ค่อยใช้ และเวลาที่จะใช้พิภพนี้ มุคุโร่จะขยี้ตาอย่างแรงจนเลอดไหลออกมาจากตาเสมอ
(六) พิภพสวรรค์ สามารถสะกดจิตและควบคุมจิตใจของคนได้ ถ้าใช้ตอนอยู่ในสภาพที่ถูกกระสุนสิงสู่ยิง จะสามารถเข้าสิงร่างของคนที่ทำสัญญากับมุคุโร่ได้ ที่ตาขวาของมุคุโร่มักจะใช้พิภพนี้อยู่ตลอดเวลา อาจจะเพราะเป็นพิภพที่ใช้พลังน้อยที่สุด
วองโกเล่ แฟมิลี
Vongola famiglia หรือ วองโกเล่ แฟมิลี เป็นแก๊งมาเฟียที่มีชื่อเสียงโด่งดังอันดับต้น ๆ เป็นแฟมิลี่สุดแกร่งมีอาณาเขตยึดครองอยู่ทั่วยุโรป มีประวัติยาวนานถึง 400 ปี ซึ่งเจตนาในการก่อตั้งแก๊งค์คือต้องการปกครองหรือปกป้องเมือง เพื่อน ๆ และคนที่รัก  จากบรรดาแก๊งมาเฟียต่าง ๆ ในแบบฉบับของมาเฟียเนื่องจากสมัยนั้นเป็นยุคบุกเบิกของมาเฟียอิตาลี จึงทำให้มีมาเฟียแก๊งต่าง ๆ ออกมาอาละวาดก่อสร้างความวุ่นวายทำร้ายผู้คนในเมืองต่าง ๆ ทั่วอิตาลี แม้กระทั่งกฎหมายและตำรวจก็ไม่สามารถแก้ไขได้พรีโม่(วองโกเล่รุ่นที่ 1)ที่สมัยนั้นอายุรุ่นราวคราวเดียวกับสึนะต้องการปกป้องเมืองของตัวเองเลยคิดวิธีหนามยอกต้องเอาหนามบ่ง มันเป็นมาเฟียเราก็ต้องเป็นมาเฟีย ที่ทำเรื่องนอกกฎหมายต่อสู้กับมาเฟียเพื่อปกป้องเมือง  แรกเริ่มเดิมทีคือการตั้งศาลเตี้ยและขยายอิทธิพลแก๊งค์มาเป็นวองโกเล่แฟมิลี่จนถึงปัจจุบัน  และมีกฎเหล็กว่าผู้ที่สืบทอดตำแหน่งบอสจะต้องมี "สายเลือดแห่งวองโกเล่ :Blood Of Vongala" เท่านั้นและผู้ที่มี Blood Of Vongala จะมีความสามารถที่สืบทอดให้กันในสายเลือดวองโกเล่คือ "สุดยอดลางสังหรณ์" แต่ใช่ว่าผู้ที่มีBlood Of Vongala ทุกคนจะสามารถเป็นบอสของวองโกเล่ได้จะต้องได้รับการทดสอบ  แล้วต้องเป็นที่ยอมรับของบอสวองโกเล่และบอสขององค์กรผู้ดูแลนอกแก๊ง  ซึ่งทั้งสองจะเก็บ "Half Vongola Ring" แหวนวองโกเล่คนละครึ่งวงมอบให้ผู้สืบทอดตำแหน่งบอสนั่นเอง  ซึ่งผู้สืบทอดตำแหน่งบอสจะมีชื่อเรียกขานต่าง ๆ กันดังต่อไปนี้
ท่าไม้ตายที่ให้นัตสึ อาวุธกล่องสิงโตนภา  คอมบิโอ โฟลม่ารวมร่างกับถุงมือ X-Glove Ver.Vongola Ring ขณะจู่โจม  และสึนะเป็นบอสวองโกเล่คนเดียวนอกจากรุ่นที่ 1 ที่สามารถปลุกพลังของแหวนวองโกเล่ให้กลับมาเป็นรูปลักษณ์เดิมได้เพราะได้เข้าใจเจตนารมณ์ของวองโกเล่ของรุ่นที่หนึ่งนั่นเอง
Consulenza Esterna Della Famiglia องค์กรที่ปรึกษานอกแก๊งค์
Consulenza Esterna Della Famiglia ; CEDEF เป็นองค์กรผู้ดูแลนอกแก๊ง,ที่ปรึกษานอกแก๊งของวองโกเล่แฟมิลี่ ที่มีแต่คนฝีมือดี จะคอยช่วยวองโกเล่เมื่อเกิดเหตุอันตราย ซึ่งหัวหน้าขององค์กรจะเป็นส่วนหนึ่งในการคัดเลือกผู้สืบทอดบอสของวองโกเล่
วาเรีย
ในภาคอนาคต ได้สู้กับ จิล และ ออลเกลท์ ( ชนะ ) อาวุธกล่อง ไลเกอร์วายุนภา
ในภาคอนาคต ได้สู้กับทหารของมิลมิลฟีโอเล่ อาวุธกล่อง คือ ฉลามพิรุณ Squalo ในภาษาอิตาลี่ แปลว่า ฉลาม (สัตว์อาวุธกล่องของสควอโล่คือฉลาม)
ในภาคอนาคต ได้สู้กับ จิลพี่ชายของเบลที่ถูกเบลฆ่าตอนเด็กๆ และแพ้ให้กับจิล อาวุธกล่อง มิ้งค์วายุ
Mammon ในภาษาอิตาลี่ คือทรัพย์สมบัติ จึงไม่น่าแปลกใจที่มาม่อนชอบเงินตรา และเป็นบาปประจำความโลภ
ในภาคอนาคต ได้สู้กับทหารของมิลมิลฟีโอเล่ อาวุธกล่อง ปลากระเบนอัสนี
ในภาคอนาคต ได้เปิดกล่องช่วยรักษาพวกวาเรีย อาวุธกล่อง นกยูงอรุณ Lussuria ในภาษาอิตาลี่ แปลว่า หื่นกาม ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจที่ลุสซูเรียจะมีบาปประจำตัวคือ กาม
อนึ่ง ชื่อ "วอริเออร์" ในต้นฉบับนั้นคือ "วาเรีย" แต่ด้วยความผิดพลาดในการแปล จึงได้ใช้คำว่า "วอริเออร์" แทน แต่ในฉบับอนิเมะยังเป็น "วาเรีย" เหมือนเดิม
คาบัคโรเน่ แฟมิลี
เป็นหนึ่งในสามของแก๊งค์พันธมิตรของวองโกเล่ แฟมิลี เป็นหนึ่งในแฟมิลีที่มีขนาดใหญ่และทรงอิทธิพลในอิตาลี มีลูกน้องประมาณ 5,000 คน
ดีโน่ คาบัคโรเน่
วันเกิด : 4 กุมภาพันธ์
อายุ : 22 ปี
เป็นชาวราศี : ราศีกุมภ์
กรุ๊ปเลือด : O
ส่วนสูง : 183 เซนติเมตร
น้ำหนัก : 72 กิโลกรัม
อาหารที่ชอบ : พิซซ่า (Pizza)
สิ่งที่ไม่ชอบ : มาเพียที่ไม่สนใจลูกน้องของตนเอง
งานอดิเรก : ไปขับรถเล่น (โดยมีโรมาริโอนั่งไปด้วย) ถ้าไม่มีลูกน้องไปด้วย คงรถคว่ำแน่ๆ
บ้านเกิด : อิตาลี
ข้อมูลด้านการต่อสู้
สังกัด : หัวหน้าแก๊งรุ่นที่ 10 แห่ง คาบัคโลเน่ แฟมิลี่
ลักษณะของไฟธาตุ : นภา
แหวนประจำตัว : แหวนนภา
อาวุธกล่อง : อาชานภา
ท่าไม้ตาย : เซวโต โวเลนเต้ เวลอนเช่ โคม ลันเช่, เปกาซัส ซูเปอร์ เซวโต โวเลนเต้
สัตว์เลี้ยง : เต่าฟองน้ำ ชื่อว่า เอ็นซีโอ้ เป็นเต่าที่ได้รับน้ำเข้าไปเท่าไรก็จะสามารถขยายตัวได้เท่านั้น
นืสัยการต่อสู้ : ต้องมีลูกน้องไปด้วยอย่างน้อย1คน ถ้าไม่มีมีละก็จะทำอะไรก็พลาดไปหมดขนาดว่าจะใช้แส้ฟาดศัตรูยังไม่โดนแต่กลับโดนพวกโกคุเทระที่คอยหนุนหลังให้แทน
อื่น ๆ : ดีโน่เป็นคนที่เก่งกาจในการต่อสู้และความเป็นผู้นำ อาวุธของเขาคือแส้ และมีสัตว์เลี้ยงคือเต่าที่ชื่อว่า "เอนซิโอ" เขาเป็นลูกศิษย์ของรีบอร์นมาก่อนสึนะ ฉายาในวงการมาเฟียของเขา คือ "ม้าพยศดีโน่" แต่ดีโน่จะกลายเป็นคนซุ่มซ่ามและอ่อนปวกเปียกทันทีที่ลูกน้องของเขาไม่ได้อยู่ใกล้ชิด
โรมาริโอ
อัลโกบาเลโน่
รายนามของอัลโกบาเลโน่
หนึ่งในทารกต้องสาป "อัลโกบาเลโน่" เกิดวันที่ 13 ตุลาคม อายุ 2 ปี สูง 40 เซนติเมตร หนัก 3.7 กิโลกรัม และยังได้รับการยกย่องจากรัล มิลจิและโคโรเนโร่ว่าเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มของอัลโกบาเลโน่ ซึ่งในช่วงแรกที่รีบอร์นถูกสาปให้กลายเป็นเด็กทารกนั้น รีบอร์นได้นึกเจ็บใจเพราะไม่ยอมรับที่ตัวเองโดนสาปให้กลายเป็นเด็กเพื่อปกป้องจุกนมนี้ชั่วนิรันดร์ในฐานะอัลโกบาเลโน่  หลังจากเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้  ดูเหมือนรีบอร์นเริ่มยอมรับร่างกายนี้ได้  จึงขอร้องให้ ดร.จามาลลบเลือนอดีตของตัวเองโดยใช้ยุงสามง่ามหรือโรคลบความทรงจำของจามาล  ลบความทรงใจในอดีตไปแล้วกลายเป็นรีบอร์นจนถึงขณะนี้(และก่อนหน้านี้ไม่ได้ชื่อรีบอร์น  แต่หลังจากที่ลบความทรงจำไปจึงได้ตั้งชื่อใหม่ว่ารีบอร์นที่แปลว่า "คืนชีพหรือเกิดใหม่" ซึ่งในตอนที่ดร.จามาลปรากฏตัว  รีบอร์นได้บอกว่า ดร.จามาลเป็นคนทำคลอดให้เป็นการโกหกกึ่งเรื่องจริงของรีบอร์น  ที่ต้องการให้สึนะเชื่อว่า ดร.จามาลเป็นหมอจริง ๆ และในตอนนั้นรีบอร์นยังไม่ได้บอกสึนะว่าเป็นอัลโกบาเลโน่  และถึงสึนะจะรู้ว่าเป็นอัลโกบาเลโน่แต่รีบอร์นก็ยังปิดบังประวัติของตัวเองเอาไว้  ส่วนเรื่องจริงคือให้ ดร.จามาลช่วยให้จริง ๆ แต่ไม่ใช่การทำคลอด)
รีบอร์นต่อมาได้มาเป็นนักฆ่าของวองโกเล่ที่ถูกบอสวองโกเล่ รุ่นที่เก้า ไว้วางใจที่สุดและได้ส่งมาให้ทำหน้าที่ครูพิเศษให้สึนะเพื่อเป็นบอสของวองโกเล่นรุ่นที่สิบ มีสัตว์เลี้ยงคือ กิ้งก่าคาเมเลออน ชื่อว่า เลออน ซึ่งแปลงเป็นอะไรก็ได้ที่เคยเห็น และจดจำได้ โดยต้องมีขนาดใกล้เคียงกัน เป็นคนที่ปรับตัวเองให้เข้ากับสถานการณ์ทุกรูปแบบอยู่เสมอ คำทักทายติดปากของรีบอร์นจะพูดว่า "ดีจ้า" เสมอรีบอร์นมักจะซ่อนตัวตามซอกตึกรอบ ๆ เมืองเพื่อคอยดูสึนะ นอกจากนี้ยังสื่อสารกับแมลงที่คอยหาข่าวความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ให้ได้อีกด้วย  รีบอร์นมาฝึกสึนะทั้งด้านการเรียนและการมีใจฮึดสู้โดยการใช้กนะสุนดับเครื่องชน  แต่ว่าหากมีภารกิจใด ๆ ที่เป็นของสึนะรีบอร์นจะไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยแม้แต่ครั้งเดียว เว้นเสียแต่ว่าจะยิงกระสุนดับเครื่องชนใส่สึนะให้แก้ไขสถานการณ์ต่าง ๆ ด้วยตัวเอง
ในภาคอนาคต รีบอร์นได้ถูกกล่าวว่าได้ตายไปแล้ว โดยรีบอร์นในอดีตที่ถูกบาซูก้าทศวรรษยิงเข้ามาต้องหลีกเลี่ยงการสัมผัสแสงโดยตรงและอาศัยอยู่ในฐานทัพใต้ดินของวองโกเล่กับยามาโมโตะ และสวมใส่ชุดพิเศษ ถึงแม้ว่าเงาของรีบอร์นเป็นผู้ใหญ่ แต่ภาพที่ปรากฏก็ยังเป็นตัวรีบอร์นที่ยังเป็นทารกอยู่ ทุกครั้งรีบอร์นจะปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่นในหลากหลายรูปแบบ และมีชื่อแตกต่างกันออกไป โดยที่คนอื่นไม่มีใครรู้ยกเว้นสึนะคนเดียวที่รู้ ประกอบด้วย อาจารย์รีโบยามะ ที่เป็นอาจารย์สุดโหดในห้องเรียนของสึนะ พระอาจารย์แปร๋นแปร๋น เป็นอาจารย์สอนมวยไทยจากประเทศไทย สวมชุดนักมวยไทย และสวมหมวกรูปหัวช้าง จะปรากฏตัวทุกครั้งที่ซาซางาวะ เรียวเฮอยู่ด้วยเสมอ
พ.ศ. 1369
พุทธศักราช 1369 ใกล้เคียงกับ
รายชื่อตัวละครในครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
อัลโกบาเลโน่
จุกนมสีฟ้า (พิรุณ) หน่วยรบพิเศษของกองทัพอิตาลีและผู้ดูแลเกาะมาเฟียเบื้องหลัง ถนัดใช้ปืนไรเฟิล มีนกอินทรีเป็นสัตว์เลี้ยงชื่อเฟลโก้ มีนิสัยไม่ย่อท้อต่อความลำบาก และเสียสละ ยอมรับคำสาปแทนรัล มิลจิ จึงกลายเป็น 1 ใน 7 อัลโกบาเลโน่ จนได้ใจของรัล มิลจิไปเต็ม ในอดีตเคยเป็นลูกศิษย์ ของ รัล มิลจิ คำพูดที่ชอบพูดลงท้ายว่า "เว้ยเฮ้ย" เคยอยู่หน่วยรบพิเศษโคมุสบินที่อิตาลี  เสียชีวิตเพราะช่วยอัลโกบาเลโน่มามอน(ไวเปอร์)ในการต่อสู้กับพวกมิลฟีโอเล่ แฟลมิลี่
หนึ่งในอัลโกบาเลโน่ ลักษณะเด่นคือใส่หมวกกันน็อคตลอดเวลาอยู่คัลคัสช่า มีอาชีพ (ก่อนจะเป็นอัลโกบาเลโน่) เป็นสตั๊นต์แมน ฉายา"สกัลอมตะ" เคยบุกไปที่มาเฟียแลนด์ เป็นรุ่นน้องรีบอร์นและโคโรเนโร่ มีปลาหมึกยักษ์เป็นสัตว์เลี้ยงซึ่งสามารถใช้นิ้วบังคับได้ สีของจุกนมคือสีม่วง (เมฆา) ในภาคอนาคตได้กล่าวถึงว่าสกัลได้เสียชีวิตแล้ว
อัลโกบาเลโน่ที่ไม่สมประกอบ จุกนมสีขุ่น ตัวเธอนั้นคำสาปไม่สมบูรณ์เพราะโคโรเนโร่วิ่งเข้ามารับแสงแห่งคำสาปด้วย จึงทำให้โคโรเนโร่มีคุณสมบัติมากกว่ารัล จุกนมของเธอจึงเป็นสีขุ่นมัว  และมีปานแดงปรากฏที่ใบหน้ารวมทั้งสายตาไม่ดีอีกด้วยซึ่งเป็นผลมากจากคำสาปที่ไม่สมบูณ์  แล้วทำให้ไฟดับเครื่องชนในตัวเธอปั่นป่วน  สามารถใช้ไฟดับเครื่องธาตุหมอกและเมฆาได้ แต่แท้จริงคือพิรุณ ในอดีตเคยเป็นครูฝึกหน่วยรบพิเศษกองทัพอิตาลีเป็นครูฝึกหญิงของโคโรเนโร่ ก่อนมาเป็นอัลโกบาเลโน่  ปัจจุบันสังกัดอยู่ในองค์กรของผู้ดูแลนอกแก๊ง (CEDEF) ในอีก 10 ปีข้างหน้า เมื่อเธอกลับมาส่งข่าวเรื่องฐานบัญชาการใหญ่ของวองโกเล่ก็ได้พบกับสึนะและโกคุเทระ และได้ช่วยทั้งสองเอาไว้ นอกจากนี้ยังช่วยฝึกวิชาให้สึนะสำหรับการต่อสู้ในอีก 10 ปีข้างหน้า
อัลโกบาเลโน่ จุกนมสีคราม (สายหมอก) เป็นผู้ใช้ภาพมายา เป็นอัลโกบาเลโน่ที่โลภมาก ในภาคอัลโกบาเลโน่ ไวเปอร์จะใช้กล่องธาตุสายหมอกซึ่ง เวลเด้เป็นคนส่งไปให้ โดยจะใช้อยู่ 3 กล่อง
1.บอลเหล็กสายหมอก
2.ดาวทะเลสายหมอก
3.จระเข้สายหมอก
หนึ่งในอัลโกบาเลโน่ จุกนมสีเขียว (อัสนี) เป็นหัวหน้าแก๊งค์มาเฟีย ทำการค้นคว้าทดลองชุดล่องหน เพื่อทำการลอบฆ่าหัวหน้าแก๊งค์คนอื่นๆ และเคยส่งลูกน้องให้ไปสังหารสึนะ ในอีก 10ปีข้างหน้า เป็น 1ใน3 นักวิจัยและพัฒนาอาวุธกล่องจนสำเร็จ
อัลโกบาเลโน่ จุกนมสีส้ม (นภา) อดีตหัวหน้าแก๊ง Giglio Nero แฟมีลี่ เป็นยายของยูนิ(ต่อมาอาเรีย(แม่ของยูนิ)เป็นหัวหน้า) และต่อมาแก๊ง Giglio Neroแฟมีลี่ ได้ถูกมิลฟีลโอเล่แฟมิลี่ รวมกับแก๊ง Gessoแฟมิลี่ จึงกลายเป็น หน่วยขาวและหน่วยดำและลูเช่ก็เป็นหัวหน้าของอัลโกบาเลโน่ (ในภาคอนาคต ยูนิเป็นหัวหน้า(ก่อนหน้ายูนิคืออาเรีย)) มีพลังพิเศษในการมองเห็นอนาคตได้ และ หัวหน้าของอัลโกบาเล่โน่จะมีอายุสั้นที่สุด ลำดับการเป็นหัวหน้าอัลโกบาเลโน่(จุกนมสีส้ม)
1.ลูเช่(ยายของยูนิ) 2.อาเรีย(แม่ของยูนิ) 3.ยูนิ
อัลโกบาเลโน่ จุกนมสีแดง (วายุ) พ่อค้าขายซาลาเปาเกี้ยวซ่าและเป็นอาจารย์ของอี้ผิง มีความสามารถในการวิ่งเร็วที่สุด มีฝีมือที่ร้ายกาจมาก ในทางมวยจีน พร้อมพลังหมัดเกี๊ยวซ่าต้นตำรับ ชอบใส่แว่นดำและชุดคลุม ผมยาวถักเปีย และมีหน้าตาคล้ายกับฮิบาริ (เนื่องจากเป็นปู่ของฮิบาริ เคียวยะ..)
ชิม่อนแฟมิลี่
ชิม่อนแฟมิลี่เป็นแฟมิลี่ที่เกิดขึ้นมาก่อนวองโกเล่แฟมิลี่,ชิม่อนแฟมิลี่อดีตเป็นพันธมิตรกับวองโกเล่แฟมิลี่,ชิม่อนแฟมิลี่ แฟมิลี่นี้ถูกก่อตั้งโดย ชิม่อน โคซาร์ท(Shimon Kozart)และเขาคือเพื่อนของ วองโกเล่รุ่นที่1อีกด้วย แต่ด้วยเหตุกาณ์ในอดีตที่เกิดขึ้นที่อดีลไฮด์ได้อ้างว่า รุ่นที่1ของวองโกเล่แฟมิลี่คือคนที่ทำให้ ชิม่อน โคซาร์ท ต้องตาย ด้วยการปล่อยให้พวกชิม่อนแฟมิลี่ต้องตายโดยที่ไม่ช่วยเหลืออะไรเลย แล้ววองโกเล่ก็ได้จัดการเก้บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับและกำจัดทุกหลักฐานทิ้งไป และได้บอกเพียงว่า ชิม่อนนั้นเป็นพวกเผด็จการ แล้วพวกชิม่อนแฟมิลี่ก็ถูกบีบให้อยู่ในแต่มุมมืดของโลกมาเฟียเท่านั้น ทำให้ในโลกของมาเฟียไม่ค่อยจะมีใครสนใจแฟมิลี่นี้ซักเท่าไรนัก