cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เซเบอร์ บุคคลชาย
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
หูชั้นในอักเสบ
หูชั้นในอักเสบ (labyrinthiis, otitis interna) คือภาวะซึ่งมีการอักเสบของหูชั้นใน ทำให้มีการทำงานของระบบควบคุมการทรงตัวผิดปกติไปข้างหนึ่ง ชื่อภาษาอังกฤษ labyrinthitis ได้มาจากคำว่า labyrinth (เขาวงกต) ซึ่งมาจากลักษณะเป็นท่อคดเคี้ยวของส่วนหนึ่งของหูชั้นใน ท่อนี้ทำหน้าที่รับรู้การทรงตัวและตำแหน่งในปัจจุบันของศีรษะ หูชั้นในอักเสบทำให้มีความผิดปกติของการทรงตัว เกิดอาการเวียนศีรษะหมุนได้
นอกจากจะทำให้มีความผิดปกติของการทรงตัวแล้วผู้ป่วยหูชั้นในอักเสบยังอาจมีปัญหาสูญเสียการได้ยินหรือได้ยินเสียงผิดปกติได้ หูชั้นในอักเสบส่วนใหญ่เกิดจากการติดเชื้อไวรัส แต่ก็อาจเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย การบาดเจ็บที่ศีรษะ ภาวะเครียด ภูมิแพ้ หรือเป็นผลข้างเคียงจากยาบางชนิดก็ได้ หูชั้นในอักเสบที่เกิดจากการติดเชื้อไม่ว่าจะเป็นไวรัสหรือแบคทีเรียอาจทำให้สูญเสียการได้ยินถาวรได้ แม้จะพบน้อยมากก็ตาม
พรรคประชาชนก้าวหน้า (มาเลเซีย)
พรรคประชาชนก้าวหน้า (Parti Progresif Penduduk Malaysia) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย เป็นสมาชิกของแนวร่วมแห่งชาติและเป็นพรรคหลายเชื้อชาติ
พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2496 หัวหน้าพรรคคนแรกคือ ดร. กานามาริตนัม ปิลไล ใน พ.ศ. 2496 พรรคนี้ร่วมมือกับอัมโน สภาชาวมลายูเชื้อสายอินเดีย สมาคมชาวมลายูเชื้อสายจีน แต่ได้ถอนตัวออกมาใน พ.ศ. 2497 เพราะตกลงกันไม่ได้เกี่ยวกับการจัดสรรที่นั่ง จึงกลายเป็นพรรคฝ่ายค้าน ใน พ.ศ. 2512 พรรคนี้เกือบจะชนะการเลือกตั้งในรัฐเปรัก ใน พ.ศ. 2549 สมาชิกพรรคเป็นชนเชื้อสายอินเดียร้อยละ 48 ชนเชื้อสายจีนร้อยละ 32 และชนเชื้อสายมลายูร้อยละ 13 ที่เหลือเป็นเชื้อชาติอื่น ๆ
เจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
เจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว  เป็นเจ้าผู้ครองนครลำปางพระองค์ที่ 2 ทรงครองนครลำปางในปี พ.ศ. 2306 - 2317 มีพระราชโอรส 7 พระองค์ พระองค์ใหญ่สุดคือพระเจ้ากาวิละ ผู้มีบทบาทสำคัญในการกอบกู้ราชอาณาจักรล้านนาจากพม่า และต่อมาเจ้านายบุตรหลานได้ปกครองหัวเมืองฝ่ายเหนือ จึงเป็นที่มาของราชสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน" หรือ "เจ้าเจ็ดองค์"
พระประวัติ
เจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้วมีพระนามเดิมว่านายชายแก้ว เป็นพระโอรสในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) กับแม่เจ้าปิมปา เป็นราชบุตรองค์ที่ 2 จากจำนวนราชโอรสธิดา 6 พระองค์ เมื่อพระบิดาถึงแก่พิราลัยแล้ว ได้ขึ้นครองราชย์เป็นเจ้านครลำปางในปี พ.ศ. 2303 ต่อมาราชสำนักพม่าได้เฉลิมพระนามพระองค์เป็นเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว
ราชโอรส-ธิดา
เจ้าฟ้าชายแก้วเษกสมรสกับนางจันทาราชเทวี มีพระราชโอรสธิดารวม 10 องค์ เป็นเจ้าชาย 7 องค์ เจ้าหญิง 3 องค์ ได้แก่
เบญจา คีตา ความรัก
เบญจา คีตา ความรัก เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 7 ในเวลา 20.20 น.ทุกวันจันทร์-วันอังคาร ระหว่างวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546-12 มกราคม พ.ศ. 2547 (นำมาออกอากาศอีกครั้งในเวลา 13.00 ทางช่อง 7 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 ทุกวัน-วันศุกร์)
นำแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร, นวพล ภูวดล , รพีภัทร เอกพันธ์กุล , ภุชิสสะ ธนพัฒน์ , ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ , พาทิศ พิสิฐกุล , ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ , ชมพูนุช ปิยธรรมชัย , อติมา ธนเสนีวัฒน์ , คีตภัทร อันติมานนท์ , รุ้งเฑียร อูนากูล , ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ , อชิตะ ธนาศาสตนันท์ และ ทรายขวัญ หาญหนองบัว บทประพันธ์โดย ช่างปั้นเรื่อง
เรื่องย่อ
รวมทั้งจัดส่งและตกแต่งศพนอกสถานที่ นายกล้า(วันชัย เผ่าวิบูลย์) สานต่อกิจการสุจริตมาตั้งแต่รุ่นปู่ ภาคภูมิใจกับสัมมาอาชีพของตนเป็นหนักหนา และความภูมิใจนี้เองที่ถูกถ่ายทอดมายัง แก้วเจ้าจอม(ทิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์) ลูกสาวคนเดียวอย่างเต็มเปี่ยม แก้วเจ้าจอมร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพ่อ ยับยั้งการกระทำทุกวิถีทางจากเจ้าของห้างฯ ที่พยายามกำจัดร้านขายโลงศพของเธอ
เพราะเห็นว่าเป็นร้านอัปมงคลตั้งขวางหูขวางตาขัดฮวงจุ้ยขัดโชคลาภทำให้เม็ดเงินไม่ไหลเข้าห้างได้สะดวก แต่ด้วยความร่วมมือของสองพ่อลูก ทำให้ทั้งคู่สามารถยืนหยัดรักษาร้านขายโลงศพอันเป็นมรดกสำคัญไว้ได้อย่างสบายใจ
วงป๊อบเกิร์ล เฟียซ (ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์), อลิซ (อชิตะ ธนาศาสตนันท์) และ เกรซ (ทรายขวัญ หาญหนองบัว) ได้รับการกล่าวขานถึงมากที่สุดในมหาวิทยาลัย เป็นไอดอลต้นแบบของรุ่นน้องที่อยากจะเข้าคณะดนตรีสากลทุกคน นอกจากแก้วเจ้าจอมที่เฝ้ารอวันออดิชั่นเข้าคณะดนตรีสากลใจจะขาดแล้ว โยทะกา(ชมพูนุช ปิยธรรมชัย) และ บัวบุษบา(คีตภัทร อันติมานนท์) เพื่อนสาวในชั้นปีเดียวกับแก้วเจ้าจอมก็เป็นอีกสองคนที่ใฝ่ฝันอยากเป็นให้ได้อย่างป๊อบเกิร์ลรุ่นพี่
สิ่งหนึ่งที่สองสาวเหมือนแก้วเจ้าจอมเปี๊ยบก็คือ เป็นบุคคลต้องห้าม เพื่อนร่วมรุ่นไม่อยากจะเข้าใกล้ เพราะความไม่ปกติอันเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะตัว โยทะกา เป็นสาวสวยแต่ซุ่มซ่ามที่สุดในโลก เพราะความที่จิตเธอสามารถสัมผัสกับพลังพิเศษเหนือธรรมชาติได้
เจสัน ชวาตซ์แมน
เจสัน แฟรนเซสโก ชวาตซ์แมน (Jason Francesco Schwartzman) เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและนักดนตรี เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Rushmore, Spun, I love Huckabees, Shopgirl, Marie Antoinette, The Darjeeling Limited และ Funny People เขายังเป็นสมาชิกของวงโคโคนัตเรเคิดส์ ก่อนหน้านี้เคยเป็นมือกลองวงร็อกที่ชื่อวง แฟนทอมแพลนเนต ชวาตซ์แมนยังเป็นนักแสดงในซีรีส์ทางช่องเอชบีโอเรื่อง Bored to Death แสดงเป็นนักสืบที่ไม่ได้ใบอนุญาต นอกจากนี้เขายังเป็นลูกพี่ลูกน้องของ นิโคลัส เคจ และเป็นหนึ่งในตระกูลคอปโปลา อีกด้วย
อ้างอิง
1980
พ.ศ. 2605
พุทธศักราช 2605 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2062 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก
ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริก (photoelectric effect) เป็นปรากฏการณ์ที่อิเล็กตรอนหลุดออกจากสสาร (เรียกสสารเหล่านี้ว่า โฟโตอีมิสสีฟ) เมื่อสสารนั้นสัมผัสกับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีความถี่สูง (ความยาวคลื่นต่ำ พลังงานสูง เช่น รังสีอัลตราไวโอเลต) และเรียกอิเล็กตรอนที่หลุดออกมาว่า โฟโตอิเล็กตรอน ปรากฏการดังกล่าวค้นพบโดยนักฟิสิกส์ชื่อไฮน์ริช เฮิร์ตซ์ ในปี พ.ศ. 2430
การอธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกจะต้องอาศัยคุณสมบัติของแสงในรูปของอนุภาค โดยเกิดขึ้นได้เมื่ออนุภาคโฟตอน  (อนุภาคแสง)  ที่มีพลังงานสูงชนกับอิเล็กตรอนในสสารจึงทำให้อิเล็กตรอนหลุดออกมาพร้อมกับมีพลังงานจลน์ติดตัวออกมาด้วย ซึ่งผู้ที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้ได้สมบูรณ์คืออัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เขาจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2464 และความเข้าใจคุณสมบัติความเป็นอนุภาคของแสงส่งผลให้เกิดความเข้าใจในเรื่องทวิภาคของคลื่น–อนุภาคในเวลาต่อมา
ประวัติ และความเป็นมา
โดยปกติอิเล็กตรอนนำไฟฟ้าในโลหะนั้นอยู่ในแถบนำไฟฟ้า (conduction band) อิเล็กตรอนเหล่านี้สามารถเคลื่อนที่ในแถบนำไฟฟ้าได้อย่างอิสระ โดยอิเล็กตรอนจะไม่หลุดออกจากโลหะที่อุณหภูมิห้อง ทั้งนี้เนื่องจากแรงดึงดูดระหว่างนิวเคลียสซึ่งมีประจุบวกกับอิเล็กตรอนภายในโลหะ ดังนั้นจึงเปรียบเสมือนกับว่าอิเล็กตรอนอยู่ภายในโลหะโดยมีกำแพงศักย์ (potential barrier) กั้นอยู่ที่ผิวโลหะ ระดับพลังงานสูงสุดที่มีอิเล็กตรอนคือระดับแฟร์มี (fermi level)
อิเล็กตรอนที่เกาะอยู่กับอะตอมจะเกาะอยู่ด้วยพลังงานยึดเหนี่ยวค่าหนึ่งคือ work function
ในปี 1905 ไอสไตน์ได้อธิบายปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกโดยใช้แนวความคิดของพลังค์ คือ คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่ f ที่ตกกระทบผิวโลหะจะมีลักษณะคล้ายอนุภาคประกอบด้วยพลังงานเล็กๆ E เรียกว่า ควอนตัมของพลังงานหรือ โฟตอน (photon) โดย E = hf ถ้าพลังงานนี้มีค่ามากกว่าเวิร์กฟังก์ชัน อิเล็กตรอนจะหลุดออกจากโลหะด้วยพลังงานจลน์มากสุด Ek (max)
จากการศึกษาปรากฏกาณ์โฟโตอิเล็กทริกสรุปได้ดังนี้
1. อัตราการปล่อยอิเล็กตรอน (หรือ ip) เป็นสัดส่วนโดยตรงกับความเข้มแสง I เมื่อความถี่ f ของแสงและความต่างศักย์มีค่าคงตัว ดังรุปที่ 2 ถ้าเปลี่ยนความถี่หรือชนิดของโลหะจะได้กราฟระหว่าง ip กับ I เป็นเส้นตรงเหมือนเดิมแต่มีความชันเปลี่ยนไป
2. ถ้าความเข้มคงที่และเปลี่ยนความถี่ของแสง จะได้กราฟ ดังรูปที่ 3 ซึ่งมีความถี่จำกัดค่าหนึ่งที่เริ่มเกิดโฟโตอิเล็กตรอนเรียกว่า ความถี่ขีดเริ่ม f0 (threshold frequency)  ความถี่ขีดเริ่มของสารแต่ละชนิดจะไม่เหมือนกัน เมื่อแสงปล่อยพลังงาน hf0</sub> ออกมาในรูปของโฟตอน ซึ่งถ้าเท่ากับ W 0 จะได้ Ek (max) = 0 จึงไม่มีอิเล็กตรอนหลุดออกจากโลหะ
3.ถ้าความถี่และความเข้มแสงคงตัว แต่เปลี่ยนค่าความต่างศักย์ V ระหว่างขั้วไฟฟ้าจะได้ความสัมพันธ์ของ ip กับ  V ดังรูปที่ 4 ที่ความต่างศักย์มีค่ามาก อิเล็กตรอนที่หลุดออกมาจะคงเดิมจึงเกิดกระแสอิ่มตัว เมื่อเพิ่มศักย์ไฟฟ้าเข้าไปก็ไม่สามารถเพิ่มกระแสได้ และถ้าลดความต่างศักย์กระแสจะลดลงด้วย จนกระทั่งความต่างศักย์เป็นลบที่ค่าหนึ่งจะไม่มีกระแส เรียกศักย์นี้ว่า ศักย์หยุดยั้ง (stopping potential) V s ไม่มีอิเล็กตรอนตัวไหนมีพลังงานจลน์เพียงพอที่จะไปยังขั้วไฟฟ้าได้ ดังนั้น
4. ถ้าความถี่ต่ำกว่าความถี่ขีดเริ่ม f0 จะไม่มีอิเล็กตรอนหลุดออกมา แสดงว่าโฟตอนที่ตกกระทบโลหะมีพลังงานน้อยกว่าเวิร์กฟังก์ชันของสารนั้น แต่ถ้าความถี่เพิ่มขึ้นพลังงานจลน์สูงสุดของอิเล็กตรอนจะเพิ่มขึ้น
ปรากฏการณ์โฟโตอิเล็กทริกนี้คล้ายกับปรากฏการณ์ปล่อยประจุไฟฟ้าเนื่องจากความร้อน (thermionic emission) ซึ่ง เอดิสัน (Edison) เป็นผู้ค้นพบในปี 1883 ในขณะประดิษฐ์หลอดไฟคือ เมื่อโลหะได้รับความร้อนอิเล็กตรอนในโลหะบางตัวจะได้รับพลังงานสูงกว่าเวิร์กฟังก์ชันในโลหะและหลุดออกจากโลหะได้
พรรคคอมมิวนิสต์จีน
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน (Communist Party of China (CPC) หรือ Chinese Communist Party (CCP), ) เป็นพรรคการเมืองหลักในสาธารณรัฐประชาชนจีน และเป็นพรรคการเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีสมาชิกกว่า 96 ล้านคน ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2464
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เริ่มต้นเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 ที่เซี่ยงไฮ้ แต่เริ่มมีการประชุมสภาแห่งชาติของพรรคอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 23 กรกฎาคม ได้เข้าปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ภายหลังโค่นพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) ลงในสงครามกลางเมือง โดย หม่าหลิน (Marine) เป็นผู้แทนเลนิน พบกับ ดร.ซุนยัตเซ็น และ หลี่ต้าเจา กับ จางเหลย เสนอให้จัดตั้งพรรคการเมืองที่รวบรวมความสามัคคีของกรรมกรและชาวนา
ยูกิ คาจิอูระ
ยูกิ คาจิอูระ เกิดวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ และได้ประพันธ์เพลงประกอบอนิเมะหลายเรื่อง เช่น สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ, .hack//SIGN, Noir, อควอเรียนเอจ, ไม-HiME, ไม-Otome, Pandora Hearts , บันทึกแวมไพร์วานิทัสอีกทั้งยังเคยร่วมกับซาฮะชิ โทชิฮิโกะ ประพันธ์เพลงให้กับอนิเมะเรื่องโมบิลสูทกันดั้มซี้ดและโมบิทสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี นอกจากนี้ยังได้ทำเพลงประกอบวิดีโอเกมเซโนซาก้าด้วย
ประวัติ
คาจิอูระอาศัยอยู่ที่เยอรมนีตะวันตกตั้งแต่ปี 2515 เพราะงานของพ่อ ผลงานเพลงชิ้นแรกของเธอในวัยเจ็ดขวบคือบทเพลงอำลาคุณย่า เนื่องจากคาจิอูระต้องย้ายไปเยอรมัน หลังจากเรียนจบวิทยาลัยที่โตเกียว คาจิอูระก็เริ่มทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ แต่ในปี 2535 เธอก็เริ่มหันมาสนใจงานด้านดนตรีมากขึ้น ซึ่งนั้นก็เป็นเพราะพ่อของเธอผู้ชื่นชอบดนตรีคลาสสิกและโอเปร่ามากนั่นเอง
ในเดือนกรกฎาคมปี 2535 เธอก็ได้รวมตัวกับชิอากิ อิจิกาวะ (ร้องนำ)และ ยูกิโกะ นิชิโอกะ เดบิวภายใต้ชื่อวงว่า See-Saw ภายในสองปี ทั้งสามคนได้ออกซิงเกิล 6 ซิงเกิล และอัลบั้ม 2 อัลบั้ม แต่ทว่าในปี 2538 พวกเธอก็แยกทางกันทำงานโดยคาจิอูระยังคงทำงานด้านดนตรีต่อไป โดยประพันธ์เพลงให้กับศิลปินจำนวนมากและทำงานกำกับเสียงให้กับรายการโทรทัศน์ โฆษณา ภาพยนตร์ เกม และอนิเมะ
ในปี 2544 คาจิอูระและอิจิกาวะได้รวมตัวกันในนาม See-Saw อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้นคาจิอูระกำลังทำเพลงประกอบอนิเมะเรื่อง Noir ให้กับสตูดิโอ Bee Train ของโคอิจิ มาชิโมะ ซึ่งทำให้ซาวด์แทรกของอนิเมะเรื่องนี้เป็นที่ชื่นชมอย่างมาก
คาจิอูระมีความสุขกับการทำงานได้อย่างอิสระที่มาชิโมะมอบให้ พวกเขาจึงได้ทำงานร่วมกันอีกมากมาย เพราะมาชิโมะไม่เคยตั้งขีดกำจัดในการประพันธ์เพลงเลย เขาอนุญาตให้คาจิอูระสร้างสรรค์งานเพลงได้ตามใจชอบ เมื่อได้งานเพลงออกมาแล้วมาชิโมะจึงจะนำไปพิจารณาและปรับใช้ตามความเหมาะสม
ปี 2545 See-Saw ทำเพลงให้กับ .hack//SIGN ซึ่งซาวด์แทรกขายได้ถึง 300,000 ก๊อปปี้ คาจิอูระได้รู้จักกับเอมิลี บินดิเจอร์ คาจิอูระประทับใจเสียงร้องเพลงของเอมิลีมาก จึงได้ขอให้มาทำงานร่วมกัน คาจิอูระเรียกเอมิลีว่าเป็นครูสอนภาษาอังกฤษของเธอ
โปรเจกต์อีกอย่างหนึ่งของคาจิอูระคือ ฟิกชันจังก์ชัน เป็นการร่วมงานกับศิลปินต่างๆเช่น ยูกะ นันริ, อาซูกะ คาโต และคาโอริ โอดะ ซึ่งในจำนวนนี้ ฟิกชันจังก์ชันยูกะ มีผลงานออกมามากที่สุด ปัจจุบันฟิกชันจังก์ชัน มีสมาชิกหลัก 5 คน ได้แก่ ยูกะ, วากานะ, ยูริโกะ ไคดะ, เคโกะ และคาโอริ
นอกจากนี้ เธอยังมี่โปรเจกต์ Kalafina ที่เธอตั้งขึ้นมาเพื่อใช้ทำเพลงประกอบอนิเมะฉบับภาพยนตร์ คาระ โนะ เคียวไค โดยมี วากานะและเคโกะ 2 นักร้องจากฟิกชันจังก์ชันเป็นตัวหลัก และคัดเลือกเพียง 2 คนจาก 30,000 คน ให้มาเข้าร่วมในKalafina ซึ่ง 2 ศิลปินที่ว่าคือมายะและฮิการุ
ไข่ปลาพอลล็อก
ไข่ปลาพอลล็อก หรือนิยมเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า ทาราโกะ (タラコ) คืออาหารที่ได้จากการนำเอารังไข่ของปลาพอลล็อกมาแปรรูป ในความหมายกว้าง ๆ จะรวมถึงรังไข่ของปลาค็อดแปซิฟิก (Gadus macrocephalus) ด้วย แต่โดยทั่วไปมักหมายถึงรังไข่ของปลาพอลล็อกอะแลสกา (Theragra chalcogramma) ที่ดองในเกลือ ที่ญี่ปุ่นมีแหล่งผลิตหลักอยู่ที่จังหวัดฮกไกโด
เทศบาลนครสมุทรปราการ
เทศบาลนครสมุทรปราการ เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ จัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อปี พ.ศ. 2542
ประวัติ
เทศบาลนครสมุทรปราการจัดตั้งขึ้นเป็น สุขาภิบาลเมืองสมุทรปราการ ในปี พ.ศ. 2460 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็น เทศบาลเมืองสมุทรปราการ ในปี พ.ศ. 2478 โดยมีพื้นที่ 1.48 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2505 ได้มีการขยายเขตเทศบาลออกไปยังตำบลปากน้ำ รวมพื้นที่ทั้งหมด 7.33 ตารางกิโลเมตร
ในปี พ.ศ. 2542 ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครสมุทรปราการตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 166 ตอนที่ 19 ก ลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2542
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตเทศบาลนครสมุทรปราการตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีพื้นที่ 7.332 ตารางกิโลเมตร มีระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 29 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
นกเลขานุการ
สำหรับ Sagittarius ความหมายอื่น ดูที่: ราศีธนู และกลุ่มดาวคนยิงธนู
นกเลขานุการ หรือ นกเลขานุการินี (Secretarybird, Secretary bird; ) นกล่าเหยื่อชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดและแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา จัดอยู่ในอันดับ Accipitriformes อันเป็นอันดับเดียวกับอินทรี, เหยี่ยว และแร้ง และจัดเป็นเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียว ในวงศ์ Sagittariidae เท่านั้น
นกเลขานุการเป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีน้ำหนักประมาณ 4 กิโลกรัม  และมีความสูงกว่า 1 เมตร (ประมาณ 1.2-1.3 เมตร) เมื่อสยายปีกกว้างได้ถึง 2 เมตร ซึ่งชื่อ "นกเลขานุการ" แปลตรงตัวมาจากภาษาอังกฤษ คือ "Secretary bird" ซึ่งชื่อนี้ได้ดัดแปลงมาจากภาษาอาหรับคำว่า "saqr-et-tair" ซึ่งมีความหมายว่า "นกนักล่า" และต่อมาได้เพี้ยนจนกลายเป็น "Secretary" อย่างในปัจจุบัน แต่บางข้อมูลก็ระบุว่ามาจากขนหลังหัวที่เป็นซี่ ๆ ชี้ตั้งขึ้นเห็นได้ชัดเจน ซึ่งเหมือนขนนกที่ชาวตะวันตกในศตวรรษก่อนใช้ทัดหูและใช้แทนปากกา
นกเลขานุการ มีลักษณะทั่วไปคล้ายอินทรี แต่มีส่วนขาที่ยาวมาก เป็นนกที่วิ่งและหากินตามพื้นดิน โดยไม่ค่อยบิน มีพฤติกรรมมักหากินอยู่เป็นคู่ตามทุ่งหญ้าและพุ่มไม้ต่าง ๆ โดย อาหาร คือ แมลงขนาดใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั๊กแตน,  หนูชนิดต่าง ๆ  นกที่ทำรังบนพื้นดินรวมทั้งไข่นก  และสัตว์เลื้อยคลาน และมีรายงานว่าสามารถล้มสัตว์ขนาดใหญ่ อย่างแอนทิโลปขนาดเล็กหรือที่เป็นลูกอ่อนได้ด้วย  ทั้งนี้ นกเลขานุการจะสร้างรังขนาดใหญ่บนต้นไม้
พบแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของทะเลทรายสะฮาราลงไป ซึ่งปัจจุบันจะพบได้ตามเขตอนุรักษ์และอุทยานแห่งชาติต่าง ๆ
เนโกมาตะ
เนโกมาตะ หรือ แมวผี มีเรื่องเล่ามาว่า เมื่อแมวบางตัวมีอายุมากจะมีตบะสูงขึ้น แล้วกลายเป็นแมวผี ที่เรียกว่าบาเกเนโกะ  ซึ่งมีหลายวิธีที่มันจะสามารถกลายเป็นบาเกเนโกะได้ และเมื่อหางมันแยกออกเป็น 2 หาง มันถึงจะพัฒนากลายเป็นเนโกมาตะ ซึ่งเนโกมาตะสามารถขยายตัวได้ถึง 1 เมตร และส่วนมากจะเดินด้วยขาหลัง 2 ขา และเป็นผีที่ไม่ยอมให้ใครมาดูถูก ถ้าใครปฏิบัติกับมันไม่ดี มันจะจดจำอย่างฝังใจ เชื่อกันว่าการเต้นรำของเนโกมาตะสามารถควบคุมคนตายได้ และยังเชื่ออีกว่าเนโกมาตะเป็นสาเหตุของเพลิงไหม้ที่ผิดปกติ จึงมีความเชื่อบางอย่างที่จะตัดหางแมวออกเสีย เพื่อป้องกันไม่ให้มันกลายเป็นเนโกมาตะ
เรื่องเล่าของเนโกมาตะ แตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ บ้างก็เชื่อว่าเนโกมาตะจะกินแม้กระทั่งเจ้านายของตัวเอง และการที่ทิ้งแมวไว้กับศพเป็นเรื่องที่เสี่ยงมาก เพราะมันอาจจะปลุกศพให้คืนชีพ และควบคุมศพได้ แต่ขณะเดียวกันก็มีเรื่องที่เล่าถึงเนโกมาตะซึ่งหลงรักเจ้านายของตน และแปลงร่างเป็นสาวงามเพื่อใช้ชีวิตด้วย
ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศส
เดือน
ปฏิทินสาธารณรัฐฝรั่งเศสเริ่มต้นที่ศารทวิษุวัตในปารีส และมีทั้งหมด 12 เดือน แต่ละเดือนมี 30 วัน โดยจะตั้งชื่อเดือนตามธรรมชาติ และสภาพอากาศในและรอบปารีส. วันพิเศษอีกห้าหรือหกวันในปีที่ไม่ได้อยู่ในเดือน แต่จะขึ้นอยู่กับSansculottides หรือวันเสริม.
เดือนส่วนใหญ่ตั้งตามศัพท์จากภาษาฝรั่งเศส, ภาษาลาติน และภาษากรีก
ในอังกฤษ มีการล้อเลียนชิ่อเดือนปฏิทินนี้เป็น: Wheezy, Sneezy และFreezy; Slippy, Drippy และNippy; Showery, Flowery และBowery; Hoppy, Croppy และPoppy. ส่วนทอมัส คาร์ลีลย์ นักประวัติศาสตร์ชาวสก็อตได้ตั้งชื่อปฏิทินให้เป็นทางการมากขึ้นในปีค.ศ.1837 โดยมีชื่อเป็น Vintagearious, Fogarious, Frostarious, Snowous, Rainous, Windous, Buddal, Floweral, Meadowal, Reapidor, Heatidor และ Fruitidor
สิบวันต่อสัปดาห์
ในเดือนหนึ่งจะถูกแบ่งเป็นสาม décades หรือ "สัปดาห์" ที่มี 10 วัน โดยมีชื่อ ดังนี้:
Décades ถูกยกเลิกใน Floréal an X (เมษายน ค.ศ.1802).
การแปลงเป็นปฏิทินกริกอเรียน
ปฏิทินนี้ถูกยกเลิกไปในปี XIV (1805). หลังจากวันนั้น การนับวันโดยรวมปีอธิกสุรทินยังคงแน่นอน ถ้าปฏิทินยังคงถูกใช้ต่อ. โดยมีการแปลงเป็นปฏิทินกริกอเรียนอยู่อย่างน้อยตามสันณิษฐานแค่ 4 แบบ:
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซาปอริฌเฌีย
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ซาปอริฌเฌีย (Запорі́зька а́томна електроста́нція, Запорі́зька АЕС, ЗАЕС) เป็นโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปและหนึ่งในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ใหญ่ที่สุดสิบโรงของโลก ตั้งอยู่ในเมืองแอแนร์ฮอดาร์ ประเทศยูเครน ริมชายฝั่งทางใต้ของอ่างเก็บน้ำกาคอว์กาบนแม่น้ำนีเปอร์ สร้างขึ้นโดยสหภาพโซเวียต
โรงไฟฟ้าประกอบไปด้วยเตาปฏิกรณ์น้ำอัดฉีดเบา (pressurized light water nuclear reactor, PWR) แบบ VVER-1000 จำนวน 6 เตา แต่ละเตาประกอบด้วย U235 และสามารถสร้างพลังงานไฟฟ้าได้ 950 MWe มีกำลังไฟฟ้าส่งออกรวมอยู่ที่ 5,700 MWe เตาปฏิกรณ์ห้าเตาแรกเปิดใช้งานและเริ่มส่งกระแสไฟฟ้าได้ครั้งแรกในช่วงปี 1985 ถึง 1989 ส่วนเตาที่หกเพิ่มเติมเข้ามาในปี 1995 พลังงานไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์นี้คิดเป็นเกือบครึ่งหนึ่งของพลังงานไฟฟ้าจากนิวเคลียร์ในประเทศ และมากกว่าหนึ่งในห้าของพลังงานไฟฟ้าที่ผลิตในยูเครน
ในวันที่ 4 มีนาคม 2022 โรงไฟฟ้านิวเคลียร์และโรงไฟฟ้าพลังความร้อนซึ่งเป็นอีกโรงไฟฟ้าหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กันถูกกองกำลังของรัสเซียยึดครองในการสู้รบที่ซาปอริฌเฌียระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย
ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์
ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ (3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 - )ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้านอีสาน) ประจำปีพุทธศักราช 2562 นักดนตรีอีสานและนักแต่งเพลง เป็นผู้ที่นำโหวดซึ่งเป็นของเล่นสำหรับเด็กเลี้ยงควาย มาประดิษฐ์ให้เป็นเครื่องดนตรี และใช้เล่นประสมวงกับวงดนตรีพื้นบ้านอีสานอย่างกลมกลืน
คารินะ มารูยามะ
คารินะ มารูยามะ (26 มีนาคม ค.ศ. 1983 – ) เป็นนักฟุตบอลหญิงจากกรุงโตเกียว ในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ที่ประเทศเยอรมนี มารูยามะสามารถทำได้หนึ่งประตูเท่านั้นในการแข่งขันดังกล่าว โดยเป็นฝ่ายทำประตูชนะทีมเจ้าภาพและพาทีมชาติญี่ปุ่นเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์
ประวัติ
ทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ เกิดที่ บ้านเลขที่ 1 หมู่ 2 ตำบลหนองพอก อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรของ นายใส ประทุมสินธุ์ และ นางกองสี ประทุมสินธุ์ เป็นบุตรคนที่ 2 จากบุตร - ธิดา 8 คน และสมรสกับ นางดุษฏี ประทุมสินธุ์  มีบุตร 2 คน คือ นายชัชวาลย์   ประทุมสินธุ์ และ นายชาญยุทธ  ประทุมสินธุ์
คารินะ มารูยามะ
นอกจากนี้ มารูยามะยังทำหน้าที่ให้แก่ทีมชาติญี่ปุ่น ทั้งในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
น้ำในหูไม่เท่ากัน
น้ำในหูไม่เท่ากัน อาจหมายถึง อาการเวียนศีรษะหมุน (vertigo) หรือโรคที่ทำให้เกิดอาการเวียนศีรษะหมุน เช่น
บุญฐิน ประทุมลี
บุญฐิน ประทุมลี (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร เขต 2 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ
บุญฐิน ประทุมลี เกิดเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายเจริญ และนางบรรเทา ประทุมลี สำเร็จการศึกษาคุรุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร สมรสกับนางอรวรรณ ประทุมลี มีบุตร 3 คน
งานการเมือง
อดีตรับราชการเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโสก อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร
พ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นครั้งแรก โดยเอาชนะนายวิทยา บุตรดีวงค์ อดีต ส.ส. จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บุญฐิน ประทุมลี ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
หลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต
หลวงพ่อเขียน ธัมมรักขิโต พระเกจิดังแห่ง วัดสำนักขุนเณร ตำบลวังตะกู อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร พระอริยสงฆ์ผู้ทรงวาจาศักสิทธิ์เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของเหล่าสาธุชนและคณะศิษยานุศิษย์ มีความเชี่ยวชาญวิทยาคมเป็นที่เลื่องลือไปทั่วสารทิศ จนได้รับการยกย่องจากชาวเมืองพิจิตร
ประวัติ
หลวงพ่อเขียน มีนามเดิมว่า เสถียร จันทร์แสง เกิดเมื่อ วันเสาร์ เดือน 4 ปีขาล ตรงกับ พ.ศ. 2399 ที่บ้านตลิ่งชัน ตำบลชอนไพร อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โยมบิดา-มารดา ชื่อ นายทอง และนางปลิด จันทร์แสง มีพี่น้องร่วมท้อง 5 คน ท่านเป็นคนที่ 3
บรรพชา
เมื่ออายุได้ 12 ปี พ.ศ. ๒๔๑๑ เกิดความศรัทธาในพระพุทธศาสนา จึงขออนุญาตจากบิดามารดาเข้าบรรพชา ที่วัดทุ่งเรไร ในขณะที่เป็นสามเณร ได้ศึกษาอักขระกับท่านสมภาร พออ่านออกเขียนได้ และได้เรียนภาษาขอม ควบคู่ไปกับภาษาไทย เนื่องด้วยท่านมีความขยันหมั่นเพียร ในการเขียนอ่าน ท่านสมภารจึงได้เปลี่ยนชื่อจาก "เสถียร" มาเป็น "เขียน" นับแต่บัดนั้น
อุปสมบท
เมื่ออายุ 20 ปีบริบูรณ์ พ.ศ. ๒๔๒๐ ได้อุปสมบทที่ วัดภูเขาดิน (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วัดภูกระดึง) ซึ่งอยู่ใกล้กับปากน้ำป่าสัก อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยมีพระอธิการประดิษฐ์ เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการสอน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการทอง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ อย่างไรก็ตาม หลังจากท่านอุปสมบทได้ 1 พรรษา โยมบิดา-มารดา ได้มารบเร้าขอให้ลาสิกขาบท เพื่อไปแต่งงานกับหญิงสาวคนหนึ่ง แต่หลวงพ่อเขียนได้ปฏิเสธด้วยมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะบวชตลอดชีวิตในพระพุทธศาสนา
วัดวังตะกู
จากนั้นท่านได้เดินทางมาที่บ้านวังตะกู อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ในปีนั้นทางวัดวังตะกูขาดพระจำพรรษา ทางกำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้นิมนต์ท่านให้จำพรรษาที่วัดนี้ ต่อมาท่านได้เริ่มศึกษา ปริยัติธรรมที่วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรีมีพระอาจารย์ทองป็นผู้สอนท่านอยู่ที่วัดนี้นาน 9 ปี ต่อมาหลวงพ่อเขียนได้เข้ามาศึกษาต่อที่วัดรังษี กรุงเทพมหานครมีท่านเจ้าคุณธรรมกิตติเป็นเจ้าอาวาสในสมัยนั้นต่อมาทางวัดรังษีจะโอนเป็นธรรมยุตนิกายแต่ท่านไม่ยอมจึงได้กลับมาที่วัดเสาธงทองอีกครั้ง ท่านกลับมาจำพรรษาที่วัดเสาธงทองได้ 9 พรรษา กำนันตำบลวังตะกูและชาวบ้านได้มานิมนต์หลวงพ่อเขียนให้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูหลวงพ่อเขียนท่านรับนิมนต์และได้มาจำพรรษาที่วัดวังตะกูอีกวาระหนึ่งตั้งแต่นั้นมา
วัดสำนักขุนเณร
หลวงพ่อเขียนได้อยู่ที่วัดวังตะกูจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2491 กำนันเถาว์ ทิพย์ประเสริฐ บ้านสำนักขุนเณร ตอนนั้นท่านยังเป็นกำนันตำบลวังงิ้วพร้อมด้วญาติโยมได้มานิมนต์ท่านให้ไปจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรซึ่งอยู่ห่างกันกับวัดวังตะกูเพียง 5 กม.เท่านั้น หลวงพ่อท่านเดินทางไปมาระหว่าง 2 วัดนี้มิได้ขาดจนปี พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเขียนจึงตัดสินใจจำพรรษาที่วัดสำนักขุนเณรตั้งแต่นั้นมา
มรณภาพ
หลวงพ่อเขียน มีโรคประจำตัวท่านอยู่โรคหนึ่ง นั่นก็คือ โรคหืด ซึ่งเป็นโรคที่ทรมานท่านเป็นอย่าง มาก เมื่อเวลาโรคกำเริบ แต่หลวงพ่อจะไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เพราะท่านระงับด้วยขันติธรรม ต่อมา เมื่อท่านชราภาพมากขึ้นทุกขณะ ท่านฉันภัตตาหารไม่ค่อยจะได้ ทำให้เรี่ยวแรงหมดไปทุกที คณะกรรมการวัด และศิษยานุศิษย์ จึงได้นำหลวงพ่อไปรักษา ที่สถานพยาบาลในตลาดบางมูลนาก แต่ เนื่องจากความชรา และโรคกำเริบ สุดความสามารถของแพทย์จะรักษาท่านได้ ท่านก็ถึงแก่มรณภาพ ด้วยอาการสงบ ในคืนวันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๗ เวลา ๒๓.๕๐ น. สิริรวมอายุได้ ๑๐๘ ปี
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์แอลฟา
[[File:B.1.1.7 Cases by country as of 25 Mar 2021.svg|thumb|จำนวนลำดับพันธุกรรม B.1.1.7 ที่ตรวจพบทั้งหมด เรียงตามประเทศ ข้อมูล ณ 25 มีนาคม 2021
Legend: {{legend|#290000|10,000+ ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#510000|5,000–9,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#900000|1,000–4,999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#c80200|500–999 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#ee7070|100–499 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#ffc0c0|2–99 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#ffdfe0|1 ลำดับที่ยืนยันแล้ว}} {{legend|#e0e0e0|ไม่มีลำดับที่ยืนยันแล้ว หรือไม่มีข้อมูล}} ]]
ชื่อ
ไวรัสสายพันธุ์นี้เคยเป็นที่รู้จักในชื่ออื่นๆ อีกหลายชื่อ เช่น นอกประเทศอังกฤษอาจเคยเป็นที่รู้จักในชื่อ สายพันธุ์อังกฤษ (UK varient, British variant, English variant) แม้ที่จริงแล้วไวรัสสายพันธุ์แอลฟาไม่ใช่สายพันธุ์ย่อยชนิดแรกที่ถูกพบครั้งแรกในอังกฤษก็ตาม (สายพันธุ์ย่อยที่พบครั้งในประเทศอังกฤษ คือ สายพันธุ์อีต้า (Eta, B.1.525) ) ส่วนในประเทศอังกฤษเคยเป็นที่รู้จักในชื่อสายพันธุ์เคนท์ (Kent varient) ตามชื่อเมืองเคนท์ที่พบสายพันธุ์นี้
พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ)
พระรัตนธัชมุนี นามเดิม แบน ฉายา คณฺฐาภรโณ เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร และอดีตเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ
พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิมว่า แบน ฤทธิโชติ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก เวลา 22.15 น. เป็นบุตรของหมื่นทิพยจักษุ (ขาว ฤทธิโชติ) กับนางเป็ด นามสกุลเดิม ธรรมิกกุล ภูมิลำเนาอยู่บ้านดอนทะเล หมู่ 2 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ท่านมีพี่น้องร่วมมารดาบิดาเดียวกัน 3 คน ชื่อสิน เรือง และขาบ ตามลำดับ ต่อมาได้เรียนหนังสือที่วัดจนจบชั้นประถมศึกษา
วันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 ตรงกับวันแรม 15 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง ได้อุปสมบท ณ นทีสีมา หน้าวัดท่าโพธิ์ โดยมีพระครูเหมเจติยานุรักษ์ (เนียม ธมฺมปาโล) วัดพระนคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราชในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระศิริธรรมมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชขณะนั้น เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า คณฺฐาภรโณ
หลังจากอุปสมบทได้ศึกษาที่วัดท่าโพธิ์ ถึงปี พ.ศ. 2454 พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) ได้ส่งไปศึกษากับสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปีนั้น หลังจากนั้นได้ติดตามพระอริยกระวี (เซ่ง อุตฺตโม) ในฐานะพระปลัดฐานานุกรมของท่านไปอยู่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ศึกษาต่อที่สำนักนั้นจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2456 และได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในปี พ.ศ. 2458 แล้วหยุดสอบเพียงแค่นั้น เพื่อไม่ให้สูงกว่าอาจารย์คือพระรัตนธัชมุนี (ม่วง) ซึ่งได้เปรียญธรรม 4 ประโยคเช่นกัน ในปีนั้นท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูปริตรฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ แล้วมีพระบัญชาให้ท่านไปเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการามวรวิหาร จนถึงปี พ.ศ. 2461 จึงย้ายกลับมาอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ทำหน้าที่เลขานุการในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ
รัศมี ทองสิริไพรศรี
รัศมี ทองสิริไพรศรี (ลูกหมี) (เกิด 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522) นางแบบ นักแสดง นักเขียนชาวไทย จบการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ลูกหมี ถือเป็นนางแบบที่มีรูปร่างสมส่วนแข็งแรงแบบนักกีฬา เนื่องจากเธอเคยเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลระดับชาติ อย่างไรก็ตาม ส่วนสูงของเธอก็อยู่ในระดับกลาง ๆ หากเทียบกับมาตรฐานของนางแบบไทยรุ่นใหม่ คือ เธอมีส่วนสูง 173 เซนติเมตร
ชีวิตส่วนตัว เคยสมรสกับ หลุยส์ - ราชันย์ มาลัยวงศ์ ครูสอนดำน้ำ ลูกครึ่งไทย - อังกฤษ ปัจจุบันเป็นหวานใจของเชฟหมู เฉียบวุฒิ​ คุปสิริกุล​ เจ้าของร้านอาหารรูปแบบ Chef’s Table ชื่อ “Table X” ที่ย่านเอกมัย
แร็ม โกลฮาส
แร็มเมินต์ ลือกัส "แร็ม" โกลฮาส (Remment Lucas "Rem" Koolhaas; เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944, โรตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์) เป็นสถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์ นักทฤษฎีสถาปัตยกรรม และนักวางผังเมืองชาวดัตช์ ผู้ที่ได้ศึกษาด้านสถาปัตยกรรมที่สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม (Architectural Association School of Architecture) ในกรุงลอนดอน เขาเป็นประธานของสำนักงานสถาปัตยกรรมมหานคร (OMA) และสตูดิโอเพื่อการวิจัยที่มีชื่อว่า "อาโม" (AMO) ในเมืองโรตเตอร์ดัม โกลฮาสยังเป็นศาสตราจารย์ด้านวิชาชีพสถาปัตยกรรมและการออกแบบชุมชนเมืองของบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
เกียรติประวัติ
ในปี ค.ศ. 2000 แร็ม โกลฮาส ชนะเลิศรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรม
รายชื่อผลงาน
ผลงานของโกลฮาสได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
1944
พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ)
ประวัติ
ตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2480 โปรดให้ตั้งเป็นพระคณาจารย์โท ในทางแสดงธรรม
มรณภาพ
พระรัตนธัชมุนี มรณภาพด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลนครศรีธรรมราช เมื่อวันศุกร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เวลา 10.49 น. สิริอายุได้ ศพตั้งบำเพ็ญกุศลที่กุฏิ ณ นคร 1 แล้วย้ายไปไว้ที่พระวิหารธรรมศาลา จนกระทั่งออกเมรุวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 ได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนชั้นโกศจากโกศโถเป็นโกศแปดเหลี่ยม (เสมอพระราชาคณะเจ้าคณะรอง) วันอาทิตย์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร
วงศ์ม้า
ในวงศ์นี้ประกอบไปด้วยม้า, ลา และม้าลาย ส่วนสปีชีส์ที่เหลือเป็นซากดึกดำบรรพ์ สปีชีส์ที่ยังมีอยู่ในปัจจุบันล้วนอยู่ในสกุล Equus วงศ์ม้าจัดอยู่ในอันดับ Perissodactyla ร่วมกับสมเสร็จและแรด
เมกะลาเนีย
เมกะลาเนีย (Megalania; ชื่อวิทยาศาสตร์: Varanus priscus ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานกินเนื้อขนาดใหญ่ในวงศ์เดียวและสกุลเดียวกับเหี้ยในปัจจุบัน ซึ่งเมกะลาเนียได้สูญพันธุ์ไปแล้ว
แต่ทว่า เมกะลาเนีย นั้นมีขนาดใหญ่ได้มากถึง 5.5 เมตร และหนักได้ถึง 600 กิโลกรัม ซึ่งเท่ากับว่าใหญ่กว่ามังกรโคโมโด สัตว์ในวงศ์เหี้ยขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันนี้ถึง 2 เท่า
เมกะลาเนีย อาศัยอยู่บริเวณที่เป็นทวีปออสเตรเลียในปัจจุบัน และได้สูญพันธุ์ไปเมื่อ 45,000–50,000 ปีก่อน ในปลายสมัยไพลสโตซีน หรือ ยุคสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคน้ำแข็ง
เชื่อว่าเมกะลาเนีย มีพฤติกรรมและมีพิษในน้ำลายเช่นเดียวกับมังกรโคโมโดในปัจจุบัน และเชื่อว่าเมกะลาเนียยังเป็นสัตว์นักล่าที่น่ากลัวมากอีกด้วย เนื่องจากมีที่ใหญ่และฟันที่แหลมคมมากในปากและอาหารโปรดของเมกะลาเนียคือ ไดโปรโตดอนซึ่งมันยังมีคู่แข่งอย่าง สิงโตมาซูเพียล หรือ สิงโตมีกระเป๋าหน้าท้อง อีกด้วย
แม้แต่จิงโจ้ยักษ์หน้าสั้น
ก็เป็นได้แค่อาหาร ให้นักล่าอย่างเมกะลาเนียทำการจับกินง่ายๆ เท่านั้นเอง
ทีมาของชื่อ
สำหรับคำว่าเมกะลาเนียนั้นตั้งโดย เซอร์ริชาร์ด โอเวน นักบรรพชีวินวิทยาชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นผู้ที่ทำการศึกษา และได้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ด้วย โดยมาจากคำในภาษากรีก (ἠλαίνω, ēlainō, ผู้เดินทาง) ทำให้มีความหมายรวมว่า "ผู้เดินทางที่ยิ่งใหญ่"
การพบร่องรอยและในวัฒนธรรมสมัยนิยม
อย่างไรก็ตาม ได้มีรายงานว่าในป่าดิบชื้นของออสเตรเลียและนิวกินีพบสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่คล้ายเมกะลาเนียอยู่เป็นระยะ ๆ หลังจากเมกะลาเนียได้เป็นที่รู้จักกันเป็นครั้งแรก แต่ทว่าก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันได้ถึงการมีอยู่จริง ๆ อีกทั้งก็ไม่ได้รับการยอมรับจากนักวิทยาศาสตร์อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2009 สารคดีของดิสคัฟเวอรี่ แชนนอล ในชุด Lost Tapes (นำมาออกอากาศในประเทศไทยช่วงกลางปีเดียวกัน ) ซึ่งเป็นสารคดีเกี่ยวเรื่องราวของสัตว์ประหลาดที่โจมตีใส่มนุษย์ชนิดต่าง ๆ ก็มีเรื่องของเมกะลาเนียด้วย ในชื่อตอนว่า Devil Dragon
แอลเลอร์ เอลลิส
ประวัติ
เอลลิสเป็นชาวอเมริกัน ศึกษาขั้นต้นที่วิทยาลัยเจนีวา และระดับอุดมศึกษาในสายแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเจฟเฟอร์สัน ได้รับปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต ปริญญาแพทยศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต พ.ศ. 2433 และปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต พ.ศ. 2458
เอลลิสเดินทางมาประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2462 เข้ารับราชการเป็นอาจารย์สอนวิชาพยาธิวิทยาที่คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล ร่วมงานปรับปรุงด้านการศึกษาการแพทย์เป็นเวลา 2 ปีครบตามสัญญาจึงได้เดินทางกลับสหรัฐอเมริกา ต่อมารัฐบาลไทยมีโครงการปรับปรุงการศึกษาด้านการแพทย์จึงได้ขอร้องให้เอลลิสกลับมาช่วยดำเนินการ ซึ่งท่านก็ได้อพยพครอบครัวมาอยู่ในประเทศไทย ได้สอนวิชาพยาธิวิทยาตามแนวการศึกษาแพทย์แผนปัจจุบันซึ่งทันสมัยมากในสมัยนั้น นอกจากนี้ยังได้ปรับปรุงการศึกษาของประเทศไทยให้ได้มาตรฐาน ด้วยความช่วยเหลือและความร่วมมือจากมูลนิธิร็อกกีเฟลเลอร์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลได้มีอาคารใหม่พร้อมทั้งเครื่องมือทางการแพทย์เพิ่มขึ้น
เอลลิสได้ทำหน้าที่ประสานงานนำศาสตราจารย์สาขาต่างๆ ทางการแพทย์จากต่างประเทศเข้ามาช่วยสอน มีการสร้างหอสมุด จัดหาตำราและหนังสือทางการแพทย์รวมไว้ในหอสมุด นอกจากนี้ท่านยังได้เขียนรายงานเกี่ยวกับโรคมะเร็งและโรคอื่นในประเทศไทยเพื่อใช้ในการศึกษาไว้หลายเรื่อง
เกียรติประวัติ
โดยที่ศาสตราจารย์ เอลลิสได้สร้างคุณประโยชน์ในด้านการศึกษาวิชาการแพทย์และการแพทย์โดยทั่วไปเป็นอย่างมาก เมื่อ พ.ศ. 2473 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานปริญญาแพทย์ศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แก่ศาสตราจารย์เอลลิสในวาระที่มีการประสาทปริญญาทางการแพทย์เป็นครั้งแรกของประเทศไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2478 ศาสตราจารย์จึงได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นอธิการบดีคนที่ 3 ของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 1 ปี กับ 1 เดือนและ ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์อุปการคุณ (Emeritus Professor) แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2481
คริสตี้ กิ๊บสัน
คริสตี้ กิ๊บสัน (Christy Gibson) เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง-หมอลำชาวดัตช์ ในประเทศไทย โดยมีชื่อเสียงจากการขับร้องเพลงลูกทุ่งและหมอลำและโดดเด่น ในฐานะชาวต่างชาติ (ฝรั่ง) ที่ขับร้องเพลงไทย เพราะย้ายมาอยู่ในประเทศไทยและหัดร้องเพลงลูกทุ่งตั้งแต่เล็ก โดยแจ้งเกิดและมักร่วมงานดนตรีกับคณะนักแสดงและวงดนตรีของ โจนัส แอนเดอร์สัน
แอลเลอร์ เอลลิส
บั้นปลายชีวิต
หลังจากพ้นจากตำแหน่งอธิการบดีแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยโดยจอมพล แปลก พิบูลสงคราม มาดำรงตำแหน่งแทนศาสตราจารย์ เอลลิส ได้กลับไปทำงานที่คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาลอีกระยะหนึ่ง โดยผลงานชิ้นสุดท้ายของท่านได้แก่บทความที่กล่าวถึงพระราชกรณียกิจด้านการแพทย์ของสมเด็จพระราชบิดาและเมื่อสัญญาจ้างของรัฐบาลไทยสิ้นสุดลง ศาสตราจารย์เอลลิสจึงได้เดินทางกลับประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2481 ใช้ชีวิตบั้นปลายและถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 85 ปี
คริสตี้ กิ๊บสัน
ประวัติ
ก่อนจะย้ายมากรุงเทพฯ เช่าบ้านอยู่แถวสุขุมวิท โดยครอบครัวแต่เดิมนั้นทำธุรกิจเกี่ยวกับโรงเรียนอนุบาลนานาชาติ ช่วงนั้นบิดามารดามีแผนที่จะเปิดโรงเรียนอนุบาลนานาชาติแถบเอเชีย โดยศึกษาศึกษาข้อมูลในหลายประเทศด้วยกัน เช่น อินโดนีเซีย และมาตกลงใจที่ประเทศไทย เพราะชื่นชอบกับบ้านเมืองและวัฒนธรรมของไทยเป็นอย่างมาก ทำให้คริสตี้ต้องมาเรียนหนังสือที่ประเทศไทย โดยมีคุณครูมาสอนที่บ้าน เป็นหลักสูตรจากสหรัฐอเมริกา
ช่วงอายุ 14-15 ปี เพราะชอบร้องเพลงมาตลอด บิดามารดาจึงส่งเสริมให้ไปเรียนการแสดง การเต้น และการร้องเพลง โดยได้รับฝึกจาก ไมเคิล เครสเวล นักดนตรีอาชีพชาวออสเตรเลีย ซึ่งมี โจนัส แอนเดอร์สัน ในชั้นเรียนอยู่ด้วย ต่อมา ได้มาเรียนการแสดงกับ ภัทราวดี มีชูธน เพื่อเพิ่มศักยภาพให้กับตนเอง
คริสตี้เริ่มแสดงออกด้านดนตรีตั้งแต่ย่างเข้าวัยรุ่น เดิมทีเริ่มร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อช่วยเหลือการกุศลต่างๆ (ซึ่งยังทำต่อเนื่องเรื่อยมา) แต่กลับเป็นที่มาให้เข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวภายหลัง
เมื่อผ่านประสบการณ์ครั้งแรกในงานด้านการบันทึกเสียง ร่วมกับ คณะนักแสดงของโจนัสและเพื่อน ในที่สุดเธอร่วมกลุ่มกับคณะนักแสดงเล็กๆ ซึ่งเธอกับเพื่อน ตั้งขึ้น โดยมีส่วนร่วมแสดงในงานที่กรุงเทพฯ และต่างจังหวัด เป็นครั้งคราว
คริสตี้กล่าวถึงช่วงที่ฝึกร้องว่า "คริสตี้ไม่คิดว่าเราร้องดีเท่าไร อาจจะน่าขันมากกว่า เพราะตอนนั้นเรายังไม่เคยหัดเทคนิคใดๆเกี่ยวกับการร้องเพลงลูกทุ่ง แต่ผู้ชมมีน้ำใจอย่างยิ่ง และต้อนรับเราอย่างอบอุ่น คริสตี้คิดว่าผู้ชมคงซาบซึ้งใจที่ว่าถึงแม้เพลงลูกทุ่งจะร้องยากสำหรับเราที่เป็นฝรั่ง แต่เราก็พยายามสุดความสามารถ"
เสียงและลักษณะการร้องเพลงลูกทุ่งและหมอลำของเธอเป็นที่นิยม มีคนเริ่มขอเพลงลูกทุ่งมากขึ้นเรื่อยๆ ในแต่ละการแสดง คริสตี้จึงหัดร้องเพลงลูกทุ่งต่อไป และตอนนั้นเธอเริ่มหลงใหลและชื่นชอบเพลงลูกทุ่งมากขึ้น โดยได้เข้าฝึกเพิ่มจากครูเพลงไทย เช่น วิไล พนม และ ดอย อินทนนทด์ ไม่เพียงแต่หัดร้องเพลงลูกทุ่งภาคกลาง แต่ยังหัดร้องเพลงหมอลำด้วย ซึ่งมีทั้งภาษาลาว (ภาษาอิสาน) และภาษาเขมร
จนกระทั่ง ผลงานอัลบั้มชุดแรก คริสตี้ เด้อค่ะ... เด้อ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นเพลงหมอลำล้วน อัลบั้มต่อมา จำกันบ่ได้ก๋า ซึ่งเป็นเพลงลูกทุ่งภาคกลาง เป็นผลงานสร้างชื่อเสียง ได้รับความนิยมเป็นที่รู้จักมากขึ้น
เธอได้รับเชิญ ให้มีส่วนร่วมในโครงการด้านวัฒนธรรม ฝรั่งรักไทย ใจลูกทุ่ง ซึ่งเปิดโอกาสให้ได้ปรากฏตัวในรายการทีวียอดนิยม เวทีไท ทำให้เป็นที่รู้จักมีแฟนเพลงทั่วประเทศ ในฐานะ “ฝรั่งที่ร้องหมอลำ” ความนิยมทำให้ได้รับเชิญไปร่วมรายการทีวีชั้นนำ สัญญามหาชน และอีกหลายรายการ
มีผลงานเพลง รวม 5 อัลบั้ม (รวมถึงอัลบั้มที่ขับร้องร่วมกับโจนัสด้วย) ในสังกัด บมจ.ป่องทรัพย์ ก่อนย้ายมาสังกัด จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ขณะที่ โจนัส ย้ายไปสังกัด เวคอัพ มิวสิคคอมมูนิตี้
คริสตี้ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง มูลนิธิไอแคร์ประเทศไทย ซึ่งมุ่งให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ด้อยโอกาส มอบความหวังและความรักให้แก่ผู้ที่ขัดสน จากทุกภูมิหลัง วัฒนธรรม หรือศาสนา และเป็น ทูตสันถวไมตรีและตัวแทน ไอแคร์ ในกิจกรรมการกุศลต่างๆ และมักจัดคอนเสิร์ตการกุศลร่วมกับเพื่อนของเธอ เพื่อมอบโอกาสให้ผู้ขาดแคลน และให้แรงจูงใจในกิจกรรมป้องกันและต่อต้านยาเสพติดอีกด้วย
รางวัลและเกียรติประวัติ
29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้รับ รางวัลผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น เนื่องในวันภาษาไทยแห่งชาติ พุทธศักราช 2553
18 มีนาคม พ.ศ. 2555 ได้รับ รางวัลพิเศษศิลปินส่งเสริมสังคมและวัฒนธรรมดีเด่น จากมหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 8 ประจำปี 2554 โดยคลื่น ลูกทุ่งมหานคร FM 95 ร่วมกับ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม
20 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ได้รับ รางวัลเพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม ในเพลง อย่ายอมแพ้ (ประพันธ์โดย ชลธี ธารทอง) จากสยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์ 2012 โดยได้รับการเสนอชื่อ 2 รางวัล อีกรางวัลคือ นักร้องลูกทุ่งหญิงยอดนิยม
25 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้รับ รางวัลระฆังทอง (บุคคลแห่งปี) ประจำปี 2555 สาขาสร้างสรรค์สนับสนุนมวลชนและสังคมดีเด่น ประเภทศิลปิน ดารานักแสดง นักร้อง จากสมัชชานักจัดรายการข่าววิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ซึ่งมอบให้แก่ศิลปิน ดารา นักแสดง และผู้มีชื่อเสียงทั่วประเทศ
คริสตี้มีโอกาสขับร้องเพลงถวาย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ๔ ครั้ง รวมถึงได้เข้าเฝ้าและขับร้องเพลงถวายพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ อาทิ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทั้งยังได้รับเกียรติจากคณะผู้จัดทำอัลบั้ม ร้องบรรเลงเพลงของพ่อ HM Blues ให้ขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์ ใกล้รุ่ง ร่วมกับศิลปินมีชื่อเสียงมากมาย
ผลงานเพลง
หมายเหตุ: เครื่องหมาย * คือ เพลงที่โปรโมท และ/หรือ ที่ได้รับความนิยม และ/หรือ ที่ได้รางวัล
วางจำหน่าย มกราคม พ.ศ. 2544 (2001) . . คู่กับ โจนัส แอนเดอร์สัน บางเพลง . คู่กับ โจนัส แอนเดอร์สัน, วางจำหน่าย พ.ศ. 2548 (2005) . คู่กับ โจนัส แอนเดอร์สัน, วางจำหน่าย 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 (2006) . ร่วมกับ โจนัส แอนเดอร์สัน, ย้ายค่าย GMM Grammy, วางจำหน่าย พ.ศ. 2552 (2009) . วางจำหน่าย พ.ศ. 2554 (2011) . เผยแพร่ พ.ศ. 2558 (2015) . เผยแพร่ พ.ศ. 2559 (2016)
แหล่งข้อมูลอื่น
1978
พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร
รองศาสตราจารย์ ดอกเตอร์ พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทร (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2501) บางแห่งออกนามว่า พันธุ์ทิพย์ สายสุนทร ชื่อเมื่อเกิดว่า พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา ชื่อเล่นว่า แหวว เป็นข้าราชการชาวไทย เป็นอาจารย์วิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทั้งยังเป็นนักเคลื่อนไหวและนักวิชาการด้านสิทธิมนุษยชน
ต้นชีวิตและการศึกษา
พันธุ์ทิพย์เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว สำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ แล้วจึงสำเร็จเป็นนิติศาสตรบัณฑิตจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เกียรตินิยมอันดับสอง เมื่อ พ.ศ. 2522
ต่อมา พันธุ์ทิพย์ได้เดินทางไปศึกษากฎหมายระหว่างประเทศต่อยังมหาวิทยาลัยโรแบร์ทชูมัน (Robert Schuman University) ประเทศฝรั่งเศส ได้ทำวิทยานิพนธ์เรื่อง ''การจัดองค์กรของที่ประชุมแห่งกรุงเฮกว่าด้วยกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 จนถึงปัจจุบัน (L'organisation de la Conférence de La Haye de droit international privé des 1955 jusqu'a nos jours)'' จนสำเร็จเป็นนิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายระหว่างประเทศ (diplôme d'études approfondies de droit international) เมื่อ พ.ศ. 2528
ครั้นแล้ว ได้ศึกษากฎหมายสาขาเดียวกันต่อ ณ มหาวิทยาลัยเดิม ได้ทำวิทยานิพนธ์เรื่อง การทำกฎหมายว่าด้วยซื้อขายระหว่างประเทศให้เป็นเอกรูปโดยสนธิสัญญา (Unification conventionnelle du droit de la vente internationale) และสำเร็จเป็นนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต (doctorat en droit international) เมื่อ พ.ศ. 2532
ชีวิตสมรส
ขณะศึกษาอยู่ ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พันธุ์ทิพย์ได้เป็นเพื่อนกับจุมพต สายสุนทร หรือต่อมาคือ ศาสตราจารย์ ดอกเตอร์จุมพต สายสุนทร อาจารย์วิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีเมือง คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อทั้งคู่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์แล้ว ได้ศึกษาต่อที่ต่างประเทศด้วยกัน และภายหลังก็ได้สมรสกัน พันธุ์ทิพย์กล่าวว่า เนื่องจากเป็นบุตรคนเดียวของครอบครัว เมื่อสมรสแล้วจึงอยากมีบุตรให้มากสักห้าคน แต่ไม่สมประสงค์ เพราะเป็นเนื้องอกในมดลูกจนต้องผ่าตัดมดลูกทิ้งเมื่อ พ.ศ. 2540 และไม่สามารถมีบุตรได้เลย
การงาน
ระหว่างเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้น พันธุ์ทิพย์ได้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ 6 ตุลาฯ และได้เห็นความบาดเจ็บล้มตายของเพื่อน จึงรู้สึกขยาดแขยงการเมือง ไม่ชอบกฎหมายมหาชน และหันไปมุ่งศึกษากฎหมายธุรกิจแทน แต่เมื่อสำเร็จการศึกษาจากประเทศฝรั่งเศสแล้ว ได้รับราชการสอนกฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และได้พบเห็นรัฐไทยปฏิบัติต่อบุคคลบางกลุ่มอย่างไม่เป็นธรรม โดยเฉพาะด้านสัญชาติและสถานะบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องกับกฎหมายที่เธอสอน เป็นต้นว่า ในช่วง พ.ศ. 2534–2536 ชาวเขาจำนวนมากที่ไม่ทราบสัญชาติต้องถูกจับกุม ถูกฟ้องร้อง ทั้งยังถูกปฏิเสธการปฏิบัติและบริการอย่างที่มนุษย์พึงได้รับ เธอจึงเบนความสนใจมาด้านสิทธิมนุษยชนและเคลื่อนไหวด้านนี้เรื่อยมา
ระหว่างที่ดำเนินกิจกรรมด้านสถานะบุคคลนั้น พันธุ์ทิพย์สร้างความเปลี่ยนแปลงในวงการกฎหมายไทยหลายประการ โดยพันธุ์ทิพย์ได้ผลักดันให้เกิดระเบียบสำนักทะเบียนกลาง ว่าด้วยการพิจารณาลงรายการสถานะบุคคลในทะเบียนราษฎรให้แก่บุคคลบนพื้นที่สูง พ.ศ. 2543 ทั้งยังทำให้รัฐบาลไทยกำหนดยุทธศาสตร์การจัดการสถานะและสิทธิของบุคคลเมื่อ พ.ศ. 2548 เพื่อแก้ไขความไร้สัญชาติของชาวเขา และเปลี่ยนมุมมองมาแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2508 เพื่อให้นำหลักสืบสายโลหิต (jus sanguinis) มาใช้ในการให้สัญชาติแก่บุคคลนอกเหนือไปจากหลักดินแดน (jus soli)
ผลประการแรกของการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติดังกล่าว คือ เปิดให้มีกระบวนการคืนสัญชาติไทยให้แก่บรรดาชาวกะเหรี่ยงอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก และชาวบ้านอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ รวมหนึ่งพันสองร้อยสี่สิบสามคน ซึ่งถูกกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เพิกถอนชื่อจากทะเบียนราษฎรโดยอ้างว่า เป็นพม่าพลัดถิ่น แต่การเพิกถอนชื่อเป็นไปโดยขัดต่อกฎหมายและส่อทุจริต อย่างไรก็ดี เนื่องจากกรมการปกครองไม่นำพา จึงมีการฟ้องคดีต่อศาลปกครองเชียงใหม่ ศาลปกครองเชียงใหม่พิพากษาเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2547 ให้กรมการปกครองแพ้คดี กรมการปกครองอุทธรณ์ และศาลปกครองสูงสุดพิพากษายืนเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2548 ส่งผลให้กรมการปกครองต้องตั้งคณะกรรมการเจ็ดชุดเพื่อคืนความเป็นชาวไทยและให้การเยียวยาแก่ผู้เสียหาย
นอกจากนี้ พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2508 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2555 ได้กำหนดให้มีคณะกรรมการรับรองความเป็นคนไทยพลัดถิ่น และวันที่ 3 เมษายน 2555 กระทรวงมหาดไทยได้แต่งตั้งนักวิชาการหลายคน รวมถึงพันธุ์ทิพย์ เป็นกรรมการรับรองความเป็นคนไทยพลัดถิ่น แต่นักวิชาการเหล่านั้นได้พร้อมใจกันโต้แย้งคำสั่งแต่งตั้งเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555 เพราะเห็นว่า กระทรวงมหาดไทยขาดความจริงใจในการแก้ไขปัญหา และคำสั่งเป็นไปโดยมิชอบด้วยตัวบทและความมุ่งหมายแห่งกฎหมาย ในโอกาสเดียวกัน พันธุ์ทิพย์ยังได้ลาออกจากความเป็นกรรมการดังกล่าว เนื่องจากกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งเธอในฐานะผู้ทรงคุณวุฒิด้านชาติพันธุ์ ทั้งที่เธอสอนกฎหมายระหว่างประเทศ และไม่มีความรู้เรื่องชาติพันธุ์ เธอจึงเห็นว่า เป็นการบิดเบือนเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติ ในหนังสือลาออก เธอกล่าวว่า
"'คำสั่งดังกล่าวได้แต่งตั้งให้ดิฉันทำหน้าที่กรรมการผู้ทรงวุฒิในส่วนที่เกี่ยวกับวิชาการด้านชาติพันธุ์ อันเป็นหัวข้อศึกษาในวิชามานุษยวิทยาและสังคมวิทยา ซึ่งดิฉันเองไม่เคยเรียนหรือทำวิจัยในสาขาวิชาดังกล่าว ดิฉันจึงไม่มีคุณสมบัติเป็นกรรมการผู้ทรงวุฒิที่อาจรับผิดชอบงานวิชาการด้านชาติพันธุ์...ดิฉันเป็นผู้สอนในวิชากฎหมายระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคลมากว่าสามสิบปี และการศึกษากฎหมายสัญชาติไทยเป็นหัวข้อที่สำคัญในสาขาวิชานี้ จริยธรรมของผู้สอนกฎหมายก็คือ การเคารพเจตนารมณ์ของกฎหมาย หากผู้สอนกฎหมายเองเป็นบุคคลหนึ่งที่ไม่เคารพเจตนารมณ์ของกฎหมาย ลูกศิษย์ของผู้สอนก็คงไม่มีความเชื่อในความศักดิ์สิทธิของกฎหมายเช่นกัน จึงเป็นจริยธรรมของผู้สอนวิชาชีพกฎหมายที่จะต้องปฏิบัติตามเจตนารมณ์ของกฎหมาย และผลักดันให้มีการบังคับใช้กฎหมายเพื่อสร้างความเป็นธรรมให้แก่มนุษย์ในสังคม'"
ปัจจุบัน พันธุ์ทิพย์ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ทั้งยังดำรงและเคยดำรงตำแหน่งทางด้านสิทธิมนุษยชนในองค์การของรัฐและเอกชน เป็นต้นว่า
รางวัล
วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2552 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติได้มอบรางวัลเกียรติยศ "ผู้อุทิศตนเพื่อสิทธิมนุษยชน" แก่พันธุ์ทิพย์เป็นกรณีพิเศษเนื่องในวันสิทธิมนุษยชนประจำปี
ซาวลา
ซาวลา (sao la; ເສົາຫຼາ, ເສົາຫລາ) หรือ วัวหวูกวาง (Vu Quang ox) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบในปี ค.ศ. 1992 มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pseudoryx nghetinhensis มีรูปร่างคล้ายแพะผสมกับเลียงผา จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับวัว (Bovidae)
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Pseudoryx โดยที่ชื่อนี้ (รวมถึงชื่อวิทยาศาสตร์ทั้งหมด) มาจากภาษากรีกแปลว่า "ออริกซ์ปลอมแห่งเหงะติ๋ง" เนื่องจากมีเขาที่ดูคล้ายออริกซ์ แอนทิโลปเขาตรงที่พบในทวีปแอฟริกา โดย "ซาวลา" ซึ่งเป็นชื่อสามัญในภาษาเวียดนาม มาจากภาษากลุ่มไท แปลว่า "เขาบิดเกลียว" อีกทั้งยังแฝงความหมายว่า "ล้ำค่าดุจเดือนและดาว" และยังได้สมญาว่าเป็น "ยูนิคอร์นแห่งเอเชีย"
การค้นพบ
ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1992 โดย จอห์น แมกกินคอน นักวิทยาศาสตร์และนักธรรมชาติวิทยาผู้ทำงานให้กับกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) และสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) แห่งสหประชาชาติ ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามในการขยายระบบการสงวนผืนป่าและจัดตั้งเขตอนุรักษ์ โดยในระหว่างการปฏิบัติงาน แมกกินนอนได้เข้าไปสำรวจป่าหวูกว่าง บริเวณชายแดนเวียดนามและลาว วันหนึ่งขณะที่คณะสำรวจแวะพักที่หมู่บ้านชาวพื้นเมือง แมกกินนอนได้พบเห็นเขาของชนิดหนึ่งซึ่งมีลักษณะคล้ายสัตว์จำพวกเลียงผาหรือแอนทิโลป ทว่าเขานี้ยาวกว่าเขาของเลียงผามาก หลังกลับออกมาจากป่า  แมกกินนอนได้นำตัวอย่างที่ได้มาพิจารณา จนแน่ใจว่าสัตว์ที่พบต้องเป็นสัตว์ชนิดใหม่อย่างแน่นอน จึงได้นำคณะกลับไปยังป่าหวู่กว่างอีกครั้งและได้รวบรวมเขาของสัตว์ดังกล่าวได้เพิ่มอีก 20 คู่ อีกทั้งยังได้แผ่นหนังเพิ่มมาอีก 3 ผืน แมกกินนอนได้นำหนังผืนหนึ่งมาสตัฟฟ์จากนั้นได้ส่งหนังและเขาที่รวบรวมมาได้ไปให้ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทำการศึกษาและตรวจสอบ ซึ่งจากการตรวจดีเอ็นเอ ก็ได้ข้อสรุปว่าสัตว์ชนิดนี้เป็นสัตว์ชนิดใหม่ที่ไม่เคยมีใครพบมาก่อน ทั้งยังเป็นสัตว์ที่ต่างจากสัตว์อื่น ๆ ที่เคยรู้จักกันมาจนต้องตั้งสกุลใหม่ขึ้นมาใหม่ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1993 จึงได้ข้อมูลมากพอและได้นำเสนอรายงานนำไปสู่การอนุกรมวิธานในทางวิชาการจนเป็นที่ยอมรับ โดยมีความซับซ้อนในการจัดลำดับพอสมควรเนื่องจากเป็นสัตว์สกุลใหม่ ได้รับการจำแนกว่ามีความแตกต่างจากวงศ์ย่อย Caprinae จนในที่สุดได้จัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Bovinae ในเผ่า Bovini โดยถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในรอบ 50 ปี
ลักษณะ
จัดเป็นแอนทิโลปชนิดหนึ่ง มีขนตามลำตัวสั้นมีสีน้ำตาลเข้ม มีลักษณะเด่นคือ มีลายสีขาวบริเวณใบหน้า เขาโค้งยาวและแหลมคม อาจมีเขายาวมากกว่า 50 เซนติเมตรได้ ต่อมใต้ตามีขนาดใหญ่ใช้หลั่งสารเคมีที่สื่อสารกับตัวเมีย มีความยาวหาง 30 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ 84 เซนติเมตร  น้ำหนัก 80–100 กิโลกรัม
จัดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้เฉพาะป่าทึบชายแดนลาวกับเวียดนามเท่านั้น เช่น เทือกเขาอันนัม, อุทยานแห่งชาติหวูกว่าง เป็นสัตว์ที่หายากมากและมีข้อมูลทางวิชาการน้อยมาก ด้วยพบปรากฏตัวเพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นในรอบนับสิบปี
พฤติกรรม
มีพฤติกรรมออกหากินตามลำพังในช่วงเช้าตรู่ถึงตอนบ่าย แต่บางครั้งอาจพบเห็นหากินในเวลากลางคืน มักอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน ตั้งท้องนานประมาณ 8 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว
เรจโจเอมีเลีย
เรจโจเอมีเลีย (Reggio Emilia) หรือ แรซ (Rèz) เป็นเมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ทางภาคเหนือของประเทศอิตาลี มีประชากรประมาณ 171,944 คน และเป็นเทศบาลหลักของจังหวัดเรจโจเอมีเลีย
ระบำไฟ
ระบำไฟ เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า จากบทประพันธ์ของ ม.มธุการี โดยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดย กัญชลิกา สิมะเสถียร บทโทรทัศน์ สุประวัติ ปัทมสูต กำกับการแสดงโดย สุประวัติ ปัทมสูต นำแสดงโดย นพพล โกมารชุน, หทัยรัตน์ อมตวณิชย์, ตฤณ เศรษฐโชค, แสงระวี อัศวรักษ์ ออกอากาศทุกจันทร์-วันพฤหัสบดี เวลา 20.40 - 22.00 น. ทางช่อง 3
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2560 สร้างโดย บริษัท ดีคืนดีวัน จำกัด บทโทรทัศน์ สติมา กำกับการแสดงโดย จาริวัฒน์ อุปการไชยพัฒน์ นำแสดงโดย ธนา สุทธิกมล, รัชวิน วงศ์วิริยะ, รัฐศาสตร์ กรสูต, กานต์พิศชา เกตุมณี ออกอากาศทุกพุธ-พฤหัสบดี เวลา 09.00 / 19.50 น. ทางช่อง 8 14 กันยายน พ.ศ. 2559 - 12 ตุลาคม พ.ศ. 2559 (งดออกอากาศตั้งแต่วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) เริ่มออกอากาศใหม่ ทุกวันจันทร์-อังคาร ตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2560 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2560 เวลา 09.00 / 20.05 น.
เรื่องย่อ
ระหว่างเที่ยวญี่ปุ่น ตรีประดับ พยส และเทศราช ได้มีโอกาสรู้จักพัดชา สาวน้อยคนไทยลูกบุญธรรมของหญิงเจ้าของร้านราเมนชาวญี่ปุ่นและพ่อบุญธรรมชาวต่างชาติ พัดชาผู้เฝ้ารอความหวัง และความสุข แต่แล้วระบำชีวิตเต้นผิดจังหวะ ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับชะตาความรักของตรีประดับ เทศราช และพยสที่เปลี่ยนไปตั้งแต่รู้จักกับพัดชา
เรตติ้ง
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 18 ตอน ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2559 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2560) Nielsen ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากคนทั่วประเทศไทยอยู่ที่ 0.91
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 9 ตอน ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2560 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560) Nielsen ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากคนทั่วประเทศไทยอยู่ที่ 0.91
ข้อมูลการออกอากาศ
วันที่ 14 กันยายน 2559 - 13 ตุลาคม 2559 (งดออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม) เริ่มออกอากาศใหม่ ทุกวันจันทร์-อังคาร เริ่มวันที่ 16 มกราคม 2560 - 7 มีนาคม 2560 ต่อจาก ละคร กระถินริมรั้ว
อาชิกางะ โยชิซูมิ
อาชิกางะ โยชิซูมิ (足利 義澄 (Ashikaga Yoshizumi); 15 มกราคม ค.ศ. 1481 – 6 กันยายน ค.ศ. 1511) เป็นโชกุนคนที่ 11 แห่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ โดยปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1494 ถึง ค.ศ. 1508 ในยุคมูโรมาจิ เขาเป็นลูกชายของอาชิกางะ มาซาโมโตะและหลานชายของโชกุนคนที่ 6 อาชิกางะ โยชิโนริ มีชื่อในวัยเด็กว่า เซโก (清晃) ในตอนแรกถูกเรียกเป็นโยชิโต (บางครั้งแปลเป็นโยชิมิจิ) แล้วต่อมาเป็นชื่อโยชิตากะ
โชกุนคนที่ 8 อาชิกางะ โยชิมาซะ เป็นผู้ให้ตำแหน่งแก่โยชิซูมิ โฮโซกาวะ มาซาโมโตะแต่งตั้งเขาเป็นเซอิไทโชกุน ใน ค.ศ. 1508 โชกุนคนที่ 10 อาชิกางะ โยชิตาเนะถอดถอนตำแหน่งของเขาในตอนที่เขาเป็นโชกุนสมัยที่สอง
ลูกชายสองคนของโยชิซูมิกลายเป็นโชกุนในภายหลัง โดยอาชิกางะ โยชิฮารุดำรงตำแหน่งโชกุนมูโรมาจิคนที่ 12; และอาชิกางะ โยชิฮิเดะดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนคนที่ 14