cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รัก-ยม
เรื่องย่อ
ที่สำนักงานสร้างภาพยนตร์ในกรุงเทพฯ จักรา (มิตร ชัยบัญชา) ผู้อำนวยการสร้างหนุ่ม ที่กำลังต้องการหานางเอกใหม่ เพราะวงเดือน (ศศิธร เพชรรุ่ง) นางเอกดาวรุ่งแม้มีชื่อเสียงโด่งดัง แต่จักราเห็นว่าวงเดือน แสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเขาได้ไม่ถึงบทบาท วันหนึ่ง แสงดาวเดินไปด้วยความหิวโหย ประกอบกับความร้อน ทำให้เธอเป็นลมล้มฟุบลงหน้าบ้านหลวงวิเศษสรรพการ (วงศ์ ศรีสวัสดิ์) คนทำสวนได้ช่วยจนฟื้น สอบถามจนได้ความ บังเกิดความสงสารจึงพาเข้าไปกินข้าวที่เรือนครัวในบ้านหลวงวิเศษ แสงดาวกับรัก-ยม จึงช่วยกันกินข้าวปลาจนหมด ทั้งครัว คุณนายละออ (ศรินทิพย์ ศิริวรรณ) ภรรยาหลวงวิเศษ มาพบ จึงสอบถาม คุณนายละออเห็นใจจึงรับไว้ แสงดาวได้ขอให้วงเดือนลูกสาวหลวงวิเศษฯที่เป็นดาราช่วยสนับสนุนเธอ แต่สิ่งที่ได้รับคือเสียงหัวเราะ เยาะเย้ย ด้วยความสวยของแสดงดาว ทำให้วงเดือนอิจฉาคิดกับคุณนายละออทรมานแสงดาวให้ทำงานหนัก แต่แสดงดาวก็อดทน เพราะได้ รัก-ยมช่วย
ต่อมา เชนย์ (อดุลย์ ดุลยรัตน์) พระเอกเนื้อหอมได้มาบ้านหลวงวิเศษฯ พบแสงดาว ความสวยและมีแววของดาว เชนย์จึงเอ่ยปากชวนแสดง แสงดาวดีใจ วงเดือนรู้ก็เกิดความริษยา วงเดือนไล่แสงดาวออกจากบ้าน ราชสีห์ได้ขับรถชนแสงดาว ราชสีห์นำแสงดาวไปโรงพยาบาล หลังฟ้นราชสีห์แมวมองของจักราได้นำความไปบอกจักรา ผู้อำนวยการสร้าง จักราได้เห็นดีใจสั่งให้ทำการฝึกซ้อมบทบาทให้กับแสงดาว แสงดาวอธิษฐานให้ รัก-ยมช่วย ผลภาพยนตร์เรื่องแรกที่เธอแสดงได้รับการต้อนรับ หลังเป็นดาราแสดงดาวอยู่สุขสบาย ในทางส่วนตัวจักราผู้อำนวยการสร้างหน่มกับแสงดาวนั้นมีใจให้แก่กัน แสดงดาวลืมตัว รัก-ผม เห็นว่าเป็ฯการกระทำผิดคำมั่นสัญญา จึงลงโทษแสงดาวให้ตกต่ำลง สุดท้านงานแสดงของแสงดาวหยุดชะงัก แสงดาวต้องกลับมาอยู่กับสีดา ขณะที่ราชสีห์ ได้บอกคุณหลวงว่าแสงดาวเป็นลูกของสีดา อดีตภรรยาคุณหลวง คุณหลวงจึงรู้ว่าแสงดาวคือลูก คุณหลวงไปพร้อมกับจักรา ไปพบกับสีดา และแสงดาว แล้วทุกคนก็ปรับความเข้าใจกัน อยู่กินกันอย่างมีความสุข
กรมที่ดิน
ประวัติ
ในรัชกาลพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระองค์ทรงดำเนินรัฐประศาสนโยบายส่งเสริมเศรษฐกิจเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของประชาชน โดยให้ราษฏรทำประโยชน์บนที่ดินซึ่งผลประโยชน์จะตกแก่คนๆนั้น
ครั้นมาถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีมีระบบการบริหารประเทศแบบจตุสดมภ์ที่เรียกว่า เวียง วัง คลัง นา ซึ่งเรื่องของที่ดินนี้จัดอยู่ในหมวดหมู่ของ นา หรือ กรมนา นั่นเอง โดยหน้าที่ของกรมนาสมัยนั้น แบ่งออกเป็น 2 หน้าที่ คือ บริหารและตุลาการ
ต่อมากรุงรัตนโกสินทร์ลักษณะการบริหารที่ดินส่วนคงยึดหลักเดียวกันไว้
กระทั่งสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 เกิดกรณีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ ที่ดินบ่อยครั้ง ๆ ขนาดขึ้นโรงขึ้นศาลเป็นว่าเล่น เพราะเจ้าหน้าที่ผู้เก็บภาษีอากรออกหนังสือสำคัญให้เจ้าของที่ดินไว้ยึดถือ ไม่อาจระงับข้อพิพาทโต้แย้งปัญหาเรื่องกรรมสิทธิได้ เนื่องจากข้อความบนหนังสือ ไม่กระจ่างไม่สามารถใช้เป็นหลักฐานยืนยันได้
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าจึงโปรดฯ ให้ เจ้าพระยาเทเวศวิวัฒน์ ซึ่งดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงเกษตรธิการ จัดทำทะเบียนที่ดินให้เป็นหลักฐานเกี่ยวกับกรมสิทธิในที่ดินจริงจังและเร่งด่วนด้วยทรงพระราชดำริเห็นว่าที่ดินมีราคายิ่งขึ้นกว่าแต่ก่อนเป็นอันมาก ย่อมเป็นสาเหตุให้ราษฏรมีข้อพิพาทมากขึ้นอีก สมควรจัดหมายเขตที่ดินนั้นให้มั่นคงยิ่งขึ้น
พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ออกพระบรมราชโองการวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 ให้ พระยาประชาชีพบริบาล(ผึ่ง ชูโต) ข้าหลวงเกษตรให้อยู่ในบังคับบัญชาของเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่า ออกไปดำเนินการออกโฉนด โดยกำหนดท้องที่ทิศใต้แต่แยกบางไทรขึ้นไปตามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทิศตะวันตก และตามฝั่งแม่น้ำแควอ่างทอง ทิศตะวันออกไปจนถึงคลองตะเคียนเป็นที่สุดฝ่ายเหนือ
พระยาประชาชีพบริบาลกับเจ้าพนักงานแผนที่ทำการเดินสำรวจครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2444 ได้ถือเอาโฉนดเป็นหลักทะเบียน ซึ่งหลายตำบลในเขตอำเภอบางปะอินมณฑลกรุงเก่าได้รับการออกโฉนดหรือแจกโฉนดให้
ทว่าช่วงเวลานั้นยังไม่มีกฎหมายเป็นหลักในการออกโฉนดชัดเจน พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ออกประกาศพระบรมราชโองการลงวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2444 วางระเบียบเรื่องโฉนดไว้อย่างชัดเจน และพระบรมราชโองการนี้ถือเป็นกฎหมายใช้ในการออกโฉนด
นอกจานี้พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้สถาปนา กรมทะเบียนที่ดิน สังกัดกระทรวงเกษตราธิการขึ้นมา เพื่อจัดการดูแลเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยประกาศเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2444 มี นาย ดับบลิว เอ.เกรแฮม ผู้ช่วยเสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการเป็นเจ้ากรมคนแรก
ด้วยเหตุนี้กรมที่ดิน จึงถือเอาวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2444 เป็นวันสถาปนากรมที่ดิน
ต่อมาเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2475 กรมทะเบียนที่ดิน ก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น กรมที่ดิน สังกัดกระทรวงมหาดไทยตามประกาศพระบรมราชโองการผลัดเปลี่ยนเสนาบดีปลัดทูลฉลอง กระทรวงต่าง ๆ และรวมกระทรวง พ.ศ. 2475
ท้ายสุดเมื่อมีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2484 ต้องเปลี่ยนชื่อกันอีก โดยใช้ชื่อว่า กรมที่ดิน เพียงอย่างเดียวและมาสังกัดกระทรวงมหาดไทย ตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 เรื่อยมาจนถึงปัจจุบันนี้
โทรุ นาระ
โทรุ นาระ ( 奈良 徹<rt>なら とおる</rt>, 7 พฤษภาคม -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองชิราโอกะ จังหวัดไซตามะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศ
Agardhiellidae
Agardhiellidae เป็นวงศ์ของชั้นแกสโทรโพดาที่อยู่ในอันดับ Stylommatophora
โคจิ อาริซาวะ
จากนั้น โคจิ อาริซาวะ ก็ได้กลับมาชกอีกหลายครั้ง รวมทั้งการชนะน็อกยก 2 พิชิตชัย เอื้อสัมพันธ์ นักมวยชาวไทยในปี พ.ศ. 2548 ด้วย
โคจิ อาริซาวะเป็นพี่ชายฝาแฝดของคาซูฮิโระ อาริซาวะ ซึ่งเป็นนักมวยด้วยเหมือนกันแต่ชกในรุ่นเฟเธอร์เวท
ดิเอโก โกดิน
ดิเอโก โรเบร์โต โกดิน เลอัล (Diego Roberto Godín Leal; เกิด 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย โดยสโมสรสุดท้ายที่เล่นคือ เบเลซซาร์สฟิลด์ ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 นัดชิงชนะเลิศ เป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลที่เป็นเจ้าภาพโดย ประเทศญี่ปุ่น. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 11 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, ทัวร์นาเมนต์ที่มีการจัดขึ้นโดยฟีฟ่าระหว่างสโมสรที่เป็นผู้ชนะจากแต่ละทีมแต่ละสมาพันธ์จากหกทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกจากชาติเจ้าภาพ.
รอบชิงชนะเลิศเป็นการตัดสินกันระหว่าง สโมสรจากอาร์เจนตินา รีเบร์เปลต, เป็นตัวแทนของ คอนเมบอล ในฐานะครองแชมป์ของ โกปาลีเบร์ตาโดเรส และสโมสรจากสเปน บาร์เซโลนา, เป็นตัวแทนของ ยูฟ่า ในฐานะครองแชมป์ของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก. จะลงเล่นที่ อินเตอร์เนชั่นแนล สเตเดี้ยม โยะโกะฮะมะ ในเมือง โยะโกะฮะมะ เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558.
บาร์เซโลนาชนะนัดนี้ด้วยผลการแข่งขัน 3–0 ส่งผลให้พวกเขาคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกมาครองเป็นสมัยที่สามได้สำเร็จ. ชัยชนะสำหรับบาร์เซโลนาถือเป็นโทรฟีที่ห้าของปี 2558.
บาร์เซโลนา
บาร์เซโลนา ได้สิทธิ์สำหรับทัวร์นาเมนต์ในฐานะทีมชนะเลิศของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15, ด้วยการเอาชนะ 3–1 ในการพบกับ ยูเวนตุส ใน เกมนัดชิงชนะเลิศ. นี่เป็นครั้งที่สี่ของบาร์เซโลนาที่ได้เข้าร่วมในทัวร์นาเมนต์, หลังจากที่ได้ชัยชนะในรายการนี้ถึงสองครั้งด้วยกันในปี ค.ศ. 2009 และ ค.ศ. 2011, เช่นเดียวกันกับการเป็นรองชนะเลิศใน ค.ศ. 2006. พวกเขาได้ลงเล่นหนึ่งครั้งใน อินเตอร์คอนติเนนตัล คัพ, แพ้หนึ่งครั้งในปี (ค.ศ. 1992). พวกเขาเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศหลังจากเอาชนะสโมสรจากจีน กว่างโจว เอเวอร์แกรนด์ ในรอบรองชนะเลิศ.
ความเป็นไทย
ความเป็นไทย เป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการแสดงเอกลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเป็นคนไทย หรืออีกความหมายหนึ่งคือ การแสดงให้เห็นสิ่งใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทย
ประวัติ
ในยุคของรัฐบาลคณะราษฎรมีการสืบทอดสาระสำคัญของสำนักความคิดไทย มุ่งหล่อหลอมความเป็นไทย ความรักชาติไทย และความพยายามพึ่งตนเอง ไม่ยอมให้อยู่ในความครอบงำของต่างชาติ แต่ทางด้านศิลปกรรมได้ประยุกต์ นิยมลดทอนรายละเอียดและความซับซ้อนขององค์ประกอบตามอย่างไทย
ในช่วงหลัง พ.ศ. 2475 ถึงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องความเป็นไทยเปลี่ยนศูนย์กลางจากสถาบันกษัตริย์ หันมาให้ความสำคัญกับพลเมือง โดยการสร้างวาทะกรรมความเป็นคนไทยที่เน้นอุปนิสัย คือ เป็นคนที่มีศิลปะไทย รักอิสรภาพ มีนิสัยใจคอที่รักความก้าวหน้า มุมานะอุตสาหะขยันหมั่นเพียร มีความสามัคคี แต่ไม่ขัดแย้งกับฐานคติเรื่องการจงรักภักดีต่อกษัตริย์และนับถือศาสนาพุทธ เมื่อเข้าสู่สงครามเย็น ความหมายของความเป็นไทย กลับมารวมศูนย์ทางความคิดที่การมีความจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ เน้นย้ำว่าคนไทยต้องรู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เบียดเบียนกัน รักการปกครองแบบไทย พูดภาษาไทย รู้วรรณคดีไทยและศิลปะไทย มีขนบธรรมเนียมและประเพณีแบบไทย
ลักษณะ
ความเป็นไทย แบ่งได้เป็น 2 ลักษณะคือ ความเป็นไทยที่เป็นรูปธรรมหรือความเป็นไทยเชิงประจักษ์และความเป็นไทยที่มีลักษณะเป็นนามธรรมหรือความเป็นไทยทางใจ ความเป็นไทยทางวัตถุ ได้แก่ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เช่น ผ้าถุง ผ้าซิ่น โจงกระเบน สถาปัตยกรรม เช่น เรือนไทย เครื่องมือ เครื่องใช้ เช่น ไถ คราด กระบุง ของเล่น เช่น ตระกร้อ สะบ้า งานศิลปะต่าง ๆ เช่น เครื่องดนตรีไทย เพลงไทย เป็นต้น รวมถึงลักษณะทางพฤติกรรมทางกายและการพูด เช่น ความสุภาพอ่อนน้อม อ่อนน้อมถ่อมตน รักความสงบ ประนีประนอม เป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนความเป็นไทยทางใจ เช่น เรื่องค่านิยมที่ทำให้คนไทยไม่เคร่งครัด ความเชื่อต่าง ๆ
ความเป็นไทยที่เป็นที่รู้จักในต่างประเทศ เช่น อาหารไทย การนวดไทย ผ้าไทย และมวยไทย เป็นต้น
เอกลักษณ์ความเป็นไทยยังแบ่งออกได้เป็นแต่ละภาค ความเป็นไทยของภาคอีสาน เช่น การทอผ้า หมอลำ อาหารอีสาน ความเป็นไทยของภาคเหนือ เช่น เครื่องเงิน เครื่องเขิน ร่มบ่อสร้าง เสื้อม่อฮ่อม อาหารภาคเหนือ ความเป็นไทยของภาคใต้ เช่น ผ้าบาติก สวนยาง อาหารท้องถิ่นภาคใต้
ตำบลหนองสาหร่าย (อำเภอพนมทวน)
หนองสาหร่าย เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี ประกอบด้วย 9 หมู่บ้าน มีพื้นที่ทั้งหมด 16,106 ไร่ ประชากรจำนวนทั้งสิ้น 3,651 คน ร้อยละ 90 ของครัวเรือนประกอบอาชีพทางการเกษตร ทั้งพื้นที่ของตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองสาหร่าย
ประวัติ
เดิมหนองสาหร่ายเป็นหมู่บ้านหนึ่งของตำบลดอนเจดีย์ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งมีเรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์สืบต่อกันมาว่า แต่ก่อน ณ ตำบลดอนเจดีย์ย่านนี้ เคยเป็นสถานที่พักทัพและเสด็จผ่านในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเพื่อไปทำศึกกับพม่า ซึ่งปัจจุบันมีการบูรณะเจดีย์เดิมเป็นอนุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เพื่อให้ผู้คนได้ระลึกถึงเข้ามาแสดงความเคารพสักการะ ต่อมาหนองสาหร่ายได้แยกเขตการปกครองจากตำบลดอนเจดีย์ เพื่อจัดตั้งเป็นตำบลหนองสาหร่ายเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2535 ต่อมาได้มีการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 และได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลหนองสาหร่ายเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2551
หมู่บ้าน
ตำบลหนองสาหร่ายแบ่งออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
สาธารณสุข
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลจำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านสระลุมพุก
Sakarahellidae
Sakarahellidae เป็นวงศ์ที่สูญพันธุ์ของชั้นแกสโทรโพดาที่อยู่ในอันดับ Littorinimorpha
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2021
ประเทศที่ได้ 12 คะแนนเต็ม
ตารางด้างล่างคือสรุปประเทศที่ได้รับ 12 คะแนนเต็มจากคณะกรรมการและจากผู้ชมในรอบชิงชนะเลิศ ประเทศที่เน้น ตัวหนา คือประเทศที่ให้ 24 คะแนนเต็ม (คะแนนจากคณะกรรมการและจากผู้ชมอย่างละ 12 คะแนน) แก่ผู้เข้าแข่งขัน
ปลาขี้ตังเบ็ดลาย
ปลาขี้ตังเบ็ดลาย (Clown surgeonfish, Lined surgeonfish, Striped surgeonfish; ) หรือที่นิยมเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า ปลาเซอร์เจี้ยนลาย เป็นปลาทะเลที่มีความสวยงามชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาขี้ตังเบ็ด (Acanthuridae)
มีสีสันและลวดลายที่สวยงามหลากหลายบนลำตัว ที่เป็นลายเส้นในแนวนอนทั้งเขียว, เหลือง, ดำ และน้ำเงิน พาดไปตามลำตัวตั้งแต่หัวจรดหาง ครีบหางแฉกปลายแหลมทั้งสองข้าง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 38 เซนติเมตร
พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังของเขตอบอุ่นตั้งแต่ชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออก จนถึงทะเลอันดามัน และอินโด-แปซิฟิก มีพฤติกรรมชอบที่อาศัยอยู่เพียงตัวเดียว หรือรวมกลุ่มกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยมีตัวผู้เพียงตัวเดียว รวมกับตัวเมียหลายตัว โดยตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและเจริญเติบโตเร็วกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด เมื่อผสมพันธุ์จะกระทำในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ที่น้ำขึ้นอย่างเต็มที่ ด้วยการปล่อยไข่และอสุจิให้ปฏิสนธิกันในกระแสน้ำ และปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปกับกระแสน้ำ จนกระทั่งลูกปลาฟักออกมาเป็นตัว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามชนิดหนึ่ง เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน เช่น ปลาขี้ตังเบ็ดโซฮาล (A. sohal) หรือปลาขี้ตังเบ็ดฟ้า (Paracanthurus hepatus) แต่จัดเป็นปลาที่เลี้ยงได้ยากชนิดหนึ่ง เนื่องจากปลาที่ถูกจับจากแหล่งน้ำธรรมชาติมักไม่ค่อยยอมรับอาหารและไม่อาจปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมในที่เลี้ยงได้ จะมีเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้นที่สามารถจะยอมกินอาหารได้ และในอีกหลาย ๆ ตัวเมื่อเลี้ยงไปสักระยะหนึ่ง กลับตายอย่างไร้สาเหตุ
วงศ์ปลาไหลเผือก
วงศ์ปลาไหลเผือกหรือSimaroubaceae เป็นวงศ์ขนาดเล็ก พบในเขตร้อน อยู่ในอับดับ Sapindales ข้อมูลทางไฟโลเจเนติกทรีที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2550 ของวงศ์นี้ แสดงความสัมพันธ์ภายในวงส์อย่างชัดเจน สกุลที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ Quassia และ Simarouba.
Matayba
Matayba เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รัฐบาลเปลี่ยนผ่านเอธิโอเปีย
รัฐบาลเปลี่ยนผ่านเอธิโอเปีย ( TGE ) เป็นรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นทันทีหลังจากที่ แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชนปฏิวัติเอธิโอเปีย (EPRDF) ยึดอำนาจจาก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย ของลัทธิมากซ์-เลนิน(PDRE) ในปี 1991 ในช่วงเปลี่ยนผ่าน เมเลส เซนาวี ดำรงตำแหน่งประธานของ TGE ในขณะที่ Tamrat Layne เป็นนายกรัฐมนตรี ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญอื่น ๆ ในสถาบันทางการเมืองของประเทศ มันอยู่ภายใต้อำนาจของ TGE ที่มีการปรับแนวเขตแดนตามอัตลักษณ์ทางภาษาชาติพันธุ์ TGE อยู่ในอำนาจจนถึงปี 1995 เมื่อเปลี่ยนผ่านเป็น สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเอธิโอเปีย ที่สร้างขึ้นใหม่ซึ่งยังคงอยู่ในปัจจุบัน
ประวัติศาสตร์และภูมิหลัง
ในเดือนพฤษภาคม 1991 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย (PDRE) ถูกโค่นล้มโดยกองกำลังที่ประกอบด้วย TPLF และ EPRFF ที่ควบคุมโดย TPLF โดยมีคำมั่นสัญญาว่าการยอมรับสิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย การเปิดเสรีภาคเศรษฐกิจ และการฟื้นฟูทางการเมืองจะเกิดขึ้นในไม่ช้า ติดตาม [9] PDRE ซึ่งเป็นระบอบพลเรือนใหม่ล่าสุดของประเทศ ถูกครอบงำโดยผู้นำของ เดร์ก (1974-1987) ซึ่งเป็นรัฐบาลทหารที่นำโดย เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม ซึ่งยึดอำนาจโดยการโค่นล้มจักรพรรดิ ฮายิเล เซลาสซี ที่ปกครองมายาวนานถึงปี 1974 The Derg ( หมายถึง "คณะกรรมการ" หรือ "สภา") และผู้นำเป็นที่รู้จักจากการปรับโครงสร้างสถาบันทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศอย่างมาก บ่อยครั้งผ่านการปราบปรามและความหวาดกลัว ในขณะเดียวกันก็เปลี่ยนบทบาทของรัฐบาลกลางในกิจการภายในประเทศ โครงการต่างๆ เช่น โครงการหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่ดำเนินการในส่วนต่าง ๆ ของประเทศ เป็นเครื่องยืนยันถึงความมุ่งมั่นของรัฐบาลพม่าที่มีต่อมาตรการปฏิรูปอย่างสุดโต่ง
เมื่ออยู่ในอำนาจ ผู้นำของ PDRE ยังคงดำเนินตามเป้าหมายในฐานะอดีตผู้นำเดร์ก เช่น การกลับมาดำเนินโครงการตั้งถิ่นฐานใหม่ที่ถูกบังคับ ซึ่งหลายคนมองว่าไม่สามารถปฏิบัติได้ และท้ายที่สุดก็พบกับเสียงวิจารณ์จากนานาชาติจำนวนมาก นักวิชาการตั้งข้อสังเกตว่าการล่มสลายของ PDRE ส่วนใหญ่เกิดขึ้นได้จากการสูญเสียการสนับสนุนทั้งทางการเงินและการทหารจากสหภาพโซเวียตที่ลดน้อยถอยลง ซึ่งก่อนหน้านี้เคยสนับสนุนกลุ่มเดร์ก หลังจากการยึดอำนาจในปี 1974 EPRDF ใช้ประโยชน์จากรัฐที่อ่อนแอของ PDRE ที่มีการจัดการที่ผิดพลาดและความไม่เป็นที่นิยมโดยทั่วไปเมื่อกองกำลังกบฏเข้ายึดอำนาจอย่างเป็นทางการจาก PRDE ในเดือนพฤษภาคม 1991
ไม่นานหลังจากที่ EPRDF ยึดเมืองหลวงของประเทศได้ ก็มีการเรียก "การประชุมระดับชาติว่าด้วยสันติภาพและการปรองดอง" ที่เมืองแอดดิสอาบาบา การประชุมนี้จัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2534 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อร่างกรอบการเปลี่ยนแปลงสำหรับช่วงเวลาหลังการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองครั้งล่าสุด: 7  การเคลื่อนไหวทางการเมืองที่มีพื้นฐานจากชาติพันธุ์ที่โดดเด่นบางกลุ่มที่มีอยู่ ได้แก่ แนวร่วมปลดปล่อยโอโรโม แนวร่วมปลดปล่อยห่างไกล และ แนวร่วมปลดปล่อยโซมาเลียตะวันตก องค์กรทางการเมืองใด ๆ ที่ต้องการเข้าร่วมจะต้องเน้นที่อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ ด้วยเหตุนี้ องค์กรหลายแห่งจึงถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อจุดประสงค์นั้น ส่งผลให้เกิดการพัฒนาอย่างรวดเร็วของขบวนการเคลื่อนไหวทางชาติพันธุ์ที่นำโดยชนชั้นสูงในเมือง 45  บุคคลหรือองค์กรทางการเมืองใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับพรรคแรงงานของของเมินกิสตู ของเอธิโอเปียก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมเช่นกัน
เรจีบราซิลจีเตเลวิเซา
เรจีบราซิลจีเตเลวิเซา (Rede Brasil de Televisão) เป็นสถานีโทรทัศน์ในบราซิล สำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองกังปูกรังจี ,รัฐมาตูโกรสซูดูซูล ออกอากาศครั้งแรกในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2007 และมีสตูดิโอในเมืองเซาเปาลู, รัฐเซาเปาลู ผู้บริหารงานโดย มาร์กูส ตูเลนตินู ดา ซิลวา
Globocornidae
Globocornidae เป็นวงศ์ของชั้นแกสโทรโพดาที่อยู่ในชั้นย่อย Sorbeoconcha
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
ซีเอ็ดยูเคชั่น
บริษัท ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) มีชื่อย่อทางการค้า คือ ซีเอ็ด (SE-ED) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2517 ด้วยทุนจดทะเบียน 99,000 บาท ได้รับอนุญาตให้เป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2534 ปัจจุบัน นาย เกษมสันต์ วีระกุล เป็น ประธานกรรมการบริษัท
เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับ การเป็นตัวแทนจำหน่ายสื่อสิ่งพิมพ์ ของสำนักพิมพ์ต่าง ๆ โดยมีร้านจำหน่ายที่ตั้งอยู่ภายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำเกือบทุกแห่ง
ณ วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551 บริษัทฯ มีทุนจดทะเบียนเป็น 328,345,090 บาท เรียกชำระแล้ว 323,921,130 บาท
ประวัติ
และได้สร้างแบบจำลองทางความคิดเกี่ยวกับการอยู่รอดและการเติบโตของกิจการ(โดยได้ทำการทดลอง ปรับปรุง แก้ไข พัฒนา และประเมินผลตามสภาพจริงที่เกิดขึ้น หรือ การทดลองในเชิงปฏิบัติการตามสภาพเป็นจริง) จึงทำให้ซีเอ็ดบุ๊คเซ็นเตอร์ได้เติบโตอย่างรวดเร็ว และทันพร้อมรองรับความต้องการของผู้บริโภค
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศคาซัคสถาน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนหลังยุคโซเวียต
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
เบิร์ดกะฮาร์ท
เบิร์ดกะฮาร์ท ชื่อวงดนตรีสัญชาติไทย โดยมีนักร้องนำคือ กุลพงศ์ บุนนาค (เบิร์ด) และ สุทธิพงศ์ ทัดพิทักษ์กุล (ฮาร์ท)
ประวัติ
บทเพลงในแบบ "เบิร์ด กะ ฮาร์ท" ได้สร้างปรา กฎการณ์ที่สดใหม่ ให้เกิดขึ้นในวงการเพลงในยุค 80 เพราะเป็นคู่ดูโอ้คู่แรกของไทยบวกกับความเป็นนักเรียนนอก หน้าใสในสมัยนั้น เป็นความ โดดเด่น ที่อยู่ในความสนใจของใคร ๆ หลาย ๆ คน ทั้งทำนองและเนื้อร้องที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรักที่มักผิดหวัง ด้วยภาษาที่สวยงามบนความเรียบง่ายของภาคดนตรี และสำเนียงการร้องสไตล์เด็กที่ศึกษาอยู่ต่างประเทศทำให้เขา ทั้งคู่ดูโด่ดเด่น และน่าสนใจ
โดยความเป็นเบิร์ดกะฮาร์ทนั้นเริ่มต้นในปี 2526 โดยศิลปินทั้งคู่เริ่มต้นพบกันที่สหรัฐอเมริกาที่เมืองลอสแอนเจลิส ขณะที่ทั้งคู่กำลังศึกษาอยู่ที่นั่น โดยทั้งคู่เริ่มต้นจากการเป็นเพื่อนกัน โดยการแนะนำของเพื่อนรุ่นพี่ที่อเมริกาคือคุณสืบศักดิ์ คลังมนตรี สมัยนั้นขณะที่คุณสืบศักดิ์ เรียนชั้นมัธยมศึกษา เขามีวงดนตรีของตัวเองชื่อ The Mammy เรียกกันว่ายุคนั้นวงนี้เทียบเท่ากับวง The impossible
ขณะนั้นเบิร์ดและฮาร์ทศึกษาอยู่ที่แอลเอ คุณสืบศักดิ์ทำงานอยู่ที่แอลเอ ก็เลยเป็นผู้แนะนำและทำให้เบิร์ดกับฮาร์ทได้มารู้จักกัน
ในเรื่องการได้ทำเพลงเบิร์ดกะฮาร์ทได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่ง ซึ่งทำงานกับคุณสมชาย ขำเลิศกุล (ฉ่าย) ซึ่งรุ่นพี่คนนี้ทำงานอยู่บริษัทไนซ์สปอร์ตโปรดักชั่น เขาชักชวนให้เบิร์ดกะฮาร์ทลองทำเพลง demo ส่งมาที่บริษัทไนซ์สปอร์ต โปรดักชั่น โดยมีคุณสมชาย ช่วยเป็นที่ปรึกษาทำ demon ให้จนได้เป็นเพลงออกมาสามเพลงคือ "ลืม" "อาลัยเธอ" และ "Susan Joan" ซึ่งเป็น เพลงที่เบิร์ดกะฮาร์ทแต่งและเขียนไว้เองทั้งหมด
พอช่วงกลางปี 2528 เบิร์ดกะฮาร์ทได้บินกลับมาเมืองไทย เป็นช่วงปิดเทอม ทั้งคู่ได้เข้าไปพบ "คุณไชยยงค์ นนทสุต" กรรมการรองผู้จัดการบริษัทไนท์สปอต และได้มอบเพลง demo สามเพลงให้เขาฟังแต่เพลงยังไม่เกิดความประทับใจผู้บริหารค่ายใหญ่ในขณะนั้นเท่าใดนัก อย่างไรก็ดี เทป demo ได้ถูกส่งไปถึงดีเจคุณวินิจ เลิศรัตนชัย เพื่อเปิดแนะนำในรายการวิทยุ "โลกสวยด้วยเพลง" ปรากฏว่าหลังจากเพลงได้ถูกเปิดในรายการแล้วมีผู้ฟังชื่นชอบมากมายและมีผู้ฟังโทรมาขอให้เปิดเพลงของ เบิร์ดกะฮาร์ทจำนวนมาก และถามถึงชื่อของนักร้องและคนแต่งเพลง 2 คนนี้ ดีเจวินิจได้สอบถามกับคุณไชยยงค์ นนทสุต และขอข้อมูล และโทรมาสอบถามกับฮาร์ท  ซึ่งเขาได้บอกชื่อเพื่อนไปก่อนคือเบิร์ด แล้วก็ฮาร์ท ดีเจวินิจได้กล่าวออกอากาศในรายการว่า เป็นบทเพลงของ "เบิร์ดกับฮาร์ท" จึงเลยเป็นที่มาของ "เบิร์ดกะฮาร์ท"
Massularia
Massularia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ตำบลฉลอง (อำเภอเมืองภูเก็ต)
ฉลอง เป็นตำบลในจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย โดยเป็นหนึ่งใน 8 ตำบลของอำเภอเมืองภูเก็ต
เขตการปกครอง
ตำบลนี้บริหารโดยเทศบาลตำบลฉลองมาตั้งแต่ พ.ศ. 2554 แบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ดังนี้
พระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (ภาษานอร์สเก่า: Sveinn Ástríðarson, Svend Estridsen) (ราว ค.ศ. 1019 - 28 เมษายน ค.ศ. 1076 ) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กตั้งแต่ค.ศ. 1047 จนกระทั่งพระองค์สวรรคตในค.ศ. 1076 พระองค์เป็นบุตรชายในอูล์ฟ ทอร์กิลส์สันและเจ้าหญิงแอสตริด สเวนสแด็ทเทอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดผ่านทางสายพระราชชนนี พระองค์อภิเษกสมรสสามครั้ง และเป็นพระราชบิดาของพระราชบุตร 20 พระองค์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบุตรนอกสมรส พระโอรสนอกสมรส 5 พระองค์ได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก ได้แก่ พระเจ้าฮารัลด์ที่ 3, พระเจ้าคนุตที่ 4, พระเจ้าโอลาฟที่ 1, พระเจ้าอีริคที่ 1 และพระเจ้านีลส์
พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่มีความกล้าหาญในการสู้รบ แต่ไม่ทรงประสบความสำเร็จมากนักในฐานะผู้บัญชาการทหาร โครงกระดูกของพระองค์เผยให้เห็นว่าทรงเป็นบุรุษร่างสูงที่มีร่างใหญ่แข็งแรงแต่ทรงเดินกะเผลก
สืบราชบัลลังก์
สเวนประสูติในอังกฤษ เป็นบุตรชายในอูล์ฟ ทอร์กิลส์สันและเจ้าหญิงแอสตริด สเวนสแด็ทเทอร์ ซึ่งเจ้าหญิงเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด และเป็นพระภคินีในพระเจ้าฮารัลด์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าคนุตมหาราช สเวนเติบโตเป็นผู้นำกองทัพและรับใช้พระเจ้าอานุนด์ ยาค็อบแห่งสวีเดนในชั่วระยะหนึ่ง สเวนปล้นสะดมพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำเอ็ลเบอ-เวเซอร์ในปีค.ศ. 1040 แต่ถูกจับกุมโดยอาร์กบิชอปแห่งฮัมบูร์ก-เบรเมิน ซึ่งปล่อยตัวเขาหลังจากนั้นไม่นาน
สเวนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ยาร์ล ในรัชกาลของพระเจ้าฮาร์ธาคนุต (ซึ่งสเวนเป็นพระญาติของพระองค์) และทรงให้สเวนระดมกองทัพต่อต้านนอร์เวย์เพื่อพระองค์ แต่สุดท้ายกองทัพก็ถูกโจมตีอย่างย่อยยับโดยพระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งนอร์เวย์ เมื่อกษัตริย์ฮาร์ธาคนุตสวรรคตใน ค.ศ. 1042 กษัตริย์มักนุสได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก และทรงแต่งตั้งให้สเวนเป็น "ยาร์ล" แห่งจัตแลนด์ ในค.ศ. 1043 สเวนได้ก่อกบฏและสู้รบกับกษัตริย์มักนุสที่ยุทธการลีร์สคอฟฮีธในเฮอเดอบี ซึ่งปัจจุบันอยู่ใกล้ชายแดนเดนมาร์กและเยอรมนี สเวนได้รับชื่อเสียงอย่างมากในชัยชนะที่ลีร์สคอฟฮีธ และทรงให้ขุนนางเดนมาร์กประกอบพิธีราชาภิเษกให้พระองค์ที่วีบอร์กในจัตแลนด์ แต่กษัตริย์สเวนทรงพ่ายแพ้กษัตริย์มักนุสหลายครั้ง พระองค์จึงเสด็จลี้ภัยไปยังสวีเดน พระองค์เสด็จกลับมาในที่สุดและตั้งฐานทัพที่แคว้นสคาเนีย
สงครามระหว่างกษัตริย์สเวนและกษัตริย์มักนุสกินเวลาถึงค.ศ. 1045 เมื่อสมเด็จน้าของกษัตริย์มักนุสคือ ฮารัลด์ ฮาร์ดราดากลับมายังนอร์เวย์หลังจากลี้ภัย ฮารัลด์ร่วมกองทัพกับกษัตริย์สเวน ดังนั้นกษัตริย์มักนุสต้องทรงยอมแบ่งปันพระราชบัลลังก์ให้สมเด็จน้าฮารัลด์ ในปีค.ศ. 1047 กษัตริย์มักนุสเสด็จสวรรคต ทรงกล่าวบนพระะแท่นบรรทมก่อนสวรรคตว่า ให้แบ่งอาณาจักรของพระองค์ โดยฮารัลด์จะได้ราชบัลลังก์นอร์เวย์ ส่วนสเวนจะได้ราชบัลลังก์เดนมาร์ก เมื่อทราบข่าวการสวรรคตของกษัตริย์มักนุส กษัตริย์สเวนทรงตรัสว่า "ตอนนี้ขอพระเจ้าช่วยข้าฯ ด้วย ข้าฯ จะไม่ยอมโรยราต่อแผ่นดินเดนมาร์ก"
ความแตกร้าวกับกษัตริย์ฮารัลด์ ฮาร์ดราดา
กษัตริย์ฮารัลด์ไม่ทรงพอพระทัยที่ต้องสละสิทธิในเดนมาร์ก พระองค์เข้าโจมตีกษัตริย์สเวนและทำสงครามอย่างยาวนาน กษัตริย์ฮารัลด์ปล้นสะดมเฮอเดอบีใน ค.ศ. 1050 และยังเข้าปล้นออร์ฮูส กษัตริย์สเวนเกือบจับตัวกษัตริย์ฮารัลด์ได้ใน ค.ศ. 1050 ในตอนที่กษัตริย์ฮารัลด์เข้าโจมตีชายฝั่งจัตแลนด์และบรรทุกสิ่งของและเชลยขึ้นเรือ กองเรือรบของกษัตริย์สเวนตามทันกองเรือของนอร์เวย์ และกษัตริย์ฮารัลด์ทรงสั่งให้ทหารทิ้งสินค้าที่ยึดมา โดยทรงคาดการณ์ว่าชาวเดนส์จะทำการหยุดไล่เก็บสินค้า กษัตริย์สเวนทรงสั่งให้ทหารของพระองค์ไม่ต้องสนใจสินค้าและตามไล่ล่ากษัตริย์ฮารัลด์ จากนั้นกษัตริย์ฮารัลด์ทรงสั่งให้ทหารโยนเชลยลงน้ำ แต่สำหรับประชาชน กษัตริย์สเวนยินดีช่วยพวกเขาและปล่อยให้กษัตริย์ฮารัลด์หลบหนีไปได้ กษัตริย์สเวนเกือบสวรรคตในการต่อสู้ทางเรือที่ยุทธนาวีที่นีซือ บริเวณชายฝั่งฮัลลันด์ใน ค.ศ. 1062 ตามพงศาวดารระบุว่า กษัตริย์ฮารัลด์ทรงยั่วยุให้กษัตริย์สเวนไปเผชิญหน้าเพื่อทำการต่อสู้ครั้งสุดท้ายในสมรภูมิที่เอลฟ์ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1062 แต่เมื่อกษัตริย์สเวนและกองทัพเดนมาร์กไม่ปรากฏตัว กษัตริย์ฮารัลด์จึงส่งกองทัพส่วนใหญ่กลับนอร์เวย์ โดยเหลือเพียงนักรบมืออาชีพในกองเรือของพระองค์เท่านั้น เมื่อกษัตริย์สเวนมาเผชิญหน้ากับกษัตริย์ฮารัลด์ในที่สุด กองเรือของพระองค์มี 300 ลำ ส่วนกษัตริย์ฮารัลด์มี 150 ลำ กองเรือเผชิญหน้ากันในเวลากลางคืนและการสู้รบดำเนินไปจนถึงเช้า เมื่อชาวเดนส์เสียเปรียบและจะหลบหนี ตามพงศาวดารชัยชนะของนอร์เวย์ครั้งนี้ถูกมองว่าผลงานส่วนใหญ่เป็นของเอิร์ลโฮกุน อีวาร์สัน ผู้ปลดเรือของเขาออกจากปีกเรือของนอร์เวย์และเข้าโจมตีปีกเรือส่วนที่อ่อนแอของเดนมาร์ก สิ่งนี้อาจเป็นตัวช่วยฝ่ายนอร์เวย์ โดยแซ็กโซ แกรมมาติคัสกล่าวถึงว่าเป็นการพลิกกระแสให้นอร์เวย์ได้ชัย กษัตริย์สเวนทรงพยายามหลบหนีออกจากสมรภูมิ พระองค์ลงเทียบท่าที่ชายฝั่งและเสด็จดำเนินไปหยุดที่บ้านของชาวนาหลังหนึ่งเพื่อขออาหารกินจากชาวบ้าน หญิงชาวนาถามพระองค์ว่า "เมื่อคืนมีเสียงดังน่าสยดสยองอะไรขนาดนั้น?" หนึ่งในทหารของกษัตริย์สเวนถามว่า "เจ้าไม่รู้หรือว่ากษัตริย์ทั้งสองพระองค์ต่อสู้กันทั้งคืน?" เธอถามต่อว่า "แล้วใครชนะล่ะ?" ทหารคนนั้นตอบว่า "พวกชาวนอร์เวย์" เธอพูดต่อว่า "ช่างน่าละอายเหลือเกินสำหรับกษัตริย์ของเรา พระองค์เดินกะโผลกกะเผลกแถมยังขี้ขลาดตาขาวเสียอีก" กษัตริย์สเวนสดับดังนั้นทรงตอบว่า "ไม่" "กษัตริย์แห่งเดนมาร์กไม่ขี้ขลาดตาขาวแน่นอน" ทหารนายหนึ่งได้พูดปกป้องพระองค์ว่า "แต่พระองค์โชคไม่ดี และนั่นทำให้พระองค์ไม่ได้ชัยชนะ" ราชองครักษ์ได้นำน้ำและผ้าเช็ดตัวมาให้เหล่าทหารชำระร่างกาย ขณะที่กษัตริย์ทรงเช็ดพระหัตถ์ หญิงชาวนาฉีกทึ้งผ้าที่พระองค์กำลังใช้อยู่และดุพระองค์ว่า "เจ้าควรละอายใจตัวเอง ที่เจ้าใช้ผ้าเช็ดตัวนั้นทั้งผืนคนเดียว" กษัตริย์ทรงตรัสตอบว่า "วันนั้นจะมาถึง วันที่ข้าได้รับอนุญาตจากเจ้าให้ใช้ผ้านี้ได้ทั้งผืน" สามีของหญิงชาวนามอบม้าให้กษัตริย์ และคณะของกษัตริย์สเวนเดินทางตอไปยังเชลลันด์
ต่อมาไม่นาน ชาวนาคนนั้นถูกเรียกตัวไปยังเชลลันด์ และทรงประทานที่ดินให้สำหรับการรับใช้กษัตริย์ แต่ภรรยาของเขายังอยู่ในฮัลลันด์ไม่ได้เดินทางตามมา กษัตริย์สเวนทรงมีชื่อเสียงในด้านความโอบอ้อมอารีและความเมตตาอันเป็นสิ่งที่ช่วยชีวิตพระองค์ได้หลายครั้ง ทำให้พระองค์สามารถชนะใจประชาชนได้ กษัตริย์ฮารัลด์ทรงสละการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์กในค.ศ. 1064 เพื่อแลกเปลี่ยนกับการที่กษัตริย์สเวนทรงยอมรับพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์นอร์เวย์ จากนั้นกษัตริย์ฮารัลด์ทรงระดมกองทัพเรือเพื่ออ้างสิทธิในตำแหน่งพระมหากษัตริย์อังกฤษและพระองค์ถูกปลงพระชนม์ในยุทธการที่สแตมฟอร์ดบริดจ์
การกระชับพระราชอำนาจ
กษัตริย์สเวนทรงเชื่อมโยงกับสายสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กผ่านทางพระราชชนนีของพระองค์ คือ เจ้าหญิงแอสตริด สเวนสแด็ทเทอร์ พระองค์จึงใช้พระสกุลทางพระชนนีว่า "แอสตริดเซน" เพื่อให้ทรงเชื่อมโยงกับพระราชวงศ์เดนมาร์ก พระองค์ยังทรงโปรดให้มีการทำเหรียญกษาปณ์ของพระองค์เอง
กษัตริย์สเวนที่ 2 ทรงพยายามกระชับพระราชอำนาจของพระองค์ผ่านทางคริสตจักรและอำนาจจากต่างชาติ และทรงแสวงหาความเป็นมิตรไมตรีกับสมเด็จพระสันตะปาปาอย่างแข็งขัน พระองค์มีพระราชประสงค์ให้เจ้าชายคนุต มักนุส พระราชโอรสองค์ใหญ่ได้รับการสวมมงกุฎจากพระสันตะปาปา แต่เจ้าชายคนุตกลับสิ้นพระชนม์ในช่วงการเสด็จไปยังโรม พระองค์ประสบความล้มเหลวในการรณรงค์ให้พระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท กษัตริย์ที่นับถือคริสต์พระองค์แรกของเดนมาร์กให้ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ กษัตริย์สเวนที่ 2 ทรงเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการสู้รบกับบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์ใน ค.ศ. 1049 และกษัตริย์สเวนทรงช่วยเหลือพระราชบุตรเขย คือ ก็อตส์ชอล์คแห่งโอบอทริเทสในสงครามกลางเมืองลูทีซี ค.ศ. 1057
หลังจากกษัตริย์ฮารัลด์ ฮาร์ดราดาถูกปลงพระชนม์ในสนามรบ และวิลเลียม ผู้พิชิตได้ยึดครองอังกฤษ กษัตริย์สเวนทรงหันไปสนพระทัยอังกฤษ ที่ครั้งหนึ่งกษัตริย์คนุตมหาราช สมเด็จลุงของพระองค์เคยปกครอง พระองค์จึงทรงร่วมกองทัพกับเอ็ดการ์ เอเธลลิง รัชทายาทองค์สุดท้ายของราชวงศ์ชาวแองโกล-แซกซัน และทรงส่งกองทัพไปโจมตีกษัตริย์วิลเลียมในค.ศ. 1069 แต่หลังจากทรงยึดครองยอร์กได้ กษัตริย์สเวนกลับทรงตกลงรับเงินจากกษัตริย์วิลเลียมเพื่อให้ละทิ้งเอ็ดการ์ ซึ่งลี้ภัยอยู่ในสกอตแลนด์ กษัตริย์สเวนทรงพยายามโจมตีอังกฤษอีกครั้งใน ค.ศ. 1074/1075 แต่ล้มเหลว
ความสัมพันธ์กับศาสนจักร
กษัตริย์สเวนที่ 2 ทรงกลัวว่าอาร์กบิชอปอาดัลแบร์ทแห่งฮัมบูร์กจะเป็นชาวเยอรมันที่เข้ามาปกครองคริสตจักรเดนมาร์ก ดังนั้นพระองค์จึงนำชาวแองโกล-เดนส์ออกจากอังกฤษเพื่อให้คริสตจักรเดนมาร์กมีสถานะอิสระ ด้วยอิทธิพลของกษัตริย์สเวน ทำให้เดนมาร์กมีการแบ่งเขตออกเป็นแปดสังฆมณฑลในช่วง ค.ศ. 1060 พระองค์ทรงตั้งสังฆมณฑลด้วยการบริจาคที่ดินผืนใหญ่ให้ โดยสังฆมณฑลรอสคิลด์เป็นแห่งที่พระองค์ทรงโปรดมากที่สุด เนื่องจากทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับบิชอปวิลเฮล์มแห่งรอสคิลด์ เมื่ออาร์กบิชอปอาดัลแบร์ทมรณภาพใน ค.ศ. 1072 กษัตริย์สเวนจึงทรงสามารถติดต่อกับสันตะสำนักได้โดยตรง
พระองค์ทรงนำเหล่านักวิชาการมาที่เดนมาร์กเพื่อสอนพระองค์และคนของพระองค์เกี่ยวกับภาษาละติน เพื่อให้พระองค์สามารถสนทนากับกลุ่มชาติยุโรปได้อย่างทัดเทียม อดัมแห่งเบรเมินเดินทางไปเข้าเฝ้าฯ กษัตริย์ผู้รอบรู้พระองค์นี้และเขาเคารพพระองค์อย่างมากในด้านของอดทนและสติปัญญกาของกษัตริย์ กษัตริย์สเวนทรงสนับสนุนให้สร้างโบสถ์ทั่วเดนมาร์ก และอดัมแห่งเบรเมินรู้สึกประหลาดใจที่มีโบสถ์ 300 แห่งในแคว้นสคาเนียที่เดียว ซึ่งมากกว่าประเทศทางตอนเหนืออื่นๆ รวมกันเสียอีก
สวรรคต
กษัตริย์สเวนที่ 2 เสด็จสวรรคตในพระตำหนักที่ซือเดอรัป อยู่ทางตะวันตกของโอเบินโรราว 10 กิโลเมตรที่ช่องแคบลิตเติลเบลท์ พงศาวดารเดนมาร์กระบุปีที่สวรรคตของพระองค์คือ ค.ศ. 1074 ซึ่งไม่ถูกต้อง เนื่องจากเป็นที่ทราบว่าพระองค์ทรงได้รับและตอบจดหมายอยู่เลยใน ค.ศ. 1075 และพระองค์สวรรคต ค.ศ. 1076 พระบรมศพได้รับการฝังในมหาวิหารรอสคิลด์ โดยถูกฝังที่เสาฝ่ายคณะร้องประสานเสียงถัดจากศพของบิชอปวิลเฮล์ม (ซึ่งมรณภาพใน ค.ศ. 1074) ต่อมาพระองค์ได้รับสมัญญานามว่า "พระบิดาของเหล่ากษัตริย์" เนื่องจากพระโอรส 5 พระองค์ จาก 15 พระองค์ ได้ครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
พระองค์เป็นผู้ปกครองชาวไวกิงคนสุดท้ายของเดนมาร์กและเป็นบรรพบุรุษของกษัตริย์เดนมาร์กทั้งมวล พระบรมศพของกษัตริย์เดนมาร์กองค์อื่นๆ ก็ถูกฝังในวิหารรอสคิลด์ด้วย ตามพงศาวดารระบุว่า พระศพพระชนนีของกษัตริย์สเวนได้ถูกฝังตรงเสาที่อยู่ตรงข้ามแท่นบูชา แต่การวิเคราะห์ของดีเอ็นเอไมโทคอนเดรียพิสูจน์ว่าร่างนี้ไม่ใช่พระชนนีของกษัตริย์ เนื่องจากดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียบ่งชี้ว่าเป็นกลุ่ม Haplogroup H ที่ HVR1 7028C
พระราชมรดก
หนึงในพระราชมรดกของกษัตริย์สเวน คือ การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานของสังคมเดนมาร์ก ซึ่งขึ้นอยู่กับว่าบุคคลนั้นเป็นอิสระหรือเป็นทาส กษัตริย์สเวนมักจะทรงถูกมองว่าเป็นกษัตริย์ยุคไวกิงพระองค์สุดท้ายและเป็นกษัตริย์ยุคกลางพระองค์แรก คริสตจักรที่มีความเข้มแข็งขึ้นกอปรกับตระกูลขุนนางผู้ครองที่ดินเริ่มเข้มแข็งได้เริ่มบ่อนทำลายอำนาจของราชวงศ์ เหล่าชาวนาถูกละทิ้งให้ดูแลตนเอง
กษัตริย์สเวนทรงสร้างรากฐานอำนาจที่แข็งแกร่งสำหรับอำนาจของราชวงศ์ผ่านความร่วมมือกับคริสตจักร พระองค์ประสบความสำเร็จในการแบ่งพื้นที่เดนมาร์กเป็นสังฆมณฑล โดยทรงร่วมมือกับสมเด็จพระสันตะปาปาโดยตรง และข้ามอำนาจของอาร์คบิชอปแห่งฮัมบูร์ก-เบรเมิน ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ โบสถ์ไม้เล็กๆ หลายร้อยแห่งถูกสร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักร หลายแห่งถูกสร้างด้วยหินในศตวรรษที่ 12 กษัตริย์สเวนทรงพยายามสถาปนาตำแหน่งอาร์คบิชอปของเขตนอร์ดิกให้อยู่ภายใต้ชาวเดนมาร์ก และสุดท้ายพระโอรสของพระองค์คือ กษัตริย์อีริคที่ 1 ทรงสามารถบรรลุงานนี้อย่างสำเร็จ
ดูเหมือนกษัตริย์สเวนที่ 2 จะทรงสามารถอ่านออกและเขียนได้ และทรงได้รับการบรรยายว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีการศึกษา เป็นคำบรรยายจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 พระสหายของพระองค์ พระองค์เป็นต้นกำเนิดองค์ความรู้ที่ทำให้ให้ผู้คนในปัจจุบันรับรู้ประวัติศาสตร์เดนมาร์กและสวีเดนในศตวรรษที่ 9 และ 10 โดยเป็นเรื่องราวบรรพบุรุษของพระองค์ที่มีการบอกเล่าผ่านอดัมแห่งเบรเมินในช่วงค.ศ. 1070
พระราชวงศ์
กษัตริย์สเวนอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าหญิงกูดาแห่งสวีเดน พระราชธิดาในพระเจ้าอานุนด์ ยาค็อบแห่งสวีเดน ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองกับสมเด็จพระพันปีหลวงกุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์แห่งสวีเดน พระมารดาเลี้ยงของพระราชินีกูดา หรือบางหลักฐานกล่าวว่าทรงเป็นพระมารดาแท้ๆ แต่การอภิเษกสมรสครั้งที่สองนี้ อาร์กบิชอปแห่งฮัมบูร์ก-เบรเมินมีคำสั่งให้การเสกสมรสเป็นโมฆะ ซึ่งได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 หลังจากกษัตริย์ฮารัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์สวรรคต พระองค์ได้อภิเษกสมรสกับทอรา ทอร์เบรกสแด็ทเทอร์ พระสนมม่ายในกษัตริย์นอร์เวย์ แต่ไม่มีหลักฐานปรากฏชัดว่ามีการสถาปนาพระนางขึ้นเป็นพระราชินีหรือไม่ พระองค์ทรงมีพระสนมคนหนึ่งที่ให้กำเนิดโอรสธิดาอย่างน้อย 20 คน และมีพระโอรส 1 พระองค์ประสูติแต่พระราชินีกุนน์ฮิลด์
ประสูติแต่พระราชินีกุนน์ฮิลด์ สเวนสด็อททีร์
ประสูติแต่พระสนมหลายพระองค์
อ้างอิง
1076
หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล
รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล เป็นพระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา
พระประวัติ
รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล เป็นพระโอรสใน พลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2449 เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสีดาดำรวง ชุมพล (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) มีโอรส 2 คน ได้แก่
หม่อมเจ้ากมลีสาณ เป็นหนึ่งในหกผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท อาคเนย์ประกันภัย ร่วมกับดำรง เสรีนิยม, สมสวาท โชติกเสถียร, พยัพ ศรีกาญจนา, พระยาปรีชานุสาสน์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล นอกจากนี้ หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล ยังเป็นสมาชิกวงดนตรีลายคราม ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ซึ่งทรงรวบรวมนักดนตรีที่เป็นพระประยูรยาติหลายพระองค์เข้าเป็นสมาชิก
รายชื่อวัดในจังหวัดขอนแก่น
รายชื่อวัดในจังหวัดขอนแก่น
วัดราษฎร์มหานิกาย
วัดราษฏร์ธรรมยุติกนิกาย
มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์
ระวังสับสนกับ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่กว่าแต่ตั้งในท้องที่เดียวกัน
มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์ หรือ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์เมโทรโพลิทัน (Manchester Metropolitan University, ชื่อย่อ: MMU) เป็นมหาวิทยาลัยเน้นด้านการสอน ของรัฐในสหราชอาณาจักร มีชื่อเสียงด้านการออกแบบและการจัดการ ตั้งอยู่ติดกับมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ เมืองแมนเชสเตอร์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 ในฐานะวิทยาลัยโพลีเทคนิคแมนเชสเตอร์ ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อ พ.ศ. 2535
มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์จัดเป็นมหาวิทยาลัยใหม่ (new universities) ร่วมกับมหาวิทยาลัยอื่นอีกหลายแห่ง และเป็นมหาวิทยาลัยที่กำลังพัฒนาด้านการวิจัยจนได้ทุนวิจัยจากสภาการอุดมศึกษาแห่งอังกฤษเป็นลำดับที่สี่ นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยได้เป็นสมาชิกสมาคมบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สมาคมมหาวิทยาลัยยุโรป สมาคมมหาวิทยาลัยเครือจักรภพ และสมาคมมหาวิทยาลัยภาคตะวันตกเฉียงเหนืออีกด้วย
ประวัติ
มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 ในฐานะวิทยาลัยโพลีเทคนิคแมนเชสเตอร์ ซึ่งก่อนหน้าที่จะมีวิทยาลัยโพลีเทคนิคแมนเชสเตอร์ ได้มีการจัดตั้งสถาบันช่างกลแมนเชสเตอร์ (พ.ศ. 2367) และวิทยาลัยการออกแบบแมนเชสเตอร์ (พ.ศ. 2381) เพื่อบริการแก่นักเรียนนักศึกษาผู้ที่จะเตรียมตัวทำงานในเมืองอุตสาหกรรม ครั้นต่อมาได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยครู (พ.ศ. 2421) วิทยาลัยคหกรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2423) และวิทยาลัยการพาณิชย์ (พ.ศ. 2432) ขึ้น จนในที่สุดจึงได้มีการรวบรวมสถาบันเหล่านี้เข้าเป็นวิทยาลัยโพลิเทคนิค ครั้นมีการตราพระราชบัญญัติการอุดมศึกษาและการศึกษาต่อเนื่อง พ.ศ. 2535 (Further and Higher Education Act 1992) วิทยาลัยโพลิเทคนิคจึงแปรสภาพเป็นมหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2535
ที่ตั้ง
ในชั้นเดิม มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์มีวิทยาเขต 7 แห่ง โดยมี 5 แห่งในจังหวัดแมนเชสเตอร์ (ออลเซนส์, ไอทูน, ดิดบรี, เอลิซาเบธ กาสเคลล์ และโฮลลิงส์) และอีก 2 แห่งในจังหวัดเชชเชอร์ (อัลซาเกอร์ และ ครูว์) ต่อมามหาวิทยาลัยได้ขายพื้นที่ทำการสอนบางส่วนให้เอกชนนำไปพัฒนา และได้ย้ายมาอยู่ที่วิทยาเขตออลเซนส์ วิทยาเขตครูว์ และปัจจุบันกำลังพัฒนาวิชาเขตเบอร์ลีย์ที่ชานเมืองแมนเชสเตอร์
วิทยาเขตออลเซนตส์
วิทยาเขตออลเซนตส์ (All Saints Campus) เป็นที่ตั้งหลักของมหาวิทยาลัย ประกอบไปด้วยอาคารคณะมนุษยศาสตร์ ภาษาศาสตร์ และสังคมศาสตร์ (อาคารเจฟฟรีย์ แมนตัน (Jeoffrey Manton) และอาคารมาเบล ไทล์โคต (Mabel Tylecote)) นอกจากนี้ยังมีคณะอื่น ๆ เช่น
คณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ ตั้งที่อาคารจอห์น ดาลตัน ตามชื่อของนักฟิสิกส์ผู้เสนอแนวคิดด้านอะตอม ประกอบด้วยสี่ภาควิชา คือ ภาควิชาวิทยาศาสตร์การดูแลสุขภาพ ภาควิชาคอมพิวเตอร์ คณิตศาสตร์ และเทคโนโลยีดิจิทัล ภาควิชาวิศวกรรมศาสตร์ และภาควิชาวิทยาศาสตร์และสิ่งแวดล้อม ด้านหลังอาคารจอห์น ดาลตัน เป็นอาคารเจดีซึ่งเป็นอาคารปฏิบัติการของมหาวิทยาลัย
คณะศิลปกรรมศาสตร์ (ใช้ชื่อ วิทยาลัยศิลปกรรมแมนเชสเตอร์) มีที่ตั้งในวิทยาเขตออลเซนตส์ ประกอบด้วยสี่ภาควิชาคือ ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ (ดำเนินการร่วมกับมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์) ภาควิชาศิลปะ ภาควิชาการออกแบบ ภาควิชาสื่อ พร้อมด้วยหอศิลป์เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม
มหาวิทยาลัยได้สร้างอาคารมูลค่า 75 ล้านปอนด์ สำหรับคณะบริหารธุรกิจและนิติศาสตร์ซึ่งย้ายจากวิทยาเขตไอทูนซึ่งยกเลิกไป อาคารใหม่เมื่อสร้างเสร็จจะรองรับนักศึกษาได้ 5,000 คน พร้อมคณาจารย์-เจ้าหน้าที่อีก 250 คน
นอกจากคณะวิชาที่กล่าวมาแล้ว ยังมีคณะคหกรรมศาสตร์โฮลลิงส์ ทำการสอนด้านอาหาร สิ่งทอ และการโรงแรม
วิทยาเขตเชชเชอร์
นอกจากวิทยาเขตออลเซนตส์ที่ตั้งใจกลางเมืองแมนเชสเตอร์แล้ว มหาวิทยาลัยยังเปิดสอนคณะครุศาสตร์ที่วิทยาเขตเชชเชอร์และวิทยาเขตเบอร์ลีย์ ยิ่งไปกว่านั้น วิทยาเขตเชชเชอร์ยังเป็นที่ตั้งของสาขาวิชาธุรกิจ ศิลปะร่วมสมัย วิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย และสหศาสตรศึกษา
ส่วนงาน
มหาวิทยาลัยประกอบด้วยคณะวิชาทั้งหมด 7 คณะ ได้แก่
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
เกมลูกแก้ว
เกมลูกแก้ว (Das Glasperlenspiel) เป็นผลงานชิ้นเอกและผลงานชุดสุดท้ายของแฮร์มัน เฮ็สเซอ ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวเยอรมัน โดยเริ่มเขียน ในค.ศ. 1931 และจัดพิมพ์ในสวิตเซอร์แลนด์ ค.ศ. 1943 ภายหลังจากถูกปฏิเสธไม่ให้ตีพิมพ์ในเยอรมนี หนังสือได้รับการอ้างถึงในอ้างอิงของเฮ็สเซอสำหรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ค.ศ. 1946
เกมลูกแก้ว เป็นการแปลตามตัวอักษรของชื่อเรื่องในภาษาเยอรมัน แต่หนังสือเล่มนี้ยังได้รับการตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ Magister Ludi ซึ่งเป็นภาษาละตินที่หมายถึง "ต้นฉบับแห่งเกม" ซึ่งเป็นการให้เกียรติแก่ตัวละครหลักซึ่งเป็น "อาจารย์ลูดี" และยังสามารถเห็นเป็นการเล่นคำ ลุด ในภาษาละตินยังมีความหมายทั้ง "เกม" และ "โรงเรียน"
เนื้อเรื่องย่อ
เกมลูกแก้ว เป็นเหตุการณ์ที่มิได้ระบุถึงวันเวลาที่แน่ชัดของช่วงศตวรรษในอนาคต เฮ็สเซอได้แสดงให้เห็นจินตนาการของเขาว่าเป็นหนังสือที่เล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงประมาณต้นศตวรรษที่ 25 และกำหนดเป็นดินแดนสมมุติแห่งหนึ่งในยุโรปตอนกลางที่มีชื่อว่าดินแดนคาสตาเลีย โดยกล่าวถึงเรื่องราวของอาจารย์ลูดี โยเซฟ คเนคชท์ ซึ่งในสมัยเด็กเป็นผู้ที่มีความสามารถทางดนตรี และได้รับเลือกให้เข้าศึกษาต่อที่สถานศึกษาชั้นนำในดินแดนคาสตาเลีย และมีโอกาสได้ศึกษาถึงเกมลูกแก้ว ซึ่งเป็นศาสตร์ชั้นสูงที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสตร์แต่ละสาขา ต่อมาได้เลือกวิถีชีวิตเป็นนักบวชในนิกายคาสตาเลีย ในที่สุดได้รับตำแหน่งอาจารย์ลูดี ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของผู้เชี่ยวชาญเกมลูกแก้ว ในภายหลังได้ละเส้นทางดังกล่าว แล้วหันสู่ทางโลกภายนอกเพื่อเป็นครูธรรมดาของเด็กคนหนึ่ง ต่อมาเขาได้เสียชีวิตลงเนื่องจากการว่ายน้ำเพื่อเอาชนะใจศิษย์ของตน
การดัดแปลง
ใน ค.ศ. 2010 เกมลูกแก้ว ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโดยลาวิเนีย กรีนลอว์ สำหรับบีบีซี เรดิโอ 4 โดยมีเดอเรค จาคอบี เป็นผู้รับบทคนเขียนชีวประวัติ, ทอม เฟอร์กูสัน รับบทเป็นคเนคชท์ และเดวิด เซดดอน รับบทเป็นพลินโน
Marcetella
Marcetella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rosaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ หมู่เกาะคานารี และ มาเดรา ภายใน มาคาโรนีเซีย
แรดชวา
แรดชวา หรือ ระมาด หรือ แรดซุนดา (Javan Rhinoceros ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ในอันดับสัตว์กีบคี่ในวงศ์แรด อยู่ในสกุลเดียวกันกับแรดอินเดีย เป็นหนึ่งในห้าชนิดของแรดที่ยังเหลืออยู่ ลำตัวยาว 3.1–3.2 ม.สูง 1.4–1.7 ม.มีขนาดใกล้เคียงกับแรดดำ เหนือจมูกมีนอสั้น ๆ หนึ่งนอมีขนาดเล็กกว่าแรดทุกชนิด จึงได้อีกชื่อว่า แรดนอเดียว
แรดชวาเป็นแรดเอเชียที่มีการกระจายพันธุ์กว้างที่สุดตั้งแต่เกาะในอินโดนีเซีย ตลอดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อินเดีย และจีน ปัจจุบันแรดชวาถูกคุกคามจนอยู่ในขั้นวิกฤติ มีเพียงสองแห่งเท่านั้นที่ยังมีประชากรหลงเหลืออยู่ในป่า ไม่มีแรดชวาจัดแสดงในสวนสัตว์ แรดชวาอาจเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่พบได้ยากที่สุดในโลก มีประชากรแรดน้อยกว่า 40-50 ตัวในอุทยานแห่งชาติอูจุงกูลนบนเกาะชวาในประเทศอินโดนีเซีย และประชากรจำนวนเล็กน้อย (ประเมินเมื่อปี พ.ศ. 2550) ไม่เกิน 8 ตัวในอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนในประเทศเวียดนาม แต่ในปัจจุบันมีการยืนยันว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว  การลดลงของแรดชวาเกิดจากการล่าเอานอซึ่งเป็นสิ่งมีค่าในการแพทย์แผนจีนซึ่งมีราคาถึง $30,000 ต่อกก.ในตลาดมืด  การสูญเสียถิ่นอาศัยโดยเฉพาะผลของสงครามอย่างสงครามเวียดนาม มีส่วนในการลดลงและขัดขวางการฟื้นฟูของจำนวนประชากร  แม้พื้นที่ถิ่นอาศัยที่เหลือจะได้รับการปกป้องแต่แรดชวายังคงเสี่ยงต่อการถูกล่า โรคภัยไข้เจ็บ และการสูญเสียความหลากหลายทางพันธุกรรมซึ่งจะนำไปสู่การผสมพันธุ์ในสายเลือดเดียวกัน
อนุกรมวิธานและชื่อ
การศึกษาแรดชวาครั้งแรกเกิดขึ้นโดยนักธรรมชาติวิทยาจากภายนอกพื้นที่ในปี พ.ศ. 2330 เมื่อมีการยิงแรดชวาได้ 2 ตัวในชวา กะโหลกถูกส่งไปให้เปตรึส กัมเปอร์ (Petrus Camper) นักธรรมชาติวิทยาชาวดัตช์ที่มีชื่อเสียง แต่เขากลับเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2332 ก่อนที่เขาจะทันได้ตีพิมพ์การค้นพบของเขาที่ว่าแรดชวาเป็นแรดชนิดใหม่ แม้ว่าอาลแฟรด ดูว์โวแซล (Alfred Duvaucel) จะยิงแรดชวาได้บนเกาะของสุมาตราและส่งตัวอย่างให้กับฌอร์ฌ กูว์วีเย (Georges Cuvier) นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นพ่อเลี้ยงของเขา แต่กูว์วีเยกลับระลึกว่าเป็นสัตว์ชนิดใหม่ได้ในปี พ.ศ. 2365 และในปีเดียวกันนั้นเอง อ็องแซลม์ กาเอต็อง เดมาแร (Anselme Gaëtan Desmarest) ระบุเป็น Rhinoceros sondaicus แรดชวาเป็นแรดชนิดสุดท้ายที่มีการจำแนก ในตอนแรกเดมาแรระบุว่าแรดชนิดนี้มาจากสุมาตรา แต่ภายหลังแก้ว่ามาจากชวา
ชื่อสกุล Rhinoceros ซึ่งรวมถึงแรดอินเดียด้วยนั้น มาจากภาษากรีกโบราณ rhino แปลว่า จมูก และ ceros แปลว่า เขา หรือ นอ sondaicus มาจาก ซุนดา ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะสุมาตรา ชวา บอร์เนียว และเกาะเล็ก ๆ ที่ล้อมรอบบริเวณนั้น แรดชวานั้นรู้จักกันในชื่อ Lesser One-Horned Rhinoceros (แรดนอเดียวเล็ก) โดยเทียบกับแรดอินเดียที่ได้ชื่อว่า Greater One-Horned Rhinoceros (แรดนอเดียวใหญ่)
แรดชวามีสามสปีชีส์ย่อยได้แก่:
วิวัฒนาการ
บรรพบุรุษของแรดได้วิวัฒนาการแยกตัวออกจากสัตว์กีบคี่อื่นในสมัยตอนต้นยุคแรกเริ่มที่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมถือกำเนิดขึ้นมา (Eocene) การเปรียบเทียบทางไมโตคอนเดรียดีเอ็นเอ (Mitochondrial DNA) แสดงว่าบรรพบุรุษของแรดในปัจจุบันแยกตัวจากบรรพบุรุษของม้าราว ๆ 50 ล้านปีมาแล้ว ในวงศ์แรดที่เหลืออยู่ในปัจจุบันปรากฏขึ้นครั้งแรกในตอนปลายยุคอีโอซีนในทวีปยูเรเชีย และบรรพบุรุษของแรดในปัจจุบันมีการกระจายพันธุ์จากเอเชีย เริ่มต้นในยุคไมโอซีน (Miocene)
แรดอินเดียและแรดชวาซึ่งเป็นสมาชิกในสกุล Rhinoceros ปรากฏตัวครั้งแรกบันทึกซากดึกดำบรรพ์ในเอเชียประมาณ 1.6–3.3 ล้านปีมาแล้ว จากการประเมินเชิงโมเลกุลแสดงว่าสปีชีส์แยกตัวออกมาก่อนหน้านั้นนานมาแล้ว ประมาณ 11.7 ล้านปีมาแล้ว  แม้ว่าแรดชวาและแรดอินเดียจะเป็นกลุ่มเดียวกับสกุลต้นแบบแต่ก็เชื่อกันว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแรดชนิดอื่น ๆ จากการศึกษาต่าง ๆ มีสมมติฐานว่าอาจจะเป็นญาติใกล้ชิดกับ Gaindetherium หรือ Punjabitherium ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้ว จากรายละเอียดการวิเคราะห์แบบสัมพันธ์เป็นลำดับขั้นของแรดได้วาง Rhinoceros และ  Punjabitherium (สูญพันธุ์) ในเครือบรรพบุรุษเดียวกับ Dicerorhinus แต่ในการศึกษาอื่นเสนอว่ากระซู่เป็นญาติใกล้ชิดกับแรดแอฟริกา  กระซู่อาจแยกตัวจากแรดเอเชียอื่นเมื่อ 15 ล้านปีมาแล้ว
ลักษณะ
แรดชวามีนอเดียวเหมือนแรดอินเดีย (ชนิดอื่นมีสองนอ) จึงได้อีกชื่อว่า แรดนอเดียว นอของมันมีขนาดเล็กที่สุดในบรรดาแรดทั้งหมด ปกติยาวน้อยกว่า 20 ซม. เท่าที่มีการบันทึกนอที่ยาวที่สุดยาว 27 ซม. ไม่ปรากฏว่าแรดชวาใช้นอในการต่อสู้ น่าจะมีไว้ใช้ในการขุดโคลน ดันต้นไม้ลงเพื่อกิน และดันสิ่งของที่กีดขวางทางเดิน แรดชวามีปากบนยาวแหลมไว้ช่วยคว้ากับอาหารเหมือนแรดเล็มกินชนิดอื่น (แรดดำ สุมาตรา และ อินเดีย) มันมีฟันหน้าล่างยาวและคมซึ่งเมื่อเกิดการต่อสู้มันจะใช้ฟันนี้กัด หลังฟันหน้ามีฟันกรามที่มีปุ่มเตี้ย ๆ สองแถวใช้สำหรับเคี้ยวพืชหยาบ ๆ แรดชวามีประสาทการดมกลิ่นและฟังเสียงดีแต่มีสายตาที่แย่เหมือนกันกับแรดทุกชนิด ประมาณกันว่ามันมีอายุ 30-45 ปี
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
แม้จะมีการประมาณในแง่ดีว่ามีแรดชวามากกว่า 100 ตัวในป่า แต่แแรดชวาก็ยังจัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่ถูกคุกคามจนอยู่ในขั้นวิกฤติมากที่สุดในโลก ถึงแม้ว่ากระซู่จะมีจำนวนมากกว่าแต่แหล่งการกระจายพันธุ์ของมันก็ไม่ได้รับการปกป้องเท่ากับของแรดชวา ทำให้มีนักอนุรักษ์บางคนคิดว่ากระซู่มีอัตราเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์มากกว่า ปัจจุบันเท่าที่ทราบ มีแรดชวาหลงเหลืออยู่เพียง 2 แห่งเท่านั้นคืออุทยานแห่งชาติอูจุงกูลนที่อยู่ปลายทางทิศตะวันตกของชวาและอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียนซึ่งอยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือประมาณ 150 กม.
แรดชวามีการกระจายพันธุ์จากรัฐอัสสัมถึงเบงกอล (ที่ซึ่งกระจายพันธุ์ซ้อนทับกับกระซู่และแรดอินเดีย ) ไปทางตะวันออกถึงพม่า ไทย กัมพูชา ลาว เวียดนาม และทางใต้ไปถึงคาบสมุทรมลายูและเกาะในสุมาตรา ชวา และอาจในบอร์เนียวด้วย ในปี พ.ศ. 2514 ประเทศไทยมีรายงานว่าพบแรดชวาตามเทือกเขาตะนาวศรี และในป่าลึกตามแนวรอยต่อจังหวัดระนอง พังงา และสุราษฎร์ธานี แต่ปัจจุบัน แรดชวาถูกจัดให้เป็นสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปจากธรรมชาติแล้วในประเทศไทย
แรดชวาอาศัยอยู่ในป่าต่ำที่เป็นป่าดิบชื้น หญ้าสูงและมีต้นกกปกคลุมริมแม่น้ำ ที่ลุ่มขนาดใหญ่ หรือพื้นที่ชุ่มชื้นที่มีปลักโคลน แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วแรดชวาจะอาศัยอยู่ในที่ราบ แต่ชนิดย่อยในเวียดนามกลับอาศัยอยู่ในป่าสูง (มากถึง 2,000 ม.) อาจเป็นเพราะการล่าและการบุกรุกถิ่นอาศัยจากมนุษย์
พิสัยถิ่นอาศัยของแรดชวาหดตัวลงในเวลาไม่ถึง 3,000 ปี เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 1000 ปีก่อนคริสต์ศักราช พิสัยทางทิศเหนือแผ่ขยายถึงประเทศจีน และเริ่มเคลื่อนไปทางใต้ประมาณ 0.5 กม.ต่อปีจากการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่เพิ่มขึ้นในพื้นที่ แรดชวาสูญพันธุ์ไปจากประเทศอินเดียภายใน 10 ปีแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20  ในมาเลเซียตะวันตกแรดชวาโดนล่าจนสูญพันธุ์ในปี พ.ศ. 2475 เมื่อสิ้นสุดสงครามเวียดนามเชื่อกันว่าแรดเวียดนามสูญพันธุ์ไปจากบนแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชียแล้ว แม้ว่ามีรายงานว่าพบแรดชวาที่ภูเขากระวาน (Cardamom) ในกัมพูชาโดยพรานป่าและคนตัดไม้แต่การสำรวจของพื้นที่จะยังไม่พบหลักฐานใด ๆ ที่แสดงว่ามีแรดชวาอาศัยอยู่ อาจมีประชากรแรดชวาหรือกระซู่กลุ่มเล็ก ๆ อยู่ในเกาะของบอร์เนียว
พฤติกรรม
แรดชวาเป็นสัตว์สันโดษปกติจะอยู่เพียงตัวเดียวลำพังยกเว้นจับคู่ผสมพันธุ์และเลี้ยงดูลูกอ่อน บางครั้งจะมีการรวมฝูงเล็ก ๆ ที่โป่งหรือปลักโคลน การลงแช่ปลักเป็นพฤติกรรมที่พบได้ในแรดทุกชนิด เพื่อช่วยในการควบคุมอุณหภูมิร่างกายและช่วยป้องกันผิวหนังจากปรสิตภายนอกและแมลงอื่น ๆ โดยปกติแรดชวาจะไม่ขุดปลักเองแต่จะใช้ปลักของสัตว์อื่นหรือปลักที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและให้นอของมันขุดเพื่อขยายปลักเท่านั้น ดินโป่งเป็นแหล่งสารอาหารที่สำคัญของแรดชวาที่ขาดไม่ได้ แรดชวาเพศผู้จะมีอาณาเขตขนาดใหญ่ประมาณ 12–20 กม.² ขณะเพศเมียมีอาณาเขตเพียง 3–14 กม.² ดังนั้นอาณาเขตของเพศผู้จึงมักเหลื่อมทับกับแรดชวาตัวอื่นมากกว่าในเพศเมีย การต่อสู้เพื่อชิงอาณาเขตนั้นยังไม่เป็นที่ทราบ
แรดชวาเพศผู้จะทำเครื่องหมายบอกอาณาเขตด้วยกองมูลและละอองเยี่ยว การขูดพื้นดินด้วยเท้าและการบิดงอไม้หนุ่มดูเหมือนใช้ในการสื่อสาร แรดชนิดอื่น ๆ มีพฤติกรรมประหลาดคือเมื่อมันถ่ายมูลกองใหญ่ออกมามันจะใช้ขาหลังตะกุยกองมูลมันเอง แต่ในกระซู่และแรดชวาเมื่อมันถ่ายเสร็จมันจะไม่ทำเช่นนั้น พฤติกรรมที่มีการปรับตัวเช่นนี้คาดว่าเกิดจากสิ่งแวดล้อมที่เป็นป่าฝน ด้วยวิธีนี้จึงไม่อาจใช้เพื่อกระจายกลิ่นได้
แรดชวาไม่เปล่งเสียงร้องมากเท่ากับกระซู่ มีเสียงร้องน้อยมากที่มีการบันทึกไว้ สำหรับแรดชวาที่โตเต็มที่จะไม่มีศัตรูอื่นอีกนอกจากมนุษย์ แรดชวาโดยเฉพาะในเวียดนามเมื่อมีมนุษย์เข้ามาอยู่ใกล้ ๆ มันจะตื่นตกใจและวิ่งหนีเข้าไปในป่าทึบซึ่งเป็นคุณลักษณะที่มีประโยชน์ในการอยู่รอด แต่ก็ทำให้เป็นการยากที่จะศึกษาในแรดชวา แต่กระนั้นเมื่อคนเข้ามาใกล้เกินไป แรดชวาจะมีพฤติกรรมก้าวร้าวและเข้าโจมตี ด้วยการแทงด้วยฟันหน้าของขากรรไกรล่างในขณะที่โดนดันขึ้นด้วยหัวของมัน  พฤติกรรมสันโดษของแรดชวานั้นอาจเป็นการปรับตัวซึ่งเกิดขึ้นมาเมื่อไม่นานนี้จากความเครียดทางสังคม จากการศึกษาทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าแรดชวาเคยอยู่รวมเป็นฝูงมาก่อนเหมือนกันกับแรดชนิดอื่น ๆ
อาหาร
แรดชวาเป็นสัตว์กินพืชและกินได้หลากหลายชนิด โดยเฉพาะ หน่อ กิ่ง ใบ และผลไม้ที่ตกลงบนพื้นดิน พืชหลายชนิดเติบโตในบริเวณพื้นที่โล่ง ป่าโปร่ง ป่าไม้พุ่ม แรดจะรื้อไม้หนุ่มลงมาเพื่อหาอาหารและคว้าจับด้วยริมฝีปากบน มันไม่ใช่นักกินที่ปรับตัวเก่งเหมือนแรดชนิดอื่น แรดชวาเป็นสัตว์เล็มกินและอาจเป็นทั้งสัตว์เล็มกินและสัตว์เล็มหญ้า แรดกินอาหารประมาณ 50 กก.ต่อวัน แรดชวาเหมือนกับกระซู่ มันจำเป็นต้องกินเกลือเป็นอาหาร ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะเป็นดินโป่ง แต่ไม่ใช่แรดในอูจุงกูลน แรดชวาที่นั่นดื่มน้ำทะเลที่มีสารอาหารที่มันต้องการเหมือนกับดินโป่งแทน
การสืบพันธุ์
พฤติกรรมการสืบพันธุ์ของแรดชวายากที่จะทำการศึกษาจากการสังเกตโดยตรงและไม่มีแรดชวาในสวนสัตว์ แรดเพศเมียถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ราว 3–4 ปีในขณะที่เพศผู้ที่ประมาณ 6 ปี ตั้งท้องประมาณ 16–19 เดือน ให้กำเนิดลูกห่างกัน 4–5 ปี ลูกแรดจะอยู่กับแม่จนถึงอายุ 2 ปี พฤติกรรมการจับคู่คาดว่าคล้ายกับแรดชนิดอื่น
Lobonemoides
Lobonemoides เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Lobonematidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Cuvierinidae
Cuvierinidae เป็นวงศ์ของชั้นแกสโทรโพดาที่อยู่ในอันดับ Pteropoda
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
แรดชวา
การอนุรักษ์
การสูญเสียที่อยู่จากการเกษตรกรรมเป็นสาเหตุหนึ่งของการลดลงในประชากรแรดชวา แต่ไม่ได้เป็นสาเหตุสำคัญนักเพราะประชากรแรดชวานั้นอาศัยอยู่ในอุทยานเพียงสองแห่งที่ได้รับการปกป้องอย่างดี ถิ่นอาศัยที่เสื่อมโทรมจะขัดขวางการฟื้นตัวของประชากรให้ตกเป็นเหยื่อของการล่าสัตว์ได้โดยง่าย แม้ว่าจะมีความพยายามในการอนุรักษ์แต่โอกาสในการอยู่รอดของแรดชวาก็ยังน้อยมาก เพราะประชากรจำกัดอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ สองที่ทำให้อ่อนแอต่อโรคและเกิดการผสมพันธุ์กันเองในหมู่ญาติ การอนุรักษ์ทางพันธุกรรมประมาณว่าประชากรแรดทั้ง 100 ตัวนี้ควรรักษาความหลากหลายทางพันธุกรรมไว้
ในประเทศไทยแรดชวาเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
อูจุงกูลน
คาบสมุทรอูจุงกูลนโดนทำลายล้างด้วยการระเบิดของภูเขาไฟกรากะตัวในปี พ.ศ. 2426 แรดชวากลับมาสร้างอาณานิคมอีกครั้งหลังการระเบิดแต่มนุษย์กลับมาเพียงจำนวนเล็กน้อยทำให้ที่นั่นเป็นสวรรค์ของแรด ในปี พ.ศ. 2474 เมื่อแรดชวาเกือบจะสูญพันธุ์จากสุมาตรา รัฐบาลของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ได้ประกาศกฎหมายอนุรักษ์แรดที่เหลืออยู่ ในปี พ.ศ. 2510 เมื่อมีการสำรวจจำนวนประชากรแรดชวาครั้งแรกในอูจุงกูลน พบว่ามีประชากรแรดเพียง 25 ตัว ในปี พ.ศ. 2523 ประชากรเพิ่มเป็นเท่าตัวคือประมาณ 50 ตัว แม้ว่าแรดชวาในอูจุงกูลนจะไม่มีศัตรูในธรรมชาติ แต่แรดก็ยังต้องแข่งขันในเรื่องทรัพยากรที่ขาดแคลนกับสัตว์ป่าชนิดอื่นซึ่งทำให้มีจำนวนของแรดชวาต่ำกว่าขีดความสามารถในการรองรับได้ของคาบสมุทร อูจุงกูลนบริหารโดยกรมป่าไม้ของอินโดนีเซีย มีหลักฐานการพบลูกแรดสี่ตัวในปี พ.ศ. 2549 มีเอกสารเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้มากมาย