cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หลวงพ่อทองอยู่ จนฺทสาโร
ท่านได้ศึกษาวิชาอาคมต่าง ๆ กับอาจารย์หลายรูป
เมื่อครั้งที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบางเสร่คงคารามนั้น ท่านตั้งอยู่ในเมตตาธรรม ชอบความมักน้อยและสันโดษ ทุกสิ่งที่ท่านได้รับจากการถวายของญาติโยมที่ศรัทธา ท่านได้นำไปสร้างถาวรวัตถุจนหมดสิ้นเป็นที่เคารพของชาวบ้าน และชื่อเสียงของท่านร่ำลือไปจนทั่ว ท่านนั้นชอบสมถะวิปัสสนากรรมฐาน และมีความแก่กล้ามากองค์หนึ่งแต่ท่านนั้นจะไม่โอ้อวด โดยท่านมักไปนั่งทำสมาธิอยู่เสมอที่คอเขาปากทางเข้าบางเสร่และเป็นที่เกิดของวัดสามัคคีบรรพตขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2502 ด้วยความร่วมแรงร่วมใจของชาวบ้าน ครั้นทางวัดสามัคคีบรรพต สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้วและมีเจ้าอาวาสปกครองเรียบร้อยแล้ว ท่านก็ได้เริ่มสร้างอุโบสถของวัดบางเสร่คงคาราม ต่อในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ในวันจันทร์ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 7 ปีกุน ยังไม่ทันแล้วเสร็จได้แค่งานมุงหลังคาโบสถ์ของวัดบางเสร่คงคารามเท่านั้น
มรณภาพ
'''หลวงพ่อทองอยู่ มรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516''' เวลา 15.20 น. วันศุกร์ แรม 6 ค่ำ เดือน 3 ปีชวด ที่โรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงศ์ ฐานทัพเรือสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี รวมอายุของหลวงพ่อทองอยู่ได้ 86 ปี พรรษาที่ 53 โดยศพของหลวงพ่อทองอยู่ปัจจุบันได้ตั้งศพของท่านเพื่อไว้ให้ประชาชน และศิษยานุศิษย์ของท่าน ซึ่งมีอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศได้เข้ามาเคารพบูชาอยู่บนวิหารจนถึงปัจจุบันนี้
แม้ว
แม้ว สามารถหมายถึง
เบดดิต
เบดดิต ออย (Beddit Oy) (เดิมชื่อ Finsor Oy ) เป็นบริษัทเทคโนโลยีในฟินแลนด์ที่ผลิตอุปกรณ์ติดตามการนอนหลับและแอปติดตามการนอนหลับเพื่อช่วยตรวจสอบการนอนหลับ บริษัทก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 และถูกซื้อโดย Apple ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560
เล ซ้าง
เล ซ้าง (Lê Sáng; ค.ศ. 1920 — 27 กันยายน ค.ศ. 2010 ) เป็นประธานแห่งสหพันธ์ศิลปะการต่อสู้เวียดนามสาขาโววีนัม โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1960 จนถึงวันที่เขาเสียชีวิต
ประวัติ
เล ซ้าง เป็นบุตรของ เล วัน เหี่ยน หรือที่รู้จักกันในนาม ดึ๊ก ควาน (ค.ศ. 1887–1959) และ เหงียน ถี่ หมุ่ย (ค.ศ. 1887–1993) เขามีอาการป่วยเมื่อครั้งเยาว์วัย ซึ่งเป็นการยากสำหรับเขาต่อการก้าวเดิน และแม่ของเขาก็ได้แนะนำให้เขาได้เรียนศิลปะป้องกันตัวเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพที่ขาของเขา
ค.ศ. 1954 เล ซ้าง พร้อมด้วย เหงียน ล็อค ได้เดินทางไปไซง่อนเพื่อเปิดการเรียนการสอนโววีนัม เขายังได้กระทำการเปิดโรงเรียนโววีนัมเพิ่มเติม และใน ค.ศ. 2007 เขาก็ยังคงทำการฝึกสอนนักเรียนที่ได้รับการจัดอันดับที่สูงขึ้น
ค.ศ. 1960 เหงียน ล็อก ได้ถ่ายทอดสถานะผู้นำแห่งโววีนัมให้แก่ เล ซ้าง
เล ซ้าง เกิดในฮานอย ประเทศเวียดนาม และเสียชีวิตในนครโฮจิมินห์
แหล่งข้อมูลอื่น
19202010
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีปในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเซาตูแมอีปริงซีป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติเซาตูแมอีปริงซีปเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
สนธิสัญญาเบอร์นี
สนธิสัญญาเบอร์นีประกอบด้วยสนธิสัญญาทางพระราชไมตรีรวม 14 ข้อ และมีสนธิสัญญาทางพาณิชย์แยกออกมาอีกฉบับหนึ่งรวม 6 ข้อ ที่เกี่ยวกับการค้า ได้แก่ ข้อ 5 ให้สิทธิพ่อค้าทั้งสองฝ่ายค้าขายตามเมืองต่าง ๆ ของอีกฝ่ายหนึ่งได้อย่างเสรีตามกฎหมาย ข้อ 6 ให้พ่อค้าทั้งสองฝ่ายเสียค่าธรรมเนียมของอีกฝ่าย และข้อ 7 ให้สิทธิแก่พ่อค้าจะขอตั้งห้าง เรือนและเช่าที่โรงเรือนเก็บสินค้าในประเทศอีกฝ่ายหนึ่งได้ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของกรมการเมือง
สนธิสัญญาเบอร์นีนั้น หนึ่งท่านผู้ลงนามในสัญญาคือ เจ้าพระยาอภัยภูธร(สมุหนายก)นั้นคือเจ้าพระยาอภัยภูธร(น้อย บุณยรัตพันธุ์) ตามประวัติศาสตร์ ในปีที่ลงนาม 2369 ตามเอกสารอ้างอิง https://th.m.wikipedia.org/wiki/เจ้าพระยาอภัยภูธร_(น้อย_บุณยรัตพันธุ์)
เบื้องหลัง
หลังจากบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษตั้งอาณานิคมขึ้นบนเกาะปีนัง ใน พ.ศ. 2329 แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับอังกฤษก็เริ่มมีการเมืองเข้ามาแทรก และเป็นที่คาดว่าอังกฤษต้องการขยายอิทธิพลเข้าครอบครองคาบสมุทรมลายูต่อไป ต่อมา ในปี พ.ศ. 2364 เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ยกทัพมาตีเมืองไทรบุรี ซึ่งเจ้าเมืองคนเก่าได้ยกปีนังให้อังกฤษ สุลต่านไทรบุรีก็ทิ้งเมืองหนีไปยังเกาะปีนัง ทหารไทยไล่ติดตามไปก็ถอยกลับ เนื่องจากไม่ต้องการรบกับอังกฤษ ยอน ครอเฟิดเข้ามาเจรจากับไทยทั้งในด้านการค้าและขอให้สุลต่านไทรบุรีกลับไปครองเมืองอย่างเดิมก็ไม่ประสบผลแต่อย่างใด
สาเหตุที่ไทยกับอังกฤษกลับมาเจรจากันอีกครั้งมีหลายสาเหตุด้วยกัน อธิบายได้ว่า การที่ไทยได้ไทรบุรีอยู่ในปกครองนั้น ทำให้เประและสลังงอของอังกฤษเสี่ยงต่อการถูกยึดครอง อังกฤษต้องการให้ไทยถอนตัวจากไทรบุรี และให้สุลต่านกลับไปปกครองดังเดิม ครั้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2367 รอเบิร์ต ฟุลเลอตันได้เป็นเจ้าเมืองปีนังคนใหม่ ต้องการขับไล่ไทยจากไทรบุรี ก็ขอให้รัฐบาลอินเดียส่งทูตมาบังคับไทยไม่ให้แผ่อิทธิพลในคาบสมุทรมลายู ด้านการสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งแรก การรบไม่คืบหน้าเท่าที่ควร อังกฤษต้องการให้ไทยช่วยรบ นอกจากนี้ รัฐบาลอินเดียได้รับคำฟ้องจากพ่อค้าอังกฤษว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมในการค้าขายกับไทย จึงเป็นสาเหตุให้รัฐบาลอินเดียส่งเฮนรี เบอร์นีมาเป็นทูตเจรจากับไทย
จุดประสงค์ของอังกฤษ
ในทางการเมือง อังกฤษต้องการให้ไทยช่วยรบกับพม่า และส่งยานพาหนะให้แก่อังกฤษ ตลอดจนต้องการให้สุลต่านไทรบุรีกลับไปครองเมืองดังเดิม และให้ไทยเลิกแผ่อำนาจลงไปใต้เมืองปัตตานี ส่วนในทางการค้า อังกฤษต้องการให้ไทยผ่อนปรนการผูกขาดการค้าและเรียกเก็บภาษีอากรในการค้า ให้เหมือนกับที่พ่อค้าไทยมีเสรีภาพทางการค้าเมื่อค้าขายกับอาณานิคมอังกฤษ
สัญญาลำลอง
เฮนรี เบอร์นีได้ลองทำหนังสือสัญญาลำลองกับเจ้าพระยานคร (น้อย) ที่เมืองนครศรีธรรมราชก่อน เพื่อดูว่าไทยต้องการทำสนธิสัญญาหรือไม่ โดยสัญญาลำลองมีใจความว่า
เมื่อรัฐบาลอินเดียพิจารณาสัญญาลำลองดังกล่าวแล้ว ก็เห็นว่าไทยยินยอมเจรจาตามแนวทางที่ตนต้องการ จึงให้เบอร์นีเดินทางไปเจรจาที่กรุงเทพมหานคร
กรุงเทพมหานคร
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2369 ทูตอังกฤษได้บันทึกข้อเรียกร้องทั้งหลายในระหว่างการเจรจาว่า
การลงนาม
วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2369 ไทยและอังกฤษได้ร่วมกันลงนามในสนธิสัญญาสองฉบับ เป็นหนังสือสัญญาทางพระราชไมตรีและข้อตกลงเกี่ยวกับการค้าขาย จากนั้น พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงถอดพระยาชุมพร (ซุย) ออกจากตำแหน่ง "เพราะมีความผิดไปตีครัวมะริดของอังกฤษ อังกฤษเข้ามาตามขอดี ๆ ก็ไม่ให้ ได้สู้รบกันก็แพ้เขา ทำให้เสียพระเกียรติยศ"
ในหนังสือสัญญาทางพระราชไมตรีและข้อตกลงเกี่ยวกับการค้าขาย พบว่า ผู้แทนรัฐบาลไทยได้รักษาเกียรติยศและผลประโยชน์ของประเทศชาติไว้ดีที่สุด โดยไม่ยอมให้อังกฤษตั้งกุงสุลและเอากฎหมายอังกฤษมาใช้ในไทย โดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ ผู้กำกับกรมท่าและกรมมหาดไทย เป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมากในการเจรจาดังกล่าว ทรงถูกมองว่าเป็นผู้ให้ "ความเห็นของรัฐบาลไทย"
หนังสือสัญญาดังกล่าวนับเป็นครั้งแรกที่ไทยยอมทำกับต่างประเทศ รัฐบาลไม่ค่อยเต็มใจทำเนื่องจากเนื้อหาทำให้รัฐบาลและขุนนางกรมท่าขาดรายได้
ปฏิกิริยาต่อเบอร์นี
เบอร์นีถูกกรมการเมืองปีนังและชาวอังกฤษในแหลมมลายูตำหนิเป็นอันมาก เพราะสนธิสัญญาดังกล่าวเสียเปรียบไทยทั้งในด้านการเมืองและการค้า มีคนหนึ่งถึงกับส่งหนังสือจะท้าดวลกับเบอร์นีเลยทีเดียว แต่รัฐบาลอินเดียกล่าวยกย่องเบอร์นี และปูนบำเหน็จให้เป็นเจ้าเมืองตะนาวศรี ฝ่ายเบอร์นีเองก็เป็นห่วงว่าไทยอาจจะหลีกเลียงไม่ปฏิบัติตามสนธิสัญญาและข้อตกลงดังกล่าว เช่นเดียวกับรอเบิร์ต ฟุลเลอตัน เจ้าเมืองปีนัง
ผลกระทบต่อเศรษฐกิจไทย
การที่ไทยไม่ยอมส่งออกข้าวแม้จะได้รับการโน้มน้าวจากทูตอังกฤษ ให้โทษแก่เศรษฐกิจไทยมากกว่าให้คุณ เพราะในอดีตที่พระมหากษัตริย์รัชกาลก่อน ๆ ทรงห้ามมิให้ส่งออกข้าวนั้น เป็นเพราะเกิดศึกสงครามและมีการขาดแคลนข้าว นับตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยอันว่างศึกมาก็มีการผ่อนผันให้ส่งออกข้าวได้เป็นครั้งคราว
สนธิสัญญาดังกล่าวทำให้รัฐบาลไทยเสียผลประโยชน์ จึงมีการเพิ่มภาษีอากรให้ชดเชยรายได้ที่ขาดหายไป โดยมีการเรียกเก็บภาษีอากรใหม่ถึงเกือบ 40 อย่าง ทั้งนี้ เนื่องจากในสมัยรัชกาลที่ 3 บ้านเมืองกลับมีสงครามมากกว่าสมัยรัชกาลที่ 2 อันทำให้รัฐบาลมีรายได้มากกว่าสมัยรัชกาลที่ 2 มาก ถึงกับสามารถให้เงินเดือนแก่เจ้านายได้ และเพิ่มเบี้ยหวัด (โบนัส) ให้แก่เจ้านายและข้าราชการได้อีกด้วย
แต่เดิมการผูกขาดการค้านั้นมีไว้เพื่อหาเงินสำหรับใช้จ่ายบำรุงบ้านเมืองและการศาสนา เมื่อรัฐบาลไม่สามารถผูกขาดสินค้าได้อีกแล้วก็ใช้วิธีโอนสิทธิ์ให้แก่เจ้าภาษีแทน ทำให้สินค้าแพงขึ้น ราษฎรได้รับความเดือดร้อน สวนทางกับข้าวเปลือกที่ราคาตกต่ำมาก ในขณะที่รัฐบาลมีรายได้ปีละหลายล้านบาท
การเข้ามาทำสนธิสัญญาของสหรัฐอเมริกา
ความสำเร็จของอังกฤษในสนธิสัญญาเบอร์นี ทำให้สหรัฐอเมริกาสนใจต้องการเข้ามาทำสนธิสัญญาด้วยอีกประเทศหนึ่ง โดยใน พ.ศ. 2376 แอนดรูว์ แจ็คสัน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ได้ส่งเอ็ดมันด์ โรเบิร์ตส์มายังประเทศไทย นับเป็นทูตอเมริกันคนแรก สนธิสัญญาดังกล่าวมีเนื้อหาส่วนใหญ่เหมือนกับสนธิสัญญาเบอร์นี แต่มีความพิเศษตรงที่สหรัฐอเมริกาได้รับสิทธิ์ให้สามารถตั้งกงสุลได้หากมีประเทศใดประเทศหนึ่งเข้ามาตั้งกงสุลขึ้นก่อนหน้านั้น
การขอแก้ไขสนธิสัญญา
หลังจากที่ได้มีการลงนามในสนธิสัญญาไปแล้ว พ่อค้าฝรั่งยังรู้สึกไม่พอใจเพราะรู้สึกเสียค่าธรรมเนียมแพงเกินควร ต้องอยู่ใต้บังคับกฎหมายและธรรมเนียมไทย อีกทั้งยังไม่พอใจที่รัฐบาลไทยไม่ปฏิบัติตามคำมั่นสัญญาต่าง ๆ ฝ่ายรัฐบาลสหรัฐอเมริกาจึงส่งทูตชื่อ โจเซฟ บัสเลสเตีย มาเจรจาแก้ไขสนธิสัญญา โดยจะขอตั้งกงสุลอเมริกัน และขอลดหย่อนค่าธรรมเนียมเหมา แต่การแก้ไขสนธิสัญญาไม่ประสบความสำเร็จ เพราะบัลเลสเตียปฏิบัติตนไม่เหมาะสมกับฐานะทูต ที่สำคัญคือเป็นเพียงพ่อค้ามิใช่ขุนนาง ทำให้คนไทยที่เห่อยศศักดิ์มีปฏิกิริยาชิงชังฝรั่ง ว่าไม่เคารพพระเจ้าแผ่นดินไทย บัสเลสเตรียก็เดินทางออกจากประเทศเมื่อปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2393
สำหรับเนื้อหาที่ขอแก้ไขสนธิสัญญานั้น สามารถสรุปได้ว่า
ฝ่ายไทยปฏิเสธไม่ยอมรับการแก้ไขสนธิสัญญาด้วยเหตุผลยืดยาว ราชทูตอังกฤษข่มโทสะไม่ได้ก็ขู่ว่าจะไปบอกรัฐบาล แล้วก็เดินทางกลับประเทศไป มิชชันนารีทั้งหลายก็เกรงว่าจะเกิดสงครามระหว่างไทยกับอังกฤษ หรือไทยกับสหรัฐอเมริกา ก็เร่งจะหนีออกจากไทย
ซัยด์ อิบน์ อะลี
ซัยด์ อิบน์ อะลี (زَيْد ٱبْن عَلِيّ; ค.ศ. 695–740) เป็นบุตรของอะลี อิบน์ ฮุซัยน์ และเหลนของอะลี อิบน์ อะบีฏอลิบ เขาเป็นคนนำการก่อกบฏที่ล้มเหลวต่อรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ซึ่งทำให้เขาเสียชีวิต เหตุการณ์นี้ก่อให้เกิดสาขาซัยดียะฮ์ของชีอะฮ์ ซึ่งถือว่าเขาดำรงตำแหน่งอิหม่ามต่อจากอะลี อิบน์ ฮุซัยน์ ซัยด์ อิบน์ อะลีเป็นบุคคลสำคัญทางศาสนาในนิกายซุนนีหลายคนและได้รับการสนับสนุนจากอะบูฮะนีฟะฮ์ที่ได้ฟัตวาสนับสนุนซัยด์
อย่างไรก็ตาม ในส่วนชีอะฮ์สิบสองอิมามและอิสมาอีลียะฮ์ มุฮัมมัด อัลบากิร กึ่งพี่ชายของเขา ถูกมองเป็นอิหม่ามคนต่อไป ถึงกรพนั้น เขายังถือเป็นบุคคลสำคัญของชีอะฮ์และผู้พลีชีพ (ชะฮีด) ในทุกสำนักของซุนนี และชีอะฮ์ การเรียกร้องในการแก้แค้นสำหรับการเสียชีวิตของเขา และการจัดแสดงร่างกายแบบโหดเหี้ยม มีส่วนให้เกิดการปฏิวัติราชวงศ์อับบาซียะฮ์
เซดเรียนรู้จากสามอิมาม
เซดเติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของ อิมามซัยนุลอาบิดีน ผู้เป็นบิดา ศึกษาวิชาความรู้จากทางศาสนาจากบิดา, จากอิมามอัลบากิร พี่ชาย และแลกเปลี่ยนความรู้กับอิมามอัศศอดิก จนมีความรู้สูงส่ง และมีลูกศิษย์มากมาย
เซด ยังได้ประพันธ์ตำราทางนิติบัญญัติอิสลามและวิทยาการเกี่ยวกับอัลกุรอานหลายเล่มอีกด้วย เซด ลือนามว่าเป็นบุรุษที่ซื่อสัตย์ บำเพ็ญแต่คุณงามความดี มีจิตใจกล้าหาญ เป็นนักพูดที่ดี เฉลียวฉลาด มีความจำดีเยี่ยม เจริญรอยตามบิดาและบรรพบุรุษในตระกูลหาชิมของศาสนทูตมุฮัมมัด เหล่านักปราชญ์ร่วมสมัยและรุ่นหลัง ต่างก็สรรเสริญเยินยอคุณงามความดีของ เซด ไว้มากมาย
แผนกำจัดเซด
หิชาม บินอับดิลมะลิก แห่งตระกูลอุมัยยะหฺ ผู้เป็นคอลีฟะหฺแห่งอาณาจักรอุมะวียะหฺ มีความหวาดหวั่นต่อตระกูลหาชิม เฉกเช่นบรรพบุรุษของตนในอดีต จึงสอดส่องพฤติกรรมและการเคลื่อนไหวของตระกูลหาชิมนี้ตลอดมา
เมื่อหิชามได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นคอลีฟะหฺ สิ่งแรกที่หิชามทำก็คือการปลดผู้ปกครองแคว้นต่าง ๆ ออกจากตำแหน่ง และให้คนสนิทของตนเข้าดำรงตำแหน่งแทน ในแคว้นอิรักนั้น หิชามได้แต่งตั้ง ยูสุฟ บินอุมัร อัษษะก็อฟีย์ ขึ้นดำรงตำแหน่งผู้ปกครองแคว้น แทน คอลิด บินอับดิลลาหฺ อัลกุศอรีย์ ที่ถูกปลดออกไป ยูสุฟ ผู้ปกครองแคว้นคนใหม่ ได้ฉวยโอกาสการเปลี่ยนแปลงอำนาจครั้งนี้ บั่นทอนอำนาจและบารมีของคู่อริด้วยการสั่งให้จับกุม คอลิด ผู้ปกครองแคว้นคนก่อน แล้วนำไปลงโทษทรมานฐานทุจริตยักยอกทรัพย์สินของคลังหลวง ในขณะเดียวกันก็ใช้ คอลิด ให้เป็นเครื่องมือในการดำเนินแผนการปราบปรามเสี้ยนหนามของคอลีฟะหฺแห่งตระกูลอุมัยยะหฺอีกด้วย โดยการบังคับให้ คอลิด อ้างว่าตนได้ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งของเซดในเมืองมะดีนะหฺ หลังจากนั้นก็ได้มีจดหมายถึง คอลีฟะหฺ หิชาม ในกรุงดามัสคัส ยื่นคำร้องให้คอลีฟะหฺ เรียกตัวเซดไปสอบสวน
เซด ซึ่งไม่เคยมีความเกี่ยวข้องกับ คอลิด เลย ก็จำเป็นต้องเดินทางจากนครมะดีนะหฺสู่กรุงดามัสคัส ตามคำสั่งของคอลีฟะหฺ อันที่จริงจุดประสงค์ของแผนการนี้ก็คือการหาเรื่องให้เซดต้องได้รับความลำบาก เพราะคอลีฟะหฺทราบมาแล้วว่า เซด คือผู้ต่อต้านการปกครองของตระกูลอุมัยยะหฺ และเป็นบุรุษที่เด่นที่สุดหลังจากอิมามอัศศอดิก ผู้เป็นผู้นำของชนมุสลิมที่เคร่งครัดศาสนาในสมัยนั้น
เซด จึงจำเป็นต้องเดินทางสู่ดามัสคัสเพื่อให้คอลีฟะหฺไต่สวนคดี หากไม่เดินทางไป ก็คงจะต้องถูกกล่าวหาว่าขัดขืนคำสั่งคอลีฟะหฺ ซึ่งอาจจะถูกลงโทษได้ แต่เมื่อเซดเดินทางไปถึงก็สาบานว่า ไม่ได้มีการขายที่ดินแก่คอลิดเลย คอลีฟะหฺจึงไม่อาจหาสาเหตุเพื่อลงโทษเซดได้ จึงอนุญาตให้ท่านเดินกลับไปมะดีนะหฺได้
ฝ่ายผู้ปกครองแคว้นอิรัก เมื่อแผนการแรกล้มเหลวก็ลงโทษทรมานคอลิดเพิ่มขึ้น เพื่อให้กุคำกล่าวหาว่า ตนได้ฝากทรัพย์สินไว้มากมายกับคนห้าคนคือ หนึ่ง เซด, สอง มุฮัมมัด บินอุมัร บินอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ, สาม ดาวูด บินอะลีย์ บินอับดิลลาหฺ บินอิลยาส บิน อับดิลมุฏฏ็อลิบ, สี่ สะอัด บินอับดิรรอฮฺมาน บินเอาฟฺ และ ห้า อัยยูบ บินสะละมะหฺ บินอับดิลลาหฺ อิบนุลอับบาส อิบนุลวะลีด อัลมัคซูมีย์ และได้แจ้งเรื่องนี้แก่คอลีฟะหฺ ให้ส่งตัวเซดและอีกสี่คนนั้น ไปสอบสวนในกรุงดามัสคัสอีกครั้ง บุรุษทั้งห้าจึงเดินทางไกลไปกรุงดามัสคัสตามคำสั่งของคอลีฟะหฺ การสอบสวนจึงเริ่มมีขึ้น แต่พวกเขาต่างก็ปฏิเสธคำกล่าวหานั้น คอลีฟะหฺ จึงสั่งให้เจ้าหน้าที่คุมผู้ต้องหาเหล่านั้น ไปสอบสวนคดีในอิรัก ยกเว้นอัยยูบ บินสะละมะหฺ ซึ่งคอลีฟะหฺได้สั่งให้ยกเว้น เพราะเขาเป็นญาติของคอลีฟะหฺ
เมื่อมาถึงอิรักแล้ว เจ้าเมืองอิรักก็จัดการสอบสวนคดี เซดตอบว่า คอลิดจะฝากทรัพย์สินไว้กับตนได้อย่างไร ในเมื่อคอลิตเองก็ด่าทอบรรพบุรุษของเซดบนมินบัร เมื่อคอลิดถูกนำตัวออกมา คอลิดก็ยอมรับสารภาพว่า ตนไม่ได้ฝากทรัพย์สินไว้กับเซดแต่ประการใด แต่เนื่องจากถูกทรมาน จึงต้องยอมพูดตามที่เขาสั่งให้พูด เจ้าเมืองอิรักก็ไม่สามารถเอาผิดเซดและพรรคพวกได้ จึงจำเป็นต้องปล่อยตัวกลับไป
เซดปลุกระดมปวงชนให้ก่อการปฏิวัติ
ดาวูด บินอะลีย์ ที่เดินทางมาด้วยกันก็กล่าวตักเตือนไม่ให้หลงเชื่อพวกชาวเมืองกูฟะหฺ เพราะได้เคยทรยศต่ออะลีย์ บินอะบีฏอลิบ, ฮะซัน และฮุเซน มาแล้วในอดีต แต่เซดไม่เชื่อฟังคำแนะนำของดาวูด ทั้งสองจึงแยกทางกัน เซดเดินทางกลับไปกูฟะหฺอีกครั้งพร้อมกับผู้คนที่มาเชิญให้ไป ฝ่ายอับดุลลอหฺ อัลมะฮัฎที่อยู่ในมะดีนะหฺเมื่อทราบข่าวก็ส่งจดหมายเตือนเซดให้ระมัดระวังต่อการที่ชาวกูฟะหฺจะทรยศ
เมื่อเซดมาถึงเมืองกูฟะหฺ สะละมะหฺ บินกะฮีล อัลอัฎรอมีย์ นักปราชญ์แห่งกูฟะหฺ ได้เตือนสติเซดเรื่องการทรยศของชาวกูฟะหฺในอดีตอีกเช่นกัน หลังจากนั้น เขาก็ขออนุญาตลาออกจากเมืองกูฟะหฺไปอาศัยอยู่ที่เมืองยะมามะหฺ เพราะเดาได้ว่าชาวกูฟะหฺจะต้องทรยศต่อเซดเป็นแน่
อีกคนหนึ่งที่ห้ามปรามไม่ให้เซดรับสัญญาของชาวเมืองกูฟะหฺคือ ซะกะรียา บินอะบีซาอิดะหฺ
ฝ่ายหิชามเมื่อได้ข่าวว่า เซดรวบรวมไพร่พลอยู่ในนครกูฟะหฺ ก็เขียนจดหมายต่อว่าเจ้าเมืองอิรักว่า เหตุใดจึงปล่อยให้เซดรวบรวมไพร่พลอยู่ และให้รีบหาหนทางทำลายเสียโดยเร็ว
ล้มแผนการปฏิวัติ
เมื่อเวลาออกรบใกล้เข้ามาแล้ว ชาวกูฟะหฺเริ่มลังเลต่อการนำของเซด จัดหาวิธีที่จะล้มเลิกขบวนการปฏิวัตินี้ ด้วยการตั้งคำถามที่ล่อแหลมว่า เซดมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับคอลีฟะหฺคนแรก คืออะบูบักรฺ และคอลีฟะหฺคนที่สอง คืออุมัร ในกองทัพของเซดนั้นมีไพร่พลที่มีทัศนะในเรื่องนี้แตกต่างกัน บ้างก็นับถือคอลีฟะหฺทั้งสอง บ้างก็ไม่นับถือคอลีฟะหฺทั้งสอง แต่ทั้งสองฝ่ายก็มีจุดมุ่งหมายเดียวกันนั่นคือ การโค่นล้มระบอบการปกครองที่ขัดกับกฎบัญญัติอิสลาม เพื่อก่อตั้งรัฐอิสลามที่แท้จริง เซดตอบคำถามนี้ว่า "ฉันไม่เคยได้ยินบรรพบุรุษของฉันคนใดที่ตัดความเกี่ยวพันกับคนทั้งสอง และไม่มีผู้ใดกล่าวต่อเขาทั้งสองนอกจากด้วยสิ่งที่ดี"
เมื่อชาวเมืองกูฟะหฺที่สนับสนุนเซดได้ยินเช่นนั้น ต่างถอนตนออกจากทัพของเซด จนเหลือผู้สนับสนุนไม่ถึง 500 คน ในจำนวนนี้มี เพียง 220 คนที่สามารถเป็นทหารออกทัพจับศึกได้
การต่อสู้
เมื่อเซดทราบว่ายูสุฟ บินอุมัรเจ้าเมืองอิรัก ได้ประกาศให้ตามจับตน อีกทั้งยังทราบมาว่า ชายสองคนซึ่งเป็นพรรคพวกของตน ถูกทางการจับแล้วนำไปฆ่า เซดจึงรีบสั่งให้ลุกขึ้นต่อสู้ก่อนเวลาที่เคยกำหนดไว้กับไพร่พลในหัวเมืองอื่น ๆ โดยให้มีการปฏิวัติในคืนวันที่ 1 เดือนศอฟัร ปี ฮ.ศ. 122 (อังคาร ที่ 5 มกราคม ค.ศ. 740) ซึ่งตรงกับคืนวันอังคาร ทว่าก่อนที่ทัพของเซดจะออกศึก อัลฮกัม อิบนุศศ็อลติ ได้รวบรวมชาวเมืองกูฟะหฺให้เข้าไปในมัสยิดใหญ่ในเมืองแล้วให้ทหารล้อมไว้เป็นเวลาสามวันสามคืน โดยให้ทุกคนพาเสบียงอาหารไปด้วย
ในวันอังคาร อัลฮะกัม อิบนุศศ็อลติ ได้สั่งให้ปิดตลาดและปิดประตูมัสยิดขังผู้คนไว้ในนั้น หลังจากนั้นก็ส่งจดหมายไปแก่เจ้าเมืองอิรัก ซึ่งตอนนั้นอยู่ในเมืองฮัรเราะหฺ ให้ทราบข่าวคราวความคืบหน้าของการปฏิวัติ เพื่อจะได้จัดการต่อต้าน เจ้าเมืองอิรักจึงส่ง ญะอฺฟัร อิบนุลอับบาส อัลกินดีย์ พร้อมกับทหารม้า 50 คน เพื่อศึกษาสถานการณ์ในเมืองกูฟะหฺ
ในคืนอังคารนั้น พวกทหารของเจ้าเมืองก็ได้บุกเข้าไปในบ้านของ มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก บินเซด บินฮาริษะหฺ อัลอันศอรีย์ แต่ก็ไม่พบเจ้าตัว
เช้าวันพุธ เจ้าเมืองอิรักก็ออกไปที่เนินเขา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก อัลฮีเราะหฺ โดยมีเหล่าผู้นำแห่งกุเรชและเผ่าอื่น ๆ ตามไปด้วยราว 200 คน ในวันเดียวกันนี้ เซดได้ส่งอัลกอซิม บินกะษีร อัลอัฎรอมีย์ และศ็อดดาม ให้ออกไปตะโกนในเมืองว่า "ยา มันศูร อะมิด" แต่ก็พบกับ ญะอฺฟัร อิบนุลอับบาส อัลกินดีย์ และพรรคพวก จึงเกิดการต่อสู้กัน จนศ็อดดามถูกฆ่า และกอซิมนั้นก็ถูกจับตัวไปให้แก่ อัลฮะกัม อิบนุศศ็อลติ เมื่อถูกไต่ถาม อัลกอซิมไม่ยอมตอบจึงถูกนำไปตัดคอที่หน้าจวนเจ้าเมือง
ในวันแห่งการต่อสู้นั้นมีผู้คนที่ยังยืนหยัดอยู่กับเซดเพียง 218 คนเท่านั้น เซดจึงถามว่า "พรรคพวกของเราไปไหนกันหมด?" ก็มีผู้ตอบว่า "ถูกขังอยู่ในมัสยิดใหญ่" เซดกล่าวว่า "ขอสาบาน สิ่งนี้ไม่ใช่ข้ออ้างที่ดีสำหรับผู้ที่ได้ให้คำสัตยาบันต่อเรา"
ส่วน นัศรุ บินคุซัยมะหฺ และพรรคพวกเมื่อได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกก็ออกไปดู จึงเห็น อัมรุ บินอับดิลเราะฮฺมาน ซึ่งเป็นศอฮิบ อัชชุรเฏาะหฺ (ผู้กอง) ของ อัลอะกิบ อิบนุศศ็อลติ และตำรวจอีกหลายนาย ก็เกิดการปะทะกันจน ผู้กองนั้นถูกฆ่าตาย และเหล่าตำรวจนั้นก็หนีไปหลังจากนั้น นัศรุและไพร่พล ก็เข้ารวมกับกองทัพใหญ่ภายใต้การนำของเซด ซึ่งกำลังต่อสู้กับกองทัพที่มาจาก ซีเรีย มีไพร่พลทั้งหมด 500 คน เซดและพรรคพวกก็เข้าโจมตีกองทัพนี้จนพ่ายแพ้หนีไป
เซดได้นำทัพผ่านบ้านของ อะนีซ บินอัมริ ที่เคยให้คำสัตยาบัน ว่าจะร่วมต่อสู้ จึงเรียกให้ออกมาร่วมทัพ แต่ชายคนนี้ก็ไม่ยอมออกมา เซดได้นำไพร่พลจนกระทั่งถึงสถานที่หนึ่งที่ชื่อ อัลกันนาซะหฺ ซึ่งเป็นใจกลางเมือง ที่นั่นมีกองทหารจากซีเรียตั้งทัพอยู่ เซดและพรรคพวกจึงบุกเข้าโจมตี จนกระทั่งพวกทหารซีเรียแตกทัพหนีไป
หลังจากนั้นเซดก็นำทัพ ออกจากเมืองจนกระทั่งมาถึงที่ อัลญะบานะหฺ ซึ่งอยู่ระหว่างเมืองฮีเราะหฺและกูฟะหฺ จึงแลเห็น ยูซุฟ บิน อุมัร เจ้าเมืองอิรัก ที่รออยู่บนเนินเขา เซดพยายามจะบุกขึ้นเนินเขาเพื่อเข้าโจมตีเจ้าเมืองและพวกทหารบนเนิน แต่ไม่อาจจะทำได้ เพราะว่า ร็อยยาน บินสะละมะหฺ นำกองทัพจากซีเรียบุกโจมตีเข้ามาด้านหลัง
เซดจึงนำทัพเข้าเมืองกูฟะหฺอีกครั้ง แล้วต่างคนต่างก็แยกเข้าเขตต่าง ๆ ในเมือง จนกระทั่งปะทะกับกองทหารม้าของเจ้าเมือง กองทหารของเซดต่างก็หนีเข้าซอย เหลือเพียงชายคนหนึ่งไม่ทราบชื่อ เข้าไปในมัสยิดหลังหนึ่งแล้วนมาซสองร่อกอัต หลังจากนั้น ก็ออกมาต่อสู้กับพวกทหาร แล้วถูกทหารคนหนึ่งใช้เสาตีจนเสียชีวิต
ส่วนพวกที่หนีเข้าซอยนั้นก็ออกมาต่อสู้กับทหารของเจ้าเมือง สมาชิกของเซดคนหนึ่งได้วิ่งเข้าไปในบ้านของ อัลดุลลอหฺ บินเอาฟิ พวกทหารจึงบุกเข้าไปในบ้านแล้วนำตัวเขาไปพบกับเจ้าเมือง เจ้าเมืองจึงสั่งให้ฆ่าชายคนนี้เสีย นัศรุ บินคุซัยมะหฺ ได้แนะนำให้เซดนำไพร่พลไปที่มัสยิดใหญ่เพราะที่นั่นมีชาวเมืองกูฟะหฺ ถูกกักขังอยู่ เซดกล่าวว่า "พวกเขาทรยศอย่างที่เคยทำกับ ฮุเซน ในอดีต" นัศรุ จึงกล่าวว่า "ส่วนฉันก็จะต่อสู้อยู่กับท่านด้วยดาบนี้ จนกว่าฉันจะถูกฆ่า"
ในขณะที่เซดนำพรรคพวกเข้าใกล้มัสยิดใหญ่นั้น อุบัยดุลลอหฺ อิบนุลอับบาส อัลกินดีย์ ได้เห็นเข้าจึงนำทัพเข้าโจมตีทัพของเซด จนมีการปะทะกันที่หน้าประตู อุมัร บินสะอัด บินอะบีวักกอศ แต่ทัพของอุบัยดุลลอหฺ ก็พ่ายแพ้ มีทหารล้มตายมากมาย อุบัยดุลลอหฺเองและทหารที่เหลือก็หนีจนกระทั่งถึงบ้าน อัมรุ บินฮะรีษ ที่อยู่ในเขต อัซซับเคาะหฺ ใกล้กับมัสยิดใหญ่
เช้าวันพฤหัสบดี วันที่ 3 ศอฟัร เจ้าเมืองได้สั่งให้ อัลอับบาส บินซะอีด อัลมุซนีย์ ผู้เป็น ศอฮิบ อัชชุรเฏาะหฺ (ผู้กอง) ให้นำกำลังพลไปโจมตีเซดและพรรคพวก ใน ดาร อัรริซกิ จึงเกิดการปะทะกันระหว่างสองฝ่าย นัศรุ บินคุซัยมะหฺ อัลอับสีย์ และ มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก อัลอันศอรีย์ ประกบคุ้มครองเซดอยู่ตลอดเวลา เมื่อถึงทางเดินที่เต็มไปด้วยไม้และเศษไม้ อัลอับบาส ก็ตะโกนสั่งให้ทหารของพวกตนลงจากหลังม้า นาอิล บินฟัรวะหฺ ฟันขาอ่อนของ นัศรุด้วยดาบจนได้รับบาดเจ็บ นัศรุเองก็ฆ่านาอิล ไพร่พลของอัลอับบาส ถูกฆ่าตายประมาณ 70 คน ที่เหลือก็หนีไป
เวลาบ่ายของวันเดียวกัน เจ้าเมืองได้ส่งกำลังพลไปโจมตีเซดและพรรคพวกอีก จนมีการปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้ง แต่ทหารของเจ้าเมืองก็พ่ายแพ้อีกตามเคย เซดและพรรคพวกจึงไล่ตามพวกทหารเหล่านั้น จนกระทั่งถึงเขตของตระกูลสะลีม และไล่ตามพวกเขาจนถึงสถานที่หนึ่งระหว่างบาริกและรุอาซ แล้วก็มีการต่อสู้กันที่นั่นอีกครั้ง ในการต่อสู้ที่อัซซับเคาะหฺนั้น ผู้คนเห็นเมฆสีเหลืองติดตามเซดตลอดเวลาที่เขาเคลื่อนย้าย
ในขณะที่ต่อสู้อยู่นั้น ทหารม้านายหนึ่งจาก ตระกูลกัลบิ ได้ด่าทอท่านหญิงฟาฏิมะหฺ เซดได้ยินก็โกรธเป็นอย่างยิ่ง จนร้องไห้จนน้ำตาชุ่มเครา จึงหันหน้าไปทางพรรคพวก แล้วถามว่า "ไม่มีใครเลยหรือที่จะโกรธเพื่อฟาฏิมะหฺ ไม่มีใครเลยหรือที่จะโกรธเพื่อศาสนทูตของอัลลอหฺ ไม่มีใครเลยหรือที่จะโกรธเพื่ออัลลอหฺ" ทหารม้าคนนั้นลงจากหลังม้าเปลี่ยนไปขี่ล่อ สะอีด บินคอยษัม จึงใช้ดาบสั้น ตัดคอทหารคนนั้น จนกระทั่งศีรษะหล่นตกลงมาข้างหน้าล่อ พวกทหารต่างก็เข้ารบหมายฆ่าสะอีด แต่พรรคพวกของเซดก็เข้าปกป้องสะอีด สะอีดจึงขี่ล่อของชายนั้นเข้ามาหาเซด เซดจึงจูบสะอีดที่ดั้งจมูก แล้วกล่าวว่า "ขอสาบาน ขอสาบานด้วยอัลลอหฺ ท่านได้ทำถูกต้องกับการแก้แค้นของเราแล้ว ขอสาบานด้วยอัลลอหฺ ท่านได้ประสบกับเกียรติคุณแห่งโลกนี้และโลกหน้า และขุมทรัพย์ของมันทั้งสองแล้ว" ว่าแล้วก็มอบล่อตัวนั้นให้แก่สะอีด
เซดนำพรรคพวกมาถึงที่สะพานแล้วกล่าวต่อพรรคพวกว่า "หากฉันรู้ว่ามีการกระทำความดีที่ดีกว่าการฆ่าฟันพวกนี้ ฉันก็คงทำไปแล้ว ฉันเคยห้ามไม่ให้พวกท่านไล่ตามทหารที่หนี อย่าฆ่าฟันคนที่ได้รับบาดเจ็บ อย่าเปิดประตูที่ปิด แต่นี่ฉันได้ยินพวกเขาด่าทออะลีย์ ดังนั้น พวกท่านก็จงฆ่าพวกเขาทุกด้าน ..."
การต่อสู้รุนแรงขึ้นกว่าเดิม เหล่าม้าของทหาร หวาดกลัวต่อม้าของเซดและพรรคพวก ทำให้กองทัพทหารระส่ำระสาย อัลอับบาส บินสะอีด อัลมุซนีย์ จึงขอให้เจ้าเมืองหนุนกำลังพลและกำลังม้า เจ้าเมืองจึงสั่งให้ สุลัยมาน บินกีซาน อัลกัลบีย์ นำทหารจากเมืองก็อยกอนและบุคอรอเข้ามาหนุน เซดและพรรคพวกพยายามต่อสู้กับทัพหนุนนี้ แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก ที่คอยปกป้องเซด ก็ถูกฆ่า
เซดถูกสังหาร
เซดเมื่อเสียชีวิตนั้นมีอายุเพียง 46 ปีหรือ 47 ปีเท่านั้น
เป็นธรรมเนียมของผู้ปกครองแห่งอาณาจักรมุอาวียะหฺ ที่จะนำศพของศัตรูของพวกตนไปทำการอนาจาร เพื่อเป็นการขู่ประชาชนไม่ให้เอาเยี่ยงอย่าง บรรดาพรรคพวกของเซดตกลงกันว่า จะซ่อนศพของเซดไม่ให้พวกทหารรู้ บางคนออกความคิดว่า "เราควรจะใส่เสื้อเกราะแก่ท่านแล้วถ่วงท่านลงในแม่น้ำ" บ้างก็บอกว่า "ควรฝังไว้ในสวนอินทผาลัม" บ้างก็บอกว่า "ควรตัดศีรษะของท่าน แล้วทิ้งให้ปะปนกับเหล่าศพที่ตายในสนามรบ" ทว่าบุตรชายของเซดไม่เห็นด้วยกับวิธีสุดท้ายนี้ เมื่อตกลงกันไม่ได้ว่าจะทำอย่างไร ซะวะบะหฺ บินษาบิต ก็ออกความคิดให้ไปฝังริมคลองที่อยู่ในสวนของชาวบ้าน แล้วเอาหญ้าและดินมากลบ แล้วขุดคูให้น้ำไหลผ่าน
ศพถูกตรึงที่ไม้กางเขน
ฝ่ายเจ้าเมืองอิรัก เมื่อรู้ว่า เซด เสียชีวิตแล้วก็สั่งให้คนค้นหาสถานที่ฝังศพโดยประกาศจะให้รางวัลอย่างงามแก่ผู้รู้เบาะแส ก็มีผู้เห็นคนหนึ่งไปบอกเพื่อรับรางวัล เจ้าเมืองจึงสั่งให้คนไปขุดเอาศพออกมาจากสุสาน แล้วเอามาทิ้งที่หน้าจวน หลังจากนั้นก็ได้สั่งให้ตัดศีรษะของเซดเพื่อส่งไปให้คอลีฟะหฺ หิชาม ในกรุงดามัสคัส พร้อมกับศีรษะพรรคพวกของเซด พวกเขาถอดเสื้อผ้าออกจากลำตัวของเซด แล้วนำร่างที่เปลือยเปล่านั้นไปตอกที่ไม้กางเขนให้ขาขึ้นข้างบน คอลงข้างล่าง แล้วให้ปักไว้ที่ลานตลาด อัลกันนาสะหฺ ส่วนพรรคพวกของเซด อีกหลายคนคนก็ถูกตรึงที่ไม้กางเขนเช่นกัน ในจำนวนนั้นมี มุอาวิยะหฺ บินอิสฮาก, นัศรุ บินสุลัยมะหฺ และ ซิยาด อัลฮินดีย์
ศพของเซด ถูกตรึงอยู่บนไมกางเขนเป็นเวลาหลายปี ส่วนหิชามเมื่อได้เห็นศีรษะก็ตกรางวัลให้เพียงคนละ 10 ดิรฮัม แล้วสั่งให้ปักศีรษะเหล่านั้นไว้ที่ประตูเมืองดามัสคัส หลังจากนั้นหิชามก็สั่งให้พาศีรษะของเซดไปยังเมืองมะดีนะหฺ เพื่อให้ญาติพี่น้องของเซดได้เห็น แล้วนำไปปักบนสุสานศาสดามุฮัมมัด ผู้เป็นบรรพบุรุษของเซดหนึ่งวันหนึ่งคืน ชาวเมืองจึงขอร้องให้ มุฮัมมัด บินอิบรอฮีม บินหิชาม อัลมัคซูมีย์ ซึ่งเป็นเจ้าเมืองมะดีนะหฺ เอาศีรษะนั้นออกจากสุสานแห่งท่านศาสดานั้นเสีย แต่เจ้าเมืองมะดีนะหฺก็ปฏิเสธ ฝ่ายตระกูลหาชิม เมื่อเห็นการเหยียดหยามดังกล่าวก็ร้องห่มร้องไห้ได้ยินกันทั่วเมือง เสมือนวันที่ฮุเซนหลานตาของศาสนทูตถูกสังหารเสียชีวิต
หลังจากนั้นเจ้าเมืองก็สั่งให้เอาหัวไปปักด้วยทวนแล้วเอาไปตั้งไว้ที่ท้ายมัสยิด แล้วสั่งให้ทุกคนเข้ามัสยิดเพื่อฟังการปราศรัยของเจ้าเมือง และแล้วบรรดานักพูดและเหล่าผู้นำ ต่างก็ด่าทออะลีย์, ฮุเซน, เซด รวมทั้งพรรคพวกผู้สนับสนุน เมื่อนักพูดคนใดปราศรัยเสร็จแล้ว ตัวแทนเผ่าต่าง ๆ ก็ลุกขึ้นยืนด่าทอพวกเขาเหล่านั้น พวกเขาทำอย่างนี้จนครบ 7 วัน โดยคนในตระกูลอุษมานจะเป็นพวกแรกที่ลุกขึ้นด่าทอจนสะใจ
ศีรษะถูกนำไปอิยิปต์
แล้วหลังจากนั้น จึงมีคำสั่งให้นำศีรษะเซดไปอิยิปต์ แล้วแห่ให้คนทั่วทั้งนครได้ดู เพื่อขู่ไม่ให้เอาเยี่ยงอย่าง หลังจากนั้นพวกเขาก็เอาศีรษะ ตั้งในมัสยิดกลางในนคร ต่อมามีคนขโมยศีรษะที่ตั้งอยู่บนมิมบัรของมัสยิดนั้นไปฝังในมัสยิด มุฮฺริซ อัลกิซซีย์ เวลาผ่านไปสี่ร้อยกว่าปี ในวันอาทิตย์ เดือนรอบีอุลเอาวัล ปี ฮ.ศ. 525 (กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1131) มีผู้คนค้นพบศีรษะนี้ หลังจากที่มัสยิดนี้ได้พังลงมาแล้ว ถึงแม้ว่า ร่างของเซดจะถูกตรึงอยู่ที่ตออินทผลัมเป็นเวลานานก็ตาม ร่างของเซดก็ไม่ได้เน่าเปื่อย คนที่ผ่านไปผ่านมาในเมืองก็เห็นเซด ด้วยมุมมองที่ต่างกัน บ้างก็คิดว่า สมควรแล้วที่กบฏจะได้รับการตอบแทนเช่นนี้ บ้างก็คิดว่า นี่คือนักสู้ที่ต่อต้านอธรรม
ต่อมาเมื่อถึงสมัยคอลีฟะหฺอัลวะลีด เมื่อเขาได้ข่าวว่ายะฮฺยา บินเซด ทำการปฏิวัติ เหมือนบิดา ก็สั่งให้เผาร่างของเซด แล้วเอาเถ้าถ่านและกระดูกที่ป่นแล้ว ไปทิ้งในแม่น้ำฟุรอต (ยูเฟรติส)
เซดเป็นผู้นำศาสนา
เซดเป็นเจ้าของสำนักซัยดีย์ มีสาวกมากมาย มัซฮับซัยดีย์จึงเป็นชีอะหฺสายหนึ่ง ซึ่งยังมีอยู่จนถึงวันนี้ในประเทศยะมัน (ราว 10 ล้านหคือประมาณ 45% ของจำนวนประชากรทั้งหมด) และซาอุดีอาระเบีย (ราว 1 ล้านคน) ความแตกต่างระหว่างมัซฮับซัยดีย์กับมัซฮับชีอะหฺอื่น ๆ ก็คือ การเชื่อว่าอิมามไม่ใช่มะอฺศูม และอิมามมีเพียงแค่ 5 คนเท่านั้น คืออะลีย์ ฮะซัน ฮุเซน ซัยนุลอาบิดีน และเซด และห้ามไม่ให้ด่าทอสาวกของศาสนทูตมุฮัมมัด
แหล่งข้อมูลอื่น
740
เทมาเส็ก
เทมาเส็ก เป็นชื่อสถานที่ที่มีการบันทึกช่วงแรกบนพื้นที่สิงคโปร์ในปัจจุบัน ชื่อนี้ปรากฏในวรรณกรรมภาษามลายูและชวายุคต้น และยังปรากฏในบันทึกเอกสารสมัยราชวงศ์หยวนและราชวงศ์หมิงของจีนเป็น ตานหม่าซี  หรือ ต้านหม่าซี  ปัจจุบันมีการใช้ชื่อนี้ในเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์และในสถาบันกับบริษัทต่าง ๆ ของประเทศสิงคโปร์
ชื่อ
ต้นตอของชื่อเทมาเส็กยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด แต่มีข้อเสนอว่าคำนี้มีที่มาจากศัพท์ภาษามลายูว่า tasik หมายถึง "ทะเลสาบ" หรือ "ทะเล" และอาจหมายถึง "สถานที่ที่ล้อมรอบด้วยทะเล" หรือเมืองทะเล ข้อเสนอแนะอีกอันหนึ่งระบุว่า ชื่อนี้อิงจากพระนามกษัตริย์ศรีวิชัยว่า มหาราชา Tan ma sa na ho ชื่อเทมาเส็กยังปรากฏในบันทึกของชาวเวียดนามในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ว่า Sach Ma Tich
เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์
เทมาเส็ก เป็นชื่อของเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของสิงคโปร์มี 2 ชนิด ได้แก่ เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์ดาราเทมาเส็ก (Bintang Temasek สำหรับผู้ที่กระทำความดีความชอบในราชการอย่างสูงสุด หรือ ช่วยเหลือผู้ประสบภยันตราย) และ เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เทมาเส็ก (Darjah Utama Temasek, สำหรับผู้ทำประโยชน์ กระทำความดีความชอบในราชการ).
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ในปี พ.ศ. 2560 ให้สิทธิในการทำทีมลงแข่งขันภายใต้ชื่อสโมสรฟุตบอลนครศรีธรรมราช ยูนิตี้ เนื่องจากเป็นผู้สนับสนุนหลัก และในปัจจุบัน ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันภายใต้ชื่อ สโมสรดับบลิว นครศรีธรรมราช โดยสิทธิขาดยังคงอยู่กับบริษัทสโมสรฟุตบอลราชพฤกษ์ นนทบุรีจำกัดโดยนักกีฬาส่วนมาในทีมคงเป็นนักกีฬาจากสโมสรฟุตบอลราชพฤกษ์ และสโมสรสมุทรสาคร เอฟซี
โดยสโมสรเข้ามาสู่ลีกอาชีพจากการคว้าตำแหน่งรองแชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2556 ทำให้ได้เลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2557 ภายใต้ชื่อ สโมสรฟุตบอลราชพฤกษ์ เมืองนนท์ ยูไนเต็ด
ฤดูกาล 2559 สโมสรเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ ใช้เข้าร่วมการแข่งขันโดยย้ายมาใช้สนามเหย้าที่ ธนบุรี สเตเดี้ยม และสามารถจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3 ในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 (โซนภาคตะวันตก) ทำให้ได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในไทยลีก 3และ ฤดูกาล 2560 ถึงปัจจุบันสโมสรได้ย้ายที่ทำการของบริษัทมาบ้านเลขที่ 244/1 ถ.สุคนธวิท ต.ตลาดกระทุ่มแบน อ.กระทุมแบน จ.สมุทรสาคร โดยใช้ชื่อสโมสรฟุตบอลราชพฤกษ์ สมุทรสาคร เข้าร่วมการแข่งขัน โดยใช้สนามเย้าที่สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสาคร ร่วมกับสโมสรสมุทรสาครเอฟซีและเมื่อทางสโมสรสมุทรสาคร เอฟซีได้รับการเลื่อนชั้นไปเข้าร่วมการแข่งขันในระดับดิวิชั่น1เดิมหรือไทยลีก2  ทำให้ไม่สามารถใช้สนามร่วมกันได้ เนื่องจากเป็นกฏระเบียบของบริษัท ไทยลีก จำกัด ผู้จัดการแข่งขัน รวมไปถึงสนามกีฬากลางมีการปิดปรับปรุงเพื่อรองรับการแข่งขันในระดับไทยลีก2 ทำให้ไม่สามารถใช้สนามกีฬากลางจังหวัดสมุทรสาครในเลกแรกของฤดูกาล2018ได้ ทำให้ผู้บริหารได้หาผู้สนับสนุนมาร่วมในการส่งทีมเข้าแข่งขัน โดยได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มทุนจากจังหวัดนครศรีธรรมราช  โดยสิทธิในการจัดการส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันโดยนักกีฬาทุกคน ยังคงสังกัดของบริษัทสโมสรฟุตบอลราชพฤกษ์ นนทบุรี จำกัด เช่นเดิม
กาฟิรโกฏ
กาฟิรโกฏ (کافرکوٹ; ปาชโต: کافر کوټ; Kafir Kot หรือ Kafirkot) เป็นหมู่ซากปรักหักพังของโบสถ์พราหมณ์โบราณในอำเภอเดราอิสมาอิลข่าน แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา บางทีอาจเรียกกาฟิรโกฏว่า "กาฟิรโกฏเหนือ" (Northern Kafir Kot) เพื่อแยกกับ "กาฟิรโกฏใต้" (Southern Kafir Kot) ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองบีโลต ราว 35 กิโลเมตรทางใต้
ข้อมูลจากปี 1915 ระบุว่าซากของโบสถ์สินธุเป็นตัวบ่งชี้ถึงการมีอยู่ของอารยธรรมฮินดูอันเก่าแก่ที่มีความสำคัญทางโบราณคดีอย่างมาก พิกัดที่ตั้งของหมู่โราณสถานนี้อยูที่ 32°30'0N 71°19'60E อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน หมู่กาฟิรโกฏยังไม่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยรัฐบาลปากีสถาน และขาดการทำนุบำรุงอย่างเป็นระบบท่ามกลางคำเรียกร้องจากนานาชาติให้มีการดูแลโบราณสถานนี้อย่างจริงจัง
ประติมากรรมและองค์ประกอบบางส่วนของหมูโราณสถานนี้ถูกงัดแงะและกระจายไปอยู่ตามพิพิธภัณฑ์ทั่วโลก จำนวนมากที่สุดนอกปากีสถานอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติชในลอนดอน
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2559
นี่คือรายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2559
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ (International Committee of the Red Cross, ICRC; Comité international de la Croix-Rouge, CICR) เป็นองค์กรมนุษยธรรมระหว่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในประเทศสวิตเซอร์แลนด์เมื่อปี พ.ศ. 2406 โดยการนำของอ็องรี ดูว์น็อง มีสำนักงานที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประเทศสมาชิกยอมรับให้เป็นองค์กรอิสระ ตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (International humanitarian law) แห่งอนุสัญญาเจนีวา (Geneva Conventions) ซึ่งถือเป็นกฎหมายนานาชาติตามธรรมเนียม มีภารกิจทั่วโลกในการให้ความช่วยเหลือผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากสงคราม ผู้ลี้ภัย เชลยสงคราม และพลเรือนที่ได้รับผลกระทบ
การจัดตั้งสำนักงานของคณะกรรมการฯ นั้นขึ้นอยู่กับระดับของการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงในพื้นที่นั้น ๆ ปัจจุบันคณะกรรมการฯ มีเจ้าหน้าที่ 11,000 คนปฏิบัติงานอยู่ในสำนักงานมากกว่า 80 ประเทศทั่วโลก สำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการฯ ตั้งอยู่ที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีสำนักงานภูมิภาคกรุงเทพฯ ทำงานครอบคลุมประเทศไทย กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
คนไทยจำนวนมากมักเข้าใจผิดว่าคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศเป็นองค์กรเดียวกับสภากาชาดไทย และนิยมเรียกผิดว่าสภากาชาดสากล แต่คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มองค์กรกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดง (Movement of the Red Cross) เช่นเดียวกับสหพันธ์สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดงระหว่างประเทศ (International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies) และ สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดง (National Societies) ของแต่ละประเทศ
ด้วยหลักการกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงที่เน้นการปฏิบัติงานอย่างเป็นอิสระ เป็นกลาง และไม่เลือกปฏิบัติ ทำให้เราสามารถปฏิบัติภารกิจในการช่วยเหลือและปกป้องชีวิตและศักดิ์ศรีของเหยื่อจากการสู้รบและสถานการณ์ความรุนแรงเหล่านั้นได้ โดยการติดต่อพูดคุยกับคู่กรณีและกองกำลังทุกฝ่าย รวมถึงกลุ่มติดอาวุธ เรื่องการให้ความเคารพต่อกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศและกฎข้อบังคับขั้นพื้นฐานต่าง ๆ ในการปกป้องบุคคลที่อยู่ในสถานการณ์ความรุนแรง
คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ เป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดและทรงเกียรติในขบวนการกาชาด และเป็นหนึ่งในการบริหารองค์กรที่ขยายตัวมากที่สุด โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพถึง 3 ครั้งคือเมื่อ พ.ศ. 2460 พ.ศ. 2487 และ พ.ศ. 2506
ภารกิจของคณะกรรมการฯ
เยว่อี้
เยว่อี้ (งักเย)（) ชาวแคว้นจงซาน (中山)
ปี 296 ก่อนคริสตกาล แคว้นจงซานถูกแคว้นจ้าวทำลายจนสิ้นชาติ เยว่อี้จึงต้องหลบหนีไปทางเหนือเวลานั้น เอี้ยนเจาหว่าง (燕昭王) ที่กำลังฟื้นแคว้นเอี้ยนที่ถูกแคว้นฉีทำลายขึ้นมาใหม่ ได้ประกาศหาคนมาช่วยบริหารบ้านเมือง มีผู้คนหลั่งไหลไปขอเข้าร่วมอย่างไม่ขาดสาย เยว่อี้ก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น
ปี 286 ก่อนคริสกาล แคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นอื่นกำลังหารือวางแผนจะยกทัพไปตีแคว้นฉิน ได้ยกทัพใหญ่ไปโจมตีแคว้นซ่ง ทำลายแคว้นซ่งจนสิ้นชาติ เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้แคว้นต่างๆ หวาดกลัวกันมาก แคว้นฉินจึงใช้โอกาสนี้กล่าวยุยงให้ทุกแคว้นร่วมมือกันโจมตีแคว้นฉีเอี้ยนเจาหว่าง ทราบข่าวจึงแต่งตั้ง เยว่อี้ ให้เป็นแม่ทัพใหญ่นำทหารไปโจมตีแคว้นฉี หมายจะล้างแค้นที่แคว้นเอี้ยนเคยถูกทำให้สิ้นชาติ
ปี 284 ก่อนคริสตกาล พันธมิตรหกแคว้นได้รวมกำลังกันยกทัพบุกโจมตีแคว้นฉี ทำให้แคว้นฉีถูกโจมตีจนแตกพ่าย เสียเมือง เสียผู้คนไปมากมาย ภายหลัง ห้าแคว้นใหญ่คิดว่าสั่งสอนแค่ก็น่าจะพอแล้วจึงคิดจะยกทัพกลับ แต่เอี้ยนเจาหว่างไม่เห็นด้วย จึงสั่งให้เยว่อี้บุกโจมตีต่อไป ภายใต้การนำทัพของเยว่อี้ เพียงไม่นานทัพเอี้ยนก็ตี เมืองหลินจือ (临淄) เมืองหลวงของแคว้นฉีแตก ฉีหมิ่นหว่าง (齐湣王) กษัตริย์แคว้นฉีถูกแม่ทัพแคว้นฉู่สังหารตายในระหว่างหลบหนี
ผลงานในครั้งนี้ทำให้ เยว่อี้ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ฉางกว๋อจวิน (昌国君) ปกครองดินแดนที่ยึดได้เยว่อี้อยู่ที่แคว้นฉี 5 ปี ยึดดินแดนได้มากกว่า 70 หัวเมือง แคว้นฉีแทบจะสิ้นชาติเหลือเมืองในการปกครองแค่สองเมืองเท่านั้น
ปี 279 ก่อนคริสตกาล เอี้ยนเจาหว่างสิ้นชีพ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง (燕惠王) ขึ้นเป็นกษัตริย์แคว้นเอี้ยนเถียนตาน (田单) แม่ทัพและเชื้อพระวงศ์ชาวแคว้นฉี ฉวยโอกาสที่แคว้นเอี้ยนเพิ่งเปลี่ยนผู้ปกครอง ได้ส่งคนไปยุยงให้ เอี้ยนฮุ่ยหว่าง หวาดระแวงในตัว เยว่อี้
เอี้ยนฮุ่ยหว่างไม่พอใจเยว่อี้อยู่ก่อนแล้ว จึงหลงกลของเถียนตาน สั่งให้ถอดถอนตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของเยว่อี้ ทำให้เยว่อี้ต้องหลบหนีไปหลบภัยอยู่ที่แคว้นจ้าว
ยะฮ์ยา บิน ซัยด์
ยะฮ์ยา บิน ซัยด์ (يحيى بن زيد) เป็นบุตรชายเซด บุตรของ อิมามซัยนุลอาบิดีน บุตรของ อิมาม ฮุเซน บุตรของ อะลีย์ บินอะบีฏอลิบ สืบสกุลนบีมุฮัมมัด ทางฟาฏิมะหฺ ธิดานบีมุฮัมมัด ซึ่งเป็นภรรยาของอะลีย์ บินอะบีฏอลิบ
อาเธอร์ ซามูเอล
อาเธอร์ ลี ซามูเอล (Arthur Lee Samuel) เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันผู้เชี่ยวชาญด้านเกมคอมพิวเตอร์ ปัญญาประดิษฐ์ และการเรียนรู้ของเครื่อง โปรแกรมเล่นหมากฮอสของซามูเอลจัดได้ว่าเป็นโปรแกรมที่สามารถเรียนรู้ได้เองโปรแกรมแรกของโลก และถือเป็นจุดกำเนิดยุคแรกๆของปัญญาประดิษฐ์ (AI) นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้พัฒนา TeX ที่เป็นโปรแกรมสำหรับการเขียนบทความวิชาการอีกด้วย
แผนชลีเฟิน
แผนชลีเฟิน (Schlieffen-Plan) เป็นแผนปฏิบัติการทางทหารของจักรวรรดิเยอรมัน ร่างขึ้นโดยจอมพล อัลเฟรท ฟ็อน ชลีเฟิน หัวหน้าคณะเสนาธิการใหญ่ของกองทัพเยอรมัน แผนนี้ได้รับการออกแบบให้เยอรมนีได้รับชัยชนะในศึกสองด้าน (แนวรบด้านตะวันตกและด้านตะวันออก)
อาเธอร์ ซามูเอล
ประวัติ
ซามูเอล เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1907 ที่เมืองเอ็มโพรา รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากวิทยาลัยเอ็มโพราในปี ค.ศ. 1923 จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อและจบการศึษาระดับปริญญาโทที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ในปี ค.ศ. 1926 และได้รับงานเป็นอาจารย์สอนอยู่เป็นเวลา 2 ปี จากนั้นในปี ค.ศ. 1928 ซามูเอลได้เข้าทำงานที่ห้องปฏิบัติการเบลล์ โดยงานส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับหลอดสุญญากาศ รวมทั้งได้พัฒนาเรดาร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2อีกด้วย หลังจากนั้นได้ย้ายไปทำงานที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ได้เริ่มก่อตั้งโครงการ ILLIAC แต่ได้ย้ายออกมาก่อนที่เครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องแรกจะสร้างเสร็จ ซามูเอลย้ายไปทำงานกับไอบีเอ็มที่นิวยอร์กในปี ค.ศ. 1949 จนกระทั่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากจากการเป็นผู้สร้างซอฟต์แวร์ของตารางแฮชครั้งแรกๆของโลก และยังมีส่วนกับการใช้ทรานซิสเตอร์ในคอมพิวเตอร์ที่ผลิตโดยไอบีเอ็มอีกด้วย ที่บริษัทแห่งนี้ ซามูเอลได้สร้างโปรแกรมเล่นหมากฮอสขึ้นบนเครื่อง IBM701 ที่เป็นคอมพิวเตอร์พาณิชย์เครื่องแรกของไอบีเอ็ม ได้มีการสาธิตโปรแกรมเพื่อนำเสนอความก้าวหน้าทางด้านฮาร์ดแวร์และการเขียนโปรแกรมที่ต้องใช้ทักษะสูง ทำให้หุ้นของบริษัทไอบีเอ็มสูงขึ้นไป 15 จุดภายในคืนเดียว นอจกากนี้ ซามูเอลยังมีความเชี่ยวชาญด้านการเขียนโปรแกรมที่ไม่ใช่ตัวเลข ทำให้คำสั่งของคอมพิวเตอร์เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น และยังเป็นคนแรกๆที่ใช้คอมพิวเตอร์ทำงานอื่นนอกจากงานคำนวณ ซามูเอลยังเป็นคนมีชื่อเสียงด้านการเขียนบทความเรื่องยากๆให้เข้าใจง่าย และได้รับเชิญให้เขียนบทนำของบทความในวารสารเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ยุคแรกๆในปี 1953 อีกด้วย
แผนชลีเฟิน
ระหว่างปี 1897–1905 จอมพลชลีเฟินคิดค้นแผนรุกตีฝรั่งเศสโดยการยกทัพผ่านประเทศเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศสตรง ๆ การร่างแผนในช่วงแรกเขาประสบกับปัญหาว่าเยอรมนีคงไม่อาจพิชิตฝรั่งเศสได้เร็วพอที่จะโยกย้ายทหารไปรับศึกด้านรัสเซีย (ซึ่งเป็นมิตรกับฝรั่งเศส) ดังนั้นแล้วมีโอกาสสูงมากที่เยอรมนีจะต้องรับศึกสองด้านในเวลาเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ปัญหานี้คลี่คลายลงเมื่อรัสเซียพ่ายแพ้อย่างไม่มีใครคาดฝันในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นเมื่อปี 1905 ทุกคนประเมินแสนยานุภาพของรัสเซียไว้สูงเกินไป เขามองว่ากองทัพรัสเซียไม่อาจฟื้นกำลังในเวลาอันสั้น เยอรมนีไม่จำเป็นต้องวางกำลังทหารจำนวนมากไว้ที่ด้านตะวันออก
อาเธอร์ ซามูเอล
ประวัติ
ในปี 1966 ซามูเอลเกษียณจากไอบีเอ็มและย้ายมาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต ได้ร่วมทำงานกับโดนัลด์ คนูธพัฒนา TeX ขึ้นมาเพื่ออำนวยความสะดวกในการเขียนบทความวิชาการและเอกสารต่างๆ ได้รับรางวัลนักบุกเบิกทางคอมพิวเตอร์จากสมาคมคอมพิวเตอร์ของสถาบันวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ในปี ค.ศ. 1987 ซามูเอลเสียชีวิตด้วยโรคพาร์กินสันเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1990
ยะฮ์ยา บิน ซัยด์
เมื่อยะฮ์ยามีอายุ 18 ปี ได้เข้าร่วมปฏิวัติต่อต้านทรราชย์แห่งตระกูลอุมัยยะหฺ แต่บิดาและพรรคพวกได้รับความปราชัย บิดาเสียชีวิตในสงคราม เดือนศอฟัร ฮ.ศ. 122 (มกราคม ค.ศ. 740)
แผนชลีเฟิน
ชลีเฟินประเมินว่ากองทัพรัสเซียซึ่งสูญเสียแสนยานุภาพในสงครามกับญี่ปุ่น จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหกสัปดาห์ในการยกทัพมาถึงชายแดนด้านตะวันออกของเยอรมนี ระหว่างนั้น เยอรมนีมีเวลาเพียงพอที่จะกรีธาทัพผ่านประเทศเป็นกลางอย่างเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม และบุกเข้าฝรั่งเศสจากชายแดนด้านเหนือลงไปถึงกรุงปารีส (แทนที่จะบุกเข้าจากชายแดนฝรั่งเศส-เยอรมนีโดยตรงซึ่งเต็มไปด้วยป้อมปราการแข็งแกร่งของฝรั่งเศส) แล้วจึงปิดล้อมและทำลายกองทัพฝรั่งเศส เขาคาดว่าทั้งหมดนี้จะใช้เวลาไม่เกิน 45 วัน เมื่อพิชิตฝรั่งเศสได้แล้ว เยอรมนีจะรุดเร่งขนส่งกำลังทหารไปที่แนวรบด้านตะวันออกผ่านทางเครือข่ายรถไฟเพื่อต้านกองทัพรัสเซีย
ยะฮ์ยา บิน ซัยด์
หลังจากฝังศพของบิดาและพ้นจากการติดตามของกองทัพเจ้าเมืองอิรักก็ไม่สามารถที่จะอยู่ในเมืองกูฟะหฺต่อไปได้จึงคิดที่จะหนีไป คุรอซาน ตามคำแนะนำของพรรคพวกของเซดคนหนึ่งซึ่งมาจากตระกูลอะซัด เพราะที่คุรอซานมีพรรคพวกที่สนับสนุนเซด และบรรพบุรุษอยู่มากมาย ชายคนนั้นนำยะฮ์ยาไปซ่อนในบ้านของตนหนึ่งคืน วันต่อมาชายคนนั้นได้ขอร้องให้อับดุลมาลิก บินบุชริ บินมัรวานให้ช่วยซ่อนยะฮ์ยา อับดุลมะลิกรับปาก และรับเอายะฮ์ยาเอาไปซ่อน แต่คราวนี้ถึงหูเจ้าเมือง จึงสอบถามอับดุลมะลิก แต่อับดุลมะลิกตอบว่า ฉันจะซ่อนคนที่จะแย่งชิงอำนาจจากฉันได้อย่างไร? เจ้าเมืองจึงสั่งให้ยกเลิกติดตามยะฮ์ยา ดังนั้นยะฮ์ยาจึงออกเดินทางมุ่งหน้าไป คุรอซาน พร้อม ๆ กับพรรคพวกประมาณ 10 คน ผ่านกัรบะลาอ์ เข้าสู่มะดาอิน ข่าวว่ายะฮ์ยากำลังมุ่งหน้าสู่คูรอซานได้มาถึง จึงสั่งให้ ฮะรีษ บิน อะบิลญะฮัม อัลกัลบีย์ ออกติดตาม แต่ก็ไม่ทัน
หลังจาก มะดาอิน แล้ว ยะฮ์ยา ก็มุ่งหน้าสู่ ร็อยย์ (เรย์) และ ซัรคอซ แล้วพำนักอยู่กับยะซีด บินอุมัร อัตตะมีมีย์ เป็นเวลา 6 เดือน หลังจากนั้นจึงออกเดินทางสู่ บะลัค และพำนักอยู่กับ อัลญะรีช บินอับดิรเราะฮฺมาน อัชชัยบานีย์ จนกระทั่งคอลีฟะหฺ ฮิชามเสียชีวิต และ วะลีด บินยะซีด ผู้เป็นหลานขึ้นเป็นคอลีฟะหฺแทนเจ้าเมืองอิรักได้ส่งจดหมายไปยัง นัศรุ บินซัยยาร ซึ่งเป็นเจ้าเมืองคุรอซาน ให้ตามจับ ยะฮ์ยา เจ้าเมืองคุรอซานจึงสั่งให้ อะกีล บินมุอักก็อล ที่เป็นผู้ปกครองเมือง บะลัค ให้จับ อัลญะรีช หากไม่นำยะฮ์ยา มามอบตัว อัลญะรีช ปฏิเสธจึงถูกจับและถูกโบย 600 ครั้ง แต่ก็ยังใจแข็งสาบานว่า แม้ยะฮ์ยาจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาเขาก็จะไม่ยอมยกเท้าฉันขึ้นมา ลูกชายของอัลญะรีชชื่อ กุเรช ทนเห็นบิดาถูกทรมานไม่ได้ก็บอกที่ซ่อนให้ อะกีล บินมุอักก็อล จับตัวไปพร้อมๆ กับสหายที่มาจากกูฟะหฺด้วยกันคือ ยะซีด บินอัมริ อิบนุลฟัฎลิ แล้วทั้งสองก็ถูกจับส่งไปให้ นัศรุ บินซัยยาร ฝ่าย นัศรุ บินซัยยาร เมื่อได ้ยะฮ์ยา และ ยะศีด ก็ขังไว้ แล้วส่งจดหมายไปให้เจ้าเมืองอิรัก เจ้าเมืองอิรักจึงส่งสาร์นถึง คอลีฟะหฺ อัลวะลีด เพื่อเล่าเรื่องของ ยะฮ์ยา แต่ คอลีฟะหฺ อัลวะลีด กลับมีหนังสือสั่งให้ปล่อยตัวยะฮ์ยาและสหายไปวันที่ยะฮ์ยาถูกปล่อยตัวนั้น ชาวเมืองที่สนับสนุน ยะฮ์ยา ต่างก็มาหาช่างตีเหล็กที่ตัดเครื่องพันธนาการออกจากตัวของยะฮ์ยา เพื่อขอซื้อโซ่ตรวนเหล่านั้น เมื่อมีการแย่งชิงกัน ราคาของโซ่ตรวน ก็เพิ่มขึ้นถึง 20,000 ดิรฮัม พวกเขาซื้อเหล็กโซ่ตรวนนี้ไปทำหัวแหวน
แผนชลีเฟิน
หลังเยอรมนีแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง นายทหารระดับสูงในกองทัพและนักประวัติศาสตร์ที่หอสมุดแห่งชาติลงความเห็นตรงกันว่า ความพ่ายแพ้ที่แม่น้ำมาร์นไม่ได้เกิดจากการคาดการณ์ทางยุทธศาสตร์ผิดพลาด แต่เกิดความผิดคลาดในแผนของม็อลท์เคอเอง
ยะฮ์ยา บิน ซัยด์
ยะฮ์ยาจึงเดินทางสู่ ซัรคอส เมื่อ นัศรุ บินซัยยาร ได้ยินข่าวก็ส่งจดหมายให้ผู้ปกครองซัรคอส ขับไล่ยะฮ์ยาออกจากเมืองนี้ และยังได้ส่งสาร์นให้ผู้ปกครองฏูซ ไม่ให้อนุมัติยะฮ์ยาพำนักอยู่ในเมือง ยะฮ์ยาจึงเดินทางต่อไปยัง อิบรุ ชะหฺริ ซึ่งมี อัมรุ บินซะรอเราะหฺ เป็นผู้ปกครองเมืองอยู่ ผู้ปกครองคนนี้ได้มอบเงินแก่ยะฮ์ยา 1,000 ดิรฮัม พร้อมด้วยเสื้อผ้าและเสบียงแล้วส่งเขาไปเมือง บัยหัก ยะฮ์ยาอยู่ในเมืองนี้ได้ไม่กี่วัน ก็เดินทางกลับมายัง อิบรุ ชะหฺริ นำผู้คนจำนวน 70 คนกลับมาด้วยพร้อมด้วยม้าที่ซื้อให้ผู้คนเหล่านั้นขี่ อัมรุ บินซะรอเราะหฺ จึงเขียนจดหมายถึง นัศรุ บินซัยยาร บอกเล่าเรื่อง ของยะฮ์ยา ให้ทราบ นัศรุ บินซัยยาร จึงเขียนจดหมายถึง เกซ บินอิบาด อัลบักรีย์ ผู้ปกครองซัรคอส และ อัลฮะซัน บินยะซีด ผู้ปกครอง ตูซ ให้นำกำลังพลไป อิบรุ ชะหฺริ เพื่อต่อสู้กับยะฮ์ยา ทัพจากเมืองทั้งสามรวมกันแล้ว มีทหารหนึ่งหมื่นนาย ส่วนไพร่พลของยะฮ์ยามีเพียง 70 คนแต่ก็พยายามต่อสู้กับกองทัพใหญ่นี้ จนทำให้กองทัพระส่ำระส่ายและ อัมรุ บินซะรอเราะหฺ ก็ถูกฆ่าตายในการต่อสู้ครั้งนี้ ยะฮ์ยาจึงสามารถเข้ายึดค่ายทหารและเก็บเอาทรัพย์สินและม้าไปมากมาย
หลังจากนั้นยะฮ์ยา ก็ได้นำพรรคพวกจากอิบรุชะหฺริ ผ่านเมือง มันฮะรอต ที่มี อัลมุฆลิซ บินศิยาด ปกครองอยู่ ผู้ปกครองเมืองปล่อยให้ยะฮ์ยาและพรรคพวกผ่านไปโดยไม่สะกัดกั้นแต่อย่างใด จนกระทั่งมาถึง อัลอะบุซญาน
ร่างกายของเขาก็ถูกตรึงที่ไม้อยู่อย่างนั้นเป็นเวลานาน จนกระทั่ง อะบูมุสลิม แห่งคุรอซาน ได้ทำการปฏิวัติล้มอาณาจักร อุมาวียะหฺ สำเร็จ จึงนำร่างของยะฮ์ยาไปฝัง
อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา
อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า Neon Genesis Evangelion หรืออาจเรียกย่อๆ ว่า อีวานเกเลียน, อีวา, NGE เป็นการ์ตูนอนิเมะชุด สำหรับฉายทางสถานีโทรทัศน์ สร้างโดย สตูดิโอไกแน็กซ์ (Gainax) เขียนบทและกำกับโดย ฮิเดอากิ อันโนะ  และร่วมผลิตโดย ทีวีโตเกียว และ Nihon Ad Systems เริ่มฉายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 เป็นการ์ตูนอนิเมะที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ทั้งในด้านความนิยม ด้านการค้า นอกจากนี้ ยังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์และมีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการอนิเมะ และสังคมญี่ปุ่นในสมัยนั้น และก่อให้เกิดแฟรนไชส์สินค้า และสื่ออีวานเกเลียนขึ้นมากมาย นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลอนิเมะใหญ่หลายรางวัล จนได้รับการยอมรับในหลายๆ แห่งว่า เป็นหนึ่งในการ์ตูนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล (One of The Greatest Anime of All Time) และถือได้ว่าเป็นเรื่องที่เยี่ยมยอดที่สุดและเป็นเรื่องต้นฉบับที่ทำให้การ์ตูนทั้งหมดหลังจากนั้นเป็นยุคใหม่มากกว่าขึ้นอย่างมาก
อีวานเกเลียน ได้หยิบสัญลักษณ์ทางศาสนาของหลักจูเดโอ-คริสเตียน จากพระธรรมปฐมกาล (Book of Genesis) ในคัมภีร์ของ ศาสนายิว และศาสนาคริสต์ และเรื่องเล่าทางศาสนาต่าง ๆ มาเป็นแนวดำเนินเรื่อง ในตอนท้าย ๆ ได้เน้นไปที่การวิเคราะห์จิตของตัวละครเมื่อสมัยเด็ก (Psychoanalysis) ว่าทำไมตัวละครหลักของเรื่องจึงมีนิสัยและการกระทำเช่นนั้น ซึ่งได้แสดงว่าตัวละครนั้น ๆ มีปัญหาทางด้านอารมณ์มาแต่เด็ก จนเกิดอาการป่วยทางจิตในที่สุด การเดินเรื่องจะวนเวียนอยู่กับการตั้งคำถามและการตอบซ้ำไปซ้ำมา จนทำให้ตัวละครสับสนว่าสิ่งที่ตัวเองเชื่อมั่นนั้นจริงหรือ ผู้กำกับฮิเดอากิ เคยป่วยเป็นโรคซึมเศร้า ก่อนที่จะเริ่มสร้างเรื่องนี้ เขาได้นำประสบการณ์ตรงของตัวเองในการที่จะเอาชนะโรคซึมเศร้า มาเป็นแนวความคิดของตัวละคร
การวางเนื้อเรื่อง
ยามที่พระเจ้าทรงสร้างโลก ได้กำหนดให้เผ่าพันธุ์เทวทูตเป็นผู้ที่จะหยั่งรากเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตลงบนดาวเคราะห์นี้โดยมี อาดัม เป็นบิดาแห่งเทวทูตทั้งปวง จนกระทั่งเมื่อสี่พันล้านปีก่อน ดวงจันทร์สีดำที่ภายในมี ลิลิธ ได้ตกลงสู่โลก เกิดเป็นการล้างโลกครั้งที่หนึ่งหรือที่เรียกว่าเฟิร์สอิมแพก พระเจ้าทรงตั้งกฎว่าจะมีสิ่งมีชีวิตทั้งสองเผ่าพันธุ์อยู่บนดาวเคราะห์ดวงเดียวกันไม่ได้ เนื่องจากหากอาดัม ผลไม้แห่งชีวิต รวมกับลิลิธ ผลไม้แห่งปัญญาแล้ว จะวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีอำนาจทัดเทียมพระเจ้าเสียเอง เพื่อป้องกันเหตุการณ์นี้ พระเจ้าจึงสร้างกลไกที่เรียกว่า หอกลองกินุส เพื่อยับยั้งการเจริญของเผ่าพันธุ์ใดเผ่าพันธุ์หนึ่ง แต่ทว่า หอกลองกินุสที่มากับลิลิธได้สูญหายหรือบุบสลายไประหว่างที่ตกสู่โลก หอกลองกินุสของอาดัมจึงหยุดยั้งอาดัมไว้ และอาดัมก็หลับไหลอยู่ภายในดวงจันทร์สีขาวที่ฝังอยู่ขั้วโลกใต้ตั้งแต่นั้นมา ลิลิธกลายเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดวงศ์มนุษย์บนโลก
ในปี 1947 มีการค้นพบหนังสือโบราณจำนวนหลายม้วนในพื้นที่ทะเลเดดซี มีทั้งคัมภีร์ศาสนาที่เขียนโดยมนุษย์และคัมภีร์อื่นที่ไม่ได้ทำขึ้นโดยน้ำมือมนุษย์ องค์กรลับนามว่า เซเลอ (SEELE) ในประเทศเยอรมนี ได้เก็บคัมภีร์อย่างหลังนี้เอาไว้เองและซ่อนเป็นความลับจากสาธารณะชน เซเลอพบว่าม้วนคำภีร์ดังกล่าวบันทึกเรื่องราวของดวงจันทร์สีดำ ดวงจันทร์สีขาว ผลไม้แห่งชีวิต และหอกลองกินุส รวมถึงคำพยากรณ์การมาถึงของเทวทูต เซเลอผลักดันโครงการทางวิทยาศาสตร์ต่างๆมากมายในนามสหประชาชาติ โดยมีเป้าหมายซ่อนเร้น
มีการพบดวงจันทร์สีดำของลิลิธใต้เมืองฮาโกเนะ ประเทศญี่ปุ่น และค้นพบดวงจันทร์สีขาวของอาดัมอยู่ที่ทวีปแอนตาร์กติกา ภายในดวงจันทร์สีขาวมียักษ์ที่ถูกผนึกด้วยหอกลองกินุสอยู่ พวกเขาได้ตั้งชื่อยักษ์ตนนี้ว่า อาดัม หอกลองกินุสถูกดึงออกและส่งไปอิสราเอล สหประชาชาติเริ่มก่อสร้างฐานใต้ดินที่สองในแอนตาร์กติกาจนแล้วเสร็จในปี 1999 ผลการศึกษาร่างกายอาดัมพบว่าอาดัมมีดีเอ็นเอเหมือนมนุษย์ถึง 99% ซึ่งทำให้เกิดทฤษฎีว่าอาดัมคือมนุษย์คนแรก ในปีเดียวกันนี้ ดร.คัตสึรางิ มิตาโตะ ได้เสนอทฤษฏีซุปเปอร์โซเลนอยด์ ที่จะใช้สร้างอุปกรณ์ที่ผลิตพลังงานได้ตลอดกาลไม่มีวันหมด
สิงหาคม 2000 เรือสหประชาชาติบรรทุกหอกลองกินุสมายังฐานใต้ดินที่สองพร้อมคณะผู้สังเกตการณ์ของเซเลอ ผู้สังเกตการณ์เดินทางกลับในวันที่ 12 กันยายน หลังจากนั้นเพียงหนึ่งวัน ระหว่างการทดลองคอนแทกกับอาดัม อาดัมแผ่สนามพลังหักล้างเอ.ที. ร่างและจิตใจของนักวิจัยเหล่านั้นกลายเป็น LCL อาดัมตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์และเปิดประตูแห่งกัฟ ทีมนักวิจัยยิงหอกลองกินุสสู่ร่างอาดัมแต่หยุดไม่ได้ อาดัมฆ่าทีมวิจัยทั้งหมด S² Engine จ่ายพลังงานให้แก่อาดัมมากจนอาดัมกลายร่างเป็นยักษ์แห่งแสงขนาดมหึมา ร่างอาดัมเกิดการระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงและหลอมละลายน้ำแข็งในขั้วโลกใต้ไปแทบทั้งหมด อาดัมกลายสภาพเป็นตัวอ่อนขนาดจิ๋ว ตัวอ่อนของอาดัมถูกเซเลอนำไปเก็บซ่อน จิตของอาดัมถูกแบ่งแยกออกจากร่าง
สหประชาชาติออกแถลงการณ์ต่อชาวโลกว่า การระเบิดที่เกิดขึ้นเป็นผลมาจากอุกกาบาตตกลงสู่ทวีปแอนตาร์กติกา และขนานนามเหตุการณ์ครั้งนี้ว่า "เซคัลด์อิมแพก" การหลอมละลายน้ำแข็งที่ขั้วโลกใต้ส่งผลให้ระดับน้ำทะเลสูงขึ้นอย่างมาก เกิดภัยพิบัติและสงครามขึ้นมากมาย หนึ่งสัปดาห์หลังการระเบิด ในวันที่ 20 กันยายน 2000 กรุงโตเกียวเดิม (โตเกียว-1) ถูกทิ้งระเบิดปรมาณูจนพินาศย่อยยับ สงครามยุติลงในวันวาเลนไทน์ 2001 ภัยพิบัติและสงครามในครั้งนี้คร่าชีวิต 1/3 ของประชากรโลก รัฐบาลญี่ปุ่นได้ดำเนินการสร้างโตเกียว-2 ไว้ที่เมืองมัตสึโมโตะในฐานะเมืองหลวงแห่งใหม่ แล้วเสร็จในปี 2003
สหประชาชาติก่อตั้งองค์การเกเฮียร์น (ต่อมาคือเนิร์ฟ) เพื่อพัฒนาอีวานเกเลียน ชีวจักรกลที่โคลนจากตัวอย่างของอาดัมเทวทูตตนแรก (ยกเว้น EVA-01 ซึ่งถูกสร้างจากท่อนล่างของลิลิธ) และพัฒนาซุปเปอร์คอมพิวเตอร์เมไจ ตลอดจนสร้างเมืองจีโอฟรอนซ์และนีโอโตเกียว-3 เพื่อรับมือกับเทวทูตทั้ง 17 ตนตามคำพยากรณ์ คณะกรรมการเนิร์ฟ(เซเลอ)และเก็นโดอ้างต่อบุคลากรของเนิร์ฟว่าหากเทวทูตสัมผัสกับยักษ์อาดัมที่อยู่ภายในเซ็นทรัลด็อกจะเกิดการล้างโลก สิบปีต่อมาเทวทูตหลายตนบุกโจมตีเนิร์ฟสาขาญี่ปุ่นโดยไม่ทราบแหล่งที่มา
การ์ตูนชุดฉายทางโทรทัศน์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ได้มีการนำมารีเมก์ทำการบันทึกสื่อจัดจำหน่ายในรูปแบบใหม่ ทั้ง VCD และ DVD) ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ TIGA เช่นเดิม
ภาพยนตร์
หลังจากที่มีการฉายจบไปแล้วทางโทรทัศน์ได้มีการนำมาทำเป็นภาพยนตร์ต่ออีก 2 ภาค ภาคต่อสำหรับฉายในโรงภาพยนตร์อีก 3 ตอน และ Remake อีก 4 ตอน ได้แก่
10 ปีให้หลังทางต้นสังกัดได้มีโครงการสร้างฉบับหนังโรงใหม่อีกครั้ง โดยมีการสร้างตอนพิเศษอีก 4 ตอน [จัดทำโดยKHARA STUDIOซึ่งแยกตัวออกมาจากGAINAXหลังจากทำภาคNGEเสร็จ]ข้อความตัวเอน โดยเริ่มฉายไปแล้ว 3 ภาค ต่อมาเมื่อมีการนำมาลงในการจัดจำหน่ายได้มีการปรับปรุงรายละเอียดเป็น เวอร์ชัน 1.01 ก่อนแล้วมีการตัดต่อใหม่ เพิ่มฉากการต่อสู้ใหม่ของตอนที่ 6 ทำมีการเปลี่ยนชื่อไปใช้ Evangelion: 1.11 You Are (Not) Alone โดยสัญลักษณ์นี้ที่ใช้เป็นชื่อภาคนี้ก็คือตัว “Repeat” ในโน็ตดนตรี ยังไม่มีกำหนดฉายที่ชัดเจน
หนังสือ
เนื้อเรื่องใช้โครงสร้างและเส้นเวลาแบบเดียวกับฉบับอนิเมะ แต่จะเดินเรื่องด้วยมุมมองของ อิคาริ ชินจิ และเพิ่มเติมเนื้อหา รายละเอียดหลาย ๆ ส่วนเพื่อให้เนื้อเรื่องสมบูรณ์มากขึ้น และอ่านได้เข้าใจง่ายยิ่งขึ้น แปลและตีพิมพ์เป็นภาคภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ หนังสือที่รวบรวมข้อมูลในเรื่องทั้งหมดอย่างละเอียด ทั้งหมด 30 เล่ม โดยเป็นการรวบรวมเนื้อหาที่ละเอียดมาที่สุดและครบถ้วนมากที่สุดอีกด้วย
และ Evangelion: Jo เกม Action Adventure จาก Bandai Namco กำหนดออกวันที่ 4 มิถุนายน 2552 โดยสร้างจากโครงเรื่องรีแมกส์ในตอน Evangelion: 1.11 You Are (Not) Alone ลงบนเครื่อง playstation 2.0