cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม
อำมาตย์เอก หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับ หม่อมเจ้าเม้า ทองแถม (ราชสกุลเดิม รองทรง) พระธิดาในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นสิทธิสุขุมการ ราชสกุลวังหน้าในรัชกาลที่ 2 ประสูติเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2433 และสิ้นชีพตักษัยเมื่อ พ.ศ. 2491
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม มีพระเชษฐาและพระอนุชาร่วมพระบิดา พระมารดา เดียวกับ
หม่อมเจ้าทองชมพูนุท ทองแถม ทรงมีหม่อม 2 ท่าน คือ หม่อมหลวงแฉล้ม ทองแถม (ราชสกุลเดิม อิศรเสนา) และหม่อมสอางค์
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย (แดง)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย (แดง) (Partai Komunis Indonesia (merah), PKI Merah) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียที่แยกตัวออกมาจากพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียใน พ.ศ. 2490 บุคคลสำคัญในกลุ่มนี้ที่แยกตัวออกมาได้แก่ โมฮามัด โจนี, อามีร์ ฮูซิน และแอล. อา. กาซิม ในวันที่ 8-9 มีนาคม พ.ศ.2490 พวกเขาได้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์แดงขึ้นมา เหตุที่แยกตัวออกมาเพราะมีความเห็นต่างกันเรื่องความเป็นผู้นำของซาร์โจโนในพรรคมากกว่าปัญหาในด้านทฤษฎี โจโนได้ต่อต้านแนวคิดของซาร์โจโนในการเปิดโอกาสให้มีการเจรจากับเนเธอร์แลนด์
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้ประกาศต่อต้านการแยกตัวและถือว่าตนเองเป็นตัวแทนของพรรคลัทธิมากซ์-เลนินเพียงพรรคเดียวในอินโดนีเซีย ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2491 พรรคคอมมิวนิสต์แดงเป็นหนึ่งในพรรคการเมือง 20 พรรค ที่ลงนามสนับสนุนโปรแกรมแห่งชาติ
501 (แก้ความกำกวม)
501 สามารถหมายถึง
หม่า จง
หม่า จง อาจหมายถึง:
Petaloporidae
Petaloporidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cyclostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อะเลคซันดร์ เคเรนสกี
ภายหลังจากการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในปี 1917 เคเรนสกีได้เข้าร่วมกับรัฐบาลชั่วคราวที่พึ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ในช่วงแรกเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ต่อมาก็ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม และภายหลังจากเดือนกรกฎาคมจึงดำรงตำแหน่งเป็นประธานรัฐมนตรีคนที่สองและเป็นผู้นำฝ่ายสังคมนิยมประชาธิปไตย ทรูโดวิค ของพรรคปฏิวัติสังคมนิยม เคเรนสกียังเป็นรองประธานของสภาโซเวียตเปโตรกราดอีกด้วย ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งสำคัญที่มีอำนาจเป็นอย่างมาก เคเรนสกีกลายเป็นนายกรัฐมนตรีของรัฐบาลชั่วคราว อย่างไรก็ตาม การดำรงตำแหน่งของเขาต้องสูญเสียไปกับการมีส่วนร่วมของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ถึงแม้ว่าตัวเขาจะต่อต้านสงครามอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่เคเรนสกียังคงเลือกที่จะให้รัสเซียมีส่วนร่วมในสงครามต่อไป รัฐบาลของเขากระทำการปราบปรามผู้ที่ไม่เห็นด้วยหรือต่อต้านสงคราม ซึ่งทำให้เขาถูกขับออกจากตำแหน่งในปี 1917
รัฐบาลเคเรนสกีถูกโค่นล้มเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ในการปฏิวัติเดือนตุลาคม นำไปสู่การเถลิงอำนาจของบอลเชวิค ซึ่งนำโดย วลาดีมีร์ เลนิน จึงเป็นการแทนที่จากรัฐบาลเคเรนสกีเป็นรัฐบาลคอมมิวนิสต์ เคเรนสกีหลบหนีออกจากรัสเซียและใช้ชีวิตอย่างยากลำบากในขณะที่เขาลี้ภัย เขาใช้ชีวิตที่เหลือของเขาในปารีสและนครนิวยอร์ก เคเรนสกีทำงานให้กับสถาบันฮูว์เวอร์ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ปฐมวัยและการงาน
อะเลคซันดร์ เคเรนสกี เกิดในเมืองซิมบีรสค์ (ปัจจุบันคืออุลยานอฟสค์) บริเวณแม่น้ำวอลกา เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1881 โดยตัวเขาเป็นบุตรคนโตสุดในครอบครัว พ่อของเขา ฟิโอดอร์ มีไฮโลวิช เคเรนสกี เป็นคุณครู และผู้อำนวยการโรงเรียมเตรียมอุดมศึกษาท้องถิ่น ต่อมาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐ ปู่ของเขา มีฮาอิล อีวาโนวิช เป็นนักบวชที่หมู่บ้านเคเรนคาในเขตโกโรดิชเชนสกี แคว้นเปนซา ตั้งแต่ ค.ศ. 1830 ซึ่งชื่อ "เคเรนสกี" ก็มีที่มาจากชื่อหมู่บ้านนี้เอง ตาของเขาเป็นหัวหน้าสำนักภูมิประเทศของมณฑลทหารคาซัน แม่ของเขา นาเดจดา อะเลคซันดรอฟนา เป็นหลานสาวของอดีตทาสที่ซื้ออิสรภาพตนเองก่อนการเลิกทาสใน ค.ศ. 1861 ซึ่งต่อมาได้เริ่มประกอบอาชีพค้าขายจนเจริญรุ่งเรือง ส่งผลให้ครอบครัวของเขาสามารถย้ายกิจการธุรกิจไปยังมอสโกได้ ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังคงประสบความสำเร็จเช่นเคยและกลายเป็นครอบครัวที่มั่งคั่งที่สุดในมอสโก
พ่อของเคเรนสกีเคยเป็นอาจารย์ของวลาดีมีร์ อุลยานอฟ (เลนิน) มาก่อน และสมาชิกครอบครัวของทั้งสองก็เคยเป็นเพื่อนกันอีกด้วย ใน ค.ศ. 1889 เมื่อเคเรนสกีอายุแปดปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปยังทาชเคนต์ เนื่องจากพ่อของเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนของรัฐ อะเลคซันดร์สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมใน ค.ศ. 1899 ซึ่งในปีเดียวกันนั้น เขาได้เข้าเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสาขาวิชาประวัติศาสตร์และนิรุกติศาสตร์ ปีถัดมาเขาเปลี่ยนไปเรียนวิชากฎหมาย ซึ่งเขาได้รับปริญญาในสาขาวิชากฎหมายเมื่อ ค.ศ. 1904 และในปีเดียวกัน เขาได้แต่งงานกับออลกา ลวอฟนา บารานอฟสกายา บุตรสาวของนายพลชาวรัสเซีย เคเรนสกีเข้าร่วมขบวนการนารอดนิคและทำงานเป็นทนายความให้แก่เหยื่อในการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 ในช่วงปลาย ค.ศ. 1904 เขาถูกจับกุมจากการสงสัยว่าเป็นสมาชิกของกลุ่มติดอาวุธ หลังจากนั้น เขาได้รับชื่อเสียงจากการทำงานของเขาในฐานะทนายความฝ่ายจำเลยในการพิจารณาคดีทางการเมืองของนักปฏิวัติอยู่หลายครั้ง
ใน ค.ศ. 1912 เคเรนสกีกลายเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางเมื่อเขาเดินทางไปยังเหมืองทองคำในแถบแม่น้ำเลนา และตีพิมพ์ข้อมูลเกี่ยวกับการสังหารหมู่เลนา ในปีเดียวกัน เคเรนสกีได้รับเลือกเป็นผู้แทนแห่งสภาดูมาชุดที่สี่ในฐานะสมาชิกของกลุ่มทรูโดวิค ซึ่งเป็นพรรคแรงงานสังคมนิยมที่ไม่นิยมลัทธิมากซ์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยอะเลคซิส อะลาดิน โดยกลุ่มนี้มีความสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงกับพรรคปฏิวัติสังคมนิยม และเขาได้เข้าร่วมสมาคมฟรีเมสัน โดยมีอุดมการณ์ต่อต้านระบอบกษัตริย์และพยายามฟื้นฟูประชาธิปไตยของรัสเซีย ในความเป็นจริงแล้ว พรรคปฏิวัติสังคมนิยมได้รวมกลุ่มของเคเรนสกีไว้เป็นส่วนหนึ่งของตน เนื่องจากเคเรนสกีไม่มีสิทธิ์ได้รับการเลือกตั้งในสภาดูมาตามกฎหมายกรรมสิทธิ์รัสเซีย ในไม่ช้าเขาก็กลายเป็นสมาชิกคนสำคัญของกลุ่มก้าวหน้า (Progressive Bloc) ซึ่งรวมถึงพรรคสังคมนิยมอื่น ๆ เมนเชวิค และฝ่ายเสรีนิยม (ยกเว้นเพียงบอลเชวิค) ในสภาดูมา เคเรนสกีเป็นผู้มีวาทะศิลป์ยอดเยี่ยมและเป็นผู้นำของฝ่ายต่อต้านรัฐบาลซาร์นิโคลัสที่ 2 ที่มีทักษะเป็นอย่างยิ่ง
ระหว่างการประชุมครั้งที่สี่ของสภาดูมาชุดที่สี่ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1915 เคเรนสกีได้ยื่นอุทธรณ์ต่อมีฮาอิล โรดเซียนโค พร้อมคำร้องขอจากสภาอาวุโส (Council of elders) เพื่อแจ้งให้พระเจ้าซาร์ทราบว่าการจะประสบความสำเร็จในสงครามนั้น พระองค์จะต้องทำเช่นนี้:
เคเรนสกีเป็นสมาชิกนอกกฎเกณฑ์ของฟรีเมสันในฝ่ายแกรนด์โอเรียนท์แห่งประชาชนชาวรัสเซีย (Grand Orient of Russia's Peoples) ซึ่งมีที่มาจากแกรนด์โอเรียนท์แห่งฝรั่งเศส (Grand Orient of France) เคเรนสกีเป็นเลขาธิการใหญ่ของแกรนด์โอเรียนท์แห่งประชาชนชาวรัสเซียและยุติการปฏิบัติงานในตำแหน่งนี้เมื่อเขาเข้าทำงานในรัฐบาลชั่วคราวเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1917 ซึ่งตำแหน่งเลขาธิการใหญ่ก็ถูกแทนที่โดยสมาขิกเมนเชวิคอะเลคซันดร์ ฮัลเปียร์น
501
501 (ห้าร้อยเอ็ด)  เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 500 (ห้าร้อย) และอยู่ก่อนหน้า 502 (ห้าร้อยสอง)
แอนนา อริสา
ผุสดี อินอุ่นโชติ เป็นนักร้องลูกทุ่งหมอลำหญิง ภายใต้สังกัดนพพร ซิลเวอร์โกลด์ มีชื่อในวงการเพลงว่า แอนนา อริสา จากการตั้งให้โดยคุณพนม นพพร ผู้บริหารค่ายเพลงดังกล่าว แอนนามีชื่อเสียงตั้งแต่พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา ออกอัลบั้มเดี่ยวมาแล้วหลายชุด มีเพลงดังได้แก่พลง สาวร้อยเกินเอิ้นแฟน, ฮักหลายพ่ายกระเทย,อดมีแฟนคนร้อยเอ็ด , หล่อโดนใจ , ฮักอ้ายอีหลีเพราะ EMS เป็นต้น
แอนนา อริสา เป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรสาวคนสุดท้อง ในจำนวนพี่น้อง 4 คน ของนายจำปี อินอุ่นโชติ และ นางราตรี อินอุ่นโชติ เธอชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเฉพาะเพลงหมอลำ เธอโด่นเด่นที่เสียงเอื้อนอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ
ประวัติ
แอนนา อริสา เป็นชื่อในวงการเพลงของเธอ โดยการตั้งให้ของอาโอ (พนม นพพร) เจ้าของค่ายเพลงนพพร ซิลเวอร์โกลด์ เธอมีชื่อจริงว่า ผุสดี อินอุ่นโชติ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 เป็นชาวจังหวัดร้อยเอ็ดโดยกำเนิด เธอชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่วัยเด็ก พออายุ 6 ปี พ่อกับแม่จึงให้แอนนาเข้าเรียนที่โรงเรียนชุมชนบ้านสีแก้ว และด้วยนิสัยชอบร้องเพลงนั่นเอง ทำให้คุณครูที่เห็นแวว จึงให้เธอเป็นนักร้องประจำโรงเรียน เวลามีกิจกรรมก็ให้แอนนาคอยเป็นคนนำน้องๆ ร้องเพลงอยู่เสมอ
จนกระทั่งจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 แอนนาคิดอยากจะไปเรียนที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด แต่ครูที่โรงเรียนชุมชนบ้านสีแก้วไม่อยากให้ไปเรียนต่อที่อื่น พ่อจึงให้คำปรึกษาว่าเราชอบทางไหนก็ให้ตัดสินใจไปทางนั้น ไม่ใช่เห็นเพื่อนเรียนก็เรียนตามเพื่อน แอนนาจึงกลับมาคิดว่าตัวเองชอบการร้องลำจึงตัดสินใจเรียนต่อที่วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด ซึ่งที่นี่แอนนาก็เป็นนักร้องเช่นเคย เวลาวิทยาลัยรับงานแสดงไว้ ก็จะไปกับคณะทุกครั้ง พอขึ้นปี 2 อาจารย์ก็ให้ออกไปแสดงที่กรุงเทพฯ ( ห้างพาต้า ปิ่นเกล้า ) เป็นเวลา 12 วัน ได้รับค่าแสดงคนละ 2,500 บาท รู้สึกดีใจมากที่มีเงินให้พ่อกับแม่เป็นครั้งแรก ต่อมาอาจารย์ที่วิทยาลัยได้พาแอนนาไปประกวดร้องเพลงเฉลิมพระเกียรติและเพลงจากพระบรมราโชวาทชิงทุนการศึกษา เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมครบรอบ 6 พรรษา 5 ธันวาคม 2542 รอบชิงชนะเลิศภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และแอนนาก็ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ประเภทหญิงเดี่ยว ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในวันที่ 24 ตุลาคม 2542
จุดเริ่มต้นการร้องเพลง
หลังจากมีผลงานอัลบั้มชุดแรกให้แฟนเพลงชาวอีสานเปิดใจต้อนรับนักร้องน้องใหม่คนนี้กันไปแล้ว เธอก็มีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องก็คือ อัลบั้ม ฮักหลาย..พ่ายกระเทย, อดมีแฟนคนร้อยเอ็ด , หล่อโดนใจ และ ฮักฮ้ายอีหลีเพราะ EMS
รวมถึงผลงานการแสดงลำเรื่องต่อกลอนร่วมกับคณะโขง ชี มูล อาทิ นางผมหอม, นางแตงอ่อน , โสนน้อยเรือนงาม และ แก้วหน้าม้า ภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง มนต์ฮักบ้านเฮา และยุทธการกล้วยไม้ป่า
พายุแคมี
แคมี เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 11 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศเกาหลีใต้ พายุแคมีนั้นอาจหมายถึง
เดวอน
เดวอนมีเขตแดนติดกับมณฑลคอร์นวอลล์ทางตะวันตกและมณฑลดอร์เซ็ทกับมณฑลซอมเมอร์เซ็ททางตะวันออก ชายฝั่งทะเลด้านใต้เป็น ช่องแคบอังกฤษทางด้านเหนือเป็นช่องแคบบริสตอลซึ่งทำให้เป็นมณฑลเดียวในอังกฤษที่มีชายฝั่งทะเลสองด้านที่แยกกัน
เดวอนมีหน่วยรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวสองหน่วย: เมืองท่าพลิมัธและทอร์เบย์ที่เป็นกลุ่มบริเวณที่ท่องเที่ยวชายทะเลนอกไปจากเทศบาลการปกครองของมณฑลเดวอนเอง พลิมัธเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นชนบทรวมทั้งบริเวณอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีประชากรมากเป็นลำดับสามของบรรดามณฑลต่างๆ โดยมีประชากรทั้งหมด  1,109,900 คน โดยมีประชากรถัวเฉลี่ย 365 คนต่อหนึ่งตารางกิโลเมตรซึ่งเป็นบริเวณที่มีประชาชนเบาบางเมื่อเทียบกับจำนวนเฉลี่ยในบริเวณอื่น
เดวอนแบ่งการปกครองเป็นสิบแขวง: เอ็กซิเตอร์, อีสต์เดวอน, มิดเดวอน, นอร์ทเดวอน, ทอร์ริดจ์, เวสต์เดวอน, เซาท์แธมส, เทนบริดจ์, พลิมัท และทอร์เบย์ โดยมีเมืองเทศมณฑลอยู่ที่เอ็กซิเตอร์
เดวอนเป็นที่ตั้งของชายฝั่งทะเลมรดกโลกที่เป็นที่เรียกว่าฝั่งทะลเจอราสิค (Jurassic Coast) ที่มีความสำคัญทางธรณีวิทยาและลักษณะทางภูมิศาสตร์ เดวอนและคอร์วอลล์เป็นที่รู้จักันในชื่อ “Cornubian massif” ซึ่งเป็นลักษณะธรณีวิทยาที่ทำให้เกิดภูมิทัศน์ของดาร์ทมัวร์ และเอ็กซมัวร์ที่เป็นอุทยานแห่งชาติ เดวอนมีเมืองท่องเที่ยวทางชายทะเลและมีเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์หลายเมือง และมีอากาศที่ไม่รุนแรงซึ่งทำให้เป็นที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวซึ่งเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของมณฑล
ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์
ฟาร์เรลล์ ลานซิโล วิลเลียมส์ (Pharrell Williams; เกิดวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1973) เป็นโปรดิวเซอร์ นักร้อง แร็ปเปอร์ นักแต่งเพลง นักธุรกิจ และ นักสเก็ตบอร์ด ชาวอเมริกา เขาเป็นสมาชิกดูโอวง เดอะเน็ปจูนส์ ร่วมกับแชด ฮูโก เขายังโปรดิวซ์เพลงป็อป ฮิปฮอป และอาร์แอนด์บี เขายังเป็นนักร้องนำและมือกลองวงฟังก์ร็อกที่ชื่อ N*E*R*D ผลงานเพลงดังเช่นเพลง "Frontin'" ใน ค.ศ. 2003 และมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุด In My Mind ในปี 2006
และในส่วนหนึ่งของวงเดอะเน็ปจูนส์ วิลเลียมส์ได้โปรดิวซ์เพลงหลายเพลงให้กับศิลปินดังมากมาย อย่างเช่น บริทนีย์ สเปียรส์ เขายังเล่นกลอง คีย์บอร์ด และวงเดอะเน็ปจูนส์ก็ได้รางวัลแกรมมี่ 3 ครั้งจากการชิง 10 ครั้ง นอกจากนี้วิลเลียมส์ยังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแบรนด์เสื้อผ้าที่ชื่อ Billionaire Boys Club และ Ice Cream Footwear
ฟาร์เรลล์
ฟาร์เรลล์ ได้เซ็นสัญญากับ Columbia Records ภายใต้การดูแลของ โซนี่มิวสิก ในปี 2013
G I R L คอนเซปต์ของอัลบั้มนั้นเขาต้องการจะสื่อถึงมุมมองที่เขาต้องการจะยกย่องเพศหญิง คือเป็นอัลบั้มที่มีเมนแนวคิดแบบfeministนั่นเอง เนื่องจากความไม่เท่าเทียมกัน หรือ imbalance ในสังคม เขาจึงต้องการที่จะเปลี่ยน และยังยกย่องถึงสตรีผู้มีส่วนทำให้เขาเป็นเขาในทุกวันนี้ด้วย
G I R L หลังจากประสบความสำเร็จในซิงเกิล "Blurred Lines" และ "Get Lucky" หลังทำแนวฮิปฮอปมานานพอสมควร ฟาร์เรลล์ เปลี่ยนสไตล์ในการทำเพลงเป็นแนว neo-soul และ funk เป็นหลักโดยมีความเป็น R&B ผสมอยู่ด้วย ซึ่งเพลงของเขาก็จะมีบีทและลักษณะเฉพาะตัวอยู่สูงมาก ประกอบด้วย 10 เพลงที่อัดแน่นไปด้วยคุณภาพ และต้องบอกว่าเต็มไปด้วยศิลปินดังๆที่มาร่วมงานกับเขาชนิดเพียบอุ่นหนาฝาคั่งเลยทีเดียว อย่าง Justin Timberlake, Daft Punk, Kelly Osbourne, Timbaland, Miley Cyrus, JoJo, Alicia Keys, Tori Kelly and Leah LaBelle เพลงแรกสุด คงไม่พูดถึงไม่ได้ กับเพลงที่ดังที่สุด นั่นคือซิงเกิล "Happy" ที่ขึ้นอันดับหนึ่งทั่วโลกแล้ว Soundtrack ภาพยนตร์ Despicable Me 2 เจ้ามินเนี่ยนตัวเหลืองพวกนั้นแหละ พร้อมด้วยคอนเซปต์แปลกๆอย่างการทำMV 24hr. เพลงนี้ตัวเพลงเป็นนีโอโซลและฟังค์ผสมกัน ด้วยสไตล์เฉพาะตัว บวกกับดนตรีที่ออกจะเรทโทรเล็กๆ ทำให้เพลงนี้มีกลิ่นอายที่คลาสสิคทันสมัยปนๆกัน แต่ตัวเมโลดี้นี่แหละ สไตล์เขาชัดเจนมาก มีความเป็นโซลสูงมาก
ฟาร์เรลล์ ได้เป็นส่วนหนึ่งของการทำ Soundtrack ภาพยนตร์ The Amazing Spider-Man 2 ร่วมกับ Hans Zimmer and The Magnificent Six และ Johnny Marr และได้ปล่อยเพลง "It's On Again" ได้ Alicia Keys ร่วมร้องกับ Kendrick Lamar เป็นซิงเกิ้ลเปิดตัวภาพยนตร์ และเพลง "Here" ที่ฟาร์เรลล์ร้อง และโปรดิวเองด้วย
เพลง Come Get It Bae เป็นซิงเกิ้ลที่ 3 ในอัลบั้ม ฟาร์เรลล์ได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ ให้แบนด์เสื้อผ้า อย่างยูนิโคล และใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ Red Bull หรือกระทิงแดงในอเมริกา
ฟาร์เรลล์ ได้เป็นผู้อำนวยการสร้างอัลบั้ม Paperwork ของ ที.ไอ. และ BUSH ของ สนูป ด็อกก์
ปี 2017 ฟาร์เรลล์ ได้ร่วมงานกับ แคลวิน แฮร์ริส ในซิงเกิล "Heatstroke" (ร่วมด้วย ยัง ทัก และ อารีอานา กรานเด) และ "Feels" (ร่วมด้วย เคที เพร์รี และ บิ๊ก ฌอน) ต่อมาในเดือน พฤศจิกายน 2017 ได้รวมกลุ่ม N*E*R*D อีกครั้ง ในซิงเกิล Lemon (ร่วมด้วย รีแอนนา) ภายใต้สังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ ในชื่ออัลบั้ม No One Ever Really Dies
ปี 2018 ฟาร์เรลล์ ได้ร่วมงานกับ บียอนเซ่ โนวส์ และ เจย์-ซี ในซิงเกิ้ลเปิดตัวอัลบัมคู่ Everything Is Love อย่าง "Apeshit" ได้ Offset and Quavo มาเขียนเพลงและเป็นเงาเสียงและ "Nice", อารีอานา กรานเด ในสตูดิโออัลบั้มที่ 4 Sweetener ถึง 7 เพลง
ปี 2019 ฟาร์เรลล์ ได้ร่วมงานกับ โซลอนจ์ โนวส์ น้องสาวของบียอนเซ่ ในเพลง "Almeda" ได้ เดอะดรีม มาเขียนเพลงร่วม และ เพลย์บอย คาร์ติ มาแร๊พเสริม
ปี 2020 ฟาร์เรลล์ ได้ร่วมงานกับ เจย์-ซี ในเพลง "Entrepreneur" ในมิวสิกวีดีโอ ได้พูดถึงความสำเร็จ ของคนผิวสี ในทุกสาขาอาชีพ
อ้างอิง
1973
กรามาตอสก์
กรามาตอสก์ (Крамато́рськ, ) เป็นนครและศูนย์กลางการบริหารของเขตกรามาตอสก์ทางตอนเหนือของแคว้นดอแนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน ก่อน ค.ศ. 2020 กรามาตอสก์จัดการปกครองในรูปแบบนครสำคัญระดับแคว้น และตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ได้เป็นที่ตั้งชั่วคราวของหน่วยงานบริหารแคว้นดอแนตสก์หลังเกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสงครามในดอนบัส นครมีประชากร 150,084 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
กรามาตอสก์ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกาแซนึยตอแรตส์ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาฝั่งขวาของแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ เป็นศูนย์กลางวิศวกรรมอุตสาหการและวิศวกรรมเครื่องกลที่สำคัญแห่งหนึ่งในยูเครน ในช่วงเวลาต่าง ๆ กรามาตอสก์เป็นที่พำนักของผู้มีชื่อเสียงหลายคน รวมถึงแลออนิด บือกอว์ นักแสดง, อีโอซิฟ คอบซอน นักร้อง และรุสลัน ปอนอมารอว์ หนึ่งในบุคคลที่มีอายุน้อยที่สุดที่เป็นผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกโลกของสหพันธ์หมากรุกระหว่างประเทศ
ระบบทางหลวงสหรัฐ
ระบบหมายเลขทางหลวงสหรัฐ (United States Numbered Highway System มักเรียกว่า U.S. Routes หรือ U.S. Highways) เป็นการรวบรวมโครงข่ายถนนและทางหลวงกระจายเป็นลักษณะตารางทั่วทั้งอาณาบริเวณสหรัฐอเมริกาแผ่นดินใหญ่ มีการกำหนดหมายเลขของทางหลวงที่เชื่อมโยงกันระหว่างรัฐ บางครั้งอาจเรียกว่า ทางหลวงสหพันธ์ แต่ได้รับการกำกับดูแลโดยรัฐบาลแห่งรัฐหรือรัฐบาลท้องถิ่น มาตั้งแต่การจัดตั้งในปี ค.ศ. 1926
ฟูฟู
ฟูฟู (fufu หรือ foufou) เป็นอาหารหลักของหลายประเทศในแอฟริกาและแคริบเบียน โดยมากทำจากแป้งมันสำปะหลัง แต่บางครั้งอาจทำจากแป้งข้าวโพดหรือแป้งเซโมลินา
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ (30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 — ) ประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เอ็ม ลิงก์ เอเชีย คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเป็นบุตรสาวของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ อดีตนายกรัฐมนตรี กับนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ อดีตแกนนำพรรคไทยรักไทย และยังเป็นหลานสาวของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี กับนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี คนที่ 28 ของไทย ปัจจุบันศึกษาปริญญาเอก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประวัติ
ชินณิชา วงศ์สวัสดิ์ มีชื่อเล่นว่า "เชียร์" เกิดเมื่อวันที่ เป็นบุตรสาวของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี คนที่ 26 ของประเทศไทย กับนางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน และยังเป็นหลานสาวของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อีกด้วย
ก่อนที่นางสาวชินณิชาจะเข้าสู่การเมือง ได้ทำธุรกิจเกี่ยวกับธุรกิจประเภทบริหารคลังสินค้า ในนามบริษัทวิโคสท์ อินดัสเทรียล พาร์ค นอกจากนี้ชื่อของเธอยังเป็นชื่อของหมู่บ้านหรู ชินณิชาวิลล์ และเป็นเจ้าบริษัทก่อสร้าง "แอสคอน คอนสตักชั่น" ที่เป็นบริษัทรับเหมาในส่วนสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ นอกจากนั้นยังเป็นผู้ถือหุ้น บริษัท แอสคอน คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)
การเมือง
ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2555 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ได้มีคำพิพากษาให้นางสาวชินณิชา พ้นจากตำแหน่ง ส.ส. และห้ามมิให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือดำรงตำแหน่งใดในพรรคการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นับจากวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2555 และให้จำคุกเป็นเวลา 2 เดือน พร้อมทั้งปรับเงิน 4,000 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 1 ปี จากกรณีแจ้งบัญชีทรัพย์สินหนี้สินเป็นเท็จ
ณัฐณิชา ศรีทองสุก
ณัฐณิชา ศรีทองสุก (Bonus Nutnicha Srithongsuk) (ชื่อเล่น โบนัส : เกิดวันที่ 02 ตุลาคม พ.ศ. 2540) เป็นนางงาม และนางแบบ โบนัสได้ตำแหน่งชนะ การประกวดมิสแกรนด์มุกดาหาร 2020 และได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 จนคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 4 และมีชื่อเสียงจากการสร้างปรากฏการเดินแบบบนส้นสูงในรอบชุดว่ายน้ำ เป็นการหมุนตัวขณะเดินแบบ 4 รอบติดกันต่อเนื่องโดยไม่เคยมีใครทำมาก่อน จนได้รับชื่อท่าเดินของโบนัสว่า "Tornado Turn : ทอร์นาโด เทิร์น" ทำให้เป็นที่พูดถึงในวงการนางงาม และวงการนางแบบทั่วโลก จนกลายเป็นกระแสในโลกออนไลน์ทำให้ประชาชนและนางแบบและดารานักแสดง ทำตามกันอย่างกว้างขวาง
ประวัติ
ณัฐณิชา ศรีทองสุก ชื่อเล่น โบนัส ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดขอนแก่น มีพี่ชายด้วยกัน 1 คน คือธนาธิป ศรีทองสุก โบนัสจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษย​ศาสตร์​และ​สังคม​ศาสตร์ ​สาขาวิชาภาษา​จีน ที่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นนักเต้นลีลาศจนเคยได้รางวัลมามากมาย งานอดิเรกของโบนัสคือการเต้นโคฟเวอร์เพลงเกาหลี และเต้นลีลาส จึงมีความสามารถในการทรงตัว และจังหวัดการเดินเป็นอย่างดี
โบนัสประกวดนางงามครั้งแรกในเวทีมิสแกรนด์ขอนแก่น 2020 จนคว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ต่อมาก็ได้ประกวดมิสแกรนด์มุกดาหาร 2020 จนคว้ารางวัลชนะเลิศ ทำให้โบนัสได้เข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020 โบนัสได้รับฉายาจากนักวิจารย์นางงามว่าเป็นม้ามืด ที่กำลังมาแรงในเวทีนี้ สื่อต่างเฝ้าจับตามองกับการเดินของเธอที่เสมือนเป็นนางแบบมืออาชีพ โบนัสได้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขว้างจนทำให้คว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอับดับ 4 ไป คือการเดินแบบในรอบชุดว่ายน้ำ ในท่า ทอร์นาโดเทิร์น เป็นการหมุนตัว 4 รอบบนส้นสูงโดยไม่ล้ม หลังจากนั้นเป็นต้นมาโบนัสก็ได้ออกสื่อตามสถานีต่างๆจนเป็นที่รู้จักแก่คนหมู่มาก
มิสแกรนด์ขอนแก่น 2020
โบนัส ได้สมัครเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ขอนแก่น 2020 และรองชนะเลิศอันดับที่ 1 มิสแกรนด์ขอนแก่น 2020
มิสแกรนด์มุกดาหาร 2020
ในปี พ.ศ. 2020 โบนัสได้รับการคัดเลือกให้เป็นผู้เข้าประกวด 10 คนสุดท้ายจากกองประกวดมิสแกรนด์มุกดาหาร 2020 ซึ่งในการประกวดครั้งนั้นชนะการประกวด เป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์มุกดาหาร 2020
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2020
โบนัส มิสแกรนด์มุกดาหาร 2020 ได้รับตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับที่ 4 (Miss Grand Thailand 2020) และจะได้เป็นตัวแทนประเทศ เพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับนานาชาติต่อไป
มิสไชนิสเวิลด์ 2021
โบนัส ได้รับตำแหน่ง รองชนะเลิศอันดับที่ 4 (Miss Grand Thailand 2020) ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสไชนิสเวิลด์ไทยแลนด์ 2021 และได้เป็นตัวแทนสาวไทยเชื้อสายจีน (กรุงเทพ) เข้าร่วมประกวด มิสไชนิสเวิลด์ 2021 โดยระบบออนไลน์ ซึ่งโบนัสได้ผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
ปาท่องโก๋
ปาท่องโก๋ หรือ โหยวเถียว เป็นชื่อของกินชนิดหนึ่งของจีน ทำด้วยแป้งสาลีตัดเป็นท่อน ๆ แล้วจับเป็นคู่ติดกัน ทอดนํ้ามันให้พอง เพื่อความสะดวก จะมีการใส่เกลือในปาท่องโก๋เล็กน้อย และทำให้หักเป็นสองชิ้นได้ นิยมกินเป็นอาหารเช้า  พร้อมกับโจ๊กหรือเครื่องดื่มร้อน เช่น น้ำเต้าหู้ กาแฟ โกโก้ หรือช็อกโกแลต
จีน
ชื่อจีนโดยทั่วไปของอาหารชนิดนี้ คือ "โหยวเถียว" (油條 yóutiáo) ในสำเนียงกลาง ซึ่งแปลว่า ท่อนแป้งทอดน้ำมัน (oil strip)
Savignyellidae
Savignyellidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
ปาท่องโก๋
จีน
ชาวจีนภาคเหนือเรียกโหยวเถียวว่า "กั่วจึ" (餜子 guǒzi) ในสำเนียงกลาง แปลว่า ขนมทอด (pastry)
Savignyellidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปาท่องโก๋
จีน
ชาวกวางตุ้งนิยมเรียก "โหยวจ๋ากุ่ย" (油炸鬼 yóuzháguǐ) ในสำเนียงกลาง ชื่อนี้แปลว่า "ผีทอดน้ำมัน" โดยสำหรับที่มาของชื่อนี้นั้น ว่ากันว่าในรัชสมัยพระเจ้าเกาจง (高宗) แห่งราชวงศ์ซ่ง ฉินฮุ่ย (秦檜) อัครมหาเสนาบดี ได้วางแผนฆ่าเยฺว่ เฟย์ (岳飛) หรือที่รู้จักกันในชื่อ งักฮุย ข้าราชการทหารที่มีชื่อเสียง ราษฎรโกรธแค้น แต่ทำอะไรไม่ได้ จึงทำปั้นแป้งเป็นรูปคนสองคนทอดจนพองแล้วเคี้ยวกินให้หายแค้น สองคนที่ทำเป็นแป้งนั้น คือ ฉิน ฮุ่ย และภริยา ภายหลังนิยมทำแป้งทั้งสองชิ้นติดกันตรงกลางสืบมาจนปัจจุบัน
ไทย
เล่ากันว่า ในประเทศไทยแต่ก่อนพ่อค้าขายโหยวเถียวและไป๋ถังกั่วในรถเข็นเดียวกัน แต่คนไทยนิยมโหยวเถียวมากกว่า และสำคัญว่า โหยวเถียวเรียกไป๋ถังกั่ว ต่อมาเมื่อไป๋ถังกั่วขายไม่ออกจึงเลิกขาย ส่วนคนไทยก็เรียกโหยวเถียวผิดว่าไป๋ถังกั่วต่อไป จนในที่สุดเป็นที่รับรู้กันทั่วไปว่า ไป๋ถังกั่วคือโหยวเถียว
รายพระนามจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน
ราชวงศ์เธโอโดเซียน (392–455)
Note: จักรพรรดิเธโอโดเซียสที่ 1 เป็นคนสุดท้ายที่ปกครองจักรวรรดิโรมันทั้ง 2 ฝั่ง ต่อมามีการแบ่งพระราชอาณาเขตให้พระราชโอรสทั้ง 2 อาร์คาดิอุส และ ฮอนอริอุส หลังพระองค์สวรรคต
ปัจฉิมจักรพรรดิแห่งโรมันตะวันตก (455–476)
Note: The classical "Roman Empire" is usually said to have ended with the deposition of Romulus Augustulus, with its continuation in the east being referred to by modern scholars as the "Byzantine Empire".
โกซัง โนะ โอกูริบิ
การจุดไฟจะเริ่มที่เวลาประมาณสองทุ่ม ในการจุดไฟจะประกอบด้วย:
สมเด็จพระราชินีเกซัง โชเดน
พระราชประวัติ
สมเด็จพระอัยยิกาเกซัง โชเดน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 เป็นธิดาของโซนัม ต็อบกเย ดอร์จี กับมายึม โชยิง วังโม ดอร์จี พระราชชนกเป็นนายกรัฐมนตรีภูฏาน และมาจากตระกูลดอร์จีซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ของภูฏาน ส่วนพระราชชนนีเป็นพระธิดาของมหาราชาแห่งรัฐสิกขิม มีพระพี่น้องเป็นชายสามคนและเป็นหญิงอีกหนึ่งคน ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนักบุญยอแซฟคอนแวนต์ที่กาลิมปง ประเทศอินเดีย
พระองค์อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี ซึ่งขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน ณ พระราชวังอุกเยนเพลรีในเมืองพาโร เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2494 หลังกษัตริย์พระองค์ก่อนเสด็จสวรรคต พระสวามีขึ้นเสวยราชสมบัติ พระองค์ก็ขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งภูฏาน หลังจากนั้นไม่ช้านานก็ให้ประสูติการพระราชธิดา โดยมีสมเด็จพระราชินีพุนโซ โชเดน พระราชินีในรัชกาลก่อน คนรับใช้ และแพทย์ชาวภูฏานคอยถวายการพยาบาลพระราชธิดานี้
พระราชกรณียกิจ
สมเด็จพระอัยยิกาเกซัง โชเดนขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ใน พ.ศ. 2515 เมื่อคราวพระราชสวามีทรงพระประชวร ทรงสนพระทัยในบวรพุทธศาสนามาก ด้วยทรงอุปถัมภ์กิจกรรมสวนมนต์ประจำปี พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ถวายแก่นักพรต 200 รูป และอารามต่าง ๆ ทั้งในภูฏาน และในกาลิมปง ประเทศอินเดีย นอกจากนี้ทรงสนพระทัยการอนุรักษ์ศิลปะและมรดกทางวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศภูฏาน โดยทรงสนับสนุนทุนการศึกษาและการวิจัยในประเทศ
Anterior cingulate cortex
ภาษาอังกฤษว่า anterior cingulate cortex (ตัวย่อ ACC) หมายถึงส่วนหน้าของเปลือกสมองส่วน cingulate cortex ซึ่งมีรูปคล้ายกับ "คอเสื้อ" ที่ล้อมส่วนหน้าของใยประสาทเชื่อมซีกสมองที่เรียกว่า corpus callosum ประกอบด้วยบริเวณบรอดมันน์ 24, 32, และ 33 ทำหน้าที่ต่าง ๆ มากมายเป็นส่วนของระบบประสาทอิสระ (autonomic nervous system) รวมทั้งควบคุมความดันเลือดและอัตราหัวใจเต้น เป็นต้น และยังทำหน้าที่ทางประชานเกี่ยวกับเหตุผลต่าง ๆ เช่น reward anticipation (ผ่านกระบวนการ classical conditioning) การตัดสินใจ การเห็นใจผู้อื่น การควบคุมความอยาก (impulse control) และการควบคุมอารมณ์ความรู้สึก
กายวิภาค
anterior cingulate cortex สามารถแบ่งตามกายวิภาคออกเป็นส่วนล่าง (dorsal ตัวย่อ dACC) ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับประชาน และส่วนบน (ventral) ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับอารมณ์ความรู้สึก dACC เชื่อมต่อกับคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า (prefrontal cortex) คอร์เทกซ์กลีบข้าง (parietal cortex) ระบบสั่งการ (motor system) และ frontal eye fields จึงเป็นศูนย์กลางของการประมวลสิ่งเร้าทั้งแบบจากบนไปล่าง (top-down) ทั้งแบบจากล่างไปบน (bottom-up) และส่งงานต่อไปยังเขตสมองอื่น ๆ เปรียบเทียบกับส่วนบน (ventral) ของ ACC ซึ่งเชื่อมกับอะมิกดะลา, nucleus accumbens, ไฮโปทาลามัส, และ anterior insular cortex และมีหน้าที่ประเมินความเด่นทางอารมณ์ (emotional salience) และแรงจูงใจ ACC ดูเหมือนจะมีหน้าที่เป็นพิเศษในงานที่ต้องใช้ความพยายาม เช่น การเรียนรู้ระยะต้น และการแก้ปัญหา
ในระดับเซลล์ ACC มีนิวรอนพิเศษคือเซลล์รูปกระสวย (spindle cell) มากอย่างไม่เหมือนใคร เป็นเซลล์ที่มีวิวัฒนาการไม่นานนัก ซึ่งพบแต่ในมนุษย์, ลิงใหญ่อื่น ๆ, สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล (cetacean) และช้าง เป็นเซลล์ที่มีบทบาทในหน้าที่พิเศษของเขตสมองนี้ เกี่ยวกับการแก้ปัญหาที่ยาก และในโรคประสาทที่เกี่ยวกับ ACC
งานกระตุ้น
งานทั่ว ๆ ไปที่กระตุ้นให้ ACC ทำงาน เป็นงานที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งบางอย่างในผู้ร่วมการทดลอง ที่อาจมีผลเป็นการทำงานผิดพลาด เช่นงานที่เรียกว่า Eriksen flanker task ซึ่งมีลูกศรชี้ไปทางซ้ายหรือทางขวา ติด ๆ กับลูกศรตัวกวนสองหัว ซึ่งอาจจะเข้ากัน (<<<<<) หรือไม่เข้ากัน (>><>>) หรืองานอีกงานหนึ่งที่เรียกว่า Stroop task ซึ่งผู้ร่วมการทดลองต้องบอกสีของคำที่มีสีเข้ากัน ( แดง พิมพ์เป็นสีแดง) หรือไม่เข้ากัน ( แดง พิมพ์เป็นสีน้ำเงิน). ซึ่งมีความขัดแย้งเพราะว่า ทักษะการอ่านหนังสือของเรา จะกวนความพยายามบอกสีที่ถูกต้องของตัวหนังสือ ยังมีรูปแบบอื่น ๆ ของงานนี้เช่น Counting-Stroop ที่ต้องนับสิ่งเร้าที่เป็นกลาง ๆ (เช่น นับสุนัขสี่ตัว) หรือสิ่งเร้ากวน (เช่นนับเลข 3 สี่ครั้ง)
หน้าที่
งานศึกษาหลายงานแสดง ACC ว่ามีหน้าที่ต่าง ๆ เช่น การตรวจจับความผิดพลาด (error detection), การคาดหมายงาน (task anticipation), การใส่ใจ, แรงจูงใจ (motivation) และการควบคุมปฏิกิริยาทางอารมณ์
การตรวจจับความผิดพลาดและความขัดแย้ง
ทฤษฎีแบบพื้นฐานที่สุดเกี่ยวกับ ACC แสดงว่า ACC มีบทบาทในการตรวจจับความผิดพลาด (error detection) โดยใช้หลักฐานที่มาจากงานศึกษาที่ใช้ Stroop task แต่ว่า ACC ก็ยังทำงานด้วยเมื่อตอบสนองอย่างถูกต้อง ซึ่งมีหลักฐานจากงานตรวจอักษร ที่ผู้ร่วมการทดลองต้องตอบสนองต่ออักษร X หลังจากเห็นอักษร A และต้องไม่สนใจวิธีการแสดงลำดับอักษรอื่น ๆ แล้วพบว่า ถ้ามีลำดับอักษรที่ไม่ใช่เป้าหมายอื่น ๆ มากกว่า ACC ก็จะมีระดับการทำงานที่สูงกว่า
ทฤษฎีที่คล้ายกันอีกอย่างหนึ่งแสดงว่า หน้าที่หลักของ ACC ก็คือตรวจตราความขัดแย้งกัน ในงานศึกษาที่ใช้ Eriksen flanker task การทดลองที่มีสิ่งเร้าที่ไม่เข้ากันจะมีความขัดแย้งสูงสุด และ ACC จะทำงานมากที่สุด คือ เมื่อตรวจจับความขัดแย้งได้ ACC จะให้ข้อมูลกับเขตอื่น ๆ ในสมอง เพื่อรับมือกับข้อมูลจากระบบที่ขัดแย้งกัน
อักษรไซปรัส
อักษรไซปรัส คาดว่าพัฒนามาจากอักษรไลเนียร์เอ ซึ่งยังไม่ทราบต้นกำเนิดที่แน่นอน ใช้ในช่วง 257 ปีก่อนพุทธศักราช - พ.ศ. 343
ลักษณะ
เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน ไม่มีช่องว่างระหว่างคำ ออกเสียงหนึ่งอักษรเป็นหนึ่งพยางค์
Anterior cingulate cortex
หลักฐานจากงาน EEG
หลักฐานว่า ACC มีหน้าที่ตรวจจับความผิดพลาดมาจากงานศึกษาที่ตรวจสอบ error-related negativity (ERN) ซึ่งเป็นคลื่นสมองเฉพาะพิเศษที่เกิดใน ACC เมื่อมีการทำงานผิดพลาด มีการแยกแยะระหว่างคลื่น ERN ที่ตามการตอบสนองที่ผิดพลาด คือ response ERN และที่เกิดตามหลังจากที่มีตัวบอกผู้ร่วมการทดลองว่า ได้ทำงานผิดพลาด คือ feedback ERN
แต่ยังไม่มีใครที่สามารถแสดงได้อย่างชัดเจนว่า คลื่น ERN มาจาก ACC, แม้ว่า คนไข้ที่มีคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้าด้านข้าง (lateral PFC) เสียหาย จะมีคลื่น ERN ที่ลดระดับลง
ทฤษฎี Reinforcement learning ERN theory เสนอว่า เมื่อการตอบสนองจริง ๆ และการตอบสนองที่ควรจะเป็นไม่เหมือนกัน จะทำให้เกิดคลื่น ERN นอกจากนั้นแล้ว ทฤษฎีนี้พยากรณ์ว่า เมื่อ ACC ได้รับข้อมูลที่ขัดแย้งกันจากเขตประมวลผลต่าง ๆ ในสมอง มันจะกำหนดและจัดแจง เขตสมองที่จะมีอำนาจเหนือระบบสั่งการ (motor system) ที่ควบคุมพฤติกรรมตอบสนอง เชื่อกันว่า ระบบประสาทที่ใช้สารโดพามีน มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการทำงานของระบบนี้ โดยให้ข้อมูลเกี่ยวกับการคาดหวังว่าเหตุการณ์หนึ่ง ๆ จะมีผลอย่างไร ERN จึงเป็นเหมือนกับตัวบ่งชี้ว่า เหตุการณ์กำลังเป็นไปอย่างไม่ได้คาดหวัง งานศึกษา feedback ERN แสดงหลักฐานว่า สัญญาณจะมีแอมพลิจูดที่สูงกว่า เมื่อสิ่งที่เกิดขึ้นผิดกับความคาดหวังมาก กล่าวอีกนัยก็คือ ถ้าเหตุการณ์หนึ่งไม่น่าจะเกิดขึ้น แล้วผู้ร่วมการทดลองตรวจจับข้อผิดพลาดนั้นไม่ได้ เมื่อตัวบ่งชี้แสดงว่ามีการทำงานผิดพลาด feedback ERN ก็จะมีแอมพลิจูดที่สูงกว่า งานศึกษาอื่นได้ตรวจสอบการทำงานของ ERN โดยปรับเปลี่ยนค่าความเสียหายของความผิดพลาด แล้วเช็คการตอบสนองที่เกิดขึ้น
ในงานทดลองเหล่านี้ มีการบอกผู้ทดลองว่า ได้หรือเสียเงินหลังจากตอบสนอง แอมพลิจูดของ ERN ต่อทั้งการได้และการเสียที่มีค่าเล็กน้อยจะเหมือนกัน และไม่มีการตอบสนองของ ERN ต่อการเสีย เปรียบเทียบกับมีการตอบสนองของ ERN ถ้าเป็นการไม่ชนะ ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วเป็นผลเหมือนกัน สิ่งที่ค้นพบในงานศึกษารูปแบบนี้บอกเป็นนัยว่า การตรวจตราทั้งการชนะและการแพ้ของระบบประสาท มีฐานอยู่ที่การได้การเสียที่คาดหวัง ถ้าเราได้ผลที่ต่างจากที่หวัง ERN จะสูงกว่าเปรียบเทียบกับถ้าได้ผลที่คาดหวัง งานศึกษา ERN ยังได้กำหนดหน้าที่เฉพาะเจาะจงบางอย่างของ ACC อีกด้วย ส่วนด้านหน้า (rostral) ของ ACC ดูเหมือนจะทำงานหลังทำการผิดพลาด ซึ่งชี้ว่ามีหน้าที่ตอบสนองต่อข้อผิดพลาด ในขณะที่ด้านล่าง (dorsal) ของ ACC จะทำงานทั้งหลังทำการผิดพลาด และหลังจากมีตัวชี้บอกว่าทำการผิดพลาด ซึ่งบอกเป็นนัยว่า มีหน้าที่การประเมินผลในระดับที่สูงกว่า (ดูหลักฐานจากงาน fMRI ที่  ) เป็นการประเมินทางอารมณ์ ที่บ่งชี้ถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะความผิดพลาดบางอย่าง คือโดยสรุปจากหลักฐานที่ได้จากงานศึกษา ERN ดูเหมือนว่า ACC จะได้ข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งเร้า เลือกการตอบสนองที่สมควร ตรวจตราการตอบสนอง และเปลี่ยนพฤติกรรมถ้ามีผลที่ผิดไปจากความคาดหวัง
หลักฐานค้าน
ผลงานที่ศึกษาการทำงานเกี่ยวกับกระบวนการจับตรวจความผิดพลาดและความขัดแย้งในคนไข้ที่มี ACC เสียหาย สร้างความสงสัยเกี่ยวกับความจำเป็นของเขตนี้ต่อหน้าที่เหล่านี้ คือ ทฤษฎีบางอย่างไม่สามารถอธิบายหลักฐานที่ได้มาจากงาน EEG บางงาน ที่แสดงการทำงานหลังจากผู้ร่วมการทดลองตอบสนองและได้รับการชี้แนะ เพราะว่าทฤษฎีกล่าวถึง ACC ว่าเพียงแต่ตรวจสอบความขัดแย้งเท่านั้น ไม่ได้บอกถึงหน้าที่การประเมิน
จนกระทั่งถึงกับมีการกล่าวว่า "ผลทางประชานที่เกิดจากรอยโรคที่ anterior cingulate cortex ยังค่อนข้างคลุมเครือ เพราะมีกรณีคนไข้ที่มีหน้าที่ทางจิตประสาท และ executive functions ที่ไม่เสียหาย แม้ว่าจะมีรอยโรคขนาดใหญ่ที่ anterior dorsal cingulate cortex" ดูมุมมองที่แตกต่างกันเกี่ยวกับเขตสมองนี้ในงานปริทัศน์ของ Rushworth (2007)
ทฤษฎีการเรียนรู้อาศัยรางวัล
ส่วนทฤษฎีในปี ค.ศ. 2002 แสดงหน้าที่ของ ACC ที่กว้างขวางยิ่งกว่าว่า ทำการตรวจจับและตรวจตราความผิดพลาด ประเมินระดับความผิด แล้วเสนอวิธีการแก้ไขที่จะทำในระบบสั่งการ (motor system) หลักฐานที่แสดงในงานศึกษาโดยใช้ EEG ก่อน ๆ แสดงว่า ACC มีระบบย่อยที่ทำงานประเมิน ซึ่งมีหลักฐานยืนยันจากงานศึกษาที่ใช้ fMRI ทั้งส่วนล่าง (dorsal ตัวย่อย dACC) และส่วนหน้า (rostral ตัวย่อ rACC) ของ ACC ได้รับอิทธิพลจากการได้การเสียที่เป็นไปกับความผิดพลาด เช่นที่พบในงานศึกษาหนึ่ง ที่ผู้ร่วมการทดลองมีการได้การเสียทางการเงิน จากการตอบถูกตอบผิด
การทำงานในระดับสูงสุดของ dACC พบในการทดลองที่มีการเสีย แต่ว่าสิ่งเร้าไม่ได้ทำให้เกิดการตอบอย่างผิดพลาด และดังนั้น ทฤษฎีตรวจจับและตรวจตราความผิดพลาด ไม่สามารถอธิบายได้ว่าทำไม ACC จึงทำงาน คือ dACC ดูเหมือนจะมีบทบาทที่ขาดไม่ได้ในการตัดสินใจและการเรียนรู้ที่อาศัยรางวัล (reward-based) โดยเปรียบเทียบกัน rACC เชื่อว่ามีบทบาทในการตอบสนองทางอารมณ์ต่อความผิดพลาด การทดลองที่ขยายสิ่งที่ทำแล้วมาก่อน ตรวจสอบผลของการได้การเสียต่อการทำงานของ ACC เมื่อมีการตอบสนองผิดพลาด โดยทดสอบผู้ร่วมการทดลองด้วยรูปแบบหนึ่งของ Eriksen flanker task โดยใช้อักษรแทนที่ลูกศร อักษรเป้าหมายจะล้อมรอบด้วยอักษรที่เข้ากันหรือไม่เข้ากัน เมื่อผู้ร่วมการทดลองตอบบททดสอบแล้ว ก็จะใช้รูปหัวนิ้วแม่มือ (ชี้ขึ้น ลง หรือกลาง ๆ) บอกว่า ได้หรือเสียเงินเพราะการตอบสนองนั้น ปรากฏว่า rACC ทำงานในระดับที่สูงกว่าถ้าผู้ร่วมการทดทดลองเสียเงินในการทดสอบ และผู้ร่วมการทดลองจะรายงานว่า ขัดใจเมื่อทำการผิดพลาด เพราะว่า ACC มีบทบาทที่ซับซ้อนกับการตรวจจับความผิดพลาด และการตอบสนองทางอารมณ์ ดังนั้น ก็อาจจะเกี่ยวข้องกับความมั่นใจในตนเองด้วย รวม ๆ กันแล้ว งานทดลองเหล่านี้ชี้ว่า ทั้งเขตด้านล่าง (dorsal) และเขตด้านหน้า (rostral) มีส่วนเกี่ยวข้องในการประเมินขอบเขตของความผิดพลาด แล้วปรับปรุงการตอบสนองครั้งต่อ ๆ ไปให้ดีขึ้น งานศึกษาที่ให้หลักฐานแนวคิดนี้ ตรวจสอบหน้าที่ของทั้งเขตด้านล่างและเขตด้านหน้าของ ACC โดยใช้ saccade
ผู้ร่วมการทดลองจะเห็นตัวชี้ ที่แสดงว่าต้องขยับตาแบบ saccade หรือ anti-saccade ในการขยับตาแบบ anti-saccade ผู้ร่วมการทดลองต้องไม่สนใจตัวชี้ที่เป็นตัวกวน เพราะว่า เป้าหมายที่ต้องการจะอยู่ตรงข้ามด้านที่ชี้ ผลการทดลองแสดงการทำงานที่แตกต่างกันของ rACC และ dACC คือ rACC ทำงานในกรณีที่ anti-saccade ที่ทำอย่างถูกต้อง เปรียบเทียบกับ dACC ซึ่งจะทำงานทั้งในกรณีที่ขยับตาทั้งอย่างถูกต้อง ทั้งที่ไม่ถูกต้อง
เมื่อ dACC ทำงาน ก็จะมีการทำงานผิดพลาดน้อยลง ซึ่งให้หลักฐานว่า ACC มีบทบาทในการทำงานที่ต้องใช้ความพยายาม (effortful) สิ่งที่พบอย่างที่สองก็คือว่า ในการทดลองที่ผู้ร่วมการทดลองตอบผิดพลาด (error trial) ACC ทำงานช้ากว่าเทียบกับการทดลองที่ตอบถูกต้อง ซึ่งบอกอย่างชัดเจนว่า ACC มีบทบาทในการประเมินผล
กองทัพรัฐฉานเหนือ
กองทัพรัฐฉานเหนือ (Shan State Army-North) เป็นกลุ่มติดอาวุธและเรียกร้องเอกราชของรัฐฉาน เน้นชาตินิยมไทใหญ่ เป็นกลุ่มที่ต่อสู้ต่อต้านสภาพัฒนาและสันติภาพแห่งรัฐในพม่า จัดเป็นกลุ่มติดอาวุธของพรรครัฐฉานก้าวหน้า
โรเบิร์ต สมิธสัน
โรเบิร์ต สมิธสัน เป็นศิลปินชาวอเมริกันในคริสต์ศตวรรษ ที่ 20 ที่เริ่มทำงานศิลปะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950-1973 สมิธสันผลิตผลงานศิลปะออกมาหลากหลายแขนง อาทิ ธรณีศิลป์ (Land art) ลัทธิจุลนิยม (Minimal art) ลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม(Abstract Expressionism) ตลอดจนศิลปะเชิงแนวคิด (Conceptual Art) โดยผลงานของเขามักอยู่ในรูปแบบทัศนศิลป์ ไม่ว่าจะเป็น ประติมากรรม ภาพวาดเส้น ภาพถ่าย ภาพยนตร์ แต่ผลงานที่สำคัญของสมิธสันคือ งานประเภท ธรณีศิลป์ (Earth Work) ซึ่งเป็นการแสดงผลงานเกี่ยวกับดินและหิน ณ สถานที่ภายนอกอาคาร มากไปกว่านั้นเขายังเขียนบทความทางวิชาการเพื่อสร้างความเข้าใจในแนวคิดศิลปะของเขาแก่ผู้ชมอีกด้วย จึงอาจกล่าวได้ว่า สมิธสันเป็นศิลปินผู้มีความสามารถหลายด้านคนหนึ่ง
กองทัพรัฐฉานเหนือ
ประวัติ
พรรครัฐฉานก้าวหน้าจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2514 โดยมีกองทัพรัฐฉานเหนือเป็นกลุ่มติดอาวุธ กองทัพได้เซ็นสัญญาสงบศึกกับทหารพม่าใน พ.ศ. 2532 หลังการเจรจากับสภาฟื้นฟูกฎหมายและกฎระเบียบแห่งรัฐ และได้ปกครองตนเองในเขตพิเศษ 3 ซึ่งเป็นพื้นที่ภายในรัฐฉาน ประกอบด้วย น้ำคำ ลางโค สีป้อ จอกแม เมืองสู ตังยาง เมืองใย เกสี และลาชิว ในขณะนั้น กลุ่มติดอาวุธมีทหารประมาณ 4.000 คน หลังจากเซ็นสัญญาสงบศึก กองทัพพม่ายังคงโจมตีพื้นที่ของกองทัพรัฐฉานภาคเหนือ ต่อมา ใน พ.ศ. 2548 พม่าต้องการให้กลุ่มนี้เปลี่ยนเป็นกองทัพป้องกันชายแดน สองในสามของกลุ่มยินดี แต่ที่เหลือปฏิเสธ ใน พ.ศ. 2557 กลุ่มนี้ได้ปะทะกับทหารพม่าในเกนสี มันซา และมีการสู้รบที่เมืองสูด้วย
โรเบิร์ต สมิธสัน
ชีวิตวัยเด็ก
โรเบิร์ต สมิธสัน เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ.1938 ในเมือง ปาเซอิก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา สมิธสันเป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัว ในเวลาต่อมาเขาได้ย้ายไปอาศัยที่เมืองรูเทอร์ฟอร์ด ขณะที่อาศัยอยู่ที่นั่นบิดาของเขาได้ปลูกฝังให้มีความสนใจในเรื่องเกี่ยวกับพฤกษศาสตร์และสัตวศาสตร์ โดยเขาเริ่มสนใจเก็บสะสมฟอสซิล เปลือกหอย และแมลง ต่างๆ
แรงบันดาลใจในการเป็นศิลปิน
เมื่อเขาอายุ 9 ปี ครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่เมืองคลิฟตัน เขาเริ่มสนใจที่จะเป็นศิลปินมากขึ้นในเวลานั้น ซึ่งต่อมาเขาได้ศึกษาศิลปะที่ โรงเรียนศิลปะ อาร์ต สติวเดนท์ลีค ในเมืองนิวยอร์ค ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1956 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ประสบความสำเร็จในการศึกษาเท่าไรนัก แต่การได้เข้ามาเรียนในโรงเรียนดังกล่าวก็ทำให้เขารู้จักกับผู้คนในแวดวงศิลปะจากโรงเรียนมัธยม The High School of Music & Art ในเมืองนิวยอร์คมากขึ้น ในช่วงเวลานั้น ทุกๆ วันเสาร์ เขาจะไปที่สตูดิโอของเพื่อนที่ชื่อ ไอแซค ซอว์เยอร์ (Isaac Soyer) เพื่อรวมกลุ่มกับเพื่อนคนอื่นๆ ไปวาดรูปกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเขาชอบพูดคุยเกี่ยวกับศิลปะ ไปชมพิพิธภัณฑ์ และออกไปชมบรรยากาศที่ชานเมือง ซึ่งเป็นพื้นที่ว่างเปล่า เรียบง่าย และบริสุทธิ์ ในช่วงประมาณปี 1956 – 1957 เขาเข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 6 เดือน หลังออกจากราชการทหาร เขาย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์คในปี 1957
ช่วงแรกเริ่มของการทำงาน
ในช่วงปีค.ศ. 1950 เวอร์จีเนีย ดอว์น ผู้ประกอบการค้าด้านศิลปะ ได้ประกาศให้สมิธสันเป็นที่รู้จักต่อวงการศิลปะ ซึ่งต่อมาสมิธสันก็ได้รับรางวัลจากผลงานโชว์เดี่ยวที่ Artists’ Gallery ในปี ค.ศ.1959 และในห้วงเวลานั้น สมิธสันได้ผลิตผลงานจิตรกรรม ภาพวาด และภาพตัดแปะ (ในตอนนั้นเขายังไม่ได้สร้างผลงานประติมากรรม) ออกมาในรูปแบบแอ๊บแสตร็กเอ็กเพรสชั่นนิสม์ โดยผลงานของสมิธสันจะใช้สื่อมีเดีย และยังสร้างผลงานที่ใช้กาวน้ำ สีเทียน ดินสอ และภาพถ่ายเช่นกัน การใช้ดอว์นเป็นสื่อกลางทำให้เขาได้รู้จักกับประติมากรที่เป็นผู้บุกเบิกงานศิลปะจุลนิยม (Minimalism) ที่เริ่มเคลื่อนไหวในช่วงปี ค.ศ.1960 ประกอบไปด้วยศิลปินที่ชื่อเสียงเช่น คาร์ล อองเดรย์ โดนัล จัดด์ โรเบิร์ต มอริส และแนนซี โฮลต์ นอกเหนือจากงานศิลปะที่กล่าวข้างต้น เขายังสร้างสรรค์ผลงานภาพตัดแปะ (Collages) ขึ้นในช่วงปีค.ศ.1960 ประกอบกับผลงานพวกเปลือกหอย ยานอวกาศ และพื้นดิน ในช่วงปี ค.ศ. 1962-1963 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลงานด้านความงามแห่งแอ๊บแสร็คเอ็กเพรสชั่นนิสม์ อย่าง Algae ขึ้นในปี ค.ศ.1962 อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ได้แสดงให้เห็นพัฒนาการของศิลปินที่ใช้ดินเป็นแรงบันดาลใจและเป็นส่วนหนึ่งในรูปแบบของงานศิลปะที่เป็นวัสดุจากธรรมชาติ รวมทั้งที่ไม่เป็นธรรมชาติ และงานศิลปะที่ใช้พื้นที่เจาะจง
ในปี ค.ศ. 1964 สมิธสันได้สร้างสรรค์งานประติมากรรมโดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากแนวคิดจุลนิยมที่กำลังนำสมัยในช่วงนั้น ช่วงระยะแรกผลงานค่อนข้างออกมาดี แต่ทว่าสมิธสันรู้สึกอึดอัดที่จะเก็บตัวทำงานอยู่แต่ในสตูดิโอ ทำให้ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1960 เขาเลือกที่จะเดินทางไปที่รัฐนิวเจอร์ซี เพื่อชมเหมืองหินและเขตอุตสาหกรรมที่รกร้าง อีกทั้งเขายังได้ใช้เงินจำนวนหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังอเมริกาฝั่งตะวันตก และตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งสถานที่เหล่านั้นจุดประกายให้เขามีความสนใจในทะเลทรายและผืนแผ่นดินนอกเมืองที่ยังไม่เคยมีมนุษย์เข้ามาปรับเปลี่ยนภูมิทัศน์
การเป็นศิลปินเต็มตัว
ปี ค.ศ. 1967-1968 สมิธสันได้มุ่งไปที่งานประติมากรรมรูปร่างประหลาดสองแบบ คือ ไซท์และนันไซท์ โดยใช้กระจกและวัสดุที่เป็นธรรมชาติในการสร้างงานสามมิติรูปแบบใหม่ สำหรับงานไซท์นั้น เขาได้เดินทางไปยัง นิวเจอร์ซี่ แม็กซิโก อังกฤษ และเยอรมันตะวันตก และอื่นๆ โดยมีภรรยาของเขา แนนซี โฮลต์ และ ผู้ประกอบการค้าศิลปะ ชื่อ เวอร์จิเนีย ดอว์น เดินทางไปด้วย ระหว่างที่เขากำลังเลือกไซท์อยู่นั้น สมิธสันจัดวางชุดกระจกลงสู่การติดตั้งแบบธรรมชาติ และถ่ายภาพ ที่ดินกว้างที่ถูกปรับเปลี่ยน ผลลัพธ์ของการกระทำดังกล่าวได้ทำให้เกิดผลกระทบต่อความงาม ที่เกิดจากการแทรกวัสดุปรุงแต่งเข้าไปสู่การพื้นที่ที่บริสุทธิ์นั่นเอง ในขณะที่สมิธสันทำงานไซท์ และนันไซท์ เขายังสร้างสรรค์ชุดงานที่รู้จักกันในชื่อ โฟโต้ เมคเกอร์ ซึ่งมีลักษณะในทางตรงข้ามกับงานไซท์ และนันไซท์อย่างสิ้นเชิง โฟโต้ เมคเกอร์ ยังเป็นการสำรวจผลกระทบจากการที่มนุษย์เข้าไปรบกวนธรรมชาติ ซึ่งวิธีดังกล่าวคือสมิธสันจะถ่ายรูปพื้นที่แต่ละแห่ง นำรูปนั้นมาขยาย และนำไปแปะลงบนภูมิทัศน์จริงที่ได้กล่าวถึงไว้ จากนั้นจะทำการถ่ายรูปซ้ำอีกครั้ง เพื่อสร้างรูปคู่ของธรรมชาติและภาพถ่าย เพื่อให้ดูเหมือนกับว่า ธรรมชาติกำลังอ้างอิงถึงตัวมันเอง
งานเอิร์ธเวิคของสมิธสันเป็นมากกว่าภาพร่างธรรมดา งานเหล่านี้เปรียบเสมือนข้อเสนอการใช้พื้นที่เฉพาะที่ปรากฏอยู่บนกระดาษเสียมากกว่า ช่วงปี ค.ศ. 1969-1970 สมิธสันได้สร้างภาพวาดที่จะเป็นโครงการคร่าวๆ ขึ้นจำนวนมาก ซึ่งในงานเอิร์ธเวิร์คระยะแรก อย่าง  Asphalt Rundown (ตุลาคม 1969) และ เทกาว (ธันวาคม 1969) นั้นได้แรงบันดาลใจมาจากความสนในเรื่อง เอนโทรปี และ นามธรรม โดยเริ่มตั้งแต่วัสดุระบายความร้อนที่ถูกทิ้งแล้วให้กลายมาเป็นรูปแบบนามธรรม ที่เป็นผลมาจากการสูญเสียความร้อน
ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่และผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือ สไปรัล เจตตี (Spiral Jetty) ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1970 หลังจากนั้นเขาได้ซื้อที่ดินบนชายฝั่งทางตอนเหนือของทะเลสาบเกรตซอลต์ ในรัฐยูทาห์ และใส่สสารสีม่วงแดงลงไปในน้ำ ที่ซึ่งประกอบด้วยดินประมาณ 6560 ตัน งาน Jetty ต่างจากกงานเอิร์ธเวิร์คงานก่อนๆ มันเป็นการรวบรวมความกลมกลืนของสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติมาไว้ด้วยกัน และในปีต่อๆมา สมิธสันได้ลงมือทำผลงานเอิร์ธเวิร์คโดยใช้ทฤษฎีบทเดิม จนกระทั่งในปิ ค.ศ. 1971 เขาได้ทำงาน Broken Circle/Spiral Hill ซึ่งตั้งอยู่ในเหมืองใกล้อ็อมม็อง ประเทศฮอลแลนด์ หลังจากนั้น สมิธสันก็กลับมาที่สหรัฐอเมริกาเพื่อทำผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของเขา
ชีวิตคู่
โรเบิร์ตสมิธสันพบกับ แนนซี โฮลต์ เมื่อสมัยยังเด็ก และต่อมาได้กันอีกครั้งที่นิวยอร์คในปีค.ศ.1959 แล้วพวกเขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ด้วยกันที่หมู่บ้านแมนแฮตตันตะวันตก (West Manhattan) และตัดสินใจแต่งงานกันในฤดูร้อนปีค.ศ. 1963 หลังจากนั้น โรเบิร์ตและแนนซีได้เดินทางไปทั่วโลก ร่วมมือกันสร้างผลงานด้านภูมิศิลป์มากมาย
การเสียชีวิต
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 ด้วยวัย 35 ปี ที่เมืองอมาริลโล รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตกในขณะที่กำลังบินสำรวจพื้นที่สำหรับทำงานศิลปะ และถ่ายภาพสถานที่งานชิ้นใหม่ ชื่อ อมาริลโล แรมป์ (Amarillo Ramp) ซึ่งหลังจากที่เขาเสียชีวิตลง ภรรยาของเขา แนนซี โฮลต์ รวมทั้งเพื่อนศิลปินริชาร์ด เซอรา และคนอื่นๆ ได้ช่วยกันสานต่อผลงานชิ้นนี้จนเสร็จสิ้น
แนวคิดลัทธิจุลนิยม
สมิธสันเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงศิลปะที่มีชื่อเสียงจากการทำงานแนว แอ๊บสแตร็ก เอ็กซ์เพรสชั่นนิสม์ และ มินิมอลลิสม์ และเป็นที่รู้จักในฐานะ โพสมินิมอลลิสต์ แม้ว่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากการใช้วัสดุทางอุตสาหกรรมในการสร้างงานจุลนิยม และความน่าสนใจในประสบการณ์ที่ผู้ชมจะได้รับจากงานศิลปะและวัตถุ แต่สมิธสันก็ละทิ้งมุมมองของศิลปะแบบดั้งเดิม ผลงานของสมิธสันเป็นงานที่มีแนวทางเป็นต้นแบบของงานในกลุ่มนี้ เขาสร้างประติมากรรมจากเศษวัสดุต่างๆ และสอดแทรกแนวทางที่ทำให้ผู้เข้าชมงานเข้าใจได้ยาก (มักจะด้วยการใช้กระจก หรือขนาดที่น่าสับสน) ในบางงานของเขาก็อ้างอิงถึงสถานที่ภายนอก และผลงานที่ไม่ได้ตั้งอยู่ในแกลลอรี่ เป็นการตั้งคำถามแก่ผู้ชมงานว่า แท้จริงแล้วศิลปะวัตถุต่างๆนั้นควรจะตั้งอยู่ในที่ใด
แนวคิดเอนโทรปี
ผลงานส่วนมากของสมิธสันทำขึ้นโดยผ่านแนวคิดที่เขาสนใจ เกี่ยวกับ เอนโทรปี กฏข้อที่สองของระบบอุณหภูมิศาสตร์ ที่ทำนายถึงความเสื่อมและการล่มสลายของระบบต่างๆ กล่าวคือ ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะเดิมของมัน หากเปรียบเทียบกับระบบทุนนิยมในโลกปัจจุบัน ที่มีการผลิตซ้ำอยู่เรื่อยๆ ทำให้คุณค่าของสินค้านั้นๆลดลง จนเสื่อมไปในที่สุดเช่นเดียวกับแนวคิด เอนโทรปี แนวคิดนี้ยังเป็นการแสดงทัศนะคติของเขาเกี่ยวกับวัฒนธรรม และอารยธรรม จากในบทความเรื่อง เอนโทรปี และอนุสาวรีย์ใหม่ ของสมิธสัน ในปี 1969 แสดงการเปรียบเทียบระหว่าง เหมืองแร่ แถบห้าง และแถบที่อยู่อาศัยในนิวเจอร์ซี และเป็นการบอกเป็นนัยๆว่า ในที่สุดทุกสิ่งจะแตกดับลงและกลายเป็นซากปรักหักพัง
แนวคิดไซท์และนันไซท์
นอกจากนี้ สมิธสันยังเป็นผู้ริเริ่มใช้คำว่า ไซท์ หรือ ศิลปะเฉพาะที่ และ นันไซท์ เพื่อบอกถึงความแตกต่างระหว่างพื้นที่ภายนอก(ไซท์) และภายในแกลลอรี่(นันไซท์) งานประเภทนันไซท์ สร้างส่วนมากในช่วงปี 1968 เป็นการนำวัสดุที่เก็บได้จากสถานที่ต่างๆใส่กล่องเหล็ก และนำมาตั้งไว้ในแกลลอรี่ โดยมีแนวคิดที่ใกล้เคียงกับมินิมอลลิสม์ คือลดทอนสัดส่วนของงานให้เล็กลง และอยู่ให้ในรูปเรขาคณิต
ผลงานด้านศิลปะ
สมิธสันสร้างผลงานศิลปะไว้หลากหลายประเภท และมีงานหลายชิ้นในแต่ละประเภท ดังจะกล่าวถึงต่อไป โดยเป็นการยกตัวอย่างผลงานเพียงบางชิ้นเท่านั้น
งานเอิร์ธเวิร์ค หรือแลนด์อาร์ต
ฟลอตติ้ง ไอแลนด์ ทู ทราเวล (Floating island to travel) รอบเกาะแมนฮัตตัน ค.ศ.1970
อามมาริลโล แรมป์ (Amarillo Ramp) ที่ทะเลสาบเทโควาส แอมมาริโล รัฐเท็กซัส ค.ศ. 1973
แอสฟาล์ท รันดาวน์ (Asphalt rundown) ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี  ตุลาคม ค.ศ. 1969
โบร์คเคน เซอร์เคิล และ สไปรัล ฮิลล์ (Broken circle/Spiral hill) ที่เอมเมน ประเทศฮอลแลนด์ ค.ศ. 1971
กลู พัวร์ (Glue pour) ที่แวนคูเวอร์ แคนาดา ธันวาคม ค.ศ. 1969
พาร์ทเชียลี่ บูรี่ วู้ดเช็ด(Partially buried woodshed) ที่เคนท์ รัฐโอไฮโอ มกราคม ค.ศ. 1970
สไปรัล เจตตี้ (Spiral jetty)ที่โรสเซนท์ พอยท์ ทะเลสาบเกร็ทซอล์ท รัฐยูทาห์ ค.ศ. เมษายน 1970
งานประติมากรรม
เดด ทรี (Dead tree)
Anterior cingulate cortex
บทบาทในการรับรู้เหนือสำนึก
เขต ACC ในสมองสัมพันธ์กับหน้าที่มากมายที่มีสหสัมพันธ์กับประสบการณ์การรับรู้ ยกตัวอย่างเช่น ACC ทำงานในระดับที่สูงกว่าในหญิงที่ไวต่ออารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นมากกว่า เมื่อให้ดูคลิปภาพยนตร์ที่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึก ความไว/ความตระหนักต่ออารมณ์ความรู้สึก สัมพันธ์กับสมรรถภาพที่ดีกว่าของการรู้จำตัวบ่งชี้ทางอารมณ์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นโดยการทำงานของ ACC แนวคิดว่า ความตระหนักรู้ (awareness) สัมพันธ์กับ ACC พอมีหลักฐานบ้าง คือว่า เมื่อผู้ร่วมการทดลองตอบสนองที่ไม่ตรงกับความจริง จะมีสัญญาณ ERN ที่ใหญ่กว่า
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานประติมากรรม
มิลเลอร์ แอนด์ ครัชท์ เชลล์ (Mirror and crushed shell)
Anterior cingulate cortex
บทบาทในการรับรู้เหนือสำนึก
มีงานศึกษาหนึ่งที่พบ ERN แม้ว่าผู้ร่วมการทดลองจะไม่รู้ว่าได้ทำงานผิดพลาด ดังนั้น ถึงแม้ว่า ความตระหนักรู้ไม่จำเป็นที่จะให้เกิด ERN แต่มันอาจจะมีผลต่อแอมพลิจูดของ feedback ERN โดยเกี่ยวกับเรื่องทฤษฎีการเรียนรู้อาศัยรางวัล ความตระหนักรู้อาจจะควบคุมสัญญาณที่เกิดจากเหตุการณ์ที่ผิดคาดหมาย คือ ความตระหนักรู้ในระดับสูง อาจจะมีผลเป็นสัญญาณที่ต่ำกว่า และความตระหนักรู้ในระดับต่ำอาจจะมีผลตรงกันข้าม ดังนั้น จึงจะต้องมีงานวิจัยเพิ่มขึ้นเพื่อที่จะเข้าใจผลของความตระหนักรู้ต่อการทำงานของ ACC ที่สมบูรณ์
ในหนังสือ The Astonishing Hypothesis (สมมุติฐานที่น่าแปลกใจ) ฟรานซิส คริก ชี้ anterior cingulate โดยเฉพาะที่ anterior cingulate sulcus ว่า อาจเป็นศูนย์ของเจตจำนงเสรีในมนุษย์ โดยอ้างหลักฐานที่สร้างภาพสมองของคนไข้ที่มีรอยโรคในบริเวณสมองนี้ ซึ่งดูเหมือนจะขัดขวางเจตจำนงของตน เช่นคนไข้ที่มีกลุ่มอาการมือแปลกปลอม (alien hand syndrome)
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานประติมากรรม
นันไซท์ (Nonsite)
Anterior cingulate cortex
บทบาทในความเจ็บปวด
ACC สัมพันธ์กับความรู้สึกเจ็บปวดทางกาย ดังที่เห็นในงานศึกษาที่ใช้ fMRI ซึ่งแสดงระดับการทำงานที่สูงขึ้น โดยปกติที่ด้านหลังของบริเวณบรอดมันน์ 24 อันเป็นส่วนของ ACC สัมพันธ์กับระดับความเจ็บปวด และเมื่องการทำงานเกี่ยวกับความเจ็บปวดเช่นนี้ เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับการทำงานที่ต้องใช้ความใส่ใจสูง (คืองาน verbal fluency) งานก็จะเพิ่มระดับสัญญาณของ ACC ในเขตด้านหน้า (anterior) และ/หรือด้านบน (superior) ของเขตที่เกี่ยวข้องกับความเจ็บปวด
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานประติมากรรม
ปลักค์ (Plunge)
Anterior cingulate cortex
พยาธิวิทยา
การศึกษาผลความเสียหายต่อ ACC ช่วยให้เข้าใจหน้าที่ของ ACC ในสมองปกติ พฤติกรรมที่สัมพันธ์กับรอยโรคใน ACC รวมทั้ง ความไม่สามารถตรวจจับควา,ผิดพลาด, ความยากลำบากอย่างรุนแรงในการแก้ความขัดแย้งในงาน Stroop task, ความอ่อนไหวทางอารมณ์, การขาดความใส่ใจ, และสภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว (akinetic mutism) มีหลักฐานว่าคนไข้โรคจิตเภทอาจมีความเสียหายใน ACC คืองานทดลองแสดงว่า คนไข้มีปัญหาในการแก้ความขัดแย้งกันทางปริภูมิในงานคล้าย ๆ กับ Stroop task และมี ERN ที่ผิดปกติ ผู้ร่วมการทดลองที่มีสมาธิสั้น มีการทำงานใน dACC ที่ต่ำกว่าเมื่อต้องทำงาน Stroop task รวม ๆ กันแล้ว สิ่งที่ค้นพบเหล่านี้กับผลที่ได้กับงานที่ใช้ MRI และ EEG ยืนยันว่า ACC มีหน้าที่การงานหลายอย่าง
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีหลักฐานด้วยว่า ACC อาจมีบทบาทในโรคย้ำคิดย้ำทำ (obsessive-compulsive disorder, ตัวย่อ OCD) เพราะว่า คนไข้มีระดับการทำงานของสารสื่อประสาทกลูตาเมตที่ต่ำกว่าธรรมชาติ เทียบกับเขตสมองอื่น ๆ ที่เชื่อว่า มีระดับการทำงานของกลูตาเมตเกินกว่าปกติในคนไข้ งานวิเคราะห์อภิมานในปี ค.ศ. 2009 ที่ใช้วิธีวิเคราะห์ทางสถิติแบบ Signed differential mapping ของงานศึกษาที่ใช้เทคนิค voxel-based morphometry ซึ่งเปรียบเทียบคนไข้ OCD กับคนปกติ พบว่า คนไข้มีปริมาณเนื้อเทามากขึ้นใน lenticular nucleus ในสมองทั้งสองซีก ขยายไปจนถึง caudate nuclei และมีปริมาณเนื้อเทาที่ลดลงใน medial frontal cortex/anterior cingulate cortex ทางด้านล่าง (dorsal) ในสมองทั้งสองซีก เปรียบเทียบกับคนไข้ที่มีโรควิตกกังวลอื่น ๆ ซึ่งมักจะมีปริมาณเนื้อเทาใน lenticular nucleus ที่ลดลง (แทนที่จะเพิ่มขึ้น) แต่ก็จะมีปริมาณเนื้อเทาใน medial frontal cortex/anterior cingulate cortex ทางด้านล่าง (dorsal) ที่ลดลงด้วย
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานประติมากรรม
ควิก มิลเลียนส์ (Quick millions)
เรด แซนด์ สโตน (Red sand stone)
Anterior cingulate cortex
พยาธิวิทยา
มีการเสนอว่า ACC สัมพันธ์กับโรควิตกกังวลทางสังคม (Social Anxiety) ร่วมกับอะมิกดะลา แต่ว่า งานวิจัยในแนวนี้ยังอยู่ในระยะต้น ๆ
ส่วนเขตสมองที่ติดกันคือ subcallosal cingulate gyrus สมมุติกันว่า มีบทบาทสำคัญในโรคซึมเศร้า ดังนั้น จึงเป็นเป้าหมายของการรักษาโดยวิธี deep brain stimulation
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานภาพเขียน
อัลแก (Algae)
Anterior cingulate cortex
พยาธิวิทยา
งานศึกษาโดยการสร้างภาพ MRI ในผู้ใหญ่พบว่า ผู้ที่ได้รับสารตะกั่วในวัยเด็ก จะมีขนาดสมองที่เล็กลงเมื่อเป็นผู้ใหญ่ ซึ่งพบชัดเจนที่สุดในเขต ACC และเชื่อว่า มีผลเป็นความบกพร่องทางประชานและทางพฤติกรรม
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานภาพเขียน
บลายด์ อิน เดอะ วอลเล่ห์ (Blind in the valley)
เอนไซโคล (Encyclo)
Anterior cingulate cortex
พยาธิวิทยา
ความเสียหายในช่วงพัฒนาการของ anterior cingulate cortex พร้อมกับความเสียหายใน dorsal medial-frontal cortex อาจเป็นมูลฐานทางประสาทสำหรับความบกพร่องทางสังคมและประชานของคนไข้โรคออทิซึม เช่น การกำหนดทิศทางของสังคม (social orientation) และการใส่ใจร่วมกันโดยใช้ตาและมือ (joint attention)
โรเบิร์ต สมิธสัน
งานภาพเขียน
แวนเดอร์ลิ่ง เอิร์ท มาวด์ (Wandering earth mounds)
เวิลด์ โอเชียน แมพ (World ocean map)
งานภาพถ่าย
โฟโต้ มาร์คเกอร์ (Photo-Markers) ลอเรล ฮิลล์ รัฐนิวเจอร์ซี่ ค.ศ. 1968
ฟอร์คกิ้ง ไอแลนด์ (Forking Island) ค.ศ.1971
ยูคาตัน มิลเลอร์ ดิสเพลสเมนต์ (Yucatan Mirror Displacement) (1-9) ยูคาตัน เม็กซิโก  ค.ศ. 1969
มานูเมนต์ ออพ ปาซาอิก (Monument of Passaic)  รัฐนิวเจอร์ซี ค.ศ. 1967
งานเขียน
สมิธสันได้เขียนงานวิจารณ์ เรียงความ และทฤษฎีต่างๆ ในช่วงตั้งแต่ ปีค.ศ. 1967-1970 เขาได้ทำงานให้กับนิตยสาร อาร์ต ฟอร์ม และ อาร์ต แม็กกาซีน (Arts Magazine) ระหว่างทำงานที่นั่น เขามีผลงานชื่อ การตกตะกอนของสภาวะจิต: โครงการดิน หรือ (A Sedimentation of the Mind: Earth Project) ซึ่งเป็นการเสนอผลงานที่เรียกว่า นันไซด์ (non-side) เกี่ยวกับการนำตู้คอนเทนเนอร์รวบรวมสิ่งของต่างๆ พร้อมด้วยแผนที่ รูปถ่าย และข้อความมาจัดแสดง สมิธสันต้องการนำข้อความที่ขัดแย้งกันมาสะท้อนให้เห็น การไม่สามารถรักษาความสมดุลระหว่างพื้นที่ภายนอกและภายในดังที่เห็นในงานนิทรรศการ “งานดินในสถานที่” เขาเริ่มทำงานเขียนในช่วงค.ศ. 1965-1966 ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการศึกษาด้วยตัวของเขาเอง ผลงานด้านการเขียนของเขามีทั้งหมด 20 บทความ