cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รักแห่งสยาม
สถานที่ถ่ายทำและบรรยากาศ
ส่วนช่วงเวลาและบรรยากาศของเรื่องนี้ เป็นช่วงฤดูหนาว ในช่วงวันคริสต์มาส วันปีใหม่ ซึ่งมีบรรยากาศและการตกแต่งร้านค้าต่าง ๆ ที่ประดับประดาไปด้วยไฟ และถ่ายในช่วงนั้นจริง ๆ ทั้งที่สยามสแควร์และศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ส่วนคอนเสิร์ตในช่วงท้ายเรื่อง จัดที่ลานดิสคัฟเวอรีพลาซ่า ศูนย์การค้าสยามดิสคัฟเวอรี นอกจากนี้สิ่งที่ผู้กำกับตั้งใจใส่บรรยากาศอีกอย่างหนึ่งคือ ความเป็นคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศในช่วงคริสต์มาส ฉากเล่นละครตอนพระกุมารประสูติ การสวดก่อนอาหาร และคอนเสิร์ตที่จัดในช่วงเทศกาลคริสต์มาส รวมถึงชื่อโรงเรียนเซนต์นิโคลัส ที่เป็นชื่อจริงของ ‘ซานตาคลอส’
การคัดเลือกนักแสดง
นักแสดงหน้าใหม่ทั้ง 4 คนได้ผ่านการทดสอบบทโดยส่วนใหญ่มาจากโมเดลลิ่ง อย่างอธิชา พงศ์ศิลป์พิพัฒน์ (เบสท์), กัญญา รัตนเพชร (ตาล) สำหรับมาริโอ้ เมาเร่อ (โอ้) ผู้กำกับเคยเห็นการถ่ายนิตยสารต่าง ๆ ของมาริโอ้มาก่อนจึงเรียกมาทดสอบการแสดง ส่วนวิชญ์วิสิฐเป็นรุ่นน้องที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย เป็นนักร้องนักดนตรีเช่นกันและเคยทำงานเพลงด้วยกันมาก่อน จากนั้นผู้กำกับจึงให้นักแสดงเวิร์กชอป ทดลองแสดงบทร่วมกัน
การคัดเลือกตัวแสดงหลักทั้ง 3 คน อย่างสินจัย เปล่งพานิช ผู้กำกับตั้งใจตั้งแต่ตอนที่เขียนบทแล้วว่า คนที่จะมารับบท “สุนีย์” จะต้องเป็น สินจัย เปล่งพานิช เท่านั้น สินจัยตอบรับในบทบาทนี้โดยให้ความเห็นไว้ว่า "ได้อ่านบทเรื่องนี้ก็รู้สึกสนใจ ชอบที่ตัวบท และก็มะเดี่ยวด้วย ซึ่งเขาเป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ที่มีฝีมือ เขาทำหนังออกมาดีและน่าสนใจมาก" ส่วนการคัดเลือกตัวละคร “ แตง” และ “ จูน”  เดิมทีผู้กำกับไม่ได้มองเฌอมาลย์ไว้ เพราะผู้กำกับมีความเห็นว่าเป็นรุ่นใหญ่ไปแล้ว แต่เมื่อติดต่อไปก็ตอบรับบท เฌอมาลย์เผยว่า  "อยากเล่น เพราะบทของหนังดี อ่านบทแล้วประทับใจ"
ทางด้านทรงสิทธิ์ก็ตอบรับบทของกรเช่นกัน "ชอบตรงแนวความคิด ตั้งแต่เริ่มอ่านบทแล้ว และเรื่องนี้ไม่เหมือนทุกเรื่อง ซึ่งยังไม่เคยเล่นอะไรแบบนี้ และก็เป็นหนังเรื่องแรกที่ต้องร้องไห้เยอะที่สุดเลยด้วย"
บทภาพยนตร์ การกำกับการแสดงและการตัดต่อ
บทภาพยนตร์ที่ใช้เวลาเขียน 4 ปีเรื่องนี้ เดิมเป็นบทที่เน้นไปที่เรื่องราวของวัยรุ่น คือเป็นเรื่องราวของโต้งและมิว ซึ่งก็ถูกยกเลิกไปก่อน จนเวลาผ่านไปชูเกียรติหยุดไปทำอย่างอื่นและมีปัญหาทางครอบครัว คือพ่อป่วย จึงเริ่มเพิ่มเนื้อหาในส่วนของครอบครัว สำหรับบทเดิม ได้วางตัวละครเดิมไว้คือ กั๊ก เล้าโลม (มิว), ป็อป เดอะซิงเกอร์ (โต้ง), ตู่ นพพล (กร), ตั๊ก บงกช (จูน,แตง) และ เจน ชมพูนุช (หญิง) แต่ได้เปลี่ยนนักแสดงเพราะนักแสดงโตขึ้น และได้พัฒนาบท จนเป็นที่มาของบทปัจจุบัน และเมื่อนักแสดงได้อ่านบทและทำความเข้าใจบทแล้ว ก็มีการแลกเปลี่ยน รายละเอียด ภาพของตัวละคร กับชูเกียรติ ก่อนการแสดงจริง อย่างเช่นในบทเกี่ยวกับสุนีย์ หลังจากที่สินจัยอ่านบทเสร็จ ชูเกียรติถามความเห็นในแง่ความเป็นแม่ อย่างในฉากที่สุนีย์ตามหาลูกที่หายออกจากบ้าน ก็เป็นการแลกเปลี่ยนความเห็นของผู้เขียนบทกับนักแสดง สินจัยอธิบายเพิ่มว่า "เป็นการถ่ายทำที่  ไม่ต้องท่องบทมา ไม่ต้องเตรียมตัวมาว่าจะมีฉากร้องไห้ หรือว่าฉากอะไร การแสดงจะเกิดขึ้นต่อเมื่อเริ่มถ่ายทำ"
ชูเกียรติกล่าวว่า "การกำกับนักแสดงรุ่นเด็กจะเลือกเด็กที่เป็นธรรมชาติกับกล้อง ให้รวมกลุ่มนักแสดงเด็ก จับให้มาเป็นเพื่อนกันแล้วการแสดงจะเป็นไปตามธรรมชาติ ไม่เน้นให้ตามบทจะเล่าเหตุการณ์แล้วให้ไปเตรียมตัวกัน ส่วนผู้ใหญ่ต้องอ่านบท เพราะต้องเป็นขั้นเป็นตอน มีระบบความคิด" วรรณ์ขวัญ พลจันทร์ เขียนไว้ในนิตยสารไบโอสโคปเกี่ยวกับการกำกับการแสดงของชูเกียรติไว้ว่า "ชูเกียรติ เข้าใจในความเป็นมนุษย์ การเข้าถึงความเป็นมนุษย์ของตัวละคร อันรวมไปถึงการชี้ให้นักแสดงเห็นถึงความเป็นมนุษย์ในแง่มุมต่าง ๆ ในแต่ละฉาก ตั้งแต่การช่วยสร้าง ภูมิหลังของตัวละคร ความคาดหวังในชีวิต ความรัก และอื่น ๆ จนถึงกระตุ้นให้นักแสดงเทียบเคียงประสบการณ์ชีวิต ของตนเองกับสิ่งที่เกิดขึ้นในส่วนเสี้ยวต่าง ๆ ของตัวละคร" ส่วนลำดับการถ่ายทำ วิชญ์วิสิฐ ให้สัมภาษณ์ไว้ว่า "พี่มะเดี่ยวจะเลือกฉากที่แสดงยาก ถ่ายทำทีหลังเพื่อให้นักแสดงเข้าใจถึงตัวละครตัวนั้น สามารถเรียกตัวละครเข้ามาอยู่ในตัวเองได้"
นอกจากนี้ ในบทภาพยนตร์เรื่องนี้ ชูเกียรติยังตั้งใจเทิดทูนผู้กำกับชาวโปแลนด์ที่ชื่อ คริสซ์ตอฟ เคียสลอฟสกี้ ในฉากผึ้งไต่แก้วน้ำ ที่ตั้งใจถ่ายให้เหมือนแบบช็อตต่อช็อตในภาพยนตร์เรื่อง The Decalogue และนอกจากนั้นถ้าสังเกตดี ๆ ในภาพยนตร์ในส่วนของห้องนอนโต้งมีโปสเตอร์ภาพยนตร์เรื่อง Heaven ที่เป็นหนังที่เคียสลอฟสกี้เขียนบทก่อนตาย
เมื่อทำการตัดต่อ ซึ่งชูเกียรติก็ร่วมรับหน้าที่ตัดต่อด้วย มีความยาวกว่า 2 ชั่วโมง 45 นาที ก่อนออกฉายจริง ปรัชญา ปิ่นแก้ว ในฐานะผู้สร้างจึงเสนอให้ผู้อื่นมาช่วยดูหนัง เพื่อตัดทอนฉากที่ผู้กำกับอยากเก็บไว้ออกไปบ้าง จนเหลือความยาว 2 ชั่วโมงครึ่ง ตามที่ออกฉาย
การประชาสัมพันธ์
การประชาสัมพันธ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มมีการประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลของภาพยนตร์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังจากนั้นจึงเป็นกิจกรรมเดินสายของทางทีมนักแสดงและผู้กำกับ โดยเริ่มจากการออกบูธขายของที่ระลึกและมีวงออกัสแสดงเพลงจากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ ในงานแฟตเฟสติวัล ครั้งที่ 7 ที่ชาเลนเจอร์ฮอลล์ เมืองทองธานี เมื่อวันเสาร์-อาทิตย์ที่ 10-11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และยังมีกิจกรรมการกุศลร่วมกันคือในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 นักแสดงและผู้กำกับเรื่องรักแห่งสยามนำโดย กบ ทรงสิทธิ์, นก สินจัย และ พลอย เฌอมาลย์ ร่วมกันทำกระปุกออมสินรูปหัวใจ ในรูปแบบเปเปอร์มาร์เช่ต์ ให้คนดูหนังได้บริจาค เพื่อนำไปช่วยรักษาโรคหัวใจให้เด็ก ๆ ผู้ยากไร้ที่มูลนิธิเด็กโรคหัวใจในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ถือเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ทำบุญไปด้วย
จนในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 จึงได้มีการจัดรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมีการจัดมินิคอนเสิร์ต "รักแห่งสยาม Premier Concert: Siam In Love" กันที่เวทีลานดิสคัฟเวอรี่ พลาซ่า สยามดิสคัฟเวอรี่เซ็นเตอร์ ก่อนการฉายรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์สยามภาวลัย พารากอนซีนีเพล็กซ์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน ในวันเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์เข้าฉายจริงวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
ปฏิกิริยาจากผู้ชมภาพยนตร์
การประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ก่อนการออกฉาย นำเสนอว่าเป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับความรักใส ๆ ของวัยรุ่นหญิงชาย แต่เมื่อภาพยนตร์ออกฉายจริง กลับมีเนื้อหาเกี่ยวกับความสับสนในจิตใจของวัยรุ่นชาย รวมถึงมีฉากล่อแหลม ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง เช่นในสื่ออินเทอร์เน็ต อย่าง เว็บไซต์พันทิป มีผู้ตั้งกระทู้ชื่นชม ต่อต้าน และวิจารณ์เป็นจำนวนมาก รวมถึงกลยุทธ์ในการประชาสัมพันธ์ที่ก่อให้เกิดการถกเถียงทั้งแง่บวกและแง่ลบ
สำหรับกระแสสองด้านที่ตัดกันอย่างชัดเจนของหนังเรื่องนี้คือ "กลุ่มคนที่รักจับใจ" กับ "กลุ่มที่เกลียดเข้าไส้" พวกที่รักจับใจมีหลากหลายเหตุผลที่รักหนังเรื่องนี้ ส่วนพวกเกลียดเข้าไส้ มีเหตุผลสองประเด็นใหญ่คือ "เพราะเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้องกับเกย์" กับ "การถูกหลอก" ส่วนทางด้านผู้กำกับ ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ก็ยอมรับกับการประชาสัมพันธ์ที่ไม่ได้บอกว่าเป็นหนังที่มีเนื้อหาของเกย์อยู่ แต่อธิบายว่า "ตัวหนังไม่ได้เป็นหนังเกย์ ประเด็นพูดถึงชีวิตความรักหลายรูปแบบ ความเป็นมนุษย์ ดังนั้นหน้าหนังจึงไม่ได้หยิบเรื่องเกย์ขึ้นมาพูดมาเป็นสาระสำคัญของหนัง อีกทั้งถ้าเราบอกว่าเป็นหนังมีเนื้อหาอย่างนี้แล้วหนังเรื่องนี้จะกลายเป็นหนังเฉพาะกลุ่มทันที"
ส่วนฉากที่สร้างความฮือฮามากที่สุดของหนังเรื่องนี้คือ ฉากจูบของโต้งกับมิว ที่ได้รับการตอบรับอย่างมาก ทางด้านวิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุลที่รับบทเป็นมิว ได้รับคำถามจากคนดูเกี่ยวกับรสนิยมทางเพศ เขาให้คำตอบว่า "ส่วนใหญ่ก็มีมาถามครับ ว่าเราเป็นหรือเปล่า และเราก็ต้องแยกภาพลักษณ์ของหนัง กับชีวิตจริงออกจากกัน แต่จริง ๆ ลึก ๆ ถ้าเรามองในแง่นี้ เราน่าจะดีใจนะว่าเราเล่นได้สมบทบาทจริง ๆ " ทางด้านมาริโอ้ เมาเร่อที่ได้รับบทโต้ง พูดถึงฉากนั้นว่า "รู้สึกตื่นเต้น เพราะไม่เคยจูบผู้ชายมาก่อน และไม่ได้จูบกับใครทุกวัน โอ้คิดว่ามันคือการแสดง เราเป็นนักแสดงที่ดีก็ต้องเล่นได้ทุกบทบาท"
การตอบรับของนักวิจารณ์
ชลธิชา พรหมศิริ จากนิตยสารเมโทรไลฟ์ ได้พูดถึงหนังเรื่องนี้โดยรวมว่า "รักแห่งสยาม หนังรักที่หน้าหนังหวานเหมือนลูกกวาดรสสตรอเบอรี่ แต่พอได้ลิ้มลองแล้วมันกลับเป็นยาขมที่ซ่อนอยู่ภายใน คือหนังดรามาที่ไม่ได้ฟูมฟายจนเกินไป และไม่ใช่หนัง Feel good ที่ใครหลาย ๆ คนคิด" คำวิจารณ์จากนิตยสารไบโอสโคป เขียนไว้ว่า "รักแห่งสยาม มิได้เสียดสี หาบทสรุป หรือสร้างฝัน แต่นำเสนอภาพเสมือนจริงที่ปะทะ จนผู้ชมต้องนำไปคิดต่อนอกโรงหนัง ทั้งในแง่อนาคตของตัวละคร, การซ่อนความหมายของเนื้อเรื่อง และภาพปัจจุบันของสังคมไทย"
สรดิเทพ ศุภจรรยา จากเว็บไซต์ thaicinema.org พูดถึงตัวละครในเรื่องว่า "ทุกตัวละครในเรื่องนี้มีมิติ มีปูมหลังที่สามารถทำให้คนดูเข้าถึงและมีอารมณ์ร่วมไปกับความเจ็บปวดและความต้องการความรักของพวกเขาได้" ไกรวุฒิ จุลพงศธร จากนิตยสารสารคดีกล่าวเกี่ยวกับการแสดงว่า "ลักษณะการแสดงที่ดูยังไม่เป็นเนื้อเดียวกันกล่าวคือ สไตล์การแสดงแบบนักแสดงมืออาชีพของสินจัยและทรงสิทธิ์ที่เน้นการใช้เทคนิคที่จัดจ้าน จนถึงการแสดงแบบธรรมชาติของนักแสดงหน้าใหม่อย่างมาริโอ้และพิช ที่เน้นความสมจริงราวกับไม่ได้มีกล้องไปถ่ายพวกเขาอยู่ โดยมีเฌอมาลย์ที่ใช้สไตล์การแสดงแบบกลาง ๆ เป็นตัวเชื่อมการแสดงของทั้งสองฝั่ง"
ในด้านการกำกับภาพ นิตยสารบีเควิจารณ์ไว้ว่า "ภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม ทำได้ไม่ดีเรื่องการกำกับภาพ ผู้กำกับเสนอภาพที่น่าเบื่อด้วยมุมกล้องแบบตรง ๆ และการให้แสงที่ไม่แน่นอนจากบ้านถึงโรงเรียน จากสตูดิโอถึงสยามสแควร์ ขาดอารมณ์สื่อและทิศทางของภาพ" แต่ในทางกลับกัน นิตยสารสตาร์พิกส์กลับชมว่า "หนังสามารถทำให้คนดูได้เห็นถึงอารมณ์อันหลากหลายของตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นสุขสดใสหรือทุกข์หม่นเศร้า นอกเหนือจากจะถ่ายทอดเรื่องราวอย่างไม่มีขาดตกบกพร่องแล้ว ยังมี “โชว์” เป็นของแถมอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นฉากแสดงความหวังที่ผึ้งไต่ขึ้นจากแก้วน้ำ หรือการถ่ายลองเทคในสยามสแควร์โดยตามตัวละครวัยรุ่นแทบทั้งเรื่อง ซึ่งเดินสวนกันไปมาจากทุกทิศ"
หลังจากออกฉายภาพยนตร์ไปแล้ว 10 ปี เดอะแมตเทอร์ พูดถึง รักแห่งสยามว่า "ได้ทำให้ทั้งหนังหรือละคร เปิดพื้นที่ให้สำหรับตัวละครที่มีความหลากหลายทางเพศมากขึ้น"
การออกฉายและรายได้
รักแห่งสยาม ออกฉายทั่วไปในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 จากจำนวนโรง 146 โรง โดยสัปดาห์แรกทำรายได้ 18.5 ล้านบาท ส่วนรายได้ในสัปดาห์ที่ 2 จากการที่ภาพยนตร์เรื่อง โปงลางสะดิ้ง ลำซิ่งส่ายหน้า เข้าในสัปดาห์นี้ ทำให้รายได้ในสัปดาห์ที่ 2 ของรักแห่งสยาม น้อยลงกว่าการเปิดตัวกว่าครึ่ง แต่ก็ถือว่ากระแสยังดีอยู่ ทำรายได้ไปอีก 7.5 ล้านบาท และปิดรายได้รวมที่ 42 ล้านบาท
หลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉาย กระแสต่าง ๆ เกิดขึ้นตามเว็บ เกิดกลุ่มแฟนคลับ และมีการเรียกร้องให้ฉายฉบับ “Director's Cut” ซึ่งมีความยาวมากกว่าฉบับปกติที่ออกฉายตามโรงทั่วไป คือ ยาวประมาณ 3 ชั่วโมงเศษ และต่อด้วยส่วนที่ถูกตัดออกไปอีก 20 นาที ออกฉายที่โรงภาพยนตร์เฮาส์ อาร์ซีเอ ตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 ถึง 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 ฉายด้วยแผ่นดีวีดี ผ่านเครื่องฉาย ซึ่งส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาคือเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละคร ความเกี่ยวเนื่องที่มีมิติรายละเอียดมากขึ้น
สำหรับในต่างประเทศ รักแห่งสยาม ได้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติฮ่องกง เทศกาลภาพยนตร์อูดิเน่ที่ประเทศอิตาลี และเทศกาลหนังพูชอนที่เกาหลีใต้
ที่ไต้หวันออกฉายอย่างเป็นทางการในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2551 มีการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์อย่างครึกโครม รวมถึงเชิญวิชญ์วิสิฐและชูเกียรติมาร่วมประชาสัมพันธ์ที่ไต้หวัน รวมค่าใช้จ่ายในการประชาสัมพันธ์ รวมถึงค่าลิขสิทธิ์ต่าง ๆ เป็นเงิน 31,000 ดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ทำรายได้บนตารางบ็อกซ์ออฟฟิสของไต้หวันในสัปดาห์แรกที่อันดับ 12 ซึ่งในสัปดาห์เดียวกันกับที่ สี่แพร่ง ฉายสัปดาห์แรกที่อันดับ 4 หลังจากนั้นในสัปดาห์ที่ 2 ขึ้นมาที่อันดับที่ 10 บนตารางอันดับ นอกจากนั้นยังมีการจำหน่ายตุ๊กตาไม้กว่า 300 ตัวก็ขายหมดก่อนการฉายรอบปฐมทัศน์รอบแรก และยอดขายตั๋วล่วงหน้าในสัปดาห์แรก 1,000 ใบขายหมดตั้งแต่สัปดาห์แรก
ในญี่ปุ่น เดิมที รักแห่งสยาม ผู้ซื้อหนังตั้งใจจะออกเป็นรูปแบบดีวีดี แต่เนื่องจากได้รับรางวัลมหานิยมที่เทศกาลหนังโอซาก้า ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 จึงได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์แบบจำกัดโรง โดยฉายที่โตเกียว 20 มิถุนายน พ.ศ. 2552 (เข้าฉายเพียง 2 สัปดาห์) ส่วนในสิงคโปร์ออกฉายเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 โดยเรตของภาพยนตร์อยู่ที่ M18 คือผู้อายุต่ำกว่า 18 ปีไม่สามารถรับชมได้
กิจกรรมเกี่ยวกับภาพยนตร์
กระแสตอบรับที่ดีของภาพยนตร์เรื่องนี้ จึงมีกิจกรรมเพิ่มเติมสำหรับผู้ที่ชื่นชอบ โดยกลุ่มผู้ชมที่ชื่นชอบในภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม ได้ส่งหนังสือถึง บริษัท สหมงคลฟิล์มฯ เพื่อขอให้นำฟิล์มภาพยนตร์ รักแห่งสยาม มาฉายเป็นรอบพิเศษ ที่โรงภาพยนตร์สกาล่า สยามสแควร์ เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในรอบเวลา 20.00 น. ซึ่งถือเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ค่อยพบเห็นบ่อยครั้งนัก โดยในการฉายภาพยนตร์รอบพิเศษนี้ มีผู้ชมเกือบเต็มความจุของโรง คือ 900 ที่นั่ง
นอกจากนี้ยังมีการจัดคอนเสิร์ตรอบพิเศษ ชื่อว่า "Nokia Music Presents The Love of Siam Special Greeting" ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ที่เอสเอฟเวิลด์ซีนีมา เซ็นทรัลเวิลด์รอบ 13.00 และ 18.00 น. ซึ่งคอนเสิร์ตครั้งนี้มีคนดูมากกว่า 400 คน พร้อมกับดารานักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องนี้ และวงออกัส นอกจากนี้ยังมีแขกรับเชิญคือ คิว วงฟลัวร์ สุกัญญา มิเกล และธนกฤต พานิชวิทย์ ซึ่งรายได้หลังหักค่าใช้จ่ายมอบให้มูลนิธิเด็กโรคหัวใจ ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา
รางวัล
รางวัลแรกที่ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม ได้รับไปคือรางวัลหนังแห่งปี 2550 จากนิตยสารไบโอสโคป ด้วยเหตุผล "ท้าทายสังคม ทั้งในแง่ประเด็นหนัง การนำเสนอ ที่สะท้อนภาพสังคมไทยในยุคนี้ รวมถึงความกล้าในการทำหนังรักดราม่าความยาวกว่าสองชั่วโมงครึ่ง ที่หาดูได้ยากในตลาดหนังไทยยุคปัจจุบัน" และได้รับรางวัลร่วมกับหนังอีก 3 เรื่อง อย่าง Final Score 365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์, มะหมา 4 ขาครับ และแสงศตวรรษ ซึ่งการมอบรางวัลไบโอสโคปอวอร์ดสนี้มีการมอบมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 การมอบรางวัลคมชัดลึกอวอร์ดครั้งที่ 5 รักแห่งสยาม ได้รับรางวัล ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และยังคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช) ทางด้านการแจกรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 17 ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม ได้รับ 3 รางวัลคือ รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์),รางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล) และรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และอีกงานแจกรางวัลคือรางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ได้รับรางวัลไปอีก 6 รางวัลคือ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล), ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช),ผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์),บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
ส่วนรางวัลจากนิตยสารและหนังสือพิมพ์ที่มอบให้ภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม เช่น อันดับ 1 หนังกระแสร้อนแห่งปี 2550 หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ รางวัลสุดยอดแห่งปี 2007 จากผู้อ่านนิตยสารฟลิกส์ ในสาขาหนังไทย และ ดาราหญิง (สินจัย เปล่งพานิช), รางวัลจากนิตยสารเอนเตอร์เทน ในสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช), รางวัลจากนิตยสารแฮมเบอร์เกอร์ 3 สาขาด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล) และ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช)
ในการประกาศผลรางวัลสตาร์พิกส์ไทยฟิล์มสอวอร์ดส ครั้งที่ 5 ซึ่งจัดขึ้นโดยนิตยสารสตาร์พิกส์ รักแห่งสยามยังได้รับรางวัลมากถึง 9 รางวัล จากรางวัลทั้งหมด 12 รางวัล ได้แก่ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล) นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (มาริโอ้ เมาเร่อ) นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี) บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล) กำกับภาพยอดเยี่ยม (จิตติ เอื้อนรการกิจ) ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม (กิตติ เครือมณี) และภาพยนตร์ยอดนิยม
การมอบรางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2007 ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม ได้รับ 6 รางวัล คือ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล), รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (สินจัย เปล่งพานิช ), รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (ไลลา บุณยศักดิ์), รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล) และรางวัลเพลงและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม (กิตติ เครือมณี)
สำหรับกระแสในอินเทอร์เน็ต ภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม ยังกวาดรางวัลจาก เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการจัดมอบรางวัลให้ผลงานดีเด่นรอบปี ทางด้านภาพยนตร์ จากการลงคะแนนของสมาชิกเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม ไปทั้งหมด 8 รางวัล รวมถึงรางวัล ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากการเข้าชิง 13 รายชื่อ จาก 9 สาขา
ในด้านรางวัลจากต่างประเทศ ในงานเทศกาลหนังซีเนมะนิลา ที่จัดขึ้นที่ประเทศฟิลิปปินส์ ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม เข้าชิง 3 สาขาในสายภาพยนตร์อาเซียน ซึ่งมาริโอ้ เมาเร่อ ได้รับรางวัลสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และยังได้รับรางวัลซิลเวอร์บันนีทรอฟี จากเทศกาลมิกซ์บราซิล ประเทศบราซิล ซึ่งเป็นรางวัลมหาชนนิยม
เพลงประกอบภาพยนตร์
อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 สังกัดแฮปปี้โฮม ซึ่งได้ผู้กำกับภาพยนตร์ ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล รับตำแหน่งเป็นโปรดิวเซอร์อัลบั้มนี้อีกด้วย ทั้งทำหน้าที่ แต่งเนื้อร้อง ทำนอง ออกแบบการร้อง และขับร้องเองด้วยในเพลง "กันและกัน" และ "Ticket"
และยังมีวงเฉพาะกิจในนาม วงออกัส ประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 11 คน นำโดย พิช - วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล หนึ่งในนักแสดงนำของภาพยนตร์และนักร้องนำประจำวง ทำเพลงในสไตล์ป็อปโซล ซึ่งพิชยังมีส่วนในการแต่งเพลง “รู้สึกบ้างไหม” โดยเพลงที่ได้รับการประชาสัมพันธ์ตามคลื่นวิทยุและสถานีโทรทัศน์ดนตรีเพลงแรกคือ “กันและกัน” ร้องโดย คิว-สุวีระ บุญรอด หรือ คิว วงฟลัวร์ มิวสิกวิดีโอถ่ายทำที่สยามสแควร์ ซึ่งเพลง “กันและกัน” นี้นอกจากคิวแล้วยังมี พิช  ขับร้องในภาพยนตร์ 2 ครั้ง คือในฉากงานเลี้ยง เป็นแบบอคูสติก และในคอนเสิร์ตช่วงท้ายเรื่อง เป็นแบบบันทึกเสียงสดกับวงออกัส และผู้กำกับภาพยนตร์ ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ขับร้องในฉบับอคูสติก อยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ ซึ่งเพลง "กันและกัน" ได้รับรางวัล Song of The Year จากงานแจกรางวัลแฟตอวอร์ด ครั้งที่ 6 ส่วนซิงเกิ้ลที่ 2 เพลง “เพียงเธอ”  เพลงเก่าของสุกัญญา มิเกล ร้องโดยพิช-วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล มิวสิกวิดีโอเพลงนี้ถ่ายทำกันที่โรงภาพยนตร์เฮาส์ นอกจากนั้นเพลงบางส่วนได้นำมาทำใหม่ ในอัลบั้ม "August Thanx" อัลบั้มของวงออกัส อีกด้วย
สำหรับในภาพยนตร์ ผู้ชมจะได้ฟังเพลง “Ticket” เป็นเพลงแรก โดยเพลงนี้เป็นการเล่าเรื่องว่าเพลงของวงของมิวเพลงนี้ก็กำลังดัง ฮิตติดอันดับและถูกเปิดในคลื่นวิทยุอยู่ ต่อมาเพลง “คืนอันเป็นนิรันดร์’” เป็นเพลงที่เคยใช้ประกอบละครเวทีที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเดิมทีขับร้องโดยพิจิกา จิตตะปุตตะ (ลูกหว้า วงดูบาดู) โดยในเวอร์ชันภาพยนตร์ ขับร้องโดย ภาสกร วิรุฬห์ทรัพย์ นักร้องยุวชนยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย ประจำปี 2549 และเป็นหนึ่งในสมาชิกวงออกัส
ดีวีดีและวีซีดี
ดีวีดีภาพยนตร์เรื่องรักแห่งสยามผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัท แฮปปี้ โฮม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยแบบปกติซึ่งฉายในโรงภาพยนตร์ ความยาว 2 ชั่วโมงครึ่ง เป็นระบบภาพไวด์สกรีน ระบบเสียงภาษาไทย 2 ระบบคือ Dolby Digital 5.1 และ Dolby 2.0 นอกจากนี้ยังเลือกเสียงบรรยายได้ด้วย และมีส่วนเพิ่มเติมคือ มิวสิกวิดีโอ ตัวอย่างภาพยนตร์ ภาพจากหนัง ดีวีดีแบบปกตินี้ออกจำหน่ายวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และยังมีการวางขายดีวีดีฉบับ Director's Cut จำนวน 2 แผ่น ความยาวรวม 178 นาที ออกจำหน่ายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2551
ส่วนวีซีดีออกในรูปแบบเหมือนกับที่ออกฉายตามโรงภาพยนตร์ ประกอบด้วย 3 แผ่น มี 2 ปก คือสีขาวและสีแดง วีซีดีภาพยนตร์ออกจำหน่ายก่อนดีวีดีประมาณ 1 สัปดาห์
งานต่อยอด
ภาพยนตร์ รักแห่งสยาม มีการตีพิมพ์ในรูปแบบนิยาย ได้แก่ รักแห่งสยาม Legacy หนังสือที่ระลึกฉลองครบรอบ 12 ปีของภาพยนตร์ และมี รักแห่งสยาม ฉบับออนไลน์มีความแตกต่างจากฉบับ Legacy คือเป็นฉบับที่เรียบเรียงใหม่จากบทภาพยนตร์ เขียนโดยชูเกียรติ ใช้นามปากกาว่า แมวโพง นอกจากนั้นยังมีการดัดแปลงเป็นละครเพลง ใช้ชื่อว่า รักแห่งสยาม มิวสิกคัล กำกับโดยวิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล กำหนดวันแสดงไว้ที่เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2562
อะแพชี (แก้ความกำกวม)
อะแพชี (Apache) หรือในเมืองไทยนิยมเรียกว่า อาปาเช่ สามารถหมายถึง
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก (1 เมษายน พ.ศ. 2530 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดอุบลราชธานี จากค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม และปัจจุบันเป็นแชมป์เอ็ม-วัน รุ่นเฟเธอร์เวท รวมถึงเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก
ประวัติ
ในช่วงต้น เขาเป็นนักมวยไทยเจ้าของตำแหน่งรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทจากสนามมวยเวทีลุมพินี
19 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในรายการแข่งขันของสหพันธ์ออลเจแปนคิกบ็อกซิง เขาได้ดวลฝีมือกับเกนจิ ยามาโมโตะ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้น็อคจากการถูกโจมตีเข้าทางด้านซ้ายของลำตัว
ในการแข่งขันรายการเอ็ม-วัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2550 เขาได้พบกับอากิระในรอบรองชนะเลิศ และเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยการชกหมัดตรงขวา ซึ่งเขาใช้ชื่อ คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก ในการแข่งขันดังกล่าว
คนองศึกแข่งขันในสหพันธ์นิวเจแปนคิกบ็อกซิงเป็นครั้งแรกในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยได้พบกับเท็ตสึยะ ยามาโตะ และเป็นฝ่ายชนะน็อคด้วยหมัดตรงซ้าย
วันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการจัดรายการขึ้นที่อากาซากะ ซากาสึสแควร์ ในรายการ "เค-วัน เวิลด์แมกซ์ & ดรีม พรีเซ็นต์ อากาซากะไฟท์เฟสติวัล" เขาได้พบกับศิษย์ร่วมสำนักที่มีชื่อว่า วัลลพ วีระศักดิ์เล็ก โดยคนองศึกเป็นฝ่ายแพ้น็อคในการแข่งขัน
วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เขาได้ร่วมแข่งขันชิงแชมป์รุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก โดยได้พบกับมาซูดะ ฮิโรเสะ และเป็นฝ่ายชนะการตัดสิน 3-0
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ และภายหลังเสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ มีพระนามว่า เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาในเจ้าชายโมริฮิโระ  พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน จักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก
ประวัติ
12 กันยายน พ.ศ. 2553 เขาได้พบกับ เอ็นโด ซาโตชิ ในรายการเอ็ม-วันรุ่นไลท์เวทของสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก ด้วยการเดิมพันชิงดับเบิลแชมป์ของรายการระดับโลก และเป็นฝ่ายชนะน็อคโดยใช้ศอกซ้ายจนชนะรายการเอ็ม-วัน ในรุ่นไลท์เวท
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
พระประวัติ
เจ้าหญิงชิเงโกะประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่ พระนามในวัยเด็กคือ เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ  พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก
ประวัติ
วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่รายการเวิลด์วิคทอรีโรดพรีเซ็นต์: โซลออฟไฟท์ เขาได้พบกับยามาโมโตะ เก็นคิ ซึ่งเป็นการต่อสู้ในกติกามวยไทย และกรรมการตัดสินให้คนองศึกเป็นฝ่ายชนะ 3-0
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
พระประวัติ
ในปีค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ พระโอรสในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีในปี ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ จักรพรรดินีโคจุง ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาฯ
คนองศึก วีระศักดิ์เล็ก
ประวัติ
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2554 ในรายการหลักของสหพันธ์นิวเจแปนคิกบ็อกซิง เขาได้ชิงชัยกับราชาตะ และเป็นฝ่ายชนะโดยกรรมการตัดสิน 3-0
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ
พระประวัติ
ในสิงหาคม ปีค.ศ. 1947 เจ้าหญิงและครอบครัวได้ถูกถอดออกจากฐานันดรที่เคยมี เนื่องจากการล้มล้างระบอบศักดินาของดักลาส แมคอาเธอร์ หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร พระนางได้ประชวรในปี ค.ศ. 1960 ด้วยอาการเจ็บบริเวณพระอุทร โดยประชวรเป็นโรคมะเร็ง ทรงพักรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลหลวงในโตเกียว และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 พระศพถูกบรรจุที่สุสานหลวงโทชิมากาโอกะ ในบันเคียว กรุงโตเกียว
พระโอรส-ธิดา
ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดารวมกัน 2 พระองค์ กับอีก 3 องค์ โดย 3 องค์หลังนี้ได้ประสูติหลังจากการล้มล้างระบอบศักดินาแล้ว(ดูเพิ่มเติมที่ ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง)
องค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง
องค์การบริหารส่วนตำบลหินตั้ง สามารถหมายถึง
ผู้ทรยศทั้งแปด
ผู้ทรยศทั้งแปด (Traitorous eight) เป็นกลุ่มคนแปดคนที่ออกจากห้องปฏิบัติการเซมิคอนดักเตอร์ของชอกลีย์ในปี 1957 เพื่อสร้างแฟร์ไชลด์เซมิคอนดักเตอร์ วิลเลียม ชอกลีย์ได้คัดเลือกคนในกลุ่มผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกรุ่นใหม่ในปี 1956 โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาและผลิตอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์แบบใหม่ ถึงแม้ว่าชอกลีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์และเป็นนักวิจัยและครูที่มีประสบการณ์มาก การจัดการกลุ่มของเขาเป็นแบบเผด็จการและไม่เป็นที่นิยมนัก ซึ่งความรู้สึกนี้เพิ่มขึ้นเนื่องจากการมุ่งเน้นการวิจัยของชอกลีย์ที่ไม่ได้พิสูจน์ให้เห็นผล หลังจากความต้องการให้หาคนแทนชอกลีย์ถูกปฏิเสธ ทั้งแปดคนจึงออกจากการจัดตั้งบริษัทของตนเอง
ชอกลีย์อธิบายว่าการออกไปเป็นการ "ทรยศ" แปดคนที่ออกจากห้องปฏิบัติการได้แก่ จูเลียส แบลงค์, วิคเตอร์ กรินิช, จีน เออร์นี, ยูจีน ไคลเนอร์, เจย์ ลาสต์, กอร์ดอน มัวร์, โรเบิร์ต นอยซ์ และเชลดอน โรเบิตส์ ในเดือนสิงหาคม 1957 พวกเขาบรรลุข้อตกลงกับเชอร์แมน แฟร์ไชลด์ และในวันที่ 18 กันยายน 1957 พวกเขาได้ก่อตั้งบริษัทแฟร์ไชลด์เซมิคอนดักเตอร์ แฟร์ไชลด์เซมิคอนดักเตอร์ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นในไม่ช้าก็ได้เติบโตขึ้นเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ ในปี 1960 บริษัทได้กลายเป็นจุดสำคัญของซิลิคอนแวลลีย์ และมีส่วนร่วมโดยตรงหรือโดยอ้อมในการสร้างบริษัทหลายสิบแห่งซึ่งรวมถึงอินเทลและเอเอ็มดี
อำเภออ่าวลึก
อ่าวลึก เป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดกระบี่
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภออ่าวลึกตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เหตุการณ์สำคัญ
วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ได้เกิดคดีฆาตกรรมยกครัว 8 ศพ ที่ อำเภออ่าวลึก จังหวัดกระบี่ โดยสาเหตุมาจากการทวงหนี้สินโดยผู้เสียชีวิตรายหนึ่งเป็น ผู้ใหญ่บ้าน หมู่ที่ 1 ต.บ้านกลาง อ.อ่าวลึก จ.กระบี่ นับเป็นคดีฆาตกรรมที่เกิดจากการทวงหนี้ครั้งร้ายแรงที่สุดในประเทศไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภออ่าวลึกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภออ่าวลึกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดแม่ฮ่องสอน
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอน ทั้งจังหวัด
สมพงษ์ เวชสิทธิ์
สมพงษ์ เวชสิทธิ์ หรือนายดวง ทองคำดี เกิดเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2455   สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 15
ยอดมวยไทย
สมพงษ์หัดมวยไทยกับครูสังข์ เวชสิทธิ์ ขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2475 ที่เวทีสวนสนุก สมพงษ์ชกชนะคู่ชกหลายครั้งจนได้แชมป์มวยไทยรุ่นไลท์เวทของเวทีสวนสนุกด้วยการชนะน็อค แอ ม่วงดี ยก 3
แชมป์มวยสากล
ด้วยพลังหมัดที่หนักหน่วง สมพงษ์จึงได้รับการติดต่อให้ไปชกมวยสากลที่สิงคโปร์ ปรากฏว่าสมพพงษ์ได้ครองแชมป์มวยสากลของสิงคโปร์ทั้งรุ่นเวลเตอร์เวทและมิดเดิลเวท ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การจัดมวยหยุดชะงัก สมพงษ์กลับไปทำไร่ที่ จ.แพร่ จนสงครามเลิกจึงกลับมาชกมวยอีกครั้ง ชนะคู่ชกหลายรายจนมาเสมอกับผล พระประแดง ทั้งที่ตัวใหญ่กว่า สมพงษ์กลับไปชกที่สิงคโปร์อีก ในปี พ.ศ. 2490 ได้ชกกับ คาร์ล ออลสัน (ต่อมาเป็นแชมปืโลกรุ่นมิดเดิลเวทในช่วง พ.ศ. 2496 - 2499) ที่ฟิลิปปินส์ แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3
ความพ่ายแพ้ในครั้งนั้น ทำให้ไม่มีใครจัดสมพงษ์ชกในต่างแดนอีกต่อไป สมพงษ์กลับมาชกในเมืองไทย ได้เป็นแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินรุ่นเวลเตอร์เวท แต่ถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้เมื่อป้องกันตำแหน่งกับ ธวัช วงศ์เทเวศน์
ในช่วงที่สุข ปราสาทหินพิมายกำลังโด่งดัง เวทีราชดำเนินติดต่อให้สมพงษ์ข้นชกกับสุขในแบบมวยไทย เพราะสุขไม่ยอมชกมวยสากล การชกมีขึ้นเมื่อ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ที่สนามศุภชลาสัย สมพงษ์เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 2 เขาจงเลิกมวยกลับไปทำไร่ จนเดือนกันยายน พ.ศ. 2495 บอย บรู๊คส์ (สหรัฐ) คู่ชกของสมพงษ์สมัยที่ไปชกที่สิงคโปร์เข้ามาชกในเมืองไทย เวทีราชดำเนินติดต่อสมพงษ์กลับมาชกกับบรู๊คส์อีก แต่ก็แพ้คะแนนแบบหมดสภาพ
หลังแขวนนวม
หลังจากแขวนนวมแล้ว สมพงษ์เคยเป็นผู้จัดการของสมเดช ยนตรกิจ ครั้งที่ไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่ฟิลิปปินส์ เป็นเทรนเนอร์ให้คณะยิ่งศักดิ์อยู่ระยะหนึ่ง สุดท้ายไปอยู่ จ.เพชรบุรี จนถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา
อ้างอิง
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นมิดเดิลเวท
39
39 (สามสิบเก้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 38 (สามสิบแปด) และอยู่ก่อนหน้า 40 (สี่สิบ)
คุกขี้ไก่
คุกขี้ไก่ หรือ ป้อมฝรั่งเศส เป็นคุกโบราณ เมื่อปี พ.ศ. 2436 ฝรั่งเศสได้เข้ามายึดครองจังหวัดจันทบุรี และได้สร้างคุกขี้ไก่นี้ขึ้นมาเพื่อกักขังนักโทษชาวไทยที่ได้ต่อต้านกับชาวฝรั่งเศสที่มาอยู่ในประเทศไทยนี้ แต่ไม่เคยได้ใช้ พร้อมกับการสร้างตึกแดง ชั้นบนเป็นที่เลี้ยงไก่สำหรับถ่ายมูลใส่หัวนักโทษข้างล่าง คุกขี้ไก่มีลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมจุตรัสลอบเหลี่ยม มีขนาดกว้าง 4 เมตร สูง 10 เมตร ที่ตั้งของคุกขี้ไก่อยู่หมู่ที่ 1 ตำบลปากแหลมสิงห์ อำเภอแหลมสิงห์ จังหวัดจันทบุรี
นักประวัติศาสตร์บางส่วนแย้งว่าอาคารแห่งนี้ไม่ได้สร้างเป็นคุก แต่สร้างเพื่อใช้เป็นป้อมสังเกตการณ์คู่กับตึกแดง มีชื่อว่า ป้อมฝรั่งเศส
41
41 (สี่สิบเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 40 (สี่สิบ) และอยู่ก่อนหน้า 42 (สี่สิบสอง)
ฉากแท่นบูชาวิลทัน
ฉากแท่นบูชาวิลทัน หรือ บานพับภาพวิลทัน (Wilton Diptych) เป็นบานพับภาพฉากแท่นบูชาขนาดเล็กที่เขียนบนแผ่นไม้สองแผ่นสองด้านที่ยึดติดกันด้วยบานพับ งานฉากแท่นบูชาวิลทันเป็นงานศิลปะที่หายากที่เป็นจิตรกรรมแผงเพียงไม่กี่ชิ้นที่ยังหลงเหลือมาจากปลายยุคกลางของอังกฤษ
“ฉากแท่นบูชาวิลทัน” ที่เขียนขึ้นราวระหว่างปี ค.ศ. 1395 ถึงปี ค.ศ. 1399 ปัจจุบันเป็นของหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอนในสหราชอาณาจักร เป็นงานที่สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษผู้ที่ปรากฏบนภาพเป็นผู้คุกเข่าต่อพระพักตร์ของพระแม่มารีและพระบุตรที่เรียกกันว่า “ภาพเหมือนผู้อุทิศ” “ฉากแท่นบูชาวิลทัน” เป็นตัวอย่างงานอันมีฝีมือดีของการเขียนแบบศิลปะกอธิคนานาชาติโดยศิลปินไม่ทราบนามที่อาจจะเป็นชาวฝรั่งเศสหรืออังกฤษก็ได้
ภาพ
“ฉากแท่นบูชาวิลทัน” เป็นฉากที่เขียนบนแผ่นไม้โอ้คบอลติคสองแผ่น ภายในกรอบไม้ชนิดเดียวกัน และเชื่อมต่อกันด้วยบานพับเพื่อให้ปิดเปิดได้ ภาพด้านในยังคงอยู่ในสภาพที่ดีมากเมื่อคำนึงถึงอายุของภาพ และภาพด้านนอกถลอกไปบ้างจากการจับถือ
เทคนิคการเขียนเป็นจิตรกรรมสีฝุ่นเทมเพอรา โดยการบดรงควัตถุกับไข่แดงและทาบนสารเคลือบบางๆ ฉากหลังและรายละเอียดตกแต่งฝังด้วยทองคำเปลว และบางบริเวณก็มีการบากเข้าไปในผิวรูปส่วนที่เป็นทองเล็กน้อยเพื่อเพิ่มคุณลักษณะของภาพ แผงที่เป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตร เครื่องแต่งกายเป็นสีน้ำเงินทั้งหมด ซึ่งมาจากรงควัตถุที่ทำจากหินมีค่าลาพิส ลาซูไล ฉลองพระองค์ของพระเจ้าริชาร์ดเป็นสีแดงชาดซึ่งเป็นสีที่มีค่าอีกสีหนึ่ง สีบางสีในภาพเปลี่ยนไปจากสีเดิม เช่นดอกกุหลาบบนผมของเทวดาเดิมเป็นสีชมพูแก่ และลานหญ้าที่กวางนอนบนภาพด้านนอกสีคร่ำกว่าเมื่อแรกเขียน
แม้ว่าตัวบุคคลในภาพในแผงสองแผงจะหันหน้าเข้าหากันและประสานตากัน แต่ตัวแบบของแต่ละฉากอยู่บนฉากหลังที่ต่างกัน มนุษย์ในแผงซ้ายมีฉากหลังเป็นหินและป่าและท้องฟ้าสีทองที่ตกแต่งด้วยลายที่ใช้การตอกด้วยโลหะ ส่วนตัวแบบในแผงขวายืนอยู่บนทุ่งดอกไม้ ฉากหลังเป็นทองที่ประดับด้วยลายที่ตอกด้วยโลหะที่ต่างจากแผงซ้าย
แผงซ้ายพระเจ้าริชาร์ดทรงได้รับการนำเข้าถวายตัวโดยนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์, นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ และ นักบุญเอ็ดมันด์ผู้พลีชีพ แต่ละองค์ก็มีเครื่องหมายประจำตัว แผงขวาเป็นพระแม่มารีและพระบุตรในอ้อมพระกรล้อมรอบด้วยเทวดาสิบเอ็ดองค์บนฉากหลังที่เป็นสีทอง บนพื้นที่เป็นทุ่งดอกไม้เล็กๆ ต่างสี
ฉลองพระองค์คลุมของพระเจ้าริชาร์ดเป็นผ้าทอง (Cloth of gold) และสีแดงชาด เนื้อผ้ามีลายตกแต่งด้วยกวางสีขาวและยอดโรสมรี ซึ่งเป็นตราของพระอัครมเหสีแอนน์แห่งโบฮีเมียผู้สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1394 รอบพระศอเป็นทรงสวมสร้อยทองประดับด้วยฝักดอกไม้กวาดดอกไม้กวาด (Cytisus scoparius) ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ที่พบทั่วไปที่เป็นที่มาของ “planta genista” ซึ่งเป็นที่มาของชื่อของราชวงศ์ของพระองค์--ราชวงศ์แพลนทาเจเน็ท นอกจากนั้นก็ยังเป็นตราสัญลักษณ์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส พระราชบิดาของอิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ผู้ทรงเสกสมรสด้วยในปี ค.ศ. 1396 พระเจ้าริชาร์ดทรงได้รับพระราชทานสร้อยพระศอจากพระเจ้าชาร์ลส์ในปี ค.ศ. 1393 และการทรงสวมสร้อยพระศอดังว่าก็อาจจะเป็นการระบุเวลาของงานเขียนว่าเกิดขึ้นหลังจากการเสกสมรสครั้งที่สองของพระองค์กับอิสซาเบลลาแห่งวาลัวส์ผู้มีพระชนม์ได้ 6 พรรษาในปี ค.ศ. 1396
แม้ว่าการจัดภาพทั้งสองจะอยู่ในบริบทเดียวกัน และการวางองค์ประกอบของภาพให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน ฉากพระเจ้าริชาร์ดและนักบุญผู้พิทักษ์เป็นฉากที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยสีและผิวภาพที่ตัดกันอย่างวิจิตร ส่วนฉากพระแม่มารีเป็นฉากที่เต็มไปด้วยพลังและความเคลื่อนไหวที่เกิดจากการล้อมพระแม่มารีและพระบุตรด้วยเทวดา สีน้ำเงินสดให้ความรู้สึกของความมีค่าที่เป็นสัญลักษณ์ของคุณลักษณะของความศักดิ์สิทธิ์และความเหนือโลก พื้นที่เป็นลานดอกไม้ก็เป็นสัญลักษณ์ของสวนสวรรค์ การใช้ความตัดกันของโทนสีของปีกของเทวดาทำให้ตัวเทวดาดูเหมือนแทบจะลอยออกมาจากฉากหลัง
เมื่อปิดบานพับ ด้านนอกก็จะเป็นภาพกวางขาวนอนสวมสร้อยจุลมงกุฎและสร้อยทองซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าริชาร์ดบนบานหนึ่ง บนลานหญ้าบนกิ่งโรสมรีซึ่งเป็นตราของพระอัครมเหสีแอนน์แห่งโบฮีเมีย ฉากหลังเป็นฟ้าสีทอง แผงอีกข้างหนึ่งเป็นตราประจำพระองค์ของนักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพเสียบด้วยตราของพระมหากษัตริย์อังกฤษ (l.) พระเจ้าริชาร์ดทรงเริ่มใช้ตรานี้ราวปี ค.ศ. 1395 ตราประจำพระองค์ของนักบุญเอ็ดเวิร์ดเป็นตราที่ประดิษฐ์ขึ้นภายหลัง เพราะการใช้ตราอาร์มมิได้ทำกันมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 หลังจากที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว
ความหมายและสัญลักษณ์
ผู้ที่คุกเข่านั้นเป็นที่ทราบแน่ว่าเป็นพระเจ้าริชาร์ดเพราะว่าพระองค์และเทวดาล้อมรอบพระแม่มารีต่างก็มีตรากวางขาวของพระองค์ ที่ปรากฏบนภาพบนบานด้านนอกด้วย พระบุตรยื่นพระกรในท่าประทานพร (benediction) มายังพระเจ้าริชาร์ดผู้ทรงคุกพระชานุอยู่ต่อหน้าพระองค์ และ ทรงยื่นไปทางธงเพนนอนที่เทวดาถืออยู่ระหว่างองค์พระเยซูและพระเจ้าริชาร์ด ธงเพนนอนเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นพระมหากษัตริย์ของพระเจ้าริชาร์ดและของราชอาณาจักรอังกฤษทั้งหมด บนธงเป็นกางเขนเซนต์จอร์จซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอังกฤษ และบนยอดเสาธงเป็นลูกโลกที่มีแผนทีอังกฤษเล็กๆ ประดับอยู่ หรือ ไอร์แลนด์ที่พระเจ้าริชาร์ดเสด็จไปทำสงครามระหว่างปี ค.ศ. 1394 ถึงปี ค.ศ. 1395 ที่อาจจะทำให้สันนิษฐานได้ว่าอาจจะเพิ่งเป็นการมอบธงโดยพระเจ้าริชาร์ด เทวดาในภาพออกจะเป็นสิ่งที่แปลก และมาตรงกับกวีนิพนธ์โดยวิลเลียม เช็คสเปียร์ในบทละครเรื่อง “Richard II” ที่เขียนเมื่อสองร้อยปีต่อมา:
ซึ่งอาจจะเป็นได้ว่าเช็คสเปียร์อาจจะมีโอกาสได้เห็นภาพนี้ที่ขณะนั้นยังเป็นของงานสะสมศิลปะหลวง
นักบุญทั้งสามองค์ผู้นำตัวพระเจ้าริชาร์ดผู้ทรงคุกพระชานุไปถวายต่อพระแม่มารีและพระบุตรเชื่อกันว่าเป็นนักบุญที่พระเจ้าริชาร์ดทรงมีความสักการะเพราะแต่ละองค์ก็มีชาเปลส่วนพระองค์อยู่ภายในแอบบีเวสต์มินสเตอร์ นักบุญแต่ละองค์ต่างก็มีเครื่องหมายประจำตัวที่เป็นที่รู้จักกันในงานศิลปะโดยทั่วไป นักบุญเอ็ดมันด์ผู้พลีชีพผู้ที่ยืนอยู่ทางซ้ายสุดถือลูกศรที่สังหารพระองค์ในปี ค.ศ. 869 ขณะที่ นักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพถือแหวนที่มอบให้แก่นักแสวงบุญผู้ที่คือนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ที่แปลงตัวมา นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ถือลูกแกะของพระเจ้า
โครงสร้างของฉากนี้มีนัยยะถึงวันประสูติของพระเจ้าริชาร์ดเมื่อวันที่ 6 มกราคม ซึ่งเป็นวันสมโภชน์อีพิฟานี เมื่อพระเยซูทรงได้รับการชื่นชมจากสามกษัตริย์ที่มักจะวางองค์ประกอบของภาพในลักษณะที่คล้ายคลึงกัน และวันนี้เป็นวันเดียวกันการวันสมโภชน์การถวายศีลจุ่มแก่พระเยซูโดยนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ด้วย นอกจากนั้นก็ยังกล่าวกันว่าการประสูติของพระเจ้าริชาร์ดที่บอร์โดซ์ในฝรั่งเศสมีพระมหากษัตริย์จากสเปน, นาวาร์ และ โปรตุเกสเป็นพยาน
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของพระเจ้าริชาร์ดและนักบุญเอ็ดมันด์ผู้พลีชีพและนักบุญเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพต่างก็เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษมาก่อน โดยเฉพาะนักบุญเอ็ดมันด์ที่พระเจ้าริชาร์ดทรงมีความศรัทธาเป็นอย่างสูงและเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของอังกฤษด้วย
ภาพนี้บ่งถึงความเชื่อของพระเจ้าริชาร์ดทั้งในปรัชญาเทวสิทธิ์ในการปกครองราชอาณาจักรและความศรัทธาของพระองค์ในคริสต์ศาสนา และความสำคัญในการที่ทรงมอบธงซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรแก่พระแม่มารี ซึ่งเป็นการสืบทอดธรรมเนียมที่อังกฤษเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น “Our Lady's Dowry” และเชื่อกันว่าอยู่ภาพใต้การพิทักษ์ของพระองค์ อีกภาพหนึ่งที่สูญหายไปเป็นภาพพระเจ้าริชาร์ดและแอนน์ถวายลูกโลกที่เป็นสัญลักษณ์ของราชอาณาจักรอังกฤษแก่พระแม่มารี โดยมีคำจารึกว่า “นี่คือสินสอดแด่พระองค์ โอพระแม่มารี ขอให้พระองค์ทรงพิทักษ์ด้วยเถิด”
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014
งานประกาศรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014 (2014 FIFA Ballon d'Or Gala) เป็นงานประกาศชื่อผู้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีโดยฟีฟ่า ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 5 ในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2558 ณ เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ฉากแท่นบูชาวิลทัน
จิตรกร
จิตรกรที่บางครั้งก็เรียกกันว่า “ปรมาจารย์แห่งวิลทัน” ไม่ทราบกันว่าเป็นผู้ใดหรือเกี่ยวข้องกับจิตรกรรมแผงอื่นใด งานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันที่สุดมาจากหนังสือวิจิตรจากคริสต์ทศวรรษ 1410 ในช่วงนี้ผู้เขียนงานจิตรกรรมแผงซึ่งยังคงทำกันไม่มากนักมักจะมีพื้นฐานมาจากการเขียนหนังสือวิจิตร เวลาเขียนที่ตรงกับช่วงเวลาที่ศิลปะกอธิคนานาชาติมีความคล้ายคลึงกันหมดระหว่างราชสำนักต่างๆ ในยุโรปยิ่งทำให้ยากต่อการระบุจิตรกรยิ่งขึ้นไปอีก นอกจากนั้นก็ยังเป็นไปได้ว่าจิตรกรอาจจะเป็นชาวอังกฤษ แต่นอกไปจากภาพเหมือนของพระเจ้าริชาร์ดที่เวสต์มินสเตอร์แล้วก็มีงานเพียงไม่กี่ชิ้นที่จะใช้เปรียบเทียบได้ว่าเป็นลักษณะการเขียนของอังกฤษ
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014
รางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014
ผู้ได้รับรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014 ประกาศวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2558 ได้แก่
รายชื่อนักฟุตบอลอีก 20 คนที่เข้ารอบเพื่อชิงรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014 ได้แก่
ฉากแท่นบูชาวิลทัน
ประวัติการเป็นเจ้าของ
ภาพเขียนได้รับการบันทึกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1649 ในการสำรวจงานสะสมศิลปะของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 จากนั้นก็ตกไปเป็นของเอิร์ลแห่งเพมโบรคผู้เก็บไว้ที่คฤหาสน์วิลทัน ที่กลายมาเป็นชื่อภาพ ในปี ค.ศ. 1929 หอศิลป์แห่งชาติก็ซื้อจากเอิร์ลแห่งเพมโบรค
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2014
นักฟุตบอลหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อผู้เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
ผู้ฝึกสอนชายยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อผู้เข้ารอบ 10 คน
ผู้ฝึกสอนหญิงยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อผู้เข้ารอบ 10 คน
มหาศาลาประชาชน
มหาศาลาประชาชน (จีนตัวย่อ: 人民大会堂 ; จีนตัวเต็ม: 人民大會堂 ; พินอิน: Rénmín Dàhuìtáng ; ตามตัวอักษรหมายถึง "ห้องประชุมใหญ่ของประชาชน") ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของจัตุรัสเทียนอันเหมิน กรุงปักกิ่ง ถูกใช้เป็นอาคารทางนิติบัญญัติและใช้ในงานพิธีการต่างๆของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน อาคารมหาศาลาประชาชนยังเป็นที่สถานจัดประชุมใหญ่ประจำปีของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งเป็นสถาบันนิติบัญญัติของประเทศ และยังเป็นสถานที่จัดการประชุมปรึกษาการเมืองประชาชนจีน
มหาศาลาประชาชนยังปรากฎอยู่ในด้านหลังของธนบัตรหยวนเหรินหมินปี้ชุดที่ 5 ใบละ 100 หยวน
ที่มาของชื่อ
วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2502 ประธานเหมา เจ๋อตงแห่งคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้มาเยี่ยมชมสถานที่ก่อสร้าง ว่าน หลี่ (万里) รองนายกเทศมนตรีปักกิ่ง รายงานว่าหอประชุมนี้ยังไม่ได้ตั้งชื่ออย่างเป็นทางการ หลังจากปรึกษาหารือกันระยะหนึ่ง ในที่สุดเหมา เจ๋อตงก็ได้ตั้งชื่อหอประชุมนี้ว่า "มหาศาลาประชาชน"
ประวัติ
ในการประชุมในปลายเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2501 คณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนตัดสินใจสร้างโครงการก่อสร้างสำคัญหลายโครงการในกรุงปักกิ่ง รวมทั้งมหาศาลาประชาชน นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ต้องการสถาปัตยกรรมที่จะบ่งบอกว่า "ประชาชนเป็นเจ้าของประเทศ" และขอให้แล้วเสร็จก่อนวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 10 ปีของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเวลาเพียง 1 ปีกับ 1 เดือนนับตั้งแต่การตัดสินใจสร้างและเสร็จสิ้นโครงการ และเวลาก็กระชั้นชิดมาก
ในช่วงต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2502 จ้าว เผิงเฟย (赵鹏飞) ผู้อำนวยการคณะกรรมการการก่อสร้างเทศบาลปักกิ่ง ในฐานะตัวแทนรัฐบาล ได้เชิญสถาปนิก ศิลปิน และอาจารย์ชั้นนำกว่า 30 คนจาก 17 มณฑลและเมืองต่างๆ รวมถึงปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ หนานจิง อู่ฮั่น และเทียนจิน ตลอดจนผู้เชี่ยวชาญ ในด้านเสียง แสง และโทรคมนาคม ในการออกแบบมหาศาลาประชาชน
หลังจากการพิจารณาคัดเลือกจากทั้งหมด 184 แบบ แบบของสถาบันการวางแผนและการจัดการเทศบาลปักกิ่ง ที่ออกแบบโดย จ้าว ตงรื่อ (赵冬日) และ เสิ่น ฉี (沈其) ผู้อำนวยการสถาบันการวางแผนและจัดการเทศบาลปักกิ่ง ได้รับการคัดเลือก และถูกส่งไปยังนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล เพื่อพิจารณาอนุมัติในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 และในวันที่ 23 ตุลาคม นายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ก็ได้พิจารณาอนุมัติแบบ
วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2502 มหาศาลาประชาชนก่อสร้างแล้วเสร็จและถูกเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ
การออกแบบ
มหาศาลาประชาชนได้รับการออกแบบเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของเอกภาพและความเสมอภาคทางชาติพันธุ์ของชาติ
มหาศาลาประชาชนมีพื้นที่ในอาคาร 171,801 ตารางเมตร ยาว 336 เมตร กว้าง 206.5 เมตร จุดที่สูงที่สุดมีความสูง 46.5 เมตร มีปริมาตรภายในกว่า 90,000 ลูกบาศ์กเมตร
ภายนอกเป็นการผสมผสานระหว่างสไตล์นีโอคลาสสิกและโซเวียต ภายในเป็นการตกแต่งสไตล์จีน ฐานด้านล่างเป็นหินแกรนิตสูง 5 เมตร ภายนอกเป็นผนังหินแกรนิตสีเหลืองอ่อน เชิงชายคาเป็นกระเบื้องเคลือบสีเขียวและสีเหลืองด้านบน
อาคารถูกแบ่งออกเป็นส่วนหลักจำนวนสามส่วน ได้แก่
ห้องโถงกลางครอบคลุมพื้นที่ 3,600 ตารางเมตร ผนังและพื้นปูด้วยหินอ่อนสี มีเสาหินอ่อนสีขาว 20 ต้นล้อมรอบ ทางเดินกว้าง 12 เมตรที่ชั้นกลาง มีทางเข้าหลัก 6 ทางไปสู่ ​​หอประชุมหมื่นคน
แต่ละมณฑล เขตปกครองพิเศษ เขตปกครองตนเองของจีนมีห้องโถงของตนเองในห้องโถงใหญ่ เช่น โถงปักกิ่ง โถงฮ่องกง และโถงไหหลำ ห้องโถงแต่ละห้องมีลักษณะเฉพาะและตกแต่งตามสไตล์ท้องถิ่น หอประชุมหมื่นคน เมื่อสร้างเสร็จก็กลายเป็นหอประชุมใหญ่ที่สุดของจีน แทนที่หอรำลึกซุน ยัตเซ็น ในนครกว่างโจว สามารถรองรับผู้คนได้พร้อมกันถึง 10,000 คน เพดานประดับด้วยดวงไฟกาแล็กซี โดยมีดาวสีแดงดวงใหญ่อยู่ตรงกลางเพดาน และลวดลายของคลื่นน้ำแสดงถึงผู้คน สิ่งอำนวยความสะดวกพร้อมโสตทัศนูปกรณ์และระบบอื่นๆ ที่ปรับเปลี่ยนได้สำหรับประเภทและขนาดการประชุมที่หลากหลาย พร้อมระบบล่ามแปลภาษา ชื่ออย่างเป็นทางการของโถงสีทองคือ "ห้องโถงกลางชั้นสาม (三楼中央大厅)" เป็นสถานที่ที่ผู้นำของพรรคและรัฐบาลของสาธารณรัฐประชาชนจีนรับแขกจากต่างประเทศและทูตานุทูตจากประเทศต่างๆ เพื่อยื่นหนังสือรับรอง นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ที่ผู้นำจัดแถลงข่าว โถงเฟิงเหมิน (风门) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า โถงเหนือ เป็นสถานที่ที่รัฐบาลจีนจัดรัฐพิธีต้อนรับการมาเยือนของประมุขแห่งรัฐที่มีความสัมพันธ์ทางการทูต ฝั่งตะวันออกมีหอประชุมแขกของรัฐ และฝั่งตะวันตกมีห้องโถงของรัฐ ห้องรัฐพิธีจัดเลี้ยง อยู่ที่ส่วนเหนือของมหาศาลาประชาชน มีพื้นที่ 7,000 ตารางเมตร และสูง 15 เมตร สามารถรับรองแขกได้ 7,000 คน และสามารถรับประทานอาหารพร้อมกันได้สูงสุด 5,000 คน (เช่นในโอกาสการเยือนประเทศจีนของ ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ในปี 1972) ผนังสีเหลืองครีมและเสาทรงกลมขนาดใหญ่ประดับด้วยเครื่องทองและมีเวทีสำหรับกล่าวสุนทรพจน์และทำการแสดง
การใช้งาน
มหาศาลาประชาชนใช้สำหรับการจัดกิจกรรมระดับชาติมากมาย รวมถึงการประชุมระดับชาติขององค์กรทางสังคมและการเมืองต่างๆ การเฉลิมฉลองวันชาติ
มหาศาลาประชาชนยังถูกใช้สำหรับรัฐพิธีศพและพิธีรำลึกถึงผู้นำระดับสูงหลายคน เช่น รัฐพิธีศพของอดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน หู เย่าปังในปี พ.ศ. 2532 ของอดีตผู้นำสูงสุดเติ้ง เสี่ยวผิงในปี พ.ศ. 2540 และครั้งล่าสุดคือของอดีตประธานาธิบดี เจียง เจ๋อหมินในปี พ.ศ. 2565
อาคารและหอประชุมใหญ่หมื่นคน เปิดให้สาธารณชนเข้าชมในฐานะสถานที่ท่องเที่ยวเมื่อไม่ได้ใช้งาน การประชุมและคอนเสิร์ตที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเมืองบางงานก็สามารถจัดขึ้นในนี้ได้เช่นกัน
แฮตทริก (วิดีโอเกม)
แฮตทริก (Hattrick) เป็นวิดีโอเกมจำลองการจัดการฟุตบอลออนไลน์ผู้เล่นจำนวนมากในเบราว์เซอร์ที่พัฒนาขึ้นในประเทศสวีเดน และเปิดตัวเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1997 เกมดังกล่าวประกอบด้วย 133 ประเทศรวมถึงแฮตทริกอินเตอร์เนชันแนล (สำหรับแฮตทริกซัพพอร์ตเตอส์เท่านั้น) แต่ละแห่งมีพีระมิดลีกของตัวเอง และเวอร์ชันภาษาต่าง ๆ 53 เวอร์ชัน ซึ่ง ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 ชุมชนของเกมนี้มีผู้ใช้ 230,000 คนทั่วโลก โดยแต่ละคนมีทีมของตัวเอง และจำนวนผู้ใช้สูงสุดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 มีเกือบหนึ่งล้านคน นอกจากนี้ แฮตทริกได้จัด 69 ฤดูกาล ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 โดยแต่ละฤดูกาลกินเวลาสี่เดือน
เกมดังกล่าวให้เล่นฟรี อย่างไรก็ดี มีบริการผู้สนับสนุนระดับพรีเมียมที่เป็นตัวเลือกซึ่งให้คุณสมบัติเพิ่มเติม เช่นเดียวกับบริการมือถือ ซึ่งทั้งคู่มีให้โดยการซื้อในเกม เช่นเดียวกับเกมผู้จัดการอื่น ๆ ผู้เล่นจะต้องกำหนดตำแหน่งให้แก่ผู้เล่น รวมทั้งเลือกตัวเลือกแทกติก และกลยุทธ์ต่าง ๆ ตามที่ระบุโดยผู้ให้บริการการวิเคราะห์เว็บบุคคลที่สามอย่างอเล็กซาและซิมิลาร์เว็บ แฮตทริกได้รับการจัดอันดับให้เป็นเว็บไซต์ที่เข้าชมบ่อยที่สุดลำดับที่ 360 และ 584 ในประเทศอิตาลีตามลำดับ ซึ่งซิมิลาร์เว็บให้คะแนนไซต์ดังกล่าวในฐานะเป็นเว็บไซต์กีฬาจินตนิมิตที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดทั่วโลก โดยดึงดูดผู้เข้าชมได้เกือบ 4.6 ล้านคนต่อเดือน
รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับการจัดการทีมฟุตบอล โดยมอบหมายผู้เล่นด้วยการซื้อและขายนักฟุตบอล, การกำหนดรายชื่อทีม หรือการขยายสนามให้มีขนาดที่สมบูรณ์แบบ โดยผู้เล่นแต่ละคนมีทีมของตัวเอง ทั้งนี้ มีทีมหลายประเภทอยู่ภายในแฮตทริก โดยประเภททีมจะกำหนดขึ้นโดยโปรแกรมการฝึกที่ผู้เล่นตั้งค่าไว้ เช่นเดียวกับแผนการเล่น แต่ละประเทศที่รวมอยู่มีลีกซึ่งแบ่งออกเป็นซีรีส์ ซึ่งซีรีส์ต่ำกว่าดิวิชันหลักยังเป็นกลุ่ม โดยที่ทีมเล่นกันในเลกสอง ส่วนจำนวนการแข่งและกลุ่มจะได้รับการกำหนดตามจำนวนผู้ใช้ในประเทศ แต่ละประเทศที่รวมอยู่ยังมีเนชันแนลคัพที่เล่นโดยทุกทีมผ่านการแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยผู้ชนะของดิวิชันสูงสุดและถ้วยของแต่ละประเทศจะได้ตำแหน่งในแฮตทริกมาสเตอส์
การพัฒนา
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 แฮตทริกโฮลดิงส์ถูกซื้อโดยซัตติกา ซึ่งเป็นผู้พัฒนาเกมทั่วไปที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร โดยเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ในการจัดหาเกมออนไลน์ที่จัดตั้งขึ้น แต่ "ถูกเอาเปรียบ" และเพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับการขายให้แก่ซัตติกา ผู้พัฒนาได้ประกาศว่าพวกเขาจะไม่ปรับปรุงคุณสมบัติหลักของเกมในอนาคตอันใกล้ (เช่น เลื่อนประกาศระบบสตาฟใหม่) แต่มุ่งเน้นที่การปรับปรุงประสบการณ์สำหรับผู้เล่นใหม่ที่เข้ามาแทนที่ เกมดังกล่าวรวมถึงการดึงดูดสมาชิกใหม่ และเพิ่มสิ่งต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์แฮตทริกที่ผู้ใช้สามารถจ่ายได้ ทั้งนี้ ปรัชญาที่ว่าไม่สามารถจ่ายเพื่อความสำเร็จได้ยังคงมีอยู่ และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 กลุ่มอดีตเจ้าของแฮตทริก (ซึ่งรวมถึงโฮเทีย-โยฮัน และโฮเทีย-แดเนียล) ได้บรรลุข้อตกลงกับซัตติกาเพื่อซื้อเกมคืน
การตอบรับ
เกมแฮตทริกได้รับการศึกษาเชิงวิชาการ เช่น ใช้ในกรณีศึกษาของมหาวิทยาลัยเฮลซิงกิว่าเกมจำลองสถานการณ์ออนไลน์ เช่น แฮตทริก สามารถใช้เป็นแบบจำลองธุรกิจสำหรับธุรกิจการพนันและการเดิมพันออนไลน์ได้หรือไม่ ข้อสรุปคือ "การพนันออนไลน์ในการแข่งขันกีฬาจำลองเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมาก และมีแนวโน้มที่ดีในอนาคต อย่างไรก็ตาม จำเป็นต้องมีการวิจัยและโครงการนำร่องเพิ่มเติม ก่อนที่จะสามารถให้คำตอบสรุปเกี่ยวกับมูลค่าในอนาคตที่แท้จริงของบริการดังกล่าวได้"
ประวัติ
แฮตทริกได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1997 โดยแรกเริ่มเดิมที ภาษาสวีเดนเป็นภาษาเดียวที่มี และในช่วงต้น ค.ศ. 2000 บริษัทพัฒนาเกมแฮตทริกเอกซ์ตราไลฟส์ได้รับการก่อตั้ง
ครั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2001 บริษัทได้นำเสนอแฮตทริกซัพพอร์ตเตอร์ ซึ่งเป็นบริการระดับพรีเมียมที่จะเป็นแหล่งรายได้หลักของบริษัท
และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 แฮตทริกได้เปิดตัวเกมกระดานชื่อแมตช์ออฟเดอะซีซัน ส่วนใน ค.ศ. 2011 แฮตทริกได้รับการโหวตให้เป็นเกมจำลองยอดนิยมประจำ ค.ศ. 2011
ปลาปล้องอ้อยคูลี่
ปลาปล้องอ้อยคูลี่ หรือ ปลางูคูลี่ (Kuhli loach; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae) มีลำตัวเรียวยาวคล้ายงู หัวเล็ก ตาเล็ก รูจมูกมีติ่งสั้น หัวและลำตัวมีลายปล้องสีดำบนพื้นเหลืองส้ม 11-12 บั้ง ลงมาถึงด้านท้องหรือรอบตัว ครีบใส โคนครีบหลังและครีบก้นมีสีดำ
มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ชอบมุดใต้กองใบไม้หรือกรวดหิน พบอาศัยอยู่ในลำธารที่มีกรวดและใบไม้ร่วงหนาแน่น เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วว่องไวมาก ตั้งแต่บริเวณน้ำตกจนถึงที่ราบต่ำและป่าพรุ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร พบชุกชุมในบางแหล่งน้ำ เช่น น้ำตกภาคตะวันออกของไทยแถบจังหวัดจันทบุรี  และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและจับส่งออกไปขายยังต่างประเทศ
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
การแข่งขันเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ที่กรุงเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ กรกฎาคม -  สิงหาคม พ.ศ. 2495 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือแคนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 9 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก  ประเทศ
เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา
เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา หรือ บาร์บารอสซา เฮย์เรดดิน ปาชา (Barbaros Hayreddin Paşa หรือ Hızır Hayreddin Paşa หรือ Hızır Reis ก่อนที่จะเป็นปาชา, Hayreddin Barbarossa; ราว ค.ศ. 1478 - 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1546) เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซาเป็นนักการทหารคนสำคัญชาวตุรกี ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นปาชา (Pasha) และผู้บังคับบัญชากองทัพเรือของจักรวรรดิออตโตมันผู้มีอิทธิพลในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นเวลาหลายสิบปี เฮย์เรดดินเกิดบนเกาะมิดิลลิ (เกาะเลสโบสในประเทศกรีซปัจจุบัน) และเสียชีวิตในคอนสแตนติโนเปิลในจักรวรรดิออตโตมัน
ชื่อเดิมของเฮย์เรดดินคือ “Yakupoğlu Hızır” (ฮิเซียร์ลูกของยาคุป) ชื่อ “เฮย์เรดดิน” خير الدين แปลว่า “ความดีของศาสนา[อิสลาม]” เป็นชื่อเกียรติยศที่ได้รับพระราชทานจากสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน และมาเป็นที่รู้จักกันว่า “Barbarossa” (หนวดแดง) ในยุโรปซึ่งเป็นชื่อที่รับช่วงต่อจากพี่ชายคนโนโอรุค ไรส์ (Oruç Reis) หรือที่เรียกว่า “บาบาโอรุค” หลังจากที่โอรุคถูกสังหารในการต่อสู้กับสเปนในอัลจีเรีย ชื่อของโอรุคฟังตามหูชาวยุโรปแล้วใกล้เคียงกับคำว่า “บาร์บารอสซา” ซึ่งทำให้ได้รับสมญานามทั้งที่ไม่ได้มีหนวดสีแดงแต่อย่างใด
ดูเพิ่ม
1478 1546
มิสแกรนด์ซาราวัก
มิสแกรนด์ซาราวัก (Miss Grand Sarawak) เป็นการประกวดนางงามระดับรัฐของรัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศอีก 1 หรือ 2 ลำดับในการประกวด จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เพื่อหาตัวแทนระดับประเทศสำหรับการประกวดระดับนานาชาติบนเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ใน ปี ค.ศ. 2018 การประกวดมิสแกรนด์ซาราวัก ได้มีการกำหนดรูปแบบการประกวดขึ้นใหม่ โดยจะมีการจัดการประกวดในระดับเขตทุกเขตเพื่อคัดเลือกผชนะการประกวดและรองชนะเลิศอีก 2 อันดับ ซึ่งทั้ง 3 คนนี้จะได้เป็นตัวแทนของเขตนั้นๆในการประกวดระดับรัฐ ซึ่งจะจัดประกวดขึ้นเป็นประจำในทุกๆปี
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์ซาราวักคนแรก คือ ฟิโอลลา เรดอัพ (Fiollaa Redup) จากเมืองเซเรียน และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซียครั้งแรก เธอสามารถผ่านเข้ารอบสุดท้ายและคว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 2 ในการประกวดดังกล่าวได้
มิสแกรนด์ซาราวัก 2018
มิสแกรนด์ซาราวัก 2018 (Miss Grand Sarawak 2018) เป็นการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาราวักครั้งที่ 2 การคัดเลือกผู้ประกวดในครั้งนี้ใช้ระบบการคัดเลือกผู้ชนะและรองชนะเลิศ 2 อันดับจากการประกวดในแต่ละเขต เพื่อเข้าร่วมการประกวดในระดับรัฐ ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ซาราวัก 2018 และรองชนะเลิศอันดับที่ 1 จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2018 ซึ่งจะถูกจัดขึ้นในช่วงกลางปี ค.ศ. 2018 ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ทั้งนี้ การจัดประกวดมิสแกรนด์ซาราวัก 2018 รอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2018 ณ ห้องประชุมแกรนด์จัสมินบอลรูม (Grand Jasmine Ballroom), โรงแรมอาร์เอชโฮเทลซีบู (RH Hotel Sibu), จาลานกัมปุงงาบอร์ (Jalan Kampung Nyabor), เมืองซีบู, รัฐซาราวัก, ประเทศมาเลเซีย
ผู้เข้าประกวดในระดับรัฐจากแต่ละอำเภอ มีดังนี้