cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อวน
ประวัติ
อวนจับปลาที่ได้รับการบันทึกในสมัยโบราณ ปรากฏในภาพวาดต่าง ๆ เช่น ในสุสานอียิปต์อายุตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล ในวรรณคดีกรีกโบราณ โอวิดกล่าวถึงอวนจับปลาหลายครั้งรวมถึงการใช้ทุ่นไม้ก๊อกและตุ้มน้ำหนักตะกั่ว ภาพหลักฐานการตกปลาของชาวโรมันมาจากโมเสคประดับแสดงถึงอวน เป็นภาพล้อเลียนของนักสู้ประเภทหนึ่งที่เรียก เรเทียรีอุส ที่ใช้ตรีศูลและแหเป็นอาวุธ ต่อสู้กับนักรบหุ้มเกราะ (secutor) ที่ถือดาบสั้นและสวมหมวกเกราะปิดหน้าที่มีรูปปลา ในระหว่างปี ค.ศ. 177 ถึง 180 นักเขียนชาวกรีกโอปเปียน (Oppian) ได้เขียน Halieutica ซึ่งเป็นบทกวีเกี่ยวกับการสอนการตกปลา เขาอธิบายวิธีการจับปลาแบบต่าง ๆ รวมทั้งการใช้แหที่หว่านจากบนเรือ อวนช้อนแบบห่วงเปิด และกับดักต่าง ๆ "ซึ่งใช้ได้ผลในขณะที่นายของพวกมันหลับ" และคำอธิบายการจับปลาด้วยอวนที่ไม่เคลื่อนที่ (motionless net) ดังนี้
"ชาวประมงตั้งอวนที่ทำด้วยป่านเบาลอยน้ำและล้อมเป็นวงรอบ ขณะเดียวกันใช้ไม้แจวฟาดพื้นผิวน้ำทะเลอย่างแรงและถึ่ กวาดไม้ยาวไปมาด้วยให้เกิดเสียงดังติด ๆ กัน ทำให้ปลากลัวและรีบว่ายเข้าไปในอวนซึ่งไม่เคลื่อนที่ด้วยคิดว่าเป็นที่หลบภัย ปลาโง่ซึ่งกลัวเสียงแล้วเข้าไปในประตูแห่งความหายนะ จากนั้นคนหาปลารีบลากเชือกปลายอวนทั้งสองข้างรวมทั้งอวนขึ้นฝั่ง"
ในตำนานนอร์ส นางยักษ์แห่งท้องทะเล Rán ใช้อวนจับปลาเพื่อดักจับลูกเรือที่หลงทาง มีการอ้างอิงถึงอวนจับปลายังสามารถพบได้ในพันธสัญญาใหม่ พระ​เยซู​คริสต์​เองได้ถูกระบุ​ว่า​เป็น​ผู้​เชี่ยวชาญ​ด้าน​การใช้อวน  เปลือกชั้นในที่แข็งเหนียวของต้นพอว์พอว์ (พืชวงศ์น้อยหน่า) ถูกใช้โดยชนพื้นเมืองอเมริกันและผู้ตั้งถิ่นฐานในมิดเวสต์เพื่อทำเชือกและอวนจับปลา  แหล่งโบราณคดีที่ León Viejo (1524-1610) พบเครื่องมือช่วยการทำประมงอวน ได้แก่ เครื่องปั้นดินเผาที่ใช้เป็นตุ้มน้ำหนักสำหรับอวนจับปลา
รูปแบบของอวนจับสัตว์น้ำในปัจจุบันไม่ได้พัฒนาขึ้นมากนักตั้งแต่ยุคหินใหม่ จำนวนมากยังมีรูปแบบเดิมจากสมัยโบราณ นอกเสียจากการพัฒนาอย่างมากในเรื่องของเส้นใยที่ทำเชือก ทั้งในการจับปลาด้วยเบ็ดและด้วยอวน ปรากฏในเศษโบราณวัตถุต่าง ๆ นับแต่เชือกสองทบที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7 มิลลิเมตร ที่ถูกพบในถ้ำแห่งหนึ่งที่ลาสโกซ์ มีอายุประมาณ 15,000 ปีก่อนคริสตกาล เชือกของอียิปต์มีอายุย้อนไปถึง 4000 ถึง 3500 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งทำมาจากเส้นใยกกน้ำ เชือกอื่นๆ ในสมัยโบราณทำมาจากเส้นใยของอินทผาลัม ป่าน หญ้า ต้นกก หนังสัตว์ หรือขนของสัตว์ เชือกที่ทำจากเส้นใยป่านถูกนำมาใช้ในประเทศจีนตั้งแต่ประมาณ 2800 ปีก่อนคริสตกาล
ประเภท
อวนแบ่งประเภทจากลักษณะวิธึการจับสัตว์น้ำ ได้แก่
เครื่องมือประมงประเภทประจำที่
เครื่องมือจับสัตว์น้ำที่ถักเป็นตาข่าย (มีเนื้ออวน) ประเภทประจำที่ (stationary fishing net) คือ เครื่องมือประมงประเภทที่ใช้วิธีดักจับ (fish trap) โดยลงหลัก ปัก ผูก ขึง รั้ง ถ่วง หรือวิธีอื่นใด อันทำให้เครื่องมือและส่วนประกอบอยู่กับที่ในเวลาทำการจับสัตว์น้ำ โดยมากใช้ทำการจับสัตว์น้ำตรงจุดที่ตั้งเครื่องมือนั้น ๆ ทุกครั้ง (ซ้ำที่เดิม) โดยไม่มีการเคลื่อนย้ายส่วนประกอบของเครื่องมือไปบริเวณอื่น ได้แก่ โป๊ะ รั้วไซมาน โพงพาง
เนื้ออวน
เนื้ออวน คือ ตาอวน (mesh) จำนวนมากที่ถักรวมต่อเนื่องกันเป็นเนื้ออวนหรือผืนอวน (net) โดยปกติตาอวน 1 ตาจะประกอบด้วยเงื่อนหรือปม (knot) จำนวน 4 ปม และเส้นด้ายหรือขา (leg or bar) 4 ขา
ถุงอวน (bay net หรือ bunt) ใช้เรียกอวนที่มีลักษณะแบบถุงมีปากเปิดทางเดียวให้สัตว์น้ำเข้า โดยทั่วไปใช้กับอวนลาก อวนรุน โดยทั่วไปมี 2 ส่วนคือ อวนก้นถุง และเนื้ออวนที่เป็นตัวอวน ที่มีการเย็บต่อกันตามแนวยาว อวนก้นถุงมี 2 ชั้น ชั้นนอกสุดมีตาอวนห่างเพื่อใช้ป้องกันเนื้ออวนก้นถุงที่เก็บปลาครูดพื้นทะเลขาด
ทุ่นและลูกกระสง
ทุ่นและลูกกระสง (buoy หรือ float) ทำหน้าที่ในการพยุงให้อวนคงรูปอยู่ได้ หรือพยุงให้อยู่ในระดับความลึกที่ต้องการ เพื่อให้การจับสัตว์น้ำเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ วัสดุที่นำมาใช้สร้างทุ่นและลูกกระสงนั้นมีมากมายหลายชนิด แต่เดิมนิยมใช้วัสดุจากธรรมชาติที่มีเนื้อเบาลอยตัวได้ดีในน้ำ เช่น ไม้ไผ่ ไม้ทองหลาง ไม้นุ่น และไม้แคป่า ต่อมามีการประดิษฐ์ลูกกระสงจากวัสดุอย่างอื่น เช่น เหล็ก อะลูมิเนียม และแก้ว ปัจจุบันนิยมใช้ลูกกระสงที่ประดิษฐ์จากวัสดุสังเคราะห์ เช่น พลาสติก โฟมยาง
ทุ่นและลูกกระสง ร้อยเข้ากับ คร่าวบน หรือ เชือกคร่าวบน (headrope –เชื่อกแนวบนของอวน)
ลูกถ่วง
ลูกถ่วง น้ำหนักถ่วง หรือ ตุ้มถ่วง (sinker หรือ weight) เป็นส่วนประกอบของอวน ใช้ผูกด้านตรงข้ามกับลูกกระสงทำให้อวนแผ่ออกในแนวตั้ง วัสดุที่นำมาใช้ต้องเป็นวัสดุที่มีค่าความถ่วงจำเพาะมากเพื่อเพิ่มแรงจมตัว (sinking force) วัสดุที่ใช้ทำลูกถ่วงมีหลายชนิด เช่น เหล็ก และก้อนหิน แต่ที่นิยมใช้กันมาก คือ ตะกั่ว ซึ่งค่าความถ่วงจำเพาะมาก แข็งแรงและราคาไม่แพง
ตุ้มถ่วง ร้อยเข้ากับ คร่าวล่าง หรือ เชือกคร่าวล่าง (ground rope –เชื่อกแนวล่างของอวน)
อุปกรณ์ล่อฝูงสัตว์น้ำ
อุปกรณ์ล่อฝูงปลาที่ช่วยในการทำประมงด้วยอวน อาจแบ่งได้เป็น 3 รูปแบบคือ จับปลาที่ว่ายน้ำอิสระจากอุปกรณ์ล่อฝูงปลา วิธีที่สองการจับปลาหรือหมึกที่ตอมแสงไฟล่อ และวิธีที่สามการจับปลาที่ตอมซั้ง
การถักอวน
การผูกปมอวน เรียก "สานอวน" หรือ "ถักตาอวน" ด้วยเข็มที่เรียก "ชุน" หรือ "กีม"
อวนจับปลาอุตสาหกรรมถูกตัดจากตาข่ายที่ผลิตในอุตสาหกรรม เย็บชุนเข้าด้วยกันด้วยมือเพื่อให้พอดีและร้อยเชือกลาก รวมทั้งการซ่อมอวนเมื่อเกิดความเสียหาย
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
การทำประมงมักใช้อวนขนาดใหญ่ที่จับแบบไม่เลือก ทำให้จับได้สัตว์น้ำอื่น ๆ ที่ไม่พึงประสงค์ติดมากับอวนด้วย (bycatch) ได้แก่ โลมา หรือฉลาม โดยเฉพาะจำนวนมากเป็นเต่าทะเล
การจับสัตว์น้ำด้วยเบ็ดราว อวนลากและอวนติด เป็นการจับสัตว์น้ำ 3 ประเภทที่เกิดอุบัติเหตุกับเต่าทะเลมากที่สุด การเสียชีวิตมักเกิดขึ้นเนื่องจากการติดกับดักและไม่สามารถขึ้นมาบนอากาศได้ (จมน้ำ)
อวนจับสัตว์น้ำในปัจจุบันเกือบทั้งหมดทำจากพลาสติก และมีจำนวนมากที่ชาวประมงทิ้งทั้งที่ตั้งใจทิ้งลงทะเล และไม่ตั้งใจ (เช่น เกี่ยวขาดด้วยหินหรือซากปะการัง) หรือสูญหายไปในทะเล เศษอวนที่ไม่ใช้แล้ว (ghost net หรือ ghost fishing net) เหล่านี้พันเข้ากับ วาฬ โลมา เต่าทะเล ฉลาม พะยูน จระเข้ นกทะเล ปู และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ถูกจำกัดการเคลื่อนไหว ทำให้เกิดความอดอยาก ผิวฉีกขาดและติดเชื้อ ยากต่อการกลับขึ้นไปที่พื้นน้ำเพื่อหายใจ และขัดขวางการหายใจโดยตรง และยังเป็นอันตรายกับเรือเดินทะเลจากความเสี่ยงเข้าไปพันกับใบพัดหรือเครื่องยนต์เรือ ขยะพลาสติกลอยตัวอยู่ในน้ำรวมทั้งเศษอวนจะค่อย ๆ สลายตัวเปลี่ยนเป็นไมโครพลาสติก (พลาสติกที่มีขนาดเล็กกว่า 5 มิลลิเมตร จนถึงขนาดมองไม่เห็น) ซึ่งมีผลกระทบกับปลาทะเล และมนุษย์ที่บริโภคสัตว์น้ำเหล่านี้
ประมาณการว่า ทุก ๆ ปี มีขยะทะเลที่เป็นเศษอวนใช้แล้ว ถูกทิ้งลงมหาสมุทรมากถึง 640,000 ตัน หรือคิดเป็นร้อยละ 10 ของปริมาณขยะทะเลทั้งหมด และในแต่ละปีมีสัตว์ทะเลเสียชีวิตเพราะติดเศษอวนมากกว่า 100,000 ตัว
ในประเทศไทย
ประมาณการจากการคำนวณจำนวนเรือประมง ทั้งเรือประมงพื้นบ้านและเรือประมงพาณิชย์ กับขยะจำพวกเศษอวน อุตสาหกรรมประมงในประเทศไทยอาจผลิตขยะจำพวกเศษอวนกว่า 700,000 กิโลกรัมต่อเดือน โครงการ Net Free Seas เป็นหนี่งในโครงการแรก ๆ ในประเทศไทยที่ลดปริมาณเศษอวนจากทะเล ด้วยการจัดกิจกรรมดำน้ำเก็บขยะ (Marine Dive Underwater Clean-Up) และการนำเศษอวนไปรีไซเคิล กับชุมชนที่เข้าร่วมโครงการ 47 ชุมชน ทั้งจากจังหวัดระยอง จันทบุรี นครศรีธรรมราช สงขลา สุราษฎร์ธานี และพังงา
ในประเด็นของการจับสัตว์น้ำด้วยเครื่องมือประมงที่สร้างผลกระทบรุนแรงจากการจับแบบไม่เลือก การจับสัตว์น้ำที่มีประสิทธิภาพสูงเกินขนาด และการทำลายหน้าดินชายฝั่งทะเลซึ่งเป็นระบบนิเวศทางทะเลที่สำคัญอย่างยิ่งต่อการขยายพันธุ์สัตว์น้ำ จึงได้ออกกฎหมายควบคุมการทำการประมงด้วยเครื่องมืออวนลากและอวนรุน และกำหนดเขตห้ามใช้เครื่องมืออวนลากและอวนรุนที่ใช้กับเรือยนต์ทำการประมงต่าง ๆ นับแต่ พ.ศ. 2490 และปรับปรุงเรื่อยมาจนปัจจุบัน รวมถึงพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. 2558
ในปี พ.ศ. 2564 มีเศษอวนขนาดยาว 200 เมตร กว้าง 50 เมตร ติดแนวปะการังบริเวณเกาะโลซิน สร้างความเสียหายแก่ระบบนิเวศปะการังประมาณ 550 ตารางเมตร ซึ่งเก็บกู้ได้เป็นน้ำหนัก 800 กิโลกรัม
ในงานศิลปะ
เจเน็ท เอเคลแมน (Janet Echelman) ได้นาเอากระบวนการสานและโครงสร้างของอวน มาใช้ในการสร้างผลงานศิลปะโดยต่อยอดให้วัสดุสามารถเรืองแสงในที่มืด ผลงานศิลปะของเธอได้ ช่วยให้เกิดความน่าสนใจ ความงามในพื้นที่ต่าง ๆ
บูร์คันคัลดุน
ภูเขาบูร์คันคัลดุน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมองโกเลีย อยู่ตอนกลางของเทือกเขาเคนติอี ที่ซึ่งที่ราบอันกว้างใหญ่ของมองโกเลียไปบรรจบกับป่าสนเขาไซบีเรีย ของประเทศรัสเซีย
มรดกโลก
ภูเขาใหญ่บูร์คันคัลดุนและภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์โดยรอบได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อปี 2558 ที่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนีด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
อำเภอเทพารักษ์
เทพารักษ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา และเป็นอำเภอเดียวในจังหวัดนครราชสีมาที่ยังไม่มีเทศบาล
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเทพารักษ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติศาสตร์
อำเภอเทพารักษ์เดิมชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" ซึ่งนาม "สำนักตะคร้อ" นั้นได้มีการเล่าต่อๆ กันมาว่าเป็น"สำนัก"หรือ"ที่พักแรม"ของผู้ที่สัญจรผ่านไปมา มีทั้งคนเดินทางพวกพรานป่าและขบวนเกวียนหาเก็บของป่า และใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่พักแรม ซึ่งมีต้นตะคร้อใหญ่ขึ้นอยู่ริมห้วยมีบรรยากาศ ร่มรื่น ต่อมา  มีผู้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบ้านเรือน เพื่อจับจองพื้นที่ทำไร่ และทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตั้งเป็นหมู่บ้านเรียกว่า "บ้านสำนักตะคร้อ"ขึ้นต่อตำบลพันชนะ อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ต่อมาทางราชการพิจารณาเห็นว่าพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวงและตำบลบึงปรือ อยู่ห่างไกลจากอำเภอด่านขุนทด จึงเห็นควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น เพื่อให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน
ดังนั้นกระทรวงมหาดไทย จึงได้แยกพื้นที่ตำบลสำนักตะคร้อ ตำบลหนองแวง และตำบลบึงปรือ ของอำเภอด่านขุนทด จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538
ต่อมาพระราชวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ) เจ้าอาวาสวัดบ้านไร่อำเภอด่านขุนทด ได้เสนอแนะว่า เนื่องจากที่ตั้งของกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ อยู่ใกล้กับอำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ และ อำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ และ เชื่อว่าบริเวณที่ตั้งกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ มีเทพารักษ์ปกปักษ์รักษาอยู่ จึงควรจะมีการขอเปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ"เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์" (ท้องที่กิ่งอำเภอเทพารักษ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอด่านขุนทด)
นายถาวร กุลโชติ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ในขณะนั้น จึงได้เสนอเรื่องการขอเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ ไปยังกระทรวงมหาดไทย ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงได้อนุมัติให้ เปลี่ยนชื่อ "กิ่งอำเภอสำนักตะคร้อ" เป็น "กิ่งอำเภอเทพารักษ์"
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเทพารักษ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเทพารักษ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
โทโยโอะ อิโต
อิโตโด่งดังจากการสร้างอาคารที่มีแนวคิดแหวกแนวสุดโต่ง โดยที่เขาพยายามจะหลอมโลกทางกายภาพกับจินตภาพเข้าด้วยกัน เขาเป็นผู้นำในการสร้างสถาปัตยกรรมที่มีความเป็น"เมืองแห่งจินตนาการ"ร่วมสมัย
อิโตเป็นชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ พ.ศ. 2484 ที่โซล ประเทศเกาหลี ศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว โดยอยู่ในสตูดิโอ ของ เค็นโซ ทังเกะ จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2508 หลังจากที่เข้าทำงานในบริษัทคิโยโนริ คิคูทาเกะ อาร์คิเต็ก แอนด์ แอสโซซิเอท ได้ระยะหนึ่ง เขาก็ได้ออกมาตั้งบริษัทเอง มีชื่อว่า 'Urban Robot' (urbot) เมื่อ พ.ศ. 2514 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ใน พ.ศ. 2522 สำนักงานออกแบบของเขาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักงานสถาปนิก Toyo Ito & Associates
งานที่มีชื่อเสียงชิ้นแรกของเขา White U ใน พ.ศ. 2519 ที่เป็นบ้านของพี่สาวของเขา และ Silver Hut ใน พ.ศ. 2527 ซึ่งเป็นบ้านของเขาเอง ส่วนในโครงการ 'ที่พักอาศัยสำหรับหญิงผู้ไร้ที่อยู่อาศัยในกรุงโตเกียว' เมื่อ พ.ศ. 2528 นั้น เขาได้พัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับชุมชนเมืองขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ได้ โครงการต่อมาได้แก่ Tower of winds ในเมืองโยโกฮามะ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และ Egg of winds ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 ได้กลายเป็นจุดดึงดูดหลักของเมืองที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้คนในพื้นที่สาธารณะ
อิโตยังเป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์ที่ มหาวิทยาลัยนอร์ทลอนดอน และเป็นวิทยากรรับเชิญที่ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มากมาย
เขาได้จัดแสดงผลงานตามที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็นการแสดงผลงานที่มีชื่อว่า Vision of Japan ที่พิพิธภัณฑ์ Victoria and Albert Museum ในกรุงลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2534 และ Vision and reality ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยในรัฐหลุยเซียนา เมื่อ พ.ศ. 2543 รวมถึงการตระเวนแสดงผลงานชื่อ Blurring architecture (โตเกียว-แอนท์เวิร์บ-อ็อกแลนด์ ระหว่าง พ.ศ. 2542-2543) และ ผลงานนิทรรศการล่าสุด คือ 'The New Real in Architecture' เมื่อปลาย พ.ศ. 2549 ที่ผ่านมา ที่ Tokyo Opera City
รางวัล
โทโยโอะ อิโต ได้รับรางวัลมากมาย เช่น:
พระสตี
พระแม่สตี (सती) หรือ พระทากษายณี (दाक्षायणी) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู เชื่อว่าเป็นเทวีแห่งการมีอายุยืน เป็นพระชายาองค์แรกของพระศิวะ เมื่อจุติแล้วได้มาเกิดใหม่เป็นพระปารวตี
พระแม่สตี เป็นธิดาของพระทักษะ ได้เป็นชายาของพระศิวะ ที่ทรงอวตารลงมาในภาคของมุนีภพ ไว้ผมหนวดเครารุงรัง นำกระดูกมาร้อยเป็นสังวาลสวมคอ นอนตามป่าช้า มีกลิ่นตัวเหม็นสาบ เป็นที่รังเกียจของพระทักษะ แต่ด้วยบารมีของพระแม่สตี จึงมองเห็นรูปกายที่แท้จริงว่าพระมุนีองค์นี้ ว่าเป็นภาคหนึ่งขององค์พระศิวะ
ด้วยความรังเกียจ พระทักษะจึงได้ลบหลู่เกียรติของพระศิวะในงานพิธี พระสตีจึงทรงเข้าตบะเพื่อขับเพลิงออกมาจากร่าง เพื่อสังหารพระองค์เอง (บางตำรากล่าวว่าพระนางกระโดดเข้ากองไฟ) ด้วยความพิโรธ พระศิวะทรงส่งอสูรชื่อวีรภัทร ไปทำลายงานพิธี และตัดศีรษะพระทักษะประชาบดี ต่อคืนด้วยหัวแพะที่ใช้บูชายัญในพิธีนั้น พระศิวะทรงเศร้าโศกเสียใจด้วยความรักที่มีต่อพระแม่สตี จึงทรงทรงพาร่างของพระแม่สตีออกไปจนสุดจักรวาล และบำเพ็ญพรตบารมีอยู่เป็นเวลานาน ต่อมาพระนางได้กลับมาเกิดเป็นธิดาของท้าวหิมวัตและพระนางเมนกา และเป็นชายาของพระศิวะอีกครั้งในร่างของพระปารวตี
ชาวอินเดียที่นับถือพระศิวะและพระแม่ปารวตี มีพิธีกรรมที่เรียกว่าพิธีสตี เมื่อสามีเสียชีวิต ภรรยาจะฆ่าตัวตายตามโดยกระโดดเข้ากองไฟ เพื่อบูชาความรักและการเสียสละของพระแม่สตี ที่มีต่อพระศิวะ ในบางครั้งภรรยาของผู้ตายไม่ยินยอมเข้าพิธีสตี ก็ยังถูกญาติพี่น้องของสามี บังคับให้เผาตัวตายตาม พิธีบูชายัญนี้ถูกระงับไปเมื่ออินเดียตกอยู่ในการปกครองของอังกฤษ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18
สมัยราชวงศ์ตอนต้นแห่งอียิปต์
สมัยราชวงศ์ตอนต้นแห่งอียิปต์ หรือที่เรียกว่า สมัยโบราณแห่งอียิปต์ หรือ สมัยไธนิส (มาจากเมืองไธนิส, บ้านเกิดของผู้ปกครอง) เป็นยุคของอียิปต์โบราณที่เกิดขึ้นหลังจากการรวมอียิปต์บนและอียิปต์ล่างในราว 3150 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งจะเอารวมราชวงศ์ที่หนึ่งและราชวงศ์ที่สอง ซึ่งกินเวลาตั้งแต่การสิ้นสุดของวัฒนธรรมทางโบราณคดีนะกอดะฮ์ที่ 3 จนถึง ราว 2686 ปีก่อนคริสตกาล หรือช่วงเวลาเริ่มต้นของสมัยราชอาณาจักรเก่า เมื่อเข้าสู่ราชวงศ์ที่หนึ่ง เมืองหลวงของอียิปต์ได้ย้ายจากเมืองไธนิสไปยังเมืองเมมฟิส โดยมีอาณาจักรอันเป็นปึกแผ่นที่ปกครองโดยสมมติเทวราชแห่งอียิปต์ เมืองอไบดอสในทางตอนใต้ยังคงเป็นศูนย์กลางหลักของศาสนาอียิปต์โบราณ จุดเด่นของอารยธรรมอียิปต์โบราณ เช่น ศิลปะอียิปต์ สถาปัตยกรรมอียิปต์ และแง่มุมต่างๆ ของศาสนาอียิปต์โบราณ ได้ก่อตัวขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้นแห่งอียิปต์
ก่อนหน้าการรวมอาณาจักรอียิปต์ ดินแดนแถบนี้เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านอิสระ ในช่วงราชวงศ์แรกๆ และประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของอียิปต์หลังจากนั้น ดินแดนนี้จึงเป็นที่รู้จักในนาม "สองดินแดน" (หมายถึงอียิปต์บนและล่าง) ฟาโรห์ทรงจัดตั้งการบริหารประเทศและแต่งตั้งข้าหลวง และโครงสร้างอาคารของการปกครองกลาง ซึ่งมักจะเป็นวิหารกลางแจ้งที่สร้างด้วยไม้หรือหินทราย อักษรอียิปต์โบราณที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏขึ้นก่อนหน้าช่วงเวลานี้ ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยทราบถึงภาษาพูดที่ใช้
การพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม
ประมาณ 3,600 ปีก่อนคริสตกาล สังคมอียิปต์สมัยยุคหินใหม่ตามสายแม่น้ำไนล์นั้นมีพื้นฐานมาจากวัฒนธรรมในการปลูกพืชและการเลี้ยงสัตว์ ไม่นานหลังจาก 3,600 ปีก่อนคริสตกาล สังคมอียิปต์เริ่มเติบโตและเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็วไปสู่ความเป็นอารยธรรม เครื่องปั้นดินเผารูปแบบใหม่และโดดเด่นซึ่งเกี่ยวข้องกับเครื่องปั้นดินเผาในใต้ของเลวานไทน์ก็ปรากฏขึ้น และการใช้ทองแดงอย่างกว้างขวางกลายเป็นเรื่องธรรมดาในช่วงเวลานี้ กระบวนการสร้างอิฐตากแห้งของชาวเมโสโปเตเมีย และหลักการสร้างสถาปัตยกรรม รวมถึงการใช้ซุ้มประตูและผนังช่องเพื่อการตกแต่ง ซึ่งกลายเป็นที่นิยม
ควบคู่ไปกับความก้าวหน้าทางวัฒนธรรม กระบวนการของการรวมสังคมและเมืองต่างๆ ของแม่น้ำไนล์ตอนบนหรืออียิปต์บนจึงเกิดขึ้น ในเวลาเดียวกัน สังคมในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์หรืออียิปต์ล่างก็ผ่านกระบวนการรวมตัวชุมชนและเมืองแล้วเช่นกัน สงครามระหว่างอียิปต์บนและอียิปต์ล่างจึงเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ในรัชสมัยของฟาโรห์นาร์เมอร์ในอียิปต์บน พระองค์ทรงเอาชนะศัตรูของพระองค์ที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ และรวมอาณาจักรอียิปต์บนและอียิปต์ล่างเข้าไว้ด้วยกันภายใต้การปกครองเดียวกัน ฟาโรห์นาร์เมอร์ได้ปรากฏอยู่บนแผ่นศิลาเป็นภาพที่พระองค์สวมมงกุฏคู่ ซึ่งประกอบด้วยดอกบัว ซึ่งเป็นตัวแทนของอียิปต์บนและต้นกก ซึ่งเป็นตัวแทนของอียิปต์ล่าง โดยเป็นสัญลักษณ์แห่งการปกครองที่เป็นเอกภาพของทั้งสองส่วนของอียิปต์ที่ตามมาด้วยผู้ปกครองที่ขึ้นมาครองราชย์ต่อทั้งหมด ในตำนาน การรวมอาณาจักรของอียิปต์ที่พรรณาว่าเทพเจ้านกเหยี่ยวที่มีพระนามว่าฮอรัส ซึ่งเป็นตัวแทนของอียิปต์ล่างอียิปต์ล่าง ได้ทรงพิชิตและปราบเทพเจ้าเซต ซึ่งเป็นตัวแทนของอียิปต์บน ความเป็นกษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งจะดำรงอยู่ในอียิปต์ต่อไปอีกสามพันปี ได้รับการสถาปนาอย่างมั่นคงเพื่อเป็นพื้นฐานในการปกครองของอียิปต์ การรวมตัวกันของสังคมตามแม่น้ำไนล์ยังเชื่อมโยงกับการสิ้นสุดของช่วงเวลาที่มีชื้นในแอฟริกา
พิธีศพสำหรับชาวนาที่ยากจยคงจะเหมือนกับในสมัยก่อนราชวงศ์ แต่ผู้มีอันจะกินนั้นจะต้องการบางอย่างในพิธีมากกว่านี้ ดังนั้น ชาวอียิปต์จึงเริ่มสร้างมาสตาบา ซึ่งกลายเป็นต้นแบบสำหรับสิ่งก่อสร้างในสมัยราชอาณาจักรเก่าในเวลาต่อมา เช่น พีระมิดขั้นบันได การเกษตรธัญพืชและการรวมศูนย์ก็มีส่วนทำให้อาณาจักรเจริญรุ่งเรืองในอีก 800 ปีข้างหน้า
ดูเหมือนว่าอียิปต์กลายเป็นปึกแผ่นในฐานะเจ้าของพื้นที่ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจอย่างแน่นอนก่อนหน้าที่ฟาโรห์พระองค์แรกจะทรงขึ้นครองบัลลังก์ในเมืองเมมฟิสของอียิปต์ล่างนานพอสมควร การรวมตัวกันทางการเมืองก็ดำเนินไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป บางทีอาจจะใช้เวลาเพียงไม่กี่ศตวรรษ เนื่องจากในท้องถิ่นเองก็ได้จัดตั้งเครือข่ายการค้าขึ้น และในขณะที่ความสามารถของผู้ปกครองในการจัดตั้งแรงงานภาคพื้นเกษตรในระดับที่ใหญ่ขึ้นก็เพิ่มขึ้น ความเป็นเทวราชาอาจจะได้รับแรงผลักดันทางจิตวิญญาณ เมื่อลัทธิของเทพเจ้าเช่น ฮอรัส, เซต และนิธ ที่เกี่ยวข้องกับตัวแทนที่มีชีวิตเริ่มแพร่หลายในดินแดนแห่งนี้
ในช่วงเวลาดังกล่าวเองที่ระบบการเขียนของอียิปต์ได้รับการพัฒนาเพิ่มเติม ในขั้นต้น อักษรอียิปต์โบราณประกอบด้วยสัญลักษณ์ไม่กี่ตัวที่สื่อใจความต่างๆ ในตอนปลายของราชวงศ์ที่สามมีการเพิ่มให้มีสัญลักษณ์มากกว่า 200 แบบ ทั้งแบบตัวเขียนและแบบสัญลักษณ์
ฟาโรห์พระองค์แรกแห่งอียิปต์
ตามบันทึกของมาเนโธ ฟาโรห์พระองค์แรกของอียิปต์บนและอียิปต์ล่างที่รวมอาณาจักรเดียวกันนั้นพระนามว่า เมเนส ซึ่งในปัจจุบันถูกระบุว่าเป็นฟาโรห์นาร์เมอร์ โดยแท้จริงแล้ว ฟาโรห์นาร์เมอร์เป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่หนึ่งที่มีบันทึกไว้ พระองค์ปรากฏครั้งแรกในตราประทับสุสานของฟาโรห์เดนและฟาโรห์กาอา   ซึ่งแสดงให้เห็นว่าฟาโรห์นาร์เมอร์ทรงได้รับการยอมรับจากฟาโรห์ในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่งในฐานะผู้สถาปนาที่สำคัญ พระองค์ยังทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกสุดที่มีความเกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์แห่งอำนาจเหนือดินแดนทั้งสอง (โดยเฉพาะแผ่นศิลาแห่งนาร์เมอร์ ซึ่งเป็นแผ่นศิลาสลักที่ปรากฏฟาโรห์นาร์เมอร์ทรงสวมมงกุฎของอียิปต์บนและอียิปต์ล่าง) และอาจจะทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่ทรงสามารถรวมอาณาจักรอียิปต์ได้ ดังนั้น จึงมีความเห็นพ้องต้องกันในปัจจุบัน คือ "ฟาโรห์เมเนส" และ "ฟาโรห์นาร์เมอร์" หมายถึงฟาโรห์พระองค์เดียวกัน ซึ่งมีแนวคิดอีกทางได้ถือว่า ฟาโรห์นาร์เมอร์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของช่วงนะกอดะฮ์ที่ 3 และ "ฟาโรห์เมเนส" คือฟาโรห์ฮอร์-อฮา
ชาวอียิปต์ในคานาอันและนิวเบีย
การตั้งถิ่นฐานและการล่าอาณานิคมของอียิปต์ปรากฏขึ้นแล้วตั้งแต่ประมาณ 3,200 ปีก่อนคริสตกาลเป็นต้นไปทั่วพื้นที่ทางตอนใต้ของคานาอัน ซึ่งปรากฏหลักฐานทางโบราณเกือบทุกชนิด เช่น สถาปัตยกรรม (ป้อมปราการ เขื่อนและโครงสร้างอาคาร) เครื่องปั้นดินเผา ภาชนะ เครื่องมือ อาวุธ ตราประทับ ฯลฯ ค้นพบสัญลักษณ์เซเรคจำนวน 20 สัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องฟาโรห์นาร์เมอร์ ซึ่งเป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของสมัยราชวงศ์ตอนต้น ได้ถูกพบในคานาอัน นอกจากนี้ยังมีหลักฐานการตั้งถิ่นฐานและการยึดครองของชาวอียิปต์ในนิวเบียล่าง หลังจากวัฒนธรรมกลุ่มเอในนิวเบียได้ล่มสลายลงไปแล้ว  ในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้นแห่งอียิปต์ อาณาจักรอียิปต์คงน่าจะได้ขยายอำนาจไปทางเหนือของกรุงเทลอาวีฟในปัจจุบัน และขยายไปไกลออกไปทางใต้เท่ากับแก่งน้ำตกแห่งที่สองของแม่น้ำไนล์ในนิวเบีย
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศบราซิล
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศบราซิล ประกอบด้วย การทำลายป่าของป่าดิบชื้นแอมะซอน, การค้าสัตว์ป่าที่ผิดกฎหมาย, การรุกล้ำที่ผิดกฎหมาย, มลพิษทางอากาศและน้ำ, ความเสื่อมโทรมของดินและมลพิษทางน้ำที่เกิดจากการทำเหมือง, ความเสื่อมโทรมของพื้นที่ชุ่มน้ำและน้ำมันรั่วไหลอย่างรุนแรง และปัญหาอื่น ๆ ในฐานะที่เป็นแหล่งอาศัยประมาณ 13 เปอร์เซ็นต์ของสายพันธุ์ทั้งหมดที่มีอยู่ ประเทศบราซิลจึงเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความหลากหลายของพืชและสัตว์มากที่สุดในโลก โดยผลกระทบจากการเกษตรและอุตสาหกรรมในประเทศเป็นภัยคุกคามต่อความหลากหลายทางชีวภาพนี้
ในฐานะที่เป็นประเทศกำลังพัฒนาหรืออุตสาหกรรมใหม่ ประเทศบราซิลมีความโดดเด่นสำหรับการเป็นผู้นำของความคิดริเริ่มด้านเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในด้านการผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพ ประเทศบราซิลเป็นผู้ผลิตเอทานอลที่ใหญ่สุดเป็นอันดับสองของโลก นอกจากนี้ยังได้ถือเป็นเมืองที่ยั่งยืน แม้กระนั้น ปัญหาสิ่งแวดล้อมก็ยังคงเป็นความกังวลหลักของประเทศบราซิล
การทำลายป่า
การทำลายป่าเป็นปัญหาหลัก ซึ่งเป็นประเทศที่เคยมีอัตราสูงสุดของการตัดไม้ทำลายป่าในโลก ข้อเสนอเขื่อนเบโลมอนเดได้เผชิญหน้ากับความขัดแย้ง เนื่องจากผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นในความหลากหลายทางชีวภาพและการปล่อยแก๊สเรือนกระจก การก่อสร้างเขื่อนเบโลมอนเดได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากคนพื้นเมืองและองค์กรด้านสิ่งแวดล้อมเป็นจำนวนมากในประเทศบราซิล เช่นเดียวกับองค์กรและประชาชนทั่วโลก
การทำลายป่าเป็นแหล่งที่มาอย่างมีนัยสำคัญของมลพิษ, การสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพ และการปล่อยแก๊สเรือนกระจกที่แผ่ไปทั่วโลก การตัดไม้ทำลายป่าเป็นสาเหตุสำคัญที่สุดของประเทศบราซิล ที่มีต่อความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 กว่า 600,000 ตารางกิโลเมตรของป่าดิบชื้นแอมะซอนได้ถูกทำลายและระดับของการตัดไม้ทำลายป่าในเขตป้องกันป่าดิบชื้นแอมะซอนของประเทศบราซิลได้เพิ่มขึ้นกว่าร้อยละ 127 ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2000 และ 2010 เมื่อไม่นานมานี้ การถูกทำลายต่อไปของป่าดิบชื้นแอมะซอนยังคงได้รับการส่งเสริมต่อไป โดยความต้องการของโลกที่เพิ่มขึ้นสำหรับไม้และถั่วเหลือง
อาร์ม็อง ทราออเร
อาร์ม็อง ทราออเร (Armand Traoré) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเซเนกัล เกิดเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ ในตำแหน่งแบ็กซ้าย
1989
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ (Gouvernement de la région de Bruxelles-Capitale; Brusselse Hoofdstedelijke Regering) คือหน่วยงานที่มีหน้าที่กำกับดูแลงานฝ่ายบริหารภายในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ประกอบด้วยมุขมนตรี 1 ตำแหน่ง รัฐมนตรี 4 ตำแหน่ง และรัฐมนตรีช่วย 3 ตำแหน่ง โดยมีที่มาจากการเลือกตั้งทุก 5 ปี
นอกจากนี้ยังมีตำแหน่งผู้ว่าราชการเขตนครหลวงบรัสเซลส์ (gouverneur de Bruxelles-Capitale; gouverneur van Brussel-Hoofdstad) ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลกลาง มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายเพื่อความสงบเรียบร้อยภายในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ อย่างไรก็ตาม ผู้ว่าราชการเขตนครหลวงบรัสเซลส์มีอำนาจค่อนข้างจำกัด
แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์แบ่งการปกครองย่อยออกเป็นเขตเทศบาลจำนวน 19 เขต โดยในแต่ละเทศบาลล้วนมีฝ่ายบริหารเป็นของตนเองซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการปกครองในระดับท้องถิ่น เช่น การบังคับใช้กฎหมาย การบำรุงงบประมาณด้านการศึกษาและการคมนาคมภายในเขตเทศบาล งานด้านการปกครองส่วนเทศบาลดำเนินการโดยนายกเทศมนตรี สภาเทศบาล และเทศมนตรี
ฦ
ฦ หรือ ตัวลึ สามารถใช้เป็นสระลอย ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ล และก่อนหน้า ฦๅ, ว อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ऌ/ॢ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "ลฺริ"
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
คณะผู้บริหาร
คณะผู้บริหารหรือคณะรัฐมนตรีแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นำโดยมุขมนตรี (ministre-président; minister-president) และสมาชิกอีก 7 คน ได้แก่ รัฐมนตรี (ministre; minister) 4 ตำแหน่ง (แบ่งเป็นผู้พูดภาษาฝรั่งเศส 2 คน และผู้พูดภาษาดัตช์ 2 คน) และรัฐมนตรีช่วย (secrétaire d'État; staatssecretaris) 3 ตำแหน่ง (อย่างน้อย 1 คนจะต้องเป็นผู้พูดภาษาดัตช์) ในทางปฏิบัติแล้วมุขมนตรีจะเป็นผู้พูดภาษาฝรั่งเศส ดังนั้นคณะรัฐมนตรีจะประกอบด้วยผู้พูดภาษาฝรั่งเศสจำนวน 5 คน และภาษาดัตช์จำนวน 3 คน
ฦ
ปัจจุบัน ไม่นิยมใช้ตัว ฦ คำต่าง ๆ ที่เคยใช้ ฦ ได้เปลี่ยนไปใช้ ฤ หรือ "ลึ" แทน เช่น
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
อำนาจหน้าที่
รัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์มีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลกิจการด้านต่าง ๆ ภายในแคว้น ดังนี้
นอกจากกิจการต่าง ๆ ที่ระบุไว้ข้างต้น คณะกรรมาธิการประชาคมร่วม (Commission communautaire commune; Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบงานด้านวัฒนธรรม การศึกษา การกีฬา และความช่วยเหลือประชาชนภายในแคว้น
ทรูวิชันส์ปรีวิว
ทรูวิชั่นส์ปรีวิว ออกอากาศทางช่อง 9 เป็นช่องรายการตัวอย่างให้กับสมาชิก ทุกแพ็กเกจ จะออกอากาศในแพ็คเกจ โกลด์ และ แพลทินัม แพ็คเกจ แต่ละรายการจะออกอากาศพร้อมกัน นอกจากนั้นแล้วยังมีสปอตโฆษณาและประชาสัมพันธ์ให้กับสมาชิก ทรูวิชั่นส์ รวมไปถึงโปรแกรมรายการต่างๆ ทั้งภาพโปสเตอร์ และ แถบข้อมูล โปรโมชั่นต่างๆ รวมไปถึง แถบข้อมูลข่าว รวมอยู่ด้วย นอกเหนือจากการรรับชมแล้ว ทางสถานีจึงมีการถ่ายทอดสดการแข่งขันฟุตบอล เป็นกรณีพิเศษ
หลวงพ่อโหน่ง อินฺทสุวณฺโณ
หลวงพ่อโหน่ง อินฺทสุวณฺโณ (พ.ศ. 2408 — 25 ธันวาคม พ.ศ. 2477) เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดคลองมะดัน จังหวัดสุพรรณบุรี
ทรูมูฟวี่ฮิตส์
ทรู มูฟวี่ ฮิตส์ เอชดี (เดิมชื่อ UBC Movies) (ยูบีซี มูฟวี่) ออกอากาศทางช่อง 46,135 และ 224 และ แอนะล็อก ช่อง 70 ช่องภาพยนตร์ทำเงินจากต่างประเทศ พร้อมพากย์เสียงภาษาไทย ตลอด 24 ชั่วโมง ออกอากาศครั้งแรก เมื่อ ปี พ.ศ. 2541 ในแต่ละวันจะมีภาพยตร์เข้ามาออกอากาศถึง 20 เรื่อง ส่วนใหญ่จะเป็นภาพยนตร์ที่ไม่เคยถูกนำไปฉายในโรงภาพยนตร์ หรือ ภาพยนตร์ที่ออกอากาศทางช่องอื่นๆ ก็ตาม ในครั้งนั้น UBC Movies (ยูบีซี มูฟวี่) ได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันอังคารที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แล้วได้มีช่องรายการใหม่คือ UBC Inside (ยูบีซี อินไซต์) ซึ่งเป็นช่องรายการบันเทิงตลอด 24 ชม. ภาพยนตร์ที่ยังไม่ได้ออกอากาศบางส่วนจะไปออกอากาศทางช่อง UBC Series (ยูบีซี ซีรีส์) ออกอากาศแทนตั้งแต่เวลา 23.00 น. - 6. 00 น. จนมาถึงเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์ที่ออกอากาศทาง UBC Series (ยูบีซี ซีรีส์) ได้ถูกยกเลิกแล้ว ได้มีช่องรายการใหม่คือ ทรู มูฟวี่ ฮิตส์ (True Movie Hits) มาจนถึงปัจจุบันนี้ และเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทรู มูฟวี่ ฮิตส์ ได้พัฒนาระบบการออกอากาศเป็นระบบโทรทัศน์ความชัดสูง (High-definition television) อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ช่องนี้สามารถรับชมได้ในระบบเสียงรอบทิศทาง Dolby Digital Plus ผ่านช่องสัญญาณเสียงที่ 3 (DD+) เสียงพูด Soundtrack เมื่อรับชมผ่านระบบจานดาวเทียมหรือเคเบิ้ลใยแก้วด้วยเครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ที่รองรับช่องสัญญาณเสียงนี้ด้วย
ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม 2564 ได้เพิ่มฟังก์ชั่น "คำบรรยายภาษาไทย" แบบเปิด/ปิดด้วยตัวเองผ่านรีโมทคอนโทรล
สถานีรถไฟคูมาโมโตะ
สถานีรถไฟคูมาโมโตะ (Kumamoto Station) เป็นสถานีรถไฟหลักของนครคูมาโมโตะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) และบริษัทรถไฟบรรทุกญี่ปุ่น (JR Freight) ตั้งอยู่ในเขตนิชิ ของนครคูมาโมโตะ จังหวัดคูมาโมโตะ โดยเป็นสถานีบนเส้นทางรถไฟคีวชูชิงกันเซ็ง และสายหลักคาโงชิมะ และเป็นสถานีปลายทางของเส้นทางรถไฟสายหลักโฮฮิ รถไฟทุกขบวนจอดที่สถานีนี้
ที่หน้าสถานีรถไฟเป็นที่ตั้งของสถานีรถรางคูมาโมโตะเอกิมาเอะ ซึ่งให้บริการเส้นทางรถรางไฟฟ้าคูมาโมโตะ เชื่อมต่อกับบริเวณใจกลางเมืองและชานเมือง นอกจากนี้ยังมีสถานีขนส่งรถโดยสารประจำทางอยู่บริเวณสถานีรถไฟด้วย
วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554 ได้มีการเปิดใช้งานเส้นทางคีวชูชิงกันเซ็งทั้งสาย อาคารสถานีเดิมฝั่งรถไฟสายธรรมดา (ทางออกตะวันออก) เรียกใหม่ว่า 'ทางออกชิรากาวะ' และทางออกทิศตะวันตกได้เรียกใหม่ว่า 'ทางออกชิงกันเซ็ง' และได้ยกระดับรางรถไฟสายธรรมดาทั้งหมดเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2561 ส่วนอาคารสถานีปัจจุบันแล้วเสร็จในวันที่ 16 มีนาคมของปีถัดไป ทางเข้าด้านหน้า (ทางออกชิรากาวะ) ออกแบบโดยสถาปนิก ทาดาโอะ อันโด โดยได้รับแรงบันดาลใจจากกำแพงหินของปราสาทคูมาโมโตะ ในช่วงเวลาเดียวกันกับการยกระดับรางรถไฟได้เกิดโครงการพัฒนาขื้นใหม่จำนวนมากบริเวณสถานี ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้มีการเปิด JR คูมาโมโตะซิตี้ โดยมี Amu Plaza Kumamoto เป็นห้างสรรพสินค้าอยู่ข้างสถานีรถไฟ
ฤๅ
ฤๅ หรือ ตัวรือ สามารถใช้เป็นสระลอย ไม่มีพยัญชนะสะกด ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ร, ฤ และก่อนหน้า ล อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ॠ/ॄ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "รี"
ปัจจุบันมีคำที่สะกดด้วย ฤๅ อยู่น้อยคำ บางคำก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ ฤ แทนได้ เช่น
คำที่มีพยัญชนะต้นสะกดด้วยสระ ฤๅ มีอยู่เพียงคำเดียวคือ ตฤๅ (ตรี) อ่านว่า ตรี แปลว่า ปลา (มาจากภาษาเขมร ត្រី)
ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติศรีลังกาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 9 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
ชานมฮ่องกง
ชานมฮ่องกง เป็นเครื่องดื่มที่ทำจากชาแดงเติมนมระเหยหรือนมข้น วิธีการชงชานมแบบฮ่องกงถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติของฮ่องกง
ต้นกำเนิด
ชานมฮ่องกงมีที่มาจากสมัยอาณานิคมบริเตน วัฒนธรรมการดื่มชาของชาวอังกฤษได้รับความนิยมในฮ่องกง ข้อแตกต่างระหว่างชานมฮ่องกงและชานมอังกฤษนั้นอยู่ที่ชนิดของนม โดยชาวฮ่องกงนิยมใช้นมข้นหรือนมระเหยมากกว่านมสดธรรมดา
ร้านไต่ไผ่ตงชื่อหล่านฟ้องยหวิ่น อ้างว่าเจ้าของร้านเป็นผู้คิดค้นสูตรชานมฮ่องกงและยวิ้นเยิ้งหรือกาแฟผสมชาใน ค.ศ. 1952 แม้ว่าจะไม่มีการยืนยันว่าเจ้าของหล่านฟ้องยหวิ่นค้นสูตรกาแฟผสมชา แต่มีหลักฐานในบันทึกการประชุมสภานิติบัญญัติฮ่องกงอ้างถึงสูตรชานมฮ่องกงของหล่านฟ้องยหวิ่น
ในฮ่องกงนิยมเรียกว่า ไหนฉ่า หรือชานมเพื่อแยกจาก "ชาจีน" หรือ ฉ่า  ซึ่งไม่เติมนม นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอีกชื่อได้แก่ ซี้หมัดไหนฉ่า  หรือ "ชานมถุงน่อง" เนื่องจากถุงที่ใช้ชงชามีลักษณะคล้ายถุงน่อง ชื่อเรียกนี้นิยมใช้เฉพาะในฮ่องกงและไม่นิยมเรียกในจีนแผ่นดินใหญ่หรือในฉ่าชั้นเท้งนอกฮ่องกง
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติ
กระทรวงนันทนาการและวัฒนธรรมของประเทศฮ่องกง (แอลซีเอสดี) ได้ประกาศใน ค.ศ. 2017 ให้ "การชงชานมแบบฮ่องกง" เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมแห่งชาติในหมวด "การฝีมือแบบดั้งเดิม" โดยใช้หลักเกณฑ์เดียวกันกับการพิจารณาโดยยูเนสโก
การชงชา
ชานมฮ่องกงทำจากชาแดงหลายชนิดผสมกัน และอาจจะมีชาผูเอ่อร์ผสมด้วย นอกจากนั้นยังมีนมระเหย (นมข้นจืด) และน้ำตาล เจ้าของร้านกาแฟแต่ละแห่งจะมีสูตรประจำของตนเอง ชานมแบบ ฉ่าเจ๋า จะใช้นมข้นหวานแทนนมระเหยและน้ำตาล ซึ่งทำให้รสชาติเข้มข้นกว่า ร้านกาแฟบางแห่งยังนิยมใช้นมที่เพิ่มไขมันซึ่งทำจากนมพร่องมันเนยผสมกับน้ำมันถั่วเหลือง
การชงชาจะต้มทั้งน้ำและใบชาให้เดือดไปพร้อมกันก่อนจะราไฟลงมาให้เดือดช้า ๆ ประมาณ 3–6 นาที ใบชามักจะใส่ลงไปในถุงชงก่อนเติมน้ำเพื่อให้แยกใบชากับน้ำออกจากกันได้ง่าย หรือถ้าไม่ใช้ถุงชงก็จะกรองด้วยที่กรองหลังต้มเสร็จ บางคนนิยมยกหม้อออกหลังจากต้มเดือดแล้วประมาณ 3 นาที แล้วนำกลับไปต้มใหม่อีกเมื่อต้องการ ขั้นตอนดังกล่าวสามารถกระทำซ้ำได้เรื่อย ๆ ซึ่งทำให้รสชาติของชาเข้มข้นขึ้น
เซ็กซ์ทอย
เซ็กซ์ทอย เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการกระตุ้นบริเวณรอบ ๆ อวัยวะเพศ เพื่อให้มีความรู้สึกคล้ายกับขณะร่วมเพศ มักจะใช้ในผู้ที่เป็นโรคติดต่อ หรือผู้ที่ไม่สามารถร่วมเพศกับผู้อื่นได้ แต่ในปัจจุบันมักจะถูกนำมาใช้เพื่อการกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ มีทั้งเซ็กซ์ทอยสำหรับผู้ชาย และเซ็กซ์ทอยสำหรับผู้หญิง ซึ่งจะมีรูปร่างแตกต่างกันไปตามวิธีการใช้งาน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา (NORCECA Women's Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (นอร์เซกา) เริ่มจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1969 โดยจัดทุกๆ 2 ปี สำหรับแชมป์ส่วนใหญ่จะเป็นของทีมชาติคิวบา และทีมชาติสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้รับรางวัลร่วมกันทั้งหมด 21 ครั้ง จาก 24 ครั้งของการแข่งขัน
เฌอลุยดีเร
เฌอลุยดีเร (Je lui dirai, "ฉันจะบอกเขา") เป็นซิงเกิลจากอัลบั้ม มิราเคิล ลำดับที่ 3 เผยแพร่ทางวิทยุเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในฝรั่งเศส และเบลเยียม ประพันธ์โดยฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน อำนวยการสร้างโดย Erick Benzi เพลงนี้เคยบรรจุในอัลบั้มอูว์นฟีย์เอกัทร์ติป เมื่อปี พ.ศ. 2546 มิวสิกวิดีโออำนวยการสร้างโดย Scott Floyd Lochmus เผยแพร่เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการแสดงถึงขั้นตอนการถ่ายทำหนังสือภาพ ปาฎิหารย์: หนังสือเฉลิมฉลองชีวิตใหม่
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนบันทึกภาพรายการพิเศษอูว์นฟีย์เอกัทร์ติป ที่โรงแรมซีซาส์พาเลส ในลาสเวกัส
เฌอลุยดีเรติดอันดับสูงสุดที่ 11 ในชาร์ต Belgian Wallonie Airplay
ฤ
ฤ หรือ ตัวรึ สามารถใช้เป็นสระลอย ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ร และก่อนหน้า ฤๅ, ล อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ऋ/ृ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "ริ"
เมื่อ ฤ ถูกประสมเข้ากับตัวอักษรต่าง ๆ แล้วประกอบเป็นคำในภาษาไทย ฤ จะออกเสียงได้ดังนี้
ลีนึส ตูร์วัลดส์
ลีนึส เบเนดิกต์ ตูร์วัลดส์ (Linus Benedict Torvalds, ; เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2512 ที่เฮลซิงกิ) เป็นผู้สร้างลินุกซ์ (Linux kernel) แก่นกลางของระบบปฏิบัติการซอฟต์แวร์เสรี
ประวัติ
ตูร์วัลดส์เกิดที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ เป็นบุตรของอันนาและนิลส์ และเป็นหลานของอูเลอ
อ้างอิง
1969
คาโลลีนา แบล็กเบิร์น
คาโลลีนา แบล็กเบิร์น (Karoliina Blackburn) เกิดวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 ในเฮลซิงกิ เป็นนักแสดงหญิง และเป็นนักมวยไทยชาวฟินแลนด์ ส่วนใหญ่แล้วเธอเป็นที่รู้จักกับบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง Star Wreck: In the Pirkinning ซึ่งเป็นภาพยนตร์ล้อเลียนแฟนภาพยนตร์ไซไฟ (เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงอาชีพที่มีอยู่สามรายเท่านั้นที่เป็นชาวฟินแลนด์) แต่เธอยังรับบทในซีรีส์โทรทัศน์ต้นทุนสูงของฟินแลนด์อยู่หลายรายการ คาโลลีนา ยังทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพสำหรับรายการโทรทัศน์เรียลลิตีของฟินแลนด์ที่มีชื่อว่า Suuri Seikkailu ใน ค.ศ. 2005
นอกจากนี้ เธอยังเป็นแชมป์ฟินแลนด์ในกีฬามวยไทย ค.ศ. 2004 (รุ่น 60 กิโลกรัมหญิง)
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเวเนซุเอลา จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเวเนซุเอลาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 16 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา
แฮย์ ซอกอวือ
"แฮย์ ซอกอวือ" (Hej, Sokoły) หรือ "แฮย์ ซอกอลือ" (Гей, со́коли; ) หรือชื่อดั้งเดิมว่า "ชัลซาอูกราอีนอว์" (Żal za Ukrainą; ) หรือ "นาแชลอแนย์อูกราอีแญ" (Na zielonej Ukrainie; ) เป็นเพลงพื้นบ้านโปแลนด์เพลงหนึ่ง เนื้อร้องมีหลายฉบับ แต่ละฉบับมีรายละเอียดแตกต่างกันเล็กน้อย ใจความหลักบรรยายถึงชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นทหารคอสแซก (หรือไม่ก็ทหารอูห์ลาน) กำลังร่ำลาหญิงคนรักเป็นครั้งสุดท้าย
ที่มาของ "แฮย์ ซอกอวือ" ยังไม่เป็นที่ทราบกันแน่ชัด นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวว่าผู้แต่งเพลงนี้คือตอมัช ปาดูรา (ค.ศ. 1801–1871) กวีและนักแต่งเพลงชาวยูเครน–โปแลนด์ (อย่างไรก็ตาม จากการค้นคว้าล่าสุดของยูเครน ไม่ปรากฏเนื้อร้องของเพลงนี้ในชุดผลงานเพลงใด ๆ ของปาดูรา) ในขณะที่นักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ เชื่อว่าผู้แต่งเพลงนี้คือมาแชย์ กามีแยญสกี (ค.ศ. 1734–1825) นักประพันธ์เพลงคลาสสิกชาวโปแลนด์ เนื่องจากต้นกำเนิดที่ไม่ชัดเจนดังกล่าว บางครั้งเพลงนี้จึงได้รับการนำเสนอว่าเป็นเพลงพื้นบ้านโปแลนด์ หรือไม่ก็เพลงพื้นบ้านยูเครน หรือทั้งสองอย่าง
ออลกา คาร์ชือชึน นักวิจัยชาวยูเครน กล่าวว่า "แฮย์ ซอกอวือ" มีพื้นฐานมาจากแก่นทำนองของเพลงพื้นบ้านโปแลนด์เพลงหนึ่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ใช้ท่อนเริ่มและท่อนร้องรับใหม่ เพลงในรูปแบบปัจจุบันปรากฏครั้งแรกในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพลงฉบับภาษายูเครนเป็นการแปลจากฉบับภาษาโปแลนด์
"แฮย์ ซอกอวือ" เป็นที่นิยมในหมู่ทหารโปแลนด์ในช่วงสงครามโปแลนด์–โซเวียต และในหมู่นักรบกองโจรของกองทัพบ้านเกิดโปแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปัจจุบันเพลงนี้ได้รับความนิยมในโปแลนด์ ยูเครน และสโลวาเกีย และได้รับความนิยมรองลงมาในเบลารุสและภาคตะวันออกของเช็กเกีย มารือลา รอดอวิตช์ นักร้องเพลงพื้นบ้านชาวโปแลนด์ ยังนำเพลงนี้มาขับร้องใหม่จนเป็นที่นิยมอย่างสูง
เทศบาลตำบลกำแพง (จังหวัดสตูล)
เทศบาลตำบลกำแพง เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3–4 ของตำบลกำแพง ในอำเภอละงู จังหวัดสตูล เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลกำแพงที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 5,009 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอละงู อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดสตูลประมาณ 48.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1,140 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 2.61 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 1,631.25 ไร่ มีลักษณะเช่นเดียวกับชุมชนเมืองอื่น ๆ คือ มีชุมชนหนาแน่นมาก บริเวณริมถนนสายหลัก และกระจายออกไปบริเวณรอบนอก
วัดบางประจันต์
วัดบางประจันต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองในตำบลลาดใหญ่ อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางประจันต์เป็นวัดโบราณไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้าง สันนิษฐานว่า เป็นวัดที่สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา หรือ ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ จากหลักฐานของถาวรวัตถุที่สร้างมาพร้อมกับวัด อาทิ อุโบสถ พระพุทธรูปโบราณ นามว่า หลวงพ่อไตร ผู้สร้างคงจะร่ำรวยมาก หรือเป็นเศรษฐี จึงได้บริจาคที่ดินให้ไว้ถึง 90 ไร่ แต่น้ำเซาะที่ดินพังไปเหลือ 89 ไร่เศษ เข้าใจว่าผู้ถวายคงเป็นคนร่ำรวยมากไม่มีบุตรธิดา จึงมอบที่ดินให้วัดและให้ญาติอยู่อาศัย ที่ได้ชื่อนี้เพราะวัดตั้งอยู่ริมคลองและชาวบ้านร่วมกันสร้าง ข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 1906 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310
สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า สร้างมาพร้อมกับสร้างวัดกุฎิบางหลังสร้างมาพร้อมกับอุโบสถ ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง วิหารภายในประดิษฐาน หลวงพ่อไตร พระพุทธรูปโบราณปางอุ้มบาตรหล่อด้วยทองเหลือง และทองอื่น ๆ ผสม สูง 3 ศอกเศษ และพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับวัดหล่อด้วยโลหะ
แอร์ลิงกัส
แอร์ลิงกัส (อังกฤษ: Aer Lingus) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศไอร์แลนด์ เป็นสายการบินไอริชที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากไรอันแอร์ ซึ่งเป็นคู่แข่งหลัก แอร์ลิงกัสมีสำนักงานใหญ่ที่ดับลิน และมีท่าหลักที่ท่าอากาศยานดับลิน
สายการบินเริ่มบินในเดือนเมษายน ค.ศ. 1954 ในขณะนั้นมีเครื่องบินเพียงลำเดียว บินระหว่างดับลินและบริสตอล ในปีค.ศ. 2015 สายการบินมีเครื่องบินเกือบ 50 ลำ มีบินไปยังสนามบินประมาณ 93 แห่ง
จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 แอร์ลิงกัสทำการบินไปยังจุดหมายปลายทาง 93 แห่งทั่วเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ รวมถึงจุดหมายปลายทางในออสเตรีย เบลเยียม แคนาดา โครเอเชีย ฝรั่งเศส เยอรมนี กรีซ ไอร์แลนด์ อิตาลี เนเธอร์แลนด์ โปแลนด์ โปรตุเกส สเปน สวิตเซอร์แลนด์ ตุรกี สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
ข้อตกลงการบินร่วม
แอร์ลิงกัสได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกันกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2021, แอร์ลิงกัสมีเครื่องบินในฝูงบิน ดังนี้:
ภพธร สุนทรญาณกิจ
ภพธร สุนทรญาณกิจ (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น ตู่ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงไทยระดับโลก และนักแสดงชาวไทย
ประวัติ
ภพธรเติบโตที่สหรัฐอเมริกา สนใจด้านดนตรีและศิลปะตั้งแต่ยังเล็ก เมื่ออายุ 5 ขวบ เริ่มเรียนพื้นฐานดนตรีและเรียนคีย์บอร์ดที่โรงเรียนดนตรียามาฮ่า ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกาตั้งแต่อายุ 14 ปี และเรียนมัธยมที่ออเรนจ์เคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่ Sonora High School จบการศึกษาจาก Academy of Entertainment สาขาคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน จากเมืองแซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย เริ่มร้องเพลงโดยใช้ชื่อวง “Sunday school” ที่ร้านอาหารไทยที่ชื่อ “เครื่องเทศ” เป็นเวลา 3 ปี จึงได้รู้จักกับต้อย สินประยูร ซึ่งเป็นเพื่อนกับบอย โกสิยพงษ์ จากนั้นเขาได้เป็นนักร้องแบ็คอัปให้กับบอย โกสิยพงษ์ และยังได้รับการชักชวนให้มาร้องเพลงในอัลบั้ม Rhythm & Boyd E1EVEN1H ในเพลง “จะทำยังไง” (What will I do) จากนั้นได้ร่วมร้องในอัลบั้ม The Strangers กับเพลง “สักเท่าไหร่”
ภพธรยังได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนศิลปินจากประเทศไทยเพียงคนเดียว เพื่อร้องเพลง ‘It’s a small world’ ในพิธีเปิดตัวเครื่องเล่นใหม่ ‘Small World’ ของฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ จากศิลปิน 4 ประเทศคือ ฟิลิปปินส์, มาเลเซีย, ฮ่องกง และไทย ภพธรยังได้รับตำแหน่ง The Most Chilled Guy of The Year จากเวที CLEO The Most Eligible Bachelor of the Year 2008
จากนั้นมีผลงานอัลบั้มชุดแรกที่ชื่อชุด Two กับค่ายเลิฟอีส มีเพลงดังอย่าง "คิดอะไร" และ "โปรดอย่ามาสงสาร" ต่อมาจึงได้ออกอัลบั้มชุดที่สองในปี 2557 ในชื่ออัลบั้ม Music from Another Room ซึ่งชื่อนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังเรื่อง Music from Another Room
ชีวิตส่วนตัว
หมั้น และจดทะเบียนสมรส เมื่อ 2 เมษายน 2558 และฉลองมงคลสมรส เมื่อ 12 ธันวาคม 2558 ปัจจุบันมีลูกสาว 2 คน ชื่อ ลริสา สุนทรญาณกิจ (น้องริสา) และ เรย์ริณณ์ สุนทรญาณกิจ (น้องเรย์)​
เปิดตัวธุรกิจส่วนตัวน้ำสลัด ยี่ห้อ Goodery Ville เมื่อปี 2015 มี 2 รสชาติ คือสูตรเจ้าพระยา และ Veryberry ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยี่ห้อ SoulGood ในปี 2019 จนถึงปัจจุบัน ตอนนี้จะมีแค่น้ำสลัดสูตรเจ้าพระยา เป็นน้ำสลัดดที่กินกับอะไรก็อร่อย​
ประเทศกัมพูชาในซีเกมส์ 2013
ประเทศกัมพูชา ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2013 ณ เนปยีดอ, ประเทศพม่า ในระหว่างวันที่ 11–22 ธันวาคม พ.ศ. 2556 (ค.ศ. 2013)
รายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ (คริสต์ทศวรรษ 2010)
รายชื่อต่อไปนี้เป็นรายชื่อกลุ่มไอดอลเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในคริสต์ทศวรรษ 2010
ฟอร์ด เอดจ์
รุ่นแรงของเอดจ์สร้างบนพื้นฐานฟอร์ดซีดี3 ใช้ร่วมกันกับรุ่นที่หนึ่งของฟอร์ด ฟิวชัน, มาสด้า ซีเอ็กซ์-9 รุ่นที่หนึ่งและสองของมาสด้า6 และลินคอล์น เอ็มเคเอ็กซ์ ฟอร์ด เอดจ์รุ่นที่สองใช้พื้นฐานฟอร์ดซีดี4
ลินคอล์น เอ็มเคเอ็กซ์ เป็นรุ่นหรูหราของฟอร์ดเอดจ์ และเอดจ์ได้ประกอบที่โรงงานประกอบรถยนต์ของฟอร์ดที่โอ๊ควิลล์, ออนแทริโอ, แคนาดา
รุ่นที่หนึ่ง (U387, พ.ศ. 2550–2558)
เอดจ์รุ่นแรกได้เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2549 ในงานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์โดยเริ่มผลิตเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 เป็นรุ่นปี 2007 มีรุ่นย่อยทั้งหมด 3 รุ่นย่อยคือรุ่น SE, SEL, Limited
ต่อมาได้มีการเพิ่มรุ่นย่อย Sport โดยเปิดตัวในงานแสดงรถยนต์ชิคาโก้ปี พ.ศ. 2551 และได้ขายเป็นรุ่นปี 2009
ระบบเกียร์
ใช้เกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะ 6F50
ระบบความปลอดภัย
อุปกรณ์ความปลอดภัยประกอบด้วยถุงลมนิรภัยคู่หน้าแบบมาตรฐาน ถุงลมนิรภัยกันกระแทกข้างด้านหน้า ถุงลมนิรภัยด้านข้าง เบรคป้องกันล้อล็อก การควบคุมการลื่นไถล การควบคุมเสถียรภาพทางอิเล็กทรอนิกส์และระบบตรวจสอบแรงดันลมยาง
การบริหารความปลอดภัยในการจราจรทางหลวงแห่งชาติ (NHTSA) ทดสอบการชนของเอดจ์ รุ่นปี 2011 ขับเคลื่อนล้อหน้า
รุ่นไฮซีรีส์ (HySeries)
นอกจากนี้ หลังจากที่นำเสนอต่อสาธารณะแล้ว ในปี พ.ศ. 2550 ฟอร์ดก็ได้มุ่งเน้นพัฒนาฟอร์ด เอดจ์รุ่นไฮซีรีส์ นี่เป็นรถไฮบริดไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนควบคู่ไปกับการชาร์จแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนเมื่อทำงานร่วมกันแล้วได้ระยะทางมากกว่า 320 km ระบบไฮซีรีส์ได้แนะนำครั้งแรกในรถต้นแบบฟอร์ด แอร์สตรีมที่งานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์ ปี พ.ศ. 2550 ต่อมาก็ได้มาอยู่ในฟอร์ด เอดจ์ที่งานแสดงรถยนต์วอชิงตัน ดีซี เมื่อปี พ.ศ. 2540 ระบบไฮซีรีส์มีความเกี่ยวข้องกับพื้นฐานอี-เฟล็กซ์ของเจเนอรัล มอเตอร์ พื้นฐานอี-เฟล็กซ์ได้ถูกแนะนำครั้งแรกในงานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์ พ.ศ. 2540 เป็นระบบขับเคลื่อนของเชฟโรเลต โวลต์
รุ่นที่สอง (U, พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)
All New Ford Edge ความเฉียบคมแห่งเทคโนโลยี, สมรรถนะและความประณีต มันก็คงไม่แปลกหรอกที่ชื่อของ Ford Edge ไม่เป็นที่รู้จักของผู้อ่านหลายคน ก็เพราะว่า Ford Edge นั้นผลิตและวางจำหน่ายในตลาดอเมริกาเหนือเป็นหลักในฐานะเป็นรถครอสโอเวอร์รุ่นพี่ Ford Escape/Fuga มาตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นไป จะว่าไป Ford Edge รุ่นปัจจุบันก็มีอายุการตลาดนานมาก ๆ ถึง 8 ปีเลยทีเดียว แต่ไหน ๆ ก็มาช้าทั้งที Ford ก็ขอจัดเต็มกันเสียหน่อย All New Ford Edge จะเป็นรถยนต์รุ่นใหม่ที่พลิกกลยุทธ์จากขายแค่ตลาดอเมริกาก็จะกระจายไปยังสู่ตลาดยุโรปอีกด้วยและ Ford ขอยืนยันนี่แหล่ะคือรุ่น All New ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตัวรถถูกสร้างขึ้นบนพื้นตัวถังสำหรับรถยนต์ขนาดกลางที่จะมาปลุกจินตนาการใหม่ด้วยความแข็งแกร่ง, รูปทรงดูสง่า, มีการปฏิวัติใหม่เพื่อคุณภาพตัวรถที่สูงเกินกว่าความคาดหวัง, ปรับปรุงงานวิศวกรรมใหม่ให้มีฟีเจอร์และเทคโนโลยีสารพัดเพื่อเป็นประสบการณ์ในการขับขี่
ตาฮูเก็จรต
ตาฮูเก็จรต (tahu gejrot) เป็นเต้าหู้ทอดราดน้ำจิ้มเผ็ดหวานของชาวอินโดนีเซียจากจีเรอบน เมืองท่าในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ประกอบด้วยตาฮูปง (เต้าหู้ทอดแบบเป็นโพรงข้างใน) หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ เสิร์ฟพร้อมกับน้ำจิ้มที่ผสมจากน้ำตาลปี๊บ น้ำส้มสายชู และซีอิ๊วหวานในชามดินเผาขนาดเล็ก โรยหน้าด้วยกระเทียมทอดป่น หอมแดงโขลก และพริกขี้หนูหั่นเพื่อเพิ่มความเผ็ด
เจ้าหญิงเงือกน้อย (มังงะ)
เจ้าหญิงเงือกน้อย เป็นมังงะ และ อนิเมะ ซึ่งแต่งโดย พิงค์ ฮานาโมริ และ มิจิโกะ โยโคเตะ ปัจจุบันตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ บงกช คอมมิกส์ และออกฉายทางช่องทรู สปาร์ค และมีภาคต่อซึ่งยังไม่ออกฉายในประเทศไทย
ปีศาจทะเล
แบล็คบิวตี้ ซิสเตอร์
มาเรีย
1ใน 4 ดาร์ค เลิฟเวอร์ ผู้มีพลังโจมตีด้วยเวทน้ำแข็ง มักเห็นผู้ชายเป็นเพียงของเล่น
เพลงประกอบ
เพลงประกอบนั้น นอกจากจะใช้เป็นเพลงเปิด, เพลงปิดแล้ว แต่ยังใช้เป็นเพลงที่เหล่าเงือกใช้ต่อสู้กับปีศาจแห่งท้องทะเลด้วย
กรุสมบัติกอลมาร์
กรุสมบัติกอลมาร์ (Colmar Treasure หรือ Colmar hoard) เป็นกรุสมบัติมีค่าที่ฝังไว้โดยชาวยิวในช่วงเวลาระหว่างที่เกิดกาฬโรคระบาดในยุโรป กรุสมบัติขุดพบในปี ค.ศ. 1863 ในผนังของบ้านยุคกลางที่ถนนรูเดฌุอิฟ (rue des Juifs) ที่เมืองกอลมาร์ในแคว้นอาลซัส ประเทศฝรั่งเศส เชื่อกันว่าสมบัติบางชิ้นถูกขายไปก่อนหน้าที่จะได้รับการบันทึกอย่างเป็นทางการ ปัจจุบันสมบัติที่ขุดได้จากกรุสมบัติกอลมาร์ส่วนใหญ่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์กลูว์นีในประเทศฝรั่งเศส รายละเอียดเพิ่งได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1999 เมื่อมีการแสดงนิทรรศการที่กอลมาร์
สมบัติที่พบในกรุประกอบด้วยแหวนแต่งงานอย่างเป็นทางการแบบยิวซึ่งเป็นศิลปะประกอบการพิธีของยิวที่หาดูได้ยาก ที่มีหัวแหวนที่มีลักษณะเหมือนเรือนเล็ก ๆ แทนที่จะเป็นหัวแหวนที่ทำด้วยอัญมณี ตามที่ระบุไว้ในกฎของศาสนายูดายว่าแหวนแต่งงานจะต้องทำด้วยทองเพียงอย่างเดียว สิ่งอื่น ๆ ในกรุก็มีเหรียญเงิน, เครื่องช้อนส้อมที่ทำด้วยเงิน และ เครื่องประดับที่ทำด้วยทองและเงิน รวมทั้งหัวเข็มขัดอันงดงาม และ แหวนเงินอีกสิบห้าวง
พระเจ้าเอเธล์เรดแห่งเวสเซกซ์
เอเธลเร็ดที่ 1 (ภาษาอังกฤษ Aethelred I หรือ Ethelred I, ภาษาแองโกลแซ็กซัน Æþelræd) สืบทอดตำแหน่งของพระเชษฐา เอเธลเบิร์ท รัชสมัยของเอเธลเร็ดคือหนึ่งในสงครามกับพวกเดนท์ที่ยาวนาน อิวาร์ผู้ไร้กระดูกกับน้องชาย แฮล์ฟดัน ที่ยึดดับลินเป็นฐานที่มั่นโจมตีและยึดครองยอร์กในปีค.ศ.866 ที่ซึ่งกลายเป็นอาณาจักรไวกิ้ง (ยอร์วิช) พวกเดนท์เดินทัพลงใต้และยึดครองน็อตติ้งแฮม ในปีค.ศ.869 พวกเขาแล่นเรือสู่อีลต์แองเกลีย ที่ซึ่งพวกเขาได้ปลงพระชนม์กษัตริย์ท้องถิ่น เอ็ดมุนด์ เวสเซ็กซ์ในตอนนั้นถูกข่มขวัญและเอเธลเร็ดกับพระอนุชา อัลเฟรด ได้ต่อสู้ในสมรภูมิที่ยาวนานต่อเนื่องกับชาวเดนท์ อิวาร์, แฮล์ฟดัน และกุธรุน ที่เรดิ้ง, แอชดาวน์ และเบซิ่ง ช่วงปีค.ศ.870-871 พวกเดนท์ชิงทรัพย์และปล้นสะดมตลอดการเดินทางออกนอกเมือง การสู้รบครั้งสำคัญครั้งต่อมาคือที่เมเรทุนในแฮมพ์เชียร์ ซึ่งเป็นสมรภูมิที่ไม่ปรากฏผลชี้ขาด เอเธลเร็ดบาดเจ็บสาหัสในสมรภูมิและสวรรคตเนื่องจากบาดแผลที่วิตแชมพ์ตัน ใกล้กับวิมบอร์น ที่ๆพระองค์ถูกฝัง
การขึ้นครองราชย์
เอเธลเร็ดสืบทอดแผ่นดินที่ถูกปล้นสะดมอย่างโหดเหี้ยมโดยการโจมตีของพวกไวกิ้งป่าเถื่อนที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวต่อจากพระเชษฐา เอเธลเบิร์ท ในปีค.ศ.866 พวกเดนท์เริ่มลงหลักปักฐานในอังกฤษและในปีค.ศ.870 ได้ยึดเอาอำนาจควบคุมยอร์กไป เอเธลเร็ดทำการต่อสู้กับพวกเขาด้วยกองกำลังที่สร้างขึ้นมาใหม่
ครอบครัว
สายสัมพันธ์ฉันท์พันธมิตรทางราชวงศ์ที่ตระกูลเวสเซ็กซ์มีกับเมอร์เซียถูกทำให้แข็งแกร่งขึ้น เบิร์กเร็ด กษัตริย์แห่งเมอร์เซียได้อภิเษกสมรสกับเอเธลสวิธ ธิดาของเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์ พระอนุชาของเอเธลเร็ด อัลเฟรด สร้างสายสัมพันธ์แห่งพันธมิตรขึ้นมาใหม่อีกครั้งเมื่อทรงรับญาติลำดับแรกของพระองค์ เอลสวิธ มาเป็นพระชายา ตัวเอเธลเร็ดเองอภิเษกสมรสกับวูล์ฟริด้าช่วงราวสองปีหลังจากการขึ้นเสวยราชสมบัติในบัลลังก์แห่งเวสเซ็กซ์ พวกพระองค์ให้กำเนิดโอรสสองคน เอเธลวาลด์ ที่เกิดราวปีค.ศ.868 กับเอเธลเฮล์ม ที่ไม่รู้วันเกิด
การรุกรานของไวกิ้ง
ลูกชายของรักน่าร์ อิวาร์, แฮล์ฟดัน และฮิงก้า ทำการประหารเอลล์ด้วยวิธีของไวกิ้งที่รู้จักกันในชื่ออินทรีกระพือปีกหรืออินทรีเลือด ซึ่งเป็นวิธีที่เหยื่อจะถูกกดหน้าลงกับพื้นและซี่โครงจะถูกแยกออกจากกระดูกสันหลัง ซี่โครงจะถูกดึงออกมาทำให้เป็นปีกสองข้าง
พวกเดนท์ตั้งผู้ปกครองของตนเองในนอร์ธัมเบรียก่อนจะข้ามชายแดนเข้าสู่เมอร์เซีย มุ่งหน้าสู่มณฑลและยึดเมืองน็อตติ้งแฮม พระเจ้าเบิร์กเร็ดแห่งเมอร์เซียขอความช่วยเหลือจากพระญาติของพระองค์ เอเธลเร็ดและอัลเฟรด พวกพระองค์ตอบสนองด้วยความกระตือรืนร้น กรีธาทัพเข้าสู่เมอร์เซีย แต่พวกเดนท์ได้เมืองไปอยู่ในครอบครองแล้ว
พระพรหมโมลี (สุชาติ ธมฺมรตโน)
ชาติกำเนิด
พระพรหมโมลี มีนามเดิมว่า สุชาติ นามสกุล สอดสี เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2497 ปีมะเมีย ณ บ้านบางงาม ตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
พระเจ้าเอเธล์เรดแห่งเวสเซกซ์
การรุกรานของไวกิ้ง
ในปีค.ศ.869 กองทัพไวกิ้งที่ดูเหมือนว่าจะไม่ยอมหยุดง่ายๆเข้าสู่อีสต์แองเกลีย กษัตริย์ย่อยของมณฑล เอ็ดมุนด์ ต่อต้านพวกเขาอย่างกล้าหาญแต่ชาวอีสแองเกลียก็พ่ายแพ้และกษัตริย์ของพวกเขาถูกจับเป็นเชลยขณะกำลังหนีไปเมืองฮ็อกเซิน ในซัฟฟอล์ก ถูกล่ามโซ่และตีตรวน เอ็ดมุนด์ถูกสังหารอย่างทารุณด้วยวิถีปฏิบัติที่ป่าเถื่อน เชื่อกันว่าเขาถูกสังเวยแด่เทพเจ้าไวกิ้ง โอดิน เขาพบกับจุดจบอย่างทรงเกียรติและกล้าหาญและต่อมาได้รับการยกย่องเป็นนักบุญสำหรับความศรัทธาในคาทอลิกที่แน่วแน่ อารามราบเป็นหน้ากลอง พระถูกสังหารโหด และการปล้นสะดมขยายวงกว้าง
พระพรหมโมลี (สุชาติ ธมฺมรตโน)
บรรพชา - อุปสมบท
พระพรหมโมลี บรรพชาเป็นสามเณร วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2508 ณ วัดเกาะ ตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีพระครูวรนาถรังษี หรือหลวงพ่อปุย วัดเกาะ เป็นพระอุปัชฌาย์
บรรพชาศึกษาเล่าเรียนจวบจนสอบไล่ได้เปรียญธรรม 9 ประโยค ต่อมาอุปสมบทเป็นนาคหลวงในพระบรมราชูปถัมภ์ของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ณ พัทธสีมาพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร  โดยมีสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) วัดสามพระยา เป็นพระอุปัชฌาย์ สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (นิยม ฐานิสฺสโร) วัดชนะสงคราม ครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมปิฎก เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมธีรราชมหามุนี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายานามว่า "ธมฺมรตโน"
พระเจ้าเอเธล์เรดแห่งเวสเซกซ์
การรุกรานของไวกิ้ง
ในปีค.ศ.870 พวกไวกิ้งสานต่อความสำเร็จในนอร์ธัมเบรียของตน เตรียมโจมตีอาณาจักรเวสเซ็กซ์ พวกเขาเผชิญหน้ากับกองทัพของแซ็กซันภายใต้เอเธลเร็ดกับอัลเฟรดที่สมรภูมิแอชดาวน์ กองทัพของแซ็กซันปิดกั้นถนนเก่าแก่ที่ทอดลงใต้ไปบาร์กเชียร์ด้วยป้อมเนินยุคเหล็กบนเนินไวท์ฮอร์ส ตรงจุดที่ชาวแซ็กซันรู้จักในชื่อ Nachededorne หรือหนามที่เปลือยเปล่า พงศาวดารแองโกลแซ็กซัน แหล่งข้อมูลหลักของยุค อ้างว่าจุดนั้นคือแอชดาวน์ ในที่สุดเอเธลเร็ดก็ได้รับชัยชนะเหนือพวกไวกิ้งในสมรภูมิแบบยึดฐานที่มั่นอันขมขื่นและนองเลือดที่ดำเนินยาวนานถึงช่วงพลบค่ำ ทิ้งซากศพของเหล่าผู้นำไวกิ้งมากมายไว้เกลื่อนสนามรบ
เป็นเวลาหลายศตวรรษที่เข้าใจกันว่าไวท์ฮอร์สความยาว 325 ฟุตถูกตัดไหล่เขาเพื่อฉลองให้กับชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของเอเธลเร็ด แต่ปัจจุบันได้รู้แล้วว่ามันเก่าแก่กว่านั้น ทว่าชัยชนะครั้งนี้ไม่ได้นำมาซึ่งข้อได้เปรียบที่ยั่งยืนและความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไป