cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน
ดังตารางต่อไปนี้
การตรวจและประกาศผล
การวัดผลและประเมินผล ในการสอบบาลีสนามหลวง จะมีกำหนดการสอบในแต่ละปีไว้ดังต่อไปนี้
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี แม่กองบาลีเป็นผู้รับผิดชอบเกี่ยวกับการออกปัญหา การดำเนินการสอบ การดำเนินการสอบในต่างจังหวัดนั้น แม่กองบาลีได้มอบหมายให้เจ้าคณะภคต่างๆ แต่งตั้งคณะกรรมการนำข้อสอบจากส่วนกลางไปยังสนามสอบทุกแห่ง โดยเปิดสอบในชั้นประโยค 1-2 และ ป.ธ. 3-4 แล้วนำใบตอบมาส่งแม่กองบาลีสนามหลวงเพื่อดำเนินการตรวจ โดยนิมนต์พระเถรานุเถระมาประชุมพร้อมกันในสถานที่ที่แม่กองบาลีกำหนด ส่วนประโยค ป.ธ. 5,6,7,8 และ 9 ดำเนินการสอบในส่วนกลางตามที่แม่กองบาลีกำหนดให้เป็นสถานที่สอบ
ในสมัยของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ฟื้น ชุตินฺธโร) วัดสามพระยา ครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระธรรมปัญญาบดี แม่กองบาลีสนามหลวง (พ.ศ. 2503 – 2531) ได้หยิบยกเรื่องการสอบประโยค 1-2 ที่ได้ยกเลิกไป โดยจัดให้มีการสอบขึ้นมาใหม่อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2510 และยังถือปฏิบัติมาจนทุกวันนี้
ในสมัยของสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ (สุวรรณ สุวณฺณโชโต) แม่กองบาลีสนามหลวง (พ.ศ. 2532 – 2537) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม ได้มีนโยบายทางด้านการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เพิ่มเติมดังนี้
ในสมัยของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) แม่กองบาลีสนามหลวง (พ.ศ. 2538 – ปัจจุบัน) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ได้มีนโยบายทางด้านการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกบาลีเพิ่มเติม ดังนี้
หลักเกณฑ์ในการหักคะแนนในวิชาต่างๆ ในปัจจุบันมีดังนี้
วิชาบุรพภาค (สำหรับประโยค ป.ธ. 3)
เมื่อรวมแล้ว ถูกหักเกิน 12 คะแนน ถือว่าสอบตก (และจะถือว่าตกในวิชาอื่นๆ ที่เหลือด้วย)
หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
รองเสวกเอก หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) (6 สิงหาคม พ.ศ. 2424 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2497) เป็นนักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงในการบรรเลงเครื่องดนตรีไทยและประพันธ์เพลงไทยเดิมที่มีชื่อเสียง
ชีวิตส่วนบุคคล
หลวงประดิษฐไพเราะ นามเดิม ศร เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2424 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ตำบลดาวดึงส์ อำเภออัมพวา สมุทรสงคราม เป็นบุตรของ นายสิน นางยิ้ม ศิลปบรรเลง บิดาของท่านคือครูสินเป็นเจ้าของวงปี่พาทย์ และเป็นศิษย์ของพระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางกูร) หลวงประดิษฐไพเราะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2497 รวมอายุ 73 ปี
ดนตรี
ศร สามารถตีฆ้องวงใหญ่ได้เองตั้งแต่อายุ 5 ขวบ เริ่มเรียนปี่พาทย์เมื่ออายุ 11 ปี ตีระนาดได้รวดเร็ว มาตั้งแต่เด็ก โดยมีบิดาเป็นผู้ถ่ายทอดวิชาปี่พาทย์ให้จนกระทั่งมีความสามารถในการประชันวงถึงขั้นมีชื่อเสียงไปทั่วลุ่มแม่น้ำแม่กลอง จากการได้ออกแสดงฝีมือนี้เองทำให้ชื่อเสียงของนายศร เป็นที่เลื่องลือในหมู่นักดนตรีมากขึ้น โดยเฉพาะในงานใหญ่ครั้งแรก คือ "งานโกนจุกเจ้าจอมเอิบ" และ เจ้าจอมอบ ธิดาเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ จังหวัดเพชรบุรี
ในปี พ.ศ. 2443 ขณะเมื่ออายุ 19 ปี ท่านได้แสดงฝีมือเดี่ยวระนาดเอกถวายสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เป็นที่ต้องพระทัยมาก จึงทรงรับตัวเข้ามาไว้ที่วังบูรพาภิรมย์ ทำหน้าที่คนระนาดเอกประจำ ต่อมาวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2468 นายศร ศิลปบรรเลง ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงประดิษฐไพเราะ มีราชการในกรมมหรสพ ถือศักดินา 400 เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ณ พระที่นั่งบรมพิมาน แล้วได้รับพระราชทานยศเป็น หุ้มแพร ในวันที่ 13 กรกฎาคม ศกเดียวกัน ทั้งนี้ท่านไม่เคยรับราชการอยู่ในกรมกองใดมาก่อน แต่เพราะฝีมือและความสามารถของท่านเป็นที่ต้องพระหฤทัย
ในปี พ.ศ. 2469 ท่านได้เข้ารับราชการในกรมปี่พาทย์และโขนหลวง กระทรวงวัง ท่านได้มีส่วนถวายการสอนดนตรีให้กับพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี รวมทั้งมีส่วนช่วยงานพระราชนิพนธ์เพลงสามเพลง คือ เพลงราตรีประดับดาวเถา เพลงเขมรละออองค์เถา และ เพลงโหมโรงคลื่นกระทบฝั่ง สามชั้น
ผลงาน
หลวงประดิษฐไพเราะ ท่านได้แต่งเพลงไว้มากกว่าร้อยเพลง ดังนี้:
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก หรือ เดอะบาซาร์ รัชดาฯ เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมบริเวณสี่แยกรัชดา-ลาดพร้าว แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยได้ย้ายจากพื้นที่เดิมที่หมดสัญญากับสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 มาตั้งอยู่บนที่ดินของการรถไฟแห่งประเทศไทย โดยตามแผนเดิมที่ประชาสัมพันธ์ไว้ โครงการนี้จะเปิดตัวในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2558 แต่ได้เลื่อนการเปิดให้บริการเป็นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยโครงการนี้ประกอบไปด้วยตลาดแผงลอย ร้านค้า และตลาดกลางคืน ซึ่งเมื่อสร้างเสร็จหมดทั้งโครงการแล้วจะมีความยาวในแนวระนาบกับพื้น 1.5 กิโลเมตร
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษกแห่งนี้คาดว่าจะมีผู้เข้าใช้บริการจำนวนใกล้เคียงกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมซึ่งอยู่ที่ประมาณ 15,000 – 18,000 คนต่อวัน และมีชาวต่างชาติอย่างน้อย 4,000 คน รวมมูลค่าเงินลงทุนในโครงการนี้คือ 2,400 ล้านบาท
ประวัติ
ผู้พัฒนาโครงการนี้เป็นเจ้าของเดียวกับสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมที่อยู่ติดกับสวนลุมพินี คือ พี.คอน. ดีเวล็อปเมนท์ เนื่องจากสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมหมดสัญญาเช่าที่ดินและต้องส่งมอบพื้นที่คืนให้แก่สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ พ่อค้าและแม่ค้าส่วนใหญ่ที่ขายของที่สวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมจึงย้ายมาขายของในที่ตั้งใหม่แทน และในปัจจุบัน โครงการบนที่ดินของสวนลุมไนท์บาซาร์แห่งเดิมคือโครงการวัน แบงค็อก
ก่อนจะเป็นสวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ที่ตั้งนี้เคยเป็นตลาดกลางคืนรัชดามาก่อน โดยในปี พ.ศ. 2553 - 2555 ผู้ค้าส่วนใหญ่ปิดตัวลงเพื่อหลีกทางให้มีการก่อสร้างห้างสรรพสินค้าและตลาดกลางแจ้ง และมีหลายส่วนที่ย้ายไปขายที่ชุมทางสยามยิปซีแทน
การจัดสรรพื้นที่
สวนลุมไนท์บาซาร์ รัชดาภิเษก ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้ นอกจากนี้ยังมีอาคารจอดรถ 8 ชั้น รองรับรถยนต์ได้ 3,500 คัน และรถทัวร์ 80 คัน
เส้นทางสายวัว
เส้นทางการค้าสายวัว (Hærvejen = “ถนนทหาร”, Ochsenweg = “ถนนวัว”) เป็นชื่อของเส้นทางโบราณ (ancient trackway) ระหว่างเดนมาร์กและชเลสวิชโฮลสไตน์ในเยอรมนีปัจจุบัน เส้นทางสายนี้เริ่มตั้งแต่ไวบอร์ก (Viborg) ไปยังเฟล็นบวร์ก (Flensburg) และต่อไปยังฮัมบวร์คที่เป็นส่วนที่เริ่มเข้าสู่ “Ochsenzoll” (ค่าธรรมเนียมวัว) และเป็นจุดที่เชื่อมต่อกับเส้นทางสายอื่น ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักกันหลายชื่อตลอดสมัยประวัติศาสตร์ แต่ที่สำคัญๆ ที่รู้จักกันดีคือ “ถนนวัว” (Studevejen หรือ Ochsenweg)
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย (Roman trade with India) เป็นการติดต่อค้าขายโดยการขนส่งสินค้าข้ามอานาโตเลียและเปอร์เซียที่พอจะมีบ้างเมื่อเทียบกับเวลาต่อมาที่ใช้เส้นทางสายใต้ผ่านทางทะเลแดงโดยการใช้ลมมรสุม การค้าขายเริ่มขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 หลังจากรัชสมัยของออกัสตัสเมื่อโรมันพิชิตอียิปต์(โรมันอียิปต์)ได้จากราชวงศ์ทอเลมี เมื่อขยายดินแดนไปจนถึงลุ่มแม่น้ำไนล์ตอนเหนือแล้ว โรมันก็ไปพบกับชาติการค้าอาณาจักรอักซุม(จักรวรรดิอัคซูไมท์) บนฝั่งทะเลแดงที่ในปัจจุบันคือประเทศเอธิโอเปีย อาณาจักรอักซุมดำเนินการค้าขายกับอินเดียและอียิปต์มาเป็นเวลาหลายร้อยปีก่อนหน้านั้นแล้ว
เส้นทางสายวัว
เส้นทางสายวัวเป็นเส้นทางที่ใช้ในการค้าขาย สิ้นค้าที่สำคัญบนเส้นทางสายนี้คือ สัตว์เลี้ยง และที่รองลงมาคืออำพัน หนังสัตว์ น้ำผึ้ง และขนสัตว์ที่ส่งลงไปทางใต้ ขากลับขึ้นไปทางเหนือก็เป็นโลหะ แก้ว และอาวุธ เป็นเส้นทางที่มักจะไม่ได้ใช้สอยในทางการทหาร แต่กระนั้นก็ยังมีการสร้างป้อมเป็นระยะๆ ระหว่างทาง
การค้าระหว่างโรมันกับอินเดีย
การใช้ลมมรสุมในการช่วยเดินเรือที่ทำให้ปลอดภัยกว่าการเดินเรือเรียบฝั่งที่ริเริ่มขึ้นโดยนักเดินเรือของอาณาจักรอักซุม และต่อมาโดยชาวโรมัน อาณาจักรอักซุมถ่ายทอดความรู้ในการใช้ลมมรสุมในการเดินเรือให้กับชาวโรมัน และรักษาสัมพันธ์ไมตรีระหว่างกันอย่างปรองดองมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 7 ในบางโอกาสโรมันก็ใช้การบริการของเรืออาณาจักรอักซุมในการขนส่งสินค้าด้วย เส้นทางสายนี้ช่วยทำให้มีการติดต่อค้าขายโดยตรงระหว่างราชอาณาจักรโบราณของอินเดียและโรมัน ในที่สุดเส้นทางค้าขายทางทะเลมีความสำคัญขึ้นจนมาแทนที่เส้นทางข้ามทวีปทางบกที่ใช้กันมาแต่ก่อน
การค้าขายของโรมันมักจะแวะที่รัฐทมิฬโบราณ (อินเดียใต้และประเทศศรีลังกาปัจจุบัน) เพื่อทำการค้ากับนักเดินเรือทะเลราชอาณาจักรทมิฬที่รวมทั้งราชอาณาจักรโจฬะ, ราชอาณาจักรพันด์ยัน (Pandyan Kingdom) และ ราชวงศ์เจรา (Chera Dynasty) และก่อตั้งที่ตั้งถิ่นฐานสำหรับผู้ทำการค้าขาย ที่ยังคงดำเนินอยู่ต่อมาแม้ว่าจะหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก และเลยไปจากเมื่อไบแซนไทน์สูญเสียเมืองท่าในอียิปต์และทะเลแดง ราวระหว่างปี ค.ศ. 639 ถึงปี ค.ศ. 645 การค้าก็ตกอยู่ภายใต้ความกดดันของสงครามกับอิสลาม ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เมื่ออัคซูมและจักรวรรดิไบแซนไทน์ยุติการมีความสัมพันธุ์ต่อกันแล้ว อาณาจักรคริสเตียนอักซุมก็เริ่มเสื่อมโทรมลง แต่ก็ยังคงอยู่รอดมาได้แม้จะได้รับความกดดันโดยกองกำลังของมุสลิมรอบข้างมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 เมื่อมาได้รับการปฏิรูปหลังจากความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์
พ.ศ. 1875
พุทธศักราช 1875 ใกล้เคียงกับ
ทรูเดอ มาร์เลน
ทรูเดอ มาร์เลน (Trude Marlen; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1912 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 2005) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
สุรเชษฐ์ แวอาแซ
นายสุรเชษฐ์ แวอาแซ (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2495) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส 5 สมัย
ประวัติ
สุรเชษฐ์ แวอาแซ เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของนายแวอาแซ สุทัย กับ นางแวบีเดาะ แวและ มีพี่น้อง 7 คน สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครูจันทรเกษม, ระดับอนุปริญญา จากสถาบันราชภัฏยะลา และ ศิลปศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
การทำงาน
สุรเชษฐ์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 5 ครั้ง
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 พรรครวมพลังประชาชาติไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาย้ายกลับมาสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2564 ปัจจุบันเขาสังกัดพรรคประชาชาติ และดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคประชาชาติ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุรเชษฐ์ แวอาแซ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
สะล้อ
สะล้อ  เป็นเครื่องดนตรีเครื่องสีพื้นเมืองล้านนา ซึ่งสะล้อมีทั้ง 2 สายและ 3 สาย และเป็นตัวหลักมักนิยมใช้ขึ้นนำเพลงในวงกับเครื่องดนตรีชนิดอื่นๆ เช่น สะล้อ ซอ ซึง สะล้อนั้นมีขนาด 3 ขนาดด้วยกัน ได้แก่ เล็ก กลาง ใหญ่ ซึ่งแต่ละไซต์มีหน้าที่ในการเล่นในวงไม่เหมือนกัน ส่วนมากมักนิยมนิยมเล่นกับ ขลุ่ยล้านนา เพราะ สามารถสื่อเล่าถึงอารมณ์ที่ผู้เล่นต้องสื่อได้ หรือการสีเลียนเสียงมนุษย์ก็สามารถทำได้ สะล้อเป็นเครื่องดนตรีที่ละเอียดอ่อน เพราะชนิดของพื้นผิวที่วางสะล้อเมื่อเล่นก็มีผลต่อเสียงที่ออกมาทั้งหมด
ประวัติ
ไม่มีหลักฐานระบุแน่ชัดว่า สะล้อมีต้นกำเนิดมาจากที่ใด และในสมัยก่อนการเล่นสะล้อไม่นิยมผสมวงกันเหมือนในปัจจุบัน หากแต่เล่นเดี่ยวไว้ยามว่าง หรือเมื่อไปจีบเกี้ยวสาวตามบ้านต่างๆตามวิถีของล้านนาสมัยก่อน
พัฒนาการของสะล้อตั้งแต่อดีต มีการประดิษฐ์ที่ไม่ปราณีตเท่ากับในปัจจุบัน เพราะเครื่องไม้เครื่องมือยังไม่สะดวก ในสมัยก่อนจึงมีการขึ้นรูปเพื่อให้สามารถผลิตเสียงได้เท่านั้น แต่ในปัจจุบันเทคโนโลยีได้เข้ามามีบทบาท ช่าง(ภาษาล้านนาเรียก "สล่า") ผู้ผลิตสะล้อได้นำเทคโนโลยีมาช่วยในการผลิต มีการคำนึงถึงองค์ประกอบเพื่อให้ได้เสียงที่มีคุณภาพ กังวาล เช่น ชนิดของไม้ ขนาดของกะลา หรือแม้แต่อายุของไม้ เป็นต้น
โครงสร้างสะล้อ
โครงสร้างของสะล้อ เรียงจากบนไปล่าง
ขนาดของสะล้อ คือ
สะล้อใหญ่
สะล้อกลาง
สะล้อเล็ก
== การทำสะล้อ == การทำสะล้อ
นับตั้งแต่การเลือกไม้ไปจนถึงผลิตเป็นสะล้อ มีความสำคัญ เพราะให้คุณภาพเสียงที่แตกต่างกัน นิยมใช้ไม้ประดู่ ไม้ชิงชัน ไม้พญางิ้วดำ เป็นต้น กระโหลกเสียงสะล้อ การเลือกใช้กะลามะพร้าว หากเลือกกะลาที่ยังไม่ค่อยแก่นัก เสียงจะออกทุ้ม ๆ หากเลือกกะลาที่แก่ จะให้คุณภาพเสียงที่แกร่ง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับช่างผู้ผลิต ส่วนตาดสะล้อเป็นส่วนที่สำคัญมากเพราะการเลือกใช้ไม้ที่มาทำมีผลต่อการสั่นสะเทือนของไม้ส่งผลให้ ความกังวาล ความลึกของเสียง ความดัง ฯลฯ ของตัวเครื่องดนตรี
การทำสะล้อ ไม่ปรากฏสูตรตายตัว ส่วนใหญ่ทำขึ้นโดยอาศัยเลียนแบบจากของเก่าและประสบการณ์ทางเสียงและรูปลักษณะ แต่พอจะอนุมานขนาดของสะล้อได้จากที่ปรากฏโดยทั่วไปดังนี้
- สะล้อใหญ่ หน้ากะโหลกกว้าง ประมาณ 5.5 นิ้ว คันสะล้อวัดจากกะโหลกถึงหลักสะล้อยาว ประมาณ 15 นิ้ว
- สะล้อกลาง หน้ากะโหลกกว้าง ประมาณ 4.5 นิ้ว คันสะล้อวัดจากกะโหลกถึงหลักสะล้อยาว ประมาณ 13.5 นิ้ว
- สะล้อเล็ก หน้ากะโหลกกว้าง ประมาณ 3.5 นิ้ว คันสะล้อวัดจากกะโหลกถึงหลักสะล้อยาว ประมาณ 12 นิ้ว
บทบาทและลีลา
- สะล้อใหญ่ มีลักษณะร่วมทางเสียงระหว่างสะล้อเล็ก และสะล้อกลางแต่เสียงทุ้มต่ำบทบาทคล้ายคนมีอายุมากไม่ค่อยมีลีลาและลูกเล่นมากนัก
- สะล้อกลาง บทบาทคล้ายคนวัยกลางคน มีลีลาสอดรับกับสะล้อใหญ่และสะล้อเล็ก
- สะล้อเล็ก บทบาทคล้ายคนวัยคะนอง มีเสียงแหลมเล็ก ลีลาโลดโผน สอดรับกับเสียงซึงและขลุ่ย
การจับและการถือ
การเล่นสะล้อจะใช้มือซ้ายจับที่ ตัวสะล้อโดยใช้ช่วงนิ้วระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้รับไว้ การจับต้องผ่อนคลายเป็นเรื่องสำคัญที่สุด หากจับแบบเกร็งมีผลเสียต่อกล้ามเนื้อได้ในระยะยาวและคุณภาพเสียงที่ผลิตออกมา ดังนั้นการผ่อนคลายนิ้วและบริหารนิ้วก่อเล่นจึงเป็นเรื่องที่ควรคำนึงถึงด้วย ตั้งสะล้อในด้านหน้าของตัวเองในท่าที่สะดวกที่สุด อาจเอียงซ้ายหรือขวาได้เล็กน้อย แต่ถ้ามากเกิดไปอาจดูไม่เหมาะสม มือขวาจะถือคันชักสะล้อที่ช่วงนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ โดยลักษณะแบบวางลงไป ใช้นิ้วกลางประคองน้ำหนักช่วยนิ้วชี้ นิ้วนางกึ่งดันกึ่งแตะสายสายหางม้า ทั้งนี้เพื่อไม่ให้เกิดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อเพราะอาจเกิดอันตรายได้และนิ้วก้อยคีบสายหางม้าไว้ร่วมกับนิ้วนาง หรืออีกวิธีหนึ่งคือเก็บนิ้วก้อยไว้ไม่ใช้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสรีระร่างกายของผู้เล่น การลากคันชักสะล้อผ่านสายสะล้อ โดยนำมาวางไว้ที่ด้านบนกะโหลกเสียงให้สายหางม้าสัมผัสกับสายสะล้อ ควรกดน้ำหนักให้พอดี ไม่กดจนเสียงดังครวด เอี๊ยด ๆ (ยกเว้นในเทคนิคพิเศษ) ตรงปลายคันชักและต้นคันชักสะล้อ เวลาสีพยามยามอย่าให้ขึ้นสูงต่ำจนเกินไป ลากให้พอดีเสมอกัน
สายทุ้ม
สายเปล่าเป็นโน้ต โด
กดนิ้วชี้ลงไปเป็นโน้ต เร
กดนิ้วกลางลงไปเป็นโน้ต มี
กดนิ้วนางลงไปเป็นโน้ต ฟา
กดนิ้วก้อยลงไปเป็นโน้ต ซอล
สายเอก
กดนิ้วชี้ลงไปเป็นโน้ต ลา
กดนิ้วกลางลงไปเป็นโน้ต ที
กดนิ้วนางลงไปเป็นโน้ต โด(สูง)
กดนิ้วก้อยลงไปเป็นโน้ต เร(สูง)
สายทุ้ม
สายเปล่าเป็นโน้ต ซอล
กดนิ้วชี้ลงไปเป็นโน้ต ลา
กดนิ้วกลางลงไปเป็นโน้ต ที
กดนิ้วนางลงไปเป็นโน้ต โด
กดนิ้วก้อยลงไปเป็นโน้ต เร
สายเอก
สายเปล่าเป็นโน้ต โด(สูง)
กดนิ้วชี้ลงไปเป็นโน้ต เร(สูง)
กดนิ้วกลางลงไปเป็นโน้ต มี(สูง)
กดนิ้วนางลงไปเป็นโน้ต ฟา(สูง)
เทคนิคการเล่น
การพรมนิ้ว คือการใช้นิ้วของโน้ตถัดไปแตะถี่ ๆ ลงบนสาย เพื่อให้เกิดความไพเราะยิ่งขึ้น ในกรณีสายเปล่านิยมใช้นิ้วกลางพรมนิ้ว(โน้ตตัว ที) การพรมนิ้วเป็นเอกลักษณ์ของสะล้อ
การรูดสาย โดยใช้นิ้วที่กดในโน้ตนั้น ๆ รูดขึ้น หรือรูดลงไปโน้ตที่สูงหรือต่ำกว่า เพื่อให้ได้เสียงตามต้องการที่ผู้เล่นต้องการ
การเกี่ยวสาย โดยใช้นิ้วถัดไปของนิ้วที่กดโน้ตนั้น รูดสายข้างล่างขึ้นมาจนถึงโน้ตปัจจุบันที่กด
การขยี้สาย ใช้นิ้วทั้งหมดกดไล่ตั้งแต่นิ้วก้อยขึ้นมาถึงนิ้วชี้ อย่างรวดเร็ว
การสะบัดนิ้ว ใช้นิ้วทั้งหมด(หรือนิ้วกลางและนิ้วชี้)กดและไล่นิ้วสะบัดปล่อยทีละนิ้วขี้นมาอย่างรวดเร็วจนเป็นโน้ตสายเปล่าหรือโน้ตที่ต้องการ
การขยี้คันชัก โดยใช้หนึ่งคันชักกับโน้ตหนึ่งตัว หลาย ๆ โน้ต ติดกันเร็ว ๆ ใช้ในทำนองเพลงที่เร็ว
การส่ายรัวคันชัก คือการเล่นโน้ตหนึ่งตัวโดยสีเข้าออกสั้น ๆ เร็วมากจนเป็นการส่ายรัว เช่น ท่อนแรกของเพลง หมอกมุงเมือง หรือการเล่นสะล้อประยุกต์ดนตรีสากล เป็นต้น
การเล่นเปลี่ยนตัวโน้ต คือการเล่นโดยการใช้ตัวโน้ตอื่นแทนตัวโน้ตจริง ที่ผู้เล่นเห็นว่าเข้ากันและกลืนไปกับทำนองของเพลงนั้น ๆ เช่น จากโน้ต ฟซทดํ... เปลี่ยนเป็น ดํซทดํ... มฟซ มฟฟฟ... เปลี่ยนเป็น มฟซ ทซฟฟ... เป็นต้น ขึ้นอยู่กับทักษะและความชำนาญของผู้เล่นที่จะสร้างสรรค์ออกมา
การเพิ่มโน้ตในทำนอง นิยมเพิ่มในช่วงของตัวโน้ตที่ยาวผู้เล่นจะเพิ่มโน้ตในช่วงนั้นเพื่อเพิ่มความไพเราะให้บทเพลงมากยิ่งขึ้น เช่น ...ลฟลซ ลซ รม...รดรม ซลซม รด... เป็น ...ลฟลซ ลซ รม   ซลดํล ซม รดรม ซลซม รด...  ...ซดรม รม ซม รดร...ซดรม รม ซม รดร... เป็น ...ซดรม รม ซม รดร ซลซล ดํรํ...ซดรม รม ซม รดร... เป็นต้น
การสีแบบอ่อนหวาน คือการเล่นโดยใช้เทคนิคของคันชัก ในการกดคันชักลากแบบผ่อนเบาหรือหนัก ในทำนองเพลงที่มีความอ่อนหวาน เพื่อเพิ่มอรรถรสในเพลง
Geonemertes
Geonemertes เป็นสกุลของนีเมอร์เทียที่อยู่ในวงศ์ Prosorhochmidae.
สะล้อ
เทคนิคการเล่น
การสีแบบมีการยกจังหวะและดุดัน ในทำนองเพลงที่เร็ว เพลงประกอบการฟ้อนผีในความเชื่อสังคมล้านนา หรือเพลงที่มีจังหวะสนุกสนาน เช่น เพลงมอญลำปาง เพลงมวย(ท่อนเร็ว) คือการสีแบบลากยาวปกติสลับกับการสีแบบหยุด รวมไปถึงการลากคันชักที่หนัก(กดสายหางม้าแรงขึ้น)ตามจังหวะเพลงและกลอง
ภาษีบ้านหลังแรก
กรมสรรพากรได้มีพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๕๒๘) พ.ศ. ๒๕๕๔ และ ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 213) ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 เป็นต้นไป  โดยเป็นการยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่ผู้มีเงินได้ซึ่งเป็นบุคคลธรรมดาที่ซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่เป็นอาคารพร้อมที่ดิน หรือห้องชุดในอาคารชุดที่มีมูลค่าไม่เกิน 5,000,000 บาท เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยของตน
Geonemertes
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในทุกมหาสมุทรในโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สะล้อ
เทคนิคการเล่น
การเลื่อนตำแหน่งนิ้วมือซ้าย การเลื่อนตำแหน่งไปในที่สูงขึ้น หรือต่ำลง จะใช้ทักษะการเล่นสูงพอสมควร โดยจะใช้แรงจากแขนและมือเป็นตัวนำนิ้วไป เพื่อป้องกันการเพื้ยน เช่น เลื่อนสูงขึ้นโดยใช้นิ้วเดิม ใช้นิ้วใหม่นิ้วถัดไปของนิ้วเดิม การเลื่อนต่ำลงด้วยนิ้วเก่า นิ้วใหม่ อาทิเช่น
หากต้องการเลื่อนตำแหน่งลงไปในตำแหน่งใหม่ที่ระดับเสียงสูงขึ้น โดยขณะนั้นใช้นิ้วกลางกดอยู่ ให้ใช้นิ้วชี้เลื่อนลงมา โดยใช้แรงจากมือและแขนเป็นตัวนำ
หากต้องการเลือนตำแหน่งขึ้นไปในตำแหน่งใหม่ที่ระดับเสียงต่ำลง โดยขณะนั้นใช้นิ้วชี้กดอยู่ ให้ใช้นิ้วกลางเลื่อนขึ้นไป โดยใช้แรงจากมือและแขนเป็นตัวนำ เป็นต้น
ทั้งนี้เป็นเพียงแค่ตัวอย่างเบื้องต้น ผู้เล่นสามารถคิดสร้างสรรค์ได้เพื่อให้เสียงออกมาตามที่ต้องการ
การตั้งสาย
ในปัจจุบันนิยมเล่นแบบ 2 สาย หลักการตั้งสายจะใช้การนับตัวโน้ตให้ได้หนึ่งห้องเต็มกล่าวคือ หากกดไป 3 ตัวโน้ตบนสายเอกแล้วให้เสียงตัวโน้ตเดียวกัน ก็เป็นลูกสาม หากกดไป 4 ตัวโน้ตบนสายเอกแล้วให้เสียงตัวโน้ตเดียวกัน ก็เป็นลูกสี่ จึงตั้งสายได้ดังนี้
- สะล้อลูก 3 คือ สายเอกเป็น ซอล สายทุ้มเป็น โด(นิยมตั้งกับสะล้อกลาง)
- สะล้อลูก 4 คือ สายเอกเป็น โด สายทุ้มเป็น ซอล(นิยมตั้งกับสะล้อใหญ่และเล็ก)
เพื่อไม่ให้เกิดการชน หรือการแย่งหน้าที่กันเล่นในวง จึงมีระบบการตั้งสายนี้ขึ้นมา และสามารถปรับเปลี่ยนได้หากผู้เล่นต้องการปรับโดยปรับเสียงสลับกันของสะล้อแต่ละขนาด แต่ไม่สามารถปรับเหมือนกันได้เนื่องจากจะไม่เกิดความไพเราะในการเล่นรวมเป็นวง
ความชื้น
ไม้ไม่สามารถรักษาสภาพของตัวเองได้ดีนักเมื่อถูกความชื้น แม้ว่าไม้จะคงรูปได้ดีขึ้นหลังจากที่ผ่านกระบวนการกลึงและตัด แต่ไม้ยังคงพองหรือบวมเมื่อถูกความชื้น หากมีน้ำซึมออกมาจากผิวไม้ ซึ่งส่งผลเสียต่อคุณภาพเสียงมากและทำให้อายุเครื่องดนตรีน้อยลง และหดตัวเมื่ออากาศแห้ง ไม้ที่ใช้ทำชิ้นส่วนบางอย่างของสะล้อจะคงรูปดีกว่าไม้ที่ใช้ทำส่วนอื่น ๆ นอกจากนั้น ไม้ทุกชนิดจะหดตัวในแนวขวางของลายไม้มากกว่าการหดตัวตามยาว
การขนเคลื่อนย้าย
ถ้าเดินทางโดยรถยนต์ อย่าวางเครื่องสะล้อไว้ในกระโปรงท้ายรถ เพราะได้รับความร้อนมาก ทำให้ได้รับความเสียหาย กระบอกเสียงอาจแตกหัก ควรมีอุปกรณ์ป้องกันเพื่อกันรอยขีดข่วนต่างๆ รวมไปถึงชิ้นส่วนบางอันอาจหักได้
เมื่อต้องส่งเครื่องดนตรีไปทางพัสดุภัณฑ์ ให้คลายลูกบิดออกเล็กน้อยและใช้วัสดุนุ่มๆห่อหุ้มไว้เพื่อป้องกันการกระแทก
การบิดตัวของไม้
ธรรมชาติของไม้มีความยืดหยุ่นในตัวเอง อาจจะค่อย ๆ เปลี่ยนรูปร่างไปตามแรงที่มากระทำ ห้ามเก็บสะล้อโดยมีแรงบีบอัดหรือแรงกดจากภายนอก เพราะอาจทำให้เสียงรูปร่าง ความตรงของเครื่องดนตรีได้ การเก็บควรจะเก็บไว้ในที่ ๆ มีความชื้นน้อย และอุณหภูมิเหมาะสม โดยไม่ควรเก็บไว้ในกล่องหรือวัสดุใดที่ไม่มีอากาศถ่ายเท เพราะจะส่งผลต่อเนื้อไม้ ความสมบูรณ์ได้ในระยะยาว
การทำความสะอาด
การเช็ดทำความสะอาดตัวเครื่องและคันชักสะล้อด้วยผ้านุ่ม สะอาด หลังการเล่นทุกครั้งเป็นสิ่งที่ควรทำให้เป็นกิจวัตร อย่าให้มีคราบยางสนบนตัวสะล้อ ควรเช็ดออก เพราะว่าผงยางสนมีฤทธิ์ไปทำลายเนื้อไม้ได้ ดังนั้นจึงไม่ควรให้มีคราบยางสนเกาะ
เขตการปกครองของประเทศเบลเยียม
โครงสร้าง
โครงสร้างการปกครองในมาตรา 1 ของรัฐธรรมนูญเบลเยียม ให้อำนาจในการปกครองโดยมีรัฐสภาและรัฐบาลในระดับรัฐ ระดับประชาคม และระดับแคว้น โดยหน่วยที่ระบุด้วย อักษรตัวเอียง นั้นไม่มีสถาบันดังกล่าวเป็นของตนเอง ได้แก่ เขต เนื่องจากเป็นหน่วยการปกครองล้วน ๆ; พื้นที่ภาษา เนื่องจากเป็นเพียงตัวกำหนดระเบียบทางภาษาในเทศบาลหนึ่ง ๆ เท่านั้น; และแคว้นเฟลมิช เนื่องจากอำนาจต่าง ๆ ของแคว้นมีประชาคมเฟลมิชเป็นผู้ใช้
เขตการปกครอง
แคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) และ แคว้นวอลลูน (วอลโลเนีย) แบ่งย่อยออกเป็น จังหวัด (province) แคว้นละ 5 จังหวัด ส่วนแคว้นที่สาม ได้แก่ แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ นั้นมิได้มีฐานะเป็นจังหวัดและไม่มีเขตย่อยเป็นจังหวัดเช่นกัน โดยรวมทั้งหมดในประเทศเบลเยียมแบ่งการปกครองย่อยเป็น 589 เทศบาล (municipality) ซึ่งในแต่ละเขตเทศบาลนั้นจะแบ่งย่อยลงได้อีกเป็นเขตเทศบาลย่อย (sub-municipality) จำนวนหลายเขตรวมกัน
ประชาคม, แคว้น, พื้นที่ภาษา, เทศบาล และ จังหวัด ล้วนเป็นองค์ประกอบทางการปกครองหลักในระดับชาติของเบลเยียมตามที่ระบุในรัฐธรรมนูญ ส่วนการแบ่งการปกครองที่สำคัญน้อยลงมาได้แก่ เขตร่วมเทศบาล (intra-municipal district), เขตการปกครอง (administrative arrondissement), เขตเลือกตั้งและเขตตุลาการ (electoral and judicial arrondissement), เขตตำรวจ (police district) และล่าสุดทีมีการก่อตั้งคือ เขตตำรวจระหว่างเทศบาล (inter-municipal police zone) ซึ่งอยู่ในระดับย่อยลงไปของเขตตำรวจ
หน่วยการปกครองทุกระดับ ได้แก่ พื้นที่ภาษา, ประชาคม, แคว้น, จังหวัด และเทศบาล มีแนวแบ่งเขตทางภูมิศาสตร์ อย่างไรก็ตาม พื้นที่ภาษาไม่มีสำนักงานหรืออำนาจปกครองใด ๆ โดยเป็นเพียงแต่ตัวช่วยให้แบ่งเขตการปกครองได้ง่ายขึ้น ดังนั้นประชาคมจึงได้รับการกำหนดเขตทางภูมิศาสตร์โดยเท่าเทียมกัน แต่ประชาคมต่าง ๆ ของเบลเยียมไม่ได้สื่อหรืออ้างอิงถึงกลุ่มประชากรต่างหากโดยตรง แต่สื่อถึงกลุ่มของความรู้ในภาษา วัฒนธรรม และการเมืองต่างหากในประเทศเสียมากกว่า
แต่ละประชาคมมีอาณาเขตตามที่ระบุไว้ในกฎหมายเพื่อให้สามารถใช้อำนาจปกครองได้ในบางระดับ โดยประชาคมเฟลมิชจะมีอำนาจตามกฎหมายที่ให้อำนาจไว้เฉพาะภายในพื้นที่ภาษาดัตช์ (ซึ่งตรงกับแคว้นเฟลมิช) และภายในพื้นที่ทวิภาษานครหลวงบรัสเซลส์ (ซึ่งตรงกับแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์); ประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมจะมีสิทธิตามกฎหมายภายในเขตที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น ได้แก่ แคว้นวอลลูนและพื้นที่ทวิภาษาในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์; ส่วนประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันแห่งเบลเยียมจะมีอำนาจในบริเวณที่ใช้ภาษาเยอรมันเป็นภาษาหลักซึ่งได้แก่อาณาเขตเล็ก ๆ ภายในจังหวัดลีแยฌในแคว้นวอลลูนซึ่งมีพรมแดนติดต่อกับประเทศเยอรมนี
แคว้นทั้งสามในเบลเยียมได้แก่:
เกอร์ดา เมารุส
เกอร์ดา เมารุส (25 สิงหาคม ค.ศ. 1903 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
เขตการปกครองของประเทศเบลเยียม
เขตการปกครอง
ประชาคมทั้งสามได้แก่:
พื้นที่ภาษาทั้งสี่ได้แก่:
ตามรัฐธรรมนูญได้กำหนดให้ใช้ภาษาราชการแบ่งตามเทศบาล รวมทั้งเขตดินแดนตามรายละเอียดต่อไปนี้
ประชาคม
ประชาคมต่าง ๆ ได้รับการจัดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1970 โดยมีสถานะเป็น "ประชาคมทางวัฒนธรรม" ซึ่งมีขอบเขตและหน้าที่ที่จำกัด ต่อมาใน ค.ศ. 1980 ได้มีการถ่ายโอนอำนาจรัฐเข้าไปสู่ประชาคมมากขึ้น และเปลี่ยนชื่อเหลือแค่เพียง "ประชาคม"
ทั้งประชาคมเฟลมิชและประชาคมฝรั่งเศสมีเขตอำนาจครอบคลุมพื้นที่ของแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ดังนั้นจึงไม่สามารถระบุจำนวนประชากรของแต่ละประชาคมได้อย่างแน่ชัด มีเพียงประชาคมผู้พูดภาษาเยอรมันประชาคมเดียวที่มีพื้นที่ที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจหนึ่งเดียวในฐานะประชาคม และต่อมายังได้มีการถ่ายโอนอำนาจบริหารจากแคว้นวอลลูนไปยังประชาคมนี้เพิ่มขึ้น
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha"/>
แอมบลิโกไนต์
แอมบลิโกไนต์เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มฟลูออโรฟอสเฟต ซึ่งประกอบด้วย ลิเทียม โซเดียม อะลูมิเนียม ฟอสเฟต ฟลูออไรด์ และไฮดรอกไซด์
Diplopleura
Diplopleura เป็นสกุลของนีเมอร์เทียที่อยู่ในวงศ์ Lineidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พ.ศ. 1876
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1876
แม่น้ำโกรันไตน์
แม่น้ำโกรันไตน์ (Corantijn) หรือ แม่น้ำโครันไทน์ (Courantyne River) เป็นแม่น้ำทางภาคเหนือของทวีปอเมริกาใต้ที่อยู่ในประเทศซูรินาม และเป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดของประเทศ โดยมีต้นกำเนิดของแม่น้ำมาจากภูเขาอาการาอี และไหลไปทางทิศเหนือประมาณ 724 km ระหว่างประเทศกายอานากับประเทศซูรินาม และไหลออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกใกล้กับเมืองคอร์ริเวอร์ตันของกายอานาและเมืองนีวนิกเกรีของซูรินาม โดยมีบริการเรือข้ามฟากระหว่างทั้งสองเมือง
พรมแดนประเทศกายอานา-ซูรินามใช้ฝั่งแม่น้ำกายอานา (ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ) เป็นเส้นแบ่ง แต่กายอานาโต้แย้งเรื่องนี้โดยใช้แนวร่องน้ำลึกเป็นเกณฑ์ แต่ศาลที่ได้กำหนดอาณาเขตทางทะเลระหว่างซูรินามกับกายอานาใน ค.ศ. 2007 ได้ยืนยันว่าซูรินามมีอำนาจอธิปไตยเหนือผืนน้ำทั้งหมดของแม่น้ำโกรันไตน์
เรือเดินทะเลขนาดเล็กสามารถเดินเรือในแม่น้ำได้ประมาณ 90 กิโลเมตรไปยังเมืองอาปือราของซูรินาม
น้ำตก
น้ำตกโวโนโตโบ, น้ำตกเฟรเดอริก วิลเลิมที่ 4 และน้ำตกพระเจ้าจอร์จที่ 6 ต่างอยู่ที่แม่น้ำโกรันไตน์ ส่วนน้ำตกอื่น ๆ ได้แก่ น้ำตกแบร์ริงตันบราวน์, น้ำตกดริออส และน้ำตกมาโอพิเทียน
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เป็นที่รู้จักในนาม สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ เป็นภรรยาของผู้นำสูงสุดของประเทศเกาหลีเหนือ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับตำแหน่งเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
ประวัติ
เมื่อคิม อิล-ซ็อง ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดของประเทศเกาหลีเหนือ ได้แต่งตั้งในคิม ซ็อง-แอ เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกเมื่อ พ.ศ. 2506 หรือ 11 ปีหลังการสมรส ต่อมาเมื่อคิม จ็อง-อิล ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดคนต่อมา เขาก็มิได้แต่งตั้งให้อิสตรีนางใดขึ้นเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง แม้จะมีภรรยาในทะเบียนสมรสสองคน และอนุภรรยาอีกสามคนในช่วงเวลาที่ต่างกันก็ตาม
ดัชนีการศึกษา
ดัชนีการศึกษา (Education Index) คือดัชนีการจัดอันดับประเทศในด้านการศึกษา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ (เอชดีไอ) ที่สหประชาชาติเผยแพร่เป็นประจำทุกปี ประกอบไปด้วยดัชนีคาดการณ์อายุขัย (Life Expectancy Index) ดัชนีการศึกษา และดัชนีรายได้ โดยดัชนีการศึกษาคำนวณมาจากข้อมูลใน ดัชนีค่าเฉลียจำนวนปีในโรงเรียน (Mean years of schooling index) และ ดัชนีคาดการณ์จำนวนปีในโรงเรียน (Expected years of schooling index)
การจัดอันดับ
ตารางด้านล่างนี้จัดเรียงข้อมูลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โดยตัวเลข 1 คือคะแนนสูงสุด บ่งชีว่าประเทศนั้น ๆ ประสบความสำเร็จและมีการศึกษาที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งประเทศที่ถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้ว (ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์; รายชื่อประเทศตามดัชนีการพัฒนามนุษย์) ล้วนแล้วแต่มีคะแนนการจัดอันดับที่สูงในดัชนีการศึกษานี้
อี ซู-มัน
อี ซู-มัน (เกิด 18 มิถุนายน ค.ศ. 1952) เป็นโปรดิวเซอร์เพลง ผู้บริหารเพลงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ บริษัทด้านความบันเทิงระดับโลก ตั้งอยู่ในโซล เกาหลีใต้ เขายังถูกเรียกว่า ประมุขแห่งวัฒนธรรม จากการที่เขาเป็นผู้ริเริ่มกระแสเกาหลี อีเปิดตัวในฐานะนักร้อง ในปี ค.ศ. 1971 ในขณะที่ยังเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ต่อมาเขาก่อตั้งเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 1989 ซึ่งในตอนนี้กลายเป็นหนึ่งในบริษัทเพลงและการดูแลศิลปินที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้
ชีวิตส่วนตัว
ภรรยาของอี คิม อึน-จิน เสียชีวิตจากโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2014 อีกทั้งเขายังเป็นลุงของซันนี หนึ่งในสมาชิกเกิร์ลกรุปของเอสเอ็ม เกิลส์เจเนอเรชัน
อ้างอิง
1952
การทดสอบแพป
การทดสอบแพป หรือการตรวจแป๊ปเสมียร์ (Papanicolaou test, Pap smear, Pap test, cervical smear, smear test) เป็นการตรวจคัดกรองทางนรีเวชวิทยาเพื่อตรวจหามะเร็งหรือรอยโรคก่อนเป็นมะเร็ง (precancerous lesion) ในปากมดลูกส่วนนอก (ectocervix) ทำให้สามารถรักษาความผิดปกติที่เกิดขึ้นได้แต่เนิ่นๆ เป็นการป้องกันมะเร็งปากมดลูก การตรวจนี้คิดค้นโดยและได้รับชื่อตามแพทย์ชาวกรีก Georgios Papanikolaou นอกจากนี้ยังมีการประยุกต์ใช้ในการตรวจแป๊ปเสมียร์ทวารหนักเพื่อคัดกรองและตรวจหามะเร็งทวารหนักด้วย
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013–14
ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน
ทีมสโมสรทั้งหมด 194 ทีม จาก 53 ใน 54 สมาคมของแต่ละประเทศ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน ในฤดูกาล 2013-14 ซึ่งมีคุณสมบัติดังนี้
รอบ 32 ทีมสุดท้าย
การจับสลากประกบคู่ในรอบ 32 ทีมสุดท้ายและรอบ 16 ทีมสุดท้าย มีขึ้นในวันที่ 16 ธันวาคม 2013 รอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2014 และรอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2014
รอบก่อนรองชนะเลิศ
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศ มีขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม 2014 รอบก่อนรองชนะเลิศ นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 3 เมษายน 2014 และรอบก่อนรองชนะเลิศ นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 10 เมษายน 2014
รอบรองชนะเลิศ
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ (กำหนดทีม "เจ้าบ้าน") มีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน 2014 รอบรองชนะเลิศ นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 24 เมษายน 2014 และรอบรองชนะเลิศ นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 1 พฤษภาคม 2014
รอบชิงชนะเลิศ
รอบชิงชนะเลิศลงเล่นในวันที่ 14 พฤษภาคม 2014 ที่สนามยูเวนตุส สเตเดียม ในตูริน ประเทศอิตาลี ผู้ชนะจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2014
สถิติ
อันดับดาวซัลโว และ การผ่านบอล (ไม่รวม รอบคัดเลือก และ รอบเพลย์ออฟ)
หมายเหตุ: นักเตะและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน
อันดับดาวซัลโว
ที่มา:
อันดับการผ่านบอล
ที่มา:
คาร์มา (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"คาร์มา" (Karma) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 10 ของเธอ มิดไนส์ (2022) สวิฟต์ประพันธ์และผลิตเพลงร่วมกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์, ซุนเวฟ และคีอานู บีตส์ ส่วนจาฮาน สวีตเป็นผู้ประพันธ์เพิ่มเติม รีพับลิกเรเคิดส์ได้เผยแพร่เพลงนี้ทางวิทยุของสหรัฐเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม เวอร์ชันรีมิกซ์มีแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไอซ์สไปซ์ มาร่วมร้องในเพลง และได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้มมิดไนส์รุ่นขยาย
ในบทประพันธ์ของเพลง "คาร์มา" สวิฟต์กล่าวว่า "กรรมดี" ของเธอนั้นนำสิ่งดี ๆ มาสู่ชีวิตอย่างไร ซึ่งตรงข้ามกับคนที่เคยกล่าวว่าร้ายเธอ ในทางดนตรีนั้น เพลงนี้ผสมผสานแนวเพลงดิสโก อิเล็กโทรแคลช และชิลล์เวฟเข้ากับองค์ประกอบของแนวเพลงเทคโน ออลเทอร์นาทิฟร็อก และนิวเวฟ การผลิตนั้นโดดเด่นด้วยจังหวะกลอสซีบีตและการสั่นไหวซินธิไซเซอร์ นักวิจารณ์ร่วมสมัยมองว่า "คาร์มา" เป็นไฮไลต์ของอัลบั้มมิดไนส์ โดยยกย่องในด้านการผลิตที่สดใส ทำนองที่เสนาะหู และเนื้อร้องที่ตลกขบขัน
ในเชิงพาณิชย์ "คาร์มา" ติดสิบอันดับสูงสุดในออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา และติด 20 อันดับในกรีซ มาเลเซีย โปรตุเกส สิงคโปร์ สโลวาเกีย แอฟริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร; ขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับหกในชาร์ตบิลบอร์ดโกลบอล 200 สวิฟต์ได้ทำการแสดงสดเพลง "คาร์มา" เป็นเพลงปิดของทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์ มิวสิกวิดีโอเปิดตัวในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ทำการแสดงดิเอราส์ทัวร์ที่เมืองอีสต์รัทเทอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้เผยแพร่ในวันรุ่งขึ้น โดยวิดีโอเป็นจินตนิมิตระดับสูงกำกับโดยสวิฟต์ มีแนวคิดเกี่ยวกับจักรวาลและอวกาศที่ขับเคลื่อนด้วยเอฟเฟกต์ดิจิทัล
ดรุณศึกษา
ดรุณศึกษา หรืออัสสัมชัญ ดรุณศึกษา เป็นแบบเรียนภาษาไทย ในระดับชั้นประถมศึกษา แต่งโดยนักบวชคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ฟ. ฮีแลร์ หรือ เจษฎาธิการฮีแลร์ แบบเรียนอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ในยุคแรกมี 3 เล่ม คือ อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กลาง ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1921) และอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลาย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1922) ต่อมา ฟ.ฮีแลร์เห็นว่า อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ มีขนาดหนามาก อีกทั้งเด็กที่ใช้เรียนก็ยังเป็นเด็กเล็ก หากใช้เรียนจนจบก็จะเกิดการชำรุด เสียหายมาก ในการพิมพ์ครั้งที่ 4 จึงได้แบ่งอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ ออกเป็น 2 เล่ม คือ อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ และอัสสัมชัม ดรุณศึกษา ตอน ต้น
ในปัจจุบันได้มีการเรียบเรียง และแบ่งพิมพ์อัสสัมชัญ ดรุณศึกษาออกเป็นทั้งหมด 5 เล่ม เพื่อให้สอดคล้องกับหลักสูตรการเรียนการสอนในปัจจุบัน อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ ได้รับการตีพิมพ์เพื่อเป็นพระราชกุศลในงานพระเมรุ รัชกาลที่ 5 ปี พ.ศ. 2454
ประวัติการแต่งอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา
ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ฟ.ฮีแลร์ได้เริ่มแต่งแบบเรียนที่จะสำเร็จออกมาเป็น อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กลาง และ อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลายไว้แล้ว ตั้งแต่ก่อนที่อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ จะเสร็จสมบูรณ์ด้วยซ้ำ
อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอนกลาง
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ ฟ.ฮีแลร์ได้เดินทางกลับเมืองไทยเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) ฟ.ฮีแลร์ได้กลับมาสานงานแต่งแบบเรียนต่ออีกครั้ง ในคราวนี้เนื้อหาที่ท่านรวบรวม เรียบเรียงขึ้นมาคงมีความเพียบพร้อมมากขึ้นแล้ว เพียงพอที่จะรวมเล่มตีพิมพ์ได้ แต่ยังต้องการการตรวจสอบจากผู้อื่นอีกที เพื่อความถูกต้อง ครบถ้วน สมบูรณ์มากขึ้น ฟ.ฮีแลร์จึงติดต่อกับสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ขอให้เป็นพระธุระ ซึ่งพระองค์ก็ทรงช่วยเหลือ ดังจะเห็นได้จากในจดหมายฉบับต่าง ๆ ที่ทรงโต้ตอบกับ ฟ.ฮีแลร์ สำหรับวิธีการตรวจนั้น ได้มีการติดต่อกันทางจดหมาย โดยส่งหนังสือต้นฉบับกลับไปกลับมา ฟ.ฮีแลร์ร้องขอให้พระองค์ทรงช่วยตรวจทานจนจบทั้งเล่ม พร้อมทั้งเสนอให้สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพแก้ไขลงในเล่มเลย โดยไม่ต้องเขียนข้อแก้ไขแยกต่างหากในกระดาษอื่นเพื่อความสะดวก โดยมียอร์ช เซเดส์เป็นคนกลางในรับส่งเรื่อง เนื่องจากในบางครั้งสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงประทับอยู่ที่หัวหิน พระองค์ทรงประทานความคิดเห็น ข้อแก้ไข ต่าง ๆ ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากในการพัฒนาอัสสัมชัญ ดรุณศึกษาให้มีความครบถ้วนสมบูรณ์ยิ่งขึ้น แต่การติดต่อกันผ่านทางจดหมายเพียงอย่างเดียวยังมีข้อจำกัดอยู่ ไม่อาจชี้แจงข้อแก้ไขบางประการให้กระจ่างได้ จึงได้มีการนัดพบกันเพื่อตรวจแก้ไขในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1921) ก่อนที่จะมีการตีพิมพ์เป็นอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กลาง ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1921)
อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอนปลาย
อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลายก็คงได้มีการจัดเตรียมพิมพ์ไว้แล้วเช่นกัน แต่พอดีกับช่วงเวลานั้น กระทรวงศึกษาธิการได้ชำระอักขรบัญญัติขึ้นมาใหม่ อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอนปลายที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ จึงต้องมีการเปลี่ยนแปลงตัวสะกด พยัญชนะ การันต์ คำศัพท์ต่าง ๆ ให้ถูกต้องตามปทานุกรมใหม่นั้นด้วย การพิมพ์อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลายจึงได้ล่าช้าไปจากอัสสัมชัญดรุณศึกษา ตอน กลาง เกือบ 1 ปี แต่เหตุที่ระยะเวลาไม่ห่างเท่ากับที่อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กอ ขอ และอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กลางตีพิมพ์นั้น ก็เพราะเรื่องราวที่นำมาแต่งเป็นอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลายได้แต่งขึ้นมาพร้อมกับเนื้อหาในอัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน กลางนั้นเอง เพียงแต่นำมาเรียบเรียง แบ่งบท และจัดพิมพ์แยกเป็นอีกเล่มหนึ่ง แต่ในระหว่างนั้นก็ได้มีการเพิ่มเติมเนื้อหาอีกเพียงเล็กน้อย เพื่อความครบถ้วนสมบูรณ์มากขึ้น เมื่อสำเร็จเสร็จพร้อมดีแล้ว จึงได้ตีพิมพ์อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา ตอน ปลาย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1922)
แบบเรียนหลวง
ภายหลังการปฏิรูปการปกครองในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดหน่วยงานราชการขึ้นมาบริหารงานเป็นจำนวนมาก ทำให้ราชการต้องการบุคลากรเข้ามาทำงานในตำแหน่งหน้าที่ที่เพิ่มขึ้นมาใหม่ การปฏิรูปการศึกษาในสมัยนั้นจึงออกแบบแบบเรียนหลวง เช่น มูลบทบรรพกิจ และแบบเรียนเร็ว ให้ผลิตคนออกมารับราชการภายในระยะเวลาที่รวดเร็ว โดยเฉพาะในแบบเรียนเร็วที่มีการสร้างค่านิยมให้ผู้เรียนมีความนิยมเป็นเสมียน ซึ่งเป็นตำแหน่งอันเป็นที่ต้องการตัวเป็นอย่างมาก แบบเรียนหลวงจึงเน้นการสอนให้ผู้เรียนสำเร็จการศึกษาออกไปรับราชการโดยถือเป็นการทำประโยชน์ให้กับบ้านเมือง มีวัตถุประสงค์เพื่อ
อัสสัมชัญ ดรุณศึกษา
อัสสัมชัญ ดรุณศึกษานั้นแตกต่างออกไป เนื่องจากสอนให้ผู้ที่สำเร็จการศึกษาออกไป ไม่จำเป็นต้องเข้ารับราชการ หรือเป็นเสมียนก็สามารถทำคุณประโยชน์ให้กับบ้านเมืองได้ โดยเปิดอิสระ ไม่ตัดสินให้นักเรียนเห็นว่าอาชีพใดดี มีเงินทอง หรือสบาย แต่สอนให้ขยันขันแข็งในการงาน และเน้นย้ำสำคัญเป็นอย่างยิ่งในเรื่องความซื่อสัตย์ สุจริต และยุติธรรม นอกจากนี้อัสสัมชัญ ดรุณศึกษายังคงลักษณะคติในสังคมไทยไทยเอาไว้ เช่น การเคารพนับถือ เชื่อฟังคำสั่งสอนผู้ใหญ่ เช่นเดียวกับที่ปรากฏอยู่ในแบบเรียนเร็ว แต่ในขณะเดียวกันก็ได้ชี้ให้เห็นโทษของการใช้อำนาจของผู้ที่มีอำนาจ รวมทั้งยังตอบรับกับการเกิดรัฐชาติสมัยใหม่ในฐานะพลเมืองด้วยการอธิบายเหตุผลที่จะต้องเสียภาษี พร้อมนำเสนอชักชวนให้เสียภาษีด้วย ในขณะที่คำอธิบายเดิม เรื่องของการที่แบบเรียนมูลบทบรรพกิจ มีบทอัศจรรย์เป็นบทสอนอ่านให้แก่เด็กนักเรียน ก็ยังคงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ ฟ.ฮีแลร์แต่งอัสสัมชัญ ดรุณศึกษาขึ้นมาด้วยเช่นกัน
พ.ศ. 1877
พุทธศักราช 1877 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1877
Cerebratulus
Cerebratulus เป็นสกุลของนีเมอร์เทียที่อยู่ในวงศ์ Lineidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดาวน์โหลดทูโดเนต
ดาวน์โหลดทูโดเนต เป็นโครงการของมิวสิกฟอร์รีลีฟ เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไรที่จัดตั้งขึ้นโดย ลิงคินพาร์ก ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากภัยภัยพิบัติทางธรรมชาติ โครงการนี้ได้ออกจำหน่ายอัลบั้มรวบรวมไปแล้วสามชุด ได้แก่ เหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 สองชุด และแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 หนึ่งชุด โดยให้ศิลปินต่างๆ ได้มีส่วนร่วมในการทำผลงานเพลงเพื่อนำมารวบรวมเป็นอัลบั้ม แล้วให้คนที่อยากมีส่วนร่วมในการสนับสนุนโครงการนี้ดาวน์โหลดเพลงในอัลบั้ม หรือจะบริจาคเงินอย่างเดียวก็ได้ ซึ่งเงินที่ได้จะนำไปบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัย
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ เป็นอัลบั้มรวมเพลงโดยองค์กรมิวสิกฟอร์รีลีฟ ซึ่งดำเนินงานร่วมกับมูลนิธิสหประชาชาติ องค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล และเดฟแมทธิวส์แบนด์ เพื่อจัดหาอาหาร น้ำ อุปกรณ์การแพทย์ และที่อยู่อาศัยอย่างยั่งยืนสำหรับผู้ที่รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 ไมค์ ชิโนดะ และ เอนรีเก อีเกลเซียส ได้ส่งเสริมการรวบรวมเพลงในแลร์รีคิงไลฟ์ ได้ยอดจำหน่ายประมาณ 270,000 ดอลลาร์สหรัฐกับ 115,000 ดาวน์โหลด
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ V2.0
ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ V2.0 เป็นอัลบั้มรวมเพลงที่เป็นเหมือนภาคต่อของอัลบั้มดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 แต่อัลบั้มได้ออกจำหน่ายในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554 โดยมีบางเพลงจากอัลบั้มแรก ดาวน์โหลดทูโดเนตฟอร์เฮติ มารวมอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย โดยทำยอดเงินบริจาคได้มากกว่า 26,000 ดอลล่าร์สหรัฐ
ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ
ดาวน์โหลดทูโดเนต: สึนามิรีลีฟ ( บางครั้งเรียกว่า Download to Donate for Japan) เป็นอัลบั้มรวมเพลงโดยองค์กรมิวสิกฟอร์รีลีฟ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 อัลบั้มออกจำหน่ายในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554
วารสารสมาคมวิจัยพม่า
วารสารสมาคมวิจัยพม่า (Journal of the Burma Research Society) เป็นวารสารวิชาการว่าด้วยการศึกษาพม่าซึ่งสมาคมวิจัยพม่าเผยแพร่ในช่วง ค.ศ. 1911–1980 และนับแต่เผยแพร่ก็ได้กลายเป็นวารสารวิชาการแบบพิชญพิจารณ์ชุดแรกที่เน้นการศึกษาพม่า วารสารนี้พิมพ์ในพื้นที่ของมหาวิทยาลัยย่างกุ้งออกเผยแพร่ปีละสองครั้ง เนื้อหามีทั้งภาษาอังกฤษและภาษาพม่า
วารสารนี้นำเสนอประเด็นทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์วรรณนา วรรณกรรม คติชาวบ้าน ดนตรี เทววิทยา พันธุ์สัตว์ ภูมิศาสตร์ และโบราณคดีที่เกี่ยวข้องกับประเทศพม่า โดยอยู่ในรูปแบบความเรียง การอธิบายประกอบเอกสาร และการแปลทั้งจากภาษาพม่า บาลี มอญ และอื่น ๆ วารสารนี้จึงเป็นสิ่งพิมพ์หลักในทางวิชาการของประเทศพม่า และในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1910 ยังปรากฏว่า วารสารนี้ได้กลายเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการวิจารณ์วรรณกรรมพม่าในทางวิชาการ
รัฐบาลพม่าเริ่มเข้าควบคุมวารสารนี้ภายหลัง ค.ศ. 1962 และรัฐบาลพรรคโครงการสังคมนิยมพม่าสั่งปิดสมาคมวิจัยพม่าพร้อมกับวารสารนี้ใน ค.ศ. 1980 แต่วารสารนี้ก็ยังเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญด้านการศึกษาพม่ามาจนทุกวันนี้
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2563
'''การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2563''' เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 5 คน รวม 6 คน โดยได้เสนอญัตติเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2563 และสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปรายไว้ 4 วัน คือวันที่ 24, 25, 26 และ 27 กุมภาพันธ์ และลงมติในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ก่อนปิดสมัยประชุมสามัญประจำปี
การยื่นญัตติขอเปิดการอภิปราย
รายชื่อรัฐมนตรีที่ถูกอภิปราย
การเตรียมการ
5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นประธานการประชุมร่วมกันระหว่างคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล ฝ่ายค้าน และตัวแทนจากคณะรัฐมนตรี เพื่อกำหนดวันประชุมสภาผู้แทนราษฎรเพื่อพิจารณาญัตติอภิปรายไม่ไว้วางใจ ที่ประชุมได้ข้อสรุปร่วมกันถึงแนวทางการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลโดยแบ่งเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกวันที่ 18–21 กุมภาพันธ์ แล้วลงมติในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ช่วงหลังวันที่ 24-27 กุมภาพันธ์ และลงมติในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ก่อนปิดสมัยประชุมสามัญประจำปี ซึ่งรัฐบาลได้เลือกช่วงหลัง และฝ่ายค้านขอเวลาในการอภิปรายมาได้ 55 ชั่วโมง โดยวันที่ 24 กุมภาพันธ์ จะเริ่มการอภิปรายในเวลา 13:30 น. เนื่องจากต้องมีการประชุมคณะรัฐมนตรีก่อน และจะประชุมไปจนถึง 24:00 น. ส่วนวันที่ 25 และ 26 กุมภาพันธ์ จะประชุมตั้งแต่เวลา 09:00 น. - 24:00 น. ซึ่งหากอภิปรายไม่เสร็จก็จะประชุมต่อในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ จากนั้นจะลงมติในวันที่ 28 กุมภาพันธ์
นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่านจากพรรคเพื่อไทย กล่าวว่า การแบ่งหน้าที่ของฝ่ายค้านในการอภิปรายไม่ไว้วางใจนั้น ได้มีการวางตัวผู้อภิปรายและแบ่งหน้าที่รับผิดชอบไว้บ้างแล้ว โดยจะให้สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ปิดการอภิปราย และสุทิน คลังแสง ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมฝ่ายค้าน เป็นผู้กล่าวปิดการอภิปราย โดยใช้เวลาตามความเหมาะสม
21 กุมภาพันธ์ ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยยุบพรรคอนาคตใหม่ ซึ่งถือเป็นการวินิจฉัยก่อนการอภิปรายเพียง 3 วัน
24 กุมภาพันธ์ วิปฝ่ายค้านมีการปรับลดเวลาในการอภิปรายลงเหลือ 54 ชั่วโมง และระบุว่าต้องอภิปรายไม่ไว้วางใจให้เสร็จสิ้นภายในเวลา 21:00 น. ของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ก่อนที่สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจะลงมติไม่ไว้วางใจในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ เวลา 09:30 น.
ผู้อภิปราย
17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 สุทิน คลังแสง ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมฝ่ายค้าน เปิดเผยถึงการเตรียมพร้อมอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลว่า ในเบื้องต้น วิปฝ่ายค้านได้จัดเตรียมผู้อภิปรายไว้แล้วประมาณ 30 คน และทุกคนจะเน้นการอภิปรายไปที่ตัวนายกรัฐมนตรีทั้งหมด จะมีเพียงบางส่วนที่จะอภิปรายรัฐมนตรีทั้ง 5 คนด้วย ซึ่งจะจัดเป็นคู่ ๆ ไป ทั้งนี้เมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ ผู้อภิปรายของพรรคอนาคตใหม่จะหายไปเพียง 3 คนเท่านั้นคือ ปิยบุตร แสงกนกกุล, พรรณิการ์ วานิช และเยาวลักษณ์ วงษ์ประภารัตน์ ซึ่งเป็นกรรมการบริหารพรรคที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 10 ปี โดยวิปฝ่ายค้านก็ได้เตรียมผู้อภิปรายสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว
24 กุมภาพันธ์ วิปฝ่ายค้านได้เปิดเผยสัดส่วนการอภิปรายของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคต่าง ๆ ออกมาอย่างเป็นทางการดังนี้ พรรคเพื่อไทย 18 คน, อดีตพรรคอนาคตใหม่ 16 คน, พรรคเสรีรวมไทย 3 คน, พรรคประชาชาติ 2 คน, พรรคเพื่อชาติ พรรคเศรษฐกิจใหม่ และพรรคพลังปวงชนไทย พรรคละ 1 คน รวม 42 คน และ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เป็นเป้าหมายแรกของการเปิดฉากอภิปราย โดยฝ่ายค้านระบุว่าจะใช้เวลา 2 วันเต็ม ๆ ในการอภิปรายนายกรัฐมนตรี เนื่องจากมีผู้ลงชื่ออภิปราย พล.อ.ประยุทธ์แบบเจาะจงไว้ถึง 21 คน
วัดโพธาราม (อำเภอปะนาเระ)
วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 21 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากัน สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนาของชาวบ้าน ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูวิชาญโพธิวัฒน์
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง และหอฉัน 1 หลัง
รายชื่อคุณสมบัติทางเคมีของธาตุ
รายชื่อคุณสมบัติทางเคมีของธาตุ
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2531
'''การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988''' เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 51 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐอินดีแอนา แดน เควลย์ และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ ไมเคิล ดูคาคิส กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐเท็กซัส ลอยด์ เบนต์เซน
เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร)
เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) หรือ เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช ชาติเดโชชัย มไหสุริยาธิดี อภัยพิริยปรากรมพาหุ หรือ เจ้าพระยานครพัฒน์ เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชสมัยกรุงรัตนโกสินทร์คนที่ 2 บุตรเขยในพระเจ้านครศรีธรรมราช กษัตริย์เมืองนครศรีธรรมราชในสมัยเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
ประวัติ
เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) เป็นบุตรชายของปลัดไม่ปรากฏนาม (เอกสารบางแห่งเรียก ขุนปลัดเมืองคนก่อน) กับมารดาซึ่งเรียกว่า คุณหญิง (บ้างว่าชื่อหญิง) มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ ชี ประวัติตอนต้นนั้นไม่ปรากฏ ปรากฏแต่เพียงว่าเดิมได้บุตรสาวคนใหญ่ของเจ้านครศรีธรรมราชชื่อ คุณชุ่ม (ทางธนบุรีเรียกนวล) เป็นภรรยา เมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เจ้านครศรีธรรมราชตั้งตนขึ้นเป็นเจ้า ท่านพัฒน์จึงไปเป็นมหาอุปราช เรียกกรมพระราชวังบวรสถานมงคล เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตีเมืองนครศรีธรรมราชได้ ก็ต้องเข้ามาอยู่กรุงธนบุรีด้วย ต่อมาพระเจ้านครศรีธรรมราชได้กลับออกไปครองเมืองอีกครั้ง อุปราชพัฒน์ก็ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้กลับออกไปเป็นวังหน้าตามเดิม
พระมหาอุปราช (พัฒน์) นั้นคราวหนึ่งไปราชการทัพ คุณชุ่มหรือนวลถึงแก่กรรมลง ธิดาทั้งสองจึงเป็นกำพร้า ครั้นเสร็จราชการสงครามแล้ว อุปราชพัฒน์เข้ามาเฝ้าเมื่อ พ.ศ. 2317 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตรัสปลอบว่า "อย่าเสียใจนักเลย จะให้น้องสาวไปแทนที่จะได้เลี้ยงลูก" จึงพระบรมราชโองการให้ท้าวนางส่งตัวเจ้าจอมปรางไปพระราชทานเป็นภรรยาเจ้าพัฒน์ ท้าวนางกราบบังคมทูลว่า เจ้าจอมปรางขาดระดูมา 2 เดือนแล้ว มีพระราชดำรัสว่า "ได้ลั่นวาจายกให้แล้ว จงส่งตัวออกไปเถิด" เจ้าจอมปรางจำใจไปตามพระบรมราชโองการ และเจ้าพัฒน์ก็จำใจรับไว้เป็นศรีเมืองนครศรีธรรมราช
พ.ศ. 2327 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าให้พระเจ้านครศรีธรรมราชพ้นจากตำแหน่งและมารับราชการในกรุงเทพ ทรงตั้งเจ้าพัฒน์เป็น เจ้าพระยาศรีธรรมาโศกราช ชาติเดโชชัย มไหสุริยาธิดี อภัยพิริยปรากรมพาหุ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช และคืนเมืองสงขลาให้กลับไปขึ้นนครศรีธรรมราช
ในปี พ.ศ. 2354 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เจ้าพระยานคร (พัฒน์) ขอกราบถวายบังคมลาออกจากราชการ ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยานคร (พัฒน์) เป็น เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ศรีโศกราชวงศ์ เชฏฐพงศ์ฤๅชัย อนุทัยธิบดี อภัยพิริยปรากรมพาหุ จางวางเมืองนครศรีธรรมราช แล้วโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนเจ้าพระยานคร (น้อย) พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ซึ่งขณะนั้นดำรงยศเป็นพระบริรักษ์ภูเบศร์ ปลัดเมืองนครขึ้นเป็น พระยาศรีธรรมาโศกราช ว่าราชการเมืองแทน
เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) รับราชการในตำแหน่งจางวางเมืองนครศรีธรรมราชมาอีก 3 ปีก็ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2357 อัฐิของท่านส่วนหนึ่งบรรจุอยู่ ณ พระปรางค์เบื้องหลังหอพระพุทธสิหิงค์ บริเวณหน้าศาลากลาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเป็นหอพระอัฐิและอัฐิสำคัญบรรพชนสกุล ณ นคร
กุหลาบไร้หนาม
กุหลาบไร้หนาม เป็นละครโทรทัศน์ในปี 2553 ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของศรีฟ้า ลดาวัลย์เมื่อปี 2523 ผลิตโดย ทีวีซีน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต นำแสดงโดย อัชชา นามปาน, เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, อุรัสยา เสปอร์บันด์ และวริษฐ์ ทิพโกมุท ออกอากาศทุกวันพุธ−พฤหัสบดี เวลา 20.30 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 14 กรกฎาคม 2553
คิม แท-ฮี
คิม แท-ฮี (김태희; เกิด: 29 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ มีน้องชายเป็นนักแสดงวัยรุ่นชื่อ ลี วัน (Lee Wan)
ชีวิตส่วนตัว
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 แทฮีเริ่มต้นความสัมพันธ์กับเรน นักร้อง นักแสดง ซูเปอร์สตาร์ชื่อดังของเกาหลี กระทั่งเวลาผ่านไป 5 ปีหลังจากที่คบกันทั้งสองคนจึงตัดสินใจประกาศข่าวดีเรื่องงานวิวาห์อย่างกะทันหันและเข้าสู่ประตูวิวาห์เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560 พิธีเป็นไปอย่างเรียบง่าย ไม่หวือหวา โดยทำพิธีแบบศาสนาคริสต์
กระทั่งวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 Lua Entertainment ต้นสังกัดของแทฮีได้ออกมาประกาศว่าแทฮีกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของพวกเขาด้วยอายุครรภ์ 15 สัปดาห์ และในเวลานี้ก็ได้เกิดมาแล้ว เป็นลูกสาว และวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562 เธอได้ให้กำเนิดบุตรคนที่สองอีกหนึ่งคนซึ่งเป็นลูกสาวเช่นกัน
ย่านความถี่ 10 เมตร
ย่านความถี่ 10 เมตร ย่านความถี่นี้ส่วนหนึ่งของวิทยุคลื่นสั้น (Shortwave Radio) (คำว่า 10 เมตร เป็นความยาวคลื่นโดยประมาณของความถี่ 28.000 MHz ถึง 29.700 MHz) ถูกจัดสรรให้กับนักวิทยุสมัครเล่น (สำหรับประเทศไทย อนุญาตให้พนักงานวิทยุสมัครเล่นขั้นต้น ขั้นกลาง และขั้นสูง สามารถใช้งานได้) โดยมีความถี่ตั้งแต่ 28.000 MHz ถึง 29.700 MHz
การใช้ความถี่
ย่านความถี่ 10 เมตรนี้เราสามารถพบรูปแบบการติดต่อได้หลายรูปแบบ เช่น เราจะพบการติดต่อด้วยรหัสมอร์ส หรือการติดต่อแบบใช้แถบความถี่แคบรูปแบบอื่น ๆ แถวช่วงแรกของย่านความถี่ และจะพบการติดต่อในรูปแบบ SSB ในความถี่ตั้งแต่ 28.300 MHz ขึ้นไป ส่วนระบบการติดต่อสื่อสารแบบแถบความถี่กว้าง (เช่น ระบบ FM หรือ AM) จะพบได้แถวช่วงปลายของย่านความถี่
รูปแบบการแพร่กระจายคลื่น
ย่านความถี่ 10 เมตรนี้จะมีรูปแบบการแพร่กระจายคลื่นที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง ในบางครั้งสามารถติดต่อทางไกลได้ดี ด้วยกำลังส่งต่ำ ๆ ก็สามารถติดต่อได้รอบโลก แต่บางครั้งก็เป็นเรื่องที่ยากและท้าทายมาก ในช่วงที่เป็นจุดสูงสุดของ Solar cycle หรือช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์มีจุดดับมาก ๆ ย่านความถี่ 10 เมตรจะเต็มไปด้วยสัญญาณจากดินแดนที่ไกล ๆ ซึ่งสะท้อนบรรยากาศชั้น F2 ซึ่งเป็นชั้นย่อยของชั้นไอโอโนสเพียร์ ย่านความถี่ 10 เมตรจะเป็นความถี่ที่สามารถติดต่อทางไกลได้ดีในช่วงกลางวัน (เวลาท้องถิ่น) สำหรับช่วงที่มีการเพิ่ม Sunspot activity จะพบสภาพ "อากาศเปิด" สามารถใช้งานย่านความถี่ 10 เมตรได้ตั้งแต่ก่อนดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงกลางคืนเลยทีเดียว
ในเวลากลางคืนของช่วงเวลา solar minimum ชั้น F2 ซึ่งเป็นชั้นย่อยของชั้นไอโอโนสเพียร์จะมีน้อย ย่านความถี่ 10 เมตรอาจจะติดต่อทางไกลได้โดยการแพร่กระจายคลื่นแบบ Sporadic E propagation สามารถติดต่อได้ไกลตั้งแต่ 100 ไมล์ ถึงหลาย 1,000 ไมล์ สภาพ Sporadic E ในย่านความถี่ 10 เมตรนี้จะขึ้นอยู่กับฤดูกาล ในช่วงปลายของฤดูใบไม้ผลิ จนถึง ก่อนฤดูร้อนเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของการแพร่กระจายคลื่นแบบนี้
ย่านความถี่ 10 เมตรเป็นรอยต่อระหว่างแถบความถี่ HF และแถบความถี่ VHF ย่านความถี่ 10 เมตร เลยมีคุณสมบัติของการแพร่กระจายคลื่นบางอย่างที่คล้ายกับแถบความถี่ VHF เช่น การติดต่อสื่อสารแบบสะท้อนฝนดาวตก(Meteor scatter), aurora, auroral E และ transequatorial propagation ทำให้สามารถติดต่อได้ถึง 2,300 กิโลเมตร หรือไกลกว่า เทคนิคการติดต่อในแถบความถี่ VHF สามารถนำมาใช้ได้ดีในย่านความถี่ 10 เมตร เช่นกัน