cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กำเนิดและวิวัฒนาการของระบบสุริยะ
ประวัติ
ความคิดเกี่ยวกับกำเนิดและชะตาของโลกเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่มมีงานเขียนในยุคแรก ๆ ถึงอย่างนั้น ตลอดเวลาในขณะนั้น ยังไม่มีการเชื่อมโยงทฤษฎีเหล่านี้เข้ากับ "ระบบสุริยะ" เพราะขณะนั้นยังไม่มีความคิดว่าระบบสุริยะอย่างที่เราเข้าใจกันทุกวันนี้มีอยู่จริง ก้าวแรกเกี่ยวกับทฤษฎีกำเนิดและวิวัฒนาการระบบสุริยะคือการยอมรับโดยทั่วไปว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของระบบสุริยะ เชื่อกันว่าดวงอาทิตย์ตั้งอยู่ ณ ใจกลางของระบบสุริยะและมีโลกโคจรรอบมัน มีการพัฒนาแนวคิดนี้มาหลายพันปี (อริตาคัสแห่งซามอสเคยเสนอความคิดนี้ในช่วงต้น 250 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการบันทึกว่ามีการใช้คำว่า "ระบบสุริยะ" ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2247
การทำความเข้าใจว่าดวงอาทิตย์จะสามารถวิวัฒนาการต่อไปได้อย่างไรนั้น จะต้องอาศัยความเข้าใจเกี่ยวกับแหล่งพลังงานต้นกำเนิด การที่อาร์เธอร์ เอดดิงตัน ยืนยันเกี่ยวกับทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ทำให้เขาตระหนักว่าแหล่งพลังงานบนดวงอาทิตย์เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชัน ที่แกนของดวงอาทิตย์ ซึ่งหลอมรวมไฮโดรเจนเข้ากับฮีเลียม ในปี พ.ศ. 2478 เอดดิงตันได้ศึกษาและเสนอว่าอาจมีธาตุอื่น ๆ ก่อตัวขึ้นในดาวฤกษ์ เฟรด ฮอยล์ อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับหลักฐานนี้โดยแย้งว่าดาวยักษ์แดงได้สร้างธาตุเป็นจำนวนมากที่หนักกว่าไฮโดรเจนและฮีเลียมที่แกนกลางของมัน เมื่อดาวยักษ์แดงระเบิดเอาผิวชั้นนอกออกมา ธาตุเหล่านั้นก็จะกลับมาก่อตัวเป็นระบบดาวฤกษ์อื่น ๆ ต่อไป
เนบิวลาก่อนสุริยะ
สมมุติฐานเนบิวลาระบุไว้ว่าระบบสุริยะก่อตัวขึ้นจากการแตกสลายของแรงโน้มถ่วงภายในของพื้นที่ส่วนหนึ่งในเมฆโมเลกุลยักษ์ เมฆนี้มีขนาดประมาณ 20 พาร์เซก (65 ปีแสง) ขณะที่พื้นที่ส่วนหนึ่งมีขนาดแค่ 1 พาร์เซก (3.25 ปีแสง) การแตกสลายหลังจากนั้นได้นำไปสู่การสร้างแกนกลาง ซึ่งมีขนาด 0.01–0.1 พาร์เซก (2,000–20,000 หน่วยดาราศาสตร์) ส่วนหนึ่งของชิ้นส่วนจากการแตกสลาย (หรือเรียกกันว่า เนบิวลาก่อนสุริยะ) ได้ก่อตัวกันเป็นระบบสุริยะ มวลในบริเวณนั้นมีค่าใกล้เคียงกับมวลของดวงอาทิตย์ในปัจจุบัน และในบริเวณนั้นประกอบไปด้วย ไฮโดรเจน ฮีเลียม และลิเทียมจำนวนเล็กน้อย ผลผลิตจากบิกแบงนิวคลีโอซินทีสิส เป็นมวลรวมกัน 98% ของมวลโดยรวมทั้งหมด มวลที่เหลืออีก 2% เป็นมวลของธาตุที่หนักกว่าที่ถูกสร้างขึ้นจากการสังเคราะห์นิวเคลียส ในช่วงแรกๆของการวิวัฒนาการของดาวฤกษ์  เมื่อเวลาผ่านไป ดาวฤกษ์นั้นจะปล่อยธาตุหนักเหล่านั้นออกมาสู่อวกาศระหว่างดวงดาว
อุกกาบาตที่เก่าแก่ที่สุดได้พาไปสู่หลักฐานที่ชี้ถึงการเกิดของวัตถุของแข็งในช่วงเนบิวลาก่อนสุริยะ ซึ่งมีอายุ 4568.2 ล้านปี โดยอายุนี้ยังเป็นนิยามหนึ่งของอายุระบบสุริยะ การศึกษาอุกกาบาตเก่าแก่ได้บ่งชี้ถึงร่องรอยไอโซโทปอายุสั้นเช่น เหล็ก-60 ซึ่งจะเกิดขึ้นได้จากการระเบิดของดาวฤกษ์อายุน้อยเท่านั้น หลักฐานนี้จึงบ่งชี้ว่าเคยมีซูเปอร์โนวาเกิดขึ้นใกล้ดวงอาทิตย์ขณะที่มันกำลังก่อตัว คลื่นกระแทกจากซูเปอร์โนวาเหล่านี้อาจช่วยจุดชนวนการก่อตัวของดวงอาทิตย์ขึ้นโดยทำให้เกิดย่านความหนาแน่นสูงภายในเมฆโมเลกุล และทำให้ย่านนั้นแตกสลายลง และเนื่องจากซูเปอร์โนวาจะเกิดขึ้นได้จากดาวฤกษ์อายุน้อยที่มีมวลมาก ดังนั้นดวงอาทิตย์จะต้องก่อตัวจากย่านกำเนิดดาวขนาดใหญ่ซึ่งสามารถสร้างดาวฤกษ์มวลมากได้ บางทีย่านนั้นอาจจะมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเนบิวลานายพรานก็ได้ การศึกษาโครงสร้างของแถบไคเปอร์ และวัตถุอื่นๆที่บ่งบอกว่าดวงอาทิตย์เกิดในกระจุกดาวขนาด 1,000 และ 10,000 ดวงด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 6.5 และ 19.5 ปีแสง และมวลรวมทั้งหมด 3,000 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ กระจุกนี้เริ่มแตกตัวเมื่อผ่านไปในช่วงเวลาระหว่าง 135 ล้าน ถึง 535 ล้านปีหลังจากการก่อตัว   แบบจำลองบางแบบของดวงอาทิตย์เยาว์ มีความเกี่ยวข้องกับดาวที่ผ่านมาในระยะใกล้ในช่วง 100 ล้านปีแรกของช่วงชีวิตดวงอาทิตย์ ซึ่งก่อวัตถุที่มีวงโคจรไม่เสถียรบริเวณนอกระบบสุริยะ เช่น วัตถุที่ไกลออกไป
ดนตรีสมัยบาโรก
ดนตรีสมัยบาโรก หรือบางแห่งเรียกว่า ดนตรีบาโรก (Baroque music) เป็นลักษณะดนตรียุโรปคลาสสิก ราว ค.ศ. 1600-1750 เกิดขึ้นหลังดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเกิดก่อนดนตรีสมัยคลาสสิก มีคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคคือ โยฮัน เซบัสทีอัน บัค, อันโตนีโอ วีวัลดี, ฌ็อง-บาติสต์ ลูว์ลี, จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล, อาร์คันเจโล คอเรลลี, คลอดิโอ มอนเทแวร์ดี, ฌ็อง-ฟีลิป ราโม, เฮนรี เพอร์เซล ในยุคนี้ผู้ประพันธ์เพลงและผู้แสดงจะใช้องค์ประกอบทางด้านดนตรีที่ซับซ้อนมากขึ้น เกิดการเปลี่ยนแปลงเรื่องระบบเสียงและได้พัฒนาการเล่นเครื่องดนตรีแบบใหม่ ดนตรีสมัยบาโรกได้ขยับขยายขนาด ความกว้าง ความซับซ้อนของการแสดงเครื่องดนตรี
ที่มาของคำ
ทางด้านดนตรี คำว่า "บาโรก" มีความหมายแนวทางที่กว้างจากภูมิศาสตร์ที่กว้างขวาง โดยมากในยุโรป เป็นงานดนตรีที่ประพันธ์ในช่วง 160 ปีก่อน การใช้คำว่า "บาโรก" อย่างมีระบบทางด้านดนตรี เพิ่งมีการพัฒนาไม่นานนี้ เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1919 เมื่อควร์ท ซัคส์ พยายามที่จะประยุกต์ลักษณะ 5 ประการของทฤษฎีดนตรีที่มีระบบของไฮน์ริช เวิล์ฟลิน ในภาษาอังกฤษ คำนี้เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1940 ในงานเขียนของแลงและบูคอฟเซอร์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ยังคงถือว่ายังมีการโต้เถียงกันในวงการศึกษาอยู่ โดยเฉพาะในฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร ถึงแม้กระนั้นก็ได้รวมเพลงที่มีความหลากหลายในลักษณะดนตรีของจาโกโป เปรี, โดเมนีโก สการ์ลัตตี และโยฮัน คริสทีอัน บัค รวมเข้าใช้เป็นคำเดียว คือ "ดนตรีสมัยบาโรก" (Baroque music) ขณะนี้คำนี้กลายเป็นคำที่ใช้แพร่หลายและยอมรับในแนวเพลงที่กว้างเช่นนี้ และยังมีประโยชน์ในการจำแนกแนวเพลงก่อนหน้านี้ (สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา) และหลังจากนี้ (คลาสสิก) ในช่วงเวลาประวัติศาสตร์ดนตรี
ลักษณะ
ในสมัยบาโรก เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีหรือเสียงร้องเล่นประชันกัน เช่น เสียงร้องประชันกับเครื่องดนตรี หรือการเดี่ยวประชันเครื่องดนตรีบ้าง ซึ่งเรียกกันว่า Stile Concertante มีการใช้ บัสโซกอนตีนูโว (Basso Continuo) คือการที่เสียงเบส (เสียงต่ำ) เคลื่อนที่ตลอดเวลา โดยใช้สัญลักษณ์เป็นตัวเลขบอกถึงการเคลื่อนที่ไปของเบส รวมถึงเสียงแนวอื่น ๆ ด้วย ทำให้เกิดคอร์ดขึ้นมา เครื่องดนตรีที่ใช้เล่นบาสโซคอนตินิวโออาจเป็นคีย์บอร์ด เช่น ออร์แกน ฮาร์ปซิคอร์ด หรือเป็นกลุ่มของเครื่องดนตรี เช่น วิโอลา เชลโล บาสซูน
มีการใช้บันไดเสียงเมเจอร์ และบันไดเสียงไมเนอร์แทนโหมด (Mode) รูปพรรณของเพลงเป็นแบบสอดประสานทำนอง ที่เรียกว่า Contrapuntal เริ่มมีการใช้การประสานเสียงแบบโฮโมโฟนี (Homophony) คือ การเน้นความสำคัญของทำนองหลักโดยมีเสียงอื่นเล่นเสียงประสานคลอประกอบ มีการด้นสด (Improvisation) ของนักดนตรี โดยนักดนตรีจะแต่งเติมบทเพลง เริ่มมีการกำหนดความเร็วจังหวะของเพลง และความหนักเบาของเพลงลงในผลงานการประพันธ์ เช่น Adagio Andante และAllegro
รูปแบบของเพลงบางประเภทมีการพัฒนาจนมีแบบแผนแน่นอน ได้แก่ ฟิวก์ ลักษณะของเพลงร้องของดนตรีสมัยบาโรก ได้แก่ โอเปร่า คันตาตา และออราทอริโอ ส่วนลักษณะรูปแบบ (Form) ของเพลงบรรเลง ได้แก่ โซนาตา คอนแชร์โต และเพลงชุด (Suite) ซึ่งเพลงชุดเป็นการนำเพลงจังหวะเต้นรำที่มีหลายลักษณะมาบรรเลงต่อกันเป็นท่อน ๆ เพลงจังหวะเต้นรำแบบต่าง ๆ ที่มีอยู่ในเพลงชุด ได้แก่ Allemande, Courante, Sarabande, Gavotte, Bourree, Minuet และGigue เป็นต้น
เพลงโบสถ์ยังเป็นที่นิยมในการประพันธ์ เพลงที่ประพันธ์กันในยุคนี้ คือ เพลงแมส โมเท็ต คันตาตา ออราทอริโอ และแพสชั่น (Passion) คือเพลงที่บรรยายเกี่ยวกับพระเยซูถูกตรึงกางเขน เป็นต้น
เครื่องดนตรีของดนตรีแนวนี้ คือการใช้เครื่องสายตระกูลวิโอลค่อย ๆ ลดความนิยมในการใช้ลง คงหลงเหลืออยู่เพียงการพัฒนาที่กลายมาเป็นดับเบิลเบสในปัจจุบัน เครื่องสายที่เข้ามาแทนที่คือ ตระกูลไวโอลิน ซึ่งประกอบด้วย ไวโอลิน วิโอล่า และเชลโล ออร์แกนได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้น และเริ่มมีการพัฒนาเปียโน เครื่องดนตรีเครื่องเป่าที่ใช้ในยุคนี้ คือ โอโบ บาสซูน และฟลูต เครื่องดนตรีที่ใช้ในการผสมวงของวงออร์เคสตรายังไม่มีการกำหนดเป็นที่แน่นอน
การบันทึกตัวโน้ตได้รับการพัฒนาจนเป็นลักษณะการบันทึกโน้ตที่ใช้กันในปัจจุบัน คือ การใช้บรรทัดห้าเส้น การใช้กุญแจโซ (G Clef) กุญแจฟา (F Clef) กุญแจอัลโต และกุญแจเทเนอร์ (C Clef) มีการใช้ตัวโน้ตและตัวหยุดแทนค่าความยาวโน้ต และตำแหน่งของตัวโน้ตบนบรรทัดห้าเส้นแทนระดับเสียง และยังมีตัวเลขบอกอัตราจังหวะ มีเส้นกั้นห้อง และสัญลักษณ์อื่น ๆ เพื่อใช้บันทึกลักษณะของเสียงดนตรี
ฮัวหยง (ซ้องกั๋ง)
ฮัวหยง / Hua Rong (ในสำเนียงจีนอ่านเป็น ฮวาหรง ; ส่วนในฉบับแปลไทยของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ อ่านเป็น ฮวยหยง) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 9 ของเขาเหลียงซาน ในเรื่องซ้องกั๋ง เขาถูกบรรยายไว้ว่า เป็นชายหนุ่มรูปร่างดี ไหล่กว้าง เอวเล็ก และมีฝีมือในการยิงธนู เขารับราชการที่ค่ายชิงฟง โดยรับตำแหน่งเป็นขุนนางฝ่ายบู๊ ในขณะที่ หลิวเกา (劉高 ท.เล่ากอ) รับตำแหน่งเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น
เหตุการณ์ค่ายชิงฟง
เมื่อซ่งเจียงมาเยือนค่ายชิงฟง ฮัวหยงก็ได้ต้อนรับเป็นอย่างดี ทางด้านซ่งเจียงก็ได้เล่าความซึ่งอาศัยกับเยี่ยนชุนที่เขาชิงฟง และช่วยเหลือภรรยาของหลิวเกา ฮัวหยงได้ฟังดังนั้นก็พูดว่า "หญิงเช่นนี้ ปล่อยให้พวกโจรทำเสียยับเยินคงดี" ซ่งเจียงก็พูดกับฮัวหยงว่า "นี่พี่เห็นว่า นางเป็นภรรยาของเพื่อนของน้อง ทำไมน้องจึงพูดเช่นนี้" ฮัวหยงจึงได้เล่าความซึ่งตัวหลิวเกาและภรรยา ขูดรีดเงินและคอยรังแกชาวบ้านให้ซ่งเจียงฟัง ซ่งเจียงจึงเสนอแนวคิดผูกมิตรให้ฮัวหยง เพื่อไม่ให้ฮัวหยงมีปัญหากับหลิวเกา
ชีวิตที่เขาเหลียงซาน และ การเสียชีวิต
เมื่อฮัวหยงได้เป็นส่วนหนึ่งของเขาเหลียงซาน ก็ได้ออกรบมาในหลายสมรภูมิ ยกตัวอย่างเช่น เมื่อครั้งศึกที่เมืองเกาถังโจว (高唐州 ท.กอตังจิว ; ปัจจุบันคือเขตเกาถัง มณฑลซานตง) เขาได้สังหาร เซียหยวนฮุ่ย (薛元輝 ท.ซิง่วนฮุย) ซึ่งเป็น 1 ใน 3 ทหารเอกแห่งเมืองเกาถังโจว
ต่อมา เขาได้เป็น 1 ใน 8 ขุนพลทัพหน้า ร่วมกับ จูถง จางชิง หยางจื้อ สวีหนิง สั่วเฉา สื่อจิ้น และ มู่หง อีกทั้งเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายจากศึกฟางล่าและได้รับรางวัลจากฮ่องเต้ เมื่อฮัวหยงรู้ว่าซ่งเจียงถูกวางยา จึงตัดสินใจไปที่เมืองชูโจวพร้อมกับอู๋ย่ง และได้ผูกคอตายข้างสุสานของซ่งเจียงและหลี่ขุย
แถวลำดับพลวัต
แถวลำดับพลวัต (dynamic array) หรืออาจเรียกว่า แถวลำดับที่ขยายได้ (growable array) , แถวลำดับที่เปลี่ยนขนาดได้ (resizable array) , ตารางพลวัต (dynamic table) , รายการแถวลำดับ (array list)  หรือ เวกเตอร์ (vector)  เป็นรายการประเภทหนึ่ง มีคุณสมบัติการเข้าถึงโดยสุ่มเหมือนแถวลำดับ แต่ต่างจากแถวลำดับธรรมดาตรงที่สามารถขยายขนาดเองได้เมื่อใส่ข้อมูลเพิ่มเข้าไป
แถวลำดับพลวัตไม่ใช่แถวลำดับจากการจองหน่วยความจำพลวัต เนื่องจากแถวลำดับจากการจองหน่วยความจำพลวัตมีขนาดคงที่ ในขณะที่แถวลำดับพลวัตสามารถขยายขนาดได้ อย่างไรก็ตาม ในการอิมพลีเมนต์แถวลำดับพลวัต ก็อาจใช้แถวลำดับจากการจองหน่วยความจำพลวัตเป็นส่วนประกอบได้
การอิมพลีเมนต์แถวลำดับพลวัตมีหลากหลายแบบและได้มีการพัฒนาโดยเรื่อยมา (ดูเพิ่มเติมที่หัวข้อโครงสร้างข้อมูลอื่นที่คล้ายกันข้างล่างนี้) ในบทความนี้จะนำเสนอการอิมพลีเมนต์รูปแบบหนึ่งที่เป็นที่นิยม มีประสิทธิภาพ ง่ายต่อการนำไปใช้งาน และง่ายต่อการวิเคราะห์
หลักการทำงาน
แนวคิดเบื้องต้นของแถวลำดับพลวัตเริ่มต้นด้วยการจองหน่วยความจำพลวัตเพื่อสร้างแถวลำดับขนาดคงที่ขึ้นมาให้มีขนาดในระดับหนึ่ง เรียกขนาดนี้ว่าความจุของแถวลำดับพลวัต แถวลำดับที่สร้างมานี้จะประกอบไปด้วยสองส่วนคือ ส่วนที่เก็บข้อมูลของแถวลำดับพลวัต กับ ส่วนที่ไม่ได้ใช้งาน ขนาดของส่วนที่เก็บข้อมูลนี้เรียกว่าขนาดของแถวลำดับพลวัต เมื่อมีการเพิ่มข้อมูลเข้ามาต่อท้ายก็เป็นเพียงการเปลี่ยนส่วนที่ไม่ได้ใช้งานให้มาเป็นส่วนเก็บข้อมูล ในขณะที่การลบข้อมูลออกด้านท้ายก็เป็นการเปลี่ยนส่วนเก็บข้อมูลให้มาเป็นส่วนที่ไม่ได้ใช้งาน ซึ่งการดำเนินการเปลี่ยนพื้นที่ไปมาระหว่าง ส่วนที่เก็บข้อมูล กับ ส่วนที่ไม่ได้ใช้งาน ใช้เวลาคงที่หรือ \Theta (1) เท่านั้น
ตราบใดที่ขนาดของแถวลำดับพลวัตมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับความจุของแถวลำดับพลวัตก็จะไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้น แต่ถ้าหากเกิดเหตุการณ์ที่มีการเพิ่มข้อมูลจนทำให้ขนาดของแถวลำดับพลวัตมีค่าเกินความจุของแถวลำดับพลวัต สิ่งที่ต้องทำก็คือการขยายความจุ โดยการสร้างแถวลำดับขนาดคงที่อันใหม่ให้มีขนาดมากกว่าเดิม (มีความจุมากกว่าความจุเดิม) และคัดลอกข้อมูลจากแถวลำดับขนาดคงที่อันเดิมไปแถวลำดับขนาดคงที่อันใหม่ การดำเนินการขยายความจุนี้เสียเวลามาก กล่าวคือหากมีข้อมูลอยู่ n ตัวในแถวลำดับพลวัต การขยายความจุนี้จะใช้เวลาเชิงเส้น หรือ \Theta (n)
รูปแบบการทำงานของแถวลำดับพลวัต อาจแบ่งได้ออกเป็น 3 แบบ คือ
การทำงานที่ทราบจำนวนของข้อมูล
ในกรณีที่ทราบว่าแถวลำดับพลวัตจะเก็บข้อมูลเท่าใด สามารถกำหนดความจุให้เป็นค่าคงที่หนึ่งที่มีค่ามากกว่าหรือเท่ากับจำนวนของข้อมูล เพื่อรับประกันว่าจะไม่มีปัญหาที่ขนาดของแถวลำดับพลวัตมีค่าเกินความจุของแถวลำดับพลวัต ซึ่งนำไปสู่การเสียเวลาจากการขยายความจุ นอกจากนี้ เนื่องจากความจุเป็นค่าคงที่ พื้นที่ที่สูญเสียไปโดยไม่จำเป็นก็เป็นค่าคงที่เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติมักจะไม่รู้ถึงจำนวนของข้อมูลที่แน่นอน และการเก็บข้อมูลด้วยแถวลำดับพลวัตที่ความจุเป็นค่าคงที่ในบางสถานการณ์ กลับทำให้สูญเสียพื้นที่โดยไม่จำเป็นอย่างมากมาย เช่นหากมีข้อมูล n ตัวที่จะนำมาเก็บบนรายการ m รายการตามคำสั่งที่กำหนด จะได้ว่ารายการหนึ่ง ๆ มีโอกาสที่จะมีข้อมูลมากสุดถึง n ตัว ดังนั้นหากใช้แถวลำดับพลวัตที่ความจุเป็นค่าคงที่ในการทำรายการทั้ง m รายการนั้น ก็ต้องหน่วยความจำถึง \Theta (nm) เพื่อรับประกันว่าข้อมูลจะสามารถเก็บได้หมด แต่ถ้าหากใช้แถวลำดับพลวัตที่ความจุไม่เป็นค่าคงที่ (หัวข้อถัด ๆ ไป) จะใช้หน่วยความจำเพียง เท่านั้น
การขยายความจุเป็นค่าคงที่
เมื่อไม่ทราบจำนวนข้อมูลที่แน่นอน สิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาก็คือปัญหาที่ขนาดของแถวลำดับพลวัตมีค่าเกินความจุของแถวลำดับพลวัต ตามที่ได้กล่าวมาแล้วว่าวิธีการแก้ไขปัญหานี้ก็คือการขยายความจุ ในหัวข้อนี้ จะให้การขยายความจุเพิ่มความจุในแต่ละครั้งเป็นค่าคงที่ c
จากตาราง เมื่อมีการใส่ข้อมูลเข้ามาในแถวลำดับพลวัตเป็นจำนวน ตัว จะมีการทำงานจากการจองหน่วยความจำและคัดลอกข้อมูลถึง  ครั้ง เนื่องจาก k \propto n จะได้ว่าการใส่ข้อมูลเข้าไป n ตัวใช้เวลาถึง  ถึงแม้วิธีนี้จะเสียเวลามาก แต่พื้นที่ที่สูญเสียไปก็คือส่วนที่ยังไม่ได้ใช้ซึ่งเป็นเพียงค่าคงที่เท่านั้น อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติมักจะคำนึงถึงความรวดเร็วของการทำงานมากกว่าพื้นที่ที่สูญเสียไป
การขยายความจุเป็นอัตราเรขาคณิตและการถัวเฉลี่ย
เพื่อหลีกเลี่ยงการจองหน่วยความจำและคัดลอกข้อมูลหลายครั้งเกินความจำเป็น จึงมีแนวคิดใหม่ให้การขยายความจุเพิ่มความจุใหม่ในแต่ละครั้งเป็น c เท่า ซึ่งจะทำให้ความจุเพิ่มขึ้นเป็นอัตราเรขาคณิต รหัสเทียมแสดงการทำงานเป็นไปตามนี้
function insertEnd (dynarray a, element e)    if (a.size = a.capacity) // resize a to c times of its current capacity: a.capacity ← a.capacity * c        //  (copy the contents to the new memory location here) a[a.size] ← e    a.size ← a.size + 1
เมื่อมีการใส่ข้อมูลตัวที่ n เข้ามาและเกิดการขยายเกิดขึ้น จะมีการจองหน่วยความจำและคัดลอกข้อมูลซึ่งใช้เวลา \Theta (n) ความจุจะเพิ่มขึ้น c เท่า นั่นหมายความว่าเมื่อพิจารณาถึงจำนวนคำสั่งที่ใช้รวมทั้งหมด ความถี่ในการขยายขนาดในแต่ละครั้งจะห่างขึ้นเรื่อย ๆ เป็นอัตราเรขาคณิต ทำให้เมื่อวิเคราะห์แบบถัวเฉลี่ย การเพิ่มข้อมูลที่บางครั้ง \Theta (1) บางครั้ง \Theta (n) จะสามารถถัวเฉลี่ยให้ทุก ๆ การดำเนินการกลายเป็น \Theta (1) ได้ ตารางข้างล่างนี้แสดงถึงการขยายความจุที่ความจุเพิ่มเป็นอัตราเรขาคณิต
สรุปได้ว่าเมื่อมีการใส่ข้อมูลเข้ามาในแถวลำดับพลวัตเป็นจำนวน ตัว จะมีการทำงาน  ครั้ง เนื่องจาก  จะได้ว่าการใส่ข้อมูลเข้าไป n ตัวใช้เวลา  ดังนั้นจึงอาจถัวเฉลี่ยให้การดำเนินการเพิ่มข้อมูลครั้งหนึ่งใช้เวลา \Theta (1) ได้ ข้อเสียของแถวลำดับพลวัตที่ขยายความจุเป็นอัตราเรขาคณิตคือพื้นที่ที่เสียไปโดยไม่จำเป็นอาจมีมากถึงเชิงเส้น O (n)
ค่า c นั้นสามารถเลือกใช้เป็นจำนวนใด ๆ ก็ได้ที่มากกว่า 1 เพื่อให้เห็นภาพได้ชัด หนังสือส่วนใหญ่ใช้ค่า c = 2 แต่เพื่อให้พื้นที่ที่เสียไปโดยไม่จำเป็นไม่มากนัก ในทางปฏิบัติมักจะใช้ค่า c ที่น้อยกว่านั้น เช่น   ของภาษาจาวาใช้ค่า c = 3/2   ของภาษาไพธอน (ซึ่งเขียนด้วยภาษา C) ใช้ค่า c = 9/8
แถวลำดับพลวัตเป็นตัวอย่างที่นิยมใช้ในการสอนเรื่องการวิเคราะห์แบบถัวเฉลี่ย
การคืนหน่วยความจำให้กับระบบ
เนื่องจากแถวลำดับพลวัตสามารถลบข้อมูลจากด้านปลายได้ อาจจะเป็นไปได้ที่หลังจากการลบข้อมูลหลาย ๆ ครั้งแล้ว จะมีพื้นที่ส่วนที่ไม่ได้ใช้งานเป็นจำนวนมากซึ่งทำให้ระบบเสียพื้นที่ไปโดยไม่จำเป็น วิธีการแก้ปัญหานี้สามารถทำได้โดยการคืนหน่วยความจำให้กับระบบโดยการลดความจุลง (โดยที่ความจุต้องมากกว่าขนาดของแถวลำดับพลวัตเพื่อให้ยังสามารถเก็บข้อมูลได้) การลดความจุมีวิธีดำเนินการคล้ายกับการขยายความจุ นั่นคือเป็นการสร้างแถวลำดับใหม่ขึ้นมา คัดลอกข้อมูลจากแถวลำดับเดิมไปยังแถวลำดับใหม่ จากนั้นก็คืนหน่วยความจำของแถวลำดับเดิมให้กับระบบ การดำเนินการลดความจุนี้จึงใช้เวลา \Theta(n) เช่นเดียวกับการขยายความจุ ดังนั้นหากดำเนินการลดความจุถี่เกินไป จะทำให้เมื่อถัวเฉลี่ยออกมาแล้วการดำเนินการแต่ละครั้งไม่เป็น \Theta(1)
เพื่อรักษาให้เวลาในการดำเนินการแต่ละครั้งเมื่อถัวเฉลี่ยแล้วได้ \Theta(1) ความจุที่ลดลงจึงควรเป็นอัตราเรขาคณิตเช่นเดียวกับการขยายความจุ กล่าวคือเมื่อขนาดของแถวลำดับพลวัตลดลงไปน้อยกว่า cr เท่าของความจุเดิม จึงจะมีการลดความจุ อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดของค่า cr คือ cr ต้องมีค่ามากกว่า c
สถานการณ์เลวร้ายสุดของการดำเนินการบนแถวลำดับพลวัตก็คือการที่ต้องมีการดำเนินการเพิ่มความจุหรือลดความจุบ่อย ๆ ดังนั้นเมื่อพิจารณาในสถานการณ์นี้แล้ว สมมุติให้ขณะนี้มีข้อมูลอยู่ n ตัวซึ่ง n เป็นความจุของแถวลำดับพลวัตพอดีด้วย เมื่อใส่ข้อมูลเพิ่มอีกหนึ่งตัวจะเกิดจากขยายความจุ c เท่า มีความจุเป็น nc และมีขนาดเป็น n + 1 หากจะต้องการให้เกิดการลดความจุ จะต้องทำให้ขนาดของแถวลำดับพลวัตลดลงไปจนน้อยกว่า นั่นคือต้องลบข้อมูลออกไป  และเพื่อที่เมื่อถัวเฉลี่ยกับการคัดลอกข้อมูลซึ่งใช้เวลา \Theta(n) แล้ว การดำเนินการแต่ละครั้งจะได้ใช้เวลา \Theta(1) จึงจะได้ว่าเวลาที่ใช้ในการลบข้อมูลจนเกิดการลดความจุต้องมากกว่าเวลาเชิงเส้น หรือ \Omega(n)
กรณีที่ c_r < c จะได้ว่าขนาดที่จะทำให้เกิดการคืนหน่วยความจำคือ ซึ่งมีค่ามากกว่า n เสียอีก ดังนั้นการกำหนด c_r < c จึงใช้ไม่ได้
กรณีที่ c_r = c จะได้ว่า ซึ่งไม่เข้ากับเงื่อนไขที่ต้องการ หรือถ้าจะให้วิเคราะห์ จะได้ว่า ขนาดที่ทำให้เกิดการขยายความจุคือ n + 1 ส่วนขนาดที่ทำให้เกิดการลดความจุคือ n ดังนั้นเพียงเพิ่มและลบข้อมูลให้ขนาดเป็น n กับ n + 1 สลับกันไปเรื่อย ๆ ก็จะทำให้เวลารวมกลายเป็น  และถัวเฉลี่ยออกมาไม่ได้เวลาตามที่ต้องการ
กรณีที่ c_r > c จะได้ว่า ตามที่ต้องการ
ดังนั้น หากกำหนดให้ c_r > c จะได้ว่าสามารถถัวเฉลี่ยให้การดำเนินการแต่ละครั้งให้ใช้เวลาคงที่ หรือ \Theta (1) ได้ ส่วนหากกำหนดค่า cr เป็นอย่างอื่น อาจทำให้เกิดปัญหาหรือไม่มีประสิทธิภาพได้
ประสิทธิภาพเทียบกับโครงสร้างข้อมูลอื่น
แถวลำดับพลวัตมีประสิทธิภาพเหมือนแถวลำดับทุกประการ นอกจากนี้ยังมีความสามารถมากขึ้นด้วยการสามารถเพิ่มหรือลบข้อมูลทางปลายได้เรื่อย ๆ ความสามารถของแถวลำดับพลวัตมีดังนี้
จะเห็นได้ว่าข้อดีทั้งหลายของแถวลำดับพลวัตมาจากข้อดีของแถวลำดับ เช่นการที่สามารถแคชข้อมูล มีความแน่นของข้อมูลมาก (ใช้เนื้อที่น้อย) การเข้าถึงโดยสุ่ม มีเพียงตัวแปรเก็บขนาดและความจุที่ต้องเก็บเพิ่มเท่านั้น ดังนั้นแถวลำดับพลวัตจึงเป็นโครงสร้างข้อมูลที่เหมาะในการทำงานหลาย ๆ อย่าง
เปรียบเทียบกับรายการโยงแล้ว แถวลำดับพลวัตสามารถเข้าถึงข้อมูลแบบสุ่มได้ ในขณะที่รายการโยงต้องใช้เวลาเชิงเส้น นอกจากนี้ยังมีความสามารถในการแคช ต่างจากรายการโยงที่ข้อมูลไม่ได้มีที่อยู่หน่วยความจำติดกัน ทำให้ไม่สามารถแคชข้อมูลได้ อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการเพิ่มและลบข้อมูลกลางแถวลำดับพลวัตจะใช้เวลาเชิงเส้นเหมือนแถวลำดับเนื่องจากข้อมูลต้องเลื่อนเป็นจำนวนมาก ในขณะที่รายการโยงสามารถทำได้ในเวลาคงที่ ข้อด้อยนี้อาจใช้บัฟเฟอร์ช่องว่าง, tiered vector ช่วยได้ (อธิบายไว้ข้างล่างในหัวข้อโครงสร้างข้อมูลอื่นที่คล้ายกัน) สำหรับเครื่องที่มีหน่วยความจำน้อยหรือมีความกระจัดกระจายของพื้นที่หน่วยความจำสูง อาจจะไม่สามารถหาพื้นที่ติดกันที่มากพอในการจัดสรรให้แถวลำดับพลวัตได้
สำหรับต้นไม้สมดุล มีความสามารถในการดำเนินการต่าง ๆ ด้วยเวลาที่น้อยมาก เช่นเข้าถึงข้อมูลตัวใด ๆ, เพิ่มและลบข้อมูล ณ ตำแหน่งใด ๆ ในเวลา O (\log n) อย่างไรก็ตาม เนื้อที่ที่เก็บข้อมูลในโครงสร้างต้นไม้นั้นไม่ติดกัน จึงทำให้ไม่สามารถแคชได้
โครงสร้างข้อมูลอื่นที่คล้ายกัน
บัฟเฟอร์ช่องว่าง (Gap buffer) เป็นโครงสร้างข้อมูลที่คล้ายกับแถวลำดับพลวัต ความแตกต่างของบัฟเฟอร์ช่องว่างกับแถวลำดับพลวัตคือบัฟเฟอร์ช่องว่างจะมีพื้นที่ส่วนที่ไม่ได้ใช้แทรกอยู่เป็นจำนวนมาก แทนที่จะอยู่ฝั่งขวาเหมือนกับแถวลำดับพลวัต
แถวคอยสองหน้าก็สามารถทำให้มีความสามารถในการเข้าถึงโดยสุ่มได้ โดยใช้แนวคิดของแถวลำดับพลวัต ซึ่งพื้นที่ส่วนที่ไม่ได้ใช้งานจะมีทั้งด้านหน้าและที่ปลาย ดังนั้นเมื่อถัวเฉลี่ยแล้วจึงสามารถเพิ่มและลบข้อมูลทั้งด้านหน้าและด้านปลายได้ในเวลาคงที่ โดยที่มีความสามารถเข้าถึงข้อมูลแบบสุ่มด้วย
Goodrich ได้เสนอขั้นตอนวิธีในการสร้างแถวลำดับพลวัต เรียกว่า Tiered Vector ซึ่งใช้เวลา ในการเพิ่มและลบข้อมูลกลางแถวลำดับพลวัต
ต้นไม้แถวลำดับแฮช (Hash array tree; HAT) เป็นขั้นตอนวิธีของรายการแถบลำดับซึ่งตีพิมพ์ในปี 1996 ต้นไม้แถวลำดับแฮชใช้พื้นที่ เมื่อ n คือจำนวนข้อมูลในแถวลำดับนี้ ขั้นตอนวิธีนี้ทำให้การเพิ่มอนุกรมเข้าไปที่ท้ายของต้นไม้แถวลำดับแฮช มีประสิทธิภาพทางเวลาถัวเฉลี่ย O (1)
ในปี 1999 Brodnik et al ได้นำเสนอแถวลำดับพลวัตซึ่งใช้พื้นที่เพียง \sqrt{n} ในทุก ๆ ขณะของการดำเนินการ เมื่อ n คือจำนวนข้อมูลในแถวลำดับในขณะนั้น นอกจากนี้ยังพิสูจน์ให้เห็นว่าขั้นตอนวิธีในการสร้างโครงสร้างข้อมูลแถวลำดับพลวัตใด ๆ ก็ต้องใช้พื้นที่อย่างน้อยเทียบเท่ากับแถวลำดับพลวัตของเขาหมด ยิ่งไปกว่านั้น การเพิ่มและลบข้อมูลจากปลายของแถวลำดับพลวัตนี้ยังใช้เวลาคงที่เท่านั้นโดยไม่ต้องมีการถัวเฉลี่ยเลย
ในปี 2002 Bagwell นำเสนอว่าสามารถใช้วีลิสต์ในการอิมพลีเมนต์แถวลำดับพลวัตได้
แถวลำดับพลวัตในภาษาต่าง ๆ
การอิมพลีเมนต์แถวลำดับพลวัตในภาษาต่าง ๆ
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3 เป็นเกมส์แนวจำลองการสร้างและบริหารจัดการออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 2004
มาร์เกอริตแห่งวาลัว
มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Marguerite de Valois; 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1553 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615) ประสูติที่พระราชวังแซงต์-แชร์แมง-ออง-เลย์ ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาของพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสและพระราชินีแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เป็นพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1589 ถึงปี ค.ศ. 1599 มาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์สิ้นพระชนม์เมื่อ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1615 ที่ปารีส พระศพตั้งอยู่ที่ชาเปลของราชวงศ์วาลัวส์
การเสกสมรส
แม้ว่ามาร์เกอรีตจะมีความสัมพันธ์อย่างลับๆ กับอองรีที่ 1 ดยุคแห่งกีส แต่เป็นไปไม่ได้ที่พระราชินีแคทเธอรีนจะทรงยอมให้ตระกูลกีส มามีโอกาสที่จะอำนาจปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงทรงพยายามจัดการจัดให้มาร์เกอรีตเสกสมรสกับพระราชโอรสของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 เจ้าชายคาร์ลอสแห่งแอลตูเรียส์ แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากความพยายามครั้งนั้น ต่อมาทรงพยายามจับคู่กับ พระเจ้าเซบาสเตียนที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Sebastian I, King of Portugal) แต่ก็ไม่สำเร็จ
ในที่สุดมาร์เกอรีตก็ทรงถูกบังคับให้เสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองพระโอรสของพระราชินีฌานน์แห่งนาวาร์ (Jeanne III of Navarre) ผู้เป็นโปรเตสแตนต์ จุดประสงค์ของการจัดการเสกสมรสก็ระหว่างมาร์เกอรีตกับอองรีแห่งนาวาร์ก็เพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์วาลัวส์และราชวงศ์บูร์บง เพื่อที่จะเป็นการประสานความแตกร้าวระหว่างผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอูเกอโนท์ผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ แม้ว่าเมื่อเริ่มแรกพระราชินีฌานน์จะไม่ทรงเห็นด้วยแต่บรรดาขุนนางสนับสนุน พระราชินีฌานน์สิ้นพระชนม์เพียงไม่กี่วันก่อนวันเสกสมรสในสถานะการณ์ที่เป็นที่น่าต้องสงสัย บ้างก็กล่าวว่าทรงถูกวางยาพิษจากถุงมือที่พระราชินีแคทเธอรีนทรงส่งมาพระราชทานเป็นของขวัญ
ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1572 มาร์เกอรีตผู้มีพระชนมายุ 19 พรรษาก็เข้าพิธีเสกสมรสกับอองรีแห่งบูร์บองผู้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งนาวาร์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชมารดาที่มหาวิหารโนตเรอดามแห่งปารีส เจ้าบ่าวผู้เป็นอูเกอโนท์ต้องยืนนอกมหาวิหารเกือบตลอดพิธี กล่าวกันว่าระหว่างพิธีทั้งมาร์เกอรีตและอองรีต่างก็ทรงจ้องตรงไปข้างหน้าโดยไม่ทรงยอมสบพระเนตรของกันและกัน และบ้างก็อ้างว่าเมื่อมาร์เกอรีตทรงถูกถามให้ยืนยันคำแต่งงานมาร์เกอรีตก็ไม่ยอมตรัสจนพระเจ้าชาร์ลส์พระเชษฐาต้องทรงดำเนินมากดพระเศียรให้ผงกยอมรับ
หกวันหลังจากการเสกสมรสก็เกิดเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว โดยหมู่ชนชาวปารีสเพื่อสังหารอูเกอโนท์
แหล่งข้อมูลอื่น
1553 1615
ฟุตบอลคนหูหนวกชิงแชมป์โลก
การแข่งขันฟุตบอลคนหูหนวกโลก (Deaf Football World Championships,) เป็นการแข่งขันฟุตบอลของผู้พิการคนหูหนวกระหว่างประเทศที่ยิ่งใหญ่ที่สุด จัดโดยสหพันธ์ฟุตบอลคนหูหนวกนานาชาติ (ดีฟ่า) ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการกีฬาคนหูหนวกสากล จัดขึ้นทุกๆ 4 ปี จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2008
ยุยุตสุ
ยุยุตสุ เป็นน้องชายต่างมารดาที่เกิดจากท้าวธฤตราษฎร์กับนางสนมเสาวาลีคนเดียวของทุรโยธน์  ในเรื่องไม่มีบทบาทมากนัก  แต่เมื่อคราวที่ยุธิษฐิระเดินลงจากรถศึกเพื่อไปขอขมาจากท้าวภีษมะ ผู้เป็นปู่ และ โทรณาจารย์, กฤปาจารย์ ผู้เป็นอาจารย์ , ท้าวศัลยะ ผู้เป็นลุง  ยุธิษฐิระได้ถามเป็นครั้งสุดท้ายว่าจะมีผู้ใดที่จะเปลี่ยนฝ่ายมาเป็นฝ่ายปาณฑพหรือไม่  ยุยุตสุก็เกิดเปลี่ยนใจเพราะไม่เห็นด้วยกับการกระทำของฝ่ายเการพเสมอมา  จึงเปลี่ยนมาเข้ากับฝ่ายปาณฑพและช่วยรบอย่างแข็งขัน เมื่อสิ้นสุดสงคราม ได้เป็นมหามนตรีที่ปรึกษาช่วยดูแลราชการงานเมืองของ ยุธิษฐิระ และ เจ้าชายปรีกษิต โอรสของอภิมันยุที่ครองกรุงหัสตินาปุระอีกด้วย
ธันวาคม พ.ศ. 2559
'''ธันวาคม พ.ศ. 2559''' เป็นเดือนที่ 12 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
การอุบัติ
ในสาขาปรัชญา ทฤษฎีระบบ วิทยาศาสตร์ และศิลปะ การอุบัติ หรือ คุณสมบัติอุบัติ (emergence) เป็นกระบวนการที่สิ่งที่ใหญ่และซับซ้อนกว่า เกิดขึ้นอาศัยปฏิสัมพันธ์ระหว่างสิ่งที่เล็กและง่ายกว่า โดยสิ่งที่ใหญ่กว่าจะมีคุณสมบัติซึ่งสิ่งที่เล็กกว่าไม่มี การอุบัติเป็นหลักของทฤษฏีต่าง ๆ เกี่ยวกับระดับบูรณาการ (integrative level) และระบบซับซ้อน ยกตัวอย่างเช่น ปรากฏการณ์ของ "สิ่งมีชีวิต" ที่ศึกษาในสาขาชีววิทยา เป็นคุณสมบัติอุบัติของกระบวนการทางเคมีและทางจิตวิทยา เช่นเดียวกัน เศรษฐกิจและกฎหมายเป็นปรากฏการณ์ที่อุบัติจากปรากฏการณ์ทางจิตวิทยา
ในปรัชญา การอุบัติมักใช้คำภาษาอังกฤษว่า "emergentism" และการอธิบายเรื่องนี้ทั้งหมด มักจะกล่าวถึงการลดทอนไม่ได้ทางญาณวิทยา (epistemic) หรือภววิทยา (ontological) ขององค์ต่าง ๆ ในระดับล่าง
อาสนวิหารแอร์
อาสนวิหารแอร์ (Cathédrale d'Aire) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาแห่งแอร์  (Cathédrale Saint-Jean-Baptiste d'Aire) ในปัจจุบันมีฐานะเป็นอาสนวิหารร่วม (co-cathedral) นิกายโรมันคาทอลิก สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา ในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแอร์ซึ่งต่อมาถูกยุบลงในปี ค.ศ. 1801 ตามสนธิสัญญาความตกลง ค.ศ. 1801 โดยเสียพื้นที่ปกครองให้กับมุขมณฑลบายอน อาสนวิหารจึงถูกลดฐานะเป็นเพียงโบสถ์ประจำเขต ต่อมาได้มีการฟื้นฟูฐานะมุขมณฑลนี้กลับขึ้นมาอีกในปี ค.ศ. 1822 และในปี ค.ศ. 1857 ได้มีการผนวกเพื้นที่เข้ากับพื้นที่ของอดีตมุขมณฑลดักซ์ กลายเป็นมุขมณฑลแอร์และดักซ์ อาสนวิหารแห่งนี้จึงมีฐานะเป็นอาสนวิหารร่วมจนถึงปัจจุบัน ตั้งอยู่ที่เมืองแอร์-ซูร์-ลาดูร์ จังหวัดล็องด์ แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
เส้นทางแห่งผู้แสวงบุญ
อาสนวิหารแห่งนี้ตั้งอยู่บนเส้นทางของผู้แสวงบุญแห่งนักบุญเจมส์ใหญ่ (เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส) โดยตั้งอยู่หนึ่งในสี่ของเส้นทางหลักในประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเส้นทางนี้มีชื่อว่า "วิอาปอดิแอ็นซิส" (Via Podiensis) โดยเริ่มต้นจากเมืองเลอปุย-อ็อง-เวอแล และสิ้นสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
นวพล ตันตระเสนีย์
นวพล ตันตระเสนีย์ มีชื่อเล่นว่าแบ็ค เป็นนักฟุตบอลชาวไทย โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง
ประวัติ
นวพล ตันตระเสนีย์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดระยอง เป็นบุตรชายของนายชุมพล ตันตระเสนีย์เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมที่โรงเรียนอัสสัมชัญระยองก่อนจะย้ายมาศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา โดยลงเล่นฟุตบอลนักเรียนให้สถาบันในรุ่น 14 ปี ประเภท ก.(แชมป์),16 ปี ประเภท ก.(แชมป์),และได้แชมป์รุ่น 18 ปี  ประเภท ก. หลังจากนั้นจึงย้ายมาเรียนชั้นม.6ที่โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย และเป็นหนึ่งในทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์เอเซีย
การเล่นฟุตบอลอาชีพ
ในฟุตบอลระดับสโมสร นวพล ตันตระเสนีย์เริ่มต้นด้วยการเป็นตัวสำรองของสโมสรชลบุรี เอฟซีชุดที่ได้แชมป์ลีก ฤดูกาล 2550 และย้ายมาร่วมทีมศรีราชาชุดรองแชมป์ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2551 และเมืองทองฯ ยูไนเต็ด โดยลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้เมืองทองฯ ยูไนเต็ดนัดแรกในวันที่ 18 เมษายน 2552 ในเกมส์ที่ชนะสโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 1-0
พิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี
นวพล ตันตระเสนีย์ ย้ายมาร่วมทีมพิษณุโลก ทีเอสวาย เอฟซี ที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในยามาฮ่า ลีกวัน 2557 และได้ลงสนามในลีกนัดแรกให้พิษณุโลก ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 ในเกมส์ยามาฮ่า ลีก 1 ฤดูกาล 2557 ที่ทีมเสมอกับขอนแก่น เอฟซี 2-2 ที่สนามพิจิตร สเตเดี้ยม
นวพล ลงสนามในลีกให้สโมสรพิษณุโลกเพียง 7 นัด โดยอยู่กับทีมแค่จบเลกแรก ก็ย้ายไปร่วมทีมกัลฟ์-สระบุรี เอฟซี
พลังงานจลน์
พลังงานจลน์ คือพลังงานที่เกิดกับวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ เช่น รถยนต์กำลังแล่น เครื่องบินกำลังบิน พัดลมกำลังหมุน น้ำกำลังไหลหรือน้ำตกจากหน้าผา ธนูที่พุ่งออกจากคันศร จักรยานที่กำลังเคลื่อนที่ เป็นต้น จึงกล่าวได้ว่า พลังงานจลน์ล้วนเป็นพลังงานกลที่สามารถเปลี่ยนรูปกลับไปกลับมาได้
วัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ล้วนมีพลังงานจลน์ทั้งสิ้น ปริมาณพลังงานจลน์ในวัตถุจะมีมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับมวลและความเร็วของวัตถุนั้น ถ้าวัตถุมีการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจะมีพลังงานจลน์มาก แต่ถ้าเคลื่อนที่เท่ากันวัตถุที่มีมวลมากกว่าจะมีพลังงานจลน์มากกว่า
เนื้อหา
พลังงานจลน์ เป็นพลังงานที่สะสมอยู่ในวัตถุจากอัตราเร็วของวัตถุขึ้นอยู่กับการเคลื่อนที่ของวัตถุ ใช้สัญลักษณ์ Ek หาพลังงานจลน์ได้จากปริมาณงานที่ทำได้ทั้งหมด ของวัตถุที่กำลังเคลื่อนที่ไปทำงานอย่างหนึ่ง จนกระทั่งวัตถุหยุดนิ่ง
จากนิยามเขียนเป็นสมการได้ว่า
พลังงานจลน์ของวัตถุขึ้นอยู่กับสองตัวแปร ได้แก่ มวล (m) และความเร็ว (v) ของวัตถุ ซึ่งสมการสำหรับคำนวณหาพลังงานจลน์ของวัตถุนั้น สามารถพิสูจน์ได้จาก สมการการเคลื่อนที่ของวัตถุซึ่งเคลื่อนที่แบบมีความเร่ง ดังนี้ เมื่อมีแรงภายนอกกระทำกับวัตถุ ทำให้วัตถุเคลื่อนที่แบบมีความเร่ง
การหาค่าพลังงานจลน์
สามารถหาค่าได้จากสูตรต่อไปนี้ เมื่อ
แต่ว่าพลังงานจลน์นี้จะน้อยลงไปเรื่อย ๆ หากพลังงานศักย์เพิ่มขึ้นเมื่อโยนวัตถุหนึ่ง วัตถุนั้นจะเริ่มเก็บพลังงานศักย์ไปเรื่อย ๆ แต่เมื่อวัตถุนั้นตกลงมาวัตถุมีการใช้พลังงานศักย์โดยเปลี่ยนรูปพลังงานศักย์เป็นพลังงานจลน์ในการตกลงมาของวัตถุ
พลังงานจลน์ของการหมุน
ในการหมุนของวัตถุรูปแผ่นกลมรอบแกน ๆ ทุกส่วนของวัตถุย่อมเคลื่อนที่เป็นวงกลมวนรอบแกนหมุนด้วยความเร็วเชิงมุมค่าเดียวกัน แต่อัตราเร็วเชิงเส้นซึ่งอยู่ในแนวเส้นตั้งฉากกับรัศมีไม่เท่ากัน เพราะจะขึ้นกับระยะทางที่ส่วนนั้น ๆ ห่างจากแกนมุม
พลังงานจลน์มีวัตถุมวล (m) ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว (v) จะมีพลังงานจลน์ สำหรับวัตถุที่มีการหมุน พิจารณาจากมวลย่อยที่ประกอบขึ้นเป็นวัตถุ แต่ละมวลย่อยมีการเคลื่อนที่ด้วยความเร็วต่าง ๆ กันขึ้นอยู่กับระยะทางที่มวลย่อยอยู่ห่างจากแกนหมุน นั่นคือแต่ละมวลมีพลังงานจลน์ต่างกัน พลังงานจลน์รวมของทุกมวลย่อยที่ประกอบขึ้นเป็นวัตถุนั้น จะเป็นพลังงานจลน์ของวัตถุเนื่องจากการหมุน
เดวิลเมย์คราย
เดวิลเมย์คราย (デビル メイ クライ (Debiru Mei Kurai); Devil May Cry) เป็นวิดีโอเกมต่อสู้-ผจญภัย, hack and slash, ยิงมุมมองบุคคลที่สาม ชีรีส์เกมพัฒนาโดยแคปคอม และสร้างโดย Hideki Kamiya โดยซีรีส์มุ่งเน้นไปที่เป้าหมายหลักของตัวละครดันเต เพื่อล้างแค้นการฆาตกรรมของแม่โดยการทำลายล้างปีศาจ รูปแบบการเล่นประกอบไปด้วยฉากการต่อสู้ที่หนักหน่วงซึ่งผู้เล่นจะต้องพยายามขยายการโจมตีเป็นเวลานานในขณะที่หลีกเลี่ยงความเสียหายเพื่อแสดงการต่อสู้ที่มีสไตล์ องค์ประกอบนี้พร้อมกับเวลาและจำนวนรายการที่รวบรวมและใช้จะถูกนำมาพิจารณาภายใต้การให้คะแนนประสิทธิภาพของผู้เล่น
ซีรีส์นี้มีพื้นฐานมาจากบทกวีของอิตาลีเรื่อง ดีวีนากอมเมเดีย โดยการใช้คำพ้องความหมายรวมถึงตัวเอกของเกมดันเต (ตั้งชื่อตาม ดันเต อาลีกีเอรี) และตัวละครอื่น ๆ เช่นเวอร์จิล (เวอร์จิล), ทริช (เบียทริซ ปอร์ตีนารี), ลูเซีย (นักบุญลูซี่), ทริสมาเจีย (ซาตาน), Furiataurus (มินะทอร์), Geryon, และ Cerberus ศัตรูหลายคนได้รับการตั้งชื่อตามบาป 7 ประการเช่น "Hell Pride" หรือ "Hell Lust"
โพวีนตอง
โพวีนตอง (ဖိုလ်ဝင်တောင်, ; ปรากฏการถอดเป็นอักษรโรมันว่า Phowintaung, Hpowindaung, Powintaung และ Po Win Taung) เป็นหมู่ถ้ำศาสนาพุทธเถรวาทริมแม่น้ำชี่น-ดวี่น ราว 25 km ทางตะวันตกของโมนยวา ในอำเภอยี่นมาบีน จังหวัดโมนยวา ภาคซะไกง์ ทางตอนเหนือของประเทศพม่า
ในหมู่ถ้ำหินทรายเหล่านี้ประกอบด้วยถ้ำเดี่ยว ๆ ขนาดทั้งเล็กและใหญ่จำนวน 947 ถ้ำที่มีการตกแต่งอย่างวิจิตรตระการตา ภายในถ้ำมีทั้งพระพุทธรูปแกะสลักและภาพเขียนฝาผนังแสดงพุทธชาดก ปรากฏการประมาณอายุอยู่ที่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14–18
เบลินดา (ดาวบริวาร)
เบลินดา (Belinda) หรือเป็นที่รู้จักว่า Uranus XIVเป็นดาวบริวารลำดับที่ 10 นับตามระยะทางจากดาวยูเรนัส เบลินดา ตั้งชื่อตาม Belinda จากวรรณกรรมของอเล็กซานเดอร์ โป๊ป เรื่อง The Rape of the Lock เบลินดา ถูกค้นพบในวันที่ 13 มกราคม ปี ค.ศ. 1986 โดยยานวอยเอจเจอร์ 2 ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้มีชื่อว่า "S/1986 U 5"
เบลินดาถูกจัดอยู่ในกลุ่มของพอร์ชา ซึ่งในกลุ่มนี้มีดาวบริวารทั้งหมด 8 ดวง ได้แก่ เบียงกา เครสซิดา เดสดิโมนา จูเลียต พอร์ชา รอซาลินด์ คีวปิด เพอร์ดิตา
ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น
ตราสารยอมจำนนของญี่ปุ่น เป็นข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรที่ทำให้การยอมจำนนของจักรวรรดิญี่ปุ่นเป็นทางการ โดยเป็นการสิ้นสุดการสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งลงนามโดยตัวแทนจากจักรวรรดิญี่ปุ่นและจากประเทศสัมพันธมิตร ได้แก่ สหรัฐอเมริกา, สาธารณรัฐจีน, สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ, สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต, เครือรัฐออสเตรเลีย, เครือจักรภพแคนาดา, รัฐบาลชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส, ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และ เครือจักรภพนิวซีแลนด์ ลงนามบนเรือยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63) ที่อ่าวโตเกียว เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945
โสม (แก้ความกำกวม)
โสม มีหลายความหมาย ดังนี้
วาวาอู
วาวาอู (Vavaʻu) เป็น 1 ใน 3 กลุ่มเกาะหลักของตองงา ประกอบด้วยเกาะใหญ่เกาะเดียว (อูตูวาวาอู) และ 40 เกาะเล็ก ตามตำนาน เทพมาวอีสร้างทั้งเกาะโตงาตาปูกับวาวาอู แต่ท่านใช้ความพยายามมากนิดหนึ่งในการสรางเกาะโตงาตาปู วาวาอูตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลที่ 204 m มีเมืองเอกชื่อว่าเนอิอาฟู ซึ่งตั้งอยู่ที่ท่าเรือเรฟูเง (ปัวตาเลฟูซี หรือโลโลอาฮาลาเอวาลู)
วาวาอูจัดอยู่ในเขตวาวาอู มีพื้นที่ทั้งหมด 103.6 ตารางกิโลเมตร เกาะนี้เป็นเกาะที่เกิดจากปะการัง พื้นที่ชื้นแฉะ อยู่เขตร้อน มีประชากรทั้งสิ้น 9400 คน มีรายได้ต่อหัว 1030 ดอลลาร์สหรัฐ มีภัยธรรมชาติที่สำคัญคือไซโคลนและแผ่นดินไหว
นิเวศวิทยา
วาวาอูเป็นที่อยู่อาศัยของพืช 262 ชนิด กิ้งก่า 11 ชนิด นก 38 ชนิด และหอยทากบก 41 ชนิด
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉาก
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉาก (product placement), การผสมผสานตราสินค้า (brand integration), การตลาดแบบแอบแฝง (embedded marketing)  , โฆษณาแฝง เป็นเทคนิคการโฆษณาที่บริษัทแฝงการประชาสัมพันธ์ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ โดยการโฆษณาที่ไม่ใช่แบบดั้งเดิม โดยมากจะปรากฏในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และสื่ออื่น ๆ
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉากเป็นยุทธวิธีการตลาดที่โดดเด่น เพราะเป็นการพยายามโฆษณาโดยตรงจากบริบทและสิ่งแวดล้อมที่มีสินค้าปรากฏอยู่หรือใช้สินค้าอยู่ นอกจากนั้นแล้วยังอาจช่วยในการหลีกเลี่ยงกฎหมายควบคุมโฆษณาได้อีกด้วย โดยสื่อจะกล่าวถึง แสดง หรือใช้ผลิตภัณฑ์ใดผลิตภัณฑ์หนึ่งโดยไม่ได้บอกชัดแจ้งว่าเป็นการโฆษณา
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉากที่พบได้บ่อยคือการที่ตัวละครสำคัญในภาพยนตร์หรือละคร ใช้ผลิตภัณฑ์รุ่นใหม่หรือสินค้าที่มีลักษณะโดดเด่น โดยปรากฏให้เห็นตราสินค้าชัดเจน หรือใช้ผลิตภัณฑ์หนึ่งเป็นระยะเวลานาน (เช่น ใช้ตลอดทั้งเรื่อง) โดยปรากฏตราสินค้าเช่นกัน ซึ่งหากวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉากได้อย่างแนบเนียนก็เป็นผลดีต่อผู้ชม เพราะการโฆษณาที่ดูยัดเยียดจะถูกแทนที่ด้วยความบันเทิง อีกทั้งยังอาจเป็นผลดีต่อผลิตภัณฑ์หรือยี่ห้อ เช่นการที่ตัวละครเอกใช้ผลิตภัณฑ์ยี่ห้อหนึ่งอาจทำให้ผลิตภัณฑ์ยี่ห้อนั้นมีภาพที่ดูดีขึ้นมาในความรู้สึกของผู้ชม หรือเป็นการตอกย้ำตราสินค้า
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2006 นิตยสาร Broadcasting & Cable รายงานว่า 2 ใน 3 ของผู้โฆษณาได้ว่าจ้างผู้ให้ความบันเทิง วางผลิตภัณฑ์สินค้าประกอบฉาก การผสมผสานตราสินค้า เข้าไปถึง 80% ของรายการโทรทัศน์ โดยกล่าวว่า "เหตุผลคือ เป็นการเข้าถึงอารมณ์ผู้ชมได้มากกว่า ได้ดีกว่า โดยเนื้อหาที่สัมพันธ์กัน เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้"
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัวร์นาเมนต์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ได้จัดความหลากหลายของทัวร์นาเมนต์การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพสำหรับการแข่งขันโดยนักมวยปล้ำ
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉาก
จากข้อมูลของ พีคิวมีเดีย บริษัทที่ค้นคว้าการใช้สื่อ กล่าวว่า ในปี ค.ศ. 2014 เม็ดเงินที่ใช้ในการวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉากมีค่าราว 10.58 พันล้านเหรียญดอลลาร์
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัวร์นาเมนต์
การแข่งขันเป็นระยะๆ
จับกด; ซับมิสชั่น; น็อกเอาต์; เคาต์เอาต์; ดับเบิลเคาต์เอาต์; ทำฟาล์ว; คะแนน; การตัดสิน; การตัดสินใจของกรรมการ; ไม่มีผลตัดสิน
คิงออฟเดอะริง
คิงออฟเดอะริง (King of the Ring) เป็นรายการทัวนาเมนต์หนึ่งของ WWE ที่เริ่มจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 แต่มาเริ่มจัดเป็น PPV ในระหว่างปี 1993 - 2002
การวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉาก
การถอดผลิตภัณฑ์ออกจากฉาก
ในทางตรงกันข้าม ยังมีการถอดผลิตภัณฑ์ออกจากฉาก (product displacement) หรือการถอดตราสินค้าออกจากฉาก ซึ่งตรงกันข้ามกับการวางผลิตภัณฑ์ประกอบฉาก การถอดผลิตภัณฑ์ออกจากฉากมักเกิดจากผู้ผลิตสื่อบางรายไม่ต้องการโฆษณาให้ผลิตภัณฑ์ใดอย่างฟรี ๆ หรือเพื่อไม่ให้เกิดความขัดแย้งกับเจ้าของผลิตภัณฑ์ที่รับลงโฆษณาแฝงไว้ (เช่น ตัวละครเอกใช้รถยี่ห้อหนึ่งโดยที่เป็นโฆษณาแฝง แต่ในภาพยนตร์ก็มีการใช้รถยี่ห้ออื่นด้วย จึงอาจถอดโลโก้ยี่ห้ออื่นที่ว่านั้นออกก่อนนำรถมาเข้าฉาก) หรือผลิตภัณฑ์บางอย่างไม่สามารถแสดงตราสินค้าได้เพราะขัดต่อกฎหมาย เช่นกฎหมายที่ห้ามการโฆษณาสุราหรือบุหรี่ เป็นต้น จึงลบ หรือทำเบลอ หรือติดเทปกาวทับ หรือปิดบังตราสินค้าด้วยวิธีการใดก็ตามไม่ให้ปรากฏให้เห็นในสื่อของตน ทั้งนี้ยังรวมไปถึงการเปลี่ยนตราสินค้าเป็นตราสมมุติอื่นด้วยวัตถุประสงค์เดียวกัน
เดอะบีกินนิง (เพลงวันโอเคร็อก)
"เดอะบีกินนิง" (The Beginning) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 7 ที่ออกจำหน่ายโดยวันโอเคร็อก แทร็กแรกซึ่งคือเพลงชื่อเดียวกับซิงเกิลได้นำไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ รุโรนิเค็งชิง ซิงเกิลนี้ได้รับการรับรองซิงเกิลดิจิทัลดาวน์โหลดในระดับทองจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงแห่งประเทศญี่ปุ่น อันเนื่องมาจากมียอดจำหน่ายถึง 100,000 ชุด รวมถึงติดชาร์ตอันดับที่ 2 ในบิลบอร์ดเจแปนฮอต 100 และติดในชาร์ตนานถึง 45 สัปดาห์ นอกจากนี้ เพลงนี้ยังติดอันดับที่ 5 ในชาร์ตออริคอน และติดในชาร์ตนานถึง 20 สัปดาห์
รายการเพลง
เพลงทั้งหมดประพันธ์โดยทะกะฮิโระ โมะริตะ
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก
นาฬิกาดาราศาสตร์ปราก (Pražský orloj, ปรัชสกีโอร์โลย) เป็นหอนาฬิกาดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่กรุงปราก เมืองหลวงของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางกำแพงด้านใต้ของศาลาว่าการในจัตุรัสเมืองเก่า เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองที่ได้รับความนิยมมาก มีการติดตั้งนาฬิกานี้ใน ค.ศ. 1410 ทำให้เป็นนาฬิกาดาราศาสตร์ที่เก่าแก่เป็นอันดับ 3 ของโลก และเป็นนาฬิกาที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังใช้งานได้
ส่วนประกอบหลักของหอนาฬิกาได้แก่ นาฬิกาดาราศาสตร์ ซึ่งจะแสดงวิถีการโคจรของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ด้านล่างของนาฬิกาดาราศาสตร์จะมีหน้าปัดแสดงเดือนในปัจจุบัน และด้านบนสุดมีรูปปั้นสาวกของพระเยซู
การ์ดาโน
การ์ดาโน (Cardano) อาจหมายถึง
เพอร์ดิตา (ดาวบริวาร)
เพอร์ดิตา (Perdita) หรือเป็นที่รู้จักว่า Uranus XXVเป็นดาวบริวารลำดับที่ 11 นับตามระยะทางจากดาวยูเรนัส เพอร์ดิตา ตั้งชื่อตาม Perdita จากวรรณกรรมของเชคสเปียร์ เรื่อง The Winter's Tale เพอร์ดิตา ถูกค้นพบใน ปี ค.ศ. 1986 โดยยานวอยเอจเจอร์ 2แต่ ได้รับการยืนยันว่าเป็นดาวบริวาร ในปี ค.ศ. 2003 โดย กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้มีชื่อว่า "S/1986 U 10"
เพอร์ดิตาถูกจัดอยู่ในกลุ่มของพอร์ชา ซึ่งในกลุ่มนี้มีดาวบริวารทั้งหมด 8 ดวง ได้แก่ เบียงกา เครสซิดา เดสดิโมนา จูเลียต พอร์ชา รอซาลินด์ คีวปิด เบลินดา
นาฬิกาดาราศาสตร์
นาฬิกาดาราศาสตร์ (อังกฤษ: Astronomical clock) เป็นนาฬิกาที่สามารถแสดงข้อมูลทางดาราศาสตร์ต่าง ๆ เช่น ตำแหน่งการโคจรของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ หรือกลุ่มดาวจักรราศี
แม่น้ำออเรนจ์
แม่น้ำออเรนจ์ (Orange River จากอาฟรีกานส์/ดัตช์: Oranjerivier) เป็นแม่น้ำในประเทศแอฟริกาใต้ ลุ่มน้ำครอบคลุมประเทศแอฟริกาใต้ นามิเบีย และบอตสวานา ต้นน้ำอยู่ที่เทือกเขาดราเคนส์เบิร์ก ประเทศเลโซโท ไหลไปทางทิศตะวันตกผ่านประเทศแอฟริกาใต้ลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติก แม่น้ำเป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศแอฟริกาใต้กับนามิเบีย และประเทศแอฟริกาใต้กับเลโซโท แม่น้ำออเรนจ์มีบทบาทสำคัญแก่เศรษฐกิจแอฟริกาใต้ทั้งทางด้านชลประทานและไฟฟ้าพลังน้ำ
ชื่อของแม่น้ำตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาของเนเธอร์แลนด์ ตั้งโดยนักสำรวจชาวดัตช์ รอเบิร์ต จาคอป กอร์ดอน
คาร์ดาโน
คาร์ดาโน (Cardano) เป็นแพลตฟอร์มบล็อกเชนสาธารณะในรูปแบบของซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ซและการประมวลผลแบบกระจาย โดยใช้ข้อตกลงในรูปแบบ proof of stake ทำธุรกรรมผ่านคริปโทเคอร์เรนซีในชื่อ เอดา (ADA)
แมนิโธ
แมนิโธ ( Manéthōn, gen.: Μανέθωνος) เชื่อกันว่าเป็นนักบวชชาวอียิปต์จากเซเบนนีทอส (Ϫⲉⲙⲛⲟⲩϯ ) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยราชอาณาจักรทอเลมีในช่วงต้นศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งอยู่ในช่วงสมัยเฮเลนิสติก
มาเนโธได้เขียนหนังสือ แอกิปเทียกา (ประวัติศาสตร์แห่งอียิปต์) ในภาษากรีก ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลสำหรับลำดับเหตุการณ์สำคัญของรัชสมัยของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ ไม่แน่ชัดว่ามาเนโธจะเขียนประวัติและรายพระนามฟาโรห์ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 1 โซเตอร์ หรือฟาโรห์ปโตเลมีที่ 2 ฟิลาเดลฟอส แต่น่าจะเขียนเสร็จไม่เกินรัชสมัยของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 3 ยูเออร์เกเตส
แอกิปเทียกา
แอกิปเทียกา (Αἰγυπτιακά, Aigyptiaka), "ประวัติศาสตร์แห่งอียิปต์" อาจจะเป็นผลงานชิ้นใหญ่ที่สุดของแมนิโธ และแน่นอนว่าเป็นงานที่สำคัญที่สุดเช่นกัน ซึ่งถูกแบ่งลำดับเวลาและแบ่งออกเป็นสามเล่ม การแบ่งผู้ปกครองออกเป็นราชวงศ์นั้นเป็นวิธีการจัดกลุ่มใหม่ อย่างไรก็ตาม แต่ไม่ได้ใช้คำนี้ในความหมายสมัยใหม่ แต่โดยสายเลือด แต่มักจะเสนอราชวงศ์ใหม่เมื่อใดก็ตามที่ตรวจพบความไม่ต่อเนื่องบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นทางภูมิศาสตร์ (ราชวงศ์ที่สี่จากเมมฟิส ราชวงศ์ที่ห้าจากเอเลแฟนไทน์) หรือลำดับของราชวงศ์ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในราชวงศ์ที่หนึ่ง โดยที่แมนิโธได้จะสื่อว่าฟาโรห์ที่สืบต่อกันมาแต่ละพระองค์ถือว่าเป็น "พระราชโอรส" ของฟาโรห์พระองค์ก่อน เพื่อนิยามความหมายของคำว่า "ความต่อเนื่อง") ในส่วนบนของตารางลำดับราชวงศ์ แมนิโธเติมช่องว่างด้วยเรื่องเล่ามากมายของฟาโรห์
บางคนเสนอว่า แอกิปเทียกา ถูกเขียนขึ้นเพื่อแข่งขันกับหนังสือ Histories ของเฮโรโดตัส เพื่อบันทึกหลักฐานประวัติศาสตร์ของชาติอียิปต์ ซึ่งไม่เคยปรากฏมาก่อน จากมุมมองนี้ Against Herodotus อาจจะเป็นเอกสารฉบับย่อหรือเป็นเพียงส่วนหนึ่งของ แอกิปเทียกา ที่เผยแพร่อย่างอิสระ แต่่น่าเสียดายที่ในปัจจุบันทั้งเอกสารสองไม่หลงเหลือในรูปแบบดั้งเดิม
เอกสารทั้งสองฉบับของชิ้นส่วนของ แอกิปเทียกา ของแมนิโธได้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งได้รับการตีพิมพ์โดยวิลเลียม กิลแลน วัดเดลล์ ในปี ค.ศ. 1940 และโดย เจอรัลด์ พี. เวอร์บรูกก์ และจอห์น มัวร์ วิกเกอร์สแฮมในปี ค.ศ. 2001
เจเน็ต ลีห์
เจเน็ต ลีห์ (Janet Leigh) อดีตนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีชื่อเต็มว่า จีนเน็ต เฮเลน มอร์ริสัน (Jeanette Helen Morrison) เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 ที่เมืองเมอร์เซด รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเป็นลูกคนเดียว
เริ่มเข้าสู่วงการการแสดงเมื่ออายุได้ 19 ปี ขณะเรียนอยู่ระดับวิทยาลัย เมื่อมีแมวมองของบริษัท เอ็มจีเอ็ม ได้เห็นภาพถ่ายของเธอขณะเล่นสกี โดยผลงานเรื่องแรก คือ The Romance of Rosy Ridge ประกบคู่กับ แวน จอห์นสัน โดยได้รายได้ 50 ดอลลาร์สหรัฐต่อสัปดาห์ และเมื่อมีชื่อเสียงแล้วค่าตัวเปลี่ยนเป็น 150 ดอลลาร์ต่อสัปดาห์ และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่มีงานรัดตัวมากที่สุดของบริษัทเอ็มจีเอ็มเลยทีเดียว เฉพาะในปี ค.ศ. 1949 เธอรับเล่นถึง 6 เรื่องด้วยกัน
เป็นที่รู้จักกันดีจากการรับบทพี่สาวคนโตในภาพยนตร์เรื่อง Little Women (สี่ดรุณี) ในปี ค.ศ. 1949 และรับบทนางเอกในภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์เรื่อง Touch of Evil ในปี ค.ศ. 1958 คู่กับ ชาร์ลตัน เฮสตัน จากการกำกับโดย ออร์สัน เวลส์
ในปี ค.ศ. 1960 รับบท "แมเรียน เครน" หญิงสาวที่เป็นเหยื่อฆาตกรรมตั้งแต่ช่วงกลางเรื่อง ในภาพยนตร์เรื่อง Psycho ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก จากการกำกับของ อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม และมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาเดียวกันนั้นด้วย
ชีวิตครอบครัว ก่อนเข้าวงการเธอผ่านการสมรสมาแล้วสองหน ในแวดวงบันเทิง เธอสมรสกับ โทนี เคอร์ติส นักแสดงชายชื่อเสียงโด่งดังในยุคเดียวกันระหว่างปี ค.ศ. 1951–ค.ศ. 1962 มีบุตรสาวสองคนที่เป็นนักแสดงด้วย คือ แคลลี เคอร์ติส และ เจมี ลี เคอร์ติส ก่อนจะแยกทางกันในที่สุดในปี ค.ศ. 1962 และเธอสมรสอีกครั้งกับนักธุรกิจชื่อ โรเบิร์ต แบรนด์ ซึ่งอยู่กับเธอตราบจนสิ้นชีวิต
เจเน็ต ลีห์ เสียชีวิตด้วยอาการติดเชื้อในกระแสโลหิตเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2004 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สิริอายุได้ 77 ปี
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008
มีประเทศที่แข่งขันได้เหรียญรางวัล ทั้งหมด 76 ประเทศ และไม่ได้เหรียญรางวัลใด ๆ อีก 70 ประเทศ โดยประเทศลาว เลบานอน มองโกเลีย นามิเบีย ปากีสถาน ปาปัวนิวกีนี โรมาเนีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และซีเรีย แข่งขันได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรกในกีฬาพาราลิมปิก และนักกีฬาจากโครเอเชีย มองโกเลีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และเวเนซุเอลาได้เหรียญทองเหรียญแรกในกีฬาพาราลิมปิก
ตารางเหรียญ
อันดับประเทศดังต่อไปนี้ถูกจัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC)
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906 (พ.ศ. 2449) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 22 เมษายน - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 10 เหรียญ
เรียวตะ ซูซูกิ
เรียวตะ ซูซูกิ ( 鈴木 崚汰<rt>すずき りょうた</rt>, 22 ธันวาคม 1998 -) เป็นนักพากย์ชาย ชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจากสถาบันวิจัยการบรรยายการแสดงญี่ปุ่น สังกัด เกิดที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ เติบโตที่จังหวัดชิบะ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกซ้อน 1906
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ตราแผ่นดินของเช็กเกีย
ตราแผ่นดินของเช็กเกีย (Státní znak České republiky) เป็นตราอาร์มของประเทศเช็กเกียที่ประกอบด้วยตราของภูมิภาคในประวัติศาสตร์สามบริเวณที่ประกอบขึ้นเป็นสาธารณรัฐ
ตราอาร์มของโบฮีเมียเป็นสิงโตสีเงินสองหางบนพื้นตราสีแดง1 ที่ปรากฏอีกครั้งในช่องตราด้านล่างซ้าย (ขวาของผู้ดูตรา ซ้ายของผู้ถือโล่) โมราเวียเป็นอินทรีลายหมารุกขาวสลับแดงบนพื้นตราสีน้ำเงิน ตราของไซลีเซียมีพื้นสีทอง อินทรีสีดำแต่งด้วยจิกสามดอก หรือ "clover stalk" บนหน้าอก
ตรานี้ใช้สำหรับเป็นตราสำหรับฟุตบอลทีมชาติและฮอกกี้ทีมชาติของเช็กเกียด้วย
นิยามของตราอย่างเป็นทางการ :
มติอ่าวตังเกี๋ย
มติอ่าวตังเกี๋ย (หรือ มติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, Pub.L. 88–408, 78 Stat. 384) เป็นมติร่วมซึ่งรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาผ่านเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1964 เพื่อตอบโต้ยุทธนาวีระหว่างกองเรือตอร์ปิโด 135 ของกองทัพเรือเวียดนามเหนือ และเรือพิฆาต ยูเอสเอส แมดด็อกซ์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม และยุทธนาการทางทะเลครั้งที่สองที่ว่ากันระหว่างเรือเวียดนามเหนือและเรือประจัญบาน ยูเอสเอส แมดด็อกซ์ และยูเอสเอส เทอร์เนอร์ จอย เมื่อวันที่ 4 สิงหาคมในอ่าวตังเกี๋ย การปฏิบัติทั้งสองนี้รวมรู้จักกันในชื่อ กรณีอ่าวตังเกี๋ย
ทรูไทยฟิล์ม
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทรูไทยฟิล์มได้พัฒนาระบบการออกอากาศเป็นระบบโทรทัศน์ความชัดสูง (High-definition television) อย่างเป็นทางการ โดยภาพยนตร์ที่ฉายเรื่องแรกในระบบ HD ของช่องคือ หลวงตามหาเฮง
ฮานะชิรุซาโตะ
ฮานะชิรุซาโตะ (花散里 (Hana Chiru Sato); ท่านหญิงดอกส้ม) เป็นบทที่ 11 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท บทที่ 11 นี้เป็นบทสั้นๆ  บอกเล่าเหตุการณ์ช่วงเวลา ที่หนึ่งทับซ้อนอยู่ในบท ซะคะกิ
ที่มาของชื่อบท ฮานะชิรุซาโตะ
ฮานะชิรุซาโตะ ( 花散里 ) แปลตามตัวอักษรว่า  เรือนที่กลีบดอกไม้ร่วงโปรยปราย  ดอกไม้ที่กล่าวถึงในบท ฮะนะจิรุซะโตะ   คือ ดอกส้มทะจิบะนะ
ทาจิบานะ （橘)  เป็นพืชตระกูลส้มชนิดหนึ่ง  มีชื่อทางวิชาการ ว่า  Citrus tachibana  มีชื่ออื่นๆว่า  ยะมะโตะทะจิบะนะ หรือ นิปปงทะจิบะนะ  มีดอกสีขาวเกสรเหลือง  ผลมีขนาดเล็ก  รสเปรี้ยวจัด ไม่เหมาะจะนำมารับประทาน
เรื่องย่อ
ต้นฤดูร้อนเช่นนี้ วันที่ฟ้าใสไร้ฝนพรำเช่นวันนี้  ช่างหาได้ยากยิ่ง  เก็นจิผู้หม่นหมองจากการถูกอดีตจักรพรรดินีฟุจิตสึโบะหบเลี่ยงไม่พบเจอ    จึงถือโอกาสถือโอกาสแวะเยี่ยมเยียนพระชายาตำหนักเรเค ( เรเคเด็ง ) ในอดีตจักรพรรดิคิริสึโบะอิน   แท้จริงแล้วจุดประสงค์ในการเยี่ยมเยืยนครั้งนี้  คือการไปพบคู่รักของเขา  ซึ่งนางเป็นน้องสาวของพระชายาตำหนักเรเคที่เขาเคยคบหากับนางมีครั้นนางยังอยู่ในวังหลวง  แม้จะไม่พบกันบ่อยนักก็ตาม    ระหว่างทางก่อนที่จะไปถึงคฤหาสน์ของพระชายาตำหนักเรเคนั้น  นกโฮะโตะโตะงิสุ (นกคัดคูเล็ก)ร้องเซ็งแซ่ที่หน้าคฤหาสน์เล็กๆแถบนะคะงะวะ  เก็นจิพลันจำได้ว่า  นี่คือบ้านของอดีตชู้รักคนหนึ่งของเขาที่ร้างราความสัมพันธ์  ไม่ได้พบกันเป็นเวลานานแล้ว   จึงส่งโคะเระมิตสึไปถามไถ่  ว่านางว่างที่จะพบเขาไหม  คนของนางบอกปัดเขา  ทำเป็นจำไม่ได้  ที่แท้  ด้วยการร้างราไม่มาพบหน้าเป็นเวลานาน  นางอาจจะจะกำลังต้อนรับคู่รักคนใหม่อยู่ภายในคฤหาสน์ก็เป็นได้  เก็นจิจึงมุ่งไปยังจุดหมาย ณ  คฤหาสน์ของพระชายาตำหนักเรเค  คฤหาสน์ของนางโดดเดี่ยวและเงียบสงบอย่างที่เขาคาดไว้   ปกติยามที่พระราชบิดาของเขายังมีพระชนม์ชีพ  ก็มิได้รับใคร่โปรดปรานนางเท่าไหร่นั้น พระองค์เพียงชมว่า  นางนั้นอ่อนโยนมากเท่านั้นเอง  บัดนี้ยามสิ้นพระราชบิดา  ชีวิตของนางย่อมหงอยเหงาไร้ผู้เยี่ยมเยือนไปมาหาสู่มากขึ้นกว่าเดิม  เฉกเช่นเก็นจิ  ในยามสิ้นบารมีพระราชบิดาเช่นกัน    เขาสนทนากับนางเรื่องความหลังจนดึกดื่น  ต้นไม้สูงๆในสวนยิ่งดูมืดมนลงอีกภายใต้แสงจันทรเดือน 8 ค่ำ   กลิ่นดอกส้มหอมฟุ้งกรุ่นมาจากสวน  ชวนให้ระลึกถึงอดีตที่ผ่านพ้น   เสียงนกโฮะโตะโตะงิสุ (นกคัดคูเล็ก )ร้อง  นี่คงจะเป็นนกตัวเดียวกับเมื่อครู่   หลังจากสนทนากับพระชายาตำหนักเรเคจนเป็นที่พอใจแล้ว  เขาก็เข้าพบกับน้องสาวของพระชายาตำหนักเรเค  แรกนางอาจจะแสนงอน  เพราะเก็นจิไม่มาพบเป็นเวลานานแล้ว  แต่เก็นชิเป็นชายที่มีวาจาอ่อนโยนเสมอตรงเสมอปลาย  อีกทั้งรูปโฉมยังงามสง่ายิ่ง   ทั้งสองสนทนากันจนนางคลายความขุ่นเคือง   นางเป็นสตรีผู้อ่อนโยนที่ยินดีต้อนรับเขาเสมอไม่ว่ายามรุ่งเรืองหรือตกอับ  เพราะดอกส้มทะจิบะนะที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นกำจายไปทั่วในยามนั้น  เขาจึงเรียกนางว่า ฮะนะจิรุซะโตะ  ท่านหญิงดอกส้ม
นกโฮะโตะโตะงิสุ และ ดอกทะจิบะนะ
ในกวีแบบญี่ปุ่นนั้น นกโฮะโตะโตะงิสุ  ( ほととぎす  Hototogisu ) หรือ นกคัดคูเล็ก มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Lesser Cuckoo (Cuculus poliocephalus) กับ ดอกส้มทะจิบะนะ นั้นมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกัน  หากนกดุเหว่าและดอกส้มทะจิบะนะปรากฏในกวี จะมีความหมายแฝงสื่อถึง  ความทรงจำครั้งเก่าก่อน
โรงเรียนบ้านโคกยาง
โรงเรียนบ้านโคกยาง เป็นโรงเรียนใน อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เปิดสอนตั้งแต่ระดับ ประถมศึกษา ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีเขตพื้นที่บริการ 4 หมู่บ้าน ได้แก่หมู่ที่ 1 บ้านทุ่งซ่าน หมู่ที่ 2 บ้านโคกยาง หมู่ที่ 3 บ้านยะหรมและหมู่ที่ 4 บ้านหนองยาว
ประวัติ
เดิมชื่อ “ โรงเรียนวัดโคกยาง” เปิดทำการสอนเมื่อ 1 กรกฎาคม 2473  ปัจจุบัน โรงเรียนบ้านโคกยาง มีนายพิเชฐ อมรกุล เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน
ที่ตั้ง
ตั้งอยู่เลขที่ 100 ตำบล โคกยาง อำเภอ กันตัง จังหวัด ตรัง รหัสไปรษณีย์ 92110 โทรศัพท์ 0-75571051
โรงเรียนบ้านโคกยาง ตั้งอยู่ระหว่างวัดโคกยางกับสถานีตำรวจตำบลโคกยาง หมู่ที่ 2 ตำบลโคกยาง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ถนนสายตรัง-หาดยาว ห่างจากตัวเมืองตรังประมาณ 12 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอกันตังประมาณ 18 กิโลเมตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตรัง เขต2