cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาการท้องอืด
สังคมและวัฒนธรรม
มีการเล่นตดของเด็กในสหรัฐที่เรียกว่า "Touch Wood" ที่บันทึกไว้ตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 ซึ่งเรียกว่า Safety ในช่วงคริสต์วรรษที่ 20 ในสหรัฐ และยังเล่นอยู่แม้ในปี ค.ศ. 2011 รวม ๆ ก็คือ เด็กผู้ตดจะต้องพูดว่า "Safety" หรือแตะที่ไม้ก่อนที่เพื่อนจะกล่าววลีที่ได้กำหนดไว้ก่อนอื่น ๆ ถ้าพูดไม่ทัน จะต้องยอมให้เพื่อนต่อย
ในเดือนมกราคม 2011 รัฐมนตรีกระทรวงยุติธรรมของประเทศมาลาวี (George Chaponda) กล่าวว่า กฎหมายต่อต้านการทำมลภาวะของประเทศ (2011 Malawian Air Fouling Legislation) จะทำให้การตดในที่สาธารณะผิดกฎหมาย รายงานข่าวต่าง ๆ ในเรื่องนี้ ได้เยาะเย้ยถากถางคำของเขาด้วยหัวพาดข่าวที่เล่นคำเล่นสำนวน ต่อมาเขาก็ได้ถอนคำพูดของเขา
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
บ่อยครั้งมีการโทษตดว่าเป็นแหล่งสำคัญของแก๊สเรือนกระจก อาศัยความเชื่อผิด ๆ ว่า มีเทนที่ปล่อยโดยปศุสัตว์จะอยู่ในตดของมัน แม้ปศุสัตว์จะเป็นตัวการปล่อยมีเทนถึง 20% ทั่วโลก แต่ 90-95% ก็ปล่อยออกทางลมหายใจหรือผ่านการเรอ
ในวัว ลมผายและลมเรอจะผลิตโดยจุลินทรีย์สร้างมีเทนที่เรียกว่า methanogen (จุลชีพก่อมีเทน) ที่อยู่ในระบบย่อยอาหารของวัว ข้อเสนอลดการผลิตมีเทนในวัวรวมทั้งการให้อาหารเสริม เช่น ออริกาโน และสาหร่ายทะเลเป็นต้น และการทำพันธุวิศวกรรมต่อจุลินทรีย์ในท้องวัวเพื่อให้สร้างมีเทนน้อยลง
เนื่องจากประเทศนิวซีแลนด์มีผลิตภัณฑ์การเกษตรเป็นจำนวนมาก จึงอาจสามารถจัดการการปล่อยมีเทนเข้าสู่สิ่งแวดล้อมของปศุสัตว์ได้มากเทียบกับแก๊สเรือนกระจกอื่น ๆ ประเทศยังเป็นภาคีในพิธีสารเกียวโต ดังนั้น จึงพยายามทำการต่าง ๆ เพื่อลดแก๊สเรือนกระจก และมีการเสนอภาษีเกษตร (agricultural emissions research levy) ซึ่งทันทีก็ได้ชื่อว่า ภาษีตด เป็นการเสนอกฎหมายที่ชาวเกษตร กลุ่มล็อบบี้เพื่อการเกษตร และนักการเมืองฝ่ายค้านออกมาต่อต้าน
การบันเทิง
การตดได้ตามความพอใจได้บันทึกไว้ในประวัติตั้งแต่สมัยออกัสตินแห่งฮิปโปในหนังสือของเขาคือ เมืองของพระเจ้า (The City of God) (ศตวรรษที่ 5 หลังคริสต์ศักราช) คือเขาได้กล่าวถึงชายที่ "สามารถควบคุมท้องไส้ของตนเองจนกระทั่งสามารถตดอย่างต่อเนื่องได้ตามความพอใจ เพื่อให้ฟังเหมือนเพลง" การตั้งใจตดเพื่อให้ความบันเทิงแก่ผู้อื่นรู้จักกันในยุโรปตั้งแต่สมัยกลางและหลังจากนั้น
Le Pétomane (ไอ้บ้าตด) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศสคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีชื่อเสียง ใช้เสียงตดเลียนแบบเสียงต่าง ๆ และมีโชว์เป็นของตนเอง ในปัจจุบันก็ยังมีนักแสดงผู้มีชื่อเวทีว่า มิสเตอร์มีเทน ซึ่งก็ยังสร้างความบันเทิงเช่นเดียวกัน อนึ่ง ภาพยนตร์สำหรับครอบครัวปี 2002 Thunderpants เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กชายที่มีปัญหาเรื่องตดตั้งแต่กำเนิด ต่อมาได้ใช้ความสามารถในการตดของเขาในฐานะเป็นนักบินอวกาศ
อ้างอิงอื่น ๆ
Bibliography
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2018–19
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2018–19 (หรือเรียกว่า สกายเบตลีกทู ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกทู ฤดูกาลที่ 15 ของลีกภายใต้ชื่อปัจจุบันและในฤดูกาลที่ 26 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน.
การเปลี่ยนแปลงทีม
ทีมด้านล่างนี้ได้มีการเปลี่ยนดิวิชันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2017–18.
มายังลีกทู
เลื่อนชั้นจาก เนชันนัลลีก
ตกชั้นจาก ลีกวัน
จากลีกทู
ตกชั้นสู่ เนชันนัลลีก
แฮท-ทริคส์
หมายเหตุ
(H) = เหย้า; (A) = เยือน
ซากิโกะ โคโนเอะ
ซากิโกะ โคโนเอะ (近 (Konoe Sakiko) ; 2118 – 11 สิงหาคม 2173) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นธิดาในโคโนเอะ ซากิฮิซะ เป็นพระสนมหรือเนียวโงในจักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 รวมถึงเป็นพระอัยยิกาของจักรพรรดินีและจักรพรรดิอีก 4 องค์ถัดมา
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2538
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538/1995''' ซึ่งเป็นปีแรกที่ภาพยนตร์ไทย นำระบบเสียง Dolby Digital 5.1 (Dolby SR-D) มาใช้ โดยมี Dolby Stereo เป็นแทร็กเสียงสำรอง
พระมาลัยคำหลวง
พระมาลัยคำหลวง รู้จักกันในท้องถิ่นว่า พระมาลัยกลอนสวด เป็นวรรณคดีศาสนาพุทธ ที่เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ทรงพระนิพนธ์เมื่อปี พ.ศ. 2280 ทำนองเช่นเดียวกับกาพย์มหาชาติ กล่าว คือ แต่งด้วยร่ายสุภาพ บางแห่งมีลักษณะคล้ายกาพย์ยานีปนอยู่บ้าง แต่เดิมนั้นพระมาลัยคำหลวงใช้สวดในงานมงคลสมรส ต่อมาเปลี่ยนไปใช้สวดเฉพาะงานศพหรือสวดหน้าศพ
ตำนานพระมาลัย
ในเรื่องราวหลายแบบ พระมาลัยเป็นพระภิกษุที่สั่งสมบุญมากจนได้อภิญญา ท่านใช้พลังนี้เดินทางไปยังนรกชั้นต่าง ๆ โดยพบกับผู้ได้รับการลงโทษ และกำลังอ้อนวอนให้ญาติที่กำลังมีชีวิตทำบุญให้ตนด้วย เมื่อท่านได้พบกับพระอินทร์ที่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และพบพระศรีอริยเมตไตรยที่สวรรค์ชั้นดุสิต ผู้สั่งสอนให้ท่านทำบุญมากขึ้น ส่วนใดก็ตามที่ไม่มีในนี้ เป็นส่วนที่ถูกปรับแต่งและพัฒนาให้ผู้ฟังได้รับความบันเทิง
ประวัติ
เอกสารตัวเขียนเกี่ยวกับพระมาลัยที่เก่าแก่ที่สุดถูกบันทึกใน จ.ศ. 878 (ค.ศ. 1516) ซึ่งเขียนด้วยภาษาบาลีและภาษาไทยถิ่นเหนือ อย่างไรก็ตาม เอกสารตัวเขียนที่รอดส่วนใหญ่อยู่ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเป็นไปได้ว่าเนื้อเรื่องเดิมมาจากประเทศศรีลังกา แต่ถูกบันทึกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศไทย ในตอนแรก เรื่องราวของพระมาลัยมักถูกอ่านในงานศพซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความบันเทิง โดยพระภิกษุหลายรูปจะใส่ตอนจบหักมุมเพื่อสร้างความบันเทิงแก่ผู้ฟัง ต่อมาตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา การแสดงแบบนี้ถือว่าไม่เหมาะสม และพระภิกษุถูกห้ามไม่ให้อ่านเรื่องพระมาลัยในงานศพ แต่มีการหลบเลี่ยงการห้ามโดยการให้อดีตพระภิกษุครองผ้าไตรไปอ่านเรื่องนี้
การพรรณาทางวัฒนธรรม
พระมาลัยเป็นที่นิยมในเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรการอย่างมากในประเทศไทยช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื้อเรื่องมักเขียนด้วยอักษรเขมรแบบภาษาไทยลงในสมุดข่อย ส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาพูดและมีลูกเล่น เอกสารพระมาลัยส่วนใหญ่มี 7 หัวเรื่อง โดยปกติจะเป็นคู่: เทวดาหรือเทวะ; พระสงฆ์เข้าฆราวาส; ฉากในนรก; ฉากการหยิบดอกบัว; พระมาลัยกับพระอินทร์ที่สถูปสวรรค์; เทวดาล่องลอยในอากาศ และฉากที่ตัดกันของคนชั่วที่ทะเลาะวิวาทกับคนดีนั่งสมาธิ หนังสือนี้เคยเป็นคู่มือการสวดสำหรับพระภิกษุและสามเณร เพราะการผลิตและสนับสนุนมันมีผลบุญมาก ทำให้มีการผลิตขึ้นไว้ตกแต่งในงานศพของผู้เสียชีวิตอย่างหรูหรา
กนก จันทร์ขจร
กนก จันทร์ขจร (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 – 5 มกราคม พ.ศ. 2558) เป็นผู้เชี่ยวชาญทั้งทางด้านการบริหารโรงเรียน การบริหารบุคคล นักวิชาการและนักสังคมศาสตร์ที่ได้รับการยกย่องสรรเสริญจากผู้ที่อยู่ในวงการศึกษาทุกระดับ เคยดำรงตำแหน่งสำคัญๆ จนดำรงตำแหน่งสุดท้ายก่อนเกษียณอายุคือ ผู้อำนวยการโรงเรียนทวีธาภิเศก และผู้ตรวจราชการในเขตกรุงเทพฯ ที่กรมสามัญศึกษามอบหมาย
ประวัติ
กนกเกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ที่บ้านตำบลดอนกรวย อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายจก และนางพลอย จันทร์ขจร มีพี่ 1 คน คือนายบุญเลอ และมีน้อง 2 คน นางหนู นุชชาติ และนายประเวศน์ จันทร์ขจร
การศึกษา
กนกเข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนวัดโชติทายการาม อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี จนจบชั้นประถมปีที่ 4 แล้วเรียนต่อชั้นมัธยมปีที่ 1 ที่โรงเรียนสายธรรมจันทร์ ในอำเภอเดียวกัน จนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 แล้วสอบแข่งขันได้เป็นนักเรียนฝึกหัดทุนครูจังหวัดราชบุรีมาเรียนต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา จนได้รับประกาศนียบัตรประโยคครูประถม (ป.ป.) ใน พ.ศ. 2499 (รุ่นนี้เป็นหลักสูตรเร่งรัดเรียนเพียง 2 ปี ปีที่ 3 ฝึกสอน กนกมีผลการฝึกสอนดีมากจึงได้รับบรรจุเป็นครูในโรงเรียนที่ฝึกสอนคือโรงเรียนวัดสังเวช) ขณะที่เรียนที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา กนกได้ไปสมัครสอบเทียบได้วุฒิประโยคเตรียมอุดมศึกษาด้วย แล้วได้รับเลือกให้ไปเรียนต่อที่คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ขณะยังเป็นครูยังสอบได้ประกาศนียบัตรประโยคครูพิเศษมัธยม (พ.ม.) อีกวุฒิหนึ่ง
หลังเข้ารับราชการ กระทรวงศึกษาธิการได้อนุมัติให้ กนกลาศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สำเร็จได้รับพระราชทานปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต (ค.ม.) สาขาการบริหารการศึกษา นอกจากนั้นยังได้รับประกาศนียบัตรจากไปศึกษา ดูงานในต่างประเทศ เช่น Cert. in High School Study Program จากสหรัฐ และ Cert. in I.S. จากสถาบัน Recsam รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย
การรับราชการ
กนกได้เข้ารับราชการครูที่โรงเรียนวัดสังเวช จังหวัดพระนคร ใน พ.ศ. 2500 หลังจากศึกษาต่อได้ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต (วท.บ) สาขาฟิสิกส์ ก็กลับมาสอนที่โรงเรียนเดิม พ.ศ. 2505 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่ในโรงเรียนเดียวกัน พ.ศ. 2508 ย้ายไปเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนตากพิทยาคม จังหวัดตาก และรักษาการอาจารย์ใหญ่โรงเรียนผดุงปัญญา จังหวัดเดียวกันอีกตำแหน่งหนึ่ง พ.ศ. 2514 ย้ายไปเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนระยองมิตรอุปถัมภ์ จังหวัดระยอง (โรงเรียนประจำจังหวัดชาย) และรักษาการอาจารย์ใหญ่โรงเรียนสตรีแห่งระยอง "บุญศิริบำเพ็ญ" อีกตำแหน่งหนึ่ง ต่อมาวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2514 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรวมโรงเรียนประจำจังหวัดทั้ง 2 โรงเรียนเข้าด้วยกันเป็นโรงเรียนระยองวิทยาคม กนกได้เป็นผู้บริหารโรงเรียนนี้จน พ.ศ. 2516 มาดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญสาขาวิทยาศาสตร์กายภาพ สำนักงานส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) พ.ศ. 2523 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2530 ผ่านการประเมินได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการระดับ 9 พ.ศ. 2532 ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนทวีธาภิเศก กรุงเทพมหานคร ก่อนเกษียณอายุราชการ กรมสามัญศึกษาได้มอบหมายให้ทำหน้าที่ผู้ตรวจราชการในเขตกรุงเทพฯ อีกตำแหน่งหนึ่ง และทำหน้าที่นี้จนเกษียนอายุราชการใน พ.ศ. 2538
หลังเกษียณอายุและบุคลิกส่วนตัว
หลังเกษียณอายุราชการเขาก็ได้รับเชิญไปเป็นกรรมการพุทธสมาคมแห่งประเทศไทย
ผลงาน
ผลงานด้านการเรียนและรวมรวมความรู้เพื่อเผยแพร่ของกนก แสดงให้เห็นว่า กนกเป็นผู้อุทิศตนเพื่อวิชาชีพครูอย่างยิ่งผู้หนึ่ง เพราะผลงานที่เกิดจากการศึกษาค้นคว้าและการปฏิบัติของกนก เป็นประโยชน์แก่ผู้ประกอบวิชาชีพครูและวงการศึกษาทั้งสิ้น มีหลายแขนงเช่น
ชีวิตครอบครัวและปั้นปลายชีวิต
กนกสมรสกับนางสาวองุ่น ทองดีเลิศ ใน พ.ศ. 2506 มีบุตร 4 คน คือ เภสัชกรหญิงณภัชฎา แพทย์หญิงภาวินี พันเอก ทันตแพทย์กัญจน์ และพันโท นายแพทย์สุทธิสัณห์ จันทร์ขจร
ชีวิตครอบครัวของกนกเป็นครอบครัวรักการอ่าน การเขียน และพิมพ์เผยแพร่ความรู้ให้ผู้ร่วมงานและบุคคลทั่วไปได้ใช้ประโยชน์อยู่เป็นประจำ เป็นผู้ดูแลรักษาสุขภาพของตนเอง หาความรู้เรื่องการกิน การอยู่ อย่างมีสุขภาพ และปฏิบัติตนอย่างสม่ำเสมอ แม้จะมีโรคประจำตัวของคนวัยชรา คือ เบาหวานและหัวใจ แต่ก็ได้รับความดูแลรักษาอย่างดีจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ จนในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 มีอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรงและหมดสติไปด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองแตก จึงถึงแก่อนิจกรรม ในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2558 สิริอายุได้ 80 ปี 1 เดือน 25 วัน
และพระราชทานเพลิงศพวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
เกียรติคุณ
กนกได้รับรางวัลต่างๆยกย่อง ดังนี้
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ (Marfio Canoletti) เจ้าของฉายา เดอะวอริเออร์ไทเกอร์ เกิดวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นหนึ่งในนักมวยไทยรุ่นมิดเดิลเวทชาวบราซิลผู้ประสบความสำเร็จตลอดกาล เขาเป็นแชมป์รายการ WKN มวยไทยบราซิลเลี่ยนแชมเปี้ยนสามสมัย และเป็นแชมป์รายการ K-1 บราซิล แมกซ์ GP 2002
ประวัติ
มาร์ฟิโอ คาโนเล็ตติ ฝึกมวยไทยมาเป็นระยะเวลา 13 ปี เขาเริ่มฝึกฝนภายหลังจากที่ได้ชมภาพยนตร์ของฌอง-คล็อด แวน แดมม์ นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นนักสู้ผู้ใช้วิชามวยไทยในการแสดง เขาจึงเริ่มตัดสินใจเริ่มฝึกฝนอย่างจริงจัง โดยไม่ได้มุ่งเน้นการฝึกกีฬารูปแบบอื่น นอกจากมุ่งฝึกฝนเฉพาะมวยไทยเป็นหลักเท่านั้น โดยฝึกฝน 6 วันต่อสัปดาห์ เวลารวมในการฝึกฝนเฉลี่ย 6 ชั่วโมงต่อวัน โดยเทคนิคที่เขาชื่นชอบมากที่สุดคือการเตะต่ำ
ครั้งหนึ่ง มาร์ฟิโอ เคยให้สัมภาษณ์แก่สื่อบัลแกเรียว่า มวยไทยให้ทุกสิ่งแก่เขา มวยไทยคือชีวิตของเขา เขามีชีวิตอยู่เพื่อมวยไทย
ภาษาเบรนฟัก
ภาษาเบรนฟัก (brainfuck) คือภาษาโปรแกรมเชิงความลับที่มีจุดเด่นในเรื่องการทำซอร์สโค้ดและคอมไพเลอร์ให้เล็กที่สุด ออกแบบขึ้นเพื่อท้าทายและสร้างความสับสนให้โปรแกรมเมอร์ แต่ไม่เหมาะสำหรับใช้งานในทางปฏิบัติ ชื่อของภาษาเบรนฟักในภาษาอังกฤษมักจะถูกปิดบังให้เป็น brainf*ck หรือ brainfsck เพื่อหลีกเลี่ยงคำว่า fuck ที่มักถือกันว่าเป็นคำหยาบ และจะไม่มีการเน้นอักษรตัวใหญ่ที่ตัว b เมื่อไม่ใช่ต้นประโยค ถึงแม้จะเป็นชื่อเฉพาะก็ตาม
ประวัติ
ภาษาเบรนฟักสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) โดยอูร์บัน มึลเลอร์ (Urban Müller) ด้วยความตั้งใจที่จะออกแบบภาษาโปรแกรมให้คอมไพเลอร์มีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากคอมไพเลอร์ของภาษาฟอลซ์ (FALSE) ที่มีขนาดเพียง 1,024 ไบต์ ในขณะที่คอมไพเลอร์ของภาษาเบรนฟักมีขนาดเล็กกว่าคือไม่เกิน 200 ไบต์ (บางรุ่นมีขนาดเพียง 125 ไบต์ ) นอกจากนี้มึลเลอร์ยังสร้างคอมไพเลอร์ของภาษานี้สำหรับคอมพิวเตอร์อะมิก้า (Amiga) อีกด้วย
รูปแบบการเขียนและการทำงาน
ภาษาเบรนฟักประกอบด้วยคำสั่งเพียง 8 ชนิด เขียนแทนด้วยอักษรหนึ่งตัวต่อหนึ่งคำสั่ง โปรแกรมภาษาเบรนฟักจะทำงานตามคำสั่งไปทีละตัวอักษร ในขณะที่อักษรอื่นที่ปรากฏจะถูกข้ามไป อักษรทั้ง 8 ตัวมีความหมายที่เทียบเท่ากับภาษาซีสามารถแจกแจงได้ดังนี้
ภาษาเบรนฟักทำงานบนอาร์เรย์ขนาด 30,000 เซลล์ (ช่อง) โดยมีตัวแปรพอยเตอร์ที่เคลื่อนย้ายได้เป็นตัวชี้ตำแหน่งเซลล์ปัจจุบัน เมื่อเริ่มต้นโปรแกรม ทุกเซลล์จะมีข้อมูลเป็นศูนย์ และพอยเตอร์ชี้ที่เซลล์แรกเสมอ (ที่ดัชนีของเซลล์เท่ากับศูนย์) โปรแกรมจะดำเนินตามคำสั่งในซอร์สโค้ดไปทีละคำสั่งจนกระทั่งสิ้นสุดที่อักษรตัวสุดท้าย การแสดงผลบนจอภาพและการรับข้อมูลเข้าจากคีย์บอร์ดเป็นตัวอักษรจะอ้างถึงค่าตามรหัสแอสกี (หรือรหัสอักขระตามที่คอมพิวเตอร์ใช้)
ตัวอย่าง
โปรแกรมต่อไปนี้จะพิมพ์คำว่า Hello World! และขึ้นบรรทัดใหม่บนจอภาพ ++++++++++ [>+++++++>++++++++++>+++>+<<<<-] วนรอบค่าต่างๆ ที่มีประโยชน์เก็บไว้ในอาร์เรย์ >++.                            พิมพ์ 'H' >+. พิมพ์ 'e' +++++++. พิมพ์ 'l' .                               พิมพ์ 'l' +++. พิมพ์ 'o' >++. พิมพ์ ' ' <<+++++++++++++++.              พิมพ์ 'W' >.                               พิมพ์ 'o' +++. พิมพ์ 'r' --. พิมพ์ 'l' .                       พิมพ์ 'd' >+. พิมพ์ '!' >.                              ขึ้นบรรทัดใหม่ (พิมพ์อักขระ newline)
ซอร์สโค้ดข้างต้นมีการตัดขึ้นบรรทัดใหม่เพื่อให้สามารถอ่านได้ง่าย ซึ่งภาษาเบรนฟักจะทำงานเฉพาะโค้ด  เท่านั้น อักษรอื่นๆ จะถูกข้ามไป จึงสามารถตัดบรรทัดหรือใส่หมายเหตุได้โดยไม่ต้องมีเครื่องหมายกำกับ สำหรับซอร์สโค้ดล้วนของโปรแกรมดังกล่าวสามารถเขียนได้ดังนี้ ++++++++++[>+++++++>++++++++++>+++>+<<<<-]>++.>+.+++++++..+++.>++.<<+++++++++++++++.>.+++.--..>+.>.
บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2021
บีนีบีนิงปีลีปีนัส 2021 (Binibining Pilipinas 2021) เป็นการประกวดบีนีบีนิงปีลีปีนัสครั้งที่ 57 ในคืนรอบตัดสินจะจัดขึ้นที่ Smart Araneta Coliseum เกซอนซิตี เมโทรมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งตอนแรกจะจัดขึ้นในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2020 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 จึงต้องเลื่อนไปเป็นวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 และการประกวดก็ต้องเลื่อนออกไปอีกครั้ง เป็นวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2021 แต่สุดท้ายการประกวดก็ต้องเลื่อนออกไปเป็นครั้งที่ 4 โดยจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 2020 ทางกองประกวดได้ยกลิขสิทธิ์เวทีนางงามจักรวาลและมิสซูปราเนชันแนลให้กับเวทีประกวดความงามอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ ทำให้บีนีบีนิงปีลีปีนัสสามารถส่งตัวแทนประเทศฟิลิปปินส์ได้แค่ 4 การประกวด คือ นางงามนานาชาติ, มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล, มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล และเดอะมิสโกลบ
ลำดับ
§ — ผู้ชนะโหวตแฟน
Appointed titleholder
การนี้ได้รับการแต่งตั้งให้แข่งขันในระดับนานาชาติ ซึ่งเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันรุ่นก่อนหน้า:
ผู้เข้าประกวด
ผู้เข้าประกวด 34 คนสุดท้ายได้รับการยืนยัน
การฝากขาย
ระวังสับสนกับ การขายฝาก
การฝากขาย หมายถึง การที่บุคคลผู้เป็นเจ้าของสินค้า เรียกว่า ผู้ฝากขาย ได้ส่งสินค้าของตนไปให้บุคคลอีกฝ่ายหนึ่งเรียกว่า ผู้รับฝากขาย ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ขายหรือตัวแทนขายสินค้า ผู้รับฝากขายจะได้รับประโยชน์ตอบแทนเป็นค่านายหน้า
มันนีอินเดอะแบงก์ (2011)
เรื่องราวการชิงแชมป์ WWE ระหว่าง ซีเอ็ม พังก์ กับ จอห์น ซีนา
ในศึก รอว์ (20 มิถุนายน ค.ศ. 2011) ได้มีการจัดแข่งขันแมทช์การปล้ำสามเส้า เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ โดยมี เรย์ มิสเตริโอ, อัลเบร์โต เดล รีโอ และ ซีเอ็ม พังก์ และผลปรากฏว่า พังก์ ชนะและได้เป็นผู้ท่าชิงแชมป์ WWE ในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ ไปได้ในที่สุด หลังจากที่การแข่งขัน พังก์ได้ประกาศว่าสัญญาของเขา WWE หมดอายุในวันเดียวกันใน มันนีอินเดอะแบงก์ และสาบานที่จะเอาชนะและคว้าแชมป์ WWE ในศึกรอว์ ตอนของวันที่ 27 มิถุนายน พังก์ได้พูดจานอกบทด่า ทั้งสมาคม WWE, จอห์น ซีนา และอีกหลายๆ คนร่วมทั้ง ประธานบริษัท WWE และ CEO ของ WWE วินซ์ แม็กแมน โดย พังก์ ได้พูดว่า "จอห์น ซีนา ระหว่างที่นายนอนอยู่นั่นก็ขอให้ช่วยฟังชั้นหน่อยนะ ก่อนที่ชั้นจะออกไปจาก WWE ชั้นอยากจะระบายความในใจหน่อย John ชั้นไม่ได้เกลียดนายนะ ชั้นเคยชอบนายด้วยซ้ำ แต่ชั้นไม่ชอบความคิดที่ว่านายคือสุดยอด เพราะมันไม่จริง ชั้นต่างหากที่สุดยอดที่สุดในโลก แต่สิ่งหนึ่งที่นายเหนือกว่าชั้นคือการจูบก้น Vince McMahon เหมือนอย่างที่ ฮัลค์ โฮแกน เคยทำมาก่อน นายคือสุดยอดในด้านการจูบก้น ชั้นคือสุดยอดนักมวยปล้ำของโลกนี้ ชั้นคือสุดยอดตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่สมาคมนี้แล้ว พอล เฮย์แมน เคยบอกชั้นว่าไม่มีใครอยากยอมรับหรอก ใช่ ชั้นเป็นเด็กของ Paul Heyman และเด็กของ Heyman อีกคนหนึ่งคือ บร็อก เลสเนอร์ ซึ่งก็ออกจากสมาคมนี้ไปแล้วเหมือนกับที่ชั้นกำลังจะออก แต่มีอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนกันคือชั้นจะออกไปพร้อมกับแชมป์ WWE ชั้นได้พิสูจน์ตัวเองแล้วตลอด 6 ปีที่ผ่านมา ว่าชั้นเป็นสุดยอดทั้งด้านการพูด, การปล้ำ แม้กระทั่งการพากย์ ไม่มีใครเหนือไปกว่าชั้น แต่ชั้นกลับไม่เคยได้รับโอกาสให้เป็นหน้าเป็นตาของสมาคม ไม่เคยได้แสดงหนัง ไม่ได้ขึ้นโปสเตอร์ WrestleMania ได้แต่โผล่ทางรายการห่วยๆ ทางช่อง USA Network นี้ แถมไม่ได้เป็นหน้าเป็นตาของรายการด้วย ดเวย์น จอห์นสัน กำลังจะได้เป็นคู่เอก WrestleMania ปีหน้าแต่ชั้นกลับไม่ได้ นั่นมันทำให้ชั้นเบื่อหน่าย ขอพูดตรงๆ เลยนะ พวกคนดูทั้งหลายนี่แหละคือเหตุผลหลักที่ทำให้ชั้นอยากจะออกไปจากสมาคม เพราะพวกแกจ่ายเงินซื้อแก้วน้ำสะสมที่ไม่ได้สกรีนรูปชั้น พวกแกจ่ายเงินดูโชว์ที่ชั้นไม่ได้ขึ้นปก แล้วก็ชอบขอลายเซ็นนักมวยปล้ำเพื่อเอาไปขายบน ebay เพราะพวกแกมันขี้เกียจเกินกว่าจะไปหางานหาการทำ ชั้นจะออกไปพร้อมกับแชมป์ WWE ในวันที่ 17 กรกฎาคม บางทีอาจจะไปป้องกันแชมป์ที่ นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง หรืออาจจะกลับไปที่ ริงออฟออเนอร์ เฮ้ Colt Cabana เป็นไงบ้าง เชื่อเถอะ หลังจากชั้นออกไปแล้ว พวกแกก็จะยังจ่ายเงินให้กับสมาคมห่วยแตกนี้ต่อไป Vince McMahon เป็นมหาเศรษฐีไปแล้ว และอาจจะกลายเป็นอภิมหาเศรษฐี เพราะว่าเขามีบรรดาแฟนๆ ที่โง่เง่าเต่าตุ่นคอยจ่ายเงินดูรายการและซื้อสินค้าห่วยๆ ของเขามากมาย บางทีสมาคมนี้อาจจะดีขึ้นบ้างก็ได้ถ้าหาก Vince ตายไป แต่ว่าคนที่จะรับช่วงต่อก็คือลูกสาวและลูกเขยโง่ๆ ของเขา รวมถึงตระกูลปัญญาอ่อนของมันด้วย ชั้นจะเล่าเรื่องส่วนตัวเกี่ยวกับ Vince McMahon ให้ฟังนะ เขาพยายามจะสร้าง..."
เมื่อเขาพูดถึงตรงนี้ WWE ก็ถูกตัดเสียงไมโครโฟน ซึ่งเป็นการตัดสินใจของ วินซ์ แล้วปิดรายการเป็นในทันที ซึ่งน่าจะหมายความว่า พังก์ พูดนอกบทจนเลยเถิดไปมากจริงๆ จนต้องระงับไว้เพียงเท่านั้น ซึ่งรายงานล่าสุดเป็นรายงานว่า พังก์ ถูกระงับอย่างไม่มีกำหนดโดย WWE สัปดาห์ต่อมาในศึกรอว์ (27 มิถุนายน ค.ศ. 2011) วินซ์ แม็กแมน ได้ออกมาพูดเกี่ยวกับเหตุผลที่ ซีเอ็ม พังก์ ถูกระงับอย่างไม่มีกำหนดโดย WWE ระหว่างนั้น จอห์น ซีนา ได้ออกมาขอร้องให้พังก์ กลับมาปล้ำในแมตช์ชิงแชมป์ แต่ วินซ์ ปฏิเสธจนในที่สุด วินซ์ จึงยอมให้ พังก์ กลับมาชิงแชมป์ และได้บอกกับซีนา ว่าถ้า ซีนา เสียแชมป์ ก็จะถูกไล่ออก
ฝั่งรอว์
จากนั้นก็มีการประกาศว่าในแมทช์ RAW's Money in the Bank Ladder Match ที่จะปล้ำในศึก มันนีอินเดอะแบงก์ นั่น ก็มีผู้เข้าร่วมแข่งขันได้แก่ เรย์ มิสเตริโอ, อีแวน บอร์น, อัลเบร์โต เดล รีโอ, อาร์-ทรูธ, อเล็กซ์ ไรลีย์, เดอะมิซ และ แจ็ก สแวกเกอร์ ซึ่งในตอนแรก อัลเบร์โต เดล รีโอ เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ WWE จากการเอาชนะ เรย์ มิสเตริโอ และ อาร์-ทรูธ แต่ ซีเอ็ม พังก์ กลับมาเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ WWE
รายชื่อศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
รายนามศิลปินจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และจีเอ็มเอ็ม มิวสิค รวมทั้งศิลปินที่เคยทำงาน หรือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เป็นผู้จัดจำหน่ายผลงานในประเทศไทยด้วย
ศิลปินที่มีชื่อเสียงจากต่างประเทศ
ศิลปินระดับอินเตอร์สังกัด GMMInter นำเข้าจาก ญี่ปุ่น ไต้หวัน และ เกาหลีใต้
ศิลปินเกาหลีใต้
ศิลปินญี่ปุ่น ศิลปินไต้หวัน
(*)ใน พ.ศ 2554 GMM Inter ได้หมดสัญญากับ SM Entertainment ในการจัดการศิลปินในค่ายภายในประเทศไทย โดยลิขสิทธิ์ได้ตกไปอยู่กับ บริษัท ทรู คอเปอเรชั่น จำกัด หรือ บริษัท เอสเอ็ม ทรู จำกัด แทน
ดารานักแสดง ดีเจ พิธีกร ที่มีชื่อเสียง
ดารา พิธีกร นักแสดง
โลสโปโยสเอร์มาโนส
โลสโปโยสเอร์มาโนส (Los Pollos Hermanos, ; ) เป็นร้านอาหารจานด่วนสมมุติที่จำหน่ายอาหารจานไก่เป็นหลัก และปรากฏตัวในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง ดับเครื่องชน คนดีแตก และภาพยนตร์ชุดแตกแขนงเรื่อง มีปัญหา ปรึกษาซอล ในจักรวาลสมมุติของ ดับเครื่องชน คนดีแตก นั้น โลสโปโยสเอร์มาโนสเป็นองค์กรบังหน้าให้แก่ขบวนการผลิตและกระจายเมธแอมเฟตามีนของกุส ฟริง ในขณะเดียวกันกับที่ได้รับการยอมรับจากสาธารณชนในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐว่าเป็นเครือข่ายร้านอาหารท้องถิ่นที่เทียบได้กับเคเอฟซี สถานที่ถ่ายทำของร้านสาขาหลักที่แอลบูเคอร์คีในโลกความเป็นจริงเป็นร้านสาขาของทวิสเตอส์ในเซาธ์แวลลี รัฐนิวเม็กซิโก ร้านอาหารสาขานี้มีผลประกอบการที่ดีขึ้นจากความเกี่ยวข้องกับ ดับเครื่องชน คนดีแตก และเนื่องมาจากความนิยมของภาพยนตร์ชุดทั้งสองเรื่อง โลสโปโยสเอร์มาโนสได้ปรากฏเป็นร้านอาหารชั่วคราวในโลกความเป็นจริงในหลายโอกาส
ประวัติในจักรวาลสมมุติ
โลสโปโยสเอร์มาโนสก่อตั้งขึ้นในประเทศเม็กซิโกโดยกุส ฟริง (รับบทโดยจังการ์โล เอสโปซีโต) และมักซ์ อาร์ซินิเอกา (เจมส์ มาร์ทีเนซ) หุ้นส่วนธุรกิจชาวชิลี เรื่องราวกล่าวอ้างไม่มีมูลตามที่ปรากฏในโฆษณาโทรทัศน์ในเรื่องระบุว่าอาหารของร้านได้รับแรงบันดาลใจมาจากสูตรอาหารของลุง ๆ ของกุส และเมื่อกุสอพยพมายังสหรัฐก็ได้เปิดสาขาขึ้นในรัฐนิวเม็กซิโกเป็นหลัก เครือข่ายร้านอาหารเติบโตขึ้นจนมีสาขา 14 สาขาในภาคตะวันตกเฉียงใต้ รถบรรทุกของร้านถูกใช้เพื่อลักลอบขนส่งยาเสพติดที่ขบวนการยาเสพติดสมมุติผลิตขึ้นในเนื้อเรื่อง ข้ามพรมแดนสหรัฐกับเม็กซิโก ฟาร์มไก่แห่งหนึ่งของโลสโปโยสเอร์มาโนสในชานเมืองแอลบูเคอร์คียังเป็นธุรกิจบังหน้าให้แก่ยาเมธแอเฟตามีนที่ผลิตและส่งไปยังร้านสาขาต่าง ๆ สาธารณชนไม่ได้สงสัยเลยว่ากุสและร้านอาหารของเขาเป็นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด
ต่อมาบริษัทกลายมาเป็นบริษัทลูกของบริษัท มาดรีกาลเอเล็คโทรโมทีเวอ จำกัด (Madrigal Electromotive GmbH) ธุรกิจขนส่งสินค้าหลายประเภทสัญชาติเยอรมันซึ่งมีเครือข่ายที่กุสใช้เพื่อขยายขบวนการผิดกฎหมายของตนออกไปอีก หลังกุสเสียชีวิตจากแผนการของวอลเตอร์ ไวต์ (ไบรอัน แครนสตัน) ด้วยน้ำมือของเอกตอร์ ซาลามังกา (มาร์ก มาร์โกลิส) โลสโปโยสเอร์มาโนสได้ปิดตัวลง และร้านสาขานำร่องในแอลบูเคอร์คีได้ถูกแทนที่ด้วยสาขาของทวิสเตอส์ (ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำในโลกความเป็นจริง)
ประวัติในโลกความจริง
ในระหว่างที่ ดับเครื่องชน คนดีแตก ยังออกอากาศอยู่ในปี 2013 ทวิสเตอส์ได้อ้างว่ามีรายได้มากขึ้น 10% เป็นผลจากความเกี่ยวพันของบริษัทกับ ดับเครื่องชน คนดีแตก
ตราการค้าของโลสโปโยสเป็นผลงานสร้างสรรค์ในปี 2008 โดยอุมเบร์โต ปูเอนเตส-เซกูรา ศิลปินชาวเม็กซิโก โทแพงกาโพรดักชันส์ซึ่งเป็นบริษัทลูกของโซนีพิกเจอส์ ผู้ผลิต ดับเครื่องชน คนดีแตก เริ่มวางจำหน่ายสินค้ารวมถึงเสื้อยืดและหมวกที่เป็นลายตราการค้าของโลสโปโยส ต่อมาในปี 2016 ปูเอนเตส-เซกูราได้ฟ้องร้องโซนีพิกเจอส์และโทแพงกาโพรดักชันส์ โดยอ้างว่าตนไม่ได้อนุญาตให้บริษัททั้งสองนำตราการค้านี้ไปใช้ทำสินค้าวางจำหน่าย
ในปี 2014 ชายคนหนึ่งจากเทศมณฑลคุก รัฐอิลลินอย ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อหาหลายคดีรวมถึงฐานผลิตเมธแอมเฟตามีน เขาสวมเสื้อลายโลสโปโยสเอร์มาโนสไปถ่ายภาพผู้กระทำผิด วินซ์ กิลลิแกน ผู้ผลิต ดับเครื่องชน คนดีแตก ได้เปิดเผยในปี 2015 บนเรดดิตเอเอ็มเอว่ามีการพูดคุยกับโซนีเพื่อสร้างโลสโปโยสเอร์มาโนสขึ้นมาเป็นร้านอาหารในโลกความจริง
ในปี 2017 ได้มีการปล่อยมินิซีรีส์ชื่อ Los Pollos Hermanos Employee Training ("คู่มือฝึกพนักงานโลสโปโยส") เพื่อโฆษณาประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ชุด มีปัญหา ปรึกษาซอล ฤดูกาลที่ 3 มินิซีรีส์นี้ได้รับรางวัลสาขาภาพยนตร์ชุดแนวตลกหรือภาพยนตร์ชุดแนวชีวิตแบบสั้น (Short Form Comedy or Drama Series) จากการประกาศรางวัลเอมมีครั้งที่ 69
เค้กหัวหอม
เค้กหัวหอม (Onion Cake) เป็นเค้กคาวหรือหวานที่ใช้หัวหอมใหญ่เป็นวัตถุดิบหลัก มีเค้กหัวหอมหลายชนิดที่รับประทานในจีน เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ เวลส์และประเทศอื่น ๆ เค้กหัวหอมมีหลายรูปแบบและประเภทได้แก่ เล่าปิง พาจอน แพนเค้กต้นหอม เทเซนนีโอนอด และ ซวีเบลคูเชน
ภาพรวม
เค้กหัวหอมใช้หอมใหญ่เป็นวัตถุดิบหลักรวมกับวัตถุดิบทำเค้กอื่น ๆ  การใช้หอมใหญ่ต้มช่วยลดความแรงของกลิ่นหอมในเค้กหัวหอม มันฝรั่งและเบค่อนบางครั้งก็ใช้เป็นส่วนประกอบหลักในเค้กหัวหอม    วัตถุดิบเพิ่มเติมได้แก่ คอทเทจชีส และครีมเปรี้ยว เค้กช็อกโกแลตบางครั้งอาจมีส่วนประกอบของหอมใหญ่ เค้กหัวหอมหลายชนิดถูกทำขึ้นในจีน เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ เวลส์และประเทศอื่น ๆ
ในอาหารจีน เค้กหัวหอมอาจทำมาจากต้นหอม เค้กหัวหอมแบบพื้นฐานทำมาจากแป้ง มันหมู ต้นหอมและเกลือ
เลาปิง (Laobing)
เล่าปิง เป็นแพนเค้กแบบแบนที่ไม่ได้ไส่เชื้อให้ฟูโดยมีส่วนประกอบหลัก 3 อย่างคือแป้ง น้ำ และเกลือ  บางครั้งใส่ต้นหอมลงไปด้วยและบางครั้งก็เสริฟแยกกัน
พาจ็อน
พาจ็อน เป็นช็อน (แพนเค้ก) ของคาวในอาหารเกาหลี ทำมาจากแป้ง ไข่ และต้นหอมหรือต้นกระเทียม บางครั้งใช้แป้งข้าวเจ้าและเพิ่มใส่อาหารทะเล หมู และเนื้อ ทงแนพาจ็อนทำมาจากต้นหอมและอาหารทะเล
แพนเค้กต้นหอม
แพนเค้กต้นหอมเป็นแพนเค้กแบบจีนหรือขนมปังแบบแบนที่ไม่ได้ปล่อยให้ฟูโดยใช้ต้นหอมเขียวเป็นวัตถุดิบหลัก โดยมากทำมาจากแป้งโดว แม้ว่าบางครั้งจะทำมาจากส่วนผสมแป้งแบบเหลว (batter) แพนเค้กต้นหอมเป็นอาหารแบบดั้งเดิมในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีนและเป็นอาหารแพร่หลายทั่วประเทศ ในประเทศจีน ต้นหอมสดมันถูกใช้เป็นส่วนประกอบ ต้นหอมอาจทอดก่อนผสมกับแป้งโดว
เทเซน นีโอนอด (Teisen nionod)
เทเซน นีโอนอด เป็นเค้กหัวหอมจากเวลส์ประกอบได้ด้วยหอมใหญ่ มันฝรั่ง แป้ง เนื้อ ซุปเนื้อ เกลือและพริกไทย
ซวีเบลคูเชน (Zwiebelkuchen)
ซวีเบลคูเชน เป็นเค้กหัวหอมของเยอรมณีหรือขนมอบ ทำมาจากหัวหอมนึ่ง เบคอน ครีม เม็ดคาราเวย์บนแป้งโดวที่ปล่อยให้ฟู
โคโนเอะ ซากิฮิซะ
โคโนเอะ ซากิฮิซะ (近衛 前久 (Konoe Sakihisa); 2079 – 7 มิถุนายน 2155) ขุนนางในยุคมูโรมาจิ ยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ถึงยุคเอโดะ ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งคัมปากุ หรือผู้สำเร็จราชการในรัชสมัยจักรพรรดิโกะ-นาระ และเป็นไดโจไดจิงในรัชสมัยจักรพรรดิโองิมาชิเป็นบิดาของโคโนเอะ ซากิโกะ พระสนมในจักรพรรดิโกะ-โยเซ เป็นพระอัยกา (ตา) ในจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และเป็นบิดาบุญธรรมของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ซึ่งทำให้ฮิเดโยชิเป็นทายาทของตระกูลฟูจิวาระ ตามกฎหมายและได้ขึ้นเป็นคัมปากุใน พ.ศ. 2129
1536 1612
นาซีเลอมัก
นาซีเลอมัก (nasi lemak) หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า นาซิ ลือเมาะ ( ออกเสียง: ) และที่ในบางครั้งเรียกเป็นภาษาไทยว่า ข้าวมันมลายู เป็นข้าวเจ้าหุงกับกะทิ ซึ่งพบในมาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ หมู่เกาะรีเยาของอินโดนีเซีย และภาคใต้ของไทย มาเลเซียกล่าวว่าอาหารชนิดนี้เป็นอาหารประจำชาติและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของมาเลเซีย แม้ว่าจะมีการแพร่กระจายในบริเวณอื่น ๆ อาหารนี้เป็นคนละชนิดกับนาซีดากัง (นาซิ ดาแกฺ) ซึ่งเป็นที่นิยมทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู คือกลันตันและตรังกานู แต่ทั้งนาซีเลอมักและนาซีดากังก็เป็นอาหารเช้าที่แพร่หลาย
คำว่า นาซีเลอมัก ในภาษามลายูหมายถึงข้าวมัน โดยนำข้าวไปแช่ในกะทิ แล้วนำส่วนผสมไปนึ่ง กระบวนการปรุงคล้ายกับอาหารอินโดนีเซียคือนาซีอูดุก บางครั้งจะเติมใบเตยหอมลงบนข้าวขณะนึ่งเพื่อให้เกิดกลิ่นหอม อาจเพิ่มเครื่องเทศบางชนิด ได้แก่ ขิงและตะไคร้ เพื่อเพิ่มความหอม
การรับประทานแบบพื้นบ้านจะห่อด้วยใบตอง ใส่แตงกวาหั่น ปลาร้าทอด (ikan bilis) ถั่วลิสงอบ ไข่ต้มแข็ง และซัมบัลซึ่งเป็นซอสมีลักษณะคล้ายน้ำพริก รสเผ็ด นาซีเลอมักนี้อาจจะรับประทานกับไก่ทอด (ayam goreng) ผักบุ้งผัด หมึกผัดพริก (sambal sotong) หอยแครง อาจาด เรินดังเนื้อ (แกงเนื้อกับกะทิและเครื่องเทศ) หรือปอดวัว (paru) อาหารเหล่านี้ส่วนใหญ่มีรสเผ็ด
นาซีเลอมักเป็นที่นิยมรับประทานในมาเลเซียและสิงคโปร์ นิยมกินเป็นอาหารเช้าทั้งสองประเทศ หรือรับประทานในภัตตาคารเป็นอาหารกลางวันหรืออาหารเย็น มีขายทั้งในศูนย์อาหารของสิงคโปร์และข้างถนนในมาเลเซีย นาซีเลอมักกูกุซ (nasi lemak kukus) หรือข้าวมันนึ่ง เป็นอีกชื่อหนึ่งของนาซีเลอมักที่ปรุงให้สุกด้วยการนึ่ง
รูปแบบที่หลากหลาย
ในมาเลเซียและสิงคโปร์ นาซีเลอมักมีรูปแบบที่หลากหลาย แปรผันไปตามผู้ปรุงจากต่างวัฒนธรรม นาซีเลอมักแบบดั้งเดิมของมาเลเซียพบทางตอนใต้และตอนกลางของคาบสมุทรมลายู ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนและอินเดียนิยมบริโภคนาซีเลอมักเช่นกัน ซัมบัลที่รับประทานคู่กับนาซีเลอมักมีตั้งแต่รสเผ็ดจนถึงรสหวาน นาซีเลอมักทางตะวันตกเฉียงเหนือมักรับประทานกับแกงด้วย ส่วนทางตะวันออกเฉียงเหนือ นาซีดากังข้าวยำหรือนาซี-กราบู และนาซีเบอร์เลาก์เป็นที่นิยมมากกว่า ส่วนในรัฐซาราวักและซาบะฮ์ไม่นิยมรับประทานนาซีเลอมัก
นอกจากนี้แล้ว ตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 แมคโดนัลด์กิจการร้านอาหารจานด่วนระดับโลกของอเมริกา สำหรับสาขาในสิงคโปร์ได้ผลิตนาซีเลอมักในรูปแบบของแฮมเบอร์เกอร์ด้วย โดยใช้ขนมปังแทนข้าว เมนูนี้ได้รับความนิยมมาก แต่ก็มีเสียงวิจารณ์ออกมาสองกระแส คือ บ้างก็บอกว่ามีรสชาติอร่อยเหมือนนาซีเลอมักต้นฉบับ แต่บ้างก็บอกว่าไม่อร่อยและขาดเอกลักษณ์ของนาซีเลอมักไป
ประเทศบราซิลในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 285 คนใน 22 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ภาษาไอมารา
ภาษาไอมารา เป็นภาษาตระกูลไอมาราที่พูดโดยชาวไอมาราแห่งเทือกเขาแอนดีส เป็นหนึ่งในภาษาพื้นเมืองในทวีปอเมริกาเพียงไม่กี่ภาษาที่มีผู้พูดมากกว่าหนึ่งล้านคน ภาษาไอมาราเป็นภาษาทางการร่วมกับภาษาสเปนในโบลิเวีย นอกจากนี้ยังมีผู้พูด (ในระดับที่น้อยกว่ามาก) ในชุมชนบางแห่งทางตอนใต้ของเปรูและทางตอนเหนือของชิลีที่ซึ่งภาษานี้เป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับ
นักภาษาศาสตร์บางคนอ้างว่าภาษาไอมารามีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายกับภาษาตระกูลเกชัวซึ่งมีจำนวนผู้พูดมากกว่า อย่างไรก็ตาม การอ้างดังกล่าวถูกโต้แย้ง แม้ว่าภาษาทั้งสองจะมีความคล้ายคลึงกันจริง (เช่นในแง่สัทวิทยา) แต่ความเห็นข้างมากในหมู่นักภาษาศาสตร์ในปัจจุบันคือ ความคล้ายคลึงเหล่านั้นน่าจะเป็นลักษณะประจำเขตที่เกิดจากการดำรงอยู่ร่วมกันเป็นเวลานานมากกว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงที่แตกแขนงมาจากภาษาดั้งเดิมร่วมกัน
ภาษาไอมาราเป็นภาษาคำติดต่อและยังเป็นภาษาคำควบมากพยางค์ในระดับหนึ่ง มีการเรียงลำดับคำแบบประธาน–กรรม–กริยา
วัดเจดีย์หลวง (อำเภอแม่สรวย)
วัดเจดีย์หลวงเดิมเป็นวัดร้าง ปรากฏแต่ซากปรักหักพังของฐานเจดีย์เก่า มีพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัยองค์ใหญ่ มีกำแพงเก่า บ่อน้ำขนาดใหญ่ซึ่งเป็นหลักฐาน
ในหนังสือ ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักรไทย เล่มที่ 8 ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2353 ต่อมา พ.ศ. 2414 ชาวบ้านห้วยหมอเฒ่าโดยการนำของพ่อหลวงตา จันทร์เต็ม ผู้ใหญ่บ้านและคณะกรรมการ ได้เริ่มบูรณะปฏิสังขรณ์ก่อสร้างอุโบสถ กุฏิ วิหาร ศาลาและทำการบูรณะเจดีย์ขึ้นใหม่ขนาดฐานกว้าง 9 เมตร 15 นิ้ว สูง 12 เมตร ครอบเจดีย์องค์เดิมซึ่งพังทะลายมาทับถมเหลือแต่ฐาน 4 ชั้น ขณะทำการบูรณะได้ พบอุโมงค์ในฐานเจดีย์ในอุโมงค์นั้นมีพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ศิลปะเชียงเเสนจำนวน 7 องค์ (ปัจจุบันได้อันเชิญประดิษฐานไว้ในโบสถ์) และพระพุทธรูปทองเหลือง ทองแดง  และพระพุทธรูปที่แกะสลักด้วยไม้สักอีกเป็นจำนวนมาก พ.ศ. 2548 เจดีย์มีสภาพที่เก่าแก่ทรุดโทรมมาก มีฐานแตกร้าว  องค์เจดีย์บางแห่งมีรอยแตก มีต้นโพธิ์งอกขึ้น  จึงทำการบูรณะพระธาตุขึ้นใหม่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2529
ด้านการศึกษา เมื่อ พ.ศ. 2506 ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม (แผนกธรรม) พ.ศ. 2524 ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม (แผนกบาลี) พ.ศ. 2535 ได้รับอนุญาตให้เปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา โรงเรียนวัดเจดีย์หลวงวิทยา เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงปีที่ 6
เจดเวิร์ด
จอห์นและเอ็ดเวิร์ด (John & Edward) หรือชื่อเกิด จอห์น พอล แดเนียล ริชาร์ด ไกร์มส และเอ็ดเวิร์ด ปีเตอร์ แอนโทนี เควิน แพทริก ไกร์มส (John Paul Henry Daniel Richard Grimes และ Edward Peter Anthony Kevin Patrick Grimes) เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1991 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เจดเวิร์ด (Jedward) เป็นคู่ดูโอฝาแฝด กับจุดเด่นผมบลอนด์ตั้ง และการแสดงอันโดดเด่นของคู่แฝดที่มีชื่อเสียงอย่างมากในการปรากฏตัวในฤดูกาลที่ 6 ของรายการดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ ในปี ค.ศ. 2009
จอห์นและเอ็ดเวิร์ด ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างมากทั้งบวกและลบทั้งเว็บไซต์บริการเครือข่ายสังคม และตามสื่อต่าง ๆ. มีคนมีชื่อเสียงหลายคนต่างกล่าวถึงปรากฏการณ์เจดเวิร์ดนี้ แฟนของพวกเขารวมถึง แคลวิน แฮร์ริส   แอนดี เมอร์เรย์ พีชเชส เกลดอฟ พิกซี ลอตต์และร็อบบี้ วิลเลียมส์ นักการเมืองในสหราชอาณาจักรก็มีการเอ่ยถึงและ ผู้นำพรรคอนุรักษนิยมอย่าง เดวิด แคเมรอนเลือกที่จะซื้อเสื้อทีเชิร์ตพวกเขา นายกรัฐมนตรีแห่งไอร์แลนด์ ไบรอัน โคเวน ก็สนับสนุนพวกเขา, ขณะที่เลโอนา ลูอิสและร็อบบี้ วิลเลียมส์ ก็แสดงความเป็นห่วงพวกเขา  ทั้งคู่ถูกคัดออกจาการแข่งขันรายการดิเอกซ์แฟกเตอร์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน
ซิงเกิ้ลแรกของพวกเขาคือ "Under Pressure (Ice Ice Baby)" ที่ร่วมร้องกับวานิลลา ไอซ์ ออกขายวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2010 พวกเขายังแสดงร่วมกับวานิลลา ไอซ์ในงานแจกรางวัลโทรทัศน์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2010 ซิงเกิ้ลจัดจำหน่ายโดยโซนีมิวสิก และติดอันดับ 2 และอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิ้ลสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ตามลำดับ
อ้างอิง
1991
ยุคมูโรมาจิ
ยุคมูโรมาจิ ตรงกับ ค.ศ. 1336–1568 ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 14 อาชิกางะ โยชิมิตสึ ได้ปราบปรามชนชั้นปกครองลงอย่างราบคาบ และตั้งรัฐบาลโชกุนขึ้นอีกครั้งที่ เคียวโตะ ซึ่งรัฐบาลโชกุนนี้ได้ปกครองญี่ปุ่นต่อมาเป็นเวลานานถึงสองศตวรรษเศษอันเป็นช่วงเวลาที่วัฒนธรรมของชนชั้นนักรบก็ได้กลืนวัฒนธรรมของชนชั้นปกครองลงอย่างราบคาบเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามรัฐบาลโชกุนของตระกูลอาชิกางะ เกิดจากการรวมตัวของขุนศึกสำคัญ ๆ ตามหัวเมืองต่าง ๆ เข้าด้วยกัน จึงเป็นธรรมดาที่การรวบอำนาจให้รัฐบาลมีเสถียรภาพนั้นเป็นไปได้อย่างลำบาก ดังนั้นในครึ่งหลังศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ขุนศึกตามหัวเมืองต่าง ๆ จึงเริ่มทำสงครามแย่งชิงอำนาจกัน จนทั้งประเทศญี่ปุ่นตกเข้าสู่ยุคสงคราม ภายในยุคนี้เป็นยุคที่ชนชั้นนักรบมีอำนาจเหนือเกษตรกรและมีกรรมสิทธิเหนือที่ดินจึงเป็นการปกครองระบบศักดินาโดยสมบูรณ์ ด้านเศรษฐกิจก็เจริญรุ่งเรืองมาก เนื่องจากทำการค้ากับจีนสมัยหมิงด้านวัฒนธรรม ลัทธิเซนเป็นส่วนเพิ่มเติมให้กับวัฒนธรรมของชนชั้นปกครองและชนชั้นนักรบ ซึ่งเห็นรูปแบบได้จากตำหนักทอง (Kinkaku) ในปลายศตวรรษที่ 14 อันเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมคิตายามะ (Kitayama) และตำหนักเงิน (Ginkaku) ในปลายศตวรรษที่ 15 อันเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมฮิงะชิยะมะ (Higashiyama) การละคร อย่างเช่น โน เคียวเง็น และการต่อเพลง ก็เริ่มแพร่หลายสู่ประชาชนภายนอก ศิลปวัฒนธรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่น อย่างเช่น พิธีชงชา การจัดดอกไม้ ก็เริ่มมีรากฐานมาจากยุคนี้ และในช่วงกลางศตวรรษที่ 16 พวกฝรั่ง เช่น ชาติโปรตุเกส และสเปนก็ได้นำอาวุธปืนยาวและศาสนาคริสต์เข้ามาเผยแพร่ที่ญี่ปุ่น
สมัยราชวงศ์เหนือใต้
พระจักรพรรดิโก-ไดโงะ หลังจากที่ทรงล้มล้างรัฐบาลโชกุนคามากูระแล้ว ได้ทรงรื้อฟื้นระบอบการปกครองอันมีองค์พระจักรพรรดิเป็นศูนย์กลางขึ้นมาใหม่ เรียกว่า การฟื้นฟูปีเค็มมุ (Kemmu Restoration) สร้างความไม่พอใจให้แก่ชนชั้นซามูไรซึ่งยังคงต้องการให้มีการปกครองของระบอบโชกุน ค.ศ. 1336 อาชิกางะ ทากาอูจิ ( ) มีชัยชนะเหนือทัพของพระจักรพรรดิโก-ไดโงะ ซึ่งนำโดย คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ในยุทธการที่มินาโตงาวะ  อาชิกางะ ทากาอูจิ เข้ายึดนครเคียวโตะได้สำเร็จ ตั้งพระจักรพรรดิโคเมียวขึ้นเป็นพระจักรพรรดิองค์ใหม่ ส่วนพระจักรพรรดิโก-ไดโงะเสด็จหลบหนีไปยังเมืองโยชิโนะ ( จังหวัดนะระในปัจจุบัน) และทรงจัดตั้งราชสำนักใหม่ขึ้น ณ ที่แห่งนั้น ประเทศญี่ปุ่นจึงมีพระจักรพรรดิสองพระองค์ในเวลาเดียวกัน องค์ซึ่งประทับอยู่ที่เมืองเกียวโต เรียกว่า พระราชวงศ์ฝ่ายเหนือ และองค์ที่ประทับอยู่ที่เมืองโยชิโนะ เรียกว่า พระราชวงศ์ฝ่ายใต้ เป็นจุดเริ่มต้นของ สมัยราชวงศ์เหนือใต้ หรือ "นัมโบกูโช"  อาชิกางะ ทากาอูจิ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเซวาเง็งจิ ( ) หรือ ตระกูลมินาโมโตะ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น เซอิไทโชงุง ( ) เป็นจุดเริ่มต้นของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะและสมัยมูโรมาจิ ซึ่งรัฐบาลโชกุนถวายการสนับสนุนแด่พระราชวงศ์ฝ่ายเหนือ
โชกุนอาชิกางะ ทากาอูจิ และน้องชายคือ อาชิกางะ ทาดาโยชิ ปกครองประเทศญี่ปุ่นร่วมกัน จนกระทั่งเกิดความขัดแย้งระหว่างสองพี่น้อง เนื่องจากโชกุนทากาอุจิ ให้การสนับสนุนแก่ โค โนะ โมโรนาโอะ  ซึ่งเป็นคู่แข่งทางการเมืองของทาดาโยชิ ในค.ศ. 1349 ทาดาโยชิถูกอัปเปหิออกจากรัฐบาลโชกุน และแปรพักตร์ไปเข้ากับพระราชวงศ์ฝ่ายใต้ เกิดเป็น สงครามปีคันโน  ทาดาโยชิยกทัพของพระราชวงศ์ฝ่ายใต้เข้าโจมตีเมืองเกียวโต สองพี่น้องเจรจาทำสัญญาสงบศึก ทาดาโยชิเดินทางไปจัดตั้งรัฐบาลของตนเองที่เมืองคามากูระ แต่กลับถูกทาดาอูจิพี่ชายวางยาพิษสังหารในที่สุด
พระราชวงศ์ฝ่ายใต้ ซึ่งมีผู้นำทางทหารคือ คูซูโนกิ มาซาโนริ ยกทัพเข้าบุกยึดเมืองเกียวโตได้สำเร็จในค.ศ. 1353 ค.ศ. 1355 และ ค.ศ. 1362 แต่ฝ่ายรัฐบาลโชกุนสามารถยึดนครเกียวโตกลับมาได้ทุกครั้ง ในค.ศ. 1358 โชกุนทากาอุจิถึงแก่อสัญกรรม อาชิกางะ โยชิอากิระ  บุตรชายขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนสืบต่อแทน ในค.ศ. 1362 โชกุนโยชิอากิระจัดตั้งตำแหน่งคังเร  หรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน โดยผู้ดำรงตำแหน่งคังเรมาจากสามตระกูลได้แต่ โฮโซกาวะ  ฮาตาเกยามะ  และชิบะ  ค.ศ. 1365 เจ้าชายคาเนโยชิ  ซ็่งเป็นพระโอรสของพระจักรพรรดิโก-ไดโงะ สร้างกองกำลังต่อต้านรัฐบาลโชกุนและเข้ายึดครองเกาะคีวชู ในค.ศ. 1368 โชกุนโยชิอากิระล้มป่วยและถึงแก่อสัญกรรมอย่างกระทันหัน ทำให้อาชิกางะ โยชิมิตสึ  บุตรชายของโยชิอากิระซึ่งมีอายุเพียงเก้าปี ต้องขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา เนื่องจากโชกุนโยชิมิตสึยังอายุน้อย อำนาจปกครองจึงอยู่คังเรโฮโซกาวะ โยริยูกิ ค.ศ. 1370 คังเรโยริยูกิส่งอิมางาวะ ซาดาโยะ  นำทัพของรัฐบาลโชกุนฯไปปราบเจ้าชายคาเนโยชิที่เกาะคีวชูได้สำเร็จ ในค.ศ. 1378 คฤหาสน์แห่งใหม่ของโชกุนโยชิมิตสึสร้างขึ้นแล้วเสร็จ เรียกว่า ฮานะ โนะ โงโชะ  หรือ มูโรมาจิ โดโนะ  ซึ่งจะกลายเป็นที่พำนักของโชกุนตระกูลอาชิกางะไปจนตลอดสมัยมูโรมาจิ ในค.ศ. 1379 คังเรโยริยูกิถูกกดดันให้ลาออกจากตำแหน่ง ทำให้โชกุนโยชิมิตสึมีโอกาสขึ้นมามีอำนาจในการบริหารประเทศอย่างเต็มที่ ในค.ศ. 1392 โชกุนโยชิมิตสึจัดให้มีการเจรจาข้อตกลงระหว่างราชวงศ์ฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ โดยพระราชวงศ์ฝ่ายใต้ยินยอมมอบเครื่องราชกกุฎภัณฑ์สามอย่าง (Three Sacred Treasures) อันเป็นสัญลักษณ์ของราชสมบัติญี่ปุ่น ให้แก่พระราชวงศ์ฝ่ายเหนือ เท่ากับเป็นการยอมรับว่าพระจักรพรรดิที่เมืองเกียวโตนั้นเป็นพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว เป็นการยุติสมัยราชวงศ์เหนือใต้
สมัยแห่งความรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมและการติดต่อกับต่างชาติ
ในค.ศ. 1394 โชกุนโยชิมิตสึสละตำแหน่งโชกุนให้แก่อาชิกางะ โยชิโมจิ ผู้เป็นบุตรชาย โยชิมิตสึดำรงตำแหน่งเป็น โอโงโชะ หรืออดีตโชกุนแทน พร้อมทั้งบรรพชาเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนานิกายเซน แม้ว่าจะสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายแล้ว แต่อำนาจการปกครองยังคงอยู่ที่โอโงโชะโยชิมิตสึ ในค.ศ. 1401 โอโงโชะโยชิมิตสึแต่งคณะทูตเดินทางไปยังนครปักกิ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนราชวงศ์หมิง ปีต่อมาค.ศ. 1402 จักรพรรดิเจี้ยนเหวินทรงแต่งตั้งให้โยชิมิตสึดำรงตำแหน่งเป็น "กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น"  ในการติดต่อสัมพันธ์กับราชสำนักจีน เป็นการเริ่มต้นนำประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่ระบอบบรรณาการจิ้มก้อง สมัยของโชกุนโยชิมิตสึเป็นสมัยแห่งความรุ่งเรืองทางด้านศิลปะวัฒนธรรมของญี่ปุ่นในสมัยมูโรมาจิ เรียกว่า สมัยวัฒนธรรมคิตายามะ  ตามชื่อเขาคิตายามะ อันเป็นที่ตั้งของ คฤหาสน์คิงกากุ  หรือ คฤหาสน์ศาลาทอง หรือปัจจุบันคือวัดคิงกากุ อันเป็นที่พำนักในช่วงบั้นปลายชีวิตของโอโงโชะโยชิมิตสึ การติดต่อทางการทูตกับจีนทำให้รัฐบาลโชกุนฯเปิดรับวัฒนธรรมจีน อันได้แก่ พุทธศาสนานิกายเซน พิธีชงชา ศิลปะการจัดสวน เป็นต้น โยชิมิตสึอุปถัมภ์พุทธศาสนานิกายเซ็น โอโงโชะโยชิมิตสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อค.ศ. 1408 โชกุนโยชิโมจิได้รับการอำนาจเต็มในการปกครอง โชกุนโยชิโมจิดำเนินนโยบายตรงข้ามกับบิดาในความสัมพันธ์กับประเทศจีน โดยการตัดสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์หมิงในค.ศ. 1411
ในสมัยมูโรมาจิชาวญี่ปุ่นล่องเรือออกทะเลเข้าปล้นสะดมเมืองท่าต่างๆของจีนและเกาหลีสร้างความเสียหายอย่างมาก เรียกว่า โจรสลัดญี่ปุ่น ในค.ศ. 1398 พระเจ้าแทโจแห่งโชซ็อนทรงส่งราชทูตพัคทงชี (Pak Tong-chi) เข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีกับญี่ปุ่น เพื่อประสานความร่วมมือในการปราบปรามโจรสลัดญี่ปุ่น แต่ไม่ประสบผล ในค.ศ. 1419 พระเจ้าแทจงทรงส่งทัพเรืองเกาหลีนำโดยแม่ทัพ ลีจงมู (Yi Jong-mu) เข้ารุกรานเกาะสึชิมะ เรียกว่า การรุกรานปีโอเอ  แม่ทัพลีจงมูนำทัพเรือเกาหลีเข้ารุกรานและปล้มสะดมเกาะสึชิมะ จากนั้นรัฐบาลโชกุนฯและราชสำนักโชซ็อนจึงเจรจาสงบศึก โดยผ่านทาง โซ ซาดาโมริ  เจ้าครองเกาะสึชิมะ ในค.ศ. 1443 สนธิสัญญาคากิตสึ ( เกาหลีเรียก สนธิสัญญาปีคเยแฮ Gyehae Treaty) ราชสำนักโชซ็อนมอบอำนาจให้ตระกูลโซ เจ้าครองเกาะสึชิมะ เป็นผู้ประสานงานในการติดต่อสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น โดยที่ฝ่ายญี่ปุ่นมีหน้าที่ปราบปรามโจรสลัดญี่ปุ่น
ค.ศ. 1423 โชกุนโยชิโมจิสละตำแหน่งให้แก่บุตรชายของตนคือ อะชิกะงะ โยะชิกะซุ ขึ้นเป็นโชกุนคนต่อมา ส่วนอดีตโชกุนโยะชิโมะชิดำรงตำแหน่งเป็นโอโงะโชะเฉกเช่นเดียวกับบิดา แต่ทว่าโชกุนโยะชิกะซุดำรงตำแหน่งโชกุนได้เพียงสองปีก็ถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1425 และโอโงะโชะโยะชิโมะชิถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1428 น้องชายของโอโงะโชะโยะชิโมะชิคือ อะชิกะงะ โยะชิโนะริ  จึงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมาในค.ศ. 1429 โชกุนโยะชิโนะริฟื้นฟูความสัมพันธ์กับจีนราชวงศ์หมิงในปีค.ศ. 1433 และจัดตั้งโทเซ็ง-บุเงียว  ขึ้นในค.ศ. 1434เพื่อดูแลเรื่องงานการทูตกับจีน
นับตั้งแต่ค.ศ. 1349 ปฐมโชกุนอะชิกะงะ ทะกะอุจิ ได้แต่งตั้งให้บุตรชายของตนคือ อะชิกะงะ โมะโตะอุจิ ดำรงตำแหน่งเป็น คันโตคังเร  ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนในภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่น คันโตคังเรพำนักอยู่ที่เมืองคะมะกุระและมีอำนาจเหนือซะมุไรในภูมิภาคคันโตและภาคตะวันออกทั้งมวล ด้วยอำนาจอันมหาศาลของคันโตคังเร ทำให้คันโตคังเรกลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของรัฐบาลโชกุนที่เมืองเกียวโต ในเวลาต่อมาตำแหน่งคันโตคังเรได้รับการขนานนามว่า คันโตคุโบ  แปลว่า โชกุนแห่งภูมิภาคคันโต ซึ่งคันโตคุโบมีผู้ช่วยเป็นผู้สำเร็จราชการอีกทอดหนึ่ง เรียกว่า ชิซึจิ ซึ่งเป็นตำแหน่งของตระกูลอุเอะซุงิ  ในค.ศ. 1416 คันโตคุโบอะชิกะงะ โมะชิอุจิ  เกิดความขัดแย้งกับชิซึจิอุเอะซุงิ เซ็งชู  อุเอะซุงิ เซ็งชู จึงก่อการกบฎยกทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระ ทำให้คันโตคุโบโมะชิอุจิต้องหลบหนีออกจากเมืองคะมะกุระ ในค.ศ. 1417 โชกุนโยะชิโมะชิส่งทัพของรัฐบาลโชกุนฯเข้ายึดเมืองคะมะกุระคืนจากอุเอะซุงิเซ็งชูได้สำเร็จ และช่วยเหลือให้คันโตคุโบโมะชิอุจิกลับเข้าเมืองตามเดิม แต่ทว่าในค.ศ. 1438 คันโตคุโบโมะชิอุจิต้องการตำแหน่งโชกุนที่เมืองเกียวโต จึงก่อการกบฎต่อโชกุนโยะชิโนะริ เรียกว่า สงครามปีเอเกียว  โชกุนโยชิโนะริส่งทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระได้สำเร็จ โมะชิอุจิทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิต ทำให้ตำแหน่งคันโตคุโบว่างลงและภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่นตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของตระกูลอุเอะซุงิ ในค.ศ. 1441 โชกุนโยะชิโนะริถูกลอบสังหารโดยเจ้าครองแคว้นชื่อว่า อะกะมะซึ มิซึซุเกะ อะชิกะงะ โยะชิกะซึ  ผู้เป็นบุตรชายขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนต่อมาได้เพียงสองปีก็ถึงแก่อสัญกรรมในปีค.ศ. 1443 อะชิกะงะ โยะชิมะซะ  บุตรชายอีกคนของโชกุนโยะชิโนะริจึงขึ้นเป็นโชกุน หลังจากที่โชกุนโยะชิมะซะสละตำแหน่งโชกุน กลายเป็นโอโงะโชะในปีค.ศ. 1473 โอโงะโชะโยะชิมะซะสร้างคฤหาสน์ศาลาเงิน  ขึ้นในค.ศ. 1482 บนเขาฮิงะชิยะมะทางตะวันออกของนครเกียวโต เพื่อเป็นที่พำนึกในบั้นปลายชีวิตให้แก่ตนเองเฉกเช่นเดียวกับโอโงะโชะโยชิมิตสึซึ่งได้สร้างคฤหาสน์ศาลาทอง สมัยของโชกุนโยะชิมะซะเป็นสมัยแห่งความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมอีกสมัยหนึ่ง เรียกว่า สมัยวัฒนธรรมฮิงะชิยะมะ   ชนชั้นซะมุไรยังคงรับวัฒนธรรมจากจีนราชวงศ์หมิงอย่างต่อเนื่อง นำไปสู่การพัฒนาศิลปะด้านการจัดสวน การจัดดอกไม้ ละครโนะ และจิตรกรรมหมึก
สงครามปีโอนิงและยุคเซ็งโงะกุ
เนื่องจากโชกุนโยะชิมะซะไม่มีบุตรชาย จึงมอบหมายให้น้องชายของตนคืออะชิกะงะ โยะชิมิ เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนในค.ศ. 1464 โดยที่อะชิกะงะ โยะชิมิ ได้รับการสนับสนุนจากคังเรโฮะโซะกะวะ คะซึโมะโตะ  แต่ทว่า มิไดโดะโกะโระฮิโนะ โทะมิโกะ  ได้ให้กำเนิดบุตรชายแก่โชกุนโยะชิมะซะอย่างไม่คาดฝันในค.ศ. 1465 ชื่อว่า อะชิกะงะ โยะชิฮิซะ  ทำให้เกิดประเด็นปัญหาการสืบทอดตำแหน่งโชกุน โดยที่ยะมะนะ โซเซ็ง  พ่อตาและคู่แข่งทางการเมืองของคังเรคะซึโมะโตะได้ใช้โอกาสนี้ให้การสนับสนุนแก่โยะชิฮิซะที่ยังเยาว์วัย จากประเด็นปัญหาการสืบทอดตำแหน่งโชกุนกลายเป็นความขัดแย้งระหว่างซะมุไร ทั้งคังเรคะซึโมะโตะและยะมะนะโซเซ็งต่างซ่องสุมกำลังของตน โดยที่โฮะโวะกะวะตั้งมั่นอยู๋ทางตะวันออกของนครเกียวโต ในขณะที่ยะมะนะตั้งอยู่ทางตะวันตก เรียกว่า สงครามปีโอนิง  ซึ่งปะทุขึ้นในค.ศ. 1467 เมื่อทัพของทั้งสองฝ่ายเข้าห้ำหั่นกันกลางเมืองเกียวโต สร้างความเสียหายให้แก่วัดวาอารามและศาลเจ้าทั้งหลายในเมืองเกียวโต ในค.ศ. 1473 ทั้งโฮะโซะกะวะ คะซึโมะโตะ และยะมะนะ โซเซ็ง ต่างล้มป่วยเสียชีวิต แม้กระนั้นสงครามยังไม่สิ้นสุดลง เนื่องจากโออุชิ มะซะฮิโระ  ยังคงให้การสนับสนุนแก่โยะชิมิ ในปีเดียวกันโชกุนโยะชิมะซะได้ยกตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายของตนคือ อะชิกะงะ โยะชิฮิซะ หลังจากสู้รบยาวนานสิบปี ทำให้ทั้งสองฝ่ายเหนื่อยล้า และโออุชิ มะซะฮิโระเดินทางออกจากเมืองเกียวโตไปในที่สุดเมื่อค.ศ. 1477 ผลของสงครามปีโอนิง ซึ่งเป็นสงครามที่ยืดเยื้อยาวนานสิบปี ทำให้เมืองเกียวโตถูกทำลายลงไปมาก ท่ามกลางสงครามโชกุนโยะชิมะซะกลับอาศัยอยู่แต่ในความหรูหราของคฤหาสน์ศาลาเงิน และเนื่องจากรัฐบาลโชกุนฯไม่มีอำนาจที่การยุติข้อพิพาธระหว่างซะมุไรในเหตุการณ์นี้ทำให้ในทางปฏิบัติรัฐบาลโชกุนฯสูญสิ้นอำนาจในการปกครองประเทศ และอำนาจถูกกระจายไปยังส่วนภูมิภาคแว่นแคว้นต่างๆ เจ้าครองแคว้นทั้งหลายต่างตั้งตนขึ้นเป็นอิสระ มีอำนาจเต็มในการปกครองแคว้นของตนแม้ว่าจะขึ้นกับรัฐบาลโชกุนแต่เพียงในนาม เรียกว่า ยุคเซ็งโงะกุ
แม้ว่าจะสูญสิ้นอำนาจในการปกครองประเทศ แต่ภายในรัฐบาลโชกุนฯยังคงมีการแก่งแย่งอำนาจอย่างต่อเนื่อง หลังจากสงครามปีโอนิง รัฐบาลโชกุนฯตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของคังเรและตระกูลโฮะโซะกะวะ หลังจากที่โฮะโซะกะวะ คะซึโมะโตะ เสียชีวิต โฮะโซะกะวะ มะซะโมะโตะ บุตรชายของคะซึโมะโตะ ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นคังเรและสืบทอดอำนาจต่อจากบิดา โชกุนโยะชิฮิซะถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1487 โดยปราศจากทายาท โอโงะโชะโยะชิมะซะจึงฟื้นฟูความสัมพันธ์กับโยะชิมิผู้เป็นน้องชาย และให้บุตรชายของโยะชิมิคือ อะชิกะงะ โยะชิตะเนะ  เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน โอโงะโชะโยะชิมะซะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อค.ศ. 1490 โยะชิตะเนะจึงขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนต่อมา แต่ทว่าโชกุนโยะชิตะเนะเกิดความขัดแย้งกับคังเรโฮะโซะกะวะ มะซะโมะโตะ จนนำไปสู่การที่โชกุนโยะชิตะเนะถูกคังเรบีบบังคับให้ออกจากตำแหน่งและหลบหนีไปยังแคว้นซุโอ (จังหวัดยะมะงุชิในปัจจุบัน) ในค.ศ. 1501 คังเรมะซะโมะโตะจึงยกให้อะชิกะงะ โยะชิซุมิ  ขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนแทนเป็นหุ่นเชิดของตน เนื่องจากคังเรมะซะโมะโตะมีศัตรูทางการเมืองจำนวนมาก ทำให้คังเรมะซะโมะโตะถูกลอบสังหารในค.ศ. 1508 อดีตโชกุนโยะชิตะเนะจึงเดินทางเข้าเมืองเกียวโตดำรงตำแหน่งเป็นโชกุนอีกครั้ง ภายใต้ความคุ้มครองของโออุชิ โยะชิโอะกิ  เจ้าครองแคว้นซุโอ และโฮะโซะกะวะ ทะกะกุนิ  เมื่อกลับมาดำรงตำแหน่งโชกุนอีกครั้ง โยะชิตะเนะพบว่าตนเองตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของคังเรคนใหม่คือ โฮะโซะกะวะ ทะกะกุนิ โชกุนโยะชิตะเนะจึงหลบหนีออกจากเมืองเกียวโตอีกครั้งในค.ศ. 1521 คังเรทะกะกุนิยกให้อะชิกะงะ โยะชิฮะรุ  ขึ้นเป็นโชกุนแทน ในค.ศ. 1527 โฮะโซะกะวะ ฮะรุโมะโตะ  ยกทัพเข้ายึดรัฐบาลโชกุนฯ ทำให้ทะกะกุนิต้องหลบหนีออกจากเกียวโต คังเรฮะรุโมะโตะส่งกองทัพไปสังหารอดีตคังเรทะกะกุนิในค.ศ. 1531 และปลดโชกุนโยะชิฮะรุออกจากตำแหน่ง ตั้งอะชิกะงะ โยะชิเตะรุ  ขึ้นเป็นโชกุนแทน
ท่ามกลางความสับสนทางการเมืองของญี่ปุ่นในยุคเซ็งโงะกุ ชาวโปรตุเกสได้เดินเรือมาถึงยังประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในค.ศ. 1543 โดยขึ้นฝั่งที่เกาะทะเนะงะชิมะ ( จังหวัดคะโงะชิมะในปัจจุบัน) ซึ่งชาวโปรตุเกสได้เข้ามาติดต่อค้าขายกับไดเมียวต่างๆบนเกาะคีวชู และเผยแผ่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ชาวญี่ปุ่นเรียกชาวตะวันตกผู้มาใหม่ว่า "นัมบัน" แปลว่า อนารยชนจากทิศใต้ ชาวโปรตุเกสได้นำวิทยาการสงครามปืนไฟและปืนคาบศิลามาให้แก่ชาวญี่ปุ่นได้รู้จัก ซึ่งส่งผลอย่างใหญ่หลวงต่อการทำสงครามกลางเมืองระหว่างแคว้นของญี่ปุ่น แล้วภายหลังญี่ปุ่นก็ได้พัฒนาปืนไฟขึ้นมาใช้งานเอง
จุดจบของรัฐบาลโชกุน
ในค.ศ. 1549 มิโยะชิ โชเก และมะซึนะกะ ฮิซะฮิเดะ  ยกทัพเข้ายึดนครเกียวโตจากคังเรฮะรุโมะโตะ เป็นการสิ้นสุดอำนาจของตระกูลโฮะโซะกะวะเหนือรัฐบาลโชกุนที่เป็นมากว่าเจ็ดสิบปี ทั้งมิโยะชิ โชเก และมะซึนะกะ ฮิซะฮิเดะ ขึ้นมามีอำนาจเหนือรัฐบาลโชกุนจนนำไปสู่ความขัดแย้งกับโชกุนโยะชิเตะรุ ในค.ศ. 1565 มะซึนะกะ ฮิซะฮิเดะ ส่งกำลังคนไปทำการลอบสังหารโชกุนโยะชิเตะรุถึงแก่อสัญกรรม อะชิกะงะ โยะชิอะกิ  ผู้เป็นน้องชายของโชกุนโยะชิเตะรุ จึงเดินทางหลบหนีเพื่อไปขอความช่วยเหลือจาก โอะดะ โนะบุนะงะ  เพื่อทำการแก้แค้นให้แก่พี่ชาย โอะดะ โนะบุนะกะ ยกทัพเข้ายึดเมืองเกียวโตในค.ศ. 1568 และตั้งอะชิกะงะ โยะชิอะกิ ขึ้นเป็นโชกุนหุ่นเชิด แต่ทว่าต่อมาโชกุนโยะชิอะกิเกิดความขัดแย้งกับโอะดะ โนะบุนะงะ ในเรื่องการแบ่งสรรอำนาจ โอะดะ โนะบุนะงะ จึงทำการปลดโชกุนโยะชิอะกิออกจากตำแหน่งในค.ศ. 1573 โดยที่ไม่ได้ตั้งโชกุนคนใหม่ขึ้นมาอีก เป็นการสิ้นสุดรัฐบาลโชกุนของตระกูลอะชิกะงะซึ่งดำรงอยู่มาเป็นเวลาประมาณ 250 ปี และเข้าสู่ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ
พระพุทธศาสนานิกายมหายาน
พุทธศาสนาในยุคมูโรมาจิมีการพัฒนาที่ต่อเนื่องมาจากยุคคะมะกุระ โดยเฉพาะนิกายในกลุ่ม"พุทธศาสนาใหม่" ได้แก่นิกายเซ็นและนิกายแดนบริสุทธิ์รุ่งเรืองในยุคมูโรมาจิ ในยุคมูโรมาจิพุทธศาสนานิกายเซ็น (Zen Buddhism) ซึ่งเผยแพร่จากประเทศจีนเข้ามาสู่ญี่ปุ่นช่วงปลายสมัยคะมะกุระขึ้นมามีอำนาจเนื่องจากได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโชกุนฯ รัฐบาลโชกุนมูโรมาจิมีอำนาจในการจัดการการปกครองคณะสงฆ์นิกายเซ็นในญี่ปุ่น หลักการและคำสอนของนิกายเซ็นเน้นเรื่องการวิปัสสนาและการฝึกจิตฝึกตน ซึ่งสอดคล้องกับวิถีชีวิตนักรบของชนขั้นซะมุไร หลักปฏิบัติของนิกายเซ็นประกอบด้วย ซะเซ็ง ( การนั่งสมาธิ) โคอัง ( การปุจฉาวิสัชนา) และซะมุ ( การฝึกตน) ในสมัยมูโรมาจิ นิกายเซ็นในญี่ปุ่นมีสองสำนักด้วยกันได้แก่
ในบรรดาสองสำนัก นิกายเซ็นสำนักริงไซได้รับการอุปถัมภ์จากรัฐบาลโชกุนฯมากที่สุด พระสงฆ์ในนิกายริงไซมีบทบาทและอำนาจในการเมือง ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้เป็นผู้ตืดต่อสื่อกลางระหว่างรัฐบาลโชกุนและราชสำนักจีนราชวงศ์หมิง เป็นผู้แปลภาษาและเป็นผู้นำคณะทูต ในสมัยของโชกุนโยชิมิตสึมีการนำรูปแบบการปกครองคณะสงฆ์นิกายเซ็นซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยคามากูระขึ้น เรียกว่า ระบบปัญจบรรพต หรือ โกะซัง ซึ่งได้รับแบบอย่างมาจากจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง โดยจัดแบ่งวัดนิกายเซ็นออกเป็นระดับต่างๆ โดยที่มีวัดห้าแห่งในเมืองคะมะกุระเป็นวัดระดับสูง ต่ำกว่าวัดระดับสูงหรือโกะซังลงมาคือวัดระดับกลางเรียกว่า จิเซ็ตซึ  และต่ำกว่าวัดระดับกลางลงมาเรียกว่าวัดระดับล่าง เรียกว่า โชะซัง  ซึ่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะได้นำพุทธศาสนานิกายเซ็นเข้ามาสู่นครหลวงเกียวโตและนำระบบปัญจบรรพตจากเมืองคามากูระมาด้วย โดยคณะสงฆ์นิกายเซ็นในเมืองเกียวโตถูกปกครองแบบลำดับชั้นโดยมีวัดใหญ่ห้าแห่งในเมืองเกียวโตมีอำนาจสูงสุด เฉกเช่นเดียวกับที่เมืองคามากูระรัฐบาลโชกุนรื้อฟื้นระบบการปกครองสงฆ์ที่เมืองคามากูระขึ้นมาใหม่
นิกายเซ็นสำนักโซโตแม้จะไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโชกุนแต่ก็มีผู้นับถือจำนวนมาก และได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นซะมุไรระดับล่างและชนชั้นสามัญชนชาวนาทั่วไป อย่างไรก็ตามพุทธศาสนานิกายแดนบริสุทธิ์อมิตพุทธ หรือ โจโด ( Pure Land Buddhism) เป็นความเชื่อหลักที่สำคัญของชนชั้นล่าง เนื่องจากนิกายแดนบริสุทธิ์มีหลักการว่ามนุษย์ทุกคนสามารถเข้าถึงแดนบริสุทธิ์ได้ด้วยการสวดเน็มบุซึ หรืออมิตพุทธ อย่างเท่าเทียมกัน พระภิกษุเร็นเนียว  ก่อตั้งนิกายแดนบริสุทธิ์อันแท้จริง หรือ โจโด ชิงชู  ซึ่งมีชนชั้นล่างชาวบ้านหันมานับถือจำนวนมาก จนนำไปสู่การกำเนิดของลิทธิอิกโก และการกบฎอิกโกอิกกิในที่สุด
สำหรับพุทธศาสนานิกายดั้งเดิมอื่นๆของญี่ปุ่นเช่น เท็งได และ ชิงงอน ยังคงดำรงอยู่ต่อมาแม้ว่าจะต้องเผชิญกับการแข่งขันกับพุทธศาสนานิกายใหม่ๆดังที่ได้กล่าวในข้างต้น