cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จตุลังคบาท
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ในการจัดฉายภาพยนตร์พระเจ้าช้างเผือก ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ได้ทำการตลาด ด้วยการจ้างให้มีคนแต่งกายเป็นจตุลังคบาท เดินตามถนนสายต่าง ๆ ทั่วกรุงมะนิลา ส่วนในภาพยนตร์ต้มยำกุ้ง ที่นำแสดงโดยจา พนม ตัวละครเอกของเรื่องเป็นผู้สืบทอดวิชาจตุลังคบาท
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 สามารถ พยัคฆ์อรุณ และสมรักษ์ คำสิงห์ ได้นำทัพนักมวยไทยของตนเข้าแข่งมวยไทยในรายการ จตุลังคบาท ศึกมวยไทยมรดกโลก ซึ่งตั้งชื่อตามผู้ปกป้องการรุกรานจากข้าศึกในประวัติศาสตร์ไทย โดยจัดที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
กองทัพราชอาณาจักรแอลเบเนีย
กองทัพราชอาณาจักรแอลเบเนีย (Forcat e Armatosura të Mbretëria Shqiptare) คือกองทัพของราชอาณาจักรแอลเบเนียตั้งแต่ ค.ศ. 1928 จนถึง ค.ศ. 1939 ภายใต้การบริหารจัดการของกระทรวงกลาโหม มีผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพคือพระเจ้าซ็อกที่ 1 ในฐานะจอมทัพ มีรัฐมนตรีกลาโหมคือเซมาล อะรานิตาซี และกุสตาฟ ฟอน ไมดารซ์ เป็นเสนาธิการกองทัพ ซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ส่วนใหญ่ในช่วง ค.ศ. 1936 - 1939 ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพบกราชอาณาจักรอิตาลี
รายการธงในประเทศรัสเซีย
ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ในสหพันธรัฐรัสเซียอย่างสังเขป
สึโตมุ ยามางูจิ
สึโตมุ ยามางูจิ (山口 彊 (Yamaguchi Tsutomu); 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 – 4 มกราคม ค.ศ. 2010) เป็นวิศวกรทางทะเลชาวญี่ปุ่นและผู้รอดชีวิตจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะและนางาซากิในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่ามีผู้ที่ได้รับผลกระทบจากระเบิดทั้งสองเท่าที่รู้จักอย่างน้อย 70 คน เขาเป็นบุคคลเดียวที่รัฐบาลญี่ปุ่นยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้รอดชีวิตจากระเบิดทั้งสอง
เขาเป็นพลเมืองนางาซากิ แต่ตอนที่มีการทิ้งระเบิดลูกแรกที่ฮิโรชิมะในเวลา 8:15 น. ของวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ยามางูจิกำลังทำงานเป็นลูกจ้างที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แล้วกลับไปที่นางาซากิในวันต่อมา และถึงแม้ว่าบาดแผลของเขายังไม่หายก็ตาม เขาก็กลับไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่ระเบิดลูกที่สองตกลงมา โดยในเช้าวันนั้น เขาถูกผู้ดูแลด่าว่า "เป็นบ้า" หลังจากอธิบายว่าระเบิดลูกหนึ่งสามารถทำลายทั้งเมืองได้อย่างไร ใน ค.ศ. 1957 เขาได้รับสถานะเป็น ฮิบากูชะ ("บุคคลที่ได้รับผลกระทบจากระเบิด") จากการทิ้งระเบิดที่นางาซากิ เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ด้วยอายุ 93 ปี
ไดซูเกะ คิชิโอะ
ชื่อที่เขาใช้ในวงการในปัจจุบันเขียนว่า 岸尾 だいすけ โดยใช้คันจิเฉพาะนามสกุล ส่วนชื่อจริงและชื่อเดิมที่เคยใช้ในวงการคือ 岸尾 大輔 ซึ่งอ่านเหมือนกัน แค่ใช้คันจิล้วน
สึโตมุ ยามางูจิ
ชีวิตช่วงต้น
ยามางูจิเกิดในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1916 ที่นางาซากิ เขาเข้าทำงานในมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และทำงานเป็นช่างเขียนแบบไว้ออกแบบเรือบรรทุกน้ำมัน
สงครามโลกครั้งที่สอง
ยามางูจิกล่าวว่าเขา "ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเป็นผู้เริ่มสงคราม" เขายังคงทำงานที่มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ แต่ภายหลังอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเริ่มมีปัญหาเพราะทรัพยากรเริ่มขาดแคลนและเรือบรรทุกน้ำมันจมน้ำ
การทิ้งระเบิดที่ฮิโรชิมะ
ยามางูจิเติบโตและทำงานที่นางาซากิ แต่ในฤดูร้อน ค.ศ. 1945 เขาเดินทางเพื่อธุรกิจเป็นเวลา 3 เดือนที่ฮิโรชิมะ ในวันที่ 6 สิงหาคม เขากำลังเตรียมตัวออกจากเมืองพร้อมกับเพื่อนร่วมงานสองคน อากิระ อิวานางะ และคูนิโยชิ ซาโต และเดินทางไปที่สถานีรถไฟ ซึ่งรู้ตัวว่าตนลืมฮังโกะ (แสตมป์ที่พบได้ทั่วไปที่ญี่ปุ่น) และกลับไปที่ทำงานเพื่อหามัน จากนั้น ในเวลา 8:15 น. ตอนที่เขากำลังเดินทางไปที่ท่าเรือ โบอิง บี-29 อีโนลาเกย์ ของสหรัฐได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ลิตเติลบอย ลงห่างจากใจกลางเมืองเพียง 3 km ยามางูจิหวนนึกว่าตนเห็นเครื่องบินทิ้งระเบิดและร่มชูชีพสองอันก่อนที่จะมี "แสงวาบบนท้องฟ้า และตัวผมก็ปลิวไป" การระเบิดนี้ทำให้แก้วหูแตก, ตาบอดชั่วคราว และทำให้เขารับแผลไหม้จากรังสีอย่างรุนแรงในบริเวณท่อนซ้ายบนของร่างกาย หลังฟื้นตัวและพักผ่อนแล้ว เขาคลานไปที่หลบภัย และเดินทางหาเพื่อนร่วมงาน ทั้งคู่รอดชีวิตและใช้เวลาทั้งคืนในที่พักพิงสำหรับการจู่โจมทางอากาศก่อนกลับไปที่นางาซากิในวันถัดมา  ที่นางาซากิ เขาได้รับการรักษาและไปทำงานต่อในวันที่ 9 สิงหาคม ถึงแม้ว่าตนจะเข้าเฝือกก็ตาม
การทิ้งระเบิดที่นางาซากิ
ในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ในขณะที่เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐบ็อกสการ์ได้ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์แฟตแมนลงในเมือง เขากำลังอธิบายการระเบิดที่ฮิโรชิมะแก่ผู้ดูแล โดยอยู่ห่างจากกราวนด์ซีโร 3 กิโลเมตร แต่ครั้งนี้เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด ถึงกระนั้น เชาไม่สามารถหาเฝือกใหม่มาทดแทนและมีไข้สูงกับอาเจียนต่อเนื่องเป็นเวลามากกว่าหนึ่งสัปดาห์
เสียชีวิต
ใน ค.ศ. 2009 ยามางูจิรู้ว่าตนจะเสียชีวิตจากมะเร็งกระเพาะอาหาร เขาเสียชีวิตในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010 ที่นางาซากิ ด้วยอายุ 93 ปี
Podorungia
Podorungia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ต้นยุคอ้างอิง
ในสาขาวิทยาการลำดับเวลาและการแบ่งยุค ต้นยุคอ้างอิง (epoch) หมายถึง เหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นและถูกเลือกให้เป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยหนึ่ง "ต้นยุคอ้างอิง" จึงเป็นเสมือนจุดอ้างอิงจากเวลาที่วัด หน่วยการวัดเวลาจะถูกนับจากต้นยุคอ้างอิง เพื่อที่ว่าวันที่และเวลาของเหตุการณ์จะสามารถระบุได้อย่างชัดเจน
Podorungia
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
ต้นยุคอ้างอิง
ส่วนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนต้นยุคอ้างอิงนั้นสามารถกำหนดวันที่ได้โดยการนับย้อนหลังต้นยุคอ้างอิงไป แม้ว่าในทางปฏิบัติแล้ว จะมีต้นยุคอ้างอิงนิยามไว้ในอดีต และต้นยุคอ้างอิงถูกใช้เพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยต่อไป จึงเป็นเสมือนจุดสิ้นสุดของยุคสมัยก่อนหน้าด้วย วัตถุประสงค์และเกณฑ์การนิยามดังนี้เพื่อสร้างความชัดเจนและประสานวิชาเกี่ยวกับช่วงเวลา ซึ่งในบางครั้งสามารถใช้ได้แก่ศาสตร์หลายแขนง ต้นยุคอ้างอิงโดยทั่วไปแล้วจะถูกเลือกให้สะดวกหรือสำคัญโดยมติของผู้ใช้เดิมของมาตรกาล (time scale) หรือโดยคำสั่งของผู้ปกครอง ต้นยุคอ้างอิงมักถูกนิยามโดยเหตุการณ์สำคัญอย่างหนึ่ง เงื่อนไขหรือเกณฑ์ ซึ่งช่วงเวลาหรือยุคสมัยนั้นมักถูกอธิบายหรือแสดงลักษณะ
Podorungia
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ไข้สูงอย่างร้าย
ไข้สูงอย่างร้าย (malignant hyperthermia (MH), malignant hyperpyrexia) คือสภาวะอันตรายถึงตายที่พบยาก ปกติเกิดจากการถูกกระตุ้นโดยการสัมผัสยาดมสลบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งยาชาระเหยและยาสำหรับการปิดกั้นระบบประสาทและกล้ามเนื้อ จำพวก succinylcholine ในบุคคลที่แพ้ยาดังกล่าว ยาจะทำให้เกิด oxidative metabolism ของกล้ามเนื้อลายอย่างรุนแรงและไม่อาจควบคุมได้ ส่งผลให้ระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลวและเสียชีวิตได้หากไม่ได้รับการรักษาโดยเร็ว
ความผิดปกติที่ทำให้เกิดอาการ MH มีส่วนเกี่ยวข้องกับความผิดปกติของยีนออโตโซมเด่นที่มีความสำคัญอย่างน้อย 6 จุด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยีน ryanodine receptor (RYR1). ลักษณะความปกติ MH มักมีความเกี่ยวข้องทั้งทางกายภาพและทางพัธุกรรมกับ central core disease (CCD) ซึ่งเป็นความผิดปกติของยีนออโตโซมเด่นที่มีเอกลักษณ์เดียวกันทั้งอาการ MH และ myopathy. MH มักปรากฏในลักษณะของการไร้ความรู้สึก หรืออาการในลักษณะเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการวิเคราะห์โดยตรงประเภทใดที่บ่งชี้อาการ MH ได้อย่างชัดเจน
ธงชาติซาอุดีอาระเบีย
ธงชาติซาอุดีอาระเบีย เป็นธงที่ใช้โดยรัฐบาลของราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย ตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2506 มีลักษณะเป็นธงสีเขียวบนพื้นสีขาวที่มีจารึกภาษาอาหรับ และดาบ เป็นการประกาศความเชื่อตามหลักศาสนาอิสลาม (ชะฮาดะฮฺ)
ดาบเป็นสัญลักษณ์แห่งความยุติธรรม
ธงสีเขียวที่มีตัวอักษรดังนี้หรืออักษรอาหรับอื่นมักถูกพบเห็นในศาสนาอิสลาม และระวังสับสนกับธงชาติซาอุดีอาระเบีย ธงอื่นโดยปกติแล้วจะไม่มีสัญลักษณ์ดาบ
ธงดังกล่าวถูกผลิตขึ้นมาให้สมมาตรกันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เพื่อเพื่อให้มั่นใจว่าชะฮาดะฮ์จะอ่านอย่างถูกต้อง ทั้งเมื่อเริ่มอ่านจากขวาไปซ้าย หรือซ้ายไปขวา ดาบจะชี้ไปทางซ้ายมือทั้งหน้าและหลัง ในทิศทางของอักษร ธงดังกล่าวจะถูกชักขึ้นทางซ้ายมือของเสาธง เมื่อมองจากด้านหน้า โดยเสาธงอยู่ทางขวามือของธง
สีเขียวที่ใช้ในธงเป็น Pantone 330 c / CMYK (%) C 100 -- M 0 -- Y 50 -- K - 50
ยุคก่อนการรวมชาติ
ซาอุดีอาระเบียถือกำเนิดจากอาณาจักรทั้งสองคือ นัจญด์ และ ฮิญาซ, มีพื้นฐานจากแบบธงรัฐสุลต่านนัจญด์ ก่อนหน้านี้ได้ใช้ธงสีเขียวรูปพระจันทร์เสี้ยวสีขาวตั้งแต่ ค.ศ. 1744 ในปีค.ศ. 1902 เอมิเรตนัจญด์และฮะซาอ์ได้มีการใช้ธงที่มีอักษรภาษาอาหรับจนถึงค.ศ. 1921 ภายหลังจากราชวงศ์ซะอูดทำสงครามได้รับชัยชนะเหนือคาบสมุทรอาหรับ พร้อมกับผนวกดินแดนของราชวงศ์เราะชีด.
สมัยการรวมชาติ
ราชวงศ์ซะอูด ได้ปกครองดินแดนซาอุดีอาระเบีย ด้วยความช่วยเลือของผู้เคลื่อนไหวทางศาสนาวะฮาบีย์ ในศตวรรษที่ 18 นับตั้งแต่นั้นจึงมีธงชาติเป็นของตนเอง. โดยประกอบอักษร"ชะฮาดะฮฺ"บนธงของตน. ค.ศ. 1902 อิบน์ ซะอูด, ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ซะอูด และ ผู้สถาปนาราชอาณาจักร ได้มีพระบรมราชโองการให้เพิ่มดาบลงบนผืนธง. ในปี ค.ศ. 1938 ได้มีการใช้ธงชาติที่มีรูปดาบไขว้ใต้ชะฮาดะฮฺ แบบธงดังกล่าวเป็นที่นิยมโดยทั่วไป แม้มิได้รับการรับรอง และ ได้เพิ่มแบบธงเรือแสดงสัญชาติ. จนกระทั่งวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1973 ได้มีการตราแบบธงขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยแก้ไขแบบของดาบให้เป็นดาบตรง (ธงแบบเก่านั้นใช้รูปดาบโค้ง).
สถานีรถไฟฮิเมจิ
สถานีรถไฟฮิเมจิ ตั้งอยู่ในเมืองฮิเมจิ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก) ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองและรถไฟความเร็วสูงซันโยชิงกันเซ็ง ตัวสถานีตั้งอยู่ห่างจากปราสาทฮิเมจิราว 1.3 กิโลเมตร
ป้ายสุสาน
ป้ายสุสาน หรือ ป้ายหลุมศพ (headstone, tombstone, gravestone) เป็นเครื่องหมายที่มักจะแกะสลักจากหินที่ตั้งไว้ ณ ที่ฝังศพในสุสานหรือที่อื่นที่ทำการฝัง
Polemanniopsis
Polemanniopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ป้ายสุสาน
ที่มา
แท่งหินประดับหลุมศพ (stele) ในบริบทของโบราณคดีเป็นรูปแบบของศิลปะที่เก่าแก่ที่สุดของศิลปะเกี่ยวกับความตาย เดิมศิลาจารึกหน้าหลุมศพมาจากฝาของโลงหิน และ แผ่นหินหน้าหลุมศพก็มาจากแผ่นหินที่วางทับบนหลุมศพหลุมศพ ในปัจจุบันคำเหล่านี้ใช้สำหรับเครื่องหมายที่ตั้งเหนือหลุมศพ เดิมหลุมศพในคริสต์ทศวรรษ 1700 จะมีหินไม่แต่ที่หัวของหลุม (head) แต่ที่ตรงปลายสุดของหลุมด้วย หินตรงปลายหลุมมักจะไม่มีการแกะสลักนอกไปจากอักษรย่อของชื่อผู้เสียชีวิตเท่านั้น และสุสานหลายสุสานก็ถอนทิ้งไปเพื่อที่จะได้ทำการตัดหญ้าได้ง่ายขึ้น สิ่งที่น่าสังเกตคือในบางสุสานในสหราชอาณาจักร ป้ายสุสานจะตั้งอยู่ที่ปลายเท้าของหลุมศพ
Polemanniopsis
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จังหวัดเคปและนามิเบียในแอฟริกาใต้
ป้ายสุสาน
ที่มา
หลุมศพเป็นสถานที่ที่สร้างขึ้นเพื่อการรำลึกถึงผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว บนศิลาจารึกบางแผ่นก็จะทิ้งช่องว่าไว้สำหรับเพิ่มเติมชื่อของสามีภรรยาหรือญาติพี่น้องที่มาเสียชีวิตในภายหลัง ฉะนั้นศิลาจารึกบางแผ่นจึงเป็นหลักฐานที่แสดงประวัติการตายของตระกูลตามลำดับเวลาหลายสิบปี นอกจากการเป็นการแสดงที่ฝังผู้ตายแล้วป้ายสุสานและที่ฝังศพในสุสานก็ยังเป็นเครื่องแสดงฐานะทั้งทางสังคมและทางเศรษฐกิจของผู้ตายอีกด้วย ฉะนั้นป้ายสุสานบางชิ้นก็อาจจะเป็นงานที่จ้างโดยผู้ที่ยังไม่เสียชีวิตก็ได้ ในสมัยโบราณผู้ที่มีฐานะหรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ร่ำรวยพอที่จะสร้างอนุสรณ์ภายในคริสต์ศาสนสถานได้ก็จะสร้างกันภายในคริสต์ศาสนสถานแทนที่จะเป็นศิลาจารึกที่ตากแดดตากฝนอยู่ภายนอก
Polemanniopsis
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ป้ายสุสาน
ที่มา
องค์การเผาศพจะมีที่หมายของผู้ตายให้แต่มักจะไม่มีศิลาจารึกแบบตั้ง แต่จะเป็นแผ่นรำลึกภายในอาคารที่ทำการเผาศพแทนที่ เพื่อให้ญาติพี่น้องได้มีสถานที่สำหรับการมาสักการะหรือรำลึกถึงผู้ตาย
ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย
ไชยวัฒน์ อนุตระกูลชัย  (แอ๊ด) พิธีกรชาวไทย
เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2511 ที่อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
ระดับอุดมศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี พศ.2535
Theatre Design Course จาก The Slade School of Art, University College London (UCL) ปี พศ. 2537
ตัวละคร ตำนานเกราะ คิโคเท
มุคาล่า
เด็กหนุ่มนักรบแห่งเผ่าทาอุรางิ ดินแดนมายาแห่ง แทนซาเนีย ซึ่งเป็นอาณาจักรโบราณ ถิ่นกำเนิดของเกราะคิโคเทสีขาวและดำ มุคาล่าเป็นนักรบที่ได้รับคัดเลือกให้สวมเกราะคิโคเทสีดำเพื่อทำหน้าที่พิทักษ์ปกป้องหมู่บ้านให้ปลอดภัย เขามีสาย เลือด นักรบ ไหลเวียนอยู่ภายในกายทำใหถูกเกราะสีดำเข้าครอบงำได้อย่างง่ายดาย จิตใจที่เต็มไปด้วยการต่อสู้ของมุคาล่าและเกราะคิโคเทสีดำ เป็นสิ่งชักนำให้เหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงของชุดเกราะใน ตำนาน คิโคเทสีขาว และได้สัมผัสถึงจิตใจของ เกราะเกียร์ ของแต่ละคนด้วยลูกแก้วแห่งจิต สุดท้ายการต่อสู้ระหว่างมุคาล่าที่มีเกราะคิโคเทสีดำครองงำจิตใจกับเกราะเกียร์ทั้งห้าที่ปราศจากจิตใจของเจ้าของ และเหล่านักรบเกราะที่มีจิตใจแห่งคุณธรรมเป็นสิ่งค้ำจุนพวกเขาไว้ เกราะคิโคเทในตำนานทั้งสองถูกเหล่าซามูไรทรูปเปอร์ทำลายรวมทั้งเกราะเกียร์ทั้งห้าซึ่งเป็นสิ่งให้กำเนิดเกราะคิโคเทสีขาวด้วย
นาเลีย
เด็กสาวผู้มีจิตใจงดงาม เธอคือ คู่หมั้น ของมุคาล่าเด็กหนุ่มผู้เป็น นักรบ แห่งเผ่าทาอุรางิ เธอไม่เห็นด้วยกับการที่มุคาล่าลักพาตัวเรียวและเซจิมาจาก ญี่ปุ่น เธอพยายามช่วยเหลือคนทั้งคู่ให้ปลอดภัยจากการต่อสู้กับมุคาล่า พยายามยับยั้งการต่อสู้ระหว่างเกราะคิโคเทสีดำและขาว ความผูกพันที่ไม่ต้องการให้คู่หมั้นของตนเองตกไปอยู่ในทางที่ผิด เกราะสีดำไม่ใช่ เทพเจ้า อย่างที่ทุกคนในเผ่าเข้าใจ เธอรับรู้ถึงพลังอำนาจชั่วร้ายที่แอบแฝงอยู่ภายในเกราะดำ นาเลียพยายามโน้มน้าวจิตใจของมุคาล่าให้เลิกคิดถึงแต่การต่อสู้แต่ก็ไม่เป็นผล นาเลียเป็นคนให้การช่วยเหลือเหล่า ซามูไรทรูปเปอร์ ที่ถูกทำร้ายจากเกราะที่ไร้ซึ่งจิตใจรวมทั้งจุน นาสตี้และเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายความพยายามของเธอก็ไม่เป็นผล เกราะคิโคเททั้งสองต่างต้องเผชิญหน้ากันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การต่อสู้อย่างดุเดือดเริ่มต้นขึ้นโดยที่เธอไม่สามารถห้ามปรามได้ จึงตัดสินใจเข้าห้ามปรามมุคาล่าที่ถูกเกราะคิโคเทสีดำควบคุมจิตใจทำให้ถูกทำร้ายพร้อมกับเบียคุเอ็น แต่สุดท้ายพลังแห่งจิตใจของเด็กหนุ่มทั้งห้าเป็นสิ่งที่ปกป้องเธอจากพลังอันชั่วร้ายจากเกราะคิโคเทสีดำรวมทั้งคืนจิตใจให้กับมุคาล่า
เพลงชาติชิลี
เพลงชาติชิลี (Himno Nacional de Chile) เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Canción Nacional (เพลงชาติ) เพลงนี้มีประวัติสองเนื้อร้องและสองทำนอง มีพัฒนาการเพลงชาติรวม 3 ฉบับ ภายใต้บริบท และ ประวัติทางการเมืองที่มีความผันผวน ประพันธ์บทร้องโดย รามอน คาร์นิเซีย ประพันธ์คำร้องโดย อูเซบิโล ลิลโล เนื้อร้องจำนวนหกบทและส่วนร้องรับ
เพลงชาติฉบับแรก ค.ศ. 1819
เพลงชีลี มีจุดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1819, รัฐบาลได้มีการจัดประชุมในการประพันธ์เนื้อร้อง และ ทำนองอย่างไม่เป็นทางการ เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ในปีเดียวกัน.
"เพลงประจำชาติ" ประพันธ์บทร้องโดย เบร์นาโด เด เบรา อี ปินตาโด และ เรียบเรียงทำนองโดย มานูเอล โรเบลส กูติเอร์เรซ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1820 ณ โรงละครโดมิงโก อาร์เตียกา โดยได้ขับร้องในระหว่างงานเทศกาลหนึ่งในเดือนกันยายน ค.ศ. 1819.
โนโซมิ ยามาโมโตะ
โนโซมิ ยามาโมโตะ ( 山本 希望<rt>やまもと のぞみ</rt>, 9 สิงหาคม 1988 - ) เป็น นักพากย์ หญิง ชาวญี่ปุ่น สังกัดวิมส์ เกิดที่เมืองมิซาวะ จังหวัดอาโอโมริ มีชื่อเล่นว่า โนโซฟิส (のぞふぃす)
เพลงชาติชิลี
เพลงชาติฉบับแรก ค.ศ. 1819
ในช่วงก่อนเริ่มงานเทศกาล ทุกคนที่อยู่ภายในงานได้ยืนตรงร้องเพลงดังกล่าว. เบร์นาโด โอคีกินส์ และ ฟรีย์รี ฟังเพลงดังกล่าวด้วยความเคารพ และ เป็นเพลงแห่งชัยชนะของชาติ. ทำนองเพลงที่ขับร้องในโรงละครมีจังหวะที่ช้า, จนถึงบทร้องที่กล่าวถึงการสถาปนาประเทศ.
ด็อกเตอร์ เบร์นาโด, เป็นผู้เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ในช่วงการประกาศเอกราช จึงได้ประพันธ์เนื้อร้อง ให้สอดคล้องกับทำนองเพลงที่โรเบลสได้เรียบเรียงเสียง เพลงประจำชาติได้มาจนถึง ค.ศ. 1828 โดยได้มีการแก้ไขเนื้อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน.
เนื้อร้อง
บทร้องฉบับราชการ ที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ (ร้องเฉพาะบทที่ 5 และ บทประสานเสียง [ข้อบังคับที่ 260]) โดยแปลเป็นภาษาต่าง ๆ สำหรับชนพื้นเมืองอินเดียน (อัยมารา, กุนซา, มาปูดุนกุน และ ราปานุย)
เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ
เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นนิยายไลท์โนเวล จากประเทศญี่ปุ่น เนื้อเรื่องโดย มันตะ ไอโซระ วาดภาพประกอบโดย โคอิน ตีพิมพ์โดยGAบุงโกะ ปัจจุบันมีการเผยแพร่แล้วทั้งหมด 8 เล่ม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นเรื่องที่ได้รางวัล GAบุงโกะไทโช ครั้งที่1 และGAแม็กกาซีนก็ได้เริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้ตั้งแต่ฉบับที่2 เนื้อหาของเรื่องนั้นเป็นแนวตลกแบบตลกเจ็บตัว(slapstick)ผสมกับเลิฟคอมมีดี โดยหลักๆแล้วจะล้อเลียนงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู แต่ก็มีผสมส่วนที่ล้อเลียนอนิเมะหรือมังงะอย่างโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษและโทคุซัทสึโดยเฉพาะมาสค์ไรเดอร์เดนโอและมาสค์ไรเดอร์ดีเคดเพื่อให้เป็นเอกลักษณ์มากขึ้น โดยในประเทศไทย ฉบับอนิเมะทั้ง 2 ภาค TIGA เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
เนื้อเรื่อง
มาฮิโระ ยาซากะ นักเรียนธรรมดาได้พบกับสาวน้อยลึกลับซึ่งช่วยเขาจากสัตว์ประหลาดในยามราตรี สาวน้อยคนนั้นอ้างว่าตนคือเนียร์ลาโธเทปและเธอมาเพื่อคุ้มครองมาฮิโระจากเหล่ามนุษย์ต่างดาวที่จ้องเล่นงานเขาอยู่ จึงต้องเข้ามาอาศัยในบ้านของมาฮิโระ อย่างเต็มใจ รวมไปถึงเหล่า คทุกกา และฮัสเทอร์
ตัวละครหลัก
ในผลงานอีกเรื่องของมันตะ ไอโซระ มิยะมะซันจิ โนะ เบลทีนนั้น เนียลโกะกับมาฮิโระมีบทบาทเล็กๆในฐานะผู้ร่วมสนุกในรายการวิทยุ โดยเนียลโกะใช้นามปากกาว่า ครอว์ลิงเคออส  ส่วนมาฮิโระใช้ว่า G-838 และโยริโกะก็ปรากฏตัวเป็น รุ่นพี่โยริโยริ ที่มหาวิทยาลัย
อนิเมะ
เรื่องนี้เคยมีอนิเมะแฟลชสั้นๆโดยใช้ชื่อว่า '''ไฮโยเระ! เนียลอะนิ มีความยาวทั้งหมด 9 ตอน และฉบับความยาว11ตอนสำหรับฉายทางโทรทัศน์ โดยใช้ชื่อว่า ไฮโยรุ! เนียลอะนิ รีเมมเบอร์ มาย เลิฟ(คราฟท์เซนเซย์)' (這いよる! ニャルアニ リメンバー・マイ・ラブ（クラフト先生)'') ซึ่งเริ่มฉายในวันที่10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทางช่อง BS11 โดยตอนจบซึ่งเป็นตอนที่ 12นั้นไม่ได้ฉายทางโทรทัศน์
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้สร้างภาคใหม่อีกครั้งโดยซีเบค โดยครั้งนี้เป็นเนื้อเรื่องเดียวกับภาคไลท์โนเวลและฉายทางโทรทัศน์ตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2555 ถึง วันที่ 25 มิถุนายน ของปีเดียวกัน ความยาวทั้งหมด 12 ตอน และในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ก็ได้เริ่มฉายภาคใหม่คือ '''ไฮโยเระ! เนียลโกะซัง W'''
ดราม่าซีดี
ดราม่าซีดีของเรื่องนี้จัดจำหน่ายโดยHOBiRECORDS ปัจจุบันออกมาแล้วทั้งหมด 4 ตอน
มังงะ
ภาคมังงะของเรื่องนี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมิราเคิลจั๊มป์ ฉบับที่ 3 (พฤษภาคม พ.ศ. 2554) วาดโดยเคย์ อาคาชิกิ และภาคการ์ตูนสี่ช่องชื่อ ''ไฮโยเระ! ซูเปอร์เนียลโกะจังไทม์'' ซึ่งลงตีพิมพ์ใน FlexComix บลัดตั้งแต่ฉบับเดือนตุลาคม.
ฆิฆอน
ฆิฆอน (Gijón) หรือ ชิชอง (Xixón) เป็นเมืองอุตสาหกรรมชายฝั่งในแคว้นปกครองตนเองอัสตูเรียสในประเทศสเปน เอกสารในยุคกลางตอนต้นอ้างถึงเมืองนี้ในชื่อ "กีเกีย" (Gigia) ฆิฆอนเป็นหนึ่งในเมืองระดับภูมิภาคที่มีความสำคัญของจักรวรรดิโรมัน แม้ว่าจะมีการตั้งถิ่นฐานในเมืองนี้ในสมัยประวัติศาสตร์ยุคแรก ๆ ก็ตาม ท่าเรือหลักของเมืองซึ่งเป็นหนึ่งในท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดทางภาคเหนือของประเทศมีชื่อว่า "เอลมูเซล" (El Musel) ฆิฆอนมีจำนวนประชากรประมาณ 275,000 คนในปี พ.ศ. 2548
ภูมิศาสตร์
เมืองฆิฆอนตั้งอยู่ตอนกลางของชายฝั่งอัสตูเรียส ทิศตะวันตกติดกับเมืองการ์เรญโญ (Carreño) ทิศตะวันออกติดกับเมืองบิยาบิซิโอซา (Villaviciosa) และทางทิศใต้ติดกับเมืองซิเอโร (Siero) และเมืองยาเนรา (Llanera)
ตัวเมืองซึ่งตั้งอยู่ตามชายฝั่งอัสตูเรียสถูกแบ่งแยกโดยคาบสมุทรซีมาเดบียา (ถิ่นฐานดั้งเดิม) ซึ่งแยกหาดซาน โลเรนโซ (San Lorenzo) และบริเวณข้างเคียงทางทิศตะวันออกออกจากหาดโปนิเอนเต (Poniente) หาดอาร์เบยัล (Arbeyal) อู่ต่อเรือ และท่าเรือเอลมูเซลทางทิศตะวันตก ฆิฆอนยังอยู่ใกล้กับเมืองหลักเมืองอื่น ๆ ของแคว้นอัสตูเรียส คือ โอบิเอโด (Oviedo) และอาบิเลส (Avilés)
ทิวทิศน์ 180º ของบริเวณที่จอดเรือใบของเมืองฆิฆอนและเขตซิมาเดบิยา (Cimadevilla) <div style="height: 295px; width: 95%; overflow: auto; padding: 3px;text-align: left; border:solid 1px;" title="braglist - zum scrollen"; > <br style="clear:both;"/> <br style="clear:both;"/>
Poliothyrsis
Poliothyrsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Salicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อิชิดะ อุริว
อิชิดะ อุริว ตัวละครจากเรื่องเทพมรณะ
ลักษณะ/อุปนิสัย
อุริว เป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยร่าเริง ไม่ค่อยสะดุดตาเท่าไหร่ แทบจะไม่มี(หรือไม่มี)ฉากที่ยิ้มเลย เป็นคนปากแข็งและขี้เก๊ก (อ.คุโบะยังบอกว่าเก๊กที่สุด) มาก ชอบพูดคำว่า "เรื่องของนายสิไม่เกี่ยวกับชั้น" แต่ในการ์ตูนไม่มีบทนี้ ชอบกระดุม ชอบซิบ อาหารที่ชอบ ส้มตำปูปลาร้า (ทำเองด้วยนะ) อยู่ชมรมการฝีมือ ถนัดตัดชุดผู้หญิง มากกว่าชุดผู้ชาย เป็นโรคความดันโลหิตต่ำ​
ประวัติ
อุริว เป็นควินซี่ที่มีพลังสูง แค่ยิงธนูออกไปดอกเดียว ก็ปราบฮอลโลว์ได้ในพริบตาเพราะปู่สอนไว้ จากนั้นปู่ หรืออิชิดะ โซเค็น ก็ได้สู้กับฮอลโลว์ยักษ์ 5 ตน อีกราว ๆ 2 ชั่วโมง ยมทูตก็มาถึงแต่โซเค็น ได้เสียชีวิตไปแล้ว ยมทูตจึงพาวิญญาณไปโซลโซไซตี้เพื่อทดลอง อุริวแค้นเคืองยมทูตมาก แล้วคิดเสมอว่า ถ้ายมทูตเชื่อใจควินซี่ และมาให้เร็วกว่านี้ โซเค็นก็คงไม่ตาย ภายหลังเสียพลังควินซี่เพราะถอดถุงมือออกขณะสู้กับมายูริ (คุโรซึจิ มายูริ ) แต่ก็ได้ ริวเค็น ผู้เป็นพ่อของตนฟื้นพลังควินซี่ให้ โดยมีเงื่อนไขคือห้ามยุ่งกับยมทูตเด็ดขาด แล้วพออุริวได้พลังก็หนีพ่อไปช่วยพวกอิจิโกะปราบอารันคาร์ในที่สุด ในภาคสงครามเลือดพันปี อิชิดะอุริวได้ถูกจูฮาบัชชักชวนไปกินส้มตำร้านยายก้อยหอยทะลุแต่ดันเจอราชันย์วิญญาณอยู่หน้าเซเว่นถือไส้กรอบรอพวดอิชิดะอุริวกับจูฮาบัชแถบเมืองลูคอนเหนือที่เป็นอลิกับจูฮาบัชจูฮาบัชจึงท้าต่อยกับราชันย์วิญญาณราชันย์วิญญาณแพ้ในที่สด
ภาคโลกมนุษย์
อุริวได้ท้าดวลโค่นฮอลโลว์กับอิจิโกะแต่ยังไม่ทันรู้ผลก็มีเมนอสกรังเด้ออกมาจึงต้องร่วมมือกันต่อสู้ และตอนที่เร็นจิกับเบียคุยะมาที่โลกมนุษย์เพื่อจะมาจับตัวลูเคียอุริวก็ได้ออกมาช่วยลูเคียแต่ก็ได้เล่นงานเร็นจิจนบาดเจ็บสาหัส
ภาคโซลโซไซตี้
อุริวได้สู้กับยมทูตชื่อ อิกคันซางะ จิโรโบ ซึ่งมีพลังดาบดาวกระจาย แต่อุริวก็โค่นได้ภายในเวลาไม่นาน แล้วอีกไม่นานก็มาต่อสู้กับ คุโรซึจิ มายูริ หัวหน้าหน่วย 12  จนต้องเสียพลังของควินซี่เพราะถอดกันริชูโตที่อาจารย์ให้ซึ่งการทอดถุงมือครั้งมี้ดูเหมือนว่าจะทำลายหัวหน้าหน่วยคนนี้ได้แล้วแต่กลับต้องผิดหวังเพราะมายูริสร้างกลไกหนีเอาไว้และสามารถกลับไปรักษาตัวได้  แล้วก็รอดได้เพราะเนมุช่วยโดยให้ยาแก้พิษมาให้อุริวดื่ม  และเดินทางไปหอสำนึกผิดแต่ก็โดนโทเซ็น คานาเมะจับ แล้วภายหลังก็ได้ซาราคิช่วยเหลือไว้
ภาคเบาท์
อิชิดะได้กลับมาที่โลกมนุษย์และได้เจอร่างวิญญาณเทียม 3 ตนที่ฮุราฮาระส่งมาทดสอบแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเพราะไม่มีพลังของพรตปราบมารแต่เขาก็ได้ช่วยพวกอิจิโกะในการแก้ปัญหาที่พวกวิญญาณเทียมวางกับดักล่อทำให้ช่วยอิโนอุเอะกับชาโดะที่ถูกจับไปได้
พวกเบาท์ต้องการตัวควินซี่อย่างอิชิดะ จึงได้ส่งเบาท์มาชิงตัวอิชิดะแต่ก็ถูกพวกอิจิโกะช่วยไว้ได้  เขาจึงคิดว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงจึงได้หนีออกมา  แต่ก็ถูกโยชิโนะที่เป็นเบาท์ช่วยไว้ให้รอดมือจากเบาท์ของคาริยะ  แล้วโยชิโนะได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้อิชิดะฟัง  แต่แล้วโคงะได้เข้ามาทำร้ายและจับตัวทั้งสองคนไปที่คฤหาสน์ของพวกเบาท์  แต่แล้วพวกอิจิโกะมาชิงตัวกลับไปได้  และพาอิชิดะและโยชิโนะไปรักษาตัวที่ร้านของอุราฮาระ
อิชิดะได้ต่อสู้กับโยชิแต่ว่าก็ยากลำบากเหมือนกัน แต่ว่าสุดท้ายก็เอาชนะมาได้ แต่ว่าตัวเองก็บาดเจ็บมาก
ภาคอารันคาร์
อุริวพบอารันคาร์ระดับกิลเลี่ยน(ตอนที่พลังหายไป) แต่ได้รับการช่วยเหลือจาก อิชิดะ ริวเค็น พ่อของตน โดยริวเค็นบอกว่ามีวิธีฟื้นพลังที่สูญเสียไปของอุริวได้โดยมีข้อแม้ว่าห้ามไปยุ่งเกี่ยวกับยมทูตอีกเป็นครั้งที่ 2
เอเชียนคัพ 2011 รอบคัดเลือก
โดยมี 6 ทีมที่จะผ่านรอบคัดเลือกโดยทันที มีดังนี้
การแบ่งสาย
ณ วันที่ 6 ธันวาคม 2007 สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ได้ประกาศการแบ่งสายของแต่ละทีมเพื่อการแข่งขันในปี 2011 ดังนี้
ทีมที่มีเครื่องหมาย "*" ถอนตัวออกก่อนที่จะแข่งขัน
ทีมที่มีเครื่องหมาย '**' มีคุณสมบัติในบัญชีของเอเอฟซีรอบชนะเลิศ
ระบบการแข่งขัน
รอบแรกของการแข่งขันที่มีคุณสมบัติลดจำนวนทีมของรอบคัดเลือกไม่ทันที 20 ทีม หลังจากที่ถอนเกาหลีเหนือพม่าและเติร์กเมนิสถาน, เหลือเพียงการแข่งขันจำเป็นต้องมีเท่านั้น
ผู้ที่ชนะในรอบรองชนะเลิศก้าวเข้าสู่รอบสองที่ได้เข้าร่วมโดย 19 ทีมคู่แข่งขันที่ 4 ถึงที่มที่ 22  เหล่า 20 ทีมถูกแบ่งออกเป็นห้ากลุ่มกลุ่มละ 4 ทีม
สองอันดับแรกในแต่ละกลุ่มจะผ่านไป 2011 ทัวร์นาเมนต์ ที่พวกเขาจะเข้าร่วมไปโดยอัตโนมัติ รอบคัดเลือกกาตาร์, อิรัก, ซาอุดีอาระเบีย, เกาหลีใต้, อินเดียและผู้ชนะ (หรือรองชนะเลิศอันดับ) ของปี 2010 เอเอฟซีคัพรอบท้าทาย
การเสมอกันครั้งแรกระหว่างทีมผูกติดอยู่บนจุดที่อยู่บนพื้นฐานของหัวบันทึกหัวแตกต่างจากฟุตบอลโลกที่เสมอกันครั้งแรกที่อยู่บนพื้นฐานของความแตกต่างเป้าหมาย
รอบแรก
ในรอบแรกของปี 2011 เอเอฟซีเอเชียนคัพคุณสมบัติการจัดอันดับต่ำสุดสองทีมเอเอฟซี, เลบานอนและมัลดีฟส์เล่นในบ้านและออกไปในการแข่งขันเมษายน 2008
เลบานอนชนะ 6-1 รวมและก้าวเข้าสู่เวทีกลุ่ม
กลุ่ม ซี
ต่อไปนี้ชัยชนะของพวกเขาในปี 2008 เอเอฟซีท้าทายถ้วยอินเดียได้รับก่อนการแข่งขันรอบสุดท้ายและลบออกจากกลุ่มนี้ก่อนที่จะมีการแข่งขันครั้งแรก พวกเขาไม่ได้เข้ามาแทนที่.
อาหารตามสั่ง
อาหารตามสั่ง เป็นอาหารที่ทำตามที่ลูกค้าสั่ง มีเมนูซ้ำๆ มักเป็นอาหารที่ใช้เวลาทำไม่นาน ร้านอาหารตามสั่งมีทำเลตั้งอยู่ทั่วไป
วัตถุดิบของอาหาร ประเภทผักเช่น ผักคะน้า ผักกาดขาว กะหล่ำปลี ข้าวโพดอ่อน แครอท มะเขือเทศ ผักชี ต้นหอม กะเพรา หอมหัวใหญ่ มะนาว มะกรูด โหระพา พริกขี้หนู พริกชี้ฟ้า กระเทียม หอมแดง ส่วนวัตถุดิบประเภทเนื้อสัตว์เช่น เนื้อไก่ เนื้อหมู เนื้อวัว กุ้ง ปลาหมึก หมูกรอบ ปลา เครื่องปรุงอาหารทั่วไปได้แก่ น้ำมันพืช น้ำมันหอย น้ำปลา ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำซอส (ถั่วเหลือง) น้ำตาลทราย เกลือป่น พริกไทยป่น ไข่ไก่
เมนูอาหารตามสั่งที่เป็นที่นิยมได้แก่ ผัดกะเพรา ไข่ดาว, ข้าวผัด, ข้าวไข่เจียว, ข้าวหมูกระเทียม, ข้าวราดผัดผัก, ถั่วฝักยาวผัดพริกแกงราดข้าว, ผัดพริกสดราดข้าว, สุกี้, ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว,ผัดพริกแกง
ฮิวมัส
ฮิวมัส (humus) คือ อินทรียวัตถุที่มีโครงสร้างสลับซับซ้อนโดยสลายตัวปะปนอยู่ในดินทำให้ดินมีความอุดมสมบูรณ์ เกิดจากการย่อยสลายของซากพืช ซากสัตว์ โดยกิจกรรมของจุลินทรีย์ซึ่งสังเคราะห์ได้สารประกอบอินทรีย์จำพวก กรดอะมิโน โปรตีน และอโรมาติก และจะเกิดการรวมตัวของสารประกอบอินทรีย์หลังจากที่จุลินทรีย์ตายลงและทับถมกันเป็นเวลานานกลายเป็นฮิวมัสในดิน
ส่วนประกอบของฮิวมัส
กรดอะมิโน โปรตีน และ อโรมาติก
ส่วนที่ไม่เป็นสารฮิวมิก
ประกอบด้วยสารอินทรีย์ที่เป็นองค์ประกอบของสิ่งมีชีวิตโดยทั่วไป เช่น สารประกอบพวกคาร์โบไฮเดรต โปรตีน กรดอะมิโน ลิพิด ลิกนิน แทนนิน และกรดอินทรีย์ต่างๆ เป็นต้น ลักษณะที่สำคัญของสารอินทรีย์เหล่านี้ คือ
ส่วนที่เป็นสารฮิวมิก
เกิดจากการแปรสภาพของสารอินทรีย์และสังเคราะห์รวมตัวขึ้นมาใหม่ของสารที่ไม่ใช่ฮิวมิก ประกอบด้วยกลุ่มของสารอินทรีย์ประเภทที่มีลักษณะดังนี้ สารฮิวมิกละลายน้ำได้น้อยมาก แต่สามารถละลายได้ในสารละลายที่เป็นกรดและด่างในบางส่วนของสารฮิวมิก สารฮิวมิกสามารถแบ่งออกได้เป็นสามส่วนใหญ่ๆ คือ
องค์ประกอบทางเคมีและหมู่ฟังก์ชันนัลในสารฮิวมิก
ส่วนใหญ่ประกอบด้วยกรดฮิวมิก (รวมกับฮิวมิน) และกรดฟุลวิกมีธาตุคาร์บอนและออกซิเจนเป็นองค์ประกอบประมาณ 90% โดยน้ำหนัก อีก 10% เป็นไฮโดรเจน ไนโตรเจน ซัลเฟอร์ และธาตุอื่นๆ ซึ่งโดยทั่วไปจะพบคาร์บอนมากกว่าออกซิเจน เมื่อไม่รวมซัลเฟอร์ สามารถเขียนสูตรเอมพิริคัล (empirical formula) ของกรดฮิวมิกและฟุลวิกเขียนได้เป็น C10H12O5N และ C12H12O9N ตามลำดับ โดยอัตราส่วนของ C:N อยู่ในช่วง 10-12:1
ลักษณะที่สำคัญ
องค์ประกอบและโครงสร้างทางเคมีของสารฮิวมิกมีลักษณะที่สำคัญ คือ หมู่ฟังก์ชัน (functional group) พบว่ามีหมู่ O และ OH เป็นหมู่ฟังก์ชันนัลหลัก ตัวอย่างเช่น หมู่คาร์บอกซิลิก (carboxylic, - COOH group) และหมู่ฟีนิลหรือฟีนอลิก (phenyl or phenolic, - C6H5OH group) ซึ่งมีมากที่สุดและสำคัญ หมู่ฟังก์ชันนัลที่มากรองลงมา ได้แก่ หมู่แอลกอฮอลิก (alcoholic, -OH) อินอลิก (enolic, -CH=C-OH) และคาร์บอนิล (carbonyl, =C=O) มักพบในรูปของควิโนน (quinone) และคีโตน (ketone)
โครงสร้างโมเลกุลของสารฮิวมิก
สารฮิวมิกมีโครงสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อนมาก โดยมีโครงสร้างที่ไม่เป็นผลึก และไม่มีรูปแบบที่แน่นอน การเกิดสารฮิวมิกเกิดจากกระบวนทางชีวเคมีที่ซับซ้อนมากและมีหลายขั้นตอนรวมถึงหลายวิถีทาง (pathway) ซึ่งเกิดจากกิจกรรมของจุลินทรีย์ดิน โดยเรียกกระบวนการนี้ว่า ฮิวมิฟิเคชัน (humification) นอกจากนี้องค์ประกอบและโครงสร้างของสารฮิวมิกยังเปลี่ยนแปลงได้ตามแหล่งที่มาและองค์ประกอบเดิมของอินทรียสาร สภาพแวดล้อม จุลินทรีย์ดิน รวมถึงอายุและขั้นตอนการย่อยสลาย
สารเชิงซ้อนระหว่างโลหะหนัก-ฮิวมัส
ฮิวมัสที่เป็นทั้งสารฮิวมิกและไม่ได้เป็นสารฮิวมิก จะมีหมู่ฟังก์ชันนัลที่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ซึ่งอยู่อย่างไม่อิสระเมื่ออยู่ในดินที่เป็นดินแร่ธาตุ (mineral soil) โดยจะทำปฏิกิริยาในรูปของสารเชิงซ้อนกับแร่ธาตุและสารประกอบต่างๆในดิน ตัวอย่างเช่น การทำปฏิกิริยาคีเลตกับโลหะแคทไอออน การดูดซับของฮิวมัสบนผิวอนุภาคของแร่ดินเหนียวและสารกำจัดศัตรูพืชต่างๆ ปฏิกิริยาเชิงซ้อนและการเกิดคีเลตระหว่างฮิวมัสกับโลหะต่างๆในดิน มีบทบาทและมีอิทธิพลต่อการสลายตัวผุพังของดิน รวมทั้งมีอิทธิพลต่อสมบัติทางเคมีและความอุดมสมบูรณ์ ดังนี้
บรูโน เปซาโอลา
บรูโน เปซาโอลา (Bruno Pesaola; 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 – 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมลูกครึ่งอิตาลี-อาร์เจนตินา เขามีชื่อเสียงมากในช่วงที่เขาอยู่กับสโมสรฟุตบอลฟีโอเรนตีนาและนาโปลีทั้งในช่วงที่เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีม
อ้างอิง
1925 2015
จัน
จัน, จันอิน, จันโอ, จันขาว หรือ จันลูกหอม  เป็นพืชวงศ์เดียวกับมะพลับและมะเกลือ เป็นพืชท้องถิ่นของประเทศไทย เปลือกต้นสีน้ำตาลอมดำ ใบเดี่ยว ดอกขนาดเล็ก สีขาวหรือเหลือง ผลกลมเมื่อสุก สีเหลืองรสหวาน ผลมีสองแบบคือ ผลที่มีรอยบุ๋มตรงกลาง เมล็ดลีบหรือไม่มีเมล็ด เรียกลูกจันอิน ส่วนผลที่ไม่มีรอยบุ๋ม มีเมล็ด 2-3 เมล็ดเรียกลูกจันโอ ผลมีกลิ่นหอมและมีรสฝาด ต้องคลึงผลให้ช้ำ รสฝาดจึงจะหายไปนิยมกินเป็นผลไม้สด และนิยมปลูกในวัด
ผลสุกรับประทานได้ หรือนำไปแปรรูปเป็นของหวาน ผลช่วยแก้อาการนอนไม่หลับ กระสับกระส่าย เนื้อไม้มีรสขมปนหวาน เป็นยาบำรุงประสาท แก้ร้อนใน แก้ไข้ ขับพยาธิ แก่นใช้ต้มรวมกับสมุนไพรอื่น ใช้เป็นยาแก้ไข้ ผลดิบทางภาคอีสานนำไปตำส้มตำ โดยสับทั้งเปลือก ใช้แทนมะละกอ ปรุงรสเปรี้ยวด้วยมะยมและมะเฟือง
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร
เป็นต้นไม้ใหญ่ ผลมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ยืนต้นเก่าแก่อยู่คู่กับวังท่าพระมาช้านาน และยังมีต้นเก่าแก่อีกต้นที่พระตำหนักทับขวัญ พระราชวังสนามจันทร์ มหาวิทยาลัยจึงกำหนดให้ต้นจันเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย เป็นที่มาของเพลงกลิ่นจัน ปัจจุบันมีการปลูกต้นจันที่วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรีเพิ่มขึ้นด้วย
ดูเพิ่ม
มหาวิทยาลัยศิลปากร
Poljakovia
Poljakovia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตอนเหนือของจีน พบในจีนตอนกลางตอนเหนือ (ปักกิ่ง กานซู เหอเป่ย์ ส่านซี ซานตง ซานซี และเทียนจิน) มองโกเลียใน และซินเจียง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัดไม้ขาว
วัดไม้ขาว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต อยู่ใกล้สนามบินนานาชาติภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ สภาพแวดล้อมเป็นที่สวนของเอกชนโดยรอบ เป็นวัดเพื่อพระสงฆ์ฝ่ายวิปัสสนาธุระศึกษา
วัดไม้ขาวเป็นวัดหนึ่งในสองวัดที่หลวงปู่เทสก์ ได้สร้างไว้ (อีกวัดหนึ่งคือวัดหลังศาล ซึ่งอยู่ในตัวเมือง) ได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2498 โดยมีนางบี๋ แปลกฤทธิ์ เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดในที่ดินของตนเอง กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2501 ทุกวันจะมีการสวดมนต์ นั่งสมาธิ ทำวัตรเย็นทุกวัน
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถมีพระธาตุของพ่อแม่ครูบาอาจารย์ ประดิษฐานอยู่ ศาลาการเปรียญ ส่วนศาลาที่องค์พระพุทธรูปอยู่ภายในห้องกระจก และกุฏิสงฆ์ ที่วัดไม้ขาวนั้นมีบ่อน้ำขนาดใหญ่สำหรับปลาเล็กปลาใหญ่ และสัตว์ต่าง ๆ
เทววิทยาศาสนาคริสต์
เทววิทยาศาสนาคริสต์ (Christian theology) คริสต์เทววิทยา หรือศาสนศาสตร์ คือเทววิทยาที่เกี่ยวกับความเชื่อในศาสนาคริสต์ นักเทววิทยาศาสนาคริสต์ใช้เหตุผลทางการวิจัยและการถกเพื่อทำความเข้าใจ อธิบาย ทดสอบ วิจารณ์ประเด็น ป้องกันและเผยแพร่คริสต์ศาสนา เป็นการศึกษาเพื่อเพิ่มความเข้าใจต่อศาสนาคริสต์ เพื่อเปรียบเทียบคริสต์ศาสนากับประเพณีหรือความเชื่อถืออื่น ๆ และเพื่อป้องกัน กล่าวโต้ต่อนักวิจารณ์ ช่วยในการปฏิรูปศาสนา มีความเข้าใจในคริสต์ศาสนาพอที่จะสามารถนำเอาความเข้าใจนั้นมาทำความเข้าใจในสถานะการณ์ปัจจุบันตามความจำเป็น
เทววิทยาศาสนาคริสต์เผยแพร่เข้ามาในวัฒนธรรมตะวันตกโดยเฉพาะวัฒนธรรมยุโรปก่อนสมัยใหม่ ความเกี่ยวพันกันระหว่างปรัชญาสองอย่างนี้ทำให้ผู้ต้องการทำความความเข้าใจในเทววิทยาศาสนาคริสต์จำเป็นต้องเข้าใจในวัฒนธรรมตะวันตกด้วยในขณะเดียวกัน
โปรโพฟอล
โปรโพฟอล (Propofol) หรือชื่อทางการค้าคือ ดิปริแวน (Diprivan) เป็นสารออกฤทธิ์สั้นที่ส่งผลต่อการลดลงของระดับสติสัมปชัญญะ โดยให้ยาด้วยวิธีการฉีดเข้าเส้นเลือดดำ การใช้ทางการแพทย์ได้แก่ การนำสลบและรักษาระดับของการวางยาสลบ การระงับประสาทสำหรับผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ และการระงับประสาทเพื่อทำหัตถการ โปรโพฟอล ยังใช้กันทั่วไปในสัตวแพทยศาสตร์ โปรโพฟอล ได้รับการอนุมัติสำหรับการใช้งานในกว่า 50 ประเทศ โดยถูกผลิตในรูปแบบของยาสามัญ
ในทางเคมี โปรโพฟอล ไม่เกี่ยวข้องกับบาร์บิทูเรท และมีบทบาทส่วนใหญ่เข้ามาแทนที่ของ โซเดียมไธโอเพนเทล (เพนโทเธล) สำหรับการชักนำสลบ เนื่องจากการคืนฤทธิ์ของ โปรโพฟอล สามารถทำได้รวดเร็วและชัดเจนมากกว่าเมื่อเทียบกับ ไธโอเพนเทล
โปรโพฟอล ไม่จัดว่าเป็นยาแก้ปวดดังนั้น ออพไพออยด์ เช่น เฟนทาเนียล อาจถูกใช้ร่วมกับ โปรโพฟอล เพื่อบรรเทาความเจ็บปวด โปรโพฟอล ได้รับการขนานนามว่า "น้ำนมความจำเสื่อม" (เล่นคำจากน้ำนมแมกนีเซีย) เพราะลักษณะที่ปรากฏเหมือนน้ำนมในการเตรียมยาฉีดเข้าเส้นเลือดดำ
จตุสดมภ์
สมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง)
จตุสดมภ์แบ่งออกเป็น 4 กรม มีหัวหน้าเรียกว่า ขุน ฐานะเทียบเท่าเสนาบดี แบ่งออกเป็น
สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
ต่อมาสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ในปี พ.ศ. 2006 มีการจัดตั้งกรมขึ้นสองกรม ได้แก่ กรมมหาดไทย ซึ่งดูแลกิจการพลเรือน โดยมีสมุหนายกเป็นอัครเสนาบดีดูแล และกรมกลาโหม ซึ่งดูแลกิจการทหาร โดยมีสมุหพระกลาโหมดูแล จตุสดมภ์นั้นให้มาขึ้นกับกรมมหาดไทย แล้วมีการเปลี่ยนชื่อและเพิ่มหน้าที่
นอกจากนี้ ในภายหลังยังเพิ่มกรมให้ขึ้นอยู่กับกรมทั้งสี่นี้ด้วย
รัฐตรังกานู
ตรังกานู หรือ เตอเริงกานู (Terengganu, ترڠڬانو) เป็นรัฐสุลต่านและเป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย มีชื่อเฉลิมเมืองเป็นภาษาอาหรับว่า ดารุลอีมัน ("ถิ่นที่อยู่แห่งความศรัทธา")
รัฐตรังกานูตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ทางทิศเหนือและทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐกลันตัน ทางทิศใต้ติดต่อกับรัฐปะหัง และทางทิศตะวันออกจรดทะเลจีนใต้ หมู่เกาะเปอร์เฮินเตียน (Perhentian Islands) เป็นส่วนหนึ่งของรัฐนี้ด้วย ทำให้รัฐตรังกานูมีพื้นที่ทั้งหมดรวม 12,955 ตารางกิโลเมตร
องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ในปี พ.ศ. 2538 ได้แก่ ชาวมลายู (859,402 คน หรือร้อยละ 94) ชาวจีน (42,970 คน หรือร้อยละ 5) ชาวอินเดีย (4,355 คน) และอื่น ๆ (3,238 คน)
กระรอกบินเล็ก
กระรอกบินเล็ก หรือ กระรอกบินหางลูกศร (Arrow-tailed flying squirrel ) เป็นกระรอกบินขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า 	Hylopetes (/ไฮ-โล-เพ-เตส/) พบในทวีปเอเชียในแถบภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 10 ชนิด (บางข้อมูลจำแนกออกเป็น 9 ชนิด )
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017 (2017 FIVB Volleyball Women's U23 World Championship) จะจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ และเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกสำหรับทีมชาติที่มีอายุไม่เกิน 23 ปี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ การแข่งขันจะจัดขึ้นที่สโลวีเนียในเมืองลูบลิยานาและมารีบอร์ ระหว่างวันที่ 10–17 กันยายน ค.ศ. 2017 คาดว่าจะมี 12 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
การคัดเลือก
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ อนุญาตให้มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันได้ทั้งหมดทวีปละ 2 ทีม โดยการคัดเลือกจากการแข่งขันชิงแชมป์ทวีป
การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งสายของแต่ละกลุ่มโดยวิธีสลับฟันปลาอันดับโลกเอฟไอวีบี U23 ตัวเลขในวงกลมหมายถึงอันดับโลก ยกเว้นเจ้าภาพอันดับที่ 27
เอ็มเอพีซิกซ์
เอ็มเอพีซิก (อังกฤษ:MAP6;ฮันกึล:맵식스) เป็นกลุ่มบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย Dream T Entertainment (ปัจจุบันคือ All-S Entertainment) ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ได้แก่ มินฮยอก, เจจุน, ไซน์, ซ็อน และ เจบิน เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2015 ด้วยซิงเกิ้ลเพลง "Storm"
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017
การทดสอบกฎใหม่
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2017 จะเป็นรายการที่ใช้ในการทดสอบการนับคะแนนแบบใหม่ที่สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศกำลังพิจารณาอยู่ หากครั้งนี้ประสบความสำเร็จ อาจเป็นจุดผกผันที่เป็นประวัติศาสตร์ เหมือนกันการเริ่มนำระบบการนับคะแนนแบบแรลลี่มาใช้ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990
การแข่งขันในหนึ่งแมตช์จะนับผลดีที่สุดของ 7 เซต เซตละ 15 คะแนน (รวมทั้งมีคะแนนมากกว่าฝ่ายตรงข้าม 2 คะแนนด้วย) แมทช์ที่มีผลการแข่งขัน 4-0, 4-1 หรือ 4-2 เซต จะได้คะแนนสะสม 3 คะแนน ส่วนแมทช์ที่มีผลการแข่งขัน 4-3 เซต ทีมชนะได้ 2 คะแนน ส่วนทีมแพ้ได้ 1 คะแนน
การพักระหว่างเซต 2 นาที (เดิม 3 นาที) ไม่มีเวลานอกทางเทคนิค แต่ยังคงสิทธิการขอเวลานอกฝ่ายละ 2 ครั้ง ครั้งละ 30 วินาที
การเปลี่ยนแดน หลังเซตที่ 2, 4, 5 และ 6
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจอร์เจีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศจอร์เจียทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แห่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศจอร์เจียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 14 แห่ง
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง
เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง (Heroic Legend of the Yang's Family) เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกง สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1994 มีความยาวทั้งสิ้น 30 ตอน ผลิตโดย ATV โดยมีเค้าโครงเรื่องมาจากเรื่องขุนศึกตระกูลหยาง มีภาคต่อคือ เปาบุ้นจิ้น ขุนศึกตระกูลหยาง ภาค 2
เรื่องย่อ
ขุนศึกตระกูลหยาง เป็นตระกูลที่มีแต่ความซื่อสัตย์สุจริต จงรักภักดีต่อ พระมหากษัตริย์ สมัย ราชวงศ์ซ่ง แต่แล้วก็ถูกราชครูถัง ยุแหย่ ใส่ร้าย จนตระกูลหยางต้องเข้าไปพัวพันกับคดีที่ราชครูถังสร้างเรื่องขึ้นมาอยู่หลายเรื่อง และขุนศึกตระกูลหยางก็ต้องประสบปัญหา ต่อมา เยลี่จงเหยียน แม่ทัพเหลียวได้กลับมาเยี่ยมญาติ แต่แล้ว ราชครูก็ได้วางอุบาย กลั่นแกล้งโดยไปทูลฟ้อง จักรพรรดิซ่งเหยินจง จากนั้น เรื่องในต่อมา เปาบุ้นจิ้น เทพแห่งยุติธรรมได้ช่วยคลี่คลายและแอบปล่อยตัว 2 ผัวเมียเยลี่จงเหยีนไป ตอนนั้น ฮ่องเต้ทรงกริ้วมาก จึงได้มีรับสั่งให้ ราชครูถัง สืบสวนคดีนี้ ต่อมา ขุนศึกตระกูลหยางได้ยื่นมือเข้าช่วย จนใช้วิธีขั้นเด็ดขาด จนฮ่องเต้ทรงยอมพระทัย ยอมอภัยโทษให้ เปาบุ้นจิ้น จากนั้น องค์หญิงลัทธิมนต์ดำได้กลับมาแก้แค้นที่ฮ่องเต้เคยทำลายพรมจรรย์ของนางเมื่อ 17 ปีก่อน ครั้น สมเด็จพระบรมราชชนกยังทรงราชย์ ต่อมานางได้จับตัวฮ่องเต้ ไปขังไว้ในคุกของลัทธิ และราชครูถังได้หว่านล้อมพวกทหาร จนราชครูเป็นคนควบคุมเมืองหลวง ในตอนนั้น ในกาลต่อมา เปาบุ้นจิ้น และ ขุนศึกตระกูลหยาง เช่น 1.มู่กุ้ยอิง 2.หยางเหวินก่วง 3.เหว้ยหลิงเอ๋อ ได้ไปช่วยฮ่องเต้ และเจรจากับเหว้ยชิงเยี่ยน จนนางยอมปล่อยตัวไป และในระหว่างทาง ก็ถูกชาวเหลียวตามล่า เปาบุ้นจิ้น ได้ไปเจรจาสัมพันธไมตรี จนชาวเหลียวยอมสงบศึก และเดินทางกลับมายังเมืองซ่งได้ปลอดภัย และพวกราชครูถัง ก็ถูกประหารชีวิตจนหมด
วิหารเดโบด
วิหารเดโบด (Templo de Debod) เป็นวิหารอียิปต์โบราณ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เมืองหลวงของประเทศสเปน ใกล้กับปลาซาเดเอสปัญญา (Plaza de España) โดยยังคงลักษณะการวางตำแหน่งของวิหารให้ใกล้เคียงกับแบบดั้งเดิม คือการวางเรียงตัวจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก
วิหารโบราณแห่งนี้เป็นของขวัญที่ประเทศอียิปต์มอบให้กับประเทศสเปนเมื่อปี ค.ศ. 1968 จากการร้องขอความช่วยเหลือผ่านทางองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ในการรักษาโบราณสถานในภูมิภาคนิวเบีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาวิหารอะบูซิมเบล) จากความกังวลในการที่อาจจะได้รับความเสียหายจากการสร้างเขื่อนอัสวาน ด้วยเหตุนี้ทางการของประเทศอียิปต์จึงได้มอบวิหารโบราณสี่แห่งให้กับประเทศต่าง ๆ ที่ได้ให้ความช่วยเหลือดังนี้ วิหารเดนดูร์ให้กับสหรัฐอเมริกา วิหารเอลเลซิยาให้กับประเทศอิตาลี วิหารตาฟฟาให้กับประเทศเนเธอแลนด์ และวิหารเดโบดให้กับประเทศสเปน
ประวัติ
ที่ตั้งเดิมของวิหารแห่งนี้อยู่บนพื้นที่เล็ก ๆ ริมฝั่งแม่น้ำไนล์ในภูมิภาคนิวเบีย ทางตอนใต้ประเทศอียิปต์ปัจจุบัน มีชื่อเรียกเดียวกันว่า เดโบด สร้างในสมัยของพระเจ้าทอเลมีที่ 4 ฟิโลเพเตอร์ เมื่อ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช จุดประสงค์ของการสร้างวัดเดโบดนี้ก็เพื่อใช้เป็นที่บูชาเทพอามอนแห่งเมืองเดโบด ตามความเชื่อในสมัยก่อน
การเคลื่อนย้ายและการก่อสร้างใหม่ที่สเปน
การทำการเคลื่อนย้ายวัดเดโบดทั้งวัดจากประเทศอียิปต์สู่ประเทศสเปนนั้นเต็มไปด้วยความยากลำบาก ทางการประเทศอียิปต์ได้มอบแผนผังพร้อมกับภาพร่างของวัดและรูปถ่ายบางรูปที่ไม่มีการอ้างอิงใด ๆ เนื่องด้วยระยะทางที่ไกลมากระหว่างสองประเทศ ทำให้มีแท่นหินหายไปมากกว่าร้อยชิ้นในระหว่างการขนส่ง เมื่อถึงที่หมายแล้วยังพบปัญหาหมายเลขอ้างอิงบนบางแท่นหินไม่ตรงกับที่ระบุไว้ในแผนผัง อย่างไรก็ดี ทางประเทศสเปนได้แก้ปัญหาเหล่านี้โดยการใช้การก่อสร้างแบบแอนัสไตโลซิส (anastylosis) ในส่วนของชิ้นส่วนที่ขาดหายไปนั้นก็ได้นำหินจากจังหวัดซาลามังกา มาใช้สร้างทดแทน
มหากาฬพรีเดเตอร์
''สำหรับภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1987 ดูที่: Predator''
มหากาฬพรีเดเตอร์ (Predators) เป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นไซไฟสัญชาติฮอลลีวู้ด ออกฉายในปี ค.ศ. 2010 ที่อำนวยการสร้างและเขียนบทโดย โรเบิร์ต รอดริเกซ ที่แม้จะเป็นภาพยนตร์ที่สร้างใหม่ แต่ก็เป็นถือเป็นภาคต่อของ Predator ภาคแรกเมื่อปี ค.ศ. 1987 ที่นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ และ Predator 2 ในปี ค.ศ. 1990 ที่เป็นภาคต่อ ที่นำแสดงโดย แดนนี่ โกลเวอร์ ที่ประสบความสำเร็จทั้ง 2 ภาคในการเข้าฉาย อันเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับมนุษย์ต่างดาวนักล่าที่ชื่อ พรีเดเตอร์ ออกล่ามนุษย์
บทภาพยนตร์แรกได้ถูกร่างเสร็จและพร้อมจะดำเนินการสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1994 แต่แล้วก็มีอันต้องเลื่อนไป จนต้องมีการปรับปรุงบทใหม่เมื่อถูกนำมาสร้างในครั้งนี้ โดยในครั้งแรกจะให้มีบทของตัวละครเอกใน 2 ภาคแรกปรากฏในเรื่องด้วย แต่ก็ถูกตัดออกไปในที่สุด โดยมีตัวละครเป็นทหารหญิงชาวลาตินในเรื่องที่เป็นเสมือนธรรมเนียมของเรื่องไปด้วย โดยในภาคนี้คือ อลิซ บราก้า
ในประเทศไทยได้ฉายในฟรีทีวีเป็นครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 22.45 น. ทางช่อง 7 ในรายการบิ๊กซินีม่า
เนื้อเรื่องย่อ
คนกลุ่มหนึ่งที่ประกอบไปด้วย ทหารรับจ้างชาวอเมริกัน(โบรดี้)ที่ต้องนำทีมนักรบหัวกะทิประกอบด้วย คอมมานโดชาวรัสเซีย,นักค้ายาเสพย์ติดระดับโลก,สไนเปอร์หญิงอิสราเอล,ยากูซ่า,นักโทษประหาร,กองกำลังปฏิวัติเซียร์ราลีโอน ยกเว้นนายแพทย์ที่ไม่น่าไว้ใจ ได้รับภารกิจบนดาวเคราะห์นอกโลกดวงหนึ่ง ทั้งหมดมาพบกันโดยไม่รู้ว่ามาได้ยังไงที่ใจกลางป่าดิบทึบแห่งหนึ่ง ที่ไม่มีใครรู้ว่าคือที่ไหน แต่เมื่อพวกเขาเริ่มถูกฆ่าโดยฝีมือมนุษย์ต่างดาวที่น่ากลัวที่สุดเกินกว่าจะจินตนาการได้ มันแน่ชัดแล้วว่าตอนนี้พวกเขากำลังแปรสภาพจากผู้ล่ามาเป็นเหยื่อ
โลบีเลีย
โลบีเลีย คาร์ดินาลิส (syn. L. fulgens, cardinal flower) เป็นสายพันธุ์ของ โลบีเลีย มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกา, แคนาดาบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทางทิศใต้ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เม็กซิโก อเมริกากลาง และทางเหนือของโคลัมเบีย
ซุ้มหินชายฝั่งของดาร์วิน
ซุ้มหินชายฝั่งของดาร์วิน (Arco de Darwin) เป็นธรณีสัณฐานชายฝั่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะดาร์วินในหมู่เกาะกาลาปาโกส มหาสมุทรแปซิฟิก ซุ้มหินเคยอยู่บนที่ราบหินขรุขระใต้น้ำที่มีชื่อเล่นว่า เอลเตอาโตร (el teatro; "โรงละคร") ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซุ้มหินเกิดการพังทลายลงมาจากการกัดเซาะตามธรรมชาติ จึงเหลือเพียงแต่เสาหินโด่งค้ำยันทิ้งเอาไว้
ซุ้มหินชายฝั่งและเกาะดาร์วินตั้งชื่อตามชาลส์ ดาร์วินนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ที่เคยมาศึกษาพื้นที่บริเวณนี้จนสร้างทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ที่ขับเคลื่อโดยการคัดเลือกโดยธรรมชาติ เพื่อเป็นการยกย่องแก่ดาร์วิน ชาวพื้นท้องถิ่นจึงตั้งชื่อเกาะหินโด่งที่เหลือว่า เสาแห่งวิวัฒนาการ (Los Pilares de la Evolución)
ภูมิศาสตร์
เกาะดาร์วินเป็นเกาะขนาดเล็กที่ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะกาลาปาโกส มีพื้นที่ 2.33 ตารางกิโลเมตร และสูง 168 เหนือระดับน้ำทะเล ซุ้มหินชายฝั่งดาร์วินตั้งอยู่ห่างจากตัวเกาะไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 1 กม. ลักษณะที่คล้ายสะพานนี้เกิดจากการกัดเซาะตามธรรมชาติ ตัวสะพานหินสูง 43 เมตร กว้าง 23 เมตรและยาว 70 เมตร
พรรณสัตว์
บริเวณนี้สามารถพบสัตว์น้ำได้หลากชนิด เช่น ปลาฉลามหัวค้อนหยัก, ปลากระเบนแมนตา, ปลาโอลาย, ปลาทูน่าครีบเหลือง, โลมา ปลาท้องทะเลอื่น ๆ รวมถึงอาจพบฉลามวาฬที่มีความยาวถึง 14 เมตร จะพบฉลามวาฬในบริเวณนี้ต้องแต่ต้นเดือนกรกฎาคม การที่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่มากทำให้รอบ ๆ ซุ้มหินกลายเป็นที่ดำน้ำยอดนิยม
การท่องเที่ยว
ซุ้มหินชายฝั่งเป็นที่นิยมเรื่องการล่องเรือและถ่ายภาพ อีกทั้งความอุดมสมบูรณ์ของสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลทำให้ที่นี้เป็นสถานที่ดำน้ำยอดนิยม ซุ้มหินชายฝั่งและเกาะดาร์วินเป็นสถานที่ ๆ ไม่ให้นักท่องเที่ยวเดินขึ้นไปชม พื้นที่ในหมู่เกาะกาลาปาโกสถูกประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน พ.ศ. 2521
การพังทลาย
ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เวลา 17:20 น. ตามเวลาเวลาสากลเชิงพิกัด (11:20 น. ตามเวลาท้องถิ่น) ซุ้มหินได้พังทลายลงจากการกัดเซาะตามธรรมชาติ กระทรวงสิ่งแวดล้อมและน้ำของเอกวาดอร์ระบุว่า "เหตุการณ์นี้เป็นผลจากการกัดเซาะตามธรรมชาติ" ในอดีตนั้นซุ้มหินชายฝั่งดาร์วินเคยเป็นส่วนหนึ่งของเกาะดาร์วิน การพังทลายครั้งนี้มีพยานการพบเห็นคือกลุ่มนักดำน้ำบนเรือ กาลาปาโกสอะเกรสเซอร์ 3
หลักจากที่ซุ้มทลายลงมาแล้วชาวบ้านและคนในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวท้องถิ่นจึงตั้งชื่อใหม่ให้เกาะหินโด่งที่เหลือว่า "เสาแห่งวิวัฒนาการ"(Los Pilares de la Evolución)
ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล
ยุทธการที่เอเดรียโนเปิล เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 378 บ้างรู้จักกันในชื่อ ยุทธการที่ฮาเดรียโนโปลิส เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นำโดยจักรพรรดิวาเล็นส และชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น การสู้รบเกิดขึ้นในบริเวณใกล้เคียงกับเอเดรียโนเปิล ในจังหวัดเทรซของโรมัน (ปัจจุบันคือเมืองเอดีร์แนในประเทศตุรกี) ศึกครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของชาวฮัน และจักรพรรดิวาเล็นสพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ในสมรภูมิครั้งนี้ และศึกนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามกอทิก (ค.ศ. 376–ค.ศ. 382) การรบครั้งนี้เป็นสาเหตุหนึ่งของการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในศตวรรษที่ 5
เบื้องหลัง
ในปีค.ศ. 376 ชาวกอทพลัดถิ่นและชาวฮันที่นำโดยฟริตเกิร์น เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณเหนือแม่น้ำดานูบและได้ขออนุญาตจักรวรรดิโรมันตะวันออกให้พวกเขาสามารถตั้งถิ่นฐานได้ ซึ่งจักรพรรดิวาเล็นสก็ได้ทรงอนุญาต และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของตะวันออกได้ โดยชาวฮันต้องมาเป็นชาวนาและทหารให้กับทางจักรวรรดิ แต่เมื่อชาวฮันข้ามแม่น้ำดานูบเพื่อมาตั้งถิ่นฐาน ลูปิซินัสและแม็กซิมัส (ผู้ครองแคว้นบริเวณนั้น) ไม่พอใจที่ชาวฮันข้ามมาจึงก่อจลาจลต่อชาวฮันขึ้น
เมื่อจักรพรรดิวาเล็นสได้ทราบว่าลูปิซินัสและแม็กซิมัสก่อจลาจลต่อชาวฮัน จักรพรรดิวาเล็นสจึงติดต่อจักรพรรดิกราเชียนซึ่งเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (เป็นพระราชนัดดาของพระองค์) ให้นำกำลังทหารมาเสริมกำลังที่ชายแดนทางตะวันออก จักรพรรดิกราเชียนจึงทรงส่งทหารพร้อมทั้งกำลังเสริมมาช่วยจักรพรรดิวาเล็นส ซึ่งใน ค.ศ. 378 สงครามจะอุบัติขึ้น
จบสงคราม
หลังจากที่มีกำลังเสริมจากทางตะวันตกแล้ว จักรพรรดิวาเล็นสทรงมั่นใจว่าพระองค์จะชนะในการรบครั้งนี้ แต่พระองค์กลับประมาท เพราะนี่เป็นสงครามแรกที่พระองค์ทำการบัญชาการรบ สุดท้ายจักรวรรดิโรมันตะวันออกก็พ่ายแพ้ต่อชาวฮัน ทำให้ชาวฮันสามารถยึดเอเดรียโนเปิลไว้เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในยุทธการครั้งนี้จักรพรรดิวาเล็นสเสด็จสวรรคตในสนามรบ ต่อมาโรมันตะวันออกได้มีจักรพรรดิพระองค์ใหม่นามว่า จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 1
การเฝ้ายามกลางคืน
การเฝ้ายามกลางคืน (De Nachtwacht, The Night Watch) หรือ กองทหารรักษาการณ์เขตที่สองภายใต้บังคับบัญชาของร้อยเอกฟรันส์ บันนิง โกก (Militia Company of District II under the Command of Captain Frans Banninck Cocq) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยแร็มบรันต์ จิตรกรชาวดัตช์ในปี ค.ศ. 1642 ภาพนี้เป็นหนึ่งในชุดสะสมของพิพิธภัณฑ์อัมสเตอร์ดัม ปัจจุบันถูกจัดแสดงที่ริกส์มิวเซียมในกรุงอัมสเตอร์ดัม
ราวปี ค.ศ. 1638–1639 แร็มบรันต์ได้รับการว่าจ้างจากฟรันส์ บันนิง โกก นายกเทศมนตรีเมืองอัมสเตอร์ดัม และทหารรักษาการณ์ 17 นายให้วาดภาพหมู่เพื่อใช้ประดับในงานเลี้ยงที่ศูนย์บัญชาการ Kloveniersdoelen เป็นเงิน 1600 กิลเดอร์ แร็มบรันต์วาดภาพนี้เสร็จในปี ค.ศ. 1642 การเฝ้ายามกลางคืน เป็นภาพกองทหารรักษาการณ์ นำโดยบันนิง โกก (ชุดดำ สายสะพายสีแดง) และร้อยโทวิลเลิม ฟัน เรยเตินบืร์ช (ชุดเหลือง สายสะพายสีขาว) มีขนาดเกือบเท่าคนจริง ภาพนี้ถูกจัดแสดงในโถงใหญ่ที่ Kloveniersdoelen ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ศาลากลางของกรุงอัมสเตอร์ดัมในปี ค.ศ. 1715 และภาพถูกตัดออกบางส่วน เมื่อนโปเลียนยึดครองเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1810 ภาพถูกย้ายไปไว้ที่คฤหาสน์ Trippenhuis ซึ่งนโปเลียนมีรับสั่งให้นำกลับมาไว้ที่ศาลากลางเช่นเดิม เมื่อการยึดครองสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1813 ภาพถูกนำกลับไปไว้ที่คฤหาสน์ Trippenhuis ซึ่งต่อมากลายเป็นที่ตั้งของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์เนเธอร์แลนด์ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1885 การเฝ้ายามกลางคืน ถูกนำไปจัดแสดงที่ริกส์มิวเซียมจนถึงปัจจุบัน
การเฝ้ายามกลางคืน เป็นหนึ่งในผลงานของแร็มบรันต์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุด และเป็นหนึ่งในภาพวาดที่โดดเด่นของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ มีการใช้เทคนิคที่เรียกว่า tenebrism ที่ใช้แสงเงาช่วยให้ภาพดูสมจริง พร้อมทั้งเพิ่มความเป็นนาฏกรรมและสื่ออารมณ์ได้มากยิ่งขึ้น ในบรรดาบุคคล 34 คนในภาพ มีเพียง 18 คนที่มีตัวตนอยู่จริง นอกเหนือจากนั้นเป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่แร็มบรันต์ใช้อุปมาถึงกองทหาร
อนึ่ง ภาพคัดลอกของ การเฝ้ายามกลางคืน โดยแคร์ริต ลันเดนส์ ที่แสดงขนาดเดิมของภาพ ถูกจัดแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
ธงไตรรงค์ (แก้ความกำกวม)
ธงไตรรงค์ อาจหมายถึงธงใดๆ ที่มีสีประกอบในธง 3 สี
เศรษฐศาสตร์ครอบครัว
เศรษฐศาสตร์ครอบครัว (Family economics) ใช้แนวคิดทางเศรษฐกิจ เช่น การผลิต, การแบ่งแยกแรงงาน, การกระจาย และการตัดสินใจในการศึกษาของครอบครัว โดยพยายามอธิบายผลลัพธ์ที่มีลักษณะเฉพาะของครอบครัว เช่น การแต่งงาน, การตัดสินใจมีบุตร, ภาวะเจริญพันธุ์, การมีคู่ครองหลายคน, เวลาที่ทุ่มเทให้กับการผลิตในประเทศ และการจ่ายสินสอดโดยใช้การวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์
ครอบครัว แม้ว่าแม้ว่าจะได้รับการยอมรับว่าเป็นพื้นฐานจากอดัม สมิธ เป็นต้นไป แต่ก็ได้รับการปฏิบัติอย่างเป็นระบบเพียงเล็กน้อยในทางเศรษฐศาสตร์ก่อนคริสต์ทศวรรษ 1960 ข้อยกเว้นที่สำคัญคือแบบจำลองการเติบโตของประชากรของทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และงานบุกเบิกโครงสร้างของครอบครัวของฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ซึ่งมักได้รับการกล่าวถึงในเศรษฐศาสตร์แนวมาร์กซ์และแนวสตรีศึกษา ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นต้นมา เศรษฐศาสตร์ครอบครัวได้พัฒนาขึ้นในเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก โดยได้รับแรงหนุนจากคหเศรษฐศาสตร์แบบใหม่ที่เริ่มโดยแกรี เบกเกอร์, เจคอบ มินเซอร์ และนักเรียนของพวกเขา สาระสำคัญมาตรฐาน ได้แก่:
ซึ่งมีการสำรวจศาสตรนิพนธ์ และหนังสือคู่มือหลายเล่มในหัวข้อนี้
Polpoda
Polpoda เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Molluginaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดิว่า (เพลง)
"ดิว่า" (Diva) คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน Bangladesh, Sean Garrett และโนวส์แต่งและผลิตขึ้นเพื่อสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส ซึ่งได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม
ประมวลรายวิชา
ประมวลรายวิชา (Syllabus ; พหูพจน์ syllabuses หรือ syllabi ) เป็นเอกสารที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับรายวิชาใดวิชาหนึ่ง และระบุสิ่งที่คาดหวังและหน้าที่รับผิดชอบ โดยทั่วไปแล้วเอกสารดังกล่าวมีขอบเขตที่แคบกว่าหลักสูตร ประมวลรายวิชาอาจมีที่มาจากคณะกรรมการทดสอบทางการศึกษา หรืออาจมาจากการเตรียมขึ้นของผู้สอนที่สอนหรือควบคุมรายวิชา ประมวลรายวิชาจัดได้ว่าเป็นเอกสารที่มีความสำคัญต่อการจัดการศึกษา โดยมีส่วนสำคัญในการช่วยเหลือผู้เรียนให้สามารถสร้างชิ้นงานหรือบรรลุวัตถุประสงค์ทางการเรียนที่กำหนดได้ ซึ่งผู้เรียนมักได้รับเอกสารดังกล่าวเป็นวันแรก ๆ เมื่อเข้าศึกษาในรายวิชานั้น ๆ
เวาบูลัน
เวาบูลัน, ว่าวบุหลัน, วาบูแล หรือ ว่าววงเดือน (wau bulan, واو بولن) เป็นว่าวรูปพระจันทร์เสี้ยวแบบมาเลเซีย (มักมีลายดอก) ที่เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งชาติมาเลเซีย (สัญลักษณ์อีกอย่างคือชบา) ข้างหลังเหรียญ 50 เซนต์มาเลเซีย (รุ่น ค.ศ. 1989) แสดงภาพเวาบูลันที่มีฮัมมิงเบิร์ดอยู่ข้างบน ตราสัญลักษณ์ของมาเลเซียแอร์ไลน์มาจากเวากูจิง (ว่าวแมว)
รูปลักษณ์
เวาบูลันได้ชื่อมาจากส่วนล่างของตัวว่าวที่มีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว (บูลัน ในภาษามลายูแปลว่า "พระจันทร์") ถ้าใส่สีถูก เวาบูลันจะดูเหมือนพระจันทร์เสี้ยวขณะลอยอยู่บนฟ้า ขนาดของเวาบูลันใหญ่กว่าว่าวมาเลเซียชนิดอื่น ๆ โดยมีความกว้าง 2.5 เมตร และมีความยาว 3.5 เมตร
Porana
Porana เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Convolvulaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคืออินโดจีน ถึง มาเลเซีย เม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่: