cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การตกเลือดใต้เยื่อตา
การตกเลือดใต้เยื่อตาอาจเกิดจากการไอจามเฉียบพลันหรือรุนแรง หรือเกิดจากความดันโลหิตสูง หรือเป็นผลข้างเคียงจากสารกันเลือดเป็นลิ่ม นอกจากนี้อาจเกิดจากการยกของหนัก อาเจียนหรือการถูตาแรงเกิน ในกรณีอื่น อาจเกิดจากการถูกบีบคอหรือการเบ่งเนื่องจากท้องผูก และยังอาจเป็นผลจากภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดเล็กน้อยในการผ่าตัดตา เช่น เลสิก
ขณะที่รอยฟกช้ำใต้ผิวหนังในตำแหน่งอื่นๆ โดยทั่วไปจะเห็นเป็นสีดำ ๆ หรือเขียวคล้ำ การตกเลือดใต้เยื่อตาทีแรกปรากฏเป็นสีแดงสดใต้เยื่อตาที่โปร่งใส ต่อมา การตกเลือดอาจลุกลามและกลายเป็นสีเขียวหรือเหลืองคล้ายรอยฟกช้ำ โดยทั่วไปหายเองใน 2 สัปดาห์
การตกเลือดใต้เยื่อตามีลักษณะภายนอกที่ดูน่ากลัว แต่โดยทั่วไปแล้วไม่เจ็บ และเป็นภาวะที่ไม่มีอันตรายในตัวเอง แต่อาจสัมพันธ์กับความดันโลหิตสูง การบาดเจ็บต่อตา หรือฐานกะโหลกแตก หากไม่เห็นขอบล่างของการตกเลือด ภาวะต่างๆ เหล่านี้อาจมีอันตรายได้
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า หรือ Romanian Old Kingdom (โรมาเนีย: Vechiul Regat หรือ just  Regat; เยอรมัน: Regat หรือ Altreich) เป็นคำที่หมายถึงดินแดนที่ครอบครองโดยอธิปไตยของโรมาเนียครั้งแรกในฐานะรัฐชาติ ซึ่งประกอบด้วยกลุ่มราชรัฐดานูบ ได้แก่ วัลลาเซียและมอลเดเวีย การก่อตั้งครั้งนี้ประสบความสำเร็จได้ด้วยการอุปถัมภ์จากสนธิสัญญาปารีส (1856) สภาแอด ฮอค ดีวานส์ของทั้งสองดินแดน ที่ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของซูเซอร์เรนแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ได้เลือกให้อเล็กซานดรู เอียน คูซาขึ้นเป็นองค์อธิปัตย์ ถือเป็นการรวมประเทศโดยพฤตินัยในนามว่าสหราชรัฐแห่งมอลเดเวียและวัลลาเซีย ดินแดนได้ถูกกำหนดตัวเองโดยผลจากการกระทำทางการเมือง ตามมาด้วยการรวมเอาโดบรูจาเหนือและถ่ายโอนทางตอนใต้ของเบสซาราเบียให้แก่รัสเซียในปีค.ศ. 1878 การประกาศสถาปนาราชอาณาจักรโรมาเนียในปีค.ศ. 1881 และการผนวกโดบรูจาใต้ในปีค.ศ. 1913
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อราชอาณาจักรโรมาเนียเก่าได้กลายเป็นโรมาเนียอันยิ่งใหญ่ หลังจากรวมทรานซิลเวเนีย, บานัต, เบสซาราเบียและบูโกวินาเข้าด้วยกัน ในปัจจุบันคำเหล่านี้มีส่วนเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์และมีการใช้การอย่างสามัญในทั่วทุกภูมิภาคของโรมาเนียทั้งในราชอาณาจักรเก่าและบริเวณชายแดนในปัจจุบัน
สนธิสัญญาลิสบอน
สนธิสัญญาลิสบอน (Treaty of Lisbon) เป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมสนธิสัญญาสองฉบับที่เป็นรากฐานทางกฎหมายของสหภาพยุโรป (EU) อันได้แก่สนธิสัญญามาสทริชท์ (พ.ศ. 2536) และ สนธิสัญญาโรม (พ.ศ. 2501) สนธิสัญญาลิสบอนได้รับการลงนามโดยผู้แทนจาก 28 รัฐสมาชิกในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และเริ่มบังคับใช้ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552
สาระสำคัญที่เปลี่ยนแปลงไป อาทิการลงมติในคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป จากเดิมใช้ระบบแบ่งช่วงประชากรเพื่อกำหนดจำนวนเสียงลงคะแนน มาเป็นระบบคะแนนเสียงถ่วงน้ำหนักตามประชากรของแต่ละประเทศ การใช้ระบบใหม่นี้ทำให้บรรดาชาติที่มีประชากรเป็นอันดับต้นๆอย่าง เยอรมนี, ฝรั่งเศส, สหราชอาณาจักร, อิตาลี, สเปน ได้รับผลประโยชน์จากอำนาจลงคะแนนที่เพิ่มขึ้น ในขณะที่ชาติที่มีประชากรน้อยสูญเสียอำนาจในการลงคะแนนบางส่วนไป สนธิสัญญาฉบับนี้ยังเปิดทางให้มีร่างกฎหมายสหภาพว่าด้วยสิทธิ ซึ่งบังคับใช้เป็นกฎบัตรสิทธิขั้นพื้นฐาน และยังระบุถึงสิทธิของรัฐสมาชิกที่จะออกจากการเป็นสมาชิกภาพไว้อย่างชัดแจ้ง
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์ทางการ
เกิลส์เจเนอเรชันเอเชียทัวร์อินทูเดอะนิวเวิลด์
เกิลส์เจเนอเรชันเอเชียทัวร์อินทูเดอะนิวเวิลด์ (Girls' Generation Asia Tour Into the New World) เป็นทัวร์คอนเสิร์ตแรกของเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน แม้ว่าคอนเสิร์ตแรกกำหนดให้จัดขึ้นที่เกาหลีใต้ แต่เกิลส์เจเนอเรชัน ก็ได้เริ่มคอนเสิร์ตที่ต่างประเทศก่อน คือ ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010
ประวัติ
เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้ประกาศเรื่องทัวร์คอนเสิร์ตครั้งนี้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 บัตรคอนเสิร์ตของทัวร์ครั้งนี้ ได้เริ่มจำหน่ายในวันที่ 19 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน และบัตรทั้งหมดก็ขายหมดในเวลาเพียง 3 นาที
เราจะฝึกซ้อมอย่างหนักเพื่อจะเป็นการแสดงที่น่าประทับใจ และอยู่ในความทรงจำของคุณ''
การทัวร์ครั้งนี้ แต่เดิมจัดให้มีการแสดงทั้งหมด 2 ครั้ง ในวันที่ 19 และ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2009 แต่ต่อมาก็ได้มีการประกาศออกมาว่า จะมีการแสดงอีกรอบในวันที่ 27 และ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 โดยการแสดงซ้ำรอบนี้ มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยจากคอนเสิร์ตครั้งก่อนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009
คอนเสิร์ตครั้งต่อไปกำหนดไว้ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย แต่ก็ต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด อันเนื่องมาจาก การชุมนุมของ นปช. ในขณะนั้น
อัลบั้มบันทึกการแสดงสด Into the New World ก็ได้ทำการบันทึกจากทัวร์คอนเสิร์ตในครั้งนี้ และออกวางจำหน่ายในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในเกาหลีใต้
รายชื่อตอนนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ (มังงะ)
รายชื่อตอนนารูโตะ ในประเทศญี่ปุ่นได้มีการตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นจัมป์ เมื่อปี พ.ศ. 2542 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ชูเอฉะ
ส่วนในประเทศไทย นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ตีพิมพ์ใน หนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ บูม ภายใต้ลิขสิทธิ์ของบริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
อ้างอิง
Liste des chapitres de Naruto A Naruto fejezeteinek listája
วัดบางเพรียง
วัดบางเพรียง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางเพรียง ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 7 ตารางวา มีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยที่สวนและบ่อเลี้ยงปลา ปัจจุบันพระครูสมุทรภัทรกิจ (ภทฺทาจาโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดบางเพรียงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2448 ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2485 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างที่ทำการเกษตรตำบลและโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา
อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างประมาณ พ.ศ. 2335 ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า หลวงพ่อสักยะมุนี เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ นอกจากนี้มีหลวงพ่อเกสรทองสุกศรี เป็นพระพุทธรูปปางนาคปรก หลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้แฝด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493
กานี ไซลาวอฟ
กานี ไซลาวอฟ (Gani Zhailauov) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวคาซัคสถาน เกิดวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2555 ในรุ่นไลท์เวท
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก รอบแรก ไซลาวอฟเสมอกับสายลม อาดี 12:12 ก่อนจะชนะด้วยจำนวนคะแนนดิบ จากนั้นในรอบที่สอง ชนะคะแนนชัย ภักวันจากอินเดีย 16:8 ส่วนในรอบที่สามแพ้นักมวยจากคิวบา ตกรอบ ไม่ได้เหรียญรางวัล
สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร เป็นส่วนราชการ ระดับสำนัก สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตั้งอยู่ที่หมู่ 11 ตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง (ด้านหลังมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ลำปาง) มีหน้าที่ในการค้นคว้าวิจัยและให้บริการวิชาการด้านการเกษตร อุตสาหกรรมเกษตร การสร้างสิ่งประดิษฐ์ ฝึกทักษะวิชาชีพ ผลิตพันธุ์พืชที่ดีให้กับเกษตรกร รวมถึงการให้บริการตรวจวิเคราะห์ทางการเกษตร
วิวัฒนาการ
สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 โดยใช้ชื่อว่า "สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตร" สังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เพื่อเป็นแหล่งค้นคว้าทางวิชาการเกษตรและฝึกอบรมครู อาจารย์ นักศึกษา ตลอดจนประชาชนทั่วไป มีฐานะเทียบเท่ากอง หรือคณะ ต่อมาเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงศึกษาธิการได้มีประกาศแบ่งส่วนราชการสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีการจัดตั้งสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรเพิ่มขึ้นอีก 1 แห่งที่จังหวัดสกลนคร ทำให้สถาบันฯ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง"
ในปี พ.ศ. 2548 พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2548 ได้ยุบรวมเอา 6 วิทยาเขตภาคเหนือ และสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปาง เข้าด้วยกันเป็น "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา" โดยสถาบันฯ มีฐานะเป็นหน่วยงานในสังกัด สถาบันวิจัยและพัฒนา
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 จึงได้มีการยกฐานะสถาบันวิจัยและฝึกอบรมการเกษตรลำปางขึ้นเป็น "สถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร" ปัจจุบันสถาบันวิจัยเทคโนโลยีการเกษตร ได้มีการจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ในสาขาวิชาพืชศาสตร์ และสาขาวิชาเทคโนโลยีการเกษตร ด้วย ในปีแรกมีนักศึกษาจำนวน 9 คน
คณะกรรมการโอลิมปิกโซมาเลีย
คณะกรรมการโอลิมปิกโซมาเลีย (Guddiga Olimbikada Soomaaliyeed; Somali Olympic Committee, รหัสไอโอซี: SOM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโซมาเลียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2502 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโซมาเลีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโซมาเลียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
ปลาเขียวพระอินทร์
สำหรับเขียวพระอินทร์อย่างอื่น ดูที่: งูเขียวพระอินทร์
ปลาเขียวพระอินทร์ (Moon wrasse, Cressent wrasse; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)
มีลำตัวยาวรี แบนข้าง พื้นลำตัวสีเขียวตลอดทั้งตัว มีริ้วสีน้ำเงินพาดขวางตลอดตัว บริเวณส่วนหัวมีแถบลวดลายสีม่วงแดง ครีบหางใหญ่สีเหลือง ปลายขอบบนและล่างเป็นสีแดง อาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 2-10 ตัว ตามแนวปะการังในแถบอินโด-แปซิฟิก เมื่อขนาดยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีพื้นสีน้ำตาลแดงที่บริเวณกลางครีบหลังและโคนครีบหางมีจุดกลมใหญ่สีดำ
มีขนาดโตเต็มที่ 30 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 25 เซนติเมตร หากินสัตว์น้ำขนาดเล็กตามพื้นทะเล รวมทั้งไข่ของปลาชนิดอื่น
มาสเตอร์ออฟเรียลิตี
มาสเตอร์ออฟเรียลิตี (Master of Reality) เป็นอัลบั้มที่สามของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ วง แบล็ก ซับบาธ วางจำหน่ายช่วง กรกฎาคม 1971 อัลบั้มนี้จะออกแนว stoner metal  และ อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงแพลททินัม 2 ครั้งหลังจากมียอดขายมากกว่า2ล้านแผ่น
ช่วงบันทึก
สำหรับการบันทึกอัลบั้มนี้ มือกีตาร์ของวง โทนี อิออมมี พูดว่า หลังจากที่นิ้วมือของเขาบาดเจ็บจากอุบัติเหตุในโรงงานเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งเป็นนิ้วข้างซ้าย และก็สวมนิ้วปลอมแทน แต่เขาเป็นคนถนัดซ้าย จึงเป็นเรื่องยากสำหรับการเล่นกีตาร์ของเขา แต่ อิออมมี ก็ปรับเสียงกีตาร์ลดลง3เซมิโทนเพื่อให้เล่นง่ายขึ้น แล้วตั้งสายกีตาร์ใหม่, Geezer Butler มือเบสของวง ก็ปรับเสียงกีตาร์เบสของเขาให้ต่ำลง เพื่อให้เล่นเข้ากับ อิออมมี ให้เหมาะกับอัลบั้มนี้ ,Master of Reality บันทึกที่ Island Studios  ในประเทศอังกฤษ ระหว่างช่วง กุมภาพันธ์ ถึง เมษายน 1971 โปรดิวเซอร์โดย  Rodger Bain ซึ่งช่วยผลิตอัลบั้มก่อนหน้านี้ และนี่ก็เป็นการร่วมงานครั้งสุดท้ายกับวง
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดแต่งโดย Tony Iommi, Bill Ward, Geezer Butler และ Ozzy Osbourne
ยอดขาย
RIAA certification
CRIA certification (Canada)
สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซาน
ประวัติ
สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซานก่อตั้งในปี พ.ศ. 2396 โดยสมาพันธรัฐสวิส และเริ่มดำเนินการเรียนการสอน ในชื่อ École spéciale de Lausanne ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 สถาบันได้ยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยในชื่อ École d'ingénieurs de l'Université de Lausanne และในปี พ.ศ. 2512 ได้แยกตัวออกจากมหาวิทยาลัยโลซาน และเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส โลซาน ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ในขณะที่มหาวิทยาลัยโลซาน ขึ้นตรงต่อรัฐบาลท้องถิ่น (รัฐโว) ปัจจุบัน สถาบันตั้งอยู่บริเวณทะเลสาบเจนีวาของเมืองโลซาน ใกล้กับมหาวิทยาลัยโลซาน ซึ่งอยู่ในภูมิภาคของสวิตเซอร์แลนด์ที่พูดภาษาฝรั่งเศส
สาขาวิชาที่เปิดสอน
รวมทั้งสิ้น 5 สำนักวิชา และ 2 วิทยาลัย
ทริสทันอุนท์อีซ็อลเดอ
ทริสทันอุนท์อีซ็อลเดอ (Tristan und Isolde) หรือ ทริสทันกับอีซ็อลเดอ เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 3 องก์ แต่งคำร้องและทำนองโดยริชชาร์ท วากเนอร์ ดัดแปลงมาจากตำนานในยุคกลางเรื่อง ทริสทัน ของก็อทฟรีท ฟ็อน ชตรัสบวร์ค
วากเนอร์ประพันธ์เรื่องนี้โดยได้รับอิทธิพลมาจากเรื่องส่วนตัว เกี่ยวกับกับความผูกพันเชิงชู้สาวกับมาทิลเดอ เวเซินด็องค์ (Mathilde Wesendonck, ค.ศ. 1828–1902) ภรรยาของอ็อทโท เวเซินด็องค์ พ่อค้าผ้าไหมผู้สนับสนุนผลงานของวากเนอร์ ในขณะที่ตัววากเนอร์ก็ยังสมรสอยู่กับมินนา (Wilhelmine "Minna" Planer, ค.ศ. 1809–1866) ภรรยาคนแรก ต่อมาชีวิตสมรสของมินนากับวากเนอร์ก็จบลงเมื่อเธอค้นพบจดหมายรักที่วากเนอร์เขียนถึงมาทิลเดอ เธอตัดสินใจแยกกันอยู่กับวากเนอร์ใน ค.ศ. 1858 และหย่าขาดกันใน ค.ศ. 1862 หลังจากแต่งงานกันมากว่า 30 ปี
วากเนอร์แต่ง ทริสทันอุนท์อีซ็อลเดอ ระหว่าง ค.ศ. 1856–1859 และจัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1865 ที่มิวนิก โดยส่วนตัวเขาไม่เรียกผลงานชิ้นนี้ว่าเป็นอุปรากร แต่เรียกว่าเป็น "Handlung" (แปลว่า เรื่องดรามา)
ดั๊ก เอ็มฮัฟฟ์
ดั๊กลัส เคร็ก เอ็มฮัฟฟ์ (Douglas Craig Emhoff; เกิด 13 ตุลาคม ค.ศ. 1964) เป็นทนายความชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งเป็นสุภาพบุรุษหมายเลขสองสหรัฐ เขาแต่งงานกับรองประธานาธิบดี กมลา แฮร์ริส ในฐานะสามีคนแรกของรองประธานาธิบดี เอ็มฮัฟฟ์เป็นสุภาพบุรุษหมายเลขสองคนแรกในประวัติศาสตร์อเมริกา และเขายังเป็นคู่สมรสชาวยิวคนแรกของรองประธานาธิบดีอีกด้วย
เอ็มฮัฟฟ์ทำงานร่วมกับสำนักงานกฎหมายหลายแห่ง โดยล่าสุดเป็นหุ้นส่วนของ ดีแอลเอไพเพอร์ นอกจากนี้เขายังเป็นเขายังเป็นศาสตราจารย์พิศิษฐ์ของศูนย์กฎหมายมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์
ชีวิตช่วงต้น
เอ็มฮัฟฟ์เกิดในบรุกลิน นครนิวยอร์ก เป็นลูกของบาร์บารา และไมเคิล เอ็มฮัฟฟ์ ซึ่งเป็นชาวยิว เขามีพี่ชายชื่อแอนดี และน้องสาวชื่อเจมี ตั้งแต่ พ.ศ. 2512 ถึง 2524 เขาเติบโตในมาตาวัน และโอลด์บริดจ์ทาวน์ชิป รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเข้าเรียนที่ โรงเรียนมัธยมเซดาร์ริดจ์ ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับครอบครัวที่แคลิฟอร์เนียเมื่ออายุ 17 ปี   ซึ่งเขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายอากูรา เอ็มฮัฟฟ์จบการศึกษาระดับปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต วิทยาเขตนอร์ทริดจ์ และนิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตจากโรงเรียนกฎหมายกูลด์ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
การงาน
เอ็มฮัฟฟ์ทำงานฝ่ายกฎหมายบันเทิง และเริ่มอาชีพของเขาที่ฝ่ายกฎหมายของพิลส์บรี วินทรอป จากนั้นเขาย้ายไปที่เบลิน รอว์ลิงส์ & เบดัลในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เขาเปิดสำนักงานของตัวเองร่วมกับเบน วิตเวลล์ ใน พ.ศ. 2543 ซึ่งต่อมา เวนาเบิลแอลแอลพีเข้าซื้อกิจการใน พ.ศ. 2549 เอ็มฮัฟฟ์มีลูกค้าคือ วอลมาร์ต และเมอร์ค และเขากลายเป็นกรรมการผู้จัดการของสำนักงานฝั่งตะวันตกของเวนาเบิล
สุภาพบุรุษหมายเลขสองสหรัฐ
กมลา แฮร์ริส ภรรยาของเอ็มฮัฟฟ์ เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคเดโมแครต พ.ศ. 2563 ก่อนจะถอนตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 แฮร์ริสประกาศว่าเธอจะเป็นคู่สมัครรับเลือกตั้งของ โจ ไบเดิน ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ทำให้เอ็มฮัฟฟ์เป็นชายคนที่สามในประวัติศาสตร์ของสหรัฐที่เป็นคู่สมรสของผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของพรรคใหญ่ต่อจากจอห์น ซัคคาโร (คู่สมรสของเจอรัลดีน เฟอร์ราโร) และ ท็อดด์ พาลิน (คู่สมรสของซาราห์ พาลิน) หลังจากแฮร์ริสเข้ารับตำแหน่ง เอ็มฮัฟ์กลายเป็นสุภาพบุรุษหมายเลขสอง คนแรกของสหรัฐ และเขายังเป็นคู่สมรสชาวยิวคนแรกของรองประธานาธิบดีอีกด้วย
ในบทบาทของสุภาพบุรุษหมายเลขสอง เอ็มฮัฟฟ์วางแผนที่จะมุ่งเน้นไปที่การเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมและการเป็นตัวแทนทางกฎหมายอย่างเท่าเทียมกัน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ศูนย์กฎหมายมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ประกาศว่าเอ็มฮัฟฟ์จะเข้าร่วมเป็นศาสตราจารย์พิศิษฐ์ของมหาวิทยาลัย และของสถาบันเทคโนโลยีกฎหมายและนโยบาย
ชีวิตส่วนตัว
เอ็มฮัฟฟ์แต่งงานกับเคิร์สติน เอ็มฮัฟฟ์ เป็นเวลา 16 ปี พวกเขามีลูกด้วยกันชื่อ โคล และเอลลา เขาแต่งงานกับกมลา แฮร์ริส ที่แซนตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ณ สิงหาคม พ.ศ. 2562 เอ็มฮัฟฟ์และแฮร์ริสมีทรัพย์สินมูลค่าสุทธิประมาณ 5.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งคู่พำนักอยู่ที่อับเซอเวทอรีเซอร์เคิล เลขที่ 1 และมีบ้านในลอสแอนเจลิส ซานฟรานซิสโก และวอชิงตัน ดี.ซี.
อ้างอิง
1964
เกรตเทอร์โรมาเนีย
เกรตเทอร์โรมาเนีย (Greater Romania; România Mare) มักใช้หมายถึง เขตแดนของราชอาณาจักรโรมาเนียในช่วงสมัยระหว่างสงคราม แต่ก็ใช้หมายถึง แนวคิดชาตินิยมแบบรวมชาติ (Pan-nationalism) ด้วย
เป้าหมายหลักของแนวคิด คือ การสร้างรัฐชาติซึ่งรวบรวมผู้คนที่พูดภาษาโรมาเนียทั้งหมด คำนี้มีความเกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรโรมาเนียอย่างมากในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1918 ถึง ค.ศ. 1940 มักถือว่า เป็นเป้าหมายของแนวคิดรวมชาติโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1918 หลังจากทรานซิลเวเนีย เบสซาราเบีย และบูโกวินา รวมตัวกันแล้ว รัฐโรมาเนียได้มีขอบเขตทางภูมิศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา (295,049 ตารางกิโลเมตร) ปัจจุบัน แนวคิดนี้เป็นหลักการซึ่งเป็นแนวทางในการผนวกโรมาเนียและมอลโดวา
แนวคิดนี้อาจเทียบได้กับแนวคิดอื่นทำนองเดียวกัน คือ แนวคิดกรีกเมกาลี แนวคิดรวมชาติเยอรมัน เกรตเทอร์ฮังการี เกรตเทอร์บัลแกเรีย เกรตเทอร์เซอร์เบีย เกรตเทอร์แอลแบเนีย และเกรตเทอร์กาตาโลเนีย
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หลักการและเหตุผล
พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2514 เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากประเทศไทยมีพลเมืองเพิ่มมากขึ้น เป็นเหตุให้นักเรียน นักศึกษา ไม่มีที่เล่าเรียน ดังปรากฏปัญหาเป็นประจำมาทุก ๆ ปี เพราะมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มีนักศึกษาเป็นจำนวนมาก แต่ที่เล่าเรียนคับแคบ ไม่อาจรับนักศึกษาเพิ่มจำนวนขึ้นได้ และเพื่อให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นตลาดวิชา รับนักศึกษาได้ทั่วไป โดยมาฟังคำสอนที่มหาวิทยาลัยก็ได้ หรือ จะรับซื้อคำสอนจากมหาวิทยาลัยไปเรียนด้วยตนเองแล้วมาสมัครสอบ ก็ได้ เป็นการให้การศึกษาแก่ชนทุกชั้น เพื่อสร้างคุณภาพความรู้ความสามารถของประชาชนคนไทยให้สูงขึ้นทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ และเป็นการสกัดกั้นมิให้นักศึกษาไปหาที่เล่าเรียนในต่างประเทศ อันเป็นการสูญเสียเงินตราต่างประเทศปีหนึ่ง ๆ มิใช่น้อย และเป็นการแก้ปัญหาข้อกล่าวว่า นักศึกษาไม่มีที่เล่าเรียนจะได้หมดสิ้นไป
มหาวิทยาลัยรามคำแหง (ส่วนกลาง)
แรกเริ่มที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2514 ได้รับอนุญาตให้ใช้สถานที่แสดงสินค้านานาชาติที่ ตำบลหัวหมาก อำเภอบางกะปิ (ขณะนั้น) จำนวน 300 ไร่เศษ เป็นสถานที่ตั้งมหาวิทยาลัย ระยะแรกที่ทำการเปิดสอนได้ใช้อาคารแสดงสินค้าที่มีอยู่เดิมเป็นที่ทำการและห้องเรียนของมหาวิทยาลัย ต่อมาได้มีการก่อสร้างอาคารที่ทำการคณะ/สำนัก/สถาบัน รวมทั้งอาคารเรียน ฯลฯ เพิ่มขึ้นแทนอาคารแสดงสินค้าเดิมเหล่านั้น จะเห็นว่า ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยรามคำแหงมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วและเปลี่ยนแปลงไปมาก บริเวณของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยอาคารหลากหลายที่ทันสมัย บรรยากาศเป็นมหาวิทยาลัยวิชาการ อีกทั้งภูมิทัศน์สวยงาม สะอาด และสะดวกสบาย มหาวิทยาลัยรามคำแหง หัวหมาก เป็นสถานที่ตั้งที่ทำการของทุกคณะ/สำนัก/สถาบันต่าง ๆ เป็นศูนย์กลางการบริหารและการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตปัจฉิมสวัสดิ์ – สุวรรณนภาศรี (รามคำแหง 2 – บางนา)
มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้จัดตั้ง วิทยาเขตปัจฉิมสวัสดิ์ – สุวรรณนภาศรี (วิทยาเขตบางนา) ในปี พ.ศ. 2522 (และเริ่มเปิดทำการสอนปี พ.ศ. 2527) บนที่ดินที่ได้รับการบริจาค จำนวน 150 ไร่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 8 ถนนบางนา-ตราด เพื่อรองรับการขยายตัวของจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว วิทยาเขตบางนาจึงใช้เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอนกระบวนวิชาชั้นปีที่ 1 ของระดับปริญญาตรีทุกสาขา ต่อมาได้ใช้เป็นสถานที่สอนระดับปริญญาโทบางโครงการ
มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตสุโขทัย
เมื่อปี พ.ศ. 2542 มหาวิทยาลัยได้จัดตั้งสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสุโขทัย ขึ้น เพื่อการกระจายโอกาสทางการศึกษาให้ท้องถิ่นและจังหวัดใกล้เคียง ซึ่งได้มีการจัดการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมทั้งหลักสูตรโครงการพิเศษต่าง ๆ จังหวัดสุโขทัยนั้นในอดีตคือกรุงสุโขทัยในยุคสมัยของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีมติเห็นชอบโครงการยกฐานะ มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสุโขทัย เป็นมหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตสุโขทัย ในการนี้ มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้รับงบประมาณแผ่นดินเตรียมการก่อสร้างอาคารเรียน ฯลฯ เปิดสอนคณะธุรกิจการบริการ และคณะสาธารณสุขศาสตร์ รวมไปถึงปริญญาตรีส่วนภูมิภาค เปิดที่สาขาวิทยบริการแห่งนี้ด้วย
พื้นที่การศึกษา
มหาวิทยาลัยรามคำแหง แบ่งพื้นที่การศึกษาออกเป็น 5 ส่วน กับ 1 วิทยาเขต และ 1 ศูนย์การศึกษา (วิทยาเขต) นอกจากนี้ยังมีส่วนภูมิภาคซึ่งเป็นหน่วยจัดการเรียนการสอนและพื้นที่ในความดูแลของมหาวิทยาลัย คือ สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ ต่างจังหวัด 23 แห่ง จัดการเรียนการสอนปริญญาตรี, โท (บางคณะ) และสาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติต่างประเทศ
สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติต่างประเทศ
มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้เริ่มขยายการเรียนการสอนสู่ต่างประเทศ ตั้งแต่ภาคการศึกษาที่ 2/2546 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้โอกาสและความเสมอภาคทางการศึกษาแก่ปวงชนชาวไทยในต่างประเทศทั่วโลก เพื่อนำการอุดมศึกษาไทยสู่สากลอย่างเป็นรูปธรรม และพัฒนาการอุดมศึกษาไทยแข่งขันในเวทีการศึกษาโลก พัฒนาศักยภาพการจัดการศึกษาของมหาวิทยาลัยรามคำแหง รวมทั้งสร้างชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยรามคำแหงและประเทศชาติให้กว้างไกลทั่วสากล หลักสูตรที่เปิดสอนในต่างประเทศ เปิดสอนระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และกำลังจะเปิดสอนระดับปริญญาเอก ปัจจุบัน ขยายสู่ 29 ประเทศทั่วโลก มีศูนย์สอบ 38 แห่งในประเทศต่าง ๆ และกำลังขยายเพิ่มขึ้น การจัดสอบได้รับความร่วมมืออย่างดียิ่งจากกระทรวงการต่างประเทศ ในการให้ความอนุเคราะห์สถานที่สอบ และการดำเนินการจัดสอบ ณ สถานเอกอัครราชทูตไทย และสถานกงสุลใหญ่ในประเทศต่าง ๆ ที่มีผู้สมัครเรียน ประเทศที่มีศูนย์สอบมหาวิทยาลัยรามคำแหง 29 ประเทศ
สถาปัตยกรรมที่สำคัญในมหาวิทยาลัย
ชาวรามคำแหงเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นอย่างยิ่ง และสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ในการพระราชทาน ปริญญาบัตร ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นประจำทุกปี
กลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ
นอกจากนี้ ยังมีหลายหน่วยงานที่จัดหลักสูตรการเรียนการสอนสำหรับนักศึกษา เช่น สถาบันภาษา, กองกิจการนักศึกษา เป็นต้น อีกทั้งมหาวิทยาลัยยังมีหน่วยงานที่จัดการเรียนการสอนเฉพาะระดับสูงกว่าปริญญาตรีอีกด้วย อันได้แก่ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง และสถาบันภาษา มหาวิทยาลัยรามคำแหง|สถาบันภาษา
อธิการบดี
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยรามคำแหงมีผู้ดำรงตำแหน่ง อธิการบดี ดังรายนามต่อไปนี้
การจัดอันดับมหาวิทยาลัย
การจัดอันดับโดยเว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 มหาวิทยาลัยรามคำแหง อยู่ในอันดับที่ 2847 ของโลก และอันดับที่ 26 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
มังกรทะเลใบไม้
มังกรทะเลใบไม้ (Leafy seadragon) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Phycodurus eques อยู่ในวงศ์ Syngnathidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกันกับม้าน้ำ โดยถือเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Phycodurus
พบทางตอนใต้และตะวันตกของทวีปออสเตรเลีย ถือเป็นปลาเฉพาะถิ่น มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำอุ่นในความลึกตั้งแต่ 3-50 เมตร
มีจุดเด่นตรงที่มีครีบต่าง ๆ ลักษณะคล้ายใบไม้หรือสาหร่ายทะเล ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นปลาที่มีความสวยงามที่สุดในโลก ซึ่งครีบเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ว่ายน้ำแต่ใช้สำหรับอำพรางตัวจากศัตรูและยังใช้หาอาหารอีกด้วย มังกรทะเลใบไม้ใช้ครีบอกในการว่ายน้ำ ซึ่งครีบอกนั้นมีลักษณะใสโปร่งแสง และมองเห็นได้ยากมากเมื่อเวลาปลาเคลื่อนไหว ทำให้มังกรทะเลใบไม้ดูแลยากเมื่อแฝงตัวไปในหมู่สาหร่ายทะเล มีปากที่เหมือนท่อยื่นยาวออกมา ตอนปลายมีที่เปิด กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอน, กุ้งและครัสเทเชียนขนาดเล็ก ๆ
มีความยาวเต็มที่ได้ประมาณ 35 เซนติเมตร
การผสมพันธุ์และวางไข่ เนื่องจากมังกรทะเลใบไม้ไม่มีถุงหน้าท้องเหมือนม้าน้ำ แต่ตัวเมียมีไข่ติดอยู่กับใกล้ส่วนหางซึ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่มีอยู่มากมายซึ่งพัฒนาขึ้นมาเฉพาะตัวผู้ในช่วงผสมพันธุ์เท่านั้น  เมื่อผสมพันธุ์กันตัวเมียจะวางไข่บริเวณหางของตัวผู้ซึ่งจะม้วนงอเข้า ปริมาณไข่ราว 100-200 ฟอง หรือเต็มที่ 250 ฟอง ซึ่งช่วงการผสมพันธุ์วางไข่นั้นจะอยู่ระหว่างเดือนสิงหาคม-มีนาคม ของปีถัดไป ไข่ที่ยึดติดกับส่วนหางของตัวผู้จะได้รับออกซิเจนจากเส้นเลือดของหาง โดยใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4-6 สัปดาห์ เมื่อฟักออกเป็นตัวแล้วปลาตัวผู้จะไม่ดูแลไข่  โดยตัวอ่อนจะใช้เวลาประมาณหนึ่งปีที่จะโตเต็มจนถึงขนาด 20 เซนติเมตร และใช้เวลา 2 ปี ที่จะโตเต็มที่ เมื่อยังเป็นวัยอ่อนลำตัวจะใส ไม่มีสี มีอายุขัยประมาณ 6 ปี แต่ก็มีบางตัวที่นักวิทยาศาสตร์ศึกษาพบว่ามีอายุมากถึง 9 ปี นอกจากนี้แล้วผู้ที่ศึกษามังกรทะเลใบไม้พบว่าตำหนิหรือสีแต้มต่าง ๆ ของแต่ละตัวจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และสิ่งเหล่านี้ส่งผ่านกันได้ตามพันธุกรรม
มังกรทะเลใบไม้ จัดเป็นปลาที่มีความอ่อนไหวมาก จึงยากมากที่จะทำการเลี้ยง แม้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ก็ตาม มีเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นในโลกที่มีปลาชนิดนี้ไว้เลี้ยง และทางการออสเตรเลียก็ได้ออกกฎหมายปลาชนิดนี้ไว้เป็นสัตว์คุ้มครอง โดยห้ามจับหรือมีไว้ในครอบครองเด็ดขาด แต่ได้อนุญาตเป็นการพิเศษให้แก่นายแปง กวอง ซึ่งเป็นเจ้าของฟาร์มเพาะพันธุ์ปลาทะเลชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย จับและครอบครองได้แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น โดยอยุญาตให้จับได้เพียงปีละตัวเดียวเท่านั้น ซึ่งมังกรทะเลใบไม้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกนั้นก็มาจากการจับของคนผู้นี้เอง
พ.ศ. 2070
พุทธศักราช 2070 ใกล้เคียงกับ
ฟือร์นังดู ปึไรรา
ฟือร์นังดู ปึไรรา (Fernando Pereira; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) เป็นช่างภาพอิสระชาวดัตช์เชื้อสายโปรตุเกสที่เสียชีวิตไปพร้อมกับการอัปปางของเรือเรนโบว์วอร์เรียร์ ที่เมืองออกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ เนื่องจากถูกสายลับหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก (Direction Générale de la Sécurité Extérieure) ของฝรั่งเศส ลอบวางระเบิด
เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1985 รัฐบาลฝรั่งเศสได้เตรียมทำการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดินที่เกาะโมรูโรอา บริเวณเฟรนช์พอลินีเชีย กรีนพีซได้ส่งเรือเรนโบว์วอร์เรียร์มายังน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกเพื่อประท้วง โดยเดินทางจากวานูอาตู เข้าเทียบท่าที่ออกแลนด์ เพื่อเตรียมตัวเดินทางต่อไปยังโมรูโรอา
สายลับฝรั่งเศสได้ลักลอบส่งนักประดาน้ำสองคนเข้ามาวางระเบิดใต้ท้องเรือจำนวนสองลูก บริเวณใบพัดและห้องเครื่อง หลังจากระเบิดลูกแรกทำงาน ขณะที่ลูกเรือคนอื่นพากันหนีเอาตัวรอด ปึไรราได้วิ่งกลับเข้าไปที่ห้องพักใต้ท้องเรือเพื่อขนกล้องถ่ายภาพและอุปกรณ์ออกมา เมื่อระเบิดลูกที่สองทำงาน เขาถูกแรงกระแทกหมดสติและจมน้ำเสียชีวิต
ทางการนิวซีแลนด์ได้จับตัวสายลับฝรั่งเศสสองคน ชื่อ ดอมีนิก พรีเยอร์ (Dominique Prieur) และอาแล็ง มาฟาร์ (Alain Mafart) ขณะกำลังหลบหนีโดยปลอมตัวเป็นสามีภรรยา ใช้หนังสือเดินทางปลอมสัญชาติสวิส ส่วนสายลับคนอื่นล้วนหลบหนีไปได้ สายลับทั้งสองถูกดำเนินคดีข้อหาฆาตกรรม ถูกตัดสินจำคุกสิบปี แต่รัฐบาลฝรั่งเศสได้ใช้อิทธิพลต่อรองให้ส่งตัวกลับมารับโทษในฝรั่งเศส และได้รับอิสรภาพ พร้อมกับการเลื่อนยศในเวลาต่อมา
ยี่สิบปีหลังเหตุการณ์วินาศกรรม พลเรือเอก ปีแยร์ ลาก็อสต์ หัวหน้าหน่วยอำนวยการความมั่นคงภายนอก ผู้รับผิดชอบปฏิบัติการ ได้ออกมาเปิดเผยว่า ปฏิบัติการนี้มีชื่อว่า "ปฏิบัติการซาตาน" (Opération Satanique) ได้รับความเห็นชอบและอนุมัติจากนายฟร็องซัว มีแตร็อง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และกล่าวว่าปฏิบัติการครั้งนี้มีเป้าหมายเพียงเพื่อให้เรือเรนโบว์วอร์เรียร์เสียหายจนใช้การไม่ได้ ไม่ได้ต้องการสังหารชีวิตผู้ใด
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่)
ประวัติ
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ มีนามเดิมว่า อู่ ส่วนประวัติชั้นบวชเรียนและเปรียญนั้นไม่ทราบว่าเป็นอย่างไร ไม่ได้ความปรากฏ กล่าวกันว่าท่านเป็นผู้ฉลาดสามารถในพระปริยัติธรรมเป็นเปรียญธรรม 9 ประโยค ถึงปีเถาะ พ.ศ. 2374 วันพฤหัสบดีขึ้น 5 ค่ำ เดือน 8 ทรงตั้งเป็นพระราชาคณะผู้ใหญ่ที่พระธรรมไตรโลก มีสำเนาที่ทรงตั้งดังนี้ "ให้เลื่อน พระราชกระวี เป็นพระธรรมติโลกาจารย์ ญาณวิสารทนายก ติปิฏกธรา บวรสังฆาราม คามวสี สถิต ณ วัดเกาะวรวิหาร พระอารามหลวง"
ครั้งถึงปีเถาะ พ.ศ. 2386 เมื่อทรงบูรณะวัดสุทัศนเทพวรารามเสร็จแล้ว โปรดให้อาราธนามาเป็นอธิบดีสงฆ์วัดสุทัศน์ฯ เป็นองค์แรกจึงทรงเลื่อนเป็นพระพิมลธรรม คราวเดียวกับทรงตั้งสมเด็จพระอริยวงษญาณ (นาค) มีสำเนาที่ทรงตั้ง ดังนี้ "ให้พระธรรมไตรโลก เป็นพระพิมลธรรม อนันญาณนายก ติปิฏกธรา มหาคณฤศร บวรสังฆาราม คามวาสี สถิตในวัดสุทัศนเทพธารามอาวาศวรวิหาร พระอารามหลวง ทรงตั้งวันพุธ แรม 11 ค่ำ เดือน 6 ปีเถาะพุทธศักราช 2386"
ตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช
เมื่อสมเด็จพระอริยวงษญาณ (นาค) สิ้นพระชนม์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริจะให้ท่านเป็นสมเด็จพระสังฆราช พระองค์โปรดให้อาลักษณ์ร่างนามที่จะทรงแต่งตั้งอยู่แล้ว ลงศุภมัศคุกำหนดวันจะทรงตั้งเป็นวันอังคาร แรม 15 ค่ำ เดือน 4 ปีจอ พ.ศ. 2393 แต่ประจวบเวลาทรงพระประชวร พระอาการมาก จึงมิได้ทรงตั้ง พอพ้นวันที่กำหนดจะทรงตั้งไปวันเดียวก็เสด็จ​สวรรคตเสียก่อน
สมเด็จพระราชาคณะ
ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงตั้งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นนุชิตชิโนรส เป็นกรมสมเด็จพระ ดำรงสมณศักดิ์ที่สมเด็จพระสังฆราชเจ้า และทรงสถาปนาพระพิมลธรรม (อู่) เป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ ตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ มีสำเนาที่ทรงตั้ง ดังนี้
มรณภาพ
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (อู่) ถึงแก่มรณภาพในรัชกาลที่ 4 เมื่อ ณ วันอังคาร เดือน 9 ขึ้น 15 ค่ำ ปีมะเมีย พ.ศ. 2401 เวลาเช้า ตรงกับวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2401 เข้าโกศวันพุธ แรม 1 ค่ำ เดือน 9 ปีมะเมีย ครองวัดสุทัศนเทพวราราม ได้ 14 ปี มีอายุพรรษาเท่าไรไม่ปรากฏ
พ.ศ. 2071
พุทธศักราช 2071 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 2069
พุทธศักราช 2069 ใกล้เคียงกับ
ทะเลโมลุกกะ
ทะเลโมลุกกะ (Molucca Sea; Laut Maluku) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ระหว่างทะเลบันดากับทะเลเซเลบีส ในประเทศอินโดนีเซีย ทะเลโมลุกกะมีพื้นที่ 77,000 ตร.ไมล์ (200,000 ตร.กม.) เป็นแหล่งปะการังและแหล่งดำน้ำจำนวนมากเนื่องด้วยความลึกของน้ำ
เซลซุค อีเกอร์
เซลซุค อีเกอร์ (Selçuk Eker; ) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวตุรกี เกิดเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ใน จังหวัดโกแคลี ประเทศตุรกี ขึ้นชกในรุ่นฟลายเวท และเป็นสมาชิกของ Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Kağıt Spor Kulübü ใน อิซมิต.
อีเกอร์ได้รับสิทธิเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2555 หลังจากเขาได้เหรียญเงินในการแข่งขัน มวยสากลคัดเลือกตัวแทนทวีปยุโรป พ.ศ. 2555 ที่เมืองทราบซอน ตุรกี แต่ตกรอบแรก แพ้คะแนน ฉัตรชัย บุตรดี
รายชื่อตอนในอินุยาฉะ
อินุยาฉะภาค 1-ภาค 6 เป็นอะนิเมะขันผลิตจากมังงะอินุยาฉะ 36 เล่มแรกของรุมิโกะ ทะกะฮะชิ ผลิตโดย Sunrise และออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ระหว่าง 16 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ถึง 13 กันยายน พ.ศ. 2547 รวม 167 ตอน
อินุยะฉะภาคอวสาน ออกอากศครั้งแรกทาง Yomiuri TV เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ดำเนินเรื่องต่อจากเดิม และใช้ทีมงานผลิตชุดเดิม โดยดำเนินเรื่องตามมังงะอินุยะฉะเล่มที่ 36-53 โดยมีทั้งสิ้น 26 ตอน
เรื่องเริ่มต้นจากคะโงะเมะ ฮิกุระชิเด็กนักเรียนมัธยมต้นอายุ 15 ปี เดินทางย้อนเวลาไปยังยุค Sengoku periodของญี่ปุ่น ทำให้เธอพบกับอินุยะฉะ ลูกครึ่งปีศาจลูกครึ่งมนุษย์  ในสายตาของคนรอบข้างคะโงะเมะคือมิโกะคิเคียวที่กลับชาติมาเกิด  ทั้งสองพร้อมกับพระเจ้าชู้มิโระคุ ปีศาจจิ้งจอกชิโปะ นักล่าปีศาจซังโงะ และแมวปีศาจคิระระ ร่วมกันตามหาลูกแก้วสี่วิญญาณและทำลายนะระคุ
ภาค 1: ตอน 1–26
1.  เด็กสาวผู้ข้ามเวลากับเด็กหนุ่มที่ถูกผนึก
2.  ผู้ต้องการลูกแก้วสี่วิญญาณทั้งหลาย
3.  กลับมาจากบ่อกินกระดูกแล้วจ้ะ
4.  ปีศาจเส้นผม  ยูระ
5.  คุณชายผู้น่ากลัว...เส็ตโชมารู
6.  ดาบอาถรรพ์เขี้ยวอสูร
7.  ศึกตัดสิน...เส็ตโชมารูปะทะดาบเขี้ยวอสูร
8.  เจ้าเมืองเป็นปีศาจกบสึคุโมะ
9.  ชิปโปมาแล้ว...พี่น้องอสูรสายฟ้า  ฮิเท็น  มันเท็น
10. ศึกอาวุธปีศาจ งาวอัศนีบาศปะทะดาบเขี้ยวอสูร
11. หน้ากากละครโนท์
12. ทาทาริม๊กเกะกับวิญญาณร้ายตัวน้อย
13. ปริศนาคืนเดือนมืด อินุยาฉะผมสีดำ
14. เมื่อเถ้ากระดูกของคิเคียวถูกขโมย
15. คืนชีพคิเคียว...มิโกะผู้อาภัพ
16. นักบวชทุศีล...มิโรคุกับช่องว่างแห่งลมที่มือขวา
17. น้ำหมึกที่แสนโสมมของช่างเขียนภาพจากนรก
19. กลับไปคาโงเมะ กลับไปสู่ยุคของเจ้าซะ
20. ความลับของโอนิงูโมะ  โจรป่าผู้ชั่วร้าย
21. วิญญาณของคิเคียวผู้ไล่ตามตัวจริงของนาราคุ
22. รอยยิ้มที่ชั่วร้าย วิญญาณของคิเคียวผู้ไม่ยอมไปสู่สุคติ
23. เสียงของคาโงเมะและจุมพิตของคิเคียว
24. นักล่าปีศาจ ซังโกะมาแล้ว
25. ทำลายอุบายของนาราคุ
26. เมื่อความลับของลูกแก้วสี่วิญญาณถูกเปิดเผย
ภาค 2: ตอน 27–52
27. เทพวารีผู้ครองทะเลสาบแห่งความมืด
28. มิโรคุติดกับดักอันชั่วร้าย
29. ความทรมานของซังโกะและชีวิตของโคฮาคุ
30. ดาบเขี้ยวอสูรถูกขโมย ศึกตัดสินที่ปราสาทนาราคุ
31. ปีศาจแห่งความเศร้าที่แสนอ่อนโยน
32. คิเคียวกับอินุยาฉะตกอยู่ในไอปีศาจ
33. คิเคียวที่ถูกจับกับนาราคุ
34. ดาบเขี้ยวอสูรกับดาบเขี้ยวฟ้าฟื้น
35. เจ้าของที่แท้จริงที่ดาบวิเศษเลือก
36. คาโงเมะถูกลักพาตัว...โคงะหมาป่าอสูรจ้าวพายุ
37. หมอนั่นหลงรัก...คาโงเมะ
38. ความรู้สึกของทั้งสองที่ห่างไกลกัน
39. กับดักแห่งความตาย
40. กับดักอันเย้ายวนของปีศาจวายุคางูระ
41. ระบำของคางูระและกระจกของคันนะ
42. แผลแห่งลมถูกทำลาย
43. เมื่อดาบเขี้ยวอสูรถูกทำลาย
44. ดาบอันชั่วร้ายของไคจินโบ
45. เส็ตโชมารู...เจ้าของดาบมารสมิง
47. จิตใจของโอนิงูโมะที่หลงเหลืออยู่ในตัวนาราคุ
48. อยากกลับไปที่ๆเราพบกันครั้งแรก
49. ความทรงจำที่หายไปของโคฮาคุ
50. ใบหน้านั้นไม่มีวันหายไปจากหัวใจ
51. เมื่ออินุยาฉะสูญเสียจิตใจ
52. ธาตุแท้ของอสูรที่หยุดไม่อยู่
ภาค 3: ตอน 53–104
53. คู่ปรับของบิดา ภูตมังกรกระดูกริวคึดสึเซ
54. ไม้ตายของดาบเขี้ยวอสูร พลังคลื่นระเบิด
56. เสน่ห์สาวงามในสายหมอก
58. ทุกอย่างตัดสินในค่ำคืนแห่งแดนสุขาวดี (ตอนจบ)
ตัวยาสำคัญ
ตัวยาสำคัญ (active ingredients หรือ medicament) คือ สารที่อยู่ในเภสัชภัณฑ์หรือยาเตรียม มีฤทธิ์ในการบำบัดรักษาโดยตรง โดยเภสัชภัณฑ์แต่ละชนิดอาจมีตัวยาสำคัญเพียงชนิดเดียวหรือมีหลายชนิดที่ออกฤทธิ์ร่วมกันก็ได้ และนอกจากนี้ ในตำรับยาอาจมีตัวยาเสริม (adjuvant) ที่ออกฤทธิ์ร่วมกันกับตัวยาหลักเพื่อช่วยเสริมฤทธิ์ในการรักษาโรคได้อีกด้วย
รายชื่อตอนในอินุยาฉะ
ภาค 3: ตอน 53–104
60. มิโกะทมิฬกับคำสาป 50 ปี
61. คิเคียวปรากฏตัวกับผู้บงการภูตรับใช้
62. คำสาปที่สุดคาดเดาของสึบากิ
63. แผนการร้ายของมิโกะแดงมิโกะขาว
64. ยักษ์ในหอคำ
66. เขตอาคมของนาราคุและการตัดสินใจของคางูระ
67. สายลมแห่งการทรยศ
68. สารท้ารบหฤโหดของชิปโป
69. ความน่ากลัวของบุรุษไร้หน้า
70. ความทรงจำที่ฟื้นคืนมาของโอนิงูโมะ
71. ที่สุดของการต่อสู้
72. การทดสอบสุดประหลาดของโทโตไซ
74. ดาบเขี้ยวอสูรสีแดงที่ทำลายเขตอาคม
75. การแก้แค้นของจตุรเทพแมวป่า
76. เป้าหมายคือเส็ตโชมารูและอินุยาฉะ
77. เผ่าแมวป่าอสูรกับดาบเขี้ยวทั้งสอง
79. แผนขโมยดาบเขี้ยวอสูรของจาเค็น
81. ชิ้นส่วนที่หายไปของนาราคุ
82. ช่องว่างระหว่างยุคสงครามและยุคปัจจุบัน
83. เผ่าหมาป่าอสูรสาวกับสัญญาแห่งพระจันทร์สีรุ้ง
84. เจ้าสาวสายฟ้าแลบ
85. ปราสาทสุสานหัวยักษ์
86. ความลับของเจ้าหญิง
87. การเดินทางอันโดดเดี่ยวของคิเคียว
88. สามภูตแห่งเทพวานร
89. สงครามเยี่ยมไข้ของเจ้านั่นกับหมอนั่น
90. คำสารภาพรักของโซตะ
91. นักพรตประหลาดกับคิราระสีดำ
92. ความปรารถนาของเหล่าผู้คืนชีพ
93. นักบวชลามกลึกลับออกเดินทาง
94. ผู้สร้างลูกแก้วสี่วิญญาณ (ตอนแรก)
95. ผู้สร้างลูกแก้วสี่วิญญาณ (ตอนจบ)
96. เมื่อจาเค็นป่วย
97. คิราระไม่กลับมา
99. โคงะกับเส็ตโชมารู  ความบังเอิญอันตราย
100. ความจริงของฝันร้าย กับการต่อสู้ในป่าแห่งความเศร้า
101. หิมะโปรยปรายในปีที่ 7
102. เผ่าหมาป่าอสูรถูกวิญญาณโจมตี
103. เจ็ดสังหารที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา
104. เงื้อมมือมารของมูคตสึผู้ใช้พิษ
ภาค 4: ตอน 105–167
105. เกราะเหล็กที่น่าหวาดกลัว
106. คาโงเมะ มิโรคุ  ซังโกะ  เผชิญวิกฤต
107. น้ำตาหยดแรกของอินุยาฉะ
108. ความลับของแสงที่ไม่แปดเปื้อน
109. มุ่งหน้าสู่ภูเขาฮาคุเรที่ซ่อนอยู่ในสายหมอก
111. ประจัญบาน! มังกรคลั่งปะทะแผลแห่งลม
112. เขตอาคมของเกาะฮิจิริบนผิวทะเลสาบ
114. การต่อสู้อันโดดเดี่ยวของโคงะ
115. แสงสีดำที่ดูดกลืนทุกสิ่ง
116. ใบหน้าแท้จริงที่เผยออกมา
117. มันหายไปกับแม่น้ำเพลิง
118. ใจกลางภูเขาฮาคุเร
119. นักบุญเปื้อนบาป
120. ลาก่อนบทเพลงส่งวิญญาณของจาคตสึ
121. ศึกตัดสิน หน่วยเจ็ดสังหารคนสุดท้ายที่แสนเก่งกาจ
122. อัคคีมังกรคลั่ง สู้ตายที่เขาฮาคุเร
123. นาราคุที่เกิดใหม่ที่ปลายทางแห่งความมืด
124. ลาก่อนคิเคียวที่รัก
125. ความมืดในใจคาโงเมะ
126. เปลี่ยนความปวดใจให้เป็นความกล้า
127. อย่าเอาไปต้มนะ! ปีศาจตากแห้งที่แสนน่ากลัว
128. ปีศาจตากแห้งกับศึกงานวัฒนธรรม
129. ตือก้าวก่ายกับเจ้าสาวที่ถูกลักพาตัว
130. ท่าไม้ตายใหม่ของชิปโป แผลแห่งใจ
131. กับดักของคำสาปภาพพระโพธิสัตว์คันนน
132. คำสารภาพรักสุดอันตรายของนักบวชมิโรคุ
133. ผู้หญิงที่เคยรักเส็ตโชมารู ตอนแรก
134. ผู้หญิงที่เคยรักเส็ตโชมารู ตอนจบ
135. อาหารมื้อสุดท้ายของอาจารย์พ่อของมิโรคุ
136. เรื่องประหลาดปีศาจล่องหน
137. ชื่อของบรรพบุรุษคือคาโงเมะ
138. การผจญภัยของทั้งสองในหุบเขาปีศาจ
139. ศึกตัดสินที่น้ำตกโชอุน
140. ดาบคู่ฟ้าดิน ความทรงจำชั่วนิรันดร
141. อาชาอสูรเอ็นเทที่ถูกปลดปล่อย
142. อาชาคลั่งเอ็นเทกับฮาคุโดชิที่น่ากลัว
143. ตามหาพ่อสามพันลี้
144. โฮเซ็นขิกับเศษลูกแก้วชิ้นสุดท้าย
145. ทวารบาลประหลาดแห่งช่องว่างระหว่างภพ
146. ผู้ใช้วิหก อาบิฮิเมะ
147. เพลงรักแห่งพรหมลิขิตก่อนที่เราจะมาพบกัน (ตอนแรก)
148. เพลงรักแห่งพรหมลิขิตก่อนที่เราจะมาพบกัน (ตอนจบ)
150. แสงมหัศจรรย์ที่นำทางนักบุญ
151. การเลือกจากใจจริงของคาโงเมะ
152. จงปกป้องและจงแย่งชิงมา
153. พรหมลิขิตคือการพบกันที่น่าเศร้า
154. อสูรที่เชื่อมต่อไปยังโลกด้านโน้น
155. อสูรผู้พิทักษ์เศษลูกแก้วสี่วิญญาณ
156. ศึกตัดสินที่สุสาน เส็ตโชมารูปะทะอินุยาฉะ
157. ผ่าร่างนาราคุสิ พลังคลื่นลิ่มเพชร
158. กองทัพหนูปีศาจอาละวาด
159. การตัดสินใจของโคฮาคุ และหัวใจของซังโกะ
160. นายตัวร้ายผู้สร้างความสุข
161. ความผิดพลาดในอดีตของนักบวชมิโรคุ
162. จะขออยู่กับท่านเส็ตโชมารูไปตลอดกาล
163. โคฮาคุ ซังโกะ คิราระ  กับสวนดอกไม้แห่งความลับ
164. ศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุด แมลงกาฝากชิปโป
165. เบาะแสสำคัญที่จะจัดการนาราคุ
166. สายสัมพันธ์ของสองเรา จงใช้ลูกแก้วสี่วิญญาณเถอะ  (ตอนแรก)
167. สายสัมพันธ์ของสองเรา จงใช้ลูกแก้วสี่วิญญาณเถอะ  (ตอนจบ)
ภาค 5: ตอน 1ุ68–193
168. หัวใจของนาราคุ
169. สายลมของคางุระ
170. พลังคลื่นจันทร์เสี้ยวปรภพ
171. ดาบเขี้ยวอสูรเกล็ดมังกร
175. ระหว่างแสงประกายของเหล่าดวงดารา
176. เซสโชมารูในโลกปรภพ
177. ดอกไม้ที่ชุ่มด้วยความเศร้า
178. หลุมศพของคันนะ
179. ความรู้สึกของซังโกะและการเตรียมใจของมิโรคุ
180. ปรภพที่สมบูรณ์แบบ
181. การไล่ตามของนาราคุ
182. ผู้สืบทอดที่แท้จริง
184. จิตอาฆาตของมากาซึฮิ
186. เศษลูกแก้วของโคฮาคุ
187. เวลาที่ลูกแก้วสี่วิญญาณสมบูรณ์
188. สู่ภายในของนาราคุ
189. นาราคุ กับดักแห่งความมืด
190. นาราคุ กับดักแห่งแสงสว่าง
191. นาราคุ ความปรารถนาที่ไม่จีรัง
192. ความรู้สึกที่ส่งไปไม่ถึง
193. สู่วันพรุ่งนี้
อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะ มูฟ วี่
'''อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน THE MOVIE 1 Love that Transcends Time  สัมผัสรักข้ามเวลา'''
ออกอากาศ: December 15, 2001 กำกับโดย: Toshiya Shinohara
Character Designs: Hideyuki Motohashi & Yoshihito Hishinuma
Theme Song: "No More Words"
'''อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน THE MOVIE 2 The Castle beyond the Looking Glass ปราสาทดินแดนแห่งกระจก'''
ออกอากาศ: December 21, 2002 กำกับโดย: Toshiya Shinohara
Theme Song: Yura Yura - Every Little Thing
Insertion Song :"Ai no Uta" (愛の謳 lit. Song of Love?) - Every Little Thing
'''อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน THE MOVIE 3 The Sword of World Conquest อภินิหารดาบครองฟ้าดิน'''
ออกอากาศ: December 21, 2003 กำกับโดย: Toshiya Shinohara
Theme Song: Four Seasons - Namie Amuro
'''อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน THE MOVIE 4 Fire on the Mystic Island เปลวเพลิงแห่งเกาะลี้ลับ'''
ออกอากาศ: December 23, 2004 กำกับโดย: Toshiya Shinohara
Theme Song: Rakuen - Do as Infinity
ภาคอวสาน ตอน 1-26
1. หัวใจของนาราคุ (ออกอากาศครั้งแรก : October 3, 2009)
2. สายลมของคางุระ
3. พลังคลื่นจันทร์เสี้ยวปรภพ
4. ดาบเขี้ยวอสูรเกล็ดมังกร
5. การทดสอบของโยเรไทเซ7
6. วาระสุดท้ายของโมเรียวมารุ
7. สุสานแห่งอะสึซะยามะ
8. ระหว่างแสงประกายของเหล่าดวงดารา
9. เซสโชมารูในโลกปรภพ
10. ดอกไม้ที่ชุ่มด้วยความเศร้า
12. ความรู้สึกของซังโกะและการเตรียมใจของมิโรคุ
13. ปรภพที่สมบูรณ์แบบ1
14. การไล่ตามของนาราคุ
15. ผู้สืบทอดที่แท้จริง
16. เขตอาคมของฮิโตมิโกะ
17. จิตอาฆาตของมากาซึฮิ
18. สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต
20. เวลาที่ลูกแก้วสี่วิญญาณสมบูรณ์
21. สู่ภายในของนาราคุ
22. นาราคุ กับดักแห่งความมืด
23. นาราคุ กับดักแห่งแสงสว่าง
24. นาราคุ ความปรารถนาที่ไม่จีรัง
25. ความรู้สึกที่ส่งไปไม่ถึง
26. สู่วันพรุ่งนี้
รายชื่อเพลง
ในภาค 1-6 มีเพลงเปิดหกเพลง เพลงปิดแปดเพลง
ในภาคอวสานมีหนึ่งเพลงเปิด และสามเพลงปิด
โรคเขตร้อน
โรคเขตร้อน คือ โรคที่พบดาษดื่นหรือเฉพาะในเขตร้อน และกึ่งเขตร้อน แต่พบน้อยกว่าในเขตอบอุ่น เพราะการมีฤดูหนาวทำให้ประชากรแมลงลดลงเพราะต้องจำศีล ปัจจุบัน แมลงอย่างยุงและแมลงวันเป็นพาหะหรือตัวนำโรคที่พบมากที่สุด แมลงเหล่านี้อาจนำปรสิต แบคทีเรีย หรือไวรัส ซึ่งติดเชื้อมายังมนุษย์ และสัตว์ โรคเหล่านี้ติดต่อได้มากที่สุดโดย "การกัด" ของแมลง ซึ่งทำให้แพร่เชื้อโรคผ่านการแลกเปลี่ยนเลือดใต้หนัง สำหรับโรคเขตร้อนยังไม่มีวัคซีน และหลายโรคไม่มีหนทางรักษา
การสำรวจป่าดิบเขตร้อน การทำลายป่า การเข้าเมืองและการเดินทางทางอากาศระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้น ตลอดจนการท่องเที่ยวในเขตร้อนอื่น เป็นสาเหตุให้อุบัติการณ์ของโรคเขตร้อนเพิ่มขึ้น
คณะกรรมการโอลิมปิกซูดาน
คณะกรรมการโอลิมปิกซูดาน (Sudan Olympic Committee, รหัสไอโอซี: SUD) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศซูดานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2499 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศซูดาน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากซูดานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (โอเอ็นโอซี)
แก่นปีศาจ
แก่นปีศาจ (Demon Core) เป็นชื่อเล่นของพลูโทเนียมมวลใต้วิกฤตหนัก 6.2 กิโลกรัมที่เกิดมวลวิกฤตโดยอุบัติเหตุถึง 2 ครั้งที่สถาบันวิจัยลอส อลามอสในปี ค.ศ. 1945 และ 1946 ผลของอุบัติเหตุแต่ละครั้งทำให้เกิดพิษรังสีเฉียบพลันเป็นผลให้นักวิทยาศาสตร์เสียชีวิตในเวลาต่อมา หลังจากเหตุการณ์เหล่านั้นจึงเรียกมันว่าแก่นปีศาจ
อุบัติเหตุครั้งแรก
วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1945 แก่นพลูโทเนียมได้ประทุรังสีนิวตรอนฉายใส่ แฮรี่ เดกเลี่ยน (Harry Daghlian) นักฟิสิกส์ผู้ทำผิดพลาดในขณะที่ทำการทดลองการสะท้อนนิวตรอนกับแก่นเพียงคนเดียวลำพัง แก่นถูกวางในกำแพงคาร์บอน-ทังสเตนที่สามารถสะท้อนนิวตรอนได้ โดยซ้อนกันเป็นชั้นๆ และในแต่ละชั้นที่เพิ่มขึ้นก็ยิ่งเข้าใกล้มวลวิกฤต ขณะที่เดกเลี่ยนกำลังวางซ้อนแท่งคาร์บอน-ทังสเตนรอบแก่น คาร์บอน-ทังสเตนก้อนหนึ่งได้ตกลงไปบนแก่น ทำให้เกิดมวลวิกฤต แม้เขาจะรื้อกำแพงอย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันการ เดกเลี่ยนได้รับปริมาณรังสีปริมาณมาก เขาเสียชีวิตใน 25 วันให้หลัง
การใช้งาน
แก่นปีศาจถูกนำไปใช้สำหรับการทดสอบระเบิดเอเบิล (ABLE) ของชุดปฏิบัติการครอสส์โรดส์ (Crossroads) ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ 1946 ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการทดลองการเกิดมวลวิกฤตของเดกเลี่ยนและสโลทินช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของอาวุธ
พ.ศ. 2072
พุทธศักราช 2072 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (2034-2072)/สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4 (2072-2076)
นิรันดร์ราตรี
นิรันดร์ราตรี คือ ภาพยนตร์สารคดีเชิงทดลองปี พ.ศ. 2560 กำกับโดยวรรจธนภูมิ ลายสุวรรณชัย เล่าเรื่องของสัมฤทธิ์ ชายผู้ทำหน้าที่ควบคุมการฉายภาพยนตร์ประจำโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนแห่งสุดท้ายในกรุงเทพฯ ที่ต้องเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงและความสิ้นหวังในการดำเนินชีวิตหลังจากที่โรงภาพยนตร์ดังกล่าวปิดตัวลง
ที่มาของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากความผูกพันและความทรงจำที่ตัววรรจธนภูมิมีต่อประสบการณ์การชมภาพยนตร์ในวัยเด็กและพื้นที่โรงภาพยนตร์เก่า รวมถึงความต้องการที่จะบันทึกภาพโรงภาพยนตร์สแตนด์อโลนในประเทศไทยเพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์สำหรับคนรุ่นต่อไป โดยในการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้ใช้เวลา 3 ปีในการติดตามชีวิตของสัมฤทธิ์และอีก 1 ปีในการตัดต่อภาพยนตร์