cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สายพันธุ์ของ SARS-CoV-2
ซีตา (P.2)
ในการจัดชื่อขององค์องค์การอนามัยโลก สายพันธุ์นี้เรียกว่า ซีตา จัดเป็นสายพันธุ์ที่น่าสนใจ (VOI) แต่ยังไม่น่าเป็นห่วง
อีตา (B.1.525)
สายพันธุ์อีตา (B.1.525) หรือ VUI -21FEB-03 (ก่อนหน้านี้ VUI-202102/03) หรือ UK1188 21D หรือ 20A/S:484K ไม่มีการกลายพันธุ์ N501Y เหมือนกับสายพันธุ์ อัลฟา หรือเบตา หรือแกมมา แต่มีการกลายพันธุ์ E484K เหมือนกับที่พบในสายพันธุ์เบตา แกมมา และซีตา มีการลบยีนออกแบบ ΔH69/ΔV70 (คือการลบกรดอะมิโน histidine และ valine ที่ตำแหน่ง 69 และ 70) ดังที่พบในสายพันธุ์อัลฟา, สายพันธุ์ที่มีการกลายพันธุ์ N439K (B.1.141 และ B.1.258) และสายพันธุ์ที่มีการกลายพันธุ์ Y453F (คือ คลัสเตอร์ 5) สายพันธุ์นี้ต่างกับสายพันธุ์อื่นๆ ทั้งหมดก็เพราะมีทั้งการกลายพันธุ์ E484K และ F888L (คือการแทนที่ phenylalanine (F) ด้วย leucine (L) ใน S2 domain ของโปรตีนหนาม)
จนถึงต้นเดือนมีนาคม พบสายพันธุ์นี้แล้วในประเทศ 23 ประเทศรวมทั้งสหราชอาณาจักร เดนมาร์ก ฟินแลนด์ นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม ฝรั่งเศส สเปน ไนจีเรีย กานา จอร์แดน ญี่ปุ่น สิงค์โปร์ ออสเตรเลีย แคนาดา เยอรมนี อิตาลี สโลวีเนีย ออสเตรีย มาเลเซีย สวิตเซอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และสหรัฐ และยังพบในแคว้นจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศสคือ มายอต อีกด้วย
กรณีแรกๆ พบในเดือนธันวาคม 2020 ในสหราชอาณาจักรและไนจีเรีย และจนถึงวันที่15 กุมภาพันธ์ก็เป็นสายพันธุ์ที่พบมากสุดในไนจีเรีย จนถึงวันที่24 กุมภาพันธ์ ได้พบกรณีคนติดสายพันธุ์นี้ 56คนในสหราชอาณาจักร เดนมาร์กเป็นประเทศที่ถอดลำดับยีนของกรณีโควิดทั้งหมด และได้พบสายพันธุ์นี้ 113 กรณีระหว่างวันที่14 มค. - 21 กพ. โดยมี 7 กรณีที่เกี่ยวกับการเดินทางไปยังประเทศไนจีเรีย
ผู้เชี่ยวชาญในสหราชอาณาจักรกำลังศึกษาเพื่อให้ชัดเจนว่ามันเสี่ยงแค่ไหน จนถึงวันที่16 กุมภาพันธ์ สายพันธุ์ยังจัดว่า กำลังตรวจสอบ (VUI) แต่อาจปรับเป็นสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง (VOC) เมื่อได้ข้อมูลเพิ่ม นักจุลชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ระบุว่า สายพันธุ์นี้ดูเหมือนจะมีการกลายพันธุ์สำคัญๆ เหมือนกับที่เห็นในสายพันธุ์ใหม่ๆ บางชนิด ซึ่งอาจทำให้พยากรณ์ผลกระทบของการกลายพันธุ์ได้ง่ายกว่า
ทีตา (P.3)
ในวันที่13 มีนาคม กระทรวงสาธารณสุขฟิลิปปินส์ได้ยืนยันการกลายพันธุ์ต่างๆ ที่มีอยู่ในสายพันธุ์ซึ่งตั้งชื่อว่า P.3 โดยองค์การอนามัยโลกต่อมาให้ชื่อมันว่า ทีตา ในวันเดียวกัน ก็ยืนยันว่าพบสายพันธุ์แกมมา (P.1) เป็นตัวอย่างแรกในประเทศ แม้สายพันธุ์ P.1 และ P.3 จะสืบทอดมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน คือ B.1.1.28 แต่กระทรวงก็กล่าวว่า ผลของ P.3 ต่อประสิทธิศักย์ของวัคซีนและการติดต่อของโรคยังไม่ชัดเจน จนถึงวันที่13 มีนาคม ฟิลิปปินส์มีกรณีคนติดเชื้อนี้แล้ว 98ราย
ในวันที่12 มีนาคม ญี่ปุ่นก็พบว่ามีคนติดเชื้อนี้แล้วเหมือนกัน ในวันที่17 มีนาคม สหราชอาณาจักรก็ได้ยืนยันว่าเกิดคนติดเชื้อ 2คนแรกแล้ว ซึ่งพีเอชอีกำหนดสายพันธุ์เป็น VUI-21MAR-02
ในวันที่30 เมษายน 2021 มาเลเซียตรวจพบการติดเชื้อนี้ 8รายในรัฐซาราวัก
ไอโอตา (B.1.526)
ในเดือนพฤศจิกายน 2020 นครนิวยอร์กพบสายพันธุ์กลายพันธุ์ใหม่ซึ่งเรียกว่า B.1.526 จนถึงวันที่11 เมษายน 2021 เชื้อได้พบแล้วในมลรัฐ 48รัฐในสหรัฐและในประเทศอื่นๆ อีกถึง 18 ประเทศ แต่ก็เหมือนกับสายพันธุ์เอปซิลอนที่พบในแคลิฟอร์เนีย คือสายพันธุ์นี้ถึงแม้จะเพิ่มขึ้นจนถึงระดับหนึ่งในมลรัฐบางรัฐ แต่ในฤดูใบไม้ผลิของปี2021 สายพันธุ์ อัลฟา ก็ได้เกิดมากกว่าแล้ว องค์การอนามัยโลกเรียกสายพันธุ์นี้ว่า ไอโอตา
แลมบ์ดา (C.37)
สายพันธุ์แลมบ์ดา หรือ C.37 ได้พบครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 2020 ในประเทศเปรู องค์การอนามัยโลกได้กำหนดเป็นสายพันธุ์ที่น่าสนใจเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2021
B.1.1.207
สายพันธุ์ B.1.1.207 ได้ถอดลำดับยีนเป็นครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 2020 ในประเทศไนจีเรีย การติดต่อได้และความรุนแรงของเชื้อยังไม่ชัดเจน แต่เป็นสายพันธุ์ที่จัดว่ากำลังเกิดใหม่ (emerging) โดยศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคสหรัฐ สายพันธุ์นี้มีการกลายพันธุ์ P681H เหมือนกับสายพันธุ์อัลฟา แต่ก็ไม่มีการกลายพันธุ์อื่นๆ ที่เหมือนกับอัลฟา และจนถึงปลายเดือนธันวาคม 2020 การถอดลำดับยีนทั้งหมดในไนจีเรียก็พบสายพันธุ์นี้ในอัตราร้อยละ 1 ณ เดือนพฤษภาคม 2021 สายพันธุ์นี้ได้พบในประเทศ 10 ประเทศแล้ว
B.1.1.317
แม้สายพันธุ์ B.1.1.317 จะยังไม่จัดว่าน่าเป็นห่วง (variant of concern) แต่กระทรวงสาธารณสุของรัฐควีนส์แลนด์ (ออสเตรเลีย) ก็บังคับให้คนไข้สองคนในฮอสพิเทลเมืองบริสเบนให้อยู่กักตัวเพิ่มขึ้น 5วันโดยบวกกับอีก 14วันตามปกติ
B.1.1.318
เมื่อวันที่24 กุมภาพันธ์ 2021 พีเอชอีกำหนดสายพันธุ์ B.1.1.318 ให้เป็นสายพันธุ์ที่กำลังตรวจสอบคือ VUI-21FEB-04 (ก่อนหน้านี้เป็น VUI-202102/04) จนถึงวันที่4 มีนาคม 2021 พบคนไข้ที่ติดเชื้อนี้ 16คนแล้วในสหราชอาณาจักร
B.1.618
สายพันธุ์นี้พบเป็นครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม 2020 มีการกลายพันธุ์ E484K ซึ่งเหมือนกับสายพันธุ์หลายอย่างอื่นๆ กำลังขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วในรัฐเบงกอลตะวันตก (อินเดีย) จนถึงวันที่23 เมษายน 2021 ฐานข้อมูล CoV-Lineages แสดงการถอดลำดับยีนตัวอย่างสายพันธุ์นี้ 135ครั้งในอินเดีย โดยประเทศอื่นๆ อีก 8 ประเทศทั่วโลกถอดลำดับยีนตัวอย่างไม่ถึง 10ครั้ง
คลัสเตอร์ 5
ในต้นเดือนพฤศจิกายน 2020 เดนมาร์กได้พบสายพันธุ์เชื้อที่เรียกว่า คลัสเตอร์ 5 หรือเรียกว่า ΔFVI-spike โดยสถาบันเซรุ่มแห่งชาติเดนมาร์ก (Statens Serum Institut, เอสเอสไอ) สายพันธุ์ได้พบในเขตนอร์เทอร์นจัตแลนด์ของประเทศ โดยเชื่อว่ามนุษย์ติดมาจากตัวมิงค์ในฟาร์มตัวมิงค์ ในวันที่ 4เดือนเดียวกัน รัฐจึงประกาศว่าจะฆ่าตัวมิงค์ในฟาร์มเพื่อป้องกันกันไม่ให้เชื้อกระจายแล้วเสี่ยงเกิดสายพันธุ์ใหม่ๆ เพิ่มขึ้นอีก และประกาศการล็อกดาวน์เขตเทศบาล 7 เขตในนอร์เทอร์นจัตแลนด์ เพื่อไม่ให้การระบาดทั่วในประเทศหรือของโลกแย่ลง จนถึงวันที่ 5เดือนเดียวกัน ได้พบกรณีผู้ติดโรคเนื่องกับตัวมิงค์ 214 กรณี
องค์การอนามัยโลกระบุว่า คลัสเตอร์ 5 ลดการตอบสนองต่อแอนติบอดีที่ทำลายฤทธิ์อย่างพอควร ส่วนเอสเอสไอเตือนว่า การกลายพันธุ์นี้อาจลดฤทธิ์ของวัคซีนที่กำลังพัฒนา แม้จะไม่ทำให้ไร้ผลโดยสิ้นเชิง หลังจากที่ล็อกดาวน์แล้วตรวจคนเป็นจำนวนมาก เอสเอสไอประกาศในวันที่19 พฤศจิกายนว่า คลัสเตอร์ 5 น่าจะสูญพันธุ์ไปแล้ว ต่อมาวันที่1 กุมภาพันธ์ 2021 นักวิชาการที่เอสเอสไอจึงได้ตีพิมพ์ในวารสารที่ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันโดยระบุว่า ปัจจุบันไม่พบว่าคลัสเตอร์ 5 ยังกระจายตัวอยู่ในหมู่มนุษย์
มีความเสี่ยงว่า เชื้อโควิด-19 สามารถติดต่อจากมนุษย์ไปยังสัตว์แล้วรวมเข้ากับไวรัสประจำตัวสัตว์โดยกลายเป็นสายพันธุ์ใหม่ๆ ซึ่งเป็นอันตรายต่อมนุษย์
N440K
การกลายพันธุ์ชนิด N440K หมายถึงการเปลี่ยนกรดอะมิโนแอสพาราจีน (N) ด้วยไลซีน (K) ที่ตำแหน่ง 440 ในที่เพาะเซลล์ การกลายพันธุ์ชนิดนี้ทำให้เชื้อโควิด-19 ติดต่อได้มากกว่าเป็น 10เท่าเทียบกับสายพันธุ์ A2a (ที่มีการกลายพันธุ์แบบ A97V ใน RdRP) ที่เคยกระจายไปอย่างกว้าง และเป็น 1,000เท่าเทียบกับสายพันธุ์ A3i (มีการกลายพันธุ์แบบ D614G ในโปรตีนหนาม และการแทนที่แบบ P323L ใน RdRP) ที่กระจายไปน้อยกว่า เป็นการกลายพันธุ์ที่มีส่วนกับการระบาดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในอินเดีย โดยเป็นประเทศที่มีคนติดเชื้อกลายพันธุ์ชนิด N440K ในอัตราสูงสุดตามด้วยสหรัฐและเยอรมนี
L452R
การกลายพันธุ์ L452R หมายถึงการแทนที่กรดอะมิโนลิวซีน (L) ด้วยอาร์จินีน (R) ที่ยีนตำแหน่ง 452
การระบาดของโควิดได้เพิ่มขึ้นทั่วอินเดียอย่างสำคัญเริ่มในปี2021 โดยส่วนหนึ่งก็เพราะสายพันธุ์ B.1.617 (สายพันธุ์บรรพบุรุษของเดลตา) ซึ่งบางครั้งเรียกผิดๆ ว่าเป็นสายพันธุ์ที่มีการกลายพันธุ์ 2อย่าง L452R เป็นการกลายพันธุ์สำคัญในสายพันธุ์นี้ เพราะทำให้ให้ไวรัสจับตัวกับหน่วยรับ ACE2 receptor ของเซลล์มนุษย์ได้ดีขึ้นและอาจทำให้แอนติบอดีที่เป็นผลของวัคซีนจับกับโปรตีนหนามที่เปลี่ยนไปนี้ได้น้อยลง
งานศึกษาบางงานพบว่า L452R อาจทำให้ไวรัสโคโรนาดื้อต่อแม้กระทั่งเซลล์ที (T cell) ได้ ซึ่งเป็นเซลล์จำเป็นในการสืบหาแล้วทำลายเซลล์ที่ติดเชื้อไวรัส โดยนี่เป็นคนละอย่างกับแอนติบอดีที่ทำลายฤทธิ์ของอนุภาคไวรัสโคโรนาและป้องกันไม่ให้มันขยายพันธุ์ต่อไปได้
S477G/N
งานศึกษาที่ใช้วิธีการทางชีวสารสนเทศศาสตร์และทางสถิติศาสตร์หลายงานพบว่า ไวรัสโควิด-19 มียีน receptor binding domain (RBD) ที่พลิกเปลี่ยนได้ง่ายระหว่างเรซิดิว 475-485 โดยมหาวิทยาลัยในออสเตรีย (University of Graz) และบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพออสเตรีย (Innophore) พบว่า โดยโครงสร้าง ตำแหน่ง S477 สามารถพลิกเปลี่ยนได้ง่ายที่สุด
จนถึงปัจจุบัน ตำแหน่ง S477 ที่ RBD จริงๆ ก็เป็นตำแหน่งที่เรซิดิวกรดอะมิโนเปลี่ยนไปมากที่สุดในเชื้อโควิด-19 ที่กลายพันธุ์ งานศึกษาที่จำลองลักษณะทางพลวัตของ RBD เมื่อเข้าเชื่อมกับ hACE2 พบว่า การเปลี่ยนกรดอะมิโนทั้งชนิด S477G และ S477N ล้วนทำให้โปรตีนหนามของไวรัสจับกับหน่วยรับ hACE2 ได้แน่นขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 บริษัทพัฒนาวัคซีนเยอรมันคือไบออนเทค ระบุการเปลี่ยนแปลงทางกรดอะมิโนเช่นนี้ว่าสำคัญสำหรับการพัฒนาวัคซีนรุ่นต่อไปในอนาคต
E484K
การกลายพันธุ์ E484K หมายถึงการแทนกรดกลูตาเมต (E) ด้วยไลซีน (K) ที่ยีนตำแหน่ง 484 โดยมีชื่อเล่นว่า อี๊ก (Eeek)
E484K ได้รายงานว่าเป็นการกลายพันธุ์ที่หลบหลีกระบบภูมิคุ้มกันได้ คือพบว่าหลบแอนติบอดีแบบโมโนโคลน (monoclonal antibody ที่สร้างขึ้นนอกกาย) อย่างน้อยชนิดหนึ่งได้ ซึ่งอาจแสดงว่า มีความเปลี่ยนแปลงทาง antigenicity คือมีปฏิกิริยากับระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะที่เปลี่ยนไป สายพันธุ์เบตา สายพันธุ์แกมมา (P.1) และสายพันธุ์ซีตา (P.2) มีการกลายพันธุ์เช่นนี้ โดยยังพบสายพันธุ์อัลฟาบวกกับการกลายพันธุ์ E484K อีกด้วย แอนติบอดีทั้งแบบโมโนโคลนและที่ได้จากเลือดพบว่า มีประสิทธิภาพกำจัดไวรัสที่มีการกลายพันธุ์ E484K ได้ลดลง 10-60 เท่า
ในวันที่2 กุมภาพันธ์ 2021 นักวิทยาศาสตร์ทางการแพทย์ของสหราชอาณาจักรพบการกลายพันธุ์ E484K ในตัวอย่าง 11ตัวอย่างจาก 214,000ตัวอย่าง ซึ่งอาจลดประสิทธิภาพของวัคซีนที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
E484Q
โรคโควิด-19 ได้เพิ่มระบาดมากขึ้นในอินเดียเริ่มในปี2021 โดยส่วนหนึ่งก็เพราะสายพันธุ์ B.1.617 (สายพันธุ์บรรพบุรุษของเดลตา) สายพันธุ์นี้มักเรียกผิดๆ ว่า มีการกลายพันธุ์ 2ชนิด (double mutant)
N501Y
พีเอชอีเชื่อว่า การกลายพันธุ์นี้ทำให้ไวรัสจับกับหน่วยรับของเซลล์มนุษย์ได้ดีขึ้น เพราะตำแหน่งการกลายพันธุ์อยู่ที่ receptor-binding domain (RBD) ของโปรตีนหนามที่จับกับ ACE2 ของเซลล์มนุษย์ โดยก็พบข้อมูลที่สนับสนุนสมมติฐานนี้ด้วย แบบจำลองการปฏิสัมพันธ์ในระดับโมเลกุลและการคำนวณค่า free energy of binding แสดงว่า การกลายพันธุ์นี้ทำให้ RBD มีสัมพัคภาพการจับกับหน่วยรับของเซลล์ คือ hACE2 สูงสุดในบรรดาสายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วง
สายพันธุ์ที่มีการกลายพันธุ์นี้รวมทั้งแกมมา อัลฟา (VOC 20DEC-01), เบตา และ COH.20G/501Y (โคลัมบัส (รัฐโอไฮโอ)) สายพันธุ์สุดท้ายนี้ได้กลายเป็นเชื้อชนิดหลักในเมืองโคลัมบัสเมื่อปลายเดือนธันวาคม 2020 และเดือนมกราคม โดยดูเหมือนจะวิวัฒนาการขึ้นต่างหากกับสายพันธุ์อื่นๆ
D614G
D614G เป็นการกลายพันธุ์แบบมิสเซนส์ (missense mutation) ที่โปรตีนหนามของไวรัสโควิด-19 ตั้งแต่เริ่มพบในจีนภาคตะวันออก ความชุกของการกลายพันธุ์นี้ก็ได้เพิ่มขึ้นทั่วโลกในช่วงการระบาดทั่ว กรดอะมิโนไกลซีน (G) ได้แทนที่กรดแอสปาร์ติก (D) ที่ตำแหน่ง 614 ในประเทศต่างๆ มากมายโดยเฉพาะในยุโรป แต่ก็เกิดช้ากว่าในจีนและเอเชียตะวันออกที่เหลือ ซึ่งสนับสนุนสมมติฐานว่า G เพิ่มอัตราการติดต่อ และเข้ากับการมีไวรัส (viral titer) ที่เข้มข้นกว่าและการติดต่อที่สูงกว่าในหลอดทดลอง (in vitro) นักวิจัยที่โครงการแพงโกตั้งชื่อเล่นให้แก่การกลายพันธุ์นี้ว่า ดั๊ก (Doug)
ความชุกของ D614G มีสหสัมพันธ์กับภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) ที่เป็นอาการของโควิด ซึ่งอาจเกิดจาก RBD ที่จับกับหน่วยรับ ACE2 ได้ดีขึ้น หรือเกิดจากการสร้างโปรตีนที่เสถียรกว่า ทำให้เยื่อบุผิวรับกลิ่น (olfactory epithelium) ในช่องจมูกติดเชื้อมากกว่า
สายพันธุ์ที่มีการกลายพันธุ์ D614G รวมเคลด G (ของจีเซด) และเคลด B.1 (ของแพงโก) รวมทั้งอัลฟา เบตา และเดลตา
P681H
ในเดือนมกราคม 2021 มีการตีพิมพ์รายงานที่ยังไม่ได้ทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันว่า ลักษณะพิเศษของสายพันธุ์อัลฟา และ (B.1.1.207) (พบครั้งแรกในไนจีเรีย) คือการกลายพันธุ์ P681H กำลังเพิ่มสัดส่วนอย่างเป็นเลขชี้กำลังทั่วโลก เช่นเดียวกับที่เกิดกับกลายพันธุ์ D614G ที่แพร่หลายไปทั่วโลกแล้ว
P681R
การกลายพันธุ์ P681R หมายถึงการเปลี่ยนกรดอะมิโน proline (P) ด้วยอาร์จินีน (R) ที่ยีนตำแหน่ง 681
พบว่า สายพันธุ์ B.1.617 (ที่เป็นบรรพบุรุษของเดลตา) มีการกลายพันธุ์ P681R ที่สำคัญนอกเหนือไปจาก E484Q และ L452R การกลายพันธุ์ที่น่าเป็นห่วงทั้งสามอย่างนี้อยู่ที่โปรตีนหนาม ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่ไวรัสโคโรนาใช้จับกับหน่วยรับของเซลล์มนุษย์
A701V
ตามรายงานเบื้องต้นของสื่อ กระทรวงสาธารณสุขมาเลเซียได้ประกาศในวันที่23 ธันวาคม 2020 ว่าได้พบการกลายพันธุ์ในจีโนมของไวรัสโควิด-19 ซึ่งระบุว่า A701B (ตามที่พิมพ์ ซึ่งไม่ถูก) ในบรรดาตัวอย่าง 60 ตัวอย่างที่ได้มาจากคลัสเตอร์ในรัฐซาบะฮ์ โดยระบุว่าคล้ายกับที่เพิ่งพบในช่วงนั้นในแอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย และเนเธอร์แลนด์ แม้จะยังไม่ชัดเจนว่าติดต่อได้มากขึ้นหรือมีผลต่อการดำเนินของโรคหรือไม่ แต่รัฐบาลจังหวัดซูลูของฟิลิปปินส์ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กันก็ได้ระงับการเดินทางไปยังซาบะฮ์เพราะความไม่ชัดเจนของสายพันธุ์นี้
ในวันที่25 ธันวาคม องค์กรสาธารณสุขของรัฐ (Kementerian Kesihatan Malaysia/covid-19 Malaysia) จัดว่า การกลายพันธุ์นี้กำลังกระจายไปทั่วโดยพบในผู้ติดเชื้อถึงร้อยละ 85 เทียบกับการกลายพันธุ์ D614G ที่พบเต็มร้อยในมาเลเซีย โดยตัวอย่างเหล่านี้ก็ได้จากคลัสเตอร์ในรัฐซาบะฮ์เช่นกัน
สำหรับการกลายพันธุ์นี้ มีการแทนกรดอะมิโนอะลานีนด้วยวาลีนที่ยีนโปรตีนหนามตำแหน่ง 701 มีรายงานว่าพบทั่วโลกรวมทั้งแอฟริกาใต้ ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษในช่วงเวลาเดียวกันกับมาเลเซีย ในฐานข้อมูลจีเซด ความชุกของการกลายพันธุ์นี้อยู่ที่ร้อยละ 0.18
ในวันที่24 เมษายน 2021 องค์กรสาธารณสุขของมาเลเซีย (Kementerian Kesihatan Malaysia) รายงานว่า การระบาดระลอกที่3 ซึ่งเริ่มที่รัฐซาบะฮ์ได้ก่อสายพันธุ์ต่างๆ ที่มีการกลายพันธุ์ D614G และ A701V
การตรวจและประเมินสายพันธุ์ใหม่ๆ
ในวันที่26 มกราคม 2021รัฐบาลสหราชอาณาจักรระบุว่า จะแชร์สมรรถภาพการถอดลำดับจีโนมกับประเทศอื่นๆ เพื่อเพิ่มอัตราการถอดลำดับแล้วติดตามสายพันธุ์ใหม่ๆ โดยเรียกแพลตฟอร์มนี้ว่า New Variant Assessment Platform จนถึงเดือนมกราคม 2021 การถอดลำดับยีนของเชื้อโควิด-19 เกือบครึ่งทั่วโลกได้ทำในสหราชอาณาจักร
แหล่งกำเนิดสายพันธุ์ต่างๆ
นักวิจัยได้เสนอว่า การกลายพันธุ์หลายอย่างอาจเกิดได้เมื่อคนไข้ที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอติดเชื้ออย่างเรื้อรัง โดยเฉพาะเมื่อเป็นการกลายพันธุ์ที่หลบภูมิคุ้มกันได้และอยู่ใต้แรงกดดันทางวิวัฒนาการเนื่องกับการรักษาด้วยแอนติบอดีหรือด้วยเลือดจากคนไข้ที่หายโรคแล้ว และมีการกลายพันธุ์แบบลบยีนแอนติเจน (deletion) อย่างเดียวกันซึ่งเกิดต่างหากๆ ในคนไข้ต่างๆ
สโมสรฟุตบอลราชวิถี
สโมสรฟุตบอลราชวิถี เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย เคยลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2511 โดยพี่น้อง สำเริง ไชยยงค์ และ เสนอ ไชยยงค์
ในอดีตยุคก่อนจะเกิดการแข่งขันฟุตบอลไทยลีก สโมสรฟุตบอลราชวิถีจัดเป็นสโมสรที่โด่งดังและประสบความสำเร็จสโมสรหนึ่ง โดยสร้างผลงานคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลในระดับสูงที่สุดของประเทศไทยในขณะนั้นได้ถึง 4 สมัย รวมถึงสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลควีนส์คัพ ได้ 1 สมัย
หลังจากที่สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้ก่อตั้งระบบฟุตบอลลีกสูงสุดของประเทศไทยอย่างไทยลีกขึ้น สโมสรฟุตบอลราชวิถีได้ลงแข่งขันในไทยลีกฤดูกาลแรก (ฤดูกาล 2539) ซึ่งนับเป็นการลงเล่นในลีกสูงสุดฤดูกาลแรกและฤดูกาลเดียวของสโมสร ก่อนจะตกชั้นเมื่อจบฤดูกาล
ตั้งแต่พ.ศ. 2540 ถึง 2551 สโมสรลงเล่นในระดับไทยลีก ดิวิชัน 1 โดยมีผลงานที่ตกต่ำลงและไม่สามารถกลับขึ้นไปเล่นในไทยพรีเมียร์ลีกได้ โดยในการแข่งขันดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2551สโมสรตกชั้นไปสู่ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2เมื่อจบฤดูกาล
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 สโมสรลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 กลุ่มกรุงเทพและปริมณฑล และประสบปัญหาด้านการเงินและงบประมาณ ทำให้ต้องพักทีมไปในฤดูกาล 2555 ก่อนจะกลับมาส่งทีมแข่งขันอีกครั้งในฤดูกาล 2556 และ 2557 โดยในการแข่งขันฤดูกาล 2557 สโมสรมีผลงานที่ย่ำแย่โดยจบอันดับสุดท้ายในตารางคะแนนกลุ่มกรุงเทพและปริมณฑล ทำให้ต้องพักทีมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2558
ประวัติสโมสร
ก่อนปี พ.ศ. 2511 สองพี่น้องตระกูลไชยยงค์ซึ่งเคยเป็นผู้ฝึกสอนสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ มาก่อนและได้ลาออกในปี พ.ศ. 2508 ได้รวบรวมเด็กๆ และเยาวชน ที่มีความสนใจในเกมลูกหนัง นำมาฝึกสอนทักษะสูกหนัง บริเวณสนามอัฒจันทร์ ศาลต้นโพธิ์ สนามกีฬาแห่งชาติหรือสนามศุภชลาศัย จากจุดเริ่มต้นที่มีเยาวชนเพียงน้อยนิด 10 กว่าคน จนกระทั่งมีจำนวนกว่า 100 ชีวิตในเวลาไม่นาน เมื่อมีเยาวชนและผู้ปกครองนำเยาวชนมาเรียนรู้ศาสตร์ลูกหนังเพิ่มมากขึ้น เพื่อส่งเสริมให้นักเตะที่ได้ฝึกสอนอยู่มีโอกาสได้ลงสนามแข่งขันอย่างเป็นทางการและเป็นการพัฒนาฝีมือในขั้นสูง
ในปี พ.ศ. 2511 สำเริง ไชยยงค์ จึงได้ยื่นจดทะเบียนก่อตั้งสโมสรฟุตบอลต่อกรมตำรวจ ในขณะนั้น (ปัจจุบันคือสำนักงานตำรวจแห่งชาติ) โดยใช้ชื่อทีมว่า "สโมสรฟุตบอลราชวิถี" และเป็นชื่อทีมที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทีมสโมสรฟุตบอลราชวิถี ถือเป็นสโมสรแรกๆ ของทีมฟุตบอลในเมืองไทยที่มีระบบการเล่นฟุตบอลแบบ "โททัลฟุตบอล" อันสวยงามและเร้าใจ ทีมราชวิถีประสบความสำเร็จกับการสร้างนักเตะระดับเยาวชนเป็นอย่างมาก โดยสามารถคว้าแชมป์ลูกหนังระดับเยาวชนชิงชนะเลิสแห่งประเทศไทย ถึง 6 ปีซ้อน สำหรับทีมในระดับชุดใหญ่ก็มีผลงานไม่น้อยหน้ากว่าทีมเยาวชน โดยเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมณ์ สามารถความแชมป์ฟุตบอลฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. (ถ้วย ค.) ได้ในปี พ.ศ. 2515 โดยในปี พ.ศ. 2514 ทีมราชวิถีสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยใหญ่หรือฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. (ถ้วย ก.) ซึ่งถือว่าเป็นถ้วยฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศ ได้เป็นครั้งแรก และทีมราชวิถี ยังสามารถกลับมาความแชมป์ถ้วย ก. ได้ อีก 3 ครั้งในปี ปี พ.ศ. 2516 (คว้าแชมป์ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชประชา) ปี พ.ศ. 2518 และ ปี พ.ศ 2520 ซึ่งเป็นยุครุ่งเรืองในปีท้ายๆ ของทีมราชวิถีรวมแล้วทีมราชวิถี คว้าแชมป์ระดับสูงสุดของประเทศไทยรวมทั้งสิ้น 4 ครั้ง
นอกจากนี้สโมสรฟุตบอลราชวิถียังเป็นสมาชิกภาคีควีนส์คัพ ซึ่งเป็นฟุตบอลถ้วยที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ ของโลก และเป็นเป็นรายการฟุตบอลที่มีถ้วยรางวัลใหญ่ที่สุดในโลก โดยถ้วยรางวัลนี้ได้รับพระราชทานมาจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ โดยทีมราชวิถี สามารถคว้ามแชมป์มาได้หนึ่งครั้งในปี พ.ศ. 2516
ในปี พ.ศ. 2538 ทีมราชวิถี เริ่มกลับเข้าสู่ความสำเร็จอีกครั้ง เมื่อสามารถชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. (ถ้วย ข.) และได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. (ถ้วย ก.)ในปี พ.ศ. 2539 แต่เนื่องจากสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทยใหม่ในปี พ.ศ. 2539 โดยจัดการแข่งขันในระบบลีกใช้ชื่อการแข่งขันว่า ไทยลีก โดยให้ทีมที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. (ถ้วย ก.) ในปี พ.ศ. 2539 เข้าร่วมการแข่งขันไทยลีก และจัดให้ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. (ถ้วย ก.) เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดก่อนเปิดฤดูกาลของฟุตบอลไทยลีกแทนคล้ายกับฟุตบอลคอมมูนิตี้ ชิลด์ ของประเทศอังกฤษ ปีแรกที่ทีมราชวิถีเข้าแข่งขันในระบบลีก เนื่องจากเป็นทีมน้องใหม่ของการแข่งขันระดับลีกทำให้ทนต่อแรงเสียดทานของทีมอื่นๆไม่ไหว เมื่อลงแข่งขันจึงแพ้มากกว่าชนะเมื่อจบฤดูกาล ทำอันดับได้ที่ 16 จาก 18 สโมสร ทำให้ต้องตกชั้นลงไปเล่นในระดับ ไทยลีก ดิวิชั่น 1
ในปี พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา สโมสรฟุตบอลราชวิถี อยู่ในช่วงเปลี่ยนแปลงการบริหารทีมภายใต้การนำของประธานสโมสร พล.ต. หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล ที่ต้องการเห็นสโมสรกลับไปโลดแล่นในระดับไทยลีกอีกครั้ง แต่เนื่องจาก ปัญหาทางด้านเศรษฐกิจ ทำให้ทีมเผชิญกับวิกฤตหลายๆด้าน จึงยังไม่สามารถส่งทีมไปถึงเป้าหมายได้ แต่ด้วยความรักในทีมสโมสรราชวิถี พล.ต. หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล ก็ยังสู้ฝ่าฟันอุปสรรคเรื่อยมา และก็ยังสามารถนำทัพเข้าสู้ศึกในลีกต่างๆอย่างไม่ท้อถอย แต่อย่างไรก็ดี สโมสรราชวิถีภายใต้การนำของ พล.ต. หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล มีปัญหาไม่จ่ายเงินเดือนนักฟุตบอลอย่างต่อเนื่อง นักฟุตบอลที่ไม่ได้รับค่าจ้างจึงขาดแรงจูงใจ ทำให้ผลงานในสนามย่ำแย่ลงอย่างหนัก
ผู้เล่นฤดูกาลสุดท้าย
ผู้เล่นชุดสู้ศึกไทยลีกดิวิชัน 2 โซนกรุงเทพและปริมณฑล ฤดูกาล 2557
เวิลด์เกมส์ 2022
เวิลด์เกมส์ 2022 (The World Games 2022) หรือ เบอร์มิงแฮม 2022 (Birmingham 2022) เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 11 กำหนดจัดขึ้นที่เมืองเบอร์มิงแฮม มลรัฐอะลาบามา ประเทศสหรัฐ เดิมจะจัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 แต่ผลจากการเลื่อนการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 การจัดแข่งขันเวิลด์เกมส์จึงย้ายมาจัดระหว่างวันที่ 7-17 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 จัดแข่งขันทั้งหมด 33 ชนิดกีฬาใน 30 สนามทั่วเบอร์มิงแฮม
ซึ่งเมืองเบอร์มิงแฮมได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพโดยสมาพันธ์เวิลด์เกมส์นานาชาติ เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2558
กีฬา
กีฬา (และสหพันธ์) ที่แข่งขันในเวิลด์เกมส์ 2022 ได้แก่ :
ปฏิทินกำหนดการแข่งขัน
1 Invitational sports selected by the host organizing committee
รักโง่ ๆ
รักโง่ ๆ  (Love Syndrome) เป็นภาพยนตร์ไทย ฉายตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม 2556 พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ กำกับ และภาคิน คำวิลัยศักดิ์ คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ กับเลโอ โซสเซย์ แสดงนำ
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศโมนาโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโมนาโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโมนาโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กระโดดน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ตระกูลภาษาดราวิเดียน
ตระกูลภาษาดราวิเดียน (Dravidian languages) เป็นตระกูลของภาษาที่มีสมาชิก 73 ภาษา ส่วนใหญ่ใช้พูดทางภาคใต้ของอินเดียและทางตะวันออกเฉียงเหนือของศรีลังกา และบางบริเวณในปากีสถาน เนปาล บังกลาเทศ และภาคกลางและภาคตะวันออกของอินเดีย รวมทั้งบางส่วนของอัฟกานิสถานด้วย นอกจากนั้นยังมีผู้ที่อพยพไปยังมาเลเซียและสิงคโปร์
จุดกำเนิดของคำว่าดราวิเดียน
คำว่า ดราวิเดียน นั้น ผู้ใช้คนแรกคือ Robert Caldwell ผู้เขียนไวยากรณ์เปรียบเทียบของตระกูลภาษาดราวิเดียน โดยมีพื้นฐานมาจากคำภาษาสันสกฤตว่า द्राविड ทฺราวิฑ ส่วนที่มาของคำว่า ทฺราวิฑ นั้นมีอธิบายไว้หลายทฤษฎี ทฤษฎีอย่างง่ายสุดกล่าวว่าเป็นลูกผสมเกิดจากคำ ตามิซมา เป็น ทฺราวิฑ บางส่วนกล่าวว่า ทฺราวิฑ มาจากรากศัพท์ของคำว่า กันณฑะ (กันนาดา) และเป็นจุดเริ่มต้นของคำ ทมิฬ
ในงานของภทริวารุ กฤษณมุรตี (2003) กล่าวว่าคำว่า ทฺราวิฑ มาจากคำว่า ทรามิละ ซึ่งใช้เรียกกลุ่มชน ต่อมาจึงใช้เรียกประเทศ ข้อมูลทางพุทธศาสนาและศาสนาเชนรุ่นแรกๆ ใช้คำว่า ทรามิละ หมายถึงคนที่อยู่ทางตอนใต้ของอินเดีย (อาจจะกลายมาเป็น ทมิฬ) จารึกภาษาสิงหลยุคก่อนคริสตกาลมีคำว่า ทาเมฑา-ทาเมลา หมายถึงพ่อค้าชาวทมิฬ การเปลี่ยนจาก ทมิฬ มาเป็น ทฺราวิฑ อาจได้อิทธิพลมาจากการทำให้เป็นสันสกฤต
ภาษากลุ่มดราวิเดียนมีผู้พูดมากกว่า 200 ล้านคน ไม่มีความเกี่ยวข้องกับภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่ใช้พูดทั่วไปในอินเดีย บางครั้ง นักภาษาศาสตร์จัดให้ภาษากลุ่มนี้อยู่ในตระกูลภาษาอีลาโม-ดราวิเดียนโดยรวมภาษาอีลาไมต์ที่ตายไปแล้วด้วย
ตระกูลภาษาดราวิเดียนมีอิทธิพลต่อโครงสร้างและประโยคของภาษากลุ่มอินโด-อารยันมากกว่าที่ภาษากลุ่มอินโด-อารยันจะมีอิทธิพลต่อภาษากลุ่มดราวิเดียน
ประวัติศาสตร์
จุดกำเนิดและพัฒนาการในช่วงต่อมาของตระกูลภาษาดราวิเดียนยังไม่แน่นอน จากการที่ภาษาอีลาไมต์ไม่มีความเชื่อมโยงกับภาษาตระกูลใดเลยไม่ว่าจะเป็นตระกูลภาษาญี่ปุ่น ภาษาบาสก์ ภาษาเกาหลี ภาษาซูเมอร์ ภาษาท้องถิ่นในออสเตรเลีย และภาษาของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ จากทฤษฎีที่ว่าภาษากลุ่มดราวิเดียนมีความคล้ายคลึงกับภาษากลุ่มยูรัล ซึ่งอาจจะเคยมีการติดต่อกันมาในอดีตจึงเชื่อมโยงภาษากลุ่มดราวิเดียนเข้ากับภาษาอีลาไมต์แต่ยังมีข้อโต้แย้งอยู่
นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ชอบที่จะเชื่อทฤษฎีที่ว่าตระกูลภาษาดราวิเดียนแผ่ขยายลงทางใต้ และไปทางตะวันออกของอินเดียภาคพื้นทวีป เชื่อว่าภาษาดราวิเดียนดั้งเดิมแยกออกเป็นภาษาดราวิเดียนเหนือดั้งเดิม ภาษาดราวิเดียนกลางดั้งเดิม ภาษาดราวิเดียนกลาง-ใต้ดั้งเดิม และภาษาดราวิเดียนใต้ดั้งเดิมเมื่อราว พ.ศ. 43 อย่างไรก็ตาม มีนักภาษาศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าการแยกตัวน่าจะเกิดก่อนหน้านั้น
ไวยากรณ์
ลักษณะสำคัญของตระกูลภาษาดราวิเดียนได้แก่ เป็นภาษารูปคำติดต่อ แยกสรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์ที่รวมและไม่รวมผู้ฟัง มีการแบ่งประเภทของคำที่สำคัญได้แก่ นาม คุณศัพท์ กริยา และคำช่วยอื่น ๆ ภาษาดราวิเดียนดั้งเดิมใช้เฉพาะปัจจัยไม่มีอุปสรรคหรืออาคมในโครงสร้าง รากศัพท์มักอยู่ตอนต้นของคำ นาม กริยาและคำช่วยเป็นระดับของคำเริ่มต้น มีสองพจน์ และระบบเพศต่างกัน 4 แบบ โดยอาจจะเป็น ผู้ชาย: ไม่ใช่ผู้ชายในรูปเอกพจน์ และบุคคล: ไม่ใช่บุคคลในรูปพหูพจน์
การเรียงคำมีรูปแบบแน่นอนแต่ก็เปลี่ยนแปลงได้ กาลเริ่มต้นมีแค่อดีตกับไม่ใช่อดีต กาลปัจจุบันมีการพัฒนาภายหลังและเป็นอิสระในแต่ละภาษา กริยามีรูปสกรรมกริยา อกรรมกริยาและรูปที่เป็นสาเหตุ โดยมีทั้งรูปประธานกระทำและประธานถูกกระทำ
สัทวิทยา
ภาษาดราวิเดียนดั้งเดิมมีเสียสระสั้นและยาวของเสียง a e i o u  มีสระสั้นยาวต่างกันเป็นคู่ชัดเจน ไม่มีสระประสม เสียงกักเกิดจากโคนฟัน กลายเป็นเสียงรัวเกิดจากโคนฟัน โดยยังคงเป็นเสียงกักในภาษาโกตะและภาษาโตทะ ภาษามลยาฬัมสามารถรักษาเสียงกักดั้งเดิมในการเขียน ในภาษาทมิฬโบราณมีการใช้สระที่อกเสียงคล้ายกับเสียงกักอื่นๆ เสียงนาสิกที่เกิดจากเพดานอ่อนเกิดเฉพาะก่อนเสียง k ในภาษาดราวิเดียนดั้งเดิม เช่นเดียวกับในภาษาลูกหลานหลายภาษา เสียงนี้ไม่จัดเป็นหน่วยเสียงในภาษาดราวิเดียนดั้งเดิม แต่เป็นหน่วยเสียงในภาษามลยาฬัม ภาษาโคนที และภาษาโกนทะ เสียงเสียดแทรกจากเส้นเสียงพบในภาษาทมิฬโบราณ
มีคำจำนวนมากที่ขึ้นต้นและลงท้ายด้วยเสียงสระซึ่งช่วยให้การเรียงคำแบบรูปคำติดต่อง่ายขึ้น ตัวเลขจาก 1-10 มีความหลากหลายในตระกูลภาษาดราวิเดียน ตัวอย่างเช่น ตัวเลขจากภาษาทมิฬและภาษามลยาฬัมใกล้เคียงกับภาษาโกลามี เลข 5-10 ยืมมาจากภาษาเตลูกู คำที่บอกอันดับที่สองยืมมาจากกลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนเป็นต้น
อิทธิพลต่อภาษาสันสกฤต
ภาษาสันสกฤตและกลุ่มภาษาดาวิเดียนมีอิทธิพลต่อกันในหลายด้าน มุมมองในยุคแรกมักเน้นอิทธิพลของภาษาสันสกฤตต่อกลุ่มภาษาดราวิเดียน ในด้านที่ว่ากลุ่มภาษาดราวิเดียน เช่น ภาษากันนาดา ภาษามลยาฬัม ภาษาทมิฬและภาษาเตลูกูได้รับอิทธิพลจากภาษาสันสกฤตในด้านคำศัพท์ ไวยากรณ์ และรูปแบบการเขียนวรรณคดี
การศึกษาในปัจจุบัน เริ่มมีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าภาษาสันสกฤตได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาดราวิเดียนมากขึ้นทั้งในด้านสัทวิทยาและโครงสร้างไวยากรณ์ ซึ่งพบตั้งแต่ราว 657 ปีก่อนพุทธศักราช ในยุคของภาษาสันสกฤตพระเวท โดยในยุคนี้ ภาษาสันสกฤตมีเสียงม้วนลิ้น ซึ่งภาษาในกลุ่มอินโด-อิเรเนียนไม่มีเสียงนี้ จึงเป็นข้อสังเกตว่าน่าจะได้รับหน่วยเสียงนี้มาจากภาษาอื่น ซึ่งกลุ่มภาษาดราวิเดียนมีหน่วยเสียงเหล่านี้มาก อิทธิพลในด้านไวยากรณ์ที่สำคัญคือ การใช่เครื่องหมาย iti และการใช้รูปอาการนามของคำกริยาซึ่งไม่พบในภาษาอเวสตะ ที่เป็นภาษาพี่น้องของภาษาสันสกฤตพระเวท
สมคิด สิงสง
สมคิด สิงสง (เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2493) ผู้แต่งเพลง คนกับควาย
ประวัติ
นาย สมคิด สิงสง เกิดวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2493 ณ หมู่บ้านซับแดง ตำบลโพธิ์ไชย อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น ปัจจุบันคือ บ้านซับแดง ตำบลซับสมบูรณ์อำเภอโคกโพธิ์ไชย จังหวัดขอนแก่น เรียนชั้นประถมต้นที่โรงเรียนประชาบาลที่บ้านซับแดงอันเป็นบ้านเกิดของเขาเอง ก่อนที่เดินทางเข้ากรุงเทพเพื่อศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาจนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสุวรรณารามวิทยาคม
และได้เข้าศึกษาต่อในรั้วมหาวิทยาลัย ใน คณะ วารสารศาสตร์ฯ ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ต่อมาได้เข้าไปมีส่วนร่วมในขบวนการนักศึกษาทำให้ต้องเข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางการเมือง ในยุค 14 ตุลาคม 2516 นาย บัณฑิต เอ็งนิลรัตน์ กล่าวว่าเขาเคยพาตำรวจไปค้นบ้าน นายสมคิด สิงสง ในช่วง เหตุการณ์ 14 ตุลา เนื่องจากช่วงนั้นนาย บัณฑิต เอ็งนิลรัตน์ ไม่มีที่อยู่แน่นอนจึงพาตำรวจไปค้นบ้าน นาย สมคิด สิงสง แทน จนต้องระหกระเหินเข้าสู่เขตป่าเขาเพื่อหลบเร้นจากภัยการเมืองที่คุกคาม เฉกเช่นวีรชนคนหนุ่มสาวทั่วๆไปในยุคสมัยนั้น
คนกับควาย
สมคิด สิงสง ได้แต่งเพลง คนกับควาย (อันเป็นบทเพลงประวัติศาสตร์และมีความสำคัญในการต่อสู้ทางความคิดของคนหนุ่มสาวในช่วงนั้น) ร่วมกับ สุรชัย จันทิมาทร และ วิสา คัญทัพในครั้งที่เป็นนักศึกษาหนุ่มหัวก้าวหน้าที่คลุกคลีอยู่กับเพื่อนๆกลุ่มนักดนตรีและกลุ่มกิจกรรมทางการเมือง หงา คาราวาน หรือ สุรชัย จันทิมาทร นายวงคาราวานได้กล่าวถึง สมคิด สงสง เอาไว้ว่า
"พบกับ สมคิด สิงสง ระยะแรกจำได้แต่เพียงว่า ปะทะคารมกันเล็กน้อย เกี่ยวกับโครงการอันสวยหรูของเขาในหน้ากระดาษ ผมรู้สึกแต่เพียงว่าทำได้เลยดีกว่า อย่ามัวแต่ร่างโครงการหรือรอการช่วยเหลืออยู่เลย เพราะโครงการแต่ละอย่างของเขา ต้องใช้เงินค่อนข้างมากต่องมีบุคคลในองค์การรัฐบาลหรือองค์การต่างประเทศสนับสนุน มันจึงจะทำได้ แต่ก็ไม่แน่ว่าจะสำเร็จ ตอนนั้นเขามีโครงการหมู่บ้านซับแดง อันเป็นบ้านเกิดของเขา เมื่อได้รับทราบก็เห็นดีด้วย แต่ก็แค้นอีตรงทีมันใหญ่โตเกินสองขาสองแขนมนุษย์กระจอกอย่างเราๆ นั้นเป็นการพบกันครั้งแรก ค่อนข้องจะบาดหมางขัดแย้งกันเล็กน้อย แต่ก็ตามประสาเพื่อนฝูง ที่ชอบขีดๆเขียนๆด้วยกัน ไม่ได้ถือเป็นอารมณ์.."
ก่อนจะเป็นเพลง คนกับควาย
สุรชัย จันทิมาธร (หงา คาราวาน) ได้เคยกล่าวถึงช่วงหนึ่งของชีวิตที่เคยร่วมสัญจรไปด้วยกันกับ สมคิด สิงสง ว่า
"จำได้ว่ารักกันมาก ติดสอยห้อยตามกันไปหลายๆวัน แล้วแต่ใครจะคิดได้ว่านอนกันที่ไหนดี ในยุคประชาธิปไตยที่กำลังแตกหน่อ...และในยุคที่สงครามเวียดนามกำลังดุเดือด จี ไอ เต็มบ้านเต็มเมือง"
ในขณะนั้น "สมคิด สิงสง" ออกจากมหาวิทยาลัยแล้วเพนจรไปทั่วเมืองไทยเก็บเกี่ยวประสบการณ์
"หงา" ได้กีตาร์เก่ามาจาก "สุมิตร เหมสกุล" เพื่อนนักข่าว บางกอกโพส
"กีตาร์ตัวนี้ผมรักมันมาก ผมยืมเพื่อนมา ยืมแล้วไม่คืน เพื่อนมันด่าฉิบหาย"
"สมคิด สิงสง" มีไวโอลินเก่าๆอยู่ตัวหนึ่ง มาเล่นด้วยกัน เพลงที่ชอบเล่นอยู่บ่อยๆก็คือเพลง MASTER OF WAR ของ บ็อบ ดีแลน ซึ่งทุกครั้งที่เล่นเพลงนี้ สมคิด จะสีไวโอลินเป็นเสียงเมโลดี้ตามไปด้วย เล่นด้วยกันไปมาต่อเป็นเพลง "คนกับควาย" ขึ้นมาเป็นเบื้องแรก และเมื่อ "หงา" ไปพบบทกวี "เปิบข้าว" ของจิตร ภูมิศักดิ์ เข้าจึงได้ฮัมเป็นเสียงเพลงออกมา
ชีวิตในปัจจุบัน
"สมคิด สิงสง" พำนักอยู่ที่ บ้านเลขที่ 1/1 หมู่ 5 ต.ซับสมบูรณ์ อ.โคกโพธิ์ไชย จ.ขอนแก่น 40160 อันเป็นบ้านเกิด และทำงานที่ องค์การบริหารส่วนตำบลซับสมบูรณ์ ในตำแหน่งประธานกรรมการบริหาร และได้ร่วมกับ สังคม เภสัชมาลา นักเขียนภาคอีสาน และ องค์ลุ่มแม่น้ำ ดำรงตำแหน่ง ประธานคณะทำงานลุ่มน้ำสาขาห้วยสามหมอ,อนุกรรมการลุ่มน้ำซีตอนบน, ประธานคณะผู้ประสานงานภาคีประชาชนลุ่มน้ำโขงซีมูล รวมทั้งรับผิดชอบ งานด้านวรรณกรรม พร้อมทั้งจัดทำวารสาร "โขงชีมูล" ซึ่งเป็นวารสารราย 2 เดือน เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับลุ่มน้ำ สงคราม โขง ชี และมูล
ปราสาทโฮเอินชวังเกา
ปราสาทโฮเอินชวังเกา (Schloss Hohenschwangau) ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านชวังเกาใกล้เมืองฟึสเซินทางตอนใต้ของแคว้นบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เป็นปราสาทที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรียประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์
ตัวปราสาทสร้างบนซากปราสาทชวานชไตน์เดิมซึ่งกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปราสาทเดิมสร้างโดยครอบครัวของอัศวิน หลังจากการยุบเลิกระบบอัศวินในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปราสาทก็เปลี่ยนมือหลายครั้ง และตัวปราสาทก็เสื่อมโทรมลงจนเหลือแต่ซากเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปี ค.ศ. 1829 มงกุฏราชกุมารแม็กซิมิลเลียนแห่งบาวาเรียผู้ต่อมาเป็นพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียทรงพบว่าปราสาทนี้ตั้งอยู่ในทำเลที่มีสิ่งแวดล้อมเป็นที่ต้องตา ทรงถูกพระทัยจึงได้ซึ้อปราสาทเมื่อปี ค.ศ. 1832 ปีหนึ่งต่อมาการก่อสร้างปราสาทใหม่ก็เริ่มขึ้นและสร้างต่อมาจนถึง ค.ศ. 1837 โดยมีสถาปนิกโดเมนีโค ควัลโย เป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างปราสาทให้เป็นแบบฟื้นฟูกอทิก
เมื่อพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1864 พระราชโอรสเจ้าชายลุดวิกก็ขึ้นครองต่อเป็นพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงย้ายจากส่วนที่ต่อเติมไปอยู่ในห้องบรรทมของพระบิดาและมารดา ในเมื่อลุดวิกไม่ทรงมีครอบครัว เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระมารดาจึงทรงประทับอยู่ที่ปราสาทได้ พระเจ้าลุดวิกโปรดการพำนักอยู่ที่โฮเอินชวังเกาโดยเฉพาะเมื่อทรงเริ่มสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์บนเนินเหนือโฮเอินชวังเกาไม่ไกลเท่าใดนัก
เมื่อพระเจ้าลุดวิกที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1886 พระราชินีมารีแห่งปรัสเซียทรงเป็นผู้เดียวที่อาศัยอยู่ในโฮเอินชวังเกาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1889 ต่อมาพระปิตุลาของลุดวิกเจ้าชายลุทโพลด์แห่งบาวาเรียก็มาประทับอยู่บนชั้นสาม และทรงเป็นผู้รับผิดชอบในการติดตั้งไฟฟ้าและลิฟต์ในปราสาทในปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าชายลุทโพลด์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1912 วังก็กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์ในปีต่อมา
ปีหนึ่งๆ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมปราสาทโฮเอินชวังเกาประมาณปีละ 300,000 คน
ดัชเชสเอลีซาเบ็ท มารีในบาวาเรีย
ดัชเชสเอลีซาเบ็ท มารี (ประสูติ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1973) เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 4 ใน เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย และ เคาน์เตสเอลีซาเบ็ท ดักลาส เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ พระภาติยะ (หลานลุง) ใน เจ้าชายฟรันทซ์ ดยุกแห่งบาวาเรียพระองค์ปัจจุบัน
ชีวิตส่วนพระองค์
พระองค์ทรงเสกสมรสกับสามัญชนนามว่า ดาเนียล เทอร์เบอร์เกอร์ เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2004 มีพระบุตร 2 คน คือ 1973
กัปตัน มาร์เวล (ภาพยนตร์)
กัปตัน มาร์เวล (Captain Marvel) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร มีเค้าโครงจากตัวละครในมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ แครอล แดนเวอร์ส / กัปตันมาร์เวล สร้างโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเจอส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ยี่สิบเอ็ดในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เขียนและกำกับโดยแอนนา โบเดน และ ไรอัน เฟล็ก ร่วมกับเม็ก เลอโฟฟว์, นิโคล เพิร์ลแมน, เจนีวา รอเบิร์ตสัน-ดวอเร็ต, ลิซ ฟลาไฮฟ์ และคาร์ลี เมนซ์
เอนรีโก โตเซลลี
เอนรีโก โตเซลลี, เคานต์สวามีแห่งมอนตีโนโซ (Enrico Toselli) เป็นนักเปียโนและนักแต่งเพลงจากเมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี มีผลงานการเขียนโอเปเรตตา เรื่อง La cattiva Francesca (1912) และ La principessa bizzarra (1913)  และ เซเรเนด 'Rimpianto' โอปุสที่ 6 หมายเลข 1  ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง
ChAdOx1
ChAdOx1 คือไวรัสอะดีโนซึ่งใช้เป็นพาหะของวัคซีน ที่พัฒนาโดยสถาบันเจนเนอร์ มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ไวรัสเวกเตอร์นี้เป็นไวรัสอะดีโนในลิงชิมแปนซีที่ถูกดัดแปลงเพื่อหลีกเลี่ยงการจำลองแบบ
ไวรัสอะดีโนเป็นพาหะ (เวคเตอร์) ที่มีประสิทธิผลในการเหนี่ยวนำและกระตุ้นภูมิคุ้มกันของเซลล์ต่อแอนติเจนสายผสมที่เข้ารหัส อย่างไรก็ตามความชุกของตัวอย่างที่มีปริมาณแอนติบอดีลบล้างฤทธิ์ต่อเซโรไทป์ของไวรัสอะดีโนของมนุษย์ทำให้การใช้งานจำกัด แต่ไวรัสอะดีโนซิเมียนไม่มีข้อเสียในกรณีนี้ ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้ทดสอบวัคซีนใหม่โดยใช้ไวรัสอะดีโน ChAdOx1 ของลิงชิมแปนซีเป็นพาหะ ตัวอย่างเช่น วัคซีนสำหรับการติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ได้รับการออกแบบโดยใช้เวกเตอร์ที่แสดงแอนติเจนของไข้หวัดใหญ่ นิวคลีโอโปรตีน (NP) และโปรตีนเมทริกซ์ 1 (M1) เพื่อสร้างวัคซีนที่ชื่อ ChAdOx1 NP+M1
วิทยาไวรัส
ChAdOx1 ได้มาจากซีโรไทป์ของไวรัสอะดีโนซิเมียน (ChAd) Y25 ที่ดัดแปลงโดยกระบวนการผสมสารพันธุกรรมแลมบ์ดาเรด (λ red recombination) เพื่อแลกเปลี่ยนยีน E4 orf4, orf6 และ orf6/7 กับยีนจากไวรัสอะดีโน HAdV-C5 ของมนุษย์
การทดลองทางคลินิก
มีการแสดงให้เห็นว่าเวคเตอร์ไวรัส ChAdOx1 ในวงศ์ adenoviridae สามารถใช้ทำวัคซีนที่ป้องกันโรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง (MERS) ในหนูทดลอง และสามารถกระตุ้นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันต่อ MERS ในมนุษย์ได้
ไวรัสพาหะยังใช้ในการสร้างวัคซีนป้องกันโรคติดเชื้อไวรัสนิปาห์ซึ่งมีประสิทธิภาพในหนูแฮมสเตอร์ (แต่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์ในมนุษย์) นอกจากนั้นยังมีการสร้างวัคซีนที่มีศักยภาพสำหรับโรคไข้ริฟต์แวลลีย์ที่มีประสิทธิภาพป้องกันในแกะ แพะ และโค (แต่ไม่ได้มีการพิสูจน์ในมนุษย์)
ไวรัสอะดีโนที่แสดงแอนติเจน 85A (ChAdOx1 85A) ถูกใช้เป็นพาหะสำหรับวัคซีนวัณโรค
ในปี พ.ศ. 2560 มีการใช้ไวรัสพาหะ ChAdOx1 ในการทดลองวัคซีนป้องกันโรคมาลาเรียในมนุษย์ นักวิจัยได้ศึกษาวัคซีนทดลองสองชนิดคือ ChAdOx1 LS2 และ MVA LS2 โดยชนิดแรกได้เข้ารหัสแอนติเจน LS2 สองชนิดสำหรับโรคมาลาเรียระยะที่อยู่ในเซลล์ตับ (LSA1 และ LSAP2) ที่หลอมรวมกับโดเมนข้ามผ่านเยื่อหุ้มเซลล์จากสายโซ่ที่ไม่แปรเปลี่ยนของปลาฉลาม และชนิดหลังใช้ไวรัสพาหะ Modified Vaccinia Ankara (MVA) ที่เข้ารหัส LS2 โดยหลอมรวมกับปลาย C-terminal ของลำดับนำของตัวกระตุ้นพลาสมิโนเจนจากเนื้อเยื่อ (tPA) การทดลองดำเนินมาถึงระยะที่ I/IIa
นอกจากนี้ยังมีการตรวจค้นหาสายพันธุ์ที่ใช้เป็นไวรัสพาหะสำหรับวัคซีนต่อต้านไวรัสซิกา (ChAdOx1 ZIKV) และต่อต้านไวรัสชิคุนกุนยา (ChAdOx1 sCHIKV)
ไวรัสเวกเตอร์ ChAdOx1 ถูกใช้เป็นฐานสำหรับพัฒนาวัคซีนต่อต้านโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ตั้งแต่เริ่มมีการระบาด  ซาราห์ กิลเบิร์ตเป็นผู้นำโครงการวิจัยวัคซีนนี้ร่วมกับแอนดรูว์ พอลลาร์ด และคณะ วัคซีนป้องกันโควิด-19 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ ChAdOx1 nCoV-19 หรือ AZD1222 ใช้ประโยชน์จากไวรัสพาหะนี้ โดยกระตุ้นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันต่อโปรตีนหนาม (peplomer) ของไวรัสโคโรนา  การศึกษาในสัตว์ทดลองเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 และการทดลองในมนุษย์มีการคัดเลือกผู้เข้าร่วม 510 คนสำหรับการทดลองในระยะ I/II ซึ่งเริ่มในวันที่ 27 มีนาคม และผลการทดลองถูกนำเสนอในเดือนตุลาคม ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2563 วัคซีนได้รับการอนุมัติให้ใช้ ในโครงการฉีดวัคซีนโควิด-19 ของสหราชอาณาจักร
เสารภ ราช ไชนะ
เสารภ ราช ไชนะ (सौरभ राज जैन) เป็นนักแสดงชายชาวอินเดีย มีชื่อเสียงโด่งดังจากบทพระวิษณุ หรือ พระนารายณ์ / พระกฤษณะ จากละครชุด ศิวะ พระมหาเทพ และเรื่อง มหาภารตะ และบทบาทพระศิวะ ในละครชุด มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก ปัจจุบันรับบทพระเจ้าธนนันทะในเรื่อง จันทรคุปต์เมารยะ และ ศึกสองราชันย์ โปรุส VS อเล็กซานเดอร์
ประวัติ
เขาคือนักแสดงชายผู้มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นเทพเจ้าต่าง ๆ จากละครชุดแนวตำนานจินตนิมิต ไม่ว่าจะเป็นพระวิษณุจากเรื่อง พระกฤษณะ (Jai Shri Krishna, ค.ศ. 2008) และ ศิวะ พระมหาเทพ (ค.ศ. 2011), พระกฤษณะซึ่งเป็นร่างอวตารของพระวิษณุ จากเรื่อง มหาภารตะ (ค.ศ. 2013) และล่าสุดคือพระศิวะ จาก มหากาลี เทวีพิทักษ์โลก (ค.ศ. 2017) เขาเกิดเมื่อวันที่ 1 ธ.ค. 1985 ที่เมืองนิวเดลี ปัจจุบันเขาแต่งงานแล้วและมีลูกเป็นฝาแฝด ในช่วงเริ่มต้นการแสดง เขาประสบปัญหาอย่างมาก เนื่องจากตนเองมีรูปร่างสูงใหญ่กว่า 191 เซนติเมตร ทำให้ยากต่อการหานักแสดงหญิงที่ต้องมาเล่นคู่ด้วย แต่ด้วยความสามารถด้านการแสดงที่มีมากกว่า ทำให้เขาก้าวผ่านอุปสรรคเรื่องนี้ไปได้ในเวลาต่อมา และเริ่มรับงานครั้งแรกในบทบาทสมทบตอนอายุ 19 ปี ก่อนที่จะมีชื่อเสียงจนเป็นที่ถูกพูดถึงอย่างมากจากบทพระกฤษณะผู้ปราดเปรื่องจากเรื่อง มหาภารตะ
ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น ในรัชกาลที่ 4)
ท้าววนิดาพิจาริณี หรือ เจ้าจอมมารดาสุ่น มีนามเดิมว่า ยี่สุ่น (ไม่ทราบ — 3 กันยายน พ.ศ. 2443) เป็นนางละครและพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติการพระราชธิดาหนึ่งพระองค์คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี
ประวัติ
ท้าววนิดาพิจาริณี เกิดในครอบครัวอำมาตย์สืบสันดานมาแต่พระยาธรรมปุโรหิต (แก้ว) เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก เป็นธิดาของพระยาสุรินทรราชเสนี (จั่น สุกุมลจันทร์) บ้างเขียนว่า "จัน" กับคุณหญิงกลิ่น สุรินทรราชเสนี (บางแห่งว่าเกิดกับมารดาชื่อ สุ่น) มีน้องสาวร่วมบิดามารดาอีกสองคนเข้ารับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวคือ เจ้าจอมมารดาสุด และเจ้าจอมมารดาสาย
เจ้าจอมมารดาสุ่นได้ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สนองพระเดชพระคุณด้วยมีประสูติการพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประพาฬรัศมี (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2408 —20 กรกฎาคม พ.ศ. 2446)
หลังพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตไปแล้ว เจ้าจอมมารดาสุ่นยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยทรงพระกรุณาแต่งตั้งให้เป็น ท้าววนิดาพิจาริณี ศักดินา 800 เมื่อปี พ.ศ. 2429
ท้าววนิดาพิจาริณี ป่วยเป็นวัณโรคถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2443 ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยม
เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
เกิดในครอบครัวที่นับถือนิกายเควกเกอร์ใน West Branch รัฐไอโอวา ฮูเวอร์ได้เข้ารับตำแหน่งกับบริษัททำเหมืองแร่ในกรุงลอนดอน หลังจากได้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1895 หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งได้ลุกลามมากขึ้น เขาได้กลายเป็นหัวหน้าของคณะกรรมาธิการสำหรับการบรรเทาทุกข์ในเบลเยียม องค์กรบรรเทาทุกข์ระหว่างประเทศที่ได้แจกจ่ายอาหารในเบลเยียมที่ถูกยึดครอง เมื่อสหรัฐได้เข้าสู่สงคราม ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันได้แต่งตั้งเขาให้เป็นหัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการอาหาร และฮูเวอร์ได้กลายเป็นที่รู้จักกันในประเทศว่า"พระเจ้าซาร์แห่งอาหาร" หลังสงคราม, ฮูเวอร์ได้เป็นหัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการบรรเทาทุกข์ของอเมริกา ซึ่งได้ทำการแจกจ่ายอาหารให้แก่ประชาชนในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก การทำหน้าที่ในช่วงสงครามของฮูเวอร์ได้ทำให้เขากลายเป็นที่โปรดปรานของเหล่าพวกหัวก้าวหน้าหลายคนและเขาไม่ประสบความสำเร็จในการเสนอชื่อของตนในพรรคริพับลิกันลงรับสมัครเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1920
ภายหลังการเลือกตั้ง ปี ค.ศ. 1920 ประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกตั้งมาใหม่จากพรรคริพับลิกันอย่างวาร์เรน จี. ฮาร์ดิง ได้แต่งตั้งให้ฮูเวอร์เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ฮูเวอร์ยังคงทำหน้าที่ต่อไปโดยอยู่ภายใต้การนำของประธานาธิบดีแคลวิน คูลิดจ์ ภายหลังจากฮาร์ดิงได้ถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1923 ฮูเวอร์เป็นนักเคลื่อนไหวที่แปลกและสมาชิกคณะรัฐมนตรีที่มีความโดดเด่น กลายเป็นที่รู้จักกันคือ "รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์และปลัดกระทรวงของทบวงอื่นๆทั้งหมด" เขาได้มีอิทธิพลในการพัฒนาวิทยุและการเดินทางโดยทางอากาศและได้เป็นผู้นำในการตอบสนองของรัฐบาลกลางถึงเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ที่รัฐมิสซิสซิปปี ฮูเวอร์ ได้รับชัยชนะในการนำเสนอชื่อของตนในพรรคริพับลิกันลงรับสมัครเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1928 และได้เอาชนะอย่างเด็ดขาดกับผู้สมัครเลือกตั้งจากพรรคแดโมแครต อัล สมิธ ตลาดหุ้นได้ล่มภายหลังจากฮูเวอร์เข้ารับตำแหน่งได้ไม่นานและภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ได้กลายเป็นประเด็นที่สำคัญของการเป็นประธานาธิบดีของเขา ฮูเวอร์ติดตามนโยบายต่างๆมากมายในความพยายามที่จะยกระดับเศรษฐกิจให้ดีขึ้น แต่ได้รับการคัดค้านที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับรัฐบาลกลางในความพยายามที่จะเยียวยา​
ในช่วงท่ามกลางวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น ฮูเวอร์ก็ได้พ่ายแพ้อย่างราบคาบให้กับผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจากพรรคเดโมแครตอย่างแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ในการเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1932 ฮูเวอร์ได้มีชีวิตอย่างเพลิดเพลินกับการเกษียณงานที่ยาวนานที่สุดมากกว่าประธานาธิบดีคนอื่นๆใดและเขาได้เขียนผลงานเอาไว้มากมาย ภายหลังจากลงจากตำแหน่ง ฮูเวอร์ได้กลายเป็นนักอนุรักษ์นิยมมากขึ้นและเขาได้วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงต่อนโยบายต่างประเทศของโรสเวลต์และโครงการสัญญาใหม่ที่จะถูกนำมาใช้ภายในประเทศ ในปี ค.ศ. 1940 และ 1950 ชื่อเสียงของเขาได้รับการฟื้นฟูในขณะที่เขาทำงานให้กับประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมนและดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ในตำแหน่งต่างๆที่ได้รับมอบหมาย รวมถึงในฐานะที่เป็นประธานสำนักงานคณะกรรมฮูเวอร์(Hoover Commission) อย่างไรก็ตาม ฮูเวอร์ไม่ได้ถูกจัดอยู่ในอันดับสูงสุดในอันดับประวัติศาตร์ของประธานาธิบดีสหรัฐ
ฟรันท์ซิสคา แพร์
ฟรันท์ซิสคา แพร์ (Franziska Peer) เกิดวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ที่คุฟชไตน์ รัฐทีโรล ประเทศออสเตรีย ผู้ซึ่งเป็นทั้งนักกีฬายิงปืนและนักยิงหน้าไม้ชาวออสเตรีย โดยเป็นสมาชิกสโมสรชึทเซินกิลเดออังเงอร์แบร์ค
การแข่งขัน
ฟรันท์ซิสคาเข้าแข่งขันกีฬายิงปืนจากการชักนำโดยพ่อของเธอ โดยพวกเขาได้เข้าร่วมกิจกรรมที่สโมสรไรเฟิลอยู่บ่อยครั้ง ต่อมา มาร์คุส บิชเลอร์ ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนคนปัจจุบันของเธอได้ย้ายมายังสโมสรแห่งนี้ และพัฒนาฝีมือให้แก่เธอจนเป็นนักกีฬาชั้นนำได้อย่างรวดเร็ว
ใน ค.ศ. 2008 เธอได้ตัดสินใจที่จะฝึกฝนหน้าไม้อย่างจริงจังด้วยการปรับปรุงทางเทคนิค และใน ค.ศ. 2010 เธอได้รับการคัดเลือกสู่การแข่งขันยิงหน้าไม้ชิงแชมป์โลก ที่ซึ่งทีมของเธอได้รับรางวัลสองเหรียญเงินจากการแข่งขันประเภททีม รวมถึงได้อันดับ 3 ในการแข่งขันประเภทบุคคล และใน ค.ศ. 2011 เธอได้แชมป์ยุโรป 10 ม. ตลอดจนได้รับเหรียญเงินและเหรียญทองแดงจากการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งจัดขึ้นที่อุนเทอร์เอเกอรีนี้เช่นกัน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 เธอสามารถสร้างเกียรติประวัติจากความสำเร็จจากการแข่งขันยิงหน้าไม้ชิงแชมป์ยุโรป 2012 รวมถึงได้รับการเสนอเข้ารับรางวัลนักกีฬาหญิงแห่งปี 2011
ค.ศ. 2012 เป็นปีที่เธอประสบความสำเร็จมากที่สุด เธอเข้าแข่งขันชิงแชมป์โลกอีกครั้งที่เมืองวีลและได้รับเหรียญรางวัลถึง 6 เหรียญ (3 เหรียญทอง, 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง) และสามารถทำสถิติใหม่ในท่าคุกเข่า 30 ม. ซึ่งเป็นการประสบความสำเร็จสูงสุดในการแข่งขันรายการชิงแชมป์โลกดังกล่าว
คราม (อัลบั้ม)
คราม เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวงร็อค บอดี้สแลม และเป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ที่ออกกับค่ายจีนี่เรคอร์ดส ใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มี พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) เป็นโปรดิวเซอร์
อัลบั้ม "คราม" มีเพลงฮิตทุกเพลงในอัลบั้มได้แก่ "คราม" "เงา" "โทน" "ปล่อย" "คิดฮอด" "ทางกลับบ้าน" "Sticker" "เปราะบาง" "ความรัก" และ "แสงสุดท้าย" และอัลบั้มชุดนี้ของบอดี้แสลมเริ่มมีกลิ่นอายความเป็นดนตรีเพื่อชีวิตเข้ามาในบทเพลงบางเพลงในอัลบั้มชุดนี้ด้วย
ประวัติของอัลบั้ม
คำว่า "คราม" เดิมทีเคยคิดที่จะเอามาตั้งเป็นชื่ออัลบั้มชุดที่ 4 ก่อนจะใช้ชื่อว่า เซฟมายไลฟ์ แต่ด้วยที่ยังไม่พร้อมที่จะสื่อสารออกมาเป็นเรื่องราวได้จึงต้องยุติไปก่อน จนมาถึงอัลบั้มชุดที่ 5 ก็พร้อมที่จะถ่ายทอดออกมา โดย ตูน มองว่าสีครามเป็นสีจริงของโลก เป็นสีจริงของชีวิต บางครั้งมองแล้วก็มีความสุข บางทีมองแล้วก็รู้สึกน่ากลัว ก็เลยนำมาเปรียบเทียบกับใจมนุษย์ที่ยากเกินจะหยั่งถึง คาดเดาไม่ได้ เหมือนอย่างในเพลงเปิดตัวที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้ม
เนื้อหาของเพลงในอัลบั้ม
ในส่วนของการเรียบเรียงดนตรีรวมถึงการร้องในเพลง "คราม" เป็นไปในลักษณะที่แสดงความเคลื่อนไหวจากอารมณ์นิ่งที่สุดไปจนถึงแรงที่สุด เพื่อที่จะได้อธิบายภาพของทะเลให้ได้มากที่สุด
เพลง "คิดฮอด" เขียนเนื้อร้องและทำนองเกิดมาจากความคิดของตูน ที่ว่าอยากทำอะไรที่แปลกใหม่ให้แตกต่างจากอัลบั้มชุดก่อน ๆ เลยนำดนตรีลูกทุ่งหมอลำมาผสมผสานกับดนตรีร็อก เพื่อต้องการนำเสนอความเป็นไทย โดยเพลงนี้ได้แขกรับเชิญพิเศษมาร่วมร้องอย่าง ศิริพร อำไพพงษ์ ซึ่งเป็นศิลปินลูกทุ่งหมอลำคนแรกที่ตูนนึกถึง
เพลง "ปล่อย" เป็นเพลงที่ในระหว่างซ้อมร้องอยู่นั้น ทำให้ตูนเห็นภาพความหลังของตัวเอง แล้วฟังเพลงห่างไกลเหลือเกิน ที่ร้องโดย ป๊อด ธนชัย อุชชิน สมาชิกวงโมเดิร์นด็อก เหมือนมีป๊อดเข้ามาปลอบใจ ก็เลยเป็นสาเหตุที่เลือกป๊อดมาร่วมร้องในเพลงนี้ โดยเนื้อเพลงบ่งบอกถึงการปลอบใจคนที่ผิดหวังในความรัก การร้องไห้ไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่เหมือนเป็นการเยียวยาตัวเองให้เข้มแข็งขึ้น
ส่วนเพลง "Sticker" เป็นเพลงจังหวะสนุกที่พูดถึงการให้กำลังใจตัวเองด้วยวิธีการใช้สติกเกอร์ โดยตูนได้แนวคิดเพลงนี้มากจากสติกเกอร์ที่อยู่ท้ายรถ เลยนำมาเปรียบเทียบกับโลกที่ดูวุ่นวาย หรือว่าต้องเอาสติกเกอร์แปะโลกนี้ไว้เพื่อให้โลกดูสดใสน่าอยู่มากขึ้น
เพลง "เงา" ซึ่งเป็นเพลงลำดับสุดท้ายของอัลบั้มพูดถึงในมุมมองของการขอบคุณคนที่เรารักสำหรับทุกๆอย่างเปรียบได้กับเงาที่คอยอยู่เคียงข้างเราเสมอ
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม มักเรียก รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม เป็นชุดของรางวัลที่มอบให้แก่ผู้ที่มีความเป็นเลิศในการผลิตภาพยนตร์ญี่ปุ่นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1978 โดยสมาคมรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม (日本アカデミー賞協会, Nippon Akademī-shou Kyoukai) สาขาของรางวัลฯ มีความคล้ายคลึงกับรางวัลออสการ์
ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์มมักจัดขึ้นที่โรงแรมแกรนด์พรินส์ชินทากานาวะ โรงแรมในเครือโรงแรมพรินส์โฮเทลในทากานาวะ, เขตมินาโตะ โตเกียว อีกทั้งยังจำหน่ายตั๋วเข้าชมพิธีสำหรับบุคคลทั่วไป ผู้เข้าร่วมจะเข้าร่วมพิธีด้วยเครื่องแต่งกายกึ่งทางการ นักเรียนชั้นประถมศึกษาและโตกว่าไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสถานที่จัดงาน
ผู้ชนะได้รับการเลือกจากผู้เข้าชิงรางวัลในสาขาต่าง ๆ ถ้วยรางวัลของผู้ชนะวัดขนาดได้ 27 เซนติเมตร × 11 เซนติเมตร × 11 เซนติเมตร (10.7 นิ้ว × 4.4 นิ้ว × 4.4 นิ้ว) ขณะที่ผู้เข้าชิงรางวัลได้รับถ้วยรางวัลที่เล็กกว่า
สกุลไซโนกลอสซัส
สกุลไซโนกลอสซัส (Tonguefishes) เป็นสกุลของปลากระดูกแข็ง ในวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) ใช้ชื่อสกุล Cynoglossus เป็นปลาที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดในวงศ์นี้
มีลักษณะคือ มีครีบท้องมีเฉพาะด้านซ้าย ครีบหลัง ครีบหาง และครีบก้นติดต่อรวมกัน มีเส้นข้างลำตัว 2 หรือ 3 เส้น อยู่ด้านเดียวกับนัยน์ตา ริมฝีปากทั้งสองข้างราบเรียบ ปากงุ้มเป็นตะขอ ช่องเปิดเหงือกอยู่ทางด้านซ้ายของลำตัว
เป็นปลาที่พบได้ในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด ปกติจะฝังตัวอยู่ใต้พื้นทรายหรือโคลน พบกระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิกตั้งแต่ ฟิลิปปิน, ทะเลแดง, อ่าวไทย, ทะเลอันดามัน, ทะเลจีนใต้, คาบสมุทรมลายู, อ่าวเบงกอล และพบได้จรดถึงชายฝั่งแอฟริกา ในประเทศไทยพบได้หลายชนิด อาทิ ปลายอดม่วงเกล็ดใหญ่ (C. macrolepidotus) พบในน้ำจืด 2 ชนิด คือ ปลายอดม่วงเกล็ดถี่ (C. microlepis) และปลายอดม่วงลาย (C. feldmanni)
การจำแนก
ปัจจุบันจำแนกออกได้ 67 ชนิด
ดัชชีพอเมอเรเนีย
ดัชชีพอเมอเรเนีย หรือ ดัชชีพอมเมิร์น (Herzogtum Pommern; Duchy of Pomerania) เป็นรัฐดัชชีที่ตั้งอยู่ในพอเมอเรเนียทางฝั่งทะเลตอนใต้ของทะเลบอลติก ที่ปกครองโดยดยุกแห่งตระกูลพอเมอเรเนีย (กริฟฟินส์) ก่อตั้งขึ้นจากดินแดนของวาร์ทิสลอว์ที่ 1 ดยุกแห่งชาวสลาฟพอเมอเรเนีย และได้รับการขยายดินแดนเพิ่มเติมต่อมาในปี ค.ศ. 1317 ต่อมาในปี ค.ศ. 1325 พอเมอเรเนียก็รวมราชรัฐรือเกิน (Principality of Rügen) และในปี ค.ศ. 1455 ก็ได้ดินแดนเลาเอนแบร์กและบือโทว์ ระหว่างยุคกลางดัชชีพอเมอเรเนียก็รวมดินแดนทางตอนเหนือของนอยมาร์คและอุคเคอร์มาร์ค รวมทั้งเซอร์ซิพาเนียและเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
ดยุกแห่งพอเมอเรเนียเป็นบริวารของโปแลนด์ระหว่าง ค.ศ. 1122 จนถึง ค.ศ. 1138, ของดัชชีแซกโซนีระหว่าง ค.ศ. 1164 จนถึง ค.ศ. 1181, ของเดนมาร์กระหว่าง ค.ศ. 1185 จนถึง ค.ศ. 1227 และของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่าง ค.ศ. 1181 จนถึง ค.ศ. 1185 และตั้งแต่ ค.ศ. 1227 จนถึง ค.ศ. 1637 เป็นบริวารของมาร์เกรฟแห่งบรันเดินบวร์ค ส่วนใหญ่แล้วดัชชีก็ปกครองโดยดยุกในตระกูลพอเมอเรเนียที่ทำให้เกิดการแบ่งแยกรัฐหลายครั้ง หลังจากโบกิสลอว์ที่ 14 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียคนสุดท้ายเสียชีวิตระหว่างสงครามสามสิบปีในปี ค.ศ. 1637 รัฐก็ถูกแบ่งระหว่างบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียกับสวีเดน
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นในส่วนภูมิภาค และเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่หกของประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2507 ได้ดำเนินการตามปณิธานของมหาวิทยาลัยโดยเป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้า วิจัย และถ่ายทอดความรู้ให้แก่นักศึกษาเพื่อให้เป็นบัณฑิตที่สามารถอำนวยประโยชน์แก่ท้องถิ่น ประเทศชาติ และสังคมส่วนรวม ซึ่งมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ดังนี้
โทดอินเดอะโฮล
โทดอินเดอะโฮล (toad in the hole) หรือ ซอซิจโทด (sausage toad) เป็นอาหารของชาวอังกฤษ ประกอบด้วยไส้กรอกในแป้งนวดเหลวสำหรับยอร์กเชอร์พุดดิง โดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟเคียงกับเกรวีหอมใหญ่และผัก ในสมัยก่อนยังนิยมใช้เนื้อประเภทอื่น ๆ เช่นเนื้อสะโพกวัวหรือไตแกะ เป็นต้น
ต้นกำเนิด
พุดดิงที่ทำจากแป้งนวดเหลวเริ่มได้รับความนิยมในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 เจนนิเฟอร์ สเตด นักเขียนด้านอาหารได้อ้างถึงหลักฐานสูตรอาหารที่คล้ายคลึงกับโทดอินเดอะโฮลจากช่วงกลางศตวรรษที่ 18 ซึ่งในช่วงเวลานั้นคนครัวทางตอนเหนือของประเทศอังกฤษเริ่มนิยมใช้ดริปปิงหรือมันที่หยดออกมาจากเนื้อขณะอบหรือย่างเพื่อทำให้พุดดิงกรอบมากขึ้น ในขณะที่ชาวอังกฤษทางใต้จะทำยอร์กเชอร์พุดดิงที่เนื้อนิ่มกว่า
หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบที่อ้างถึงโทดอินเดอะโฮลนั้นย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1762 ซึ่งระบุว่าเป็นชื่อเรียกที่ "หยาบคาย" สำหรับใช้เรียก "เนื้อวัวชิ้นเล็กอบในพุดดิงขนาดใหญ่" เดิมทีเดียวนั้นโทดอินเดอะโฮลคิดค้นขึ้นเพื่อให้ครอบครัวที่ยากจนใช้เนื้อปริมาณน้อยทำอาหารได้นานขึ้น ผู้เขียนตำราอาหารสมัยนั้นจึงแนะนำให้ใช้เนื้อที่ราคาถูกที่สุดมาทำโทดอินเดอะโฮล ตัวอย่างได้แก่ในตำรา ดิอาร์ตออฟคุกเคอรีเมดเพลนแอนด์อีซี ของฮันนาห์ กลาส ใน ค.ศ. 1747 ซึ่งอ้างถึงสูตรการทำ "พิเจียนอินอะโฮล" โดยให้ใช้เนื้อนกพิราบแทนไส้กรอก ใน ค.ศ. 1861 อิซาเบลลา บีตัน ได้เขียนสูตรอาหารที่คล้ายคลึงกันโดยใช้เนื้อสะโพกวัวและไตแกะ ส่วนตำราของชาลส์ เอลเม ฟรังคาเตลลี ใน ค.ศ. 1852 ระบุให้ใช้เนื้อ "ราคาหกเพนนีหรือหนึ่งชิลลิง" ในตำราอาหารอิตาลีสมัยใหม่อ้างถึงโทดอินเดอะโฮลว่าเป็น "เนื้อสตูปรุงซ้ำของอังกฤษ" (lesso rifatto all'inglese) ซึ่งเน้นย้ำว่าให้ใช้เนื้อที่เหลือจากสตูมาปรุงซ้ำในแป้งยอร์กเชอร์พุดดิง