cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้านายฝ่ายเหนือ
ปัจจุบันเจ้านายฝ่ายเหนือในทิพย์จักราธิวงศ์ยังคงมีการสืบทอดกันจากรุ่นสู่รุ่น โดยคำว่า "เจ้า" เป็นเพียงการยกย่องอย่างไม่เป็นทางการของกลุ่มคนภาคเหนือเพื่อเป็นการให้เกียรติตามธรรมเนียมล้านนาเท่านั้น ไม่ใช่คำนำหน้าชื่ออย่างเป็นทางการตามกฎหมายเหมือนสมัยก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง ยกเว้นราชบุตรของพันเอก พระเพชรคีรีศรีราชสงคราม (เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง ท.จ.ทุติยจุลจอมเกล้าฝ่ายหน้า) ครอบครัวผู้สืบสกุลพระเจ้าประเทศราชนครลำปางพระราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์ในบัตรประชาชนจะมีคำนำหน้าชื่อว่า"เจ้า"เช่น เจ้าศรีรัตน์ ณ ลำปาง ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เจ้านายฝ่ายเหนือปัจจุบันยังมีการรวมกลุ่มดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อปี พ.ศ. 2501 ในนาม มูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ
บทบาท
มีบทบาทที่ชัดเจนแบ่งออกได้เป็น 2 ช่วง คือ ช่วงก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 และช่วงหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475
การปกครองหัวเมืองฝ่ายเหนือ
ราชวงศ์ทิพย์จักร เป็นวงศ์ตระกูลในชนชั้นกษัตริย์ปกครองมาตั้งแต่ยุคของพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) องค์ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เจ้าเจ็ดตน ซึ่งปกครองนครลำปางในฐานะนครรัฐอิสระในช่วงปลายกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในชั้นพระราชนัดดาหรือเจ้าเจ็ดพระองค์พี่น้อง (เจ้าเจ็ดตน) ได้มีบทบาทสำคัญในการช่วยกองทัพสยามสู้รบกับกองทัพพม่า และช่วยขยายพระราชอาณาเขตทั้งในสมัยกรุงธนบุรีและสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ใน ปี พ.ศ. 2275 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ทรงโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระยากาวิละเป็นพระเจ้ากาวิละ พระเจ้าเชียงใหม่ ปกครอง 57 หัวเมืองฝ่ายเหนือในฐานะประเทศราช ภายหลังการโปรดเกล้าฯ จากราชสำนักสยาม พระเจ้ากาวิละได้โปรดให้จัดพิธีเถลิงถวัลยราชสมบัติเข้าขึ้นครองอาณาจักรล้านนาตามราชประเพณีในราชวงศ์มังราย ในการนี้เจ้าเจ็ดพระองค์พี่น้องได้ทรงร่วมกันวางระบบการปกครองอาณาจักรฝ่ายเหนือ โดยแบ่งหัวเมืองฝ่ายเหนือออกเป็น 4 ระดับ (พ.ศ. 2275 - 2442) ดังนี้
เจ้านายเชื้อพระวงศ์เจ้าเจ็ดตนได้แยกย้ายกันเข้าปกครองหัวเมืองประเทศราช ในส่วนเมืองประเทศราชและเมืองบริวารหัวเมืองขึ้นชั้น 1 และ ชั้น 2 ที่โปรดให้เจ้านายราชวงศ์เดิมปกครองหรือตั้งสามัญชนขึ้นปกครองก็มักจะส่งพระธิดาหรือเจ้านายสตรีไปเสกสมรสหรือทูลขอพระธิดาและเจ้านายสตรีฝ่ายนั้นมาผูกสัมพันธ์เพื่อสร้างความสัมพันธ์ฉันท์เครือญาติเและผดุงความมั่นคงในราชอาณาจักรฝ่ายเหนือ
ในการปกครองอาณาจักรฝ่ายเหนือในช่วงแรกตอนที่เจ้าเจ็ดพระองค์ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ ราชสำนักล้านนายังได้รับความเกรงพระทัยจากราชสำนักสยามอยู่มาก เนื่องจากเป็นพระประยูรญาติของสมเด็จพระอนุชาธิราช การตั้งเจ้าฟ้า เจ้าเมือง พระราชทานยศบรรดาศักดิ์ พระยา ท้าว อำมาตย์ เป็นไปตามที่พระเจ้าประเทศราชเห็นควร ไม่มีการเข้าแทรกแซงจากราชสำนักสยามทั้งสิ้น นอกจากบางครั้งราชสำนักล้านนาเห็นควร จะทูลเสนอราชสำนักสยามเพื่อขอให้พระราชทานสัญญาบัตรในกรณีตั้งเมืองใหม่ซึ่งไม่ใช้ข้อบังคับแต่อย่างใด การปกครองล้านนาเป็นไปโดยเอกสิทธิ์ความเป็นพระเจ้าประเทศราชนั้น แต่ต่อมาด้วยความขัดแย้งภายในราชสำนักล้านนาเอง โดยเฉพาะเมื่อมีการผลัดเปลี่ยนเจ้าผู้ครองนครประเทศราชเอง มักขออ้างอาญาสิทธิ์จากราชสำนักสยามเข้ามาเป็นเครื่องชี้ขาด จึงเป็นเหตุหนึ่งให้ราชสำนักล้านนาอ่อนแอลง กอปรกับในช่วงต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าอนุวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นเจ้าประเทศราช คิดการกบฎ ทำให้ราชสำนักสยามเริ่มหวั่นเกรงพระทัยในราชสำนักล้านนา จึงพยายามทรงลดบทบาทของราชสำนักล้านนาลง ได้ทรงให้มีการจารึกราชอาณาเขตสยามขึ้น อย่างไรก็ตาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงเห็นถึงคุณูปการณ์ของราชวงศ์ฝ่ายเหนือตั้งแต่อดีตกาลจึงทรงโปรดเกล้าฯ ถวายพระเกียรติสูงสุดอีกครั้ง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นช่วงยุคล่าอาณานิคมของประเทศตะวันตก ทุกประเทศรอบสยามล้วนโดนคุกคาม พระองค์จึงทรงมีพระราชดำริให้ปฏิรูปการปกครองสยามขึ้นใหม่ กอปรกับความทราบถึงพระเนตรพระกรรณที่พระนางเจ้าวิคตอเรียแห่งอังกฤษจะมาทูลขอเจ้าดารารัศมีราชธิดาในพระเจ้าเชียงใหม่ไปเป็นพระราชธิดาบุญธรรม เพื่อแทรกแซงอาณาจักรฝ่ายเหนือของสยาม จึงทรงทูลขอเจ้าดารารัศมี พระราชธิดาในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ มารับราชการฝ่ายใน เมื่อเจ้าดารารัศมี ได้เข้ามาถวายตัวแล้ว ได้ทรงยกเลิกการปกครองแบบประเทศราช ถือให้สิ้นสุดเมื่อเจ้าประเทศราชพระองค์นั้นถึงพิราลัย กล่าวได้ว่าเจ้านายฝ่ายเหนือและกลุ่มพระประยูรญาติดำรงตนอยู่ในสถานะชนชั้นปกครองตลอดมา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2442 นครเชียงใหม่ให้รัฐบาลสยามได้เข้ามาบริหารจัดการการปกครองอย่างเต็มรูปแบบ โดยดำเนินนโยบายผนวกดินแดนและปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล เจ้านายฝ่ายเหนือจึงดำรงสถานะเป็นเสมือนข้าราชการที่มีเงินประจำตำแหน่งเท่านั้น เพราะมิเช่นนั้น ล้านนาจะถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของพม่า จากลัทธิจักรวรรดินิยม
ความสัมพันธ์กับราชสำนักสยาม
สายสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์ทิพจักรกับราชวงศ์จักรี มีมาตั้งแต่ครั้งสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เพราะได้ช่วยขยายพระราชอาณาเขต และเจ้าศรีอโนชา พระอัครชายาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท มีบทบาทสำคัญยิ่งครั้งยังเป็นท่านผู้หญิง ในการช่วยหงายเมือง โดยได้ช่วยพระยาสุริยอภัยปราบพระยาสรรค์ช่วงเกิดความไม่สงบในปลายสมัยกรุงธนบุรี ขณะที่เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และเจ้าพระยาสุรสีห์ฯ ยกทัพไปสู้รบกับเขมรปี พ.ศ. 2324 ในการปราบพระยาสรรค์ เจ้าศรีอโนชาได้เกณฑ์ชาวลาวที่ปากเพรียว สระบุรี เข้าผสมกับกองกำลังของพระยาสุริยอภัยจากนครราชสีมา รวมประมาณ 1,000 คน ยกเข้ามาต่อสู้กับฝ่ายพระยาสรรค์ที่ธนบุรี การปะทะกันครั้งแรกฝ่ายพระยาสุริยอภัยได้เพลี่ยงพล้ำ เจ้าศรีอโนชาจึงบัญชากองทัพเรือชาวมอญเข้าช่วยตีขนาบจนฝ่ายพระยาสรรค์พ่ายแพ้ และในตำนานเจ้าเจ็ดตนเองก็กล่าวถึงบทบาทของเจ้าศรีอโนชาว่า "เจ้าครอกศรีอโนชาหงายเมืองได้ไว้แล้ว ก็ใช้ไปเชิญเอาเจ้าพระยาจักรี พระยาสุรสีห์ 2 องค์พี่น้องเข้ามาผ่านพิภพขึ้นเสวยราชย์ เจ้าพระยาจักรีเป็นพี่กษัตริย์องค์หลวง... พระยาสุรสีห์ คนน้องปรากฏว่า ล้นเกล้าล้นกระหม่อมกรมพระราชวังบวรสถานมงคลวังหน้า"
สายสัมพันธ์ระหว่างสองราชสำนักแน่นแฟ้นอีกครั้ง เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงรับเจ้าทิพเกสร ณ เชียงใหม่ มารับราชการฝ่ายในประสูติพระราชโอรส คือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี และที่สำคัญคือการทรงทูลขอเจ้าดารารัศมี พระราชธิดาในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ มารับราชการฝ่ายในต่อมาได้ทรงโปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น พระราชชายา ซึ่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทรงมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองราชสำนัก นอกจากนั้นยังมีเจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือหลายท่าน ได้สมรสกับเจ้านายเชื้อพระวงศ์และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายท่าน จึงทำให้มีเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือเข้าไปมีบทบาทในราชสำนักสยามและราชการส่วนกลาง มาอย่างต่อเนื่อง อาทิ
ความสัมพันธ์ระหว่างล้านนากับสยาม จึงไม่ใช่ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศราชกับเจ้าประเทศราชที่ล้านนาถูกบีบบังคับ แต่เป็นความสัมพันธ์เชิงเครือญาติ
การกำหนดศักดินา
เดิมสิทธิ์ในการถือครองแผ่นดินและทรัพย์สินในแผ่นดินทั้งหมดถืออยู่ในพระราชอำนาจของพระเจ้าประเทศราช ที่จะพระราชทานให้เจ้านายหรือราษฎรใดก้ได้ อย่างไรก็ตามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ราชสำนักสยามได้พยายามเข้ามามีบทบาทเพื่อควบคุมการปกครองฝ่ายเหนือ จึงได้มีการกำหนดศักดินาพระราชทานแก่เจ้านาย พระยา ท้าวแสน หัวเมืองประเทศราชขึ้น ดังนี้
การพระราชทานนามสกุล
เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้มีการตราบัญญัติใช้นามสกุลขึ้น แล้วได้พระราชทานนามสกุลให้กับเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ เจ้าผู้ครองนครลำพูน เจ้าผู้ครองนครลำปาง และเจ้าผู้ครองนครน่าน ให้ทายาทในเจ้าผู้ครองนครใช้นามสกุล ณ เชียงใหม่ ณ ลำพูน ณ ลำปาง และ ณ น่าน ตามลำดับ ส่วนการใช้นามสกุลในพระญาติวงศ์ให้เป็นไปตามดุลยพินิจของเจ้าผู้ครองนครเอง ต่อมาเจ้าผู้ครองนครได้อนุญาตให้ผู้มีเชื้อสายเจ้าในขณะนั้นเกือบทั้งหมดได้ใช้นามสกุลพระราชทานร่วมกัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการตราบัญญัติให้ใช้นามสกุลมีขึ้นภายหลัง 180 ปี จึงทำให้ปรากฏเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือโดยเฉพาะเชื้อสายเจ้านายที่ไปปกครองเมืองบริวารใช้นามสกุลนอกเหนือจากพระราชทานอีกหลายนามสกุล
ด้านการเมือง
- ในส่วนของสายเมืองแพร่ได้เชื้อสายหลายท่านที่เข้าสู่การเมืองทั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และการเมืองท้องถิ่น อาทิ เจ้าวงศ์ แสนศิริพันธุ์ (ราชบุตรในพระวิไชยราชา (หนานขัติ แสนศิริพันธุ์) พระวิไชยราชานครแพร่) คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ (ธิดาในรองอำมาตย์ตรีเผือก (เจ้าเผือก ไชยประวัติ) ดุสิต รังคสิริ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ (บุตรในคุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ) ณรงค์ วงศ์วรรณ อดีตรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร และรัฐมนตรีอีกหลายกระทรวง (บุตรในเจ้าแสน วงศ์วรรณ) อนุสรณ์ วงศ์วรรณ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (บุตรของณรงค์ วงศ์วรรณ) ประกายพฤกษ์ ศรุตานนท์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (บุตรในเจ้าตาวคำ ศรุตานนท์ ราชนัดดาเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่) โอฬาร ไชยประวัติ อดีตรองนายกรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ (หลานในเจ้าฟอง บรรเลง ราชนัดดาพระยาพิมพิสารราชา เจ้าผู้ครองนครแพร่) ศาสตราจารย์วิภาต บุญศรี วังซ้าย อดีตอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร (หลานในเจ้ามหาชัย วังซ้าย) เกรน ประชาศรัยสรเดช อดีตนายกเทศมนตรีเมืองแพร่ (บุตรในคุณหญิงทิพย์เกษร เตมียานนท์ ราชนัดดาในเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่) อนุวัธ วงศ์วรรณ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ และมโนพัศ หัวเมืองแก้ว อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
ด้านสังคม
เจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายได้มาเข้ามีบททางสังคมและทางวัฒนธรรม ในฐานะชนชั้นนำ อาทิ การสืบสานศิลปวัฒนธรรมฝ่ายเหนือในนามของมูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ และการเข้าร่วมกิจกรรมกับจังหวัดเชียงใหม่ และองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน รวมถึงงานรัฐพิธี ราชพิธีต่างๆ ด้วย การจัดตั้งกองทุนเจ้าหลวงเชียงใหม่ในการส่งเสริมการศึกษาและการค้นคว้าวิจัย การบำเพ็ญสาธารณะประโยชน์ในเมืองเชียงใหม่ อาทิ การสร้างห้องรักษาผู้ป่วยโรงพยาบาล อุปกรณ์การแพทย์ การบริจาคสิ่งของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์และหอศิลปวัฒนธรรมเมืองเชียงใหม่ และบทบาทในสภาวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่
นอกจากบทบาททางสังคมในเมืองเชียงใหม่ ยังมีบทบาทในสังคมชั้นนำซึ่งมีเจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายหลายคนเข้าไปมีบทบาทในวงธุรกิจ และวงสังคมชนชั้นนำในระดับชาติ อาทิ เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ ท่านผู้หญิงฉัตรสุดา วงศ์ทองศรี หม่อมศรีนวล ณ เชียงใหม่ คุณหญิงระวีพันธุ์ สุจริตกุล เจ้าดารารัตน์ ณ ลำพูน คุณหญิงวิจันทรา บุนนาค คุณหญิงจิราภา สูตะบุตร และเจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่
เจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายได้รับการยกย่องจากระบบราชการส่วนกลาง และส่วนภูมิภาค ให้มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ รวมถึงการต้อนรับพระราชอาคันตุกะ ตลอดจนการรับเสด็จเพื่อแสดงความจงรักภักดี โดยเฉพาะการผูกข้อพระกรถวายแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในพิธีบายศรีทูลพระขวัญ นอกจากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ ยังทรงมีพระมหากรุณาธิคุณต่อเจ้านายฝ่ายเหนือ โปรดให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนพระองค์เมื่อเสด็จแปรพระราชฐาน ณ พระตำหนักภูพิงคราชนิเวศ รวมทั้งพระราชทานดอกไม้เยี่ยมไข้เมื่อความทราบถึงพระเนตรพระกรรณ ครั้งหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2501 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จไปเสวยพระกระยาหารที่คุ้มวงศ์ตวัน ของพลตรี เจ้าราชบุตร (วงษ์ตะวัน ณ เชียงใหม่) และฉายพระรูปร่วมกับเจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายเป็นการส่วนพระองค์ ในครานั้นเองทรงรับสั่งว่า “ถึงแม้บ้านเมืองจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรให้สามัคคีกัน ให้รวมกลุ่มกันรักษาความดีไว้ ในฐานะทายาทผู้ครองนคร” นับเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งมูลนิธินวราชดำริอนุรักษ์ฝ่ายเหนือ แต่นั้นมา
ด้านเศรษฐกิจ
มีเจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายเข้าไปมีบทบาทหลายคนในด้านเศรษฐกิจ อาทิ เจ้าทิพย์สมาตย์ ณ เชียงใหม่ อดีตรองประธานกรรมการ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) และ นายรพี สุจริตกุล อดีตประธานกรรมการบริหาร บริษัท หลักทรัพย์กสิกรไทย จำกัด (มหาชน) และ นายไชยณรงค์ ณ ลำพูน ประธานบริษัท อินเด็กซ์ อินเตอร์เนชั่นแนล กรุ๊ป จำกัด เป็นต้น ในส่วนเมืองเชียงใหม่ เจ้านายฝ่ายเหนือและเชื้อสายได้ริเริ่มธุรกิจในจังหวัดเชียงใหม่หลายประเภท อาทิ ธุรกิจโรงแรมแห่งแรกในจังหวัดเชียงใหม่ ธุรกิจโรงภาพยนตร์แห่งแรกในจังหวัดเชียงใหม่ ของเจ้าไชยสุริวงศ์ ณ เชียงใหม่
ราชวงศ์ทิพย์จักราธิวงศ์
สายสกุลวงศ์ ณ เชียงใหม่
สายสกุลวงศ์ ณ ลำพูน
สายสกุลวงศ์ ณ ลำปาง
ฮุซัยน์ อิบน์ อะลี
ฮุซัยน์ อิบน์ อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ (حسين بن علي بن أﺑﻲ طالب‎; Hussein ibn ‘Alī ibn Abī Ṭālib) เกิดปี ฮ.ศ. 4 เป็นบุตรของอิมามอะลี (อ) กับท่านหญิงฟาฏิมะหฺ บุตรีนบีมุฮัมมัด เป็นน้องชายของอิมามฮะซัน
ประวัติ
นบีมุฮัมมัดรัก ฮะซัน และ ฮุซัยน์ หลานทั้งสองคนนี้มากและมักกล่าวเสมอว่า "เขาทั้งสองคือลูกของฉัน" "ลูกของฉันทั้งสองคือ อิมามทั้งในยามนั่งและยามยืน" ทั้งในยามนั่งและยามยืนหมายถึง การดำรงตำแหน่งผู้นำและการยืนหยัดต่อสู้กับศัตรูของศาสนา และ "ฮะซันและฮุซัยน์เป็นหัวหน้าชายหนุ่มแห่งสรวงสวรรค์"
หลังจากอิมามฮะซันเสียชีวิตแล้ว อิมามฮุซัยน์ น้องชายของท่านได้ขึ้นรับตำแหน่งอิมามแทน ตามคำสั่งเสียของพี่ชาย อิมามฮุซัยน์ได้ทำหน้าที่ในการชี้นำประชาชนและยืนหยัดต่อสู้กับความเลยร้ายของ มุอาวิยะหฺ บุตรอะบูซุฟยาน
มุอาวิยะหฺ ตาย 9 ปี 6 เดือนต่อมา เขาได้เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองแบบคอลีฟะหฺเป็นระบอบการปกครองแบบราชาธิปไตย โดยตั้งตนเองขึ้นเป็นกษัตริย์และได้แต่งตั้งให้ ยะซีด บุตรชายเป็นมกุฎราชกุมาร ยะซีดชอบดื่มสุรา เล่นการพนัน ผิดประเวณี และมีใจคอโหดร้าย เมื่อขึ้นปกครองก็ได้มีคำสั่งให้เจ้าเมืองมะดีนะหฺไปเจรจากับอิมามฮุซัยน์ให้ยอมใหคำสัตยาบันแก่ตน ถ้าอิมามฮุซัยน์ ปฏิเสธก็ให้ฆ่าทิ้งเสีย อิมามฮุซัยน์ขอถ่วงเวลาเรื่องสัตยาบัน และในคืนนั้นเอง อิมามฮุซัยน์และสมาชิกในครอบครัว พร้อมด้วยศรัทธาชนกลุ่มหนึ่ง ได้ออกเดินทางจากนครมะดีนะหฺไปยังนครมักกะหฺ อิมามฮุซัยน์พักอยู่ที่มักกะหฺได้ 2-3 เดือนก็ทราบข่าวว่ายะซีดไม่ยอมลดละที่จะหาทางสังหารท่านให้ได้หากไม่ยอมให้คำสัตยาบัน ในเวลานั้นประชาชนจากนครกูฟะหฺ อิรัก ได้ส่งจดหมายหลายพันฉบับถึงท่าน เพื่อเชิญชวนให้ไปเป็นอิมามในอิรัก ซึ่งในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของบิดาและพี่ชาย พวกเขาสัญญาว่าจะให้ความช่วยเหลือท่านในการต่อสู้กับพวกอุมัยยะหฺ
ยุทธการที่กัรบะลาอ์
อิมามฮุซัยน์ได้ตัดสินใจปฏิเสธการให้สัตยาบันต่อยะซีดและเลือกความตายเพื่อสานต่ออุดมการณ์แห่งอิสลาม หลังจากนั้นท่านและครอบครัว พร้อมด้วยศรัทธาชนกลุ่มหนึ่งได้เดินทางออกจากมักกะหฺเพื่อมุ่งหน้าไปยังนครกูฟะหฺ ในระหว่างการเดินทาง ท่านได้อธิบายเจตนารมณ์ในการเดินทางแก่ผู้ร่วมขบวนการ และสุดท้ายท่านอิมามได้ตัดสินใจแจ้งให้ผู้ร่วมขบวนการฟังว่า การเดินทางไปครั้งนี้อาจจะไม่มีใครรอดชีวิตกลับมา เมื่อถึงกัรบะลาอ์ ซึ่งอยู่ห่างจากกูฟะหฺประมาณ 70 กม. อิมามฮุซัยน์ได้เผชิญหน้ากับกองทัพของยะซีดที่สกัดกั้นทางไว้ กองคาราวานของอิมามฮุซัยน์ถูกทหารยะซีดจำนวนมากมายล้อมกรอบและถูกปิดเส้นทางเอาน้ำดื่ม จนทำให้กองคาราวานของอิมามฮุซัยน์ต้องทนกระหายน้ำท่ามกลางทะเลทรายที่ร้อนระอุเป็นเวลาหลายวัน ในสภาพการเช่นนั้นอิมามมีทางเลือกอยู่สองทางคือ ยอมใหคำสัตยาบันหรือยอมตาย
ในวันที่ 10 มุฮัรรอม ปี ฮ.ศ. 61 ตรงกับวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 1223 อิมามฮุซัยน์และครอบครัวได้ร่วมกันต่อสู้กับกองทหารที่มีจำนวนพลสามหมื่นคนตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาบ่าย ซึ่งในการต่อสู้ครั้งนี้ชีวิตของท่าน ลูกชาย น้องชาย หลานชาย อา และสาวกบางคนของท่าน รวมแล้วประมาณ 132 คนได้เสียชีวิตจนหมดสิ้น ยกเว้นอิมามซัยนุลอาบิดีน บุตรชายคนหนึ่งของท่านที่ไม่สามารถออกรบได้ เพราะป่วยอยู่ในขณะนั้น จึงรอดชีวิตจากเหตุการณ์ดังกล่าวแต่เหตการณ์ในครั้งนั้นก็ได้ทำให้ศาสนาอิสลามคงอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้
อับบาส บุตรของ อิมามอะลี(อ)น้องชายอิมามฮุซัยน์ ได้ขออนุญาตครั้งแล้วครั้งเล่าเพื่ออาสาออกไปรบแต่ท่านอิมามฮุซัยน์ก็มิให้ออกรบเพราะท่านรักน้องชายของท่านมาก แต่ท่านอิมาม(อ)ก็อนุญาตให้ออกไปเอาน้ำจากฝั่งกองทัพยะซีด อับบาสควบม้าฝ่ากองทัพศัตรูจนถึงแม่น้ำฟุรอต (ยูเฟรติส) อับบาสตักน้ำใส่ถุงน้ำเพื่อนำกลับ โดยตัวเองไม่ได้ดื่ม แต่ก็ถูกทหารสกัดกั้น อับบาสต่อสู้จนตกจากหลังม้า ถูกม้าของเหล่าศัตรูเหยียบย่ำจนสิ้นชีพ
หลังจากเหล่าบุรุษในกองคาราวานอิมามฮุซัยน์ถูกสังหาร กองทหารของยะซีดได้ยึดทรัพย์สินและจับกุมลูกหลานของอิมามฮุซัยน์ ซึ่งส่วนมากเป็นเด็กและสตรีไปเป็นเชลยร่วมเดินทางไปพร้อมกับศีรษะของท่านอิมามฮุซัยน์ไปยังกูฟะหฺ และจากกูฟะหฺมุ่งหน้าไปยังนครดามัสคัส ซีเรีย
ในบรรดาเชลยเหล่านั้นมีท่านอิมามซัยนุลอาบิดีน และซัยนับ น้องสาวของอิมามฮุซัยน์ ร่วมอยู่ด้วย ซัยนับได้กล่าวคำปราศรัยท่ามกลางผู้คนที่เนีองแน่นในกูฟะหฺและในห้องประชุมของ อิบนุซิยาด ผู้ปกครองกูฟะหฺในเวลานั้น เมื่อไปถึงซีเรียทั้งสองได้กล่าวคำปราศรัยตอบโต้ยะซีดและพรรคพวก เป็นคำปราศรัยที่ได้รับการบันทึกไว้จนถึงวันนี้
อาชูรออ์ พิธีไว้อาลัยอิมามฮุซัยน์
ชาวชีอะหฺไว้อาลัยฮุซัยน์และรำลึกโศกนาฏกรรมดังกล่าว ทุก ๆ วันที่ 10 มุฮัรรอม ที่เรียกว่า วันอาชูรออ์
ชนมุสลิมในประเทศไทยมีการทำขนมวันอาชูรออ์ ซึ่งจากการศึกษาประวัติศาสตร์ความเป็นมา พบว่าขนมวันอาชูรออ์ (บูโบร์ซูรอ) เป็นประเพณีชีอะหฺที่ผู้คนในภูมิภาคนี้รับและสืบทอดมาจากบรรพชนในอดีต
การไว้อาลัยสิบวันแรกของเดือนมุฮัรรอมของแขกเจ้าเซ็นในประเทศไทยเป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
อ้างอิง
626680
ฟรังโกเนีย
ฟรังโกเนีย (Franconia) หรือในภาษาเยอรมันคือ ฟรังเคิน (Franken) คือบริเวณในประเทศเยอรมนีที่ประกอบด้วยบริเวณตอนเหนือของรัฐบาวาเรียปัจจุบัน ส่วนหนึ่งของทางใต้ของรัฐทือริงเงิน และบริเวณเล็กทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ที่เรียกว่าไฮล์บรอนน์-ฟรังเคิน ส่วนบาวาเรียประกอบด้วยสามการปกครองส่วนภูมิภาคคือ: อุนเทอร์ฟรังเคิน (Unterfranken), มิทเทิลฟรังเคิน (Mittelfranken) และโอเบอร์ฟรังเคิน (Oberfranken)
ฟรังโกเนียในปัจจุบันเป็นเพียงบริเวณเล็กๆ และไกลออกไปในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวแฟรงก์โบราณ ในภาษาเยอรมัน ฟรังเคิน ใช้สำหรับทั้งฟรังโกเนียในสมัยปัจจุบันและในประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้เกิดความสับสน "จักรวรรดิแฟรงค์" หรือ ฟรังเคีย (Francia) อันที่จริงแล้วเป็นต้นกำเนิดของทั้งฝรั่งเศสและเยอรมนี ในปี ค.ศ. 843 สนธิสัญญาแวร์เดิง (Treaty of Verdun) นำไปสู่การแบ่งแยกฟรังเคียออกเป็นฟรังเคียตะวันตกที่คือฝรั่งเศสปัจจุบัน และ ฟรังเคียตะวันออกที่คือเยอรมนีปัจจุบัน “Frankreich” เป็นภาษาเยอรมันสำหรับ "ฝรั่งเศส" ที่แปลตรงตัวว่า "จักรวรรดิของชาวแฟรงก์"
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2531
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2531'''
พระนางมุนจ็อง
มุนจ็องแห่งพาพย็อง (문정왕후, 文定王后) (2 ธันวาคม พ.ศ. 2044–5 พฤษภาคม พ.ศ. 2108) เป็นพระมเหสีองค์ที่ 3 ของพระเจ้าชุงจงแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระนางมุนจ็องเป็นธิดา ของใต้เท้า ยุน จี เม แห่งตระกูล ยุน (ฝ่ายเล็ก) พระนางมุนจ็องเป็นผู้สำเร็จราชการแทน หรือ ว่าราชการหลังม่านให้กับโอรส คือพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน เมื่อพระเจ้ามย็องจงยังทรงพระเยาว์ในการปกครองบ้านเมืองด้วยตนเองจนถึงปี พ.ศ. 2108 เมื่อพระนางมุนจ็องสวรรคตทำให้พระเจ้ามย็องจง ได้ครองอำนาจทั้งหมดเองหลังจากที่พระนางมุนจ็องสวรรคตได้รับการเฉลิมพระนามให้เป็น ช็องโย อินมย็อง มุนจ็อง ฮวังฮู (성렬인명문정왕후; 聖烈仁明文定王后) พระสุสานถูกฝังไว้ที่แทรึง
การปกครอง
พระนางมุนจ็อง ทรงมอบที่ดินและที่นาให้กับประชาชนที่อยู่ยากแร้นแค้น ซึ่งที่ดินที่มอบให้แก่ประชาชนนั้น ล้วนเป็นที่ดินของเหล่าขุนนางที่ทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวง
เนื่องจากในสมัยพระเจ้าชุงจง ยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ ขุนนางได้แตกออกเป็นสองฝ่ายคือ ฝ่ายยุนใหญ่ คือเป็นฝ่ายของ ยุนอิม พระมาตุลาของพระเจ้าอินจง ที่สนับสนุนพระเจ้าอินจง ซึ่งในขณะนั้นยังคงอยู่ในตำแหน่ง องค์ชายรัชทายาท หรือ เซจา และฝ่ายยุนเล็ก คือฝ่ายของ ยุน ว็อน ฮัง พระเชษฐารอง ของ พระนางมุนจ็อง ซึ่งสนับสนุนพระเจ้ามย็องจง ซึ่งขณะนั้นเป็นยังคงดำรงตำแหน่ง องค์ชายคังว็อน เมื่อพระเจ้าอินจงครองราชย์ได้ตามฝ่ายยุนใหญ่ต้องการ พระเจ้าอินจงได้ขึ้นครองราชย์แทนในสมัยนี้ ฝ่ายยุนเล็กได้กุมอำนาจการปกครองเกือบทั้งหมด และฝ่ายยุนเล็ก ได้กำจัดฝ่ายยุนใหญ่ทั้งหมด ทำให้สมัยนี้ ยุน วอน ฮัง มีอำนาจ และฉ้อราษฎร์บังหลวง ซึ่งเมื่อ พระนางมุนจ็อง ในขณะนั้น คือพระพันปีมุนจ็อง ได้สิ้นพระชนม์ ทำให้ฝ่ายยุนเล็กถูกกวาดล้าง เนื่องจากเสียงคัดค้านของเหล่าขุนนางที่ยื่นฎีกา ให้ปลดและประหาร ยุน ว็อน ฮัง แก่ พระเจ้าเมียงจง ทำให้ ยุน ว็อน ฮัง และฝ่ายยุนเล็ก ถูกกวาดล้าง ในสมัยพระเจ้ามย็องจง ด้วย
Melanaphis
Melanaphis เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Aphididae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก มีถิ่นกำเนิดในโลกเก่า มีความหลากหลายมากขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เท็ด ฟูจิตะ
เท็ตสึยะ ธีโอดอร์ "เท็ด" ฟูจิตะ (藤田 哲也, Tetsuya Theodore "Ted" Fujita, Fujita Tetsuya, 23 ตุลาคม 2463 - 19 พฤศจิกายน 2541) เป็นนักวิจัยด้านพายุชาว ญี่ปุ่น-อเมริกัน งานวิจัยของเขาที่มหาวิทยาลัยชิคาโก ส่วนใหญ่แล้วเกี่ยวกับพายุ, ฝนฟ้าคะนองรวมถึงพายุทอร์นาโด, พายุเฮอริเคนและพายุไต้ฝุ่นเพื่อปฏิวัติความรู้ของประชาชน เขานั้นเป็นที่รู้จักจากการสร้างมาตราฟูจิตะ เพื่อวัดความเสียหายจากพายุทอร์นาโด รวมถึงการค้นพบดาวน์เบิสต์ (Downburst) และ ไมโครเบิสต์ (Microburst) และเป็นเครื่องมือสำคัญในการพัฒนาความเข้าใจสมัยใหม่เกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศที่รุนแรงและวิธีที่พายุส่งผลกระทบต่อผู้คนและชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านงานของเขาในการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างความเร็วลมและความเสียหายที่เกิดขึ้น
ชีวประวัติ
ฟูจิตะเกิดที่หมู่บ้านโซเนะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเมืองคิตะกีวชู เขารับการศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งคีวชู ในปีพ.ศ. 2496 เขาได้รับเชิญให้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยชิคาโกโดยโฮเรซ อาร์. บายเออส์ ผู้ซึ่งมีความสนใจในงานวิจัยของฟูจิตะโดยเฉพาะการค้นพบเกี่ยวกับดาวน์ดราฟต์แบบอากาศเย็น ฟูจิตะทำงานที่มหาวิทยาลัยชิคาโก จนกระทั่งเกษียณอายุในปีพ.ศ. 2533
วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน
วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน (விளையனூர் இராமச்சந்திரன், วิลยนูรฺ สุพฺรหฺมณฺยมฺ รามจนฺทรน ; เกิด พ.ศ.  2494)  เป็นนักประสาทวิทยาศาสตร์  ที่มีผลงานเป็นที่รู้จักกันในสาขาพฤติกรรมประสาทวิทยา  (behavioral neurology) และ จิตฟิสิกส์  (psychophysics)  ดร.รามจันทรันปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการของศูนย์สมองและการรับรู้  (Center for Brain and Cognition) และศาสตราจารย์ในคณะจิตวิทยา และคณะประสาทวิทยาศาสตร์ในระดับบัณฑิตศึกษา ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ประเทศสหรัฐอเมริกา
ดร.รามจันทรันมีชื่อเสียงในการทดลอง ที่ไม่ต้องอาศัยเทคโนโลยีที่ซับซ้อนเช่นการสร้างภาพประสาท  (neuroimaging) แต่ถึงแม้ว่าจะใช้วิธีที่ง่าย ๆ ดร.รามจันทรันก็ได้สร้างความคิดใหม่ ๆ  มากมายเกี่ยวกับการทำงานของสมอง
ริชาร์ด ดอว์กินส์ (ผู้เป็นนักชีววิทยาวิวัฒนาการที่มีชื่อเสียง)  ได้เรียก ดร.รามจันทรันว่า  "นายมาร์โก โปโล  ของประสาทวิทยาศาสตร์"  และเอริค แกนเดิล  (ผู้เป็นแพทย์ประสาทจิตเวชผู้ได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 2000) ได้เรียกเขาว่า "นายพอล์ โบรคา  ในยุคปัจจุบัน"
นิตยสาร Newsweek (ข่าวสัปดาห์) ยก  ดร.รามจันทรันให้เป็นสมาชิกสโมสรแห่งศตวรรษ  (The Century Club)  เป็นบุคคลเด่นที่สุดคนหนึ่งใน 100 คนที่ควรจะติดตามในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ในปี ค.ศ. 2011 นิตยสารไทม์ ยกให้เขาเป็นหนึ่งในบรรดาบุคคล 100  คน  ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลกในรายชื่อ "ไทม์ 100"
ดร.รามจันทรันได้เขียนหนังสือหลายเล่ม ที่ก่อให้เกิดความสนใจอย่างกว้างขวางจากสาธารณชน  รวมทั้ง  Phantoms In the Brain  (อวัยวะแฟนตอมในสมอง)  (ค.ศ. 1999)  และ The Tell-Tale Brain  (สมองนักเล่านิทาน)  (ค.ศ. 2010)
ชีวประวัติและการศึกษา
วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน (ตามประเพณีของคนทมิฬ นามสกุลของเขาคือ  "วิลยนอร์"  เขียนเป็นชื่อหน้า) เกิดในปี ค.ศ. 1951 (พ.ศ. 2494) ในรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย บิดาผู้ชื่อว่า  ว.ม. สุพรหมัณยัม (V.M. Subramanian) เป็นวิศวกรทำงานกับองค์กรพัฒนาอุตสาหกรรม  (Industrial Development)  ขององค์การสหประชาชาติ  ผู้ได้ทำหน้าที่ทูตในกรุงเทพมหานคร
รามจันทรันใช้ชีวิตในวัยเด็กส่วนมากเดินทางไปในที่ต่าง ๆ ในประเทศอินเดียและในทวีปเอเชีย เมื่อเจริญวัยขึ้น รามจันทรันได้เข้าโรงเรียนที่เมืองเจนไน  (ชื่อเดิม  มัทราส)  และโรงเรียนของคนอังกฤษในกรุงเทพมหานคร เขามีความสนใจในวิทยาศาสตร์หลายสาขารวมทั้งสังขวิทยา
รามจันทรันได้จบสำเร็จเป็นแพทยศาสตร์บัณฑิต, ศัลยศาสตร์บัณฑิต (M.B.B.S.) จาก วิทยาลัยการแพทย์มัทราส (Madras Medical College)  (ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของ มหาวิทยาลัยมัทราส) เมืองเจนไน ประเทศอินเดีย และหลังจากนั้นได้รับปริญญาเอกจาก Trinity College ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์  ประเทศอังกฤษ
ดร.รามจันทรันเป็นหลานชายของเซอร์อัลลาดี กริษณสวามี ไลเออร์ ผู้เป็นที่ปรึกษากฎหมาย  (Advocate General)  ของเมืองมัทราส เป็นผู้ร่วมเขียนรัฐธรรมนูญของประเทศอินเดีย ดร.รามจันทรันมีคู่สมรสคือไดแอน รอเจอร์ส-รามจันทรัน และมีบุตรสองคนคือมานีและไชยา
งานวิทยาศาสตร์
เพื่อที่จะเข้าใจว่าสมองทำงานอย่างไร ดร.รามจันทรันได้ทำการศึกษากลุ่มอาการทางประสาทเช่นกลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  (phantom limb), body integrity identity disorder, และ  อาการหลงผิดคะกราส์  ยิ่งกว่านั้นแล้ว  เขายังมีผลงานเกี่ยวกับภาวะวิถีประสาทเจือกัน (synesthesia)   และเป็นที่รู้จักโดยสิ่งประดิษฐ์ของเขาเพื่อช่วยบรรเทากลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  คือ  กล่องกระจก
เขาได้เขียนบทความมากกว่า 180  ชิ้นในวารสารวิทยาศาสตร์  รวมทั้งวารสาร  ธรรมชาติ  (Nature)"  "วิทยาศาสตร์  (Science)"  "ธรรมชาติ-ประสาทวิทยาศาสตร์ (Nature Neuroscience)"  "การรับรู้  (Perception)" และ  "งานวิจัยในการเห็น  (Vision Research)"  รามจันทรันยังอยู่ในคณะกรรมการบรรณาธิการของวารสาร  "สมมุติฐานทางการแพทย์  (Medical Hypotheses)"''  (ซึ่งเป็นวารสารของบริษัท  Elsevier  ที่ก่อน ค.ศ. 2010 เป็นวารสารวิทยาศาสตร์ที่ไม่มีการตรวจสอบของผู้ชำนาญในสาขาเดียวกัน)  และได้เขียนบทความถึง 15 ชิ้นในวารสารนั้นอีกด้วย
งานของรามจันทรันในพฤติกรรมประสาทวิทยา (behavioral neurology)  ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางโดยสื่อมวลชน  เขาได้ปรากฏในภาพยนตร์สารคดีของช่อง 4 (สถานีโทรทัศน์สาธารณะของประเทศอังกฤษ) และ PBS  (เครือข่ายสถานีโทรทัศน์สาธารณะของประเทศสหรัฐอเมริกา)  นอกจากนั้นแล้ว  ยังมีรายการเกี่ยวกับเขาเผยแพร่โดยฺบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ  (BBC),  Science Channel  (ช่องวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ของบริษัท Discovery Communications ประเทศสหรัฐอเมริกา),  นิตยสาร  Newsweek  (ข่าวสัปดาห์  ของสหรัฐอเมริกา),  รายการวิทยุ Radio Lab  (ของ WNYC ซึ่งเป็นสถานีวิทยุสาธารณะในนครนิวยอร์ก),  รายการ This American Life (ของ WBEC ซึ่งป็นสถานีวิทยุสาธารณะในนครชิคาโก), งานประชุม  TED Talks (TED.com), และรายการโทรทัศน์ของชาลี โรส   หนังสือของเขา  คือ  Phantoms In the Brain  (อวัยวะแฟนตอมในสมอง)  ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดีสองตอนเผยแพร่โดยช่อง 4 ของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (BBC)  และเป็นภาพยนตร์ยาว 1 ชั่วโมงเผยแพร่โดย PBS ในสหรัฐอเมริกา  นอกจากนั้นแล้ว  เขายังเป็นหัวหน้าบรรณาธิการของ  "สารานุกรมสมองมนุษย์"  (ค.ศ. 2002) อีกด้วย
รถไฟใต้ดินบราซิเลีย
รถไฟใต้ดินบราซิเลีย (Metrô do Distrito Federal) นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า เมโตร (Metrô) เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงที่ให้บริการในเขตกรุงบราซีเลีย ประเทศบราซิล ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟใต้ดินแห่งเฟเดอรัลดิสตริกต์ (Companhia do Metropolitano do Distrito Federal, Metro-DF) เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ปัจจุบันประกอบด้วย 24 สถานี 2 เส้นทาง รวมระยะทาง 42.38 km เปิดให้บริการระหว่างเวลา 06:00-23:30 น. ในวันจันทร์-เสาร์ และระหว่างเวลา 07:00-9:00 น. ในวันอาทิตย์
วิลยนอร์ สุพรหมัณยัม รามจันทรัน
งานวิทยาศาสตร์
ในปี ค.ศ. 2012 นักประสาทวิทยาศาสตร์ปีเตอร์ บรักเกอร์ วิจารหนังสือของรามจันทรัน  คือ  The Tell-Tale Brain  (สมองนักเล่านิทาน) ว่าเป็นหนังสือประสาทวิทยาศาสตร์ประชานิยม  เพราะให้แต่คำตอบที่ล่องลอยไม่ชัดเจนต่อคำถามที่มีความสำคัญ รามจันทรันตอบว่า "เป็นความจริงว่า ผมได้กล่าวประเด็นต่าง ๆ ไว้อย่างครอบคลุมจักรวาล  รวมทั้งการรับรู้ทางตา,  stereopsis (การเห็นทิวทัศน์พร้อมแนวลึก), กลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  (phantom limb), การปฏิเสธสภาวะอัมพาต  (ของคนไข้), อาการหลงผิดคะกราส์, ภาวะวิถีประสาทเจือกัน (synesthesia), และเรื่องอื่น ๆ อีกมาก  ซึ่งอาจจะดีหรือไม่ดี"
การเห็นในมนุษย์
งานยุคต้น ๆ ของ ดร.รามจันทรันมีความเกี่ยวข้องกับการรับรู้ทางตา  โดยใช้วิธีทางจิตกายภาพ  เพื่อให้อนุมานได้อย่างชัดเจนถึงกลไกในสมอง  ที่เป็นรากฐานของการประมวลผลทางตา รามจันทรันได้รับเครดิตว่าเป็นผู้ค้นพบปรากฏการณ์และภาพลวงประสาททางตาแบบใหม่ ๆ
ดร.รามจันทรันยังได้ประดิษฐ์กลุ่มตัวกระตุ้นทางตาประเภทหนึ่ง (เรียกว่า เส้นขอบแฟนตอม [phantom contours]) ซึ่งเข้าไปกระตุ้นวิถีประสาท magnocellular ในการเห็นของมนุษย์  เป็นตัวกระตุ้นที่แอนน์ สเปอร์ลิงก์และคณะได้ใช้เพื่อตรวจสอบภาวะเสียการอ่านรู้ความ  (dyslexia)
อวัยวะแฟนตอม
เมื่อมีการตัดแขนหรือขาออกไป คนไข้บ่อยครั้งยังมีความรู้สึกอย่างชัดเจนว่ายังมีอวัยวะเหล่านั้นอยู่ โดยเป็น  "อวัยวะแฟนตอม"  โดยต่อยอดงานวิจัยของโรแนลด์ เม็ลแซคก์  แห่งมหาวิทยาลัยแมคกิลล์  (แคนาดา) และของทิโมธี พอนส์ แห่งสถาบันสุขภาพจิตแห่งชาติ  (NIMH) (สหรัฐอเมริกา)  ดร.รามจันทรันตั้งทฤษฎีว่า  มีความสัมพันธ์กันระหว่างปรากฏการณ์อวัยวะแฟนตอมและสภาพพลาสติกของระบบประสาท  (neural plasticity) ในสมองของมนุษย์ผู้ใหญ่
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขามีทฤษฎีว่า  แผนที่ภาพทางกายในคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกาย  เปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีการตัดอวัยวะออก  ในปี ค.ศ. 1993 โดยทำงานร่วมกับแยง  ผู้กำลังทำงานวิจัยใช้ภาพ  magnetoencephalography  (MEG) ที่สถานบันวิจัยสคริปป์ส  รามจันทรันแสดงให้เห็นว่า  มีความเปลี่ยนแปลงที่วัดได้ในคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายของคนไข้หลายคนที่ผ่านการตัดแขนออก รามจันทรันตั้งทฤษฎีว่า มีความสัมพันธ์ระหว่างการจัดระเบียบใหม่ในคอร์เทกซ์ที่ชัดเจนในภาพ MEG และความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่ที่พบในคนไข้  เขากล่าวถึงทฤษฎีนี้ในบทความ  "ความสัมพันธ์ของการรับรู้กับการจัดระเบียบใหม่อย่างกว้างขวางในคอร์เทกซ์  (Perceptual correlates of massive cortical reorganization)"
ถึงแม้ว่ารามจันทรันจะเป็นคนหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์พวกแรก ๆ  ที่เน้นบทบาทของการเปลี่ยนแปลงในคอร์เทกซ์ว่า  เป็นมูลฐานของอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่  แต่งานวิจัยต่อ ๆ มากลับแสดงว่า  ความรู้สึกที่หลงเหลืออยู่ไม่ได้เกิดขึ้นเนื่องด้วยการเปลี่ยนแปลงในคอร์เทกซ์หลังจากตัดอวัยวะออก จนถึงทุกวันนี้ คำถามว่า กระบวนการทางประสาทอะไรที่สัมพันธ์กับความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่และไม่ประกอบด้วยความเจ็บปวดนั้น  ยังไม่มีคำตอบ
ข้อมูลป้อนกลับทางตาด้วยกระจก
รามจันทรันได้รับเครดิตว่าเป็นผู้ประดิษฐ์กล่องกระจก และเริ่มใช้เทคนิคให้ข้อมูลป้อนกลับทางตากับสมองโดยใช้กล่องกระจก   เพื่อบรรเทาภาวะหลายอย่างที่เกี่ยวกับความเจ็บปวดเนื่องด้วยอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่,  โรคลมปัจจุบัน,  และอาการเจ็บปวดเฉพาะที่. งานวิจัยหลายงานที่ใช้การรักษาด้วยกระจก แสดงอนาคตที่สดใสของวิธีรักษานี้
อย่างไรก็ดี โดยการทดลองที่มีกลุ่มควบคุมและใช้การสุ่ม  วิธีรักษาด้วยกระจกกลับปรากฏว่ามีผลที่ขัดแย้งกัน  (คือไม่ชัดเจนว่าได้ผลจริง ๆ  หรือไม่)  ดังนั้น  การใช้วิธีรักษานี้ยังอยู่ภายใต้การตรวจสอบในขั้นทดลองอยู่
วงจรประสาทไขว้ในสมอง
บนรากฐานของงานวิจัยเกี่ยวกับอวัยวะแฟนตอม รามจันทรันได้ตั้งทฤษฎีว่าภาวะวิถีประสาทเจือกัน  (synesthesia) เกิดขึ้นจากการที่มีการทำงานข้ามไปข้ามมา  (cross-activation)  ในเขตต่าง ๆ ของสมอง เขาได้กล่าวไว้ว่า "ประเภทย่อย ๆ ของการเจือกันของวิถีประสาทแบบสี-ตัวเลข เกิดจากการเชื่อมต่อกันเกินกว่าปกติระหว่างเขตสมองที่เกี่ยวข้องกับสีและตัวเลขในระดับต่าง ๆ  ของระบบการประมวลผล  ผู้มีวิถีประสาทเจือกันของเขตสมองระดับต่ำ  อาจจะมีการทำงานที่ข้ามเขตในรอยนูนรูปกระสวย  (fusiform gyrus)  เปรียบเทียบกับผู้มีวิถีประสาทเจือกันของเขตสมองระดับสูง อาจจะมีการทำงานที่ข้ามเขตในรอยนูนแองกูลาร์  (angular gyrus)"
และคล้องจองกันกับแบบแผนนี้ รามจันทรันพบการทำงานในระดับที่สูงขึ้นในเขตสมองที่ตอบสนองต่อสีในผู้มีวิถีประสาทเจือกัน  เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่มี  โดยตรวจสอบด้วยภาพสมองแบบ  fMRI และโดยใช้การสร้างภาพแบบ MEG เขาได้แสดงว่า ความแตกต่างในส่วนประสาทที่กล่าวถึงระหว่างผู้มีวิถีประสาทเจือกันและผู้ที่ไม่มี  เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อมีการแสดงตัวอักษร
รามจันทรันคาดหมายว่า ภาวะวิถีประสาทเจือกันและคำอุปมาอาจจะมีมูลฐานเดียวกันคือการเชื่อมต่อกันข้ามคอร์เทกซ์ของระบบประสาท  ในปี ค.ศ. 2003 รามจันทรันและเอ็ดวาร์ด ฮับบาร์ด พิมพ์งานวิจัยที่ให้การคาดหมายว่า รอยนูนแองกูลาร์เป็นองค์ประกอบในการเข้าใจคำอุปมาอุปไมย
วิวัฒนาการของภาษา
คล้องจองกับงานของแล็คอ็อฟและจอนห์สัน รามจันทรันยกประเด็นว่า  คำอุปมาอุปไมยนั้น  ไม่ได้เกิดขึ้นลอย ๆ รามจันทรันและฮับบาร์ดเสนอว่า "กฏธรรมชาติ (ของการสร้างคำอุปมาอุปไมย)  มีข้อจำกัดทางกายวิภาคที่สำคัญ  ที่อนุญาตการทำงานข้ามเขตบางอย่าง  แต่ไม่ใช่ทุกอย่าง" รามจันทรันเสนอว่า วิวัฒนาการของภาษาเกิดจากแผนที่สัมพันธ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นลอย ๆ 3 อย่าง  คือ  เสียงกับรูปร่างที่เห็น  (เช่นในปรากฏการณ์บูบา/กิกี) การเจือกันของวิถีประสาทของประสาทรับรู้กับประสาทสั่งการเคลื่อนไหว  (sensory-to-motor) และ การเจือกันของวิถีประสาทของประสาทสั่งการเคลื่อนไหวกับประสาทสั่งการเคลื่อนไหว  (motor-to-motor)
เซลล์ประสาทกระจก
เป็นที่รู้กันดีว่า รามจันทรันเป็นผู้เน้นความสำคัญของเซลล์ประสาทกระจก  (Mirror neuron)  เขาได้กล่าวว่า  การค้นพบเซลล์ประสาทกระจกเป็นข่าวสำคัญที่สุดที่ไม่ได้รับการเผยแพร่  (จากสื่อมวลชน)  ภายในทศวรรษที่ผ่านมา (คือมีการแจ้งถึงเซลล์ประสาทกระจกเป็นครั้งแรกในงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 โดยกลุ่มนักวิจัยนำโดยเกียโคโม ริซโซลาตตี ที่มหาวิทยาลัยปาร์มา  ที่เมืองปาร์มาในประเทศอิตาลี )
ในปี ค.ศ. 2000 รามจันทรันพยากรณ์ว่า  "เซลล์ประสาทกระจกจะมีผลต่อจิตวิทยา เหมือนกับดีเอ็นเอมีผลต่อชีววิทยา  คือ  จะเป็นโครงสร้างโดยรวมที่ช่วยอธิบายความสามารถต่าง ๆ ของจิต   ที่ยังเป็นสิ่งที่ลึกลับและเข้าถึงไม่ได้ด้วยการทดลอง"
รามจันทรันคาดหมายว่า งานวิจัยถึงบทบาทในเซลล์ประสาทกระจก  จะช่วยอธิบายความสามารถทางจิตใจของมนุษย์  เช่นความเห็นใจผู้อื่น  การเรียนรู้โดยลอกเลียนแบบ  และวิวัฒนาการทางภาษา  รามจันทรันยังได้ตั้งทฤษฎีขึ้นด้วยว่า  เซลล์ประสาทกระจกอาจเป็นกุญแจในการเข้าใจระบบประสาทซึ่งเป็นรากฐานของความรู้สึกว่าตนในมนุษย์
ทฤษฎีเกี่ยวกับออทิซึม
ในปี ค.ศ. 1999 รามจันทรัน โดยร่วมงานกับนายอีริค แอลท์สกูเลอร์  ผู้รับอบรมหลังปริญญาเอก  (ในเวลานั้น)  และเจมี พิเนดา  ผู้เป็นเพื่อนร่วมงาน  เป็นกลุ่มนักวิจัยกลุ่มแรกที่เสนอว่า  การสูญเสียเซลล์ประสาทกระจก  อาจเป็นความบกพร่องตัวสำคัญที่อธิบายอาการและปรากฏการณ์หลาย ๆ อย่างของโรคกลุ่มออทิซึมสเปกตรัม  (autism spectrum disorder ตัวย่อ ASD) ในระหว่างปี ค.ศ. 2000 และ 2006 รามจันทรันและคณะที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ได้พิมพ์บทความหลายชิ้นที่สนับสนุนทฤษฎีนี้  ซึ่งกลายเป็นทฤษฎีที่รู้จักกันว่า  "ทฤษฎีกระจกแตก"  (Broken Mirrors) ของโรคออทิซึม รามจันทรันและคณะไม่ได้วัดค่าการทำงานของเซลล์ประสาทกระจกโดยตรง แต่แสดงให้เห็นว่า  เด็กที่มีภาวะ ASD มีการตอบสนองที่ผิดปกติทางคลื่นไฟฟ้าสมอง  (EEG)  (ที่รู้จักกันว่า  Mu wave suppression หรือการระงับคลื่นสมองมู) เมื่อเปรียบเทียบกับสมองของผู้อื่น ในปี ค.ศ. 2006 รามจันทรันให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร Frontline (แนวหน้า)  ของอินเดีย  ซึ่งเขากล่าวว่า  "สิ่งหนึ่งที่เราค้นพบในห้องทดลองก็คือเหตุของความผิดปกติที่โหดร้ายอย่างหนึ่งซึ่งเรียกว่า ออทิซึม  ความบกพร่องในระบบเซลล์ประสาทกระจกสามารถอธิบายกลุ่มอาการต่าง ๆ  ที่เป็นสัญลักษณ์ของโรคออทิซึมเพียงโรคเดียว  ที่ไม่พบในโรคอื่น ๆ... โดยสรุปก็คือ  เราได้ค้นพบมูลฐานของโรคออทิซึมในปี ค.ศ. 2000"
การยืนยันของรามจันทรันว่า ระบบเซลล์ประสาทนิวรอนที่ผิดปกติเป็นมูลฐานของออทิซึม  ยังเป็นสิ่งที่ถกเถียงกันอย่างกว้างขวาง  ในบทความปฏิทัศน์ปี ค.ศ. 2011 ของหนังสือ The Tell-Tale Brain (สมองนักเล่านิทาน) ไซมอน บารอน-โคเฮ็น ผู้อำนวยการของศูนย์วิจัยออทิซึมที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์กล่าวว่า  "ในฐานะเป็นเครื่องอธิบายโรคออทิซึม ทฤษฎีกระจกแตกได้ให้เงื่อนงำที่ยั่วเย้าใจ  แต่ว่า  หลักฐานตรงกันข้ามบางอย่างขัดแย้งกับทฤษฎีนี้  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับขอบเขตของทฤษฎี"
เมื่อตระหนักแล้วว่า ระบบเซลล์ประสาทกระจกที่ผิดปกติเพียงอย่างเดียว  ไม่สามารถอธิบายกลุ่มอาการที่กว้างขวางของ ASD รามจันทรันจึงได้ตั้งทฤษฎีเพิ่มขึ้นอีกว่า  โรคลมชักในสมองกลีบขมับในวัยเด็ก  และความผิดปกติช่วงพัฒนาของป่องรับกลิ่น  (olfactory bulb dysgenesis) อาจมีบทบาทในกลุ่มอาการของ ASD ในปี ค.ศ. 2010 รามจันทรันกล่าวว่า "ทฤษฎีเกี่ยวกับป่องรับกลิ่น มีความเกี่ยวข้องอย่างสำคัญในการวินิจฉัยและรักษา  (โรคกลุ่มอาการ ASD)" และประกาศว่า คณะของเขาจะดำเนินงานวิจัยที่เปรียบเทียบขนาดป่องรับกลิ่นของคนไข้ออทิซึมเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมผู้เป็นปกติ
Apotemnophilia
ในปี ค.ศ. 2008 รามจันทรัน พร้อมทั้งเดวิด แบรงก์ และพอล์ แม็คกิออค  ตีพิมพ์ผลงานวิจัยงานแรกที่เสนอว่า apotemnophilia เป็นโรคทางประสาทที่เกิดขึ้นจากความเสียหายในสมองกลีบข้าง
โรคที่มีน้อยนี้  ซึ่งคนไข้ต้องการจะให้ตัดอวัยวะของตนออก  ได้รับการบ่งชี้เป็นครั้งแรกโดยจอหน์ มันนี ในปี ค.ศ. 1977. โดยต่อยอดงานก่อน ๆ ของรามจันทรันซึ่งชี้ถึงแผนภาพร่างกายในสมอง  รามจันทรันและคณะได้เสนอว่า  โรคนี้เกิดจากภาพร่างกายในสมองที่ไม่สมบูรณ์  ดังนั้น  ผู้มีภาวะนี้จึงเห็นอวัยวะของตนเป็นส่วนเกินที่ไม่คุ้นเคยและอยู่นอกกายของตน รามจันทรันได้ขยายของเขตทฤษฎีนี้โดยเสนอว่าโรคเบื่ออาหารเหตุจิตใจ (anorexia nervosa) อาจจะเป็นโรคเกี่ยวกับภาพร่างกายที่มีมูลมาจากระบบประสาท  ไม่ใช่เป็นโรคเกี่ยวกับความอยากอาหารที่มีเหตุในไฮโปทาลามัส
อาการหลงผิดคะกราส์
โดยร่วมงานกับผู้รับอบรมหลังปริญญาเอก (ในเวลานั้น)  คือวิลเลียมส์  เฮอร์สไตน์  รามจันทรันตีพิมพ์งานวิจัยในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งแสดงทฤษฎีที่อธิบายมูลฐานทางประสาทของอาการหลงผิดคะกราส์ (Capgras delusion)  ซึ่งเป็นอาการหลงผิดที่คนไข้คิดว่า  สมาชิกในครอบครัวและบุคคลผู้เป็นที่รักอื่น ๆ มีการทดแทนด้วยตัวปลอม  ก่อนหน้านั้น  อาการนี้ได้รับการอธิบายว่า  เกิดจากความขาดออกจากกันของการรู้จำใบหน้า  (facial recognition)  และความตื่นตัวของอารมณ์ความรู้สึก (emotional arousal)
รามจันทรันและเฮอร์สไตน์ ได้เสนอคำอธิบายเกี่ยวกับโครงสร้างที่มีความเฉพาะเจาะจงยิ่งกว่าคำอธิบายเดิมว่า  อาการหลงผิดคะกราส์เป็นผลจากการเชื่อมต่อที่ขาดจากกันของเขตรับรู้หน้าในรอยนูนรูปกระสวย  (fusiform face area)  ที่มีบทบาทในการรับรู้ใบหน้า  และอะมิกดะลา  (amygdala)  ซึ่งมีบทบาทในการตอบสนองด้วยอารมณ์ความรู้สึกต่อใบหน้าที่คุ้นเคย
นอกจากนั้นแล้ว โดยมีพื้นฐานในแบบจำลองของพวกเขา  และการตอบสนองของคนไข้ที่พวกเขาตรวจสอบ  (ผู้เป็นชาวบราซิลที่มีความบาดเจ็บที่ศีรษะเนื่องจากอุบัติเหตุรถยนต์)  รามจันทรันและเฮอร์สไตน์ได้เสนอทฤษฎีที่ทั่วไปเกี่ยวกับการสร้างความทรงจำ พวกเขาสันนิษฐานว่า บุคคลผู้มีอาการหลงผิดคะกราส์  สูญเสียความสามารถในการจัดระเบียบหรือการจัดประเภทของความทรงจำ  ดังนั้น  จึงไม่สามารถจัดการความจำเหล่านั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ  แทนที่จะมีความทรงจำเชื่อมต่อกันเกี่ยวข้องกับคน ๆ หนึ่ง  ความทรงจำต่าง ๆ  กันกลับประกอบด้วยความรู้สึกว่าเกี่ยวข้องกับคนต่าง ๆ กัน
ความมีเพศสลับไปมา
ในปี ค.ศ. 2012 เคสและรามจันทรันรายงานถึงผลการสำรวจบุคคลผู้มีภาวะ  bigender  ผู้ประสบการสลับไปมาระหว่างพฤติกรรมเป็นชายและพฤติกรรมเป็นหญิงที่อยู่นอกอำนาจจิตใจ  เคสและรามจันทรันสันนิษฐานว่า  การสลับไปมาของของพฤติกรรมอาจจะเกิดจากการสลับการทำงานในสมองสองซีกในระดับที่ลึกซึ้งกว่าปกติ  และมีการเข้าไปยับยั้งแผนที่ทางกายที่เป็นไปตามเพศจริง ๆ  ของตนในคอร์เทกซ์กลีบข้าง
พวกเขาได้กล่าวไว้ว่า "เราสันนิษฐานว่า โดยติดตาม nasal cycle  ระดับการสลับตาในปรากฏการณ์การแข่งขันระหว่างสองตา  และตัวบ่งชี้อย่างอื่นที่แสดงการสลับการทำงานระหว่างซีกสมองทั้งสองข้าง  ก็จะสามารถค้นพบเหตุทางสรีรภาพ  ของการที่ผู้มีพฤติกรรมสองเพศแจ้งถึงการกลับเพศที่เป็นอัตวิสัย  ทฤษฎีของเรามีมูลฐานในความสัมพันธ์ระหว่างสมองซีกซ้ายและสมองซีกขวากับเพศชายและเพศหญิง  ทั้งที่แสดงไว้ตั้งแต่สมัยโบราณและทั้งที่แสดงไว้ในปัจจุบัน"
การเป็นพยานในศาลฐานผู้เชี่ยวชาญ
รามจันทรันได้รับเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญในศาลในเรื่องการตั้งครรภ์เท็จ  (pseudocyesis)  ในคดีปี ค.ศ. 2007 ของลิซา เอ็ม มอนต์กอมเมอรี รามจันทรันเป็นพยานว่า  มอนต์กอมเมอรีมีอาการหลงผิดที่เกิดจากภาวะการตั้งครรภ์เท็จขั้นรุนแรง  จนกระทั่งเธอไม่สามารถตระหนักว่าตนเองกำลังทำอะไรอยู่  หรือตระหนักถึงความผิดถูกของพฤติกรรมของตน
รางวัลและเกียรติคุณ
รามจันทรันได้รับเลือกเป็น "Visiting Fellow (สมาชิกเยี่ยมเยือน)" ของ All Souls College  ซึ่งเป็นสถาบันหนึ่งของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในประเทศอังกฤษ  (ค.ศ. 1998-1999)  นอกจากนั้นแล้ว  เขายังได้รับตำแหน่งเป็น "Hilgard visiting professor  (ศาสตราจารย์เยี่ยมเยือนฮิลการ์ด)"  ของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดในประเทศสหรัฐอเมริกา  (ค.ศ. 2005)  เขาได้รับปริญญาเอกกิตติมศักดิ์จากวิทยาลัยคอนเน็คติกัต  ประเทศสหรัฐอเมริกา  (ค.ศ. 2001)  และจากสถาบันเทคโนโลยีอินเดียในเมืองมัทราส  ประเทศอินเดีย  (ค.ศ. 2004)
รามจันทรันได้รับรางวัล "รามอน อี กาฮาล"  จากสมาคมประสาทจิตเวชระหว่างประเทศ  (ค.ศ 2004)   และเหรียญอาเรียนส์-แค็ปเปอร์ส  จากราชบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งประเทศเนเธอร์แลนด์  เพราะผลงานของเขาในประสาทวิทยาศาสตร์  (ค.ศ. 1999). เขาได้รับรางวัลเฮ็นรี เดล ร่วมกับไมเคิล  เบรดี  จากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  ในปี ค.ศ. 2005   และโดยเป็นส่วนของรางวัลนั้น  ได้รับเลือกเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ตลอดชีวิตของราชบัณฑิตยสถานบริเตนใหญ่ (Royal Institute of Great Britain)  ของประเทศอังกฤษ  เพราะ "งานวิจัยโดดเด่นระหว่างสาขา"
ปาฐกถา
รามจันทรันเป็นที่รู้จักกันดีในลีลาความเป็นผู้กล่าวปาฐกถาที่ดึงดูดใจ เขาได้เป็นผู้กล่าวปาฐกถานำ  (คีย์โน้ตสปี๊กเก้อร์)  และเป็นผู้กล่าวปาฐกถาทั้งในประเทศสหรัฐอเมริกา  ประเทศแคนาดา  ประเทศอังกฤษ  ประเทศออสเตรเลีย  และประเทศอินเดีย
Minotaurasaurus ramachandrani
ความสนใจของเขาในบรรพชีวินวิทยา (paleontology)  กระตุ้นรามจันทรันให้จัดซื้อกะโหลกซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์จากทะเลทรายโกบี  ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขาว่า  Minotaurasaurus ramachandrani  ในปี  ค.ศ. 2009
ข้อถกเถียงย่อย ๆ ได้เกิดขึ้นเพราะประวัติความเป็นมาของกะโหลกใบนี้ นักบรรพชีวินวิทยาบางท่านกล่าวว่า  ซากดึกดำบรรพ์นี้ขุดมาจากทะเลทรายโกบีโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลจีน  และได้รับการขายโดยไม่มีการแลกเปลี่ยนเอกสารที่สมควร รามจันทรันผู้ได้ซื้อซากดึกดำบรรพ์นี้ที่เมืองทัคสัน รัฐแอริโซนา  ประเทศสหรัฐอเมริกา  ได้กล่าวว่า  เขามีความยินดีที่จะส่งคืนซากดึกดำบรรพ์นี้กลับไปยังประเทศที่สมควร  ถ้ามีใครแสดง  "หลักฐานว่า  ซากดึกดำบรรพ์นี้มีการส่งออกโดยไม่ได้รับอนุญาต"  แก่เขา  ในตอนนี้  กะโหลกที่เป็นแบบตัวอย่างนั้น  ยังอยู่ที่พิพิธภัณฑ์หุบเขาวิคเตอร์  (Victor Valley Museum )  ซึ่งอยู่ในระยะการเดินทางชั่วโมงหนึ่งโดยรถยนต์  ด้านทิศตะวันออกของนครลอสแอนเจลิส  ที่เมืองหุบเขาแอปเปิล  รัฐแคลิฟอร์เนีย  ประเทศสหรัฐอเมริกา
ตำนานผู้กล้าแห่งแหวน
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพโดยเมย์บี (Maybe) เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Big Gangan ในเดือนมีนาคม 2557 ปัจจุบันตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 13 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Staple Entertainment มีกำหนดการฉายในปี 2567
เรือประจัญบานเทียร์พิทซ์
เรือประจัญบานเทียร์พิทซ์ (Tirpitz) เป็นเรือรบลำที่สองในชั้นเรือบิสมาร์ค เข้าประจำการในครีคส์มารีเนอของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือนี้ได้รับการตั้งชื่อตามจอมพลเรือ ฟ็อน เทียร์พิทซ์ ผู้วางรากฐานกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน เรือเทียร์พิทซ์เริ่มต่อที่อู่ทหารเรือเมืองวิลเฮ็มส์ฮาเฟิน (Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven) เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1936 และขึ้นประจำการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 โดยมีศักดิ์เป็นเรือผู้น้องของเรือประจัญบานบิสมาร์ค แต่มีระวางน้ำหนักกว่าเรือบิสมาร์คราว 2,000 ตัน ซึ่งนั่นทำให้เรือเทียร์พิทซ์กลายเป็นเรือประจัญบานที่หนักที่สุดที่ชาติในทวีปยุโรปเคยสร้างมา เรือเทียร์พิทซ์ถูกจมลงโดยระเบิดของเครื่องบินอังกฤษเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 บริเวณเกาะสปิตส์เบอร์เกนในมหาสมุทรแอตแลนติก
สรอรรถ กลิ่นประทุม
สรอรรถ กลิ่นประทุม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อในสังกัดพรรคภูมิใจไทย นายกสมาคมแห่งสถาบันพัฒนาการเมืองและการเลือกตั้ง นักการเมืองแกนนำกลุ่มราชบุรี อดีตรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดราชบุรี 5 สมัย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ
นายสรอรรถ กลิ่นประทุม (ชื่อเล่น : ตุ้ย) เกิดวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2499 ที่อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของ นายทวิช กลิ่นประทุม อดีตรองนายกรัฐมนตรี กับนางอารมณ์ กลิ่นประทุม สมรสกับนางพรรัตน์ กลิ่นประทุม จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์และสถิติ และระดับปริญญาโทจาก Catholic University Washington D.C. ประเทศสหรัฐอเมริกา สาขาการจัดการวิศวกร
การทำงาน
นายสรอรรถ กลิ่นประทุม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดราชบุรี สังกัดพรรคชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 เคยได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2533 ต่อมาได้ปรับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลเดียวกัน และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลชาติชาย (ครม.46) ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข จนกระทั่งปี พ.ศ. 2539 จึงย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และในรัฐบาลของพล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เขาก็ได้รับตำแหน่งเดิมต่อจากรัฐบาลที่แล้ว นอกจากนั้นเขายังเป็นหนึ่งใน ส.ส.กลุ่ม 16 อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2544 นายสรอรรถ กลิ่นประทุม ได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย ในคราวที่พรรคความหวังใหม่ ยุบรวมกับพรรคไทยรักไทย และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และได้รับมอบหมายหน้าที่เป็นรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ช่วงเวลาที่ได้รับจากการถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
ต่อมา ส.ส. ในกลุ่มของนายสรอรรถ กลิ่นประทุม จึงได้ย้ายเข้ามาสังกัดพรรคพลังประชาชน จนกระทั่งเมื่อมีการยุบพรรคพลังประชาชน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 กลุ่มของนายสรอรรถ จึงได้เข้ามาร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับกลุ่มเพื่อนเนวิน และกลุ่มอื่น ๆ ในนามพรรคภูมิใจไทย
นายสรอรรถ กลิ่นประทุม ยังนับได้ว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในฐานะแกนนำกลุ่ม ส.ส. ซึ่งสื่อมวลชนให้ชื่อกลุ่มแกนนำนี้ว่า "8ส.+ส.พิเศษ" อันประกอบด้วย สมศักดิ์ เทพสุทิน สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล สุวิทย์ คุณกิตติ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ สนธยา คุณปลื้ม และสรอรรถ กลิ่นประทุม ส่วน ส.พิเศษ คือ คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
อีกด้านหนึ่งนายสรอรรถ กลิ่นประทุม ใช้เวลาในระหว่างถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง (พ.ศ. 2553) เข้ารับการศึกษาหลักสูตรผู้บริหารระดับสูง ของสถาบันวิทยาการตลาดทุน ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรุ่นที่ 11 และเป็นรุ่นเดียวกันกับนักการเมืองชื่อดังอีกหลายคน อาทิ นายประจวบ ไชยสาส์น นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์ นายแพทย์บุรณัชย์ สมุทรักษ์ ฯลฯ
หลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
หลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี นายสรอรรถ ได้สมัครเข้าเป็นสมาชิกพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคและประธานที่ปรึกษาพรรค เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ในชุดที่มีอนุทิน ชาญวีรกูล เป็นหัวหน้าพรรค
เมซีเย 103
เมซีเย 103 (รู้จักกันดีในชื่อ M103 หรือ NGC 581) เป็น กระจุกดาวเปิด ที่กี่พันดาวก่อตัวขึ้นในกลุ่มดาวแคสซิโอเปีย ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1781 โดย เพื่อนของชาร์ล เมซีเย และและผู้ร่วมงาน Pierre Méchain เป็นหนึ่งในกลุ่มกระจุกดาวเปิดอยู่ห่างไกลที่สุดด้วยระยะทาง 8,000 ถึง 9,500 ปีแสงจากโลก และตั้งแต่ประมาณ 15 ปีแสงออกจากกัน มีประมาณ 40 ดาวที่เป็นสมาชิกภายใน M103 สองแห่งที่มี 10.5 ขนาดเชิงและ 10.8 ดาวยักษ์แดง การสังเกตของ M103 เป็นจุดเด่นโดยทั่วไปลักษณะของสตูป 131 แม้ว่าดาวนี้ไม่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่มดาวกระจุกดาวเปิด 172 M103 มีอายุประมาณ 25 ล้านปี
สรอรรถ กลิ่นประทุม
หลังพ้นจากการถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 6 แต่การเลือกตั้งเป็นโมฆะ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 5 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. อีกสมัย
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2017
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2017 (2017 FIVB Volleyball Men's U21 World Championship) เป็นครั้งที่ 19 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ และเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกสำหรับทีมชาติที่มีอายุไม่เกิน 21 ปี อยู่ภายใต้การกำกับของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ การแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศเช็กเกีย ในเมืองเบอร์โน และ เชสเกบุดเยยอวีตเซ ระหว่างวันที่ 23 มิถุนายน – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 16 ทีม
การคัดเลือก
สหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศได้เปิดเผยจำนวนทีมที่เข้าร่วมแข่งขันในชิงแชมป์โลกสำหรับอายุไม่เกิน 21 ปี
การแบ่งกลุ่ม
การจับสลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นที่เมืองเบอร์โน ประเทศเช็กเกีย ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ประเทศเช็กเกียฐานะประเทศเจ้าภาพได้รับให้เป็นทีมวางของกลุ่ม A และ 7 ทีมแรกจากอันดับโลก ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2017 จะได้รับให้เป็นทีมวางของแต่ละกลุ่มโดยใช้วิธีสลับฟันปลาในสองแถวแรก ส่วนที่เหลืออีก 8 ทีมจะถูกจับสลากในสองแถวถัดไป ตัวเลขในวงเล็บหมายถึงอันดับโลก ยู 21 ยกเว้น ประเทศเจ้าภาพอันดับที่ 35
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมตช์ที่แช่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
กาพย์สุรางคนางค์
กาพย์สุรางคนางค์ เป็นกาพย์ชนิดหนึ่งที่กวีนิยมแต่งในวรรณกรรมไทย แบ่งเป็น 3 ชนิด คือ กาพย์สุรางคนางค์ 28 กาพย์สุรางค์นางค์ 32 (กาพย์ธนัญชยางค์) และกาพย์สุรางคนางค์ 36 (กาพย์ขับไม้)
ประวัติ
กาพย์สุรางคนางค์ มีหลักฐานควรเชื่อว่าได้ชื่อมาจากคาถาภาษาบาลีที่ยกเป็นตัวอย่างฉันท์ในจินดามณี คือ วิสาลวิกฉันท์ ที่มิได้กำหนดครุและลหุ ยกตัวอย่างว่า
๏ สุราคณา สุโสภณา รปิรโก สมานสิ ภิวันทโน สเรนโก รัตินทิวัง ฯ ๒๘ ฯ
๏ สรวมชีพถวาย บังคมโดยหมาย ภักดีภิรมย์ เสร็จจำนองฉันท จำแนกนิยม วิธีนุกรม เพื่อให้แจ้งแจง
๏ ซึ่งเสด็จโดยไนย ในวุตโตไทย คณสำแดง ยัตติยุตติ สัญญากรแถลง กำหนดอย่าแคลง นิพันธ์ฉันทา
กาพย์สุรางคนางค์ 28
บทหนึ่งมี 28 คำ แบ่งเป็น 7 วรรค วรรคละ 4 คำ ลักษณะการส่งสัมผัสมี 3 แบบ ดังนี้
แบบที่ 1 บังคับเฉพาะสัมผัสระหว่างท้ายวรรคที่ 1 -2, ท้ายวรรคที่ 3 กับท้ายวรรคที่ 5 - 6 และสัมผัสระหว่างบท จากท้ายบทแรกไปยังท้ายวรรค 3 ในบทต่อไป พบในวรรณกรรมยุคแรก ๆ ดังตัวอย่าง
แบบที่ 2 เพิ่มสัมผัสระหว่างวรรค 4 กับวรรค 5 ขึ้นอีกแห่งหนึ่ง พบในงานยุคสมัยต่อมา ดังตัวอย่าง
แบบที่ 3 เพิ่มสัมผัสจนครบทุกวรรค ปรากฏในงานของสุนทรภู่ และงานยุคหลัง ๆ
ปัจจุบันนิยมแต่งแบบที่ 2 มากที่สุด
กาพย์สุรางคนางค์ 32
เป็นกาพย์ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ โดยพระราชวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ เพื่อใช้อธิบายประกอบภาพเรื่อง ศรีธนญไชย ฝีมือวาดของ เหม เวชกร ในหนังสือประมวญสารรายสัปดาห์ ซึ่งทรงตั้งชื่อว่า กาพย์ธนัญชยางค์ โดยทรงอธิบายว่ากาพย์นี้คือกาพย์สุรางคนางค์ 28 แบบเก่านั่นเอง แต่เพิ่มอีก 4 คำและเพิ่มสัมผัสเข้าอีก ต่อมาจึงเรียกกันว่า กาพย์สุรางคนางค์ 32 ตามลักษณะเดิม ตัวอย่างบทประพันธ์