cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นิคม จันทรวิทุร
การทำงาน
ศ.พิเศษ นิคม จันทรวิทุรเคยเป็นเลขาธิการสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยคนแรก เป็นข้าราชการกรมประชาสงเคราะห์ และดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมแรงงาน ในช่วง พ.ศ. 2515-2519 ระหว่างปี พ.ศ. 2519-2522 ได้ปฏิบัติงานในฐานะผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาบริหารงานด้านแรงงานขององค์การแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) ต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการองค์การแรงงานระหว่างประเทศประจำกรุงธักกา ประเทศบังคลาเทศ จนถึงปี พ.ศ. 2525 จึงได้กลับมาทำงานที่ประเทศไทยเกี่ยวกับการผลักดันการเคลื่อนไหวปฏิรูปกฎหมายด้านแรงงานและสวัสดิการสังคม อีกทั้งยังเป็นอาจารย์พิเศษ บรรยายวิชากฎหมายแรงงาน คณะ นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้รับการแต่งตั้งเป็น ศาสตราจารย์พิเศษ ในเวลาต่อมา
ศ.พิเศษ นิคม เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ศ.พิเศษ นิคม เคยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อปี พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยลงสมัครในเขต 8 กรุงเทพมหานคร ร่วมกับ ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ และนายสมัย เจริญช่าง แต่ศ.พิเศษ นิคมกับนายสมัยไม่ได้รับเลือกตั้ง
เบลโกรอด
เบลโกรอด (Белгород) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเบลโกรอด, รัสเซีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ 40 km ทางตอนเหนือของชายแดนรัสเซีย-ยูเครน ประชากร:
ผังเมือง
ป้อมปราการเบลโกรอดที่เก่าแก่ที่สุดสร้างขึ้นเมื่อปลายศตวรรษที่ 16 บนภูเขาชอล์ก การโต้เถียงกันระหว่างนักประวัติศาสตร์เกี่ยวกับช่วงเวลาของการก่อตั้งเมืองนี้ ในปีค.ศ. 1593 หรือ 1596 ยังไม่จบลงและทั้งสองเวอร์ชั่นมีหลักฐานสำคัญทางวิทยาศาสตร์ หนึ่งในนักวิจัยที่จริงจังคนแรกของประวัติศาสตร์เบลโกรอด เดรเนียกิน ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ยึดตามปีค.ศ. 1593 ในขณะที่เปิดเผยความพยายามของนักวิทยาศาสตร์บางคนอย่างสมเหตุสมผลแล้วจนถึงวันที่ก่อตั้งของเมืองโดยวลาดิมีร์ในศตวรรษที่ 10 นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นร่วมสมัย ชเมเลฟ พยายามเปิด "หลุมดำ" สามปี จากช่วงเวลาของการตัดสินใจที่จะสร้างไปจนถึงการปรากฏตัวขึ้นมามีอยู่จริงของป้อมปราการ แม้แต่เสนอข้อโต้แย้งเพื่อสนับสนุนการมีอยู่ของ "ป้อมปราการแรก" ที่ไม่รู้จัก ในพื้นที่ที่ถนนเรชนายาอยู่ในปัจจุบัน ถูกกล่าวหาว่าเดิมแล้วสร้างขึ้นบนหนองน้ำและหลังจากนั้นสองสามปี - จึงย้ายไปที่ภูเขา
ไม่มีเอกสารเก็บถาวรจากช่วงเวลาของการก่อตั้งป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรก ซึ่งจะมีการบอกลักษณะของเมือง ข้อมูลแหล่งเดียวที่เป็นแสงสว่างจากกาลเวลาคือ "บันทึกการเดินทางของ วาซีลี ซูเยฟ จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไปยังเฮียร์ซอน" ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1781 โดยให้ภาพร่างของป้อมปราการของการตั้งถิ่นฐานโบราณที่สูญหาย เฉพาะในช่วงกลางของยุค 50 ของศตวรรษที่ 20 นักโบราณคดี เอ.วี. นิกิตินดำเนินการขุดค้นบริเวณป้อมปราการแห่งแรก ซึ่งยังคงมองเห็นซากกำแพงและคูน้ำโบราณ แต่ในเวลานี้ป้อมปราการบางส่วนหายไปในยุค 1860 ระหว่างการก่อสร้างทางรถไฟทางตะวันออกของภูเขาชอล์กซึ่งเป็นที่ตั้งของเครมลินได้พังทลายลง ที่ตั้งของป้อมปราการแห่งแรกนั้นใกล้เคียงกับที่ตั้งของตลาดรถยนต์สมัยใหม่บนเบลายาโกรา
มีแผนที่รู้จักกันดีสามแผนภายใต้การดูแลของสถาปนิกควาซอฟ แผนขนาดใหญ่ชิ้นแรกในรูปแบบของการซ้อนทับของผังเมืองแบบเก่าและแบบที่ใหม่ อีกสองแผนสร้างขึ้นบนพื้นฐานของแผนแรกที่มีสภาพแวดล้อมใกล้เคียงกัน โดยมีลักษณะและรายละเอียดปลีกย่อยต่างกัน หนึ่งในสองแผนที่ถูกกล่าวถึงทีหลังถูกส่งไปเพื่อขออนุมัติต่อจักรพรรดินีแคทเธอรีนที่ 2 ซึ่งเธอได้จารึกไว้ว่า: "นี่คือสิ่งที่ควรจะเป็น" แผนผังแสดงพื้นที่เผาไหม้ ซึ่งหมายความว่ามีไฟไหม้เกิดขึ้นสองครั้งในเมือง แห่งแรกเกิดขึ้นรอบๆ จตุรัสตลาด ซึ่งตั้งอยู่ในศตวรรษที่ 18 ทางตะวันตกของมหาวิหารสโมเลนสค์ แห่งที่สองอยู่ในนิคมจิลอย และไหม้กว่าในพื้นที่แรก แผนผังรูปแบบใหม่ของควาซอฟ จัดทำขึ้นสำหรับพื้นที่การค้าซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกติดกับป้อมปราการเครมลินและทางทิศตะวันออกสิ้นสุดลงด้วยม้านั่งหินของกอสตีนืยดวอร์ ในรูปแบบของส่วนโค้งสองส่วน แกนการวางแผนส่วนกลางยังถูกเลือกโดยสัมพันธ์กับทิศทางของถนนเป็นเส้นตั้งฉากร่วมกัน แกนนี้เป็นเส้นเชื่อมระหว่างหอคอยนิโคลสกายาของเครมลินและทางออกโคโรชันสกีจากเมือง - สะพานข้ามแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ การอนุมัติโครงการโดยจักรพรรดินีเองสันนิษฐานว่าการดำเนินการอย่างเข้มงวด แต่เมื่อถ่ายโอนไปยังลักษณะตามธรรมชาติแล้วจำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยน การเปลี่ยนแปลงในโครงการทำให้สามารถติดตามแผนได้ ซึ่งเก็บไว้ใน Russian State Historical Archives ซึ่งวาดขึ้นโดยสถาปนิกซัลคอฟ วันที่รวบรวมไม่ได้ระบุไว้ในแผน แต่จากการปรากฏบนแผนของโบสถ์หินวเวเดนสกายา และปีเตอร์ และโบสถ์พอล สันนิษฐานว่าถูกสร้างขึ้นหลังจากปี 1777 แผนดังกล่าวดำเนินการตามรายงานของผู้ว่าการเบลโกรอดและเสนอให้มีการนำถนนสายใหม่ที่วิ่งจากใต้สู่เหนือและตั้งอยู่ระหว่างถนนสมัยใหม่ของถนนตังคิสตา โปปอฟ และถนนชูมิโชวาในปัจจุบัน ข้อเสนอนี้ถูกปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่า "ไม่จำเป็น" นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงการวางผังเมือง สิ่งแรกที่นักวางผังเมืองเบลโกรอดเปลี่ยนไปคือตำแหน่งของศูนย์กลาง - ถนนกรัจดันสกีในปัจจุบัน ความจริงก็คือผังเมืองเก่าของเบลโกรอด มีถนนเป็นเส้นตรงจากทางตอนเหนือของมหาวิหารสโมเลนสค์ไปทางตะวันออก ตำแหน่งของถนนสายนี้ ซึ่งได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากไฟไหม้ เกิดขึ้นพร้อมกับถนนสลาวืยใหม่ ดังนั้นเธอจึงกำหนดตำแหน่งของศูนย์กลางการวางแผนและถนนสายอื่นๆ ทั้งหมด จุดประสงค์ของการเปลี่ยนแปลงนี้คือเพื่อประหยัดเงินและใช้อาคารเก่าที่เข้ากับแผนใหม่ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ข้อสันนิษฐานนี้อธิบายทางออกของกรัจดันสกีปรอสเปคต์ ไปยังจัตุรัสวอคซัลนายา ไม่ใช่ไปยังสะพานข้ามแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ การเปลี่ยนแปลงโครงการครั้งที่สองเกิดจากที่ตั้งของพื้นที่ค้าปลีกที่เป็นอัปมงคล
ในศตวรรษที่ 18 ในใจกลางของจัตุรัสโซบอร์นายาที่ทันสมัยมีทะเลสาบขนาดเล็ก ซึ่งตามควาซอฟควรจะผล็อยหลับไป ในกรณีของการดำเนินการตามแผนของควาซอฟ ทะเลสาบที่มีอยู่กลายเป็นศูนย์กลางของจัตุรัสการค้าและโบสถ์หินในชื่อ Elijah the Prophet ที่ออกแบบมาเพื่อให้เล่นกับตำแหน่งที่มีบทบาทสำคัญ กลายเป็นว่ามันอยู่นอกกำแพงของร้านค้ากอสตินืยดวอร์ ส่งผลให้พื้นที่การค้าขยายออกไปทางทิศตะวันออก ในยุค 1780 ระหว่างการสำรวจทั่วไปของดินแดนรัสเซีย หลายแผนของเบลโกรอดบรรลุเป้าหมาย เมื่อจัดทำแผนจะใช้การซ้อนทับของแผนเก่าและใหม่ของควาซอฟ แผนการที่อธิบายข้างต้นทำให้ตำแหน่งที่ดินของโบสถ์บิดเบี้ยวซึ่งได้รับการแก้ไขเมื่อวางเมืองและตามกฎแล้วจะไม่เปลี่ยนแปลง การใช้ภาพซ้อนทับที่ไม่สะท้อนสภาพที่แท้จริงนำไปสู่ตำแหน่งที่ไม่ถูกต้องในแผนของมหาวิหารสโมเลนสค์, วเวเดนสกายา, มิไฮลอฟสกายา, การเปลี่ยนแปลงโบสถ์วลาดีมีร์สกายาและคริสตจักร แผนลงนามโดยที่ตำแหน่งปรึกษาซัลคอฟ เป็นแผนที่แม่นยำที่สุดของเบลโกรอดในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18
ประวัติศาสตร์
ชื่อ เบลโกรอด (Белгород) ในภาษารัสเซีย แปลตามตัวอักษรได้ว่า "เมืองสีขาว" ซึ่งประกอบไปด้วยคำว่า "белый" (เบลืย, "สีขาว, แสงสว่าง") และ "город" (โกรอด, "เมือง, นคร") ชื่อนี้เป็นการอ้างอิงถึงความอุดมสมบูรณ์ทางประวัติศาสตร์ของหินปูนในภูมิภาค ในทางนิรุกติศาสตร์ ชื่อสอดคล้องกับชื่อเมือง ในสลาวิคอื่น ๆ ที่มีความหมายเหมือนกัน: เบลเกรด, เบโลกรัดชิค, เบียโวการ์ด, บีโอกรัด, บิลโฮรอด คืยยิฟสกืย, และบิลโฮรอด-ดนิสตรอฟสกืย.
บันทึกแรกกล่าวถึงการตั้งถิ่นฐานในปี 1237 เมื่อกองทัพที่นำโดยมองโกลของ บาตูข่าน ทำลายล้างมัน ไม่ชัดเจนว่าเบลโกรอดนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับเมืองปัจจุบันหรือไม่ ในปี ค.ศ. 1596 ซาร์ฟิโอดอร์ โยอันโนวิช แห่งรัสเซียได้สั่งการให้มีการสถาปนาขึ้นใหม่โดยเป็นหนึ่งในป้อมปราการจำนวนมากที่ตั้งขึ้นเพื่อ ปกป้องชายแดนทางใต้ของมอสโควี จาก ตาตาร์ไครเมีย ซาร์ได้แต่งตั้งเจ้าชายผู้ว่าการสองคนเพื่อดูแลการก่อสร้างเบลโกรอด: มีฮาอิล วาซิลเยวิช นอซโดรวาตืย และอันเดรย์ โรมาโนวิช วอลคอนสกี ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกสร้างขึ้นบนฝั่งขวาของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ จนถึงปัจจุบันนี้ ภูเขาสีขาวในตำนานไม่สามารถอยู่รอดได้เนื่องจากในช่วงทศวรรษที่ 50 ของศตวรรษที่ 20 มันถูกรื้อทิ้งเพื่อทำเหมืองชอล์กอย่างสมบูรณ์ ในทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งของป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกตั้งอยู่ในพื้นที่ของตลาดรถยนต์ในปัจจุบันและร้านอาหาร "เบลายา กอรา" ตามพิกัดนั้นใกล้กับสถานที่ที่มีเบลโกรอดเครมลินมากที่สุด
ป้อมปราการเบลโกรอดแห่งแรกคงอยู่ได่สิบหกปี โดยสามารถต้านทานการโจมตีครั้งใหญ่หลายครั้งทั้งจากพวกตาตาร์และจากกองทหารลิทัวเนียที่เข้าร่วมในสงครามกับรัฐรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1612 ป้อมปราการเบลโกรอดถูกยึดและเผาโดยกองทหารลิทัวเนีย อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1613 ผู้ว่าการ นิกิตา ลิฮาเรฟ ตามคำสั่งของซาร์ กำลังสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งที่สองบนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำเซเวียร์สกีโดเนตส์ ในทศวรรษต่อ ๆ ไป ชาวเบลโกรอดได้ขับไล่การโจมตีดินแดนของตนเป็นจำนวนมาก กลางศตวรรษที่ 17 มีคำถามเกิดขึ้นเกี่ยวกับการก่อสร้างป้อมปราการเบลโกรอดแห่งใหม่ที่อยู่ทางใต้ของป้อมปราการที่มีอยู่สามกิโลเมตร
ในศตวรรษที่ 17 เบลโกรอดได้รับความเดือดร้อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากการรุกรานของตาตาร์ ซึ่งรัสเซียได้สร้างกำแพงดิน (ตั้งแต่ปี 1633 ถึง 1740) ขึ้นด้วยกำแพงดินซึ่งมีป้อมปราการสิบสองแห่ง ขยายขึ้นไปเหนือ 200 mi จากวอร์สคลาทางทิศตะวันตกถึงดอนทางทิศตะวันออกและเรียกมันว่า ในปี ค.ศ. 1666 มอสโกพาทริอาร์เคตได้ก่อตั้งหัวหน้าคณะดูแลในเมือง
กองทหารทหารม้า มีฐานอยู่ในเมืองจนถึงปี 1917 Ioasaph of Belgorod บิชอปแห่งเบลโกรอดและโอโบยันสกาแห่งศตวรรษที่ 18 ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นคนทำปาฏิหาริย์และกลายเป็นได้รับเกียรติ เป็นนักบุญของ คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ในปี 1911
ศตวรรษที่ 20 และ 21
อำนาจของสหภาพโซเวียตก่อตั้งขึ้นในเมืองเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม (8 พฤศจิกายน) ค.ศ. 1917 เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1918 กองทหารของ กองทัพจักรวรรดิเยอรมัน เข้ายึดครองเบลโกรอด หลังจากการสิ้นสุดของ สนธิสัญญาสันติภาพเบรสต์-ลิตอฟสค์ ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 เส้นแบ่งเขตได้ผ่านขึ้นไปทางเหนือของเมือง เบลโกรอดกลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนที่เพิ่งประกาศใหม่ (กุมภาพันธ์ถึงพฤษภาคม 1918) และรัฐยูเครน นำโดยเฮตมัน ปัฟโล สโกโรปัดสกืย
เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1918 หลังจากการโค่นล้มสโกโรปัดสกืยที่เยอรมันหนุนหลัง โซเวียต กองทัพแดง ก็ได้เข้าควบคุมเมืองอีกครั้ง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ตั้งแต่วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ถึง 7 มกราคม ค.ศ. 1919 รัฐบาลชั่วคราวของคนงานและชาวนาแห่งยูเครน ซึ่งนำโดยนายพล เกออร์กี เปียตาคอฟ ประจำอยู่ที่เบลโกรอด เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน ตั้งแต่วันที่ 23 มิถุนายน ถึง 7 ธันวาคม ค.ศ. 1919 กองทัพอาสาสมัครได้เข้ายึดครองเมืองโดยเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการขาว ซึ่งควบคุมรัสเซียใต้
ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1925 กรมทหารราบที่ 163 แห่งอาณาเขตแห่งกองทหารราบที่ 55 แห่งคูสค์ประจำการในเบลโกรอด ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1925 ได้ถูกส่งไปยังกองทหารราบที่ 185
เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1935 รัฐสภาของคณะกรรมการบริหารกลาง แห่งสหภาพโซเวียตได้ตัดสินใจจัดสรรเมืองเบลโกรอด, ภูมิภาคคูสค์ ให้เป็นหน่วยบริหารอิสระที่อยู่ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของคณะผู้บริหารภูมิภาคคูสค์
ทหารแวร์มัคท์เยอรมัน ยึดครองเบลโกรอดตั้งแต่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ถึง 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ฝ่ายเยอรมันยึดได้อีกครั้งในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1943 ในการโจมตีครั้งสุดท้ายของยุทธการที่ฮาร์คอฟครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 ระหว่างยุทธการที่คูสค์ การรบด้วยรถถังครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลกเกิดขึ้นใกล้กับ โปรโฮรอฟกา และกองทัพแดงยึดคืนเมืองได้สำเร็จในวันที่ 5/ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1943 แบบจำลองเหตุการณ์สามมิติเบลโกรอด เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถาน สงครามโลกครั้งที่สอง ที่ระลึกถึงเหตุการณ์
ในปี 1954 เมืองนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นเบลโกรอด จากเวลานี้ไป การพัฒนาอย่างรวดเร็วของเมืองในฐานะศูนย์กลางระดับภูมิภาคได้เริ่มต้นขึ้น
เบลโกรอดเป็นศูนย์กลางการบริหาร อุตสาหกรรม และวัฒนธรรมของแคว้นเบลโกรอด ก่อตั้งขึ้นในปี 1954 ศูนย์การศึกษาที่สำคัญของเมือง ได้แก่ มหาวิทยาลัยแห่งรัฐเบลโกรอด, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเบลโกรอด, และสถาบันทางการเงิน
โรงละครเบลโกรอด ได้รับการตั้งชื่อตามนักแสดงที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 19 มีฮาอิล เชปกิน ซึ่งเกิดในภูมิภาคนี้
โรงเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงถูกโจมตี ในการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565, ตามที่ผู้ว่าราชการให้ข้อมูล รัฐบาลยูเครนได้ปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าวและเสนอแนะว่าเป็นปฏิบัติการการจัดฉาก ที่กองกำลังรัสเซียทำเพื่อให้ได้รับการสนับสนุนสำหรับการทำสงครามในยูเครน ในวันที่ 16 ตุลาคม 2565 ได้เกิดเหตุกราดยิงในค่ายทหารทางการรัสเซียระบุมีผู้เสียชีวิต 11 ราย
สถานะการบริหารและเทศบาล
เบลโกรอดเป็นศูนย์กลางการบริหาร ของ แคว้น ภายในกรอบเขตการปกครอง มันถูกรวมเข้าเป็น เมืองที่มีนัยสำคัญของแคว้นเบลโกรอด—หน่วยการปกครองที่มีสถานะเท่ากับเขต ในฐานะ ฝ่ายเทศบาล เมืองที่มีความสำคัญของแคว้นปกครองตนเองเบลโกรอดถูกรวมเป็นพื้นที่ชานเมืองเบลโกรอด
ฝ่ายของเมือง
เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารเบลโกรอดถูกแบ่งออกเป็นสองเมืองโอครุก:
ภูมิอากาศ
ภูมิอากาศของเบลโกรอดคืออบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dfb เย็นกว่า Dfa เล็กน้อย) โดยมีฝนปานกลาง ฤดูหนาวอากาศค่อนข้างหนาวและเปลี่ยนแปลงได้โดยมีอากาศอุ่นขึ้นบ่อยๆ ตามด้วยฝนตก บางครั้งอุณหภูมิอาจลดลงต่ำกว่า -15 °C เป็นเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์หรือมากกว่านั้น ฤดูร้อนอากาศอบอุ่นและชื้นและมีฝนตกหรือร้อนและแห้งแล้ง ฤดูใบไม้ร่วงอากาศอบอุ่นและมีฝนตกชุก อ่างเก็บน้ำเบลโกรอด จะถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งภายในสิ้นเดือนพฤศจิกายนหรือต้นเดือนธันวาคม และชั้นน้ำแข็งมักจะอยู่จนถึงเดือนมีนาคมหรือเมษายน
การขนส่ง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1869 มีการเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างเบลโกรอดและมอสโก เบลโกรอดให้บริการโดยสนามบินนานาชาติเบลโกรอด (EGO)
รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง
ความยาวของเส้นทางการเดินรถยาวมากกว่า Trolleybus city park ประกอบด้วยอุปกรณ์ 150 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางที่ผลิตในรัสเซีย ZiU-682V, มี ZiU-683 2 ยูนิต ใช้งานมาตั้งแต่ปี 1990, และ ZiU-6205 จำนวน 3 ยูนิต Optima 30 ยูนิต และยังมีรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง Skoda-VSW -14Tr หนึ่งยูนิต ซึ่งเริ่มใช้งานในปี 2002, ฝ่ายบริหารของเมืองซื้อรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม่ 15 คัน ZiU-682G และในปี 2005 ซื้อรถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม่อีก 20 คัน ZiU-682G และในปี 2011 ซื้อ - รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีราง Trolza-5275.05 "Optima" 30 คัน และในปี 2013 ซื้อ - รถไฟฟ้าโดยสารชนิดไม่มีรางใหม ACSM-420 20 คัน
เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง
เบลโกรอดเป็นเมืองพี่น้องและเมืองแฝดกับ:
เบลโกรอดเคยเป็นแฝดกับ🇬🇧 เวคฟีลด์, สหราชอาณาจักร ความสัมพันธ์ถูกตัดขาดโดยเมืองอังกฤษภายหลังการรุกรานยูเครนของรัสเซีย พ.ศ. 2565.
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม
สายวงกลม (CCL) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สี่ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 35.7 km 31 สถานี และเป็นระบบไร้คนขับ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม
สถานี
สัญลักษณ์
รายการสถานี รหัสสถานี "CC18" ถูกสงวนไว้ใช้ในอนาคต
ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล
ชัมปุเกจุวรรรโกยิล ติรุวไนโกวิล (Jambukeswarar Temple, Thiruvanaikaval) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกยิล) บูชาพระศิวะในติรุจิรปัลลี รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยตั้งอยู่บนเกาะศรีรังคัม ซึ่งเป็นเกาะเดียวกับที่ตั้งของรังคนาถสวามีโกยิลที่โด่งดัง ติรุวไนกัลเป็นหนึ่งห้าโบสถ์พระศิวะสำคัญของทมิฬนาฑู ที่เรียกรวมกันว่าปัญจภูตสถลม) ซึ่งแทนมหาภูต หรือธาตุอันยิ่งใหญ่ห้าประการ โดยโบสถ์นี้แทนธาตุน้ำ ซึ่งในภาษาทมิฬเรียกว่า "นีร" (neer) ภายในเขตบูชาของโบสถ์มีธารน้ำใต้ดินไหลอยู่ และแม้จะพยายามปั๊มน้ำออกเท่าใด ภายในก็จะเต็มไปด้วยน้ำตลอดเวลา
ผนังกำแพงด้านนอกของโบสถ์มีขนาดมหึมา และล้อมอาณาเขตของมณฑลที่ห้าของโบสถ์ เรีกยว่า วิภูติปราการ (Vibudi Prakara) ซึ่งยาวราวหนึ่งไมล์กว่า และสูงกว่า 25 ฟุต ตำนานว่ากันว่าพระศิวะทรงช่วยก่อสร้างผนังกำแพงนี้ขึ้น มณฑลที่สี่ประกอบดเวยโถงขนาด 2436 คูณ 1493 ฟุต ซึ่งมีเสาอยู่ในโถงถึง 796 เสา และสระน้ำ  ส่วนมณฑลที่สามเป็นพื้นที่ปิดภายใน มีขนาด 745 คูณ 197 ฟุต ล้อมรอบด้วยกำแพงสูง 30 ฟุต ประกอบด้วยโคปุรัมสองหอ สูงหอละ 73 และ 100 ฟุต, มี thoppu (สวน) มะพร้าว และสระน้ำขนาดเล็ก มณฑลที่สองมีศาลขนาดเล็กมากมาย มีโคปรุมัสงู 65 ฟุตหนึ่งหอ และมีขนาดของมณฑลที่ 306 คูณ 197 ฟุต และในมณฑลในสุดเป็นที่ตั้งของครรภคฤหัม มณฑลมีขนาด 126 ฟุต คูณ 123 ฟุต
ในมณฑลที่สามซึ่งมีสวนมะพร้าวนั้น เป็นจุดที่รูปเคารพจากศรีรังคัมจะถูกนำมาประดิษฐานในศาสนิกชนของลัทธิไวษณวะมาเคารพปีละครั้ง นอกจากนี้ เนื่องจากโบสถ์นี้สร้างขึ้นเพื่อเคารพรูปของเทวี Akilandeswari บูชาพระศิวะ นักบวช ('Archakar') จะแต่งกายเป็นสตรีและเดินทางไปประกอบพิธีบูชาองค์พระศิวะทุกวันตอนเที่ยง
เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์
เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ (天師執位) เป็นซีรีส์ฮ่องกงซึ่งได้รับความนิยมอย่างสูงทั้งในฮ่องกงและสิงคโปร์ เคยมีการนำมาออกอากาศในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อเรื่องว่า ศึกชิงบัลลังก์เทพอาจารย์
ละครเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่ 2 ของ องเหม่ยหลิงที่เธอรับบทนางเอก และมีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนเกิน 60 จุดเปิด คือได้ 61 จุดเปิด หรือมากกว่า 3.15 ล้านคนดูต่อตอนในเกาะฮ่องกง และกลายเป็นแชมป์เรตติ้งสูงสุดในปีพ.ศ. 2527 (1984) ทำให้ติดสิบอันดับแรกของละครที่มีเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนสูงสุดตลอดกาลในเกาะฮ่องกง ต่อจากเรื่อง มังกรหยก ภาค 1 (1983) ที่เธอแสดงบท อึ้งย้ง ส่งให้เธอกลายเป็นนักแสดงหญิงเพียงคนเดียวในหน้าประวัติศาสตร์ที่รับบทนางเอกในละคร 2 เรื่องที่สามารถทำเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอนเกิน 60 จุดเปิด ของสิบอันดับแรกในละครที่เรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดในฮ่องกง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความโด่งดังของ องหมายหลิงในขณะนั้น(ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต)ได้เป็นอย่างดี
ล่าสุดเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองงานครบรอบ 55 ปีของทีวึบี (TVB) ที่ได้จัดขึ้นในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 (2022) ก่อนหน้านั้นทางทีวีบี ได้ทำการเปิดตัวกิจกรรมให้ผู้ชมโหวตละครดังในอดีตในหัวข้อ "ละครที่ฉันเลือก,ละครที่ฉันอยากดู" ("I Pick, I Want to Watch") และ "ละครที่น่าจดจำมากที่สุด" (Unforgettable...)
ก่อนหน้านี้ ละครเรื่องนี้มีการออกอากาศและรีรันซ้ำในฮ่องกงรวม 10 ครั้ง (ครั้งแรก+รีรัน9ครั้ง ยังไม่รวมรีรันครั้งล่าสุด) ถึงแม้ตอนรีรันเวลาจะดึกไปบ้างหรือเช้าไปบ้าง แต่ก็ทำให้มีผู้คนหลายรุ่นในฮ่องกงได้มีโอกาสดูและการแสดงเรื่องนี้ของ องเหม๋ยหลิง ได้สร้างความประทับใจให้แก่ผู้ชมหลายรุ่นหลายช่วงอายุ, ชาวเน็ตในฮ่องกงต่างชี้ว่าฉากที่ องเหม่ยหลิงแต่งตัวเป็นตุ๊กตากระดาษและใช้แหขนาดใหญ่ไล่จับ(ผีเสื้อ)วิญญาณของพระเอก (เหมียวเฉียวเหว่ย) ที่สิงอยู่กับผีเสื้อ เรียกกลับคืนร่าง เป็นฉากละครที่คลาสสิกที่สุด และชาวเน็ตส่วนหนึ่งยกย่องว่า: "แม้ว่าละครเรื่องนี้จะมีการรีรันซ้ำกลับมาดูหลายรอบแล้ว แต่ก็ยังอยากดู เพราะมันคือละครขั้นเทพท่ามกลางละครขั้นเทพทั้งหลาย!
โดยทั่วไปละครเรื่องอื่น ๆ ที่มีการรีรันซ้ำบ่อย คนดูจะเบื่อ แต่กับละครเรื่องนี้ผู้ชมชาวฮ่องกงส่วนใหญ่ยังคงอยากดูในทุกรอบที่มีการนำกลับมาออกอากาศอยู่เสมอ
เรื่องย่อ
จากคู่ทีไม่ถูกกัน ทะเลาะกัน แต่ต้องมาแต่งงานกัน เพราะถูกจับคลุมถุงชน จนฝ่ายชายลงเอยด้วยการหนี แต่สุดท้ายกลับมารักกัน ช่วยชีวิตซึ่งกันและกัน เรื่องนี้มี อิทธิฤทธิ์เวทมนตร์ เข้ามาเกี่ยวข้องผสมผสานบทตลกและรักโรแมนติก ได้อย่างกลมกล่อมและลงตัว
อิทธิพลความสำเร็จ
ละครเรื่อง เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ (The Fearless Duo) สร้างปรากฏการณ์ในฮ่องกง กลายเป็นละครที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงกว่าละครในยุคเดียวกันเกือบทุกเรื่องที่สร้างจากบทประพันธ์ของ กิมย้ง (金庸) และ โกวเล้ง (古龙) ในช่วงยุคทองของละครฮ่องกง (1977-1989)
โดยทั่วไป ละครที่จะทำเรตติ้งได้สูงนั้น ส่วนใหญ่ต้องพึ่งบทประพันธ์ของกิมย้ง หรือ โกวเล้ง นำมาสรังเป็นละครเพื่อเรียกยอดเรตติ้งให้กับทางช่อง
แต่ปรากฏการณ์ความสำเร็จที่แตกต่างของละครเรื่องนี้ คือ เป็นละครฟอร์มเล็ก 20 ตอนที่เขียนบทละครทั้งหมดจากทีมเขียนบทของทีวีบี โดยไม่ได้เป็นงานสร้างตามงานเขียนในบทประพันธ์ของใคร แต่กลับสามารถดึงยอดคนดูในฮ่องกงได้มากถึง 61 จุดเปิด หรือ 3.15 ล้านคนดูต่อตอนในฮ่องกง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความโด่งดังของ องเหม่ยหลิง ในขณะนั้น
อีกทั้งความสำเร็จของละครเรื่องนี้อีกอย่างหนึ่ง คือ สามารถทำเรตติ้งได้สูงกว่าละครเกือบทุกเรื่องในยุคเดียวกัน (ยุคทองละครฮ่องกง) ที่สร้างจากบทประพันธ์ของ กิมย้ง และ โกวเล้ง เช่น  8 เทพอสูรมังกรฟ้า 1982 (天龍八部) , จอมยุทธ์อุ้ยเสี่ยวป้อ 1984 (鹿鼎記), กระบี่เย้ยยุทธจักร 1984 (笑傲江湖) , ชอลิ้วเฮียง 1984 (楚留香之蝙蝠傳奇), จิ้งจอกภูเขาหิมะ 1985 (雪山飛狐), เพ็กฮ่วยเกียม ดาบเลือดสะท้านแผ่นดิน 1985 (碧血劍), ดาบมังกรหยก 1986 (倚天屠龍記), ตำนานอักษรกระบี่ 1987 (書劍恩仇錄) และ มังกรทลายฟ้า 1989 (俠客行) เป็นต้น ซึ่งละครเหล่านี้อยู่ในยุคเดียวกันกับละครเรื่อง "เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ 1984 (天師執位)" แต่ไม่สามารถทำเรตติ้งเฉลี่ยได้สูงเท่า
ละครชุดนี้ไม่เพียงกลายเป็น "ละครระดับเทพ" ในดวงใจของผู้ชมชาวฮ่องกงเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดสูงสุดในอาชีพของนางเอก องเหม่ยหลิง ผู้ล่วงลับอีกด้วย ในช่วงเวลานั้น องเหม่ยหลิง กำลังเติบโตในอาชีพการงานของเธอ
ในปีพ.ศ. 2526 (1983) เธอได้รับความนิยมอย่างมากจากบทบาทของ "อึ้งย้ง" ในละครทีวีเรื่อง มังกรหยก ภาค 1 (1983) (The Legend of the Condor Heroes) ที่ออกอากาศทำเรตติ้งเฉลี่ยเกินกว่า 60 จุดเปิดและเรตติ้ง%สูงสุด 99% นอกจากนี้การแสดงบท อึ้งย้งของเธอเป็นที่นิยมอย่างมากและส่งให้เธอกลายเป็นไอดอลในดวงใจของผู้คนมากมายอย่างรวดเร็ว
ปีต่อมาละครเรื่อง เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ (The Fearless Duo) ทำเรตติ้งเฉลี่ยเกิน 60จุดเปิดได้อีกครั้ง เป็นแชมป์เรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดแห่งปี(สูงกว่าละครเรื่องอื่น ๆ) และส่งให้ องเหม๋ยหลิง ถึงจุดสูงสุดในตำแหน่งนางเอกจอแก้วเบอร์หนึ่งทันที ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตใน 1ปีต่อมาหลังจากละครเรื่องนี้ออกอากาศ เป็นการปิดฉากชีวิตการแสดงอันแสนสั้นของเธอ และไม่ได้เข้าไปสู่วงการภาพยนตร์เต็มตัวอย่างที่เธอเคยตั้งใจเอาไว้
การฉายซ้ำ(รีรัน) ซ้ำในฮ่องกง
นอกจากละครเรื่องนี้จะทำเรตติ้งเฉลี่ยได้สูงมากแล้ว (61จุดเปิด) ยังสร้างสถิติกลายเป็นละครชุดฮ่องกงที่ถูกรีรัน บ่อยที่สุดในฮ่องกง ถึง 10 ครั้ง อีกด้วย ได้แก่:-
การออกอากาศในไทย
ช่วงปีพ.ศ. 2529 (1986) ละครเรื่องนี้ได้ลงเป็นม้วนวีดีโอ (VDO) ให้เช่าในไทย ภายใต้ชื่อละครว่า เทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ ทำให้มีผู้ชมจำนวนหนึ่งรู้จักละครเรื่องนี้ ผ่านการเช่าวีดีโอมาดู
ต่อมาในปีพ.ศ. 2531 (1988) ทางช่อง 5 ได้ลิขสิทธิ์การออกอากาศ ทำให้ละครเรื่องนี้หลุดจากช่อง 3 ไปฉายทางช่อง 5 รอบดึกแทน มีส่วนไม่มากก็น้อยทำให้ผู้คน(ส่วนใหญ่)ในไทย ไม่เคยดูละครเรื่องนี้มาก่อน เพราะในอดีตผู้ชมชาวไทยมักนิยมดูละครชุดฮ่องกงผ่านทางช่อง 3 และช่อง 7 เป็นหลัก
ตอนออกอากาศทางช่อง 5 ทุกวันพุธ-พฤหัส เวลา 21.55-22.55 น. ได้ใช้ชื่อละครว่า ศึกชิงบัลลังก์เทพอาจารย์
อ้างอิง
รำลึกถึง: ละครเทพอาจารย์จอมอิทธิฤทธิ์ โดย Baidu
แหล่งข้อมูลอื่น
เรตติ้งละครขององเหม่ยหลิง โดย Sina 10ละครยอดนิยมสูงสุดในยุค80s ของฮ่องกง ละครยอดนิยมตลอดกาล
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Dentistry : Prince of Songkla University) เป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ลำดับที่ 5 ของประเทศไทย ผ่านการรับรองหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิตจากทันตแพทยสภาแล้ว
ประวัติ
นอกจากนี้ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ยังเป็นศูนย์กลางการให้บริการทางทันตกรรมของภาคใต้ โดยมีโรงพยาบาลทันตกรรมซึ่งเป็นศูนย์กลางวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีทางทันตกรรม และเป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติงานของนักศึกษา
ปัจจุบันคณะทันตแพทยศาสตร์ได้พัฒนาก้าวหน้าไปอย่างมากมาย จากเจตนารมณ์เดิมที่ผลิตทันตแพทย์สนองความต้องการของชุมชนภาคใต้ มาเป็นการตอบสนองประชากรทั้งประเทศ รวมทั้งขยายบทบาททางวิชาการสู่ระดับนานาชาติมากขึ้น
สาขาวิชา
คณะทันตแพทยศาสตร์ ประกอบด้วย 6 ภาควิชา ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
โรงพยาบาลทันตกรรม
โรงพยาบาลทันตกรรม คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เริ่มเปิดดำเนินการตั้งแต่วันที่ 27 ตุลาคม 2529 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติงานคลินิกของนักศึกษาทันตแพทย์ และทันตบุคลากร เพื่อให้บริการรักษาทางทันตกรรมแก่ผู้ป่วยในพื้นที่ภาคใต้ สนับสนุนงานวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีทางคลินิกทันตกรรม โดยมีการทำงานเป็นฝ่ายการรักษาและฝ่ายอำนวยการ
ฝ่ายรักษาพยาบาลดูแลในเรื่องการบริการรักษาทางทันตกรรมโดยมีคลินิกต่าง ๆ ได้แก่
ฝ่ายอำนวยการ ทำหน้าที่สนับสนุนการให้การรักษาพยาบาล ได้แก่ งานเวชระเบียน งานเภสัชกรรม หน่วยเงินรายได้ งานเวชภัณฑ์กลาง งานห้องปฏิบัติการทันตกรรม งานวิศวกรรมซ่อมบำรุง งานสังคมสงเคราะห์ และงานธุรการโรงพยาบาลทันตกรรม
โรงพยาบาลทันตกรรมเป็นสถานที่สำหรับการสนับสนุนงานวิจัย ทั้งงานวิจัยทางคลินิกและงานวิจัยทางห้องปฏิบัติการทันตกรรม ของทั้งนักศึกษาปริญญาตรี นักศึกษาหลังปริญญา และอาจารย์ทันตแพทย์ ทำให้เกิดงานวิจัยที่กว้างขวางมากขึ้น
หน่วยทันตกรรมพระราชทาน
หน่วยทันตกรรมพระราชทาน ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เริ่มดำเนินกิจกรรมการตรวจรักษา ให้บริการทางทันตกรรมตามพระราชดำริมาตั้งแต่ พ.ศ. 2513 เพื่อให้ประชาชนผู้มีฐานะยากจน และด้อยโอกาสทางสังคมได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นทั่วทุกพื้นที่ของประเทศไทย โดยงบประมาณในการดำเนินงานทั้งหมดได้มาจากเงินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ซึ่งค่าใช้จ่ายจำนวนมากเป็นการจัดซื้อเครื่องมือ วัสดุ อุปกรณ์ และการดูแลบำรุงรักษา รวมทั้งการให้บริการรักษาทางทันตกรรม การดำเนินงานระยะเวลาต่อมาได้ขยายพื้นที่การให้บริการและรูปแบบกิจกรรมการรักษา การเผยแพร่ความรู้ด้านทันตกรรม และสุขภาพช่องปากเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้น้อมรับพระราชดำริในการที่จะให้ประชาชนในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทยได้มีสุขภาพช่องปากที่ดี จึงได้จัดทำโครงการออกหน่วยทันตกรรมพระราชทานเป็นประจำโดยอาศัยความร่วมมือจากพื้นที่ในการร่วมส่งเสริมการให้บริการทางทันตกรรมเพื่อให้ประชาชนมีสุขภาพช่องปากที่ดีอย่างยั่งยืน
แม่น้ำลพบุรี
แม่น้ำลพบุรี เป็นลำน้ำสาขาที่แยกออกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ก่อนไหลไปรวมเข้ากับแม่น้ำป่าสัก มีความยาวทั้งหมด 85 กิโลเมตร
ประวัติ
ต้นน้ำของแม่น้ำลพบุรีอยู่ที่แม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตำบลต้นโพธิ์ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ไหลทางตะวันออกผ่านอำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี, อำเภอท่าวุ้ง และอำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ก่อนไหลลงไปทางใต้เข้าเขตอำเภอบ้านแพรก, อำเภอมหาราช, อำเภอบางปะหัน, อำเภอนครหลวง และไหลมาบรรจบกับแม่น้ำป่าสักหน้าตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ถึงจะมาบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณหน้าวัดพนัญเชิง ตำบลหอรัตนไชย อำเภอและจังหวัดพระนครศรีอยุธยา รวมความยาวที่ไหลผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 63 กิโลเมตร
แต่เดิมแม่น้ำลพบุรีสายเก่าไหลไปรวมกับแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดขุนยวนโดยมีลักษณะไหลโอบบริเวณเกาะเมืองด้านเหนือไปทางตะวันตก ครั้นได้มีการขุดลอกคลองเชื่อมระหว่างแม่น้ำลพบุรีกับแม่น้ำป่าสักที่อยู่ทางทิศตะวันออกบริเวณวัดตองปุ เรียกว่า "คูขื่อหน้า" ทำให้กรุงศรีอยุธยามีสัณฐานเป็นเกาะ กลายเป็นคูเมืองทางเหนือของกรุงศรีอยุธยา อีกทั้งแม่น้ำลพบุรีไหลลงแม่น้ำป่าสักมากขึ้นเพราะระยะทางใกล้กว่า ส่วนแม่น้ำลพบุรีสายเดิมที่ไหลลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยาก็ตื้นเขินและแคบลงเรียกกันว่า "คลองเมือง"
มนุษย์ใช้ประโยชน์จากแม่น้ำลพบุรีมาไม่น้อยกว่า 3,000 ปีแล้ว จนเป็นแหล่งชุมชนที่พัฒนาเป็นบ้านเมืองแล้วเป็นรัฐ ได้แก่ รัฐทวารวดี, รัฐละโว้-อโยธยา ก่อนพัฒนาเป็นกรุงศรีอยุธยาในกาลต่อมา ในยุคทวารวดี สายน้ำนี้เป็นเส้นทางเชื่อมต่อกับคลองและสายน้ำไปยังเมืองบางไผ่ (อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี), เมืองจันเสน (อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์), เมืองอู่ตะเภา (อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท) ดังจะพบวัดเก่าสมัยอยุธยาเรียงรายตามลำน้ำอยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งนี้พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) ได้สันนิษฐานไว้ในหนังสือ "ระยะทางเสด็จพระราชดำเนินประพาสตั้งแต่พระราชวังจันทรเกษมถึงจังหวัดลพบุรี" ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "เส้นทางสายนี้คงเป็นแม่น้ำลพบุรีสายเดิม และพระนางจามเทวีเดินทางจากละโว้ ขึ้นไปครองเมืองหริภุญไชย ผ่านตามเส้นทางน้ำที่ไหลไปบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยาแถบหลังอำเภอพยุหะคีรี"
ในอดีตแม่น้ำลพบุรีมีความสำคัญในด้านการคมนาคมทางน้ำ ที่จังหวัดลพบุรีมีการใช้ลำน้ำนี้เพื่อติดต่อค้าขายกับกรุงเทพมหานคร โดยมีท่าเรือสำหรับเดินทางไปยังกรุงเทพฯ ที่ท่าน้ำตรงข้ามวัดพรหมาสตร์ นอกจากนี้ชาวบ้านยังใช้เดินทางไปต่างเมือง คือเมืองสิงห์บุรีและบ้านแพรก แต่ปัจจุบันผู้คนนิยมเดินทางด้วยรถยนต์ การสัญจรทางน้ำในแม่น้ำลพบุรีจึงหายไป
สภาพน้ำ
จากการสำรวจสภาพน้ำของแม่น้ำลพบุรีในปี พ.ศ. 2546 พบว่าอยู่ในเกณฑ์พอใช้ และจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2554 พบว่าแม่น้ำลพบุรีมีคุณภาพน้ำที่ดีขึ้นกว่าปีที่แล้ว อยู่ในเกณฑ์เสื่อมโทรมมากร้อยละ 25 และอยู่ในเกณฑ์ดีร้อยละ 25 อย่างไรก็ตามในปัจจุบันแม่น้ำลพบุรีมีปัญหาโคลนตมและวัชพืชสะสมจนตื้นเขิน
แม่น้ำลพบุรียังมีความสมบูรณ์อยู่มาก โดยกรมประมงได้มีการปล่อยปลา และกุ้งจำนวนมาก เนื่องในโอกาสพิธีสำคัญต่าง ๆ
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยเป็นคณะทันตแพทยศาสตร์ลำดับที่ 6 ของประเทศไทย ผ่านการรับรองหลักสูตรทันตแพทยศาสตรบัณฑิตจากทันตแพทยสภาแล้ว
ประวัติ
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2537 โดยจะมีวิธีการรับนักศึกษาผ่านระบบ TCAS 1 - 4 ปีละประมาณ 65 คน โดยชั้นปี 1 - 6 เรียนที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
หน่วยงาน
ตาม[http://council.swu.ac.th/Portals/2099/Documents/10.%20%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%9A%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%99%E0%B8%87%E0%B8%B2%E0%B8%99.PDF?ver=2018-02-14-112841-160 ประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559] นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะทันตแพทยศาสตร์เป็น 7 หน่วยงาน ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
ปืนคาบศิลา
ปืนคาบศิลา (musket) เป็นปืนที่ใช้ดินปืน(ดิน"แรงดันต่ำ")ตำกรอกทางปากกระบอกปืน จากนั้นรอง"หมอน"นุ่น หรือผ้า แล้วใส่หัวกระสุนทรงกลม ปิดด้วยหมอนอีกชั้น ปืนชนิดนี้เมื่อบรรจุกระสุนไว้ต้องถือตั้งตรงตลอด ไม่งั้นกระสุนอาจไหลออกจากปากลำกล้อง เวลาจะยิงต้องใช้ หิน"คาบศิลา"(หินไฟ-Flint) ตอกกระทบโลหะ หรือกระทบกันเอง (มักทำเป็น คอนกติดหินไฟ ผงกด้วยสปริง) เพื่อจุดดินขับในถ้วยที่โคนปืน ให้ไฟแล่บติดดินขับ วิ่งเข้าไปทางรูที่ท้ายลำกล้อง แล้วจึงเกิดการลุกไหม้ในดินปืน ระเบิดกระสุนออกไป ปืนชนิดนี้เป็นต้นแบบของปืนไรเฟิลในปัจจุบันด้วย ไม่มีผู้ทราบว่าใครประดิษฐ์ขึ้น แต่ว่าในเอกสารทางการทหารของจีนได้มีการกล่าวถึงอาวุธชนิดหนึ่งเรียกว่า "หั่วหลงจิง (火龙经)" ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแรกเริ่มปืนคาบศิลาได้มีการออกแบบให้ใช้กับทหารราบเท่านั้น และได้มีการปรับปรุงขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม เช่นมีเกลียวในลำกล้อง การมีกล้องเล็ง มีกระสุนปลายแหลมซี่งแต่เดิมนั้นเป็นลูกกลมๆ และในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ก็มีการประดิษฐ์ปืนชนิดที่บรรจุกระสุนทางท้ายรังเพลิงปืนซึ่งแต่เดิมนั้นบรรจุกระสุนทางปากลำกล้องเข้ามาแทนที่
หลักฐานการใช้ปืนไฟในช่วงแรก
ดินปืนค้นพบโดยชาวจีนโดยบังเอิญในสมัยราชวงศ์จิ้นตะวันตก (ซีจิ้น) แต่ยังไม่ได้มีการใช้อย่างจริงจัง คงนำมาใช่ในลักษณะของพิธีกรรมขับไล่สิ่งชั่วร้าย และงานเฉลิมฉลองอย่างดอกไม้ไฟนั่นเอง แต่ชาวจีนเริ่มจะใช้ดินปืนอย่างจริงจัง ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เพราะมีหลักฐานว่ากองทัพราชวงศ์ซ่งได้ประดิษฐ์อาวุธระเบิดแบบพกพา (ระเบิดขว้าง) ปืนไฟแบบจุดสายชนวน (แต่มิได้ใช้ระบบไกยิงอย่างปืนไฟในยุคหลัง เพียงแต่ใช้การจุดสายชนวนเท่านั้น) และเครื่องยิงที่ใช้กระสุนยิงแบบอัดดินปืนแล้ว แต่สาเหตุที่ดินปืนแพร่หลายไปสู่ดินแดนตะวันตกนั้น มีเหตุจากการรุกรานของพวกมองโกล เมื่อพวกมองโกลพิชิตแผ่นดินจีนทางเหนือได้สำเร็จแล้ว ก็ได้นำบรรดาช่างปืนใหญ่และปืนไฟจากจีนไปเป็นกำลังสำคัญในการขยายดินแดน โดยพวกมุสลิมในตะวันออกกลางเป็นชนกลุ่มแรกที่ได้ใช้อาวุธดินปืนในการสงคราม จากนั้นจึงแพร่หลายเข้าไปในยุโรป สำหรับรูปแบบอาวุธปืนไฟทรงกระบอกนั้น มีมาแต่เริ่มในสมัยซ่งแล้ว แต่เริ่มมีการประดิษฐ์อาวุธปืน โดยอาศัยระบบไกยิง (Trigger) ขึ้นในประเทศจีนในสมัยราชวงศ์หมิง ปืนคาบศิลาเริ่มปรากฏขึ้นในประเทศสเปน แต่จะรู้จักกันดีในนามของ ปืนคาบชุด (MATCH LOCK) ในทศวรรษที่ 1500 แต่ทหารเจนนิสซารี่ของจักรวรรดิออตโตมานก็ปรากฏว่ามีการใช้ปืนคาบศิลาในช่วงทศวรรษที่ 1440 แล้ว เทคโนโลยีปืนคาบศิลาได้พัฒนาขึ้นในยุโรปตะวันตกอย่างรวดเร็ว และเกิดอาวุธที่มีประสิทธิภาพการทำลายล้างมากกว่าแต่ก่อนทำให้เกิดการแสวงหาวัตถุดิบดินปืนซึ่งทำให้เกิดลัทธิจักรวรรดินิยมขึ้น
วิวัฒนาการของปืนคาบศิลา
ในคริสต์ศตวรรษที่15 ทหารราบของยุคกลางได้มีการใช้อาวุธดินปืนชนิดหนึ่งเรียกว่า "ปืนใหญ่ที่ยิงด้วยมือ" ถึงอย่างไรก็ดีอาวุธดังกล่าวก็ยุ่งยากในการใช้ซึ่งต้องใช้เวลานานในการบรรจุกระสุนปืนและไม่ค่อยจะมีประสิทธิภาพในการยิง เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็เริ่มมีการประดิษฐ์ปืนสั้นขึ้นและในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปืนคาบศิลาก็ได้เข้ามาแทนที่หอกยาวซึ่งเคยเป็นอาวุธหลักของทหารราบในสมัยนั้น ปืนคาบศิลาในสมัยศตวรรษที่ 16 เรียกว่า อาร์กิวบัส (Arquebus) หรือปืนคาบชุด กลไกของปืนชนิดนี้คือใส่ดินปืนลงบนจานดินปืนแล้วใส่กระสุนกลมๆ และดินปืนทางปากกระบอกปืนแล้วกระทุ้งให้ดินปืนและกระสุนไปอยู่ในรังดินปืนทางท้ายลำกล้อง เมื่อเหนี่ยวไกก็จะมีเหล็กรูปงูตีที่จานดินปืนจะเป็นการจุดสายชนวนไปที่ท้ายลำกล้องทำให้ดินปืนระเบิดขึ้น แรงระเบิดจะทำให้กระสุนพุ่งออกไปทางปากลำกล้องอย่างรวดเร็ว
ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ก็มีการพัฒนาปืนคาบชุดเป็น "ปืนสั้นแบบลูกล้อ" (Wheellock) แต่อย่างไรก็ดีปืนคาบชุดก็มีข้อเสียอยู่มากเช่น บรรจุกระสุนช้า มีความแม่นยำน้อย ไม่สามารถใช้ได้เมื่ออากาศชื้นเพราะจะทำให้จุดชนวนดินปืนไม่ติด แต่อย่างไรก็ตามปืนคาบชุดก็เป็นสิ่งที่เปลี่ยนโฉมหน้าสงครามของยุโรป และทำให้กษัตริย์ยุโรปมีสถานภาพมั่นคงขึ้นเพราะทำให้มีผู้ก่อกบฏยากเนื่องจากสงครามที่ใช้ปืนไฟจะเสียค่าใข้จ่ายในการรบสูงมาก ปืนคาบชุดสามารถทำให้อาณาจักรที่สำคัญล่มสลายเช่นอินคา เอซเท็คเป็นต้นแต่มันก็สามารถสร้างอาณาจักรให้มีเอกราชได้ เช่นจักรวรรดิรัสเซียสามารใช้ปืนไฟขับไล่มองโกลออกไปได้แล้วสถาปนาราชวงศ์โรมานอฟ(Romanov) ขึ้น ต่อมาได้มีการดัดแปลงปืนคาบชุดให้พกพาได้สะดวกขึ้นเป็นปืนสั้นซึ่งเป็นที่นิยมของทหารม้าในสมัยนั้น
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ได้มีการพัฒนาปืนไฟแบบคาบชุด ให้เป็นปืนคาบศิลา (Flintlock อ่านว่าฟลิ้นท์ล็อก) ขึ้น ซึ่งมีกลไกคือใส่หินเหล็กไฟที่ตัวนกของปืนแล้วบรรจุกระสุนและดินปืนทางปากกระบอกแล้วกระทุ้งจากนั้น เมื่อเหนี่ยวไกเหล็กรูปนกสับหินเหล็กไฟทำให้เก็ดประกายไฟลามไปที่รังดินปืนทางท้ายกระบอกทำให้ดินปืนระเบิดและผลักกระสุนให้พุ่งไปข้างหน้า ต่อมาอาวุธชิ้นนี้ได้กลายเป็นอาวุธหลักของกองทัพยุโรปและอเมริกา เมื่อศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมได้มีการประดิษฐ์เกลียวในลำกล้องทำให้กระสุนพุ่งไปข้างหน้าในแนวตรง มีพิสัยไกลกว่าเดิม และมีความแม่นยำมากขึ้น และมีการประดิษฐ์แก๊บในตัวปืนทำให้ไม่ต้องคอยใส่ดินปืนอีกต่อไปเห็นได้จากสงครามไครเมีย การมีกล้องเล็งซึ่งทำมองเห็นเป้าหมายในระยะที่ใกล้และแม่นยำทำให้เกิดหน่วยซุ่มยิงขึ้น เห็นได้จากสงครามกลางเมืองอเมริกา
จักรวรรดิออตโตมาน
ในการระดมยิงกรุงคอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ทหารชาวเติร์กก็ใช้ปืนใหญ่และปืนคาบชุดรุ่นแรก ๆ ในการระดมยิงกำแพงเมืองทั้งจากทางบกและทางเรือ ในการรบขยายอาณาจักรของสุลต่านสุไลมานปืนคาบชุดก็เป็นอาวุธสำคัญในการปิดล้อมเมืองเห็นได้จากสงครามฮับส์เบิร์ก-ออตโตมาน ทหารปืนคาบชุดของจักรวรรดิออตโตมานเรียกว่าแจนนิสซารี่ซึ่งส่วนใหญ่จะสืบเชื้อสายมาจากพลทหารอาร์เมเนียน และ จอร์เจียน ที่ถูกจับมาเป็นทาสเชลย และแม่ทัพของอาณาจักรออตโตมานส่วนใหญ่จะครอบครองปืนสั้นเป็นจำนวนมากอีกด้วย ปืนคาบชุดยังคงเป็นอาวุธหลักของจักรวรรดิออตโตมานจนเมื่อจักรวรรดิปฏิรูปการทหารในทศวรรษที่1830
เปอร์เซีย
จากหลักฐานการบันทึกของพ่อค้าชาวเวนิสได้พบว่าปืนคาบชุดได้แพร่หลายในอาณาจักรเปอร์เซียอย่างรวดเร็วอันเนื่องมาจากการค้ากับยุโรปและทหารม้าของราชวงศ์ซาร์ฟาวิดของเปอร์เซียจะนิยมพกปืนคาบชุดทุกคน ปืนคาบชุดของเปอร์เซียจะมีลวดลายประณีตบรรจงมาก ปืนคาบชุดยังคงเป็นอาวุธหลักของเปอร์เซียจนเมื่อราชวงศ์ซาร์ฟาวิดล่มสลาย
อินเดีย
ในอินเดียสมัยราชวงศ์โมกุลเริ่มปรากฏว่ามีการใช้ปืนคาบศิลาในช่วงทศวรรษที่ 1510 ซึ่งในสมัยนี้พระเจ้าบาบูร์และพระเจ้าอัคบาร์ได้ใช้ปืนคาบศิลาเป็นอาวุธหลักของทหารราบในการปราบปรามหัวเมืองฮินดูและมุสลิมของเจ้าผู้ครองแคว้นทางภาคใต้ เสียงของปืนคาบศิลายังทำให้ช้างหลายเชือกของฝ่ายหัวเมืองทางใต้ตกใจอีกด้วยทำให้อาณาจักรโมกุลสามารถรวบรวมอินเดียเป็นเอกภาพในสมัยพระเจ้าอัคบาร์มหาราช ปืนไฟของโมกุลจะเป็นแบบคาบชุดซึ่งเป็นงานหัถกรรมอย่างหนึ่งมีการตีเหล็กอย่างประณีตไม่ได้มีการใช้เหล็กหล่อเหมือนทางตะวันตก ต่อมาเมืออินเดียตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ ทางข้าหลวงชาวอังกฤษได้จัดตั้งทหารซีปอยซึ่งมีการจัดระเบียบแบบอังกฤษมีอาวุธหลักเป็นปืนคาบศิลาแบบฟรินท์ล็อกหรือปืนนกสับจนมีปืนแบบบรรจุกระสุนทางพานท้ายปืนมาแทนที่
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นได้เผชิญกับอาวุธปืนครั้งแรกเมื่อจักรพรรดิกุบไลข่านรุกรานญี่ปุ่นในปี 1259 ในสึชิมะ ต่อมาในปี 1543 ได้มีเรือโปรตุเกสเข้ามาเทียบท่านำโดยนักบวชชื่อ "ฟือร์เนา เมงดิช ปิงตู" ชาวโปรตุเกสได้นำปืนไฟแบบคาบชุดมาด้วย ไดเมียวโอะดะ โนะบุนะงะได้ซื้อปืนคาบชุดของชาวโปรตุเกสมาศึกษากลไกแล้วให้ช่างเหล็กตีเลียนแบบจนกระทั่งสามารถผลิตปืนคาบชุดได้มากที่สุดในโลกและสามารถสร้างกองทหารที่เกณฑ์มาจากชาวนาหรือ "อาชิการุ (（あしがる）)" ที่ติดอาวุธปืนเหมือนชาวยุโรปได้เป็นจำนวนมาก จนเมื่อปี 1575 โนะบุนางะได้นำทหารอาชิการุที่ติดอาวุธปืนยึดปราสาทนางาชิโนได้ ยุทธวิธีของโอดะคือแบ่งทหารอาชิการุเป็นสามแถวอยู่หลังรั้วไม้ เมื่อแถวแรกยิงทหารม้าของทาเคดะแล้วบรรจุกระสุนใหม่แถวที่สองเข้ามายิงต่อเมื่อแถวที่สองบรรจุกระสุนแถวสามจะยิงทำให้ทหารม้าของทาเคดะตายเป็นจำนวนมาก อาวุธของทหารม้าเป็นอาวุธแบบเดิมคือธนู "ยูมิ" และดาบคาตานะ ชัยชนะครั้งนี้ทำให้โอดะได้ตั้งตนเป็นโชกุน เมื่อโนะบุนางะถึงแก่อนิจกรรม โตโยโตมิได้รับตำแหน่งโชกุนแทน ต่อมาเมื่อปี 1592 ญี่ปุ่นรุกรานเกาหลี ญี่ปุ่นได้ใช้ปืนคาบศิลาเป็นอาวุธหลักในการรบแต่ต่อมาญี่ปุ่นต้องถอยทัพกลับเพราะโตโยโตมิถึงแก่อนิจกรรมในปี 1598 ต่อมาเมื่อโชกุน โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ดำเนินนโยบายปิดประเทศในปี 1603 ห้ามทำการค้ากับชาวต่างชาติและห้ามนำเข้าและผลิตอาวุธปืนเพราะอาจจะทำให้สถานภาพของโชกุนไม่มั่นคง ทำให้ปืนคาบศิลาแบบคาบชุดอยู่ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นเพียงห้าทศวรรษเท่านั้น จนกระทั่งในปี 1854 นายพลแมททิว เปอร์รี่บังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศ สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิได้ทำการยึดอำนาจของโชกุน โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุและจัดตั้งกองทัพสมัยใหม่มีการนำเข้าปืนคาบศิลาแบบฟรินท์ล็อกจากสหรัฐอเมริกาจำนวนมาก ต่อมาญี่ปุ่นสามารถผลิตเองได้เป็นจำนวนมากและปืนคาบศิลายังคงเป็นอาวุธหลักของญี่ปุ่นจนมีปืนแบบบรรจุกระสุนทางพานท้ายปืนมาแทนที่
จีน
จีนเป็นชาติแรกที่ประดิษฐ์อาวุธปืนขึ้น ปืนที่เป็นต้นแบบของปืนคาบศิลาที่จีนประดิษฐ์ขึ้นมีลักษณะคล้ายปืนคาบศิลาแต่มีวิธียิงเหมือนปืนใหญ่ อาวุธปืนของจีนมักจะไม่ได้รับการพัฒนาเพราะในการรบกับชนเผ่าเร่ร่อนทางภาคเหนือจีนก็มีกำแพงเมืองจีนป้องกันอยู่แล้วและบ้านเมืองช่วงนี้มักจะสงบและในการรบจีนมักจะตั้งรับมากกว่ารุกราน จีนเผชิญกับอาวุธปืนครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หมิงเมื่อสงครามอิมจินในปี 1592-1598 เกิดขึ้น โชกุนโตโยโตมิรุกรานเกาหลีเพื่อยึดเกาหลีซึ่งเป็นอาณานิคมของจีน จีนได้ส่งกองทัพจำนวนมากไปช่วยเกาหลีและสามารถรบชนะญี่ปุ่นได้หลายครั้งเพราะปืนคาบศิลาของโปรตุเกสที่ญี่ปุ่นใช้ในสมัยนั้นไม่มีประสิทธิภาพมากพอที่จะสู้กับหน้าไม้กลของจีนได้ ต่อมาในสมัยราชวงศ์ชิง อาวุธปืนไม่แพร่หลายในจีนมากนักจนเมื่อปี่ 1839 ในรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวง จีนทำสงครามฝิ่นกับอังกฤษอังกฤษยกพลขี้นบกที่แหลมเกาลูนแล้วใช้ปืนคาบศิลายิงทหารจีนตายเป็นจำนวนมาก จีนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จีนจึงจัดตั้งกองทัพ "เป่ย์หยาง" และ "หนานหยาง" ขึ้นซึ่งมีการบริหารกองทัพเป็นแบบยุโรปมีปืนคาบศิลาเป็นอาวุธหลัก ในการระดมยิงจากกำแพงกองทัพเป่ย์หยางจะใช้ปืนคาบศิลาขนาดใหญ่ยิงลงจากกำแพงเรียกว่า"จินกอล" เห็นได้จากสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 1 ปืนคาบศิลายังคงเป็นอาวุธหลักของจีนจนกระทั่งสงครามกบฏนักมวยที่จีนซื้อลิขสิทธิ์ปืนเล็กยาวของเยอรมันมาผลิตเอง
เกาหลี
เกาหลีได้รู้จักกับปืนคาบศิลาครั้งแรกในสมัยราชวงศ์โชซ็อนเมื่อครั้งญี่ปุ่นรุกรานเกาหลีปี 1592-1598 (แต่ก่อนหน้านั้นกองทัพเกาหลียังคงใช้พลธนูและปืนคาบชุดแบบจีนและมีการตั้งกองปืนขึ้นแต่ก็ไม่ได้รับความไว้วางใจประสิทธิภาพของมันจึงยกเลิกไป) ถึงแม้ญี่ปุ่นจะพ่ายแพ้แต่แม่ทัพลีซุนชินก็เสียชีวิตจากกระสุนปืนคาบศิลา เกาหลีตระหนักดีว่าปืนคาบศิลาก่อให้เกิดความได้เปรียบในการรบ จึงจัดตั้งหน่วยปืนคาบศิลาขึ้นโดยใช้ในกององครักษ์ หรือใช้เป็นหลักพอๆกับธนูในการทำศึก ต่อมาปี 1627 เผ่าแมนจูจากจีนรุกรานเกาหลีเป็นครั้งแรกกองกำลังปืนคาบศิลาของเกาหลีสามารถทำลายกองทหารม้าของแมนจูซึ่งมีจำนวนมากกว่าจนแตกพ่ายต่อมาจีนมีกรณีพิพาทเรื่องเขตแดนกับร้สเซียในแมนจูเรีย จึงขอกำลังหน่วยปืนคาบศิลา 400 นายของเกาหลีมารบซึ่งกองปืนคาบศิลาของเกาหลีสามารถทำลายทหารม้าคอสแซกของรัสเซียได้อย่างง่ายดายต่อมาในปลายศตวรรษที่ 19 ญี่ปุ่นพยายามมีอำนาจเหนือเกาหลีโดยมอบปืนคาบศิลาให้กบฏตงฮักซึ่งพยายามต่อต้านชนชั้นยางบานซึ่งเป็นชนชั้นสูงและขุนนางหัวเก่าของเกาหลี กบฏตงฮักต้องการปฏิรูปเกาหลีให้ทันสมัยโดยเอาญี่ปุ่นเป็นแบบอย่างจึงจับกุมพระเจ้าโกจง แล้วก็ได้ใช้ปืนคาบศิลาเป็นอาวุธในการบุกพระราชวังด้วย
ไทย
ประเทศไทยรู้จักกับปืนคาบชุดในกลางสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อรัชสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราชจากชาวโปรตุเกส "เฟอร์เนา เมนเดส ปินโต" เช่นเดียวกับญี่ปุ่นที่กล่าวไว้ข้างต้นปืนคาบชุดถูกใช้ครั้งแรกเมื่ออาณาจักรล้านนาคิดแข็งเมือง ทางอยุธยาจึงส่งกำลังไปปราบและได้ใช้ปืนคาบชุดเป็นอาวุธในครั้งนี้ด้วย ต่อมาเกิดสงครามเมืองเชียงกรานกับพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้อยุธยาได้ใช้ปืนคาบชุดในการรบจนชนะ อยุธยาได้ใช้ปืนคาบชุดในการรบเรื่อยมาปืนคาบชุดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในสมัยนี้คือพระแสงปืนต้นข้ามแม่น้ำสะโตงซึ่งสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงยิงปืนคาบชุดข้ามแม่น้ำสะโตงถูกแม่ทัพสุรกรรมาตาย และหลังจากนั้นปืนคาบชุดก็มีใช้กองทัพสยามจวบจนสมัยรัตนโกสินตร์ ในขณะที่ในบรรดาประเทศข้างเคียงหันไปใช้ปืนคาบศิลากันเป็นปืนประจำการสิ้นแล้ว อาทิ พม่า ปืนคาบศิลาจึงมีใช้ในหมู่ขุนนางที่มีฐานะ และชนชั้นเจ้า ด้วยเหตุว่า มีราคาแพง และต้องสั่งจากนำเข้าหินเหล็กไฟ ซึ่งใช้ทำปฏิกิริยากับดินปืนซึ่งมีราคาแพงอีกเช่นกัน และประการสุดท้ายคือ ฝึกยิงและทำความเข้าใจได้ยากกว่า การยิงปืนคาบชุด นั่นเอง
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส (Élection présidentielle en France) เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ โดยมีวาระดำรงตำแหน่ง 5 ปี (Quinquennat) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา ซึ่งก่อนหน้านี้มีวาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี (Septennat) ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนแรกคือ หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ทั้งยังเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุน้อยที่สุดเมื่อดำรงตำแหน่งอีกด้วย (40 ปี)
ภายหลังจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 เป็นต้นมา ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสสามารถดำรงตำแหน่งกี่วาระก็ได้ ซึ่งก่อนหน้านี้กำหนดไว้แค่เพียง 2 วาระเท่านั้น
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1966
การออกอากาศ
สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติลักเซมเบิร์ก เป็นแม่ข่ายในการออกอากาศ โดยออกอากาศไปยังประเทศดังต่อไปนี้
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย
พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 (Friedrich Wilhelm IV) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งปรัสเซียระหว่างค.ศ. 1840 ถึง 1861 เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 กับพระนางลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระองค์เคยรับราชการทหารในกองทัพปรัสเซีย และเข้ามีส่วนร่วมในสงครามปลดแอกจากฝรั่งเศสในค.ศ. 1814
เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในค.ศ. 1840 พระองค์ในฐานะมกุฎราชกุมารก็ขึ้นสืบราชสมบัติปรัสเซียต่อ และทรงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นกษัตริย์ผู้ทรงศิลปะจินตนิยม ทรงมีความสนใจในด้านสถาปัตยกรรมและการจัดสวน ตลอดจนเป็นองค์อุปถัมภ์ของศิลปินมากชื่อเสียงอย่าง คาร์ล ฟรีดริช ชิงเคิล, เฟลิกซ์ เมนเดิลส์โซห์น เป็นต้น ในรัชสมัยของพระองค์ได้มีการก่อสร้างอาคารต่างๆมากมายในเบอร์ลินและพ็อทซ์ดัมจนแล้วเสร็จ อาทิ มหาวิหารโคโลญ เป็นต้น พระองค์ทรงเป็นนักปกครองที่มีหัวอนุรักษนิยม ในค.ศ. 1849 พระองค์ทรงปฏิเสธรับตำแหน่งจักรพรรดิเยอรมัน (เยอรมนีที่ไม่รวมออสเตรีย) ที่เสนอโดยสมัชชาแห่งชาติในนครแฟรงเฟิร์ต
พระองค์ประชวรด้วยโรคหลอดเลือดสมอง และเสด็จสวรรคตในค.ศ. 1861 โดยไร้พระราชบุตร ทำให้พระอนุชาของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย ซึ่งต่อมาพระอนุชาองค์นี้สามารถรวมชาติเยอรมันสำเร็จและขึ้นเป็นจักรพรรดิเยอรมัน
อ้างอิง
17951861
มิคาอิล โชโลคอฟ
มิคาอิล อเล็กซานโดรวิช โชโลคอฟ (Михаи́л Алекса́ндрович Шо́лохов Mikhail Aleksandrovich Sholokhov (ออกเสียง)) (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1905 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) มิคาอิล อเล็กซานโดรวิช โชโลคอฟเป็นนักเขียนนวนิยายคนสำคัญชาวรัสเซียผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1965
ไซยาโนเจนมอด
ไซยาโนเจนมอด (CyanogenMod, ) เป็นระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซสำหรับแทนที่เฟิร์มแวร์ดั้งเดิมของสมาร์ตโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ พัฒนาจากระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ โดยปรับแต่งให้มีความสามารถและฟังก์ชันเพิ่มเติม ผู้ใช้จะได้รับการอัปเดต อิงจากเวอร์ชั่นทางการของแอนดรอยด์ ในปี 2015 รายงานบางฉบับระบุว่ามีผู้ใช้ติดตั้ง CyanogenMod กว่า 50 ล้านครั้ง นอกจากนี้การพัฒนาเฟิร์มแวร์แบบปรับแต่งโดยนักพัฒนาใหม่ ๆ ก็มีจุดเริ่มต้นจากโครงการ CyanogenMod อีกด้วย
ในปี 2016 CyanogenMod ได้ยุติการให้บริการ เนื่องจากปัญหาภายใน และทีมงานบางส่วนได้เปิดโครงการใหม่ ภายใต้ชื่อ LineageOS
หม่ำ
หม่ำ เป็นการถนอมอาหารแบบอีสานประเภทหนึ่ง เป็นการนำเนื้อสัตว์มาสับรวมกับเครื่องใน ขี้เพี้ย กระเทียม ข้าวคั่ว เกลือ นำไปยัดไส้หรือถุงน้ำดี หมักไว้ 5-6 วันจนมีรสเปรี้ยว ถ้าหมักในถุงน้ำดีจะได้หม่ำรูปกลม ถ้าหมักในไส้จะได้หม่ำรูปท่อน แต่เดิมใช้ถนอมเนื้อวัวที่เหลือจากการล้มวัว โดยใช้เนื้อวัวที่มีคุณภาพดีกว่าที่ใช้ทำไส้กรอกอีสาน ปัจจุบันมีที่ทำจากเนื้อหมูด้วย
มีหม่ำอีกชนิดหนึ่งเรียกหม่ำไข่ปลา เป็นการนำไข่ปลามาผสมกับน้ำซาวข้าวหรือน้ำมะพร้าวพอให้เป็นสีขาวขุ่น แล้วนำมาผสมกับกระเทียม เกลือ ข้าวเหนียว หมักไว้ 2-3 วัน รับประทานได้ นิยมใช้ไข่ปลายี่สก
บ้านปราสาท
บ้านปราสาท อาจหมายถึง
อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล
พันตำรวจเอกหญิง อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล หรือ หมอแอร์ (เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2521) เป็นตำรวจ แพทย์ นักแสดงและพิธีกรชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และโฆษกศูนย์รักษาความสงบในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ประวัติ
อัญชุลี เกิดวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2521 เกิดที่บ้านนิคมปราสาท อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ ในครอบครัวเชื้อสายจีน เป็นบุตรของนายกิมจิว ธีระวงศ์ไพศาล  อดีตกำนันตำบลปรือ และวิภาวรรณ ธีระวงศ์ไพศาล อดีตนายกเทศมนตรีตำบลนิคมปราสาท อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์ มีพี่น้อง 6 คน  เป็นลูกสาวคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้องหญิง 5 ชาย 1 ครอบครัวประกอบอาชีพค้าขายและปั้มน้ำมัน
อัญชุลี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสิรินธร จังหวัดสุรินทร์ และปริญญาตรีแพทยศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น 3ปี แล้วต่อด้านจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่นที่แพทยศาสตร์ ศิริราชพยาบาล 2 ปี และเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นจิตแพทย์รับเชิญในรายการต่าง ๆ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 พลตำรวจเอก สมยศ พุ่มพันธุ์ม่วง ปลด อัญชุลี จากตำแหน่งรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ตามคำสั่ง ผบ.ตร. เลขที่ 549/2557
ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล ถูกตั้งกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริง ในเรื่องใช้เวลาราชการไปปฏิบัติงานส่วนตัว โดย พล.ต.ต.วิฑูรย์ นิติวรางกูร รักษาการนายแพทย์ใหญ่โรงพยาบาลตำรวจได้ลงนามในคำสั่งตั้งกรรมการสอบสวน
มะเร็งเยื่อบุ
มะเร็งเยื่อบุหรือคาร์ซิโนมา (cacinoma) เป็นมะเร็งชนิดหนึ่งที่เจริญขึ้นมาจากเซลล์เยื่อบุ ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อที่บุพื้นผิวทั้งภายในและภายนอกร่างกาย ส่วนใหญ่เป็นเซลล์ที่เจริญมาจากชั้นเอนโดเดิร์มหรือเอคโตเดิร์ม
อาวาร์คอเคเชีย
อาวาร์ หรือ อาวาร์คอเคเชีย (Avars หรือ Caucasian Avars; аварал, awaral, "Avars" หรือ магӀарулал, maⱨarulal, "mountaineers") เป็นกลุ่มชนสมัยใหม่ของคอเคซัสที่ส่วนใหญ่อยู่ในดาเกสถาน (Dagestan) ภาษาอาวาร์คอเคเชียเป็นภาษาในภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ ที่รู้จักกันว่า “Nakh-Dagestanian”
ประชากรอาวาร์ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เป็นภูเขาของดาเกสถานและที่ในราบบางส่วน (Buynakskiy, Khasav'yurtovskiy และบริเวณอื่น) นอกจากนั้นก็ยังอยู่ในเชชเนีย, คาลมิเคีย (Kalmykia) และดินแดนอื่นๆ ในรัสเซีย รวมทั้งในอาเซอร์ไบจาน (โดยเฉพาะในจังหวัดบาลาคาน และ จังหวัดซาคาทาลา (Zaqatala Rayon) - ราว 50,900 คน (ค.ศ. 1999 ) และ จอร์เจีย (ควาเรลิอาวาร์ - 2,500 คน)
ในปี ค.ศ. 2002 ประชากรอาวาร์ผู้รวมตัวกับผู้ที่พูดภาษาในกลุ่มที่ใกล้เคียงกันมีจำนวนราว 1,400,000 คนในจำนวนนั้น 814,500 อาศัยอยู่ในรัสเซีย และกว่า 750,000 คนอยู่ในดาเกสถาน 32% อาศัยอยู่ในเมือง (ค.ศ. 2002)
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น
ประวัติ
คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2552 โดยมีศาสตราจารย์(กิตติคุณ) ทันตแพทย์วินัย ศิริจิตร อดีตคณบดีคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เป็นคณบดีคนแรก โดยมีเป้าหมายที่จะผลิตบัณฑิตทันตแพทย์ที่มีความรู้ความสามารถและทักษะเชิงวิชาชีพทางทันตกรรมเป็นเลิศมีคุณธรรมจริยธรรม และมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล อันจะนำไปสู่การช่วยลดปัญหาการขาดแคลนทันตแพทย์ ซึ่งจะมีจำนวนเพียงพอกับความต้องการของประเทศ และส่งผลให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตและสุขภาพอนามัยดีต่อไป
สาขาวิชา
คณะทันตแพทยศาสตร์ ประกอบด้วย 4 ภาควิชา 10 สาขา ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์เจนตินาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 213 คน ใน 25 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
มวยสากลสมัครเล่น
ผลการแข่งขันดังนี้ :
จักรยาน
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ขี่ม้า
ผลการแข่งขันดังนี้ :
"#" indicates that the score of this rider does not count in the team competition, since only the best three results of a team are counted.
ฟันดาบ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฮอกกี้
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยิมนาสติก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แฮนด์บอล
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กวางรูดอล์ฟ
รูดอล์ฟ (อังกฤษ:rudolf) เป็นหนึ่งในกวาง9ตัวของซานตาคลอส แต่กวางที่มีการพูดถึงมากที่สุดก็คือ กวางรูดอล์ฟ มันเป็นกวางสายพันธุ์เรนเดียร์ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือ จมูกสีแดงของมัน
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ยูโด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กวางรูดอล์ฟ
ตำนานเกี่ยวกับกวางรูดอล์ฟ
รูดอล์ฟ เป็นลูกกวางของพ่อกวางที่มีชื่อว่า ดอนเนอร์ รูดอล์ฟถูกเพื่อนๆของมันหัวเราะเยาะเย้ยอยู่เป็นประจำเนื่องจากจมูกที่มีสีแดงซึ่งแตกต่างจากพรรคพวก เมื่อวันคริสต์มาสอีฟ(วันก่อนวันคริสต์มาสหนึ่งวัน)วันหนึ่ง ซานตาคลอสกำลังเดินทางไปให้ของขวัญกับเด็กๆ แต่แล้วก็มีหมอกทึบจัด จนซานตาคลอสคิดจะยกเลิกให้ของขวัญแล้ว แต่ซานตาคลอสเห็นสีแดงของจมูกของรูดอล์ฟ จึงคิดว่าจมูกสีแดงสว่างของมันอาจเป็นไฟส่องทางได้ จึงนำมันมาขี่ และสามารถให้ของขวัญเด็กๆได้ตามเป้าหมาย ซานตาคลอสจึงให้รูดอล์ฟเป็นกวางตัวหน้าสุดของขบวน และข้างหลังของรูดอล์ฟมีกวางอีก8ตัว รูดอล์ฟจึงเป็นกวางที่มีบุญคุณต่อซานตาคลอสมากที่สุด
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ปัญจกีฬาสมัยใหม่
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เรือพาย
ผลการแข่งขันดังนี้ :
รักบี้ 7 คน
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กวางรูดอล์ฟ
การวิจัยว่ากวางของซานตาคลอสเป็นเพศอะไร
ดร.อลิซ บลูแม็กเลนดอน ผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์ป่าโดยเฉพาะกวาง จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส เอแอนด์เอ็ม สหรัฐ มีความคิดเห็นว่า กวางเรนเดียร์ของซานตาคลอสทุกตัวเป็นตัวเมีย เหตุที่เป็นเพศเมียก็เพราะ กวางตัวผู้จะสลัดเขาในช่วงคริสต์มาส แต่ตัวเมียจะเก็บเขาไว้จนถึงเดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ยิงปืน
ผลการแข่งขันดังนี้ :