cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์
ประวัติ
หลัง ค.ศ. 1795 ชาร์นฮอสท์กลายเป็นบุคคลมีชื่อเสียงในกองทัพของแคว้นต่างๆ กองทัพหลายแห่งต้องการตัวเขาไปปฏิบัติหน้าที่ ใน ค.ศ. 1801 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย เสนอสัญญาบัตรขุนนางและยศพันโทปรัสเซียพร้อมเงินเดือนสองเท่าของที่เขาได้รับจากฮันโนเฟอร์ ชาร์นฮอสท์ได้ปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนนายร้อยปรัสเซียและเป็นอาจารย์สอนวิชาสำคัญ (หนึ่งในลูกศิษย์ของเขาคือนายพลเคลาเซอวิทซ์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมทหารในกรุงเบอร์ลิน
ใน ค.ศ. 1804 ชาร์นฮอสท์ได้รับยศพันเอก ต่อมาใน ค.ศ. 1806 เขาเป็นเสนาธิการของพลเอกรือเชิล และต่อมาเป็นเสนาธิการของจอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ชาร์นฮอสท์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยในยุทธการที่เยนา
อ้างอิง
17551813
ชา ซึง-ว็อน
ชา ซึง-ว็อน (7 มิถุนายน ค.ศ. 1970 คยองกี ประเทศเกาหลีใต้ — ) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้
ประวัติ
ชา ซึง-ว็อน ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน และเริ่มต้นอาชีพนายแบบที่ประสบความสำเร็จในปี 2539 เขาได้แสดงละครเรื่อง New York Story ซึ่งก็จะปูทางไปสู่วงการภาพยนตร์
เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Holiday In Seoul (2540) เขาเริ่มเป็นที่ดึงดูดความสนใจจากภาพยนตร์เรื่อง Libera Me ในปี 2543 ช่วงฤดูร้อนถัดมาก็ประสบผลสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง Kick the Moon
ในช่วงต้นปี 2546 ชา ซึง-ว็อน ได้รับบทเป็น คิม บง-ดู ในภาพยนตร์เรื่อง My Teacher, Mr.Kim และทำให้เขาได้รับการยกย่องจากความสามารถในการแสดงของเขา
ในการสำรวจผู้ผลิตภาพยนตร์ปี 2548 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบอันดับ bankable stars. เขากลายเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในหนังสยองขวัญ เรื่อง Blood Rain (2548) เขายังได้โชว์ทักษะการแสดงในเรื่อง Jang Jin 's Murder นอกจากนี้แล้วยังได้แสดงแนวเมโลดราม่าเป็นครั้งแรก ในเรื่อง Over the Border (2549) จากนั้นก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์กับจางจินในภาพยนตร์เรื่อง My Son (2550) ซึงว็อนได้กลับไปฉายแววบนจอโทรทัศน์อีกครั้งในปี 2552 กับซีรีส์เรื่อง City Hall
ปี 2553 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Blades of Blood และภาพยนตร์สงครามเกาหลี 71: Into the Fire ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง Athena: Goddess of War
ปี 2554 แสดงนำในละครคอมมิดี้โรแมนติกเรื่อง ยัยนี่โดนใจซุปตาร์ และปี 2555 ได้เล่นละครเวทีเรื่อง Bring Me My Chariot Fire
ปี 2557 ซึงว็อนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงค่าย วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และในปีเดียวกันก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Man on High Heels
ปี 2558 ซึงว็อนได้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ Three Meals a Day: Fishing Village และทำให้เขาได้รับฉายา "Chajumma" (ชาจุมม่า) ซึ่งมาจากคำว่า ajumma (อาจุมม่า) ในภาษาเกาหลี เนื่องจากทักษะการทำอาหารของเขา และต่อมาได้รับบทเจ้าชายควังแฮในละครเรื่อง Splendid Politics
ชีวิตส่วนตัว
ชา ซึง-ว็อน สูง 188 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Dan Kook เอกสาขาวิศวกรรม
มังกรอหังการหมาป่าคะนองศึก
มังกรอหังการหมาป่าคะนองศึก เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์ เกี่ยวกับเด็กมัธยมญี่ปุ่นสองคน ที่หลุดย้อนเวลาเข้าไปอยู่ในสมัยสามก๊กของจีน ในปี 2540 การ์ตูนเรื่องนี้ได้ชนะเลิศรางวัลโคดันชะมังงะ สำหรับโชเน็ง
ตัวเอกชื่อ "อามาจิ ชิโร่" หรือชื่อเรียกในสมัยของสามก๊กว่า "บุตรมังกร" และเพื่อนสมัยเด็กของเขา "มาซึมิ" ซึ่งถูกเรียกว่า"ธิดามังกร" ได้เป็นจุดเปลี่ยนของประวัติศาสตร์ครั้งสำคัญของสงครามครั้งนี้ โดยจุดประสงค์ในการเปลี่ยนแปลงนั้นคือการต่อกรกับเพชรฆาตหน้าหยกเพื่อช่วยมนุษย์จากการทำลายล้างให้หมดสิ้นไป
เรื่องและภาพ โดย โยชิโตะ ยามาฮาระ แปลเป็นไทยและจัดพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
ช็อง ซ็อก-ว็อน
ช็อง ซ็อก-ว็อน เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ และนายแบบ  เริ่มเป็นที่รู้จักจากการแสดงซีรียส์ทางโทรทัศน์เรื่องมรดกรัก ฉบับพันล้านวอน และ Dr. Champ และยังได้แสดงบทนำในภาพยนตร์เรื่อง The Beast โดยเขามีชื่อเสียงจากการแสดงซีรียส์เรื่อง ตามหาหัวใจเจ้าชายหลงยุค และ Haeundae Lovers
ทางด้านชีวิตส่วนตัวกำลังคบหาดูใจกับ แพ็ก จี-ย็องตั้งแต่ปี 2554 และทั้งคู่ได้เข้าพิธีสมรสเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ เชอราตันโฮเทลส์แอนด์รีสอตส์
สนั่น ปัทมะทิน
ศาสตราจารย์สนั่น ปัทมะทิน นักถ่ายภาพ นักวิชาการด้านภาพถ่ายและภาพยนตร์ เป็นบุคคลแรกที่ได้ไปศึกษาต่อด้านโสตทัศนศึกษาที่สหรัฐอเมริกา และเป็นผู้วางรากฐานการเรียนการสอน และเขียนตำราด้านภาพถ่ายและภาพยนตร์ในสถาบันการศึกษา เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการตัดสินรางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2501
มิโนริ สึซึกิ
มิโนริ สึซึกิ (鈴木 みのり, 1 ตุลาคม 1997 - ) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น
เกิดที่ เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ สังกัด e-stone music ค่ายเพลง Flying Dog
นีกอลา อาแปร์
นีกอลา อาแปร์ (Nicolas Appert) เป็นชาวฝรั่งเศสผู้คิดค้นกรรมวิธีการถนอมอาหารด้วยบรรจุภัณฑ์กระป๋อง ซึ่งเขาอธิบายว่าเป็นกรรมวิธีที่สามารถถนอมอาหารได้ทุกประเภท เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการบรรจุกระป๋อง"
ใน ค.ศ. 1800 จักรพรรดินโปเลียนเสนอเงินรางวัล 12,000 ฟรังก์ให้ใครก็ตามที่คิดค้นวิธีถนอมอาหารแบบใหม่ได้ ใน ค.ศ. 1806 อาแปร์นำขวดแก้วบรรจุอาหารต่าง ๆ ที่เขาถนอมไว้ออกมาแสดงที่งานนิทรรศการผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมฝรั่งเศส (Exposition des produits de l'industrie française) แต่กลับไม่ชนะและไม่ได้รับเงินรางวัลใด ๆ ต่อมาใน ค.ศ. 1810 กระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศสเสนอเงิน 12,000 ฟรังก์ให้อาแปร์ โดยมีเงื่อนไขว่าเขาต้องเผยแพร่กรรมวิธีถนอมอาหารนี้แก่สาธารณชน อาแปร์ยอมรับและตีพิมพ์หนังสือเพื่ออธิบายกรรมวิธีดังกล่าวในปีนั้นเอง หนังสือของเขามีชื่อว่า ศิลปะการถนอมเนื้อสัตว์และพืชผัก (L'Art de conserver les substances animales et végétales) ตีพิมพ์ครั้งแรกจำนวน 200 เล่ม
ลาแมซงอาแปร์ (La Maison Appert) ในเมืองมาซีใกล้กับกรุงปารีส กลายเป็นโรงงานบรรจุอาหารลงขวดแห่งแรกในโลก นับเป็นเวลาหลายปีก่อนที่หลุยส์ ปาสเตอร์ จะพิสูจน์ได้ว่าความร้อนสามารถฆ่าแบคทีเรีย กรรมวิธีถนอมอาหารของอาแปร์ได้จุดประกายให้เกิดธุรกิจถนอมอาหารหลากหลายชนิดในบรรจุภัณฑ์ปิด กรรมวิธีถนอมอาหารของเขาแพร่หลายไปอย่างรวดเร็วมาก ในปีเดียวกับที่เขาตีพิมพ์หนังสือนั้นเอง พ่อค้าชาวอังกฤษนามว่าปีเตอร์ ดูแรนด์ (Peter Durand) ได้นำกรรมวิธีนี้ไปใช้แต่เปลี่ยนบรรจุภัณฑ์เป็นกระป๋องแทน
อ้างอิง
17491841
ซูโซ
เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร (Jesús Joaquín Fernández Sáenz de la Torre; }} เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในนาม ซูโซ (Suso; ) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกขวา ให้กับเซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศไทย สามารถรับชมพระอาทิตย์ขึ้นได้เป็นจุดแรกของประเทศไทย อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดอุบลราชธานี จุดที่น่าสนใจคือ ภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ผาแต้ม ผาหมอน ผาลาย ประติมากรรมธรรมชาติเสาเฉลียง และจุดชมพระอาทิตย์แสงแรกแห่งสยาม อุทยานแห่งชาติผาแต้มมีพื้นที่ราว 340 ตารางกิโลเมตร (212,501 ไร่)
เสาเฉลียง
เสาเฉลียงเป็นประติมากรรมหินทรายชิ้นเอกจากธรรมชาติ โดยประกอบจากหินทรายสองชุดคือหินทรายยุคครีเตเชียส ชั้นบน (ซึ่งแข็งกว่า) และหินทรายยุคจูแรสซิก ชั้นล่าง (ซึ่งอ่อนกว่า) ถูกกระทำโดยน้ำและลมเป็นเวลายาวนานกว่าร้อยล้านปี จนเกิด "กระบวนการต้านทานทางธรรมชาติ" ซึ่งเป็นแรงกดทับ และแรงธรรมชาติอื่น ๆ ทำให้เม็ดทรายในเนื้อหินเชื่อมประสานกันแน่นขึ้น ส่งผลให้สามารถรักษารูปร่างได้ถึงปัจจุบันนี้ ส่วนชื่อ เสาเฉลียง แผลงมาจากคำว่า "สะเลียง" ซึ่งแปลว่าเสาหิน
ผาชะนะได
ผาชะนะได เป็นสถานที่ที่อยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศไทย ที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้นคำนวณเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ตั้งอยู่ในป่าดงนาทาม ตำบลนาโพธิ์กลาง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพิกัดภูมิศาสตร์ที่ ละติจูด 15 องศา 37 ลิปดา 3.5 พิลิปดา เหนือ  ลองจิจูด 120 องศา 38 ลิปดา 16 พิลิปดา ตะวันออก
รูปภาพ
ผาชะนะได เป็นหน้าผาที่มีความสูงชัน ซึ่งเป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรกของประเทศไทย ทิวทัศน์เบื้องล่างจะเป็นแม่น้ำโขงกั้นแบ่งเขต ไทย - ลาว เบื้องหน้าเป็นภูเขาแดนลาว ที่สลับซับซ้อนมองดูสวยงาม ฤดูหนาวนักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทะเลหมอก เหนือลำน้ำโขง และด้วยเหตุที่เป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรก การรายงานข่าวของสำนักข่าวแห่งประเทศไทยได้เอาเป็นจุดรายงานดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศ ผาชะนะได จะมีความหมายว่า การลงชื่อด้วยฝ่ามือ (ชะนะ เป็นคำเพี้ยนมาจากภาษาถิ่นโบราณว่า ซะนาม แปลว่าการลงชื่อ ส่วน คำว่าได แปลว่า มือ หรือ ฝ่ามือ ซึ่งจะปรากฏหลักฐานจากสถานที่ใกล้เคียง เช่น ถ้ำฝ่ามือแดง โหง่นแต้ม)
Selinopsis
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เค็นจิ ฮาตานากะ
พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ(畑中 健二 Hatanaka Kenji) (28 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารชาวญี่ปุ่นและหนึ่งในผู้นำกลุ่มสมคบคิดในอุบัติการณ์คีวโจ ด้วยการคิดแผนอุบายในการเข้ายึดพระราชวังหลวงและเพื่อขัดขวางการออกอากาศพระสุรเสียงของพระราชดำรัสการยอมจำนนของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะเพื่อทำให้สงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ด้วยความล้มเหลวในการโน้มน้าวใจกองทัพที่เหลืออยู่เพื่อขับไล่ราชวงศ์ญี่ปุ่นออกไปและจะทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรต่อไป เขาจึงฆ่าตัวตายด้วยการยิงตัวเองที่ลานหน้าพระราชวังหลวง ในกระเป๋าของฮาตานากะได้พบโคลงบทก่อนตายของเขาที่เขียนว่า
"ข้าพเจ้าไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจเลยในตอนนี้ ในขณะที่เมฆหมอกดำได้อันตรธานไปจากรัชสมัยขององค์จักรพรรดิ"
วัดศรีสัจจาวาส
วัดศรีสัจจาวาส ตั้งอยู่เลขที่ 292/1 บ้านคลองตะเคียน หมู่ 3 ตำบลบ้านลำ อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี 18150 สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย มีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 28 ตรางวา โฉนที่ดินหมายเลข 31263 น.ส 3 ก. เลขที่ ( น.ส. 4 จ.) 31264,
ประวัติวัด
วัดศรีสัจจาวาส แต่เดิมชื่อที่ชาวบ้านรู้จัก (วัดคลองตะเคียน) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นวัดในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย[] พื้นที่ตั้งวัดเป็นพื้นที่เนินภูเขา ได้เปลียนชื่อมาเป็น วัดศรีสัจจาวาส ได้รับประกาศแต่งตั้ง เมื่อวันที่ 17 สิหาคม พ.ศ. 2514 มีนายเรียบ แจ้งสัจจา และนายผ่อน พิมพ์ศิริ เป็นผู้อุปถัมภ์ บริจากที่ดินสร้างวัดศรีสัจจาวาส วัดได้รับพระราชทานวิสุงคาม เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2515
อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2023 นัดชิงชนะเลิศ
การแข่งขัน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ 2023 นัดชิงชนะเลิศ จะลงเล่นกันในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ที่ สนามกีฬาเวมบลีย์, ลอนดอน. ผู้ชนะจะได้รับการเลื่อนชั้นสู่ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2023–24. สองทีมที่ดีที่สุดของ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2022–23 จะได้รับการเลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติขึ้นสู่ พรีเมียร์ลีก, ในขณะที่ทีมวางระหว่างทีมอันดับที่สามและทีมอันดับที่หกในตารางคะแนนลีกจะลงเล่นสองนัดขั้นแรกใน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2023. เบิร์นลีย์ และ เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด เข้าร่วมสำหรับพื้นที่สุดท้ายสำหรับพรีเมียร์ลีก. ความสำเร็จในรอบชิงชนะเลิศได้รับการประเมินแล้ว, โดยบริษัทรับทำบัญชี เดอโลอิตเต, จะมีมูลค่าถึง 170 ล้านปอนด์สำหรับทีมที่ชนะในอีกสามฤดูกาลข้างหน้า.
รอบชิงชนะเลิศเป็นการตัดสินโดย ลูตันทาวน์ และ คอเวนทรีซิตี, ผู้ที่จบอันดับที่สามและห้า ตามลำดับในฤดูกาลลีก. แมตช์ที่โดดเด่นสำหรับการขึ้นอย่างรวดเร็วของทั้งสองฝ่ายผ่านระบบลีกอังกฤษ, กับทั้งสองทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นจาก ลีกทู ในฤดูกาล 2017/18.
กับสกอร์ 1–1 หลังต่อเวลาพิเศษ กับประตูจาก จอร์แดน คลาร์ก และ กุสตาโว ฮาเมอร์, ลูตันชนะรอบชิงชนะเลิศด้วยการดวลลูกโทษ เพื่อรักษาสถานะกลับขึ้นสู่ลีกสูงสุดหลังจากผ่านไป 31 ฤดูกาล.
เทศบาลเมืองพังงา
เทศบาลเมืองพังงา เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอ่าวพังงา มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีภูเขาล้อมรอบ จึงได้ฉายานามว่า "เมืองสวยในหุบเขา" เทศบาลเมืองพังงาจัดตั้งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่ทั้งหมด 6.75 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท้ายช้างทั้งตำบล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดังนี้
ฮาร์โลว์ แชปลีย์
ฮาร์โลว์ แชปลีย์ (Harlow Shapley; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1885 - 20 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างช่วงเวลากับการส่องสว่างของดาวแปรแสงเซฟิอิด (ซึ่งค้นพบโดย เฮนเรียตตา สวาน ลีอาวิตต์) สำหรับใช้คำนวณระยะห่างของกระจุกดาวทรงกลม แชปลีย์เป็นคนแรกที่ทำการคำนวณว่าดาราจักรทางช้างเผือกมีขนาดใหญ่กว่าที่เคยเชื่อกันมามาก และตำแหน่งของดวงอาทิตย์ของเราที่เชื่อกันว่าอยู่บริเวณศูนย์กลางของดาราจักร เป็นตำแหน่งที่ไม่ถูกต้อง แชปลีย์ได้เข้าร่วมในการโต้วาทีครั้งใหญ่กับ เฮเบอร์ ดี. เคอร์ติส ที่เรียกว่า "The Great Debate" ว่าด้วยลักษณะของเนบิวลากับดาราจักร และขนาดของเอกภพ การโต้วาทีจัดขึ้นในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1920 โดยแชปลีย์คัดค้านแนวคิดที่ว่าดวงอาทิตย์อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของดาราจักร ทั้งยังเสนอแนวคิดว่า กระจุกดาวทรงกลมกับเนบิวลาแบบกังหันที่แท้อยู่ในดาราจักรทางช้างเผือกนี้เอง ประเด็นหลังนี้เขาคิดผิด แต่ความเห็นของเขาในประเด็นแรกนั้นถูกต้อง
อนุสรณ์
18851972
แผนที่ธรณีวิทยา
แผนที่ธรณีวิทยา (geologic map) คือ แผนที่ธรณีวิทยา คือ แผนที่ซึ่งแสดงการกระจายตัวและลักษณะการวางตัวของหินแข็งที่โผล่บริเวณ ผิวโลก หรือของหน่วยหิน ซึ่งอาจโผล่หรือวินิจฉัยได้ว่าอยู่ใต้ดินในบริเวณนั้น ตลอดจนแสดงชั้นตะกอนและวัสดุปกคลุมต่าง ๆ ที่ยังไม่แข็งตัวแผนที่ธรณีวิทยาทุกแผ่นจะอาศัยแผนที่ภูมิประเทศเป็นแผนที่พื้นฐานในการบันทึกข้อมูล ที่เห็นในสนาม แต่อาจแสดงเส้นชั้นความสูงเพียงบางเส้นเท่าที่จําเป็น แผนที่ธรณีวิทยาจะมีคําอธิบาย เครื่องหมายแผนที่ ซึ่งอธิบายความหมายของสัญลักษณ์และ หรือสีที่ใช้แสดง หินแต่ละหน่วย (อย่างน้อยที่สุดต้องแยกชนิดเป็นหินอัคนีหินตะกอน หรือหินแปร) อายุและการลําดับชั้นหิน ของหน่วยหินต่าง ๆ โดยจัดให้หน่วยหินที่มีอายุมากที่สุดอยู่ล่างสุดเสมอ ตลอดจนสัญลักษณ์ที่ใช้ แสดงลักษณะการวางตัวหรือโครงสร้างทางธรณวิทยาต่าง ๆ
คำอธิบายเครื่องหมายแผนที่
คำอธิบายเครื่องหมายแผนที่ (Explanation, Key หรือ Legend) ซึ่งอธิบายความหมายของสัญลักษณ์และ/หรือสีที่ใช้แสดงหินแต่ละหน่วย อย่างน้อยที่สุดต้องแยกชนิดเป็นหินอัคนี หินตะกอน หรือหินแปร อายุและการลำดับชั้นหิน (Stratigraphy) ของหน่วยหินต่าง ๆ โดยจัดให้หน่วยหินที่มีอายุมากที่สุดอยู่ล่างสุดเสมอ ตลอดจนสัญลักษณ์ที่ใช้แสดงลักษณะการวางตัวหรือโครงสร้างทางธรณีวิทยาต่าง ๆ
สัญลักษณ์แสดงทิศของแผนที่ ซึ่งปกติแล้วจะทำการแสดงข้อมูลโดยด้านบนกระดาษเป็นทิศเหนือ แต่อย่างไรก็ตามต้องทำการแสดงสัญลักษณ์แทนทิศเหนือทุกครั้งด้วย รวมถึงสัญลักษณ์ที่แสดงถึงโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่สำคัญ ถ้ามีจำเป็นต้องใส่ลงไปในภาพแสดงเพื่อใช้เป็นข้อมูลประกอบด้วย
ภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา
ภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา (Geologic cross section) คือ ภาคตัดขวางของพื้นที่บริเวณหนึ่งในแผนที่แสดงรูปด้านตัดของภูมิประเทศ (Topographic profile) โดยจะแสดงการวางตัวของหน่วยหินต่าง ๆ และโครงสร้างทางธรณีวิทยาที่ลึกลงไปจากผิวโลก หรือข้อมูลธรณีวิทยาใต้ดิน เพื่อให้เห็นรายละเอียดทางธรณีวิทยา ตามแนวที่ต้องการอย่างสมบูรณ์ ภาคตัดขวางนี้ประกอบเป็นส่วนหนึ่งของแผนที่ธรณีวิทยา หรืออาจแยกมาใช้ประกอบในการออกแบบงานทางวิศวกรรมและการพัฒนาทรัพยากรต่าง ๆ
การทำแผนที่ธรณีวิทยา
การทำแผนที่ธรณีวิทยา เป็นลักษณะของการเก็บข้อมูลจากการเดินสำรวจทางธรณีวิทยาเป็นหลัก แต่อาจจะมีการเตรียมตัวก่อนการเดินสำรวจจากการแปลภาพถ่ายทางอากาศ การทำแผนที่ธรณีวิทยาขึ้นอยู่กับขนาดของมาตราส่วนที่ต้องการ ถ้ามาตราส่วน 1:250000 หรือ มาตราส่วนขนาดเล็ก ซึ่งเป็นการทำแผนที่ที่ไม่ละเอียด ก็เน้นไปทางด้านการแปลภาพถ่ายทางอากาศ และเดินสำรวจเก็บตัวอย่างหินตามบริเวณถนน หรือ ตามทางเดินที่ง่ายต่อการสำรวจ แต่ถ้ามาตราส่วนใหญ่ขึ้นเป็น 1:25000 คือมีความละเอียดมากขึ้น ทำให้ต้องมีการเดินสำรวจที่มากขึ้นและละเอียดมากขึ้นไปด้วย ทั้งนี้การเดินสำรวจที่ละเอียดขึ้น จำเป็นต้องได้ข้อมูลที่มากขึ้นด้วย
เฮเบอร์ เคอร์ติส
เฮเบอร์ โดสต์ เคอร์ติส (Heber Doust Curtis; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1872 - 9 มกราคม ค.ศ. 1942) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้อำนวยการหอดูดาวอัลเลเกอนี (Allegheny Observatory) เป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการโต้วาทีครั้งใหญ่ "The Great Debate" กับ ฮาร์โลว์ แชปลีย์ ในปี ค.ศ. 1920 ว่าด้วยลักษณะของเนบิวลากับดาราจักร และขนาดของเอกภพ
18721942
Selleola
Selleola เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Selleola ekmaniana.
Semialarium
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกถึงอเมริการใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ร่มชูชีพ
ร่มชูชีพ (Parachutes) คือวัตถุที่ช่วยให้มนุษย์และสิ่งของเคลื่อนที่ช้าลงในการตกสู่พื้นโลก หรืออาจช่วยให้วัตถุที่ขนานกับพื้นโลกเคลื่อนที่ช้าลงเช่นในการแข่งรถ คำว่าร่มชูชีพในภาษาอังกฤษ (parachute) มาจากภาษาฝรั่งเศส "para", แปลว่าต่อต้าน "chute" แปลว่าการตก "parachute" จึงหมายถึง ต่อต้านการตก
ฟรานเชสโก ดิ จอร์โจ มาร์ตินี (1439–1501) ได้วาดภาพคล้ายคนกระโดดร่มรูปกรวยผูกติดกับเอวไว้ในสมุดบันทึก ปี พ.ศ. 2013 (ค.ศ. 1470)
ลีโอนาร์โด ดาวินชี (1452-1519) ก็ได้วาดภาพบรรยายร่มชูชีพรูปทรงปิรามิด ไว้เช่นกัน ในสมุดบันทึก Codex Atlanticus ของเขา ประมาณปี พ.ศ. 2026-2028 (ค.ศ. 1483-1485)
ต่อมาเฟาสโต เวรันซิโอ (1551 – 1617) ได้ออกแบบร่มชูชีพไว้ในหนังสือ Machinae Novae ของเขาพิมพ์ขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2138 (ค.ศ. 1595) และได้ทดลองกระโดดร่มลงมาจากหอระฆังของมหาวิหารซานมาร์โคในเวนิส
ในปลายศตวรรษที่ 18 หลุยส์-เซบาสเตียน เลอนอร์มองด์ (Louis-Sébastien Lenormand) (1757-1837) ได้อ่านหนังสือจดหมายเหตุของลาลูแบร์ เรื่องราชอาณาจักรสยาม ที่พิมพ์ขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2234 (ค.ศ.1691) บรรยายเกี่ยวกับการแสดง "โจนร่ม" ของชาวสยาม สมัย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา จึงได้ทดลองกระโดดร่มแบบเดียวกัน โดยใช้มือแต่ละข้างจับร่มกันแดด (parasol) ขนาด 30 นิ้ว (77 ซม.) ข้างละคัน ที่ผูกปลายเข้ากับด้ามไว้กันลมตีกลับ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2326 (1783) หลังจากนั้นหนึ่งเดือน จึงได้ทำร่มขนาดใหญ่ขึ้นเป็น 14 ฟุต (4.3 เมตร) ไปทดสอบบนหอสังเกตการณ์ Torre de la Babote สูง 26 เมตร ในมงต์เปอลิเอ โดยใช้สุนัข และแมวโดดลงมาได้อย่างปลอดภัย
เลอนอร์มองด์ เป็นคนแรกที่คิดคำว่า parachute ในภาษาฝรั่งเศส
เกลบ เยฟเกนิเยวิช โคเทลนิคอฟ (Gleb Yevgeniyevich Kotelnikov, 1872 – 1944) ชาวรัสเซีย เป็นผู้คิดร่มชูชีพแบบเป้สะพายหลัง (knapsack parachute) ได้ในปี 1911 และได้ใช้งานในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 ด้วย แต่ผู้ที่นำร่มชูชีพมาใช้กระโดดจากเครื่องบินเป็นคนแรกกลับเป็นร้อยโทชาวอเมริกันชื่อ แอลเบิร์ต เบอร์รี ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ที่รัฐมิสซูรี จากเครื่องบินปีกสองชั้นที่ระดับความสูงประมาณ 1,500 ฟุต
การนำร่มชูชีพมาใช้ปฏิบัติการทางทหารโดยการกระโดดร่มลงในพื้นที่เป้าหมาย มีขึ้นครั้งแรกในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยหน่วยพลร่มของกองทัพนาซี (Fallschirmjäger) ใช้ในการรุกรานเนเธอร์แลนด์ และประเทศอื่นๆ ในปี พ.ศ. 2483 (1940) และการปฏิบัติการทางทหารโดยการกระโดดร่มครั้งใหญ่ที่สุดในโลก ก็เกิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในเนเธอร์แลนด์อีกเช่นกัน คือยุทธการมาร์เกตการ์เดน ของฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2487 (1944) ใช้ทหารพลร่มกว่า 40,000 นายเข้าโจมตีฝ่ายเยอรมัน แม้จะสามารถปลดปล่อยเมืองไอน์โฮเฟนจากการยึดครองของเยอรมันได้ แต่ก็ถือว่าล้มเหลวทางยุทธศาสตร์เพราะสูญเสียทหารไปกว่าหนึ่งในสาม ทั้งที่รุกคืบได้เพียงเล็กน้อย (ยุทธการนี้ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ A Bridge Too Far หรือสะพานนรก เข้าฉายในปี พ.ศ. 2520) เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้มหาอำนาจตะวันตกเข้ายึดกรุงเบอร์ลินได้ล่าช้ากว่าสหภาพโซเวียตในที่สุด
จิโร ชีซากิ
จิโร ชีซากิ (椎崎二郎 Shiizaki Jirō; 30 กันยายน ค.ศ. 1911 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นพันโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการภายใน กองยุทธการ สำนักกิจการทหาร และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่จากฝ่ายดังกล่าวที่ร่วมก่อรัฐประหาร (อุบัติการณ์คีวโจ) เมื่อเช้าวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่จักรพรรดิฮิโรฮิโตจะทรงประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่น
บุคคลหลักในการก่อรัฐประหาร คือ พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ มีบุคคลจำนวนหนึ่งเข้าร่วมแผนการด้วยในแต่ละขั้นตอน ตัวชีซากิเองเป็นหนึ่งในกลุ่มที่มีส่วนร่วมช่วงสำคัญ ด้วยความช่วยเหลือของกองพลทหารรักษาพระองค์ที่ 1 คณะรัฐประหารสามารถยึดพระราชวังหลวงและควบคุมจักรพรรดิไว้ในพระตำหนัก แล้วพยายามทำลายบันทึกพระสุรเสียงในการประกาศจำนน
ช่วงเวลาราวเจ็ดโมงเช้าวันที่ 15 สิงหาคม แผนเริ่มแตก พลเอก ชิซูอิจิ ทานากะ ผู้บัญชาการโทบูกุง (กองทัพภาคบูรพา) มาถึงพระราชวังหลวง ด่าทอคณะรัฐประหารที่ผิดหน้าที่ต่อประเทศชาติ และเรียกให้คณะรัฐประหารคว้านท้องฆ่าตัวตายล้างอายที่เป็นกบฏ ชีซากิและคนอื่น ๆ ฆ่าตัวตาย ณ เช้าวันนั้นในเขตพระราชฐานนั้นเอง
Senaea
Senaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โคโนมิ อินางากิ
โคโนมิ อินางากิ ( 稲垣 好<rt>いながき このみ</rt>, 24 กรกฎาคม -) เป็นนักพากย์ หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดนีงาตะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรซ์
ในปี 2022 ได้รับเลือกให้พากย์เสียงเป็น ยุอะ เซรุฟุ ในอนิเมะ ดูอิตยัวร์เซลฟ์!! เป็นการพากย์บทตัวเอกเป็นครั้งแรก
ฮิจิคาตะ โทชิโร่
ฮิจิคาตะ โทชิโร่ เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร
ฮิจิคาตะ โทชิโร่เป็นรองหัวหน้าของกองกำลังตำรวจพิเศษติดอาวุธชินเซ็นงุมิ แต่เดิมเป็นลูกติดที่เกิดจากภรรยาลับของตระกูลฮิจิคาตะจึงไม่มีใครยอมรับเขานอกจากทาเมะโกโร่ บุตรชายคนโตของบ้านที่ดูแลเหมือนพ่อแท้ๆ จนกระทั่งเกิดเรื่องขึ้น กลุ่มนักเลงจะเข้ามาทำร้ายฮิจิคาตะ แต่ทาเมะโกโร่เข้ามาปกป้องจนเสียดวงตาข้างซ้ายไป ทำให้ฮิจิคาตะสติแตกเข้าปะทะกับพวกนักเลงโดยการควักดวงตาของพวกมันออก ทำให้คนในตระกูลหวาดกลัวเขาหลังจากนั้นเขาก็ไม่กลับไปพบหน้าทาเมะโกโร่อีกเลย และมาฝากตัวเป็นศิษย์สำนักดาบที่บูชู ร่วมสำนักเดียวกับคอนโด้และโอคิตะ มีพรสวรรค์ด้านดาบให้เห็นมาตั้งแต่เด็กทำให้เก่งกาจมาก แต่เดินเข้าไปหาเรื่องคนอื่นเก่งยิ่งกว่า ภายหลังศิษย์ในสำนักทั้งหมดจึงได้เดินทางเข้าเอโดะ และฮิจิคาตะก็ได้รับตำแหน่งรองหัวหน้าแห่งชินเซ็นงุมิ ฮิจิคาตะเป็นบุคคลที่มีนิสัยสุขุมเยือกเย็น แต่เวลาต่อสู้ จะสู้อย่างเต็มกำลัง เป็นคนที่เกลียดการพ่ายแพ้เป็นที่สุด แล้วยังเป็นคนที่จงรักภักดีต่อคอนโด้ที่เป็นหัวหน้ามากที่สุดคนหนึ่ง มีฝีมือดาบดี
ฮิจิคาตะเป็นคนที่สูบบุหรี่จัด และติดบุหรี่เป็นอย่างมาก ครั้งหนึ่ง บาคุฟุประกาศให้เอโดะเป็นเขตปลอดบุหรี่ ฮิจิคาตะถึงกับดั้นด้นขึ้นยานไปอวกาศเพื่อหาดวงดาวที่สามารถสูบบุหรี่ได้
อีกสิ่งที่ฮิจิคาตะชอบเป็นอย่างมากคือ มายองเนส ฮิจิคาตะเป็นคนที่คลั่งไคล้ในมายองเนสเป็นอย่างมาก จนถูกเรียกว่าเป็นมายองเลอร์ (นักบริโภคมายองเนส) ฮิจิคาตะชอบใส่มายองเนสในอาหารที่รับประทาน ไม่ว่าจะเป็นโซบะ ทาโกยากิ ดังโงะ รวมไปถึงเมนูที่เรียกว่า ฮิจิคาตะสเปเชียล ซึ่งเป็นข้าวที่ราดด้วยมายองเนสล้วนๆ
ในด้านความรัก ฮิจิคาตะเคยชอบพออยู่กับโอคิตะ มิตสึบะพี่สาวของโอคิตะ ในสมัยที่ยังเป็นศิษย์สำนักดาบที่บูชู ก่อนที่จะเดินทางเข้าเอโดะ เขาได้ปฏิเสธคำสารภาพรักของมิตสึบะไปแบบไม่ใยดีซึ่งเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้โอคิตะ โซโกะ ไม่ชอบหน้าเขา แต่สาเหตุที่ฮิจิคาตะทำเช่นนั้น เพราะตัวเขาคิดว่าวิถีชีวิตที่เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกวัดแกว่งดาบไปทั่วอย่างเขาไม่มีทางทำให้มิตสึบะมีความสุขได้ แต่ตัวฮิจิคาตะก็ยังปรารถนาให้มิตสึบะมีความสุขเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ชื่อของฮิจิคาตะ
ชื่อ ฮิจิคาตะ โทชิโร่ มีที่มาจากชื่อของ ฮิจิคาตะ โทชิโซ รองหัวหน้ากลุ่มชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง
ชื่อที่ตัวละครอื่นๆเรียก
คอนโด้ อิซาโอะ เรียกว่า โทชิ
โอคิตะ โซโกะ/ชินปาจิ เรียกว่า คุณฮิจิคาตะ
โอคิตะ มิตซึบะ เรียกว่า คุณโทชิโร่
คนอื่นๆเช่น กินโทกิ เรียกแค่นามสกุล และมีบางคนในหน่วย รวมทั้งผู้สละชีพขับไล่ต่างแดนที่เรียกว่า "รองหัวหน้าปีศาจ"
การปรากฏตัวบนปก
ฮิจิคาตะปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 8 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่ม 9
ชิซูอิจิ ทานากะ
ชิซูอิจิ ทานากะ (田中 静壱 Tanaka Shizuichi, 1 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945)เป็นนายทหารชาวญี่ปุ่นในระดับยศนายพลในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพเขตตะวันออกซึ่งครอบคลุมพื้นที่โตเกียว-โยโกฮามะ ชิซูอิจิ ทานากะได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษในอุบัติการณ์ 15 สิงหาคม ซึ่งเขาได้เข้าขัดขวางกลุ่มทหารก่อกบฏที่ก่อการต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรอิโตะเพื่อขัดขวางการประกาศยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ในเวลาต่อมา เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการยิงปืนทะลุหัวใจที่อาคาร Dai-ichi Life ที่เป็นสำนักงานของเขา(ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของผู้บัญชาการทหารสูงสุดสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ตรัสเรียกนักบุญมัทธิว (การาวัจโจ)
ตรัสเรียกนักบุญมัทธิว (Vocazione di San Matteo) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจจิตรกรชาวอิตาลีสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี จิตรกรรม “ตรัสเรียกนักบุญมัทธิว” เขียนเสร็จระหว่างปี ค.ศ. 1599  ถึงปี ค.ศ. 1600 สำหรับชาเปลคอนทราเรลลิ (Contarelli Chapel) ภายในวัดซานลุยจิเดอิฟรานเชซิในกรุงโรม ในทศวรรษก่อนหน้านั้น หลังจากเสียชีวิตไปแล้วคาร์ดินัลชาวฝรั่งเศสขื่อแม็ทธิว ควงแทรล (Matthieu Cointrel) หรือ “มัตเตโอ คอนทราเรลลิ” ในภาษาอิตาลีก็ทิ้งมรดกไว้โดยระบุว่าให้ใช้ในการตกแต่งชาเปลในหัวเรื่องของชื่อของท่าน (มัตเตโอ=แม็ทธิว) การตกแต่งโดมเริ่มด้วยจิตรกรรมฝาผนังโดยคาวาลิเยร์ ดาร์ปิโน จิตรกรแมนเนอริสต์ผู้เป็นที่นิยมที่สุดคนหนึ่งในกรุงโรมและเดิมเป็นนายจ้างของการาวัจโจ แต่คาวาลิเยร์มัวแต่ยุ่งอยู่กับงานของพระสันตะปาปาจนไม่มีเวลาทำงานตกแต่งชาเปล คาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจและมีหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักงานทรัพย์สินของนครรัฐวาติกันจึงเข้าช่วยหาสัญญางานจ้างชิ้นใหญ่ชิ้นแรกให้การาวัจโจ ที่เป็นภาพเขียนภาพแรกที่มีคนในภาพมากกว่าสองสามคนที่การาวัจโจเคยเขียนมา งานเขียนสามชิ้นของการาวัจโจภายในชาเปลคอนทาเรลลิเป็นงานเขียนที่แสดงให้เห็นการแยกตัวอย่างเด็ดขาดจากการเขียนแบบแมนเนอริสต์ที่คาวาลิเยร์เป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงคนสุดท้ายของลักษณะนั้นใช้ และมาแทนด้วยงานที่เป็นธรรมชาติเพิ่มขึ้นและเป็นงานหัวเรื่องมากกว่าของการาวัจโจและอันนิบาเล คารัคชี: ทั้งสองคนเป็นผู้มีอิทธิพลมากในสมัยนั้น ภาพ “ตรัสเรียกนักบุญมัทธิว” แขวนตรงกันข้ามกับ “การพลีชีพของนักบุญแม็ทธิว” ระหว่างสองภาพนี้ที่แท่นบูชาเป็นภาพ “แรงบันดาลใจของนักบุญแม็ทธิว” (ค.ศ. 1602) “การพลีชีพ” อาจจะเป็นภาพแรกที่เริ่มเขียนแต่ภาพ “พระเยซูเรียก” เป็นภาพแรกที่เขียนเสร็จ ค่าจ้างเขียนสำสองภาพนี้ลงวันที่ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1599 และเงินค่าจ้างงวดสุดท้ายจ่ายเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1600
เนื้อหาของภาพมาจากพระวรสารนักบุญแม็ทธิว (แม็ทธิว 9:9) : “พระเยซูเห็นชายชื่อแม็ทธิวนั่งอยู่ที่ด่านภาษี จึงตรัสว่า “จงตามข้ามาเถิด” แม็ทธิวจึงลุกขึ้นและเดินตามพระองค์ไป”
บุคคลในภาพที่นั่งอยู่รอบโต๊ะในด่านภาษีท่าทางเป็นคนชั้นต่ำที่น่าจะเคยเป็นแบบในภาพเขียนอื่นๆ ของการาวัจโจมาก่อนรวมทั้งภาพเขียนที่เป็นภาพเขียนชีวิตประจำวันเช่นภาพ “คนโกงไพ่” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1595
ในภาพนี้บรรยากาศที่ทึมและหน้าต่างทำให้เข้าใจว่าโต๊ะตั้งอยู่ภายในที่อยู่อาศัย เป็นนัยยะว่าพระเยซูทรงเป็นผู้นำแสงสว่างมาสู่ความมืดของผู้เก็บภาษีที่นั่งอยู่ในเงา ซึ่งเป็นการแสดงความขัดแย้งระหว่างโลกสองโลก — อำนาจของความศรัทธาและอำนาจของโลก พระเยซูทรงชี้ไปยังแม็ทธิวด้วยลำแสงเหมือนไม่ทรงต้องใช้กำลังแต่อย่างใด การไม่ทรงรองพระบาทเป็นการแสดงความสมถะที่ตรงกันข้ามกับบรรดาผู้เก็บภาษีที่แต่งตัวกันเต็มยศ การที่ไม่ทรงรองพระบาทอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของการที่ทรงยืนบนผืนดินที่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งคล้ายกับภาพ “มโนทัศน์ของนักบุญพอลบนถนนสู่ดามาสคัส ภาพของการาวัจโจเป็นภาพที่แสดงวินาทีที่เหตุการณ์ปกติถูกขัดจังหวะด้วยปาฏิหาริย์ ส่วนผู้นั่งรอบข้างของแม็ทธิวดูเหมือนจะไม่รู้ซึ้งถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเท่าใดนัก หรือเป็นเพียงแต่ผู้เห็นเหตุการณ์ที่ไม่มีความสนใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว
ผู้ชมงานของการาวัจโจคงจะเห็นความละม้ายคล้ายคลึงของการที่พระเยซูทรงชี้ไปยังแม็ทธิวกับภาพพระเป็นเจ้าสร้างอาดัมในภาพที่เขียนโดยไมเคิล แอนเจโลบนเพดานของชาเปลซิสติน เมื่อมองตามพระกรของพระเยซูไปยังแม็ทธิวก็ราวจะเป็นการเชิญชวนของพระองค์ไปสู่โลกภายนอกซึ่งเป็นการสื่อความหมายที่ต่างจากศิลปะแมนเนอริสม์ที่ทำให้งานนี้เป็นที่นิยมกันมาก
ภาพเขียนนี้จึงเป็นภาพเขียนแรกที่การาวัจโจแสดงแนวเขียนใหม่ของศิลปะอย่างชัดเจนในการเน้นความเป็นธรรมชาติและการแสดงเหตุการณ์ในชั่วขณะที่เกิดขึ้น
Serichonus
Serichonus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Serichonus gracilipes.
สุลต่านชารีฟ อาลี
สุลต่านชารีฟ อาลี (ٱلشَّرِيْف عَلِي ٱبْن عَجْلَان ٱبْن رُمَيْثَة ٱبْن مُحَمَّد ; สวรรคต พ.ศ. 1975) เป็นพระราชโอรสของสุลต่านอาหมัด พระราชสมภพ ณ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสุลต่านแห่งบรูไน เมื่อ พ.ศ. 1968 ต่อจาก สุลต่านอาหมัด พระราชบิดา จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1975 ครองราชย์ได้ 7 ปี
ยามาโมโตะ ทาเคชิ
''ระวังสับสนกับ ยามาโตะ ทาเคชิ ตัวละครในเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น
ยามาโมโตะ ทาเคชิ หรือ เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย สึงุรุ อิโนะอุเอะ
ประวัติ
ยามาโมโตะ ทาเคชิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนไม่เก่ง แต่มีทักษะด้านกีฬาสูง ชื่นชอบเบสบอล ความฝันของเขาคือการได้เป็นนักเบสบอลระดับมือโปร และตอนที่แข่งวอลเล่ย์บอล สึนะก็แข่งด้วยจึงชนะ และเป็นเพื่อนสนิทของสึนะ และถูกรีบอร์นชักชวนเข้าวองโกเล่แฟมิลี โดยที่เจ้าตัวนึกว่าแค่เล่นกันเฉยๆเท่านั้น เป็นผู้พิท้กษ์แห่งพิรุณ(ฝน,น้ำ)ของสึนะ เป็นผู้สืบทอดเพลงดาบชิงุเระโซเอ็นรุ่นที่ 10 ในอีก10ปีต่อมากลายเป็นหนึ่งในสองคนที่เป็นนักดาบฝีมือฉกาจในวองโกเล่แฟมิลี่ คือ 1.สเปลบี สควอโล่ และ 2.ยามาโมโตะ ทาเคชิ
ข้อมูลส่วนตัว
เกร็ด
Sericocomopsis
Sericocomopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เคปเลอร์-61
เคปเลอร์-61 (Kepler-61) เป็นดาวแคระส้ม อยู่ในกลุ่มดาวหงส์ และห่างจากโลก 1,100 ปีแสง อยู่ในช่วงการมองเห็นของยานอวกาศเคปเลอร์ เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2013 มีการประกาศว่าดาวฤกษ์นี้มีดาวเคราะห์โคจรอยู่ในเขตอาศัยได้ชื่อ เคปเลอร์-61บี
ภาวะไตเสื่อมมีน้ำคั่ง
ภาวะไตเสื่อมมีน้ำคั่ง (hydronephrosis) คือการที่มีการขยายขนาดของกรวยไต (pelvis) และกิ่งกรวยไต (calyx) ซึ่งมักเกิดจากการมีปัสสาวะคั่ง ที่เป็นผลจากการอุดตันของทางเดินปัสสาวะในส่วนปลาย (เช่น ท่อไต เป็นต้น) หากไม่ได้รับการรักษาจะทำให้เนื้อไตฝ่อ อาจเป็นกับไตข้างเดียวหรือทั้งสองข้างก็ได้ อาจเกิดร่วมกับการขยายของท่อไตก็ได้ โดยจะเรียกว่า ท่อไตมีน้ำคั่งร่วมกับไตเสื่อมมีน้ำคั่ง (hydroutereronephrosis)
จู วอน
จูวอน เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มกลายเป็นที่รู้จักจาการแสดงซีรีส์เรื่อง Ojakgyo Family (2554) ในบทนำ ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงานประกาศรางวัล 2011 KBS Drama Awards ก่อนหน้านี้เขาได้แสดงซีรีส์เรื่อง Bread, Love, and Dreams (2553) ในบทร้าย โดยรับบทเป็น กู มาจุน
จูวอนเริ่มต้นเดบิวต์จากการเป็นนักแสดงละครเพลงในเรื่อง Altar Boyz ในเวอร์ชันเกาหลี และตามมาด้วยละครเพลงอื่นๆ เช่น Grease และ Spring Awakening นอกจากนี้เขายังได้แสดงมิวสิกวิดีโอในเพลงของ S.M. THE BALLAD ในเพลง Miss You
ซึ่งจูวอนมีผลงานจากซีรีส์อันโด่งดังเรื่อง Bridal Maskที่ฉายทางช่อง เคบีเอส เรื่องGood Doctor ซึ่งรับบทเป็นคุณหมอที่มีอาการออทิสติก ทางช่อง KBS2 และเรื่องYongPal ทางช่อง SBSซึ่งผลงานเรื่องนี้ทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ข้อมูลเพิ่มเติม
1987
กุมภลักษณ์
กุมภลักษณ์ หรือ โบก ในภาษาอีสาน (Pothole, Giant's cauldron, Giants kettles) หมายถึงหลุมที่เกิดบริเวณพื้นท้องน้ำ บริเวณน้ำตก และบริเวณที่ทางน้ำไหลเชี่ยว เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติทางธรณีวิทยาที่พบเห็นได้ทั่วไป มีลักษณะเป็นหลุมคล้ายหม้อ (กุมภ แปลว่าหม้อ) หลุมเหล่านี้มีหลายขนาด ทั้งขนาดใหญ่ จนถึงขนาดเป็นรูลึกเล็ก ๆ ภายในหลุมมักจะเห็นก้อนหิน กรวด ทราย กองอยู่ก้นหลุมกักขังก้อนหินกรวดหรือทรายนั้น ๆไว้ พบเห็นทั่วไปในบริเวณทางที่น้ำไหลผ่านชั้นหินในช่วงฤดูน้ำหลาก กุมภลักษณ์นี้เป็นตัวชี้ว่าบริเวณใดเคยเป็นท้องน้ำหรือเป็นน้ำตก หรือบริเวณที่ลำน้ำมาบรรจบกัน
การเกิด
กุมภลักษณ์ เกิดขึ้นจากการขัดสีของก้อนหิน ก้อนกรวดหรือเม็ดทราย ที่น้ำพัดพามากักอยู่ในแอ่งหรือร่องหรือรูเล็กๆ เมื่อมีกระแสน้ำเข้ามาก็จะถูกกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวและปั่นป่วน ปั่นให้เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาด้วยความเร็วสูง ก้อนกรวดที่หมุนเวียนอย่างรวดเร็วในกระแสน้ำวนเคลื่อนที่หมุนวนเป็นรอบหลุมเสมือนเครื่องมือเจาะหิน เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น หินพื้นท้องน้ำจะถูกกร่อนให้เป็นหลุมตั้งฉากกับพื้นผิวโลก ดังนั้นผนังบ่อจึงถูกกัดกร่อน ขัดสีผิวผนังภายในโดยรอบให้ใหญ่ขึ้นและลึกจนเป็นหลุม และลึกลงเรื่อยๆ โดยก้นหลุมจะมีขนาดกว้างกว่าปากหลุม
ประเภท
หมายถึง กุมภลักษณ์ที่แสดงลักษณะเป็นหลุมแนวดิ่งทรงกระบอก มีพื้นที่หน้าตัดเป็นวงกลม-รี แสดงความหลากหลายทั้งขนาดและรูปร่าง ผนังด้านในของกุมลักษณ์ไม่เรียบ เกิดเป็นแนวสันนูนและร่อง สลับกันไป คล้ายเกลียวของนอต บริเวณด้านบนของกุมภลักษณ์ มักพบลักณะการกร่อนเป็นวงกว้างออกไป ในบางบริเวณพบว่ากุมภลักษณ์เดี่ยวเกิดบริเวณใกล้กัน แต่มีขนาดต่างกัน
หมายถึง กุมภลักษณ์ที่พัฒนาจากกุมภลักษณ์หลายบ่อในช่วงเวลาที่พร้อมกันและแตกต่างกัน
การพัฒนา
การพัฒนาหรือโตของกุมภลักษณ์ ขึ้นกับชนิดและลักษณะของหินท้องน้ำ ความชันของทางน้ำ และอัตราการไหลของกระแสน้ำ โดยทั่วไปการโตของกุมภลักษณ์ ที่เกิดตามแหล่งน้ำตามธรรมชาติ มีอัตราเฉลี่ย เป็นหน่วย เซนติเมตรต่อปี แต่ในบางประเทศ เช่น สวิสเซอร์แลนด์ พบว่า มีอัตราการโตเฉลี่ย มากกว่า 1 เมตรต่อปีทั้งในแนวดิ่ง และในแนวราบ
ประโยชน์จากการศึกษากุมภลักษณ์
กุมภลักษณ์ เป็นหลักฐานที่บ่งบอกถึงการกร่อนในแนวดิ่ง เกิดขึ้นจากตัวกลางที่เป็นทางน้ำ โดยการกร่อนที่เกิดจะเกิดขึ้นอย่างช้าๆ แต่เกิดต่อเนื่องยาวนาน บริเวณที่พบกุมภลักษณ์ จะเป็นส่วนของพื้นท้องน้ำของทางน้ำที่ไหลแบบปั่นป่วน บริเวณพื้นที่ที่เป็นภูเขา ยอดเขาหรือพื้นที่ที่ห่างจากทางน้ำหรือใกล้กับทางน้ำ หลายแห่งในประเทศ พบว่ามีลักษณะกุมภลักษณ์เกิดขึ้น จึงสามารถที่จะแปลความถึงสภาพแวดล้อมในอดีตได้ว่า บริเวณดังกล่าวที่พบกุมภลักษณ์ ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนของหินพื้นท้องน้ำ และทางน้ำที่เคยไหลผ่านมีปริมาณ และความเร็วมาก ในช่วงเวลาหนึ่งในอดีต
ปูทูลกระหม่อม
ลักษณะ
รูปร่างคล้ายปูนา มีสีสันสวยงาม 4 สีคือ ม่วง แสด เหลือง ขาว โดยกระดองมีสีม่วงเปลือกมังคุด ผสมพันธุ์นาน 4–5 ชั่วโมง ไข่จะฟองใหญ่กว่าปูนา 3–4 เท่า
เทศบาลตำบลแม่จัน
เทศบาลตำบลแม่จัน สามารถหมายถึง
แผ่นดินไหวในรัฐเวอร์จิเนีย พ.ศ. 2554
'''แผ่นดินไหวในรัฐเวอร์จิเนีย พ.ศ. 2554''' เกิดขึ้นในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เมื่อเวลา 19.51 น. ตามเวลาท้องถิ่น (17:51 UTC) ในพื้นที่เปียดมอนต์ของรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ศูนย์กลางแผ่นดินไหว ในลุยซาเคาน์ตี ห่างไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของริชมอนด์ 61 กิโลเมตร และ 8 กิโลเมตรทางใต้-ตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมิเนอรัล 8 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวระหว่างแผ่นเปลือกโลกโดยมีวัดขนาดได้ที่แมกนิจูด 5.8 และวัดความรุนแรงได้ระดับ 7 ตามมาตราเมร์กัลลี เกิดแผ่นดินไหวตามหลายครั้ง ซึ่งมีขนาดใหญ่สุด 4.5 เกิดขึ้นหลังการสั่นสะเทือนหลัก
แผ่นดินไหวดังกล่าว ร่วมกับแผ่นดินไหวขนาด 5.8 บนชายแดนนิวยอร์ก-ออนแทรีโอ ใน พ.ศ. 2487 เป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาทางตะวันออกของเทือกเขาร็อกกีตั้งแต่แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2440 ซึ่งมีศูนย์กลางในกิลส์เคาน์ตีในเวอร์จิเนียตะวันตก โดยมีความรุนแรงประเมินไว้ที่ 5.8 หรือขนาด 5.9
แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรู้สึกได้ในหลายสิบรัฐของสหรัฐอเมริกาและในหลายรัฐของแคนาดา แต่ไม่มีผู้เสียชีวิตและมีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย
ไปชีญุชดาออร์ตา
ไปชีญุชดาออร์ตา (peixinhos da horta) เป็นอาหารดั้งเดิมชนิดหนึ่งในตำรับอาหารโปรตุเกส ชื่ออาหารแปลตามตัวอักษรได้ว่า "ปลาน้อยจากสวนผัก" เนื่องจากมีลักษณะคล้ายปลาตัวเล็ก ๆ ที่มีสีสันสดใส อาหารชนิดนี้ได้รับการนำเข้าสู่ญี่ปุ่นโดยนักเผยแผ่ศาสนาคณะเยสุอิตในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และมีวิวัฒนาการไปเป็นเท็มปูระในที่สุด
การเตรียม
โดยทั่วไปมักเตรียมไปชีญุชดาออร์ตาโดยลวกถั่วแขกฝักแบนให้พอสุก ก่อนนำไปชุบแป้งทอดที่ทำจากแป้งสาลีผสมกับไข่ จากนั้นนำไปทอดในน้ำมันท่วม นอกจากนี้ยังอาจใช้ผักอื่น ๆ เช่น พริกหวาน แคร์รอต มะเขือม่วง ซูคีนี
Sericolea
Sericolea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Elaeocarpaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ
ทางรถไฟสายชุมทางเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ เป็นหนึ่งในโครงการของการรถไฟแห่งประเทศไทย และเป็น 1 ใน 2 ส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายเหนือ มีวัตถุประสงค์รองรับการเดินทางและขนส่งสินค้าภาคเหนือ รวมถึงรองรับศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้าเชียงของที่กำลังก่อสร้างจะเชื่อมการค้าระเบียงเศรษฐกิจแนวเหนือ–ใต้จากไทยไปลาว จีน เวียดนาม และเขตเศรษฐกิจตามนโยบายของรัฐบาล เดิมมีกำหนดการสร้างในปี พ.ศ. 2560 แต่เลื่อนออกไปในปี พ.ศ. 2564 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ รวมระยะทาง 323 กม. วงเงินรวม 85,345 ล้านบาท ระยะเวลาดำเนินการ 7 ปี กระทรวงคมนาคมเร่งให้การรถไฟแห่งประเทศไทย เริ่มเวรคืนที่ดินและเปิดการประมูลภายในปี 2564 และมีกำหนดการก่อสร้าง 5 ปี เปิดบริการในปี 2571
ประวัติ
โครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายชุมทางเด่นชัย-เชียงราย-เชียงของ ระยะทาง 326 กิโลเมตร  ในอดีตรัฐบาลไทยได้ทำการศึกษาเส้นทางนี้มาตั้งแต่ปี 2503 และสำรวจพื้นที่ปี 2512 โดยกำหนดให้ใช้เส้นทางเด่นชัย – แพร่ – สอง – เชียงม่วน – ดอกคำใต้ – พะเยา – ป่าแดด – เชียงราย ระยะทางรวม 273 กิโลเมตร
จนถึงปี 2553–2554 จึงเริ่มศึกษารถไฟแบบทางคู่ เพื่อให้มีขนาดกว้างขึ้นเป็น 1.435 เมตร และกรณีเส้นทางใน จ.เชียงราย ให้แยกเส้นทางไปยังท่าเรือแม่น้ำโขงเชียงแสนแห่งที่ 2 ต.บ้านแซว อ.เชียงแสน และสะพานข้ามแม่น้ำโขงไทย-ลาว ที่ อ.เชียงของ อีกด้วย
ทั้งนี้ แนวเส้นทางล่าสุดที่ศึกษาจึงมีระยะทางรวมประมาณ 323.1 กิโลเมตร กำหนดให้มีทั้งหมด 26 สถานีผ่าน จ.แพร่ ลำปาง พะเยา และเชียงราย และมีการเจาะภูเขาเป็นอุโมงค์เพื่อเชื่อมเส้นทาง อ.เชียงของ
พ.ศ. 2561  ครม. มีมติอนุมัติโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ ประกอบด้วย สถานี 26 สถานี ลานขนถ่ายสินค้า 4 แห่ง ลานกองเก็บตู้สินค้า 1 แห่ง ก่อสร้างอุโมงค์รถไฟ 4 อุโมงค์ ก่อสร้างถนนยกข้ามทางรถไฟ 40 แห่ง และถนนลอดใต้ทางรถไฟ 102 แห่ง โครงการเริ่มเริ่มต้นจาก จ.แพร่, จ.ลำปาง, จ.พะเยา, จ.เชียงราย จนถึงเชียงของ
19 มีนาคม 2564 การรถไฟแห่งประเทศไทยเริ่มเปิดซองประมูลด้วยระบบจัดซื้อจัดจ้างอิเล็กทรอนิกส์ (e–bidding) ตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคมถึง วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 และยื่นข้อเสนอวันที่ 18 พ.ค. 2564 แบ่งการก่อสร้างออกเป็น 3 สัญญา คือ สัญญาที่ 1 ช่วงเด่นชัย–งาว ระยะทาง 103 กม. สัญญาที่ 2 ช่วงงาว–เชียงราย ระยะทาง 132 กม. และสัญญาที่ 3 ช่วงเชียงราย–เชียงของ ระยะทาง 87 กม. โดยมีกำหนดการก่อสร้าง 5 ปี กำหนดเปิดให้บริการปี 2571
27 มิถุนายน 2564 เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่กำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืนในท้องที่บางส่วนในท้องที่ อ.เด่นชัย อ.สูงเม่น อ.เมืองแพร่ อ.หนองม่วงไข่ อ.สอง จ.แพร่ อ.งาว จังหวัดลำปาง อ.เมืองพะเยา อ.ดอกคำใต้ อ.ภูกามยาว จ.พะเยา และ อ.ป่าแดด อ.เทิง อ.เมืองเชียงราย อ.เวียงชัย อ.เวียงเชียงรุ้ง อ.ดอยหลวง อ.เชียงของ จ.เชียงราย  เพื่อดำเนินโครงการก่อสร้างทางรถไฟสายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ พ.ศ. 2564 ทั้งนี้ พรฎ.ฉบับนี้มีผลบังคับใช้วันถัดไปนับตั้งแต่ประกาศในราชกฤษจานุเบกษา (28พ.ค.64)  โดยมีพื้นที่ที่จะเวนคืนกว่า 10,000 ไร่ ที่ดิน 7,000 แปลง
16 ธันวาคม 2564 นายนิรุฒ มณีพันธ์ ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย อนุมัติสั่งจ้างก่อสร้างโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ วงเงินก่อสร้าง 72,920 ล้านบาท จากผู้รับจ้างก่อสร้าง จำนวน 3 สัญญา คือ สัญญาที่ 1 ช่วงเด่นชัย–งาว มี บมจ.อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ (ITD) ร่วมกับ บมจ.เนาวรัตน์พัฒนาการ สัญญาที่ 2 งาว–เชียงราย มีกลุ่มกิจการร่วมค้า CKST ประกอบด้วย บมจ. ช.การช่างร่วมกับ และบมจ.ซิโน–ไทย เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น และสัญญาที่ 3 เชียงราย–เชียงของ กลุ่มกิจการร่วมค้า CKST ประกอบด้วย บมจ. ช.การช่างร่วมกับ และบมจ.ซิโน–ไทย เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น
29 ธันวาคม 2564 ที่การรถไฟแห่งประเทศไทย นายนิรุฒ มณีพันธ์ ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ร่วมลงนามสัญญาจ้างก่อสร้างโครงการก่อสร้างรถไฟทางคู่สายเด่นชัย–เชียงราย–เชียงของ ตลอดจนมีการลงนามข้อตกลงคุณธรรม (Integrity Pact) ความร่วมมือป้องกันการทุจริตในการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ ระหว่างการรถไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าของโครงการ
เมื่อโครงการแล้วเสร็จจะรองรับการเดินทาง การค้าชายแดน การท่องเที่ยว และโลจิสติกส์ภาคเหนือตอนบน รวมถึงรองรับศูนย์เปลี่ยนถ่ายสินค้าเชียงของ เชื่อมการค้าระเบียงเศรษฐกิจแนวเหนือ–ใต้จากประเทศไทย ไปยังลาว พม่า และจีนตอนใต้ และจะช่วยผลักดันเขตเศรษฐกิจพิเศษจังหวัดเชียงรายที่รัฐบาลกำลังผลักดันให้เกิดได้เร็วขึ้น
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์ ตั้งอยู่ที่บริเวณที่เคยเป็นโรงงานผลิตปลาซาร์ดีนกระป๋องบนแคนเนอร์รีโรว์ (Cannery Row) แนวชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกในเมืองมอนเทอเรย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย มีผู้เข้าชมปีละ 1.8 ล้านคน จัดแสดงพืชและสัตว์รวม 35,000 ตัวอย่าง จาก 623 ชนิด มีการหมุนเวียนน้ำทะเลในพิพิธภัณฑ์อย่างมีประสิทธิภาพโดยสูบน้ำจากอ่าวมอนเทอเรย์เข้ามาตามท่อเข้าสู่พิพิธภัณฑ์
ภายในพิพิธภัณฑ์มีตู้จัดแสดงสิ่งมีชีวิตมากมาย แต่มีอยู่สองตู้ที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษ คือ ตู้สูง 10 เมตร ปริมาตร 1.3 ล้านลิตรที่ตั้งอยู่กลาง Ocean's Edge Wing สำหรับจัดแสดงสิ่งมีชีวิตตามชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย ในตู้นี้มีเคลพยักษ์ ซึ่งพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นแห่งแรกที่สามารถเพาะเลี้ยงเคลพยักษ์ได้ โดยใช้เครื่องกำเนิดคลื่นที่อยู่ด้านบนสุดของตู้ (การเคลื่อนไหวของน้ำเป็นปัจจัยสำคัญในการเพาะเลี้ยงเคลพยักษ์ ที่จะดึงสารอาหารจากน้ำโดยรอบและน้ำต้องขุ่น) ด้านบนตู้เปิดรับแสงอาทิตย์ และหมุนเวียนน้ำทะเลจากอ่าวเข้ามา อีกตู้หนึ่งคือ ตู้ปริมาตร 4.5 ล้านลิตรในปีกอาคารนอกอ่าว (Outer Bay Wing) ที่มีกระจกแผ่นเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดแผ่นหนึ่งในโลก (ความจริงแล้วเป็นกระจกห้าแผ่นต่อเข้าด้วยกันอย่างแนบเนียน ผลิตโดยบริษัทญี่ปุ่น)
ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตในทะเลที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ เช่น กระเบน แมงกะพรุน นากทะเล กุ้งมังกร อายุกว่า 50 ปี และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่พบในท้องถิ่น ซึ่งสามารถชมได้ทั้งจากด้านบนหรือใต้ระดับน้ำ ในการจัดแสดงแมงกะพรุนนั้น พิพิธภัณฑ์ได้ใช้ตู้ที่เรียกว่า Kreisel tank ที่สร้างกระแสน้ำไหลเวียนเพื่อให้แมงกะพรุนสามารถลอยตัวอยู่ได้ ผู้เข้าชมสามารถชมสิ่งมีชีวิตในป่าเครพได้จากชั้นต่าง ๆ ของอาคาร และในพิพิธภัณฑ์ไม่จัดแสดงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ นอกจากนาก
ประวัติ
อาคารเดิมของพิพิธภัณฑ์ออกแบบโดยบริษัท Esherick Homsey Dodge & Davis และเปิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2527 จุดมุ่งหมายของพิพธภัณฑ์คือ "สร้างแรงบันดาลใจในการอนุรักษ์ทะเล" แรกเริ่มนั้นได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจาก David Packrd ผู้ร่วมก่อตั้ง ฮิวเลตต์-แพคการ์ด และในฐานะที่เป็นช่างตีเหล็ก Packard ยังได้ออกแบบและสร้างส่วนการจัดแสดงต่าง ๆ สำหรับพิพิธภัณฑ์ที่โรงตีเหล็กของตนที่ Big Sur รวมทั้งสร้าง Wave machine สำหรับ Kelp forest และกรงนก ปัจจุบัน Julie Packard ลูกสาวของ Packard ซึ่งเป็นนักชีววิทยาทางทะเล ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการบริหารของพิพิธภัณฑ์
การออกแบบขั้นพื้นฐาน
ในขั้นตอนการออกแบบขั้นพื้นฐานของพิพิธภัณฑ์ ได้ดำเนินการสูบน้ำทะเลจากอ่าวมอนเทอเรย์ตลอดทั้งวัน ด้วยอัตรา 2,000 แกลลอนต่อนาที สำหรับตู้จัดแสดงกว่า 100 ตู้ ในเวลากลางวันน้ำจะถูกกรองให้ใสขึ้น ขณะที่เวลากลางคืน น้ำทะเลดิบที่ยังไม่ผ่านการกรองจะถูกสูบเข้ามาในตู้ต่าง ๆ เพื่อนำแพลงก์ตอนเข้ามาสำหรับเป็นอาหารสัตว์ น้ำทะเลที่ใช้แล้วจากพิพิธภัณฑ์จะไหลลงสู่อ่าว การออกแบบลักษณะนี้พิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของอ่าวในเชิงนิเวศวิทยา และทำให้สามารถเพาะเลี้ยงสิ่งมีชีวิตอย่าง Giant kelp ซึ่งปกติแล้วไม่สามารถเพาะเลี้ยงพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำทะเลทั่วไปได้
Newer exhibits
เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2539 พิพิธภัณฑ์ได้เปิด Outer Bay wing สำหรับจัดแสดงระบบนิเวศทะเลเปิดของ Monterey's Outer Bay ซึ่งนอกจากจะมีตู้ขนาดล้านแกลลอนแล้ว ยังมีตู้รูปวงแหวนแสดงฝูงปลาในวงศ์ปลาแมว 3,000 ตัว (ปลาที่เคยเป็นรากฐานสำคัญของเศรษฐกิจของ Monterey) ว่ายทวนกระแสน้ำ
ส่วน Outer Bay เปิดให้เข้าชมเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 เป็นส่วนที่จัดแสดงฉลามขาวยักษ์เพศเมีย ซึ่งนับเป็นตัวแรกที่สามารถนำมาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำได้ ฉลามตัวนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์เป็นเวลา 198 วัน และถูกปล่อยไปเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากกัด Soupfin shark สองตัวในตู้เดียวกัน ซึ่งทั้งสองตัวได้ตายลงในเวลาต่อมา เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์เชื่อว่าฉลามอาจแสดงออกเช่นนั้นเพื่อปกป้องอาณาเขตเนื่องจากไม่ได้มีท่าทีว่าจะกินฉลามอีกสองตัวเลย เมื่อเย็นวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2549 พิพิธภัณฑ์ได้นำฉลามขาวเพศผู้ที่ยังไม่โตเต็มที่เข้ามาจัดแสดงในส่วน Outer Bay ฉลามตัวนี้ถูกจับมาจากนอกอ่าว Santa Monica เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม และถูกปล่อยไปเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 ในระหว่างที่อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ ฉลามตัวนี้เจริญเติบโตขึ้นจากความยาว 5-foot-8 และน้ำหนัก 103 ปอนด์ เป็นความยาว 6-foot-5 และน้ำหนัก 171 ปอนด์ ข้อมูลจากฉลามขาวตัวที่สองนี้ถูกส่งกับมาที่เจ้าหน้าที่พิพิธภัณฑ์จาก pop-off satellite tag หลังจากปล่อยไป 90 วัน ต่อมาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2550 พิพิธภัณฑ์ได้นำฉลามขาวมาจัดแสดงเป็นตัวที่สาม ซึ่งเป็นเพศผู้ที่ยังไม่โตเต็มที่เช่นเดียวกับตัวที่สอง ขนาดตัวยาว 4 ฟุต 9 นิ้ว และหนัก 67.5 ปอนด์ โดยถูกจับหลังจากติดอยู่กับเครื่องจับสัตว์น้ำเช่นเดียวกับฉลามเพศเมียตัวแรก และเคยอยู่ใน ocean holding pen นอกฝั่งมาลิบู ทางใต้ของแคลิฟอร์เนีย เพื่อเฝ้าสังเกตว่าสามารถกินอาหารและว่ายน้ำในพื้นที่จำกัดได้ดีหรือไม่ ต่อมาได้ปล่อยไปเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ฉลามขาวตัวที่สี่เป็นเพศเมีย จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2551 และถูกปล่อยไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากกินอาหารได้น้อย และเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ก็ได้นำฉลามขาวเพศเมียอีกตัวหนึ่งมาจัดแสดงในส่วน Outer Bay และมีรายงานว่าการจัดแสดงเป็นไปอย่างเรียบร้อย
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 พิพิธภัณฑ์ได้เปิดตู้จัดแสดงนกเพนกวินเพิ่มเติมจากตู้จัดแสดงนากทะเลที่เป็นที่นิยมแล้ว โดยได้นกเพนกวิน 19 ตัวมาจาก Aquarium of the Americas ในนิวออร์ลีนส์ พร้อมกับนากทะเลอีกสองตัว หลังจากพิพิธภัณฑ์เสียหายอย่างหนักจากพายุเฮอร์ริเคน Katrina
ในบรรดาส่วนจัดแสดงต่าง ๆ มีตู้ขนาดใหญ่อยู่สามตู้ ได้แก่
Monterey Bay Habitats
เป็นตู้ทรงนาฬิกาทราย ยาวกว่า 27 เมตร บรรจุน้ำ 350,000 แกลลอน มีกระจกหน้าต่างอะคริลิกหนา 3-4 นิ้ว จัดแสดงระบบนิเวศแบบต่าง ๆ ในอ่าว Monterey ทั้งแนวปะการัง โขดหิน ผิวทะเล พื้นทรายก้นทะเล เป็นต้น ตู้ทรงนาฬิกาทรายทำให้ฉลามขนาดใหญ่ในตู้สามารถว่ายน้ำได้อย่างสะดวก
Kelp Forest
เป็นตู้สูง 8.40 เมตร ซึ่งเป็นตู้แสดงสัตว์น้ำที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และเป็นตู้แสดงระบบนิเวศแบบ Kelp forest แห่งแรกของโลก จัดแสดง Giant kelp และสัตว์ต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ Kelp forest ออกแบบให้สามารถรับชมได้เหมือนมุมมองของนักดำน้ำจากกระจกอะคริลิกหนา 7.25 นิ้ว กว้าง 2.4 เมตร สูง 4.8 เมตร และหนักแผ่นละ 2.8 ตัน นำมาต่อกันเป็นหน้าต่าง ด้านบนตู้เปิดให้ได้รับแสงอาทิตย์ มีระบบสูบน้ำทะเลเข้ามาในตู้ด้วยอัตรา 2,000 แกลลอนต่อนาที และมีระบบกรองน้ำที่สูบเข้ามาในเวลากลางวัน ขณะที่เวลากลางคืนระบบกรองจะไม่ทำงาน
ตัวอย่างสัตว์ที่จัดแสดง : Leopard shark, Pacific sardine, California sheephead, Cabezon, Rockfish
Outer Bay
เป็นตู้ที่ใหญ่ที่สุดในพิพิธภัณฑ์ จัดแสดงปลาที่อาศัยอยู่ในทะเลเปิด มีหน้าต่างกระจกยาว 16.95 เมตร สูง 5.10 เมตร หนา 13 นิ้ว และหนัก 78,000 ปอนด์ จัดเป็นหนึ่งในกระจกหน้าต่างที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยสามารถชมได้จากชั้นต่าง ๆ สามชั้นของอาคาร แต่ละวันจะมีน้ำหมุนเวีนในตู้ประมาณ 1.3 ล้านแกลลอน โดยเป็นน้ำทะเลจากทะเลโดยตรง 80,000 แกลลอน ที่เหลือเป็นน้ำที่ใช้แล้วที่กรองแล้วหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ แต่น้ำปริมาณ 1 ใน 3 จะอยู่ด้านหลังผนังรูปโค้งที่ทำจากฉนวนใยแก้ว ผนังนี้ทำให้เกิดมุมมองจากกระจกหน้าต่างอย่างลื่นไหลเหมือนไม่มีผนังด้านหลัง น้ำในตู้ถูกควบคุมให้มีอุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ 20 องศาเซลเซียสเสมอ ซึ่งสูงกว่าน้ำในอ่าว Monterey เวลากลางคืนท่อใต้กระจกหน้าต่างจะปล่อยฟองอากาศออกมาปกคลุมที่กระจก เพื่อให้ปลาในตู้สามารถมองเห็นกระจกและไม่ว่ายชนกระจกเมื่อแสงไฟในพิพิธภัณฑ์เปิดขึ้นในเวลาทำความสะอาด
ตัวอย่างสัตว์ที่จัดแสดง : ปลาพระอาทิตย์, Pelagic ray, Scalloped hammerhead shark, Moon jellyfish, Pacific bluefin tuna
การวิจัยทางทะเล
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับ Monterey Bay Aquarium Research Institute (MBARI) ซึ่งตั้งอยู่ที่ Moss Landing แคลิฟอร์เนีย ที่ส่วนต้นของ Monterey Canyon มีชื่อเสียงไปทั่วโลกจากการวิจัยสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลลึกและงานวิจัยอื่น ๆ เกี่ยวกับชีววิทยาทางทะเล อ่าว Monterey อยู่ในเขต Monterey Bay National Marine Sanctuary (MBNMS) ซึ่งเป็นพื้นที่อนุรักษ์ทางทะเล (เทียบเท่ากับอุทยานแห่งชาติทางทะเล) นอกชายฝั่งแคลิฟอร์เนียตอนกลาง
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์เป็นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเพียงแห่งเดียวในโลกที่มีฉลามขาวยักษ์ไว้ในครอบครองเกิน 16 วัน ทางพิพิธภัณฑ์ประสบความสำเร็จในการเลี้ยงฉลามขาวที่ยังไม่โตเต็มที่ในหลาย ๆ ครั้ง และเจ้าหน้าที่ได้พัฒนากระบวนการจับ จัดแสดง ขนส่ง และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ ให้ละเอียดรอบคอบมากขึ้น ฉลามขาวแต่ละตัวจะถูกติด Tag ก่อนปล่อยออกสู่ทะเล โดยสาเหตุที่ต้องปล่อยอาจเนื่องมาจากเริ่มล่าสัตว์อื่น ๆ ในตู้เดียวกัน หรือจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายเพื่อความปลอดภัยในการปล่อยออกสู่ทะเล
การระดมทุน
แรกเริ่มนั้นพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์ได้รับบริจาคเงินทุนจาก มูลนิธิ David and Lucile Packard ซึ่งได้สนับสนุนพิพิธภัณฑ์มาอย่างต่อเนื่อง ทุนดำเนินงานนั้นครอบคลุมทั้งค่าเข้าชม ค่าธรรมเนียม Special event และค่าธรรมเนียมสมาชิก การจัดองค์กรภายในพิพิธภัณฑ์ได้แบ่งออกเป็นสามหน่วยงาน ได้แก่ มูลนิธิพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ Monterey Bay, the Support Services และ the Research Institue ที่ดำเนินงานเรือเดินสมุทรสามลำสำหรับงานวิจัย
Cultural references
พิพิธภัณฑ์ได้ปรากฏในภาพยนตร์ Star Trek IV: The Voyager Home เมื่อ พ.ศ. 2529 ซึ่งได้สมมติเป็น Cetacean Institute ใน Sausalito มีการใช้เทคนิคพิเศษเพื่อจำลองอาคารพิพิธภัณฑ์ให้เป็นตู้เลี้ยงวาฬหลังค่อมสองตัว
ในภาพยนตร์ Lemony Snicket's A Series of Unfortunate Events ตัวละครชื่อ Stephano ทำงานเกี่ยวกับงูทะเลอยู่ที่พิพิธภัณฑ์นี้ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้วพิพิธภัณฑ์นี้ไม่มีงูทะเลอยู่เลย
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Kup Bosne i Hercegovine / Куп Босне и Херцеговине) เป็นการแข่งขันฟุตบอลแบบแพ้คัดออกประจำปี แข่งขันโดยสโมสรจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีกรอบคัดเลือกรอบแรก
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์
Cultural references
พิพิธภัณฑ์นี้ตั้งอยู่ถัดจากบ้านและ lab (Pacific Biological Laboratories) ของ Ed Ricketts นักชีววิทยาสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล ซึ่งยังคงตั้งอยู่ในปัจจุบัน Ricketts มีชื่อเสียงในฐานะ "Doc" แห่ง Cannery Row ของ John Steinbeck ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของต่าง ๆ ของ Ricketts อย่างเช่นหนังสือบางเล่ม และในร้านค้ายังจำหน่ายส่วนหนึ่งของ Monterey and Steinbeck books
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ก่อนฤดูกาล 1999–2000 เคยมีการจัดแข่งขันฟุตบอลถ้วยแยกถึงสามรายการ ต่อมาใน ค.ศ. 1998 มีทีมชนะเลิศฟุตบอลคัพเป็นครั้งแรกจากนัด "ซูเปอร์ไฟนอล" ระหว่างซาราเยโวกับออรัสเย (ทีมชนะเลิศจากสองถ้วย) ต่อมาในฤดูกาล 1999–2000 สหพันธ์ฟุตบอลบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาได้จัดรูปแบบการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเพียงหนึ่งเดียว และนับตั้งแต่ฤดูกาล 2000–01 เป็นต้นมา สโมสรจากทั่วประเทศได้เข้าร่วมแข่งขันในฟุตบอลถ้วยรายการนี้
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์
Cultural references
ทีมผู้สร้าง The Penguins of Madagascar ได้กล่าวว่า นากที่ชื่อว่า Marlene ได้ถูกย้ายจากพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำมอนเทอเรย์เบย์มายัง New York city zoo
ฟุตบอลคัพบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
ในช่วงก่อน ค.ศ. 1992 สโมสรจากดินแดนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาจะเข้าร่วมแข่งขันยูโกสลาฟคัพ
มกราคม พ.ศ. 2561
'''มกราคม พ.ศ. 2561''' เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2561 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
การ์ธ นิกซ์
การ์ธ นิกซ์ (Garth Nix) เกิดที่เมืองเมลเบิร์น วันที่ 19 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 1963 เป็นชาวออสเตรเลียที่เขียนนวนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ตัวอย่างเช่นวรรณกรรมเรื่องยาวชุด Old Kingdom, The Seventh Tower, และ The Keys to the Kingdom (ไทย: อาณาจักรแห่งกาลเวลา)
"การ์ธ นิกซ์" ไม่ใช่นามแฝง หลายครั้งที่มีคนถามเขาเกี่ยวกับชื่อ "การ์ธ นิกซ์" เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นนามแฝงหรือไม่ เขากล่าวว่า "ผมว่าที่มีคนถามผมบ่อยๆ คงเพราะเป็นชื่อที่เหมาะมากสำหรับนักเขียนแนวแฟนตาซี แต่นั่นน่ะชื่อของผมจริงๆ"