cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
ลูเซี่ยน (Lucian)
ลูเซี่ยนมีสีแดงเป็นสีประจำตระกูล และใช้งูสองหัวพันรอบดาบเป็นสัญลักษณ์
จานัส (Janus)
ก่อตั้งโดย เจน คาฮิลล์ (Jane Cahill) มีชื่อเสียงด้านศิลปะและดนตรี ให้กำเนิดศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิ โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท, มาเรีย แอนนา โมซาร์ท, โทมัส เจฟเฟอร์สัน, พาโบล ปิกัสโซ่, วินเซนต์ แวน โกะห์, ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน, มาร์ก ทเวน, แฮร์รี่ ฮูดินี่, วอลต์ ดิสนีย์, สตีเฟน สปีลเบิร์ก, มาริลิน มอนโร, เฮนริค อิบเซ่น, ชาร์ลี แชปลิน, โอคิตะ โซจิ, พอล แม็กคาร์ตนีย์, จอห์น เลนนอน, ไมเคิล แจ็กสัน รวมถึง เอลวิส เพรสลีย์ ทว่ากลับให้กำเนิดผู้นำที่อ่อนแอไร้ความสามารถ อาทิ ฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย, เมห์เม็ดที่ 6 แห่งจักรวรรดิออตโตมาน, วิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, แมกซิมิลเลียนแห่งเม็กซิโก และจักรพรรดิผู่อี๋แห่งราชวงศ์ชิง
ในหนังสือ จานัสมีศูนย์บัญชาการอยู่ที่ปักกิ่ง เวนิส และฮอลลีวูด เป็นอย่างน้อย มีโคร่า วิซาร์ด เป็นผู้นำ โจนาห์ วิซาร์ด ลูกชาย เป็นสมาชิกของจานัสที่เข้าร่วมการตามล่าคำไขปริศนาครั้งนี้
จานัสมีสีเขียวเป็นสีประจำตระกูล และใช้สุนัขป่าเป็นสัญลักษณ์
โทมัส (Tomas)
ก่อตั้งโดยโทมัส คาฮิลล์ (Thomas Cahill) สายตระกูลโทมัสให้กำเนิดนักสำรวจและนักกีฬาที่มีชื่อเสียง อาทิ นีล อาร์มสตรอง, พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน, โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ, เฮนรี ฮัดสัน, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์, เอดมันด์ ฮิลลารี, เดวิด ลิฟวิงสโตน, โรอัลด์ อะมุนด์เซน, ลักษมี มิททาล, จอห์น เอฟ. เคนเนดี, ไทเกอร์ วูดส์, ไมเคิล เฟ็ลปส์, จอห์น แฟรงคลิน, แมนนี่ ปาเกียว, มูฮัมหมัด อาลี, แอนนี โอคเลย์, เจมส์ คุก, เมริเวเธอร์ ลูอิส, วิลเลียม คลาร์ก, ลิซ่า เลสลีย์, ไมเคิล จอร์แดน และแคนเดส ปาร์กเกอร์ รวมถึงผู้นำอย่าง จอร์จ วอชิงตัน และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
สีฟ้า หมี เป็นสีและสัตว์ประจำตระกูลโทมัส สายตระกูลนี้ไม่ลงรอยกับอีคาเทริน่า
อีคาเทริน่า (Ekaterina)
ก่อตั้งโดยแคทเธอรีน คาฮิลล์ (Katherine Cahill) มีชื่อสั้นๆ ว่า อีแค็ต สายตระกูลนี้ให้กำเนิดนักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์ และอัจฉริยะมากมาย อาทิ อับราฮัม ลิงคอล์น, สตีฟ จอบส์, ไมเคิล เดลล์, กาลิเลโอ กาลิเลอี, โทมัส เอดิสัน, อเล็กซานเดอร์ กราแฮม เบลล์, อีไลอัส ฮาว, บิล เกตส์, โฮเวิร์ด คาร์เตอร์, จอห์น แฟลมสตีด, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน, ออร์วิลล์ กับวิลเบอร์ ไรท์, ลีออน เทอเรมิน, นิโคลา เทสลา, จอร์จ เฮอร์เบิร์ต, อีไล วิตนีย์, สตีเฟ่น ฮอว์คิง, แฟรงคลิน ดี. รูสเวลท์, เฮนรี ฟอร์ด, โทมัส เอดเวิร์ด ลอว์เรนซ์, มิลตัน เอส. เฮอร์ชีย์, จอห์น แคดเบอรี่, ฮิซาซิเกะ ทานากะ และมารี คูรี
ในหนังสือ อีคาเทริน่ามีศูนย์บัญชาการอยู่ที่ไคโร สามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า และเซิร์น เป็นอย่างน้อย และมีความเกี่ยวข้องกับปริศนาทะเลสาบล็อกเนสส์ อีแค็ตมีสัญลักษณ์เป็นมังกรสีเหลือง แบ โอ เป็นผู้นำสายตระกูล อลิสแตร์ โอ หลานชายของแบ กับเนด เทด และซิเนด สตาร์ลิ่ง เป็นอีแค็ตที่เข้าร่วมการตามล่าคำไขปริศนาครั้งนี้
มาดริกัล (Madrigal)
มาดริกัลเป็นกลุ่มคนที่ทุกสายตระกูลเชื่อว่าจ้องทำลายสายตระกูลทั้งสี่ อิซาเบล คาบร้าเชื่อว่ามาดริกัลเป็นคาฮิลล์นอกคอกที่จ้องทำลายการค้นพบคำไขปริศนาของสายตระกูลอื่น ถึงกับส่งสายลับสองหน้าเข้าไปปะปน คาดว่ามาดริกัลเป็นผู้สังหารราชวงศ์โรมานอฟ และอยู่เบื้องหลังการระเบิดของภูเขาไฟกรากะตัว
ความจริงแล้ว มาดริกัลเป็นสายตระกูลที่ห้าของคาฮิลล์ ก่อตั้งโดย มาเดอแลน คาฮิลล์ (Madeleine Cahill) ลูกสาวคนสุดท้องของกิเดียนและโอลิเวีย คาฮิลล์ ที่ตั้งครรภ์อ่อนๆ โดยที่พี่สี่คนแรกไม่รู้ และคลอดหลังการตายของบิดาไม่นาน มาเดอแลนสัญญากับมารดาว่าจะทำทุกวิถีทางให้ทุกสายตระกูลเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง นั่นคือการยุติการตามล่าคำไขปริศนา เพื่อปกป้องมนุษยชาติจากผลกระทบที่เกิดจากการล้างผลาญระหว่างสายตระกูล
เพื่อไม่ให้สายตระกูลอื่นล่วงรู้ว่ามาดริกัลก็เป็นคาฮิลล์ การทำงานของมาดริกัลจึงต้องปกปิดเป็นความลับ อนึ่ง สถานะการเป็นมาดริกัลจะต้องเกิดขึ้นจากการลงมือปฏิบัติการ มิใช่มาดริกัลทุกคนจะได้เป็นสมาชิกเต็มตัว
มาดริกัลไม่มีสัญลักษณ์ ต่างยึดถือในสัญลักษณ์ C ของตระกูลคาฮิลล์ อย่างไรก็ตาม ยามขู่ขวัญสายตระกูลอื่น จะใช้สัญลักษณ์ตัว M
หนังสือในชุด
หนังสือชุด ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ ปัจจุบันวางจำหน่ายครบทั้ง 10 เล่มแล้ว ปัจจุบันแปลไทยออกมาแล้ว 10 เล่ม ได้แก่
ผจญค่ายกลกระดูก (The Maze of Bones)
เขียนโดย ริก ไรออร์แดน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 เริ่มเรื่องด้วยฉากงานศพของเกรซ คาฮิลล์ ผู้เป็นยายของแดน และเอมี่ คาฮิลล์ เกรซได้มอบทางเลือกให้ญาติแต่ละคนที่มาเข้าร่วมงานศพสองทางเลือก หนึ่งคือรับเงินสองล้านดอลลาร์แล้วกลับบ้านไป และสองคือร่วมเกมปริศนาตามล่าสมบัติที่จะทำให้ผู้ที่ได้รับยิ่งใกญ่กว่าใครในโลก แดนและเอมี่เลือกที่จะเข้าร่วมเกมในครั้งนี้ ทั้งสองได้พบเงื่อนงำแรกจาก 39 เงื่อนงำ ทั้งสองเข้าไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมในคฤหาสน์ของเกรซ โดยทั้งคู่ได้พบกับอลิสแตร์ โอลุงชาวเกาหลี ทั้งสามค้นพบห้องสมุดลับในคฤหาสน์และซาลาดิน แมวที่หายไป แต่ไม่ทันไรก็เกิดไปไหม้คฤหาสน์ขึ้น อลิสแตร์หายตัวไป ทิ้งให้เอมี่กับแดนต้องเอาชีวิตรอด เอมี่ค้นพบว่าเงื่อนงำแรกนำไปสู่บุคคลในประวัติศาสตร์ท่านหนึ่ง คือ เบนจามิน แฟรงคลิน ซึ่งภายหลังได้ค้นพบว่าเขาเป็นหนึ่งในสายตระกูลลูเซี่ยน เมื่อสองพี่น้องรอดมาจากการวางเพลิงได้ ทั้งคู่ซมซานไปหาเนลลี่ โกเมซ พี่เลี้ยงของพวกเขา ผู้ใหญ่คนเดียวในตอนนี้ที่ทั้งสองไว้ใจ เงื่อนงำทั้งหมดพาไปสู่ความลับในสุสานกระดูกใต้กรุงปารีส คำไขปริศนาคือ "เหล็กละลาย"
จอมโจรจอมดาบ (The Sword Thief)
เขียนโดย ปีเตอร์ ลีแรนกิส วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2552 แดน, เอมี่ และพี่เนลลี่เดินทางไปโตเกียว ในขณะที่กำลังขึ้นเครื่อง อิริน่า สปัสกี้ปลอมตัวเป็นเจ้าหน้าที่สนามบินมาขวางทางแดนกับเอมี่ไว้ เอียนกับนาตาลี คาบร้าสวมรอยเป็นแดนกับเอมี่ขึ้นเครื่องบินไปแทน ทำให้สองพี่น้องต้องออกมาจากสนามบิน และพี่เนลลี่ต้องเผชิญกับสองพี่น้องคาบร้าจอมวางร้าย เอมี่และแดนพบกับอลิสแตร์ โอหน้าสนามบิน อลิสแตร์เสนอตัวพาทั้งสองไปส่ง โดยแลกกับการที่ทั้งสองบอกเงื่อนงำปริศนาในครั้งนี้ให้ เอมี่และแดนตกลง ทั้งสามจึงนั่งเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวไปโตเกียวได้สำเร็จ ทางฝั่งของเนลลี่ โกเมซ ซึ่งต้องเผชิญกับสองพี่น้องคาบร้า นาตาลี คาบร้าแอบหยดยาพิษลงในน้ำอัดลมของเนลลี่ แต่เนลลี่รู้ทันจึงสาดน้ำใส่หน้าทั้งสอง เอียนและนาตาลียอมยกเงินที่มีทั้งหมดในตัวให้เนลลี่ เพื่อแลกกับยาถอนพิษ ทางฝั่งของแดน, เอมี่ และลุงอลิสแตร์ก็กำลังหาข้อมูลเกี่ยวกับโทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะชิ ซึ่งเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ที่เป็นบรรบุรุษของสายตระกูลโทมัส ทั้งสามค้นพบว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปในแผนที่อุโมงค์สมัยก่อนกับแผนที่รถไฟฟ้าใต้ดินกรุงโตเกียว ทั้งสามจึงตัดสินใจเข้าไปสำรวจในรางรถไฟฟ้าใต้ดิน คำปริศนานำไปสู่เงื่อนงำใหญ่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ คำไขปริศนาคือ "ทองคำ"
ความลับสุสานฟาโรห์ (Beyond the Grave)
เขียนโดย จู๊ต วัตซัน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เงื่อนงำที่เกาหลีใต้นำสองพี่น้องไปสู่เงื่อนงำใหม่ในอียิปต์ เอมี่, แดน และเนลลี่ออกเดินทางไปไคโร  ในวันแรกที่ทั้งสามถึง  เอมี่กับแดนได้พบอิริน่า  อิริน่าพยายามไล่จับเด็กทั้งสองแต่ไม่สำเร็จ  ทั้งสองเข้าไปหลบในร้านขายวัตถุโบราณและได้พบกับธีโอ  นักศึกษาไอยคุปต์วิทยา  เด็ก ๆ พาเนลลี่และธีโอไปที่พิพิธภัณฑ์  ซึ่งพบกับตราประจำตระกูลลูเซี่ยนบนกระเบื้อง  แดนงัดกระเบื้องชิ้นนั้นออกมา  ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไล่ตามเด็กทั้งสอง  แดนกับเอมี่ตัดสินใจพาพี่เนลลี่หนีไปอยู่โรงแรม  ซึ่งโรงแรมแห่งนี้มีห้องลับของสายตระกูลอีคาเทรีน่า  เอมี่และแดนแอบเข้าไปในฐานลับนั้นและพบกับตู้โชว์ซึ่งบรรจุรูปปั้นเสคเมตสามองค์  ยังไม่ทันที่สองพี่น้องจะพบเงื่อนงำ  แบ โอผู้เป็นลุงของอลิสแตร์ โอก็เข้ามาพบเด็กทั้งสอง  ทั้งสองพยายามหนีแต่ไม่สำเร็จ  แบ โอขังทั้งสองไว้ในตู้กระจก  ท้ายที่สุดเนลลี่ก็สามารถเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน  ทั้งสามหนีแบ โอออกมาที่ล็อบบี้โรงแรม  ขณะกำลังหนีก็พบกันฮิลารี่ เวลซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเกรซ คาฮิลล์  ฮิลารี่อาสาพาทั้งสามไปพักที่บ้านของตน  พร้อมกับบอกเด็ก ๆ ว่าเกรซมีของมาให้  ของที่เกรซให้เด็ก ๆ ก็คือโปสการ์ดและรูปปั้นเทพีเสคเมต  ซึ่งเมื่อแดนและเอมี่กดที่จมูกของรูปปั้นก็พบว่ามีช่องว่างภายใน  ซึ่งบรรจุกระดาษพาไพรัสอยู่  ทั้งสามตัดสินใจว่าจ้างธีโอให้เป็นมัคคุเทศก์ประจำตัว  พร้อมกับเดินทางไปลักซอร์ทันที  เด็ก ๆ ค้นพบเงื่อนงำอักษรไฮโรกลิฟภายในพีระมิดของพระนางเนเฟอร์ตารี  ซึ่งแดนกับเอมี่แอบเข้าไปสำรวจกันเองตอนกลางคืน  ระหว่างที่สำรวจ  เด็ก ๆ พบว่ามีผู้ไม่หวังดีแอบเข้ามาในพีระมิด  ซึ่งผู้ไม่หวังดีคนนั้นคืออิริน่านั่นเอง  อิริน่าเก็บสมุดบันทึกของเกรซได้และกำลังจะระเบิดพีระมิดปิดทางเข้าออก  แต่เนลลี่และธีโอมาช่วยไว้ทัน  เอมี่และแดนกลับไปที่เรือริมแม่น้ำไนล์  ทั้งสองกลับพบโจนาห์กับพ่ออยู่บนเรือ  โจนาห์ซักไซ้ถามเงื่อนงำจากเด็กทั้งสอง  และปล่อยพวกเขาลงไปบนเกาะกลางแม่น้ำไนล์  จระเข้ตัวหนึ่งคลานขึ้นมาบนเกาะ  ทำให้สองพี่น้องหวาดกลัวเป็นอย่างมาก  โชคดีที่มีชาวประมงมาช่วยและพาสองพี่น้องไปส่งได้ทันท่วงที  คำไขปริศนาที่สี่คือ "มดยอบ" (Myrrh)
วงล้อมทมิฬ (The Black Circle)
เขียนโดย แพตทริก คาร์แมน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ขณะที่เอมี่และแดนพักอยู่ที่รัสเซีย  ทั้งสองพบโทรเลขปริศนาซึ่งนำไปสู่เงื่อนงำใหม่ในรัสเซีย  สองพี่น้องตัดสินใจทิ้งพี่เนลลี่ไว้ และออกเดินทางไปรัสเซียทันที  เมื่อถึงมอสโก ทั้งสองออกเดินทางไปอนุสาวรีย์เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ  สองพี่น้องพบแฮมิลตัน ฮอลต์  ทั้งสามตกลงร่วมมือกันในภารกิจตามล่าคำไขปริศนาครั้งนี้  แดนพบเงื่อนงำบริเวณส่วนหัวของอนุสาวรีย์  ทั้งสองแบ่งงานกับแฮมิลตัน  ต่างฝ่ายต่างช่วยกันไขปริศนา  เอมี่พบเงื่อนงำสำคัญคือก้อนอำพันซึ่งถูกเย็บติดกับฉลองพระองค์ของแกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย  ซึ่งก้อนอำพันนี้นำไปสู่เงื่อนงำใหม่คือห้องอำพัน  สองพี่น้องค้นหาห้องอำพันโดยการช่วยเหลือจากบุคคลลึกลับที่ใช้ชื่อย่อว่า เอ็นอาร์อาร์  ซึ่งแท้จริงแล้ว เอ็นอาร์อาร์ คือนาตาลีย่า  ซึ่งเธอเป็นทายาทของแกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย และเป็นสมาชิกของสายตระกูลลูเซี่ยน  ท้ายที่สุดเอมี่และแดนก็ค้นพบห้องอำพันและคำไขปริศนาที่ห้าคือ "อำพันครึ่งกรัม"
ปฏิบัติการทะเลใต้ (In Too Deep)
เขียนโดย จู๊ต วัตซัน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในประเทศไทยวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 สองพี่น้อง แดนและเอมี่ คาฮิลล์ พบเงื่อนงำบันทึกการเดินทางของพ่อแม่ ซึ่งทั้งสองเคยไปประเทศออสเตรเลีย  เอมี่, แดน และเนลลี่จึงเดินทางไปออสเตรเลียทันที  เมื่อถึงออสเตรเลียทั้งสามเดินทางไปพบอาแชปญาติของพวกเขา  ระหว่างทางเอมี่โดนหญิงชรานางหนึ่งขโมยสร้อยคอหยกของเกรซไป  เมื่อทั้งสามพบอาแชป  อาแชปยินดีให้อาศัยอยู่ในบ้านของเขาได้  อาแชปชวนเด็ก ๆ กับพี่เลี้ยงไปเล่นกระดานโต้คลื่น  ระหว่างที่เล่นกระดานโต้คลื่นอยู่นั้นเด็ก ๆ ก็พบกับครอบครัวฮอลต์  ซึ่งไอเซนฮาวเวอร์วิ่งฝ่าเกลียวคลื่นมาหาสองพี่น้องทันที  อาแชปจัดการบอกเพื่อน ๆ นักโต้คลื่นให้สั่งสอนครอบครัวฮอลต์  สองพี่น้องพบเงื่อนงำว่าการตามหาปริศนาในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับบุคคลลึกลับชื่อ บ๊อบ ทร็อปโป  ทั้งสามเดินทางตามรอยบ๊อบไปทั่วออสเตรเลีย  เอียน คาบร้าโทรศัพท์มาบอกเอมี่ว่ามีบางอย่างที่เขาอยากจะบอก และความจริงที่ว่าการตายพ่อแม่ของเอมี่นั้นไม่ใช่อุบัติเหตุ  เอมี่ไปหาเอียนทันที  ระหว่างทางเธอพบอิริน่า สปัสกี้  อิริน่าเตือนเธอว่าไม่ควรยุ่งกับครอบครัวคาบร้า  โดยเฉพาะอิซาเบล คาบร้าผู้เป็นแม่  อิริน่าปล่อยตัวเอมี่ไป  เธอพยายามหาทางกลับที่พัก  แต่เอียนพบเธอก่อน  เอมี่จำใจขึ้นเรือไปกับแม่ลูกคาบร้า  อิซาเบลคะยั้นคะยอเอมี่ให้บอกคำไขปริศนาทั้งหมดที่เธอมี  เอมี่ไม่ยอม  อิซาเบลจึงโยนชิ้นเนื้อลงไปในน้ำเพื่อเรียกฉลามให้มาว่ายวนรอบ ๆ เรือ  เธอขู่เอมี่ว่าหากไม่บอกคำไขปริศนาแล้วเธอจะโยนเอมี่ให้ฉลามกิน  ในตอนแรกเอมี่คิดว่าเธอคงไม่รอดชีวิต  แต่โชคเข้าข้างเธอ  แฮมิลตัน ฮอลต์ซึ่งเคยติดหนี้บุญคุณเธอมาช่วยไว้ได้ทัน  แฮมิลตันร่อนเครื่องร่อนลงและเอมี่กระโดดจับขาเขาไว้ได้ทันท่วงที  สองพี่น้องตามเงื่อนงำของบ๊อบไปเรื่อย ๆ จนพบว่าบ๊อบนำเงื่อนงำเกือบทั้งหมดมาซุกซ่อนจากคาฮิลล์คนอื่น ๆ ที่อินโดนีเซีย  เด็ก ๆ กับพี่เลี้ยงเดินทางไปอินโดนีเซียทันที  เอมี่กับแดนแอบพี่เนลลี่ไปเกาะเกาะหนึ่งบริเวณภูเขาไฟกรากะตัว  ซึ่งหลังจากค้นพบความจริงมากมายเกี่ยวกับพี่เลี้ยงคนนี้  ทั้งสองก็ไม่รู้ว่าจะสามารถไว้ใจเธอได้หรือเปล่า  พายุพัดโหมกระหน่ำจนทั้งสองต้องค้างคืนบนเกาะแห่งนั้น  และได้พบกับลุงอลิสแตร์ โอ  ในขณะที่เด็ก ๆ กับลุงหลับใหล  อิซาเบล คาบร้าจุดไฟเผากระท่อมที่ทั้งสามอาศัยอยู่  เหมือนกับที่เคยจุดไฟซึ่งคร่าชีวิตพ่อแม่เด็กทั้งสองที่บอสตัน  เด็ก ๆ กับลุงอลิสแตร์เกือบเอาชีวิตไม่รอด  อิริน่า สปัสกี้ผู้ซึ่งเอมี่เคยคิดว่าเป็นศัตรูกลับเข้ามาช่วยชีวิตทั้งสามไว้  และยอมสละชีวิตอยู่ในกองเพลิง  เอมี่และแดนออกมานั่งร้องไห้อยู่ริมหาด  เรื่องราวเงื่อนงำทั้งหมดประติดประต่อกับทำให้ทั้งสองทราบว่าคำไขปริศนาในครั้งนี้คือ "น้ำ"
บุกรังอสรพิษ (The Viper's Nest)
เขียนโดย ปีเตอร์ ลีแรนกิส วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ในประเทศไทยวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 เรื่องราวดำเนินในประเทศแอฟริกาใต้ และมาดากัสการ์ กล่าวถึงชาคา ซูลู ผู้นำเผ่าซูลูที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับคำไขปริศนา ซึ่งวินสตัน เชอร์ชิลเป็นผู้ค้นพบระหว่างทำภารกิจลับก่อนเป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษ ในหนังสือเล่มนี้สองพี่น้องและพี่เลี้ยงได้บุกเข้าไปในฐานบัญชาการโทมัสด้วย  โดยฐานบัญชาการของสายตระกูลโทมัสนั้นมีโรงงานเป็นฉากบังหน้า  แดนใช้วิธีปลอมตัวเป็นแฮมิลตัน ฮอลต์ ในการแอบเข้าไปในฐานบัญชาการนี้  ระหว่างทางที่ทั้งสามจะไปสนามบิน  ทั้งสามพบกับครอบครัวคาบร้าเข้า  อิซาเบลขู่เอาชีวิตแดนกับเอมี่ แลกกับคำปริศนาที่ทั้งสองมี  แต่ทั้งสองไม่ยอมปริปาก  โชคเข้าข้างมีมีคนมาช่วยเด็ก ๆ ไว้ได้ทัน  แดนแอบขโมยน้ำยาของลูเซี่ยนมาด้วย  ขณะที่สองพี่น้องกำลังนั่งอยู่บนแฮลิคอปเตอร์นั้น  เอมี่เผลอทำหลอดน้ำยาแตก  น้ำยาสีเขียวภายในกระเด็นใส่แดน  โดยที่ทั้งสองไม่รู้เลยว่าน้ำยานั้นเป็นยาพิษ  แดนเจ็บปวดทุรนทุรายมาก  แต่สุดท้ายแดนก็สามารถถอนยาพิษได้ทันด้วยว่านหางจระเข้  คำไขปริศนาคือ "ว่านหางจระเข้"
รหัสลับจักรพรรดิโลกไม่ลืม (The Emperor's Code)
เขียนโดย กอร์ดอน คอร์แมน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2553 ในประเทศไทยวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 เอมี่, แดน และเนลลี่เดินทางไปจีน  ตามเงื่อนงำที่ได้รับ  แดนสังเกตเห็นตราสัญลักษณ์ของสายตระกูลจานัสในภาพยนต์เรื่องจักรพรรดิโลกไม่ลืม  เขาจึงตัดสินใจไปค้นหาเงื่อนงำในพระราชวังต้องห้ามทันที  แดนค้นพบผ้าไหมซึ่งมีลายพระหัตถ์ของจักรพรรดิผู่อี๋  สองพี่น้องเดินทางต่อไปที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน  เอมี่สงสัยว่าพ่อแม่ของทั้งสองเป็นคนเลวหรือเปล่า  และพ่อแม่สมควรถูกฆาตกรรมแล้วใช่ไหม  แดนโกรธมากที่พี่สาวคิดเช่นนี้  เขาเดินหนีไปทันที  ยังไม่ทีนที่แดนจะเดินจากไปไกล  ครอบครัวคาบร้าก็แอบลักพาตัวเขาไป  แดนตื่นมาอีกทีบนสายพานโรงงานลูกอม  ผลิตภัณฑ์ของโจนาห์ วิซาร์ด  เขารีบหนีออกจากสายพานทันที  แดนเจอโจนาห์เดินชมโรงงานอยู่  โจนาห์ชวนเขามาเข้าร่วมการตามล่าคำไขปริศนาด้วย  ในตอนแรกแดนไม่คิดจะตามโจนาห์ไป  แต่เขาคิดได้ว่าหากไม่ตามไปแล้ว  เขาก็ไม่มีที่ไป  คำไขปริศนาคือ "น้ำยาจากหนอนไหม"
ฝ่าพายุแคริบเบียน (Storm Warning)
เขียนโดย ลินดา ซู ปาร์ก วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ในประเทศไทยวางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 เอมี, แดน และพี่เนลลี่เดินทางไปที่ประเทศแถบทะเลแคริบเบียน คือบาฮามาส และจาเมกา ทั้งสามตามรอยแอนน์ บอนนี่ และแมรี ริ้ด โจรสลัดหญิงสายตระกูลมาดริกัลที่ปลอมตัวเดินทางไปกับโจรสลัดชายเพื่อตามล่าคำไขปริศนาและซ่อนอันหนึ่งเอาไว้ ในเล่มนี้เอมี่และแดนได้รู้ความจริงเกี่ยวกับสายตระกูลมาดริกัล ว่าแท้จริงแล้วสายตระกูลมาดริกัลนั้นไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกเขาคิด  หลังจากเหตุการณ์ไฟไหม้และการเสียชีวิตของกิเดียน คาฮิลล์  ไม่มีใครทราบว่าแท้จริงแล้วโอลิเวียผู้เป็นภรรยาได้ตั้งท้องธิดาคนที่ห้า  ซึ่งเธอก็คือ มาเดอแลน คาฮิลล์  โอลิเวียได้พร่ำสอนมาเดอแลนให้นำความสามัคคีกลับมาสู่ตระกูลคาฮิลล์อีกครั้ง  หลังจากการเสียชีวิตของโอลิเวีย  มาเดอแลนก็ตามหาพี่ ๆ ของเธอไปทั่วทุกหนแห่ง  แต่เธอไม่สามารถทำสิ่งที่มารดาปรารถนาได้สำเร็จ  เธอจึงส่งต่อเจตนารมณ์นี้ให้กับลูกหลานสายตระกูลมาดริกัลสืบต่อไป  นอกจากทั้งสองจะได้ทราบเรื่องความจริงของสายตระกูลแล้ว  เนลลี่ โกเมซ พี่เลี้ยงของทั้งสองก็เป็นบุคคลคนนอกสายตระกูลคนแรกที่ได้รับสิทธิให้เข้าร่วมสายตระกูลอีกด้วย  คำไขปริศนาคือ "ดอกจันทน์เทศ"
มหันตภัยปลายทาง (Into the Gauntlet)
เขียนโดย มาร์กาเร็ต ปีเตอร์สัน แฮ็ดดิกซ์ วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สำหรับฉบับภาษาไทยวางจำหน่ายในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 เอมี่และแดน คาฮิลล์ ค้นพบความจริงแล้วว่ามาดริกัลไม่ใช่สายตระกูลที่ชั่วร้ายอย่างที่พวกเขาคิด  แท้จริงแล้วมาดริกัลเป็นสายตระกูลซึ่งต้องการให้ทุกสายตระกูลสมานฉันท์กัน  โดยพยายามขัดขวางไม่ให้สายตระกูลใดสายตระกูลหนึ่งมีอำนาจมากเกินไป  สองพี่น้องกับญาติ ๆ เดินทางไปที่ประเทศอังกฤษ  ทั้งสองค้นพบว่าคำไขปริศนาสุดท้ายนี้เกี่ยวข้องกับกวีชื่อดังนามวิลเลียม เชกสเปียร์  ซึ่งเชกสเปียร์นั้นก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของสายตระกูลมาดริกัลด้วย  แดนค้นพบว่าบริเวณหลุมศพของเชกสเปียร์ที่มีคำสาปแช่งผู้ที่เคลื่อนย้ายหลุมศพนั้น  ยังมีข้อความอย่างอื่นซ่อนอยู่อีก  ซึ่งข้อความดังกล่าวเขียนไว้ว่าหากเป็นลูกหลานของมาดริกัลแล้ว  ขอให้ขุดหลุมศพขึ้นมาโดยพลัน  สองพี่น้องตัดสินใจขุดหลุมศพของเชกสเปียร์ขึ้นมา  ทั้งสองพบว่ามีเงื่อนงำบอกให้ทั้งคู่ไปที่เกาะแห่งหนึ่งกลางทะเล  ซึ่งเคยเป็นเกาะที่กิเดียนและโอลิเวีย คาฮิลล์อาศัยอยู่นั่นเอง  สองพี่น้องกับพี่เนลลี่เดินทางไปที่เกาะแห่งนั้นโดยไม่รอช้า  ญาติ ๆ ซึ่งแอบติดเครื่องสะกดรอยก็แอบตามมาจนครบทุกสายตระกูล  ทุกคนบุกเข้าไปในทางเดินลับใต้ดินซึ่งนำไปสู่คำไขปริศนาสุดท้าย  คำไขปริศนาคือ "สูตรน้ำยา"
การแตกหัก
ตระกูลคาฮิลล์เริ่มขึ้นที่ดับลิน ไอร์แลนด์ กิเดียนและโอลีเวียให้กำเนิดบุตรธิดา 4 คนราว ค.ศ. 1494 การแตกคอระหว่างพี่น้องคาฮิลล์ทั้ง 4 คนเริ่มขึ้นเมื่อกิเดียน คาฮิลล์ ค้นพบสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในโลก และแบ่งคำไขปริศนาให้ลูกๆ ปี ค.ศ. 1507 บ้านถูกลอบวางเพลิง กิเดียนตายในกองเพลิงเพราะต้องการปกป้องผลงานของตนเอง บุตรทั้งสี่และมารดารอดชีวิต คาฮิลล์ทั้งสี่ทะเลาะกัน โทมัสกับแคทเธอรีนกล่าวหาว่าลุคเป็นคนวางเพลิง ทั้งสองเดินทางออกจากดับลินไปอังกฤษ ต่อด้วยไปยังโปรตุเกสเพื่อหลบหนีจากสายลับของลุค และสานต่อผลงานของพ่อ โทมัสแต่งงานกับหญิงชาวโปรตุเกส แต่ทอดทิ้งน้องสาวและครอบครัว จนสามปีให้หลังแคทเธอรีนทนไม่ไหวที่โทมัสเห็นเรื่องรักดีกว่าหน้าที่ จึงหนีไป พร้อมกับขโมยคำไขปริศนาจากพี่ชายไปด้วย ทำให้โทมัสโกรธมากและออกตามหาเธอ
โทมัสในญี่ปุ่น
แม้จะมีความสามารถ แต่โทมัสก็หาแคทเธอรีนไม่พบ ในที่สุดก็ยอมแพ้และเริ่มชีวิตใหม่ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยอ้างว่าเพื่อศึกษาวัฒนธรรมซามูไร ที่นั่นเขาใช้ชื่อปลอมว่า "เออะมอน" (Yeamon) และแต่งงานกับเคโกะ หญิงสาวชาวญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้ให้กำเนิดบุตรชายที่ต่อมาคือโทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ ฮิเดโยชิต่อสู้กับสมาชิกสายตระกูลอีคาเทริน่าที่เป็นชาวนาในต่างจังหวัด และรวบรวมดาบจากชาวนาทุกคนเพื่อป้องกันการต่อต้าน เมื่อเขาเข้ายึดเกาหลี เขานำดาบและทองคำไปซ่อนที่เขาบุกคันก่อนจะพ่ายแพ้ ทำให้เชื่อว่าฮิเดโยชิกำลังสร้างหินนักปรัชญาขึ้น ผู้คุ้มกันของฮิเดโยชิต่อมาได้กลายเป็นกลุ่ม ยากูซ่า ปกป้องคำไขปริศนาในญี่ปุ่นมาจนถึงปัจจุบัน
เบนจามิน แฟรงคลิน
เบนจามิน แฟรงคลินเดินทางจากสหรัฐอเมริกาไปฝรั่งเศสในฐานะทูตประจำฝรั่งเศส ปี ค.ศ. 1785 แฟรงคลินกลับมาจากฝรั่งเศส แต่ได้ทิ้งเบาะแสเป็นจัตุรัสกลสลักบนหัวกะโหลกในสุสานใต้ดินตรงทางเข้าจากสถานีดองแฟรฺ-รอชเชอโร เป็นพิกัดเก่าแก่ของฝรั่งเศส ซึ่งพาไปยังโบสถ์แซง-ปีแอรฺ หลุมศพหลุมหนึ่งนำไปสู่โถงในสุสานใต้ดินที่วาดภาพผู้นำสี่สายตระกูลหน้าบ้านที่ถูกไฟไหม้ แฟรงคลินซ่อนเบาะแสต่อไปซึ่งเป็นเพลงของโมซาร์ท รวมถึงหลอดบรรจุน้ำยาซึ่งทำงานเมื่ออัดไฟฟ้าจากฟ้าผ่าเข้าไป
คำไขปริศนากับราชวงศ์โรมานอฟ
พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 1 แห่งรัสเซียสละสิทธิสืบต่อราชสมบัติให้นิโคลัส พระอนุชา เพื่อจะได้มีเวลาเสาะหาคำไขปริศนามากขึ้น ในปี ค.ศ. 1826 ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี คอนสแตนตินเขียนจดหมายถึงพระอนุชาว่าสามารถรวบรวมคำไขปริศนาได้เกือบครบทุกชิ้นแล้ว แต่ว่าวันที่ 7 ตุลาคม ก็ถูกมาดริกัลทำลายจนหมดสิ้น คอนสแตนตินเตือนนิโคลัสให้ระวังพระองค์ มาดริกัลอาจมุ่งร้ายมาที่พระองค์เป็นรายต่อไป
ค.ศ. 1918 ราชวงศ์โรมานอฟถูกสังหารที่ยีคาเทอรินเบิร์ก เอมี่เชื่อว่าอาจเป็นมาดริกัลที่สังหารราชวงศ์ ห้องอำพันซึ่งของราชวงศ์เดิมอยู่ที่วังแคเธอรีน หมู่บ้านซาร์สโกเย่ เซโล่ถูกย้ายไปยังโบสถ์ปีเตอร์แอนด์พอล เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ลูเซี่ยนมีอิทธิพล พวกเขาย้ายมันกลับมาที่ยีคาเทอรินเบิร์ก ในสุสานที่ราชวงศ์ถูกสังหาร ต่อมาจึงมีการสร้างโบสถ์แห่งพระโลหิต (Church on the Blood) บนนั้น ภายในห้องอำพันเก็บเอกสารของลูเซี่ยนเอาไว้ส่วนหนึ่ง และคำไขปริศนาที่ลูเซี่ยนเก็บไว้เป็นความลับ คือ อำพันหลอมละลาย 1 กรัม
ภาคต่อ
สำหรับภาคภาษาไทยมีการแปลถึงเพียงแค่เล่ม 10 (มหันตภัยปลายทาง) เท่านั้น แต่ในฉบับภาษาอังกฤษนั้นนวนิยายชุดนี้ยังมีภาคต่อ  ชื่อเรื่องว่า Vespers Rising  เนื้อหาในเล่มเกี่ยวกับสาเหตุที่แท้จริงของเหตุเพลิงไหม้บ้านตระกูลคาฮิลล์เมื่อปีค.ศ. 1507 แท้จริงแล้วผู้ที่เป็นต้นเหตุของโศกนาฏกรรมในครั้งนี้คือดามีน เวสเปอร์  ซึ่งเนื้อหาในเล่มในจะเผยให้เห็นถึง "เวสเปอร์" เป็นตระกูลอีกตระกูลหนึ่งที่ชั่วร้ายมาก และเป็นคู่ปรับกับตระกูลคาฮิลล์ตลอดมา
เลโอนา ลูวิส
เลโอนา หลุยส์ ลูวิส  (Leona Louise Lewis) เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2528 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ชาวอังกฤษ ผู้ชนะเลิศการแข่งขันรายการ The X Factor ในฤดูกาลที่ 3
เลโอนา เปิดตัวด้วยซิงเกิลแรก "A Moment Like This"  ที่มียอดการซื้อเพลงออนไลน์แบบถูกกฎหมาย มากถึง 55,000 โหลดภายในเวลาเพียง 30 นาที และซิงเกิลต่อมา "Bleeding Love" ก็ยังเป็นซิงเกิลที่ขายที่สุดในปี พ.ศ. 2550 ในสหราชอาณาจักร และสามารถขึ้นไปถึงอันดับหนึ่งในหลายประเทศรวมทั้งสหรัฐอเมริกาและฝรั่งเศส
วังท้ายวัดพระเชตุพน
วังท้ายวัดพระเชตุพน เป็นกลุ่มวังที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งอยู่ใกล้กับวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ใกล้ปากคลองตลาด ต่อมาจากวังท้ายหับเผย
เลโอนา ลูวิส
ประวัติ
เลโอนา ลูวิส เกิดที่เมืองสต็อก นิววิงตัน เขตแฮคนี่ย์ ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรีของออรัล โจเซีย ลูวิส คนงานชาวแอฟริกัน-แคริบเบียน และมาเรีย ลูวิส คนงานชาวเวลส์ เมื่ออายุได้ 5 ปี เธอได้เข้าศึกษาโรงเรียนการแสดงซิลเวีย ยัง และต่อมาสถาบันอิทาเลีย คองติ และโรงเรียนการแสดงและเทคโนโลยีแห่งลอนดอน ตามลำดับ
วังท้ายวัดพระเชตุพน
วังท้ายวัดพระเชตุพน ประกอบด้วย วัง 5 วัง คือ
เลโอนา ลูวิส
ประวัติ
เลโอนา เขียนเพลงเป็นครั้งแรกเมื่อมีอายุ 12 ปี ในขณะนั้นเธอได้เข้าร่วมการแข่งขันแสดงความสามารถหลาย ๆ รายการและได้รับชัยชนะ หลังจากออกจากโรงเรียน เลโอนาต้องทำงานหลายอย่างเพื่อหาเงินสำหรับอัดอัลบั้ม อย่างเช่นการเป็นสาวเสิร์ฟและพนักงานต้อนรับในโรงแรม
2549: รายการ The X Factor
ในปี พ.ศ. 2549 เลโอนาได้เข้าร่วมทดสอบกับรายการ The X Factor ฤดูกาลที่ 3 โดยได้ร้องเพลง "Over the Rainbow" เลโอนาสามารถเข้าไปถึงรอบสุดท้ายของรายการและเป็นผู้ชนะในที่สุด เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยได้รับรางวัลเป็นสัญญาออกอัลบั้มมูลค่า 1 ล้านปอนด์และมีไซมอน โคเวลเป็นที่ปรึกษา
น้ำเสียงของเลโอนา นั้นได้รับคำชมจากกรรมการทั้ง 3 คนของรายการ The X Factor อันประกอบด้วยไซมอน โคเวล, ชารอน ออสบอร์น และหลุยส์ วอลช์ นับคร้งไม่ถ้วน โดยหลายครั้งที่เธอถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักร้องเสียงคุณภาพระดับดิว่าอย่าง มารายห์ แครี, วิทนีย์ ฮูสตัน และเซลีน ดิออน
2550: อัลบั้ม Spirit
อัลบั้มแรกของเธอ ‘Spirit’ ออกขายในอังกฤษเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2550 และกลายเป็นอัลบั้มแรกของศิลปิน ที่ขายได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของเกาะอังกฤษและไอร์แลนด์ อยู่ในอันดับ 1 ในชาร์ทนาน 7 สัปดาห์ติดต่อกัน กับยอดขาย 1.8 ล้านชุด โดยอัลบั้มชุดนี้ได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์อย่าง ไซมอน โคเวลล์ และ คลิฟ เดวิส โดยเลโอนาแต่งและบันทึกเสียงเพลงในอัลบั้มของเธอในลอนดอน ไมอามี่ ลอสแอนเจลิส นิวยอร์กและแอตแลนต้า และทำงานร่วมกับนักแต่งเพลง ตลอดจนโปรดิวเซอร์ระดับแนวหน้าอย่าง Dallas Austin, Max Martin, Stargate, Salaam Remi รวมถึงได้ Ne-Yo มาร่วมร้องในเพลงของเธออีกด้วย
ซิงเกิล "Bleeding Love" โปรดิวซ์โดย Ryan Tedder และแต่งโดย Tedder & Jesse McCartney ซิงเกิลนี้ขายได้มากถึง 66,000 ก๊อปปี้ในวันแรกที่วางแผง, 218,805 ก๊อปปี้ในสัปดาห์แรก และสามารถเปิดตัวที่อันดับ 1 ใน single chart ของสหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ โดยอยู่ในอันดับ 1 นานถึง 5 สัปดาห์ติดต่อกัน
ต่อมาในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เลโอนาได้ปรากฏตัวในรายการ Saturday Night Divas ของช่อง iTV ประเทศอังกฤษ ร่วมกับดิว่าระดับโลกอย่าง เซลีน ดิออน และ เจนนิเฟอร์ โลเปซ และในวันที่ 6 ของเดือนเดียวกัน เธอยังได้รับรางวัล 'Newcomer of the Year' จากเวที Cosmopolitan Ultimate Woman of the Year Awards ของนิตยสาร Cosmopolitan และนิตยสาร Entertainment Weekly ของอเมริกาฉบับพิเศษ ฉบับวันที่ 30 พฤศจิกายน ซึ่งเป็นฉบับ ‘Entertainer of the Year’ ได้จัดให้เธอเป็นหนึ่งใน "8 to Watch in '08" (8 คนดังที่ต้องจับตามองใน พ.ศ. 2551) และให้คำนิยามกับตัวเธอไว้ว่าเป็น "the next Mariah Carey" (มารายห์ แครีคนต่อไป) เลยทีเดียว
2551: ความสำเร็จระดับนานาชาติ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซิงเกิล "Bleeding Love" ได้เข้าชาร์ตบิลบอร์ด โดยเปิดตัวที่อันดับที่ 85 และสามารถขึ้นไปอันดับหนึ่งของชาร์ตเป็นเวลา 4 สัปดาห์ไม่ติดต่อกัน โดยเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งของศิลปินชาวอังกฤษซิงเกิลแรก นับตั้งแต่ที่ คิม ไวลด์ ทำสถิตินี้ไว้ในปี พ.ศ. 2530 นอกจากนี้ เลโอนา ยังเป็นศิลปินหญิงชาวอังกฤษคนที่ 3 ที่สามารถนำซิงเกิลเปิดตัวขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตต่อจากซิงเกิล "Downtown" ของ เพทูล่า คลาร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2508 และซิงเกิล "Morning Train (Nine to Five)" ของ ชีน่า อีสตัน ในปี พ.ศ. 2524 ทั้งยังเป็นศิลปินหญิงชาวอังกฤษคนที่ 6 ที่สามารถนำเพลงขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกาได้อีกด้วย
ซิงเกิลลำดับที่ 3 "Better in Time" และ "Footprints in the Sand" ออกวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อเดือน มีนาคม พ.ศ. 2551 และสามารถไปถึงอันดับ 2 ในชาร์ทของสหราชอาณาจักร โดยมียอดจำหน่ายรวมกว่า 40,000 ชุด
ในพิธีปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เลโอนาได้ขึ้นแสดงเพลง "Whole Lotta Love" ร่วมกับ จิมมี่ เพจ ในฐานะตัวแทนของเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อไปในปี พ.ศ. 2554 ซึ่งจะจัดขึ้นที่ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยได้รับการถ่ายทอดสดไปยังทั่วโลก
เลโอนามีแผนที่จะวางจำหน่ายสตูดิโออัลบั้มลำดับต่อไปในราวปี พ.ศ. 2552 และจะออกทัวร์รอบโลกในปี พ.ศ. 2553
ชีวิตส่วนตัว
ปัจจุบัน เลโอนายังคงพักอาศัยอยู่ในเขตแฮกนี่ย์ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ร่วมกับลู อัล-ชามา แฟนหนุ่มของเธอซึ่งเป็นช่างไฟฟ้าชาวซีเรียน-อาหรับ และรู้จักกันเมื่อเลโอนาอายุ10ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1985
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์
พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ (26 มกราคม พ.ศ. 2397 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2430) พระนามเดิม หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ เป็นพระธิดาพระองค์รองในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน และเป็นพระภรรยาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังสิ้นพระชนม์ พระสวามีโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็นพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้า
พระประวัติ
หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ เมื่อประสูติทรงประทับอยู่ที่วังของพระบิดา โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูร (ทูลกระหม่อมแก้ว) ทรงเป็นผู้อภิบาล มีพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจีน ๒ พระองค์ และได้ถวายพระองค์เป็นพระอรรคชายาเธอใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งสามพระองค์ คือ
หม่อมเจ้าปิ๋ว ลดาวัลย์ ทรงรับราชการฝ่ายในเป็นพระมเหสีทรงอิสริยยศเป็น มีพระราชธิดา ๑ พระองค์ คือ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร ประสูติในปี พ.ศ. 2416 ต่อมาทรงเฉลิมพระยศเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ หรือ สมเด็จหญิงใหญ่
ภายหลังมีพระประสูติกาลพระราชธิดาแล้ว ได้รับสถาปนาเป็น พระอรรคชายาเธอ หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ คนทั่วไปขนาดพระนามว่า ท่านพระองค์กลาง
หม่อมเจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ ทรงเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาสุดารัตนราชประยูรมาก ถึงกับทรงตั้งพระทัยจะให้ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระอัครมเหสีเลยทีเดียว แต่ว่าหม่อมเจ้าเสาวภาคยนารีรัตนมีพระพลานามัยไม่สู้จะสมบูรณ์นัก ประสูติพระราชธิดาพระองค์ ๑ แล้วก็ประชวรกระเสาะกระแสะเรื่อยมา จนกระทั่ง สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2430 พระองค์ได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศหลังจากสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็นพระองค์เจ้าออกพระนามว่า พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ ทรงศักดินา 15000 เสมอพระองค์เจ้าต่างกรมในพระบรมมหาราชวัง ตามตำแหน่งพระอรรคชายาเธอ
ในปีนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสูญเสียพระอรรคชายาเธอ พระราชโอรส และพระราชธิดาในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถถึง 3 พระองค์ ในปีเดียวกัน คือ พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าเสาวภาคย์นารีรัตน์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าศิริราชกกุธภัณฑ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย กรมพระเทพนารีรัตน์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าตรีเพ็ชรุตม์ธำรง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างอนุสาวรีย์ราชานุสรณ์เมื่อ พ.ศ. 2431 เพื่อระลึกถึงพระอรรคชายาเธอ พระราชโอรส และพระราชธิดาที่สิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน อนุสาวรีย์ราชานุสรณ์ทำด้วยหินอ่อนแกะสลักพระรูปเหมือนทั้ง 4 พระองค์ ตั้งอยู่ใกล้กับอนุสาวรีย์พระนางเรือล่ม ที่พระราชวังบางปะอิน
วัดจามเทวี
วัดจามเทวี หรือเดิมชื่อ วัดกู่กุด ตั้งอยู่บนถนนจามเทวี หมู่ 5 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน มีโบราณสถานที่สำคัญ คือ พระสุวรรณจังโกฏเจดีย์ เชื่อกันว่าเป็นที่ประดิษฐานพระอัฐิของพระนางจามเทวี
วัดจามเทวี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2478
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 1298 พระนางจามเทวีนำช่างละโว้ (ปัจจุบันคือ จังหวัดลพบุรี) ไปสร้างพระเจดีย์สุวรรณจังโกฎ เป็นพระเจดีย์สี่เหลี่ยมแบบพุทธคยาในประเทศอินเดีย ทุก ๆ ด้านมีพระพุทธรูปยืนปางประทานพรศิลปกรรมของลพบุรีมีพระพุทธรูปยืนอยู่ในซุ้มพระทั้งสี่ด้าน ด้านละ 15 องค์ รวม 60 องค์ ภายในบรรจุอัฐของพระนางจามเทวี
ภายในพระเจดีย์บรรจุอัฐิของพระนางจามเทวี เดิมมียอดพระเจดีย์หุ้มด้วยทองคำ
เมื่อพระนางจามเทวี เจริญวัยได้ 13 พรรษา พระฤๅษีจึงต่อนาวายนต์พร้อมด้วยฝูงวานรเป็นบริวารลอยล่องไปตามลำน้ำ ถึงยังท่าน้ำวัดชัยมงคล
เมื่อพระเจ้ากรุงละโว้และพระมเหสีพบเห็น จึงได้นำกุมารีน้อยนั้นเข้าสู่พระราชวัง และตั้งให้เป็นพระราชธิดา นามว่า "จามเทวีกุมารี" และให้ศึกษาศิลปวิทยาการตำราพิชัยสงคราม และดนตรีทุกอย่าง
พ.ศ. 1198 พระนางจามเทวีมีพระชนม์ 14 พรรษา ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายราม แห่งนครรามบุรี
พ.ศ. 1204 พระนามจามเทวีมีพระชนม์ 20 พรรษา เป็นกษัตรีย์วงศ์จามเทวีแห่งนครหริภุญชัย โดยพระนางเจ้าได้อัญเชิญพระแก้วขาว (พระเสตังคมณี) จากเมืองละโว้ เมื่อปี 700 ขึ้นมา เพื่อประดิษฐานเป็นพระคู่บ้านคู่เมือง (ปัจจุบัน พระเสตังคมณีองค์นี้ยังประดิษฐานอยู่ที่วัดเชียงมั่น จังหวัดเชียงใหม่)
พระนางจามเทวี มีพระโอรส 2 องค์ องค์พี่มีนามว่ามหายศ (มหันตยศ) องค์น้องมีนามว่าอินทวร (อนันตยศ) โดยพระเจ้ามหายศ ได้ขึ้นเสวยครองเมืองหริภุญชัยนคร แทนพระมารดา ส่วนพระองค์น้องพระเจ้าอินทวรไปครองเมืองเขลางค์นคร ที่มหาพรหมฤๅษี และสุพรหมฤๅษีร่วมกันสร้างขึ้นใหม่ให้พระองค์โดยเฉพาะ
ส่วนพระนางจามเทวีมีพระชนม์ได้ 60 พรรษา ได้สละราชสมบัติทุกอย่าง ให้พระโอรสทั้งสอง โดยพระนางออกบวชชีบำเพ็ญพรตอยู่ที่วัดจามเทวีแห่งนี้
พ.ศ. 1276 พระนางจามเทวีได้ปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดแห่งนี้ พระชนม์ครบ 92 พรรษา พระนางจึงได้สวรรคต ซึ่งทางพระมหันตยศ และพระอนันตยศ ก็ได้จัดถวายพระเพลิงภายในวัดดังกล่าวอย่างสมพระเกียรติ และได้สร้างเจดีย์สี่เหลี่ยมบรรจุพระอัฐิของพระนางไว้ ณ ที่นี้ โดยให้ชื่อเจดีย์ว่า สุวรรณจังโกฎเจดีย์ ที่ได้เป็นต้นแบบของเจดีย์ในแถบล้านนา
ต่อมานานนับพันปี “สุวรรณจังโกฎเจดีย์” ชำรุดผุพัง ยอดพระเจดีย์ได้หัก และหายไป กลายเป็นวัดร้าง และชาวบ้านได้เรียกวัดนี้ว่า “วัดกู่กุด” (กู่กุด เป็นภาษาล้านนา แปลว่า เจดีย์ยอดด้วน)
พ.ศ. 2469 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้เสด็จเยี่ยมวัดแห่งนี้ จึงได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อจาก วัดกู่กุด เป็น วัดจามเทวี เช่นเดิม
พ.ศ. 2479 เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ผู้ครองนครลำพูนได้ไปนิมนต์ท่านครูบาศรีวิชัย ช่วยบูรณะวัดจามเทวีอีกครั้งหนึ่ง นับตั้งแต่นั้นมาวัดจามเทวี ก็เจริญรุ่งเรือง
ส่วนรูปแบบของสถาปัตยกรรมที่ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนบนสุวรรณจังโกฎเจดีย์ ได้กลายเป็นโบราณสถาน โบราณวัตถุที่ประประเมินค่าไม่ได้
พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ในแต่ละชั้นของเจดีย์แสดงให้เห็นถึงความเลื่อมใสศรัทธา และการเข้าถึงพระพุทธศาสนาของพระนางจามเทวี โดยสุวรรณจังโกฎเจดีย์เป็นต้นแบบของเจดีย์ทั้งหลาย ซึ่งบางครั้งเรียกเจดีย์ทรงนี้ว่า เจดีย์ทรงขัตติยะนารี
เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2525 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) ได้เสด็จมาเปิดอนุสาวรีย์พระนางจามเทวี ซึ่งตั้งอยู่บริเวณสวนสาธารณะหนองดอก ซึ่งอยู่ทางด้านทิศใต้ของตลาดหนองดอก สร้างเป็นอนุสรณ์แก่พระนางจามเทวี เป็นปฐมกกษัตริย์แห่งหริภุญชัย เป็นปราชญ์ที่มีคุณธรรม มีความสามารถ กล้าหาญ ได้นำพระพุทธศาสนาศิลปวัฒนธรรมมาเผยแพร่จนมีความรุ่งเรืองมาถึงปัจจุบัน
เจดีย์ทรงปราสาทยอดแบบหริภัญชัย
พระสุวรรณจังโกฏเจดีย์ หรือชื่อเรียกที่รู้จักกันดีคือ เจดีย์กู่กุด หรือ เจดีย์กู่กุฎ หรือ เจดีย์มหาพล ที่เรียกกู่กุด เพราะมีส่วนยอดหลุดหรือหัก ส่วนมหาพลเป็นชื่อดีตที่ตั้งของวัดนี้ เอามาตั้งเป็นชื่อเจดีย์
เจดีย์ทรงปราสาทแบบหริภุญชัยองค์นี้เคยมียอด จึงเรียกทรงปราสาทยอดได้ด้วย มีลักษณะแปลกแตกต่างไปจากเจดีย์ทรงปราสาทในศิลปะล้านนาและศิลปะขอม คือ นับจากส่วนฐานทรงสี่เหลี่ยมมาเป็นเรือนธาตุทรงสี่เหลี่ยมเช่นกัน ตั้งซ้อนกันลดขนาดเป็นลำดับขึ้นไป 5 ขั้น แต่ละชั้นมีเจดีย์ประดับทิศทั้งสี่ และด้านทั้งสี่ของแต่ละชั้น มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ในซุ้มจระนำ และยอดแหลมที่หักหายคงเป็นกรวยเหลี่ยม
เจดีย์ทรงปราสาทแบบหริภุญชัยอีกแบบองค์ มีทรงแปดเหลี่ยม จึงนิยมเรียกตามทรงว่า เจดีย์แปดเหลี่ยม เป็นเจดีย์ขนาดเล็ก ด้านทั้งแปดของเรือนธาตุเจดีย์องค์นี้ ประดิษฐานพระพุทธรูปยืนไว้ในซุ้มจระนำ เหนือเรือนธาตุเป็นหลังคาซ้อนชั้นลดหลั่นขึ้นรับทรงระฆัง เหนือขึ้นไปเป็นยอดซึ่งหักหายแล้ว เจดีย์ลักษณะนี้ได้พบแพร่หลายทางภาคกลางด้วย เช่น วัดพระแก้ว จังหวัดชัยนาท วัดพระรูป จังหวัดสุพรรณบุรี และสืบเนื่องมาจนถึงตอนต้นของกรุงศรีอยุธยา
อีเอฟ เอ็ดดูเคชั่น เฟิร์สท์
EF Education First (ชื่อย่อว่า EF) เป็นองค์กรนานาชาติที่เชี่ยวชาญเรื่องการฝึกอบรมภาษา การท่องเที่ยวเพื่อการศึกษา หลักสูตรการศึกษาเชิงวิชาการและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม EF ก่อตั้งขึ้นโดยเบอร์ทิล ฮัลท์เมื่อปีพ.ศ. 2508 ที่เมืองลุนด์ ซึ่งเป็นเมืองมหาวิทยาลัยเก่าแก่ของประเทศสวีเดน ภายใต้ชื่อ Europeiska Ferieskolan (โรงเรียนสำหรับวันหยุดยุโรป) ปัจจุบัน EF บริหารงานโดยตระกูลฮัลท์และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองลูเซิร์น ประเทศสวิสเซอร์แลนด์
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟ
นินจานารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ตอนผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟ (Naruto Shippuden: Inheritors of the Will of Fire; 劇場版 NARUTO-ナルト- 疾風伝 火の意志を継ぐ者 (Gekijōban Naruto Shippūden Hi no Ishi wo Tsugumono)) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนสร้างจากซีรีส์อนิเมะ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
อีเอฟ เอ็ดดูเคชั่น เฟิร์สท์
EF ได้รับเกียรติให้เป็นผู้จัดอบรมด้านภาษาในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิค 2008 ที่ปักกิ่งและการแข่งขันกีฬาโอลิมปิคฤดูหนาว 2014 ที่โซชีอย่างเป็นทางการ โดยเจ้าหน้าที่โอลิมปิค อาสาสมัครและเจ้าหน้าที่ฝ่ายการท่องเที่ยวจำนวน 70,000 คนกำลังเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรภาษาอังกฤษผ่านระบบการเรียนรู้ออนไลน์ของ EF เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาที่จะมีขึ้นในปี 2014 นี้
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟ
เนื้อเรื่อง
หน่วยคาคาชิได้รับภารกิจตามหา 4 นินจาขีดจำกัดสายเลือดที่หายไปจากทุกหมู่บ้าน และพบเบาะแสบริเวณทิวเขาพระสุเมรุก่อนจะถูกศัตรูโจมตีจนต้องล่าถอย หมู่บ้านโคโนฮะตกอยู่ในอันตรายที่ยังไม่ถึงตัวแต่อาจถูกหมู่บ้านอื่นฉวยโอกาสโจมตี ภายหลังการประกาศสงครามของฮิรูโกะ อดีตนินจาหมู่บ้านโคโนฮะ ซึนาเดะตัดสินใจประกาศกฎอัยการศึก คาคาชิรู้ว่าตนคือเป้าหมายของศัตรูจึงคิดสละตัวเองเพื่อปกป้องหมู่บ้านโคโนฮะ ซึนาเดะผนึกวิชาและปล่อยให้คาคาชิถอนตัวออกจากโคโนฮะเพื่อมุ่งหน้าไปรังของศัตรู นารูโตะกับซากุระได้รู้ความจริงจึงไล่ตามคาคาชิไป ก่อนที่จะถูกกลุ่มของชิกามารุเข้าขัดขวาง
อีเอฟ เอ็ดดูเคชั่น เฟิร์สท์
คัลเจอรัล แคร์ ออแพร์หรือโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมผ่านการเลี้ยงเด็กก็เป็นอีกโครงการหนึ่งของ EF โดย EF มีความเชี่ยวชาญด้านการสรรหาออแพร์จากต่างประเทศเพื่อทำงานให้กับครอบครัวในประเทศสหรัฐอเมริกา อีกทั้งยังเป็นหนึ่งใน 14 สปอนเซอร์ที่ได้รับการแต่งตั้งสำหรับการยื่นขอวีซ่าออแพร์ US J-1 ด้วย
กิช
กิช (quiche; สัท.: ) หรือบางครั้งเรียกว่า คีช เป็นอาหารจานอบชนิดหนึ่งโดยมีส่วนประกอบหลักคือ ไข่ นม หรือ ครีม ถึงแม้ว่ากิชจะมีลักษณะคล้ายพายแต่กิชถูกจัดเป็นอาหารคาว โดยในกิชอาจมีส่วนประกอบอื่นเช่น เนื้อสัตว์ ผัก เนยแข็ง ได้
ถึงแม้ว่ากิชจะมีส่วนประกอบหลายอย่างคล้ายอาหารประเภทพาสตา แต่ไม่ถูกจัดว่าเป็นส่วนหนึ่งของพาสตา
วอลเทอร์ บี. วุดเบอรี
วอลเทอร์ เบนต์ลีย์ วุดเบอรี (Walter Bentley Woodbury; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1834 – 5 กันยายน ค.ศ. 1885) เป็นนักประดิษฐ์และช่างภาพยุคบุกเบิกชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในช่างภาพยุคแรกของออสเตรเลียและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย) เขาจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพหลายชิ้น เขายังเป็นที่รู้จักกับผู้คิดนวัตกรรม กระบวนการถ่ายภาพวุดเบอรี (woodburytype photomechanical process)
18341885
ลัทธิช็อนโด
ชอนโดเกียว (ภาษาเกาหลี: ฮันกุล: 천도교; ฮันจา: 天道敎; อังกฤษ: Cheondoism) หรือ ศาสนาแห่งวิถีสวรรค์ ศาสนานี้แสดงออกอย่างเปิดเผยว่า "รักชาติ" และก่อตั้งมาเพื่อต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการรุกรานของต่างชาติ ศาสนาวิถีแห่งสวรรค์ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศักราช 1860 ในช่วงแรกเรียกว่า "ทงฮัก" ซึ่งมีความหมายว่า "การเรียนรู้แบบตะวันออก" แตกต่างกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นตัวแทนในเวลานั้น ขบวนการนี้เติบโตจนถึงขึ้นมาเป็นการปฏิวัติชาวนาในคริสต์ศักราช 1890 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ชอนโดเกียว" ผู้นำศาสนานี้มีบทบาทสำคัญในขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นสมัยอาณานิคม
ฮาเวียชอฟ
ฮาเวียชอฟ (Havířov; Hawierzów) เป็นเมืองในเขตมอเรเวีย-ไซลีเชีย ประเทศเช็กเกีย มีประชากร 82,768 คนเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเขต และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศที่ไม่มีมหาวิทยาลัย เมืองนี้ก่อตั้งหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (ถือเป็นเมืองใหม่ที่สุดของเช็กเกียในปัจจุบัน) โดยก่อตั้งเป็นเมืองทำเหมืองถ่านหิน และเป็นเมืองอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1955
หลี่ ชิงยฺหวิน
หลี่ ชิงยฺหวิน (ค.ศ. 1677 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร, ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ และที่ปรึกษาด้านยุทธวิธีชาวจีน ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการมีอายุยืนยาวมาก
วันเกิดที่แท้จริงของเขาไม่ได้รับการตกลง การกล่าวอ้างของเขาถือเป็นตำนานโดยผู้เชี่ยวชาญเรื่องผู้สูงอายุ
ประวัติ
หลี่ ชิงยฺหวิน ใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตบนภูเขาและมีทักษะในชี่กง เขาทำงานเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพร ด้วยการขายเห็ดหลินจือ, เก๋ากี้, โสมป่า, สมุนไพรโชวู และบัวบก พร้อมกับสมุนไพรจีนอื่น ๆ รวมทั้งทานพืชสมุนไพรเหล่านี้และไวน์ข้าว
เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในมณฑลเสฉวน ว่าหลี่มีความรู้ครบถ้วนตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และเมื่อถึงวันเกิดปีที่สิบของเขา ได้เดินทางไปมณฑลกานซู่, มณฑลชานซี, ทิเบต, เวียดนาม, ไทย และแมนจูเรีย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมสมุนไพรอย่างต่อเนื่องกับอาชีพนี้มานานนับศตวรรษ ก่อนที่จะเริ่มให้อาหารแทนสมุนไพรที่รวบรวมโดยคนอื่น ๆ
หลังจากนั้นเขาก็ย้ายไปที่ไคเสี้ยน และตามคาดคะเนที่นั่น หลี่มีอายุ 72 ปี ใน ค.ศ. 1749 เขาได้เข้าร่วมกองทัพของผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำมณฑล ในฐานะครูสอนศิลปะการต่อสู้และที่ปรึกษาด้านยุทธวิธี
ใน ค.ศ. 1927 นายพลหยาง เซิน (揚森) แห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ได้เชิญหลี่มาที่บ้านของเขาในว่านเสี้ยน มณฑลเสฉวน ซึ่งภาพที่แสดงในบทความนี้เป็นภาพที่ได้รับการถ่ายจากที่นั่น
ขุนศึกชาวจีน อู๋ เพ่ยฝู (吳佩孚) ก็ได้พาหลี่เข้าไปในบ้านของเขาเพื่อความพยายามที่จะค้นหาความลับของการใช้ชีวิต 250 ปี
เขาเสียชีวิตจากสาเหตุตามธรรมชาติในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 ในไคเสี้ยน มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐจีน และภรรยาที่ยังมีชีวิตคนที่ 24 ของเขา เป็นสตรีวัย 60 ปี คาดว่าหลี่จะมีลูกหลานกว่า 200 คนในช่วงชีวิตของเขา จากภรรยาที่มีชีวิตอยู่ 23 คน ส่วนแหล่งข้อมูลอื่นให้เครดิตเขาด้วยลูกหลาน 180 คน กว่า 11 รุ่น ผ่านการใช้ชีวิตในช่วงก่อนที่เขาเสียชีวิต และการแต่งงาน 14 ครั้ง
หลังจากที่เขาเสียชีวิต หยาง เซิน ได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับเขาในผลงานเรื่องราวของชายผู้โชคดีอายุ 250 ปี (一个250岁长寿老人的真实记载) ซึ่งเขาอธิบายลักษณะของหลี่ ดังนี้ "เขามีสายตาที่ดีและก้าวย่างอย่างรวดเร็ว หลี่ขณะยืนมีความสูงเจ็ดฟุต มีเล็บที่ยาวมาก และผิวสีแดงก่ำ"
เส้นเวลาแห่งอายุขัยอ้างอิงจากนายพลหยาง เซิน
เมื่ออายุเจ็ดสิบแปดปีเขาก็ออกจากอาชีพทหารหลังจากต่อสู้ในยุทธการที่แม่น้ำทอง และกลับสู่การใช้ชีวิตของการรวบรวมสมุนไพรบนภูเขาหิมะในมณฑลเสฉวน เนื่องจากการรับราชการทหารของเขาในกองทัพของนายพลเยว่ จงฉี รัฐบาลแห่งจักรวรรดิได้ส่งเอกสารแสดงความยินดีกับหลี่ในอายุหนึ่งร้อยปีของเขา เช่นเดียวกับวันเกิดครบรอบ 150 และ 200 ปีของเขาในเวลาต่อมา
ใน ค.ศ. 1908 หลี่ ชิงยฺหวิน และหยาง เฮ่อเซียน ซึ่งเป็นศิษย์ของเขาได้ตีพิมพ์หนังสือความลับแห่งความเป็นอมตะของหลี่ ชิงยฺหวิน
และใน ค.ศ. 1926 อู๋ เพ่ยฝู ได้เชิญหลี่ไปปักกิ่ง การเยี่ยมชมครั้งนี้เกิดขึ้นพร้อมกันกับการสอนของหลี่ที่สมาคมการทำสมาธิแห่งมหาวิทยาลัยปักกิ่ง ตามคำเชิญของหยิ่น ซือจือ ซึ่งเป็นอาจารย์การทำสมาธิและนักเขียนที่มีชื่อเสียง
จากนั้นใน ค.ศ. 1927 นายพลหยาง เซิน ได้เชิญหลี่มาที่ว่านเสี้ยน ซึ่งภาพถ่ายแรกของหลี่อันเป็นที่รู้จักได้รับการถ่ายที่นี่ มีข่าวสารแพร่กระจายไปทั่วประเทศจีนเกี่ยวกับหลี่ ชิงยฺหวิน และนายพลหยาง เซิน นายพลเจียง ไคเชก จึงได้ขอให้หลี่ไปเยี่ยมหนานจิง อย่างไรก็ตาม เมื่อนักการทูตของหยาง เซิน เดินทางถึงที่เฉินเจียชางอันเป็นบ้านเกิด พวกเขาได้รับคำบอกเล่าจากภรรยาและลูกศิษย์ของหลี่ว่าเขาเสียชีวิตแล้วตามธรรมชาติ โดยไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม ดังนั้น วันเสียชีวิตและสถานที่แท้จริงของเขาจึงไม่เคยได้รับการยืนยัน ซึ่งหลี่ ชิงยฺหวิน เสียชีวิตที่ไคเสี้ยนใน ค.ศ. 1933
ใน ค.ศ. 1928 คณะบดี หวู จ้งเชียน ของกรมสามัญศึกษาที่มหาวิทยาลัยหมิ่นกว๋อ ได้ค้นพบเอกสารของจักรวรรดิที่แสดงคำอวยพรวันเกิดให้แก่ลี่ ชิงยฺหวิน การค้นพบของเขาได้รับการรายงานครั้งแรกในนอร์ธไชนาเดลีนิวส์ และช่างไห่ดีแคลร์ชันนิวส์ ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ชั้นนำของจีนในช่วงเวลานั้น แล้วอาจจะเป็นอีกหนึ่งปีให้หลัง ใน ค.ศ. 1929 โดยเดอะนิวยอร์กไทมส์ และนิตยสารไทม์ สำหรับสิ่งพิมพ์ตะวันตกเชิงทฤษฎีทั้งสองนี้ก็อาจรายงานการเสียชีวิตของหลี่ ชิงยฺหวิน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1933
ชีวิตอันยืนนาน
ในขณะที่หลี่ ชิงยฺหวิน อ้างว่าตัวเองเกิดใน ค.ศ. 1736 หวู จ้งเชียน ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเฉิงตู ได้ยืนยันว่าหลี่เกิดใน ค.ศ. 1677 ตามบทความนิวยอร์กไทมส์ ค.ศ. 1930 หวูได้ค้นพบบันทึกของรัฐบาลจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1827 ที่แสดงความยินดีกับหลี่ในวันเกิดครบรอบ 150 ปีของเขา และเอกสารเพิ่มเติมต่อมา ที่แสดงความยินดีกับเขาในวันเกิดครบรอบ 200 ปีของเขาใน ค.ศ. 1877 ใน ค.ศ. 1928 ผู้สื่อข่าว นิวยอร์กไทมส์ เขียนว่าชายชราหลายคนในละแวกของหลี่ได้ยืนยันว่าปู่ของพวกเขารู้จักเขาเมื่อพวกเขายังเป็นเด็ก และในเวลานั้นเขาเป็นคนที่โตแล้ว
อย่างไรก็ตาม ผู้สื่อข่าวของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า "หลายคนที่ได้เห็นเขาเมื่อเร็ว ๆ นี้ประกาศว่าลักษณะใบหน้าของเขาไม่แตกต่างจากบุคคลที่อายุน้อยกว่าของเขาสองศตวรรษ" ยิ่งไปกว่านั้น นักวิจัยเกี่ยวกับวัยชราได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการอ้างอายุด้วยความสงสัยเป็นอย่างมาก ความถี่ของการอ้างอายุที่ไม่ถูกต้องเพิ่มขึ้นตามอายุที่อ้าง สิ่งที่ปรากฏขึ้นจาก 65 เปอร์เซ็นต์ของการอ้างต่ออายุ 110–111 ปีไม่ถูกต้อง, ต่อ 98 เปอร์เซ็นต์ของการอ้างเป็น 115 ปี กับอัตรา 100 เปอร์เซ็นต์สำหรับการอ้าง 120 ปีขึ้นไป มันไม่ชัดเจนว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากมี นัยสถิติเหล่านี้มีสำหรับเรื่องภายใต้การสนทนา ในฐานะตัวเลขอ้างอิงต่อ "การอ้างที่ผิดพลาดเนื่องจากข้อผิดพลาดด้านการจัดการ" ในเอกสารราชการของเบลเยียม นักวิจัยเรียกว่าการอ้างของเขา "แปลกประหลาด" และยังตั้งข้อสังเกตว่าอายุที่เขาอ้าง เมื่อเสียชีวิตที่ 256 ปีนั้น เป็นจำนวนพหุคูณของ 8 ซึ่งถือว่าเป็นเลขนำโชคในประเทศจีน ดังนั้นจึงบ่งบอกถึงการปลอมขึ้น นอกจากนี้การเชื่อมโยงอายุของหลี่ที่อ้างถึงการปฏิบัติทางจิตวิญญาณของเขา ได้รับการชี้ให้เห็นว่าเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่น่ากังขา นักวิจัยรับรู้ว่า "ตำนานประเภทนี้ [นักปรัชญาหรือนักปฏิบัติทางศาสนามักยกให้บุคคลดังกล่าวมีอายุยืนแบบสุดโต่ง] ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาส่วนใหญ่ในตะวันออกไกล"
อาจารย์ไท่เก๊ก ต้า หลิว หนึ่งในลูกศิษย์ลูกหาของหลี่ ได้เล่าถึงเรื่องราวของอาจารย์ของเขาว่า: เมื่ออาจารย์หลี่อายุ 130 ปีได้พบกับฤาษีผู้สูงวัยบนภูเขา ที่มีอายุมากกว่า 500 ปี ผู้สอนปา-กว้าจ่าง และชี่กงหนึ่งชุดแก่เขา พร้อมคำแนะนำในการหายใจ, การฝึกการเคลื่อนไหวผสานกับเสียงที่เจาะจง และคำแนะนำเกี่ยวกับอาหาร ต้า หลิว รายงานว่าอาจารย์ของเขากล่าวว่าชีวิตอันยืนยาวของเขา "นั้นเกิดจากข้อเท็จจริงที่ว่า เขาออกกำลังกายทุกวัน อย่างสม่ำเสมอ, ถูกต้อง และด้วยความจริงใจ เป็นเวลา 120 ปี"
- หลี่ ชิงยฺหวิน
บทความในหนังสือพิมพ์อีฟนิงอินดิเพนเดนต์อ้างว่าอายุยืนยาวของหลี่เกิดจากการทดลองสมุนไพรในฐานะเภสัชกร การค้นพบสมุนไพรของเขาในเทือกเขามณฑลยูนนานซึ่ง "ป้องกันความชราภาพ" และเขายังคงใช้อย่างต่อเนื่องตลอดช่วงชีวิตของเขา
ลูกผสม
ลูกผสม เป็นลูกของสัตว์หรือพืชต่างพันธุ์ ชนิดหรือสกุลสองชนิด เช่น สิงโต ผสมกับ เสือโคร่ง ออกมาเป็นไลเกอร์ หรือ ไทกอน วาฬเพชฌฆาตแปลง ผสมกับ โลมาปากขวด ออกมาป็นWholphin วาฬเบลูกา ผสมกับ วาฬนาร์วาล ออกมาเป็นนาร์ลูกา ข้าวเจ้าหอมนิล ผสมกับ ข้าวหอมมะลิ ออกมาเป็นข้าวไรซ์เบอร์รี ม้า ผสมกับ ลา ออกมาเป็นล่อ ม้าลาย ผสมกับ ม้า ออกมาเป็นZorse ม้าลาย ผสมกับ ลา ออกมาเป็นZonkey หมาป่า ผสมกับ สุนัข ออกมาเป็นWolfdog ปลาเรดเทลแคทฟิช ผสมกับ ปลาไทเกอร์โชวเวลโนส ออกมาเป็นเรดเทลไทเกอร์ ปลาเรดเทลแคทฟิช ผสมกับ ปลาสวาย ออกมาเป็นปลาสวายเรดเทล เสือดาว ผสมกับ สิงโต ออกมาเป็นLeopon เสือจากัวร์ ผสมกับ สิงโต ออกมาเป็นJaglion เสือจากัวร์ ผสมกับ เสือดาว ออกมาเป็นJagopard หมีกริซลี ผสมกับ หมีขาว ออกมาเป็นGrolar bear เสือพูม่า ผสมกับ เสือดาว ออกมาเป็นPumapard
เน็กซัส 4
เน็กซัส 4 (Nexus 4; ชื่อรหัส Mako) เป็น สมาร์ตโฟนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ตัวที่สี่ของกูเกิล โดยรุ่นนี้ผลิตและออกแบบโดยแอลจี
มือถือรุ่นนี้ใช้ซีพียู 1.5 จิกะเฮิรตซ์ ควอด-คอร์ ควอลคอมม์ สแนปดรากอน เอส 4 โปร แรม 2 จิกะไบต์, หน่วยความจำภายใน 8 หรือ 16 จิกะไบต์ มีกล้องหน้าความละเอียด 1.3 ล้านพิกเซล แลกล้องหลักความละเอียด 8 ล้านพิกเซล มีถาดสำหรับใส่ไมโครซิม โดยรุ่นนี้มาพร้อมระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.2 เจลลีบีน
ผักกาดขาว
ผักกาดขาว (Brassica rapa subsp. pekinensis) เป็นที่รู้จักว่า เป็นผักกาดชนิดหนึ่งของ ผักกาดจีน ถิ่นกำเนิดใกล้กับปักกิ่ง และบริโภคกันอย่างแพร่หลายในอาหารเอเชียตะวันออก  แต่ส่วนใหญ่ในโลกก็ ผักกาดชนิดนี้ก็เข้าใจว่า "ผักกาดจีน"  ผักกาดจีนจะมีสีจางกว่าผักกาดจีนชนิดอื่น ๆ อย่างเช่น ผักกาดกวางตุ้ง ซึ่งก็ถูกเรียกว่าผักกาดจีนเช่นเดียวกัน ในสหราชอาณาจักร ผักชนิดนี้รู้จักกันในชื่อ "Chinese Leaf" ในนิวซีแลนด์รู้จักกันในชื่อ"Wong Bok" หรือ"Won bok" ในออสเตรเลียและฟิลิปปินส์รู้จักกันในชื่อ"wombok"
เหมหัตถี
ความหมายของชื่อ
เหมหัตถี นามตามพจนานุกรม. ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล กายสีเหลืองดั่งทอง,ช้าง ๑๐ ตระกูล คือ ๑. กาฬาวกหัตถี ๒. คังไคยหัตถี ๓. ปัณฑรหัตถี ๔. ตามพหัตถี ๕. ปิงคลหัตถี ๖. คันธหัตถี ๗. มงคลหัตถี ๘. เหมหัตถี ๙. อุโบสถหัตถี ๑๐. ฉัททันต์หัตถี ซึ่งเป็นช้าง ที่พระพรหมได้สร้างขึ้น ช้างตระกูลพรหมพงศ์ เป็นชาติพราหมณ์ มี ๑๐ หมู่
ผักกาดขาว
ชื่อ "nappa" มาจากภาษาพูดและภาษาถิ่นในภาษาญี่ปุ่น ซึ่ง 菜っ葉 (nappa) มักจะใช้เรียกใบของผักต่าง ๆ โดยเฉพาะใบผักที่ใช้ทำอาหาร ชื่อในภาษาญี่ปุ่นที่เอาไว้เจาะจงผักกาดประเภทนี้ว่า 白菜 (hakusai), lit. "ผักกาดขาว" โดยเป็นคำอ่านออกเสียงแบบจีน ในภาษาญี่ปุ่น
ผักกาดขาวถูกบริโภคอย่างแพร่หลายในจีน ญี่ปุ่น และเกาหลี และที่ได้รับความนิยมอย่างยิ่งในจังหวัดกังวอน ทางตอนเหนือของเกาหลีใต้ ผัดกาดขาวถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แทนความเจริญรุ่งเรืองในจีน และในภาพลักษณ์นี้เองจึงมักพบเห็นรูปจำลองที่ทำจากแก้วและกระเบื้องเคลือบ รูปสลักผักกาดที่มีชื่อเสียง Jadeite Cabbage ที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติไต้หวัน ก็เป็นรูปสลักของผักกาดขาวด้วยเช่นเดียวกัน เนื่องจากมีผู้อพยพจากไต้หวันนี้เอง จึงสามารถพบเห็นรูปสลักผักกาดได้ในหลายเมืองของ อเมริกาเหนือ ยุโรปและออสเตรเลีย
เดอะบูกีแมน (นักมวยปล้ำ)
มาร์ติน "มาร์ตี" ไวต์ (Marty Wright) ภายใต้ชื่อบนสังเวียนมวยปล้ำว่า เดอะบูกีแมน (The Boogeyman) เกิดวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 ที่ Phoenix, Arizona เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในฐานะตำนาน
Ascosiidae
Ascosiidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cheilostomatida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Annectocymidae
Annectocymidae เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cyclostomatida.
พระนอนชเวตาลยอง
พระพุทธไสยาสน์ชเวตาลยอง หรือ พระนอนชเวตาลยอง (ရွှေသာလျှောင်းဘုရား ; ชื่อเต็ม MY ရွှေသာလျောင်းရုပ်ပွားတော်ကြီး) เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกของเมืองหงสาวดี องค์พระมีความยาว 55 m สูง 16 m เป็นพุทธศิลป์แบบมอญ เชื่อว่าได้รับการสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1537 ช่วงสมัยมอญเรืองอำนาจ ในรัชสมัยของกษัตริย์เมกะติปะ ร่วมสมัยเดียวกับปราสาทบันทายศรีของกัมพูชา และหายไปในปี พ.ศ. 2300 เมื่อหงสาวดีถูกตีแตกโดยพระเจ้าอลองพญา
จุดเด่นของพระนอนองค์นี้คือ บริเวณพระบาทไม่วางเสมอกันเหมือนอย่างพระพุทธรูปปางไสยาสน์ของไทย อันมีความหมายว่า ในขณะนั้นพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์ชีพอยู่ ซึ่งเป็นอากัปกิริยาก่อนที่พระองค์จะเสด็จสู่ปรินิพพานในวันถัดมา
ปัจจุบัน พระพุทธไสยาสน์ชเวตาลยองเป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญของเมืองหงสาวดี เป็นเสมือนสัญลักษณ์ประจำเมืองอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกับเจดีย์ชเวมอดอ
เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ
เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ เป็นหนึ่งในเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกายที่แบ่งเป็น 4 หน คือ หนใต้ หนเหนือ หนตะวันออก และหนกลาง
ผู้รักษาการแทน เจ้าคณะใหญ่หนเหนือรูปปัจจุบัน คือ พระพรหมโมลี (สุชาติ ธมฺมรตโน) วัดปากน้ำภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร
การปกครอง
เขตปกครองคณะสงฆ์มหานิกายหนเหนือมีผู้นำ คือ "เจ้าคณะใหญ่" และแบ่งส่วนเป็น 4 ภาค แต่ละภาคมีหัวหน้าเรียกว่า "เจ้าคณะภาค" ภาคทั้ง 4 ได้แก่
ปูแมงมุมญี่ปุ่น
ปูแมงมุมญี่ปุ่น มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่าMacrocheira kaempferi,  เป็นสายพันธุ์ปูทะเลที่สามารถพบได้ทั่วไปในน่านน้ำของประเทศญี่ปุ่น มันถูกจับเพื่อนำมาทำอาหารเนื่องจากเนื้อมีรสชาติดีและถือว่าเป็นอาหารอันโอชะของญี่ปุ่น
ลักษณะ
ชื่อของมันในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าปูขายาวซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งตามลักษณะขาของมัน โดยปูแมงมุมญี่ปุ่นนี้มีขายาวที่สุดในสัตว์จำพวกสัตว์ขาปล้องโดยมีขนาดประมาณ5.5เมตร ลำตัวของมันจะมีลักษณะกลมคล้ายหัวใจซึ่งจะกว้างประมาณ 30-40 ซ.ม.และยาวประมาณ 20 ซ.ม. นำหนักเฉลี่ยของพวกมันคือประมาณ 15-20 กิโลกรัม ปูตัวเมียนั้นจะมีขาและก้ามสั้นกว่าปูตัวผู้ ลำตัวของมันจะมีสีส้มและมีจุดสีขาวๆแต้มเป็นจุดหรือลายตามลำตัว พวกมันมีรูปร่างที่ดุดันน่ากลัวแต่มีนิสัยอ่อนโยนและไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ กระดองของมันสามารถใช้ในการป้องกันตัวจากนักล่าจำพวกหมึกยักษ์ได้ดีอีกทั้งกระดองของพวกมันมีปุ่มมีหนามและบางครั้งก็ถูกปกคลุมด้วยฟองน้ำหรือสาหร่ายทำให้นักล่าไม่ทันสังเกต
ที่อยู่อาศัย
ปูแมงมุมญี่ปุ่นสามารถพบได้บริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของ เกาะฮนชู, อ่าวโตเกียวไล่ลงไปทางใต้จนถึงประเทศไต้หวัน ตัวเต็มวัยนั้นจะพบได้ที่ความลึก 50-600เมตร พวกมันชอบทะเลลึกที่เป็นพื้นทรายหรือดินโคลน โดยปกติพวกมันจะอยู่ในน้ำที่มีอุณหภูมิ 10-13 องศา
แบล็กแจ็ก มูลลิแกน
รอเบิร์ต ดีรอย วินแดม (Robert Deroy Windham; 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 – 7 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียน แบล็กแจ็ก มูลลิแกน (Blackjack Mulligan) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, นักประพันธ์, และนักเล่นอเมริกันฟุตบอล พ่อของนักมวยปล้ำ แบร์รี วินแดม และ เคนแดล วินแดม, พ่อเขยของ ไมค์ โรทันดา และตาของ เบรย์ ไวแอ็ตต์ และโบ ดัลลัส
ประวัติ
เขาเคยเป็นอดีตเป็นทั้งทหารเรือ และผู้เล่นอเมริกันฟุตบอลระดับเอ็นเอฟแอล แบล็กแจ็ก มูลลิแกน สร้างชื่อขึ้นมาจากการจับคู่แท็กทีมกับแบล็กแจ็ก แลนซา ในนาม "เดอะแบล็กแจ็กส์" มาในมาดของคาวบอยมือปราบจากตะวันตก ที่ไว้หนวดหินอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมกับสไตล์การปล้ำที่ดุดันเหี้ยมโหดไร้ซึ่งความปราณีใดๆ ทั้งสิ้น
ปี 1975 แท็กทีมคู่นี้ได้ก้าวขึ้นมาปล้ำใน WWE พร้อมกับได้ กัปตัน ลู อัลบาโน่ เป็นผู้จัดการทีม ไม่นาน เดอะแบล็กแจ็กส์ ก็ได้แชมป์แท็กทีมสมัยเดียวของพวกเขา ส่วนตัวของ มัลลิแกน ก็เคยต่อสู้กับนักปล้ำนามกระเดื่องอย่าง บรูโน ซามมาร์ติโน, เปโดร มอราเลส, เฮย์สแต็คส์ แคลาวน์ หรือแม้แต่ อังเดร เดอะ ไจแอนท์ มาแล้วทั้งสิ้น และในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น เขายังจัดการปราบคู่แข่ง 19 รายผงาดเป็นผู้ชนะเงินรางวัล 10,000 ยูเอสดอลล่าร์จากการปล้ำแมตช์แบทเทิลรอยัล