cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนอัสสัมชัญ
การพัฒนาโรงเรียนในช่วงก่อน พ.ศ. 2475
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 ภราดามาร์ตินได้ขอเปลี่ยนโรงเรียนอัสสัมชัญ ซึ่งขึ้นทะเบียนของกระทรวงธรรมการอย่างโรงเรียนมัธยมพิเศษ เป็นโรงเรียนอุดมศึกษา และขอให้เจ้าพนักงานไปควบคุมการสอบไล่ของนักเรียน พ.ศ. 2455 แต่ทางกระทรวงฯ ก็ยังไม่ได้รับรองเทียบเท่าชั้นมัธยม 6 ให้เพราะจัดสอบไล่เองและข้อสอบเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด กระทรวงฯ มิได้เป็นผู้ตัดสินและตรวงสอบ จนกระทั่งในการสอบปลายปี 2485 โรงเรียนจึงได้ใช้ข้อสอบของกระทรวงฯ ซึ่งเป็นภาษาไทยแทน ในปี พ.ศ. 2456 ได้มีการจัดตั้งสภานักแต่งชื่อ "อัสสัมชัญอาคาเดมี" ขึ้นเพื่อรับสมาชิกเอก โท ตรี สำหรับนักเรียนที่ยังเรียนอยู่ และผู้ที่ออกไปแล้วจะได้หัดแต่งเรื่องราวให้มีโวหารสำนวนน่าชวนอ่าน และได้มีการจัดตั้ง "อัสสัมชัญยังแม็น" (A.C.Y.M.A.) สำหรับนักเรียนใหม่มีโอกาสรื่นเริงบันเทิงใจด้วยกัน และคบหาสมาคมกับนักเรียนเก่าที่เป็นผู้ใหญ่ รู้ขนบธรรมเนียมของโลกและการงานต่าง ๆ ด้วย ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2457 ได้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ขึ้นแถวบางรัก เพลิงโหมตั้งแต่บ่ายสามถึงราวเที่ยงคืน อยู่ห่างจากโรงเรียนเพียง 2-3 ร้อยหลา
ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2457 ได้มีการเปิดการแข่งขันกรีฑาของคณะเซนต์คาเบรียล (Gymkhana) ขึ้นเป็นครั้งแรก โดยโรงเรียนอัสสัมชัญก็ได้เข้าร่วมในกรีฑาครั้งนี้ด้วย และในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2458 เป็นวันที่โรงเรียนมีนักเรียนที่กำลงศึกษาอยู่ถึง 1,000 คน จากนั้น 2 ปี เกิดเหตุการณ์ไข้หวัดใหญ่ระบาดในช่วงวันที่ 15-25 ตุลาคม พ.ศ. 2461 ทำให้โรงเรียนหยุดชั่วคราว มีครูและนักเรียนป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่เป็นอันมาก ต่อมา เกิดเหตุการณ์ไฟไหม้เมื่อตี 4 ของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 ที่บ้านติดกับเรือนไม้ของโรงเรียน ทุกคนเห็นตรงกันว่า โรงเรียนรอดมาได้ราวกับปฏิหาริย์ เพราะคำภาวนาของท่านภราดามาร์ติน เดอ ตูรส์ ซึ่งคุกเข่าสวดมนต์หันหน้าเข้าหาไฟอยู่บนระเบียงของเรือนไม้
วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2463 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สภานายกหอสมุดวิชรญาณสำหรับพระนคร ได้เสด็จทรงเยี่ยมดูโรงเรียนและพบปะกับภราดาฮีแลร์เพื่ออธิบายความคิดเห็นของพระองค์ในเรื่องหนังสือดรุณศึกษา ซึ่งภราดาฮีแลร์เป็นผู้แต่งขึ้นสำหรับใช้สอนภาษาไทยให้กับเด็กๆ โดยมีภราดาหลุยส์ อีแบร์ ครูวาดเขียนเป็นผู้วาดรูปถ่าน และรูปสีต่างๆประกอบ
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ ๗ เสด็จเยี่ยมชมกิจการของโรงเรียน พระองค์ได้พระราชทาน พระบรมราโชวาทตอนหนึ่งว่า
ในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2470 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัติ ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการก็ได้เสด็จทรงเยี่ยมโรงเรียนอย่างเป็นทางการ โรงเรียนได้จัดงาน "สุวรรณสมโภช" หรือการฉลองครบรอบ 50 ปีในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2476
การนัดหยุดเรียนประท้วงของนักเรียนอัสสัมชัญและเซนต์คาเบรียล
ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2475 นักเรียนชั้นโตของโรงเรียนอัสสัมชัญและโรงเรียนเซนต์คาเบรียล นัดหยุดเรียน และไปชุมนุมในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2475 ที่บ้านเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เสนาบดีกระทรวงการธรรมการ เพื่อเสนอข้อเรียกร้อง 3 ข้อ คือ ให้ลดค่าเล่าเรียนตามสมควร ให้หยุดเรียนในวันพิธีของศาสนาพุทธ และให้รับนักเรียนที่ถูกไล่ออกกลับเข้าเรียน ในที่สุด โรงเรียนให้คำตอบ ปรกติโรงเรียนก็พิจารณาลดค่าเล่าเรียนให้นักเรียนที่มีฐานะไม่ดีจ่ายค่าเล่าเรียนตามกำลังทรัพย์อยู่แล้ว และโรงเรียนยังมีเด็กกำพร้าและเด็กอนาถาที่งดเก็บค่าเล่าเรียน และจะต้องเลี้ยงดูอยู่หลายร้อยคน จึงขอให้พวกมีฐานะที่จะเสียได้ ได้ช่วยกันเสียค่าเล่าเรียนตามที่กำหนดด้วย ส่วนวันหยุดนั้นไม่อาจจะวางตายตัวได้ เพราะที่โรงเรียนเรียนมีนักเรียนหลายศาสนามาก หากหยุดก็ต้องหยุดในวันศาสนาอื่น ๆ ด้วย ซึ่งจะเป็นการยุ่งยาก แต่อย่างไรก็ตามก็ได้อนุญาตให้นักเรียนลาหยุดในวันศาสนาของแต่ละคนอยู่แล้วมิได้ขัดขวาง ส่วนจะให้รับนักเรียนที่ถูกไล่ออกไปกลับเข้าเรียนตามเดิมนั้นคงจะเป็นไปไม่ได้ ด้วยจะทำให้โรงเรียนเสียระบบการปกครองไป
ในการหยุดเรียนคราวนั้นโรงเรียนได้ปิดตัวเองไปเป็นเวลา 1 เดือนเต็ม ๆ โดยถือโอกาสเป็นปิดเทอมแทนเดือนตุลาคมไป และเปิดเรียนใหม่อีกครั้งหนึ่งในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2475 เหตุการณ์ครั้งนั้นนับว่าเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของนักเรียนบางคนเท่านั้น
การพัฒนาโรงเรียนหลัง พ.ศ. 2475
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2481 โรงเรียนก็ได้เปิดแผนกพาณิชย์ขึ้นในโรงเรียน โดยมีภราดาโรกาเซียงเป็นผู้ควบคุมดูแล ต่อมาแผนกนี้ได้ถูกย้ายไปเปิดเป็นโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการปัจจุบัน ต่อมาโรงเรียนอัสสัมชัญได้รับการรับรองวิทยฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จเยี่ยมโรงเรียนอย่างไม่เป็นทางการ โดยทรงเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมอาสนวิหารอัสสัมชัญ ก่อนที่จะเสด็จพระราชดำเนินกลับ โดยคุณพ่อโชแรง บาทหลวงอาสนวิหารอัสสัมชัญ ได้นำเสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยมชมโรงเรียนอัสสัมชัญด้วย และในปี พ.ศ. 2499 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการแสดงคอนเสิร์ต ซึ่งจัดโดยสถานทูตฝรั่งเศส ณ หอประชุมสุวรรณสมโภช ในวโรกาสที่โรงเรียนเฉลิมฉลองครบรอบ 75 ปี วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดงานวชิรสมโภชอีกด้วย
โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม
สืบเนื่องจากโรงเรียนอัสสัมชัญคับแคบ ประกอบกับจำนวนนักเรียนทุกระดับชั้นมีจำนวนเพิ่มขึ้น ทำให้ต่อมาได้มีแนวคิดที่จะแยกแผนกประถมและแผนกมัธยมศึกษาออกจากกัน และในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ก็เริ่มมีการก่อสร้างอาคารเรียนหลังแรกของแผนกประถมศึกษา คือ "ตึกมาร์ติน เดอ ตูรส์" บนสนามส่วนหนึ่งของโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ ด้านติดเซนต์หลุยส์ซอย 3 ถนนสาทรใต้ ซึ่งมีเนื้อที่กว่า 5 ไร่ 4 งาน ใน พ.ศ. 2509 นักเรียนชั้นประถม 1-4 ได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม ณ เลขที่ 90/1 ซอยสาทร 11 ถนนสาทรใต้ เขตสาทร กรุงเทพฯ เพื่อลดจำนวนนักเรียนลงให้พอกับห้องเรียนที่มีอยู่ขณะนั้น
เปิดสอนเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 มีภราดาวิริยะ ฉันทวโรดมดำรงตำแหน่งอธิการ และเริ่มให้นักเรียนเข้าเรียนวันแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2510 โดยพระคุณเจ้ายวง นิตโย เป็นผู้เสกอาคาร และหม่อมหลวง ปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เป็นประธานในพิธี
ปัจจุบันโรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม เปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-6 ส่วนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ใช้ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ถนนเจริญกรุง แขวงบางรัก เขตบางรักเช่นเดิม
หลังแยกแผนกประถมศึกษา
ใน พ.ศ. 2511 ภราดาพยุง ประจงกิจได้ตั้งคณะ "วาย.ซี.เอส" (Y.C.S) ขึ้นเพื่ออบรมสั่งสอนให้นักเรียนคาทอลิกได้รู้จักการเป็นคาทอลิกที่ดีอยู่ในศีลธรรม ตามคำสอนของศาสนา ส่วนบัตรประจำตัวนักเรียนเริ่มใช้ในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2513 เป็นวันแรก
ใน พ.ศ. 2513 ตึกเก่า ซึ่งมีอายุได้ 80 ปีแล้ว ถูกรื้อถอนเพื่ร้างอาคารเรียนหลังใหม่ชื่อ ตึก ฟ.ฮีแลร์ ในช่วงระหว่างกำลังก่อสร้างอาคาร ทำให้ห้องเรียนไม่เพียงพอสำหรับใช้ในการเรียนการสอน นักเรียนในขณะนั้นต้องผลัดกันเรียนเป็นผลัดเช้าและผลัดบ่ายที่ตึกกอลงแบ จึงเป็นที่มาของชื่อรุ่น สองผลัด ของนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในปีการศึกษา 2515 และนักเรียนรุ่นนั้น (พ.ศ. 2505 - 2517) ยังเป็นนักเรียนรุ่นสุดท้ายที่ได้เรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญ เขตบางรัก ตลอดตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 จนจบการศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 รุ่นต่อจากนี้จะย้ายไปเรียนระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถมแทน
วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินเปิด ตึก ฟ.ฮีแลร์ ในปีเดียวกัน วันที่ 30 มิถุนายน สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่๗เสด็จพระราชดำเนินมายังหอประชุมสุวรรณสมโภชของโรงเรียน เพื่อทอดพระเนตรละครเรื่อง "อานุภาพแห่งความเสียสละ" ซึ่งจัดขึ้น ณ หอประชุมสุวรรณสมโภช และได้พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวน 2,000 บาท แก่โรงเรียนเพื่อสมทบทุนสร้างตึก "ฟ. ฮีแลร์" ต่อมาในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 จอมพล ถนอม กิตติขจร หัวหน้าคณะปฏิวัติ ได้มาเป็นประธานเปิดงานชุมนุมผู้แทนองค์การศาสนา ครั้งที่ 8 ณ หอประชุมสุวรรณสมโภช สองปีถัดมาในปี พ.ศ. 2517 มีการจัดตั้งสภานักเรียนขึ้น ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนรูปแบบเป็นคณะกรรมการนักเรียน ใน พ.ศ. 2527 โรงเรียนอัสสัมชัญมีอายุครบ 100 ปี ขณะนั้น สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 อยู่ระหว่างเสด็จเยือนประเทศไทย มีการแปรอักษรเนื่องในโอกาสพิเศษนี้เป็นครั้งแรก และพระองค์ทรงเสกศิลาฤกษ์ ตึกอัสสัมชัญ 100 ปี ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2529 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการแสดงโขนชุด "สมโภชพระราม" ในงานสมโภชอัสสัมชัญ 100 ปี ณ หอประชุมสุวรรณสมโภช ภายในโรงเรียน
วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2530 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานงานเฉลิมฉลองในโอกาสที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ อาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียนครบรอบ 100 ปี (15 สิงหาคม 2430) และเป็นครั้งแรกที่คณะนักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญร่วมกันแปรอักษร ที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2536 พลเอก พิจิตร กุลละวณิชย์ องคมนตรี ในขณะนั้น ได้ให้เกียรติมาเป็นประธานในพิธีเปิดศูนย์คอมพิวเตอร์แห่งใหม่ในโรงเรียนอัสสัมชัญ ในโอกาส "ครบรอบ 108 ปี โรงเรียนอัสสัมชัญ" ในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานในศุภวาระสมโภชครั้งนี้ด้วย ต่อมา ในสมัยภราดาวิริยะ ฉันทวโรดม เป็นอธิการโรงเรียนอัสสัมชัญสมัยที่ 2 นับได้ว่าเป็นช่วงสำคัญของโรงเรียนอัสสัมชัญ อาทิเช่น โรงเรียนได้รับเชิญจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ประจำกรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา ไปแสดงศิลปะและวัฒนธรรมไทยเทิดพระเกียรติ ณ โอเปร่าฮอล กรุงออตตาวา เนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 เป็นต้น ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2541 โรงเรียนอัสสัมชัญได้เป็นเจ้าภาพเปิดงานประชุมสมัชชาภราดาภาคพื้นเอเชีย-แปซิฟิก ในเครือนักบุญหลุยส์ เดอ มงฟอร์ต ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2542 คณะนักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญ ร่วมแปรอักษรกับ 4 สถาบันจตุรมิตรในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาคนพิการภาคพื้นตะวันออกไกล และ แปซิฟิกตอนใต้ หรือ เฟสปิกเกมส์ ครั้งที่ 7 ณ สนามศูนย์กีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต
นอกจากนี้ ทุก 2 ปี ในวันที่ 1 กรกฎาคม คณะนักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญจะร่วมแปรอักษรกับโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ในงานวันคล้ายวันสถาปนาคณะลูกเสือแห่งชาติ (ยกเว้น พ.ศ. 2554 โรงเรียนกลุ่มจตุรมิตรสามัคคีร่วมแปรอักษรในวันสถาปนาคณะลูกเสือแห่งชาติ ครบ 100 ปี)
วันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2559 นักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญจำนวน 1,250 คน ร่วมกันแปรอักษรเป็นภาพพระบรมฉายาสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ โรงเรียนอัสสัมชัญ จำนวน 10 ภาพ เพื่อน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 โรงเรียนอัสสัมชัญได้รับหน้าที่ในโอกาสพิเศษ ที่องค์สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศไทยระหว่างวันที่ 20-23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 นักเรียนโรงเรียนอัสสัมชัญกว่า 1,250 คน ซึ่งเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 4 โรงเรียนเดียวที่เป็นโรงเรียนคาทอลิกร่วมแปรอักษรในพิธีสหบูชามิสซา เพื่อประชาสัตบุรุษ ณ สนามศุภชลาศัย เป็นการแปรอักษรในโอกาสพิเศษครั้งที่ 2 ในรอบ 35 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 จากการรับเสด็จสมเด็จพระสันตะปาปา จอห์น ปอลที่ 2 เสด็จเยือนประเทศไทย ซึ่งการซ้อมแปรอักษรดังกล่าวเป็นการซ้อมแปรอักษรในการแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 29ที่จัดก่อนหน้าพิธีดังกล่าวเพียง 1 สัปดาห์ภายในโรงเรียนด้วย
ชื่ออัสสัมชัญ
เดิมโรงเรียนใช้ภาษาฝรั่งเศส "Le Collège de l'Assomption" ซึ่งคุณพ่อกอลงแบใช้ชื่อในภาษาไทยว่า "โรงเรียนอาซมซาน กอเล็ศ" แต่คนภายนอกมักเรียกและเขียนผิด ๆ เนื่องจากคำนั้นออกเสียงยากและประกอบกับกรมศึกษา กระทรวงธรรมการ มีนโยบายให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็นภาษาไทย ดังนั้น ในวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2453 ภราดาฮีแลร์จึงได้แจ้งไปทางกรมการศึกษาเพื่อขอเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนอาศรมชัญ แต่อธิบดีกรมศึกษา พระยาวิสุทธิสุริยศักดิ์ แนะนำว่าควรเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนอัสสัมชัญ ไม่เพียงแต่การออกเสียงยังคล้ายกับชื่อเดิม ความหมายก็คงไว้ตามเดิมของคำว่า "อาศรมชัญ" ด้วย ดังนั้นในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2453 โรงเรียนอาซมซานกอเล็ศจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น โรงเรียนอัสสัมชัญ
คำว่า "อัสสัมชัญ" นี้ออกเสียงคล้ายกับภาษาอังกฤษว่า "Assumption" และยังมีคำในภาษาบาลีว่า "อัสสโม" แผลงเป็นไทยว่า "อาศรม" ซึ่งหมายความถึง "กุฏิที่ถือศีลกินพรต" ส่วนคำว่า "ชัญ" ก็ จะแยกตาม ชาติศัพท์เดิม ก็ได้แก่ ธาตุศัพท์ว่า "ช" ซึ่งแปลว่า เกิด และ "ญ" ซึ่งแปลว่าญาณ ความรู้ รวมความได้ว่า "ชัญ" คือที่สำหรับเกิด ญาณความรู้ เมื่อรวมสองศัพท์ มาเป็นศัพท์เดียวกันแล้ว ได้ว่า "อัสสัมชัญ" คือ "ที่สำหรับระงับบาปและหาวิชาความรู้"
ธงประจำโรงเรียน
ลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 4 x 6 ส่วน มีสีพื้นแบ่งเป็น สามแถบเท่ากันตามแนวนอน เป็นสีประจำโรงเรียน โดยสีแดงอยู่แถบบนและล่าง มีสีขาวอยู่แถบกลาง และมีตัวอักษร AC สีน้ำเงินไขว้อยู่กลางผืนธง
เครื่องแบบนักเรียน
เมื่อแรกตั้งโรงเรียน การแต่งกายของนักเรียนในสมัยนั้นยังไม่มีเครื่องแบบ นักเรียนแต่งกายตามชาติศาสนาของตน ทุกคนใช้หมวกสวมเสื้อนอกคอตั้งหรือเสื้อกุยเฮง แต่สำหรับนักเรียนประจำจะสวมเสื้อกางเกงตามแบบต่างประเทศ ตัดเย็บด้วยผ้าเนื้อดีลายเป็นตาสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ สีดำแกมสีฟ้าเข้ม ดูไกล ๆ เป็นสีเทาคล้าม ๆ แต่จะไม่นิยมสวมรองเท้า มักจะสวมกันในวันแจกรางวัล และมีละครเมื่อปิดภาคปลายปีเท่านั้น และจะสวมเสื้อนอก กลัดกระดุมเรียบร้อยด้วย
บรรยากาศใหม่ ๆ ของโรงเรียนอัสสัมชัญ เริ่มขึ้นในวันเปิดเรียนวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 นักเรียนแต่งเครื่องแบบกันแล้ว เป็นเสื้อราชปะแตสีขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน ถุงน่องสีขาว รองเท้าดำและหมวกหม้อตาลสีขาว ครบชุด
นับจากสงครามโลกครั้งที่ 2 เป็นต้นมา เครื่องแบบนักเรียนอัสสัมชัญเปลี่ยนจากเสื้อราชประแตนมาเป็นเชิ้ตสีขาวปักอัษรย่อของโรงเรียนและหมายเลขประจำตัวสีแดงเหนือปากกระเป๋าเสื้อด้านซ้าย ต่อมาได้ย้ายมาปักทางด้านขวาในระดับเดิมแทน และใช้กันจนทุกวันนี้
สำหรับนักเรียนเมื่อเข้าศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายต้องมีเข็มตราโรงเรียน (เข็ม AC) ที่มุมบนด้านขวาของกระเป๋าเสื้อนักเรียนซึ่งอยู่ที่อกด้านซ้ายเป็นสัญลักษณ์ทุกคน
อาคารเรียน
โรงเรียนอัสสัมชัญมีที่ดินทั้งหมด 8 ไร่ 3 งาน ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังอาสนวิหารอัสสัมชัญ โดยก่อนที่โรงเรียนอัสสัมชัญเปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการ โรงเรียนมีอาคารชั่วคราวหลังหนึ่ง คือ บ้านของคุณพ่อกังตอง ซึ่งถือเป็นอาคารเรียนชั่วคราวแห่งแรกของโรงเรียน และอาคารหลังที่สองที่ได้รับเงินบริจาคมา คือ ตึกเก่า ส่วน "ตึกเตี้ย" คือตึกด้านข้างที่เชื่อมกันระหว่างตึกเก่า ต่อมาในปี พ.ศ. 2428 โรงเรียนอัสสัมชัญก็ได้เปิดเรียนอย่างเป็นทางการ มีการพัฒนาอาคารเรียนขึ้นตามลำดับ นับจากโรงเรียนก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2428 โรงเรียนมีทั้งหมด 9 อาคาร โดยอาคารปัจจุบันที่ยังคงเหลืออยู่ได้แก่ ตึกกอลงแบ, ตึก ฟ.ฮีแลร์, อาคารอัสสัมชัญ 2003 และอาคารนักบุญหลุยส์-มารีย์ ส่วนภูมิทัศน์ (Landscape) บริเวณโดยรอบโรงเรียนทั้งด้านหน้าทางเข้าที่ก่อสร้างเป็นวงเวียนรอบอนุสาวรีย์คุณพ่อกอลงแบ บริเวณลานแดง ได้รับการออกแบบจากบริษัทสถาปนิก 49 (A49) โดยประภากร วทานยกุล กรรมการผู้จัดการ บริษัทสถาปนิก 49 และศิษย์เก่าอัสสัมชัญรุ่น 87
รายละเอียดอาคารแต่ละหลังมีดังนี้ ถือเป็นอาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียนอย่างแท้จริง สร้างขึ้นเพื่อทดแทนอาคารไม้หลังแรก โดยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จมาทรงวางศิลาฤกษ์ ใน พ.ศ. 2430 ลักษณะอาคารเป็นแบบนีโอคลาสสิก ออกแบบโดยนายโยอาคิม กรัสซี (Joachim Grassi) สถาปนิกชาวอิตาลี นายช่างเอกประจำราชสำนักสยาม โดยมีอาคารคู่แฝดอีกหลัง ซึ่งก็คืออาคารศุลกสถานตั้งอยู่ไม่ห่างกันมาก (ปัจจุบันเป็นอาคารสถานีตำรวจดับเพลิงบางรัก และได้รับการขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร) 80 ปีต่อมา ถูกรื้อถอนเพื่อสร้าง ตึก ฟ.ฮีแลร์ ซึ่งสามารถรองรับนักเรียนได้มากขึ้น หากแต่สัญลักษณ์ของตึกเก่าที่ยังคงหลงเหลือคือ ศิลาฤกษ์ที่ตั้งอยู่ข้างตึก ฟ.ฮีแลร์ปัจจุบัน
เป็นตึกที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาตึกที่เหลืออยู่ สร้างขึ้นโดยภราดาฮีแลร์ ซึ่งเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการออกเรี่ยไรเงินทั้งในพระนครและต่างจังหวัดเพื่อให้ได้งบประมาณถึงแสนบาทเศษ จี. เบกเกอร์ (Mr. G. Begger) เป็นผู้รับงานเกี่ยวกับลงรากฐานตึก เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 ทำพิธีวางศิลาฤกษ์วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2479 และเซ็นสัญญาก่อสร้างตึกกับบริษัทคริสตินี่ ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2480 และได้เข้าเกณฑ์ขึ้นทะเบียนกับกรมศิลปากรเพื่อการอนุรักษ์ แต่ยังไม่จดทะเบียน เดิมใช้เป็นห้องเรียนในระดับมัธยมต้น ปัจจุบันใช้เป็นที่เรียนของนักเรียนในแผนก English Program และเป็นสถานที่ตั้งของงานอภิบาล ตึกนี้เคยถูกระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดนหอนาฬิกาของตึกซึ่งมุมนั้นเคยเป็นห้องพักของภราดา ฟ.ฮีแลร์ ตึกหลังนี้ถูกออกแบบในสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย สร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่คุณพ่อกอลงแบ ผู้สถาปนาและผู้ดำรงตำแหน่งอธิการคนแรกของโรงเรียนอัสสัมชัญ
เป็นหอประชุมแห่งแรกของโรงเรียนอัสสัมชัญ สร้างเมื่อโรงเรียนมีอายุ 80 ปี ภายหลังมีการสร้างทางเดินจากอาคารหอประชุมฯ กับอาคารข้างเคียง คือ ตึก ฟ.ฮีแลร์ และตึกกอลงแบ โดยทางเชื่อมฝั่งตึกกอลงแบเดิม ชั้นล่างเป็นที่ตั้งห้องน้ำเดิมของโรงเรียน และห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ ม.ต้น ถัดขึ้นมาเป็นห้องเรียนและห้องพักครูภาษาอังกฤษ ม.ต้น สำหรับทางเชื่อมฝั่ง ตึก ฟ.ฮีแลร์ เดิม ชั้นล่างเป็น ฝ่ายวิชาการ ถัดขึ้นมาเป็นห้องพักครู และห้องปฏิบัติการชีววิทยา สำหรับใต้หอประชุมเดิมเป็นห้องเก็บของ และเป็นห้องเรียนวิชาไฟฟ้าและเขียนแบบ ต่อมามีการพัฒนาเป็นห้องเรียนในระดับมัธยมต้นเพิ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2540 เนื่องจากปริมาณนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้นและห้องเรียนในตึกกอลงแบไม่สามารถรองรับจำนวนนักเรียนได้หมด อาคารแห่งนี้ได้ถูกรื้อถอนเมื่อปี พ.ศ. 2544 เพื่อที่จะสร้างอาคารคู่ประกอบ 2 อาคาร คือ อาคารอัสสัมชัญ 2003 และ อาคารนักบุญหลุยส์-มารีย์ และเมื่อปี พ.ศ. 2545 จะเป็นปีที่หอประชุมนี้จะมีอายุครบ 50 ปี
เป็นอาคารโมเดิร์นสูง 13 ชั้น (เมื่อนับรวมชั้น M) ออกแบบโดย ดร.อัชชพล ดุสิตนานนท์ สถาปนิกอาวุโสและศิษย์เก่าอัสสัมชัญรุ่น 2511 (อสช 20971) อาคารมีลิฟต์จำนวน 7 ตัว โดย 6 ตัวสำหรับนักเรียน และ 1 ตัวสำหรับครู ตัวอาคารประกอบด้วยห้องใต้ดินไว้สำหรับเก็บเพลทสำหรับงานแปรอักษร ห้องเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 ห้องปฏิบัติการทางเคมี ห้องครุภัณฑ์ ห้องบริหารฝ่ายต่าง ๆ สำนักอธิการ หอประชุมออดิทอเรี่ยม ห้องประชุมย่อย 4 ห้อง ห้องแยกเรียน ที่พักภราดา พิพิธภัณฑ์อัสสัมชัญ และมีทางเดินเชื่อมสู่ อาคารนักบุญหลุยส์-มารีย์ ซึ่งได้แก่ ชั้น 2,3,4,5 และ 6
เป็นอาคารสูง 6 ชั้น ใช้เงินลงทุนกว่า 5 ร้อยล้านบาท ประกอบด้วย ลิฟท์ 2 ตัว ชั้น 2 เป็นห้องอาหาร สำหรับนักเรียนและครู โดยมีการใช้บัตรนักเรียนที่เรียกว่า Student Smart Card เข้ามาใช้ในการซื้ออาหารรวมถึงเป็นบัตรเดบิตการ์ดของธนาคารกรุงเทพ ถือเป็นแห่งแรกของประเทศ ชั้น 3 เป็นห้องมัลมีเดีย หรือสื่อการเรียนทางคอมพิวเตอร์ เป็นห้องถ่ายภาพ ห้องผลิตสื่อ ห้องคาราโอเกะ ภายในมีบันไดเชื่อมต่อไปยังชั้น 4 ซึ่งควบกันเป็นชั้นของ ห้องสมุดมาร์ติน เดอ ตูรส์ อออกแบบโดยให้บรรยากาศโล่ง ๆ และรับแสงธรรมชาติ ส่วนชั้น 5 ซึ่งเป็นชั้นลอยของชั้น 4 เป็นห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ และห้อง Robot โดยภายในพื้นที่ทั้งหมดรองรับด้วย WiFi ชั้น 6 เป็นหอประชุมขนาดใหญ่ โดยการออกแบบความสูงเท่าอาคาร 3 ชั้น ภายในออกแบบมาเพื่อ กีฬาในร่มอย่างเช่น แบดมินตัน รวมถึงใช้จัดกิจกรรมต่างๆภายในด้วย
กีฬา
โรงเรียนอัสสัมชัญมีสนามฟุตซอล 1 สนามตรงด้านหลังอาคาร ฟ. ฮีแลร์ สนามบาสเกตบอล 2 สนามใต้อาคารอาคารนักบุญหลุยส์-มารีย์ และสนามแบตมินตัน 6 สนาม บนหอประชุมหลุยส์ มารีย์ แกรนด์ ฮอล์ นักกีฬาโครงการฟุตบอลไปฝึกซ้อมที่โรงเรียนอัสสัมชัญ แคมปัส พระราม 2 แทนทั้งหมด
ทีมฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญ
นับตั้งแต่โรงเรียนมีสนามวิลลามงฟอร์ตที่ข้างโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ในปี พ.ศ. 2457 เป็นต้นมา ทีมฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญก็ได้นำชื่อเสียงมาสู่โรงเรียนเป็นอันมาก ในการแข่งที่ต่าง ๆ ทีมอัสสัมชัญมักจะได้ถ้วยชนะเลิศเสมอ โดยเฉพาะในสมัยที่เขตร ศรียาภัย ดาราฟุตบอลสมญา "แบ็คเขตร" ของทีมอัสสัมชัญ เป็นหัวหน้าทีม ตอนนั้นทีมฟุตบอลอัสสัมชัญแกร่งและมีชื่อเสียงมาก ในปี พ.ศ. 2469 ได้ชื่อว่าเป็นทีมที่แกร่งที่สุด เคยชนะถ้วยไซ่ง่อนในปี พ.ศ. 2474 และได้รับรางวัลเครื่องบินของกองทัพอากาศในปี พ.ศ. 2478 จนเมื่อคราวที่โรงเรียนฉลองสุวรรณสมโภชในปี พ.ศ. 2478 เขตรได้รับรางวัลเหรียญทองคำจารึกเป็นภาษาละตินว่า "SEMPER FIDELIS" แปลเป็นภาษาไทยว่า "ซื่อสัตย์ตลอดกาล" อันเป็นเหรียญเดียวที่โรงเรียนมอบให้นักเรียนตั้งแต่สร้างโรงเรียนมาตลอดเวลา 100 ปี
ปี พ.ศ. 2507 เริ่มการแข่งขันฟุตบอล "จตุรมิตรสามัคคี" ระหว่างโรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยและโรงเรียนเทพศิรินทร์ขึ้นเป็นครั้งแรก และนับแต่นั้นก็ได้จัดเป็นประเพณีสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าทีมฟุตบอลของอัสสัมชัญจะมีชื่อเสียงมากในด้านความแข่งแกร่งในยุคของเขตร แต่ในงานกีฬาจตุรมิตร กีฬาฟุตบอลของอัสสัมชัญยังคงครองอันดับ 3 เหนือเทพศิรินทร์ ทิ้งห่างสวนกุหลาบและกรุงเทพคริสเตียน
ทีมบาสเกตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญ
โรงเรียนอัสสัมชัญ เริ่มมีชื่อเสียงในทีมบาสเกตบอลมากขึ้นนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา โรงเรียนอัสสัมชัญก็ได้คว้าแชมป์บาสเกตบอลหลายรายการ เช่น รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ในรายการ “อัสสัมชัญ บาสเกตบอล อินวิเตชั่น 2012” รุ่นอายุ 13 ปี ในรายการแข่งขัน "สพฐ. เฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ" ( SPONSOR THAILAND CHAMPIONSHIP 2013 ) ในปัจจุบันทีมบาสเกตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญอยู่ภายใต้การดูแลของ "งานกีฬาโรงเรียนอัสสัมชัญ" และ "ชมรมบาสเกตบอลผู้ปกครองอัสสัมชัญ" โดยมี กฤษณะ วจีไกรลาศ (อัสสัมชนิก) เป็นผู้จัดการทีมคนปัจจุบัน มาสเตอร์ธงไชย มุขพันธ์ เป็นผู้ควบคุมทีม มาสเตอร์ภูริพันธ์ โชติหิรัญธนนนท์ และเกียรติวัฒน์ ศรีจันทร์วันเพ็ญ เป็นผู้เผยเเพร
เชียร์และแปรอักษร
ราวกลางปี พ.ศ. 2487 ในวันชิงชนะเลิศฟุตบอลรุ่นกลางระหว่างอัสสัมชัญกับอุเทนถวาย มาสเตอร์เฉิด สุดาราจัดให้นักเรียนที่แต่งเครื่องแบบ ซึ่งเป็นเสื้อสีขาวติดกระดุม 5 เม็ด สวมหมวกหม้อตาลสีขาว และกางเกงสีน้ำเงินมาบรรจุให้เต็มเป็นพื้น จึงทำให้เกิดรูป "อสช" อย่างชัดเจน นับว่าเป็นภาพประวัติศาสตร์ภาพแรกของการแปรอักษรในประเทศไทย ณ สนามศุภชลาศัย และในปีต่อมาก็ได้มีการดัดแปลงแก้ไขมาเป็นภาพที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยอาศัยการย้ายตำแหน่งผู้แปร ต่อมาก็ดัดแปลงเป็นการใช้กระดาษสี ผ้าสี จนกระทั่งมาเป็นการใช้ "เพลท" และ "โค้ต" ดังในปัจจุบัน
วารสารโรงเรียน
ในปี พ.ศ. 2456 ภราดาฟ. ฮีแลร์ ได้เริ่มจัดพิมพ์หนังสือของโรงเรียน ซึ่งมีทั้งภาษาไทย อังกฤษ และฝรั่งเศส รวมอยู่ในเล่มเดียวกันชื่อ "อัสสัมชัญอุโฆษสมัย" ( Echo de L'Assomption) ฉบับแรกออกในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2456 และออกทุก 4 เดือน เพื่อเสนอเกี่ยวกับข่าวทั่วไปของโรงเรียน เช่น ข่าวเหตุการณ์ ข่าวกีฬา หรือข่าวมรณะ ตลอดจนบทความต่าง ๆ แต่แล้วเมื่อเกิดสงครามอินโดจีนในปี พ.ศ. 2484 ภราดาฮีแลร์ ต้องอพยพไปอยู่ที่เมืองปุทุจเจรี ในเขตปกครองปุทุจเจรี ประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นดินแดนอาณานิคมของฝรั่งเศสในสมัยนั้น อีกทั้งกระดาษที่จะใช้พิมพ์หนังสือก็หาได้ยากเนื่องจากสภาวะสงครามจึงทำให้หนังสือ "อัสสัมชัญอุโฆษสมัย" ต้องถึงแก่กาลอวสานไป
ในปี พ.ศ. 2495 ในสมัยของเจษฎาธิการอูรแบง นักเรียนชั้นโตของโรงเรียนได้ร่วมกันจัดทำหนังสือ "อุโฆษสาร" ขึ้นแทนหนังสือ "อัสสัมชัญอุโฆษสมัย" โดยทำเป็น 3 ภาษาเช่นเดิมและคอลัมน์หลักก็คล้ายคลึงกับของเดิม ฉบับปฐมฤกษ์ได้พิมพ์ออกมาในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2495 แต่ออกมาได้เพียง 4-5 เล่มก็ต้องหยุดไป มาเริ่มใหม่ในปี พ.ศ. 2506-2524 ก็หยุดไปอีก ในช่วงหลังนี้รูปแบบของหนังสือได้เปลี่ยนไปเป็นแนวหนังสือประจำปีของโรงเรียนมากกว่า ดังนั้นเพื่อให้ยังคงมีการเล่าข่าวคราวของโรงเรียน และเป็นสนามฝึกนักแต่งทั้งหลายเช่นเดิม ทางชุมนุม ภาษา และวัฒนธรรมไทย ซึ่งมีมาสเตอร์ประถม โสจนานนท์ และมาสเตอร์ชาลี เชาวน์ศิริ เป็นหัวเรือใหญ่ ก็ได้ออกหนังสือรายเดือนชื่อ "อัสสัมชัญสาส์น" ขึ้นเป็นฉบับแรกในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 และต่อมาภายหลังได้มีผู้รับช่วงงานติดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน ได้เป็นหนังสือที่ออกโดยทางโรงเรียนเป็นครั้งเป็นคราวไป
ในปี พ.ศ. 2556 ได้มีการก่อตั้ง "กองบรรณาธิการโรงเรียนอัสสัมชัญ" ขึ้นโดยนายวริศ ลิขิตอนุสรณ์ และนักเรียนที่มีความสนใจ เพื่อตีพิมพ์วารสาร AC Echo แจกจ่ายให้กับนักเรียนในโรงเรียน ภายใต้แนวคิด เพื่อนเขียน ให้เพื่อนอ่าน วารสารตีพิมพ์ฉบับแรกในวันที่ 5 สิงหาคม เรื่องปกเป็นเรื่องราวของนายยูน พูนนอก หรือ ลุงยูน นักการอาวุโสของโรงเรียน หลังจากนั้นได้มีการตีพิมพ์ฉบับต่าง ๆ ที่มีเนื้อหาที่เป็นที่สนใจของนักเรียน เช่น เรื่องลี้ลับในโรงเรียน ประวัติสภานักเรียน บทสัมภาษณ์ครูที่เป็นที่พูดถึง และศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงในหมู่นักเรียน วารสารได้มีการเผยแพร่ผ่านทางออนไลน์และแอปพลิเคชัน วารสารได้ออกฉบับสุดท้ายในปี พ.ศ. 2558
กิจกรรมด้านศาสนา
โรงเรียนอัสสัมชัญมีกิจกรรมด้านศาสนาหลายกิจกรรม ซึ่งโดยหลักแล้วเป็นกิจกรรมทางศาสนาคริสต์ นิกายคาทอลิก ได้แก่ วจนพิธีกรรม เปิดปีการศึกษา, พิธีมิสซาศุกร์ต้นเดือน, พิธีสมโภชพระวรกาย และพระโลหิตพระคริสตเจ้า, พิธีฉลองศาสนนามท่านผู้อำนวยการ, พิธีวันฉลองนักบุญเปโตร อัครสาวก, วันระลึกถึงการสถาปนานักบุญหลุยส์-มารีย์ กรีญอง เดอ มงฟอร์ต, พิธีบูชามิสซาสมโภชแม่พระ และพิธีเปิดไฟคริสต์มาสและพิธีเสกถ้ำพระกุมาร นอกจากนี้โรงเรียนอัสสัมชัญยังได้ส่งเสริมกิจกรรมทางพุทธศาสนาด้วย เช่น การถวายเทียนจำนำพรรษาและหล่อเทียนพรรษา กิจกรรมฟังธรรมะบรรยายในทุกวันศุกร์ต้นเดือน
หลักสูตร
โรงเรียนอัสสัมชัญได้จัดทำหลักสูตรสถานศึกษาโดยยึดตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 และพุทธศักราช 2551 เป็นหลักสูตรแกนกลาง และสอดคล้องกับการจัดการเรียนรู้ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542 นอกจากนี้โรงเรียนอัสสัมชัญกำหนดให้มีระบบการประกันคุณภาพภายใน ประกอบด้วยการประเมินคุณภาพภายใน การติดตามตรวจสอบคุณภาพการศึกษา และการพัฒนาคุณภาพการศึกษา มีระบบการประกันคุณภาพภายนอก โดยประกอบด้วย การประเมินคุณภาพภายนอก และการติดตามตรวจสอบคุณภาพการศึกษาการจัดการศึกษา
สมาคมอัสสัมชัญ
นายกสมาคมอัสสัมชัญคนปัจจุบัน คือ พล.ร.อ.ประพฤติพร อักษรมัต
สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอัสสัมชัญ
ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2518 มีการเปิด "สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอัสสัมชัญ" โดยสัญญา ธรรมศักดิ์ ศิษย์เก่าและนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น เป็นนายกสมาคมฯ คนแรก จัดสร้างขึ้นเพื่อความร่วมมือกันระหว่างผู้ปกครองและครูในการดูแลนักเรียน
นายกสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนอัสสัมชัญคนปัจจุบัน คือ ดร.ชาติชาย นรเศรษฐาภรณ์
พิพิธภัณฑ์อัสสัมชัญ
พิพิธภัณฑ์อัสสัมชัญประกอบด้วยส่วนพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงนิทรรศการถาวร และพิพิธภัณฑ์ออนไลน์บนเว็บไซด์ www.assumptionmuseum.com/ เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2560 เพื่อเป็นแหล่งเก็บข้อมูล (Database) ที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนอัสสัมชัญตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน โดยประกอบด้วย 4 หัวข้อใหญ่ ได้แก่ เส้นทางเวลา (Timeline) ช่วงเวลาประวัติศาสตร์ที่สำคัญของโรงเรียน โบราณวัตถุ เป็นการบันทึกภาพนิ่งของวัตถุเก่าของโรงเรียนที่ยังคงหลงเหลืออยู่พร้อมข้อมูลที่สำคัญ หนังสือเก่า ทั้งอุโฆษสมัย อุโฆษสาร หนังสือรุ่น อัสสัมชัญสาร หนังสือเก่าต่างๆ ของโรงเรียนที่สำคัญ โดยทำการสแกนเก็บไว้ในระบบดิจิตอล และ บทความต่างๆ เป็นบทความเปิด ที่มีทั้งการสัมภาษณ์ศิษย์เก่า เนื้อหาเกี่ยวกับโรงเรียนในมุมมองคนรุ่นใหม่
เอฟ 16 ราชานนท์
เอฟ 16 ราชานนท์ เกิดวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2534 เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่มีชื่อเสียงของวงการมวยไทย และเป็นแชมป์รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 130 ปอนด์ (ซูเปอร์เฟเธอร์เวท) สนามมวยเวทีลุมพินี, แชมป์รุ่น 135 ปอนด์ของไทย รวมถึง เป็นรองแชมป์มวยรอบมาราธอน ชื่อชกของเขาได้มาจากเครื่องบินขับไล่ เอฟ-16 และมีผลงานสร้างชื่อโดยการเอาชนะ ก้องศักดิ์ (เอกบางไทร) ศิษย์บุญมี ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ทั้งนี้ เอฟ 16 ยังเคยพบกับคู่ชกอย่าง น้องโอ๋ ไก่ย่างห้าดาวยิม ในรายการศึกยอดวันเผด็จ ที่จัดขึ้นในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ เวทีมวยราชดำเนิน
เอฟ 16 มีช่วงแขนเหยียด 166 ซม. ช่วงขา 85 ซม. และรอบอก 98 ซม. มีครูมวยคนแรกชื่อ ครูคำมูล ชุมพล
ประวัติ
เอฟ 16 ราชานนท์ มีชื่อจริงว่า วรวุฒิ ภักดีพินิจ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ตำบลหนองแวง อำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ และเป็นบุตรชายของนายเฉลิมพล กับ นางแก้วมณี ภักดีพินิจ เขาได้เริ่มหัดมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 9 ปี โดยใช้ชื่อ ก้องชายแดน ส.พรานชุมพล และได้รับค่าตัวในการชกครั้งแรก 100 บาท ในเวลาต่อมา เขาได้พบกับคู่ชกอย่าง อรัญชัย เกียรติภัทรพรรณ โดยเอฟ 16 เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเนื่องจากมีเวลาซ้อมเพียงไม่กี่วัน จึงยังไม่มีความสมบูรณ์ในการเตรียมตัว ปัจจุบัน เอฟ 16 ราชานนท์ มี น.ต.วิชัย ราชานนท์ เป็นหัวหน้าคณะและผู้จัดการ และเอฟ 16 ได้รับค่าตัว 7 หมื่นบาทในการแข่งขันเมื่อครั้งที่เป็นฝ่ายชนะ ก้องศักดิ์ (เอกบางไทร) ศิษย์บุญมี ที่สนามมวยเวทีลุมพินี
เขายังได้ร่วมแข่งขันในรายการแข่งขันมวยไทยการกุศลชิงถ้วยพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยได้พบกับ น้องโอ๋ ไก่ย่างห้าดาวยิม ซึ่งเป็นรายการใหญ่ในรอบหลายปี ที่เวทีมวยราชดำเนิน นอกจากนี้ เอฟ 16 ได้รับเลือกเป็นหนึ่งในนักมวยไทยที่เข้าร่วมแข่งขันในรายการศึกเพชรยินดี ที่จัดขึ้นในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ที่สนามมวยเวทีลุมพินี โดยได้พบกับ น้องโอ๋ ไก่ย่างห้าดาวยิม อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้ เอฟ 16 เป็นฝ่ายชนะคะแนน และการแข่งขันในครั้งนี้ สามารถทำยอดเก็บค่าผ่านประตูได้ 1,895,600 บาท
ทั้งนี้ เขายังได้รับการบันทึกผลการชกเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 จากเข้าร่วมแข่งขันในสนามมวยเวทีลุมพินี 5 ครั้งที่ผ่านมา ซึ่งเขาได้พบกับ ตุ๊กตาทอง เพชรพญาไท, ไตรจักร ศิษย์จอมไตร, น้องโอ๋ ไก่ย่างห้าดาวยิม, ก้องศักดิ์ ศิษย์บุญมี (2 ครั้ง) จากสถิตินี้ ได้มีการระบุว่าเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนนมาโดยตลอด และในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เอฟ 16 ได้พบกับ สิงห์ดำ เกียรติหมู่ 9 ในการจัดการแข่งขัน ศึกลุมพินีแชมเปี้ยนเกริกไกร ซึ่งเป็นการฉลองครอบรอบ 55 ปีของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยเอฟ 16 เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่ 5 และยอดรวมค่าผ่านประตูของการแข่งขันรายการนี้อยู่ที่ 2,115,100 บาท
ปัจจุบัน เอฟ 16 มีค่าตัวอยู่ที่กว่า 1 แสนบาทต่อไฟท์ รวมถึงเป็นนักมวยไทยที่สร้างแรงดลบันดาลใจให้แก่นักมวยไทยเยาวชนร่วมค่ายหลายราย ด้วยแรงจูงใจด้านความเก่งกาจรวมถึงเงินที่ได้รับ
ชีวิตส่วนตัว
เอฟ 16 เป็นนักมวยไทยที่ไม่สูบบุหรี่ รวมถึงเป็นผู้ที่ชอบในกีฬาตะกร้อกับฟุตบอล ซึ่งเขาเคยเปิดเผยความประทับใจต่อสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล รวมถึงนักฟุตบอล หลุยส์ ซัวเรซ ให้กับทางสื่อข่าวมาแล้วครั้งหนึ่ง ทั้งนี้ เอฟ 16 เคยศึกษาอยู่ที่คณะเทคโนโลยีการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนพลตำรวจในภายหลัง รวมถึงปัจจุบัน กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (อาร์แบค) และอยู่ในสถานะโสด
ตำบลมะเกลือเก่า
มะเกลือเก่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลมะเกลือเก่า ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอสูงเนิน ประมาณ 5 กิโลเมตร ที่ทำกที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลมะเกลือเก่า เลขที่ 434 หมู่ที่ 1 ตำบลมะเกลือเก่า อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา 3017 เวลาเปิดทำการ เวลา 8.30 - 16.30 น.
การปกครอง
ตำบลมะเกลือเก่า แบ่งการปกครองออกเป็น 20 หมู่บ้าน คือ
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติมาเก๊า
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติมาเก๊า (TDM - Teledifusão de Macau, S. A. ชื่อย่อ : TDM) เป็นผู้ให้บริการวิทยุกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะในเขตบริหาพิเศษมาเก๊า แห่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีช่องทีวีดาวเทียม 1 ช่อง และ ช่องสัญญาณวิทยุ 2 ช่อง เป็นผู้ให้บริการช่อง TDM แก่ผู้ชมในท้องถิ่นโดยมีเนื้อหาหลากหลายในภาษาทางการจีน และ โปรตุเกส ซึ่งมีสองภาษาในมาเก๊า รวมทั้งมีช่วงเวลาสำหรับรายการภาคภาษาอังกฤษ และอินโดนีเซีย และภาษาตากาล็อก (ฟิลิปปินส์) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงลักษณะความหลากหลายทางวัฒนธรรมของเมืองโดย 95% ของประชากรเป็นชาวจีนและอีก 5% เป็นชาวโปรตุเกสและกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ
ในยุคสื่อใหม่ TDM ได้ขยายบริการโดยการพัฒนาแพลตฟอร์มมัลติมีเดียรวมถึงเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (tdm.com.mo) แอปบนอุปกรณ์เสมาร์ทโฟน (TDM App) โซเชียลมีเดีย และ แพลตฟอร์มแชร์เนื้อหาทำให้ผู้เข้าชมในท้องถิ่นและต่างประเทศสามารถเข้าถึงได้ทันที ถึงข้อมูลเกี่ยวกับมาเก๊า
TDM ส่งสัญญาณโทรทัศน์ทั้งแปดช่องจากจีนแผ่นดินใหญ่ รวมถึง CCTV-1, CCTV-13, CGTN, CGTN Documentery, SETV, หูหนานทีวีเวิลด์, และ GDTV World
เลือดเข้าตา
เลือดเข้าตา เป็นนวนิยายประเภทอาชญากรรม ประพันธ์ โดย พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร พิมพ์ครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารฟ้าเมืองไทย และพิมพ์จำหน่ายรวมเล่มครั้งแรก โดยสำนักพิมพ์มติชน ปี พ.ศ. 2534
เนื้อเรื่อง
ร.ต.ต.พันแสง อัศวโกวิทวัฒน์ นายตำรวจหนุ่มผู้เพิ่งสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง พันแสงเป็นนายตำรวจที่มีอุดมการณ์ แม้พ่อจะไม่เห็นด้วยกับการเป็นตำรวจเนื่องจากทางบ้านมีฐานะ พันแสงเป็นตำรวจที่มีอัธยาศัยดีเป็นกันเองกับนายตำรวจชั้นประทวน จึงไม่เป็นที่ชอบใจของนายตำรวจสัญญาบัตรด้วยกัน อีกทั้งพันแสงยังกล้ากระทำสิ่งที่ถูกต้องในสิ่งที่ตำรวจอื่นไม่ทำ จึงถูกสั่งให้ย้ายจากนครบาลไปประจำสถานีตำรวจดอนสัก ซึ่งเป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งติดกับชายแดนพม่า  เมื่อมาถึงพันแสงได้ช่วยชีวิตสารวัตรก้อนเส้าไว้ได้จากการถูกลอบยิง พันแสงคิดว่าสารวัตรก้อนเส้า  ผู้เป็นสารวัตรใหญ่ประจำอำเภอ เป็นนายตำรวจและผู้บังคับบัญชาที่ดี แต่แท้ที่จริงแล้ว สารวัตรก้อนเส้าเป็นนายตำรวจที่ทำทุกอย่างเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งอำนาจและลาภยศเงินทอง ซึ่งขัดต่ออุดมการณ์ของพันแสง พันแสงพยายามขัดขวาง ในที่สุด เมื่อ "เลือดเข้าตา" พันแสงจึงต้องลุกขึ้นมาจับปืนสู้กับสารวัตรก้อนเส้า ถึงแม้จะเป็นนายตำรวจยศต่ำกว่าและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาก็ตาม
ละครโทรทัศน์
เลือดเข้าตา ได้ถูกดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ในต้นปี พ.ศ. 2538 ออกอากาศทางช่อง 5 ตั้งแต่เวลา 20.30 น. ทุกคืนวันจันทร์-อังคาร หลังจบข่าวภาคค่ำ โดยบริษัท กันตนา บทโทรทัศน์โดย "1245" กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร  และมีนักแสดงต่าง ๆ ร่วมแสดง
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกตุรกีเป็นตัวแทนประเทศตุรกีในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 6 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
มัตสึบาระ (จังหวัดโอซากะ)
มัตสึบาระ เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 มัตสึบาระมีประชากรประมาณ 115,474 คน มีพื้นที่ทั้งหมด 16.66 ตารางกิโลเมตร
วัดคลองวาฬ
วัดคลองวาฬ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ปัจจุบันตั้งอยู่ในตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยมีพระเทพสิทธิวิมล (ละเอียด สุทนฺโต) เจ้าคณะจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นเจ้าอาวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต
วัดคลองวาฬตั้งอยู่บนถนนประจวบ - คลองวาฬ หมู่ที่ 1 ตำบลคลองวาฬ อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กินเนื้อที่ 57 ไร่ 3 งาน 30 ตารางวา โดยมีอาณาเขตจรดทางหลวงและที่ดินเอกชนทางทิศเหนือ จรดโรงเรียนบ้านคลองวาฬทางทิศใต้ จรดทางหลวงทางทิศตะวันออก และจรดทางสาธารณะทางทิศตะวันตก
ประวัติ
วัดคลองวาฬ เริ่มสร้างในสมัยใดไม่มีหลักฐานปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าสร้างมาก่อนที่จะเป็นเมืองคลองวาฬ เดิมทีวัดคลองวาฬไม่ได้ตั้งอยู่ในสถานที่ปัจจุบันนี้ แต่ได้ย้ายสถานที่ถึง 3 ครั้ง 3 แห่งก่อนที่จะมาตั้งอยู่ในที่ปัจจุบัน การหาหลักฐานที่แน่ชัดไม่ได้ก็คงเพราะเมืองคลองวาฬสมัยก่อนเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องรับศึกพม่าโดยตลอดทำให้การที่จะสร้างวัดให้มั่นคงถาวรเป็นไปได้ยาก แม้แต่จวนเจ้าเมืองก็ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าอยู่ที่ใด ปัจจุบันวัดคลองวาฬอยู่ห่างจากเมืองประจวบคีรีขันธ์ไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร
ปูชนียวัตถุ
มีพระประธานประจำอุโบสถ สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
พ.ศ. 1781
พุทธศักราช 1781 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1238
ข้าวเสาไห้
ข้าวเสาไห้ หรือ ข้าวเจ๊กเชยเสาไห้ เป็นข้าวที่ได้รับการจดทะเบียนสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์เป็นข้าวพื้นเมืองของอำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี ได้รับการรับรอง ข้าวสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (GI) เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2551 มีแหล่งผลิตอยู่ในอำเภอเสาไห้ อำเภอเมืองสระบุรี อำเภอหนองแซง อำเภอวิหารแดง อำเภอหนองแค อำเภอหนองโดน และอำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี
แป้งข้าวเจ๊กเชย นำมาผลิตเป็นผลิตภัณฑ์รูปแบบเส้น เช่น เส้นขนมจีนแป้งสด ก๋วยเตี๋ยว มักกะโรนี สปาเกตตี อุด้ง ส่วนของขนมหวาน เช่น ขนมเปียกปูน ขนมชั้น และขนมหม้อแกง
ลักษณะ
ข้าวเสาไห้เป็นข้าวไวแสง มีปริมาณอะมิโลสสูง (มีร้อยละ 27–28) มีความสูงประมาณ 160 เซนติเมตร คอรวงยาว รวงข้าวมีความยาวเฉลี่ย 33 เซนติเมตร ระแง้ถี่ สีของกาบใบมี 2 ลักษณะ คือ เจ๊กเชยกาบใบไม้สีม่วง และเจ๊กเชยกาบใบสีม่วงสีข้าวเปลือกมีสีฟาง เมล็ดมีความเรียวยาว เมื่อหุงแล้วข้าวจะสุกร่วนเป็นตัว ไม่เกาะเป็นก้อน ข้าวเก่าเมื่อนำมาหุง ไม่มีกลิ่นสาบ
ประวัติ
จังหวัดสระบุรีมีประวัติการปลูกข้าวมาเป็นเวลายาวนาน เป็นจุดยุทธศาสตร์ เป็นที่รวบรวมเสบียงอาหารและเป็นยุ้งฉางเก็บไว้คราวศึกสงครามตั้งแต่ราว พ.ศ. 2125 โดยบริเวณอำเภอเสาไห้เป็นที่ชุมนุมการค้าขายสินค้าเกษตรต่าง ๆ จากบริเวณลุ่มแม่น้ำป่าสัก
มีพ่อค้าชาวจีนชื่อ เจ๊กเชยคอยควบคุมดูแลการแลกสินค้า และสนใจข้าวพันธุ์ก้นจุด จึงแนะนำให้ชาวนานำไปปลูกขยายผลผลิตแล้วนำมาแลกสินค้ากับเจ๊กเชย ต่อมาชาวนาเรียกพันธุ์ข้าวนี้ว่า ข้าวเจ๊กเชย ข้าวนี้นำส่งไปขายถึงอยุธยา พบว่าเป็นข้าวหุงขึ้นหม้อ รสชาติดี ไม่อ่อนไม่แข็งจนเกินไป เก็บไว้ค้างคืนไม่บูด จึงมีการสอบถามกันจึงพบว่าเป็นข้าวเจ๊กเชยมาจากอำเภอเสาไห้ จึงเรียกภายหลังว่า ข้าวเจ๊กเชยเสาไห้
บลีดา
บลีดา (Blida) หรือ อัลบลีดะฮ์ (البليدة) เป็นเมืองในประเทศแอลจีเรีย เป็นเมืองหลวงของจังหวัดบลีดา ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของกรุงแอลเจียร์ 45 กม. ชื่อของเมือง บลีดา มาจากคำในภาษาอาหรับ "บัลดะฮ์" (بَلْدَة) แปลว่าเมือง เมืองตั้งอยู่ตรงบริเวณชายขอบของที่ราบติดกับเทือกเขาแมริไทม์แอตลาส เป็นตลาดค้าส้ม
สะพานภาณุพันธุ์
สะพานภาณุพันธุ์ เป็นสะพานแห่งหนึ่ง ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานที่ข้ามคลองรอบกรุง ช่วงคลองโอ่งอ่างหรือคลองบางลำพู ตั้งอยู่ปลายสุดของถนนเยาวราชตัดกับถนนพีระพงษ์, ถนนจักรเพชรและถนนมหาไชย
สะพานภาณุพันธุ์ สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชทานนามให้ว่า "สะพานภาณุพันธุ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช องค์ผู้ทรงเป็นสมเด็จพระอนุชา อันเนื่องจากพระองค์ทรงประทับอยู่ ณ วังบูรพาภิรมย์ ที่อยู่ใกล้เคียง โดยระยะแรกที่สร้างเป็นสะพานโครงเหล็กเช่นเดียวกับสะพานดำรงสถิต หรือสะพานเหล็กบน ที่อยู่ใกล้เคียง ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างสะพานขึ้นมาใหม่โดยมีโครงสร้างของคอนกรีตเสริมเข้าไปเหมือนกับสะพานดำรงสถิต หากแต่ต่างกันตรงที่ลูกกรงราวสะพานเป็นรูปกรงแบบไทย และปลายสะพานทั้งสองด้านมีโคมไฟ แต่ก็ยังคงชื่อเดิมไว้เมื่อครั้งในอดีต
ปัจจุบัน ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานระดับชาติ โดยอยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 มีสถานที่สำคัญหลายแห่งที่อยู่ใกล้กับสะพานภาณุพันธุ์ นอกเหนือจากสะพานดำรงสถิตแล้ว ยังมีสะพานหัน, สำเพ็ง, ถนนพาหุรัด ซึ่งเป็นย่านการค้าที่คึกคักและสำคัญ และห้างเมก้า พลาซ่า สะพานเหล็ก ซึ่งในอดีตเป็นที่ตั้งของวังบูรพาภิรมย์
กีฬาเรือใบในเอเชียนเกมส์ 2010
กีฬาเรือใบในเอเชียนเกมส์ 2010 ได้มีการจัดขึ้นในกว่างโจว ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
Mistral
14–20 พฤศจิกายน
เรือใบออพติมิสต์
14–20 พฤศจิกายน
420
14–20 พฤศจิกายน
RS:X
14–20 พฤศจิกายน
470
14–20 พฤศจิกายน
Laser Radial
14–20 พฤศจิกายน
โฮบี้-16
14–20 พฤศจิกายน
ไรซิงซัน
รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
เรื่องราวของ "ทาเคชิ" บุตรชายคนเล็กผู้สืบทอดตำแหน่งโอะยะบุนแทนบิดา ของกลุ่มยากูซ่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองโยโกฮาม่า แอบหลงรัก "แพรวดาว" นักเรียนทุนชาวไทย ทั้งที่เขามี "ไอโกะ" หญิงสาวที่ผู้ใหญ่จัดการหมั้นหมายไว้ให้ตั้งแต่เด็ก ด้วยเหตุผลในการสืบทอดอำนาจและธุรกิจ แต่แล้ว...ผลจากการที่ทาเคชิประกาศขอชำระแค้นกับศัตรูคู่แข่ง ก็ทำให้แพรวดาวกลายเป็น "หมาก" ของเกมการห้ำหั่นระหว่างยากูซ่าสองกลุ่มที่กำลังแย่งชิงความเป็นใหญ่ เพราะฝ่ายตรงข้ามล่วงรู้ว่า เธอคือดวงใจของเขา! ในเวลาเดียวกันเธอก็กลายเป็น "เหยื่อ" ที่ไอโกะต้องการตัวมาบูชายัญรัก ฝังแค้นของเธอ! ความรักของทาเคชิและแพรวดาวที่ต้องอยู่ท่ามกลางความแค้นของคนอื่นๆ จะดำเนินต่อไปอย่างไร?
สายเลือดแดนตะวัน
"ริว โอะนิซึกะ" โอะยะบุนแห่งโอะนิซึกะกุมิผู้ยิ่งใหญ่ สร้างเรื่องว่า "พ่อเลี้ยงตะวัน" หรือ "ทาเคชิ" โกงเงินไปจากบริษัทเป็นจำนวนเงินมหาศาล "ทัตสึโอะ" ผู้เป็นลูกชายจึงกอบกู้ศักดิ์ศรีที่ถูกหยาม โดยการจับตัว "พราวตะวัน" ลูกสาวของทาเคชิมากักตัวไว้ในเรือยอชต์เพื่อเรียกค่าไถ่! ริวซึ่งกลัวแผนจะล้มเหลว จึงส่ง "ฮิโรมิ" บุตรสาวคนรองตามประกบ "ภาสกานต์" ที่กำลังตามหาพราวตะวันน้องสาว เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยให้พี่ชาย แผนการอลหม่านเหมือนโปลิศจับขโมยนั้น ทำให้ทุกคนหัวปั่นโดยไม่รู้ตัวว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแผนจับคู่! ซึ่งถ้าสำเร็จ ทัตสึโอะจะได้สืบทอดตำแหน่งโอะยะบุนโดยชอบธรรม แต่ถ้าล้มเหลว โทษทัณฑ์ที่ริวจะได้รับคือคว้านท้องสถานเดียว!
การนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ในปี พ.ศ. 2557 ในโอกาสครบรอบ 44 ปี ของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และครบรอบ 35 ปีของค่ายเมคเกอร์ กรุ๊ป นวนิยายชุด "Rising Sun" นั้นสร้างเป็นละครโทรทัศน์โดยนำหนังสือ 3 เล่ม คือ รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน รอยฝันตะวันเดือด และ สายเลือดแดนตะวัน แต่ช่วง Season แรกจะมี 2 เรื่อง คือ รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน และ รอยฝันตะวันเดือด ละครทั้งสามเรื่องเขียนบทโทรทัศน์โดย คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรณุช ณ น่าน ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร และกำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครดังกล่าวออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20:15 - 22:45 น. เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 (โดยเริ่มจากเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน)
ละครชุด The Rising Sun รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน ได้จะกลับมาออกอากาศอีกครั้งรีรันทางช่อง 3 เอสดี เริ่มวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 19.10 - 20.10 น. และวันศุกร์ เวลา 19.00 - 20.00 น. (31 ตุลาคม 2560 - 4 ธันวาคม 2560)
ละคร รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
นักแสดงรับเชิญ
ละคร รอยฝันตะวันเดือด
นักแสดงรับเชิญ
อำเภอบ่อพลอย
บ่อพลอย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ่อพลอยมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ่อพลอยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ่อพลอยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
คณะรัฐมนตรีไทย
คณะรัฐมนตรีไทยเป็นคณะบุคคลที่ทำหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินในราชอาณาจักรไทย คณะรัฐมนตรีเป็นกลุ่มบุคคลหลักที่ขับเคลื่อนส่วนราชการต่าง ๆ ของรัฐบาลไทย สมาชิกของคณะรัฐมนตรีนั้นจะได้รับการเสนอชื่อโดยนายกรัฐมนตรีและได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการโดยพระมหากษัตริย์ไทยซึ่งประกอบไปด้วย รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำกระทรวงต่าง ๆ โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะ
คณะรัฐมนตรีไทยนั้นมีขึ้นครั้งแรกหลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตยตามพระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 ซึ่งในขณะนั้นเรียกว่าคณะกรรมการราษฎร และหลังจากมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช พ.ศ. 2475 จึงเปลี่ยนมาเรียกว่าคณะรัฐมนตรี และได้ใช้ชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน
จำนวนรัฐมนตรีในคณะนั้นเป็นไปตามรัฐธรรมนูญที่บังคับใช้อยู่ขณะนั้น ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน คือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดให้คณะรัฐมนตรีมีรัฐมนตรีได้ไม่เกิน 35 คน
ปัจจุบัน (พ.ศ. 2562) คณะรัฐมนตรีนั้นมาจากเลือกตั้งโดย สส. และ สว. ซึ่งพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคพลังประชารัฐ และได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจึงได้เป็นนายกรัฐมนตรีนั่นเอง (นายกรัฐมนตรีสามารถเลือกได้จาก สส.หรือการเสนอชื่อ)
คุณสมบัติและการปฏิบัติหน้าที่
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 ได้กำหนดคุณสมบัติและการปฏิบัติหน้าที่ของคณะรัฐมนตรีไว้ดังนี้
คุณสมบัติ
ในมาตรา 160 ได้กำหนดคุณสมบัติของคณะรัฐมนตรีไว้ดังนี้
การปฏิบัติหน้าที่
พระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนหนึ่งตามมติของรัฐสภา และรัฐมนตรีอื่นอีกไม่เกิน 35 คนตามที่นายกรัฐมนตรีถวายคำแนะนำ ก่อนเข้ารับหน้าที่ รัฐมนตรีต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์ด้วยถ้อยคำดังต่อไปนี้
ตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน มาตรา 161
คณะรัฐมนตรีมีหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน มาตรา 162 และมีสิทธิเข้าร่วมประชุมชี้แจงแสดงความคิดเห็นในที่กำหนดได้ตามรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน มาตรา 163
เยื่อบุช่องท้อง
เยื่อบุช่องท้อง (peritoneum) เป็นเนื้อเยื่อ 2 ชั้นที่คลุมอยู่โดยรอบช่องท้อง และห่อหุ้มอวัยวะภายใน
เยื่อบุช่องท้องแบ่งเป็น 4 ส่วน คือ
โมริงูจิ
โมริงูจิ เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 โมริงูจิมีประชากรประมาณ 141,068 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 11,099 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 12.71 ตารางกิโลเมตร จัดตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946
นครโมริงูจิ เป็นสถานที่ตั้งของสำนักงานหลักของบริษัทพานาโซนิค คอร์ปอเรชั่นและบริษัทลูกซันโย
มอละมไยน์
มอละมไยน์, เมาะลำไย, เมาะลำเลิง, มะละแหม่ง หรือ มอละมไยง์ (မော်လမြိုင်, ; မတ်မလီု, โหมดแหมะเหลิ่ม; "ตาพ่อเสีย") เป็นเมืองหลักของรัฐมอญและเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศพม่า ตกอยู่ภายใต้การปกครองอังกฤษในช่วงการล่าอาณานิคม และมีสถานะเป็นศูนย์กลางการปกครองอาณานิคมอังกฤษในพม่าระหว่าง ค.ศ. 1826-1852
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ (United Nations Trust Territories) เป็นผู้สืบทอดดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ (League of Nations mandates) โดยเริ่มเกิดขึ้นมาเมื่อสันนิบาตชาติถูกยุบในปี 1946
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 (สายบางมูลนาก–โพธิ์ไทรงาม) เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดพิจิตร พาดผ่านพื้นที่ 3 อำเภอของจังหวัดพิจิตร ได้แก่ อำเภอบางมูลนาก อำเภอโพทะเล และอำเภอบึงนาราง ระยะทางตลอดทั้งสาย 29.874 กิโลเมตร
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ
อดีตการครอบครองของเยอรมนี
ทั้งหมดนี้เดิมเคยเป็นดินแดนในอาณัติสันนิบาตชาติ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1067 มีจุดเริ่มต้นสายทางบริเวณแยกตลาดบางมูลนาก โดยเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1069 (สายเก่า) โดยแนวเส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ข้ามแม่น้ำน่านที่ กม. 0+450 ผ่านหน้าวัดบางมูลนาก หน้าโรงเรียนบางมูลนากภูมิวิทยาคม ผ่านสี่แยกบางมูลนากที่ กม. 0+900 โดยมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1374 (ตะพานหิน–บางมูลนาก) แยกออกไปทางทิศเหนือ ผ่านหน้าโรงพยาบาลบางมูลนาก จากนั้นจึงเข้าสู่เขตอำเภอโพทะเลที่ กม. 3+100 ผ่านบ้านท่าบัว ข้ามแม่น้ำพิจิตรที่ กม. 8+100 ผ่านหน้าศูนย์ราชการอำเภอโพทะเล สถานีตำรวจภูธรโพทะเล สำนักงานขนส่งจังหวัดพิจิตร สาขาโพทะเล ผ่านบ้านคลองตางาว ผ่านหน้าสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค สาขาโพทะเล จากนั้นเข้าสู่เขตเทศบาลตำบลโพทะเล ข้ามแม่น้ำยมที่ กม. 15+000 จากนั้นจึงเข้าสู่เขตอำเภอบึงนารางที่ กม.26+050 และสิ้นสุดสายทางโดยบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1073 ที่ กม. 29+874 (สี่แยกโพธิ์ไทรงาม)
ดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติ
อดีตอาณานิคมของเยอรมนีและญี่ปุ่น
ทั้งหมดนี้เดิมเคยเป็นดินแดนในอาณัติสันนิบาตชาติ
ไทยแลนด์ยูธลีกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ไทยแลนด์ยูธลีก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี (Thailand Youth league under 17) เป็นการแข่งขัน ฟุตบอลลีกเยาวชนแห่งชาติ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ของประเทศไทย แบ่งการแข่งขันออกเป็น 8 โซนตามภูมิภาค ได้แก่ โซนภาคเหนือ,โซนภาคตะวันตก,โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ,โซนภาคตะวันออก,โซนภาคกลาง,โซนกรุงเทพและปริมณฑล,โซนกรุงเทพและตะวันออก และโซนภาคใต้ โดยจะคัดหาทีมเพื่อเข้ารอบแชมป์เปี้ยนชิพ 16 ทีมสุดท้ายตามโควต้าที่ได้กำหนดในแต่ละโซน เพื่อเข้าไปชิงแชมป์ประเทศไทย
โซนภาคเหนือ (10 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนภาคตะวันตก (10 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (10 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนภาคตะวันออก (6 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนภาคกลาง (7 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนกรุงเทพและปริมณฑล (6 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนกรุงเทพและตะวันออก (9 ทีม)
ตารางคะแนน
โซนภาคใต้ (6 ทีม)
ตารางคะแนน
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศยูเครน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกยูเครนเป็นตัวแทนประเทศยูเครนในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 43 คน ใน 9 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
อันดับมหาเศรษฐีจีน
อันดับมหาเศรษฐีจีน ต่อไปนี้มาจากการจัดอันดับมหาเศรษฐีโลกของนิตยสารฟอบส์ ประเมินจากมูลค่าสินทรัพย์สุทธิ (net worth) ในหน่วยดอลลาร์สหรัฐ โดยรวมรวมเฉพาะชาวจีนที่มีทรัพย์สินมูลค่าเกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐขึ้นไป
เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน
เจ้าหญิงลูอีส เอมิลีแห่งบาเดิน (Her Royal Highness Princess Louise Amelie of Baden) ประสูติ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1811 เดิมทรงมีพระอิสริยยศคือ เจ้าหญิงแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระธิดาใน แกรนด์ดยุกชาลส์แห่งบาเดิน กับ สเตฟานีแห่งโบอาร์แน พระราชมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชธิดาบุญธรรมใน จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน ทรงเป็นพระมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่) ใน คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เษกสมรส
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าชายกุสตาฟ เจ้าชายแห่งวาซา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1830 และทรงหย่ากันในปี ค.ศ. 1843 มีพระบุตรดังนี้
Smittina
Smittina เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Smittinidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
เบียร์มันนี จำกัด (มวยปล้ำอาชีพ)
เบียร์มันนี จำกัด มีสมาชิก 2 คนคือ เจมส์ สตรอม และ โรเบิร์ต รู๊ด เป็นทีมนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ฝ่ายธรรมะ ทั้ง 2 คน ในสมาคม ทีเอ็นเอ โดยมี แจ็กการีน เป็นผู้จัดการส่วนตัว ปัจจุบันได้แตกทีมไปแล้ว
น้ำมันสกัดเย็น
น้ำมันสกัดเย็น คือ การแยกน้ำมันออกจากเมล็ด หัว ใบ ดอก ผล เปลือก ลำต้นของพืช โดยไม่ใช้ความร้อนและสารเคมี ตั้งทิ้งไว้ให้ตกตะกอนจึงได้น้ำมันที่ใสบริสุทธิ์ และคงคุณค่าและสรรพคุณของพืชชนิดนั้นอยู่ด้วย
น้ำมันสกัดเย็นอุดมไปด้วสารต้านอนุมูลอิสระ มีกรดไขมันไม่อิ่มตัวตำแหน่งเดียวสูง ซึ่งกรดไขมันชนิดนี้ช่วยลดไขมันพวกไตรกลีเซอไรด์ และลดคอเลสเตอรอลตัวไม่ดี
น้ำมันสกัดเย็นใช้เป็นยากันมานานตั้งแต่สมัยพุทธกาล ไทยเรารับเข้ามาทางหลักอายุรเวท จุดประสงค์แรกที่นำน้ำมันสกัดเย็นมาใช้เพื่อการรักษา ปัจจุบันนำมาประยุกต์ใช้ในหลายด้าน ได้แก่ เป็นยาสามัญประจำบ้าน เครื่องสำอาง และบริโภค
โยชิกิ ซาซาอิ
นายแพทย์โยชิกิ ซาซาอิ (ค.ศ. 1962 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ) เป็นนายแพทย์ชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักวิจัยทางพันธุกรรมในด้านเซลล์เส้นประสาท ประจำศูนย์ "ริเก็น" ในเครือศูนย์พัฒนาด้านชีววิทยา (CDB) ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งประสบความสำเร็จในการทำเซลล์เรตินาแบบสามมิติจากเซลล์ต้นกำเนิดตัวอ่อน และได้รับการรายงานในวารสารวิชาการที่มีชื่อว่า เนเจอร์ ณ วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งเป็นความสำเร็จครั้งแรกของโลก และนายแพทย์ซาซาอิได้กล่าวว่าจะนำมาใช้สำหรับเรตินาของมนุษย์ภายในระยะเวลา 2 ปี
ผลงานสำคัญ
วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 เนเจอร์ ได้รายงานสิ่งที่น่าสนใจต่อทั่วโลกถึงความสำเร็จในการทำให้จอตามองเห็นได้ด้วยเซลล์ต้นกำเนิดตัวอ่อน รวมถึงในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ได้มีการรายงานว่า เขาและทีมได้พัฒนาวิธีการฟื้นการมองเห็นของบุคคลตาบอด ด้วยการใช้สเต็มเซลล์
ดีโน ซอฟฟ์
ดิโน ซอฟฟ์ (Dino Zoff) เกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ที่เมือง Mariano del Friuli เป็นอดีตผู้รักษาประตูชาวอิตาลี และถือเป็นผู้ชนะที่อายุมากที่สุดในการแข่งขันฟุตบอลโลก ที่เขาเป็นกัปตันทีมชาติอิตาลี ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1982 ที่ประเทศสเปน ขณะที่อายุ 40 ปี
ซอฟฟ์เป็นผู้รักษาประตูที่มีความโดดเด่นด้านความสามารถและเป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์การกีฬาในตำแหน่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดนี้ ติดอันดับ 3 ของผู้รักษาประตูที่ยอดเยียมที่สุดในศตวรรษที่ 20 จัดโดย IFFHS ตามหลังเลฟ แยชินและกอร์ดอน แบงส์ เขายังถือสถิติเป็นผู้เล่นยาวนานในการรักษาประตูในการแข่งขันระดับนานาชาติ (1142 นาที) ในช่วงระหว่างปี 1972-1974 กับการแข่งขัน 112 นัด เขาเป็นที่ 3 รองจากฟาบิโอ คันนาวาโรและเปาโล มัลดีนี ในเรื่องจำนวนการแข่งขันให้กับฟุตบอลทีมชาติอิตาลี และในปี ค.ศ. 2004 เปเล่ให้เขาติดใน 125 อันดับนักฟุตบอลที่ยังมีชีวิตอยู่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
อ้างอิง
1942