cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปัญหาราชวงศ์
กษัตริย์เลออปอลที่ 3 "ไม่สามารถปกครองได้อีกต่อไป" ค.ศ. 1944
หลังจากฝ่ายสัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี จึงก้าวเข้าไปในพรมแดนเบลเยียมในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1944 กองทัพเยอรมันมีการต่อต้านเพียงเล็กน้อยและภายในวันที่ 4 กันยายน ฝ่ายสัมพันธมิตรก็เข้ายึดครองบรัสเซลส์ได้ ในขณะที่ส่วนอื่นของเบลเยียมได้รับการปลดปล่อยในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1944 รัฐบาลเบลเยียมพลัดถิ่นได้กลับคืนสู่บรัสเซลส์และได้รับการต้อนรับจากประชาชนอย่างเฉยเมย แม้ว่าพระมหากษัตริย์ไม่ได้ประทับอยู่ในประเทศ แต่เจตจำนงทางการเมืองของพระองค์ได้ถูกนำเสนอต่อรัฐบาลที่เพิ่งกลับมาตามที่พระองค์ประสงค์และในไม่ช้าก็มีการเผยแพร่ต่อสาธารณชน ในขณะเดียวกันร่างเอกสารเจตจำนงได้ถูกส่งมายังสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และแอนโทนี อีเดน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ ข้อความดังกล่าวทำให้เกิดความแตกแยกภายในรัฐบาลซึ่งส่วนใหญ่ถูกซ่อนไว้ในช่วงสงคราม
ในยามที่พระมหากษัตริย์ยังคงเป็นเชลยของเยอรมนี จึงไม่มีใครต่อต้านแนวคิดในการจัดตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1944 มีการจัดประชุมรัฐสภา และมีการใช้มาตรา 82 ของรัฐธรรมนูญ ประกาศว่าพระมหากษัตริย์ "ไม่สามารถปกครองได้อีกต่อไป" (dans l'impossibilité de régner) เจ้าชายชาลส์ เคานต์แห่งฟลานเดอร์ พระอนุชาผู้รักสันโดษของกษัตริย์เลออปอลได้รับการเลือกให้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในวันถัดมา การดำเนินการเพิ่มเติมเกี่ยวกับปัญหาราชวงศ์ถูกผลักออกไป แทนที่ด้วยปัญหาเศรษฐกิจและการเมือง ซึ่งรัฐบาลได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับเรื่องเหล่านี้ เมื่อเบลเยียมอยู่ภายใต้การบริหารกิจการของกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรจนกระทั่งมีการฟื้นฟูการบริหารงานของรัฐบาล การต่อต้านของอังกฤษที่มีต่อการเสด็จกลับประเทศของกษัตริย์เลออปอลได้กลายเป็นประเด็นปัญหาที่มีความยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้น
การฟื้นตัวทางการเมืองและการกลับมาของปัญหาราชวงศ์
เพียงเวลาไม่นานหลังจากเบลเยียมได้รับการปลดปล่อย ประเทศอยู่ในช่วงของกระบวนการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจและการฟื้นตัวทางการเมืองก็เริ่มขึ้น ระบอบพรรคการเมืองดั้งเดิมถูกทำลายจากสงครามและการยึดครอง กลุ่มอุดมการณ์ทางการเมืองทั้งสองได้สรังพรรคการเมืองของพวกเขาเอง ฝ่ายสังคมนิยมจัดตั้งพรรคสังคมนิยมเบลเยียม (PSB-BSP) ส่วนฝ่ายคาทอลิกและอนุรักษืนิยมจัดตั้งพรรคสังคมคริสเตียน (PSC-CVP) การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดในช่วงยุคหลังการปลดปล่อยคือ คลื่นแรงของพรรคคอมมิวนิสต์เบลเยียม ซึ่งกลายเป็นพรรคการเมืองลำดับที่สามในระบอบการเมืองเบลเยียมจนถึปีค.ศ. 1949 ได้ถูกแทนที่ด้วยพรรคเสรีนิยมเป็นการชั่วคราว ขบวนการวัลลูนเกิดขึ้นอีกครั้งหลังสงคราม โดยพยายามส่งเสริมวัฒนธรรมและผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของพื้นที่ประชากรพูดภาษาฝรั่งเศสทางตอนใต้ ช่วงเวลาดังกล่าวมีการปฏิรูปสหภาพแรงงานตามมาด้วยการจัดตั้งสหภาพขนาดใหญ่ที่เป็นหนึ่งเดียว คือ สหพันธ์แรงงานแห่งเบลเยียม (Fédération générale du Travail de Belgique หรือ Algemeen Belgisch Vakverbond; FGTB-ABVV) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 และมีสมาชิกทั่วประเทศถึง 248,000 คน แต่ถึงกระนั้นในปีค.ศ. 1947 โครงสร้างทางการเมืองของรัฐเบลเยียมมีเสถียรภาพ ในช่วงสมัยผู้สำเร็จราชการช่วงแรก ทั้งปิแยร์โลต์และรัฐบาลของอาคีล ฟัน อักเคอร์ พยายามหลีกเลี่ยงที่จะเผชิญหน้าปัญหาการเสด็จกลับมาของกษัตริย์เลออปอลที่ 3 แม้จะมีการเรียกร้องจากฝ่ายคอมมิวนิสต์ นักสังคมนิยมบางคนและฝ่ายสหภาพการค้าที่ต้องการให้พระมหากษัตริย์สละราชบัลลังก์ในเดือนเมษายน และพฤษภาคม ค.ศ. 1945 ไม่นานหลังจากมีการปล่อยกษัตริย์เลออปอลออกจากที่คุมขัง นายกรัฐมนตรีฟัน อักเคอร์และผู้แทนรัฐบาล ได้เดินทางไปยังสโตรพ ประเทศออสเตรียภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อเจรจากับกษัตริย์เลออปอล มีการประชุมกันในช่วงวันที่ 9 ถึง 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 ฟัน อักเคอร์ยืนยันว่าพระองค์จะต้องทรงประกาศต่อสาธารณชนว่าทรงสนับสนุนฝ่ายสัมพันธมิตร และความเชื่อมั่นในระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา แต่ก็ไม่สามารถตกลงกันได้ ในขณะเดียวกันกษัตริย์เลออปอลทรงย้ายไปประทับที่เพลญี-ฌ็อมเบซี (ใกล้เจนีวา) ในสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยทรงอ้างว่าทรงมีพระอาการใจสั่นทำให้การเจรจาต่อไปหรือการที่จะทรงกลับไปใช้ชีวิตทางการเมืองย่อมเป็นไปไม่ได้
ในเบลเยียม การถกเถียงทางการเมืองเกี่ยวกับปัญหาราชวงศ์ยังคงดำเนินต่อไปและเพิ่มมากขึ้นหลังสงคราม และยังคงเป็นหัวข้อถกเถียงยอดนิยมในสื่อสิ่งพิมพ์ โดยเฉพาะในหนังสือพิมพ์นิยมฝรั่งเศสอย่าง เลอ ซัวร์ ในการเลือกตั้งทั่วไปในเบลเยียม ค.ศ. 1949 พรรค PSC-CVP มีการรณรงค์หาเสียงด้วยแนวคิดนิยมเจ้า สนับสนุนกษัตริย์เลออปอล ผลการเลือกตั้งได้พลิกโฉมภูมิทัศน์ทางการเมือง ฝ่ายคอมมิวนิสต์ถูกวางแนวทางไว้ และพรรค PSB-BSP สูญเสียที่นั่งให้กับทั้งพรรคเสรีนิยมและพวกคาทอลิก ฝ่ายคาทอลิกได้รับเสียงข้างมากในวุฒิสภาและได้รับเสียงส่วนใหญ่ในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นชัยชนะที่ดีที่สุดนับตั้งแต่สงคราม กัสต็อง ไอส์เคินได้เป็นนายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้ารัฐบาลผสมเสรีนิยม-คาทอลิก พรรคการเมืองทั้งสองพรรคในรัฐบาล (รวมถึงกษัตริย์เลออปอลเอง) สนับสนุนการจัดทำประชามติเพื่อให้พระมหากษัตริย์กลับมา ซึ่งจะกลายเป็นจุดสนใจทางการเมือง
การออกเสียงประชามติเดือนมีนาคม ค.ศ. 1950
รัฐบาลของไอส์เคินเห็นชอบให้จัดทำการออกเสียงประชามติระดับประเทศ เพื่อให้เป็น "การพิจารณาที่แพร่หลาย" (consultation populaire หรือ volksraadpleging) และกำหนดเป็นวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1950 นับเป็นการออกเสียงประชามติครั้งแรกในประวัติศาสตร์การเมืองเบลเยียมและมีความตั้งใจให้เป็นกรณีศึกษา การรณรงค์คะแนนเสียงเป็นไปอย่างเข้มข้นทั้งสองฝ่าย มีการหยุดชะงักในการลงคะแนนโพลล์เล็กน้อย และมีการถกเถียงกันอยู่เป็นปกติ
ผลการออกเสียงประชามติไม่ชี้ขาด ฝ่ายที่ต้องการให้กษัตริย์เลออปอลกลับมาได้ชัยชนะเพียงร้อยละ 58 ของเสียงส่วนใหญ่ในประเทศ โดยได้คะแนนนำ 7 มณฑลจากทั้งหมด 9 มณฑลในเบลเยียม แต่การลงคะแนนเสียงมีการแตกแยกในภูมิภาคอย่างมาก ในแฟลนเดอส์ ออกคะแนนเสียงให้กษัตริย์เลออปอลกลับมาถึงร้อยละ 72 แต่ในเขตการเลือกตั้งกรุงบรัสเซลส์ ฝ่ายนิยมกษัตริย์เลออปอลได้คะแนนเสียงไปเพียงร้อยละ 48 ในเขตวัลลูนออกคะแนนเสียงให้ฟื้นฟูกษัตริย์เพียงร้อยละ 42 ผลลัพธ์ท้ายสุดคิดเป็นร้อยละแบ่งตามมณฑล ได้แก่
*เสียงข้างมากในเขตการเลือกตั้งแวร์วีแยส์ลงมติเห็นชอบให้กษัตริย์กลับมา **เสียงข้างมากในเขตการเลือกตั้งนามูร์ต่อต้านการกลับมาของกษัตริย์
ผลการเลือกตั้งได้ทำให้บางคนเกิดความกังวล ดังเช่น สปักมองว่าการออกคะแนนเสียงนี้จะไม่ชี้ชัดไปในทางใดทางหนึ่งและอาจทำให้เกิดการแบ่งแยกประเทศตามภูมิภาคและภาษา ในวันที่ 13 มีนาคม นายกรัฐมนตรีไอส์เคินเดินทางไปยังเพลญี-ฌ็อมเบซี เพื่อกราบทูลโน้มน้าวให้กษัตริย์เลออปอลที่ 3 สละราชบัลลังก์ ปอล ฟัน เซลันด์และสปัก สองอดีตนายกรัฐมนตรีพยายามเป็นตัวแทนเจรจาข้อตกลงใหม่ให้กษัตริย์เลออปอลสละราชบัลลังก์แก่พระราชโอรส ในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1950 กษัตริย์เลออปอลทรงประกาศตั้งพระทัยที่จะมอบพระราชอำนาจของพระองค์เป็นการชั่วคราว นักการเมืองหลายคนในพรรค PSC–CVP ตระหนักถึงผลประชามติทำให้พวกเขาสูญเสียเสียงข้างมากในรัฐสภาอันจะเป็นการบ่อนทำลายการปรองดองระดับชาติรอบองค์พระมหากษัตริย์ ตราบใดที่พันธมิตรแนวร่วมเสรีนิยมไม่เต็มใจที่ยอมรับการกลับมาของกษัตริย์
กษัตริย์เลออปอลเสด็จนิวัติเบลเยียม
ในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1950 เจ้าชายชาลส์ ผู้สำเร็จราชการทรงยุบสภาเพื่อเลือกตั้งใหม่ พระองค์ตั้งพระทัยที่จะป้องกันการจัดตั้งรัฐบาลพรรค PSC-CVP ที่จะมีฟัน เซลันด์เป็นผู้นำรัฐบาล เขาเป็นผู้นิยมกษัตริย์เลออปอลอย่างแข็งขัน ซึ่งอาจจะทำให้กษัตริย์เลออปอลเสด็จกลับมาโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ การเลือกตั้งทั่วไปในเบลเยียม ค.ศ. 1950 ทำให้พรรค PSC-CVP ได้รับเสียงข้างมากทั้งในรัฐสภาและวุฒิสภา ทำให้กลายเป็นรัฐบาลใหม่พรรคเดียวภายใต้การนำของฌ็อง ดูวิวซารต์
การดำเนินการแรกของรัฐบาลดูวิวซารต์คือการออกร่างพระราชบัญญัติเพื่อให้การ "การไร้ความสามารถในการปกครอง" ของพระมหากษัตริย์ต้องสิ้นสุดลง ในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1950 กษัตริย์เลออปอลที่ 3 เสด็จนิวัติเบลเยียมเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 และดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์ต่อไป
การนัดหยุดงานทั่วประเทศและการสละราชบัลลังก์
การนัดหยุดงานทั่วประเทศในปี ค.ศ. 1950 เริ่มจากอุตสาหกรรมเหมืองถ่านหินในมณฑลแอโนและแพร่ขยายไปอย่างรวดเร็ว ในไม่ช้าคนงานก็หยุดงานทั่วเขตวัลลูน บรัสเซลส์และที่หยุดงานน้อยกว่าคือที่แฟลนเดอส์ ท่าเรือแอนต์เวิร์ปหนึ่งในสถานที่สำคัญได้รับผลกระทบและประเทศแทบจะเป็นอัมพาต ในวันที่ 30 กรกฎาคม แรงงาน 4 คนถูกยิ่งเสียชีวิตโดยกองตำรวจภูธร (เบลเยียม) ที่กราซ-ฮอโลญนีใกล้เมืองลีแยฌและความรุนแรงก็ทวีมากขึ้น ฝ่ายนิยมกษัตริย์เลออปอลในรัฐบาลเรียกร้องให้รัฐบาลมีจุดยืนที่แข็งกร้าวมากขึ้น แต่ก็พบว่าพรรคพวกของตนเป็นคนกลุ่มน้อย แม้แต่ในพรรค PSC-CVP เอง ความผิดหวังที่ไม่มีอะไรคืบหน้า รัฐบาลจึงขู่ว่าจะประกาศลาออก "ทั้งคณะ"
เมื่อสถานการณ์ทวีความรุนแรงมากขึ้น สมาพันธ์นักโทษทางการเมืองแห่งชาติและผู้พึ่งพิง (Confédération nationale des prisonniers politiques et des ayants droit, Nationale Confederatie van Politieke Gevangenen en Rechthebbenden, หรือ CNPPA–NCPGR) อันเป็นองค์กรที่เป็นตัวแทนของนักโทษการเมืองที่ถูกคุมขังในช่วงที่เยอรมนียึดครอง เสนอที่จะเป็นตัวกลางการเจรจากับฝ่ายต่าง ๆ เนื่องจากองค์กรนี้เป็นที่เคารพนับถือจากทุกฝ่าย องค์กร CNPPA–NCPGR ประสบความสำเร็จในการเกลี้ยกล่อมทั้งพระมหากษัตริย์และรัฐบาลให้เปิดการเจรจาอีกครั้งในวันที่ 31 กรกฎาคม ในตอนเที่ยงของวันที่ 1 สิงหาคม กษัตริย์เลออปอลทรงประกาศตั้งพระทัยที่จะสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการแก่เจ้าชายโบดวง พระราชโอรส เพื่อหลีกเลี่ยวความขัดแย้งอันนองเลือด เจ้าชายโบดวงทรงมีพระชนมายุ 19 พรรษา ทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ด้วยพระอิสริยยศ "พระวรราชกุมาร" (Prince Royal) ในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1950
การสืบราชบัลลังก์ของกษัตริย์โบดวง ค.ศ. 1951
กษัตริย์เลออปอลที่ 3 ทรงมีพระราชหัตถเลขาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1950 แต่ก็มีการไกล่เกลี่ยให้มีการเตรียมตัวเจ้าชายโบดวง พระราชโอรสเป็นเวลาหนึ่งปี เจ้าชายโบดวงทรงถูกมองจากพรรคการเมืองต่าง ๆ ว่าเป็นตัวเลือกที่พวกเขายอมรับได้ ภายใต้กฎหมายในวันที่ 11 สิงหาคม อำนาจในการบริหารราชการแผ่นดินของกษัตริย์จะถูกถ่ายโอนไปยังเจ้าชายโบดวงก่อนที่จะมีการสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ กษัตริย์เลออปอลที่ 3 สละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 พระราชโอรสสืบราชบัลลังก์ในวันถัดมา
ผลที่ตามมาและความสำคัญ
ผลที่ตามมาของปัญหาราชวงศ์ ได้ถูกเปลี่ยนไปเป็นประเด็นปัญหาการเมืองอื่น ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1950 รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีโยแซ็ฟ พอเลียนได้ประกาศตั้งใจที่จะส่งอาสาสมัครทหารเบลเยียมไปร่วมรบในสงครามเกาหลี มีการเจรจาเกี่ยวกับสนธิสัญญาป้องกันประชาคมยุโรปตามมา และในช่วงกลางทศวรรษที่ 1950 เบลเยียมจมอยู่ในวิกฤตทางการเมืองครั้งใหม่ หรือที่เรียกว่า สงครามโรงเรียนครั้งที่สอง เกี่ยวกับโลกิยานุวัติทางการศึกษา (แยกศาสนาออกจากการศึกษา) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1960 กษัตริย์โบดวงทรงแจ้งต่อนายกรัฐมนตรีกัสต็อง ไอส์เคินว่าพระองค์ไม่ไว้วางพระทัยในรัฐบาลและทรงขอให้เขาลาออก นายกรัฐมนตรีไอส์เคินปฏิเสธและท้าทายพระมหากษัตริย์ทรงอุทธรณ์ตามมาตรา 65 ของรัฐธรรมนูญและเพิกถอนอำนาจของคณะรัฐมนตรีโดยฝ่ายเดียว ด้วยความเกรงว่าอาจทำให้เกิดปัญหาราชวงศ์ขึ้นมาอีกครั้ง กษัตริย์โบดวงจึงทรงยอมแพ้ต่อนายกรัฐมนตรี
นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่อธิบายว่า ปัญหาราชวงศ์เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญในการฟื้นตัวของเบลเยียมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ความขัดแย้งระหว่างฝ่ายนิยมกษัตริย์เลออปอลและฝ่ายต่อต้านกษัตริย์เลออปอลนำไปสู่การจัดตั้งพรรคสังคมนิยมและพรรคคาทอลิกขึ้นใหม่ตั้งแต่ก่อนสงคราม ปัญหาราชวงศ์เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญในความขัดแย้งทางภาษาและเชื้อชาติของเบลเยียม นอกจากนี้ยังเป็นจุดจบของสถาบันเบลเยียมในลักษณะสหภาพซึ่งอาจทำให้ความขัดแย้งระหว่างภูมิภาครุนแรงมากยิ่งขึ้น ซึ่งก่อตัวมาจากปัญหาราชวงศ์ นอกจากนี้ความล้มเหลวของพรรค PSC-CVP ที่พยายามทำตามความต้องการของชาวเฟลมิชในการกระตุ้นให้เกิดการกลับมาของกษัตริย์เลออปอล เพื่อต้องการเสียงสนับสนุนจากพรรคสหภาพประชาชน อันเป็นพรรคชาตินิยมขบวนการเฟลมิชหลังค.ศ. 1954 ในเขตวัลลูน มรดกของสหภาพการค้าและการเคลื่อนไหวทางการเมืองแบบสังคมนิยมในช่วงการนัดหยุดงานทั่วประเทศเป็นการปูทางไปสู่การกำเนินใหม่ของขบวนการวัลลูนฝ่ายซ้าย ในที่สุดกลายเป็นเหตุการณ์การนัดหยุดงานทั่วประเทศเบลเยียม ค.ศ. 1960-1961
คดีการลอบสังหารลาโฮต์ยังไม่ได้รับการคลี่คลาย และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันในฐานะการฆาตกรรมทางการเมืองเพียงครั้งเดียวในประวัติศาสตร์เบลเยียม นอกจากนี้คือเหตุการณ์การลอบสังหารอังเดร คูลส์ นักการเมืองฝ่ายสังคมนิยมในปีค.ศ. 1991 ฝ่ายนิยมกษัตริย์เลออปอลถูกสงสัยแต่ก็ไม่มีการดำเนินคดีใดๆ ในภายหลัง จากการสืบสวนของนักประวัติศาสตร์อย่างรูดี ฟัน ดุร์สแลร์และเอเยง เฟอฮูแยร์ มีการระบุชื่อของผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนสังหาร และมีรายงานครั้งสุดท้าย ส่งให้กับรัฐบาลเบลเยียมในปีค.ศ. 2015
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552''' เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสุราษฎร์ธานี แทนที่ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ซึ่งลาออกจากตำแหน่ง
ที่มา
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 สุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2552 เกิดขึ้นเนื่องจากนายสุเทพ เทือกสุบรรณ ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 ของพรรคพรรคประชาธิปัตย์ลาออกจากตำแหน่งเดิมส่งผลให้ตำแหน่ง ส.ส. ในเขตนี้ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันอาทิตย์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2552
ธานี เทือกสุบรรณ (1)
นายธานี เทือกสุบรรณ ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ น้องชายนายสุเทพ เทือกสุบรรณ รองนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
สมพล วิชัยดิษฐ (2)
นายสมพล วิชัยดิษฐ ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย น้องชายนายยงยุทธ วิชัยดิษฐ หัวหน้าพรรคเพื่อไทยในขณะนั้น
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – กลุ่ม ดี
การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป กลุ่ม ดี เป็นหนึ่งในสิบ กลุ่มจากโซนยุโรป สำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ที่จะตัดสินหาทีมที่เข้าร่วมสำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายในประเทศกาตาร์ กลุ่ม ดี ประกอบไปด้วยห้าทีม: บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส (แชมป์เก่า), คาซัคสถาน และ ยูเครน แต่ละทีมจะลงเล่นพบกันแต่ละนัดเหย้าและเยือนใน รูปแบบพบกันหมด
ชนะเลิศกลุ่มจะเข้ารอบโดยตรงสำหรับฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย, ในขณะที่รองชนะเลิศจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)
แมตช์
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2563, วันที่เป็นไปตามการจับสลาก. เวลาคือ CET/CEST, ตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, if different, are in parentheses)
สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ในสังกัดคณะแพทยศาสตร์ เปิดการเรียนการสอนในด้านการแพทย์แผนไทย รับนิสิตรุ่นแรกปี 2545 เดิมทีเป็นสาขาในคณะเภสัชศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ และในปี 2547 จึงได้โอนมาสังกัดยังคณะแพทยศาสตร์ และเป็นโครงการจัดตั้งคณะสหเวชศาสตร์ในอนาคต
ประวัติ
สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกและรับนิสิตรุ่นแรกในปี 2545 ในฐานะสาขาวิชาของคณะเภสัชศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ และเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2547 จึงได้โอนมาสังกัดคณะแพทยศาสตร์ โดยมีนิสิต 84 คน จำนวน 2 รุ่น และได้เปิดศูนย์บริการทางการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ซึ่งให้บริการตรวจรักษาทางการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ได้แก่ หัตถเวช อายุรเวช เภสัชกร เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2549
การศึกษา 2550 ได้ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2550) โดยผ่านมติเห็นชอบจากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ครั้งที่ 9/2550 เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2550 และได้รับการรับรองจากกองประกอบโรคศิลปะโดยคณะกรรมการวิชาชีพสาขาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2551 รวมทั้งในปี พ.ศ. 2552 ได้มีการเปลี่ยนชื่อหลักสูตรจากเดิมหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ เปลี่ยนเป็นหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต และเปิดสถานผลิตยาและผลิตภัณฑ์สมุนไพร เพื่อสนับสนุนการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต และผลิตยาและผลิตภัณฑ์สมุนไพร เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2550
ปัจจุบัน สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ อยู่ระหว่างการดำเนินโครงการจัดตั้งเป็นคณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (Faculty of Allied Health Sciences, Mahasarakham university)
สีประจำสาขา
สีเขียวไพล สีประจำหลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต (พทป.บ.) สาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์
หลักสูตร
ปัจจุบันหลักสูตรแพทย์แผนไทยประยุกต์บัณฑิต เปิดสอนเพียง 1 สาขาวิชา คือ
การพิจารณาคดีแม่มดในประเทศฝรั่งเศส
การพิจารณาคดีแม่มดในประเทศฝรั่งเศส มีบันทึกไว้ไม่สมบูรณ์นัก เหตุผลหลัก คือ เอกสารจำนวนมากเกี่ยวกับการพิจารณาคดีแม่มดแต่ดั้งเดิมนั้นไม่ได้รับการเก็บรักษาไว้ เพราะฉะนั้น ปริมาณเหตุการณ์จึงไม่อาจระบุแน่ชัดได้ ถึงแม้จะมีข้อมูลทุติยภูมิมากมายเกี่ยวกับเหตุการณ์ในประเทศฝรั่งเศส แต่ความที่มีบันทึกไม่สมบูรณ์นั้นทำให้ยืนยันข้อมูลเหล่านี้ได้ยาก
เนื่องจากไม่มีกฎหมายระดับชาติเกี่ยวกับการเป็นแม่มด คดีแม่มดจึงตกเป็นอำนาจของศาลท้องถิ่น และดำเนินไปแตกต่างกันตามพื้นที่ ในภาคเหนือของประเทศฝรั่งเศส คดีแม่มดเป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ในปารีสที่เรียกว่า ปาร์เลอม็องเดอปารี (Parlement de Paris; Parliament of Paris) ซึ่งได้ออกกฎห้ามดำเนินคดีเกินจริง แต่ศาลท้องถิ่นอื่น ๆ มิได้ยึดถือตามเสมอไป นี้เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้กะปริมาณการล่าแม่มดในประเทศฝรั่งเศสได้ยาก พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นภาคเหนือของประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นที่รับรู้กันว่า เกิดการล่าแม่มดอย่างรุนแรงมาแล้ว โดยเฉพาะจุดที่ใกล้กับชายแดนของอาณาเขตเจ้าชายมุขนายกแห่งคาทอลิก (Catholic prince-bishop) แต่ในเวลาที่เกิดเหตุการณ์นั้น พื้นที่ดังกล่าวมิได้เป็นประเทศฝรั่งเศส หากแต่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประวัติศาสตร์
ช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีคดีแม่มดจำนวนหนึ่งที่ได้รับการบันทึกไว้ว่า เกิดขึ้นในประเทศฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1539 มีคดีหนึ่งซึ่งนำไปสู่การประหารคนสี่คนในโบฌอเล (Beaujolais) ครั้นใน ค.ศ. 1553 มี "นักวิทยากลลัทธิเฟาสต์" (Faustian magician) คนหนึ่งถูกประหารในปัวตีเย (Poitiers) ต่อมาใน ค.ศ. 1558 และ 1562 มีการพิจารณาคดีในเนอแวร์ (Nevers) และตูลูซ (Toulouse) ตามลำดับ คดีทั้งสองทำให้มีผู้ถูกประหารสามคน
ประเทศฝรั่งเศสไม่มีกฎหมายระดับชาติเกี่ยวกับการเป็นแม่มด และวิธีพิจารณาคดีแม่มดมักขึ้นอยู่กับการตัดสินของศาลและตุลาการในแต่ละท้องถิ่น หนังสือ Demonomanie ของฌ็อง โบแดง (Jean Bodin) ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 1578 มีผลกระทบอันสำคัญต่อการพิจารณาคดีแม่มดในประเทศฝรั่งเศส
ภาคเหนือ
ภาคเหนือของประเทศฝรั่งเศสเป็นเขตอำนาจของศาลอุทธรณ์ปาร์เลอม็องเดอปารี และคำตัดสินของศาลท้องถิ่นในภาคเหนือต้องอุธรณ์ไปยังศาลนี้ โดยช่วงเวลาราว 57 ปี ระหว่าง ค.ศ. 1568–1625 ปาร์เลอม็องเดอปารีพิพากษายืนคำตัดสินประหารแม่มดเพียง 100 คดี ซึ่งนับเป็นร้อยละ 5 ของคดีที่อุธรณ์ขึ้นมา
ปาร์เลอม็องเดอปารีไม่ตามรอยประเทศอื่น ๆ แต่จัดคดีแม่มดเป็น "ความผิดพิเศษ" (exceptional crime) โดยใน ค.ศ. 1588 ศาลนี้ออกกฎห้ามดำเนินคดีแม่มดในลักษณะที่ "ออกนอกหน้าเกินไป" (excessive zeal) และ "เกินจริง" (exaggeration) แต่ก็รับรู้กันว่า ศาลท้องถิ่นไม่แยแสกฎนี้ กับทั้งคำตัดสินแม่มดของศาลท้องถิ่นที่ไม่เคยอุทธรณ์ขึ้นไปยังปาร์เลอม็องเดอปารีนั้นก็ไม่มีจำนวนบันทึกหรือยืนยันไว้
ใน ค.ศ. 1624 มีการออกกฎหมายใหม่ให้คำตัดสินทั้งหมดของศาลท้องถิ่นในภาคเหนือต้องได้รับการยืนยันจากปาร์เลอม็องเดอปารีเสียก่อนที่จะบังคับคดีตามนั้นได้ แต่คดีแม่มดที่ศาลท้องถิ่นไม่ส่งให้ปาร์เลอม็องเดอปารียืนยันจะมีมากน้อยเท่าไร ก็ไม่อาจสืบชัดได้
ภาคใต้
ภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศสไม่ใช่เขตอำนาจของปาร์เลอม็องเดอปารี และมีคดีแม่มดจำนวนมหาศาลเกิดขึ้นในช่วงแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในจำนวนนี้มีคดีอันเลื่องชื่อ คือ การล่าแม่มดที่ลาบูร์ (Labourd witchhunt) ใน ค.ศ. 1609 และกรณีผีสิงที่แอ็กซ็องพรอว็องส์ (Aix-en-Provence possessions) ใน ค.ศ. 1611
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
พื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส โดยเฉพาะลอแรน (Lorraine) และฟร็องช์-กงเต (Franche-Comté) ซึ่งสมัยนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบรุนแรงจากการล่าแม่มด ในช่วง ค.ศ. 1603–1614 และ 1627–1632 มีคดีแม่มดราว 800 คดีเกิดขึ้นในบริเวณนี้ ซึ่งมีผู้คนมากมายถูกประหาร ต่อมาในช่วง ค.ศ. 1658–1661 มีการประหารแม่มด 100 คนในฟร็องช์-กงเต
การสิ้นสุด
Peronne Goguillon ได้รับการเอ่ยอ้างถึงว่า เป็นหญิงคนสุดท้ายที่ถูกประหารด้วยข้อหาเป็นแม่มดในประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1678 แต่ก็มีความเห็นว่า ควรนับกรณีปัวซง (Affair of the Poisons) ในช่วง ค.ศ. 1679–1682 เป็นการพิจารณาคดีแม่มดด้วยหรือไม่ เพราะถึงแม้จำเลยในกรณีปัวซงจะตั้งตนเป็นแม่มดอย่างเป็นจริงเป็นจัง แต่ข้อหาที่บุคคลเหล่านั้นถูกประหาร คือ การวางยาพิษและการฆ่าคน มากกว่าข้อหาการเป็นแม่มด นอกจากนี้ ถึงแม้เหล่านี้จะเป็นกรณีที่ถูกประหาร แต่ใน ค.ศ. 1768 ก็ยังมีหญิงคนหนึ่งถูกพิพากษาว่าเป็นแม่มดในประเทศฝรั่งเศส เพียงแต่ถูกปรับเท่านั้น
พระราชกฤษฎีกาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อ ค.ศ. 1682 ระบุว่า การเป็นแม่มดเป็นวิทยากลฉ้อฉล จึงไม่ห้ามการพิจารณาคดีแม่มด แต่กำหนดให้การพิพากษาบุคคลว่าเป็นแม่มดนั้นเป็นไปได้ยากขึ้น
ในประเทศฝรั่งเศสช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 มีคดีแม่มดเกิดขึ้นน้อยราย บางคดีทำให้ผู้ชายจำนวนหนึ่งถูกประหาร และในทางประเพณีแล้ว นิยมถือกันว่า ชายผู้หนึ่งที่ถูกประหารในบอร์โด (Bordeaux) เมื่อ ค.ศ. 1718 ด้วยข้อหาเป็นพ่อมดนั้น เป็นบุคคลสุดท้ายที่ถูกประหารด้วยข้อหาเช่นนั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว ยังมีชายจำนวนหนึ่ง เป็นคนขับลา และขุนนางจาก Chauffours ถูกประหารด้วยข้อหานี้ในปารีสเมื่อ ค.ศ. 1724 และ 1726 ตามลำดับ
ส่วน Louis Debaraz ที่ถูกประหารในลียง (Lyon) เมื่อ ค.ศ. 1745 ดูจะเป็นชายคนสุดท้ายถูกประหารเพราะการพิจารณาคดีแม่มด การพิจารณาคดีนี้มีขึ้นในช่วง ค.ศ. 1743–1745 และมีชายหลายคนถูกซัดทอดมาจากคดีของ Bertrand Guilladot แล้วถูกฟ้องเป็นคดีนี้ว่า ทำสัญญากับปิศาจเพื่อขอให้พบขุมทรัพย์
เรือส่งกำลังบำรุงแบบ 908
เรือส่งกำลังบำรุงแบบ 908 (ชื่อเรียกนาโต ชั้น-ฝูซู่ หรือที่เรียกว่าชั้น-หนานชาง) เป็นชั้นเรือเสบียงหลายผลิตภัณฑ์ ที่ประจำการในกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน และกองทัพเรือไทย โดยเรือส่งกำลังบำรุงแบบ 908 ลำแรกที่ชื่อชิงไห่หูเดิมได้รับการวางกระดูกงูสำหรับกองทัพเรือโซเวียตในฐานะเรือบรรทุกสินค้าชั้นโคมันดาร์นเฟดโก แต่การก่อสร้างหยุดชะงักเนื่องจากเงินไม่เพียงพอ จากนั้นจีนได้จัดซื้อเรือลำนี้ในฐานะเรือที่ไม่สมบูรณ์ใน ค.ศ. 1993 จากประเทศยูเครนหลังยุคโซเวียต เรือลำนี้มีเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกัน (ไอเอ็นเอส เจียวติ) ซึ่งปฏิบัติการร่วมกับกองทัพเรืออินเดีย หลังจากที่ได้รับการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญ เรือลำนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นชิงไห่หู (885) โดยเดิมชื่อหนานชาง (หนานยุ่น 953) และอดีตวลาดีมีร์ เปเรกูดอฟ  ส่วนเรือที่คล้ายกันอีกลำได้รับการสร้างและขายให้แก่ประเทศไทย ซึ่งปัจจุบันประจำการกองทัพเรือไทยในชื่อเรือหลวงสิมิลัน (871)
เรือเสบียงแบบ 908 เป็นเรือส่งกำลังบำรุงรุ่นที่สองของจีนที่ติดตั้งเครนทั้งหมดหกตัว, ตำแหน่งเติมน้ำมันสี่แห่ง และตำแหน่งเสบียงสองแห่ง สิ่งนี้ทำให้เรือสามารถส่งกำลังบำรุงเรือรบได้สามลำพร้อมกัน ทั้งนี้ เฮลิคอปเตอร์อำนวยความสะดวกจากเรือดังกล่าวสามารถส่งกำลังบำรุงเรือรบที่ปฏิบัติการในบริเวณใกล้เคียงผ่านการรับส่งสิ่งของกลางทะเลในทางดิ่ง (VERTREP)
ภูมิหลัง
แบบ 908 เป็นขั้นตอนที่สองในการพัฒนาและก่อสร้างเรือส่งกำลังบำรุงของจีน แม้จะถือว่าประสบความสำเร็จค่อนข้างมาก แต่เรือเสบียงแบบ 905 ลำแรก (ชั้นฝูชิง) ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLAN) ได้อย่างสมบูรณ์ ข้อเสียเปรียบหลักของเรือชั้นนี้คือส่วนใหญ่ใช้สำหรับเติมของเหลว เช่น เชื้อเพลิง และน้ำ เรือเหล่านี้ในขั้นแรกของการพัฒนาเรือส่งกำลังบำรุงของจีนสามารถเติมเสบียงแห้งที่จำกัดอย่างยิ่ง และแทบไม่สามารถเติม และไม่สามารถเติมอมภัณฑ์ได้ เนื่องจากอุตสาหกรรมของจีนในขณะนั้นขาดความสามารถในการให้มาตรการความปลอดภัยที่ดีสำหรับการเติมและจัดเก็บอมภัณฑ์ ร่วมกับเชื้อเพลิง นี่เป็นหนึ่งในสองข้อจำกัดหลักที่แม้ว่าเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1977 คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลางได้สั่งให้เริ่มการพัฒนาเรือกำลังบำรุงกองเรือที่สามารถเติมได้ในจุดเดียว (กล่าวคือสามารถเติมอมภัณฑ์, เชื้อเพลิง, น้ำ และเสบียงที่เป็นของแข็งร่วมกันโดยเรือลำเดียว ซึ่งเป็นแนวคิดที่ริเริ่มโดยกองทัพเรือสหรัฐ) โดยในที่สุดโครงการนี้ก็ถูกระงับ
ส่วนข้อจำกัดหลักอื่น ๆ คือข้อจำกัดด้านงบประมาณ เนื่องจากเศรษฐกิจจีนใกล้จะถึงจุดล่มสลาย อันเป็นผลมาจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ในที่สุด เมื่อการปฏิรูปเศรษฐกิจในสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1979 ทำให้เศรษฐกิจจีนดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ระยะที่สองของเรือส่งกำลังบำรุงกองเรือของจีนก็กลับมาดำเนินการอีกครั้งใน ค.ศ. 1988 หลังจากพักตัวราวหนึ่งทศวรรษ ซึ่งทางกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนมีความคาดหวังอย่างมากสำหรับเรือชั้นใหม่: นอกเหนือจากส่งกำลังบำรุงแล้ว เรือใหม่ยังต้องสามารถทำหน้าที่เป็นเรือพยาบาลได้อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เพื่อให้เป็นไปตามความคาดหวังที่สูงของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน ต้นทุนจึงเพิ่มขึ้นหลายครั้ง เมื่อการออกแบบเสร็จสิ้น ราคาของเรือใหม่ที่เสนอนั้นเกินที่กองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจะจ่ายได้ และโครงการนี้ก็ตกอยู่ในอันตรายที่จะถูกยกเลิกอีกครั้ง
เรือหลวงสิมิลัน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1993 จีนได้รับแจ้งจากรัฐบาลไทย โดยแจ้งความตั้งใจของอดีตผู้นำในการจัดซื้อเรือเรือส่งกำลังบำรุงสำหรับกองเรือบรรทุกอากาศยาน จีนได้ตัดสินใจเข้าร่วมการประมูล ท่ามกลางผู้ต่อเรือฝั่งตะวันตกอื่น ๆ เช่น อู่ต่อเรือเดเซแอนแอ็ส, ฟินกันตีเอรี, บาซัน, ฮุนได รวมทั้งดัตช์เชลเดอ และการออกแบบของจีนจะคล้ายกับอดีตเรือโซเวียตที่ดัดแปลงอย่างมาก โดยงานบนเรือทั้งสองลำจะดำเนินการพร้อมกัน หัวหน้านักออกแบบดั้งเดิมของเรือส่งกำลังบำรุงจีนภายในประเทศรุ่นที่สองที่ถูกยกเลิก เป็นนักวิชาการชื่อจาง เหวินเต๋อ (张文德) ซึ่งได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหัวหน้านักออกแบบและผู้จัดการโครงการของโครงการดัดแปลงสำหรับกองทัพเรือจีน ก็ได้รับมอบหมายงานเพิ่มเติมเช่นกัน เนื่องจากหัวหน้าผู้ออกแบบเรือลำที่สองของจีนจะสร้างเพื่อส่งออกไปยังกองทัพเรือไทย ซึ่งจีนสามารถเอาชนะคู่แข่งฝั่งตะวันตกและชนะข้อตกลงของไทยได้
งานบนเรือที่สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือไทยไปได้ด้วยดีและแล้วเสร็จในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1996 จาง เหวินเต๋อ หัวหน้านักออกแบบอยู่บนเรือเป็นการส่วนตัวเป็นเวลาสิบสองวันระหว่างการเดินทางมายังประเทศไทย โดยรวบรวมข้อมูลในช่วงเวลาสุดท้าย เพื่อที่จะช่วยในการออกแบบเรือส่งกำลังบำรุงรุ่นหลัง เมื่อใดก็ตามที่เป็นไปได้ จางได้ควบคุมเรือด้วยตนเอง รวมถึงเรดาร์, การจัดการเรือเล็กที่เรือดังกล่าวได้บรรทุก และงานอื่น ๆ เรือนี้ได้เข้าเข้าประจำการกองทัพเรือไทยอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1996 และได้รับการตั้งชื่อว่าเรือหลวงสิมิลัน (หมายเลขเรือ 871)
เรือหลวงสิมิลันคล้ายกับเรือที่สร้างขึ้นรูปเดียวกันกับที่ประจำการในประเทศจีนอย่างมาก ยกเว้นแต่มันจะใช้ตัวเรือจีน อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดคือการอัปเกรดความสามารถในการส่งกำลังบำรุง แม้ว่าจะสามารถส่งกำลังบำรุงที่เป็นของแข็งได้ แต่ความสามารถในการเติมเสบียงกระสุนยังค่อนข้างจำกัดสำหรับเรือรบจีน ซึ่งเรือไทยได้เอาชนะปัญหานี้ด้วยการเพิ่มความสามารถในการเติมเสบียงอาวุธยุทธภัณฑ์ แม้จะมีความแตกต่างระหว่างเรือสองลำ แต่เทคโนโลยีและส่วนประกอบส่วนใหญ่ โดยเฉพาะเทคโนโลยีหลักสำหรับเรือทั้งสองลำยังคงเหมือนเดิม และด้วยเหตุนี้ จีนจึงวางเรือหลวงสิมิลัน และเรือจีนชิงไห่หู (青海湖) ไว้ในชั้นเดียวกัน ซึ่งชั้นดังกล่าวในที่สุดจะพัฒนาเป็นเรือส่งกำลังบำรุงแบบ 903 (ชั้นฝูฉือ)
ซาบะฮ์ตานะฮ์ไอร์กู
ซาบะฮ์ตานะฮ์ไอร์กู (Sabah Tanah Airku; ) เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย แต่งโดยเอช.บี. เฮอร์มัน ชาวสิงคโปร์ที่เข้าร่วมการแข่งขันเพื่อเลือกเพลงชาติ เพลงนี้ชนะการแข่งขันในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 และเริ่มใช้งานครั้งแรกในวันที่ 18 กรกฎาคม ปีเดียวกัน เพลงนี้กลายเป็นเพลงประจำรัฐหลังรัฐซาบะฮ์เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐมาลายาในวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน
พืชมีท่อลำเลียง
พืชมีท่อลำเลียง (Vascular plants) หรือที่เรียกว่า Tracheophyta เป็นกลุ่มพืชขนาดใหญ่ (มีสปีชีส์ที่ยอมรับแล้วประมาณ 300,000 สปีชีส์) ซึ่งนิยามไว่ว่าเป็นพืชบกที่มีเนื้อเยื่อที่ใช้ลิกนิน (ไซเลม) สำหรับนำน้ำและแร่ธาตุไปทั่วทั้งพืช พวกเขายังมีเนื้อเยื่อที่ไม่ใช้ลิกนิน (โฟลเอม) เพื่อนำผลิตภัณฑ์จากการสังเคราะห์ด้วยแสง พืชที่มีท่อลำเลียง ได้แก่ คลับมอส หางม้า เฟิร์น พืชเมล็ดเปลือย (รวมทั้งต้นสน) และพืชดอก
ลักษณะเฉพาะ
นักพฤกษศาสตร์กำหนดพืชมีท่อลำเลียงด้วยคุณสมบัติหลักสามประการ:
พืชไม่มีท่อลำเลียง
พืชไม่มีท่อลำเลียง (Non-vascular plant) เป็นพืชที่ไม่มีระบบท่อลำเลียงซึ่งประกอบด้วยไซเลมและโฟลเอ็ม แม้ว่าพืชไม่มีท่อลำเลียงจะขาดเนื้อเยื่อเหล่านี้ แต่หลายพืชก็มีเนื้อเยื่อที่เรียบง่ายกว่าสำหรับขนส่งน้ำภายใน
พืชไม่มีท่อลำเลียงประกอบด้วยกลุ่มที่เกี่ยวข้องกันอย่างห่าง ๆ สองกลุ่ม:
ในอดีตคำว่าพืชไม่มีท่อลำเลียงไม่ใช่แค่รวมถึงสาหร่ายทั้งหมด แต่ยังรวมถึงเชื้อราด้วยเช่นกัน ปัจจุบันเป็นที่ทราบกันดีว่ากลุ่มเหล่านี้ไม่ได้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพืช และมีชีววิทยาที่แตกต่างกันมาก
ทิวเขาชัมมัร
ทิวเขาชัมมัร (جِبَال شَمَّر) เป็นทิวเขาในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นฮาอิล ประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งรวมอะญา (أَجَا) กับทิวเขาย่อยซัลมา
ภูมิศาสตร์
ทิวเขาอะญาถูกสร้างมาจากหินแกรไนต์ ในขณะที่ซัลมาถูกสร้างมาจากหินบะซอลต์
สัตว์ป่า
พื้นที่ป้องกันของญะบัลอะญามีความสำคัญทางนิเวศวิทยา เสือชีตาห์เอเชียสองตัวสุดท้ายในประเทศ ถูกฆ่าใกล้ฮาอิลใน ค.ศ. 1973 และหนังของมันถูกเก็บไว้ที่พระราชวังอิมาราอยู่ไม่กี่วัน
ลิเวอร์เวิร์ต
Marchantiophyta หรือที่เรียกกันว่า ลิเวอร์เวิร์ต (liverwort) หรือ เฮปาติก (hepatic) เป็นกลุ่มของพืชไม่มีท่อลำเลียง เช่นเดียวกับมอสและฮอร์นเวิร์ต วงจรชีวิตของลิเวอร์เวิร์ตมีแกมีโทไฟต์เป็นระยะเด่น ซึ่งแต่ละเซลล์ของพืชมีข้อมูลทางพันธุกรรมเพียงชุดเดียว
คาดว่ามีลิเวอร์เวิร์ตอยู่ประมาณ 9000 ชนิด บางสปีชีส์เติบโตเป็นแแผ่นทัลลัสที่เรียบและไม่มีใบ แต่สปีชีส์ส่วนใหญ่มีใบที่มีรูปร่างคล้ายมอสราบเรียบไปกับพื้น สปีชีส์ที่มีใบสามารถแยกแยะจากมอสที่คล้ายกันได้ โดยอาศัยคุณสมบัติหลายประการซึ่งรวมถึงไรซอยด์แบบเซลล์เดียว ลิเวอร์เวิร์ตที่มีใบยังแตกต่างจากมอสส่วนใหญ่ (แต่ไม่ใช่ทั้งหมด) ตรงที่ใบของพวกมันไม่มี costa (ซึ่งมีอยู่ในมอสหลายชนิด) แต่อาจมี cilia เล็กน้อย (หายากมากในมอส) ความแตกต่างอื่น ๆ ของมอสและลิเวอร์เวิร์ตทุกชนิดไม่ได้เป็นสากล แต่การเกิดของใบที่เรียงเป็นสามอันดับ การปรากฏตัวของใบที่มีแฉกลึกหรือการแบ่งส่วน หรือการขาดความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างลำต้นและใบ ชี้พืชว่าเป็นลิเวอร์เวิร์ต
อะเลคซันดร์ บลินอฟ (นักกีฬาขี่ม้า)
อะเลคซันดร์ อีวาโนวิช บลินอฟ (Алекса́ндр Ива́нович Блино́в; Aleksandr Ivanovich Blinov; 19 สิงหาคม ค.ศ. 1954 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021) เป็นนักกีฬาขี่ม้าและแชมป์โอลิมปิกชาวโซเวียต ซึ่งเกิดที่ฟรุนเซ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภททีมจากการแข่งอีเวนติงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก
สาเหตุการเสียชีวิต
ลูกสาวของเขาติดต่อกับบลินอฟทางโทรศัพท์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาวางแผนที่จะขึ้นรถบัสจากอันเดรเยฟสโกเยไปยังมัสซายค์เพื่อเยือนธนาคาร ซึ่งในตอนเย็น ลูกสาวของเขาไม่สามารถติดต่อกับเขาได้ และมีรายงานว่าเขาหายตัวไป กระทั่งมีการพบศพของบลินอฟในสามสัปดาห์ต่อมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งดูเหมือนว่ารถแท็กซี่คันหนึ่งจะส่งเขาห่างออกจากบ้านไป 500 เมตรในตอนเย็นของวันที่ 9 กุมภาพันธ์ โดยแท็กซี่คันดังกล่าวไม่สามารถไปต่อได้เนื่องจากมีหิมะ
ยูริปเทอริด
ยูริปเทอริด (Eurypterids) มักเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า แมงป่องทะเล (sea scorpion) เป็นกลุ่มของสัตว์ขาปล้องที่สูญพันธุ์ไปแล้ว อยู่ในอันดับ Eurypterida ยูริปเทอริดที่เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกันในช่วงดาร์ริวิเลียนของยุคออร์โดวิเชียนเมื่อ 467.3 ล้านปีก่อน คาดว่าสิ่งมีชีวิตกลุ่มนี้ปรากฏตัวครั้งแรกในยุคออร์โดวิเชียนตอนต้นหรือยุคแคมเบรียนตอนปลาย เนื่องจากจำนวนสปีชีส์ประมาณ 250 สปีชีส์ Eurypterida เป็นอันดับของเชลิเซอราตาในพาลีโอโซอิกที่มีความหลากหลายมากที่สุด หลังจากการปรากฏตัวของพวกมันในยุคออร์โดวิเชียน ยูริปเทอริดกลายเป็นส่วนประกอบหลักของสัตว์ทะเลในยุคไซลูเรียน ซึ่งเป็นยุคที่มีสปีชีส์ส่วนใหญ่ของยูริปเทอริดอยู่ สกุล Eurypterus ของยูริปเทอริดในยุคไซลูเรียนมีสัดส่วนมากกว่า 90% ของยูริปเทอริดทั้งหมดเท่าที่รู้จัก แม้ว่าสัตว์กลุ่มยังคงมีความหลากหลายในช่วงยุคดีโวเนียน แต่ยูริปเทอริดก็ได้รับผลกระทบอย่างมากจากเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคดีโวเนียนตอนปลาย พวกมันลดจำนวนและความหลากหลายลงจนกระทั่งสูญพันธุ์ในช่วงเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคเพอร์เมียน–ไทรแอสซิก (หรือก่อนหน้านั้นนี้ไม่นาน) เมื่อ 251.9 ล้านปีก่อน
แม้ว่าจะนิยมเรียกว่า "แมงป่องทะเล" แต่ยูริปเทอริดที่เก่าแก่ที่สุดเท่านั้นที่เป็นสัตว์ทะเล รุ่นต่อมาหลายรุ่นอาศัยอยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดและไม่ใช่แมงป่องที่แท้จริง มีการศึกษาบางชิ้นชี้ให้เห็นว่ายูริปเทอริดมีระบบทางเดินหายใจแบบคู่ ซึ่งจะทำให้สามารถอยู่ในสภาพแวดล้อมบนบกได้ในเวลาสั้น ๆ ชื่อ Eurypterida มาจากคำภาษากรีกโบราณ εὐρύς (eurús) แปลว่า "กว้าง" และ πτερόν (pteron) แปลว่า "ปีก" หมายถึงคู่อวัยวะสำหรับว่ายน้ำที่มีพบอยู่กับหลายสปีชีส์ในกลุ่ม
ในกลุ่มยูริปเทอริดยังมีสัตว์ขาปล้องที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมาซึ่งก็คือ Jaekelopterus ที่มีความยาวถึง 2.5 เมตร (8.2 ฟุต) ยูริปเทอริดไม่ได้มีขนาดใหญ่เท่ากันทั้งหมดและสปีชีส์ส่วนใหญ่มีความยาวน้อยกว่า 20 เซนติเมตร (8 นิ้ว) ยูริปเทอริดที่เล็กที่สุดอย่าง Alkenopterus มีความยาวเพียง 2.03 เซนติเมตร (0.80 นิ้ว) สามารถพบซากดึกดำบรรพ์ของยูริปเทอริดได้จากทุกทวีป ซากดึกดำบรรพ์ส่วนใหญ่มาจากแหล่งฟอสซิลในอเมริกาเหนือและยุโรป เนื่องจากสัตว์กลุ่มนี้อาศัยอยู่ในน่านน้ำรอบ ๆ และภายในมหาทวีปสมัยโบราณยูราเมริกา
ชีวินก้นทะเล
ชีวินก้นทะเล หรือ เบนทอส (Benthos) เป็นชุมชนของสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในหรือใกล้ก้นทะเล แม่น้ำ ทะเลสาบ หรือก้นลำธาร หรือที่เรียกว่าเขตพื้นใต้น้ำ ชุมชนสิ่งมีชีวิตนี้อาศัยในหรือใกล้กับสภาพแวดล้อมการสะสมของตะกอนน้ำเค็มหรือน้ำจืด ตั้งแต่แอ่งน้ำตามชายฝั่งจนถึงไหล่ทวีปและไปจนถึงเขตความลึกก้นสมุทร
สิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่ปรับตัวให้เข้ากับแรงดันน้ำลึกไม่สามารถดำรงอยู่ได้ในน้ำตื้นได้ อาจมีความแตกต่างของความดันมาก (ประมาณหนึ่งบรรยากาศสำหรับความลึกของน้ำแต่ละ 10 เมตร)
เนื่องจากแสงถูกดูดซับหมดก่อนที่จะไปถึงเขตทะเลลึก แหล่งพลังงานของระบบนิเวศบริเวณก้นน้ำลึกมักเป็นสารอินทรีย์จากชั้นที่สูงขึ้นที่จงลงไป สสารที่ตายและผุพังพวกนี้ค้ำจุนห่วงโซ่อาหารของชีวินก้นทะเล ชีวินก้นทะเลส่วนใหญ่เป็นสัตว์กินซากหรือผู้ย่อยสลาย
คำว่าเบนทอสบัญญัติโดย Haeckel ในปี 1891 มาจากคำนามภาษากรีก βένθος "ความลึกของทะเล" นอกจากนั้นคำว่าชีวินก้นทะเลใช้ในชีววิทยาน้ำจืดอีกด้วย เพื่ออ้างถึงสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านล่างของแหล่งน้ำจืด เช่น ทะเลสาบ แม่น้ำ และลำธาร
โนว์รูซ
โนว์รูซมีต้นกำเนิดมาจากชาวอิหร่านกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ อย่างไรก็ตาม มีการฉลองเทศกาลนี้มาเป็นเวลากว่า 3,000 ปีในสังคมต่าง ๆ ของเอเชียตะวันตก, เอเชียกลาง, คอเคซัส, แอ่งทะเลดำ, บอลข่าน และเอเชียใต้   โดยถือเป็นเทศกาลทางโลกสำหรับผู้ฉลองส่วนใหญ่ซึ่งมีความเชื่อต่างกัน แต่ยังคงเป็นเทศกาลศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ ผู้นับถือศาสนาบาไฮ และสังคมมุสลิมบางส่วน
โนว์รูซตรงกับช่วงวสันตวิษุวัตซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิในซีกโลกเหนือ และเป็นวันแรกของเดือนแรก (แฟร์แวร์ดีน) ในปฏิทินอิหร่าน การฉลองเทศกาลโนว์รูซเริ่มมีมาตั้งแต่การปฏิรูปปฏิทินอิหร่านในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ส่วนสหประชาชาติได้รับรอง "วันโนว์รูซสากล" อย่างเป็นทางการผ่านข้อมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่ 64/253 ใน พ.ศ. 2553
แฟร์รี่ รันมารุ จะช่วยหัวใจเธอเอง
แฟร์รี่ รันมารุ จะช่วยหัวใจเธอเอง เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินัลญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอคอเม็ต ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 เมษายนถึง 24 มิถุนายน พ.ศ. 2564
คู่ไฟท์ไฝว้ผี
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวกล่าวถึงอ๊อฟ อิศวะ (ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา) นักศึกษาแพทย์ผู้มีความสามารถในการมองเห็นผี และสามารถแตะต้องผีได้ อ๊อฟจึงรับจ้างปราบผีเพื่อเก็บรวบรวมเงินสำหรับการผ่าตัดดวงตาให้ไม่ต้องมองเห็นผีอีก แล้ววันหนึ่งอ๊อฟก็ได้รับการว่าจ้างจากจีนส์ จิดาภา (พัศชนันท์ เจียจิรโชติ) ผีสาวความจำเสื่อมให้ช่วยมาปราบผีอีกตัว แต่อ๊อฟเข้าใจผิดคิดว่าเป็นตัวจีนส์เอง ทำให้ทั้งสองต่อสู้กันจนเกิดอุบัติเหตุที่ทำให้จีนส์จำอดีตของตัวเองได้บ้างส่วน และจีนส์ยังได้ใช้ความสามารถในการมองเห็นอดีตและจุดอ่อนต่าง ๆ ของผีในการช่วยอ๊อฟปราบผี ทำให้นับจากนั้นจีนส์ก็ตามติดอ๊อฟเพื่อหาอดีตของตัวเอง และช่วยอ็อฟปราบผีไปในตัว
งานสร้าง
คู่ไฟท์ไฝว้ผี ใช้เวลาสร้าง 1 ปี 6 เดือน เริ่มฟิตติงกลางเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 เริ่มถ่ายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 แต่เนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 จึงพักการถ่ายทำในช่วงเดือนมีนาคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2563  แล้วเริ่มถ่ายทำอีกครั้งในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 จนปิดกล้องกลางเดือนกันยายน พ.ศ. 2563 มีคิวในการถ่ายทำ 106 คิว ใช้เวลาตัดต่อและทำคอมพิวเตอร์กราฟิกส์อีกกว่า 5 เดือน
การตอบรับ
คู่ไฟท์ไฝว้ผี ได้รับคำชมด้านเนื้อเรื่องที่ปรับให้เข้ากับความเป็นไทยรวมถึงการสื่อสารถึงวัฒนธรรมของอาหารไทยในแต่ละตอน และสามารถฉีกกรอบการนำเสนอหนังผีไทยที่เน้นความน่ากลัวและไสยศาสตร์ออกไป นอกจากนั้น งานเอฟเฟกต์และคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ยังได้รับคำชมว่า ทำออกมาได้ดีมาก
เรตติงสามารถติด Top 10 TV Show in Thailand บนเน็ตฟลิกซ์ตั้งแต่สัปดาห์แรก และติด Top 10 in Thailand บนเน็ตฟลิกซ์ตั้งแต่สัปดาห์ที่สอง ได้คะแนนใน IMDB ไป 7.7 และมียอดดูย้อนหลังทาง TrueID กว่า 4.5 ล้านครั้ง นอกจากนั้น หลังจากออกอากาศในประเทศไทยจบครบ 16 ตอนในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2564 เน็ตฟลิกซ์ออกอากาศให้ชมในเอเชียตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2564 และในยุโรป อเมริกา และลาตินอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2564
ตำบลช่อแล
ช่อแล เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 4,330 คน
เขตการปกครอง
ตำบลช่อแลแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
สเกตลีลาแห่งสังเวียนน้ำแข็ง
สเกตลีลาแห่งสังเวียนน้ำแข็ง หรือ สเกตลีดดิ้ง สตาร์ส เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินัลของญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ สร้างสรรค์โดยโกโร ทานิงูจิ และกำกับโดยโทชิโนริ ฟูกูชิมะ ออกอากาศระหว่างวันที่ 10 มกราคมถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2564
เดอะทรับเบิลส์
เดอะทรับเบิลส์ (The Troubles) เป็นความขัดแย้งทางชาตินิยมเชิงชาติพันธุ์  ในไอร์แลนด์เหนือระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1990 ความขัดแย้งนี้เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติว่า ความขัดแย้งไอร์แลนด์เหนือ   บางครั้งเดอะทรับเบิลส์ถูกอธิบายว่าเป็นสงครามไร้รูปแบบ   หรือความขัดแย้งระดับต่ำ   เกิดขึ้นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และทั่วไปถือว่าจบลงด้วยความตกลงกูดฟรายเดย์ในปี ค.ศ. 1998 ถึงแม้ความขัดแย้งส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นในไอร์แลนด์เหนือ แต่ความรุนแรงแพร่ขยายไปยังประเทศไอร์แลนด์ ประเทศอังกฤษ และยุโรปภาคพื้นทวีปเป็นบางคราว
เดอะทรับเบิลส์เป็นความขัดแย้งทางการเมืองและชาตินิยมที่ถูกกระตุ้นด้วยเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ทั้งยังมีมิติด้านกลุ่มชาติพันธุ์และนิกายนิยม อย่างไรก็ตามแม้จะมีการใช้คำ โปรเตสแตนต์ และ คาทอลิก เพื่อกล่าวถึงสองฝ่าย แต่ความขัดแย้งนี้มิใช่ความขัดแย้งทางศาสนา เดอะทรับเบิลส์มีมูลเหตุจากสถานะทางรัฐธรรมนูญของไอร์แลนด์เหนือ ฝ่ายนิยมสหภาพ (Unionists) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวอัลสเตอร์ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ต้องการให้ไอร์แลนด์เหนือคงอยู่กับสหราชอาณาจักร ขณะที่ฝ่ายชาตินิยมไอร์แลนด์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวไอริชที่นับถือนิกายคาทอลิกต้องการให้ไอร์แลนด์เหนือแยกจากสหราชอาณาจักรไปรวมกับไอร์แลนด์
ความขัดแย้งเริ่มขึ้นระหว่างการรณรงค์ของสมาคมสิทธิพลเมืองไอร์แลนด์เหนือเพื่อยุติการเลือกปฏิบัติต่อชาวคาทอลิก/ชาตินิยมที่เป็นชนกลุ่มน้อย จากรัฐบาลโปรเตสแตนต์/นิยมสหภาพและกองกำลังตำรวจอัลสเตอร์ ผู้ประท้วงถูกเจ้าหน้าที่ปราบปรามอย่างรุนแรง และถูกฝ่ายภักดีอัลสเตอร์ (Ulster loyalists หรือ loyalists) ขบวนการทางการเมืองที่มีอุดมการณ์คล้ายฝ่ายนิยมสหภาพทำร้าย ความตึงเครียดถูกยกระดับจนนำไปสู่การจลาจลรุนแรงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1969 และสหราชอาณาจักรส่งทหารเข้ามาประจำการในไอร์แลนด์เหนือในปฏิบัติการแบนเนอร์ อันเป็นปฏิบัติการทางทหารที่ยาวนานที่สุดของกองทัพบกสหราชอาณาจักร มีการตั้งแนวสันติภาพเพื่อแยกชุมชนสองฝ่ายในบางพื้นที่ ในช่วงแรกชาวคาทอลิกบางส่วนยินดีที่ทหารสหราชอาณาจักรเข้ามาดูแล ด้วยมองว่ามีความเป็นกลางกว่ากำลังตำรวจในพื้นที่ แต่หลังเกิดเหตุวันอาทิตย์ทมิฬในปี ค.ศ. 1972 มุมมองต่อทหารก็เปลี่ยนเป็นศัตรูและเอนเอียง
คู่ขัดแย้งหลักในเดอะทรับเบิลส์ประกอบด้วยกำลังกึ่งทหารที่นิยมสาธารณรัฐ ได้แก่ กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์เฉพาะกาลและกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติไอร์แลนด์, กำลังกึ่งทหารที่เป็นฝ่ายภักดี ได้แก่ กองกำลังอาสาอัลสเตอร์และสมาคมป้องกันอัลสเตอร์ และกองกำลังรักษาความมั่นคงของสหราชอาณาจักร รวมถึงนักการเมืองและนักเคลื่อนไหวทางการเมือง ขณะที่กำลังรักษาความมั่นคงของไอร์แลนด์มีบทบาทเล็กน้อยในความขัดแย้งนี้ ฝ่ายสาธารณรัฐใช้ยุทธวิธีกองโจรในการโจมตีกองกำลังสหราชอาณาจักร ตลอดจนลอบวางระเบิดโครงสร้างพื้นฐาน พาณิชย์และการปกครอง ขณะที่ฝ่ายภักดีมุ่งเป้าฝ่ายสาธารณรัฐ/ชาตินิยม และโจมตีชุมชนคาทอลิกเพื่อเป็นการแก้แค้น ระหว่างที่ความขัดแย้งดำเนินอยู่มีการตอบโต้ไปมาอย่างรุนแรงระหว่างทั้งสองฝ่ายหรือแม้แต่ในฝ่ายเดียวกัน ส่วนกองกำลังรักษาความมั่นคงของสหราชอาณาจักรทำหน้าที่ดูแลความสงบ ปราบปรามฝ่ายสาธารณรัฐเป็นหลัก และฮั้วกับฝ่ายภักดีอย่างกว้างขวาง เดอะทรับเบิลส์เป็นความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องกับการจลาจล การประท้วง และการดื้อแพ่งหลายหน นำไปสู่การแยกชุมชนของสองฝ่ายและจัดตั้งเขตหวงห้ามชั่วคราวในหลายพื้นที่
มีผู้เสียชีวิตในเดอะทรับเบิลส์มากกว่า 3,500 คน คิดเป็นพลเรือน 52% กองกำลังสหราชอาณาจักร 32% และกำลังกึ่งทหาร 16% ฝ่ายสาธารณรัฐมีส่วนรับผิดชอบต่อการเสียชีวิต 60% ตามด้วยฝ่ายภักดี 30% และกองกำลังสหราชอาณาจักร 10% ยังคงมีความรุนแรงเป็นระยะหลังมีการลงนามในความตกลงกูดฟรายเดย์ในปี ค.ศ. 1998 เช่น การโจมตีแบบการลงโทษ และการต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่ของฝ่ายสาธารณรัฐบางกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับความตกลงดังกล่าว
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – กลุ่ม จี
การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป กลุ่ม จี เป็นหนึ่งในสิบ กลุ่มจากโซนยุโรป สำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ที่จะตัดสินหาทีมที่เข้าร่วมสำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายในประเทศกาตาร์. กลุ่ม จี ประกอบไปด้วยหกทีม: ยิบรอลตาร์, ลัตเวีย, มอนเตเนโกร, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์ และ ตุรกี แต่ละทีมจะลงเล่นพบกันแต่ละนัดเหย้าและเยือนใน รูปแบบพบกันหมด.
ชนะเลิศกลุ่มจะเข้ารอบโดยตรงสำหรับฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย, ในขณะที่รองชนะเลิศจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – กลุ่ม อี
การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป กลุ่ม อี เป็นหนึ่งในสิบ กลุ่มจากโซนยุโรป สำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ที่จะตัดสินหาทีมที่เข้าร่วมสำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายในประเทศกาตาร์ กลุ่ม อี ประกอบไปด้วยห้าทีม: เบลารุส, เบลเยียม, เช็กเกีย, เอสโตเนีย และ เวลส์ แต่ละทีมจะลงเล่นพบกันแต่ละนัดเหย้าและเยือนใน รูปแบบพบกันหมด
ชนะเลิศกลุ่มจะเข้ารอบโดยตรงสำหรับฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย, ในขณะที่รองชนะเลิศจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)
แมตช์
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2563, วันที่เป็นไปตามการจับสลาก. เวลาคือ CET/CEST, ตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, if different, are in parentheses)
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป – กลุ่ม เอฟ
การแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนยุโรป กลุ่ม เอฟ เป็นหนึ่งในสิบ กลุ่มจากโซนยุโรป สำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ที่จะตัดสินหาทีมที่เข้าร่วมสำหรับ ฟุตบอลโลก 2022 ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายในประเทศกาตาร์ กลุ่ม เอฟ ประกอบไปด้วยหกทีม: ออสเตรีย, เดนมาร์ก, หมู่เกาะแฟโร, อิสราเอล, มอลโดวา และ สกอตแลนด์ แต่ละทีมจะลงเล่นพบกันแต่ละนัดเหย้าและเยือนใน รูปแบบพบกันหมด
ชนะเลิศกลุ่มจะเข้ารอบโดยตรงสำหรับฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย, ในขณะที่รองชนะเลิศจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบที่ 2 (เพลย์ออฟ)
แมตช์
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2563, วันที่เป็นไปตามการจับสลาก  เวลาคือ CET/CEST, ตามรายชื่อโดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, if different, are in parentheses)
สหการนิยม
สหการนิยม (syndicalism) เป็นกระแสในขบวนการกรรมกรเพื่อสถาปนาองค์การกรรมกรในท้องถิ่น และผลักดันข้อเรียกร้องและสิทธิกรรมกรผ่านการนัดหยุดงาน ลัทธิดังกล่าวมีกิจกรรมมากที่สุดในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นกระแสที่โดดเด่นในฝ่ายซ้ายปฏิวัติในทศวรรษก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ เนื่องจากลัทธิมากซ์ทรรศนะดั้งเดิมยังเป็นสายปฏิรูปเสียมากในเวลานั้น
องค์การสหการนิยมที่สำคัญ ได้แก่ สมาพันธ์แรงงานสาธารณชนในประเทศฝรั่งเศส, สมาพันธ์กรรมกรแห่งชาติในสเปน, สหภาพสหการนิยมอิตาลี สหภาพกรรมกรอิสระเยอรมนี, และสหพันธ์แรงงานภูมิภาคอาร์เจนตินา ส่วนคนงานอุตสาหกรรมแห่งโลก สหภาพการขนส่งและแรงงานสาธารณชนไอร์แลนด์ และสหภาพใหญ่เดียวแคนาดา แม้ไม่ถือว่าตนเป็นพวกสหการนิยม แต่นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ถือว่ารับกระแสนี้ไปด้วย องค์การสหการนิยมจำนวนหนึ่งมีความเชื่อมโยงกับสมาคมกรรมกรระหว่างประเทศ แต่สมาชิกบางส่วนออกไปตั้งสมาพันธ์กรรมกรระหว่างประเทศ ซึ่งก่อตั้งในปี 2018 แทน
หลักการ
สหการนิยมมิได้มาจากทฤษฎีหรืออุดมการณ์ที่มีการเสริมรายละเอียดอย่างเป็นระบบอย่างเดียวกับที่นักลัทธิมากซ์ได้รับจากสังคมนิยม แม้ว่าการศึกษาของกรรมกรมีความสำคัญอยู่ต่อนักกิจกรรมที่ยึดมั่นบางส่วน แต่นักสหการนิยมไม่เชื่อใจปัญญาชนกระฎุมพี โดยต้องการคงการควบคุมของกรรมกรเหนือขบวนการ ความคิดของนักสหการนิยมมีการสาธยายในจุลสาร ใบปลิว สุนทรพจน์และในหนังสือพิมพ์ของขบวนการเอง งานเหล่านี้ส่วนใหญ่ประกอบด้วยการเรียกร้องให้ลงมือและการอภิปรายยุทธวิธีในการต่อสู้ทางชนชั้น งานเรื่อง การสะท้อนเรื่องความรุนแรง ของนักปรัชญา ฌอร์ฌ โซแรล เผยแพร่ความคิดสหการนิยมต่อสาธารณชนในวงกว้าง
ขอบเขตว่าจุดยืนสหการนิยมสะท้อนถึงทัศนะของผู้นำ และพลพรรครับจุดยืนเหล่านั้นมากน้อยเพียงใดนั้นยังเป็นประเด็นถกเถียงกันอยู่ นักประวัติศาสตร์ ปีเตอร์ สเติร์นส์ ออกความเห็นต่อสหการนิยมในฝรั่งเศส และสรุปว่ากรรมกรส่วนใหญ่ไม่รับเป้าหมายระยะยาวของสหการนิยม และว่าการใช้อำนาจครอบงำของสหการนิยม (syndicalist hegemony) เป็นเหตุให้ขบวนการกรรมกรฝรั่งเศสเติบโตค่อนข้างช้าในภาพรวม เขาอ้างว่ากรรมกรที่เข้าร่วมขบวนการสหการนิยมไม่ยินดียินร้ายต่อปัญหาเรื่องหลักนิยม สมาชิกภาพในองค์การสหการนิยมเป็นเรื่องบังเอิญเสียบางส่วน และผู้นำไม่สามารถชักจูงกรรมกรให้รับความคิดสหการนิยมได้ ฝ่ายนักรัฐศาสตร์ เฟร็ด ริดลีย์ มองว่า ผู้นำมีอิทธิพลมากในการร่างความคิดสหการนิยม แต่สหการนิยมไม่ใช่เพียงเครื่องมือของผู้นำไม่กี่คน แต่เป็นผลผลิตอย่างแท้จริงของขบวนการกรรมกรฝรั่งเศส ดาร์ลิงตัน เสริมว่า สมาชิกส่วนใหญ่ใน ITGWU (สหภาพการขนส่งและแรงงานสาธารณชนไอร์แลนด์) ไอร์แลนด์รับปรัชญาการปฏิบัติโดยตรงของสหภาพ เบิร์ต อัลเทน่า แย้งว่า แม้มีหลักฐานความเชื่อของกรรมกรทั่วไปน้อย แต่บ่งชี้ว่าพวกเขาตระหนักถึงข้อแตกต่างทางหลักนิยมระหว่างกระแสต่าง ๆ ในขบวนการกรรมกรและสามารถปกป้องทัศนะของพวกตนได้ เขาชี้ว่ากรรมกรน่าจะเข้าใจหนังสือพิมพ์สหการนิยมและถกเถียงประเด็นการเมืองได้
นักสหการนิยมเห็นด้วยกับการเรียกรัฐว่าเป็น "คณะกรรมการบริหารของชนชั้นปกครอง" ของคาร์ล มากซ์ โดยมองว่าระเบียบทางเศรษฐกิจของสังคมตัดสินระเบียบทางการเมือง และตัดสินว่าระเบียบเศรษฐกิจไม่สามารถโค่นได้ด้วยการเปลี่ยนแปลงระเบียบการเมือง พวกเขามองว่าแวดวงเศรษฐกิจเป็นสนามหลักสำหรับการต่อสู้ด้านปฏิวัติ และการเข้าร่วมในการเมืองอาจเป็นได้อย่างมากก็เป็น "เสียงสะท้อน" ของการต่อสู้ทางอุตสาหกรรม พวกเขารู้สึกกังขาต่อการเมืองแบบรัฐสภา สหภาพแรงงานสหการนิยมประกาศตนว่าเป็นกลางทางการเมืองและปลอดจากการควบคุมของพรรคการเมือง โดยให้เหตุผลว่าพรรคการเมืองรวมกลุ่มคนตามทัศนะทางการเมือง ซึ่งประกอบด้วยคนหลายชนชั้น ส่วนสหภาพแรงงานเป็นองค์การของชนชั้นกรรมกรเท่านั้น ฉะนั้นจึงไม่แบ่งแยกด้วยเหตุผลทางการเมือง
นักสหการนิยมสนับสนุนการปฏิบัติโดยตรง รวมทั้งการทำงานให้พอตามกฎ (working to rule) การขัดขืนเงียบ การบ่อนทำลายและการนัดหยุดงาน โดยเฉพาะการนัดหยุดงานทั่วไปเป็นยุทธวิธีในการต่อสู้ทางชนชั้น แทนการปฏิบัติโดยอ้อมเช่นการเมืองแบบเลือกตั้ง นักสหการนิยมมองว่าขั้นสุดท้ายก่อนการปฏิวัติจะเป็นการนัดหยุดงานทั่วไป
นักสหการนิยมยังคงคลุมเครือในเรื่องสังคมที่จะเข้ามาแทนที่ทุนนิยม โดยอ้างว่าเป็นไปไม่ได้ในการพยากรณ์ในรายละเอียด สหภาพแรงงานถูกมองว่าเป็นตัวอ่อนของสังคมใหม่นอกเหนือจากเป็นวิธีการต่อสู้ในสังคมเก่า นักสหการนิยมโดยทั่วไปเห็นตรงกันว่าในสังคมเสรี กรรมกรจะเป็นผู้จัดการการผลิตเอง กลไกต่าง ๆ ของรัฐจะถูกแทนที่ด้วยการปกครองขององค์การกรรมกร ในสังคมเช่นว่าปัจเจกชนจะได้รับการปลดปล่อย ทั้งในวงเศรษฐกิจและในชีวิตส่วนตัวและสังคม
ฟาเลชายหาด
ฟาเลชายหาดเป็นกระท่อมมุงหลังคาอย่างเรียบง่ายในประเทศซามัว อย่างไรก็ตามฟาเลลักษณะนี้สามารถพบได้ทั่วไปในส่วนอื่นของภูมิภาคพอลินีเชียอีกด้วย ลักษณะทางสถาปัตยกรรมของฟาเลชายหาดประกอบด้วยเสาจำนวนหนึ่ง ไม่มีกำแพงและมีหลังคามุงในลักษณะกลมหรือรี ฟาเลชายหาดได้รับความนิยมทางการท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก ในฐานะที่พักราคาประหยัดริมชายหาด โดยชาวซามัวจะให้ผู้มาเยือนเช่าฟาเลชายหาดเพื่อสร้างรายได้เพิ่มเติมให้กับครอบครัว
คำว่า ฟาเล (fale) เป็นศัพท์ซามัวที่ใช้เรียกสิ่งปลูกสร้างทุกประเภท โดยเป็นศัพท์ที่ใช้ในภาษากลุ่มพอลินีเชียอื่นด้วย และคล้ายคลึงกับคำว่าฟาเร (whare) ในภาษามาวรี
วัดทัพยายท้าว
วัดทัพยายท้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองปากโลง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ภายในวัดประกอบด้วยเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างเลียนแบบศิลปะในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีการตกแต่งประตูหน้าบัน ด้วยงานปูนปั้นด้วยฝีมือของช่างที่มีชื่อเสียงให้เกิดความสวยงาม หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสีแดง อุโบสถทั้งหลังทาด้วยสีขาว และศาลาการเปรียญ เป็นต้น
Crossoliparis
Crossoliparis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกตอนใต้ไปจนถึงเวเนซุเอลาตอนเหนือ
สปีชีส์:
Crossostemma
ถิ่นกำเนิดอยู่ที่แอฟริกาเขตร้อนทางตะวันตกไปจนถึงแคเมอรูน
สปีชีส์:
คริสตอฟ เดส์ก็องพ์ส
ประวัติ
คริสตอฟ เดส์ก็องพ์ส (Christophe Descamps) หรือที่ในวงการดนตรีรู้จักกันในนามว่า Chris Shining Star, คริส เลิฟอีส และ คริส จอน (Chris Jon) ศิลปินสังกัดค่ายเลิฟอิส เป็นหนึ่งในสมาชิกวง “Shining Star Band”  ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 2544 แนวดนตรีคือ  อาร์แอนด์บี โซล ป๊อบ แจ๊ซ ร็อค จริงๆแล้ว คริส จอน สามารถร้องได้ทุกแนว
วง Shining Star เริ่มปล่อยซิงเกิลออกมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2555 และรวบรวมทำเป็นอัลบั้มออกมาในปี 2557 โดยเพลงที่โดดเด่นที่สุดคงเป็นเพลง "5 Years" ซึ่งนักร้องดังอย่าง ทอม รูม39 เคยนำไปร้องใหม่และเผยแพร่ทางโซเชียลมีเดียด้วย
เนื่องจากความโดดเด่นในเนื้อเสียงที่แตกต่าง นุ่ม ลึก สไตล์อาร์แอนด์บี-โซล คริส จอน ได้มีโอกาสได้รับเชิญร่วมร้องเพลงเดี่ยวในงานระดับนานาชาติ เช่น ในปี 2556 ถูกรับเลือกให้เป็นตัวแทนคนไทยในการเข้าร่วมโชว์คอนเสิร์ต Drums&Voices  ในฐานะนักร้อง ร่วมกับ ทศพร ทัศนะ ระนาดเอกและกลองยาว โดยมีกำหนดการออกทัวร์ 7 ประเทศ ได้แก่ เวียดนาม กัมพูชา เมียนม่าร์ ไทย ลาว บรูไน และญี่ปุ่น ซึ่งการจัดงานครั้งนี้เป็นวาระครบรอบ 40 ปี การประชับความสัมพันธ์ญี่ปุ่นและอาเซียน โดย เจแปนฟาวน์เดชั่น เป็นเจ้าภาพการจัดงาน และ ได้ร่วมร้องเพลงในอัลบั้มต่างๆของ บอย โกสิยพงษ์ เมื่อครั้งยังเป็นศิลปินภายใต้สังกัดเลิฟอีส เช่น เพลง “เพื่อนเก่า” ในอัลบั้ม “Rhythm&Boyd 11th” รวมทั้งได้มีโอกาสร่วมร้องเพลงในโปรเจ็คพิเศษ เพลงพระราชนิพนธ์เป็นภาษาฝรั่งเศส "เพลงพระราชนิพนธ์ แสงเทียน" (Flamme d'Espoir) อีกด้วย
หลังจากที่ Shining Star Band ไม่ได้ทำผลงานเพลงต่อ ปัจจุบัน คริส จอน ก็เดินสายทัวร์ทั่วประเทศกับวง ตู่ ภพธร สุนทรญาณกิจ ในตำแหน่งนักร้องของวง
นอกจากน้ำเสียงที่นุ่มละมุนเป็นเอกลักษณ์แล้ว คริส จอน ยังมีความสามารถในด้านการแสดงอีกด้วย โดยเคยมีผลงานการแสดงทั้งละครเวที ละครทีวี และภาพยนตร์ ทั้งแสดงและร้องเพลงประกอบงานที่แสดงอีกด้วย
คริส จอน เป็นศิลปินที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการเพลงไทยมานาน และมีความสามารถหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการร้องที่มีน้ำเสียงนุ่มลึก แนวอาร์แอนด์บี โซล หรือ ความสามารถในการเล่นเครื่องดนตรีได้หลากหลาย เช่น กีต้าร์ กลอง เบส เปียโน และมีความชื่นชอบในการแต่งเพลง ด้วยเหตุนี้ ทำให้ได้รับเชิญเป็นที่ปรึกษาของศิลปินมากมาย และยังได้ร่วมงานกับศิลปินชั้นนำของไทยหลายคน เช่น บอยด์ โกสิยพงษ์ ซึ่งตอนนี้เป็นที่ปรึกษาของเขาด้วย และ ตู่ ภพธร สุนทรญาณกิจ เป็นต้น