cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สถานีหลักสอง
อาคารจอดแล้วจร
อาคารจอดแล้วจร อยู่บริเวณสองฝั่งถนนเพชรเกษม ก่อนถึงสถานีประมาณ 100 เมตร มีทางเดินและทางรถยนต์ยกระดับข้ามถนนเชื่อมต่อระหว่างอาคารเพื่ออำนวยความสะดวกให้กับประชาชน ประกอบด้วย
กรุงชิง
ชื่อ "กรุงชิง" มาจากคำว่า "ต้นชิง" ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้ตระกูลปาล์มชนิดหนึ่งที่มีอยู่มากในเขตนี้ น้ำตกกรุงชิงมีอยู่ 7 ชั้น ได้แก่ 1.หนานมัดแพ 2.หนานฝนแสนห่า 3.หนานปลิว 4.หนานโจน 5.หนานจน 6.หนานต้นตอ 7.หนานวังเรือบิน   ชั้นที่สวยที่สุด ได้แก่ "หนานฝนแสนห่า" เพราะน้ำตกจากหน้าผาสูงชันประมาณ 100 เมตร กระแสน้ำแผ่เป็นผืนกว้างกระจายออกเป็นละออง เหมือนม่านฝน ไม่จับกันเป็นเกลียวน้ำดังน้ำตกทั่วไป จีงเรียกว่า "ฝนแสนห่า"
น้ำตกชั้นนี้ยังมีความสำคัญที่ปรากฏอยู่หลังธนบัตรราคา 1,000 บาทของไทยอีกด้วย (บางฉบับ) จากหน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติเขาหลวง ที่ ขล.3 ถึงหนานฝนแสนห่าระยะทาง 3.8 กิโลเมตร การเดินทางโดยการเดินตามเส้นทางเดิน เป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติ มีร่องรอยสัตว์ป่าให้ชมตลอดเส้นทาง ซึ่งแสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่า บริเวณน้ำตกกรุงชิง มีที่พักและสถานที่สำหรับเล่นแคมป์ไฟ มีร้านค้าและร้านอาหารตั้งอยู่เชิงเขา การเดินทางจากตัวเมือง ใช้เส้นทางหลวงสายนครศรีธรรมราช-พรหมคีรี (ทางหลวงหมายเลข 4016) ถึงสามแยกนาเหรงเลี้ยวซ้ายไปถึงอำเภอนบพิตำแล้วเลี้ยวขวา (ทางหลวงหมายเลข 4186) ระยะทาง 70 กิโลเมตร
อนุสาวรีย์วอชิงตัน
อนุสาวรีย์วอชิงตัน (Washington Monument) เป็นอนุสาวรีย์ที่สร้างเพื่อเป็นเกียรติแก่จอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี สหรัฐอเมริกา มีลักษณะเป็นแท่งโอเบลิสก์ ทำด้วยหินอ่อน หินแกรนิต และหินทราย สูง 555 ฟุต 5 ½ นิ้ว (169 เมตร) เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในวอชิงตัน ดี.ซี. ออกแบบโดยโรเบิร์ต มิลส์ สถาปนิกในยุคนั้น เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1848 แต่กว่าจะสร้างเสร็จก็ล่วงเข้ามาจนถึงปี ค.ศ. 1884 ใช้เวลาสร้างนานถึง 36 ปี เนื่องจากเงินบริจาคหมด ประกอบกับเกิดสงครามกลางเมืองอเมริกัน ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1888 ใช้หินไป 36,491 ก้อน หนัก 90,854 ตัน ใช้เงินไปทั้งสิ้น 1,187,710 ดอลลาร์สหรัฐ ข้างบนเป็นจุดชมวิว มีลิฟต์และบันได 897 ขั้น หินแต่ละก้อนที่นำมาสร้างบันไดในอนุสาวรีย์ได้มาจากที่ต่างๆทุกรัฐของอเมริกา และจากการบริจาคจากองค์กรเอกชนและรัฐบาลมิตรประเทศต่างๆของอเมริกา อาจเรียกว่าเป็นหินนานาชาติ
อนุสาวรีย์วอชิงตัน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของอนุสรณ์สถานลินคอล์น ทางตะวันตกของอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา และทางใต้ของทำเนียบขาว
อำเภอตาคลี
ตาคลี [ตา-คลี] เป็นอำเภอหนึ่งตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอพยุหะคีรีทั้งหมด ก่อนที่จะขอจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอโดยการปกครองบางส่วนออกจากอำเภอพยุหะคีรี และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 2 สิงหาคม 2480 ชื่ออำเภอมีที่มาจากลานตีคลี สถานที่แห่งหนึ่งในบทละครเรื่องสังข์ทอง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของจังหวัดนครสวรรค์ รองจากอำเภอเมืองนครสวรรค์
ภูมิศาสตร์
อำเภอตาคลีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอตาคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอตาคลีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ
อาชีพหลักของประชาชนในอำเภอตาคลี ได้แก่ เกษตรกรรม เช่น ข้าว ข้าวโพด อ้อย สวนผลไม้ (มะม่วง) ค้าขายผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร รวมไปถึงการเลี้ยงปศุสัตว์ เช่น โคเนื้อ สุกร ไก่พื้นเมือง ไก่เนื้อ เป็ดเทศ นอกจากนี้ ยังมีโรงงานอุตสาหกรรม เช่น โรงงานน้ำตาล โรงงานผลิตเยื่อกระดาษ เป็นต้น
ธนาคารในอำเภอตาคลีมี 9 บริษัท ได้แก่
การขนส่ง
ภายในอำเภอตาคลีมีทางหลวงที่สำคัญ ได้แก่ ถนนพหลโยธิน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1), ถนนตาคลี–หัวหวาย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3329) และถนนเลียบคลองชัยนาท–ป่าสัก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3196) ส่วนการขนส่งทางราง อำเภอตาคลีมีสถานีรถไฟและที่หยุดรถ ได้แก่ ป้ายหยุดรถไฟโรงเรียนจันเสน สถานีรถไฟจันเสน ป้ายหยุดรถไฟบ้านกกกว้าว สถานีรถไฟช่องแค ที่หยุดรถไฟทะเลหว้า สถานีรถไฟโพนทอง สถานีรถไฟบ้านตาคลี สถานีรถไฟดงมะกุ สถานีรถไฟหัวหวาย และสถานีรถไฟหนองโพ นอกจากนี้ ยังมีสนามบินตาคลี เป็นสนามบินที่ไม่มีสายการบิน ปัจจุบันชื่อกองบิน 4 โดยมีการทำฝนหลวงในย่านภูมิภาคนี้
เทศกาลและประเพณี
ราวเดือนเมษายนของทุกปี
เอย์วอน
เอย์วอน (, eyvān) หรือ อีวาน (إيوان, ʾīwān) คือโถงหรือพื้นที่รูปสี่เหลี่ยม โดยทั่วไปมีผนังสามด้าน ส่วนอีกด้านหนึ่งเปิดโล่ง มักคลุมด้วยโครงสร้างทรงโค้ง ซุ้มทางเข้าอย่างเป็นทางการเข้าสู่เอย์วอนเรียกว่า พีชทอฆ (پیش‌طاق) ซึ่งเป็นศัพท์ภาษาเปอร์เซียที่ใช้เรียกช่องที่ต่อออกมาจากด้านหน้าของอาคารและโดยทั่วไปประดับประดาด้วยอักษรวิจิตรอิสลาม งานกระเบื้องเคลือบ และงานออกแบบเรขาคณิตอิสลาม เอย์วอน เป็นศัพท์ที่มีความหมายกว้าง ๆ จึงไม่ได้มีรูปแบบเฉพาะพิเศษ แต่มีความแตกต่างกันไปตามบริบท สถาปัตยกรรม และวัฒนธรรม
ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ
ครอบครัวตัวป่วนก๊วนปีศาจ (Monster Family) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นแนวตลกและสยองขวัญร่วมระหว่างเยอรมนีและสหราชอาณาจักร กำกับและอำนวยการสร้างโดย Holger Tappe โดยเขียนบทพร้อมกับ David Safier จากหนังสือเด็ก ภาพยนตร์ให้เสียงพากย์โดย Emily Watson, Nick Frost, Jessica Brown Findlay, Celia Imrie, Catherine Tate, และ Jason Isaacs
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ (จังหวัดพังงา)
วัดราษฎร์อุปถัมภ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนเขาล้านในตำบลบางเหรียง อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
อาร์เอส มิวสิค
บริษัท อาร์เอส มิวสิค จำกัด (RS Music Company Limited) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจเพลงส่วนกลางในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเริ่มแรกเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่แยกตัวออกมาในช่วงที่มีการปรับโครงสร้างธุรกิจเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2546 - 2547 แต่ต่อมาค่ายย่อยอื่นหลาย ๆ ค่ายได้ทยอยลดสถานะและยุบรวมเข้าด้วยกัน จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายให้ชื่อ อาร์เอส มิวสิค เป็นชื่อกลางสำหรับหน่วยธุรกิจ ต่อมาได้เปลี่ยนรูปแบบกลับมาเป็นค่ายเพลงหลักส่วนกลางตามเดิม จนกระทั่งลดบทบาทในปี พ.ศ. 2561 ก่อนจะกลับมาจัดตั้งอาร์เอส มิวสิค ขึ้นเป็นกลุ่มธุรกิจเพลงอีกครั้งในปี พ.ศ. 2563 และยกระดับเป็นบริษัทเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ผ่านการเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ดำเนินการสถานีวิทยุคูลฟาเรนไฮต์ 93 เพื่อเตรียมเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในอนาคต
ประวัติ
พ.ศ. 2547 ค่ายเพลงอาร์เอส มิวสิค เปิดตัวในฐานะ 1 ใน 11 ค่ายเพลงย่อยของบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) อยู่ภายใต้การบริหารของ คมวิทย์ เชษฐโชติศักดิ์ และ ต้น - ชาญกฤษณ์ บุญสิงห์ หัวหน้าทีมผลิตเพลง โดยส่งศิลปินเบอร์แรก นอยซ์ (Noize) ออกมาในช่วงกลางปี
พ.ศ. 2548 แจ้งเกิดวงดนตรี แอม ฟายน์ จนถือว่าเป็นวงดนตรีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของทีมเพลงนี้ ได้ขณะเดียวกันมีการปรับโครงสร้างค่ายเพลงในเครือบริษัทอาร์เอสใหม่ ทำให้ ค่าย อะ-ฮ่า, แวมม์ และ บ้านโรงบ่ม ยุบรวมเข้ากับ อาร์เอส มิวสิค เกิดเป็นยูนิตย่อยชื่อ บิ๊กบลู เร็คคอร์ด (big BLUE Records)
พ.ศ. 2549 เปลี่ยนชื่อทีมเพลงของอาร์เอส มิวสิค ดั้งเดิม มาเป็นยูนิตย่อยชื่อ โน มิ้วท์ (No Mute) และยุบรวมอีก 3 ค่ายเพลงย่อย มอนสเตอร์ มิวสิก, บั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด และ เรียลแอนด์ชัวร์ เข้ามาเป็นยูนิตย่อย ร็อกสกิน (Rockskin)
พ.ศ. 2550 ยุบรวมเข้ากับค่ายเพลง เมโลดิก้า และอีก 2 ค่ายย่อยที่ถูกลดสถานะคือ อะบอริจินส์ และ จีโนม เร็คคอร์ด กลายเป็นค่ายส่วนกลางค่ายเดียวในชื่อ เมโลดิก้า ตามนโยบายของ ชมพู - สุทธิพงษ์ วัฒนจัง และจัดตั้งค่ายเพลง กามิกาเซ่ ขึ้นเป็นค่ายเพลงสำหรับกลุ่มวัยรุ่นโดยเฉพาะ
พ.ศ. 2551 เปลี่ยนชื่อค่าย เมโลดิก้า กลับมาเป็น อาร์เอส มิวสิค เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายที่จะให้เป็นค่ายเพลงส่วนกลางของบริษัท
พ.ศ. 2552 ชมพู สุทธิพงษ์ ลาออกจากอาร์เอสไปอยู่กับ โซนี่ มิวสิก จึงมีการปรับนโยบายให้หัวหน้าของทีมผลิตเพลงแต่ละทีมดูแลกันเอง แต่ยังคงใช้ชื่อส่วนกลาง อาร์เอส มิวสิค ในการทำการตลาด
พ.ศ. 2553 ปรับรูปแบบกลับมาเป็นค่ายเพลงหลักส่วนกลางของบริษัทตามที่เคยเป็นมาก่อน พ.ศ. 2547 โดยเน้นไปที่กลุ่มศิลปิน ป๊อบ, ร็อก ทั้งศิลปินหน้าเก่าและใหม่ แต่โดยรวมจะโตกว่าศิลปินวัยรุ่นในค่าย กามิกาเซ่
พ.ศ. 2554 เปิดค่ายย่อย การ์เด้น มิวสิค (Garden Music) เพื่อทำเพลงในแนวทางที่ต่างจากแนวแมสทั่วๆ ไป
พ.ศ. 2555 เปิดตัวค่ายเพลง โช มิวสิค (CHO Music and Entertainment)
พ.ศ. 2556 เปลี่ยนชื่อค่ายเป็น เยส มิวสิก (Yes! Music)
พ.ศ. 2558 ยุบค่าย โช มิวสิค และ ย้ายศิลปินรุ่นเก่าจากค่ายกามิกาเซ่เข้ามาอยู่ในสังกัด
พ.ศ. 2561 อาร์เอส มิวสิค ได้ลดบทบาทตามนโยบายของบริษัทแม่ซึ่งเน้นธุรกิจพาณิชย์และสื่อเป็นหลัก โดยยุบค่ายเพลงแนวเพลงไทยสากลในเครือทั้งหมด คือ เยส มิวสิก, กามิกาเซ่ และ การ์เด้น มิวสิค ดังนั้นจึงเหลือค่ายเพลงในเครืออาร์เอสเพียงค่ายเดียวคืออาร์สยาม ซึ่งเพิ่มแนวดนตรีเพลงไทยสากลเข้าไปเพิ่มนอกเหนือจากลูกทุ่งด้วย ทำให้อาร์เอส มิวสิค ได้รับหน้าที่ในการกำกับดูแลค่ายเพลงอาร์สยามไปโดยปริยาย
พ.ศ. 2563 จัดตั้งกลุ่มธุรกิจอาร์เอส มิวสิค ขึ้นอีกครั้ง โดยมีทั้งหมด 3 ค่าย คือ โรสซาวด์ (RoseSound) ซึ่งเป็นชื่อแรกของอาร์เอส, กามิกาเซ่ และอาร์สยาม
ต่อมาเมื่อช่วงปลายเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 ที่ประชุมคณะกรรมการบริหารของอาร์เอสได้อนุมัติการแยกธุรกิจ (Spin-off) ของกลุ่มธุรกิจอาร์เอส มิวสิค ออกมาจัดตั้งเป็นบริษัทย่อย เพื่อรองรับการระดมทุนสาธารณะผ่านการเสนอขายหุ้นใหม่แก่ประชาชนทั่วไปเป็นครั้งแรก และเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในปี พ.ศ. 2567 ทำให้มีการเปิดช่องทางสื่อสังคมของตัวเองอย่างเป็นทางการในชื่อ "RS Music Thailand" และได้มีการเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์และชื่อบริษัทจาก บริษัท คูลลิซึ่ม จำกัด ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการสถานีวิทยุคูลฟาเรนไฮต์ 93 มาเป็น บริษัท อาร์เอส มิวสิค จำกัด (RS Music Company Limited) ต่อกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2566
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 อาร์เอส มิวสิค ได้เปิดตัวศิลปินคนแรกภายหลังการเตรียมแยกธุรกิจ คือ บีม - กวี ตันจรารักษ์ อดีตสมาชิกวงดีทูบี ซึ่งเป็นศิลปินภายใต้โปรเจกต์พิเศษ RS Homecoming ที่นำอดีตศิลปินในเครืออาร์เอสกลับมาทำผลงานเพลงในสังกัดเดิม เพื่อฉลองครบรอบ 40 ปีของอาร์เอส โดยออกผลงานเพลงชื่อว่า "Call Me Daddy" ซึ่งบีมร้องร่วมกับธีร์และพีร์ซึ่งเป็นบุตรชายฝาแฝดของเขา
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 อาร์เอส มิวสิค ได้ร่วมทุนกับยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป ซึ่งเป็นพันธมิตร จัดตั้งกิจการร่วมค้า (Joint Venture) มูลค่าประมาณ 1,600 ล้านบาท เพื่อบริหารลิขสิทธิ์เพลงของอาร์เอสทั้งหมด และขยายโอกาสในการเผยแพร่เพลงไทยของอาร์เอสออกสู่ตลาดต่างประเทศ โดยยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุปถือหุ้นจำนวน 70% ส่วนอาร์เอส มิวสิค ถือหุ้นจำนวน 30% และเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม อาร์เอสได้แต่งตั้งพรพรรณ เตชรุ่งชัยกุล เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารของอาร์เอส มิวสิค
ธุรกิจในเครือ
ปัจจุบัน รายได้ของ อาร์เอส มิวสิค มีที่มาจาก 5 แหล่งหลัก ดังนี้
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
เจ้าจอมมารดาอ่วม ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาอ่วม ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
เป็นพระปัยยิกา (ทวด) ใน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ประวัติ
เป็นธิดาของพระยาพิสณฑ์สมบัติบริบูรณ์ (เจ้าสัวยิ้ม พิศลยบุตร) อภิมหาเศรษฐีเจ้าของเรือกลไฟชื่อ "เจ้าพระยา" เดินทางระหว่างกรุงเทพฯ - สิงคโปร์ ซึ่งเป็นเพียงลำเดียวในสมัยนั้น มารดาชื่อ "ปราง" (สกุลเดิม "สมบัติศิริ") ท่านเกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2399 มีน้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ
ท่านได้ประสูติกาลพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ
เจ้าจอมมารดาอ่วมมีสุขภาพที่ไม่แข็งแรง เจ็บป่วยเรื่อยมาหลังจากประสูติพระราชโอรส และในที่สุดท่านก็ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2434
โต๊ะกลมโทรทัศน์
บริษัท โต๊ะกลมโทรทัศน์ จำกัด เป็นบริษัทผลิตสื่อบันเทิงแห่งหนึ่งของประเทศไทย ในเครือบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งบริษัทเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2547 โดยมี สังข์ - ธีรวัฒน์ อนุวัตรอุดม, เอก - ชยานันต์ เทพวนินกร และโจ้ - วิรัตน์ เฮงคงดี เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง โดยเวิร์คพอยท์ถือหุ้น 50%
ปัจจุบันทางบริษัทผลิตสื่อบันเทิงในทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น รายการโทรทัศน์ ซีรีส์ ซิตคอม ภาพยนตร์ คอนเสิร์ต ละครเวที หรือมิวสิกวิดีโอ ออกสู่สายตาผู้ชมเป็นจำนวนมาก และได้รับความนิยมอย่างสูงในหลาย ๆ ประเภท ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
รายการโทรทัศน์
รายการโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์
ซิตคอม
ละครซิตคอมทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ละครเวที
ละครเวทีทั้งหมดด้านล่างนี้จัดแสดงที่โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 สยามสแควร์วัน
โมโตเอ็กซ์
โมโตเอ็กซ์ (Moto X) เป็นสมาร์ตโฟน รุ่นเรือธง ผลิตโดยโมโตโรลา ในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยถูกวางขายผ่านผู้ให้บริการเครือข่าย เวอไรซอน, เอทีแอนด์ที, สปรินต์, ทีโมบายล์ และยูเอสเซลลูลาร์ ในสหรัฐอเมริกา และโรเจอส์ไวร์เลฃส ในประเทศแคนาดา โดยโมโตเอ็กซ์จะวางขายในช่วงปลายเดือนสิงหาคม หรือต้นเดือนกันยายนนี้
โมโตโรลา โมโตเอ็กซ์ เป็นสมาร์ตโฟนรุ่นแรกของโมโตโรลา ที่ผลิตและประกอบในสหรัฐอเมริกา โดยผลิตในโรงงานเก่าของโนเกีย ที่ฟอร์ตเวิร์ท รัฐเท็กซัส โมโตเอ็กซ์ มีขนาดหน้าจอ 4.7 นิ้ว อโมเลด ความละเอียด 1280×720 พิกเซล (เอชดี 720p) ใช้ชิปเซ็ตโมโตโรลา เอ็กซ์8 ซึ่งประกอบด้วยควอล์คอมม์ สแนปดรากอน เอส4 โปร และซีพียูซิงเกิลคอร์ 2 ตัว โดยสแนปดรากอนประกอบด้วย ดูอัลคอร์ ไครท์ 300 ความเร็ว 1.7 จิกะเฮิรตซ์ และอาดรีโน 320 ควอดคอร์ ที่ 400 เมกาเฮิรตซ์ พื้นที่หน่วยความจำ 16 จิกะไบต์ และ 32 จิกะไบต์สำหรับรุ่นที่วางขายผ่านระบบออนไลน์ และแรม 2 จิกะไบต์
บังสะเล็บ ศรไขว้
บังสะเล็บ ศรไขว้ เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงตั้งแต่ยุคเวทีมวยสวนกุหลาบ เป็นนักมวยรุ่นเดียวกับบัว วัดอิ่ม และโพล้ง เลี้ยงประเสริฐ เป็นชาวกรุงเทพฯ เชื้อสายแขกชวา แต่เมื่อโตขึ้นเลี่ยงกฎหมายไทยไปอยู่ในบังคับของเนเธอร์แลนด์ เป็นนักมวยพระนครยุคแรกๆที่ขึ้นชกกับนักมวยหัวเมือง เป็นครูมวยของคณะลูกศร และเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการมวยผู้หนึ่ง ถึงขั้นที่ บัว วัดอิ่ม เคยถูกผู้ใหญ่ที่สนับสนุนห้ามไม่ให้ชกกับบังสะเล็บ เพราะกลัวว่าถ้าชกชนะจะเป็นอันตราย ในยุคเวทีท่าช้าง-หลักเมือง บังสะเล็บเคยชกกับแพ เลี้ยงประเสริฐ ครั้งหนึ่ง เหตุที่จะชกกันเพราะในวันเปรียบมวย เมื่อพบหน้ากัน บังสะเล็บเรียกนายโพล้ง และพี่น้องว่า "ไอ้ลาวอุตรดิตถ์" เพราะเห็นเป็นมวยบ้านนอก จึงเกิดการท้าทายจนตกลงขึ้นชกกัน ครั้งแรกบังสะเล็บชกกับนายฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ ปรากฏว่าเสมอกันไปแบบดุเดือด เมื่อเกิดการท้าทายกันอีก นายแพจึงขึ้นชก คู่นี้ชกกัน 2 ครั้ง ครั้งแรกเสมอกันแบบที่บังสะเล็บน่าแพ้ ครั้งที่ 2 บังสะเล็บจึงแพ้นายแพไปแบบเด็ดขาด ส่วนในยุคเวทีมวยสวนสนุก สะเล็บยังคงขึ้นชกและมีชื่อเสียงโด่งดัง ใน พ.ศ. 2473 – 2474 ชกชนะ ทองดี โปละวะ ยัง หนุมาน เสมอกับแบตตลิง กิลโมร์ และแพ้คะแนน นิด ภู่ภิญโญ
ดักลาส
ดักลาส (Douglas; Doolish) เป็นเมืองหลักและเมืองใหญ่ที่สุดของเกาะแมน มีประชากร 27,938 คน เมืองนี้ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำดักลาสและอ่าวกว้างประมาณสองไมล์ แม่น้ำดักลาสเป็นส่วนหนึ่งของท่าเรือของเมืองและท่าเรือพาณิชย์หลัก
เมืองนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางหลักของเกาะในด้านธุรกิจ การเงิน การบริการทางกฎหมาย การขนส่ง ชอปปิง และความบันเทิง
ภูมิอากาศ
สถานีรายงานสภาพอากาศที่อยู่ใกล้ดักลาสที่สุดคือสถานีรายงานสภาพอากาศริมชายฝั่งที่โรนัลด์สเวย์ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของดักลาสประมาณ 7 mi อุณหภูมิสูงสุดเท่าที่บันทึกในโรนัลด์สเวย์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1983 อยู่ที่ 28.9 C อุณหภูมิเฉลี่ยในโรนัลด์สเวย์ (ค.ศ. 1981-2010) อยู่ที่ 25 C หรือมากกว่าที่บันทึกไว้ 0.8 วันต่อปี และอุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยต่อปีที่ 24.1 C
มีหิมะตกที่โรนัลด์สเวย์โดยเฉลี่ยที่ 14.5 วัน ในช่วง ค.ศ. 1981–2010 อุณหภูมิที่ต่ำที่สุดเท่าที่บันทึกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1961 อยู่ที่ -9.1 C และอุณหภูมิที่ต่ำที่สุดของปีโดยเฉลี่ยอยู่ที่ -3.4 C
ประชากร
ข้อมูลสำมะโนประชากรไอล์ออฟแมน ค.ศ. 2011 ระบุว่าดักลาสมีประชากร 27,938 คน เพิ่มขึ้นจาก 25,347 คนใน ค.ศ. 2001 ในเมืองมีประชากรอาศัยอยู่คิดเป็นร้อยละ 33.06 ของประชากรบนเกาะทั้งหมด 84,497 คน
เกาะต่ำ
ในทางธรณีวิทยา (รวมถึงในโบราณคดี) เกาะต่ำคือเกาะที่มีแหล่งกำเนิดมาจากปะการัง โดยอาจจะเกิดขึ้นเกิดจากการตกตะกอนหรือการยกตัวและทับทมของพืดหินปะการัง และคำว่าเกาะต่ำนี้เอาไวแยกกลุ่มเกาะเหล่านี้ออกจากเกาะสูงที่จะเกิดจากภูเขาไฟ
สภาพภูมิอากาศและความอยู่อาศัยได้
เกาะต่ำเป็นเกาะที่จะมีดินทรายมากและน้ำจืดน้อยจึงไม่เหมาะแก่การเกษตร ทำให้เกาะต่ำเหล่านี้ไม่สามารถใช้เป็นที่อยู่อาศัยได้ดีเท่าเกาะสูง คนที่อาศัยอยู่ส่วนมากจะเป็นชาวประมง เกาะต่ำส่วนมากจะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร
การลอบสังหารอันเดรย์ คาร์ลอฟ
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 อันเดรย์ คาร์ลอฟ เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำตุรกี ถูกเมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ยิงเสียชีวิตขณะกล่าวเปิดงานนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ผู้สังหารเป็นตำรวจปราบจลาจลของตุรกีซึ่งอยู่ระหว่างการพักงาน ได้อาศัยบัตรประจำตัวของตนเองนำอาวุธปืนเข้าไปในที่ก่อเหตุ หลังจากยิงเอกอัครราชทูตแล้ว ผู้สังหารได้ตะโกนขึ้นว่า "ตักบีร์ ตักบีร์ อย่าลืมอะเลปโป อย่าลืมซีเรีย หากดินแดนของเราไม่ปลอดภัย พวกคุณก็จะไม่ปลอดภัยเหมือนกัน อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา มีเพียงความตายที่จะนำเราออกจากที่นี่ได้ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับความโหดร้ายครั้งนี้จะต้องชดใช้"  หลังจากก่อเหตุ อัลทึนทัชได้ถูกกองกำลังรักษาความมั่นคงกระทำวิสามัญฆาตกรรม
การสังหารครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์การประท้วงหลายวันในตุรกีเพื่อต่อต้านการมีส่วนร่วมของรัสเซียในสงครามกลางเมืองซีเรียและการสู้รบเพื่อยึดเมืองอะเลปโป แม้ว่ารัฐบาลรัสเซียกำลังเจรจากับรัฐบาลตุรกีเพื่อบรรลุข้อตกลงหยุดยิงชั่วคราวอยู่ก็ตาม
มวยคาดเชือก
มวยคาดเชือก หรือ มวยโบราณ เป็นการชกมวยไทยในสมัยโบราณที่ใช้เชือกพันที่หมัดทั้ง 2 ข้างแทนการใช้นวมเหมือนมวยไทยปัจจุบัน
การแข่งขัน
นักมวยที่จะขึ้นชกจะพันหมัดด้วยเชือกจนแข็ง ผูกเครื่องรางของขลังตามความเชื่อของแต่ละคน ทั้งนี้ขึ้นกับการตกลงกันก่อนชก ก่อนชกกันนักมวยต้องมาซ้อมให้นายสนามดูก่อน ถ้ามีฝีมือใกล้เคียงกัน และทั้งคู่พอใจจะชกกันจึงถือว่าได้คู่ การต่อสู้จะชกกันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยอมแพ้หรือลุกไม่ขึ้น มิฉะนั้นถือว่าเสมอกัน ซึ่งอาจจะชกกันใหม่ในคราวต่อไปถ้ายังไม่หายข้องใจ การชกมวยแบบนี้จะเน้นชั้นเชิงมากกว่าพละกำลัง
สนามแข่งขันเป็นสนามหญ้าหรือลานวัด มีเชือกกั้น 1 เส้น มีกรรมการห้ามเพื่อจับผู้ล้มขึ้นมาชกใหม่ และห้ามไม่ให้ซ้ำเติมคนล้ม ในงานเผาศพผู้มีฐานะในสมัยก่อน นิยมให้มีมวยชกด้วย 7 - 8 คู่
ในสมัยรัชกาลที่ 6 พระยานนทิเสนสุเรนทรภักดี (แมค เศียรเสวี) เริ่มจัดแข่งขันมวยไทยอาชีพครั้งแรกที่สนามมวยสวนกุหลาบ ต่อมาจึงเกิดสนามมวยอื่นๆอีกมากมาย เช่น สนามมวยท่าช้าง หลักเมือง สวนเจ้าเชตุ เสือป่า สวนสนุก เจ้านายสมัยนั้นโปรดการเลี้ยงนักมวยและเสาะหานักมวยฝีมือดีมาเข้าสังกัด จึงมีนักมวยจากหัวเมืองเข้ามาขกในกรุงเทพฯมาก ตัวอย่างเช่น กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ มีนักมวยเอกคือ หมื่นชงัดเชิงชก กับ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ ม.ร.ว. มานพ ลดาวัลย์ มีนักมวยเอกคือบังสะเล็บ ศรไขว้ ในครั้งนั้นยังมีการคัดเลือกนักมวยเอกขึ้นชกหน้าพระที่นั่งและมีนักมวยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เช่น หลวงไชยโชกชกชนะ, หมื่นมวยมีชื่อ, หมื่นมือแม่นหมัด และหมื่นชงัดเชิงชก
มวยคาดเชือกในปัจจุบัน
ปัจจุบันการชกแบบคาดเชือกยังมีชกกันอยู่ในประเทศพม่า ในประเทศไทยมีเพียงการแสดงและมีการชกในบางเทศกาล เช่น การชกมวยคาดเชือกประเพณีไทย-พม่า ในเทศกาลสงกรานต์ ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก อย่างไรก็ดี ในการชกนั้นใช้กติกาแบบพม่า ไม่ได้ใช้กติกาแบบมวยไทยแต่ประการใด
มวยคาดเชือกในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับภาพยนตร์มวยคาดเชือก เช่น คาดเชือก ออกฉายในปี พ.ศ. 2527 กำกับโดยบัณฑิต ฤทธิ์ถกล และภาพยนตร์เรื่อง ไชยา ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 รวมถึง ธีรวิทย์ โฆคิน กับ อากาศ แจ่มใส จากการ์ตูนญี่ปุ่น เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ ซึ่งเป็นตัวละครที่ใช้วิชามวยไทยโบราณ
วัดนิคมธรรมาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
วัดนิคมธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา
วัดนิคมธรรมารามเริ่มทำการก่อสร้างประมาณ พ.ศ. 2494 บริเวณหัวเขาท่าเพชร เดิมชาวบ้านเรียกชื่อตามที่ตั้งว่าว่า วัดหัวเขา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดนิคมธรรมาราม" เมื่อ พ.ศ. 2499 เนื่องจากอยู่ใกล้บริเวณเขตนิคมสร้างตนเองขุนทะเล จนได้รับประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 19.70 ยาว 30 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.10 เมตร ยาว 26.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 18 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15.25 เมตร ยาว 22.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปอดีตเจ้าอาวาส ศาลาประดิษฐานพระประจำวัน เมรุ หอระฆัง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ และกุฏิเจ้าอาวาส
ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 81 นิ้ว พระประธานประจำศาลการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว สูง 55 นิ้ว พระสังกัจจายน์ ขนาดหน้าตักกว้าง 162 นิ้ว สูง 177 นิ้ว
โรเจอร์ มิลลา
อัลเบิร์ต โรเจอร์ มิลลา (Albert Roger Milla) (เกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ที่เมืองยาอุนเด) นักฟุตบอลจากประเทศแคเมอรูน ถึงแม้ว่า โรเจอร์ มิลลา ได้เริ่มเล่นให้ทีมชาติแคเมอรูนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2521 ลงเล่นฟุตบอลโลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 แต่มีชื่อเสียงในฟุตบอลโลก 1990 และฟุตบอลโลก 1994 ในการแข่งขันที่สหรัฐอเมริกา โรเจอร์ มิลลา ได้ทำประตูของเขาในขณะที่อายุ 62 ปี 34 วัน ทำให้เป็นสถิติฟุตบอลโลก นักฟุตบอลที่อายุสูงสุดที่ทำประตูได้ ในนัดที่แข่งกับทีมชาติรัสเซีย
ชีวิตในช่วงเด็กของ โรเจอร์ มิลลา ได้ย้ายที่อยู่บ่อยเนื่องจากพ่อทำงานสร้างทางรถไฟ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกเมื่ออายุ 13 ปี ให้กับสโมสร เอแคลร์ เมื่ออายุ 25 ปี ได้นำทีม ตงแนร์ เป็นแชมป์ ในปี พ.ศ. 2520 (1977) โรเจอร์ มิลลาได้ไปยุโรปและเล่นให้กับสโมสร วาล็องเซียนส์ ในฝรั่งเศส แต่ไม่ได้ลงเล่นตลอดเวลา 2 ปี และได้ย้ายต่อไปที่ อาแอส โมนาโก และ บาสเตีย จนในที่สุดได้ย้ายไปเล่นให้กับ  แซงต์-เอเตียง ในปี พ.ศ. 2527 และมีชื่อเสียงในช่วงนี้ และได้ย้ายต่อไปเล่นให้กับ มงต์เปลลิเยร์ ในช่วง 2529-2532
ในปี พ.ศ. 2547 โรเจอร์ มิลลา ได้มีชื่ออยู่ใน ฟีฟ่า 100 รายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่เลือกโดยเปเล่
1952
อำเภอกัวลาเนอรุซ
อำเภอกัวลาเนอรุซ (Daerah Kuala Nerus) เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ซึ่งแยกจากอำเภอกัวลาเตอเริงกานูในปี.ศ. 2014 แต่ยังถูกปกครองโดยสภาเมืองกัวลาเตอเริงกานู โดยมีเมืองกัวลาเนอรุซเป็นเมืองหลวง และมีเมืองกับหมู่บ้านสำคัญหลายแห่ง ได้แก่ กงบาดัก, เซอเบอรังตากีร์, บาตูรากิต และบาตูเออนัม ณ ค.ศ. 2015 มีประชากรอยู่ 226,177 คน และมีพื้นที่ 388 กม2.
ประวัติ
อำเภอนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกัวลาเตอเริงกานู แล้วค่อยแยกจากกันในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2014
ภูมิศาสตร์
หมู่เกาะเรอดัง เป็นกลุ่มเกาะที่มีเกาะหลักอยู่สองเกาะที่มีคนอาศัยอยู่ คือเกาะเรอดังกับเกาะปีนัง ส่วนเกาะเล็กอื่น ๆ ไม่มีคนอาศัยอยู่ (เกาะลิง, เกาะเอโกร์เตอบู, เกาะลีมา, เกาะปากู, เกาะปากูเกอจิล, เกาะเกอเริงกา และเกาะเกอเริงกาเกอจิล) หมู่เกาะนี้อยู่ห่างจากกัวลาเตอเริงกานูไป 45 กิโลเมตร โดยตัวเกาะมีปะการังประมาณ 500 สายพันธุ์และปลากับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอีกกว่าพันชนิด หมู่เกาะนี้ถูกออกแบบเป็นสวนน้ำในปีค.ศ.1994 หมู่เกาะเรอดังมีส่วนประกอบของหินแกรนิตกับหินตะกอนที่ถูกแปรสภาพ
แม่น้ำสายหลักของอำเภอนี้ คือแม่น้ำเรอดัง
เขตการปกครอง
กัวลาเนอรุซแบ่งออกเป็น 4 มูกิม ได้แก่:
พระยาสุริยานุวัตร (เกิด บุนนาค)
มหาอำมาตย์เอก พระยาสุริยานุวัตร นามเดิม เกิด บุนนาค เป็นบุตรพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม) มารดาชื่อ ศิลา เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2405 เป็นสามัญชนคนแรกที่ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และลงนามในธนบัตร มีผลงานด้านการเงินการคลังที่สำคัญ เช่น การเปลี่ยนแปลงระบบเงินตรา การใช้สตางค์แทนอัฐ การเสนอแนวคิดให้ตั้งธนาคารชาติ และการปฏิรูประบบภาษีโดยให้รัฐบาลเป็นผู้ดำเนินการเอง นอกจากนั้นยังประพันธ์ตำรา ทรัพยศาสตร์ ซึ่งได้รับยกย่องเป็นหนึ่งใน 100 เล่มหนังสือดีที่คนไทยควรอ่าน ประเภทสารคดี
ประวัติ
พระยาสุริยานุวัตร มีนามว่า "เกิด" เกิดในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นบุตรลำดับที่ 22 ของพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม) เมื่อเยาว์เข้าศึกษาหนังสือไทยที่บ้านสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ต่อมาในปี พ.ศ. 2414 เดินทางไปศึกษาวิชาที่ปีนังและกัลกัตตา เป็นเวลา 5 ปี จึงกลับมาเข้ารับราชการในกรมมหาดเล็ก ตำแหน่งนายเวรฤทธิมหาดเล็ก ในปี พ.ศ. 2419 ต่อมารับราชการกระทรวงมหาดไทย ตำแหน่งผู้ช่วยข้าหลวงตะวันตก มีหน้าที่เป็นผู้เก็บและจ่ายเงินหลวง และเป็นล่ามทำหนังสือราชการเกี่ยวกับภาษาต่างประเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2427 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นหลวงสุริยานุวัตร ถือศักดินา 600 และยังดำรงตำแหน่งผู้ช่วยข้าหลวงมณฑลพายัพในเวลาต่อมาและกำกับตำแหน่งกรมคลังเมืองเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง
ในปี พ.ศ. 2430 เป็นผู้ช่วยทูตประจำราชสำนักเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน ในระหว่างนี้ยังเรียบเรียงหนังสือเรื่องขนบธรรมเนียมราชการต่างประเทศขึ้น และถือว่าเป็นตำรากฎหมายและการปฏิบัติระหว่างประเทศ เรื่องการทูตภาษาไทยเล่มแรก ต่อมา พ.ศ. 2432 ดำรงตำแหน่งตำแหน่งอุปทูตประจำกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ในปี พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาสุริยานุวัตร และเป็นอัครราชทูตประจำประเทศฝรั่งเศส อิตาลี สเปน และรัสเซีย ระหว่างนี้ได้รับมอบอำนาจลงนามในสัญญากับฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446
13 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ได้กลับเข้ามารับราชการในตำแหน่งรักษาการแทน เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็น เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2449 เป็นเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ท่านจัดการโอนจำหน่ายฝิ่นจากนายอากรมาเป็นรัฐบาลทำเอง ยังคิดวิธีเปลี่ยนระบบการเงินของไทย จากมาตราเงินเป็นมาตราทองคำ และคิดทำสตางค์ขึ้นใช้แทนอัฐ ต่อมาลาออกจากราชการเมื่อวันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450
ในสมัยรัชกาลที่ 7 โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี ท่านเขียนหนังสือเรื่อง ทรัพยศาสตร์ จำนวน 3 เล่ม ซึ่งถือว่า เป็นตำราเศรษฐศาสตร์เล่มแรกของประเทศไทย นอกจากนั้นยังได้เขียนบทความทางเศรษฐกิจลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ศรีกรุง บทความที่สำคัญและมีชื่อเสียงมากคือ เรื่อง ธนาคารชาติ ในปี พ.ศ. 2476 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศ ทำหน้าที่ เป็นที่ปรึกษาอาวุโสของรัฐบาลที่มีพระยาพหลพลพยุหเสนาเป็นนายก เป็นตัวแทนของรัฐบาลไปเจรจากับเจ้านายฝ่ายเหนือ เรื่องการเปลี่ยนแปลงการปกครอง จนถึงอนิจกรรมในรัชกาลที่ 8 เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2479 ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี รวมอายุ 74 ปี
ครอบครัว
ด้านชีวิตส่วนตัว มีภรรยาชื่อ คุณหญิงลิ้นจี่ ธิดาพระยามนตรีสุริยวงศ์ (ชุ่ม บุนนาค) มีบุตรธิดา 7 คน คือหลวงสุริยพงศ์พิสุทธิแพทย์ (กระจ่าง) แพทย์ประจำกรมรถไฟหลวง ดร.ประจวบ บุนนาค รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เกียรติ และจรัล ส่วนธิดาได้แก่ หม่อมลินจง เป็นหม่อมห้ามในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และลำจวน เป็นนางพระกำนัลในรัชกาลที่ 6
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี (เสือ สนธิรัตน์)
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ นามเดิมว่า เสือ เป็นเสนาบดีกรมวังในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบุตรชายของเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวดำรงตำแหน่งเป็นพระยาราชนิกูล เป็นแม่ทัพในสงครามอานัมสยามยุทธ
ประวัติ
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ สนธิรัตน์) เป็นบุตรชายของเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) แม่ทัพและสมุหนายกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก มารดาของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) คือเจ้าสุมณฑาเชื้อพระวงศ์ลาวเวียงจันทน์ เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) มีพี่น้องได้แก่ เจ้าจอมอำพัน ในรัชกาลที่ 2 พระยาเสนาพิพิธ (หมี) เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (มั่ง) และเจ้าจอมมารดาปุก ในรัชกาลที่ 3
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ปรากฏครั้งแรกดำรงตำแหน่งเป็นพระยาราชนิกูล ปลัดทูลฉลองกรมมหาดไทยในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ในสงครามอานัมสยามยุทธพ.ศ. 2374 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพไปตีเมืองไซ่ง่อน พระยาราชนิกูล (เสือ) เป็นแม่ทัพติดตามเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) ไปกับการศึกในครั้งนี้ เมื่อยกทัพถึงเมืองพนมเปญ เจ้าพระยาบดินทรเดชามอบหมายให้เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอิน) และพระยาราชนิกูล (เสือ) ยกทัพบกจำนวน 7,000 คน ไปทางตะวันออกทางเมืองบาพนมตัดตรงสู่เมืองไซ่ง่อน ในขณะที่เจ้าพระยาบดินทรเดชาและเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ยกทัพเรือไปทางแม่น้ำบาสักไปเมืองไซ่ง่อน ปรากฏว่าทัพเรือญวนสามารถเอาชนะทัพเรือสยามได้ในการรบที่คลองหวั่มนาว (Vàm Nao) เจ้าพระยาบดินทรเดชาและเจ้าพระยาพระคลังถอยทัพกลับ ชาวกัมพูชาจึงลุกฮือขึ้นต่อต้านกองทัพสยาม ฝ่ายเจ้าพระยานครราชสีมาและพระยาราชนิกูลถูกชาวกัมพูชาโจมตีจึงทราบว่าทัพหลักของสยามพ่ายแพ้และถอยกลับไปแล้ว จึงยกทัพกลับปรากฏว่าพอถึงแม่น้ำโขงเรือที่ใช้ข้ามแม่น้ำถูกชาวกัมพูชาเก็บหายไปสิ้น พระยาพิไชยสงคราม (เพชร) ผูกแพเป็นทุ่นข้ามแม่น้ำโขง ทัพของพระยาราชนิกูล (เสือ) จึงสามารถข้ามแม่น้ำโขงกลับมาได้ พระยาราชนิกูลและพระยาจ่าแสนยบดี ไปตั้งหลักที่บ้านอินกุมารแขวงเมืองกำพงสวาย เจ้าพระยาบดินทรเดชาจึงมีคำสั่งให้พระยาราชนิกูลถอยทัพกลับนครราชสีมา
สงครามอานัมสยามยุทธครั้งต่อมาในพ.ศ. 2383 ขุนนางกัมพูชาทั้งหลายต่างลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของเวียดนาม เจ้าพระยาบดินทรเดชามอบหมายให้พระยาราชนิกูล (เสือ) ยกทัพจากเมืองเสียมราฐขึ้นไปทางด้านเหนือของทะเลสาบเขมรเข้าโจมตีค่ายของญวนที่เมืองชีแครงและเมืองกำปงสวาย พระยาราชนิกูลสามารถยึดเมืองชีแครงและกำปงสวายได้สำเร็จ แต่ต่อมาไม่นาน"องเตียนกุน" เจืองมิญสาง (Trương Minh Giảng) แม่ทัพญวนยกทัพมาตีเมืองกำพงสวายและชีแครงคืนไปทัพของพระยาราชนิกูลแตกพ่ายกลับมา
ในช่วงปลายรัชกาลที่ 3 พระยาราชนิกูล (เสือ) ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งเป็นพระยาเพชรพิไชย เจ้ากรมล้อมพระราชวัง เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติในพ.ศ. 2394 ทรงแต่งตั้งพระยาเพชรพิไชย (เสือ) ขึ้นเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดี ศรีสุวีรมหามัตยวงศ์ ราชพงศนิกรานุรักษ์ มหาสวามิภักดิบรมราโชประการาภิรมย์ สรรโพดมกิจวิจารณ์ มหามนเทียรบาลบดินทร์ ราชนิเวศนินทรามาตย์ อันเตบุริกนารถเสนาธิบดี อภัยพิรียบรากรมพาหุ เสนาบดีกรมวัง
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ปีระกา พ.ศ. 2404 น้องชายของเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) คือพระยาอุไทยมนตรี (มั่ง) เจ้าเมืองปราจีนบุรี ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (มั่ง) เสนาบดีกรมวังในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ครอบครัว
เจ้าพระยาธรรมาธิกรณ์ (เสือ) ปรากฏบุตรธิดาดังนี้;
เซนต์ปีเตอร์พอร์ต
เซนต์ปีเตอร์พอร์ต (Saint Peter Port) เป็นเมืองหลวงของเกิร์นซีย์ ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักรและเป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะแชนแนล มีพื้นที่ 6.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 16,488 คน (ค.ศ. 2001)
สุทธิชัย วีรกุลสุนทร
นายสุทธิชัย วีรกุลสุนทร หรือ เฮียล้าน (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499) เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร 6 สมัย จากเขตจอมทอง และอดีตประธานสภากรุงเทพมหานครคนที่ 18
การศึกษา
นายสุทธิชัยสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และ ปริญญาโท ศิลปศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
บทบาทการเมือง
นายสุทธิชัยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2537 สังกัดพรรคประชากรไทย จากเขตจอมทอง และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2541, พ.ศ. 2545 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2549 เขาย้ายไปพรรคประชาธิปัตย์และลงสมัครรับเลือกตั้งพร้อมกันกับบุตรชาย นายพิรกร วีรกุลสุนทร และได้รับเลือกทั้งคู่ ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553 เขาและบุตรชายยังได้รับเลือกต่อเนื่อง และยังได้รับเลือกให้เป็นประธานสภากรุงเทพมหานครอีกด้วย
จากนั้นในปี พ.ศ. 2563 นายสุทธิชัยได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลในระยะสั้นๆ รวมถึงเขาได้ออกมาวิพากษ์วิจารณ์พรรคประชาธิปัตย์อดีตสังกัดเก่าว่าไม่ให้ความสำคัญกับสมาชิกพรรค การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565 เขาได้สังกัดพรรคเพื่อไทยลงเลือกตั้งและได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 6 เขายังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการวิสามัญพิจารณาร่างข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ในสภากรุงเทพมหานครชุดปัจจุบัน
บทบาททางธุรกิจ
นายสุทธิชัย และนางนันทพร เคยประกอบธุรกิจโรงงานเม็ดพลาสติกและรีไซเคิลพลาสติก ก่อนจะเปลี่ยนแนวธุรกิจจากพลาสติกมาทำอสังหาริมทรัพย์ ก่อนจะเข้ามาทำงานการเมืองในภายหลังเนื่องจากเวลาเขาติดต่องานกับหน่วยงานต่างๆ มักจะถูกเอาเปรียบเสมอจึงอยากที่จะช่วยคนที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม
อันเดรย์ คาร์ลอฟ
อันเดรย์ เกนนาเดียวิช คาร์ลอฟ (Андре́й Генна́дьевич Ка́рлов, Andrei Gennadyevich Karlov) เป็นนักการทูตชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตรัสเซียประจำประเทศตุรกี เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2016 คาร์ลอฟถูกลอบสังหารโดย เมฟลึท แมร์ท อัลทึนทัช ในนิทรรศการศิลปะแห่งหนึ่งในกรุงอังการา ประเทศตุรกี
อุนดัง-อุนดังเมอลากา
ประวัติ
รายงานจาก เซอจาระฮ์เมอลายู มะละกามีระบบยุติธรรมรูปแบบแรกตั้งแต่ยุคแรก ๆ ผู้นำมะละกายุคแรกประกาศใช้ราชประเพณีและบังคับใช้ อาดัต และกฎทางศาสนาที่มีอยู่แล้ว เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม กฎเกณฑ์ ข้อห้าม และจารีตประเพณีทั้งหมดที่ได้รับการประมวลเป็นกฎหมาย มีการรวบรวมผ่านประเพณีมุขปาฐะและการจดจำโดยรัฐมนตรีอาวุโสของสุลต่าน ในรัชสมัยมูฮัมมัด ชะฮ์ มีการออกกฎหมายและบันทึกพร้อมกับบทลงโทษสำหรับทุกความผิด กฎสำคัญข้อหนึ่งที่กล่าวไว้ใน เซอจาระฮ์เมอลายู คือ ห้ามสวมเสื้อผ้าสีเหลืองและสวมสร้อยข้อเท้าทองคำ บทสรุปทางกฎหมายของมูฮัมมัด ชะฮ์ได้รับการขัดเกลาเพิ่มเติมด้วยการรวมกฎหมายและข้อบังคับใหม่ภายใต้พระราชกระแสรับสั่งของมูซัฟฟาร์ ชะฮ์ (ค.ศ. 1445–1459) สุลต่านองค์ที่ห้า จากนั้นได้มีการขยายและปรับปรุงเรื่อยมาจนถึงรัชสมัยมะฮ์มุด ชะฮ์ (ค.ศ. 1488–1511) สุลต่านองค์สุดท้าย
เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของมรดกที่สำคัญของมะละกา ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากตลอดการดำรงอยู่ต่อเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ทำให้ประมวลกฎหมายมะละกาได้รับการคัดลอกและนำไปเผยแพร่ยังรัฐสุลต่านอื่น ๆ เช่น ยะโฮร์, เปรัก, อาเจะฮ์, บรูไน และปาตานี โดยมีการอ้างอิงในการพัฒนาหลักนิติศาสตร์ท้องถิ่น แก้ไขและเพิ่มเติมเนื้อหาในภายหลัง เพื่อให้เหมาะกับการใช้งานในรัฐสุลต่านโดยเฉพาะ สิ่งนี้มีส่วนทำให้เกิดการมีอยู่ของสำเนาเอกสารตัวเขียนแบบผสมที่หลากหลายทั้งในโครงสร้างและเนื้อหาที่แตกต่างกัน โดยสรุปแล้ว มีเอกสารตัวเขียนอุนดัง-อุนดังเมอลากาเท่าที่รู้จักยังหลงเหลืออยู่ 50 ฉบับ ซึ่งสามารถแบ่งประเภทได้เป็น; พื้นฐาน, อาเจะฮ์, ปาตานี, ยาว, อิสลามกับยะโฮร์ และชิ้นส่วนหรือฉบับสั้น
เนื้อหา
จากข้อมูล อุนดัง-อุนดังเมอลากา ฉบับตีพิมพ์ เนื้อหาในประมวลกฎหมายประกอบด้วยหกส่วนที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายการเดินเรือ การแต่งงาน และการค้า โดย 6 ส่วนนั้น แบ่งได้ดังนี้:
ที-28 โทรจาน
ที-28 โทรจาน (T-28 Trojan) เป็นเครื่องบินฝึกขั้นสูงที่สร้างขึ้นมาทดแทนเครื่องฝึกแบบ ที-9 ในปี ค.ศ. 1952 กองทัพเรือสหรัฐได้สร้างที-28 เพื่อไว้ใช้งานในกองทัพเรือซึ่ง ที-28 ที่ใช้ในกองทัพเรือนั้นได้มีการปรับเครื่องยนต์ให้มีกำลังสูงขึ้นเกือบเท่าตัวโดยใช้เครื่องยนต์ไรท์ไซโคลน อาร์-1820 สูบดาว 9 กระบอก ให้กำลัง 1425 แรงม้า ใบพัด 3 กลีบ แล้วกำหนดเป็นรุ่น ที-28 บี ส่วนรุ่น ที-28 ซี นั้นเป็นรุ่นที่ได้รับการพัฒนามาจาก ที-28 บี โดยมีการติดตั้งขอหยุดสำหรับลงบนเรือบรรทุกอากาศยาน กองทัพอากาศไทยได้รับที-28 จำนวน 120 เครื่องจากสหรัฐ เมื่อปี ค.ศ.  1961 และ กำหนัดสัญลักษณ์เป็น บ ฝ.13 หรือเครื่องฝึกแบบ 13 และประจำการอยู่ในกองทัพอากาศไทยในช่วง 1961-1984
รายละเอียด ที-28 โทรจาน
ข้อมูลจำเพาะ
กบฏมัคคาบี
กบฏมัคคาบี (מרד החשמונאים) เป็นการกบฏชาวยิวนำโดยกลุ่มมัคคาบีเพื่อต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิดและอิทธิพลกรีก การกบฏช่วงหลักเกิดขึ้นระหว่าง 167–160 ปีก่อนคริสตกาล และจบลงเมื่อซิลูซิดเข้าควบคุมยูเดีย แต่ความขัดแย้งระหว่างมัคคาบี ชาวยิวเฮลเลนิสต์และซิลูซิดยังดำเนินต่อไปจนถึง 134 ปีก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เกิดจากพระเจ้าแอนทิโอคัสที่ 4 เอพิฟาเนสปราบปรามผู้นับถือศาสนายูดาห์ใน 168 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุที่พระองค์ทำเช่นนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าอาจมาจากความขัดแย้งทางการเมืองที่มีความเชื่อเป็นองค์ประกอบ แอนทิโอคัสให้เยรูซาเลมอยู่ใต้อำนาจซิลูซิดโดยตรง สั่งห้ามประกอบพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ และดัดแปลงพระวิหารที่สองในเยรูซาเลมเป็นศาสนสถานของลัทธิผสานกรีก-ยูดาห์ การปราบปรามนี้นำไปสู่การกบฏนำโดยยูดาส มัคคาเบอุส นักบวชยูดาห์ใน 167 ปีก่อนคริสตกาล การต่อสู้ดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2
มัคคาบีตั้งเป็นกองโจรที่เคลื่อนไหวในชนบท เข้าปล้นเมืองที่อยู่ห่างไกลอำนาจซิลูซิดและข่มเหงข้ารับใช้กรีก ก่อนจะพัฒนาเป็นกองทัพที่มีศักยภาพในการโจมตีเมืองปราการของซิลูซิด การยึดเยรูซาเลมใน 164 ปีก่อนคริสตกาลถือเป็นชัยชนะช่วงแรกที่สำคัญ มัคคาบีทำการชำระพระวิหารและอุทิศแท่นบูชาใหม่เป็นเวลา 8 วัน ซึ่งฉลองสืบต่อมาเป็นเทศกาลฮานุกกะห์ ที่สุดแล้วซิลูซิดยอมผ่อนปรนและยกเลิกการสั่งห้ามศาสนายูดาห์ แต่มัคคาบีหัวรุนแรงบางกลุ่มยังคงสู้ต่อเพื่อต้องการหลุดพ้นจากอำนาจซิลูซิด ต่อมาใน 160 ปีก่อนคริสตกาล ยูดาส มัคคาเบอุสถูกสังหารในยุทธการที่เอลาซา โยนาทัน อัปฟัส น้องชายของยูดาสขึ้นเป็นผู้นำแทน ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิซิลูซิดและการเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมันเอื้อให้มัคคาบีมีโอกาสเป็นอิสระมากขึ้น จากนั้น 141 ปีก่อนคริสตกาล ซีโมน ทัสซี ผู้นำต่อจากโยนาทันขับไล่ชาวกรีกออกจากป้อมอะคราในเยรูซาเลมได้สำเร็จ และก่อตั้งราชวงศ์แฮสโมเนียที่ปกครองยูเดียจนถึง 37 ปีก่อนคริสตกาล
กบฏมัคคาบีเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของชาวยิว และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อการกำเริบของชาวยิวในเวลาต่อมาอย่างสงครามยิว–โรมันครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 66–73) และกบฏบาร์ คอคบา (ค.ศ. 132–136)
อินคา (วงดนตรี)
อินคา วงดนตรีไทยจากค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่, จีราฟ เรคคอร์ดส และ จีนี่ เรคคอร์ด เป็นวงดนตรีแนวคันทรี่ร็อคที่มีชื่อเสียงโด่งดังช่วงกลางทศวรรษที่ 2530 โดยที่มีนักดนตรีทุกคนไว้ผมยาว พร้อมกับการร้องประสานเสียงด้วยกันสำเนียงที่แตกต่าง โดยมีวลีฮิตของเพลงว่า “...หมากเกมนี้ฉันก็รู้ ว่าจะต้องลงเอยอย่างไร....”
ไลเคน
ไลเคนเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีการดำรงชีวิตแบบภาวะพึ่งพากันระหว่างสาหร่ายสีเขียวและไซยาโนแบคทีเรียกับฟังไจ (fungi) โดยที่เรียกสาหร่ายสีเขียวหรือไซยาโนแบคทีเรียในไลเคนว่า โฟโตไบออนท์ (photobiont) และเรียกฟังไจว่าไมคอไบออนท์ (mycobiont) ฟังไจในไลเคนส่วนมากอยู่ในไฟลัมแอสโคไมโคตาและมีบางชนิดเป็นฟังไจในไฟลัมเบสิดิโอไมโคตาบ้างเรียกไลเคนที่เกิดจากฟังไจ 2ไฟลัมนี้ว่าแอสโคไลเคน (ascolichen) (ภาพที่ 1) และเบสิดิโอไลเคน (basidiolichen) (ภาพที่ 2)  ตามลำดับ รูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตในไลเคน อาจเป็นได้ 3 รูปแบบ คือ
1.       ฟังไจกับสาหร่ายสีเขียว
2.       ฟังไจกับไซยาโนแบคทีเรีย
3.       ฟังใจกับสาหร่ายสีเขียวและไซยาโนแบคทีเรีย
การดำรงชีวิตของไลเคน
สาหร่ายสีเขียวและไซยาโนแบคทีเรียสามารถสร้างอาหารได้จากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ฟังไจจึงได้รับอาหารนั้นด้วย ขณะเดียวกันเส้นใยหรือไฮฟา (hypha)ของฟังไจมีสมบัติในการเก็บความชื้นได้ดี ฟังไจจึงช่วยรักษาความชื้นให้กับสาหร่ายสีเขียวและไซยาโนแบคทีเรีย นอกจากนี้เส้นใยของฟังไจที่สานตัวกันแน่นจะช่วยป้องกันความร้อนและแสงแดดอีกด้วย
ไลเคนพบได้ทั่วไป ทั้งบริเวณที่มีอากาศหนาวแถบขั้วโลก หรือตามทะเลทรายที่ร้อนและแห้งแล้ง ตามชายหาดหิน ป่าในเขตอบอุ่นและเขตร้อนตั้งแต่พื้นราบจนถึงยอดเขาสูง แต่จะไม่พบไลเคนบริเวณที่มีมลพิษในอากาศ เช่น เขตอุตสาหกรรม เขตเมืองที่มีมลพิษ หรือบริเวณที่มีการจราจรหนาแน่น  ดังนั้นไลเคนจึงเสมือนเป็นตัวบ่งชี้คุณภาพของอากาศได้อีกด้วย
พรรคแห่งชาติยะไข่
พรรคแห่งชาติยะไข่ (Rakhine National Party; ภาษาพม่า: ရခိုင်အမျိုးသားပါတီ) หรือพรรคแห่งชาติอาระกัน (Arakan National Party) เป็นพรรคการเมืองในพม่า เป็นพรรคตัวแทนของชาวยะไข่ในรัฐยะไข่และย่างกุ้ง ก่อตั้งเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 และได้จดทะเบียนกับคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อ 6 มีนาคม พ.ศ. 2557 ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2556 พรรคพัฒนาการแห่งชาติยะไข่และสันนิบาตอาระกันเพื่อประชาธิปไตยได้ลงนามในข้อตกลงที่จะรวมเข้าด้วยกันภายใต้ชื่อพรรคแห่งชาติยะไข่ ก่อนจะก่อตั้งพรรคใหม่อย่างเป็นทางการในอีก 6 เดือนต่อมา
เกาะภูเขาไฟ
ในทางธรณีวิทยา (รวมถึงในโบราณคดี) เกาะภูเขาไฟ (volcanic island) หรือเกาะสูง (high island) คือเกาะที่เกิดจากภูเขาไฟหรือจุดร้อน คำว่าเกาะสูงใช้คำแยกชนิดกลุ่มเกาะเหล่านี้ออกจากเกาะต่ำ (low island) ซึ่งเกิดจากการตกตะกอนหรือการยกตัวและทับทมของพืดหินปะการัง เกาะเหล่านี้สามารถพบได้บริเวณที่มีภูเขาไฟใต้สมุทรหรือบริเวณที่มีจุดร้อน
ความอยู่อาศัยได้ของมนุษย์
ในทางธรณีวิทยานั้นภูมิประเทศของเกาะสูงกับเกาะต่ำนั้นมีผลประทบต่อการดำรงชีพของมนุษย์มากเนื่องจาก ในเกาะสูงมักจะพบน้ำบาดาลใต้พื้นดินของเกาะ แต่ในเกาะต่ำที่เกิดจากการทับทมนั้นจะพบน้อยมาก
ยอดมนู ภมรมนตรี
ยอดมนู ภมรมนตรี (ชื่อเล่น: ยอด) อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ อดีตผู้ประกาศข่าว อดีตนักแสดงภาพยนตร์ อดีตนักร้อง และอดีตผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคชาติพัฒนา
ประวัติ
นายยอดมนู เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของพลโท ประยูร ภมรมนตรี สมาชิกคณะราษฎร ผู้ก่อการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ฝ่ายพลเรือน และ นางเรณู ภมรมนตรี (นามสกุลเดิม: พิบูลภานุวัฒน์) รองนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2491 มีน้องชายร่วมสายโลหิตคือ นายยุรนันท์ ภมรมนตรี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร พรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตนักร้อง อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ อดีตนักแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
นายยอดมนู สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยมีผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือ เป็นพิธีกรร่วม ประจำรายการ บ้านเลขที่ ๕ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ผลิตโดย บริษัท แปซิฟิก อินเตอร์คอมมิวนิเคชัน จำกัด (มหาชน) และ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) ในระยะต่อมา และเป็นผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
นอกจากนี้ นายยอดมนู ยังเคยแสดงภาพยนตร์ไทย 3 เรื่อง ในปี พ.ศ. 2530 คือ ทาสอารมณ์ และ ฟ้าสีทอง ซึ่งเรื่องหลังแสดงร่วมกับนายยุรนันท์ น้องชาย และเรื่อง นักรบดำ ในปี พ.ศ. 2531 ร่วมกับนักแสดงชื่อดังอีกหลายคน เช่น สรพงษ์ ชาตรี, โกวิท วัฒนกุล, ม.ล.สุรีวัลย์ สุริยง และรณ ฤทธิชัย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในเขตเลือกตั้งที่ 4 กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ปัจจุบันประกอบกิจการเกสต์เฮ้าส์ร่วมกับภรรยา ที่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี
อูตางาวะ คูนิโยชิ
อูตางาวะ คูนิโยชิ (ราว ค.ศ. 1797 - 14 เมษายน ค.ศ. 1861) เป็นจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะของสำนักศิลปินอูตางาวะชาวญี่ปุ่นคนสำคัญและมีชื่อเสียงของคริสต์ศตวรรษที่ 19
ประวัติ
คูนิโยชิเกิดราวปี ค.ศ. 1797 เป็นลูกของช่างย้อมไหมเดิมชื่อโยชิซาบูโร (Yoshisaburō) ดูเหมือนว่าคูนิโยชิจะช่วยกิจการของบิดาโดยเป็นผู้ออกแบบลาย และข้อมูลบางแหล่งก็เสนอว่าประสบการณ์ที่ได้มามีอิทธิพลต่อการใช้สีสรรค์อันสารพัน (rich use of color) และ ลวดลายของผ้าในงานศิลปะของคูนิโยชิต่อมา นอกจากนั้นก็ยังกล่าวกันว่าคูนิโยชิได้รับความประทับใจจากภาพพิมพ์นักรบอูกิโยะ และภาพช่างฝีมือและสามัญชนที่พบในคู่มือช่างมาตั้งแต่อายุได้เจ็ดแปดขวบ และอาจจะเป็นได้ว่าประสบการณ์เหล่านี้มามีอิทธิพลต่อภาพพิมพ์ที่คูนิโยชิสร้างขึ้นต่อมา
คูนิโยชิแสดงตนเองว่าเป็นผู้มีความสามารถวาดภาพมาตั้งแต่อายุได้เพียง 12 ปี จนเป็นที่สนใจของอูตางาวะ โทโยกูนิผู้เป็นจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะผู้มีชื่อเสียง ในปี ค.ศ. 1811 คูนิโยชิก็ได้รับตัวเข้าฝึกงานเขียนในห้องเขียนภาพของโทโยกูนิอย่างเป็นทางการ และกลายเป็นลูกศิษย์เอกคนหนึ่งของโทโยกูนิ คูนิโยชิดำเนินการฝึกงานมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1814 จนได้รับชื่อว่า "คูนิโยชิ" และออกมาเป็นศิลปินอิสระ
ในปีเดียวกันนั้นคูนิโยชิก็ผลิตงานพิมพ์ของตนเองเป็นครั้งแรกที่เป็นภาพประกอบสำหรับ "คูซาโซชิ" (kusazoshi), "โกกัง" (gōkan) และ "โกบูจิ ชูชิงงูระ" (Gobuji Chūshingura) ซึ่งเป็นบทล้อของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ "ชูชิงงูระ" (Chūshingura) ระหว่างปี ค.ศ. 1815 ถึงปี ค.ศ. 1817 คูนิโยชิก็เขียนภาพประกอบหลายเล่มสำหรับ "โยมิฮง" (yomihon) "คกเกบง" (Kokkeibon) และ "ฮานาชิบง" (hanashibon) และภาพพิมพ์เดี่ยวของนักแสดงคาบูกิและนักรบ
แม้จะดูเหมือนว่าจะเริ่มงานอาชีพที่ดูท่าทางจะรุ่งเรือง แต่คูนิโยชิผลิตผลงานเพียงไม่กี่ชิ้นระหว่างปี ค.ศ. 1818 ถึงปี ค.ศ. 1827 ซึ่งอาจจะมีสาเหตุมาจากการขาดผู้จ้างจากสำนักพิมพ์ และการที่จะต้องแข่งกับศิลปินผู้อื่นจากสำนักศิลปินอูตางาวะด้วยกันเอง แต่ในช่วงนี้คูนิโยชิก็เริ่มเขียนภาพสตรีแบบที่เรียกว่า "บิจิงงะ" และทดลองการเขียนลวดลายสำหรับผ้าผืนใหญ่ และการใช้แสงเงาที่พบในศิลปะจากทางตะวันตก แม้ว่าผลของการทดลองจะเป็นเพียงการเลียนแบบโดยปราศจากความเข้าใจในทฤษฎีการใช้อย่างลึกซึ้งก็ตาม
คูนิโยชิประสบกับความยากเข็ญจนถึงกับต้องทำการค้าขายเสื่อทาตามิที่ใช้แล้ว แต่คูนิโยชิก็โชคดีเมื่อได้พบคูนิซาดะเพื่อนนักเรียนด้วยกันที่มีฐานะดี ที่คูนิโยชิมีความรู้สึกว่าเป็นผู้มีฝีมือสูงกว่า ซึ่งเป็นผลทำให้คูนิโยชิเพิ่มความพยายามขึ้นเท่าตัว ศิลปินสองท่านนี้ต่อมาก็ร่วมมือทำงานชุดด้วยกันหลายชุด
ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1820 คูนิโยชิก็สร้างงานบานพับภาพสามหลายชิ้นที่เริ่มที่จะแสดงเอกลักษณ์ที่เป็นของตนเอง ในปี ค.ศ. 1827 คูนิโยชิก็ได้รับจ้างให้ทำงานชุดชิ้นสำคัญชุด "108 ผู้กล้าหาญแห่งซูอิโกเด็ง" (Tūszoku Suikoden gōketsu hyakuhachinin no hitori หรือ 108 Heroes of the Suikoden) ที่มาจากตำนานจีนที่เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายชื่อ "108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน" ในภาพชุดนี้คูนิโยชิเขียนภาพตัวเอกแต่ละตัวบนกระดาษแผ่นเดียว และวาดลายสักซึ่งเป็นของใหม่ที่ต่อมามามีอิทธิพลต่อแฟชั่นของเอโดะ ภาพชุดซูอิโกเด็งกลายเป็นภาพชุดที่เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายในเอโดะ ซึ่งทำให้ความต้องการงานเขียนภาพนักรบของคูนิโยชิเพิ่มขึ้นตามไปด้วย และทำให้มีโอกาสได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม "อูกิโยะ" และกลุ่มวรรณกรรมสำคัญ ๆ
หลังจากนั้นคูนิโยชิก็ผลิตภาพพิมพ์ของนักรบ ที่เอามาจากตำนานสงครามเช่น "ตำนานเฮเกะ" และ "ตำนานเก็มเปเซซูกิ" (Genpei seisuki) ภาพนักรบของคูนิโยชิมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ตรงที่เป็นภาพของนักรบผู้เป็นที่นิยมจากตำนานที่จะเน้นความฝัน, การปรากฏตัวของปีศาจ, สิ่งชั่วร้าย และพฤติกรรมของวีรบุรษ งานเชิงที่ว่านี้จะเห็นได้ชัดในงานพิมพ์ "ปีศาจของไทระ โทโมโมริที่อ่าวไดมตสึ" (Taira Tomomori borei no zu) และ บานพับภาพสาม "สะพานโกโจ" (Gōjō no bashi no zu) ที่สร้างในปี ค.ศ. 1839 ที่คูนิโยชิสร้างบรรยากาศอันเข้มข้นรุนแรงของการปะทะกันระหว่างโยชิตสึเนะกับเบ็งเก ภาพวาดของคูนิโยชิสนองความต้องการของสาธารณชนทางด้านงานที่สร้างความตื่นเต้น และ บรรยากาศที่พิสดารที่เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายในช่วงนั้น
ระหว่างช่วงสิบปีก่อนที่จะมีการปฏิรูปคูนิโยชิก็สร้างภาพพิมพ์ภูมิทัศน์ (fūkeiga) ซึ่งไม่อยู่ข่ายของภาพต้องห้ามและเป็นการสนองความต้องการของตลาดที่นิยมการท่องเที่ยวในปลายสมัยเอโดะ งานชิ้นที่สำคัญของงานประเภทนี้คือ "Sankai meisan zukushi" (สินค้าสำคัญของจังหวัดต่าง ๆ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1828 ถึงปี ค.ศ. 1830) ที่คูนิโยชิผสานการใช้ทัศนมิติและรงควัตถุที่ใช้กันในตะวันตก และ "Famous views of the Eastern capital" (ทัศนียภาพที่สำคัญของเมืองหลวงตะวันออก ราวต้นคริสต์ทศวรรษ 1830) ที่เป็นที่แน่นอนว่าได้รับอิทธิพลจากงานพิมพ์ภาพชุด "ทัศนียภาพ 36 มุมของภูเขาฟูจิ" (富嶽三十六景) ของคัตสึชิกะ โฮกูไซที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1831 ในช่วงเดียวกันนี้คูนิโยชิก็พิมพ์ภาพที่เป็นหัวข้อธรรมชาติแท้ ๆ ที่รวมทั้งภาพสัตว์ ภาพนก และภาพปลาที่เลียนแบบการเขียนภาพตามธรรมเนียมการเขียนภาพแบบญี่ปุ่นและจีนโบราณ ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 คูนิโยชิก็เริ่มพิมพ์ภาพนักแสดงคะบูกิผู้มีชื่อเสียงขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นการเขียนเชิงภาพแบบเด็ก ออกไปทางการ์ตูนเพื่อที่จะเลี่ยงการถูกเซ็นเซอร์ งานชิ้นสำคัญก็ได้แก่ "Nitakaragurakabe no mudagaki" (เขี่ยเขียนบนผนังโรงเก็บของ) ในภาพนี้คูนิโยชิใช้จินตนาการอันสร้างสรรค์ในการเขียนลายมืออย่างเด็ก ๆ ที่ไม่เรียบร้อยด้วยอักษรคานะภายใต้ใบหน้าของนักแสดง
ในปี ค.ศ. 1856 คูนิโยชิก็ป่วยด้วยโรคที่มีผลกระทบกระเทือนต่อระบบประสาท (palsy) ที่ทำให้การใช้มือไม้เป็นไปอย่างลำบาก ซึ่งกล่าวกันว่าทำให้ผลงานตั้งแต่ช่วงนี้เป็นต้นไปเริ่มมีคุณภาพต่ำลงอย่างเห็นได้ชัดในการใช้เส้นและความมีชีวิตชีวาของภาพโดยทั่วไป ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1861 คูนิโยชิก็ได้เป็นพยานในการเปิดเมืองท่าโยโกฮามะแก่ชาวต่างประเทศเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1860 คูนิโยชิสร้างงานพิมพ์สองชิ้นที่เป็นภาพชาวต่างประเทศในเมือง (Yokohama-e) เช่นภาพ "ทัศนียภาพของฮงโชะ" และ "โยโกฮามะและเขตสำราญ") คูนิโยชิเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1861 เมื่ออายุได้ 65 ปีที่บ้านที่เก็งยาดานะ
ลูกศิษย์
คูนิโยชิเป็นปรมาจารย์ผู้มีความสามารถและมีลูกศิษย์หลายคนที่ดำเนินการสร้างศิลปะตามแนวสาขาของสำนักศิลปินอูตางาวะต่อมา ลูกศิษย์คนสำคัญได้แก่โยชิโตชิ โยชิโตระ โยชิอิกุ โยชิกาซุ และโยชิฟูจิ โดยทั่วไปแล้วลูกศิษย์ของคูนิโยชิจะเริ่มการฝึกงานด้วยการเขียนภาพบนมูชะ (musha-e) ในลักษณะที่คล้ายคลึงกับลักษณะของอาจารย์ เมื่อเริ่มเป็นศิลปินที่เป็นตัวของตัวเองและเป็นอิสระมากขึ้นลูกศิษย์เหล่านี้ก็จะออกไปหาแบบอย่างและลักษณะการสร้างงานศิลปะที่เป็นตัวของตัวเอง ลูกศิษย์คนที่สำคัญที่สุดคือโยชิโตชิผู้ที่ในปัจจุบันถือกันว่าเป็น "ปรมาจารย์คนสุดท้าย" ของภาพพิมพ์แกะไม้ของญี่ปุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น
1797 1861
วัดเขาบันไดอิฐ
วัดเขาบันไดอิฐ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนยอดเขาบันไดอิฐ ในตำบลไร่ส้ม อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
ประวัติ
วัดเขาบันไดอิฐเชื่อกันว่าเป็นศาสนสถานตั้งแต่สมัยสุโขทัยเป็นราชธานี แต่หลักฐานในทางโบราณคดีที่หลงเหลืออยู่เป็นยุคช่วงกลางของกรุงศรีอยุธยา ราว พ.ศ. 2171 ในสมัยสมเด็จพระเชษฐาธิราชได้จับพระศรีศิลป์ (เชื้อสายพระเจ้าทรงธรรม) เนรเทศมาคุมขังในถ้ำภายใต้เขาบันไดอิฐแห่งนี้ ก่อนที่จะนำกลับไปสำเร็จโทษที่อยุธยา
ส่วนอีกตำนานระบุว่า ราว พ.ศ. 2240 ที่นี่เป็นที่ที่พระอาจารย์แสงผู้ชำนาญเรื่องเวทย์มนต์คาถาและเป็นอาจารย์ของพระเจ้าเสือ เคยอาศัยเป็นที่นั่งวิปัสสนา และพระเจ้าเสือเคยมาที่นี่ประจำก่อนออกศึกทุกครั้ง พระอาจารย์แสงอยู่จนกระทั่งมรณภาพ จึงถือว่า พระอาจารย์แสงเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัดเขาบันไดอิฐ อย่างไรก็ตาม เมื่อพระอาจารย์แสงมาจำพรรษาที่นี่ พระเจ้าเสือก็เสด็จมาเยือนหลายครั้ง และนิมนต์กลับกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่สำเร็จ จึงได้บูรณปฏิสังขรณ์วัดเขาบันไดอิฐ สร้างพระพุทธรูปปางประทับยืนไว้ในถ้ำ (ชาวบ้านเรียกพระพุทธเจ้าเสือ) และได้พระราชทานเรือแก่พระอาจารย์เพื่อใช้ในการสัญจรไปมา (ปัจจุบันประทุนเรือยังเก็บไว้ภายในถ้ำพระเจ้าเสือ)
เมื่อครั้งสุนทรภู่เดินทางมาเพชรบุรี ระหว่าง พ.ศ. 2388–2392 ได้ประพันธ์นิราศเมืองเพชร ได้พรรณาถึงวัดเขาบันไดอิฐ
ถ้ำและเสนาสนะ
เขาบันไดอิฐ มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเขาขนาดเล็กซึ่งมีความสูง 121 เมตร และบนยอดเขาเป็นที่ตั้งของวัดเขาบันไดอิฐ จุดเด่นของวัดแห่งนี้ก็คือมีถ้ำอยู่มากมาย ดังนี้ ถ้ำประทุนสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ถ้ำพระเจ้าเสือมีพระพุทธรูปปางประทานพร (ปางเปลื้องทุกข์) เล่ากันว่าพระเจ้าเสือเคยมาที่นี่ ถ้ำพระนอน มีพระปางไสยาสน์สีทอง ถ้ำพระจันทร์ ด้านบนเหมือนพระจันทร์ทรงกลด ถ้ำพระอาทิตย์ ด้านบนมีช่องกว้างกว่าช่องตรงถ้ำพระจันทร์ ถ้ำปู่ฤาษีตาไฟ มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่และมีรูปปั้นพ่อปู่ฤาษีห่มหนังเสือ และถ้ำดุ๊ค ซึ่งดยุกจากเยอรมนีสหายรัชกาลที่ 5 ดยุกจอห์นอัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค (Duke John Albert of Mecklenburg) เคยมานั่งสมาธิที่นี่
กลุ่มโบราณสถานสำคัญตั้งอยู่บนไหล่เขาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วย อุโบสถ อาคารก่ออิฐถือปูนมีฐานปัทม์อ่อนโค้ง หน้าบันตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นเป็นลายกระหนกก้านขด หางโตมีก้านลายเป็นภาพครุฑ อันเป็นลวดลายปูนปั้นที่งดงาม โครงสร้างไม้หลังคาทุกชิ้นเขียนลายสีขาวบนพื้นแดง ทางด้านทิศตะวันออกของอุโบสถมีวิหารตั้งเรียงต่อในแนวเดียวกัน ลักษณะเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนฐานปัทม์อ่อนโค้ง เจดีย์อยู่ระหว่างอุโบสถและวิหาร ฐานเจดีย์เป็นฐานสิงห์ มีระเบียงเตี้ย ๆ ล้อมรอบ ตัวระเบียงมีกระเบื้องเคลือบปรุลายจีนสีเขียวประดับ
โรตาไวรัส
โรตาไวรัส (Rotavirus) เป็นชื่อจีนัสของเชื้อไวรัสที่เป็นสาเหตุของโรคลำไส้อักเสบจากเชื้อโรตาไวรัส ซึ่งเป็นสาเหตุของภาวะท้องร่วงรุนแรงในทารกและเด็กเล็กที่พบบ่อยที่สุด ไวรัสในจีนัสนี้เป็นไวรัสชนิดอาร์เอ็นเอสายคู่ อยู่ในแฟมิลีรีโอวิริดี เด็กแทบทุกคนบนโลกเมื่ออายุครบ 5 ปีจะเคยติดเชื้อนี้มาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ละครั้งที่ติดเชื้อร่างกายจะสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้การติดเชื้อครั้งถัดๆ ไปมีความรุนแรงลดลง และทำให้โรคนี้พบได้น้อยในผู้ใหญ่ ไวรัสในจีนัสนี้มีสปีชีส์ย่อยอยู่ 8 สปีชีส์ ได้แก่ เอ บี ซี ดี อี เอฟ จี และเอช ที่พบบ่อยที่สุดคือโรตาไวรัสเอ ซึ่งเป็นสาเหตุของการติดเชื้อโรตาไวรัสในมนุษย์ถึง 90%
เชื้อนี้ติดต่อผ่านทางการกินอาหารที่ปนเปื้อนอุจจาระที่มีเชื้อ เมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้วจะทำให้เกิดการติดเชื้อในเซลล์เยื่อบุผนังลำไส้เล็ก ทำให้เกิดกระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบ (บางครั้งเรียก "ไข้หวัดใหญ่ลงกระเพาะ" แต่เชื้อนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับไวรัสไข้หวัดใหญ่แต่อย่างใด)