cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เมอร์นีอิท
เมอร์นีอิท หรือ เมริต-นีอิท เป็นพระมเหสีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่ง พระองค์อาจจะทรงเป็นผู้ปกครองอียิปต์โดยราชสิทธิของพระองค์เอง ตามบันทึกอย่างเป็นทางการหลายฉบับ หากเป็นกรณีดังกล่าวและพระมเหสีพระนามว่า นีอิทโฮเทป จากราชวงศ์ก่อนหน้านี้ ไม่เคยทรงขึ้นปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอิสระ พระนางเมอร์นีอิทอาจจะทรงเป็นฟาโรห์สตรีพระองค์แรกและเป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์แรกที่ทรงครองราชย์ในประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ พระองค์ทรงขึ้นปกครองเมื่อประมาณ 2950 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งยังเป็นช่วงระยะเวลาที่ไม่แน่นอน พระนามของพระองค์ หมายถึง "ผู้เป็นที่รักของเทพีนีอิท" และจารึกของพระองค์ที่ก็ยังปรากฎสัญลักษณ์ของเทพเจ้าอียิปต์โบราณพระองค์นั้น พระองค์อาจจะทรงเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ดเจอร์ และอาจจะเป็นพระอัครมเหสีของฟาโรห์ดเจต ซึ่งหมายความว่าพระองค์จะเป็นพระราชนัดดาของฟาโรห์พระองค์แรกแห่งอียิปต์พระนามว่า นาร์เมอร์ นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เดน ผู้ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
ร็อคแมน X5
ร็อคแมน X5 หรือ เมกาแมน X5 (Mega Man X5) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 5 ของซีรีส์ร็อคแมน X โดยวางจำหน่ายในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 ที่ประเทศญี่ปุ่นวางจำหน่ายในเครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชัน
อาวุธและท่าไม้ตายของเอ็กซ์
X-buster (エックスバスター) อาวุธปกติของเอ็กซ์และสามารถชาร์จยิงได้
พลังโจมตีจะต่ำกว่าบัสเตอร์ชนิดอื่น แต่ชาร์จเร็ว
Crescent Shot (クレッセントショット) อาวุธที่ได้จาก เครเซนต์ กริซลี่
Tri Thunder (トライサンダー) อาวุธที่ได้จาก โวลท์ คราเคน
Will Laser (ウィルレーザー) อาวุธที่ได้จาก ไชนิ่ง โททัลนิคัส
Gel Shaver (ジェルシェイバー) อาวุธที่ได้จาก ทีดัล มาโคเอน
Wing Spiral (ウィングスパイラル) อาวุธที่ได้จาก สไปรัล เพกาเชียน
Spike Rope (スパイクロープ) อาวุธที่ได้จาก สไปค์ โรสเรด
Dark Hold (ダークホールド) อาวุธที่ได้จาก ดาร์ก เนโกรแบท
Ground Fire (グランドファイアー) อาวุธที่ได้จาก เบิร์น ไดโนเร็กซ์
อาวุธและท่าไม้ตายของซีโร่
Z-saber (ゼットセイバー) อาวุธพื้นฐานของซีโร่ สามารถโจมตีเป็นคอมโบต่อเนื่องได้ 3 ครั้ง
E-Blade (電刃) ท่าที่ได้จาก โวลท์ คราเคน เมือกดปุ่มขึ้น+โจมตี จะเป็นการกระโดดพร้อมกับใช้ดาบสายฟ้าโจมตีไปทางด้านบน
C-Flasher (滅閃光) ท่าที่ได้จาก ไชนิ่ง โททัลนิคัส เป็นการปล่อยลูกพลังออกไปในทุกทิศทาง และสามารถเจาะทะลวงศัตรูได้
F-Splasher (飛水翔) ท่าที่ได้จาก ไทดัล มาโคเอน เมื่อได้ท่านี้มา ตอนแดชกลางอากาศจะมีบาเรียน้ำแข็งรอบๆและสามารถใช้โจมตีได้
Wind Shredder (疾風) ท่าที่ได้จาก สไปรัล เพกาเชียน ถ้ากดโจมตีระหว่างแดช จะเป็นการปล่อยร่างเงาออกไปโจมตีศัตรู
Twin Dream (双幻夢) ท่าที่ได้จาก สไปค์ โรสเรด เป็นการเรียกร่างแยกออกมา โดยร่างแยกจะเคลื่อนไหวและโจมตีตามซีโร่ คล้ายกับ Soul Body ของเอ็กซ์ใน X4
Dark Hold (ダークホールド) ท่าที่ได้จาก ดาร์ค เนโครแบท หยุดการเคลื่อนไหวของศัตรูทั้งฉากเหมือนกันกับเอ็กซ์
Quake Blazer (断地炎) ท่าที่ได้จาก เบิร์น ไดโนเร็กซ์ เมื่อกด ลง+โจมตีขณะอยู่กลางอากาศ จะเป็นการใช้ดาบไฟโจมตีไปทางด้านล่าง
ภิญโญ สุวรรณคีรี
รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี (เกิด 10 มีนาคม พ.ศ. 2480) เป็นสถาปนิกชาวไทย อดีตอาจารย์และอาจารย์พิเศษประจำสาขาวิชาสถาปัตยกรรมไทย คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี นักการศึกษาสถาปัตยกรรมไทยประเพณี ราชบัณฑิตสำนักศิลปกรรม ประเภทสถาปัตยศิลป์ รศ.ดร.ภิญโญ มีผลงานด้านสถาปัตยกรรมไทยมากมายทั้งในประเทศไทย รวมถึงต่างประเทศ จนได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม)
ประวัติ
รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี เกิดเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2480 เป็นบุตรของนายซ้อน และนางรื่น สุวรรณคีรี มีความสนใจงานด้านสถาปัตยกรรมไทยมาตั้งแต่เด็ก ๆ ในขณะที่มีอายุ 8 ขวบ พระครุปทุมธรรมธารี วัดสามบ่อ จังหวัดสงขลา ได้นำไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม เนื่องจากพระครูปทุมธรรมธารี มีความสามารถพิเศษ คือ เป็นช่างลาย เมื่อมีงานที่วัด ท่านพระครูฯ ก็จะลงมือเขียนลวดลายต่าง ๆ ด้วยตัวท่านเอง และเมื่อ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ  สุวรรณคีรี  เกิดความสนใจและช่วยเป็นลูกมือ
ท่านพระครูฯ จึงได้สอนการเขียนลายต่าง ๆ ให้ พระครูปทุมธรรมธารี นอกจากจะมีความเชี่ยวชาญในเรื่องการเขียนลายแล้ว ท่านยังมีความเชี่ยวชาญในการแกะลายฉลุไม้ ซึ่งใช้ประดับหน้าบันวัด กุฏิ โรงเรียน เป็นต้น ทำให้ท่านมีลูกศิษย์ที่เป็นช่างเป็นจำนวนมาก และในทุก ๆ วันพระบรรดาช่างทั้งหลายจะมาแลกเปลี่ยนวิชาความรู้กันและช่วยท่านพระครูฯ ทำงานต่าง ๆ และเมื่อช่างเหล่านั้นเห็นถึงความสนใจและตั้งใจของ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ  สุวรรณคีรี จึงช่วยกันถ่ายทอดงานช่างต่าง ๆ ให้ เช่น การแกะรูปหนังตะลุง ลายประดับอาคาร ลายประดับเฟอร์นิเจอร์ เป็นต้น ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้ รองศาสตราจารย์ ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องลวดลายต่าง ๆ มาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นเด็ก
รางวัล และ เกียรติคุณ
จากการสร้างสรรค์ผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมไทยจนเป็นที่ยอมรับ ทำให้ได้รับการประกาศเกียรติคุณจากหลายหน่วยงาน ได้แก่ คนดีศรีมหาวชิราวุธ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สถาปนิกดีเด่น บุคคลตัวอย่างด้านการอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมไทย สถาปนิกผู้มีผลงานดีเด่นด้านการสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมไทย ประเภทกิจกรรมและโครงการดีเด่น สถาปนิกผู้มีผลงานดีเด่น ด้านการอนุรักษ์ สร้างสรรค์ และสืบทอดผลงานสถาปัตยกรรมไทย การยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) บุคคลดีเด่นของชาติ สาขาพัฒนาสังคม (สถาปัตยกรรมไทย) ได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา (ดม.ศ.) รางวัลนิคเคอิเอเชีย ไพรซ์ สาขาศิลปวัฒนธรรม และอื่น ๆ อีกมากมาย
อาจารย์ภิญโญได้รับเชิดชูเกียรติจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นศาสตราภิชาน ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2552 - 30 กันยายน 2554 ในสาขาสถาปัตยกรรม
ชีวิตส่วนตัว
ภิญโญ สุวรรณคีรี สมรสกับ นางลาวัณย์ สุวรรณคีรี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2561
นี่คือ รายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2561
ภิญโญ รู้ธรรม
ภิญโญ รู้ธรรม (ชื่อเล่น: โญ) เกิด 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 เป็นนักแสดง พิธีกร โปรดิวเซอร์ ครีเอทีฟ ผู้กำกับ และนักการเมืองชาวไทย
ประวัติ
ภิญโญเป็นนักเรียนเก่า รร. สามัญ วัดประยุรวงศาวาสฯ และเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิง โดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่ม "ซูโม่สำอาง" เพื่อผลิตรายการ "เพชฌฆาตความเครียด" ที่โด่งดังมากในช่วงปี พ.ศ. 2528 -2529 เป็นผู้ริเริ่มรายการ “แบบว่า…โลกเบี้ยว” ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 ที่ออกอากาศนานถึง 17 ปี และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท "tEEN TALK" ที่มีชื่อเสียงในหมู่วัยรุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 จนถึง พ.ศ. 2547
ด้วยใจรักงานด้านโทรทัศน์ ภิญโญจึงเป็นสถาปนิกอยู่ได้ไม่นาน และต้องลาออกไปเป็นผู้อำนวยการผลิต ผลิตรายการโทรทัศน์ให้กับบริษัทยักษ์ใหญ่หลายแห่งด้วยกัน เช่น บริษัท PREMIER MARKETING แกรมมี่ ไนท์สปอต BORN & ASSOCIATES BEC TERO Triple 2 รวมไปถึงงานกรรมการตัดสินรายการ ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ พรสวรรค์ บันดาลชีวิต season 1-2-3 เคยดำรงตำแหน่ง Creative Director ให้กับบริษัท ไลฟ์ ทีวี จำกัด นอกนี้ยังเคยเป็นผู้จัดการดูแลงานรายการโทรทัศน์ และภาพยนตร์ ให้กับ บริษัท UCI media จำกัด และรับจ้างผลิตรายการโทรทัศน์ให้กับ WORK POINT ENTERTAINMENT อีกทั้งยังเป็นที่ปรึกษาให้กับอีกหลายบริษัท อาทิ MIRACLE MAKER / บ. HIT VER จำกัด / บ.SUPER SAVE ONE. SS1 เคยดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหาร บริษัท ไทยทีวี จำกัด ในเครือ ทีวีพูล / ดำรงตำแหน่ง เป็นผู้อำนวยการ สถานี โลก้า LOCA สถานีโทรทัศน์ดิจิทัลสำหรับเยาวชนและครอบครัวฯ ตั้งแต่ มกราคม พ.ศ. 2557 แล้วดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ ไทยทีวี โทรทัศน์ดิจิทัล ประเภทข่าวและสาระ ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2558 จนได้ลาออกจากตำแหน่ง ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2558 ปัจจุบันทำงานอิสระ เป็นผู้ชำนาญ เปิดทำการ training สำหรับงานการแสดง และที่ปรึกษาสำหรับงาน creative และงานการผลิต production TV และงาน events
งานอดิเรก คือ นักแสดงอิสระ พิธีกรรายการ พิธีกรงานevent ทุกประเภท ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับหนังโฆษณา ผู้กำกับหนังสั้น ผู้กำกับ มิวสิกวิดีโอ, รวมทั้ง คิดและสร้างงานสำหรับ social network
งานการเมือง
ภิญโญได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคเปลี่ยนอนาคต โดยรับตำแหน่งผู้อำนวยการพรรค
สวีตดรีมส์
สวีตดรีมส์ (Sweet Dreams) คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส แต่งและดูแลการผลิตโดยโนวส์, James Scheffer, Wayne Wilkins, และ Rico Love เพลงนี้ปล่อยซิงเกิลวิทยุเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยเป็นซิงเกิลที่ 6 จากอัลบั้ม
ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตของนิวซีแลนด์, แอฟริกาใต้ และอิสราเอล. ได้ขึ้นไปในห้าอันดับแรกบนชาร์ตของสหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, สโลวาเกีย, สาธารณรัฐเช็ก, กรีซ, ไอร์แลนด์, โปแลนด์, โปรตุเกส และฮังการี และสิบอันดับแรกบนชาร์ตของสหรัฐอเมริกา, เยอรมนี, ตุรกี, และนอร์เวย์
อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้
อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้ หรือ Nobody Knows เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวดรามา มีเนื้อเรื่องดัดแปลงมาจาก คดีทอดทิ้งเด็กในสุกาโมะ ในปี 1988 ซึ่งเป็นคดีดังที่เกิดขึ้นที่เขตโทชิมะ โตเกียว ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่มีพี่น้องต่างบิดา 4 คนถูกทิ้งให้อยู่กันเอง โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า มารดาของเด็กเหล่านั้นไม่อยู่ด้วย ​
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย ฮิโรกาซุ โคเรเอดะ ออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 13 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2547 ในงานเทศกาลภาพยนตร์กาน ประเทศฝรั่งเศส ต่อมาได้ถูกฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก ประเทศรัสเซีย ในวันที่ 27 มิถุนายน 2547 และออกฉายที่ โตเกียว ในวันที่ 7 สิงหาคม 2547 ส่วนในประเทศไทย ออกฉายเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2547 ที่โรงภาพยนตร์ลิโด้ หลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉายได้รับคำชื่นชมที่ดีและได้รับหลายรางวัลรวมถึงรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์กาน ปี 2004 ทำให้ ยูยะ อากิระ นักแสดงเจ้าของรางวัลดังกล่าวที่ขณะนั้นอายุเพียง 14 ปี สร้างสถิติเป็นนักแสดงที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้
โครงเรื่อง
อาคิระ แด่หัวใจที่โลกไม่เคยรู้ บอกเล่าเรื่องราวของครอบครัวหนึ่งประกอบไปด้วยแม่และลูกๆของเธออีก 4 คน ที่มาขอเช่าห้องเล็กๆในโตเกียว โดยแจ้งกับเจ้าของอพาร์ทเมนต์เพียงว่าเธอขอเช่าห้องอยู่กับลูกชายคนโตเพียง 2 คน แต่ได้ปิดบังและซ่อนลูกๆอีก 3 คนไว้ในห้อง โดยไม่ให้ออกไปสู่โลกภายนอก และไม่มีใครรู้ถึงการมีอยู่ของเด็กๆอีก 3 คน แม่ทำงานเป็นเสาหลักของครอบครัวเพียงคนเดียว โดยการเงินของเธอฝืดเคืองมาก จึงต้องออกไปหาเงินมาใช้ให้พอกับลูก ๆ ของเธอ ดังนั้นเธอจึงออกไปทำงานตั้งแต่เช้า จนดึกทุกวัน แต่แล้ววันหนึ่ง เธอก็หายไป พร้อมกับวางจดหมาย และเงินไว้ให้ลูก ๆ จนเวลาผ่านไปนานมาก เธอก็ไม่มีวีแววว่าจะกลับมา ภาระที่เหลือจึงตกไปอยู่ที่ลูกชายคนโตทั้งหมดที่ยังอยู่ และต้องดูแลน้อง ๆ ต่อไป
รางวัล
Awards
อนุสาวรีย์บรรจุศพอาเริสตันบับ
อนุสาวรีย์บรรจุศพอาเริสตันบับ (Арыстанбаб кесенесі/Arystanbab kesenesı; Мавзолей Арыстанбаба) เป็นอนุสาวรีย์บรรจุศพตั้งอยู่ใกล้กับหมู่บ้านโฆฆัมในแคว้นเตอร์กิสถาน ประเทศคาซัคสถาน
โครงสร้างประกอบด้วยซุ้มโค้งกลางขนาดใหญ่และด้านหน้าอาคารซึ่งมีหออะษานประกอบ ภายในเป็นโต๊ะไว้ศพสองห้อง (two-chambered table-tomb) หรือที่เรียกว่ากูร์ฆานา ภายในบรรจุร่างของอาเริสตันบับและลูกศิษย์อีกสามคน คือ Hermet-Azyra, Karga-Baba และ Lashyn-Baba ส่วนโครงสร้างที่ใช้งานเป็นมัสยิดอยู่ในห้องอื่น ๆ ของอาคาร
ประวัติศาสตร์
ตำนานระบุว่าอะมีรเตมือร์เป็นผู้มีดำริให้ก่อสร้างมัสยิดขึ้นตรงจุดที่เป็นสุสานของอาฮ์เมียต ยาซาวีย์ อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่มีการพยายามก่อสร้างจะล้มเหลวเสมอ คืนหนึ่งเตมือร์ฝันว่ามีผู้บอกให้เขาสร้างอาคารครอบสุสานของผู้วิเศษอาเริสตันบับก่อน ซึ่งคืออนุสาวรีย์บรรจุศพหลังนี้
อนุสาวรีย์บรรจุศพนี้สร้างขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยสร้างครอบสุสานของอาเริสตันบับ จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ต่อมามีการต่อเติมและก่อสร้างเรื่อยมาอีกยาวจนถึงศตวรรษที่ 18 เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหวจนส่งผลให้โครงสร้างพังทลายลงมา จึงมีการแทนด้วยโครงสร้างสองโดม ค้ำยันด้วยเสาไม้แกะสลักสองเสา โครงสร้างที่ปรากฏในปัจจุบันส่วนใหญ่มากจากทศวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ยกเว้นเพียงเสาไม่แกะสลักซึ่งเป็นของเดิม
วัดจันทบุรี
วัดจันทบุรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี
วัดจันทบุรีตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2525 ชื่อของวัดน่าจะมาจากคำว่า "จันทบุรีศรีศัตนาค" ซึ่งเป็นอีกนามหนึ่งของนครเวียงจันทน์ สอดคล้องกับการตั้งถิ่นฐานของชาวลาวในเขตเมืองสระบุรี ที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ในสมัยรัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 3
อุโบสถสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 มีลักษณะก่ออิฐถือปูนหลังคาจั่วไม่มีช่อฟ้าใบระกา มุงกระเบื้องดินเผา หน้าบันลายปูนปั้นประดับเครื่องถ้วยแบบจีน ตามแบบพระราชนิยมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในเป็นอาคารโถง ไม่ปรากฏแนวเสา มีขนาด 7 ห้องเสา ภายในมีประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ หน้าพระประธานมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย 2 องค์ กับพระพุทธรูปปางสมาธิขนาดย่อมอีก 2 องค์ และภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพความเป็นอยู่ของคนหลากชาติพันธุ์ในภาคกลางสมัยต้นรัตนโกสินทร์ เช่น ลาว จีน ไทยวน ไทสยาม ฯลฯ ภาพพุทธประวัติและเทพชุมนุม ผนังด้านหน้าก่อซุ้มบันแถลงซ้อน 2 ชั้น ใช้สำหรับเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป ประตูทางเข้าอุโบสถมี 2 ตำแหน่ง ขนาบทั้งสองข้างของซุ้มบันแถลง อุโบสถวัดจันทบุรี เป็นโบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนกับกรมศิลปากร
บูเออร์
ในปิศาจวิทยา บูเออร์(Buer)เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท อาร์สโกเอเทีย จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน
ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้
ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง
แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ บูเออร์ อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)
ดราเคนส์เบิร์ก
ดราเคนส์เบิร์ก (อาฟรีกานส์: Drakensberge, ซูลู: uKhahlamba, โซโท: Maluti, Drakensberg) เป็นชื่อเรียกของผาชันใหญ่ส่วนตะวันออกบริเวณที่ราบแอฟริกาใต้ตอนกลาง ผาชันนี้มีระดับความสูง 2000 to 3482 m สร้างเป็นชายแดนประเทศแอฟริกาใต้กับเลโซโท
ดราเคนส์เบิร์กมีความยาวมากกว่า 1000 km เริ่มตั้งแต่ทางใต้ของจังหวัดอีสเทิร์นเคป เมื่อดูจากทิศใต้ไปทิศเหนือ สร้างเป็นเขตแดนกับประเทศเลโซโทกับจังหวัดอีสเทิร์นเคป และสร้างเป็นเขตแดนระหว่างประเทศเลโซโทกับจังหวัดควาซูลู-นาตัล จากนั้นสร้างเขตแดนจังหวัดควาซูลู-นาตัลกับจังหวัดฟรีสเตต จากนั้นสร้างเขตแดนจังหวัดควาซูลู-นาตัลกับจังหวัดพูมาลังกา จากนั้นเคลื่อนตัวไปทางเหนืออีกครั้งไปยังโฮตส์พรุต (Hoedspruit) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดลิมโปโป และเคลื่อนไปทางตะวันตกไปยังทซานีน (Tzaneen) ของจังหวัดลิมโปโป จากนั้นเคลื่อนตัววไปทางตะวันตกอีกครั้งที่โมโคเพน (Mokopane) หรือรู้จักในชื่อ เทือกเขาสไตรด์ปูร์ด (Strydpoort)
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906 (พ.ศ. 2449) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 22 เมษายน - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิตาลีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 16 เหรียญ
กระโดดน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แอนน์ ฮุย
แอนน์ ฮุย หรือ สวี อันหัว (Ann Hui; จีนตัวเต็ม: 許鞍華; จีนตัวย่อ: 许鞍华; พินอิน: Xǔ Ānhuá) ผู้กำกับภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง
แอนน์ ฮุย เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ที่เมืองอันซาน มณฑลเหลียวหนิง โดยมีบิดาเป็นชาวจีน และมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮ่องกง และจบการศึกษาทางด้านภาพยนตร์จากประเทศอังกฤษ
แอนน์ ฮุย ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้กำกับฯหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการภาพยนตร์จีนหรือฮ่องกง" ด้วยการผลงานในวงการมานานกว่า 30 ปี จากหลากหลายประเภท ทั้งภาพยนตร์กำลังภายในจากบทประพันธ์ของกิมย้ง หรือแนวอื่น ๆ แต่ที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดี และได้รับการยกย่อง คือ ภาพยนตร์ดราม่า หรือแนวชีวิต ที่สะท้อนความเป็นไปของสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงกับตัวตนของตัวเอง ชีวิตของผู้หญิงในสังคมร่วมสมัยในบทบาทอันหลากหลาย และช่วงอายุต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น แม่, ลูกสาว, ลูกสะใภ้ หรือผู้หญิงชาวจีนในสังคมปัจจุบัน เป็นชีวิตที่ไม่ได้หวือหวาฉูดฉาด  แต่สมจริงสมจัง และลุ่มลึก ให้ความหมายที่น่าสนใจ ในหลายเรื่อง อาทิ Song of the Exile (ค.ศ. 1992), Summer Snow (ค.ศ. 1996), The Way We Are (ค.ศ. 2008) และ A Simple Life (ค.ศ. 2011) ซึ่งได้รับหลายรางวัล ทั้งรางวัลม้าทองคำและรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง
พระราชวังเดิม
พระราชวังกรุงธนบุรี หรือ พระราชวังเดิม เป็นพระราชวังหลวงในสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณปากคลองบางกอกใหญ่ ภายในกองบัญชาการกองทัพเรือ ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร ในเขตที่เคยเป็นที่ตั้งของป้อมวิไชยเยนทร์ ที่สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ตำแหน่งของพระราชวังเดิมเป็นจุดสำคัญทางยุทธศาสตร์ สามารถสังเกตการณ์ได้ในระยะไกล อีกทั้งยังใกล้กับเส้นทางคมนาคม และเส้นทางการเดินทัพที่สำคัญ
สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ทรงโปรดให้สร้างพระราชวังนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2310 ภายหลังจากที่ทรงกอบกู้เอกราชให้ชาติไทย เพื่อใช้เป็นที่ประทับและว่าราชการ เมื่อทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี พร้อมกับปรับปรุงป้อมวิไชยเยนทร์ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นป้อมวิไชยประสิทธิ์
เดิมพระราชวังแห่งนี้มีอาณาเขต ตั้งแต่ป้อมวิไชยประสิทธิ์ขึ้นมาจนถึงคลองเหนือวัดอรุณราชวราราม (คลองนครบาล) และวัดท้ายตลาด (วัดโมลีโลกยาราม) เข้าไปในเขตพระราชวังเดิม ต่อมาเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติ ได้ทรงย้ายราชธานีมาอยู่ฝั่งพระนคร โดยสร้างพระบรมมหาราชวังขึ้นเป็นที่ประทับ พระราชวังกรุงธนบุรีจึงได้ชื่อว่า "พระราชวังเดิม" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พระราชวังเดิมในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
ครั้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทรงกำหนดเขตวังให้แคบกว่าเดิม โดยให้วัดทั้งสองที่กล่าวแล้วคือ วัดอรุณราชวราราม (วัดแจ้ง) และวัดโมลีโลกยาราม (วัดท้ายตลาด) อยู่ภายนอกพระราชวัง และ นอกจากนี้ทรงแต่งตั้งพระราชวงศ์ชั้นสูงที่ได้รับความไว้วางพระราชหฤทัยมาประทับที่นี่ อันเนื่องจากเห็นว่าพระราชวังนี้มีความสำคัญทางด้านทำเลที่ตั้ง ได้แก่
มาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) หลังจากสมเด็จพระบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ สิ้นพระชนม์ ได้พระราชทานพระราชวังเดิมให้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนนายเรือ ตามคำกราบบังคมทูลขอพระราชทานจากนายพลเรือตรี พระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ เมื่อ พ.ศ. 2449 หลังจากโรงเรียนนายเรือย้ายออกไปอยู่สัตหีบ และย้ายมาอยู่ที่สมุทรปราการ กองทัพเรือจึงได้ใช้ พระราชวังเดิมแห่งนี้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการกองทัพเรือ
ศาลพระเจ้าตากสิน พระราชวังเดิม
ศาลพระเจ้าตากสินในพระราชวังเดิม มีมาตั้งแต่สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี สมัยแรกเป็นแต่เพียงศาลพระภูมิสมัยรัชกาลที่ 4 ได้มีการสร้างบูรณะพระราชวังเดิมของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี สมัยรัชกาลที่ 5 เรียกว่า "ศาลพระเจ้าตาก" ภายในศาลพระเจ้าตาก ประดิษฐานเป็นพระบรมรูปสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ลักษณะประทับยืนทรงพระแสดงดาบ ขนาดเท่าองค์จริง พระบรมรูปประทับนั่งขนาดสูงประมาณ 1 ฟุต 1 องค์ และเทวรูปจีนแกะสลักด้วยไม้ปิดทองอีก 1 องค์ มีปืนโบราณพร้อมฐาน 2 กระบอกประดับเชิงบันไดชั้นล่าง
สู่ฝันสุดขอบฟ้า
สู่ฝันสุดขอบฟ้า (Afsar Bitiya international title: Krishi) เป็นละครโทรทัศน์อินเดีย ออกอากาศทางช่อง Zee TV ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม 2011 ถึง 28 ธันวาคม 2012 ละครเรื่องนี้ถ่ายทำใน ภคัลปุระ, รัฐพิหาร
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 แห่งตองงา (George Tupou V) หรือพระนามเดิม เจ้าชายเซียโอซี เตาฟาอาเฮา มานูมาตาโอโก ตูกูอาโฮ ตูโปอู (ตองงา: Sia'osi Taufa'ahau Manumata'ogo Tuku'aho Tupou) ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารแห่งราชอาณาจักรตองงา เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ขณะมีพระชนมพรรษา 18 พรรษา เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยมีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 5 แห่งราชวงศ์ตูโปอูและลำดับที่ 23 แห่งราชวงศ์ตูอิกาโนกูโปลู อีกทั้งพระองค์ยังมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจอันดีกับนายกรัฐมนตรีเฟเลติ เซเวเล
พระราชประวัติ
พระองค์ทรงพระราชสมภพเมื่อ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 พระองค์ทรงพระราชสมภพที่กรุงนูกูอาโลฟา เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 และสมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ
สวรรคต
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 ประชวรด้วยโรคมะเร็งไต และผ่าตัดสำเร็จเมื่อหกเดือนก่อน
หนังสือพิมพ์มาตังงีตองกาได้รายงานว่า สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 เสด็จสวรรคตด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว เมื่อเวลา 15.15 นาฬิกา ของวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2555 ณ โรงพยาบาลควีนแมรี เขตบริหารพิเศษฮ่องกง สาธารณรัฐประชาชนจีน สิริพระชนมพรรษา 63 พรรษา
มหาวิทยาลัยศรีปทุม
มหาวิทยาลัยศรีปทุม เดิมชื่อวิทยาลัยไทยสุริยะ ก่อนได้รับพระราชทานนามใหม่จากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน 1 ใน 5 แห่งแรกในประเทศไทยสถาปนาขึ้นพร้อมกับ วิทยาลัยเกริก วิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และวิทยาลัยพัฒนา ปัจจุบันมหาวิทยาลัยศรีปทุมตั้งอยู่ที่เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร และมีวิทยาเขตที่จังหวัดชลบุรี และจังหวัดขอนแก่น
ประวัติ
วิทยาลัยไทยสุริยะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม 2513 เป็น 1 ใน 5 สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งแรก ๆ ที่จัดตั้งขึ้นในประเทศไทย โดย ดร.สุข พุคยาภรณ์
ต่อมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม 2515 วิทยาลัยไทยสุริยะ ได้รับพระราชทานนามใหม่จากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเป็น “วิทยาลัยศรีปทุม” (กระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นชื่อวิทยาลัยศรีปทุม เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2515) และพระราชทานความหมายว่า "เป็นบ่อเกิดแห่งวิชาที่เบิกบานเช่นดอกบัว" พร้อมทั้งได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดป้ายนาม "ศรีปทุม" และพระราชทานปริญญาบัตร อนุปริญญา และประกาศนียบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษารุ่นที่1,2และ 3
ทบวงมหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้เปลี่ยนประเภทเป็น “มหาวิทยาลัยศรีปทุม” เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530
ในปี พ.ศ. 2537 มหาวิทยาลัยศรีปทุมขออนุมัติทบวงมหาวิทยาลัย (ในขณะนั้น) จัดตั้งมหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาคารพญาไท เปิดสอนในหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาเพื่อพัฒนานักบริหาร โดยเปิดสอนครั้งแรก ณ อาคารเอ็กซิม (อาคารบุญผ่องเดิม) ถนนพหลโยธิน เขตพญาไท ต่อมาได้ย้ายสำนักงานมาเปิด ณ อาคารเอสเอ็มทาวเวอร์ ชั้น 17 และชั้น 20 ถนนพหลโยธิน เขตพญาไท เพื่อเปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสำหรับนักบริหาร (ปัจจุบันไม่มีการสอนที่วิทยาคารพญาไทแล้ว)
ในปี พ.ศ. 2556 มหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้ขยายการเรียนการสอนไปยังจังหวัดขอนแก่น ภายใต้ชื่อ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2556
สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย
ตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงพระราชทานนาม “ศรีปทุม” แก่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ พร้อมความหมายว่า “เป็นบ่อเกิดแห่งวิชาที่เบิกบาน เช่นดอกบัว” ดังนั้น ดอกบัวหลวงสีชมพูจึงเป็นสัญลักษณ์แทนนามศรีปทุม มีลักษณะเป็นรูปหกเหลี่ยม มีรูปดอกบัวอยู่ภายใน มีความหมายดังนี้
ที่ตั้งมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยศรีปทุมเปิดดำเนินการสอนใน 3 แห่ง ได้แก่
พิธีสำเร็จการศึกษา
มหาวิทยาลัยศรีปทุมเป็นมหาวิทยาลัยเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย ที่แยกพิธีสำเร็จการศึกษาออกเป็น 3 ส่วน แบ่งเป็น
ทากาโกะ อิริเอะ
ฮิเดโกะ ฮิงาชิโบโจ เป็นที่รู้จักในชื่อ ทากาโกะ อิริเอะ (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 – 12 มกราคม พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวญี่ปุ่น
ประวัติ
อิริเอะมีชื่อจริงว่าฮิเดโกะ ฮิงาชิโบโจ ครอบครัวเป็นขุนนางชั้นสูง สำเร็จการศึกษาจากบุงกะกากูอิง แล้วจึงเข้าสู่วงการแสดงในสังกัดนิกกัตสึเมื่อ พ.ศ. 2470 และได้รับบทนำมาตลอด ภายหลังเธอจึงก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ของตนเองชื่ออิริเอะโพรดักชันส์ (Irie Productions) ใน พ.ศ. 2475 ซึ่งเธอมีชื่อเสียงยิ่งจากบทนำในภาพยนตร์เงียบเรื่อง The Water Magician (滝の白糸) กำกับโดยเค็นจิ มิโซงูจิ
รูปของเธอมักปรากฏอยู่ในโฆษณาและสินค้าเชิงพาณิชย์หลายชิ้นตั้งแต่ พัด หรือแม้แต่ตุ๊กตาของเล่น หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง เธอได้สมญาว่า "นักแสดงสาวแมวผี" เพราะแสดงภาพยนตร์แนวลี้ลับ
อิริเอะสมรสกับมิจิโยชิ ทามูระ ผู้สร้างภาพยนตร์ มีลูกสาวคนหนึ่งชื่อวากาบะ อิริเอะ เป็นนักแสดงเช่นเดียวกับมารดา ส่วนพี่ชายของอิริเอะชื่อยาซูนางะ ฮิงาชิโบโจ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และเขียนบท
ฮิบาริ มิโซระ
คาซูเอะ คาโต เป็นที่รู้จักในชื่อ ฮิบาริ มิโซระ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 – 24 มิถุนายน พ.ศ. 2532) เป็นนักร้อง นักแสดง และเป็นสัญญะทางวัฒนธรรม (cultural icon) ชาวญี่ปุ่น  เธอได้เหรียญเกียรติยศจากการใช้ดนตรีพัฒนาสังคมและสวัสดิการหรือการบริการสาธารณะ และเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับรางวัลเกียรติยศประชาชน (People's Honour Award) ในฐานะผู้มอบความหวังและกำลังใจแก่ผองชนหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
มิโซระบันทึกเพลงทั้งหมด 1,200 เพลง และจำหน่ายได้ 68 ล้านแผ่น และหลังการเสียชีวิตของเธอ พบว่าแฟนเพลงมีความต้องการซื้อเพลงของเธอสูงมากอย่างมีนัยสำคัญ เฉพาะ พ.ศ. 2544 ผลงานเพลงของเธอขายได้มากกว่า 80 ล้านแผ่น ในสมัยนั้นมีนักร้องเอ็งกะชายชื่อมิจิยะ มิฮาชิ เป็นนักร้องร่วมสมัยเดียวกับเธอที่มีชื่อเสียงยิ่ง แต่มิโซระกลับเจิดจรัสในผลงานจอเงินเสียมากกว่า มีผลงานภาพยนตร์จำนวน 166 เรื่อง เธอได้รับความนิยมจากผลงานเพลงสวอนชื่อ "คาวะโนะนางาเระโนะโยนิ" (川の流れのように "ดังสายธารา") ซึ่งมักถูกบรรเลงโดยศิลปินและออร์เคสตราหลายวงเป็นเกียรติแก่เธอ และทุก ๆ ปีจะมีรายการพิเศษทางโทรทัศน์และวิทยุญี่ปุ่นเปิดเพลงของเธอเสมอ ใน พ.ศ. 2555 มีการจัดคอนเสิร์ตเพื่อรำลึกถึงมิโซระ ณ โตเกียวโดม โดยมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนร่วมในคอนเสิร์ตดังกล่าว
เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 มีการใช้ซอฟแวร์โวคาลอยด์ รุ่นโวคาลอยด์:เอไอ (VOCALOID:AI) สร้างเสียงร้องของเธอขึ้นมาใหม่ รวมทั้งสร้างภาพมิโซระขณะทำการร้องเพลงในรูปแบบสามมิติ สำหรับประกอบเพลง "อาเระคาระ" (あれから)
ชีวิตตอนต้น
มิโซระ มีชื่อจริงว่า คาซูเอะ คาโต เกิดในเขตอิโซโงะ นครโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นธิดาของมาซูกิจิ คาโต (加藤 増吉) พ่อค้าปลา กับคิมิเอะ คาโต (加藤 喜美枝) แม่บ้าน มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับพื้นฐานครอบครัวของเธอ เพราะมีการระบุว่ามิโซระเป็นชาวเกาหลีไซนิจิ เธอและครอบครัวถือหนังสือเดินทางของเกาหลี เรื่องนี้แพร่ไปอย่างรวดเร็ว  หลังการมรณกรรมของมิโซระ โร ทาเกนากะ นักเขียน และสึกาซะ โยชิดะ นักข่าว เข้าตรวจสอบปูมหลังครอบครัวมิโซระ ที่สุดพวกเขายืนยันว่าเธอและครอบครัวเป็นชาวญี่ปุ่นแท้ ๆ หาใช่คนเกาหลี
เธอแสดงความสามารถด้านดนตรีตั้งแต่เด็กด้วยการร้องเพลงในงานเลี้ยงเมื่อ พ.ศ. 2486 เมื่อพบความสามารถของลูก บิดาจึงลงทุนเพื่อให้ลูกสาวเข้าสู่วงการเพลง ที่ได้จากเงินเก็บจำนวนหนึ่งของครอบครัว กระทั่ง พ.ศ. 2488 เธอปรากฏตัวต่อสาธารณชนในฐานะนักร้องครั้งแรกที่คอนเสิร์ตในโยโกฮามะเมื่ออายุได้แปดขวบ เวลาเดียวกันนั้นเธอเปลี่ยนไปใช้ชื่อสกุลมิโซระ (美空) ซึ่งแปลว่า "ฟ้างาม" ตามความประสงค์ของมารดา กระทั่งปีถัดมา เธอออกรายการโทรทัศน์ของช่องเอ็นเอชเค มาซาโอะ โคงะซึ่งเป็นนักแต่งเพลง กล่าวชื่นชมในความสามารถด้านการร้องเพลงของเธอ รวมทั้งชอบพอในอัธยาศัย ความกล้าหาญ ความเข้าอกเข้าใจ และวุฒิภาวะของเธอซึ่งดูเป็นผู้ใหญ่ และสองปีหลังจากนั้นมิโซระกลายเป็นนักร้องที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ตั๋วเข้าชมคอนเสิร์ตของเธอขายหมดเกลี้ยงทุกครั้งไป
การทำงาน
พ.ศ. 2492 ขณะเธออายุได้ 12 ปี เธอเปลี่ยนไปใช้ชื่อในการแสดงว่า ฮิบาริ มิโซระ (美空 ひばり) แปลว่า "นกจาบฝนบนฟ้างาม" มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง โนโดจิมังเคียวจิได (のど自慢狂時代) ทำให้เธอมีชื่อเสียงมากขึ้น ต่อมาในปีเดียวกันเธอบันทึกเพลง "คัปปะบูงิอูงิ" (河童ブギウギ) ของค่ายเพลงโคลัมเบีย ขายได้ 450,000 ตลับ และบันทึกเพลง "คานาชิกิคูจิบูเอะ" (悲しき口笛) ซึ่งเป็นที่นิยมตามสถานีวิทยุทั่วประเทศญี่ปุ่น วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2500 เธอถูกทำร้ายด้วยกรดไฮโดรคลอริกที่โรงละครนานาชาติอาซากูซะ จนเธอได้รับบาดเจ็บ ผู้ที่ทำร้ายเธอเป็นแฟนเพลงตัวยงของเธอ
ด้านการแสดง มิโซระแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2492–2514 มีชื่อเสียงมากในภาพยนตร์เรื่อง โตเกียวคิด (東京キッド) ฉายเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยเธอรับบทเป็นเด็กกำพร้าข้างถนน ทำให้เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของทั้งความยากลำบากและการมองโลกในแง่ดี ในช่วงเวลาหลังญี่ปุ่นพ่ายสงครามโลกครั้งที่สอง
เสียชีวิต
เดือนเมษายน พ.ศ. 2530 มิโซระล้มป่วยระหว่างกำลังเดินทางไปแสดงที่ฟูกูโอกะ ถูกนำส่งไปโรงพยาบาลในตัวจังหวัด แพทย์วินิจฉัยว่าเธอป่วยเป็นโรคหัวกระดูกสะโพกขาดเลือด (Avascular necrosis) ซึ่งเกิดจากโรคตับอักเสบเรื้อรัง (Chronic hepatitis) เธอฟื้นตัวในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน และเริ่มบันทึกเพลงใหม่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2530 และกลับมาแสดงคอนเสิร์ตที่โตเกียวโดมเดือนเมษายน พ.ศ. 2531 และมีอาการทรุดหลังจากนั้น
มิโซระเสียชีวิตจากโรคปอดบวมเมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ขณะอายุ 52 ปี ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในโตเกียว
ชีวิตส่วนตัว
พ.ศ. 2505 มิโซระสมรสกับอากิระ โคบายาชิ ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดงเช่นกัน แต่ทั้งสองหย่ากันใน พ.ศ. 2507 โดยไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกัน
พ.ศ. 2516 เท็ตสึยะ คาโต พี่น้องคนหนึ่งของมิโซระถูกจับกุมในข้อหาซ่องโจร แม้จะไม่พบความเชื่อมโยงกับมิโซระ แต่เธอถูกตัดออกจากรายการ เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัสเซ็ง (NHK紅白歌合戦) ครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังจากนั้นเป็นต้นมา มิโซระปฏิเสธที่ออกรายการทางช่องเอ็นเอชเคเป็นเวลาหลายปี
พ.ศ. 2521 มิโซระรับอุปการะคาซูยะ คาโต วัยเจ็ดขวบ เป็นบุตรบุญธรรม
ไครซิส
ไครซิส (Crysis) เป็นวิดีโอเกมไซไฟเดินหน้ายิงมุมมองบุคคลที่ 1 ที่พัฒนาโดย ไครเทก และจัดจำหน่ายโดย อิเล็กทรอนิกอาร์ต เป็นเกมแรกของเกมไตรภาคตามที่วางแผนไว้ จัดจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดย ไครซิส เป็นเรื่องสมมุติมีการค้นพบยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาวที่เกาหลีเหนือ ผู้เล่นต้องรับบทเป็นทหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษกองกำลังเดลตา ของกองทัพบกสหรัฐ ปฏิบัติการ เจก ดันน์ สวมบทเป็น โนแมด ใช้อาวุธที่ทันสมัย และมีชุดเกราะนาโน ได้ต่อสู้กับศัตรูที่เป็นทหารเกาหลีเหนือ และเอเลี่ยน ในภูมิประเทศป่าฝน อากาศแบบขั้วโลก ยานของมนุษย์ต่างดาว และ เรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐ ได้ขับยานพาหนะตั้งแต่รถถังไปจนถึงเฮลิคอปเตอร์ เกมไครซิสได้รับความนิยมอย่างสูงเพราะมีภาพที่สวยงามและสมจริงเป็นอย่างมาก
ไครซิส ได้รับคะแนนจากนิตยสารพีซีเกมเมอร์ ถึง 98% นี่คือคะแนนที่สูงที่สุดเทียบเท่ากับเกม Half-Life 2 และ Sid Meier's Alpha Centauri เกมสปอต เว็บไซต์เกมชื่อดัง ให้คะแนน 9.5 เต็ม 10 อธิบายว่า "ง่ายๆ เลยก็คือ เป็นหนึ่งในเกมเดินหน้ายิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา " แต่ปัญหาที่สำคัญของเกมนี้คือใช้ทรัพยากรเครื่องสูงมาก เนื่องจากเป็นเกมที่ใช้พรีวิวเอนจิน "ไครเอนจิน 2" ซึ่งเป็นเกมเอนจินตัวใหม่ของไครเทก
เนื้อเรื่อง
ปี 2020 กองทัพเกาหลีเหนือนำกองทัพเข้ายึดเกาะ Lingshan ที่อยู่ในคาบสมุทรเกาหลี และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะของประเทศฟิลิปปินส์ โดยในเกาะแห่งนั้นมีนักธรณีวิทยาจากสหรัฐอเมริกากำลังสำรวจอะไรบางอย่างในพื้นที่นั้นอยู่ Dr. David Rosenthai หัวหน้าทีมสำรวจได้เจออะไรบางอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน และอาจทำให้โลกของเราเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
ซึ่งนั่นทำให้เขาตัดสินใจส่งข้อความไปยัง Raptor Team กองกำลังรบพิเศษที่ตรึงกำลังรออยู่ภายนอกเกาะ หน้าที่ของพวกเขาคือช่วยสนับสนุนและปกป้องทีมสำรวจจากการขุดค้นสิ่งที่อยู่ในเกาะแห่งนี้ โดยมีสมาชิกในทีมคือ Nomad, Psycho, Aztec, Jester และ Prophet ที่เป็นหัวหน้าทีม
ฉากประดับแท่นบูชาออดดี (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ การสวมมงกุฏของพระแม่มารี
ฉากแท่นบูชาโอดดิ (ภาษาอังกฤษ: Oddi altar) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันที่วังวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ราฟาเอลเขียนภาพ “ฉากแท่นบูชาโอดดิ” ระหว่างปี ค.ศ. 1502 ถึงปี ค.ศ. 1504 สำหรับเป็นแท่นบูชาของตระกูลโอดดิในวัดซานฟรานเชสโค อัล ปราโตในเปรูเจีย
การสวมมงกุฏของพระแม่มารี
“การสวมมงกุฏของพระแม่มารี” ภายในภาพนี้แบ่งเป็นสองส่วน:
ฐานแท่นบูชา
ฐานแท่นบูชา (39 × 190 ซม) แบ่งเป็นสามภาพ:
ร็อคเคสตร้า
ร็อคเคสตร้า เป็นวงดนตรีร็อคและฮาร์ดร็อค ของไทยที่มีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2525 ถึง 2530 มีนักร้องนำคือ ชัชชัย สุขขาวดี หรือ หรั่ง ร็อคเคสตร้า ช่วงที่ทางวงมีชื่อเสียงที่สุด คือ ในปี พ.ศ. 2527 กับผลงานชุดที่สอง ชุด เทคโนโลยี
วงร็อคเคสตร้า ตั้งโดย ชัชชัย สุขขาวดี หลังจากลาออกจากวง M7 ของสุนทร สุจริตฉันท์ วงดนตรีใหม่ของชัชชัย มีนักดนตรีประกอบด้วย ร่วมกับภาสกร หุตวณิช ธรรมนูญ หะยีสาและ  และฟาโรห์ ตอยยีบี เล่นดนตรีแนวป็อป-ร็อค  เล่นเพลงของวง ควีน ดิ อลัน พาร์สันส์ โปรเจกต์ และ Styx เล่นประจำอยู่ที่กรุงเทพ ต่อมาย้ายไปเล่นที่หาดใหญ่  และได้บันทึกเสียงอัลบั้มแรกกับค่ายนิธิทัศน์ ชื่อ Medley Tophits เมื่อ พ.ศ. 2525 นำเพลงสากลของศิลปินต่างประเทศมาเล่นใหม่แบบเมดเลย์
ต่อมา ทางวงเลิกเล่นดนตรีประจำตามคลับ หันมาทำงานบันทึกเสียง ออกผลงานชุดที่สอง ชื่อ เทคโนโลยี กับ นิธิทัศน์ และออนป้า เมื่อ พ.ศ. 2527 นักดนตรีที่ร่วมงานในตอนนี้ประกอบด้วย
อัลบั้ม เทคโนโลยี ประสบความสำเร็จสูงสุด เนื่องจากแนวดนตรี เทคนิคการเล่นดนตรีและการนำเสนอ ฉีกแนวไปจากผลงานของศิลปินอื่นๆ ในขณะนั้น ทำให้ผลงานชุดนี้ค่อนข้างโดดเด่น และได้รับความนิยม  ผลงานเพลงในอัลบั้มนี้ ทุกเพลงมีชื่อพยางค์เดียว หรือคำเดียวทั้งหมด  ได้แก่ "เทคโนโลยี", "โลง", "เงา", "คิด", "เพลง", "หวย", "กรรม", "มนุษย์", "อดีต", "รัก" และ "เหงา"
วงร็อคเคสตร้า มีผลงานออกมาอีกสี่ชุด คือเพลงสากลชุด Special One ชุด วิทยาศาสตร์ ชุด เปลี่ยนทุกวัน และชุดสุดท้าย เที่ยวเมืองไทย ซึ่งเปลี่ยนแนวดนตรีและไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นจึงแยกย้ายกันไปทำงานอิสระ
ปัจจุบัน ชัชชัย สุขาวดี ได้ฟอร์มวงร็อคเคสตร้าขึ้นมาใหม่ โดยมีสมาชิกส่วนใหญ่มาจากวงดนตรีแบ็คอัพของตนในคอนเสิร์ตช็อตชาร์จช็อคครั้งแรก
ผลงาน
''Medley Tophits (พ.ศ. 2525)
''เทคโนโลยี (พ.ศ. 2527)
''Special One (พ.ศ. 2528)
''วิทยาศาสตร์ (พ.ศ. 2528)
''เปลี่ยนทุกวัน (พ.ศ. 2529)
''เที่ยวเมืองไทย (พ.ศ. 2530)
มิสเตอร์โกลบอลทีน
มิสเตอร์โกลบอลทีน (Mister Global Teen) เป็นการประกวดความงามชายก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2558 ในครั้งแรกมี 8 ประเทศที่ส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวด ผู้ที่ได้ตำแหน่งมิสเตอร์โกลบอลคนแรกได้แก่ Daham Dias จากศรีลังกา ปัจจุบันผู้ได้รับตำแหน่งคือ Kein Reilly Artero ของประเทศกวม ที่คว้าตำแหน่งมิสเตอร์โกลบอลทีน วันที่ 1 9 มีนาคม ค.ศ. 2018 ในกรุงเทพมหานคร, ไทย
ภัสธรากรณ์ บุษราคัมวดี
ภัสธรากรณ์ บุษราคัมวดี (เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น ซีซีน เป็นนักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายจีน สังกัดช่อง 3 เอชดี
ประวัติและการศึกษา
ภัสธรากรณ์ บุษราคัมวดี มีชื่อเล่นว่า ซีน เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2538 เป็นพี่สาวคนโตในบรรดาพี่น้อง 3 คน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย และระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง โดยได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 เมื่อปี พ.ศ. 2559
เข้าสู่วงการ
ภัสธรากรณ์เข้าสู่วงการโดยมีผลงานชิ้นแรกคือภาพยนตร์เรื่อง เลิฟเซเฮ อยากเซย์ว่ารักเธอ ที่ออกฉายเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559 ตามด้วยละครเรื่องแรกคือเรื่องวัยแสบสาแหรกขาด ที่ออกอากาศทางช่อง 3 หลังจากนั้นอีกเพียง 2 วันคือในวันเสาร์ที่ 5 มีนาคม หลังจากนั้นจึงมีผลงานละครเรื่อยมาโดยทั้งหมดเป็นละครที่ออกอากาศทางช่อง 3
ชีวิตส่วนตัว
ภัสธรากรณ์คบหาดูใจกับเพื่อน-คณิน ชอบประดิถที่พบรักกันในกองละครเรื่องที่หนี้มีรัก
เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์
เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ (30 มกราคม พ.ศ. 2506 - ) เป็นหนึ่งในสมาชิกวงดนตรีเฉลียง ซึ่งได้เคยแสดงคอนเสิร์ตถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และในการกุศลต่างๆ นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งกองทุนเฉลียง เพื่อมอบทุนสนับสนุนกิจกรรมการศึกษาสำหรับเด็ก
งานเพลง
เกียรติศักดิ์ เป็นชาวตำบลมีชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย เมื่อได้มาศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ร่วมเล่นดนตรีกับรุ่นพี่คือ ประภาส ชลศรานนท์ ชักชวนไปร้องเพลงประกอบละคร นายแพทย์สนุกสนาน และได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงดนตรีเฉลียง โดยได้ร่วมกิจกรรมเล่นดนตรีในงานพิธีต่างๆของคณะ เช่น งานรับน้องใหม่ งานลอยกระทง ในการทำละครก็ได้รับตำแหน่งผู้ควบคุมเสียง และแต่งเพลงประกอบละคร จนสร้างชื่อเสียงให้กับคณะเป็นอย่างมาก
งานสถาปนิก
ตั้งแต่จบการศึกษาได้เข้าทำงานเป็นสถาปนิกที่บริษัทสถาปนิก 49 ในด้านการทำงานวิชาชีพนั้นได้รับรางวัลจากสมาคมสถาปนิกสยามหลายรางวัล โดยผลงานดีเด่นทางด้านการออกแบบ ได้แก่ โบสถ์วัดป่าสุนันทวนาราม จังหวัดกาญจนบุรี บ้านพักอาศัยของ คุณอดิศัย ตันสกุล เชียงใหม่ อาคารที่ว่าการกระทรวงต่างประเทศ ถนนศรีอยุธยา กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย และยังได้เป็นผู้บรรยายพิเศษด้านสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
พอเจตน์ แก่นเพชร
พอเจตน์ แก่นเพชร นักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 <ref name="Antietam" สำเร็จการศึกษาระดับประถมและมัธยมจากโรงเรียน กรุงเทพคริสเตียน และศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านบริหารธุรกิจ จากประเทศอังกฤษ และกลับมาทำงานประจำที่บริษัทคิงส์เวย์ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตและขายส่งสี
ประวัติ
เริ่มเข้าสู่วงการแสดงในปี พ.ศ. 2519 จากการชักนำของ จิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร หรือคุณเล็ก เจ้าของค่าย "จิรบันเทิงฟิล์ม" ให้รับบทพระเอกคู่กับ อำภา ภูษิต และสุพรรษา เนื่องภิรมย์ ในภาพยนตร์เรื่อง รอยลิขิต ซึ่งฉายจริงในปี พ.ศ. 2522 และมีชื่อเสียงโด่งดังจากภาพยนตร์เรื่อง บ้านทรายทอง ในปี พ.ศ. 2523 กำกับโดย รุจน์ รณภพโดยรับบทเป็น ม.ร.ว.ภารดาพัฒน์ระพี หรือ ชายกลาง คู่กับ พจมาน พินิจนันท์ รับบทโดยจารุณี สุขสวัสดิ์  ทั้งคู่ได้กลับมารับบทเดิมอีกครั้ง ในเรื่อง พจมาน สว่างวงศ์ ซึ่งเป็นภาคต่อจาก บ้านทรายทอง จากนั้นก็มีผลงานตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น อีพริ้ง คนเริงเมือง ในปี พ.ศ. 2523, ไทรโศก ในปี พ.ศ. 2524, สี่คิงส์, ผีตาโบ๋ ในปี พ.ศ. 2525, เทพบุตรสลัม ในปี พ.ศ. 2526 ต่อมา เป็นนักแสดงประกอบในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ
ปัจจุบันยังคงรับบทการแสดงอยู่ โดยมีบ้านพักอยู่ที่จังหวัดสระบุรี
จานสี
จานสี (palette; ) ในความหมายดั้งเดิมของคำนี้คืออุปกรณ์พื้นผิวเรียบแข็งซึ่งจิตรกรจัดเรียงและผสมสี จานสีมักทำจากไม้, พลาสติก, เซรามิก หรือวัสดุแข็ง, เฉื่อยทางเคมี, ไม่มีรูพรุน รวมถึงอาจมีขนาดและรูปร่างแตกต่างกันอย่างมาก จานสีของจิตรกรที่รู้จักมากที่สุดทำจากไม้กระดานบาง ๆ ที่ออกแบบมาให้ถือไว้ในมือของศิลปินและพักบนแขนของศิลปิน จานสีสีน้ำมักทำจากพลาสติกหรือเครื่องถ้วยเปลือกไข่ที่มีรูปแบบสี่เหลี่ยมหรือวงล้อ พร้อมช่องใส่สีและพื้นที่ผสมสำหรับสี
ทั้งนี้ จานสียังเป็นสัญลักษณ์สากลของการวาดภาพและศิลปะโดยทั่วไป ควบคู่ไปกับพู่กัน เช่น ในสัญลักษณ์ของไมโครซอฟท์ เพนต์
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2011
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2011 ระหว่างวันที่ 21 – 29 กันยายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) ณ อซาดีสปอร์ตคอมเพล็กซ์, เตหะราน, ประเทศอิหร่าน
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2009
มุมเงย
มุมเงย (altitude angle) คือมุมในแนวตั้งที่ทำกับระนาบพื้นดิน มักใช้มากในทางดาราศาสตร์โดยเป็นหนึ่งในแกนของระบบพิกัดขอบฟ้า ร่วมกันกับอีกแกนคือมุมทิศ มีหน่วยเป็นองศา
ในระบบพิกัดขอบฟ้าสามารถระบุทิศทางในปริภูมิสามมิติได้ด้วยมุมทิศ ซึ่งมีค่า 0° ถึง 360°และมุมเงยที่มีค่า −90° ถึง +90° จากนั้นถ้าระบุระยะทาง ไปด้วยก็จะได้ตำแหน่งพิกัดในระบบพิกัดเชิงขั้วสามมิติ
ค่ามุมเงยที่ต่ำกว่า 0° อาจเรียกว่า มุมก้ม
วัชระ แวววุฒินันท์
วัชระ แวววุฒินันท์ นักเขียน มีผลงาน คือ เรื่องสั้นชุดว้าวุ่น ในนามปากกาชื่อ ปินดา โพสยะ
มุมเงย
ตัวอย่าง
ค่ามุมเงยหรือมุมก้มที่จุดต่าง ๆ อาจแสดงได้ดังนี้
วัชระ แวววุฒินันท์
ประวัติ
เกิดวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 หรือ อั๋น เข้าศึกษาในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แผนกสถาปัตย์เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากนั้นได้ทำงานที่บริษัท เจ เอส แอล จำกัด ในตำแหน่งครีเอทีฟ ดูแลการผลิตรายการโทรทัศน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 และเป็นโปรดิวเซอร์ในปีต่อมา มีผลงานที่เป็นที่ติดตาตรึงใจผู้คนทั้งในและต่างประเทศมาแล้วจากพิธีเปิด-ปิด การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2541 และงานควบคุมการผลิตงานแปรอักษร กีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 20 ที่ประเทศบรูไน และเคยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท เจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย จำกัด
สุธาสินี เสวตรบุตร
ร้อยตำรวจโทหญิง สุธาสินี เสวตรบุตร (เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น หญิง เป็นนักเทเบิลเทนนิสชาวไทย สังกัดนิปปอน เพนต์ มอลเลตส์ มีผลงานเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ จากการคว้าเหรียญทองหญิงเดี่ยวในซีเกมส์ 2015 ซึ่งเป็นเหรียญทองแรกในรอบ 32 ปีของไทย นับตั้งแต่ พัชรินทร์ ลอยไสว ได้ทำไว้เมื่อซีเกมส์ ครั้งที่ 12 สุธาสินียังคว้าเหรียญทองประเภทคู่ผสมคู่กับ ภาดาศักดิ์ ตันวิริยะเวชกุล ในซีเกมส์ 2017 ซึ่งเป็นเหรียญทองแรกในรอบ 32 ปีของประเภทคู่ผสมไทยอีกเช่นกัน รวมไปถึงการคว้าแชมป์หญิงคู่คู่กับ อรวรรณ พาระนัง ในไทยแลนด์ โอเพ่น 2018 และล่าสุดจากการคว้าเหรียญทองประเภทหญิงคู่คู่กับ อรวรรณ พาระนัง ในซีเกมส์ 2019 ซึ่งเป็นเหรียญทองแรกในรอบ 34 ปีของประเภทหญิงคู่ไทยอีกเช่นกัน ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิก 2020 ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เธอเป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสที่ทำผลงานดีที่สุดในประวัติศาสตร์โอลิมปิก เมื่อสามารถเข้ารอบ 16 คนสุดท้ายในประเภทหญิงเดี่ยวได้สำเร็จ โดยเธอพ่ายแพ้แก่มิมะ อิโตะ ไป 0-4 เกม เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2564
ประวัติ
สุธาสินี เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เป็นบุตรของ นายดาบตำรวจศักดิ์ชาย และนิตยา เสวตรบุตร สุธาสินีมีน้องสาว 1 คนชื่อ จิณห์นิภา เสวตรบุตร (ชื่อเล่น บัว) ซึ่งจิณห์นิภาก็เป็นนักกีฬาเทเบิลเทนนิสเช่นเดียวกับสุธาสินี สุธาสินีจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต และกำลังศึกษาในระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี สุธาสินีมีโค้ชประจำตัวคือ อ.ไกรวัลย์ ศุภประเสริฐ สุธาสินีเริ่มเล่นกีฬาเทเบิลเทนนิสตั้งแต่อายุ 5 ขวบ สุธาสินีได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 สุธาสินีมีโอกาสได้เข้าร่วมสโมสรมากมายทั้งการเล่นที่ สโมสรเอ็มเอสเค เบรสลาฟ ลีกอาชีพสาธารณรัฐเช็ก, เฟเนร์บาห์เช สปอร์ คูลูบู ในลีกสูงสุดของประเทศตุรกี และการได้ทุนไปฝึกที่สวีเดน สุธาสินีได้ร่วมเซ็นสัญญามาเป็นหนึ่งในผู้เล่นของสโมสรเมื่อช่วงเดือนสิงหาคมปี 2562 และ สุธาสินี ยังสามารถทำผลงานในช่วงครึ่งฤดูกาลแรกด้วยการแข่ง 10 แมตช์ ชนะ 8 แพ้ 2 คว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมหรือ เอ็มวีพี ประจำครึ่งฤดูกาลแรกมาได้ ส่งผลให้หลังจบฤดูกาลทางสโมสรนิปปอน เพนต์ มอลเลตส์ ได้มีความต้องการที่จะเซ็นสัญญากับ สุธาสีนี ต่ออีก 1 ปี ปัจจุบันสุธาสินีลงแข่งขันลีกอาชีพให้กับต้นสังกัด นิปปอน เพนต์ มอลเลตส์ ใน โนจิมะ ที.ลีก ลีกเทเบิลเทนนิสอาชีพสูงสุดของประเทศญี่ปุ่นในฤดูกาลใหม่ 2020-2021 โดยสุธาสินีได้เข้ารับการฝึกอบรมนักเรียนนายร้อยเพื่อเตรียมเลื่อนขั้นเป็นร้อยตำรวจตรีหญิง ที่โรงเรียนนายร้อยสามพราน จ.นครปฐม และจะทำการฝึกอบรมไปจนถึงวันที่ 1 ตุลาคม 2563 หลังจากนั้นสุธาสินีจะกลับเข้าสู่แคมป์ทีมชาติอีกครั้ง โดยผลงานในกีฬาโอลิมปิก 2020 เธอสามารถทำได้ถึงรอบ 16 คนสุดท้าย เป็นประวัติศาสตร์ของวงการเทเบิลเทนนิสไทย
ตำบลซียอฮ์รูด (จังหวัดเตหะราน)
ซียอฮ์รูด เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเตหะราน จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 1,734 คนใน 490 ครัวเรือน
รายละเอียด
ตำบลซียอฮ์รูดอยู่ในสีเขียวอ่อน
ซางาเอะ
ซางาเอะ (寒河江市 (Sagae-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 139.03 km² นครซางาเอะมีจำนวนประชากรประมาณ 40,131 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 289 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์
ซางาเอะตั้งอยู่ในแอ่งยามางาตะ อยู่ตรงจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดยามางาตะ มีอาณาเขตทางด้านตะวันตกเป็นเทือกเขาอาซาฮิและเทือกเขาเดวะ และมีอาณาเขตทางด้านตะวันออกเป็นแม่น้ำโมงามิ
ประชากร
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของซางาเอะยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 60 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
หลังจากเริ่มยุคเมจิ พื้นที่ที่เป็นซางาเอะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนิชิมูรายามะ จังหวัดยามางาตะ มีการจัดตั้งหมู่บ้านซางาเอะขึ้นในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1893 และได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1954
การเมืองการปกครอง
ซางาเอะมีการปกครองแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานิติบัญญัติของเทศบาลซึ่งเป็นระบบสภาเดียวที่มีสมาชิก 16 คน ซางาเอะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดยามางาตะจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ ซางาเอะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งยามางาตะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรในสภานิติบัญญัติญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของซางาเอะนั้นขึ้นอยู่กับการเกษตรและการแปรรูปอาหารเป็นหลัก รวมถึงการทำเหล้าสาเก
การศึกษา
ซางาเอะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 10 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดยามางาตะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่ง
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906 (พ.ศ. 2449) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 22 เมษายน - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน คน ใน  ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเนเธอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ปราสาทปราก
ปราสาทปราก (Pražský hrad; ; Prague Castle) เป็นหมู่ปราสาทในปราก ประเทศเช็กเกีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 9 ในปัจจุบันเป็นที่พำนักทางการของประธานาธิบดีเช็กเกีย ในอดีตเคยเป็นวังประจำกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย, จักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และประธานาธิบดีเช็กโกสโลวาเกีย โบราณวัตถุสำคัญ มหามงกุฏโบฮีเมียเก็บรักษาในห้องลับภายในปราสาทนี้
ในปี 2006 กินเนสบุ๊กยกย่องให้ปราสาทปรากเป้นปราสาทโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยพื้นที่กว่า 70000 m2 ความยาว 570 m และความกว้างเฉลี่ย 130 m ปราสาทเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของปราก ด้วยจำนวนผู้เข้าเยี่ยมชมที่ 1.8  ล้านคนต่อปี
กอยโตรเจน
กอยโตรเจน (goitrogen) เป็นสารเคมีในพืชชนิดหนึ่งที่พบมากในพืชตระกูลกะหล่ำ และพืชตระกูลหอม มีฤทธิ์ในการยับยั้งการสร้างฮอร์โมนในต่อมไทรอยด์ทำให้ร่างกายนำไอโอดีนในเลือดไปใช้ได้น้อยกว่าปกติ หากรับประทานผักผลไม้ที่มีสารชนิดนี้มากเกินไปอาจจะทำให้มีอาการท้องอืดและทำให้ร่างกายได้ขาดสารไอโอดีนจนทำให้เป็นโรคคอพอกได้ พืชที่มีสารกอยโตรเจน ได้แก่ กะหล่ำปลี หัวผักกาด บรอกโคลี คะน้า หัวหอม กระเทียม ฯลฯ
สารกอยโตรเจนในพืชเมื่อโดนความร้อนจะสลายตัวอย่างรวดเร็ว ดังนั้นควรปรุงให้สุกก่อนรับประทาน นอกจากนั้นยังมีพืชบางชนิดที่มีคาเฟอีน เช่น ชา กาแฟ จะมีสารที่ออกฤทธิ์ตรงข้ามกับกอยโตรเจน กล่าวคือกระตุ้นการทำงานของต่อมไทรอยด์ให้มากขึ้น
วัดทางกลาง
วัดทางกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทางกลาง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำลพบุรี มีที่ดินเป็นพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 40 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูไพบูลปัญญารักษ์ (สายัณห์ ติกฺขปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะภายในวัดได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ฌาปนสถาน กุฏิ ฯลฯ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ หลวงพ่อขาว พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาด 2 เท่าของคนจริง เป็นที่เคารพ เชื่อถือศรัทธาของชาวบ้าน ของแก้บนที่นิยมกันมากที่สุดคือ หัวหมู และละคร ภายในวัดยังมีต้นไม้ใหญ่คือต้นสาละปลูกไว้ในบริเวณวัด
พระฤษภนาถ
พระฤษภเทพ (ऋषभदेव) หรือ พระฤษภนาถ (ऋषभनाथ) เป็นตีรถังกร (ศาสดา) องค์แรกของศาสนาเชน ในบรรดาตีรถังกรทั้ง 24 องค์ของจักรวาลปัจจุบัน เชื่อกันว่าพระองค์มีชีวิตอยู่เมื่อนับหลายล้านล้านล้านปีก่อน (billions of billions) อีกพระนามของพระองค์คือ อาทินาถ (ที่พึ่งองค์แรก) หรือ อาทีศวร (พระอิศวรองค์แรก) ยุคาทิเทพ (เทพองค์แรกของยุค) ประถมราชา (ราชาองค์แรก) และ เนเภยะ อันแปลว่า บุตรของพระเจ้านาภิ พระองค์เป็นหนึ่งในสี่ตีรถังกรที่ได้รับการเคารพสูงสุดในศาสนาเชน ได้แก่ พระฤษภนาถ, พระมหาวีระ, พระปารศวนาถ และ 	พระเนมินาถ
ตามเอกสารของเชนเล่าว่า พระฤษภนาถเป็นพระราชโอรสของพระเจ้านาภิและพระนางมรุเทวีแห่งกรุงอโยธยาหรือเมืองวินิตาทางตอนเหนือของอินเดีย ต่อมาอภิเษกสมรสกับพระมเหสีสองพระองค์คือพระนางสุนันทาและพระนางสุมังคลา มีบุตรกับพระนางสุมังคลาด้วยกัน 99 พระองค์ หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าจักรพรรดิองค์แรกคือพระเจ้าภรตจักรพรรดิ และพระราชธิดาหนึ่งพระองค์นามว่าพราหมี และมีบุตรกับพระนางสุนันทาได้แก่พระพาหุพลีพระราชโอรสพระองค์แรก และสุนทรี (Sundari) หลังการเสียชีวิตของนางนิลันชนา (Nilanjana) หนึ่งในนางรำ พระองค์ได้รู้แจ้งถึงธรรมชาติในความเป็นไปของโลก และเกิดประสงค์จะสละราชสมบัติออกผนวช
หลังสละราชสมบัติและออกบวช พระฤษภนาถได้ออกเร่ร่อนโดยปราศจากอาหารเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ในวันที่พระองค์ได้รับอาหารเป็นวันแรกในรอบปีนั้น ศาสนิกชนฉลองกันเป็นวัน Akshaya Tritiya จากนั้นจึงเข้าสู่โมกษะตามคติเชน บนเขาไกรลาศ (Kailash) คัมภีร์เล่มอาทิปุราณะ (Adi Purana) ของไชนเสนา (Jinasena) คือเอกสารที่บันทึกประวัติชีวิตของพระองค์ การสร้างรูปเคารพและประติมาณวิทยาของพระงอค์ประกอบด้วยรูปเคารพขนาดมหึมา เช่น เทวรูปแห่งอสิงหา และเทวรูปต่าง ๆ ใน เขาโคปชาล (Gopachal hill) สัญลักษณ์ประจำพระองค์คือกระทิง, ต้น Nyagrodha, โคมุขยักษา (Gomukha Yaksha - ยักษ์ที่มีหน้าเป็นกระทิง) และจักเรศวารียักษี (Chakreshvari Yakshi)
ดาวเทียม
ดาวเทียม (satellite) คือ สิ่งประดิษฐ์ที่มนุษย์คิดค้นขึ้นเป็นสิ่ง ที่สามารถโคจรรอบโลก โดยอาศัยแรงดึงดูดของโลก ส่งผลให้สามารถโคจรรอบโลกได้ในลักษณะเดียวกันกับที่ดวงจันทร์โคจรรอบโลก และโลกโคจรรอบดวงอาทิตย์ วัตถุประสงค์ของสิ่งประดิษฐ์นี้เพื่อใช้ ทางการทหาร การสื่อสาร การรายงานสภาพอากาศ การวิจัยทางวิทยาศาสตร์เช่นการสำรวจทางธรณีวิทยาสังเกตการณ์สภาพของอวกาศ โลก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวอื่น ๆ รวมถึงการสังเกตวัตถุ และดวงดาว กาแล็กซี ต่าง ๆ
ประวัติ
ดาวเทียมได้ถูกส่งขึ้นไปโคจรรอบโลกครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2500 ดาวเทียมดังกล่าวมีชื่อว่า "สปุตนิก (Sputnik)" โดยรัสเซียเป็นผู้ส่งขึ้นไปโคจร สปุตนิกทำหน้าที่ตรวจสอบการแผ่รังสีของชั้นบรรยากาศชั้นไอโอโนสเฟีย ในปี พ.ศ. 2501 สหรัฐได้ส่งดาวเทียมขึ้นไปโคจรบ้างมีชื่อว่า "Explorer" ทำให้รัสเซียและสหรัฐเป็น 2 ประเทศผู้นำทางด้านการสำรวจทางอวกาศ และการแข่งขันกันระหว่างทั้งคู่ได้เริ่มขึ้นในเวลาต่อมา
ส่วนประกอบดาวเทียม
ดาวเทียมเป็นเครื่องมือทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อน มีส่วนประกอบหลาย ๆ อย่างประกอบเข้าด้วยกันและสามารถทำงานได้โดยอัตโนมัติ สามารถโคจรรอบโลกด้วยความเร็วที่สูงพอที่จะหนีจากแรงดึงดูดของโลกได้ การสร้างดาวเทียมนั้นมีความพยายามออกแบบให้ชิ้นส่วนต่าง ๆ ทำงานได้อย่างประสิทธิภาพมากที่สุด และราคาไม่แพงมาก ดาวเทียมประกอบด้วยส่วนประกอบเป็นจำนวนมาก แต่ละส่วนจะมีระบบควบคุมการทำงานแยกย่อยกันไป และมีอุปกรณ์เพื่อควบคุมให้ระบบต่าง ๆ ทำงานร่วมกัน โดยองค์ประกอบส่วนใหญ่ของดาวเทียมประกอบด้วยส่วนต่าง ๆ ดังนี้
ชิ้นส่วนต่าง ๆ ของดาวเทียมได้ถูกทดสอบอย่างละเอียด ส่วนประกอบต่าง ๆ ถูกออกแบบสร้าง และทดสอบใช้งานอย่างอิสระ ส่วนต่าง ๆ ได้ถูกนำมาประกอบเข้าด้วยกัน และทดสอบอย่างละเอียดครั้งภายใต้สภาวะที่เสมือนอยู่ในอวกาศก่อนที่มัน จะถูกปล่อยขึ้นไปในวงโคจร ดาวเทียมจำนวนไม่น้อยที่ต้องนำมาปรับปรุงอีกเล็กน้อย ก่อนที่พวกมันจะสามารถทำงานได้ เพราะว่าหากปล่อยดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจรแล้ว เราจะไม่สามารถปรับปรุงอะไรได้ และดาวเทียมต้องทำงานอีกเป็นระยะเวลานาน ดาวเทียมส่วนมากจะถูกนำขึ้นไปพร้อมกันกับจรวด ซึ่งตัวจรวดจะตกลงสู่มหาสมุทรหลังจากที่เชื้อเพลิงหมด
วงโคจรของดาวเทียม
วงโคจรดาวเทียม (Satellite Orbit) เมื่อแบ่งตามระยะความสูง (Altitude) จากพื้นโลกแบ่งเป็น 3 ระยะคือ
วงโคจรต่ำของโลก (Low Earth Orbit "LEO")
คือระยะสูงจากพื้นโลกไม่เกิน 2,000 กม. ใช้ในการสังเกตการณ์ สำรวจสภาวะแวดล้อม, ถ่ายภาพ ไม่สามารถใช้งานครอบคลุมบริเวณใดบริเวณหนึ่งได้ตลอดเวลา เพราะมีความเร็วในการเคลื่อนที่สูง แต่จะสามารถบันทึกภาพคลุมพื้นที่ตามเส้นทางวงโคจรที่ผ่านไป ตามที่สถานีภาคพื้นดินจะกำหนดเส้นทางโคจรอยู่ในแนวขั้วโลก (Polar Orbit) ดาวเทียมวงโคจรระยะต่ำขนาดใหญ่บางดวงสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในเวลาค่ำ หรือก่อนสว่าง เพราะดาวเทียมจะสว่างเป็นจุดเล็ก ๆ เคลื่อนที่ผ่านในแนวนอนอย่างรวดเร็ว
วงโคจรระยะปานกลาง (Medium Earth Orbit "MEO")
อยู่ที่ระยะความสูงตั้งแต่ 5000-15,000 กม. ขึ้นไป ส่วนใหญ่ใช้ในด้านอุตุนิยมวิทยา และสามารถใช้ในการติดต่อสื่อสารเฉพาะพื้นที่ได้ แต่หากจะติดต่อให้ครอบคลุมทั่วโลกจะต้องใช้ดาวเทียมหลายดวงในการส่งผ่าน...