cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล คานทรงตัว บุคคลหญิง
รอบคัดเลือก
ทีมแปดอันดับแรกในรอบคัดเลือกตามคะแนนรวมของแต่ละอุปกรณ์ จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรอบชิงชนะเลิศ แต่ละทีมเลือกนักยิมนาสติกสามคนเพื่อแข่งขันในแต่ละอุปกรณ์ คะแนนทั้งหมดในแต่ละอุปกรณ์ถูกนำมารวมกันเพื่อเป็นคะแนนของทีมในรอบสุดท้าย คะแนนในรอบคัดเลือกจะไม่นับรวมในรอบชิงชนะเลิศ
อูมาร์ นีอัซ
อูมาร์ นีอัซ (เกิดวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซเนกัล ปัจจุบันลงเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน และทีมชาติเซเนกัล
เขาได้เล่นฟุตบอลในลีกสูงสุดของประเทศเซเนกัล, นอร์เวย์, ตุรกี, รัสเซีย และอังกฤษ นีอัซคว้าแชมป์เซเนกัลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2011 กับสโมสร Ouakam และยิงประตูให้กับโลโคโมติฟมอสโกในนัดชิงชนะเลิศ รัสเซียนคัพ 2015 เขาย้ายเข้าร่วมทีมเอฟเวอร์ตัน ด้วยค่าตัว 13.5 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2016 นีอัซลงเล่นทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013
ทีมชาติ
นีอัซติดทีมชาติเซเนกัลครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นนัดแรกในนัดกระชับมิตรที่แพ้ชิลี 2–1 ที่ลาเซเรนา ต่อมาวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขายิงประตูแรกในนัดที่ชนะคอซอวอ 3–1 ที่สนาม Stade de Genève
ภูมิประเทศแบดแลนด์
แบดแลนด์ (badlands) เป็นภูมิประเทศที่เกิดจากหินตะกอนหรือชั้นดินเหนียวอ่อนนุ่มที่โดนน้ำและลมกัดเซาะ มีลักษณะคล้ายภูมิประเทศแบบแมลไพซ์ (Malpaís) หรือภูมิประเทศแบบหินภูเขาไฟ ภูมิประเทศจะประกอบด้วย เนินยอดป้าน เหว เป็นหลุม รอง หลืบ เสาหิน รูโพรง หรือลักษณะทางธรณีทั่ว ๆ ไป ไม่มีพืชปกคลุมและมักพบทางน้ำไหลผ่านบริเวณส่วนล่างของสัณฐาน ภูมิประเทศชนิดนี้สามารถพบได้บริเวณภูเขาริมน้ำ หรือ ที่ลาดเชิงเขาที่เกิดจากตะกอนเศษหินเชิงเขาที่ถูกกัดเซาะเป็นบริเวณกว้างจากลมและน้ำในลักษณะแนวราบและแนวลึก
มารี
มารี สามารถหมายถึง
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 (SA - 1 (Apollo)) เป็นภารกิจปล่อยจรวดแซตเทิร์น 1 ซึ่งเป็นจรวดแบบแรกในตระกูลจรวดแซตเทิร์น ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอะพอลโลของประเทศสหรัฐอเมริกา ยานแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 ถูกส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ณ แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา
จุดประสงค์
จรวดแซตเทิร์น 1 เป็นจรวดที่มีนาดใหญ่ที่สุดทั้งในแง่ของขนาดและกำลังในการเคลื่อนที่เท่าที่เคยมีการสร้างกันมา โดยหากเปรียบเทียบกับจรวดรุ่นจูปีเตอร์-ซี ซึ่งเป็นจรวดที่ใช้ในการปล่อยดาวเทียม Explorer 1 อันเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐแล้ว จรวดแซตเทิร์น 1 มีความสูงมากกว่าถึงสามเท่า และใช้เชื้อเพลิงมากกว่าถึงหกเท่าและให้แรงขับมากกว่าถึงสิบเท่า
ในขณะนั้นทางนาซ่าได้ตัดสินใจที่จะไม่ทดสอบระบบจรวดทั้งระบบพร้อมกัน (all-up testing) แต่จะแยกทดสอบแต่ในส่วนของจรวดในการปล่อยแต่ละครั้ง และในภารกิจ SA - 1 นี้ เป็นการทดสอบจรวดท่อนล่างสุดของจรวด (ส่วน เอส - 1) การปล่อยครั้งนั้นถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบโครงสร้างของตัวจรวดในระหว่างทำการบินในระดับที่ต่ำกว่าระดับวงโคจร (suborbital flight) โดยใช้ส่วนของหัวจรวด (nose cone) จากรุ่นจูปีเตอร์
แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์
แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์ (Flags of the World เรียกอย่างย่อว่า FOTW) เป็นชื่อขององค์กรและฐานข้อมูลในระบบอินเตอร์เน็ดทางด้านวิชาธัชวิทยา และเป็นเว็บไซต์เกี่ยวกับธัชวิทยาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับธงต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ทุกชนิดทั่วโลก เว็บไซต์นี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2536 และเข้าร่วมเป็นสมาชิกสหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ (Fédération internationale des associations vexillologiques) ใน พ.ศ. 2544
ทานูมะ โอกิตสึงุ
ทานูมะ โอกิตสึงุ (田沼意次 (Tanuma Okitsugu); 11 กันยายน ค.ศ. 1719 ที่เอโดะ ประเทศญี่ปุ่น – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1788 ที่เอโดะ) เป็นมหาดเล็ก (โซบาชู) และที่ปรึกษาอาวุโส (โรจู) ของโชกุนโทกูงาวะ อิเอฮารุในรัฐโชกุนเอโดะ ยุคเอโดะ ทานูมะกับลูกของเขามีอำนาจมหาศาล โดยเฉพาะในช่วง 14 ปีสุดท้ายของรัชสมัยโชกุนอิเอฮารุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจในศักราชเท็มเมและการทุจริตอย่างหนัก และดำรงตำแหน่งไดเมียวประจำแคว้นซางาระ ซึ่งใช้ยศนำหน้าว่า โทโนโมะ-โนะ-คามิ
การปฏิรูปของทามูระมีจุดมุ่งหมายที่จะแก้ไขปัญหาระบบเศรษฐกิจญี่ปุ่น โดยเฉพาะความไม่ทรงตัวทางการค้าระหว่างจังหวัด (ฮัง) กับพื้นที่โชกุน (เท็นเรียว) โทกูงาวะ โยชิมูเนะ โชกุนองค์ที่แล้ว เคยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจรัฐโชกุนด้วยความประหยัดและเน้นการเกษตร แต่ทานูมะไปลดค่าเงิน ขายสิทธิผูกขาดให้กับผู้ค้า และเก็บภาษีสมาคมผู้ค้าแทน เขาสั่งให้ส่งออกสินค้าให้ต่างชาติมากขึ้น เพื่อสกัดกั้นดุลการค้าและทองคำที่เสียเปรียบ และตั้งมาตรการส่งออกเหมืองทองแดงในอากิตะ (ทองแดงเป็นเหล็กหลักที่ทำเงินในสมัยนั้น)
ถึงแม้ว่าความตั้งใจของทานูมะคือการให้บริการสาธารณประโยชน์ เขาก่อความทุจริตอย่างมากและมีความทุตริตในรัฐบาลรุนแรงขึ้น จากภัยแล้งตามมาด้วยอุทกภัย ทำให้ไม่สามารถปลูกพืชได้ใน ค.ศ. 1783 ถึง 1787 ก่อให้เกิดสภาวะความอดอยากและมีการจลาจลบ่อยครั้ง
สภาวะอดอยากทำให้มีการประท้วงและการก่อกบฏมากขึ้น โดยถึงจุดสูงสุดในการจลาจลเอโดะใน ค.ศ. 1787 ฝ่ายค้านอนุรักษนิยมกล่าวถึงการปฏิรูปว่าเป็น "เสียงสวรรค์" ที่ตามมาด้วย "เสียงผู้คน" หลังการลอบสังการลูกชายของเขากับโทกูงาวะ อิเอฮารุ ทำให้ทานูมะถูกถอดถอนจากอำนาจ และการปฏิรูปและการผ่อนคลายความเคร่งครัดของซาโกกุจึงถูกปิดกั้น
สืบศักดิ์ ผันสืบ
พันตำรวจโท สืบศักดิ์ ผันสืบ (มีฉายาว่า "โจ้ หลังเท้า") เป็นนักกีฬาตะกร้อทีมชาติไทย ตำแหน่งแบ็ก ปัจจุบันรับราชการตำรวจในตำแหน่ง รอง ผกก.จร.สน.วังทองหลาง
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายสมจิต ผันสืบ (ข้าราชการบำนาญ) กับนางขนิษฐา ผันสืบ (หัวหน้าผู้ดูแลเด็ก ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ตำบลคุ้งพะยอม)
ชีวิตครอบครัว สืบศักดิ์สมรสกับศิลัมพา เลิศนุวัฒน์ อดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตคลองสาน บุตรสาวของนายสัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์ ณ ห้องแกรนด์ ฮอลล์ โรงแรมพลาซ่า แอทธินี ถนนวิทยุ เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556
ผลงาน
สืบศักดิ์ได้รับคัดเลือกเข้าร่วมทีมชาติไทยเป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2539 ในการแข่งขันตะกร้อ ชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 12 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
สืบศักดิ์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 7 ครั้ง มีผลงานดังนี้
และร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 4 ครั้ง มีผลงานดังนี้
รับราชการตำรวจ
ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2550 ได้รับการประดับยศเป็นร้อยตำรวจตรี (ร.ต.ต.) สังกัดกองกำกับการสายตรวจ กองบังคับการสายตรวจและปฏิบัติการพิเศษ หรือ ตำรวจ 191 (บช.น.) จาก พลตำรวจเอกเสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พร้อมกับเพื่อน ๆ นักกีฬาทีมชาติอีกหลายคน
หลังจากครองยศถึง ร.ต.อ. จึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นสารวัตรงานป้องกันและปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลพหลโยธิน ในปี พ.ศ. 2558 จนกระทั่งวันที่ 1 มิถุนายน 2559 ได้ดำรงตำแหน่งสารวัตร สถานีตำรวจท่องเที่ยว 8 (กาญจนบุรี) กองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจท่องเที่ยว ควบคุมดูแลพื้นที่ 4 จังหวัด ได้แก่ กาญจนบุรี ราชบุรี สุพรรณบุรี และนครปฐม หลังจากนั้นดำรงตำแหน่ง สารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลวังทองหลาง กองบังคับการตำรวจนครบาล 4
นอกจากเป็นข้าราชการตำรวจแล้ว ยังเป็นเลขาธิการสมาคมฟุตวอลเล่ย์และประธานเทคนิคกีฬาฟุตวอลเล่ย์ สมาคมฟุตวอลเล่ย์แห่งประเทศไทย และคณะทำงานด้านประชาสัมพันธ์ของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รอง ผกก.จร.สน.วังทองหลาง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลาว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลาว (ຄະນະກໍາມະໂອລິມປິກແຫ່ງຊາດຂອງສປປລາວ, รหัส IOC: LAO) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐประชาธิปไดยประชาชนลาว
การปะทะที่อัลฮะวีญะฮ์ ค.ศ. 2013
'''การปะทะที่อัลฮะวีญะฮ์ ค.ศ. 2013''' เป็นกลุ่มความรุนแรงในประเทศอิรัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการก่อความไม่สงบในประเทศอิรักและการประท้วงในประเทศอิรัก ค.ศ. 2012–2013 ในวันที่ 23 เมษายน มีกองทัพโจมตีลานตั้งแคมป์ของผู้ประท้วงในเมืองอัลฮะวีญะฮ์ ทางตะวันตกของคีร์คูก ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายสิบคนและการมีส่วนร่วมของกลุ่มกบฏหลายกลุ่มในการดำเนินการต่อต้านรัฐบาล ซึ่งนำไปสู่ความกลัวที่จะกลับไปสู่ความขัดแย้งขนาดกว้างระหว่างซุนนี–ชีอะฮ์ในประเทศ จนถึงวันที่ 27 เมษายน มีรายงานว่า มีคนถูกฆ่ามากกว่า 300 ราย และมีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก ทำให้เป็นหนึ่งในการปะทุที่รุนแรงที่สุดตั้งแต่สหรัฐถอนกำลังในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011
แดง (พรรณไม้)
แดง เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร (สูงสุด 37 เมตร) จัดอยู่ในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) เป็นไม้ที่ชอบขึ้นในป่าเต็งรัง, ป่าเบญจพรรณ และป่าสัก กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยขึ้นได้ทั่วทุกภาค
ลำต้นค่อนข้างเปล่า ตรง หรือเป็นปุ่มปม เรือนยอดรูปทรงกลม หรือเก้งก้าง ไม่ค่อยแน่นอน สีเขียวอมแดง เปลือกเรียบสีเทาอมแดง ตกสะเก็ดออกเป็นแผ่นกลมบาง ๆ รอบลำต้น เมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันสีแดง ยอดอ่อนมีขนสีเหลืองปกคลุม ใบเป็นช่อแบบขนนกสองชั้น ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร ช่อใบยาว 10–22 เซนติเมตร แต่ละช่อมีใบย่อย 4–5 คู่ ใบย่อยรูปไข่หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน แผ่นใบมักจะเบี้ยว มีขนาดไม่เท่ากัน กว้าง 3–7 เซนติเมตร ยาว 7–20 เซนติเมตร ปลายใบแหลมมน ฐานใบมักจะเบี้ยว ใบแก่ไม่มีขนปกคลุม หรืออาจจะมีขนประปรายด้านท้องใบเล็กน้อย ก้านใบย่อยยาว 2–4 มิลลิเมตร ดอกสีเหลือง ขนาดเล็ก ขึ้นอัดกันแน่นบนช่อกลมเดี่ยว ๆ หรือแตกกิ่งก้าน หรือขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง แต่ละช่อประมาณ 1.4 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 2–5 เซนติเมตร มีขนปกคลุมประปราย กลีบรองดอกเชื่อมติดกันคล้ายรูประฆัง ตรงปลายแยกออกเป็น 5 กลีบ มีขนสีเหลืองปกคลุม กลีบดอก 5 กลีบติดกันเล็กน้อยที่บริเวณฐาน เกสรตัวผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระยื่นออกมานอกดอก ดอกจะออกมาพร้อมกับใบอ่อนระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ฝักจะแก่ประมาณเดือนตุลาคมถึงธันวาคม ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนานเรียวและโค้งงอที่ส่วนปลาย ฝักแข็ง ยาวประมาณ 7–10 เซนติเมตร สีน้ำตาลอมเทา ผิวเรียบ ไม่มีขนปกคลุม ไม่มีก้าน เมื่อฝักแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก ผนังของฝักที่แตกมักจะม้วนบิดงอ เมล็ดแบนเรียวแหลม ยาวรีหรือเกือบกลม ยาว 0.4–0.7 นิ้ว กว้าง 0.35–0.5 นิ้ว สีน้ำตาลเป็นมัน เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งพอประมาณ เมล็ดแม้จะผ่านไปเป็นระยะเวลานานกว่า 1 ปี ก็สามารถงอกได้หากอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม ฝักหนึ่งมีจำนวนหลายเมล็ด
thumb|150px|left|เปลือกต้นแดง แดง เป็นไม้ที่ใช้ประโยชน์ ด้วยการใช้เนื้อไม้ในเชิงอุตสาหกรรมป่าไม้ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ และเครื่องใช้ต่าง ๆ เนื้อไมีสีแดงเรื่อ ๆ หรือสีน้ำตาลอมแดง เสี้ยนเป็นลูกคลื่น หรือมักสน เนื้อละเอียดพอประมาณ มีความแข็งแรง มีความถ่วงจำเพาะประมาณ 1.18 ดอก เปลือกและแก่นใช้บำรุงหัวใจ แก้ไข้ แก้ช้ำใน
Bopomofo (ผังยูนิโคด)
Bopomofo เป็นผังยูนิโคดที่ประกอบด้วยสัทอักษรสำหรับภาษาจีน 40 อักขระในผังนี้ที่อยู่ในชุดเดิมมีที่มาจากรหัสจีบี 2312 ซึ่งเป็นมาตรฐานของประเทศจีน อักขระปอพอมอฟอเพิ่มเติมมีอยู่ในผัง Bopomofo Extended
ราเชศ ขันนา
ราเชศ ขันนา (Rajesh Khanna; राजेश खन्ना) อดีตนักแสดงชาวอินเดียระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการภาพยนตร์อินเดีย
มีชื่อจริงว่า จาติน ขันนา เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ที่เมืองอมริตสา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ขันนาแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง Aakhri Khat ในปี ค.ศ. 1963 และโด่งดังจากเรื่อง Aaradhna ในปี ค.ศ. 1969 และมีบทบาทที่เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง Haathi mere Saathi หรือ ช้างเพื่อนแก้ว ในปี ค.ศ. 1970
ราเชศ ขันนา ถือเป็นนักแสดงที่โด่งดังมีชื่อเสียง และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 ในประเทศอินเดีย มีผลงานการแสดงกว่า 150 เรื่อง โดยได้รับชื่อเล่นจากแฟน ๆ ภาพยนตร์ว่า "กากา" หรือ "ลุง" และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์คนแรกของวงการบอลลีวู้ด"
ด้านชีวิตครอบครัว ขันนา มีบุตรสาว 2 คน ขันนาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่บ้านพักส่วนตัวในเมืองมุมไบ ด้วยโรคมะเร็ง ที่ป่วยมาตั้งแต่เดือนเมษายน ด้วยวัย 69 ปี โดย นายมานโมฮัน ซิงห์ นายกรัฐมนตรีอินเดีย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของขันนาด้วย
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Business and Communication Arts, University of Phayao) จัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยพะเยา เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 จัดการเรียนการสอนในกลุ่มวิชาทางด้านการจัดการและบริหารธุรกิจ รวมถึงด้านนิเทศศาสตร์ ทั้งในระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา
ประวัติ
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เดิมเป็น 2 สาขาวิชาในสังกัดสำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้แก่ สาขาวิชาการจัดการธุรกิจ และสาขาวิชาการบัญชี ต่อมาวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีคำสั่งมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ที่ 040/2546 ให้แยกออกมาจัดตั้งเป็นกลุ่มวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547
ต่อมา มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ จึงได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา
​ สาขาวิชา​
คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 8 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
โรงเรียนภราดานุสรณ์
โรงเรียนภราดานุสรณ์  เป็นโรงเรียนเอกชน จัดการเรียนการสอนแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัด คณะกรรมการการศึกษาเอกชน ประเภทสามัญศึกษา ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนภราดานุสรณ์ เดิมชื่อว่า โรงเรียนการรถไฟอุปถัมภ์ เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยใช้อาคารสถานที่ทำการของการรถไฟแห่งประเทศไทยมาดัดแปลงเป็นอาคารเรียน
อาณาเขตที่ตั้ง
โรงเรียนภราดานุสรณ์ ตั้งอยู่ ริมทางรถไฟสายเหนือ เลขที่ 112 ถนนอินใจมี ตำบลท่าอิฐ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์
ทรงแปดหน้าปลายตัด
ทรงแปดหน้าปลายตัด (truncated octahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 6 หน้า รวม 14 หน้า โดยหน้ารูปสี่เหลี่ยมทุกหน้าจะล้อมรอบด้วยหน้าหกเหลี่ยม 4 หน้า มี 24 จุดยอด 36 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
พื้นที่ผิวและปริมาตร
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของทรงแปดหน้าปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a คำนวณได้ด้วยสูตร
สภาโอลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลาม
สภาโอลิมปิกแห่งชาติบรูไนดารุสซาลาม (Majlis Olimpik Kebangsaan Negara Brunei Darussalam รหัส IOC: BRU) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศบรูไนดารุสซาลาม นอกจากนี้ยังเป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบในการเป็นตัวแทนของบรูไนในการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ (International Federation for Equestrian Sports; Fédération Équestre Internationale, อักษรย่อ: FEI) เป็นองค์กรกำกับดูแลกีฬาระหว่างประเทศของกีฬาขี่ม้า
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554
'''อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554''' เป็นเหตุการณ์อุทกภัยตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ที่เกิดขึ้นในภาคกลางและภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเกิดจากฝนตกหนักส่งผลให้มีน้ำท่วมใน 12 จังหวัด ในขณะที่จังหวัดอื่นๆยังคงประสบภัยแห้งแล้งเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ประชากรรวมกว่า 36 ล้านคนต่างได้รับผลกระทบ มีผู้สูญเสียชีวิตไปอย่างน้อย 355 ราย และเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงเกือบ 6.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ
สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติอยู่ที่โลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีชื่อย่อในการดำเนินการคือ เอฟอีไอ (FEI) รวมถึงทำการปกป้องสวัสดิภาพของม้าจากการทำร้ายร่างกายหรือการให้สารต้องห้าม
สาขา
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติดูแลในแปดสาขาภายใต้การแข่งขันระดับโลก ทั้งกีฬาขี่ม้าสำหรับคนปกติและกีฬาขี่ม้าสำหรับคนพิการ:
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554
ผลกระทบ
รายงานที่ขัดแย้งกันชี้ให้เห็นว่าเป็นจำนวน 12 หรือ 13 จังหวัด และเขตการปกครองตนเองต่างได้รับผลจากอุทกภัยอย่างหนัก พยากรณ์อากาศคาดการว่าปริมาณน้ำฝนจะยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง และรัฐบาลได้เตือนถึงความเป็นไปได้ของการเกิดโคลนถล่ม
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ
สาขา
สองสาขาที่อยู่ภายใต้การดูแลในระดับภูมิภาค:
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554
ผลกระทบ
วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สำนักงานควบคุมอุทกภัยของจีนได้รายงานว่าพายุโซนร้อนสาริกาได้ขึ้นฝั่งที่ระหว่างซ่านเว่ยในมณฑลกวางตุ้ง และจางปู่ในพื้นที่ใกล้เคียงมณฑลฝูเจี้ยน เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ส่งผลให้เกิดอุทกภัยที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ
สาขา
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติ มิได้มีส่วนควบคุมหรือออกกฎสำหรับการแข่งความเร็วม้าหรือโปโล แต่ในกรณีหลัง ทางองค์กรได้ลงนามบันทึกความเข้าใจร่วมกับสหพันธ์โปโลนานาชาติ
ประวัติ
สหพันธ์กีฬาขี่ม้านานาชาติก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2464 โดยการเข้าร่วมขององค์กรระดับชาติของ เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ญี่ปุ่น, นอร์เวย์, สวีเดน และสหรัฐ ปัจจุบันมีสหพันธ์ขี่ม้าแห่งชาติ 138 แห่งเข้าร่วมกับ FEI
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554
ผลกระทบ
กระทรวงอุตุนิยมวิทยาของจีนแจ้งเตือนกรณีฉุกเฉินระดับ 3 สำหรับแม่น้ำแยงซีในวันที่ 12 มิถุนายน ส่วนวันที่ 17 มิถุนายน การแจ้งเตือนระดับน้ำท่วมได้มาอยู่ในระดับที่ 4 (ซึ่งเป็นระดับการแจ้งเตือนสูงสุด) ประชากร 555,000 รายได้อพยพข้ามลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง
พายุโซนร้อนรุนแรงมิอะริได้ทำให้เกิดน้ำท่วมในมณฑลเหลียวหนิง, มณฑลเจ้อเจียง และมณฑลซานตง โดยในวันที่ 27 อุทกภัยได้ส่งผลให้เกิดการอพยพผู้คน 7,500 รายออกจากพื้นที่, ที่อยู่อาศัย 400 หลังคาเรือนถูกทำลาย และครอบคลุมพื้นที่ 17 มณฑล รวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 33,000 เฮกเตอร์ ผู้คนจำนวน 164,000 รายต่างได้รับผลกระทบ
ทอมัส อไควนัส
นักบุญทอมัส อไควนัส (Thomas Aquinas (, ค.ศ. 1225-1274) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกสังกัดคณะดอมินิกัน เกิดในตระกูลขุนนางชาวอิตาลี สนใจศึกษาสิ่งต่าง ๆ อย่างละเอียดลึกซึ้ง อไควนัสได้พัฒนาแนวความคิดของเขาโดยได้รับอิทธิพลจากอาริสโตเติล ในขณะที่นักคิดคนอื่นมีความเห็นตรงกันข้าม อควีนาสได้ดำเนินการศึกษา สรุปผลที่เป็นแบบตรรกศาสตร์ที่สมบูรณ์ โดยไม่มีข้อสงสัยหรือข้อขัดแย้ง ตามแนวความคิดของอไควนัส ระเบียบวิธีดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่ออควีนาสเริ่มหันมาสนใจศึกษาค้นคว้าแนวความคิดของอาริสโตเติล และได้มีอิทธิพลตลอดชีวิตการทำงานของอไควนัส
จุดมุ่งหมายอีกประการหนึ่งของอไควนัสคือ การผสมผสานเทววิทยาศาสนาคริสต์ให้เข้ากับตรรกศาสตร์ของอาริสโตเติล ในที่สุดแนวความคิดของอาริสโตเติลก็กลับมามีชื่อเสียงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง นักคิดชาวตะวันตกก็เริ่มหันมาศึกษางานของอริสโตเติลกันมากขึ้น มีผู้กล่าวว่าอาริสโตเติลเป็นผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักปราชญ์ที่มีความรอบรู้ พระเจ้าพึงพอใจยอมอนุญาตให้เป็นผู้สรุปความรู้ทุกสาขาวิชา เท่ากับยอมรับว่าอาริสโตเติลเป็นเหมือนคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ เป็นนักบวชของศาสนา เป็นตัวบทกฎหมาย และเป็นนักวินัยทางศาสนา เปรียบเสมือนเป็นผู้ที่มีอำนาจหน้าที่กำหนดความสัมพันธ์ของมนุษย์ กำหนดความรู้ทุกสาขาวิชา
งานเขียนของอไควนัส ในระยะนี้พยายามอธิบายสังคมที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนา และพระผู้เป็นเจ้า อไควนัสพยายามกำหนดความสำคัญและหน้าที่ใหม่ของศาสนาที่มีต่อสังคม โดยให้ศาสนายังคงมีอำนาจทางธรรมตามคำสอนของศาสนา อไควนัสก็เหมือนกับนักปราชญ์คนอื่น คือมีความเชื่อว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมมีจุดมุ่งหมายเพื่อดำรงชีวิตอยู่ในสังคม มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่มีความสามารถกำหนดควบคุมการกระทำของตนเองได้ด้วยสติปัญญา มนุษย์จะตกอยู่ในอันตราย ถ้าไม่ยอมรับระบบสังคม อไควนัสจึงเน้นเอกภาพในสังคมมนุษย์ที่มีพลังอำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกภาพทางการเมืองเป็นสิ่งสำคัญ จุดมุ่งหมายก็เพื่อให้สังคมมีเอกภาพอย่างสันติไม่มีความขัดแย้งเกิดขึ้น
วิธีการดังกล่าวเปรียบเสมือนมนุษย์ได้รับการอบรมทางจิต จิตที่อบรมแล้ว จะสั่งการให้ร่างกายกระทำสิ่งต่าง ๆ ตามหน้าที่ในสังคม ดังนั้น การปกครองโดยรัฐบาลที่มีผู้นำเพียงคนเดียวจึงเป็นวิธีการที่ดีที่สุด กษัตริย์อันเป็นราชาแห่งปราชญ์คนเดียวจะปกครองประชาชนอย่างยุติธรรม โครงสร้างทางสังคมก็เหมือนกับธรรมชาติที่พระเจ้าปกครอง คนในสังคมจะทำหน้าที่ได้ดีที่สุด ถ้าสัมคมมีเอกภาพโดยมีผู้นำเพียงคนเดียว
กฎสังคม 4 ประการ
อไควนัส ศึกษาปัจจัยหลายประการที่มีอิทธิพลกำหนดเอกภาพของสังคมและทำให้เกิดการพัฒนาการของมนุษย์ พระเจ้าและธรรมชาติมีความสำคัญเป็นส่วนหนึ่งของสังคม สิ่งเหล่านี้รวมตัวกันด้วยกฎ 4 ประการคือ
กฎทั้งสี่มีความสัมพันธ์กันเหมือนกับอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย การกระทำของมนุษย์จะถูกควบคุมจากจิตหรือสติปัญญา และวิญญาณหรือความสำนึกทางศีลธรรม ต้องมีการตรวจสอบความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ และการต่อต้านของมนุษย์ในสังคม ประการสุดท้ายผู้ที่มีหน้าที่ตราตัวบทกฎหมายต้องประยุกต์กฎหมายทุกชนิดให้สมาชิกในสังคมทุกคนได้รับประโยชน์สูงสุด มีผู้สรุปความคิดของอควีนาสไว้ว่าในหนังสือ "Summa Theologica" ที่เขียนราวปี พ.ศ. 1739 พูดถึงลัทธิกฎธรรมชาติของนักปรัชญากลุ่มลัทธิสโตอิก (ถือหลักธรรมเพื่อกำจัดตัณหา) นำไปผสมกับการสอนใน ศาสนาคริสต์ว่าด้วยกฎของพระเจ้า รวมทั้งรับแนวความคิดของอาริสโตเติลเกี่ยวกับบรรทัดฐานหรือกฎของมนุษย์ และจุดกำเนิดของหลักกฎหมายโรมันด้วย ทำให้มนุษย์มีความสามารถและมีสติปัญญาอย่างสูงสุด ประการสุดท้ายก็คือ ทำให้เกิดระบบลัทธิรัฐธรรมนูญ
อไควนัสเป็นนักปราชญ์ที่มีความสำคัญมากที่สุดคนหนึ่ง พยายามประสานหลักเหตุผลที่มีอยู่ในธรรมชาติเข้ากับความศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า โดยแสดงออกมาในรูปของอำนาจเหนือธรรมชาติที่แท้จริง ปรัชญาเป็นผลิตผลของเทววิทยาและเหตุผลเป็นรากฐานของความศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า
เมื่อเทียบกันยุคในประวัติศาสตร์ไทย ท่านมีชีวิตอยู่ระหว่างก่อนสมัยสุโขทัยเล็กน้อย และเสียชีวิตในสมัยพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ เมื่ออายุได้เพียง 49 ปี
อ้างอิง
1225 1274
อีดรีซา แกย์
อีดรีซา กานา แกย์ (Idrissa Gana Gueye; เกิด 26 กันยายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเซเนกัล ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับปารีแซ็ง-แฌร์แม็งและทีมชาติเซเนกัล
ทีมชาติ
แกย์ลงเล่นให้กับทีมชาติเซเนกัลตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 และได้ลงเล่นในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกอยู่หลายนัด เขายังได้เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012, แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 และแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017
เกียรติประวัติ
ล็อสก์ลีล
การละเล่นเด็กไทย
การละเล่นเด็กไทย เป็นการละเล่นของเด็กตั้งแต่สมัยโบราณ แต่ในปัจจุบันมักไม่ค่อยได้พบเห็นการละเล่นประเภทเหล่านี้กันบ่อยนัก เพราะยุคสมัยที่เปลี่ยนไป
ม้าก้านกล้วย
ม้าก้านกล้วย เป็นของเล่นที่เด็กผู้ชายที่อยู่ในวัยซุกซนชื่นชอบมาก เด็กไทยทั่วไปจะรู้จักการเล่นม้าก้านกล้วยเป็นอย่างดี
วิธีทำม้าก้านกล้วย ทำง่าย เด็ก ๆ สามารถทำเล่นเองได้ ถ้าอยากเล่นม้าก้านกล้วย เด็ก ๆ ก็จะถือมีดเข้าไปในสวนหรือที่ทั่วไปตามบริเวณบ้านที่มีต้นกล้วย เพราะหมู่บ้านคนไทยจะปลูกต้นกล้วยไว้แทบทุกหลังคาเรือน
เมื่อเลือกใบกล้วยที่มีความยาวพอเหมาะ ก็จะตัดใบกล้วยมา เอามีดเลาะเอาใบกล้วยออก เหลือไว้ที่ปลายใบเล็กน้อยเพื่อให้เป็นหางม้า ที่ก้านด้านโคนจะมีขนาดใหญ่เกือบเท่าข้อมือของเด็ก ๆ ด้านนี้เอง เด็ก ๆจะกะความยาวประมาณหนึ่งคืบ หรือสองคืบ แล้วเอามีดฝานแฉลบด้านข้างของก้านตรงที่กะไว้ฝานบาง ๆ ไปทางด้านโคนทั้งสองข้าง เพื่อให้เป็นหูม้า พอได้ขนาดหูยาวตามต้องการแล้วก็เอามือหักก้านกล้วยตรงที่กะจะให้เป็นโคนหูม้า ก้านกล้วยก็จะกลายเป็นรูปม้ามีหูม้าชันขึ้นทั้งสองข้าง เสร็จแล้วก็เอาแขนงไม้ใผ่มาเสี้ยมปลายให้แหลม ความยาวประมาณคืบเศษ เสียบหัวม้าที่พับเอาไว้ เสียบทะลุไปที่ก้าน ไม้ที่เสียบก็จะมีลักษณะเหมือนสายบังเหียนที่ผูกปากม้ากับคอม้า เสร็จแล้วก็ทำเชือกกล้วยมาผูกด้านหัวม้าและหางม้า ทำเป็นสายสะพายบ่า แค่นี้ก็เสร็จ หาแขนงไม้ไผ่มา ๑ อัน ทำเป็นแส้ขี่ม้า ตอนนี้ก็พร้อมที่จะเล่นม้าก้านกล้วยได้แล้ว
การเล่นม้าก้านกล้วยก็แล้วแต่เด็ก ๆ จะคิดเล่น เช่น เล่นควบม้าวิ่งแข่งกันหาคนชนะ ควบม้าจัดกระบวนทัพต่อสู้กัน หาอาวุธตามรั้วคือแขนงไม้ไผ่มาทำเป็นดาบรบกัน หรือจะวิ่งแข่งกันเป็นคู่ ๆ หากไม่มีเพื่อนก็ควบเล่นคนเดียวที่ลานบ้านหรือเลี้ยวไปตามป่ากล้ายในสวนก็ได้
กระโดดเชือก / กระโดดหนังยาง / กระโดดหนังสติ๊ก
การกระโดดเชือกมี 2 แบบ คือ การกระโดดเชือกเดี่ยว และการกระโดดเชือกหมู่ ใช้หนังสติ๊ก (หนังยาง) ถักร้อยจนเป็นเส้นยาว หรือ เชือกปอ ยาวพอที่จะตวัดพ้นศีรษะ ขมวดหัว - ท้ายเพื่อกันเชือกลุ่ย เวลาเล่นแกว่งเชือกด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วกระโดดขึ้นลงตรงกลาง การกระโดดเชือกหมู่จะใช้เชือกที่ยาวกว่า มีผู้เล่นสองคนจับหัวท้ายข้างละคน คอยแกว่ง (หรือไกว) เชือก สามารถกระโดดได้พร้อมกันหลาย ๆ คน
กระต่ายขาเดียว
การเล่นไล่จับชนิดหนึ่ง โดยคนที่เป็นกระต่าย ยืนด้วยขาข้างเดียว แล้วกระโดด เขย่ง เคลื่อนที่ไล่จับ (แตะถูกตัว) เด็กคนอื่น ภายในพื้นที่ที่กำหนด ถ้าใครโดนจับได้ก็ต้องออกจากการแข่งขันเพื่อรอรอบต่อไป
ตั้งเต
การกระโดดขาเดียวไปภายในช่องสี่เหลี่ยมที่ขีดขึ้นบนพื้น ขนาด 5 แถว คูณ 2 คอลัมน์ (รวม 10 ช่อง) ทีละช่อง
โมราเรียกชื่อ(ยัดดวง) /โมรา หลังเเดง
ใช้ลูกปิงปองโยนขึ้นสูงเหนือหัวราวหนึ่งช่วงตัว แล้วเอ่ยชื่อคนอื่น ให้เข้ามารับที่ตกกระเด้งขึ้นมาจากพื้น หนึ่งครั้งเท่านั้น หากวิ่งมารับไม่ทันในการกระดอนหนึ่งครั้ง ถือว่ารับไม่ได้ ให้ลูกปิงปอง แล้วขว้างให้โดนเด็กคนอื่น โดนใคร คนนั้นก็เสียน่อง ซึ่งมักจะเจ็บแปดวงกลม ๆ แดง ๆ จบรอบล้างแต้ม เริ่มเล่นกันใหม่
ข้อควรระวังของผู้แพ้ที่ถูกจับ ขึ้นแท่น หากยืนขาไม่ชิดกัน จนลูกปอง รอดขา จะได้รับรางวัลให้ปาเพิ่มอีก 5 ครั้ง ส่วน คา 10 ก็เช่นกัน ถ้าปาแล้วติดคาหว่างขา จะโดนเพิ่มอีก 10
ความชื่อต้องวิ่งมารับให้ทัน เมื่อเรียกชื่อแล้ว เด็กที่เหลือ ก็จะฮือหนีออกห่างลูกปิงปอง เพราะกลัวโดนปาถูก หากเด็กที่ถูกเรียกชื่อรับลูกปิงปองได้ในการกระเด้งหนึ่งครั้ง ทุกคนก็จะฮือกลับมาล้อมวงรอเรียกชื่อใหม่อีกครั้ง รวมถึงจำชื่อเพื่อน ๆ ที่ร่วมเล่นที่เราบอกทั้งหมด
เล่นห่วง
"ห่วง" เป็นอุปกรณ์การเล่นที่ประดิษฐ์จากไม้ไผ่ ซึ่งเหลาจนไม่มีคมเหลืออยู่ นำปลายทั้งสองข้างมาผูกเป็นวงกลม เล่นโดยการนำเข้ามาร่อนที่เอว เช่นเดียวกับการเล่นห่วงในปัจจุบัน นิยมเล่นกันเป็นกลุ่ม การละเล่นนี้จะทำให้เด็ก ๆ สนุกกับการออกกำลังกาย และได้พบปะเพื่อนฝูง
ขี่ม้าส่งเมือง
แบ่งผู้เล่นออกเป็นสองฝ่าย แล้วเลือกผู้เล่น 1 คน มาเล่นเป็นเจ้าเมือง ฝ่ายที่เริ่มก่อนจะกระซิบความลับให้เจ้าเมืองทราบ (อาจจะเป็นชื่อคนหรือเรื่องที่ตกลงกันไว้) ถ้าฝ่ายตรงข้ามทายถูกเจ้าเมืองจะบอกว่า "โป้ง" ฝ่ายที่ทายถูกก็จะชนะ และได้ฝ่ายแรกเป็นเชลย ถ้าทายผิดก็จะต้องตกเป็นเชลย ฝ่ายใดตกเป็นเชลยหมดก่อน ต้องเป็นม้าให้อีกฝ่ายหนึ่งขี่หลังไปส่งเมือง
กาฟักไข่
บางแห่งเรียกกว่า "ชิงไข่เต่า" ผู้เล่นเป็นอีกาหรือเต่าจะเข้าไปอยู่ในวงกลมที่ขีดไว้ คนอื่น ๆ อยู่นอกวงกลม พยายามแย่งเอาก้อนหินที่สมมุติว่าเป็นไข่มาให้ได้ อีกาหรือเต่าจะปัดป่ายแขนขาไปมา ถ้าโดนผู้ใดผู้นั้นจะต้องมาเล่นเป็นอีกาแทนทันที แต่ถ้าไข่ถูกแย่งหมด อีกาหรือเต่าจะต้องไปตามหาไข่ที่ผู้อื่นซ่อนไว้ หากหาไม่พบจะถูกจูงหูไปหาไข่ที่ซ่อนไว้ เป็นการลงโทษ
อาจเรียกชื่อแตกต่างกันออกไปตามแต่ละท้องถิ่น เป็นการละเล่นที่ใช้อุปกรณ์ที่ทำมาจากไม้ไผ่ ประกอบด้วยท่อนไม้สั้นซึ่งเป็นที่เหยียบสำหรับยืน มีผ้าพันเพื่อไม่ให้เจ็บง่ามเท้า ไม้ท่อนยาวสำหรับใช้เป็นตัวยืนจับ เวลาเล่นต้องพยายามทรงตัวเดินจะทำให้รู้สึกว่าขายาวขึ้น เด็ก ๆ อาจจะแข่งขันกันว่าใครสามารถเดินได้เร็วกว่ากัน
มอญซ่อนผ้า
ทุกคนนั่งล้อมวงช่วยกันร้องว่า "มอญซ่อนผ้า ตุ๊กตาอยู่ข้างหลัง ไว้โน่นไว้นี่ ฉันจะตีก้นเธอ" มอญจะถือผ้าเดินรอบวงแล้วแอบหย่อนผ้า ไว้ข้างหลังผู้เล่นคนใดคนหนึ่ง หากผู้เล่นคนนั้นรู้ตัวก่อนก็จะหยิบผ้ามาไล่ตีมอญ แล้ววิ่งมานั่งที่เดิม แต่หากว่ามอญเดินกลับมาอีกรอบหนึ่ง แล้วผู้เล่นคนนั้นยังไม่รู้ตัว ก็จะถูกมอญเอาผ้าตีหลัง และต้องเล่นเป็นมอญแทน
หมาไล่ห่าน
เลือกผู้เล่นคนหนึ่งเป็นหมาวิ่งไล่ อีกคนหนึ่งเป็นห่านวิ่งหนี ผู้เล่นนอกนั้นจับมือล้อมกันเป็นวง เมื่อห่านจวนตัวก็จะวิ่งลอดเข้าไปในวงล้อม ผู้ที่เล่นเป็นประตูต้องพยายาม กันไม่ให้หมาเข้าไปในหรือนอกวงทันห่าน กติกามีอยู่ว่าช่วงใดที่ผู้เล่นเป็นประตูพากันนั่งลง ถือเป็นการปิดประตู หากห่านใดไล่ทันและโดนจับได้ก็ถือว่าแพ้
ลิงชิงหลัก
เลือกผู้เล่นคนหนึ่งสมมุติว่าเป็นลิงไม่มีหลัก ยืนอยู่กลางวง ผู้เล่นที่เหลือยืนเกาะหลักของตน (ใช้คนสมมุติเป็นหลักก็ได้) อยู่รอบวง กติกาคือผู้เล่นเป็นลิงมีหลักจะต้องสลับหลักเรื่อย ๆ ลิงตัวที่ไม่มีหลักก็จะต้องพยายามแย่งหลักของตัวอื่นให้ได้ ถ้าวิ่งเร็วกว่าก็จะได้หลักไปครอง ลิงที่ช้ากว่าก็จะกลายเป็นลิงชิงหลัก คอยแย่งหลักคนอื่นต่อไป
ลูกช่วง
ใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่หรือเศษหญ้าแห้งมาผูกปมเป็นลูกช่วง แบ่งผู้เล่นเป็น 2 ฝ่าย เท่ากัน เริ่มเล่นด้วยการโยนลูกช่วงให้อีกฝ่ายหนึ่งรับ ถ้าฝ่ายตรงข้ามรับได้ก็จะต้องเอาลูกช่วงนั้นปากลับ มายังฝ่ายที่โยนมา ถ้าปาถูกตัวผู้เล่นคนใดคนหนึ่ง ฝ่ายที่โยนมาก็จะได้คะแนน ความสนุกจะอยู่ที่ลีลาในการหลอกล่อ ชิงไหวชิงพริบ ของการหลบและการปาลูกช่วง ซึ่งอาจจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งสับสน
โพงพาง
ผู้ที่เล่นเป็น "ปลา" จะถูกผูกตาแล้วหมุน 3 รอบ ผู้เล่นอีกคนอื่นล้อมวงร้องว่า "โพงพางเอ๋ย สำเภาเข้าลอด ปูปลาตาบอด เข้าลอดโพงพาง" จบแล้วถามว่า "ปลาเป็นหรือปลาตาย?" ถ้าปลาตอบว่า "ปลาตาย" แปลว่าห้ามขยับ แต่ถ้าตอบว่า "ปลาเป็น" ก็ขยับได้ หากผู้เล่นเป็นปลา แตะถูกตัวคนใดคนหนึ่งแล้วทายชื่อถูก ผู้นั้นจะต้องกลายเป็นปลาแทน ถ้าไม่ถูกก็ให้ทายใหม่
โพงพาง คือ ชื่อของกับดักปลาชนิดหนึ่ง
รีรีข้าวสาร
ให้ผู้เล่นสองคน ใช้สองมือจับกัน แล้วยกโค้งขึ้นเสมือนซุ้มประตู ผู้เล่นที่เหลือเอามือจับเอวเดินเป็นแถวลอดประตูนั้นไป พร้อมกับร้องว่า "รีรีข้าวสาร สองทะนานข้าวเปลือก เลือกท้องใบลาน คดข้าวใส่จาน เก็บเบี้ยใต้ถุนร้าน พานเอาคนข้างหลังไว้ให้ดี" เมื่อถึงคำสุดท้าย ซุ้มประตูก็จะลดมือลง กักตัวผู้เล่นที่เดินผ่านมา ผู้เล่นที่ถูกกักตัวจะถูกคัดออก หรืออาจจะถูกลงโทษด้วยการให้รำหรือทำท่าทางอะไรก็ได้
ชักเย่อ
ใช้เชือกเส้นใหญ่ยาวพอประมาณกับจำนวนผู้เล่น แบ่งผู้เล่นเป็นสองฝ่าย มีเส้นแดนตรงกลาง เมื่อสัญญาณเริ่ม ทั้งสองฝ่ายจะเริ่มออกแรงดึงเชือก โดยพยายามดึงฝ่ายตรงข้ามให้เข้ามาในแดนของตน หากผู้แข่งขันเป็นชายหนึ่งฝ่ายและหญิงฝ่ายหนึ่ง อาจจะกำหนดให้ฝ่ายหญิงมีจำนวนมากกว่าชายก็ได้ เป็นการละเล่นไทยสอนให้รู้จักความสามัคคีและเป็นการออกกำลังกายไปในตัวด้วย
หมากเก็บ
จำนวนผู้เล่น : จำนวนผู้เล่น 2 – 4 คน วิธีเล่น :
“ขี้นร้าน” ได้กี่เม็ดเป็นแต้มของคนนั้น ถ้าขึ้นร้านเม็ดหล่นหมด ใช้หลังมือ รับไม่ได้ ถือว่า “ตาย” ไม่ได้แต้ม คนอื่นเล่นต่อไป ถ้าใครตายหมากไหนก็เริ่มต้นหมากนั้น ส่วนมาก กำหนดแต้ม 50-100 แต้ม เมื่อแต้มใกล้จะครบ เวลาขึ้นร้านต้องคอยระวังไม่ให้เกินแต้มที่กำหนด ถ้าเกิน ไปเท่าไร หมายถึงว่าต้องเริ่มต้นใหม่โดยได้แต้มที่เกินไปนั้น วิธีเล่นหมากเก็บนี้มีพลิกแพลงหลายอย่าง เช่น โยนลูกนำขึ้นเก็บทีละเม็ด เมื่อเก็บได้เม็ดหนึ่งก็โยน ขึ้นพร้อมกับลูกนำ 2 – 3 – 4 เม็ด ตามลำดับ หมาก 2 – 3 -4 ก็เล่นเหมือนกัน โยนขึ้นทั้งหมด เรียกว่า “หมากพวง” ถ้าโยนลูกนำขึ้นเล่นหมาก 1- 2 -3 -4 แต่พลิกข้างมือขึ้นรับลูกนำให้เข้าในมือระหว่างนิ้ว โป้งและนิ้วชี้ โดยทำเป็นรูปวงกลมเตรียมไว้เรียก “หมากจุ๊บ” ถ้าใช้มือซ้ายป้อง และเขี่ยหมากให้เข้าใน มือนั้นทีละลูกในหมาก 1 -2 -3 และ 4 ตามลำดับ เรียกว่า “อีกาเข้ารัง” ถ้าเขี่ยไม่เข้าจะตาย ถ้าใช้นิ้ว กลางกับนิ้วหัวแม่มือยันพื้น นิ้วอื่นปล่อยทำเป็นรูปซุ้มประตู เขี่ยหมากออกเรียกว่า “อีกาออกรัง” ถ้าใช้ นิ้วกลางกับนิ้วหัวแม่มือ ขดเป็นวงกลม นิ้วชี้ชั้ตรงนิ้ว นอกนั้นยันพื้นเป็นรูปรูปู เรียกว่า “รูปู” เมื่อจบ เกมการเล่นแล้วจะมีการกำทาย ผู้ชนะจะทายผู้แพ้ ว่ามีกี่เม็ด ถ้าทายผิดจะต้องถูกเขกเข่า กี่ทีตามที่ตนเอง ทายจนเหลือเม็ดสุดท้าย คนทายจะถือเม็ดไว้ในมือ แล้ววนพร้อมกับร้องเพลงประกอบ เมื่อร้องจบเอา มือหนึ่งกำไว้ งอข้อศอกขึ้นต้องบนมือที่กำอีกข้างหนึ่ง
จ้ำจี้
การเล่นจ้ำจี้ ส่วนมากผู้เล่นเป็นเด็กเล็กโดยทั่วไปผู้เล่นมีจำนวน 5–7 คนเวลาเล่นผู้เล่นทุกคนจะนั่งล้อมเป็นวงและวางมือทั้งสองของตนถ้าลงไปบนพื้นห้อง ผู้เล่นคนหนึ่งจะเป็นคนร้องบทเพลง "จ้ำจี้มะเขือเปาะ" ที่ร้องว่า จ้ำจี้มะเขือเปาะ กระเทาะหน้าแว่น พายเรืออ้อนแอ้น กระแท่นต้นกุ่ม สาว ๆ หนุ่ม ๆ อาบน้ำท่าไหน อาบน้ำท่าวัด เอาแป้งที่ไหนผัด เอากระจกที่ไหนส่อง เยี่ยม ๆ มอง ๆ นกขุนทองร้องกรู๊ แต่ละคนจะวางมือลงเพียงข้างเดียว อีกข้างหนึ่งใช้นิ้วชี้จิ้มลงบนมือคนอื่น ๆ เมื่อร้องจบแล้วนิ้วชี้ไปตกที่นิ้วของใคร คนนั้นจะต้องหดนิ้วไว้ในอุ้งมือ แล้วร้องเพลงต่อเรื่อย ๆ จนท้ายสุดใครขาดหายมากที่สุดเป็นผู้แพ้
ลุยส์ บาร์รากัน
เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา
เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004
อ้างอิง
1902 1988
คณะพระมหาไถ่
คณะพระมหาไถ่ (Congregation of the Most Holy Redeemer; Redemtorists) เป็นคณะนักบวชธรรมทูตโรมันคาทอลิกที่นักบุญอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรีได้ก่อตั้งขึ้น ณ เมืองสกาลา แคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ในตอนแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำงานช่วยเหลือชาวชนบทที่ถูกทอดทิ้งรอบ ๆ เมืองเนเปิลส์
นักบวช (religious) ของคณะนี้มีทั้งบาทหลวงและภราดา ปฏิบัติงานอยู่ใน 77 ประเทศทั่วโลก
ประวัติ
บาทหลวงอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี เห็นว่ามีคนยากจนจำนวนมากต้องทนทุกข์ลำบากและต้องการความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ อัลฟอนโซจึงหันไปเน้นงานมิชชันนารีเพื่อเทศน์สอนประชาชนให้มั่นคงในความเชื่อ ท่านได้ประพันธ์หนังสือไว้ถึง 11 เล่ม ที่มีชื่อเสียง เช่น "เครื่องมือสำคัญแห่งความรอด" "พระทรมานของพระคริสต์" ซึ่งพระสันตะปาปาหลายพระองค์ชื่นชมผลงานของท่านอย่างมาก
ต่อมาท่านได้รวบรวมบาทหลวงและฆราวาส ตั้งชื่อกลุ่มว่า "คณะพระมหาไถ่" สมาชิกมีเจตนารมณ์ในการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน เพื่อให้จิตวิญญาณของบุคคลเหล่านี้ได้ถึงความรอด คณะนักบวชนี้ได้รับการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1794
สมาชิกของคณะก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้คณะแพร่หลายมากขึ้น เช่น บาทหลวงเคลเมนส์ มาเรีย ฮอฟเบาเออร์ (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ) ได้ขยายงานของคณะไปยังจักรวรรดิออสเตรีย แม้ในช่วงแรกจะมีอุปสรรคจากปัญหาการเมืองแต่ท่านก็นำคณะผ่านวิกฤตนั้นมาได้ สมาชิกในรุ่นต่อ ๆ มายังทำให้คณะขยายตัวไปทั่วทวีปยุโรป ข้ามไปยังทวีปอเมริกาเหนือ จนปัจจุบันสมาชิกคณะพระมหาไถ่ได้ทำงานอยู่ถึง 77 ประเทศทั่วโลก
ในประเทศไทย
เมื่อปัญหาต่าง ๆ คลี่คลายมิชชันนารี 4 ท่านก็ออกเดินทางมากับเรือจากรัฐแคลิฟอร์เนียและถึงท่าเรือเกาะสีชังในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เข้าพำนักที่เขตมิสซังกรุงเทพฯ ระยะหนึ่งแล้วจึงเดินทางต่อไปยังมิสซังลาวซึ่งขณะนั้นมีมุขนายกโกลด-ฟีลิป บาเยเป็นประมุข การเผยแผ่ศาสนาได้ก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน และขยับขยายไปยังเขตมิสซังอื่น ๆ ด้วย งานที่สำคัญคือเมื่อพระสันตะปาปาให้ตั้งมิสซังอุดรธานีแยกออกจากมิสซังท่าแร่ ได้ทรงให้มิสซังอุดรธานีอยู่ในความดูแลของคณะพระมหาไถ่ โดยบาทหลวงแคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต อธิการคณะพระมหาไถ่ในขณะนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกและผู้แทนพระสันตะปาปาประมุของค์แรกของมิสซังอุดรธานี
ปัจจุบันนี้มีบ้านนักบวชคณะพระมหาไถ่แล้ว 8 แห่งทั่วประเทศไทย มีบาทหลวงชาวไทยที่เป็นนักบวชคณะพระมหาไถ่ได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกมิสซังมาแล้ว 2 ท่าน คือมุขนายกยอร์ช ยอด พิมพิสาร อดีตมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี และมุขนายกฟิลิป บรรจง ไชยรา มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานี สำหรับการปกครองภายในคณะมี บาทหลวงเปโตร จิตตพล ปลั่งกลาง เป็นอธิการเจ้าคณะแขวงคณะพระมหาไถ่แห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
ช่อง 8
ประวัติ
ช่อง 8 เริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 เปิดตัวอย่างเป็นทางการเป็นช่องเคเบิ้ลทีวี และออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมงเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2554 ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2556 ช่อง 8 ได้เปลี่ยนอุปกรณ์การผลิตรายการและควบคุมการออกอากาศให้เป็นความละเอียดสูง และส่งสัญญาณภาพขึ้นสู่ดาวเทียมไทยคม 6
ฝ่ายข่าว
ช่อง 8 เริ่มนำเสนอรายการข่าวเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยเริ่มออกอากาศรายการ "คุยข่าวช่อง 8" เป็นรายการแรก โดยเน้นการนำเสนอข่าวในรูปแบบ "เล่าง่าย ดูง่าย เข้าใจง่าย" ต่อมาตั้งแต่วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ช่อง 8 ได้ปรับปรุงฝ่ายข่าวอีกครั้ง โดยเพิ่มเวลาการออกอากาศรายการข่าวเพื่อให้ความสำคัญกับการนำเสนอข่าวของช่องมากขึ้น รวมถึงเพื่อให้เป็นไปตามกฎของคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) และแต่งตั้งพลภฤต เรืองจรัส จากสมาคมนักข่าววิทยุและโทรทัศน์ไทย เป็นผู้อำนวยการฝ่ายข่าวคนแรกของช่อง 8 และในช่วงปี พ.ศ. 2559 เริ่มมีการนำรายการข่าวไปออกอากาศคู่ขนานผ่านการถ่ายทอดสดบนเฟซบุ๊ก เพื่อให้ผู้ชมสามารถรับชมรายการข่าวได้จากทุกพื้นที่ตลอดเวลา รวมถึงขยายไปสู่ยูทูบไลฟ์อีกช่องทางหนึ่ง ส่งผลให้ในปี พ.ศ. 2559 รายการข่าวของช่อง 8 มีเรตติ้งมากที่สุดในกลุ่มผู้ประกอบการทีวีดิจิทัลรายใหม่ และเป็นอันดับ 3 ของประเทศไทยในขณะนั้น
ปัจจุบันรายการข่าวถือเป็นเนื้อหาที่อยู่ในผังรายการของช่อง 8 มากที่สุดของแต่ละวัน โดยมีระยะเวลาการออกอากาศรายการข่าวมากถึง 1 ใน 3 ของผังรายการของช่อง และยังเปิดศูนย์ข่าวภูมิภาคทั่วประเทศเพื่อเพิ่มความสะดวกและขยายฐานในการทำข่าวของช่องอีกด้วย โดยมีผู้อำนวยการฝ่ายข่าวคนปัจจุบัน คือ พุทธ อภิวรรณ ที่ย้ายมาจาก อมรินทร์ทีวี ซึ่งได้มีการเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2566 และเริ่มปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน มาจนถึงปัจจุบัน ภายใต้สโลแกน "ข่าวช่อง 8 ที่นี่ของจริง"
วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2018
วอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2018 (2018 FIVB Volleyball Women's Challenger Cup) เป็นการแข่งขันครั้งแรกของวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ และเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ จำนวน 6 ทีม ซึ่งการแข่งขันนี้จะทำหน้าที่เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่ลิมา, ประเทศเปรู ระหว่างวันที่ 20–24 มิถุนายน ค.ศ. 2018
การคัดเลือก
มีหกทีมจะแข่งขันในการแข่งขันนี้
โซนอเมริกาเหนือ
การแข่งขันรอบคัดเลือกอเมริกาเหนือจัดขึ้นที่เอ็ดมันตัน ประเทศแคนาดา ซึ่งมีทีมเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 5 ทีม โดยทีมชาติคอสตาริกาได้ถอนทีมออกจากการคัดเลือก
โซนเอเชีย
การแข่งขันรอบคัดเลือกโซนเอเชียจัดขึ้นที่อัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ซึ่งมีทีมเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 3 ทีม ทีมที่ชนะเลิศคือทีมชาติคาซัคสถาน แต่เมื่อวันที่ 12 มิถุนายนทางสหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐคาซัคสถานได้ประกาศว่าทีมชาติคาซัคสถานหญิงไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้เนื่องจากมีปัญหาเกี่ยวกับการยื่นขอวีซ่าไปยังประเทศเปรู ทีมชาติออสเตรเลียจึงได้เข้าแข่งขันแทนทีมชาติคาซัคสถาน
โซนอเมริกาใต้
การแข่งขันรอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้จัดขึ้นที่ลิมา ประเทศเปรู ซึ่งมีทีมเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม ตามกฎผู้ชนะในการแข่งขันจะต้องแข่งเพลย์ออฟกับตัวแทนของโซนแอฟริกา แต่เนื่องจากโซนแอฟริกาปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกจึงทำให้โซนอเมริกาใต้ไม่ต้องแข่งขันเพลย์ออฟกับตัวแทนของโซนแอฟริกา ทีมที่ชนะเลิศคือทีมชาติเปรู ซึ่งเปรูได้รับการกำหนดให้เป็นเจ้าภาพแข่งขันทำให้ทีมชาติโคลอมเบียอันดับที่สองในรอบคัดเลือกโซนอเมริกาใต้ผ่านการคัดเลือกแทน
เทศบาลโอเอกูซี
โอเอกูซี (Oecusse; Oekusi-Ambenu) เป็นดินแดนของประเทศติมอร์-เลสเต (ติมอร์ตะวันออก) ที่ไม่มีพื้นที่ติดกับดินแดนส่วนอื่นของประเทศ มีขนาด 815 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ตามแนวชายฝั่งในซีกตะวันตกของเกาะติมอร์ มีพรมแดนติมอร์ตะวันตกของประเทศอินโดนีเซีย ล้อมรอบไว้ มีเฉพาะทางเหนือที่ติดกับทะเลซาวู เมืองหลักของเทศบาลนี้คือ ปันเตมากัสซาร์ (Pante Macassar) หรืองเมืองโอเอกูซี ซึ่งในสมัยที่เป็นอาณานิคมของโปรตุเกส เรียก Vila Taveiro
การเดินทางจากกรุงดิลีสามารถเดินทางได้แค่ทางเรือเท่านั้น เทศบาลโอเอกูซีเป็นดินแดนที่พิเศษกว่าเทศบาลอื่น ๆ ของติมอร์-เลสเต เพราะเนื่องจากเป็นดินแดนที่ทางรัฐเข้าไปปกครองได้ยาก จึงมีการตั้งผู้นำถิ่นขึ้น ซึ่งมีสิทธิในการตัดสินใจในการดำเนินกิจการของดินแดนแห่งนี้โดยไม่ต้องผ่านรัฐบาลกลาง
ประชากร
มีประชากร 58,521 คน มี 13,016 ครัวเรือน (Census 2004) มีชาวอาโตนีเป็นชนพื้นเมืองประมาณ 20,000 คน โดยชนเผ่านี้ส่วนใหญ่อยู่ในติมอร์ตะวันตก
ภาษา
นอกจากภาษาราชการของติมอร์ตะวันออกคือภาษาเตตุนและภาษาโปรตุเกส มีการใช้ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษากลางมากในบริเวณนี้ ชาวอาโตนีพูดภาษาไบเกโน ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ส่วนใหญ่จะพูดได้ภาษาเดียว มีคำยืมจากภาษาโปรตุเกสเล็กน้อย และแทบจะไม่มีจากภาษาเตตุนเลย
ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก
การแบ่งเขตบริหาร
โอเอกูซีแบ่งออกเป็น 4 เขต
วัดพระธาตุแช่แห้ง
พระธาตุแช่แห้ง พระอารามหลวง วัดพระธาตุแช่แห้ง หมู่ 3 บ้านหนองเต่า ตำบลม่วงตึ๊ด อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน เดิมเป็นวัดราษฎร์ ปัจจุบันเป็นพระอารามหลวง ประดิษฐานอยู่ ณ อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน อยู่ห่างจากตัวเมืองออกไปประมาณ 3 กิโลเมตร  องค์พระธาตุตั้งอยู่บนเนินเขาลูกเตี้ย ๆ เป็นสีทองสุกปลั่ง สามารถมองเห็นได้แต่ไกล เนื่องจากสูงถึง 2 เส้น  เป็นอนุสรณ์ของความรักและความสัมพันธ์ ระหว่างเมืองน่านกับเมืองสุโขทัยในอดีต
งานประจำปี
พระธาตุแช่แห้งได้จัดงานประจำปีฉลองพระธาตุประจำปี ราวกลางเดือนหกฝ่ายเหนือ ซึ่งตรงกับเดือนสี่ฝ่ายใต้
น้ำบ่อแก้ว
พ.ศ. 2373 เจ้าเมืองน่าน ได้ขุดบริเวณลอมเชียงของ พบว่ามี พลอยมีสีน้ำผึ้ง ขุดลึก 4 เมตร มีน้ำพุขึ้นในบ่อ น้ำก็ขึ้นมาเต็มปากบ่อ ประชาชนเชื่อถือว่าน้ำในบ่อนี้เป็นน้ำวิเศษ เรียกว่า น้ำบ่อแก้ว
อ้างอิง
http://www.phrathatchaehaeng.org/
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชา (គណៈកម្មាធិការជាតិអូឡាំពិកកម្ពុជា, รหัส IOC: CAM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศกัมพูชา
ธงชาติเติร์กเมนิสถาน
ธงชาติเติร์กเมนิสถาน (Флаг Туркмении; Türkmenistanyň baýdagy) แบบที่ใช้อยู่ในขณะนี้ เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2544 กล่าวกันว่า ธงนี้เป็นธงชาติที่มีรายละเอียดในธงมากที่สุดในโลก
ลักษณะของธงนี้ เป็นธงพื้นสีเขียว ที่ใกล้ด้านคันธงนั้นคั่นด้วยแถบสีแดงตามแนวตั้ง ภายในมีลวดลายพรมอย่างที่เรียกว่า กุล (Gul) วางเรียงกันจากบนลงล่าง รวม 5 ลาย เบื้องล่างล้อมด้วยช่อใบมะกอกไขว้ ถัดออกไปจากแถบสีแดงทางด้านปลายธงตอนบนนั้น มีรูปจันทร์เสี้ยวข้างขึ้นและดาวห้าแฉก 5 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีขาว
ลวดลายทั้ง 5 ลายบนแถบสีแดง ซึ่งปรากฏอยู่ในตราแผ่นดินและธงชาติเติร์กเมนิสถาน หมายถึงชนชาติหลัก 5 ชนชาติในประเทศ อันได้แก่ (เรียงลำดับจากบนล่าง) ชาวเตกเก (Teke หรือ Tekke) ชาวโยมุด (Yomut หรือ Yomud) ชาวอาซารี (Arsary หรือ Ersary) ชาวโชว์ดูร์ (Chowdur หรือ Choudur) และชาวซารีก (Saryk หรือ Saryq) ส่วนชาวซาลีร์ (Salyr หรือ Salor) ซึ่งลดบทบาทลงจาการพ่ายแพ้ในสงครามก่อนที่ประเทศจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ และชนชาติเล็กอื่นๆ ไม่ปรากฏสัญลักษณ์ใดๆ ในที่นี้
รูปช่อมะกอกที่อยู่ทางเบื้องล่างของลวดลายทั้ง 5 นั้น เป็นส่วนที่ดูแปลกมากส่วนหนึ่งในธงนี้ เพราะเป็นสิ่งที่เพิ่มเข้ามาโดยขัดต่อกฎของวิชาการผูกตราสัญลักษณ์ (Heraldry) สิ่งนี้เพิ่มเข้ามาในภายหลัง เพื่อแทนความหมายว่า ประเทศนี้อยู่ในสถานะเป็นกลางอย่างถาวร (status of permanent neutrality) ซึ่งได้รับการรับรองจากที่ประชุมของสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2538
ก่อนหน้าที่ประเทศนี้จะได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534 ธงของเติร์กเมนิสถานจะมีลักษณะใกล้เคียงกับประเทศอื่นๆ ที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต หลังได้รับเอกราชแล้ว จึงได้ประกาศใช้ธงชาติใหม่ที่ลักษณะคล้ายคลึงกับธงชาติในปัจจุบัน ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงอีกครั้งใน พ.ศ. 2540 ก่อนจะเปลี่ยนเป็นธงชาติแบบปัจจุบันใน พ.ศ. 2544
สงครามท่าดินแดง
สงครามท่าดินแดง เป็นสงครามระหว่างสยามอาณาจักรรัตนโกสินทร์และอาณาจักรพม่าราชวงศ์โก้นบอง เป็นการรุกรานของพม่าครั้งที่สองในสมัยรัตนโกสินทร์และเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากสงครามเก้าทัพ เกิดขึ้นหลังจากสงครามเก้าทัพหนึ่งปีในพ.ศ. 2329 หลังจากที่ฝ่ายพม่าซึ่งนำโดยพระเจ้าปดุงปราชัยไปในสงครามเก้าทัพและถอยทัพกลับ ในปีต่อมาฝ่ายพม่าพระเจ้าปดุงทรงจัดทัพเข้ารุกรานสยามอีกครั้ง โดยเข้ามาทางเส้นทางเดียวคือทางด่านเจดีย์สามองค์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพไปสู้รบกับฝ่ายพม่าที่ท่าดินแดงและสามประสบ (อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี) ได้รับชัยชนะสามารถต้านทานการรุกรานของพม่าได้สำเร็จ
เหตุการณ์นำ
ในพ.ศ. 2328 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนากรุงเทพฯเป็นราชธานีได้เพียงสามปี พระเจ้าปดุง (Badon Min) กษัตริย์พม่าราชวงศ์โก้นบองจัดทัพเข้ารุกรานอาณาจักรสยามจากหลายทิศทางทั้งหมดจำนวนเก้าทัพ โดยทัพขนาดใหญ่ที่สุดคือทัพหลวงของพระเจ้าปดุงยกมาทางด่านเจดีย์สามองค์เข้าโจมตีทางกาญจนบุรี โดยส่งแม่ทัพฝ่ายพม่าคือเมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นยกทัพหน้าเข้ามาก่อน กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทพร้อมทั้งพระยากลาโหมราชเสนา พระยาจ่าแสนยากร และเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน สนธิรัตน์) เสด็จยกทัพไปตั้งรับเมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นทางกาญจนบุรีที่ทุ่งลาดหญ้า (ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี) นำไปสู่การรบที่ทุ่งลาดหญ้า การสู้รบใช้เวลาประมาณสองเดือน ฝ่ายพม่าประสบปัญหาขาดแคลนเสบียงทำให้ต้องปราชัยและถอยไปในที่สุด เมื่อทัพหน้าของเมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นพ่ายแพ้พระเจ้าปดุงจึงทรงถอยทัพกลับไปยังเมืองเมาะตะมะ ทัพของพม่าที่เข้ารุกรานทางราชบุรีก็ไม่ประสบผลเช่นกันต้องถอยกลับไปยังเมืองทวาย
ทางแหลมมลายูภาคใต้นั้น แกงหวุ่นแมงยีแม่ทัพพม่ายกทัพยึดได้เมืองชุมพร เมืองไชยา และเมืองนครศรีธรรมราช กรมพระราชวังบวรฯเสด็จยกทัพลงทางใต้ ทรงให้พระยากลาโหมราชเสนาและพระยาจ่าแสนยากรเอาชนะทัพพม่าได้ที่เมืองไชยา ทำให้แกงหวุ่นแมงยีต้องถอยทัพกลับไปอยู่ที่เมืองมะริดในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2329 แม้ว่าการรุกรานของพม่าในสงครามเก้าทัพจะประสบกับความล้มเหลว แต่พระเจ้าปดุงทรงไม่ยอมแพ้ มีพระราชโองการให้ทัพของแกงหวุ่นแมงยีที่เมืองมะริดถอยไปอยู่เมืองทวาย เพื่อพักค้างในฤดูฝน เตรียมการสำหรับการรุกรานครั้งใหม่หลังจากฤดูฝนสิ้นสุดลง และให้ทัพเมืองทวายกลับไปอยู่ที่เมืองเมาะตะมะ ส่วนพระเจ้าปดุงนั้นยกทัพเสด็จกลับเมืองอังวะ
การจัดเตรียมทัพ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2329 พระเจ้าปดุงมีพระราชโองการให้พระโอรสคือเจ้าชายอินแซะ (Ainshe หรือ Einshay) มหาอุปราชยกทัพพม่าจำนวน 50,000 คน มาตั้งที่เมืองเมาะตะมะ กาารรุกรานของพม่าในครั้งนี้แตกต่างจากสงครามเก้าทัพในครั้งก่อนคือยกมาเพียงเส้นทางเดียว ที่เมืองเมาะตะมะเจ้าชายอินแซะมหาอุปราชมีพระบัญชาให้เมียนวุ่นและเมียนเมวุ่น สองแม่ทัพพม่าที่พ่ายแพ้ในการรบที่ทุ่งลาดหญ้าเมืองปีก่อนหน้า ยกทัพจำนวน 30,000 คน เป็นทัพหน้าเข้ามาก่อน เมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นมาตั้งทัพที่ท่าดินแดงและสามประสบ (อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี) โดยฝ่ายพม่าตั้งยุ้งฉางสำหรับเก็บเสบียงอย่างมากมายไว้ตลอดทางเดินทัพ เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนเสบียงในครั้งก่อนหน้า และสร้างสะพานข้ามแม้น้ำในทุกจุดข้าม หมายจะตั้งทัพอยู่เป็นแรมปี ที่ท่าแดนแดงและสามประสบนั้น เมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นให้ตั้งค่ายชักปีกกาขุดสนามเพลาะ ส่วนเจ้าชายอินแซะมหาอุปราชยกทัพจำนวนที่เหลืออีก 20,000 คน มาตั้งที่แม่น้ำแม่กษัตริย์
กองลาดตระเวนเมืองไทรโยค เมืองศรีสวัสดิ์ และเมืองกาญจนบุรี พบทัพพม่ามาตั้งอยู่ที่ท่าดินแดงและสามประสบ จึงรายงานเข้าไปยังกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯโปรดฯให้จัดเตรียมทัพดังนี้;
การรบ
กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทเสด็จยกทัพจากกรุงเทพฯจำนวน 30,000 คน ทางชลมารคไปยังเมืองไทรโยคเมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 3 ขึ้น 14 ค่ำ (วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2330) เมื่อถึงเมืองไทรโยคกรมพระราชวังบวรฯมีพระราชบัณฑูรให้พระยากลาโหมราชเสนา พระยาจ่าแสนยากร และเจ้าพระยารัตนาพิพิธ (สน) ยกทัพหน้าจำนวน 20,000 คน ล่วงหน้าไป พบกับทัพพม่าที่สามประสบ เพื่อโจมตีทัพพม่าให้พ่ายแพ้ไปตั้งแต่ที่ชายแดนโดยไม่ให้ทัพพม่าเข้าในเขตแดนดังเช่นในคราวก่อน พระยากลาโหมราชเสนา พระยาจ่าแสนยากร และเจ้าพระยารัตนาพิพิธตั้งค่ายที่สามประสบ ทัพของกรมพระราชวังบวรฯตั้งห่างจากทัพหน้าลงมาเป็นระยะทาง 50 เส้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯเสด็จยกทัพหลวงทางชลมารคถึงเมืองไทรโยค แล้วยกขึ้นเป็นทัพบกเสด็จไปตั้งทัพห่างจากทัพของกรมพระราชวังบวรฯลงมา 70 เส้น จากนั้นมีพระราชโองการให้แม่ทัพนายกองทัพหลวงยกแยกออกไปตั้งประชิดกับทัพพม่าที่ท่าดินแดง
ในวันพุธ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 4 (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2330) ทัพฝ่ายไทยเข้าโจมตีทัพฝ่ายพม่าพร้อมกันทั้งทีท่าดินแดงและสามประสบ การสู้รบกินเวลาทั้งกลางวันและกลางคืนมีการยิ่งปืนใหญ่ใส่กันและกัน การสู้รบใช้เวลาประมาณสามวันจนกระทั่งในวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 4 ทัพพม่าแตกพ่ายถอยร่นไป ฝ่ายเจ้าชายอินแซะมหาอุปราชทรงทราบว่าทัพหน้าของเมียนวุ่นและเมียนเมวุ่นพ่ายแพ้ถอยมาแล้วจึงมีพระบัญชาให้ถอยทัพกลับไปยังเมืองเมาะตะมะเช่นกัน ทัพฝ่ายไทยยกติดตามไปสังหารทหารพม่าจำนวนและติดตามไปจนถึงแม่น้ำแม่กษัตริย์ซึ่งทัพของเจ้าชายอินแซะมหาอุปราชตั้งอยู่ จากนั้นมีพระราชโองการให้เผาทำลายยุ้งฉางที่เก็บเสบียงของพม่าจนหมดสิ้น แล้วจึงยกทัพกลับพระนคร
ผลลัพธ์
สงครามท่าดินแดง นับเวลาตั้งแต่ยกทัพออกจากกรุงเทพฯไป ใช้ระยะเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งเดือน สามารถเอาชนะทัพฝ่ายพม่าได้ แม้ว่าฝ่ายพม่าพยายามแก้ไขปัญหาเรื่องความขาดแคลนเสบียงดังที่เกิดขึ้นในสงครามเก้าทัพครั้งก่อนแล้ว แต่ฝ่ายพม่ากลับไม่สามารถตั้งทัพอยู่ได้นานต้องถอยกลับไปในเวลาสั้น ฝ่ายสยามยกทัพไปพบกับทัพพม่าถึงเขตชายแดน ไม่ปล่อยให้ทัพพม่ายกล่วงเข้ามาถึงลาดหญ้าเหมือนครั้งก่อน หลังจากสงครามเก้าทัพและสงครามท่าดินแดงฝ่ายสยามกลับขึ้นเป็นฝ่ายรุกในฝั่งภาคตะวันตกนำไปสู่สงครามตีเมืองทวาย
มุขนายก
บิชอป (Bishop) หรือ มุขนายก เป็นตำแหน่งการปกครองในคริสตจักรที่มีการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล เช่น โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ หรือแม้แต่ในนิกายโปรเตสแตนต์บางคณะ เช่น แองกลิคัน ลูเทอแรน เมทอดิสต์
ประวัติ
ในศาสนาคริสต์ยุคแรก คริสต์ศาสนิกชนในแต่ละเมืองจะรวมกลุ่มกันเป็นประชาคม เรียกว่าคริสตจักร แต่ละคริสตจักรมีผู้ปกครองดูแลคนหนึ่งหรือเป็นคณะผู้ปกครอง จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 ผู้ปกครองดูแลคริสตจักรเริ่มมีบทบาทหน้าที่ชัดเจนขึ้น กล่าวคือ เป็นประธานในการโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ แก้ไขความขัดแย้ง และดูแลการเงินภายในคริสตจักร ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ฝ่ายอาณาจักรได้รับรองสถานะของคริสต์ศาสนา ทำให้มุขนายกเริ่มมีบทบาทในทางโลกด้วย เมื่อคริสตชนมีมากขึ้น ทำให้มีมุขนายกใหม่แต่งตั้งขึ้นเพื่อปกครองแต่ละเขต ซึ่งต่อมาเรียกว่า "มุขมณฑล" มุขนายกประจำมุขมณฑลแต่งตั้งบาทหลวงให้ปกครองดูแลโบสถ์คริสต์แต่ละแห่ง โดยมีพันธบริกรเป็นผู้ช่วย
นิกายคาทอลิก
ผู้จะรับศีลอนุกรมเป็นมุขนายกจะต้องบวชเป็นบาทหลวงมาก่อน และต่อมาได้รับการแต่งตั้งจากพระสันตะปาปาโดยมีพิธีการอภิเษกเป็นมุขนายกซึ่งถือเป็นศีลอนุกรมขั้นสูงสุด
ประเภทของมุขนายก
ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักรได้แบ่งมุขนายกออกเป็น 2 ประเภท ดังนี้
นอกจากนี้เหล่าประมุขมิสซังและเอกอัครสมณทูตก็ได้รับตำแหน่งเป็นมุขนายกเกียรตินามด้วย เพื่อให้มีเกียรติเสมือนมุขนายกประจำมุขมณฑล ตัวอย่างเช่น มุขนายก ฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ประมุขมิสซังสยามได้เป็นมุขนายกเกียรตินามแห่งมาลลอส
ในประเทศไทย
เมื่อพระสันตะปาปาประกาศตั้งมิสซังสยามในปี พ.ศ. 2212 แล้ว ก็ได้ส่งมุขนายกเกียรตินามซึ่งล้วนแต่เป็นมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสมาเป็นประมุขศาสนจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทย จนกระทั่ง วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 จึงประกาศแต่งตั้งมุขนายกเกียรตินามคนไทย คือ มุขนายกยาโกเบ แจง เกิดสว่าง ประมุขมิสซังจันทบุรี เป็นมุขนายกเกียรตินามแห่ง Barcusus นับเป็นคนไทยคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งมุขนายก
ในปัจจุบันประเทศไทยมีมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ (ที่ยังไม่เกษียณ) 11 ท่าน ได้แก่ 7 เขตมิสซังนี้อยู่สังกัดภาคคริสตจักรเดียวกัน โดยมีอัครมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯเป็นมุขนายกมหานคร
4 เขตมิสซังนี้อยู่ในสังกัดภาคคริสตจักรเดียวกัน โดยมีอัครมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกท่าแร่-หนองแสงเป็นมุขนายกมหานคร
และมีมุขนายกกิตติคุณ 3 ท่าน ได้แก่
นิกายออร์ทอดอกซ์
ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ ลำดับมุขนายกจะอยู่ 3 ลำดับขั้น โดยไม่นับอัครบิดร ซึ่งถือเป็นตำแหน่งสูงสุดของคริสตจักร โดยผู้ที่จะได้รับเลือกให้เป็นมุขนายกนั้นจำเป็นบาทหลวงที่ถือโสดเท่านั้น ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์จะมีมุขนายกอยู่ 3 ขั้น โดยบางครั้งมุขนายกในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ก็จะไม่มีเขตมุขมณฑลปกครอง โดยถือว่าทำงานให้กับคริสตจักรเพียงอย่างเดียว
นิกายโปรเตสแตนต์
คริสต์ศาสนิกชนโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยเรียก bishop โดยทับศัพท์ว่าบิชอป ในนิกายลูเทอแรนและแองกลิคันถือว่าบิชอปเท่านั้นที่มีอำนาจในการสถาปนาบิชอป ปุโรหิต และดีกัน
ในนิกายลูเทอแรน บิชอปมาจากการเลือกตั้งโดยสมัชชาซีนอดซึ่งสมาชิกมีทั้งฆราวาสและนักบวช บิชอปแต่ละท่านมีวาระดำรงตำแหน่ง 6 ปี และดำรงตำแหน่งต่อไปได้ตามแต่ข้อกำหนดในธรรมนูญของคริสตจักรนั้น ๆ
นิกายแองกลิคัน บิชอปมีลักษณะคล้ายกับมุขนายกโรมันคาทอลิกคือทำหน้าที่เป็นประมุขของมุขมณฑล ต่างกันเฉพาะนิกายแองกลิคันอนุญาตให้บิชอปสมรสได้ นอกจากนี้บางภาคคริสตจักรยังอนุญาตให้สถาปนาสตรีเป็นบิชอปได้ สตรีคนแรกที่ได้สถาปนาบิชอปคือศาสนาจารย์บาร์บารา ฮาร์ริส บิชอปซัฟฟรากันประจำมุขมณฑลอีปิสโคปัลแมสซาชูเซตส์ ได้รับสถาปนาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989
พีเจ มอร์ตัน
พีเจ มอร์ตัน (PJ Morton, เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2524) เป็นนักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในมือคีย์บอร์ดของวงมารูนไฟฟ์