cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เม็กเรซ อัลเบริช
เม็กเรซ อัลเบริช แห่งดาวเดลต้า  ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7
บทบาท
อัลเบริช อัจฉริยะแห่งแอสการ์ด เขาเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในแอสการ์ด และเป็นคนที่มีความมั่นใจในตนเองสูงมาก ที่สำคัญยังเป็นคนที่มักใหญ่ใฝ่สูงอีกด้วย เขาวางแผนชั่วร้ายที่จะยึดครองดาบบัลมัง สังหารฮิลด้า และตั้งตนขึ้นเป็นผู้ครอบครองโลกเสียเอง
อัลเบริช จัดได้ว่าเป็นศัตรูที่น่ากลัวคนหนึ่งของพวกเซย่า เนื่องจากมีความพร้อมไปด้วยปัญญา รูปแบบการต่อสู้ และท่าไม้ตายของเขา ซึ่งสามารถควบคุมธรรมชาติได้ เขาเล่นงานพวกเซย่าได้หมอบเลยทีเดียว สุดท้ายเขาก็จบชีวิตลงด้วยฝีมือของชิริว เหมือกับที่บรรพบุรุษของเขาเคยพ่ายแพ้แก่ผู้เฒ่าแห่งเขาโกโรโฮ ขณะออกเดินทางเพื่อฝึกวิชา
ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
เขาจัดการเซย่า เฮียวกะ จนต้องได้รับบาดเจ็บสาหัดแต่ก็ต้องพ้ายแพ้ด้วยพลังของชิริว แต่ชิริวก็มีอาการสาหัสเหมือนกัน
อ้างอิง
Alberich de Megrez
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
จังหวัดคย็องซังใต้
จังหวัดคย็องซังใต้ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเกาหลีใต้ โดยมีเมืองเอกตั้งอยู่ที่ชังว็อน โดยประกอบด้วยมหานครหลักและท่าเรือปูซาน โดยมีวัดแฮอินซาที่เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นวัดแบบพุทธ ซึ่งเป็นที่อยู่ของ พระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลี ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้เป็นจำนวนมาก มีโรงงานประกอบรถยนต์และปิโตรเคมีขนาดใหญ่ตั้งเรียงรายอยู่ทางภาคใต้ของจังหวัดขยายจากเมืองอุลซัน ไปสู่ปูซาน ชังว็อน และชินจู
ประวัติ
ก่อนปี พ.ศ. 2438 พื้นที่ที่เป็นจังหวัดคย็องซังใต้ในปัจจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคย็องซัง หนึ่งในแปดจังหวัดของเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ในปี พ.ศ. 2438 ทางใต้ของจังหวัดคย็องซังได้ถูกแทนที่โดยเขตชินจูในทางด้านทิศตะวันตกและทงแน ในทางตะวันออก ต่อมาในปี 2439 ทั้งสองเขตนี้ก็ยุบรวมกันเป็นจังหวัดคย็องซังใต้
แต่เดิมเมืองเอกของจังหวัดตั้งอยู่ที่ชินจู ต่อจากนั้นก็ย้ายไปปูซานในปี พ.ศ. 2468 ในปี พ.ศ. 2488 จังหวัดคย็องซังใต้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเกาหลีใต้ ต่อมาในปี 2506 ปูซานก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นนครที่ปกครองโดยตรง (ชิกฮัล-ชี) และในปี พ.ศ. 2526 ก็ได้ย้ายเมืองเอกจากปูซานไปชังว็อน
ในปี พ.ศ. 2538 ปูซานได้มีฐานะเป็น มหานคร (ควังย็อก-ชี) และอุลซัน ก็ได้แยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ ไปเป็นมหานครในปี พ.ศ. 2541
ธงชาติกือราเซา
ธงชาติกือราเซา เป็นธงที่แสดงอธิปไตยของดินแดนหมู่เกาะกือราเซา เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ตั้งแต่ ค.ศ. 1984 จนถึง ยุบเลิก เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 อนึ่ง ธงผืนนี้มิได้ใช้ในฐานะอาณานิคมกือราเซาและเขตสังกัด โดยใช้ธงชาติเนเธอร์แลนด์
จังหวัดคย็องซังใต้
ภูมิศาสตร์
จังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคย็องนัม มีพรมแดนติดกับทะเลญี่ปุ่น (ทะเลตะวันออก) ในทางทิศตะวันออก และติดกันจังหวัดคย็องซังเหนือในทิศเหนือ ส่วนทางด้านทิศตะวันตกติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ และในทางทิศใต้ติดกับช่องแคบเกาหลี และในจังหวัดนี้มีแม่น้ำสายใหญ่คือแม่น้ำนักดงและแม่น้ำสาขา
อะบุราเมะ ชิโนะ
อะบุราเมะ ชิโนะ ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ธงชาติกือราเซา
ธงพื้นสีน้ำเงินที่ตอนล่างของธงนั้นเป็นแถบแนวนอนสีเหลือง มีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง สีน้ำเงิน หมายถึง ท้องฟ้า และ ทะเล (เแพาะแถบบบ และ แถบล่าง) แถบแนวนอนสีเหลือง หมายถึง แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนหมู่เกาะแห่งนี้. ดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวงที่มุมบนคันธง หมู่เกาะกือราเซา และ ไกลน์กือราเซา การนิยามความหมายอีกนัยหนึ่งสื่อถึง "ความรัก และ ความสุข" ดาวห้าแฉกหมายถึงต้นกำเนิดของผู้คนจาก 5 ทวีปที่อพยพมาอยู่ ณ ดินแดนกือราเซา
จังหวัดคย็องซังใต้
ทรัพยากร
บริเวณสามเหลี่ยมที่ราบแม่น้ำนักดงรอบๆกิมแฮถือเป็นยุ้งฉางที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลีใต้ ผลิตผลทางการเกษตรจากจังหวัดคย็องซังใต้ ประกอบไปด้วยข้าว ถั่ว มันฝรั่ง และข้าวบาร์เลย์ พื้นที่นี้มีชื่อเสียงเรื่องฝ้าย งา และผลไม้ ซึ่งเจริญเติบโตตามบรืเวณชายฝั่งทางภาคใต้ ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับทะเลเป็นที่ดึงดูดอย่างมาก และจังหวัดนี้ก็เป็นหนึ่งในผู้นำด้านการประมงของประเทศ
อะบุราเมะ ชิโนะ
ลักษณะ/อุปนิสัย
อะบุราเมะ ชิโนะ มักใส่ชุดคลุมและแว่นตาสีดำ(ที่ไม่เคยถอด)ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ปรากฏว่าเคยยิ้มหรือหัวเราะ ยกเว้นในตอนพิเศษที่ไปทำภารกิจกับนารูโตะ 2 คนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชิโนะได้ลองกินอาหารเพื่อให้แมลงในตัวพิสูจน์ยาพิษ(หรือตามเนื้อเรื่องคือ ยาทำให้หัวเราะ)หรือไม่ แต่แล้วก็พลาดท่าที่เมื่อได้กินลงไปแล้วยาก็ออกฤทธิ์ ทำให้ชิโนะหัวเราะจนผิดแปลกไปจากชิโนะคนเดิม ขนาดนารูโตะเองยังสังเกตได้
ธงชาติกือราเซา
สัดส่วนด้านกว้าง 5:1:2 (สีน้ำเงิน:สีเหลือง:สีน้ำเงิน). ขนาดของดาวห้าแฉกสีขาวบนธงมีขนาด 1/6 และ 2/9 ส่วนของด้านกว้างธง ดางดวงเล็กมีขนาด 1/6 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่มุมบนสุดของคันธง, และ ดาวดวงใหญ่มีขนาด 1/3 ส่วนของด้านกว้างธงอยู่ถัดออกมาจากดาวดวงเล็ก สีธงชาติตามค่าระบบสีแบบPantone ดังนี้ สีน้ำเงิน 280, และ สีเหลือง 102
จังหวัดคย็องซังใต้
เมืองสำคัญ
เมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้ได้แก่ปูซานและอุลซัน ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษในระดับจังหวัด เป็น มหานคร โดยแยกออกจากจังหวัดคย็องซังใต้ นอกเหนือจากเมืองเอกชังว็อนแล้ว ก็ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีก เช่น คิมแฮและชินจู
อะบุราเมะ ชิโนะ
ลักษณะ/อุปนิสัย
ในอนิเมะ ตำนานวายุสลาตัน ช่วงแรกๆหลังจากที่นารูโตะไปฝึกวิชากับจิไรยะ 1 ใน 3 นินจาในตำนานแล้วกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็ได้พบกับนารูโตะพร้อมๆกับเพื่อนร่วมทีมของชิโนะเองซึ่งก็คือ ฮินาตะกับคิบะ(และอากามารุ) ในครั้งนั้น นารูโตะจำทั้งคิบะกับฮินาตะได้ แต่เกือบจำชิโนะไม่ได้ ทำให้ชิโนะงอนนารูโตะมาก และไม่ได้งอนแค่ตอนเดียวเท่านั้น ยังงอนยาวไปถึงอีกหลายตอนด้วยกัน
ธงชาติกือราเซา
ธงกือราเซาออกแบบโดย มาร์ติน เด็น ดลุกค์ เมื่อ ค.ศ. 1984 ในกือราเซามีการจัดประกวดออกแบบธงชาติ โดยมีการส่งแบบธงมาให้คณะกรรมการตัดสินพิจารณา มาร์ติน เด็น ดลุกค์ หนึ่งในผู้เข้าร่วมการประกวด พร้อมน้อมรับคำวินิจฉัยตัดสินจากคณะกรรมการ ซึ่งแบบธงที่เขาได้ออกแบบ ได้รับรางวัลชนะเลิศ และ ได้ประกาศใช้เปก็นธงชาติประจำดินแดนของตน
จังหวัดคย็องซังใต้
สถานที่น่าสนใจ
จังหวัดคย็องซังใต้เป็นที่ตั้งของวัดแฮอินซาวัดแบบพุทธ ซึ่งมีพระไตรปิฎกแห่งชาติเกาหลีอยู่ ทำให้ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมาก โดยตั้งอยู่อุทยานแห่งชาติรอบ ๆ ชีรีซัน (1,915 เมตร) ตรงบริเวณติดกับจังหวัดช็อลลาเหนือ โดยวัดเริ่มสร้างครั้งแรกในปี พ.ศ. 1345
ธงชาติกือราเซา
ภายหลังจากที่อารูบาได้ประกาศใช้ธงประจำดินแดน (ณ ขณะนั้น อารูบาเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส), กือราเซาได้มีการรับรองแบบธง เมื่อ ค.ศ. 1979. จากแบบธงทั้งหมดสองแสนแบบที่ส่งเข้าประกวด; คัดเหลือเพียงสิบแบบที่เข้ารอบพิจารณาตัดสินโดยสภาท้องถิ่นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 โดยแก้ไขรายละเอียดบางประการของแบบธง ธงผืนนี้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1984
อะบุราเมะ ชิโนะ
ลักษณะ/อุปนิสัย
งานอดิเรก สะสมแมลง
อาหารที่ไม่ชอบ อาหารที่มีกลิ่นแรงๆ
ประวัติ
อะบุราเมะ ชิโนะมีอาจารย์ผู้สอน คือ ยูฮิ คุเรไน มีประโยคที่กินใจ คือ "แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะตัวเล็ก แต่ไม่ควรประเมินค่ามันต่ำเกินไป"
อะบุราเมะ ชิโนะ จากหมู่บ้านของโคโนฮะ ชิโนะ เป็นคนของตระกูล อะบุระเมะ ลูกชายคนเดียวของ อะบุระเมะ ชิบิ ความสามารถหลักคือการควบคุมแมลง แมลงเหล่านี้ถูกนำเข้าไปเลี้ยงในร่างกายของคนในตระกูล อะบุระเมะ โดยแมลงที่พวกเขาเลี้ยงใว้จะกินจักระของเจ้าของเป็นอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการบังคับแมลงเพื่อใช้ในการต่อสู้ตามที่ต้องการ
ชิโนะ มีส่วนอยู่ด้วยในสถานที่ ที่ในใช้การสอบไล่จูนินในโคโนฮะแต่หมู่บ้าน ไม่พิจารณายศนินจา จูนินกับเขา ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ชิโนะได้ไล่ตามไปปะทะ กับ คันคุโร่ และได้รับชัยชนะมา แต่ชิโน ก็บาดเจ็บมาก แต่ก็รอดมาได้เพราะมีพ่อมาช่วย
เขาได้แสดงฝีมืออีกครั้ง เมื่อ ได้รวมทีมกับนารูโตะ ตามหา ซาสึเกะ โดยเขาได้พบกับ โทบิ ซึ่งเขาได้แสดงวิชาแมลงที่ร้ายกาจมากออกมา นับว่าเป็น นินจาที่มีฝีมือสูงคนนึง
คาถา
شخصيات أنمي ناروتو List of Naruto characters נארוטו - דמויות NARUTO -ナルト-の登場人物一覧 Shino Aburame
อนุสาวรีย์วีรไทย
อนุสาวรีย์วีรไทย หรือ อนุสาวรีย์พ่อจ่าดำ เป็นอนุสาวรีย์สร้างขึ้น เพื่อรำลึกความกล้าหาญของทหารไทย ใน สงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งอยู่บริเวณภายในค่ายวชิราวุธ กองทัพภาคที่4 ต.ปากพูน อ.เมือง นครศรีธรรมราช
ประวัติอนุสาวรีย์วีรไทย
อนุสาวรีย์วีรไทย หรือที่ชาวเมืองนครฯ เรียกกันว่า พ่อจ่าดำ หรือ เจ้าพ่อดำ ตั้งอยู่ภายในใจกลางของค่ายวชิราวุธ กองทัพภาคที่ 4 นครศรีธรรมราช ห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช ไปตามถนนสายนครศรีธรรมราช-ท่าแพ ทางทิศเหนือประมาณ 6 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของ   ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี ใน สงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2484 เพื่อเป็นการรำลึกถึงวีรกรรมของเหล่าบรรดาทหารหาญที่พลีชีพ ต่อสู้ข้าศึก เพื่อปกป้องมาตุภูมิ เหตุการณ์การสู้รบในวันนั้น กองทัพไทยต้องสูญเสียกำลังทหาร และยุวชนทหาร ช่วยรบในจังหวัดปัตตานี สงขลา สุราษฎร์ธานี ชุมพร ประจวบคีรีขันธ์ และนครศรีธรรมราช รวมกว่า 100 นาย ดังปรากฏนามจารึกไว้ที่ฐานอนุสาวรีย์ ทั้ง 6 ด้านอนุสาวรีย์จ่าดำ หรือ อนุสาวรีย์วีรไทย ยังคงยืนตระหง่านบนจุด ที่ได้สู้รบปกป้องปฐพีไทยสืบมา
เรื่องราวการต่อสู้ดังกล่าวนั้น มีดังนี้ คือ ใน พ.ศ. 2482 ได้เกิดวิกฤตการณ์สงครามโลกครั้งที่ 2 ในทวีปยุโรป โดยมีเยอรมนี และอิตาลีซึ่งเรียกว่าฝ่ายอักษะฝ่ายหนึ่ง กับสัมพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยสหราชอาณาจักร และฝรั่งเศสอีกฝ่ายหนึ่ง การสงครามได้ขยายตัวกว้างขวาง ครั้นถึง พ.ศ. 2484 ญี่ปุ่นเข้าร่วมกับฝ่ายอักษะ สงครามได้ลุกลามเข้าสู่ทวีปเอเชีย โดยญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกพร้อมกันในประเทศสิงคโปร์ อินโดนีเซีย มลายู และไทย เมื่อเช้าตรู่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับที่โจมตี ฐานทัพเรือเพิร์ลฮาเบอร์ ของ สหรัฐอเมริกา ในประเทศไทย ญี่ปุ่น ยกพลขึ้นบกพร้อมกันที่ สมุทรปราการ ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี สงขลา ปัตตานี นครศรีธรรมราช และ ปราจีนบุรี โดยที่ฝ่ายไทยไม่คาดคิด
ทหารทุกหน่วยในมณฑลที่6 ได้เข้าประจำการในลักษณะและหน้าที่ ดังนี้
- เติมน้ำมันแก่รถยนต์ทุกคันและสำรองไว้อีกคันละ 2 ปีบ ที่เหลือให้กองพลาธิการนำไปซุกซ่อนตามภูมิประเทศหลังโรงที่อยู่ของหมวด สภ. - พลาธิการเตรีบมสัมภาระพร้อม เสบียงอาหาร เพื่อขนย้ายได้ทันท่วงที -ส่งทหารเข้ายึดแนวรั้วไร่กสิกรรม ของ ป.พัน 15 ร้อย 2 ด้านใต้ เพื่อยิงต้านทานและเมื่อมีกำลังมาเสริมก็ได้ต่อแนวไปทางทิศตะวันตก สักครู่ปรากฏว่ามีกระสุนของฝ่ายญี่ปุ่นยิงมาจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโรงอาหาร ผบ.ร้อย 1 จึงนำปืนใหญ่ 2 กระบอกไปตั้งยิงสวนไป - กองร้อย 1 ใช้ปืน ปบค.105 จำนวน 4 กระบอก ปืน ป.63 จำนวน 2 กระบอก จากโรงเก็บออกมาตั้งยิงบริเวณหน้าและข้างโรงเก็บ ส่วนทหารในกองรักษาการณ์ภายในใช้ปืนเล็กทำการต่อสู้ - กองร้อย 2 ลากปืนใหญ่ ป.105 จำนวน 1 กระบอก ซึ่งไปนำคืนมาจากร้านงานฉลองรัฐธรรมนูญ ณ สนามหน้าเมือง ในตอนเช้าตรู่มาตั้งยิงใกล้คลังกระสุน แต่เนื่องจากกองร้อยนี้ต้องไปรักษาการณ์ภายนอก จึงมีทหารอยู่น้อยไม่พอที่จะทำหน้าที่พลประจำปืน ประกอบกับที่อยู่ของกองร้วยนี้อยู่ใกล้ไปทางท่าแพมาก พอฝ่ายญี่ปุ่นเริ่มเคลื่อนที่และยิงมา ก็ทำให้หมดความสามารถที่ทหารจะเข้าไปลากเอาปืนใหญ่มาตั้งยิงเสียแล้ว จึงต้องใช้ปืนเล็กยิงต่อสู้ - ร้อย 1 และหมวด ส. เป็นกองรบซึ่งยกไปต้านทานทหารญี่ปุ่นที่ตลาดท่าแพ โดยวางแนวรบเป็น 2 แนว แนวแรกคือ แนวบ้านพักนายทหาร ป.พัน 15 กับโรงที่อยู่ของทหาร ป.พัน15 ส่วนแนวที่ 2 คือ แนวตลาดท่าแพ - รอง ผบ.ร.พัน 39 นำกำลังบางส่วนคือ ทหารของ ร.17 ที่ฝากฝึกในหมวด สภ. นายสิบกองหนุนที่เข้ารับการอบรมกับ ปก.หนัก 1 หมวด ที่เหลือไปยึดภูมิประเทศทางทิศตะวันออกของที่ตั้ง ร.พัน 39 เพื่อป้องกันมิให้ฝ่ายญี่ปุ่นเข้ายึดโรงทหารจากทิศตะวันออกได้ - เข้าเสริมแนวรบโดยต่อแนวไปทางปีกขวาบ้าง ปีกซ้ายบ้าง ยึดภูมิประเทศข้างหลัง แนวรบเพื่อทำหน้าที่เป็นกองหนุนบ้าง และเมื่อฝ่ายญี่ปุ่นได้กำลังส่วนหนึ่งเข้าโอบทางปีกขวา หน่วยนี้ก็ได้ส่งกำลังเข้าปะทะต้านทานไว้ เป็นผู้รับมอบหมายนำทหารขึ้นรถยนต์มายังหน้าที่ตั้งกองรักษาการณ์ของ ป.พัน 15 แล้วขยายแถวเข้ายึดแนวไร่กสิกรรมของ ป.พัน 15 ร้อย 2 โดยสมทบกับทหาร ป.พัน 15 และกองรักษาการณ์ภายนอกประจำ จว.ทบ.นศ. บ้าง และเข้าต่อแนวไปทางปีกขวาบ้าง ทหารหน่วยนี้แบ่งกำลังออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรก เข้าประจำแนวยิงแรก อีกส่วนหนึ่งคงมียึดภูมิประเทศในแนวที่ 2 ซึ่งห่างจากแนวแรกประมาณ 100 เมตร แต่ยังมิได้ทำการยิง ก็ได้เวลาสงบศึกเสียก่อน จัดทหารถือปืนเล็กยึดภูมิประเทศบริเวณโรงที่อยู่ของทหาร ใน พ.มณฑล และโรงที่อยู่ของทหารใน ส.พัน 6 เพื่อไว้เป็นกำลังหนุนในโอกาสต่อไป แต่ยังมิได้ทำการยิง ก็พอดีการรบยุติลง จัดเปลออกไปรับคนเจ็บ ขนเวชภัณฑ์และสัมภาระมีค่า ออกมาจากแนวยิง นอกจากนี้ยังมียุวชนทหารจากหน่วยฝึกยุวชนที่ 55 จังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวนประมาณ 30 คน มีปืนเล็กประจำกายมาสมทบ เมื่อเวลาประมาณ 09.00 น. และได้รับคำสั่งให้ยึดภูมิประเทศในแนวเดียวกับหน่วย ส.พัน 6 แต่ยังมิได้ทำการยิงก็พอดีการรบยุติลง เวลาประมาณ 11.00 น. เศษ ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 6 ได้รับสำเนาโทรเลขคำสั่งให้ยุติการรบ การต่อสู้ระหว่างทหารไทยกับทหารญี่ปุ่นจึงสงบลง ผู้บัญชาการมณฑลทหารบกที่ 6 สั่งให้นำกำลัง ยุวชนทหารกลับ และติดต่อให้ญี่ปุ่นส่งผู้แทนมาเจรจา เพื่อตกลงกันในรายละเอียด ผลการเจรจายุติการรบ โดยสรุป มีดังนี้ ฝ่ายไทยสูยเสียชีวิต 38 คน เป็นนายทหารสัญญาบัตร 3 คน นายทหาร 3 คน พลทหาร 32 คน ฝ่ายญี่ปุ่นไม่ทราบจำนวน ภายหลังเสร็จสิ้นสงครามมหาเชียบูรพา ประชาชนและข้าราชการได้ร่วมใจกันสร้างอนุสาวรีย์ วีรไทย(พ่อจ่าดำ) เป็นรูปทหารถือดาบปลายปืนในท่าออกศึก ซึ่งออกแบบปั้นโดยนายสนั่น ศิลากรณ์ ข้าราชการกรมศิลปากรในสมัยนั้น และได้ประดิษฐานในค่าย วชิราวุธเมื่อ พ.ศ. 2492
การบูชา
ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช มีความศรัทธาต่อพ่อจ่าดำมาก กล่าวคือ หากว่าต้องการบนบานสิ่งใด ชาวนครศรีธรรมราชไม่ว่าจากอำเภอใกล้หรือไกล มักมาบนบานด้วยของต่างๆ จะเห็นได้ว่า ทุกๆวันอังคารและวันเสาร์ จะมีผู้คนมาทำพิธีแก้บนอยู่เสมอ หรือวันปกติ ก็จะมีประชาชนมาสักการะ กราบไหว้ ขอพร เพื่อเป็นศิริมงคล อยู่มิได้ขาดสาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็น ข้าราชการ ตำรวจ ทหาร ก็จะยิ่งมีความศรัทธาต่อ “พ่อจ่าดำ” สูงมาก ต่างเชื่อกันว่า จะให้คุณต่อหน้าที่ การงาน ความเจริญรุ่งเรือง และ แคล้วคลาดปลอดภัย จากการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ ที่มีอันตราย เสี่ยงต่อชีวิต จะเห็นได้ว่ามีผู้ที่มีศรัทธาต่อ “พ่อจ่าดำ” ได้จัดสร้างเป็นวัตถุมงคล ออกมามากมายหลายรุ่น หลายแบบ และแต่ล่ะรุ่น ต่างก็มีประสบการณ์ที่ดีต่อผู้ที่ศรัทธา พกพานำท่านติดตัว ให้แคล้วคลาดปลอดภัย จากอุบัติเหตุและการต่อสู้ ดังที่ได้ยินได้ฟังจากข่าวสาร อยู่บ่อยๆ
เมื่อปี พ.ศ. 2547 ทาง สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ สถานการณ์รุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง(ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย) ทำให้ ข้าราชการ ทหาร ตำรวจ ที่ปฏิบัติหน้าที่ อยู่ที่นั้น ได้สูญเสียชีวิต สูญเสียอวัยวะ พิการ เป็นจำนวนมาก จากการสู้รบและถูกลอบทำร้าย จากฝ่ายตรงกันข้ามที่ไม่หวังดี ต่อชาติบ้านเมืองของเรา ทางฝ่ายแนวหลังได้ตระหนักถึงเรื่องนี้เป็นอย่างดี จึงได้ร่วมกันจัดสร้าง วัตถุมงคล “พ่อจ่าดำ” ขึ้นมาอีกครั้ง เรียกว่ารุ่น “พ่อจ่าดำ คุ้มภัย ดับไฟใต้” เพื่อมอบให้ ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจ อยู่ที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ไว้บูชาเป็นขวัญและกำลังใจ ในการปฏิบัติหน้าที่รักษาความมั่นคงของชาติ และเพื่อให้ประชาชนทั่วไป ที่มีความนับถือศรัทธา ต่อ “พ่อจ่าดำ” ได้เช่าไว้บูชาด้วย
อ้างอิง
http://amulet-jadum.blogspot.com/
https://www.facebook.com/478383865601157/posts/3122088704563980/?vh=e&d=n
สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ
สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ (Foundation and Empire) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1952 โดยเป็นหนังสือเล่มที่สองในนิยายชุดสถาบันสถาปนา ต่อจากสถาบันสถาปนา และตามด้วยสถาบันสถาปนาแห่งที่สอง
เนื้อหาในเรื่องแบ่งเป็นสองส่วน คือ The General (ท่านนายพล) จับความเกี่ยวกับขุนศึกเบล ริโอเซ่ ของจักรวรรดิสากลจักรวาลเก่าที่เข้ามาคุกคามสถาบันสถาปนา ส่วนครึ่งหลังคือเรื่อง The Mule (มโนมัย) เกิดขึ้นหลังครึ่งแรกประมาณหนึ่งร้อยปี โดยสถาบันสถาปนาถูกคุกคามอีกครั้งจากมโนมัย บุคคลลึกลับที่มีพลังจิต
ดูเพิ่ม
นิยายออนไลน์ฉบับเต็ม แปลโดย บรรยงก์
Stiftelseserien
อำพล ลำพูน
อำพล ลำพูน  หรือ "ร็อคเกอร์มือขวา" เป็นนักร้องนำวง ไมโคร และนักแสดงชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อมากมาย  เช่น  วัยระเริง น้ำพุ และยังมีวงดนตรีที่ได้รับความประสบความสำเร็จด้วยในนามไมโคร แต่อัลบั้มที่ดีที่สุดของอำพลนั้น คือชุดที่แตกออกมาจากไมโครและตั้งวงใหม่ นั่นคือชุดวัตถุไวไฟ จากการได้สุดยอดมือกีตาร์สุดเทพอันดับ 7 ประเทศไทยอย่าง ศิริพงษ์ หรเวชกุล (แย้ เดอะ คิดส์) มาร่วมงาน พร้อมสุดยอดมือกลองอย่าง หรั่ง เดอะ คิดส์
ประวัติ
อำพล ลำพูน ชื่อเล่น หนุ่ย เป็นคนอำเภอแกลง จังหวัดระยอง เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ปีเถาะ กรุ๊ปเลือดบี เป็นบุตรชายคนเล็ก มีพี่สาวสองคน ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับมาช่า วัฒนพานิช และต่อมาหย่ากันเมื่อปลายปี พ.ศ. 2540 มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ กาย นวพล ลำพูน
การศึกษา
“ หนุ่ย” จบชั้นมัธยมตอนต้น ก็ได้เข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนอาชีวศิลปศึกษาในสาขาวิชาศิลปะ เขามีความสนใจ ด้านดนตรีตั้ง แต่เด็ก เคยตั้งวงดนตรีโฟล์กซองกับเพื่อน ชื่อวงเดอะแครปส์ ที่แปลว่าปู ตั้งแต่เรียนอยู่ชั้น ปวช.ปีที่ 1 หลังจาก เรียนจบที่โรงเรียนอาชีวศิลปศึกษา หนุ่ยและเพื่อนจึงร่วมกันตั้งวงดนตรีชื่อ “ วงไมโคร”
เข้าสู่วงการบันเทิง
อำพล ลำพูนเข้าวงการโดยเป็นนักแสดงในสังกัดของ ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น โดยการชักชวนของผู้กำกับชื่อดัง เปี๊ยก โปสเตอร์ ภาพยนตร์เรื่อง วัยระเริง เมื่อปี พ.ศ. 2527 คู่กับวรรษมน วัฒโรดม ต่อมาในปีเดียวกันอำพล ลำพูน ก็ได้รับบทน้ำพุ ในภาพยนตร์เรื่อง น้ำพุ คู่กับนางเอกคนเดิม และได้แสดงร่วมกับเรวัต พุทธินันทน์และภัทราวดี มีชูธน กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิทและภาพยนตร์เรื่องนี้อำพลได้รางวัลตุ๊กตาทอง สาขาดารานำชายยอดเยี่ยม และรางวัลสุพรรณหงส์จากการประกวดภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิคจาก ภาพยนตร์เรื่องน้ำพุ ในปี 2527
ภาพยนตร์เรื่องที่สาม ข้างหลังภาพ จากบทประพันธ์ของศรีบูรพา กำกับโดยเปี๊ยก โปสเตอร์ นางเอกคือ นาถยา แดงบุหงานอกจากนี้อำพล ลำพูนยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง ต้องปล้น, พันธุ์หมาบ้า , ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม , คู่วุ่นวัยหวาน , สองพี่น้อง , หัวใจเดียวกัน , แรงเงา , ไฟเสน่หา , ดีแตก , รู้แล้วหน่าว่ารัก ฯลฯ โดยส่วนใหญ่จะเล่นคู่กับพระเอกรุ่นเดียวกัน คือ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง นอกจากนี้ยังเล่นกับจินตหรา สุขพัฒน์หลายเรื่องด้วย
ผลงานเพลง
ออกอัลบั้มแรกชื่อชุด “ ร็อก เล็ก เล็ก” ออกมาในปี 2529 ซึ่งทำให้วงการเพลงไทยตื่นตัวกับดนตรี แนวร็อกมากขึ้น และสร้างชื่อเสียงให้ วงไมโครอย่างมาก มี เพลงฮิตจากงานชุดนี้ หลายเพลง เช่น รักปอนปอน, อยากจะ บอกใครสักคน และเพลง สมน้ำหน้า....ซ่านัก
และออกมาอีกหลายอัลบั้ม ดังนี้
ร็อก เล็ก เล็ก (พ.ศ. 2529)
อำพล ลำพูน ร้องเอาไว้ 7 เพลง จากจำนวนทั้งสิ้น 10 เพลง
หมื่นฟาเรนไฮต์ (พ.ศ. 2531)
อำพล ลำพูน ร้องเอาไว้ 9 เพลง จากจำนวนทั้งสิ้น 10 เพลง
เต็มถัง (พ.ศ. 2532)
อำพล ลำพูนร้องเอาไว้ทั้งอัลบั้ม จำนวนทั้งสิ้น 10 เพลง
สมาชิก
รุ่นที่1
รุ่นที่2
รุ่นที่3
อำพลเมืองดี (3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538)
Producer : ชาตรี คงสุวรรณ Executive Producer :  เรวัต พุทธินันทน์  Production Co-Ordinator : นิติพงษ์ ห่อนาค  Co-Producer : สมควร มีศิลปสุข, บันทึกเสียง : ห้องอัดเสียงศรีสยาม  นักดนตรี : Drums : ผู้ไม่ประสงค์จะออกนาม , Electric Guitar : ไกรภพ จันทร์ดี , พิเชษฐ์ เครือวัลย์ , โอม Electric Bass : กอล์ฟ Y-Not-7 , พี่เหม , Organ : โอม , ปุ้ม Chorus : ปอนด์ , ปุ้ม , โอม , กอล์ฟ ผสมเสียง : โสฬส พงษ์พรหม , ปณต สมานไพสิฐ
อาคิมิจิ โจจิ
อาคิมิจิ โชจิ ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
เนื้อเรื่อง
อาคิมิจิ โจจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม นารา ชิกามะรุ และ ยามานากะ อิโนะ โดยการสอบข้อเขียนรอบแรก ผ่านได้อย่างง่ายดาย โดยอิโนะใช้วิชานินจามาสิงร่างและเขียนคำตอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า ในการสอบรอบคัดเลือก่อนเข้ารอบสุดท้าย ได้จับคู่เจอกับ โดซึ คินุตะ นินจาจากหมู่บ้านโอะโตะ และพ่ายแพ้ไป
ต่อมาในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับมา โดยการนำของ นารา ชิกามะรุ ในระหว่างที่ตามตัว โจจิได้ต่อสู้กับจิโรโบ 1 ใน 4 ลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ โดยในระหว่างต่อสู้ โจจิได้ใช้ยานินจาของตระกูล โดยยาที่กินจะทำให้ชีวิตของผู้ใช้สั้นลง การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยโจจิใช้ยาครบทั้ง 3 ก้อน และจิโรโบพ่ายแพ้ลง หลังจากนั้นโจจิ ได้พยายามจะตามกลุ่มของชิกามะรุ แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และได้สลบไป
เกร็ดข้อมูล
List of Naruto characters Lista ninja z wioski Konoha pt:Anexo:Lista de personagens de Naruto Список персонажей «Наруто» Konoha'nın ninja takımları Danh sách nhân vật trong Naruto
พ.ศ. 1873
พุทธศักราช 1873 ใกล้เคียงกับ
มารา ลาเนอ
มารา ลาเนอ (เกิด 1 สิงหาคม ค.ศ. 1930) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
จักรวรรดิมาลี
จักรวรรดิมาลี หรือ จักรวรรดิมานดิง หรือ มานเดนคูรูฟา (Mali Empire หรือ Manding Empire หรือ Manden Kurufa) คือวัฒนธรรมแอฟริกาตะวันตกของชนมันดิงคา ที่รุ่งเรืองระหว่างราว คริสต์ทศวรรษ 1230 จนถึง คริสต์ทศวรรษ 1600 จักรวรรดิก่อตั้งโดย Sundiata Keita และมีชื่อเสียงถึงความมั่งคั่งของประมุขโดยเฉพาะมันซามูซา จักรวรรดิมาลีมีอิทธิพลทางวัฒนธรรมอันลึกซึ้งต่อแอฟริกาตะวันตก ซึ่งทำให้เกิดการเผยแพร่ของภาษา กฎหมาย และประเพณีตามลำแม่น้ำไนเจอร์ อาณาบริเวณของมาลีรวมกันมีขนาดใหญ่กว่ายุโรปตะวันตกและประกอบด้วยอาณาจักรบริวารและจังหวัดต่างๆ
สหสาธารณรัฐอาหรับ
สหสาธารณรัฐอาหรับ (United Arab Republic; UAR; الجمهورية العربية المتحدة al-Jumhūriyyah al-ʿArabiyyah al-Muttaḥidah) เป็นสหภาพทางการเมืองอายุสั้นระหว่าง อียิปต์ และ ซีเรีย การรวมตัวกันเริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2501 และซีเรียแยกตัวออกไปใน พ.ศ. 2504 อียิปต์ยังคงเรียกตัวเองว่าสหสาธารณรัฐอาหรับจนถึง พ.ศ. 2514 ประธานาธิบดีคือ ญะมาล อับดุนนาศิร ในช่วงแรกของการรวมตัว รัฐนี้ได้เข้าเป็นสมาชิกใน สหรัฐอาหรับ ซึ่งเป็นการรวมตัวเป็นสมาพันธ์กับ เยเมนเหนือ
จันตรี ศิริบุญรอด
จันตรี ศิริบุญรอด (31 มีนาคม พ.ศ. 2460 – 13 มีนาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักเขียนที่ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งนิยายวิทยาศาสตร์ไทย
ประวัติ
จันตรี ศิริบุญรอด เกิดที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2460 (สุชาติ สวัสดิ์ศรี ระบุว่าจันตรีเป็นคนจังหวัดสงขลา) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 แผนกวิทยาศาสตร์ ทำงานครั้งแรกที่กรมเชื้อเพลิง หลังลาออกจากงานได้สมัครเป็นครูในโรงเรียนหลายแห่ง ช่วง พ.ศ. 2493–2496 จันตรีเริ่มเขียนนิยายและบทความทางวิทยาศาสตร์เผยแพร่ในวงแคบ ๆ ขณะเป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนเคนเน็ตแม็คเคนซี จังหวัดลำปาง
การหันมาทำหนังสือทำให้จันตรีจำเป็นต้องเลิกอาชีพครู และตั้งสำนักพิมพ์ของตนเพื่อจัดทำหนังสือและนิตยสาร "วิทยาศาสตร์-อัศจรรย์" จนเลิกไปใน พ.ศ. 2505 แต่ก็ยังคงเขียนหนังสือส่งไปพิมพ์ตามสำนักพิมพ์ต่าง ๆ และออกหนังสือของตัวเองบ้างสลับกันไป จนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไตเมื่อ พ.ศ. 2511
ผลงาน
ทายาทของจันตรี ประมาณว่าผลงานทั้งหมดของเขามีประมาณ 300 ชิ้น โดยแบ่งเป็นบทความ สารคดี และเรื่องสั้น อย่างละไม่ต่ำกว่า 100 ชิ้น ตัวอย่างเช่น:
เรื่องผู้ดับดวงอาทิตย์ และผู้พบแผ่นดิน เป็นผลงานที่ได้รับคัดเลือกโดยคณะวิจัยโครงการวิจัยหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ให้เป็นหนึ่งใน 88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย
รางวัลจันตรี ศิริบุญรอด
ใน พ.ศ. 2548 นานมีบุ๊คส์ ร่วมกับ ชมรมนักเขียนและผู้จัดทำหนังสือวิทยาศาสตร์ (นวจท.) สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ และโครงการพัฒนาอัจฉริยภาพทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสำหรับเด็กและเยาวชน (JSTP) สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) ได้ร่วมกันจัดโครงการประกวดนิยายวิทยาศาสตร์ “รางวัลจันตรี ศิริบุญรอด” ขึ้นเป็นครั้งแรก
เกอร์ลินเดอ ลอคเกอร์
เกอร์ลินเดอ ลอคเกอร์ (28 เมษายน ค.ศ. 1938) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
พ.ศ. 1874
พุทธศักราช 1874 ใกล้เคียงกับ
ไลฟ์อีวิล
ไลฟ์อีวิล (Live Evil) วางขายในเดือน ธันวาคม 1982 และ มกราคม 1983ในอังกฤษ เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดแรกของ วงเฮฟวีเมทัล อังกฤษ แบล็ค ซับบาธ
Hubrechtella
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ลาบวน
ลาบวน (Labuan, ยาวี: لابوان) เป็นหนึ่งดินแดนสหพันธ์ที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะบอร์เนียว ใกล้กับประเทศบรูไน
เตลิด
เต - ลิด เป็นซิงเกิลของ ซีล ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงมีเรคคอร์ดส ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-แต่งทำนองโดย ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม และเรียบเรียงโดย ซีล เพลงนี้ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ในไอทูนส์
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
เจ้าหญิงมารี อเล็คซันดราแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Princess Marie Alexandra of Schleswig-Holstein) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ดยุกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ และ เจ้าหญิงมารี เมลิตาแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค พระองค์เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอเล็คซันดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระปนัดดาใน เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และยังเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายก็อทฟรีทแห่งโฮเอินโลเออ-ลังเงินบวร์ค เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) คริสท็อฟ เจ้าชายแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ด้านชีวิตครอบครัว พระองค์ทรงเสกสมรสกับสามัญชนนามว่า ดักลาส บราตอน-มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 ไม่มีพระบุตร
漢字
รูปอักษร "漢字" อาจหมายถึง
เกียรติศักดิ์ ส่องแสง
เกียรติศักดิ์ ส่องแสง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
ประวัติ
เกียรติศักดิ์ ส่องแสง เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่ อ.ตระการพืชผล จ.อุบลราชธานี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี และปริญญาโท สาขาการวัดผลการศึกษา ปริญญาเอกสาขาการทดสอบและประเมินผลการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
การทำงาน
ทำงานด้วยการเริ่มรับราชการครู สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ประจำที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2532 ต่อมาได้โอนมารับราชการเป็นนักวิจัย สังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (มสธ.) ในปี พ.ศ. 2537 จากนั้นในปีถัดมาได้โอนไปสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตบพิตรพิมุขมหาเมฆ และย้ายมาประจำที่ศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540
งานการเมือง
เกียรติศักดิ์ ส่องแสง ได้เข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน (นายเฉลิมชัย ศรีอ่อน) และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดปทุมธานี เขต 4 แต่แพ้ให้กับว่าที่ร้อยตรี สุเมธ ฤทธาคนี จากพรรคเพื่อไทย แต่ในการเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 5 ปทุมธานี พ.ศ. 2555 แทน ว่าที่ ร.ต. สุเมธ ที่ลาออกไปลงสมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2555 ดร.เกียรติศักดิ์ สามารถเอาชนะผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย และนับเป็นชัยชนะครั้งแรกในรอบหลายปีของพรรคประชาธิปัตย์ในพื้นที่ดังกล่าว
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาปี 2564 เขาย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และมีกระแสข่าวลือว่าพรรคเพื่อไทยจะวางตัวให้ลงสมัคร ส.ส.แบบแบ่งเขตในพื้นที่ จ. ปทุมธานี จนทำให้ผู้สนับสนุนพรรคเพื่อไทยในพื้นที่ จ.ปทุมธานีออกมาคัดค้าน เนื่องจากพฤติกรรมในอดีตโดยเฉพาะเมื่อครั้งเคลื่อนไหวกับ กปปส. ที่แสดงตนเป็นปรปักษ์กับพรรคเพื่อไทย และได้ยื่นหนังสือเพื่อให้พรรคเพื่อไทยทบทวนการให้นายเกียรติศักดิ์ลงสมัคร ส.ส. ในนามพรรคเพื่อไทย และในปี 2565 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เกียรติศักดิ์ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี เขต 6 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ลอทเทอ ลังค์
ลอทเทอ ลังค์ (11 มกราคม ค.ศ. 1900 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
พระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางกูร)
พระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางค์กูร) หรือ ครูมีแขก เกิดตอนปลายรัชกาลที่ 1 แห่งพระราชวงศ์จักรี ท่านเป็นครูดนตรีมาตั้งแต่ปลายสมัยรัชกาล พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 จนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
74
74 (เจ็ดสิบสี่) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 73 (เจ็ดสิบสาม) และอยู่ก่อนหน้า 75 (เจ็ดสิบห้า)
พระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางกูร)
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 นั้น ครูมีแขกได้เป็นครูปี่พาทย์ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงประดิษฐไพเราะ" เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2396 ตำแหน่งปลัดจางวางมหาดเล็กว่าราชการกรมปี่พาทย์ ฝ่ายพระบวรราชวัง
ในปีเดียวกันนั้นเองท่านได้แต่งเพลงเชิดจีน แล้วนำขึ้นทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นที่สมพระราชหฤทัยเป็นอย่างยิ่งจึงโปรดให้เลื่อนบรรดาศักดิ์จากหลวงเป็นพระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางค์กูร) ได้รับสมญาว่าเป็นเจ้าแห่งเพลงทยอยเพราะผลงานเพลงลูกล้อลูกขัด เช่น ทยอยนอก ทยอยเขมร ล้วนเป็นผลงานของท่านทั้งนั้น
ผลงาน
ผลงานของพระประดิษฐไพเราะ (ครูมีแขก) เท่าที่รวบรวมและปรากฏไว้ มีดังนี้;
ท่านถึงแก่กรรม ประมาณรัชกาลที่ 5 ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๑๗ - ๒๔๒๑ ไม่ทราบวันที่
พระตำหนักจักรีบงกช
พระตำหนักจักรีบงกช ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลบางขะแยง  อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันเป็นที่ประทับของ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี,  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ
ศิลปกรรม
พระตำหนักจักรีบงกชเป็นพระตำหนักสองชั้นศิลปกรรมยุโรปทาสีไข่
เหตุการณ์น้ำท่วม
เหตุการณ์น้ำท่วมเมื่อปี พ.ศ. 2554 สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารีได้มีพระดำรัสว่าข้าพเจ้าเข้าใจคนที่ลำบากน้ำท่วม บ้านข้าพเจ้าก็น้ำท่วม แต่ยังคิดว่ามีแรงเหลือมาช่วยพื่น้องประชาชน ส่งหน่วยแพทย์ดูแลสุขภาพประชาชน และสัตว์เลี้ยง ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะไม่ปั้มน้ำออกจากบ้านเพื่อให้บ้านน้ำแห้ง ข้าพเจ้ายอมจมน้ำเหมือนประชาชนทุกคน และเราจะแก้ไขปัญหาน้ำท่วมนี้ไปด้วยกัน ข้าพเจ้าได้สั่งแม่บ้านของข้าพเจ้าแล้วว่าให้ทำอาหารส่งหมู่บ้านต่างๆห่างไกล ที่ไม่สามารถออกมาได้ ได้ทราบว่าแม่บ้านได้ทำอาหารแจกชาวบ้านโดยรอบ 1,000กล่อง/วัน ข้าพเจ้าสัญญาว่าจะกลับมากรุงเทพฯทุกสัปดาห์จนกว่าจะเข้าสู่ภาวะปกติ ขอใจทุกคนสู้ อดทน พวกเราจะฝ่าวิกฤตการณ์นี้ไปด้วยกัน”
กีฬาฟุตบอลสมาคมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลสมาคมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ณ เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
พระสงฆ์ไทยน่าจะมีการศึกษาภาษาบาลีมาตั้งแต่สมัยเริ่มแรกที่พระพุทธศาสนาเข้ามาเผยแผ่ในประเทศไทย มีหลักฐานปรากฏในสมัยทวารวดี มีหลักฐานการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมบาลีอย่างเป็นระบบในสมัยอยุธยา
การศึกษาบาลีรุ่งเรืองยิ่งในสมัยล้านนา มีการแต่งคัมภีร์บาลีขึ้นมากมาย คัมภีร์ที่แต่งในครั้งนั้นยังใช้เป็นหลักสูตรในการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบันด้วย
การศึกษาภาษาบาลีตั้งแต่สมัยสุโขทัยสืบมานั้น มีองค์พระมหากษัตริย์เป็นองค์อุปภัมภ์ให้การสนับสนุนตลอดมา มีการอุทิศพระราชมณเฑียรเป็นที่เล่าเรียนศึกษาของพระสงฆ์ มีการยกย่องและถวายนิตยภัตรแก่พระสงฆ์ผู้มีความรู้ภาษาบาลี จนถึงแม้พระมหากษัตริย์ไทยบางพระองค์ ที่ทรงเป็นปราชญ์เชี่ยวชาญในภาษาบาลี สามารถลงบอกบาลี (สอน) แก่พระสงฆ์สามเณรด้วยพระองค์เองก็มีตลอดมาจนสมัยกรุงรัตนโกสินทร์
การจัดสอบบาลีหรือการสอบสนามหลวงจัดว่าเป็นการวัดความรู้ชั้นสูงของคณะสงฆ์ไทยโดยพระบรมราชูปถัมภก์ สืบทอดมาตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงปัจจุบัน พระภิกษุสามเณรผู้สอบไล่พระปริยัติธรรมบาลีได้ องค์พระมหากษัตริย์ไทยแต่โบราณจะยกย่องและให้เกียรติถวายสมณศักดิ์โดยเฉพาะ
ในปัจจุบันมีการจัดการศึกษาบาลีอย่างเป็นระบบ โดยสำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวงรับผิดชอบดูแลโดยภายใต้การกำกับของมหาเถรสมาคม ในความอุปถัมภ์ของรัฐบาลไทย
สมัยทวารวดี
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย เริ่มมีตั้งแต่สมัยที่พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่ดินแดนประเทศไทย ดังหลักฐานทางประวัติศาสตร์จารึกคาถา "เย ธมฺมาฯ" ที่พระปฐมเจดีย์ จากหลักฐานนี้จึงอาจสันนิษฐานได้ว่า การศึกษาภาษาบาลีและการจารึกพระไตรปิฎกในแถบประเทศไทยน่าจะมีมาตั้งแต่สมัยทวารวดี
สมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
ได้มีการศึกษาบาลีของพระสงฆ์ไทยนั้นเริ่มมาตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงสุโขทัยและอาจจะมีมาก่อนหน้านั้นก้ได้ ในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ที่ได้อาราธนานิมนต์พระสงฆ์จากนครศรีธรรมราชซึ่งได้ศึกษามาจากลังกา มาตั้งวงศ์และเผยแพร่ที่กรุงสุโขทัย
ต่อมาทั้งล้านนา มอญ และเขมร ต่างก็นิยมฝ่ายลังกาวงศ์จึงได้ส่งพระสงฆ์ไปเรียนที่ลังกาบ้าง มีการนิมนต์พระลังกามาเป็นอุปัชฌาย์ในเมืองของตนบ้าง การเผยแพร่พระพุทธศาสนาสายเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์ในดินแดนแถบสุโขทัยจึงรุ่งเรืองมานับแต่นั้น ทำให้พระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน และศาสนาพราหมณ์ซึ่งเจริญมาแต่ก่อนนั้น หมดความนิยมไป
เมื่อคณะสงฆ์ได้รวมกันเป็นคณะเดียวกันแล้ว จึงได้แบ่งธุระ ออกเป็น 2 พวก คือ พวกที่สมาทานคันถธุระ ก็เล่าเรียนภาษาบาลี พระไตรปิฎก คณะสงฆ์ฝ่ายนี้มักเลือกวัดที่อยู่ใกล้บ้าน จึงได้ชื่อว่า "คณะคามวาสี" ส่วนพวกที่สมาทานวิปัสสนาธุระ ก็จะบำเพ็ญหาความสงบสุขอยู่ตามวัดในป่า จึงได้ชื่อว่า "คณะอรัญวาสี" อย่างไรก็ตามทั้ง 2 คณะ ก็รวมอยู่ในนิกายเดียวกันคือ มหานิกาย
สำหรับพระไตรปิฎกที่พระสงฆ์ใช้ศึกษานั้นนำมาจากลังกา เป็นตัวอักษรสิงหล และได้ปริวรรตเป็นตัวอักษรขอม ถึงแม้ว่าจะมีการประดิษฐ์อักษรไทยขึ้นมาในสมัยนี้แล้วก็ตามเพราะในสมัยนั้นคนไทยรับอิทธิพลของขอมไว้ทุกด้าน ตัวอักษรขอมก็มีมาก ส่วนตัวอักษรไทนที่พ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์ขึ้นไม่พอที่จะเขียนภาษาบาลี จึงใช้อักษรขอมไปก่อนและก็ใช้กันมาเรือยๆ จนเข้าใจผิดกันต่อมาว่า อักษรขอมเป็นอักษรจารึกพระไตรปิฎก เป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ จนมาถึงสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดฯ ให้จัดพิมพ์พระไตรปิฎกขึ้นเป็นอักษรไทย เพื่อลบล้างความเข้าใจผิดเกี่ยวกับอักษรขอม
สมัยพระมหาธรรมราชาลิไท
พระพุทธศาสนาซึ่งเจริญขึ้นครั้งแรกในสมัยพ่อขุนรามคำแหงนั้น มาเจริญถึงขีดสุดในยุคสมัยนี้ เพราะพระองค์ทรงเป็นปราชญ์ และเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จารึกอักษรขอมเรียกพระองค์ว่า "กมรเต็งอัญศรีสุริยพงษ์รามมหาธรรมราชา" ทรงศึกษาพระพุทธศาสนามาตั้งแต่พระเยาว์ เมื่อเสด็จขึ้นเสวยราชย์ จึงเป็น "กษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่ลาผนวชในขณะที่ยังครองราชสมบัติอยู่"
สมัยล้านนา
อาณาจักรล้านนาเริ่มขึ้นโดยพระยามังราย หรือเม็งราย เป็นสหายสามเส้า ระหว่างพ่อขุนรามคำแหง แห่งกรุงสุโขทัยกับพระยางำเมือง แห่งเมืองพะเยา ทั้งสามพระองค์เคยทำสัตย์ปฏิญญาณต่อกันและรักกันมาก ได้สร้างเมืองใหม่ขึ้น เมื่อ พ.ศ. 1840 ให้ชื่อว่า "นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่" อันเป็นเมืองหลวงแห่งอาณาจักรล้านนาสืบมา
พระเจ้าติโลกราช
สมัยล้านนามีกษัตริย์ปกครองหลายพระองค์ แต่ยุคที่พระพุทธศานาเจริญที่สุด จนอาจกล่าวได้ว่าเป็น "ยุคทองของพระพุทธศาสนา" แห่งอาณาจักรล้านนาก็ว่าได้ คือในสมัยของพระเจ้าติโลกราช ผู้ครองนครเมืองเชียงใหม่ ระหว่าง พ.ศ. 1985 - 2020
การสังคายนาพระธรรมวินัย ครั้งที่ 1 ในประเทศไทย
ผลของการสังคายนาครั้งนี้ทำให้พระพุทธศาสนาในล้านนามีความเข้มแข็ง รุ่งเรืองและเป็นที่เลื่องลือไปถึงประเทศเพื่อนบ้านด้วย เมื่อพระศาสนารุ่งเรืองบ้านเมืองก็เป็นปึกแผ่น เป็นที่ยำเกรงของอาณาจักรใกล้เคียงเช่น สุโขทัย และอยุธยา เป็นต้น
สมัยอยุธยา
สมัยกรุงศรีอยุธยาเริ่มจาก สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ที่ทรงจัดการบ้านเมืองเข้าเป็นปึกแผ่น แต่ยุคที่พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก คงจะเป็นยุคสมัยของ "สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ"
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
พระองค์ได้ทรงออกผนวช เมื่อ พ.ศ. 1967 การเสด็จออกผนวชในครั้งนี้นอกจากจะเป็นพระราชศรัทธาของพระองค์ และส่งเสริมพระพุทธศาสนาแล้ว ยังเป็นผลกระตุ้นให้เจ้าเมืองอื่นที่สนับสนุนพระพุทธศสนาเกิดการตื่นตัวอีกด้วย นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงสนับสนุนให้เจ้านาย และราษฎร์บวชเป็นพระภิกษุสามเณร ดังเช่นในปี พ.ศ. 2027 โปรดให้พระโอรส (ต่อมาคือสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2) ผนวชเป็นสามเณร พร้อมด้วยพระนัดดาอีกหลายองค์ เข้าใจว่า "ประเพณีที่เจ้านายผนวช และข้าราชการใหญ่ออกบวช เพื่อเป็นการเล่าเรียนระยะหนึ่งนั้น คงจะเริ่มมาแต่ครั้งนี้"
การจัดการศึกษาของสงฆ์ในสมัยอยุธยา
การจัดการศึกษาในสมัยอยุธยา คงยึดตามแนวการจัดสมัยสุโขทัย ดังปรากฏในพงศาวดารว่า ในสมัยพระเจ้าทรงธรรม เมื่อก่อนเป็นเจ้านายผู้ใหญ่ มีพระนามว่า "พระศรีสิงห์" ต่อมาได้ลาผนวชไปเป็นพระเจ้าแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2163 พระเจ้าทรงธรรม ได้เสด็จลงพระที่นั่งจอมทอง 3 หลัง บอกบาลีแก่พระภิกษุสามเณรทุกวัน มีพระภิกษุสามเณรจากอารามต่างๆ ไปเรียนเป็นจำนวนมาก
สมัยธนบุรี
สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงครองราชย์สมบัติเพียง 15 ปี (พ.ศ. 2311-2325) สมัยนี้เป็นสมัยที่บ้านเมือง เริ่มตั้งตัว เป็นระยะแห่งการกอบกู้ชาติ พระองค์ทรงเหน็ดเหนื่อยยิ่งกว่ากษัตริย์พระองค์ใดๆ แต่กระนั้น ก็น่าสรรเสริญน้ำพระทัยของพระองค์ที่พระองค์ไม่ทรงทอดทิ้งพระราชกรณียกิจทางด้านพระศาสนา
การรวบรวมพระไตรปิฎกหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยา
เมื่อคราวกรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า เมื่อ ปี พ.ศ. 2310 วัดวา และบ้านเมือง ถูกเผาทำลายไปเป็นจำนวนมาก คัมภีร์พระไตรปิฎกก็สูญหายไปด้วย จึงโปรดให้รวบรวมพระไตรปิฎกโปรดให้สืบหาต้นฉบับตามหัวเมืองต่างๆ ที่เหลืออยู่ นำมาคัดลอกไว้เพื่อจะสร้างพระไตรปิฎกฉบับหลวงขึ้น ในคราวที่เสด็จไปปราบชุมนุมเจ้านครศรีธรรมราช และเจ้าพระฝางที่อุตรดิตถ์ พระองค์ก็โปรดฯ ให้นำพระไตรปิฎกในเมืองนั้นมาสมทบสอบทานต้นฉบับด้วย แต่การสร้างพระไตรปิฎกฉบับหลวง ยังมิทันสำเร็จ ก็สิ้นรัชกาลเสียก่อน
การจัดการศึกษาของสงฆ์
พระองค์ได้โปรดให้มีกรมสังฆการีธรรมการ ทำบัญชีพระสงฆ์ หากพระสงฆ์รูปใดบอกเรียนพระไตรปิฎกได้มาก ก็ทรงถวายไตรจีวรผ้าเทศเนื้อละเอียด แล้วพระราชทานจตุปัจจัยแก่พระสงฆ์สามเณรเหล่านั้น ตามที่ได้เล่าเรียนได้มากและน้อย
สมัยกรุงรัตนโกสินทร์
พระพุทธศาสนาในสมัยนี้ เจริญรุ่งเรืองไม่แพ้ยุคใดที่แล้วมา ทั้งนี้ เพราะมหากษัตริย์ไทยทุกพระองค์ทรงเป็นอัครศาสนูปถัมภก ส่งเสริมปรับปรุงพระพุทธศาสนาในทุกๆ ด้าน
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
สโรชาเกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นลูกเพียงคนเดียวของนายกิตติคุณ และนางธนพร พรอุดมศักดิ์ แต่ไปโตและเรียนหนังสือที่สหรัฐอเมริกา โดยตามครอบครัวไป ตั้งแต่อายุ 3 ขวบ โดยเรียนจบปริญญาตรี สาขา Broadcasting at The Walter Cronkite School of Journalism and Mass Communication ที่มหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต เมื่อปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) เริ่มต้นชีวิตการทำงานที่ News Line ช่อง 11 ก่อนจะย้ายไปฝึกฝนกระบวนการทำข่าว และผู้ประกาศข่าวมืออาชีพกับ สุทธิชัย หยุ่น สถานีข่าวเนชั่นทีวีหรือ UBC 8 ของเครือเนชั่น ต่อมาเธอก้าวเข้าทำงานใน Channel News Asia ประเทศสิงคโปร์ ในตำแหน่งผู้ประกาศข่าวภาคภาษาอังกฤษที่สำนักงานประเทศสิงคโปร์
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
รัชกาลที่ 1 : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
พระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ครองราย์เมื่อ พ.ศ. 2325 โดยได้ยึดแบบแผนบ้านเมืองและการพระศาสนามาจากสมัยอยุธยา
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
สโรชา เป็นที่รู้จักมากขึ้นเมื่อได้รับทาบทามจาก สนธิ ลิ้มทองกุล ให้เข้านั่งเป็นพิธีกรร่วมในการจัดรายการ เมืองไทยรายสัปดาห์ ที่ช่อง 9 อสมท.โดยออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 1 กรกฎาคมพ.ศ. 2546 เป็นต้นมา เธอทำหน้าที่พิธีกรคู่กับ สนธิ ลิ้มทองกุล ช่วยทำให้รายการข่าว News talk ซึ่งอัดแน่นไปด้วยเนื้อหา ดูผ่อนคลายลง ด้วยบุคลิกของการเป็นคู่สนทนาที่ดีที่ถามทุกคำถาม ด้วยความอยากรู้เสมือนหนึ่งเป็นผู้ชมรายการคนหนึ่ง จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ที่อยู่คู่รายการ เมืองไทยรายสัปดาห์
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
รัชกาลที่ 1 : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
พระองค์ได้ทรงทำนุบำรุงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในด้านต่างๆ จากสภาพที่บอบช้ำ เสียหายจากภัยสงคราม ต่อจากพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์พร้อมด้วยสมเด็จพระบวรราชเจ้า กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท พระอนุชาธิราช ได้ดำเนินการในเรื่องนี้อย่างจริงจัง แม้ว่าบ้านเมืองยังอยู่ในภาวะที่ต้องทำศึกสงครามขนาดใหญ่อยู่ตลอดเวลา
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
และเมื่อปรากฏการณ์ของรายการ “เมืองไทยรายสัปดาห์สัญจร” หลังจากถูกถอดออกจากผังรายการของช่อง 9 อสมท. จนมียอดผู้เข้าชมรายการสด ณ สวนลุมเมื่อวันศุกร์ที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 สโรชา พรอุดมศักดิ์ ในฐานะพิธีกรหญิงหนึ่งเดียว ที่สร้างสีสันให้รายการ ขณะเดียวกันยังมีไหวพริบในการดำเนินรายการ ด้วยการสร้างบรรยากาศในรายการให้ไม่ตรึงเครียดกว่าที่ควรจะเป็น
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
รัชกาลที่ 1 : พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
พระองค์มีพระราชปณิธานอันแรงกล้าที่จะสร้างชาติไทยให้เป็นปึกแผ่นในทุกด้าน ดังปรากฏหลักฐานที่ชัดเจน ในพระราชนิพนธ์ของพระองค์ตอนหนึ่งดังนี้
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
สโรชา สมรสกับ รัชชพล เหล่าวานิช กรรมการผู้จัดการ บริษัท แฟมมิลี่ โนฮาว จำกัด ผู้ผลิตรายการช่อง Money Channel (True Visions ช่อง 80) ในเครือตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ที่โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ โดยก่อนหน้านี้ได้มีพิธีหมั้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 หลังจากครองคู่กันได้เกือบ 9 ปีเต็มทั้งคู่ได้แยกทางกันในปลายปี พ.ศ. 2558 สโรชาจึงกลับมาใช้ชีวิตโสดอีกครั้ง
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
การรวบรวมพระไตรปิฎกและส่งเสริมการศึกษาของสงฆ์
ทรงเห็นว่าคัมภีร์พระไตรปิฎก ที่สร้างไว้สมัยกรุงธนบุรี ยังมีความคลาดเคลื่อนอยู่มาก พระองค์จึงโปรดให้ทำการรวบรวมพระไตรปิฎกสืบต่อจากพระเจ้ากรุงธนบุรี ด้วยพระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะทำการตรวจสอบชำระความถูกต้อง จึงโปรดให้ประชุมพระบรมวงศานุวงศ์ พระเถระผู้ใหญ่ และพระเปรียญ ตกลงเรื่องสังคายนา จัดหาผู้รู้ได้ 218 รูป ราชบัณฑิต 32 คน เป็นกรรมการชำระ
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
สโรชาเป็นเคยเป็น พิธีกรรายการ "เก็บตกจากเนชั่น ภาคค่ำ" เนชั่นทีวี นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของเสียงประกาศในรถไฟฟ้ามหานคร หรือ MRT สายเฉลิมรัชมงคล และสายฉลองรัชธรรม ทั้งบริเวณชานชาลาและภายในตัวรถไฟฟ้า
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
การรวบรวมพระไตรปิฎกและส่งเสริมการศึกษาของสงฆ์
จึงได้โปรดเกล้า ฯ ให้มีการประชุมสงฆ์ เพื่อชำระพระไตรปิฎกฉบับหลวง ที่ทำไว้ให้ถูกต้อง โดยให้พระสงฆ์ 100 รูป มีสมเด็จพระสังฆราช (ศรี)เป็นประธาน ประชุมกันที่พระที่นั่งอมรินทราภิเษกมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง เมื่อปลายปี พ.ศ. 2331 ทำการสังคายนาพระไตรปิฎก โดยแบ่งงานกันทำดังนี้
สโรชา พรอุดมศักดิ์
ประวัติ
ปัจจุบัน เป็นบรรณาธิการข่าวสถานีโทรทัศน์ JKN-CNBC ซึ่งเป็นช่องเศรษฐกิจภาคภาษาไทย
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทย
การรวบรวมพระไตรปิฎกและส่งเสริมการศึกษาของสงฆ์
พระสงฆ์ผู้ทรงคันถธุระ 218 รูป กับราชบัณฑิต 32 คน จัดแบ่งออกเป็น 4 กอง
การสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สองของไทย ได้ทำการสังคายนาที่ พระอุโบสถวัดพระศรีสรรเพชญ์ (ปัจจุบันคือวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร) เมื่อปี พ.ศ. 2331
เมื่อทำการชำระพระไตรปิฎกเสร็จ ก็โปรดให้คัดลอกจำลองสร้างเป็นฉบับหลวงขึ้น เรียกว่า "ฉบับทองใหญ่" รวมทั้งหมด 354 คัมภีร์ นำไปเก้บที่ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และยังโปรดให้สร้างอีก 2 ฉบับคือ ฉบับรองทรง 1 ฉบับทองชุบ 1
นอกจากนี้ พระองค์ไม่ทรงมุ่งให้พระสงฆ์ปฏิบัติชอบตามพระธรรมวินัยอย่างเดียวเท่านั้น แม้พระองค์เองก็ยังสนใจในการด้านศึกษา และปฏิบัติธรรมด้วย เช่น ตอนเช้าเสด็จทรงบาตร บำเพ็ญศีลทาน ตอนเพลถวายภัตตาหารเพล เวลาเย็นออกท้องพระโรง สดับพระธรรมเทศนาเป็นประจำ และมีพระราชประสงค์จะบำรุงสังฆมณฑล โดยทรงชักจูงหมู่พระสงฆ์ให้ค้นคว้าพระไตรปิฎก การมีพระราชปุจฉาก็เป็นการกระตุ้นทางอ้อมส่วนหนึ่งให้พระสงฆ์ต้องค้นคว้าพระไตรปิฎก เพื่อจะไปถวายวิสัชนาพระองค์
การจัดการศึกษาของสงฆ์
ในสมัยนี้เริ่มมีการจัดสอบพระปริยัติธรรมเหมือนในสมัยอยุธยา โดยลอกแบบมาจากสมัยอยุธยา คือมีการบอกหนังสือพระทั้งภิกษุและสามเณรในพระบรมมหาราชวัง
การศึกษาบาลีในครั้งนั้นเริ่มจากการอ่านเขียนอักษรขอม เมื่ออ่านออกแล้วจึงให้อ่านหนังสือพระมาลัย แล้วท่องสูตรมูลกัจจายน์ เรียนสนธิ เรียนนาม อาขยาตกิตก์ อุณณาทการก จบแล้วขึ้นคัมภีร์เรียนอรรถกถา ธัมมบทมังคลทีปนี สารัตถสังคหะ ปฐมสมันตปาสาทิกา วิสุทธิมัคค์ฎีกาสารัตถทีปนี เมื่อเรียนจบคัมภีร์ดังกล่าวแล้วก็จะมีขีดความสามารถที่จะอ่านพระไตรปิฎกให้เข้าใจได้
การสร้างพระไตรปิฎก
เนื่องจากพระไตรปิฎกฉบับทองใหญ่ ในสมัยรัชกาลที่ 1 นั้น สูญหายไปบางคัมภีร์เพราะวัดต่างๆ ขอยืมไปคัดลอก บางคัมภีร์ก็ชำรุด จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างซ่อมจนบริบูรณ์ ทั้งยังให้โปรดให้สร้างฉบับใหม่ขึ้นอีก เรียกว่า "ฉบับรดน้ำแดง" แต่การครั้งนี้มิได้มีการชุมนุมคณะสงฆ์เพื่อชำระ เพียงแต่ซ่อม และจารฉบับใหม่เท่านั้น
การกำหนดเปลี่ยนแปลงหลักสูตรการเล่าเรียนบาลี
แต่เดิมมา การเรียนการสอนของพระสงฆ์กำหนดไว้เพียง 3 ชั้น คือ
การเรียนคงจะมิได้เรียนทั้งหมด แต่จะคัดเลือกบางเรื่องบางคัมภีร์ในแต่ละปิฎกมาเรียน ความรู้จึงอาจจะไม่เพียงพอเผยแผ่ พระองค์จึงได้ทรงเปลี่ยนแปลงเสียใหม่เป็น 9 ประโยค กำหนดหลักสูตรให้ยากขึ้นตามลำดับ ต้องสอบได้ 3 ประโยคเสียก่อน จึงจะได้เป็นเปรียญ (พระมหา) เมื่อสอบได้ 4 ประโยค ก็เรียกว่า เปรียญ 4 ประโยค จนสอบได้ประโยค 9 เรียกว่า เปรียญ 9 ประโยค
การสอบไล่เปรียญธรรมบาลี
การเรียนได้อาศัยตามวัดต่างๆ แต่การสอบนั้น สอบที่วัดมหาธาตุบ้าง สอบในโบสถ์วัดพระแก้วบ้าง วันเวลาไม่แน่นอน แล้วแต่กรรมการจะกำหนด บางปีก็ไม่มีสอบ การสอบคือให้นักเรียนแปลต่อหน้ากรรมการ 3-4 รูป มีครูเข้าฟังเป็นพยาน 20-30 รูป ถ้านักเรียนแปลเก่งๆ อาจจะผ่านจากประโยค 1-2-3 ถึง 9 ในวันเดียวกันก็ได้ แล้วแต่ความสามารถ เมื่อสอบประโยค 3 ได้ เรียกว่า มหาเปรียญ
เปรียญวังหน้า-เปรียญวังหลวง
ในสมัยนี้ วังหน้าคือ กรมหมื่นเจษฏาบดินทร์ หรือ ร.3 ในครั้งนั้น ทรงประสงค์จะสนับสนุนการศึกษาจึงให้ผู้ที่สอบประโยค 2 มาเป็น "เปรียญวังหน้า" เมื่อสอบได้ประโยค 3 จึงให้ไปเป็น "เปรียญวังหลวง"
การพระราชทานอุปสมบทนาคหลวงชาวต่างประเทศ
กล่าวถึงตอนปลายรัชกาลที่ 1 มีพระภิกษุชาวเมืองลังกาชื่อ พระวลิตร กับสามเณร 2 รูป ชื่อ รัตนะปาละ กับหิธายะ เดินทางมากรุงเทพมหานคร ได้โปรดฯ ให้การต้อนรับ โปรดให้พระวลิตร กับสามเณรรัตนะปาละ ไปจำพรรษาอยู่วัดมหาธาตุ ส่วนสามเณรหิธายะ โปรดให้ไปจำพรรษาอยู่วัดพระเชตุพนฯ จนมาถึงสมัยรัชกาลนี้ สามเณรทั้ง 2 รูป ได้ขออุปสมบทในไทย เพราะเห็นว่าพระไทยกับพระลังกาเป็นนิกายเดียวกัน ในลังกาก็มีสยามวงศ์อยู่ ดังนั้น รัชกาลที่ 2 จึงโปรดให้อุปสมบทเป็นนาคหลวง แล้วพระราชทานนิตยภัต และไตรสืบมา
การสร้างพระไตรปิฎก
ในรัชกาลนี้มีการสร้างพระไตรปิฎกมากกว่าที่แล้วมา และสร้างด้วยฝีมือปราณีต ตรวจสอบอักขระพยัญชนะ อย่างถี่ถ้วน มีถึง ๕ ฉบับด้วยกัน คือ ฉบับรดน้ำเอก 1 ฉบับรดน้ำโท 1 ฉบับทองน้อย 1 ฉบับชุบย่อ 1 ฉบับอักษรรามัญ 1 นอกจากนี้ยังทรงสร้างถวายวัดต่างๆ อีก ๒ ฉบับ คือ ฉบับเทพชุมนุม 1 ฉบับลายกำมะลอ 1 การทำครั้งนี้ นับได้ว่า สมบูรณ์มาก เพราะได้อาศัยคัมภีร์จากลังกา และมอญ มารวมกันตรวจสอบด้วย
พระองค์เห็นว่า พระไตรปิฎกเป็นภาษาบาลี และเป็นอักษรขอม จึงมีพระราชประสงค์ให้แปลเป็นภาษาไทย จึงโปรดให้วางฎีกาพระสงฆ์ ที่จะถวายเทศน์เวร ในพระบรมมหาราชวัง ได้เลือกคัมภีร์เทศน์ตามลำดับในพระไตรปิฎก โดยโปรดให้แต่งแปลเป็นสำนวนไทยไปเทศน์ ดังนั้นเราจึงได้คัมภีร์พระไตรปิฎกเป็นอักษรไทยกันมากสมัยนี้
การจัดการศึกษาของสงฆ์
พระองค์ยังทรงถือเป็นพระราชภาระ ที่จะบำรุงการศึกษาพระไตรปิฎก แก่พระภิกษุสามเณร เช่น ทรงจ้างอาจารย์บอกพระปริยัติธรรมแก่ภิกษุสามเณรทุกพระอารามหลวง ส่วนในพระบรมมหาราชวัง ก็โปรดให้สร้างเก๋งขึ้น เพื่อให้พระภิกษุสามเณรเล่าเรียนพระปริยัติธรรม ทั้งยังได้ถวายภัตตาหารเพลแก่พระภิกษุสามเณรเหล่านั้นด้วย ต่อมมามีผู้เรียนมากขึ้นก็โปรดให้ย้ายไปบอกพระปริยัติธรรม ที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท และยังทรงรับอุปถัมภ์แก่ผู้เรียนด้วยวิธีการต่างๆ เช่น ถ้าใครสอบบาลีได้ก็จะพระราชทานรางวัล ถ้าเป็นพระก็จะได้เลื่อนเป็นพระราชาคณะ และถ้าโยมบิดามารดาทุกข์ยากก็จะทรงเลี้ยงดู ถ้าเป็นทาสผู้อื่น ก็จะโปรดจ่ายพระราชทรัพย์ไปไถ่ถอนให้เป็นอิสระ ถ้าพระภิกษุสามเณรเหล่านั้นลาสิกขาออกมา ก็จะโปรดให้เข้ารับราชการในกรมกอง ตามที่สมัครใจได้
ด้วยพระราชูปถัมภ์ดังกล่าวพระภิกษุสามเณรในรัชกาลที่ 3 จึงมีวิริยะอุตสาหะ เล่าเรียนทั้งในกรุง และหัวเมือง ทำให้มีนักปราชญ์ด้านพระพุทธศาสนาเพิ่มมากกว่าที่แล้วมา โดยเฉพาะพระภิกษุสามเณรก็มีเพิ่มมากขึ้น ตามบันทึกของชาวยุโรป ว่าในกรุงเทพฯ มีประมาณหมื่นรูป ทั่วพระราชอาณาเขตมีประมาณ สองแสนรูป ซึ่งนับว่ามีจำนวนมากเมื่อเทียบกับประชากรในสมัยนั้น ส่วนพระเถรานุเถระต่างก็สนับสนุนกิจการการศึกษาของคณะสงฆ์เพื่อสนองพระราชศรัทธาของพระองค์ และพระสงฆ์ก็ไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการบ้านเมือง ต่างทำหน้าที่ของตน นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างสูงยิ่งนัก
พระราชนิพนธ์ขอขมาสงฆ์
พระองค์ทรงปฏิบัติสิ่งที่ไม่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ชาติไทย คือ "พระราชนิพนธ์ขอขมาสงฆ" กล่าวคือ พระองค์ทรงตระหนักว่า พระองค์ทรงว่ากล่าวพระ เคยถามปัญหาพระ อาจจะเป็นการล่วงเกินโดยไม่เจตนา ดังนั้น เมื่อจวนจะเสด็จสวรรคต จึงได้มีพระราชนิพนธ์ขอขมาพระสงฆ์ดังความตอนหนึ่งว่า "... พระราชดำรัสซึ่งเย้าหยอก หรือคมคายใดๆ ก็ดี ทั้งปวงเป็นพระราชกิริยาอันล่วงเกินไป ในพระราชาคณะ ฐานานุกรม เปรียญ ภิกษุอนุจรองค์ใด ขอให้พระผู้เป็นเจ้าทุกพระองค์จงปลงอัธยาศัย อดโทษถวายอภัยด้วยน้ำใจอันเต็มไปด้วยเมตตากรุณา..."
ออกผนวช
เมื่อมีพระชันษาได้ 14 ปี พระองค์ทรงออกผนวชเป็นสามเณรเพื่อศึกษาพระธรรมวินัยครั้งหนึ่งก่อน ต่อมาเมื่อพระชันษาถึง 21 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อทำอุปัชฌาย์วัตรครบ 3 วันแล้ว จึงได้เสด็จไปทำวิปัสสนาธุระ ณ วัดสมอราย (วัดราชาธิวาส) ภายหลังได้กลับไปประทับที่วัดมหาธาตุ ตั้งต้นเรียนคันธธุระอย่างจริงจัง และได้พระวิเชียรปรีชา (ภู่) เจ้ากรมราชบัณฑิตซึ่งมีความเชี่ยวชาญยิ่งในขณะนั้น เป็นอาจารย์สอนภาษามคธ ทรงศึกษาอยู่ 3 ปี ก็ทรงรอบรู้ภาษามคธเป็นอย่างดี จนได้เข้าสอบแปลบาลีได้เป็นเปรียญธรรม 5 ประโยค และต่อมาได้ทรงตั้งคณะธรรมยุตินิกายขึ้น
การสร้างพระไตรปิฎก
เมื่อทรงลาผนวชขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระองค์โปรดให้ตรวจสอบพระไตรปิฎก ในหอพระมณเฑียรธรรม ปรากฏว่า คัมภีร์ได้หายไปจากบัญชีหลายเล่ม จึงโปรดให้สร้างฉบับที่ขาดหายไปให้ครบ และโปรดให้สร้างพระไตรปิฎกฉบับใหม่ขึ้นมาอีกฉบับหนึ่ง มีชื่อว่า ฉบับล่องชาติ
รัชกาลที่ 5 : พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2411 ขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 15 พรรษา เท่านั้น จึงต้องมีผู้สำเร็จราชการแทนถึง 5 ปี ครั้น พ.ศ. 2416 มีพระชนมายุ 20 พรรษา จึงทรงอุปสมบท ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2416 โดยมีสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ เมื่อครั้งดำรงพระยศเป็นพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมหมื่นบวรรังษีสุริยพันธ์ เป็นพระราชอุปัชฌายะ
ให้วัดเป็นโรงเรียน
เมื่อ พ.ศ. 2428 พระองค์โปรดให้พระราชาคณะ พระครู ฐานานุกรม เปรียญ พระอันดับ เป็นภาระพร่ำสอนแนะนำศิษย์วัด เนื่องจากว่า เวลานั้น โรงเรียนยังไม่แพร่หลาย และได้มีพ่อแม่นำลูกไปฝากวัด เพื่อเล่าเรียนหนังสือไทย ลายมือ วิชาหนังสือและเลขโหรเลขตลาด เป็นต้น เพื่อรักษาวิชาเหล่านี้ไว้เผยแผ่แก่กุลบุตร และพระเณรสืบต่อไป เพราะวิชาการเหล่านี้ เป็นคุณประโยชน์ที่จะเรียนพระไตรปิฎก เป็นการเกื้อกูลต่อพระพุทธศาสนา ถ้าเป็นคฤหัสถ์ก็จะเป็นกำลังแก่ทางราชการ ดังนั้น จึงโปรดแต่งตั้งพระราชาคณะ พระครู ฐานานุกรม เปรียญ อันดับ ให้เป็นครูวัดละ 5 รูป เป็นอย่างน้อย ทั้งพระอารามหลวงและอารามราษฎร์ ถ้าไม่มีพระสงฆ์ก็ให้คฤหัสถ์เป็นครูก็ได้ โดยจะพระราชทานเงินเดือนให้ทั้งสิ้น
สรุปการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในปัจจุบัน
ปัจจุบัน สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง เป็นหน่วยงานจัดการศึกษาภาษาบาลีของคณะสงฆ์ไทย เป็นหน่วยงานภายใต้การดูแลของมหาเถรสมาคมซึ่งอยู่ในความอุปถัมภ์ของรัฐบาล ดูแลรับผิดชอบการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีระดับชาติ และกำหนดเปลี่ยนแปลงการใช้คัมภีร์เรียนในหลักสูตรเปรียญธรรม 1-9 ให้เหมาะสมกับชั้นเรียนของแต่ละประโยค รวมทั้งการจัดสอบประเมินผลการศึกษาบาลีระดับชาติ โดยมีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเป็นผู้รับสนองงาน ภายใต้การกำกับดูแลของมหาเถรสมาคม
หลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีในปัจจุบัน
แบ่งเป็น 3 ชั้น 9 ประโยคคือ