cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าหญิงโซเฟียแห่งปรัสเซีย
เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย
พระองค์เป็นพระอัยยิกาในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน และสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 อดีตกษัตริย์แห่งกรีซ นอกจากนั้นเจ้าหญิงโซเฟียแห่งสเปน พระราชนัดดาของสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน โดยเป็นพระธิดาองค์เล็กในเจ้าชายเฟลิเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส และ เจ้าหญิงเลติเซีย พระชายา ทรงได้รับการขนานพระนามนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์
อภิเษกสมรส
เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1889 ณ กรุงเอเธนส์ กับมกุฎราชกุมารคอนสแตนตินแห่งกรีซ (เสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งกรีซ) พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ แกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย โดยทั้งสองพระองค์เป็นพระญาติกันในชั้นที่สาม (third cousins) ผ่านทางเชื้อสายในสมเด็จพระจักรพรรดิพอลที่ 1 แห่งรัสเซีย และพระญาติชั้นที่สองในรุ่นที่สาม (second cousins once removed) ผ่านทางสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริค วิลเลียมที่ 3 แห่งปรัสเซีย และมีพระโอรสธิดา 6 พระองค์ ดังนี้
ในปี ค.ศ. 1916 ขณะที่สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีประทับอยู่ที่พระตำหนักในเมืองตาตอย ก็ได้เกิดเพลิงไหม้อันน่าฉงนขึ้น ซึ่งเผาทำลายพระตำหนักหลักและผืนป่าไปจำนวนมาก พระราชินีทรงฉวยเจ้าหญิงแคทเธอรีน พระธิดาองค์เล็กไว้ในอ้อมพระกรและทรงวิ่งไปในระยะหนึ่งไมล์ครึ่ง เพลิงไหม้โหมกระหน่ำอยู่ราว 48 ชั่วโมงและสงสัยกันว่าน่าจะเป็นฝีมือของพวกลอบวางเพลิง
การลี้ภัยของพระราชสวามี
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1917 สมเด็จพระราชินีโดยเสด็จออกนอกประเทศไปกับพระราชสวามี (ซึ่งได้ทรงสละราชสมบัติเพราะการถูกกล่าวหาว่าฝักใฝ่ฝ่ายเยอรมัน) และเสด็จลี้ภัยไปอยู่ยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ แต่ไม่นานก็เสด็จกลับประเทศกรีซเมื่อทรงทราบว่ากษัตริย์อเล็กซานเดอร์ พระราชโอรสองค์ที่สองสวรรคตจากการถูกลิงทรงเลี้ยงกัด พระราชสวามีของพระองค์ทรงถูกบังคับให้สละราชบัติเป็นครั้งที่สองหลังจากแพ้สงครามกับประเทศตุรกีในปี ค.ศ. 1922 และเสด็จสวรรคตภายหลังจากนั้นไม่นานในปีต่อมา
ความภักดีในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ชาวกรีกได้เข้าใจในสมเด็จพระราชินีโซเฟียอย่างผิดๆ ว่าทรงสนับสนุนฝ่ายเยอรมันเนื่องจากเห็นว่ามีพระเชษฐาธิราชเป็นถึงสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเยอรมนี แต่หาเป็นเช่นนั้นไม่เพราะพระองค์ทรงสนับสนุนฝ่ายอังกฤษอย่างสมัครรักใคร่เหมือนอย่างพระราชชนนี
การสวรรคต
ในปลายพระชนม์ชีพ ได้มีการตรวจวินิจฉัยพบว่าสมเด็จพระราชินีโซเฟียประชวรด้วยพระโรคมะเร็งและได้สวรรคตเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1932 ณ เมืองแฟรงค์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี
อ้างอิง
18701932
ปลาบู่น้ำตกเดาส์ปิลุส
ปลาบู่น้ำตกเดาส์ปิลุส (White cheek goby; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง เป็นปลาจำพวกปลาบู่น้ำตก
มีความยาวโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ได้ในฮ่องกง, ตอนใต้ของจีน และในตอนเหนือของเวียดนาม โดยแถบเมืองดานัง มีชนิดที่มีความใกล้เคียงกันมาก โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhinogobius cf. duospilus พบได้แถวรอบ ๆ ภูเขาบักหมา ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทด้วยกัน
พระสนมชางบิน แห่งอันซาน ตระกูลอัน
พระสนมชางบิน (창빈 안씨,2 กันยายน 1499-15 พฤศจิกายน 1549) เป็นหนึ่งในสามพระสนมเอกที่ พระเจ้าจุงจง ทรงโปรดปรานและเป็นพระอัยยิกาของ พระเจ้าซอนโจ ประสูติเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1499 ได้เข้าถวายตัวเมื่อปี ค.ศ. 1507 มีโอรส 2 องค์คือ องค์ชายยองยาง,องค์ชายท็อกฮึง เป็นพระสนมที่ พระมเหสีมุนจอง ไว้วางพระทัยที่สุดสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549
พระราชวงศ์
1499 1549
สงครามแพ็กเจ–ถัง
สงครามแพ็กเจ–ถัง (Baekje–Tang War; 唐灭百济之战) เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรแพ็กเจกับกองทัพผสมราชวงศ์ถัง/อาณาจักรชิลลา เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 660–663
อาณาจักรชิลลาเป็นพันธมิตรทางทหารกับราชวงศ์ถังในรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เมื่ออาณาจักรแพ็กเจเข้าตีอาณาจักรชิลลา พระราชินีช็อนด็อกแห่งชิลลาจึงส่งคณะทูตไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิถังเกาจงเพื่อขอความช่วยเหลือ ในขณะเดียวกันแพ็กเจได้เป็นพันธมิตรกับชนเผ่ายะมะโตะในญี่ปุ่นและอาณาจักรโคกูรยอ ความขัดแย้งระหว่างชิลลาและแพ็กเจเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในปี ค.ศ. 658 จักรพรรดิถังเกาจงส่งกองทัพเข้าโจมตีโคกูรยอ และส่งกองเรือพร้อมทหาร 130,000 นายข้ามทะเลเหลือง แม่น้ำกึม (Geum River) มาขึ้นฝั่งทางตะวันตกของอาณาจักรแพ็กเจ ก่อนเดินทัพไปที่เมืองหลวง คือเมืองซาบี
ฝ่ายชิลลาได้ส่งกองทัพ 50,000 นายเข้าปะทะกับฝ่ายแพ็กเจจนได้รับชัยชนะในยุทธการฮวังซันบ็อล (Battle of Hwangsanbeol) ก่อนจะเดินทัพข้ามเทือกเขาโซแบ็ก (Sobaek Mountains) พรมแดนด้านตะวันออกของแพ็กเจ และรบชนะฝ่ายแพ็กเจอีกครั้งในยุทธการที่ที่ราบฮวังซัน ในที่สุดกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาก็ยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาณาจักรแพ็กเจถูกพิชิตในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 660 มีทหารกว่า 10,000 นายเสียชีวิตในการปะทะ พระเจ้าอึยจา พระราชวงศ์และข้าราชการส่วนใหญ่ถูกจับไปเป็นตัวประกันที่จีน หลังจากนั้นราชวงศ์ถังได้ผนวกแพ็กเจเข้ามาแทนที่จะให้ชิลลาปกครอง
ขุนศึกควีชิล พกชิน (Gwisil Boksin) นำทหารบางส่วนที่ยังไม่ยอมจำนนโจมตีราชวงศ์ถัง เขาขอความช่วยเหลือไปที่จักรพรรดินีโคเงียวกุแห่งยะมะโตะซึ่งส่งทหาร 27,000 นายมาสนับสนุน ทั้งสองฝ่ายปะทะกันในปี ค.ศ. 663 ที่ยุทธการแพ็กกัง (Battle of Baekgang) ซึ่งกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาเป็นฝ่ายชนะ อย่างไรก็ตาม สองอาณาจักรนี้ได้หันมาทำสงครามกันเองในสงครามชิลลา-ถัง (ค.ศ. 670–676)
ประเพณี
ประเพณี (tradition) เป็นกิจกรรมที่มีการปฏิบัติสืบเนื่องกันมา เป็นเอกลักษณ์และมีความสำคัญต่อสังคม เช่น การแต่งกาย ภาษา วัฒนธรรม ศาสนา ศิลปกรรม กฎหมาย คุณธรรม ความเชื่อ ฯลฯ อันเป็นบ่อเกิดของวัฒนธรรมของสังคมเชื้อชาติต่างๆ กลายเป็นประเพณีประจำชาติและถ่ายทอดกันมาโดยลำดับ หากประเพณีนั้นดีอยู่แล้วก็รักษาไว้เป็นวัฒนธรรมประจำชาติ
ความหมายของประเพณี
คำว่าประเพณี ตามพจนานุกรมฉบับบัณฑิตยสถาน ได้กำหนดความหมายประเพณีไว้ว่า ขนบธรรมเนียมแบบแผน ซึ่งสามารถแยกคำต่างๆ ออกได้เป็น ขนบ มีความหมายว่า ระเบียบแบบอย่าง ธรรมเนียมมีความหมายว่า ที่นิยมใช้กันมา และเมื่อนำมารวมกันแล้วก็มีความหมายว่า ความประพฤติที่คนส่วนใหญ่ ยึดถือเป็นแบบแผน และได้ทำการปฏิบัติสืบต่อกันมา จนเป็นต้นแบบที่จะให้คนรุ่นต่อๆ ไปได้ประพฤติปฏิบัติตามกันต่อไป
โดยสรุปแล้ว ประเพณี หมายถึง ระเบียบแบบแผนที่กำหนดพฤติกรรมในสถานการณ์ต่างๆ ที่คนในสังคมยึดถือปฏิบัติสืบกันมา ถ้าคนใดในสังคมนั้นๆฝ่าฝืนมักถูกตำหนิจากสังคม ลักษณะประเพณีในสังคมระดับประเทศชาติ มีทั้งประสมกลมกลืนเป็นอย่างเดียวกัน และมีผิดแปลกกันไปบ้างตามความนิยมเฉพาะท้องถิ่น แต่โดยมากย่อมมีจุดประสงค์ และวิธีการปฏิบัติเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน มีเฉพาะส่วนปลีกย่อยที่เสริมเติมแต่งหรือตัดทอนไปในแต่ละท้องถิ่น สำหรับประเพณีไทยมักมีความเกี่ยวข้องกับความเชื่อในพระพุทธศาสนาและพราหมณ์มาแต่โบราณ
โครงสร้างผลึก
โครงสร้างผลึก (structure cristalline; Kristallstruktur; crystal structure) ในทางวิทยาแร่และผลิกศาสตร์ (crystallography) คือการจัดเรียงกันของอะตอมเป็นการเฉพาะตัวใน ผลึก โครงสร้างผลึกประกอบด้วย หน่วยเซลล์ (unit cell) ซึ่งเป็นกลุ่มของ อะตอม ที่จัดเรียงกันในทางเฉพาะเป็นโครงสร้างสามมิติ แบบ แลตทิซ โดยที่ว่างระหว่างหน่วยเซลล์ในทิศทางต่างๆ จะถูกเรียกว่า แลตทิซ พารามิเตอร์ (lattice parameters) คุณสมบัติความสมมาตร (symmetry) ของผลึกจะปรากฏในกรุปปริภูมิ (space group) ของมัน โครงสร้างของผลึกและความสมมาตรจะแสดงหน้าที่ของมันในการหาคุณสมบัติหลายๆ อย่าง เช่น การแตกร้าว, แถบโครงสร้าง (band structure) ทางอิเล็คทรอนิกส์ และคุณสมบัติทางแสง (crystal optics) ของผลึก
บริการกระจายสัญญาณแบบหลายจุดหลายช่อง
บริการกระจายสัญญาณแบบหลายจุดหลายช่อง (Multichannel multipoint distribution service) หรือรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า MMDS หรือ Wireless Cable เป็นเทคโนโลยีทางการสื่อสารแบบไร้สาย มีเป้าหมายสำหรับบริการเครือข่ายบรอดแบนด์ หรือเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นวิธีการรับสัญญาณโทรทัศน์เคเบิลทางเลือกหนึ่ง MMDS นั้นมีการใช้งานในสหรัฐ และประเทศอื่นๆ ทั่วโลก รวมถึง แคนาดา เม็กซิโก ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ บราซิล บาร์เบโดส ออสเตรเลีย ไนจีเรีย ปากีสถาน ศรีลังกา ไทย อุรุกวัย อินเดีย และเวียดนาม โดยส่วนใหญ่แล้วมีการใช้บริการในบริเวณชนบทที่มีประชากรเบาบาง ซึ่งธุรกิจเคเบิลต่อสายไม่สามารถเติบโตได้
เทคโนโลยี
คลื่น MMDS ใช้ความถี่ของไมโครเวฟ ระยะตั้งแต่ 2-3 กิกะเฮิร์ตซ์ การรับสัญญาณคลื่นโทรทัศน์ ทำได้โดยใช้เสาไมโครเวฟแบบพิเศษ ที่ติดอยู่บนหลังคา แล้วโยงเข้ากับกล่องรับสัญญาณ สำหรับเชื่อมต่อกับเครื่องรับโทรทัศน์ ซึ่งมีรูปแบบคล้ายกับกล่องรับสัญญาณเคเบิลระบบอนาล็อก เช่นเดียวกับโทรทัศน์บอกรับเป็นสมาชิก
เทศมณฑลหนานโถว
เทศมณฑลหนานโถว (ฮกเกี้ยน (เป่อ่วยจี): Lâm-tâu-koān; ฮากกา (พักฟ้าซื้อ): Nàm-thèu-yen) เป็นเทศมณฑลที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศไต้หวัน ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ อีกทั้งยังเป็นเทศมณฑลเดียวของไต้หวันที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ชื่อของเทศมณฑลมาจากคำว่า Ramtau ซึ่งเป็นคำภาษาหงหย่า (Hoanya) ภาษาของชนพื้นเมืองหนึ่งบนเกาะไต้หวัน
เทศมณฑลหนานโถวมีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาจึงทำให้เป็นจุดหมายปลายทางหนึ่งของนักท่องเที่ยว พื้นที่ที่มีชื่อเสียง เช่น ทะเลสาบสุริยันจันทรา เหอฮวานชาน และซีโถว เมืองสำคัญในหนานโถว ได้แก่ นครหนานโถว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล และเมืองผูหลี่ ชาต้งติ่งของหนานโถวเป็นหนึ่งในชาอูหลงที่มีชื่อเสียงและมีคุณภาพสูงที่ปลูกในไต้หวัน
การเมืองการปกครอง
เทศมณฑลหนานโถวประกอบด้วย 1 นคร, 4 เมือง, 6 ตำบล, และ 2 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา และแบ่งย่อยเป็น 128 หมู่บ้าน และ 133 ละแวก  นครหนานโถวเป็นเมืองหลวงของเทศมณฑล และเป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่นเทศมณฑลหนานโถวและสภาเทศมณฑลหนานโถว ผู้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการประจำเทศมณฑลหนานโถว คือ หลิน หมิงเจิน สังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง
การแบ่งเขตการปกครอง
ช่องตารางของชื่อภาษาฮากกาและกลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซาที่มีสีพื้นหลัง บ่งบอกว่ามีสถานะเป็นภาษาที่ชอบด้วยกฎหมายของหน่วยการปกครองนั้น ๆ
ทางราง
เทศมณฑลหนานโถวมีรถไฟให้บริการ คือ ทางรถไฟสายจี๋จี๋ ของการรถไฟไต้หวัน ซึ่งประกอบด้วย สถานีเชอเฉิง จี๋จี๋ หลงเฉวียน ฉุยหลี่ และสถานีจั๋วฉุ่ย
กรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจอินโด-แปซิฟิก
กรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจอินโด-แปซิฟิก หรือ กรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจอินโด-แปซิฟิกเพื่อความเจริญรุ่งเรือง (Indo-Pacific Economic Framework for Prosperity) หรือ ไอพีอีเอฟ (IPEF) เป็นโครงการริเริ่มทางเศรษฐกิจที่เปิดตัวโดยประธานาธิบดีโจ ไบเดิน แห่งสหรัฐ เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 พร้อมกับอีกสิบสามประเทศ และคำเชิญอย่างเปิดเผยสำหรับประเทศอื่น ๆ ให้เข้าร่วมเมื่อใดก็ได้ในอนาคต
ไบเดินกล่าวถึงกรอบความคิดริเริ่มนี้ว่า "เป็นการเขียนกฎใหม่สำหรับเศรษฐกิจศตวรรษที่ 21" โดยระบุว่าข้อตกลงนี้จะทำให้เศรษฐกิจของผู้เข้าร่วม "เติบโตเร็วขึ้นและยุติธรรมขึ้น" และจีนา ไรมอนโด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์กล่าวต่ออีกว่ากรอบการทำงานดังกล่าวเป็น "การมีส่วนร่วมทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศที่สำคัญที่สุดที่สหรัฐเคยมีในภูมิภาคนี้" อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์ได้เปรียบเทียบความร่วมมือนี้กับความตกลงหุ้นส่วนเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก (ทีพีพี) ที่สหรัฐถอนตัวออกไปในปี 2560
กรอบความร่วมมือนี้ไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อการลดอัตราภาษีอากร แต่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเจรจาในภายหลัง ภายใต้หลักการ 4 ประการ ได้แก่
ประเทศสมาชิก
ในปัจจุบัน ไอพีอีเอฟมีประเทศสมาชิก 14 ประเทศ คิดเป็นร้อยละ 40 ของจีดีพีโลก
สอน ศักดิ์เพชร
นายสอน ศักดิ์เพชร  นักมวยชื่อดังคนหนึ่งของไชยา ที่เคยต่อสู้ไม่แพ้ไม่ชนะกับนายตู้ ไทยประเสริฐ ชาวบ้านพาไล จังหวัดนครราชสีมา น้องชายของ หมื่นชงัดเชิงชก (แดง ไทยประเสริฐ) ที่สนามมวยสวนกุหลาบ
จากคำบอกเล่าของนายบุญเทอด หรือบุญ  ณ ไชยา  ว่านายสอน  ศักดิ์เพชร  เกิดที่บ้านตำบลเวียง ได้เริ่มหัดมวยตั้งแต่ยังเด็ก  เช่นเดียวกับเด็กอื่นของเมืองไชยา   โดยเฉพาะที่บ้านเวียงนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นตำบลบ้านมวยยิ่งกว่าบ้านอื่นๆ  นายสอนมีนิสัยซุกซนคึกคะนองและโลดโผนโจนทะยาน  ในขั้นแรกก็ไม่ได้ฝึกหัดกับครู   แต่ตำบลบ้านเวียงในสมัยนั้นมีมวยดีอยู่หลายคน  นักมวยฝีมือเยี่ยมในสมัยโน้น  อาจเทียบได้กับหัวหน้าคณะซึ่งผิดกับในสมัยปัจจุบันนี้ ตรงที่หัวหน้าคณะจะต้องจัดเจนด้วย เรียกว่านายกองมวย  เตรียมตัวเป็นทหารป้องกันเขตแดน  และรักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง  หรืออย่างน้อยก็ในอำเภอหรือตำบลที่ตัวเองอยู่
เมื่อนายสอนรุ่นหนุ่ม และได้ฝึกหัดวิชามวยอย่างจริงจังกับนายกองมวยจนมีฝีมือเข้าขั้นแล้วก็เริ่มชกมวยคาดเชือกตามประเพณี  ครั้งหนึ่งในชีวิตของนายสอน  ศักดิ์เพชรนั้น ได้เป็นเหตุบังเอิญให้เด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน  แต่อยู่ที่ตำบลเลม็ดอันเป็นตำบลที่ใกล้เคียงกัน   ต้องทิ้งบ้านเพื่อหลบหน้าเพราะความอับอาย แต่กลับไปดีมีหน้ามีตาที่บ้านเมืองอื่น
ในการพันตูในครั้งนั้น นายดำรำวนเวียน เตรียมปล่อยหมัดตรงตามแบบฉบับมวยลพบุรี  เขยิบเข้าหานายสอน ซึ่งยกตีนซ้ายทำทีให้คู่ชกเข้าใจว่าจะถีบ แต่กลับเหวี่ยงหมัดถูกแก้มนายดำอย่างถนัดถนี่ถึงกับเซแซดๆ  แต่นายดำมิได้แสดงอาการว่าเจ็บแสบแต่ประการใด พอตั้งตัวได้ก็ขยิกเข้าหาอีกเพื่อแก้ลำ  ทำความแปลกใจให้นายสอนไม่น้อย เพราะหมัดขวาที่เหวี่ยงออกไปของนายสอนเคยศักดิ์สิทธิ์ จึงนับได้ว่านายดำทรหดอดทนเอาการ ในขณะเดียวกันนายสอนก็ไม่ประมาท และไม่ละนาทีทอง กัดฟันเตรียมจดจ้อง คอยเก็งหมัดซ้ายขวาและตีนหน้าหลังตามอุปเท่ห์ “จะฉะสับพัง” ซึ่งครูบาอาจารย์ได้อบรมสั่งสอนมา หมายมั่นที่สำคัญตรงเบ้าตาใต้โหนกแก้ม ซ้าย “ฉะ”ฉาดเข้าตรงเป้าหมายพอดิบพอดี เป็นเหตุให้นายดำเซถลาอีกครั้งหนึ่ง  ฉับพลันทันใดนายสอนก็ขยับเท้าก้าวหน้าป่ายแข้งซ้ายเข้าก้านคอ  ยังผลให้นายดำซึ่งอาการงอก้อลงกับพื้นในครึ่งยกแรกนั่นเอง สร้างความตื่นตลึงพรึงเพริดให้แก่ผู้ดูในสมัยนั้น ขนาดกล่าวขวัญอยู่หลายวัน
เมื่อนายสอน ศักดิ์เพชร  ได้รับเหรียญตราหัวเสือและสายสร้อยเงินคล้องคอเป็นที่ระลึกแล้วก็ชักมันเขี้ยว เพราะการต่อสู้ได้ยุติในเวลาอันรวดเร็วเกินไปยังไม่ทันเหงื่อซึม กรรมการเปรียบคู่มวยก็ตื่นเต้นที่ไม่คาดคิดว่ามวยไชยาท่าทางหงอยๆ หัวสั่นๆซึมเซื่อง จะมีฝีมือร้ายกาจถึงปานนั้น และด้วยเจตนารมณ์ที่จะเรียกคนดูจึงกำหนดให้นายสอนได้คู่มวยดีจากที่ราบสูง คือนายตู้  ไทยประเสริฐ ซึ่งเคยห้ำหั่นคู่ต่อสู้เป็นที่ประจักษ์มาแล้วเช่นกัน
การพันตูระหว่างนายสอน ศักดิ์เพชรกับนายตู้ ไทยประเสริฐ ในครั้งนั้นยังมีผู้จดจำติดหูติดตาอยู่หลายคน  นายสอนค่อนข้างเสียเปรียบนายตู้อยู่เล็กน้อย  แต่นายสอนก็ไม่ได้แยแสคอยใช้ศอกโต้ตีนนายตู้จนกระทั่งตัวเองศอกแตกเป็นแผลทั้งสองข้าง (มีแผลเป็นจนกระทั่งตาย)  ส่วนนายตู้ก็มิได้เสียเลือดเนื้อให้นายสอนแม้แต่ยกเดียว  เมื่อได้ห้ำหั่น (ดูเหมือน 9 ยก)จนต่างคนต่างอ่อนลงแล้ว กรรมการตัดสินให้เสมอกัน  นายตู้รีบมากอดคอนายสอน  พร้อมกับอุทานว่า “เต็มกิ่น” ฝ่ายนายสอนก็มองสำรวจตัวนายตู้อย่างแปลกใจที่ไม่มีรอยแตกเลย
ครั้งนั้นเสด็จในกรมหลวงชุมพรเขตรอุดมศักดิ์ ซึ่งได้ประทับทอดพระเนตรการต่อสู้ระหว่างมวยดีเมืองเหนือเมืองใต้ด้วยความพอพระทัยอย่างยิ่ง ได้ทรงพระเมตตาประทานผ้าห่มเพลาะ นอกจากผ้าเพลาะแล้วนายสอนยังได้รับหนังสือคุ้มครองที่ได้ประทานแก่นายนิล  ปักษี  และนายสอนได้เก็บของประทานทั้งสองสิ่งไว้จนกระทั่งผุเปื่อยเพราะกินตัว
นายสอน ศักดิ์เพชร ได้แต่งงานอยู่กินกับนางปราง  ศักดิ์เพชร ซึ่งเป็นลูกสาวคนที่ 3 ของ หมื่นมวยมีชื่อ (ปลอง  จำนงทอง) และมีทายาทสืบทอดกีฬามวยมาหลายคน  โดยเฉพาะนายนาค นายปรีดา และ นายอารมณ์
เรสเซิลคิงดอม 9
เรสเซิลคิงดอม 9 (Wrestle Kingdom 9) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพของนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) โดยจัดขึ้นในวันที่ 4 มกราคม 2015 ที่สนามโตเกียวโดม ในกรุงโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 24 ในศึกแจนยูอารี่ 4 โตเกียวโดมโชว์ ซึ่งเป็นศึกที่ใหญ่ที่สุดของ NJPW
ในโชว์หลักแมทช์ระหว่างคู่เอก Shinsuke Nakamura ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลของ IWGP อีกกับ Kota Ibushi ,และ Hiroshi Tanahashi ประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์โลก IWGP Kazuchika Okada ทำให้การชิงแชมป์ของ Tanahashi-Okada การเป็นคู่หลักในศึกเรสเซิลคิงดอม 7 เมื่อ 2 ปีที่แล้ว และเป็นคู่เอกสำคัญในปีต่อมาของศึกเรสเซิลคิงดอม 10
มีผู้เข้าชมในสนามถึง 36,000 คน ผ่านการความร่วมมือของ NJPW กับ โกลเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง (GFW) ในคู่ต่างมีบรรยายภาษาอังกฤษเฉพาะในคู่ของ GFW มีให้บริการบนโทรทัศน์ PPV ในสหรัฐอเมริกา ,แคนาดา และออกอากาศทั่วโลกผ่านทางอินเทอร์เน็ต Flipps และNew Japan Pro Wrestling World
แว็งซ็อง เดอ ปอล
แว็งซ็อง เดอ ปอล (Vincent de Paul; 24 เมษายน 1581 – 27 กันยายน 1660) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวฝรั่งเศสผู้ได้อุทิศตนทำงานด้านสังคมสงเคราะห์จนได้ชื่อว่าเป็น “บิดาแห่งนักสังคมสงเคราะห์”
ประวัติ
แว็งซ็อง เดอ ปอล เกิดในครอบครัวชาวนา เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1581 ในจังหวัดล็องด์ (Landes) ที่หมู่บ้านปุย (Pouy) ใกล้เมืองดักซ์ (Dax) ประเทศฝรั่งเศส ในปัจจุบันหมู่บ้านที่เดอ ปอลเกิดนั้นชาวบ้านเรียกว่า หมู่บ้านนักบุญแว็งซ็อง เดอ ปอล แว็งซ็อง เดอ ปอล เป็นบุตรคนที่สามของบิดามารดาที่มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน ตลอดวัยเด็กเขาอยู่ในฟาร์มของ บิดา มารดา และเคยไปเฝ้าฝูงสัตว์ตั้งแต่เยาว์ ดังนั้น เขาจึงผ่านวัยเด็กในท่ามกลางธรรมชาติ ชอบการอยู่สันโดษและการสำรวมใจ
เดอ ปอลเป็นเด็กที่มีสติปัญญาว่องไวและเป็นที่สังเกตของบาทหลวง อธิการโบสถ์และผู้พิพากษาในหมู่บ้าน เดอ ปอลเข้าเรียนที่ โรงเรียนกอร์เดอลีแยร์ (Cordeliers) ที่เมืองดักซ์และในปี ค.ศ. 1596 แว็งซ็อง เดอ ปอล ได้รับศีลโกนและอนุกรมน้อย หลังจากนั้นท่านได้เดินทางไปเมืองตูลูซ เพื่อเข้าศึกษาทางเทววิทยา จะกระทั่งปี ค.ศ. 1600 ท่านได้รับศีลอนุกรมขั้นบาทหลวงในเมื่ออายุไม่ถึง 19 ปี เมื่อเดอ ปอลอายุ 19 ปีเขาจึงตัดสินใจบวชเป็นบาทหลวงและได้ศึกษาชีวิตของพระคาร์ดินัล เดอ เบรุลเลอ และของนักบุญฟร็องซัว เดอ ซาลอย่างจริงจัง ซึ่งต่อมาได้มีอิทธิพลทำให้ท่านได้อุทิศตนเข้าหาพระคริสต์ทั้งกายและใจ แว็งซ็อง เดอ ปอล ได้เป็นอธิการโบสถ์กลีซีในกรุงปารีส และได้เป็นบาทหลวงที่ดูแลพวกทาส ทั้งได้เป็นผู้อำนวยการขององค์การการกุศลต่าง ๆ ในกรุงปารีสอีกหลาย ๆ องค์การ อันทำให้ท่านได้กลายเป็นผู้มีอิทธิพลในราชสำนักด้วย เดอ ปอลเป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มสตรีและกลุ่มสัตบุรุษ ให้ทำการช่วยเหลือคนยากจน ท่านได้รับประกันที่จะช่วยเหลือพวกคนจน พวกทาส พวกนักโทษ และพวกที่น่าสงสาร ด้วยการที่ท่านได้พยายามขจัดพวกขี้เกียจทำงานแล้วมานั่งขอทาน โดยพยายามหางานให้พวกเขาทำ ท่านได้ให้ความช่วยเหลือในพื้นที่ที่มีความอดอยาก และโรคติดต่ออันมีสาเหตุมาจากสงคราม งานที่เด่นของ แว็งซ็อง เดอ ปอล 2 ชิ้นคือ ความมีใจร้อนรนของท่านต่องานแพร่ธรรมท่ามกลางคนบ้านนอกโดยได้ตั้งคณะแพร่ธรรม (Congregation of the Mission) สำหรับการนี้โดยเฉพาะ คือสำหรับจะสร้างบาทหลวงตามหมู่บ้านต่าง ๆ และงานอีกชึ้นหนึ่งก็คือความเอาใจใส่เป็นห่วงที่จะพยายามยกฐานะของชนชั้นกรรมาชีพในเมืองหลวงให้สูงขึ้นโดยได้ตั้งคณะธิดาเมตตาธรรมแห่งนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล โดยความร่วมมือของนักบุญหลุยส์ เดอ มารียัก
อ้างอิง
1581 1660
ฟาโรห์เซเนดจ์
เซเนดจ์ (หรือเรียกว่า เซเนด และเซธีเนส) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้น ซึ่งอาจจะทรงปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ โดยสถานะทางประวัติศาสตร์ของพระองค์นั้นยังไม่แน่ชัด พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์ที่เขียนขึ้นในช่วงสมัยราเมสเซส ถึงแม้ว่าจะมีการเขียนในรูปแบบที่แตกต่างกันคือ ในขณะที่บันทึกพระนามแห่งอไบดอสได้เลียนแบบพระนามรูปแบบโบราณ ส่วนบันทึกพระนามแห่งตูรินและบันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์ ได้เขียนพระนามเป็นพระนามที่มีสัญลักษณ์อักษรอียิปต์โบราณรูปห่านที่ถูกถอนขนออก
ไม่ทราบว่าฟาโรห์เซเนดจ์ทรงปกครองอียิปต์ยาวนานแค่ไหน แต่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้ระบุว่าพระองค์ทรงครองราชย์ยาวนานถึง 70 ปี ส่วนแมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าฟาโรห์ เซธีเนส (ซึ่งเป็นพระนามของพระองค์ในภาษากรีก) ทรงปกครองเป็นระยะเวลานานถึง 41 ปี
ตำบลท่าลาดขาว
ท่าลาดขาว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าลาดขาว ตั้งห่างจากอำเภอโชคชัยประมาณ 6 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลท่าลาดขาว แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (William Moulton Marston; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) หรือที่รู้จักกันในนาม ชาลส์ โมลตัน เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกันผู้ประดิษฐ์ต้นแบบเครื่องจับเท็จยุคแรก นักเขียนและ นักเขียนการ์ตูนที่สร้างตัวละครวันเดอร์วูแมน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น
เขาได้รับการแต่งตั้งให้เข้าหอเกียรติยศในหนังสือการ์ตูนใน ค.ศ. 2006
วัยเด็กและการงาน
มาร์สตัน เกิดในคลิฟตันเดล ในเมืองซอกัส รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นลูกชายของแอนนี่ ดอลตัน และเฟรดเดอริก วิลเลียม มาร์สตัน มาร์สตันจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้รับปริญญาตรีใน ค.ศ. 1915 นิติศาสตรบัณฑิตใน ค.ศ. 1918 และปริญญาเอกจิตวิทยาในปี 1921 หลังจากการสอนอยู่ที่ มหาวิทยาลัยอเมริกัน ใน วอชิงตันดี.ซี.และ มหาวิทยาลัยทัฟส์ ในเมดฟอร์ด ใน ค.ศ. 1929 มาร์สตันได้เดินทางไปในแคลิฟอร์เนีย เพื่อเป็นผู้อำนวยการของสาธารณะบริการของ ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ มาร์สตัน มีบุตร 2 คนกับภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และอีก 2 คนกับคนรัก โอลิฟ เบิร์น เอลิซาเบธทำงานหาเลี้ยงครอบครัว ในขณะที่ เบิร์นอยู่บ้านเพื่อดูแลเด็กทั้งสี่คน ทั้งโอลีฟและเอลิซาเบธ "เป็นตัวอย่างของคตินิยมสิทธิสตรีในสมัยนั้น"
นักจิตวิทยาและผู้คิดค้น
มาร์สตันเป็นผู้สร้าง เครื่องทดสอบความดันโลหิตซิสโตลิก ซึ่งกลายเป็นองค์ประกอบหนึ่งของเครื่องจับเท็จ (polygraph) ที่ทันสมัยซึ่งคิดค้นโดย John Augustus Larson ในเบิร์คลี่ย์ แคลิฟอร์เนีย ภรรยาของมาร์สตัน เอลิซาเบธ ฮอลโลเวย์ มาร์สตัน เป็นผู้เสนอความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกและความดันโลหิตกับวิลเลียม โดยให้คำสังเกตว่า "เวลาเธอโมโหหรือตื่นเต้น ความดันโลหิตของเธอดูเหมือนจะสูงขึ้น". แม้ว่าเอลิซาเบธ จะไม่ได้ถูกระบุว่าเป็นผู้ร่วมคิดของมาร์สตัน ในงานแรก ๆ ของเขา Lamb Matte (ค.ศ. 1996) และคนอื่น ๆ ก็อ้างถึงการทำงานเอลิซาเบธ ในงานวิจัยของสามีโดยตรงและโดยทางอ้อม เธอยังปรากฏอยู่ในภาพที่ถ่ายในห้องทดลองของเขาในช่วงปี ค.ศ. 1920 อีกด้วย มาร์สตันวางแผนจะขายเครื่องจับเท็จ เมื่อเขาเริ่มทำงานในวงการบันเทิง เขียนหนังสือการ์ตูน และเป็นพนักงานขายในโฆษณาของมีดโกน Gillette โดยใช้ต้นแบบเครื่องจับเท็จ
จากผลงานด้านจิตวิทยาของเขา มาร์สตันเชื่อว่าผู้หญิงมีความซื่อสัตย์มากกว่าผู้ชายในบางสถานการณ์และสามารถทำงานได้เร็วและถูกต้องกว่า
การสร้าง
ในช่วงต้นทศวรรษ ค.ศ. 1940 การ์ตูนส่วนใหญ่ของ ดีซีคอมิกส์ เป็นผู้ชายที่มีพลังพิเศษเช่น กรีนแลนเทิร์น และ ซุปเปอร์แมน ตลอดจน แบทแมน กับอุปกรณ์ไฮเทคของเขา ในบทความที่ตีพิมพ์ในนิตยสารฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2001 ของศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยบอสตัน กล่าวว่าเอลิซาเบธ ภรรยาของมาร์สตัน เป็นผู้คิดจะสร้างซูเปอร์ฮีโร่หญิง เมื่อมาร์สตันพูดถึงไอเดียการสร้างซูเปอร์ฮีโร่แบบใหม่ที่จะเอาชนะไม่ใช่ด้วยกำปั้นหรืออาวุธแต่ด้วยความรัก เอลิซาเบธ กล่าวว่า "ก็ได้ แต่เธอต้องเป็นผู้หญิงนะ"
มาร์สตันได้แนะนำแนวคิดเรื่องนี้กับ Max Gaines ผู้ร่วมก่อตั้ง All-American Publications กับ Jack Liebowitz หลังจากได้รับอนุญาต เขาก็ได้เริ่มสร้างตัวละครวันเดอร์วูแมนโดยได้รับแรงบรรดาลใจจาก ผู้หญิงสมัยใหม่ที่ไม่เป็นไปตามแบบแผนของสังคม มีอำนาจและเสรีนิยมในยุคนั้น นามแฝงของมาร์สตัน ชาลส์ โมลตันเป็นการรวมชื่อกลางของ Gaines และตัวเขาเอง
ใน ค.ศ. 2017 เอกสารส่วนบุคคลของมาร์สตันส่วนใหญ่ได้ส่งมาถึงหอสมุดชเลซิงเจอร์ ที่สถาบัน Radcliffe Institute for Advanced Study ที่กล่าวถึงเบื้องหลังวันเดอร์วูแมน และของชีวิตส่วนตัวนอกรีตของเขากับสองผู้หญิงอุดมคติที่แข็งแกร่ง ทั้งภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น และความเกี่ยวโยงกับ Margaret Sanger นักสตรีนิยมคนหนึ่งที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ยี่สิบ
การพัฒนา
ตัวละครมาร์สตันเป็นชนพื้นเมืองของยูโทเปียหญิงล้วนเรียกว่า ชาวแอมะซอนที่กลายเป็นตัวแทนรัฐบาลสหรัฐฯในการต่อสู้กับอาชญากรรมโดยใช้ความแข็งแกร่งและความว่องไวและความสามารถของเธอในการบังคับให้คนร้ายบอกความจริง ด้วยการผูกมัดพวกเขาด้วยเวทมนตร์เชือกของเธอ ลักษณะภายนอกของเธอเชื่อกันว่า ได้รับแรงบันดาลใจจากโอลิฟ เบิร์น และกำไลทองสัมฤทธิ์ (ซึ่งวันเดอร์วูแมนใช้เพื่อกันกระสุน) ก็ได้รับแรงบันดาลใจจากกำไลเครื่องประดับที่สวมใส่โดยเบิร์น
หลังจากที่ชื่อ "ซูพรีมา" ถูกแทนที่ด้วย "วันเดอร์วูแมน" ซึ่งเป็นคำที่ได้รับความนิยมในนั้น และสื่อถึงผู้หญิงที่มีพรสวรรค์เป็นพิเศษ วันเดอร์วูแมนได้เปิดตัวในหนังสือการ์ตูน All Star Comics #8 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 โดย วันเดอร์วูแมน ปรากฏตัวครั้งต่อไป ในหนังสือการ์ตูนSensation Comics #1 (มกราคม 2485) และหกเดือนต่อมาใน Wonder Woman #1
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ใน Rye, นิวยอร์ก, เจ็ดวันที่ก่อนวันเกิดปีที่ 54 ของเขา หลังจากการตายของเขา เอลิซาเบธ และโอลิฟ ยังคงอยู่ด้วยกันจนโอลิฟเสียชีวิตตอนอายุ 86 ปี ในปี 1990 และเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 มีอายุ 100 ปี ใน ค.ศ. 1985 หลังจากการตาย มาร์สตันได้ถูกยกย่องโดย ดีซีคอมิกส์ ในนิตยสารครบรอบ 50 ปีว่าเป็น หนึ่งในห้าสิบคนที่ทำให้ดีซีคอมิกส์ดี
ในภาพยนตร์
ชีวิตของมาร์สตันได้ถูกถ่ายทอดในภาพยนตร์ Professor Marston and the Wonder Women เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติที่เล่าถึง เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน โอลิฟ เบิร์นและการสร้างวันเดอร์วูแมน  นำแสดงโดยลูค อีแวนส์ รีเบคกา ฮอลล์ และเบลลา ฮีธโคต
เบลโมแพน
เบลโมแพน (Belmopan, ) เป็นเมืองหลวงของประเทศเบลีซ มีประชากรในปี ค.ศ. 2010 จำนวน 16,451 คน นอกจากจะเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในทวีปอเมริกาเมื่อวัดตามจำนวนประชากรแล้ว เบลโมแพนยังเป็นเมืองที่มีการตั้งถิ่นฐานที่ใหญ่เป็นอันดับสามในเบลีซ รองจากเบลีซซิตีและแซนอิกนาซิโอ เบลโมแพนก่อตั้งขึ้นในฐานะชุมชนที่มีการวางแผนไว้แล้วในปี ค.ศ. 1970 และเป็นหนึ่งในเมืองหลวงแห่งชาติที่ใหม่ที่สุดในโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 เบลโมแพนเป็นหนึ่งในสองที่ตั้งถิ่นฐานในเบลีซที่มีสถานะเป็นเมืองอย่างเป็นทางการพร้อมกับเบลีซซิตี
เบลโมแพนตั้งอยู่ในเขตคาโย ที่ระดับความสูง 76 เมตร (249 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล เบลโมแพนถูกสร้างขึ้นทางตะวันออกของแม่น้ำเบลีซ ห่างจากเมืองหลวงเก่าซึ่งเป็นท่าเรือเบลีซซิตี 80 กม. (50 ไมล์) หลังจากที่เมืองนั้นใกล้ถูกทำลายโดยพายุเฮอริเคนแฮตตีในปี ค.ศ. 1961 และประสบอุทกภัยอยู่บ่อยครั้ง ในปี ค.ศ. 1970 รัฐบาลจึงตัดสินใจย้ายเมืองหลวงมายังเบลโมแพนแทน อาคารรัฐสภาภายในเมืองได้รับการออกแบบให้คล้ายกับวิหารของชาวมายายุคก่อนโคลัมบัส
พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์)
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ร.น. (23 ตุลาคม 2433-27 มิถุนายน 2501) มีนามเดิมว่า ทองดี สุวรรณพฤกษ์ อดีตผู้บัญชาการทหารเรือ อดีตรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตราชองครักษ์เวร และนายทหารพิเศษประจำกองทัพเรือ
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ที่ตำบลบ้านลาดขมิ้น อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรคนที่ 11 จากทั้งหมด 12 คนของ นายกร่าง และ นางผึ้ง สุวรรณพฤกษ์
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับคุณหญิงเจิม วิชิตชลธี แต่ไม่มีบุตรธิดาด้วยกันจึงรับบุตรบุญธรรมมาอุปการะดูแลคือ นาวาอากาศเอก ชิดชัย สุวรรณพฤกษ์ อดีตรองเจ้ากรมสารบรรณทหารอากาศ และอดีต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ประเภทที่ 2
การศึกษา
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี จบการศึกษาจากโรงเรียนวัดทรงประมูล (ปัจจุบันถูกรื้อทิ้งไปแล้ว) โรงเรียนวัดราชบพิธ และโรงเรียนโฆษิตสโมสร
จากนั้นจึงได้เข้าเป็นนักเรียนนายเรือเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2448 จบการศึกษาและเข้าประจำการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2451 รุ่นเดียวกับพระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน)
การรับราชการ
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ประดับยศ ว่าที่เรือตรีผู้ช่วย เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2451 และได้รับพระราชทานยศ เรือตรีผู้ช่วย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานยศ เรือโท เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2454 ต่อมาขณะที่ท่านเป็น ผู้บังคับการเรือตอร์ปิโด ๓ ก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น ราชองครักษ์เวร เมื่อวันจันทร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2454
ในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ เรือเอก พร้อมกับรับพระราชทานนามสกุล สุวรรณพฤกษ์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2457 เป็นลำดับที่ ๑๖๖๗ และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงเริงกลางสมร ศักดินา ๘๐๐ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2457 ในขณะที่ท่านเป็น ผู้บังคับการกองโรงเรียนพลทหารเรือที่ ๓
ต่อมาท่านได้รับพระราชทานยศ นาวาตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 ยศ นาวาโท เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 จากนั้นท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระเริงกลางสมร ศักดินา ๑๐๐๐ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2464 และได้รับพระราชทานยศ นาวาเอก เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2466 ต่อมาท่านได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นราชองครักษ์เวรอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับ พลเรือตรี พระยาราชวังสัน (ศรี กมลนาวิน) เมื่อวันที่ 28 เมษายน ศกเดียวกัน
ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2467 ท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาวิชิตชลธี ศักดินา ๑๕๐๐ ต่อมาท่านซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการกรมชุมพลทหารเรือ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้รั้งตำแหน่งหรือรักษาราชการในปัจจุบันในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพเรือแทนนาวาเอก พระยาหาญกลางสมุทร์ (บุญมี พันธุมนาวิน) ที่ไปรั้งตำแหน่งผู้บัญชาการกรมชุมพลทหารเรือเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467
ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นราชองครักษ์เวรอีกวาระหนึ่ง จากนั้นท่านจึงได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้รั้งตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2470 กระทั่งได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2472 จากนั้นท่านจึงได้ย้ายไปรั้งตำแหน่ง ผู้บัญชาการกองทัพเรือ แทน พลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ไปดำรงตำแหน่ง เจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2474 และในวันที่ 11 ธันวาคม ศกเดียวกัน ท่านก็ได้กลับมารับตำแหน่งเจ้ากรมสรรพาวุธทหารเรือแทน พลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ไปรั้งตำแหน่งแม่ทัพเรือ นอกจากนี้ยังได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งราชองครักษ์เวรอีกวาระหนึ่งเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2474
หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ได้ 12 วันคือในวันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ท่านก็ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารเรือ จากนั้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ สืบต่อจากพลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ ที่ได้โอนย้ายไปรับราชการที่กระทรวงมหาดไทย โดยมีนาวาโท หลวงศุภชลาศัย (บุง ศุภชลาศัย) เป็นรองผู้บัญชาการทหารเรือ และนาวาโท หลวงสินธุสงครามชัย (สินธุ์ กมลนาวิน) เป็นเสนาธิการทหารเรือ แต่หลังจากดำรงตำแหน่งได้เพียง 4 เดือน นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ก็ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2476 เนื่องจากป่วยทุพพลภาพ
ต่อมาในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนายทหารพิเศษประจำกองทัพเรือ
งานการเมือง
นาวาเอก พระยาวิชิตชลธี ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรี พร้อมกับ เรือเอก หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ ในสมัยรัฐบาล พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2476 ซึ่งนับเป็นตำแหน่งรัฐมนตรีสมัยแรกของท่าน แต่หลังจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีได้เพียง 4 เดือนท่านก็ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2476 เนื่องจากป่วยทุพพลภาพ
ต่อมาในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 ท่านได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมในสมัยรัฐบาล พันตรี ควง อภัยวงศ์ อีกเช่นกัน แต่ดำรงตำแหน่งได้เพียงเดือนเศษก็ต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจาก พันตรีควง และคณะรัฐมนตรีได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งทั้งคณะเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2491 โดย จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสืบต่อในวันเดียวกัน และหลังจากนั้นท่านก็มิได้ยุ่งเกี่ยวกับวงการเมืองอีกเลย
พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี)
พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี) เป็นบุตรหลวงคนธรรพวาที (จ่าง จิตตเสวี) มารดาชื่อ เทียบ เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2432 มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน เริ่มเรียนซอด้วงจากบิดาตั้งแต่อายุ 6 ปี จนออกวงได้เมื่ออายุ 8 ปี และหัดเล่นดนตรีอีกหลายชนิด จนสามารถเล่นดนตรีได้รอบวง ที่ชำนาญเป็นพิเศษ คือ ซอสามสายและขลุ่ย
ตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กในสังกัดกระทรวงวัง ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ครั้งยังทรงดำรงพระยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ และได้ฝึกดนตรีเพิ่มเติมจากพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) จนได้รับพระราชทานรางวัลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในการตีฆ้องวงเล็ก เมื่อตามเสด็จไปภาคใต้ เมื่อ พ.ศ. 2452 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งหลวงสิทธิ์นายเวร เมื่อ พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทาน น.ส. เอื้อน ศิลปีเป็นคู่สมรส และได้เลื่อนเป็นพระยาภูมีเสวิน เมื่อพ.ศ. 2468
นอกจากฝีมือในการบรเลงดนตรี ท่านยังมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ เคยแสดงโขนเป็นตัวอินทรชิตหลายครั้ง และบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับดนตรีไว้ เช่น หลักการสีซอสามสาย พระราชพิธีเห่กล่อมพระบรรทม ผลงานการแต่งเพลงของท่านได้แก่ โหมโรงภูมิทองสามชั้น สอดสีเถา จำปาทองเถา และทางเดี่ยวซอสามสายอีกหลายเพลง ได้แก่ ต้นเพลงฉิ่ง ขับไม้บัณเฑาะว์ ทะแย นกขมิ้น ปลาทอง บรรทมไพร พญาครวญ พญาโศก แสนเสนาะ ทยอยเดี่ยว เชิดนอก และกราวในเถา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 มกราคม พ.ศ. 2519 รวมอายุได้ 82 ปี
พระยาภูมีเสวินเป็นครูซอสามสายคนแรกที่นำองค์ความรู้ทางซอสามสายมาบูรณาการให้เป็นระบบ ท่านได้คิดระบบการฝึกคันชัก การใช้นิ้วแบบต่าง ๆ ตลอดจนกำหนดเพลงซอสามสายแบบ 3 ขั้น ได้แก่ ขั้นพื้นฐาน ขั้นกลาง และขั้นสูง โดยเน้นการสร้างพื้นฐานและพัฒนาทักษะของผู้เรียนเป็นสำคัญ วงการดนตรีไทยจึงเรียกว่า สำนักซอสามสายพระยาภูมีเสวิน ลูกศิษย์ของท่านล้วนเป็นครูซอสามสายที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น ครูเตือน พาทยกุล ครูเจริญใจ สุนทรวาทิน ศาสตราจารย์ ดร.อุทิศ นาคสวัสดิ์ ครูเฉลิม ม่วงแพรศรี และครูศิริพันธุ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา สำหรับศิษย์เอกที่ได้รับการถ่ายทอดไว้ทั้งหมดคือ ศาสตราจารย์อุดม อรุณรัตน์ (พ.ศ. 2478-2549) ที่นอกจากเรียนซอสามสายกับพระยาภูมีเสวินแล้วยังได้เรียนซอสามสายเพิ่มเติมกับ อาจารย์ภาวาส บุนนาค (พ.ศ.2467-2537) อดีตรองราชเลขาธิการ เป็นศิษย์เอกซอสามสายของครูเทวาประสิทธ์ พาทยโกศล (พ.ศ.2450-2516) ครูในสายขุนนาง ศาสตราจารย์อุดมได้ต่อยอดการเรียนซอสามสายของสำนักพระยาภูมีเสวิน โดยเพิ่มเพลงในขั้นพื้นฐาน ขั้นกลางและขั้นสูง เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน ท่านได้ถ่ายทอดองค์ความรู้ทั้งหมดของซอสามสายให้กับศาสตราจารย์พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์บุตรชายของท่าน ซึ่งเป็นผู้เดียวที่ได้เพลงซอสามสายทั้งสายราชสำนักและสายขุนนางอย่างครบถ้วน
กีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1999
นิล ปักษี
นิล ปักษี เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้ เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี  นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง  พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู  และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา
ประวัติ
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี  นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน  บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน
นิล ปักษี  ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง  จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล  ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก  บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล  ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ  สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม
ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม  แต่นายเนียม  มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา  ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน
การกลั่นแกล้งในโรงเรียน
การกลั่นแกล้งในโรงเรียนเป็นการกลั่นแกล้งชนิดหนึ่งซึ่งเกิดขึ้นในสถานศึกษา การกลั่นแกล้งนั้นอาจเป็นการกลั่นแกล้งทางกาย ทางเพศ ทางวาจา หรือทางจิตใจก็ได้ และนับรวมถึงการกลั่นแกล้งทางอินเตอร์เน็ทด้วย
โดยทั่วไปแล้วการกระทำที่จะนับเป็นการกลั่นแกล้งนั้นจะต้องมีองค์ประกอบคือมีเจตนาทำร้าย มีความไม่เท่ากันระหว่างอำนาจของทั้งสองฝ่าย มีการทำซ้ำ ทำให้เกิดความทุกข์ และมีการยั่วแหย่ ผลของการกลั่นแกล้งอาจเกิดขึ้นได้หลายอย่าง ทั้งความโกรธ ภาวะซึมเศร้า ความเครียด และการฆ่าตัวตาย และผู้ที่เป็นฝ่ายกลั่นแกล้งก็อาจมีปัญหาทางสังคมในอนาคต และมีโอกาสเข้าไปเกี่ยวข้องกับอาชญากรรม
ชิกูมะ
ชิกูมะ (千曲市 (Chikuma-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 119.79 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 58,124 คน
ชิกูมะจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2003 จากการควบรวมนครโคโชกุ เมืองคามิยามาดะ และหมู่บ้านโทงูระเข้าด้วยกัน
จังหวัดท้ายบิ่ญ
ท้ายบิ่ญ (Thái Bình) เป็นจังหวัดชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ห่างจากเมืองนามดิ่ญประมาณ 18 กิโลเมตร ห่างจากเมืองไฮฟองประมาณ 70 กิโลเมตร และห่างจากกรุงฮานอยประมาณ 110 กิโลเมตร
อำเภอ
จังหวัดท้ายบิ่ญแบ่งออกเป็น 1 นคร (ท้ายบิ่ญ) และ 7 อำเภอ
ประชาชนและวัฒนธรรม
แม้ว่าจะตั้งอยู่ในใจกลางของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง แต่ในอดีต ท้ายบิ่ญถือเป็นเกาะล้อมรอบด้วยแม่น้ำขนาดใหญ่ 3 สาย และเป็นจังหวัดเดียวที่ไม่เคยถูกรวมหรือแยกพื้นที่ออกจากกัน ทำให้ผู้คนในท้ายบิ่ญมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์
ศัพท์มูลวิทยา
ชื่อของจังหวัดมาจากศัพท์จีน-เวียดนาม 太平 แปลว่า "สันติภาพที่ยิ่งใหญ่"
เอบีอินเบฟ
แอนไฮเซอร์-บุช อินเบฟ (Anheuser-Busch InBev NV) หรือที่รู้จักในชื่อ เอบีอินเบฟ เป็นบริษัทข้ามชาติผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่ม มีฐานอยู่ที่เมืองเลอเฟิน ประเทศเบลเยียม   และมีสำนักงานดูแลตลาดโลกอยู่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
เอบีอินเบฟ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2008 เมื่อบริษัทแอนไฮเซอร์-บุช ผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สัญชาติอเมริกันเข้าซื้อกิจการของบริษัทอินเบฟ ซึ่งเป็นบริษัทที่ควบรวมกิจการของอินเตอร์บรูวจากเบลเยียมและแอมเบฟจากบราซิล จากนั้นในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2016 บริษัทได้เข้าซื้อกิจการของซาบมิลเลอร์ ผู้ผลิตเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ของอังกฤษ ทำให้กิจการเติบโตขึ้นอย่างมาก มียอดขายในปี ค.ศ. 2019 สูงถึง 52.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ครองส่วนแบ่งตลาดเบียร์โลกถึงร้อยละ 28
บุญส่ง เทพพิมล
นายบุญส่ง เทพพิมล เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง เทพพิมล  และเป็นหลานของนุช  เทพพิมล  นักมวยชื่อดังของไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก  อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจมาแล้ว
บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆ  เป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด  นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก  แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย   นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด  ซึ่งมวยไทย  และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง  เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ  นายนบ  ชมศรีเมฆ  ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น
นอกจากนั้น นายบุญส่ง เทพพิมล  ยังเคยชนะแก้ว  เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม  บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม  สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์  แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี  ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติเกาหลีเหนือ พ.ศ. 2505
การเลือกตั้งสมาชิกสภาแห่งชาติ เกิดขึ้นที่ประเทศเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ผลปรากฏว่า พรรคแรงงานแห่งเกาหลี ได้รับชัยชนะด้วยจำนวน 371 ที่นั่ง จาก 383 ที่นั่ง
กำลังป้องกันภัยทางอากาศโซเวียต
กองกำลังป้องกันทางอากาศ(войска ПВО, voyska protivovozdushnoy oborony, voyska PVO, V-PVO, lit. Anti-Air Defence Troops; and formerly protivovozdushnaya oborona strany, PVO strany, lit. Anti-Air Defence of the Nation) เป็นสาขาเหล่าทัพของการป้องกันทางอากาศ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1941 มันยังคงดำเนินต่อเนื่องมาเป็นสาขาเหล่าทัพของกองทัพรัสเซียในหลังปี ค.ศ. 1991 จนกระทั่งมันถูกรวมเข้ากับกองทัพอากาศในปี ค.ศ. 1998 ไม่เหมือนกับกองกำลังป้องกันทางอากาศทางด้านตะวันตก, V-PVO เป็นสาขาเหล่าทัพหนึ่งของกองทัพ ซึ่งแยกตัวออกจากกองทัพอากาศโซเวียต(VVS) และกองกำลังป้องกันทางอากาศของกองทัพบก ในช่วงยุคโซเวียต มันเป็นอันดับสามในความสำคัญของการประจำการกองทัพของโซเวียต รองลงจากหน่วยขีปนาวุธทางยุทธศาสตร์ และกองทัพภาคพื้นดิน
แอมโมเนียมซัลเฟต
แอมโมเนียมซัลเฟต, (Ammonium sulfate) (NH4) 2SO4, บางทีเรียกว่า Mohrs Salt, เป็นสารประกอบเคมีที่ใช้ทำ ปุ๋ย แอมโมเนียมซัลเฟต มีคุณสมบัติเป็นกรดและจะเพิ่มความสมดุลของ  pH ให้กับ ดิน และสารประกอบ ซัลเฟต อื่น เช่น อะลูมิเนียมซัลเฟต
แอมโมเนียม ซัลเฟต ไม่ละลายใน แอลกอฮอล์ หรือ แอมโมเนียเหลว  แอมโมเนียมซัลเฟตผลิตเป็นการค้าได้โดย ปฏิกิริยา ระหว่าง แอมโมเนีย กับ กรดซัลฟูริก (H2SO4)  ในดิน SO4 จะถูกปล่อยออกมาเกิดเป็น กรดซัลฟูริก และแอมโมเนีย เพื่อให้ ไนโตรเจน แก่ดิน
แอมโมเนียมซัลเฟต สามารถผลิตเป็นการค้าได้อีกวิธีคือจาก เหล้าแอมโมเนีย (ammoniacal liquor) ของ ก๊าซ-เวิอร์ค (gas-works) และถูกทำให้บริสุทธิ์โดยการตกผลึกซ้ำ รูปแบบผลึกมีขนาดใหญ่เป็น รอมบิก ปริซึม  มีรสเค็มละลายในน้ำเล็กน้อย  เมื่อต้มสารละลายในน้ำของมันจะได้ แอมโมเนีย และ กรดซัลฟูริก
ในวิชา ชีวเคมี ใช้ ตะกอนแอมโมเนียมซัลเฟต ในการทำให้ โปรตีน เข้มข้น
ฟาโรห์เมค
เมค เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ ซึ่งปกครองสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ปรากฏพระนามในจารึกหินปาแลร์โม (Palermo Stone) ร่วมกับฟาโรห์แห่งอียิปต์ตอนล่างพระองค์อื่น ๆ ไม่ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับพระราชประวัติและรัชสมัยของพระองค์ จึงอาจเป็นฟาโรห์ในตำนาน หรือแม้แต่ไม่มีอยู่จริง
ฟาโรห์ฮอรัส เบิร์ด
ฟาโรห์ฮอรัส เบิร์ด เป็นที่รู้จัก Horus-Ba (Horus Bird) เป็นชื่อของฟาโรห์ที่อาจจะมีการครองราชย์สั้นมากระหว่างราชวงศ์ที่ 1 และที่ 2 ของราชวงศ์อียิปต์
เอกชัย วารุณประภา
พลตำรวจตรีเอกชัย วารุณประภา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง เกิดเมื่อวันที่
ออสเตรียสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ออสเตรียสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค (Habsburg Austria) อาจหมายถึงเหล่าดินแดนที่ถูกปกครองโดยราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค สาขาออสเตรีย หรือยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ของประเทศออสเตรีย ซึ่งอาจหมายถึงสิ่งต่อไปนี้ ขึ้นอยู่กับบริบท:
ตำบลทุ่งอรุณ
ทุ่งอรุณ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งอรุณ ตั้งห่างจากอำเภอโชคชัยประมาณ 15 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลทุ่งอรุณ แบ่งการปกครองออกเป็น 17 หมู่บ้าน คือ
ชู จี-ฮุน
ชู จี-ฮุน (เกาหลี: 주지훈; เกิด 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงเมื่อปี ค.ศ. 2003 ในฐานะนายแบบกางเกงยีนส์ลีวายส์ และผลิตภัณฑ์กีฬารีบอค ได้รับความนิยมจากผลงานการแสดงเรื่องแรกในบทบาท "องค์ชายลีชิน" จากละครเรื่อง เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา เมื่อปี ค.ศ. 2006 แสดงร่วมกับ ยุน อึนเฮ นักแสดงหญิงดาวรุ่งที่กำลังได้รับความนิยมในขณะนั้น และได้รับความนิยมในละครอีกหลายเรื่อง เช่น ทีมหมอใจเพชร (2013), หน้ากากหัวใจ (2015) และผีดิบคลั่ง บัลลังก์เดือด (2019) รวมไปถึงในวงการภาพยนตร์ อาทิเช่น ฝ่า 7 นรกไปกับพระเจ้า ทั้งสองภาค (2017–2018) และ The Spy Gone North (2018) ที่กวาดรายได้ไปอย่างถล่มทลายในเกาหลีใต้
2006–2008: เริ่มต้นอาชีพนักแสดง และประสบความสำเร็จ
ในปี ค.ศ. 2006 ชู จี-ฮุนก้าวเข้าสู่อาชีพนักแสดง จากการรับบท "องค์ชายรัชทายาทลีชิน" ในละครโรแมนติกคอมเมดี เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ทำลายสถิติเรตติ้งละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ด้วยค่าผู้ชมสูงถึง 28.3% ส่งผลให้เกิดความนิยมละครโทรทัศน์รวมถึงศิลปินเกาหลีทั่วทั้งทวีปเอเชีย นอกจากนี้ยังส่งผลให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลของสถานีโทรทัศน์เอ็มบีซี ร่วมกับยุน อึนเฮ จากละครโทรทัศน์เรื่องเดียวกันนั้นเองในช่วงปลายปี
เดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ชู จี-ฮุน แสดงละครโทรทัศน์เรื่อง คำพิพากษาซาตาน ร่วมกับนักแสดงมากฝีมืออย่าง ออม แท-อุง และชิน มิน-อา ในเดือนเดียวกันนั้นเอง เขาได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งชายยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย จากงานประกาศผลรางวัลละครโทรทัศน์แห่งเอเชียครั้งที่ 1 จากผลงานเรื่อง เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา และคำพิพากษาซาตาน
เขาร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตในบทบาท คิม จิน-ฮยอก จากเรื่อง หล่อ หรู ร้าย รัก (Antique) ในปี ค.ศ. 2008 ภายหลังภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ครั้งที่ 59 และในปีเดียวกัน เขาได้กลับมาร่วมงานกับชิน มิน-อา อีกครั้ง ในภาพยนตร์โรแมนติก ปรุงหัวใจ สูตรเจ้าชายเย็นชา (The Naked Kitchen)
2009–2011: ข่าวอื้อฉาว และการรับใช้ชาติ
เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2009 เขาถูกจับกุมในข้อหาร่วมกันเสพยาเสพติด พร้อมกับกลุ่มเพื่อนอีก 15 คน กลายเป็นประเด็นข่าวดังในวงการอุตสาหกรรมสื่อบันเทิงของเกาหลีใต้และระดับเอเชีย ภายหลังเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เขาได้สารภาพต่อศาลว่าใช้สารเสพติด เคตามีน จริง และศาลได้ตัดสินจำคุกเขาเป็นเวลาหกเดือน รอลงอาญา 1 ปี บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมอีก 120 ชั่วโมง และต้องจ่ายค่าปรับอีก 360,000 วอน
เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เขาได้เข้าร่วมรับราชการทหาร หลังจากครบกำหนดเวลาเข้ากรมรับใช้ชาติพอดี ด้วยการฝึกขั้นพื้นฐานเป็นเวลาห้าสัปดาห์ ตามด้วยการปฏิบัติหน้าที่กับกองกำลังสำรอง ในช่วงเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เขาได้ร่วมงานกับอี จุน-กี แสดงละครเพลงรำลึกถึงวันครบรอบ 60 ปีสงครามเกาหลี ซึ่งเกิดจากความร่วมมือกันของกระทรวงกลาโหมและสมาคมโรงละครดนตรีแห่งเกาหลี จัดแสดงตั้งแต่วันที่ 21–29 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ณ โรงละครแห่งชาติ และในที่สุด เขาได้ปลดประจำการทหารเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011
2012–2016: กลับเข้าร่วมงานแสดงอีกครั้ง
ในช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2011 ก่อนการปลดประจำการทหาร เขาตัดสินใจเซ็นสัญญาร่วมกับ คีย์อีสต์
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 เขาได้กลับมาร่วมแสดงอีกครั้งในผลงานภาพยนตร์เรื่องที่สามอย่าง ข้า(น้อย)นี่แหละราชา (I Am the King) รวมถึงผลงานละครโทรทัศน์ เบญจดรรชนี ดนตรีแห่งรัก (Five Fingers) ในปีเดียวกัน ปีต่อมา เขามีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่องทั้งภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ อาทิ ภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี Marriage Blue และการกลับมาเล่นซีรีส์ให้กับเอ็มบีซี อีกครั้งในรอบ 7 ปีอย่าง ทีมหมอใจเพชร (Medical Top Team)
ปี ค.ศ. 2014 เขามีผลงานภาพยนตร์ต่างประเทศเป็นเรื่องแรก คือเรื่อง Love Suspicion ภาพยนตร์โรแมนติกระทึกขวัญสัญชาติจีน ก่อนจะมาร่วมแสดงกับ จี ซ็อง และอี กวัง-ซู ในภาพยนตร์ Confession ช่วงกลางปีเดียวกัน
ปี ค.ศ. 2015 เขาได้กลับมาร่วมงานกับ มิน คยู-ด็อง ผู้กำกับจากภาพยนตร์ที่เขาเคยร่วมแสดง ในภาพยนตร์พีเรียดย้อนยุค The Treacherous ในปีเดียวกัน เขายังมีผลงานละครโทรทัศน์อีกเรื่องอย่าง หน้ากากหัวใจ (Mask) แสดงร่วมกับ ซูเอ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอสบีเอส ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมจากซีรีส์ความยาวขนาดกลาง งาน SBS Drama Awards 2015 ไปครอบครอง
ปี ค.ศ. 2016 เขาได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ทริลเลอร์อย่าง เมืองคนชั่ว (แล้วเราจะกลัวใคร) (Asura: The City of Madness) ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำไปฉายเปิดเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ครั้งที่ 41 ทั้งนี้ เขายังได้รับรางวัลนักแสดงภาพยนตร์ยอดนิยม จากงานประกาศผลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติของเกาหลีใต้ จากภาพยนตร์เรื่องเดียวกันนั้นเอง และถูกเสนอชื่อถึงสองครั้งในสาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม
2017–ปัจจุบัน: คิวทองกับผลงานภาพยนตร์
ในปี ค.ศ. 2017 – ค.ศ. 2018 ชู จี-ฮุน ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์สัญชาติเกาหลีใต้ฟอร์มยักษ์อย่าง ฝ่า 7 นรกไปกับพระเจ้า ทั้งสองภาค รับบทเป็นยมทูต แฮ วอน-มัก โดยภาพยนตร์ทั้งสองภาคนี้ กวาดรายได้อย่างถล่มทลายในเกาหลีใต้ ภาคแรกสามารถทำรายได้สูงถึง 108.2 ล้านเหรียญสหรัฐ เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ทำรายได้สูงเป็นอันดับ 3 ในเกาหลีใต้ ขณะที่ภาคสอง ซึ่งเข้าฉายในปีถัดมา ยังคงทำรายได้สูงอยู่ที่ 92.5 ล้านเหรียญสหรัฐ เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ทำรายได้สูงเป็นอันดับ 10 ในเกาหลีใต้
ปี ค.ศ. 2018 เขายังคงมีผลงานภาพยนตร์อย่างต่อเนื่อง อาทิเช่น The Spy Gone North และ Dark Figure of Crime  ส่งผลให้เขาชนะรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง The Spy Gone North และถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Dark Figure of Crime ในงานประกาศผลรางวัล Blue Dragon Awards อีกด้วย
ปี ค.ศ. 2019 เขาได้มีโอกาสร่วมงานกับบริษัทผลิตภาพยนตร์ชื่อดังอย่าง เน็ตฟลิกซ์ กับผลงานซีรีส์เรื่อง ผีดิบคลั่ง บัลลังก์เดือด (Kingdom) ซึ่งออกอากาศไปยังผู้ชมทั่วโลก และได้กลับมาร่วมแสดงนำบนหน้าจอโทรทัศน์ครั้งแรกในรอบ 4 ปี กับผลงานเรื่อง Item ออกอากาศทางเอ็มบีซี
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1959) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีและพระอัครมเหสีองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และทรงเป็นพระบรมราชชนนี ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก  พระองค์ทรงจบการศึกษา ที่ โรงเรียนเซนต์ โจเซฟ, ประเทศอินเดีย
ชลสิทธิ์ อุปนิกขิต
ชลสิทธิ์ อุปนิกขิต (เกิด พ.ศ. 2533) เป็นนักลำดับภาพยนตร์ชาวไทย เขามักทำงานร่วมกันบ่อยครั้งกับนวพล ธำรงรัตนฤทธิ์ และผู้กำกับชาวไทยคนอื่น ๆ ผลงานเด่นของเขาคือลำดับภาพยนตร์เรื่อง Mary is happy, Mary is happy (2556), ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2558) และ ฉลาดเกมส์โกง (2560) ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับรางวัลรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม ทั้งหมด
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
ซาแมนธา เซพัลเวดา
ซาแมนธา เซพัลเวดา (Samantha Sepulveda) เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจของลองไอแลนด์ที่ได้รับชื่อเสียงเมื่อนิวยอร์กโพสต์รายงานว่าเธอยังเป็นนางแบบเย้ายวนใจทางอินเทอร์เน็ต
ชีวิตช่วงแรก
ซาแมนธา เซพัลเวดา เกิดที่สาธารณรัฐโดมินิกัน แล้วย้ายไปสหรัฐกับแม่และพี่สาวของเธอเมื่อเธออายุห้าขวบ ในปี ค.ศ. 2003 ช่วงปีสุดท้ายในไฮสกูลของเธอ เธอได้รับทุนการศึกษาด้านกีฬาเพื่อเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ และชล็อสอวอร์ดของรัฐนิวยอร์กสำหรับลาครอสสาว
เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการจัดการจากโรงเรียนธุรกิจไอเซนเบิร์กในขณะที่เล่นกับทีมลาครอสของโรงเรียน โดยเธอเป็นผู้ทำประตูสูงสุดอันดับเจ็ดในประวัติศาสตร์ของทีม
เซพัลเวดาบอกกับนิวยอร์กโพสต์ ว่าหลังจากได้รับวุฒิบริหารธุรกิจมหาบัณฑิตเธอได้ตัดสินใจทำงานด้านการบังคับใช้กฎหมาย ไม่ใช่การเงิน เพราะเธอคิดว่าเธอจะสามารถช่วยเหลือผู้คนในด้านการบังคับใช้กฎหมายได้ดีกว่า
อาชีพ
ช่วงกลางปี ค.ศ. 2013 เพื่อนคนหนึ่งได้เชิญเธอให้เป็นนางแบบในรันเวย์แฟชันโชว์ให้แก่บริษัทชุดชั้นในของพวกเขา เซพัลเวดายอมรับ และเริ่มเป็นนางแบบชุดชั้นใน รวมถึงชุดว่ายน้ำในช่วงนอกเวลางาน