cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระราธเถระ
ผลงาน
พระราธะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ ในเมืองราชคฤห์ ฐานะเดิมของท่านนั้นจัดว่าอยู่ในขั้นเศรษฐี มีทรัพย์สินเงินทองมาก แต่เมื่อย่างเข้าสู่วัยชราถูกภรรยาและบุตรธิดาทอดทิ้ง ต้องกลายเป็นคนยากจนอนาถา ไร้ที่พึ่งพาอาศัยต้องเลี้ยงชีพด้วยการอาศัยพระภิกษุอยู่ในวัดพระเวฬุวันมหาวิหาร ท่านได้เรียนรู้ว่าชีวิตพระเป็นชีวิตที่สงบไม่วุ่นวายจึงปรารถนาจะมีชีวิตที่สงบอย่างนั้นบ้าง วันหนึ่งจึงเข้าไปหาพระที่คุ้นเคยกันแล้วแจ้งความประสงค์ให้ทราบ ไม่มีพระรูปใดรับบวชให้ แต่ไม่มีภิกษุรูปใดที่จะสงเคราะห์บวชให้ ทำให้เกิดความทุกข์ใจจนร่างกายซูบผอม หน้าตาผิวพรรณหม่นหมอง วันหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าแล้วกราบทูลให้ทราบถึงความประสงค์ของตน พระพุทธเจ้าทรงตรวจดูอุปนิสัยของท่านแล้วเห็นว่า แม้จะแก่แต่ก็สามารถบรรลุอรหัตผลได้ จึงตรัสสั่งให้ประชุมสงฆ์รับสั่งถามว่า
“ ภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดระลึกถึงอุปการคุณของราธพราหมณ์ ผู้นี้บ้าง ? ”
ขณะนั้น พระสารีบุตรเถระ ซึ่งอยู่ในที่ประชุมนั้นด้วย ได้กราบทูลว่า
“ ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ข้าพระองค์ระลึกได้ พระเจ้าข้า คือ วันหนึ่ง ข้าพระองค์ได้เข้าไปบิณฑบาตในเมืองราชคฤห์ พราหมณ์ผู้นี้เคยได้ถวายอาหารข้าวสุกแก่ข้าพระองค์ ทัพพีหนึ่ง พระเจ้าข้า”   พระบรมศาสดา ได้สดับแล้วตรัสยกย่องพระสารีบุตรเถระว่า เป็นผู้มีความกตัญญูกตเวที แล้วมอบราธพราหมณ์ให้ท่านเป็นพระอุปัชฌาย์ ดำเนินการบวชให้ และทรงประกาศยกเลิกการอุปสมบทด้วยวิธีไตรสรณคมน์ ที่พระองค์ทรงอนุญาตไว้แต่เดิมแล้ว ทรงอนุญาตการอุปสมบทด้วยวิธีญัตติจตุตถกรรมอันเป็นวิธีอุปสมบทโดยมีสงฆ์เป็นใหญ่ พระสารีบุตรเถระเป็นพระอุปัชฌาย์รูปแรกและพระราธะเป็นภิกษุผู้ได้รับการอุปสมบทด้วยวิธีนี้เป็นรูปแรก การอุปสมบทด้วยวิธีญัตติจตุตถกรรมนี้ได้ถือปฏิบัติสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
เรือนที่มุงไม่ดี ฝนตกรั่วรดได้ จิตที่ไม่ได้ฝึกฝนก็เป็นเช่นนั้น เรือนที่มุงดี ฝนตกรั่วรดไม่ได้ จิตที่ฝึกฝนไว้ดีก็เป็นเช่นนั้น ราคะย่อมรั่วรดไม่ได้ พระราธเถระท่านดำรงอายุสังขาร ช่วยกิจการพระศาสนา พอสมควรแก่กาลเวลาแล้ว ก็ดับขันธปรินิพพาน..
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงดับขันธปรินิพพาน
ประเทศโครเอเชียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศโครเอเชีย จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโครเอเชียเป็นตัวแทนประเทศโครเอเชียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กระเจาะ
กระเจาะ หรือ ขะเจาะ เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบในวงศ์ Leguminosae วงศ์ย่อย Papilionpidae ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ปลายคี่ ดอกเป็นดอกช่อ ดอกย่อยมีลักษณะคล้ายดอกถั่ว สีม่วงอ่อน บานวันเดียวแล้วโรย ติดผลเป็นฝักแบน แก่แล้วแตกเป็นสองซีก เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย พบครั้งแรกที่แม่กลาง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ โดยหมอคาร์ ชาวไอริช เมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 โดยชื่อสปีชีส์ตั้งตามสถานที่ค้นพบคือแม่กลาง
ยานอวกาศเอนเทอร์ไพรส์
เอนเทอร์ไพรส์ หรือ ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรส์ (มักจะเรียกว่า "ยานอวกาศ เอนเทอร์ไพรส์") เป็นชื่อของยานอวกาศสมมติหลายลำ ในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ สตาร์ เทรค แฟรนไชส์บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ กัปตันที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ กัปตัน เจมส์ ที. เคิร์ก ของ ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรส์ (เอ็นซีซี-1701) จาก ละครโทรทัศน์ดั้งเดิมเมื่อทศวรรษ 1960 และ กัปตัน ฌอง-ลุค พิคาร์ด ของ ยูเอสเอส เอนเทอร์ไพรส์ (เอ็นซีซี-1701-ดี) จาก สตาร์ เทรค: เดอะเน็กซ์เจเนอเรชัน
ยุคก่อนก่อตั้งสหพันธ์แห่งดวงดาว
มียานอวกาศสองลำที่ใช้ชื่อ เอนเทอร์ไพรส์ ก่อนที่จะก่อตั้งสหพันธ์แห่งดวงดาว ในเส้นเวลาสมมติของ สตาร์ เทรค
ยานอวกาศ เอนเทอร์ไพรส์ ของยูไนเต็ดเอิร์ธสตาร์ฟลีต เป็นยานอวกาศหลักในละครโทรทัศน์ สตาร์ เทรค: เอนเทอร์ไพรส์ (ค.ศ. 2001–2005) เป็นยานอวกาศลำแรกของโลกที่ทำความเร็วได้ถึง วอร์ป 5 มีกัปตัน โจนาธาน อาร์เชอร์ เป็นกัปตันยาน และเป็นหนึ่งยานอวกาศทำให้เกิดการสร้างพันธมิตร ก่อนการก่อตั้งสหพันธ์แห่งดวงดาว เอนเทอร์ไพรส์ มีการเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ที่สำคัญกับ คลิงงอน, ซูลิบาน, ซินดีและโรมูลัน ยานอวกาศยังเป็นศูนย์กลางของ "สงครามเย็นข้ามเวลา" แบบจำลองของยานอวกาศลำนี้ปรากฏในภาพยนตร์ สตาร์ เทรค ทะยานสู่ห้วงมืด
ยุค เดอะเน็กซ์เจเนอเรชัน
Three ships named Enterprise are featured in Star Trek: The Next Generation and four TNG-era films.
เลอังดรู จี โอลีเวย์รา ดา ลุส
เลอังดรู จี โอลีเวย์รา ดา ลุส (Leandro de Oliveira da Luz) รู้จักกันในนาม เลอันโดร (เกิด 3 มีนาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองกลาง โดยเคยเล่นให้กับสิงห์ท่าเรือ
ไฮฟอง
โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายในช่วงที่เขาเล่นในบราซิลและรัสเซีย แต่เมื่อไปเล่นในเวียดนาม เขาเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับไฮฟองและได้เป็นกัปตันทีม เขาจึงได้รับฉายาว่า คิงเลอันโดร จากกองเชียร์ ใน ค.ศ. 2009 เลอันโดรได้รับการลงคะแนนให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมอย่างไม่เป็นทางการของวีลีก
เขาได้เซ็นสัญญากับบิ่ญเซือง ทีมในวีลีกใน ค.ศ. 2010
2 ปี ผ่านไปเขาได้เซ็นสัญญากับสิงห์ท่าเรือโดยไม่มีค่าตัว โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเจ้าตัวในสีเสื้อของสิงห์ท่าเรือ ในทัวร์นาเมนต์เชียงราย และทำผลงานได้ค่อนข้างดี ในเกมที่สิงห์ท่าเรือเอาชนะบางกอกกล๊าส ไป 3-1
ทีมชาติ
เลอันโดรเคยเล่นให้กับทีมชาติบราซิล ชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ในศึกแพน-อเมริกันเกมส์ที่ซานโตโดมิงโกใน ค.ศ. 2003 และเขาได้ยิงประตูในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2003 ในเกมที่เอาชนะทีมชาติโคลอมเบียไป 4–0
กลุ่มอาการปารีโน
กลุ่มอาการปารีโน หรือ กลุ่มอาการแพรินอด (Parinaud's syndrome) เป็นอาการซึ่งผู้ป่วยไม่สามารถขยับดวงตาขึ้นและลงได้ เกิดจากการกดของศูนย์การเพ่งมองแนวตั้ง (vertical gaze center) ที่รอสทัลอินเทอร์สทิเทียลนิวเคลียสของมีเดียลลองทิจูนอลฟาซิคูลัส (riMLF)
กลุ่มอาการพาริโนดเป็นความผิดปกติในการเคลื่อนไหวดวงตา และการสูญเสียการทำงานของรูม่านตา เกิดจากการบาดเจ็บในเบรนสเตมท่อนบน ชื่อของกลุ่มอาการตั้งตามอองรี ปารีโน (Henri Parinaud) (1844–1905) บิดาแห่งจักษุวิทยาฝรั่งเศส
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งที่จัดขึ้นในเมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2016 โดยได้จัดขึ้นที่ Kristins Hall
ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 544 คน จาก 28 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2499) เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ประวัติ
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ เดิมชื่อ อาคม แซ่จึง เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2499 ที่อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายงี้ยง กับนางกิมเอง แซ่จึง สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนรวมสินวิทยา จบมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนศรีสะเกษวิทยาลัย จบมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร ระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี 2520 และระดับปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ จากวิทยาลัยวิลเลียม รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี 2526
อาคม สมรสกับนางมุกดา เติมพิทยาไพสิฐ (เสียชีวิต)
การทำงาน
ในปี 2557 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ต่อมาในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกัน เขาได้ลาออกจาก สนช. และเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งเป็นการดำรงตำแหน่งควบคู่ทั้งตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ และตำแหน่งทางการเมือง ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2558 นายอาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม แทนพลอากาศเอก ประจิน จั่นตอง ต่อมานายอาคม ได้ยื่นลาออกจากข้าราชการในตำแหน่ง เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เนื่องจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและข้อสั่งการของนายกรัฐมนตรี ให้ข้าราชการประจำที่ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีเกษียณอายุราชการหรือลาออกจากตำแหน่ง โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2558 เป็นต้นไป
อาคม ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการหลายคณะในช่วงรัฐบาลของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อาทิ กรรมการในคณะกรรมการยุทธศาสตร์ด้านการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตเลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ เป็นกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การบูรณาการการพัฒนาปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กรรมการในคณะกรรมการทรัพยากรน้ำแห่งชาติ และอีกหลายคณะกรรมการในคณะรักษาความสงบแห่งชาติ รวมถึงเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการบริหารการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหาร สถาบันสารสนเทศทรัพยากรน้ำและการเกษตร
พระลกุณฏกภัททิยเถระ
พระลกุณฏกภัททิยเถระ เป็นพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาล ชาวเมืองสาตถี นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา ท่านได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้มีเสียงไพเราะ
ประวัติ
พระลกุณฏกภัททิยเถระ เกิดในตระกูลเศรษฐีผู้มั่งคั่งในเมืองสาวัตถี เมื่อเจริญวัยแล้ว วันหนึ่งได้ตามประชาชนไปฟังธรรมในวัดพระเชตวันมีความเลื่อมใสจึงขอบวชในพระพุทธศาสนา ไม่นานท่านก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน ต่อมาได้เข้าไปสนทนาธรรมกับพระสารีบุตรหลายเรื่อง จนในที่สุดส่งกระแสจิตพิจารณาตามธรรมสากัจฉาจึงได้บรรลุอรหันต์ในขณะสนทนาธรรมนั่นเอง
ท่านพระลกุณฏกภัททิยเถระ เป็นคนมีรูปร่างเตี้ยมาแต่กำเนิด ทำให้ท่านมักถูกพระรูปอื่นจับหัวเล่นอยู่เสมอ ๆ ด้วยคิดว่าเป็นเพียงสามเณรน้อย จนพระพุทธเจ้าต้องแสดงให้พระสงฆ์ทราบทั่วกันว่าท่านเป็นพระอรหันต์แล้ว พระลกุณฏกภัททิยเถระนั้นปรากฏว่าท่านมีปกติเจรจาได้ไพเราะเสนาะโสตมาก ด้วยเหตุนี้พระพุทธเจ้าจึงยกย่องท่านไว้ในตำแหน่งเอตทัคคะผู้เลิศกว่าพระสงฆ์ทั้งหลายในผู้ มีเสียงไพเราะ
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์
ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2545) ชื่อเล่น ยอร์ช เป็นนักแสดง นายแบบ และนักร้องชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีชื่อเสียงจากการรับบท "วันเฉลิม" (รุ่น 3) ในละครโทรทัศน์เรื่อง ทองเนื้อเก้า (2556)
ประวัติ
ยงศิลป์ เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2545 ที่จังหวัดพะเยา จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนรัตนบัณฑิตวิทยา ศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิตอล เอกการแสดงและการกำกับการแสดงภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ยงศิลป์ เริ่มเป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น วันเฉลิม รุ่น 3 ในละครเรื่อง ทองเนื้อเก้า เมื่อปี 2556 และยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 5 สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม อีกด้วย ปัจจุบันหมดสัญญากับทางสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประเทศไซปรัสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศไซปรัส จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติไซปรัสเป็นตัวแทนประเทศไซปรัสในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ศุกลวัฒน์ พวงสมบัติ
ศุกลวัฒน์ พวงสมบัติ (เกิดวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2548) ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย เป็นนักเขียนเพลง นักร้อง แร็ปเปอร์ พิธีกรและมีผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "เพลงทน" ค่ายเพลง HYPETRAIN (NINO)
ประวัติ
ศุกลวัฒน์ พวงสมบัติ เกิดวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ประเทศไทย เป็นบุตรคนโตของบิดามารดา และมีน้องชาย 1 คน
ศุกลวัฒน์ เริ่มมีชื่อเสียง จากการที่ตนได้ไปประกวดรายการ ซุปเปอร์เท็น ซีซั่น 2 ในการร้องเพลงลูกทุ่ง ที่ตนได้ฝึกฝนมา จนเป็นที่พูดถึงในสังคมออนไลน์
ศุกลวัฒน์ประสบความสำเร็จในเพลง "ทน" ที่มียอดดูมากกว่า 100 ครั้งในยูทูบรวมถึงติดชาร์ตบิลบอร์ดด้วย และมีเพลง "เดียวดาย", "ปิก้า ปิก้า", "บังอร", "ไอต้าว", "ดาวดึงส์ ", "ปิ้ว ปิ้ว"
เสือโคร่งจีนใต้
เสือโคร่งจีนใต้ หรือ เสือโคร่งจีน หรือ เสือโคร่งเซียะเหมิน (อักษรจีนตัวเต็ม: 华南虎, อักษรจีนตัวย่อ: 華南虎, หัวหนันหู่) เสือโคร่งพันธุ์ย่อยพันธุ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panthera tigris amoyensis อยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) รูปร่างเหมือนเสือโคร่งทั่วไป แต่มีสีขนที่อ่อนกว่าเสือโคร่งเบงกอล (P. t. tigris) หรือเสือโคร่งอินโดจีน (P. t. corbetti) มีหางสั้นกว่า มีลวดลายที่น้อยกว่า นับเป็นเสือโคร่งชนิดที่มีลวดลายน้อยที่สุด มีขนาดรูปร่างและน้ำหนักเล็กกว่าเสือโคร่งอินโดจีนเล็กน้อย และมีลักษณะของโครงสร้างกะโหลกที่แตกต่างออกไป มีเบ้าตาลึก และมีโหนกนูนเล็กน้อยบริเวณด้านหลังต้นคอ
มีการกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะประเทศจีนทางตอนใต้ ตามที่ปรากฏหลักฐานพบว่า เสือชนิดนี้อาศัยอยู่ในบริเวณประเทศจีนมากว่า 2 ล้านปีแล้ว และเชื่อว่าเป็นต้นสายพันธุ์ของเสือโคร่งพันธุ์อื่น ๆ แต่ปัจจุบัน มีสถานะขั้นวิกฤตในธรรมชาติ โดยพบในธรรมชาติครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2507 คาดว่ามีเหลืออยู่ในธรรมชาติราว 30 ตัว และมี 60 ตัวที่อยู่ในสวนสัตว์ประเทศจีน ในอดีตเชื่อว่าอาจมีในเกาหลีใต้ด้วย แต่ปัจจุบันไม่พบแล้ว
ในปี พ.ศ. 2546 ทางการจีนได้ร่วมมือกับทางการแอฟริกาใต้ทำโครงการการอนุรักษ์และขยายพันธุ์เสือโคร่งจีน โดยใช้พื้นที่ป่าของแอฟริกาใต้เป็นสถานที่อาศัยและขยายพันธุ์ เนื่องจากสภาพภูมิประเทศเป็นที่โล่งกว้างขวางและมีภูมิอากาศที่เหมาะสม มีฝนตกเหมาะกับอุปนิสัยที่ชอบเล่นน้ำของเสือ โดยใช้เนื้อที่ 330 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเคยเป็นฟาร์มเลี้ยงแกะมาก่อน การขยายพันธุ์ประสบความสำเร็จเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เมื่อแม่เสือชื่อ "คาเธย์" ได้คลอดลูกเสือเพศผู้ออกมาตัวหนึ่ง จากการผสมกับเสือเพศผู้ชื่อ "ไทเกอร์วู้ด" นับเป็นครั้งแรกที่ลูกเสือโคร่งจีนใต้ได้ถือกำเนิดขึ้นนอกประเทศจีน ทางเจ้าหน้าที่โครงการคาดว่าในอีก 15 ปี ข้างหน้า จะได้ลูกเสือเช่นนี้ออกมาเป็นจำนวนมากขึ้น
เฮลเมทเฮดส์
เฮลเมทเฮดส์ (Helmetheads) เป็นวงดนตรีร็อกแอนด์โรลชาวไทยจากกรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2555 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสี่คน คือ ชตารัช ศรีดำรงรักษ์ (ร้องนำและกีตาร์) เดียว สุวีระ (กีตาร์เบส) สดายุ สวรรณจุณีย์ (กลอง) และณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล (กีตาร์) วงประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2558 กับเพลง "อินสตาแกรม" ซึ่งเป็นเพลงฉบับภาษาไทยครั้งแรกของวง โดยก่อนหน้านี้วงเคยปล่อยเพลงที่นำมาร้องใหม่ในฉบับภาษาอังกฤษเท่านั้น
ภายหลังการปล่อยเพลง "อินสตาแกรม" เฮลเมทเฮดท์ได้ปล่อยเพลงที่เล่าถึงความสัมพันธ์ทางโซเชียลตามมา "อันเฟรนด์" (2558), "เอมตีรูม" (2559), "เอ็มเอสเอ็น" (2560) และออกอัลบั้มแรก โซเชียล น็อตเวิร์ก (Social Notwork) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560
ก่อนเปิดตัวนั้น วงเคยเล่นดนตรีตามร้านอาหารต่าง ๆ จนกลายเป็นที่รู้จักระดับหนึ่ง และได้เซ็นสัญญากับสไปซีดิสก์ในเวลาต่อมา เฮลเมทเฮดส์กล่าวว่าแนวเพลงของพวกเขาได้รับอิทธิพลจากศิลปินยุค 1960 คือ เดอะบีเทิลส์, เดอะคิงส์, เดอะเอาท์ไซเดอร์ และเอลวิส เพรสลีย์ ไปจนถึงการแต่งกายวินเทจ และทรงผมที่คล้ายหมวกกันน็อกเลยเป็นที่มาของชื่อวง
เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์)
เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ที่สมุหพระกลาโหม ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต้นสกุล วงศาโรจน์
ประวัติ
เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) มีนามเดิมว่า "แสง" เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2311 ตรงกับขึ้น 5 ค่ำ เดือน ยี่ ปีชวด สัมฤทธิ์ศก จุลศักราช 1130 เป็นบุตรของเจ้าพระยาราชบุรี (เสม วงศาโรจน์) และท่านผู้หญิงอิน
เจ้าพระยาราชบุรี(เสม วงศาโรจน์) ผู้เป็นบิดานั้นเป็นบุตรขุนแกล้ว กับท่านยายเดื่อ ท่านยายเดื่อเป็นธิดาของท่านยายเจ้าเมือง ซึ่งเป็นพระปิตุจฉาพระองค์โตของสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี ส่วนท่านผู้หญิงอิน มารดานั้นเป็นธิดาของท่านตาขุนศรี(ชู) ท่านตาขุนศรี(ชู)เป็นบุตรท่านยายเจ้าเมืองเช่นกัน
ท่านแสงซึ่งเป็นพระญาติในสมเด็จพระอมรินทร์ฯได้เข้ารับราชมาตั้งแต่ต้นแผ่นดิน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และมีความดีความชอบมาโดยตลอด และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นพระยาสมุทรสงคราม เจ้าเมืองสมุทรสงคราม ในปี พ.ศ. 2325 ภายหลังจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกขึ้นเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี ในขณะที่บิดาของท่านได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยาราชบุรี เมื่อเจ้าพระยาราชบุรี (เสม วงศาโรจน์) ถึงแก่อสัญกรรม ท่านจึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยาราชบุรี เจ้าเมืองราชบุรีต่อจากบิดาของท่าน
ต่อมาเจ้าพระยามหาเสนา (บุญมา) สมุหพระกลาโหมถึงแก่อสัญกรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระยาราชบุรี (แสง) ขึ้นเป็นเจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ ที่สมุหพระกลาโหม
เจ้าพระยาวงศาสุรศักดิ์ (แสง วงศาโรจน์) ถึงแก่อสัญกรรมในสมัยรัชกาลที่ 2 เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2365 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 6 ปีมะเมีย สัมฤทธิ์ศก จุลศักราช 1184 รวมสิริอายุได้ 54 ปี
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เป็นพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าในสมัยพุทธกาล ชาวเมืองโกสัมพีต่อมาอาศัยในกรุงราชคฤห์ นับเนื่องในพระอสีติมหาสาวก 80 องค์สำคัญของพระพุทธศาสนา ท่านได้รับการยกย่องจากพระพุทธเจ้าว่าท่านเป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในด้าน ผู้บันลือสีหนาท
ประวัติ
พระปิณโฑลภารทวาชเถระ เดิมเป็นพราหมณ์ในพระนครโกสัมพี แคว้นวังสะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ปุโรหิตของพระเจ้าอุเทน ชื่อว่า ภารทวาชโคตร ท่านมีชื่อตามโคตรของท่านว่า ภารทวาชมาณพ เมื่อเจริญวัยได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบไตรเภท ได้ตั้งตนเป็นอาจารย์บอกศิลปวิทยาแก่มาณพทั้ง 500 คน
ภารทวาชมาณพมีนิสัยโลภในอาหารเป็นเนืองนิตย์ ตะกละกินจุ เที่ยวแสวงหากินกับบรรดาศิษย์ของตนไม่เลือกที่ ทำให้เหล่าบรรดาลูกศิษย์เกิดความเบื่อหน่ายในพฤติกรรมนิสัยความตะกละของอาจารย์ที่ทำให้พวกตนได้กินอาหารน้อยจึงพากันละทิ้งสำนัก ทำให้ภารทวาชมาณพกลายเป็นคนหมดสิ้นเนื้อประดาตัวไม่รู้จะไปขออาหารจากที่ไหน จึงเดินทางไปยังกรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ เมื่อไปถึงเมืองนั้นแล้ว ได้เห็นว่าพระพุทธเจ้าและภิกษุสงฆ์ ได้ลาภสักการะเป็นอันมาก ภัตตาหารก็อุดมสมบูรณ์ จึงบวชในพระศาสนาด้วยความประสงค์จะได้อาหาร และก็ยังเป็นผู้ไม่รู้ประมาณในการบริโภคอยู่
เมื่อท่านบวชแล้ว ท่านถือเอาบาตรขนาดใหญ่เที่ยวบิณฑบาตไป ในการรับภัตท่านก็รับภัตเอาจนเต็ม ท่านดื่มข้าวยาคูเต็มภาชนะ เคี้ยวกินขนมเต็มภาชนะ บริโภคข้าวเต็มภาชนะ ภิกษุทั้งหลายจึงกราบทูลความที่ท่านไม่ประมาณในการบริโภค ฉันอาหารมากเกินพอดีต่อพระผู้มีพระภาคเจ้า แต่พระองค์ยังไม่ทรงอนุญาตให้ถลกบาตรแก่ท่าน เพื่อมิให้ท่านสามารถรับภัตได้ครั้งละมาก ๆ เมื่อท่านฉันภัตเสร็จ ล้างบาตรแล้ว เมื่อจะวาง ท่านก็คว่ำบาตรวางลงแล้วดันครูดส่ง ๆ ไปไว้ใต้เตียง ในตอนที่จะใช้บาตรนั้น ก็จะถือเอาก็ครูดลากเอาบาตรนั้นออกมา บาตรนั้นเมื่อเวลานานเข้า ขอบปากบาตรก็กร่อนไปเรื่อย ๆ ด้วยการถูกครูด จนกระทั่งเหลือเป็นเหมือนแผ่นกระเบื้อง รับภัตได้เพียงข้าวสุกทะนานเดียวเท่านั้น ภิกษุทั้งหลายเห็นดังนั้นจึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ก็ทรงอนุญาตให้ถลกบาตรแก่ท่านอีก ดังนั้นท่านจึงได้ชื่อ ปิณโฑละ เพราะบวชเพื่อต้องการภัต แต่โดยโคตร ชื่อว่า ภารทวาชะ เหตุนั้น รวมชื่อทั้งสองเข้าด้วยกันจึงเรียกว่า ปิณโฑลภารทวาชะดังนี้
หลังจากที่ท่านพระปิณโฑลภารทวาชะ บรรลุพระอรหัตแล้ว ท่านก็ได้สมาทานธุดงค์ เป็นผู้ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร ถือเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร ถือทรงผ้าบังสุกุลเป็นวัตร ถือทรงไตรจีวรเป็นวัตร มีความปรารถนาน้อย สันโดษ ชอบสงัดไม่คลุกคลีด้วยหมู่ ปรารภความเพียร ผู้มีวาทะกำจัด หมั่นประกอบในอธิจิต พระผู้มีพระภาคทรงเห็นท่านพระปิณโฑลภารัทวาชะ ได้ถือปฏิบัติเช่นนั้นแล้ว ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่า
แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์เป็นเหตุให้บัญญัติสิกขาบท
ในบทบัญญัติสิกขาบทห้ามพระภิกษุแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ ถ้าฝ่าฝืนจะต้องอาบัติทุกกฎ โดยมีพระปิณโฑลภารทวาชเป็นอาทิกัมมิกะเป็นผุ้ก่อเหตุให้บัญญัติสิกขาบท คือเรื่องมันมีอยู่ว่า
สมัยที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่วัดเวฬุวันมหาวิหารที่กรุงราชคฤห์ แคว้นมคธ มีเศรษฐีผู้หนึ่งได้รับปุ่มไม้แก่นจันทร์ที่มีค่ามากด้วยความบังเอิญ จึงมีความคิดที่อยากจะรู้จักกับพระอรหันต์เพราะมีพวกลัทธิต่างๆมากมายได้โอ้อวดกันว่าตนเป็นพระอรหันต์ ฉะนั้นเพื่อต้องการให้รู้ชัดว่าใครเป็นพระอรหันต์กันแน่ จึงนำปุ่มไม้แก่นจันทร์นี้มากลึงเป็นบาตรแล้วนำไปแขวนไว้ที่ปลายไผ่ที่สูง 15 วา และประกาศให้ทั่วเมืองว่า "ผู้ใดที่สามารถเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาได้ ผู้นั้นก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระอรหันต์ เราและเหล่าครอบครัวจะยึดผู้นั้นเป็นสรณะที่พึ่งตลอดชีวิต"
ต่อมาบรรดาเจ้าลัทธิหรือเดียรถีย์ที่ชื่อเสียงทั้ง 6 คน ได้แก่ ปูรณกัสสป มักขลิโคสาล อชิตเกสกัมพล สัญชัยเวลัฏฐบุตร ปกุทธกัจจายะ และ นิครนถ์นาฏบุตรต่างก็อยากได้บาตรแก่นไม้จันทร์ จึงพากันแสดงตัวและมาขอบาตรแก่นไม้จันทร์กับเศรษฐี แต่ก็ไม่ได้แสดงอิทธิฤทธิ์เหาะอะไรเลย เศรษฐีก็ไม่ยอมให้และยื่นคำขาดว่าจะต้องเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาให้ได้จึงจะเอาไปได้ เดียรถีย์ทั้หกต่างได้พยายามเกลี้ยกล่อมแล้วก็ไม่เป็นผล แม้จะใช่อุบายต่างๆเช่นทำเป็นแสร้งว่าตัวเองเหาะได้แต่ลูกศิษย์ห้ามไว้โดยทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเหาะไม่ได้ แต่เศรษฐีก็ไม่ยอมให้เช่นกัน
เวลาผ่านไป 7 วัน ยังไม่มีใครสามารถเหาะนำบาตรแก่นไม้จันทร์ลงมาได้ ทำให้ชาวเมืองต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่า ในโลกนี้คงไม่มีพระอรหันต์ละมั้ง ในขณะเดียวกัน พระมหาโมคคัลลานเถระกับพระปิณโฑลภารทวาช กำลังออกบิณฑบาตรอยู่ได้ฟังชาวเมืองที่กำลังวิพากษ์วิจารณ์ว่า ไม่มีพระอรหันต์ในโลก ทำให้พระมหาโมคคัลลานะคิดว่าชาวเมืองกำลังดูหมิ่นพระพุทธศาสนา จึงต้องการให้ชาวเมืองได้รับรู้ว่า ในโลกนี้มีพระอรหันต์จริง ท่านก็คิดว่าตนเองนั้นมีอิทธิฤทธิ์มากที่จะแสดงได้แต่ท่านก็มีใจกว้างจึงยกให้พระปิณโฑลภารทวาชเป็นผู้แสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์
พระปิณโฑลภารทวาชรับคำของพระโมคคัลลานแล้วเข้าจตุตถฌานสมาบัติอันเป็นฐานแห่งอภิญญา กระทำอิทธิฤทธิ์เหาะขึ้นไปบนอากาศ พร้อมทั้งแผ่นศิลาที่ยืนอยู่นั้น เหาะเวียนรอบกรุงราชคฤห์แล้วเหาะลอยเลื่อนมาอยู่ยังที่แขวนบาตรแก่นไม้จันทร์เพื่อนำบาตรลงและเหาะตรงหลังคาเรือนของเศรษฐี ท่านเศรษฐีเห็นดังนั้นแล้วก็ดีใจที่ได้เห็นพระอรหันต์ที่แท้จริง และตกใจกลัวว่าก้อนหินจะล่วงลงมาทับบ้านของตน จึงกราบหมอบลงจนอกติดพื้นดินแล้ว กล่าวนิมนต์ให้ลงมา พระเถระจึงสลัดก้อนหินไปประดิษฐานในที่เดิมแล้วเหาะลงมาจากอากาศ เมื่อพระเถระลงมาแล้ว ท่านเศรษฐีจึงนิมนต์ให้นั่ง ณ อาสนะที่จัดถวาย ให้คนนำบาตรแก่นไม้จันทร์ที่ลงมาจากที่แขวนไว้บรรจุอาหารอันประณีตจนเต็มแล้วถวายพระเถระรับแล้วก็กลับสู่วิหาร ส่วนชาวเมืองเมื่อได้เห็นอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ของพระปิณโฑลภารทวาชจึงพากันชุมนุมติดตามพระเถระที่วิหารเพื่อหวังให้ท่านแสดงอิทธิฤทธิ์ได้ชมอีก จึงเกิดเสียงอื้ออึงจนไปถึงพระกรรณของพระพุทธองค์ พระองค์ทรงตรัสถามกับพระอานนท์ ผู้เป็นพระพุทธอุปัฏฐากว่า เสียงอะไร เมื่อทรงทราบเรื่องราวแล้ว จึงทรงตรัสเรียกประชุมสงฆ์ และเรียกพระปิณโฑลภารทวาชมาเข้าเฝ้า ทรงไต่สวนกับพระเถระ พระเถระก็ยอมรับทุกประการ พระพุทธองค์ก็ทรงติเตียนพระปิณโฑลภารทวาช และบัญญัติสิกขาบทห้ามภิกษุแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ หากภิกษุฝ่าฝืนต้องอาบัติทุกกฎ นอกจากนั้นทรงตรัสให้นำบาตรแก่นไม้จันทร์ไปทุบให้เป็นผงเพื่อทำยาหยอดตา และบัญญัติสิกขาบทห้ามใช้บาตรไม้ หากภิกษุใช้ ต้องอาบัติทุกกฎ
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงดับขันธปรินิพพาน
ปริศนา พรายแสง
พริสซิลลา จิวเมลลี หรือ ปริศนา พรายแสง (เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2522) หรือ ปุ๊กกี้ เป็นอดีตนักร้องหญิงลูกครึ่งไทย–ออสเตรเลีย เข้าสู่วงการ และเป็นที่รู้จักอย่างมากจากการเป็นนักร้อง ภายใต้สังกัดอาร์เอส โปรโมชั่น มีชื่อเสียงจากเพลง SHA-LA-LA-LA, แข็งใจ, ขอแค่มีเธอ, Z เลย เป็นต้น
ประวัติ
ปริศนา พรายแสง (ชื่อเล่น ปุ๊กกี้) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า พริสซิลลา จิวเมลลี่ เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 เป็นอดีตนักร้องลูกครึ่งไทย-ออสเตรเลีย โดยบิดามารดามีกิจการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ มีผลงานเพลงกับค่ายอาร์เอส
เริ่มแรกปริศนาเซ็นสัญญาเป็นนักร้องในค่าย VIP ของเศรษฐา ศิระฉายา แต่เนื่องจากค่ายเพลงปิดตัวไปทำให้ไม่มีอัลบั้มเพลงออกมา หลังจากนั้นได้ส่งเดโมไปที่ค่ายเพลงอาร์เอส.โปรโมชั่น และผ่านการคัดเลือกให้เซ็นสัญญา โดยเริ่มผลงานแรกในวงการบันเทิงด้วยการแสดงมิวสิคซีรีส์ในอัลบั้มชุดแรกของศรราม เทพพิทักษ์ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2538 ซึ่งมิวสิคซีรีส์ดังกล่าวถูกนำมาตัดต่อเป็นมิวสิควิดีโอเพลง "อย่าใส่ใจ" หลังจากนั้นช่วงกลางปี พ.ศ. 2538 ได้ร้องเพลงประกอบละครเรื่องเงาราหูทางช่อง 3 ในเพลง "คงมีสักวัน" ซึ่งถือเป็นผลงานเพลงแรกในฐานะนักร้อง
ช่วงต้นปี พ.ศ. 2539 ปุ๊กกี้ได้มีผลงานเพลงอัลบั้มแรกในชื่ออัลบั้ม Pookie วางแผงเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 มีเพลงฮิตเช่น "แข็งใจ" "Z เลย" "ขอแค่มีเธอ" "เหตุผลข้อเดียว" "ช็อกโกแลต" และ "เป็นไปได้ไหม" โดยเพลง "ขอแค่มีเธอ" ยังได้ถูกนำไปประกอบละครเรื่องปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม อีกด้วย อัลบั้มชุดนี้ได้มีการเปลี่ยนปกฉลองความสำเร็จซึ่งมียอดขายมากกว่าหนึ่งล้านตลับ และยังเป็นอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงสุดติดอันดับท็อป 5 ของประเทศไทยในปีนั้น
ในช่วงปลายปีดังกล่าวได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน ในเพลง "พรุ่งนี้" ซึ่งได้รับรางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากงานประกาศผลตุ๊กตาทองในปีนั้น
ต่อมาในปี 2540 ได้มีอัลบั้มพิเศษออกมา โดยเป็นการนำเพลงเก่า ทั้งเพลงไทยและเพลงสากลมาร้องใหม่ ในอัลบั้ม Wowderful! มีเพลงฮิตเช่น SHA-LA-LA-LA-LA "ใกล้" (เพลงใหม่เพลงเดียวในอัลบั้ม) "ไม่เคยรักกันเลยใช่ไหม" (เพลงเก่าของหนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์) และ "HOW CAN LOVE HURT SO MUCH" และอัลบั้มนี้ก็มียอดขายมากกว่าล้านตลับเช่นกัน
ชีวิตส่วนตัว
ปริศนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรี TAFE College Sydney Australia ด้านครอบครัว สมรสครั้งแรกกับสุรพันธุ์ จำลองกุล (ต๋อง) อดีตนักร้องวงทู ที่ตกเป็นข่าวฮือฮาในเรื่องที่อายุยังน้อยและกำลังมีชื่อเสียงในวงการเพลง อีกทั้งยังเป็นการไม่เห็นด้วยของมารดา มีลูกด้วยกัน 2 คน โดยคนโตเป็นลูกสาว อีกคนเป็นลูกชาย แต่ต่อมาทั้งสองระหองระแหงจนถึงขั้นหย่าร้างกันเมื่อกลางปี 2547
ถูกจับกุมคดียาเสพติด
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2562 เวลา 22.30 ป.ป.ส. รวบตัวปริศนาและชลวิทย์ คีตะตระกูล ชายที่เธอคบหา ในหมู่บ้านย่านรามอินทรา พบยาเค 5.2 กิโลกรัม  วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563  ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก มีคำพิพากษาจำคุกปริศนา และนายชลวิทย์ คีตะตระกูล สามี  ในคดียาเสพติดและฟอกเงิน คนละ 38 ปี 9 เดือน ปรับคนละ  1,800,000 บาท
อีวาน ปันฟีลอฟ
อีวาน วาซีลเยวิช ปันฟีลอฟ (Иван Васильевич Панфилов) เป็นผู้บัญชาการกองทัพโซเวียตในช่วงแนวรบด้านตะวันออกระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียตหลังเขาเสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ เขาเป็นที่รู้จักจากการบังคับปัญชากองพลปืนยาวที่ 316 ระหว่างการปกป้องกรุงมอสโก จาก ฟาสซิสต์เยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น
18931941
แบดบลัด (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"แบดบลัด" (Bad Blood) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สี่ 1989 (2014) เพลงฉบับซิงเกิล ร้องรับเชิญโดยเคนดริก ลามาร์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 โดยสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม เพลงฉบับที่มาจากอัลบั้ม เขียนโดยสวิฟต์ แมกซ์ มาร์ติน และเชลล์แบ็ก และในฉบับรีมิกซ์มีท่อนที่เขียนโดยลามาร์ เนื้อเพลง "แบดบลัด" เล่าเรื่องการทรยศของเพื่อนสนิทคนหนึ่ง
เพลงฉบับรีมิกซ์ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์เพลง ยกย่องการผลิตเพลงและท่อนที่ลามาร์ร้องรับเชิญ เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา อิสราเอล นิวซีแลนด์ สกอตแลนด์ และสหรัฐอเมริกา เป็นเพลงที่สามที่ทำได้เช่นนี้ มิวสิกวิดีโอกำกับโดยโจเซฟ คาห์น และแสดงโดยนักแสดงมากมาย วิดีโอเคยทำลายสถิติยอดผู้ชมสูงสุดใน 24 ชั่วโมง และชนะรางวัลวิดีโอแห่งปี และการร่วมขับร้องยอดเยี่ยม ในงานเอ็มทีวีวิดีโออะวอดส์ 2015
เพลง "แบดบลัด" ฉบับนำมาร้องใหม่ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลวิทยุของนักร้องนักแต่งเพลง ไรอัน แอดัมส์ ในอัลบั้มเพลงแปลงจากอัลบั้ม 1989 ของสวิฟต์ ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015
การแต่งเพลงและการทำดนตรี
สวิฟต์ เขียนเพลง "แบดบลัด" พูดถึงนักร้องหญิงคนหนึ่งซึ่งเธอไม่ได้เปิดเผย สวิฟต์กล่าวว่านักร้องคนนี้พยายามทำลายทัวร์คอนเสิร์จครั้งหนึ่งของเธอโดยจ้างคนที่ทำงานให้เธอ สิ่งพิมพ์ต่าง ๆ เช่น บิลบอร์ด โรลลิงสโตน ไทม์ และเดอะวอชิงตันโพสต์ คาดเดาว่า เคที เพร์รี คือประเด็นของเพลง  แดเนียล แดดดาริโอ จากไทม์ และเอมิลี ยาร์ จากเดอะวอชิงตันโพสต์ เปรียบเทียบเนื้อเพลงที่ว่า "If you live like that, you live with ghosts" และเพลง "โกสส์" ของเพร์รี จากอัลบั้มปริซึม เพลงฉบับในอัลบั้มมีท่อนที่ขับร้องโดยสวิฟต์เท่านั้น ขณะที่ฉบับซิงเกิลได้ทำดนตรีใหม่ และมีนักร้องรับเชิญคือแร็ปเปอร์ เคนดริก ลามาร์ ร้องในท่อนเวิร์ส
เจม อะวอด จากบิลบอร์ด รู้สึกว่าเพลง "ทำให้นึกถึงเพลง "ฮอลลาแบ็กเกิลส์" ของเกว็น สเตฟานี" คิตตี เอมไพร์ จากเดอะการ์เดียน เขียนว่าเพลง "คล้ายชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์ ที่มีจังหวะตายตัว"
การตอบรับ
"แบดบลัด" ได้รับการตอบรับคละกันจากนักวิจารณ์ มีการตำหนิเนื้อเพลง โดยกล่าวว่าเนื้อเพลงเต็มไปด้วยสำนวนซ้ำซาก "ผสมผสานโทนเสียงอึกทึกที่ไม่เป็นตัวเอง มีจังหวะอ่อน ๆ และสำนวนซ้ำซากที่นุ่มนวลที่สุด ท่อนต่าง ๆ เหล่านี้ดำเนินไปจนเนื้อเพลงบรรทัดสุดท้าย ให้คะแนน C-" จิม ฟาร์เบอร์ จากเดอะนิวยอร์กเดลีนิวส์ วิจารณ์ท่อนคอรัสบรรยายเนื้อเพลงว่าเป็น "การร้องเพลงขายของตามสังเวียนซ้ำไปซ้ำมา" (repetitive, arena-mongering chant) นักวิจารณ์หลายคนตำหนิเพลงเรื่องการผลิตเพลงที่ไม่ดีนัก อย่างไรก็ตาม หนังสือ เอนเทอร์เทนเมนต์วีกลี จัดอันดับให้เป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม
อย่างไรก็ตาม เพลงฉบับรีมิกซ์ที่เคนดริก ลามาร์ มาร้องรับเชิญ ได้รับคำวิจารณ์ที่ดี โดยนักวิจารณ์ยกย่องท่อนที่ลามาร์ร้องรับเชิญ และดนตรีที่ทำใหม่ จอร์จ ซีบรุก จากดิเอดจ์ ให้คะแนน 4.5 ดาวเต็ม 5 และเรียกว่า "รุ่งโรจน์" และ "ทำให้ตื่นเต้น"  เขายกย่องเพลงเกี่ยวกับ "ท่อนที่ดุเดือดแต่เรียบง่ายของลามาร์" (Lamar’s simple, brutally effective verses) และยอมรับการร่วมมือกันในเพลงว่า "ไม่ใช่เพียงอีกหนึ่งการร่วมมือที่เสี่ยงที่ไร้ความหมาย แต่เป็นนักร้องคู่ใหม่ที่มีพลัง" (not just one more meaningless stunt collaboration, but a powerful new duo)
น่ารัก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2549)
น่ารัก เป็นละครโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2549 แนว โรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดย ควิซ แอนด์ เควส บทประพันธ์โดย วรดา วรดล บทโทรทัศน์โดย พิมบงกช / ตุณย์ กำกับการแสดงโดย ผกามาศ ลิ่มปิยะชาติ / อดุลย์ บุญบุตร ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในช่วงครอบครัวตัวละครทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 น. นำแสดงโดย การิน ศตายุ, ณฐพร เตมีรักษ์, โชคชัย บุญวรเมธี, วิภาวี ศิริมะณีวัฒนา, ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง, วิรากานต์ เสณีตันติกุล
รายละเอียด
บทประพันธ์ : วรดา วรดล บทโทรทัศน์ : พิมบงกช, ตุณย์ กำกับการแสดง : ผกามาศ ลิ่มปิยะชาติ / อดุลย์ บุญบุตร ออกอากาศ : ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.30 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
จัสติน ปาเสค
จัสติน คาโบว์ไรรานาตีโยวา ปาเสค (Justine Pasek) ชาวปานามาเชื้อสายโปแลนด์ เธอเกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่เมืองคาร์กิว ประเทศยูเครน เธอได้ตำแหน่ง Miss Panama 2002 และได้เข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2002 โดยได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 ต่อมา ออกซานา โฟยโดโรวา จากประเทศรัสเซีย ได้สละตำแหน่ง เธอจึงได้สิทธิ์ขึ้นมาดำรงตำแหน่งนางงามจักรวาลจนครบวาระ
1979
ประเทศเอริเทรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเอริเทรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอริเทรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีนเวฟ
กรีนเวฟ 106.5 เอฟเอ็ม (GREEN WAVE 106.5 FM) เป็นสถานีวิทยุในเครือเอไทม์ มีเดีย ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่เปิดเพลงไทยสากลแนวฟังสบาย ตลอด 24 ชั่วโมง
ตำบลเขาพัง
ประวัติ
ชุมชนบ้านเขาพัง ตั้งอยู่บริเวณเขื่อนรัชชประภา​ ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดต้นน้ำตาปีสายหนึ่ง คือลำน้ำคลองแสง ห่างจากตัว อำเภอบ้านตาขุน​ ประมาณ 12 กิโลเมตร เป็นชุมชนชาวสวน มีการตั้งถิ่นฐานทั้งในส่วนของบริเวณเขื่อนรัชชประภาพ และบริเวณรอบเขื่อนรัชชประภา สืบสานวิถีชีวิต และวัฒนธรรม มายาวนานกว่าร้อยปี ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ มีแม่น้ำคลองแสง เป็นแม่น้ำสายหลัก วิถีชีวิตคนไทยในสมัยก่อน ที่อาศัยผูกพันอยู่กับสายน้ำ การสัญจรทางน้ำจึงเป็นเส้นเลือดหลักในการคมนาคมระหว่างหมู่บ้านต่างๆ บ้านเขาพังเป็นเมืองสำคัญบนเส้นทางค้าขาย และอาชีพประมง มาแต่เก่าก่อนร่องรอยจากอดีต จากประวัติศาสตร์ เมื่อครั้ง พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วย สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดเขื่อนรัชชประภา และโรงไฟฟ้าพลังน้ำ เมื่อวันพุธที่ 30 กันยายน 2530 ที่บ้านเขาพัง หลังจากนั้นได้อพยพประชาชนจากแนวสร้างเขื่อนให้มีที่อยู่ที่ทำกิน บริเวณใกล้เขื่อนฯ บางส่วน และบางส่วนที่ไม่มีผลกระทบจากการสร้างเขื่อนฯ ยังคงอยู่ทำมาหากินดั้งเดิมจนถึงปัจจุบัน สภาพทางสังคมของบ้านเขาพังจึงประกอบด้วยประชากรที่ตั้งถิ่นฐานเดิม และประชากรที่อพยพมาทำมาหากิน ทั้งจากถิ่นใกล้เคียง รวมทั้งคนจากต่างถิ่นที่มาทำภารหน้าที่ภายในเขื่อนฯ ผสมผสานพัฒนาต่อเนื่องเป็นชุมชนขนาดใหญ่ และมีสถานะเป็นเทศบาลตำบล​ คือ​ เทศบาลตำบลบ้านเชี่ยวหลาน
ภูมิศาสตร์
ตำบลเขาพัง​ อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฏร์ธานี อยู่ทางทิศเหนือและตะวันตก ห่างจากอำเภอบ้านตาขุน 12 กม.ห่างจากจังหวัดสุราษฏร์ธานีประมาณ 168 กม.
ภูมิประเทศ
พื้นที่ตำบลเขาพัง เป็นพื้นที่ภูเขาหินปูนทางทิศเหนือและทิศตะวันตก และเป็นพื้นที่ราบสูงทางทิศตะวันออกและทิศใต้ พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อการเกษตร มีลำน้ำสำคัญคือ คลองแสง ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของต้นน้ำตาปีที่หล่อเลี้ยงประชากรชาวจังหวัดสุราษฏร์ธานี
ทำเนียบผู้บริหาร​(กำนัน)​
ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2xxx ถึงปัจจุบัน “ตำบลเขาพัง” มีผู้บริหารทั้งหมด x ท่าน
อู๋ซี
อู๋ซี (อังกฤษ: Wuxi; ) เป็นเมืองอุตสาหกรรมเก่าในมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน บริเวณที่ลุ่มปากแม่น้ำแยงซี มีทะเลสาบไท่หูพาดผ่านแบ่งเมืองออกเป็นสองส่วน ทางทิศจะวันตกมีอาณาเขตติดกับฉางโจว และทางทิศตะวันออกติดกับซูโจว เนื่องจากเป็นเมืองที่ได้รับการพัฒนาเมื่อไม่นานมานี้ จึงถูกขนานนามว่า "เซี่ยงไฮ้น้อย" มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นหนึ่งในเมืองต้นกำเนิดอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจสมัยใหม่ของจีน และยังเป็นบ้านเกิดของนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงหลายคนในสมัยศตวรรษที่ 20 ที่มีส่วนสร้างเมืองเซี่ยงไฮ้ให้เป็นเมืองเศรษฐกิจสมัยใหม่อีกด้วย
ศัพทมูลวิทยา
ชื่ออู๋ซีประกอบด้วยอักษรจีนคำว่า ("ขาด ปราศจาก") และคำว่า  ("ดีบุก") แปลตามความหมายได้ง่ายๆว่า "ไม่มีดีบุก". อย่างไรก็ตามนักวิชากรบางคนเชื่อว่าชื่ออู๋ซีมาจากอักษรคำว่า "" ("การล่มสลายของอาณาจักรอู๋") ด้วยความที่เป็นเมืองหลวงแรกของภูมิภาคนี้ หรือบ้างว่ามาจากการถอดขื่อ Baiyue ซึ่งเป็นเทพเจ้านกของจีน
ประวัติศาสตร์
เมืองอู๋ซีก่อตั้งขึ้นเมื่อ 3,000 ปีก่อนโดยเจ้าชายสองพระองค์ผู้ลี้ภัยมาจากตอนเหนือของจีน ทั้งสองพระองค์เรียกดินแดนบริเวณนี้ว่า 'เหมย' (Mei) เนื่องจากมีการขุดทำเหมืองดีบุกในบริเวณใกล้เคียง เมืองนี้จึงเป็นที่รู้จักในชื่อว่า 'หยูซี' (Youxi - เมืองที่มีดีบุก) จนกระทั่งแร่ดีบุกจึงขุดจนหมดเมื่อประมาณปี พ.ศ. 568 เมืองนี้จึงถูกเรียกในชื่อปัจจุบัน
สมัยราชวงศ์โจว
ตามที่ระบุไว้ใน สื่อจี้ หรือสารานุกรมด้านประวัติศาสตร์จีน (Records of the Grand Historian; Taishi gong shu; 太史公書 หรือ the Shiji; 史記 – "Historical Records") ช่วงศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช (11th century BC) เจ้าชายสองพระองค์แห่งราชวงศ์โจว คือ เจ้าชายไท่โป๋ (อังกฤษ: Taibo; จีน: 泰伯; พินอิน: Tàibó) และจ้งยง (อังกฤษ: Zhongyong; จีน: 仲雍; พินอิน: Zhòngyōng) ทั้งสองพระองค์ได้สละสิทธิ์ในการสืบพระราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา คือจักรพรรดิไท่ แห่งราชวงศ์โจว (อังกฤษ: King Tai of Zhou; จีน: 周太王; พินอิน: Zhōu Tàiwáng) ออกมาก่อตั้งอาณาจักรใหม่ในบริเวณเมืองอู๋ซีนี้
แคว้นอู๋ (state of Wu;吳) มีเมืองหลวงแห่งแรกชื่อ เหมยหลี่ (อังกฤษ: Meili; จีน:梅里; พินอิน: Méilǐ) ซึ่งคาดว่าจะเป็นบริเวณหมู่บ้านเหมยชุน (Meicun) ในอู๋ซี (มีข้อมูลอื่นที่บันทึกว่าบริเวณที่ตั้งของเมืองหลวงเหมยหลี่อยู่ใกล้กับบริเวณเมืองซูโจวปัจจุบัน) เจ้าชายไท่โป๋และเจ้าชายจ้งยง ทั้งสองพระองค์ได้ช่วยกันพัฒนาด้านเกษตรกรรมและระบบชลประทานจนทำให้แคว้นอู๋กลายเป็นพื้นที่เกษตรกรรมที่มีความเจริญเป็นอย่างมาก เมื่อจักรพรรดิไท่โป๋ทรงเสด็จสวรรคตลงโดยไม่มีราชบุตรสืบต่อ เจ้าชายจ้งยงผู้เป็นพระอนุชาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอู๋ (king of Wu)
ยุคชุนชิวและยุคจั้นกั๋ว
แคว้นอู๋มีความเข้มแข็งเป็นอย่างมากในยุคชุนชิว (Spring and Autumn Period) โดยมีซุนวู ผู้เขียน "ตำราพิชัยสงครามของซุนวู (the Art of War)" อันเลื่องชื่อ เป็นผู้ดูแลด้านการทหารให้แก่องค์จักรพรรดิ อาณาจักรอู๋จึงถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเจ็ดอาณาจักรที่เข้มแข็งที่สุดในสมัยนั้น
ต่อมาเมื่อ 473 ปีก่อนคริสต์ศักราช แคว้นอู๋พ่ายแพ้แก่แคว้นเยว่ (ปัจจุบันคือ มณฑลเจ้อเจียงและมณฑลฝูเจี้ยน) และเมื่อ 334 ปีก่อนคริสต์ศักราชแคว้นฉู่ (state of Chu) เอาชนะและครอบครองแคว้นเยว่ได้ ต่อมาแคว้นฉู่พ่ายแพ้แก่แคว้นจิ้นในราว 223 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมืองอู๋ซีจึงเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นฉู่และจิ้นในเวลาต่อมาในยุคจั้นกั๋ว (Warring States period) นั้นเอง
ยุคสามก๊กถึงยุคราชวงศ์ชิง
ในยุคสามก๊ก มีการแต่งตั้งข้าราชการเข้าดูแลเมืองอู๋ซีทางตะวันตก ซึ่งเป็นเขตเกษตรกรรม ในช่วง 280 ปี ก่อนคริสต์ศักราช จึงได้รวมเข้ากับอู๋ซีมาตลอดยุคราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง จนเมื่อปี ค.ศ. 1295 เทศมณฑลอู๋ซี (Wuxi County) ได้รับการยกระดับเป็นเมืองอู๋ซี (Wuxi City) ในปี ค.ศ. 1368 ก็ถูกลดระดับกลับไปเป็นเทศมณฑลอู๋ซีดังเดิม ปี ค.ศ. 1724 อู๋ซีเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฉางโจว (Changzhou) จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1912 หลังสิ้นราชวงศ์ชิง
จีนยุคใหม่
ในปี ค.ศ. 1927 เทศมณฑลอู๋ซีได้เข้าไปอยู่ใต้การปกครองของมณฑลเจียงซู
ภูมิศาสตร์
เมืองอู๋ซีมีอาณาเขตติดต่อกับเมืองฉางโจวทางด้านตะวันตก และติดกับซูโจวทางด้านตะวันออก ทิศเหนือติดกับแม่น้ำแยงซี ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำคือเมืองไท่โจว ส่วนทิศใต้ติดกับมณฑลเจ้อเจียง การวางผังเมืองอู๋ซีเป็นไปตามลักษณะของเมืองยุคเก่าของจีนอีกหลายเมือง คือผังเมืองเป็นรูปวงกลม ภายในเมืองมีคลองสายเก่าหลายสายตัดไขว้กันทั่วไป ปัจจุบันคลองสายหลักยังเป็นเส้นทางสัญจรของเรือขนาดใหญ่
ภูมิอากาศ
สภาพอากาศในเมืองอู๋ซีจะร้อนชื้นในฤดูร้อน และหนาวเย็นในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีประมาณ 18 °C มีหิมะตกไม่บ่อยนัก และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับ ทะเลจีนตะวันออก (East China Sea) จึงมีช่วงฤดูมรสุมที่จะมีปริมาณน้ำฝนมากเกือบ 100 cm ต่อปี
ประชากร
ข้อมูลจากการสำรวจสำมะโนประชากรของจีนประจำปี 2010 เมืองอู๋ซีซึ่งรวมพื้นที่การปกครองทั้งหมด (the prefecture-level of Wuxi) มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,372,624 คน โดยในปี ค.ศ. 2000 มีประชากรจำนวนอยู่เพียง 1,192,777 คน จึงมีอัตราการเพิ่มจำนวนประชากรอยู่ที่ 2.09% ต่อปี ในช่วงปี ค.ศ. 2000-2010
เขตการปกครอง
อู๋ซีเป็นนครระดับจังหวัด ที่ครอบคลุม 9 เขตการปกครองของจีน ซึ่งประกอบด้วย 7 เขตหรืออำเภอ (districts) และเมืองระดับเทศมณฑล (county-level cities) อีก 2 แห่ง โดยข้อมูลที่แสดงไว้นี้เป็นข้อมูลจากการสำรวจสำมะโนประชากรของจีนประจำปี 2010
เขตเหล่านี้แบ่งออกเป็นเมืองระดับ township-level divisions 73 แห่ง ซึ่งประกอบด้วยเมือง (towns) 59 แห่งและ subdistricts 24 แห่ง
เศรษฐกิจ
ปัจจุบันเมืองอู๋ซีถือเป็นเมืองสำหรับการลงทุนซึ่งประกอบด้วยสวนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่สองแห่งเพื่อรองรับอุตสาหกรรมใหม่ ในขณะที่ยังเป็นศูนย์กลางการผลิตผ้า (textiles) และยังมีแผนส่งเสริมการผลิตมอเตอร์ (electric motor) และการพัฒนาด้านซอฟต์แวร์ (MRP software development) นอกจากนั้น เมืองอู๋ซียังเป็นศูนย์กลางด้านเทคโนโลยีการผลิตแผงเซลล์แสงอาทิตย์ ด้วยมีบริษัทผลิตโฟโตโวลตาอิก (Photovoltaic) ชั้นนำถึงสองแห่งตั้งอยู่ในเมืองนี้ คือ บริษัทซันเทคพาวเวอร์ (Suntech Power) และเจชั่นโฮลดิ้ง (Jetion Holdings Ltd.)
ในปี 2011 ผลิตภัณฑ์มวลรวมต่อประชากร (GDP per capita) สูงถึง 107,400 หยวน (US$17,050) ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในมณฑลเจียงซู นำหน้าเมืองหนานจิงและซูโจวด้วย
อุตสาหกรรม
เขตเมืองใหม่อู๋ซี (Wuxi New District; WND) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1992 ได้รับการพัฒนาจะเป็นหนึ่งในเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญของประเทศจีน โดยในปี ค.ศ. 2008 มีจำนวนบริษัทจดทะเบียนในเขตเมืองใหม่นี้มากถึง 1200 แห่ง โดยเน้นส่งเสริมบริษัทผู้ผลิตจากต่างประเทศในอุตสาหกรรมประเภท electronic information, precision machinery, mechanical and electrical integration, bio-pharmaceuticals, fine chemicals และ new materials เป็นต้น
เขตการส่งออกอู๋ซี (Wuxi Export Processing Zone) ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เช่นเดียวกับเขตเมืองใหม่อู๋ซี โดยตั้งอยู่ภายในเขตเมืองใหม่อู๋ซีนั่นเอง มีพื้นที่ประมาณ 2.98 ตารางกิโลเมตร สำหรับอุตสาหกรรมที่มีการส่งเสริม เช่น electronic information, optical-mechanical-electronic-integration, precision machinery และ new materials เป็นต้น มีการคมนาคมขนส่งที่สะดวกเพราะตั้งอยู่ใกล้กับสนามบินอู๋ซีและท่าเรือฉางโจว
วัฒนธรรม
อาจกล่าวได้ว่าอู๋ซีเป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นศูนย์กลางด้านศิลปะและวัฒนธรรมของ "เจียงหนาน" และยัวมีศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายคนมีถิ่นกำเนิดในเมืองนี้ อาทิ เฉียนจงซู (Qian Zhongshu, 钱钟书; 1910-1998) นักการศึกษา นักประพันธ์และนักภาษาศาสตร์ และเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ "เหวงเฉิง (围城, Fortress Besieged)" มีความหมายว่า "ปราการที่ปิดล้อม" ซึ่งได้รับการยกย่องจากแวดวงการศึกษาจีนในต่างประเทศว่าเป็นหนังสือนวนิยายที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์วรรณคดีจีนปัจจุบันมากที่สุดเล่มหนึ่ง และเฉินจี๋ (Chen Chi, 程及; 1912—2005) จิตรกรที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ จนมีการสร้างพิพิธภัณฑ์เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่เขาไว้ที่เมืองอู๋ซีนี้ด้วย
หนึ่งในงานหัตถกรรมที่มีชื่อเสียงของอู๋ซีคือ การผลิตตุ๊กตาดินเผา (clay figurines) และกาน้ำชาดินเผา (clay tea pots)
ในช่วงจีนยุคใหม่ เมืองอู๋ซีผลิตนักดนตรีที่มีชื่อหลายคน เช่น Hua Yanjun (Hua Yanjun, 1893–1950) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ "อาปิ่งผู้ตาบอด" (Blind Abing; 瞎子阿炳) ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านดนตรีพื้นบ้านในเครื่องดนตรีประเภทซออู้ (erhu; เอ้อหู หรือซอสองสาย) และผีผา (pipa)
รถไฟ
เมืองอู๋ซีตั้งอยู๋บนเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายเซี่ยงไฮ้–นานจิง ที่เชื่อมต่อระหว่างเมืองนานจิง (ใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมง) และกับเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจเซี่ยงไฮ้ (ใช้เวลา 45 นาที โดยทางรถไฟ) โดยห่างจากเมืองซูโจวซึ่งเป็นเมืองสำคัญทางเศรษฐกิจอันดับที่ 5 และยังเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญเพียง 24 นาที รถไฟสายเค (K-series) ทุกขบวนหยุดรับส่งผู๋โดยสายที่อู๋ซีนี้ด้วย
ทางหลวง
ทางด่วน:
ทางหลวง:
ถนนระหว่างเมือง:
รถไฟใต้ดิน
รถไฟใต้ดินอู๋ซีเปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2557 ปัจจุบันมี3เส้นทาง ระยะทาง 89.43 km
การท่องเที่ยว
เมืองอู๋ซีเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญทางตอนใต้ของบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ทั้งในด้านธรรมชาติและสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์
ที่ตั้งของเมืองที่อยู๋ริมฝั่งทะเลสาบไท่ทำให้มีสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่น่าสนใจหลายจุด จุดที่มีชื่อเสียงได้แก่ หยวนโถวจู่ หรือเกาะหัวเต่า (Yuantouzhu, the Islet of Turtlehead) ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลสาบไท่ ได้ชื่อว่าเกาะหัวเต่าโดยมาจากก้อนหินขนาดใหญ่ในบริเวณนี้ที่โผล่ขึ้นมาคล้ายหัวของเต่าที่ลอยพ้นผิวน้ำ และไท่หูเซียนเต๋า (Taihu Xiandao, Islands of the Deities) เป็นหมู่เกาะที่อยู่ในบริเวณหยวนโถวจู่
บริเวณสวนสาธารณะสะพานทะเลสาบไท่ (Taihu Bridge Park) มีชิงช้าสวรรค์ (Star of Lake Tai) ขนาดใหญ่ สูง 115 m สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 ว่ากันว่าใช้เวลาหมุนครบหนึ่งรอบนานถึง 18 นาที เป็นจุดที่สามารถชมทัศนียภาพของทะเลสาบไท่และเมืองอู๋ซีได้อย่างดี
เขาซี (Mount Xi; Kindhearted Mountain; 锡山) และ เขาฮุย (Mount Hui; Tin Mountain; 锡山) เป็นเขาขนาดเล็กตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง ยังมีสวนราชสำนักจี้ช่างหยวน (Jichang Yuan; 寄畅园) และสวนเทียนเซี่ยตี้เอ่อร์ (Tianxia Di Er Yuan; 天下第二泉) ตั้งอยู่บริเวณเนินเขานี้ด้วย ชื่อ "เขาซี" นี้มีชื่อเดียวกันอยู่ที่เมืองซูโจว และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเช่นกัน แต่ใช้ตัวอักษรจีนคนละตัวที่ออกเสียงเหมือนกัน โดยเขาซีในเมืองซูโจวนั้นใช้อักษรจีนที่มีความหมายว่า "ทิศตะวันตก" ในขณะที่เขาซีในเมืองอู๋ซี ใช้ตัวอักษรที่มีความหมายว่า "ดีบุก"
นอกจากนี้ในตัวเมืองอู๋ซียังมีคลองต้ายวิ่นเหอ (Grand Canal) พาดผ่าน ซึ่งมีทั้งส่วนคลองโบราณเดิมและคลองที่ขุดขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1949
พระใหญ่วัดหลิงซาน (อังกฤษ: Grand Buddha at Ling Shan; จีนตัวย่อ: 灵山大佛; พินอิน: Língshān Dà Fó) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขาหลงซาน (Long Moutain) ใกล้กับ เมืองหม่าซานในอู๋ซี (Wuxi's Mashan Town) เป็นพระพุทธรูปปรางค์ประทานพรที่สูงที่สุดในประเทศจีน โดยมีความสูงถึง 88 m  มีน้ำหนัก 700 ตัน และยังเป็นพระพุทธรูปยืนที่มีความสูงเป็นอันดับที่ 9 ของโลกด้วย
นอกจากนั้นเที่ยวอู๋ซี ยังมีสวนส่วนตัว (private gardens) และสวนสาธารณะอยู่หลายแห่งที่สร้างขึ้นโดยมหาบัณฑิตและเศรษฐีในอดีต เช่น สวนหลี (Li Yuan; 蠡园) สวนเหม่ย (Mei Yuan; 梅园) สวนซีฮุ่ย (Xihui Gongyuan; 锡惠公园) สวนจีช่าง (Jichang Yuan; 寄畅园) เป็นต้น
สตูดิโอถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์
ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี 1987 ทางตะวันตกของเมืองอู๋ซี เป็นสตูดิโอสำหรับการถ่ายทำภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งแรกของประเทศจีน เคยใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรืองสามก๊ก (The Three Kingdoms) และเรื่องซ้องกั๋ง (Water Margins) ได้รับการยกย่องให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวในระดับ AAAAA scenic area โดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศจีน (China National tourism Administration)
ถ้ำช่านจ้วน
ถ้ำช่านจ้วน (Shan Juan Cave; 善卷洞) อยู่ทางตอนใต้ของอี๋ซิ่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอู๋ซี ได้รับการจัดอยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวระดับ 4 ดาว ค้นพบโดยชนเผ่าช่านจ้วนในช่วงปี ค.ศ. 722 ถึง 481 ก่อนคริสต์ศักราช
พิพิธภัณฑ์เฉิงจี๋
พิพิธภัณฑ์เฉิงจี๋ (Chen Chi museum) สร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่จิตรกรที่มีชื่อเสียงในช่วงศตวรรษที่ 20 ชื่อ เฉิงจี๋ (อังกฤษ: Chen Chi, Cheng Ji; จีนตัวย่อ: 程及; พินอิน: Chéng jí) ผู้เกิดในปี ค.ศ. 1912 ณ เมืองอู๋ซีแห่งนี้เอง
สถานที่ทางประวัติศาสตร์อื่นๆ
เช่น ที่พักเดิมของเซียฝูเฉิง (The former Residence of Xue Fucheng; 薛福成) ที่พักเดิมของอาปิ่ง (Former Residence of A Bing; 阿炳) ที่พักเดิมของสูเสียเค่อ (Former Residence of Xu Xiake; 徐霞客) โล่วโถวตุน (Site of Luotuo Dun; 骆驼墩) วัดและสุสานไท่โป๋ (Taibo Temple and Tomb) ตงหลินซูย่วน (Donglin Shuyuan หรือ Donglin Academy) โดยสถานที่ทางประวัติศาสตร์เหล่านี้อยู่ภายใต้การดูแลของรัฐ
การกีฬา
เมืองอู๋ซีมีศูนย์กีฬา 2 แห่ง ศูนย์กีฬาเก่าอยู่ทางใต้ของเมืองและยังปิดบริการอยู่ ส่วนศูนย์กีฬาแห่งใหม่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง ใกล้กับทะเลสาบไท่ ประกอบด้วยสระว่ายน้ำ สนามฟุตบอล และอื่นๆ และเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาเบสบอล มีศูนย์พัฒนากีฬาเบสบอล (China Development Center) ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2008
อาเบ-อัคท์ซีโอนของเยอรมนีในโปแลนด์
อาเบ-อัคท์ซีโอน (AB-Aktion, ย่อมาจาก Außerordentliche Befriedungsaktion; "ปฏิบัติการพิเศษเพื่อการทำให้เกิดสันติ") เป็นขั้นที่สองของการรณรงค์ความรุนแรงของนาซีเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง มุ่งเป้าไปที่การกำจัดกลุ่มปัญญาชนและชนชั้นสูงในสังคมโปแลนด์ทั่วทุกพื้นที่ที่เยอรมนีคาดว่าจะผนวกเป็นของตนในที่สุด การสังหารส่วนใหญ่เกิดขึ้นในรูปแบบการอุ้มหายหมู่จากเมืองและเมืองใหญ่หลายเมืองเมื่อเยอรมนีได้เดินทางมาถึง ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ค.ศ. 1940 ชาวโปแลนด์มากกว่า 30,000 คนได้ถูกเจ้าหน้าที่นาซีจับกุมในโปแลนด์ตอนกลางภายใต้การยึดครองของเยอรมนี ประมาณ 7,000 คนในจำนวนนั้นซึ่งรวมถึงผู้นำชุมชน ศาสตราจารย์ ครู และนักบวช (ได้ถูกระบุว่าเป็นผู้ต้องสงสัยที่พัวพันในอาชญากรรม) ถูกสังหารอย่างลับ ๆ ในเวลาต่อมาตามสถานที่ต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงในป่าปัลมีรือใกล้หมู่บ้านปัลมีรือ ส่วนคนอื่น ๆ ถูกส่งไปยังค่ายกักกันเยอรมัน
ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิล
เคิร์ท เกอเดิล ซึ่งในขณะนั้นเป็นนักคณิตศาสตร์อยู่ที่มหาวิทยาลัยเวียนนา ได้ตีพิมพ์บทความชื่อ Über formal unentscheidbare Sätze der Principia Mathematica und verwandter Systeme (ต้นฉบับเป็นภาษาเยอรมัน หรือมีชื่อในภาษาอังกฤษว่า On Formally Undecidable Propositions in Principia Mathematica and Related Systems หรือ ว่าด้วยประพจน์ที่ตัดสินไม่ได้อย่างเป็นรูปนัยใน พรินซิเพีย แมเทเมทิกา และระบบอื่นที่เกี่ยวข้อง) ในบทความนี้ เกอเดิลได้แสดงผลลัพธ์เป็นสองทฤษฎีบทที่น่าตื่นตะลึง ซึ่งในภายหลังทฤษฎีบททั้งสองถูกเรียกรวมกันว่าทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิล ทฤษฎีบทนี้นับว่าเป็นเป็นทฤษฎีบทสำคัญที่เข้าขั้นปฏิวัติวงการ ทั้งในด้านตรรกศาสตร์ ด้านคณิตศาสตร์ ด้านปรัชญา และด้านการแสวงหาความรู้ของมนุษยชาติ รวมทั้งทำให้เกิดบทวิเคราะห์ การตีความ และคำถามต่างๆ ตามมาขึ้นอีกมากมาย
จุดเริ่มต้น
ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิลกล่าวถึงข้อจำกัดของวิธีการทางสัจพจน์ ซึ่งเป็นการใช้เหตุผลเชิงนิรนัยเพื่อพิสูจน์และแสวงหาความจริงทางคณิตศาสตร์ที่นับย้อนไปได้ถึงในสมัยกรีกโบราณ ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ยุคลิดใช้วิธีการนี้เพื่อพิสูจน์ทฤษฎีบททางเรขาคณิตในหนังสืออีลีเมนท์ส วิธีการทางสัจพจน์ได้กลายเป็นวิธีการมาตรฐานในการแสวงหาความรู้ทางคณิตศาสตร์นับจากนั้นเป็นต้นมา
แต่เมื่อมีการค้นพบเรขาคณิตนอกแบบยูคลิดในช่วงศตวรรษที่ 19 ก็ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์ขนานใหญ่ ทำให้นักคณิตศาสตร์ทั้งหลายตระหนักว่าสัจพจน์นั้นไม่ใช่สิ่งที่ประจักษ์ชัดในตัวอีกต่อไป ส่งผลให้วงการคณิตศาสตร์พัฒนาไปในทางที่เป็นนามธรรมและเป็นรูปนัยมากขึ้น ที่เป็นนามธรรมก็เพราะนักคณิตศาสตร์มีอิสระในการเลือกสัจพจน์เพื่อที่จะสร้างสรรค์ระบบคณิตศาสตร์ใดๆ ก็ได้ขึ้นมา ส่วนที่เป็นรูปนัยก็เพราะนักคณิตศาสตร์ตระหนักว่าความจริงที่ได้มาจากการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์นั้นขึ้นอยู่กับการเลือกเลือกสร้างระบบ และระบบนี้ก็ดำเนินไปได้ด้วยตนเอง โดยที่ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวข้องหรือต้องอ้างโยงถึงโลกภายนอก หรือต้องอาศัยการรับรู้หรือความเข้าใจของคนหนึ่งคนใด
จนในที่สุด ก็มีแนวคิดที่จะทำให้คณิตศาสตร์กลายเป็นระบบรูปนัยที่สมบูรณ์แบบ แนวคิดนี้เริ่มต้นขึ้นจากความปรารถนาของ ดาวิด ฮิลแบร์ท ที่จะทำให้คณิตศาสตร์เป็นเรื่องของความแน่นอนตายตัวอย่างที่สุด ปราศจากความกำกวม หรือการตีความหมายใดๆ ทั้งสิ้น โดยสิ่งอื่นที่ไม่ได้อยู่ในระบบรูปนัย ฮิลแบร์ทจะไม่ถือว่าเป็นคณิตศาสตร์ แต่จะเรียกว่าเป็นอภิคณิตศาสตร์แทน ฮิลแบร์ทหวังว่าคณิตศาสตร์ในระบบรูปนัยจะให้ผลคือความจริงสัมบูรณ์ที่ปราศจากข้อโต้แย้ง ซึ่งเป็นอุดมคติสูงสุดของวิชาคณิตศาสตร์
แนวคิดของฮิลแบร์ทได้รับการต่อยอดจากบรรดานักคณิตศาสตร์หลายคน ในจำนวนนี้มีผลงานชิ้นเอกคือ พรินซิเพีย แมเทเมทิกา ซึ่งเป็นระบบรูปนัยที่พิสูจน์ความจริงทางเลขคณิต ที่สร้างขึ้นโดย เบอร์แทรนด์ รัสเซิลล์ และ อัลเฟรด ไวท์เฮด พรินซิเพีย แมเทเมทิกา ประกอบด้วยสัญลักษณ์ล้วนๆ เริ่มต้นขึ้นจากสัจพจน์ และดำเนินต่อไปด้วยกฎเกณฑ์ที่ตายตัว จนได้ทฤษฎีบทต่างๆ ขึ้นมา
คุณสมบัติสำคัญที่สุดของระบบรูปนัยคือความต้องกัน ซึ่งหมายความว่าในที่สุดแล้ว ระบบจะต้องไม่พิสูจน์จนได้ข้อขัดแย้งใดๆ เกิดขึ้น หรือพูดอย่างเป็นรูปนัยได้ว่า จะต้องไม่มีประพจน์ P ที่ทั้ง P และ \neg\,P สามารถพิสูจน์ได้ในระบบ
ถ้าปราศจากความต้องกันแล้ว ระบบคณิตศาสตร์ก็จะพังครืน เพราะเราจะไม่สามารถเชื่อใจความจริงทางคณิตศาสตร์ที่ระบบพิสูจน์มาได้อีกต่อไป รัสเซิลล์ได้ค้นพบความไม่ต้องกันนี้ในทฤษฎีเซตของคันทอร์ ในรูปแบบที่เรียกว่าปฏิทรรศน์ของรัสเซิลล์ ทำให้ทฤษฎีเซตดั้งเดิมต้องถูกปรับปรุงใหม่เพื่อกำจัดปฏิทรรศน์นี้ทิ้งไป
นอกจากความต้องกัน นักคณิตศาสตร์ยังหวังว่าระบบรูปนัยที่พัฒนาขึ้นจะมีความบริบูรณ์ นั่นคือทุกประพจน์ที่มีรูปแบบถูกต้องตามระบบ จะสามารถพิสูจน์ได้โดยระบบว่าประพจน์นี้จริงหรือเท็จประการใด
จนกระทั่งเกอเดิลได้ค้นพบทฤษฏีบทความไม่บริบูรณ์ซึ่งมีใจความคร่าวๆ ว่า ระบบรูปนัยใดๆ ก็ตามที่ซับซ้อนถึงขั้น พรินซิเพีย แมเทเมทิกา ถ้ามีความต้องกันแล้ว จะไม่มีความบริบูรณ์ รวมทั้งระบบรูปนัยนั้นจะไม่สามารถพิสูจน์ความต้องกันด้วยตัวของมันเองได้ ก็ทำให้วงการคณิตศาสตร์ตกตะลึงถึงขั้นช็อค เมื่อต้องรับรู้ว่าระบบคณิตศาสตร์ที่ได้พัฒนากันมาเนิ่นนานนั้นมีความไม่บริบูรณ์อยู่ในตัว ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิลจึงถือเป็นทฤษฎีบทที่ส่งผลกระทบที่รุนแรงลึกถึงรากฐานของคณิตศาสตร์เอง
ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ข้อที่หนึ่ง
ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์ของเกอเดิลข้อแรกกล่าวไว้ว่า
ในการพิสูจน์ทฤษฎีบทความไม่บริบูรณ์นี้ สามารถอธิบายคร่าวๆ ให้เข้าใจง่ายที่สุดได้ว่า เกอเดิลได้สร้างประพจน์ G ขึ้นมาประพจน์หนึ่ง คล้ายๆ ประพจน์ที่เป็นปฏิทรรศน์คนโกหก โดยประพจน์ G มีความหมายว่า