cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แอนทีเลีย
แอนทีเลีย (Antilia) เป็นบ้านเดี่ยวความสูง 173 เมตรในมุมไบ ประเทศอินเดีย ที่มีชื่อเสียงและมีมูลค่าสูงถึง 2 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ (2014) และจัดอันดับเป็นที่อยู่อาศัยที่มูลค่าสูงที่สุดในโลกรองจากพระราชวังบัคคิงแฮม ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร และเป็นที่อยู่อาศัยส่วนบุคคลหรือบ้านเดี่ยวที่มีมูลค่าสูงที่สุดในโลก เจ้าของแอนทีเลียคือมูเกช อัมบานี มหาเศรษฐีระดับต้น ๆ ของอินเดีย การออกแบบที่เป็นที่ถกเถียงและการใช้งานโดยครอบครัวเพียงครอบครัวเดียวนั้นสร้างชื่อเสียงในทางที่ไม่ค่อยดีในอินเดียให้กับแอนทีเลีย นอกจากนี้การออกแบบยังถูกวิจารณ์อย่างหนักในบรรดาสถาปนิกและนักวิจารณ์สถาปัตยกรรม และยังถูกนำมาล้อเลียนในสื่อนิยมอีกด้วย
จิวซุน
จิวซุน หรือ โจวสฺหวิน (周循, ; ? — ?) ขุนพลแห่ง ง่อก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนเขาเป็นบุตรชายคนโตของแม่ทัพใหญ่ จิวยี่ ส่วนมารดาไม่มีหลักฐานแน่ชัดแต่บางหลักฐานกล่าวว่ามารดาของจิวซุนคือ เสียวเกี้ยว จิวซุนมีน้องชายที่ต่อมาเป็นขุนพลของง่อก๊กเช่นเดียวกันคือ จิวอิ๋น
โจว ไห่เม่ย์
โจว ไห่เม่ย์ (周海媚, พินอิน: Zhōu Hǎimèi, กวางตุ้ง:Chow1 Hoi2 Mei6) หรือในชื่อภาษาอังกฤษ แคที โจว (Kathy Chow) นักแสดงหญิงชื่อดังชาวฮ่องกง ที่อดีตเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในระดับเอเชีย โดยในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ถึง ต้นทศวรรษ 1990 (พ.ศ. 2532-2536) เธอได้รับการยกย่องให้ติด ท็อปเท็น นักแสดงหญิงที่โด่งดังทางสายงานละครมากที่สุดในฮ่องกง ติดต่อกันถึง 3 ปี ยังเคยได้รับการโหวตให้เป็นหญิงสาวในฝันของชายหนุ่มในไต้หวันอีกด้วย ช่วงกลางยุคทศวรรษ 90s จากการเปลี่ยนภาพลักษณ์เป็นแนวเซ็กซี่ ทำให้เธอ มีฉายาให้ว่า "ชารอน สโตนแห่งเอเชีย" ขึ้นมาและกลายเป็นฉายาที่ใช้เรียกแทนตัวเธอมาจนถึงทุกวันนี้
ประวัติ
โจวไห่เม่ย์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่ฮ่องกงในครอบครัวฐานะดี เธอมีชื่อเล่นว่า "อาเม่ย" (Amei) เป็นลูกคนกลางของครอบครัวโดยมีพี่ชายและน้องสาวอีกอย่างละ 1 คน ในวัยเด็กสุขภาพของเธอไม่ค่อยดีนักเพราะเธอมีโรคประจำตัวเป็นภูมิแพ้หรือไซนัส (Sinusitis) แต่เธอใฝ่ฝันที่จะเข้าวงการบันเทิง เพราะเธอชอบการเต้นรำเป็นอย่างมาก และมีกีฬาโปรดคือบาสเกตบอล เธอมักใช้เวลาว่างจากการเรียนไปเล่นบาสเกตบอลอยู่เป็นประจำจึงทำให้เธอตัวสูงกว่าเด็กสาวในวัยใกล้ ๆ กันแต่ด้วยปัญหาสุขภาพที่มีมาแต่เกิดทำให้เธอไม่สามารถเล่นบาสเก็ตบอลได้อย่างสม่ำเสมอ ด้วยความที่เธอสนิทกับพี่ชายและมักจะไปเล่นคลุกคลีกับเด็กผู้ชายเป็นประจำ จึงทำให้เธอมีนิสัยเหมือนเด็กผู้ชายที่ทั้งห้าวและซุกซนเป็นอย่างมาก ดังนั้นคุณพ่อของเธอซึ่งมีเชื้อสายบรรพบุรุษเป็นขุนนางเก่ามาก่อนจึงคอยอบรมเลี้ยงดูโจวไห่เม่ย์อย่างเข็มงวดตั้งแต่วัยเด็กจนโตเป็นวัยรุ่นเพื่อที่จะปลูกฝังให้เธอมีนิสัยที่อ่อนหวานเรียบร้อยและเป็นกุลสตรี มากขึ้น
ด้วยวัย 18 ปีสุขภาพของเธอเริ่มดีขึ้นหลังจากเรียนจบในระดับชั้นมัธยมปลายแล้วในขณะที่เธอกำลังมองหามหาวิทยาลัยที่จะเข้าไปศึกษาต่อในระดับชั้นปริญญาตรีแต่แล้วพ่อของเธอได้ชวนเธอไปสมัครลงแข่งขันประกวดนางงามฮ่องกงในปีพ.ศ. 2528 (Miss Hong Kong Beauty Contest 1985) แต่ด้วยปัญหาสุขภาพที่เธอมีและเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเธอจึงลังเล ต่อมาพ่อของเธอจึงแอบไปสมัครให้กับเธอและบอกเธอในภายหลังเมื่อถึงวันคัดเลือกรอบแรก เธอไม่มีความมั่นใจเลยแต่พ่อของเธอสนับสนุนลูกสาวของเขาอย่างเต็มที่และพยายามสร้างความมั่นใจให้กับตัวเธอ และบนเวทีการประกวดด้วยหน้าตาที่จิ้มลิ้มน่ารักและสูงยาวเข่าดี ทำให้ในตอนแรกที่ลงเข้าแข่งขันเธอเป็นหนึ่งในตัวเก็งที่คาดว่าจะสามารถคว้ามงกุฎชนะเลิศของปีนั้นและเธอก็สามารถฝ่าด้านผู้สมัครหลายร้อยคนเข้าสู่รอบ 30คนได้อย่างง่ายดาย แต่พอมาถึงในวันคัดเลือกรอบชิงชนะเลิศจริงเธอกลับตกรอบและไม่มีรายชื่อติดใน 15 คนสุดท้ายที่เข้าชิงมงกุฎ สาเหตุเพราะด้วยบุคลิกของเธอที่ดูไม่ฉลาดโดยเฉพาะการตอบคำถามที่ขาดไหวพริบไม่โดนใจคณะกรรมการจึงทำให้เธอไม่สามารถฝ่าด่านผู้สมัครคนอื่น ๆ ที่ตอบคำถามได้ดีกว่าได้ อย่างไรก็ตามด้วยความสวยพร้อมที่เธอมีทำให้โชคเข้าข้างเธออยู่บ้าง เพราหลังจากการประกวดเสร็จสิ้นเธอก็ได้รับการติดต่อจากฝ่ายโปรดิวเซอร์ของทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบีให้เข้าไปเซ็นต์สัญญาเป็นนักแสดง 2 ปีกับทางช่องทันทีและต้องเข้าฝึกอบรมการแสดงกับทางค่ายในหลักสูตรระยะสั้น 6 เดือนเมื่อแม่ของเธอรู้ว่าเธอเลือกที่จะเข้าสู่วงการบันเทิงและไม่คิดจะเรียนต่อในระดับปริญญาตรี ถึงกับโกรธมากและไม่เห็นด้วยแต่ในที่สุดแม่ของเธอก็ยินยอมโดยทั้งสองมีข้อตกลงกันว่า "ภายในสองปีนี้ถ้าเธอไม่สามารถเป็นดาราที่มีชื่อเสียงได้เมื่อหมดสัญญากับทางช่องทีวีบีให้เธอถอนตัวออกจากวงการและกลับไปศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีให้จบ" และโจวไห่เม่ย์รับปากตกลงกับเงื่อนไขนี้
ต่อมาโจวไห่เม่ย์ กลับคืนสู่วงการจอแก้วฮ่องกงในสังกัดทีวีบีอีกครั้งและแจ้งเกิดอีกรอบกับผลงานกึ่งสากลย้อนยุคเรื่อง ม่านรัก ม่านประเพณี (Plain Love 1995) ที่ร่วมแสดงนำกับ หลอเจียเหลียง ในบทพระเอก และจางจ้าวฮุย ในบทพระรอง ซึ่งเป็นผลงานที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีทั้งในฮ่องกงและประเทศอื่น ๆ ทั่วเอเชียทำให้ชื่อของเธอเป็นที่พูดถึงอีกครั้ง แต่ทว่าก็มีข่าวซุบซิบออกมาในช่วงนั่นว่า ในระหว่างการถ่ายทำละครเรื่องนี่ โจวไห่เม่ย์ป่วยบ่อยและมากองสายตลอดจนทำให้เกิดมีปัญหากับพระรองของเรื่องนี้ ผลงานละครที่เธอประสบความสำเร็จในเฉพาะ ฮ่องกงอย่างมากในช่วงเวลานั้น ได้แก่ ละครกึ่งสากลแนวแฟนตาซีอภินิหารเรื่อง "อาถรรพณ์รักวิญญาณสาว" (Time Before Time 1997) โดยเธอแสดงนำคู่กับหลินเจียต้ง (Gordon Lam) นอกจากเรื่องนี้จะทำให้ชื่อของเธอกลับมาได้รับความนิยมอย่างสูงอีกครั้งในฮ่องกง ในปีเดียวกันเมื่อเธอกลับมารุ่งอีกครั้ง โจวไห่เม่ย์ได้ถูกติดต่อให้ถ่ายโฆษณามือถือกับมาซาโตชิ นางาเสะ (Masatoshi Nagase) อีกทั้งยังมีการนำเข้าผลงานเก่า ๆ ของเธอทั้งงานเพลงอัลบั้มชุดแรก และมิวสิควิดีโอเข้ามาเผยแพร่ แถมเธอยังได้ออกอัลบั้มภาพสุดหวือหวาและกลายเป็นดาราเซ็กซี่ไปในพริบตา ฉีกภาพลักษณ์สาวอ่อนหวานเดิม ๆ โดยสิ้นเชิง รวมทั้งมีงานถ่ายแบบนิตยสารและโฆษณาต่างๆ นับว่าโจวไห่เม่ย์ไปโกยเงินในประเทศญี่ปุ่นได้เป็นกอบเป็นกำ ด้วยภาพลักษณ์สุดเซ็กซี่ทำให้สื่อของทางไต้หวันและฮ่องกง ถึงขนาดยกให้เธอเป็น "ชาลอน สโตนแห่งเอเชีย" อีกทั้งเธอยังกลายเป็นพรีเซนเตอร์ชาวเอเชียคนแรกให้แก่นาฬิกายี่ห้อดัง EBEL (คนที่ 2 คือ จางม่านอวี้) เมื่อหมดงานกับทางญี่ปุ่นเธอต้องรีบกลับมาฮ่องกง เพื่อเข้าร่วมถ่ายทำในละครสากลฟอร์มใหญ่ประจำปีที่มีความยาว 62 ตอนจบเรื่อง เลือดรักเลือดทรนง (Secret of the Heart 1998) ที่เธอได้ร่วมแสดงนำกับ หวงเย่อหัว, หลอเจียเหลียง และ กัวอ้ายหมิง แต่ในขณะที่กำลังถ่ายทำละครเรื่องนี้อยู่ จู่ ๆ โจวไห่เม่ย์ก็เกิดล้มป่วยขึ้นมาและถูกตรวจพบว่าเป็นโรคเอสแอลอี หมอจึงสั่งให้เธอรับงานน้อยลงจนกว่าร่างกายจะดีขึ้น ทำให้ในช่วงนั้นระหว่างการถ่ายทำละครเรื่องนี้จึงเกิดปัญหาขึ้นมาเพราะเธอมาเข้ากองถ่ายสายเป็นประจำ ดังนั้นทางผู้กำกับจึงตัดสินใจสั่งให้คนเขียนบทเขียนให้เธอตายในตอนที่ 40 และเขียนบทใหม่ให้ดาราสาว กัวอ้ายหมิง นักแสดงหญิงในเรื่องนี้อีกคนเป็นนางเอกแทนเมื่อผลงานละครเรื่อง ตีแสกตะวัน ลงสู่จอปรากฏว่าเรทติ้งของละครเรื่องนี้สูงลิ่ว ช่วยให้ช่องเอทีวีสามารถเอาชนะเรตติ้งของทางช่องทีวีบีได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปีจากสุขภาพที่แย่ลงทำให้เธอไม่สามารถรับงานแสดงละครได้ปีละหลายเรื่องเหมือนในอดีต แต่เธอก็ยังคงมีผลงานละครกับทางสถานีโทรทัศน์เอทีวี อีก 2 เรื่องตามมาและหนึ่งในนั้นคือเรื่อง เมืองมายา (Showbiz Tycoon 2000) โดยเธอร่วมแสดงนำกับเถาต้าหวี่,ฟางจงซิน และ หลีเหย้าเสียง ซึ่งก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน
หลังจากปีพ.ศ. 2544 (2000) ด้วยสุขภาพที่อ่อนแอทำให้เธอไม่ค่อยรับงานเหมือนก่อน แต่ในยุคหลัง ๆ เธอยังคงมีผลงานละครกับทั้งทางฝั่งฮ่องกง, ไต้หวันและจีน แต่ส่วนใหญ่จะเน้นรับงานแสดงละครกับทางประเทศจึนและไต้หวันเป็นหลัก และละครต่าง ๆ เหล่านั้นก็จะดังเฉพาะในประเทศที่ตนเองผลิต ผลงานในยุคหลังของเธอที่โดดเด่นและพอจะเป็นที่รู้จักอยู่บ้าง ได้แก่ละครกำลังภายในรีเมคเรื่อง มังกรหยก ฉบับปีพ.ศ. 2551 (2008) ของไต้หวัน ที่เธอได้รับบท เปาเซียะเยียก, ละครแนวราชวงศ์เรื่อง บูเช็คเทียน พ.ศ. 2557 (2014) โดยเธอรับบทเป็น หยางซูเฟย (พระชายาลำดับที่ 2 ในองค์จักรพรรดิ) โดยเรื่องนี้เธอได้ประชันบทบาทเข้มข้นกับดาราสาวชื่อดัง ฟ่านปิงปิง, ในปี 2561 (2018) ร่วมแสดงรับบท จักรพรรดินีแห่งสรวงสวรรค์ ในซีรีส์แฟนตาซีเรื่อง มธุรสหวานล้ำ สลายเป็นเถ้าราวเกล็ดน้ำค้าง (Ashes of Love) และในปีพ.ศ. 2562 (2019) เธอก็กลับมาเป็นที่เกรียวกราวอีกครั้งกับการสวมบทบาท แม่ชีมิกจ้อ (มิกจ้อซือไท่) ในซีรีส์ ดาบมังกรหยก เวอร์ชัน 2562 (2019)
นอกจากงานแสดงแล้ว ปัจจุบันเธอได้เปิดสตูดิโอเป็นของตัวเอง ซึ่งเป็นความใฝ่ฝันของเธอมานาน
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
ผลงานละครของเธอที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในฮ่องกง คือเรื่อง "คู่แค้นสายโลหิต " กับบทบาท อาหัว แต่ผลงานละครที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเธอในไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่ คือเรื่อง "ดาบมังกรหยก" ฉบับไต้หวัน เวอร์ชันปีพ.ศ. 2537 (1994) กับบทบาท จิวจี้เยียก
พืดหินใต้น้ำ
พืดหินใต้น้ำ หรือ หินโสโครก (reef) เป็นหาดสันดอนหิน ทราย ปะการังหรือวัสดุคล้ายกัน อยู่ใต้ผิวน้ำ พืดหินใต้น้ำหลายที่เกิดจากกระบวนการอชีวนะ (เช่น การทับถมของทราย การกร่อนของคลื่นที่ลดระดับของหินโผล่ และกระบวนการธรรมชาติอื่น) แต่พืดหินใต้น้ำที่รู้จักกันมากที่สุด คือ พืดหินปะการัง (coral reef) ในแหล่งน้ำเขตร้อนที่เกิดจากกระบวนการชีวนะที่มีปะการังและสาหร่ายเนื้อปูนเป็นตัวการหลัก
พืดหินใต้น้ำเทียม (เช่น ซากเรือล่ม) บางทีมีบทบาทในการส่งเสริมความซับซ้อนทางกายภาพของก้นสมุทรทราย เพื่อดึงดูดกลุ่มชีวินหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาหร่ายและปลา
ฟองสนาน จามรจันทร์
ฟองสนาน จามรจันทร์ อดีตนักจัดรายการวิทยุของกรมประชาสัมพันธ์ สังกัดสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย (สวท.) จัดเป็นสื่อมวลชนฝีปากกล้าที่ถูกอำนาจรัฐคุกคาม ปัจจุบันเป็นนักจัดการวิทยุและสื่อมวลชนอิสระ รวมถึงเป็นนักโหราศาสตร์สมัครเล่นอีกด้วย
ประวัติ
ฟองสนาน เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2496 ที่อำเภอบ้านเขว้า จังหวัดชัยภูมิ ด้วยการเป็นลูกคนที่ 16 จากพี่น้องทั้งหมด 20 คน เนื่องจากพ่อซึ่งเป็นครูใหญ่และหัวหน้าคณะหมอลำ มีภรรยาถึง 3 คน ฟองสนานจบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ที่โรงเรียนสตรีชัยภูมิ จากนั้นจึงเข้าจบการศึกษาต่อจนจบมัธยมศึกษาปีที่ 5 ที่โรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล จากนั้นจึงสอบเข้าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ว่าเรียนไปได้เพียงปีเดียว ก็ลาออกมาสอบเข้าใหม่ที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่น 10 โดยเรียนเอกการประชาสัมพันธ์ และโทสิ่งพิมพ์ มีเพื่อนร่วมรุ่นที่เป็นสื่อมวลชนด้วยกันเช่น บุญเลิศ ช้างใหญ่, โอภาส เพ็งเจริญ แห่งมติชน และชลิต กิติญาณทรัพย์ แห่งประชาชาติธุรกิจ  เป็นต้น
การงาน
เริ่มทำงานครั้งแรกที่หนังสือพิมพ์สยามรัฐ ยุคม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นบรรณาธิการ อยู่ได้ 4 ปี จึงย้ายมาอยู่หนังสือพิมพ์ฐานเศรษฐกิจอยู่ช่วงหนึ่ง จากนั้นจึงสมัครเป็นข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ โดยเริ่มงานแรกที่จังหวัดกระบี่ จับงานข่าวหลายประเภทมาก่อน ไม่ว่าจะเป็น สังคม, เศรษฐกิจ อยู่นานถึง 12 ปี ก่อนที่จะมาปักหลักแน่นอนที่ข่าวการเมือง
ด้วยความเป็นนักข่าวเจนประสบการณ์ รวมระยะเวลาการทำงานด้านนี้ถึง 23 ปี กรมประชาสัมพันธ์จึงได้ให้ฟองสนาน จัดรายการชื่อ "บันทึกสถานการณ์" ออกอากาศทางวิทยุกรมประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย ทางคลื่น FM.92.5 MHz ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 08.00 - 09.00 น. ในปี พ.ศ. 2537 คู่กับสุริยง หุณฑสาร โดยเป็นรายการสรุปข่าวประจำ เปิดโอกาสให้ผู้ฟังโทรสายเข้ามาแสดงความคิดเห็น  กล้าวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลตรงไปตรงมา  ทั้ง ๆ ที่เป็นหน่วยงานราชการแท้ ๆ   ทำให้มีผู้ฟังจำนวนมาก
จนกระทั่ง ย่างเข้าสู่ปีที่ 8 คือ ปี พ.ศ. 2545 ในรัฐบาลชุด พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี รายการบันทึกสถานการณ์ก็ถูกถอดออก โดยอ้างเหตุว่า ฝักใฝ่การเมือง โดยเฉพาะพรรคฝ่ายค้าน คือ พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเจ้าตัวยืนยันว่า ไม่เคยเข้าข้างฝ่ายใดหรือแทรกแซงด้านเนื้อหาจากผู้ใด แต่ก็ยอมรับการถูกถอดถอนโดยดี โดยบอกว่า เป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อย ผู้ใหญ่สั่งอะไรมา ก็ต้องปฏิบัติตาม
เมื่อถูกถอดจากรายการแล้ว ฟองสนาน ยังคงรับราชการอยู่ต่อไป และได้จัดรายการโทรทัศน์ เช่น รายการ "ชีพจรการเมือง" ทางช่องยูบีซี 7 เวลา 21.00-22.00น. ทุกวันอาทิตย์ รายการวิทยุ "คุยเฟื่องเรื่องข่าว" ทาง FM. 99.5 MHz. เวลา 17.00-19.00 น. นอกจากนี้ยังเขียนคอลัมน์ประจำนิตยสารกุลสตรีชื่อ "เกร็ดการเมือง" ซึ่งโด่งดังและประสบความสำเร็จอย่างมา ซึ่งต่อมา สำนักพิมพ์ดอกหญ้า นำไปพิมพ์รวมเล่ม จัดจำหน่ายในชื่อ "เม้าท์สนั่นลั่นสภา" ในปี พ.ศ. 2545 ด้วย
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นนักโหราศาสตร์ ที่ศึกษาโหราศาสตร์ด้วยตนเอง มักจะออกมาทำนายดวงชะตาของบ้านเมืองอยู่เสมอ ๆ
ครอบครัว
ชีวิตครอบครัว ฟองสนาน จามรจันทร์ สมรสกับ สรวงสรรค์ จามรจันทร์ มีบุตรสาว 1 คน ชื่อ พราวฟอง จามรจันทร์ ปัจจุบันเกษียณจากราชการก่อนกำหนด โดยมีตำแหน่งสุดท้ายเป็นผู้อำนวยการสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย  (สวท. หรือ เอ็นบีที) ประจำจังหวัดหนองบัวลำภู
ขนรักแร้
ขนรักแร้ คือ ขนที่ขึ้นตรงบริเวณรักแร้อันเนื่องมาจากผลการทำงานของฮอร์โมนแอนโดรเจนของผู้ชายและผู้หญิงที่อยู่ในวัยเจริญพันธุ์ มีประโยชน์ในการช่วยเพิ่มการกระจายของฟีโรโมนซึ่งช่วยกระตุ้นอารมณ์และพฤติกรรมทางเพศของผู้ได้รับ อีกทั้งยังช่วยลดการเสียดสีของผิวหนังบริเวณรักแร้
ทั้งนี้ ขนรักแร้จะเริ่มขึ้นเมื่อเข้าสู่วัยรุ่น โดยปกติ เด็กหญิงจะเข้าสู่วัยรุ่นก่อนเด็กชายประมาณ 1 - 2 ปี ผู้หญิงโดยเฉลี่ยจะเริ่มมีขนรักแร้เมื่ออายุประมาณ 12 - 13 ปี ส่วนผู้ชายจะเริ่มมีขนรักแร้เมื่ออายุประมาณ 13 - 14 ปี ปัจจัยที่ส่งผลต่อการขึ้นของขนรักแร้นั้น พบว่าเกิดจาก ปริมาณและการหลั่งของฮอร์โมน ส่วนปริมาณและลักษณะของขนรักแร้ (เช่น เหยียดตรงหรือหยิก) นั้นเชื่อว่าเป็นผลมาจากพันธุกรรม ซึ่งรวมถึงเรื่องของ "ชาติพันธุ์" ด้วย พบว่า มนุษย์เผ่าพันธุ์ "คอเคซอยด์" จะมีปริมาณขนรักแร้มากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กลุ่มที่เราเรียกว่า "แขก" ในขณะที่เผ่าพันธุ์ "นิกรอย" จะมีปริมาณขนรักแร้น้อยและสั้น สีของขนรักแร้มักจะเป็นสีเดียวกับสีผมและสีขนในส่วนอื่น ๆ ของร่างกายซึ่งขึ้นอยู่กับพันธุกรรมเช่นกัน
ในบางวัฒนธรรมผู้หญิงจะนิยมไว้ขนรักแร้และถูกมองว่าเซ็กซี่เช่น ในจีน, ไต้หวัน, เกาหลี, และบางส่วนในประเทศญี่ปุ่น อีกทั้งยังมีคนบางกลุ่มซึ่งแม้ไม่ได้อยู่ในประเทศที่มีวัฒนธรรมนิยมการไว้ขนรักแร้ แต่ก็มีความเห็นว่า คนที่มีขนรักแร้มีความดึงดูดและสร้างแรงกระตุ้นทางด้านเพศ อย่างไรก็ตาม วัฒนธรรมโดยทั่วไป ผู้หญิงจะกำจัดขนรักแร้ด้วยการถอน โกนหรือแว็กซ์ หากผู้หญิงคนใดไว้ขนรักแร้จะถูกมองว่าเป็นเรื่องประหลาด ไม่รักษาความสะอาด ส่วนผู้ชายนั้น มีความเชื่อในทางตรงกันข้ามคือ ถ้าผู้ชายคนใดกำจัดขนรักแร้ อาจถูกมองว่ามีพฤติกรรมในลักษณะเกย์ หรืออื่น ๆ เพราะขนรักแร้เป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นชายอย่างหนึ่ง มีรายงานทางการแพทย์ยืนยันอย่างต่อเนื่องว่า ขนรักแร้เป็นแหล่งหมักหมมของเชื้อแบคทีเรียที่เกิดขึ้นขณะเหงื่อออก หากปล่อยทิ้งไว้นาน ไม่รักษาความสะอาดก็จะเป็นที่มาของกลิ่นไม่พึงประสงค์ทำให้เป็นที่น่ารังเกียจได้ ดังนั้น จึงควรดูแลรักษาความสะอาดบริเวณรักแร้และขนรักแร้ไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค
ฝุ่นระหว่างดาราจักร
ฝุ่นระหว่างดาราจักร (intergalactic dust) คือฝุ่นคอสมิกที่มีอยู่ในที่ว่างดาราจักร มีการเสนอหลักฐานการมีอยู่ของฝุ่นระหว่างดาราจักรตั้งแต่ปี 1949 แต่การวิจัยเริ่มขึ้นอย่างจริงจังในปลายศตวรรษที่ 20 มีการคาดการณ์ที่แตกต่างกันมากมายสำหรับการกระจายของฝุ่นระหว่างดาราจักร ฝุ่นระหว่างดาราจักรอาจส่งผลต่อการวัดระยะทางในดาราจักร เช่น มหานวดารา และ เควซาร์ในดาราจักรอื่น ๆ
ฝุ่นระหว่างดาราจักรอาจเป็นส่วนหนึ่งของ เมฆฝุ่นระหว่างดาราจักร (intergalactic dust cloud) ซึ่งถูกค้นพบอยู่รอบดาราจักรอื่นตั้งแต่ในทศวรรษที่ 1960 ในช่วงทศวรรษ 1980 เมฆฝุ่นระหว่างดาราจักรอย่างน้อย 4 ก้อน รวมถึงเมฆโอครอยได้ถูกค้นพบที่ระยะห่างนับล้านพาร์เซกจากทางช้างเผือก
สุพล จุลใส
นายสุพล จุลใส (เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2510) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชุมพร 2 สมัย ปัจจุบันสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
ประวัติ
สุพล จุลใส (ชื่อเล่น : ลูกช้าง) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2510 เป็นบุตรของนายบุญธรรม และ นางหนูจวน จุลใส และเป็นพี่ชายของนายชุมพล จุลใส สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการพัฒนาชุมชน จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์ (นโยบายสาธารณะ)) จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา สมรสกับ นางรัชนี จุลใส มีธิดา 1 คน
งานการเมือง
สุพล เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลนาสัก เมื่อ พ.ศ. 2553 จากนั้นก็ได้รับเลือกให้เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชุมพร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ถึง พ.ศ. 2561 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรครวมพลังประชาชาติไทย โดยสามารถเอาชนะนายธีระชาติ ปางวิรุฬห์รักษ์ อดีต ส.ส. ชุมพร 3 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์ ไปได้ และเป็นผู้สมัครเพียงคนเดียวของพรรคที่ได้รับการเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตในการเลือกตั้งครั้งนี้
ต่อมานายสุพลได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันศุกร์ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566 พร้อมกับนาวาอากาศเอกอนุดิษฐ์ นาครทรรพจากพรรคเพื่อไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุพล จุลใสได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
หมากรุกสากลสี่คน
หมากรุกสากลสี่คน (Four-player chess) เป็นหนึ่งในตระกูลสายพันธุ์หมากรุกสากล ที่โดยปกติจะมีผู้เล่นสี่คน กับกระดานพิเศษที่ทำมาจากกระดานขนาดมาตรฐาน 8×8 ช่อง แต่จะมีการเพิ่มช่องอีก 3 แถวของ 8 ช่อง ออกไปในแต่ละด้าน รวมถึงตัวหมากรุกสี่ชุดสำหรับการเดิน เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเล่นเกมนี้ หมากรุกสี่คนเล่นตามกติกาพิ้นฐานเดียวกับหมากรุกสากลปกติ ซึ่งมีกติกาหลากหลายรูปแบบ และหลากสายมากที่สุด อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีการแบ่งช่องกระดานและจัดเรียงหมากที่มีลักษณะคล้ายกัน
ประวัติ
ทฤษฎีค็อกซ์–ฟอร์บส ของต้นกำเนิดหมากรุกสากลอ้างว่าเวอร์ชันผู้เล่นสี่คนเป็นรูปแบบที่เก่าแก่ที่สุดของเกม คำอธิบายของเกมหมากรุกสี่ผู้เล่นจะพบในข้อความที่เขียนของอินเดียประมาณปี ค.ศ. 1500 นอกจากนี้ ฐิติทัตวะแห่งรหุนันทนาได้พรรณาถึงรูปแบบหนึ่ง ซึ่งยังคงที่จะเล่นกันในศตวรรษที่ 20
ส่วนตัวอย่างเอกสารแรกของหมากรุกสากลสี่ผู้เล่นสมัยใหม่ได้รับการเขียนโดยกัปตันจอร์จ โฮป เวอร์นีย์ ในประเทศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1881
ทีม
รูปแบบที่พบมากที่สุดเป็นการแข่งแบบสองต่อสองที่เป็นพันธมิตรต่อกันโดยไม่สามารถกินพวกเดียวกันเองได้ หากแต่สามารถช่วยพันธมิตรทั้งในเชิงป้องกันและเชิงรุก ผู้เล่นที่เป็นพันธมิตรต่อกันจะนั่งตรงข้ามกัน และหาทางที่จะรุกฆาตคนที่อยู่ทางซ้ายและขวาของพวกเขา เกมจะจบลงเมื่อขุนทั้งสองของฝ่ายตรงข้ามถูกรุกฆาต แต่ถ้าสามารถทำการรุกฆาตได้เพียงตัวเดียว เกมก็เป็นอันเสมอกัน
เดี่ยว
การเล่นแบบเดี่ยวยากกว่าการเล่นแบบทีมเป็นอย่างมาก ในวิธีการนี้ ผู้เล่นแต่ละคนสามารถทำการรุกผู้เล่นสามคนที่เหลือ เมื่อผู้เล่นคนหนึ่งถูกรุกฆาต ผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถนำตัวหมากของเขาออกจากกระดาน หรือผู้เล่นที่ถูกรุกฆาตสามารถใช้ตัวที่เหลืออยู่ในตาเดินของผู้เล่นก็ได้ โดยเกมจะยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งเหลือผู้เล่นที่รอดอยู่เพียงคนเดียว
Golgi tendon organ
Golgi tendon organ (ตัวย่อ GTO) หรือ Golgi organ หรือ tendon organ หรือ neurotendinous organ หรือ neurotendinous spindle เป็นอวัยวะรับความรู้สึกที่ปรับตัวอย่างช้า ๆ มีขีดเริ่มเปลี่ยนน้อยของระบบรับรู้อากัปกิริยาที่รับรู้ความตึง/แรงของกล้ามเนื้อ มันเป็นโครงสร้างหุ้มแคปซูลยาวประมาณ มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ อยู่ระหว่างเส้นใยกล้ามเนื้อโครงร่างกับเอ็นโดยต่อเป็นอนุกรมกับเส้นใยกล้ามเนื้อหลายเส้น แคปซูลแต่ละอันมีพันเป็นเกลียวหลายชุดโดยมีปลายประสาทรับความรู้สึกพันสานอยู่ในระหว่าง ๆ นอกจากจะเป็นตัวส่งข้อมูลเกี่ยวกับความตึงของกล้ามเนื้ออย่างแม่นยำแล้ว มันยังเป็นปลายประสาทรับความรู้สึกที่ก่อ Golgi tendon reflex ซึ่งคลายกล้ามเนื้อเมื่อออกแรงมากจนถึงอาจทำอันตรายแก่กล้ามเนื้อ วิถีประสาทของมันช่วยควบคุมกำลังกล้ามเนื้อเหมือนกับที่ stretch reflex ช่วยควบคุมความยาวกล้ามเนื้อ รวมทั้งช่วยให้ได้แรงกล้ามเนื้อที่สม่ำเสมอและได้มุมข้อต่อที่มีเสถียรภาพซึ่งแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่มีผลลดกำลังกล้ามเนื้อ (เช่น ความล้า) เพราะวิถีประสาทของมันได้รับข้อมูลจากตัวรับความรู้สึกอื่น ๆ คือ muscle spindle และตัวรับความรู้สึกที่หนังเป็นต้น ข้อมูลเหล่านี้จึงอาจช่วยให้ร่างกายควบคุมการออกแรงได้อย่างละเอียดเช่นการจับของเบา ๆ อีกด้วย และเพราะมันส่งกระแสประสาทไปยังเซลล์ประสาทสั่งการของกล้ามเนื้อซึ่งออกแรงที่ข้อต่อต่าง ๆ ของอวัยวะ มันจึงเป็นส่วนของเครือข่ายประสาทที่ควบคุมการเคลื่อนไหวอวัยวะหนึ่ง ๆ ทั้งอวัยวะ
ไม่ควรสับสนอวัยวะนี้กับ Golgi apparatus ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ในเซลล์ยูแคริโอต หรือกับ Golgi stain ซึ่งเป็นการแต้มสีตัวเซลล์ประสาทใน เพราะทั้งหมดล้วนตั้งชื่อตามแพทย์ชาวอิตาลีคือ คามีลโล กอลจี (Camillo Golgi)
โครงสร้าง
ตัวอวัยวะประกอบด้วยเส้นคอลลาเจนหลายเส้น (เรียกได้ว่า intrafusal fasciculi หรือ tendon fasciculi) ซึ่งพันเป็นเกลียวโดยไม่ได้อัดกันแน่นเหมือนกับที่พบในเอ็นที่เหลือ และมีแคปซูลหุ้มอยู่ แคปซูลจะต่อเป็นอนุกรมกับกลุ่มเส้นใยกล้ามเนื้อ ที่ข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งจะสืบต่อกลายเป็นเอ็น แคปซูลยาวประมาณ มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ
อวัยวะหนึ่ง ๆ จะได้เส้นประสาทนำเข้าแบบ 1b (type Ib sensory nerve fiber, Aɑ fiber) เส้นหนึ่ง (หรือมากกว่านั้น) ที่เจาะผ่านเข้ามาในแคปซูลโดยเสียปลอกหุ้มไป แล้วแตกสาขาออกพันสานกับเส้นคอลลาเจนต่าง ๆ โดยยุติเป็นปลายแบน ๆ คล้ายกับใบไม้ในระหว่างเส้นคอลลาเจน เส้นประสาทนำเข้าแบบ 1b มีเส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่ มีปลอกไมอีลิน จึงนำกระแสประสาทได้เร็ว
วิถีประสาทในระบบประสาทส่วนกลาง
เส้นประสาทรับความรู้สึกเกี่ยวกับอากัปกิริยา ส่งผ่าน dorsal root เข้าไปในไขสันหลัง โดยแยกส่งขึ้นลงและส่งสาขาไปยังปล้องไขสันหลังระดับต่าง ๆ สาขาบางส่วนไปไซแนปส์กับเซลล์ประสาทที่ปีกหลัง (dorsal horn) ของไขสันหลังและบางส่วนที่ปีกหน้า (ventral horn) ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟา สาขาเหล่านี้อำนวยการตอบสนองต่าง ๆ รวมทั้ง ส่วนวิถีประสาทที่ส่งขึ้นไปยังสมองแม้จะมีบางส่วนที่คล้ายกับวิถีประสาทส่งความรู้สึกทางผิวหนัง แต่ก็ต่างกันเพราะวิถีประสาทการรับรู้อากัปกิริยาต้องส่งข้อมูลไปยังสมองน้อยด้วย ซึ่งเป็นตัวควบคุมเวลาและลำดับการหดเกร็งของกล้ามเนื้อเมื่อเคลื่อนไหวร่างกายใต้อำนาจจิตใจ ข้อมูลอากัปกิริยาส่งไปยังสมองผ่านวิถีประสาทดังต่อไปนี้
หน้าที่
ตราบเท่าที่เอ็นของกล้ามเนื้อยังหย่อนอยู่ ใยคอลลาเจนใน GTO ก็จะยังค่อนข้างห่างกัน แต่เมื่อกล้ามเนื้อออกแรง ใยคอลลาเจนก็จะตึงไปด้วยมีผลคล้ายดึงหนังยางจนเส้นทั้งสองข้างบรรจบกัน เป็นการกดปลายประสาทที่พันสานอยู่ในใยคอลลาเจน การบิดเบือนรูปของนำเข้าแบบ 1b เป็นการเปิดช่องแคตไอออนที่ไวแรงยืดของมัน จึงทำให้มันลดขั้วแล้วส่งศักยะงานหรือกระแสประสาทไปยังไขสันหลัง ความถี่ศักยะงานจะระบุแรงที่เส้นใยกล้ามเนื้อ ออกแรงในบรรดาเส้นใยกล้ามเนื้อจำนวนมากในกล้ามเนื้อ ระดับการทำงานของ GTO กลุ่มหนึ่งโดยเฉลี่ยจะเป็นตัวแทนแรงที่กล้ามเนื้อนั้นออกได้
ข้อมูลป้อนกลับของใยประสาทรับความรู้สึก 1b ก่อรีเฟล็กซ์ไขสันหลัง (spinal reflex) และการตอบสนองในสมองซึ่งควบคุมการหดเกร็งกล้ามเนื้อ ใยประสาทนำเข้า 1b ยังไซแนปส์กับอินเตอร์นิวรอนภายในไขสันหลังที่ส่งกระแสประสาทไปยังสมองน้อยและเปลือกสมอง
กระแสประสาทจาก 1b ก่อรีเฟล็กซ์ Autogenic inhibition (เรียกอีกอย่างว่า Golgi tendon reflex) ซึ่งยับยั้งเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาที่ส่งกระแสประสาทไปยังกล้ามเนื้อเดียวกัน ทำให้คลายกล้ามเนื้ออย่างฉับพลันเมื่อกล้ามเนื้อออกแรงเกิน มันเป็นปฏิกิริยาที่ระบบประสาททำเอง เป็นการยับยั้ง (inhibitory) เป็นการป้อนกลับเชิงลบ ที่คลายกล้ามเนื้อเพื่อป้องกันไม่ให้มันฉีกขาด อย่างไรก็ดี ให้สังเกตว่า GTO ส่งข้อมูลแรงกล้ามเนื้อตลอดพิสัยกำลังของกล้ามเนื้อ ไม่ใช่แต่เมื่อออกแรงมาก และช่วยควบคุมแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อด้วย
อวัยวะมีวิถีประสาทไปสู่สมองน้อยคือ spinocerebellar tract ทั้งทางส่วนหน้า (ventral) และหลัง (dorsal) จึงมีบทบาทต่อการเคลื่อนไหวที่สมองน้อยเป็นผู้ควบคุม
ประวัติ
GTO ในประวัติเคยเชื่อว่า มีหน้าที่ป้องกันกล้ามเนื้อจากการออกแรงมากเกินที่เป็นอันตรายเท่านั้น เพราะสมมุติกันว่า มันยับยั้งการทำงานของเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาที่ส่งประสาทไปยังกล้ามเนื้อเดียวกันในสถานการณ์ทุกสถานการณ์ และว่า มันทำงานต่อเมื่อกล้ามเนื้อตึงมากเท่านั้น แต่ปัจจุบันชัดเจนแล้วว่า GTO ส่งข้อมูลแรงตึง/กำลังของกล้ามเนื้ออยู่ตลอดเวลาซึ่งให้ข้อมูลที่แม่นยำกับระบบประสาทกลาง อนึ่ง เพราะอินเตอร์นิวรอนในวงรีเฟล็กซ์ของ GTO ได้รับข้อมูลความรู้สึกจาก muscle spindle, ตัวรับความรู้สึกที่หนัง และ joint receptors (ตัวรับรู้ตำแหน่งข้อต่อ) จึงอาจช่วยให้ระบบประสาทควบคุมกล้ามเนื้อได้อย่างละเอียดเมื่อประสาทสัมผัสนั้น ๆ ช่วยระบุแรงที่ต้องใช้ในกิจนั้น ๆ ได้ (เช่น สัมผัสที่มืออาจช่วยบอกให้ลดแรงเพื่อให้จับอย่างเบา ๆ ได้) และเพราะเส้นใยประสาท 1b ส่งสาขาจำนวนมากไปยังเซลล์ประสาทสั่งการอัลฟาของกล้ามเนื้อซึ่งออกแรงที่ข้อต่อต่าง ๆ ของอวัยวะ วงรีเฟล็กซ์ของ GTO จึงเป็นส่วนของเครือข่ายรีเฟล็กซ์ที่ช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวอวัยวะมีแขนขาเป็นต้นนั้น ๆ ทั้งอวัยวะ
รายชื่อทางแยกในจังหวัดนนทบุรี
รายชื่อทางแยกในจังหวัดนนทบุรี
ISM
ISM อาจหมายถึง
ไอโนว์ฮิมโซเวล
"ไอโนว์ฮิมโซเวล" (I Know Him So Well) เป็นเพลงจากคอนเซปอัลบั้ม และภายหลังในละครเพลงเรื่อง Chess โดยทิม ไรซ์, เบนนี แอนเดอร์สสัน และบียอร์น อัลเวอุส เป็นเพลงที่ร้องคู่ของผู้หญิงสองคน มีเรื่องราวคือ สเวตลานา ภรรยาของผู้ชนะเลิศการแข่งขันหมากรุกชาวรัสเซียผู้บาดหมางกันอยู่ และฟลอเรนซ์ อนุภรรยา ที่ทั้งสองต่างเผยความรู้สึกอันขมขื่นสำหรับชายคนเดียวกัน ที่เห็นความสัมพันธ์กำลังห่างกันไป
เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรยาวนาน 4 สัปดาห์ในปี 1985 เมื่อออกขายเป็นซิงเกิลขับร้องโดยอีเลน เพจ (เป็นฟลอเรนซ์) และบาร์บารา ดิกสัน (เป็นสเวตลานา) ที่ต่างร้องแยกกันไปในส่วนของเธอ ไม่เคยเจอกันก่อนในช่วงบันทึกเสียงเพลง มีแต่งเพลงมิวสิกวิดีโอและการแสดงในรายการท็อปออฟเดอะป็อปส์และการออกทัวร์ในยุโรป เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกจากกินเนสบุ๊กออฟเรเคิดส์  ว่าเป็นซิงเกิลที่มียอดขายดีที่สุดในยูเคชาร์ตซิงเกิลที่สุดที่ร้องโดยศิลปินหญิงคู่ นอกจากนั้นเพจยังปรากฏตัวในการแสดงละครเพลงที่ลอนดอนของเรื่อง Chess
ในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2004 ในรายการทางช่องบีบีซี All-Time Greatest Love Songs มีพิธีกรคือไลโอเนล ริชชี ได้มีการแสดงของเพจและดิกสันอีกครั้งในรอบ 20 ปี เพจยังร้องเพลงนี้คนเดียวให้กับรายการทางบีบีซีเรดิโอทู Elaine Paige on Sunday
อียอล็องด์แห่งเดรอ
อียอล็องด์แห่งเดรอ (Yolande de Dreux; ค.ศ. 1263 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1330) เป็นพระมเหสีคนที่สองของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ ทรงครองตำแหน่งเป็นพระราชินีคู่สมรสแห่งสกอตแลนด์จนพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1286
เคาน์เตสแห่งมงฟอร์
อียอล็องด์ประสูติในปี ค.ศ. 1267 ทรงเป็นธิดาของรอแบร์ที่ 4 เคานต์แห่งเดรอกับเบอาทริสซึ่งเป็นเคาน์เตสแห่งมงฟอร์ตามสิทธิ์ของตนเองและเป็นลูกหลานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส ตระกูลของเธอแตกสาขามาจากราชตระกูลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส อียอล็องด์จึงถือเป็นหนี่งในสมาชิกราชวงศ์กาแปซึ่งเป็นราชตระกูลที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในยุโรป ครอบครัวของพระองค์อาศัยอยู่ในปราสาทเดรอซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างนอร์ม็องดีกับอีล-เดอ-ฟร็องส์ ตัวเคาน์ตีเดรอตั้งอยู่ทางตะวันตกของปารีสโดยอยู่ห่างออกไปประมาณ 40 ไมล์ ครอบครัวของพระองค์เป็นข้าราชบริวารผู้ทรงอิทธิพลและมีสายสัมพันธ์อันดีกับพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
บิดามารดาของพระองค์มีบุตรธิดาห้าคน ประกอบด้วยบุตรสาวสี่คนกับบุตรชายหนึ่งคน น้องชายของอียอล็องด์มีชื่อว่าฌ็อง ส่วนพี่สาวน้องสาวของพระองค์ ได้แก่ มารี, ฌาน และเบอาทริสซึ่งเป็นพระอธิการิณี ฌ็องสืบทอดตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งเดรอต่อมาจากรอแบร์ผู้เป็นบิดาและได้ส่งต่อตำแหน่งดังกล่าวให้แก่ฌาน บุตรสาวเพียงคนเดียวที่มีชีวิตอยู่ของตน ฌ็องยังมีอีกหนึ่งตำแหน่งคือเป็นมหาดเล็กแห่งฝรั่งเศสและได้ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1309 เบอาทริส เคาน์เตสแห่งมงฟอร์ มารดาของอียอล็องด์ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1311/1312 ซึ่งในตอนนั้นฌ็อง น้องชายของอียอล็องด์ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว อียอล็องด์จึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นเคาน์เตสแห่งมงฟอร์ตามสิทธิ์ของตนเอง
สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์
อียอล็องด์สมรสช้าเมื่อเทียบกับคนในยุคนั้น ทรงอภิเษกสมรสในช่วงปลายวัยรุ่นหรือในวัยยี่สิบต้น ๆ กับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ซึ่งเป็นม่ายหลังพระมเหสีคนแรกคือเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต พระธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1274 พระโอรสสองคนของทั้งคู่ต่างก็สิ้นพระชนม์ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1283 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์จึงต้องการทายาทชาย พระองค์ได้เริ่มมองหาพระมเหสีที่มีคุณสมบัติเหมาะสมและในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1285 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์วัย 44 พรรษาได้อภิเษกสมรสกับอียอล็องด์วัย 22 พรรษาที่วิหารเจดบะระ ว่ากันว่ามารี เดอ กูซี พระมารดาของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์อาจมีส่วนในการคลุมถุงชนครั้งนี้
ห้าเดือนต่อมาเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นในวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1286 หลังการประชุมสภาที่จัดขึ้นโดยกษัตริย์ที่ปราสาทเอดินบะระ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ได้ขี่ม้าเดินทางกลับโดยไม่ฟังคำทัดทานให้เดินทางในเช้าวันถัดไป ด้วยพระองค์ต้องการกลับไปฉลองวันเกิดให้อียอล็องด์ที่ปราสาทคิงฮอร์นในไฟฟ์ พระองค์พร้อมกับเด็กรับใช้สามคนและผู้นำทางท้องถิ่นสองคนได้เดินทางท่ามกลางความมืดและสภาพอากาศที่เลวร้าย พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้พลัดหลงกับคณะผู้ติดตาม เช้าวันรุ่งขึ้นร่างของพระองค์ถูกพบที่บริเวณชายฝั่งเพ็ตตีเคอร์ในสภาพคอหัก คาดกันว่าระหว่างควบม้าไปตามแนวชายฝั่ง ม้าของพระองค์อาจสะดุดทรายจนทำให้ทรงพลัดลงมาคอหักสิ้นพระชนม์ อียอล็องด์กับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สมรสกับได้เพียง 4 เดือนกับ 14 วัน นับเป็นการสมรสที่สั้นที่สุดของพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์นำไปสู่จุดจบของ "ยุคทอง" ในประวัติศาสตร์สกอตแลนด์และส่งผลให้เกิดวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์อันนำไปสู่สงครามประกาศอิสรภาพจากอังกฤษ หลังกษัตริย์สิ้นพระชนม์ อียอล็องด์ได้ย้ายไปอยู่ที่ปราสาทสเตอร์ลิงและได้ประกาศว่าพระนางกำลังตั้งครรภ์ คณะขุนนางได้ประชุมกันเพื่อถกเถียงเรื่องวิกฤตการสืบทอดบัลลังก์ในวันที่ 28 เมษายนและได้รับปากว่าพระราชบุตรที่เกิดจากอียอล็องด์จะได้ครองบัลลังก์หากเกิดมาเป็นพระโอรส ทว่าอียอล็องด์กลับสูญเสียพระราชบุตรอาจจะด้วยการแท้งหรือไม่ทารกน้อยก็อาจจะสิ้นพระชนม์ในตอนคลอดหรือหลังจากคลอดได้ไม่นาน สภาจึงได้สาบานตนจงรักภักดีต่อมาร์กาเร็ต พระนัดดาของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์
การสมรสครั้งที่สอง
อียอล็องด์อาศัยอยู่ในสกอตแลนด์ต่อไปโดยได้รับรายได้ที่เกิดจากทรัพย์สินที่ถือครองอยู่ในฐานะพระมเหสีม่าย พระองค์อาจอาศัยอยู่ในปราสาทสเตอร์ลิงโดยมีรายได้จากเบริก, ทรัพย์สินที่ดินในสเตอร์ลิง และการเพาะพันธุ์ม้าในเจดเวิร์ธเป็นจำนวนเงิน 200 ปอนด์ต่อปี แต่สุดท้ายพระองค์ก็เดินทางกลับฝรั่งเศส
แปดปีต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1292 อียอล็องด์แห่งเดรอสมรสใหม่กับอาร์ตูร์ที่ 2 ดยุคแห่งเบรอตาญ ขุนนางฝรั่งเศสผู้มั่งคั่งและทรงอำนาจซึ่งอาจจะต้องการได้อาณาเขตมงฟอร์ที่อียอล็องด์ได้มาจากมารดา อาร์ตูร์เคยสมรสมาแล้วหนึ่งครั้งกับมารี ไวเคาน์เตสแห่งลีมอฌซึ่งถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1291 ทั้งคู่มีบุตรธิดาด้วยกัน 6 คนในช่วงหนึ่งทศวรรษต่อมา คือ
อียอล็องด์อาจมีชีวิตอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1330 และสิ้นพระชนม์ในวัยหกสิบพรรษาปลาย ๆ
เคนนี โอเมกา
ไทสัน สมิธ (Tyson Smith) เกิด 16 ตุลาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่รู้จักในนาม เคนนี โอเมกา (Kenny Omega)  ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) เป็นแชมป์ AEW World Championship ในตอนอยู่กับนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) เป็นแชมป์ IWGP Heavyweight Championship 1สมัย, IWGP Intercontinental Championship 1สมัย , IWGP United States Heavyweight Championship คนแรก , IWGP Junior Heavyweight Championship 2สมัย  , IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship 1สมัย และ NEVER Openweight 6-Man Tag Team Championship 2สมัย  เป็นผู้ชนะทัวร์นาเมนต์พรีเมียร์ของ NJPW 1ครั้ง, เคยชนะ G1 Climax 2016 และเป็นนักมวยปล้ำที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นคนแรกที่จะทำเช่นนั้นได้ นอกจากนี้เขาปล้ำให้กับสมาคมที่อเมริกาอย่างริงออฟออเนอร์ (ROH)
นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักกันในการทำงานของเขากับสมาคมอิสระที่ญี่ปุ่น เช่น Dramatic Dream Team (DDT), อดีตแชมป์ KO-D Openweight Championship 1สมัย, KO-D Tag Team Championship 3สมัย, KO-D 6-Man Tag Team Championship 2สมัย และDDT Extreme Division Championship 1สมัย เคยปล้ำในสมาคม All Japan Pro Wrestling, เป็นอดีตแชมป์ World Junior Heavyweight Championship (AJPW) ในสมาคม Jersey All Pro Wrestling เป็นอดีตแชมป์ JAPW Light Heavyweight Championship 1สมัย  และยังเป็นแชมป์ AAA Mega Championship ของ AAA
เขาได้ปล้ำในหลายสมาคมอิสระของทวีปอเมริกาเหนือรวมทั้ง Pro Wrestling Guerrilla, เป็นอดีตแชมป์ PWG World Championship และผู้ชนะทัวร์นาเมนต์ 2009 Battle of Los Angeles, Jersey All Pro Wrestling, และ Premier Championship Wrestling
ใน NJPW และ ROH, เขาเป็นสมาชิกและเป็นผู้นำกลุ่มของ Bullet Club
ยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์
ยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์ (protohistory) เป็นยุคสมัยระหว่างยุคก่อนประวัติศาสตร์และยุคประวัติศาสตร์ ซึ่งวัฒนธรรมหรืออารยธรรมหนึ่งยังไม่พัฒนาอักษร แต่วัฒนธรรมอื่นรับรู้ถึงการมีอยู่ในการจดบันทึกของตนแล้ว ตัวอย่างเช่น ในทวีปยุโรปเผ่าเคลต์และกลุ่มชนเจอร์แมนิกถือว่าเป็นยุคกึ่งก่อนประวัติศาสตร์เมื่อเริ่มปรากฏในแหล่งข้อมูลของกรีกและโรมัน
เขตอิวัตสึกิ
เขตอิวัตสึกิ เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นนครอิวัตสึกิ (岩槻市) ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครไซตามะ
เขตอิวัตสึกิมีพื้นที่ประมาณ 49.17 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 109,801 คน (พ.ศ. 2558)
ภูมิศาสตร์
เขตอิวัตสึกิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครไซตามะ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
เทเรนซ์ สแตมพ์
เทเรนซ์ เฮนรี สแตมพ์ (Terence Henry Stamp) นักแสดงภาพยนตร์ และละครเวทีชาวอังกฤษ ผู้เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ มีผลงานแสดงในหลายหลายรูปแบบ ตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันเป็นเวลา ปี
เทเรนซ์ สแตมพ์ เกิดและเติบโตในย่านอีสต์เอนด์ของลอนดอน บิดาเป็นทหารเรือ จึงเติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของมารดา ป้าและยาย โดยใฝ่ฝันจะเป็นนักแสดงมาตั้งแต่เด็ก เขาเริ่มมีผลงานการแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 23 ปี จากผลงานเรื่อง Billy Budd กำกับโดยปีเตอร์ อุสตินอฟ ดัดแปลงจากวรรณกรรมของเฮอร์แมน เมลวิลล์ และมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับนานาชาติตั้งแต่ผลงานชิ้นแรก ได้รับการเสนอชื่อเช้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลบาฟตา และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงหน้าใหม่ ประจำปี ค.ศ. 1962 โดยในปีเดียวกันนั้น เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Term of Trial ประกบคู่กับลอว์เรนซ์ โอลิเวียร์
เทเรนซ์ สแตมพ์ ได้ร่วมงานกับผู้กำกับภาพยนตร์ชั้นนำอีกหลายคน เช่น วิลเลียม ไวย์เลอร์ โจเซฟ โลซีย์ จอห์น เชลสซิงเจอร์ เฟเดอริโก เฟลลินี ปิแอร์ เปาโล พาโซลินี ไมเคิล ชิมิโน โอลิเวอร์ สโตน ฯลฯ
อีกผลงานที่เป็นที่จดจำ คือบทเกย์นักเต้นคาบาเรต์ ในภาพยนตร์ออสเตรเลีย The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994) คู่กับกาย เพียร์ซ และฮิวโก วีฟวิง และบทบาทรับเชิญใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1
ด้านชีวิตส่วนตัว เทเรนซ์ สแตมพ์ เคยออกเดทและใช้ชีวิตอยู่กับจูลี คริสตี นักแสดงอังกฤษ บริจิตต์ บาร์โดต์ นักแสดงฝรั่งเศส และสมรสกับนักเภสัชวิทยาชาวออสเตรเลีย-สิงคโปร์ ชื่ออลิซาเบธ เป็นเวลา 6 ปีระหว่าง ค.ศ. 2002 ถึง 2008
แหล่งข้อมูลอื่น
1939
สุรพงษ์ คงเทพ
สุรพงษ์ คงเทพ (เกิดวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2522) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนร่วมให้กับการท่าเรือ ในไทยลีก เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของพัทยา ยูไนเต็ด, สมุทรปราการ ซิตี้, เชียงใหม่, สุโขทัย และเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
Zenaida macroura
Zenaida macroura หรือ นกเขามอร์นิ่ง โดฟ (Mourning dove) เป็นสมาชิกของวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) มีห้าสายพันธุ์ย่อย มี Zenaida macroura อยู่ประมาณ 475 ล้านตัว พบได้ในอเมริกาเหนือ Zenaida macroura มีสีเทาอ่อนและสีน้ำตาล ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน
นกเขาพันธุ์นี้มักจะมีคู่ทีละคน ทั้งพ่อแม่ฟักและดูแลลูก Zenaida macroura ตัวเต็มวัยมักกินเฉพาะเมล็ด สำหรับตัวอ่อนจะให้น้ำนมพืชโดยพ่อแม่ของมัน
Zenaida macroura ถูกล่าทั้งสำหรับกีฬาและเนื้อสัตว์ ทุกปีมีนกถึง 70 ล้านตัวถูกยิงตายในสหรัฐอเมริกา
เยื่อไม้
สมาชิกวงดนตรี “เยื่อไม้” มี ทรงวุฒิ จรูญเรืองฤทธิ์ เป็นหัวหน้าวงควบตำแหน่งเปียโน  และ นพ โสตถิพันธุ์ นักไวโอลินอาวุโส โดยรวบรวมพรรคพวกจากวงยามาฮ่าซาวด์เข้าร่วมวงเยื่อไม้ ได้แก่ วีรชัย เขียวขจี มือกลอง  เจน เฉลยกาย เล่นดับเบิลเบส สมชาย เฟี้ยวสำอางค์ เล่นฟลุท   พิเนตร เนตรงาม เล่นกีตาร์  โดยมี วิระ บำรุงศรี และ อรวี สัจจานนท์ เป็นนักร้องนำของวง  โดยมีจุดประสงค์เพื่ออนุรักษ์และสืบสานงานเพลงเก่าอันทรงคุณค่า ดังนั้นลักษณะการร้องและการเล่นดนตรีของวงจึงใกล้เคียงกับต้นฉบับ แต่มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวในการใช้เครื่องดนตรีที่ล้วนทำจากไม้ ท่ามกลางวิวัฒนาการการบันทึกเสียงด้วยเครื่องดนตรีอันทันสมัย
อัลบั้มชุดแรกของวง ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2531 ภายใต้สังกัด คีตาแผ่นเสียง-เทป ในชื่อชุด "เยื่อไม้ ๑" โดยเป็นบทเพลงของสุนทราภรณ์ทั้งหมด บันทึกเสียงที่ห้องอัดไพบูลย์ ศุภวารี ต่อมาถึงชุด "เยื่อไม้ ๒" ได้นำบทเพลงของครูเพลงท่านอื่นๆ ที่มีผลงานเป็นที่รู้จักกันทั่วไป ได้แก่ พยงค์ มุกดา, นคร มงคลายน, ชาลี อินทรวิจิตร, สมาน กาญจนผลิน, สุรพล โทณะวณิก, ป.ชื่นประโยชน์ และ เกษม ชื่นประดิษฐ์ มาบรรเลงใหม่  และยังได้ออกผลงานในนามวงอีก โดยแบ่งเป็นอัลบั้มเพลงร้อง คือ  "เยื่อไม้ ๓ บานเช้า", "เยื่อไม้ ๔ บานเย็น", "เยื่อไม้ ๖ เก้าละคอน", "เยื่อไม้ ๗ เก้าครู", "เยื่อไม้ ๙ ลีลาศ", "เยื่อไม้ ๑๐ ลีลา", "เยื่อไม้ ๑๑ สถาบัน", "เยื่อไม้ ๑๒ เพลงรัก" และ "เยื่อไม้ ๑๓ เพลงรำ"  ส่วนอัลบั้มเพลงบรรเลง มี 2 ชุดคือ "เยื่อไม้ ๕ เสียงจากไม้" และ "เยื่อไม้ ๘ เพลงผลัดใบ" โดย นพ โสตถิพันธุ์ รับหน้าที่บรรเลงเดี่ยวไวโอลิน
วงเยื่อไม้ยุบวงในปี พ.ศ. 2533 โดยออกอัลบั้มชุดที่ 12 และ 13 ซึ่งได้เพิ่มเครื่องเป่าทองเหลืองเข้าร่วมบรรเลงด้วย และไม่ใช้สีทองสกรีนบนปกเทปเช่นชุดก่อน นอกจากนี้ นพ โสตถิพันธุ์ ยังได้ออกอัลบั้มเดี่ยวไวโอลินอีกชุดหนึ่งโดยไม่ใช้ชื่อเยื่อไม้ คือ "ชนบทบรรเลง" หลังจากนั้น นักร้องของวงคือ วิระ เป็นสมาชิกวงมะลิลา บราซิลเลี่ยน และยังคงตระเวนร้องเพลงตามงานต่างๆ ควบคู่กับงานราชการที่ กองสวัสดิการ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ปัจจุบัน เกษียณอายุราชการแล้ว ส่วน อรวี เป็นนักร้องค่ายแกรมมี่จนถึงปัจจุบัน
อนึ่ง มีสมาชิกวงเฉลียงเข้ามาเป็นศิลปินรับเชิญบันทึกเสียงให้กับวงเยื่อไม้ คือ ภูษิต ไล้ทอง เล่นคลาริเน็ต ในชุดที่ 2 และ 5 และ วัชระ ปานเอี่ยม ร่วมร้องเพลง บ่าวสาวรำวง และ ไม่รักใครเลย ในชุดที่ 9
ผลงานอัลบั้ม
เยื่อไม้ 1 เยื่อไม้ 2 เยื่อไม้ 3 บานเช้า เยื่อไม้ 4 บานเย็น เยื่อไม้ 5 เสียงจากไม้ (เพลงบรรเลง) เยื่อไม้ 6 เก้าละคอน
เยื่อไม้ 8 เพลงผลัดใบ (เพลงบรรเลง)
เยื่อไม้ 9 ลีลาศ
เยื่อไม้ 10 ลีลา
เยื่อไม้ 11 สถาบัน
เยื่อไม้ 12 เพลงรัก
เยื่อไม้ 13 เพลงรำ
โรบินฮูด (แก้ความกำกวม)
โรบินฮูด เป็นวีรบุรุษนอกกฎหมายในคติชนอังกฤษ มีความเชี่ยวชาญสูงในการยิงธนู และนักดาบ
โรบินฮูด สามารถหมายถึงภาพยนตร์เรื่องต่อไปนี้
หวงเฟยหง ภาค 2 ตอน ถล่มมารยุทธจักร
หวงเฟยหง ภาค 2 ตอน ถล่มมารยุทธจักร หรือ หวงเฟยหง ตอน ถล่มวังบัวขาว (อังกฤษ: Once Upon a Time in China II) เป็นภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้สัญชาติฮ่องกง ค.ศ. 1992 ที่ร่วมเขียนบทและกำกับภาพยนตร์โดยฉีเคอะ  ภาพยนตร์ชุดนี้เป็นภาคสองของภาพยนตร์ซีรีส์ชุด หวงเฟยหง ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง หวงเฟยหง ภาค 1 ตอน หมัดบินทะลุเหล็ก โดยมีภาคต่อจากนี้คือ หวงเฟยหง ภาค 3 ตอน ถล่มสิงโตคำราม นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย, กวน จือหลิน, เจิน จื่อตัน
เนื้อเรื่อง
ในปี ค.ศ. 1895 ช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิงของจีน "หวงเฟยหง" ได้เดินทางด้วยรถไฟจากเมืองฝอซานมายังเมืองกว่างโจว เมืองหลวงของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เพื่อเข้าร่วมประชุมแลกเปลี่ยนวิชาการแพทย์แผนจีนกับการแพทย์แผนตะวันตก โดยมี "เหลียงควน" และ "น้าสิบสาม" ร่วมติดตามมาด้วย เวลานั้นเมืองกวางโจวตกอยู่ท่ามกลางความโกลาหล เนื่องจากเกิดการประท้วงต่อต้านสนธิสัญญาหม่ากวัน (สนธิสัญญาชิโมะโนะเซะกิ) ซึ่งจีนได้ลงนามเป็นคู่สัญญากับญี่ปุ่นในฐานะเสียเปรียบอย่างยิ่ง และในอีกด้านหนึ่ง "พรรคบัวขาว" ซึ่งมีอุดมการณ์ต่อต้านชาวตะวันตกแบบสุดโต่ง ได้อาละวาดทำร้ายชาวต่างชาติและทำลายทุกสิ่งที่เป็นวัฒนธรรมตะวันตกโดยไม่มีการแยกแยะ
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,000 เมตร
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Jang Sung-woo นักกีฬาจากประเทศเกาหลีใต้
หวงเฟยหง ภาค 2 ตอน ถล่มมารยุทธจักร
เนื้อเรื่อง
หวงเฟยหงได้บรรยายวิชาฝังเข็มในการแพทย์แผนจีนให้แก่คณะแพทย์ชาวตะวันตก โดยมี "ซุนเหวิน" (ซุนยัดเซ็น) แพทย์แผนตะวันตกชาวจีน ช่วยเป็นล่ามแปลคำบรรยายเป็นภาษาอังกฤษ การบรรยายต้องยุติลงเนื่องจากสถานที่ที่ใช้ในการบรรยายนั้นถูกพรรคบัวขาวโจมตี  เมื่อเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ดังกล่าวมาได้แล้ว หวงเฟยหงจึงคิดจะพาเหลียงควนและน้าสิบสามเดินทางกลับฝอซานเพราะเห็นว่าสถานการณ์ของเมืองกว่างโจวไม่ปลอดภัยเสียแล้ว แต่ในขณะที่จะเดินทางกลับฝอซาน ทั้งสามก็ได้ข่าวว่าพรรคบัวขาวโจมตีโรงเรียนถงเหวินกวน ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนภาษาต่างชาติให้แก่นักเรียนชาวจีน ทั้งหมดจึงตัดสินใจเดินทางไปช่วยเด็กนักเรียนที่นั่นและพามาหลบภัยยังโรงเตี๊ยมที่พวกตนพักอยู่ แต่เจ้าของโรงเตี๊ยมปฏิเสธที่จะให้ความช่วยเหลือเพราะเกรงอันตรายจากการต่อต้านพรรคบัวขาว
หวงเฟยหงไปที่จวนข้าหลวงเพื่อขอให้ช่วยหาที่หลบภัยใหักับพวกเด็กๆ เขาได้ประมือกับ "นายพลหลาน" ข้าราชการทหารผู้ซึ่งประทับใจในวรยุทธ์ของหวงเฟยหงมาก แต่ก็ไม่สามารถที่จะให้ความช่วยเหลือในเรื่องที่หวงเฟยหงขอมาได้ ส่วนเหลียงควนและน้าสิบสามก็ได้พาเด็กๆ ไปซ่อนตัวที่สถานกงสุลของอังกฤษซึ่งตกอยู่ในวงล้อมของพวกพรรคบัวขาว  ที่สถานกงสุลนั้นเอง หวงเฟยหงได้พบกับซุนเหวินอีกครั้งพร้อมกับสหายชื่อ "ลู่ห้าวตง" และได้รับรู้ว่าทั้งสองคนนี้เป็นสมาชิกของคณะปฏิวัติ ซึ่งต้องการล้มล้างการปกครองของราชวงศ์ชิงและสถาปนาการปกครองระบอบสาธารณรัฐขึ้นแทนที่ นายพลหลานได้นำกำลังทหารมาที่สถานกงสุลอังกฤษเพื่อจับตัวลู่ห้าวตงตามหน้าที่ แต่ "กงสุลอังกฤษประจำเมืองกว่างโจว" ปฏิเสธที่จะให้ความร่วมมือด้วย  ในคืนนั้นนายพลหลานจึงสั่งให้ทหารส่วนหนึ่งสวมรอยเป็นศิษย์พรรคบัวขาวเข้าร่วมโจมตีสถานกงสุล แล้วเขาจะนำทหารบุกเข้าไปในสถานกงสุลเพื่อฉวยโอกาสจับกุมลู่ห้าวตง โดยแสร้งทำทีว่ามาเพื่อคุ้มกันชาวต่างชาติจากการโจมตีของพรรคบัวขาว เมื่อกงสุลอังกฤษสังเกตเห็นความผิดปกติ นายพลหลานจึงฆ่าปิดปากกงสุลอังกฤษเสีย
ลู่ห้าวตงปลอมตัวเป็นเหลียงควนติดตามหวงเฟยหงออกไปจากสถานกงสุลอังกฤษ ส่วนเหลียงควนก็ปลอมตัวเป็นลู่ห้าวตงเพื่อล่อนายพลหลานและทหารไปทางอื่น น้าสิบสามพาเด็กนักเรียนหนีออกจากสถานกงสุลไปที่ท่าเรือกับซุนเหวิน หวงเฟยหงและลู่ห้าวตงจำต้องเดินทางไปปราบพรรคบัวขาวเพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการออกจากสถานกงสุลอังกฤษโดยไม่ให้พวกนายพลหลานติดตามไปด้วย หวงเฟยหงได้ต่อสู้กับบรรดาศิษย์พรรคบัวขาวและประมือกับ "นักพรตเกา" ประมุขพรรคบัวขาวจนชนะ เมื่อหวงเฟยหงกับลู่ห้าวตงออกมาจากพรรคบัวขาวได้แล้วจึงรีบไปสมทบกับเหลียงควนเพื่อค้นหาที่ซ่อนเอกสารลับบันทึกรายชื่อบุคคลที่เกี่ยวข้องกับคณะปฏิวัติ ทว่านายพลหลานและทหารได้แกะรอยพวกหวงเฟยหงจนพบและเกิดการปะทะกันขึ้น ลู่ห้าวตงตัดสินใจเปิดเผยตนเองเพื่อปกป้องพวกหวงเฟยหงและถูกทหารระดมยิงด้วยปืนบาดเจ็บสาหัส เขาจึงรีบจัดการเผาทำลายเอกสารลับของคณะปฏิวัติจนหมด เหลือไว้เพียงผ้าห่อหนังสือผืนหนึ่งซึ่งเหลียงควนเกือบจะเผาไปพร้อมกับเอกสารลับ ก่อนจะสิ้นใจ ลู่ห้าวตงได้สั่งเสียกับหวงเฟยหงและเหลียงควนให้นำผ้าผืนนั้นมอบให้กับซุนเหวินเมื่อไปถึงที่ท่าเรือ
กีฬายกน้ำหนักในซีเกมส์ 2017 – ผลการแข่งขัน
การแข่งขัน ยกน้ำหนัก ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2017 ที่กรุง กัวลาลัมเปอร์ จะจัดขึ้นที่ ศูนย์ประชุมนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ในกรุง กัวลาลัมเปอร์.
เกมการแข่งขันในปี 2017 ประกอบไปด้วยการแข่งขันในห้าประเภท.
นูนาอาซีลาซอก
"นูนาอาซีลาซอก" (Nuna asiilasooq, ; "Et vældigt klippeland", ) เป็นเพลงกรีนแลนด์ที่ใช้เป็นเพลงชาติพันธุ์ของชาวกาลาลลิตที่ปกครองตนเองในกรีนแลนด์ รัฐบาลยอมรับเพลงนี้อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1979 ทั้งเนื้อร้องและทำนองได้รับการประพันธ์จาก Jonathan Petersen ผู้แต่ง"นูนาร์ปุต อูต็อกการ์ซูวังงอราวิต" เพลงชาติกรีนแลนด์ที่ใช้งานใน ค.ศ. 1916
โรคซึมเศร้า
คำว่า ความซึมเศร้า สามารถใช้ได้หลายทาง คือ มักใช้เพื่อหมายถึงกลุ่มอาการนี้ แต่อาจหมายถึงความผิดปกติทางจิตอื่นหรือหมายถึงเพียงภาวะซึมเศร้าก็ได้ โรคซึมเศร้าเป็นภาวะทำให้พิการ (disabling) ซึ่งมีผลเสียต่อครอบครัว งานหรือชีวิตโรงเรียน นิสัยการหลับและกิน และสุขภาพโดยรวมของบุคคล ในสหรัฐอเมริกา ราว 3.4% ของผู้ป่วยโรคซึมเศร้าฆ่าตัวตาย และมากถึง 60% ของผู้ที่ฆ่าตัวตายนั้นมีภาวะซึมเศร้าหรือความผิดปกติทางอารมณ์อย่างอื่น ในประเทศไทย โรคซึมเศร้าเป็นความผิดปกติทางจิตที่พบมากที่สุด (3.7% ที่เข้าถึงบริการ) เป็นโรคที่สร้างภาระโรค (DALY) สูงสุด 10 อันดับแรกโดยเป็นอันดับ 1 ในหญิง และอันดับ 4 ในชาย
การวินิจฉัยโรคซึมเศร้าอาศัยประสบการณ์ที่รายงานของบุคคลและการทดสอบสภาพจิต ไม่มีการทดสอบทางห้องปฏิบัติการสำหรับโรคซึมเศร้า ทว่า แพทย์อาจส่งตรวจเพื่อแยกภาวะทางกายซึ่งสามารถก่อให้เกิดอาการคล้ายกันออก ควรแยกโรคซึมเศร้าจากความเศร้าซึ่งเป็นธรรมดาของชีวิตและไม่รุนแรงเท่า มีการตั้งชื่อ อธิบาย และจัดกลุ่มอาการซึมเศร้าว่าเป็นความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) ในคู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิตปี 2523 ของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน คณะทำงานบริการป้องกันสหรัฐ (USPSTF) แนะนำให้คัดกรองโรคซึมเศร้าในบุคคลอายุมากกว่า 12 ปี แต่บทปฏิทัศน์คอเครนก่อนหน้านี้ไม่พบหลักฐานเพียงพอสำหรับการคัดกรองโรค
โดยทั่วไป โรคซึมเศร้ารักษาได้ด้วยจิตบำบัดและยาแก้ซึมเศร้า ดูเหมือนยาจะมีประสิทธิภาพ แต่ฤทธิ์อาจสำคัญเฉพาะในผู้ที่ซึมเศร้ารุนแรงมาก ๆ เท่านั้น ไม่ชัดเจนว่ายาส่งผลต่อความเสี่ยงการฆ่าตัวตายหรือไม่ ชนิดของจิตบำบัดที่ใช้มีการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรม (cognitive behavioral therapy) และการบำบัดระหว่างบุคคล หากมาตรการอื่นไม่เป็นผล อาจทดลองให้การรักษาทางจิตเวชด้วยไฟฟ้า (ECT) อาจจำเป็นต้องให้ผู้ป่วยที่มีควมเสี่ยงทำร้ายตนเองเข้าโรงพยาบาลแม้บางทีอาจขัดต่อความประสงค์ของบุคคล
โปเกมอน (บริษัท)
บริษัท โปเกมอน จำกัด เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่น ที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านการตลาดและการออกใบอนุญาตแฟรนไชส์โปเกมอน ได้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เริ่มแรกทำธุรกิจผ่านการลงทุนร่วมกันโดยสามธุรกิจการถือครองลิขสิทธิ์ในโปเกมอน ได้แก่ นินเท็นโด, เกมฟรีก, และ ครีเชอส์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ รปปงงิฮิลส์โมริทาวเวอร์ รปปงงิ, เขตมินาโตะ ประเทศญี่ปุ่น
โรคซึมเศร้า
อาการ
โรคซึมเศร้ามีผลกระทบอย่างสำคัญต่อความสัมพันธ์กับครอบครัวและในระหว่างบุคคล ชีวิตการทำงานหรือในโรงเรียน นิสัยการนอนและการกิน และสุขภาพโดยรวมอื่น ๆ ผลเสียต่อการทำหน้าที่และความเป็นอยู่ที่ดีเทียบได้กับโรคเรื้อรังอื่น ๆ เช่น โรคเบาหวาน
ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าปกติจะมีอารมณ์เศร้าเกี่ยวกับทุกด้านของชีวิต และไม่สามารถเพลิดเพลินกับกิจกรรมเดิมที่เคยชอบ ผู้ป่วยอาจหมกมุ่นครุ่นคิดถึงความคิดและความรู้สึกว่าตนไร้ค่า ความรู้สึกผิดหรือเสียใจอย่างไม่เหมาะสม ไร้ที่พึ่ง สิ้นหวัง และเกลียดตนเอง ในกรณีที่รุนแรง คนซึมเศร้าอาจมีอาการโรคจิต (psychosis) ได้แก่ ความหลงผิด หรือที่พบน้อยกว่าคือ ประสาทหลอน อาการอื่นมีทั้งสมาธิและความจำไม่ดี โดยเฉพาะผู้ที่มีอาการเหงาหงอย (melancholic) หรือมีลักษณะโรคจิต การปลีกตัวจากสถานการณ์หรือกิจกรรมทางสังคม ความต้องการทางเพศที่ลดลง ความขัดเคืองง่าย และความคิดเกี่ยวกับความตายหรือการฆ่าตัวตาย การนอนไม่หลับเป็นเรื่องสามัญในคนไข้ ซึ่งปกติเป็นแบบนอนตื่นเช้ามากแล้วนอนต่อไม่ได้ แม้ว่าการนอนมากเกินไป (Hypersomnia) ก็พบได้ ยาแก้ซึมเศร้าบางอย่างอาจทำให้นอนไม่หลับเพราะมีฤทธิ์กระตุ้น
ผู้ซึมเศร้าอาจรายงานอาการทางกายหลายอย่างรวมทั้งล้า ปวดศีรษะ และปัญหาการย่อยอาหาร ซึ่งเกณฑ์โรคซึมเศร้าขององค์การอนามัยโลก อาการทางกายเป็นปัญหานำมาที่พบมากที่สุดในประเทศที่กำลังพัฒนา มักมีความอยากอาหารตามด้วยน้ำหนักลด แม้จะมีที่ความอยากอาหารและน้ำหนักเพิ่มขึ้นบ้าง ครอบครัวและเพื่อนอาจสังเกตว่า ผู้ป่วยมีกายใจไม่สงบหรือง่วงงุนผิดปกติ ส่วนผู้สูงอายุอาจมีอาการของการรู้อื่นที่เริ่มต้นไม่นานนี้ เช่น ขี้ลืม และการเคลื่อนไหวช้าลงที่เห็นชัดขึ้น โรคซึมเศร้าบ่อยครั้งเกิดร่วมกับโรคทางกายที่สามัญกับผู้สูงอายุ เช่น โรคหลอดเลือดสมอง โรคระบบหัวใจหลอดเลือด โรคพาร์คินสัน และโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
เด็กที่ซึมเศร้ามักแสดงอารมณ์หงุดหงิดไม่ใช่อารมณ์ซึมเศร้า และแสดงอาการต่าง ๆ ขึ้นกับอยู่กับอายุและสถานการณ์ โดยมากจะไม่สนใจเรียนและมีสมรรถภาพทางวิชาการด้อยลง และอาจจะมีอาการติดคน เรียกร้อง ต้องพึ่งคนอื่น หรือขาดความมั่นใจ อาจวินิจฉัยโรคได้ช้าหรือพลาดเมื่อตีความอาการว่าเป็นสภาพอารมณ์ปกติ
ภาวะร่วม
บ่อยครั้งโรคซึมเศร้าและความเจ็บปวดเกิดร่วมกัน อาการเจ็บปวดตั้งแต่หนึ่งอย่างขึ้นไปพบใน 65% ของผู้ป่วยซึมเศร้า และผู้ป่วยระหว่าง 5–85% ที่กำลังเจ็บปวดจะมีโรคซึมเศร้าขึ้นอยู่สถานการณ์ คือ มีความชุกในระดับต่ำกว่าในเวชปฏิบัติทั่วไป และสูงกว่าในคลินิกพิเศษ การวินิจฉัยโรคซึมเศร้าบางครั้งล่าช้าหรือพลาด และผลสามารถเลวลงได้หากสังเกตโรคซึมเศร้าได้แต่เข้าใจผิดถนัด
โรคซึมเศร้ายังสัมพันธ์กับความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดหัวใจที่สูงขึ้น 1.5–2 เท่า โดยเป็นอิสระต่อปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ และสัมพันธ์โดยตรงหรือโดยอ้อมกับปัจจัยเสี่ยงอื่น ๆ เช่น การสูบบุหรี่และโรคอ้วน ผู้ซึมเศร้ามีโอกาสปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์เพื่อบำบัดหรือป้องกันโรคหัวใจน้อยกว่า ยิ่งทำให้มีโอกาสเสี่ยงต่อโรคต่าง ๆ มากขึ้น นอกจากนั้นแล้ว หทัยแพทย์อาจไม่สามารถพบโรคซึมเศร้าพื้นเดิมที่ทำให้ปัญหาโรคหัวใจที่ตนกำลังบริบาลอยู่ยุ่งยากขึ้น
เหตุ
แบบจำลองทางสังคม-จิตใจ-ชีวภาพ (biopsychosocial) เสนอว่าปัจจัยทางสังคม ทางจิตใจ และทางชีวภาพล้วนแต่มีบทบาทให้เกิดความซึมเศร้า ส่วนแบบจำลอง diathesis-stress (ความเสี่ยงโรค-ความเครียด) กำหนดว่าความซึมเศร้าจะปรากฏเมื่อความเสี่ยง/ความอ่อนแอ คือ diathesis ถูกกระตุ้นโดยเหตุการณ์เครียดในชีวิต ความเสี่ยงที่มีอาจจะเป็นทางกรรมพันธุ์ ซึ่งแสดงนัยว่ามีปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบชีวภาพและการเลี้ยงดู (nature and nurture) เป็นผลจากทัศนคติเกี่ยวกับโลกที่เรียนรู้ตั้งแต่เด็ก โรคอาจจะเป็นผลโดยตรงจากความเสียหายในสมองน้อยดังที่พบใน cerebellar cognitive affective syndrome
แบบจำลองเชิงปฏิสัมพันธ์เหล่านี้มีหลักฐานสนับสนุน ยกตัวอย่างเช่น นักวิจัยในประเทศนิวซีแลนด์ได้ทำงานศึกษาตามรุ่นตามแผนในประเด็นว่า ความซึมเศร้าปรากฏในกลุ่มบุคคลที่ตอนแรกเป็นปกติได้อย่างไร แล้วสรุปว่า ความแตกต่างกันของยีน serotonin transporter (5-HTT) มีผลต่อคนที่ประสบกับเหตุการณ์เครียดว่าจะประสบกับความซึมเศร้าหรือไม่ โดยเฉพาะก็คือ ความซึมเศร้าอาจจะติดตามเหตุการณ์เช่นนั้น แต่ดูเหมือนจะมีโอกาสสูงกว่าในบุคคลที่มีอัลลีลสั้น ๆ 1-2 แบบของยีน 5-HTT นอกจากนั้นแล้ว งานศึกษาประเทศสวีเดนได้ประเมินการสืบทอดกรรมพันธุ์ของความซึมเศร้า ซึ่งก็คือระดับความแตกต่างการเกิดขึ้นของความซึมเศร้าที่สัมพันธ์กับความแตกต่างทางกรรมพันธุ์ ว่าอยู่ประมาณ 40% สำหรับหญิงและ 30% ในชาย นักจิตวิทยาวิวัฒนาการได้เสนอว่า มูลฐานทางกรรมพันธุ์ของโรคซึมเศร้าเกี่ยวเนื่องอย่างลึกซึ้งกับการปรับตัวที่คัดเลือกโดยธรรมชาติ นักวิจัยได้พบว่า ความผิดปกติทางอารมณ์ที่เกิดจากสาร (Substance induced mood disorder) ที่คล้ายกับ MDD มีเหตุมาจากการเสพยาเสพติดระยะยาว หรือเกิดจากการขาด (withdrawal) ยาระงับประสาทหรือยานอนหลับบางประเภท
สมมติฐานโมโนอะมีน
ยาแก้ซึมเศร้าโดยมากเพิ่มระดับสารสื่อประสาทแบบโมโนอะมีน (monoamine) อย่างน้อยชนิดหนึ่ง คือ เซโรโทนิน นอร์เอพิเนฟริน และโดพามีน โดยเพิ่มในช่องไซแนปส์ที่อยู่ระหว่างเซลล์ประสาทในสมอง แต่ก็มียาบางอย่างที่มีผลต่อตัวรับโมโนอะมีน (monoamine receptor) โดยตรง
มีสมมติฐานว่า เซโรโทนินควบคุมระบบสารสื่อประสาทอื่น ๆ ดังนั้น ระดับที่ลดลงของเซโรโทนินอาจมีผลให้ระบบเหล่านั้นทำงานอย่างผิดปกติหรืออย่างผิดพลาด ตามสมมติฐานนี้ (เรียกว่า permissive hypothesis) ความซึมเศร้าเกิดขึ้นเมื่อระดับต่ำของเซโรโทนินโปรโหมตนอร์เอพิเนฟริน ซึ่งเป็นสารสื่อประสาทอีกอย่างหนึ่งให้มีระดับต่ำลง มียาแก้ซึมเศร้าที่เพิ่มระดับของนอร์เอพิเนฟรินโดยตรง เทียบกับอย่างอื่นอีกที่เพิ่มระดับโดพามีน ซึ่งเป็นสารสื่อประสาทแบบโมโนอะมีนอย่างที่สาม
สังเกตการณ์เหล่านี้รวม ๆ กันแล้วทำให้เกิดสมมติฐานโรคซึมเศร้าที่เรียกว่า สมมติฐานโมโนอะมีน (monoamine hypothesis) ซึ่งแบบปัจจุบันสันนิษฐานว่า การขาดสารสื่อประสาทบางอย่างเป็นเหตุของลักษณะต่าง ๆ ของความซึมเศร้า คือ "นอร์เอพิเนฟรินอาจสัมพันธ์กับความตื่นตัวและความกระปรี้กระเปร่า รวมทั้งความวิตกกังวล ความใส่ใจ และความสนใจในชีวิต เซโรโทนินอาจสัมพันธ์กับความวิตกกังวล ความหมกมุ่น และการควบคุมใจไม่ได้ (compulsion) และโดพามีนอาจสัมพันธ์กับความใส่ใจ แรงจูงใจ ความรื่นเริงใจ และความพอใจ รวมทั้งความสนใจในชีวิต" ผู้สนับสนุนทฤษฎีนี้แนะนำให้ใช้ยาแก้ซึมเศร้าที่มีฤทธิ์ต่อระบบที่แสดงอาการมากที่สุด คือ คนไข้ที่วิตกกังวลและขัดเคือง ควรใช้ยาแบบ Selective serotonin reuptake inhibitor (SSRI) หรือ norepinephrine reuptake inhibitor และคนไข้ที่ไม่กระปรี้กระเปร่าหรือไม่ยินดีพอใจในชีวิต ควรจะได้ยาที่เพิ่มนอร์เอพิเนฟรินหรือโดพามีน
นอกจากข้อสังเกตทางคลินิกว่า ยาที่เพิ่มระดับโมโนอะมีนสามารถแก้ความซึมเศร้า ความก้าวหน้าของการศึกษาทางกรรมพันธุ์แสดงว่า ความแตกต่างของลักษณะทางพันธุกรรม (phenotypic variation) ในระบบสมองที่ใช้โมโนอะมีน อาจมีส่วนบ้างเกี่ยวกับความเสี่ยงต่อความซึมเศร้า และถึงจะพบผลดังที่กล่าวมานี้ เหตุของความซึมเศร้าก็ไม่ใช่เป็นเรื่องการขาดโมโนอะมีนเพียงเท่านั้น ใน 2 ทศวรรษที่ผ่านมา งานวิจัยได้ส่องให้เห็นถึงข้อจำกัดของสมมติฐานโมโนอะมีน และความไม่สมบูรณ์ในการอธิบายประเด็นต่าง ๆ ของสมมติฐานได้กลายเป็นเรื่องที่เด่นชัดในวงจิตแพทย์ ข้อโต้แย้งอย่างหนึ่งก็คือ การปรับอารมณ์ของยา Monoamine oxidase inhibitor และ SSRI ใช้เวลาเป็นอาทิตย์ ๆ กว่าจะเริ่มได้ผล แม้ว่าการเพิ่มระดับโมโนอะมีนจะปรากฏตั้งแต่ชั่วโมงแรก ๆ ที่เริ่มยา ข้อโต้แย้งอีกอย่างหนึ่งอาศัยการทดลองยาที่ลดโมโนอะมีน คือ แม้ว่าการลดระดับโมโนอะมีนในระบบประสาทอาจจะทำอารมณ์ของคนไข้ที่ไม่ได้ทานยาให้ซึมเศร้าลงนิดหน่อย แต่ว่ากลับไม่มีผลอะไรต่อคนปกติ นอกจากนั้นแล้ว สมมติฐานโมโนอะมีนซึ่งจำกัดอยู่แล้ว ยังอธิบายอย่างง่าย ๆ เกินต่อสาธารณชนทั่วไปโดยเป็นวิธีการตลาด ที่เรียกอาการว่า เป็นการขาดความสมดุลทางเคมี (ในสมอง)