cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บรินด์ซา
ประวัติศาสตร์
คำนี้ได้รับการบันทึกไว้เป็นครั้งแรกในเมืองดูบรอฟนีกของโครเอเชียใน ค.ศ. 1370 ในรูปสะกด brençe ซึ่งมีคำบรรยายไว้ว่าหมายถึง "เนยแข็งวลาก" ส่วนรูปสะกด bryndza ปรากฏบันทึกครั้งแรกในราชอาณาจักรฮังการีใน ค.ศ. 1470 และในภูมิภาคปอตคาแลของโปแลนด์ที่อยู่ติดกันใน ค.ศ. 1527 ในสโลวาเกียถือว่า bryndza เป็นผลิตภัณฑ์ของสโลวาเกีย และเป็นหนึ่งในวัตถุดิบสำหรับอาหารประจำชาติอย่างบรินด์ซอเวฮาลุชกี ส่วนบรินด์ซาแบบทาที่พบได้ทั่วไปในปัจจุบันนั้นเข้าใจว่าพัฒนาขึ้นโดยนักธุรกิจจากสตาราตูราในสโลวาเกียตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช เป็นสนามกีฬาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ประกอบด้วยศูนย์กีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2548 และสนามกีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525
ศูนย์กีฬามหาราช
จัดตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2540 โดยมติคณะเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 และแล้วเสร็จปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันเปิดใช้แล้วอย่างเป็นทางการ เป็นศูนย์กลางทางด้านกีฬาของจังหวัดมีการจัดแข่งขันกีฬาใหญ่ๆเป็นประจำตลอดทั้งปี
สนามกีฬามหาราช
ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบันเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่มีอัฒจันท์ขนาดความจุ 5,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์กีฬามหาราช
รถไฟใต้ดินโซล สาย 2
รถไฟใต้ดินโซล สาย 2 มีสีประจำเส้นทางคือ สีเขียว
สมศักดิ์ เทพานนท์
สมศักดิ์ เทพานนท์ (5 มีนาคม พ.ศ. 2467 - 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) นักดนตรี และนักประพันธ์คำร้องหลากหลายแนวให้กับ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ  วงสุนทราภรณ์
ประวัติ
ชื่อจริง สมศักดิ์ ทัพทัต  เป็นบุตรของนายทองย้อย กับนางระเบียบ ทัพทัต ส่วนนามสกุล เทพานนท์ เป็นนามสกุลของคุณยาย และใช้ในวงการเพลงเท่านั้น มีชื่อเล่นว่าทอง  เกิดที่ตำบลสำราญราษฎร์  บิดารับราชการกระทรวงกลาโหม ศึกษาจบชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดสุทัศน์ จบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดสระเกศ และเข้าศึกษาต่อที่คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่เรียนไม่จบเพราะบิดาเสียชีวิต และไม่มีทุนเรียนต่อ
ชีวิตนักร้อง
หลังจากออกจากการเรียนมาได้ฝึกเล่นเครื่องดนตรีกีตาร์ฮาวายเป็นชิ้นแรก จากนั้นได้สมัครเข้ารับราชการที่ กองดุริยางค์ทหารเรือ รุ่นเดียวกับ สมยศ ทัศนพันธ์ เสน่ห์ โกมารชุน สุรสิทธิ์ สัตย์วงศ์ เพื่อจัดตั้งวงดนตรีแจ๊สสำหรับเต้นรำ โดยได้เข้าเป็นศิษย์ของครูฮอน หาญบุญตรง สมศักดิ์สามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด เช่น กีตาร์,กลอง,เปียโน เป็นต้น
ต่อมาย้ายไปอยู่คณะละครนิยมไทยได้พักหนึ่ง จึงย้ายไปวงดนตรีเทศบาลนครกรุงเทพ ซึ่งมีครูมงคล อมาตยกุลเป็นหัวหน้าวง และได้แต่งเพลงแรกคือเพลง"ค่อนคืน"อยู่ได้ 4 ปี ก็ย้ายมาอยู่กับวงดนตรีดุริยะโยธินของกองทัพบกไทย
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2496 ขณะอายุได้ 29 ปี ครูเวส สุนทรจามร ชวนมาอยู่วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ ในตำแหน่งมือกลองแล้วเลื่อนมาเป็นมือกีตาร์เบส ต่อมาได้เป็นนักร้องและประพันธ์คำร้องให้ครูเอื้อ สุนทรสนาน
ถึงแก่อนิจกรรม
เกษียณอายุราชการเมื่อ พ.ศ. 2528 แต่ยังแต่งคำร้องและทำนองไว้อีกหลายเพลง ทั้งเป็นนักร้องรับเชิญให้กับ วงดนตรี สังคีตสัมพันธ์ ของ วินัย จุลละบุษปะ เป็นครั้งคราว
ผลงาน
เจ็บ, บ้านนาราตรี(คู่มาริษา อมาตยกุล), รักเธอเสมอ(คู่รวงทอง ทองลั่นธม), บัวกลางบึง, พี่รักจริง(คู่มาริษา), อย่าลืมฉัน(คู่ศรีสุดา), รักใครกันแน่(คู่วินัย,เลิศ,ศรีสุดา), จุดใต้ตำตอ(คู่เลิศ,ศรีสุดา), หนีไม่พ้น(คู่เลิศ,ศรีสุดา), ไม่รักใครเลย(คู่วินัย,เลิศ,ศรีสุดา), เริงลีลาศ(คู่เลิศ), คลื่นสวาท(คู่วรนุช), รักร้าง, คู่ชีวิต(คู่รวงทอง), ไม่รู้จะบอกอย่างไร, เพราะรักที่รัก เป็นต้น
1. เพลงทั่วไป ขวัญใจเจ้าทุย(รวงทองร้อง), หงส์กับกา(รวงทองและวินัยร้อง), ไม่รักใครเลย(ร้องคู่วินัย,เลิศ,ศรีสุดา), หนีไม่พ้น(ร้องคู่เลิศ,ศรีสุดา), รักใครกันแน่(ร้องคู่วินัย,เลิศ,ศรีสุดา), ไพรพิศดาร(เลิศ,ศรีสุดาร้อง), ปลูกรัก(เอื้อร้อง), อุ่นไอรัก(รวงทองร้อง), รอคำรัก(รวงทองร้อง), ไม่ใกล้ไม่ไกล(รวงทองร้อง) นกเขาไพร(เลิศ,ศรีสุดาร้อง), ไม่มีหวัง(วรนุขร้อง), สั่งใจ(ชวลีร้อง), คลื่นสวาท(ร้องคู่วรนุช), ครูสอนรัก(เลิศ,ศรีสุดาร้อง), ใครลิขิต (อ้อย อัจฉราร้อง), สวยจริงรักจริง(วินัย,เลิศ,เอื้อร้อง), เพลงเนรมิต(ศรีสุดาร้อง), จะทำยังไง(วินัย,เลิศ,เอื้อร้อง), มนต์นางรำ(เลิศร้อง), รักฉันสักคน(ศรีสุดาร้อง), รักจ๋า(อ้อย อัจฉราร้อง), หาดสวรรค์สรรสวาท(โสมอุษาร้อง), บอกแล้วว่าอย่า(จั่นทิพย์ร้อง) เป็นต้น
2. เพลงรำวง รำวงหมองู, รำวงปูจ๋า, รำวงเทวีศรีนวล, รำวงฝนมาทุยหาย, รำวงบ้านใกล้ใจรัก, รำวงมาลัยรจนา, รำวงฝากรัก, รำวงเดือนลอยฟ้า, รำวงใต้แสงจันทร์รำวงไทยขายไทยซื้อ, รำวงชมสวรรค์, เริงเพลงกลองยาว, รำวงละอบายมุข, รำวงรอคู่รำ, รำวงลูกไม้เก่า, รำวงหมู่เฮา, รำวงบ้านป่าพาสุข, เฮฮาวาตูซี่ เป็นต้น
โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) จัดขึ้น ณ กรุงเบอร์ลิน ไรช์เยอรมัน โดยมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์มาเป็นประธานพิธีเปิด ฮิตเลอร์ได้ใช้งานกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ให้เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวโลกรับรู้ถึงลัทธิแห่งนาซี และกล่าวว่าชาวเยอรมันผู้เป็นอารยันเหนือกว่าชาติอื่นในทุกด้าน ส่วนชาติอื่นนั้นอ่อนแอและไร้ความสามารถด้านกีฬาซึ่งถือว่าเป็นคำสบประมาทต่อนักกีฬาของนานาชาติเป็นอย่างมาก และยังรวมไปถึงเหยียดผิวสีด้วย แต่กลับถูกนักกีฬาผิวดำจากประเทศสหรัฐอเมริกา เจสซี่ โอเวนส(Jesse Owens)ได้ลบคำสบประมาทของฮิตเลอร์ ด้วยการคว้าเหรียญทองได้ถึง 4 เหรียญ ซึ่งสร้างความฉุนเฉียวให้กับฮิตเลอร์มาก และกลายเป็นที่น่าจดจำของโลกมาจนถึงปัจจุบัน
การแข่งขันในครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดจาก 49 ประเทศ เป็นชาย 3,738 คน หญิง 328 คน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน
ในกีฬาโอลิมปิกคราวนี้ กำหนดการแข่งขันใน 19 ชนิดกีฬา 25 สาขา รวมทั้งหมด 129 ประเภทรุ่น:
ฟูจิวาระ โนะ ทาดามิชิ
ในสงคราม กบฏปีโฮเง็ง เมื่อ พ.ศ. 1699 ทาดามิชิได้เข้าร่วมทางฝั่ง จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ ขณะที่น้องชายของทาดามิชิคือ ฟูจิวาระ โนะ โยรินางะ ไปเข้ากับทางฝั่งอดีต จักรพรรดิซูโตกุ
อ้างอิง
1097 1164
สกูบี้-ดู นายอยู่ไหน!
สกูบี้-ดู นายอยู่ไหน! (Scooby-Doo, Where Are You!) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แอนิเมชันสัญชาติอเมริกันซึ่งเป็นซีรีส์แรกและซีรีส์ดั้งเดิมของสกูบี้-ดู ผลิตให้แฮนนา-บาร์เบราโดยนักเขียน โจ รูบีและเคน สเพียส์ ออกอากาศในช่วงการ์ตูนเช้าวันเสาร์ตั้งแต่วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2512 จนถึงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ทางช่องซีบีเอส โดยมีทั้งหมด 2 ซีซั่น 25 ตอน
เรื่องย่อ
การ์ตูนเรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวของทีมนักสืบซึ่งประกอบด้วยวัยรุ่นทั้งสี่คน ได้แก่ เฟรด แดฟนี เวลมา และแชกกี รวมทั้งสุนัขพูดได้ชื่อ สกูบี้-ดู ซึ่งออกเดินทางด้วยรถตู้ที่ชื่อ เดอะ มิสเทอรี แมชชีน (The Mystery Machine) เพื่อไขปริศนาต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับภูติผีสัตว์ประหลาดหรือสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ โดยเมื่อไขปริศนาได้สำเร็จ ทีมนักสืบมักจะพบว่าภูติผีสัตว์ประหลาดพวกนั้นแท้จริงแล้วเป็นคนที่แฝงตัวมาซึ่งอ้างตำนานหรือเรื่องเล่าขานต่าง ๆ เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวของตัวเอง
วันชาติ
วันชาติ คือวันที่กำหนดเป็นวาระเฉลิมฉลองความเป็นชาติของประเทศนั้น ๆ โดยมากมักจะถือเป็นวันหยุดประจำชาติด้วย วันชาตินั้นมักจะเป็นวันก่อตั้งรัฐ หรือดินแดน หรือเป็นวันสถาปนาประเทศ หรือวันที่มีเอกราชในรัฐ (หรือได้รับเอกราชคืนจากผู้ยึดครอง) นอกจากนี้ยังอาจใช้วันที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ หรือศาสนา เป็นวันชาติก็ได้ บางรัฐถือวันเกิดของประมุขแห่งรัฐเป็นวันชาติ โดยเฉพาะรัฐที่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ในกรณีที่เปลี่ยนพระประมุขวันชาติก็เปลี่ยนด้วย หรืออาจจะเป็นวันที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ โดยทั่วไป
ประเทศส่วนใหญ่จะมีวันชาติเพียงวันเดียวในหนึ่งปี แต่บางชาติ เช่น ปากีสถาน มีวันชาติมากกว่า 1 วัน นอกจากนี้เขตบริหารพิเศษของจีน เช่น ฮ่องกง และมาเก๊า จะฉลองวันที่ก่อตั้งเขตบริหารพิเศษ และฉลองในวันชาติของจีนด้วย
ความสำคัญของวันชาติในแต่ละประเทศนั้นย่อมแตกต่างกันไป บ้างก็เห็นว่ามีความสำคัญมาก บ้างก็ไม่เน้นความสำคัญมากนัก เช่น ในประเทศฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา จะมีการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ขณะที่ประเทศอังกฤษไม่สู้จะฉลองอย่างเอิกเกริกมากนัก นอกจากนี้วันชาติในบางประเทศอาจเปลี่ยนได้ตามเหตุการณ์สำคัญ
กิจกรรม
ตามปกติ การจัดงาน “วันชาติ” ของประเทศต่าง ๆ จะมีกิจกรรมและรูปแบบแตกต่างกันออกไป อาทิ การกล่าวสุนทรพจน์ การจัดขบวนพาเหรดเฉลิมฉลอง การจุดพลุดอกไม้ไฟอย่างเอิกเกริก รวมไปถึงการแสดงมหรสพต่าง ๆ
วันชาติของประเทศต่าง ๆ
เรียงตามอักษร ดังนี้
คามิโงริ
คามิโงริ (上郡町 (Kamigōri-chō)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออาโก จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ เดือนพฤษภาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 15,448 คน มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 150.28 ตารางกิโลเมตร
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327 (สายสี่แยกปฐมพร-แยกหมอเล็ก) เป็นทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในจังหวัดชุมพร มีขนาด 4-6 ช่องจราจรไป-กลับตลอดสาย โดยเส้นทางนี้มีจุดเริ่มต้นจากแยกปฐมพร ตัดกับถนนเพชรเกษม และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านแยกวงเวียนเมืองชุมพร ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360 แล้วข้ามทางรถไฟสายใต้ และไปสิ้นสุดที่สี่แยกหมอเล็ก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4001 มีระยะทางทั้งสิ้น 7.833 กิโลเมตร โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชุมพร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพลับ อาจหมายถึง
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2012
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2012 เป็นนัดชิงชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอล ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12 ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซี จากประเทศอังกฤษ และสโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก จากประเทศเยอรมนี แข่งขันในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ในเวลาท้องถิ่น 20:45 น. ที่สนามฟุตบอลอาลิอันซ์อารีนา ในเมืองมิวนิกของเยอรมนี ซึ่งเป็นบ้านของบาเยิร์นมิวนิก โดยมีผู้ชม 62,500 คน ใช้เวลาแข่งขัน 2 ชั่วโมง 25 นาที
ผลการแข่งขัน ปรากฏว่าทั้งคู่เสมอกันในเวลาแข่งปกติ 90 นาที แม้ต่อเวลาไปอีก 30 นาที ก็ยังเสมอกัน จึงมีการดวลจุดโทษกัน ปรากฏเชลซีบุกมาชนะไปด้วยผล 4-3 ประตู
ตั๋ว
สองทีมที่ได้รับในแต่ละ 17,500 ตั๋วไปแจกจ่ายให้กับผู้สนับสนุนของพวกเขา ซึ่งเพิ่มขึ้น 7,000 บัตรเข้าชมมีจำหน่ายให้กับแฟน ๆ ทั่วโลกผ่านทาง UEFA.com มีราคาระหว่าง 70 ยูโร ถึง 370 ยูโร ตั๋วที่เหลือถูกจัดสรรให้กับท้องถิ่นคณะกรรมการจัดงาน, ยูฟ่าของสมาคมฟุตบอล 53 ชาติและคู่ค้าในเชิงพาณิชย์และการออกอากาศ
การออกอากาศ
การแข่งขันคู่นี้ มีการถ่ายทอดสดไปอย่างมากมายทั่วโลก ทั้งทวีปยุโรป, ทวีปเอเชีย, ทวีปแอฟริกา, ทวีปออสเตรเลีย และทวีปอเมริกา สำหรับการถ่ายทอดสดในประเทศไทย ดำเนินการผ่านสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดินสองแห่งคือ ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และช่อง 7 สี ตามเวลาประเทศไทย 01.45 น.
พระเจ้ามุน
พระเจ้ามุนแห่งพัลแฮ (Mun of Balhae, ? – 793, ครองราชย์ 737 – 793) พระราชาลำดับที่ 3 และเป็นพระราชาที่ครองราชบัลลังก์ยาวนานที่สุดแห่ง อาณาจักรพัลแฮ. พระองค์เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้ามูแห่งพัลแฮ พระราชาลำดับที่ 2 และเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโกแห่งพัลแฮ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพัลแฮ
ในรัชสมัยของพระองค์ความสัมพันธ์ทางการทูตกับ ราชวงศ์ถัง เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการทำให้มีนักปราชญ์ชาวพัลแฮจำนวนมากเดินทางไปยังจีนเพื่อศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมขณะเดียวกันความสัมพันธ์กับ อาณาจักรรวมชิลลา ซึ่งรวบรวมอาณาจักรใน คาบสมุทรเกาหลี จนเป็นปึกแผ่นก็เริ่มดีขึ้นโดยได้มีการเปิดเส้นทางการค้าที่เรียกว่า เส้นทางชิลลา ซึ่งสามารถเชื่อมต่อการค้าจากพัลแฮไปยังญี่ปุ่นได้
ซาอิมดัง บันทึกรักตำนานศิลป์
ซาอิมดัง บันทึกรักตำนานศิลป์ (Saimdang Light's Diary) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศเกาหลีใต้ช่วงปี ค.ศ. 2015 กล่าวถึงประวัติของ ซาอิมดัง ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 แฟมิลี่ ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19:00 น. - 20:00 น. นำแสดงโดย อี ย็อง-แอ นักแสดงสาวชื่อดังจากละครเรื่อง แดจังกึม เมื่อ 14 ปีก่อน
เรื่องย่อ ภาคปัจจุบัน (Present timeline)
ซอจียุน วิทยากรผู้มีความเชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ศิลปะเกาหลี แห่งมหาวิทยาลัยฮันกุก มหาวิทยาลัยที่มีความโดดเด่นในการสอนภาษาต่างประเทศอย่างครบวงจรที่สุดในประเทศเกาหลีใต้ เธอเพียบพร้อมทุกอย่าง ทั้งการศึกษา หน้าที่การงานและมีครอบครัวที่ดี จองมินซอก สามีของเธอเป็นนักธุรกิจชั้นนำของเกาหลี และเป็นผู้ที่สนับสนุนเธอทุกอย่าง จียุนกำลังจะเรียนจบปริญญาเอก เธอต้องทำวิทยานิพนธ์เพื่อจบการศึกษา ดร.มินจองฮัค จึงเสนอให้เธอศึกษาเกี่ยวกับภาพวาดที่เพิ่งถูกค้นพบ “กึมกังซานโด” ซึ่งเป็นผลงานเอกชิ้นแรกใน 500 ปีของอันคยัง ขณะที่จียุนทำการค้นคว้าวิจัยอยู่นั้น เธอพบความผิดปกติของภาพวาดหลายอย่าง ทั้งใบเมเปิลที่ปรากฏบนภาพซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของญี่ปุ่น แต่เมื่อเทียบกับอันคยังแล้วกลับอยู่คนละยุค รวมถึงวิธีลงแปรงของศิลปิน โทนสีที่ใช้ ล้วนน่าสงสัยทั้งสิ้น แต่เธอก็เชื่อในการตรวจสอบของอาจารย์จองฮัค จึงได้เพียงแต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ ในงานเปิดตัวเรื่องการค้นพบกึมกังซานโด อาจารย์จองฮัคได้กล่าวว่าเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลีแห่งศตวรรษ ระหว่างนั้นเองได้มีนักศึกษาชายคนหนึ่ง ชื่อ ฮันซังฮยุน ผู้ซึ่งเคยร้องเรียนอาจารย์จองฮัค ลุกขึ้นประท้วงพร้อมถามคำถามที่แสดงให้เห็นว่าภาพกึมกังซานโดไม่ใช่ของจริง ทางด้านจียุนก็สงสัยถึงเรื่องดังกล่าวเช่นกัน การเคลื่อนไหวดังกล่าวสร้างความไม่พอใจให้แก่อาจารย์จองฮัคอย่างยิ่ง เขาจึงคิดที่จะทำลายอาชีพการงานของจียุน โดยทำให้เธอถูกตรวจสอบวินัยและถูกให้ยุติการทำงานในมหาวิทยาลัย เหตุการณ์เลวร้ายยังไม่หมดเพียงแค่นี้ เมื่อธุรกิจสามีของเธอถูกสถาบันตรวจสอบการเงินเข้ามาตรวจสอบ ตลาดหุ้นดิ่งลงเหว อีกทั้งยังมีคนแปลกหน้าบุกเข้ามาในบ้านเพื่อยึดทรัพย์จากการที่สามีเซ็นสัญญากู้เงินไว้ แม้จะต้องเจอสถานการณ์ยากลำบากแต่จียุนยังมีภารกิจใหญ่ที่ต้องไปบรรยาย ณ เมืองโบโลญญ่า ประเทศอิตาลี เธอจึงพยายามเข้มแข็งและทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ในการบรรยายที่อิตาลี จียุนถูกอาจารย์จองฮัคขับไล่ เขาต้องการจะเหยียบเธอให้จมดินไม่ได้ผุดได้เกิด สร้างความโกรธแค้นให้แก่เธออย่างยิ่ง ขณะที่เธอเดินอยู่บนท้องถนนในอิตาลีก็ได้พบบันทึกเล่มนึงเป็นภาษาอิตาเลียนชื่อว่า “เซียสต้า ดี ลูน่า” ที่กล่าวถึงภาพวาดกึมกังซานโด จียุนจึงเริ่มค้นหาความจริง ยิ่งค้นก็ยิ่งพบว่ามันคือสิ่งเชื่อมโยงตัวเธอกับ ชินซาอิมดัง ในอดีต และในที่สุดเธอก็พบกับภาพวาดของจริง รวมถึงภาพของชินซาอิมดังด้วย บันทึกซูจินบังซึ่งเป็นของซาอิมดังที่จียุนค้นพบ ช่วยทำให้ความจริงทุกอย่างเปิดเผย อาจารย์จองฮัคถูกแฉถึงความชั่วร้ายที่ทำไว้ นับเป็นความผิดร้ายแรงต่อวงการประวัติศาสตร์เกาหลี ทำให้เขาถูกลงโทษอย่างหนัก ทางด้านจียุน การที่เธอต้องต่อสู้กับความยากลำบากเพื่อพิสูจน์ให้เห็นถึงความจริง ทำให้ชื่อเสียงของเธอ รวมถึงครอบครัวกลับมาดีเช่นเดิม แม้ตัวตนของชินซาอิมดังไม่อาจรับรู้ได้เลยว่า ลีคยอง คนรักของเธอ เขาได้วาดภาพของเธอและเก็บรักษาศิลปะของเขาไว้ในอาคารเซียสต้าร์ดีลูน่า ประเทศอิตาลี แต่มันก็เป็นเครื่องยืนยันความรักของเขาที่มีต่อเธอได้เป็นอย่างดีผ่านผลงานศิลปะนี้
เรื่องย่อ ภาคอดีต (Past timeline)
ในยุคปลายสมัยโชซอน ชินซาอิมดัง บุตรสาวของ ชินมยุงฮวา ข้าราชการในวังหลวง เธอมีชื่อเสียงในฐานะศิลปินผู้มีพรสวรรค์ ซาอิมดังมักชอบปีนกำแพงเพื่อแอบไปดูภาพวาดที่ฮันวอนจางอยู่เสมอ ด้วยเหตุนี้ทำให้เธอได้พบกับ ลีคยอม ชายผู้มีเชื้อสายราชวงศ์ เขามักจะคอยหยอกล้อซาอิมดังอยู่เสมอ จนในที่สุดทั้งสองก็ตกหลุมรักกัน แต่ความรักของทั้งคู่กลับไม่ราบรื่นอย่างที่คิด เมื่อถูกใส่ร้ายจาก มินชีฮยอง ทำให้พระเจ้าจุงจงสั่งฆ่า ชินมยุงฮวา รวมทั้งสั่งให้ซาอิมดัง แต่งงานกับ ลีวอนซู ข้าราชการในวังหลวงอีกด้วย
20 ปีต่อมา ซาอิมดังกลายเป็นคุณแม่ ลูกของเธอล้วนแล้วแต่มีพรสวรรค์ทั้งด้านศิลปะและวิชาการ อย่างไรก็ตาม สามีของเธอกลับทำตัวเสเพล เขาหลอกลวงเธอ พร้อมทิ้งให้เธออยู่เพียงลำพัง ซาอิมดังได้เดินทางมายังเมืองอันยางและได้พบกับรักครั้งแรกของเธออีกครั้ง ลีคยอมเปิดศูนย์ศิลปะและดนตรีที่อันยาง แต่พระเจ้าจุงจงก็ยังไม่ไว้ใจเขาและต้องการฆ่าลีคยอมเพื่อรักษาบัลลังก์ของตนเองไว้ พระเจ้าจุงจงจึงสั่งให้มินชีฮยองฆ่าซาอิมดังกับลีคยอม แต่ชีฮยองกลับถูกฆ่าเสียเอง ระหว่างการหลบหนีไปยังเขากึมกัง ลีคยอมได้พบกับซาอิมดังอีกครั้ง ทั้งสองนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็กจึงได้วาดภาพกึมกังซานโดด้วยกัน ซาอิมดังสารภาพรักกับลีคยอม แต่เธอก็ไม่เลือกที่จะหลบหนีไปกับเขา เพราะถึงอย่างไรเธอก็มีครอบครัวแล้ว แม้ในท้ายที่สุดทั้งสองจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ความรักของพวกเขาจะยังคงตราตรึงอยู่ในภาพวาดอันเป็นมรดกของเกาหลีตลอดกาล
การเดินทางของวีรบุรุษ
นักมานุษยวิทยาชื่อ เอดเวิร์ด เบอร์เนตต์ ไทเลอร์ เป็นผู้เริ่มศึกษาเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับวีรบุรุษใน ค.ศ. 1871 โดยเขาสังเกตว่า เรื่องเล่าเกี่ยวกับวีรบุรุษต่าง ๆ มีรูปแบบโครงเรื่องเหมือนกัน หลังจากเขา ก็มีนักวิชาการคนอื่นที่นำเสนอทฤษฎีต่าง ๆ เพื่ออธิบายโครงสร้างของเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับวีรบุรุษ ได้แก่ อ็อทโท รังค์ ซึ่งใช้วิธีเชิงจิตวิเคราะห์แบบฟรอยด์ศึกษาเรื่องปรัมปรา ลอร์ดแรกลัน ซึ่งรวมเรื่องปรัมปรากับพิธีกรรมเป็นหนึ่งเดียว และโจเซฟ แคมป์เบลล์ ซึ่งศึกษารูปแบบของเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับวีรบุรุษ โดยยึดมุมมองเกี่ยวกับเรื่องปรัมปราของคาร์ล ยุง เป็นหลัก โจเซฟ แคมป์เบลล์ ได้บรรยายรูปแบบของเรื่องเล่าแบบพื้นฐานเมื่อ ค.ศ. 1949 ในหนังสือชื่อ "วีรบุรุษพันหน้า" (The Hero with a Thousand Faces) ดังนี้ : "วีรบุรุษออกจากโลกธรรมดาไปสู่ดินแดนที่มีสิ่งเหนือธรรมชาติ ที่นี้เขาจะได้พบกับสิ่งชักจูงที่ยิ่งใหญ่ต่าง ๆ และจะได้รับชัยชนะ จากนั้นเขาจะกลับมาจากการผจญภัยอันลึกลับนี้พร้อมกับพลังที่สามารถช่วยผู้ชายคนอื่นได้"
โจเซฟ แคมป์เบลล์ กับนักวิชาการคนอื่น เช่น เอริก นูมันน์ ได้อาศัยทฤษฎีเรื่องปรัมปราเรื่องเดียวในการวิเคราะห์เรื่องเล่าของพระโคตมพุทธเจ้า โมเสส และพระเยซู ส่วนอ็อทโท รังค์ กับลอร์ดแรกลันอาศัยทฤษฎีเชิงจิตวิเคราะห์แบบฟร็อยท์และเชิงพิธีกรรมในการวิเคราะห์เรื่องเล่า แนวคิดเหล่านี้ถูกนักวิจารณ์วิพากษ์ว่า เป็นแนวคิดที่กว้างเกินไปที่จะนำไปใช้ประโยชน์ได้ในปรัมปราวิทยาเปรียบเทียบ
รถไฟใต้ดินโซล สาย 3
รถไฟใต้ดินโซล สาย 3 (หรือ สายสีส้ม) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ วิ่งจากย่านตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 มีการบันทึกว่าเป็นเขตที่มีการใช้วายฟายสูงที่สุดในโซล
อภิมหาอำนาจ
อภิมหาอำนาจ (superpower) คือ รัฐซึ่งเป็นผู้นำในระบบระหว่างประเทศและความสามารถในการใช้อำนาจชักจูงให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ และก่อให้เกิดประโยชน์แก่ตนและวางแผนใช้อำนาจในระดับทั่วโลกเพื่อปกป้องผลประโยชน์เหล่านี้ รัฐ "อภิมหาอำนาจ" ถูกพิจารณาว่ามีความเหนือกว่ารัฐ "มหาอำนาจ"
อลิซ ไลแมน มิลเลอร์ ศาสตราจารย์แห่งกิจการความมั่นคงแห่งชาติ ณ บัณฑิตวิทยาลัยกองทัพเรือ ให้คำจำกัดความของอภิมหาอำนาจว่า "ประเทศซึ่งมีความสามารถจะรักษาอำนาจครอบงำและส่งอิทธิพลได้ในทุกพื้นที่ในโลก และในบางครั้ง ในมากกว่าหนึ่งภูมิภาคของโลกในเวลาใดเวลาหนึ่ง และอาจกล่าวได้ว่าบรรลุสถานะความเป็นเจ้าโลก
คำดังกล่าวเริ่มถูกใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1944 โดยมีความหมายถึงสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต และจักรวรรดิบริติช ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติ เมื่อจักรวรรดิบริติชกลายสภาพเป็นเครือจักรภพแห่งชาติ และอาณานิคมทั้งหลายได้รับเอกราช สหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตมักจะถูกพิจารณาว่าเป็นสองอภิมหาอำนาจ ซึ่งเผชิญหน้ากันและกันในสงครามเย็น
จนกระทั่งสงครามเย็นยุติ ส่วนใหญ่เชื่อกันว่ามีเพียงสหรัฐอเมริกาเท่านั้นที่ยังคงเติมเต็มเงื่อนไขที่จะพิจารณาว่าเป็นอภิมหาอำนาจ ถึงแม้ว่าจะยังคงมีการโต้เถียงกันถึงความเป็นเจ้าหรือการล้อมอำนาจของโลกโดยสหรัฐอเมริกาก็ตาม สาธารณรัฐประชาชนจีน สหภาพยุโรป อินเดีย และรัสเซีย ยังได้ถูกพิจารณาว่ามีขีดความสามารถที่จะก้าวเป็นสถานะอภิมหาอำนาจในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ในขณะที่หลายฝ่ายยังคงสงสัยในการคงอยู่ของอภิมหาอำนาจในยุคหลังสงครามเย็น โดยอ้างถึงตลาดโลกอันซับซ้อนในปัจจุบัน และการเป็นเอกราชที่เพิ่มมากขึ้นระหว่างชาติต่าง ๆ ทำให้แนวคิดของอภิมหาอำนาจกลายเป็นอดีต และโลกในตอนนี้กำลังดำเนินในลักษณะหลายขั้ว
กล้ามเนื้อมีเดียล เรกตัส
กล้ามเนื้อมีเดียล เรกตัส เป็นกล้ามเนื้อในเบ้าตา
แหล่งข้อมูลอื่น
Augenmuskeln
จัตุรัสทาห์รีร์
จัตุรัสตะหฺรีร์ (ميدان التحرير; Tahrir Square; หมายถึง "จัตุรัสการปลดปล่อย") เป็นจัตุรัสสาธารณะขนาดใหญ่ในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เดิมถูกเรียกว่า จัตุรัสอิสมาอีลิยยะหฺ หลังจากผู้ปกครองสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 อิสมาอิล ปาชา ผู้ซึ่งมอบหมายให้ก่อสร้างรูปแบบ "กรุงปารีสริมฝั่งแม่น้ำไนล์" ขึ้นเป็นเขตใหม่ของเมือง ภายหลังการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1919 จัตุรัสดังกล่าวได้กลายมาเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า จัตุรัสตะหฺรีร์ (การปลดปล่อย) แต่จัตุรัสยังไม่ได้ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการจนกระทั่งการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 ซึ่งเปลี่ยนแปลงการปกครองจากราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญมาเป็นสาธารณรัฐ
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย ในช่วงก่อนปลายศตวรรษที่ 8 ประเทศออสเตรียมีชนชาติอพยพต่าง ๆ อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน ได้แก่ ชนเผ่าเยอรมันที่ข้ามแม่น้ำดานูบลงมาทางตอนใต้ และชาวสลาฟที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ออสเตรีย จนสิ้นสุดศตวรรษที่ 8 ชาร์เลอมาญ (Charlemagne) ได้ก่อตั้งเขตชายแดนระหว่างแม่น้ำอินส์ แรบและดราวา เพื่อเป็นป้อมปราการ ป้องกันการรุกราน ของชาวเอวาร์ และภายหลังจากที่ชาวโรมันได้อพยพออกไป นักบวชชาวไอริชและสก็อตจึงได้เข้ามาเผยแพร่คริสต์ศาสนา ในดินแดนบริเวณเทือกเขาอัลไพน์แห่งนี้ ราชวงศ์บาเบนแบร์ก (Babenberg) ของชาวบาวาเรียนได้เข้าปกครองออสเตรียในปี พ.ศ. 1519 ซึ่งยังมีประชาชนอยู่เพียงเล็กน้อย
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (The Bridge on the River Kwai) เป็นภาพยนตร์แนวมหากาพย์สงคราม ฉายเมื่อ ค.ศ. 1957 กำกับโดย เดวิด ลีน สร้างจากนวนิยายที่เขียนโดย ปีแยร์ บูล เมื่อ ค.ศ. 1952 แม้ว่าภาพยนตร์จะดำเนินเรื่องโดยใช้ประวัติศาสตร์ของการสร้าง ทางรถไฟสายมรณะ ใน ค.ศ. 1942–1943 โครงเรื่องและตัวละครในนวนิยายของบูลและบทภาพยนตร์เกือบทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ นักแสดงนำ ประกอบด้วย วิลเลียม โฮลเดน, อเล็ก กินเนสส์, แจค ฮอว์กินและเซ็ซซูเอะ ฮายากาวะ
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ในศตวรรษต่อ ๆ มา ราชวงศ์บาเบนเบิร์กได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่ง ให้แก่อาณาจักร และขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ภายหลังจากทางราชวงศ์ได้หมดอำนาจลง ในกลางศตวรรษที่ 13 ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก (Habsburg) ได้เข้ามามีอำนาจในดินแดนนี้แทน และขยายอาณาเขตออกไป จนถึงแถบประเทศสเปน จนกระทั่ง ในปี 2065 ราชวงศ์ฮับส์บูร์กจึงได้แตกออกเป็นสายออสเตรีย และสายสเปน อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์ฮับส์บูร์กยังคงขยายอาณาเขตต่อไป โดยในปี พ.ศ. 2069 ได้ผนวกดินแดนโบฮีเมียและฮังการีเข้าไว้ด้วย
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
แต่เดิม บทภาพยนตร์เขียนโดย คาร์ล โฟร์แมน ซึ่งต่อมาเขาถูกแทนที่ด้วย ไมเคิล วิลสัน นักเขียนทั้งสองต้องทำงานอย่างลับ ๆ เนื่องจากพวกเขาอยู่ใน บัญชีดำฮอลลีวูด และหลบหนีไปสหราชอาณาจักรเพื่อทำงานต่อ เป็นผลให้บูลซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ได้รับเครดิตและได้รับรางวัล รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม; หลายปีต่อมา โฟร์แมนและวิลสันได้รับรางวัลออสการ์หลังพวกเขาเสียชีวิตแล้ว
ปัจจุบัน สะพานข้ามแม่น้ำแคว ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น หนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดใน ค.ศ. 1957 และได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกอย่างท่วมท้นจากนักวิจารณ์ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลออสการ์ 7 สาขา (รวมถึง ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม) ณ งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 30 ภาพยนตร์ได้รับเลือกให้เก็บรักษาไว้ใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ โดย หอสมุดรัฐสภาสหรัฐ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์หรือมีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" เมื่อ ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์อยู่ในรายชื่อภาพยนตร์อเมริกันที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาของ สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน  สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ โหวตให้ สะพานข้ามแม่น้ำแคว เป็นภาพยนตร์อังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 11 แห่งศตวรรษที่ 20 เมื่อ ค.ศ. 1999
โครงเรื่อง
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1943 เชลยศึกชาวอังกฤษนำโดย พันโท นิโคลสัน มาถึงค่ายกักกันญี่ปุ่นในประเทศไทย ผู้บัญชาการกองทัพเรือสหรัฐ เชียร์ส เล่าถึงสภาพที่น่ากลัว นิโคลสัน ห้ามความพยายามในการหลบหนีเพราะพวกเขาได้รับคำสั่งจากกองบัญชาการให้ยอมจำนน และการหลบหนีอาจถูกมองว่าเป็นการฝ่าฝืนคำสั่ง อีกทั้งป่าที่หนาแน่นโดยรอบทำให้ไม่สามารถหลบหนีได้
พันเอก ไซโตะ ผู้บัญชาการค่าย แจ้งนักโทษใหม่ว่า พวกเขาทั้งหมดจะต้องทำงาน ไม่เว้นแม้แต่เจ้าหน้าที่ ในการก่อสร้างสะพานรถไฟข้ามแม่น้ำแควที่จะเชื่อมระหว่างกรุงเทพฯ และย่างกุ้ง นิโคลสันคัดค้าน โดยแจ้งไซโตะว่าอนุสัญญาเจนีวายกเว้นเจ้าหน้าที่จากการใช้แรงงาน หลังจากที่ทหารเกณฑ์เดินขบวนไปยังบริเวณสะพาน ไซโตะก็ขู่ว่าจะยิงเจ้าหน้าที่ จนกระทั่ง พันตรี คลิปตัน นายแพทย์ชาวอังกฤษเตือนไซโตะว่ามีพยานจำนวนมากเกินกว่าที่เขาจะหลบหนีคดีฆาตกรรมได้ ไซโตะปล่อยให้เจ้าหน้าที่ยืนอยู่ทั้งวันท่ามกลางความร้อนแรง เย็นวันนั้น เจ้าหน้าที่ถูกขังอยู่ในกระท่อมลงโทษ ขณะที่นิโคลสันถูกเฆี่ยนตีและขังไว้ในกล่องเหล็ก
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
จนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 2488 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ฝ่ายพันธมิตรได้ช่วยออสเตรียให้ฟื้นตัวขึ้น สู่ความเป็นประเทศสาธารณรัฐอีกครั้ง แต่ออสเตรียยังคงถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศส อังกฤษ สหภาพโซเวียต และสหรัฐอเมริกาจนถึงปี 2498 ซึ่งได้มีการลงนามใน สนธิสัญญาประเทศออสเตรีย และในปีเดียวกัน รัฐสภาออสเตรียได้ออกกฎหมายให้ออสเตรียเป็นประเทศที่มีสถานะเป็นกลางอย่างถาวร ออสเตรียได้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2538
ก่อนสมัยกลาง
ดินแดนที่เป็นประเทศออสเตรียปัจจุบันมีมนุษย์อาศัยตั้งแต่ยุคหินเก่าและเป็นเหมืองเกลือที่สำคัญในยุคหินใหม่ การตั้งบ้านเมืองเป็นราชอาณาจักรเริ่มเมื่อราว พ.ศ. 93 โดยชาวเคลต์ที่เข้ามาตั้งราชอาณาจักรนอริคัมทางใต้ของแม่น้ำดานูบ จนกระทั่ง พ.ศ. 528 จึงถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน
เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายใน พ.ศ. 1019 ดินแดนนอริคัมถูกรุกรานโดยชนเผ่าเยอรมันทางตอนเหนือและชนเผ่าอื่น ๆ ทั้งชาวแวนดัล ชาวฮ่น ชาวบาวาเรียน และชาวสลาฟ ในช่วงระหว่างยุคการรุกรานของบาบาเรียน อนารยชนสลาฟแห่งคารานทาเนียนได้อพยพมาในเทือกเขาแอลป์และขยายอาณาเขตกว้างขึ้นเรื่อยๆช่วงระหว่างศตวรรษที่ 7 ได้รวมกับพวกเซลโต-โรมานิกและก่อตั้งดินแดนคาเรนทาเนียครอบคลุมภาคตะวันออกและภาคกลางของออสเตรีย ในช่วงนั้นชนเผ่าเยอรมันแห่งบาวาเรียได้เข้ามาบุกเบิกในช่วงศตวรรษที่ 5 และ 6 ทางภาคตะวันตกของประเทศและในบาวาเรียซึ่งปัจจุบันคือ วอรารล์เบิร์กที่พวกอารามานเข้ามาอยู่ ชนเผ่าเยอรมันได้รวมกับพวกราเอโต-โรมานิกและผลักดันให้พวกอารามานต้องอพยพไปอยู่ในเทือกเขา
คาเรนทาเนียภายใต้การกดขี่ของเผ่าเอวาร์ได้ประกาศอิสรภาพจากบาวาเรียใน พ.ศ. 1288 และได้กลายเป็นมาร์กราเวียท (เคานท์) ระหว่างผ่านไปหลายศตวรรษ ชาวบาวาเรียนได้อพยพลงมาแถบแม่น้ำดานูบและขึ้นไปในเทือกเขาแอลป์ และปัจจุบันชาวออสเตรียจึงนิยมพูดภาษาเยอรมันกันมากพวกบาวาเรียนได้อยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์คาโรลินเจียนและได้กลายเป็นดัชชีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตามลำดับ ต่อมา ดยุกทาซิลโลที่ 3 แห่งบาวาเรียผู้ต้องการอิสรภาพแก่บาวาเรียได้ถูกกำจัดและขับไล่ไปจากบาวาเรียโดยชาร์เลอมาญใน พ.ศ. 1331
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
โครงเรื่อง
การทำงานบนสะพานดำเนินไปอย่างย่ำแย่ เนื่องจากทั้งความผิดพลาดของแผนวิศวกรรมของญี่ปุ่น, การทำงานอย่างเชื่องช้าของเชลยและการก่อวินาศกรรมโดยเจตนา ไซโตะคาดว่าจะฆ่าตัวตายตามพิธีกรรมหากไม่ทำตามกำหนดเวลาที่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาใช้วันครบรอบชัยชนะของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1905 ในสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นอย่างสิ้นหวังเพื่อเป็นข้ออ้างในการกู้หน้า เขาประกาศนิรโทษกรรมทั่วไป ปล่อยตัวนิโคลสันและเจ้าหน้าที่ของเขา และยกเว้นพวกเขาจากการใช้แรงงาน นิโคลสันตกตะลึงกับงานอันย่ำแย่ของคนของเขาและสั่งให้สร้างสะพานที่เหมาะสม โดยตั้งใจให้สะพานนี้เป็นเกียรติแก่ความเฉลียวฉลาดของกองทัพอังกฤษตลอดหลายศตวรรษข้างหน้า คลิปตันคัดค้าน โดยเชื่อว่าเป็นการร่วมมือกับศัตรู ความหลงใหลในสะพานของนิโคลสัน ทำให้เขาสั่งเจ้าหน้าที่ให้ทำงานใช้แรงงานในที่สุด
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ก่อนสมัยกลาง
พระเจ้าชาร์เลอมาญทรงเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในจักรวรรดิของพระองค์ เมื่อพระองค์สวรรคตและเกิดการแย่งชิงราชสมบัติของพระราชนัดดา จนมีการแบ่งราชอาณาจักรแฟรงค์ตามสนธิสัญญาแวร์เดิง ออสเตรียเป็นส่วนหนึ่งของแฟรงค์ตะวันออกและถูกรุกรานโดยฮังการีในพ.ศ. 1452
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
โครงเรื่อง
เชียร์สกำลังเพลิดเพลินกับการพักรักษาตัวในโรงพยาบาลในซีลอนโดยไม่ได้ตั้งใจภายในโรงเรียนคอมมานโดที่เรียกว่า "กองกำลัง 316" (น่าจะอิงจาก กองกำลัง 136 ของฝ่ายบริหารปฏิบัติการพิเศษ) พันตรี วอร์เดน แห่งฝ่ายบริหารปฏิบัติการพิเศษ เชิญเชียร์สเข้าร่วมภารกิจคอมมานโดเพื่อทำลายสะพานทันทีที่สร้างเสร็จ เชียร์สพยายามออกจากภารกิจโดยสารภาพว่าเขาแอบอ้างเป็นเจ้าหน้าที่ โดยหวังว่าจะได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าจากชาวญี่ปุ่น วอร์เดนตอบว่าเขารู้อยู่แล้วและกองทัพเรือสหรัฐตกลงที่จะโอนเขาไปยังฝ่ายบริหารปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษด้วยยศจำลองของพันตรีเพื่อหลีกเลี่ยงความอับอาย เมื่อรู้ว่าเขาไม่มีทางเลือก เชียร์สจึงอาสา
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ออสเตรียภายใต้ราชวงศ์บาเบนเบิร์ก
หลังจากจักรพรรดิออทโทมหาราชกำจัดชาวแมกยาร์หรือชาวฮังการีในการต่อสู้ที่เลชฟิลด์ เมื่อ พ.ศ. 1498 พระองค์ได้สร้างเมืองหน้าด่านจากแม่น้ำดานูบไปจนถึงฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเบนส์ ซึ่งทำให้ออสเตรียมีความสำคัญยิ่งขึ้น ชื่อ "ออสเตรีย" ปรากฏครั้งแรกในปีพ.ศ. 1509 ในเอกสารออสตราริชิซึ่งอ้างถึงดินแดนของบาเบนเบิร์ก คำว่า Austria ในภาษาละตินมาจากภาษาเยอรมัน Österreich ที่แปลว่าดินแดนตะวันออก เหล่าขุนนางใหม่ ๆ ได้ถูกแต่งตั้งขึ้นในออสเตรีย ผู้หนึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "มาร์เชีย ออเรียนทอลลิส" (marchia orientalis) ซึ่งกลายเป็นเสาหลักแห่งแดนออสเตรีย
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
โครงเรื่อง
วอร์เดน, เชียร์สและหน่วยคอมมานโดอีกสองคนโดดร่มเข้ามาในประเทศไทย แชปแมนเสียชีวิตหลังจากตกต้นไม้ และวอร์เดนได้รับบาดเจ็บจากการเผชิญหน้ากับหน่วยลาดตระเวนของญี่ปุ่นและต้องถูกหามบนแคร่ เขา, เชียรส์และจอยซ์ไปถึงแม่น้ำได้ทันเวลาด้วยความช่วยเหลือจากหญิงชาวสยามและคุณใหญ่ ผู้ใหญ่บ้านของพวกเขา ภายใต้ความมืดที่ปกคลุม เชียรส์และจอยซ์ได้วางระเบิดไว้บนเสาสะพาน รถไฟที่บรรทุกบุคคลสำคัญและทหารถูกกำหนดให้ข้ามสะพานเป็นคนแรกในวันรุ่งขึ้น และวอร์เดนต้องการทำลายทั้งสองอย่าง อย่างไรก็ตาม เมื่อรุ่งสาง ระดับน้ำในแม่น้ำได้ลดลง เผยให้เห็นสายไฟที่เชื่อมต่อวัตถุระเบิดกับตัวจุดระเบิด นิโคลสันพบสายไฟและบอกให้ไซโตะสนใจ เมื่อรถไฟใกล้เข้ามา พวกเขารีบลงไปที่ริมฝั่งแม่น้ำเพื่อตรวจสอบ จอยซ์จัดการผู้จุดชนวน ทำลายที่กำบังและแทงไซโตะจนตาย นิโคลสันตะโกนขอความช่วยเหลือ ขณะที่พยายามห้ามไม่ให้จอยซ์ไปถึงตัวจุดชนวน เมื่อจอยซ์ได้รับบาดเจ็บจากไฟของญี่ปุ่น เชียร์สว่ายน้ำข้ามไป แต่ตัวเองถูกยิง นิโคลสันจำเชียร์สได้และอุทานว่า "ฉันทำอะไรลงไป"
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ออสเตรียภายใต้ราชวงศ์บาเบนเบิร์ก
ออทโทที่ 1 ได้มอบเมืองหน้าด่านทางตะวันออกให้มาร์เกรฟเลโอโปลด์แห่งบาเบนเบิร์กในปี พ.ศ. 1515 ซึ่งได้มีการขยายแนวพรมแดนไปถึงแม่น้ำไลทา และตั้งกรุงเวียนนาเป็นเมืองหลวงเมื่อ พ.ศ. 1683 ในศตวรรษต่อ ๆ มา ราชวงศ์บาเบนเบิร์กได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่ง ให้แก่อาณาจักรและขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ในปี พ.ศ. 1699 เอกสาร Privilegium Minus ได้ยกระดับออสเตรียขึ้นเป็นดัชชี ในปี พ.ศ. 1735 บาเบนเบิร์กได้รับสิทธิในการครอบครองดัชชีแห่งสไทเรียด้วยข้อตกลงจอร์เกนเบิร์ก ในเวลานั้น ดยุกบาเบนเบิร์กได้กลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในภูมิภาคออสเตรีย เจริญสูงสุดในสมัยดยุกลีโอโปลด์ที่ 6 แห่งออสเตรีย (พ.ศ. 1741 - พ.ศ. 1773)
สะพานข้ามแม่น้ำแคว (ภาพยนตร์)
โครงเรื่อง
วอร์เดนยิงปืนครก ฆ่าเชียร์สและจอยซ์ นิโคลสันบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะเสียชีวิต เขาสะดุดเข้าหาตัวจุดระเบิดและตกลงบนลูกสูบ ระเบิดสะพานและส่งรถไฟพุ่งลงไปในแม่น้ำ วอร์เดนบอกสตรีชาวสยามว่าเขาต้องป้องกันไม่ให้ใครตกไปอยู่ในมือข้าศึก และจากไปกับพวกเธอ เมื่อเห็นการสังหาร คลิปตันส่ายหัวและพึมพำ "บ้าคลั่ง! ... บ้าคลั่ง!"
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ออสเตรียภายใต้ราชวงศ์บาเบนเบิร์ก
ตระกูลบาเบนเบิร์กหรือบาเบนแบร์กสิ้นสายลงใน พ.ศ. 1789 หลังจากเจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งออสเตรีย ถูกสังหารในการรบกับชาวฮังการี สภาฐานันดรของออสเตรียเลือกพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมียเป็นประมุขคนใหม่ ซึ่งสร้างความไม่พอใจแก่เคานต์รูดอล์ฟที่ 4 แห่งฮับบูร์กที่ต้องการครอบครองออสเตรียเช่นกัน จากข้อมูลในเอกสาร interregnum ในระยะเวลา 10 ปีระหว่างนี้มีการโต้แย้งกันอย่างมาก พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2แห่งโบฮีเมียได้เข้ายึดครองดัชชีแห่งออสเตรีย สไทเรียและคารินเทียทั้งหมด จนกระทั่งเคานต์รูดอล์ฟที่ 4 ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จึงบีบบังคับให้พระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมียยกออสเตรียและดินแดนใกล้เคียงให้พระองค์ ผลสุดท้ายเกิดสงครามขึ้น และพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมียสิ้นพระชนม์ในสนามรบเมื่อ พ.ศ. 1821 ทำให้ออสเตรียอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮับส์บูร์กจนกระทั่งเปลี่ยนการปกครองเป็นสาธารณรัฐ
จุดเริ่มต้น (พ.ศ. 1821 - พ.ศ. 2069 )
หลังจากพระเจ้าออทโทคาร์พ่ายแพ้และสวรรคตกลางสมรภูมิให้กับกษัตริย์ชาวเยอรมันในปีพ.ศ. 1821 ออสเตรียได้อยู่ภายใต้อำนาจแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กหรือราชวงศ์ออสเตรียยาวนานถึง 640 ปี ราชวงศ์ฮับบูร์กได้ขยายอำนาจปกครองดินแดนทางตะวันออกของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มากขึ้นจนออสเตรียมีความสำคัญมากขึ้นไปด้วย ราชวงศ์ฮับส์บูรก์ได้ทำการรวบรวมแคว้นหรือดัชชีเล็ก ๆ ในอาณาบริเวณของออสเตรียเช่น ดัชชีเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้ ๆ ดานูบและสไทเรียที่ได้มาจากสมัยพระเจ้าออตโตกาใกล้ ๆออสเตรีย คารินเทียและคานิโอลาได้ตกอยู่ภายใต้ฮับส์บูร์กในปีพ.ศ. 1878 แคว้นไทรอลได้ในปีพ.ศ. 1906 แคว้นเหล่านี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันในนาม "ดินแดนการสืบทอดของฮับส์บูร์ก" (the Habsburg Hereditary Lands) และส่วนมากจะเรียกกันอย่างกว้างขวางว่า ออสเตรีย
การครองราชย์ภายในเวลาอันสั้นของดยุกรูดอล์ฟที่ 4 แห่งออสเตรีย พระอนุชาของพระองค์คือ ดยุกอัลเบิร์ตที่ 3 แห่งออสเตรียและดยุกลีโอโปลด์ที่ 3 แห่งออสเตรียได้ขัดแย้งกันและต้องลงสนธิสัญญานอยบูร์ก ในปี พ.ศ. 1922 ซึ่งทำให้แยกอำนาจของราชวงศ์ฮับบูร์กเป็นสองสายคือสายของดยุกอัลเบิร์ตได้ครอบครองออสเตรียในขณะที่สายของดยุกลีโอโปลด์ครอบครองออสเตรียใน (Inner Austria) คือ สไทเรีย คารินเทียและคานิโอลา ในปี พ.ศ. 1945 มีการแตกแยกกันในสายของดยุกลีโอโปลด์ เมื่อดยุกเออร์เนสผู้โหดเหี้ยมยึดออสเตรียในและดยุกเฟรเดริกที่ 4 แห่งออสเตรียได้ครอบครองแคว้นไทรอลและออสเตรียไกล (Further Austria) การแบ่งแยกนี้ดำรงอยู่จน พ.ศ. 2000 เมื่อพระเจ้าลาดิสลัสที่ 5 กษัตริย์แห่งฮังการีและโบฮีเมีย สมาชิกองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮับบูร์กสายอัลเบิร์ตสิ้นพระชนม์ ราชวงศ์ฮับบูร์กสายเลโอโปลด์ที่มีจักรพรรดิเฟเดอริกที่ 3 จึงรวบรวมแผ่นดินให้เป็นหนึ่งเดียวได้สำเร็จ
ในพ.ศ. 1981 ดยุกอัลเบิร์ตที่ 5 แห่งออสเตรียได้รับเลือกให้เป็น จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพ่อตาของพระองค์ แต่ถึงแม้ว่าพระองค์จะเป็นพระจักรพรรดิแต่จักรพรรดิพระองค์อื่นเป็นพระราชวงศ์ฮับส์บูร์ก มีเพียงพระองค์เป็นพระองค์เดียวที่ไม่ใช่และได้รับการยกเว้น ราชวงศ์ฮับส์บูร์กได้ทำการรวบรวมดินแดน ในปีพ.ศ. 2020 อาร์ชดยุกมักซีมีเลียนพระโอรสในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ได้อภิเษกสมรสกับดัซเซสแมรีผู้ร่ำรวยทำให้ได้สิทธิในการครอบครองกลุ่มประเทศต่ำ พระโอรสของพระองค์เจ้าชายฟิลิปรูปงามได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแห่งคาสตีลและอารากอนทำให้ได้สิทธิในการครอบครองกลุ่มประเทศสเปน อิตาลี แอฟริกาและทวีปโลกใหม่ แต่ในปีพ.ศ. 2063 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ได้ให้ดินแดนเหล่านี้แก่พระอนุชาคือสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ออสเตรียและการปฏิรูปศาสนา
สมาชิกราชวงศ์ฮับบูร์กได้แต่งงานกับทายาทของรัฐหรือแคว้นต่าง ๆ ทำให้รุ่นต่อ ๆ มา เชื้อสายของราชวงศ์ฮับบูร์กจึงมีอำนาจปกครองดินแดนกว้างขวางตั้งแต่ออสเตรีย เนเปิล ซิซิลี ซาร์ดิเนีย และกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ (เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก) ในปี พ.ศ. 2069 จากยุทธการโมเฮ็คส์ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีผู้เป็นพระญาติของพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์สิ้นพระชนม์ในสมรภูมิ จักรพรรดิเฟอร์ดินานด์จึงทรงขยายอาณาเขตโดยรวมโบฮีเมียและส่วนหนึ่งของฮังการีที่ไม่ได้ถูกจักรวรรดิออตโตมันยึดครอง ราชวงศ์ฮับบูร์กได้ขยายอิทธิพลไปยังฮังการี ทำให้ยากที่จะปกครองได้ทั่วถึง รวมทั้งมีภัยรุกรานจากชาวเติร์ก จนนำไปสู่สงครามสิบสามปีหรือสงครามยาว ตั้งแต่พ.ศ. 2136 - พ.ศ. 2149
จักรพรรดิชาลส์ที่ 5กับอาร์ซดุกส์เฟอร์ดินานได้ทำกติกาสัญยาแห่งวอร์มและกติกาสัญญาแห่งบรัสเซลล์แยกดินแดนของราชวงศ์ฮับบูร์กเป็นสองส่วนแบ่งกันปกครอง ทำให้ราชวงศ์ฮับบูร์กแยกเป็นสองสาขาใหญ่ คือสายสเปนและสายออสเตรีย การแบ่งแยกเป็นอย่างสมบูรณ์เมื่อจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 สวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2095 และเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นมหาอำนาจใจยุโรปของออสเตรีย
ออสเตรียและเหล่าแคว้นสายราชวงศ์ฮับบูร์ก (ฮังการีและโบฮีเมีย) ได้รับผลกระทบอย่างมากในการปฏิรูปศาสนา แม้ว่าเหล่าผู้นำฮับบูร์กจะยังคงนับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่แคว้นต่าง ๆ ได้เปลี่ยนมานับถือลูเธอรัน ที่ซึ่งพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 และเหล่ารัชทายาทคือ จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 จักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และ จักรพรรดิมัททีอัสทรงอดทนอดกลั้นต่อเรื่องนี้มาก
ออสเตรียและสงครามสามสิบปี
ในพ.ศ. 2162 อาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ได้รับเลือกให้สืบราชบัลลังก์พระจักรพรรดิต่อจากพระญาติคือ พระจักรพรรดิแม็ทไธยัส ด้วยความที่จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 ทรงเป็นผู้เคร่งในศาสนาอย่างแรงกล้าและดื้อรั้นทำให้ทรงเป็นที่รู้จักกันมาก พระองค์ทรงดำเนินการฟื้นฟูคาทอลิกไม่เพียงเฉพาะแคว้นรัชทายาทแต่โบฮีเมียและฮับบูร์กออสเตรียมีผู้นับถือโปรแตสแตนต์มากที่สุดในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทางนอกอาณาจักรทรงเป็นผู้แข็งกร้าวและไม่ประนีประนอมทรงนำพาอาณาจักรเข้าสู่สงครามสามสิบปีในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2161 ได้เกิดการแบ่งฝ่าย เป็นที่รู้ในการกบฏในโบฮีเมียหลังจากมีความเห็นขัดแย้งกัน พระองค์ได้ให้ความสะดวกแก่ชาวคาทอลิกไปที่ใดก็ได้ พระองค์ทรงกำหนดกฤษฎีกาแห่งการฟื้นฟูในปี พ.ศ. 2172 ซึ่งยุ่งยากแก่การปกครอง ความสัมพันธ์และการยืดเวลาออกไป พระองค์ทรงประสบความสำเร็จในช่วงกลาง พระองค์ทรงมีพลังในการปลุกใจทหารดังเช่นในการปิดล้อมที่เม็กเดบูร์ก
หลังสงคราม
หลังจากสงครามสามสิบปีระหว่างรัฐที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทดลิกและโปรแตสแตนท์สิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2191 อำนาจของประมุขออสเตรียในฐานะจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ด้อยลง แต่เมื่อออสเตรียเป็นผู้นำในการทำสงครามกับชาวเติร์กจนยับยั้งความพยายามในการยึดกรุงเวียนนาสำเร็จใน พ.ศ. 2226 และขับไล่ชาวเติร์กที่ยึดครองกรุงบูดา เมืองหลวงของฮังการีสำเร็จใน พ.ศ. 2229 ขุนนางฮังการีจึงมอบอำนาจการปกครองฮังการีให้แก่ราชวงศ์ฮับบูร์ก
พ.ศ. 2243 ราชวงศ์ฮับบูร์กสายสเปนสิ้นสายลง ทำให้เกิดสงครามการสืบราชบัลลังก์สเปนระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรีย สงครามสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2257 โดยออสเตรียยอมรับสิทธิของราชวงศ์บูร์บงในการปกครองสเปน โดยออสเตรียได้ปกครองเนธอร์แลนด์ของสเปน (เบลเยียมในปัจจุบัน) และดินแดนในคาบสมุทรอิตาลีที่เคยเป็นของราชวงศ์ฮับบูร์กสายสเปน
ปัญหาสำคัญของราชวงศ์ฮับบูร์กคือการขาดรัชทายาทที่เป็นชาย จนกระทั่งสมัยจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 ซึ่งไม่มีราชโอรสได้ทำข้อตกลงในพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2256 กับประเทศต่าง ๆ เพื่อค้ำประกันสิทธิของพระราชธิดา จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2283 พระธิดาคืออาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซา ขึ้นครองราชสมบัติแทน พระเจ้าเฟรเดริก วิลเลียมที่ 2 แห่งปรัสเซียเห็นเป็นโอกาสจึงเข้ายึดครองแคว้นไซลีเซียของออสเตรีย ทำให้เกิดสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียขึ้น สงครามสิ้นสุดเมื่อ พ.ศ. 2288 โดยออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เสียแคว้นไซลีเซียให้กับออสเตรียตามสนธิสัญญาเดรสเดิน โดยพระเจ้าเฟรเดริก วิลเลียมที่ 2 ยินยอมสนับสนุนดุ๊กฟรานซิส สตีเวนแห่งลอร์แรน สวามีของอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซา ขึ้นเป็นจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ออสเตรียภายใต้การปกครองของจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และพระโอรสคือจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 มีความก้าวหน้าและเริ่มขยายอำนาจของออสเตรียไปทางยุโรปตะวันออก และได้ดินแดนเพิ่มขึ้นจากการเข้าไปร่วมแบ่งโปแลนด์ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2315 กับรัสเซียและปรัสเซีย และครั้งที่ 3 ใน พ.ศ. 2338 นอกจากนั้นยังได้ดินแดนบูโดวินซ์จากจักรวรรดิออตโตมันเมื่อ พ.ศ. 2318
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2332 ออสเตรียพยายามช่วยเหลือพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ซึ่งเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮับบูร์ก ทำให้เกิดสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 2335 ซึ่งเรียกว่าสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ผลของสงครามออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสียดินแดนไปมากมาย การขยายตังของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งออสเตรียตัดสินใจแยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยกดินแดนออสเตรียขึ้นเป็นจักรวรรดิออสเตรีย สถาปนาพระองค์เองเป็นจักรวรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรียเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2347 และสละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 ทำให้การดำรงอิสริยยศจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ฮับบูร์กสิ้นสุดลง
รถไฟใต้ดินโซล สาย 4
รถไฟใต้ดินโซล สาย 4 (สายสีน้ำเงิน) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าทางยาวในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ดำเนินการโดยโซล เมโทร และ โคเรล มีสถานีปลายทางคือ ดังโกแก และออยโด
ไบรอัน แม็กเดอมอตต์
ไบรอัน เจมส์ แม็คเดอมอทท์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1961 ในเมือง บาร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ เขาเคยเล่นให้กับ อาร์เซนอล และ ฟูแล่ม สโมสรฟุตบอลชื่อดังมาก่อนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 โดยเล่นในตำแหน่ง กองกลาง แล้วได้เลิกเล่นฟุตบอลไปในปี ค.ศ. 1995 แล้วปัจจุบันเขาได้มาเป็นผู้จัดการทีมของ สโมสรฟุตบอลเรดดิง ใน ประเทศอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น
1961
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 – รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันสโนว์บอร์ดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 238 คน แบ่งเป็น ชาย 119 คน หญิง 119 คน โดยนักกีฬาไม่เกินทีมละ 26 คน
สรุปผลปัจจุบัน
''ณ วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2564''
โคเปอร์นิเซียม
โคเปอร์นิเซียม (Copernicium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 112 สัญลักษณ์คือ Cn โคเปอร์นิเซียมเป็นธาตุหนักยิ่งยวด (superheavy) ที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นไอโซโทปที่เสถียรของมันคือ Cn-285 มีครึ่งชีวิตประมาณ 11 นาที
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2539''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538
โคเปอร์นิเซียม
ก่อนการเปลี่ยนชื่อเป็นโคเปอร์นิเซียม โดย IUPAC เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ธาตุนี้เคยใช้ชื่อว่า "อูนอูนเบียม" (ununbium มาจากภาษาละติน ūnus + ūnus + bi- + -ium, หนึ่ง หนึ่ง สอง ) มีสัญลักษณ์คือ Uub เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC โคเปอร์นิเซียมเป็นโลหะที่เป็นของเหลวและระเหยเร็วกว่าปรอท
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งจังหวัด
โคเปอร์นิเซียม
โคเปอร์นิเซียม ตั้งชื่อตาม นิโคลัส โคเปอร์นิคัส ผู้เสนอทฤษฏีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของจักรวาล
ปลาสังกะวัง
ปลาสังกะวัง ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pangasius polyuranodon ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) มีรูปร่างคล้ายปลาชนิดอื่นในวงศ์นี้ทั่วไป หากแต่มีหนวดยาวถึงหรือเลยครีบอก และครีบหางเป็นแผ่นหนาอย่างเห็นได้ชัด สีครีบทุกครีบออกเหลือง ส่วนหัวหลิมกลมและตำแหน่งตาอยู่ต่ำกว่ามุมปากคล้ายปลาบึก (Pangasianodon  gigas)
ขนาดยาวเต็มที่ประมาณ 50-80 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำโขงและปากแม่น้ำที่ติดกับทะเลที่เป็นน้ำกร่อย เช่น ปากแม่น้ำบางปะกง เป็นต้น
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลาสังกะวาดแวง" หรือ "ปลาชะแวง"
เจ้าชายจิกมี อุกเยน วังชุก
เจ้าชายจิกมี อุกเยน วังชุกแห่งภูฏาน (His Royal Highness Jigme Ugyen Wangchuck) ประสูติเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2563 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก และ สมเด็จพระราชินีเจตซุน เพมา วังชุก พระอนุชาใน เจ้าชายจิกมี นัมเกล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน ทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ของการสืบราชบัลลังก์ เมื่อแรกประสูตินั้น พระองค์ใช้พระนามว่า เจ้าชายเดโช จนกระทั่งมีการประกาศพระนามเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ในปีเดียวกัน
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น
ภัยซ่อนเร้น ฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 เกือบ 16 ปีหลัง การกลับมาของเจได ฉายครั้งแรก รอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์ครองพื้นที่สื่อจำนวนมาก และได้รับการคาดหวังอย่างมากเนื่องจากวัฒนธรรมขนาดใหญ่ ที่เกิดขึ้นหลังมหากาพย์เรื่อง สตาร์ วอร์ส ได้รับการปลูกฝังมาอย่างยาวนาน ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับจากนักวิจารณ์ที่หลากหลาย โดยชมในเรื่องของวิชวลเอฟเฟกต์, ฉากโลดโผน, ดนตรีประกอบและการแสดง (โดยเฉพาะการแสดงจากนีสันและแม็คเกรเกอร์) แต่ติในเรื่องของบทภาพยนตร์, จังหวะการดำเนินเรื่องและตัวละคร (โดยเฉพาะ จาร์ จาร์ บิงคส์) ภัยซ่อนเร้น ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศและทำลายสถิติหลายรายการในวันเปิดตัว ภาพยนตร์ทำเงิน 924.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ในระหว่างการฉายครั้งแรก, กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1999, เคยเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สองทั้งในอเมริกาเหนือและทั่วโลก (รองจาก ไททานิค) และเคยเป็นภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส ที่ทำเงินสูงสุด ภาพยนตร์ฉายใหม่ในรูปแบบสามมิติในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ทำเงินเพิ่มอีก 102.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในบ็อกซ์ออฟฟิศ ทำให้ภาพยนตร์ทำเงินรวมกันมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์มีภาคต่ออีกสองภาค ได้แก่ กองทัพโคลนส์จู่โจม (2002) และ ซิธชำระแค้น (2005) รวมกันเป็น สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น
โครงเรื่อง
ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน เกิดความขัดแย้งกันขึ้นในเรื่องเกี่ยวกับการค้าระหว่างสหพันธ์พาณิชย์กับดาวนาบู (Naboo) ซึ่งก่อให้เกิดการปิดล้อมดาวนาบูขึ้น สมุหนายกวาโลรัมได้ลอบส่งอัศวินเจไดสองนาย คือ ไควกอน จินน์ (Qui-Gon Jinn) และโอบีวัน เคโนบี (Obi-Wan Kenobi) ออกไปแก้ปัญหาอย่างลับๆ แต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่า แท้จริงแล้วสหพันธ์พาณิชย์นั้นได้ร่วมมือกับดาร์ธ ซิเดียส (Darth Sidious) ผู้ลึกลับ ซึ่งเป็นผู้สั่งการรุกรานดาวนาบู และสั่งฆ่าเจไดทั้งสองทันทีที่เดินทางไปถึงยังยานสหพันธ์ แต่อย่างไรก็ตาม ไควกอน และโอบีวันก็หลบหนีออกมาได้และเดินทางไปยังพื้นผิวดาวนาบู
บนดาวนาบู เจไดทั้งสองได้พบกับจาร์ จาร์ บิงคส์ (Jar Jar Binks) ชาวพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนดาวนาบู จาร์ จาร์ บิงส์ช่วยพาเจไดทั้งสองคนหลบหนีกองทัพสหพันธ์ฯ ไปยังนครกันก้าเมืองใต้บาดาลของชาวกันแกน ในขณะเดียวกันทางด้านสหพันธ์ฯ ก็บุกรุกเข้าสู่นาบูและจับตัวราชินีแพดเม่ อมิดาลา (Queen Amidala) ผู้นำนาบูไว้ ด้านเจไดได้พบกับบอสแนซ (Boss Nass) ผู้นำชาวกันแกน และขอให้แนซช่วยชาวนาบู แต่แนซปฏิเสธและให้ยานแก่เจไดทั้งสองไป ด้วยยานดังกล่าว เจไดทั้งสองพร้อมด้วยจาร์จาร์บิงส์ได้เดินทางไปถึงเมืองหลวงของนาบู และเข้าช่วยเหลือราชินีอมิดาล่าจากกองทัพดรอย์ของสหพันธ์ไว้ได้ จากนั้นพวกเขาเดินทางสู่คอรัสซานท์ (Coruscant) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐ (Galactic Republic) เพื่อขอความช่วยเหลือจากสภาสูง ในระหว่างการเดินทางหลบหนีออกจากดาวนาบูนั้น ดรอย์ตัวหนึ่ง รหัส R2-D2 ได้กลายเป็นฮีโร่ เมื่อสามารถช่วยซ่อมแซมยานขณะถูกยานของสหพันธ์ไล่ยิงได้
อย่างไรก็ตาม จากการถูกโจมตีระหว่างเดินทางหลบหนีนั้น ทำให้จำเป็นต้องลงจอดยานบนดาวทะเลทรายทาทูอีนเพื่อทำการซ่อมแซม ในระหว่างหาซื้ออะไหล่ที่ต้องการอยู่นั้น พวกเขาก็ได้พบกับอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ (Anakin Skywalker) ทาสของพ่อค้าอะไหล่ชาวต่างดาวนามวัตโต้ (Watto) อนาคินเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ทางด้านการเป็นนักบินและการประดิษฐ์สิ่งจักรกลต่างๆ (เขาได้สร้างดรอย์ตัวหนึ่งได้เกือบสมบูรณ์ โดยให้ชื่อว่า ซีทรีพีโอ (C-3PO) ไควกอน จินสัมผัสถึงพลังที่แข็งแกร่งในตัวอนาคิน และรู้สึกว่าเขาอาจเป็นผู้ที่ถูกเลือก และนำสมดุลมาสู่พลัง ตามคำทำนายโบราณของเจได
ไควกอนนำอนาคินเข้าสู่การแข่งขันพอดเรซ (podrace) และพนันกับวัตโต้ในการให้อิสระแก่อนาคินหากอนาคินชนะการแข่งขัน (เพียงอนาคินเท่านั้น เนื่องจากไควกอนไม่สามารถต่อรองขอแลกอิสรภาพของทั้งอนาคินและแม่ได้) พร้อมกับไควกอนจะได้อะไหล่ยานที่ต้องการ อนาคินชนะการแข่งขันและได้ร่วมเดินทางสู่คอรัสซานท์ซึ่งไควกอนตั้งใจจะขออนุญาตจากสภาเจไดในการฝึกฝนอนาคินให้เป็นเจได แต่ในขณะเดียวกันนั้นดาร์ธ มอล (Darth Maul) ศิษย์ของซีเดียสได้ถูกส่งมายังทาทูอีนเพื่อกำจัดเจไดทั้งสองและจับตัวควีนอมิดาล่า โดยดาร์ธ มอลปรากฏตัวขึ้นในขณะที่พวกไควกอนกำลังจะขึ้นยานเพื่อเดินทางออกจากทาทูอีน ดาร์ธ มอลได้ต่อสู้กับไควกอน แต่ไควกอนก็สามารถขึ้นยานและเดินทางออกจากทาทูอีนได้สำเร็จ
บนคอรัสซานท์ ไควกอนได้แจ้งแก่สภาเจไดถึงบุคคลลึกลับที่เขาต่อสู้ด้วยบนทาทูอีน และเนื่องจากบุคคลผู้นั้นมีศิลปะการต่อสู้แบบเจได ทำให้สภาเป็นกังวลว่านี่อาจจะเป็นสัญญาณการกลับมาของซิธ (Sith) ผู้อยู่ในด้านมืดของพลังที่ได้หายสาบสูญไปนานแล้ว จากนั้นไควกอนได้แจ้งแก่สภาถึงเรื่องอนาคินและหวังว่าเขาจะได้รับอนุญาตให้ฝึกฝนอนาคินเป็นเจได แต่หลังจากได้รับการทดสอบแล้ว สภาเจไดได้ทำการปฏิเสธที่จะฝึกฝนอนาคินให้เป็นเจไดเนื่องจากเขาวัยมากกว่าตามที่กฎของเจไดกำหนดไว้ และพวกเขายังกังวลถึงอนาคตที่มืดมัวและความกลัวอย่างรุนแรงที่พวกเขาสัมผัสได้ในตัวอนาคิน ขณะเดียวกันวุฒิสมาชิกพัลพาทีน (จากดาวนาบู) ก็ได้ใช้สถานการณ์ของควีนอมิดาล่าให้เป็นประโยชน์ โดยโน้มน้าวให้เธอยื่นไม่ไว้วางใจสมุหนายกวาโลรัม เพื่อที่ตนเองจะได้รับการเสนอชื่อให้เป็นสมุหนายกคนใหม่ หลังจากนั้นควีนอมิดาล่าได้ตัดสินใจเดินทางกลับไปยังนาบู เพื่อต่อสู้กับการรุกรานเนื่องจากเห็นว่าสภาไม่ให้ความช่วยเหลือใดๆ และกว่าที่พัลพาทีนจะได้รับเลือกให้เป็นสมุหนายกคนใหม่ก็คงสายเกินไป โดยที่เจไดทั้งสองนาย ไควกอนและโอบีวันได้ร่วมเดินทางไปยังนาบูกับราชินีอมิดาล่าด้วย
เมื่อถึงดาวนาบู ควีนอมิดาล่าได้เข้าพบชาวกันแกนและขอความช่วยเหลือ ในการต่อสู้กับกองทัพสหพันธ์ฯ หลังจากต่อสู้กับกองทัพดรอย์ของสหพันธ์ฯ ไปได้ระยะหนึ่ง กองทัพกันแกนก็จวนเจียนจะพ่ายแพ้ แต่ก็กลับมาเป็นฝ่ายชนะ เมื่ออนาคินขับเครื่องบินรบและสามารถทำลายยานบัญชาการกองทัพดรอย์ของสหพันธ์ฯ ซึ่งทำให้กองทัพดรอย์หยุดการทำงานได้สำเร็จ ขณะเดียวกัน ทางด้านราชินีอมิดาล่าก็ได้พากำลังทหารของเธอกลับไปที่พระราชวัง เพื่อจับตัวอุปราชของสหพันธ์ฯ และในเวลาเดียวกันดาร์ธ มอลก็กำลังต่อสู้กับเจไดทั้งสอง เขาสังหารไควกอนได้สำเร็จ แต่ดาร์ธ มอลก็กลับถูกโอบีวันฆ่าตาย ก่อนที่ไควกอนจะสิ้นใจ เขาได้สั่งเสียโอบีวันให้ฝึกฝนอนาคินเป็นเจได ซึ่งโอบีวันก็รับปากตามที่ไควกอนขอ หลังการสู้รบจบสิ้น สภาเจไดแต่งตั้งให้โอบีวันเป็นอัศวินเจได โอบีวันเอ่ยถึงความตั้งใจของไควกอนที่ต้องการฝึกฝนให้อนาคินเป็นเจไดกับโยดา (Yoda) โยดาอนุญาตให้โอบีวันรับอนาคินเป็นศิษย์อย่างไม่เต็มใจ ในพิธีเผาศพของไควกอน เมซ วินดู (Mace Windu) และโยดาเห็นต้องกันว่าการตายของไควกอนนั้นเป็นฝีมือของซิธ และเนื่องจากซิธจะต้องมีสองคนเสมอ (อาจารย์และศิษย์) วินดูและโยดาจึงเชื่อว่ายังมีซิธอีกคนเหลืออยู่ที่ไหนสักแห่ง
ภาพยนตร์ปิดฉากลงด้วยการเฉลิมฉลองอิสรภาพจากสหพันธ์ฯ บนดาวนาบู ราชินีอมิดาล่าได้มอบของขวัญให้แก่แนซเพื่อเป็นการยกย่องและเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ
บ็อกซ์ออฟฟิศ
แม้จะได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย แต่ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น ก็ประสบความสำเร็จในแง่ของรายรับ ด้วยการทำลายสถิติบ็อกซ์ออฟฟิศจากการเปิดตัว ภาพยนตร์ชุดนี้ได้ทำลายสถิติ เดอะ ลอสต์ เวิลด์ จูราสสิค พาร์ค ด้วยรายรับภายในวันเดียวกว่า 28 ล้านดอลลาร์สหรัฐของวันเปิดตัว (ก่อนที่ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ จะทำลายสถิติลงใน ค.ศ. 2001) และสามารถสร้างรายรับรวมได้ที่ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐภายในช่วงระยะเวลาห้าวัน (ก่อนที่ สไปเดอร์แมน จะทำลายสถิติลงใน ค.ศ. 2002) ภาพยนตร์ชุดนี้ยังเป็นภาพยนตร์ที่สามารถทำรายได้ที่ 200 ล้าน และ 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทำลายสถิติของ ไอดี 4 : สงครามวันดับโลก และ ไททานิก โดย สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น จัดเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดใน ค.ศ. 1999 ที่สามารถทำรายได้กว่า 431 ล้านดอลลาร์สหรัฐในอเมริกาเหนือ และ 493 ล้านเหรียญสหรัฐในต่างแดน
อ้างอิง
เชิงอรรถ
อ้างอิง
สมเด็จพระอริยวงษญาณ (ด่อน)
สมเด็จพระอริยวงษญาณ สมเด็จพระสังฆราช มีพระนามเดิมว่า ด่อน เป็นสมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2365 ดำรงตำแหน่ง 20 ปีสิ้นพระชนม์ เมื่อปี พ.ศ. 2385 สิริพระชันษาได้ 81 ปี
พระประวัติในตอนต้นไม่พบรายละเอียด มีแต่เพียงว่าประสูติในรัชสมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์แห่งกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 2304 ได้เป็นที่ "พระเทพโมลี" อยู่ที่วัดหงส์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้เป็นที่ "พระพรหมมุนี" ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาได้เลื่อนขึ้นเป็นที่ "พระพิมลธรรม" เมื่อปี พ.ศ. 2359 ต่อมาได้เลื่อนเป็น "สมเด็จพระพนรัตน์" ในรัชกาลเดียวกัน ทรงเป็นสมเด็จพระสังฆราชองค์สุดท้ายที่สถิต ณ วัดมหาธาตุ เป็นพระราชอุปัธยาจารย์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งผนวชเมื่อปี พ.ศ. 2367
ในช่วงปลายสมัยของสมเด็จพระสังฆราช ได้มีการชำระความภิกษุที่ประพฤติอนาจารครั้งใหญ่ ได้ตัวมาชำระสึกเสียจำนวนมาก ประมาณถึง 500 รูปเศษ ที่หนีไปก็มีจำนวนมาก และพระราชาคณะก็เป็นปาราชิกหลายรูป นับเป็นการชำระสะสางอลัชชีในคณะสงฆ์ครั้งใหญ่ที่สุดของกรุงรัตนโกสินทร์ แสดงให้เห็นถึงความเสื่อมโทรมของคณะสงฆ์ในยุคนั้น และในขณะเดียวกัน ก็แสดงให้เห็นถึงความเอาพระทัยใส่ในการคณะสงฆ์ของพระมหากษัตริย์อย่างจริงจัง
ฮิโรฮิโกะ อารากิ
เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เปิดตัวครั้งแรกโดยใช้ชื่อ โทชิยูกิ อารากิ  (荒木 利之 (Araki Toshiyuki)) ในปี พ.ศ. 2523 ด้วยผลงานการ์ตูนเรื่องสั้นเรื่อง Poker Under Arms และเริ่มต้นงานนักเขียนการ์ตูนมืออาชีพด้วยผลงานการ์ตูนซีรีส์ขนาดสั้นเรื่อง Cool Shock B.T., Baoh และ The Gorgeous Irene ผลงานการ์ตูนซีรีส์เรื่องยาวของอารากิที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือเรื่อง โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ในปี พ.ศ. 2530 จนถึงปัจจุบันจำหน่ายได้มากกว่า 100 ล้านเล่ม และเป็นผลงานการ์ตูนที่เป็นที่รู้จักว่ามีการอ้างอิงจากดนตรีร็อกตะวันตกและประเทศอิตาลีอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งทั้งสองอย่างเป็นสิ่งที่อารากิบอกว่าผูกพันเป็นอย่างมาก