cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดาวบริวารของดาวเนปจูน
การค้นพบ
หลังจากนั้นก็ไม่มีการค้นพบดาวบริวารของดาวเนปจูนจนกระทั่งยานวอยเอจเจอร์ 2 ได้เคลื่อนเข้าใกล้ดาวเนปจูนในปี 1989 วอยเอจเจอร์ 2 ได้สำรวจบริเวณของลาริสซา แล้วก็ค้นพบดาวบริวารชั้นในอีก 5 ดวง ได้แก่ เนแอด, ทาแลสซา, ดิสพีนา, แกลาเทีย และ โพรเทียส ต่อมาในปี 2002 - 2003 ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินขนาดใหญ่สำรวจดาวเนปจูนแล้วในที่สุดก็ค้นพบดาวบริวารชั้นนอกทั้ง 5 ดวง ได้แก่ แฮลิมีดี, เซโอ, เลโอเมเดีย, แซมาทีและ นีโซ ทำให้จำนวนดาวบริวารของดาวเนปจูนเป็น 13 ดวง
ในวันที่ 15 กรกฏาคม พ.ศ. 2556 ได้มีการค้นพบดาวบริวารดวงที่ 14 ซึ่งเคยปรากฏเมื่อปี พ.ศ. 2547 - 2551 ในภาพที่ถ่ายโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล มันอยู่ในตำแหน่งระหว่าง ลาริสซาและโพรเทียสและคาดว่าจะมีเส้นผ่านศูนยืกลาง 16 -20 กิโลเมตร ซึ่งผู้ค้นพบคือ มาร์ค โชวอลเตอร์และคณะ และได้ให้ชื่อว่า S/2004 N 1
ชื่อ
ไทรทันไม่ได้มีชื่อเป็นทางการมาจนกระทั่งศตวรรษที่ 20 ชื่อ  ไทรทัน  ได้ถูกเสนอโดย คามิลล์ แฟลมมาเรียน ในหนังสือ Astronomie Populaire ของเขาเมื่อปี 1880 but it did not come into common use until at least the 1930s. แต่ชื่อนี้ก็ไม่ได้รับการยอมรับให้ใช้ทั่วไปจนปี 1990 ในเวลานี้เหล่าดาวบริวารได้รู้จักในรูปแบบของ  ดาวเทียมของดาวเนปจูน  ส่วนดวงจันทร์ดวงอื่นตั้งชื่อตามตำนานเทพเจ้ากรีกและโรมัน โดยตั้งตามตำแหน่งของดาวบริวารของดาวเนปจูนกับเทพเจ้าแห่งท้องทะเล จากตำนานเทพเจ้ากรีกได้ตั้งชื่อตามลูกของโปเซดอน (ไทรทัน, โพรเทียส, ดิสพีนา, ทาแลสซา); ระดับชั้นของเทพเจ้าแห่งท้องทะเล (เนแอด, นีรีด) หรือ เจาะจงไปที่นีรีด (แฮลิมีดี, แกลาเทีย, นีโซ, เซโอ, เลโอเมเดีย, แซมาที)
ดาวบริวารปกติ
ในรายชื่อดาวบริวารตามระยะทางจากดาวเนปจูน ดาวบริวารปกติมี 6 ดวง ได้แก่ เนแอด, ทาแลสซา,ดีสพีนา, แกลาเทีย, ลาริสซา, S/2004 N 1 และ โพรเทียส แนแอดเป็นดาวบริวารที่อยู่ใกล้ดาวเนปจูนที่สุด แต่ก็เป็นดาวบริวารที่เล็กที่สุดในดาวบริวารชั้นใน ส่วนดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในดาวบริวารชั้นใน คือ โพรเทียส ดาวบริวารชั้นในค่อนข้างที่จะอยู่ใกล้วงแหวนของดาวเนปจูน ดาวบริวารชั้นในที่ใกล้ดาวเนปจูนที่สุดคือ เนแอดและทาแลสซา โคจรอยู่ระหว่าง วงแหวนกอลล์และเลอร์แวเรีย ดีสพีนาเป็นดาวบริวารที่คอยควบคุมให้วงแหวนเลอร์แวเรียเข้าที่ วงโคจรของมันอยู่ภายในวงแหวนนี้
ดาวบริวารถัดมา แกลาเทีย โคจรอยู่บริเวณวงแหวนอดัมส์ วงแหวนนี้แคบมาก มันกว้างเพียงแค่ 50 กิโลเมตร แรงโน้มถ่วงของแกลาเทียช่วยให้สสารในวงแหวนอดัมส์เข้าที่และเสียงสะท้อนต่างๆของอนุภาคของวงแหวนและตัวดาวบริวารแกลาทีอาจจะมีบทบาทสำคัญในการช่วยรักษาส่วนโค้งของวงแหวน
ดาวบริวารผิดปกติ
ในรายชื่อดาวบริวารตามระยะทางจากดาวเนปจูน ดาวบริวารผิดปกติมี 7 ดวง ได้แก่ ไทรทัน นีรีด แฮลิมีดี เซโอ เลโอมีเดีย แซมาที นีโซ ดาวบริวารเหล่านี้มีวงโคจรค่อนข้างที่จะมีความเยื้องและความเอียงของวงโคจรสูง แล้วมีบางดวงที่โคจรสวนทางกับวงโคจรของโลก เช่น นีโซ
เจษฎา ชูเดช
เจษฎา ชูเดช (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532) เป็นกองหน้าฟุตซอลชาวไทย ซึ่งมีผลงานโดดเด่นจากการทำประตูในการแข่งขันฟุตซอลลีก 2010 และปัจจุบันเป็นสมาชิกฟุตซอลทีมชาติไทย ซึ่งมีส่วนร่วมเข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012     โดยเขาลงเล่นให้กับสโมสรฟุตซอลราชนาวีนานกว่า 12 ปี    โดยก่อนการแข่งขันเขาเข้ารับการฝึกซ้อมที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ และเคยเป็นนักฟุตบอลกองกลางสโมสรศุลกากรยูไนเต็ด ชุดคว้าแชมป์ไทยลีกดิวิชั่น 1
โก๋แก่
โก๋แก่ เป็นยี่ห้อของขนมกินเล่นหรือขนมขบเคี้ยวชนิดถั่วในประเทศไทย ผลิตโดย บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด โดยวางจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2519 ในช่วงแรกของการผลิต โก๋แก่มีแค่รสดั้งเดิม คือ รสกะทิเท่านั้น แต่ต่อมามีการพัฒนาไปยังรสชาติอื่น ๆ รวมไปถึงรสต้มยำหรือรสไก่ด้วย โก๋แก่ขายอยู่ในขวดรูปทรงกระบอกอะลูมิเนียมโดยมีหลากหลายขนาดด้วยกัน โก๋แก่ได้รับความนิยมมากจากผู้ปริโภคต่างชาติโดยถูกส่งออกไปยังต่างประเทศรวมไปถึงสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย เยอรมนี และจีน  และยังเป็นผลิตภัณท์รายแรกๆที่เอาขนมขบเคี้ยวมาใส่กระป๋องบรรจุ ในปี พ.ศ. 2543 บริษัทได้รับการรับรองระบบการผลิต ISO 9001 โดยสถาบัน BVQI ตามด้วยมาตรฐาน GMP และ HACP ใน พ.ศ. 2545 โดยสถาบัน BVQI เช่นกัน
เจษฎา ชูเดช
ประวัติ
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2553 เจษฎาร่วมแข่งขันฟุตบอลมูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพรอบแรกให้แก่ทีม พนง.หลักทรัพย์โกลเบล็ก โดยได้พบกับทีมลูกอีสาน การบินไทย ซึ่งเจษฎาเป็นผู้ทำคะแนนในสองประตูแรก และในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันนี้ เจษฎาเข้าแข่งขันให้แก่สโมสรฟุตซอลราชนาวีในรายการยูเอสเอ็มไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2010
โก๋แก่
ส่วนประกอบที่สำคัญ
ถั่วลิสง (peanuts) 50% แป้งข้าวสาลี (wheat flour) 27% น้ำตาล (sugar) 10% น้ำมันพืช (vegetable oil) 5% เกลือบริโภคเสริมไอโอดีน (iodized salt) 5% กะทิ (coconut cream) 3% เนื่องจากมีส่วนผสมที่เป็นอาหารที่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ (food allergen) ระบุไว้ด้วยข้อความ " มีส่วนผสมของถั่วลิสง กลูเตนจากข้าวสาลี น้ำนม และไข่ไก่ (contain peanuts, wheat gluten, milk and egg) "
เจษฎา ชูเดช
ประวัติ
เดือนเมษายน พ.ศ. 2555 เจษฎาเป็นหนึ่งในนักกีฬาทีมชาติไทยผู้เข้าแข่งขันรายการเอเอฟเอฟแบงค็อกฟุตซอลแชมเปี้ยนชิพ 2012 หรือฟุตซอลชิงแชมป์อาเซียน 2012 และในวันที่ 30 พฤษภาคม ซึ่งเป็นการแข่งขันรอบ 4 ทีมสุดท้าย เขาได้มีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยชนะทีมชาติอิหร่านซึ่งเคยเป็นแชมป์รายการดังกล่าว 11 สมัย เดือนตุลาคม เจษฎาเข้าแข่งขันรายการออลสตาร์ฟุตซอลเฟสติวัล ซึ่งเป็นการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องก่อนการแข่งฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012
รวมถึงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 เจษฎาเข้าแข่งขันฟุตบอลนัดกระชับมิตรโดยได้พบกับทีมชาติอิตาลี โดยเจษฎาสามารถทำได้ 1 ประตู  และในเดือนมีนาคมของปีเดียวกันนี้ เขาได้เข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์ฟุตซอลพรีเมียร์ลีก 2012–13  อย่างไรก็ตาม ในเบื้องต้นมีรายงานว่าการแข่งขันฟุตซอลสโมสรชิงแชมป์เอเชียรอบคัดเลือกที่จะจัดขึ้นในเดือนเมษายน ทางสโมสรฟุตซอลราชนาวีจะไม่มีเจษฎา ชูเดช ซึ่งเป็นผู้เล่นหลักเข้าแข่งขัน
หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล
พันโท หม่อมเจ้า นวพรรษ์ ยุคล (1 มกราคม พ.ศ. 2521) เป็นพระโอรสใน พลตรีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ประสูติแต่หม่อมไฉไล ยุคล ณ อยุธยา ถือเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน ลำดับที่ 2 ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467 และเป็นพระอนุวงศ์ที่มีพระชันษาน้อยที่สุดในปัจจุบัน อีกทั้งเป็นผู้ถวายงานใกล้ชิดพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระประวัติและการทรงงาน
หม่อมเจ้านวพรรษ์ มีขนิษฐาร่วมพระมารดาหนึ่งองค์ คือ ท่านหญิงภานุมา พิพิธโภคา ทั้งนี้หม่อมเจ้านวพรรษ์ยังมีศักดิ์เป็นพระมาตุลา (น้าชาย) ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ
หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล ทรงเข้ารับราชการทหารในสังกัดกองบัญชาการกองทัพไทยในพระยศว่าที่ร้อยตรี ทรงสำเร็จหลักสูตรการรบแบบจู่โจม รร.ร.ศร. ปีงบประมาณ 2553 และ หลักสูตรส่งทางอากาศ โรงเรียนสงครามพิเศษ ศูนย์สงครามพิเศษ จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าชุดซุ่มยิงศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายสากล กองบัญชาการกองทัพไทย (ศตก.บก.ทท.) โดยทรงสำเร็จการศึกษาหลักสูตรชั้นนายร้อย รุ่นที่ 128 ในปี พ.ศ. 2555 และสำเร็จหลักสูตรปฏิบัติการต่อต้านก่อการร้าย ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายสากล และได้รับพระราชทานยศเป็นร้อยเอก จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2563 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานยศทหารเป็นกรณีพิเศษให้ ร้อยเอกหม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล เป็น พันโท กับทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายทหารราชองครักษ์พิเศษ ประจำกรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งเป็นนายทหารพิเศษ ประจำกรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัย รักษาพระองค์
ชีวิตส่วนองค์
พันโท หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล เสกสมรสกับ หม่อมอัญวิดา ยุคล ณ อยุธยา (สกุลเดิม สง่าศิลป์) เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงประกอบพิธีเสกสมรสพระราชทาน ณ พระที่นั่งบรมพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง มีธิดาสองคน คือ
โดยทรงโปรดการปั่นจักรยานเสือภูเขาเป็นอย่างมาก ปัจจุบันทรงทำธุรกิจเปิดร้าน TANKstore และ Pro Cam-Fis นอกจากนี้ท่านชายทรงสนทัยการผจญภัยกับกิจกรรมกลางแจ้ง อาทิเช่น เรือใบ,พายเรือคายัคและเซิฟสกี (Kayak & Surfski),และทรงเคยลงแข่งรถมินิมาแล้วหลายครั้ง
กรณียกิจ
หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล ทรงประกอบพระกรณียกิจต่าง ๆ เช่น
พ.ศ. 2551 พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงได้รับเกียรติให้อัญเชิญเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก ในขบวนพระอิสริยยศ พร้อมด้วยเหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ สมาชิกราชสกุลและราชนิกูล ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
และ พระราชพิธีพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดการพระราชพิธีกงเต็กถวายเป็นพระราชกุศลแด่ดวงพระวิญญาณ โปรดให้จัดตามธรรมเนียมจีน
4 เมษายน พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เสด็จแทนพระองค์ไปยังพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง ในการเชิญถ้ำพระบุพโพ ไปขึ้นเกยประดิษฐานบนพระวอวิมานพร้อมหีบเครื่องพระบุพโพ เข้าขบวนเชิญออกจากพระบรมมหาราชวัง ไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เพื่อพระราชทานเพลิงพระบุพโพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี โดยมีหม่อมเจ้าปุสาณ สวัสดิวัตน์ เป็นองค์ประธานในพระราชพิธี
9 เมษายน พ.ศ. 2555 ในงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ทรงได้รับเกียรติให้อัญเชิญเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนวราภรณ์ ในขบวนพระอิสริยยศ พร้อมด้วยเหล่าพระบรมวงศานุวงศ์ สมาชิกราชสกุลและราชนิกูล ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
29 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ในงานสวดพระอภิธรรมพระศพสมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑฺฒโน) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เสด็จเป็นองค์ประธานในการถวายภัตตาหารเพล ในพระพิธีธรรมรับพระราชทานฉันเพลแด่พระภิกษุสงฆ์จากวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร 4 รูป ที่สวดพระอภิธรรมพระศพ
7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ทรงเป็นองค์ประธานในพิธีบำเพ็ญพระราชกุศล ถวายภัตตาหารเช้าแด่พระพิธีธรรม ที่สวดพระอภิธรรมพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง และเป็น 1 ใน 129 คน จาก 100 ราชสกุล ที่ได้เดินในริ้วขบวนฯ ในส่วนของราชสกุล 19 กันยายน พ.ศ. 2562 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล เสด็จแทนพระองค์ไปทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายสังฆทานและเครื่องไทยธรรมแด่พระสงฆ์ ณ ศาลาการเปรียญ วัดพระญาติการาม
2 ธันวาคม พ.ศ. 2563 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พันโทหม่อมเจ้านวพรรษ์ ยุคล เป็นผู้แทนพระองค์ไปในการประทานโล่รางวัล ในการจัดประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ "ราชภัฏวิจัย ครั้งที่ 6 ราชภัฏ ราชภักดิ์" ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา
การอักเสบ
การอักเสบ (Inflammation) เป็นการตอบสนองทางชีวภาพที่ซับซ้อนของเนื้อเยื่อหลอดเลือดต่อสิ่งกระตุ้นที่เป็นอันตราย เช่นเชื้อโรค เซลล์ที่เสื่อมสภาพ หรือการระคายเคือง ซึ่งเป็นความพยายามของสิ่งมีชีวิตที่จะนำสิ่งกระตุ้นดังกล่าวออกไปและซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่ถูกทำลาย การอักเสบไม่ใช่อาการของการติดเชื้อ แม้ว่าการอักเสบหลาย ๆ ครั้งก็เกิดขึ้นจากการติดเชื้อ เพราะว่าการติดเชื้อนั้นเกิดจากจุลชีพก่อโรคภายนอกร่างกาย แต่การอักเสบคือการตอบสนองของร่างกายเพื่อต่อต้านจุลชีพก่อโรคหรือต่อปัจจัยอื่น ๆ เช่น การบาดเจ็บ สารเคมี สิ่งแปลกปลอม หรือภูมิคุ้มกันต่อต้านตนเอง
หากไม่มีการอักเสบเกิดขึ้น เชื้อโรคจะไม่ถูกกำจัดออกไปและแผลจะไม่ถูกรักษาให้หาย ซึ่งอาจเกิดความเสียหายของเนื้อเยื่อมากขึ้นจนอันตรายถึงชีวิตได้ แต่ทั้งนี้อาการอักเสบที่มีมากเกินไปก็สามารถเกิดโรคต่าง ๆ ได้ เช่นไข้ละอองฟาง โรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง และข้ออักเสบรูมาทอยด์ ด้วยเหตุผลนี้เอง ร่างกายจึงต้องมีกระบวนการควบคุมการอักเสบอย่างใกล้ชิด
การอักเสบอาจถูกแบ่งออกเป็นแบบ เฉียบพลัน หรือ เรื้อรัง การอักเสบเฉียบพลัน (acute inflammation) เป็นการต่อต้านวัตถุอันตรายของร่ายกายในระยะเริ่มแรก โดยเกิดการเคลื่อนที่ของพลาสมาและเม็ดเลือดขาวจากเลือดไปยังเนื้อเยื่อที่อักเสบ กระบวนการทางชีวเคมีที่เกิดขึ้นเป็นขั้นเป็นตอนนี้เองที่ทำให้เกิดการอักเสบ ซึ่งต้องอาศัยส่วนร่วมของระบบไหลเวียนโลหิต ระบบภูมิคุ้มกัน และเซลล์ต่าง ๆ ในเนื้อเยื่อที่เสียหาย การอักเสบเรื้อรัง (chronic inflammation) นำไปสู่การเปลี่ยนชนิดของเซลล์ที่นำเสนอในบริเวณอักเสบ และมีลักษณะพิเศษของการทำลายที่เกิดขึ้นพร้อมกับการรักษาเนื้อเยื่อจากกระบวนการอักเสบ
ชนิดของการอักเสบ
ตารางเปรียบเทียบการอักเสบฉับพลันและเรื้อรัง
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ
การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ หรือ ยุคฟื้นฟู (English Restoration หรือ The Restoration) เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1660 เมื่อ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เสด็จกลับจากการลี้ภัยในทวีปยุโรป
สิ้นสมัยรัฐผู้พิทักษ์
สมัยรัฐผู้พิทักษ์ซึ่งเป็นสมัยก่อนหน้าสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ และน่าจะตามด้วยสมัยเครือจักรภพถ้าริชาร์ดบุตรชายของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์หลังจากครอมเวลล์ถึงแก่อสัญกรรมเป็นผู้มีสมรรถภาพและสามารถปกครองต่อมาตามนโยบายของผู้เป็นบิดา จุดอ่อนของริชาร์ดอยู่ตรงที่เป็นผู้ขาดความสามารถในทางการทหาร และปกครองได้เพียงเจ็ดเดือนก็ถูกกลุ่มทหารปลดจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 และก่อตั้งรัฐสภารัมพ์ขึ้นแทนที่ โดยมีชาร์ลส์ ฟลีทวูด (Charles Fleetwood) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการเพื่อความปลอดภัย (English Committee of Safety) และ สภาแห่งรัฐ (English Council of State) และหนึ่งในเจ็ดของสมาชิกสภาของทหาร เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 ฟลีทวูดก็ได้รับเลือกให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุด (Lord-general) แต่ก็ไม่ได้สามารถใช้อำนาจได้เต็มที่เพราะขาดการสนับสนุนจากรัฐสภา ที่ไม่ยอมรับอำนาจของทหารเช่นเดียวกับในระหว่างหลังสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1659 สภาสามัญชนภายใต้การนำของนายพลจอห์น แลมเบิร์ตและนายทหารอีกบางคนก็แต่งตั้งฟลีทวูดให้เป็นประมุขของสภาทหารภายใต้การนำอำนาจของประธานสภาสามัญชน วันรุ่งขึ้นแลมเบิร์ตก็สั่งให้ปิดประตูสภาสามัญชนและห้ามสมาชิกเข้า เมื่อวันที่ 26 ตุลาคมก็เกิดการก่อตั้ง “คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัย” โดยมีฟลีทวูดและแลมเบิร์ตเป็นสองในคณะกรรมการ แลมเบิร์ตได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลของกองทัพทั้งหมดในอังกฤษและสกอตแลนด์โดยมีฟลีทวูดเป็นนายพล คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยส่งแลมเบิร์ตและกองกำลังเป็นจำนวนมากไปพบกับจอร์จ มองค์ ดยุคแห่งอาลเบอมาร์ลที่ 1 ผู้บังคับบัญชากองทัพในสกอตแลนด์ที่อาจจะไปเจรจาต่อรองหรือไปบังคับให้ยินยอมในข้อตกลง
หลังจากนั้นมองค์ผู้เป็นข้าหลวงแห่งสกอตแลนด์ก็นำทัพลงมาทางใต้ กองทัพของแลมเบิร์ตจึงละทิ้งกองทัพของมองค์ๆ จึงเดินทัพโดยไม่มีผู้ขัดขวางมาถึงลอนดอน สมาชิกเพรสไบทีเรียน (Presbyterian) ยกเว้นสมาชิกที่ถูกกำจัดโดยการยึดรัฐสภาของไพรด์ ในค.ศ. 1648 ก็ถูกเรียกเข้าประชุมและเมื่อวันที่ 24 ธันวาคมฝ่ายทหารก็รื้อฟื้นรัฐสภายาว ฟลีทวูดหมดอำนาจและถูกเรียกตัวมาสอบสวนต่อหน้ารัฐสภาและส่งตัวไปหอคอยแห่งลอนดอนเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1660 แต่ก็หลบหนีได้เดือนหนึ่งต่อมา แลมเบิร์ตพยายามสร้างสงครามกลางเมืองขึ้นอีกโดยพยายามสนับสนุนสมัยเครือจักรภพและออกประกาศเรียกผู้เข้าร่วมต่อสู้เพื่อ “อุดมคติอันสูงส่ง” และให้ไปรวบรวมตัวกันที่เอ็ดจฮิลล์ แต่แลมเบิร์ตถูกจับเสียก่อนโดยนายพันริชาร์ด อินโกลด์สบี (Richard Ingoldsby) ผู้มีส่วนร่วมในการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และส่งตัวให้รัฐบาลใหม่โดยหวังว่าจะได้รับการอภัยโทษ แลมเบิร์ตถูกจำขังและเสียชีวิตบนเกาะเดรคส์ในปี ค.ศ. 1684 อินโกลด์สบีได้รับการอภัยโทษ
แทนะนอ
แทนะนอ (Tanana) เป็นเมืองในรัฐอะแลสกา สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแทนะนอและแม่น้ำยูคอน เมืองมีพื้นที่ 15.6 ตร.ไมล์ (40 ตร.กม.) เป็นผืนดิน 11.6 ตร.ไมล์ (30 ตร.กม.) เป็นผืนน้ำ 4.0 ตร.ไมล์ (10 ตร.กม.) หรือคิดเป็น 25.80%
จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2000 มีประชากร 308 คน ประกอบด้วย 121 ครัวเรือน และครอบครัว 68 ครอบครัว ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่  26.6 ต่อ ตร.ไมล์ (10.3/กม²)
น้ำปู๋
น้ำปู๋ หรือ น้ำปู เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปู๋ที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปู๋ที่เรียกน้ำปู๋พริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปู๋ที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปู๋เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่าง ๆ
อาลอแล็งปียา
อาลอแล็งปียา (À l'Olympia, "ณ ออแล็งปียา") เป็นอัลบั้มการแสดงสดที่ 2 ของเซลีน ดิออน เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 16 และ 19 ในทั้งหมด วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537
ข้อมูลอัลบั้ม
อัลบั้มนี้บันทึกเสียงระหว่างการแสดงวันที่ 28 กันยายน - 29 กันยายน พ.ศ. 2547 ที่โรงละครออแล็งปียา ปารีส ฝรั่งเศส เพลงส่วนใหญ่มาจากอัลบั้ม"ดียงช็องต์ปลามงดง" "อาลอแล็งปียา" นำโดยเพลงคอลลิงยู ซึ่งนำเพลงของผู้เข้าชิงรางวัลอะคาเดมีจากภาพยนตร์ "แบกแดดคาเฟ่" มาร้องใหม่ เซลีนยังร้องเพลงของ Jacques Brel เพลง "Quand on n'a que l'amour" และ "Medley Starmania" ซึ่งเป็นเพลงที่ไม่ได้บรรจุลงอัลบั้มก่อนหน้านี้ของเธอ "Quand on arrive en ville" และ "Naziland, ce soir on danse" (เซลีนร้องเพลงเต็มฉบับภาษาอังกฤษ ชื่อว่า "ทูไนต์วีดานซ์ (อิกสแตรวากันซ์!)" และบรรจุในอัลบั้ม "ไทคูน" อัลบั้มรวมเพลงในปี พ.ศ. 2535
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายในบางประเทศที่ประสบความสำเร็จจากอัลบั้ม เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ แม้ว่าอัลบั้มนี้ไม่ได้วางจำหน่ายในตลาดเพลงสำคัญของโลกบางประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย แต่บีไซด์ซิงเกิลได้วางจำหน่ายในประเทศเหล่านี้ใน พ.ศ. 2538 และ 2539 ซึ่งมีเพลงจาดอัลบั้มนี้
ไม่มีเคยวิดีโอจากอัลบั้มนี้เผยแพร่หรือวางจำหน่าย
การแสดงที่ออแล็งปียาเป็นส่วนหนึ่งของคอนเสิร์ตทัวร์เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ
อาลอแล็งปียา วางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ในรูปแบบซีดี 3 แผ่นพร้อมกับ ดียงช็องต์ปลามงดง และ เซลีนดิออน และวางจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2537 ในรูปแบบซีดี 2 แผ่นกับ โอเกอร์ดูว์สตาด
ผลการแสดง
อัลบั้นนี้ขายได้หนึ่งล้านฉบับเฉพาะในยุโรปและทางสมาพันธ์ผู้ผลิตสิ่งบันทึกเสียงระหว่างประเทศได้ให้สถานะพลาตินัมแก่อัลบั้มนี้ อาลอแล็งปียา ขายในแคนาดาได้ 200,000 ฉบับ และได้รับสถานะพลาตินัมทั้งในประเทศนี้ และในประเทศฝรั่งเศส อัลบั้มนี้ได้อันดับสูงสุดที่อันดับที่สามในรัฐเกแบ็ก อันดับที่สิบในประเทศฝรั่งเศส และอันดับที่ 31 ในประเทศแคนาดา เนื่องจากในเวลานั้นยอดขายของเกแบ็กยังไม่ได้รวมเข้ากับชาร์ตอัลบั้มแคนาดา ในชาร์ตวอลลูเนียเบลเยียม อาลอแล็งปียา ได้อันดับที่ 19
สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
สถาบันสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล (Arsenal Football Club Academy) เป็นทีมเยาวชนของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ปัจจุบันเล่นในพรีเมียร์ลีกรุ่นเยาวชน ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลเยาวชนในอังกฤษ สโมสรได้ร่วมแข่งในทีมอายุไม่เกิน 18 ปีและอายุไม่เกิน 16 ปี ในลีก แต่สถาบันรับเด็กชายที่อายุ 9 ปีขึ้นไป
ผู้เล่นในรุ่นใหญ่จากทีอายุไม่เกิน 18 ปีบางคนก้ได้เล่นให้กับทีมสำรองของอาร์เซนอล ในปัจจุบันมีโค้ชคือ อดีตกองหลังอาร์เซนอล ที่ชื่อ สตีฟ โบลด์ ขณะที่ทีมที่อายุน้อยกว่ามีโค้ชคือ รอย แมสซีย์และสตีฟ แกตติง ส่วนอดีตกองหลังอาร์เซนอล เลียม เบรดี ดูแลเรื่องการจัดการการพัฒนาเยาวชนห้กับสโมสร โดยมีผู้ช่วยคือ เดวิด คอร์ต
สงครามพระเจ้าอลองพญา
ความต้องการครอบครองชายฝั่งตะนาวศรีและการค้าขายในแถบนี้เป็นชนวนเหตุของสงคราม และการให้การสนับสนุนของอยุธยาต่อกบฏมอญแห่งอดีตราชอาณาจักรหงสาวดีฟื้นฟู  ราชวงศ์โก้นบองที่เพิ่งจะสถาปนาขึ้นใหม่นั้นต้องการจะแผ่ขยายอำนาจเข้าควบคุมชายฝั่งตะนาวศรีตอนบนอีกครั้ง (ปัจจุบันคือ รัฐมอญ) ซึ่งอยุธยาได้ให้การสนับสนุนแก่กบฏชาวมอญและจัดวางกำลังพลไว้ ฝ่ายอยุธยาปฏิเสธข้อเรียกร้องของพม่าที่จะส่งตัวผู้นำกบฏมอญหรือระงับการบุกรุกดินแดนซึ่งพม่ามองว่าเป็นดินแดนของตน
สงครามครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2302 เมื่อทหารพม่า 40,000 นาย ภายใต้การนำของพระเจ้าอลองพญา และพระราชบุตร เจ้าชายมังระ ยกพลรุกรานลงมาตามชายฝั่งตะนาวศรีจากเมาะตะมะ แผนยุทธการของพระองค์คือ เคลื่อนทัพหลบตำแหน่งที่มีการป้องกันอย่างแข็งแรงของอยุธยา ตามเส้นทางการรุกรานที่สั้นและเข้าถึงโดยตรงมากกว่า กองทัพรุกรานพิชิตการป้องกันของอยุธยาที่ค่อนข้างเบาบางตามแนวชายฝั่ง ข้ามเทือกเขาตะนาวศรีไปจนถึงอ่าวไทย จากนั้นวกขึ้นเหนือไปยังกรุงศรีอยุธยา ฝ่ายอยุธยารู้สึกประหลาดใจกับการรุกรานดังกล่าว โดยรีบจัดทัพมาเผชิญกับพม่าทางใต้ของกรุง และจัดตั้งการป้องกันอย่างกล้าหาญระหว่างทางสู่กรุงศรีอยุธยา แต่กองทัพพม่าซึ่งกรำศึกกลับเอาชนะกองทัพฝ่ายป้องกันของอยุธยาซึ่งมีจำนวนเหนือกว่าได้ และเคลื่อนมาถึงชานกรุงเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2303 แต่เพียงห้าวันหลังจากการล้อมเริ่มต้นขึ้น พระมหากษัตริย์พม่ากลับทรงพระประชวรและมีการตัดสินใจยกทัพกลับ ปฏิบัติการของทหารกองหลังอันมีประสิทธิภาพ ภายใต้การนำของแม่ทัพมังฆ้องนรธาทำให้การถอนกำลังเป็นไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย สงครามดังกล่าวไม่มีบทสรุปแน่ชัด ขณะที่พม่าสามารถแผ่อำนาจควบคุมเหนือชายฝั่งตะนาวศรีตอนบนไปจนถึงทวาย แต่ก็ยังไม่สามารถกำจัดภัยคุกคามจากดินแดนรอบข้างได้ ซึ่งถือว่าไม่ค่อยสำคัญเท่าใดนัก ฝ่ายพม่าถูกบีบให้ตกลงกับกบฏชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการสนับสนุนจากอยุธยา เช่นเดียวกับในล้านนา ในอีกสี่ปีต่อมา พม่าจะยกทัพมารุกรานอาณาจักรอยุธยาอีกครั้ง และนำไปสู่การเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2310 ยุติประวัติศาสตร์นานสี่ศตวรรษของอยุธยา
ตะนาวศรีจนถึง พ.ศ. 2283
การควบคุมชายฝั่งตะนาวศรี (ปัจจุบันคือ รัฐมอญและเขตตะนาวศรีในประเทศพม่า) ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถูกแบ่งเป็นสองส่วนระหว่างพม่าและอยุธยา โดยพม่าควบคุมลงไปจนถึงทวาย และอยุธยาควบคุมส่วนที่เหลือ ตลอดช่วงเวลาของประวัติศาสตร์ ราชอาณาจักรทั้งสองต่างก็อ้างสิทธิ์เหนือชายฝั่งทั้งหมด (อยุธยาอ้างเหนือขึ้นไปถึงเมาะตะมะ ฝ่ายพม่าอ้างใต้ลงมาถึงแหลมจังซีลอน คือ จังหวัดภูเก็ต ในปัจจุบัน) และการควบคุมเหนือดินแดนดังกล่าวได้ถูกเปลี่ยนมือกันหลายครั้ง ราชวงศ์พุกามของพม่าสามารถควบคุมตลอดแนวชายฝั่งได้จนถึง พ.ศ. 1830
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 และ 16 ราชอาณาจักรของคนไทย (ได้แก่ อาณาจักรสุโขทัย และต่อมาคือ อาณาจักรอยุธยา) สามารถควบคุมแนวชายฝั่งส่วนใหญ่ได้จนถึงตอนใต้ของเมาะลำเลิงในปัจจุบัน ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 พม่าภายใต้พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้และพระเจ้าบุเรงนองทรงพยายามที่จะแผ่อำนาจเข้าควบคุมชายฝั่งอีกครั้ง ครั้งแรกล้มเหลวในปี พ.ศ. 2091 ก่อนที่จะประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2107 เมื่อเสียกรุงครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2127 อยุธยาประกาศแยกตัวเป็นเอกราชในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และอยุธยาแผ่อำนาจกลับเข้าควบคุมชายฝั่งตอนล่างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2136 และสามารถยึดแนวชายฝั่งทั้งหมดได้ในปี พ.ศ. 2142 พม่าสามารถยึดชายฝั่งตอนเหนือลงไปจนถึงทวายได้ในปี พ.ศ. 2158 แต่ส่วนที่เหลือยังคงเป็นของอยุธยาอยู่
สถานการณ์เป็นเช่นนี้จนกระทั่ง พ.ศ. 2283 ถึงแม้ว่าฝ่ายอยุธยาพยายามแย่งชิงชายฝั่งตอนบนคืน แต่ไม่สำเร็จ ในระหว่างสมัยนี้ มะริดบนฝั่งทะเลอันดามันเป็นเมืองท่าหลักของอยุธยา ซึ่งเป็นแหล่งการค้ากับอินเดียและชาติตะวันตกที่สำคัญ
สงครามกลางเมืองพม่า (พ.ศ. 2283-2300)
ในปี พ.ศ. 2283 ชาวมอญที่อยู่ทางตอนล่างของพม่าก่อกบฏต่อราชวงศ์ตองอูและสถาปนาราชอาณาจักรหงสาวดีฟื้นฟู โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่หงสาวดี เจ้าเมืองเมาะตะมะและทวายแห่งพม่าหนีเข้ามาในอยุธยาที่ซึ่งทั้งสองได้รับการคุ้มครองจากราชสำนักอยุธยา ตลอดคริสต์ทศวรรษ 1740 กองทัพหงสาวดีสามารถรบชนะกองทัพพม่าตอนเหนือซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่ตองอู ฝ่ายอยุธยารู้สึกกังวลว่ามอญอาจผงาดขึ้นมาเป็นผู้ครองอำนาจใหม่ในพม่า เนื่องจากในประวัติศาสตร์ พม่าที่มีกำลังกล้าแข็งหมายถึงการรุกรานอยุธยาในอนาคต ในปี พ.ศ. 2288 อยุธยาได้ส่งราชทูตไปยังอังวะเพื่อประเมินสถานการณ์ทางการเมืองที่นั่น และได้รับการต้อนรับจากพระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี ทูตนั้นพบว่าราชสำนักอังวะนั้นสามารถล่มสลายได้ทุกเมื่อ จนถึง พ.ศ. 2291 กองทัพหงสาวดีนั้นรุกคืบเข้าใกล้อังวะ ฝ่ายอยุธยายิ่งรู้สึกกังวลยิ่งขึ้นถึงการถือกำเนิดใหม่ของราชวงศ์อันแข็งแกร่งที่มีเมืองหลวงอยู่ที่หงสาวดี ท้ายที่สุดแล้ว ราชวงศ์ตองอูในคริสต์ศตวรรษที่ 16 จึงต้องหันมาพึ่งอยุธยาจากการที่พม่าตอนบนถูกยึดครองเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ฝ่ายอยุธยาตัดสินใจย้ายด่านหน้าไปยังตะนาวศรีตอนบนในปี พ.ศ. 2294 ซึ่งอาจเป็นมาตรการป้องกันไว้ก่อน (หรืออาจเป็นไปได้ว่าเป็นการฉวยโอกาสเอาดินแดนขณะที่กองทัพหงสาวดียังทำการรบพุ่งในพม่าตอนบน) ขณะที่ยังไม่แน่ชัดว่าอยุธยาเจตนาหรือไม่ (หรือมีศักยภาพทางทหารเพียงพอ) ที่จะส่งกองทัพล้ำเข้าไปจากชายฝั่งไปจนถึงพม่าตอนล่าง อย่างไรก็ตาม การเคลื่อนไหวนี้ทำให้เกิดความตื่นตระหนกขึ้นในหงสาวดี ผู้นำหงสาวดีซึ่งเป็นกังวลอย่างมาก ตัดสินใจถอนทหารสองในสามกลับมายังพม่าตอนล่าง ทันทีที่พระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอูพระองค์สุดท้าย ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2295
การเคลื่อนย้ายกำลังของกองทัพหงสาวดีดังกล่าวเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญในประวัติศาสตร์พม่า เนื่องจากเป็นการเปิดโอกาสให้กลุ่มต่อต้านในพม่าตอนเหนือมีโอกาสตั้งตัวติด แม่ทัพระดับสูงของหงสาวดีเหลือทหารน้อยกว่า 10,000 นาย เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในแถบพม่าตอนบน นักประวัติศาสตร์เรียกเหตุการณ์ดังกล่าวว่า การเคลื่อนย้ายกำลังก่อนกำเนิด โดยชี้ว่าภัยคุกคามจากอยุธยาไม่ร้ายแรงเท่ากับการตอบโต้ใด ๆ ซึ่งอาจเกิดขึ้นมาจากพม่าตอนเหนือ ซึ่งเป็นถิ่นเดิมของอำนาจการเมืองในพม่า อาศัยความได้เปรียบจากทหารหงสาวดีที่มีอยู่อย่างเบาบาง กลุ่มต่อต้านกลุ่มหนึ่ง ราชวงศ์โก้นบอง ภายใต้การนำของพระเจ้าอลองพญา ได้ขับไล่ทหารหงสาวดีออกไปจากพม่าตอนบนในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2297 กองทัพโก้นบองรุกรานพม่าตอนล่างในปี พ.ศ. 2298 และยึดหงสาวดีได้ในปี พ.ศ. 2300 ยุติอาณาจักรมอญที่มีอายุเพียง 17 ปี
การเปลี่ยนแปลงนโยบายของอยุธยาและการสนับสนุนการต่อต้านของมอญ
สำหรับอยุธยา สถานการณ์ที่เคยเกรงกลัวกันว่าจะเกิดอำนาจใหม่อันแข็งกล้าในพม่ากลายเป็นจริงแล้ว ถึงแม้ว่าจะเป็นราชวงศ์โก้นบองที่มีฐานอยู่ทางพม่าตอนเหนือก็ตาม ไม่ใช่หงสาวดีที่เคยเกรงกัน อยุธยาเองก็มีส่วนรับผิดชอบต่อความสำเร็จในช่วงแรกของราชวงศ์โก้นบอง เนื่องจากการยึดครองตอนเหนือของตะนาวศรีของอยุธยา ช่วยทำให้กองทัพหลักของหงสาวดีถูกแบ่งลงมาทางใต้ อยุธยาได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบาย โดยให้การสนับสนุนอย่างแข็งขันต่อกลุ่มต่อต้านของมอญที่ยังคงสู้รบอยู่ทางตอนเหนือของตะนาวศรีที่ซึ่งการควบคุมของพม่ายังคงมีเพียงแต่ในนามเท่านั้น
หลังจากราชวงศ์โก้นบองยึดหงสาวดีได้ในปี พ.ศ. 2300 เจ้าเมืองเมาะตะมะและทวายได้ถวายเครื่องราชบรรณาการแด่พระเจ้าอลองพญาเพื่อหลีกเลี่ยงชะตากรรมเดียวกัน เจ้าเมืองทวายถูกจับได้ว่าถวายเครื่องราชบรรณาการสองฝ่าย และถูกประหารชีวิตในภายหลัง ขณะที่พม่าอ้างสิทธิ์เหนือตะนาวศรีตอนบนลงไปจนถึงทวาย การปกครองพม่าตอนล่างยังคงไม่แข็งแรงนักและโดยเฉพาะอย่างยิ่งชายฝั่งตะนาวศรีตอนใต้สุดนั้นส่วนใหญ่คงเป็นเพียงในนามเท่านั้น และอันที่จริงแล้ว เมื่อกองทัพโก้นบองยกกลับขึ้นไปทางเหนือในปี พ.ศ. 2301 ในสงครามกับมณีปุระและรัฐฉานทางตอนเหนือ ชาวมอญในพม่าตอนล่างก็ได้ก่อกบฏขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
การกบฏประสบความสำเร็จในช่วงแรก ๆ โดยสามารถขับเจ้าเมืองพม่าออกจากหงสาวดีได้ แต่ได้ถูกปราบปรามโดยกองทหารรักษาการของราชวงศ์โก้นบอง ผู้นำกลุ่มต่อต้านชาวมอญและผู้ติดตามได้หลบหนีมายังชายฝั่งตะนาวศรีที่อยู่ภายใต้การควบคุมของตะนาวศรี และยังคงปฏิบัติการต่อจากที่นั่น พรมแดนระหว่างพม่ากับอยุธยากลายมาเป็นสถานที่ปล้นสะดมของทั้งฝ่ายมอญและพม่าอยู่เป็นนิจ
ชนวนเหตุ
พระเจ้าอลองพญาทรงกังวลกับกบฏมอญที่หลั่งไหลเข้าไปสู่ดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองของอยุธยาอย่างไม่ขาดสาย โดยทรงเชื่อว่าพวกมอญมักจะเตรียมวางแผนก่อกบฏและพยายามชิงเอาพม่าตอนล่างกลับคืนไปเป็นของตน ความกังวลของพระองค์นั้นถูกพิสูจน์แล้วว่าสมเหตุสมผล มอญได้ก่อกบฏขึ้นหลายครั้งในปี พ.ศ. 2301, 2305, 2317, 2326, 2335 และ 2367-69 ซึ่งการกบฏแต่ละครั้งที่ล้มเหลวนั้นจะตามมาด้วยการหลบหนีของมอญเข้าไปยังอาณาจักรของไทย พระเจ้าอลองพญาทรงเรียกร้องให้อยุธยาหยุดให้การสนับสนุนต่อกบฏมอญ ยอมส่งตัวผู้นำมอญ และยุติการส่งกำลังรุกล้ำเข้าไปทางตอนเหนือของตะนาวศรี ซึ่งพระองค์ทรงเห็นว่าเป็นดินแดนของพม่า พระมหากษัตริย์อยุธยา พระเจ้าเอกทัศ ปฏิเสธข้อเรียกร้องของพม่า และเตรียมพร้อมทำสงคราม
ขณะที่นักประวัติศาสตร์มีความเห็นโดยทั่วไปว่าการสนับสนุนของอยุธยาต่อกบฏมอญ และการปล้นสะดมข้ามพรมแดนของมอญนั้นเป็นหนึ่งในสาเหตุของสงคราม แต่ยังไม่มีข้อสรุปถึงแรงจูงใจที่ลึกลับกว่านั้น นักประวัติศาสตร์พม่าสมัยอาณานิคมอังกฤษบางคนลงความเห็นว่าสาเหตุที่กล่าวมานั้นเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น และได้เสนอว่าสาเหตุหลักของสงคราม คือ ความปรารถนาของพระเจ้าอลองพญาที่จะฟื้นฟูจักรวรรดิของพระเจ้าบุเรงนองขึ้นอีกครั้ง ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมถึงอาณาจักรอยุธยาด้วย เดวิด ไวอัท นักประวัติศาสตร์ไทย ยอมรับว่าพระเจ้าอลองพญาอาจทรงกลัวการสนับสนุนการฟื้นฟูอาณาจักรหงสาวดีของอยุธยา แต่ได้เสริมว่าพระเจ้าอลองพญานั้นชัดเจนว่าออกจะเป็นชาวชนบทดิบซึ่งมีประสบการณ์ทางการทูตน้อยมาก จึงได้เพียงสานต่อสิ่งต่อพระองค์ได้ทรงแสดงออกมาให้เห็นแล้วว่าพระองค์ทำได้ดีที่สุด ซึ่งก็คือการนำกองทัพไปสู่สงคราม
แต่นักประวัติศาสตร์พม่า หม่อง ทินอ่อง กล่าวว่าวิเคราะห์ของพวกเขานั้นบรรยายไม่หมดถึงความกังวลที่แท้จริงของพระเจ้าอลองพญาที่ว่าอำนาจของพระองค์นั้นเพิ่งจะเริ่มสถาปนาขึ้น และพระราชอำนาจในพม่าตอนล่างนั้นยังไม่มั่นคง และพระเจ้าอลองพญาไม่ทรงเคยรุกรานรัฐยะไข่ เนื่องจากชาวยะไข่ไม่เคยแสดงความเป็นปรปักษ์ และเมืองตานด่วยในรัฐยะไข่ตอนใต้ได้เคยถวายเครื่องราชบรรณาการในปี พ.ศ. 2298 ถั่น มินอู ยังได้ชี้ให้เห็นว่านโยบายที่มีมาอย่างยาวนานของอยุธยาในการรักษารัฐกันชนกับพม่าศัตรูเก่า ได้กินเวลามาจนถึงสมัยใหม่ซึ่งครอบครัวของชาวพม่าผู้ต่อต้านรัฐบาลได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ในประเทศไทย และกองทัพต่อต้านรัฐบาลยังสามารถซื้ออาวุธ เครื่องกระสุน และยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ได้อีกด้วย
นักประวัติศาสตร์ตะวันตกในสมัยหลังได้ให้มุมมองที่ค่อนข้างเป็นกลางกว่า ดี.จี.อี. ฮอลล์ เขียนว่า การปล้นสะดมเป็นนิจโดยอยุธยาและกบฏมอญนั้นเพียงอย่างเดียวก็พอที่จะเป็นชนวนเหตุของสงครามได้ ถึงแม้เขาจะเสริมว่าสำหรับพระมหากษัตริย์ผู้ทรงไม่สามารถที่จะสร้างสันติภาพให้เกิดขึ้นได้ สไตน์แบร์กและคณะสรุปว่าชนวนเหตุของสงครามเป็นผลมาจากการกบฏท้องถิ่นในทวาย ซึ่งอยุธยาถูกคาดว่าเข้าไปมีส่วนพัวพัน และล่าสุด เฮเลนส์ เจมส์ เขียนว่า พระเจ้าอลองพญาทรงต้องการที่จะยึดครองการค้าระหว่างคาบสมุทรของอยุธยา ขณะที่ยอมรับว่าเหตุจูงใจรองนั้นเป็นเพื่อหยุดยั้งการโจมตีของอยุธยา และการให้การสนับสนุนพวกมอญของอยุธยา
แผนการรบฝ่ายอยุธยา
ในปี พ.ศ. 2301 ด้วยการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ กรุงศรีอยุธยาเป็นนครที่มั่งคั่งที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ หลังจากมีการแย่งชิงราชสมบัติกันระยะหนึ่ง พระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้าเอกทัศ ได้สืบราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์หลังจากพระอนุชา เจ้าฟ้าอุทุมพร สละราชสมบัติและทรงลาผนวช พระองค์ทรงเผชิญกับสถานการณ์ที่ก่อตัวขึ้นทางตะวันตก ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยพระบิดาของพระองค์ พระองค์ทรงปฏิเสธข้อเรียกร้องของพระเจ้าอลองพญา และเตรียมการทำสงคราม
ฝ่ายอยุธยาเตรียมแผนการรบแบบตั้งรับ พระเจ้าเอกทัศทรงปรับปรุงการป้องกันพระนครและทรงเริ่มจัดเตรียมการป้องกันตามที่มั่นต่าง ๆ ตามรายทางซึ่งกองทัพพม่าเคยยกเข้ามาในอดีต กองทัพหลักของอยุธยากระจุกตัวอยู่ทางตะวันตกของกรุง การป้องกันดังกล่าวรวมไปถึงเรือรบที่มีชาวดัตช์ประจำการอยู่ด้วย เช่นเดียวกับเรือรบบรรทุกปืนใหญ่หลายลำ ซึ่งมีลูกเรือเป็นชาวต่างประเทศ ในอดีต การรุกรานของพม่าใช้เส้นทางผ่านด่านเจดีย์สามองค์ทางตะวันตกอยู่เสมอ และในบางครั้งยกมาจากเชียงใหม่ทางเหนือด้วย เพื่อเฝ้าแนวชายฝั่งและปีกด้านอ่าวไทย พระองค์ยังได้จัดวางกำลังพลขนาดเล็กกว่า ซึ่งมีทั้งหมด 20 กรมทหาร (ทหาร 27,000 นาย, ทหารม้า 1,300 นาย และช้าง 500 เชือก) ทำให้มีทหารเพียง 7,000 นาย และทหารม้า 300 นายเท่านั้นที่ถูกจัดวางตามชายฝั่งตะนาวศรี
แผนการรบฝ่ายพม่า
ฝ่ายพม่าเองก็ได้เตรียมระดมพลกองทัพรุกราน โดยเริ่มจากการเฉลิมฉลองปีใหม่เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2302 โดยรวบรวมทหารจากพม่าตอนบนทั้งหมด รวมทั้งจากรัฐฉานและมณีปุระที่อยู่ทางเหนือซึ่งเพิ่งจะถูกยึดครองไปเมื่อไม่นานมานี้ด้วย จนถึงปลายปี พ.ศ. 2302 พระเจ้าอลองพญาทรงสามารถระดมพลได้มากถึง 40 กรมทหาร (ทหารราบ 40,000 นาย และทหารม้า 3,000 นาย) ที่ย่างกุ้ง ซึ่งจากทหารม้าทั้งหมด 3,000 นายนี้ เป็นทหารม้ามณีปุระเสีย 2,000 นาย ซึ่งเพิ่งจะถูกจัดเข้าสู่ราชการของพระเจ้าอลองพญาหลังจากมณีปุระถูกพม่ายึดครองเมื่อปี พ.ศ. 2301
แผนการรบฝ่ายพม่าคือ การเลี่ยงตำแหน่งที่มีการป้องกันแข็งแรงของฝ่ายอยุธยาตามฉนวนด่านเจดีย์สามองค์-อยุธยา โดยทรงเลือกเส้นทางที่ยาวกว่าแต่มีการป้องกันเบาบางกว่า โดยมุ่งลงใต้ตามตะนาวศรี ข้ามเทือกเขาตะนาวศรีไปยังอ่าวไทย แล้วจึงวกกลับขึ้นเหนือไปยังอยุธยา เพื่อที่จะบรรลุวัตถุประสงค์นี้ ฝ่ายพม่าได้รวบรวมกองทัพเรือที่มีเรือกว่า 300 ลำ เพื่อขนส่งทหารบางส่วนไปยังชายฝั่งตะนาวศรีโดยตรง พระเจ้าอลองพญาทรงเป็นผู้นำทัพด้วยพระองค์เอง โดยมีพระราชบุตรองค์ที่สอง เจ้าชายมังระ เป็นรองแม่ทัพใหญ่ ส่วนเจ้าชายมังลอก พระราชบุตรองค์โต พระองค์ทรงให้บริหารประเทศต่อไป ส่วนพระราชโอรสที่เหลือนั้นนำทหารราวหนึ่งกองพันทั้งสองพระองค์ นอกจากนี้ที่ติดตามกองทัพไปด้วยนั้นยังมีแม่ทัพยอดฝีมือ ซึ่งรวมไปถึงมังฆ้องนรธา ผู้ซึ่งมีประสบการณ์ทางทหารอย่างมาก บางคนในราชสำนักสนับสนุนให้เขาผู้นี้อยู่ข้างหลังและมังระนำปฏิบัติการแทน แต่พระเจ้าอลองพญาทรงปฏิเสธ
การปะทะครั้งแรก
ตามพงศาวดารพม่า การปะทะกันครั้งแรกในสงครามเกิดขึ้นในช่วงปลายฤดูมรสุมในพรมแดนทวาย ราวเดือนกันยายนหรือตุลาคม พ.ศ. 2302 พระเจ้าอลองพญาทรงได้รับแจ้งว่ามีการโจมตีการขนส่งทางเรือของพม่าโดยอยุธยารอบ ๆ ทวาย และการรุกล้ำเข้าไปยังพรมแดนทวายของอยุธยายังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง เพื่อพิสูจน์ให้แน่ชัด ซึ่งอาจเป็นข้ออ้างโดยชอบธรรมในการทำสงครามของฝ่ายพม่าได้เป็นอย่างดี แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่ากองทัพอยุธยาได้เตรียมแนวป้องกันด่านหน้าไปแล้วในตอนนั้น
ชายฝั่งตะนาวศรี
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2303 ทัพหลวงของพม่าประชุมกันอยู่ที่พรมแดนในเมาะตะมะ แทนที่จะใช้เส้นทางปกติจากเมาะตะมะไปยังด่านเจดีย์สามองค์ พม่าเลือกที่จะรุกรานลงไปทางใต้ โดยเจ้าชายมังระทรงนำทัพหน้าไป ซึ่งประกอบด้วยทหาร 6 กรม (ทหาร 5,000 นาย และม้า 500 ตัว) ไปยังทวาย ทวายถูกยึดครองโดยง่ายดาย และเจ้าเมืองเคราะห์ร้าย ผู้ซึ่งอยู่ระหว่างมหาอำนาจทั้งสองและถวายเครื่องราชบรรณาการคู่ ถูกประหารชีวิต กองทัพพม่าหยุดพักเป็นเวลาสามวันเพื่อรอให้ทัพหลวงมาถึงทั้งทางบกและทางทะเล จากนั้นกองทัพพม่าเคลื่อนลงใต้มุ่งหน้าไปยังมะริด และสามารถเอาชนะทหารอยุธยาที่มีน้อยกว่ามาก คือ ทหารราบเพียง 7,000 นาย และทหารม้าเพียง 300 นาย ได้อย่างง่ายดาย หลังจากสงครามเริ่มต้นขึ้นเพียงสองอาทิตย์เท่านั้น พม่าสามารถยึดครองทั้งมะริดและเมืองทวาย และสามารถควบคุมชายฝั่งตะนาวศรีทั้งหมดได้สำเร็จ
อ่าวไทย
แม้ว่าพระเจ้าอลองพญาจะทรงทราบว่ากองทัพหลักของอยุธยาจะเคลื่อนลงมาทางใต้เพื่อเผชิญกับทัพหลวงพม่า แต่พระองค์ก็รุกต่อไปมิได้หยุดพัก กองทัพพม่าเคลื่อนไปทางตะวันออกอย่างรวดเร็ว ข้ามเทือกเขาตะนาวศรี และมาถึงบริเวณที่เป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในปัจจุบัน ริ่มฝั่งอ่าวไทย ปีกด้านใต้ได้รับการป้องกันโดยกองทัพอยุธยา ซึ่งประกอบด้วยทหาร 20,000 นาย ทหารม้า 1,000 นาย และช้าง 200 เชือก นอกเหนือไปจากกองทัพอยุธยาอีก 7,000 นายที่ล่าถอยมาจากตะนาวศรี ในทำนองเดียวกัน เนื่องจากฝ่ายอยุธยาต้านทานบริเวณชายฝั่งเพียงเล็กน้อย กองทัพพม่าที่มีกำลังพล 40,000 นาย ส่วนใหญ่จึงยังสมบูรณ์อยู่ ถึงแม้ว่ากองทัพฝ่ายรุกรานนั้นจะถูกปิดล้อมอยู่ในแนวชายฝั่งแคบ ๆ ริมอ่าว
สุพรรณบุรี
โดยการยึดสุพรรณบุรี พม่าได้สู้รบขึ้นไปทางเหนือของคอคอดแคบ ๆ และสามารถมาถึงภาคกลางของอยุธยา เมื่อปลายเดือนมีนาคม พ.ศ. 2303 เมื่อกองทัพฝ่ายรุกรานมาถึงกรุงศรีอยุธยา กองทัพอยุธยาได้รับความเสียหายอย่างหนักทั้งในด้านกำลังพล ปืนและเครื่องกระสุน ได้ทำการตั้งรับอีกจุดหนึ่งที่สุพรรณบุรี ซึ่งเป็นเมืองที่ติดกับอยุธยาทางตะวันตก ฝ่ายป้องกันประกอบด้วยทหาร 33,000 นาย รวมทั้งทหารม้า 3,000 นาย และมีภารกิจเพื่อหยุดยั้งกองทัพพม่ามิให้ข้ามแม่น้ำมาซึ่งจะแบ่งแยกอยุธยาและสุพรรณบุรีออกจากกัน ฝ่ายพม่าแบ่งการโจมตีออกเป็นสามสาย นำโดยเจ้าชายมังระในตอนกลาง ขนาบโดยแม่ทัพมังฆ้องนรธาและมินฮลาทิริ ต่อที่ตั้งของอยุธยาที่ป้องกันอย่างดี ฝ่ายพม่าได้รับความสูญเสียอย่างหนักแต่ก็ได้รับชัยชนะในที่สุด โดยสามารถจับกุมเชลยศึกเป็นแม่ทัพระดับสูงของอยุธยาได้ห้าคน รวมทั้งช้างศึกของแม่ทัพเหล่านี้
การล้อมอยุธยา
ถึงแม้ว่าจะได้รับความสูญเสียอย่างหนักที่สุพรรณบุรี กองทัพพม่ายังคงมุ่งหน้าต่อไปยังกรุงศรีอยุธยา ทหารเหล่านี้ไม่สามารถพักผ่อนได้เนื่องจากฤดูมรสุมอยู่ห่างออกไปเพียงเดือนเศษเท่านั้น เนื่องจากอยุธยาล้อมรอบด้วยแม่น้ำหลายสาย การล้อมในฤดูฝนจึงเป็นงานที่น่าหวาดหวั่น ภูมิประเทศโดยรอบจะถูกน้ำท่วมสูงหลายฟุต ทหารพม่าที่ยังเหลือรอดกว่าครึ่งป่วยเป็นโรคบิด และพระเจ้าอลองพญาเองก็เริ่มมีพระพลานามัยไม่ค่อยดีแล้ว
อย่างไรก็ตาม กองทัพพม่าได้มาถึงชานกรุงศรีอยุธยาเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2303 ฝ่ายอยุธยาได้ส่งกองทัพใหม่ที่มีกำลังพล 15,000 นาย ออกมากเผชิญหน้ากับฝ่ายผู้รุกราน แต่กองทัพดังกล่าว ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าประกอบด้วยทหารเกณฑ์ที่ไม่มีประสบการณ์ในการรบเลย พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วต่อกองทัพพม่าที่กรำศึก ถึงแม้ว่าจะมีกำลังพลถดถอยลงแล้วก็ตาม เพื่อหลีกเลี่ยงการล้อมระยะยาว พระมหากษัตริย์พม่าได้ส่งทูตเข้าไปเจรจาให้พระมหากษัตริย์อยุธยายอมจำนน โดยให้สัญญาว่าพระองค์จะไม่ทรงถูกปลดออกจากบัลลังก์ พระเจ้าเอกทัศทรงส่งทูตของพระองค์เองเพื่อไปเจรจา แต่พบว่าข้อเรียกร้องของพระเจ้าอลองพญานั้นไม่สามารถยอมรับได้ และการเจรจานั้นยุติลงอย่างสมบูรณ์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ระหว่างเทศกาลปีใหม่ของพม่าและอยุธยา พม่าเริ่มระดมยิงปืนใหญ่ใส่พระนครซึ่งจะกินเวลานานสามวัน
ตามข้อมูลฝ่ายสยามพระเจ้าอลองพญาทรงเคืองพระทัยที่กองทัพพม่ายึดอยุธยาช้ากว่าที่กำหนดพระองค์จึงทรงนำขบวนไปสังเกตการรบที่แนวหน้าและได้สิ้นพระชนม์จากแรงระเบิดจากปืนใหญ่ซึ่งทรงขึ้นบัญชาการยิงเข้าพระนครด้วยพระองค์เอง หรือจากวัณโรคต่อมน้ำเหลือง แต่พงศาวดารพม่าระบุอย่างชัดเจนว่าพระองค์ทรงพระประชวรด้วยโรคบิด ไม่มีเหตุอันใดที่พงศาวดารพม่าจะปกปิดความจริง เนื่องจากจะเป็นการสมพระเกียรติของพระมหากษัตริย์มากกว่าที่จะสวรรคตจากบาดแผลในการรบมากกว่าสวรรคตด้วยอาการเจ็บป่วยธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น หากพระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บต่อหน้าทหารทั้งกองทัพ ข้อเท็จจริงนี้ก็จะเป็นที่ที่ทราบไปทั้งกองทัพ และก่อให้เกิดความสับสน
กองหลัง
แม่ทัพระดับสูงของพม่าเก็บความลับที่ว่าพระเจ้าอลองพญาทรงสิ้นพระชนม์เป็นความลับและสั่งให้มีการถอยทัพทั้งหมด พม่าได้ปกปิดข้อเท็จจริงตรงนี้ไว้โดยอ้างเหตุผลว่าพระมหากษัตริย์นั้นทรงพระประชวรสิ้นพระชนม์ พระเจ้าอลองพญาทรงเลือกพระสหายขณะยังทรงพระเยาว์ มังฆ้องนรธา รับเกียรติบังคับบัญชาทหารกองหลัง ทหารเหล่านี้เป็น "ทหารชั้นเลิศของกองทัพ" ประกอบด้วยทหารราบ 6,000 นาย และทหารม้า 500 นาย โดยทุกนายมีปืนคาบศิลาเป็นอาวุธ มังฆ้องนรธาขยายทหารกองหลังออกเป็นแถวยาวแล้วเฝ้าคอย เป็นเวลาสองวันก่อนที่ฝ่ายอยุธยาจะรู้ว่าทัพหลวงพม่าได้ยกกลับไปแล้ว จากนั้นทัพหลวงของอยุธยาได้ยกออกมาจากกรุง ทหารของเขาเฝ้ามองขณะที่ข้าศึกเข้ามาใกล้พวกเขา และกลัวว่าจะถูกตัดขาดจากส่วนที่เหลือของกองทัพ พวกเขาร้องขอแม่ทัพให้ถอยกลับไปเล็กน้อย แต่มังฆ้องนรธากล่าว่า "สหาย ความปลอดภัยของพระเจ้าอยู่หัวอยู่ในการรักษาของพวกเรา ขอพวกเราอย่าถอย ด้วยเสียงของปืนจะไปรบกวนการบรรทมของพระองค์ท่าน" ภายใต้การนำของเขา กองทัพพม่าจึงล่าถอยได้เป็นระเบียบเรียบร้อยดี และสามารถรวบรวมผู้พลัดหลงกับกองทัพได้ตลอดทาง
สงครามยุติ
พระเจ้าอลองพญาสวรรคตเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2303 ใกล้กับกรุงศรีอยุธยา หลังจากถูกเร่งรุดนำพระองค์มาอย่างรวดเร็วโดยทัพหน้า และจากการสวรรคตนี้เองสงครามครั้งนี้จึงสิ้นสุดลง
ผลที่ตามมา
หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าอลองพญา พระมหากษัตริย์พม่าพระองค์ใหม่ พระเจ้ามังลอก ทรงต้องเผชิญกับการกบฏหลายครั้ง รวมทั้งการกบฏของแม่ทัพมังฆ้องนรธาด้วย และสงครามไม่สามารถดำเนินตอ่ไปได้
สงครามครั้งนี้ไม่มีบทสรุปชัดเจน พม่าบรรลุวัตถุประสงค์ดั้งเดิมเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อยุธยายังคงเป็นขวากหนามต่อเสถียรภาพต่อภูมิภาคที่อยู่รอบข้างของพม่า อีกหลายปีให้หลังอยุธยายังคงให้การสนับสนุนต่อกบฏมอญทางตอนใต้ ซึ่งก่อการกบฏครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2305 เช่นเดียวกับกบฏในล้านนาทางตอนเหนือ (พ.ศ. 2304-06) ดินแดนที่เหลือซึ่งพม่าได้รับมาจากสงครามนั้นคือชายฝั่งตะนาวศรีตอนบน ซึ่งที่ผ่านมาเคยเพียงแต่อ้างสิทธิ์แต่ในนามเท่านั้น (อยุธยายึดชายฝั่งตอนล่างขึ้นไปถึงมะริดในปี พ.ศ. 2304) ถึงแม้ว่ากองทัพอยุธยาจะไม่ได้บุกรุกพรมแดนอย่างเปิดเผยอีกต่อไป แต่กบฏมอญยังคงปฏิบัติการจากดินแดนของอยุธยา ในปี พ.ศ. 2307 เจ้าเมืองทวายชาวมอญ ผู้ซึ่งได้รับการทรงแต่งตั้งจากพระเจ้าอลองพญาเพียงสี่ปีก่อนหน้านี้เท่านั้น ได้ก่อการกบฏจนกระทั่งถูกปราบปรามในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ในทำนองเดียวกัน ความไม่มีเสถียรภาพในล้านนาเกิดขึ้นอีกครั้งไม่นานหลังจากกองทัพพม่าออกจากพื้นที่ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2307 บีบให้กองทัพต้องกลับมาประจำอีกครั้งหนึ่งในเดียวกัน ด้วยบทสรุปที่ไม่แน่ชัดของสงครามจะนำไปสู่สงครามครั้งถัดไปในปี พ.ศ. 2308
การวิเคราะห์
ความสำเร็จของพม่าในการรุกรานไปจนถึงกรุงศรีอยุธยานั้นส่วนใหญ่เป็นผลมาจากยุทธศาสตร์ในการหลีกเลี่ยงการป้องกันของอยุธยาที่ตั้งไว้ตามเส้นทางรุกรานเดิม แต่ยังไม่ปรากฏชัดเจนว่าอะไรเป็นสาเหตุหลักสำหรับความสำเร็จครั้งนี้ ขณะที่พม่าตัดสินใจถูกในตอนแรกที่โจมตีชายฝั่งตะนาวศรีที่มีการป้องกันเบาบาง (ทหารเพียง 7,000 นาย) แต่เมื่อข้ามมายังฝั่งอ่าวไทย กลับต้องเผชิญกับการต้านทานอันแข็งขันของอยุธยา ซึ่งถึงแม้ว่าในตอนแรกอยุธยาจะรู้สึกประหลาดใจกับเส้นทางการโจมตีของพม่า การณ์กลับกลายเป็นว่าอยุธยาสามารถปรับตัวได้ และย้ายกองทัพลงมาทางใต้ ในความเป็นจริงแล้วการสู้รบตามอ่าวไทยนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเลย พงศาวดารพม่ารายงานว่าพม่าได้รับความสูญเสียอย่างหนักเพียงแค่ต้องฝ่าออกจากคอคอดแคบ ๆ แห่งนั้น ถึงแม้ว่าจะมีรายงานว่าอยุธยาสูญเสียกำลังพลและเครื่องกระสุนมากกว่า
สำหรับเหตุผลที่เป็นไปได้มากกว่าสำหรับความสำเร็จของพม่านั้น อาจเป็นเพราะว่าพม่าซึ่งรบพุ่งในสงครามสืบราชบัลลังก์นับตั้งแต่ พ.ศ. 2283 จึงมีความกรำศึกกว่ามาก ผู้นำการทหารของพม่า "สร้างทหารขึ้นมาด้วยตัวเอง" ซึ่งทั้งหมดนั้นมีประสบการณ์ทางทหารเพียงพอเรียบร้อยแล้ว ส่วนในอีกด้านหนึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าผู้นำทางทหารของอยุธยาหรือทหารมีประสบการณ์ทางทหารมากน้อยเพียงใด เนื่องจากอยุธยาสงบมาเป็นเวลานานแล้ว พระมหากษัตริย์อยุธยาถึงกับต้องทรงขอให้พระอนุชาลาผนวชมาบัญชาการรบ การขาดประสบการณ์ทางทหารในหมู่แม่ทัพอยุธยาระดับสูง อาจอธิบายได้ว่าทำไมอยุธยาจึงแพ้ต่อกองทัพพม่าที่มีขนาดเล็กกว่า และมีกำลังพลไม่เต็มที่ที่สุพรรณบุรีและนอกกรุงศรีอยุธยา ในทำนองเดียวกันหากขาดการนำที่ดีการใช้ทหารรับจ้างต่างชาติจะไม่ปรากฏความแตกต่างใด ๆ ในสงครามนี้เลย (พม่าได้เผาเรือที่มีลูกเรือเป็นทหารรับจ้างต่างชาติ) ประวัติศาสตร์ได้แสดงให้เห็นว่าภาวะผู้นำนั้นมีความสำคัญเมื่อทหารส่วนใหญ่ของทั้งสองฝ่ายเป็นทหารเกณฑ์
Vulcanellidae
Vulcanellidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Tetractinellida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สกิดโรว์ (ลอสแอนเจลิส)
สกิดโรว์ (Skid Row) เป็นย่านในภูมิภาคดาวน์ทาวน์ของลอสแอนเจลิส บางทีเรียกพื้นที่นี้ว่าย่าน กลางเมืองฝั่งตะวันออก (Central City East) มีประชากรในปี 2019 อยู่ที่ 4,757 และเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีจำนวนคงตัว (อยู่ที่ราว 4,200–8,000) ของคนไร้บ้านมากที่สุดในสหรัฐ และเป็นที่รู้จักในฐานะย่านที่เต็มไปด้วยคนไร้บ้านอาศัยอย่างแออัดมาตั้งแต่ทศวรรษ 1930s จนถึงปัจจุบัน
พระสุเมธพุทธเจ้า
หลังจากศาสนาของพระปทุมุตระพุทธเจ้าล่วงไปได้ 70,000 กัป ล่วงถึงมัณฑกัปหนึ่ง มีพระพุทธเจ้ามาอุบัติ 2 องค์ พระพุทธเจ้าองค์แรกทรงพระนามว่า พระสุเมธพุทธเจ้า
พระประวัติ
พระสุเมธะพุทธเจ้า ประสูติเป็นสุเมธะราชกุมาร ในราชวงศ์กษัตริย์แห่งสุทัสสนะนคร พระราชบิดาทรงพระนามว่าพระเจ้าสุทัตตะ และพระราชมารดาทรงพระนามว่าพระนางสุทัตตาเทวี สุเมธะราชกุมารทรงเกษมสำราญอยู่ ๙,๐๐๐ ปี ในปราสาท ๓ หลัง คือ สุจันทนะปราสาท สุกัญจนะปราสาท และสิริวัฒนะปราสาท มีพระมเหสีพระนามว่า สุมนาเทวี และทรงมีสนมนารีแวดล้อมอีก ๓๘,๐๐๐ นาง วันหนึ่ง สุเมธะราชกุมารทอดพระเนตรเห็นเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และนักบวช พระองค์จึงมีพระทัยน้อมไปทางบรรพชา เมื่อพระนางสุมนาเทวีประสูติพระโอรส พระนามว่า ปุนัพพสุมิตตะกุมาร จึงได้เสด็จทรงคชยานออกบรรพชา โดยมีผู้ออกบรรพชาตาม ๑๐๐ โกฏิ สุเมธะราชกุมารทรงบำเพ็ญความเพียรอยู่ในพระราชอุทยานเป็นเวลา ๘ เดือน จนถึงวันเพ็ญเดือนวิสาขะ ทรงรับข้าวมธุปายาสจากธิดานกุลเศรษฐี ณ นกุลนิคม และรับหญ้า ๘ กำจากสุวัฑฒอาชีวก ปูลาดใต้ต้นมหานีปะ (ต้นกะทุ่ม) เป็นโพธิบัลลังก์ และได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระสุเมธะพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา แก่สรณอนุชา และสัพพกามีอนุชา พร้อมทั้งพระภิกษุที่บรรพชาตามจำนวน ๑๐๐ โกฏิ ในราชอุทยานนั้นเอง
ธรรมาภิสมัยในพุทธกาลของพระสุเมธะพุทธเจ้าบังเกิดขึ้น ๓ วาระ คือ
ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๙๐,๐๐๐ โกฏิ ธรรมาภิสมัยบังเกิดแก่มนุษย์และเทวดา ๘๐,๐๐๐ โกฏิ
พระสุเมธะพุทธเจ้ามีพระสาวกองค์สำคัญ
พระสุเมธะพุทธเจ้ามีพระวรกายสูง ๘๘ ศอก มีพระรัศมีแผ่ไปได้โยชน์หนึ่งโดยรอบ เมื่อพระชนมายุได้ ๙๐,๐๐๐ ปี จึงปรินิพพาน
ความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโคดม
พระสุเมธสัมมาสัมพุทธเจ้า ในคราวนั้นนิยติโพธิสัตว์ ได้เกิดเป็นมานพหนุ่ม นามว่า อุตตรมานพ  มีสมบัติมากมายมหาศาลและบริวารจำนาณมากมาย วันหนึ่งได้มีโอกาสพบพระพุทธองค์ ได้สดับพระธรรมเทศนา บังเกิดเลื่อมใสศรัทธา จึงบำเพ็ญทานอันยิ่งใหญ่แก่พระภิกษุสงฆ์อันมีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน และภายหลัง จึงสละเพศฆราวาสวิสัย ออกบวชเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ครานั้น พระสุเมธสัมมาสัมพุทธเจ้า ตรัสพุทธพยากรณ์ว่า "อุตตรภิกษุนี้ นานไปเบื้องหน้าในอนาคต จักได้ตรัสเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง ทรงนามว่า พระศรีศากยมุนีโคดมพุทธเจ้า" หลังจากนั้นอุตตรภิกษุ ก็ได้เพียรสร้างบารมีต่อไป แล้วเวียนเกิดเวียนตายอยู่หลายชาติ นับได้หนึ่งพุทธันดร
Kitchen Stories
Kitchen Stories (Salmer fra Kjøkkenet) เป็นภาพยนตร์นอร์เวย์ในปี 2003 โดย Bent Hamer
เรื่องย่อ
กลุ่มนักวิจัยประสิทธิภาพชาวสวีเดนมาที่นอร์เวย์เพื่อศึกษาชายชาวนอร์เวย์ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้ครัวของพวกเขา Folke Nilsson (Tomas Norström) ถูกมอบหมายให้ศึกษาพฤติกรรมของ Isak Bjørvik (Joachim Calmeyer) ตามกฎของสถาบันวิจัย Folke จะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้สูงในครัวของ Isak และสังเกตเขาจากที่นั่น โดยห้ามพูดคุยใด ๆ กับเขา แต่กลับ Isak หยุดใช้ครัว และสังเกต Folke จากรูบนเพดาน อย่างไรก็ตาม ชายสองคนก็ค่อย ๆ ก้าวผ่านความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกันหลังสงครามนอร์เวย์-สวีเดน และกลายเป็นเพื่อนกัน
Timeidae
Timeidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Tethyida.
ดิโอลด์กัมทรี
ดิโอลด์กัมทรี (The Old Gum Tree) เป็นโบราณสถานในเกลนเนล นอร์ท ประเทศออสเตรเลีย เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1836 ข้าหลวงอังกฤษ จอห์น ฮินด์มาร์ช ได้มีคำประกาศก่อตั้งอาณานิคมเซาท์ออสเตรเลีย ได้มีการจัดพิธีขึ้นทุกปีในวันประกาศดังกล่าว โดยมีผู้ว่าการรัฐคนปัจจุบันอ่านสุนทรพจน์ดั้งเดิมของฮินด์มาร์ช
ต้นไม้ต้นดังกล่าว ซึ่งอาจเป็นไม้ยูคาลิบตัส ได้ยืนต้นตายมานานแล้ว ผิวชั้นนอกที่ผุกร่อนถูกห่อหุ้มด้วยคอนกรีตใน ค.ศ. 1963
เล่ห์รักยาใจ
เล่ห์รักยาใจ เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครโรแมนติก คอมเมดี จากบทประพันธ์ของ เก้าแต้ม
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์
เล่ห์รักยาใจ เป็นละครโทรทัศน์ แนวละครโรแมนติก คอมเมดี จากบทประพันธ์ของ เก้าแต้ม บทโทรทัศน์โดย อรุณแก้ว ผลิตโดย บริษัทดูมันดีจำกัด กำกับการแสดงโดย อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร นำแสดงโดย พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์,พัชร์สิตา อธิอนันตศักดิ์,พูลภัทร อัตถปัญญาพล,อธิชนัน ศรีเสวก,นวพล ภูวดล,ปราณวรินทร์ ปามี,ณัฐชยกานต์ ปากหวาน,สันติราษฎร์ กุลนพเกียรติ,บัณฑิตา ฐานวิเศษ,ดิลก ทองวัฒนา,ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 18.50 น. และวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 18.20 น. ทางช่อง 7 สี ละคร เล่ห์รักยาใจ เริ่มตอนแรกวันจันทร์ที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ต่อจากละคร สุดรักสุดดวงใจ
รายชื่อนักแสดง
พี่สาวของภารุจ อายุประมาณ 35 ปี สวย ไม่ชอบทำงาน ไม่อยากมีความรับผิดชอบใดๆ ลอยไปลอยมา แต่งตัวเก่ง ติดเที่ยว รักสนุก เหตุเพราะเคยเป็นลูกที่พ่อคาดหวัง แต่พอพลาดมีลูกในวัยเรียน พ่อผิดหวังจึงตำหนิลูกตลอดเวลา ทำให้รู้สึกไม่มีค่า ขาดความรัก จนกลายไปเป็นภรรยาน้อยของคนอื่น สัปเหร่อหนุ่ม วัย 22- 23 ปี จิตใจดี ตลก เฮฮา แต่แอบปากจัด ใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้อง ชอบนีรณัฐมากหลงรักมดแดงตั้งแต่แรกเห็น จึงตามดูแลบ้าง สร้างความวุ่นวายให้บ้าง กำนัน ผู้มีอิทธิพลในอำเภอ วัย 50 ปี ฐานะดี เป็นเจ้าหนี้ของชาวบ้านมากมาย ทันคน ฉลาดแกมโกง มีผู้หญิงข้างกายตลอดเวลา แต่ไม่จริงจังกับใคร รักลูกสาวมาก ตามใจลูกสาวทุกเรื่อง จนลูกสาวนิสัยเสีย พ่อของเพลินตา ใจนักเลง ตรงไปตรงมา ขวานผ่าซาก รักและหวงลูกสาวมาก มีปมเกลียดผู้ชายจากกรุงเทพ เนื่องจากพี่สาวฆ่าตัวตายเพราะถูกหนุ่มกรุงเทพทิ้งไป เลยมีอคติกับหมอการุณ หากสุดท้ายความดี ความอดทน ความจริงใจ ของหมอการุณก็เอาชนะใจผู้ใหญ่ได้ในที่สุด ป้าของนีรณัฐ เป็นครูเจ้าระเบียบ ดุ หัวโบราณ รักหลานมากแต่ปากไม่ตรงกับใจ เลยทำเข้มใส่ จนนีรณัฐเข้าใจผิด คิดว่าพิมพ์พรรณเอาแต่บงการ จนเมื่อนีรณัฐเปิดใจ จึงเข้าใจความรักของป้า นักธุรกิจรุ่นใหญ่ วัย 50 ปี สุขุม ใจเย็น ทันคน ฉลาด รู้จักใช้คำพูด หากเห็นแก่ผลประโยชน์เป็นที่หนึ่งอำมหิต ภายนอกทำธุรกิจ แต่เบื้องหลัง ค้ายา ทำธุรกิจผิดกฎหมาย ใครขัดขวางก็ฆ่าทิ้ง เป็นจอมบงการฆ่าอรปรียา และนีรณัฐ หน้าตาดี มีเสน่ห์ แต่หัวอ่อน เลยโดนพ่อบงการทุกเรื่อง พ่อจ๋าของนีรณัฐ นักธุรกิจวัย 50 ปี ใจดี กลัวภรรยามาก รักและภาคภูมิใจในตัวลูกสาวมาก ตามใจลูกสาวทุกอย่าง แม่จ๋าของนีรณัฐ แม่บ้านวัย 47 ปี อ่อนโยน น่ารัก อ่อนหวาน แต่อย่าให้ปรับเสียงสองดุสามี ดุทีสามีหัวหดตดหาย เพราะมีลูกสาวคนเดียว คอยปรามสามีไม่ให้ตามใจลูก แต่ตัวเองแพ้ลูกอ้อนทุกที นายแพทย์วัยใกล้เกษียณ ดุ เข้ม เจ้าระเบียบ ทะเยอทะยาน มักใหญ่ใฝ่สูง เพราะผิดหวังกับลูกสาว เลยตำหนิลูกสาวแทบจะทุกครั้งที่ขยับตัว วางแผนอนาคตให้ภารุจอย่างดิบดี ด้วยการดันให้ขึ้นเป็นผู้บริหาร หากภารุจเลือกไปทำงานต่างจังหวัดเพื่อช่วยคน จึงมีปัญหากับลูกชายวางแผนหลังเกษียณด้วยการขึ้นเป็นคณบดี แต่เมื่อล้มป่วย เกือบตาย กลายเป็นอัมพฤกษ์ก็เข้าใจ ปล่อยวาง เลือกใช้ชีวิตกับครอบครัวอย่างอบอุ่น สุขสงบ แม่ของภารุจ อ่อนโยน ใจดี เป็นกุลสตรีตัวอย่าง เป็นประธานหลายมูลนิธิ แต่มีโรคหัวใจเป็นโรคประจำตัว ลูกน้องคนสนิทของเขมิกา ขี้เกียจ ขี้ประจบ สอพลอสุดๆ หากเผลอแว้งกัดเจ้านายด้วยความหมั่นไส้ประจำ นักฆ่า ลูกน้องคนสนิทของอนุชิต ฉลาด ร้าย โหด อำมหิต ตามสืบและตามไล่ล่า ตามฆ่านีรณัฐ หนุ่มลูกครึ่งวัย 16 ปี ลูกของปารีณา หลานชายของภารุจ หล่อ ใส น่ารัก ช่างประจบ เพราะยังเด็กจึงขาดความยับยั้งชั่งใจ พลาดทำผู้หญิงท้อง กลัวการรับผิดชอบเลยชิ่งหนีไปเมืองนอก หากสุดท้ายก็กลับมาแก้ไขเรื่องที่เกิดขึ้น เด็กสาววัย 16 ปี แม่ของต้นกล้า เรียบร้อย น่ารัก หากขาดความรัก ความอบอุ่น ทำให้เอาความรักตามประสาหนุ่มสาวเป็นที่พึ่ง จึงพลาดท้องในวัยเรียน อดีตนายทหาร พ่อของพี่พจน์ วัย 50 ปี ขึงขัง หนักแน่น แต่แอบแฝงด้วยความฮา มีความหวังอยากอุ้มหลานเป็นที่สุด จึงพยายามหาสาวให้ลูกชาย โดยไม่รู้ว่าลูกชายเป็นเกย์ นายตำรวจคู่ใจของสารวัตรพิชิตชัย วัย 35- 40 ปี เป็นตำรวจ แต่หน้าตาเหมือนโจรมาก นิสัยดี ซื่อสัตย์ ตลก เฮฮา แต่พร้อมลุยทุกสถานการณ์
Thoosidae
Thoosidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Tetractinellida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
องค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางสะแก ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกของอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบางคนทีประมาณ 4.6 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดสมุทรสงครามประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 96 กิโลเมตร ส่วนด้านใต้ของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีแม่น้ำอ้อม (คลองแควอ้อม) ไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบ 7.02 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 4,387.5 ไร่ เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญอย่างวัดปราโมทย์ (วัดโรงหวี) และวัดบางสะแก และมีสถานที่ท่องเที่ยวเด่น คือ ตลาดน้ำสามอำเภอ ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่เขตอำเภอบางคนที อำเภออัมพวา และอำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี ซึ่งในสมัยก่อนนั้นเป็นย่านชาวจีนที่มาตั้งรกรากปลูกสร้างบ้านเรือนที่นี่  โดยจะประกอบกิจการค้าขาย มีทั้งโรงพิมพ์ ร้านขายยา ร้านขายเสื้อผ้า ส่วนในลำคลองนั้นจะมีเรือพ่อค้าแม่ค้าจากอำเภอดำเนินสะดวกและบริเวณใกล้เคียงมาลอยลำนำสินค้ามาขาย
โอบิฮิโระ
ลักษณะโดยทั่วไป
โอบิฮิโระนั้นถูกบุกเบิกขึ้นโดยเบ็นโซ โยดะ เมื่อ ค.ศ. 1883 และโอบิฮิโระก็เติบโตเรื่อยมาจนสามารถยกฐานะขึ้นเป็นนครเมื่อ ค.ศ. 1933
ความที่โอบิฮิโระเป็นศูนย์กลางของโทกาจินั้น มาจากการที่ในเมืองมีภาคเกษตรกรรมและปศุสัตว์ขนาดใหญ่ โดยที่แต่ละแห่งมีที่ดินเฉลี่ย 150 ไร่ สูงกว่าค่าเฉลี่ยของจังหวัดฮกไกโดที่ 108.8 ไร่ โดยที่ผลผลิตหลัก ๆ ได้แก่ มันฝรั่ง ข้าวสาลี หัวผักกาด และถั่ว
นอกจากนี้ โอบิฮิโระนั้นยังมีหนึ่งแม่น้ำที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นไหลผ่านในเขตนคร ซึ่งรัฐบาลญี่ปุ่นก็ได้จัดให้แม่น้ำซัตสึไนเป็นแม่น้ำที่ใสสะอาดระดับ A ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 (1991) ซึ่งหลังจากที่ไหลพ้นนครไปแล้ว แม่น้ำสายนี้จะไปผนวกเข้ากับแม่น้ำโทกาจิ
งานเทศกาล
สามเทศกาลสำคัญของนครโอบิฮิโระ ได้แก่
การเปลี่ยนแปลงประชากร
การเปลี่ยนแปลงประชากร เป็นการเปลี่ยนแปลงจำนวนประชากรในเขตหนึ่งระหว่างช่วงเวลาหนึ่ง ประชากรศาสตร์เป็นการศึกษาสถิติประชากร ความผันแปรและสาเหตุของความผันแปรนั้น สถิติเหล่านี้ เช่น อัตราเกิด อัตราตาย (และอายุคาดหมายครองชีพ) อัตราย้ายถิ่นและสัดส่วนเพศ สถิติเหล่านี้มีการเก็บรวบรวมในสำมะโนและการสำรวจในช่วงเวลาหนึ่ง สารนิเทศประชากรศาสตร์บางส่วยังได้มาจากแผนที่ประวัติศาสตร์และภาพถ่ายทางอากาศ