cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จันทรุปราคา กันยายน พ.ศ. 2558
อุปราคาที่เกี่ยวข้อง
จันทรุปราคาหนึ่งจากสี่ครั้งในชุดช่วงสั้น ณ จุดโหนดลงในวงโคจรของดวงจันทร์
ในชุดปีจันทรคติ จะวนซ้ำหลังจาก 12 ลูเนชัน หรือ 354 วัน (เคลื่อนกลับประมาณ 10 วันในปีต่อเนื่องกัน) เนื่องจากการเลื่อนวันที่ เงาของโลกจะอยู่ประมาณ 11 องศาทางตะวันตกในเหตุการณ์ต่อเนื่องกัน
วัฏจักรครึ่งแซรอส
จันทรุปราคาจะอยู่ข้างหน้าหรือตามหลังสุริยุปราคา 9 ปี 5.5 วัน (ครึ่งแซรอส) จันทรุปราคานี้เกี่ยวข้องกับสองสุริยุปราคาวงแหวนในแซรอสดวงอาทิตย์ที่ 144
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
ประวัติ
พ.ศ. 2545  ได้รับการคัดเลือกให้เป็นที่ตั้ง   สำนักงานสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 4  (กาฬสินธุ์  มหาสารคาม  ร้อยเอ็ด)  และได้รับเกียรติเป็นสถานที่ตั้ง สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  (อศภ.)
พ.ศ   2557  เปิดสอนประเภทวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม และเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี  ภาควิชาเทคโนโลยีไฟฟ้า วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ ได้รับงบประมาณสิ่งก่อสร้าง  50 ล้านบาท จัดสร้างอาคารเอนกประสงค์ 3 ชั้น เนื้อที่ใช้สอย 6,200  ตารางเมตร โดยเป็นงบประมาณผูกพัน  2557 – 2559
หลักสูตร
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เปิดสอนระดับดังนี้
เนินปราสาท
เนินปราสาท (citadel) คือป้อมปราการสำหรับป้องกันเมือง บางครั้งก็จะมีปราสาทรวมอยู่ด้วย หรือบางครั้งก็อาจจะหมายถึงบริเวณที่สูงที่สุดของตัวเมือง
ในภาษาอังกฤษคำว่า "citadel" มีรากจากภาษาละตินเช่นเดียวกับคำว่า "city" ว่า "civis" ที่แปลว่า "พลเมือง"
ในระบบป้อมปราการที่มีมุขป้อมยื่นออกไป เนินปราสาทคือส่วนที่มั่นคงที่สุดของระบบ บางครั้งก็จะตั้งลึกเข้าไปจากกำแพงนอกและมุขป้อม แต่ก็มักจะมีส่วนหนึ่งที่ติดกับกำแพงด้านนอกเพื่อเป็นการประหยัดการสร้างกำแพงใหม่สำหรับตัวสิ่งก่อสร้างหลัก เนินปราสาทจะเป็นระบบการป้องกันขั้นสุดท้ายถ้าข้าศึกสามารถบุกเข้าในปราสาทจากกำแพงชั้นต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่รอบนอกได้ นอกจากนั้นในยุคกลาง "เนินปราสาท" เป็นคำที่ใช้เรียกส่วนที่สามของปราสาทที่มีกำแพงที่สูงกว่ากำแพงอื่น ๆ ของเมือง ซึ่งเป็นที่มั่นสุดท้ายของระบบการป้องกันก่อนที่จะถึงตัวหอกลาง
โครงสร้างที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบที่ใช้เป็นเนินปราสาทสร้างในสมัยอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุเมื่อเนินปราสาทถือว่าเป็นศูนย์กลางของการบริหาร แต่วัตถุประสงค์ของโครงสร้างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แม้ว่าโครงสร้างที่พบที่ซากโมเฮนโจ-ดาโร (ภาษาสินธี: मोइन जो दड़ो) หรือ "เนินมรณะ" จะเป็นโครงสร้างที่มีกำแพงล้อมรอบ แต่ก็ไม่เป็นที่ชัดแจ้งว่าจะเป็นกำแพงที่สร้างขึ้นเพื่อการป้องกันการโจมตีจากข้าศึกหรือไม่ ข้อสันนิษฐานข้อหนึ่งคือเป็นกำแพงที่สร้างขึ้นเพื่อเปลี่ยนทิศทางการไหลของกระแสน้ำท่วม
ในสมัยกรีกโบราณ เนินปราสาทอะโครโพลิสตั้งเด่นอยู่บนเนินสูงที่มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้แต่ไกล อะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ประกอบด้วยสถานที่สำหรับหลบภัย และ ที่มั่น ที่เป็นที่เก็บเสบียงและอาวุธ, เทวสถานสำหรับเทพเจ้า และ พระราชวัง อะโครโพลิสที่มีชื่อเสียงที่สุดคืออะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ แต่อะโครโพลิสเป็นองค์ประกอบของการสร้างเมืองแทบทุกเมืองในสมัยกรีกโบราณ เช่นอะโครโพลิสแห่งคอรินท์ (Acrocorinth) ที่มีชื่อเสียงว่ามีระบบป้อมปราการที่มั่นคงที่แข็งแรง ในสมัยต่อมาเมื่อกรีซปกครองโดยจักรวรรดิละติน องค์ประกอบนี้ก็ได้รับการนำไปใช้โดยผู้ปกครองใหม่โดยมีวัตถุประสงค์เช่นเดียวกัน
เนินปราสาทมีชื่อเรียกกันไปต่าง ๆ ในแต่ละภูมิภาคเช่น "เครมลิน" (kremlin) ในรัสเซีย หรือ "อัลกาซาร์" (alcázar) ในคาบสมุทรไอบีเรีย ในเมืองในยุโรปคำว่า "citadel" และ "city castle" มักจะใช้สลับความหมายกันได้ หรือบางครั้งก็อาจจะใช้คำว่า "tower" แทนได้เช่น ทาวเวอร์ออฟลอนดอน หรือ ทาวเวอร์ออฟเดวิดในเยรูซาเลม
ในช่วงระยะเวลาต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุคกลาง เนินปราสาทที่มีระบบการป้องกันทางการทหารอิสระจากกำแพงเมืองเป็นระบบการป้องกันขั้นสุดท้ายของข้าศึกที่มาล้อมเมือง เมืองจะเสียก็ต่อเมื่อเสียเนินปราสาท เช่นในปี ค.ศ. 1543 ในการล้อมเมืองนีซโดยออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา บาร์บารอสซาบุกเข้ามาในเมืองและทำความเสียหายเป็นอย่างมากให้แก่ตัวเมืองและจับผู้คนไปเป็นเชลย แต่ไม่สามารถยึดปราสาทของเมืองนีซได้
มาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็เกิดสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกันที่แอนต์เวิร์ป เมื่อกองทหารดัตช์ภายใต้การนำของนายพลดาฟิด แฮ็นดริก ชาเซ รักษาเนินปราสาทอยู่ได้ระหว่างปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1832 ขณะที่ตัวเมืองแอนต์เวิร์ปเองตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของฝ่ายอิสระเบลเยียมแล้ว ในยามสงครามเนินปราสาทส่วนใหญ่จะใช้เป็นที่หลบภัยของประชากรในเมืองและปริมณฑล แต่ในขณะเดียวกันเนินปราสาทก็จะใช้เป็นที่มั่นของกองทหารหรือผู้มีอำนาจทางการเมืองจากอันตรายที่อาจจะมาจากชาวเมืองเองก็ได้ เช่นในกรณีของบาร์เซโลนาที่สร้างเนินปราสาทอย่างมั่นคงในปี ค.ศ. 1714 เพื่อเป็นการแสดงความมีอำนาจต่อชาวกาตาลาที่เคยทำการปฏิวัติในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ในการต่อต้านรัฐบาลกลางของสเปน ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อได้โอกาสชาวเมืองบาร์เซโลนาก็ทำการรื้อเนินปราสาททิ้ง และสร้างอุทยานซิวตาเด็ลยา (Parc de la Ciutadella) หรือ "อุทยานเนินปราสาท" ขึ้นแทนที่ สถานการณ์คล้ายคลึงกันเกิดขึ้นที่ซิทาเดลลาที่ตั้งอยู่บนเนินเหนือแม่น้ำดานูบที่บูดาเปสต์ในฮังการี
การทลายคุกบัสตีย์ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส (ที่จำได้กันแต่เพียงการปลดปล่อยนักโทษไม่กี่คน) ส่วนหนึ่งก็ถือกันว่าเป็นสถานการณ์ที่เกิดจากการถือว่าที่ตั้งของคุกบัสตีย์เป็นสัญลักษณ์ของ "เนินปราสาทหลวง" ทางกลางความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในปารีสขณะนั้น
หรือเมื่อการีบัลดีโค่นอำนาจการปกครองของราชวงศ์บูร์บงในปาแลร์โมระหว่าง ค.ศ. 1860 ระหว่างการรวมประเทศอิตาลี (Unification of Italy) ในเหตุการณ์นั้น เนินปราสาทกัสเตลลัมมาเรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความเกลียดชังและความกดขี่ของรัฐบาลเดิมก็ถูกรื้อทิ้งอย่างเป็นทางการ
การล้อมอัลกาซาร์ระหว่างสงครามกลางเมืองสเปนในปี ค.ศ. 1936 ที่ฝ่ายชาตินิยมสามารถรักษาเนินปราสาทไว้ได้จากฝ่ายรัฐนิยมที่มีกำลังเหนือกว่าเป็นเวลาสองเดือนก็ที่จะได้รับความช่วยเหลือจากกองหนุน ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่าเนินปราสาทก็ยังเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพแม้ในการสงครามสมัยใหม่ เช่นเดียวกันกับสถานการณ์ในยุทธการที่เมืองเว้ (Battle of Huế) ในปี ค.ศ. 1968 เมื่อกองทหารฝ่ายเวียดนามเหนือรักษาเนินเว้ไว้ได้ 26 วันในการต่อสู้กับกองทหารสหรัฐและเวียดนามใต้ที่มีกำลังและอาวุธที่เหนือกว่า
เนินปราสาทควิเบกยังคงเป็นเนินปราสาทที่ใหญ่ที่สุดที่มีทหารประจำการในทวีปอเมริกาเหนือ หลังจากที่ก่อสร้างมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1693 โดยราชอาณาจักรฝรั่งเศส
เพลงชาติเชโกสโลวาเกีย
เพลงชาติเชโกสโลวาเกีย (Československá hymna ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2461 ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ประเทศเชโกสโลวาเกียได้รับการสถาปนา โดยได้นำเนื้อร้องบทแรกของเพลงคเด โดโมฟ มูย? และ นาดทาโทรซาบลีซกา (สาธารณรัฐสโลวัก) รวมเป็นเพลงเดียวกัน ในดินแดนเช็กนั้น มีกลุ่มชาติพันธุ์เยอรมัน และ ฮังการี โดยได้แปลเนื้อร้องเป็น ภาษาฮังการี และ เยอรมัน.
ภายหลังจากการสลายของเชโกสโลวาเกีย โดยแบ่งออกเป็นสาธารณรัฐเช็กและสาธารณรัฐสโลวัก ในปี พ.ศ. 2535 ยังคงใช้เนื้อร้องเดิม และ บทแรกของนาดทาโทรซาบลีซกา ได้กลายมาเป็นเพลงชาติสาธารณรัฐสโลวัก.
บทร้อง
บทร้องฉบับทางการ
คำแปลภาษาเยอรมัน
คำแปลภาษาฮังการี
คำแปลภาษาไทย
อันดับย่อยปลานกขุนทอง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง (Wrasse, Cichlid, Parrotfish, Damsel) เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei
การจำแนก
พบทั้งหมด 6 วงศ์
ไบเฟนทริน
ไบเฟนทริน เป็น สารเคมีกำจัดแมลง ในกลุ่ม ไพรีทรอยด์ ส่งผลต่อ ระบบประสาท ของ แมลง ผลิตภัณฑ์ที่มีไบเฟนทรินเป็นสารออกฤทธิ์ เช่น แม็กซ์ธอร์, ทาวสตาร์, ไบเกรด, และออโธ โฮม ดีเฟนส์ แม๊กซ์ เป็นต้น
ไบเฟนทริน, ไพรีทรอยด์ยุคที่ 4, ถูกค้นพบและพัฒนาขึ้นโดยบริษัท FMC Corporation Pty Ltd ไบเฟนทรินละลายในน้ำต่ำ มีค่าการละลายน้ำน้อยกว่า 1 ไมโครกรัม/ลิตร มีความคงทนในดินสูง(ค่าครึ่งชีวิต = 7 วัน - 8 เดือน) เป็นสารเคมีกำจัดปลวกที่มีฤทธิ์ตกค้างนานที่สุดที่ขึ้นทะเบียนวางขายในท้องตลาด ณ ปัจจุบัน
เอกสารข้อมูลเพื่อความปลอดภัย (MSDS) ของ แม็กซ์ธอร์ (ชื่อการค้าของไบเฟนทริน) ของบริษัท Ensystex Australasia Pty Ltd แสดงว่าไม่เป็นสารก่อมะเร็ง  เป็นพิษ สูงต่อ ปลา, เพราะ, เหมือนกับทุกสารในกลุ่มไพรีทรอยด์, เป็นสารที่ยับยั้ง ATPase สัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยในน้ำมีความอ่อนแอสูงต่อสารที่ยับยั้ง ATPase กว่าสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อาศัยบนบกเนื่องจากพวกมันต้องขึ้นอยู่กับกระบวนการสังเคราะห์ ATP ที่เหงือกเพื่อจะรักษาสมดุลออสโมซิส
ข้อมูลจากการประเมินความเสี่ยง, EPA สรุปว่าไม่มีอันตรายที่จะส่งผลต่อประชากรทั่วไป ทารกและเด็กจากการได้รับและสะสมสารตกค้างจากไบเฟนทริน
ภาคภูมิ วงษ์จินดา
ภาคภูมิ วงษ์จินดา เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย ก้าวเข้าสู่เบื้องหลังผู้ทำภาพยนตร์ จากการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับภาพยนตร์เรื่อง ท่านขุนน้อยแห่งสยาม ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง พระสุรัสวดี จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับภาพยนตร์อย่างเรื่อง  แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ,  ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน, ดอกไม้ในทางปืน และ เชอรี่แอน  และยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง ปอบ หวีด สยอง
ภาคภูมิได้เป็นผู้กำกับครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า (2547) กับสังกัดบาแรมยู ต่อมากับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเรื่อง รับน้องสยองขวัญ (2548) และในปี 2550 กับภาพยนตร์ วิดีโอคลิป ในปี 2553 กับเรื่อง ใคร...ในห้อง นำแสดงโดยสินจัย เปล่งพานิช ผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในปีพ.ศ. 2555 เรื่อง ชอบกดLIKEใช่กดLOVE นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ,ออม สุชาร์, อัทธ์ อังกูร
ธนบัตร 100 บาท
แบบ 17
ธนบัตรไทยชนิดราคา 100 บาทแบบ 17
แบบ 16
​​​ภาพประธานด้านหน้า​
ภาพประธานด้านห​​ลัง
ขนาด ​วันประกาศออกใช้ จ่ายแลก
​พระบรมฉายาสาทิสลักษณ์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในฉลองพระองค์ครุยมหาจักรีบรมราชวงศ์
แบบ 15
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
วันจ่ายแลก 1 มกราคม 2540
แบบ 14
No file
ธนบัตรปัจจุบัน
ธนบัตรไทยชนิดราคา 100 บาทแบบ 17
แบบที่ระลึก
ออกใช้เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904
การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 3 ที่กรุงเซนต์หลุยส์ สหรัฐ ระหว่างวันที่ 19-21 กันยายน พ.ศ. 2447 จัดขึ้นที่สนาม Francis Field ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 3 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 29 คน จาก 1 ประเทศ
บัตทุสที่ 2
บัตทุสที่ 2 แห่งซิเรเน ( บางครั้งเรียกว่า ยูไดมอน (พรหรืออวยพร) หรือละตินที่เทียบเท่าเฟลิกซ์ (Βάττος ὁ Εὐδαίμων; ปกครองตั้งแต่ 583 ถึง 560 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์ที่สามแห่งซิเรเนและเป็นหนึ่งในเชื้อพระวงศ์จากราชวงศ์บัตเทียด
ยุทธการที่เมดสตัน
ยุทธการที่เมดสตัน (Battle of Maidstone) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 ที่เมืองเมดสตันในเทศมณฑลเคนต์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กับกองทัพตัวแบบใหม่ของฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะ
ในปี ค.ศ. 1648 ฝ่ายนิยมกษัตริย์ในเทศมณฑลเคนต์แข็งข้อและยึดเกรฟเซนด์และเมดสตัน ลอร์ดแฟร์แฟกซ์จึงนำทัพมายังเมดสตันและยึดเมืองคืน ฝ่ายนิยมกษัตริย์เข้าโจมตีกองทัพของฝ่ายรัฐสภาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1648 แต่ได้รับความพ่ายแพ้และมีผู้เสียชีวิตทางฝ่ายนิยมกษัตริย์กว่า 800 คน ชัยชนะของฝ่ายรัฐสภาทำให้การแข็งข้อยุติลง
Schizenterospermum
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กรมป่าไม้
กรมป่าไม้ (Royal Forest Department) เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัด กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีหน้าที่ในการอนุรักษ์ รักษา และจัดการทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ ซึ่งมีทั้งหมด 77 ล้านไร่ โดยในอดีต สังกัด กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
ประวัติป่าไม้ในประเทศไทย
การทำป่าไม้ของประเทศไทย ได้เริ่มขึ้นในสมัยที่มีการริเริ่มทำ ป่าไม้สัก เป็นสินค้าทางภาคเหนือ โดยป่าสักที่มีความสำคัญ จะอยู่ในเขต 5 นคร ได้แก่ นครเชียงใหม่, ลำพูน, ลำปาง, แพร่, และ น่าน โดยมีเจ้าผู้ครองนครคอยควบคุม โดยที่ผู้จะทำป่าไม้ในเขตนั้น จะต้องเสียเงิน ค่าตอไม้ ตามจำนวนต้นที่จะตัด นอกจากนั้น เจ้าผู้ครองนครจะยกป่าใดในท้องที่ ให้แก่ผู้ใดก็ได้ และเมื่อ เจ้าของป่าถึงแก่กรรมลง ป่าไม้นั้นก็จะเป็นทรัพย์สินอยู่ในกองมรดกด้วย ซึ่งไม่ได้มีการควบคุมการทำไม้ในทางวิชาการเลย เช่น การกำหนด จำนวนไม้ที่จะให้ตัดแต่ละครั้ง ขนาด ช่วงเวลาในการจะตัดออกที่ไม่มีความชัดเจน ทำให้ในเวลาต่อมา การอนุญาตทำป่าไม้ มีความไม่ชอบมาพากล และ เกิดกรณีพิพาท จนมีคำร้องทุกข์เป็นจำนวนมาก
ทำให้ต้องมีการตรา พระราชบัญญัติ สำหรับผู้รักษาเมืองซึ่งจะทำสัญญากับชาวต่างประเทศ จุลศักราช 1236 (พ.ศ. 2417) โดยมีสาระสำคัญคือการทำป่าไม้ ระหว่างเจ้าเมือง หรือ ผู้ครองนคร กับชาวต่างประเทศนั้นจะต้องได้รับ สัตยาบันจากทาง กรุงเทพฯ ก่อน จึงจะมีผลใชับังคับได้ และ ห้ามไม่ให้เจ้าเมือง หรือ ผู้ครองนคร ออกใบอนุญาตแก่บุคคลเกินกว่า 1 คน ตามสัญญาทางพระราชไมตรีอังกฤษ เมื่อปี 2426 จึงได้ให้ความสำคัญในการควบคุมการทำป่าไม้ ทำให้ กระทรวงมหาดไทย ได้ว่าจ้าง Mr.Castensjold ชาวเดนมาร์กไปสำรวจการทำป่าไม้สักทางภาคเหนือ
ต่อมาในปี 2438 รัฐบาลบริติชราชได้ให้ความช่วยเหลือในการส่งผู้ชำนาญการป่าไม้ โดยส่ง Mr. H. Slade มาสำรวจการทำป่าไม้ ในภาคเหนือ และได้ทำรายงานผลการสำรวจป่าไม้ ต่อกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2438 โดยในเวลานั้น ได้มีการชี้แจงข้อบกพร่องการทำป่าไม้ของไทยในเวลานั้น 2 ประการคือ
1. กิจการป่าไม้ทั้งหมดที่มีในเวลานั้น อยู่ในการครอบครองของเจ้าผู้ครองนคร ซึ่งทำให้ ทางส่วนกลาง ไม่สามารถเข้ามาบริหารจัดการ หรือ ควบคุม การทำป่าไม้ ให้เป็นไปอย่างถูกต้องและมีมาตรฐาน โดยเฉพาะเรื่องสัมปทานป่าไม้ ที่ยังมีปัญหาที่ว่า เมื่อเจ้าของสัมปทานเดิม หมดสัญญา ก็ยังปรากฏว่ายังไม่หยุดกิจการ รวมไปถึงการขออนุญาตการทำป่าไม้ ซึ่งการขอสัมปทาน ยังต้องมีการเสียค่าใช้จ่าย ทำให้ราคาต้นทุนของไม้สักในขณะนั้น มีราคาสูงขึ้น
2. ในช่วงต้น ที่มีการสำรวจป่าไม้สัก เพื่อกำหนดจำนวนไม้ที่อนุญาตให้ตัดฟัน และ เสนอให้ควบคุมการตัดไม้สักเพื่อใช้สอย โดยเสนอให้ใช้ไม้กระยาเลยแทน ต่อมาจึงได้พบอีกว่า ประชาชนได้ตัดต้นสักขนาดเล็กเพื่อใช้สอยเป็นจำนวนมาก ซึ่งเกินกำลังการทำป่าไม้ ซึ่งมีผลต่อทรัพยากรป่าไม้อย่างยิ่ง ซึ่งสถานการณ์ป่าไม้สักขณะนั้น ได้มีการตัดฟันไม้สักเกินกำลังป่า ถึงประมาณ 3 เท่าครึ่ง
ประวัติการจัดตั้งกรม
กรมป่าไม้ ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 18 กันยายน 2439 โดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และโปรดเกล้าฯ ให้อยู่ในสังกัด กระทรวงมหาดไทย โดยในระยะแรก รัฐบาลไทยได้ขอตัวเจ้าหน้าที่ป่าไม้จาก บริติชราช มาช่วยบริหารราชการกรมระหว่างปี 2439 ถึง 2466 ต่อมาในปี 2466 จึงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ พระยาดรุพันธ์พิทักษ์ ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมป่าไม้ จึงเป็นอธิบดีกรมป่าไม้คนแรกที่เป็นคนไทยนับแต่นั้นเป็นต้นมา
โดยกรมป่าไม้ ได้ย้ายสังกัดถึง 5 ครั้ง ได้แก่ :
สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้
สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้เป็นส่วนราชการส่วนภูมิภาคของกรมป่าไม้ ดำเนินการเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากรป่าไม้ในพื้นที่รับผิดชอบ ได้แก่งานป้องกันการบุกรุกทำลายป่าไม้ งานจัดการที่ดินป่าไม้ งานวิจัยและพัฒนาด้านการป่าไม้ งานส่งเสริมการปลูกป่า จัดการป่าชุมชน รวมทั้งจัดทำแผนการบริหารในส่วนพื้นที่รับผิดชอบให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์กรม จังหวัด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แบ่งการบริหารออกเป็น 13 พื้นที่ ดังนี้
ทำเนียบเจ้ากรมและอธิบดี
นับตั้งแต่ก่อตั้งกรม มีเจ้ากรมและอธิบดีกรมป่าไม้ทั้งสิ้น 34 คน (ไม่นับรักษาการอธิบดี)
หมายเหตุ: ตัวเอียง รักษาการอธิบดี
สลัดได
ถิ่นกำเนิด
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้น
การปลูกและขยายพันธุ์
ปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร
ชื่อท้องถิ่น
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
อาร์เซซิลาอุสที่ 2
อาร์เซซิลาอุสที่ 2 แห่งซิเรเน (Ἀρκεσίλαος ὁ Χαλεπός, ; ปกครองภายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกพระองค์ที่สี่แห่งซิเรเนและเป็นหนึ่งของผู้ปกครองจากราชวงศ์บัตเทียด ในสมัยของพระองค์ได้เริ่มเกิดการเสื่อมอำนาจของราชวงศ์บัตเทียดลง
ประเทศอินเดียในเอเชียนเกมส์
ประเทศอินเดีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งแรกในเอเชียนเกมส์ 1951 ที่จัดขึ้น ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอินเดีย เป็นผู้รับผิดชอบส่งนักกีฬาอินเดียเข้าร่วมการแข่งขัน ทีมชาติอินเดียได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งทั้งหมด 154 เหรียญทอง 202 เหรียญเงิน 315 เหรยียญทองแดง รวมทั้งสิ้น 671 เหรียญ
อภัย จันทวิมล
อภัย จันทวิมล เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 ที่อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนส่งเสริมคณะลูกเสือแห่งชาติ ในคณะกรรมการลูกเสือโลก ขององค์การลูกเสือโลก ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ถึง 2514
ในพ.ศ. 2514 เขาได้รับรางวัลบรอนซ์วูลฟ์ ซึ่งเป็นรางวัลที่ได้รับจากองค์การลูกเสือโลก และมอบโดยคณะกรรมการลูกเสือโลกในฐานะที่มีการสนับสนุนส่งเสริมกิจการลูกเสือโลก ในการประชุมลูกเสือโลกครั้งที่ 22
ประวัติ
อภัย จันทวิมล เข้าศึกษาที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี และเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ต่อมา ได้เดินทางไปศึกษาวิชากฎหมายที่ประเทศอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ พ.ศ. 2459
นายอภัย สมรสกับ คุณหญิงทองก้อน จันทวิมล (สกุลเดิม บุณยัษฐิติ) พ.ศ. 2490 เขาได้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอธิบดีกรมสามัญศึกษา และ พ.ศ. 2494 เป็นอธิบดีกรมพลศึกษา พ.ศ. 2504 ถึง 2511 ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ภายหลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในพ.ศ. 2513 ถึง 2514 และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในพ.ศ. 2515 ถึง 2517 ต่อมา ได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ นายอภัย ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อปี 2536 สิริอายุ 86 ปี
อังกอร์ (ละครโทรทัศน์)
อังกอร์ เป็นละครแนวแอ็คชั่น-แฟนตาซี-พีเรียด-ผจญภัย จากบทประพันธ์ของนอร์แมน วีรธรรม นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ถึง 2 ครั้งด้วยกัน
ครั้งแรกกำกับการแสดงโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 น. ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 – 12 กันยายน พ.ศ. 2543 นำแสดงโดย พีท ทองเจือ, วรรัตน์ สุวรรณรัตน์, คงกระพัน แสงสุริยะ, จิตติมา สำเภาทองและนักแสดงอีกมากมาย ผลิตโดย บริษัท บางกอก ออดิโอ วิชั่น จำกัด
ครั้งที่ 2 กำกับการแสดงโดย เฉิดบุญ ภักดีวิจิตร, กฤษณพงศ์ ราชธา เริ่มออกอากาศทางช่อง 33 ครั้งแรกวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2561 – 21 กันยายน พ.ศ. 2561 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย อัชชา นามปาน, สุภาพร วงษ์ถ้วยทอง, นริศสันต์ โลกวิทย์, อนุชิต สพันธุ์พงษ์, นภัสกร มิตรเอม และนักแสดงอีกมากมาย ผลิตโดย บริษัท อาหลองจูเนียร์ จำกัด  และ อังกอร์ ได้จะกลับมาออกอากาศอีกครั้งแบบรีรัน ทางช่อง 3 เอซดี เริ่มวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 18.20 - 20.05 น. และวันศุกร์ เวลา 18.00 - 19.45 น. เริ่มวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ต่อจากละครตราบาปสีชมพู (เฉพาะหลังข่าว วันที่ 31 ธันวาคม 2561-1 มกราคม 2562 เวลา 20.20 - 22.50 ต่อจากละครลิขิตรัก รีรัน)
กันดั้มบิลด์ไฟท์เตอร์ไทร์
กันดั้มบิลด์ไฟท์เตอร์ไทร์ (Gundam Build Fighters TRY ) เป็นผลงานซีรีส์ กันดั้ม ลำดับที่ 15 ของบริษัท ซันไรส์ และเป็นภาคต่อโดยตรงของกันดั้มบิลด์ไฟท์เตอร์เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ 8 ตุลาคม 2557 ถึงวันที่ 1 เมษายน 2558 รวมทั้งสิ้น 25 ตอน
ตอนพิเศษ กันดั้มบิลด์ไฟท์เตอร์ไทร์: Island Wars (Gundam Build Fighters Try: Island Wars) มีกำหนดฉายในวันที่ 21 สิงหาคม 2559
เรื่องย่อ
ในซีซั่นที่สอง 7 ปีหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรก บ.ยาจิม่าเทรดดิ้ง ได้เทคโอเวอร์ PPSE ทำให้ได้สิทธิ์ต่างๆเกี่ยวกับการจัดแข่งกันพลาแบทเทิลมาและได้เปลี่ยนแปลงกฎกติกาต่างๆหลายอย่าง และยังทำให้ความนิยมในการแข่งขันนี้เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
แต่ว่าที่ชมรมกันพลาแบทเทิลของโรงเรียน เซย์โฮ ของ อิโอริ เซย์ แชมป์การแข่งขันในครั้งที่ 7 กลับตกอยู่ในภาวะวิกฤต เมื่อเหลือสมาชิกเป็นเด็กมัธยมต้นเพียงคนเดียวคือ ประธานชมรม โฮชิโนะ ฟุมินะ ซึ่งในสถานการณ์นี้ไม่ทีทางที่ชมรมจะสามารถเตรียมตัวเข้าแข่งขันทั้งในระดับมัธยมต้นและมัธยมปลายได้
ทว่า ฟุมินะ ได้พบกับนักเรียนใหม่ผู้ชำนาญศิลปะการต่อสู้ คามิคิ เซไค ที่กำลังเดินทางฝึกวิชาร่วมกับอาจารย์ของเขา พร้อมด้วยกันพลาบิลด์เดอร์ โคซากะ ยูมะ พวกเขาทั้ง 3 คนได้รวมทีมกันในชื่อ "Try Fighters" เพื่อที่จะเข้าชิงชัยในการต่อสู้ครั้งใหม่นี้
ลีอาร์คัส
ลีอาร์คัส (Λέαρχος; ) เป็นที่ปรึกษาในรัฐบาลแห่งอาณาจักรซิเรเนในช่วงระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าอาร์เซซิลาอุสที่ 2 ลีอาร์คัสเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอาร์เซซิลาอุส เพื่อแย่งพระราชบังลังก์ แต่ครองราชย์ได้เพียงไม่กี่เดือน
คมพยัคฆ์ ป.ประมุข
คมพยัคฆ์ ป.ประมุข มีชื่อจริงว่า สุริยันต์ สาธร เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ที่ตำบลแสลงพัน อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นอดีตแชมป์โลกของสภามวยโลก ในรุ่นไลท์ฟลายเวท (108 ปอนด์) และอดีตแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก ในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์)
ประวัติ
คมพยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ปี ในชื่อ "เพชรน้อย ศักดิ์ธีรยุทธ" โดยมี ธีรยุทธ กิติสุบรรณ เป็นผู้ฝึกสอน หันมาชกมวยสากลเมื่ออายุ 16 ปี ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อก พยัคฆ์น้อย วงศ์ประเสริฐ ยก 1 จนได้แชมป์เวทีลุมพินีรุ่นมินิมั่มเวทเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อก ฤทธิเดช แสงหิรัญ ยก 10 "กำนันแก๊" ประมุข โรจนตัน จึงดึงตัวไปอยู่ที่ค่าย ให้ใช้ชื่อว่า "คมพยัคฆ์ ป.ประมุข" และขึ้นชกมวยสากลเรื่อยมา จนได้ครองแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เบนจี้ โซโรนา
หลังจากได้ครองแชมป์โลกคมพยัคฆ์ได้รับรางวัลนักกีฬาอาชีพยอดเยี่ยมสยามกีฬา อวอร์ดส (ครั้งที่ 6) และนักกีฬาอาชีพยอดเยี่ยมสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2554 นอกจากนั้น การชกระหว่างคมพยัคฆ์กับเอร์นันเดซยังได้รับการยกย่องให้เป็นไฟต์ที่ตื่นเต้นที่สุดแห่งปี
คมพยัคฆ์ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้เพียงครั้งเดียว เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน โจนาธาน ทากูนิง นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปแบบไม่ประทับใจ เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุหัวชนกันแล้วเกิดแผลแตก คมพยัคฆ์ชกต่อไม่ได้ในยกที่ 6 ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 คมพยัคฆ์ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอให้แก่ อาเดรียน เอร์นันเดซ คู่ปรับเก่าไปในต้นยกที่ 6 ที่ประเทศเม็กซิโก ในถิ่นของเอร์นันเดซเอง ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2555 (ตรงเช้าวันที่ 7 ตุลาคม ตามเวลาในประเทศไทย)
ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท และได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลก กับ เฮอัน ปิเอโร เปเรซ นักมวยชาวเวเนซุเอลา ที่จังหวัดขอนแก่น ปรากฏว่าคมพยัคฆ์เป็นฝ่ายชนะทีเคโอไปได้ในต้นยกที่ 6 แต่เมื่อป้องกันแชมป์เพียงครั้งแรกกับ โคกิ เอโตะ นักมวยชาวญี่ปุ่น ในวันที่ 1 สิงหาคม ปีเดียวกัน ที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ คมพยัคฆ์เคยเป็นฝ่ายชนะน็อกอาดริอัน เอร์นันเดซ มาก่อน ปรากฏว่าคมพยัคฆ์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปแบบเอกฉันท์ 113-114, 113-114 และ 111-116 เสียแชมป์ไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเท่านั้นเอง โดยในยกที่ 12 ซึ่งเป็นยกสุดท้ายคมพยัคฆ์ถูกนับ 8 อีกด้วย
หลังจากเสียแชมป์โลกเฉพาะกาลไป คมพยัคฆ์ได้ย้ายไปชกในสังกัดของก่อเกียรติ พาณิชยารมณ์ และเป็นผู้ฝึกสอนให้กับนักมวยในสังกัดก่อกียรติกรุ๊ป เช่น เพชรบางบอน ส.ธนะภิญโญ หรือสามารถเล็ก ก่อเกียรติยิม โดยคมพยัคฆ์ขึ้นชกในสังกัดของก่อเกียรติเป็นครั้งแรก ในชื่อ "คมพยัคฆ์ บัญชาเมฆ" เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ที่กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่คมพยัคฆ์เองเคยไปคว้าแชมป์โลก WBC และเสียแชมป์เฉพาะกาล WBA มาก่อน โดยชกชนะน็อก ฟ้าประทาน ขวัญใจสีโคตร นักมวยจากประเทศลาว ในยกที่ 2 ต่อมา เมื่อ ก่อเกียรติหมดบทบาทในการจัดมวยสากลอาชีพระยะหนึ่งจากคดีเช็คเด้ง คมพยัคฆ์ได้ไปชกในรายการ WP Boxing ผลัดแพ้ชนะกับพงษ์ศักดิ์เล็ก นครหลวงโปรโมชันใน พ.ศ. 2561 และได้ไปชกที่จีนอีกครั้ง ก่อนจะประกาศแขวนนวม
แป้งทอด (อาหารจีน)
ระวังสับสนกับ: แป้งทอด (อาหารญี่ปุ่น)
แป้งทอด หรือ ขนมเปี๊ยะสด ( เซาปิ่ง; "ฮวงกั๊วะเปี๊ยะ") เป็นขนมโบราณของคนจีน ทำจากแป้งหรือเป็นแป้งผสมมันเทศบด ยัดไส้ด้วยถั่วเหลือง หรือเผือก กดให้แบนแล้วนำไปทอด อาจโรยงาด้วยก็ได้
การที่ชาวจีนเรียกขนมแป้งทอดว่า "ฮวงกั๊วะเปี๊ยะ" (火燒) เนื่องจากการทำขนมต้องใช้มันเทศเป็นส่วนผสม เพราะชาวจีนปลูกมันเทศเป็นจำนวนมาก จึงนำมาทำอาหารและขนม
ไมตรีปาละ สิริเสนะ
ไมตรีปาละ สิริเสนะ (මෛත්‍රීපාල සිරිසේන; เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการเมืองชาวศรีลังกา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่เจ็ดของศรีลังกา ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 ถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เป็นประธานาธิบดีศรีลังกาคนแรกที่มาจากมณฑลกลางเหนือ (North Central Province) และไม่ได้มาจากกลุ่มอภิสิทธิชนทางการเมืองตามขนบประเพณี
เขาเข้าสู่การเมืองกระแสหลักเมื่อ พ.ศ. 2532 ด้วยการเป็นสมาชิกรัฐสภาศรีลังกา และได้ว่าการหลายกระทรวงตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ตำแหน่งสุดท้ายก่อนเข้ารับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2558 คือ เลขาธิการพรรคเสรีภาพศรีลังกา (Sri Lanka Freedom Party) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เขาเป็นบุคคลที่กลุ่มฝ่ายค้านมีมติร่วมกันให้ลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ชัยชนะที่เขาได้รับในการเลือกตั้งดังกล่าวนั้น มองกันว่า "เหนือความคาดหมาย" (surprise) เพราะเขาได้รับคะแนนเสียงจากเขตเลือกตั้งแถบชนบทซึ่งชนกลุ่มใหญ่เป็นชาวสิงหล ทั้งได้คะแนนเสียงจากชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิมและทมิฬที่ถูกพรรครัฐบาลทอดทิ้งเนื่องจากนโยบายปรองดองหลังสงครามและการแบ่งแยกดินแดนที่ทวีความรุนแรงเรื่อย ๆ  เมื่อได้รับเลือกตั้งแล้ว มีข่าวว่า สิริเสนะให้คำมั่นว่า จะดำเนินโครงการ "ปฏิรูป 100 วัน" (100-day reform) เพื่อจัดสมดุลใหม่ให้แก่ฝ่ายบริหารภายใน 100 วันนับแต่วันได้รับเลือกตั้ง โดยจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายตุลาการ จะปราบทุจริต จะสืบสวนข้อกล่าวหาเกี่ยวกับอาชญากรรมสงครามตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จะยกเลิกรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 18 ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันมาก จะกลับไปใช้รัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 17 และจะตั้งรนิล วิกรมสิงหะ (Ranil Wickremesinghe) หัวหน้าพรรคร่วมแห่งชาติ (United National Party) เป็นนายกรัฐมนตรี  แต่ภายหลังเขาแถลงว่า โครงการนี้เป็นความคิดของใครก็ไม่ทราบ แต่ไม่ใช่ของเขา
บริษัทจำกัด
บริษัทจำกัด (limited company) คือ องค์การธุรกิจ ซึ่งจัดตั้งขึ้นด้วยการแบ่งทุนเป็นหุ้น มีมูลค่าเท่า ๆ กัน ผู้ถือหุ้นต่างรับผิดชอบจำกัดเพียงไม่เกินจำนวนเงิน ตนยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าหุ้นที่ตนถือ
บริษัทจำกัด
สำหรับประเทศไทย บริษัทจำกัดแบ่งออกเป็น 2 ประเภท
บริษัทเอกชนจำกัด
สถานประกอบการที่จัดตั้งขึ้นโดยวิธีการแบ่งทุนเป็นหุ้น แต่ละหุ้นมีมูลค่าเท่า ๆ กัน มีผู้ถือหุ้นตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป มาจัดตั้งบริษัทร่วมกัน
ลักษณะของบริษัทเอกชนจำกัด
2. การจัดตั้งบริษัทจำกัด ต้องทำตามขั้นตอนที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์กำหนด มาตรา 1097 กำหนดว่า บุคคลใดก็ตามตั้งแต่ 2 คนเป็นต้นไป จะเริ่มก่อการและตั้งเป็นบริษัทได้ โดยต้องเข้าชื่อทำหนังสือบริคณห์สนธิ และกระทำการอื่น ๆ ตามบทบัญญัติประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
3. ผู้ถือหุ้นรับผิดชอบไม่เกินจำนวนเงินมูลค่าที่เจ้าตัวยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าหุ้นที่ถือ
4. บริษัทเอกชนจำกัด ไม่สามารถประกาศแจ้งความเรียกระดมหุ้นจากประชาชนคนทั่วไปได้ ไม่สามารถออกหนังสือชี้ชวนให้ประชาชนคนทั่วไปมาซื้อหุ้นได้ตามมาตรา 1102
5. ไม่ได้มีการกำหนดคุณสมบัติของผู้ถือหุ้นไว้ หากผู้ถือหุ้นตาย ล้มละลาย เป็นคนไร้ความสามารถ บริษัทก็ไม่ก็เลิก สามารถโอนหุ้นให้บุคคลอื่นได้โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากบริษัท
6. บริษัทเอกชนจำกัด มีฐานะเป็นนิติบุคคล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
9. การตั้งชื่อ ต้องมีคำว่า "บริษัท" นำหน้าชื่อ และ คำว่า "จำกัด" ต่อท้าย
บริษัทมหาชน
บริษัทมหาชน คือ บริษัทจำกัด ซึ่งตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. บริษัท มหาชน พ.ศ. 2535 โดยมีข้อกำหนดให้บริษัทซึ่งดำเนินธุรกิจอยู่แล้ว สามารถนำหุ้นจำนวนหนึ่งของบริษัทออกจำหน่ายให้ประชาชนทั่วไปได้ ประชาชนผู้ซื้อหุ้นจึงเป็นเจ้าของกิจการนั้นตามสัดส่วนของหุ้นที่ถืออยู่ และหุ้นนี้อาจขายให้ผู้อื่นได้ตามราคาหุ้นในแต่ละวัน ผู้ที่ดำเนินการขายและซื้อหุ้นของบริษัทจำกัด (มหาชน) คือ ตลาดหลักทรัพย์ โดยในภาษาอังกฤษใช้คำว่า Public Company Limited แล้วย่อได้เป็น Pcl หรือ PCL (Public Company Limited) เพื่อแสดงว่าเป็นบริษัทจำกัด ประเภทมหาชน
การจดทะเบียนบริษัทและห้างหุ้นส่วน
การจดทะเบียนบริษัทจำกัด
บุคคล ใดๆ ที่ประสงค์จะจัดตั้งบริษัทเป็นของตนเอง จำต้องรู้โครงสร้างเบื้องต้นเกี่ยวกับบริษัทจำกัดก่อน  เพื่อนำมาเป็นข้อมูล จัดเตรียมจดทะเบียนจัดตั้งบริษัท  ซึ่งโครงสร้างของบริษัทจำกัด มีดังต่อไปนี้
ซอสศรีราชา
ศรีราชา เป็นซอสพริกแบบหนึ่งของไทย ตั้งชื่อตามอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยผลิตขึ้นครั้งแรกเพื่อรับประทานกับอาหารที่ร้านอาหารทะเลท้องถิ่น ทำจากพริกหวาน น้ำส้มสายชูกลั่น กระเทียม น้ำตาลและเกลือ ศรีราชาเป็นเครื่องปรุงรสที่พบได้ทั่วไปในร้านอาหารเอเชียหลายแห่ง และพบว่ามีในบ้านของชาวอเมริกันและชาวยุโรปเพิ่มขึ้น
ซอสศรีราชาเดิมของไทยดูจะมีรสเปรี้ยวกว่า หวานกว่า และหนืดกว่าซอสที่ไม่ใช่ของไทย ซอสที่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่ผลิตโดย โฮ้ยฟ็องฟูดส์ (公司食品匯豐; กงตีถึกเฟิ่มโฮ้ยฟ็อง) แตกต่างจากซอสแบบไทยทั้งรสชาติ สีสันและเนื้อซอส
ในประเทศไทย ศรีราชามักรับประทานเป็นน้ำจิ้ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอาหารทะเล ส่วนนอกประเทศ ศรีราชาเป็นซอสพริกที่รับประทานได้กับอาหารหลากหลายประเภท โดยพบใช้เป็นเครื่องปรุงรสของอาหารเวียดนาม เฝอ ท็อปปิงของม้วนซูชิ และใช้เคลือบปีกไก่บัฟฟาโล
ซอสศรีราชาที่ไทยผลิตเจ้าแรกที่มีการตลาดรวม เป็นของศรีราชาพานิช ศรีราชาพานิชถูกควบกิจการโดย บริษัท ไทยเทพรส จำกัด (มหาชน) ซึ่งขายสินค้าต่อไปโดยเปลี่ยนไปใช้ชื่อ "ภูเขาทองศรีราชาพานิช" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "Sriraja Panich Chilli Sauce"
ศรีราชาได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาโดยหูยฟงฟูดส์ ซอสนี้เดิมมีกลุ่มเป้าหมายคือ ชาวเอเชีย-อเมริกัน ซอสนี้ยังรู้จักกันในชื่อ ซอสไก่ตัวผู้ เพราะบนฉลากของซอสเป็นรูปไก่ตัวผู้ ซอสนี้ได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างมากจนกระทั่งมีตำราอาหารบางเล่มนำเสนอวิธีทำอาหารที่ต้องใช้ศรีราชาเป็นเครื่องปรุงรสหลัก บองอะเปะดีสต์ระบุว่า มันเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงหลักของพวกเขาใน พ.ศ. 2553
รายชื่อพายุเฮอริเคนแอตแลนติกที่ถูกถอนชื่อ
การตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ปัจจุบันอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการเฮอริเคนขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก กลุ่มของชื่อนี้ถูกแบ่งออกเป็นหกชุดเรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ โดยจะถูกนำมาใช้ปีละชุด ทำให้แต่ละชื่อจะถูกวนใช้ในทุก ๆ หกปี อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่พายุสร้างความเสียหายอย่างมากหรือเป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก ชื่อของพายุลูกนั้นจะถูกถอนออกและแทนด้วยชื่อใหม่ที่ใช้ตัวอักษรนำตัวเดียวกัน การพิจารณาว่าจะถอนชื่อของพายุใดในฤดูกาลก็ตาม จะเป็นวาระการพิจารณาในการประชุมของคณะกรรมการเฮอริเคน ซึ่งถูกจัดขึ้นในทุก ๆ ฤดูใบไม้ผลิ
การถอนชื่อพายุเริ่มต้นโดยสำนักสภาพอากาศสหรัฐในปี พ.ศ. 2498 หลังจากที่พายุเฮอริเคนขนาดใหญ่แครอล, เอ็ดนา และเฮเซลพัดเข้าที่ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐในช่วงปีก่อนหน้า ในขั้นต้น ชื่อดังกล่าวถูกถอนไปเป็นระยะเวลา 10 ปี เมื่อพ้นระยะเวลาดังกล่าวแล้วจึงจะนำชื่อกลับมาใช้อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เมื่อ พ.ศ. 2512 มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายใหม่โดยให้ชื่อที่ถูกถอนไปนั้นถูกถอนอย่างถาวร ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 องค์การบริหารบรรยากาศและมหาสมุทรแห่งชาติสหรัฐ (NOAA) ได้เข้ามารับช่วงต่อการควบคุมการตั้งชื่อให้คณะกรรมการเฮอริเคนแทน
นับตั้งแต่มีการเริ่มต้นการตั้งชื่อให้กับพายุอย่างเป็นทางการในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2490 โดยเฉลี่ยแล้วจะมีชื่อพายุถูกถอนปีละหนึ่งลูก แม้ว่าหลายฤดูกาลจะไม่มีชื่อพายุถูกถอน (ล่าสุดในปี พ.ศ. 2557) ก็ตาม ในบรรดารายชื่อพายุที่ถูกถอน พายุที่ทำให้มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนมิทช์ ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 10,000 คนเมื่อมันส่งผลกระทบกับอเมริกากลางในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 ส่วนพายุที่ทำให้มีความเสียหายตีเป็นเงินมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนแคทรีนา ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 และพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 พายุแต่ละลูกดังกล่าวนั้นส่งผลกระทบกับฝั่งทะเลด้านอ่าวของสหรัฐ เป็นผลให้มีความเสียหายเกิดขึ้น 1.25 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งความเสียหายส่วนมากเป็นผลมาจากอุทกภัย ชื่อของพายุที่ถูกถอนล่าสุด ได้แก่ ฟลอเรนซ์ และ ไมเคิล
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2490
ระหว่าง พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2499 มีชื่อของพายุที่ถูกถอนจำนวน 7 ชื่อ ซึ่งเดิมชื่อเหล่านี้มีกำหนดถอนชั่วคราวเป็นเวลา 10 ปี แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นการถอนอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2512 โดยในปี พ.ศ. 2499 ไม่มีชื่อที่ถูกถอน  โดยรวมแล้ว พายุที่ถูกถอนชื่อเหล่านี้ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย  คน และสร้างความเสียหายมากกว่า ดอลลาร์สหรัฐ พายุเฮอริเคนที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนเจเน็ท ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,023 คน ขณะที่พายุเฮอริเคนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดคือ พายุเฮอริเคนไดแอน ซึ่งสร้างความเสียหาย 831 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2510
ในรอบทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 7 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง ดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2520
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นต้นไป องค์การอุตุนิยมวิทยาโลกได้เริ่มกำหนดให้ทั้งชื่อของผู้ชายและผู้หญิงมาใช้เป็นชื่อของพายุหมุนเขตร้อนได้ โดยในรอบทศวรรษนี้ชื่อ เดวิด และ เฟรเดริก นับเป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่เป็นชื่อผู้ชายสองชื่อแรกที่ถูกถอนในพายุเฮอริเคนแอตแลนติก ในรอบทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 8 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง 1 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2530
ในทศวรรษนี้มีพายุเฮอริเคนที่โดดเด่นหลายลูก หนึ่งในนั้นคือ แอนดรูว์ ซึ่งเป็นพายุที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในขณะนั้น และ กิลเบิร์ต ซึ่งเป็นพายุที่มีความกดอากาศต่ำที่สุด 888 hPa ซึ่งต่ำที่สุดในทศวรรษ โดยในรอบทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 14 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง 5.97 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2540
ในทศวรรษนี้มีพายุเฮอริเคนที่ถูกถอนชื่อที่มีความโดดเด่นอยู่หลายลูก ได้แก่ แคทรินา ซึ่งเป็นพายุเฮอริเคนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดที่ 1.25 แสนล้านสหรัฐทั่วทั้งชายฝั่งด้านอ่าวของสหรัฐ และยังเป็นหนึ่งในพายุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในสหรัฐนับตั้งแต่เหตุการณ์พายุเฮอริเคนที่โอคีโชบี พ.ศ. 2471 ด้วย ต่อมาคือ แอลลิสัน ซึ่งทำให้เกิดอุทกภัยในด้านตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส และสร้างความเสียหายประมาณ 8.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้มันกลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงระดับพายุโซนร้อนลูกแรกที่ถูกถอนชื่อในแอ่งนี้ ต่อมาคือ จีนน์ ซึ่งเป็นพายุที่มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากที่สุดในรอบทศวรรษ โดยมีผู้เสียขีวิตมากกว่า 3,000 คน ต่อมาในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 พายุเฮอริเคนวิลมากลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่ทรงพลังที่สุดในบันทึกของแองแอตแลนติก ด้วยความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลาง 882 hPa โดยรวมแล้วมีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 22 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง 2.87 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2550
โดยรวมแล้วในทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 15 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง 1.51 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชื่อที่ถูกถอนในช่วงพุทธทศวรรษ 2560
ในรอบทศวรรษนี้พายุเฮอริเคนมารีอาเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุด โดยมีความกดอากาศต่ำสุดที่ 908 hPa รวมถึงยังเป็นพายุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตมากถึง 3,057 คนอีกด้วย ต่อมาพายุเฮอริเคนเออร์มาเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในทศวรรษด้านความเร็วลม โดยมีความเร็วลมพัด 180 ไมล์/ชม. (290 กม./ชม.) ส่วนพายุเฮอริเคนฮาร์วีย์ยังคงเป็นพายุเฮอริเคนที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในทศวรรษนี้อยู่ โดยรวมแล้วในทศวรรษนี้มีชื่อพายุถูกถอนจำนวน 6 ชื่อ มีจำนวนผู้เสียชีวิตอย่างน้อย คน และสร้างความเสียหายมากถึง 3.31 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ
Schizomussaenda
Schizomussaenda เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Schizomussaenda henryi.
มีถิ่นกำเนิดคือ อินโดจีน ถึงจีนตอนใต้
วัดเขาทะโมน
วัดเขาทะโมน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าเสน อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี
วัดเขาทะโมนตั้งอยู่บริเวณเขาทะโมนซึ่งเป็นเขาหินปูนลูกโดด วางตัวอยู่ในแนวตะวันออก-ตะวันตก ในหนังสือสมุดราชบุรี (พ.ศ. 2468) ระบุว่า "เขาทะโมนมีวัดที่เขา 1 วัด มีถ้ำอยู่ 3 ถ้ำ เรียกว่า ถ้ำพระยาแกรก ถ้ำยอด ถ้ำยา และถ้ำอื่น ๆ อีก เมื่อถึงเวลาหน้าเทศกาลมีราษฎรไปนมัสการทุก ๆ ปี" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถซึ่งมีมานานแล้ว แต่ได้รับการซ่อมแซมปรับปรุงมาโดยตลอด กุฏิเจ้าอาวาส ลักษณะเป็นอาคาร 2 ชั้น ก่ออิฐฉาบปูน ที่ชายคามีไม้แกะสลัก แบบที่เรียกว่าลายขนมปังขิงประดับโดยรอบ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ สูงประมาณ 3 เมตร กว้าง 1.5 เมตร ก่อด้วยอิฐฉาบปูน ว่ากันว่าเป็นเศียรของพระพุทธรูปนอน แต่ไม่พบองค์พระมีเพียงเศษอิฐกระจาย พระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 104 เซนติเมตร ก่ออิฐถือปูนปิดทอง ประดิษฐานอยู่บนฐานบัวปูนปั้น จำนวน 2 องค์ ตั้งคู่กันอยู่ ลักษณะพระพุทธรูปทั้ง 2 องค์พระพุทธรูปปูนปั้นปางสมาธิ ตั้งหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันตก ประดิษฐานอยู่บนฐานชุกชี (อิฐที่ฐานชุกชี หนา 15 เซนติเมตร) และมีเจดีย์ตั้งอยู่ 1 องค์ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน ทรงกลมขนาดเล็ก ส่วนยอดชำรุด
ออสคาร์ คอร์เชลท์
ออสคาร์ คอร์เชลท์ (Oskar Korschelt; 18 กันยายน ค.ศ. 1853 ในแบร์เทลส์ดอร์ฟ – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ในไลพ์ซิช โดยบางแหล่งข้อมูลเขียนชื่อเขาอย่างไม่ถูกต้องเป็น Oscar หรือ Otto) เป็นทั้งนักเคมีชาวเยอรมันและวิศวกรผู้นำเกมกระดานหมากล้อมจากเอเชียไปยังทวีปยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งไปยังประเทศเยอรมนีและออสเตรีย
เขาตีพิมพ์บทความที่มีรายละเอียดชื่อดัสยาปานิช-ชีเนซิสเชอชปีลโก, ไอน์คอนคูร์เรนท์เดสชัค ที่เกี่ยวกับหมากล้อมในวารสารมิทไทลุนเกินเดอร์ดอยท์เชนเกเซลล์ชัฟท์ฟือร์นาทูร์อุนด์เฟอร์เคอร์คุนเดออสทาซีนส์ ในฉบับที่ 1 ของปี ค.ศ. 1880 รายงานนี้ประกอบด้วยรายละเอียดข้อคิดเห็นจากเกมแบบเชี่ยวชาญ ไม่กี่ปีต่อมาเขาได้ตีพิมพ์หนังสือโดยอิงจากบทความดัส "โก"-ชปีล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884 โดยวาดบรรยายจากหลายแหล่งที่มาของญี่ปุ่น
อังกอร์ 2
อังกอร์ 2 เป็นละครแนวแอ็คชั่น ภาคต่อของละครอังกอร์ เป็นบทประพันธ์ของนอร์แมน วีรธรรม กำกับการแสดงโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ออกอากาศทุกวัน ศุกร์ - เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 20.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เริ่มออกอากาศครั้งแรก 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 นำแสดงโดย วีรภาพ สุภาพไพบูลย์,สาวิกา ไชยเดช, รังสิโรจน์ พันธุ์เพ็ง, พลอย จินดาโชติ, กัญจน์ ภักดีวิจิตร, วรภร เลิศเกียรติไพบูลย์ และนักแสดงอีกมากมาย ผลิตโดย บริษัท บางกอก ออดิโอ วิชั่น จำกัด
เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง
เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และต่อมา มาร์ควิสแห่งโวบ็อง หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า โวบ็อง (Sébastien Le Prestre de Vauban, ฟังเสียง Sébastien Le Prestre) (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1633 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1707) โวบ็องผู้มีตำแหน่งเป็นมาเรชาลเดอฟร็องส์ซึ่งเป็นตำแหน่งทางพลเรือนอันมีเกียรติที่มอบให้แก่ทหารผู้มีเกียรติคุณเป็นวิศวกรการทหารแนวหน้าของยุค โวบ็องมีชื่อเสียงจากทั้งในด้านความเชี่ยวชาญในการออกแบบและการทำลายระบบป้อมปราการ นอกจากนั้นโวบ็องก็ยังเป็นผู้ถวายคำแนะนำแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในด้านการปรับปรุงพรมแดนของฝรั่งเศสให้มีประสิทธิภาพในการป้องกันตนเอง และยังเป็นผู้ให้การตัดสินใจที่ค่อนข้างจะนอกแนวในการยุบภูมิภาคบางภูมิภาคเพื่อทำให้ภูมิภาคที่คงเหลืออยู่มีความแข็งแกร่งขึ้น ที่ทำให้ยากต่อการทลวงเข้ามาโดยข้าศึกจากประเทศเพื่อนบ้าน
แหล่งข้อมูลอื่น
1633 1707
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์ (Siege of Colchester) เป็นการล้อมเมืองที่เกิดขึ้นในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 ในฤดูร้อนระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 28 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ที่เมืองโคลชิสเตอร์ในอังกฤษ
แม่น้ำแทดง
แม่น้ำแทดง เป็นแม่น้ำสายหลักของประเทศเกาหลีเหนือ ไหลจากภูเขารังนิมทางตอนเหนือทางประเทศ ลงสู่อ่าวเกาหลีที่ นัมโพ นอกจากนี้ ยังไหลผ่านกรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศอีกด้วย
การล้อมเมืองโคลชิสเตอร์
ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้นสงครามกลางเมืองเริ่มคุกรุ่นขึ้นอีกในหลายบริเวณในบริเตน โคลชิสเตอร์อยู่ท่ามกลางความขัดแย้งเมื่อฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 พยายามเดินทัพไปยังอีสต์แองเกลียเพื่อไปหนุนพระองค์ แต่ถูกกองทัพของลอร์ดแฟร์แฟกซ์ดักโจมตี ฝ่ายนิยมกษัตริย์เพลี่ยงพล้ำจนต้องถอยเข้าไปในเมืองโคลชิสเตอร์ เมื่อไม่ได้รับชัยชนะลอร์ดแฟร์แฟกซ์ก็ล้อมเมืองไว้ ฝ่ายนิยมกษัตริย์ตั้งมั่นอยู่ได้สิบเอ็ดอาทิตย์ก่อนที่จะยอมแพ้หลังจากการพ่ายแพ้ของยุทธการที่เพรสตันของฝ่ายเดียวกัน
แม่น้ำแทดง
แม่น้ำนี้มีความยาว 439 กิโลเมตร ยาวเป็นอันดับที่ 50 ของคาบสมุทรเกาหลี และเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศเกาหลีเหนือ เมืองสำคัญที่ไหลผ่านได้แก่ เปียงยาง, ซุนช็อน, แทฮัง และซ็องนิม เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเป็นน้ำที่ใช้ขนส่งทางน้ำและเป็นแม่น้ำแหล่งประปาขนาดใหญ่ของเกาหลีเหนืออีกด้วย
ประวัติ
โคกูรยอ ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงเปียงยาง ที่ถูกก่อตั้งขึ้นบนชายฝั่ง และมีแหล่งโบราณคดีมากมายอยู่ริมแม่น้ำ นอกจากนี้ยังมีพระธาตุและซากปรักหักพัง ซึ่งคาดว่าเป็นของอาณาจักรนังนังของจีน ซึ่งอาณาจักรนี้ถูกครอบครองโดยอาณาจักรโคกูรยอในเวลาต่อมา และยังมีสุสานนักรัง ที่ถูกขุดโดยชาวญี่ปุ่น ในขณะที่ครอบครองเกาหลี และแม่น้ำแทดงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่น้ำอารยธรรมแห่งเกาหลีเหนือ
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1592 ในระหว่างการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น ขณะที่กองทหารเกาหลีถอนกำลัง ทัพญี่ปุ่นของโทโยโทมิ ฮิเดโยชิ (豊臣 秀吉) นำโดย โคนิชิ ยูกินางะ (小西 行長) ได้นำกองทัพเรือญี่ปุ่นไปถึงลุ่มแม่น้ำใกล้กับเปียงยาง
ในสมัยที่เกาหลีอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น แม่น้ำนี้รู้จักกันในชื่อ ไดโด (大同; Daidō) และมีรู้จักในอีกชื่อหนึ่งคือ แม่น้ำแพ (&hairsp;)
เขื่อน สะพาน และสิ่งก่อสร้าง
ในปี ค.ศ. 1986 รัฐบาลสร้าง เขื่อนนัมโพ ยาว 8 กิโลเมตรได้สำเร็จ ประกอบด้วยเครื่องกันน้ำและประตูน้ำรวม 39 เครื่องด้วยกัน บริเวณใกล้ปากน้ำของแม่น้ำแทดงที่นัมโพ เขื่อนจะทำการป้องกันน้ำท่วม และทดแทนน้ำจากอ่าวเกาหลี สำหรับเขื่อนอื่น ๆ จะมีการส่งพลังงานน้ำเพื่อผลิดกระแสไฟฟ้าให้เพียงพอกับคนในประเทศ เช่น โรงงานไฟฟ้านังว็อน เป็นต้น
ในกรุงเปียงยาง มีทั้งหมด 6 สะพานที่ข้ามผ่านแม่น้ำแทดง รวมทั้ง สะพานโอกริว, สะพานรังกรา และสะพานแทดง
เมืองคูบัว
เมืองคูบัว เป็นเมืองโบราณอยู่ห่างจากเมืองราชบุรีไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 12 กิโลเมตร คาดว่าสร้างมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12 ในอาณาจักรทวารวดี และเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญของอาณาจักรนี้
ลักษณะทางกายภาพของเมืองนั้นมีคูน้ำและคันดินล้อมรอบ ลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า วางตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ มีลำห้วยธรรมชาติไหลผ่านหลายสาย ลำห้วยเหล่านี้เป็นลำห้วยสาขาของลำน้ำสายใหญ่ คือ แม่น้ำอ้อม (แม่น้ำแม่กลองสายเดิม) และแม่น้ำแม่กลอง
การสำรวจเมืองคูบัวตั้งแต่ พ.ศ. 2504 พบโบราณสถานที่ตั้งอยู่ภายในและภายนอกคูเมืองจำนวน 67 แห่ง กรมศิลปากรดำเนินการขุดแต่งแล้วจำนวน 23 แห่ง ส่วนใหญ่เป็นซากฐานสถูปเจดีย์ที่สร้างขึ้นสืบเนื่องกับศาสนาพุทธ ทั้งฝ่ายเถรวาทและมหายาน
คูน้ำและคันดิน
คูน้ำอยู่ตรงกลางระหว่างคันดินสองชั้น ตัวคูน้ำกว้างเฉลี่ยประมาณ 50 เมตร ส่วนคันดินกว้างประมาณ 53 เมตร สูง 3 เมตร คูน้ำและคันดินด้านทิศเหนือและใต้ยาวด้านละประมาณ 800 เมตร ส่วนคูน้ำและคันดินด้านทิศตะวันออกและตะวันตกยาวด้านละประมาณ 2,000 เมตร รวมความยาวมั้ง 4 ด้านโดยรอบตัวเมืองประมาณ 5,680 เมตร
ศาสนสถาน
ศาสนสถานที่พบภายในเมืองคูบัว เป็นศาสนาพุทธในมหายานและเถรวาท
โบราณสถานศาสนาพุทธแบบเถรวาท ไม่นิยมการประดับตกแต่งมากนัก อาจมีเพียงแผ่นอิฐแต่งลวดลายหรือชิ้นส่วนลวดลายดินเผาประดับ หรืออาจเป็นแผ่นภาพเล่าเรื่องในศาสนาพุทธ เช่น ภาพปูนปั้นประดับโบราณสถานหมายเลข 10 เป็นภาพจากนิทานในนิกายสรวาสติวาส ซึ่งเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ราวพุทธศตวรรษที่ 12
ศาสนสถานที่ปรากฏหลักฐานทั้งแบบมหายานและแบบเถรวาท คือ โบราณสถานหมายเลข 18 หรือวัดโขลง ตั้งยู่เกือบกลางเมืองคูบัว มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดในบรรดาโบราณสถานเมืองคูบัว สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นฐานของวิหาร เพราะมีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้านอกจากนี้ยังได้พบประติมากรรมรูปพระโพธิสัตว์สำริดขนาดเล็ก มีรูปแบบคล้ายคลึงกับประติมากรรมที่พบในภาคใต้
โบราณสถานที่น่าสนใจอีกแห่งหนึ่ง คือ โบราณสถานหมายเลข 1 ซึ่งได้พบผอบทองคำ บรรจุพระบรมสารีริกธาตุครอบด้วยผอบเงิน ฝาแกะลวดลายดอกบัว บรรจุในช่องกลางของกล่องรูปสี่เหลี่ยมซึ่งเจาะเป็นช่องห้า ช่อง วางอยู่ใต้ฐาน เพื่อบรรจุรูปสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อในเรื่องจักรวาลที่มีอิทธิพลมาจากอินเดีย ทั้งหมดสะท้อนเห็นถึงความเชื่อในเรื่องการเคารพบูชาพระบรมสารีริกธาตุ และการวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอาคาร ซึ่งสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างส่วนใหญ่เป็นก้อนอิฐขนาดใหญ่ ความกว้างประมาณ 18 เซนติเมตร ความยาว 34 เซนติเมตร และความหนา 8 เซนติเมตร ดินที่ใช้เผามีส่วนผสมของแกลบข้าวเมล็ดใหญ่ โบราณสถานส่วนมากใช้อิฐเป็นวัสดุก่อสร้าง มีโบราณสถานเพียงแห่งเดียว คือ โบราณสถานหมายเลข 18 หรือวัดโขลง ที่มีฐานก่อด้วยศิลาแลง
โบราณวัตถุ
โบราณวัตถุที่พบภายในเมืองคูบัว เป็นโบราณวัตถุเกี่ยวกับศาสนาและชีวิตประจำวัน
โบราณวัตถุที่ทำขึ้นใช้ในชีวิตประจำวัน อาทิ ภาชนะดินเผา เครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำด้วยดินเผา อาทิ ตะคัน ตะเกียง แว ลูกกระสุน ที่ประทับลวดลาย เครื่องประดับทำจากโลหะ เครื่องมือโลหะ ลูกปัดแก้ว รูปแบบของเครื่องมือเครื่องใช้ และเครื่องประดับ ได้สืบต่อภูมิปัญญามาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ แต่มีวิธีการที่ซับซ้อนขึ้น
โบราณสถาน
จากการสำรวจพบจำนวน 67 แห่ง บริเวณภายในเมืองพบโบราณสถานที่ยังปรากฏหลักฐานอยู่จำนวน 8 แห่ง และบริเวณที่เคยสำรวจพบเนินโบราณสถาน แต่ปัจจุบันถูกทำลายจนสิ้นสภาพอีก 6 แห่ง และโบราณสถานใกล้กับโบราณสถานหมายเลข 8 อีก 2 แห่ง ซึ่งขุดแต่งโดยนักศึกษาคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปี พ.ศ. 2524 - 2526
โบราณสถานที่พบนอกคูเมืองมีอยู่ทั้งหมด
โบราณสถานที่ถูกทำลายจนสิ้นสภาพ และไม่สามารถระบุตำแหน่งที่ตั้งได้อีกจำนวน 1 แห่ง คือ โบราณสถานบริเวณบ้านนายมิ่ง แก้วสว่าง
โบราณสถานหมายเลข 1
โบราณสถานหมายเลข 1 หรือโคกนายใหญ่ หลงเหลือเฉพาะส่วนฐานเจดีย์สี่เหลี่ยมจัตุรัส ก่อด้วยอิฐ ฐานยาวด้านละ 6 เมตร ความสูงในปัจจุบันประมาณ 2 เมตร ลักษณะโดยทั่วไปคล้ายคลึงกับโบราณสถานหมายเลข 44 คือฐานล่างสุดเป็นฐานเขียง ผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 6 เมตร ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัววลัย อยู่ในผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยกเก็จหรือกระเปาะ แต่ที่แตกต่างจากโบราณสถานหมายเลข 44 คือโบราณสถานหมายเลข 1 มีการย่อมุมเพิ่มขึ้นมากกว่า และช่องสี่เหลี่ยมรอบฐาน (บริเวณท้องไม้) แบ่งออกเป็นสองชั้น ไม่พบการประดับรูปประติมากรรมภายในช่องดังกล่าว เหนือขึ้นเป็นส่วนขององค์เจดีย์ที่ปัจจุบันพังทลายหมดแล้ว
ศักดิ์ชัย สายสิงห์ ให้ความเห็นว่าการทำฐานยกเก็จหรือยกกระเปาะ ทำให้ผนังอาคารเกิดเป็นช่อง เกิดความสวยงาม และคงมีวัตถุประสงค์เพื่อการประดับงานประติมากรรมด้วย เจดีย์ที่มีการยกเก็จขึ้นที่มุมทั้งสี่ ทำให้เกิดลักษณะคล้ายๆกับเสาประดับมุม ลักษณะเช่นนี้อาจเปรียบเทียบได้กับงานสถาปัตยกรรมที่ร่วมสมัยกัน เช่น ปราสาทของศิลปะจามในระยะแรกๆ ที่เรียกว่า “กาลัน” และ “จันทิ” ในศิลปะชวากลาง หรือปราสาทขอมในสมัยก่อนเมืองพระนคร
ในปี พ.ศ. 2504 พบผอบเงินที่ตอนกลางขององค์เจดีย์ ภายในเป็นผอบทองบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 5 องค์
ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 87 ง เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2544
โบราณสถานหมายเลข 8
ในชุดฐานชั้นล่างหรือชั้นที่หนึ่งส่วนล่างสุดเป็นฐานก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่ ผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ความยาวด้านละประมาณ 20.8 เมตร ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัว รองรับฐานหน้ากระดานที่มีการเจาะเป็นช่องขนาดเท่ากันโดยรอบ เหนือขึ้นไปเป็นฐานชั้นที่สองในฐานชั้นที่หนึ่งนี้ พบร่องรอยปูนฉาบบางส่วน
ฐานชั้นที่สองเป็นฐานบัวยกเก็จในผังสี่เหลี่ยมจัตุรัส มีการย่อมุม ส่วนท้องไม้เจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยม
ส่วนบนของเจดีย์ไม่ปรากฏรูปแบบที่แน่ชัด
ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 118 ตอนพิเศษ 87 ง เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2544
โบราณสถานหมายเลข 10
โบราณสถานหมายเลข 10 ตั้งอยู่นอกคูเมืองของเมืองโบราณคูบัวด้านทิศตะวันตก สมศักดิ์ รัตนกุล ได้ให้รายละเอียดว่ามีลักษณะฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 10.25 เมตร สูง 1.20 เมตร ฐานก่ออิฐเป็นบัวเตี้ยเหนือบัวขึ้นไปมีซุ้มด้านละ 12 ซุ้ม ฐานทางด้านตะวันออกและตะวันตกมีบันไดขึ้นไปสู่องค์เจดีย์ทั้งสองด้าน ยื่นออกมาจากฐานประมาณ 2.5 เมตร กว้าง 1.5 เมตร ส่วนทางด้านเหนือและใต้ก่ออิฐเป็นมุขยื่นออกมาจากกึ่งกลางของฐานเท่านั้น
ซุ้มที่ทำเป็นช่องสี่เหลี่ยมจัตุรัสบนฐานด้านละ 12 ช่องนั้น สันนิษฐานว่าน่าจะมีรูปคนแคระและประติมากรรมอื่นๆติดประดับอยู่ภายใน เพราะขุดค้นพบประติมากรรมปูนปั้นในบริเวณเนินโบราณสถานค่อนข้างมาก ที่สำคัญ อาทิ
ภาพบุคคลถูกมัดมือติดกันหรือภาพนักโทษ อาจเป็นภาพประกอบชาดกเรื่องใดเรื่องหนึ่ง หรือเป็นภาพเล่าเรื่องสังคมในสมัยนั้น สะท้อนให้เห็นถึงว่าในสมัยนั้นมีการจับนักโทษและการลงโทษกันแล้ว นอกจากนี้จากภาพจะเห็นได้ว่า นักโทษไว้ผมยาวและเกล้าเป็นมวยแบบสตรี
ภาพกลุ่มสตรีห้าคนกำลังเล่นดนตรี สมัยโบราณของไทยเรียกว่า “วงขับไม้บรรเลงพิณ” คนขวาสุดของภาพไม่ปรากฏเครื่องดนตรีชัดเจน เนื่องจากชำรุดเสียหาย แต่เมื่อพิจารณาจากท่าทาง สันนิษฐานว่าอาจกำลังเล่นกรับชนิดหนึ่ง คนถัดมาอยู่ในท่าเท้าแขน น่าจะเป็นผู้ขับร้อง คนกลางดีดเครื่องสายประเภทหนึ่งตระกูลพิณ ตรงกับพิณของอินเดีย “กัจฉะปิ” คนที่ 2 จากซ้ายมือถือเครื่องตี น่าจะเป็นฉิ่ง และคนซ้ายสุดดีดเครื่องสายประเภทพิณน้ำเต้าประเภทหนึ่ง อาจชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์กับจีน
นอกจากนั้น ภาพกลุ่มนักดนตรี ยังทำให้ทราบถึงการแต่งกายของสตรีในสมัยนั้น กล่าวคือ สตรีจะนุ่งห่มผ้ายาวเกือบถึงส้น ทบชายผ้าไว้ด้านหน้า มีเข็มขัดเชือกหรือผ้าคาดที่เอว อาจเป็นเข็มขัดที่มีลวดลายหรือการพันผ้าที่เล่นลวดลาย มีชายผ้าหรือชายเข็มขัดห้อยลงมาข้างใดข้างหนึ่ง เท่าที่พบหลักฐานสตรีไม่สวมเสื้อ แต่มีผ้าผืนเล็กๆคาดหรือคล้องอยู่คล้ายกับสไบ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมของกลุ่มคนในประเทศไทยและในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาช้านาน
ปัจจุบัน โบราณสถานหมายเลข 10 มีสภาพรกร้างและอยู่ในพื้นที่สวนของชาวบ้าน ไม่สามารถเข้าไปศึกษาได้
โบราณสถานหมายเลข 18
โบราณสถานหมายเลข 18 หรือวัดโขลง เป็นโบราณสถานที่มีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองคูบัว มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สันนิษฐานว่าเป็นฐานของวิหาร ด้านบนฐานวิหาชั้นล่างสุดก่อด้วยศิลาแลงฉาบปูน ผนังด้านเหนือและใต้ของวิหารมีมุขขนาดเล็กยื่นออกมาด้านละ 3 มุข ผนังทางด้านตะวันตกซึ่งเป็นด้านหลังวิหารมีมุขเล็ก ยื่นออกมาตรงกลาง ฐานชั้นสองก่อด้วยอิฐ เป็นฐานบัวโค้ง ถัดขึ้นไปเป็นช่องซุ้มรูปสี่เหลี่ยมประดับปูนปั้น ชั้นต่อไปเป็นฐานหน้ากระดานรองรับซุ้มสี่เหลี่ยมผืนผ้าเพื่อขึ้นไปเป็นเสาประดับผนังรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ระหว่างเสาเป็นซุ้ม
ส่วนบนของฐานเป็นลานประทักษิณขนาดใหญ่ มีฐานก่ออิฐยกพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าด้านทิศตะวันตกทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของวิหารห่างออกไปประมาณ 9 เมตร มีฐานอาคารขนาดเล็กแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสลักษณะของฐานจะเป็นอิฐก่อเรียงซ้อนกันสามชั้น ถัดขึ้นไปเป็นซุ้มรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสโดยรอบด้านละ 16 ซุ้ม มีร่องรอยการฉาบปูนสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยหลัง
โบราณสถานได้ขุดค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีหลายอย่าง สถาปัตยกรรมในเมืองโบราณคูบัว ได้รับอิทธิพลทางด้านศิลปะจากช่างสมัยคุปตะ ประเทศอินเดีย ส่วนโบราณวัตถุสำคัญต่างที่ถูกขุดพบจากโบราณสถานแห่งนี้ ได้แก่ เศียรพระพุทธรูปสมัยโบราณ, เทวดาปูนปั้น, เชิงเทียนสัมฤทธิ์, คนแคระรูปปั้น, หินชนวนสีดาที่จารึกอยู่ด้านหลัง ด้านหน้าเป็นแม่พิมพ์พระพุทธรูปปางสมาธิ, คนโทแก้วหรือขวดน้ำหอม, เต้าปูนสัมฤทธิ์ เป็นต้น เก็บรักษาที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ราชบุรี และบางส่วนเก็บที่วัดโขลงสุวรรณคีรี
ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 79 ตอนที่ 97 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2505
โบราณสถานหมายเลข 24–25
โบราณสถานหมายเลข 24 และ 25 หรือโคกนายพวง มีสภาพเป็นเนินโบราณสถาน