cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์
หน้าที่การงาน
เกริกเกียรติเคยทำงานกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ ก่อนจะเข้าทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นเวลา 10 ปี ตำแหน่งสุดท้ายคือหัวหน้าส่วนวิเคราะห์สถาบันการเงิน ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 เกริกเกียรติเข้าทำงานที่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวฝ่ายมารดา ในตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ และผู้อำนวยการฝ่ายสาขา ก่อนจะรับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ในเวลาต่อมา เกริกเกียรติขยายกิจการของธนาคารฯ โดยมุ่งเน้นสายงานวาณิชธนกิจ, บริหารการเงิน และการต่างประเทศ ภายใต้การดำเนินงานของราเกซ สักเสนา นักการเงินชาวอินเดีย ซึ่งขณะนั้นเป็นที่ปรึกษากรรมการผู้จัดการใหญ่
ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2538 ราเกซทำธุรกรรมทางการเงินแบบพิสดาร ในนามของธนาคารฯ ทั้งการปล่อยกู้ให้กับนักลงทุน ที่ต้องการเทคโอเวอร์กิจการในตลาดหลักทรัพย์ เพื่อนำไปขายทำกำไร โดยมีลูกค้าส่วนหนึ่ง เป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่ม 16 (กลุ่มการเมืองที่นำโดย เนวิน ชิดชอบ, สุชาติ ตันเจริญ, ชูชีพ หาญสวัสดิ์, สรอรรถ กลิ่นประทุม) หรือการปล่อยสินเชื่อให้กับกิจการต่างชาติ โดยหารายได้จากค่าธรรมเนียมธุรกรรมการเงิน จนกระทั่งเกิดหนี้เสีย และถูกควบคุมโดยธนาคารแห่งประเทศไทย
BBC ล้มละลาย
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2539 ธนาคารแห่งประเทศไทย เข้ายึดและสั่งปิดกิจการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ พร้อมทั้งฟ้องศาลให้ดำเนินคดีกับเกริกเกียรติและราเกซ ว่ากระทำผิดตามกฎหมายธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. 2505 และ กฎหมายหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกรวมทั้งสิ้น 17 คดี มูลค่ากว่า 50,000 ล้านบาท ต่อมา ศาลชั้นต้นมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2552 สั่งจำคุกเกริกเกียรติเป็นเวลา 20 ปี และปรับเป็นเงิน 3,100 ล้านบาท
ถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ล้มละลายได้ไม่นาน ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งขึ้นใน พ.ศ. 2540 ทำให้กิจการห้างร้านและบริษัทบางแห่งต้องปิดตัวลง ซึ่งผลกระทบนี้ทำให้คนบางกลุ่มมองว่า เกริกเกียรติเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นในครั้งนี้ แต่ต่อมาเขาได้ออกมาเปิดเผยเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยเปิดเผยว่า ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการมีสถานะล้มละลายมาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้ามารับตำแหน่ง
เสียชีวิต
เกริกเกียรติเสียชีวิตเมื่อวันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคมะเร็งในปอด ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ขณะมีอายุ 63 ปี
เค็น
เคน หรือ เค็น (Ken) อาจหมายถึง
พระครูนิภาวิหารกิจ (ดำ จนฺทสโร)
หลวงพ่อดำ จนฺทสโร (15 เมษายน พ.ศ. 2484 — 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551) อดีตเจ้าอาวาส วัดใหม่นภาราม ผู้ที่สืบทอดวิชาการสร้างไม้ครูและพระควัมบดี (พระปิตตา) มาจากหลวงพ่อครน วัดบางแซะ (เจ้าของพระปิตตาค่านิยมหลักแสนหลักล้าน) วัตถุมงคลของหลวงพ่อดำโด่งดังไปทั่วเมืองไทย สิงคโปร์ และมาเลเซีย ปิดกันให้แซ่ดว่า ขลังยิงไม่ออก แคล้วคลาดจากอันตรายนานัปการ เป็นมหาลาภ ปลดหนี้ปลดสิน พลิกฟื้นดวงชะตาได้อย่างไม่น่าเชื่อ แม้แต่ พระมหากษัตริย์ บางรัฐของมาเลเซีย ยังแขวนพระปิตตาและถือไม้ครูของท่านด้วยความศรัทธา เนื่องจากในสมัย 10 ปีก่อน มีการทดสอบพระปิตตาของท่านในมาเลเซีย ต่อหน้ากษัตริย์แห่งรัฐนั้น ผลคือมหาอุตยิงไม่ออก เป็นที่กล่าวขานทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศที่อยู่ในเหตุการณ์ เรื่องราวทั้งหมดได้ตีพิมพ์อยู่ในหนังสือพิมพ์ ครูบาอาจารย์ของท่าน นอกจากหลวงพ่อดำ ได้ไปศึกษากับหลวงพ่อครนแล้ว ท่านยังได้ไปศึกษาเพิ่มเติมกับ หลวงปู่โต๊ะ วัดประดู่ฉิมพลี (27 มีนาคม พ.ศ. 2430 — 5 มีนาคม พ.ศ. 2524) อีกด้วย แค่เอ่ยนามก็สามารถรับรู้ทันทีได้ว่า ท่านจะมีความเก่งกล้าเพียงใดในวิชาอาคม ส่วนสหธรรมิกของท่านได้แก่ หลวงพ่อทอง วัดสำเภาเชย (5 เมษายน พ.ศ. 2461 —  26 เมษายน พ.ศ. 2554) และพ่อท่านเหมาะ วัดรังสิตาวาส จังหวัดยะลา
ชาติภูมิของท่าน
ท่านมีนามเดิมว่า ดำ ไกรน้อย ท่านเกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2484 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 ณ บ้านเลขที่ 200 หมู่ 6 ตำบลพร่อน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรของนายจันทร์และนางจันทร์ ไกรน้อย มีพี่น้องร่วมกัน 2 คน ท่านเป็นบุตรคนโต ในวัยเด็กโยมบิดานำท่านมาฝากไว้ที่สำนักเรียนที่วัดใหม่นภาราม จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยมีพระอธิการจันทร์ อดีตเจ้าอาวาสวัดใหม่นภาราม เป็นผู้ดูแลและอบรมความประพฤติ ซึ่งในวัยเด็กท่านดำก็เป็นคนที่มีความประพฤติเรียบร้อยอยู่แล้ว ไม่เกกมะเหรกเกเรเหมือนเพื่อนฝูงในวัยเดียวกัน เนื่องจากครอบครัวของท่านเป็นผู้ที่เคร่งครัดในขนบธรรมเนียมประเพณี ไทยมาตั้งแต่โบราณ เมื่อถึงเทศกาลทำบุญก็จะพากันเข้าวัดเข้าวา ทำบุญสุนทานอยู่เป็นประจำ ทำให้ท่านดำมีจิตใจที่อ่อนโยน มีเมตตาต่อสัตว์อื่น ๆ เหมือนลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น และท่านเป็นคนที่มีความขยันหมั่นเพียร เอาใจใส่ในการงานเช่น การทำไร่ไถนา รวมทั้งช่างก่อสร้างที่มีฝีมือคนหนึ่ง เมื่ออายุครบ 20 ปี ท่านจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2504 ณ พัทธสีมาวัดใหม่นภาราม โดยมีพระครูนิพัทธกาลัญญา วัดประชุมชลธาดา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดม่วง ฐิตธัมโม เป็นพระกรรมวาจาจารย์  พระอธิการนุ้ย วัดใหม่นภาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์  ได้รับฉายาว่า จันทสโร หลวงพ่อดำ ได้อยู่ศึกษาพระธรรมวินัยและพระปริยัติธรรม สามารถสอบนักธรรมชั้นตรีและนักธรรมชั้นโตได้ตามลำดับ ต่อมาจึงสนใจใฝ่รู้ และได้เรียนศึกษาด้านวิปัสสนากรรมฐาน ไสยศาสตร์ คาถาอาคม ได้ศึกษาวิชาเหล่านี้จาก คำภีร์ สมุดข่อยใบราณ อันเป็นของอันเก่าแก่ภายในวัด และศึกษาหลักโดยตรงกับเจ้าอาวาส จนมีความเชี่ยวชาญทางด้านภาคปฏิบัติ ปริยัติ และปฏิเวธ ในพรรษาที่ 4 ท่านได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดประชาภิรมย์ อยู่ในตัวเมืองนราธิวาส ในช่วงนี้ท่านก็สามารถสอบผ่านนักธรรมชั้นเอก จำพรรษาอยู่ที่นั่นนานถึง 10 พรรษา
การเดินธุดงค์
เป็นการบำเพ็ญบารมีธรรม พระธุดงค์บางรูปก็ชอบโปรดชาวบ้านด้วยการสอนให้รักษาศีล ปฏิบัติสมาธิและวิปัสสนา ให้เข้าถึงพระรัตนตรัย ให้เลิกละการนับถือภูตผีปีศาจ สิ่งเหลวไหลงมงายโดยสิ้นเชิง เพราะการนับถือผีเป็นความหลงผิด มีแต่ความทุกข์ แต่การนับถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และยึดถือศีล 5 ศีล 8 เป็นข้อปฏิบัติ เมื่อตายแล้วจะได้ไปเกิดเป็นเทวดาอยู่บนสวรรค์ หลวงพ่อดำท่องเที่ยวธุดงค์ไปทั่วภาคเหนือเป็นเวลาหลายปี สถานที่ปลีกวิเวกส่วนมากมักจะเป็นป่าช้า หรือป่าเขาลำเนาไพร ในระหว่างการธุดงค์นี้ เมื่อได้ยินข่าวว่าครูบาอาจารย์ท่านไหนดี ก็จะไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์ขอเรียนวิปัสสนากรรมฐานบ้าง เรียนคาถาอาคมบ้าง และจนกระทั่งตำราแพทย์แผนโบราณ ท่านก็ได้เริ่มเรียน หลังจากนั้นท่านได้เดินทางกลับนราธิวาสบ้านเกิดของท่าน มาจำพรรษาวักที่ท่านคุ้นเคย คือ วัดใหม่นภาราม สืบมาจนกระทั่งมรณภาพ ในปี พ.ศ. 2528 ท่านได้รับการแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์ ทำหน้าที่อุปสมบทให้กุลบุตรผู้ใฝ่ธรรมในปี พ.ศ. 2543 ได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูชั้นเอกที่ พระครูนิภาวิหารกิจ แต่น่าเสียดาย ท่านได้มาถึงแก่มรณภาพในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ด้วยวัย 67 ปี 47 พรรษาเสียก่อน ทั้งทั้งที่อายุยังไม่เยอะเลย
หวอ วัน เถือง
หวอ วัน เถือง (Võ Văn Thưởng; เกิด 13 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักการเมืองชาวเวียดนาม ประธานาธิบดีเวียดนามคนปัจจุบัน
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบูร์บง-ปาร์มา เคาน์เตสแห่งบาร์ดี
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบูร์บง-ปาร์มา เคาน์เตสแห่งบาร์ดี (Her Royal Highness Princess Viktória de Bourbon de Parme) ประสูติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2525 ณ บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เป็นธิดาใน ตีบอร์ เซเวนยัด กับ โดโรตียา คาร์ลา บาร์โตส พระบิดาของพระองค์เป็นนักกีฬาโอลิมปิก พระองค์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านธุรกรรมธุรกิจระหว่างประเทศและกฎหมายจากมหาวิทยาลัยธุรกิจ Nyenrode และมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม และทรงงานเป็นทนายความของบริษัท Allen & Overy และเป็นที่ปรึกษากฎหมายของราโบบังก์ ทรงเป็นหัวหน้าของ Food Transformation ที่ World Benchmarking Alliance ซึ่งเป็นองค์กรเปรียบเทียบ โดยให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการปรับปรุงโภชนาการและสิ่งแวดล้อมภายในระบบอาหาร ทรงได้พัฒนาเกณฑ์มาตรฐานด้านอาหารและการเกษตร และได้ทำงานร่วมกับดัชนีการเข้าถึงเมล็ดพันธุ์และดัชนีการดูแลอาหารทะเล ตั้งแต่ปี 2558 ทรงทำหน้าที่เป็นผู้อุปถัมภ์ของ Save the Children Netherlands ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 ทรงเข้าร่วมในการประชุมสุดยอดอาหารและนวัตกรรมนานาชาติ Seeds & Chips ที่เมืองมิลาน และเป็นผู้ดำเนินการอภิปรายเกี่ยวกับการช่วยเหลือเกษตรกรรายย่อย
เสกสมรส
เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2556 เจ้าชายเจมีแห่งบูร์บง-ปาร์มา เคานต์แห่งบาร์ดี และ วิกตอเรีย เซเวนยัด ได้ประกาศการหมั้นหมายของทั้งสอง ทั้งคู่เสกสมรสกันในพิธีทางแพ่งใน Wijk bij Duurstede เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2556 งานแต่งงานทางศาสนาจัดขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ที่โบสถ์ Our Lady of the Heavens ในอาเพลโดร์น งานเสกสมรสมีสมาชิกราชวงศ์ดัตช์เข้าร่วม อาทิ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีมักซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงเบียทริกซ์ พระบรมราชชนนี ตามพระราชกฤษฎีกาตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ในปี พ.ศ. 2539 พระองค์ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ดัตช์ ทั้ง 2 มีพระบุตรคือ
ภายหลังการเสกสมรส ในเดือนพฤษภาคม 2561 ในฐานะผู้อุปถัมภ์ของ Save the Children ทรงเข้าร่วมการประชุมนานาชาติเกี่ยวกับนวัตกรรมอาหารที่จัดขึ้นที่เมืองมิลาน ประเทศอิตาลี พร้อมกับ เจ้าชายเจมี พระสวามี เพียงหนึ่งเดือนก่อนที่จะทรงเข้าร่วมการประชุมอาหารอีกครั้งในสิงคโปร์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 เจ้าชายเจมี ได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ประจำสันตะสำนัก ทำให้ เจ้าชายเจมี เจ้าหญิงวิกตอเรีย รวมทั้งพระธิดาทั้ง 2 ได้เข้าเฝ้า สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 และในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เจ้าหญิงวิกตอเรีย ทรงเข้าร่วมงานเลี้ยงที่เรียกว่า "Nutrition dinner" ซึ่งจัดโดยพระองค์ ณ กรุงเฮก และในฐานะองค์อุปถัมภ์ของ Save the Children พระองค์ตรัสเกี่ยวกับปัญหาโภชนาการของเด็กจำนวนมากทั่วโลก ในเดือนพฤษภาคม 2562 เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเข้าร่วมการประชุมที่พระราชวังสันติภาพใน กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ และในฐานะองค์อุปถัมภ์ของมูลนิธิ Save the Children ทรงตรัสเกี่ยวกับสงครามและผลที่ตามมาสำหรับเด็กๆ
ปิตาธิปไตย
ปิตาธิปไตย (patriarchy) เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย
ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร
นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลาย และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
Amphipneustes
Amphipneustes เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Schizasteridae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ตามชายฝั่งของทวีปแอนตาร์กติกา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระเจ้าสุปปพุทธะ
พระเจ้าสุปปพุทธะ เป็นกษัตริย์ปกครองกรุงเทวทหะ แห่งแคว้นโกลิยะ มีพระมเหสี นามว่า นางอมิตาเทวี แห่งกรุงกบิลพัสดุ์ แคว้นสักกะ พระองค์มีพระราชบุตร 2 พระองค์ องค์แรกเป็นพระราชโอรส มีพระนามว่า เจ้าชายเทวทัต ซึ่งคิดอิจฉาริษยากับพระพุทธเจ้ายิ่งนัก ส่วนพระองค์ที่ 2 เป็นพระราชธิดา มีพระนามว่า พระนางยโสธรา หรือ พิมพา ซึ่งเป็นพระชายาของเจ้าชายสิทธัตถะ ซึ่งต่อมาเจ้าชายสิทธัตถะได้ออกบวชและได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า
พระเจ้าสุปปพุทธะถูกธรณีสูบ
เมื่อพระเจ้าสุปปพุทธะทราบว่าพระเทวทัตถูกธรณีสูบลงมหาอเวจีนรก ก็มิสำนึกในบาปบุญคุณโทษ กลับมีจิตอาฆาตพยาบาทพระพุทธองค์ เพราะนอกจากจะทำให้พระเทวทัตต้องธรณีสูบ พระพุทธองค์ยังทำให้เจ้าหญิงยโสธราธิดาของพระเจ้าสุปปพุทธะเป็นหม้าย จึงกลั่นแกล้งพระพุทธองค์ด้วยการเกณฑ์อำมาตย์ข้าราชบริพารไปนั่งเสพเมรัยขวางทางที่พระพุทธองค์จะออกบิณฑบาตโปรดเวไนยสัตว์ ซึ่งทางนั้นมีเพียงทางเดียวเท่านั้นที่พระพุทธองค์จะเสด็จดำเนินไปได้ เมื่อเสด็จดำเนินผ่านไม่ได้เพราะพระเจ้าสุปปพุทธะกับบริวารขวางอยู่วันนั้น พระพุทธองค์ทรงอดพระกระยาหาร 1 วัน พระอานนท์จึงทูลถามอยากจะทราบโทษของพระเจ้าสุปปพุทธะ พระพุทธองค์จึงทรงได้มีพุทธฎีกาตรัสว่า
เมื่อบริวารของพระเจ้าสุปปพุทธะกลับไปถวายรายงาน พระเจ้าสุปปพุทธะก็มีจิตต้องการให้พุทธฎีกาของพระพุทธองค์มิเป็นความจริง จึงขึ้นประทับ ณ ปราสาท 7 ชั้น แต่ละชั้นมีนายทวารป้องกันแข็งขัน ตรัสกับนายทวารที่มีร่างกายกำยำนั้นว่า โดยประกาศต่ออมาตย์ ข้าราชบริพาร และพระบรมวงศานุวงศ์ไว้ดังนั้น เพื่อมิให้นายทวารทั้งหลายต้องโทษ จนกระทั่งถึงวันที่ 7 วันนั้นปรากฏว่า ม้าแก้ว ซึ่งเป็นม้าทรงศึกที่พระเจ้าสุปปพุทธะโปรดปราน อาละวาดกระทืบโรง ร้องเสียงดังมาก พระเจ้าสุปปพุทธะเกิดเป็นห่วงม้า ด้วยอาการขาดสติจึงทรงลงจากปราสาทชั้น 7 แต่ปรากฏว่านายทวารมิได้ขัดขวาง ด้วยคิดว่าเลยครบกำหนด 7 วันแล้ว พอพระเจ้าสุปปพุทธะย่างพระบาทเหยียบแผ่นดิน ก็ถูกพระธรณีสูบหายไปสู่มหานรกอเวจี ตรงตามพุทธฎีกาที่ตรัสไว้แก่พระอานนท์ พระอานนท์ทราบข่าว จึงไปเฝ้าพระพุทธเจ้า
พระราชโอรส และพระราชธิดา
พระเจ้าสุปปพุทธะ มีพระราชโอรส และพระราชธิดา รวม 2 พระองค์ คือ
การประเมินความก้าวหน้า
การประเมินความก้าวหน้า หรือ การประเมินย่อย หรือ การประเมินระหว่างเรียน (formative assessment) เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา
แอชลีย์ วิลเลียมส์
แอชลีย์ เออร์รอล วิลเลียมส์ (Ashley Errol Williams, เกิดวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเวลส์ ตำแหน่งกองหลัง และเคยเป็นกัปตันของทีมชาติเวลส์
โดยแอชลีย์ วิลเลียมส์เคยเป็นนักฟุตบอลในระดับเยาวชนของเวสต์บรอมมิช อัลเบียน แต่ไม่ได้รับการต่อสัญญาให้เป็นนักฟุตบอลอาชีพกับทีม จึงไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลที่ลงแข่งในลีกระดับสมัครเล่นอย่างเฮดเนสฟอร์ด ทาวน์ ซึ่งขณะนั้นลงแข่งขันในเซาเทิร์นลีก โดยเขาทำงานประจำควบคู่ไปด้วย ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2003 เขาจะได้เล่นในฟุตบอลลีกหรือลีกระดับอาชีพเป็นครั้งแรกเมื่อเขาได้เซ็นสัญญากับสต็อกพอร์ท เคาน์ตี ซึ่งแข่งขันในฟุตบอลลีกเซคกันด์ดิวิชั่น และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมในเวลาต่อมา
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 วิลเลียมส์ย้ายไปเล่นให้กับสวอนซี ซิตีด้วยสัญญายืมตัว และมีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกวันและได้เลื่อนชั้น ทำให้สโมสรซื้อตัวเขามาร่วมทีมอย่างถาวรด้วยค่าตัวเป็นสถิติของสโมสรในขณะนั้นที่ 4 แสนปอนด์ โดยเขาลงสนามให้กับสวอนซีรวมทุกรายการมากถึง 352 นัด และพาทีมชนะในรอบเพลย์ออฟของฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร นอกจากนี้เขายังสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีกคัพร่วมกับสโมสรได้ในปี ค.ศ. 2013 สร้างสถิติเป็นสโมสรฟุตบอลจากเวลส์สโมสรแรกที่คว้าแชมป์ฟุตบอลลีกคัพของอังกฤษ และได้ไปแข่งในยูฟ่ายูโรปาลีก
โยทะกา
ชงโคลาย หรือจงโค เป็นพืชในวงศ์ถั่ว กระจายพันธ์ตั้งแต่มาดากัสการ์  พม่า, ออสเตรเลีย, เกาะคริสต์มาส,  ทะเลแคริบเบียน, ภาคใต้ของสหรัฐ และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก.
แอชลีย์ วิลเลียมส์
ปี ค.ศ. 2016 แอชลีย์ วิลเลียมส์ ย้ายไปเล่นให้กับเอฟเวอร์ตัน โดยลงเล่นในพรีเมียร์ลีกให้กับทีม 2 ฤดูกาล ก่อนจะถูกสโตก ซิตียืมตัวไปเล่นในอีเอฟแอลแชมเปียนชิปในฤดูกาล 2018–2019
ส่วนการลงเล่นในระดับชาติแม้ว่าแอชลีย์ วิลเลียมส์ จะเกิดที่ประเทศอังกฤษ แต่การที่คุณตาของเขาเป็นชาวเวลส์ทำให้เขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติเวลส์ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมชาติเวลส์ชุดที่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ประเทศฝรั่งเศส
ชีวิตส่วนตัว แอชลีย์ เป็นบุตรชายของนายเออร์รอล และนางลิน วิลเลียมส์ เขาแต่งงานกับวาเนซซ่า และมีลูกชาย 2 คน คือซาเวียร์ และ ราฟาเอล วิลเลียมส์
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15 (Slammiversary XV) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง หรือชื่อเดิมคือ ทีเอ็นเอ (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ที่สนามImpact Zone ในเมืองออร์แลนโด, รัฐฟลอริดา โดยสแลมมี่เวอร์ซารี่ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 15 และเป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวแรกในปี ค.ศ. 2017
เบื้องหลัง
สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15 กับ ประเภทแมตช์การปล้ำ จะถูกกำหนดโดย การวางพล็อตเรื่อง และ เขียนบท โดยนักมวยปล้ำจะถูกวางตัวให้เป็น ธรรมะ หรือ อธรรม ทั้งหมดโดยการจัดแมตช์ นักมวยปล้ำทั้งหมดในอิมแพ็คเรสต์ลิง บางคนเท่านั้นที่มีความบาดหมางจากรายการทีวีของ อิมแพ็คเรสต์ลิง จะได้มาแสดงที่ สแลมมี่เวอร์ซารี่ ครั้งที่ 15
เรื่องราวการรวมแชมป์โลกของ GFW อัลเบร์โต เอล ปาตรอน กับแชมป์โลกของ อิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์
หลังจาก อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เปิดตัวครั้งแรกในสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2017 โดยมาขัดจังหวะ Bruce Prichard และแลชลีย์ ในการชิงแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง และได้เจอกันในแมทช์ชิงแชมป์ ซึ่งปรากฏว่าในคืนนั้น อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ชนะ แลชลีย์ จนทำให้โต้เถียงกับ Bruce Prichard เรื่องการชิงแชมป์ในครั้งนี้ จนทำผลการปล้ำนั้นไม่มีการเสียแชมป์ ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้เอาชนะ อีธาน คาร์เตอร์ที่ 3 ในการหาผู้ท่าชิงแชมป์โลกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2017 Karen Jarrett ได้ออกมาประกาศว่าสมาคมโกเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง หรือ GFW ได้รวมเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการกับสมาคมอิมแพ็ค เรสต์ลิง รวมถึงทรัพย์สินที่เกี่ยวข้องของ GFW ด้วย ในต่อมา อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Magnus ในการชิงแชมป์โลกของ GFW ต่อมาในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2017 อัลเบร์โต เอล ปาตรอน ได้ชนะ Ethan Carter III อีกครั้งในการป้องกันแชมป์โลก GFW และทำให้ต้องไปเจอกับแชมป์โลกของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แลชลีย์ ต่อในสแลมมี่เวอร์ซารี่
เรื่องราวของ เจเรมี โบแรช & โจเซฟ ปาร์ค กับ จอช แมทิวส์ & สก็อตต์ สไตเนอร์
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 จอช แมทิวส์ ได้มีเรื่องกับผู้ร่วมบรรยายของเขาเอง คือ เจเรมี โบแรช ซึ่งทำให้ได้เจอกันโดยเลือกนักมวยปล้ำมาอยู่ในทีมผู้บรรยายของแต่ละคน ในต่อมาศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง ที่ได้ไปจัดที่สหราชอาณาจักร แมทิวส์ ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับ แลชลีย์ และเข้ามานั่งบรรยายกับโบแรช และD'Angelo Dinero และหลังใกล้จบรายการ โบแรช ได้ทนคำโต้เถียงของแมทิวส์ไม่ไหวเลยชกเข้าที่หน้าของแมทิวส์ ในสัปดาห์ต่อมาตอนเริ่มรายการของอิมแพ็ค เรสต์ลิง แมทิวส์ได้ออกมาที่เวที่อีกครั้ง พร้อมกับเอกสารคำร้องต่อผู้บริหารของบริษัทในการทำร้ายร่างกายเขา และบอกว่าโบแรชถูกแบนเป็นเวลา 30 วัน
ในศึกอิมแพ็ค เรสต์ลิง วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2017 เจเรมี โบแรช กลับมาอีกครั้งพร้อมกับคู่ของเขา โจเซฟ ปาร์ค ในการเผชิญหน้ากับ จอช แมทิวส์ และคู่ของเขา โดยแมทิวส์เผยว่าคู่ของเขาคือ สก็อตต์ สไตเนอร์ จากนั้นสไตเนอร์ก็ออกมาเล่นปาร์ค โดยใส่ท่า Steiner Recliner
ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์
ศาสตราจารย์ ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ (1 มกราคม พ.ศ. 2465 – 22 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และเป็นอดีตอธิบดีกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติ
ศาสตราจารย์ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2465 ที่อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (รุ่นที่ 1) ระดับปริญญาตรีอักษรศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2487 จบปริญญาโททางการศึกษา จากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา และปริญญาเอกสาขาประถมศึกษา จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
ศาสตราจารย์ก่อ ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ดังนี้
ศาสตราจารย์ก่อ ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2536 สิริอายุ 71 ปี
การทำงาน
ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ เริ่มรับราชการในปี พ.ศ. 2487 เป็นครูสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และได้เลื่อนตำแหน่งเรื่อยมาจนได้รับตำแหน่งอธิบดีกรมสามัญศึกษา ในปี พ.ศ. 2515
นอกจากงานด้านการศึกษาของไทยแล้ว ศาสตราจารย์ก่อ เคยเป็นกรรมการบริหารยูเนสโก ในปี พ.ศ. 2525-2529
ศาสตราจารย์ก่อ เคยเป็นอาจารย์พิเศษให้กับบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และมีผลงานแต่งตำราอีกมาก เช่น แบบเรียนชุดเสริมประสบการณ์ภาษาไทย ชั้น ป.1 เรื่อง "เราช่วยกัน" และ "เราขยันเรียน"
ธนาคารสหพันธ์เยอรมนี
ธนาคารสหพันธ์เยอรมนี (Deutsche Bundesbank) คือธนาคารกลางของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบธนาคารกลางในยุโรป (ESCB) เนื่องด้วยสถานะทางการเงินที่แข็งแกร่งมาก ธนาคารกลางเยอรมันถือเป็นสมาชิกที่มีอำนาจครอบงำระบบธนาคารกลางในยุโรป ทั้งธนาคารกลางเยอรมันและธนาคารกลางยุโรปต่างมีที่ทำการตั้งอยู่ในนครแฟรงก์เฟิร์ต
ประวัติ
thumb|263px|ที่ทำการธนาคารกลางเยอรมันในนครแฟรงก์เฟิร์ต เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในปี 1945 พร้อมด้วยความพ่ายแพ้ของฝ่ายอักษะ เงินสกุลไรชส์มาร์คของเยอรมันกลายเป็นสิ่งไร้ค่า ฝ่ายสัมพันธมิตรจำต้องเข้ามาฟื้นฟูระบบการเงินในเยอรมันเสียใหม่ โดยจัดตั้งระบบธนาคารกลางแบบคู่ขนานขึ้นในเขตยึดครองเยอรมัน ซึ่งมีโครงสร้างที่ใช้ระบบธนาคารกลางสหรัฐเป็นต้นแบบ ธนาคารกลางแบบคู่ขนานนี้ประกอบด้วย:
ฝ่ายบริหารของระบบธนาคารกลางแบบคู่ขนานนี้คือ "คณะกรรมการธนาคารกลาง" (Zentralbankrat) ซึ่งประกอบด้วย เหล่าประธานธนาคารกลางประจำรัฐ และบรรดากรรมการของธนาคารแห่งรัฐเยอรมัน
ธนาคารแห่งรัฐเยอรมันได้กำหนดสกุลเงินมาร์คเยอรมัน (Deutsche Mark) ขึ้นเมื่อในวันที่ 20 มิถุนายน 1948 และภายหลังกฎหมายพื้นฐาน (รัฐธรรมนูญ) ของเยอรมันบังคับใช้ในปี 1949 ก็นำไปสู่การจัดตั้งธนาคารกลางเยอรมันก่อตั้งในปี 1957 เพื่อเข้ารับช่วงต่อจากธนาคารแห่งรัฐเยอรมัน (Bank deutscher Länder) ซึ่งเงินสกุลมาร์คนี้ใช้งานจนถึงปี 2002 ก็ถูกแทนที่ด้วยเงินสกุลยูโร
ซ็อล อิน-อา
ซ็อล อิน-อา (เกิด บัง เย-ริน (방예린); 3 มกราคม 1996) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทนำในละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่อง ซันนีอะเกนทูมอร์โรว์ (2018), บิวตีฟูลเลิฟ วันเดอร์ฟูไลฟ์ (2019) และ นัดบอดวุ่น ลุ้นรักท่านประธาน (2022) และบทบาทสมทบในเรื่อง สาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน (2017), นักเรียนอลวน มัธยมอลเวง (2017) และ รักวุ่นวาย นายมเหสีหลงยุค (2020–2021)
Brisaster
Brisaster เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Schizasteridae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วราภรณ์ บุญสิงห์
วราภรณ์ บุญสิงห์ เป็นผู้รักษาประตูฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย   ที่ได้รับการยกให้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่ง  และได้รับการยอมรับจากบุคคลในวงการฟุตบอลหญิง ในฐานะผู้รักษาประตูที่มีทักษะด้านต่าง ๆ แบบครบเครื่อง
ประวัติ
วราภรณ์ บุญสิงห์ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดศรีสะเกษ เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่เด็ก เนื่องด้วยคิดว่าเป็นสิ่งท้าทาย และในวัยเพียง 12 ปี เธอก็สามารถเป็นตัวแทนเยาวชนของจังหวัดศรีสะเกษเข้าแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 20 ที่จังหวัดสุโขทัย และได้รับรางวัลเหรียญเงิน โดยในช่วงแรกเธอไม่ได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตู หากแต่ทำหน้าที่เป็นผู้เล่นทั่วไป ก่อนที่จะเข้ามารับการคัดเลือกศึกษาต่อที่โรงเรียนกีฬา จังหวัดขอนแก่น ครั้นเมื่อทางโรงเรียนขาดผู้ทำหน้าที่รักษาประตู เธอจึงลองทำหน้าที่ดังกล่าว และสามารถทำได้ดี ก่อนที่จะเกิดความชอบและจริงจังกับตำแหน่งนี้มาโดยตลอด
ครั้นเมื่ออายุ 14 ปี เธอก็ได้รับการเรียกตัวเข้าร่วมชุดเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีทีมชาติไทย เพื่อเข้าร่วมการแข่งฟุตบอลเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศเกาหลีใต้ จากนั้นเธอก็ได้ทำหน้าที่ให้แก่ทีมชาติไทยเรื่อยมา ทั้งในชุด 17 ปี, 19 ปี, ปรีโอลิมปิก จนถึงฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยชุดใหญ่ โดยเธอได้รับเหรียญทอง ทั้งจากการแข่งกีฬาเยาวชนแห่งชาติ และกีฬาแห่งชาติ รวมถึงซีเกมส์ ที่ซึ่งเธอได้รับทั้งเหรียญทอง, เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง
เดือนมกราคม พ.ศ. 2552 วราภรณ์ บุญสิงห์ ได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาฟุตซอลหญิงจากวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 ที่จัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2556 วราภรณ์ บุญสิงห์ ได้ทำหน้าที่ในการรักษาประตู ในการแข่งเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ย่างกุ้ง ประเทศพม่า โดยได้พบกับทีมชาติเวียดนาม ซึ่งในนัดดังกล่าว ทั้งสองทีมได้เป็นฝ่ายเสมอกันที่ 0-0 ประตู และในวันที่ 15 กันยายน ทีมของเธอได้พบกับทีมชาติออสเตรเลียรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี โดยทีมชาติไทยเป็นฝ่ายแพ้ที่ 2-3 ประตู
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 วราภรณ์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่มัณฑะเลย์ ประเทศพม่า โดยในรอบรองชนะเลิศ ทีมของเธอได้พบกับทีมชาติพม่า ซึ่งได้มีการยิงจุดโทษเพื่อหาทีมผู้ชนะ โดยทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะที่ 11-10 ประตู รวมถึงในรอบชิงชนะเลิศ ที่ทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมชาติเวียดนามซึ่งเป็นแชมป์เก่า และสามารถรับรางวัลเหรียญทองได้สำเร็จ
เวอร์โก้ ชากะ
เวอร์โก้ ชากะ ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า เป็นโกลด์เซนต์ประจำราศีกันย์ ผู้ดูแลปราสาทหญิงพรหมจรรย์ 1 ใน 12 ปราสาทแห่งแซงทัวรี่ มีพลังคอสโม่ที่สูงส่งและมีจริยาวัตรเหมือนนักบวชในพุทธศาสนา จนได้ฉายาว่า "บุรุษผู้ใกล้เคียงเทพเจ้า"
การปรากฏตัวครั้งแรก
เวอร์โก้ ชากะ ปรากฏตัวครั้งแรก เพื่อขัดขวางไอโอเลีย ที่กำลังหมัดใส่ท่านเคียวโก เนื่องจากไอโอเลียเพิ่งเข้าใจว่า เคียวโกคนปัจจุปัน ไม่ใช่ตัวจริงแต่ชากะไม่เชื่อ และในขณะนั้นเอง ชากะ และ ไอโอเลีย ได้ต่อสู้จนปล่อยท่าไม้ตายใส่กัน จนทั้งคู่กระเด็นกันไปจนละทิศละทาง จากแรงระเบิด Big Bang ที่เกิดจากพลังของโกล์ดเซ็นปะทะกัน และอีกครั้งบนเกาะเดธควีน หลังจากที่ ฟีนิกซ์ อิคคิ กำลังลำพองจากการสามารถควบคุมแบล็คเซนต์ทั้งหมดได้ ชากะมาเพื่อที่ต้องการจะกำจัดจังโก้ หัวหน้าของแบล็คเซนต์ แต่ทว่าอิคคิได้ลงไปซะก่อนแล้ว และกำลังจะกำแหงกับชากะ ชากะจึงแสดงฝีมือโดยการปราบอิคคิได้โดยง่ายและทำลายความทรงจำของอิคคิว่าเคยพบกับตนมาก่อน
ชากะปรากฏตัวอีกครั้ง หลังจากที่เลโอ ไอโอเลียเดินทางกลับจากประเทศญี่ปุ่น พื่อสังหารพวกบรอนเซนต์ตามคำสั่งของเคียวโก ซึ่งไอโอเลียได้ทราบความจริงแล้วว่า คิโด ซาโอริ เป็นอาเธน่าตัวจริง ไอโอเลียกำลังต่อสู้กับเคียวโก แต่แล้วชากะก็ปรากฏตัวขึ้น และได้ปะทะกับไอโอเลีย ไม่มีผู้ใดแพ้ - ชนะ เนื่องจากเป็นโกลด์เซนต์ด้วยกันทั้งคู่ จังหวะนี้เคียวโกจึงใช้หมัดเก็นโรม่า โอ เคน (หมัดมายาจอมมาร)เข้าสะกดจิตไอโอเลียเสีย
ผู้ดูแลปราสาทหญิงพรหมจรรย์
หลังจากที่เหล่าบรอนเซนต์ผ่านปราสาทราชสีห์ของเลโอ ไอโอเลียได้แล้ว จึงเข้าสู่ปราสาทหญิงพรหมจรรย์ของเวอร์โก้ ชากะ ชากะจัดการบรอนเซนต์ทั้ง 3 คนอย่างง่ายดาย โดยเรียกว่าเป็นพวกเปรตที่ไม่รู้จักเทพเจ้า แต่แล้ว ฟีนิกซ์ อิคคิ ก็ปรากฏตัวขึ้นโดยขว้างขนปีกของฟีนิกซ์ใส่มือชากะจนเลือดออก ชากะจึงสร้างภาพลวงตาของนรกบ่อเลือดท่วมตัวอิคคิ แต่อิคคิสามารถใช้คอสโม่สลายภาพลวงตาทั้งหมดลงได้
อิคคิต้องต่อสู้กับชากะอย่างยากลำบาก เนื่องจากท่าไม้ตาย เท็นบุ โฮริง (กงล้อระบำเทวะ) เป็นท่าไม้ตายที่ทำลายประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของศัตรู อิคคิโดยทำลายประสาทสัมผัสทั้งหมด แต่แล้วก็สามารถสร้างพลังคอสโม่ให้เหนือกว่าชากะได้ โดยเป็นผลจากการถูกทำลายประสาททั้ง 5 นี่เอง และระเบิดคอสโม่เพื่อทำลายชากะไปพร้อมกับตน ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นเพียงการส่งทั้งตัวอิคคิและชากะไปยังอีกมิติเท่านั้น
ชากะ ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เซย่าได้เข้าไปสู่ห้องของเคียวโกแล้ว โดยส่งพลังคอสโม่ติดต่อกับอาริเอส มู ให้ช่วยเปิดทางกลับสู่โลกให้ โดยแท้จริงแล้วชากะก็สามารถกลับมาเองคนเดียวได้ แต่ด้วยความที่รู้สึกสงสัยและประหลาดใจกับการสู้ตายแบบไม่คิดชีวิตของอิคคิ ทำให้ชากะตัดสินใจพาอิคคิกลับมาด้วย โดยขอให้มูช่วย ซึ่งมูก็ได้ช่วยเปิดทางให้ และชากะก็ช่วยฟื้นชุดคล็อธฟีนิกซ์ให้อิคคิ และบอกกับอิคคิว่า แท้จริงแล้วเคียวโกผู้นี้ไม่ใช่คนชั่วร้ายอะไร ขอให้ไว้ชีวิตเขาด้วย และปล่อยให้อิคคิไปสู้เพื่อพิสูจน์คำพูดของตนที่ว่าไว้
เวอร์โก้ ชากะ เป็นโกลด์เซนต์ที่ทราบดีว่า เคียวโก ผู้นี้ไม่ใช่เคียวโกคนก่อน แต่กลับไม่ล่วงรู้ถึงความชั่วร้ายที่อยู่ในตัวเลย
เจ้าสมุทรโปเซดอน
เวอร์โก้ ชากะ เป็นหนึ่งในโกลด์เซนต์ที่สละเลือดของตนเองเพื่อปลุกคืนชีพบรอนซ์คล็อธที่ตายไปในการต่อสู้ 12 ปราสาท โดยเป็นผู้สละเลือดให้แก่คล็อธอันโดรเมด้า ของ ชุน แต่ในภาคแอนิเมชั่นชากะได้สละเลือดปลุกชีพให้คล็อธฟินิกซ์ และอัลเดบารันเป็นผู้สละเลือดให้คล็อธอันโดรเมด้า
สงครามศักดิ์สิทธิ์-เทพเจ้าฮาเดส
ระหว่างที่ เจมินี่ ซากะ แคปริคอร์น ชูร่า อควอเรียส คามิว กำลังเข้าสู่ปราสาทปูยักษ์ ของแคนเซอร์ เดธมาสค์ ซึ่งไม่มีผู้ดูแล แต่ปรากฏว่าได้พบกับภาพลวงตาของนรก และเมื่อทำลายภาพลวงตานี้ลงได้แล้วก็ปรากฏภาพลวงตาใหม่ขึ้นมาอีก ทั้ง 3 จึงปรารภกันว่า ผู้ใดที่สามารถภาพลวงตาเช่นนี้ได้ ซึ่งซากะบอกว่ามีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้ นั่นคือ เวอร์โก้ ชากะ และซากะก็ได้ใช้ท่าไม้ตายกาแล็คเซี่ยน เอ็กซ์โปรชั่น ผ่านจากปราสาทปูยักษ์ไปยังปราสาทหญิงพรหมจรรย์ทันที และสามารถทำลายภาพลวงตาทั้งหมดของชากะได้
ในขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์ที่นำโดย ไซคล็อปต์ คีกันต์ ผ่านปราสาทราชสีห์มาได้แล้ว จึงเผชิญหน้ากับชากะ ชากะใช้พลังเท็นคุฮาจา ชิมิโมเรียว (ภูตฟ้า มารดิน) สร้างภาพลวงตาของเหล่าภูติผีหลอกสเป็คเตอร์อยู่ จู่ ๆ คิวบ์ 1 ในเหล่าสเป็คเตอร์ก็สามารถทำลายเท็นคุฮาจา ชิมิโมเรียว ลงได้ พร้อมกับ อ็อค กับ มิลด์ ชากะจึงทำลายเซอร์ฟลีสของทั้ง 3 ลง จึงรู้ว่าที่แท้แล้วก็เป็น ซากะ ชูร่า และคามิว นั่นเอง ทั้ง 3 บอกว่าต้องการจะผ่านไปเพื่อเอาหัวของอาเธน่า ชากะให้ทั้ง 3 ผ่านไปโดยดี แต่ขณะที่เหล่าสเป็คเตอร์ทั้งหลายต้องตายหมด
ชากะได้ถามซากะว่า ต้องการหัวของอาเธน่าจริงหรือ ซากะยืนยันเช่นกัน ชากะจึงบอกว่าให้ไปต่อสู้ที่สวนศักดิ์สิทธิ์แห่งต้นรังคู่หลังปราสาทหญิงพรหมจรรย์ โดยการต่อสู้ครั้งนี้ชากะมีเจตนาต้องการจะตายเช่นเดียวกับพระพุทธเจ้าที่ปรินิพพานใต้ต้นรังคู่ การต่อสู้ อดีตโกลด์เซนต์ทั้ง 3 ไม่อาจจะเอาชนะชากะได้โดยง่าย เพราะชากะจะใช้เท็นบุ โฮริง เพื่อทำลายประสาทสัมผัสทั้ง 5 ไปเรื่อย ๆ ชากะบอกให้ทั้ง 3 รวมตัวกันใช้พลังอาเธน่า เอ็กซ์คลาเมชัน (Athena Exclamation) ซึ่งเป็นท่าไม้ตายที่อาเธน่าทรงห้าม ทั้ง 3 ใช้อาเธน่า เอ็กซ์คลาเมชัน จริง จึงกำจัดชากะลงได้ แต่ชากะก็ยังไม่สูญสิ้นโดยทันที หากแต่ร่างที่เหลือได้เดินไปนั่งสมาธิใต้ต้นสาละคู่ และใช้เลือดของตนเลือดตัวอักษรว่า "อารายาชิกิ " ไปถึงอาเธน่า ซึ่งความหมายของอาราชิกินั้นคือ ญาณ 8 ในพุทธศาสนา หมายถึงการระเบิดเอ้ทเซนส์ที่เหนือกว่าเซเว่นเซนส์ ซึ่งจะสามารถทำให้ลงไปอยู่ในนรกได้ทั้ง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่
ชากะ ปรากฏตัวอีกครั้งต่อหน้าฮาเดส และกำลังจะจัดการกับฮาเดส แต่อาเธน่าได้ห้ามไว้ หลังจากที่อาเธน่าและฮาเดสได้ปะทะกัน ก็ได้เกิดระเบิดขึ้น และทั้งคู่ก็หายไปในหลังกำแพงขนาดใหญ่ที่เรียกว่า กำแพงอาดูร ชากะพยายามจะทำลายกำแพงอาดูรด้วยชีวิต แต่ผู้เฒ่า ไลบร้า โดโก ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับ อาริเอส มู เลโอ ไอโอเลีย และ สกอร์เปี้ยน มิโร ผู้เฒ่ากล่าวว่าทำไปก็ไร้ประโยชน์จะตายเปล่า วิธีที่จะทำลายกำแพงอาดูรได้ต้องรวมพลังของโกลด์เซนต์เท่านั้น จึงรวมพลังของโกลด์เซนต์ที่เหลือเพื่อที่จะทำลายกำแพงอาดูร แต่ก็ไม่สำเร็จ จนกระทั่ง เหล่าโกลด์เซนต์ที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ได้ฟื้นชีพขึ้นมาอีกครั้งจนครบ 12 และรวมตัวกันทำลายกำแพงอาดูรได้สำเร็จ
บทบาทในภาค Soul Of Gold
เวอร์โก้ ชากะ ปรากฏตัวอีกครั้งในถ้ำที่อัสการ์ด โดยเป็นคนที่มอบมีดทองที่อาธีน่าเคยใช้ปลิดชีพตัวเองให้มูนำไปใช้กำจัดต้นอิกกราซิล รวมถึงพยายามจะติดต่อกับอาธีน่าแต่ก็ไม่อาจติดต่อได้ ต่อมาชากะได้เข้าสู้กับหนึ่งในก๊อดวอริเออร์ผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าถูกเลือกโดยเทพเจ้า โดยชากะก็ได้เข้าปะทะสู้อย่างลำบาก จนชากะก็ได้เผยความจริงกับคู่ต่อสู้ของเขาว่า พลังที่เจ้าได้มานั้นไม่ใช่ของโอดินแต่เป็นพลังของเทพผู้ชั่วร้าย ก่อนที่จะจัดการโดยใช้พลังก๊อดคลอสทำลายพลังคู่ต่อสู้จนตัวของมันได้ทรมานเพราะความเจ็บปวดที่สั่งสมมา ชากะจึงได้เมตตาโดยดับสัมผัสทั้งหมดให้ก๊อดวอริเออร์ได้ตายอย่างสงบ
หมายเหตุ
เวอร์โก้ ชากะ เป็นตัวละครที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับนักบวชหรือผู้ประพฤติธรรมในพุทธศาสนา โดยในสภาวะปกติจะหลับตาอยู่ตลอด เพื่อเสริมสร้างพลังคอสโม่ เมื่อเปิดตาขึ้น คอสโม่ของชากะจะสูงสุด จึงได้ฉายาว่า บุรุษผู้ใกล้ชิดเทพเจ้า ในฉบับอนิเมะภาคแซงทัวรี่ ชากะมีลูกศิษย์ 2 คน คือ พาโว ศิวะ กับ โลตัส อาโกร่า ซึ่งได้ต่อสู้กับอิคคิที่เกาะคาน่อน ซึ่งคำว่า ชากะ นี้เป็นภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "พระศากยมุนีพุทธเจ้า" อันหมายถึง พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น
Lista de personagens de Saint Seiya
สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
สถาปัตยกรรมศาสนสถานฮินดู เป็นรูปแบบหลักของสถาปัตยกรรมฮินดู มีรูปแบบที่หลากหลาย อย่างไรก็ตามธรรมขาติพื้นฐานของโบสถ์พราหมณ์แต่ละแห่งล้วนเหมือนกัน คือมีองค์ประกอบพื้นฐาน “ครรภคฤห์” คือห้องด้านในที่ประดิษฐานมูรติองค์หลักของวัด ในห้องที่สร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย โครงสร้างอื่น ๆ ที่สร้างขึ้นล้อมรอบห้องครรภคฤห์นั้นก็มีความแตกต่างกันไป โครงสร้างที่เป็นหอครอบด้านบนของครรภคฤห์เรียกว่า “ศิขร” ในอินเดียเหนือ หรือ “วิมานัม” ในอินเดียใต้ และ “เปอลิงกีฮ์เมรู” ในบาหลี อาคารศาลนั้นมักมีพื้นที่ ambulatory สำหรับทำปริกรม (circumambulation) และมีอาคารอื่น ๆ เช่น มณฑป, อันตรละ
หลักการทางสถาปัตยกรรมของโบสถ์พราหมณ์มีระบุไว้ในคัมภีร์ ศิลปศาสตร์ และ วาสตุศาสตร์
ลักษณะที่แตกต่างกันของสถาปัตยกรรม
นอกจากแนวคิดทางศาสนา ปรัมปรา และคัมภีร์แล้ว สถาปัตยกรรมเหล่านี้ล้วนเป็นผลจากนวัตกรรมพื้นถิ่น วัสดุที่หาได้ในท้องถิ่น และภูมิอากาศ อาจมีพบวัสดุบางชนิดที่นำเข้ามาจากพื้นที่อื่น แต่ส่วนใหญ่ก็สร้างจากวัสดุที่หาได้ในพื้นที่ ในบางพื้นที่เช่นกรนาฏกะใต้พบหินจำพวกอ่อน ทำให้สถาปัตยกรรมแบบฮอยศาลามีลักษณะที่ยากจะใช้หินแข็งพวกคริสตัลลีนมาสร้าง บางพื้นที่ก็มีการแกะสลักเข้าไปในภูเขาหินด้วยพื้นที่ที่มีภูมิลักษณะเอื้ออำนวย ในบางพื้นที่ที่ไม่สามารถพบหินสำหรับก่อสร้างได้ทั่วไปก็เกิดการพัฒนาอิฐมาใช้ในการสร้างจำนวนมาก วัสดุที่หาได้ในท้องถิ่นจึงมีผลมากต่อการพัฒนาลักษณะสถาปัตยกรรมเฉพาะของแต่ละแหล่ง
สถาปัตยกรรมทราวิฑและสถาปัตยกรรมนคร
ในบรรดาสถาปัตยกรรมที่แตกต่างในอินเดีย สถาปัตยกรรมสองแบบที่พบได้ทั่วไปที่สุดคือ “สถาปัตยกรรมแบบนคร” หรือแบบอินเดียเหนือ และ “สถาปัตยกรรมทราวิฑ” หรือแบบอินเดียใต้
สถาปัตยกรรมกลิงคะ
สถาปัตยกรรมที่พบมากในโอฑิศา และอันธระประเทศเหนือ เรียกว่าสถาปัตยกรรมแบบกลิงคะ ในโบสถ์พราหมณ์แบบกลิงคะแบ่งรูปแบบออกเป็นสามชนิดที่แตกต่างกันคือ “เรขาดูลา”, “พิธาดูลา” และ “ขัขราดูลา” โดยคำว่า “ดูลา” (Deula) แปลว่า “วัด” ในภาษาพื้นเมือง สองอันแรกนั้นเกี่ยวข้องกับพระวิษณุ, พระสุริยะ และ พระศิวะ ส่วนแบบหลังนั้นเกี่ยวข้องกับพระจมุนทะ และ พระทุรคา ตัวอย่างสำคัญของเรขดูลาคือวัดลิงคราชและผวัดชังคนาถ ตัวอย่างสำคัญของขัขราดูลาคือไวตัลดูลา ส่วนวัดโกนารักเป็นตัวอย่างสำคัญของพิธดูลา
อภิธานศัพท์
นี่คือตัวอย่างคำศัพท์เฉพาะที่พบในสถาปัตยกรรมโบสถ์ฮินดู
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 10 สิงหาคม พ.ศ. 2527
บิบลอส
บิบลอส (Byblos; คนท้องถิ่นเรียก จเบล (جبيل; Jbeil) เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในเขตผู้ว่าภูเขาเลบานอน ประเทศเลบานอน เชื่อกันว่ามีผู้อยู่อาศัยครั้งแรกระหว่างก่อนคริสต์ศักราช 8800 ถึง 7000 ปี และยังคงมีผู้อาศัยอยู่จนกระทั่ง 5000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีคนอาศัยอยู่ต่อเนื่องที่เก่าแก่มากที่สุดในโลก  และเป็นมรดกโลกของยูเนสโก
Brissopsis
Brissopsis เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Brissidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ชงโคนา
ชงโคนา หรือชงโคขี้ไก่ หรือส้มเสี้ยว (कठमूली / झिंझेरी; अपटा / सोना / श्वेत-कांचन; ஆத்தி atti / தாதகி tataki; അരംപാലി arampaali / കുടബുളി kutabuli / മലയത്തി malayaththi; తెల్ల ఆరెచెట్టు tella arecettu; ಅಪ್ತಾ / ಅರಳುಕದುಮನ್ದರ; banraji, banraj; Gul-e-anehnal; และयमलपत्रक / युग्मपत्र) จัดเป็นพืชสมุนไพรและมีความสำคัญทางศาสนา เป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออกดอกช่วงกุมภาพันธ์ - พฤษภาคม
ในรัฐมหาราษฏระ ใช้ใบของชงโคนามาแลกเปลี่ยนกันในเทศกาลทุศเสหระ ซึ่งมีความหมายถึงการมอบพระผู้เป็นเจ้าให้แก่กัน นอกจากนั้น ในอินเดียยังใช้ใบชงโคนาเป็นส่วนผสมในบุหรี่พื้นเมือง
พระพุทธวิถีนายก (บุญ ขนฺธโชติ)
พระพุทธวิถีนายก หรือหลวงปู่บุญ ขนฺธโชติ (3 กรกฎาคม พ.ศ. 2391 — 4 เมษายน พ.ศ. 2478) เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว วัตถุมงคลของท่านที่นับว่าขึ้นชื่อที่สุดคือ เหรียญเจ้าสัว พระผงยาวาสนา จินดามณี และเบี้ยแก้ที่มีคุณวิเศษทั้งรักษาโรค และ เมตตามหานิยม และแก้เหตุร้ายให้กลายเป็นดี
ประวัติ
พระพุทธวิถีนายก มีนามเดิมว่าบุญ เกิดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2391 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ตำบลท่าไม้ อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร เป็นบุตรชายคนโตในจำนวนที่น้อง 6 คนของนายเส็งและนางลิ้ม ตอนเด็กเคยเป็นไข้หนักถึงสลบ บิดามารดาเข้าใจว่าตายแล้ว ขณะเตรียมจะเอาไปฝังได้กลับฟื้นขึ้นมาอีก จึงขนานนามว่า บุญเมื่อบิดาถึงแก่กรรม ป้าของท่านได้นำมาฝากให้อยู่กับพระปลัดทอง วัดคงคาราม (วัดกลางบางแก้ว) อำเภอนครชัยศรี เมื่อมีอายุ 15 ปีจึงบรรพชาเป็นสามเณร และได้อุปสมบท ณ พัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2412 โดยมีพระปลัดปาน วัดตุ๊กตา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดทอง วัดกลางบางแก้ว พระอธิการทรัพย์ วัดงิ้วราย และพระเกจิอาจารย์อีก 2 ท่าน และได้รับฉายาทางธรรมว่า ขนฺธโชติ
ตำแหน่งทางคณะสงฆ์
หลวงปู่บุญเริ่มสร้างวัตถุมงคลภายหลังจากเป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2429 จนมรณภาพเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2478 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร สิริอายุได้ 66 พรรษา
แม่ชีเทเรซา
แม่ชีเทเรซา หรือ คุณแม่เทเรซา (26 สิงหาคม พ.ศ. 2453 – 5 กันยายน พ.ศ. 2540) เป็นนักพรตหญิงในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ท่านมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ช่วยเหลือและผู้ต่อสู้เพื่อคนยากไร้ทั้งในประเทศที่ยากจนและร่ำรวย จนเมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) ท่านจึงได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และหลังจากมรณกรรมก็ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 มีนามว่า "บุญราศีเทเรซาแห่งกัลกัตตา" ต่อมาในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้ท่านเป็น "นักบุญเทเรซาแห่งกัลกัตตา"
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
เมืองพระพุทธบาท เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเขตอำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็นเมืองท่องเที่ยวและเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญของจังหวัดสระบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธบาทและตำบลขุนโขลนทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลธารเกษมและตำบลพุคำจาน
แม่ชีเทเรซา
วัยเยาว์
คุณแม่เทเรซา เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) ที่สกอเปีย จักรวรรดิออตโตมัน (ปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศมาซิโดเนียเหนือ) (ภายหลังคุณแม่ถือวันที่ 27 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่คุณแม่ทำพิธีศีลล้างบาปเป็นวันเกิดที่แท้จริง ) เป็นบุตรคนสุดท้องของบิดานิโกลา (Nikola) กับมารดา ดราเน (Drane Bojaxhiu) ครอบครัวชนชั้นกลางเชื้อสายแอลเบเนีย เธอมีชื่อเดิมว่า "แอ็กเนส กอนจา โบยาจู" (Agnes Gonxha Bojaxhiu) มีบิดาเป็นชาวคริสต์ที่เคร่งครัดในหลักศาสนา ซึ่งทำให้ตั้งแต่วัยเด็กแอ็กเนสชอบไปโบสถ์ฟังบาทหลวงเทศน์มาโดยตลอด
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
ประวัติ
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งเป็นเทศบาล โดยยกฐานะจากสุขาภิบาลพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลพระพุทธบาท มีชื่อว่า "เทศบาลตำบลพระพุทธบาท" และได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 104 ตอนที่ 224 ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2530 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2530 เป็นเทศบาลลำดับที่ 130 (ไม่รวมกรุงเทพมหานครและเมืองพัทยา) ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี ขึ้นเป็นเทศบาลเมืองพระพุทธบาท ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม 2549 จนถึงปัจจุบัน
แม่ชีเทเรซา
วัยเยาว์
ขณะแอ็กเนสมีอายุ 9 ปี ในปี พ.ศ. 2462 (ค.ศ. 1919) บิดาของเธอได้เสียชีวิตลง แต่ความอบอุ่นภายในครอบครัวที่แอ็กเนสได้รับก็ไม่ได้ลดลง ด้วยเพราะมารดายังให้ความรักความอบอุ่นและการเลี้ยงดูที่ดีมาตลอด แอ็กเนสเติบโตขึ้นเป็นเด็กร่าเริง และมีสุขภาพดี และไม่นานต่อมาเธอก็ได้รู้จักกับประเทศอินเดีย แต่ก็ได้รู้ว่าอินเดียในขณะนั้นมีระบบสาธารณูปโภคที่ยังล้าหลังอยู่มาก มีคนยากไร้มากมายในประเทศที่ต้องทนทรมาน และเริ่มสงสัยว่า จะมีวิธีใดบ้างไหมที่เธอจะได้ช่วยเหลือผู้ทุกข์ยากในอินเดีย ซึ่งในช่วงเวลานี้นี่เองที่แอ็กเนสเริ่มมีความคิดที่จะบวชเป็นแม่ชี
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดสระบุรี ระยะทางห่างจากศาลากลางจังหวัดสระบุรีประมาณ 28 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 136 กิโลเมตร มีพื้นที่ 29.6 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 4 ตำบล 32 หมู่บ้าน ของอำเภอพระพุทธบาท คือ
แม่ชีเทเรซา
วัยเยาว์
ในปี พ.ศ. 2471 (ค.ศ. 1928) แอ็กเนสตัดสินใจขออนุญาตครอบครัวเพื่อขอบวชเป็นแม่ชี ตอนแรกครอบครัวคัดค้าน แต่ต่อมาไม่กี่วันทางครอบครัวก็ยอมให้เธอบวช แอ็กเนสเดินทางไปบวชที่อารามโลเรโต (Loreto Abbey) ในกรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งการลาจากจากครอบครัวของเธอในครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เห็นหน้าของแม่และน้องสาว แอ็กเนสตั้งใจศึกษาเล่าเรียนวิชาที่นักพรตหญิงพึงได้เรียนเป็นเวลา 1 เดือน หลังจากนั้นจึงเดินทางไปยังประเทศอินเดียในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และได้เริ่มออกเผยแผ่คำสอนในเมืองดาร์จีลิง รัฐสิกขิม ทางเหนือของประเทศอินเดีย โดยเธอได้พักอยู่ที่อารามโลเรโตที่ตั้งอยู่ที่เมืองดาร์จีลิง
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
ที่ตั้งและอาณาเขต
มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้
แม่ชีเทเรซา
วัยเยาว์
พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แอ็กเนสตัดสินใจเข้าพิธีปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะภคินีพระนางมารีย์พรหมจารีที่อารามโลเรโต ในเมืองดาร์ลีจิงเป็นครั้งแรก และตอนนี้เองที่แอ็กเนสได้รับศาสนนาม (ชื่อทางศาสนา) ว่าภคินีเทเรซา ซึ่งมาจากนามของนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซู และได้ปฏิญาณตนตลอดชีพในปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937)
หลังจากปฏิญาณตนตลอดชีพแล้ว แม่ชีเทเรซาได้เข้าเป็นครูวิชาภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ในโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรีย ในเมืองเอนทาลี นครกัลกัตตา ไม่นาน ก็ได้เป็นครูใหญ่ของโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรีย พาตนเองและเหล่านักเรียนผ่านเหตุการณ์เลวร้าย ที่เกิดจากผลกระทบของเหตุการณ์รุนแรงและสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในอินเดียมาได้ด้วยดี
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
ชุมชน
เทศบาลเมืองพระพุทธบาทแบ่งออกเป็น 30 ชุมชน
แม่ชีเทเรซา
คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม
เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) ขณะที่แม่ชีเทเรซากำลังนั่งรถไฟกลับไปยังอารามที่ทาร์จีลิง ระหว่างทางเธอก็ได้ยินพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งเนื้อหาที่พระเจ้าพูดกับแม่ชีเทเรซาในขณะนั้น ทำให้แม่ชีเทเรซาตัดสินใจขออนุญาตไปทำงานในสลัม เพื่อช่วยเหลือคนยากจน แต่การทำแบบนั้นถ้าหากทำโดยไม่ได้รับการอนุญาตเป็นพิเศษจะถือว่ามีความผิดทางศาสนา แม่ชีเทเรซาจึงขอให้ท่านมุขนายก ขอร้องไปยังพระสันตะปาปา ให้อนุญาตแม่ชีเทเรซาเป็นกรณีพิเศษ
เทศบาลเมืองพระพุทธบาท
การขนส่ง
ทางหลวงแผ่นดินที่ผ่านเทศบาลเมืองพระพุทธบาทมีดังนี้
แม่ชีเทเรซา
คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948) แม่ชีเทเรซาได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้ไปทำงานในสลัมได้ แต่ก่อนนั้นต้องให้มีความรู้เพียงพอเสียก่อน ซึ่งเธอก็ได้เดินทางไปศึกษาวิชาพยาบาลที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองปัตนา รัฐพิหาร เมื่อศึกษาจบแม่ชีเทเรซาก็ได้ก่อตั้งโรงเรียนกลางแจ้งในสลัม มีเด็กๆ ให้ความสนใจมาเรียนเป็นจำนวนมาก หลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มมีศิษย์เก่าจากโรงเรียนสตรีเซนต์มาเรียมาขอบวชเป็นผู้ช่วยแม่ชีเทเรซา โดยคนแรกที่มาขอบวช คือ "สวาชินี ดาส" เมื่อบวชแล้วได้รับสมญาทางศาสนาว่า "ภคินีอักเนส" และไม่นานก็มีศิษย์เก่ามาบวชเพิ่มอีกถึง 10 คน
ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) ท่านอาร์ชบิชอปได้ตั้งกลุ่มของแม่ชีเทเรซาให้เป็นคณะนักบวชคาทอลิก มีชื่อว่า "คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม" (Missionaries of Charity) โดยแม่ชีเทเรซาได้เป็นมหาธิการิณี ซึ่งนับตั้งแต่นั้นมาผู้คนส่วนใหญ่มักเรียกแม่ชีเทเรซาว่า คุณแม่เทเรซา (Mother Teresa)
วันหนึ่งแม่ชีเทเรซาได้คิดที่จะสร้างบ้านหลังหนึ่ง เพื่อให้ผู้หิวโหยที่นอนรอความตายอยู่ข้างถนนนั้นได้มานอนตายอย่างสงบ และด้วยเหตุนี้ท่านจึงขอยืมเทวสถานพระแม่กาลีของศาสนาฮินดูใช้เป็น "บ้านของผู้รอความตาย" (Home for the Dying) โดยเริ่มเปิดใช้ในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) แต่ชาวฮินดูพอสมควรที่ไม่เห็นด้วยกับการที่คุณแม่เทเรซาซึ่งเป็นชาวคริสต์ จะมาใช้เทวสถานของชาวฮินดูเป็นสถานที่ แต่เมื่อผู้บัญชาการตำรวจเข้าไปคุยกับคุณแม่เทเรซา ก็ได้ผลสรุปว่าคุณแม่เทเรซายังใช้สถานที่เทวสถานกาลีอยู่ได้ต่อ
เมื่อปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) มีผู้ใจบุญบริจาคบ้านให้แก่คณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมเพื่อให้ทางคณะฯ ได้ใช้งานบ้านให้เป็นประโยชน์ต่อคุณแม่เทเรซาและส่วนรวม คุณแม่เทเรซาได้ตัดสินใจใช้บ้านหลังนี้ในการรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ตั้งชื่อว่า "บ้านเด็กดวงหทัยนิรมล" (Children's Home of the Immaculate Heart)
พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ที่ทำการของแม่ชีเทเรซาที่อยู่นอกประเทศอินเดียเริ่มเปิดทำการ มีทั้งในยุโรป อเมริกา ออสเตรเลีย
ไม่กี่ปีต่อมา ผู้ว่าการรัฐเบงกอลตะวันตกได้ให้คุณแม่เทเรซายืมใช้แปลงที่ดินที่เมืองอาซันซอลขนาด 140,000 ตารางเมตร (ประมาณ 87.5 ไร่) เพื่อให้ใช้เป็นสถานสงเคราะห์ผู้ป่วยโรคเรื้อน คุณแม่เทเรซาได้แบ่งสรรที่ดินไว้อย่างลงตัว แต่ไม่มีเงินจะสร้างสิ่งปลูกสร้างที่ได้ออกแบบไว้ คุณแม่เทเรซานั่งครุ่นคิดอยู่สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าพระสันตะปาปาเคยมอบรถยนต์เปิดประทุนสีขาวบริสุทธิ์ชั้นดี ถ้าขายเฉยๆ จะได้ราคา 100,000 รูปี (ประมาณ 400,000 บาท) แต่นั่นยังไม่เพียงพอ คุณแม่เทเรซาตัดสินใจทำสลาก โดยเอารถคันนั้นเป็นรางวัล ทำสลาก 5,000 ใบ ขายสลากใบละ 100 รูปี (ประมาณ 400 บาท) ใครถูกรางวัลจะได้รับรถพระสันตะปาปาไป การขายสลากแบบนี้ คณะมิชชันนารีของคุณแม่เทเรซา ได้รับเงินถึง 500,000 รูปี (ประมาณ 2,000,000 บาท) ในที่สุดคณะมิชชันนารีของคุณแม่เทเรซาก็ได้สร้างที่ดินขนาดกว่า 80 ไร่ ให้เป็นหมู่บ้านในฝันของผู้ป่วยโรคเรื้อนได้สำเร็จใน พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) ตั้งชื่อว่า "หมู่บ้านสันติสุข" มีทั้งโรงพยาบาลและที่อยู่ทั้งสำหรับเหล่าแม่ชีและเหล่าผู้ป่วย มีผู้ป่วยโรคเรื้อนขอเข้ารับการรักษาที่หมู่บ้านสันติสุขนี้มากกว่า 15,000 คน
ไม่นานหลังจากนั้น แม่ชีเทเรซา ก็เปิดที่ทำการอีกแห่งหนึ่ง คราวนี้เป็นการนำกาบมะพร้าวมีรีไซเคิล โดยนำใยมะพร้าวด้านในมาผลิตเป็นสินค้า ตั้งแต่แปรงขัดหม้อ จนถึงพรมนุ่ม ๆ สินค้าบางชิ้นมีคุณภาพดี ก็สามารถนำไปขายในเมืองได้
ไม่นานต่อมา คุณแม่เทเรซาเมื่อรู้ว่า สายการบินต่างๆ จะจัดการอาหารที่ผู้โดยสารกินเหลือโดยการทิ้งทั้งหมด จึงไปขอให้บริษัทสายการบินแอร์อินเดีย มอบอาหารที่ผู้โดยสารกินเหลือมาเป็นอาหารแก่เด็กๆ ใน บ้านเด็กใจบุญ
ในปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) คุณแม่เทเรซาได้รับเกียรติให้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ในฐานะ "สำหรับการอาสาต่อสู้เพื่อลดความยากจนทุกข์ยากซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการนำไปสู่ความสงบสุขและสันติ" (for work undertaken in the struggle to overcome poverty and distress, which also constitute a threat to peace.) นอกจากนี้ คุณแม่เทเรซาปฏิเสธงานเลี้ยงฉลองที่ท่านได้รับรางวัลโนเบล และขอให้ผู้ที่ทำเค้กฉลองมาแล้ว นำเค้กไปมอบให้คนยากคนจน
คุณแม่เดินทางไปเยือนประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) ซึ่งก็ได้ตระเวนปราศรัยไปตามที่ต่างๆ ในประเทศ เนื้อหาส่วนใหญ่คือ ความเหลื่อมล้ำในสังคม การรังเกียจคนจรจัด การกลั่นแกล้งประทุษร้ายกันในญี่ปุ่น
บั้นปลายชีวิต
พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ขณะคุณแม่เทเรซาไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์แห่งหนึ่งในอิตาลี ท่านก็เริ่มป่วยเป็นโรคหัวใจ และมีอาการกำเริบครั้งแรก โดยมีหัวใจเต้นอ่อนเกินไป แต่ปลอดภัย หลังจากนั้น คุณแม่เทเรซาก็ทำงานอยู่เหมือนปกติ แต่อาการโรคหัวใจก็มาเยือนอยู่เรื่อยๆ จนในที่สุด คุณแม่เทเรซา ได้ยื่นจดหมายต่อพระสันตะปาปา ว่า ขอลาออกจากตำแหน่งมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม พร้อมกับอยากให้มีการเลือกตั้งขึ้นเพื่อเลือกผู้ที่จะมาสืบทอดตำแหน่งจากตน ตอนแรกเหล่าภคินีต่างคัดค้าน แต่เมื่อรู้ว่าคุณแม่เทเรซาจะให้จัดการเลือกตั้งผู้สืบทอดตำแหน่ง จึงเทคะแนนเสียงให้คุณแม่เทเรซา แล้วผลการเลือกตั้งก็คือคุณแม่เทเรซาก็ได้รับเลือกตั้งกลับมาเป็นมหาธิการิณีคณะฯ อีกครั้ง
การทำงานของท่านก็มีอาการโรคหัวใจกำเริบมารบกวนท่านบ่อยขึ้น อาการป่วยในระดับหนักมากเกิดขึ้นกับแม่ชีเทเรซาอีกใน พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) และอีกครั้งใน พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) หลังจากนั้น คุณแม่เทเรซา ก็ป่วยหนักถึงขนาดล้มหมอนนอนเสื่อ ลุกนั่งไม่ได้
เมื่อคุณแม่เห็นว่าตนคงไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) จึงได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมอีกครั้ง ครั้งนี้เหล่าแม่ชีเห็นว่า คุณแม่เทเรซาควรได้พักผ่อน เพื่อต่อสู้กับโรคร้าย จึงไม่คัดค้านในการลาออกของคุณแม่เทเรซา และไม่เทคะแนนเสียงให้คุณแม่เทเรซา เพื่อให้คุณแม่ได้พักรักษาตัวไม่ต้องมีภารกิจ ดังนั้นภคินี นิรมลาจึงได้รับเลือกเป็นมหาธิการิณีคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรมแทนคุณแม่เทเรซา
ในช่วงเวลาที่คุณแม่เสียชีวิต คณะมิชชันนารีแห่งความรักของพระเจ้ามีแม่ชีมากว่า 4,000 คนและอาสาสมัครกว่าอีก 1 แสนคน ซึ่งอัตรานี้ครอบคลุมไปถึงกว่า 610 แห่ง 123 ประเทศทั่วโลก ปัจจุบันร่างของแม่ชีนอนหลับอยู่ที่บ้านคุณแม่ในอินเดีย
เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้ประกาศให้คุณแม่เป็นบุญราศี ต่อมาในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ประกาศให้คุณแม่เป็นนักบุญ
ภาษาตากาล็อก
ภาษาตากาล็อก (อักษรไบบายิน: ᜏᜒᜃᜅ᜔ ᜆᜄᜎᜓᜄ᜔) เป็นหนึ่งในภาษาหลักของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีความสัมพันธ์กับภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟีจี ภาษามาวรี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮีตี ภาษาชามอร์โร ภาษาเตตุน และตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนในไต้หวันเป็นภาษาประจำชาติและภาษาราชการคู่กับภาษาอังกฤษในประเทศฟิลิปปินส์ ใช้เป็นภาษากลางภายในประเทศ มีผู้พูดราว 85 ล้านคน ในทางธุรกิจนิยมใช้ภาษาอังกฤษมากกว่า
ระบบเสียง
ภาษาตากาล็อกมีหน่วยเสียง 21 เสียง เป็นเสียงพยัญชนะ 16 เสียง เสียงสระ 5 เสียง ก่อนการเข้ามาของชาวสเปน ภาษาตากาล็อกมีเสียงสระเพียง 3 เสียง คือ /a/, /i/, และ /u/ มีคำยืมจากภาษาสเปนจึงเพิ่มสระอีก 2 เสียง คือ /ε/ และ /o/ นอกจากนั้นมีสระประสมเพิ่มอีก 4 เสียงคือ /aI/, /oI/, /aU/ และ /iU/ พยัญชนะในภาษาตากาล็อกไม่มีเสียงลมแทรก มีการเน้นเสียงหนักภายในคำที่ทำให้เสียงสระยาวขึ้นด้วย
ไวยากรณ์
บทความหลัก: ไวยากรณ์ภาษาตากาล็อก
ภาษาตากาล็อกเรียงประโยคแบบกริยา-ประธาน-กรรม มีระบบการผันคำกริยาที่ซับซ้อนกว่าคำนาม คำขยายเรียงก่อนหรือหลังคำที่ถูกขยายก็ได้ ซึ่งทั้ง 2 แบบ จะใช้คำเชื่อมต่างกัน
ประวัติ
คำว่าตากาล็อกมาจาก taga-ilog โดย taga หมายถึงท้องถิ่นของ และ ilog หมายถึงแม่น้ำ รวมแล้วหมายถึงผู้อาศัยอยู่กับแม่น้ำ ไม่มีตัวอย่างการเขียนของภาษาตากาล็อก ก่อนการมาถึงของสเปนในพุทธศตวรรษที่ 21 เหลืออยู่เลย ประวัติศาสตร์ของภาษาจึงเหลืออยู่น้อยมาก คาดว่าภาษานี้กำเนิดในฟิลิปปินส์ตอนกลางจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของมินดาเนาหรือวิซายาตะวันออก
หนังสือเล่มแรกที่เขียนด้วยภาษาตากาล็อกคือ Doctrina Cristiana ใน พ.ศ. 2136 โดยในหนังสือเล่มนี้เขียนด้วยภาษาสเปนและภาษาตากาล็อก 2 รูปแบบคือใช้อักษรละตินและอักษรบายบายิน ในช่วงที่สเปนยึดครองอยู่ 333 ปี มีไวยากรณ์และพจนานุกรมเขียนโดยบาทหลวงชาวสเปน
ใน พ.ศ. 2480 ได้มีการสร้างภาษาประจำชาติโดยสถาบันภาษาแห่งชาติโดยใช้ภาษาตากาล็อกเป็นพื้นฐาน ภาษาประจำชาติที่เคยตั้งชื่อว่า Wikang pambansa (ภาษาแห่งชาติ) โดยประธานาธิบดีมานูเอล เอเล. เกซอนเมื่อ พ.ศ. 2482 ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาปิลิปีโนใน พ.ศ. 2502 แต่การเปลี่ยนชื่อนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากผู้ที่ไม่ได้พูดภาษาตากาล็อก โดยเฉพาะผู้พูดภาษาเซบัวโน
ใน พ.ศ. 2514 เกิดหัวข้อทางด้านภาษาขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ทำให้เปลี่ยนชื่อภาษาประจำชาติจากภาษาปิลิปีโนเป็นภาษาฟิลิปปินส์ โดยภาษาฟิลิปปินส์เป็นภาษาที่ผสมลักษณะของภาษาตากาล็อกสำเนียงลูซอนกลาง ภาษาอังกฤษ และภาษาสเปน
การจัดจำแนก
ภาษาตากาล็อกเป็นภาษาในกลุ่มฟิลิปปินส์กลาง ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีความใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียอื่น ๆ เช่น ภาษาอินโดนีเซีย ภาษามลายู ภาษาฟิจิ ภาษาเมารี ภาษาฮาวาย ภาษามาลากาซี ภาษาซามัว ภาษาตาฮีตี ภาษาชามอร์โร ภาษาเตตุน และภาษาไปวัน มีความสัมพันธ์กับภาษาที่พูดในบิกอลและวิซายาเช่น ภาษาบิโกล ภาษาฮิลิไกนอน ภาษาวาไร-วาไร และภาษาเซบัวโน
ภาษาที่มีอิทธิพลต่อภาษาตากาล็อกที่สำคัญได้แก่ ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาจีน ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอาหรับ ภาษาสันสกฤต ภาษามลายูโบราณ และภาษาทมิฬ
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์
ส่วนที่เป็นบ้านเกิดของภาษาตากาล็อกหรือ katagalugan ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคใต้ของเกาะลูซอน โดยเฉพาะในเอาโรรา บาตายัน บาตังกัส บูลาจัน ลามารีนเหนือ กาบิเต ลากูนา เมโทรมะนิลา นูเอบาเอซิฮา เกซอน และริซัล ภาษาตากาล็อกใช้พูดเป็นภาษาแม่โดยผู้ที่อยู่ในเกาะลูบัว มารินดูเก ทางเหนือและทางตะวันตกของมินโดโร มีผู้พูดประมาณ 64.3 ล้านคน ผู้พุดภาษาตากาล็อกยังแพร่กระจายไปยังบริเวณอื่น ๆ ทั่วโลก แต่มีการใช้น้อยในการสื่อสารระหว่างชนกลุ่มน้อยในฟิลิปปินส์ มีผู้พูดภาษานี้ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา