cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เรือขุดเจาะซีเครสต์
การฟ้องร้องต่อบริษัทยูโนแคล
รายงานเกี่ยวกับการอับปางของเรือซีเครสต์นั้นมีหลายฉบับที่มีสาเหตุขัดแย้งกัน โจทก์คือผู้รอดชีวิตชาวไทย 4 คนยื่นฟ้องต่อบริษัทยูโนแคล ด้วยข้อกล่าวหาทำให้เกิดการบาดเจ็บเสียหายส่วนบุคคล และญาติของลูกเรือที่สูญหายได้ยื่นฟ้องต่อบริษัทในข้อกล่าวหาเป็นเหตุให้มีผู้ถึงแก่ความตายอันเป็นบุคคลอันเป็นที่รัก โดยอ้างถึงสาเหตุของการบาดเจ็บของผู้รอดชีวิต การสูญเสียคนอันเป็นที่รัก และการอับปางของเรือซีเครสต์ โดยประการแรก บริษัทยูโนแคลจะต้องรับผิดชอบ เนื่องจากทางบริษัททราบหรือมีเหตุอันสมควรให้ทราบแล้วจากการเผยแพร่พยากรณ์อากาศของกองทัพเรือไทย และ/หรือ การพยากรณ์อากาศของบริการ MOECO ว่าพายุหมุนเขตร้อนนั้นกำลังทวีกำลังแรงอยู่ประชิดกับเรือซีเครสต์ ในวันก่อนหน้าวันที่ 3 พฤศจิกายน และด้วยธรรมเนียมและแนวปฏิบัติของอุตสาหกรรม บริษัทควรอพยพบุคลากรที่ไม่จำเป็นทั้งหมดไปยังแท่นที่อยู่ใกล้กับแหล่งปลาทอง และเตรียมเรือซีเครสต์ ให้พร้อมรับสภาพลมฟ้าอากาศรุนแรงภายในวันที่ 2 พฤศจิกายน ประการที่สอง บริษัทยูโนแคลต้องรับผิดชอบเนื่องจากเรือซีเครสต์นั้น มีสภาพไม่เหมาะกับการเดินทะเลหลายประการ ในขณะที่เรืออยู่ในโหมดขุดเจาะโดยมีท่อขุดเจาะอยู่ในเดอร์ริก ทำให้เรืออับปางลงเมื่อพายุไต้ฝุ่นเกย์เคลื่อนตัวผ่านในพื้นที่ปฏิบัติการในวันที่ 3 พฤศจิกายน ฝ่ายโจทก์ได้อ้างข้อมูลจากบริษัทยูโนแคล, บริษัทเกรต อีสเทิร์น, MOECO, พยานบุคคล และข้อมูลจากผู้รอดชีวิตชาวไทยทั้งสี่ราย โดยบริษัทยูโนแคลและโจทก์มีการเจรจาถึงข้อเรียกร้องจากฝ่ายโจทก์และการตัดสินคดีในเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส โดยทางบริษัทยูโนแคลยอมจ่ายค่าสินไหมทดแทนที่โจทก์เรียกร้องทั้งหมด เนื่องจากไม่มีสถานในการพิจารณาคดี
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำซูมิดะ
การเดินทาง
จากย่านอาซากูซะ ขึ้นรถไฟใต้ดินโตเกียว สายโทบุสกายทรี ลงสถานีโตเกียวสกายทรี หรือลงสถานีอาซากูซะแล้วเดินเท้าด้วยระยะเวลาประมาณ 20 นาที ไปตามริมแม่น้ำซูมิดะ
เรือขุดเจาะซีเครสต์
การฟ้องร้องต่อบริษัทยูโนแคล
ด้านการสู้คดีของบริษัทยูโนแคล ฝ่ายกฎหมายของบริษัทยูโนแคลประเทศไทย ได้ว่าจ้างบริษัท Failure Analysis Associates (FaAA) เพื่อดำเนินการสืบสวนและวิเคราะห์เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการสูญหายของเรือ ขอบเขตในการสืบสวนของ FaAA นั้นครอบคลุมการวิเคราะห์ สภาพทางกายภาพและการออกแบบเรือ, สภาพอากาศและผลกระทบต่อการตอบสนองทางพลวัตของเรือ, ความพยายามในการค้นหาและช่วยเหลือ และการฝึกอบรมและการปฏิบัติงานด้านความปลอดภัย อย่างไรก็ตาม FaAA ไม่ได้สอบข้อมูลจากผู้รอดชีวิตชาวไทยหรืออาศัยประจักษ์พยานของบุคคลเหล่านั้นในการสืบสวนเหตุที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ FaAA ยังไม่ได้พิจารณาการพยากรณ์ทางทะเลที่ออกโดยกองทัพเรือไทย หรือ การพยากรณ์กาาศทางทะเลของ MOECO อีกต่างหาก
ขณะที่การตรวจสอบความเสถียรโดยละเอียดที่ดำเนินการโดย FaAA สรุปว่าการออกแบบเรือนี้เป็นไปตามมาตรฐานของสำนักการขนส่งทางเรืออเมริกา (ABS) ในปี พ.ศ. 2531 เรือถูกปรับแต่งให้มีหน่วยท็อปไดร์ฟ ผลในเรื่องความเสถียรจากการปรับแต่งนี้ได้รับการวิเคราะห์โดย FaAA ด้วย และพบว่าความเสถียรนั้นดีขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนถังกลางหมายเลข 3 เป็นอับเฉาเรือถาวร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปรับเปลี่ยนท็อปไดร์ฟ (FaAA ไม่เคยพบการคำนวณของ ABS และใบรับรองเสถียรภาพของเรือกับท็อปไดร์ฟตามที่อ้างถึง) ในช่วงการอับปาง FaAA คิดว่าเรือกำลังปฏิบัติงานอยู่ในมาตรฐานเสถียรภาพที่ยอมรับได้ อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบข้อผิดพลาดในการคำนวณช่วงเวลาพลิกคว่ำของลมที่ดำเนินโดยผู้ต่อเรือและได้รับการอนุมัติโดย ABS นั้น มีคำแนะนำที่ไม่ถูกต้องในคู่มือการปฏิบัติงานที่จะทำให้เรือสามารถปฏิบัติงานได้ด้วยความสูงของจุดศูนย์ด่วงแนวตั้งสูงกว่าขีดจำกัดที่ยอมรับได้ ผลคือทำให้เรือมีความมั่นคงที่เผื่อไว้ลดลง FaAA รายงานว่า แม้ว่าสิ่งนี้อาจเป็นปัญหาที่ร้ายแรงในสถานการณ์เช่นนี้ (เกินขีดจำกัด) แต่ก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้น เนื่องจากเรือนั้นปฏิบัติงานที่ขั้นต่ำกว่าระดับสูงสุดที่จุดศูนย์ถ่วงจะรับได้ก่อนเกิดเหตุการณ์ขึ้น
ผลการสืบสวนของ FaAA นั้นไม่ได้เป็นที่น่าแปลกใจ ข้อสรุปของ FaAA คือ เรือซีเครสต์นั้นยังอยู่ในสภาพทางกายภาพที่น่าพอใจและทำงานได้ภายใต้ข้อจำกัดของการออกแบบโดยคำนึงถึงน้ำหนักและเสถียรภาพ มีการฝึกซ้อมขั้นตอนฉุกเฉินและความปลอดภัยเป็นระยะ FaAA ระบุว่าการทรุดตัวในระดับที่ไม่เคยเห็นของความแปรปรวนของพายุเกย์เป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีความรุนแรงใกล้กับเรือซีเครสต์ โดยการรวมกันของลมฟ้าอากาศที่รุนแรงและคลื่นนั้นทำให้เรือพลิกคว่ำโดยไม่คาดคิด FaAA ยังระบุอีกว่า ข้อมูลการพยากรณ์นั้นไม่ได้ระบุถึงความรุนแรงและตำแหน่งของพายุลูกนี้ ดังนั้น จึงไม่มีเวลาอย่างเพียงพอในการเตรียมขั้นตอนฉุกเฉินและการอพยพเรือ FaAA จึงลงความเห็นว่าการฟ้องร้องนั้นเป็นโมฆะ
สุสานหลวง
สุสานหลวง สามารถหมายถึง
สุพล พัวศิริรักษ์
สุพล พัวศิริรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2524 อดีตนักร้องนำวง พาย นักจัดรายการ และพิธีกรชาวไทย จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ จบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะนิเทศศาสตร์
หมีเท็ดดี้
หมีเท็ดดี้ (Teddy bear) คือ ตุ๊กตาหรือของเล่นรูปหมีสำหรับเด็ก ซึ่งมักเป็นของขวัญโดยแฝงนัยให้เด็กมีความอดทน และเข้มแข็ง โดยเฉพาะสำหรับเด็กที่กำลังเจ็บป่วย ไม่สบาย ในปัจจุบันมีการจัดจำหน่ายเป็นคอลเล็กชั่นของหมีเท็ดดี้ และมักมีราคาแพง พิพิธภัณฑ์หมีเท็ดดี้แห่งแรกของโลกตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984 ณ เมืองแฮมเชียร์ แคว้นอังกฤษ สหราชอาณาจักร
ที่มาของชื่อ
ชื่อของหมีเท็ดดี้ถูกตั้งโดยได้แรงบันดาลใจจากเรื่องราวของ ธีโอดอร์ รูสเวลต์ (ชื่อเล่นคือ "เท็ดดี้") ซึ่งขณะนั้นเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา และชอบการล่าสัตว์มาก เรื่องเกิดขึ้นเมื่อรูสเวลท์ออกล่าสัตว์ที่มิสซิสซิปปีในปี ค.ศ. 1902 โดยขณะนั้นมีจุดประสงค์เพื่อล่าหมีดำพันธ์หลุยส์เซียน่า ในการล่าสัตว์ครั้งนั้นกลุ่มผู้ติดตามของ "เท็ดดี้"สามารถจับลูกหมีดำพันธุ์หลุยส์เซียน่าได้ตัวหนึ่ง และได้นำไปให้เท็ดดี้ อย่างไรก็ตามเท็ดดี้ได้ปฏิเสธที่จะฆ่าหมีที่น่าสงสารตัวนั้น และกล่าวว่า"นี่ไม่ใช่สิ่งที่นักกีฬาเขาทำกัน" จากเหตุการณ์นั้นทำให้ลูกหมีตัวนั้นถูกเรียกว่า "หมีของเท็ดดี้" (Teddy's Bear) และนักวาดการ์ตูนชื่อ คลิฟฟอร์ด แบร์รีแมน แห่งหนังสือพิมพ์ วอชิงตันโพสต์ ได้นำภาพการ์ตูนนี้ลงตีพิมพ์ในวันต่อมา ซึ่งก็คือวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902
อนึ่ง ในประเทศอังกฤษ ใครที่มีชื่อว่าเท็ดดี้ มักจะถูกล้อเลียนว่าเป็นหมี เช่น เทดดี เชริงงัม อดีตผู้เล่นในฟุตบอลทีมชาติอังกฤษของทอตนัมฮอตสเปอร์ และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็มักถูกนักข่าวเรียกว่าเป็น "น้าหมี" เป็นต้น
บ้านหมี
บ้านหมีเท็ดดี้ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บ้านหมี (Teddy House) หมายถึงร้านค้าที่ขายคอลเล็กชั่นหมีเท็ดดีอย่างเป็นทางการ นอกจากจะขายหมีเท็ดดีแล้ว ยังขายเสื้อผ้าสำหรับหมีเท็ดดี้อีกด้วย
บ้านหมีในประเทศไทย
ปัจจุบันในประเทศไทยมีอยู่สองแห่ง คือที่ห้างสรรพสินค้า เซ็นทรัลลาดพร้าว และเซ็นทรัลชิดลม ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร ขณะนี้ความนิยมตุ๊กตาหมีในประเทศไทยมีมากขึ้น จึงมีผู้หันมาทำธุรกิจเกี่ยวกับตุ๊กตาหมี ซึ่งมีเว็บไซต์ที่เปิดจำหน่ายสินค้าตุ๊กตาหมีเพิ่มขึ้นหลายแห่ง และมีผู้ประกอบการอิสระที่จำหน่ายตุ๊กตาหมีโดยเฉพาะ ที่ไม่ได้มีแต่ในห้างสรรพสินค้าเท่านั้น ของขวัญรับปริญญาที่เป็นตุ๊กตาหมีก็เป็นที่นิยม นอกเหนือจากการให้ช่อดอกไม้
ชาร์ลอตต์
ชาร์ลอตต์ (อังกฤษ : Charlotte, North Carolina) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนอร์ทแคโรไลนา และมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 19 ของสหรัฐอเมริกา ในปี 2008 มีประชากรประมาณ 671,588 คน ชาวเมืองชาร์ลอตต์เรียกว่า "Charlottean"
ชื่อเมืองชาร์ลอตต์ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแด่ สมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งสหราชอาณาจักร พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
แม่พระเหรียญอัศจรรย์
แม่พระเหรียญอัศจรรย์ (Miraculous Medal) เป็นลักษณะ (ปาง) หนึ่งของพระนางมารีย์พรหมจารีในนิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งทำให้เกิดเหรียญแม่พระอัศจรรย์ในปัจจุบัน
แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่1
ในคืนวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.1830 นักบุญคัทรีน ลาบูเร ได้ยินเสียงเรียกชื่อถึงสามครั้ง เธอจึงแหวกผ้าม่านห้องนอนออก เห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง มีผมสีทองอร่าม ชุดสีขาว เด็กคนนั้นบอกกับนักบุญคัธรินว่า เชิญมาครับ เชิญมาที่โบสถ์น้อย แม่พระกำลังรอคุณอยู่ครับ นักบุญคัธรินไปที่โบสถ์น้อย เด็กคนนั้นเอามือแตะที่ประตูโบสถ์น้อยเพียงนิดเดียว ประตูนั้นก็เปิดออก และเวลาเที่ยงคืน นักบุญคัธรีนเห็นพระนางมารีย์อยู่ที่ข้างพระแท่น นักบุญคัธรินจึงรีบเข้าไปกราบที่เท้าของพระนางทันที และเด็กนั้นบอกว่า แม่พระไปแล้วครับซิสเตอร์ คัธรินจึงกลับบ้านไป
แม่พระมาประจักษ์ครั้งที่2
ต่อมาวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ.1830 เวลา 17.30 น. นักบุญคัธรินเห็นพระนางมารีย์มาในลักษณะเท้าเหยียบลูกกลมอันหนึ่ง และมือถือลูกกลม ๆ ระดับอกอยู่อีกอันหนึ่ง ดูเหมือนแม่พระกำลังสวดอ้อนวอนภาวนาต่อพระเยซูอยู่ และหลังจากนั้นก็มีแหวนเงินทองเพชรพลอยงดงามยิ่งเต็มไปหมดที่มือของพระนาง แหวนนั้นสว่างจนมองไม่เห็นเท้าและเสื้อคลุมของพระนาง แม่พระบอกกับนักบุญคัธรินว่า ลูกกลมที่เธอเห็นนี้ คือโลกทั้งใบ และแต่ละคนโดยเฉพาะ และแม่พระตรัสอีกว่า ต่อไปนี้จะเป็นสัญลักษณ์ หมายถึง พระหรรษทานต่าง ๆ ที่แม่แจกจ่ายต่อผู้ที่ทูลขอ ต่อจากนั้นก็มีวงรีรูปไข่อยู่รอบตัวแม่พระ และบนภาพนั้นเขียนเป็นอักษรทองว่า "ข้าแต่แม่พระปฏิสนธินิรมล โปรดภาวนาเพื่อข้าพเจ้าทั้งหลายที่มาขอพึ่งท่านด้วยเทอญ" ไม่ช้ามือของแม่พระก็มีพระหรรษทาน (แสงรังสีพระพร) แผ่ออกมา มือของพระนางลดลงและผายออก แม่พระตรัสว่า ให้เขาทำเหรียญแบบที่เห็นนี้มา ให้ห้อยเหรียญนี้ไว้ที่คอ จะได้รับพระพรอันยิ่งใหญ่ และภาพนั้นเหมือนพลิกกลับ มีตัวอักษร M อยู่และมีไม้กางเขนอยู่บนนั้น ล้อมรอบด้วยดาวสิบสองดวง ด้านล่างมีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ (พระหทัยของพระเยซูเจ้า) ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่ (พระหทัยของพระนางมารีย์)มีหัวใจ2ดวง ดวงหนึ่งมีหนามล้อมรอบ ดวงหนึ่งมีดาบแทงทะลุอยู่ หลังจากเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นสองปี เหรียญนี้ก็ถูกทำขึ้นมาจริง ๆ และเหรียญนี้สร้างความอัศจรรย์ให้กับผู้คนมากมาย
เนแอด
แนแอด (Naiad) หรือเป็นที่รู้จักว่า Neptune III เป็นดาวบริวารชั้นในสุดของดาวเนปจูนตั้งชื่อตาม Naiads จากตำนานกรีก แนแอดถูกค้นพบในกลางเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1989 จากภาพถ่ายโดยยานวอยเอจเจอร์ 2 เป็นดาวบริวารดวงสุดท้ายที่ค้นพบขณะกำลังเฉียดผ่านดาวเนปจูน ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้ทีชื่อว่า "S/1989 N 6" การค้นพบได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1989 โดยสมาคมดาราศาสตร์สากล ใช้หนังสือเวียนหมายเลข 4867 แต่ก็มีคนพูดถึงว่า "25 ภาพใช้เวลาถ่ายมากกว่า 11 วัน" ดังนั้น จากวันที่ค้นพบคือช่วงก่อน 18 กันยายน เป็นได้รับชื่อในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1991
Microxina
Microxina เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Niphatidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เมโทรเรล (ไมแอมี)
เมโทรเรล เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเขตเกรทเตอร์ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง คือ สายสีเขียวและสายสีส้ม นอกจากนี้ยังมีเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานอีกด้วย
สถิติผู้โดยสาร
* สถิติสูงสุด
Nepenthes × mirabilata
Nepenthes × mirabilata (เป็นการผสมคำระหว่าง mirabilis และ alata) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของ N. alata และ N. mirabilis
N. × mirabilata ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติอยู่ใน Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิง)  (1995) ลูกผสมนี้ถูกจำกับวงอยู่ในเขตมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่กระจายพันธ์ซ้อนทับกันอยู่
ลับแล (แก้ความกำกวม)
ลับแล อาจหมายถึง
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2006
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2006 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 10 จัดขึ้นที่เมืองโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ซึ่งประเทศอัฟกานิสถานได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งนี้เป็นครั้งแรก และครั้งนี้ ยังเป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งที่ 2 ของประเทศศรีลังกา ซึ่งจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 18-28 สิงหาคม พ.ศ. 2549 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 8 ประเทศ ใน 20 ชนิดกีฬา
นนทิ
อุสุภราช หรือ นนทิ (สันสกฤต: नंदी) เป็นชื่อโคเผือกที่เป็นพาหนะของพระศิวะ กำเนิดมาจากเมื่อครั้งกวนเกษียณสมุทร พระกัศยปะต้องการให้นางโคสุรภีเป็นพาหนะประจำพระองค์ แต่ติดว่านางโคสุรภีเป็นโคเพศเมีย หากจะเป็นโคพาหนะจึงควรเป็นโคเพศผู้มากกว่า พระกัศยปะจึงได้เนรมิตรโคเพศผู้ขึ้นมาให้สมสู่กับนางโคสุรภี ลูกโคที่เกิดมาเป็นโคสีขาวปลอดเพศผู้ลักษณะดีคือ โคอุสุภราช พระกัศยปะจึงได้ประทานชื่อให้ว่า นนทิ และได้ถวายให้เป็นพระพาหนะแด่พระศิวะ
อีกตำนานหนึ่งของการกำเนิดโคอุสุภราช กล่าวว่า เดิมทีเป็นเทพบุตรองค์หนึ่งชื่อ นนทิ เป็นเทพที่ดูแลบรรดาสัตว์ 4 ขาต่าง ๆ ที่เชิงเขาไกรลาส และมักเนรมิตรตนให้เป็นโคเผือกสีขาวเพื่อเป็นพาหนะของพระศิวะเมื่อเสด็จไปยังที่ต่าง ๆ
โคอุสุภราชในความเชื่อของชาวฮินดูไม่เพียงแต่เป็นสัตว์พาหนะตัวหนึ่งเท่านั้น แต่ยังได้รับการบูชาดุจดั่งเทพเจ้าองค์หนึ่ง ดังนั้น โคหรือวัวสำหรับชาวฮินดูจึงถือเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ชาวฮินดูจึงไม่ฆ่าโคและกินเนื้อวัว ในพิธีการมงคลแบบฮินดู พราหมณ์จะนำมูลโคมาเจิมหน้าผาก ถือว่าเป็นมงคลประการที่ 7 และในวิหารบูชาพระศิวะมักมีรูปปั้นโคอุสุภราชนี้ประดิษฐานที่กลางวิหารด้วย ด้วยถือว่าเป็นสัญลักษณ์หนึ่งขององค์พระศิวะ
เมลามีน
เมลามีน (melamine; ) เป็นเบสอินทรีย์ มีสูตรทางเคมีว่า C3H6N6, และชื่อทาง IUPAC ว่า 1,3,5-triazine-2,4,6-triamine เมลามีนเป็นสารที่ละลายน้ำได้เพียงเล็กน้อย
เมลามีนเป็นสารในกระบวนการสร้างและสลาย (metabolite) ของ ไซโลมาซีน (cyromazine) ซึ่งเป็นยาฆ่าแมลงชนิดหนึ่ง เป็นสารที่เกิดขึ้นในตัวของสัตว์เลือดอุ่นที่ย่อยไซโลมาซีน มีรายงานด้วยเช่นกันว่าไซโลมาซีนเปลี่ยนเป็นเมลามีนในพืช
การใช้งาน
มีการใช้เมลามีนร่วมกับฟอร์มาลดีไฮด์ (formaldehyde) เพื่อผลิตเมลามีนเรซิน (melamine resin) ซึ่งเป็นพลาสติกชนิดหมาดตัวด้วยความร้อน (thermosetting plastic) ที่ทนทานมากชนิดหนึ่ง และโฟมเมลามีนที่เป็นสารพอลิเมอร์ใช้สำหรับการทำความสะอาด ผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายของเมลามีนรวมถึงวัสดุบุผิวหน้าเคาน์เตอร์ กระดานขาวที่ลบได้ กาว เครื่องครัวและสารหน่วงไฟ เมลามีนเป็นส่วนประกอบหลักของสารสีเหลือง 150 (Pigment Yellow 150) ที่ใช้ทำหมึกพิมพ์และพลาสติก
เมลามีนใช้ประกอบในการทำเมลามีนโพลี-ซัลโฟเนตที่ใช้เป็นซูเปอร์พลาสติไซเซอร์ (superplastizer) ที่ใช้ผสมคอนกรีตทนแรงสูง ซัลโฟเนตเมลามีนฟอร์มาลดีไฮด์ (SMF) เป็นพอลิเมอร์ที่ใช้เป็นสารผสมซีเมนต์ (cement admixture) เพื่อลดปริมาณน้ำในคอนกรีตและยังช่วยเพิ่มการลื่นไหลของคอนกรีตในขณะทำการผสมและเท มีผลให้คอนกรีตมีความพรุนน้อยลงและแข็งแรงมากขึ้นสามารถต้านทานสภาพความรุนแรงต่างๆ ของสิ่งแวดล้อมรวมทั้งการทำให้คอนกรีตมีอายุใช้งานนานมากขึ้น
มีการพิจารณาใช้เมลามีนสำหรับเป็นปุ๋ยใช่ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2495 – พ.ศ. 2510 สำหรับพืชเนื่องจากเมลามีนมีส่วนประกอบของไนโตรเจนสูงมาก (~66.5% N) แต่เนื่องจากการทำปฏิกิริยาแยกสลายโดยน้ำของเมลามีนที่ช่วยให้ไนโตรเจนกลายเป็นแร่ในดินเป็นไปช้ามาก ส่งให้การใช้เมลามีนเป็นปุ๋ยอย่างกว้างขวางจึงหมดไป
ยาประเภทสารหนูที่มาจากอนุพันธ์เมลามีนมีศักยภาพสูงในการรักษาโรคไทรแพโนโซเมียซิส (trypanosomiasis) ในแอฟริกา
เมลามีนที่ใช้เป็นไนโตรเจนที่ไม่ใช่โปรตีน (Non-protein nitrogen; NPN) สำหรับปศุสัตว์เคยมีการจดทะเบียนลิขสิทธิ์ไว้เมื่อ พ.ศ. 2501 อย่างไรก็ดี ผลการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2521 บ่งว่าเมลามีน "อาจยอมรับไม่ได้ว่าไนโตรเจนที่ไม่ได้มาจากโปรตีนเหมาะสำหรับสัตว์ประเภทเคี้ยวเอื้อง" เพราะปฏิกิริยาแยกสลายโดยน้ำในปศุสัตว์ช้าและสมบูรณ์น้อยกว่าโปรตีนจากแหล่งอื่นเช่น อาหารสัตว์จากเมล็ดฝ้าย (cottonseed meal) และยูเรีย
ในบางครั้งมีการเติมเมลามีนในผลิตภัณฑ์อาหารอย่างผิดกฎหมายเนื่องจากการที่มันช่วยให้เห็นว่ามีส่วนประกอบของโปรตีนสูงได้ชัดเจน การทดสอบโปรตีนมาตรฐานเช่น กรรมวิธี Kjeldahl และ กรรมวิธี Dumas ใช้วิธีประมาณระดับโปรตีนในผลิตภัณฑ์อาหารโดยการวัดปริมาณไนโตรเจนซึ่งอาจนำไปสู่การลอบเติมเมลามีนได้
กฎข้อบังคับ
หน่วยบริการอาหารปลอดภัยและการตรวจ (Food Safety and Inspection Service; FSIS) ของกระทรวงเกษตรสหรัฐฯ ให้กรรมวิธีการตรวจสอบเพื่อวิเคราะห์หาไคโรมาซีน (cyromazine) และเมลามีนในเนื้อเยื่อของสัตว์ไว้ในหนังสือคู่มือหอทดลองเคมีซึ่ง "ประกอบด้วยกรรมวิธีทดสอบที่ใช้โดยห้องทดลองของ FSIS เพื่อใช้ช่วยในโครงการตรวจสอบของหน่วยงานเพื่อให้การรับรองว่าเนื้อปศุสัตว์ เนื้อไก่ ผลิตภัณฑ์นมและไข่มีความปลอดภัย สะอาดบริสุทธิ์และให้ติดป้ายได้"
ใน พ.ศ. 2542 ในข้อบังคับที่ตีพิมพ์ในหน่วยงานจดทะเบียนรัฐบาลกลาง (Federal Register) เกี่ยวกับไคโรมาซีนตกค้างว่า สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมของสหรัฐฯ (EPA) เสนอให้ "ถอนเมลามีนที่เป็นสารในการสร้างและสลายของไคโรมาซีนออกจากความเป็นการคลาดเคลื่อนที่ยอมได้ เนื่องจากไม่ได้ถือว่าเป็นเพียงสารตกค้างที่น่าห่วงใยอีกต่อไป" ประเทศจีนจัดอันดับเมลามีนให้เป็นสารควบคุม แต่มีการละเมิดนำมาใช้เป็นอย่างมากในกรณีนมทารกอื้อฉาว พ.ศ. 2551 ที่เป็นเหตุให้ทารกเสียชีวิตไปแล้ว 4 คน
สุขภาพ
โดยตัวของมันเอง เมลามีนเป็นสารประกอบที่ไม่มีพิษที่ขนาดต่ำ แต่เมื่อรวมกับกรดไซยานูริก (cyanuric acid) สามารถทำให้เกิดนิ่วในไตถึงขั้นเสียชีวิตได้
ความเป็นพิษเฉียบพลัน
มีรายงานว่าเมลามีนมีฤทธิ์ LD50 ทางปากที่ >3000 มิลลิกรัม/กก. โดยการทดลองด้วยหนู และระคายเคืองเมื่อสูดดมหรือสัมผัสผิวหนังหรือตา รายงานการออกฤทธิ์ LD50 ทางผิวหนังที่ >1000 มิลลิกรัม/กก. โดยการทดลองในกระต่าย การศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2488 มีการให้เมลามีนโดสสูงทางปากแก่หนู กระต่ายและสุนัขโดย "ไม่พบว่ามีผลทางพิษที่สำคัญ"
กรณีอื้อฉาวเรื่องนมของจีน พ.ศ. 2551
เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 มีหลายบริษัทที่เกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับนมผงใช้เลี้ยงทารก (infant formula) ที่เจือปนด้วยเมลามีน นับถึงวันที่ 22 กันยายนได้มีทารกเจ็บป่วย 53,000 ราย ที่ต้องเข้าโรงพยาบาล 12,800 รายและมีทารกเสียชีวิตแล้ว 4 รายจากอาการนิ่วในไตและไตวาย ดูเหมือนว่าการเติมสารเคมีลงไปในนมจะช่วยให้ดูว่าผลิตภัณฑ์มีส่วนประกอบของโปรตีนสูง
ได้พบว่ามีบริษัทผู้ผลิตมากถึง 23 บริษัทที่เติมสารเมลามีน รวมถึงบริษัทซานลู เมงงุย ยิลีและบริษัทยาชิลี
การเติมสารเมลามีนในนมอาจทำเพื่อฉ้อฉลลวงการตรวจสอบคุณภาพของรัฐบาล เนื่องจากหลังจากการเติมน้ำลงไปแล้วเมลามีนจะทำให้ระดับไนโตรเจนสูงขึ้นเกินจริงเมื่อตรวจวัดในนม เจ้าหน้าที่ประมาณว่าร้อยละ 20 ของบริษัทผลิตนมที่ผ่านการตรวจสอบในประเทศจีนได้จำหน่ายผลิตภัณฑ์ที่แปดเปื้อนเมลามีน
จักรพรรดินีโคจุง
จักรพรรดินีโคจุง (6 มีนาคม พ.ศ. 2446 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543) พระนามเดิม เจ้าหญิงนางาโกะแห่งคูนิ เป็นพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระราชมารดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ  ถือเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น รวม 63 ปีเต็ม
พระองค์เป็นจักรพรรดินีพระองค์แรกของญี่ปุ่นที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟูจิวาระ โดยทั้งจักรพรรดินีโชเก็งและจักรพรรดินีเทเมล้วนมาจากตระกูลฟูจิวาระทั้งสิ้น เมื่อจักรพรรดินีนางาโกะเสด็จสวรรคต พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีโคจุง ซึ่งมีความหมายว่า ความบริสุทธิ์หอมหวาน
ขณะทรงพระเยาว์
เจ้าหญิงนางาโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ปีเมจิที่ 36 (ค.ศ.1903,พ.ศ. 2446) เป็นพระธิดาคนที่ 3 จาก 6 พระองค์ ในเจ้าชายคูนิโยชิ คูนิโนะมิยะ กับ ท่านหญิงชิกาโกะ ชิมะสึ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ โดยในช่วงที่พระนางประสูติ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมจากตะวันตกไหลบ่าเข้ามาในญี่ปุ่น เจ้าคูนิ พระบิดา ยังทรงเลี้ยงดูเจ้าหญิงนางาโกะตามจารีตดั้งเดิมมาโดยตลอด โดยพระบิดาของเจ้าหญิงนางาโกะ สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลฟุชิมิ ซึ่งไม่ได้มาจากตระกูลฟูจิวาระ (มีตระกูลย่อย ได้แก่ ตระกูลโคโนะเอะ, อิชิโจ, นิโจ, คะซะสึคะซะ และคุโจ) ส่วนพระมารดาสืบเชื้อสายมาจากไดเมียว ทำให้เจ้าหญิงนางาโกะ เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์แรก ที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟูจิวาระ
หลังจากที่เจ้าหญิงนางาโกะสำเร็จในระดับประถมศึกษา เจ้าหญิงทรงเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนกะคุชูอิน (学習院) ซึ่งเป็นโรงเรียนของสตรีชั้นสูงของญี่ปุ่นในระดับนั้น มีสูงสุดถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยเจ้าหญิงนางาโกะได้เข้ารับการศึกษาร่วมกับเจ้าหญิงมะซะโกะ นะชิโมะโตะ ซึ่งเป็นพระญาติ (ต่อมาเจ้าหญิงมะซะโกะ นะชิโมะโตะ ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงบังจา มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี)
ระหว่างที่เจ้าหญิงนางาโกะทรงศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มกุฎราชมารฮิโระฮิโตะ ได้เสด็จประทับรถม้ามายังโรงเรียนกะคุชูอิน เพื่อหาสตรีชั้นสูงที่มาจากราชสกุลเป็นพระคู่หมั้น ซึ่งในเวลานั้นเจ้าหญิงนางาโกะ ถือเป็นสตรีที่ถือว่ามีพระสิริโฉมพระองค์หนึ่ง แม้พระองค์จะสวมฉลองพระองค์เป็นกิโมโน และกระโปรงฮากามะ ซึ่งเป็นกระโปรงจับจีบแบบญี่ปุ่น รวบพระเกศาด้วยริบบิ้นสีขาว และถุงพระบาทสีดำ เมื่อมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะทอดพระเนตรเห็น และให้ความสนพระทัยเจ้าหญิงนางาโกะ พระองค์ก็ตัดสินพระทัยที่จะเลือกมาเป็นพระคู่หมั้น ซึ่งก่อนหน้านี้มกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะเคยรู้จักคุ้นเคยกับเจ้าหญิงนางาโกะมาก่อนในสมัยอนุบาล ในสมัยประถมทั้งสองพระองค์ก็เคยเสวยพระกระยาหารกลางวันด้วยกัน แม้ในสมัยมัธยมโรงเรียนกะคุชูอินจะแยกเป็นฝ่ายชาย และฝ่ายหญิงก็ตาม
ทรงหมั้น
พิธีหมั้นได้จัดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1919 เมื่อเจ้าหญิงนางาโกะมีพระชนมายุ 14 พรรษา และศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 หลังจากนั้นเจ้าหญิงนางาโกะต้องพักการเรียน เพื่อเข้ารับการศึกษา และรับการอบรมในการเตรียมสำหรับการอบรมที่มี ได้แก่ เรื่องกิริยามารยาท การวางพระองค์ในตำแหน่งสมเด็จพระจักรพรรดินี รวมไปถึงการจัดการดูแลภายในพระราชวัง และเรียนรู้ศิลปะต่างๆ เช่น การเล่นโกโตะ ทรงเปียโน การเต้นรำ เล่นเทนนิส และการใช้ดาบญี่ปุ่น หรือนางินาตะ สำหรับด้านวิชาการก็มีในด้านภาษา เช่น ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส คณิตศาสตร์ และวิชาการทหาร
ในระหว่างการอบรม ได้มีการตรวจพบว่า พระเชษฐาของพระองค์เป็นตาบอดสี ทำให้เกิดเสียงคัดค้านในหมู่พระราชวงศ์ และชนชั้นสูง ถึงกับมีการกราบทูลให้จักรพรรดิไทโช พระราชบิดาในมกุฎราชกุมารให้เปลี่ยนตัวพระคู่หมั้นเสียใหม่ ทำให้เจ้าหญิงนางาโกะต้องได้รับการอบรมยาวนานเพิ่มอีกถึง 4 ปี ขณะที่พระองค์อื่นๆ อบรมเพียง 2 ปีเท่านั้น แต่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชหาได้ทรงเชื่อในคำกราบทูลเหล่านั้น รวมไปถึงจักรพรรดินีเทเม พระราชมารดาในมกุฎราชกุมาร ซึ่งมีความโปรดปรานในตัวของเจ้าหญิงนางาโกะมาก ก็แสดงพระองค์ปกป้องพระคู่หมั้นของพระโอรสอย่างแข็งขัน จนเสียงคัดค้านจึงหมดสิ้นไป แต่อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงนางาโกะต้องใช้เวลาถึง 6 ปี สำหรับการเตรียมตัวเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี
สมเด็จพระจักรพรรดินี
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระพันปีหลวง ในงานพระราชพิธีพระบรมศพของพระราชสวามี สมเด็จพระจักรพรรดินีก็มิได้เสด็จไป เนื่องด้วยพระสุขภาพที่ไม่เอื้ออำนวย และหลังจากการปรากฏพระองค์ครั้งสุดของสมเด็จพระจักรพรรดินีเมื่อปี พ.ศ. 2531 พระองค์ก็มิได้เสด็จปรากฏพระองค์ที่ไหนอีกเลย ขณะที่พระองค์ก็ดำรงพระยศพระพันปีหลวงได้ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ ทำลายสถิติของสมเด็จพระจักรรดินีคันชิซึ่งเสด็จสวรรคตเมื่อ 873 ปีที่แล้ว
สวรรคต
สมเด็จพระจักรพรรดินีนางาโกะ พระพันปีหลวง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้ 97 พรรษา หลังจากพระราชพิธีพระบรมศพ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะได้ทรงอัญเชิญพระศพไปที่สวนฮะจิโอจิ  กรุงโตเกียวเคียงข้างพระราชสวามีของพระองค์
หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระพันปีหลวง สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะได้สถาปนาพระนามสมเด็จพระจักรพรรดินีนางาโกะ พระพันปีหลวง ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง โดยพระศพถูกเก็บไว้ที่สุสานหลวงมุซะชิโนะ โนะ ฮิงะชิ โนะ มิซะซะงิ ใกล้สุสานหลวงมุซาชิโนะของพระราชสวามี
วัดเต็มรักสามัคคี
ประวัติ
วัดเต็มรักสามัคคีสร้างเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 เดิมในชุมชนไม่มีวัด นายวัฒนา นางปลั่ง และนางปลอด เต็มรัก เห็นว่าในบริเวณนี้ควรมีวัดในชุมชน นางปลั่งและนางปลอดจึงได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 13 ไร่ 2 งาน 85 ตารางวา ส่วนนายวัฒนาเป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2515 และใช้ชื่อวัดว่า "วัดเต็มรักสามัคคี" ตามนามสกุลของผู้บริจาคที่ดินและผู้ดำเนินการจัดตั้งและก่อสร้างวัด
อาคารเสนาสนะ
เมื่อแรกสร้างวัดไม่มีอุโบสถ มีแต่ศาลาการเปรียญ หมู่กุฏิ และหอสวดมนต์ จนได้สร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2521 กว้าง 6 เมตร 22 เมตร ขนาด 5 ห้อง หลังคาลด 2 ชั้น มีหลังคา 3 ตับ ด้านหน้าและด้านหลังเป็นมุขคลุมชานชาลาทั้ง 2 ด้าน อุโบสถตั้งอยู่บนฐานเอวขันแบบฐานปัทม์
หมาหริ่ง
หมาหริ่ง หรือ หมาหรึ่ง (badger, ferret-badger; 鼬獾屬) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก ในสกุล Melogale ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae)
เป็นสัตว์กินเนื้อขนาดเล็ก จัดเป็นแบดเจอร์สกุลหนึ่ง มีลำตัวยาวประมาณ 33-39 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 15-21 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 2 กิโลกรัม มีช่วงขาที่สั้น เล็บนิ้วกางแยกออกจากกันและมีกรงเล็บที่แหลมคม สีขนเป็นสีน้ำตาลแกมเทาจนถึงสีดำ ส่วนหัวมีสีเข้มกว่าลำตัว มีลายแถบสีขาวระหว่างตาแถบหนึ่ง ซึ่งเห็นได้ชัดเจน และมีแถบสีขาวข้างแก้มและเหนือตาจากผ่านตามแนวสันคอจรดถึงหัวไหล่
เป็นสัตว์ที่มีกลิ่นตัวรุนแรง เนื่องจากมีต่อมผลิตกลิ่นอยู่ที่อยู่ที่บริเวณใกล้ก้น ซึ่งจะผลิตกลิ่นเหม็นออกจากเมื่อถูกคุกคามหรือตกใจ จัดเป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้หลากหลายประเภท ตั้งแต่ป่าดิบ, ทุ่งหญ้า, นาข้าว จนถึงพื้นที่เกษตรกรรมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ในตอนกลางวันจะนอนหลับพักผ่อนในโพรงดินหรือโพรงไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน ซึ่งกินได้ทั้งพืชและสัตว์ต่าง ๆ อาทิ ผลไม้, ลูกไม้, สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก, แมลง, หนู, หอยทาก เป็นต้น ซึ่งบางครั้งอาจปีนต้นไม้ขึ้นไปหากินได้
ฤดูผสมพันธุ์จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน โดยจะอยู่ด้วยกันเป็นคู่ ตั้งท้องนานประมาณ 3 เดือน ออกลูกครั้งละ 1-3 ตัว ในราวเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ซึ่งในบางครั้งอาจพบอยู่ด้วยกันในโพรงเดียวประมาณ 4-5 ตัว
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้จนถึงเอเชียอาคเนย์และเอเชียตะวันออก ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว ในปัจจุบัน แบ่งออกได้เป็น 5 ชนิด ได้แก่
วัดหลวงบ้านเชียงใจ
วัดหลวงบ้านเชียงใจ (ภาษาลาว:ວັດຫລວງບ້ານຊຽງໃຈ) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของถนนสายหลักในเมืองใกล้กับแม่น้ำ อยู่ในแขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2430 เป็นสถาปัตยกรรมแบบไทลื้อ ภายในสิมเป็นหลังคาทรงสูง เสาทาสีแดง ด้านนอกเป็นที่ตั้งของพระธาตุที่มีรูปทรงแปลกตา
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (Faculty of Architecture, Khon Kaen University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 14 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น และเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งแรกในส่วนภูมิภาค
ประวัติ
มหาวิทยาลัยขอนแก่นจึงตระหนักถึงปัญหานี้ จึงได้จัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่นขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ ดังนี้
1. เพื่อผลิตสถาปนิก ตามมาตรฐานของมหาวิทยาลัยอื่นๆ ในประเทศ และเพิ่มหลักสูตรเน้นหนักในด้านสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
3. เพื่อเป็นศูนย์กลางในการให้บริการทางวิชาการ สถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมกายภาพแก่ภาครัฐและเอกชน
4. เพื่อเป็นศูนย์กลางการให้บริการวิชาการด้านการจัดการและจัดหาที่อยู่อาศัยชนบท ให้มีความพึงพอใจที่สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและเศรษฐกิจ โดยเน้นให้ประชาชนชนบทสามารถช่วยตนเองได้
5. เป็นศูนย์กลางการทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมด้านสถาปัตยกรรมและสภาพแวดล้อมกายภาพในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
6. เพื่อเป็นศูนย์กลางการอบรม สัมมนา และอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ในสาขาสถาปัตยกรรม และสภาพแวดล้อมทางกายภาพแก่ภาครัฐและเอกชน
มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดตั้งคณะกรรมการศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามคำสั่งที่ 253/2523 สั่ง ณ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ขึ้น และได้นำเสนอร่างโครงการดังกล่าวเข้าสู่การพิจารณาของสภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525 - 2529) และได้รับพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 105 ตอนที่ 28 ประกาศ ณ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ฉบับพิเศษ หน้า 7
สัญลักษณ์
สัญลักษณ์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ "หน่อไม้บนขันหมากเบ็ง" หน่อไม้ หมายถึง การพัฒนาเจริญเติบโตแตกหน่อใหม่อยู่เสมอ ขันหมากเบ็ง หรือ ขันหมากเบญจ์ คือพานพุ่มดอกไม้ที่ใช้เป็นพานพุ่มบูชาในพิธีกรรม แสดงถึงความเป็นวัฒนธรรมอีสาน โดยรวมทั้งหมดแล้วสัญลักษณ์ประจำคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ หมายถึง การเจริญเติบโตงอกงามบนพื้นฐานทางวัฒนธรรม
สีน้ำตาล
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
มังฆ้องที่ 2 แห่งตองอู
ปัจจุบันมังฆ้องที่ 2 ได้รับการนับถือให้เป็นนัตหลวงลำดับที่ 6 จากนัตหลวงทั้งหมด 37 องค์
บรรณานุกรม
1584
เจิ้ง เช่าชิว
เจิ้ง เช่าชิว (Adam Cheng Siu-Chow, Adam Cheng) นักแสดงชายและนักร้องชื่อดังชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 ที่ฮ่องกง บิดามารดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย
เจิ้ง เช่าชิวมีผลงานโดดเด่นมากทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง และไต้หวันในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 สังกัด TVB โดยมีบทบาทการแสดงที่เป็นที่จำได้เป็นอย่างดี คือ ชอลิ้วเฮียง ในละครโทรทัศน์ชุด Chor Lau-heung  ในปี ค.ศ. 1979 และ เตียบ่อกี้ ใน The Heaven Sword and Dragon Saber (ดาบมังกรหยก) ใน ค.ศ. 1978
จากนั้นผลงานที่โดดเด่นในยุคทศวรรษที่ 90 ได้แก่ เจ้าพ่อตลาดหุ้น ใน ค.ศ. 1992 คู่กับ หลิว ชิงยฺหวิน นักแสดงรุ่นน้อง
ชีวิตส่วนตัว
เจิ้ง เช่าชิวสมรสกับเสิ่น เตี้ยนเสีย (เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งใน ค.ศ. 2008) นักแสดงหญิงร่างอ้วนอารมณ์ดีใน ค.ศ. 1985 ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน ที่ปัจจุบันเป็นนักแสดงอีกคน คือ เจิ้ง ซินอี๋ (鄭欣宜) แต่ต่อมาทั้งคู่ได้หย่าร้างกัน และต่อมา เจิ้ง เช่าชิวก็สมรสอีกครั้งกับ กวาน จิงหัว (官晶華) ซึ่งเป็นภรรยาคนปัจจุบัน ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมด 3 คน
ลา กัมปาเนลลา
ลากัมปาเนลลา (La campanella, แปลว่า ระฆังใบเล็ก) เป็นชื่อที่ใช้เรียกงานประพันธ์สำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน ผลงานของฟรันทซ์ ลิสท์ ใน ค.ศ. 1838 โดยนำทำนองมาจากมูฟเมนต์ที่สาม มูฟเมนต์สุดท้ายของไวโอลินคอนแชร์โตหมายเลข 2 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์ ผลงานใน ค.ศ. 1826 ของนิกโกเลาะ ปากานีนี เพิ่มเสียงจากระฆังจิ๋วที่ใช้มือเขย่า
ผลงานชิ้นนี้เดิมเผยแพร่ใน ค.ศ. 1838 เป็นงานชิ้นที่ 3 (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง เอ แฟลต ไมเนอร์) ในจำนวน 6 ชิ้น จาก Études d'exécution transcendente d'après Paganini หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 140 ภายหลังลิสท์ได้ปรับปรุงใหม่เป็นบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์ (เอตูว์ดหมายเลข 3 ในบันไดเสียง จี ชาร์ป ไมเนอร์) บรรจุอยู่ในกร็องเดตูว์ดของปากานีนี (Grandes études de Paganini) ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่ใน ค.ศ. 1851 หมายเลขแค็ตตาล็อก S. 141
คริส โคลัมบัส
คริส โจเซฟ โคลัมบัส (Chris Joseph Columbus) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เกิดวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1958 มีผลงานเกี่ยวข้องกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง Reckless ที่เขาทำการเขียนบทภาพยนตร์ให้ เขาเริ่มมีชื่อเสียงในการกำกับภาพยนตร์เรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ภาค 1 และ 2
ประวัติ
โคลัมบัสเกิดในเมืองสแปงเกลอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย (Spangler, Pennsylvania) และเติบโตในย่านนอกเมืองยังสทาวน์ รัฐโอไฮโอ้ (Youngstown, Ohio) ช่วงวัยรุ่นเขาก็ได้รับอิทธิพลจาก Marvel Comics และสร้างความเชื่อมโยงระหว่างหนังสือการ์ตูนกับสตอรี่บอร์ด จนกระทั่งเข้าเรียนชั้นมัธยมก็เริ่มสร้างหนัง 8 มิลลิเมตร และวาดสตอรี่บอร์ดเอง ซึ่งเขาก็ยังทำเช่นนั้นมาจวบจนทุกวันนี้ พอจบชั้นมัธยมแล้วเขาก็เข้าเรียนหลักสูตร Directors Program ของ Tisch School of the Arts สถาบันชื่อดังแห่ง New York University
โคลัมบัสดังเป็นพลุคับฮอลลีวู้ด (Hollywood) เมื่อสตีเว่น สปีลเบิร์ก (Steven Spielberg) อำนวยการสร้างภาพยนตร์หลายเรื่องจากบทของเขา และประสบความสำเร็จติดต่อกันไม่เว้นปี รวมทั้ง Gremlins (1984) ที่โจ ดังเต้ (Joe Dante) กำกับ, และ The Goonies (1985) ที่ริชาร์ด ดอนเนอร์ (Richard Donner) กำกับและกลายเป็นผลงานพลิกโฉมวงการด้วย มุขฮาหลุดกรอบ, และขยันแทรกประเด็นแปลกใหม่ไม่คุ้นตาต่างไปจากหนังลุ้นระทึกผจญภัยที่ขึ้นหิ้งคลาสสิกทั้งหลาย หลังจากนั้นโคลัมบัสเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง Young Sherlock Holmes ที่กำกับโดยแบร์รี่ เลวินสัน (Barry Levinson)
ความสำเร็จจากงานเขียนบทภาพยนตร์ส่งให้โคลัมบัสได้กำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Adventures in Babysitting (1987) ที่นำแสดงโดย เอลิซาเบ็ธ ชู (Elisabeth Shue) การพบกับจอห์น ฮิวจ์ (John Hughes) ทำให้เขาได้กำกับ Home Alone (1990) ภาคแรกของไตรภาคสุดฮา ซึ่ง Home Alone ก็ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนต้องสร้างภาคต่อ Home Alone 2: Lost in New York ซึ่งก็ได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นจากทั่วทุกมุมโลกและเป็นการแจ้งเกิดแม็คคูเลย์ คัลคิ้น (Macaulay Culkin) ในโลกมายาอย่างเต็มตัว ส่วน Only the Lonely (1991)
ผลงานดราม่าตลกหวานปนขมขื่นที่โคลัมบัสกำกับจากบทภาพยนตร์ของเขาเองก็ได้รับการยกย่องว่าส่งให้จอห์น แคนดี้ (John Candy) ผู้ล่วงลับไปแล้วได้แสดงบทที่เหมาะกับเขาสุด ๆ และยังเป็นผลงานหวนคืนสู่จอภาพยนตร์อีกครั้งของมัวรีน โอฮาร่า (Maureen O’Hara) ด้วย
ผลงานตลกของโคลัมบัสเรื่อง Mrs. Doubtfire (1993) ที่รอบิ้น วิลเลี่ยม (Robin Williams) กับแซลลี่ ฟิลด์ (Sally Field) นำแสดงก็ชนะใจนักวิจารณ์และผู้ชมทุกเพศทุกวัย หลังจากนั้นเขาก็กำกับ Nine Months (1995) ที่นำแสดงโดยฮิวจ์ แกรนท์ (Hugh Grant) กับจูเลียน มัวร์ (Julianne Moore) ก่อนจะกำกับ Stepmom (1998) ที่นำแสดงโดยจูเลีย โรเบิร์ต (Julia Roberts) กับซูซาน ซาแรนดอน (Susan Sarandon) เขายังรับชานหินเมื่อถูกทาบทามให้กำกับ Harry Potter and the Sorcerer’s Stone (2001)
ภาพยนตร์ภาคแรกที่สร้างอ้างอิงจากหนังสือขายดีของเจ เค โรว์ลิ่ง (J.K. Rowling) ที่ผู้อ่านหนังสือทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทุกเพศทุกวัยตั้งตารอคอย ซึ่งโคลัมบัสเลือกนักแสดงเยาวชนหน้าใหม่อย่างแดเนียล แรดคลิฟ (Daniel Radcliffe), เอ็มม่า วัตสัน (Emma Watson), และรูเพิร์ต กรินท์ (Rupert Grint) มารับบทแฮร์รี่ พอตเตอร์ (Harry Potter), เฮอร์ไมโอนี่ แกรงเกอร์ (Hermione Granger), และรอน วีสลี่ย์ (Ron Weasley) ซึ่งก็เหป็นการพิสูจน์ความสามารถของเขาในการปั้นและกำกับนักแสดงรุ่นเยาวชนให้กลายเป็นนักแสดงภาพยนตร์ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
ความสำเร็จอย่างมหาศาลของ Harry Potter and the Sorcerer’s Stone ตามมาด้วย Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002) ซึ่งก็ประสบความสำเร็จไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เขายังเป็นผู้อำนวยการสร้าง Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, กำกับ RENT ซึ่งดัดแปลงจากละครเวที Broadway เจ้าของรางวัล Pulitzer Prize, และอำนวยการสร้าง Night at the Museum (2006) ที่นำแสดงโดยเบน สติลเลอร์ (Ben Stiller), กำกับโดยชอว์น เลวี่ (Shawn Levy), จากบทของโรเบิร์ต เบ็น กาแรนท์ (Robert Ben Garant) กับโธมัส เล็นนอน (Thomas Lennon) และกวาดรายได้ทั่วโลกไปกว่า 550 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 15 เรื่องของ คริส โคลัมบัส 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
อรรถวดี จิรมณีกุล
อรรถวดี จิรมณีกุล เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2525 เป็นนักร้องชาวไทย มีเพลงโด่งดังคือเพลง "รักเธอที่สุด" ที่ได้รับ รางวัลเพลงยอดเยี่ยม คำร้องยอดเยี่ยมและเรียบเรียงเสียงประสานยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัลผลงานบันเทิงดีเด่นประจำปี 2002 ของสมาคมนักข่าวบันเทิง
เซราฟีน หลุยส์
เซราฟีน หลุยส์ หรือ เซราฟีนแห่งซ็องลี (Séraphine Louis หรือ Séraphine de Senlis) (3 กันยายน ค.ศ. 1864 - 11 ธันวาคม ค.ศ. 1942) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสประเภทศิลปะไร้มายา
อรรถวดี จิรมณีกุล
ประวัติ
อรรถวดี จิรมณีกุล (ชื่อเล่น: มิ้นท์) เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2525 เป็นบุตรสาวของ นายสุทิน จิรมณีกุล ในจำนวนพี่น้อง 2 คน อรรถวดีเป็นบุตรสาวคนโต และมีน้องชาย1คน เธอเป็นนักร้องหญิงชาวไทย อยู่ในภายใต้สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
เซราฟีน หลุยส์
เซราฟีน หลุยส์ผู้สอนตนเองให้เขียนภาพได้รับแรงบันดาลจากความศรัทธาในศาสนาและจากหน้าต่างประดับกระจกสีในคริสต์ศาสนสถานและศิลปะคริสต์ศาสนาอื่น ๆ ความรุนแรงของภาพเขียนของเซราฟีนทั้งทางด้านการใช้สีและในการเขียนเลียนแบบบางครั้งก็ตีความหมายกันว่ามาจากจิตใต้สำนึกที่เกิดจากการดำรงชีพอยู่ระหว่างความเปี่ยมสุข (ecstasy) กับภาวะความผิดปกติทางจิต
อรรถวดี จิรมณีกุล
ประวัติ
โดยเริ่มเข้าสู่วงการเพลงในปีพ.ศ. 2544 กับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Mint" ที่มีเพลงฮิตสร้างชื่อเสียงของเธอในเวลานั้นคือเพลง "รักเธอที่สุด (you re the one)" นอกจากนี้ยังมีเพลงฮิตต่างๆตามมาซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้มชุดแรก ได้แก่เพลง แน่ใจว่ารัก (Is a) sure, ไม่มีครั้งสุดท้าย (no more chance) เป็นต้น
ในปีเดียวกัน อรรถวดีได้ออกอัลบั้มพิเศษในชื่อ "Special One" เพิ่อฉลองความสำเร็จในอัลบั้มชุดแรก โดยรวบรวมเพลงจากอัลบั้มชุดแรก มาบรรจุในอัลบั้มชุดพิเศษ และยังเพิ่มเพลงใหม่จำนวน2เพลงด้วยกันคือเพลง "นอกใจ" และเพลง "คนพิเศษ" นอกจากนี้ยังนำเพลง แน่ใจว่ารัก, ไม่มีครั้งสุดท้าย และเพลง รักเธอที่สุด มาเรียบเรียงทำนอนในแบบอคูสติค เวอร์ชัน อีกด้วย
เซราฟีน หลุยส์
ประวัติ
เมื่อทำงานอันหนักในเวลากลางวันเสร็จเซราฟีนก็จะเขียนภาพกับแสงเทียน ส่วนใหญ่เขียนคนเดียวอย่างลับ ๆ จนกระทั่งเมื่อนักสะสมศิลปะชาวเยอรมันวิลเฮล์ม อูเดอมาพบผลงานเข้าในปี ค.ศ. 1912 โดย ขณะที่พำนักอยู่ที่ซ็องลีอูเดอเห็นภาพนิ่งของผลแอปเปิลของเพื่อนบ้านและเรียนรู้ด้วยความสนเทห์ว่าเป็นผลงานของเซราฟีนผู้เป็นแม่บ้าน  แต่การสนับสนุนยังแทบไม่ทันจะเริ่มเมื่ออูเดอถูกบังคับให้ออกจากฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 1914 เมื่อสงครามระหว่างฝรั่งเศสและเยอรมันปะทุขึ้นเพราะอูเดอเป็นพลเมืองของฝ่ายศัตรูที่ไม่เป็นที่ต้องการของชาวเมือง เช่นเดียวกับเซราฟีนผู้ที่ชาวเมืองเห็นกันว่าเป็นผู้มี “บุคลิกพิกลจริต” (eccentric persona) อูเดอกลับมาพบกับเซราฟีนอีกครั้งในปี ค.ศ. 1927 เมื่ออูเดอผู้กลับมายังฝรั่งเศสและมาพักอยู่ที่ช็องตียี มาชมงานแสดงศิลปะของศิลปินท้องถิ่นและมาเห็นงานเขียนของเซราฟีนอีกครั้ง และทราบว่าเซราฟีนยังคงมีชีวิตอยู่และงานเขียนของเซราฟีนก็พัฒนาขึ้น ภายใต้การอุปถัมภ์ของอูเดอเซราฟีนก็เริ่มเขียนงานบนผืนผ้าใบขนาดใหญ่ที่บางกรอบสูงถึงสองเมตร และกลายมาเป็นจิตรกรผู้มีความสำเร็จในการเขียนภาพเชิงศิลปะไร้มายาของยุคนั้น ในปี ค.ศ. 1929 อูเดอก็จัดงานแสดงภาพเขียนโดย “จิตรกรแห่งหัวใจอันศักดิ์สิทธิ์” (Painters of the Sacred Heart) ที่มีงานเขียนของเซราฟีนแสดงอยู่ด้วย ที่เป็นการผลักดันงานเขียนของเซราฟีนจนประสบความสำเร็จทางการเงินที่เซราฟีนไม่เคยประสบมาก่อน และไม่พร้อมที่จะเข้าใจในสถานภาพใหม่ของตนเอง เมื่อ ในปี ค.ศ. 1930 เมื่อภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในฝรั่งเศสทำลายเศรษฐกิจของผู้อุปถัมภ์ของเซราฟีนไปอูเดอก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจะหยุดซื้อภาพเขียนของเซราฟีน
อรรถวดี จิรมณีกุล
ประวัติ
ในปีถัดมาคือปีพ.ศ. 2545 อรรถวดีได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดที่สอง มาอย่างต่อเนื่องกับอัลบั้ม "รางวัลที่ยิ่งใหญ่" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 โดยมีเพลงฮิต ได้แก่เพลงไม่ขึ้นใจ, รางวัลที่ยิ่งใหญ่ และเพลง ฟูมฟาย
ในปีพ.ศ. 2549 อรรถวดีตัดสินใจย้ายสังกัดจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มาอยู่ในสังกัดโซนี่ มิวสิก โดยออกอัลบั้มจำนวน 2 ชุด คืออัลบั้ม "Mint Closer" (วางจำหน่ายในปี 2549) และอัลบั้ม "Girl Talk" (วางจำหน่ายในปี 2552)
เซราฟีน หลุยส์
ประวัติ
อูเดอยังคงแสดงงานศิลปะของเซราฟีนต่อมา -- ในปี ค.ศ. 1932 ในงานแสดงภาพเขียน “บรรพการสมัยใหม่” (The Modern Primitives) ในกรุงปารีส, ในปี ค.ศ. 1932-1938 ในงานแสดงภาพเขียน “ปรมาจารย์ยอดนิยมแห่งสัจศิลป์” (The Popular Masters of Reality) ในกรุงปารีส, ซูริก และนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1942 ในงานแสดงภาพเขียน “บรรพกาลแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20” (Primitives of the 20th Century) ในกรุงปารีส และ ในปี ค.ศ. 1945 ในงานแสดงภาพเขียนของเซราฟีนคนเดียวในกรุงปารีส งานเขียนของเซราฟีนตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์มายอลในกรุงปารีส พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งซ็องลี พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งนิส และพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งลีล
อรรถวดี จิรมณีกุล
ประวัติ
ปัจจุบันอรรถวดีแขวนไมค์ถาวร และไม่ได้เป็นนักร้องอาชีพแล้ว เธอหันมาดูแลธุรกิจของทางครอบครัว
เซราฟีน หลุยส์
งานเขียนของเซราฟีนแห่งซ็องลี
งานเขียนเซราฟีนเป็นงานเขียนของผู้ที่มีพลังจากภายในผู้ไม่อาจจะควบคุมความต้องการที่จะสร้างสรรงานศิลปะได้ – “อันเป็น “ความจำเป็นของพลังภายใน” อันสำคัญที่วาสซิลี คานดินสกีกล่าวถึง” เป็นคำที่แบร์ทร็อง ลอร์แก็ง ภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์มายอลใช้ในบทนำในการเปิดงานแสดงภาพเขียน “เซราฟีนหลุยส์ในเซราฟีนแห่งซ็องลี” ที่ปารีสระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ถึงวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
อรรถวดี จิรมณีกุล
ผลงาน
(เพลงที่มีชื่อเสียงหรือเพลงโปรโมทอัลบั้ม เน้น ตัวหนา)
เซราฟีน หลุยส์
ในภาพยนตร์
ในปี ค.ศ. 2009 ชีวิตของเซราฟีนก็ได้รับการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ “เซราฟีน” โดยผู้กำกับชาวฝรั่งเศสมาร์แตง โปรโวสต์ และได้รับรางวัลรางวัลเซซาร์เจ็ดรางวัลรวมทั้งรางวัลภาพยนตร์ดีเด่นประจำปี และ นักแสดงหญิงยอดเยี่ยมโดย โยลองเดอ โมโรผู้แสดงเป็นเซราฟีน
อ้างอิง
Alain Virdondelet, Séraphine de Senlis, Albin Michel, 1986.
แหล่งข้อมูลอื่น
1864 1942
พระราชวัชรสิริมงคล (สี สิริญาโณ)
พระราชวัชรสิริมงคล ประธานสงฆ์วัดป่าศรีมงคล (วัดป่าบ้านเปือย) ตำบลโนนกาเล็น อำเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานี เป็นลูกศิษย์รุ่นแรกของ พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) ปัจจุบันนับได้ว่าท่านเป็นผู้มีพรรษามากที่สุดในบรรดาศิษย์ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) ที่ยังดำรงค์ธาตุขันธ์อยู่
อุปสมบท
หลวงปู่สี สิริญาโณ เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2467 ตรงกับวันศุกร์ แรม 6 คํ่า เดือน 6 ปีชวด มีชื่อและนามสกุลเดิมว่า ศรี นามนาง (ภายหลังได้เปลียนวิธีการสะกดชื่อตัวเป็น " สี ") ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดป่าบ้านเปือย เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 เวลา 16.20 น. ได้รับฉายาว่า สิริญาโณ โดยมี พระครูสีลสุนทร เป็นพระอุปัชฌาย์
ปฏิบัติกรรมฐาน
เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2512 หลวงปู่สีได้มีโอกาสมาพบกับ พระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) การพบกันครั้งนั้นนับได้ว่าเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญในชีวิต เนื่องจากได้มีโอกาสเรียนรู้ธรรมและการปฏิบัติกรรมฐานที่ถูกต้องจากหลวงพ่อชาโดยตรง จนกระทั่งหลวงพ่อชาได้มอบหมายให้หลวงปู่สีไปดูแลวัดสาขาของวัดหนองป่าพง ซึ่งก็คือวัดป่าศรีมงคลนั่นเอง
หลวงปู่สี สิริญาโณ ประธานสงฆ์วัดป่าศรีมงคล (วัดป่าบ้านเปือย) อำเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานี ท่านเป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง ก่อนที่ท่านจะได้เข้ามาขอฝากตัวเป็นศิษย์เพื่อศึกษาพระธรรมกับหลวงพ่อชานั้น หลวงปู่สีท่านได้เคยร่ำเรียนวิชชาการวิทยาคมต่าง ๆ มาแล้วหลายสายหลายด้าน เรียกได้ว่าก่อนหน้าที่ท่านจะได้พบกับหลวงพ่อชานั้น ท่านได้ศึกษาวิชชาอาคมมามากมายหลายศาสตร์แขนง แม้แต่การใช้พระคาถาปัดเป่ารักษาคนป่วยไข้ให้หายจากอาการป่วย ท่านก็ได้ร่ำเรียนมาจนแตกฉาน กระทั่งท่านได้มีบุญโอกาสมาเจอกับหลวงพ่อชา ใน ปี พ.ศ. 2512 ท่านถึงได้ตัดสินใจเป็นมั่นคงหนักแน่นที่จะละทิ้งในวิชาอาคมต่าง ๆ ที่เรียนมาทั้งหมด เพื่อที่จะนำตัวของท่านเข้าสู่การปฏิบัติธรรม เจริญความเพียรทางด้านวิปัสสนาให้ถ่องแท้แตกฉาน จากวันนั้นเป็นต้นมาท่านจึงได้อยู่ปฏิบัติกับหลวงพ่อชา จวบจนกระทั่งจนมาถึงวันหนึ่ง หลวงพ่อชา ผู้เป็นพระอาจารย์ได้มีดำริสั่งการ ให้ตัวท่านนั้นได้เดินทางไปดูแลวัดป่าในสาขาของวัดหนองป่าพง สาขาที่ 13 ณ วัดป่าศรีมงคล (วัดป่าบ้านเปือย) (วัดป่าบ้านเปือย) ตำบลโนนกาเล็น อำเภอสำโรง จังหวัดอุบลราชธานี จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2565)
สมณศักดิ์
ปัจจุบันหลวงปู่สี ท่านจำวัดอยู่ 3 แห่งคือ วัดภูตามุย, วัดริมโขง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี และวัดป่าศรีมงคล
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2010
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ ครั้งที่ 11 จะมีการจัดขึ้นที่กรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ระหว่างวันที่ 29 มกราคม - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 การแข่งขันครั้งนี้ เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชียใต้ครั้งที่ 3 ของประเทศบังกลาเทศ ซึ่งคาดว่าจะมีนักกีฬามากกว่า 2,000 คน จาก 8 ประเทศ ใน 23 ชนิดกีฬา
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค หรือ เอเลเฟ่น เนเจอร์ พาร์ค (Elephant Nature Park) เป็นที่สำหรับสัตว์อาศัยและศูนย์ช่วยเหลือช้างในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ภาคเหนือของประเทศไทย ซึ่งห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 60 km ที่ก่อตั้งโดยแสงเดือน ชัยเลิศ (ชื่อเล่น: เล็ก) ส่วนใน พ.ศ. 2556 เอราวัณ เอลลิเฟนท์ รีไทร์เม้นท์ ปาร์ค ได้เปิดทางภาคตะวันตกของประเทศไทยในฐานะสาขา กระทั่งภายใน พ.ศ. 2559 ได้มีปางช้างสาขาในจังหวัดสุรินทร์และในกัมพูชา รวมถึงมีแผนจะเปิดสวนช้างแห่งที่ห้าในจังหวัดภูเก็ต จากนั้นจึงได้ประสานงานกับมูลนิธิรักษ์ช้างและสิ่งแวดล้อม
ประสิทธิภาพควอนตัม
thumb|right|300px|กราฟแสดงการเปลี่ยนแปลงของประสิทธิภาพควอนตัมด้วยความยาวคลื่นของชิป CCD ใน[[กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2]]
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
สวนธรรมชาติแห่งนี้เป็นสถานที่พักพิงสำหรับช้าง ที่ได้รับการช่วยเหลือและดำเนินการภายใต้รูปแบบธุรกิจ ที่นักท่องเที่ยวจ่ายเงินเพื่อเยี่ยมชมและช่วยดูแลสัตว์ และสามารถอยู่ได้นานขึ้น
ประสิทธิภาพควอนตัม
ประสิทธิภาพควอนตัม (อังกฤษ: quantum efficiency) (QE) หรือ อุบัติการณ์โปรตอนถูกแปลงไปเป็นอิเล็กตรอนตามอัตราส่วน (IPCE) คือ ปริมาณที่บ่งบอกถึงความไวต่อการรับแสงของอุปกรณ์ เช่น ฟิลม์สำหรับถ่ายภาพ หรือ อุปกรณ์สำหรับชาร์จประจุไฟฟ้าคู่ควบ (CCD) โดยที่เปอร์เซ็นต์ของโฟตอนของแสงที่พุ่งเข้าชนพื้นผิวที่ไวต่อปฏิกิริยาซึ่งจะทำให้เกิดขั้วคู่ โฮล-อิเล็กตรอนขึ้น มันคือการตรวจวัดความแม่นยำเที่ยงตรงของอุปกรณ์ทางไฟฟ้าที่มีความไวต่อแสง เนื่องจากพลังงานของโฟตอนขึ้นอยู่กับ (ความถูกต้องเที่ยงตรงกว่า, ได้สัดส่วนพอเหมาะกับ) ความยาวคลื่นของตัวมันเอง, QE จะถูกใช้บ่อย ๆ ในการวัดเกินกว่าในย่านของความแตกต่างของความยาวคลื่นเพื่อแสดงคุณลักษณะพิเศษของค่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่มีต่อแต่ละค่าระดับพลังงานของโฟตอน QE สำหรับโฟตอนที่มีพลังงานต่ำกว่าช่องว่างพลังงานนั้นจะมีค่าเป็นศูนย์ ฟิล์มถ่ายภาพโดยทั่วไปแล้วจะมีค่า QE น้อยกว่า 10%, ในขณะที่ CCDs สามารถมี QE ดีกว่า 90% ในบางช่วงของความยาวคลื่น
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
ประวัติ
แสงเดือน ชัยเลิศ เริ่มทำงานอนุรักษ์ช้างใน พ.ศ. 2539 ไม้สักซึ่งใช้ช้างจำนวนมากถูกห้ามในประเทศไทยใน พ.ศ. 2532 และช้างเหล่านั้นถูกทิ้งหรือขายเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวหรือขอทานในเมือง รวมถึงช้างยังได้รับบาดเจ็บหลังจากลักลอบนำงาช้างไป
ประสิทธิภาพควอนตัม
ประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์
ค่าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์แสดงถึงปริมาณของกระแสไฟฟ้าที่เซลล์จะผลิตได้เมื่อมีการฉายรังสีโฟตอนโดยเฉพาะของความยาวคลื่น ถ้าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์ถูกนำมารวมโดยทั่วตลอดทั้งสเปกตรัมคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของพลังงานแสงอาทิตย์แล้ว, หนึ่งคือสามารถประเมินปริมาณของกระแสซึ่งเซลล์จะผลิตได้เมื่อสัมผัสกับแสงแดด
เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
ประวัติ
ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 รัฐบาลไทยได้ดำเนินการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศในจังหวัดเชียงใหม่ การท่องเที่ยวสร้างรายได้ 350 ล้านดอลลาร์ใน พ.ศ. 2540 และเป็นแหล่งรายได้ที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด โดยแผนการท่องเที่ยวเชิงนิเวศเป็นที่ถกเถียงกับชนเผ่าพื้นเมืองที่นั่น
ใน พ.ศ. 2541 องค์การที่เรียกว่ากรีทัวร์ที่ดำเนินการโดยอดัม ฟลิน ได้ก่อตั้งเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและสงวนพันธุ์ช้าง ที่ได้รับการช่วยเหลือในหุบเขาทางเหนือที่เดินทางจากเทศบาลนครเชียงใหม่ประมาณหนึ่งชั่วโมง โดยมีแสงเดือน ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินบางส่วนและเช่าบางส่วนจากรัฐบาลไทย ในขณะนั้น สวนธรรมชาติดังกล่าวได้มีการแสดงช้างทุกวัน โดยช้างจะแสดงการเล่นตลกต่าง ๆ เช่น ทรงตัวบนขาข้างหนึ่ง, เล่นฟุตบอล และรวมถึงการให้ขี่ช้าง เธอได้สานต่อส่วนที่แยกจากกันต่อไปบนหนึ่งในภูเขาที่อยู่รายรอบสำหรับสัตว์ที่ได้รับความเสียหายโดยเฉพาะ ซึ่งเธอเรียกว่า "สวรรค์ของช้าง" สวนธรรมชาตินี้มีช้างที่ได้รับการช่วยเหลือ 34 เชือก เป้าหมายของเธอคือการยุติการแสดงในท้ายที่สุด และดำเนินการเพื่อสงวนพันธุ์เท่านั้น
เมื่อ พ.ศ. 2545 แสงเดือนเป็นที่รู้จักในด้านการรณรงค์ต่อต้านการทำให้ช้างสยบ และในช่วงนั้น ได้มีการเผยแพร่สารคดีเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อช้างในประเทศไทยที่มีผลงานของแสงเดือน ซึ่งในการตอบสนอง องค์การพิทักษ์สัตว์ได้เรียกร้องให้คว่ำบาตรประเทศไทยจนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไข
ใน พ.ศ. 2553 สวนธรรมชาตินี้มีช้าง 33 เชือก และผู้เยี่ยมชมสามารถมาได้ถึง 28 วัน โดยจ่ายเงิน 400 ดอลลาร์ต่อสัปดาห์
ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2556 เอราวัณ เอลลิเฟนท์ รีไทร์เม้นท์ ปาร์ค ได้เปิดทางทิศตะวันตกของประเทศไทยบนเนื้อที่ 50 เฮกตาร์ข้างแม่น้ำแคว ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากเมืองกาญจนบุรี 1 ชั่วโมง โดยเป็นส่วนขยายของสวนธรรมชาติเดิมและใช้รูปแบบธุรกิจเดียวกัน สถานที่ดังกล่าวเปิดตัวด้วยช้างห้าเชือก ทว่าหนึ่งในนั้นได้เสียชีวิตในปีแรก ส่วนใน พ.ศ. 2557 มีช้าง 37 เชือกที่เอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค
ณ พ.ศ. 2559 แสงเดือนได้ช่วยชีวิตช้างที่ทุกข์ทรมานรวมแล้ว 200 เชือก นับตั้งแต่เธอเริ่มใน พ.ศ. 2539 และมีปางช้างสาขาในจังหวัดสุรินทร์รวมถึงในกัมพูชา ตลอดจนมีแผนจะเปิดสวนธรรมชาติแห่งที่ห้าในจังหวัดภูเก็ต ซึ่งความพยายามนี้ได้รับการประสานงานโดยมูลนิธิอนุรักษ์ช้างและสิ่งแวดล้อม ซึ่งบริหารงานโดยคนกลุ่มเดียวกัน
การยอมรับและการปรับปรุง
สำหรับผลงานของเธอ แสงเดือนได้รับรางวัลและการยอมรับจำนวนมาก เช่น “ฮีโรออฟแพลเนต” ของมูลนิธิฟอร์ด (พ.ศ. 2544), ฮีโรออฟเอเชียของนิตยสารไทม์ (พ.ศ. 2548), หนึ่งในหกวีรสตรีแห่งการอนุรักษ์โลก (พ.ศ. 2553) และรางวัลความรับผิดชอบของประเทศไทยสำหรับสวัสดิภาพสัตว์ (พ.ศ. 2561) นอกจากช้างแล้ว แสงเดือนยังจัดหาที่พักให้สุนัขกว่า 400 ตัว, แมว, นก และควายน้ำ ที่สวนธรรมชาติดังกล่าว เธอยังโน้มน้าวให้ที่พักอิสระหลายแห่งปรับปรุงชีวิตของช้าง และห้ามนักท่องเที่ยวขี่มันผ่านโครงการขยายที่ชื่อแซดเดิลออฟ! ของเธอ
ใน พ.ศ. 2554 ด้วยความช่วยเหลือของเอลลิแฟนท์เอดอินเตอร์เนชันแนลได้มีการจัดทำรายงานเพื่อช่วยดูแลช้างในเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค (เพื่อแก้ไขโรคเท้า, การฝึกควาญช้าง และการจัดการ แก้ไขอาหารของช้าง, สุขอนามัย, การออกกำลังกาย รวมถึงระดับความเครียด ตลอดจนไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวสัมผัสช้างโดยตรง)
ทั้งนี้ ช้างอาบน้ำด้วยตัวเอง โดยตั้งแต่ พ.ศ. 2561 ช้างมีการติดต่อใกล้ชิดกับอาสาสมัครและผู้มาเยือนน้อยลง ช้างอาบน้ำเองโดยไม่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้มาเยี่ยมเยือน นี่เป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนต่อไปของเอลลิแฟนท์เนเจอร์ปาร์ค เพื่อให้ช้างมีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างเป็นธรรมชาติมากที่สุด
รัฐเมืองยอง
มหิยังคะ (มหิยงฺค) หรือ รัฐเมืองยอง (မိုင်းယောင်း) เป็นรัฐเจ้าฟ้าแห่งหนึ่งในกลุ่มสหพันธรัฐชาน ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศพม่า มีราชธานีคือเมืองยอง หรือเชียงช้าง ตั้งอยู่บริเวณแคบ ๆ ทางตะวันออกสุดของรัฐเชียงตุงริมฝั่งแม่น้ำโขง ใกล้พรมแดนจีนและลาว เคยมีสถานะเป็นประเทศราชหรือลูกบ้านหางเมืองของอาณาจักรล้านนา ด้วยเป็นรัฐชายขอบ มีสภาพเป็นรัฐเกษตรกรรมขนาดน้อยในหุบเขา มีเทือกเขาล้อมรอบ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวว้า แต่ในราชธานีประชากรส่วนใหญ่เป็นไทลื้อ ซึ่งเกิดจากการขยายตัวของชุมชนชาวไทลื้อเมืองเชียงรุ่ง ส่งสุนันทะราชบุตรมาสร้างเมืองยองด้วยการปราบปรามชาวลัวะแล้วปราบดาภิเษกขึ้นเป็นเจ้าเมืองแทน และปกครองตนเองอย่างอิสระไม่ขึ้นกับใคร
เมืองยองเป็นนครรัฐขนาดเล็กที่มีข้อจำกัดมาก เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขา ที่ราบค่อนข้างน้อย และเป็นรัฐเกษตรกรรมเพื่อยังชีพ รวมทั้งตั้งอยู่บนเส้นทางเดินทัพของรัฐอื่น ๆ ทำให้เมืองยองต้องเผชิญกับภัยสงครามบ่อยครั้ง
ประวัติ
รัฐเมืองยองเดิมเป็นที่ตั้งชุมชนของชาวว้าหรือลัวะ ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบนี้ ใน ตำนานเมืองยอง ระบุว่า ชาวละว้าตั้งชุมชนอาศัยเป็นปึกแผ่นเจ็ดหมู่บ้านรอบสระน้ำใหญ่ มีท้าวลกพญาละว้าเป็นหัวหน้า ต่อมาเกิดภัยแล้ง มีชาวละว้าอพยพมาอาศัยในเขตของท้าวลก ซึ่งในจำนวนผู้อพยพนั้น มีละว้ากลุ่มหนึ่งที่ขึ้นกับเจ้าเชียงตุงด้วย เจ้าเมืองเชียงตุงจึงส่งคนมาเจรจาขอละว้ากลุ่มนี้คืนเมืองแต่ท้าวลกพญาละว้าไม่ยอมให้ จึงเกิดการสู้รบกัน กองทัพของท้าวลกยกไปตีหัวเมืองใหญ่น้อยได้ 28 หัวเมือง รวมทั้งเมืองเชียงรุ่งด้วย แต่หลังท้าวลกเสียชีวิต ก็แต่งตั้งพญาวรรณหรือพญางามขึ้นเป็นหัวหน้าแทน ต่อมาเจ้าเมืองเชียงรุ่งคิดอุบายสำคัญ โดยส่งสุนันทราชบุตร พระโอรสลำดับที่สอง นำเครื่องบรรณาการไปฝากตัวรับใช้พญาวรรณ ครั้นถึงเทศกาลสำคัญตามธรรมเนียมละว้า ที่ทุกปีชาวบ้านทั้งเจ็ดหมู่บ้านจะร่วมกันจัดกิจกรรมวิดเอาปลามาทำอาหารเลี้ยงร่วมกัน ซึ่งวันนั้นเอง สุนันทราชบุตรลอบนำยาพิษใส่ในสุราให้พวกหัวหน้าละว้าดื่มทุกคนแล้วตัดศีรษะกับทั้งบริวาร ชาวละว้าทั้งหลายที่สิ้นหัวหน้าก็พากันหลบหนีไปฝั่งล้านช้าง กลายเป็นข่าเผ่าต่าง ๆ สุนันทราชบุตรก็ปราบดาภิเษกเป็นเจ้าเมืองแทน และปกครองตนเองอย่างอิสระไม่ขึ้นตรงต่อใคร จากตำนานดังกล่าว สรัสวดี อ๋องสกุล นักประวัติศาสตร์ สันนิษฐานว่าเมืองยองคงสถาปนาเมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เจ้าสุนันทะและเชื้อสายครองเมืองยองได้ห้ารัชกาลก็สูญวงศ์ หาผู้สืบราชบัลลังก์มิได้ เพราะเชื้อสายเจ้าผู้ครองมีศรัทธาพระศาสนาออกผนวชเสียหมด ด้วยเหตุนี้จึงต้องตั้งขุนนางช่วยกันดูแลบ้านเมืองกันเอง เมืองยองว่างกษัตริย์นาน 65 ถึง 67 ปี
พญาสามฝั่งแกน กษัตริย์ล้านนาทรงกระทำสงครามปราบปรามเมืองยองสำเร็จ เพราะต้องการให้เมืองยองเป็นเมืองหน้าด่าน คอยป้องกันการโจมตีจากรัฐเชียงตุง เชียงรุ่ง และเมืองแลม เมืองยองยอมอ่อนน้อมต่อล้านนาในฐานะลูกเมือง ให้ทำนุบำรุงพระธาตุหลวงจอมยอง รวมทั้งมีการส่งช่างฟ้อนลงมาบูชากษัตริย์ล้านนา ต่อมาในรัชกาลพระเจ้าติโลกราชทรงยึดเมืองยองอีกครั้ง ทรงตั้งขุนนางปกครองกันเอง ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา และกัลปนาผู้คนจากบ้านกอมเป็นข้าพระธาตุจอมยอง แล้วให้ช่างฟ้อนลงมาฟ้อนคารวะกษัตริย์ล้านนาปีละครั้ง
หลังพุทธศตวรรษที่ 22 เป็นต้นมา หลังอาณาจักรล้านนาล่มสลาย รัฐเมืองยองก็ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า แต่หากพม่าอ่อนแอ เมืองยองจะถูกรัฐอื่น ๆ แทรกแซง เช่น เชียงรุ่ง เชียงแขง และเชียงใหม่ ในช่วงสั้น ๆ