cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ลาลิกา ฤดูกาล 2015–16
การเลื่อนชั้นและการตกชั้น
ในการแข่งขันนี้จะแข่งขันในระบบลีก มีทั้งหมด 20 ทีม ซึ่งประกอบด้วย 17 ทีมจากลาลิกา ฤดูกาล 2014–15 และอีก 3 ทีมที่ขึ้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2014–15 แบ่งเป็น 2 ทีมที่อันดับดีที่สุดในเซกุนดาดิบิซิออน (เรอัลเบติสและสปอร์ติงเดคีคอน) และอีกหนึ่งทีมมาจากผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟ (อูเด ลัสปัลมัส)
แฮต-ทริคส์
4 ผู้เล่นที่ทำได้ 4 ประตู 5 ผู้เล่นที่ทำได้ 5 ประตู (H) - เหย้า ; (A) - เยือน
ไมโตะ ไก
ไมโตะ ไก เป็นหนึ่งในตัวละครจากนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ การเปิดประตูแปดด่านของไมโตะไก 1.ไคมง สามารถใช้บัวบานภายนอก 2.คิวมง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม 3.เซย์มง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม 4.โชมง ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว 5.โทะมง ช่วยให้ความเร็วในการเคลื่อนไหวและใช้บัวบานภายใน 6.เคย์มง สามารถใช้ยูงทองแรกอรุณ 7.เคียวมง สามารถใช้พยัคย์กลางทิวา 8.ชิมง ทำให้จากอสูรสีเขียวเป็นสีแดง สามารถใช้ช้างราตรี และ ผีเสื้อราตรี (ท่าชิมงเป็นท่าอันตรายต่อชีวิต)ใช้ในตอนที่สู้กับมาดาระร่างเซียน6วิถี
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง
รองศาสตราจารย์ ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง อาจารย์พิเศษประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, นักจัดรายการวิทยุ โทรทัศน์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ และประธานกรรมการนโยบายขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
ประวัติ
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ที่ตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนอำนวยศิลป์, โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (รุ่นเดียวกับนายบุญคลี ปลั่งศิริ) ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท (เกียรตินิยมอับดับหนึ่ง) คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์การเกษตร มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เป็นศิษย์เก่าดีเด่นของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
บทบาทอาจารย์และสื่อมวลชน
เจิมศักดิ์ เคยเป็นอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ผู้ค้นคว้า วิจัย เชี่ยวชาญ ด้านการตลาดสินค้าเกษตร สินค้าโภคภัณฑ์ และการพัฒนาชนบท เป็นที่รู้จักในบทบาทผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ ประเภทการเมือง เศรษฐกิจ สังคมด้วย เช่น รายการเวทีชาวบ้าน, มองต่างมุม, เหรียญสองด้าน, ตามหาแก่นธรรม ทางช่อง 11, ฃอคิดด้วยฅนและลานบ้านลานเมือง ทางช่อง 9 ปัจจุบันมีรายการที่ออกอากาศ เช่น รายการ "ลงเอย..อย่างไร" และรายการ "คลายปม" ร่วมกับ รศ.ดร.เสรี วงษ์มณฑา และ วันชัย สอนศิริ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.) รายการ "มุมมองของเจิมศักดิ์" ทาง F.M. 92.25 และรายการวิทยุ "พูดตรงใจกับ ดร. เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง" ทุกวันอาทิตย์เวลา 10.00 - 12.00 น. ทาง F.M. 92.25 รายการ "นักสำรวจ" ทางช่อง 3 ทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 06.45 น. และเป็นคอลัมนิสต์ประจำหนังสือพิมพ์แนวหน้าและในเว็บไซต์ผู้จัดการแบบไม่ประจำ อีกทั้งมีสำนักพิมพ์ของตนเองคือ สำนักพิมพ์ฃอฅิดด้วยฅน พิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือแนวการเมือง เศรษฐกิจ สังคม มีหนังสือของสำนักพิมพ์ฃอคิดด้วยฅน ที่ได้รับความนิยม เช่น รู้ทันทักษิณ 1-5, แปลงทักษิณเป็นทุน, อยู่กับทักษิณ, การเมืองไทยหลังรัฐประหาร, รู้ทันภาษา รู้ทันการเมือง เป็นต้น ต่อมาในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2563 ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการนโยบายขององค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย
การเมือง
เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) กรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2543 ถึง พ.ศ. 2549 โดยได้รับการเลือกตั้งจากการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกของไทย ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 ตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540 ซึ่ง รศ.ดร.เจิมศักดิ์ได้เบอร์ 144 และได้คะแนนไปทั้งหมด 196,897 ถือเป็นลำดับที่ 3 ของกรุงเทพมหานคร และก่อนหน้านั้นก็ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2539 และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีด้วย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2550 ซึ่งในการร่างรัฐธรรมนูญครั้งนี้ มีประเด็นของการเรียกร้องให้มีการบรรจุพุทธศาสนาให้เป็นศาสนาประจำชาติไว้ในรัฐธรรมนูญด้วย ซึ่ง รศ.ดร.เจิมศักดิ์ ไม่เห็นด้วยกับประเด็นนี้ เพราะเกรงว่าจะก่อให้เกิดความแตกแยกกับศาสนาอื่น จึงตกเป็นเป้าโจมตีของกลุ่มผู้เรียกร้อง และเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็น กรรมการและโฆษกประจำคณะกรรมการบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (ทอท.) ด้วย
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 รศ.ดร.เจิมศักดิ์ ออกมาเปิดเผยถูกถอดรายการ "มุมมองของเจิมศักดิ์" ที่เคยจัดอยู่ในวิทยุคลื่น 105 F.M.MHz วิสดอมเรดิโอ ในช่วงเช้าวันธรรมดา โดยผู้บริหารบอกให้มีการเปลี่ยนแปลงผังรายการ ซึ่ง รศ.ดร.เจิมศักดิ์ บอกว่า เป็นคำขู่จากนายจักรภพ เพ็ญแข รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
14 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 จากวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย ดร.เจิมศักดิ์ เป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 25
ชีวิตส่วนตัว
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ ดร.จิตริยา ปิ่นทอง อดีตรองปลัดกระทรวงการต่างประเทศ (นามสกุลเดิม ติงศภัทิย์ เป็นบุตรสาวของ ศ.จิตติ ติงศภัทิย์ อดีตองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช) มีบุตรสาวหนึ่งคนคือ ดร.จารีย์ ปิ่นทอง เศรษฐกรอาวุโส ธนาคารแห่งประเทศไทย
ในปัจจุบัน รศ.ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศาสตราภิชาน จากมหาวิทยาลัยรังสิตอีกด้วย
มีนาฏจิโกยิล
มีนาฏจิจุนตเรจุวรรรโกยิล (மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் கோயில்) เรียกโดยย่อว่า มีนาฏจิโกยิล (மீனாட்சி கோயில்) เป็นโบสถ์พราหมณ์เก่าแก่ ตั้งอยู่บนฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำไวไก (Vaigai River) ในเมืองมตุไร รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย สร้างถวายพระแม่มีนากษี ซึ่งเป็นอวตารปางหนึ่งของพระปารวตี และถวายพระสุนทเรศวร อวตารปางหนึ่งของพระศิวะ สวามีของพระองค์
แม้โบสถ์มีที่มาเก่าแก่ แต่สิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ในปัจจุบันสร้างขึ้นหลังคริสต์ศตวรรษที่ 14 ทั้งมีการบูรณะและต่อเติมอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ตามบัญชาของติรุมาลัย นายก (Thirumalai Nayak) เจ้าเมืองมตุไร เพราะช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 กองทัพมุสลิมจากรัฐสุลต่านเดลี (Delhi Sultanate) เข้าโจมตีโบสถ์ แล้วปล้นเอาของมีค่า ก่อนทำลายศาสนสถานแห่งนี้ลงพร้อมกับแห่งอื่น ๆ ทั่วภาคใต้ของอินเดีย โบสถ์ที่เห็นในบัดนี้เป็นผลมาจากการสร้างขึ้นใหม่ภายใต้ดำริของกษัตริย์หลายพระองค์แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร การต่อเติมครั้งสำคัญเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตามคำสั่งของวิศวนาถ นายก (Vishwanatha Nayak) และผู้สืบต่อตำแหน่งของเขา ปัจจุบัน ในเทวสถานประกอบด้วยโคปุระหรือซุ้มประตู 14 หลัง สูงราว 45–50 เมตร โคปุระหลังใต้มีความสูงมากที่สุด คือ 51.9 เมตร นอกจากนี้ ในโบสถ์ยังมีอาคารเสาสลักหลายหลัง และมีศาลอีกมากมายซึ่งสร้างถวายเทวดาในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ในศาลเหล่านี้มีวิมานตั้งอยู่เหนือครรภคฤห์หรือหอศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งปิดทอง เป็นที่ประทับของพระมีนากษีกับพระสุนทเรศวร
โบสถ์แห่งนี้เป็นจุดมุ่งหมายหลักในการแสวงบุญตามประเพณีลัทธิไศวะ ซึ่งถือพระศิวะเป็นใหญ่ แต่ก็มีสิ่งหลายสิ่งเกี่ยวข้องกับลัทธิไวษณพ ซึ่งถือพระวิษณุเป็นใหญ่ ทั้งนี้ เพราะถือว่าพระวิษณุเป็นพระภราดาของพระมีนากษี ในโบสถ์ยังมีเทวรูปของเทพองค์อื่น เช่น พระลักษมี ชายาพระวิษณุ, พระกฤษณะทรงขลุ่ย, นางรุกมินี ชายาพระกฤษณะ, พระพรหม, พระสรัสวดี ชายาพระพรหม, และเทพตามคัมภีร์ปุราณะ พร้อมด้วยงานศิลปะเกี่ยวข้องกับวรรณกรรมฮินดู นับเป็นที่หมาย (landmark) สำคัญที่สุดในเมืองมตุไร แต่ละวันมีผู้เข้าชมหลักหมื่น และเฉพาะช่วงสิบวันแห่งเทศกาลมีนากษีติรุกัลยาณัง (Meenakshi Tirukalyanam) ในเดือนจิตระ ซึ่งตกราวเดือนเมษายนหรือพฤษภาคมตามปฏิทินสุริยคติ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมเทวสถานรวมหลักล้าน
อดิศร อรรถกฤษณ์
อดิศร อรรถกฤษณ์ (เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2523) หรือที่รู้จักในชื่อ "เต๋า ดราก้อน 5" เป็นนายแบบ นักแสดง และนักร้องอดีตสมาชิกวงดราก้อน ไฟว์ เต๋าเข้าสู่วงการบันเทิงจากการแสดงมิวสิควีดีโอเพลง หนูไม่เกี่ยว ของเจนนี่-คอรี่ ต่อมาเขามีชื่อเสียงจากเป็นสมาชิกวงบอยแบนด์ดราก้อน ไฟว์ โดยมีผลงานอัลบั้มเพลงแรกในชื่อ ดราก้อน 5 ในปี พ.ศ. 2543 เขาได้มีผลงานเพลงกับวงเป็นจำนวน 5 อัลบั้ม ก่อนจากยุบวงในปี พ.ศ. 2545 หลังจากนั้นก็ได้มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรกเรื่อง จอมใจ จอมแก่น และในปี พ.ศ. 2547 เขาได้รับบทบาทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง พันธุ์ X เด็กสุดขั้ว ซึ่งเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา ปัจจุบันเขายังมีผลงานการแสดงอย่างต่อเนื่อง
ชีวิตส่วนตัว
เต๋าเกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2523 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ และระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยรังสิต สมรสกับนิจชิตา จารุวัฒน์ ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ชื่อ น้องทะเล กับ น้องสายลม ปัจจุบันเป็นเจ้าของธุรกิจสปาตั้งอยู่ที่พัทยา
งูเห่าพ่นพิษสยาม
งูเห่าพ่นพิษสยาม (Indo-Chinese spitting cobra; ) เป็นงูเห่าจำพวกงูเห่าพ่นพิษ กล่าวคือ เป็นงูเห่าที่สามารถพ่นพิษได้ โดยสามารถพ่นพิษได้ไกล 1-2 เมตร เมื่อพ่นน้ำพิษหมดแล้ว สามารถผลิตน้ำพิษได้ในเวลา 10 นาที ก็สามารถพ่นน้ำพิษใหม่ได้ ขณะชูคอแผ่แม่เบี้ยขู่ ก็จะอ้าปากเพื่อเตรียมพ่นพิษใส่ศัตรู จะมีรูของเขี้ยวพิษ อยู่ทางด้านหน้า เพื่อสะดวกในการฉีดพ่นพิษออกไป และถ้าพิษเข้าตา จะไม่ทำให้ตาบอดในทันที ยกเว้นเพียงแต่เราขยี้ตา ถ้าถูกพิษทางผิวหนังที่มีแผล ก็จะทำให้เกิดการอักเสบ แต่ไม่อันตรายมาก เพราะได้รับปริมาณพิษน้อย
ลักษณะ
ลักษณะรูปร่างทั่วไปจะคล้ายคลึงกับงูเห่าไทย (N. kaouthia) แต่มีลำตัวที่สั้นกว่า โดยจะยาวเฉลี่ย2 ถึง - 3เมตร มีความว่องไว นิสัยดุร้าย ดอกจันมักเป็นรูปตัว U หรือเลือนลางในบางตัว สีลำตัวบางตัวอาจมีลายดอกด่างขาว จึงได้อีกชื่อหนึ่งว่า "งูเห่าพ่นพิษด่าง" หรือ "งูเห่าพ่นพิษขี้เรื้อน" เป็นต้น
ถิ่นที่พบ
งูเห่าชนิดนี้มีการแพร่กระจายพันธ์ในประเทศกัมพูชา, ลาว, ไทย และเวียดนาม
สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภาค ยกเว้นภาคใต้เท่านั้น
คนตัดคน
คนตัดคน (God of Gamblers 賭神) ภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1989 กำกับภาพยนตร์โดย หวัง จิ่ง นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และ หลิว เต๋อหัว โดยภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ คนตัดคน 2
เรื่องย่อ
เกาจิ้ง เป็นมือไพ่อันดับ 1 ของฮ่องกง เจ้าของฉายา "โคตรเซียน" เกาจิ้งสามารถเล่นไพ่ชนะได้ทุกคน รวมทั้ง นากามูระ เซียนไพ่ชาวญี่ปุ่น นากามูระ จึงขอให้เขาไปท้าแข่งกับ เฉิน จิงเฉิง มือไพ่อันดับ 1 เช่นกัน เกาจิ้งตอบตกลง โดยส่ง หลงอู่ มาเป็นบอดี้การ์ดให้ ขณะที่เกาจิ้งอยู่บนรถไฟก็ถูกพรรคพวกของพี่หนัน คนสนิทของเฉิน จิงเฉิง ที่เกาอี้เพิ่งเอาชนะมา ตามมาเอาคืน เกาจิ้งหนีไปได้ แต่ก็ต้องตกเขา เพราะกับดักที่อาเต๋า นักเลงกิ๊กก๊อกข้างถนนกับอาเจิน แฟนสาววางไว้ ทำให้เกาจิ้งกลายเป็นคนสติเลอะเลือนเหมือนปัญญาอ่อน ด้วยความที่เกาจิ้งชอบกินช็อคโกแล็ต จึงให้ชื่อใหม่ว่า "ช็อคโกแล็ต" เกาจิ้งสามารถทำให้อาเต๋าชนะในเกมไพ่หลายต่อหลายครั้ง ขณะที่ อาอี้ น้องชายบุญธรรมของเกาจิ้งก็หักหลัง ด้วยการฆ่าเจเน็ท แฟนสาวของเกาจิ้ง และไปเข้าพวกกับพี่หนันและเฉิน จิงเฉิง ส่วน หลงอู่ ก็ตามหาเกาจิ้งจนเจอ และค่อย ๆ ฟื้นความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา ในที่สุดเกาจิ้งก็กลับคืนสภาพความเป็นโคตรเซียนเหมือนเดิม และตามไปท้าเอาชนะเฉิน จิงเฉิง และพี่หนัน
ความสำเร็จและการออกฉาย
คนตัดคน เป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นคอเมดี้จากการกำกับและเขียนบทโดย หวังจิ้ง ออกฉายในปลายปี ค.ศ. 1989 มีนักแสดงชั้นนำมากมายมาร่วมแสดง โดยมีนักแสดงนำ คือ โจว เหวินฟะ และหลิว เต๋อหัว
เมื่อออกฉายแล้ว ประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งรายได้และคำวิจารณ์ โดยสามารถทำชนะถล่มทลาย ทำลายสถิติภาพยนตร์ทุกเรื่องที่มีมาของฮ่องกง และถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์แนวเจ้าพ่อนักพนันจำนวนมาก ทำให้บท เกาจิ้ง กลายเป็นอีกบทบาทหนึ่งที่ติดตัวของโจว เหวินฟะ อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ปฐมบทที่มีภาคต่อตามมาอีกหลายภาค รวมทั้งแนวชวนหัวด้วย ที่แสดงโดย โจว ซิงฉือ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ (อังกฤษ: Rajamangala University of Technology Tawan-Ok : Chakrabongse Bhuvanarth Campus)เป็นวิทยาเขตหนึ่งที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลเน้นการจัดการศึกษาเพื่อผลิตบัณฑิตให้มีคุณลักษณะที่มีทักษะด้านบริหารธุรกิจ การบริหารจัดการ เทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาศาสตร์ ภาษาต่างประเทศ และอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว อย่างมีคุณภาพสามารถปฏิบัติงานได้จริง มีความคิดสร้างสรรค์ที่ทำให้สามารถประกอบอาชีพได้หลายอาชีพ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 122 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงดินแดง เขตดินแดง กรุงเทพมหานคร
ประวัติการก่อตั้ง
วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ ก่อตั้งขึ้น เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนบุตรข้าราชการกองทัพบกส่วนกลาง" โดยจอมพลประภาส จารุเสถียร เป็นผู้ริเริ่ม
งบประมาณในการก่อสร้างได้มาจาก "เงินงบ ง.ส.ร.บ." ที่ จอมพลผิน ชุณหะวัณ ได้ชักชวนให้ข้าราชการในสังกัดกองทัพบกทุกท่านเสียสละเงินรายได้ปีละ 1 วัน เพื่อสมทบทุนก่อสร้าง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระการจัดการด้านศึกษาของชาติ และเป็นการตอบแทน ข้าราชการสังกัดกองทัพบก ซึ่งต้องปฏิบัติหน้าที่เพื่อประเทศชาติด้วยความเสียสละ ไม่ต้องวิตกกังวลในเรื่องการจัดหาโรงเรียนให้บุตรหลาน ตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นต้นมาแล้ว
โรงเรียนบุตรข้าราชการกองทัพบกส่วนกลาง แล้วเสร็จ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2511 บนเนื้อที่ประมาณ 28 ไร่ ริมถนนวิภาวดีรังสิต เปิดสอนเฉพาะสายสามัญอย่างเดียว โดยมี จอมพลถนอม กิตติขจร ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น และท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร เป็นผู้อุปถัมภ์
โรงเรียนอาชีวศึกษาบุตรข้าราชการกองทัพบก
ภายหลังจากปีการศึกษา 2515 ที่ดำเนินการสอนแผนกพณิชยการมาแล้วเป็นเวลา 1 ปี ในปีการศึกษา 2516 ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง ดังนี้
วิทยาลัยจักรพงษภูวนารถ
พลเอกกฤษณ์ สีวะรา ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น มอบอาคารเรียน อุปกรณ์ ที่ดินและทรัพย์สินให้กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2517และให้โรงเรียนบุตรข้าราชการกองทัพบกส่วนกลางเข้าสังกัดกรมสามัญศึกษา และโรงเรียนอาชีวศึกษาบุตรข้าราชการกองทัพบกสังกัด กรมอาชีวศึกษา
กระทรวงศึกษาธิการ จึงได้ขอพระราชทานนาม "จอมพล สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ" ซึ่งเป็นเสนาธิการกองทัพบกและเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นชื่อแทน "โรงเรียนอาชีวศึกษาบุตรข้าราชการกองทัพบก" โดยใช้ชื่อว่า "วิทยาลัยจักรพงษภูวนารถ" เพื่อเป็นเกียรติแก่กองทัพบก เช่นเดียวกันกับ โรงเรียนบุตรข้าราชการกองทัพบกส่วนกลางโดยได้นำชื่อจอมพล มหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารบกคนแรก เป็นชื่อโรงเรียนเพื่อเป็นเกียรติแก่กองทัพบกเช่นเดียวกัน ก็คือโรงเรียนสุรศักดิ์มนตรีในปัจจุบัน
หากเป็นพระนามจะเขียนดังนี้ จอมพล สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ข้อสังเกตถ้าเป็นการเขียนพระนาม จะต้องใส่ทัณฑฆาต บน ษ.ฤๅษี ที่คำว่า พงษ์ และคำว่า นาถ จะไม่มี ร.เรือ ซึ่งต่างจากชื่อวิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ คือ ไม่ต้องใส่ทัณฑฆาต บน ษ.ฤๅษี และคำว่า นารถ จะต้องมี ร.เรือ
ปีการศึกษา 2517 นักเรียนแผนกพณิชยการ (บัญชี เลขานุการ และการขาย)ได้สำเร็จการศึกษาเป็นรุ่นแรก รับประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลาย สายอาชีพ แผนกพณิชยการ (หลักสูตร 3 ปี) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2518 และในปีการศึกษา 2517 นี้เอง นักเรียนแผนกช่างกล ได้ย้ายไปเรียนรวมกับโรงเรียนช่างฝีมือทหารในปีการศึกษาที่ 2 และไม่มีการเปิดรับสมัครนักเรียนช่างกลอีกต่อไป จึงทำให้มีนักเรียนช่างกลรุ่นเดียวของวิทยาลัย ฯ ที่ได้สำเร็จการศึกษา ในปี 2519 ตามโครงการของกรมอาชีวศึกษา
วิทยาลัยจักรพงษภูวนารถ ย้ายไปสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ตามพระราชบัญญัติโอนอำนาจหน้าที่ กิจการ ทรัพย์สิน หนี้สิน ข้าราชการ ลูกจ้างและเงินงบประมาณของสถานศึกษาในสังกัดกรมอาชีวศึกษา 28 แห่ง เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520
เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) สายวิชาบริหารธุรกิจ 3 สาขาวิชา คือ การบัญชี การตลาด และเลขานุการ ในปี พ.ศ. 2527
ไพรด์พาร์ก
ไพรด์พาร์ก (Pride Park) เป็นสนามฟุตบอลที่ตั้งอยู่ในเมือง ดาร์บี โดยเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ
วิทยาลัยจักรพงษภูวนารถ
พ.ศ. 2528 เปิดสอนสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ในภาคเวลาราชการปกติ
ไพรด์พาร์ก
เริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1996 และเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 แทนสนาม เบสบอล กราวน์ด ที่ใช้งานมานานถึง 102 ปี * ฤดูกาล2016/17 สโมสรได้ปรับปรุงใหม่เพียงเล็กน้อย ติดตั้งไฟ : เพิ่มความสว่าง เพิ่มความจุ เป็น 33,678 ที่นั่ง รวมถึง ทาสี, กระจกหน้าสนาม
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ
วิทยาลัยจักรพงษภูวนารถ
พ.ศ. 2529 เปิดสอนภาคนอกเวลาราชการปกติ (รอบบ่าย) ระดับปวส. สายวิชาบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการตลาด และ คอมพิวเตอร์ธุรกิจ
สาขาวิชาที่เปิดสอน
ปัจจุบัน วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ เปิดสอนในระดับปริญญาตรี มีทั้งหลักสูตรปกติและสบทบ ต่อเนื่องทั้งหมด 2 คณะ  ดังต่อไปนี้
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต หลักสูตรบัญชีบัณฑิต หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต หลักสูตรเทคโนโลยีบัณฑิต
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาที่กำลังจะเปิดสอนในอนาคต
The Gifted (แก้ความกำกวม)
The Gifted อาจหมายถึง
ยุทธการที่อันดง
ยุทธการที่อันดง เป็นยุทธการของกองกำลังประเทศเกาหลีเหนือกับประเทศเกาหลีใต้เมื่อปลายเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2493 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการในสงครามเกาหลี
เมื่อกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ได้นำกองกำลังบุกยึดเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน แต่กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 และ กองกำลังเมืองหลวงเกาหลีใต้ได้ปกป้องเมืองทั้งหมดในปริมณฑลปูซาน มีการรบอยู่ระหว่างสองกำลัง ได้แก่ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 และ กองกำลังเกาหลีใต้ที่ 8 แต่กองกำลังที่ได้รับความเสียหายที่สุดคือ กองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 โดยกองกำลังถูกโจมตีทางอากาศทำให้ทหารในกองกำลังเสียชีวิต 600 คน, รถถังถูกทำลาย 11 คัน จาก 30 คัน, ผู้บัญชาการกองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกสังหาร ในเวลาต่อมากองกำลังเกาหลีเหนือที่ 12 ถูกโจมตีอย่างมากจึงทำให้ขอยอมจำนน
ไนอาลาโธเทป
ไนอาลาโธเทป (Nyarlathotep) หรือไนอาลัทโฮเทป หรือเนียลาโธเทป เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไนอาลาโธเทปมีฉายาว่า ความวุ่นวายที่คืบคลาน (Crawling Chaos) ปรากฏตัวในเรื่องสั้นชื่อ ไนอาลาโธเทป (พ.ศ. 2463) และนับเป็นเทพที่มีบทบาทมากที่สุดตัวหนึ่งในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์
ไนอาลาโธเทปมีร่างอวตารอยู่มากมายและมีรูปร่างที่แตกต่างกันนับไม่ถ้วน บางครั้งไนอาลาโธเทปจะปรากฏตัวบนโลกในร่างมนุษย์ ซึ่งมักเป็นชายร่างสูง มีนิสัยขี้เล่น และแต่งกายด้วยชุดสีดำล้วน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นสัตว์ประหลาดซึ่งมีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว ในบทกวี Nyarlathotep และนิยาย เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ (พ.ศ. 2469) ไนอาลาโธเทปปรากฏกายเป็นชายที่มีลักษณะคล้ายฟาโรห์ของอียิปต์โบราณ ซึ่งมีเหล่าสาวกติดตามเป็นจำนวนมาก ในเรื่องสั้น The Dreams in the Witch House (พ.ศ. 2476) ไนอาลาโธเทปปรากฏตัวในร่างของ บุรุษดำ ซึ่งเป็นปิศาจผิวดำในลัทธิแม่มดของนิวอิงแลนด์ และใน The Haunter of the Dark (พ.ศ. 2476) อสุรกายซึ่งเป็นเงามืดที่มีหนวดระยาง ปีกค้างคาว และดวงตาที่ลุกเป็นไฟสามดวง (three-lobed burning eye) ซึ่งอยู่ในวิหารแห่งลัทธิสตารีวิสดอมก็เป็นหนึ่งในร่างอวตารของไนอาลาโธเทป นักประพันธ์ในกลุ่มตำนานคธูลูยังได้เขียนถึงร่างอวตารของไนอาลาโธเทปอีกมากมายในภายหลัง เช่น
ไนอาลาโธเทปสามารถพูดภาษามนุษย์ได้ และเป็นเหมือนสื่อกลางระหว่างเอาเตอร์ก็อดและเกรทโอลด์วันกับเหล่าสาวกซึ่งบูชาเทพเหล่านี้ ไนอาลาโธเทปยังมีหน้าที่คอยทำตามความประสงค์ของอซาธอท ไนอาลาโธเทปยังมีนิสัยชอบหลอกให้เหยื่อเสียสติยิ่งกว่าจะฆ่าให้ตาย บางครั้งไนอาลาโธเทปจะทำลายผู้อื่นหรืออารยธรรมโดยการสอนเวทมนตร์หรือวิทยาการที่ทรงอำนาจให้ จากนั้นจึงเฝ้าดูผู้ที่ได้รับความรู้นั้นไปทำลายตัวเองอย่างช้าๆ นับเป็นเอาเตอร์ก็อดที่มีบุคลิกคล้ายมนุษย์มากที่สุด
ในเรื่องชุดความฝันของเลิฟคราฟท์ ไนอาลาโธเทปยังเป็นผู้คุ้มครองเหล่าเทพเกรทวัน ซึ่งเป็นเทพแห่งโลกที่อ่อนแอ ใน Dream Quest of Unknown Kadath ไนอาลาโธเทปอ้างว่าตนคือเจตจำนงแห่งเอาเตอร์ก็อด และแท้จริงแล้ว ไนอาลาโธเทปก็ทั้งดูแคลนและไม่พอใจเอาเตอร์ก็อดตนอื่นๆที่ไร้จิตใจ
ที่มาของไนอาลาโธเทป
ในจดหมายที่เลิฟคราฟท์ส่งถึง ไรน์ฮาร์ด ไคลเนอร์ เลิฟคราฟท์ได้เล่าถึงฝันร้ายซึ่งเป็นที่มาของบทกวี ไนอาลาโธเทป โดยในฝันนั้น เลิฟคราฟท์ได้รับจดหมายจาก ซามูเอล เลิฟแมน ซึ่งมีเนื้อหาแนะนำให้เลิฟคราฟท์ไปหาไนอาลาโธเทปถ้าเขาไปที่โพรวิเดนซ์ โดยระบุว่าไนอาลาโธเทปนั้น "น่ากลัวกว่าทุกสิ่งที่คุณจะจินตนาการได้ แต่ก็น่าอัศจรรย์มาก" เลิฟคราฟท์ไม่เคยได้ยินชื่อไนอาลาโธเทปมาก่อน แต่ก็เข้าใจถึงชื่อนั้นดี
"ไนอาลาโธเทปเป็นนักแสดงหรือผู้บรรยายต่อหน้าสาธาณะชน และเร่งเร้าให้เกิดความกลัวและข้อถกเถียงต่อการแสดงของเขา การแสดงนี้มีสองช่วง ช่วงแรกเป็นภาพยนตร์อันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งอาจเป็นคำทำนายก็ได้ ตามด้วยการทดลองพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และไฟฟ้า เมื่อผมได้รับจดหมายฉบับนี้ ผมก็คล้ายจะจำได้ว่าไนอาลาโธเทปมาอยู่ที่โพรวิเดนซ์แล้ว คลับคล้ายคลับคลาว่ามีคนกระซิบให้ฟังถึงความน่ากลัวของเขาและเตือนให้ผมอยู่ห่างเขาไว้ แต่จดหมายของเลิฟแมนทำให้ผมตัดสินใจได้...เมื่อผมออกจากบ้านก็เห็นฝูงชนเบียดเสียดกันในยามราตรี กระซิบกันอย่างหวาดกลัวและถูกพาไปยังทางเดียวกัน ผมไปรวมกับพวกนั้น หวาดกลัว แต่ก็อยากพบและอยากได้ฟังเสียงของไนอาลาโธเทป ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้แปลกประหลาด และ ไม่อาจอธิบายได้"
วิลล์ เมอเรย์ตั้งข้อสังเกตว่า ไนอาลาโธเทปในความฝันของเลิฟคราฟท์นี้น่าจะมีที่มาจากการทดลองต่อสาธารณชนของนิโคลา เทสลา และโรเบิร์ต เอ็ม. ไพรซ์ได้เสนอว่าชื่อของไนอาลาโธเทปนั้นอาจจะมาจากตัวละครของลอร์ดดุนซานีซึ่งเป็นนักประพันธ์ที่เลิฟคราฟท์ชื่นชอบ คือ อัลฮิเรธ โฮเทป นักทำนายปลอมในเรื่อง The Gods of Pegana และ ไมนาธิเทป เทพผู้พิโรธในเรื่อง The Sorrow of Search
The Nyarlathotep Cycle
ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ The Nyarlathotep Cycle ซึ่งรวมบทประพันธ์ซึ่งเกี่ยวข้องหรือได้รับแรงบันดาลใจจากไนอาลาโธเทป The Nyarlathotep Cycle ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ หนังสือเล่มนี้ได้รวมบทนำของไพรซ์ซึ่งอธิบายที่มาและพัฒนาการของไนอาลาโธเทป
ภายในเล่มประกอบด้วย:
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ในวิดีโอเกมชุดเมกามิเทนเซย์ ไนอาลาโธเทปเป็นหนึ่งในปิศาจที่ปรากฏตัวในเกมหลายๆภาค ซึ่งในภาค เพอร์โซนา 2 ไนอาลาโธเทปปรากฏตัวเป็นตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญและศัตรูตัวสุดท้าย ซึ่งในเรื่องนั้นไนอาลาโธเทปเป็นตัวแทนจิตใต้สำนึกร่วม (collective unconscious) ด้านทำลายล้างของมนุษยชาติ ตรงข้ามกับฟิเลมอนซึ่งเป็นจิตใต้สำนึกร่วมด้านสร้างสรรค์ตามทฤษฏีของคาร์ล จุงก์ ในภาค Innocent Sin นั้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ยังปรากฏตัวเป็นร่างอวตารของไนอาลาโธเทปอีกด้วย
ในวิดีโอเกมและอนิเมะ เดมอนเบน เทพอสูรคำราม (Demonbane) ซึ่งได้รับอิทธิพลจากงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู ไนอาลาโธเทปมีบทบาทเป็นตัวร้ายสำคัญของเรื่อง โดยนอกจากร่างจริงซึ่งเป็นเงามืดขนาดใหญ่ที่มีตาลุกเป็นไฟสามดวงและเต็มไปด้วยเขี้ยวเล็บกับสายระยางแล้ว ไนอาลาโธเทปยังปรากฏตัวเป็น ไนอา เจ้าของร้านขายหนังสือซึ่งเต็มไปด้วยตำราลึกลับ ไนอาร์ลา หญิงรับใช้ของ ออกัสตา เดอเลธ บาทหลวง ไน หัวหน้าลัทธิสตารีวิสดอม และคล็อกเวิร์กแฟนธอม ซึ่งเป็นหุ่นยนต์เดอุสมาคินา รวมถึงบุรุษดำนิรนามจากอียิปต์และหนูพูดได้สีดำ
ในไลท์โนเวล ไฮโยเระ! เนียร์โกะซัง (這いよれ! ニャル子さん) ซึ่งเป็นเรื่องล้อเลียนแนวตลก เนียร์โกะ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องนั้นเป็นเด็กสาวผู้ร่าเริงจากเผ่าไนอาลาโธเทป ตามเนื้อเรื่องนั้นพี่ชายของเธอเป็นผู้เล่าเรื่องของมนุษย์ต่างดาวต่างๆให้เลิฟคราฟท์ฟัง ซึ่งเลิฟคราฟท์ได้ใช้เป็นแรงบันดาลใจของเรื่องต่างๆ
เห็บโค
เห็บโค ( หรือ Rhipicephalus microplus) เป็นปรสิตภายนอกของสัตว์หลายชนิดเช่น ม้า ลา แพะ แกะ กวาง หมู หมา และสัตว์ป่าบางชนิด ที่มีความสำคัญต่อโคและกระบือในเขตร้อนชื้น ส่วนใหญ่พบในเอเชีย บางส่วนของออสเตรเลีย มาดากัสการ์ แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ บริเวณทะเลแคริบเบียน อเมริกาใต้ และ อเมริกากลาง รวมทั้ง เม็กซิโก เคยพบในสหรัฐอเมริกา ตามแนวชายแดนที่ติดต่อกับเม็กซิโก
เห็บทุกระยะในชีพจักรต้องการเลือด เห็บระยะตัวอ่อน (larvae) ต้องดูดกินเลือดจนอิ่มตัวก่่อนจะลอกคราบเป็นระยะตัวกลางวัย (nymph) เห็บระยะตัวเต็มวัยจะเกาะและอาศัยบนตัวโคในทุกระยะของการเจริญเติบโต จากนั้นเพศเมียจะต้องกินเลือดจนอิ่มตัว (engorge) ก่่อนที่จะลงสู่พื้นเพื่อหาที่เหมาะสมในการวางไข่
สัตว์ที่มีเห็บเกาะดูดเลือดจำนวนมากจะส่งผลต่่อสุขภาพโดยตรง ทำให้เกิดภาวะโลหิตจางในสัตว์อายุน้อยจะทำให้การเจริญเติบโตช้้า แคระแกรน ส่วนในสัตว์ที่โตเต็มที่อาจซูบผอม ผลผลิตน้ำนมลดลง นอกจากนี้เห็บยังเป็นพาหะนำโรคร้ายแรงได้แก่โรค babesiosis anaplasmosis และ theileriosis
ดารีอา โดนต์โซวา
อากริพพินา อาร์คาดเยฟนา โดนต์โซวา (Агриппи́на Арка́дьевна Донцо́ва (Васи́льева); เกิด 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952) หรือรู้จักกันทั่วไปกันในชื่อ ดารีอา โดนต์โซวา (Дарья Донцова) (ชื่อก่อนแต่งงาน: วาลีซเยฟวา) เป็นนักเขียนชาวรัสเซียและสมาชิกสหภาพนักเขียนรัสเซีย เธอได้รับรางวัลด้านวรรณกรรมมากมายตลอดหลายปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลอย่างเป็นทางการของหอการค้าหนังสือในรัสเซีย เธอขึ้นอันดับหนึ่งในบรรดานักเขียนนิยายผู้ใหญ่เกี่ยวกับยอดขายรวมประจำปีของหนังสือที่ตีพิมพ์โดยเธอ ในปี 2015 เธอตีพิมพ์หนังสือและแผ่นพับจำนวน 117 เล่ม         ซึ่งหนังสือพิมพ์ของเธอตีพิมพ์ทั้งหมด 1,968 เล่มในรัสเซีย
ครอบครัว
เธอเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1952 ในครอบครัวผู้กำกับของมอสคอนเสิร์ต ทามาลาโนวาคกี และนักเขียนชาวโซเวียตที่รู้จักกันน้อย (1929 OGPU) อาร์คาดีย์ นิโคเลวิซ วาลีซเยฟ พ่อของเธอมาจากครอบครัวชนชั้นแรงงาน คุณปู่ของเธอทำงานที่โรงงานทอผ้า คุณยายทำหน้าที่เป็นลูกจ้างรายวัน ก่อนเธอจะนั้นเกิดพวกเขาได้หย่าร้างกันก่อน
เดอะสปายส์แอดเวนเจอส์อินนอร์ทอเมริกา
เดอะสปายส์แอดเวนเจอส์อินนอร์ทอเมริกา (The Spy's Adventures in North America) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1986 ที่เผยแพร่โดยบริษัทโพลาร์แวร์
รูปแบบการเล่น
เดอะสปายส์แอดเวนเจอส์อินนอร์ทอเมริกาเป็นเกมที่ผู้เล่นหนึ่งถึงหกคนสามารถทำงานร่วมกัน หรือในฐานะสายลับปะทะสายลับ
การตอบรับ
เดวิด เอ็ม. วิลสัน ได้วิจารณ์เกมนี้ให้แก่นิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และกล่าวว่า "โดยสรุปแล้ว ซีรีส์เดอะสปายส์แอดเวนเจอส์ค่อนข้างสนุก ไม่ต้องพูดถึงการศึกษา เกมนี้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับครอบครัวที่มีเด็ก ๆ เนื่องจากวิธีการสอนภูมิศาสตร์ที่สนุกสนาน ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นเกมที่สนุก (และเรียบง่าย)"
ยูฮิ คุเรไน
คุเรไน เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของเธอแยกได้เป็นสองคำ คือ Yuuhi ( 夕日 )= พระอาทิตย์ยามเย็น, Kurenai ( 紅 ) = สีแดงเข้ม
ข้อมูลตัวละคร
โจนินใหม่ คือครูหัวหน้าทีม 8 ซึ่งประกอบไปด้วยอะบุราเมะ ชิโนะ, ฮิวงะ ฮินาตะ, อินุซึกะ คิบะ + อากามารุ สอนเรื่องการต่อสู้ และแต่งตัวให้ฮินาตะเสมอ ต่างจากพ่อของฮินาตะที่ไม่ใส่ใจฮินาตะนัก และผลักไสฮินาตะให้ไปตนดูแลแทนอีกที โดยตนแอบคบกับอาสึมะ แต่ก็ถูกจับได้แบบดื้อๆซะงั้น
ในภาคตำนานวายุสลาตัน แม้คบกับอาสึมะ แต่โดยแยกกันอยู่แบบไม่ได้แต่งงานกัน พอตนเริ่มท้องก็เลิกเป็นนินจา พอชิกามารุมะส่งข่าวว่าอาสึมะถูกฆ่าตาย ก็เสียใจมาก ชิกามะรุได้ให้สัญญาไว้ว่าจะดูแลลูกของตนให้ ซึ่งลูกคลอดช่วงก่อนสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4
การแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครมาทิดพี่น้อง
การแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนระหว่างโครโมโซมคู่พี่น้อง (Sister chromatid exchange;SCE ) เป็นการแลกเปลี่ยนสารพันธุกรรมระหว่างโครโมโซมคู่พี่น้องหรือซิสเตอร์โครมาติด (sister chromatids) ถูกค้นพบครั้งแรกโดยใช้การย้อมสีแบบจิมซา ระหว่างซิสเตอร์โครมาติดในการแบ่งเซลล์ระยะก่อนแอนาเฟส พบว่ามีบางชิ้นส่วนที่ถูกย้อม ส่งต่อไปยังโครโมโซมคู่พี่น้องที่ไม่ได้ย้อม
เหตุผลของการแลกเปลี่ยนชิ้นส่วนไม่ทราบแน่นอน แต่ใช้เป็นตัวทดสอบการก่อกลายพันธุ์ของสารพิษ การแลกเปลี่ยนตั้งแต่ 14-100 จุดขึ้นไปถือว่าไม่ปกติ พบในโรคบางชนิดเช่น Bloom syndrome ที่มีการแลกเปลี่ยน 100-160 จุดต่อการแบ่งเซลล์แบบไมโอซิส การแลกเปลี่ยนที่ความถี่สูงมีความเกี่ยวข้องกับการเกิดเนื้องอกและพบบ่อยในผู้ป่วย B51(+) Behçet's disease.
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 52
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 52 ของไทย (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 – 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540) พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 52 ของไทย
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังต่อไปนี้
การปรับคณะรัฐมนตรี
ในวันเดียวกันนี้ได้มีพระบรมราชการโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งรัฐมนตรี ดังนี้
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ประกาศลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
เหงียน ฮวี เถียป
เหงียน ฮวี เถียป (Nguyễn Huy Thiệp) เกิดเมื่อ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 หรือ 29 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่กรุงฮานอย ในครอบครัวแม่ค้าหาบเร่ ในช่วงที่เกิดสงครามซึ่งฮานอยไม่มีความปลอดภัย ครอบครัวของเขาได้อพยพออกไปรับจ้างทำสวนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ จน พ.ศ. 2503 จึงกลับมายังฮานอยเพื่อให้เถียปได้เรียนหนังสือ เถียปสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฝึกหัดครูเมื่อ พ.ศ. 2513 และได้บรรจุเป็นครูทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจน พ.ศ. 2523 จึงได้ย้ายกลับฮานอย
เถียปเริ่มเขียนหนังสือเมื่อ พ.ศ. 2530 โดยผลงานของเขาที่ก่อให้เกิดกระแสในวงการวรรณกรรมอย่างกว้างขวางคือเรื่องสั้นอิงประวัติศาสตร์ 3 เรื่องได้แก่ “พรหมจรรย์”, “ดาบคม” และ “ทองกับไฟ” ซึ่งกล่าวถึงประวัติศาสตร์เวียดนามในสมัยของจักรพรรดิกวางจุง จักรพรรดิซาล็อง (ยาล็อง) และกวีเอกเหงียน ซู โดยแสดงมุมมองต่อบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้ต่างไปจากเดิม
หมู่เกาะซอโลเวตสกี
หมู่เกาะซอโลเวตสกี (Солове́цкие острова́; Solovetsky Islands) เป็นหมู่เกาะในประเทศรัสเซีย ในอ่าวโอเนกา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลขาว ในอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ เดินทางเข้าถึงหมู่เกาะโดยสนามบินซอโลเวตสกี แต่เดิมเป็นสถานที่เนรเทศ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นแหล่งอนุรักษ์ทางประวัติศาสตร์และธรรมชาติ
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 14
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 14 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่เปิดให้บริการล่าสุดในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เมื่อก่อสร้างส่วนต่อขยายแล้ว จะมีระยะทาง 47.7 กิโลเมตร 36 สถานี โดยเปิดให้บริการส่วนแรกเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ดำเนินการโดย Beijing MTR Corp. Ltd
รัฐสภาสมาพันธรัฐ
รัฐสภาสมาพันธรัฐ(Confederate States Congress) เป็นทั้งรัฐสภาเฉพาะกาลและสภานิติบัญญัติแห่งสมาพันธรัฐอเมริกาในช่วงปีค.ศ. 1861-1865 โดยวัตถุประสงค์หลักคือเพื่อจัดตั้งรัฐบาลสำหรับการปฏิวัติโดยกลุ่มรัฐทางใต้ และเพื่อบริหารจัดการสงครามตลอดอายุของสมาพันธรัฐ โดยมีที่ประชุมอยู่ที่มอนต์กอเมอรี (รัฐแอละแบมา) และริชมอนด์ (รัฐเวอร์จิเนีย)
การนิติบัญญัติทั้งหมดของสมาพันธรัฐนั้นมีความสำคัญเป็นรองจากการพยายามเอาชนะในสงครามกลางเมืองอเมริกา
จูเซปเป เมอัซซา
จูเซปเป เมอัซซา (Giuseppe Meazza; 23 สิงหาคม 1910 – 21 สิงหาคม 1979) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและผู้เล่นชาวอิตาลี ตลอดอาชีพของเขา เขาเล่นให้แก่อินเตอร์มิลานเป็นหลักในคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยทำได้ 242 ประตูจาก 365 นัดให้กับสโมสร และคว้าแชมป์เซเรียอา 3 สมัย รวมถึงโคปปาอิตาเลียด้วย หลังจากนั้นเขายังเล่นให้กับเอซีมิลานคู่แข่งร่วมเมืองของอินเตอร์เช่นเดียวกับยูเวนตุสที่เป็นคู่แข่งร่วมเมืองของตูริน นอกเหนือจากการเล่นกับวาเรเซและอาตาลันตา ในระดับทีมชาติ เขาพาอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัยติดต่อกัน ใน ค.ศ. 1934 ที่บ้านเกิด และใน ค.ศ. 1938 ในฐานะกัปตันทีม ทำให้มีชื่อติดทีมออลสตาร์ เมอัซซาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับการยกย่องจากหลาย ๆ คนในแวดวงกีฬาว่าเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี  จูเซปเป ปริสโก และจันนี เบรรา ถือว่าเขาเป็นนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
เมอัซซาเป็น 1 ในผู้เล่นอิตาลีเพียง 4 คนที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 2 สมัย ร่วมกับโจวันนี แฟร์รารี, กวีโด มาเซตตี และเอรัลโด มอนเซลโย หลังจากเขาแขวนสตั๊ด เขาทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมชาติอิตาลีและแก่สโมสรในอิตาลีหลายสโมสร รวมถึงสโมสรเก่าของเขาอย่างอินเตอร์และอาตาลันตา เช่นเดียวกับโปรปาเตรียและเบชิกทัชของตุรกี เขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
เนื่องจากทักษะการยิงประตูที่มากมายและความสามารถในการสร้างสรรค์เกม เมอัซซาจึงได้รับสมญานามว่า อิลเจนิโอ ("อัจฉริยะ") จากสื่ออิตาลีตลอดอาชีพของเขา
÷ (อัลบั้ม)
÷ (อ่านว่า ดีไวด์) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 3 ของนักร้อง นักประพันธ์เพลงชาวอังกฤษ เอ็ด ชีแรน วางจำหน่ายในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2017 สังกัดค่ายเพลงอะไซลัมเรเคิดส์ และแอตแลนติกเรเคิดส์ โดยเพลง "คาสเซิลออนเดอะฮิลล์" และเพลง "เชปออฟยู" ซึ่งเป็นซิงเกิลหลักจากอัลบั้ม ได้วางจำหน่ายในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2017
อัลบั้มนี้ได้ชนะรางวัลแกรมมีสาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 60
งูหลามปากเป็ด
งูหลามปากเป็ด (Blood python; ) เป็นงูไม่มีพิษ มีลำตัวที่อ้วน หนา กว่างูหลามและงูเหลือม แต่มีหางที่สั้นแลดูไม่สมส่วน และมีลวดลายที่แปลกออกไป มีหลายหลากสี ทั้งน้ำตาล, แดง, เหลือง, ส้ม หรือ เขียว โดยงูแต่ละตัวจะมีสีสันและลวดลายต่างกันออกไป ขนาดโตเต็มที่ได้ประมาณ 1.50 เมตร จัดเป็นงูที่มีขนาดเล็กที่สุดในสกุลนี้
พบในประเทศไทยตั้งแต่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ลงไป ตลอดจนมาเลเซีย, สิงคโปร์จนถึงอินโดนีเซีย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกอยู่ที่เกาะสุมาตรา เป็นงูที่ไม่ค่อยขึ้นต้นไม้ มักจะซุ่มรออาหารตามพื้นดินที่เฉอะแฉะใกล้แหล่งน้ำ ที่โดยมากเป็นสัตว์เลือดอุ่นขนาดเล็ก งูหลามปากเป็ดวางไข่ครั้งละประมาณ 30–50 ฟอง
แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย คือ P. c. curtus เป็นชนิดทั่วไป, P. c. breitensteini พบในบอร์เนียว และ P. c. brongersmai พบในแหลมมลายูของมาเลเซียและสิงคโปร์ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมสัตว์เลื้อยคลานเพราะมีความสวยงาม ในบางข้อมูลจะให้ชนิดย่อยทั้ง 3 ชนิดนี้เป็นชนิดแยกกันไปเลย
สัตว์มีกระดูกสันหลัง
สัตว์มีกระดูกสันหลัง (vertebrate) สิ่งมีชีวิตประเภทนี้มีกระดูกสันหลังหรือไขสันหลัง สิ่งมีชีวิตที่มีกระดูกสันหลังเริ่มมีวิวัฒนาการมาเป็นเวลาประมาณ 505 ล้านปี ในยุคแคมเบรียนกลาง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของช่วงยุคแคมเบรียน โครงกระดูกของไขสันหลัง ถูกเรียกว่ากระดูกสันหลัง Vertebrate เป็นไฟลัมย่อยที่ใหญ่ที่สุดใน Chordates รวมทั้งยังมีสัตว์ที่คนรู้จักมากที่สุดอีกด้วย (ยกเว้นแมลง) ปลา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม (รวมทั้งมนุษย์) เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีกระดูกสันหลังทั้งสิ้น ลักษณะเฉพาะของไฟลัมย่อยนี้คือระบบของกล้ามเนื้อจำนวนมาก เช่นเดียวกับระบบประสาทส่วนกลางที่ถูกวางในกระดูกสันหลังเป็นส่วน ๆ
สัตว์มีกระดูกสันหลัง คือกระดูกสันหลังจะอยู่เป็นแนวยาวไปตามด้านหลังของสัตว์ กระดูกสันหลังจะต่อกันเป็นข้อ ๆ  ยืดหยุ่น  เคลื่อนไหวได้มีหน้าที่ช่วยพยุงร่างกายให้เป็นรูปร่างทรวดทรงอยู่ได้และยังช่วยป้องกันเส้นประสาทอีกด้วย สัตว์พวกมีกระดูกสันหลัง  นักวิทยาศาสตร์ยังแบ่งออกเป็น  5 พวกคือ
วิวัฒนาการ
จากหลักฐานทางธรณีวิทยาพบว่า สัตว์มีกระดูกสันหลังพวกแรกคือออสตราโคเดิร์ม (ostracoderm) ซึ่งเป็นปลาไม่มีขากรรไกร ปัจจุบันสัตว์ในกลุ่มนี้ที่พบคือปลาปากกลม สัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ ที่พบในลำดับถัดมาคือปลามีขากรรไกรพวกแรก เรียกพลาโคเดิร์ม (placoderm) ซึ่งวิวัฒนาการต่อมาเป็นปลากระดูกแข็งและปลากระดูกอ่อนในปัจจุบัน ต่อมาจึงเกิดสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตามลำดับ
สิทธิมนุษยชน
สิทธิมนุษยชน (human rights) เป็นหลักทางศีลธรรมหรือจารีต ซึ่งอธิบายมาตรฐานตายตัวของพฤติกรรมมนุษย์ และได้รับการคุ้มครองสม่ำเสมอเป็นสิทธิทางกฎหมายในกฎหมายท้องถิ่นและกฎหมายระหว่างประเทศ ปกติเข้าใจว่าเป็นสิทธิพื้นฐานที่ไม่โอนให้กันได้ "ซึ่งบุคคลมีสิทธิในตัวเพียงเพราะผู้นั้นเป็นมนุษย์" และซึ่ง "มีอยู่ในมนุษย์ทุกคน" โดยไม่คำนึงถึงชาติ สถานที่ ภาษา ศาสนา ชาติพันธุ์กำเนิดหรือสถานภาพอื่นใด สิทธิมนุษยชนใช้ได้ทุกที่ทุกเวลาในแง่ที่เป็นสากล และสมภาคในแง่ที่เหมือนกับสำหรับทุกคน สิทธิดังกล่าวต้องการความร่วมรู้สึกและหลักนิติธรรม และกำหนดพันธะต่อบุคคลให้เคารพสิทธิมนุษยชนของผู้อื่น สิทธิดังกล่าวไม่ควรถูกพรากไปยกเว้นอันเป็นผลของกระบวนการทางกฎหมายที่ยึดพฤติการณ์แวดล้อมจำเพาะ ตัวอย่างเช่น สิทธิมนุษยชนอาจรวมเสรีภาพจากการจำคุกโดยมิชอบด้วยกฎหมาย การทรมานและการประหารชีวิต
ลัทธิสิทธิมนุษยชนมีอิทธิพลสูงในกฎหมายระหว่างประเทศ สถาบันโลกและภูมิภาค การกระทำของรัฐและองค์การนอกภาครัฐก่อพื้นฐานของนโยบายสาธารณะทั่วโลก แนวคิดสิทธิมนุษยชนเสนอว่า "หากวจนิพนธ์สาธารณะสังคมโลกยามสงบสามารถกล่าวเป็นภาษาศีลธรรมร่วมได้ สิ่งนั้นคือสิทธิมนุษยชน" การอ้างอย่างหนักแน่นโดยลัทธิสิทธิมนุษยชนยังกระตุ้นกังขาคติและการอภิปรายเกี่ยวกับเนื้อหา สภาพและการให้เหตุผลว่าชอบด้วยกฎหมายซึ่งสิทธิมนุษยชนตราบจนทุกวันนี้ ความหมายแน่ชัดของคำว่า "สิทธิ" นั้นมีการโต้เถียงและเป็นหัวข้อการอภิปรายทางปรัชญาต่อไป ขณะที่มีการเห็นพ้องต้องกันว่าสิทธิมนุษยชนครอบคลุมสิทธิต่าง ๆ เช่น สิทธิที่จะได้รับการพิจารณาคดีด้วยความเป็นธรรม การคุ้มครองจากการเป็นทาส การห้ามพันธุฆาต เสรีภาพในการพูด หรือเสรีภาพที่จะได้รับการศึกษา แต่ยังเห็นไม่ลงรอยกันเกี่ยวกับว่าสิทธิใดบ้างต่อไปนี้ควรรวมอยู่ในกรอบทั่วไปของสิทธิมนุษยชน นักคิดบางคนเสนอว่าสิทธิมนุษยชนควรเป็นข้อกำหนดพื้นฐานเพื่อเลี่ยงการละเมิดที่ร้ายแรงที่สุด ขณะที่บางคนมองว่าเป็นมาตรฐานขั้นสูง
ความคิดพื้นฐานดังกล่าวจำนวนมากซึ่งขับเคลื่อนขบวนการสิทธิมนุษยชนพัฒนาขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สองและความเหี้ยมโหดของฮอโลคอสต์ จนลงเอยด้วยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติมีมติเห็นชอบปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนในกรุงปารีสในปี 2491 คนโบราณไม่มีแนวคิดสิทธิมนุษยชนสากลสมัยใหม่แบบเดียวกัน การบุกเบิกวจนิพนธ์สิทธิมนุษยชนอย่างแท้จริงนั้นคือมโนทัศน์สิทธิธรรมชาติซึ่งปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีกฎหมายธรรมชาติยุคกลางซึ่งโดดเด่นขึ้นระหว่างยุคภูมิธรรมยุโรปโดยมีนักปรัชญาอย่างจอห์น ล็อก, ฟรานซิส ฮัตชิสัน (Francis Hutcheson) และฌ็อง-ฌัก บูร์ลามากี (Jean-Jacques Burlamaqui) และซึ่งมีการเสนออย่างโดดเด่นในวจนิพันธ์การเมืองของการปฏิวัติอเมริกาและการปฏิวัติฝรั่งเศส จากรากฐานนี้ การให้เหตุผลสิทธิมนุษยชนสมัยใหม่กำเนิดขึ้นในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อาจเป็นปฏิกิริยาต่อความเป็นทาส การทรมาน พันธุฆาตและอาชญากรรมสงคราม โดยความตระหนักถึงความเปราะบางของมนุษย์ในตัวและเป็นเงื่อนไขก่อนความเป็นไปได้ของสังคมยุติธรรม
ปรัชญา
ปรัชญาตะวันตกเรื่องสิทธิมนุษยชนที่เก่าแก่ที่สุดสำนักหนึ่งมีว่าสิทธิมนุษยชนเป็นผลลัพธ์ของกฎหมายธรรมชาติ ที่มาจากเหตุผลทางปรัชญาหรือศาสนาที่แตกต่างกัน ทฤษฎีอื่น ๆ มีว่าสิทธิมนุษยชนเป็นการประมวลพฤติกรรมที่มีศีลธรรมของมนุษย์ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ทางสังคมของมนุษย์ที่พัฒนามาจากกระบวนการวิวัฒนาการทางชีววิทยาและสังคม
สากลนิยมกับสัมพัทธนิยมทางวัฒนธรรม
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนระบุไว้ว่าสิทธิมนุษยชนใช้กับมนุษย์ทุกคนโดยเสมอกัน ไม่ว่าอยู่ที่ใด รัฐใด มีเชื้อชาติหรือวัฒนธรรมใดก็ตาม แต่ผู้สนับสนุนสัมพัทธนิยมเสนอว่าสิทธิมนุษยชนไม่ใช่สิ่งสากล และขัดแย้งกับบางวัฒนธรรมตลอดจนคุกคามการอยู่รอดของวัฒนธรรมเหล่านั้น บางคนอธิบายสากลนิยมว่าเป็นจักรวรรดินิยมทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจหรือการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมโนทัศน์สิทธิมนุษยชนมักอ้างว่ามีรากเหง้ามาจากทัศนะทางการเมืองแบบเสรีนิยม ซึ่งแม้ว่าโดยทั่วไปเป็นที่ยอมรับในทวีปยุโรป ญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ แต่มิได้เป็นมาตรฐานที่อื่น นอกจากนี้ยังมีการพาดพิงถึงนักคิดสิทธิมนุษยชนที่ทรงอิทธิพลบางคน เช่น จอห์น ล็อก และจอห์น สจวต มิล ว่าทุกคนเป็นชาวตะวันตกและบางคนยังพัวพันกับการบริหารจักรวรรดิเองเสียด้วย
สิทธิที่นักสัมพัทธนิยมมักแย้งคือสิทธิสตรี ตัวอย่างเช่น การตัดอวัยวะเพศสตรีพบในหลายวัฒนธรรมในทวีปแอฟริกา เอเชียและอเมริกาใต้
ลี กวน ยิว อดีตนายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ และมหาเธร์ โมฮัมหมัด อดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย อ้างในคริสต์ทศวรรษ 1990 ว่าค่านิยมแบบเอเชียแตกต่างจากค่านิยมตะวันตกมาก และมีสำนึกเรื่องความจงรักภักดีและการยอมสละเสรีภาพส่วนบุคคลเพื่อให้สังคมมีเสถียรภาพและมั่งคั่ง ฉะนั้นรัฐบาลอำนาจนิยมจึงเหมาะสมกับทวีปเอเชียมากกว่าประชาธิปไตย
อย่างไรก็ดี ผู้ให้เหตุผลสัมพัทธนิยมมักละเลยข้อเท็จจริงที่ว่าสิทธิมนุษยชนเป็นของใหม่สำหรับทุกวัฒนธรรม คือ มีประวัติย้อนไปไม่เกินปี 1948 ทั้งไม่คำนึงถึงข้อเท็จจริงที่ว่าผู้ร่างปฏิญญาฯ ประกอบด้วยคนหลายวัฒนธรรมและประเพณี เช่น คริสตังชาวอเมริกัน, นักปรัชญาศาสนาขงจื้อชาวจีน, นักลัทธิไซออนิสต์ชาวฝรั่งเศส และผู้แทนจากสันนิบาตอาหรับ และได้รับคำแนะนำจากนักคิดอย่างมหาตมา คานธี
Michael Ignatieff แย้งว่าสัมพัทธนิยมทางวัฒนธรรมเป็นการให้เหตุผลที่เกือบทั้งหมดมาจากผู้ครอบอำนาจในวัฒนธรรมที่มีการละเมิดสิทธิมนุษยชน และผู้ที่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนล้วนเป็นผู้ไร้อำนาจทั้งสิ้น สะท้อนว่าการตัดสินสากลนิยมกับสัมพันธนิยมอยู่ในมือของผู้ที่อ้างว่าเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมนั้น ๆ
ชญิน
ชญิน (Żnin) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ อย่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 มีเนื้อที่ทั้งหมด 8.35 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูง 85 เมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 14,052 คน การแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 1 เมืองได้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย ในช่วง ค.ศ. 1772
กฎหมายระหว่างประเทศ
กฎหมายระหว่างประเทศ (International law) หมายถึง กฎ กฎเกณฑ์ และข้อตกลงที่เกิดขึ้นจากความตกลง หรือการแสดงเจตนาเข้าผูกพันของรัฐตั้งแต่สองรัฐขึ้นไป หรือระหว่างรัฐกับองค์การระหว่างประเทศ และมักใช้เป็นหลักในการพิจารณาข้อพิพาทระหว่างประเทศ
สนธิสัญญา
เป็นกฎหมายระหว่างประเทศ ที่มีแบบแผนชัดเจน ถูกร่างขึ้นเป็นเอกสารข้อตกลง ซึ่งมีผลผูกพันกับรัฐในระดับต่าง ๆ มากหรือน้อยขึ้นอยู่กับประเภทของกฎหมายนั้น ๆ และมีการลงโดยผู้แทนของรัฐ รวมถึงการให้สัตยาบันโดยรัฐสภาของรัฐที่ลงนาม จึงจะถือว่ากฎหมายนั้น มีผลผูกมัดอย่างแท้จริง
จารีตประเพณีระหว่างประเทศ
จารีตประเพณีระหว่างประเทศเป็นบ่อเกิดหลักของกฎหมายระหว่างประเทศอย่างหนึ่ง ซึ่งยึดหลักการแห่งจารีตประเพณี คณะกรรมาธิการกฎหมายระหว่างประเทศระบุว่ารูปแบบของหลักฐานของกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ ได้แก่ สนธิสัญญา คำวินิจฉัยของศาลระดับชาติและนานาชาติ กฎหมายระดับชาติ ความเห็นของที่ปรึกษากฎหมายระดับชาติ หนังสือโต้ตอบทางทูต และการปฏิบัติขององค์การระหว่างประเทศ
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29 (อุบลราชธานี-อำนาจเจริญ) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาสายสามัญ ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ แต่เดิมโรงเรียนนี้เคยเป็นโรงเรียนชายล้วนประจำมณฑลอุบลราชธานี คู่กับโรงเรียนนารีนุกูลที่เป็นโรงเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัดอุบลราชธานีในสมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง และโรงเรียนชายล้วนประจำจังหวัดในสมัยหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว
ชื่อโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
ชื่อโรงเรียน "เบ็ญจะมะมหาราช" แห่งนี้แตกต่างจากโรงเรียนอื่นที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า "เบญจม" ทั้งหลาย เพราะถือเอาตามลายพระหัตถ์ที่สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ได้ประทานนามไว้เมื่อปี พ.ศ. 2458 และเป็นโรงเรียนเดียวที่ต่อท้ายด้วย "มหาราช" ในประเทศไทย สำหรับชื่อในภาษาอังกฤษใช้ตามที่กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ กำหนดให้ใช้ในการออกเอกสารใบรับรองผลการเรียนว่า Benchama Maharat School
การสถาปนา
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชมีจุดเริ่มต้นจากการจัดการศึกษาตามนโยบายของรัฐบาลไทยในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยในปี พ.ศ. 2439 พระญาณรักขิต (พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ - จันทร์ สิริจฺนโท) ได้มอบหมายให้พระมหาอ้วน ติสฺโส (สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ วัดบรมนิวาส) และคณะ ทำการรวบรวมอุปกรณ์การศึกษาจากกรุงเทพมหานคร นำมาที่จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อจัดตั้งโรงเรียนขึ้นภายในบริเวณวัดสุปัฏนาราม เมื่อ พ.ศ. 2440 โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนอุบลวิทยาคม" โรงเรียนนี้เปิดสอนนักเรียนทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ชายในวิชาภาษาบาลี และภาษาไทย ซึ่งในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทรัพย์จำนวน 10 ชั่ง เพื่อเป็นทุนในการใช้จ่ายในการเรียนการสอนโดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ข้าหลวงใหญ่ต่างพระองค์ สำเร็จราชการมณฑลอีสานเป็นผู้แทนพระองค์ทรงนำมามอบให้
ต่อมาโรงเรียนอุบลวิทยาคมมีจำนวนนักเรียนมากขึ้น ทำให้โรงเรียนคับแคบและชำรุดทรุดโทรม ทางราชการซึ่งมีพระยาศรีธรรมศกราช (ปิ๋ว บุนนาค) สมุหเทศาภิบาลมณฑลอุบลราชธานี ในขณะนั้นได้ดำริสร้างโรงเรียนขึ้นใหม่ที่มุมทุ่งศรีเมืองทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ใน พ.ศ. 2458 ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งของโรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานีในปัจจุบัน เมื่อโรงเรียนได้สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้ประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2458 โดยพระยาศรีธรรมศกราชได้ทูลเชิญ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสนาธิการทหารบกซึ่งเสด็จมาตรวจราชการที่มณฑลอุบลราชธานีในเวลานั้น ทรงเป็นประธานประกอบพิธีเปิด และได้ประทานนามโรงเรียนว่า "โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลอุบลราชธานี เบ็ญจะมะมหาราช" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งนี้ได้ทรงออกใบประกาศตั้งนามโรงเรียนให้ไว้เป็นสำคัญด้วย ซึ่งโรงเรียนได้ใส่กรอบเก็บรักษาไว้จนกระทั่งบัดนี้
โรงเรียนหลังที่สอง
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชได้เปิดทำการสอนในที่ตั้งดังกล่าวมาจนถึง พ.ศ. 2477 ก็ประสบปัญหาสถานที่เรียนคับแคบอีกครั้ง เนื่องจากโรงเรียนได้ขยายชั้นเรียนและรับนักเรียนเพิ่มขึ้นจนล้นโรงเรียน ทางโรงเรียนจึงได้แบ่งนักเรียนชั้นต้นๆ แยกไปเรียนที่อื่น โดยใช้อาคารสโมสรเสือป่าเก่า (ตั้งอยู่สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นอาคารชั้นเดียวเป็นสถานที่เรียน  ส่วนนักเรียนชั้นปลายยังคงเรียนอยู่ในที่เดิม ก่อให้เกิดไม่สะดวกในการปกครองและการดูแลการเรียนการสอน
ต่อมาจังหวัดอุบลราชธานีได้รับงบประมาณจากทางราชการกว่า 4 หมื่นบาท เพื่อจัดสร้างอาคารเรียนหลังใหม่เพิ่มเติมในบริเวณกรมทหารเก่าซึ่งย้ายไปตั้งอยู่ที่อำเภอวารินชำราบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 (ปัจจุบันคือค่ายสรรพสิทธิประสงค์ มณฑลทหารบกที่ 22) ทางทิศตะวันตกของทุ่งศรีเมือง หรือด้านหลังของศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานีแห่งที่ 2 ในปัจจุบัน (เดิมที่ดินแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของที่ดินมรดกเชื้อสายเจ้านายเมืองอุบลราชธานี ซึ่งหม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา ได้อุทิศให้ทางราชการไทยใช้เป็นที่สาธารณประโยชน์) โรงเรียนแห่งนี้มีเนื้อที่ราว 40 กว่าไร่ ทิศเหนือจรดถนนเบ็ญจะมะและวัดชัยมงคล ทิศใต้จรดถนนศรีณรงค์และวัดศรีอุบลรัตนาราม ทิศตะวันออกจรดถนนอุปราชและทุ่งศรีเมือง ทิศตะวันตกจรดบ้านประชาชนและป่าช้าโรมันคาทอลิก ตัวอาคารเรียนหลักเป็นอาคารเรียนไม้ 2 ชั้น ขนาด 20 ห้องเรียน ตั้งอยู่ตรงกลางของพื้นที่ หันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีสนามและเสาธงขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนพูนดินมีขาเสาธงสี่ขาตั้งอยู่หน้าอาคารเรียน อาคารนี้เป็นอาคารหลังเดียวของโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชแห่งที่ 2 ที่ยังคงหลงเหลือในปัจจุบัน ออกแบบโดยพระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์) สถาปนิกประจำกระทรวงศึกษาธิการ ณ เวลานั้น
เมื่อสร้างเสร็จโรงเรียนแห่งใหม่แล้วเสร็จ พระสารสาสน์ประพันธ์ (ชื้น จารุวัสตร์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้น มาเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2478 ในนามโรงเรียน "เบ็ญจะมะมหาราช" และได้เปิดสอนอยู่ในที่ตั้งแห่งนี้จนถึง พ.ศ. 2516 โรงเรียนจึงได้ย้ายที่ตั้งอีกครั้งมาอยู่ในที่ตั้งปัจจุบัน ในช่วงระยะเวลาดังกล่าว โรงเรียนได้เปิดสอนชั้นเตรียมอุดมศึกษา แผนกวิทยาศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2489 และในปี พ.ศ. 2503 จึงเริ่มใช้หลักสูตรมัธยมศึกษา ตามแผนการศึกษาชาติ พุทธศักราช 2503
การย้ายโรงเรียนมายังที่ตั้งปัจจุบัน
เหตุที่โรงเรียนต้องมีการย้ายที่ตั้งอีกครั้ง เนื่องจากในช่วงปี พ.ศ. 2511 - 2512 นายพัฒน์ บุณยรัตนพันธ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีในขณะนั้นได้ตกลงกับกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงศึกษาธิการ ในการยกที่ดินโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชให้ใช้สร้างเป็นศาลากลางจังหวัดหลังใหม่ แทนที่อาคารศาลากลางหลังเดิมที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461 ซึ่งมีขนาดเล็กและคับแคบ (ศาลากลางแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของทุ่งศรีเมือง ตรงข้างกับวัดศรีอุบลรัตนาราม ปัจจุบันอาคารนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน และมีการปรับปรุงเป็นพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ อุบลราชธานีในปัจจุบัน) การดำเนินการดังกล่าวนี้ทางจังหวัดไม่ได้แจ้งให้ทางโรงเรียนได้ทราบล่วงหน้า เพราะทางโรงเรียนรู้เรื่องนี้เมื่อมีการส่งเจ้าหน้าที่มาทำการการวางผังและปักหมุดสร้างอาคารศาลากลางจังหวัดหลังใหม่แล้ว
ทางราชการได้อนุมัติเงินงบประมาณ 11 ล้านบาทเศษ สร้างโรงเรียนขึ้นใหม่เพื่อให้โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชย้ายไปอยู่ที่ตำบลท่าวังหิน ซึ่งเป็นที่ราชพัสดุ แปลงเลขที่ 1776 เนื้อที่ประมาณ 150 ไร่ 15.9 ตารางวา ตั้งอยู่เลขที่ 600 ถนนสรรพสิทธิประสงค์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี อาณาเขตทิศเหนือจรดบ้านพักอาจารย์สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี ทิศใต้ (ด้านหน้า) จรดถนนสรรพสิทธิ์ ทิศตะวันออกจรดซอยชื่นจิต ทิศตะวันตกจรดถนนหน้าที่ทำการการประปา โดยในขณะที่กำลังสร้างหลังใหม่นั้น โรงเรียนหลังเก่าก็ยังทำการสอนต่อไป เพื่อรอโรงเรียนที่กำลังสร้างใหม่ ส่วนศาลากลางจังหวัดก็ดำเนินการก่อสร้างไปพร้อมๆ กันจนแล้วเสร็จ จึงได้ทำการย้ายนักเรียนจากหลังเก่ามาเรียนในที่แห่งใหม่นี้ ใน พ.ศ. 2516 ในนาม "โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช" ตามเดิม มีนายอภัย จันทวิมล ปลัดกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้นมาเป็นประธานในพิธีเปิด
ปัจจุบันโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาส่วนภูมิภาคขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานอุบลราชธานีเขตที่ 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตามหลักสูตรสายสามัญ ตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 แบบสหศึกษา มีนักเรียนรวมทุกระดับชั้น 5,305 คน และคณาจารย์ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆ รวม 253 คน (ข้อมูลในปีการศึกษา 2550 )
อาคารเรียนเดิม
หลังการสร้างอาคารศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานีที่ริมทุ่งศรีเมืองด้านทิศตะวันตก และมีการย้ายโรงเรียนไปที่บ้านท่าวังหินทั้งหมดใน พ.ศ. 2516 อาคารเรียนเดิมของโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชได้ถูกปรับปรุงเพื่อใช้งานในราชการมาโดยตลอด โดยใช้เป็นที่ทำการของหน่วยงานต่างๆ ของจังหวัด ได้แก่ สัสดีจังหวัด สำนักงานธนารักษ์จังหวัด สำนักงานสถิติจังหวัด และสำนักงานพัฒนาอำเภอเมืองอุบลราชธานี จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2543 ได้มีการย้ายส่วนราชการออกทั้งหมด โดยบางส่วนของอาคารยังคงใช้เป็นสถานที่เก็บพัสดุ ต่อมากรมศิลปากรได้ทำการขึ้นทะเบียนอาคารเรียนหลังนี้เป็นโบราณสถานของชาติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545
เมื่อศาลากลางจังหวัดถูกเผาโดยกลุ่มผู้ชุมนุมแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติในจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นการตอบโต้การสลายการชุมนุมของรัฐบาลที่กรุงเทพฯ ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 หลังเหตุการณ์สงบได้มีการสำรวจความเสียหาย ปรากฏว่าอาคารศาลากลางจังหวัดเสียหายอย่างหนักจนไม่สามารถใช้การได้  ส่วนอาคารเรียนเดิมโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชไม่ได้รับความเสียหายใดๆ  ทางจังหวัดจึงได้ทำการรื้อถอนและย้ายสำนักงานของส่วนราชการที่ตั้งอยู่ในอาคารศาลากลางจังหวัดไปอยู่ที่สถาบันพัฒนาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ศ.อ.ศ.อ. เป็นการชั่วคราว เพื่อรอการสร้างศาลากลางจังหวัดหลังใหม่ที่บริเวณห้วยแจระแมจนกว่าจะแล้วเสร็จ  โดยอยู่ห่างจากศาลากลางแห่งนี้ออกไปทางทิศเหนือของตัวเมืองราว 9 กิโลเมตร (ซึ่งทางจังหวัดมีโครงการย้ายศูนย์ราชการไปรวมกันที่นั่นอยู่แล้วก่อนจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น) สำหรับอาคารเรียนโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชหลังเดิมและบริเวณโดยรอบนั้น ได้มีการปรับปรุงเพื่อจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์เมืองอุบลราชธานี โดยความร่วมมือของกรมศิลปากร มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เบ็ญจะมะมหาราชสมาคม และเครือข่ายภูมิพลังเมืองอุบลราชธานี
อาคารเรียนปัจจุบัน
อาคารเรียนหลักของโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชในที่ตั้งปัจจุบันมีทั้งหมด 7 อาคาร เมื่อแรกสร้างโรงเรียนใหม่ใน พ.ศ. 2513 นั้น มีอาคารเรียนหลักเพียง 5 หลัง ทางโรงเรียนได้กำหนดชื่ออาคารเรียนหลักทั้งหมดตามพระราชสมัญญานามของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 และผู้ประทานนามโรงเรียนคือ สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ดังนี้
ต่อมาเมื่อมีนักเรียนจำนวนนักเรียนมากขึ้นใกล้จำนวน 5,000 คน ทำให้เกิดปัญหาความแออัดในการจัดการเรียนการสอนเป็นอย่างมาก เนื่องจากจำนวนนักเรียนต่อห้องโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 50 คนโดยประมาณ แต่จำนวนห้องเรียนมีไม่เพียงพอกับจำนวนนักเรียนที่นับวันมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทางโรงเรียนจึงดำเนินการของบประมาณจากทางรัฐบาลเพื่อสร้างอาคารเรียนเพิ่มเติม เป็นอาคารเรียนแบบ 324 ล.41 (หลังคาทรงไทย) 4 ชั้น 24 ห้องเรียน ชั้นล่างใต้ถุนโล่ง ชั้นที่ 2, 3 และ 4 แบ่งเป็นห้องเรียน 20 ห้อง ห้องสำนักงาน 2 ห้อง และห้องปฏิบัติการพิเศษ 2 ห้อง โดยได้รับงบประมาณในปี พ.ศ. 2543 จำนวน 19,837,000 บาท สร้างแล้วเสร็จและใช้งานในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2544
นอกจากนี้ยังมีอาคารเรียนอื่น ๆ ได้แก่
การแข่งขันโอลิมปิกทางวิชาการระหว่างประเทศ
การแข่งขันโอลิมปิกทางวิชาการระหว่างประเทศ เป็นการแข่งขันความสามารถพิเศษในด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และคอมพิวเตอร์ของเยาวชนที่มีอายุไม่เกิน 20 ปี จากทั่วโลก ประเทศไทยได้ส่งเยาวชนเข้าร่วมแข่งขันเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 ในสาขาวิชาคณิตศาสตร์เพียงวิชาเดียวและได้เพิ่มวิชาอื่นๆ ในปีต่อมาจนครบ 5 วิชา คือ คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยาและสาขาคอมพิวเตอร์