cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กัมเพิร์ต อะพอลโล
กัมเพิร์ต อะพอลโล ได้รับการออกแบบประตูเป็นแบบปีกนกนางนวล ( Gull-wing door ) คล้ายคลึงกับ เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอสแอล-คลาส และ เอสแอลเอส เอเอ็มจี รถใช้เครื่องยนต์ วี8 ของค่ายออดี สามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.1 วินาที และความเร็วสูงสุดอย่างไม่เป็นทางการ 305 กม./ชม. (190 ไมล์/ชม.)
โปรวินเชียลลีก
โปรวินเชียลลีก (Provincial League) หรือรู้จักในชื่อสั้นว่า โปรลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างจังหวัดจาก 5 ภูมิภาคทั่วประเทศ จัดโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมเข้าร่วม 60 ทีม จาก 5 ภูมิภาค เริ่มแข่งขันกันภายในภูมิภาค และผู้ชนะและรองผู้ชนะแต่ละภูมิภาคจะมาแข่งขันในรายการ แซตแชมเปียนชิพ (SAT Championship) และจะได้สิทธิในการไปร่วมเล่นในลีกฟุตบอล ไทยลีกดิวิชัน 2
ประวัติการแข่งขัน
โดยที่ในขณะนั้น ความนิยมในฟุตบอลลีกของไทยในเวลานั้น กระจายแค่อยู่ในวงจำกัดเพียงใน กรุงเทพมหานคร (ในปกติ ไทยลีก จะแข่งขันในสนามเป็นกลางหรือสนามเหย้าซึ่งส่วนใหญ่ ที่ตั้งจะอยู่ในเขตกรุงเทพฯและปริมณฑล) ทำให้มีความพยายามที่จะส่งเสริมฟุตบอลลีกให้มีความนิยมในเขตภูมิภาคมากขึ้น โดยมีการหารือกัน ที่จะจัดการแข่งขันฟุตบอลลีก ตามแผนพัฒนากีฬาแห่งชาติฉบับที่ 2 (2540 – 2544) ที่กำหนดไว้ในแผนงานหลักที่ 4 โดยสาระสำคัญ คือการพัฒนาฟุตบอลอาชีพในประเทศ ให้มีความนิยมในประเทศ และ สามารถพัฒนาเป็นกีฬาอาชีพได้
ทำให้ ทาง การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้ทำการหารือกับ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดยทาง จุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์ รมต.ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี (กำกับดูแลการกีฬาแห่งประเทศไทย) และ วรวีร์ มะกูดี (เลขาธิการสมาคมฯ) ได้เห็นชอบที่จะจัดโครงการลีกอาชีพนำร่อง โดยเชิญทีมจากจังหวัดต่างๆ ที่ได้รับการคัดสรรมาทำการแข่งขันในระบบ ลีก โดยใช้ชื่อการแข่งขันว่า โปรวินเชียล ลีก ซึ่งทำการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 โดยทางฝ่ายจัดการแข่งขันกำหนดให้ในการแข่งขัน 3 ปีแรกจะไม่มีการตกชั้น
จนกระทั่ง ปี 2546 จึงได้มีการแบ่งระดับการแข่งขัน โดย มี โปรวินเชี่ยลลีก ดิวิชั่น 1 (โปรลีก 1) และ โปรวินเชี่ยลลีก ดิวิชั่น 2 (โปรลีก 2) ซึ่งทีมท้ายตารางโปรลีก 1 จะถูกลดชั้นไปเล่นในโปรลีก 2 ในขณะเดียวกันทีมชนะเลิศจากโปรลีก 2 จะมีสิทธิร่วมเล่นใน โปรลีก 1 ด้านโปรลีก 2 จะมีการคัดเลือกทีมจังหวัด โดยแบ่งตามภูมิภาค 5 ภาคทั่วประเทศ โดยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศในแต่ละภาค จำนวน 10 ทีม (2 ทีมจากแต่ละภูมิภาค) จะเข้ามาแข่งขันรอบสุดท้าย โดยมีลักษณะเหมือนกับ การแข่งขันฟุตบอลในกีฬาแห่งชาติ รอบคัดเลือก
ต่อมาในปี 2549 การกีฬาแห่งประเทศไทย และ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ได้จัดการแข่งขันเอง และใช้ชื่อการแข่งขันว่า โปรเฟสชั่นนอล ลีก (โปรลีก) และได้มีการจัดทำ บันทึกช่วยจำ การจัดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพของประเทศไทย ระหว่าง การกีฬาแห่งประเทศไทย กับสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ซึ่งเป็นเอกสารข้อตกลงในการรวมลีก ทั้ง โปรลีก และ ไทยลีก เข้าไว้ด้วยกัน ทำให้โปรลีก แปรสภาพเป็นการแข่งขัน แซต แชมเปียนชิพ (SAT Championship) โดยมีลักษณะการแข่งขันคล้ายคลึงกับ โปรลีก 2 โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศ จะได้สิทธิในการไปร่วมเล่นในลีกฟุตบอล ไทยลีกดิวิชัน 2
ต่อมาเมื่อทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีการปรับโครงสร้าง ไทยลีกดิวิชัน 2 ให้เป็น ลีกภูมิภาค ซึ่งเป็นไปตามบันทึกข้อตกลง จึงทำให้โปรลีก ถูกรวมเข้ากับลีกภูมิภาคในเวลาต่อมา
โรงเรียนวัดทรงธรรม
โรงเรียนวัดทรงธรรม  เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6 (ฉะเชิงเทรา-สมุทรปราการ) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งตั้งอยู่ในพระอารามหลวงที่มีนามว่า  "วัดทรงธรรมวรวิหาร" ตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพื้นที่ของโรงเรียนทั้งหมด ประมาณ 4 ไร่เศษ โดยเจ้าพระคุณอุดมวิจารณ์ (พระใบฎีกากลั่น สีละเตชะ หรือ กลั่น นพคุณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดทรงธรรมวรวิหาร ได้ทำหนังสือต่อท่านขุนประพจน์ เนติประวัตร นายเวรการโรงเรียน ขอนำความกราบบังคมทูลพระเจ้าลูกเธอฯ อธิบดีกรมการศึกษา ทรงทราบเป็นโรงเรียนเชลยศักดิ์ เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2438 (ร.ศ. 114) โดยพระอุดมวิจารณ์เป็นผู้เริ่มก่อตั้ง  ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก และพระใบฎีกาลั่น เป็นครูสอน  ซึ่งปัจจุบันโรงเรียนนี้เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา
ความหมายของชื่อโรงเรียน
คำว่า “ทรงธรรม” เป็นราชาศัพท์ แปลว่า ฟังเทศน์ หรือ ฟังธรรม แต่คำว่า “ธรรม” คนไทยโดยทั่วๆ ไป มักใช้ในความหมายว่า “ความดี” หรือ “คำสอนที่ดี” เช่น คำสอนของพระพุทธเจ้า โรงเรียนจึงได้ให้ความหมายของคำว่า “ทรงธรรม” ว่า “ทรงไว้ซึ่งความดี” เพื่อให้นักเรียนโรงเรียนวัดทรงธรรมทุกคนทรงไว้ซึ่งความดี 3 ประการ คือ ซึ่งความดี 3 ประการข้างต้น จึงนำไปสู่ปรัชญาของโรงเรียนวัดทรงธรรมที่ว่า เรียนดี งานดี ประพฤติดี
บาบิโลเนีย
บาบิโลเนีย (Babylonia) หรือ '''อาณาจักรกรุงบาบิโลน หรือ มีอีกชื่อหนึ่งว่า ชินาร์ ที่มีบันทึกในพระคัมภีร์ ปฐก. 10:10-11,14:1,9 (Kingdom of Babylon) เป็นอาณาจักรที่พูดภาษาแอกแคดโบราณในภาคกลางตอนใต้ของเมโสโปเตเมีย เดิมทีบาบิโลนเป็นเพียงเมืองเล็ก ๆ ในสมัยจักรวรรดิแอกแคด (2335–2154 BC) แต่แล้วอำนาจของเมืองบาบิโลนก็แผ่ไปอย่างไพศาลในรัชสมัยของพระเจ้าฮัมมูราบีในช่วงต้นศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล จนกลายเป็นนครหลวงที่สำคัญ ซึ่งในรัชสมัยของพระเจ้าฮัมมูราบี อาณาจักรกรุงบาบิโลนถูกเรียกว่า ประเทศแอกแคด''' (Māt Akkadī) เพื่อสื่อว่าเป็นอาณาจักรที่รับช่วงต่อจากจักรวรรดิแอกแคดอันรุ่งโรจน์ก่อนหน้า
บาบิโลเนียเก่า
หลังจากที่พวกสุเมเรียนเสื่อมอำนาจลงเพราะการทำสงครามกับชนเผ่าอื่น ๆ ที่เข้ามารุกรานและแย่งชิงความเป็นใหญ่ในระหว่างพวกสุเมเรียนด้วยกันเอง ต่อมาพวกอามอไรต์ (Amorite) ได้ตั้งอาณาจักรกรุงบาบิโลนขึ้นมา มีเมืองหลวงที่บาบิโลนริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรทีส อาณาจักรกรุงบาบิโลนเป็นอาณาจักรที่เข้มแข็ง มีการปกครองแบบรวมศูนย์ มีการเก็บภาษีอากรและการเกณฑ์ทหาร รัฐควบคุมการค้าต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด ผลงานที่สำคัญของอาณาจักรกรุงบาบิโลน ได้แก่ การประมวลกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร ในสมัยพระเจ้าฮัมมูราบี ซึ่งมีชื่อเรียกว่าประมวลกฎหมายฮัมมูราบี (The Code of Hammurabi) จารึกอยู่บนแผ่นศิลา หลักการของกฎหมายมีรากฐานมาจากกฎหมายของพวกสุเมเรียน แต่ได้จัดให้เป็นระบบ และให้อำนาจหน้าที่ในการลงโทษผู้กระทำผิดแก่ชนชั้นปกครองยิ่งขึ้น ประมวลกฎหมายของฮัมมูราบี ยึดถือหลัก ตาต่อตา ฟันต่อฟัน (an eye for eye, a tooth for a tooth) ในการลงโทษ กล่าวคือ ให้ใช้การทดแทนความผิดด้วยการกระทำอย่างเดียวกัน
อย่างไรก็ตาม ฝ่ายปกครองมีอำนาจได้ไม่นาน เพราะพวกพระกลับมีอิทธิพลเช่นเดิม อาณาจักรกรุงบาบิโลนจึงเริ่มอ่อนแอและถูกพวกฮิตไทต์ (Hittite) ซึ่งอพยพมาจากทางเหนือและใต้ (ซึ่งมาจากเทือกเขาซากรอส) เข้าปล้นสะดมเมื่อ 1,590 ปีคริสตกาล ต่อมาพวกฮิตไทต์ก็เสียอำนาจให้แก่พวกคัสไซต์และเข้าครอบครองกรุงบาบิโลนเป็นเวลาถึง 400 ปี
บาบิโลเนียใหม่
เมื่อ 612 ปีก่อนคริสตกาล พวกคาลเดียน (Chaldean) ซึ่งเป็นชนเผ่าฮีบรูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของลุ่มแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีสก็สามารถเข้ายึดกรุงนิเนเวห์ได้สำเร็จ และสถาปนากรุงบาบิโลนขึ้นเป็นเมืองหลวงอีกครั้งหนึ่ง และจัดตั้งเป็นอาณาจักรกรุงบาบิโลนขึ้นมา อาณาจักรกรุงบาบิโลนใหม่เป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองมาก ในสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 พวกคาลเดียนสามารถยกกองทัพไปตีได้เมืองเยรูซาเลม และกวาดต้อนเชลยชาวยิวมายังกรุงบาบิโลนได้เป็นจำนวนมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีการสร้างสวนขนาดใหญ่เรียกว่า สวนลอยแห่งบาบิโลน ซึ่งถือได้ว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณเพราะสามารถใช้ความรู้ในการชลประทาน ทำให้สวนลอยนี้เขียวขจีได้ตลอดทั้งปี นอกจากนั้นพวกคาลเดียนในบาบิโลเนียใหม่ยังปรับปรุงด้านเกษตรกรรม และเริ่มต้นงานด้านวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางดาราศาสตร์ มีการแบ่งสัปดาห์ออกเป็น 7 วัน แบ่งวันออกเป็น 12 คาบ คาบละ 120 นาที และยังสามารถพยากรณ์สุริยุปราคาตลอดจนคำนวณเวลาการโคจรของดวงอาทิตย์ในรอบปีได้อย่างถูกต้อง ชาวคาลเดียนเป็นชาติแรกที่ริเริ่มนำความรู้ทางดาราศาสตร์มาทำนายโชคชะตาของมนุษย์
เมื่อ 539 ปีก่อนคริสตกาล อาณาจักรกรุงบาบิโลนใหม่ถูกกองทัพเปอร์เซียโดยการนำของ พระเจ้าไซรัสมหาราช (Cyrus the Great, 559-530 ปีก่อนคริสตกาล) เข้ายึดครองและผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเปอร์เซียที่เรืองอำนาจอยู่ในบริเวณเอเชียตะวันตก จึงนับได้ว่าประวัติศาสตร์ของดินแดนแถบเมโสโปเตเมียในยุคโบราณได้สิ้นสุดลงไปด้วย
ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)
ทีน ไททันส์ (Teen Titans) เป็นการ์ตูนอเมริกัน โดยมีพื้นฐานมาจากทีนไททันส์ สร้างโดย แซม รีจิสเตอร์ และ เกลน มุระคะมิ ดำเนิการโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเธอร์ และมีการออกฉายทางการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ในช่วงวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ถึง 16 มกราคม พ.ศ. 2549 โดยออกมาทั้งหมด 5 ซีซั่น และมีความยาวทั้งหมด 65 ตอน (ซีซั่นละ 13 ตอน) ซึ่งต่อมาทาง ดีซีคอมิกส์ ได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนชื่อ "ทีนไททันส์โก!" (Teen Titans Go!) โดยอ้างอิงเนื้อหาจากการ์ตูนนี้
ในประเทศไทยเรื่องทีนไททั่นส์ฉายทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คและทูนามิ
ประวัติ
หลายๆ ท่าน คงจะรู้จักแบทแมน อัศวินในรัติกาลที่คอยปราบปรามเหล่าอาชญากรในยามค่ำคืน เขาทำงานคนเดียว จนกระทั่งได้รับ ริชาร์ด เกรย์สัน หรือในชื่อ โรบิน เจ้าหนูมหัศจรรย์มาร่วมทีม
เฟเดอรัลดิสตริกต์ (ประเทศบราซิล)
เฟเดอรัลดิสตริกต์ (Distrito Federal; ) เป็น 1 ใน 27 เขตการปกครอง (หรือรัฐ) ของประเทศบราซิล ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูงตอนกลางของเขตภูเขาบราซิลเลียน เฟเดอรัลดิสตริกต์ถูกแบ่งออกเป็น 31 เขตบริหาร และเป็นที่ตั้งของบราซีเลีย เมืองหลวงของประเทศบราซิล
ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)
ประวัติ
โรบิน ปรากฏตัวครั้งแรก ในหนังสือการ์ตูน Batman Detective ฉบับที่ 38 ของ Dc Comics ต่อมาก็ได้ คิดแฟลช, อควาแลด มาร่วมทีมในหนังสือ The Brave and The Bold
เฟเดอรัลดิสตริกต์ (ประเทศบราซิล)
ภูมิอากาศ
ภูมิภาคนี้มีลักษณะภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา("Aw" ตามการแบ่งแบบเคิปเปน) มีสองฤดู ได้แก่ ฤดูฝน (ตุลาคม-เมษายน) และฤดูแล้ง (พฤษภาคม-กันยายน)
ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)
ประวัติ
หลายปีต่อมา โรบิน, คิดแฟลช และ อความแลด ได้ร่วมด้วยกันเพื่อกำจัดภัยร้ายจาก Mr. Twister และเป็นครั้งแรกที่ผู้ช่วยของเหล่าฮีโร่รวมตัวกัน การพบปะกันครั้งที่ 2 นั้นพวกเขามีสมาชิกเพิ่มอีกซึ่งทำให้มีกำลังรบสู้เหล่ามากกว่าเดิมและยังคงเป็น โรบิน, คิดแฟลช, อควาแลด ที่เพิ่มมาคือ วันเดอร์เกิร์ล และ สปีดี้ จากการรวมตัวครั้งที่สองนี้ทั้งเด็กหนุ่มสาวทั้ง 5 จึงตัดสินใจที่จะก่อตั้งกลุ่มของเขาขึ้นมาคือ ทีน ไททั่นส์
โรบิน คือหัวหน้าดั้งเดิมของ ทีนไททั่นส์ และเหล่าผู้ช่วยของฮีโร่ก็ร่วมกันปราบอาธรรมด้วยความไว้วางใจของแต่ละฝ่ายและได้สมาชิกมาเพื่มอีก 4 คนคือ เรเวน, บีสต์บอย, ไซบอร์ก และ สตาร์ไฟร์ แต่ในภายหลัง ทีมนี้ก็แตกวง และเหลือแค่ 5 คน พร้อมกับมีการเปลี่ยนแปลงมากมาย
Cartoon Network ได้นำซีรีส์นี้ไปฉายในวันที่ 26 กรกฎาคม 2003 โดยตอนแรกที่ฉายมีชื่อว่า Divide and Conquer ฉายทุกๆ วันเสาร์
กลุ่มไฮฟว์ไฟว์
นอกจากนั้นในเรื่องยังมีตัวละครย่อยอีกมากมาย บางคนปรากฏตัวมาแค่ตอนเดียว
เฟเดอรัลดิสตริกต์ (ประเทศบราซิล)
ท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานนานาชาติบราซีเลีย เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ และมีเที่ยวบินจำนวนมาก ให้บริการไปยังพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ในปี ค.ศ. 2003 ได้เปิดส่วนต่อขยายของอาคารผู้โดยสาร ทำให้มีผู้โดยสารเพิ่มขึ้นเป็น 7.4 ล้านคนต่อปี ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 ได้สร้างทางวิ่งเครื่องบินแห่งใหม่
รถไฟใต้ดิน
รถไฟใต้ดินบราซิเลีย ให้บริการโดย Metrô-DF เปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ทั้งระบบมี 29 สถานี แต่เปิดใช้งานเพียง 24 สถานี บนสองเส้นทาง ให้บริการตั้งแต่เวลา 06:00-23:30 น. (จันทร์-ศุกร์) หรือ 07:00-19:00 น. (วันหยุดสุดสัปดาห์) เส้นทางครอบคลุมพื้นที่ทางตอนใต้ของบราซีเลียและเมืองทางทิศตะวันตก
เคตะ ทาจิบานะ
เคตะ ทาจิบานะ  เกิดวันจันทร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ปีฉลู ราศรีธนู มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน โดย เคตะ เป็นลูกชายคนที่สองของบ้าน
เคตะ เรียนเต้นรำที่โรงเรียนในปี 1999 จากนั้นปี 2000 จึงมาทดสอบเสียงที่ฟูกูโอกะ ผ่านการคัดเลือกจากผู้สมัครกว่า 8,000 คน ด้วยความที่มีเสียงดีและเต้นเก่ง ส่วนเรียวเฮกับริวอิจิ เจอกันที่โรงเรียนสอนเต้นรำและมาทดสอบที่ฟูกูโอกะเช่นกันจนได้รับเลือกให้เป็นสามหนุ่มวินด์ส มีผลงานซิงเกิลแรกในปี 2001 Forever Memories และแจ้งเกิดมานับแต่นั้น
ข้อมูลส่วนบุคคล
เคตะ ทาจิบานะ ได้แถลงข่าวต่อสื่อมวลชนถึงเรื่องงานแต่งงานและการจดทะเบียนสมรสของเขาและแฟนสาว อายะ มัตสึอูระ เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ.2556 โดยทั้งสองคนคบกันเป็นแฟนยาวนานถึง 12 ปีตั้งแต่ทาจิบานะ เคตะอายุ 15 ปี กำหนดการจัดงานแต่งงานในเดือน ตุลาคม พ.ศ.2556 ส่วนสถานที่จัดงานคือที่เกาะฮาวาย
w-inds. วินส์
- [19 ธันวาคม พ.ศ. 2544] 1st Message
- [18 ธันวาคม พ.ศ. 2545] The System of Alive
- [17 ธันวาคม พ.ศ. 2546] Prime of Life
- [01 มิถุนายน พ.ศ. 2548] Ageha
- [15 มีนาคม พ.ศ. 2549] Thanks
- [07 มีนาคม พ.ศ. 2550] Journey
- [02 กรกฎาคม พ.ศ. 2551] Seventh Ave.
- [10 มีนาคม พ.ศ. 2553] Another World
- [04 กรกฎาคม พ.ศ. 2555] Move Like This
- Buddies (w-inds. album)|Buddies (2003)
- w-inds.: Bestracks (2004)
- Single Collection: Best Eleven (2008)
Solo เดี่ยว ในฐานะ Tachibana Keita
ซิงเกิ้ล
- [2006.10.18] Michishirube เพลง ED รีบอนร์
1 Michishirube
บิลลี ชาร์ป
วิลเลียม หลุยส์ ชาร์ป (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 —) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
เคตะ ทาจิบานะ
Solo เดี่ยว ในฐานะ Tachibana Keita
3 Koe
4 Michishirube (Instrumental)
- [2007.05.02] FRIEND เพลง ED
บิลลี ชาร์ป
สโมสร
Scunthorpe United
เคตะ ทาจิบานะ
Solo เดี่ยว ในฐานะ Tachibana Keita
อัลบั้ม
- [2006.11.29] Koe
บิลลี ชาร์ป
สโมสร
เซาแทมป์ตัน
เชฟฟีลด์ยูไนเต็ด
เคตะ ทาจิบานะ
Solo เดี่ยว ในฐานะ Tachibana Keita
อัลบั้มรูป
- [2007.04.19] to you
Solo เดี่ยว ในฐานะ KEITA
ซิงเกิ้ล
- [2013.02.20] Slide 'n' Step
1. Slide ’n’ Step
2. Pretty Girl
3. Searchin’
4. One Night
อัลบั้ม
- [2013.06.05] Side by Side
1. Turn it up
2. Slide‘n’Step
3. Shame on me
5. Nice & Slow
6. Hey Love
7. Thinking of you
8. Get U Back feat.AISHA
9. broken hearted passenger
10. Side by Side
11. Beautiful Lie
12. One More Time
13. Slide‘n’Step -Extended Mix- feat.SKY-HI(AAA)
อัลบั้มรูป
- [2013.06.18 ] KEITA 24/7
เฮเลนาแห่งสวีเดน (ศตวรรษที่ 12)
เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งสวีเดน (ภาษาสวีเดน: Helena หรือ เอริน "Erin" ราวทศวรรษ 1130 - เรื่องราวสาบสูญ ค.ศ. 1158) ทรงเป็นเจ้าหญิงสวีเดนในยุคกลางและเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์ก วันที่ประสูติของพระนางไม่เป็นที่รู้จัก พระราชบิดาของพระนางคือ พระเจ้าสแวร์เกอร์ที่ 1 แห่งสวีเดน และพระราชมารดาของพระองค์อาจจะเป็นพระมเหสีองค์แรกของกษัตริย์คือ สมเด็จพระราชินีอูล์ฟฮิลด์
การระบุตัวตน
ในช่วงปีค.ศ. 1146 - 1147 ราชอาณาจักรเดนมาร์กถูกแบ่งแยกภายใต้พระมหากษัตริย์สองพระองค์ที่ขัดแย้งกันคือ พระเจ้าคนุตที่ 5 แห่งเดนมาร์กและพระเจ้าสเวนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ในปีค.ศ. 1154 กษัตริย์คนุตเป็นพันธมิตรกับพระญาติคือ ดยุกวัลเดมาร์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าวัลเดมาร์มหาราช และกษัตริย์คนุตยังหากำลังสนับสนุนจากพระเจ้าสแวร์เกอร์ที่ 1 แห่งสวีเดน ระหว่างประทับในสวีเดน กษัตริย์คนุตทรงหมั้นกับพระราชธิดาพระองค์หนึ่งของกษัตริย์สแวร์เกอร์ ซึ่งเป็นพระราชบิดาเลี้ยง ส่วนดยุกวัลเดมาร์หมั้นกับพระราชธิดาเลี้ยงของกษัตริย์สแวร์เกอร์คือ โซเฟียแห่งมินสก์ พระนามของคู่หมั้นในกษัตริย์คนุตที่ 5 ไม่ได้มีการกล่าวถึงในพงศาวดาร แต่จากการค้นคว้าในยุคสมัยใหม่ระบุว่า เจ้าหญิงพระองค์นั้นมีพระนามว่า เฮเลน หรือ เฮเลนา และมักถูกเรียกกันว่า เอริน พื้นฐานที่ได้มาซึ่งข้อสรุปนี้คือ จากเนโครโลจีอุม ลุนเดนเซอ ซึ่งกล่าวถึง เอเลนา เรไจนา (Elena Regina) ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ระบุคือ วันที่ 31 ธันวาคม เนื่องจากไม่มีการบันทึกว่า พระราชินีเดนมาร์กพระองค์ใดใช้ชื่อนี้ ดังนั้นน่าจะหมายถึงพระราชินีเดนมาร์กไร้นามซึ่งเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์สแวร์เกอร์แห่งสวีเดน ตามสมมติฐาน พระนางอาจถูกระบุว่า เป็นนักบุญที่มีลักษณะกึ่งตำนาน ในพระนามว่า นักบุญเฮเลน ซึ่งได้รับการยกย่องในสวีเดนและเดนมาร์กด้วย
สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ปลายปีค.ศ. 1156 กษัตริย์คนุตที่ 5 เสด็จสวีเดนเพื่อปลอบพระทัยพระราชชนนีหลังเหตุการณ์การลอบปลงพระชนม์กษัตริย์สแวร์เกอร์ (พระราชชนนีของกษัตริย์คนุตที่ 5 ได้เป็นพระมเหสีองค์ถัดมาของกษัตริย์สแวร์เกอร์) ในช่วงนั้นพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงสวีเดน ดังนั้นพระนางเฮเลนาจึงเสด็จออกจากสวีเดนเพื่อเป็นพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ซึ่งพระนางจะทรงครองตำแหน่งในเวลาสั้นๆ และน่าเศร้าใจ ในปีค.ศ. 1157 กษัตริย์คนุตและกษัตริย์วัลเดมาร์เสด็จไปงานเลี้ยงเจรจาไกล่เกลี่ยที่รอสกิลด์ซึ่งกษัตริย์สเวนที่ 3 ทรงจัดขึ้น ระหว่างงานเลี้ยงกษัตริย์สเวนสั่งทหารเข้ามาปลงพระชนม์กษัตริย์ทั้งสอง และกษัตริย์คนุตทรงถูกปลงพระชนม์ ส่วนกษัตริย์วัลเดมาร์ทรงหลบหนีไปได้ กษัตริย์สเวนถูกฝ่ายของกษัตริย์วัลเดมาร์ตามปลงพระชนม์ในปีเดียวมา ทำให้กษัตริย์วัลเดมาร์เป็นผู็ชนะหนึ่งเดียวในสงครามกลางเมืองเดนมาร์ก หลังจากนั้นสมเด็จพระราชินี หรือ พระพันปีหลวงเฮเลนาเสด็จกลับสวีเดน หลังพระราชสวามีสวรรคต จากสำเนารายชื่อในศตวรรษที่ 16 เกี่ยวกับผู้บริจาคเงินในช่วงยุคกลางระบุว่า สมเด็จพระราชินีเฮเลนาทรงบริจาคที่ดินในตำบลสลากาแก่อารามวเรตาในเอิสเตร์เยิตลันด์ จากนั้นพระนางก็อุทิศพระองค์ในอารามนี้ในฐานะแม่ชี ด้วยเหตุนี้นักประวัติศาสตร์บางคนสันนิษฐานว่า พระราชินีของกษัตริย์คนุตทรงปลีกพระองค์จากโลกภายนอกหลังจากพระราชสวามีถูกปลงพระชนม์ ในปีค.ศ. 1158 ทรงเข้าร่วมเข้าคณะภคินีกับเจ้าหญิงอิงเงอเกิร์ดแห่งสวีเดน (สิ้นพระชนม์ค.ศ. 1204) พระขนิษฐา ซึ่งเป็นอธิการิณีของอารามวเรตา
วรรณกรรมอ้างอิง
11301158
สังคายนาในศาสนาพุทธ
ในศาสนาพุทธ สังคายนา (สํคายนา) คือการประชุมตรวจชำระสอบทานและจัดหมวดหมู่คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า วางลงเป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน ตามศัพท์ "สังคายนา" หมายถึง  สวดพร้อมกัน  หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “นามะสะทำมาชิตา” แปลว่า สวดพร้อมกัน  มาจากคำว่า  คายนา หรือ คีติ  แปลว่า  การสวด สํ แปลว่า  พร้อมกัน  คำนี้มีมูลเหตุมาจากวิธีการสังคายนาพระธรรมวินัย  ที่เรียกว่าวิธีการร้อยกรองหรือรวบรวมพระธรรมวินัยตัวร้ายสายศิลป์ หรือประมวลคำสั่งสอนของเก  มีวิธีการคือนำเอาคำสั่งสอนของสาวักที่ทรงจำไว้มาแสดงในที่ประชุมพระสงฆ์  จากนั้นให้มีการซักถามกัน จนกระทั่งที่ประชุมลงมติว่าเป็นอย่างนั้นสีดีนั้น เมื่อได้มติร่วมกันแล้วในเรื่องใด  ก็ให้สวดขึ้นพร้อมกัน  การสวดพร้อมกันแสดงถึงการลงมติร่วมกันเป็นเอกฉันท์  และเหมือนทรงจำกันไว้เป็นผืนทะเลทรายต่อไป
ความเป็นมาของการสังคายนา
เมื่อครั้งพระโคตมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ พระพุทธเจ้าและพระสาวกองค์สำคัญ  โดยเฉพาะพระสารีบุตร ได้คำนึงว่าเมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานไปแล้ว  หากไม่มีการรวบรวมประมวลคำสอนของพระองค์ไว้  พระพุทธศาสนาก็จะสูญสิ้น ดังนั้น แม้พระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่ก็ได้การริเริ่ม เป็นการนำทางไว้ให้เป็นตัวอย่างแก่คนรุ่นหลังว่า ให้มีการรวบรวมคำสอนของพระองค์  เรียกว่าสังคายนา  สังคายนา ก็คือการรวบรวมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าไว้ แล้วทรงจำไว้เป็นแบบแผนอันเดียวกัน  คือรวบรวมไว้เป็นหลัก และทรงจำถ่ายทอดสืบมาเป็นอย่างเดียวกัน
ขณะนั้นล่วงปลายพุทธกาลแล้ว พระมหาวีระผู้เป็นศาสดาของศาสนาเชนได้สิ้นชีวิตลง  สาวกของท่านไม่ได้รวบรวมคำสอนไว้เป็นหมวดหมู่  และไม่ได้ตกลงกันไว้ให้ชัดเจน  ปรากฏว่าเมื่อศาสดาของศาสนาเชนสิ้นชีวิตไปแล้ว  เหล่าสาวกก็แตกแยกทะเลาะวิวาทกันว่า ศาสดาของตนสอนว่าอย่างไร  ครั้งนั้นพระจุนทเถระได้นำข่าวนี้มากราบทูลแด่พระพุทธเจ้า และพระองค์ได้ตรัสแนะนำให้พระสงฆ์ทั้งปวง ร่วมกันสังคายนาธรรมทั้งหลายไว้เพื่อให้พระศาสนาดำรงอยู่ยั่งยืนเพื่อประโยชน์สุขแก่พหูชน (ที.ปา.11/108/139) เวลานั้น พระสารีบุตรอัครสาวกยังมีชีวิตอยู่  คราวหนึ่งท่านปรารภเรื่องนี้แล้วกล่าวว่า  ปัญหาของศาสนาเชนเกิดขึ้นเพราะว่าไม่ได้รวบรวมร้อยกรองคำสอนไว้
เพราะฉะนั้นพระสาวกทั้งหลายของพระพุทธเจ้า ควรจะได้ทำการสังคายนา  คือรวบรวมร้อยกรองประมวลคำสอนของพระองค์ไว้ให้เป็นหลักเป็นแบบแผนอันหนึ่งอันเดียวกัน  เมื่อปรารภเช่นนี้แล้วพระสารีบุตรก็ได้แสดงวิธีการสังคายนาไว้เป็นตัวอย่าง  โดยท่านได้รวบรวมคำสอนที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงไว้เป็นข้อธรรมต่าง ๆ  มาแสดงตามลำดับหมวด  ตั้งแต่หมวดหนึ่ง ไปจนถึงหมวดสิบ คือเป็นธรรมหมวด ๑ ธรรมหมวด ๒ ธรรมหมวด ๓ ไปจนถึงธรรมหมวด ๑๐ เมื่อพระสารีบุตรแสดงจบแล้ว พระพุทธเจ้าก็ได้ประทานสาธุการ (ที.ปา.11/225-363/224-286)
หลักธรรมที่พระสารีบุตรได้แสดงไว้นี้ จัดเป็นพระสูตรหนึ่งเรียกว่าสังคีติสูตร (พระสูตรว่าด้วยการสังคายนา หรือสังคีติ)เป็นตัวอย่างที่พระอัครสาวกคือพระสารีบุตรได้กระทำไว้ แต่ท่านพระสารีบุตรเองได้ปรินิพพานไปก่อนพระพุทธเจ้า  ดังนั้นเมื่อพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วภาระจึงตกอยู่กับพระมหากัสสปเถระ  ซึ่งตอนที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานนั้น เป็นพระสาวกผู้มีอายุพรรษามากที่สุด
การปฐมสังคายนา
พระมหากัสสปเถระได้ทราบข่าวปรินิพพานของพระพุทธเจ้า เมื่อพระองค์ปรินิพพานแล้วได้ 7 วัน ขณะที่ท่านกำลังเดินทางอยู่ ณ เมืองปาวาพร้อมด้วยหมู่ศิษย์จำนวนมาก เมื่อได้ทราบข่าวนั้น  เหล่าศิษย์ของพระมหากัสสปะซึ่งยังเป็นปุถุชนอยู่  ได้ร้องไห้คร่ำครวญกัน ณ ที่นั้น  จึงมีพระภิกษุบวชเมื่อแก่องค์หนึ่ง ชื่อว่าสุภัททะวุฒฑาจารย์ (แปลว่า ผู้บวชเมื่อวัยแก่) ได้กล่าวขึ้นว่า "หยุดเถิด  หยุดเถิด  ท่านอย่าร่ำไรไปเลย  พระสมณะ นั้นพ้น  (ปรินิพพาน)  แล้ว เราจะทำอะไรก็ได้ตามพอใจ  ไม่ต้อง เกรงบัญชาใคร"  พระมหากัสสปะได้ฟังเช่นนั้น  คิดจะทำนิคคหกรรม  (ทำโทษ)  แต่เห็นว่ายังมิควรก่อน   และดำริขึ้นว่าพระพุทธเจ้าปรินิพพานเพียง 7 วัน ก็มีผู้คิดที่จะทำให้เกิดความแปรปรวน หรือประพฤติปฏิบัติให้วิปริตไปจากพระธรรมวินัยเช่นนี้  จึงควรจะทำการสังคายนาและจะชักชวนพระเถระผู้เป็นพระอรหันต์ทั้งหลาย ซึ่งล้วนทันเห็นพระพุทธเจ้า ได้ฟังคำสอนของพระองค์มาโดยตรง  เป็นผู้รู้คำสอนของพระพุทธเจ้า และได้อยู่ในหมู่สาวกที่เคยสนทนาตรวจสอบกันอยู่เสมอ  รู้ว่าสิ่งใดที่เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้า  ให้มาประชุมกัน  เพื่อช่วยกันแสดง ถ่ายทอด รวบรวม ประมวลคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า แล้วตกลงวางมติไว้  จากนั้นท่านจึงเดินทางไปยังเมืองกุสินาราเพื่อเป็นประธานในการถวายพระเพลิงพระพุทธสรีระ
การทำสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ 1 จึงได้จัดขึ้นที่ถ้ำสัตบรรณคูหา เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ตามคำปรารภของพระมหากัสสปเถระ โดยมีพระเจ้าอชาตศัตรูเป็นองค์อุปถัมภ์ ใช้เวลาในการสังคายนารวบรวมพระธรรมวินัยอยู่ 7 เดือนจึงแล้วเสร็จ โดยในครั้งนั้น พระมหากัสสปเถระเป็นประธานทำสังคายนา พระอานนท์เป็นองค์วิสัชชนาแสดงพระธรรมวินัยในหมวดพระสุตตันตปิฎก (ธรรมเทศนา) และ พระอภิธรรมปิฎก (คำสอน) พระอุบาลีเถระ เป็นองค์วิสัชชนาพระวินัยปิฎก ซึ่งแนวการวางระเบียบพระธรรมวินัยในครั้งนั้นจัดเป็นรูปแบบที่เรียกว่า พระไตรปิฎก และยังคงมีการรักษาสิ่งที่ได้จัดรวบรวมในครั้งปฐมสังคายนาอยู่ในพระไตรปิฎกฉบับเถรวาทโดยไม่มีการปรับแก้มาจนปัจจุบัน''
ทุติยสังคายนา
การทำสังคายนาครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 100 ที่วาลิการาม เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี ประเทศอินเดีย โดยมีพระยสกากัณฑกบุตร เป็นผู้ชักชวน พระเถระผู้ใหญ่ที่เข้าร่วมทำสังคายนาครั้งนี้ได้แก่ พระสัพพกามี พระสาฬหะ พระขุชชโสภิตะ พระวาสภคามิกะ (ทั้งสี่รูปนี้เป็นชาวปาจีนกะ) พระเรวตะ พระสัมภูตะ สาณวาสี พระยสะ กากัณฑกบุตร และพระสุมนะ (ทั้งสี่รูปนี้เป็นชาวปาฐา) ในการนี้พระเรวตะทำหน้าที่เป็นประธานผู้คอยซักถาม และพระสัพพกามีเป็นผู้นำในการวิสัชนาข้อวินัย การทำสังคายนาครั้งนี้มีพระสงฆ์มาประชุมร่วมกัน 700 รูป ดำเนินการอยู่เป็นเวลา 8 เดือน จึงเสร็จสิ้น
ข้อปรารภในการทำสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อ พระยสกากัณฑกบุตร พบเห็นข้อปฏิบัติย่อหย่อน 10 ประการทางพระวินัยของภิกษุวัชชีบุตร เช่น ควรเก็บเกลือไว้ในเขาสัตว์เพื่อรับประทานได้ ควรฉันอาหารยามวิกาลได้ ควรรับเงินทองได้ เป็นต้น พระยสะ กากัณฑกบุตรจึงชวนพระเถระต่าง ๆ ให้ช่วยกันวินิจฉัย แก้ความถือผิดครั้งนี้
ตติยสังคายนา
การทำสังคายนาครั้งที่สามเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 234 ที่อโศการาม กรุงปาฏลีบุตร แคว้นมคธ ประเทศอินเดีย โดยมี พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ เป็นประธาน การทำสังคายนาครั้งนี้มีพระสงฆ์มาประชุมร่วมกัน 1,000 รูป ดำเนินการอยู่เป็นเวลา 9 เดือน จึงเสร็จสิ้น
ข้อปรารภในการทำสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อพวกเดียรถีย์ หรือนักบวชศาสนาอื่นมาปลอมบวช แล้วแสดงลัทธิศาสนาและความเห็นของตนว่าเป็นพระพุทธศาสนา พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ จึงได้ขอรับอุปถัมภ์จากพระเจ้าอโศกมหาราชสังคายนาพระธรรมวินัยเพื่อกำจัดความเห็นของพวกเดียรถีย์ออกไป
ในการทำสังคายนาครั้งนี้ พระโมคคัลลีบุตรติสสเถระ ได้แต่งคัมภีร์กถาวัตถุ ซึ่งเป็นคัมภีร์หนึ่งในพระอภิธรรมไว้ด้วย และเมื่อทำสังคายนาเสร็จแล้ว ก็มีการส่งคณะทูตไปประกาศพระพุทธศาสนาในประเทศต่าง ๆ มีดังนี้
การทำสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 236 การสังคายนาครั้งที่ 4 ในอินเดียเกิดขึ้นที่ชาลันธร หรือบางหลักฐานคือกัษมีร์ ในรัชสมัยของพระเจ้ากนิษกะ แต่เป็นการสังคายนาของนิกายมหายาน ฝ่ายเถรวาทจึงไม่ยอมรับว่าเป็นการสังคายนา
ปัญจมสังคายนา
การทำสังคายนาครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 433 ที่อาโลกเลณสถาน มตเลชนบท ประเทศศรีลังกา โดยมีพระรักขิตมหาเถระเป็นประธาน การทำสังคายนาครั้งนี้เพื่อต้องการจารึกพระพุทธวจนะเป็นลายลักษณ์อักษร
ปัญหาการนับครั้งการสังคายนา
การนับครั้งการสังคายนามีความแตกต่างกันในพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทกับพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน นอกจากนี้ แม้ประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทด้วยกันเองก็ยังนับครั้งการสังคายนาไม่ตรงกัน ซึ่งพอจะสรุปได้ดังนี้
ซีรอคโค
ซีรอคโค เป็นภัตตาคารเปิดโล่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ที่ชั้น 67 ของ สเตท ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับโรงแรม เลอบัว โฮเต็ล แอท สเตท ทาวเวอร์ โดยยอดโดมมีความสูง 30 เมตร เป็นภัตตาคาร ระดับ 5 ดาว ในกรุงเทพมหานคร เปิดทำการเมื่อ พ.ศ. 2546
ยูโรปา (แก้ความกำกวม)
ยูโรปา สามารถหมายถึง
สมาคมสโมสรถาวรฟาร์ม
สมาคมสโมสรถาวรฟาร์ม เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดนครสวรรค์ โดยปัจจุบันได้เล่นอยู่ใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ระดับ ข
ประวัติสโมสร
สมาคมสโมสรถาวรฟาร์ม เป็นสโมสรฟุตบอลสมัครเล่น ก่อตั้งโดยถาวร นิโรจน์ ถาวรฟาร์มเป็นสโมสรในเครือสมาคมสโมสรของบริษัทเดินรถนครสวรรค์ (ถาวรฟาร์ม) ซึ่งเป็นบริษัทเดินรถเอกชน (รถทัวร์) ซึ่งในสมาคมสโมสรดังกล่าวนอกจากจะมีทีมฟุตบอลแล้วยังมีทีมกีฬาชนิดอื่นๆ และคณะแสดงเชิดสิงโตและเชิดมังกรอีกด้วย แต่เดิมเป็นทีมตัวแทนของจังหวัดนครสวรรค์โดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า "ถาวรฟาร์ม นครสวรรค์ ฟุตบอลคลับ" มีฉายาว่า "ไลอ้อนส์ แมน" หรือเป็นที่รู้จักในอีกฉายาหนึ่งว่า "สิงห์เหนือ" ในการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทยโดยเฉพาะ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานและ ยามาฮ่า ไทยแลนด์คัพ
ในปัจจุบันจากการที่บริษัทเดินรถนครสวรรค์ประสปปัญหาทางเศรษฐกิจทำให้ปัจจุบันสโมสรไม่ประสบความสำเร็จมากนัก อย่างไรก็ตามถาวรฟาร์มก็ยังยึดถือนโยบายการปั้นเยาวชนป้อนให้กับวงการฟุตบอลไทยเช่นเดิม ในปัจจุบันนักฟุตบอลของถาวรฟาร์มมาจากนักฟุตบอลเดินสายในจังหวัดนครสวรรค์ นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเจ้าพระยานักเรียนจากโรงเรียนกีฬาจังหวัดนครสวรรค์และเยาวชนในท้องถิ่นเป็นหลัก
อดีดผู้เล่นคนสำคัญ
ยุคก่อนระบบลีกอาชีพ
แหล่งข้อมูลอื่น
สัมภาษณ์ภิญโญ นิโรจน์ ผู้ก่อตั้งสโมสรโดยแฟนคลับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์
วัดสาธุชนาราม
วัดสาธุชนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแค อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดสาธุชนารามสร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 แต่เนื่องด้วยที่ตั้งของวัดเป็นธรณีสงฆ์ของวัดเสด็จ ในปี พ.ศ. 2479 จึงได้ย้ายมาตั้งในสถานที่แห่งใหม่ ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของวัดโบราณชื่อว่า "วัดศาลาพวงมาลัย" อยู่ชายน้ำ ต่อมาจึงได้ย้ายจากสถานที่แห่งที่ 2 ลึกเข้าไปอีก คือ ที่ตั้งของวัดปัจจุบัน วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2485
อาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ อุโบสถประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ ชื่อ หลวงพ่อโต สร้างเสร็จ เมื่อปี พ.ศ. 2546 ส่วนพระโบราณเก่าแก่องค์เล็ก แกะสลักจากศิลาแดง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 45 นิ้ว สูง 61 นิ้ว ชื่อหลวงพ่อแดง ได้นำมาจากวัดหลวงญวนซึ่งร้างไปแล้ว (ปัจจุบันคือสถานที่ตั้งโรงเรียนท้ายหาด) หลวงพ่อแดงประดิษฐานอยู่ในอุโบสถเช่นเดียวกัน วิหารหลวงพ่อแดงผู้สร้างวัด มีกะโหลกหลวงพ่อสิน ซึ่งเผาไฟแล้วไม่ไหม้อยู่ในวิหารนี้ด้วย ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ โรงเรียนปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา
ไม คานาซาวะ
<rt></rt> ไม คานาซาวะ (, 19 มกราคม 1993 -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ เมืองจิจิบุ จังหวัดไซตามะ สังกัดแอ็กเซนต์ ส่วนสูง 155 ซม.
บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์
บาเซตต์ ฟราก้า แม็กเรมินซ์ เป็นตัวละครจากเกมวิชชวลโนเวล เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซีย ของ ไทป์-มูน
เธอคือจอมเวทย์ผู้ถูกส่งมาจากสมาคมจอมเวทย์เพื่อให้เข้าร่วมในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 ซึ่งจะได้เป็นตัวละครหลักใน เฟท/ฮอลโลว์ อทาราเซียและได้ถูกกล่าวถึงบ้างเพียงเล็กน้อยใน เฟท/สเตย์ ไนท์ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยปรากฏตัวในเนื้อเรื่องนี้เลย
เธอเป็นคนที่จริงจังกับงานและมีความเชื่อมั่นในความยุติธรรมอย่างแรงกล้า ซึ่งเธอมักจะแสดงออกมาในลักษณะของคนที่ขี้โมโหและแข็งกระด้าง แต่แท้จริงแล้วเธอทำไปเพื่อปกปิดความว้าเหว่ภายในใจ และเธอยังเป็นคนดีมาก ๆ ด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะมีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น
ซึ่งเธอเองก็เป็นมาสเตอร์ของอเวนเจอร์ และเป็นมาสเตอร์ที่แท้จริงของ แลนเซอร์( เธอ คือ เจ้าของแขนมาสเตอร์ปริศนา ที่รินไปพบ ใน ตอนที่ 22 ในอนิเมชั่น)
ประวัติ
บาเซตต์เป็นลูกหลานของตระกูลจอมเวทย์เก่าแก่ในไอร์แลนด์ที่เป็นสมาชิกของสมาคมจอมเวทย์และอาศัยอยู่ในเงามืดของสังคมอย่างลับ ๆ ซึ่งตระกูลนี้จะมีความพิเศษในการสืบทอดความสามารถในด้านเวทมนตร์ที่แตกต่างไปจากตระกูลอื่น ๆ คือตระกูลนี้จะจัดอยู่ในประเภทของจอมเวทย์ผู้ที่นับถือธรรมเนียม - ผู้นับถือของพระเจ้า ซึ่งจะมีความพิเศษตรงที่ว่าการสืบทอดความสามารถในด้านเวทมนตร์ของตระกูลนี้จะทำได้โดยการสืบสายเลือด ซึ่งไม่จำเป็นต้องทำการเรียนรู้เองเหมือนกับของตระกูลอื่น ๆ ซึ่งเธอเองก็ต้องการที่จะเลือกเดินในเสนทางที่แตกต่างไปจากบรรพบุรุษของเธอ เธอจึงเลือกที่จะเป็นสมาชิกของสมาคม แม้ว่าสายเลือดของบาเซ็ตต์จะเป็นสายเลือดที่หาได้ยาก แม้ว่าความสามารถของเธอจะแตกต่างไปจากคนอื่นและมีประโยชน์มากมาย แต่เธอกลับถูกไม่ให้ความสนใจเลย ซึ่งทำให้แทนที่ความสามารถของเธอจะนำมาใช้ได้ดีก็กลับถูกปิดผนึกไป
ในระหว่างที่เธอเข้ามาร่วมสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ เธอได้พบกับ โคโตมิเนะ คิเรย์ สมาชิกของโบสถ์ ซึ่งเธอก็ได้เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับเธอให้เขาฟัง และไว้ใจเขาในทันที ซึ่งเธอเองก็ดีใจมากเมื่อเขารับเธอเข้าเป็นมาสเตอร์ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 แต่หลังจากที่เธอได้อัญเชิญข้ารับใช้ประเภทแลนเซอร์ออกมา และกำลังเตรียมตัวที่จะเข้าร่วมสงครามที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น เธอกลับถูกคิเรย์ทรยศ ซึ่งเขาได้ขโมยลายมนตราซึ่งอยู่ที่แขนซ้ายของเธอและเป็นสัญลักษณ์ของการเป็นมาสเตอร์ของแลนเซอร์ โดยการตัดแขนของบาเซตต์ไปและสั่งให้แลนเซอร์ทำการสังหารเธอเสีย และทิ้งให้เธออยู่ในสภาพที่จวนเจียนจะเสียชีวิต ซึ่งเธอเพิ่งจะได้เข้าร่วมสงครามมาเพียง 4 วันเท่านั้น
Bazett Fraga McRemitz
บิจิงงะ
บิจิงงะ เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกศิลปะญี่ปุ่นที่เป็นภาพสตรีผู้มีความงดงามโดยเฉพาะในงานภาพพิมพ์แกะไม้ประเภทภาพอูกิโยะที่เป็นงานศิลปะก่อนหน้าภาพถ่าย คำนี้ใช้สำหรับมีเดียสมัยใหม่ด้วยที่เป็นภาพที่ของสตรีที่มีลักษณะเป็นแบบคลาสสิก โดยเฉพาะที่เป็นภาพของสตรีที่แต่งตัวด้วยกิโมโน
ไมเคิล เบย์
ไมเคิล เบนจามิน เบย์ (Michael Benjamin Bay) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ไมเคิล เบย์ ผลงานของเขาจะโด่งดังในฐานะภาพยนตร์แอ็คชั่นทุนสร้างราคาสูง และมีสไตล์การลำดับภาพแบบรวดเร็วและการใช้สเปเชียลเอฟเฟ็คต์ โดยเฉพาะการใช้ระเบิดที่จะปรากฏในแทบทุกเรื่องของเขา ไมเคิล เบย์ได้โปรดิวซ์เซอร์และกำกับภาพยนตร์โด่งดังมากมายอาทิ อาร์มาเก็ดดอน: วันโลกาวินาศ (ปี 1998), เพิร์ล ฮาร์เบอร์ (ปี 2001) และภาพยนตร์ชุด ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส (ปี 2007–ปัจจุบัน) ไมเคิล เบย์ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ที่สร้างรายได้มากกว่า 7.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทั้งนี้เขายังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อโฆษณาชื่อ ดิ อินสติจูด เพื่อการพัฒนางานด้านสื่อโดยเฉพาะ เขายังเป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท แพลตินัม ดูนส์ บริษัทผลิตภาพยนตร์ที่มักจะหยิบผลงานสยองขวัญเก่า ๆ มาสร้างใหม่เช่น The Texas Chainsaw Massacre: ล่อมาชำแหละ (ปี 2003), The Amityville Horror: ผีทวงบ้าน (ปี 2005) ที่เกี่ยวกับบ้านผีสิงที่มีอยู่จริงในสหรัฐอเมริกา, The Hitcher: คนนรกโหดข้างทาง (ปี 2007), Friday the 13th: ศุกร์ 13 ฝันหวาน (ปี 2009), A Nightmare on Elm Street: นิ้วเขมือบ (ปี 2010) รายได้จากการกำกับภาพยนตร์ของเขารวมมากกว่า 6,450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาอยู่อันดับที่ 4 จากผู้กำกับที่ทำรายได้สูงที่สุดในโลก
แม้จะประสบความสำเร็จอย่างมากก็ตาม ผลงานของเขาที่ประสบความสำเร็จทางรายได้และคำวิจารณ์ในเชิงบวกนั้นมีอยู่ไม่กี่เรื่องเช่น เดอะ ร็อก: ยึดนรกป้อมมหากาฬ (ปี 1996) และ ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส: มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล (ปี 2007)ในขณะที่เรื่องอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทรานส์ฟอร์มเมอร์สภาคต่อนั้นก็ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงลบ
ชีวิตช่วงต้น
ไมเคิล เบย์ เกิดที่ ลอส แอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาถูกเลี้ยงดูโดยครอบครัวอุปถัมภ์คือ แฮร์ริเอ็ธ ผู้เป็นแม่ ที่มีกิจการร้านหนังสือและนักจิตวิทยาเด็ก และ จิม ผู้เป็นพ่อที่มีอาชีพเป็นนักการตลาด เบย์เติบโตมาแบบชาวยิว ปู่ของเขานั้นมีพื้นเพเป็นชาวรัสเซีย ญาติของเขาอีกคนนาม ซุซาน เบย์ เป็นภรรยาของนักแสดงระดับตำนานจาก สตาร์ เทรค นาม เลโอนาร์ด นิมอย (ซึ่งเป็นผู้ให้เสียงเซนติเนล ไพร์ม ในทรายส์ฟอร์เมอร์ส 3: ดาร์ค ออฟ เดอะ มูน) ปัจจุบัน ซูซาน เบย์เป็นหม้ายเนื่องจากเลโอนาร์ดได้เสียชีวิตไปแล้ว เบย์ได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนครอสโรดส์ ในเมืองซานตาโมนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย ในช่วงวัยเด็กไมเคิล เบย์มักจะมีความสนใจด้านภาพยนตร์ตลอด ครั้งหนึ่งเขาเคยหยิบแท่งพลุไฟมาจุดใส่รถไฟของเล่นและทำการบันทึกวิดีโอด้วยกล้อง 8 มิลลิเมตรของแม่เพื่อสร้างเป็นภาพยนตร์สั้น แต่เหตุการณ์นั้นเขาถูกเพื่อนบ้านแจ้งว่าเขาเป็นผู้ก่อเหตุไฟไหม้ภายในบ้าน
ด้านอาชีพ
ไมเคิล เบย์ เริ่มทำงานด้านภาพยนตร์เมื่อเขาได้เข้าไปฝึกงานกับ จอร์จ ลูคัส ขณะนั้นเขาอายุเพียง 15 ปี โดยได้เข้าไปช่วยทำงานด้านสตอรี่บอร์ดในภาพยนตร์ อินเดียน่า โจนส์ ภาค 1: ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า ขณะนั้นเขารู้สึกว่าเข้าไปเป็นตัวปัญหาให้กับทีมงาน โอกาสชีวิตของเขาก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้งหลังจากที่เขาได้ชมภาพยนตร์เรื่องนั้นและรู้สึกประทับใจมาก เขาจึงตัดสินใจที่จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ให้ได้ เขาได้เข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยเวสเลยาน และจบการศึกษาในปี 1986 สาขาภาษาอังกฤษและภาพยนตร์ หลังจากเรียนจบเขาได้เรียนอีกครั้งที่ วิทยาลัย Art Center College of Design ที่เมืองพาซาเดนา ในวิชาภาพยนตร์ และได้เรียนคลาสเดียวกับ แซ็ค สไนเดอร์ อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
ปัจจุบัน เบย์ยังครองชีวิตเป็นโสด เขามีบ้านพักอยู่ที่ ลอสแอนเจลิส และ ไมอามี โดยเขาเลี้ยงสุนัขพันธุ์ บลูมาสทิฟฟ์ ไว้เป็นเพื่อนจำนวน 2 ตัว ชื่อ "โบนครัชเชอร์" และ "เกรซ" ซึ่งเป็นชื่อจากตัวละครจากภาพยนตร์เรื่อง "Transformers" และ "Armageddon" ที่เบย์เป็นผู้กำกับ ก่อนหน้านี้เบย์ยังมีบลูมาสทิฟฟ์อีกตัวชื่อว่า "เมสัน" เขาเคยนำไปแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Tranformers" ภาคแรก แต่เมสันก็ได้เสียชีวิตระหว่างภาพยนตร์กำลังถ่ายทำในปี 2007 ไมเคิล เบย์ มีนิสัยรักสุนัขและแมวมาก เขาเคยบริจาคเงินส่วนตัวให้กับกลุ่ม แอนิมอล เชลท์เตอร์ ซึ่งเป็นกลุ่มกองทุนที่ดูแลสุนัขและแมวจรจัดในสหรัฐอเมริกา
เดือนมีนาคม ปี 2016 นิตยสารโรลลิ่ง สโตน ได้รายงานว่าไมเคิล เบย์ มียานพาหนะรวมกันเป็นมูลค่ากว่า 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อาทิ เครื่องบินเจ็ท Gulfstream G550 รวมถึงรถหรูอย่าง เบนท์ลีย์, เรนจ์ โรเวอร์, เอสคาเลด, เฟอร์รารี, ลัมโบกินี และเชฟโรเรต คาร์มาโร 2 คันที่ใช้ในการถ่ายทำภาพยนตร์ทรานส์ฟอร์เมอร์สด้วย
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 14 เรื่องของ ไมเคิล เบย์ 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
แหล่งข้อมูลอื่น
1965
น้ำตาสีเลือด
น้ำตาสีเลือด (Empire of the Sun) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของเจ. จี. บัลลาร์ด นักเขียนชาวอังกฤษที่เกิดและใช้ชีวิตในวัยเด็กในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในขณะนั้นจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ครอบครัวของบัลลาร์ดได้ตกเป็นเชลยของกองทัพญี่ปุ่น และต้องอาศัยอยู่ในค่ายกักกัน ตลอดช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก เดิมทีภาพยนตร์จะกำกับโดยแฮโรลด์ เบคเกอร์ อำนวยการสร้างโดยโรเบิร์ต ชาปิโร  ต่อมาได้เปลี่ยนผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างเป็นเดวิด ลีน และสตีเวน สปีลเบิร์ก  ต่อมาสปีลเบิร์กได้แสดงความสนใจที่จะเป็นผู้กำกับเอง สืบเนื่องจากความชื่นชอบส่วนตัวในเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง ความชื่นชอบในเครื่องบินในยุคนั้น และความชื่นชอบในภาพยนตร์ The Bridge on the River Kwai (1957) ของเดวิด ลีน ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับค่ายเชลยศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง
บท เจมส์ "เจมี" แกรห์ม บัลลาร์ด (เจ. จี. บัลลาร์ด) ในวัยเด็ก นำแสดงโดยคริสเตียน เบลในวัย 13 ปี เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในชีวิตการแสดงของเบล และเริ่มสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขา
ตามพิฆาต
"ตามพิฆาต" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสารฮาเพอส์วีกลีในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 2 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 2 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา
ประวัติการตีพิมพ์
"ตามพิฆาต" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ไม่มีภาพวาดประกอบในเรื่องที่ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาเพอส์วีกลี
"ตามพิฆาต" ไม่ได้ตีพิมพ์รวมอยู่ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ ในฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกในอังกฤษ แต่ตีพิมพ์ในฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกา แม้ว่าจะถูกนำออกอย่างรวดเร็วเนื่องจากเนื้อหาที่เป็นประเด็นขัดแย้ง เรื่องสั้นถูกนำมาตีพิมพ์อีกครั้งในปี ค.ศ. 1917 ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง แม้ในกระทั่งปัจจุบัน "ตามพิฆาต" ทีตีพิมพ์ในอเมริกาส่วนมากมักรวมอยู่ในรวมเรื่องสั้นชุดลาโรง ส่วนฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษส่วนใหญ่ยังคงเก็บเรื่องสั้นไว้ในลำดับดั้งเดิมในรวมเรื่องสั้นชุดจดหมายเหตุ
โนบูโอะ อูเอมัตสึ
โนบูโอะ อูเอมัตสึ เกิดวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักแต่งเพลงประกอบวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่น ผลงานเป็นที่รู้จักกันดีคือเพลงประกอบเกมซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี
ช่วงแรก
โนบูโอะ อูเอมัตสึ เกิดที่เมืองโคชิ ในจังหวัดโคชิ ประเทศญี่ปุ่น เขาฝึกเรียนเปียโนด้วยตนเองเมื่ออายุสิบเอ็ดปีและภายหลังได้รับการฝึกฝนโดยพี่สาวของเขา หลังจากเขาเรียนจบที่มหาวิทยาลัยคานางาว่า เขาก็ได้เป็นนักเปียโนสมัครเล่นตามงานต่างๆ ซึ่งภายหลังบริษัทสแควร์ก็ได้ชักชวนเขาให้มาทำงาน ซึ่งแรกเริ่มเขานึกว่าไม่ได้เป็นงานประจำ แต่เขาก็รีบรับงานซึ่งเป็นเหตุทำให้เขามีชื่อเสียงจนถึงทุกวันนี้
การงานในสแควร์และเดอะแบลกเมจ
เกมแรกที่อุเอมัตสึได้ประพันธ์ชื่อ เจเนสิส Genesis ในปี 1985 ขณะที่ทำงานในสแควร์ เขาได้พบกับ ฮิโรโนบุ ซาคากูชิ (Hironobu Sakaguchi) โดยเขาได้ทาบทามให้เขามาทำงานในช่วงปี 1986-1987 ซึ่งเขาก็ตอบรับ แม้ว่าในช่วงสองปีนี้ งานของเขาจะไม่ค่อยราบรื่นบวกกับบริษัทสแควร์กำลังจะล้มละลาย แต่ในปลายปี 1987 เขาสองคนก็ร่วมมือกันทำเกมไฟนอลแฟนตาซี (Final Fantasy) ซึ่งทำให้เขาทั้งสองประสบผลสำเร็จ และสามารถกู้บริษัทสแควร์ได้อย่างราบรื่นอีกด้วย
เกมส์ไฟนอลแฟนตาซี ได้จุดประกายให้เขาได้มีชื่อเสียงจนถึงปัจจุบันนี้ เขาทำเพลงในเกมนี้ทั้งหมดสามสิบกว่าแทรค ในปี 1989 เขาก็ได้ทำเพลงประกอบเกมซีรีส์อีกซีรีส์ซากา ชื่อว่าไฟนอลแฟนตาซีเลเจนท์ (The Final Fantasy Legend) และทำไฟนอลแฟนตาซี II (Final Fantasy II) ในปี 1990 และโรแมนซ์ออฟซากา (Romancing SaGa 2) ในปี 1993 ซึ่งได้ร่วมมือกับเคนจิ อิโต และเขาก็ได้รับเซ็นต์สัญญาในฐานะบุคลากรผู้ทรงเกียรติของบริษัทสแควร์ในปี 1995 ในผลงานเกม โครโนทริกเกอร์ (Chrono Trigger) ซึ่งประพันธ์ร่วมกับ ยาสึนาริ มิสสีดะ และมีผลงานเพลงประกอบเกมออกมาในช่วงนี้อีกได้แก่ ฟรอนท์มิชชั่นกันฮัสสาร์ด (Front Mission: Gun Hazard) และฮันกูจิฮีโร (Hanjuku Hero)
นอกจากงานด้านเกมแล้วเขาก็ยังประพันธ์ ธีมหลักในหนังเรื่อง อ้ามายก๊อดเลสส์ (Ah! My Goddess: The Movie) และร่วมกันทำการ์ตูนซีรีส์ไฟนอลแฟนตาซี (Final Fantasy Unlimited) ในปี 2001 โอเครสเตรดโดย ชิโร ฮามากูชิ แล้วเขาก็ได้สนใจในการทำอัลบั้มเพลงสิบเพลงของ Phantasmagoria ในปี 1994 ในปี 2001 เขาได้ชักชวนให้แต่งเพลงร่วมกันกับ มาซาชิ ฮามาซุ และ จุนยา นากาโนะ เพราะโดยส่วนตัวเขาคิดว่าเขาได้รับการศึกษามาน้อยอีกทั้งไม่มั่นใจในตัวเอง ซึ่งเป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้ทำเพลงประกอบเกมด้วยตัวเองทั้งเกมในเกมไฟนอลแฟนตาซี X (Final Fantasy X) และได้เป็นจุดจบของวงการนักประพันธ์ดนตรีสำหรับเกมในปี 2002 ซึ่งเขาเชิญ นาโอชิ มิซีตะ และ คูมิ ทานิโอกะ มาทำแทนเขาเองทั้งหมดในเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2 (Final Fantasy X-2) และเขาก็ได้แค่ช่วย ฮิโตชิ ซากิโมโต ศิลปินชื่อดังในการทำเพลงสำหรับไฟนอลแฟนตาซี XII (Final Fantasy XII) แค่หนึ่งเพลง"Kiss Me Good Bye" และใช้ทำนองหลักในไฟนอลแฟนตาซีทุกภาคมาผสมกับลักษณะการประพันธ์อันยอดเยี่ยมของฮิโตชิ ซากิโมโต
ในปี 2002 เคนชิโร ฟูคูอิ (Kenichiro Fukui) และ ซึโยชิ เซอิโต (Tsuyoshi Sekito) ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมบริษัทสแควร์เอนิกซ์ (Square Enix) ได้ชักชวนให้เขาร่วมกันทำวงร๊อคเพื่อโฆษณาผลงานทางดนตรีของเขาและปล่อยผลงานทางดนตรีของอุเอมัสสึ ซึ่งตอนแรกก็ปฏิเสธเพราะว่ามีงานเป็นจำนวนมาก และภายหลังก็ตอบตกลงในฐานะมือคีย์บอร์ดโดยใช้ชื่อวงว่า เดอะแบลกเมจ (The Black Mages) โดยในปีถัดมาก็มีสมาชิกวงเข้ามาอีกสามคนก็คือ เคอีจิ คาวาโมริ (Keiji Kawamori) อารตะ ฮานยาดะ (Arata Hanyada) และ มิชิโอะ โอกามิยะ (Michio Okamiya) มีอัลบั้มออกมาสามอัลบั้ม
ในฐานะอาชีพอิสระ
อุเอมัตสึได้ออกจากบริษัทสแควร์เอนิกซ์ในปี 2004 และได้ก่อตั้งบริษัทชื่อว่า Smile Please และก่อตั้งบริษัทสำหรับอัดเสียงชื่อว่าบริษัท Dog Ear Records ในปี 2006 ซึ่งสาเหตุการออกจากบริษัท ก็เนื่องมาจากว่าบริษัทได้ย้ายสำนักงานจาก Meguro ไปยัง Shinjuku ซึ่งอยู่ในเมืองโตเกียวเช่นกัน แต่ว่าการย้ายบริษัททำให้อุเอมัตสึไม่สะดวกต่อการทำงาน แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังเป็นนักแต่งเพลงให้กับสแควร์เอนิกซ์ในฐานะฟรีแลนซ์
ในปี 2005 อุเอมัตสึก็ได้บันทึกอัลบั้มสำหรับภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่อง "ไฟนอลแฟนตาซีเซเว่น: แอดเวนท์ชิลเดร้น" ภายใต้วงแบลกเมจของเขา และภายหลังจากการออกเขาก็ยังได้นำบทเพลง "พรีลูด" สำหรับไฟนอลแฟนตาซีในแทรคเริ่มต้นของเพลงในไฟนอลแฟนตาซี XII ซึ่งที่จริงแล้วบทเพลงส่วนใหญ่ทางบริษัทก็ได้มอบหมายงานให้ซากิโมโตทำแทน ซึ่งเขาก็อยากจะทำในเพลงไฟอลแฟนตาซี XIII แต่ว่าสุดท้ายเขาก็ได้รับมอบหมายให้ทำในภาค XIV แทนและให้ มาซาชิ ฮามานซึ จัดการดนตรีของไฟนอลแฟนตาซีภาค XIII แทนทั้งชุด
ลึกๆ สำหรับโนบูโอะ อูเอมัตสึแล้ว เขาก็ยังสนิทสนมกับ ฮิโรโนบุ ซากาอุชิอยู่เช่นเคย เขายังได้ทำงานร่วมกันในปี 2007 ผลงานดังนี้ Blue Dragon series, Lost Odyssey และ Away Shuffle Dungeon ในปี 2008 และเขาต้องถูกยกเลิกเกมส์ Cry On อีกด้วย สำหรับ PSP เขาได้ทำเพลงประกอบสองเกมส์คือ Anata o Yurusanai ในปี 2007, Lord of Vermillion และอีกทั้งเขาก็ได้ทำธีมหลักในเกม Super Smash Bros. Brawl ในปี 2008 เช่นกัน เขาได้รับโอกาสครั้งแรกสำหรับทำดนตรีประกอบการ์ตูนในเรื่อง Guin Saga ซึ่งเขาทำดนตรีทั้งเรื่องและยังมีงานจุกจิกเช่น ซากุระการ์ดแคบเตอร์สำหรับ Nintendo DS อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
ขณะนี้เขาได้อาศัยอยู่ที่โตเกียวกับภรรยาของเขา Reiko ซึ่งเขาทั้งสองเป็นเพื่อนสมัยเรียนในมหาวิทยาลัยคานางาวะ และหมาพันธุ์บีเกิลคู่ใจชื่อว่า Pao ซึ่งในช่วงฤดูร้อนเขาจะไปพักอาศัยอยู่ที่เมือง ยามานากาโกะ และโดยส่วนตัวเขาจะชอบเจียดเวลาส่วนตัวไปดูมวยปล้ำ, กินเบียร์ และปั่นจักรยาน เขาเคยกล่าวว่าเขาเสียดายกับชีวิตที่ไม่สามารถเป็นนักมวยปล้ำอย่างที่เขาอยากเป็นในสมัยเด็กได้ ซึ่งเขาเองต้องกลายมาเป็นกวีเอกของโลกแทน
คอนเสิร์ต
บรรดาผลงานที่เขานำมาแสดงจากญี่ปุ่นนั้น ตามที่เขาได้ทัวร์กับเพื่อนๆของเขา จากที่เขาได้ตัดสินใจไปในวันที่ 10 พฤษภาคม 2004 แสดงที่หอคอนเสริตวอล์ทดิสนีย์ แอลเอ และได้ใช้วงดุริยางค์ฟิลฮาร์โมนิคแห่งแอลเอ และวงประสานเสียงแอลเอ ซึ่งในครั้งนั้นอำนวยเพลงโดย Miguel Harth-Bedoya โดยได้รับการต้อนรับอย่างดี ซึ่งคอนเสริตก็ต่อไปจากเดิมในอเมริกาเหนืออีก ในวันที่ 16 พฤษภาคม 2005 เขาได้รับเชิญกับคณะของเขาไปแสดงบทเพลงที่โรงละคร gibson แอลเออำนวยเพลงโดย Arnie Roth
สไตล์ดนตรีและอิทธิพล
สไตล์เพลงของอุเอมัตสึมีความหลากหลาย ทั้งแบบคลาสสิกซิมโฟนิค เฮวีเมทัล นิวเอจ หรือดนตรีไฟฟ้า เช่นเกม์ Lost Odyssey เป็นสกอร์แบบดุริยางค์ขนาดใหญ่ไปจนถึงแจสและเทคโนแทรค อุเอมัตสึบ่อยๆครั้งจะทำเพลงแนวไอริชเคลท์ซึ่งได้ใส่คุณสมบัติเหล่านั้นไปด้วย และดนตรีในไฟนอลแฟนตาซีมักจะเล่นจังหวะยกหรือจังหวะขัดอยู่บ่อยๆ ซึ่งให้ซาวแบบมืดมัวซึ่งจะมีมากในไฟนอลแฟนตาซี VIII ในขณะที่ไฟนอลแฟนตาซี IX กลับสนใจกับจังหวะตกฟังดูเรียบๆกว่าและจะให้อารมณ์ที่ชัดเจนกว่าด้วยเช่น ธีมของ Aerith จากไฟนอลแฟนตาซี VII จากที่สัมภาษณ์โดย nichi bei times อุเอมัตสึกล่าวว่า ฉันไม่ค่อยสนใจความเป็นตัวเองเลยในบทเพลงที่ใส่เข้าไปและไม่สนใจด้วยว่าจะเป็นแนวไหน แต่ว่าไม่คิดว่าจะดีไปกว่าหากจะทำดนตรีที่ครบเครื่องและชัดเจน แทนที่จะทำดนตรีแบบญี่ปุ่น เขาได้รับฉายาว่า ผู้เปลี่ยนแปลง ในวารสารไทมส์ Time 100 ในหัวข้อ ดนตรีประกอบภาพยนตร์ และเขาก็ได้รับฉายาว่า ราชาเพลงเกม ซึ่งมีตำแหน่งเทียบเท่ากับ จอห์น วิลเลียมส์
ไทยเชื้อสายจีน
ชาวไทยเชื้อสายจีน คือ ชาวจีนที่เกิดในประเทศไทยและเป็นเชื้อสายของผู้อพยพชาวจีน หรือชาวจีนโพ้นทะเล คนไทยเชื้อสายจีน มีประมาณ 10 ล้านคนในประเทศไทย คิดเป็น 11–14% ของจำนวนประชากรทั้งหมดของประเทศ ณ ปี 2563  ประเทศไทยมีชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลใหญ่สุดในโลกที่อยู่นอกประเทศจีน ธีระพันธ์อ้างว่ามีประชากรไทยที่มีเชื้อสายจีนประมาณร้อยละ 40
ชาวไทยเชื้อสายจีนส่วนมากบรรพบุรษจะมาจากซัวเถา ในมณฑลกวางตุ้ง ทางตอนใต้ของจีน พูดภาษาแต้จิ๋ว ซึ่งเป็นภาษากลุ่มหมิ่นหนาน รองลงมาคือมาจาก แคะ ฮกเกี้ยน และไหหลำ
ไทยเชื้อสายจีนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชนชั้นกลางที่ก่อตั้งขึ้นอย่างมั่นคงและมีตัวแทนอยู่ในทุกระดับของสังคมไทย  มีบทบาทนำในภาคธุรกิจของประเทศและครอบงำเศรษฐกิจไทยในปัจจุบัน   นอกจากนี้ ไทยเชื้อสายจีนมีอยู่ในเวทีการเมืองของประเทศจำนวนมาก และอดีตนายกรัฐมนตรีและสมาชิกรัฐสภาส่วนใหญ่ล้วนมีบรรพบุรุษจีนอย่างน้อยหนึ่งคน นอกจากนี้ยังจัดเป็นกลุ่มอภิชนทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง
อัตลักษณ์
สำหรับผู้สืบสันดานของผู้เข้าเมืองชาวจีนรุ่นที่สองและสาม เป็นทางเลือกส่วนบุคคลว่าจะระบุตัวเองว่าเป็นชาติพันธุ์จีนหรือไม่ กระนั้น ไทยเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ระบุว่าตนเป็นคนไทยอย่างเดียวเท่านั้น เนื่องจากได้บูรณาการใกล้ชิดและผสมกลืนเข้าสู่สังคมไทยได้สำเร็จ จี. วิลเลียม สกินเนอร์เชื่อว่าที่การผสมกลมกลืนสำเร็จนั้นเป็นนโยบายของผู้ปกครองไทยที่ยอมให้วาณิชชาวจีนรับราชการเป็นขุนนาง ปัจจุบันไทยเชื้อสายจีนยังมีบทบาทสำคัญในขบวนการนิยมเจ้า/ชาตินิยม เช่น สนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย, และไทยเชื้อสายจีนในกรุงเทพมหานครที่เป็นกลุ่มหลักของ กปปส.
ปัจจุบันไทยเชื้อสายจีนจะพูดภาษาไทยผสมภาษาหมิ่นใต้ในการติดต่อกันเอง โดยเฉพาะชาวแต้จิ๋วที่อยู่ในกรุงเทพมหานครเป็นส่วนมาก และก็จะใช้ภาษาไทยติดต่อกับสังคมภายนอกได้ดีขึ้น แต่ลูกหลานจีนในปัจจุบันมีน้อยมากที่ยังพูดภาษาของบรรพบุรุษได้ เนื่องจากอยู่กับสังคมภายนอกและที่บ้านเองก็พูดภาษาหมิ่นใต้กับตนน้อยลง ยังคงเหลือแต่ผู้อาวุโสในครอบครัวเท่านั้นที่ยังพูดภาษาเหล่านี้กับลูกหลาน ปัจจุบันประเพณีและค่านิยมบางอย่างที่ยังคงปฏิบัติตาม ครอบครัวลูกหลานจีนก็ยังยึดถือปฏิบัติอยู่ เช่น การไหว้เจ้าในโอกาสต่างๆ ซึ่งถือเป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ ส่วนชาวไทยเชื้อสายจีนในภาคเหนือเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนกลุ่มเดียวที่ใช้ภาษาจีน พบได้ในจังหวัดเชียงใหม่และเชียงราย ซึ่งส่วนใหญ่นับถือพุทธกับคริสต์และมีบางส่วนนับถืออิสลาม
มีหนังสือพิมพ์ภาษาหมิ่นใต้ในประเทศไทยอยู่ 6 ฉบับ ส่วนมากผู้อ่านจะเป็นผู้ที่อพยพมา ผู้เฒ่าผู้แก่ ลูกหลานคนจีน และ ผู้ที่เรียนภาษาจีนจะอ่าน
ศาสนาและความเชื่อ
ขณะเดียวกันมีชาวจีนฮ่อบางส่วนในภาคเหนือที่นับถือศาสนาอิสลามตามบรรพบุรุษอยู่แล้ว พวกเขามีการรวมกลุ่มที่หนาแน่นกว่าชาวจีนฮ่อที่ไม่ใช่มุสลิม ในจังหวัดเชียงใหม่มีมัสยิดของชาวจีนมากถึงเจ็ดแห่ง หนึ่งในมัสยิดที่สำคัญของจีนฮ่อคือมัสยิดบ้านฮ่อ นอกจากชาวจีนฮ่อแล้วก็มีชาวจีนกลุ่มอื่นที่นับถือศาสนาอิสลาม อาทิ ชาวไทยเชื้อสายจีนบ้านกรือเซะในจังหวัดปัตตานี ซึ่งใช้ภาษามลายูในการสื่อสาร โดยมุสลิมเชื้อสายจีนที่บ้านกรือเซะนั้น บางส่วนนับถือเจ้าแม่ลิ้มกอเนียวด้วย บ้างก็ขอพรบ้างก็บนบาน เมื่อมีงานมงคลก็ต้องมีการเซ่นสรวงเจ้าแม่ด้วยเชื่อว่าหากไม่กระทำเช่นนั้นก็จะเกิดเภทภัย ในวันฮารีรายอก็จะมีการเซ่นสรวงเจ้าแม่ และเมื่อพิธีแห่เจ้าแม่เดือนสาม ชาวมุสลิมเชื้อสายจีนก็จะไปชมขบวนเพื่อระลึกถึงท่าน
วัฒนธรรมชาวจีนโพ้นทะเลในไทยนั้นจะต่างกับชาวจีนโพ้นทะเลในสิงคโปร์และมาเลเซียบางส่วน ซึ่งจะหันไปนับถือศาสนาคริสต์ และพูดภาษาจีนกลาง ชาวไทยเชื้อสายจีนบางส่วนกลับไม่ยึดติดกับวัฒนธรรมดั้งเดิมของตนมากนักและนิยมวัฒธรรมที่กลมกลืนไปกับคนไทย
กลุ่มชาวไทยเชื้อสายจีน
ประเทศไทยมีประชากรคนไทยเชื้อสายจีนประมาณ 8 ล้านคน ส่วนมากจะเป็นเชื้อสายแต้จิ๋วประมาณร้อยละ 56 รองลงมา ได้แก่ แคะ ร้อยละ 16, ไหหลำ ร้อยละ 11, กวางตุ้ง ร้อยละ 7, ฮกเกี้ยน ร้อยละ 7, และอื่น ๆ ร้อยละ 12
แต้จิ๋ว
แต้จิ๋ว (潮州 ; Teochew ; ภาษาจีนกลาง: Cháozhōu) เป็นกลุ่มชาวจีนที่มากที่สุด กล่าวกันว่า" ที่ไหนมีศาลเจ้า (老爺宮) เหล่าเอี้ยเก็ง) ที่นั่นจะพบคนจีน เพื่อพบปะกันและเป็นที่พึ่งทางใจเมื่อยามห่างไกลแผ่นดินเกิด ชาวจีนจะตั้งถิ่นฐานอยู่ตามพื้นที่รอบ ๆ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลองและตามภาคกลาง ได้มาที่แผ่นดินสยาม (เซี่ยมล้อ 暹羅) ตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยาแล้ว โดยมาจาก มณฑลฝูเจี้ยน (福建省) และ มณฑลกวางตุ้ง (廣東省) ส่วนมากจะทำการค้าทางด้าน การเงิน ร้านขายข้าว และ ยา มีบางส่วนที่ทำงานให้กับภาครัฐ ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (鄭皇, แต้อ้วง พระองค์แซ่แต้) พ่อค้าจีนแต้จิ๋วจำนวนมากได้รับสิทธิพิเศษ ชาวจีนกลุ่มนี้จึงเรียกว่า จีนหลวง (Royal Chinese) สาเหตุเนื่องจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมีเชื้อสายแต้จิ๋วเช่นกัน ในช่วงกรุงรัตนโกสินทร์การอพยพของชาวแต้จิ๋วจึงมีมากขึ้น และในประเทศไทยเองก็มีคนแต้จิ๋วเป็นจำนวนมาก และปัจจุบันจะมีมากในทุกภาคของประเทศไทยแต่ที่มีชาวแต้จิ๋วมากที่สุดคือกรุงเทพฯ
ภาคกลางตอนล่าง เช่น นครปฐม ราชบุรี เพชรบุรี สมุทรสาคร สมุทรสงคราม ตอนบน เช่น ชัยนาท สิงห์บุรี นครสวรรค์ เพชรบูรณ์ พิษณุโลก สุโขทัย
ภาคตะวันออก เช่น ฉะเชิงเทรา ชลบุรี ระยอง จันทบุรี (เมืองเก่าของพระเจ้าตากสินมหาราช) ตราด สระแก้ว ปราจีนบุรี (ชาวแต้จิ๋วมาเริ่มตั้งต้นถิ่นฐานที่นี่มากที่สุดเพราะเป็นพื้นที่ไม่มีคนอยู่อาศัยเป็นป่าแต่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรน้ำเพื่อเพาะปลูกและที่ปลูกมากที่สุดคือ "ต้นไผ่" เพราะไผ่ขายเพื่อทำเรือแพออกไปค้าขายได้ แล้วกระจายไปในจังหวัดใกล้เคียงในเวลาต่อมา ในรัชสมัยกรุงศรีอยุธยาถึงสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ชาวแต้จิ๋วข้ามาอาศัยแผ่นดินสยามมากที่สุด) ภาคเหนือตอนบน เช่น เชียงใหม่ เชียงราย ลำปาง แพร่ น่าน (ส่วนพะเยาจะมีจีนแคะหรือชาวฮากกาจำนวนมาก)
ส่วนในภาคอีสานส่วนใหญ่จะเป็นชาวแต้จิ๋วในทุกจังหวัดเช่น นครราชสีมา (โคราช) ชัยภูมิ ขอนแก่น เลย อุดรธานี กาฬสินธ์ มหาสารคาม อุบลราชธานี ยโสธร ศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์ ส่วนพื้นที่ริมโขงเช่น หนองคาย บึงกาฬ นครพนม มุกดาหาร จะปะปนไปด้วยชาวแต้จิ๋ว แคะ และเวียดนาม (ซึ่งปัจจุบันมีมากกว่า)