cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ
สำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (United Nations Development Programme: UNDP) มีสำนักงานใหญ่ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ เป็นองค์การพหุภาคีเพื่อช่วยเหลือด้านการพัฒนา และเป็นหน่วยงานสำคัญในการประสานงานความช่วยเหลือในด้านการพัฒนาของสหประชาชาติ โดยเริ่มจากการขยายการให้ความช่วยเหลือด้านวิชาการ แก่ประเทศกำลังพัฒนา ด้วยหลักการดำเนินการแบบสากลและเป็นกลางในทางการเมือง ตามเป้าหมายการพัฒนาที่สำคัญ ๆ มีสมาชิก 170 ประเทศ เพื่อร่วมมือในการวางแผน และดำเนินโครงการในด้านการเกษตร อุตสาหกรรม การศึกษา และสิ่งแวดล้อม
ชฺวี ยฺเหวียน
ชฺวี ยฺเหวียน (ราว 340–278 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเสนาบดีและกวีชาวจีนในยุครณรัฐของจีนโบราณ มีชื่อเสียงเพราะความรักชาติและผลงานด้านร้อยกรอง โดยเฉพาะประชุมกวีนิพนธ์เรื่อง ฉู่ฉือ (楚辭) ซึ่งเชื่อกันมาแต่ดั้งเดิมว่า เป็นผลงานของเขา และถือกันว่า เป็นหนึ่งในสองประชุมร้อยกรองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งจีนโบราณ อีกเรื่อง คือ ชือจิง (詩經) นอกจากนี้ ยังเชื่อกันว่า เขาเป็นต้นกำเนิดเทศกาลเรือมังกร (龍船節) อย่างไรก็ดี ปัจจุบันมีผู้โต้แย้งเรื่องเขาเป็นผู้แต่ง ฉู่ฉือ จริงหรือไม่ แต่ก็เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่า เขาเป็นผู้แต่ง หลีเซา (離騷) บทประพันธ์ที่เลื่องชื่อที่สุดในกลุ่มร้อยกรอง ฉู่ฉือ
ข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเขามีอยู่ไม่มาก เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่เอ่ยถึงเขา คือ ร้อยกรองบทหนึ่งซึ่งเจี่ย อี้ (賈誼) ข้าราชการซึ่งถูกให้ร้ายและอัปเปหิไปยังฉางชา (长沙) ประพันธ์ขึ้นเมื่อ 174 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเดินทางไปฉางชา โดยพรรณนาว่า ตนเองมีชะตากรรมคล้ายชฺวี ยฺเหวียน ในสมัยก่อน แปดปีให้หลัง ซือหม่า เชียน (司馬遷) จึงเขียนประวัติของชฺวี ยฺเหวียน ขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรก โดยรวมอยู่ในหนังสือชุด ฉื่อจี้ (史記) แต่มีผู้เห็นว่า ข้อมูลที่ซือหม่า เชียน เขียนไว้นั้นย้อนแย้งหลายจุด
ชีวิต
ฉื่อจี้ ของซือหม่า เชียน เป็นแหล่งข้อมูลหลักแหล่งเดียวเกี่ยวกับชีวิตของชฺวี ยฺเหวียน เอกสารนี้ระบุว่า ชฺวี ยฺเหวียน เป็นสมาชิกราชสกุลหมี่ (芈) แห่งรัฐฉู่ (楚国) และรับราชการในรัชสมัยพระเจ้าฉู่หฺวาย (楚懷王) ซึ่งครองราชย์ช่วง 328–299 ปีก่อนคริสตกาล
ต้นรัชกาลพระเจ้าฉู่หฺวาย ชฺวี ยฺเหวียน ดำรงตำแหน่งเสนาซ้าย (左徒) ต่อมา เขาถูกให้ร้ายจนพระเจ้าฉู่หฺวายเนรเทศเขาไปยังดินแดนทางเหนือแถบแม่น้ำฮั่น (漢江) ภายหลัง พระเจ้าฉู่หฺวายเรียกเขากลับมาเป็นทูตไปรัฐฉี (齐国) เพื่อฟื้นความสัมพันธ์ระหว่างรัฐฉู่กับรัฐฉี
เมื่อพระเจ้าฉู่หฺวายสิ้นพระชนม์แล้ว พระโอรสสืบราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฉู่ฉิ่งเซียง (楚頃襄王) ชฺวี ยฺเหวียน ถูกให้ร้ายอีกครั้ง ครั้งนี้ เขาถูกขับไล่ไปยังดินแดนทางใต้แถบแม่น้ำฉาง (长江) ว่ากันว่า ชฺวี ยฺเหวียน แวะบ้านเกิดเป็นอันดับแรก และระหว่างถูกเนรเทศนั้น เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการรวบรวมและเรียบเรียงตำนานพื้นบ้านต่าง ๆ ที่รับรู้มาจากการท่องชนบท ทั้งยังประพันธ์ร้อยกรองหลายบท แต่ก็แสดงความห่วงใยในบ้านเมืองอยู่ไม่วาย เขากังวลเกี่ยวกับแผ่นดินของตนจนสุขภาพย่ำแย่ และในช่วงเวลาที่หดหู่ ก็มักเดินทอดน่องไปแถวบ่อน้ำแห่งหนึ่ง แล้วจ้องดูเงาสะท้อนในน้ำอยู่นาน
ใน 278 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อทราบว่า อิ่ง (郢) เมืองหลวงของรัฐฉู่ ถูกขุนพลไป๋ ฉี่ (白起) แห่งรัฐฉิน (秦国) ตีแตก ชฺวี ยฺเหวียน ก็เขียนเพลงยาวชื่อ อายอิ่ง (哀郢; "อิ่งโศก") แล้วแบกก้อนหินเดินลุยแม่น้ำมี่หลัว (汨羅江) ลงไปจนจมน้ำตาย
เหตุผลที่เขาฆ่าตัวตายเป็นที่ถกเถียงมาแต่โบราณ ปรัชญาเมธีจู ซี (朱熹) แห่งราชวงศ์ซ่ง เสนอว่า เป็นเพราะทุกข์ตรมเกี่ยวกับบ้านเมือง แต่เอกสาร อฺวี๋ฟู่ (漁父) กล่าวว่า การฆ่าตัวตายของเขาเป็นหนทางสุดท้ายที่เขาจะปกป้องความบริสุทธิ์ใจและหลักการดำรงชีวิตของตนเอง
พอร์ชา (ดาวบริวาร)
พอร์ชา (Portia) หรือเป็นที่รู้จักว่า Uranus XII เป็นดาวบริวารลำดับที่ 7 นับตามระยะทางจากดาวยูเรนัส พอร์ชา ตั้งชื่อตาม Portia จากวรรณกรรมของเชคสเปียร์ เรื่อง  The Merchant of Venice พอร์ชา ถูกค้นพบในวันที่ 3 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1986 โดยยานวอยเอจเจอร์ 2 ตอนค้นพบมันถูกกำหนดให้มีชื่อว่า "S/1986 U 1"
ชฺวี ยฺเหวียน
เทศกาลเรือมังกร
ตำนานเล่าว่า ชาวบ้านใกล้เรือนเคียงเห็นชฺวี ยฺเหวียน ลงแม่น้ำมี่หลัวไปลับ ๆ ก็พากันตามหาเขา แต่ไม่ทันกาล เพราะชฺวี ยฺเหวียน ถึงแก่ชีวิตไปแล้ว ชาวบ้านจึงเอาก้อนข้าวเหนียวโยนลงน้ำเพื่อให้ปลากินแทนศพเขา ข้าวเหนียวดังกล่าวเป็นที่มาของบ๊ะจ่าง และการที่ชาวบ้านแล่นเรือตามหาเขาก็เป็นที่มาของเทศกาลเรือมังกรซึ่งมีการแข่งเรือและกินบ๊ะจ่าง
พอร์ชา (ดาวบริวาร)
พอร์ชาถูกจัดอยู่ในกลุ่มของพอร์ชา ซึ่งในกลุ่มนี้มีดาวบริวารทั้งหมด 8 ดวง ได้แก่ เบียงกา เครสซิดา เดสดิโมนา จูเลียต รอซาลินด์ คีวปิด เบลินดา เพอร์ดิตา
ชฺวี ยฺเหวียน
แหล่งข้อมูลอื่น
-340 -278
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช
ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช (Portret van Dr. Gachet; Portrait of Dr. Gachet) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ขายในราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2,600 ล้านบาท (75 ล้าน บวกค่านายหน้า 10 เปอร์เซ็นต์) ในปี ค.ศ. 1990
"ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" เขียนขึ้นในปีสุดท้ายของชีวิตของฟัน โคคในปี ค.ศ. 1890 ภาพนี้ที่แท้จริงมีด้วยกัน 2 ภาพ ทั้งสองภาพต่างก็เป็นภาพด็อกเตอร์กาแชนั่งเกยหน้ากับแขนขวา แต่มีลักษณะต่างกันพอที่จะแยกได้
ที่มา
ฟัน โคคเขียน "ภาพเหมือนของนายแพทย์กาแช" ที่เมืองโอแวร์ซูว์รวซ ใกล้กรุงปารีส เป็นภาพของด็อกเตอร์ปอล กาแช กับต้นถุงมือจิ้งจอกบนโต๊ะ กาแชเป็นแพทย์และยังเป็นจิตรกรสมัครเล่นที่เข้ามาดูแลและกลายเป็นเพื่อนที่ดีของฟัน โคค ฟัน ช่วงเดือนสุดท้ายของชีวิตเขา ต้นถุงมือจิ้งจอกเป็นพืชที่ใช้สกัดมาใช้ในการรักษาโรคหัวใจบางประเภท จึงนำมาเป็นเป็นเครื่องหมายที่ใช้แสดงว่ากาแชเป็นนายแพทย์
อาการหดหู่
ฟัน โคคเขียนจดหมายถึงเตโอในปี ค.ศ. 1890 เกี่ยวกับภาพเขียนว่า "ฉันเขียนภาพเหมือนของคุณกาแชเสร็จเรียบร้อยแล้ว ในภาพนี้เขามีใบหน้าหดหู่ แต่อาจดูเหมือนว่าบูดบึ้งสำหรับผู้ที่ได้เห็นเช่นกัน... เศร้าแต่อ่อนโยน ทั้งยังชัดเจนและมีสติปัญญา นี่เป็นวิธีเขียนภาพเหมือนที่ควรจะเขียนกัน..."
ประวัติการเป็นเจ้าของ
ในปี ค.ศ. 1990 ตระกูลครามาร์สกีได้ประมูลขายภาพเขียนนี้เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่ห้องประมูลภาพคริสตีส์ในนครนิวยอร์ก ไซโต เรียวเอ (Saitō Ryōei) ประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทผลิตกระดาษไดโชวะ จ่ายเงินประมูลไปด้วยราคา 82.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ภาพเขียนนี้กลายเป็นภาพเขียนที่มีราคาสูงที่สุดในโลกในขณะนั้น ไซโตผู้มีอายุ 75 ปีสร้างความโกรธเคืองระดับโลกเมื่อกล่าวว่าจะเผาภาพเขียนพร้อมกับร่างของตนเองเมื่อเสียชีวิต แต่ต่อมาไซโตก็พยายามไกล่เกลี่ยว่าความหมายที่ตั้งใจคือต้องการที่จะอนุรักษ์ภาพเขียนตลอดไป ผู้ช่วยของไซโตอธิบายเพิ่มว่าคำพูดดังกล่าวเป็นเพียงการแสดงความรู้สึกผูกพันอย่างลึกซึ้งของไซโตต่อภาพเขียนเท่านั้น ต่อมาไซโตก็กล่าวว่าจะอุทิศภาพเขียนให้กับรัฐบาลหรือพิพิธภัณฑ์ แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1996 ที่อยู่ของภาพเขียนและเจ้าของก็กลายเป็นเรื่องลึกลับ แต่เมื่อต้นปี ค.ศ. 2007 ก็มีข่าวมาว่า เมื่อสิบปีก่อน ภาพเขียนถูกขายให้แก่นักลงทุนทางการเงินที่เกิดในออสเตรียชื่อว็อล์ฟกัง เฟลิทเทิล แต่หลังจากที่ประสบปัญหาทางการเงิน เฟลิทเทิลก็ต้องขายภาพเขียนต่อ แต่ยังไม่เป็นที่ทราบกันว่าใครเป็นผู้ซื้อ
รายชื่อละครโทรทัศน์ของเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ
ละครโทรทัศน์ของเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ เป็นผลงานละครโทรทัศน์ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลในเบื้องหลังของบอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ ที่ส่วนมากออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 ละครทั้งหมดผลิตร่วมกันโดยเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ และตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ผลงานละครทั้งหมดถูกย้ายไปออกอากาศทางช่องวัน 31 โดยยังเป็นเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอร่วมกันผลิตเช่นเดิม แต่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ละครทั้งหมดในช่องวัน 31 ที่เคยผลิตโดยเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ เปลี่ยนมาผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งได้รับโอนกิจการโทรทัศน์มาจากเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ ปัจจุบันออกอากาศ 2 เรื่องต่อสัปดาห์ ในเวลา 20.20 น. - 22.20 น.
ละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
ในช่วงปี 2535 - 2546 ออกอากาศในวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์
ปี 2547
ออกอากาศเฉพาะวันเสาร์และวันอาทิตย์
ปี 2548
หลังจากที่เรื่อง "รักแล้ว รักเลย" อวสานลง ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกก็ได้แบ่งช่วงวันการออกอากาศละครของทางค่ายออกเป็น 2 ช่วง 2 เรื่อง คือวันจันทร์-อังคาร 1 เรื่อง และวันพุธ-ศุกร์ 1 เรื่อง เวลา 20.10 - 21.10 น. ต่อมาในเดือนสิงหาคม ได้ลดเวลาละครเหลือจันทร์ - อังคาร 1 เรื่อง และวันพุธ-พฤหัสบดี 1 เรื่อง
ปี 2549
ทางค่ายได้ลดเวลาละคร โดยในช่วงวันศุกร์ได้ลงละครซีรีส์แทน โดยประเดิมเรื่องแรกคือ "นารีสโมสร" และหลังจากที่เรื่อง "ลิขิตรัก ลิขิตเลือด" และ "อนิลทิตา" อวสานลงพร้อมกันในสัปดาห์เดียวกัน ทางสถานีฯจึงได้รวมช่วงวันออกอากาศเป็นช่วงเดียวคือวันจันทร์-พฤหัส และออกอากาศในรูปแบบนี้จนถึงปี 2555
ปี 2556
ในช่วงละครเรื่อง เจ้าแม่จำเป็น ออกอากาศ สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ได้มีการจัดผังรายการประจำปี 2556 ใหม่โดยได้ทำการยืดช่วงเวลารายการของเอ็กแซ็กท์จากเดิม 1 ชั่วโมงต่อวันมาเป็น 1 ชั่วโมง 30 นาทีต่อวัน ทำให้เอ็กแซ็กท์มีเวลาในการฉายละครต่อตอนเพิ่มมากขึ้น เอ็กแซ็กท์จึงเริ่มเปลี่ยนเวลาออกอากาศมาเป็นทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.10 - 21.40 น. ตั้งแต่วันอังคารที่ 1 มกราคม 2556 - 22 มกราคม 2556 ส่วนในวันพุธ-พฤหัส เอ็กแซ็กท์ได้นำละครเรื่อง บ่วงวันวาร มาฉายเพิ่มตั้งแต่วันที่ 2 มกราคม 2556 จึงทำให้ละครหลังข่าวของเอ็กแซ็กท์มี 2 เรื่องต่ออาทิตย์ไปในที่สุด
ปี 2557
หลังจากที่เรื่อง เล่ห์นางฟ้า อวสานลง ทางสถานีฯ จึงได้เอาช่วงเวลานี้มาเป็นช่วงของละครรีรันเพิ่มอีก (ซึ่งทางสถานีฯ ก็มีช่วงละครรีรันอยู่แล้วในช่วงเวลา 10:35 - 11:00 น.) โดยเดิมทีเรื่องแรกที่นำมารีรันในช่วงเวลานี้คือเรื่อง "เรือนเสน่หา" แต่ภายหลังได้ถูกเปลี่ยนเป็น "สองปรารถนา" แทน และปรับเวลาเป็นเวลา 20.10 - 21.25 น. และตั้งแต่ 24 พฤศจิกายน 2557 ได้ย้ายละครไปออกอากาศทางช่องวัน โดยเรื่อง ลิเก๊..ลิเก เป็นละครเรื่องสุดท้ายทางช่อง 5
ละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางช่องวัน 31
ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2557 บริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด และ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด ได้มีการปรับแผนการดำเนินการใหม่ทั้งหมด โดยเปลี่ยนระบบการถ่ายทำละครใหม่ เพิ่มระบบผู้จัดละครเพื่อเปิดโอกาสให้แต่ละค่ายละคร สามารถส่งผลงานเข้ามาร่วมงานกับเอ็กแซ็กท์ได้ และเปลี่ยนวิธีการถ่ายทำละครใหม่เป็นการถ่ายทำแบบเดียวกับภาพยนตร์ อีกทั้งมีการประกาศเปิดกล้องละครใหม่กว่า 10 เรื่อง ใน พ.ศ. 2557 โดยยังไม่ทราบสาเหตุว่าเปิดกล้องล่วงหน้าเพื่อเตรียมละครออกอากาศทาง ททบ.5 หรือเพื่อการอะไร แต่หลังจากที่ บริษัท จีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัลทีวี จำกัด บริษัทย่อยของ บริษัท จีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัล ทีวี เทรดดิ้ง จำกัด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประมูลได้ใบอนุญาตการออกอากาศทีวีดิจิทัลในช่องหมายเลข 31 โดยดึงเนื้อหาจากสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมช่องวันในขณะนั้นมาออกอากาศ และได้แต่งตั้งให้บอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ เป็นผู้อำนวยการสถานี ทำให้เอ็กแซ็กท์และซีเนริโอเปลี่ยนแผนการออกอากาศละครจากเดิมที่ทำเพื่อลงให้กับ ททบ.5 มาเป็นการทำละครเพื่อลงให้กับช่องวันทั้งหมด เพื่อให้สอดคล้องกับเปลี่ยนแปลงรูปแบบการออกอากาศเพื่อให้ ททบ.5 เป็นสถานีโทรทัศน์ประเภทบริการสาธารณะเพื่อความมั่นคง รวมถึงกฎการเช่าเวลาผลิตรายการของ กสทช. และการขาดทุนในการเช่าเวลาผลิตละครกับ ททบ.5 อีกด้วย หลังจากที่ก่อนหน้านั้นได้นำซิทคอมเป็นต่อ มาออกอากาศกับช่องวันไปแล้ว
ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 ช่องวันได้เริ่มส่งตัวอย่างเพื่อประชาสัมพันธ์ละครใหม่ที่จะออกอากาศกับช่องทั้งหมด 9 เรื่อง ซึ่งในระหว่างนั้นก็ยังคงมีประกาศเปิดกล้องละครใหม่อยู่เรื่อยๆ จนในเดือนตุลาคม ซีเนริโอก็เริ่มออกอากาศละครซีรีส์เรื่องแรกของตัวเอง คือ สงครามนางงาม โดยเป็นละครในโครงการพิเศษของช่องคือ One 18+ (One Eighteen Plus) ก่อนที่จะเริ่มออกอากาศละครของตัวเองในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ในโครงการ "ละครดี ดูที่ช่องวัน" โดยที่ละครทั้งหมดจะได้รับเรตติ้ง "ทั่วไป" ทุกเรื่อง
และตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2558 เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ (ซึ่งเปลี่ยนชื่อจากจีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัล ทีวี เทรดดิ้ง) ได้รับโอนผู้บริหาร บุคลากรฝ่ายการผลิต ทรัพย์สิน และอุปกรณ์ในกิจการโทรทัศน์จากเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอมารวมกันทั้งหมดเพื่อความสะดวกในการบริหาร ตามสัญญาระหว่างผู้ถือหุ้นที่ทำไว้ในการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้นของเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ที่ได้บอยและกลุ่มของบอยเข้าร่วมลงทุนด้วย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จึงเข้ามาเป็นผู้ผลิตละครออกอากาศทางช่องวันแทนเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอไปโดยปริยาย
ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก
ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก (Jean Maximilien Lamarque; ค.ศ. 1770 – ค.ศ. 1832) นิยมเรียกอย่างลำลองว่า นายพลลามาร์ก เป็นผู้บัญชาการทหารชาวฝรั่งเศส ยศพลโท (général de division) ในสมัยสงครามนโปเลียนและในภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภา นายพลลามาร์กเป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญของกองทัพภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และได้รับการยกย่องอย่างมากจากคือการยึดครองกาปรีจากการปกครองของอังกฤษ รวมทั้งความพ่ายแพ้ของเขาแก่กองกำลังฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่จังหวัดว็องเดเมื่อปี ค.ศ. 1815 ชัยชนะของเขาได้รับการชื่นชมอย่างมากโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ว่าเขาเป็นคนที่ "สร้างปาฏิหาริย์ และเหนือความคาดหวังอยู่เสมอ"
ภายหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง นายพลลามาร์กก็ได้กลายมาเป็นฝั่งตรงข้ามทันทีในยุคของการกลับมาของการปกครองระบบเก่า (Ancien Régime) และต่อมาในการปฏิวัติโค่นล้มราชวงศ์บูร์บงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1830 เขาก็ได้ถูกแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังเพื่อเฝ้าระวังผู้นิยมราชวงศ์บูร์บง ที่เรียกตัวเองว่า "เหล่าผู้สืบสิทธิโดยนิติธรรม"(légitimistes) อันเป็นฝ่ายตรงข้ามกับราชวงศ์ออร์เลอ็อง
ต่อมาในยุคของการปกครองแบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (July Monarchy) เขาเป็นผู้นำฝ่ายซ้าย (เสรีนิยม) หนึ่งในผู้สนับสนุนพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1ให้ขึ้นครองราชย์ ซึ่งในภายหลังก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก เนื่องจากการปกครองแบบใหม่นี้ก็ยังไม่ได้ช่วยเรื่องสิทธิมนุษยชน และความมีเสรีภาพของพรรคการเมือง เขายังเป็นอีกผู้หนึ่งที่สนับสนุนการให้เอกราชของโปแลนด์และอิตาลีในขณะนั้น นายพลลามาร์กยังเป็นนักเขียนที่มีความคิดแนวเสรีนิยมคนหนึ่งในสมัยนั้น แนวความคิดต่างๆ ของนายพลลามาร์กทำให้เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในฝรั่งเศส การถึงแก่อสัญกรรมของเขาเป็นตัวแปรสำคัญที่กระตุ้นการกบฎของประชนชาวปารีสในเดือนมิถุนายน (June Rebellion) ปี ค.ศ. 1832 ซึ่งเป็นที่มาของฉากและบทประพันธ์เรื่องเลมีเซราบล์ (Les Misérables) ของวิกตอร์ อูโก
ตัวกินมดยักษ์
ตัวกินมดยักษ์ (Giant anteater) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ ที่กินแมลงเป็นอาหาร พบทางแถบในอเมริกากลาง, อเมริกาใต้ และทางตอนเหนือของอาร์เจนตินาทั้งในทุ่งหญ้าเขตร้อน, ป่าผลัดใบ และป่าฝน
ลักษณะโดยทั่วไป
ตัวกินมดยักษ์ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ไม่มีฟัน มีรูปร่างใหญ่ มีความยาวประมาณ 182–217เซนติเมตร เพศผู้มีน้ำหนักประมาณ 33–41กิโลกรัม ส่วนเพศเมียมีน้ำหนักประมาณ 27–39 กิโลกรัม ในตัวเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเพศเมียเล็กน้อย ส่วนหัวเรียวและยาว ประมาณ 30เซนติเมตรและยาวเป็นพิเศษเมื่อเทียบกับตัวกินมดชนิดอื่นๆ สีขนมีสีน้ำตาลและมีสีดำพาดและสีขาวพาดช่วงไหล่ ขาหน้าเป็นขนสีขาวมีแถบสีดำที่ปลายเท้า ปากคล้ายท่อที่เปิด มีตาและหูขนาดเล็กทำให้มีสายตาและการได้ยินที่ไม่ดี แต่มีสัมผัสในการรับกลิ่นที่ดีกว่ามนุษย์ถึง 40 เท่า ส่วนลิ้นมีความยาว 60 เซนติเมตร ลิ้นของมันยังปกคลุมไปด้วยน้ำลายเหนียว ยังสามารถยืดหดได้ถึง 150 ครั้ง / นาที มีนิ้วเท้า 5 นิ้ว ที่แข็งแรงมากเพื่อใช้ในการขุด อุณหภูมิของร่างกายต่ำกว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป มีอุณหภูมิประมาณ 33 องศาเซลเซียส
พฤติกรรมการกินอาหาร
ตัวกินมดยักษ์ เป็นสัตว์ที่กินมด ปลวก และด้วงตัวอ่อน จะใช้กรงเล็บเปิดส่วนของลำต้นของต้นไม้ที่มีสัตว์จำพวกมด ปลวกอาศัยอยู่ แล้วใช้ลิ้นตวัดไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัยของมด ที่อยู่ตามซอก ตัวกินมดยักษ์มีต่อมน้ำลายที่หลั่งน้ำลายที่เหนียวออกมาเพื่อป้องกันลิ้นระหว่างที่กินมด ใช้เวลาน้อยในการกินมดในแต่ละรัง
การสืบพันธุ์และการตั้งครรภ์
ตัวกินมดยักษ์สามารถสืบพันธุ์ได้ตลอดทั้งปี ในการหาคู่เพศผู้จะเกี้ยวพาราสีเพศเมียที่ที่พร้อมสำหรับตั้งครรภ์ โดยจะตามและดมกลิ่นของตัวเมีย ในช่วงการผสมพันธุ์ ตัวผู้จะอยู่กับตัวเมียประมาณ 3 วัน และสามารถผสมพันธุ์ได้หลายครั้งในช่วงนี้ ระยะการตั้งครรภ์ของตัวกินมดยักษ์ประมาณ 6 เดือน (180-190 วัน) ออกลูกครั้งละ 1 ตัว จะมีน้ำหนักสูงสุดประมาณ 1.4 กิโลกรัม ลูกตัวกินมดยักษ์แรกเกิด ตาจะเปิดทั้งสองข้างและจะเปิดหลังคลอด 6 วัน แม่จะแบกลูกที่หลังของมันไว้ประมาณประมาณ 6-9 เดือน ลูกจะมีลำตัวแถบสีดำและสีขาวเป็นแนวตรง เหมือนกับสีขนของแม่ ทำให้ช่วยพรางตาและป้องกันศัตรูได้ มีการส่งเสียงเป็นการสื่อสารกับแม่ และใช้ลิ้นระหว่างที่แม่ป้อนนม 3 เดือนต่อมา ลูกตัวกินมดยักษ์จะเริ่มกินอาหารที่เป็นของแข็งได้และเริ่มหย่านมเมื่ออายุประมาณ 10เดือน ตัวกินมดยักษ์จะพร้อมในการผสมพันธุ์เมื่อมีอายุประมาณ 2.5-4 ปี และจะมีอายุยืนเฉลี่ย 26 ปี
พฤติกรรม
จัดเป็นสัตว์รักสันโดษไม่ชอบรวมตัวอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ๆ หากินตามพื้นดิน เวลากลางวันจะกินมดกินปลวก เวลานอนมันจะม้วนตัวนอนใช้หางปกคลุมร่างกาย และใช้เวลานอนประมาณ 15 ชั่วโมง/วัน
Maieta
Maieta เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Melastomataceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ซิฟิลิส
ซิฟิลิส (syphilis) เป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์โรคหนึ่ง มีสาเหตุมาจากเชื้อแบคทีเรีย Treponema pallidum ผู้ป่วยอาจมีอาการได้หลายอย่างขึ้นกับระยะที่เป็น (ระยะแรก ระยะที่สอง ระยะแฝง และระยะที่สาม) ระยะแรกผู้ป่วยมักมีแผลริมแข็ง ซึ่งจะไม่เจ็บ แต่อาจมีแผลเจ็บขึ้นต่างหากได้ ระยะที่สองมักมีผื่นขึ้นทั่วตัว มักพบที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า อาจมีแผลเจ็บในปากหรือในช่องคลอดได้ บางครั้งอาจเรียกว่า "ระยะออกดอก" ระยะแฝงอาจไม่มีอาการใดๆ ได้นานหลายปี และระยะที่สามจะมีก้อนเนื้อกัมมา และอาการทางระบบประสาทหรือหัวใจได้ บางครั้งโรคนี้ถูกเรียกว่าเป็นนักเลียนแบบผู้ยิ่งใหญ่ เนื่องจากทำให้มีอาการได้หลากหลาย คล้ายคลึงกับโรคอื่น ๆ หลายโรค
ซิฟิลิสติดต่อผ่านทางเพศสัมพันธ์เป็นหลัก นอกจากนี้ยังอาจติดจากมารดาไปยังทารกได้ทั้งในระยะตั้งครรภ์และระยะคลอด ทำให้ทารกป่วยจากโรคซิฟิลิสแต่กำเนิดได้ เชื้อ T. pallidum มีสปีชีส์ย่อยหลายชนิด ซึ่งทำให้เกิดโรคต่างๆ กันไป โดยสปีชีส์ย่อย pallidum ทำให้เกิดโรคซิฟิลิส, pertenue ทำให้เกิดโรคคุดทะราด (yaws), carateum ทำให้เกิดโรคพินตา (pinta) และ endemicum ทำให้เกิดโรคเบเจล (bejel) การวินิจฉัยมักต้องอาศัยอาการและการตรวจเลือด ซึ่งสามารถตรวจพบเชื้อนี้ได้ผ่านการตรวจกล้องจุลทรรศน์แบบฉากมืด ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคติดต่อของสหรัฐอเมริกาแนะนำให้หญิงตั้งครรภ์ทุกรายได้รับการตรวจหาการติดเชื้อซิฟิลิสเป็นส่วนหนึ่งของการตรวจฝากครรภ์ รวมถึงในประเทศไทยด้วย
สามารถลดโอกาสการติดเชื้อซิฟิลิสจากการมีเพศสัมพันธ์ได้ด้วยการใช้ถุงยางอนามัย การรักษาสามารถทำได้โดยใช้ยาปฏิชีวนะ ซึ่งได้ผลเป็นอย่างดี ยาที่แนะนำให้ใช้คือยาเพนนิซิลลินชนิดเบนซาทีนโดยฉีดเข้าชั้นกล้ามเนื้อ ในกรณีที่แพ้ยาเพนิซิลลินอาจใช้ดอกซีซัยคลินหรือเตตราซัยคลินแทนได้ กรณีผู้ป่วยซิฟิลิสเข้าระบบประสาทแนะนำให้ใช้เบนซิลเพนิซิลลินชนิดฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หรือใช้เซฟไตรอะโซนแทน ระหว่างการรักษาผู้ป่วยมักมีไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ เรียกปฏิกิริยาเหล่านี้ว่าปฏิกิริยาแบบจาริค-เฮิร์กซ์ไฮเมอร์
ข้อมูลปี พ.ศ. 2558 พบว่าทั่วโลกมีผู้ติดเชื้อซิฟิลิสราว 45.4 ล้านคน และเป็นผู้ติดเชื้อรายใหม่ 6 ล้านคน ในปี พ.ศ. 2559 มีผู้เสียชีวิตจากซิฟิลิส 107,000 คน ซึ่งลดลงจากสถิติปี พ.ศ. 2533 ที่เคยสูงถึง 202,000 คน จำนวนผู้ป่วยเคยลดลงจากเดิมมากในช่วงคริสตทศวรรษ 1940 เมื่อมีการค้นพบยาเพนิซิลลิน แต่หลังจากเข้ายุค 20s ซึ่งมีการระบาดของเอชไอวี จำนวนผู้ติดเชื้อก็เริ่มกลับเพิ่มสูงขึ้น เชื่อกันว่าส่วนหนึ่งเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของการสำส่อนทางเพศ การค้าประเวณี การใช้ถุงยางอนามัยที่ลดลง การมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ปลอดภัยของกลุ่มชายที่เพศสัมพันธ์กับชาย   พ.ศ. 2558 คิวบาเป็นประเทศแรกที่ประสบความสำเร็จในการกำจัดการส่งผ่านเชื้อซิฟิลิสจากแม่สู่ลูกได้สำเร็จ ในประเทศไทยพบว่าข้อมูล พ.ศ. 2556 มีจำนวนผู้ป่วยซิฟิลิส 3.67 ต่อประชากรแสนคน
การป้องกัน
วิธีการป้องกันโรคซิฟิลิสที่ง่ายที่สุดคือการสวมถุงยางอนามัยทุกครั้งเวลาที่มีเพศสัมพันธ์กับบุคคลอื่น เพื่อเป็นการป้องกันโรค ไม่ควรเปลี่ยนคู่นอนบ่อย หากเป็นคู่รักใหม่ควรพาไปตรวจเลือดก่อนการมีเพศสัมพันธ์หรือแต่งงาน เพราะหากพบโรคจะได้รักษาได้ทันเวลา นอกจากนี้หากสงสัยว่าเป็นโรคซิฟิลิส ควรรีบไปพบแพทย์ทันที
Macphersonia
Macphersonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เคนยา ถึง โมซัมบิก มหาสมุทรอินเดียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แอสเทอเรียน
ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมกกหู หรือ กระหม่อมมาสตอยด์ (mastoid fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด
ไมโทซิส
ไมโทซิส (Mitosis) เป็นการแบ่งเซลล์แบบแบ่งตัวโดยตรง คือ นิวเคลียสค่อยๆ ยาวออกและเกิดคอดลงแล้วแบ่งไซโทพลาสซึมเป็น 2 ส่วนกลายเป็น 2 เซลล์ โดยทั้ง 2 เซลล์ต่างมีคุณสมบัติเหมือนเซลล์เดิม จำนวนโครโมโซม หลังการแบ่งจะเท่าเดิม (2n) เพราะไม่มีการแยกคู่ ของโฮโมโลกัสโครโมโซม การแบ่งเซลล์แบบนี้จะพบมากในสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
การแบ่งเซลล์แบบไมโทซิส (โดยละเอียด)
เซลล์ของมนุษย์โดยทั่วไป ใช้เวลาที่จะแบ่งเซลล์ครบหนึ่งรอบประมาณ 24 ชั่วโมง ไมโทซิสเป็นเพียงส่วนหนึ่งของวัฏจักร์เซลล์ซึ่งกินเวลาน้อยกว่า 1 ชั่วโมงเท่านั้น วัฏจักร์เซลล์ [cell cycle] ประกอบด้วย 2ระยะใหญ่ๆได้แก่ ระยะอินเตอร์เฟส (interphase) และ ระยะไมโทซิส (Mitosis phase, M phase)
1.ระยะอินเตอร์เฟส(interphase) เป็นระยะที่เซลล์เจริญเติบโต และคัดลอกโครโมโซม กินระยะเวลาถึง 90% ของวัฏจักรเซลล์ อาจเรียกระยะนี้ว่าเป็นระยะเตรียมพร้อม
สามารถแบ่งออกเป็น3 ระยะย่อยๆ(subphase) ได้แก่
2.ระยะไมโทติค ( Mitotic phase, M phase) เป็นระยะที่เซลล์แบ่งตัว สามารถแบ่งย่อยออกเป็น ไมโทซิส (Mitosis) และ การแบ่งไซโตพลาสซึม (cytokenesis)
ล็อก
ล็อก เป็นคำทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์
นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์ (Norawit Titicharoenrak ) ชื่อเล่นว่า เจมีไนน์ เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี เจมีไนน์เริ่มต้นอาชีพของเขาเมื่อเขาปรากฏตัวในรายการเรียลลิตีทีวี Thailand School Star 2019 เจมีไนน์เป็นที่รู้จักจากบทบาทนักแสดงนำในชื่อตัวละครของ ติณณ์ ที่เป็นประธานนักเรียน ใน แฟนผมเป็นประธานนักเรียน (2566)
ประวัติและการศึกษา
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 เจมีไนน์สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์กรุงเทพ (Harrow International School Bangkok)
ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สถาบันนวัตกรรมบูรณาการแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลักสูตรศิลปศาสตร และวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชานวัตกรรมบูรณาการ (หลักสูตรนานาชาติ) (Bachelor of Arts and Science in Integrated Inovation: BAScii)
อาชีพ
เมื่ออายุ 15 ปี เจมีไนน์ได้เข้าร่วมรายการเรียลลิตีทีวีโชว์ของจีเอ็มเอ็มทีวี รายการ Thailand School Star 2019 ซึ่งเขาได้เป็น 1 ในผู้เข้ารอบสุดท้ายและได้เซ็นสัญญากับสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี
ในปี พ.ศ. 2563 เจมีไนน์ได้แสดงเป็นนักแสดงรับเชิญในฐานะนักเรียนรุ่นน้องในซีรี่ย์แค่เพื่อนครับเพื่อน (2563)
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ซีรี่ย์ บีแอลเรื่อง แฟนผมเป็นประธานนักเรียน เริ่มออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 โดยเขารับบทเป็น ติณณ์ เป็นที่คนรักของกันต์ที่รับบทโดยโฟร์ท-ณัฐวรรธน์ จิโรชน์ธิกุล
เจมีไนน์ยังรับบทเป็นฮาร์ท นักแสดงสมทบในซีรี่ย์พระจันทร์มันไก่ (2566)
ในงาน GMMTV 2023: Diversely Yours มีการประกาศว่า เจมีไนน์จะไปปรากฏตัวใน Our Skyy 2 ที่เป็นภาคต่อของซีรี่ย์ แฟนผมเป็นประธานนักเรียน
ผลงาน
นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์ มีผลงานเด่นในบท "ติณณ์ (ติณณ์ภพ จิราวัฒนากุล)" จากซีรี่ย์เรื่อง แฟนผมเป็นประธานนักเรียน เป็นละครชุดทางโทรทัศน์แนวโรแมนติก กำกับการแสดงโดย กรพรหม นิยมศิลป์ ผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี
Lyrocarpa
Lyrocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาไปจนถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือของเม็กซิโก
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 1999
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 1999 เป็นครั้งที่สิบของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 2 – 9 กันยายน พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) ณ อซาดีสปอร์ตคอมเพล็กซ์, เตหะราน, ประเทศอิหร่าน
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 1997
พรรคสร้างรัฐไต้หวัน
พรรคสร้างรัฐไต้หวัน (Taiwan Statebuilding Party ย่อ: TSP.) เป็นพรรคการเมืองในไต้หวันซึ่งเรียกร้องเอกราชไต้หวัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2559 ในชื่อ ปีกมูลวิวัตไต้หวัน (Taiwan Radical Wings) ถือเป็นพันธมิตรใกล้ชิดของพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (Democratic Progressive Party)
ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติไต้หวัน พ.ศ. 2563 พรรคได้ 1 ที่นั่ง
ซีบู
ซีบู เป็นเมืองในแผ่นดินในรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย เมืองตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว มีพื้นที่ 129.5 km2 ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำราจังและแม่น้ำอีกัน อยู่ห่างจากทะเลจีนใต้ราว 60 กม. และอยู่ห่างจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองกูจิงราว 191.5 km ทางทิศเหนือ-ตะวันออก ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีน โดยเฉพาะชาวจีนฝูโจว มีประชากรพื้นถิ่นอย่าง เมลาเนา มลายู และอีบัน ยังคงอาศัยอยู่บริเวณนี้ ข้อมูลประชากรในเมืองเมื่อ ค.ศ. 2010 มีประชากร 162,676 คน
เมืองซีบูก่อตั้งขึ้นโดยเจมส์ บรูก ในปี ค.ศ. 1862 โดยเขาได้สร้างป้อมในเมืองเพื่อป้องกันการโจมตีจากชาวดาจัก ต่อมาชาวจีนฮกเกี้ยนได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณป้อม และมีกิจกรรมการค้าในเมือง ในปี ค.ศ. 1901 หว่อง ไน เซียง (Wong Nai Siong) ได้นำผู้อพยพชาวฝูโจวจำนวน 1,118 คน จากมณฑลฝูเจี้ยนมาอาศัยอยู่ที่เมืองซีบู ทำให้เมืองซีบูขึ้นชื่อว่าเป็น "ฝูโจวแห่งใหม่" มีการสร้างตลาดและโรงพยาบาลแห่งแรกในการปกครองของบรูก โรงพยาบาลเลาคิงเฮา (Lau King Howe) และโรงเรียนเมทอดิสต์และโบสถ์หลายแห่ง สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 อย่างไรก็ตาม เกิดเหตุไฟไหม้ในเมืองซีบู 2 ครั้งในปี ค.ศ. 1889 และ 1928 และมีการก่อสร้างใหม่หลังจากนั้น ไม่มีการต่อสู้ในเมืองซีบูในช่วงที่ญี่ปุ่นเข้ามาในซาราวัก ในปี ค.ศ. 1941 ญี่ปุ่นได้เข้ามาสร้างที่พักอาศัยในซีบูในเดือนมิถุนายน ค.ศง 1942 และได้เปลี่ยนชื่อเมืองมาเป็น ซีบู-ชู (Sibu-shu) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1945 อังกฤษได้เข้ามายึดครองซีบูในฐานะคราวน์โคโลนี นี่เป็นสาเหตุที่ทำให้ชาวเมลาเนารุ่นใหม่ในซีบูไม่พอใจ เป็นผลทำให้เจ้าหน้าที่บริหารชาวอังกฤษคนที่ 2 เซอร์ ดังคัน จอร์จ สจ๊วต ถูกลอบสังหารโดย รอสลี โดบี (Rosli Dhobi) เมื่อเขามาถึงซีบูในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1949 ต่อมารอสลีถูกแคว้นคอตายในคุกกลางกูจิงในปี ค.ศ. 1950 ลุ่มน้ำซีบูและราจังเป็นศูนย์กลางกิจกรรมของลัทธิคอมมิวนิสต์ และคงดำเนินต่อไปแม้ซาราวักได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1963
ศัพทมูลวิทยา
ก่อน ค.ศ.1873 ซีบูเคยมีชื่อเรียกว่า "มาลิง" (Maling) ซึ่งมาจากส่วนโค้งของแม่น้ำราจังที่มีชื่อว่า "ตันจุงมาลิง" (Tanjung Maling) ที่อยู่ตรงข้ามกับที่ตั้งของเมืองซีบูในปัจจุบัน
การริเริ่มออกกฎหมายของประชาชน (สวิตเซอร์แลนด์)
การริเริ่มออกกฎหมายของประชาชน หรือ การริเริ่มออกกฎหมายโดยประชาชน (popular initiative, Volksinitiative, Initiative populaire, Iniziativa popolare, Iniziativa dal pievel) เป็นกลไกทางประชาธิปไตยโดยตรงที่ให้ประชาชนเสนอกฎหมายในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ไม่ว่าจะในระดับสหพันธรัฐ รัฐ หรือเทศบาล ในระดับสหพันธรัฐและรัฐ คำนี้หมายถึงการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญในระดับนั้น ๆ ซึ่งเป็นกลไกการปกครองโดยตรงนอกเหนือไปจากการขอ/การลงประชามติและการถอดถอนผู้ได้รับเลือกตั้ง
การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชน
การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชน (federal popular initiative, Eidgenössische Volksinitiative, Initiative populaire fédérale, Iniziativa popolare federale) เป็นกลไกที่ให้ประชาชนเสนอการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐสวิส โดยจะจัดให้ลงคะแนนสำหรับการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่ได้รวบรวมลายเซ็นอย่างถูกต้อง 100,000 รายภายใน 18 เดือน
ประเด็นริเริ่มกฎหมายบ่อยครั้งที่สุดก็คือ การดูแลสุขภาพ ภาษี สวัสดิการสังคม นโยบายยาเสพติด การขนส่งมวลชน การเข้าเมือง การให้ที่ลี้ภัย การศึกษาเป็นต้น มีข้อจำกัดเพียงสองอย่างในการริเริ่ม คือ
กระบวนการนี้ต่างจากการลงประชามติโดยบังคับที่รัฐสภาเสนอการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญ เพราะเป็นการเสนอเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของประชาชน แม้รัฐบาลจะไม่ชอบใจ ก็ยังไม่สามารถกันการริเริ่มที่ได้ลายเซ็นครบจำนวนเพื่อไม่ให้ลงประชามติ แต่จะสามารถเสนอบัญญัติโต้ตอบ (counter-project) การได้เสียงส่วนมากทั้งจากประชาชนและจากรัฐต่าง ๆ จำเป็นเพื่อเปลี่ยนรัฐธรรมนูญ
ประวัติ
การริเริ่มกฎหมายโดยประชาชนได้ใช้เป็นกลไกในระดับสหพันธรัฐตั้งแต่รัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2391 ระหว่างปี 2436-2557 มีการริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญในระดับสหพันธรัฐโดยประชาชน 192 รายการ มี 22 รายการที่ผ่านเป็นบทบัญญัติ มี 73 ที่ถอนโดยประชาชนชอบใจข้อเสนอโต้ตอบของฝ่ายนิติบัญญัติมากกว่า
การริเริ่มที่ผ่านเป็นบัญญัติในรัฐธรรมนูญเกิดในปีต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ 2436 2451 (ห้ามเหล้าอัปแซ็งต์) 2461 2463 (ห้ามการพนัน) 2464 2474 (ห้ามการพนัน) 2492 2525 2530 (การป้องกันพื้นที่ชุ่มน้ำ) 2533 (การพักใช้พลังงานนิวเคลียร์) 2536 (วันประจำชาติสวิส) 2537 (การปกป้องระบบนิเวศแบบแอลป์) 2545 (การเข้าร่วมเป็นสมาชิกสหประชาชาติ) 2547 2548 2551 2552 (การห้ามสร้างหออะซาน) 2553 2555 2556 (การจำกัดเงินเดือนและสวัสดิการของผู้บริหารบริษัทมหาชน) 2557 (การห้ามการเข้าเมือง) และ 2557 (การห้ามคนใคร่เด็กไม่ให้ทำงานกับเด็กตลอดชีวิต)
ดังนั้น การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญจึงผ่านเป็นกฎหมายน้อยมาก โดยมีช่องว่าง 20 ปีระหว่าง 2472-2492 และ 30 ปีระหว่าง 2492-2525 ที่การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญทุกประการประชาชนไม่เห็นด้วย แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ โดยมีการริเริ่ม 5 รายการที่ผ่านเป็นกฎหมายในคริสต์ทศวรรษ 2000 และอีก 5 รายการในระหว่างปี 2553-2557
ในบรรดา 170 รายการที่ไม่ผ่าน (โดยปี 2557) มีหลายเรื่องที่ยังเป็นประเด็นทางการเมืองที่สำคัญ ที่เด่นโดยอัตราการใช้เสียงก็คือ การห้ามคนเข้าเมืองในปี 2513 (74.7%) และ 2517 (70.3%) และการกำจัดกองทัพบกสวิส (69.2%)
การเปลี่ยนแปลงที่เสนอ
ในปี 2434 ช่วงที่กำลังบัญญัติกลไกนี้ในรัฐธรรมนูญสวิส การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญโดยประชาชนหมายให้กลุ่มประชาชนที่ไม่ได้ตัวแทนในรัฐสภา ได้แสดงเสียง แต่เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 มันก็กลายเป็นกลไกที่พรรคการเมืองที่ร่วมอยู่ในรัฐสภาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงกระบวนการทางรัฐสภา ผู้ไม่เห็นด้วยอ้างว่า มันบ่อนทำลายระบบการเมืองของสวิส ซึ่งต้องอาศัยการประนีประนอมและการปรับตัวให้เข้ากับกันและกัน เพราะการริเริ่มเป็นจุดจบของการต่อรองในประเด็นย่อย ๆ (เพราะประชาชนสามารถยอมรับหรือปฏิเสธกฎหมายที่ริเริ่มโดยทั้งหมดเท่านั้น) แต่คนอื่น ๆ ก็อ้างว่า นี่เป็นกระบวนการประชาธิปไตยแบบบริสุทธิ์
ส่วนผู้คัดค้านท่านอื่น ๆ กล่าวว่า การมีการริเริ่มแบบน้ำท่วมทุ่งบั่นทอนเสถียรภาพทางกฎหมาย เพราะการริเริ่มที่เป็นการปฏิรูปอย่างรุนแรงเริ่มเกิดบ่อยครั้งขึ้นเรื่อย ๆ
การขอประชามติโดยเลือก
การขอประชามติโดยเลือก หรือ การลงประชามติโดยเลือก (optional referendum, fakultatives Referendum, référendum facultatif, referendum facoltativo, referendum facultativ) เป็นกลไกทางประชาธิปไตยโดยตรงในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ที่ให้ประชาชนสามารถค้านกฎหมายที่ผ่านโดยรัฐสภาของสหพันธรัฐ (Federal Assembly) หรือกฤษฎีกาของทั้งฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารในระดับรัฐหรือเทศบาล
ในระดับสหพันธรัฐ จะมีการจัดให้ลงคะแนนเสียงสำหรับกฎหมายทุกฉบับ ที่ได้รวบรวมลายเซ็น 50,000 รายของผู้คัดค้านโดยทำภายใน 100 วันหลังจากประกาศโดยรัฐสภา นี่ต่างจากการขอประชามติโดยบังคับเพราะต้องรวบรวมลายเซ็น อนึ่ง การขอประชามติสำหรับกฎหมายระดับสหพันธรัฐก็ยังสามารถเสนอทำได้โดยรัฐอย่างน้อย 8 รัฐ (cantonal referendum) ซึ่งต่างจากการขอประชามติโดยเลือกและการขอประชามติโดยบังคับในระดับรัฐเอง
ประวัติ
หลังจากความกดดันจากกระบวนการรากหญ้า จึงมีการบัญญัติการขอประชามติโดยเลือกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2417
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์ (Voting in Switzerland, votation) เป็นกระบวนการที่ประชาชนชาวสวิสตัดสินใจในเรื่องการปกครองและเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ โดยหน่วยเลือกตั้งจะเปิดตอนเช้าวันเสาร์และวันอาทิตย์ แต่คนโดยมากจะลงคะแนนล่วงหน้าทางไปรษณีย์ (Abstimmungssonntag) การลงคะแนนจะยุติที่เที่ยงวันอาทิตย์ และโดยปกติจะรู้ผลในเย็นวันเดียวกัน
ระบอบการปกครองของสวิตเซอร์แลนด์พิเศษกว่าประเทศประชาธิปไตยอื่น ๆ ในปัจจุบัน เพราะมีการดำเนินงานแบบประชาธิปไตยโดยตรงขนานกับประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน จึงมีการเรียกระบอบนี้ว่า ระบอบประชาธิปไตยกึ่งโดยตรง ซึ่งให้อำนาจประชาชนเพื่อค้านกฎหมายที่ผ่านรัฐสภา และเพื่อเสนอการเปลี่ยนรัฐธรรมนูญได้ทุกเมื่อ ในระดับสหพันธรัฐ อาจมีการลงคะแนนเสียงด้วยเหตุดังต่อไปนี้คือ
ประมาณ 4 ครั้งต่อปี จะมีการลงคะแนนเสียงในเรื่องต่าง ๆ รวมทั้งการริเริ่มออกกฎหมายและการขอ/ลงประชามติ ซึ่งประชาชนจะตัดสินใจนโยบายต่าง ๆ โดยตรง รวมทั้งการเลือกตั้ง ซึ่งประชาชนจะเลือกตั้งเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ การออกเสียงลงคะแนนในระดับสหพันธรัฐ รัฐ/แคนทอน และเทศบาลจะทำพร้อม ๆ กัน โดยประชาชนส่วนมากจะลงคะแนนทางไปรษณีย์ ในระหว่างเดือนมกราคม 2538 จนถึงมิถุนายน 2548 ประชาชนชาวสวิสได้ลงคะแนน 31 ครั้งเกี่ยวกับประเด็น 103 ประเด็น เทียบกับประชาชนชาวฝรั่งเศสที่ลงประชามติเพียงแค่ 2 ครั้งในช่วงเวลาเดียวกัน ประเด็นสามัญที่สุดเป็นเรื่องบริการสาธารณสุข ภาษี สวัสดิการสังคม นโยบายยาเสพติด การขนส่งมวลชน การเข้าเมือง ผู้ลี้ภัย และการศึกษา
จำนวนผู้ลงคะแนนเสียงเลือกตั้งรัฐสภาได้ลดลงเรื่อย ๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึงจุดต่ำสุดที่ 42.2% ในปี 2537 แต่ก็กลับเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งถึง 48.5% ในปี 2554 ส่วนอัตราการลงประชามติอยู่ที่ 49.2% ในปี 2554 การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชนในประเด็นที่ประชาชนสนใจน้อย อาจมีอัตราการลงคะแนนเพียง 30% แต่เรื่องที่มีความขัดแย้งสูง เช่นการเสนอกำจัดกองทัพสวิสหรือการเข้าร่วมสหภาพยุโรป ก็มีอัตราการลงคะแนนที่ 60%
วิธีดำเนินการ
การลงคะแนนอาจทำด้วยการยกมือ บัตรที่ส่งทางไปรษณีย์ การไปที่หน่วยเลือกตั้ง และในเร็ว ๆ นี้ การลงคะแนนทางอินเทอร์เน็ต
จนกระทั่งถึงปี 2514 แคนทอนบางแห่งจะปรับประชาชนผู้ไม่ลงคะแนนเสียงเทียบเท่ากับประมาณ 3 ดอลลาร์สหรัฐ โดยแคนทอนชัฟเฮาเซินปัจจุบันก็ยังบังคับให้ลงคะแนนเสียง จึงมีอัตราการลงคะแนนสูงกว่าที่เหลือในประเทศเล็กน้อย
ไม่มีเครื่องลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์ และการลงคะแนนจะนับ "ด้วยมือ" ทั้งหมด เทศบาลทุก ๆ เทศบาลจะจับสลากเลือกประชาชนให้นับบัตรเลือกตั้ง แต่การปรับเพราะไม่ทำหน้าที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีแล้ว แต่หลังจากเจ้าหน้าที่แบ่งบัตรออกเป็นพวก (เช่น ตกลง ไม่ตกลง) จำนวนคะแนนก็จะนับด้วยมือ หรือในเมืองใหญ่ ด้วยเครื่องนับ (คล้ายกับเครื่องนับธนบัตรในธนาคาร) หรือแม้แต่วัดน้ำหนักด้วยเครื่องชั่งที่ตรงเป็นพิเศษ การนับปกติจะเสร็จภายใน 5-7 ชม. แต่ในเมืองใหญ่ ๆ เช่น ซือริชหรือเจนีวา การนับคะแนนเลือกตั้งรัฐสภาอาจใช้เวลานานกว่ามาก
บัตรลงคะแนนทางไปรษณีย์
ผู้ลงคะแนนไม่จำเป็นต้องลงทะเบียนก่อนการเลือกตั้งในสวิตเซอร์แลนด์ เนื่องจากคนในประเทศทุกคนรวมทั้งประชาชนและคนต่างด้าว ต้องลงทะเบียนกับเทศบาลภายในสองอาทิตย์เมื่อย้ายที่อยู่ เทศบาลรวม ๆ กันจึงรู้ที่อยู่ของประชาชนทั้งหมด ก่อนวันเลือกตั้งประมาณ 2 เดือน เทศบาลจะส่งจดหมายโดยจ่าหน้าว่า "บัตรเลือกตั้ง" ที่มีบัตรเลือกตั้งและจุลสารที่ให้ข้อมูลเรื่องการเปลี่ยนแปลงกฎหมายตามที่เสนอ โดยสำหรับการลงประชามติ จะมีข้อความจากทั้ง คณะมนตรีสหพันธรัฐสวิส (Swiss Federal Council) ที่เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหารของสหพันธรัฐ (เลือกตั้งโดยฝ่ายนิติบัญญัติคือสภาสหพันธรัฐ) และผู้สนับสนุนกฎหมายที่จะเปลี่ยนแต่ละข้อ เพื่อให้สามารถโปรโหมตจุดยืนของตนได้
หลังจากที่กาลงคะแนนแล้ว ผู้ออกเสียงก็จะใส่บัตรลงในซองส่งกลับนิรนามที่มากับจดหมาย ซองนิรนามบวกกับบัตรมีลายเซ็นที่ระบุผู้ลงคะแนน ก็จะใส่ลงในซองส่งกลับอีกซองหนึ่งแล้วส่งไปให้เทศบาล ซองส่งกลับจริง ๆ ก็คือซองที่เทศบาลส่งมา ซึ่งมีแถบเปิดพิเศษที่ช่วยให้สามารถใช้ซองเดียวกันส่งกลับ ผู้ออกเสียงจำนวนมากโดยเฉพาะในหมู่บ้านหรือเมืองเล็ก ๆ จะใส่ซองส่งกลับลงในตู้รับจดหมายของเทศบาลโดยตรง ส่วนคนอื่น ๆ ก็จะส่งกลับทางไปรษณีย์โดยไม่ต้องเสียค่าแสตมป์
เมื่อเทศบาลได้รับซองจดหมาย ก็จะเช็คบัตรลายเซ็นเพื่อตรวจสิทธิ์ของผู้ออกเสียง แล้วซองนิรนามก็จะใส่รวมเข้ากับบัตรลงคะแนนจากหน่วยเลือกตั้ง
การลงคะแนนทางอินเทอร์เน็ต
ในปี 2558 ผู้ออกเสียงในแคนทอนเจนีวาและเนอชาแตลเท่านั้นสามารถลงคะแนนทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ โดยประชาชนประมาณ 90,000 คนสามารถลงคะแนนออนไลน์ได้
คณะมนตรีสหพันธรัฐสวิสอนุญาตให้ประชาชนสวิสที่อยู่ต่างแดนลงคะแนนทางอิเล็กทรอนิกส์ รวมประชาชนผู้มีทะเบียนในแคนทอนเจนีวา ลูเซอร์น บาเซิล-ชตัดท์ และเนอชาแตล ซึ่งหมายความว่า ประชาชน 34,000 คนที่ลงทะเบียนในแคนทอนของตนแต่อยู่ต่างประเทศ สามารถลงคะแนนทางอิเล็กทรอนิกส์ได้
การเลือกตั้ง/ลงคะแนน
มีการเลือกตั้งหลัก ๆ 3 อย่าง สองอย่างแรกเป็นการเลือกตั้งรัฐสภาและฝ่ายบริหาร ที่ทำให้ประชาชนสามารถเลือกผู้แทนในรัฐบาลทั้งในระดับสหพันธรัฐ รัฐ/แคนทอน และเทศบาล การเลือกตั้งรัฐสภาให้ตำแหน่งแก่พรรคต่าง ๆ ตามสัดส่วนคะแนนเสียงที่ได้ (proportional multi-party voting system) และการเลือกตั้งผู้บริหารเป็นการให้คะแนนเสียงแก่ผู้ลงรับเลือกตั้งโดยตรง โดยผู้ได้คะแนนมากที่สุดชนะ การลงคะแนนอย่างที่สามเป็นการลงประชามติเกี่ยวกับนโยบายต่าง ๆ
สภาประจำชาติ (สภาล่าง)
การเลือกตั้งสมาชิกของ สภาประจำชาติ (National Council of Switzerland) ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภา จะเป็นไปตามกฎระเบียบของสหพันธรัฐ โดยเลือกทุก ๆ 4 ปี และครั้งสุดท้ายเกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 18 ตุลาคม 2558
ตั้งแต่การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชนในปี 2461 การเลือกตั้งได้เป็นแบบการมีผู้แทนตามสัดส่วน (proportional representation) โดยแต่ละแคนทอนจะเป็นเขตเลือกตั้ง (Wahlkreis) โดยพรรคไม่ต้องผ่านเกณฑ์สัดส่วนคะแนนต่ำสุด (election threshold) เพื่อจะได้ตำแหน่ง ตั้งแต่ปี 2514 หญิงสามารถทั้งลงคะแนนเสียงและลงสมัครรับเลือกตั้งในสภาประจำชาติได้
ตั้งแต่การปฏิรูปการทำสำมะโนประชากรและการเปลี่ยนใช้ข้อมูลประชากรของรัฐฝ่ายบริหารเพื่อกำหนดจำนวนประชากรตั้งแต่ปี 2550 จำนวนตำแหน่งในสภาประจำชาติจากแต่ละแคนทอน จะขึ้นอยู่กับจำนวนผู้อยู่อาศัยเป็นประจำ (รวมทั้งคนที่ไม่มีสิทธิลงคะแนนเสียง) โดยมีข้อแม้ว่าแต่ละแคนทอนจะต้องได้อย่างน้อยหนึ่งตำแหน่ง
แต่ละแคนทอนจะมีผู้แทนตามสัดส่วนคะแนนเลือกตั้งโดยวิธีที่เรียกว่า รายการเปิด (open list, free list) ประชาชนแต่ละคนสามารถลงคะแนนเป็นจำนวนเท่าที่มีตำแหน่งให้สำหรับเขตนั้น ๆ และบางครั้งสามารถให้คะแนนจนถึงสองคะแนนแก่ผู้รับเลือกตั้งคนหนึ่ง ๆ โดยคะแนนทุกคะแนนที่ให้กับผู้รับเลือกตั้ง ก็จะให้กับพรรคของผู้รับเลือกตั้งด้วย ผู้ลงคะแนนยังสามารถลงคะแนนทั้งหมดที่ยังไม่ให้ผู้รับเลือกตั้งคนใดคนหนึ่งแก่พรรค
ในการเลือกตั้ง พรรคการเมืองจะพิมพ์รายการผู้รับเลือกตั้งจากพรรคของตน โดยแต่ละพรรคอาจจะพิมพ์หลายรายการ ในแต่ละรายการ จะมีจำนวนผู้รับเลือกตั้งเพียงแค่จำนวนตำแหน่งที่แคนทอน ๆ หนึ่งสามารถส่งไปยังสภาแห่งชาติ ผู้ลงคะแนนสามารถลงคะแนนให้ผู้รับเลือกตั้งจนถึงจำนวนที่สามารถส่งไปยังสภาแห่งชาติเช่นกัน เช่น คนแคนทอนซือริคสามารถลงคะแนนให้ผู้รับเลือกตั้ง 35 คน ในขณะที่คนแคนทอนยูริจะลงคะแนนได้แค่หนึ่ง
เป็นไปได้ที่ผู้รับเลือกตั้งคนเดียวจะมีชื่ออยู่ในรายการสองครั้ง อนึ่ง พรรคสามารถพิมพ์รายการหลายรายการสำหรับแคนทอน (เช่น รายการสำหรับชาย สำหรับหญิง สำหรับเยาวชน สำหรับผู้สูงอายุ และในแคนทอนใหญ่ ๆ ก็อาจจะมีรายการเฉพาะแต่ละเมืองหรือแต่ละเขต) และก็อาจเป็นไปได้ด้วยที่พรรคหลายพรรคจะรวมลงอยู่ในรายการเดียวกัน
ผู้ลงคะแนนสามารถเลือกรายการของพรรคโดยไม่เปลี่ยนอะไร หรือสามารถสับเอาผู้รับสมัครของพรรคอื่นใส่เข้าในรายการ ดังนั้น ผู้ลงคะแนนอาจจะเลือกผู้แทนเพียงคนเดียวจากพรรค และแบ่งคะแนนให้ผู้รับเลือกตั้งจากพรรคอื่น ๆ
ตำแหน่งที่ให้แก่พรรคจะกำหนดโดยระบบ Hagenbach-Bischoff system ซึ่งพิเศษตรงที่ว่า ผู้ลงคะแนนสามารถแบ่งให้คะแนนแก่พรรคต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับผู้แทนที่ตนชอบใจ
สภาแห่งรัฐ (สภาสูง)
การเลือกตั้งสมาชิกของ สภาแห่งรัฐสวิส (Swiss Council of States) ซึ่งเป็นสภาสูงของรัฐสภา จะเป็นไปตามกฎระเบียบของแต่ละแคนทอนซึ่งไม่เหมือนกัน โดยสมาชิกจะเป็นตัวแทนของแคนทอน/รัฐ แต่การเลือกตั้งก็ยังเกิดขึ้นวันเดียวกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาประจำชาติ และใช้วิธีการเลือกตั้งแบบคนที่มีคะแนนเสียงเหนือกว่า (plurality voting system, Majorzwahl) โดยมาก แต่รัฐซูคและรัฐอัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โรเดิน จะเลือกตั้งก่อนรัฐอื่น ๆ และรัฐฌูว์ราก็เลือกตั้งสมาชิก 2 ท่านด้วยการเลือกตั้งผู้แทนตามสัดส่วน (Proporzwahl)
การเลือกตั้งระดับแคนทอน
ผู้ลงคะแนนยังสามารถเลือกตั้งตำแหน่งต่าง ๆ ของรัฐบาลในแต่ละแคนทอน บัตรเลือกตั้งมีแค่ช่องเดียวสำหรับแต่ละตำแหน่ง ที่ผู้ลงคะแนนสามารถเขียนชื่อประชาชนที่ถึงนิติภาวะแล้วผู้อาศัยอยู่ในแคนทอนนั้น ๆ ไม่มีการเลือกพรรค มีแต่เลือกบุคคล โดยผู้ได้คะแนนมากสุดเป็นผู้ชนะ (Majorzwahl) แต่ก็เป็นระบบลงคะแนนสองรอบ คือในรอบแรก ผู้ที่ได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด (absolute majority) จะชนะ (เช่น ได้คะแนน 40-45% โดยมากกว่าคนอื่น ๆ 5-15%) ถ้ายังมีตำแหน่งที่ยังไม่มีใครได้ ก็จะมีการลงคะแนนรอบสองที่การได้คะแนนเสียงข้างมากปรกติก็พอแล้ว
แคนทอนทั้งหมดมีสภานิติบัญญัติเดียวที่โดยมากจะเลือกโดยการมีผู้แทนตามสัดส่วน และโดยมากมีเขตการเลือกตั้งขนาดต่าง ๆ และมีสูตรต่าง ๆ ในการคำนวณจำนวนตำแหน่งที่แต่ละพรรคจะได้ ส่วนรัฐเกราบึนเดิน อัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โรเดิน และอัพเพินท์เซลล์เอาส์เซอร์โรเดิน เลือกตั้งสมาชิกสภาโดยเสียงข้างมาก
การขอ/การลงประชามติต่อกฎหมาย
ประชาชนสามารถร้องให้มีการลงประชามติต่อทั้งบทกฎหมายและบัญญัติในรัฐธรรมมนูญ การขอประชามติต่อกฎหมาย (Legislative referendum) ใช้สำหรับกฎหมายที่ผ่านโดยผู้แทนฝ่ายนิติบัญญัติเท่านั้น โดยประชาชนไม่สามารถร่างกฎหมายเองผ่านกระบวนการนี้ แม้จะสามารถแก้รัฐธรรมนูญผ่านกระบวนการการริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชนดังจะกล่าวต่อไป
ในประเด็นกฎหมายที่เสนอแต่ละเรื่อง จะมีช่องในบัตรเลือกตั้งที่ผู้ลงคะแนนสามารถกาว่า "ตกลง" หรือ "ไม่ตกลง" หรือถ้ามีข้อเสนอที่ขัดแย้งกันเอง ก็จะมีคำถามเพื่อกันการได้คะแนนเท่ากัน เช่น "ถ้าประชาชนยอมรับข้อเสนอทั้งสอง คุณชอบใจข้อเสนอใดมากกว่ากัน" (subsidiary question เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1987) เพื่อคัดค้านกฎหมายที่ผ่านรัฐสภา ประชาชนจะต้องรวบรวมลายเซ็น 50,000 รายภายใน 100 วันหลังจากที่ประกาศกฎหมายอย่างเป็นทางการ ถ้าได้ลายเซ็นครบ ก็จะมีการลงประชามติทั่วประเทศ และถ้าประชาชนโดยมากไม่ยอมรับ กฎหมายก็จะยกเลิกไป
อิทธิพลต่อการปกครอง
การคัดค้านกฎหมายได้ของประชาชนมีอิทธิพลต่อระบอบการปกครองทั้งระบบ เพราะสนับสนุนให้พรรคต่าง ๆ สร้างรัฐบาลผสม เพื่อลดความเสี่ยงที่พรรคสำคัญจะขัดขวางการดำเนินงานของรัฐบาลโดยเริ่มกระบวนการขอประชามติ ซึ่งเพิ่มความชอบธรรมของการตัดสินใจทางการเมือง บังคับให้เจ้าหน้าที่ฟังเสียงจากประชาชนกลุ่มต่าง ๆ เพื่อลดความเสี่ยงที่ประชาชนจะคัดค้านกฎหมายด้วยการขอประชามติ ก่อนจะเสนอกฎหมายในรัฐสภา รัฐบาลสหพันธรัฐปกติจะปรึกษากับประชาชนอย่างกว้างขวาง เพื่อประกันว่าไม่มีกลุ่มสำคัญ ๆ ที่คัดค้านกฎหมายนั้นโดยตรง และที่มีกะใจในการเริ่มกระบวนการขอประชามติ
การลงประชามติเพื่อเปลี่ยนรัฐธรรมนูญ
การเปลี่ยนรัฐธรรมนูญจะบังคับให้มีการลงประชามติ และต้องได้เสียงข้างมากจากทั้งประชาชนและจากแคนทอนต่าง ๆ การเสนอเปลี่ยนรัฐธรรมนูญอาจมาจากรัฐสภา หรือเมื่อประชาชน 100,000 เซ็น การริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชน (federal popular initiative)
การได้เสียงข้างมากไม่ใช่ต้องมาจากประชาชนเท่านั้น แต่ต้องได้จากแคนทอนด้วย แคนทอนแต่ละแคนทอนมีเสียงหนึ่งคะแนน แม้ก็มีแคนทอนที่มีเสียงครึ่งคะแนนด้วย (เพราะเป็นแคนทอนที่แบ่งออกจากกันเมื่อหลายศตวรรษก่อน) การลงคะแนนของแคนทอนจะขึ้นอยู่กับการลงคะแนนของประชาชนในแคนทอนนั้น ถ้าประชาชนข้างมากสนับสนุนข้อเสนอ แคนทอนทั้งแคนทอนก็จะลงคะแนนตามนั้น
รอยประสานหน้าผาก
รอยประสานหน้าผาก (frontal suture) คือโครงสร้างที่เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันชนิดหนาแน่นที่แบ่งระหว่างครึ่งซ้ายและขวาของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ของกะโหลกศีรษะในทารกและเด็ก เมื่ออายุประมาณ 6 ปีรอยประสานนี้มักจะหายไป และครึ่งซีกซ้ายและขวาของกระดูกหน้าผากจะรวมเป็นกระดูกชิ้นเดียวกัน แต่ในผู้ใหญ่บางคนอาจยังคงอยู่ เรียกว่า "metopic suture" หากซูเจอร์นี้ไม่มีในเด็กแรกเกิดอาจทำให้กะโหลกศีรษะผิดรูป มีรูปร่างแหลมเหมือนกระดูกงูเรือ เรียกว่า "trigonocephaly"
อังกาเกะ
อังกาเกะ (餡掛け) เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกอาหารที่ทำโดยการเติมแป้ง (แป้งคูซุ, แป้งมันฝรั่ง ฯลฯ) ที่ละลายในน้ำหรือน้ำซุปดาชิ แล้วให้ความร้อน ใส่โทโรมิ  นอกจากนี้ยังหมายถึงเส้นอูดงและเส้นโซบะที่ใส่โทโรมิที่ทำโดยใช้แป้งคูซุหรือแป้งมันฝรั่งที่ละลายลงน้ำใส่ลงในน้ำซุปดาชิที่ปรุงรสเป็นพิเศษ
รอยประสานหน้าผาก
รอยประสานนี้มีประโยชน์เมื่อทารกคลอด กะโหลกศีรษะจะสามารถงอและยืดหยุ่นได้เล็กเล็กน้อย ทำให้ศีรษะทารกโค้งเข้าเมื่อผ่านช่องคลอด
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
การลงประชามติเพื่อเปลี่ยนรัฐธรรมนูญ
การได้สิทธิลงคะแนนของแคนทอนหมายความว่า แคนทอนเล็ก ๆ ก็จะมีอิทธิพลเท่ากับแคนทอนใหญ่ ยกตัวอย่างเช่น แคนทอนบาเซิล-ลันท์ชัฟท์มีประชากร 256,000 คนแต่มีคะแนนครึ่งเดียว โดยคะแนนอีกครึ่งอยู่กับแคนทอนบาเซิล-ชตัดท์ เทียบกับแคนทอนอูรีที่มีหนึ่งคะแนน แต่มีประชากรเพียงแค่ 35,000 คน
อังกาเกะ
ภาพรวม
อังกาเกะจากแป้งคูซุนั้นอาจเรียกอีกอย่างว่า คูซูทามาริ (葛溜) บางครั้งใช้วางบนจานนึ่งหรือต้มหรือรองข้างใต้
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
การลงประชามติเพื่อเปลี่ยนรัฐธรรมนูญ
มีการลงประชามติ 550 ครั้งตั้งแต่เริ่มใช้รัฐธรรมมนูญปี ค.ศ. 1848 ไม่ว่าจะในเรื่องบทกฎหมายหรือบทรัฐธรรมนูญ
อังกาเกะ
ภาพรวม
อาหารที่ใช้อังกาเกะมีลักษณะที่เรียบลื่นเมื่อสัมผัส และทำให้ร่างกายอบอุ่นไม่เย็นลงง่าย ๆ
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
ระดับเทศบาล
ทุก ๆ หมู่บ้าน นิคม หรือเมือง จะมีสภาประชุมอภิปราย ในบางหมู่บ้าน จะเป็นการประชุมหมู่บ้าน ที่ประชาชนผู้ใหญ่ทั้งหมดสามารถยกมือออกเสียง ในการประชุมเยี่ยงนี้ ประชาชนสามารถเสนอประเด็นไม่ว่าจะโดยปากหรือเขียนเพื่อลงคะแนนเสียงในการประชุมครั้งต่อไป ในเขตที่ใหญ่ขึ้น (คือนิคม เมือง) ก็จะมีการประชุมโดยผู้แทนจากพรรคตามสัดส่วนที่ได้รับเลือก
อังกาเกะ
ภาพรวม
ในอาหารจีนเรียกว่า ลิว (溜, liū)
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
ระดับเทศบาล
ประชาชนจะเป็นผู้เลือกเทศบาลเสมอ โดยใช้เสียงข้างมากแม้จะมีข้อยกเว้นบ้าง สภาเทศบาลจะมีสมาชิกประมาณ 5-9 คน คร่าว ๆ แล้วก็คือ เขตยิ่งเล็กเท่าไร จำนวนสมาชิกก็จะน้อยลงเท่านั้น และในสภาโดยมาก ประชาชนก็จะเลือกตั้งผู้นำสภาโดยเสียงข้างมากด้วย
อังกาเกะ
ภาพรวม
ในประเทศจีนนั้น ข้าวราดอังกาเกะโดยทั่วไปเรียกว่า ฮุ่ยฟั่น (烩饭, 燴飯, huì fàn) และรับประทานกันอย่างแพร่หลายไม่เพียงแต่ในจีนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงภูมิภาคที่มีคนจีนอยู่มากภายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างเช่นสิงคโปร์ด้วย
การลงคะแนนเสียงในสวิตเซอร์แลนด์
ระดับเทศบาล
สภาเทศบาลจะลงคะแนนในเรื่องกฎหมายเทศบาล (Gemeindereglement) จัดการเรื่องต่าง ๆ รวมทั้งการใช้ที่สาธารณะ เรื่องงบประมาณที่เกินอำนาจฝ่ายบริหาร และการแปลงสัญชาติ
คุณสมบัติของผู้ลงคะแนนเสียง
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์มีคนอยู่ศัยประมาณ 7.5 ล้านคน เป็นประชากรชาวสวิส 5.6 ล้านคนที่มีสิทธิลงคะแนนเสียง แม้แคนทอนและเทศบาลบางหน่วยจะให้คนต่างด้าวสิทธิการออกเสียงถ้าได้อาศัยอยู่ในประเทศเป็นเวลาหลายปี
ประชาชนชาวสวิสที่มีอายุ 18 ปีหรือมากกว่านั้นมีสิทธิออกเสียงในระดับสหพันธรัฐเริ่มตั้งแต่หญิงมีสิทธิออกเสียงในปี 2514 ประชาชนผู้ใหญ่ทั้งหมดมีสิทธิออกเสียงในระดับแคนทอนตั้งแต่ปี 2533 เมื่อศาลระดับสหพันธรัฐตัดสินบังคับแคนทอนอัพเพินท์เซลล์อินเนอร์โรเดิน ซึ่งเป็นแคนทอนสุดท้ายที่ไม่ให้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป
อนึ่ง ประชาชนชาวสวิสที่อาศัยอยู่นอกประเทศและอายุมากกว่า 18 สามารถลงคะแนนในระดับสหพันธรัฐ และในบางแคนทอน ในระดับแคนทอนด้วย ผู้ออกเสียงเหล่านี้จะต้องลงทะเบียนกับสถานทูตสวิสในพื้นที่หรือที่ใกล้ที่สุด แล้วสามารถเลือกลงทะเบียนกับเทศบาลที่เคยลงทะเบียน หรือกับเทศบาลบ้านเกิด
การลงคะแนนให้สัญชาติ
โดยทั่วไป เทศบาลไม่ว่าจะเป็นสภา ฝ่ายบริหาร หรือคณะกรรมการ จะเป็นผู้ตัดสินเรื่องการแปลงสัญชาติ แม้จะมีบางเทศบาล ที่ประชาชนจะลงคะแนน แต่ในปี 2546 ศาลสูงสุดระดับสหพันธรัฐได้ตัดสินว่า การแปลงสัญชาติเป็นอำนาจการปกครอง และดังนั้นไม่ควรทำโดยไร้เหตุผล จึงไม่สามารถปฏิเสธผ่านการลงคะแนนโดยนิรนามของประชาชนโดยไม่แสดงเหตุผล
ยังมีการอภิปรายเรื่องการเปลี่ยนกฎนี้อยู่ ข้อเสนอหนึ่งก็คือการแปลงสัญชาติโดยอัตโนมัติถ้าคนต่างด้าวได้ผ่านเกณฑ์ตามกฎแล้ว และประชาชนสามารถเสนอไม่ให้แปลงสัญชาติถ้าให้เหตุผลพร้อมกับการเสนอ แล้วก็จะลงคะแนนต่อข้อเสนอนั้น ถ้าคนต่างด้าวไม่ยอมรับผลของการลงคะแนนเสียง ก็จะสามารถร้องให้ศาลตรวจสอบความเป็นกลางของเหตุผลที่ให้ ต่อมา นักการเมืองบางท่านจึงได้เริ่มกระบวนการริเริ่มเปลี่ยนรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐโดยประชาชน เพื่อให้การลงคะแนนเสียงตัดสินการแปลงสัญชาติมีผลบังคับทางกฎหมาย แต่เมื่อลงประชามติในปี 2551 ผู้ลงคะแนนเสียงโดยมากก็ไม่เห็นด้วย
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์  มีชื่อจริงว่า สุพัฒน์ พลชารี เป็นชาวจังหวัดอุดรธานี มีสถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 3) แพ้ 6
ต้องตา เกียรติวายุภักษ์ เป็นอดีตนักมวยที่ทางกลุ่มผู้สนับสนุน คือ สนอง รักวานิช และเทียมบุญ อินทรบุตร ต้องการจะปั้นให้เหมือนกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ซึ่งเป็นนักมวยชื่อดังขณะนั้น โดยชกในพิกัดเดียวกัน เป็นนักมวยถนัดซ้ายเหมือนกัน ซ้ำยังไว้ทรงผมและหนวดทรงเดียวกันอีก แต่ไม่ประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเหมือนแสนศักดิ์
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ อดีตนักมวยชาวไทย มีสถิติการชกทั้งหมด 12 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 6
ประวัติ
พันธ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทย เป็นคู่ท้าชิงแชมป์โลกในรุ่นฟลายเวทของ ชาติชาย เชี่ยวน้อย แชมป์โลกคนที่ 2 ของไทย ซึ่งถือว่าเป็นศึกสายเลือดครั้งแรกในประวัติศาสตร์วงการมวยสากลของไทย
พันธ์ทิพย์เป็นนักมวยถนัดซ้าย และยังเป็นนักศึกษาอยู่ขณะชกมวยอาชีพไปด้วย จึงได้ฉายาว่า "เสือหมัดซ้าย" หรือ "ขวัญใจนักเรียน" มีผู้จัดการคือ จวน สุริยกุล เคยเป็นแชมป์ฟลายเวทของเวทีลุมพินี และกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงขึ้นมา จึงถูกจับประกบให้ชกกับชาติชาย โดย "พญาอินทรี" เทียมบุญ อินทรบุตร โปรโมเตอร์ชื่อดังในเวลานั้น โดยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จมาทอดพระเนตรการชกครั้งนี้ด้วยพระองค์เอง ซึ่งผลปรากฏว่าพันธ์ทิพย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกชาติชายไปเพียงยกที่ 3 เท่านั้นเอง และหลังการชกชาติชายถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ เนื่องจากทั้งคู่ถือเป็นเพื่อนสนิทกัน
เมื่อแพ้แก่ ชาติชาย เชี่ยวน้อย พันธ์ทิพย์ก็ยังชกมวยต่อไปอีก 3 ครั้ง แต่แพ้ทั้งหมด จึงแขนนวมและเดินทางไปต่อศึกษาด้านคอมพิวเตอร์ที่สหรัฐอเมริกา จบกลับมาทำงานให้แก่องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จนกระทั่งเกษียณ ปัจจุบัน พันธ์ทิพย์ได้เปิดกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายเสื้อผ้ากีฬา
แหล่งข้อมูลอื่น
หมวดหมู่ :นักมวยสากลชาวไทยรุ่นฟลายเวท
มัมมี่
มัมมี่ (Mummy) คือศพที่ดองหรือแช่ในน้ำยาพิเศษในประเทศอียิปต์ พันทั่วทั้งร่างกายด้วยผ้าลินินสีขาว เพื่อเป็นการรักษาสภาพของศพเพื่อรอการกลับคืนร่างของวิญญาณผู้ตาย ตามความเชื่อของชาวอียิปต์โบราณ คำว่า "มัมมี่" มาจากคำว่า "มัมมียะ" (Mummiya) ซึ่งเป็นคำในภาษาเปอร์เซีย มีความหมายถึงร่างของซากศพที่ถูกดองจนกลายเป็นสีดำ โดยชาวอียิปต์โบราณจะทำมัมมี่ของฟาโรห์และเชื้อพระวงศ์ทุกพระองค์ และนำไปฝังในลักษณะแนวนอนภายใต้พื้นแผ่นทรายของอียิปต์ อาศัยแรงลมที่พัดผ่านในแถบทะเลทรายอาระเบียและทะเลทรายในพื้นที่รอบบริเวณของอียิปต์ เพื่อป้องกันการเน่าเปื่อยของซากศพที่อาบด้วยน้ำยา
ในอียิปต์โบราณมีความเชื่อเกี่ยวกับเรื่องของชีวิตหลังความตาย เกี่ยวกับการหวนกลับคืนร่างของวิญญาณ โดยมีความเชื่อว่าเมื่อวิญญาณออกจากร่างไปชั่วระยะเวลาหนึ่งจะหวนกลับคืนสู่ร่างเดิมของผู้เป็นเจ้าของ จึงต้องมีการถนอมและรักษาสภาพของร่างเดิม โดยการแช่และดองด้วยน้ำยาบีทูมิน ซึ่งจะช่วยรักษาและป้องกันไม่ให้ซากศพเน่าเปื่อยผุผังไปตามกาลเวลา
ยุทธศักดิ์ สุภสร
ยุทธศักดิ์ สุภสร (8 มกราคม 2509-) ผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และอดีต ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม
ประวัติ
ยุทธศักดิ์เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2509 เป็นบุตรชายของนายสุพร สุภสร อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา และนางฉวีวรรณ สุภสร