cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระยาวิชิตชลธาร (หม่อมหลวงเวศร์ กุญชร)
มหาเสวกตรี พระยาวิชิตชลธาร (หม่อมหลวงเวศร์ กุญชร) (14 ธันวาคม 2431 - 20 ธันวาคม 2475 ) ขุนนางชาวไทย อดีตเจ้ากรมเรือยนต์หลวง อดีตองคมนตรีในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระยาวิชิตชลธาร เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2431 เป็นบุตรชายของ เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) กับ หม่อมวัน กุญชร ณ อยุธยา รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น หลวงวิเศษสาลี ถือศักดินา ๖๐๐ เมื่อวันที่ 16 เมษายน ปี พ.ศ. 2451 จากนั้นในวันที่ 10 กรกฎาคม ปีเดียวกัน หลวงวิเศษสาลี ได้กราบถวายบังคมลาอุปสมบทที่ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
จากนั้นจึงได้โอนย้ายมารับราชการในกรมมหาดเล็กโดยได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิเศษพจนกรณ์ พร้อมกับรับตำแหน่ง เสมียนตรากรมมหาดเล็ก เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2455 ต่อมาได้รับพระราชทานเลื่อนยศเป็น จ่า เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2456
มุขมนตรีสกอตแลนด์
มุขมนตรีสกอตแลนด์ (First Minister of Scotland, Heid Meinister o Scotland) เป็นตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลสกอตและเป็นประธานคณะรัฐมนตรีสกอต เทียบได้กับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในหลายประเทศ มีหน้าที่รับผิดชอบในการวางนโยบายและออกระเบียบราชการของสกอตแลนด์และรายงานต่อรัฐสภาสกอต มุขมนตรีสกอตแลนด์ต้องเป็นสมาชิกรัฐสภาสกอต รัฐสภาสกอตแลนด์เป็นผู้ลงมติเสนอชื่อมุขมนตรีเพื่อให้พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรทรงแต่งตั้ง อำนาจหน้าที่และที่มาของมุขมนตรีสกอตแลนด์ถูกกำหนดไว้ในพระราชบัญญัติสกอตแลนด์ ค.ศ. 1998
ในอดีต ระบบราชการงานปกครองในสกอตแลนด์นั้นขึ้นตรงต่อกรุงลอนดอนผ่านทางรัฐมนตรีว่าการสกอตแลนด์ อันเป็นตำแหน่งหัวหน้าสำนักสกอตแลนด์ของรัฐบาลกลาง แต่ภายหลังการลงประชามติของชาวสกอตใน ค.ศ. 1997 รัฐบาลกลางที่กรุงลอนดอนกระจายอำนาจให้รัฐสภาและรัฐบาลสกอต และภาระหน้าที่ของสำนักสกอตแลนด์เกือบทั้งหมดถูกโอนไปให้แก่รัฐบาลสกอตแลนด์ บทบาทของสำนักสกอตแลนด์เหลือเพียงเป็นผู้ควบคุมดูแลการดำเนินราชการของสำนักสกอตแลนด์เท่านั้น ไม่ได้มีความสำคัญต่อไปอีก จนมีคำกล่าวว่าหน่วยงานสำนักสกอตแลนด์นี้เป็นเพียง "กระทรวงพาร์ตไทม์" (part-time ministry)
รัฐภูมิ โตคงทรัพย์
รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ เขาเกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 ที่อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เป็นนักร้อง นักแสดง นักธุรกิจ และ นักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันเป็นสมาชิกทีมโฆษกพรรคพลังประชารัฐ อดีตรองโฆษก พรรคไทยสร้างไทย อดีตสมาชิกและอดีตรองโฆษกพรรคเพื่อไทย  อดีตสมาชิกและอดีตรองโฆษกพรรคพลังท้องถิ่นไท ประธานบริษัท เพย์ออล กรุ๊ป มีผลงานสร้างชื่อจาก โฆษณาฮอนด้า คู่กับ พัชราภา ไชยเชื้อ และ มีผลงานเพลงอัลบั้มเดี่ยวกับค่ายอาร์เอส
ประวัติ
นายรัฐภูมิ โตคงทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527 เป็นบุตรของนางโคมมนต์ ทองมั่ง กับนายเสริมศักดิ์ โตคงทรัพย์ เขาจบการศึกษาระดับอนุบาล และระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนอำนวยพิทยา และจบการศึกษาระดับมัธยมปลายจาก โรงเรียนจันทร์หุ่นบำเพ็ญ และในระดับปริญญาตรีจาก คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชานิเทศศาสตร์สื่อดิจิตอล วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม ปริญญาโท คณะบริหารการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ฟิล์ม เคยถูกวางตัวให้เป็นนักร้องในวงบอยแบนด์ ชื่อ G-BOYZ สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ร่วมกับ เป๊ก-ผลิตโชค อายนบุตร และ แบงค์-พิสิษฐ คำยอด มีผลงานถึง 2 เพลงด้วยกัน คือเพลง "ยิ้ม ยิ้ม" (ต้นฉบับ ศรีพรรณ ชื่นชมบูรณ์) และเพลง "ไม่รู้จะเลือกใคร" (ต้นฉบับ ชาคริต แย้มนาม) โดยได้ออกมิวสิกวีดีโอเพลงเปิดตัวคือเพลง "ยิ้ม ยิ้ม" แต่ไม่ได้โปรโมทมากนัก จึงไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ภายหลังจึงย้ายมาเป็นนักร้องเดี่ยวในสังกัดบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)
ฟิล์มเป็นตัวแทนในโครงการที่สำคัญต่างๆ อาทิ ได้รับคัดเลือกให้เป็น Brand Ambassador ของมูลนิธิที่อยู่อาศัย (Habitat For Humanity) Thailand โดยจะทำอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งปี 2008 ทั้งในและนอกประเทศ และเข้าร่วมโครงการ เรียนรู้ศิลปะทางการแสดง ที่พัฒนาการการร้องและเต้น ผ่านทางการทำ FILM: The Series, พรีเซ็นเตอร์ งดเหล้าเข้าพรรษา วันพักผ่อน ปลอดเหล้า จัดโดย กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เป็นต้น
งานการเมือง
กระทั่งวันศุกร์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ฟิล์มได้ตัดสินใจยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นรองโฆษกพรรคและสมาชิกพรรคพลังท้องถิ่นไท ทำให้พ้นจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังท้องถิ่นไท โดยให้เหตุผลว่าอุดมการณ์ของตัวเองกับทางพรรคไม่ตรงกัน ต่อมาในวันจันทร์ที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2562 รัฐภูมิพร้อมด้วยนายชัยวัฒน์ ชัยจินดาวัฒน์ อดีตเลขาธิการพรรคภาคีเครือข่ายไทย และนายณัฐพงศ์ รอบคอบ อดีตสมาชิกพรรคพลังท้องถิ่นไท ได้เดินทางมายังที่ทำการ พรรคเพื่อไทย เพื่อสมัครเป็นสมาชิกพรรคโดยได้สมัครสมาชิกแบบตลอดชีพ โดยนาวาอากาศเอก อนุดิษฐ์ นาครทรรพ เลขาธิการพรรค สวมเสื้อคลุมและคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ ประธานยุทธศาสตร์พรรคได้ติดเข็มกลัดให้รัฐภูมิ
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. แบบแบ่งเขตของกรุงเทพมหานคร เขต 22 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
กรณีความสัมพันธ์กับแอนนี่ บรุ๊ค
เมื่อกลางปี พ.ศ. 2553 ได้ตกเป็นข่าวฮือฮาว่าทำ แอนนี่ บรู๊ค อดีตนักแสดงและนางแบบตั้งครรภ์ จนได้คลอดบุตรชายออกมาคนหนึ่ง โดยไม่รับผิดชอบใด ๆ ซึ่งทางแอนนี่กล่าวว่า ฟิล์ม ได้ตั้งชื่อเล่นให้กับลูกชายคนนี้ว่า "น้องสตาร์" ซึ่งทางฟิล์มได้แถลงข่าวยอมรับว่าเคยคบหากับแอนนี่จริง แต่ปฏิเสธที่จะรับเป็นลูก โดยยืนยันให้ทางแอนนี่ตรวจดีเอ็นเอเสียก่อน แต่ทางแอนนี่ไม่ยอม ซึ่งเรื่องนี้ได้กลายเป็นข่าวทางสังคมที่ฮือฮาข่าวหนึ่งในปีนั้น ท้ายที่สุด ฟิล์มได้ลาบวช ยุติการแสดง และเดินทางไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ โดยปัจจุบันสรุปได้แล้ว “ว่าน้องสตาร์” ไม่ใช่ลูกของฟิล์มจริงๆ
กรณีทำธุรกิจบริษัท
ในปี พ.ศ. 2560 ธนาคารแห่งประเทศไทยได้เข้าร้องเรียนต่อกองปราบปราม เนื่องจากเขาทำกิจการบริษัทโดยไม่ได้รับขออนุญาต และดำเนินคดีทั้งทางแพ่งและอาญา
ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2561 พนักงานอัยการสำนักงานคดีเศรษฐกิจและทรัพยากร ได้ยื่นฟ้อง บริษัท เพย์ออล กรุ๊ป จำกัด โดยนายศราวุฒิ นนทะภา กรรมการผู้มีอำนาจ, นายรัฐภูมิ โตคงทรัพย์ หรือฟิล์ม อายุ 33 ปี , นายธเนศ จัตวาพรพานิช อายุ 43 ปี และนายภูมิพัฒน์ ประเสริฐวิทย์ อายุ 38 ปี ในฐานะกรรมการบริษัทฯ เป็นจำเลยที่ 1-4 ในความผิดฐานร่วมกันประกอบธุรกิจบัตรเงินอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมกันประกอบธุรกิจบัตรชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ได้รับอนุญาตเขารับสารภาพ ศาลตัดสินให้ จำคุก 6 เดือน ปรับ 5 หมื่นบาท และเจ้าตัวไม่เคยกระทำความผิด และมีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โทษจำคุกจึงให้รอลงอาญา 2 ปี และต้องมารายงานตัว 1 ปี และบำเพ็ญประโยชน์ 24 ชั่วโมง หลังจากรับสารภาพ
ยูฟ่ายูโรปาลีก
ยูฟ่ายูโรปาลีก (UEFA Europa League) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างสโมสรฟุตบอลจากประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรป จัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรปหรือยูฟ่า ตั้งแต่ ค.ศ. 1971 สโมสรฟุตบอลมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในรายการนี้ จากผลงานของพวกเขาในลีกระดับประเทศและการแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศ รายการนี้เป็นการแข่งขันระดับที่สอง รองจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
แต่เดิม การแข่งขันนี้เรียกว่า ยูฟ่าคัพ (UEFA Cup) โดยมีรูปแบบการแข่งขันเป็นแบบแพ้คัดออก ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 การแข่งขัน ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ถูกยกเลิกและได้รวมเข้ากับยูฟ่าคัพ ในปี ค.ศ. 2004 มีการเพิ่มรอบแบ่งกลุ่ม ก่อนจะเข้าสู่รอบแพ้คัดออกในฤดูกาล 2004–05 ยูฟ่าคัพ เปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก ตั้งแต่ ฤดูกาล 2009–10 หลังมีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขัน โดยได้รวมการแข่งขัน ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ทำให้ ยูฟ่ายูโรปาลีก มีรูปแบบการแข่งขันที่ขยายใหญ่ขึ้น โดยมีกลุ่มในรอบแบ่งกลุ่มที่มากขึ้นและการเปลี่ยนแปลงเกณฑ์ในการผ่านเข้ารอบ ผู้ชนะเลิศ ยูฟ่ายูโรปาลีก สามารถเข้าไปแข่งขันในรายการ ยูฟ่าซูเปอร์คัพ และ ตั้งแต่ฤดูกาล 2014–15 สามารถเข้าไปแข่งขันในรายการ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ในฤดูกาลถัดไป
สโมสรจากสเปนเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด (12 สมัย) ตามมาด้วยสโมสรจากอังกฤษและอิตาลี (ประเทศละ 9 สมัย) มีสโมสรชนะเลิศรายการนี้ 28 สโมสร โดยมี 13 สโมสรชนะเลิศมากกว่าหนึ่งสมัย สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือ เซบิยา โดยชนะเลิศ 6 สมัย
ในฤดูกาลล่าสุด (2022-23) สโมสรที่ชนะเลิศ คือ เซบิยา ซึ่งคว้าแชมป์รายการนี้เป็นสมัยที่ 7 โดยเอาชนะโรมา ในการดวลจุดโทษหลังจากช่วงต่อเวลาพิเศษของนัดชิงชนะเลิศ
ประวัติ
ก่อนหน้าการแข่งขันยูฟ่าคัพ มีการแข่งขันชื่อว่า อินเตอร์-ซิตีส์แฟส์คัพ (Inter-Cities Fairs Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรในยุโรป โดยแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 ถึง 1971 การแข่งขันครั้งแรก (1955–58) นั้นมีสโมสรเข้าร่วม 11 สโมสร จนการแข่งขันครั้งสุดท้าย (1970–71) มีสโมสรเข้าร่วม 64 สโมสร การแข่งขันกลายสิ่งที่สำคัญมากในวงการฟุตบอลยุโรป จนในที่สุด ยูฟ่า ได้เข้ามาควบคุมดูแลและเปิดการแข่งขันใหม่ในชื่อ ยูฟ่าคัพ ในฤดูกาลถัดมา
ยูฟ่าคัพแข่งขันครั้งแรกในฤดูกาล 1971–72 โดยนัดชิงชนะเลิศ เป็นการพบกันระหว่างสองสโมสรจากอังกฤษ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ กับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ โดยสเปอร์เป็นผู้ชนะเลิศ ลิเวอร์พูล เป็นอีกหนึ่งสโมสรจากอังกฤษที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพในปี ค.ศ. 1973 หลังเอาชนะ โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค ในนัดชิงชนะเลิศ กลัทบัค ชนะเลิศรายการนี้ในปี ค.ศ. 1975 และ 1979 และเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศอีกครั้งในปี ค.ศ. 1980 ไฟเยอโนร์ด ชนะเลิศยูฟ่าคัพในปี ค.ศ. 1974 หลังเอาชนะ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ด้วยผลประตูรวม 4–2 (2–2 ในลอนดอน, 2–0 ในรอตเทอร์ดาม) ลิเวอร์พูล ชนะรายการนี้เป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1976 หลังเอาชนะ กลึบบรึค ในนัดชิงชนะเลิศ
ในทศวรรษ 1980 อีเอฟโค เยอเตอบอร์ (1982 และ 1987) และ เรอัลมาดริด (1985 และ 1986) ชนะเลิศรายการนี้สโมสรละสองครั้ง อันเดอร์เลคต์ เข้าสู่นัดชิงชนะเลิศสองปีติดต่อกัน โดยชนะเลิศในปี ค.ศ. 1983 และ แพ้ให้กับ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในปี ค.ศ. 1984 ต่อมาในปี ค.ศ. 1989 เริ่มมีสโมสรจากอิตาลีเข้ามาชนะเลิศในรายการนี้มากขึ้น หลัง นาโปลี ของ ดิเอโก มาราโดนา เอาชนะ ชตุทท์การ์ท
ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 มีนัดชิงชนะเลิศที่เป็นการพบกันเองของสโมสรจากอิตาลีสองครั้ง และในปี ค.ศ. 1992 โตรีโน แพ้ อายักซ์ ในนัดชิงชนะเลิศ ด้วย กฎประตูทีมเยือน ยูเวนตุส ชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1993 และ อินแตร์มิลาน ชนะเลิศรายการนี้ในปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1995 มีนัดชิงชนะเลิศที่เป็นการพบกันเองของสโมสรจากอิตาลีเป็นครั้งที่สาม โดย ปาร์มา เป็นผู้ชนะเลิศรายการนี้ เพื่อพิสูจน์ความสม่ำเสมอของพวกเขา หลังชนะเลิศ ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ สองปีติดต่อกัน นัดชิงชนะเลิศนัดเดียวที่ไม่มีสโมสรจากอิตาลีคือในปี ค.ศ. 1996 อินแตร์มิลาน เข้าสู่นัดชิงชนะเลิศสองปีติดต่อกัน โดยแพ้ให้กับ ชัลเคอ 04 ในปี ค.ศ. 1997 ในการดวลจุดโทษ และชนะเลิศในนัดชิงชนะเลิศที่เป็นการพบกันเองของสโมสรจากอิตาลีเป็นครั้งที่สี่ ในปี ค.ศ. 1998 โดยเป็นการชนะเลิศสามครั้งของอินแตร์มิลานภายในแปดปี ปาร์มา ชนะเลิศในปี ค.ศ. 1999 เป็นการสิ้นสุดยุคที่อิตาลีครอบครองรายการนี้ และเป็นนัดชิงชนะเลิศสุดท้ายของ ยูฟ่าคัพ/ยูโรปาลีก ที่ไม่มีสโมสรจากอิตาลี จนกระทั่งอินแตร์มิลานเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศ ในปี ค.ศ. 2020
ลิเวอร์พูลชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่สามในปี ค.ศ. 2001 ไฟเยอโนร์ดชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 2002 หลังเอาชนะ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ด้วยผลประตูรวม 3–2 ในสนามกีฬาของพวกเขาเอง (เดอเกยป์ ใน รอตเทอร์ดาม) โปร์ตู ชนะเลิศรายการนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2003 และชนะเลิศอีกครั้งในปี ค.ศ. 2011 หลังเอาชนะ บรากา สโมสรจากโปรตุเกสด้วยกันเอง ในปี ค.ศ. 2004 เริ่มเห็นสโมสรจากสเปนกลับมาชนะเลิศในรายการนี้อีกครั้ง เริ่มต้นด้วย บาเลนเซีย ชนะเลิศในปี ค.ศ. 2004 และ เซบิยา ชนะเลิศติดต่อกันในปี ค.ศ. 2006 และ 2007 โดยในนัดชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 2007 เป็นการเอาชนะ อัสปัญญ็อล สโมสรจากสเปนด้วยกันเอง นอกจากนี้ ยังมีสโมสรจากรัสเซียสองสโมสร ซีเอสเคเอ มอสโก ชนะเลิศในปี ค.ศ. 2005 และ เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ชนะเลิศในปี ค.ศ. 2008 ชัคตาร์ดอแนตสก์ ชนะเลิศในปี ค.ศ. 2009 โดยเป็นอดีตสโมสรฟุตบอลจากโซเวียตและจากยูเครนปัจจุบันที่ชนะเลิศในรายการนี้
ตั้งแต่ฤดูกาล 2009–10 การแข่งขันยูฟ่าคัพ ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่ ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ การแข่งขันระดับที่สามของยูฟ่า ยกเลิกการแข่งขันและรวมเข้ากับยูโรปาลีกใหม่
อัตเลติโกเดมาดริด ชนะเลิศในรายการนี้สองครั้งในสามฤดูกาล ในปี ค.ศ. 2010 และ 2012 โดยในนัดชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 2012 เป็นการเอาชนะ อัตเลติกเดบิลบาโอ สโมสรจากสเปนด้วยกันเอง เชลซี ชนะเลิศในรายการนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 กลายเป็นสโมสรแรกที่ชนะเลิศแชมเปียนลีกแล้วชนะเลิศยูฟ่าคัพ/ยูโรปาในปีถัดมา ในปี ค.ศ. 2014 เซบิยาชนะเลิศในรายการนี้เป็นครั้งที่สามในรอบแปดปี หลังเอาชนะ ไบฟีกา ในการดวลจุดโทษ เซบิยาชนะเลิศครั้งที่สี่ในปี ค.ศ. 2015, ครั้งที่ห้าในปี ค.ศ. 2016 หลังเอาชนะลิเวอร์พูลในนัดชิงชนะเลิศ และครั้งที่หกในปี ค.ศ. 2020 หลังเอาชนะอินแตร์มิลานในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้เซบิยากลายเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรายการนี้
ถ้วยรางวัล
ยูฟ่าคัพ หรือ รู้จักในชื่อ คูปยูฟ่า เป็นถ้วยรางวัลประจำปีโดยยูฟ่า ที่มอบให้กับสโมสรฟุตบอลที่ชนะเลิศในรายการยูฟ่ายูโรปาลีก ก่อนการแข่งขันในฤดูกาล 2009–10 การแข่งขันและถ้วยรางวัลมีชื่อว่า 'ยูฟ่าคัพ' เหมือนกัน
ก่อนการแข่งขันจะเปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก ใน ฤดูกาล 2009–10 ข้อบังคับของยูฟ่าระบุว่า สโมสรสามารถเก็บถ้วยรางวัลไว้ได้หนึ่งปี ก่อนที่จะส่งคืนให้กับยูฟ่า หลังจากคืนถ้วยรางวัลแล้ว สโมสรสามารถเก็บแบบจำลองของถ้วยรางวัลที่มีขนาดสี่ในห้าไว้ได้ เมื่อสโมสรชนะเลิศติดต่อกันสามครั้งหรือชนะเลิศรวมกันห้าครั้ง สโมสรสามารถเก็บถ้วยรางวัลไว้ได้อย่างถาวร อย่างไรก็ตาม ภายใต้กฎข้อบังคับใหม่ ถ้วยรางวัลยังคงอยู่ในการเก็บรักษาของยูฟ่าตลอดเวลา ถ้วยรางวัลจำลองขนาดเต็มจะมอบให้กับทุกสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขัน นอกจากนี้ สโมสรที่ชนะสามครั้งติดต่อกันหรือรวมกันห้าครั้ง จะได้รับตราที่บ่งบอกถึงจำนวนที่ชนะเลิศ ในฤดูกาล 2016–17 เซบิยาเป็นสโมสรเดียวที่ใส่ตราที่บ่งบอกถึงจำนวนที่ชนะเลิศ หลังประสบความสำเร็จทั้งสองอย่างมาก่อนใน นัดชิงชนะเลิศ 2016
ถ้วยรางวัลออกแบบและสร้างโดย เบอร์โตนี สำหรับ ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1972 มีลักษณะเป็นถ้วยทรงสูงสีเงินบนฐานหินอ่อนสีเหลือง มีความสูง 65 เซนติเมตร, กว้าง 33 เซนติเมตร, ลึกประมาณ 23 เซนติเมตรและมีน้ำหนัก 15 กิโลกรัม
เพลงสรรเสริญ
เพลงสรรเสริญแรกของการแข่งขัน แต่งโดย ยวน ซวิก และบันทึกเสียงโดย แพริสโอเปรา ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 เพลงสำหรับยูโรปาลีกเปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการที่ ไกรเมลดิฟอรัม เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ก่อนการจับสลากรอบแบ่งกลุ่ม ฤดูกาล 2009–10 เพลงสรรเสริญเพลงที่สอง แต่งโดย มิคาเอล คาเดิลบัก และบันทึกเสียงในเบอร์ลิน เป็นส่วนหนึ่งของการรีแบรนด์การแข่งขันใหม่ในฤดูกาล 2015–16 เพลงสรรเสริญเพลงที่สามสร้างโดย แมสซีฟมิวสิก สำหรับการแข่งขันในฤดูกาล 2018–19
การคัดเลือก
การคัดเลือกเข้ามาแข่งขันในรายการนี้ ใช้การอ้างอิงจากค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า ประเทศที่ประสบความสำเร็จมากกว่าจะได้เข้าไปอยู่ในรอบที่ดีกว่า ในทางปฏิบัติ แต่ละสมาคมจะได้รับสิทธิ์ในการเข้ามาแข่งขันในรายการนี้จำนวนสามทีมเท่ากัน ยกเว้น:
ปกติแล้ว ทีมที่เข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก มักจะเป็นทีมรองชนะเลิศจากลีกสูงสุดในแต่ละประเทศและผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลถ้วยหลัก โดยทั่วไปแล้ว คือทีมที่อยู่ในอันดับสูงสุดที่ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก อย่างไรก็ตาม ใน เบลเยียมลีก การเข้าไปแข่งขันในรายการนี้ ต้องเพลย์ออฟระหว่างทีมจาก เฟิสต์ เอกับเฟิสต์ บี มีไม่กี่ประเทศที่มีการแข่งขันฟุตบอลถ้วยรอง แต่เฉพาะผู้ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยรองของอังกฤษและของฝรั่งเศสเท่านั้น ที่ได้รับสิทธิ์เข้าไปแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก
ทีมที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกและรอบแบ่งกลุ่มในแชมเปียนส์ลีก สามารถเข้าแข่งขันในยูโรปาลีก ในรอบต่าง ๆ (ดูด้านล่าง) ในอดีต ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีก สามารถเข้ามาแข่งขันในยูโรปาลีกเพื่อป้องกันแชมป์ แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีก จะเข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 ถึง 2015 สามลีกแรกที่มีคะแนน การจัดอันดับแฟร์เพลย์ของยูฟ่า สูงสุด จะได้รับหนึ่งสิทธิ์พิเศษเข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีก
รูปแบบในอดีต
ในอดีต การแข่งขันมีรูปแบบเป็นแบบแพ้คัดออกอย่างเดียว โดยแข่งขันสองนัดในระบบเหย้า-เยือน ตั้งแต่รอบแรกจนถึงรอบชิงชนะเลิศ จนกระทั่งใน ฤดูกาล 1997–98 ได้เปลี่ยนแปลงการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ให้แข่งขันแค่นัดเดียว ส่วนรอบอื่น ๆ ยังคงเป็นแบบแข่งขันสองนัด
ก่อน ฤดูกาล 2004–05 การแข่งขันประกอบด้วย หนึ่งรอบคัดเลือกแล้วตามมาด้วยรอบแพ้คัดออก 16 ทีมที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกสุดท้ายของแชมเปียนส์ลีก เข้าสู่รอบแรกของยูฟ่าคัพ ต่อมา ทีมที่จบอันดับสามในรอบแบ่งกลุ่มแรกของแชมเปียนส์ลีก เข้าสู่รอบสุดท้ายของยูฟ่าคัพ
ตั้งแต่ฤดูกาล 2004–05 การแข่งขันเริ่มต้นด้วยรอบคัดเลือกสองรอบ แข่งขันในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ทีมที่มาจากสมาคมอันดับที่ 18 และต่ำกว่า จะเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบแรก ทีมที่มาจากสมาคมอันดับที่ 9–18 จะเข้าสู่รอบคัดเลือกรอบสอง ร่วมกับทีมที่ชนะจากรอบคัดเลือกรอบแรก นอกจากนี้ ยังมีสามสิทธิ์ในรอบคัดเลือกรอบแรกสำรองไว้ให้กับทีมที่มีคะแนนของ การจัดอันดับแฟร์เพลย์ของยูฟ่า สูงสุด (จนถึงฤดูกาล 2015–16) และสิบเอ็ดสิทธิ์ในรอบคัดเลือกรอบสอง สำหรับทีมที่ชนะเลิศ ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
ทีมที่ชนะในรอบคัดเลือกจะเข้าร่วมในรอบแรก ร่วมกับทีมที่มาจากสมาคมอันดับที่ 1–13 นอกจากนี้ ยังมีทีมที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกรอบสามในแชมเปียนส์ลีก เข้าร่วมในรอบนี้ ร่วมกับ ทีมที่ป้องกันแชมป์ (เว้นแต่พวกเขาจะผ่านเข้ารอบไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีกจากผลงานในลีกระดับประเทศ) รวมแล้วรอบแรกมีทีมทั้งหมด 80 ทีม
หลังผ่านรอบแพ้คัดออกรอบแรก 40 ทีมที่เหลือจะเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม โดยจับสลากแบ่งเป็น 8 กลุ่ม กลุ่มละ 5 ทีม รอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่าคัพไม่เหมือนกับแชมเปียนส์ลีก ในยูฟ่าคัพ แต่ละทีมจะแข่งขันพบกันแค่ครั้งเดียว, โดยแข่งขันเกมเหย้าสองนัดและเยือนสองนัด สามทีมแรกของแต่ละกลุ่ม จะผ่านเข้าไปในรอบแพ้คัดออกหลัก ร่วมกับ 8 ทีมที่จบอันดับสามในรอบแบ่งกลุ่มของแชมเปียนส์ลีก หลังจากนั้น เป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกสองนัด ก่อนจะเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศหนึ่งนัด ซึ่งตามธรรมเนียมแล้ว จะแข่งขันในวันพุธในเดือนพฤษภาคม หนึ่งสัปดาห์ก่อนการแข่งขันแชมเปียนส์ลีกรอบชิงชนะเลิศ
รูปแบบปัจจุบัน
การคัดเลือกเข้าไปแข่งขันในรายการนี้ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ สมาคมอันดับที่ 7–9 ตามค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่า ส่งทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและอีกสามทีม (สองทีม ตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16) เข้าแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก ขณะที่ประเทศอื่น ๆ ส่งทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและอีกสองทีม ยกเว้น อันดอร์ราและซานมารีโน ที่ส่งเฉพาะทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและทีมรองชนะเลิศ และ ลิกเตนสไตน์ ที่ส่งเฉพาะทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยเท่านั้น ตั้งแต่ยิบรอลตาร์ได้รับการยอมรับให้เป็นสมาชิกยูฟ่าเต็มตัว ในการประชุมยูฟ่าคองเกรสซึ่งจัดขึ้นในลอนดอนเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยของพวกเขา สามารถเข้าแข่งขันในรายการยูโรปาลีก โดยปกติแล้ว ทีมอื่น ๆ จะเป็นสโมสรที่มีอันดับสูงสุดถัดไปในแต่ละลีกในประเทศ ที่ไม่ได้เข้าไปแข่งขันในรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก แต่ฝรั่งเศสและอังกฤษจะยังคงใช้หนึ่งสิทธิ์สำหรับทีมที่ชนะเลิศลีกคัพ หลังจากยกเลิกการแข่งขัน อินเตอร์โตโตคัพ ทีมที่จะเข้ามาแข่งขันในยูโรปาลีกต้องมาจากการแข่งขันภายในประเทศ โดยทั่วไปแล้ว สมาคมที่มีอันดับค่าสัมประสิทธิ์ของยูฟ่าที่สูงกว่า สโมสรจากสมาคมดังกล่าว จะได้แข่งขันในรอบคัดเลือกรอบหลัง ๆ อย่างไรก็ตามทุกทีม ยกเว้นทีมป้องกันแชมป์ (จนถึงฤดูกาล 2014–15) และทีมที่มีอันดับสูงสุด (โดยปกติจะเป็นทีมที่ชนะฟุตบอลถ้วย และ/หรือ ทีมที่ผ่านเข้ารอบยูโรปาลีกที่ดีที่สุด) จากสมาคมอันดับสูงสุด (6 ทีม ในฤดูกาล 2012–15, 12 ทีม ตั้งแต่ฤดูกาล 2015–16) ต้องเล่นรอบคัดเลือกอย่างน้อยหนึ่งรอบ
นอกเหนือจากทีมที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้ว ทุกทีมที่ตกรอบเบื้องต้นของแชมเปียนส์ลีก, รอบคัดเลือกและรอบเพลย์-ออฟ จะถูกโอนไปยังยูโรปาลีก ทีมที่ชนะเลิศ 12 ทีม และรองชนะเลิศ 12 ทีม ในรอบแบ่งกลุ่ม จะเข้าสู่รอบแพ้คัดออก ร่วมกับ 8 ทีมที่จบอันดับสามในแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม
ในปี ค.ศ. 2014 การจัดการแข่งขันได้มีการเปลี่ยนแปลง เพื่อความน่าสนใจของการแข่งขันให้มากขึ้น โดยให้ทีมที่ชนะเลิศยูโรปาลีก ได้รับสิทธิ์เข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีก ทีมส่วนใหญ่จะผ่านเข้าไปในรอบแบ่งกลุ่มโดยอัตโนมัติ ถ้าทีมที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วย ได้สิทธิ์ไปแข่งขันในรายการยุโรปผ่านผลงานของพวกเขาในลีกแล้ว สิทธิ์ดังกล่าวจะตกไปยังในลีกและมอบให้กับทีมที่อยู่ในอันดับที่ดีที่สุด ที่ไม่ได้ไปแข่งขันในรายการยุโรป หมายความว่า ทีมที่เป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลถ้วย ไม่สามารถเข้าแข่งในรายการยูโรปาลีกได้อีกต่อไป จากสิทธิ์ของฟุตบอลถ้วย กฎเหล่านี้มีผลบังคับใช้ในฤดูกาล 2015–16
การจัดสรร (ตั้งแต่ 2015–16 ถึง 2017–18)
ตารางข้างต้นคือแบบชั่วคราว เนื่องจากอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงในกรณีต่อไปนี้:
การจัดสรร (ตั้งแต่ 2018–19 ถึง 2020–21)
เริ่มตั้งแต่การแข่งขันในฤดูกาล 2018–19 ทีมที่ชนะเลิศจากการแข่งขันภายในประเทศ ที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก จะถูกย้ายเข้ามาแข่งขันในยูโรปาลีก นอกเหนือจากทีมที่ตกรอบจากรอบคัดเลือกรอบสามและรอบเพลย์ออฟ ยูโรปาลีกรอบคัดเลือกจะมีเส้นทางแชมเปียนแยกต่างหาก ทำให้ทีมที่เป็นแชมป์ลีกของแต่ละประเทศ มีโอกาสที่จะแข่งขันกันเองมากขึ้น
คลองบางมด
คลองบางมด เป็นคลองย่อยในระบบคลองด่านและคลองบางขุนเทียน ไหลผ่านในพื้นที่ของเขตจอมทอง เขตทุ่งครุและเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 15,800 เมตร มีแนวทางน้ำค่อนข้างตรง ต่างจากคลองธรรมชาติบริเวณนี้ที่มีลักษณะคดเคี้ยว จึงคาดว่าเป็นคลองที่ขุดขึ้นเพื่อผันน้ำเพื่อการเกษตร มีต้นสายแยกออกจากฝังทิศใต้ของคลองสนามชัยเยื้องกับวัดไทร ไหลลงใต้ มีคลองบางขุนเทียนไหลขนานมาไหลหักศอกเข้ามาจนใกล้คลองบางมดมากบริเวณแยกคลองระแนะน้อย โดยมีคลองข่อยเป็นตัวเชื่อมจนมาเป็นคลองเส้นเดียวกัน ไหลลงใต้มาสุดสิ้นที่บริเวณวัดบัวผัน
ประวัติ
ในอดีตเป็นเส้นทางสัญจรคมนาคมระหว่างบางกอกกับหัวเมืองทางตะวันตกและปักษ์ใต้ การตั้งถิ่นฐานในบริเวณคลองบางมด สันนิษฐานจากการมาตั้งถิ่นฐานของชุมชนย่านบางขุนเทียน ท่าข้าม หัวกระบือ ที่เริ่มมีการตั้งชุมชนตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย จึงอาจมีการตั้งถิ่นฐานในแถบบางมดบ้างแล้ว แต่ไม่มีหลักฐานชัดเจน พอสันนิษฐานได้จากการตั้งวัด เช่น วัดยายร่มในสมัยรัชกาลที่ 3 วัดโพธิทองสมัยรัชกาลที่ 4 และมัสยิดนูรุ้ลฮุดาในสมัยรัชกาลที่ 6
การเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน คือ การทำสวนส้มบางมด มีชาวจีนในพื้นที่ได้นำกิ่งพันธุ์จากทางบางบน (บางขุนนนท์ ตลิ่งชัน บางกอกน้อย) เริ่มเพาะปลูกในย่านบางมดนี้ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2468 ปรากฏว่าได้ผลดีเป็นที่นิยมของทั้งประเทศ จึงเกิดการเคลื่อนย้ายระลอกใหญ่ของผู้คนเพื่อมาบางมดเพื่อบุกเบิกสวนส้ม มีการตั้งตลาดปากคลองศาลเจ้าแม่ทับทิม มีโรงหนังศรีเจริญบางมด (ประมาณ พ.ศ. 2505) มีมัสยิดใหม่ เช่นดาริ้ลหะซัน (สอนสมบูรณ์) ดารุ้ลอิบาดะห์ วัดพุทธใหม่ เช่น วัดพุทธบูชา (พ.ศ. 2497) วัดหลวงพ่อโอภาสี (ประมาณ พ.ศ. 2500) แต่เมื่อเกิดน้ำท่วมใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2526 และ 2534 ทำให้ชาวบางมดย้ายไปทำสวนที่อื่น อีกทั้งมีการตัดถนนพุทธบูชา ถนนพระรามที่ 2 ถนนท่าข้าม ถนนบางขุนเทียนชายทะเล ฯลฯ เกิดบ้านจัดสรรหลายโครงการรุกคืบเข้ามาในพื้นที่
ในระยะราว 50 ปีหลัง ได้มีการขยายคลองอันเกิดจากเรือหางยาวขนส้มเข้ามามากจนตลิ่งถูกซัดไป เมื่อ พ.ศ. 2560 มีการสร้างเส้นทางปั่นจักรยานระยะทาง 3 กิโลเมตร เลียบไปกับคลองบางมด
สถานที่ริมคลอง
ริมคลองเป็นที่ตั้งของวัดพุทธบูชา วัดยายร่ม วัดสีสุก มัสยิดดาริลหะซันกับมัสยิดนูรุลหุดา ศาลเจ้าแม่ทับทิม สองฝั่งคลองมีสวนส้ม สวนมะพร้าว มีบ้านเรือนหนาแน่นริมสองฝั่งคลองสลับไปกับที่รกร้าง มีโรงงานอยู่ประปราย ร้านขายของชำที่ส่งสินค้าข้ามคลองมาด้วยตะกร้าชักรอก มีตลาดคลองบางมดซึ่งเปิดในวันเสาร์และอาทิตย์
หมิงฉือลู่
หมิงฉือลู่ เป็นหนังสือรายปีเกี่ยวกับจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) เป็นแหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแหล่งเดียวของราชวงศ์หมิง นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่เห็นว่า หนังสือชุดนี้ "มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการประกอบสร้างสังคมและการเมืองหมิงขึ้นใหม่ในทางประวัติศาสตร์" หลังราชวงศ์หมิงล่มสลายแล้ว ราชวงศ์ชิงใช้หนังสือชุดนี้เป็นแหล่งข้อมูลหลักในการจัดทำ หมิงฉือ
ในประเทศไทยมีการแปล หมิงฉือลู่ และ ชิงฉือลู่ เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับสยาม ออกเผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2549 ใช้ชื่อว่า หมิงสือลู่-ชิงสือลู่ บันทึกเรื่องจริงแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ตอนว่าด้วยสยาม
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์
ฉือลู่ สำหรับจักรพรรดิแต่ละพระองค์นั้น สำนักประวัติศาสตร์ที่เน่ย์เก๋อแต่งตั้งขึ้นจะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นหลังจากจักรพรรดิพระองค์นั้นสวรรคต โดยใช้แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์หลายประเภท เช่น
ราชวงศ์มหิธรปุระ
ราชวงศ์มหิธรปุระ (ขอม: រាជត្រកូលមហិធរៈបុរៈ ; เรียจฺตระกูลมอหิดเทียปูเรี๊ยะ อักษรโรมัน: "Mahidharapura Daynasty", House of Mahidharapura, Mahidra pura) นักวิชาการบางส่วนเรียกว่า "ราชสกุลมหิธรปุระ" เพราะเชื่อว่ากษัตริย์ที่ลงท้ายพระนาม "วรมัน" อาจมีต้นวงศ์มาจากที่เดียวกัน ราชวงศ์มหิธรปุระสถาปนาโดย พระเจ้าชัยวรรมันที่ 6 เมื่อปี ค.ศ.1080 และเชื่อว่ามีปฐมราชตระกูลคือ พระเจ้าภววรมันที่ 1 แห่งอาณาจักรเจนละ พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 เป็นขุนนางปกครองเมืองพิมาย (ปัจจุบันคืออำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา) เชื้อสายราชวงศ์เมืองมหิธรปุระ เป็นต้นวงศ์ของกษัตริย์อีกหลายพระองค์มีถิ่นฐานอยู่แถบลุ่มแม่น้ำมูล บริเวณปราสาทพนมวัน, ปราสาทพิมาย, ปราสาทพนมรุ้ง และบริเวณเมืองละโว้ โดยส่วนใหญ่แล้วราชวงศ์มหิธรปุระมีฐานอำนาจตั้งแต่เทือกเขาพนมดงรักขึ้นไปทางเหนือ
ราชวงศ์มหิธรปุระมีพระมหากษัตริย์ปกครองอาณาจักรพระนคร จำนวน 11 พระองค์ กษัตริย์พระองค์แรกคือพระเจ้าชัยวรรมันที่ 6 กษัตริย์องค์สุดท้ายคือพระเจ้าชัยวรมันที่ 9 นักวิชาการหลายฝ่ายมีข้อสันนิฐานว่า องค์ต้นราชวงศ์จริง ๆ อาจเป็นชาวอินเดียมากกว่าคนท้องถิ่น เนื่องจากกษัตริย์มีพระนามลงท้าย "วรมัน" ซึ่งตรงกับรายพระนามกษัตริย์ในอินเดียหลายพระองค์ และเคยมีชื่อราชวงศ์วรมัน (Varman dynasty) ปกครองในอินเดียช่วงเวลาเดียวกับ สมัยคุปตะและหลังคุปตะ ทั้งในอินเดียเหนือและอินเดียใต้
เชื้อสายราชวงศ์มหิธรปุระที่ปกครองดินแดนที่ราบสูงอีสานนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ซึ่งศาสนาได้มีระบบชนชั้นวรรณะค่อนข้างชัดเจน คนธรรมดาไม่น่าจะสถาปณาตนเองขึ้นมามีชนชั้นสูงได้ รวมถึงข้อความในจารึกเมืองพระนครมีคำภาษาสันสกฤตผสมอยู่เป็นจำนวนมาก บางจารึกเป็นภาษาสันสกฤตทั้งหน้า ส่วนในจารึกปราสาทสด๊กก๊อกธมได้บันทึกไว้ว่า ดินแดนในแถบที่ราบสูงล้วนเป็นที่อยู่ของบรรดาพราหมณ์และนักบวช และตรงกับค่านิยมการสร้างปราสาทในอีสานใต้ที่ล้วนสร้างถวายองค์เทพฮินดู ชนชั้นปกครองอาจเป้นชาวอินเดียมากกว่าชาวพื้นเมือง
รายพระนามกษัตริย์แห่งราชวงศ์มหิธรปุระ ที่ปกครองอาณาจักรพระนคร
นอกจากนี้ยังมีเชื้อพระวงศ์อื่น ๆ ที่ถูกอ้างสิทธิ์ เช่น
จุดยอด (คอมพิวเตอร์กราฟิกส์)
จุดยอด (vertex) ในทางคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ เป็นองค์ประกอบพื้นฐานที่เก็บชุดของสมบัติที่จำเป็นสำหรับการสร้างแบบจำลองสามมิติ เช่น ตำแหน่งภายในปริภูมิสามมิติ ใน OpenGL ค่าที่ตั้งไว้ล่วงหน้าของจุดยอดจะรวมสมบัติต่าง ๆ เช่น ตำแหน่ง เวกเตอร์แนวฉาก สี สีเสริม และพิกัดบนลายผิว และสามารถเพิ่มสมบัติอื่น ๆ ผ่านการเขียนโปรแกรมการให้แสงเงา
ความเกี่ยวข้องกับเรขาคณิต
ในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ แบบจำลองสามมิติมักจะแสดงเป็นรูปทรงหลายหน้าที่ประกอบด้วย รูปสามเหลี่ยม ข้อมูลที่อยู่ในจุดยอดนั้นไม่เพียงแค่พิกัดที่อยู่ในรูปทรงเรขาคณิต แต่ยังประกอบไปด้วยข้อมูลเพิ่มเติมที่จำเป็นสำหรับการแสดงผล เช่น สี คุณสมบัติการสะท้อน พิกัดบนลายผิวและแนวฉาก ฯลฯ
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ
โครงสร้าง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือมีรันเวย์ยาว 1,850 เมตร กว้าง 30 เมตร (6,070 ฟุต × 98 ฟุต) อาคารผู้โดยสารขนาด 4,300 ตารางเมตร (46,000 ตารางฟุต) สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อวัน
การเดินทาง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือยู่ที่เส้นทาง 18บี ในเมืองไชยเชษฐาประมาณ 28 กิโลเมตรจากแขวงอัตตะปือ
พาสเจอร์ไรซ์
พาสเจอร์ไรซ์ คือกระบวนการทำลายเชื้อแบคทีเรียบางชนิด โดยผู้คิดค้นวิธีการนี้คือ หลุยส์ ปาสเตอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขาสังเกตว่าไวน์ผลไม้ก่อนที่จะจำหน่ายบางส่วนนั้นมีรสชาติเปรี้ยวเนื่องจากกิจกรรมของจุลินทรีย์บางชนิด เขาจึงนำไวน์ดังกล่าวไปผ่านความร้อน 50 - 55 องศาเซลเซียส พบว่าไวน์กลับมามีรสชาติไม่เปรี้ยว เขาจึงสันนิษฐานว่า รสเปรี้ยวที่เกิดขึ้นนั้นเป็นสาเหตุมาจากอุปกรณ์ที่ใช้หมักไวน์มีการปนเปื้อนจุลินทรีย์ หลักการนี้จึงนำมาใช้ในขั้นตอนการผลิตนมในปัจจุบัน เรียกว่า กระบวนการพลาสเจอร์ไรเซชันในที่สุด
กระบวนการ
ปัจจุบันการพาสเจอร์ไรเซซัน pasteurizationใช้เวลาและอุณหภูมิแตกต่างกัน เช่น อุณหภูมิ 62.8 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 60 นาที หรือ 71.1 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 15 วินาที การใช้อุณหภูมิ และเวลานี้ยังไม่สามารถทำลายแบคทีเรียที่ทนร้อนอีกหลายชนิด จึงต้องเก็บผลิตภัณฑ์พาสเจอร์ไรซ์ไว้ที่อุณหภูมิต่ำ เพื่อป้องกันการเจริญของเชื้อแบคทีเรียชนิดอื่น สำหรับนมที่ผ่านกรรมวิธีฆ่าเชื้อนี้จะมีคุณค่าสารอาหารเกือบเท่ากับ น้ำนมก่อนผ่านการฆ่าเชื้อ ตลอดจนรสชาติของนมจะมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับ น้ำนมตามธรรมชาติมากกว่าวิธีอื่น
กีฬาปัญจกีฬาทหารฤดูหนาวในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาปัญจกีฬาทหารฤดูหนาว ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาสาธิตที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1924 (พ.ศ. 2467) ณ เมืองชามอนี และจัดแข่งขันในกีฬาสาธิตอีกครั้งในปี 1928 (พ.ศ. 2471), 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองซังคท์โมริทซ์ และ1936 (พ.ศ. 2479) ณ เมืองการ์มิช-พาร์เทนเคียร์เชิน
หลังจากนั้น กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวได้ถูกบรรจุแทนกีฬาปัญจกีฬาทหารฤดูหนาวอย่างเป็นทางการในปี 1960 (พ.ศ. 2503) ณ เมืองสควอว์วัลเลย์
ประเภทชาย
• = ได้รับการบรรจุอย่างเป็นทางการ, (d) = กีฬาสาธิต
ลุยจี กอนซากา
นักบุญลุยจี กอนซากา (Luigi Gonzaga) เป็นนักบวชชาวอิตาลีคณะเยสุอิต แม้จะเป็นบุตรคนโตในครอบครัวขุนนาง แต่ท่านก็สละสิทธิของบุตรหัวปีเพื่อปฏิญาณตนเป็นนักบวชตั้งแต่อายุยังน้อย ท่านอุทิศตนกับการพยาบาลผู้ป่วยจนติดโรคที่ระบาดอยู่ในขณะนั้น และถึงแก่มรณกรรมขณะอายุได้เพียง 23 ปี
ประวัติ
ลุยจี กอนซากา เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1568 เป็นบุตรชายคนโตของแฟร์รันเต กอนซากา มาร์ควิสแห่งกัสตีลโยเน ขุนนางตระกูลกอนซากา กับนางมาร์ตา ตานา ดี ซันเตนา บิดาของท่านตั้งใจว่าเมื่อท่านโตขึ้นจะให้ท่านเป็นทหาร แต่เมื่อลุยจีอายุได้เพียง 9 ปี ก็ตัดสินใจจะเป็นนักบวชและถือพรหมจรรย์ตลอดชีพ ท่านพยายามควบคุมตนเองอย่างเข้มงวด ไม่มองหน้าสตรี ใช้เวลากับการอธิษฐานเป็นเวลานาน บิดาของของลุยจีเมื่อทราบเรื่องก็ไม่ยอมรับและพยายามขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ท่านบวช แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความตั้งใจของลุยจีได้
ลุยจีได้ปฏิญาณตนเป็นโนวิซในคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1585 และในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1587 ขณะอายุได้ 18 ปี ลุยจีก็ได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ แล้วเข้าศึกษาด้านเทววิทยา เพื่อเตรียมจะรับศีลอนุกรมต่อไป และได้อาร์ชบิชอปโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เป็นบิดาผู้ดูแลฝ่ายจิตวิญญาณ
ในปี ค.ศ. 1591 เกิดโรคระบาดทั่วกรุงโรม คณะเยสุอิตจึงไปเปิดโรงพยาบาลเพื่อช่วยเหลือผู้ป่วย ภราดาลุยจีอาสาไปช่วยพยาบาลผู้ป่วยด้วย และได้ทำงานอย่างอุตสาหะจนติดเชื้อไปด้วย อาการของภราดาลุยจีทรุดหนักลงเรื่อย ๆ จนถึงแก่มรณกรรมในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1591 ขณะอายุได้เพียง 23 ปี
หลังมรณกรรม
หลังจากมรณกรรม ภราดาลุยจี กอนซากา ได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1605 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1726 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรเลีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศออสเตรเลียทั้งสิ้น 20 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 4 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 12 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 4 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศออสเตรเลียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
บ้านของเสียงหัวใจ
บ้านของเสียงหัวใจ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่แต่งและวาดภาพโดย โคจิ เซโอะ เป็นเรื่องราวของ คิริชิมะ ฮารูโตะ เด็กหนุ่มม.ปลาย ที่จู่ๆก็มีเด็กสาวมาจากโตเกียว มาขออาศัยอยู่ที่บ้านด้วย เพราะเธอต้องการที่จะเข้าเรียนในโรงเรียนที่ฮารูโตะอยู่ ฮารูโตะจึงต้องคอยดูแลเธอ โดยที่ไม่ค่อยจะเต็มใจสักเท่าไร
บ้านของเสียงหัวใจ ตีพิมพ์ลงใน โชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ โดยบริษัทโคดันฉะ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ในไทยตีพิมพ์โดยวิบูลย์กิจ ที่ญี่ปุ่นออกรวมเล่มแล้วทั้งหมด 15 เล่ม และในไทยทั้งหมด 13 เล่ม
เนื้อเรื่อง
ยูซึกิ เด็กสาวที่ย้ายจากเมืองกรุงไปยังชนบท โดยได้อยู่อาศัยร่วมชายคาเดียวกับ ฮารุโตะ จนเกิดเรื่องราววุ่นรักผสมดราม่าอีกตามมา
โอวีเอ
โอวีเอของ บ้านของเสียงหัวใจ ถูกสร้าง ทาสึโนโกะ โปรดักชั่น โดยตอนแรกจะออกวางจำหน่ายในวันที่ 13 มีนาคม 2555 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 17 (ฉบับลิมิตเต็ด) และวันที่ 15 มิถุนายน 2555 สำหรับตอนที่ 2 พร้อมกับฉบับรวมเล่ม เล่มที่ 18 (ฉบับลิมิตเต็ด)
81
81 (แปดสิบเอ็ด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 80 (แปดสิบ) และอยู่ก่อนหน้า 82 (แปดสิบสอง)
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช (Rirkrit Tiravanija) ศิลปินร่วมสมัยชาวไทย ฤกษ์ฤทธิ์ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในแกนนำคนสำคัญของศิลปะแขนงใหม่ที่เรียกว่า "สุนทรียศาสตร์เกี่ยวเนื่อง" Relational Aesthetics ซึ่งเป็นลัทธิศิลปะแขนงใหม่ เป็นศิลปินที่เริ่มทำงานศิลปะที่เน้นถึงกระบวนการให้คนดูมีส่วนร่วมในกิจกรรมที่จัดขึ้น โดยงานยุคแรกที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาอย่างมากจะเกี่ยวข้องกับการนำเอาลักษณะเฉพาะบางอย่างของไทยไปนำเสนอ และได้รับการขนานนามว่า วีรบุรุษแห่งวงการศิลปะร่วมสมัยไทย
ประวัติและชีวิตส่วนตัว
ฤกษ์ฤทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 (คศ. 1961) ณ กรุงบัวโนสแอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ขณะที่บิดาของเขา นายชัยพจน์ (ชื่อเดิม สุพจน์) ตีระวนิช รับราชการเป็นนักการทูต ประจำประเทศอาร์เจนตินา และ มารดาคือทันตแพทย์หญิงกฤษณา ตีระวนิช ติดตามไปอยู่ด้วย และมีน้องสาวคนเดียว คือ สุรัชนา (ชื่อเดิม กิตติรัตน์) ตีระวนิช เอลเลอร์
การศึกษา
เมื่ออายุ 3 ขวบ กลับมาอยู่เมืองไทย แต่พออายุได้ 7 ขวบก็ได้ย้ายตามคุณพ่อไปประจำที่ประเทศเอธิโอเปียและเมื่อกลับมาประเทศไทยได้ เข้าเรียนที่ โรงเรียนอนุบาลปฎมวัย และ Ruamrudee International School จากนั้นครอบครัวจึงย้ายไปประจำที่กรุงออตตาวา ประเทศแคนาดา เข้าเรียนที่ Lisgar Collegiate Institute และ Carlton University และระดับอนุปริญญา สาขาExperimental Art ที่ Ontario College of Arts, Toronto Canada (1980–1984) และ The Banff Center School of Fine Arts, Banff, Canada (1984) เมื่อจบการศึกษาจึงเรียนในระดับปริญญาโทสาขา Time Art ที่ School of The Art Institute of Chicago America (1984–1986) และศึกษาในโครงการศึกษาอิสระของ The Whitney Independent Studies Program, New York (1985–86) ระหว่างที่เรียนในระดับปริญญาตรีและโทนั้นมีผลการเรียนดีเด่น
จุดเริ่มต้นของการเป็นศิลปิน
ขณะที่ย้ายไปอยู่ที่แคนาดา ฤกษ์ฤทธิ์มีความสนใจในอาชีพนักข่าวและช่างภาพ จึงเลือกเรียนวิชาด้านถ่ายภาพที่นั่น เมื่อได้เรียนวิชาประวัติศาสตร์ศิลป์ ได้ดูผลงานของ Duchamp ก็เกิดความสนใจทางด้านศิลปะ จนตัดสินใจมาเรียนศิลปะแทน โดยเฉพาะพวก Experimental Art หลังจากจบปริญญาโทได้ไปทำงานกับศิลปินหลายคน ทำงานตามหอศิลป์ แกลลอรี่ จนกระทั่งผลงานของเขาถูกเลือกไปโชว์ และแสดงงานเดี่ยวครั้งแรกในปี 1987
แนวความคิดในการสร้างผลงาน
ฤกษ์ฤทธิ์เริ่มเข้าสู่วงการศิลปะยุโรปและอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1989 เป็นต้นมา โดยแสดงผลงานกลุ่มและเดี่ยวหลายครั้งในแนวทางใหม่ Conceptual Art และ Installation Art ที่ใช้กระบวนการทางความคิดผสมผสานศิลปะหลากหลายเทคนิค บางครั้งให้คนดูมีส่วนร่วมในงานของเขา “สร้างความหมาย” และ “ตีความ” ศิลปะด้วยตัวเอง เป็น Relational Art ที่ไม่ได้เน้นความสำคัญของตัวศิลปิน พยายามจะหลีกเลี่ยงความเป็นจุดสนใจหรือเป็นเป้า สิ่งที่สำคัญที่สุดของ Relational Art คือ ช่วงเวลา หรือ Moment ที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันและกำลังดำเนินไป เขาต้องการที่จะปฏิเสธบางสิ่งที่เกิดขึ้นมา ปฏิเสธสิ่งที่เคยเรียนรู้มาเพื่อที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า แสดงสภาวะทางสังคมและบทบาทของศิลปินต่อชุมชน เปลี่ยนบรรยากาศในสถานที่สร้างงานให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของหัวข้อที่เขาต้องการนำเสนอ ทำให้งานของเขามีความสัมพันธ์กับพื้นที่ที่แสดง ฤกษ์ฤทธิ์ทำงานแนวนี้มาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน ได้รับความสนใจและสร้างชื่อเสียงให้เขาเป็นอย่างมาก
Untitled 1990 (Pad Thai)
ผลงานในช่วงต้นๆ ของฤกษ์ฤทธิ์ค่อนข้างจะมีลักษณะของงานประติมากรรมในแบบ “Objective” มากกว่าจะเป็นแนวทางของ Conceptual Art เหมือนเช่นผลงานถัดๆ มา และได้เคยสร้างผลงานในแนว Conceptual Art ชุดอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องกับการทำอาหารนำเสนอต่อผู้คนมาก่อนแล้ว แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จจนสร้างให้เกิดความฮือฮาขึ้นมา จวบจนเมื่อฤกษ์ฤทธิ์ได้เลือกหยิบเอาส่วนหนึ่งของประสบการณ์ในชีวิตปะจำวันรวมถึงความทรงจำเก่าก่อนของตัวเองมาผสมผสานร่วมกัน แล้วนำเสนอในรูปของผลผลิตทางศิลปะ โดยผลงานชุดที่สร้างชื่อเสียงให้กับฤกษ์ฤทธิ์จนเกิดการยอมรับในวงกว้าง กระทั่งเป็นที่รู้จักของชุมชนศิลปะในตะวันตกและอเมริกายุคปัจจุบัน จนกลายเป็นคลื่นลูกใหม่ที่โดดเด่นนั้น คือผลงานแนว Conceptual Art ชุด “ผัดไทย” ในปี 2533 เป็นการนำเอาลักษณะเฉพาะบางอย่างของไทยไปนำเสนอ เขาลงมือปรุงผัดไทยเองในแกลเลอรี่ศิลปะที่นิวยอร์ก ซึ่งปรับเปลี่ยนพื้นที่ทางศิลปะให้เป็นครัวและโรงอาหาร เพื่อทำอาหารจัดเลี้ยงแขกผู้มาร่วมงานที่จะไม่ได้เห็นศิลปะวัตถุใดๆ นอกจากได้ร่วมกินผัดไทย พูดคุย และพบปะสังสรรค์กับศิลปินและแขกคนอื่นๆ ที่มาร่วมงาน
Untitled 1992 (Free), 303 Gallery
ในปี ค.ศ.1992 ฤกษ์ฤทธิ์ได้เปลี่ยนแกลเลอรี่ที่นิวยอร์กให้กลายเป็นห้องอาหารสำหรับกินอาหารไทย เช่น แกงกระหรี่ ฟรีทุกวันระหว่างที่กำลังแสดงงาน เพื่อแสดงถึงวัฒนธรรม อุปนิสัยมีน้ำใจไมตรี ต้อนรับขับสู้ของคนไทย ผลงานของเขาเป็นหนึ่งในภาพฉากงานศิลปะของนิวยอกร์กช่วงต้นทศวรรษที่ 90 แสดงให้เห็นการฟื้นกลับมามีชีวิตอีกครั้งของ Activity-Based Art เขาเป็นสมาชิกของ Godzilla กลุ่มศิลปินชาว Asian-America ห้องแสดงผลงานที่จัดแต่งใหม่ของฤกษ์ฤทธิ์ได้ลบล้างมิติเก่าๆ ของขอบเขตที่เป็นส่วนตัวและสาธารณะ โดยที่ห้องทำงานโล่งทางด้านหลังของแกลลอรี่ได้ถูกจัดทำให้เป็นที่สำหรับชุมชน โดยการจัดให้ห้องเก็บอุปกรณ์ทางด้านหลังเป็นที่ว่าง เผยให้เห็นถึงองค์ประกอบของแกลลอรี่ ลดความยุ่งยากขององค์ประกอบพื้นฐานที่จำเป็นด้วยลักษณะที่แตกต่างไปจากหน้าร้านธรรมดาทั่วไป ที่นี่ทำเป็นในรูปแบบของ "Free-For-All" หรือสินค้าจำเป็นเกี่ยวกับ Potlatch ซึ่งการกระทำเช่นนี้แสดงให้เห็นว่ายังมีทางเลือกอื่นนอกเหนือไปจากระบบทุนนิยม โดยการแลกเปลี่ยนของขวัญและการอยู่ร่วมกันของชุมชน ผ่านบรรยากาศความเป็นกันเองที่สลัดหลุดจากความเป็นเจ้าของสถานที่ที่โดดเดี่ยวในชุมชนส่วนตัวและงานศิลปะแต่เพียงผู้เดียว
ฤกษ์ฤทธิ์ถือเป็นศิลปินไทยในยุคปัจจุบันที่กำลังนำเอาวัฒนธรรมไทยออกเผยแพร่สู่สายตาชาวตะวันตกตามแนวทางศิลปะในช่วง 1990 ผู้ดูอาจจะได้สัมผัสกับผลงานทางศิลปะที่มากกว่าสีสันและเรื่องราว แต่เป็นการดึงเอาผู้ชมเข้าร่วมรับรู้รสชาติและร่วมเป็นส่วนหนึ่งในผลงานของเขา แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องใหม่เสียทีเดียว เพียงแต่ความแตกต่างทางวัฒนธรรมและการนำเสนอที่ตรงจุด ทำให้ผลงานของเขาเป็นที่สนใจของวงการศิลปะทั้งในยุโรปและอเมริกา
Untitled (Twelve seventy-one)
ปี ค.ศ.1993 ได้รับเลือกเข้าแสดงในนิทรรศการ Aperto งานเวนิส เบียนนาเล (Venice Biennale) ครั้งที่ 45 ด้วยผลงาน “Untitled (Twelve seventy one)” โดยปรุงก๋วยเตี๋ยวเรือในเรือสเตนเลส หยอกล้อไปกับประวัติศาสตร์อิตาลี จีน และไทย สมัยที่มาร์โคโปโลซึ่งเป็นชาวเวนิสเดินทางไปประเทศจีนในปี ค.ศ. 1271 และนำเอาเส้นก๋วยเตี๋ยวกลับมาพัฒนาเป็นเส้นมักกะโรนีและสปาเก็ตตี้ในอิตาลี ขณะที่ไทยก็รับเอาวัฒนธรรมการกินก๋วยเตี๋ยวจากจีนมาดัดแปลงให้เป็นรสชาติแบบไทยๆ และขายกันในเรือ อันเป็นเรื่องราวที่โยงใยสายสัมพันธ์ระหว่างเมืองไทยและเวนิส ที่ต่างก็มีบ้านเมืองบนสองฝั่งคลองและมีผู้คนที่นิยมสัญจรไปมา
The Land, Chiang Mai, Thailand 1998
ในช่วงเดือนธันวาคมปี 1998-2000 ฤกษ์ฤทธิ์ได้เดินทางกลับมาเยี่ยมเยียนพ่อแม่ที่บ้านเกิดของเขา พร้อมกันนั้นเขาก็ได้จัดแสดงผลงานขึ้นหลายชุด ควบคู่ไปกับการจัดอภิปราย จัดบรรยาย พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะความคิดที่เกี่ยวเนื่องกับศิลปะอีกหลายวาระในหลายสถานที่ ทั้งกรุงเทพฯ และเชียงใหม่
ผลงานแถบเทปวิดีโอที่ติดตั้งในรถแท็กซี่เขียวเหลืองออกวิ่งตระเวนให้บริการกับผู้โดยสารทั่วกรุงเทพฯ และผลงานชุด “สัปดาห์ร่วมทุกข์ ตุ๊กๆคนเมือง” ที่ทำขึ้นในเชียงใหม่ ด้วยการจัดวางบัตรอวยพรไว้บนรถสามล้อเครื่อง เพื่อให้ผู้โดยสารได้เขียนคำอวยพรสั้นๆ แล้วหยอดลงกล่องที่ติดอยู่บนรถ จากนั้นบัตรอวยพรแต่ละใบก็จะถูกจัดส่งไปยังคนที่ฤกษ์ฤทธิ์เป็นผู้กำหนดขึ้น ด้วยการเขียนระบุชื่อผู้รับเอง โดยที่ผู้เขียนคำอวยพรไม่มีโอกาสได้ทราบว่าบัตรอวยพรที่ตนเขียนไว้นั้นจะได้รับการส่งผ่านไปถึงใครเช่นเดียวกับผู้รับที่ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้เขียน
ชิ้นงานเหล่านี้ ที่รวมไปถึงการทำ “ลาบ” เพื่อใช้จัดเลี้ยงแก่ผู้คนที่มาร่วมงาน “สัปดาห์ร่วมทุกข์ประจำปี พ.ศ. 2540” ที่เชียงใหม่ ล้วนเป็นอีกรูปลักษณ์แนวทางหนึ่ง สำหรับการถ่ายทอดประสบการณ์หรือร่วมเสพรสศิลปะของฤกษ์ฤทธิ์ในแต่ละครั้ง ได้ปะทะพบเจอกับปรากฏการณ์อันแปลกต่างไปจากกิจกรรมด้านศิลปะแห่ง พ.ศ. ปัจจุบัน
Film work : Lung Neaw Visits His Neighbours
ในปี 2011 ฤกษ์ฤทธิ์ได้สร้างผลงานภาพยนตร์ยาวเต็มตัวเรื่องแรกของ เป็นภาพยนตร์ไทยชื่อ “Lung Neaw Visits His Neighbours” หรือ "ลุงนิ่วไปเยี่ยมเพื่อนบ้าน" http://www.lungneawvisitsfilm.com ได้รับคัดเลือกให้เข้าร่วมประกวดในเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิช ประเทศอิตาลี หนังสารคดีเรื่องนี้ พูดถึงลุงนิ่วชาวนาวัย 60 ปี ที่อยู่ประจำหมู่บ้านเล็กๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ ห่างออกไปจากความสับสนวุ่นวายและความรุนแรงทางการเมืองที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ ตามไปดูชีวิตประจำวันของลุงนิ่ว ผู้พบว่างานทำนาหนักเกินไปสำหรับเขาแล้วการใช้ชีวิตของเขาในดินแดนที่เขารู้จักมาตั้งแต่เกิด และเติมเต็มเวลาว่างๆ ของเขาด้วยการจับกลุ่มคุยกับเพื่อบ้าน ภาพยนตร์ต้องการสื่อเกี่ยวกับผลประโยชน์และแสดงสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ของคนในหมู่บ้านที่อยู่รอบข้าง ซึ่งมีความยาวแปดชั่วโมงสิบเก้านาที นำเสนอการกลับมาใช้ (motion footage) การเคลื่อนไหวของฟิล์มภาพยนตร์footage หรือที่เรียกว่าการทดลองทำหนังของ Andy Warhol ในปี1960 และในปีถัดมาภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ถูกนำมาฉายอีกหลายครั้งในงาน DOCUMENTA (13) ที่ Kassel ประเทศเยอรมัน และ MOMA ใน New York
Untitled 2011, (Who’s Afraid of…), 2011
การแสดงผลงาน Untitled 2011, (Who’s Afraid of…), 2011 งาน Art42Basel เป็นการนำงานสองลายเซ็นประจำตัวของเขาไปนำเสนอ การทำอาหาร “แกงมัสมั่น” ซึ่งเชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดจากแถบเปอร์เซีย ฤกษ์ฤทธิ์ปรุงอาหารและเชื้อเชิญผู้มาดูงานศิลปะร่วมทานแกงมัสมั่นของเขา ก็เพื่อหนึ่งในการสร้างสุนทรียศาสตร์ของการรับรู้ความงามของศิลปะ ศิลปินพยายามสร้างให้เกิดการรับรู้ในทุกผัสสะของมนุษย์ โดยผ่านประสบการณ์ สัมผัส, กิน, ดื่ม, ได้กลิ่น และการแวะเข้ามาชมและอยู่ในแวดล้อมในชิ้นงานศิลปะ จึงทำให้เปลี่ยนสถานะของผู้ชมจากการเป็นเพียงผู้ชม มาเป็นผู้แสดง ร่วมเสพอาหาร/ศิลปะ
ขณะที่ภาพวาดลายเส้น การชุมนุม (demonstration drawing) เป็นบริบทของการประท้วงใน อียิปต์ไปจนถึงลิเบีย ผู้ดูชมสามารถมีส่วนร่วมในการวาดภาพบนผนังได้ ที่เรียกว่า “Relational Art” คืองานศิลปะของเขาเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่าง “ศิลปะ” และ “คนที่มาดูงานศิลปะ” ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นตัวงานที่ร่วมจัดแสดงอยู่ด้วยกันที่เรียก “สุนทรียศาสตร์เกี่ยวเนื่อง” หรือ “Relational Art” ทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันและกำลังดำเนินไปเป็นสิ่งที่สำคัญ การปฏิสัมพันธ์กัน การเสพรสชาติอาหารที่กินอยู่ เพราะอาหารก็คือการนำเสนอความเป็นไปในประจำวันและการเชื้อเชิญให้ผู้ชมได้มีส่วนร่วมในการวาดภาพลายเส้นบนผนัง ซึ่งงานวาดภาพลายเส้นการชุมนุมนั้นมันเกิดขึ้นบนกระดาษ แต่ทว่างานนี้ได้ถูกนำเสนอให้วาดบนผนังกำแพงของห้องศิลปะ ซึ่งเป็นที่ศิลปินได้เคยแสดงงานในลักษณะครั้งแรกไว้ที่ 100 ต้นสนแกลเลอรี่ เมื่อสิงหาคมปี 2553 และนำมาสู่การนำเสนอโปรเจกต์ในลักษณะเดียวกันนี้ในงานแสดงศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่าง Art42Basel และคณะกรรมการก็พิจารณารับผลงานนิทรรศการนี้ ไปแสดงในเซ็กชั่น Art Feature เป็น เว็กชั่น 1 ใน 5 ส่วนสำคัญของงาน
Art feature เป็นส่วนที่เป็นงานนำเสนอผลงานโดยผ่านการคัดสรรจากแกลเลอรี่ ซึ่งคณะกรรมการไม่เพียงแต่พิจารณาแค่ชื่อศิลปิน หรือ ความน่าสนใจของผลงานที่คัดสรรไป แต่ ยังต้องพิจารณาถึงประวัติของแกลเลอรี่นั้นๆ ด้วยเช่นกัน
บทบาทอื่นๆ ในวงการศิลปะ
ฤกษ์ฤทธิ์ ตีระวนิช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิที่นา เป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย นิวยอร์ก ตำแหน่ง Visual Arts Professor of Columbia University School of the Arts โอไฮโอ ยูนิเวอร์ซิตี้, โตรอนโต ยูนิเวอร์ซิตี้ ทำงานในแกลเลอรี่หลายแห่ง และยังคงเดินทางไปแสดงงานศิลปะทั่วโลกเป็นประจำ
แคปต์ชา
แคปต์ชา (CAPTCHA; ) คือการทดสอบเพื่อเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์แบบโต้ตอบชนิดหนึ่ง เพื่อทดสอบว่าผู้ใช้งานเป็นมนุษย์จริงหรือไม่ (ว่าไม่ใช่บอตหรือโปรแกรมอัตโนมัติ) คำว่า CAPTCHA ย่อมาจาก "Completely Automated Public Turing test to tell Computers and Humans Apart"  (การทดสอบของทัวริงสาธารณะแบบอัตโนมัติเพื่อแยกแยะว่าเป็นคอมพิวเตอร์กับมนุษย์อย่างสมบูรณ์)
คำนี้ได้ถูกบัญญัติในปี พ.ศ. 2543 โดย ลูอิส วอน ออห์น, มานูเอล บลูม, นิโคลัส เจ. ฮอปเปอร์ และจอห์น แลงฟอร์ด ซึ่งแคปต์ชาชนิดที่เราใช้ส่วนใหญ่ได้ถูกคิดค้นโดย 2 กลุ่มที่ทำงานร่วมกัน นั่นคือ (1) มาร์ก ดี. ลิลลิบริดจ์, มาร์ติน อบาดิ, คริชนา ภารัต และแอนเดร โบรเดอร์ และ (2) อิราน เรเชฟ, กิลี รอแนน, ไอลอน โซแลน รูปแบบของแคปต์ชานี้ต้องการให้ผู้ใช้พิมพ์ตัวอักษรของภาพที่บิดเบี้ยว บางครั้งอาจมีการเพิ่มตัวอักษรหรือตัวเลขที่ปิดบังไว้ที่ปรากฏบนหน้าจอ เนื่องจากการทดสอบนี้ถูกบริหารจัดการโดยคอมพิวเตอร์ ซึ่งตรงข้ามกับการทดสอบทัวริงที่ใช้มนุษย์ในการบริหารจัดการ ดังนั้นแล้วในบางครั้งก็อาจมีการอธิบายแคปต์ชาไว้ว่าเป็นการทดสอบของทัวริงแบบย้อนกลับ
แคปต์ชาอาจใช้ในการตอบกลับฟอรั่มหรือเว็บบอร์ดสาธารณะทั่วไปตามอินเทอร์เน็ต ทั้งนี้เพื่อป้องกันบอตหรือโปรแกรมอัตโนมัติทำการส่งข้อความไม่พึงประสงค์ เช่น สแปม หรือโฆษณา เป็นต้น
ไต้ ซื่อเจี๋ย
ไต้ซื่อเจี๋ย (戴思杰; พินอิน: dài sì jié) เป็นนักเขียนและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายจีน
ประวัติ
ไต้ซื่อเจี๋ยเกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1954 ที่มณฑลฝูเจี้ยน สาธารณรัฐประชาชนจีน ในครอบครัวชนชั้นกลางที่ได้รับการศึกษา เขาถูกส่งไปสัมมนาเพื่อดัดแปลงตนเองในชนบทระหว่างปี ค.ศ. 1971 – 1974 ตามนโยบายของประเทศในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ไต้ซื่อเจี๋ยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ เขาได้รับทุนการศึกษาและศึกษาต่อในประเทศฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1984 เริ่มสนใจทางด้านการกำกับภาพยนตร์ เขาเริ่มอาชีพผู้กำกับภาพยนตร์และเขียนหนังสือไปพร้อมๆกันจนถึงปัจจุบัน
ผลงาน
1954
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 (2014 Asian Junior Women's Volleyball Championship) จัดขึ้นใน ไทเป ประเทศไต้หวัน ระหว่าง 16 กรกฎาคม – 27 กรกฎาคม 2557
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012
โลกของโซฟี
โลกของโซฟี (Sofies verden) เป็นวรรณกรรมเชิงปรัชญาของโยสไตน์ กอร์เดอร์ นักเขียนชาวนอร์เวย์ พิมพ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1991 ด้วยภาษานอร์เวย์ ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1995 แปลเป็นภาษาไทยโดยสายพิณ ศุพุทธมงคล นอกจากจะเป็นหนังสือนวนิยายแล้ว โลกของโซฟียังเปรียบเสมือนเป็นตำราประวัติศาสตร์ปรัชญาตั้งแต่สมัยกรีกจนถึงปัจจุบัน ผู้เขียนได้อธิบายแนวความคิดทางปรัชญาของแต่ละยุคสมัยผ่านตัวละครคือโซฟี อามุนด์เซ่นและครูสอนปรัชญาผู้ทำตัวลึกลับ โดยเริ่มต้นจากคำถามเบื้องต้น คือ ตัวเราเป็นใคร? และ โลกมาจากไหน?
คณะกรรมการโอลิมปิกตุรกี
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี (Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi; ตัวอักษรย่อ: TMOK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 1908 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล
ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ
ฟุจิวะระ โนะ มิชิโนะริ (藤原通憲 (Fujiwara no Michinori), 1106 – 23 มกราคม 1160) รู้จักกันในชื่อ ชินเซ นักปราชญ์ ลัทธิขงจื๊อ และ พระภิกษุ ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง เขาเป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษาของ จักรพรรดินิโจ และเป็นหนึ่งในพันธมิตรของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ
มิชิโนะริหรือพระภิกษุชินเซถูกสังหารโดย ฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ และ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ในเหตุการณ์ การล้อมพระตำหนักซังโจ เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1160
ปลาซิวตาเขียว
ปลาซิวตาเขียว หรือ ปลาซิวเขียว (Yellow neon rasbora, Green neon rasboara; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวสั้นและแบนข้างมากกว่าปลาซิวทั่ว ๆ ไป ตามีขนาดกลมโต ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดเล็กสีเงินแววาวอมเหลืองอ่อน ตามีสีเหลือบเขียวอ่อน ลำตัวค่อนข้างใส ครีบใส ครีบหางมีขอบสีคล้ำ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ
.br
.br เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบราซิล เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532
แหล่งข้อมูลอื่น
Toppdomän
บอร์นพิงก์เวิลด์ทัวร์
บอร์นพิงก์เวิลด์ทัวร์ (Born Pink World Tour) เป็นทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่ 3 ที่ยังคงดำเนินอยู่ของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ เพื่อส่งเสริมสตูดิโออัลบั้มเกาหลีชุดที่สอง บอร์นพิงก์
เบื้องหลัง
ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2022 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ยืนยันว่าแบล็กพิงก์จะออกเพลงใหม่และเริ่มเวิลด์ทัวร์ครั้งใหญ่ในช่วงปลายปี ในวันที่ 31 กรกฎาคม มีการเปิดเผยว่าสตูดิโออัลบั้มเกาหลีชุดที่สอง บอร์นพิงก์ จะออกในเดือนกันยายน ตามด้วยเวิลด์ทัวร์ซึ่งจะเริ่มในเดือนตุลาคม เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม แบล็กพิงก์ประกาศการทัวร์ 36 รอบ ระหว่างเดือนตุลาคม 2022 ถึงเดือนมิถุนายน 2023 ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ในทวีปเอเชีย อเมริกาเหนือ ยุโรป และโอเชียเนีย และอาจเพิ่มวันทัวร์อีกในอนาคต
รายชื่อเพลง
อองคอร์
โทชิกิ ไคฟุ
โทชิกิ ไคฟุ (海部 俊樹; 2 มกราคม 1931 - 9 มกราคม 2022) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่น และอดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นระหว่างปี ค.ศ. 1989 ถึง 1991 ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะจากพรรคเสรีประชาธิปไตย
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
ไคฟุเกิดที่นาโงยะเมื่อปี พ.ศ. 2474 ในปีโชวะที่ 6 ของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ เขาจบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยชูโอและมหาวิทยาลัยวาเซดะ
อาชีพการงาน
เขาเป็นสมาชิก พรรคเสรีประชาธิปไตย ไคฟุประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งทั่วไปของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1960 และเข้ารับตำแหน่งเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของ รัฐสภาญี่ปุ่น เขาดำรงตำแหน่งสิบหกสมัย รวม 49 ปี
การปนรหัส
การปนรหัส (code-mixing) คือการใช้ภาษามากกว่าหนึ่งภาษาหรือวิธภาษามากกว่าหนึ่งวิธภาษาปนกันภายในประโยค เช่น การพูดภาษาไทยปนภาษาอังกฤษในประโยค "เขาไม่ serious เรื่อง plan เที่ยวเลย" เป็นต้น
นักวิชาการบางคนใช้ศัพท์ การปนรหัส และศัพท์ การสลับรหัส แทนกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษาวากยสัมพันธ์ วิทยาหน่วยคำ และลักษณะทางรูปอื่น ๆ ของภาษา นักวิชาการคนอื่น ๆ ตั้งสมมุติฐานว่าด้วยบทนิยามของ การปนรหัส ให้มีความเฉพาะเจาะจงยิ่งขึ้น แต่บทนิยามเฉพาะเหล่านี้อาจแตกต่างกันไปตามสาขาย่อยของภาษาศาสตร์ ทฤษฎีการศึกษา การสื่อสาร ฯลฯ
การปนรหัสมีลักษณะคล้ายกับการใช้หรือการเกิดภาษาผสมแก้ขัดหรือพิดจิน แต่ภาษาผสมแก้ขัดจะเกิดขึ้นในกลุ่มผู้พูดที่ไม่ได้พูดภาษาเดียวกัน ในขณะที่การปนรหัสอาจเกิดขึ้นภายในสภาพแวดล้อมหลายภาษาที่ซึ่งผู้พูดพูดภาษาเดียวกันมากกว่าหนึ่งภาษา
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ล (Constance d'Arles) หรือ กงส์ต็องส์แห่งพรอว็องส์ (Constance de Provence) เป็นธิดาของกีโยม เคานต์แห่งตูลูส (กีโยมที่ 1 เคานต์แห่งพรอว็องส์) ทรงเป็นพระมเหสีคนที่สามของพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาแห่งฝรั่งเศส และเป็นพระมารดาของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งฝรั่งเศส, รอแบร์ที่ 1 ดยุคแห่งบูร์กอญ และอาแดล กาแป เคานเตสแห่งแฟลนเดอส์ (มารดาของมาทิลดาแห่งแฟลนเดอส์)
วัยเยาว์
กงส์ต็องส์แห่งอาร์ลประสูติในปี ค.ศ. 986 โดยทรงเป็นธิดาของกีโยมที่ 1 เคานต์แห่งพรอว็องส์กับภรรยาคนที่สอง อาเดลาอีด-บล็องช์แห่งอ็องฌูซึ่งเป็นธิดาของฟูลก์ที่ 2 เคานต์แห่งอ็องฌู ทรงเป็นพี่น้องกับกีโยมที่ 2 เคานต์แห่งพรอว็องส์
ตามธรรมเนียมปฏิบัติในยุคนั้น เด็กผู้หญิงจะถูกตั้งชื่อตามมารดา, ย่า หรือยายของของตน กงส์ต็องส์ถูกตั้งชื่อตามย่าของตน คือ กงส์ต็องส์ เคานเตสแห่งพรอว็องส์ ภรรยาของโบซงที่ 2 เคานต์แห่งพรอว็องส์
การสมรส
ในปี ค.ศ. 998 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 5 ได้ตัดพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาแห่งฝรั่งเศสออกจากศาสนาและได้ประกาศให้การสมรสครั้งที่สองของพระองค์กับแบร์ตแห่งบูร์กอญ พระมเหสีคนที่สองเป็นโมฆะเนื่องจากเป็นญาติที่มีสายเลือดใกล้ชิดกันเกินไป อีกทั้งแบร์ตยังไม่มีพระโอรสธิดาให้พระองค์แม้ว่าจะอยู่กินกันมาตั้งแต่เมื่อครั้งที่พระองค์ได้ทิ้งโรซาลาแห่งอิตาลี พระมเหสีคนแรกในปี ค.ศ. 911 ต่อมาพระเจ้ารอแบร์ได้รับกงส์ต็องส์มาเป็นพระมเหสีคนที่สาม
การสมรสของกงส์ต็องส์กับพระเจ้ารอแบร์ที่ 2 ผู้ศรัทธาเกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1003 ทั้งคู่ก็มีพระโอรสพระธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ คือ
ชีวิตสมรสของกงส์ต็องส์กับพระเจ้ารอแบร์เต็มไปด้วยการทะเลาะเบาะแว้ง ครอบครัวของแบร์ตต่อต้านกงส์ต็องส์ และพระองค์ถูกชิงชังจากการนำเครือญาติและธรรมเนียมปฏิบัติแบบพรอว็องส์มาใช้ในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1007 อูกแห่งโบแว สหายของพระเจ้ารอแบร์พยายามเกลี้ยกล่อมให้พระองค์ทิ้งกงส์ต็องส์แต่ต่อมาโบแวถูกฆาตกรรม อาจจะโดยกงส์ต็องส์ที่ร้องขอให้อัศวิน 12 คนของฟูลก์ แนรา ญาติของพระองค์ทำการฆาตกรรม