cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดอกแก้วกาหลง
ดอกแก้วกาหลง  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโมเดิร์นดราม่า-โรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ กำกับการแสดงโดย บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์ (ตอนที่ 1-10), ธนวัจน์ ปัญญารินทร์ (ตั้งแต่ตอนที่ 11 เป็นต้นไป) สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย นิพนธ์ ผิวเณร , ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ , วีรพล บุญเลิศ , พัณณิฏานันทณ์ ศิริเลิศ, ณิชาภัทร ชนาดิศัย บทโทรทัศน์โดย ศกุนกานต์ เวชชาชีวะ , วีรพล บุญเลิศ , พัณณิฏานันทณ์ ศิริเลิศ , ณิชาภัทร ชนาดิศัย นำแสดงโดย นัตยา ทองเสน,นรภัทร วิไลพันธุ์,ชิตณรงค์ วิเศษสมภาคย์,นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล,ลินทร์พิตา จินดาภู,ณุศรา ประวันณา,ชนาธิป พิสุทธิ์เสรีวงศ์ และ ต่อตระกูล จันทิมา ออกอากาศทาง ช่องวัน ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 13:00 - 14:00 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2560 – 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป พบกันในช่วงเวลาใหม่ของละครเรื่องนี้ คือ เวลา 12:15 - 13:15 น.
ภาคต่อของละครมีชื่อว่า ทานตะวันจันทร์วาด โดยมีตัวละครหลัก เป็น จันทร์วาด และ ตัวละครเอกชื่อว่า ทานตะวัน
รายชื่อนักแสดง
สาวสวยผู้เพรียบพร้อมที่เติบโตมาในครอบครัวมีฐานะ เป็นคนมีพรสวรรค์ในด้านการทำอาหารแต่ชีวิตต้องพลิกผันครั้งใหญ่เมื่อเธอเกิดได้รับอุบัติเหตุจนทำให้ความจำเสื่อม พร้อมกับได้ชื่อใหม่ว่า "กาหลง" ผู้บริหารหนุ่มหล่อ ดีกรีนักเรียนนอก เป็นประธานกรรมการบริษัทวรินทร์กรุ๊ป เป็นคนจริงจังกับชีวิต มีนิสัยปากร้าย มักระแวง และคอยจ้องจับผิด "กาหลง" แต่สุดท้ายเขาก็กลับตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจัง ชายหนุ่มผู้รักอิสระ เจ้าของสตูดิโอรับถ่ายภาพ เป็นคนรักเพื่อนพ้อง มีความผูกพันกับดอกแก้วตั้งแต่ยังเล็ก จึงเปรียบเสมือนเพื่อน และพี่ชายของเธอ ลูกสาวคนสุดท้องที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของวรินทร์กรุ๊ป เธอเติบโตมาในครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ จึงมีนิสัยเจ้าระเบียบ และเถรตรง หญิงสาวหน้าตาดี มีนิสัยรักสวยรักงาม และรักสบาย มีความทะเยอทะยานเกินตัว พร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มา ซึ่งสิ่งที่ตัวเองต้องการ ชายหนุ่มเลือดร้อน มีความมุทะลุ เจ้าอารมณ์ แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนจริงใจ มีธุรกิจส่วนตัวคืออู่ซ่อมรถเล็กๆ ในตลาดบัวสาย ลูกชายของท่าน อบต. ชัย เลิศไพศาล ซึ่งนายยุทธก็ได้ร่วมมือกับแผนการร้ายของน้ำอิงเพื่อที่จะกำจัดดอกแก้วไม่ให้มาเป็นมารหัวใจของน้ำอิง เศรษฐีนีทายาทรุ่นที่สองเจ้าของแพรทองกรุ๊ป แม่ของชิตตะวันกับจันทร์วาด เอาแต่ใจตัวเป็นใหญ่ แต่ลึกๆ แล้วเป็นคนใจดี แพรทองมีปัญหาสุขภาพ จำเป็นต้องพิถีพิถันเรื่องอาหารการกิน ทำให้เธอต้องคอยตระเวนหาแม่ครัวที่รู้ใจ จนเธอได้ลองชิมฝีมือการทำอาหารของกาหลงจน ชื่นชอบ แพรทองรัก และเอ็นดูกาหลงเป็นพิเศษ พ่อของดอกแก้ว เป็นเศรษฐีที่ดิน ที่อยุธยา มีนิสัยสมถะ จริงใจ ขยัน พูดจริงทำจริงทำ หลังการจากไปของพวงแสด นายสิงห์ได้ ตกลงอยู่กินกับคำหวาน เพราะหวังให้คำหวานช่วยดูแลกิจการ แต่ทุกอย่างก็พังพินาศลงด้วยน้ำมือของ คำหวาน แม่หม้ายลูกติด อาชีพนายหน้าค้าที่ดิน ยอมเข้ามาเป็นภรรยาใหม่ของนายสิงห์ เพราะหวังในสมบัติ และที่ดินของนายสิงห์ คำหวานรู้ดีว่าสิงห์ไม่ไว้ใจใครนอกจากดอกแก้ว จึงต้องการกำจัดนายสิงห์กับดอกแก้วให้พ้นทาง พี่เลี้ยงคนสนิทของแพรทอง เป็นคนเก่าแก่ในบ้าน ซื่อสัตย์และรักครอบครัวของแพรทอง ทำให้ป้าเพ็ญจัดการวางแผนหลอกทุกคนว่ากาหลง เป็นหลานสาวของตนเอง คนรับใช้บ้านวรินทร์ญาดา หลานชายของป้าจวง เลขาชิตตะวันและจันทร์วาด
นักแสดงรับเชิญ
ชายผู้มีอิทธิพลใหญ่ในตำบลหาดยาย อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองและความชั่วที่เขาได้ก่อร่วมกันกับนายยุทธ ลูกชายคนเดียวของเขา แม่ของดอกแก้ว ภรรยาเก่าของสิงห์ เสียชีวิตตั้งแต่ดอกแก้วยังเล็ก
เวสลีย์ สไนปส์
เวสลีย์ เทรนต์ สไนปส์ (Wesley Trent Snipes) เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 เป็นนักแสดงอเมริกัน ผู้สร้างภาพยนตร์ นักแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว เขาแสดงในภาพยนตร์แนวต่อสู้ ผจญภัย ระทึกขวัญ ดราม่า รวมถึงภาพยนตร์ที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักคือ เรื่อง Blade ในภาพยนตร์ไตรภาค Blade trilogy ในปี 1991 เขาก่อตั้งบริษัทผลิตงานชื่อ Amen Ra Films บริษัทในเครือแบล็กดอตมีเดีย รับงานพัฒนาโครงการภาพยนตร์และโทรทัศน์
อ้างอิง
1962
สถานีรถไฟนาเอโบะ
สถานีรถไฟนาเอโบะ (苗穂駅) เป็นสถานีรถไฟในเขตชูโอ ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H2"
วัดไทยวัฒนาราม
วัดไทยวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าสายลวด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบสูงอยู่ท่ามกลางหมู่บ้านมีกำแพงวัดล้อมรอบบริเวณที่ตั้งวัด
วัดไทยวัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 เดิมชื่อ วัดแม่ตาว ตามชื่อหมู่บ้าน หรืออีกชื่อคือ วัดแม่ตาวเงี้ยว หรือ วัดไทยใหญ่ ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดไทยวัฒนาราม" เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2499 มีพระอูเกตะละ จากเมืองสี่ป้อ รัฐฉาน ประเทศพม่า เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ครั้นในปี พ.ศ. 2500 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้วัดนี้เป็นวัดพระพุทธศาสนา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 15 เมตร ยาว 20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2502 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น 1 หลัง อาคารไม้ชั้นเดียว 1 หลัง และศาลาการเปรียญกว้าง 21 เมตร ยาว 35 เมตร สร้าง พ.ศ. 2514 ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธาน พระพุทธมหามุณี ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่จำลองมาจากพระพุทธมหามุณี พระเพลากว้าง 5 ศอก 1 ฟุตเศษ วัดยังมีรูปปั้นหงส์สีทองและเจดีย์โกนวินทรงเครื่องสีทอง รวมถึงเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์พระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นอาคารชั้นเดียวจัดแสดงความเป็นมาของการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ภายในยังเป็นที่ประดิษฐาน พระพุทธรูปหินอ่อนศิลปะแบบพม่าทั้งแบบทรงเครื่องและไม่ได้ทรงเครื่องจำนวนมาก
ฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขา
ฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขา (amputee football) เป็นกีฬาฟุตบอลสำหรับผู้พิการโดยมีผู้เล่นฝ่ายละเจ็ดคน (ผู้เล่นในสนามหกคนและผู้รักษาประตูหนึ่งคน) โดยผู้เล่นในสนามเป็นผู้ถูกตัดขาส่วนล่างหนึ่งข้าง และผู้รักษาประตูเป็นผู้ถูกตัดแขนส่วนล่างหนึ่งข้าง ผู้เล่นในสนามจะใช้ไม้ค้ำยัน (สวมปลายแขน) และเล่นโดยไม่ใช้ขาเทียม
ประวัติ
เกมนี้ถูกสร้างโดยดอน เบ็นเนตต์ (Don Bennett) ชาวอเมริกันใน ค.ศ. 1982 ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการเตะลูกบาสเก็ตบอลโดยไม่ได้ตั้งใจขณะที่เขาใช้ไม้ค้ำยัน ต่อมากีฬานี้ได้พัฒนาเป็นเกมระดับนานาชาติโดยได้รับความช่วยเหลือจากบิล แบร์รี ผู้ฝึกสอนทีมฟุตบอลในปี 1985
ทั่วโลก
มีสมาคมฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาหลายแห่งทั่วโลก ตัวอย่างเช่น สมาคมผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาแห่งอังกฤษและสมาคมฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาแห่งไอร์แลนด์ แต่ละองค์กรส่งเสริมความก้าวหน้าของกีฬาและเพิ่มการยอมรับของสังคม สมาคมฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาแห่งอังกฤษระบุอุดมการณ์หลักบนเว็บไซต์ของสมาคมว่า: "เป้าหมายของสมาคมฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาแห่งอังกฤษคือสนับสนุนผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาทุกคน รวมถึงผู้พิการขาขาดแต่กำเนิดและบุคคลที่สามารถใช้แขน-ขาได้จำกัด ได้มีโอกาสเล่นฟุตบอลในระดับท้องถิ่น, ระดับประเทศ จนถึงในระดับสากล"
ฟุตบอลโลกผู้พิการถูกตัดแขนหรือขา
ดูบทความหลักที่:
ฟุตบอลผู้พิการถูกตัดแขนหรือขาชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ดูบทความหลักที่:
กติกา
กติกาอย่างเป็นทางการของฟีฟ่าคือ:
นอร์มัน เมลเลอร์
นอร์มัน เมลเลอร์ (Norman Mailer หรือ Norman Kingsley Mailer; 31 มกราคม ค.ศ. 1923 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007) เป็นนักเขียน, กวี, นักเขียนบทละคร, นักเขียนบทภาพยตร์, Essayist, นักหนังสือพิมพ์, คอลัมนิสต์ และผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญชาวอเมริกัน
เมลเลอร์ และทรูแมน คาโพตี, โจน ดิเดียน, ฮันเทอร์ เอส ทอมสัน, จอห์น แม็คฟี และ ทอม วูล์ฟ ถือว่าเป็นผู้ริเริ่มการเขียนด้วยวิธีใช้ “การบรรยายเรื่องสารคดี” (narrative nonfiction) ซึ่งเป็นประเภทงานเขียนที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) ที่ใช้ในการเขียนตั้งแต่บทความไปจนถึงนวนิยายเชิงสารคดี (Nonfiction novel)
เมลเลอร์ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สองครั้งและรางวัลหนังสือแห่งชาติหนึ่งครั้ง ในปี ค.ศ. 1955 เมลเลอร์และเอ็ด แฟนเชอร์และแดน วูล์ฟตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ประจำสัปดาห์ “The Village Voice” เป็นครั้งแรกที่เริ่มด้วยการเป็นนิตยสารแนวศิลปะ และการเมืองที่เดิมวางตลาดในบริเวณกรีนนิชวิลเลจ ต่อมานิตยสารพัฒนามาเป็นนิตยสารแนวที่ประกอบด้วยบทความเกี่ยวกับการสืบสวนสอบสวน, การวิจัยเหตุการณ์ปัจจุบัน และวัฒนธรรม, การวิพากษ์ศิลปะ และรายชื่อเหตุการณ์ประจำสัปดาห์ที่เกิดขึ้นในนครนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2005 เมลเลอร์ได้รับเหรียญ “เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น” (Medal of Distinguished Contribution to American Letters) จากมูลนิธิหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation)
วัดหนองโรงรัตนาราม
วัดหนองโรงรัตนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ 14 ตารางวา
วัดหนองโรงรัตนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร การศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2497
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารก่อด้วยอิฐฉาบปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 5 เมตร ยาว 8 เมตร ยังคงมีผนังหุ้มกลองด้านหลังเหลืออยู่ค่อนข้างมากส่วนผนังข้างเหลือเพียงเล็กน้อย ปัจจุบันทางวัดได้ก่อเสริมผนังเพิ่มเติมขึ้น และยังสร้างหลังคาคลุมใหม่ เจดีย์มีสภาพค่อนข้างพังทลายมากตั้งอยู่ด้านหน้าของวิหารองค์เจดีย์เป็นทรงสี่เหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มอยู่ 4 ด้าน ส่วนยอดพังทลายมาหมดแล้ว สันนิษฐานว่าเป็นศิลปะอยุธยา อุโบสถ กว้าง 17 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 44 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 17.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร และศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง
นัวร์
นัวร์ (Noir; 느와르) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดย Luk Factory ในกรุงโซล เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2018 ด้วยอัลบั้ม "Twenty's Noir" กับมิวสิกวิดีโอเพลง "Gangsta" ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 9 คน คือ ซึงฮุน, ยอนกุก, จุนยง, ยุนซ็อง, ชีฮอน, โฮยอน, ชีฮา, มินฮยอก และ แดวอน
ชะนีมือขาว
ชะนีมือขาว หรือ ชะนีธรรมดา (common gibbon, white-handed gibbon; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอันดับวานร (Primates) ชนิดหนึ่ง จัดเป็นลิงไม่มีหางชนิดหนึ่ง จำพวกชะนี (Hylobatidae)
ลักษณะ
มีแขนยาว ขาหลังสั้น นิ้วหัวแม่มือแยกออกจากนิ้วชี้เป็นล่ามลึกลงในฝ่ามือ ทำให้มือมีรูปร่างยาวและแคบใช้ในการกำหรือจับต้นไม้ได้แน่นเหมือนตะขอ ฝ่ามือ ใบหน้าและใบหูมีสีดำ มีขน 2 สี คือ สีน้ำตาลอ่อน และสีดำ โดยสีของขนไม่เกี่ยวกับอายุหรือเพศ ขนบริเวณหลังมือ เท้าและรอบใบหน้ามีสีขาวอันเป็นที่มาของชื่อ
มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.9-7 กิโลกรัม
ถิ่นที่อยู่
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย, ภาคเหนือของลาว, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา
ชะนีมือขาวสามารถอาศัยได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบทั้งชื้นและแล้ง มักเลือกอาศัยบนต้นไม้ที่มีใบรกชัฏ ออกหากินในเวลาเช้าถึงเย็น อาศัยหลับนอนบนต้นไม้ โดยจะใช้ต้นไม้ที่เป็นรังนอนหลายตัวภายในอาณาเขตครอบครองของแต่ละครอบครัว ต้นไม้ที่ใช้หลับนอนมักอยู่ใกล้แหล่งอาหาร อาหารหลักได้แก่ ยอดไม้อ่อน, ใบไม้, ผลไม้ รวมทั้งแมลงบางชนิด แต่จะกินผลไม้มากกว่าอาหรชนิดอื่น ๆ ดื่มน้ำด้วยการเลียตามใบไม้หรือล้วงเข้าไปวักในโพรงไม้  ครอบครัวของชะนีมือขาวครอบครัวหนึ่งจะประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูก ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว มีเวลาตั้งท้องนาน 210 วัน และให้ลูกกินนมเป็นเวลา 18 เดือน ลูกชะนีจะเกาะอยู่ที่หน้าอกแม่นานถึง 2 ปี เมื่ออายุได้ 8-9 ปี ก็จะแยกออกไปตั้งครอบครัวใหม่
ปลาหวีเกศ
ปลาหวีเกศ (Siamese schilbeid catfish, Siamese flat-barbelled catfish; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae) เป็นปลาไม่มีเกล็ด มีรูปร่างคล้ายปลาสังกะวาดและปลาเนื้ออ่อนผสมรวมกัน ตัวเรียวยาว มีครีบหลัง 2 ตอน ตอนหลังเป็นแผ่นเนื้อขนาดเล็กมาก มีลักษณะเด่นคือ มีหนวดยาว 4 คู่ แต่หนวดจะแบนไม่เป็นเส้น คล้ายกับเส้นผมของผู้หญิง จึงเป็นที่มาของชื่อ  พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำเจ้าพระยาเท่านั้น กินแมลงเป็นอาหาร  ขนาดโตเต็มที่ราว 20 เซนติเมตร
เป็นปลาที่มีรายชื่ออยู่ในกาพย์แห่ชมปลาของเจ้าฟ้ากุ้งนับตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย ที่ว่า
ปัจจุบันนี้ไม่มีรายงานพบในธรรมชาติมานานแล้ว จึงเชื่อว่าได้สูญพันธุ์ไปแล้ว  เหลือแต่เพียงซากที่ถูกดองเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยากรมประมงของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  โดยฮิว แมคคอร์มิค สมิธ ที่เก็บตัวอย่างได้จากตลาดปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486 และสถาบันสมิธโซเนียนเท่านั้น
มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลาสายยู" หรือ "ปลาเกด"
มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2538)
มังกรหยก ตอน กำเนิดเอี้ยก้วย (The Condor Heroes 95) เป็นละครโทรทัศน์ที่อิงเรื่องราวมาจากวรรณกรรมชิ้นเอกของจีนเรื่อง มังกรหยก ภาค 2 ของกิมย้ง นำแสดงโดย กู่ เทียนเล่อ, หลี่ ยั่วถง ,ไป่ เปียว, เว่ย ชิวหัว ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี่ เมื่อออกอากาศในจีน มีเรตติงชนะ มังกรหยก ภาค2 ฉบับ หลิวเต๋อหัว โดยเวอร์ชันนี้ (กู่เทียนเล่อ)เป็นแชมป์เรตติงในจีนอยู่หลายสัปดาห์ ทำให้กลายเป็น มังกรหยก ภาค 2 (เอี้ยก้วย) งานสร้างของฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุดมาจนถึงทุกวันนี้
เนื้อเรื่องย่อ
ในวัยเด็กเอี้ยก้วยไปเป็นศิษย์ก๊วยเจ๋งที่เกาะดอกท้อ แต่เอี้ยก้วยมักโดนกลั่นแกล้งประจำ ก๊วยเจ๋ง จึงได้ฝากให้เป็นศิษย์สำนักช้วนจินก่า แต่ก็โดนอาจารย์กับศิษย์ดุด่ากลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา จนได้มาพบกับยายซุนและเซียวเล่งนึ่ง ที่สำนักสุสานโบราณ เมื่อเอี้ยก้วย ได้พบเซียวเหล่งนึ่ง ที่สุสานโบราณ เอี้ยก้วยนับถือนางเป็นอาจารย์ ทว่าความสนิทสนมและความห่วงใยทำให้ทั้งคู่รักกัน ทั้งสองได้ฟันฝ่าอุปสรรคมากมายเป็นความรักที่คงมั่นไม่มีวันแปรผัน และไม่ไหวหวั่นต่อคำคัดค้านของคนรอบข้าง แต่ทั้งสองก็ต้องพรากจากกัน ก๊วยเจ๋ง และอึ้งย้ง ตกลงยกกั๊วะฟู่ ให้แก่เอี้ยก้วย แต่เอี้ยก้วยมิได้รักนางแบบคู่รักจึงไม่ยอมรับ กั๊วะฟู่เสียใจจนก่อเกิดเป็นความเจ็บแค้น พลั้งมือฟันแขนซ้ายของเอี้ยก้วยขาด แต่เขาไม่ถือสา มุ่งมั่นตามหาเซียวเหล่งนึ่ง โดยมีนางมารบูรพาน้อย กั๊วะเอี้ยง คอยช่วยเหลือ เอี้ยก้วยจะได้พบเซียวเหล่งนึ่งหรือไม่ ฟ้าดินเท่านั้นที่จะเป็นผู้กำหนดชะตาของทั้งสอง
ในฮ่องกง
เวอร์ชันนี้ ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งในฮ่องกง แต่ไม่เท่า มังกรหยก ภาค 2 (1983) เวอร์ชัน หลิวเต๋อหัว และได้เรตติ้งดังนี้
1. เรตติงเฉลี่ย คือ 29 จุด
2. เรตติงสูงสุด คือ 31 จุด
ตอนออกอากาศครั้งแรกในฮ่องกง เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เยอะมาก ถึงแม้พระเอก (กู่เทียนเล่อ) และ นางเอก (หลี่ยั่วถง) จะได้รับคำชมว่าเป็นคู่พระ-นาง ที่หล่อสวยมากก็ตาม แต่ผู้คนส่วนใหญ่ในฮ่องกงให้ความเห็นว่า การแสดงของทั้งคู่ไม่ตราตรึงเท่าเวอร์ชันเก่าของ หลิว เต๋อหัว และ เฉิน ยฺวี่เหลียน
ในจีน
ตรงข้ามความนิยมในฮ่องกง เพราะได้รับความนิยมในจีน ถึงแม้ในฮ่องกงจะประสบความสำเร็จน้อยกว่า เวอร์ชันเก่าของยุค 80s คือ มังกรหยก ภาค 2 ฉบับ หลิว เต๋อหัว และ เฉิน ยฺวี่เหลียน นำแสดง ก็ตาม
แต่เรตติงในจีน กลับได้รับความนิยมมากกว่าเวอร์ชัน หลิวเต๋อหัว เพราะเวอร์ชัน กู่เทียนเล่อ ได้แชมป์เรตติงสูงสุดในจีนหลายสัปดาห์ ทำให้กลายเป็นมังกรหยกภาคสอง (เวอร์ชันภาคเอี้ยก้วย) ของเกาะฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุด
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
สำหรับในจีนแผ่นดินใหญ่ ถึงแม้ภาคก๊วยเจ๋ง คือ มังกรหยก ภาค 1 (1994) ซึ่งนำแสดงโดยจู อิน จะไม่ประสบความสำเร็จเท่า มังกรหยก ภาค 1 (1983) ซึ่งนำแสดงโดยองเหม่ยหลิง
แต่ตรงข้ามกับภาคเอี้ยก้วย เนื่องจาก มังกรหยก ภาค 2 (1995) ซึ่งนำแสดงโดยหลี่ยั่วถง กลับเป็นที่นิยมในจีนแผ่นดินใหญ่ และสามารถประสบความสำเร็จทางด้านเรตติงในจีน มากกว่า มังกรหยก ภาค 2 (1983) เวอร์ชันเก่าของยุค 80s ได้สำเร็จ
กล่าวโดยสรุป
ส่งผลให้ทั้ง หลี่ยั่วถง และ องเหม่ยหลิง กลายเป็น เซียวเหล่งนึ่ง และ อึ้งย้ง ฉบับฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จในจีนมากที่สุด มาจนถึงทุกวันนี้
แร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์
แร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์ (라그나로크 온라인 2: Legend of the Second) เป็นการกลับมาทำใหม่จาก แร็กนาร็อกออนไลน์ 2: เดอะเกตออฟเดอะเวิลด์ (라그나로크 온라인 2: The Gate of the World) เป็นเกมส์ออนไลน์ที่ผลิตโดยบริษัทกราวิตีและได้รับอิทธิพลมาจากเกมส์แร็กนาร็อกออนไลน์.
จากเกมส์แร็กนาร็อกออนไลน์ 2: เดอะเกตออฟเดอะเวิลด์ที่ได้ประกาศยกเลิกให้บริการเมื่อกรกฎาคม 2010 และมีการปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ใหม่เป็นแร็กนาร็อกออนไลน์สอง: เลจเจนด์ออฟเดอะเซคันด์ โดยปรับปรุงใหม่ครั้งนี้ได้นำระบบการเล่นซึ่งโดยการหลัก ๆ ก็คือการปรับปรุงให้อยู่ในระบบสามมิติสมบูรณ์แบบ โดยได้เปลี่ยนเอนจินไปหลาย ๆ อย่างตั้งแต่มีการประกาศเบต้าในปี 2007 ซึ่งเป็นการประกาศเกี่ยวกับเกมส์แร็กนาร็อกสองอย่างเป็นทางการโดยอาศัยเอนจินเกมบริโอ ในขณะที่แร็กนาร็อกหนึ่งใช้เอนจินอันเรียล2.5.
สำหรับเซิร์ฟเวอร์สิงคโปร์เปิดให้บริการสี่ประเทศคือ มาเลเซีย สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม
ระบบอาชีพ
ระบบอาชีพในเกมแร็กนาร็อกสองได้คัดลอกมาจากเกมแร็กนาร็อกเกือบทั้งหมด แต่ต่างก็คือในเกมนี้เป็นระบบชั้นอาชีพและอาชีพเสริม โดยชนชั้นอาชีพมีดังนี้ โดยระบบอาชีพเสริมมีสี่อาชีพคือ
ระบบเศรษฐกิจ
ทุกชนชั้นอาชีพจะมีความแตกต่างจากเกมเก่าคือทุกคนจะสามารถตั้งร้านค้าได้เองเมื่อเบสเลเวลเกินสิบ และอาชีพรองจะเป็นกลไกในการผลิตสิ่งของเพื่อทำการค้าขาย โดยเรียนวิธีผลิตสินค้ากับเอ็นพีซี ซึ่งจะผลิตของจำพวกอาวุธ เกราะ อาหารและยา
ระบบการ์ด
In a recent interview with GRAVITY Co., Ltd. CTO Jin-soo Jun, it was revealed that the card system will indeed be making a comeback, but this time the cards will be attached to the character instead of individual items. The reason for this change is the fact that in Ragnarok Online many rare items were often overshadowed by low level items socketed with powerful cards. This made the inherent abilities in rare items a lot less relevant, and it proved to be a limiting factor when making new content. Furthermore, in Ragnarok Online, many players had trouble obtaining these cards because they were too rare. To counter this issue GRAVITY Co., Ltd. implemented cards in ranks of bronze, silver, and gold. Therefore a gold card will be difficult to obtain, whereas the bronze card will be relatively common. This new system had then been modified in the "Limited Edition Test" so that instead of bronze, silver, and gold cards, there will be regular and special cards. By combining up to 5 different cards at the card master, players will be rewarded with a special card which will further increase its stats. Once a player has the maximum amount of cards equipped, you must destroy one of the equipped cards to replace it with a new one. Replacing a special card with a new one will result in the card not being destroyed, but sent back to your inventory instead.
ระบบสัตว์เลี้ยง
ในภาคนี้ยังไม่มีระบบสัตว์เลี้ยง ซึ่งจะมีในแพชหลังจากนี้อีกซักพัก
การปล่อยข่าว
วันที่ 31 กรกฎาคม 2010 มีการปิดตัวเบต้าครั้งที่หนึ่ง
วันที่ 25 มกราคม 2011 บริษัทกราวิตีได้มีการปิดตัวเบต้าครั้งที่สองซึ่งก่อนสี่ให้บริการจริง
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2012 เวลาบ่ายสองยี่สิบสองนาที ได้มีการปล่อยให้บริการจริงในรูปแบบ โอบีที
วันที่ 4 พฤศจิกายน 2012 มีข่าวเกี่ยวกับการปล่อยเวอร์ชันภาษาอังกฤษในเซิร์ฟเวอร์สิงคโปร์ ซึ่งคาดว่าน่าจะเปิดตัวช่วงธันวาคมปีนั้น
สดใส รุ่งโพธิ์ทอง
สดใส รุ่งโพธิ์ทอง มีชื่อจริงในอดีตว่า พงษ์ศักดิ์ โรจน์ธนวิชัย ชื่อตามบัตรประชาชน ปัจจุบัน สดใส โรจนวิชัย เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ที่ตำบลบางพลีน้อย อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ โดยมีพ่อเป็นคนทำขวัญนาค แม่มีอาชีพชาวนา ในวัยเด็กชอบร้องเพลง โดยเฉพาะเพลงลูกทุ่ง
ประวัติ
สดได้เข้าศึกษาในระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาและปริญญาโท รัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
งานเพลง
หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ได้นำเอาเพลงของคาราวานไปใส่เนื้อร้องใหม่เป็นเพลงลูกทุ่ง เช่นเพลง เราคนจน มาจากเพลง คนกับควาย เพลงโอ้ชาวนา มาจากเพลง เปิบข้าว เป็นต้น
สดใสบันทึกเสียงตัวเองลงแผ่นเสียงครั้งแรกกับเพลง ข้าด้อยเพียงดิน ซึ่งเป็นเพลงที่เขียนเอง แต่เพลงที่ทำให้ได้ชื่อเสียงและได้รับความนิยมคือ รักจางที่บางปะกง ในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งสดใสเขียนเนื้อเพลงเอง เป็นที่ได้รับความนิยมมากเพราะมีเนื้อร้องที่ไหลลื่นและคลองจองกัน พร้อมกับมีดนตรีที่เป็นจังหวะฉิ่งฉับ ฟังแล้วให้รู้สึกคึกคัก หลังจากนั้นมา สดใส ก็ได้มีผลงานบันทึกเสียงกับบริษัท นิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยอยู่ในอัลบั้ม สุดยอดลูกทุ่งเสียงทอง ต่อมาสดใสก็มีผลงานบันทึกเสียงกับค่ายโรสวิดีโอ (ปัจจุบันคือ โรสมีเดียฯ) โดยนำผลงานเพลงของตัวเอง และเพลงของ ศรเพชร ศรสุพรรณ รวมถึงนักร้องท่านอื่น ๆ มาขับร้องด้วย
สดใส รุ่งโพธิ์ทอง กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2540 กับเพลง รักน้องพร ซึ่งมีเนื้อหาและลีลาการร้องที่ออดอ้อน ซึ่งเพลงนี้ต่อมาได้ถูกนำมาร้องใหม่และแปลงเนื้อร้องโดยนักร้องลูกทุ่งหลายคน
งานการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2549 สดใสได้ลงสมัครเป็น ส.ว. ที่จ.ปทุมธานี และได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนสูงถึง 52,180 คะแนน เป็นอันดับหนึ่งของจังหวัด มีตำแหน่งเป็นคณะกรรมการศิลปวัฒนธรรมของวุฒิสภา แต่ทำหน้าที่ได้เพียง 5 เดือนเท่านั้นก็ต้องพ้นจากตำแหน่งด้วยการถูกรัฐประหาร
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 สดใสได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งที่ จ.ปทุมธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ด้วยการทาบทามของนายสุเทพ เทือกสุบรรณ เลขาธิการพรรค โดยลงในเขต 2 จ.ปทุมธานี ซึ่งประกอบด้วย อ.ธัญบุรี อ.ลำลูกกา และ อ.หนองเสือ พร้อมกับได้เปลี่ยนชื่อตัวเองเป็น สดใส โรจนวิชัย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งในกลางปี พ.ศ. 2554 สดใสได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งในพื้นที่เดิม โดยย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
ต่อมาสดใสได้เดินทางมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคชาติไทยพัฒนา ซึ่งก่อนหน้านั้นมีกระแสข่าวว่าสดใสเตรียมสมัครเป็นสมาชิก พรรคพลังประชารัฐ
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดปทุมธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาสดใสได้ลาออกจากสมาชิกพรรคชาติไทยพัฒนาและย้ายมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคเพื่อแผ่นดิน จากนั้นในการประชุมใหญ่สามัญของพรรคเพื่อแผ่นดิน เมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 สดใสก็ได้รับเลือกเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อแผ่นดินในลำดับที่ 4 จากนั้นก็ลาออกไปสังกัดพรรครวมแผ่นดิน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 สดใสลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี เขต 4 สังกัดพรรครวมแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สัก สุตสคาน
นายพลสัก สุตสคาน (Sak Sutsakhan) เป็นนักการเมืองและทหารชาวกัมพูชา ที่มีบทบาทอย่างยาวนานภายในประเทศ เขาเป็นประมุขรัฐคนสุดท้ายของสาธารณรัฐเขมรก่อนจะถูกล้มล้างโดยเขมรแดงใน พ.ศ. 2518 เขาเป็นฝ่ายนิยมสหรัฐที่มักเรียกกันว่าเขมรขาว
ชีวิตช่วงแรก
สุตสคานเกิดที่พระตะบองเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 เขาเป็นญาติกับนวน เจียที่ต่อมากลายเป็นผู้นำเขมรแดง เขาได้รับการศึกษาในโรงเรียนนายทหารของฝรั่งเศสในปารีสและกลับมาเป็นทหารในกองทัพกัมพูชา เขาได้รับการสนับสนุนให้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในระบอบสังคมของพระนโรดม สีหนุจนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมที่อายุน้อยที่สุดในกัมพูชาคือ 29 ปี เมื่อ พ.ศ. 2500
สมัยสาธารณรัฐเขมร
หลังการรัฐประหารใน พ.ศ. 2513 โดยลน นล สุตสคานยังคงเป็นทหารในกองทัพรัฐบาลและได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมหลายครั้ง รวมทั้งได้รับการยอมรับจากผู้สังเกตการณ์จากสหรัฐในฐานะบุคคลผู้มีความสามารถและไม่เกี่ยวข้องกับการฉ้อราษฎร์บังหลวง
หลังจากที่ชาวสหรัฐและประธานาธิบดีเซากัม คอยออกจากพนมเปญเมื่อ 12 เมษายน สมาชิกของคณะกรรมการสูงสุด 7 คน นำโดยสุตสคานได้เป็นผู้มีอำนาจปกครองสาธารณรัฐเขมรที่ใกล้ล่มสลาย สุตสคานดำรงตำแหน่งประมุขรัฐและประธานสภาแห่งรัฐซึ่งพยายามเจรจาสงบศึกกับเขมรแดงที่ล้อมพนมเปญอยู่ สุตสคานยังคงอยู่ในพนมเปญจนกระทั่งกองทัพคอมมิวนิสต์เข้าเมืองได้ในวันที่ 17 เมษายนด้วยเฮลิคอปเตอร์เที่ยวสุดท้าย สุตสคานแต่งงานและมีบุตร 4 คน
การลี้ภัยและแนวร่วมปลดปล่อยฯ
สุตสคานลี้ภัยมายังสหรัฐอเมริกาและได้สัญชาติสหรัฐ หลังจากที่เขมรแดงถูกกองทัพที่เวียดนามหนุนหลังโค่นล้มไปเมื่อ พ.ศ. 2522 ซอน ซานและเดียน เดลได้จัดตั้งแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมรซึ่งเป็นขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์และนิยมสาธารณรัฐที่ใหญ่ที่สุดเพื่อต่อต้านสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา มีฐานที่มั่นตามแนวชายแดนไทย สุตสคานเดินทางมาร่วมด้วยใน พ.ศ. 2524 และได้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังติดอาวุธของแนวร่วม
เมื่อมีการจัดตั้งแนวร่วมเขมรสามฝ่าย สุตสคานได้เข้าร่วมประชุมกับซอน เซนจากเขมรแดงและพระนโรดม รณฤทธิ์จากฟุนซินเปกเพื่อตกลงเกี่ยวกับความร่วมมือทางทหารใน พ.ศ. 2528 และในปีเดียวกันนี้ สุตสคานกับซอน ซานเริ่มมีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับการดำเนินไปของสงคราม โดยเฉพาะประเด็นความร่วมมือกับกองทัพเจ้าสีหนุซึ่งสุตสคานต้องการร่วมมือด้วย นอกจากความสำเร็จทางด้านภาคตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชาแล้ว ในบริเวณอื่น กองทัพของแนวร่วมปลดปล่อยแพ้กองกำลังของเวียดนามระหว่าง พ.ศ. 2527 – 2528 จนถูกจำกัดการเคลื่อนไหว
หลังข้อตกลงสันติภาพปารีส พ.ศ. 2534 สุตสคานแยกตัวออกจากกลุ่มของซอนซานและจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยเสรีนิยม เขาเสียชีวิตที่ดีทรอยต์เมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2537
ผลงาน
ใน พ.ศ. 2523 สุตสคานได้เขียนหนังสือเรื่อง The Khmer Republic at War and the Final Collapse ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองกัมพูชา (ดูได้ที่ The Khmer Republic at War and the Final Collapse)
บัณฑิต อึ้งรังษี
บัณฑิต อึ้งรังษี (ชื่อเล่น : ต้น) (เกิด 7 ธันวาคม พ.ศ. 2513) เป็นวาทยกรชาวไทยที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ บัณฑิตเป็นผู้ชนะเลิศ "ร่วม" การแข่งขันมาร์เซล วิล่า (Maazel-Vilar International Conducting Competition) ซึ่งเป็นการแข่งขันอำนวยเพลงรายการใหญ่ ที่คาร์เนกีฮอลล์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2545 (มีผู้ชนะสองคน) และมีการจัดขึ้นเพียงครั้งเดียว
ชีวิตงานดนตรี
การที่เขาได้รับรางวัลการแข่งขันคอนดักเตอร์ยกรระดับนานาชาติหลายครั้ง เช่น ที่ประเทศโปรตุเกส (รางวัลชนะเลิศ) ในปี พ.ศ. 2542 ที่ประเทศฮังการี ในปี พ.ศ. 2545 และล่าสุดที่ Carnegie Hall มหานครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2545 ในการแข่งขัน Maazel-Vilar International Conducting Competition โดยเป็นผู้ชนะเลิศจากผู้แข่งขัน 362 คนทั่วโลก จากการตัดสินของคณะกรรมการที่มีชื่อเสียงของโลกเช่น Lorin Maazel, Kyung-Wha Chung, Glenn Dicterow, Krzysztof Penderecki ฯลฯ
บัณฑิตได้รับเชิญไปอำนวยเพลงให้กับวงออร์เคสตร้าและโรงอุปรากร (Opera House) รวมกันแล้วมากกว่า 400 คอนเสิร์ต วงต่าง ๆที่เขาได้กำกับมาแล้วก็มีวง New York Philharmonic Orchestra, Los Angeles Philharmonic Orchestra, Orchestra Filarmonica di Arturo Toscanini, La Fenice ในเมืองเวนิส, Orchestra of Rome and Lazio และวงในประเทศต่าง ๆ เช่น สเปน ตุรกี เกาหลี ออสเตรีย ญี่ปุ่น รัสเซีย อิตาลี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ฮังการี ฝรั่งเศส เยอรมนี เชคโกสโลวาเกีย มาเลเซีย ไทย โปรตุเกส และทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา รวมทั้งคณะนักร้องประสานเสียงชื่อดังของโลก Mormon Tabernacle Choir ซึ่งถ่ายทอดสดออกอากาศทั่วประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังได้รับการเชิญหลายครั้งจาก Orchestra Internazionale d’Italia ในการตระเวณเปิดการแสดงทั่วเอเชีย
บัณฑิตได้เคยทำงานร่วมกับศิลปินชั้นนำของโลก เช่น Maxim Vengerov, Julia Migenes, the LaBeque Sisters, Paula Robison, Christopher Parkening, Christine Brewer และ Elmer Bernstein และเขายังได้รับการกล่าวขวัญถึงจากหนังสือพิมพ์และสื่อสำคัญต่าง ๆ เช่น Los Angeles Times, New York Times, American Record Guide, Charleston Post and Courier, Deseret News, Salt Lake Tribune, Gramophone magazine, New York Magazine, L’Unione Sarda (อิตาลี), El Correo Gallego (สเปน) ฯลฯ
นอกเหนือจากการเดินทางไปกำกับวงต่าง ๆ บัณฑิตยังเคยดำรงตำแหน่งให้กับวง New York Philharmonic และวง Charleston Symphony Orchestras รวมทั้งเป็น Principal Guest Conductor ของ Seoul Philharmonic Orchestra ในประเทศเกาหลีใต้, Associate Conductor ของวง Utah Symphony, Music Director ของวง Debut Orchestra (Los Angeles), Apprentice Conductor ของวง Oregon Symphony Orchestra และ Assistant Conductor ของวง Santa Rosa Symphony
บัณฑิตได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ และ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ (ABAC) และได้รับปริญญาตรีสองสาขา ทั้งทางด้านดนตรี และบริหารธุรกิจ ที่ประเทศออสเตรเลีย ได้รับปริญญาโทเอกการอำนวยเพลงที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน ในสหรัฐอเมริกา และศึกษาเพิ่มเติมในประเทศอิตาลี ออสเตรีย รัสเซีย เยอรมนี และฟินแลนด์ ใน ปีพ.ศ. 2541 เขาเป็นหนึ่งในวาทยกรรุ่นใหม่ 9 คนจากทั่วโลกที่ได้รับเชิญไปศึกษาที่ Carnegie Hall ในมหานครนิวยอร์ก ซึ่งเป็นเหตุให้เขาได้รับทุน Leonard Bernstein Fellowship ไปศึกษาต่อกับ Seiji Ozawa ที่ Tanglewood Music Center ระหว่างเรียนได้ทำงานดนตรี ในฐานะวาทยกรสมัครเล่นมาโดยตลอด
ในประเทศบ้านเกิดของตนเอง คุณบัณฑิตได้รับความสนใจจากสื่อ ได้รับเชิญไปออกรายการทีวีและวิทยุ ที่สำคัญ ๆ คือ รายการเจาะใจ ชีพจรโลก ตาสว่าง กว่าจะเป็นดาว กฤษณะล้วงลูก ฯลฯ
ปัจจุบันนี้บัณฑิตแบ่งเวลาให้กับการเดินทางไปกำกับวงออร์เคสตร้า การเขียนหนังสือทั้งภาษาไทยและอังกฤษ และการเป็นวิทยากรพิเศษให้ความรู้กับนักธุรกิจ นิสิต นักศึกษาและองค์กรต่าง ๆ มากมาย อาทิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หนังสือทั้งสองเล่มของเขา ชื่อ "ต้องเป็นที่หนึ่งให้ได้" และ"30 วิธีเอาชนะโชคชะตา" ได้ติดอันดับหนังสือขายดี และตอนนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้วภายใต้ชื่อว่า "Conduct Your Dreams" และ "The Luckiest Man in the World" ตามลำดับ จากนั้นเขามีผลงานการเขียนตามออกมาอีกหลายเล่ม ได้แก่ กฎแห่งความโชคดี, ดนตรีดีๆ ไม่มีกระได, ทำสิ่งที่รัก ยังไงก็รุ่ง, สำเร็จก่อนใคร, ดนตรีเป็นยาวิเศษ, คิดอย่างแชมป์โลก (ชื่อเดิม World Class สร้างคนไทยไประดับโลก), เชื่อมั่นในตน, คำคมกำลังใจ, เชื่อมั่นในตน 2, คำคมสำเร็จ และล่าสุดกับผลงานเรื่อง เกิดมาเพื่อชนะ
ผลงาน "การอัดเสียง" มีสองอัลบั้ม คือ Mozart in Love ที่อัดกับวง Charleston Symphony Orchestra ในประเทศสหรัฐอเมริกา และ Elgar Violin Concerto ที่อัดให้กับ Naxos และ DVD 2 อัลบั้ม คือ Beethoven Symphony No. 5 กับวง Orchestra Internazionale d’Italia และ Classics Meet Jazz กับวง Seoul Philharmonic Orchestra
บัณฑิตได้รับการแต่งตั้งจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็น "ทูตวัฒนธรรม" ในปี พ.ศ. 2549 และทั้งได้รับรางวัล "ศิลปาธร" ในปี 2548
บัณฑิตมีภรรยาเป็นนักร้องเพลงแจ๊สมืออาชีพชาวอเมริกันชื่อ แมรี่ อึ้งรังษี มีบุตรสาวด้วยกันสี่คน
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนึ่งในจำนวน 10 องค์การบริหารส่วนตำบลของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ประมาณ 9 กิโลเมตร โดยตำบลนาเคียนถือเป็นชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท เพราะพื้นที่เป็นเขตต่อกับเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช การปลูกสร้างบ้านเรือนกระจายอยู่ทั่วไป โดยส่วนใหญ่จะยึดแนวถนนสายหลักภายในชุมชน และจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งสาธารณูปการภายในชุมชน เช่น โรงเรียน วัด โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชน ตลาดนัด เป็นต้น บ้างก็อยู่กันเป็นกลุ่มบ้านและมีบ้านจัดสรรในบางหมู่บ้าน สำหรับชุมชนที่ใหญ่ที่สุด ได้แก่ หมู่ที่ 5 (บ้านนาเคียนเหนือ) มีประชากรประมาณ 2,334 คน ส่วนชุมชนที่เล็กที่สุด คือ หมู่ที่ 9 (บ้านทวดเหนือ) มีประชากรประมาณ 713 คน ประชาชนมีความเป็นอยู่ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน มีวัดและ มัสยิดเป็นศูนย์รวมของชุมชน โดยมีผู้นำท้องถิ่น ผู้นำชุมชน เป็นแกนหลัก มีทางหลวงจังหวัดหมายเลข 4013 (ท่าแพ – นาพรุ) ผ่านกลางเขตพื้นที่ ตำบลนาเคียนมีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 28.98 ตารางกิโลเมตร หรือ 18,112 ไร่
ประวัติ
ตำบลนาเคียน เป็นตำบลที่ถูกก่อตั้งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์จักรี โดยออรังมาลายู (ชาวมลายู) ปาตานี สายบุรี ลังกาวี ซึ่งถูกกวาดต้อนมาหลังเสร็จสงคราม เดิมทีประชาชนของตำบลนาเคียนเป็นเชลยศึกที่มาจากเมืองปัตตานี สายบุรี ลังกาวี โดยเชลยศึกเหล่านี้จะถูกกวาดต้อนจากปัตตานีไปยังกองทัพของกรุงสยาม โดยจะถูกกวาดต้อนไปยังกองทัพสยามที่เมืองนครศรีธรรมราช สงขลา และพัทลุง ซึ่งเชลยศึกเหล่านี้ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ตามเขตชายฝั่งทะเล นอกเขตเมืองและบางส่วนอยู่ในกรุงสยาม เชลยศึกที่อยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชส่วนหนึ่ง ได้ทำการบุกเบิกป่านาเคียน ซึ่งเป็นป่ารกร้างที่ปกคลุมด้วยต้นตะเคียน เพื่อทำแปลงนาปลูกข้าวส่งให้กับกองทัพนครศรีธรรมราช ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการประกาศเลิกทาส และให้ที่ดินที่นาแก่ประชาชนเพื่อประกอบอาชีพทางการเกษตร โดยคนในสมัยนั้นได้ทำการปลูกข้าวครั้งแรกเรียกว่า “นาหยาม” ซึ่งทำได้ไม่กี่ปี สภาพพื้นที่ก็ไม่เอื้ออำนวยทำให้ขาดทุน และต่อมาก็ได้ทำเป็น “นาปี” ด้วยความที่ชาวบ้านให้ความสำคัญกับธรรมชาติ จึงตั้งชื่อหมู่บ้านตามภูมิศาสตร์และลักษณะของพื้นที่หมู่บ้านว่า “บ้านนาตะเคียน” หลายปีผ่านมาชาวบ้านจึงเรียกว่า “บ้านนาเคียน” และได้เรียกติดปากกันมาจนถึงปัจจุบันนี้
ตำบลนาเคียนสภาพพื้นที่เดิมเป็นป่ามีทุ่งนาบางส่วน ราษฎรมีอาชีพขายน้ำมันยางและยางตะเคียน พื้นที่มีต้นตะเคียนทองมาก และที่สำคัญคือมีต้นตะเคียนขนาดใหญ่อยู่บริเวณทางผ่านของผู้คนอำเภอลานสกาและพรหมคีรี ราษฎรผ่านไปมาใช้ต้นตะเคียนเป็นที่พักร้อน และเรียกชื่อที่พักนี้ว่า "ศาลานาเคียน" เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง จึงให้ชื่อว่า "ตำบลนาเคียน"
สภาพทั่วไป
ตำบลนาเคียนถือเป็นชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท เพราะพื้นที่เป็นเขตต่อกับเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช การปลูกสร้างบ้านเรือนกระจายอยู่ทั่วไป โดยส่วนใหญ่จะยึดแนวถนนสายหลักภายในชุมชน และจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งสาธารณูปการภายในชุมชน เช่น โรงเรียน วัด โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชน ตลาดนัด เป็นต้น บ้างก็อยู่กันเป็นกลุ่มบ้านและมีบ้านจัดสรรในบางหมู่บ้าน สำหรับชุมชนที่ใหญ่ที่สุด ได้แก่ หมู่ที่ 5 (บ้านนาเคียนเหนือ) มีประชากรประมาณ 2,334 คน ส่วนชุมชนที่เล็กที่สุด คือ หมู่ที่ 9 (บ้านทวดเหนือ) มีประชากรประมาณ 713 คน ประชาชนมีความเป็นอยู่ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน มีวัดและ มัสยิดเป็นศูนย์รวมของชุมชน โดยมีผู้นำท้องถิ่น ผู้นำชุมชน เป็นแกนหลัก
อาณาเขตติดต่อ
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
หมู่บ้าน
จำนวนหมู่บ้านในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียนมีทั้งหมด 9 หมู่บ้าน คือ หมายเหตุ : ตำบลนาเคียนมีหน่วยราชการท้องถิ่นอื่นในตำบล 1 แห่ง คือ เทศบาลนครนครศรีธรรมราช ซึ่งปกครอง หมู่ 3 และ 4 ตำบลนาเคียน บางส่วน
วัด
จำนวนวัดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน มีทั้งหมด 2 วัด คือ
เอ็นเอ๊กซ์ที อาร์ไรวาล
เอ็นเอ๊กซ์ที อาร์ไรวาล (NXT Arrival) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพหลักที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ค่ายพัฒนาทักษะเอ็นเอ๊กซ์ที และได้รับการถ่ายทอดสดทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค โดยให้บริการแก่สมาชิก เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ครั้งนี้ ได้จัดขึ้นในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2014 ณ สนามFull Sail University ในเมืองWinter Park, Florida
พอร์นฮับ
พอร์นฮับ (Pornhub) เป็นเว็บไซต์สื่อลามกและเว็บไซต์สำหรับแชร์วีดิทัศน์ลามก เปิดตัวในมอนทรีออลเมื่อ ค.ศ. 2007 และมีสำนักงานและเซิร์ฟเวอร์อยู่ในลีมาซอล ไซปรัส
ไมนด์กีก เจ้าของเว็บไซต์ลามกหลายแห่ง ซื้อบริษัทพอร์นฮับไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 เว็บไซต์พอร์นฮับเข้าถึงได้ทั่วโลก แต่ถูกบล็อกในบางประเทศ เช่น ฟิลิปปินส์ ปากีสถาน ไทย และอินเดีย และนับแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 พอร์นฮับเป็นเว็บไซต์ที่มีความเคลื่อนไหวมากเป็นอันดับที่ 10 ในโลก และเป็นเว็บไซต์ลามกที่มีความเคลื่อนไหวมากเป็นอันดับที่ 3 รองจากเอกซ์วิดีโอส์และเอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์
มีรายงานการลงงานลามกโดยปราศจากความยินยอมของเจ้าตัวไว้ในพอร์นฮับหลายกรณี และบริษัทพอร์นฮับถูกวิพากษ์วิจารณ์ที่จัดการกรณีเหล่านั้นช้าหรือไม่เพียงพอ ซึ่งรวมถึงการรับช่องเกิลส์ดูพอร์นซึ่งเป็นที่สนใจของสาธารณชนเอาไว้ จนมาปิดในปี ค.ศ. 2019 หลังจากถูกคดีค้าประเวณี
ในปี 2563 ทางการไทยสั่งบล็อกเว็บดังกล่าว
สุริยุปราคา 12 สิงหาคม พ.ศ. 2216
สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2216 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
ราชวัติ ขลิบเงิน
พันตำรวจโทราชวัติ ขลิบเงิน หรือสารวัตรมิกซ์ นักแสดงชาวไทย
การศึกษา
โรงเรียนนายร้อยตำรวจ นรต.รุ่นที่ 58
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2355 — 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2423) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ายุคันธร เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาน้อยเล็ก
พระประวัติ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์ ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 12 แรม 11 ค่ำ ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1174 ตรงกับวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2355 มีพระเชษฐาร่วมพระมารดา คือ พระองค์เจ้าฤกษ์ (ต่อมาคือ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์) และ พระองค์เจ้าสาททิพากร ในรัชกาลที่ 4 ทรงสถาปนาเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์ เมื่อวันจันทร์ เดือนอ้าย ขึ้น 13 ค่ำ ปีเถาะ นพศก จ.ศ. 1229 ตรงกับวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2410 สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันเสาร์ เดือน 8 อุตราษาฒ แรม 10 ค่ำ ปีมะโรง โทศก จ.ศ. 1242 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2423 พระชันษา 67 ปี
พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลยุคันธร ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ดังนี้
ทายาทรุ่นสุดท้ายของราชสกุล ยุคันธร ได้แก่ หม่อมหลวงสุหร่าย ยุคันธร (ภาวิไล) มารดาของ ศาสตราจารย์ระวี ภาวิไล
พระกรณียกิจ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนันตการฤทธิ์ ได้ทรงกำกับกรมทหารช่างเมืองญวน ในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นสภาที่ปฤกษาในพระองค์ หรือ ปรีวีเคาน์ซิล มีหน้าที่ถวายคำปรึกษาส่วนพระองค์ สืบสวนข้อเท็จจริงในราชการต่างๆ เพื่อกราบบังคมทูลและถวายความเห็นให้ทรงทราบ สอดส่องเหตุการณ์สำคัญในบ้านเมือง รวมไปถึงการชำระความฎีกาที่มีผู้นำมาถวาย
เทสลาพาวเวอร์แพ็ก
เทสลาพาวเวอร์แพ็ก (Tesla Powerpack) เป็นผลิตภัณฑ์กักเก็บพลังงานแบบอยู่กับที่สำหรับแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนแบบชาร์จไฟได้ มีไว้สำหรับธุรกิจหรือโครงการขนาดเล็กจากระบบสาธารณูปโภคด้านพลังงาน อุปกรณ์ดังกล่าวผลิตโดยเทสลาเอนเนอร์ยี ซึ่งเป็นบริษัทในเครือด้านพลังงานสะอาดของบริษัทเทสลา พาวเวอร์แพ็กจัดเก็บไฟฟ้าไว้สำหรับการเปลี่ยนโหลดเวลาใช้งาน, พลังงานสำรอง, การตอบสนองความต้องการ, ไมโครกริด, การรวมพลังงานหมุนเวียน, การควบคุมความถี่ และการควบคุมแรงดันไฟฟ้า พาวเวอร์แพ็กต้นแบบเครื่องแรกได้รับการติดตั้งในปี พ.ศ. 2555 ณ ที่ตั้งของลูกค้าอุตสาหกรรมไม่กี่ราย
เถิง ลี่หมิง
จอยซ์ แทง หรือ เถิง ลี่หมิง/ ถัง หล่าย เหม่ง ภาษากวางตุ้ง (ชื่อภาษาอังกฤษ: Joyce Tang Lai-ming)
ประวัติ
เถิง ลี่หมิง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2519 ที่ฮ่องกง เป็น นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ภายใต้สังกัดของทีวีบี Television Broadcasts Limited (TVB) เธอได้เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเข้าประกวด New Talent Singing Awards ในปี 1995 เธอเป็นที่รู้จักดีของผู้ชมจากบทบาท Chan Sam Yun จากละครเรื่อง Armed Reaction  และบทบาท เกาเจียเป่า (Coco) จากละคร แม่ผัวจอมเฮี้ยบกับสะใภ้ซุ่มซ่าม Wars of In-Laws II ในปี 2008
ผลงานละคร
=แหล่งข้อมูลอื่น=
ไชน์ออน! บากูมัตสึแบดบอยส์!
'ไชน์ออน! บากูมัตสึแบดบอยส์!' เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลญี่ปุ่น สร้างโดยเจโนสตูดิโอ และอำนวยการผลิตโดยทวินเอนจิน กำกับและเขียนบทโดยเท็ตสึโอะ ฮิรากาวะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยาซูฮารุ ทากานาชิ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11.
การผลิตและการฉาย
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลประกาศสร้างในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565 เท็ตซึโอะ ฮิรากาวะเป็นผู้กำกับที่เจโนสตูดิโอและยังเป็นผู้เขียนบท ยาซูฮารุ ทากานาชิรับผิดชอบดนตรีประกอบ ฮิโรยูกิ ทาเก นักเขียนมังงะเจ้าของผลงงานมังงะราชันย์แห่งภูตเป็นผู้ออกแบบตัวละครต้นแบบ ส่วนมาซาฟูมิ โยโกตะดัดแปลงแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชัน ซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า โดยทากาโนริ นิชิกาวะ ส่วนเพลงปิดมีชื่อเพลงว่า  โดยจิโซ ซนไซ เนม-เลส
เวิลด์วัน
เวิลด์วัน (World One) เป็นตึกระฟ้าความสูง 280.2 m ในมุมไบ ประเทศอินเดีย ปัจจุบันเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนที่ดินชนาด 17.5 acre อดีตที่ตั้งของโรงงานร้างศรีนิวาสมิลล์ อาคารเวิลด์วันยังประกอบด้วยอาคารย่อยอื่นอีกสองอาคาร ได้แก่ เวิลด์วิว (World View) และ เวิลด์เครสต์ (World Crest) โครงการเวิลด์วันอยู่ภายใต้การพัฒนาโดยโลธากรุ๊ป
เวิลด์วันเป็นผลงานออกแบบโดยเพย์ ค็อบ ฟรีด แอนด์พาร์ทเนอร์
อาคารย่อยอีกสองอาคารในโครงการคือ เวิลด์วิว (World View) อาคารที่อยู่อาศัยความขนาด 73 ชั้น ความสูง 277.6 m เริ่มก่อสร้างในปี 2015 และเสร็จในปี 2020 ปัจจุบันเป็นอาคารสูงสุดอันดับที่สองในประเทศ และเวิลด์เครสต์ (World Crest) อาคารที่อยู่อาศัยขนาด 60 ชั้น ความสูง 222.5 m เริ่มก่อสร้างในปี 2011 และเสร็จในปี 2017
วงศ์ปลาหวีเกศ
วงศ์ปลาหวีเกศ (วงศ์: Schilbeidae (/ชิล-ไบ-ดี/); Schilbid catfish, Glass catfish) เป็นปลาน้ำจืดกระดูกแข็ง อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ซึ่งเป็นปลาไม่มีเกล็ด มีหนวด มีก้านครีบแข็งที่ครีบอกและครีบหลังและมีครีบไขมัน
สำหรับปลาในวงศ์นี้มีลักษณะสำคัญคือ มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาสวาย (Pangasidae) ซึ่งเดิมเคยรวมเป็นวงศ์เดียวกันมาก่อน แต่มีลำตัวขนาดเล็กกว่ามาก มีหนวด 3-4 คู่ ที่มีร่องเก็บหนวดแต่ละเส้นที่จะงอยปากข้างแก้มและใต้คาง รูจมูกช่องหลังมักใหญ่กว่าช่องหน้าและอยู่ชิดกัน ครีบอกและครีบหลังมีก้านครีบแข็ง ครีบไขมันมีขนาดเล็ก ครีบก้นยาว ลำตัวมักแบนข้าง
มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเขตซุนดา มีทั้งสิ้น 14 สกุล 61 ชนิด  เฉพาะที่พบในประเทศไทยมี 4 สกุล  ใน 5 ชนิด  เช่น ปลาสังกะวาดขาว (Laides hexanema), ปลาหวีเกศ (Platytropius siamensis),  ปลาอิแกลาเอ๊ะ (Pseudeutropius moolenburghae) เป็นต้น
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร)
สมเด็จพระญาณวชิโรดม นามเดิม วิริยังค์ บุญฑีย์กุล ฉายา สิรินฺธโร (7 มกราคม พ.ศ. 2463 – 22 ธันวาคม พ.ศ. 2563) เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร
ชาติกำเนิด
สมเด็จพระญาณวชิโรดม เดิมชื่อ วิริยังค์ บุญฑีย์กุล เป็นบุตรของขุนเพ็ญภาษชนารมย์ กับมั่น บุญฑีย์กุล (หรือ อุบาสิกามั่น; ถึงแก่กรรมปี พ.ศ. 2520) เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2463 ณ สถานีรถไฟปากเพรียว จังหวัดสระบุรี ต่อมาย้ายมาตั้งหลักปักฐานที่บ้านใหม่สำโรง อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา มีพี่น้อง 7 คน ได้แก่
ก่อนบวช
วันหนึ่งขณะที่ท่านอายุประมาณ 13 ปี เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งชวนให้ไปวัดเป็นเพื่อน ขณะที่รอเพื่อนไปต่อมนต์ (ท่องบทสวดมนต์) กับหลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ ท่านก็รออยู่ด้วยความเบื่อหน่ายเพราะไปตั้งแต่ 2 ทุ่มกลับเที่ยงคืน จะกลับบ้านเองก็ไม่ได้เพราะเส้นทางเปลี่ยวและกลัวผี ได้แต่คิดอยู่ในใจว่า "ตั้งแต่นี้ต่อไปไม่มาอีกแล้ว ๆ ๆ" ไม่ช้าก็เกิดความสงบขึ้น ตัวหายไปเลยเบาไปหมด เห็นตัวเองมี 2 ร่าง ร่างหนึ่งเดินลงศาลาไปยืนอยู่ที่ลานวัด มีลมชนิดหนึ่งพัดหวิวเข้าสู่ใจ รู้สึกเย็นสบายเป็นสุขอย่างยิ่งถึงกับอุทานออกมาเองว่า "คุณของพระพุทธศาสนา มีถึงเพียงนี้เทียวหรือ" แล้วเดินกลับไปที่ร่างกลับเข้าตัว พอดีเป็นเวลาเลิกต่อมนต์ จึงเล่าให้กับพระอาจารย์กงมาฟัง พระอาจารย์ก็ว่า "เด็กนี่ เรายังไม่ได้สอนสมาธิให้เลยทำไม จึงเกิดเร็วนัก" ตั้งแต่นั้นมาก็จึงเรียนรู้เกี่ยวกับการทำสมาธิ
บรรพชา
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ขณะอายุ 16 ปี บรรพชา ณ วัดสุทธจินดาวรวิหาร ตำบลโพธิ์กลาง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา โดยพระธรรมฐิติญาณ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลังจากบรรพชาได้ 10 วัน ก็ตามพระอาจารย์กงมาออกธุดงค์ ตามป่าเขาลำเนาไพรเพื่อแสวงหาที่วิเวก เมื่อพบที่สงบก็จะหยุดอยู่ทำความเพียร แม้บางครั้งอดอาหารกันอยู่หลายวัน บางครั้งเจอสัตว์ร้าย เจออันตรายหรือหนทางอันยาวไกล เช่นในบางวันเดินธุดงค์ข้ามเขาเกือบ 50 กิโลเมตร ก็ไม่ย่อท้อ โดยถือคติที่ว่ารักความเพียร รักธรรมะมากกว่าชีวิต ครั้งหนึ่งเมื่อออกจากดงพญาเย็นพบโจรกลุ่มหนึ่งมีอาวุธครบมือมาล้อมไว้ พระอาจารย์กงมาได้เทศน์สั่งสอนโจร มีอยู่ตอนหนึ่งเทศน์ว่า "พวกเธอเอ๋ย แม้พวกเธอจะมาหาทรัพย์ ตลอดถึงการผิดศีลของพวกเธอนั้นก็เพื่อเลี้ยงชีวิตนี้เท่านั้น แต่ชีวิตนี้ก็ไม่ใช่ของพวกเธอเลย มันจะสิ้นกันไม่รู้วันไหน เป็นเช่นนี้ทุกคน ถึงพวกเธอจะฆ่าไม่ฆ่าเขาก็ตาย เธอก็เหมือนกันมีความดีเท่านั้นที่ใคร ๆ ฆ่าไม่ตาย อย่างเรานี้จะตายเมื่อไหร่ก็ไม่อนาทรร้อนใจ เพราะความดีเราทำมามากแล้ว" ปรากฏว่าพวกโจรวางมีดวางปืนทั้งหมดน้อมตัวลงกราบพระอาจารย์กงมาอย่างนอบน้อม หัวหน้าโจรมอบตัวเป็นศิษย์และได้บวชเป็นตาผ้าขาวถือศีล 8 เดินธุดงค์ไปด้วยกันจนกระทั่งหมดลมหายใจในขณะทำสมาธิ
อุปสมบท
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) อุปสมบทเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ขณะอายุ 20 ปี อุปสมบท ณ วัดทรายงาม บ้านหนองบัว อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี โดยพระปัญญาพิศาลเถร (หนู ฐิตปญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระมหาทองสุข สุจิตโต เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลวงพ่อได้เดินธุดงค์ติดตามพระอาจารย์กงมาไปในที่ต่าง ๆ เป็นเวลา 8 ปี วันหนึ่ง พระอาจารย์กงมาพาท่านเดินธุดงค์จากจังหวัดจันทบุรีไปจังหวัดสกลนคร เพื่อไปพบพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต หลวงพ่อวิริยังค์ได้รับเลือกให้เป็นอุปัฎฐากอยู่ในพรรษา 4 ปี นอกพรรษา 5 ปี รวมเป็น 9 ปี ได้เดินธุดงค์ร่วมกับพระอาจารย์มั่น เรียนธรรมะอันลึกซึ้ง ได้จดคำสอนของหลวงปู่มั่นบางตอนไว้ (ปกติท่านห้ามผู้ใดจดเด็ดขาด เมื่ออ่านให้ท่านฟังภายหลังท่าน กลับรับรองว่าใช้ได้) ต่อมาท่านได้เผยแพร่คำสอนนี้แก่สาธารณชน ในหนังสือที่ชื่อว่า "มุตโตทัย"
เจ้าประคุณสมเด็จฯ เป็นพระมหาเถระที่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี ตลอดจนพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ทรงมีพระราชหฤทัยศรัทธาเป็นอย่างยิ่ง
การศึกษา
เมื่อปี พ.ศ. 2477 ขณะอายุ 13 ปี ได้บวชเป็นชีปะขาว เนื่องจากการบวชศึกษาตั้งแต่อายุยังน้อย จบชั้นประถมปีที่ 4 หลังจากนั้นบรรพชาแล้วศึกษาจบนักธรรมชั้นตรี นอกจากนั้นเป็นเวลาปฏิบัติกรรมฐาน เดินธุดงค์ตลอดระยะเวลาบรรพชาและอุปสมบท
มรณภาพ
เมื่อวันศุกร์ ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สมเด็จพระญาณวชิโรดม ได้เข้ารับการรักษาอาการอาพาธ ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ คณะแพทย์ผู้ดูแลรักษาได้ให้การรักษาอย่างใกล้ชิดร่วมกับการทำกายภาพบำบัด อาการเริ่มดีขึ้นสลับกับคงที่ตามลำดับมา จนกระทั่งวันเสาร์ ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ได้มีอาการทรุดลงและได้มรณภาพด้วยอาการสงบด้วยโรคชรา ในวันอังคาร ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เวลา 07.32 น. สิริอายุได้ 100 ปี 11 เดือน 15 วัน 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชทานโกศมณฑปแทนโกศไม้สิบสอง เพื่อประกอบเกียรติยศ ในวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปยังอาคารบุญญาวาส วัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร เขตพระโขนง พระราชทานน้ำหลวงสรงศพสมเด็จพระญาณวชิโรดม วิริยังค์ สิรินธโร หลังจากที่ทรงพระราชทานน้ำหลวงสรงศพเสร็จแล้ว เจ้าพนักงานสุกรรมศพ(มัดตราสังข์)ลงสู่หีบ จากนั้นเชิญไปประดิษฐานหลังโกศพระราชทาน
ในการนี้ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช(อัมพร อมฺพโร) เสด็จมาประทานน้ำสรงศพ และทรงปลงธรรมสังเวช ประทาน แด่สมเด็จพระญาณวชิโรดม(วิริยังค์ สิรินธฺโร) ในการนี้ด้วย
การบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทานศพ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุปทาน 7วัน 50วัน 100วัน พระราชทานศพ เจ้าประคุณสมเด็จฯ โดยทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ เจ้าคุณพระสินีนาฏ พิลาสกัลยาณี เป็นผู้แทนพระองค์ในการบำเพ็ญพระราชกุศลพระราชทาน และทรงรับการบำเพ็ญกุศลครบรอบ 1ปี การถึงแก่มรณภาพของ เจ้าประคุณสมเด็จฯ ไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์ ด้วย
อนึ่ง สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ เชิญดอกไม้สดมาบูชาเจ้าประคุณสมเด็จฯ เป็นประจำทุกวัน ตั้งแต่วันที่ท่านเจ้าประคุณสมเด็จฯมรณภาพ จนถึงการบำเพ็ญพระราชกุศลออกเมรุ พระราชทานเพลิงศพ
การพระราชทานเพลิงศพ
กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-20 มิถุนายน 2565
วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2565 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ นายพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี ผู้แทนพระองค์ในการบำเพ็ญพระราชกุศลทักษิณานุปทาน ในการออกเมรุพระราชทานเพลิงศพ
วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2565 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ นายพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ในการบำเพ็ญพระราชกุศล ออกเมรุพระราชทานเพลิงศพ
และในเวลา 17:30น.พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ. เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส โดยทรงทอดผ้าไตรถวายแด่ สมเด็จพระราชาคณะและพระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์ 10 รูป พระสงฆ์บังสุกุล ทรงหลั่งทักษิโณทก จากนั้นเสด็จพระดำเนินขึ้นเมรุ ทรงหยิบกระทงข้าวตอกดอกไม้จากเจ้าพนักงานพระราชพิธี วางหน้าโกศศพ และทรงหยิบธูปเทียนดอกไม้จันทน์ ทรงจุดไฟที่ตำรวจวังชูถวาย พระราชทานเพลิงศพ ทรงคม จากนั้นทรงวางดอกไม้จันทน์พระราชทาน ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จากนั้นเสด็จลงจากเมรุ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้นายกรัฐมนตรีและคณะผู้ดำเนินงาน การศพเจ้าประคุณสมเด็จฯ เฝ้าถวายของที่ระลึกและทรงมีพระราชปฏิสันถารกับผู้เข้าเฝ้า ถึงเวลาสมควร เสด็จพระราชดำเนินกลับ ในการนี้ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช(อัมพร อมฺพโร) เสด็จไปในพิธีพระราชทานเพลิงศพ ด้วย
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานผ้าไตรและภัตตาหารสามหาบในการเก็บอัฐิธาตุเจ้าประคุณสมเด็จฯ
โดยมีการถ่ายทอดสดพิธีพระราชทานเพลิงศพ ผ่านทาง สถานวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย กรมประชาสัมพันธ์ เพจ วัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร และ เพจ สถาบันพลังจิตตานุภาพ
โดยในพิธีมีพระสงฆ์ ศิษยานุศิษย์และประชาชน เข้าร่วมพิธี ณ.วัดเทพศิรินทราวาส นับหมื่นคน และได้มีกำหนดให้จัดพิธีวางดอกไม้จันทน์ ณ. วัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร รวมถึง สถานบันพลังจิตตานุภาพตามสาขาต่างๆทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยพร้อมเพรียงกัน
ช่อไม้จันทน์
สถานีรถไฟชิโรอิชิ (รถไฟฮกไกโด)
สถานีรถไฟชิโรอิชิ (白石駅) เป็นสถานีรถไฟในเขตชิโรอิชิ ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H03"
สมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร)
มรณภาพ
สำหรับในงานพระราชทานเพลิงศพ สมเด็จพระญาณวชิโรดม(วิริยังค์ สิรินธฺโร)นั้น ได้มีการจัดทำ ช่อไม้จันทน์ขึ้นโดยทำจาก แผ่นไม้จันทน์ฉลุลาย ใช้เทคนิคการซ้อนลายไม้ประกอบเป็นช่อ โดยกึ่งกลางช่อเป็นรูปดอกบัว พื้นหลังเป็นลายกระหนกเปลวเป็นรัศมี เหนือยอดดอกบัวเป็นสัญลักษณ์อุณาโลม จัดทำถวายจำนวน 9 ช่อ ออกแบบและจัดทำ โดย ครูช่างจักรกริศษ์ สุขสวัสดิ์ (ครูศิลป์ของแผ่นดิน ปี 2564)
ผลงานการสร้างวัดในประเทศไทย
การสร้างวัดในต่างประเทศ
ด้านการบริหารและการปกครองคณะสงฆ์
เหรียญเกียรติยศ (ญี่ปุ่น)
เหรียญเกียรติยศ (褒章; Medals of Honour) เป็นอิสริยาภรณ์ที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น เพื่อมอบแก่บุคคลผู้ประสบความสำเร็จในด้านต่าง ๆ สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2424 ในรัชสมัย สมเด็จพระจักรพรรดิเมจิแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น