cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปราสาทเมืองต่ำ
สระน้ำระเบียงคด
สระน้ำ 4 สระ ล้อมรอบระเบียงคดมีลักษณะเป็นรูปตัวแอล (L) ก่อสร้างด้วยศิลาแลงเป็นขั้นบันไดลงไปถึงก้นสระ ขอบสระด้านบนแกะสลักด้วยหินทรายเป็นลำตัวนาค ที่มุมสระสลักเป็นนาค 5 เศียร สระน้ำทั้ง 4 สระนี้ ใช้เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา
ภาพสลักดอกบัวแปดกลีบ
บริเวณพื้นกลางห้องภายในซุ้มประตูด้านทิศตะวันออก มีการสลักเป็นลายเส้นรูปดอกบัว 8 กลีบ ซึ่งอาจหมายถึงจุดกำหนดในการตั้งจิต อธิษฐานบูชาเทพเจ้า หรือหมายถึงการจำลองแผนผังของจักรวาล อันประกอบด้วยทิศสำคัญทั้ง 8 ทิศ
ระเบียงคดและซุ้มประตู
ระเบียงคด เป็นแนวกำแพงชั้นในของโบราณสถาน ก่อสร้างด้วยหินทรายเชื่อมต่อกันโดยรอบ ล้อมรอบกลุ่มปราสาทอิฐ ภายในห้องกว้าง ประมาณ 2 เมตร พื้นปูด้วยศิลลาแลง ที่บริเวณกึ่งกลางของระเบียบคดทุกด้าน ก่อสร้างเป็นซุ้มประตูในแนวเดียวกันกับซุ้มประตูของกำแพงแก้ว
ปราสาทแถวหน้าองค์ทิศเหนือ
ปราสาทแถวหน้าองค์ทิศเหนือ ก่อสร้างด้วยอิฐ เดิมมีลวดลายปูนปั้นประดับ ทับหลังทำจากหินทรายสลักภาพพระศิวะคู่กับพระอุมาประทับนั่งเหนือ โคนนทิ เรียกภาพตอนนี้ว่า "อุมามเหศวร"
ปราสาทแถวหลังองค์ทิศเหนือ
ปราสาทแถวหลังองค์ทิศเหนือ ก่อสร้างด้วยอิฐ เดิมเคยมีลวดลายปูนปั้นประดับ ทับหลังทำจากหินทรายสลักภาพพระกฤษณะยกภูเขาโควรรธนะ เพื่อปกป้อง คนเลี้ยงวัวและฝูงวัวให้พ้นภัยจากพายุฝน
ปราสาทแถวหลังองค์ทิศใต้
ปราสาทแถวหลังองค์ทิศใต้ ก่อสร้างด้วยอิฐ เดิมมีลวดลายปูนปั้นประดับ ทับหลังทำจากหินทรายสลักภาพเทพเจ้าประทับนั่งเหนือหงส์ สันนิษฐานว่าเทพเจ้านี้หมายถึงพระวรุณเทพผู้รักษาทิศตะวันตก
ปรางค์ประธาน
ปัจจุบันปรางค์ประธานได้ถล่มลงมาแล้วคงเหลือเฉพาะฐานที่ก่อด้วยศิลาแลง ลักษณะอาคารใช้อิฐเป็นวัสดุก่อสร้างหลัก พบเพียงฐานเป็นศิลาแลง และหน้าบันซึ่งสลักจากหินทราย เป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ศิลปะปาปวน สันนิษฐานว่าตัวปราสาทเป็นปราสาทหินทราย นอกจากนี้ยังได้พบหลักฐานลวดลายปูนปั้นประดับ ซึ่งสร้างถวายพระศิวะเทพเจ้าสูงสุดในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เพราะได้มีการขุดพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นรูปเคารพแทนองค์พระศิวะ และพบทับหลังสลักพระศิวะ ในปาง "กัลยาณะสุนทะระมูรติ" ส่วนบนของทับหลังจำหลักภาพฤๅษีนั่งประนมมือเป็นแถว จำนวน 7 ตน
กลุ่มปราสาทอิฐ
เป็นอาคารสำคัญที่สุด ตั้งอยู่ตรงกลางของตัวปราสาทเมืองต่ำ ใช้เป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพและประกอบพิธีบวงสรวงเทพเจ้าประกอบด้วยปราสาทอิฐ 5 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกันองค์ปราสาทก่อด้วยอิฐเรียงเป็น 2 แถว แถวหน้า 3 องค์ และแถวหลัง 2 องค์ กลุ่มปราสาทอิฐ 5 องค์นี้แสดงสัญลักษณ์แทนเขาพระสุเมรุศูนย์กลางจักรวาลปราสาทประธาน ส่วนตรงกลางคือส่วนปรางค์ประธาน ซึ่งได้ปรักหักพังเหลือเพียงฐาน
บรรณาลัย
บรรณาลัย 2 หลัง ก่อสร้างด้วยอิฐ อยู่บริเวณด้านหน้าของกลุ่มปราสาทอิฐ ข้างละ 1 หลัง ลักษณะเป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีมุขและประตูทางเข้าด้านทิศตะวันตกด้านเดียว ส่วนผนังหลังคาพังลงหมดเหลือเพียงกรอบประตูและทับหลัง จากรูปแบบของอาคารเป็นสถานที่เก็บรักษาคัมภีร์ ตำราทางศาสนา หรืออาจเป็นสถานที่ประดิษฐานรูปเคารพ
ปราสาทประกอบ
ปราสาทประกอบอีก 4 หลังเป็นปราสาทอิฐ ปัจจุบันได้รับการบูรณะในสภาพสมบูรณ์ และมีหน้าบันด้านหน้าอยู่ครบ โดยปราสาทแถวหลังองค์ทิศใต้ มีหน้าบันเป็นภาพพระวรุณเทพประทับเหนือหงษ์ ปราสาทแถวหลังองค์ทิศเหนือเป็นภาพพระกฤษณะ (ร่างอวตารของพระวิษณุ) ยกภูเขาโควรรธนะ ปราสาทแถวหน้าองค์ทิศใต้เป็นภาพพระอินทร์ ปางมหาราชลีลาสนะ (นั่งชันเข่า) ประทับเหนือหน้ากาล ส่วนปราสาทแถวหน้าองค์ทิศเหนือ เป็นภาพพระศิวะคู่พระอุมา ประทับบนโคนนทิในปาง อุมามเหศวร
ทะเลเมืองต่ำ
ทะเลเมืองต่ำ หรือ "สระบาราย" ตั้งอยู่ที่บ้านโคกเมือง ตำบลจรเข้มาก เป็นสระน้ำขนาดใหญ่ที่ขุดขึ้นมาในสมัยเดียวกันกับตอนสร้างปราสาท อยู่ห่างจากตัวปราสาทเมืองต่ำไปทางทิศเหนือราว 200 เมตร สร้างขึ้นเพื่อการอุปโภค การชลประทานของชุมชน มีขนาดกว้างประมาณ 510 เมตร ยาวประมาณ 1,090 เมตร ลึกประมาณ 3 เมตร ก่อขอบสระด้วยศิลาแลง 3 ชั้น บนขอบสระด้านยาว คือ ด้านทิศเหนือและทิศใต้มีท่าน้ำเป็นชานกว้าง ขนาดกว้างประมาณ 6.90 เมตร ยาว 17 เมตร ปูพื้นด้วยศิลาแลงลาดลงไปยังฝั่งน้ำ ซึ่งก่อบันไดท่าน้ำเป็นทางลงสระรวม 5 ขั้น ท่าน้ำทั้ง 2 ฝั่งนี้อยู่ในแนวตรงกันประมาณกึ่งกลางของขอบสระ
สถานีสยาม
สถานีสยาม (Siam Station, รหัส CEN) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับ ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางระหว่างสายสุขุมวิทและสายสีลม ตั้งอยู่ตรงจุดกึ่งกลางของย่านสยาม ระหว่างศูนย์การค้ากลุ่มวันสยาม (สยามดิสคัฟเวอรี, สยามเซ็นเตอร์ และสยามพารากอน) กับสยามสแควร์ ยกระดับเหนือถนนพระรามที่ 1 ในพื้นที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง
ตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 1 ใจกลางย่านสยาม ระหว่างทางแยกปทุมวัน (จุดบรรจบถนนพระรามที่ 1 และถนนพญาไท) กับทางแยกเฉลิมเผ่า (จุดบรรจบถนนพระรามที่ 1 และถนนอังรีดูนังต์) หน้าศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน สยามพารากอน และสยามเซ็นเตอร์ ในพื้นที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี
เป็นสถานีแห่งแรกในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส ที่เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง (Central Platform) และมีรถไฟฟ้าวิ่งอยู่ 2 ข้าง (ปัจจุบันในเส้นทางนี้มีอีกสามแห่งคือ สถานีสำโรง สถานีห้าแยกลาดพร้าว และ สถานีวัดพระศรีมหาธาตุ ของสายสุขุมวิท) ซึ่งการก่อสร้างยุ่งยากแต่มีประสิทธิภาพสูง เหมาะสำหรับการเปลี่ยนขบวนรถระหว่างสายสุขุมวิทและสายสีลม และเนื่องจากต้องรองรับผู้โดยสารมากเป็นพิเศษ จึงมีขนาดใหญ่กว่าขนาดสถานีมาตรฐาน กว้าง 21 เมตร ยาว 192 เมตร
ตัวสถานีมี 3 ชั้น ประกอบด้วยชั้นจำหน่ายตั๋ว, ชานชาลาชั้นล่างสำหรับขบวนรถมุ่งหน้า สถานีชิดลม และ สถานีราชดำริ และชานชาลาชั้นบนสำหรับขบวนรถมุ่งหน้า สถานีราชเทวี และ สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ ซึ่งในปัจจุบันชั้นจำหน่ายตั๋วถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เพื่อให้ทางออกที่ 3 ไปยังห้าง สยามพารากอน และทางออกที่ 4 ไปยังป้ายรถประจำทางหน้าศูนย์การค้า สยามสแควร์วัน สามารถเดินข้ามถนนถึงกันได้
สถานีสยามเป็นสถานีนำร่องในการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ซึ่งปัจจุบันได้ติดตั้งและเปิดใช้งานแล้วทุกชานชาลา
โดยชั้นชานชาลาทั้งชั้นล่างและชั้นบน มีการติดตั้งพัดลมเพดานขนาดใหญ่ (High Volume Low Speed : HVLS) เพื่อเพิ่มการหมุนเวียนอากาศภายในสถานี
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ, สะพานเชื่อมต่ออาคาร และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (Sky Walk) ได้แก่ จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 5 หน้าทางเข้าบางกอก ซี ไลฟ์ โอเชียนเวิลด์ และทางออก 3 บริเวณลานพาร์คพารากอน
ทางเดินลอยฟ้า
สถานีสยามมีทางเดินเชื่อมใต้รางรถไฟฟ้าหรือทางเดินลอยฟ้า (skywalk) ขนาดกว้าง 7.5 เมตร ยาว 513 เมตร เชื่อมต่อกับศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์, แยกราชประสงค์ และสถานีชิดลม โดยบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้ลงทุนประมาณ 260 ล้านบาท เพื่อสร้างทางเชื่อมต่อโครงการเซ็นทรัลเวิลด์กับรถไฟฟ้าทั้ง 2 สถานี มีจุดเริ่มต้นจากสะพานลอยสามแยกเฉลิมเผ่า (ทางออกที่ 6 ของสถานีสยาม) เชื่อมต่อกับสยามพารากอน, เซ็นทรัลเวิลด์, เกษรพลาซ่า, โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ, เอราวัณ บางกอก, อาคารอัมรินทร์ พลาซ่า, อาคารมณียา เซ็นเตอร์ รวมถึง บิ๊กซี สาขาราชดำริ, เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก และเดอะ แพลตินั่ม แฟชั่นมอลล์ ทำให้ย่านสยามเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับแยกราชประสงค์ตลอดจนถึงแยกประตูน้ำ ซึ่งเป็นย่านการค้าที่สำคัญของกรุงเทพมหานครเช่นเดียวกันมากขึ้น
ในอนาคตทางเดินลอยฟ้าแห่งนี้ จะเชื่อมต่อเข้ากับสถานีประตูน้ำ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ที่ตั้งอยู่บนถนนเพชรบุรี บริเวณหน้าศูนย์การค้าเดอะ แพลตินั่ม แฟชั่นมอลล์ ทำให้สามารถเปลี่ยนเส้นทางไปสายสีส้มได้จากสถานีสยาม และสถานีชิดลม โดยไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางที่สถานีราชเทวี
รถโดยสารประจำทาง
ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้าทางแยกราชประสงค์ รถ ขสมก. สาย 15 16 25 54 73 79 204 501 508 รถเอกชน สาย 40 48
ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้าทางแยกปทุมวัน รถ ขสมก. สาย 15 16 21 25 54 73 141 204 501 508 รถเอกชน สาย 40 48
โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ
โกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ (Copa América Centenario) หรือ กอปาอาแมรีกาเซ็งเตนารียู (Copa América Centenário) เป็นรายการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติซึ่งจัดขึ้นที่สหรัฐในปี พ.ศ. 2559 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของคอนเมบอลและโกปาอาเมริกา, และจะเป็นครั้งแรกที่โกปาอาเมริกาเป็นเจ้าภาพจัดนอกทวีป อเมริกาใต้ โดยการแข่งขันครั้งนี้ผู้ชนะเลิศจะไม่ได้เข้าร่วมฟุตบอลคอนเฟเดอเรชันส์คัพ เนื่องจากจัดขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้
สนามที่ใช้ในการแข่งขัน
เมื่อวันที่ 8 มกราคม 2558 คอนคาแคฟและคอนเมบอลได้ประกาศพื้นที่นครบาล 24 แห่งซึ่งแสดงความสนใจการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2558 คอนคาแคฟ, คอนเมบอล, และยูเอส ซอกเกอร์ ได้ประกาศออกมาสนามสิบสนามที่ได้รับเลือกสำหรับการแข่งขัน
การจับสลาก
การจับสลากแบ่งสายฟุตบอลโกปาอาเมริกา เซนเตนาริโอ 2016 ได้จัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 กุมภาพันธ์ ณ เวลา 19:30 (เวลาท้องถิ่น), ที่ห้องบอลรูมแฮมเมอร์สไตน์ ในนิวยอร์กซิตี. ทีมที่เป็นทีมวางโดยการจัดอันดับของฟีฟ่าตั้งแต่เดือนธันวาคม 2558.
หนึ่งโถจากสี่กลุ่มจะถูกบรรจุอยู่ในแต่ละสี่อันดับของแต่ละกลุ่ม, หนึ่งทีมจากแต่ละกลุ่ม, ดังต่อไปนี้:
รอบแบ่งกลุ่ม
เวลาทั้งหมดเป็น EDT (UTC−4). ทีมที่มีคะแนนสูงที่สุดจากแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศต่อไป.
Ạ
ตัวอักษร Ạ (ตัวเล็ก: ạ) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรละติน A ที่มีจุด (dot below) อยู่ด้านล่าง โดยถูกใช้ในภาษาเวียดนาม
โคนามิไวไวเวิลด์
Konami Wai Wai World (コナミワイワイワールド) เป็นเกมวิดีโอเกมบนแพลตฟอร์มเครื่องเล่นเกมนินเทนโด วางจำหน่ายใน ค.ศ. 1988 เฉพาะในญี่ปุ่น โดยโคนามิ ตัวเกมนี้มีตัวละครจากเกมที่สร้างจากภาพยานตร์ของโคนามิทั้งสองเกม
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 5 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพิจิตร
จังหวัดพิจิตร มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดพิจิตรมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ สุรสิทธิ์ ฉัตรชัยเดช และ วิชิต พูลลาภ
บริติชโฮมแชมเปียนชิป
บริติชโฮมแชมเปียนชิป (British Home Championship หรือรู้จักในชื่อ Home International Championship, Home Internationals, British Championship, หรือเรียกชื่อสั้น ๆ ทางการว่า International Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างดินแดนในสหราชอาณาจักร คือประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ จัดขึ้นตั้งแต่ฤดูกาล 1883–84 กระทั่งถึงฤดูกาล 1983-84 โดยมีสมาคมฟุตบอลของทั้ง 4 ประเทศร่วมกันจัด
มาเรีย ลุยซา แห่งซาวอย
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน (Maria Luisa of Savoy) (17 กันยายน ค.ศ. 1688 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1714)
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอยพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1688 ที่พระราชวังตูริน, ตูริน อิตาลี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนียและแอนน์ มารี แห่งออร์เลอองส์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1702 มาเรีย ลุยซาทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อพระสวามีออกสงคราม
ดูเพิ่ม
1688 1714
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (Fédération Internationale de Football Association) หรือ ฟีฟ่า (FIFA) เป็นองค์กรที่ดำเนินการในกีฬาฟุตบอลระหว่างประเทศ และเป็นองค์กรกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในโลกปัจจุบัน สำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ฟีฟ่าก่อตั้งเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 ที่เมืองกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยจะเห็นได้จากชื่อในภาษาฝรั่งเศสที่ยังคงใช้มาในปัจจุบัน โดยประธานฟีฟ่าคนแรกคือ รอแบร์ เกแร็ง
การแข่งขันกีฬาที่จัดโดยฟีฟ่า
นอกจากฟุตบอลพื้นฐานแล้ว ฟีฟ่ายังคงจัดการแข่งขัน
เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (Elisabetta Farnese, Isabel de Farnesio, Elisabeth Farnese) (22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1766)
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 ที่วังพิลอตตา, พาร์มาในอิตาลี เป็นพระธิดาในโอโดอาร์โดที่ 2 ดยุคแห่งพาร์มาและมาเรีย อันนา ดัชเชสแห่งบาวาเรีย เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งสเปนสองครั้งๆ แรกระหว่างปี ค.ศ. 1692 ถึงปี ค.ศ. 1724 และ ครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1724 ถึงปี ค.ศ. 1746ทรงมีบทบาททางการต่างประเทศและทางการเมืองสเปนอย่างมาก
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 4 (George IV State Diadem) เป็นมงกุฎเพชรที่ไม่มีส่วนโค้งด้านบน เรียกว่า "เดียเด็ม" (Diadem) ซึ่งจัดเป็นประเภทหนึ่งของมงกุฎ สร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในปีค.ศ. 1820 เพื่อใช้เป็นหนึ่งในมงกุฎสำคัญของพระองค์ซึ่งตกทอดมาจนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันสามารถพบเห็นได้ทั้งในธนบัตร เหรียญกษาปน์ และแสตมป์ต่างๆ ในประเทศเครือจักรภพอังกฤษ ซึ่งนอกจากความสวยงามของมันแล้ว ยังมีความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ของอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลน์อีกด้วย ดังนั้นมงกุฎองค์นี้จะเป็นองค์ที่สมเด็จพระราชินีนาถฯ จะทรงค่อนข้างบ่อย และพบเห็นได้บ่อยที่สุดองค์หนึ่ง
การออกแบบ
มงกุฎองค์นี้ ประกอบด้วยเพชรถึง 1,333 เม็ด (ทั้งหมด 325.75 กะรัต) รวมถึงเพชรสีเหลืองขนาดสี่กะรัตด้านหน้ากางเขนกลาง และไข่มุกทั้งหมด 169 เม็ด มงกุฎองค์นี้ถูกทรง (และปรับเปลี่ยนตามพระราชวินิจฉัยอยู่เนืองๆ) โดยสมเด็จพระราชินี (มเหสี) และสมเด็จพระราชินีนาถ (กษัตริย์) ในอดีตหลายพระองค์ตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีอเดลเลดเป็นต้นมา
โดยลักษณะอันอรชรสวยงามของมงกุฎองค์นี้ขัดกับที่มานัก เนื่องจากถูกสร้างขึ้นสำหรับบุรษ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร เพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ในปีค.ศ. 1821 ซึ่งในครั้งนั้น พระองค์ทรงมงกุฎองค์นี้ทับลงบนหมวกปีกแบบสเปนทำจากกำมะหยี่ขนาดใหญ่ ในระหว่างพิธีที่จะต้องเสด็จพระราชดำเนินไปยังมหาวิหารเวสมินสเตอร์
ประวัติ
มงกุฎองค์นี้ทำขึ้นโดย ห้างรันเดลส์ แอนด์ บริดจ์ ในปีค.ศ. 1820 และเสร็จในปีเดียวกันนั้น ออกแบบโดยหัวหน้าผู้ออกแบบ ฟิลิปป์ ลีบาร์ท ซึ่งมาจากพระบรมราชวินิจฉัยของพระองค์ที่จะทรงไม่ใช้ มงกุฎอิมพิเรียลสเตต ในพระราชพิธี แต่จะเปลี่ยนเป็นอีกแบบหนึ่งที่มีสัญลักษณ์สำคัญของประเทศ นั่นคือ เฟลอร์เดอลิสแบบพิเศษ
ค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นในการทำมงกุฎนี้รวมทั้งสิ้นประมาณ 8,216 ปอนด์ รวมถึงค่าเช่าเพชร 800 ปอนด์ ซึ่งในอดีตนิยมกระทำกันจนกระทั่งปีค.ศ. 1837 โดยจะคิดค่าเช่าจากมูลค่ารวมทั้งหมดของเพชรที่ใช้ และเมื่อในครั้งนั้นงานพระราชพิธีได้ถูกยืดออกไปหนึ่งปีเนื่องจากติดพันกับคดีความเกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีแคโรไลน์ ทำให้ค่าเช่านั้นสูงขึ้นไปอีกมาก ซึ่งโดยปกติแล้ว หลังจากเสร็จพิธีลง จะต้องส่งเพชรคืนให้กับห้างรันเดลส์ แต่ในครั้งนั้นไม่พบการขนส่งใดๆคืนให้กับห้าง จึงได้สันนิษฐานกันว่า ด้วยความสวยและสง่างามของมงกุฎองค์นี้ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4ได้ทรงต่อรองซื้อไว้ โดยจ่ายเป็นเงินส่วนหนึ่ง และจ่ายเป็นการแลกกับเพชรส่วนพระองค์ส่วนหนึ่ง เพื่อเก็บรักษามงกุฎองค์นี้ไว้ เพียงแต่ยังไม่พบหลักฐานการซื้อใดๆจากห้าง
ในอดีต มงกุฎองค์นี้ทรงใช้โดยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในระหว่างเสด็จพระราชดำเนินกลับจากมหาวิหารเวสมินส์เตอร์ และเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระราชินีอีกหลายพระองค์
ในปัจจุบัน มงกุฎองค์นี้จะทรงโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในขณะที่เสด็จพระราชดำเนินไปและกลับจากรัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร
โรงเรียนมารีย์วิทยา
โรงเรียนมารีย์วิทยา (อักษรย่อ: ม.ว. /MV) เป็นสถานศึกษาเอกชนขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2499 โดยบาทหลวงมารีอุส หลุยส์ เบรย์ และเซอร์โยเซฟ อันนา (อธิการิณีคนแรกของโรงเรียนมารีย์วิทยา) เริ่มเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 โดยคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เปิดสอนครอบคลุมทุกระดับชั้นตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนมารีย์วิทยาตั้งอยู่ ณ เลขที่ 386 ถนนมุขมนตรี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา บนพื้นที่ขนาด 31 ไร่ 2 งาน 6.5 ตารางวา ของกรมธนารักษ์
ประวัติของโรงเรียน
บาทหลวงมารีอุส หลุยส์ เบรย์ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนมารีย์วิทยา โดยได้รับใบอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2499 เปิดทำการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เข้ามาดำเนินงานบริหารงาน เปิดสอนระดับประถมศึกษา มีนักเรียนจำนวน 210 คน ครู 6 คน และเซอร์ 3 คน  โดยมีเซอร์โยโซฟอันนา ดำรงตำแหน่งอธิการิณี และเซอร์อัลฟองส์ เดอ แซงปีแอร์ ดำรงตำแหน่งผู้จัดการและครูใหญ่ ปี พ.ศ. 2502 โรงเรียนมารีย์วิทยาได้เปิดการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีจำนวนนักเรียนทั้งหมด 1,700 คน และครู 35 คน ในปีนี้โรงเรียนมารีย์วิทยาได้รับการรับรองวิทยฐานะให้เทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ทางโรงเรียนได้สร้างห้องสมุด ห้องวิทยาศาสตร์ ห้องสังคมศึกษา และสนามกีฬา ในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนได้เปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาธิคุณจาก ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จทรงเปิดศูนย์เพื่อนใจวัยรุ่น (To Be Number One Friend Corner) และทรงเป็นประธานในการแสดงคอนเสิร์ต To Be Number One ด้วย
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
ตราประจำโรงเรียน รูปพระแม่มารีย์อยู่ในวงกลมรอบ ๆ ด้านข้างภายในวงกลมมีชื่อโรงเรียนอยู่ด้านหน้า และชื่อจังหวัดอยู่ ด้านหลังของรูปพระแมํมารีย์ใช้รูปพระแม่มารีย์เป็นเครื่องหมายโรงเรียน โดยโรงเรียนมารีย์วิทยายึดพระแม่มารีย์เป็น องค์อุปถัมภ์ทุกคนที่เรียนโรงเรียนนี้ ได้ชื่อว่าเป็น “ลูกมารีย์” ลูกมารีย์พึงยึดคุณธรรมของพระแม่มารีย์เป็นบรรทัดฐานในการดำเนินชีวิต
สีประจำโรงเรียน  ฟ้า หมายถึง พระแม่มารีย์ผู้เป็นองค์อุปถัมภ์ของโรงเรียน   ขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์   แดง หมายถึง ความรัก
คติพจน์
“ ซื่อสัตย์ เสียสละ ”
เอกลักษณ์ลูกมารีย์
“ สะอาด มารยาทดี มีวินัย ใจกตัญญู ”
อัตลักษณ์ลูกมารีย์
“ รัก-เมตตา ซื่อสัตย์ กตัญญู อยู่อย่างพอเพียง ”
สุรศักดิ์ นานานุกูล
ศาสตราจารย์ สุรศักดิ์ นานานุกูล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นบุคคลหนึ่งที่มีบทบาทในการสนับสนุนการลดค่าเงินบาท ในช่วงวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540
สุรศักดิ์ นานานุกูล เป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ) ในช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "วิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง" ทำให้รัฐบาลต้องประกาศลดค่าเงินบาท และในเวลาต่อมานายสุรศักดิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ แต่ดำรงตำแหน่งได้ไม่นานก็ต้องพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีทั้งคณะ เนื่องจากพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี ประกาศลาออกจากตำแหน่ง
ธงชาติทาจิกิสถาน
ธงชาติทาจิกิสถาน (Парчами Тоҷикистон, پرچم تاجیکستان) ทาจิกิสถานประกาศใช้ธงชาติผืนใหม่ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และนับเป็นประเทศสุดท้ายในบรรดารัฐที่แยกตัวจากสหภาพโซเวียต ที่ประกาศใช้ธงชาติของตนเอง  ลักษณะของธงเป็นธงสามสีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบแนวนอน สีแดง-ขาว-เขียว มีอัตราส่วนความกว้างต่อแถบเป็น 2:3:2 กลางแถบสีขาวนั้น มีรูปมงกุฎล้อมด้วยดาวห้าแฉก 7 ดวง รูปเหล่านี้เป็นสีทอง
การออกแบบและการแสดงนัย
ธงชาติทาจิกิสถานเป็นธงสามสี คือ สีแดง, สีขาว และสีเขียว สีแดงหมายถึงเอกภาพของชาติรวมทั้งชัยชนะและดวงอาทิตย์ขึ้น สีแดงยังทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของยุคจักรวรรดิรัสเซียและสหภาพโซเวียตในอดีต, กรรมาชน และนักรบผู้เสียสละชีวิตเพื่อปกป้องดินแดน สีขาวแสดงถึงความบริสุทธิ์, ศีลธรรม, หิมะ และน้ำแข็งของภูเขา และฝ้าย สีเขียวแสดงถึงความเอื้ออาทรของธรรมชาติ, หุบเขาที่อุดมสมบูรณ์, ศาสนาอิสลาม และการเฉลิมฉลองเทศกาล เนารูซ การตีความสีในแบบอื่น ๆ ระบุว่า ธงเป็นสัญลักษณ์ของการรวมตัวกันของคนในสังคมทาจิก โดยมีแถบสีแดงเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงานฝีมือ, แถบสีขาวเป็นตัวแทนของชนชั้นแรงงานปัญญา และสีเขียวเป็นตัวแทนของชนชั้นเกษตรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบทหรือภูเขาของทาจิกิสถาน
แถบสีแดงและสีเขียวที่ด้านบนและด้านล่างมีขนาดเท่ากัน ขณะที่แถบกลางสีขาวมีขนาดหนึ่งเท่าครึ่งของแถบอื่น
มงกุฎและดวงดาวอยู่ในพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าซึ่งสูง 80% ของความสูงของแถบสีขาว มงกุฎแทนชาวทาจิก ธงชาติทาจิกิสถานมีดาวเจ็ดดวงเนื่องจากความสำคัญของหมายเลขเจ็ดในตำนานดั้งเดิมของทาจิก ซึ่งแสดงถึงความสมบูรณ์แบบและความสุข โดยความเชื่อดั้งเดิมสวรรค์ประกอบด้วยภูเขาเจ็ดลูกและสวนผลไม้เจ็ดแห่ง พร้อมดวงดาวที่ส่องประกายอยู่เหนือภูเขาแต่ละลูก
ธงของประมุขแห่งรัฐ
ธงของประธานาธิบดีแห่งทาจิกิสถานได้รับการประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2549 เนื่องในโอกาสเข้ารับตำแหน่งในวาระที่สามของเอมอมาลี ราห์มอน ในฐานะประมุขแห่งรัฐ โดยเป็นธงไตรรงค์ของทาจิกิสถานที่ประดับด้วยภาพของ Derafsh Kaviani ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของประมุขจักรวรรดิซาสซานิยะห์ ภายใน Derafsh Kaviani เป็นภาพของสิงโตมีปีกและท้องฟ้าสีฟ้าอยู่ภายใต้ภาพมงกุฎและดาวเจ็ดดวงขนาดเล็ก
ศูนย์กลางธงของประมุขแห่งรัฐมีองค์ประกอบที่เคยใช้เป็นสัญลักษณ์ของประเทศในตราแผ่นดินของทาจิกิสถาน (พ.ศ. 2535-2536) ธงยังประกอบด้วยดาวในมุมทั้งสี่เพื่อเป็นตัวแทนของสี่ภูมิภาคของทาจิกิสถาน
ธงในอดีต
ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิกใช้ธงที่ได้มาจากธงชาติสหภาพโซเวียตและเป็นตัวแทนของลัทธิคอมมิวนิสต์ที่ได้รับการประกาศใช้ใน พ.ศ. 2496 ธงมีความคล้ายคลึงกับการออกแบบของสหภาพโซเวียต แต่ด้วยการเพิ่มแถบสีขาวและสีเขียว ธงมีลำดับสี แดง-ขาว-เขียว โดยแถบสีขาวมีขนาดใหญ่กว่าสีเขียว ซึ่งได้ใช้ในธงชาติปัจจุบัน
ในฐานะสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต สีแดงเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติของแรงงาน, สีขาวเป็นสัญลักษณ์ของฝ้ายซึ่งเป็นผลผลิตหลักทางการเกษตรในทาจิกิสถาน และสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของการเกษตร
ธงสมัยโซเวียตมีสองด้าน ด้านหลังของธงเหมือนกับด้านหน้าแต่ไม่มีสัญลักษณ์ค้อนเคียวและดาว หลังจากได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2534 ทาจิกิสถานได้ประกาศใช้ธงหลังได้รับเอกราชเป็นครั้งแรก โดยการถอดสัญลักษณ์ของสหภาพโซเวียตออกจากผืนธง ทำให้ธงชาติเหมือนกับด้านหลังของธงชาติยุคโซเวียต ธงนี้ใช้งานอยู่จนกระทั่งมีธงชาติใหม่ โดยทาจิกิสถานเป็นประเทศสุดท้ายในอดีตสหภาพโซเวียตที่ประกาศใช้ธงชาติ
บัดดี้ นอกซ์
บัดดี้ นอกซ์ (Buddy Knox) (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักที่สุด ในเพลงร็อกอะบิลลี ในปี ค.ศ. 1957 ที่ชื่อเพลง "Party Doll"
แรงกอรียอลิส
แรงกอรียอลิส (coriolis force) เป็นแรงเสมือนซึ่งเกิดจากการที่โลกหมุนรอบตัวเอง แรงกอรียอลิสไม่มีอิทธิพลต่อกระแสลมที่บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่จะมีอิทธิพลมากขึ้นในละติจูดสูงเข้าใกล้ขั้วโลก แรงกอรียอลิสทำให้ลมในซีกโลกเหนือเบี่ยงเบนไปทางขวา และทำให้ลมในซีกโลกใต้เบี่ยงเบนไปทางซ้าย ในบริเวณซีกโลกเหนือ ไซโคลนหมุนตัวทวนเข็มนาฬิกาเข้าสู่ศูนย์กลาง ในบริเวณซีกโลกใต้ ไซโคลนหมุนตัวตามเข็มนาฬิกา สำหรับประเทศไทยอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรจึงทำให้ไซโคลนหมุนทวนเข็มนาฬิกา ค้นพบครั้งแรกโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสชื่อ กัสปาร์-กุสตาฟว์ เดอ กอรียอลิส
การนำไปใช้
หลักการของแรงโคริออริส ถูกนำไปใช้ในการสร้างเครื่องเหวี่ยงตะกอน คือให้น้ำเข้าหมุนตามสภาพภูมิศาสตร์ของสถานที่ จะทำให้ตะกอนถูกเหวี่ยงเข้าหาศูนย์กลางแล้วจมลง
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 13 คน ใน 7 ชนิดกีฬา
Aproctidae
Aproctidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Rhabditida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกำแพงเพชร
จังหวัดกำแพงเพชร มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
สหพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติลาว
สหพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติลาว (ສະຫະພັນບານເຕະແຫ່ງຊາດລາວ) เป็นองค์กรกำกับดูแลฟุตบอลในประเทศลาว ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับฟุตบอลทีมชาติลาว ตลอดจนการแข่งขันระดับชาติ เช่น ลาวลีก และถ้วยนายกรัฐมนตรี
ทั้งนี้ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานคนปัจจุบันของสหพันธ์ฟุตบอลแห่งชาติลาว คือ วีเพ็ด สีหาจักร
ตราสารทุน
ตราสารทุน หรือ ตราสารแห่งทุน (equity instrument) เป็นตราสารทางการเงินที่แสดงถึงการจัดแหล่งเงินทุนจากการเป็นเจ้าของ ซึ่งจะมีความผูกพันในฐานะเจ้าของหุ้นส่วนกิจการ
สถานีอโศก
สถานีอโศก (Asok Station, รหัส E4) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิท กรุงเทพมหานคร บริเวณทางแยกอโศกมนตรี เป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลที่สถานีสุขุมวิท
ที่ตั้ง
ถนนสุขุมวิท ปากซอยสุขุมวิท 14 และซอยสุขุมวิท 19 ด้านทิศตะวันตกของทางแยกอโศกมนตรี จุดบรรจบถนนรัชดาภิเษกและถนนอโศกมนตรี (สุขุมวิท 21) ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี
ปัจจุบัน สถานีอโศกมีโครงการทำพื้นที่ในการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Door เหมือนสถานีสยาม ซึ่งปัจจุบันได้ก่อสร้างเสร็จแล้ว
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก
ทางเข้า-ออก
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าทางเข้าโรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท และบริเวณทางออก 4
Nepenthes sanguinea
Nepenthes sanguinea ( จากภาษาละติน: sanguineus = สีแดงเลือด ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงขนาดใหญ่ ที่พบในคาบสมุทรมลายูขึ้นสูงจากระดับน้ำทะเล 900-1800 เมตร หม้อมีหลายขนาดสูงตั้งแต่ 10-30 เซนติเมตร มีสีเขียวและเหลืองถึงส้มและแดงผนังด้านในหม้อเป็นจุดผสมกันระหว่าง 2 สีหลัก
ในประเทศไทยพบที่ทางภาคใต้ตอนล่างของไทยที่จังหวัดยะลา ขึ้นตามยอดเขาในป่าดิบเขาที่เปิดโล่ง ระดับความสูง 1200-1500 เมตร
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
หม้อล่างรูปรีกว้าง ยาว 13-25 ซม. มีปีก 2 ปีกชายครุยด้านหน้า กว้าง 0.2-0.4 ซม. ขอบชายครุย ยาว 0.4-0.6 ซม. หม้อบนรูปทรงกระบอกแคบยาว 13-27 ซม. ปีกเป็นชายครุยน้อยกว่า
ช่อดอกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงสั้นๆ ช่อดอกเพศผู้ยาว 35-65 ซม. ก้านช่อยาว 10-25 ซม. ช่อดอกเพศเมียสั้นกว่า และดอกมีขนาดเล็กกว่า แต่ละช่อแขนงมี 2-3 ดอก กลีบรวม 4 กลีบ เรียงซ้อนเหลื่อม รูปรี ยาวประมาณ 0.3 ซม. เกสรเพศผู้ติดกันเป็นหลอด ยาว 0.2-0.3 ซม. รังไข่ 4 ช่อง ผลแบบแคปซูล แตกตามยาว ยาว 2-2.5 ซม. เมล็ดจำนวนมาก รูปเส้นด้าย ยาวประมาณ 1 ซม.
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพิษณุโลก
จังหวัดพิษณุโลก มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
Nepenthes sanguinea
การปลูกเลี้ยง
หม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงชนิดนี้สามารถปลูกเลี้ยงตรงบริเวณขอบหน้าต่างหรือบริเวณที่ร่มรำไรในบริเวณนอกอาคาร แต่ให้ดีควรปลูกเลี้ยงด้วยตู้เลี้ยง (Vivarium) แต่มีข้อแม้ว่าต้องมีขนาดให้ใหญ่พอที่จะใส่มัน
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดพิษณุโลก
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดพิษณุโลกมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ พลเอก ศิริ ทิวะพันธุ์ บุญยืน ศุภสารสาทร และ พลตำรวจโท ณรงค์ อมาตยกุล
ปีเตอร์ ลัสต์มัน
ปีเตอร์ ปีเตอส์โซน ลัสต์มัน (Pieter Pieterszoon Lastman; ค.ศ. 1583 - 4 เมษายน ค.ศ. 1633) เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปีเตอร์ ลัสต์มันมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ความสำคัญของลัสต์มันไม่ใช่แต่เพียงภาพที่เขียน แต่ตรงที่เป็นครูของแร็มบรันต์และยัน ลีเฟินส์ ด้วย การเขียนของลัสต์มันเน้นรายละเอียดของใบหน้า มือ และเท้า
แหล่งข้อมูลอื่น
1583 1633
Rhigonematidae
Rhigonematidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Oxyurida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อาดีล รามี
อาดีล รามี (عادل رامي; เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอล​ชาวฝรั่งเศส ตำแหน่ง กองหลัง หรือ แบ็กขวา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลทรัว ใน ลีกเอิง ประเทศฝรั่งเศส
แหล่งข้อมูลอื่น
1985
อินิเชียล ดี
อินิเชียล ดี หรือ นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ในชื่อไทย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเกี่ยวกับการแข่งรถและการแต่งรถ แต่งโดย ชูอิจิ ชิเงโนะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ โอวีเอ เกม และภาพยนตร์ เริ่มตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ และได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 โดยใช้ชื่อไทยว่า "ถนนสายนี้ ข้าจอง..."
สำหรับ อินิเชียล ดี ฉบับภาพยนตร์ อ้างอิงเนื้อเรื่องมาจากฉบับการ์ตูน สร้างโดยประเทศฮ่องกง มีนักแสดงนำคือ โจว เจี๋ยหลุน ศิลปินชื่อดังชาวไต้หวัน แสดงเป็นทาคุมิ และ เฉิน กวานซี แสดงเป็น เรียวสุเกะ กำกับโดย อลัน มัก และ แอนดรูว์ เลา ออกฉายครั้งแรกในประเทศไทยวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2548 โดยใช้ชื่อภาษาไทยว่า "ดริฟท์ติ้ง ซิ่งสายฟ้า"
เรื่องย่อ
อินิเชียล ดี เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแข่ง ขับรถแต่ง ในเนื้อเรื่องจะเน้นแข่งกันบริเวณทางขึ้น และทางลงเขาเป็นหลัก โดยเน้นลักษณะการเข้าโค้งหรือที่เรียกว่า ดริฟท์ เนื้อเรื่องของอินิเชียล ดี เริ่มต้นที่ นักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งชื่อ ทาคุมิ ตามปกติต้องช่วยงานที่บ้านซึ่งเป็นร้านเต้าหู้ เขาต้องขับรถของพ่อ (AE 86) ไปส่งเต้าหู้ตอนตี 4 ซึ่งต้องขับรถข้ามภูเขาอากินะทุกเช้า ทุกวันในขณะที่ขับรถส่งของ ทาคุมิ พยายามที่จะขับให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้รีบกลับบ้านมานอน โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่ามันทำให้เขามีเทคนิคการขับรถที่ยอดเยี่ยม จนกระทั่งวันหนึ่งที่ทีมเรดซันมาท้าแข่งกับนักแข่งบนเขาอากินะ ระหว่างทางขากลับจากส่งของทาคุมิก็ได้เจอเคย์สุเกะนักซิ่งของทีมเรดซัน ซึ่งกำลังจะกลับหลังจากซ้อม เคย์สุเกะซึ่งได้ชื่อว่าเป็นนักซิ่งที่ขับเร็วที่สุดคนหนึ่งของทีม แต่ก็ยังถูกทาคุมิแซงไปได้ จนกระทั่งวันนัดแข่งกับทีมของอากินะมาถึง  เพราะไม่มีใครมีฝีมือพอจะสู้กับเรดซันได้หัวหน้าทีมของอากินะจึงไปขอร้องให้พ่อทาคุมิมาแข่งให้  พ่อของทาคุมิจึงให้ทาคุมิมาแข่งกับเรดซัน  ทำให้เคย์สุเกะมีโอกาสได้แก้มือแต่ก็ยังไม่สามารถชนะทาคุมิได้ หลังจากนั้น รถ AE 86 ของทาคุมิได้เป็นตำนานที่แข่งชนะเรดซัน และทาคุมิ ได้เริ่มมีคนมาขอท้าแข่งเรื่อยๆ  แต่ทาคุมิก็ใช้ AE 86 เอาชนะมาได้ตลอด แม้แต่เรียวสุเกะซึ่งได้ชื่อว่าเร็วที่สุดในกุมมะก็ยังแพ้ให้กับทาคุมิที่อากินะ  จนกระทั่งมาแพ้ให้กับ เคียวอิจิ ทีมเอมเพอร์เออร์ เพราะเครื่องพังระหว่างการแข่ง พ่อของทาคุมิจึงยกยกเครื่อง AE 86 ใหม่ และเพราะเครื่องใหม่ที่ได้มาเร็วกว่าเดิมมากทำให้ทาคุมิสามารถแก้มือเอาชนะเคียวอิจิได้ทั้งที่ไปแข่งที่เขาซึ่งเคียวอิจิวิ่งเป็นประจำ และทำให้เรียวสุเกะตัดสินใจชวนทาคุมิเข้าทีมรวมดาวของกุมมะ
Project D เป็นเนื้อเรื่องที่ต่อจาก Initial D ในช่วง 17 เล่มแรก ซึ่งในเนื้อเรื่องตอนนี้เองที่ ทาคุมิจะได้เข้าไปอยู่ทีมเดียวกันกับ เรียวสุเกะ กับ เคย์สุเกะ ใช้ชื่อทีมว่า Project D ซึ่งเป็นทีมรวมดาวของกุมมะ โดยมีเรียวสุเกะเป็นมันสมองคอยจัดการทีมและแนะนำเทคนิคการขับ เคย์สุเกะเป็นนักขับฮิลไคลม์ (ขาขึ้น) และทาคุมิเป็นนักขับดาวน์ฮิลล์ (ขาลง) และออกตระเวนท้าแข่งตามเขาต่างๆ ในเขตคันโต (ภาคกลางของญี่ปุ่น) โดยคาดว่า Project นี้จะจบลงภายในหนึ่งปี หรือ เมื่อทีมแพ้
ตัวละครที่อื่นๆ
เป็นลูกของเคน โคงาชิวะ แพ้ทาคูมิที่อิโรฮาซากะ เพราะ ลี่นใบไม้ และแพ้ทาคูมิตอนอยู่Project D
ตัวละครที่ไม่ปรากฏในเรื่อง
เป็นทีมลึกลับที่โผล่มาก่อนหน้า Project D จะมาแข่งเพียงชั่วครู่ (จากผู้เขียนอ้างว่าทีมนี้เป็นทีมที่อยู่เบื้องหลังทีม Thunder ที่ออกมาในภาคแรกบ่อยๆ)
รวมรวมคนใช้ AE86 และติดตั้งชุดแต่งของ Techno Pro Spirit
ทีมต่างๆ
ทีมที่มีผู้ขับเป็นผู้หญิง และมี2คน โดยหนึ่งคนขับ อีกคนเป็นผู้บอกทาง (เนวิเกเตอร์) สนามเจ้าถิ่นคือสนาม อูซุย ( Usui)
เกม
Initial D: Koudou Saisoku Densetsu
สำหรับเครื่อง SEGA SATURN วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ.1998 ขอลิขสิทธิ์มังงะจากค่าย Kodansha พัฒนาโดยค่าย GENKI
Initial D
จักรวรรดิข่านอิล
จักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate;, "Ilkhanan"; มองโกเลีย: Хүлэгийн улс, "ดินแดนของฮูเลกู" (Hulagu-yn Ulus)) เป็นรัฐที่แตกมาจากจักรวรรดิมองโกล ครอบคลุมพื้นที่ในตะวันออกกลาง บริเวณประเทศอิหร่านในปัจจุบันเป็นส่วนใหญ่ คำว่า "อิลข่าน" มาจากนามที่กุบไลข่านประทานให้แก่ฮูเลกู ข่าน ผู้ปกครองคนแรก
จุดเริ่มต้นของจักรวรรดิข่านอิลมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 เมื่อเจงกีส ข่าน รบชนะจักรวรรดิควาเรซม์ และพิชิตดินแดนในเอเชียกลางและตะวันออกกลาง ล่วงมาจนถึงฮูเลกู ข่าน พระนัดดา (หลาน) ของเจงกีส ข่าน เมื่อเขารบชนะราชวงศ์อับบาซียะฮ์ที่ครองกรุงแบกแดด ฮูเลกูก็ขยายอำนาจไปในปาเลสไตน์ ก่อนจะพ่ายให้กับชาวแมมลุกในยุทธการที่เอนจาลูต หลังมองเกอ ข่านสวรรคต จักรวรรดิมองโกลก็เกิดสงครามกลางเมือง และแตกออกเป็นหลายอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1335 เมื่อผู้ปกครองคนสุดท้าย อะบู ซาอิด สวรรคต จักรวรรดิข่านอิลก็ระส่ำระส่ายและล่มสลายลงในที่สุด
สปีด
สปีด สามารถหมายถึง
นิซาทิดีน
นิซาติดีน (nizatidine) เป็นฮีสตามีน H2-รีเซพเตอร์ แอนตาโกนิสต์Histamine 2 Recepter Antagonist ที่ยับยั้งการผลิตกรดในกระเพาะอาหาร ใช้รักษาอาการแกซโตรอีโซฟาเจียล รีฟลัก (GERD) Gastroepiphargial Reflux และ แผลในกระเพาะอาหาร Peptic Ulcer (PUD) ยาตัวนี้ผลิตและจำหน่ายโดยอีไล ลิลลี่ (Eli Lilly) มีชื่อทางการค้าว่าอะซิด ®, (Axid®,Tazac®,)
เวอร์จินเรเคิดส์
เวอร์จินเรเคิดส์ เป็นเครื่องหมายการค้าในการบันทึกเสียง ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509 ผู้ก่อตั้งโดยผู้บริหารกิจการ ริชาร์ด แบรนสัน ปัจจุบัน เป็นบริษัทบันทึกเสียงในเครือ ยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุ๊ป
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุโขทัย
จังหวัดสุโขทัย มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุโขทัยมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ จำเจน จิตรธร และ พลเอก พนม จีนะวิจารณะ
กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์
กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์ พระนามเดิม เจ้าอาทิตย์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์
ตัวตนในพระราชพงศาวดาร
ในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ปรากฏ ชื่อ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์" ว่าเป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรเสนาพิทักษ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ครั้งแรกช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศว่าได้เป็นผู้ไปเชิญกรมขุนอนุรักษ์มนตรีมาเฝ้าพระบิดาขณะประชวรหนัก โดยมีข้อความปรากฏว่า
"ฝ่ายเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรีซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดละมุด ได้ทราบว่าทรงพระประชวรหนัก ก็ลาผนวชมาอยู่ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย และ เจ้าอาทิตย์ ราชบุตรกรมพระราชวังซึ่งทิวงคตนั้นออกไปเชิญเสด็จเข้ามา ณ พระที่นั่งทรงปืน แย้มฉากทอดพระเนตรดูสักครู่หนึ่ง ก็เสด็จกลับไปยังสวนกระต่าย"
หลังจากที่พระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศเสด็จสวรรคตแล้ว เจ้าสามกรม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพและกรมหมื่นเสพภักดี ก่อการคิดกบฏต่อสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร เมื่อเจ้าสามกรมมาเฝ้าพระเจ้าอุทุมพรสั่งให้วางคนไว้พร้อม แล้วจึงจับเจ้าสามกรมไปจำไว้ แล้วมีพระราชบัณฑูรแก่เจ้าอาทิตย์ ให้ลงพระราชอาญาสำเร็จโทษ โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"ครั้นถึง ณ วันแรม ๑๑ ค่ำ เพลาบ่าย กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี เสด็จมาเฝ้ากรมพระราชวังและกรมขุนอนุรักษ์มนตรี ณ พระตำหนักตึก ขณะนั้นมีพระราชบัณฑูรเป็นความลับกับกรมขุนอนุรักษ์มนตรี สั่งให้วงคนไว้พร้อม และเจ้าสามกรมมิทันรู้พระองค์ จึงให้กุมเอากรมหมื่นสุนทรเทพ ไปจำไว้ ณ หอพระมณเฑียรธรรม ให้กุมเอากรมหมื่นเสพภักดี ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังศุภรัต ให้กุมเอากรมหมื่นจิตรสุนทร ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังวิเศษ แล้วตรัสสั่ง เจ้าอาทิตย์ ว่าเขาทำแก่ฉันใด จงกระทำตอบแทนฉันนั้น" และ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์ จึงสั่งเจ้าพนักงานให้ลงท่อนจันทน์สำเร็จโทษเจ้าสามกรมสิ้นพระชนม์แล้ว ให้เอาพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยา ตามโบราณราชประเพณี"
การสถาปนาให้ทรงกรม
เจ้าอาทิตย์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรมในแผ่นดินสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า
"สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งกรมหลวงพิพิธมนตรี พระราชมารดา เป็นสมเด็จพระพันปีหลวงกรมพระเทพามาตย์ แล้วโปรดตั้ง เจ้าอาทิตยวงศ์ เป็น กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร"
นอกจากนี้ ยังได้เป็นแม่กองในการปฏิสังขรณ์เครื่องบนของพระที่นั่งสุริยาศอมรินทร์ เมื่อคราวที่ยอดพระมหาปราสาทพังทลายลงเพราะปืนใหญ่ของพระเจ้าอลองพญา ท่านชายอาทิตยวงศ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นผู้นำกำลังทหารต่อสู้กับกองทัพพม่าอย่างสุดกำลังที่บริเวณป้อมมหาชัย ในคืนที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ท่านชายสิ้นพระชนม์ในชุดทหาร สวมหมวกทรงประพาส บริเวณเจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่พระยา เยื้องกับวัดมหาธาตุและวัดราชบูรณะ
คดีลูกฆ่าพ่อในโทจิงิ
คดีลูกฆ่าพ่อในโทจิงิ หรือ คดีปิตุฆาตในโทจิงิ (Tochigi patricide case), หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า คดีระหว่างไอซาวะกับพนักงานอัยการ (Aizawa v. Japan)  , เป็นคดีสมสู่ระหว่างบิดากับบุตรสาวและปิตุฆาต อันเกิดขึ้นในยาอิตะ จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น โดย ชิโยะ ไอซาวะ (相沢 チヨ (Aizawa Chiyo)) จำเลยถูกบิดาข่มขืนกระทำชำเรามาสิบห้าปี จนฆ่าบิดาเสียเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1968 พนักงานอัยการฟ้องว่าเธอฆ่าบุพการี และศาลพิพากษาว่าเธอมีความผิดฐานดังกล่าว แต่ให้รอการลงโทษ
คดีนี้ยังให้มีการยกเลิกความผิดฐานฆ่าบุพการีในประมวลกฎหมายอาญาญี่ปุ่นในกาลต่อมาด้วย
ภูมิหลัง
ใน ค.ศ. 1967 ชิโยะในวัยยี่สิบแปดจึงทำหมันหลังถูกบังคับทำแท้งมาแล้วหกครั้ง ครั้นปีถัดมา ชิโยะพบรักกับหนุ่มวัยยี่สิบสองคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นในมหาวิทยาลัย และต้องการวิวาห์กับเขา ทาเกโอะได้ทราบก็โกรธเป็นอันมาก เขาพันธนาการเธอไว้ที่บ้าน และขู่ฆ่าบุตรทั้งสามของเธอเสีย ชิโยะถูกจองจำอยู่กับความสิ้นหวังของชีวิต กระทั่งคืนวันที่ 5 ตุลาคม ปีนั้น ทาเกโอะเข้าราวีเธออีก เธอจึงบีบคอเขาถึงแก่ความตาย
เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงคิดกันมาตลอดว่าชิโยะเป็นภริยาของทาเกโอะ จนกระทั่งเจ้าพนักงานตำรวจเข้าจับกุมเธอ และแถลงว่า ชิโยะตั้งครรภ์บุตรทั้งสามกับบิดาของตนเอง อนึ่ง เนื่องด้วยกฎหมายญี่ปุ่นลักษณะครอบครัวห้ามพหุสามีภริยา (polygamy) และห้ามญาติสนิทสมรสกัน นายทะเบียนครอบครัวจึงขึ้นทะเบียนว่า บุตรทั้งสามของชิโยะเป็นบุตรมิชอบด้วยกฎหมายของทาเกโอะ
กฎหมาย
ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ของญี่ปุ่น ฆ่าบุพการีของตนเอง ต้องระวางโทษประหารชีวิต หรือจำคุกตลอดชีวิตพร้อมทำงานโยธา ซึ่งหนักกว่าฆ่าคนทั่วไปตามมาตรา 199 ที่ระวางโทษประหารชีวิต หรือจำคุกไม่เกินสามปีพร้อมทำงานโยธา นอกจากนี้ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 19 ว่า ศาลจะรอการลงโทษก็ได้แต่เฉพาะเมื่อโทษที่ลงนั้นเป็นจำคุกไม่เกินสามปี โดยให้รอไว้ไม่น้อยกว่าหนึ่งปี แต่ไม่เกินสามปี
ขณะที่รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น มาตรา 14 ว่า "คนทั้งปวงย่อมเสมอภาคกันภายใต้กฎหมาย และการเลือกปฏิบัติในด้านความสัมพันธ์ทางการเมือง เศรษฐกิจ หรือสังคม เพราะเหตุแห่งเชื้อชาติ ความเชื่อ เพศ สถานะทางสังคม หรือเหล่ากำเนิดนั้น หากระทำได้ไม่" ("All people are equal under the law and there shall be no discrimination in political, economic or social relations because of race, creed, sex, social status or family origin.")
ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 จึงมีลักษณะเป็นการพรากไปซึ่งโอกาสที่จะได้รอการลงโทษ เว้นแต่ศาลเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดเพื่อป้องกันตนเอง หรือวิกลจริต (ตามความหมายทางกฎหมาย) ซึ่งตุลาการญี่ปุ่นรับฟังเหตุบรรเทาโทษในคดีฆ่าบุพการีเสมอ เพื่อในกรณีมีเหตุสมควร จำเลยก็อาจได้รับการลดโทษและมีโอกาสรอการลงโทษบ้าง
การดำเนินคดี
พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า ชิโยะกระทำความผิดฐานฆ่าบุพการี และขอให้ลงโทษ ทนายความของชิโยะต่อสู้ว่า จำเลยป้องกันตนเอง และวิกลจริต เพราะถูกข่มขืนกระทำชำเรานับครั้งไม่ถ้วน
ศาลแขวงอุตสึโนมิยะ (Utsunomiya District Court) พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 มิชอบด้วยรัฐธรรมนูญ เนื่องจากเลือกปฏิบัติต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งสถานะทางครอบครัว ขัดต่อหลักความเสมอภาคภายใต้กฎหมาย (equality before the law) ที่รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นรับรองไว้ในมาตรา 14 ข้างต้น โดยศาลกล่าวว่า แม้ในมาตรา 14 นี้ไม่ปรากฏถ้อยคำว่า "สถานะทางครอบครัว" (family status) อย่างแจ้งชัด แต่รัฐธรรมนูญนั้นเป็นกฎหมายกว้าง ต้องตีความตามเจตนารมณ์ มิใช่ตามตัวอักษร หลักห้ามเลือกปฏิบัติเพราะสถานะทางครอบครัวจึงมีอยู่ "ในบริบท" แห่งมาตรา 14 นั้น และเน้นย้ำว่า "การปฏิบัติต่อจำเลยให้แตกต่างออกไป โดยอ้างสถานะที่จำเลยมีอยู่ในครอบครัวตนเองนั้น ย่อมเป็นการเลือกปฏิบัติอย่างไม่ต้องสงสัย" นอกจากนี้ ศาลยังเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 ขัดกับรัฐธรรมนูญ มาตรา 14 อีกประการหนึ่ง ตรงที่กำหนดโทษอันมิได้สัดส่วน (disproportionality) คือ สูงกว่าการฆ่าบุคคลทั่วไปเป็นอันมาก อนึ่ง ศาลฟังว่า ชิโยะกระทำความผิดเพื่อป้องกันตนเองด้วย วันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 ศาลจึงพิพากษาปล่อยเธอไป
ในเวลานั้น พนักงานอัยการพิจารณาว่า ที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 กำหนดโทษฐานฆ่าบุพการีไว้สูงกว่าฐานฆ่าบุคคลทั่วไป ก็เพื่อธำรงคุณธรรมเรื่องความกตัญญู จึงอุทธรณ์ และศาลสูงโตเกียว (Tokyo High Court) เห็นพ้องกับพนักงานอัยการ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ปีถัดมา จึงพิพากษาว่า ชิโยะมีความผิดฐานฆ่าบุพการี และให้จำคุกสามปีกับหกเดือน พร้อมทำงานโยธา ซึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 19 แล้วจะมิอาจรอการลงโทษได้ ฝ่ายจำเลยจึงอุทธรณ์ต่อศาลสูงสุดแห่งญี่ปุ่น (Supreme Court of Japan)
ที่ประชุมใหญ่ศาลสูงสุดตรวจสำนวน ประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่า โทษที่ศาลอุทธรณ์ลงนั้นรุนแรงเกินไป และเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่ว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 มิชอบด้วยรัฐธรรมนูญ และใช้บังคับมิได้ ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1973 จึงลงมติด้วยคะแนนเสียง 14 ต่อ 1 แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ชิโยะมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น (เปลี่ยนฆ่าบุพการีเป็นฆ่าบุคคลทั่วไป) โดยให้ลงโทษจำคุกสองปีกับหกเดือน พร้อมทำงานโยธา แต่ให้รอการลงโทษไว้สามปี
หลังคดีนี้แล้ว ชิโยะประกอบอาชีพอยู่ที่อุตสึโนมิยะ จังหวัดบ้านเกิด ต่อไป
ผลพวง
กระทรวงยุติธรรมญี่ปุ่นแถลงเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1973 ว่า จะพิจารณาอภัยโทษให้แก่จำเลยคดีฆ่าบุพการีเป็นรายบุคคลไป และได้ยกเลิกประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 จริง ๆ ในอีกยี่สิบสองปีให้หลัง เหลือเพียงมาตรา 199 ที่ปัจจุบันบัญญัติว่า "ผู้ใดฆ่าผู้อื่น ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิตพร้อมทำงานโยธา หรือจำคุกมีกำหนดไม่ต่ำกว่าห้าปี" ("A person who kills another shall be punished by the death penalty or imprisonment with work for life or for a definite term of not less than 5 years.") ทั้งนี้ เป็นโทษที่แก้ไขเพิ่มเติมใหม่
ดียงช็องต์ปลามงดง
ดียงช็องต์ปลามงดง (Dion chante Plamondon ,"(เซลีน) ดิออนร้องเพลงของ (ลุก) ปลามงดง") เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสโดยเซลีน ดิออน วางจำหน่ายเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 ในประเทศแคนาดา 29 เมษายน 1992 ในฝรั่งเศส ซึ่งในฉบับฝรั่งเศสนี้ได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า เดโมกีซอน (Des mots qui sonnent, "Words That Sound") เป็นอัลบั้มที่ 16 ของเซลีน ดิออน (เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ 15)
ข้อมูลอัลบั้ม
เซลีน ดิออน ร่วมงานก็นักประพันธ์เพลงป๊อปชื่อดังที่ใช้ภาษาพูดในการประพันธ์เพลง ลุก ปลามงดง ซึ่งอัลบั้มนี้บรรจุเพลงใหม่ 4 เพลง (1, 4, 7, 10) และ 8 เพลงที่นำมาขับร้องใหม่ (ส่วนมากนำมาจาก Starmania musical: 2, 5, 6, 8) ในปี 1994 Dion chante Plamondon วางจำหน่ายไปทั่วโลก และกลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแรกของเซลีน ดิออนที่วางจำหน่ายแบบสากลทั่วโลก ยอดขาย 2 ล้านแผ่นทั่วโลก อัลบั้มนี้มีปกอัลบั้ม 4 แบบด้วยกัน "Le monde est stone" และ "Un garçon pas comme les autres (Ziggy)" ซึ่งต้นฉบับโดย Fabienne Thibeault "Le blues du businessman" โดย Claude Dubois  Thibeault และ Dubois ในเพลง "Les uns contre les autres " ส่วนปกอื่นๆ รวมถึง: Martine St-Clair's "Le fils de Superman," Diane Dufresne's "Oxygène" และ "J'ai besoin d'un chum," และ Marie Carmen's "Piaf chanterait du rock."
1991-92 โปรโมตในประเทศแคนาดา
ไม่มีซิงเกิลเพื่อการค้าจำหน่ายในแคนาดาสำหรับอัลบั้มนี้ แม้ว่า 5 เพลงจากอัลบั้มนี้แพร่อากาศทางวิทยุ โซนี มิวสิก ตัดสินใจปล่อย 2 ซิงเกิลในเวลาเดียวกัน ในเดือนตุลาคม 1991 อันได้แก่ "Des mots qui sonnent" ที่สถานีป๊อป (สูงสุดที่ 10) และ "L'amour existe encore" รูปแบบเพลงผู้ใหญ่ร่วมสมัย (สูงสุดที่ 16) ในเดือนกุมภาพันธ์ 1992  "Je danse dans ma tête" (ที่ 3) ชนะเลิศรางวัล MuchMusic Video award for Best Adult Contemporary Video "Quelqu'un que j'aime, quelqu'un qui m'aime" ถูกเลือกในเดือนกรกฎาคม 1992 ในฐานะซิงเกิลต่อไป และขึ้นสู่อันดับ 1 ซิงเกิลสุดท้าย ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 5 "Un garçon pas comme les autres (Ziggy)" อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จในแคนาดา อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 57 และสถานภาพคือ 2x platinum สำหรับยอดขายกว่า 200,000 แผ่น Dion chante Plamondon ได้รับรางวัล Juno Award และ Félix Award ทั้ง 2 ในประเภทอัลบั้มยอดขายยอดเยี่ยม
1992-94 โปรโมตในประเทศฝรั่งเศส
ในฝรั่งเศส อัลบั้มนี้ใช้ชื่อว่า Des mots qui sonnent โปรโมทโดยเพลง "Je danse dans ma tête" เป็นซิงเกิลทางการค้าจำหน่ายเมื่อเมษายน 1992 และในปี 1993 ซิงเกิล "Un garçon pas comme les autres (Ziggy)" กลายเป็นซิงเกิลยอดนิยม ขึ้นสู่อันดับ 2 สถานภาพทอง (Certified Gold ) ในฉบับภาษาอังกฤษของเพลงพบในรวมเพลงของ Tycoon และซิงเกิลด้าน B ในเดือนมกราคม 1994 โซนี มิวสิกวางจำหน่ายซิงเกิลทางการค้าที่ 3 ซึ่งเป็นซิงเกิลสุดท้ายของอัลบั้มนี้ ในฝรั่งเศส "L'amour existe encore" อันดับสูงสุดที่ 31 อัลบั้มนี้ขึ้นสู่อันดับ 4 และสถานภาพ 2x พลาตินัม (Certified 2x platinum) สำหรับยอดขายกว่า 600,000 แผ่น
1994 โปรโมตทั่วโลก
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อพฤศจิกายน 2001 แบบ 3 ซีดี พร้อมกับอัลบั้ม Celine Dion และ À l'Olympia
มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล 2011
มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล 2011, ครั้งที่ 12 จัดขึ้นในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2014 ที่Qujiang International Exhibition Centre, ซีอาน, ประเทศจีนผู้เข้าร่วมแข่งขัน 92 รายจากทั่วโลกเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อสร้างมงกุฎที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การประกวดผู้ชนะในปีนี้คือ กันตพัฒน์ พีรดาชัยนรินท์ จากประเทศไทย นี่เป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยได้รับรางวัล มิสทัวริซึมควีนอินเตอร์เนชันแนล
ตำแหน่งสำคัญ
§ มิสอินเทอร์เน็ต
พันท์เซอร์ 3
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 3 (Panzerkampfwagen (อักษรย่อ Pz.Kpfw. III)) หรือที่เรียกในอีกชื่อหนึ่งคือ พันท์เซอร์ไดร (Panzer III) เป็นรถถังเบาขนาดใหญ่ซึ่งเยอรมนีสร้างขึ้นในช่วงยุค ค.ศ. 1930 และกองทัพเยอรมันได้ใช้อย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่ 2
พันท์เซอร์ 3 นั้นได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้ในการต่อกรกับยานเกราะอย่างโดยตรง และมีประสิทธิภาพในการกำจัดรถถังของศัตรูในช่วงแรกของสงคราม แต่ในช่วงปฏิบัติการบาร์บารอสซาในการรุกรานสหภาพโซเวียต เมื่อต้องเผชิญหน้ากับรถถังที-34 ที่มีสมรรถนะสูงทำให้พันท์เซอร์ 3 ต้องเพลี่ยงพล้ำและสูญเสียไปจำนวนมาก ดังนั้นทางกองทัพเยอรมันได้ทำการพัฒนารถถังใหม่ให้ดีจนกลายมาเป็น พันท์เซอร์ 4 หลังจากนั้นพันท์เซอร์3ก็ได้ลดบทบาทลง และมีการนำตัวถังรถ มาติดตั้งปืนขนาด 75 มม. เพื่อเป็นปืนใหญ่อัตตาจรและรถพิฆาตรถถังด้วย
งูเขียวพระอินทร์
งูเขียวพระอินทร์ หรือ งูเขียวดอกหมาก เป็นงูลักษณะลำตัวเรียวยาว ปราดเปรียว เกล็ดสีเขียวแกมเหลืองลายดำ สามารถเลื้อยไต่ไปบนกิ่งไม้ได้อย่างคล่องแคล่ว เป็นงูพิษอ่อนไม่มีผลกับมนุษย์ที่สามารถพบได้บ่อยครั้งตามบ้านเรือน จึงได้รับสมญานามว่า "งูสามัญประจำบ้าน"
ลักษณะทั่วไป
งูเขียวพระอินทร์เป็นงูบก หัวกลม ว่องไวปราดเปรียว เลื้อยเร็ว ลำตัวสีเขียวอ่อน มีลายดำตลอดตัว หัวมีลายมากจนดูคล้ายกับมีหัวสีดำ ใต้คางสีขาว ใต้ท้องสีเขียวอ่อนหรือเหลืองอ่อน ๆ ใต้หางมีลายดำเป็นจุด ๆ
พฤติกรรม
งูเขียวพระอินทร์ชอบอาศัยอยู่ตามซอกมุมบ้าน ซุ้มไม้ ออกหากินในเวลากลางวัน กิน กิ้งก่า จิ้งจก ลูกนก หนู งูที่เล็กกว่าบางชนิด และแมลงต่าง ๆ เรื่องเล่าที่มีมานานว่างูเขียวพระอินทร์กินตับตุ๊กแกซึ่งไม่ได้เป็นความจริงแต่อย่างใด แต่แท้จริงแล้วงูเขียวพระอินทร์พยายามจะกัดรัดตุ๊กแก แล้วกินเข้าไปทั้งตัว ไม่ใช่ล้วงเข้าไปกินตับตุ๊กแก หรือพยายามแย่งอาหารตุ๊กแกแต่อย่างใด ถ้าตุ๊กแกตัวไม่โตนักก็จะกลืนกินตุ๊กแกทั้งตัว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน ซึ่งมีราคาซื้อขายที่ไม่แพง งูเขียวพระอินทร์สืบพันธุ์โดยการออกลูกเป็นไข่ในโพรงไม้ ครั้งละ 6-20 ฟองและลูกงูแรกเกิดนันจะมีความยาวประมาตร 11-15 เซนติเมตร
อวีวาสเตเดียม
อวีวาสเตเดียม (Staid Aviva) หรือชื่อจริงว่าสนามกีฬาแลนส์ดาวน์โรด​ เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในกรุงดับลิน ประเทศสาธารณรัฐไอร์แลนด์ มีความจุ 51,700 คน (เป็นที่นั่งทั้งหมด) สร้างขึ้นเพื่อแทนที่สนามกีฬาแลนส์ดาวน์โรด (แห่งเดิม) ที่ได้ถูกรื้อถอนออกไปในปี ค.ศ. 2007 ปัจจุบันใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ รักบี้ทีมชาติไอร์แลนด์
ในปี ค.ศ. 2009 บริษัท อวีวา กรุ๊ป ไอร์แลนด์ จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจด้านการประกันชีวิต ของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ในการใช้ชื่อสนาม เป็นระยะเวลา 10 ปี สนามแห่งนี้จึงใช้ชื่อว่า อวีวาสเตเดียม นับแต่นั้นเป็นต้นมา
นอกจากสนามแห่งนี้จะใช้ในการแข่งขันฟุตบอล และ รักบี้ ระดับชาติแล้ว ยังมีศิลปินเพลงระดับโลกหลายราย เช่นวงเอซี/ดีซี, มาดอนน่า , เลดีกากา, ไมเคิล บูเบล หรือวงดนตรีของไอร์แลนด์เองอย่างเดอะสคริปต์ ใช้ในการจัดคอนเสิร์ตเมื่อมาเปิดการแสดงที่กรุงดับลิน อีกด้วย
การเปิดใช้งาน
สนามกีฬาแห่งนี้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โดยไบรอัน โคเวน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี​ว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสาธารณะรัฐไอร์แลนด์​
การจัดการแข่งขันฟุตบอล
สนามอวีวา สเตเดียม ใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ แทนที่สนามกีฬา แลนส์ดาวน์ โร้ด โดยการแข่งขันฟุตบอลนัดแรกที่จัดขึ้นที่สนามแห่งนี้ คือการแข่งขันฟุตบอลนัดพิเศษระหว่างสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พบกับ ทีมรวมผู้เล่นลีกไอร์แลนด์ (League of Ireland XI) เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 การแข่งขันนัดดังกล่าวจบลงด้วยชัยชนะของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 7–1 โดยพัก จี-ซ็อง ผู้เล่นชาวเกาหลีใต้ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้รับการบันทึกว่าเป็นนักฟุตบอลคนแรกที่ยิงประตูได้ที่สนามอวีวา สเตเดียม
ปราสาทสระกำแพงใหญ่
ปราสาทสระกำแพงใหญ่ หรือ ปราสาทศรีพฤทเธศวร ตั้งอยู่ในบริเวณวัดสระกำแพงใหญ่ ถนนประดิษฐ์ประชาราษฎร์ หมู่ 1 ตำบลสระกำแพงใหญ่ อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ ใกล้กับสถานีรถไฟอุทุมพรพิสัย และห่างจากที่ว่าการอำเภออุทุมพรพิสัยไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 2 กิโลเมตร
สภาพทั่วไปของปราสาท
สภาพทั่วไปของปราสาทสระกำแพงใหญ่ประกอบด้วยระเบียงคดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 49 เมตร ยาว 67 เมตร ล้อมรอบกลุ่มปราสาทอิฐและบรรณาลัย รวมทั้งหมด 6 หลัง จากภาพถ่ายทางอากาศ ชี้ให้เห็นว่าปราสาทสระกำแพงใหญ่น่าจะมีชุมชนรายรอบอย่างหนาแน่น ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ห่างออกไปประมาณ 400 เมตร มีสระน้ำรูปสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ เรียกว่า "สระกำแพง" สันนิษฐานว่าน่าจะขุดขึ้นเมื่อครั้งสร้างปราสาท ส่วนทางทิศตะวันออกมีลำห้วยเล็ก ๆ ไหลผ่าน คือ ห้วยตาเหมา ซึ่งเป็นลำห้วยสาขาที่แยกออกมาจากห้วยสำราญ
ความสำคัญ
ปราสาทสระกำแพงใหญ่สร้างขึ้นในศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธแบบมหายานเพื่อเป็นที่ประดิษฐานเทวรูป จากการขุดแต่งบูรณปราสาทแห่งนี้ ของกรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2532 ได้ค้นพบปฏิมากรรมสำริดขนาดใหญ่เฉพาะองค์สูง 140 เซนติเมตร และรวมความสูงทั้งฐาน 180 เซนติเมตร ศาสตราจารย์หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล ให้ความเห็นว่าเป็นรูปของนันทิเกศวร หรือ นันทีศวร ลักษณะพิเศษ คือเป็นสำริดกะไหล่ทอง เดิมอาจจะตั้งอยู่หน้าปราสาทหลังกลางภายในมุขหน้าปราสาท เพราะโดยปกติจะประจำอยู่กับเทวาลัยของพระอิศวร ปฏิมากรรมชิ้นนี้เป็นศิลปะขอมแบบบาปวนตอนปลาย สำคัญมากนับเป็นปฏิมากรรมชิ้นเอกชิ้นหนึ่งที่พบในประเทศไทย ปัจจุบันจัดแสดงพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
การประกาศกำหนดขอบเขตโบราณสถาน
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 99 ตอนที่ 255 วันที่ 8 มีนาคม 2478 เนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน (กรมศิลปากร, 2539 : 143 - 144)
ประวัติ
ความเป็นมาของปราสาทสระกำแพงใหญ่ ยังไม่สามารถยืนยันได้แน่ชัดว่าสร้างขึ้นมาในสมัยใดหรือศักราชใด ถึงแม้จะพบจารึกที่โบราณสถานแห่งนี้ ข้อความในจารึกกล่าวถึงการซื้อที่ดินถวายแก่เจ้านายผู้ล่วงลับคือ "กมรเตงชคตศรีพฤทเธศวร" ไม่ได้กล่าวถึงการสร้างปี พ.ศ. 1585 ที่ปรากฏในจารึกไม่ใช่ปีที่สร้างปราสาท ระยะดังกล่าวในกัมพูชาเป็นสม้ยที่พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ครองราชย์ แต่มิได้หมายถึงพระองค์เป็นผู้สร้าง จากการศึกษาลาดลายต่าง ๆ ทางด้านศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม ปราสาทสระกำแพงใหญ่ น่าจะมีอายุอยู่ในศิลปะเขมรแบบบาปวน หรือประมาณกลางพุทธศตวรรษที่ 16 ถึงพุทธศตวรรษที่ 16 ตอนปลาย