cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เนติวิทย์ โชติภัทร์ไพศาล
การเลือกตั้งนายกสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2564
จากการที่เนติวิทย์เชิญนักศึกษานักเคลื่อนไหวทางการเมืองและอาจารย์ผู้ลี้ภัยจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองมากล่าวในกิจกรรมปฐมนิเทศนิสิตใหม่ ประกอบกับแถลงการณ์ยกเลิกผู้อัญเชิญพระเกี้ยว ทำให้ศิษย์เก่าและกลุ่มอนุรักษนิยมเข้ามาคุกคามอย่างหนัก กระนั้นสำนักบริหารกิจการนิสิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยรองอธิการบดีด้านการพัฒนานิสิต ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. ชัยพร ภู่ประเสริฐ ได้ตั้งคณะกรรมการวินัยนิสิตเพื่อสอบสวนกรณีข้างต้นว่าผิดระเบียบหรือไม่
สำนักพิมพ์สำนักนิสิตสามย่าน
หลังจากที่เนติวิทย์ถูกตัดคะแนนด้วยความไม่เป็นธรรมจากสำนักบริหารกิจการนิสิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อครั้นดำรงตำแหน่งประธานสภานิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เนติวิทย์และเพื่อนนักเคลื่อนไหวในมหาวิทยาลัยจึงได้ร่วมกันก่อตั้งสำนักพิมพ์สำนักนิสิตสามย่านขึ้น เพื่อเผยแพร่งานเขียนและงานแปลที่เกี่ยวกับการต่อสู้ในระบบการศึกษา การต่อสู่เพื่อประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน รวมถึงประเด็นอื่นๆ เพิ่มเติมด้วย
กรณีสกายวอล์ก
วันที่ 29 มกราคม 2561 เนติวิทย์ถูกตั้ง 3 ข้อกล่าวหา ได้แก่ ขัดคำสั่งหัวหน้า คสช. ฉบับที่ 3/2558, ฝ่าฝืน พ.ร.บ.ชุมนุมฯ และความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 จากกรณีการไปร่วมแสดงจุดยืนและแสดงความคิดเห็นในกิจกรรม "นัดรวมพล ประชาชนอยากเลือกตั้ง แสดงพลังต้านสืบทอดอำนาจ คสช." เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2561 เวลา 17.00 - 19.00 น. ณ สกายวอล์ก ใกล้ศูนย์การค้ามาบุญครอง แยกปทุมวัน โดยในกิจกรรมวันที่ 27 มกราคม เนติวิทย์ไม่ได้ปราศรัย แต่ได้ให้สัมภาษณ์กับสื่อถึงเหตุผลที่เขามาร่วมกิจกรรม ซึ่งก็คือ เขาต้องการสื่อสารกับรัฐบาลว่าหมดเวลาแล้วที่จะอยู่ต่อ ให้โอกาสกับลูกหลานบ้าง พร้อมทั้งเรียกร้องให้ประชาชนกล้าที่จะลุกขึ้นมาต่อสู้กับรัฐบาลที่เป็นเผด็จการ
เนติวิทย์เป็นหนึ่งใน 39 คนที่ถูกแจ้งข้อกล่าวหาจากการเข้าร่วมชุมนุมที่สกายวอล์กใกล้ศูนย์การค้ามาบุญครอง ซึ่งต่อมาเรียก 39 คนในกรณีนี้ว่า MBK39 ทั้งนี้เนติวิทย์เป็น 1 ใน 9 คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแกนนำ จึงถูกแจ้งข้อกล่าวหายุยงปลุกปั่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 ร่วมด้วย โดยเนติวิทย์กล่าวว่าในกิจกรรมดังกล่าวเขาไม่ได้เป็นแกนนำ เขาเป็นเพียงผู้ไปร่วมแสดงจุดยืนและแสดงความคิดเห็นเท่านั้น
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา 10.00 น. เนติวิทย์และกลุ่ม MBK39 เดินทางมา สน.ปทุมวัน เพื่อรับทราบข้อกล่าวหา เนติวิทย์กล่าวว่า เขายินดีร่วมชะตากรรมกับทุกคน ถือเป็นเกียรติของคน ๆ หนึ่งที่ได้ยืนยันและปกป้องการใช้สิทธิและเสรีภาพของคนไทย เขายืนยันว่า สิทธิในการชุมนุม วิพากษ์วิจารณ์ หรือสนับสนุนรัฐบาลเป็นสิทธิที่ประชาชนทุกคนควรมี อนึ่ง ในช่วงเที่ยงของวันดังกล่าว เนติวิทย์และกลุ่ม MBK39 ไม่ได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวในชั้นตำรวจ พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุลอ้างว่า สาเหตุที่ชั้นตำรวจตัดสินใจไม่ปล่อยตัวชั่วคราว เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่มั่นใจว่าหากปล่อยตัวไปแล้วผู้ต้องหาจะมาตามนัดหรือไม่
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ เวลา 14.55 น. เนติวิทย์และผู้ถูกแจ้งข้อกล่าวหายุยงปลุกปั่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 เดินทางไปยังศาลอาญากรุงเทพใต้เนื่องจากเป็นข้อกล่าวหาที่มีโทษสูงกว่า 3 ปี พนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขออำนาจศาลฝากขัง 12 วัน คือวันที่ 8 - 19 กุมภาพันธ์ 2561 โดยให้เหตุผลว่า คดีนี้มีโทษจำคุกเกิน 3 ปี มีพยานต้องสอบเพิ่มอีก 5 ปาก และต้องสอบประวัติอาชญากรรม อีกทั้งพนักงานสอบสวนยื่นคำร้องคัดค้านการประกันตัวโดยให้เหตุผลว่า มีนัดหมายชุมนุมครั้งถัดไปในวันที่ 10 กุมภาพันธ์นี้ที่ถนนราชดำเนิน เกรงว่าผู้ต้องหาเหล่านี้จะก่อเหตุอันตราย ส่วนทางเนติวิทย์และผู้ต้องหาคนอื่นได้ยื่นคำร้องคัดค้านการฝากขัง โดยให้เหตุผลว่า พวกเขาเป็นคนธรรมดาไม่มีความสามารถในการเข้าไปยุ่งกับพยานหลักฐาน อีกทั้งพยานหลักฐานเป็นภาพถ่ายหรือวีดิโอซึ่งอยู่ในครอบครองของพนักงานสอบสวนอยู่แล้ว
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ เวลา 19.10 น. ศาลอาญากรุงเทพใต้มีคำสั่งยกคำร้องขอฝากขังของพนักงานสอบสวน โดยให้เหตุผลว่า ผู้ต้องหามีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ไม่มีการหลบหนี เดินทางมารับทราบข้อกล่าวหาด้วยตนเอง ให้ความร่วมมือกับพนักงานสอบสวนเป็นอย่างดี ส่วนที่พนักงานสอบสวนอ้างว่าเนติวิทย์และผู้ต้องหาคนอื่นจะไปร่วมชุมนุมในวันที่ 10 กุมภาพันธ์แล้วก่ออันตรายประการอื่นนั้น ศาลเห็นว่าเป็นเพียงการคาดเดาของพนักงานสอบสวน
รวมเหตุการณ์ตลอดทั้งวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 เนติวิทย์และผู้ถูกแจ้งข้อกล่าวหายุยงปลุกปั่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 116 ใช้เวลาในการดำเนินการเรื่องคดีกรณีสกายวอล์กจำนวน 9 ชั่วโมง 10 นาที โดยหลังจากศาลอาญากรุงเทพใต้ยกคำร้อง เนติวิทย์และผู้ต้องหาจึงสามารถเดินทางกลับที่พักของเขาได้
วันที่ 9 มีนาคม 2561 พนักงานสอบสวนส่งตัวเนติวิทย์และผู้ต้องหาให้อัยการศาลแขวงปทุมวัน พนักงานอัยการศาลแขวงปทุมวันมีความเห็นสั่งไม่ฟ้องคดี เนื่องจากเห็นว่าการฟ้องจะไม่เป็นประโยชน์แก่สาธารณะ และพนักงานอัยการแขวงปทุมวันได้ทำความเห็นพร้อมส่งสำนวนไปที่อัยการสูงสุดให้มีความเห็นต่อไป
วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 เวลา 10.45 น. เนติวิทย์เดินทางมาที่สำนักงานอัยการฝ่ายคดีพิเศษอาญากรุงเทพใต้ ตามนัดหมายของพนักงานสอบสวน สน.ปทุมวัน เพื่อที่พนักงานสอบสวนจะทำเรื่องส่งตัวและทำสำนวนให้พนักงานอัยการ พนักงานสอบสวนมีความเห็นสั่งฟ้อง ส่วนพนักงานอัยการเมื่อได้รับสำนวนจะมีความเห็นทางคดีและมีคำสั่งอีกครั้งในวันที่ 28 มิถุนายน 2561 เวลา 10.00 น.
กรณีราชดำเนิน
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา 14.00 - 19.35 น. เนติวิทย์เข้าร่วมกิจกรรมชุมนุม "หยุดยื้ออำนาจ หยุดยื้อเลือกตั้ง หมดเวลา คสช. ถึงเวลาประชาธิปไตย" ณ บริเวณทางเท้า หน้าร้านแมคโดนัล สาขาราชดำเนิน ใกล้อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย
วันที่ 14 มีนาคม 2561 เวลา 10.00 น. เนติวิทย์เดินทางมา สน.นางเลิ้ง เพื่อรับทราบข้อกล่าวหาในความผิดฐานชุมนุมทางการเมืองตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป ฝ่าฝืนคำสั่งหัวหน้า คสช. ที่ 3/2558 เนติวิทย์ให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา พนักงานสอบสวนอนุญาตปล่อยตัว พร้อมทั้งนัดส่งตัวให้อัยการศาลแขวงดุสิตในวันที่ 28 มีนาคม 2561
วันที่ 28 มีนาคม 2561 เนติวิทย์เดินทางมาพบอัยการที่ศาลแขวงดุสิต แต่ศาลดุสิตขอเลื่อนการให้ความเห็นสั่งฟ้องหรือไม่ฟ้องเป็นวันที่ 5 เมษายน 2561
วันที่ 5 เมษายน 2561 อัยการศาลแขวงดุสิตมีความเห็นสั่งฟ้องเนติวิทย์และผู้ชุมนุมกรณีดังกล่าว ซึ่งเรียกว่ากลุ่ม RDN50 เนติวิทย์ให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา ศาลจึงปล่อยตัวชั่วคราวและนัดตรวจหลักฐานอีกครั้งในวันที่ 4 มิถุนายน 2561 เวลา 9.00 น.
กรณีกองทัพบก
วันที่ 24 มีนาคม 2561 เวลา 16.00 น. เนติวิทย์เข้าร่วมกิจกรรมชุมนุม ณ สนามฟุตบอล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ต่อมาเมื่อเวลา 17.40 น. เนติวิทย์ร่วมเคลื่อนขบวนเดินเท้าไปยังกองบัญชาการกองทัพบก
วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 พนักงานอัยการคดีศาลแขวงดุสิตยื่นฟ้องเนติวิทย์และผู้ชุมนุมในกิจกรรมดังกล่าวรวม 57 คน ซึ่งเรียกว่า ARMY57 ในความผิดฐานฝ่าฝืนคำสั่ง คสช. ที่ 3/2558 และ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 โดยศาลแขวงดุสิตได้ประทับรับฟ้องไว้เป็นคดี เนติวิทย์และผู้ชุมนุมได้รับการปล่อยตัว โดยศาลให้เนติวิทย์และผู้ชุมนุมทุกคนสาบานตน พร้อมทั้งนัดตรวจหลักฐานและสอบคำให้การในวันที่ 12 กรกฎาคม 2561 เวลา 9.00 น.
วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2566 กองทัพบกฟ้องร้องในข้อหาผิดมาตรา 27 พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497
การถูกคุกคาม
เดือนพฤษภาคม 2559 เนติวิทย์ถูกเจ้าหน้าที่ทหารและตำรวจรวม 7 นายตามที่บ้านในจังหวัดสมุทรปราการ และพบกับบิดาเขาซึ่งเจ้าหน้าที่ระบุว่าผู้บังคับบัญชาสั่งให้มาตรวจสอบว่าเป็นผู้มีอิทธิพล ก่อนหน้านี้ หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 มีเจ้าหน้าที่ตำรวจ 2 นายมาที่บ้านแล้วครั้งหนึ่ง และช่วงหลังรัฐประหารใหม่ ๆ ครูที่โรงเรียนของเนติวิทย์เคยแจ้งเคยมีเจ้าหน้ามาที่โรงเรียนด้วย
เดือนพฤษภาคม 2560 หลังจากเนติวิทย์ได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานสภานิสิตจุฬาฯ มีวัยรุ่น 2 คนขับจักรยานยนต์ในคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย บริเวณหน้าอาคารสำราญราษฎร์บริรักษ์มาถามหาเนติวิทย์จากคนในละแวกนั้น และพูดจาข่มขู่ใส่ก่อนขับรถหนีไป
มิอตสึกูชิ
มิอตสึกูชิ (澪標 (Miotsukushi); แปล:แสวงบุญ ณ ซูมิโยชิ) เป็นบทที่ 14 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท มิโอะซึคุชิ
มิโอะ (澪) แปลว่า ทางน้ำ ร่องน้ำ
ชิรุเบะ  (標るべ) แปลว่า เครื่องหมาย, วัด
มิอตสึกูชิ (澪標) หมายถึง เสามาตรวัดระดับนำในร่องน้ำไม่ว่าเป็นช่องแคบ  คลอง ปากแม่น้ำ  หรือในทะเล  ที่บ่งบอกว่าเรือจะสามารถผ่านได้หรือไม่
มิอตสึกูชิ 「澪標」ยังเป็นการพร้องเสียงในภาษากวีญี่ปุ่นกับ มิโอะ(โวะ)ซึคุชิ「身を尽くし」ที่แปลว่า มอบให้ด้วยทั้งหมดของหัวใจ อีกด้วย
ในบทนี้ เก็นจิเดินทางไปสักการะศาลเจ้าสุมิโยะชิ ใกล้ๆนะนิวะ  เพื่อขอบคุณเทพเจ้าที่ปกป้องคุ้มครองเขา ในวันเดียวกันนั้น  อะคะชิโนะคิมิเองก็บังเอิญลงเรือจากอะคะชิมาสักการะเทพสุมิโยะชิเช่นกัน  ทว่าชายหาดเต็มไปได้บริวารของเก็นจิ  ทำให้นางรู้สึกถึงฐานะอันต่ำต้อยของตน  จึงไม่พายเรือขึ้นฝั่ง  แต่แล่นเรือผ่านไปยังท่าเรือนะนิวะแทน
ในที่สุดเก็นจิก็ทราบเรื่องขณะที่เขาออกท่องเที่ยวแถบนะนิวะ ที่ๆเขาเห็นเสาวัดระดับน้ำ( มิโอะซึคุชิ )ในร่องน้ำโฮะริเอะ  ( Horie ) เก็นจิจึงส่งเพลงยาวไปให้อะคะชิโนะคิมิความว่า
「みをつくし恋ふるしるしにここまでも めぐり逢ひけるえには深しな」
"Mi o tsukusi kofuru shirushi ni koko made mo　meguri-ahi keru e ni ha fukashi na"
"มิอตสึกูชิ โคฟูรุ  ชิรูชิ นิ โคโกะ มาเดะ โมะ เมงูริ-อาฮิ เคะรุ เอะ นิ ฮะ ฟูกาชิ นะ"
ศาลเจ้าสุมิโยะชิ
สุมิโยะชิไทฉะ หรือ  ศาลเจ้าใหญ่สุมิโยะชิ  (住吉大社, Sumiyoshi-taisha,Sumiyoshi Grand Shrine ) เป็นศาลเจ้าในลัทธิชินโต  อยู่ในเขตสุมิโยะชิ  ในโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น  เป็นศาลหลักของศาลเจ้าบูชาเทพสุมิโยะชิทั่วประเทศญี่ปุ่น
สุมิโยะชิไทฉะ บูชา เทพเจ้า สุมิโยะชิซันจิน ( เทพ 3 พระองค์แห่งสุมิโยะชิ ประกอบด้วย เทพ โซะโคะซึสึ โนะ โอะโนะมิโคะโตะ,  นะคะซึสึ โนะ โอะโนะมิโคะโตะ  และ อุวะซึสึ โนะ โอะโนะมิโคะโตะ ) และยังบูชา โอะกินะกะตะระชิฮิเมะ โนะ มิโกะโตะ ( จักรพรรดินีจิงกู ) ทั้งหมดรวมเรียกว่า  สุมิโยะชิ โอคะมิ แปลว่า เทพแห่งสุมิโยะชิผู้ยิ่งใหญ่  หรือ  อีกชื่อหนึงว่า  สุมิโยะชิ โนะ โอคะมิ โนะ มิยะ สถาปัตยกรรมของ สุมิโยะชิไทฉะ เป็นแบบเฉพาะตัวที่เรียกว่า แบบ สุมิโยะชิซึคุริ
เรื่องย่อ
หลังเก็นจิกลับนครหลวง สิ่งแรกที่เขาทำคือบำเพ็ญกุศลใหญ่ถวายวิญญาณพระราชบิดา  อาการเจ็บพระเนตรของจักรพรรดิสุซะคุก็ค่อยๆหายเป็นปกติ  พระองค์จึงดำริจะสละราชสมบัติ  เดือนสอง  องค์รัชทายาทเข้าพิธีเกมปุกุ  ราววันที่ 20 ในเดือนเดียวกัน  องค์จักรพรรดิสุซะคุสละราชสมบัติ  องค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเรเซ   เก็นจิขึ้นสู่อำนาจราชศักดิ์อันยิ่งใหญ่ในราชสำนัก  เขาขอร้องพ่อตาผู้ลาออกจากราชการ  กลับมาเป็นไดโจไดจินเพื่อช่วยจักรพรรดิเรเซสำเร็จราชการแผ่นดิน   ราวต้นเดือนสาม  เก็นจิคิดถึงอะคะชิโนะคิมิผู้กำลังตั้งครรภ์ซึ่งป่านนี้นางคงคลอดแล้ว  เขาส่งคนเดินสาส์นไปถามไถ่ที่อะคะชิและได้รับข่าวดีว่า อะคะชิโนะคิมิคลอดบุตรีอย่างปลอดภัยในวันที่ 16 เก็นจิฉุกคิดถึงเรื่องที่หมอดูเคยทำนายชะตาของเขาไว้ว่า   เก็นจิจะมีบุตรธิดา 3 คน  ทั้งสามจะได้เป็น  จักรพรรดิ  จักรพรรดินี  และ  มหาเสนาบดี  เก็นจินึกเสียใจที่ปล่อยให้บุตรีต้องกำเนิดนอกนครหลวง เก็นจิคัดเลือกแม่นมด้วยตัวเองและส่งนางไปอะคะชิทันที
ต้นฤดูร้อน ฝนตกไม่ขาดสาย  เก็นจิไปหา ฮะนะจิรุซะโตะ   นางนั้นต้องพึ่งพาเก็นจิในทุกๆด้าน  ถึงแม้เก็นจิจะไม่ใคร่ไปหานาง  แต่นางก็ไม่เคยแสดงกิริยาแง่งอน  แค้นเคืองเขาสักนิด  เก็นจิรู้ว่านางไม่อยากทำให้เขาไม่สบายใจ  นางรอการมาของเขาที่ระเบียง  เก็นจิดูสง่างามหล่อเหลาภายใต้แสงจันทร์สลัวหมอก  เสียงน้ำฝนไหลลงมายังโซ่รางน้ำดังกรุ๋งกริ๋ง  ความอ่อนโยนและถ่อมตนของท่านหญิงดอกส้มทำให้เก็นจิยิ่งชื่นชมนาง
ในฤดูใบไม้เปลี่ยนสี เก็นจิเดินทางไปสักการะศาลเจ้าสุมิโยะชิ   ขบวนสักการะนั้นช่างดูงดงามอลังการณ์  คนสนิทผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเก็นอย่างโคะเระมิตสึ และ โยะชิคิโยะ ก็อยู่นำในขบวนด้วย   บังเอิญ อะคะชิโนะคิมิ  ก็ลอยเรือมาสักการะศาลเจ้าในวันเดียวกัน นางรู้สึกถึงฐานันดรที่ต่างกันระหว่างครอบครัวตนกับเก็นจิ  รู้สึกทุกข์ทรมานใจเมื่อเห็นความหรูหรายิ่งใหญ่ของขบวนเดินทาง  กระทั่งยูงิริ  บุตรชายของเก็นจิที่ยังเป็นเด็กมีผู้รับใช้ส่วนตัว   บุตรีของนางเองก็ดูมีฐานันดรสูงกว่านาง  อะคะชิโนะคิมิตัดสินใจไม่เข้าสักการะเทพสุมิโยะชิในวันนี้  เพราะท่านเทพเจ้าคงยากที่จะเห็นเครื่องบูชาอันเล็กน้อยของนางเมื่อเทียบกับเครื่องบูชาที่หรูหราของเก็นจิ  นางจึงหันหัวเรือไปสู่ท่าเรือนะนิวะ  ในที่สุดเก็นจิก็ทราบเรื่องขณะที่เขาออกท่องเที่ยวแถบนะนิวะ ที่ๆเขาเห็นเสาวัดระดับน้ำ( มิโอะซึคุชิ )ในร่องน้ำโฮะริเอะ ( Horie ) เก็นจิจึงส่งสาส์นเป็นกวีส่งไปให้อะคะชิโนะคิมิ  เพื่อยืนยันความรักที่เขามีต่อนาง
อดีตพระชายาแห่งโระคุโจกลับมายังเมืองหลวง เนื่องจากการผลัดแผ่นดิน  อะกิโคะโนะมุพ้นจากตำแหน่งไซกู  อดีตพระชายาแห่งโรคุโจป่วยและตายไปโดยฝากฝังบุตรีให้เก็นจิดูแล   เก็นจิประกอบพิธีทางศาสนาและไว้ทุกข์ให้นาง   ในวันที่ลมแรงที่มีหิมะและลูกเห็บตกหนัก  เก็นจิห่วงใยอะกิโคะโนะมุว่านางคงทุกข์ระทม   เขาจึงเขียนโคลงด้วยกระดาษสีเทาหม่นด้วยลายพู่กันงดงามส่งไปให้อะกิโคะโนะมุว่า  อดีตวิญญาณพระชายาแห่งโระคุโจมารดาของนางจะคอยปกป้องนางอยู่
จักรพรรดิสุซะคุอินผู้สละราชย์นั้น หมายปองอะกิโคะโนะมุ หวังจะได้นางเป็นชายา  ทว่าเก็นจิรับนางไปดูแลที่คฤหาสน์นิโจในฐานะบุตรีบุญธรรมเพื่อเตรียมจะถวายตัวเป็นพระชายาของจักรพรรดิเรเซ   ด้วยอายุที่มากกว่า  จะนอกจากจะเป็นพระชายาแล้ว  อะกิโคะโนะมุจะได้คอยดูแลและแนะนำเรื่องต่างๆใหจักรพรรดิเรเซได้อีกด้วย  โดยแสร้งทำเป็นไม่รับรู้ความในพระทัยขององค์สุซะคุอิน    ไดโจไดจิน ( อดีตสะไดจิน ) เองก็รับหลานสาว ( บุตรีของโทโนะจูโจ ) เป็นบุตรีบุญธรรมเพื่อเพิ่มบารมี และส่งนางเข้าถวายตัวให้จักรพรรดิเรเซ  เป็นพระชายาโคกิเด็ง
อาเตชกาห์แห่งบากู
บากูอาเตชกาห์ (Baku Ateshgah จาก, Ātashgāh ออแทชกอฮ์, Atəşgah) หรือที่นิยมเรียกว่า "วิหารไฟแห่งบากู" (Fire Temple of Baku) เป็นศาสนสถานโบราณในเมืองซูราฮานี (Surakhani town), อำเภอซูราฮานี , บากู, ประเทศอาเซอร์ไบจาน
จากจารึกภาษาเปอร์เซียและอินเดียที่ปรากฏระบุว่าศาสนสถานนี้เคยถูกใช้ในศาสนาฮินดูและศาสนาโซโรอัสเตอร์ คำว่า "อาตัช" (آتش Ātash) เป็นภาษาเปอร์เซียแปลว่า ไฟ หมู่อาคารภายในเป็นรูปห้าเหลี่ยม มีโถงกลางรายล้อมด้วยห้องย่อยสำหรับนักบวช และมี แท่นบูชาสี่เสาอยู่ตรงกลาง สร้างขึ้นในราวศตวรรษที่ 17 ถึง 18 และถูกทิ้งร้างในปลายศตวรรษที่ 19 อาจด้วยประชากรชาวอินเดียในพื้นที่ที่ลดลง ไฟนิรันดร์กาลที่เกิดขึ้นในธรรมชาติของวิหารไฟนี้ได้มอดดับไปในปี 1969 หลังจากการโชดช่วงชัชวาลนับศตวรรษจากปิโตรเลียมและแก๊สธรรมชาติในพื้นที่ ไฟใหม่ที่จุดในปัจจุบันนั้นได้มาจากการต่อท่อแก๊สมาจากเมืองใกล้เคียงแทน
วิหารไฟนี้เคยได้รับการเสนอชื่อเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 1998 โดย Gulnara Mehmandarova ในวันที่ 19 ธันวาคม 2007 วิหารไฟนี้ได้รับสถานะเป็นแหล่งอนุรักษ์ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมภายใต้รัฐกำหนดของประธานาธิบดีอาเซอร์ไบจาน
โซโฮ ทะกุอัง
โซโฮ ทะกุอัง เป็นพระนิกายเซน เกิดในปี พ.ศ. 2116 ที่เมืองทาจิมะ (อยู่ในจังหวัดเฮียวโงะตอนเหนือ ในปัจจุบัน) ในประเทศญี่ปุ่น เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2188 ด้วยวัย 72 ปี
คันเดอร์ชเตค
คันเดอร์ชเตค (Kandersteg) เป็นหมู่บ้านในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีประชากร 1,283 คน ตั้งอยู่ในหุบเขาที่มีแม่น้ำคันเดอร์ไหลผ่านที่ระดับความสูง 1,174 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทางตะวันตกของเขายุงเฟรา เป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเสียงในเรื่องทัศนียภาพภูเขา เศรษฐกิจของหมู่บ้านนี้ขึ้นกับการท่องเที่ยวเป็นหลัก นอกจากนี้ บริเวณริมหมู่บ้านยังเป็นที่ตั้งของค่ายลูกเสือนานาชาติ ซึ่งในแต่ละปีจะมีลูกเสือจากทั่วโลกมาจัดกิจกรรมกว่าปีละ 11,000 คน
แหล่งข้อมูลอื่น
46.5°N, 7.66667°W
อิสโกดาร์
อิสโกดาร์ (Искодар) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตดาร์ดาร์ในเขตอัยนี
ฉลามมะนาว
ปลาฉลามมะนาว (อังกฤษ: Lemon shark) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Negaprion brevirostris ) เป็นสปีชีส์ของปลาฉลามจากวงศ์ปลาฉลามครีบดำ(Carcharhinidae) และจัดเป็นสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์โดยสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ ฉลามมะนาวสามารถเติบโตได้ยาวถึง 3.4 เมตร (11 ฟุต) มักพบในน่านน้ำกึ่งเขตร้อนที่ตื้นและเป็นที่ทราบกันดีว่าอาศัยอยู่และกลับไปยังแหล่งเพาะพันธุ์เฉพาะเพื่อการเพาะพันธุ์ มักหาอาหารในเวลากลางคืน ฉลามเหล่านี้ใช้อวัยวะรับไฟฟ้าเพื่อค้นหาปลา ฉลามมะนาวไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อมนุษย์มากนักและเราก็ไม่ทราบอายุขัยของฉลามมะนาวอย่างแน่ชัด แต่ตามปกติแล้วฉลามมักจะมีอายุ 25 ถึง 30 ปี
การสะท้อน (คณิตศาสตร์)
การสะท้อน (reflection) ต้องมีรูปต้นแบบที่ต้องการสะท้อนและเส้นสะท้อน (reflection line หรือ Mirror line) การสะท้อนรูปข้ามเส้นสะท้อนเสมือนกับการพลิกรูปข้ามเส้นสะท้อนหรือการดูเงา สะท้อนบนกระจกเงาที่วางบนเส้นสะท้อน การสะท้อนเป็นการแปลงที่มีการจับคู่กันระหว่างจุดแต่ละจุดบนรูปต้นแบบกับจุดแต่ละจุดบนรูปสะท้อน โดยที่
เรือเหาะ
เรือเหาะ (airship) หรือ บัลลูนเรือบิน (dirigible balloon) เป็นยานบินเบากว่าอากาศประเภทหนึ่งที่สามารถเคลื่อนที่ผ่านอากาศด้วยพลังงานของตัวเอง โดยยานบินเบากว่าอากาศจะลอยตัวด้วยถุงบรรจุแก๊สขนาดใหญ่ซึ่งบรรจุแก๊สยกตัวที่มีความหนาแน่นน้อยกว่าอากาศโดยรอบ
ในช่วงต้นของเรือบินแก๊สยกตัวที่ใช้คือไฮโดรเจนเนื่องจากมีสมรรถนะการยกตัวสูงและหาได้ง่าย ขณะที่แก๊สฮีเลียมมีสมรรถนะการยกตัวที่เทียบเท่ากันและไม่ติดไฟซึ่งแตกต่างจากไฮโดรเจนแต่หายากและมีราคาค่อนข้างแพง ที่สำคัญการผลิตฮีเลียมปริมาณมากเริ่มต้นในสหรัฐและใช้งานเฉพาะเรือเหาะภายในประเทศตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่ง เรือเหาะที่สร้างขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ 1960 ใช้ฮีเลียมเป็นส่วนใหญ่ถึงกระนั้นก็มีเรือเหาะบางส่วนที่ใช้อากาศร้อน
ถุงบรรจุแก๊สของเรือเหาะอาจเป็นถุงใบเดียวหรือหลายใบ เรือเหาะมีพื้นที่สำหรับเครื่องยนต์ ลูกเรือ และสัมภาระซึ่งโดยทั่วไปจะอยู่ใน "กอนโดลา" (gondola) หนึ่งหรือหลายแห่งซึ่งแขวนอยู่ด้านล่างถุงบรรจุแก๊ส
ตารีกีปัส
ตารีกีปัส (Tari Kipas) เป็นศิลปะการแสดงระบำพื้นเมืองที่เป็นวัฒนธรรมร่วมของทางภาคใต้ของประเทศไทย มาเลเซีย และซูลาเวซีใต้ของอินโดนีเซีย ที่ใช้พัดประกอบการแสดง ประกอบกับเพลงที่มีความไพเราะน่าฟัง ลีลาท่ารำจึงอ่อนช้อย และเป็นการแสดงที่แพร่หลายในหมู่ชาวไทยมุสลิม โดยเฉพาะในจังหวัดปัตตานี นอกจากนั้นยังได้นำไปเผยแพร่ยังต่างประเทศ ในงานมหกรรมพื้นบ้านโลกอีกด้วย
ความหมายของชื่อ
คำว่า "ตารีกีปัส" มาจากภาษามลายูสองคำที่ว่า "ตารี" ที่แปลว่า ระบำ หรือ ฟ้อนรำ และคำว่า "กีปัส" ที่แปลว่า พัด ดังนั้นคำนี้จึงแปลว่า การฟ้อนรำที่ใช้พัดประกอบการแสดง
ประเทศอินโดนีเซีย
ตารีกีปัสเป็นการแสดงพื้นเมืองของชาวโกวาในซูลาเวซีใต้ บางครั้งรู้จักกันในชื่อ กีปัสปากาเรอนา (Kipas Pakarena) โดย ปากาเรอนา แปลว่า "เล่น" เชื่อกันว่ามีการร่ายรำมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรโกวาในสมัยโบราณ.
เชื่อกันว่ากีปัสปากาเรอนาบอกเล่าเรื่องราวของการจากลาของคนบนโบติงลังงี (Boting Langi) คือสวรรค์ กับคนลิโน (Lino) คือคนที่ยังอยู่บนโลก การแสดงนี้แสดงให้เห็นถึงความประณีตของสตรีโกวาที่มีความนอบน้อมต่อสามี นอกจากนี้การแสดงยังมีกฎให้ทำตาหรี่ ห้ามลืมตามาก และห้ามยกขาสูงเกินไป บวกกับการแสดงชุดนึงมีความยาวประมาณ 2 ชั่วโมง ทำให้ผู้แสดงต้องมีความแข็งแรงทางกายมาก
ปัจจุบันตารีกีปัสเป็นหนึ่งในการแสดงของซูลาเวซีใต้ และเป็นวัฒนธรรมร่วมของภูมิภาคดังที่พบในมาเลเซีย และไทยทางใต้
ประเทศไทย
การแสดงชุดนี้ได้รับการฟื้นฟูโดยคณะครูโรงเรียนยะหริ่ง อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ควบคุมการฝึกซ้อมโดย อาจารย์สุนทร ปิยะวสันต์ ซึ่งได้มีโอกาสเดินทางไปประเทศมาเลเซีย เมื่อปี พ.ศ. 2518 ก็ได้ชมการแสดงของรัฐต่าง ๆ หลายชุด เมื่อเดินทางกลับมาประเทศไทย ก็ได้เล่าถึงการแสดงดนตรีและนาฏศิลป์ของมาเลเซียที่ได้ไปชมให้ผู้เฒ่าผู้แก่ฟัง และได้ทราบว่าเมืองยะหริ่งเดิมก็เคยมีการแสดงที่คล้ายคลึงกันกับของมาเลเซียหลายชุด ดังนั้นจึงได้คิดฟื้นฟูการแสดงพื้นเมืองชุดต่าง ๆ ขึ้น โดยเฉพาะชุดตารีกีปัส ได้นำออกแสดงครั้งแรกเนื่องในงานเลี้ยงเกษียณอายุข้าราชการครูโรงเรียนยะหริ่ง ต่อมาได้มีการถ่ายทอดการแสดงชุดตารีกีปัสไปสู่ประชาชนครั้งแรก โดยเปิดสอนให้กับคณะลูกเสือของจังหวัดปัตตานี เพื่อนำไปแสดงในงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ ณ จังหวัดชลบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2522 และได้ทำชื่อเสียงให้กับจังหวัดปัตตานี เมื่อได้รับการคัดเลือกเป็นระบำชุดเปิดสนามงานกีฬาเขตแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 14 ของจังหวัดปัตตานี เมื่อปี พ.ศ. 2524 นับว่าการแสดงชุดตารีกีปัสได้เผยแพร่ไปทั่วประเทศไทยและยังเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปอย่างกว้างขวาง
ลักษณะ
การแสดงตารีกีปัส มีรูปแบบการแสดงเป็นหมู่ระบำ ซึ่งรูปแบบการแสดงมีอยู่ 2 ลักษณะคือ
เครื่องแต่งกาย
การแต่งกายฝ่ายหญิงแต่งกายตามแบบที่ได้รับการปรับปรุงประดิษฐ์ขึ้นเพื่อใช้เป็นการแต่งกายของตารีกีปัส เช่น การแต่งกายฝ่ายชายแต่งกายตามการแต่งกายของตารีกีปัส เช่น
เครื่องดนตรี
เครื่องดนตรีประกอบการแสดงตารีกีปัส ได้แก่ ไวโอลิน แมนโดลิน ขลุ่ย รำมะนา ฆ้อง มาราคัส บทเพลงที่ใช้ประกอบการแสดง เป็นเพลงที่ไม่มีเนื้อร้องแต่บรรเลงดนตรี มีท่วงทำนองไพเราะอ่อนหวาน สนุกสนานเร้าใจ ชื่อเพลง อินังจีนา (Inang Cina) เป็นเพลงพื้นบ้านมลายูที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีจีน
พระวัปปเถระ
พระวัปปะ หรือ พระวัปปะเถระ เป็นพระภิกษุสาวกของพระพุทธเจ้า เป็นหนึ่งในปัญจวัคคีย์ และพระอสีติมหาสาวก พระวัปปะ เมื่อได้ตรัสรู้ธรรมแล้ว มีบทบาทสำคัญในการช่วยเผยแพร่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล ท่านดำรงอายุพอสมควรแก่กาลก็ดับขันธปรินิพพาน
ชาติกำเนิด
พระวัปปะ เกิดในตระกูลพราหมณ์ในกรุงกบิลพัสดุ์ เดิมชื่อ “วัปปะ”
สาเหตุที่ออกบวช
เนื่องด้วยพราหมณ์ผู้เป็นบิดาของท่าน เคยเป็นพราหมณ์ 1 ใน 8 คนที่ได้รับนิมนต์เข้ารับภัตตาหารในพระราชวังกรุงกบิลพัสดุ์ในวันขนานพระนามเจ้าชายสิทธัตถะ และได้ทำนายว่าเจ้าชายสิทธัตถะหากออกผนวชจะได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า บิดาของท่านจึงตั้งใจว่าหากเจ้าชายออกผนวชตนจะออกบวชตาม แต่ด้วยบิดาของท่านมีอายุมากแล้ว และเกรงว่าตนอาจจะอยู่ไม่ถึงวันที่เจ้าชายบรรลุเป็นพระอรหันต์ ท่านจึงสั่งเสียให้ลูกชายคือวัปปะพราหมณ์ออกบวชหากเจ้าชายออกผนวชตามคำทำนาย โดยเมื่อเจ้าชายออกบวชท่านได้ตามโกณฑัญญะพราหมณ์และบุตรพราหมณ์ 108 จำนวน 3 คนออกบวชด้วย
ประวัติของท่านหลังจากนี้คล้ายคลึงกับประวัติท่านพระอัญญาโกณฑัญญะ
ดูเพิ่มได้ที่ พระอัญญาโกณฑัญญะ
ความสำคัญในพระพุทธศาสนา
พระวัปปะแม้จะเป็นหนึ่งใน 5 ของกลุ่มพระปัญจวัคคีย์ แต่หลังจากตรัสรู้ธรรมแล้ว ท่านไม่ปรากฏบทบาทสำคัญในทางพระพุทธศาสนาในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา แต่อย่างไรก็ดีท่านก็ถือว่าเป็นผู้มีส่วนสำคัญในการช่วยพระพุทธเจ้าเผยแผ่พระพุทธศาสนาในช่วงต้นพุทธกาล
บั้นปลายชีวิต
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธปรินิพพานเมื่อใดและที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
ไซ (นักร้อง)
ไซ หรือชื่อจริงว่า พัก แจ-ซัง (Psy, Park Jae-Sang; ฮันกึล: 싸이, 박재상; เกิด 31 ธันวาคม ค.ศ. 1977) เป็นแร็ปเปอร์และนักร้องชาวเกาหลีใต้ จบการศึกษาด้านดนตรีจากมหาวิทยาลัยบอสตัน และวิทยาลัยดนตรีเบิร์กเลย์ สหรัฐอเมริกา
มีผลงานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2001 จากอัลบั้มชุด PSY from the PSYcho World! และชุดที่ 2 Sa2/Adult only แต่ก็ถูกแบนเนื่องจากการโปรโมตที่ไม่เหมาะสมกับกลุ่มเยาวชน
ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2002 ไซ ก็ได้มีผลงานทางโซเชียลมีเดีย ชื่อเพลง Champion ซึ่งเพลงนี้ได้ถูกนำไปในการแข่งขันฟุตบอลโลก ปีเดียวกัน ที่เกาหลีใต้และญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพร่วมกัน
จากนั้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 หลังจากเงียบหายไปนานถึง 8 ปี ไซก็ได้ย้ายสังกัดไปเป็น วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งในปี ค.ศ. 2012 ได้มีอัลบั้มชุดที่ 6 คือ  PSY's Best 6th Part 1  ออกมา
ซึ่งในปีเดียวกันนี้ ซิงเกิล Gangnam Style ได้สร้างปรากฏการณ์อย่างมาก ทั้งจังหวะดนตรี, เนื้อหาของเพลง ที่หมายถึง วิถีชีวิตผู้คนในย่านคังนัม ในโซล ที่ฟุ้งเฟ้อ รวมถึงท่าเต้นที่แปลก ๆ คล้าย ๆ การควบม้าสามารถที่จะได้รับความนิยมอย่างล้นหลามทั้งในสหรัฐอเมริกา และอีกหลาย ๆ ประเทศทั่วโลก เฉพาะเว็บไซต์ยูทูบมีการคลิกดูเพลงนี้มากถึง 2,400 ล้านครั้งติดท็อปสถิติอันดับ 1 ของการคลิกดูยูทูบที่มากที่สุดและมีจำนวนผู้กดไลค์มากที่สุดถึง 2,234,180 ครั้ง (ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2012) จนถูกบันทึกเป็นสถิติในหนังสือกินเนสส์ ถือเป็นปรากฏการณ์ครั้งสำคัญของวงการเพลงเกาหลี ที่ทำให้หลายคนที่ไม่ได้สนใจเพลงเกาหลี หันมาให้ความสนใจ ทั้งที่ไซมีภาพลักษณ์ที่แตกต่างไปจากไอดอลเกาหลีคนอื่น ๆ คือ ไม่หล่อ ไม่มีเสน่ห์ดึงดูด แต่มีความตลกแทน มีศิลปินชาวตะวันตกหลายคนได้ชมเชย ไซซึ่งเป็นผู้ที่ออกแบบท่าเต้นเพลงนี้เอง ไม่ว่าจะเป็น จัสติน บีเบอร์, ร็อบบี้ วิลเลียมส์, เอ็มมิเน็ม และบริตนีย์ สเปียส์ เป็นต้น รวมถึงการแปลงเพลง หรือเลียนแบบตัดต่อเป็นคลิปต่าง ๆ ไปทั่ว นอกจากนี้แล้ว Gangnam Style ยังคว้ารางวัลจากรายการ Music Bang และ M Countdown ติดต่อกันหลายสัปดาห์ ทำให้ได้รับเชิญเป็นแขกพิเศษร่วมงาน 2012 MTV Music Video Awards ที่สหรัฐอเมริกา เช่นเดียวกับที่ เรน นักร้องเกาหลีอีกคนที่ก่อนหน้านั้นเคยได้รับเชิญมาแล้ว
ชีวิตส่วนตัว ไซสมรสแล้ว มีลูก 2 คน นอกจากผลงานเพลงแล้ว ไซยังมีร้านขายรามยอนหรือราเม็งในแบบเกาหลีเป็นของตัวเองร้านแรกที่ชั้น 1 โซนเค-ดิสทริกต์ ศูนย์การค้าโชว์ดีซี ถนนพระราม 9 ที่ประเทศไทยด้วย โดยมีการเปิดด้วยการโชว์ตัวพร้อมศิลปินนักร้อง นักแสดงเกาหลีหลายคนในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2017 อันเป็นวันที่เปิดศูนย์การค้านี้อย่างเป็นทางการ
8 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ไซได้มีซิงเกิ้ลใหม่ Hangover ที่มี สนู้ปด๊อก แร็ปเปอร์ระดับโลกชาวอเมริกันร่วมผลงานด้วย
การแสดงมิวสิกวิดีโอ
รายชื่อมิวสิกวิดีโอที่มีไซเป็นแขกรับเชิญหรือเป็นนักแสดงรับเชิญ
มาตราทองคำ
มาตราทองคำ (gold standard) เป็นระบบเงินตราซึ่งหน่วยวัดมูลค่าทางเศรษฐกิจมาตรายึดกับทองคำปริมาณคงที่หนึ่ง มาตราทองคำใช้เป็นพื้นฐานของระบบเงินตราระหว่างประเทศตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1870 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1920 และตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ถึงปี 1932 ตลอดจนตั้งแต่ปี 1944 ถึง 1971 เมื่อสหรัฐเลิกการให้แปลงเงินดอลลาร์สหรัฐกับทองคำ ซึ่งเป็นการยุติระบบเบรตตันวูดส์ ทั้งนี้ หลายรัฐยังมีทองคำสำรองปริมาณพอสมควร
ในอดีต มาตราเงินและระบบโลหะสองชนิด (bimetallism) ใช้กันแพร่หลายกว่ามาตราทองคำ การเปลี่ยนมาใช้มาตราทองคำเป็นระบบเงินตราต่างประเทศล้วนเป็นอุบัติเหตุ ความผิดปกติของเครือข่าย และผลจากสถานการณในอดีต (path dependency) บริเตนใหญ่ใช้มาตราทองคำโดยพฤตินัยจากอุบัติเหตุในปี 1717 เมื่อเซอร์ไอแซก นิวตัน ซึ่งขณะนั้นเป็นหัวหน้าโรงกษาปณ์หลวง ตั้งอัตราแลกเปลี่ยนเงินเป็นทองคำต่ำเกินไป ทำให้เหรียญเงินหมดไปจากระบบ เมื่อบริเตนใหญ่กลายเป็นมหาอำนาจทางการเงินและพาณิชย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รัฐอื่นจึงเริ่มรับระบบการเงินของบริเตนไปใช้ด้วยมากขึ้น ๆ
มาตราทองคำถูกยกเลิกไปเสียส่วนใหญ่ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ก่อนมีการนำกลับมาใช้อย่างจำกัดเป็นส่วนหนึ่งของระบบเบรตตันวูดส์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มาตราทองคำถูกยกเลิกไปเนื่องจากมีความโน้มเอียงต่อความผันผวน ตลอดจนทำให้รัฐบาลเกิดข้อจำกัด คือ ต้องมีอัตราแลกเปลี่ยนคงที่ รัฐบาลไม่สามารถใช้นโยบายการเงินแบบขยายตัวเพื่อลดการว่างงานระหว่างภาวะเศรษฐกิจถดถอย เป็นต้น มีฉันทามติในหมู่นักเศรษฐศาสตร์ว่าการหวนกลับไปใช้มาตราทองคำจะไม่เกิดประโยชน์ และนักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ปฏิเสธแนวคิดที่ว่ามาตราทองคำ "มีประสิทธิภาพในการรักษาเสถียรภาพราคาและช่วยลดความผันผวนของวัฏจักรธุรกิจระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19"
เทพนิยาย
เทพนิยาย (fairy tale) หมายถึงงานประพันธ์ที่มีตัวละครจากความเชื่อพื้นบ้าน (เช่น ภูต ยักษ์ คนแคระ แม่มด สัตว์พูดได้) กับเรื่องของเวทมนตร์ และเหตุการณ์ที่ดำเนินไปเกินคาดคิด ในยุคสมัยใหม่มักใช้คำนี้ในความหมายถึงเรื่องราวที่มีมนต์เสน่ห์กับความสุขอย่างพิเศษ เช่นในคำว่า "จบแบบเทพนิยาย" (หมายถึง "จบอย่างมีความสุข") แม้ว่าในความจริงแล้ว เทพนิยายไม่ได้จบอย่างมีความสุขเสมอไปทุกเรื่อง นอกจากนี้ คำว่า "เทพนิยาย" ยังอาจใช้ในความหมายว่า เรื่องเหลือเชื่อที่เกินจะเป็นความจริงได้
ในวัฒนธรรมที่เชื่อกันว่าปีศาจกับเหล่าแม่มดมีตัวตนจริง ผู้เล่าเรื่องจะเอ่ยถึงเรื่องราวเหมือนกับว่าเป็นประวัติศาสตร์จริง ๆ ที่เคยเกิดขึ้นนานมาแล้ว บางครั้ง เทพนิยาย ก็หมายรวมถึง ตำนาน ด้วย อย่างไรก็ดี ส่วนที่ไม่เหมือน ตำนาน หรือ มหากาพย์ ก็คือ เทพนิยายจะไม่อ้างอิงถึงสิ่งที่มีจริงในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นศาสนา สถานที่ บุคคล หรือเหตุการณ์ใด ๆ เหตุการณ์ในเทพนิยายเกิดขึ้นเมื่อ "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว" ที่ไม่สามารถระบุเวลาอย่างแน่ชัดได้
เป็นการยากที่จะสืบหาประวัติความเป็นมาของเทพนิยาย เพราะสิ่งที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีแต่เพียงงานเขียนที่เป็นเอกสารเท่านั้น แต่นักเล่านิทานได้สืบทอดเรื่องราวกันมานานหลายศตวรรษแล้ว ซึ่งเทพนิยายอาจเกิดขึ้นมานานพอ ๆ กัน แม้ในช่วงนั้นยังไม่สามารถแยกประเภทได้ชัดเจน คำว่า "เทพนิยาย" บัญญัติขึ้นใช้สำหรับวรรณกรรมประเภทนี้เป็นครั้งแรกโดยมาดามดัลนอย (Madame d'Aulnoy) ปัจจุบันยังคงมีการประพันธ์เทพนิยายและเรื่องราวที่สืบเนื่องจากเทพนิยายอยู่เสมอ
เทพนิยายในยุคก่อนประพันธ์ขึ้นสำหรับผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่พอ ๆ กับเด็ก มีลักษณะใกล้เคียงกับงานประพันธ์แบบ précieuses ในวรรณกรรมฝรั่งเศส พี่น้องตระกูลกริมม์เรียกผลงานของพวกเขาว่าเป็น นิทานสำหรับเด็กและครอบครัว เมื่อเวลาผ่านไป เทพนิยายก็มีความเกี่ยวพันกับเด็กมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในการศึกษาวรรณกรรมประเภทนิทานพื้นบ้าน มีการแบ่งประเภทเทพนิยายหลายวิธี ระบบที่น่าสนใจได้แก่ระบบการจัดประเภทของอาร์นี-ทอมป์สัน (Aarne-Thompson) และการวิเคราะห์ของ วลาดิเมียร์ พร็อพพ์ การศึกษาเทพนิยายในแบบอื่นนิยมการแปลความหมายของจุดสำคัญในนิยาย แต่ไม่มีโรงเรียนแห่งไหนตีความเทพนิยายแบบนั้น
ประวัติ
เทพนิยายเป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมานานแล้วก่อนจะมีการบันทึกเป็นตัวอักษร เรื่องราวต่างๆ มักถูกเล่าหรือแสดงท่าทางประกอบมากกว่าจะถูกเขียนลงไป และส่งต่อผ่านกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ด้วยเหตุนี้ประวัติความเป็นมาของวรรณกรรมประเภทนี้จึงคลุมเครืออย่างมาก เทพนิยายที่เก่าแก่ที่สุดที่พบว่ามีการจารึกไว้ คือเทพนิยายของอียิปต์โบราณ ประมาณ 1300 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นก็ปรากฏงานเขียนเกี่ยวกับเทพนิยายเรื่อยมา เช่นในงานเขียนเรื่อง The Golden Ass รวมทั้งตำนานของคิวปิดและไซคี (โรมันโบราณ ประมาณ ค.ศ. 100-200) หรือในงานเขียนเรื่อง Panchatantra(หิโตปเทศ) (อินเดีย ค.ศ. 200-300)
ดิกก์
ดิกก์ (Digg) เป็นเว็บไซต์ที่เน้นข่าวเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ โดยผสม social bookmarking บล็อก และการเชื่อมโยงเนื้อหาเว็บ เข้าด้วยกัน และมีการกรองคัดเลือกเนื้อหาในลักษณะการร่วมลงคะแนนที่ทุกคนเท่าเทียมกัน (ไม่มีลำดับชั้น) เนื้อหาข่าวและเว็บไซต์จะถูกส่งเข้ามาโดยผู้ใช้ จากนั้นจะถูกเลื่อนให้ไปแสดงที่หน้าแรกผ่านระบบการจัดอันดับโดยผู้ใช้ ซึ่งแตกต่างจากระบบการกรองคัดเลือกเนื้อหาในเว็บไซต์อื่น ๆ จำนวนมากใช้อยู่
โกงกางใบใหญ่
โกงกางใบใหญ่ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rhizophoraceae เปลือกลำต้นสีเทาเข้มถึงดำ แตกเป็นร่อง รอบ ๆ โคนต้นมีรากค้ำยันเพื่อพยุงลำต้นให้แข็งแรง สามารถดำรงต้นได้ในดินโคลน ใบเดี่ยว ไม่ผลัดใบ เรียงเป็นคู่ตรงข้าม ใบสีเขียวอ่อนมีจุดดำที่ก้านใบ ใบเกล็ดสีแดง หุ้มยอดอ่อน ดอกเป็นดอกช่อ ออกที่ง่ามใบ กลีบเลี้ยงสีเหลืองอ่อน มี 4 กลีบ กลีบดอกสีขาว 4 กลีบ มีกลิ่นหอม ผลเดี่ยว ทรงคล้ายลูกข่าง สีน้ำตาล ผิวของผลหยาบสาก ผลงอกตั้งแต่อยู่บนต้น เป็นฝักตรงสีเขียวอ่อน ส่วนที่ติดกับขั้วมีกลีบเลี้ยง
พบในป่าชายเลน เป็นไม้ใช้ก่อสร้าง เผาถ่าน น้ำจากเปลือกใช้ล้างแผลและดื่มแก้ท้องร่วง
ซาบอเทจ (อัลบั้มแบล็กซับบาธ)
ซาบอเทจ (Sabotage) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่หกของ วงเฮฟวีเมทัลอังกฤษ แบล็ก ซับบาธ วางขายในเดือนมิถุนายน 1975
ช่วงบันทึก
แบล็ก ซับบาธ เริ่มทำอัลบั้มที่หกของพวกเขาในเดือน กุมภาพันธ์ 1975 ที่มอร์แกนสตูดิโอ ในอังกฤษ พวกเขามีมุมมองในผลงานดนตรีที่แตกต่างมากขึ้นจากการทำอัลบั้ม Sabbath Bloody Sabbath มือกีตาร์ Tony Iommi กล่าวว่าในการทำอัลบั้มที่ผ่านมาทำให้พวกเรามีเทคนิคทางด้านดนตรีมากขึ้น
ช่วงวางขายและการตอบรับ
อัลบั้มนี้วางขายเมื่อ 27 มิถุนายน 1975 แบล็ก ซับบาธได้รับความเห็นจาก Rolling Stone ว่า"อัลบั้มนี้ไม่ได้เป็นเพียงอัลบั้มที่ดีที่สุดตั้งแต่การทำอัลบั้ม Paranoid แต่มันอาจจะดีที่สุดที่เคยมีมา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ดของ อังกฤษ ได้อันดับที่ 7 และอันดับที่ 28 ของอเมริกา มียอดขาย 60,000 แผ่น
รายชื่อเพลง
ทุกเพลงแต่งโดยสมาชิกของวง แบล็ก ซับบาธ
ซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)
ซานโฮเซเดิมมีฐานะเป็นเพียงเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชุมชนจนกระทั่งใน พ.ศ. 2367 ในปีนี้คอสตาริกาได้มีการเลือกตั้งประมุขแห่งรัฐครั้งแรก ฮวน โมรา เฟร์นันเดซ ตัดสินใจย้ายที่ตั้งรัฐบาลจากการ์ตาโก ซึ่งเป็นเมืองหลวงสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปน และเริ่มต้นใหม่ที่ซานโฮเซนี้
เมืองหลวงใหม่ที่ซานโฮเซเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และขยายตัวเข้าสู่หุบเขาตอนกลาง จากการสำรวจใน พ.ศ. 2561 กรุงซานโฮเซมีประชากร 342,188 คน (เฉพาะในเทศบาล) ซึ่งครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นช่วงที่มีการเพิ่มประชากรสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จากที่ใน พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) เมืองนี้มีประชากรเพียง 86,900 คน ทำให้เขตนครหลวงกินพื้นที่ออกไปเกินเขตซานโฮเซ และครอบคลุมจำนวนประชากร 1 ล้านคน
เนื่องจากกำเนิดขึ้นในช่วงหลังคริสต์ศตวรรษที่ 18 จึงทำให้กรุงซานโฮเซมีสถาปัตยกรรมสมัยอาณานิคมสเปนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเมืองหลวงอื่น ๆ ในลาตินอเมริกา ต่อมา ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2427 ซานโฮเซกลายเป็นเมืองแรกในลาตินอเมริกาที่ส่องสว่างด้วยพลังงานไฟฟ้า
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา เป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ ในสังกัดสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี เริ่มเปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2504 และได้รับการเปลี่ยนแปลงสภาพเป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ ในปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเป็นหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ 1 ใน 2 แห่งของประเทศไทย
ประวัติ
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา เริ่มเปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ในสมัยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยใช้ชื่อว่า "โรงพิมพ์สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี" อยู่ภายใต้การควบคุมและการบริหารงานของกองโรงพิมพ์ สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี
ต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีได้รับโอนกองโรงพิมพ์และโรงพิมพ์สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี ตามพระราชบัญญัติโอนกิจการบริหารในสำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2517 ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เป็นต้นมา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี มีนโยบายให้โรงพิมพ์สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีการบริหารงานในลักษณะหน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (Service Delivery Unit) ภายใต้ชื่อ "สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา"
งานพิมพ์ของสำนักพิมพ์
สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา มีหน้าที่บริการด้านการผลิตสิ่งพิมพ์ของราชการ โดยมีผลงานพิมพ์ที่สำคัญ คือ
เซโรโบด
เซโรโบด (Зеробод) เป็นหมู่บ้านในแคว้นซุฆด์, ภาคเหนือของประเทศทาจิกิสถาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจาโมอัตดาร์ดาร์ในเขตอัยนี
ชาติชาย พุคยาภรณ์
นายชาติชาย พุคยาภรณ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ อดีตรองเลขาธิการ พรรคประชาธิปัตย์ เป็นทายาทผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศรีปทุม
ประวัติ
นายชาติชาย เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของ ดร.สุข พุคยาภรณ์ อดีตนักการเมืองสังกัดพรรคชาติไทย และนางมาลินี พุคยาภรณ์ และเป็นน้องชายของ ดร.รัชนีพร พุคยาภรณ์ พุกกะมาน อธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีปทุม
งานการเมือง
ชาติชาย พุคยาภรณ์ เป็นผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อของพรรคไทยรักไทย เมื่อปี พ.ศ. 2548 เคยเป็นผู้ช่วยนายสุรนันทน์ เวชชาชีวะ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ทำหน้าที่เป็นเลขานุการ นายแพทย์วรรณรัตน์ ชาญนุกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยต่อจากนางนฤมล ศิริวัฒน์
นายชาติชาย พุคยาภรณ์ ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในการร่วมรัฐบาลนายอภิสิทธ์ เวชชาชีวะ พ.ศ. 2551 และลาออกเพื่อหลีกทางให้นายศุภชัย โพธิ์สุ ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 ต่อมาจึงย้ายมาร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต้มยำกุ้ง
ประวัติ
สำหรับประวัติของอาหารชนิดนี้ ไม่มีหลักฐานแน่ชัดที่บอกถึงจุดกำเนิดของอาหารชนิดนี้ แต่อาจารย์สุจิตต์ วงษ์เทศได้เขียนถึง ต้มยำกุ้ง ไว้ว่า “เมื่อรับข้าวเจ้าจากอินเดียเข้ามาพร้อมกับการค้าทางทะเลอันดามันและศาสนาพราหมณ์-พุทธทำให้ “กับข้าว”เปลี่ยนไปเริ่มมี “น้ำแกง” เข้ามาหลากหลาย ทั้งแกงน้ำข้นใส่กะทิแบบอินเดียกับแกงน้ำได้แบบจีน“
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศคาซัคสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศคาซัคสถานทั้งสิ้น 5 แหล่ง
ต้มยำกุ้ง
ประวัติ
ใน ปะทานุกรม การทำของคาวหวานอย่างฝรั่งแลสยาม (พ.ศ. 2441) มีสูตร ต้มยำกุ้งทรงเครื่อง ซึ่งดูจะแตกต่างมากจากต้มยำกุ้งในปัจจุบัน ระบุว่า "…เนื้อหมูต้มแล้วฉีกหนักสามบาท ปลาใบไม้เผาแล้วทุบฉีกสองบาท ปลาแห้งเผาแล้วฉีกสองบาท กระเทียมดองปอกเอาแต่เนื้อซอยสามบาท แตงกวาปอกเปลือกแล้วซอยสามบาท มะดันซอยสามบาท พริกชี้ฟ้าหั่นหนึ่งบาท ผักชีเด็ดหนึ่งบาท…" ส่วนวิธีทำระบุว่า "เอากุ้งสดมาต้มกับน้ำท่า ใส่น้ำปลาหนักสองบาท ต้มไปจนเนื้อกุ้งสุก…ตักเอาน้ำต้มกุ้งสามสิบแปดบาทใส่ลงในชาม แล้วเอากุ้งปอกเอาแต่เนื้อฉีกเป็นฝอยหนักสี่บาท น้ำกระเทียมดองหนึ่งบาท น้ำปลาเจ็ดบาท น้ำตาลทรายหกสลึง ใส่ลงในน้ำต้มกุ้ง แล้วเอาของที่ชั่งไว้ใส่ลงด้วย…ถ้าไม่เปรี้ยว เอาน้ำมะนาวเติมอีกก็ได้ เมื่อรศดีแล้วเอาพริกชี้ฟ้ากับผักชีโรย เปนใช้ได้"
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศคาซัคสถาน
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศคาซัคสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง ดังนี้
ต้มยำกุ้ง
ประวัติ
ส่วนในหนังสือ ของเสวย (พ.ศ. 2507) ตำรับอาหารจากหม่อมราชวงศ์กิตินัดดา กิติยากร มีลักษณะคล้ายคลึงกับสูตรต้มยำกุ้งที่รู้จักกันอยู่ในปัจจุบัน
อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน
"อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" (A World To Believe In) เป็นเพลงของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ต่อมาเซลีนได้ขับร้องเพลงนี้ร่วมกับยูนะ อิโตะ นักร้องชาวญี่ปุ่น และได้ออกจำหน่ายรูปแบบซิงเกิล ในชื่อเพลงใหม่ว่า "อานาตะกะอิรุคางิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" อันเป็นบทเพลงที่มีคำร้องผสมระหว่างภาษาอังกฤษจากต้นฉบับเดิมของเพลงนี้ในอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส และคำร้องภาษาญี่ปุ่นซึ่งมีการประพันธ์ขึ้นใหม่ นอกจากนี้ยังมีฉบับคำร้องภาษาญี่ปุ่นซึ่งยูนะขับร้องเองทั้งหมดบรรจุภายในซิงเกิล
ในปี พ.ศ. 2551 เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ได้นำมาปรับคำร้องใหม่เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง มาโบโรชิโนะยามาไตโกกุ (โรมะจิ: Maboroshi no Yamataikoku) อันเป็นผลงานการขับร้องโดยเซลีน ดิออน และได้ออกเผยแพร่เพลงนี้ในรูปแบบซิงเกิล เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2551
ข้อมูลเพลง
"อานาตะกะอิรุคางิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" (/Anata Ga Iru Kagiri~A World To Believe In~/; เป็นซิงเกิลที่สองของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม เทกกิงแชนเซส  อัลบั้มภาษาอังกฤษของเธอ  ขับร้องร่วมกับนักร้องชาวญี่ปุ่น ยูนะ อิโตะ (Yuna Ito) ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น โดยชื่อภาษาญี่ปุ่นหมายความว่า "ตราบเท่าที่เธออยู่ที่นี้"
เพลงนี้ประพันธ์โดยทิโนะ อิสโซะ (Tino Izzo) และ โรซานนา ซีซิโอลา (Rosanna Ciciola) ทิโนะเคยทำงานร่วมกับเซลีนใน พ.ศ. 2550 สำหรับอัลบัม แดล โดยเป็นผู้อำนวยเพลง "องเซแตเมอาโกซ" (On s'est aimé à cause) ทั้งนี้ ทิโนะยังเคยอำนวยการเพลง"ตูแพรดูบอเนอร์" (Tout près du bonheur) และเพลง "ปลูว์โอเกอมัว" (Plus haut que moi) อีกด้วย
เพลงนี้แต่เดิมเป็นเพลงที่เซลีนร้องเดี่ยวในอัลบัมดังกล่าว แต่หลังจากที่เซลีนได้สดับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" (My Heart Will Go On) อันเป็นเพลงของเธอที่ยูนะ อิโตะนำไปขับร้องใหม่ในอัลบัม ทริบิวต์ทูเซลีนดิออน (Tribute To Celine Dion) อันผลิตขึ้นเพื่อเฉลิมวาระที่เซลีนประกอบอาชีพนักร้องครบยี่สิบห้าปีใน พ.ศ. 2550 เซลีนจึงเชิญยูนะมาขับร้องเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ด้วยกันในภาคภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น บันทึกเสียงที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
อนึ่ง ยูนะ อิโตะ ได้ร่วมการแสดงหนึ่งใน คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส ของเซลีน ดิออน ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศญี่ปุ่นด้วย
ซิงเกิลนี้เปิดตัวในอันดับที่ 8 ชาร์ตออริกอนของประเทศญี่ปุ่น ด้วยยอดขาย 11,778 ชุด ในสัปดาห์ต่อมาตกมาอยู่ในอันดับที่ 22 ด้วยยอดขาย 5,399 ชุด และมียอดขายทั้งสิ้น 24,105 ชุด ในเวลา 8 สัปดาห์
"อานาตะกะอิรุคางิริ~อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน~" (U.S.A. mix) ได้บรรจุในอัลบั้มรวมเพลง คอมพลีตเบสต์ (Complete Best) อีกด้วย
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอบันทึกที่ลาส เวกัส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 และนำออกเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2550
อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน: ฮิมิโกะแฟนเทเชีย
มีการปรับทำนองใหม่และแต่งเนื้อร้องใหม่เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมดให้แก่เพลงอะเวิลด์ทูบีลีฟอินข้างต้น ให้ชื่อใหม่ว่า "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน: ฮิมิโกะแฟนเทเชีย" (A World to Believe In: Himiko Fantasia) ซึ่งฉบับใหม่นี้เซลีนได้ขับร้องเพื่อใช้ประกอบภาพยนตร์ญี่ปุ่นเรื่อง มาโบโรชิโนะยามาไตโกกุ (โรมะจิ: Maboroshi no Yamataikoku) ออกฉายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
ซิงเกิลดังกล่าวจะออกวางจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลซีดีในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2551
อ้างอิง
A World to Believe In
สถานีรถไฟอีดีเอสเอ
อีดีเอสเอเป็นสถานีรถไฟลำดับที่ 11 เมื่อนับจากสถานีรถไฟตูตูบัน และเป็นหนึ่งในสามสถานีที่ตั้งอยู่ที่เมืองมากาตี อีกสองสถานีได้แก่สถานีรภไฟบูเอนดีอาและถนนปาไซ อีดีเอสเอเป็นสถานีลำดับสุดท้ายในมากาตีก่อนเข้าสู่เมืองตากีก
เจมส์ บราวน์
เจมส์ โจเซฟ บราวน์ จูเนียร์ (James Joseph Brown, Jr.) (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 - 25 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักร้อง นักแสดง เอนเทอร์เทนเนอร์ ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในวงการเพลงฟังก์กี้ในคริสตวรรษที่ 20 ด้วยเอกลักษณ์ด้านน้ำเสียงและท่าเต้น
เขาเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น หัวหน้าวง บราวน์เป็นผู้ขับเคลื่อนวงการเพลง เขาเป็นอิทธิพลให้กับศิลปินหลายศิลปิน และยังมีอิทธิพลต่อวงการเพลงป็อปแอฟริกัน อย่างเช่น แอฟโฟรบีต, jùjú และ mbalax และยังเป็นต้นแบบของแนวเพลง โก-โก
บราวน์เริ่มในวงการเพลงในปี 1953 และมีชื่อเสียงในทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 แต่ด้วยมีปัญหาหลายอย่างส่วนตัวจึงก้าวถอยไปบ้าง แต่เขาก็ยังมีผลงานเพลงฮิตในทุกทศวรรษจนถึงยุคทศวรรษ 1980
ฉายาของบราวน์ เช่น Soul Brother Number One, Sex Machine, Mr. Dynamite, The Hardest Working Man in Show Business, The King of Funk, Minister of The New New Super Heavy Funk, Mr. Please Please Please Please Her, และ the Godfather of Soul
อ้างอิง
1933 2006
กอบกิจ ทับทิม
กอบกิจ ทับทิม (ก้อ) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2509 หรือที่รู้จักกันในชื่อ ก้อ 18 กะรัต
ประวัติ
เริ่มต้นเข้าสู่วงการเพลงด้วยการชักนำจากคุณอรรถสิทธิ์ (เฮียไฮ้) ผู้จัดการวง ดิ อินโนเซ้นท์ ในสมัยนั้น ให้มาออกอัลบั้มร้องเพลงร่วมกับวงฟองสบู่ โดยผลงานเพลงแรกที่ออกสู่ท้องตลาด คือ เพลงคู่ "หนุ่มเง้าสาวงอน" ในอัลบั้ม พบดาว โดยร้องคู่กับ นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์
จากนั้น ก้อ กอบกิจ กลับมาออกผลงานเพลงอีก 1 ชุด ภายใต้การดำเนินการของคุณอรรถสิทธิ์คือ อัลบั้มชุด '''สั่งรัก ในนามของวงฟองสบู่ มีเพลงร้องเดี่ยว เช่น "สั่งรัก" และ "เด็ดดอกรัก" ซึ่งสมาชิกวงเป็นเพื่อนที่ร่วมเล่นดนตรีและเรียนที่เซนต์คาเบรียลมาด้วยกัน
เกริ่นนำ
แหล่งกำเนิด กทม.
ประเทศไทย
แนวเพลง ป็อป
ส่วนเกี่ยวข้อง 18 กะรัต
ก้อ- กอบกิจ ทับทิม
ประวัติ วง
โดยนักเรียนโรงเรียนเซนต์คาเบรียล ที่รู้จักกัน เป็นเพื่อน ๆ น้อง ๆ ชักชวนกัน มารวมตัวกันเล่นดนตรี ซึ่งมี ตั้ม (ราเมศ มีเมศกุล)
หัวหน้าวง เป็นแกนหลักในการรวบรวมสมาชิก
นอกจากนั้น เขายังเป็นผู้ที่ตั้งชื่อวงเป็นภาษาอังกฤษ ว่า "FongSaBue" อ่านว่า ฟอง-ซา-บู อีกด้วย แต่ต่อมา เพื่อให้ง่ายต่อความเข้าใจ จึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อวงเป็นภาษาไทย ว่า "ฟองสบู่"
สมาชิก ทั้งหมด
กอบกิจ ทับทิม (ก้อ) - ร้องนำ
ราเมศ มีเมศกุล (ตั้ม) - หัวหน้าวง, คีย์บอร์ด
ชวลิต น้อยสุวรรณ (เต๋ย) - เบส
อดิศร น้อยสุวรรณ (เล็ก) - กลอง
คณาสิต ณ หนองคาย (เอ็ม) - กีต้าร์
ประสม เกตุพร (สม) - คีย์บอร์ด
ในตอนแรกที่เริ่มตั้งวง ทางวงยังไม่มีนักร้องนำต่อมาตั้มหัวหน้าวงได้พบกับ ก้อ ซึ่งเป็นเพื่อนนักเรียนต่างห้อง ร้องเพลงเล่น ๆ อยู่
เมื่อได้ฟังเสียงร้องเพลง...แล้วชอบ จึงชักชวนให้เข้ามาเป็นนักร้องนำของวง
เข้าสู่วงการเพลง
และ มีคนแนะนำให้ผู้จัดการของวง ดิ อินโนเซ้นท์ (คุณไฮ้ - อรรถสิทธิ์ เลียวไผ่เงิน) ได้รู้จักกับวง ฟองสบู่
คุณไฮ้มีความสนใจจึงมีการนัดไปพูดคุยเพื่อออกผลงานอัลบั้ม
แต่ในระหว่างที่รวบรวมเพลงอยู่ประมาณปี พ.ศ. 2527 เป็นช่วงที่วงการเพลงสตริงของไทย นิยมการร้องเพลงคู่อย่างมาก
เริ่มมีค่ายเพลงต่าง ๆ นำเพลงลูกกรุงที่เป็นเพลงร้องคู่ กลับมาเรียบเรียงใหม่, ร้องใหม่ , ทำดนตรีใหม่ และ ให้นักร้องรุ่นใหม่ ๆ ขับร้อง
นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ก็เช่นเดียวกันดังนั้น คุณไฮ้ จึงชักชวนให้ ก้อ นักร้องนำของวงมาร้องเพลงคู่ก่อน
โดยแนะนำให้รู้จักกับ นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์ และให้ร้องเพลง "หนุ่มเง้าสาวงอน" คู่กัน ในชุด พบดาว (พ.ศ. 2527)
และต่อมา ก็ยังได้ร้องเพลงคู่กัน อีกหลาย ๆ เพลง ในผลงานของ '''18 กะรัต ด้วย
และเมื่อวงออกผลงานเพลง '''ชุด สั่งรัก
เพลงที่ ไก่ ได้ร้องไว้ในชุดนี้ คือ เพลง "ความรัก" ,
"นกตัวน้อย"
และเพลง "กระจุ๋มกระจิ๋ม"
ผลงาน ซิงเกิ้ล
(ปี พ.ศ. 2528) วง ฟองสบู่ ได้มีผลงานเพลง ในอัลบั้มการกุศล ชุด แด่เธอผู้เป็นที่รัก
คิม จัง-มี
คิม จัง-มี (김장미; ) เกิดวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1992 ที่อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ เป็นนักกีฬายิงปืนหญิงชาวเกาหลีใต้ ที่ซึ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอเข้าแข่งขันในรายการปืนสั้นอัดลมระยะ 10 เมตรหญิง กับปืนสั้น 25 เมตรหญิง
กอบกิจ ทับทิม
ผลงาน ซิงเกิ้ล
ผลงานเพลงชุดนี้ จัดทำขึ้นเพื่อหารายได้สมทบทุน ในการสร้างอาคารอุบัติเหตุฉุกเฉิน ของโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า
คิม จัง-มี
ณ วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2012 คิม จัง-มี ชนะรางวัลเหรียญทองในรายการปืนสั้น 25 เมตรหญิง ภายหลังจากที่เป็นฝ่ายชนะแชมป์เก่าอย่าง เฉิน อิง จากประเทศจีน
ประวัติ
คิม จัง-มีเริ่มเรียนยิงปืนตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนชั้นมัธยมต้น ซึ่งมีความสนใจต่อการยิงปืนอย่างจริงจังเมื่ออายุ 13 ปี มีพี่และน้องสาวอย่างละคน คิม จัง-มีเป็นนักยิงปืนที่ถนัดขวา เธอเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน ค.ศ. 2012 นอกจากนั้นเธอยังเคยเป็นอดีตนักกีฬาเทควันโด ภาษาที่ใช้คือภาษาเกาหลี และนับถือศาสนาพุทธ
กอบกิจ ทับทิม
ผลงาน ซิงเกิ้ล
คุณทนงศักดิ์ ภักดีเทวา ,
คุณนันทิดา แก้วบัวสาย ,
ผลงาน อัลบั้ม
ปี พ.ศ. 2529 วงฟองสบู่ ออกผลงานชุดแรก และ ชุดเดียว คือ "สั่งรัก"
ไม่ได้สังกัดอยู่ในบริษัท หรือค่ายเพลงใด แต่มีคุณไฮ้ (อรรถสิทธิ์ เลียวไผ่เงิน) ให้การสนับสนุนเต็มที่
โดยเพลงในชุดนี้ ส่วนหนึ่ง ก็เป็นเพลงเก่าที่นำมาเรียบเรียงใหม่ ขับร้องใหม่ คือเพลง
"รักตรึงใจ" (ต้นฉบับคือ คุณประภาพร สังข์สุวรรณ) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไผ่สีทอง" ปี พ.ศ. 2522
เพลง "กระจุ๋มกระจิ๋ม" (คำร้อง & ทำนอง โดย พรานบูรพ์) (ประกอบภาพยนตร์ เรื่อง เพื่อนแพง พ.ศ. 2526 จากละครหญิงล้วน เรื่อง โรสิตา)
นอกนั้น สมาชิกในวง คือ ตั้ม และ เอ็ม ได้ช่วยกันแต่ง ทั้งคำร้อง และทำนอง จนสำเร็จเป็นอัลบั้มชุดนี้ขึ้น
ผลงานเพลง ของ นักร้องนำ และ นักร้องรับเชิญ
ก้อ - กอบกิจ และ ไก่ - นิภาวรรณ
'''ชุด พบดาว (ปี พ.ศ. 2527) เพลง "หนุ่มเง้าสาวงอน"
'''18 กะรัต ชุดที่ 1 (ปี พ.ศ. 2527) เพลง "เจ๊ากันพอดี" และเพลง "นี่ไงจ๊ะไก่"
'''18 กะรัต ชุดที่ 2 (ปี พ.ศ. 2528) เพลง "กระต่ายตาซน" และเพลง "เชื่อหรือยัง"
'''18 กะรัต ชุดที่ 3 (ปี พ.ศ. 2529) เพลง "ใจเธอใจฉัน" และเพลง ใจประสานใจ (รวมศิลปิน 18 กะรัต)
'''18 กะรัต ชุดพิเศษ (ปี พ.ศ. 2530) เพลง "ไยต้องรัก" (ก้อ - กอบกิจ) เพลง "อิจฉานก" (ไก่ - นิภาวรรณ)
นักร้องรับเชิญ
ปี พ.ศ. 2532 ไก่ - นิภาวรรณ ก็มีผลงานอัลบั้มเดี่ยว ชุด "แฟนที่แสนดี" สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
โดยมีสมาชิกหลักของวง ดิ อินโนเซนต์ เป็น producer และมาช่วยร้อง chorus ให้
แหล่งที่มา
ก้อ - กอบกิจ ทับทิม
ไก่ - นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์
อ้างอิง
ก้อ - กอบกิจ ทับทิม
ไก่ - นิภาวรรณ ทวีพรสวรรค์ก้อ, ไก่ , ปุ๋ย รายการ ป.ล. ด้วยรักและคิดถึง
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม "พบดาว" ของค่ายเพลง นิธิทัศน์ โปรโมชั่น
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ของกลุ่มนักร้อง 18 กะรัต
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ของวง ฟองสบู่
อาคารอุบัติเหตุฉุกเฉิน ของโรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้า (พ.ศ. 2528)
วัดหลวงราชสัณฐาน
วัดหลวงราชสัณฐาน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
วัดหลวงราชสัณฐานเป็นวัดร้างมาก่อน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2030 ต่อมาเจ้าหลวงวงศ์ผู้ครองเมืองพะเยาได้บูรณปฏิสังขรณ์จนแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2387 ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดหลวง ต่อมาชื่อว่า "วัดหลวงราชสัณฐาน" ได้รับการประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2478
วิหารศิลปะล้านนา ซึ่งมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่ภายใน เป็นภาพจิตรกรรมสีฝุ่นผสมกาว ยางไม้เขียนบนกระดาษสา ผ้าแปะติดอยู่บนผนังไม้ รูปที่เขียนเล่าเรื่องทศชาติชาดกและพุทธประวัติ เมื่อ พ.ศ. 2527 กิดพายุฝนทำให้วิหารพังทลายลงมาทั้งหมดรวมทั้งภาพจิตรกรรมบนแผ่นไม้ด้วย ต่อมามีการสร้างวิหารหลังใหม่ โดยสร้างวิหารบนฐานเดิมและคงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบเดิมไว้ แต่ได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบบ้างในบางส่วน และได้นำภาพจิตรกรรมของเดิมที่ยังเหลืออยู่มาไว้ในวิหารหลังใหม่
เจดีย์ทรงกลมหลังวิหาร และฐานก่ออิฐมีเจดีย์ทรงกลมสลักจากหินทรายขนาดเล็กตั้งตะแคงอยู่ มีการค้นพบสถูปเจดีย์หินทราย 1 องค์ มีลักษณะรูปทรงคล้ายเจดีย์แบบสุโขทัย อยู่ในพุทธศตวรรษที่ 20–21 ตั้งอยู่ด้านหลังวิหาร รูปแบบนี้มีที่พะเยาเท่านั้น
ภาวะอาหารเป็นพิษ
ภาวะอาหารเป็นพิษ (foodborne illness, foodborne disease, ภาษาปาก food poisoning) เป็นความเจ็บป่วยใด ๆ อันเป็นผลมาจากการบริโภคอาหารปนเปื้อน แบคทีเรีย ไวรัสหรือปรสิตก่อโรค ซึ่งปนเปื้อนอาหาร ตลอดจนการได้รับชีวพิษเคมีหรือธรรมชาติ เช่น เห็ดพิษ
สาเหตุ
อาหารเป็นพิษมักเกิดจากการจัดการ การเตรียม หรือการเก็บรักษาอาหารที่ไม่เหมาะสม การปฏิบัติที่ถูกสุขลักษณะทั้งก่อน ระหว่างและหลังการเตรียมอาหารสามารถลดโอกาสการติดต่อกับโรคได้ มีการเห็นพ้องต้องกันในชุมชนสาธารณสุขว่า การล้างมือเป็นประจำเป็นหนึ่งในการป้องกันที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดต่อการระบาดของภาวะอาหารเป็นพิษ ภาวะอาหารเป็นพิษยังสามารถเกิดขึ้นจากชีวพิษหลากหลายชนิดที่กระทบต่อสิ่งแวดล้อม ยาฆ่าแมลง หรือยาในอาหารและสสารชีวพิษตามธรรมชาติ เช่น เห็ดพิษหรือปลาตามแนวปะการัง
สตาร์ เทรค: บทเริ่มต้นแห่งการเดินทาง
สตาร์ เทรค: บทเริ่มต้นแห่งการเดินทาง (Star Trek: The Motion Picture) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวนิยายวิทยาศาสตร์ ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1979 กำกับโดย รอเบิร์ต ไวส์ สร้างจากละครโทรทัศน์ สตาร์ เทรค ที่สร้างโดย ยีน รอดเดนเบอร์รี โดยเขายังทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างของภาพยนตร์ด้วย เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในภาพยนตร์ชุด สตาร์ เทรค แสดงนำโดยนักแสดงจากละครโทรทัศน์ดั้งเดิม ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในทศวรรษ 2270 เมื่อกลุ่มเมฆต่างดาวลึกลับที่มีพลังมหาศาลชื่อว่า วี'เจอร์ กำลังมุ่งหน้ามายังโลก และได้ทำลายทุกสิ่งที่มันผ่าน พลเรือเอก เจมส์ ที. เคิร์ก (วิลเลียม แชตเนอร์) รับหน้าที่บัญชาการยานเอ็นเตอร์ไพรส์ที่เพิ่งปรับปรุงใหม่ เพื่อนำไปสู่ภารกิจในการกอบกู้โลกและสืบหาต้นกำเนิดของ วี'เจอร์
หลังจากละครโทรทัศน์ดั้งเดิมถูกยกเลิกออกอากาศในปี ค.ศ. 1969 ยีน ร็อดเดนเบร์รี วิ่งเต้นให้ พาราเมาต์พิกเจอส์ ให้ดำเนินเรื่องต่อไปในรูปแบบของภาพยนตร์ ความสำเร็จของละครโทรทัศน์ในการออกอากาศแบบซินดิเคชัน โน้มน้าวให้สตูดิโอเริ่มต้นงานสร้างภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1975 นักเขียนบทหลายคนพยายามเขียนบทที่ "เป็นมหากาพย์อย่างเหมาะสม" แต่ความพยายามดังกล่าว ยังไม่สามารทำให้พาราเมาต์พอใจ ทำให้โครงการถูกยกเลิกไปในปี ค.ศ. 1977 พาราเมาต์ได้วางแผนที่จะคืนแฟรนไชส์กลับสู่จุดเริ่มต้น ด้วยละครโทรทัศน์ชุดใหม่ชื่อว่า สตาร์ เทรค: เฟส II แต่ความสำเร็จของ มนุษย์ต่างโลก ในบ็อกซ์ออฟฟิศ โน้มน้าวให้พาราเมาต์เชื่อว่าภาพยนตร์แนวนิยายวิทยาศาสตร์ นอกเหนือจาก สตาร์ วอร์ส จะประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน ทำให้สตูดิโอยกเลิกการสร้างของ เฟส II และกลับมาเริ่มต้นงานสร้างภาพยนตร์ สตาร์ เทรค