cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กลอสซอพเทอริส
กลอสซอพเทอริส (กรีก glossa (γλώσσα) หมายถึง "ลิ้น" (เพราะว่าใบของมันมีรูปร่างคล้ายลิ้น) เป็นสกุลใหญ่และเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นเฟิร์นเมล็ดอยู่ในอันดับกลอสซอพเทอริดาเลส (หรือในบางกรณีก็ถูกจัดให้อยู่ในอันดับอาร์เบอริเอเลส หรือดิคทายออพเทอริดิเอเลส)
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
องค์ประกอบของการเล่นหลายคนทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้เล่นคนอื่น อาจอยู่ในรูปแบบของการร่วมมือกัน การแข่งขันกันหรือคู่ปรับกัน และทำให้ผู้เล่นมีการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในโหมดผู้เล่นคนเดียว ในเกมหลายผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นอาจดำเนินการแข่งขันกับผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปอย่างเป็นคู่แข่งกัน ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่เป็นผู้เล่นคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน การดูแลกิจกรรมของผู้เล่นคนอื่น หรืออาจมีลักษณะของเกมที่ผสมผสานการเล่นทั้งหมดดังที่กล่าวมา เกมหลายผู้เล่นจำเป็นจะต้องมีการแบ่งปันทรัพยากรของระบบผู้เล่นคนเดียว หรือใช้เทคโนโลยีเครือข่ายเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเล่นด้วยกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกลกันมากก็ตาม
กลอสซอพเทอริส
ประวัติ
อันดับกลอสซอพเทอริดาเลสได้วิวัฒนาการขึ้นมาในช่วงต้นของยุคเพอร์เมียนบนผืนแผ่นดินมหาทวีปกอนด์วานาทางซีกโลกใต้และได้ดำรงเผ่าพันธุ์โดดเด่นในช่วงเวลาที่เหลือของยุคเพอร์เมียนโดยได้สูญสิ้นเผ่าพันธุ์ไปทั้งหมดเมื่อสิ้นสุดยุคเพอร์เมียนนั่นเอง มีเพียงหลักฐานของใบพืชกลุ่มนี้ที่เมืองนิดเปอร์ในประเทศอินเดียที่เชื่อกันว่าพบอยู่ในชั้นหินยุคไทรแอสซิกด้วย แต่ก็เป็นเพียงช่วงต้นมากๆของยุคไทรแอสซิกโดยยังเป็นปริศนาที่ว่ามันเป็นหินยุคเพอร์เมียนหรือยุคไทรแอสซิกเนื่องจากมันวางชิดติดกันอยู่ แม้ว่าตำราสมัยใหม่ทางพฤกษศาสตร์โบราณทั้งหลายจะอ้างว่า “กลอสซอพเทอริส” มีการวิวัฒนาการต่อเนื่องเข้าไปในช่วงปลายของยุคไทรแอสซิกและในบางกรณีก็อ้างว่าต่อเนื่องไปจนถึงยุคจูแรสซิกด้วยก็มีนั้น ช่วงเวลาดังกล่าวถือว่าเป็นความคาดเคลื่อนอันเนื่องมาจากการวินิจฉัยลักษณะรูปลักษณ์สัณฐานที่ผิดพลาดจากลักษณะของใบที่คล้ายกันอย่างเช่นของกอนตริกลอสซา ซาจีนอพเทอริส หรือเมกซิกลอสซ่า ดังนั้น “กลอสซอพเทอริส” จึงยังถือว่าเป็นหนึ่งในบรรดาพวกอื่นๆอีกหลายชนิดที่สูญสิ้นเผ่าพันธุ์ไปในช่วงเหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งใหญ่เมื่อครั้งสิ้นสุดยุคเพอร์เมียน
อนุกรมวิธาน
“กลอสซอพเทอริส” ถูกจัดให้เป็นเฟิร์นชนิดหนึ่งมาช้านานหลังจากการค้นพบในปี 1824 แต่ในภายหลังได้จัดให้เป็นพวกจิมโนสเปิร์ม พืชสกุลนี้ถูกจัดให้อยู่ในดิวิชั่นเทอริโดสเปอร์มาโตไฟต้า ในความเป็นจริงแล้วพืชหลายกลุ่มที่ถูกจัดให้อยู่ในดิวิชั่นนี้มีความสัมพันธ์ห่างเหินจากกันและกันมาก ความสัมพันธ์ของพวกกลอสซอพเทอริดกับพืชในกลุ่มอื่นๆยังคงมีความไม่ชัดเจน จากการวิเคราะห์ในเชิงลำดับวิวัฒนาการชาติพันธุ์เร็วๆนี้มักพบว่ามีการจัดให้กลอสซอพเทอริดเป็นลูกหลานกับพืชในกลุ่มใหญ่ๆจำพวกคอรีสโตสเปอร์มาเลส เคย์โตนิเอเลส เบนเนตติทาเลส เพนโตออกซีลาเลส นีทาเลส (บางการวิเคราะห์) และแองกิโอสเปอร์ม มีเพียงไม่กี่การวิเคราะห์ที่เลือกให้ “กลอสซอพเทอริส” มีความเชื่อมโยงเกี่ยวพันธ์กับกิงโกเอเลส คอร์ดาอิทาเลส และพินาเลส
ชื่อ “กลอสซอพเทอริส” ควรถูกนำมาใช้อย่างเคร่งคัดกับฟอสซิลใบไม้รูปร่างคล้ายช้อนอย่างชัดเจนและมีลายเส้นใบเป็นรูปร่างแห อย่างไรก็ตามชื่อนี้ก็สามารถนำมาใช้เรียกชื่อสายพันธุ์ต้นกำเนิดได้ทั้งหมด พืชชนิดนี้พิสูจน์ให้ทราบว่าอเมริกาใต้กับแอฟริกาเคยอยู่ติดกัน
ชีววิทยา
“กลอสซอพเทอริส” เป็นไม้ต้นหรือไม้พุ่มที่มีเมล็ดที่อาจพบว่ามีความสูงของลำต้นได้ถึง 30 เมตร ด้านในลำต้นเป็นไม้เนื้ออ่อนลักษณะคล้ายไม้สนในวงศ์สนฉัตร (อะรอคาริเอซีอี) อวัยวะที่เป็นที่อยู่ของเมล็ดและละอองเรณูอยู่อัดกันเป็นกระจุกอยู่ตรงส่วนปลายของก้านเรียวยาวกึ่งหลอมติดกับส่วนของใบ ความเหมือนกันของโครงสร้างรูปแบนๆที่เป็นที่อยู่ของเมล็ดนั้นยังคงอยู่ในการโต้แย้ง นักวิจัยบางคนโต้ว่าอวัยวะสืบพันธุ์เป็นลักษณะของเมกกะสปอโรฟิลล์ (ใบที่มีอวัยวะสืบพันธุ์) ขณะที่กลุ่มอื่นๆตีความว่าเป็นโครงสร้างรูปแบนๆที่อยู่ตรงซอกใบซึ่งเป็นที่อยู่ของเมล็ด (เคลโดดหรือลำต้นคล้ายใบ)
มีการวิเคราะห์กันว่ามันเจริญเติบโตอยู่ในสภาพพื้นดินที่เปียกชื้นมากๆเหมือนกับสนแท็กโซเดียมในปัจจุบัน ใบมีความยาวจากประมาณ 2 ซม. จนยาวกว่า 30 ซม.
รูปร่างที่แท้จริงของต้นกลอสซอพเทอริดนั้นถือว่ายังคงไม่ชัดเจนเนื่องจากลำต้นที่สมบูรณ์ยังไม่เคยมีการพบในรูปของฟอสซิล อย่างไรก็ตามจากการเปรียบเทียบกับพีชในเขตละติจูดสูงในปัจจุบันแล้ว ต้น “กลอสซอพเทอริส” อาจจะมีลักษณะเรียวสอบเล็กลงขึ้นไปเหมือนกับต้นคริสต์มาสและจะเจริญเติบโตห่างๆกันเพื่อให้สามารถรับแสงแดดได้อย่างทั่วถึงเนื่องจากในเขตละติจูดสูงลำแสงอาทิตย์จะมีมุมต่ำ แทนที่จะมีใบเป็นรูปเข็มมันกลับมีใบขนาดใหญ่เป็นรูปหอกแบนกว้างหรือรูปคล้ายลิ้นที่จะร่วงลงสู่พื้นดินเมื่อสิ้นสุดฤดูร้อน ฟอสซิลของใบมักพบสะสมตัวกันอย่างหนาแน่นบ่งบอกถึงการเป็นแหล่งสะสมใบในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ลักษณะของวงปีในฟอสซิลลำต้นบ่งชี้ว่าเป็นต้นไม้ที่มีการเจริญเติบโตคงที่ในช่วงฤดูใบไม้ผลิถึงฤดูร้อนและจะหยุดการเจริญเติบโตทันทีในช่วงฤดูหนาว
ลักษณะสัณฐานของใบ “กลอสซอพเทอริส” เป็นแบบง่ายๆจึงมีเพียงไม่กี่รูปแบบที่สามารถแยกแยะลงไปถึงระดับชนิดได้จึงทำให้นักวิจัยในอดีตวินิจฉัย “กลอสซอพเทอริส” ยุคเพอร์เมียนค่อนข้างมีลักษณะคล้ายคลึงกันเกือบทั้งหมดและให้เป็นชนิดเดียวกันแผ่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในซีกโลกใต้ อย่างไรก็ตามผลการศึกษาในปัจจุบันพบว่ามีอวัยวะสืบพันธุ์ที่หลากหลายรูปแบบที่แสดงให้เห็นว่าชนิดสายพันธุ์หนึ่งๆถูกจำกัดการแพ่กระจายพันธุ์อยู่ในขอบเขตที่แคบลงและมีความหลากหลายอยู่ภายในมหาทวีปกอนด์วานา กระนั้นก็ตามการค้นพบฟอสซิลใบที่หลากหลายชนิดในแอนตาร์กติกาในชั้นหินที่มีลักษณะเดียวกันกับที่พบในประเทศอินเดียที่ปัจจุบันมีตำแหน่งที่ตั้งอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตรห่างไกลออกมาจากแอนตาร์กติกามากกว่าครึ่งโลก เมล็ดที่พบก็มีขนาดใหญ่เกินไปที่จะถูกพัดพาไปโดยกระแสลมข้ามทะเลอันกว้างใหญ่หลายพันไมล์ได้ และก็ไม่น่าจะล่องลอยข้ามมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไปได้ด้วยเช่นกัน จากการสังเกตนี้ทำให้นักธรณีวิทยาชาวออสเตรีย อีดูอาร์ด ซูเอสส์ อนุมานว่าครั้งหนึ่งน่าจะมีผืนแผ่นดินเชื่อมต่อกันระหว่างผืนแผ่นดินทั้งสองนี้ เขาตั้งชื่อแผ่นทวีปอันกว้างใหญ่นี้ว่ากอนด์วานาแลนด์ (ตั้งตามชื่อหมู่บ้านในอินเดียซึ่งเป็นที่ที่มีการค้นพบ “กลอสซอพเทอริส” การสังเกตนี้มีความสอดคล้องกับทฤษฎีทวีปจรของอัลเฟรด เวกเนอร์
กลอสซอพเทอริสในประเทศไทย
ในประเทศไทยมีรายงานการค้นพบ กลอสซอพเทอริส แองกัสติฟอเลีย (Glossopteris angustifolia) ในหินดินดานสีดำที่คลองวังอ่าง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ บริเวณละติจูดที่ 15° 58 55 ลองกิจูดที่ 100° 58 36 ยุคเพอร์เมียน มีลักษณะใบไม่สมบูรณ์ส่วนฐานขาดหายไปแต่อาจมีลักษณะเป็นรูปเรียวแหลมคล้ายหลาว มีความยาว 42 มม. ส่วนกว้างที่สุด 11.5 มม. ขอบใบสอบแคบอย่างมากและอย่างต่อเนื่องไปทางส่วนปลายของใบ เส้นกลางใบหนาเห็นได้อย่างชัดเจนและต่อเนื่องไปจนถึงส่วนปลายสุดของใบ มีเส้นใบด้านข้างละเอียดมากและมีจำนวนมากแตกยื่นออกไปจากเส้นกลางใบทำมุมประมาณ 25 – 30 องศา และเชื่อมต่อซ้ำๆกันเกิดลักษณะเป็นร่างแห ช่องตาของร่างแหมีขนาดความกว้างประมาณเท่าๆกันและยาวยื่นออกไปในทิศทางขนานกับลักษณะทั่วไปของเส้นใบด้านข้าง ตาร่างแหเหล่านี้มีความยาวประมาณ 3 มม. กว้าง 1 มม. ถึงยาว 1.5 มม. กว้าง 1 มม. (Kon’no. 1963)
เอพิเนฟรีน
เอพิเนฟรีน (Epinephrine) หรือ อะดรีนาลีน (Adrenaline) หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภาว่า ฮอร์โมนเนื้อในต่อมหมวกไต เป็นฮอร์โมนและสารสื่อประสาทชนิดหนึ่ง เอพิเนฟรีนและนอร์เอพิเนฟรีนเป็นฮอร์โมนต่างชนิดแต่คล้ายกัน ซึ่งทั้งคู่หลั่งออกมาจากส่วนในของต่อมหมวกไต นอกจากนี้ ทั้งสองยังผลิตที่ปลายเส้นใยประสาทซิมพาเทติก โดยทำหน้าที่เป็นตัวกลางเคมีสำหรับถ่ายทอดพลักผลักดันประสาทไปยังอวัยวะปฏิบัติงาน (effector organ) การสืบค้นทางเภสัชวิทยาของเอพิเนฟรีนมีส่วนสำคัญทำให้เกิดความเข้าใจระบบประสาทอิสระและหน้าที่ของระบบซิมพาเทติก เอพิเนฟรีนยังเป็นยาที่มีประโยชน์สำหรับข้อบ่งใช้ฉุกเฉินหลายประการ แม้มีฤทธิ์ไม่จำเพาะต่อตัวรับอะดรีเนอจิก (adrenergic receptor) และมีการพัฒนายาจำเพาะหลายชนิดซึ่งออกฤทธิ์ต่อแบบชนิดย่อยของตัวรับอะดรีเนอจิกในเวลาต่อมา ในสำนวนพูดทั่วไป คำว่า "อะดรีนาลีน" ใช้หมายความถึง การปลุกฤทธิ์ระบบซิมพาเทติกซึ่งสัมพันธ์กับพลังงานและการเร้าการสนองสู้หรือหนี  อิทธิพลของอะดรีนาลีนจำกัดอยู่ในผลทางเมแทบอลิซึมและการขยายหลอดลมต่ออวัยวะซึ่งไม่มีประสาทซิมพาเทติกไปเลี้ยงโดยตรง
ในทางเคมี เอพิเนฟรีนเป็นโมโนเอมีนกลุ่มหนึ่ง เรียก แคทีโคลามีน (catecholamine) ผลิตในบางเซลล์ประสาทของระบบประสาทส่วนกลาง และในเซลล์โครมัฟฟิน (chromaffin cell) ของต่อมหมวกไตส่วนในจากกรดอะมิโน ฟีนิลอะลานีนและไทโรซีน
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์: บรุกลิน
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์: บรุกลิน เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพหลักที่ผลิตโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ค่ายพัฒนาทักษะเอ็นเอ๊กซ์ที และได้รับการถ่ายทอดสดทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค โดยให้บริการแก่สมาชิก เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ครั้งนี้ ได้จัดขึ้นในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ณ.สนามBarclays Center ในเมืองบรุกลิน, นครนิวยอร์ก, รัฐนิวยอร์กโดยถูกจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 6 ของซีรีส์รายการ เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ ในศึกนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งแรกในสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี คือนักมวยปล้ำชาวญี่ปุ่น จูชิง ทันเดอร์ ไลเกอร์ ซึ่งได้ปรากฏตัวครั้งเดียวโดยปล้ำกับ ไทเลอร์ บรีซ
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2012
รางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2012
ผู้ได้รับรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2012 ประกาศวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2556 ได้แก่
อำเภอกุดจับ
กุดจับ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี เดิมพื้นที่อำเภอเป็นเขตของอำเภอบ้านผือ และอำเภอหมากแข้ง ต่อมาได้โอนตำบลกุดจับมาขึ้นกับอำเภอหมากแข้ง พ.ศ. 2469 และตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2515 โดยแยกการปกครองออกจากอำเภอเมืองอุดรธานี ภายหลังได้ยกฐานะเป็นอำเภอกุดจับ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกุดจับตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอกุดจับแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 90 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกุดจับประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เจ้าหญิงโซฟีแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงโซฟีแห่งลักเซมเบิร์ก (Her Royal Highness Princess Sophie of Luxembourg) ประสูติเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2445 เป็นพระธิดาลำดับสุดท้าย ของ แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก และ แกรนด์ดัชเชสมารี แอนน์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระขนิษฐาพระองค์เล็กใน 2 แกรนด์ดัชเชสผู้ปกครองลักเซมเบิร์ก คือ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก และ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระมาตุลาพระองค์เล็ก (น้าหญิง) ใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก และยังเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงโซฟีแห่งลักเซมเบิร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแอนสท์ ไฮน์ริชแห่งซัคเซิน พระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 แห่งซัคเซิน เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2464 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงโซฟีแห่งซัคเซิน พระชายา มีพระโอรส 3 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงโซฟีแห่งลักเซมเบิร์ก สิ้นพระชนม์ด้วยพระปัปผาสะบวม (ปอดบวม) เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2484 สิริพระชันษา 39 ปี โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เจ้าชายแอนสท์ ไฮน์ริชแห่งซัคเซิน จึงได้เสกสมรสใหม่ แต่ไม่มีพระบุตร
ยุทธการพรีเวซา
ยุทธการพรีเวซา (Battle of Preveza) เป็นยุทธการทางนาวีที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมัน-แฮ็บสบวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1538 ที่พรีเวซาบนฝั่งทะเลทะเลไอโอเนียนปัจจุบันคือเมืองในประเทศกรีซตรงปากอ่าวอัมบราเชียน
ยุทธการพรีเวซาเป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยสาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวสเปน อาณาจักรพระสันตะปาปา และ อัศวินแห่งมอลตา ที่นำโดยอันเดรีย ดอเรียผู้บังคับการกองเรือสูงสุดชาวเจนัว ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายออตโตมันเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
เลอปอร์ตีเย
เลอปอร์ตีเย (Le Portier) เป็นย่านที่อยู่อาศัยที่กำลังก่อสร้าง คาดว่าจะแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2025 และจะได้รับการจัดตั้งเป็นแขวงที่สิบเอ็ดของประเทศ
โครงการก่อสร้างเริ่มในช่วง ค.ศ. 2000 เสร็จสิ้นโครงการใน ค.ศ. 2014 ทว่าโครงการถูกทิ้งใน ค.ศ. 2009 จากการตัดสินพระทัยของเจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 เนื่องจากปัญหาการเงินของประเทศ ต่อมาได้กองทุนใหม่และเริ่มโครงการขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 2011  นอกจากย่านที่อยู่อาศัยแล้ว ยังมีการก่อสร้างอาคารฝ่ายบริหาร พิพิธภัณฑ์ และโรงภาพยนตร์
ปลาพีค็อกแบส
ปลาพีค็อกแบส (Peacock bass, Eyetail cichlids) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) โดยชื่อสามัญที่ว่า "Peacock bass" ที่หมายถึง "ปลากะพงนกยูง" นั้นมาจากลักษณะของลวดลายตามลำตัวและโคนครีบหางที่เป็นจุดสีทึบขนาดใหญ่คล้ายกับรำแพนหางของนกยูง โดยเฉพาะโคนครีบหางทั้ง 2 ข้าง
ใช้ชื่อสกุลว่า Cichla (/ซิค-คลา/) ซึ่งมาจากภาษากรีก (Kichle) หมายถึง "ปลาทะเลที่มีฟันแหลมและสีสวยแถบทะเลเขตร้อน"
ขณะที่ยังเป็นลูกปลาวัยอ่อนอยู่ จะมีสีอ่อนกว่าปลาที่เต็มวัย และมีแถบสีดำขนานกับลำตัวของตั้งแต่แก้มไปจนถึงหาง เมื่อโต แถบดังกล่าวจะหายไป
กระจายพันธุ์ในแม่น้ำสายหลักต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำโอรีโนโก และแม่น้ำอเมซอน เป็นต้น
เดิมได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 5 ชนิด โดยใช้เกณฑ์พิจารณาจากลวดลายและโครงสร้างของร่างกาย ได้แก่
ต่อมา ในปี ค.ศ. 2006 ได้มีการศึกษาใหม่และจำแนกใหม่ เพิ่มออกเป็น 15 ชนิด ได้แก่
ด้วยความที่เป็นปลาขนาดใหญ่ จึงเป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่น จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ และนิยมตกกันเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งหลายชนิดสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในบางพื้นที่
เส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก, มหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรใต้, และ ทวีปแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้: ! scope="col" width="125" |พิกัด ! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรแอตแลนติก ! scope="row" |🇲🇦 ! scope="row" |เวสเทิร์นสะฮารา ! scope="row" |undefined ! scope="row" |undefined ! scope="row" |🇬🇳 ! scope="row" |🇸🇱 ! scope="row" |🇱🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรแอตแลนติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรใต้ ! scope="row" |แอนตาร์กติกา
พ.ศ. 2527
พุทธศักราช 2527 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1984 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
กำลังการสงครามพิเศษทางเรือ
กองทัพเรือพิเศษสงครามกองกำลัง ( Pas ukan K h a s L aut; ตัวย่อ: PASKAL) เป็นหลักหน่วยรบพิเศษ ของกองทัพเรือมาเลเซีย
ภารกิจของ PASKAL คือการดำเนินการทางทหารทางทะเลขนาดเล็กที่เกิดจากและกลับไปที่แม่น้ำมหาสมุทรบึงสามเหลี่ยมปากแม่น้ำหรือชายฝั่ง PASKAL ยังดำเนินสงครามทางการรบกองโจรกองโจรสงครามกองโจรสงครามป่า counter-terrorism ป้องกันอย่างใกล้ชิดช่วยเหลือตัวประกันและการป้องกันประเทศภายใน
แม้ว่า PASKAL จะถูกสร้างขึ้นในฐานะหน่วยต่อต้านการก่อการร้ายทางทะเล แต่ก็กลายเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่มีหน้าที่พิเศษซึ่งมีบทบาทสำคัญในการดำเนินงานที่มีความเสี่ยงสูง ได้แก่ การดำเนินการโดยตรงการลาดตระเวนพิเศษและภารกิจพิเศษอื่น ๆ
PASKAL เป็นกองกำลังชายทั้งหมดที่จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคมปี 1980 หลังจากระยะเวลาการติดตั้งห้าปีโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อบังคับใช้สิทธิพิเศษทางทะเลของมาเลเซียในทะเลโดยเฉพาะทางทะเลและทางบก
ประวัติศาสตร์
PASKAL ก่อตั้งขึ้นอย่างไม่เป็นทางการในปี 2520 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ กองทัพเรือมาเลเซีย หน่วยหน่วยนาวิกโยธิน จาก วู้ดแลนด์, สิงคโปร์; ซึ่งเดิมเรียกว่า HMS Pelanduk ที่ ค่าย ตีบ, Sembawang สิงคโปร์ หน่วยนี้อยู่ภายใต้หน่วยงาน กองกำลังรักษาความปลอดภัย (Organisasi Rejimen Keselamatan) ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักในนามของกองทัพเรือ (Provos Tentera Laut; Protela).
PASKAL มีต้นกำเนิดในความต้องการรับรู้ถึงกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่ได้รับการฝึกฝนในการเดินเรือสมัยใหม่ วัตถุประสงค์หลักคือการป้องกันฐานทัพเรือและทรัพย์สินของประเทศมาเลเซีย (ในเวลานั้น กองทัพเรือมาเลเซีย ฐานทัพหลักได้ชื่อว่า KD Malaya (Kapal Diraja Malaya; พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของเรือ แหลมมลายู), เป็นที่รู้จักกันก่อน ร. ลมาลายา ก่อนที่จะเป็นอิสระในวูดแลนด์สิงคโปร์ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่ฐานทัพเรือแห่งใหม่ในเมืองลูมัทรัฐเพระเมื่อเสร็จสิ้นในปี 2522
กองทหารรักษาการณ์ประกอบด้วยส่วนใหญ่ของกะลาสีที่รับผิดชอบในการรักษาความปลอดภัยของยุทธศาสตร์ไซต์เช่นฐานและกระสุนปืน เมื่อฐานทัพเรือหลักที่ Lumut เริ่มมีสำนักงานใหญ่ PASKAL ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ. ศ. 2524
การฝึกเบื้องต้น
กำลังติดตาม อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล (UNCLOS) มาเลเซียเป็นประเทศแรกที่อ้างสิทธิ์ในการขยายพรมแดนทางทะเลนอกเหนือจากขีด จำกัด ไมล์ทางทะเล 12 แห่งที่ผ่านมา หน่วยใหม่นี้ได้รับการฝึกขั้นพื้นฐานที่ศูนย์ฝึกอบรมสงครามพิเศษ, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, โดยกลุ่มกูราคคาส
ในปี 2520 ชุดแรกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกถูกส่งไปยังหน่วยคอมมานโดนาวิกโยธินของกองทัพเรืออินโดนีเซีย (Komando Hutan; Kohut) ที่ศูนย์การสู้รบ (Pusat Latihan Tempur; Puslatpur), Selogiri, Banyuwangi อินโดนีเซียขณะที่กลุ่มที่สองที่มีกำลังเจ้าหน้าที่ 30 คนนำโดยกัปตัน Mohd Sutarji Bin Kasmin (ตอนพลเรือตรีเกษียณ) ถูกส่งไปยัง ศูนย์ฝึกอบรมทางทะเล (Pusat Pendidikan Marinir; Pusdikmar), สุราบายาอินโดนีเซีย ได้รับการฝึกคอมมานโดและป่าจากนาวีอินโดนีเซีย KOPASKA. เมื่อพวกเขากลับมาผู้บัญชาการกองทัพเรือได้รับการกล่าวขวัญว่า
เพื่อเพิ่มและปรับชุดทักษะของพวกเขาที่พวกเขาได้รับการฝึกฝนใน พอร์ตสมั ธ, ประเทศอังกฤษ with Royal Marines Commandos, หน่วยปฏิบัติการพิเศษทางอากาศ และไปแคลิฟอร์เนียด้วย เนวีซีลสหรัฐ. เจ้าหน้าที่อาวุโสและผู้บัญชาการทหารสูงสุดนายอาหมัด Ramli Kardi ได้เดินทางไปยังแคลิฟอร์เนียและนอร์ฟอล์กเวอร์จิเนียเพื่อรับการฝึกอบรมเกี่ยวกับการรื้อถอนใต้ทะเล / ซีลโดยกองทัพเรือสหรัฐฯ
หน้าที่และความรับผิดชอบ
บทบาทหนึ่งของ PASKAL คือการเปิดตัวการดำเนินการที่น่ารังเกียจโดยอิสระทางทะเลบกและทางอากาศในน่านน้ำที่ข้าศึกควบคุม นักสู้ PASKAL ได้รับการฝึกอบรมเพื่อดำเนินการทางทะเลเช่นการต่อต้านการโจรกรรมน้ำมันเรือและการเจาะน้ำมัน (ความปลอดภัยของแท่นขุดเจาะน้ำมันนอกชายฝั่งมากกว่า 30 แห่งในน่านน้ำมาเลเซียเป็นความรับผิดชอบของ PASKAL หน่วยนี้มีการฝึกซ้อมเป็นประจำในแต่ละแท่นขุดเจาะ
บทบาท PASKAL อื่น ๆ ได้แก่ การรักษาหัวหาด, การเจาะสำรวจลึก, โครงสร้างและการรื้อถอนใต้น้ำและการก่อวินาศกรรม นอกจากนี้ PASKAL ยังจัดการการก่อวินาศกรรมใต้น้ำในท่าเรือการโจมตีเรือทำภารกิจต่อต้านการก่อการร้ายการแทรกซึมหลังเส้นข้าศึกและการกำจัดทุ่นระเบิด
การฝึกพิเศษร่วมกับหน่วยพิเศษของกองทัพจะดำเนินการเป็นประจำเกี่ยวกับทักษะพิเศษเช่นการกระโดดน้ำเหนือระดับความสูงสูงและการกระโดดร่มบนบก
หน่วย PASKAL ถูกส่งไปประจำที่สถานีต่างประเทศมาเลเซียโดยเฉพาะที่เกาะ Layang-Layang ขณะที่กองกำลังอื่น ๆ จะจัดฉากอย่างถาวรบนเรือเดินสมุทร
กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย
กองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย (Российский императорский флот) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบต่อการปฏิบัติการทางทหารในทะเล ลำน้ำ และพื้นที่บริเวณชายฝั่งของจักรวรรดิรัสเซีย โดยก่อตั้งขึ้นในปี 1696 จนกระทั่งถูกยุบใน การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ในปี 1917 กองทัพเรือพัฒนามาจากกองกำลังขนาดเล็กที่มีอยู่ก่อนหน้านี้โดย จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงก่อตั้งกองทัพเรือรัสเซียในช่วง การทัพอะซอฟครั้งที่สอง
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา
โรงพยาบาลมหาราชนครนครราชสีมา ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงพยาบาลศูนย์ในภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีจำนวนเตียงรองรับผู้ป่วยได้ 1,387 เตียง
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่เลขที่ 49 ถนนช้างเผือก ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 136 ไร่ 82 ตารางวา โดยมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา เป็นโรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) ซึ่งเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยมหิดลพร้อมกับอีก 3 โรงพยาบาล โดยได้มีการจัดตั้งศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก ในโรงพยาบาลต่างๆ ที่ร่วมผลิตแพทย์ เพื่อเป็นหน่วยงานในการจัดการเรียนการสอน ดังนี้
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ยังเป็นสถาบันร่วมผลิตนักฉุกเฉินการแพทย์ (Paramedic) ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์ ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามด้วย
อำเภอกุมภวาปี
กุมภวาปี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานีทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเป็นอำเภอขนาดใหญ่ที่มีทั้งถนนมิตรภาพและทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือพาดผ่าน เป็นอำเภอที่เจริญอันดับ 3 รองจาก อำเภอเมืองอุดรธานี และ อำเภอบ้านดุง
ชื่อ
คำว่า "กุมภวาปี" ได้ตั้งให้สอดคล้องกับความหมาย ซึ่งคำว่า “กุมภะ” แปลว่า หม้อ “วาปี” แปลว่า หนองหรือบึง จึงรวมกันเป็น "กุมภวาปี" นามนี้ จึงปรากฏหลักฐานตั้งแต่ในรัชกาลที่ 5 เป็นต้นมา
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
เมืองกุมภวาปี มีชื่อปรากฏในวรรณกรรมท้องถิ่นอีสานเรื่องผาแดงนางไอ่ ในนาม เมืองเอกชะทีตาหรือทีตานคร อันถือเป็นเวรกรรมที่เป็นต้นเค้าของปรากฏชื่อบ้านนามเมืองที่เกี่ยวข้องในบริเวณหนองหานน้อยและลุ่มน้ำชีตอนบน ความในวรรณกรรมท้องถิ่น เรื่องผาแดงนางไอ่ นั้นกล่าวว่าเมืองทีตานครเป็นเมืองใหญ่ตั้งอยู่ที่ราบลุ่มอันอุดมสมบูรณ์เจ้าผู้ครองเมืองชื่อพญาขอม มีธิดาชื่อว่า ไอ่คำ เมื่อนางไอ่คำเจริญวัยได้มีเจ้าชายจากเมืองผาโพงชื่อ ท้าวผาแดง ได้มาติดพันเกี้ยวพาราสีหวังได้เป็นคู่ครอง
กาลต่อมาพญาขอมได้จัดงานบุญบั้งไฟของเมืองทีตานครนี้ได้ล่วงรู้ไปถึงเมืองบาดาลเขตแดนของพญานาคทำให้ท้าวพังคี โอรสของพญานาคปลอมตัวมาเป็นกระรอกเผือกขึ้นมาเที่ยวชมงานพร้อมกับบริวาร ท้าวพังคีในร่างกระรอกเผือกได้แอบยลโฉมนางไอ่คำทางช่องหน้าต่าง เมื่อนางไอ่คำเห็นเข้าก็ปรารถนาอยากได้กระรอกเผือกไว้เชยชม จึงให้อำมาตย์ตามจับแต่ก็จับไม่ได้ ในที่สุดนายพรานประจำเมืองก็ใช้หน้าไม้ยิงกระรอกเผือกตายแล้วก็ชำแหละเนื้อกระรอกนำมาแบ่งปันประกอบอาหารกิน ด้วยแรงอธิษฐานของพังคีก่อนตายทำให้เนื้อกระรอกเผือกเพิ่มปริมาณขึ้นอย่างมากมายกินกันทั่วเมืองก็ไม่หมดและขอให้คนที่ได้กินเนื้อจงตายตามไปด้วย
เมื่อท้าวพังคีตาย บริวารได้กลับไปบอกพญานาคบิดาของพังคี ทำให้พญานาคโกรธมากจึงสำแดงอิทธิฤทธิ์ทำให้เมืองทีตานครของพญาขอมถล่มจมดินกลายเป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ซึ่งก็คือ หนองหานกุมภวาปีในปัจจุบัน ส่วนชาวเมืองที่กินเนื้อกระรอกเผือกก็ล้วนตายกันหมดรวมทั้งท้าวผาแดงและนางไอ่คำด้วย ยกเว้นบรรดาแม่หม้ายที่ไม่ได้รับแบ่งเนื้อกระรอกเผือกมากิน ทำให้บ้านเมืองของเขาไม่ถูกทำลายจึงเหลือเป็นเกาะกลางหนองหานที่เรียกกันว่า บ้านดอนแก้ว ในปัจจุบัน
สมัยประวัติศาสตร์
หลังจากที่ปรากฏเรื่องราวของเมืองกุมภวาปีในนิทานพื้นบ้านและในตำนานอุรังคธาตุแล้วได้มีคนผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาอยู่อาศัยอย่างไม่ขาดสาย เนื่องจากรอบๆ หนองหานน้อยมีท้องทุ่งที่กว้างใหญ่ มีป่าไม้แน่นหนา กลุ่มคนเหลานั้นจึงพากันสร้างเมืองที่มั่งคั่งในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ศูนย์กลางของชุมชนแห่งนี้มีชื่อว่า บ้านบึงหม้อ
สมัยรัตนโกสินทร์ตอนกลาง
ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีการปฏิรูปการปกครองแผ่นดินครั้งสำคัญ บรรดาบ้านเมืองต่างๆ ในหัวเมืองลาวและทางภาคอีสาน ได้มีใบบอกไปกรุงเทพฯเพื่อขอตั้งขึ้นเป็นบ้านเมืองในพระราชอาณาจักรสยามและมีการเปลี่ยนชื่อบ้านนามเมืองให้ไพเราะขึ้น โดยเจ้าหน้าที่ทางราชสำนักจะพิจารณาชื่อจากภูมินามดั้งเดิมแล้วนำมาดัดแปลงชื่อเพื่อให้พระเจ้าอยู่หัวทรงเลือกนามมงคลของบ้านเมือง แล้วจึงมีสารตราตั้งเมืองอนุญาตให้ตั้งเป็นบ้านเมืองที่สำคัญต่อไป บ้านบึงหม้อได้รับการตั้งชื่อนามมงคลจากราชสำนักกรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2415 ว่า เมืองกุมภวาปี
ในปี พ.ศ. 2440 รัชการที่ 5 โปรดเกล้าฯให้กระทรวงมหาดไทย รวมเมืองกุมภวาปี หนองหาน หนองบัวลำภู และบ้านหมากแข้ง ตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอุดรธานี เมืองกุมภวาปี จึงมีฐานะเป็นอำเภอ ขึ้นตรงต่อจังหวัดอุดรธานี โดยมีที่ว่าการอำเภอกุมภวาปี ตั้งอยู่ที่บริเวณโรงเรียนชุมชนบ้านน้ำฆ้อง(โรงเรียนอนุบาลกุมภวาปี-ปัจจุบัน) ตำบลพันดอน ปัจจุบันชาวบ้านนิยมเรียกว่า “เมืองเก่า” และมีพระประสิทธิสรรพกร(บุปผา สีหะไตร) เป็นนายอำเภอคนแรก แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบลใหญ่ คือ ตำบลปะโค ตำบลพันดอน ตำบลอุ่มจาน ตำบลตูมใต้ และตำบลแชแล มีกำนันตำบลต่างๆ ตามลำดับดังนี้
พ.ศ. 2463 ในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ พระวรฤทธิฤๅไชย จึงปรากฏหลักฐาน และจากการบันทึกการเสด็จการครวจราชการ ของสมเด็จพระบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยคนแรก ซึ่งได้มาตรวจราชการมณฑลอุดร และมณฑลอีสาน ได้บันทึกเรื่องการเสด็จตรวจราชการและจัดพิมพ์ไว้ เมื่อปีวอก พ.ศ. 2463 มีความตอนหนึ่งว่า “…ข้ามห้วยอ้ายเต้นถึงเขตรเมืองกุมภวาปี เมืองนี้ยกเอาบ้านบึงหม้อ ตั้งขึ้นเปนเมือง เมื่อรัชกาลที่ 5 พระวรฤทธิฤๅไชยผู้ว่าราชการเมืองกุมภวาปี มารับ…” นอกจากนี้สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ยังได้เสด็จไปเที่ยวรอบหนองหาน และได้ทรงบันทึกเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับหนองหาร (ปัจจุบันเขียน”หนองหาน”) ไว้ว่า “…หนองหารนี้มีชื่อเสียงมาในพงศาวดารเป็นบึงใหญ่กว้างมาก มีชาวบ้านตั้งหาปลาอยู่โดยรอบ ทางเดินรอบหนองหารประมาณสองวัน มีท่าลงหนองที่บ้านเชียงแหว ระยะทางห่างจากเมืองกุมภวาปี 200 เส้น มีเกาะในหนองหาน เรียกกันว่า “เกาะดอนแก้ว” มีหมู่บ้านและวัดบนเกาะนั้นด้วย น้ำหนองหารที่ไหลลงปาวไปตกลำพาชี เมืองกุมภวาปีมีราษฎรอยู่ประมาณ 6,000 คน มีชาวเมืองนครราชสีมา มาตั้งทำมาค้าขายอยู่หลายครัว…”
ต่อมาระหว่าง พ.ศ. 2468-2472 ร.อ.อ.หลวงนิคมพรรณาเขต (เขียน สีหะอำไพ) นายอำเภอคนที่ 9 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอกุมภวาปีจากบ้านน้ำฆ้อง มาตั้งที่บ้านดงเมือง หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า “เมืองใหม่” ตำบลตูมใต้ (ตำบลกุมภวาปี ในบัจจุบัน) โดยมีเหตุผล 4 ประการคือ
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกุมภวาปีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกุมภวาปีตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดอุดรธานี มีพื้นที่ประมาณ 672.6 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 412,452.13 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
ภูมิประเทศ
ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบสลับเนินสูง ๆ ต่ำ ๆ ในพื้นที่เนินจะปลูกพืชไร่ ได้แก่ อ้อย ปอ มันสัมปะหลัง ถั่ว ยางพารา ยูคาลิปตัส ฯลฯ พื้นที่ราบใช้ปลูกข้าว พื้นที่ราบลุ่มใหญ่รอบบริเวณหนองหานกุมภวาปีเป็นเพาะปลูกข้าวหลัก ริมขอบหนองหานเป็นพื้นที่ชุ่มน้ำตลอดปีแต่ใช้เพาะปลูกไม่ได้ บางปีรอบบริวณหนองหานเกิดน้ำท่วมพื้นที่นาต่อกันหลายวันทำให้ต้นข้าวตาย ลำห้วยสาขาของแม่น้ำปาวเป็นแหล่งปลูกข้าวรองลงไป โดยพื้นที่ร้อยละประมาณ 80 ใช้ประโยชน์ในการเพาะปลูกและเกษตรกรรมอื่น ๆ เช่น ปศุสัตว์ บ่อเลี้ยงปลา ฯลฯ ชุมชนตลอดแนวลำน้ำปาวทำการประมงน้ำจืด สภาพป่าพอหลงเหลือ ให้เห็นบ้างแต่อยู่ในอยู่ในสภาพเสื่อมโทรมสภาพป่าเป็นป่าในเขตร้อนแต่ก็ถูกทำลายจนหลงเหลือสภาพป่าน้อยเต็มที แหล่งน้ำที่สำคัญในอำเภอกุมภวาปี มีดังนี้
ภูมิอากาศ
สภาพอากาศเป็นแบบมรสุม มี 3 ฤดู ได้แก่
เศรษฐกิจ
อำเภอกุมภวาปีมีพื้นที่การเกษตรทั้งสิ้น 312,162 ไร่ และมีครอบครัวเกษตร 15,826 ครอบครัว ผลผลิตทางการเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้าว มันสำปะหลัง อ้อยโรงงาน ปอแก้ว และอื่น ๆ ส่วนในด้านอุตสาหกรรม มีโรงงานน้ำตาลทั้งหมด 3 แห่งดังนี้
ทางบก
ในอำเภอกุมภวาปีมีสถานีขนส่งผู้โดยสาร 1 แห่ง ได้แก่ สถานีขนส่งผู้โดยสารพันดอน ตั้งอยู่ที่ถนนมิตรภาพในตำบลพันดอน
การศึกษา
โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2
วัฒนธรรม
อำเภอกุมภวาปีมีประเพณีท้องถิ่นที่สำคัญ ดังนี้
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก (พ.ศ. 2444–2493)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก (พ.ศ. 2444–2493) (Her Royal Highness Princess Elisabeth of Luxembourg (1901–1950)) ประสูติเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2444 เป็นพระธิดาลำดับ 5 ของ แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก และ แกรนด์ดัชเชสมารี แอนน์แห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระขนิษฐาใน 2 แกรนด์ดัชเชสผู้ปกครองลักเซมเบิร์ก คือ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก และ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระมาตุลา(น้าหญิง) ใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก และยังเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก (พ.ศ. 2444–2493) ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายลูทวิช ฟิลลิพแห่งทวร์นและทัคซิส พระโอรสใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2465 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งทวร์นและทัคซิส พระชายา มีพระบุตร คือ
ภายหลังจากที่ เจ้าชายลูทวิช ฟิลลิพแห่งทวร์นและทัคซิส ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนสิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 22 เมษายน 2476 พระองค์จึงใช้ชีวิตตามลำพัง โดยทรงเลี้ยงดูพระโอรส-ธิดา ณ พระตำหนักของพระสวามีใน ประเทศเยอรมนี ตราบจนสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2493 สิริพระชันษา 49 ปี
มรกต
มรกต (สูตรเคมี: Be3Al2(SiO3)6) เป็นแร่รัตนชาติหรืออัญมณี สีเขียวเกิดจากธาตุโครเมียมและวานาเดียม มรกตจัดอยู่ในแร่ตระกูลเบริล ซึ่งเบริลเป็นแร่ที่มีหลายวาไรตี ได้แก่ แอควะมะรีน (aquarmarine) มีสีฟ้า โกลเดนเบริลหรือเฮลิโอดอร์มีสีเหลือง สีแดงเรียกเร็ดเบริล สีชมพูเรียกว่ามอร์แกไนต์ คุณภาพของมรกตอยู่ที่สีหากมีสีเขียวทั่วทั้งเม็ดก็จัดว่าคุณภาพสูง ส่วนตำหนินั้นมรกตธรรมชาติทุกชิ้นจะต้องมีทั้งสิ้น ลักษณะเป็นเส้น ริ้วสีขาว จุดสีดำ สีสนิม ฝ้าขาวขุ่นตามธรรมชาติ รอยริ้วที่ดูคล้ายรากผักชีเรียกว่า "สวน" (jardin)
มรกตคุณภาพดีหรือไม่ดีก็มีทั้งสิ้น แต่พิจารณาปริมาณและการวางตัวของตำหนิ (ต้องเลือกที่ไม่มีตำหนิต่อเนื่องราวมาจนถึงหน้าพลอย หรือจากขอบหนึงไปถึงขอบหนึ่ง เพราะจะมีผลต่อการนำไปใช้ อาจไม่คงทน) ซึ่งอาจจะมีผลกับการส่องประกายแสงออกมาจากมรกต หากมีมากไปพลอยจะดูทึบแสง ไม่มีประกายซึ่งมักได้รับการเจียระไนแบบหลังเบี้ยหรือหลังเต่า หากทึบจนตันแสงไม่ส่องผ่านเลยและมีสีเขียวซีดจะจัดเป็นมรกตคุณภาพต่ำที่สุด มรกตมีการทำเลียนแบบ สังเคราะและปรับปรุงคุณภาพ (อาบนำมันบ้าง ชุบสี ซ่านสี เคลื่อบสี แช่สารเคมีเฉพาะ) ดังนั้นจึงควรตรวจสอบก่อนการซื้อเพราะจัดเป็นพลอยที่มีราคาสูงมาก (ถ้าคุณภาพดีมากและขนาดใหญ่ด้วยแล้ว) บางกรณีนั้นแยกแทบไม่ออกด้วยตาเปล่าต้องส่งห้องปฏิบัติการที่น่าเชื่อถือช่วยตรวจสอบ
มรกตนั้นมีหลายเฉดสี แหล่งที่สำคัญมากและโด่งดังไปทั่วโลกคือ มรกตจากโคลอมเบีย ซึ่งได้รับการยกย่องว่างามที่สุดในโลกราคามักสูงกว่าแหล่งอื่น ๆ และถูกกล่าวอ้างถึงบ่อย ๆ มีเหมืองสำคัญซึ่งผลิตมรกตสีต่างกันคือ เหมืองชิบอร์ (Chivor) มีมรกตสีเขียวสดอมเหลือง และเหมืองมูโซ (Muzo) ให้มรกตสีเขียวอมฟ้าคล้ายสีของน้ำทะเล การดูแลรักษาไม่ควรใส่ทำงานหนัก เพราะทนแรงกระแทกได้ไม่ดีนักมีความเปราะ หลีกเลี่ยงสารเคมี น้ำหอม และสเปรย์แต่งผม
แหล่งที่พบ
สามารถพบได้ในประเทศแซมเบีย, บราซิล, ซิมบับเว, ปากีสถาน, มาดากัสการ์, รัสเซีย, อินเดีย, อัฟกานิสถาน, ไทย, แคนาดาและโคลอมเบีย
ปกรณัม
ในปกรณัมของอินเดีย เชื่อว่า มรกตเกิดจากเลือดของนาคที่กระอักลงพื้นดิน เรียกว่า "มรกตนาคสวาท" เชื่อว่าสามารถใช้ป้องกันงูพิษได้
ปลาหมอออสเซลาริส
ปลาหมอออสเซลาริส (Peacock cichlid, Butterfly peacock bass; ) ปลาน้ำจืดขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีรูปร่างยาวปานกลาง ลำตัวแบนข้างเหมือนปลากะพง ริมฝีปากหนา มีกรามแข็งแรง ดวงตากลมโต เมื่อขนาดโตเต็มที่แล้วจะมีโหนกขึ้นบริเวณส่วนหัวด้านบน พื้นลำตัวมีสีเหลืองเขียวอมส้ม มีลักษณะเด่น คือ มีแถบสีดำที่ลำตัวและโคนหาง และมีจุดสีดำเหนือแผ่นปิดเหงือก และที่บริเวณครีบอก
มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ถึง 75 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ในหลายประเทศในทวีปอเมริกาใต้ เป็นปลาที่กินปลาขนาดเล็ก และสัตว์น้ำต่าง ๆ เป็นอาหาร รวมถึงแมลงด้วย
เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา ใช้บริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจในท้องถิ่น และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปัจจุบันได้เพาะขยายพันธุ์ได้เป็นที่สำเร็จแล้ว จนกลายเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมในเรื่องชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเช่น สหรัฐอเมริกา, ญี่ปุ่น, สิงคโปร์, มาเลเซีย และประเทศไทย ซึ่งปลาสามารถที่จะปรับตัวและแพร่ขยายพันธุ์ได้เองในธรรมชาติ โดยตัวเมียสามารถวางไข่ได้ครั้งละ 5,000 ถึง 15,000 ฟอง
เส้นเมริเดียนที่ 21
เส้นเมริเดียนที่ 21 อาจหมายถึง:
แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตา พ.ศ. 2532
แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตา (Loma Prieta earthquake) หรือ Quake of '89 เพราะเกิดในปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) หรือรู้จักกันในนาม The World Series Quake เพราะเกิดแผ่นดินไหวในช่วงที่มีการแข่งขันเบสบอลเวิลด์ซีรีส์ ซึ่งแผ่นดินไหวเกิดขึ้นขณะกำลังถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา เมื่อเวลา 17.04 น. ของวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2532 จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่ในป่าของสวนสาธารณะประจำรัฐไนซีนมาร์ก, เคาน์ตีแซนตาครูซ และเป็นเขตที่ไม่มีคนอาศัย ห่างจากเมืองแซนตาครูซไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 16 กิโลเมตร ชื่อโลมาพรีเอตามาจากยอดเขาที่อยู่ในทิวเขาแซนตาครูซ
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่ในป่าของสวนสาธารณะประจำรัฐไนซีนมาร์ก ซึ่งเป็นเขตที่ไม่มีคนอาศัยบริเวณของภูเขาแซนตาครูซ (พิกัดทางภูมิศาสตร์ : 37.04, -121.88) ประมาณ 4 กิโลเมตรทางเหนือของเมืองแอพโตส และประมาณ 16 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของแซนตาครูซ ชื่อแผ่นดินไหวครั้งนี้ตั้งชื่อตามยอดเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของแซนตาแคลราเคาน์ตี
ผู้เสียชีวิต
ประชาชน 63 คนเสียชีวิตทันทีหลังจากเกิดเหตุแผ่นดินไหวและต่อมาก็มีผู้เสียชีวิตเพิ่มเติมในภายหลังจากการบาดเจ็บสาหัส 6 คนและอีกกว่า 3,757 คนได้รับบาดเจ็บในเวลาต่อมา เป็นผลมาจากแผ่นดินไหวทั้งสิ้น หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนี้เจ้าหน้าที่กู้ภัยก็เริ่มออกปฏิบัติงานแต่เพราะความเสียหายในครั้งนี้รุนแรงและเป็นวงกว้างทำให้เจ้าหน้าที่มีงานล้นมือ ประชาชนที่รอดชีวิตจึงได้ออกมาช่วยเจ้าหน้าที่ในการกู้ภัยโดยส่วนใหญ่มุ่งไปที่ทางด่วนสองชั้นไซเพรสส์ (Cypress Street Viaduct) ได้ถล่มลงมาทำให้ทางด่วนที่อยู่ชั้นบนถล่มลงมาบีบอัดรถยนต์ที่แล่นจราจรอยู่เบื้องล่างจนเกิดความเสียหายรุนแรงและจากบริเวณนี้เองที่มีการเสียชีวิตจำนวนมาก และสะพานเชื่อมแซนแฟรนซิสโก-โอกแลนด์ ที่เป็นสะพานสองชั้นเองก็ถล่มเช่นกัน ทางด่วนและสะพานต่างๆ ต้องปิดการจราจรไปหลายเดือนจนเปิดการจราจรได้ใหม่ในวันที่ 18 พฤศจิกายน อีกทั้งยังมีระบบขนส่งมวลชน ท่าเรือเฟอร์รี ตลอดจนสะพานต่าง ๆ เช่น สะพานแซนมาเทโอ สะพานริชมอนด์-แซนราเฟล และสะพานโกลเดนเกต
เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหว มันได้ทำลายการแข่งขันเบสบอลเวิลด์ซีรีส์แชมเปี้ยนชิปประจำปี พ.ศ. 2532 ซึ่งพึ่งจะเริ่มขึ้น และระหว่างเหตุการณ์นั้นเองทั้งสองทีมของการแข่งขัน (ทีมแซนแฟรนซิสโกไจแอนต์และทีมโอกแลนด์แอทเลติกส์) ก็ตื่นตกใจ ในวันนั้นพนักงานและคนทำงานทั่วไปต่างพากันกลับบ้านเร็วกว่าปกติหรือไม่ก็ไปช่วยกู้ภัยจนดึกดื่นในภายหลัง ปกติแล้วผู้คนต่างก็รู้กันดีถึงสภาพการจราจรที่เลวร้ายของชั่วโมงเร่งด่วนในตอนเย็นและจากเหตุผลนี้เองก็ซ้ำเติมเหตุการณ์ ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตก่อนที่จะถึงมือแพทย์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การสื่อสารล้มเหลวเนื่องจากการขอความช่วยเหลือที่มากมายทำให้ระบบสื่อสารมวลชนล่ม ผู้เสียชีวิตในขั้นแรกอยู่ที่ประมาณ 300 คน และแถลงยอดผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการออกมาในวันต่อมา
ความเสียหาย
แผ่นดินไหวทำให้เกิดความเสียหายรุนแรงตลอดตามแนวชายฝั่งอ่าวแซนแฟรนซิสโก โดยเฉพาะที่เมืองแซนแฟรนซิสโกและโอกแลนด์ แต่ก็ยังรวมถึงบริเวณอื่น ๆ ด้วยเช่น แอละเมดา แซนมาเทโอ แซนเบนีโตเคาน์ตี แซนตาครูซ และมอนเทอเรย์เคาน์ตี ส่วนความเสียหายของอาคารบ้านเรือนส่วนใหญ่อยู่บริเวญเขตมารีน่า 95 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว เป็นผลมาจากความอ่อนนุ่มของชั้นดินบริเวณนั้นทำให้อาคารถล่มซึ่งบริเวณนี้เองเคยเป็นพิ้นดินถมมาก่อน และยังมีความเสียหายจากดินไถล รวมทั้งรอยแยกที่พื้นดินบริเวณแซนวอลเคโน บ้านเรือนกว่า 18,306 หลังและอาคารสำนักงานกว่า 2,575 หลังได้รับความเสียหายในแซนตาครูซ ซึ่งใกล้กับจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว อาคาร 40 หลังถล่มลงมาคร่าชีวิตผู้คนไปอย่างน้อย 6 คน
อ้างอิง
แหล่งข้อมูล
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2011
งานประกาศรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2011 (2011 FIFA Ballon d'Or Gala) เป็นงานประกาศชื่อผู้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีโดยฟีฟ่า ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2555 ณ เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
รางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2011
ผู้ได้รับรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2011 ประกาศวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้แก่
เส้นเมริเดียนที่ 22
เส้นเมริเดียนที่ 22 อาจหมายถึง:
อาซาง ลาวลี
อาซาง ลาวลี (ອາຊາງ ລາວລີ; เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941) เป็นนักการเมือง พลตรี และสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ชาวลาวที่เกษียณแล้ว ขณะยังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีลาวใน ค.ศ. 2002—2016 เขายังดำรงตำแหน่งทั้งรัฐบาลและพรรคหลายแห่ง
ชีวิตช่วงต้น
อาซางเกิดในแขวงพงสาลี จากชาติพันธุ์ลาวสูงกับอาข่า
อ้างอิง
1941
โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ
ในปี พ.ศ. 2550 คณะกรรมการบริหารเครือข่ายเทพศิรินทร์ สมาคมนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ คณะรรมการบริหารสถานศึกษา ตลอดจนคณะครู นักเรียน โรงเรียนบางเมืองเขียนผ่องอนุสรณ์ มีฉันทานุมัติ ที่จะเข้าร่วมเครือข่ายเทพศิรินทร์ โดยได้รับความเห็นชอบจาก รองศาสตราจารย์ลินจง อินทรัมพรรย์ (ด้วยท่านเป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อก่อสร้างโรงเรียนในครั้งแรก) ดังนั้น โรงเรียนเทพศิรินทร์ สมุทรปราการ จึงได้รับการประกาศชื่อจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยใช้อักษรย่อว่า ท.ศ.ส. มีการบริหารจัดการตามนโยบายของโรงเรียนในเครือข่ายเทพศิรินทร์ เป็นสถาบันที่มุ่งมั่นในการหล่อหลอมให้เยาวชนของชาติ เป็นบุคคลที่มีคุณภาพ เป็นสุภาพบุรุษ สุภาพสตรี ที่มีความรู้ ความสามารถ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนา และสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่ประเทศชาติ อย่างยั่งยืน สืบไป
ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 799 หมู่ 6 ถนนเทพารักษ์ ตำบลบางเมืองใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ 10270 เปิดสอนแบบสหศึกษา ช่วงชั้นที่ 3 และ 4 ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6
โยฮัน ก็อทโลพ ไลเดินฟร็อสท์
โยฮัน ก็อทโลพ ไลเดินฟร็อสท์ (Johann Gottlob Leidenfrost; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1715 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1794) เป็นแพทย์และนักเทววิทยาชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองร็อสเพอร์เว็นดาในเคาน์ตีชต็อลแบร์ค-ชต็อลแบร์ค เป็นบุตรของโยฮัน ไฮน์ริช ไลเดินฟร็อสท์ ครั้งแรกไลเดินฟร็อสท์เรียนเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยกีเซิน แต่ต่อมาเปลี่ยนไปเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิชและมหาวิทยาลัยฮัลเลอ หลังเรียนจบ ไลเดินฟร็อสท์ใช้เวลาท่องเที่ยวและเป็นแพทย์สนามในสงครามไซลีเซียครั้งที่หนึ่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 1743 ไลเดินฟร็อสท์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยดืสบวร์ค สองปีต่อมา ไลเดินฟร็อสท์แต่งงานกับอันนา คอร์เนลีอา คัลค์ฮ็อฟ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 7 คน นอกจากจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์แล้ว ไลเดินฟร็อสท์ยังดำรงตำแหน่งอธิการบดีของมหาวิทยาลัย
ในปี ค.ศ. 1756 ไลเดินฟร็อสท์ได้รับเลือกให้เป็นภาคีสมาชิกสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งเบอร์ลิน ในปีเดียวกัน ไลเดินฟร็อสท์ได้อธิบายปรากฏการณ์ไลเดินฟร็อสท์ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อของเหลวสัมผัสกับพื้นผิวที่มีอุณหภูมิสูงกว่าจุดเดือดของของเหลว ทำให้ส่วนที่สัมผัสกับพื้นผิวระเหยเป็นไอน้ำและพยุงให้ของเหลวเคลื่อนที่ อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นี้ถูกพูดถึงครั้งแรกโดยแฮร์มัน บูร์ฮาเฟอ ไลเดินฟร็อสท์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1794
โรดรีกู เฟราชิส
โรดรีกู เฟราชิส จี โซซา ซังตุส (Rodrigo Frauches de Souza Santos) หรือที่รู้จักในชื่อ โรดรีกู เฟราชิส หรือเพียงชื่อ เฟราชิส เกิดวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1992 ในเซาฌูเวาจีเมรีชี เป็นเซ็นเตอร์แบ็กฟุตบอลชาวบราซิล
สถิติในระดับอาชีพ
ตามแหล่งที่มารวมกันในเว็บไซต์ทางการของฟลาเม็งกู และฟลาอิสตาชิสชีกา
รายชื่อตอนในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย
นี่คือรายชื่อตอนในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย มีทั้งหมด 52 ตอน โดยแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล ได้แก่
ที่มา
เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน ที่ออกฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาทางวอร์เนอร์บราเธอร์ทีวีเน็ตเวิร์กในช่วง พ.ศ. 2546 - 2549 มีทั้งหมด 52 ตอน โดยแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล ในฤดูกาลที่ 1 และ 2 จะจบลงด้วยตอนต่อเนื่องโดยในเนื้อหาจะมีนักรบเส้าหลินคนหนึ่งไปเข้าร่วมกับฝ่ายเฮ่ยหลิน (ฤดูกาลที่ 1 เรมุนโด้เข้าร่วมกับวู่หยา ฤดูกาลที่ 2 โอมิเข้าร่วมกับเชสยัง) ในฤดูกาลที่ 3 ไม่มีตอนต่อเนื่อง แต่จบลงด้วยตอน กาลเวลาแห่งอนาคต ที่มี 2 ตอนต่อกัน
ในตอน กาลเวลาแห่งอนาคต (2) เนื้อหาในตอนหลายอย่างบ่งบอกว่าเป็นตอนสุดท้ายของการ์ตูนเรื่องนี้ เช่น เพลงการ์ตูนที่เปิดตอนที่มังกรเส้าหลินเอาชนะฝ่ายเฮ่ยหลินได้ และปีศาจทั้งหมดที่เคยปรากฏก็ได้ปรากฏตัวในตอนท้ายของตอนนี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 วอร์เนอร์บราเธอร์ได้ประกาศว่าจะมีการสร้างฤดูกาลที่ 4 แต่ก็ได้มีการยกเลิกไปในภายหลัง
ฤดูกาลที่ 1
ฤดูกาลที่ 1 ฉายในช่วง พ.ศ. 2546 - 2547
ฤดูกาลที่ 2
ฤดูกาลที่ 2 ฉายในช่วง พ.ศ. 2547 - 2548
ฤดูกาลที่ 3
ฤดูกาลที่ 3 ฉายในช่วง พ.ศ. 2548 - 2549
ผู้พัฒนาวิดีโอเกม
ผู้พัฒนาวิดีโอเกม คือ ผู้พัฒนาซอฟต์แวร์(ทั้งที่เป็นองค์กรและผู้พัฒนารายย่อย) วิดีโอเกม อาจหมายถึงผู้ที่ผลิตวิดีโอเกมลงเครื่องคอนโซล หรือระบบอื่นๆเช่นเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลก็ได้
ผู้พัฒนาส่วนมากจะมีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในเกมประเภทใดประเภทหนึ่ง เช่นเกมสวมบทบาท เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง หรือ เกมแอ็กชัน บางครั้งมุ่งเน้นไปที่การพอร์ตเกมจากระบบหนึ่งสู่อีกระบบหนึ่ง บางครั้งเน้นการแปลภาษาในเกมเพื่อนำเสนอผู้เล่นในประเทศอื่นๆ
เส้นเมริเดียนที่ 24
เส้นเมริเดียนที่ 24 อาจหมายถึง:
อำเภอน้ำโสม
น้ำโสม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านผือ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอน้ำโสมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอน้ำโสม เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ้านผือ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลน้ำโสม ตำบลหนองแวง และตำบลนายูง ออกจากการปกครองของอำเภอบ้านผือ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำโสม  จนกระทั่งเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2517 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอน้ำโสม  จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอน้ำโสมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 85 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอน้ำโสมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
ลิบราออฟฟิศ
ลิบราออฟฟิศ (LibreOffice) เป็นชุดโปรแกรมสำนักงานเสรีและโอเพนซอร์ซ แยกมาจากโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกในปี 2553
ฟีฟ่าบาลงดอร์ 2010
งานประกาศรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2010 (2010 FIFA Ballon d'Or Gala) เป็นงานประกาศชื่อผู้ได้รับรางวัลนักฟุตบอลและผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมแห่งปีโดยฟีฟ่า ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรก ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554 ณ เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
รางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2010
ผู้ได้รับรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ 2010 ประกาศวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้แก่
เส้นเมริเดียนที่ 26
เส้นเมริเดียนที่ 26 อาจหมายถึง:
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ Jamaica, Land We Love) จาเมกา มาตุภูมิที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาไมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle
ประวัติ
ก่อนการประกาศเอกราชของจาเมกา จาเมกาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจังหวัดแห่งหนึ่งของสหพันธ์หมู่เกาะอินเดียตะวันตกแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันตกของอังกฤษ ซึ่งอยู่ในภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ประเทศเข้าสู่สหพันธรัฐภายใต้การปกครองของนายกรัฐมนตรีนอร์มัน แมนลีย์ ผู้ซึ่งได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาหลายครั้งเพื่อให้กระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเพิ่มเติมเหล่านี้ยังช่วยให้ประเทศมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้นและอนุญาตให้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี การมีส่วนร่วมของนายกรัฐมนตรี นอร์มัน แมนลีย์ ในสหพันธ์อินเดียตะวันตกไม่เป็นที่นิยมและนำไปสู่การประกาศอิสรภาพของประเทศเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 และเพลงชาติที่ได้รับเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนั้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2504 พรรคประชาชนแห่งชาติชั้นนำได้ประกาศการประกวดแต่งเนื้อร้องของเพลงชาติของจาไมกาในอนาคต ซึ่งจะตัดสินโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งจาเมกาที่ได้รับคัดเลือก การแข่งขันได้รับบทเพลงที่ส่งเข้าประกวดเกือบ 100 รายการและปิดรับการประกวดในวันที่ 31 มีนาคม 2505 หลังจากกำหนดวันสิ้นสุดในวันที่ 17 มีนาคม รัฐสภาได้รับเลือก ให้คัดเลือกเพลงชาติสองเพลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และเลือกบทประพันธ์ด้วยคะแนนเสียงข้างมากในสภาอย่างท่วมท้น บทเพลงที่ชนะนั้นประพันธ์โดย Hugh Sherlock ทำนองที่แต่งโดย Hon Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงเพลงชาติโดย Mapletoft Poulle และ Christine Alison Poulle
สนดำญี่ปุ่น
สนดำญี่ปุ่น (Japanese black pine) เป็นสนพื้นเมืองในพื้นที่ชายฝั่งของญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ สามารถเติบโตได้สูงถึง 40 เมตร แต่พบที่มีความสูงเท่านี้ได้น้อยมาก ใบมีลักษณะยาวแหลมเหมือนเข็มอยู่เป็นคู่กัน ยาวประมาณ 7-12 เซนติเมตร ลูกสนยาว 4-7 เซนติเมตร
ปีเอโตร ดา กอร์โตนา
ปีเอโตร ดา กอร์โตนา หรือ ปีเอโตร แบร์เรตตีนี (Pietro da Cortona หรือ Pietro Berrettini, ออกเสียง) (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1596 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1669) เป็นจิตรกรและสถาปนิกของสมัยบาโรกสูงคนสำคัญชาวอิตาลีของในคริสต์ศตวรรษที่ 17 งานที่รู้จักกันดีของดา กอร์โตนาคืองานเขียนจิตรกรรมฝาผนัง แต่ก็ไม่ด้อยไปกว่าความสามารถทางด้านการเป็นการออกแบบสถาปัตยกรรม แม้ว่าดา กอร์โตนาจะมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อศิลปินร่วมสมัย แต่ชื่อเสียงในปัจจุบันไม่ค่อยเป็นที่กล่าวถึงเช่นศิลปินที่ถือกันว่าเป็นศิลปินชั้นปรมาจารย์เช่นคาราวัจโจ จานโลเรนโซ แบร์นินี หรือฟรานเซสโก บอโรมินิ
แหล่งข้อมูลอื่น
1596 1669
อิงเกมาร์ โยฮันสัน
ประวัติ
โยฮันสัน เริ่มจากการชกมวยสากลสมัครเล่น ได้เหรียญเงินในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2495 จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 ชนะน็อค โรเบิร์ต แมทสัน ยก 4 และชกชนะรวดมาตลอดจนได้ครองแชมป์ทวีปยุโรปรุ่นเฮฟวีเวทเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2499 ชนะน็อค ฟรานเซสโก ดาร์วิคชี ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลก NBA รุ่นเฮฟวีเวทกับฟลอยด์ แพทเทอร์สัน การชกครั้งนั้นเกิดขึ้นเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2502 และการชกจบลงอย่างพลิกความคาดหมายเมื่อโยฮันสันเป็นฝ่ายชกแพตเตอร์สันลงไปให้กรรมการนับสิบแค่ยกที่สามเท่านั้น ทำให้โยฮันสันกลายเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวทคนแรกของสวีเดน
แพทเทอร์สันขอแก้มืออีกครั้ง โดยการชกแก้มือมีขึ้นเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ในยกแรกโยฮันสันเกือบจะชกแพทเทอร์สันลงไปนับได้อีก แต่แพทเทอร์สันใช้ประสบการณ์ประคองตัวรอดไปได้ แต่ในต่อมาแพทเทอร์สันเป็นฝ่ายได้เปรียบชกโยฮันสันล้มลงจนถูกนับครั้งแรกถึง 9 ก่อนที่แพทเทอร์สันจะเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 โดยถูกชกล้มลงไปให้กรรมการนับสิบเช่นเดียวกับที่เคยน็อกแพทเทอร์สัน ในสภาพที่โยฮันสันไม่สามารถลุกขึ้นมาชกต่อได้และมีอาการสั่นบริเวณปลายเท้าจากฤทธิ์ของหมัดจากแพทเทอร์สันอีกด้วย ได้แชมป์โลกกลับคืนมาอย่างยิ่งใหญ่ ทั้งคู่ได้ชกล้างตากันอีกครั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2504 คราวนี้ แพทเทอร์สันเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6 หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โยฮันสันขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นเฮฟวีเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ชนะน็อค ดิก ริชาร์ดสัน ยก 8 ได้ครองแชมป์อีกครั้งหนึ่ง แต่ใน พ.ศ. 2506 โยฮันสันขึ้นชกชนะคะแนนไบรอัน ลอนดอนอีกครั้งเดียวเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2506 จากนั้นก็แขวนนวมไป
พ.ศ. 2526
พุทธศักราช 2526 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1983 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
เส้นเมริเดียนที่ 28
เส้นเมริเดียนที่ 28 อาจหมายถึง:
เส้นเมริเดียนที่ 27
เส้นเมริเดียนที่ 27 อาจหมายถึง:
อะธีนา (แก้ความกำกวม)
อะธีนา เป็นเทพีแห่งปัญญา สงครามทางด้านกลยุทธ์ และการทอผ้าในเทพนิยายกรีก
อะธีนา อาจหมายถึง
ท้าววนิดาพิจาริณี
ท้าววนิดาพิจาริณี อาจหมายถึง
เจ้าหญิงอีนีกาแห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าหญิงอีนีกาแห่งทวร์นและทัคซิส (Her Serene Highness Princess Iniga of Thurn and Taxis) ประสูติเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2468 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายลูทวิช ฟิลลิพแห่งทวร์นและทัคซิส และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก (พ.ศ. 2444–2493) เป็นพระนัดดาใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส พระภาติยะใน 2 เจ้าชายพระประมุขแห่งราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส คือ ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ เจ้าชายที่ 9 แห่งทวร์นและทัคซิส และ คาร์ล ออกุส เจ้าชายที่ 10 แห่งทวร์นและทัคซิส ผ่านทางสายพระบิดาและเป็นพระนัดดาใน แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก พระภาคิไนยใน 2 แกรนด์ดัชเชสผู้ปกครองแห่งลักเซมเบิร์ก คือ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก และ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ผ่านทางพระมารดา ทรงมีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ
เจ้าหญิงอีนีกาแห่งทวร์นและทัคซิส ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเอเบอร์ฮารดแห่งอูรัช เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2491 รับพระราชทานพระอิสริยยศ เจ้าหญิงเอเบอร์ฮาร์ดแห่งอูรัช พระชายา มีพระบุตร คือ
เจ้าหญิงอีนีกาแห่งทวร์นและทัคซิส สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 17 กันยายน 2551 สิริพระชันษา 83 ปี
ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส
ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส (Orinoca peacock bass; ชื่อท้องถิ่น: Tucanare; ) ปลาน้ำจืดขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
เยือร์เกิน คลีนส์มัน
เยือร์เกิน คลีนส์มัน (Jürgen Klinsmann; เกิดวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1964) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันในตำแหน่งกองหน้า เจ้าของฉายา "ฉลามขาว" ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมชาติเกาหลีใต้
ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส
มีรูปร่างคล้ายกับปลาหมอออสเซลาริส (C. ocellaris‎) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน ต่างกันที่ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบสจะไม่มีแถบสีดำที่ลำตัว และไม่มีจุดสีดำที่เหนือแผ่นปิดเหงือก
เยือร์เกิน คลีนส์มัน
คลีนส์มันเคยเป็นผู้จัดการทีมชาติเยอรมนี และบาเยิร์นมิวนิก ในฐานะนักฟุตบอลคลีนส์มันลงเล่นกับหลายสโมสรในยุโรป และยังเป็นผู้เล่นคนสำคัญคนหนึ่งของทีมชาติเยอรมนีตะวันตกในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก 1990 และชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์ยุโรป 1996 คลีนส์มันสามารถทำประตูในการลงเล่นทีมชาติใน 6 การแข่งขันที่ลงทำการแข่งขัน ตั้งแต่ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1988 ถึงฟุตบอลโลก 1998
คลีนส์มันเป็นผู้จัดการทีมชาติเยอรมนี ในชุดอันดับ 3 ฟุตบอลโลก 2006 เป็นผู้ฝึกสอนให้กับบาเยิร์นมิวนิก เมื่อเดือนกรกฎาคม 2008 และต่อมาเป็นผู้จัดการทีมชาติสหรัฐอเมริกา ก่อนจะถูกปลดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เนื่องจากผลงานการคัดเลือกฟุตบอลโลก 2018 โซนคอนคาแคฟ ออกมาย่ำแย่ ที่ก่อนหน้านั้นสหรัฐอเมริกาแพ้ให้กับเม็กซิโกและคอสตาริกาถึง 2 นัดติดต่อกัน
ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบส
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 61.7 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์เฉพาะแม่น้ำโอรีโนโก ในประเทศเวเนซุเอลา และโคลอมเบีย และแม่น้ำริโอเนโกร ในประเทศบราซิล โดยพบกระจายอยู่ทั้งในบริเวณที่ใกล้ชายฝั่ง และในร่องน้ำลึก รวมทั้งบึงที่มีส่วนติดต่อกับแม่น้ำสายใหญ่ด้วย ค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำที่ปลาอาศัยอยู่ที่ระหว่าง 5.5-6.5 pH อุณหภูมิประมาณ 27-23 องศาเซลเซียส
จากการศึกษาพบว่า ปลาโอรีโนโกพีค็อกแบสกินอาหารหลัก คือ ปลาในกลุ่มปลาคาราซิน และแมลง รวมถึงสัตว์น้ำมีกระดองแข็งด้วย
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา เป็นปลาที่ใช้บริโภค โดยพบขายในตลาดสดท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ควิกไทม์อีเวนต์
ในวิดีโอเกม ควิกไทม์อีเวนต์ (Quick time event) หรือ คิวทีอี (QTE) เป็นวิธีหนึ่งในบริบทของเกมการเล่นที่ผู้เล่นจะต้องกระทำการใด ๆ เพื่อที่จะควบคุมสิ่งนั้น ๆ ในเวลาสั้น ๆ หลังจากที่มีการปรากฏปุ่มหรือคำแนะนำอย่างรวดเร็ว ซึ่งจะมีระยะเวลาจำกัดในการกระทำสิ่งนั้น ๆ มันจะอาจจะช่วยจำกัดการควบคุมของตัวละครในขณะคัตซีน (Cutscene) หรือลำดับในเกม ถ้าการกระทำการกดปุ่มนั้นติดขัดหรือไม่ได้เป็นไปตามที่เกมกำหนด มันก็มักจะจบลงด้วยการจบเกมทันที
คำว่า "ควิกไทม์อีเวนต์" ถูกนิยามโดย ยู ซูซูกิ (Yu Suzuki) ผู้กำกับเกมเชนมู (Shenmue) ซึ่งมีการใช้ระบบคิวทีอีเป็นส่วนประกอบหลักในเกม โดยมากแล้วจะเป็นการให้ผู้เล่นกดปุ่ม หรือบังคับปุ่มควบคุมทิศทาง ตามที่ปรากฏออกมาขณะนั้น ๆ ในเกมยุคหลัง ๆ มักจะมีระบบคิวทีอีเข้ามาร่วมเพื่อให้ผู้เล่นกดปุ่มเพื่อใช้การกระทำพิเศษตามแต่ละสถานการณ์ ซึ่งมักจะแสดงภาพกราฟิกของปุ่มบนคอนโทรลเลอร์ประจำเครื่องเกมของเกมนั้น ๆ เช่น เกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชันอาจแสดงภาพสัญลักษณ์ 4 แบบบนคอนโทรลเลอร์ (เอกซ์, โอ, สี่เหลี่ยมและสามเหลี่ยม) ในขณะที่เครื่องเอกซ์บอกซ์ จะใช้สัญลักษณ์ปุ่ม A, B, X และ Y แทน
ผู้ออกแบบเกมมักจะใช้คิวทีอีสำหรับแสดงท่าทางหรือการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนของตัวเอกในสถานการณ์พิเศษนั้น ๆ โดยผู้เล่นกดปุ่มเพียง 1-2 ปุ่ม เช่นในขณะที่ผู้เล่นต่อสู้กับศัตรู ระบบคิวทีอีจะปรากฏออกมาเพื่อให้ผู้เล่นได้ใช้ 'ท่าไม้ตายปิดท้าย' จัดการกับศัตรูในครั้งเดียว นอกจากนี้ยังนิยมใส่ระบบคิวทีอีมาในระหว่างคัทซีนของเกม ให้ผู้เล่นได้รู้สึกกดดันไปพร้อม ๆ กับตัวละครในเกมด้วย
แม้ว่าระบบคิวทีอีจะได้รับความนิยมในแง่ของฟังก์ชันพิเศษสำหรับตัวเกม แต่ผู้เล่นบางกลุ่มก็วิพากษ์วิจารณ์ว่าระบบนี้บางครั้งก็น่ารำคาญ เนื่องจากบางครั้งจังหวะการกดปุ่มปรากฏออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว หรือกดปุ่มไม่ทันในเวลาที่กำหนด เป็นเหตุให้เกมโอเวอร์ และต้องกลับมาเล่นซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกว่าจะกดได้ถูก ซึ่งทำให้การเล่นเกมขาดความต่อเนื่อง หรือจำกัดเวลาผู้เล่นที่ใช้ในการดำเนินการในช่วงเวลาที่สำคัญ
พิคลอแรม
พิคลอแรม (Picloram) เป็นสารกำจัดวัชพืชที่ใช้ควบคุมวัชพืชที่มีเนื้อไม้ มีชื่อทางการค้าว่า Tordon และ Grazon ใช้กำจัดวัชพืชใบกว้างแต่หญ้าส่วนใหญ่จะทนสารนี้ได้  พิคลอแรมจัดเป็นอนุพันธ์ที่มีคลอรีนของกรดพิโคลินิก จัดเป็นสารกำจัดวัชพืชกลุ่มไพริดีน และออกฤทธิ์เป็นสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืชกลุ่มออกซินได้ด้วย