cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปฏิบัติการวัลคือเรอ
การลงมือปฏิบัติ
อย่างไรก็ตาม หลังการสั่งประหารผู้สมคบก่อการในปฏิบัติการวัลคือเรอแล้ว ต่อมา ตัวพลเอกอาวุโสฟร็อมเองก็ไม่สามารถรอดพ้นไปจากชะตากรรมเดียวกันได้ เขาถูกเจ้าหน้าที่ระดับสูงของพรรคนาซี กล่าวหาว่า จงใจเร่งสั่งประหารชีวิตผู้ร่วมก่อการพยายามรัฐประหารดังกล่าว (แทนที่จะเก็บตัวไว้ก่อนเพื่อไต่สวนต่อไป) เพื่อปิดปากมิให้มีการให้การพาดพิงมาถึงตัวพลเอกอาวุโสฟร็อมเองว่าเคยมีส่วนรู้เห็นในแผนการดังกล่าวด้วย พลเอกอาวุโสฟร็อมถูกสอบสวน ถูกถอดยศ และถูกประหารชีวิตในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1945 ที่บรันเดินบวร์ค จากความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่ผิดพลาดร้ายแรงและล้มเหลวในการรายงานผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับความพยายามก่อรัฐประหาร แม้ทางการนาซีเยอรมันจะไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับปฏิบัติการวัลคือเรอก็ตาม
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2021
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2021 (ภายใต้ชื่อว่า ซูเปอร์คัพ เฟรคเซียรอสซา สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) จะเป็นครั้งที่ 34 ของ ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, ฟุตบอลอิตาเลียนซูเปอร์คัพ. ครั้งนี้เป็นการลงเล่นระหว่าง อินเตอร์นาซีโอนาเล, ผู้ชนะของ เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21 แชมเปียนชิป, และ ยูเวนตุส, ทีมชนะเลิศของ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2020–21. เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021, ครั้งนี้ได้รับการประกาศว่าจะลงเล่นในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2022 ที่ ซานซีโร, มิลาน.
อะซีม เปรมจี
อะซีม ฮะชีม เปรมจี ( เกิดวันที่ 24 กรกฎาคม 2488) เป็นนักธุรกิจใหญ่ นักลงทุน และนักการกุศล ผู้เป็นประธานบริษัทวิโปรจำกัด (Wipro Limited) ผู้รู้จักกันว่าเป็นเจ้าพ่ออุตสาหกรรมเทคโนโลยีสารสนเทศของประเทศอินเดีย เป็นผู้นำบริษัทที่ขยายธุรกิจเป็นเวลาสี่ทศวรรษจนกลายเป็นบริษัทชั้นนำของโลกบริษัทหนึ่งในอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ ในปี 2553 นิตยสารเอเชียวีกจัดเขาให้เป็นชายที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในโลกในจำนวน 20 คน และนิตยสารไทม์ได้จัดให้เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในโลกในจำนวน 100 คนในปี 2547 และ 2554 เพรมจีเป็นเจ้าของหุ้น 79.45% ของบริษัทวิโปร และเป็นเจ้าของกองทุนรวมตราสารแห่งทุน (private equity fund) คือ PremjiInvest ซึ่งบริหารจัดการทรัพย์สมบัติส่วนตัวมีค่า 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2556 เขาได้เซ็นสัญญาว่าจะให้ทรัพย์สินส่วนตัวโดยมากกับองค์กรการกุศล แล้วต่อมาจึงบริจาคหุ้นบริษัทมีค่า 2,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับทรัสต์ที่บริหารกองทุนของมูลนิธิอะซีมเพรมจี ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลที่ให้ความสนใจในเรื่องการศึกษา การบริจาคทรัพย์ครั้งนี้ได้เพิ่มจำนวนทรัพย์ที่เขาบริจาคแล้วทั้งหมดเป็น 4,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 131,000 ล้านบาทในปี 2556)
ชีวิตส่วนตัว
อะซีมเกิดในเมืองมุมไบ ประเทศอินเดีย ในครอบครัวมุสลิมชีอะฮ์ ที่มีต้นกำเนิดมาจากรัฐคุชราต บิดาของเขาเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง โดยรู้จักกันว่าเป็น "ราชาข้าวแห่งพม่า" หลังจากที่แบ่งประเทศ ผู้ก่อตั้งประเทศปากีสถานได้เชิญให้บิดาของเขาไปอยู่ในปากีสถาน แต่เขาปฏิเสธและเลือกที่จะดำรงอยู่ในประเทศอินเดีย เพรมจีได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาได้แต่งงานกับยาสมีน และมีลูกด้วยกันสองคนคือ ริเชดและทารีค ริเชดทำงานกับบิดาเป็น Chief Strategy Officer (ประธานฝ่ายกลยุทธ์) และกรรมการบริษัทวิโปร
การยกย่อง
นิตยสาร Business Week ได้ยกย่องเพรมจีว่าเป็นนักลงทุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง (Greatest Entrepreneur) เพราะสร้างบริษัทวิโปรให้เป็นบริษัทที่เติบโตเร็วที่สุดในโลกบริษัทหนึ่ง
เขาได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์หลายปริญญาจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ รวมทั้ง
เขาได้รับรางวัลทั้งของเอกชนและของรัฐบาลรวมทั้ง
มูลนิธิและมหาวิทยาลัยอะซีมเพรมจี
ในปี 2544 เพรมจีได้จัดตั้งมูลนิธิอะซีมเพรมจีขึ้น โดยเป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ที่มีเป้าหมายเพื่อส่งเสริมให้มีการศึกษาคุณภาพที่เข้าถึงได้ทั่วไปเพื่ออำนวยให้เกิดสังคมที่ยุติธรรม ที่เท่าเทียมกัน ที่ประกอบด้วยมนุษยธรรม และที่ยั่งยืน โดยมีงานที่ทดลองและพัฒนาสร้างแบบอย่างในการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่อาจจะช่วยอำนวยการปรับปรุงโรงเรียนระดับประถมของรัฐ 1.3 ล้านแห่งในประเทศ จุดความสนใจโดยเฉพาะอย่างหนึ่งก็คือในเขตชนบท ซึ่งเป็นที่ที่โรงเรียนส่วนมากอยู่ การเลือกที่จะทำการในเรื่องการศึกษาขั้นประถม (ตั้งแต่ ป.1 จนถึง ม.2) ในโรงเรียนของรัฐ เพราะอาศัยหลักฐานที่แสดงประสิทธิผลทางการศึกษาของนักเรียนในประเทศอินเดีย
มูลนิธิปัจจุบันปฏิบัติการในรัฐกรณาฏกะ อุตตราขัณฑ์ ราชสถาน ฉัตตีสครห์ อานธรประเทศ พิหาร มัธยประเทศ และเขตปุทุจเจรี โดยร่วมมือกับรัฐบาลของรัฐเหล่านั้น และทำงานโดยมากในเขตชนบท เพื่อช่วยปรับปรุงคุณภาพและความเท่าเทียมกันของการศึกษาในโรงเรียน
ในเดือนธันวาคม 2553 เขาสัญญาที่จะบริจาคทรัพย์มีมูลค่า 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อปรับปรุงการศึกษาในโรงเรียนของอินเดีย โดยถ่ายโอนหุ้นจำนวน 213 ล้านหุ้นของบริษัทวิโปรที่บริษัทที่เพรมจีเป็นผู้มีอำนาจเป็นเจ้าของ ไปยังทรัสต์อะซีมเพรมจี ซึ่งเป็นการบริจาคทรัพย์ที่มากที่สุดในประเทศอินเดีย
ส่วนมหาวิทยาลัยอะซีมเพรมจีได้รับการสถาปนาโดยกฎหมายของรัฐกรณาฏกะในปี 2553 เพื่อดำเนินโปรแกรมพัฒนาการศึกษาและบุคลากร เพื่อหาแบบทางเลือกในการปรับปรุงการศึกษา และเพื่อให้ทุนงานวิจัยเกี่ยวกับการศึกษาสำหรับขยายขอบเขตแนวคิดเกี่ยวกับการศึกษา โดยมูลนิธิเป็นผู้ให้ทุนสนับสนุนในเบื้องต้น และอะซีม เพรมจีทำหน้าที่เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัย
สัญญาว่าจะให้ (The Giving Pledge)
อะซีม เพรมจี เป็นคนอินเดียคนแรกที่เข้าร่วมปฏิญญาสัญญาว่าจะให้ (The Giving Pledge) ซึ่งเป็นการรณรงค์ของวอร์เรน บัฟเฟตต์ และบิล เกตส์ เพื่อโปรโหมตให้คนที่ร่ำรวยที่สุดตกลงใจที่จะให้ทรัพย์สินโดยมากของตนแก่การกุศล เขาเป็นคนที่ไม่ใช่คนอเมริกันคนที่สามต่อจากริชาร์ด แบรนสัน และบารอนเดวิด เซนซ์เบอรี่ ที่เข้าร่วมคลับการกุศลนี้ โดยกล่าวว่า "ผมเชื่อมั่นว่าพวกเราที่ได้สิทธิพิเศษได้ความร่ำรวย ควรจะพยายามช่วยสร้างโลกที่ดีกว่าสำหรับบุคคลเป็นล้าน ๆ ที่มีสิทธิน้อยกว่า"
- อะซีม เพรมจี
ในเดือนเมษายน 2556 เขากล่าวว่า เขาได้บริจาคทรัพย์สินส่วนตัวกว่า 25% ต่อการกุศลแล้ว และมีแผนที่จะให้ทรัพย์สินอีก 25% ที่เหลือตามสัญญาภายในอีก 5 ปีต่อมา ในเดือนกรกฎาคม 2558 เขาได้ให้หุ้นอีก 18% ของบริษัทวิโปร เป็นการให้หุ้นบริษัทรวมกันเป็น 39%
หญิงลี ศรีจุมพล
หญิงลี ศรีจุมพล นักร้องเพลงลูกทุ่งหมอลำซิ่ง ในสังกัดค่าย แกรมมี่โกลด์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เจ้าของฉายา ลำซิ่งเมียงู ลำซิ่งชิงเกิด เป็นนักร้องลูกทุ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังในปัจจุบันจากผลงานเพลง ขาขาวสาวลำซิ่ง,แทงข้างหลัง,หญิงลั้ลลา,ขอใจเธอแลกเบอร์โทร,รอสายคนโสด,แจ๋ว,อยู่เย็นเป็นโสด,เมื่อไหร่จะทำกับฉันบ้าง,ชีวิตดี๊ดี,30 จีบได้,ลำซิ่งลิซึ่ม,เอวดี,ขาขาวสาวรถแห่,คาเฟอีน,อ้อนแม่กินกุ้งแช่ ฯลฯ
ประวัติ
หญิงลี ศรีจุมพล มีชื่อจริงว่า นุชนาถ ศรีจุมพล และ ธิดารัตน์ ศรีจุมพล ตามลำดับ เป็นชาวอำเภอนาโพธิ์ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นลูกสาวคนกลางในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของคุณพ่อทองเลื่อน และแม่บุญล้อม ศรีจุมพล เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2526 ชอบและรักการร้องเพลง เคยออกอัลบั้มสังกัดค่าย เอ็ม.ดี.เทป หลังจากนั้นก็กลับไปอยู่บ้านที่บุรีรัมย์ โดยตั้งวงหมอลำซิ่งเองและรับงานเองโดยใช้ชื่อวงว่า หญิงลี ศรีจุมพล (ลำซิ่ง) และทำอัลบั้ม ย่านตกสวรรค์ ด้วยตนเองแต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งเธอหมดสัญญากับต้นสังกัดเดิม อ.สวัสดิ์ สารคาม ชักชวนให้เข้ามาทดสอบเสียงที่แกรมมี่ โกลด์ เพราะทางบริษัทต้องการนักร้องแนวลูกทุ่งหมอลำซิ่งอยู่พอดี และก็ผ่านจนได้เซ็นสัญญากับบริษัท มีผลงานแรกคืออัลบั้มชุด ขาขาวสาวลำซิ่ง ชุดที่ 1 โดย อ.สวัสดิ์ สารคาม เป็นผู้ดูแลควบคุม เธอยังมีธรุกิจรีสอร์ทอีกด้วย และเธอได้อัดคลิปประกาศยกมรดก 50 ล้านให้เป็นสาธารกุศล โดยให้ บุ๋ม ปนัดดา เป็นผู้จัดการ
อัลบั้มเดี่ยว
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
อัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น
{| class="wikitable" !ปี !สตูดิโออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
กลอย
กลอย เป็นพืชไม้เถาเลื้อยอยู่ในวงศ์กลอย (Dioscoreaceae) ชนิดหนึ่งที่มนุษย์รู้จักนำหัวของมันมาทำเป็นอาหารมานาน หัวใต้ดินกลมรี มีรากเล็กๆกระจายทั่ว มี 3-5 หัวต่อต้น เปลือกบาง สีน้ำตาลออกเหลือง เนื้อในหัวสีขาวหรือสีเหลือง ลำต้นเลื้อยพันต้นไม้อื่น มีหนามเล็กๆกระจายทั่วไป มีขนนุ่มสีขาว กลอย พบตามธรรมชาติในอินเดีย จีนตอนใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และนิวกินี ใช้เป็นอาหารในเอเชียและแอฟริกา
สายพันธุ์
ในไทย กลอยมีชนิดย่อยหลายชนิด ได้แก่ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แบ่งเป็น 4 สายพันธุ์คือ
ความเป็นพิษและการใช้ประโยชน์
ชาวซาไกใช้น้ำแช่หัวกลอยผสมกับยางของยางน่องใช้เป็นยาทาลูกธนู ในอินเดียใช้หัวกลอยเป็นยาฆ่าเหา และเบื่อปลา ใช้น้ำแช่หัวกลอยมาฉีดฆ่าแมลงจำพวกหนอน กลอยดิบตำให้ป่นใช้พอกแผลวัวควายเพื่อฆ่าหนอนในแผล หัวกลอยที่ล้างพิษหมดแล้ว ปรุงเป็นยาแก้เถาดานในท้อง นำหัวกลอยมาปรุงเป็นน้ำมันใส่แผลฝีหนอง สารสกัดจากกลอยที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการเจริญของ Propionibacterium acnes
นอกจากนี้กลอยยังมีสารไดออสเจนิน diosgenin ซึ่งมีคุณสมบัติคล้ายไฟตอสโตรเจน phytoestrogen ผู้ป่วยมะเร็งที่ไวต่อเอสโตรเจน estrogen ควรระมัดระวังและศึกษาให้ดีก่อนรับประทานกลอย
อันโดรมาเลียส
อันโดรมาเลียสมีลักษณะเป็นชายผู้ใช้มือกุมงูพิษขนาดใหญ่ไว้ มีอำนาจในการทำให้หัวขโมยและของที่ถูกขโมยไปกลับมาหาผู้อัญเชิญ อันโดรมาเลียสยังมีอำนาจในการลงโทษหัวขโมยและคนชั่วอื่นๆ เปิดเผยถึงความชั่วร้ายต่างๆและข้อตกลงอันไม่เป็นธรรม รวมทั้งยังสามารถหาสมบติที่ถูกซ่อนไว้ได้อีกด้วย
เธโอเดน
เธโอเดน (Theoden) เป็นตัวละครชาวมนุษย์ในจินตนิยายเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายตอนหอคอยคู่พิฆาต และตอนกษัตริย์คืนบัลลังก์
เธโอเดนเป็นโอรสองค์เดียวของกษัตริย์เธงเกลแห่งอาณาจักรโรฮัน และได้สืบทอดเป็นกษัตริย์แห่งโรฮันต่อมา เธโอเดนมีพี่สาวสามคนและน้องสาวหนึ่งคนนามว่าเธโอดวีน น้องสาวผู้นี้แต่งงานกับเอโอมุนด์ แม่ทัพใหญ่แห่งริดเดอร์มาร์ค มีบุตรธิดาคือ เอโอแมร์ และเอโอวีน
ดาบประจำพระองค์เธโอเดนคือ "ดาบเฮรูกริม"
ตระกูลโคโนเอะ
ตระกูลโคโนเอะ (ญี่ปุ่น: 近衛家 Konoe-ke) เป็นตระกูลสาขาของตระกูลฟุจิวะระ เป็นตระกูลขุนนางที่ทรงอำนาจในญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในตระกูลเซ็สกัง หรือตระกูลผู้สำเร็จราชการนั่นเอง ตระกูลโคโนเอะได้ดูแลสำนักเซ็ชโชและคัมปะกุ ร่วมกับ ตระกูลทาคาสุคาสะ, ตระกูลคุโจ, ตระกูลนิโจ และ ตระกูลอิจิโจ โดยทั้งหมดเรียกรวมๆกันว่าตระกูลเซ็สกัง หรือ ตระกูลผู้สำเร็จราชการทั้ง 5
ด้วยการสนับสนุนของ ไทระ คิโยะโนะริ, โคโนเอะ โมโตะซาเนะ สถาปนาตระกูลขึ้น นายกรัฐมนตรี เจ้าชายโคโนเอะ ฟุมิมาโระ ก็มาจากตระกูลนี้
แผนผังตระกูล
The solid line is biological child, dotted (vertical) line is adopted, the dotted (horizontal) line is marriage.
{{familytree |border=0| |}|-|-|.||||||||)|-|-|.|||,|-|-|v|-|-|(|||)|-|-|.|||}}
แฟนเก่า
แฟนเก่า เป็น ภาพยนตร์ไทย แนว โรแมนติก - สยองขวัญ มีกำหนดการเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์ ที่เคยกำกับภาพยนตร์ในแนวนี้อย่าง ผีไม้จิ้มฟัน และ จอมขมังเวท โดนแฟนเก่ามีประเด็นเรื่องราวเกี่ยวกับความเจ้าชู้ของฝ่ายชาย แล้วไปทำให้คนรักเก่าตายไปเป็นผีมาคอยหลอกหลอนอย่างไม่รู้จบ ได้ถูกจัดระดับเรตติ้ง น15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) เด็กและเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี ผู้ปกครองควรพิจารณาให้คำแนะนำ มีเนื้อหาสยองขวัญปานกลาง ภาพยนตร์ทำรายได้ 50 ล้านบาท
สมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด
สมเด็จพระราชาธิบดีซะอูด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด (سعود بن عبد العزيز آل سعود‎ Su'ūd ibn 'Abd al-'Azīz Āl Su'ūd) (พระราชสมภพ 15 มกราคม พ.ศ. 2445 - สวรรคต 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งซาอุดีอาระเบีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 11 ปี และสวรรคตด้วยพระชนมพรรษา 67 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด พระอนุชาธิราช จึงขึ้นครองราชย์สมบัติเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลต่อไป
อีเมล
อีเมล (e-mail, email) หมายถึง จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือ ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ (electronic mail) คือวิธีการหนึ่งของการแลกเปลี่ยนข้อความแบบดิจิทัล ซึ่งออกแบบขึ้นเพื่อให้มนุษย์ใช้เป็นหลัก ข้อความนั้นจะต้องประกอบด้วยเนื้อหา ที่อยู่ของผู้ส่ง และที่อยู่ของผู้รับ (ซึ่งอาจมีมากกว่าหนึ่ง) เป็นอย่างน้อย บริการอีเมลบนอินเทอร์เน็ตในทุกวันนี้เริ่มมีการจัดตั้งมาจากอาร์พาเน็ต (ARPANET) และมีการดัดแปลงโค้ดจนนำไปสู่มาตรฐานของการเข้ารหัสข้อความ RFC 733 อีเมลที่ส่งกันในยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 นั้นมีความคล้ายคลึงกับอีเมลในปัจจุบัน การเปลี่ยนแปลงจากอาร์พาเน็ตไปเป็นอินเทอร์เน็ตในคริสต์ทศวรรษ 1980 ทำให้เกิดรายละเอียดแบบสมัยใหม่ของการบริการ โดยส่งข้อมูลผ่านเกณฑ์วิธีถ่ายโอนไปรษณีย์อย่างง่าย (SMTP) ซึ่งได้เผยแพร่เป็นมาตรฐานอินเทอร์เน็ต 10 (RFC 821) เมื่อ พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) และเปลี่ยน RFC 733 ไปเป็นมาตรฐานอินเทอร์เน็ต 11 (RFC 822) การแนบไฟล์มัลติมีเดียเริ่มมีการทำให้เป็นมาตรฐานใน พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) ด้วย RFC 2045 ไปจนถึง RFC 2049 และภายหลังก็เรียกกันว่าส่วนขยายสื่อประสมในระบบอินเทอร์เน็ตแบบอเนกประสงค์ (MIME)
ระบบอีเมลที่ดำเนินงานบนเครือข่าย มากกว่าที่จะจำกัดอยู่บนเครื่องที่ใช้ร่วมกันครื่องเดียว มีพื้นฐานอยู่บนแบบจำลองบันทึกและส่งต่อ (store-and-forward model) เครื่องให้บริการอีเมลนั้นจะตอบรับ ส่งต่อ หรือเก็บบันทึกข้อความขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของผู้ใช้ โดยที่ผู้ใช้คนนั้นจำเป็นต้องเชื่อมต่อกับระบบอีเมลภายในด้วยคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลหรืออุปกรณ์สื่อสารอื่น ๆ บนเครือข่าย และเกี่ยวกับเน็ต
การสะกดคำ
ในอดีตคำว่าไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ (electronic mail) คือการส่งเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ ตัวอย่างเช่น นักเขียนหลายคนในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ใช้คำนี้เพื่ออ้างถึงการส่งเอกสารแฟกซ์ ด้วยเหตุนี้การค้นหาการใช้งานครั้งแรกจึงเป็นเรื่องยากสำหรับความหมายเฉพาะที่มีอยู่ในปัจจุบัน. คำว่าจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ถูกนำมาใช้กับความหมายในปัจจุบันอย่างน้อยที่สุดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 และมีการใช้รูปแบบต่างๆของอีเมลที่สั้นกว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นอย่างน้อย
การสะกดคำในภาษาอังกฤษ e-mail และ email เป็นการใช้โดยปกติทั้งคู่ แนวทางในการเขียนเชิงเทคนิคและเชิงข่าวหลายแห่งได้แนะนำว่าให้ใช้ e-mail ส่วนการสะกดว่า email นั้นก็มีการยอมรับโดยพจนานุกรมหลายเล่มเช่นกัน ในเอกสารขอความเห็น (RFC) ดั้งเดิมไม่ได้สะกดคำอย่างใดอย่างหนึ่งข้างต้น เพียงแค่กล่าวถึงการบริการนั้นว่า mail และอีเมลฉบับหนึ่ง ๆ ก็เรียกว่า message นอกจากนั้นรูปพหูพจน์ e-mails หรือ emails ก็เป็นที่ยอมรับเช่นเดียวกัน
โดนัลด์ คนูธ (Donald Knuth) พิจารณาว่าการสะกดว่า e-mail นั้นล้าสมัย และได้หมายเหตุไว้ว่าคนในสหราชอาณาจักรส่วนใหญ่สะกดเป็น email กัน ในภาษาอื่นของยุโรปบางภาษา คำว่า email นั้นไปพ้องกับคำว่า enamel (สิ่งเคลือบ)
ในภาษาไทย "อีเมล" เป็นการสะกดตามศัพท์บัญญัติจากราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งบัญญัติไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 ในรูปไทยเดิม"รูปแบบทำได้"ตั้งใว้ใหม่[tmsd]
ประวัติ
ต่อมาพัฒนาให้สามารถส่งอีเมลข้ามระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์ได้ โดยระบบแรก ๆ ได้แก่ ระบบ AUTODIN ซึ่งเป็นระบบเชื่อมโยงข้อมูลของกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ (ปีพ.ศ. 2509) และ ระบบ SAGE ซึ่งใช้ตรวจจับเครื่องบินทิ้งระเบิด
ระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ อาร์พาเน็ต (ARPANET) มีส่วนเป็นอย่างมากในการพัฒนาอีเมล มีการทดลองส่งครั้งแรกในเครือข่ายเมื่อปีพ.ศ. 2512 ในปี พ.ศ. 2514 นายเรย์ ทอมลินสัน (Ray Tomlinson) เริ่มใช้เครื่องหมาย @ ในการคั่นระหว่างชื่อผู้ใช้กับชื่อเครื่อง เขายังเขียนโปรแกรมรับส่งอีเมลที่ชื่อ SNDMAIL และ READMAIL อาร์พาเน็ตทำให้อีเมลได้รับความนิยม และอีเมลก็ได้กลายเป็นงานหลักของอาร์พาเน็ต
เมื่อประโยชน์ของอีเมลเป็นที่รู้จักมากขึ้น ก็มีการคิดค้นระบบอีเมลที่ติดต่อโดยช่องทางอื่นสำหรับผู้ที่ไม่มีสิทธิ์ใช้เครือข่ายอาร์พาเน็ต เช่นผ่านเครือข่าย UUCP หรือ VNET ก่อนที่มีการพัฒนาอีเมลที่ค้นหาเส้นทางในการส่งโดยอัตโนมัติ (auto-routing) การส่งผ่านอีเมลข้ามจากระบบหนึ่งไปยังอีกระบบจำเป็นระบุเส้นทางการส่งโดยใช้เครื่องหมาย ! คั่นชื่อเครื่องระหว่างทาง วิธีนี้สามารถเชื่อมอีเมลจาก อาร์พาเน็ต BITNET NSFNET UUCP เข้าด้วยกัน
ในช่วงประมาณ พ.ศ. 2520 หน่วยงาน IETF ออกแบบและกำหนดโพรโทคอลในการส่งอีเมลที่มีชื่อว่า SMTP หรือ Simple Mail Transfer Protocol ปัจจุบันโพรโทคอลนี้ถือเป็นมาตรฐานในการรับส่งอีเมลบนอินเทอร์เน็ต
รูปแบบของอีเมล
รูปแบบของอินเทอร์เน็ตอีเมล จะใช้ในลักษณะของ RFC 2822 และรูปแบบของชุด RFCs (RFC 2045 ถึง RFC 2049) ซึ่งเรียกรวมว่า MIME อินเทอร์เน็ตอีเมลประกอบไปด้วย 2 ส่วนหลักแยกจากกัน คือ
ส่วนหัว
Header E-mail ส่วนหัวของอีเมล กำหนดตามมาตรฐาน RFC 2822 โดยทั่วไปส่วนหัวประกอบด้วยข้อความและตามด้วยเครื่องหมาย ":" และตามด้วยข้อมูล ในแต่ละข้อมูลจะประกอบไปด้วยอย่างน้อย 4 หัวข้อ ได้แก่
หัวข้ออื่น ๆ ได้แก่
ส่วนเนื้อความ
ส่วนเนื้อความของอีเมลเป็นเนื้อหาที่ต้องการสื่อสาร ลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์ และอาจแนบไฟล์ไปกับเนื้อหาได้ด้วยการแบ่ง MIME แบบ multipart
รูปแบบไฟล์สำหรับเก็บบันทึก
แต่ละโปรแกรมคอมพิวเตอร์ จะใช้รูปแบบไฟล์แตกต่างกันออกไป
เพียงพอน
เพียงพอน (weasel, mink, ferret, ermine, polecat) คือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในสกุล Mustela ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์ Mustelidae  มีถิ่นกำเนิดกว้างขวางทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกาเหนือ, ยุโรป, อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้
เพียงพอนมีรูปร่างโดยรวมเป็นสัตว์ขนาดเล็ก มีความยาวตั้งแต่ 15–55 เซนติเมตร น้ำหนักตั้งแต่ 30–40 กรัม ไปจนถึง 1.4–3.2 กิโลกรัม เป็นสัตว์กินเนื้อเป็นอาหาร มีรูปร่างเพรียวยาว ส่วนขาทั้งสี่ข้างสั้น มีนิ้วเท้า 5 นิ้ว เล็บมีความแหลมคม แต่พับเก็บเล็บไม่ได้ ปากแหลม ภายในปากมีฟันแหลมคมจำนวน 34 ซี่ ทุกชนิดจะมีต่อมกลิ่นที่ก้น ซึ่งจะผลิตสารเคมีสีเหลืองคล้ายน้ำมันที่มีกลิ่นเหม็นรุนแรง ใช้ในประกาศอาณาเขต  เป็นสัตว์มีความปราดเปรียวว่องไว หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน โดยจะล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู, หนูผี, ตุ่น, แมลง, สัตว์เลื้อยคลาน หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเป็นอาหาร รวมทั้งอาจล่ากระต่ายได้ด้วย รวมทั้งล่าเป็ด, ไก่, นกกระทา ในพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ได้ด้วย ซึ่งจะใช้ลำตัวที่เพียวยาวนั้นมุดเข้าไปล่าถึงในโพรงดิน
นอกจากนี้แล้ว เพียงพอนเป็นสัตว์ที่เมื่อผสมพันธุ์กันแล้ว ตัวผู้จะผสมกับตัวเมียหลายตัว แต่จะอยู่กับตัวเมียเพียงตัวเดียว ในบางชนิด ไข่เมื่อได้รับการปฏิสนธิแล้ว จะยังไม่ฝังตัวในผนังมดลูก แต่จะลอยอยู่อย่างนั้น ซึ่งอาจกินเวลานับ 10 เดือน จะฝังตัวเฉพาะเมื่อถึงฤดูกาลที่อาหารอุดมสมบูรณ์เท่านั้น มีระยะเวลาการตั้งท้องนานประมาณ 35–45 วัน ออกลูกครั้งละ 4–10 ตัว และอาจมากได้ถึง 13 ตัว ซึ่งจะออกลูกในโพรงของสัตว์ที่ล่าได้ ลูกที่เกิดใหม่ตาจะยังไม่ลืม จะมีขนบาง ๆ ปกคลุมลำตัวเท่านั้น จะลืมตาเมื่ออายุได้ 3–4 สัปดาห์ หรืออาจจะ 5–6 สัปดาห์ มีระยะเวลาการกินนมแม่ 5–10 สัปดาห์ และจะอาศัยอยู่กับแม่จนอายุได้ 1 ปี
ในอดีต เพียงพอนมักถูกมนุษย์ล่า เพื่อนำขนและหนังไปทำเป็นเสื้อขนสัตว์ที่เรียกว่า "เสื้อขนมิงก์" ในปัจจุบัน ในบางชนิดนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด (ดูในตาราง)
ในประเทศไทยมักพบในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลนับพันเมตร พบประมาณ 3 ชนิด ได้แก่ เพียงพอนไซบีเรีย (M. sibirica), เพียงพอนเหลือง (M. nudipes) และเพียงพอนเส้นหลังขาว (M. strigidorsa)
เครื่องจักรปฏิวัติ วัลเวรฟ
เครื่องจักรปฏิวัติ วัลเวรฟ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มจากฉบับอนิเมะที่ผลิตโดยซันไรส์ โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยแบ่งออกเป็นสองซีซัน
สำหรับประเทศไทย เครื่องจักรปฏิวัติ วาลเวรฟ ได้รับลิขสิทธิ์และวางจำหน่ายแบบดีวีดีโดยบริษัท โรส เอนเตอร์เทนเม้น คอร์เปอร์เรชั่น (เรค) ทั้งสองซีซั่น
เนื้อเรื่อง
โลกในอนาคตในที่นี้ เป็นยุคที่ประชากรกว่า 70% ของโลกอาศัยอยู่ในอวกาศ ขั้วอำนาจของโลกถูกแบ่งออกเป็น 3 ขั้วอำนาจ อันได้แก่ สหรัฐวงแหวนแอตแลนติก (A.R.U.S.), สหพันธ์การทหารดอร์สเซีย (Dorssia) และ  จิออร์ (J.I.O.R) ดอร์เซียนั้นเป็นชาติเผด็จการทหาร นิยมใช้กำลังทหารรุกรานชาติอื่น ซึ่งทำให้อะรุสต้องตอบโต้ดอร์สเซีย ดอร์สเซียและอะรุสจึงทำสงครามต่อกัน ในขณะที่จิออร์เป็นกลาง จึงเป็นชาติที่มีความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและสงบสุข
อิศรา อมันตกุล
อิศรา อมันตกุล (นามเดิม อิบรอฮีม อะมัน; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 – 14 มีนาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ชาวไทย และเป็นนายกสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยคนแรก
ประวัติ
อิศราเกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 10 คน ของมูฮัมหมัดซาเลย์ อะมัน กับวัน อมรทัต ครอบครัวเป็นชาวมุสลิมเชื้อสายอินเดีย สำเร็จชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบำรุงวิทยา จังหวัดนครปฐม และสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ในปี พ.ศ. 2472 โดยมีคะแนนในวิชาภาษาอังกฤษสูงสุดของประเทศ และสอบได้คะแนนเป็นอันดับที่ 1 ของนักเรียนทั่วประเทศในรุ่นนั้น ต่อมาได้ไปทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ร่วมกับคณะมิชชันนารี ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ประมาณ 2 ปี จากนั้น ได้เดินทางไปยังประเทศใกล้เคียงอยู่ระยะหนึ่ง จึงเดินทางกลับเข้ากรุงเทพมหานคร
อิศราสมรสกับสุพัณณา อมันตกุล (นามเดิม สเริงรมย์ บุนนาค; พ.ศ. 2465 – 20 สิงหาคม 2557) ธิดาของพลโท พระยาสีหราชเดโชชัย (สวาสดิ์ บุนนาค) กับคุณหญิงสุนีย์สาย บุนนาค (สกุลเดิม อมาตยกุล) ซึ่งเป็นนักแปลบทภาพยนตร์และพระคัมภีร์แก่คณะเยสุอิตที่บ้านเซเวียร์ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน อิศราถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 เวลา 15.15 น. ด้วยโรคมะเร็งที่ลิ้น หลังจากพักรักษาตัว ณ ตึกจงกลณี โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เป็นเวลาเกือบ 10 เดือน โดยฝังศพที่สุสานมัสยิดนูรุ้ลมูบีน (บ้านสมเด็จ) สี่แยกบ้านแขก
งานหนังสือพิมพ์
เริ่มงานหนังสือพิมพ์กับ กุหลาบ สายประดิษฐ์ และมาลัย ชูพินิจ ใน หนังสือพิมพ์สุภาพบุรุษ และ หนังสือพิมพ์ประชามิตร ตามลำดับ จากนั้น ได้ร่วมก่อตั้ง หนังสือพิมพ์สุวัณณภูมิ กับทองเติม เสมรสุต เสนีย์ เสาวพงศ์ และวิตต์ สุทธิเสถียร
ต่อมา ได้ย้ายไปทำงานในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อีกหลายฉบับ เช่น หนังสือพิมพ์บางกอกรายวัน (ผู้ก่อตั้ง) หนังสือพิมพ์เอกราช หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยเบื้องหลังข่าว หนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยรายวัน หนังสือพิมพ์สยามนิกร  หนังสือพิมพ์เกียรติศักดิ์ หนังสือพิมพ์กิตติศัพท์ หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ยุคใหม่ และหนังสือพิมพ์บางกอกเดลิเมล์ (หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ในปัจจุบัน)
เมื่อวันที่20 ตุลาคม พ.ศ. 2501 จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ กระทำรัฐประหารเป็นครั้งที่ 2 จากจอมพล ถนอม กิตติขจร หลังจากนั้นเพียง 1 วัน (21 ตุลาคม พ.ศ. 2501) หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่ถูกปิด นายอิศรา ในฐานะบรรณาธิการหนังสือพิมพ์บางกอกเดลิเมล์ รวมถึงบรรณาธิการ และนักหนังสือพิมพ์อีกหลายคน ถูกจับ ด้วยข้อหา มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ โดยถูกคุมขัง เป็นเวลา 5 ปี 10 เดือน ก็ถูกปล่อยตัว โดยไม่มีการส่งฟ้องศาล เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2507 หลังจากนั้น เข้ารับตำแหน่ง ผู้ช่วยหัวหน้ากองบรรณาธิการ หนังสือพิมพ์แนวหน้าแห่งยุคเดลินิวส์ (หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ในปัจจุบัน) จนกระทั่งถึงแก่กรรม
นอกจากนี้อิศราได้รับเลือกให้เป็นนายกสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทยคนแรก และดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 3 ปี ติดต่อกัน (พ.ศ. 2499, พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2501) และยังเป็นผู้ริเริ่มเปลี่ยนแปลงการจัดหน้าหนังสือพิมพ์ จากหน้าละ 7 คอลัมน์ เป็น 8 คอลัมน์ อีกด้วย
มูลนิธิ อิศรา อมันตกุล
26 มีนาคม พ.ศ. 2512 สมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย, สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย และ สมาคมหนังข่าวแห่งประเทศไทย ได้ประชุมร่วมกัน และมีมติให้จัดตั้ง “มูลนิธิ อิศรา อมันตกุล” เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่นายอิศรา จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 โดยมี นายสนิท เอกชัย เป็นประธานมูลนิธิฯ คนแรก
โดยมีภารกิจสำคัญ ร่วมกับ สมาคมนักข่าวฯ จัดให้มีการประกาศรางวัลผลงานข่าวหนังสือพิมพ์ และภาพข่าวหนังสือพิมพ์ดีเด่น โดย สมาคมนักข่าวฯ เป็นฝ่ายแต่งตั้งคณะกรรมการตัดสิน จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 และมีพิธีมอบรางวัลครั้งแรก ในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2516
ผลงานเขียน
นายอิศรา มีผลงานเรื่องสั้นหลายเรื่อง ก่อนจะทำงานหนังสือพิมพ์ และยังเขียนนวนิยายไว้เป็นจำนวนมาก
สมเด็จพระนโรดม นรินทรพงษ์
สมเด็จพระนโรดม นรินทรพงษ์ (សម្តេចព្រះនរោត្តម នរិន្រ្ទពង្ស, พ.ศ. 2497 - 2546) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุกับสมเด็จพระราชินีนโรดม มุนีนาถ สีหนุ เป็นพระโสทรานุชาใน พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี กษัตริย์แห่งกัมพูชาองค์ปัจจุบัน
ประวัติ
สมเด็จพระนโรดม นรินทรพงษ์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1954 ที่กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุกับสมเด็จพระราชินีนโรดม มณีนาถ สีหนุ พระองค์ศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนนโรดม และthe Petit Lycée Descartes ระดับสองที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย และระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยมอสโก กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย พระองค์สามารถรับสั่งภาษาฝรั่งเศส และรัสเซียได้ดี
พระธิดา
สมเด็จพระนโรดม นรินทรพงษ์ ได้สมรสแล้วกับนางเอก สีนวน มีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
สิ้นพระชนม์
สมเด็จพระนโรดม นรินทรพงษ์ สิ้นพระชนม์ด้วยอาการพระหทัยวาย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สิริรวมพระชนมายุ 49 พรรษา
นคริน กังวานโชคชัย
นคริน กังวานโชคชัย (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 16 เม.ย. พ.ศ. 2531 การศึกษา คณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
รถไฟใต้ดินเซ็นได
รถไฟใต้ดินเซ็นได (仙台市地下鉄) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเซ็นได เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1987 ปัจจุบันมีสองเส้นทาง อัตราค่าโดยสารตั้งแต่ 200 เยน ถึง 350 เยน (สำหรับผู้ใหญ่)
ศุภักษร
ศุภวัฒน์ จงศิริ หรือ ศุภักษร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวไทย ที่มีผลงานสร้างภาพยนตร์ไทยเกี่ยวกับวัยรุ่น ในช่วง พ.ศ. 2523 - 2532 ในระยะแรกผลงานกำกับจะเป็นภาพยนตร์แนวตลก ภายหลังมีชื่อเสียงจากงานเขียนหนังสือชุด "นิยายรักนักศึกษา" ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2523 จึงเปลี่ยนเป็นภาพยนตร์แนวรักวัยรุ่น ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง วันวานยังหวานอยู่ (2526) นำแสดงโดย อรพรรณ พานทอง อรรถพล ประเสริฐยิ่ง และ วงศกร รัศมิทัต จากวงดนตรีแมคอินทอช
ศุภวัฒน์ จงศิริ เกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมรสกับ ปนัดดา โกมารทัต มีบุตรชายชื่อ ศุภักษร จงศิริ (ไอซ์) นามปากกา และชื่อที่ใช้ในการกำกับภาพยนตร์ นำมาจากชื่อของบุตรชาย
ระยะหลัง ศุภักษรหันไปกำกับละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 และเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับค่ายเพลงนิธิทัศน์ ปัจจุบัน เป็นประธานกรรมการ บริษัท คอมอาร์ต โปรดักชั่น เป็นผู้ควบคุมการแสดง ในพิธีเปิด-ปิด การแข่งขันกีฬา ทั้งในระดับชาติ และระดับนานาชาติ เช่น พิธีเปิด-ปิดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 18 พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดเชียงใหม่ และ ครั้งที่ 24 พ.ศ. 2550 ที่จังหวัดนครราชสีมา รวมถึง กีฬาแห่งชาติ ปี2537-ปัจจุบัน
เทศบาลตำบลอ่าวขนอม
เทศบาลตำบลอ่าวขนอม เป็นเขตเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตอำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออก (อ่าวไทย) มีเนื้อที่ ประมาณ 140.63 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 86,451 ไร่ เป็นพื้นที่ทำการเกษตร จำนวน 61.75 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 37,773 ไร่ การประกอบอาชีพของราษฎรส่วนใหญ่จะประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรม เช่น การทำสวนมะพร้าว สวนยางพารา ปาล์มน้ำมัน ทำนา และประมงชายฝั่ง ค้าขาย และรับจ้างทั่วไป และ ธุรกิจการท่องเที่ยว
ประวัติ
ตำบลขนอมเดิมชื่อ "เมืองตระนอม" สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1908 โดยเจ้าอินทราซึ่ง มีพระชายา ชื่อ เจ้าหญิงสนตรา (ธิดาของพระพนมวัง และพระนางเสดียงทอง) ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ได้ทำการสำรวจเข้าอยู่ในทำเนียบการปกครองของกระทรวงมหาดไทย เป็นคำผวนซึ่งเรียกชื่อเพี้ยนว่า"ตำบลขนอม" ขึ้นกับอำเภอสิชล ต่อมาในปี 2450 ตำบลขนอม ได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอขนอม เมืองขนอมจึงกลายเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอขนอม ชื่อ "ตำบลขนอม"
องค์การบริหารส่วนตำบลขนอมได้รับการยกฐานะจากสภาตำบล (นิติบุคคล) ขึ้นเป็นราชการส่วนท้องถิ่น ประเภทองค์การบริหารส่วนตำบล ตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ซึ่งได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 สำนักงานเทศบาลตั้งอยู่ที่ 102/25 หมู่ที่ 4 ถนนอัครวิถี ตำบลขนอม
ภูมิศาสตร์
เขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
การแบ่งเขตปกครอง
เขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งหมด 13 หมู่บ้าน คือ
วัด
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลอ่าวขนอมมีทั้งหมด 4 วัด คือ
ละครแห่งชีวิต
ละครแห่งชีวิต เป็นนวนิยายที่แต่งโดย หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ จัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2472 นับเป็นนวนิยายเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งของไทย เป็นหนึ่งในนวนิยายยุคแรกที่แต่งโดยนักประพันธ์ไทย
วัดไพรพัฒนา
วัดไพรพัฒนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่าย ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไพรพัฒนา อำเภอภูสิงห์ จังหวัดศรีสะเกษ เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2524 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551 มีพระครูโกศลสิกขกิจ ( หลวงพ่อพุฒ วายาโม ) เจ้าคณะอำเภอภูสิงห์ เป็นเจ้าอาวาส
วัดไพรพัฒนาได้ขอประทานพระบรมสารีริกธาตุ จากสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก (สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร) เพื่ออัญเชิญไปประดิษฐานบรรจุไว้ ณ มณฑปปราสาทหลวงปู่สรวงวัดไพรพัฒนา ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งสรีระสังขารของ หลวงปู่สรวง,ดาบสซวง บายตึ๊กเจีย หรือที่รู้จักกันในนาม หลวงปู่สรวง เทวดาเดินดิน เกจิอาจารย์ที่เคารพนับถือของพุทธศาสนิกชนชาวจังหวัดศรีสะเกษ ศิษยานุศิษย์ประชาชนชาวไทยและประชาชนชาวกัมพูชาได้มาเคารพกราบไหว้ขอพร เป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชนทั่วไปทั้งชาวไทยและชาวกัมพูชา โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีบรรจุพระบรมสารีริกธาตุบนยอดมณฑปปราสาทหลวงปู่สรวง,ดาบสซวง เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2559 เวลา 15.34
ดิอัลทิเมตแฟนเอ็กตร้าส์คอลเลกชัน
ดิอัลทิเมตแฟนเอ็กตร้าส์คอลเลกชัน (The Ultimate Fan Extras Collection) เป็นบ็อกเซตดิจิทอลโดย นักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2013 โดย Epic/Legacy Recordings และเป็นอัลบั้มที่สิบสองที่ออกจำหน่ายโดย Sony และ Motown นับตั้งแต่การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันในปี ค.ศ. 2009 ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดของเพลงเดมโม้ที่ไม่เคยวางจำหน่าย ,สื่อ และรีมิกซ์
อักษรนันทินาครี
นันทินาครี เป็นอักษรพราหมีที่สืบมาจากอักษรนาครี ซึ่งปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 7 มีการใช้อักษรนี้และอักษรรูปแบบต่าง ๆ จากอักษรนี้ในภูมิภาคที่ราบสูงเดกกันตอนกลางและอินเดียตอนใต้ และมีการค้นพบต้นฉบับภาษาสันสกฤตในอักษรนันทินาครีมากมาย แต่ยังไม่ได้ทับศัพท์ ต้นฉบับบางส่วนของมัธวาจารยา (Madhvacharya) แห่งสำนักทวายตา เวทัน (Dvaita Vedanta) ของศาสนาฮินดู เขียนด้วยอักษรนันทินาครี
อักษรนี้เป็นอักษรพี่น้องของอักษรเทวนาครีที่พบในบริเวณอื่นของประเทศอินเดีย
ศัพทมูล
นาครี มาจากคำว่า नगर (nagara) หมายถึง นคร
มีผู้พบจารึกอักษรนันทินาครีในสมัย Kakatiya ที่ Mahabubabad ห่างจากนันทินคร ไฮเดอราบาด 212 กิโลเมตร
เทียบกับอักษรเทวนาครี
อักษรนันทินาครีและเทวนาครีมีความคล้ายคลึงและใกล้ชิดมาก แต่ก็มีความแตกต่างอย่างเป็นระบบ อักษรนันทินาครีมีรูปสระมากกว่า และรูปพยัญชนะน้อยกว่าอักษรเทวนาครี
เหยี่ยวข่าวสาวแกร่ง
เหยี่ยวข่าวสาวแกร่ง (TOP Anchor) เป็นละครที่ออกอากาศในช่วงเวลาไพร์มไทม์ของญี่ปุ่นของสถานีโทรทัศน์ฟูจิ คือ ละครวันจันทร์ เวลา 21:00 น. เรียกว่า "เกะสุคุ ดราม่า" นำแสดงโดยยูกิ อามามิ และอากิโกะ ยาดะ ละครเรื่องนี้ได้มีการนำมาออกอากาศในประเทศไทยทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.20 - 21.10 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันพุธที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2552
เนื้อเรื่อง
ฮารุกะ สึบากิ ผู้ประกาศข่าวหญิง หรือที่เรียกกันว่า NEWS Caster ที่เป็นตำนานจากความกล้าในการติดตามทำข่าวอย่างบ้าบิ่น และไม่กลัวที่จะเปิดเผยเรื่องราวต่างๆ ให้แก่ผู้ชมได้รับทราบ ถูกเรียกตัวกลับมาจากอเมริกา เพื่อมาทำรายการข่าวช่วงใหม่ที่ชื่อว่า The NEWS ให้กับสถานีโทรทัศน์ CNB ทีมงานที่รู้จักวีรกรรมของเธอดี ต่างก็ไม่มั่นใจว่ารายการนี้จะดำเนินต่อไปอย่างไร
ในวันแรกที่มาถึง สึบากิตัดสินใจเลือกโนโซะมิซึ่งเป็นผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศหน้าใหม่ให้มาเป็นผู้ช่วยของเธอ โดยมีเงื่อนไขในการทำงานว่าโนโซะมิจะต้องมาอาศัยอยู่ที่บ้านของเธอ เพื่อดูแลเธอตลอดเวลา โนโซะมิไม่ต้องการทำตามที่สึบากิบอก แต่ก็ขัดไม่ได้ จึงยอมรับสภาพ ทำงานเป็นผู้ช่วยของสึบากิไปด้วย พร้อมทั้งดูแลเรื่องงานบ้านและอาหารการกินให้เมื่ออยู่ที่บ้าน
การจะประสบความสำเร็จเป็นรายการข่าวอันดับ 1 ได้นั้น ไม่ได้มีเพียงแค่ความตั้งใจจริง และฝีมือเท่านั้น ยังมีประเด็นที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ การดำเนินการ และการแก้ไขปัญหาต่างๆ รอพวกเขาอยู่อีกมากมาย ช่วงเวลา 3 เดือนของการออกอากาศของ The NEWS ทั้งสึบากิ, โนโซะมิ และทีมงานคนอื่นๆ ต่างก็ได้เรียนรู้ความหมายของคำว่าการทำงานร่วมกันเป็นทีม และความสำคัญของคำว่าจิตวิญญาณของการเป็นนักข่าวร่วมกัน
เอโอแมร์
เอโอแมร์ (Éomer) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นชาวตระกูลเอออร์ล แห่งอาณาจักรโรฮัน เป็นบุตรของแม่ทัพเอโอมุนด์กับเธโอดวีน น้องสาวของเธโอเดน จึงมีศักดิ์เป็นหลานของกษัตริย์เธโอเดน
ประวัติ
เอโอแมร์และเอโอวีนน้องสาว เป็นกำพร้าบิดามารดา ทั้งสองเติบโตขึ้นมาในราชสำนักโรฮัน ในอุปการะของกษัตริย์เธโอเดนซึ่งมีศักดิ์เป็นลุง เมื่อเติบใหญ่ เอโอแมร์ได้เป็นนายทหารม้า ในตำแหน่งนายพลที่สามแห่งริดเดอร์มาร์ค รองจากเธโอเดน และเธโอเดร็ดรัชทายาท เขาเป็นคนแข็งแรงและมีความเป็นผู้นำสูง อาวุธประจำตัวของเขาคือ ดาบกูธไวน์ (Gúthwinë - เป็นคำภาษาอังกฤษเก่า แปลว่า 'สหายศึก') ซึ่งเขาใช้ติดมืออย่างคล่องแคล่วมาตั้งแต่อายุ 14 ปี
เมื่อครั้งที่เมอร์รี่ และ ปิ๊บปิ้น ถูกสมุนอูรุกไฮของซารูมานจับตัวไป และเดินทางผ่านชายเขตโรฮัน เอโอแมร์นำกองกำลังเข้าโจมตีกลุ่มอูรุกไฮ ทำให้เมอร์รี่กับปิ๊บปิ้นหนีไปยังป่าฟังกอร์น ต่อมาเธโอเดนขับไล่เขาออกจากเมืองด้วยตกอยู่ใต้มนตร์สะกดของซารูมาน แต่เอโอแมร์ก็นำกองกำลังของตนคอยวนเวียนอยู่ไม่ไกล เขาได้ร่วมรบในสมรภูมิป้อมฮอร์นเบิร์กด้วย
เอโอแมร์ขับม้าร่วมไปกับเธโอเดน แกนดัล์ฟ อารากอร์น เลโกลัส และกิมลี ไปยังไอเซนการ์ดเพื่อขับไล่ซารูมาน หลังจากนั้นเขาติดตามทัพของเธโอเดนไปสู่สมรภูมิทุ่งเพเลนนอร์ นำทัพของโรฮันไปช่วยเหลืออาณาจักรกอนดอร์
หลังจากเธโอเดนสิ้นพระชนม์ เอโอแมร์ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของโรฮันสืบต่อมา และได้รื้อฟื้นประเพณี 'คำสาบานของเอออร์ล' ซึ่งเป็นพันธสัญญาระหว่างอาณาจักรโรฮันกับกอนดอร์ ร่วมกับกษัตริย์เอเลสซาร์ เอโอแมร์อภิเษกกับเจ้าหญิงโลธิริเอล ธิดาของเจ้าชายอิมราฮิลแห่งโดลอัมรอธ ทั้งสองมีบุตรด้วยกันชื่อ เอลฟ์วายน์  เอโอแมร์ตายอย่างสงบในปีที่ 63 ของยุคที่สี่ โดยมีเมอร์รี่และปิ๊บปิ้นอยู่เคียงข้าง
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447 – 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475) หรือเป็นที่รู้จักในนามปากกา วรเศวต เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา มีโสทรภราดาและโสทรภคินี 10 องค์
พระราชประวัติ
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิงทรงศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และศึกษาต่อชั้นมัธยม 4 ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ แต่สอบตกชั้นมัธยม 7 จึงทรงออกจากโรงเรียน เสด็จไปศึกษาต่อวิชากฎหมายที่สำนักมิดเดิ้ลเทมเปิ้ล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ แต่ด้วยความที่ไม่โปรดในเรื่องกฎหมาย จึงทรงคลุกคลีอยู่กับหมู่นักหนังสือพิมพ์อังกฤษ จนล้มเหลวในเรื่องการศึกษา แต่โชคดีที่ได้รับพระราชทานทุนจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไปศึกษาวิชาการต่างประเทศ ที่เมืองจอร์จทาวน์ สหรัฐ แต่ประชวรหนักทำให้ต้องเสด็จกลับประเทศไทย
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิงทรงเข้ารับราชการในกรมไปรษณีย์โทรเลข และกรมสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย ทรงสนทัยในการประพันธ์มาตั้งแต่ครั้งศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โดยทรงร่วมกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ ทำหนังสือในห้องเรียน เมื่อมาทำงานที่กรมสาธารณสุข ได้นิพนธ์นวนิยายเรื่องแรก คือ "ละครแห่งชีวิต" โดยสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ได้ประทานเงินทุนในการจัดพิมพ์ เมื่อปี พ.ศ. 2472 แม้ว่าจะมีราคาสูงถึงเล่มละ 3.50 บาท แต่ปรากฏว่าขายหมดทั้ง 2,000 เล่ม จนต้องมีการพิมพ์ครั้งที่สอง
ในปี พ.ศ. 2473 หม่อมเจ้าอากาศดำเกิงนิพนธ์เรื่อง ผิวเหลืองหรือผิวขาว (ต่อมาใช้ชื่อ “ผิวเหลืองผิวขาว”) และตามมาด้วย รวมเรื่องสั้น วิมานทลาย กับครอบจักรวาล
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิงทรงประสบความผิดหวังในเรื่องความรักและชีวิต เนื่องจากฐานะทางเศรษฐกิจตกต่ำ จึงเสด็จหนีไปฮ่องกงในปลายเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2474 ดำรงชนม์ชีพด้วยการเขียนบทความลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ฮ่องกง
หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 สิริชันษา 27 ปี ตามเอกสารฮ่องกงระบุว่าด้วยไข้มาลาเรีย แต่มีผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่า เป็นการเปิดแก๊สปลงชนม์
หลวงพ่อเกษม เขมโก
หลวงพ่อเกษม เขมโก (นามเดิม เจ้าเกษม ณ ลำปาง) เป็นพระเถระและเกจิอาจารย์ ผู้เคร่งครัดในธุดงควัตร ปลีกวิเวก พุทธศาสนิกชนในจังหวัดลำปางและชาวไทยเคารพนับถือยิ่งนักว่าท่านเป็นพระมหาเถราจารย์ปูชนียบุคคลรูปหนึ่งของประเทศไทย และมีผู้ให้ความเคารพศรัทธาเป็นจำนวนมากในปัจจุบัน อีกทั้งท่านยังเป็นเจ้านายในราชวงศ์ทิพย์จักร ที่ออกผนวชอีกด้วย
ประวัติ
หลวงพ่อเกษม เขมโก เดิมมีนามว่า เจ้าเกษม ณ ลำปาง เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 ตรงกับวันพุธ เดือนยี่ (เหนือ) ปีชวด ร.ศ. 131 เป็นบุตรใน เจ้าน้อยหนู ณ ลำปาง (ภายหลังเปลี่ยนนามสกุลใหม่เป็น มณีอรุณ) รับราชการเป็นปลัดอำเภอ กับ เจ้าแม่บัวจ้อน ณ ลำปาง และเป็นราชปนัดดาในเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต เจ้าหลวงผู้ครองนครลำปางองค์สุดท้าย
พ.ศ. 2479 ท่านสามารถสอบได้นักธรรมชั้นเอก ท่านเรียนรู้ภาษาบาลีจนสามารถเขียนและแปลได้ รวมทั้งสามารถแปลเป็นภาษาบาลีได้เป็นอย่างดี แต่ท่านไม่ยอมสอบเอาวุฒิ จนครูบาอาจารย์ทุกรูปต่างเข้าใจว่าพระภิกษุ เจ้าเกษม เขมโก ไม่ต้องการมีสมณะศักดิ์สูง ๆ เรียนเพื่อจะนำเอาวิชาความรู้มาใช้ในการศึกษาค้นคว้าพระธรรมคำสอนของพระบรมศาสดาเท่านั้น
เมื่อสำเร็จทางด้านปริยัติธรรมแล้ว ท่านแสาะแสวงหาครูบาอาจารย์ที่มีความรู้และมีความเชี่ยวชาญในด้านวิปัสสนา จนกระทั่ง ท่านทราบข่าวว่ามีพระเกจิรูปหนึ่งมีชื่อเสียงในด้านวิปัสสนา คือ ครูบาแก่น สุมโน ท่านจึงฝากตัวเป็นศิษย์ ท่านได้ตามครูบาแก่น สุมโน ออกท่องธุดงค์ไปแสวงหาความวิเวกและบำเพ็ญเพียรตามป่าลึก จนถึงช่วงเข้าพรรษาซึ่งพระภิกษุจำเป็นต้องยุติการท่องธุดงค์ชั่วคราวท่านจึงต้องแยกทางกับพระอาจารย์ และกลับมาจำพรรษาที่วัดบุญยืนตามเดิม พอครบกำหนดออก ก็ติดตามอาจารย์ออกธุดงค์บำเพ็ญภาวนา
ต่อมา เจ้าอธิการคำเหมย เจ้าอาวาสวัดบุญยืน มรณภาพลง ทางคณะสงฆ์ได้ประชุมกันเพื่อหาเจ้าอาวาสรูปใหม่และต่างลงความเห็นพ้องต้องกันเห็นควรว่า พระภิกษุ เจ้าเกษม เขมโก มีคุณสมบัติเหมาะสมกับตำแหน่งเจ้าอาวาส เมื่อท่านได้รับเลือกเป็นเจ้าอาวาสวัดบุญยืน ท่านก็ไม่ยินดียินร้าย แต่ท่านก็ห่วงทางวัดเพราะท่านเคยจำวัดนี้ ท่านเห็นว่าถือเป็นภารกิจทางศาสนาเพราะท่านเองต้องการให้พระศาสนานี้ดำรงอยู่ จึงยอมรับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบุญยืน หลังจากนั้นท่านก็ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งเจ้าอาวาสหลายครั้งเนื่องจากท่านอยากจะออกธุดงค์ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ดังนั้น ท่านจึงออกจากวัดบุญยืนไปที่ศาลาวังทานพร้อมเขียนข้อความลาออกจากการเป็นเจ้าอาวาสไว้ด้วย
หลวงพ่อเกษม เขมโก เป็นพระสายวิปัสสนาธุระ ไม่ยึดติดแม้แต่สถานที่ ท่านได้ปฏิบัติธรรม ณ สุสานไตรลักษณ์ตลอดชนชีพ ท่านปฏิบัติศีลบริสุทธิ์ตามพระธรรมคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยไม่ติดยึดในกิเลสทั้งปวง ท่านเป็นพระที่เป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนในจังหวัดลำปางและพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศ หรือแม้กระทั่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ก็ทรงมีความเคารพศรัทธาในความที่ท่านเป็นพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ ได้เคยเสด็จพระราชดำเนินไปทรงนมัสการท่านหลายครัง และเสด็จพระราชดำเนินไปทรงนมัสการครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2536 หลวงพ่อเกษม เขมโก มรณภาพ ณ ห้องไอซียู โรงพยาบาลลำปาง จังหวัดลำปาง เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2539 เวลา 19:40 น. ซึ่งตรงกับวันจันทร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 2 ปีกุน ยังความอาลัยเศร้าโศกเสียใจมายังหมู่สานุศิษย์ทั่วประเทศ ส่วนสรีระของท่านนั้นก็ยังความอัศจรรย์ด้วยเนื่องจากไม่เน่าเปื่อยเหมือนอย่างสังขารทั่วไป ทั้งยังเขียนป้ายบอกผู้ที่มาเคารพสรีระ ท่านด้วยว่าให้พนมมือไหว้ที่หน้าอกเพียงครั้งเดียวแล้วไม่ต้องกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์อย่างศพของพระเถระทั่วไปนับว่าท่าน นั้นถือสมถะเป็นอย่างมาก
โคตะโระ ซะโตะมิ
โคตะโระ ซะโตะมิ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 ที่เมืองฟุจิโนะมิยะ จังหวัดชิซุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักแสดง
คาบายากิ
ข้าวหน้าปลาไหล เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่งที่มีการตระเตรียมด้วยเนื้อปลา โดยเฉพาะปลาไหลชนิดหนึ่งคืออุนะงิ ซึ่งตัวปลาจะถูกผ่าแยกออกเป็นแนวยาวจากด้านบน(หลัง)หรือส่วนท้องจนถึงปลายหาง จากนั้นก็เอาเครื่องในและเลาะก้างออก หั่นเนื้อปลาเป็นชิ้นรูปสีเหลี่ยม เสียบด้วยไม้ และนำไปจุ่มกับซอสที่ทำมาจากซีอิ๊วรสหวานก่อนที่จะนำไปย่างบนเหล็กปิ้งย่างหรือตะแกรงเหล็กย่าง
นอกจากอุนะงิแล้ว การตระเตรียมแบบเดียวกันที่ทำมาจากปลาตัวยาวที่ไม่มีก้างอื่นๆ เช่น ฮาโมะ (ปลาวงศ์ปลายอดจาก) โดโจ(ปลาวงศ์ปลาหมู) ปลาดุก อะนะโกะ(ปลาไหลทะเล) และกิมโปะ (ギンポ) (gunnels) อีกอย่างหนึ่งยังสามารถหาผลิตภัณฑ์อาหารกระป๋องที่มีป้ายฉลากเขียนคำว่า ซันมะแบบสไตล์คาบายากิ(ปลาเซารีแปซิฟิก)
โฟร์ท็อปส์ (ซูเปอร์จูเนียร์)
โฟร์ท็อปส์ (Four Tops) เป็นรวมจูเนี่ยร์ที่ได้รับความนิยมในตอนนั้น มาฟอร์มกลุ่มขึ้นมาเพื่อเป็นลีดเดอร์แทน Tackey & Tsubasa ที่ทำการเดบิ้วไปในปี 2002 แต่ในปี 2003 ยามาชิตะ โทโมฮิสะสมาชิกคนหนึ่งก็ได้ทำการเดบิ้วไป ทำให้สมาชิกขาดไป 1 คน Four Tops เลยเหมือนจะถูกยุบกลุ่มไป แต่สมาชิกแต่ละคนใน Four Tops ก็ยังคง Johnny's Jr. เหมือนเช่นเคย แต่เริ่มหันไปเล่นละครเวทีกับรุ่นพี่ และก็ทำงานอื่นๆ ในนามของตนเอง ซึ่งเหตุผลหนึ่งที่สมาชิกที่เหลือไม่ได้ทำหน้าที่ลีดเดอร์แล้วนั้น เพราะทั้ง 3 คนกำลังทุ่มเทให้กับการเรียนในระดับมหาลัยอย่างเต็มที่นั่นเอง
คาซาม่า ชุนสุเกะ
ประวัติ
อิคุตะ โทมะ
ประวัติ
ยามาชิตะ โทโมฮิสะ
ประวัติ
ฮาเสะกาว่า จุน
ประวัติ
ชัมนคร
ชัมนคร (Jamnagar) เป็นนครทางชายฝั่งทิศตะวันตกของประเทศอินเดีย ในรัฐคุชราต เป็นเมืองศูนย์กลางปกครองของเขตชัมนคร ชัมนครเป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางฝั่งตะวันตกสุดและเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของรัฐคุชราต รองจากอัห์มดาบาด สุรัต วโฑทรา (Vadodara) และราชโกต (Rajkot) เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของอ่าวกัจฉ์ อยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองคานธีนคร เมืองหลวงของรัฐ 337 km
ชะมดแผงหางปล้อง
มีลำตัวสีเทาค่อนข้างดำ มีลายสีดำข้างลำตัว ข้างลำคอมีเส้นสีดำสามแถบพาดผ่านในแนวขวาง มีจุดเด่น คือ ส่วนหางมีลายสีดำสลับกับขาวเป็นปล้อง ๆ 5-6 ปล้อง มีขนสีดำสนิทพาดตั้งแต่กึ่งกลางหลังจนถึงโคนหาง เท้ามีสีดำ ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย
จัดเป็นชะมดที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีความยาวลำตัวและหัว 75-85 เซนติเมตร ความยาวหาง 38-46 เซนติเมตร น้ำหนักตัว 8-10 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, อินโดจีน, ประเทศจีน, ฮ่องกง, มาเลเซีย และสิงคโปร์ สามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ในป่าหลากหลายประเภท แม้กระทั่งใกล้ชุมชนของมนุษย์
หากินในเวลากลางคืน กินอาหารได้หลากหลาย โดยจับเหยื่อจะใช้ฟันกัดและสะบัดอย่างแรงจนเหยื่อตายมากกว่าจะใช้เล็บตะปบ ตอนกลางวันจะนอนหลับตามโพรงไม้หรือโพรงหินหรือในถ้ำ
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
เจ้าภาพฟุตบอลโลก
มี 16 ประเทศที่ได้เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก จากการแข่งขันทั้งหมด 22 ครั้ง นับตั้งแต่การแข่งขันฟุตบอลโลกในปี ค.ศ. 1930
การเสนอตัวทั้งหมดแบ่งตามประเทศ
ชนะการเสนอตัวบอลโลกอยู่ในสีเข้ม
วัดไทยลุมพินี
วัดไทยลุมพินี  (Royal Thai Monastery Lumbini Nepal) เป็นวัดไทยแห่งแรกในประเทศเนปาล ที่ตั้งอยู่ภายในปริมณฑลสังเวชนียสถานเขตลุมพินีวัน บริเวณสถานที่ประสูติของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทางเขตตะวันตกสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล  ใกล้กับชายแดนประเทศอินเดีย
ประวัติ
คณะรัฐมนตรีในรัฐบาลไทยมีมติเห็นชอบในหลักการให้สร้างวัดไทยลุมพินีขึ้น(๑๕ ธันวาคม ๒๕๓๕) โดยใช้เงินงบประมาณแผ่นดิน และมอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการ แต่งตั้งคณะกรรมการก่อสร้าง เพื่อทาหน้าที่ในการออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง ให้เป็นไปตามเป้าหมาย คือ การส่งเสริมเผยแผ่พระพุทธศาสนา ศิลปะและวัฒนธรรมไทย ตามข้อตกลง (Commitment) ระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลเนปาล ในโครงการพัฒนาลุมพินีสถาน เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการเผยแผ่ และสืบสานพระพุทธศาสนาต่อไป
เมื่อ ปี ๒๕๓๘ การก่อสร้างจึงเริ่มขึ้น โดยพระเมตตาของสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จมาทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๘ มีรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เอกอัครราชทูต กรมการศาสนา กรรรมการพัฒนาลุมพินีวัน (Lumbini Development Trust) และพุทธบริษัทชาวไทยและเนปาล มาร่วมในพิธีเป็นจานวนมาก
เมื่อกรมการศาสนาได้รับมอบหมายให้ดูแลงานก่อสร้าง จึงลงมือสร้างศาสนสถาน ตามแผนที่กาหนดไว้ ในปี พ.ศ. ๒๕๓๙ ปรากฏผลงาน คือ การปรับระดับพื้นที่บริเวณวัด สร้างกาแพงรั้วรอบวัด หอฉัน หอสวดมนต์ และกุฏิสงฆ์ ๒ หลัง จัดทาระบบไฟฟ้า น้าประปา สร้างสระโบกขรณี ถังเก็บน้า บ่อบาดาล ปลูกต้นไม้สาคัญตามพุทธประวัติ จัดสวนไม้ดอก ไม้ประดับ ให้เป็นรมณียสถานที่สวยสดงดงาม และระบบสาธารณูปโภคอื่นๆ ปัจจุบันวัดไทยลุมพินีอยู่ในความดูแลของสานักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติและสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงกาฐมาณฑุ
ตามกาหนด วัดนี้จะเสร็จภายใน พ.ศ. ๒๕๔๐ เพื่อร่วมเฉลิมฉลอง ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงครองสิริราชสมบัติ ครบ ๕๐ ปี แต่เนื่องด้วยภาวะเศรษฐกิจขณะนั้นไม่อานวย งานจึงยืดเวลาออกมา ถึงอย่างไรก็ตาม ตามแผนที่วางไว้อีกวาระหนึ่ง๒
ว่า วัดไทยลุมพินี จะเสร็จสมบูรณ์ภายในปี ๒๕๕๙ และสามารถผูกพัทธสีมา ฝังลูกนิมิตได้ ในปี ๒๕๖๐ นี้
ต่อมาสถานเอกอัครทูต ณ กรุงกาฐมาณฑุ ขอให้กรมการศาสนา นาความกราบเรียน ต่อมหาเถรสมาคม เพื่อขอพระภิกษุมาอยู่ประจาเป็นการถาวรดังเช่นวัดอื่นๆ ในบริเวณลุมพินี และ จะได้ช่วยดูแลงานก่อสร้างตามโครงการ ทั้งยังจะเป็นที่เคารพ กราบไหว้ ของชาวไทยและชาว ต่างประเทศ ที่เดินทางไปแสวงบุญ นอกจากนี้ ยังจะเป็นผู้แทนของคณะสงฆ์ ในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา ในสถานที่ประสูติของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วย
มหาเถรสมาคมประชุมครั้งที่ ๒๘/๒๕๔๒ (๑๖ สิงหาคม ๒๕๔๒) มีมติ มอบหมายให้วัดไทยพุทธคยา ในฐานะหัวหน้าพระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย ช่วยจัดส่งพระธรรม ทูตไปช่วยดูแลงานก่อสร้างที่วัดไทยลุมพินี ตามความประสงค์ของรัฐบาล
พระเทพโพธิวิเทศ (ทองยอด ภูริปาโล ป.ธ.๙) ในฐานะหัวหน้าพระธรรมทูต ได้ มอบหมายให้ พระครูปลัดสุวัฒนสัทธาคุณ (วีรยุทธ์ วีรยุทฺโธ) ปัจจุบันดารงสมณศักดิ์ที่ “พระเทพ โพธิวิเทศ” พระธรรมทูตสายประเทศอินเดีย วัดไทยพุทธคยา ซึ่งขณะนั้นทาหน้าที่เป็นประธานคณะ สงฆ์วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ สาธารณรัฐอินเดีย ซึ่งระยะทางใกล้กับวัดไทยลุมพินีอยู่แล้ว โดยให้ มาปฏิบัติหน้าที่ เป็นผู้ดูแลงานก่อสร้าง และปฏิบัติหน้าที่เจ้าอาวาสวัดไทยลุมพินี พร้อมกับคัดสรร คณะปูรกะ จากวัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์เพิ่มอีก ๔ รูป เป็นสงฆ์ปัญจวรรค มาอยู่ประจา ตั้งแต่ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นมา
อาณาเขตและที่ตั้ง
ตั้งอยู่ในเขตสวนลุมพินี ส่วนวัดนานาชาติทิศตะวันออก ตำบลลุมมินเด อำเภอรูปันเดหิ  แคว้นลุมพินี เนปาล มีเนื้อที่ 20 ไร่ โดยทำสัญญาเช่ากับรัฐบาลเนปาล คราวละ 99 ปี เมื่อ่หมดสัญญาแล้วต่อได้อีกคราวละ 50 ปี
สวนอาหารบานใจ
สวนอาหารบานใจ เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวคอเมดี้ สร้างครั้งแรกปี พ.ศ. 2555 บทประพันธ์โดย นันทนา วีระชน นำแสดงโดย วัชรบูล ลี้สุวรรณ, อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ และนักแสดงอีกคับคั่ง ผลิตโดย บริษัท โชอิง จำกัด ออกอากาศทาง ช่อง 7 สี
== เรื่องย่อ == กำนันบุรุษชาติ (โน๊ต-วัชรบูลย์ ลี้สุวรรณ) กำนันหนุ่มรุ่นใหม่นักพัฒนา แห่งตำบลทางเสือผ่าน ผู้ที่มีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาท้องถิ่นตามอุดมการณ์เดียวกับบิดา ซึ่งได้เสียชีวิตไปแล้ว และได้ทิ้งมรดกไว้ให้บุรุษชาติมากมาย ทำให้กำนันบุรุษชาติตกเป็นที่หมายปองของบรรดาสาวน้อย สาวใหญ่ ลามไปจนถึงบรรดาแม่หม้ายทั้งหลายในตำบล
บานใจ (ทับทิม-อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์) สาวแก่นแก้ว ก๋ากั่นเกินวัย มีบุคลิกห้าวหาญคล้ายผู้ชาย จบการศึกษาจากสถาบันอาชีวศึกษา ด้านเครื่องยนต์ มีความใฝ่ฝันอยากเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถไถนา มีเบื๊อก (โบกัส- ธีระธันญ์ ขจรชัยเดชาวัฒน์) น้องชายตัวแสบที่คอยช่วยเหลือ และตามร่วมวีรกรรมพิทักษ์ความถูกต้องให้เกิดขึ้นในตำบลทางเสือผ่าน บานใจไม่ถูกกับ นายดั้ง (เขต-ธาราเขต เพ็ชรสุกใส) ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ ผู้ใหญ่บ้านยมโดย (หมู-กลศ อัทธเสรี) นายดั้งชอบตั้งตัวเป็นนักเลงใหญ่ประจำท้องถิ่น บานใจกับนายดั้ง ไปบังเอิญเจอกันที่ร้านอาหารสร้อยสวรรค์ โดยมี สร้อยสวรรค์ (เมษ์- บัณฑิตา ฐานวิเศษ) เป็นเจ้าของ ทั้งสองเผชิญหน้ากันแบบไม่มีใครยอมใคร เวลาไม่นานทั้งบานใจและนายดั้งได้สร้างความพังพินาศให้แก่ร้านอาหารสร้อยสวรรค์ สร้อยสวรรค์โมโหมาก สั่งให้ นายแหว่ง (ปราบ ยุทธพิชัย) ตามไปเรียกเก็บค่าเสียหาย จากนางเบิก (ต้อม รัชนีกรณ์ พันธ์มณี) ผู้เป็นแม่และ นายห้อย (จิ๊บ เฉลิมพร) ผู้เป็นพ่อ ประเมินค่าความเสียหายนับแสน พ่อแม่ของบานใจแทบเป็นลมเมื่อรู้เรื่องวีรกรรมที่เบื๊อกกับบานใจไปก่อขึ้น
แต่ด้วยความมุ่งมั่นตั้งใจจริงของบานใจ อีกทั้งแนวคิดด้านการปรุงอาหารไทยอันเลิศรส เสริมด้วยสมุนไพรที่ถือเป็นองค์ประกอบในการปรุงอาหาร เพื่อสุขภาพอย่างหลากหลาย จนเป็นที่รู้จักโด่งดังไปทั่ว ทั้งแนวการบริหารสวนอาหารที่แปลกแหวกแนวไม่เหมือนใคร ทำให้กำนันบุรุษชาติ ได้กลายมาเป็นแขกประจำของสวนอาหารอย่างไม่รู้ตัว กำนันหนุ่มนักพัฒนาผู้มีแบบแผนในการทำงานและการใช้ชีวิต ที่พร้อมอุทิศให้กับลูกบ้านเพื่อมุ่งพัฒนาตำบลของตนให้มีความเจริญ มีอาชีพทำมาหากินไม่เป็นหนี้ และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างพอเพียง แต่ชีวิตทุกย่างก้าวไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หรือเพราะเหตุผลใดที่เกินจะคาดเดา เมื่อได้มาพบกับเจ้าของสวนอาหารบานใจ ทำให้กำนันบุรุษชาติที่เป็นนักวางแผนชั้นยอด ต้องมาคิดวางแผนเรื่องหัวใจของตัวเองเพื่อพิชิตหัวใจหญิงสาวอย่างบานใจ และตัวบานใจเองผู้รับหน้าที่เป็นผู้บริหารสวนอาหารจะสามารถบริหารหัวใจตัวเองได้หรือไม่
หลอดเลือดดำแองกูลาร์
หลอดเลือดดำแองกูลาร์ (Angular vein) เกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำฟรอนทัล (Frontal vein) และหลอดเลือดดำเหนือเบ้าตา (Supraorbital vein) วิ่งลงมาในแนวเฉียงข้างจมูก ไปยังระดับของมุมล่างของเบ้าตา และกลายเป็นหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์เฟเชียล (Anterior Facial vein)
หลอดเลือดดำนี้รับเลือดจากหลอดเลือดดำเอกซ์เทอร์นัลนาซัล (External Nasal Veins) ของปีกจมูก และเชื่อมกับหลอดเลือดดำซุพีเรียร์ออฟทาลมิก (Superior ophthalmic vein) ผ่านทางหลอดเลือดดำนาโซฟรอนทัล (Nasofrontal vein) เชื่อมเป็นการเชื่อมประสาน (Anastomosis) ระหว่างหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์เฟเชียลและคาเวอร์นัส ไซนัส (Cavernous sinus)
ฟิลิป
ฟิลิป หรือ ฟีลิป (Philip, Philippe) อาจหมายถึง
แฟแร็นตส์ ปุชกาช
แฟแร็นตส์ ปุชกาช (Ferenc Puskás; ชื่อเกิด Ferenc Purczeld; 1 เมษายน ค.ศ. 1927 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฮังการีที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลและเป็นซูเปอร์สตาร์นานาชาติคนแรกในวงการกีฬา เขาเล่นในตำแหน่งกองหน้า โดยลงเล่น 85 นัดและทำ 84 ประตูให้กับทีมชาติฮังการี และลงเล่นอีก 4 นัดให้กับทีมชาติสเปน เขาทำ 514 ประตูจากการลงเล่น 529 นัดให้กับสโมสรในลีกฮังการีและลีกสเปน เขาพาฮังการีชนะเลิศโอลิมปิกใน ค.ศ. 1952 และพาทีมชาติเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 1954 เขาชนะเลิศยูโรเปียนคัพ 3 สมัย (1959, 1960, 1966), ลีกแห่งชาติ 10 สมัย (ฮังการีและสเปนอย่างละ 5 สมัย) และเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในลีกถึง 8 ฤดูกาล ค.ศ. 1995 สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศจัดอันดับให้เขาเป็นผู้ทำประตูบนลีกสูงสุดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษที่ 20  นอกจากนี้ การที่เขาทำถึง 808 ประตูในการแข่งขันระดับอาชีพอย่างเป็นทางการ ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลที่ทำประตูได้มากที่สุดเป็นอันดับที่ 3
ปุชกาชเป็นลูกชายของแฟแร็นตส์ ปุชกาช ซีเนียร์ ซึ่งเป็นอดีตนักฟุตบอล เขาเริ่มต้นอาชีพฟุตบอลในฮังการีโดยเล่นให้กับสโมสร Kispest และ Budapest Honvéd เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในลีกฮังการีถึง 4 ครั้ง และใน ค.ศ. 1948 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของยุโรป ระหว่างทศวรรษ 1950 เขาเป็นทั้งกัปตันและผู้เล่นที่มีชื่อเสียงของทีมชาติฮังการี ซึ่งในตอนนั้นรู้จักกันในฉายา ไมจ์ตี แมกยาร์ หรือ โกลเดนทีม ค.ศ. 1958 ซึ่งเป็นสองปีหลังการปฏิวัติฮังการี เขาอพยพไปสเปนและได้เล่นให้กับเรอัลมาดริด โดยในช่วงที่เล่นให้กับมาดริดนั้น เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในลาลิกาถึงสี่ครั้ง และยิงถึง 7 ประตูจากการลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนแชมเปียนส์คัพเพียง 2 ครั้ง
หลังเลิกเล่นฟุตบอล เขาผันตัวเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน โดยช่วงเวลาที่สำคัญของอาชีพผู้ฝึกสอนเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1971 เมื่อเขาพาทีมพานาธิไนกอสเข้าชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพ ซึ่งพวกเขาแพ้อายักซ์ 2–0 ต่อมาใน ค.ศ. 1993 เขาเดินทางกลับฮังการีและรับหน้าที่คุมทีมชาติฮังการีเป็นการชั่วคราว ต่อมาใน ค.ศ. 1998 เขากลายเป็นหนึ่งในทูตชุดแรกของการกุศลฟีฟ่า/เอสโอเอส ต่อมาใน ค.ศ. 2002 สนามกีฬา Népstadion ในบูดาเปสต์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็นสนามกีฬาแฟแร็นตส์ ปุชกาชเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา สหพันธ์ฟุตบอลฮังการีจัดอันดับให้เขาเป็นผู้เล่นชาวฮังการีที่ดีที่สุดตลอดช่วงเวลา 50 ปีที่ผ่านมาในงานประเทศรางวัลยูฟ่าจูบิลีเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003. และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ฟีฟ่าได้ริเริ่มรางวัลฟีฟ่าปุชกาช ซึ่งจะมอบให้กับผู้เล่นที่ทำประตูยอดเยี่ยมในรอบปี ปุชกาชยังมีชื่อติดทีมฟีฟ่า 100 ของเปเล่
โอคลาโฮมาซิตี
นครโอคลาโฮมา (Oklahoma City) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา และเป็นที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลโอคลาโฮมา มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 27 ของประเทศ โดยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 มีประชากรประมาณ 649,021 คน หากนับรวมพื้นที่โดยรอบ ซึ่งเรียกเขตมหานครโอคลาโฮมา จะมีประชากร 1,396,445 คน
นลิน โฮเลอร์
นลิน โฮเลอร์ (เกิด 2 ธันวาคม พ.ศ. 2529) หรือที่รู้จักในชื่อ น่าหลิน  เป็นนักร้องและนักแสดงลูกครึ่งไทย-เยอรมัน เข้าวงการบันเทิงด้วยการเข้าประกวดรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 3 โดยได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 4