cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภัยพิบัติเหมืองหยกพ่ากั่น พ.ศ. 2563
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เวลา 06:30 น. ตามเวลามาตรฐานพม่า เกิดเหตุดินโคลนถล่มที่เหมืองหยกแห่งหนึ่งบริเวณเมืองพ่ากั่น รัฐกะชีน ประเทศพม่า ผู้ที่อยู่ในเหมืองส่วนใหญ่เป็นผู้ที่เข้ามาค้นหาเศษหยกที่อาจหลงเหลือจากการขุดค้นของผู้ประกอบการรายใหญ่ โดยฝนตกที่ลงมาอย่างหนักทำให้กองดินจากการทำเหมืองไหลบ่าลงสู่แอ่งน้ำภายในหุบเหมือง ก่อให้เกิดคลื่นน้ำโคลนซัดเข้าใส่ร่างคนงาน
ณ วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 พบผู้เสียชีวิตแล้ว 168 คน ยังมีผู้สูญหายอย่างน้อย 100 คน และมีรายงานผู้บาดเจ็บอีก 54 คน นอกจากนี้ยังมีความวิตกกังวลว่าอาจมีคนงานจำนวนมาก อีกประมาณ 200 คนติดอยู่ใต้โคลน ฝนที่ตกหนักเป็นอุปสรรคต่อปฏิบัติการค้นหาผู้สูญหาย
จังหวัดซอร์โซโกน
จังหวัดซอร์โซโกน (บีโคล: Probinsya kan Sorsogon; Lalawigan ng Sorsogon) เป็นจังหวัดในเขตบีโคล ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นจังหวัดใต้สุดของเกาะลูซอน แบ่งการปกครองออกเป็น 14 เทศบาลและ 1 นคร เมืองหลักคือซอร์โซโกนซิตี มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอัลไบทางทิศเหนือ
ซอร์โซโกนอยู่ทางตอนปลายของคาบสมุทรบีโคล และอยู่ใกล้กับเกาะซามาร์และเกาะตีเคา
ภูมิศาสตร์
จังหวัดมีภูมิประเทศที่ไม่สม่ำเสมอ เมืองหลายแห่งอยู่ติดกับชายฝั่ง ซึ่งเชื่อมต่อถึงกันได้โดยถนนลาดยาง พื้นที่ภูเขาแผ่ขยายในทางตะวันออกเฉียงเหนือ, ตะวันออกเฉียงใต้ และทางตะวันตกของจังหวัด จุดที่สูงที่สุดคือภูเขาบูลูซัน ซึ่งสูง 1560 m เหนือระดับน้ำทะเล
ถ้าไม่นับที่ติดกับจังหวัดอัลไบทางทิศเหนือ จังหวัดซอร์โซโกนมีพื้นที่ล้อมรอบด้วยทะเลถึงสามด้าน และเป็นจังหวัดเชื่อมต่อจากเกาะลูซอน ไปยังเกาะวิซายัสและเกาะมินดาเนา โดยผ่านทางเรือข้ามฟาก
กันสึ
กันสึ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดย ฮิโรยะ โอคุ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในประเทศไทย กันสึตีพิมพ์และได้ลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์
เนื้อเรื่อง
คุโรโนะ เค เด็กมัธยมปลายที่ไม่ค่อยมีคนสนใจและไม่เป็นที่สนใจของเพื่อนๆ เท่าไหร่นัก อยู่มาวันหนึ่ง เค ได้ไปพบกับเพื่อนเก่าสมัยประถม ชื่อ คาโต้ มาซารุ และทั้งคู่ได้เสียชีวิตพร้อมกันจากการที่ได้ลงไปช่วยชีวิตชายขี้เมาคนหนึ่งที่เผลอตกลงไปบนรางรถไฟใต้ดิน แต่เมื่อสติกลับคืนมา ทั้งคู่พบว่าได้มาอยู่ในห้องๆ หนึ่ง โดยมีลูกบอลสีดำวางอยู่ และมีกลุ่มคนที่คิดว่าตัวเองตายแล้วมารวมอยู่ในห้องนั้นด้วย
และเมื่อทั้งหมดได้พูดคุยเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ ทันใดนั้นก็มีเสียงเพลงดังขึ้นพร้อมกับลูกบอลสีดำภายในห้องก็เกิดข้อความพร้อมภาพถ่ายขึ้นมา โดยข้อความกล่าวไว้ให้ไปกำจัดบุคคลภายในรูปให้สำเร็จ (บุคคลในรูปในเรื่องเรียกว่ามนุษย์ต่างดาว) ทันใดนั้นเองลูกบอลสีดำก็แตกออก ภายในลูกบอลนั้นมีร่างมนุษย์นั่งนิ่งอยู่ (เรียกว่ากันสึ) และมีอาวุธมากมายพร้อมกับชุดรัดรูป (ในเรื่องเรียกชุดสูท) และแล้วทุกคนก็เริ่มหายไปทีละคนเพื่อไปกำจัดคนภายในภาพถ่าย ซึ่งที่ๆ ไปก็เหมือนเมืองทั่วไปที่พวกเขาเคยอยู่ แต่คนภายนอกจะไม่เห็นตัวพวกเขา
เมื่อกำจัดบุคคลในภาพได้แล้วพวกเขาจะถูกส่งกลับมาที่ห้องเดิมในตอนแรก ซึ่งตอนนี้ลูกบอลสีดำภายในห้องก็จะประกาศคะแนนของแต่ละคน โดยในตอนนี้สามารถออกนอกห้องนี้ไปใช้ชีวิตปกติได้แล้ว โดยเมื่อเวลาผ่านไปก็จะถูกเรียกให้กลับมาที่ห้องนี้เพื่อทำภารกิจต่อไปพร้อมกับกลุ่มคนใหม่ที่พึ่งเสียชีวิตและกลุ่มคนที่รอดตายจากภารกิจที่แล้วก็จะร่วมกันทำภารกิจใหม่ โดยใครทำได้ 100 คะแนน จะมีตัวเลือกในการทำภารกิจต่อไปหรือยังคงต้องการกลับไปยังโลกปกติอยู่
ภารกิจพิเศษที่ 1 พวกทีมโตเกียว ได้ถูกส่งตัวไปยังอีกที่หนึ่ง และได้พบกับทีมโอซาก้า ซึ่งที่นั้นมีเอเลี่ยนที่มีค่าหัวสูงถึง 100 คะแนน แต่ถึงยังไงพวกเขาก็ยังสามารถสู้และมีชีวิตรอดกลับมาได้
เมื่อถึงในภารกิจพิเศษที่ 2 หน่วยของญี่ปุ่นได้ถูกทำให้มีการตั้งค่าของตัวเลือกปิดลงและส่งไปยังภารกิจร่วมของฝ่ายอเมริกาและได้รู้ความจริงว่า นอกจากระบบกันซึ แล้วยังมีกลุ่มแวมไพร์ เป็นศัตรูของกันซึ และเริ่มรู้เกี่ยวกับวันหายนะของโลก
ภารกิจพิเศษที่ 3 เป็นภารกิจสุดท้าย กันซึทั่วโลกถูกส่งไปกำจัดเอเลี่ยนในอิตาลี และได้รับรู้ว่าศึกนี้อาจไม่มีใครรอด ต้องมีชีวิตจนวินาทีสุดท้ายถึงจะคืนสภาพตัวเองได้ และรอวันหายนะของโลก
เมื่อถึงวันหายนะ กองทัพเอเลี่ยนบุกยึดครองโลก คะแนนของกันสึไม่มีความหมายต่อไป ที่คงอยู่มีเพียงความสามารถ กับชุด และอาวุธเท่านั้น ชีวิตของพวกเขาจะเป็นอย่างไรต่อไปต้องติดตาม...
ตัวละคร
เด็กหนุ่มมัธยมที่ชอบเมิน ไม่ค่อยช่วยเหลือใคร ที่บังเอิญไปเจอ มาซารุ คาโต้ ซึ่งไปเจอในสถานีรถไฟซึ่งกำลังช่วยคนเมาที่ตกลงไปและเคย์ก็เข้าไปช่วยคาโต้ขึ้นมา(หลังจากเอาคนเมาขึ้นมาแล้ว) และเคย์ก็ตกลงไปในรางรถไฟ และถูกรถไฟชน และมาพบว่าตนเองอยู่ในห้องในอพาร์ทเม้นต์ที่มีลูกบอลสีดำที่เรียกว่า "กันสึ" เคย์ต้องจัดการกับเอเลี่ยนทุกภารกิจเพื่อสะสม 100 คะแนน เด็กหนุ่มมัธยม เพื่อนสมัยประถมของเคย์ เป็นคนใจดี ชอบช่วยเหลือคน และถูกรถไฟชนพร้อมกับเคย์และมาพบว่าตนเองอยู่ในห้องในอพาร์ทเม้นต์ที่มีลูกบอลสีดำที่เรียกว่า "กันสึ" คาโต้ต้องจัดการกับเอเลี่ยนทุกภารกิจเพื่อสะสม 100 คะแนน คาโต้มีน้องชาย 1 คน ชื่อ อายุมุ หญิงสาวที่ฆ่าตัวตายในห้องน้ำและกันสึก็พามาที่ห้องในอพาร์ทเม้นต์ในสภาพเปลือยเปล่า จึงทำให้เคย์ตกหลุมรักคิชิโมโต้ และอยากให้คิชิโมโต้ยอมเป็นแฟน แต่คิชิโมโต้ตกหลุมรักคาโต้ เด็กหนุ่มมัธยมสุดหล่อ ที่ตายเพราะถูกรถชนตอนขี่มอเตอร์ไซด์ไปพร้อมกับซาดาโกะ และถูกกันซึเรียกมา เด็กหนุ่มที่อยู่มาก่อนคุโรโนะและคาโต้ รอบด้านทุกอย่างเกี่ยวกับกันสึและฉลาดที่สุดในกลุ่ม แต่เย็นชามาก เด็กหญิงมัธยมที่แอบชอบมาซาโนบุ และตายพร้อมกันและถูกเรียกมาโดยกันสึ หญิงสาวที่แต่งตัวคล้าย Lara Croft Tomb Raider และตายไป และถูกกันสึเรียกเหมือนกัน และมีเซ็กส์กับคุโรโนะ เด็กหญิงที่แอบชอบคุโรโนะ เป็นเด็กใหม่ที่มานั่งข้างคุโรโนะ และอยากรู้เรื่องของลูกบอลสีดำ(กันสึ)(สาเหตุเพราะอิซุมิเข้าไปดูเว็บไซต์ของกันสึที่มีรายชื่อผู้เข้าร่วมและเอเลี่ยนที่กำจัด ซึ่งคุโรโนะคิดว่าน่าจะเป็นฝีมือนิชิเพราะเนื้อเรื่องหยุดอยู่ที่มนุษย์ต่างดาว ต้นหอมซึ่งนิชิตายโดยโดนลำแสงของทานากะ เอเลี่ยนซึ่งเป็นภารกิจต่อหลังจากกำจัดมนุษย์ต่างดาว ต้นหอมเสร็จสิ้น) นางแบบที่คุโรโนะแอบชอบ ถูกเรียกโดยกันสึเหมือนกัน เด็กหนุ่มที่พยายามจะฆ่าตัวตาย แต่ซากาตะมาหาที่บ้านและโชว์พลังจิตให้ดู ฮิโรโตะจึงอยากเรียนวิชาพลังจิต โดนเรียกโดยกันสึเหมือนกัน ชายที่มีพลังจิต และยังเป็นครูสอนพลังจิตให้ฮิโรโตะด้วย โดนเรียกโดยกันสึเหมือนกัน ถูกเรียกโดยกันสึ แก่ที่สุดในกลุ่มที่มา ชายร่างใหญ่กล้ามโตจากฮากาตะ ถูกเรียกโดยกันสึเหมือนกัน เด็กดีที่อยู่ในสังคมแย่ๆ ที่พ่อแม่เป็นอันธพาล ถูกเรียกโดยกันสึเหมือนกัน แพนด้าที่ถูกเรียกโดยกันสึ กลุ่มผู้ล่ากลุ่มหนึ่ง และเป็นมือสังหารสุดโหด แถมยังเป็นอริกับพวกของกันสึ
ปัญหาการวางจำหน่ายในไทย
การ์ตูนเรื่องนี้มีตีพิมพ์ออกมาจนถึงเล่มที่ 15 และถูกตววจสอบเนื้อหาโดยในเล่มที่ 16 ได้มีการจำกัดภาพและเนื้อหาบางส่วนและยังไม่ผ่านร่างการพิจารณาความรุนแรงในสื่อสิ่งพิมพ์ ทำให้ยังไม่มีการพิมพ์ออกมาเพิ่มเติมหรือพิมพ์ต่อแต่อย่างไร ประเทศไทยมีถึงเล่มที่ 16 แต่อย่างไรก็ตามก็ได้กลับมาพิมพ์อีกครั้งอย่างต่อเนื่องและได้พิมพ์ใหม่ตั้งแต่เล่มแรก โดยเพิ่มคำเตือนผู้ที่อ่านอายุไม่ต่ำกว่า 18 ปี
ภาพยนตร์
ได้ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ออกเผยแพร่ในปี พ.ศ. 2554 ในชื่อ สาวกกันสึ พันธุ์แสบสังหาร (Gantz)
จักรพรรดิเซิร์กซีสที่ 1
เซิร์กซีสที่ 1 (เปอร์เซียโบราณ: 𐎧𐏁𐎹𐎠𐎼𐏁𐎠 Xa S Ya A Ra S A; กรีก: Ξέρξης; Xerxes the Great) หรือ เซิร์กซีสมหาราช (Xerxes I; 519 – 465 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชโอรสในดาไรอัสมหาราช เมื่อพระราชบิดาสวรรคตเมื่อ 486 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เมื่อเดือนตุลาคม 486 ปีก่อน ค.ศ. ขณะพระชนม์ได้ 34 พรรษา
ตลอด 20 ปีในรัชกาล จักรพรรดิเซิร์กซีสทรงสืบสานปณิธานของพระราชบิดาทุกอย่างจนบ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองและเข้มแข็งอย่างมาก พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อ 465 ปีก่อน ค.ศ. ขณะพระชนม์ได้ 54 พรรษา พระราชโอรสที่ประสูติแต่พระราชินีอาเมสทริส จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิอาร์ตาเซิร์กซีสที่ 1
-519
วัดบางพระ
วัดบางพระ อาจหมายถึง
นีล โมแป
นีล โมแป (Neal Maupay; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1996 —) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเอฟเวอร์ตัน เขาเคยเล่นให้กับสโมสรในประเทศบ้านเกิดอย่างนิสและแซ็งเตเตียน และยังเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสชุดเยาวชน นอกจากตำแหน่งกองหน้าแล้ว โมแปยังสามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีกได้อีกด้วย
ธิติยา นพพงษากิจ
ธิติยา ชินอักษร (ชื่อเดิม : ธิติยา นพพงษากิจ) ชื่อเล่น กิ๊ฟท์ เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย และเป็นหนึ่งในสมาชิกวง ที-สเกิ๊ต
ประวัติ
' (สกุลเดิม : ปั้นวงศ์สกุล) ชื่อเล่น กิ๊ฟท์ เกิดวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2523 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนวาสุเทวี และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายโรงเรียนสตรีประเทืองวิทย์อุรุพงค์ ระดับปริญญาตรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยมหิดล
เริ่มเข้าวงการโดยไปประกวดหนูน้อยนานนาชาติที่แดนเนรมิต ตอนอายุประมาณ 7 ขวบ และหลังจากนั้นได้มีโอกาสได้เข้าไปเล่นละครกับทางดาราวีดีโอ ซึ่งตอนนั้นพี่ “ลอร์ด” สยม สังวริบุตร เป็นคนแคสติ้ง และตั้งแต่นั้นกิ๊ฟท์ได้เข้ามาในวงการในฐานะนักแสดงเด็ก
เข้าสู่วงการเพลง กิ๊ฟท์เป็นหนึ่งในศิลปินวง ที-สเกิ๊ต ประกอบสมาชิกคือ มาร์ อัสมา กฮาร์, กิ๊ฟท์ ธิติยา นพพงษากิจ และ จอย ดวงพร สนธิขันธ์ สังกัดคีตา เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ มีผลงาน 2 อัลบั้มเต็ม และ 1 อัลบั้มพิเศษ อัลบั้มชุดแรกภายใต้ชื่อ "T-Skirt" มีเพลงดังอย่าง ไม่เท่าไหร่, เจ็บแทนได้ไหม, เรื่องมันเศร้า และเพลง ฟ้องท่านเปา
อัลบั้มชุดที่สอง "ทีมสตรี" เพลงดัง ปวดร้าว ส่วนอัลบั้มพิเศษ "รวมฮิตติดกระโปรง" เป็นการนำเพลงของที-สเกิ๊ต ทั้งสองอัลบั้มมารวบรวมอยู่ในอัลบั้มเดียวกัน
142 โพลานา
142 โพลานา (142 Polana)เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
อดุลย์ ดุลยรัตน์
อดุลย์ ดุลยรัตน์ (5 เมษายน พ.ศ. 2475 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559) เป็นนักแสดง ผู้กำกับชาวไทย มีตำแหน่งเป็น คณะกรรมการของสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งประเทศไทย
ประวัติ
อดุลย์ ดุลยรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2475 มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 3 หญิง 2 อดุลย์เป็นคนที่ 4 จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก
เริ่มทำงานที่แผนกบัญชี ธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ สาขาราชวงศ์ ต่อมาราวปี พ.ศ. 2499 แท้ ประกาศวุฒิสาร แห่งภาพยนตร์ไทยไตรมิตร ซึ่งเป็นลูกค้าธนาคาร ได้ชวนมาเล่นหนัง เรื่อง ปาหนัน ถ่ายทำในเวลาใกล้ ๆ กับที่จรี อมาตยกุล สนใจต้องการให้แสดงเรื่อง สามรักในปารีส ซึ่งต้องเดินทางไปถ่ายทำที่ฝรั่งเศสเป็นเวลา 1 เดือนด้วยเช่นกัน (และได้ออกฉายก่อนเรื่องแรก) หลังจากนั้น จึงหันมาสู่วงการภาพยนตร์เต็มตั
มีผลงานแสดงมากที่สุด ช่วง ปี พ.ศ. 2500 - 2503 เคยได้ฉายา พระเอกแก้มสีชมพู ตอนเพิ่งเข้าวงการใหม่ ๆ จาก รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง เมื่อต้องแสดงฉากเข้าพระเข้านาง
ปลายปี พ.ศ. 2500 แสดงละครทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม เรื่อง นิจ ของ ดอกไม้สด คู่กับ อารีย์ นักดนตรี กำกับโดย ครูมารุต และอีกหลายเรื่องต่อมา
เริ่มกำกับหนังทีวีชุดเรื่องแรก ชุมทางชีวิต ของ รัชฟิล์มทีวี พ.ศ. 2510 ส่วนภาพยนตร์ที่กำกับเรื่องแรก คือ สวรรค์เบี่ยง พ.ศ. 2513
อดุลย์ได้รับรางวัลพระราชทาน "บันเทิงเทิดธรรม" จาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ในงานประกาศผล Nine Entertain Awards 2010 ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2553 ของ บริษัท อ.ส.ม.ท. จำกัด (มหาชน) ขณะมีอายุ 78 ปี
ด้านชีวิตส่วนตัว เคยแต่งงานกับ วิไลวรรณ วัฒนพานิช ซึ่งมีลูกด้วยกัน 1 คน ชือ น้ำฝน มีชื่อจริงว่า อนิวรรณ ต่อมาแยกทางกันและสมรสกับ ลัดดา ศรีประไพ (บุศรา นฤมิตร) เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2510 มีลูก 3 คน มีลูกคนโตชื่อ อดิสรณ์ หรือ เก่ง ซึ่งใช้เป็นชื่อในการกำกับว่า อดิสรณ์ ด้วย ลูกคนที่สองชื่อ ก้อย หรือ นิรา ส่วนคนสุดท้องชื่อ วดี
อดุลย์ ดุลยรัตน์ ถูกส่งตัวมารักษายังโรงพยาบาลภูมิพลตั้งแต่ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2559 หลังมีอาการไม่รู้สึกตัวจากอาการช็อคน้ำตาลจากโรคเบาหวาน ต่อมาแพทย์ได้ตรวจพบว่ามีอาการปอดติดเชื้อขั้นรุนแรง เนื่องจากร่างกายดื้อยาและมีอาการทรุดลง ซึ่งทางแพทย์ได้ติดตามรักษาอาการอย่างใกล้ชิดก่อนที่เจ้าตัวจะเสียในชีวิตในที่สุดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุ 84 ปี 1 เดือน 7 วัน
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 5–11 ตำบลผักไห่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่) อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลลาดน้ำเค็มใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลผักไห่และสภาตำบลโคกช้าง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง และตำบลผักไห่ (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่)
วิสตัน
วิสตัน เป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่เขตโนว์สเลรี เมืองลิเวอร์พูล มณฑลเมอร์ซีไซด์ ตั้งอยู่ใน ประเทศอังกฤษ โดยในปี ค.ศ. 2010 มีประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองทั้งหมด 13,629 คน
โดยวิสตันเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ซึ่งคนที่อยู่ในเมืองลิเวอร์พูล คาดการณ์ว่าในอีกไม่นาน อาจจะเป็นหมู่บ้านที่สำคัญทางเศรษฐกิจอีกเมืองหนึ่งของ เกาะอังกฤษ
สากล อินแก้ว
สากล อินแก้ว เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักกีฬายิงธนูคนพิการชาวไทย ซึ่งได้รับการจัดอยู่ในอันดับ 3 ของรายการชิงแชมป์โลก และได้รับโควตาเข้าแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ประเทศอังกฤษ ตลอดจนเป็นแชมป์กีฬายิงธนูในร่มระยะ 18 เมตร ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ประจำปี 2555 ประเภทคันธนูโค้งกลับ คนพิการยืนยิง
ประวัติ
สากล อินแก้ว เคยเข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ประเทศจีน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะ วิสาร์ด โอเลจนิค จากโปแลนด์ในรอบ 16 คนสุดท้ายที่คะแนน 102-89 จากคะแนนเต็ม 120 คะแนน และสามารถเข้าสู่รอบ 8 คนสุดท้ายโดยพบกับ คิมัสสะ โอเดระ ซึ่งเป็นนักยิงธนูจากญี่ปุ่น ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2551 นอกจากนี้ ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553 สากลซึ่งเป็นเจ้าของเหรียญทองประเภททีมในเฟสปิก 2006 ได้เข้าแข่งขันเอเชียนพาราเกมส์ 2010 ในประเภทยืนยิงวิถีโค้ง โดยได้พบกับนักยิงธนูจากประเทศจีน ในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งในสามเกมแรก สากลทำคะแนนตามหลังอยู่ 2 ต่อ 4 และในเกมสุดท้าย ทางกรรมการได้ให้สัญญาณผิด ทีมชาติไทยจึงทำการประท้วงโดยไม่ยอมยิงต่อ จึงส่งผลให้เป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 2 ต่อ 6 และได้รับรางวัลเหรียญเงิน
วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สากล อินแก้ว เข้าแข่งขันรายการ เฟิร์สเอพีซี อาร์เชอรี่คัพ แชมเปี้ยนชิพส์ 2011 ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน กรุงเทพมหานคร ประเภทยืนยิง ที่ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทอง โดยเป็นฝ่ายชนะ ดัมบาดอนดอก บาอาทายาฟ จากมองโกเลีย วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เขาเข้าแข่งขันรายการยิงธนูคนพิการชิงแชมป์เอเชีย ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน ร่วมกับเสถียร พิมพ์ทอง และสมศักดิ์ รวมทรัพย์ ที่ซึ่งทีมชาติไทยได้รับรางวัลเหรียญเงิน โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมมาเลเซีย 192 ต่อ 203 และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555 สากลได้เข้าแข่งขันรายการ พาราเวิลด์แรงกิง 2012 ที่สนามยิงธนูการกีฬาแห่งประเทศไทย ในประเภททีมผสมคู่กับ วาสนา คูทวีทรัพย์ และได้รับรางวัลเหรียญทองโดยเป็นฝ่ายชนะทีมรัสเซียที่คะแนน 128-125 รวมทั้ง สากลยังเข้าแข่งขันในประเภทคันธนูโค้งกลับทีมชาย และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการชนะทีมมาเลเซียด้วยคะแนน 197-196
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สากลเข้าแข่งขันกีฬาคนพิการแห่งชาติครั้งที่ 30 หรือ นครขอนแก่นเกมส์ ในสังกัดสมาคมกีฬาจังหวัดปทุมธานี และในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555 สากล อินแก้ว เป็นแชมป์การแข่งขันประเภทคันธนูโค้งกลับ คนพิการยืนยิง ในรายการธนูในร่ม 18 เมตร ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งที่ 6 ประจำปี 2555 โดยยิงได้ 279 คะแนน นอกจากนี้ สากล อินแก้ว ยังเป็นผู้ได้รับโควตาเข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ประเทศอังกฤษ ที่จัดขึ้นในเดือนกันยายน ของปีเดียวกันนี้ ที่ซึ่งเขาทำได้ 602 คะแนนในรอบคัดเลือกของประเภทธนูโค้งกลับชาย โดยเป็นอันดับที่ 12 และสามารถเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้ายที่ซึ่งเขาได้พบกับ อิมริช ลีออคซา จากประเทศรัสเซีย ในวันที่ 1 กันยายน
ซามูเอล พี. บุช
ซามูเอล เพรสคอตต์ บุช (Samuel Prescott Bush) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกัน เขาเป็นบรรพบุรุษของตระกูลบุช เขาเป็นบิดาของวุฒิสมาชิกสหรัฐอเมริกา เพรสคอตต์ บุช เป็นปู่ของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นทวดของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ ดับเบิลยู. บุช
การเสียชีวิต
บุชเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 มีอายุ 84 ปี ที่โคลัมบัส, โอไฮโฮ เขาถูงฝังอยู่ที่สุสานกรีนลอวน์ ในโคลัมบัส, โอไฮโฮ
แหล่งข้อมูลอื่น
1863 1948
วัดมณฑป
วัดมณฑป อาจหมายถึง
เห็ดร่างแห
เห็ดร่างแห (Phallus indusiatus') หรือ เห็ดเยื่อไผ่ มีเขตกระจายพันธุ์ทั่วทุกภาคของประเทศไทย มักขึ้นเป็นดอกเดี่ยวบนพื้นดินที่มีใบไม้เน่าเปื่อยผุพัง  พบมากในช่วงฤดูฝน ลักษณะเด่นอันเป็นที่มาของขื่อคือ  ที่ใต้หมวกดอกเห็ดมีเยื่อบางๆ คล้ายร่างแหกางห้อยลงมาคลุมก้านดอก  ดูคล้ายสุ่มร่างแห ยามที่โดนลม  สุ่มนี้จะพัดแกว่งไกวราวกับสตรีใส่กระโปรงลูกไม้เต้นระบำอยู่ เป็นที่มาของชื่อ Dancing mushroom อีกชื่อหนึ่ง
ลักษณะทั่วไป
ดอกเห็ด เมื่อยังอ่อนมีเยื่อหุ้มรูปไข่สีเหลืองอ่อน เมื่อเจริญขึ้นจะปริแตกเห็นก้านและฐานดอกรูประฆังสีเหลือง คงเหลือเยื่อหุ้ม ฐานดอกกว้าง 4 เซนติเมตร สูง 3 เซนติเมตร ปลายเป็นแป้นกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 1 เซนติเมตร ผิวฐานดอกแบ่งเป็นห้องๆ ภายในมีน้ำเมือกสีน้ำตาลอมเขียวหม่น รสหวานและมีกลิ่นเหม็นรุนแรง ซึ่งส่งกลิ่นไปได้ไกล เป็นสื่อล่อแมลงมาดูดกิน ใต้ฐานดอกมีเยื่อบางๆ คล้ายร่างแห แขวนกางห้อยลงมา คล้ายสุ่มรอบก้านดอก ก้านสีขาว เนื้อเป็นรูพรุนคล้ายฟองน้ำ ยาว 10-15 เซนติเมตร ปลายเรียวเล็กกว่าโคนเล็กน้อย ภายในก้านกลวง ด้านล่างของเยื่อหุ้ม มีเส้นใยหยาบสีขาวคล้ายเส้นด้าย อยู่ติดกับดิน
การใช้ประโยชน์
ในประเทศจีนมีเห็ดประเภทนี้ 9 ชนิด กินได้เพียง 4 ชนิด ในประเทศไทย ภาคอีสานพบ 4 ชนิด คือเห็ดร่างแหกระโปรงยาวสีขาว เห็ดร่างแหกระโปรงสั้นสีขาว เห็ดร่างแหกระโปรงสีส้ม และเห็ดร่างแหกระโปรงสีแดง ที่นิยมนำมากินคือชนิดกระโปรงยาวสีขาวและกระโปรงสั้นสีขาว ชาวจีนรู้จักใช้ประโยชน์เห็ดชนิดนี้ตั้งแต่เมื่อประมาณ 3,000 ปีมาแล้ว โดยจัดเป็นส่วนผสมในยา รวมถึงปรุงเป็นอาหาร ด้วยความเชื่อว่าสามารถลดคอเลสเตอรอล ลดความดันโลหิต บำรุงร่างกาย บรรเทาโรคที่เกี่ยวกับไต ตา ปอด ตับอักเสบ หวัด ช่วยระบบขับลม ลดความอ้วน จากการศึกษารวมทั้งมีรายงานระบุว่า นำมาเป็นส่วนผสมน้ำมันนวดแก้โรคเกาต์และรูมาติซึมได้ ส่วนประเทศแถบเอเชียนิยมกินเห็ดที่ตากแห้ง โดยเติมน้ำร้อนและสามารถดื่มได้ทันที สำหรับประเทศไทยนิยมนำมาประกอบเป็นอาหาร เช่น ซุปเยื่อไผ่ แกงจืดเยื่อไผ่
คุณค่าทางโภชนาการ
สำหรับสารอาหาร ประเทศที่จำหน่ายเห็ดระบุว่า เห็ดเยื่อไผ่แห้งจำนวน 100 กรัม ประกอบด้วย
วัดน้ำฉ่า (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดน้ำฉ่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ในตำบลดงน้อย อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระมหากฤตพล จิตตุเปกโข
วัดน้ำฉ่า หรือทางการเรียกว่า วัดบูรณะศรัทธาธรรม ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2380 เริ่มแรกตั้งเป็นสำนักสงฆ์ จนกระทั่งถึงสมัยพระอาจารย์เทียนจึงได้รับอนุญาตให้สร้างเป็นวัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2407 อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2450 ตามเอกสารประวัติวัดน้ำฉ่า ลงวันที่ 13 มิถุนายน รศ.126 (ตรงกับปี พ.ศ. 2451) พระกำพูชาชาญศึกพร้อมด้วยเจ้าอธิการและทายก ได้ปักกำหนดเขตพระอุโบสถกระทำกิจผูกพัทธสีมา ตามพระบรมราชานุญาต ได้สร้างอุโบสถหลังแรกเมื่อ พ.ศ. 2454 จนกระทั่ง พ.ศ. 2471 อุโบสถหลังแรกชำรุดเสื่อมโทรมลง จึงสร้างอุโบสถหลังใหม่ ต่อมาอุโบสถได้ทรุดโทรมลงเนื่องจากอุโบสถทรุดเอียง จึงได้รื้อถอนและสร้างอุโบสถหลังใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2541
แร่ใยหิน
แร่ใยหิน (asbestos) เป็นกลุ่มของแร่ซิลิเกตที่เกิดตามธรรมชาติหกชนิดที่นิยมนำมาใช้ทางการค้าเพราะคุณสมบัติเฉพาะตัวที่ดี แร่ใยหินมีผลึกที่เป็นเส้นใยยาว (อัตราส่วนขนาดต่อความยาวราว 1:20) การหายใจเอาใยหินเข้าไปเป็นเวลานานอาจก่อให้เกิดโรคปอดได้ ซึ่งมักพบบ่อยในคนงานเหมืองใยหิน
การทำเหมืองแร่ใยหินเริ่มขึ้นกว่า 4,000 ปีมาแล้ว แต่มีขนาดจำกัดจนกระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การทำเหมืองแร่ใยหินมีปริมาณสูงสุดในราว ค.ศ. 1975 โดยมีการทำเหมืองในราว 25 ประเทศ เหมืองแร่ใยหินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกคือ Jeffrey mine ในเมือง Asbestos รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา
แร่ใยหินเป็นที่นิยมของผู้ผลิตสินค้าและผู้สร้างอาคารในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เนื่องจากสมบัติการดูดซับเสียง ความแข็งแรง ความทนไฟ ทนความร้อน ความต้านทานไฟฟ้า ความทนทานต่อสารเคมี และราคาที่ย่อมเยา แร่ใยหินใช้เป็นฉนวนไฟฟ้าในเตาไฟฟ้าและฉนวนความร้อนในอาคาร กรณีที่ใช้ใยหินทำวัสุดทนไฟหรือทนความร้อนมักผสมกับซีเมนต์หรือทอถักทอเป็นแผ่น
สหภาพยุโรปได้ห้ามการใช้งานใยหิน รวมถึงการขุดทำเหมือง การผลิต และการแปรรูปผลิตภัณฑ์ใยหิน ในขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วอื่นๆ ตระหนักถึงอันตรายของใยหินและมีการออกกฎหมายควบคุมรวมถึงห้ามใช้ใยหินเป็นกรณีไป
แหล่งแร่
ใน ค.ศ. 2009 มีการขุดแร่ใยหินราว 2 ล้านตันทั่วโลก โดยรัสเซียเป็นผู้ผลิตรายใหญ่ที่สุด (50%) รองลงมาเป็นจีน (14%) บราซิล (12.5%) คาซัคสถาน (10.5%) และแคนาดา (9%).
ประเภทของแร่ใยหิน
แร่ใยหินแบ่งเป็น 2 กลุ่ม　คือ แอมฟิโบล (Amphiboles) และเซอร์เพนไทน์ ซึ่งแบ่งย่อยออกเป็น 6 ชนิด ดังนี้
ความแตกต่างของกลุ่มแอมฟิโบล (Amphiboles)และกลุ่มเซอร์เพนไทน์ (Serpentine)
ไครโซไทล์ (Chrysotile)ในกลุ่มเซอร์เพนไทน์ (Serpentine)และแอมฟิโบล (Amphiboles)มีส่วนประกอบทางเคมีที่แตกต่างกัน ส่งผลให้คุณสมบัติการสะสมและการสลายตัวในสิ่งมีชีวิตและผลกระทบต่อสุขภาพ แตกต่างกัน แร่ไครโซไทล์ (Chrysotile)นั้นมีอัตราการสะสมในสิ่งมีชีวิตต่ำและโอกาสในการก่อให้เกิดโรคน้อยกว่าแร่ใยหินแอมฟิโบล แร่ใยหิน 2 กลุ่มมีคุณสมบัติแตกต่างกันจากโครงสร้างของเส้นใย ดังนี้
ความแตกต่างของผลกระทบทางสุขภาพจากเส้นใยชนิดต่างๆ
ฝุ่นใยหินชนิดอะโมไซท์และโครซิโดไลท์เมื่อเข้าไปในปอดเมื่อเปรียบเทียบกับเส้นใยไครโซไทล์ โอกาสเกิดโรคมะเร็งเยื่อหุ้มปอดจะมีมากกว่า 100 และ 500 เท่าตามลำดับ และโอกาสเกิดมะเร็งปอดมากกว่า 10 และ 50 เท่า ตามลำดับ  การที่อันตรายมาก-น้อยต่างกันสาเหตุเนื่องมาจากโครงสร้างและความ สามารถในการละลายตัว (bio-durability) ของเส้นใยหินแต่ละชนิด
เส้นใยไครโซไทล์มีพิสัยความสามารถถูกละลายหรือสลายตัว (Solubility) สูงมากและคุณสมบัติความทนทานของเส้นใย (bio-persistent fiber) พิสัยจะอยู่ที่ค่าต่ำสุดจนถึงค่าความทนทานของเส้นใยแก้วและหินเส้นใยไครโซไทล์จะมีค่าความทนทาน bio-persistence ต่ำกว่าเส้นใยเซรามิกส์หรือเส้นใยแก้วชนิดพิเศษ (ข้อมูลจาก Hesterberg และคณะ – 1998) และต่ำกว่าของใยหินกลุ่มแอมฟิโบลค่อนข้างมาก เพื่อตรวจสอบทฤษฎีดังกล่าว EC ได้จัดตั้งคณะทำงานทำการศึกษาการได้รับฝุ่นใยหินในระบบหายใจเป็นระยะเวลา 5 วัน หลังจากนั้นการตรวจสอบสภาพของปอดเป็นระยะๆ เป็นเวลา 1 ปี (รายงานของ Bernstein & Riego – Sintes 1999) พบว่าสำหรับเส้นใยที่ความยาวมากกว่า 20 ไมครอน จะใช้ระยะเวลาการย่อยสลาย 50% 2-3 วันจน 100 วันโดยประมาณ
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติไนจีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 77 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 10 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 1 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา 2020 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติซึ่งจัดขึ้นที่ไคโร ประเทศอียิปต์ ระหว่างวันที่ 7–11 มกราคม มกราคม ค.ศ. 2020 4 ทีมจะได้เข้าแข่งขันในทัวร์นาเมนต์นี้ โดยจะมีเพียงหนึ่งทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันรอบสุดท้ายในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
การคัดเลือก
7 ทีมที่ยังไม่ผ่านการคัดเลือกเข้าโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะได้สิทธิ์เข้าร่วมในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ แต่บอตสวานาและไนเจอร์ถอนตัวในภายหลัง และกานาถอนตัวก่อนที่จะเริ่มการแข่งขัน
ทีปาวลี
ดิวาลี, ดีปาวลี, ทิวาลี หรือ ทีปาวลี เป็นเทศกาลแห่งแสงไฟของศาสนาฮินดู ศาสนาซิกข์ ศาสนาเชน ที่เฉลิมฉลองในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของซีกโลกเหนือ  ดิวาลีถือเป็นหนึ่งในเทศกาลที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของศาสนาฮินดู การใช้แสงสว่างในเทศกาลแห่งแสงนี้ เป็นสัญลักษณ์หมายถึงชัยชนะของแสงเหนือความมืดมิด ความดีเหนือความชั่ว  อาคาร บ้านเรือน ร้านค้า ถนนหนทาง และศาสนสถาน (โบสถ์พราหมณ์ของฮินดู, คุรุทวาราของซิกข์ และ เชนสถานของเชน) จะตกแต่งด้วยสีสดใสและประดับแสงไฟสว่างไสว โดยทั่วไปเทศกาลดิวาลีเฉลิมฉลองกัน 5 วัน โดยจะถึงจุดสูงสุดในวันที่ 3 ของเทศกาล ซึ่งถือว่าเป็นคืนที่มืดมิดที่สุดของเดือนการติก ตามปฏิทินฮินดู เมื่อเทียบกับปฏิทินเกรโกเรียนจะตรงกับช่วงกลางเดือนตุลาคมและกลางเดือนพฤศจิกายน
ช่วงก่อนเข้าสู่เทศกาล ผู้คนจะเตรียมตัวโดยการทำความสะอาด ซ่อมแซม และตกแต่งบ้านหรือที่ทำงาน และแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ดีที่สุด ประดับไฟและทีป (Diya) ทั่วทั้งในและนอกบ้านให้สว่างที่สุด ทำพิธีบูชาต่อพระลักษมี เทวีแห่งความเจริญรุ่งเรืองมั่งคั่ง มีการจุดพลุ ทานอาหารกับครอบครัวและเพื่อนฝูง แลกเปลี่ยนของขวัญและแบ่งปันขนมกัน เทศกาลดิวาลีถือเป็นเทศกาลเชิงวัฒนธรรมที่สำคัญมากต่อชาวอนุทวีปอินเดียโพ้นทะเล ที่นับถือศาสนาฮินดู ซิกข์ หรือเชน
วันหยุดราชการ
วันดิวาลีเป็นวันหยุดราชการในประเทศอินเดีย, ประเทศเนปาล, ประเทศมาเลเซีย, ประเทศสิงคโปร์ และ ประเทศพม่า
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านโพและตำบลขนอนหลวง อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลบ้านโพใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
บีนีบีนิงปีลีปีนัส
บีนีบีนิงปีลีปีนัส หรือ มิสฟิลิปปินส์ (Binibining Pilipinas) เป็นการประกวดความงามในฟิลิปปินส์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 เพื่อคัดเลือกตัวแทนของฟิลิปปินส์เข้าประกวด นางงามนานาชาติ, มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล, เดอะมิสโกลบ
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลขนอนหลวง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านโพและตำบลขนอนหลวงทั้งหมด
บีนีบีนิงปีลีปีนัส
ประวัติ
เอสเตยา อาราเนตา อดีตมิสโคลอมเบีย เคยเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 1960 และได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้ายและเป็นผู้ชนะการประกวดนางงามนานาชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 เป็นประธานองค์กร Binibining Pilipinas Charities Incorporated (BPCI) ซึ่งเป็นผู้ได้รับสิทธิพิเศษอย่างเป็นทางการแห่งชาติขององค์กรนางงามจักรวาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 หลังจากที่มิสฟิลิปปินส์ได้รับมอบอำนาจจากปี ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึงปี ค.ศ. 1963 โดยใช้ชื่อการประกวดว่า "บีนีบีนิงปีลีปีนัส" ตลอดหลายปีที่ผ่านมารวมทั้งไฮไลต์ของการแสดงในงานประกวดระหว่างประเทศ
ตำแหน่งในการประกวด
{|
การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
วอร์เรน เฮสติงส์
วอร์เรน เฮสติงส์ (Warren Hastings) เป็นผู้บริหารอาณานิคมของอังกฤษ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าสภาสูงสุดของอินเดีย และเป็นผู้สำเร็จราชการคนแรกของอินเดียในปี ค.ศ. 1772-1785 เขาและโรเบิร์ต ไคลฟ์ได้รับการยกย่องในการวางรากฐานของจักรวรรดิบริติชในอินเดีย เขาเป็นนักปฏิรูปที่กระตือรือร้น ในปี ค.ศ. 1779-1784 เขานำกองกำลังของบริษัทอินเดียตะวันออกต่อต้านพันธมิตรระหว่างรัฐพื้นเมืองกับฝรั่งเศส ในที่สุดฝ่ายอังกฤษที่มีการจัดการที่ดีก็ได้รับชัยชนะในขณะที่ฝรั่งเศสสูญเสียอิทธิพลในอินเดีย ในปี ค.ศ. 1787 เขาถูกกล่าวหาว่าคอร์รัปชั่นและถูกถอดถอน แต่หลังจากการพิจารณาคดีเป็นเวลานาน เขาก็พ้นผิดในปี ค.ศ. 1795 และเขาได้รับตำแหน่งองคมนตรีในปี ค.ศ. 1814
ประวัติ
เฮสติงส์เกิดในเชอร์ชิลล์, ออกซฟอร์ดเชอร์ ในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1732 โดยมีพ่อชื่อ เพนนีสโตน เฮสติงส์ เป็นสุภาพบุรุษผู้น่าสงสาร และแม่ชื่อเฮสเตอร์ เฮสติงส์ ซึ่งเสียชีวิตไม่นานหลังจากที่เขาเกิด
Home of the Underdogs
Home of the Underdogs (HotU) เป็นเว็บไซต์รวบรวม abandonware หรือซอฟต์แวร์ที่ไม่มีผู้พัฒนา/จัดจำหน่ายอีกต่อไปแล้ว ดำเนินงานโดย สฤณี อาชวานันทกุล นักวิชาการชาวไทย เจ้าของเว็บไซต์ "คนชายขอบ" ในเว็บไซต์มีซอฟต์แวร์และคู่มือให้ดาวน์โหลดจำนวนมาก โดยเน้นไปที่ซอฟต์แวร์เกมที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จด้านยอดขายนัก รวมทั้งเกมที่ดี แต่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก โดยมีรีวิวเกมมากกว่า 5,300 เกม เว็บไซต์นี้เปิดให้บริการตั้งแต่เดือนกันยายน 2541และก็กลายเป็นเว็บไซต์รวบรวม abandonware ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในอินเทอร์เน็ต
เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 เว็บไซต์ HotU ได้ปิดตัวลงไปเนื่องจากทางผู้ให้บริการเว็บโฮสล้มละลาย แต่ก็มีความพยายามในการฟื้นฟูเว็บไซต์นี้ขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีเป้าหมายสร้างเว็บแบบวิกิเพื่อให้ผู้อ่านสามารถร่วมปรับปรุงเนื้อหาได้
ปัจจุบันได้มีเว็บที่สร้างขึ้นเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของ HotU หลายแห่ง ซึ่งสร้างขึ้นโดยอดีตผู้ใช้ของเว็บ HotU ต้นตำรับ ซึ่งเว็บไซต์เหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยเป็นอิสระจากกัน และคุณสฤณีไม่ได้เข้าไปร่วมสร้างด้วยอีกต่อไป เพราะเจ้าตัวได้หันไปทำงานทางวิชาการแทน
เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส
บารอน เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส (Jöns Jacob Berzelius; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1779 – 7 สิงหาคม ค.ศ. 1848) เป็นนักเคมีชาวสวีเดน เกิดที่จังหวัดเอิสแตร์เยิตลันด์ บิดามารดาของแบร์ซีเลียสเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเล็ก เขาจึงอยู่ในความดูแลของญาติในเมืองลินเชอปิง แบร์ซีเลียสเรียนหนังสือในเมืองนั้นก่อนจะเรียนต่อวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยอุปซอลา เขาเรียนเคมีกับอันเดอร์ส กุสตาฟ เอเกแบร์ก ผู้ค้นพบธาตุแทนทาลัม แบร์ซีเลียสเป็นผู้ช่วยเภสัชกรและแพทย์ก่อนจะเรียนจบในปี ค.ศ. 1802 หลังจากนั้นเขาทำงานเป็นแพทย์ใกล้กรุงสต็อกโฮล์ม ระหว่างปี ค.ศ. 1808–1836 แบร์ซีเลียสร่วมงานกับนักเคมี อันนา ซุนด์สเตริม
ในปี ค.ศ. 1807 แบร์ซีเลียสดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีและเภสัชศาสตร์ที่สถาบันแคโรลินสกา ปีต่อมาแบร์ซีเลียสได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของราชสมาคมวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน ในปี ค.ศ. 1818 เขาดำรงตำแหน่งเลขานุการของราชสมาคม แบร์ซีเลียสเป็นภาคีสมาชิกของสมาคมศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกา, ราชสมาคมศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งเนเธอร์แลนด์ และสถาบันแห่งสวีเดน ในปี ค.ศ. 1836 ราชสมาคมแห่งลอนดอนมอบเหรียญโคพลีย์ให้แก่แบร์ซีเลียส
แบร์ซีเลียสได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "บิดาแห่งวิชาเคมียุคใหม่" ร่วมกับโรเบิร์ต บอยล์, จอห์น ดาลตันและอ็องตวน ลาวัวซีเย เขามีผลงานหลายอย่าง เช่น พัฒนาระบบสูตรเคมี (แต่แบร์ซีเลียสใช้ตัวยก (H2O) แทนตัวห้อย (H2O) แบบในปัจจุบัน), ค้นพบธาตุซิลิคอน, ซีลีเนียม, ทอเรียม, ซีเรียม, คิดค้นคำว่า "catalysis", "polymer", "isomer" และ "allotrope" เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว แบร์ซีเลียสได้รับการแต่งตั้งเป็นบารอนโดยพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดนในปี ค.ศ. 1818 ต่อมาในปี ค.ศ. 1835 เขาแต่งงานกับเอลิซาเบธ ปอปเปียส แบร์ซีเลียสเสียชีวิตที่บ้านในกรุงสต็อกโฮล์มในปี ค.ศ. 1848 ต่อมาแบร์ซีเลียสได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งวิชาเคมีของสวีเดน" และวันเกิดของเขาได้รับการเฉลิมฉลอง
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21-24 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่ Toa Payoh Swimming Complex ซึ่งการแข่งขันกีฬากระโดดน้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 34 คน จาก 20 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ
ชุดชั้นใน
ชุดชั้นใน (Undergarment, Underwear) เป็นเสื้อผ้าสวมใส่อยู่ข้างในใต้เสื้อผ้าอื่น ๆ ที่มักจะไปในผิว โดยจะปกคลุมชั้นนอกจากการถูกทำให้สกปรกจากการหลั่งของร่างกายและการปล่อยของเสียจากร่างกายและให้ความช่วยเหลือบางส่วนได้ ในสภาพอากาศหนาวเย็นอย่าง ชุดชั้นในยาว (long underwear) สามารถสวมใส่บางครั้งเพื่อให้ความอบอุ่นเพิ่มเติม ชั้นในบางตัวยังมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เกิดการกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ชนิดพิเศษของชุดชั้นยังมีความสำคัญทางศาสนา สินค้าบางรายการของเสื้อผ้ายังได้รับการออกแบบเป็นชุดชั้นในอีกด้วย ในขณะที่สิ่งอื่น ๆ อย่างเช่นเสื้อยืด (T-shirt) และบางชนิดของกางเกงขาสั้นที่มีความเหมาะสมทั้งชั้นในและเสื้อผ้าด้านนอก ถึงแม้ว่าจะทำจากวัสดุที่เหมาะสม ชุดชั้นในยังเป็นได้ความหลากหลายอย่าง เสื้อนอน และชุดว่ายน้ำ
ชุดชั้นในโดยทั่วไปจะมีสองประเภท ผู้ที่จะสวมใส่เพื่อให้ครอบคลุมร่างกายส่วนลำตัวและเสื้อกางเกงชั้น แม้ว่าเสื้อผ้าที่ครอบคลุมทั้งสองก็ยังมีอีกด้วย สไตล์ที่แตกต่างของชุดชั้นในที่สวมใส่โดยทั่วไปจะเป็นได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ชุดชั้นในที่สวมใส่โดยทั่วของผู้หญิงในทุกวันนี้ก็มี ยกทรง (Brassiere) และกางเกงชั้นในสตรี (Panties ในสหราชอาณาจักรจะรู้จักในชื่อ Knickers) ในขณะที่ผู้ชายมักจะสวมใส่กางเกงชั้นในชาย (Briefs) หรือกางเกงบ็อกเซอร์ (Boxers) โดยทั่วไปชุดจะสวมใส่ได้รวมทั้งสองเพศได้แก่ เสื้อยืด เสื้อแขนกุด ชุดชั้นในบิกินี ธอง (thong) และจี-สตริง (G-string)
ไทยลีก 2
ไทยลีก 2 (Thai League 2; ชื่อย่อ T2) เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกอาชีพ ระดับที่สองใน ประเทศไทย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540 ภายใต้การบริหารของ บริษัท ไทยลีก จำกัด มีสโมสรฟุตบอลที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 18 สโมสร ดำเนินการแข่งขัน ในช่วงระหว่างเดือนมีนาคมถึงตุลาคมของทุกปี โดยแต่ละสโมสรจะแข่งขันแบบพบกันหมด สองนัดเหย้าเยือนรวม 34 นัดต่อสโมสรต่อฤดูกาล รวมทั้งหมด 306 นัดต่อฤดูกาล
ประวัติ
ก่อนหน้าที่จะมีการจัดการแข่งขัน การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสองของประเทศ คือ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. (ถ้วยน้อย) ซึ่งจัดการแข่งขันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2459 จนถึงปี พ.ศ. 2539 ต่อมาทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีความคิดในการที่จะปรับปรุงระบบการแข่งขันฟุตบอลในประเทศ โดยเริ่มก่อตั้งฟุตบอลลีกสูงสุดขึ้น และมีปรับโครงสร้างลีก โดยได้มีการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับที่สองแทน เพื่อรองรับสโมสรที่ตกชั้นจาก ไทยลีก ฤดูกาล 2539 และ สโมสรที่ขึ้นชั้นมาจาก ถ้วย ข. ฤดูกาล 2539 โดยแข่งขันระบบลีกแบบพบกันหมดสองนัด เหย้า-เยือน ซึ่งมีสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันใน ฤดูกาลแรก 10 สโมสร โดยมีการเพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น อีกด้วย
การควบรวมลีก
โดยในปี พ.ศ. 2549 ได้มีการปรับเปลื่ยนระบบการแข่งขัน เพื่อให้สอดคล้องกับการรวมลีกในอนาคต จึงทำให้ ฤดูกาล 2549 เป็นฤดูกาลแรกที่ยกเลิกการเพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น โดยจะให้สโมสรชนะเลิศและรองชนะเลิศของการแข่งขัน เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันใน ไทยลีก โดยอัตโนมัติ และสืบเนื่องจากการที่ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้จัดการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 2 ขึ้นมาเป็นลีกระดับสาม แทนที่ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ทำให้มีการเปลื่ยนแปลงคือให้สองทีมอันดับสุดท้ายของตาราง (อันดับที่ 11 และ 12) ตกชั้นไปทำการแข่งขันใน ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2550
จนกระทั่งในปีถัดมา (พ.ศ. 2550) จึงมีการควบรวม โปรวินเชียลลีก โดยได้มีการจัดทำ บันทึกช่วยจำ การจัดการแข่งขันฟุตบอลอาชีพของประเทศไทย ระหว่าง การกีฬาแห่งประเทศไทย กับสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ซึ่งเป็นเอกสารข้อตกลงในการรวมลีกทั้งสองเข้าเป็นลีกเดียว โดยให้สิทธิ์สโมสรที่จบอันดับ 4-14 ในการแข่งขัน โปรลีก ฤดูกาล 2549 เข้าร่วมการแข่งขันในลีก โดยรวมกับ สโมสรที่จบอันดับ 3-10 ของ ฤดูกาล 2549 เป็น 24 สโมสร และปรับโครงสร้างลีกให้ลดจำนวนสโมสรที่ทำการแข่งขัน เหลือ 16 สโมสร ใน ฤดูกาล 2551
การปรับโครงสร้างลีกสู่ลีกอาชีพ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ออกระเบียบว่าด้วยความเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอย่างสมบูรณ์แบบ เป็นผลให้สมาคมฯ ต้องดำเนินการจัดตั้งนิติบุคคลเพื่อบริหารลีกและจัดการแข่งขันแทนที่ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดยได้มีการจัดตั้ง บริษัท ไทยพรีเมียร์ลีก จำกัด ขึ้น ส่งผลให้มีการแข่งขันเชิงรูปแบบ การบริหารจัดการให้เป็นมืออาชีพยิ่งขึ้น รวมทั้งแพร่หลายออกไปยังส่วนภูมิภาคทั่วประเทศ โดยใน ฤดูกาล 2554 สมาคมฯ ประกาศเพิ่มจำนวนสโมสรที่จะทำการแข่งขัน เป็น 18 สโมสรเป็นตันมาจนถึงปัจจุบัน
การเลื่อนชั้น
ในช่วงจัดการแข่งขันใหม่ๆ จนถึง ฤดูกาล 2548 การเลื่อนชั้นจะมีหลักเกณฑ์คือ สโมสรที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันในไทยลีกโดยอัตโนมัติ และจะมีการเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น-ตกชั้น ระหว่างสโมสรที่จบอันดับรองชนะเลิศ กับสโมสรอันดับที่ 11 ของไทยลีก (จนถึง ฤดูกาล 2543) ต่อมาใน ฤดูกาล 2545/46 มีการเปลี่ยนแปลง โดยให้สโมสรที่ชนะเลิศ และรองชนะเลิศเลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติ และการเพลย์ออฟยังคงเดิม แต่ให้สิทธิ์สโมสรที่จบการแข่งขันด้วยอันดับที่ 3 จะต้องไปแข่งเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น-ตกชั้น กับอันดับที่ 8 ของไทยลีกจนถึงฤดูกาล 2548
ใน ฤดูกาล 2563 ได้มีการปรับปรุงระเบียบการแข่งขันใหม่ ซึ่งได้นำระบบการเพลย์ออฟกลับมาใช้อีกครั้งกล่าวคือ ยังคงให้สโมสรชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันใน ไทยลีก โดยอัตโนมัติ แต่จะให้สโมสรที่จบการแข่งขันอันดับที่ 3 - 6 จะต้องมาทำการแข่งขันเพลย์ออฟเพื่อหาสโมสรชนะเลิศเพลย์ออฟเลื่อนชั้นขึ้นไปทำการแข่งขันในไทยลีก ซึ่งแตกต่างจากหลายฤดูกาลก่อนหน้าที่มีการเลื่อนชั้นทั้งหมด 3 สโมสร โดยใช้ตารางอันดับเมื่อจบการแข่งขัน (กล่าวคือ สโมสรชนะเลิศ รองชนะเลิศ และ สโมสรที่จบอันดับ 3 ในการแข่งขันได้เลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติ)
การตกชั้น
สำหรับการตกชั้นไปเล่นใน ไทยเนชันนัลลีก ของสโมสรในลีกไทยลีก 2 นั้น ทีมอันดับ 16-18 จะต้องตกชั้นลงมาเล่นใน ไทยเนชันนัลลีก ในขณะเดียวกัน สโมสรชนะเลิศทั้งสายบน และ ล่างของประเทศ รวมไปถึงสโมสรชนะเลิศเพลย์ออฟ (สโมสรรองชนะเลิศของทั้งสองสาย) จะได้สิทธิ์เลื่อนชั้นมาทำการแข่งขันแทน โดยในสองฤดูกาลแรกของการแข่งขัน ได้จัดให้สโมสรอันดับที่ 10 ตกชั้นโดยอัตโนมัติ และสโมสรอันดับที่ 9 จะต้องไปเพลย์ออฟ เลื่อนชั้น-ตกชั้น กับสโมสรรองชนะเลิศ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ของปีนั้นๆ และยกเลิกไปใน ฤดูกาล 2542 ต่อมาเมื่อมีการจัดการแข่งขัน ไทยลีกดิวิชัน 2 ขึ้นในปี พ.ศ. 2550 ทำให้มีการปรับกฎระเบียบ โดยสโมสรที่จบสองอันดับสุดท้ายของ ฤดูกาล 2549 ตกชั้นลงไปเล่นดิวิชั่น 2 ต่อมาเมื่อมีการปรับโครงสร้างลีก โดยใน ฤดูกาล 2550 กำหนดให้สโมสรที่จบอันดับที่ 8-12 ของสาย A และ B ตกชั้นไปทำการแข่งขันดิวิชั่น 2 เพื่อปรับโครงสร้างลีกให้ได้ 16 ทีมใน ฤดูกาลถัดไป
เงินรางวัล
สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ บริษัท ไทยลีก จำกัด เป็นผู้สนับสนุนเงินรางวัล สำหรับสโมสรฟุตบอลซึ่งได้คะแนนรวม เมื่อสิ้นสุดฤดูกาลในอันดับต่างๆ ดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ ยังมีเงินบำรุงสโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน และโล่รางวัลสำหรับสโมสรที่มีมารยาทยอดเยี่ยม, ผู้จัดการทีม/หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม, ผู้ทำประตูสูงสุด, นักฟุตบอลเยาวชนผู้มีผลงานโดดเด่น และผู้เล่นยอดเยี่ยมตำแหน่งต่างๆ คือผู้รักษาประตู, กองหลัง, กองกลาง, กองหน้า
ถ้วยรางวัลชนะเลิศ
ถ้วยรางวัลชนะเลิศ เป็นถ้วยเกียรติยศที่ทาง “สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ” และ “ฝ่ายจัดการแข่งขัน” จะมอบให้กับทีมชนะเลิศในวันแข่งขันนัดเหย้าที่เป็นนัดสุดท้ายของทีมชนะเลิศในแต่ละประเภท โดยมอบให้ครองเป็นเกียรตินาน 1 ปีและจะต้องส่งคืนให้กับ บริษัท ไทยลีก จำกัด ก่อนจบฤดูกาลของการแข่งขันปีถัดไปไม่น้อยกว่า 2 เดือน รวมทั้งจะต้องรับผิดชอบต่อการชำรุดหรือสูญหายของถ้วยรางวัลระหว่างที่ครอบครองอยู่ด้วย ทั้งนี้ “สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ” และ “ฝ่ายจัดการแข่งขัน” ขอสงวนสิทธิ์ในการเรียกคืนถ้วยรางวัลชนะเลิศได้ตลอดเวลา
ทาเกนากะ ฮัมเบ
ทาเกะนากะ ฮันเบ เป็นซามูไรผู้มีชีวิตอยู่ในยุคเซ็นโกคุและยุคอะซุจิ-โมโมยามะ ถือว่าเป็นกุนซือคนสำคัญของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เคียงคู่กับคุโรดะ คันเบ
เขาเป็นลูกชายของ ทาเกะนากะ ชิเงะโมโตะ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นข้ารับใช้ของไซโตะ โดซัน ไดเมียวแห่งแคว้นมิโนะ
ในปี ค.ศ.1556 ได้เกิดยุทธการแม่น้ำนาการะ (長良川の戦い) ระหว่าง ไซโตะ โยชิทัตสึ กับ ไซโตะ โดซัน ผลปรากฏว่า โดซันได้พ่ายแพ้และเสียชีวิตในสนามรบ ทำให้ โยชิทัตสึ ได้ขึ้นเป็นผู้นำแคว้นมิโนะ แต่ โยชิทัตสึ ได้ป่วยตายกะทันหันในปี ค.ศ.1561 ทำให้ ทัตสึโอกิ ซึ่งเป็นลูกชาย ได้ขึ้นเป็นผู้นำด้วยอายุแค่ 13 ปี แต่ ทัตสึโอกิ กลับดื่มแต่สุราและหลงแต่ผู้หญิง แม้ว่าฮันเบ จะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ แต่ก็ต้องยอมรับใช้ตามคำสั่งเสียของโยชิทัตสึ
ในปี ค.ศ.1563 เขาได้นำทหารเข้าซุ่มโจมตีกองทัพโอดะเป็นผลสำเร็จ แต่ ทัตสึโอกิ กลับประพฤติตนเหลวแหลกมากกว่าครั้งก่อน ๆ ทำให้ฮันเบเริ่มหมดความอดทน ดังนั้น เขาจึงนำลูกน้อง 16 คน พร้อมด้วย ชิเงะโนริ ผู้เป็นน้องชาย และ ขุนพลอาวุโส อันโด โมรินาริ เข้ายึดปราสาทอินาบายามะได้ภายในวันเดียว แต่ในพงศาวดาร โนบุนากะ โคกิ (信長公記) และ บันทึกของตระกูลไซโตะ ไม่ได้มีการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ คาดว่าอาจเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติ
เขาจึงลาออกจากตระกูลไซโตะในปี ค.ศ.1564 และเข้ารับใช้อะซาอิ นางามาสะ ได้พักหนึ่ง ซึ่งทางอะซาอิได้ให้รางวัลแก่เขา เป็นเงิน 3,000 เหรียญ แต่ว่าเขากลับไม่ค่อยได้สร้างผลงาน เขาจึงเดินทางกลับบ้านเกิด
ในปี ค.ศ.1567 โอดะ โนบุนากะ ได้เข้าโจมตีตระกูลไซโตะ ตระกูลไซโตะได้พ่ายแพ้และล่มสลาย ทางโนบุนากะเคยได้ยินชื่อของฮันเบ จึงส่งฮิเดโยชิไปเกลี้ยกล่อม ซึ่งตัวฮันเบยอมรับที่จะเป็นข้ารับใช้ของโอดะ แต่จะขออยู่ใต้สังกัดของฮิเดโยชิ แต่ในความเป็นจริง ตัวของโนบุนากะต้องการตัวชิเงะโนริมากกว่าตัวฮันเบ ถึงแม้ว่าตัวฮันเบจะเป็นข้ารับใช้ของตระกูลโอดะ แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ตระกูลอะซาอิ ทำให้เขาไม่ค่อยมีบทบาทในทางการเมืองของโอดะ ในปี ค.ศ.1570 เขาได้เข้าร่วมในยุทธการอะเนะงาวะ และหลังจากการรบ โนบุนากะได้ให้เขาไปเป็นขุนพลในสังกัดของฮิเดโยชิที่ปราสาทโยโกยามะ (近江横山城) ซึ่งฮัมเบได้ติดตามฮิเดโยริไปรบในภูมิภาคชูโงกุ ระหว่างนั้นเอง อะรากิ มูราชิเงะ ได้ก่อกบฏต่อโนบุนากะ และได้จับตัวคันเบ ไปขังไว้ที่ปราสาทโอริโอกะ (有岡城, ในปัจจุบันรู้จักในนาม ปราสาทอิตามิ/伊丹城) โนบุนากะจึงสั่งให้สังหารลูกชายของคันเบคือ มัตสึจูมารุ (松寿丸, ในกาลต่อมาคือ คุโรดะ นางามาสะ) แต่ฮันเบ ได้เข้าช่วยเหลือ ทำให้ มัตสึจูมารุ ได้รอดชีวิต
บามาโก
บามาโก (Bamako; ߓߡߊ߬ߞߐ߬ Bàmakɔ̌; 𞤄𞤢𞤥𞤢𞤳𞤮 Bamako) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมาลี อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ที่ริมฝั่งแม่น้ำไนเจอร์ ในอดีตเคยเป็นแหล่งผลิตและค้าทองคำให้กับอาณาจักรต่าง ๆ ที่อยู่รายรอบแม่น้ำไนเจอร์ แต่ปัจจุบันเป็นเมืองท่าริมแม่น้ำ ตลอดจนศูนย์กลางการขนส่งทางเรือและอุตสาหกรรมต่าง ๆ ใน ค.ศ. 2009 นครนี้มีประชากร 1,810,366 คน และใน ค.ศ. 2022 มีประชากรประมาณ 2.81 ล้านคน
วัฒนธรรมระดับต่ำ
วัฒนธรรมระดับต่ำ (low culture) เป็นคำเรียกของวัฒนธรรมย่อย ที่ใช้เปรียบกับวัฒนธรรมสมัยนิยมโดยใช้แยกต่างกับวัฒนธรรมระดับสูง ตัวอย่างของวัฒนธรรมระดับต่ำเช่น การสัก หรือ เพลงป็อป
บามาโก
นอกจากนี้บามาโกยังติดอันดับเมืองโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็น “เมืองโตเร็วที่สุดในโลก” (The world’s fastest growing cities) เป็นอันดับที่ 6
บามาโกเป็นศูนย์กลางการบริหารประเทศ ท่าเรือแม่น้ำของบามาโกตั้งอยู่ในย่านกูลีกอโรใกล้กับศูนย์กลางการค้าและการประชุมระดับภูมิภาคที่สำคัญ บามาโกเป็นเจ็ดที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกาตะวันตกใจกลางเมืองหลังจากเลกอส, อาบิดจาน, คาโน, อีบาดัน, ดาการ์ และอักกรา สินค้าที่ผลิตในประเทศ ได้แก่ สิ่งทอ เนื้อสัตว์แปรรูป และสินค้าจากโลหะ
คำว่า บามาโก (Bamako) มาจากภาษาบัมบารา (ߓߡߊ߬ߞߐ߬ ''Bàmakɔ̌) แปลว่า แม่น้ำจระเข้ (Crocodile River)
เมืองพี่น้อง
บามาโกเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
วัดพลับพลาชัย (จังหวัดเพชรบุรี)
วัดพลับพลาชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 29 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 72 ตารางวา ทิศตะวันออกจดแม่น้ำเพชรบุรี
วัดพลับพลาชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2290 สร้างโดยบรรดาขุนนางพ่อค้าคหบดีและประชาชนรวมทุนกันสร้างขึ้น แต่เดิมที่ตั้งวัดเป็นที่ประชุมกองทัพเป็นที่ฝึกอาวุธเหล่าทหารทั้งปวงจึงเป็นที่หลวงได้เคยมีพลับพลา ที่ประทับของพระมหากษัตริย์ เมื่อได้สร้างวัดจึงชื่อว่า "วัดพลับพลาชัย" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465 วัดเคยเกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2458 จนไม่เหลือถาวรวัตถุหลงเหลืออยู่ นอกจากวิหารเพียงหลังเดียว
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา 3 ชั้น ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง วิหารกว้าง 9.40 เมตร ยาว 27.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ด้านในวิหารเป็นพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ที่มีหนังใหญ่อายุกว่าร้อยปี และมีพระพุทธรูปและรูปจำลองของหลวงพ่อฤทธิ์ หลวงพ่อกร อดีตเจ้าอาวาสของวัด ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก บริเวณวัดพลับพลาชัยยังมีลานสุนทรภู่ เหตุเพราะสนุทรภู่ได้กล่าวไว้ในนิราศเมืองเพชร
ฟาโรห์เปดูบาสต์ที่ 2
เปดูบาสต์ที่ 2 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง หรือมากกว่านั้นกับราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม ซึ่งพระองค์ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนามทั้งหมด พระองค์ทรงได้รับการกล่าวถึงในฐานะพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์โชเชงค์ที่ 5 โดยไอแดน ด็อดสันและไดแอน ฮิลตันในหนังสือ The Complete Royal Families of Ancient Egypt ซึ่งตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 2004 และระบุช่วงเวลาแห่งรัชสมัยของพระองค์เมื่อประมาณระหว่าง 743–733 ปีก่อนคริสตกาลระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์โชเชงค์ที่ 5 และรัชสมัยของฟาโรห์โอซอร์คอนที่ 4
เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้วางพระองค์อยู่ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์ปิเยและในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม และเสนอรัชสมัยของพระองค์อยู่ที่ระหว่างประมาณ 736 – 731 ปีก่อนคริสตกาล ระยะเวลาที่แน่นอนแห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เปดูบาสต์ที่ 2 นั้นไม่แน่นอน พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของอิอูพุดที่ 2 และทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นในอธริบิส เนื่องจากบันทึกรายพระนามแห่งฟาโรห์ปิเยได้วางพระนามของเปดูบาสต์ ผู้ที่ซึ่งเรียกว่าผู้ปกครองแห่งอธริบิส อยู่ถัดจากพระนามของโอซอร์คอนที่ 4
พระนามครองราชย์ของฟาโรห์เปดูบาสต์ที่ 2 คือ เซเฮเทปอิบเอนเร และพระองค์ได้รับการยืนยันในฐานะฟาโรห์แห่งทานิส หรืออย่างน้อยก็ทรงเป็นผู้ปกครองในท้องถิ่นที่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ที่ทรงควบคุมเมืองเหล่านี้ โดยบล็อกหินหลายบล็อกที่ค้นพบที่นั่น ซึ่งปรากฏพระนามของพระองค์ อย่างไรก็ตาม เค็นเน็ธ คิตเช่น คิดเห้นว่ารัชสมัยของฟาโรห์เปดูบาสต์ที่ 2 น่าจะอยู่ในช่วงเวลาของการรุกรานของอัสซีเรียในรัชสมัยของกษัตริย์เอซาร์ฮัดดอนและกษัตริย์อาร์ชูบานิพัลในช่วงกลางทศวรรษที่ 660 ก่อนคริสตกาล ซึ่งแสดงให้เห็นถึงระดับความไม่แน่นอนของเส้นเวลาของฟาโรห์พระองค์นี้ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สามแห่งอียิปต์ (ระหว่างประมาณ 1077 ปีก่อนคริสตกาล – 664 ปีก่อนคริสตกาล)
จังหวัดปัตตานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี พ.ศ. 2550''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 8
กลุ่มจังหวัดที่ 8 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดพังงา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดกระบี่ จังหวัดภูเก็ต จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส และจังหวัดยะลา
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ผู้สมัครได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 8
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 8 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดปัตตานี
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดปัตตานี
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอหนองจิก อำเภอโคกโพธิ์ อำเภอแม่ลาน และอำเภอยะหริ่ง (ยกเว้นตำบลจะรัง ตำบลสาบัน ตำบลตอหลัง ตำบลตันหยงจึงงา ตำบลบาโลย ตำบลตันหยงดาลอ ตำบลมะนังยง และตำบลหนองแรต)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอยะรัง อำเภอมายอ อำเภอทุ่งยางแดง อำเภอกะพ้อ อำเภอไม้แก่น อำเภอสายบุรี อำเภอปะนาเระ และอำเภอยะหริ่ง (เฉพาะตำบลจะรัง ตำบลสาบัน ตำบลตอหลัง ตำบลตันหยงจึงงา ตำบลบาโลย ตำบลตันหยงดาลอ ตำบลมะนังยง และตำบลหนองแรต)
วัดมหาทลาย
วัดมหาทลาย โบราณสถานประเภทวัดร้างตั้งอยู่นอกเกาะเมืองอยุธยาทางด้านทิศตะวันออกบริเวณ สนามกีฬากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปัจจุบันที่ ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดนี้ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างสมัยไหนและใครเป็นผู้สร้างแต่จากการเข้ามาสำรวจของอาจารย์ น. ณ ปากน้ำ หรือ อาจารย์ประยูร อุลุชาฎะ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ประจำปี พุทธศักราช 2535 เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 ท่านได้ค้นพบใบเสมาหินทรายแดง และอิฐก้อนโต ๆ ท่านจึงสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นวัดที่สร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง นอกจากนี้ชาวบ้านยังได้บอกท่านว่า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เคยเสด็จมาที่วัดแห่งนี้
โดยวัดมหาทลายแห่งนี้ยังเคยเป็นที่ประทับของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ขณะออกผนวชและจำพรรษาที่วัดนี้เป็นเวลา 1 พรรษา ปัจจุบันวัดมหาทลายเหลือเพียง ซากฐานและกำแพงพระวิหาร กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมหาทลายเป็นโบราณสถาน เมื่อ พ.ศ. 2546
โบราณสถาน
วิหารก่อด้วยอิฐถือปูนมีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 7.60 X 10 เมตร สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ราวพุทธศตวรรษที่ 22-23 องค์การบริหารส่วนจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและสำนักศิลปากรที่ 3 พระนครศรีอยุธยา ได้ทำการปรับภูมิทัศน์รอบพื้นที่โบราณสถานและบูรณปฏิสังขรณ์วิหารเพื่อเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์
ธานี วีระเดชะ
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย สังกัดพรรคชาติไทย จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 เป็นอดีตผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก พระยากำจัดโสณฑทุจริต (บุญมี วีระเดชะ) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตร และคุณหญิงถนอม กำจัดโสณฑทุจริต เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางจรุงศรี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน ต่อมาสมรสกับนางสุวรรณี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดเบญจมพิตร ต่อมาสอบเข้าศึกษาที่โรงเรียนตำรวจนครบาลบางเขน และโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2532 ขณะมีอายุ 73 ปี โดยมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ ฌาปนสถานกรมตำรวจ วัดตรีทศเทพวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2533
ราชการตำรวจ
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ รับราชการตำรวจครั้งแรกเป็นพลตำรวจประจำสถานีตำรวจนครบาลบางรัก ต่อมาจึงสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยฯ และจบออกมาเป็นนายตำรวจสัญญาบัตร ปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เคยเป็นผู้กำกับการหลายพื้นที่ อาทิ สภ.สารภี สภ.แม่ปิง (อำเภอเมืองเชียงใหม่) สภ.สันกำแพง สภ.ฝาง เป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ และตำแหน่งสูงสุด คือ ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519 ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ พันตำรวจเอกธานี มีผลงานโดดเด่นหลายเรื่อง อาทิ การปราบปรามแก๊งอันธพาลในเมืองเชียงใหม่ การปราบปรามแก๊งวัยรุ่นที่ขว้างปาและทำร้ายผู้คนในเวลากลางคืนที่ถนนสายเชียงใหม่-สารภี การปราบปรามกลุ่มคนร้ายที่ดักขึงเส้นลวดปล้นชิงทรัพย์ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ในเส้นทางเชียงใหม่-สันกำแพง การลดคดีฆ่าและคดีอุกฉกรรจ์ ที่ อ.ฝาง การปราบปรามการทุจริตเรื่องเงินทะเบียนยานพาหนะขณะเป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่
Clostridium tetani
Clostridium tetani เป็นแบคทีเรียในดินที่พบได้ทั่วไป และเป็นตัวก่อบาดทะยัก ขณะที่ยังเติบโตในดิน C. tetani จะมีรูปร่างเป็นแท่งความยาวถึง 2.5 μm อย่างไรก็ตามหากมีการสร้างเอนโดสปอร์ C. tetani จะพองออกที่ปลายข้างหนึ่ง คล้ายกับไม้เทนนิสหรือไม้กลอง สปอร์ของ C. tetani นั้นมีความทนทานสูงและสามารถพบได้ในดินทั่วโลกหรือในทางเดินอาหารของสัตว์ หาก C. tetani เข้าไปในแผลจะเติบโตและผลิตสารพิษที่มีความรุนแรงชื่อว่าเททาโนสปาสมิน ซึ่งจะรบกวนเซลล์ประสาทสั่งการ ส่งผลให้เกิดบาดทะยัก การออกฤทธิ์ของสารพิษนี้สามารถป้องกันได้ด้วยการฉีดวัคซีนท็อกซอยด์บาดทะยัก ซึ่งมีการฉีดให้กับเด็กทั่วโลก
ลักษณะ
C. tetani เป็นแบคทีเรียแกรมบวกรูปท่อน มีความกว้างประมาณ 0.5 μm และยาว 2.5 μm สามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยแฟลกเจลลาจำนวนมากที่รายล้อมรอบตัว C. tetani ไม่สามารถโตได้ในสภาวะที่มีออกซิเจน (obligate anaerobe) และเติบโตได้ดีสุดที่อุณหภูมิ 33 ถึง 37°C
ในบางสภาวะ C. tetani สามารถสลัดแฟลเจลลาทิ้งและสร้างเอนโดสปอร์ขึ้นทดแทน เซลล์หนึ่งเซลล์จะสามารถสร้างได้หนึ่งสปอร์ โดยปกติที่จะสร้างที่ส่วนปลายด้านหนึ่งของเซลล์ ทำให้เซลล์มีรูปร่างเหมือนไม้กลองอันเป็นเอกลักษณ์ สปอร์ของ C. tetani มีความทนทานสูงมาก สามารถต้านทานความร้อน, สารระงับเชื้อหลายชนิด และต่อการต้มเป็นเวลาหลายนาที สปอร์นั้นมีอายุยืนยาว สามารถพบกระจายอยู่ในดินทั่วโลกและปศุสัตว์ไปจนถึงสัตว์เลี้ยง