cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คุจิกิ เบียคุยะ
ภาคฮูเอโก้มุนโด้
หลังจากนั้น เบียคุยะ เคมปาจิ และเคียวราคุ ก็เข้าไปรับการเอ็ดตะโรชุดใหญ่จากหัวหน้าใหญ่ฐานที่ทำเสื้อคลุมหัวหน้าหน่วยหายโดยที่เบียคุยะได้บอกว่า"ของโหลๆแบบนี้เดี๋ยวผมซื้อมาใหม่ให้" หลังจากนั้นจึงโดนเอ็ดตะโรซ้ำอีกรอบ
ภาคตัวแทนยมทูตที่หายไป
เบียคุยะได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับการแต่งกายใหม่หลังจากที่อิจิโกะได้พลังยมทูตคืนมาและต่อสู้กับซึคิชิม่า แต่ว่าก็ถูก"บุ๊ค ออฟ ดิเอนด์"ของซึคิชิม่าฟันเอาทำให้ซึคิชิม่าที่แทรกเข้าไปในอดีตของเบียคุยะสามารถอ่านการโจมตีออกทุกรูปแบบ เบียคุยะที่เข้าตาจนจึงได้ตัดสินใจปล่อยตัวเองไปตามความบ้าคลั่งในการต่อสู้เป็นครั้งแรกและสามารถสังหารซึคิชิม่าลงได้
ภาคสงครามเลือดพันปี
เบียคุยะกับสมาชิกหน่วยหกได้เข้ารับการบุกของจักรวรรดิวินเดนไรห์และปะทะเข้ากับนักรบดวงดารา F"Fear"แอส นอดด์และถูกขโมยปลดปล่อยสวัสดิกะไป หลังจากนั้นเบียคุยะก็ถูกปลดปล่อยสวัสดิกะของตนเองโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส แต่ตอนนี้พ้นความตายแล้ว และถูกหน่วย 0 ( ราชันย์ ) นำตัวไปยังวังของราชาแห่งโลกวิญญาณ และได้ฝึกฝนจนและเข้าใจถึงแก่นแท้ของพลัง และได้กลับไปร่วมต่อสู้อีกครั้งพร้อมกับพลังบังไคแบบใหม่ (เป็นภาคที่โหดที่สุดเจอ 5 รุม1 แต่ชิวๆ)
ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)
หมายเหตุ เบียคุยะมีวิถีมารขั้นสูงที่ถนัดที่สุดคือ วิธีผนึกที่ 81 ดันคู(สะบั้นมิติ) อ้างอิงจาก หนังสือbleachเทพมรณะเล่ม34 หน้า141
Luettelo Bleachin sivuhahmoista Liste des membres de l'armée royale (Bleach)
จังหวัดลำพูน
ลำพูน (, ละปูน) เป็นจังหวัดที่มีขนาดเล็กที่สุดในภาคเหนือ นับเป็นอีกจังหวัดหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์เก่าแก่ เคยเป็นที่ตั้งของนครหริภุญชัย ในสมัยพระนางจามเทวี เดิมชื่อเมืองหริภุญไชย เป็นเมืองโบราณมีอายุประมาณ 1,343 ปี ตามพงศาวดารโยนกเล่าสืบต่อกันถึงการสร้างเมืองหริภุญไชย โดยฤๅษีวาสุเทพเป็นผู้เกณฑ์พวกเม็งคบุตรหรือชนเชื้อชาติมอญมาสร้างเมืองนี้ขึ้นในพื้นที่ระหว่างแม่น้ำสองสาย คือ แม่น้ำกวงและแม่น้ำปิง เมื่อมาสร้างเสร็จได้ส่งทูตไปเชิญราชธิดากษัตริย์เมืองละโว้พระนาม "จามเทวี" มาเป็นปฐมกษัตริย์ปกครองเมืองหริภุญไชยสืบราชวงศ์กษัตริย์ต่อมาหลายพระองค์ จนกระทั่งถึงสมัยพญายีบาจึงได้เสียการปกครองให้แก่พญามังราย ผู้รวบรวมแว่นแคว้นทางเหนือเข้าเป็นอาณาจักรล้านนา
ถึงแม้ว่าเมืองลำพูนจะตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรล้านนา แต่ก็ได้เป็นผู้ถ่ายทอดมรดกทางศิลปะและวัฒนธรรมให้แก่ผู้ที่เข้ามาปกครอง ดังปรากฏหลักฐานทั่วไปในเวียงกุมกาม เชียงใหม่ และเชียงราย เมืองลำพูนจึงยังคงความสำคัญในทางศิลปะและวัฒนธรรมของอาณาจักรล้านนา จนกระทั่งสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมืองลำพูนจึงได้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรไทย มีผู้ครองนครสืบต่อกันมาจนถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 เมื่อเจ้าผู้ครองนครองค์สุดท้าย คือ พลตรี เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ ถึงแก่พิราลัย เมืองลำพูนจึงเปลี่ยนเป็นจังหวัด มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ปกครองสืบมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน นอกจากจังหวัดลำพูนจะมีชื่อเสียงในฐานะเป็นเมืองประวัติศาสตร์แล้ว ยังเป็นแหล่งเพาะปลูกลำไย พระเครื่อง โบราณสถานที่สำคัญ และผ้าทอฝีมือดี ปัจจุบันมีประตูเมืองหลักทั้งสี่ทิศคือ ทิศเหนือประตูช้างสี ทิศตะวันออกประตูท่าขาม ทิศใต้ประตูลี้ ทิศตะวันตกประตูมหาวัน มีกำแพงเมืองเก่าทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือคือ ประตูท่านาง
หน่วยการปกครอง
จังหวัดลำพูนแบ่งการปกครองแบ่งออกเป็น 8 อำเภอ 51 ตำบล 574 หมู่บ้าน ดังนี้
การเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา จังหวัดลำพูน แบ่งเขตการเลือกตั้งเป็น 2 เขต โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 2 คน คือ สงวน พงษ์มณี และรังสรรค์ มณีรัตน์
สถานศึกษา
อุดมศึกษา
อาชีวศึกษา
โรงเรียน
มาร์เชียลแชมเปียน
มาร์เชียลแชมเปียน (マーシャルチャンピオン; Martial Champion) เป็นเกมต่อสู้ ค.ศ. 1993 ที่ได้รับการเปิดตัวสำหรับอาร์เคดโดยบริษัทโคนามิ เกมนี้เป็นเกมต่อสู้เกมที่สามของบริษัทโคนามิหลังจาก ค.ศ. 1985 ที่เปิดตัวอี เอ้อร์ กังฟู กับกาแล็กติกวอร์ริเออส์ และอี เอ้อร์ กังฟู II ที่เปิดตัวใน ค.ศ. 1986 ส่วนการเปิดตัวเกมนี้ของพวกเขาเกิดขึ้นหลังจากความสำเร็จของเกมสตรีทไฟเตอร์ II จากบริษัทแคปคอมซึ่งได้รับความนิยมใน ค.ศ. 1991
รูปแบบการเล่น
มาร์เชียลแชมเปียนดำเนินตามแบบแผนเกมต่อสู้ที่สถาปนาโดยสตรีทไฟเตอร์ II ตัวละครของผู้เล่นต่อสู้กับคู่ต่อสู้ของเขาหรือเธอในการแข่งสองในสามยก ในโหมดการแข่งแบบผู้เล่นเดี่ยวกับคอมพิวเตอร์ หรือกับผู้เล่นที่เป็นมนุษย์คนอื่น ผู้เล่นมีรายชื่อตัวละครของนักสู้สิบคนให้เลือก โดยแต่ละคนมีรูปแบบการต่อสู้และเทคนิคพิเศษเฉพาะตัว
เลย์เอาต์การควบคุมแตกต่างจากสตรีทไฟเตอร์ II และเกมต่อสู้ทั่วไปส่วนใหญ่ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเกมดังกล่าว ซึ่งระบบควบคุมของมาร์เชียลแชมเปียนนั้นมาจากระบบควบคุมของอี เอ้อร์ กังฟู แต่ปรับให้ง่ายขึ้นสำหรับการโจมตีสูง, กลาง และต่ำ แทนที่จะต้องกดปุ่มโจมตีและทิศทาง ส่วนคุณลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของเกมอาร์เคดนี้คือสเตจที่คล้ายกับสเตจ "กระโดดสูง" ที่เห็นในเกมต่อสู้ของบริษัทแคปคอมในยุคหลัง เช่น  ชิลเดรนออฟดิอะตอม รวมทั้งคุณลักษณะเฉพาะอีกประการหนึ่ง คือตัวละครบางตัวมีอาวุธที่คู่ต่อสู้สามารถปลดอาวุธ และยึดมาสู้กับพวกเขาได้
ตัวละคร
เกมนี้มีนักสู้ที่เล่นได้สิบคนให้เลือก หลังจากที่ผู้เล่นกำจัดคู่ต่อสู้ทั้งสิบคนในโหมดทัวร์นาเมนต์ (รวมถึงร่างโคลนของตัวละคร) พวกเขาต้องเผชิญกับตัวละครบอสที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ตัวสุดท้าย ส่วนในเวอร์ชันทั่วโลกภายหลังที่แปลเป็นภาษาท้องถิ่น เคออสและทิตตีได้มีการเปลี่ยนชื่อ (คล้ายกับการหมุนเวียนชื่อตัวละครบอสในสตรีทไฟเคอร์ II ซึ่งอาจทำเพื่อหลีกเลี่ยงการเชื่อมโยงกับคำว่า "ทิตตี" ที่หมายถึงเต้านมผู้หญิง) โดยเคออสเป็นผีดิบจีน และทิตตีเป็นเจ้าหญิงอียิปต์
การตอบรับ
ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนในฉบับวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 ระบุว่ามาร์เชียลแชมเปียนเป็นเกมอาร์เคดที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับสองในขณะนั้น ส่วนนิตยสารเพลย์มิเตอร์ได้ระบุให้มาร์เชียลแชมเปียนเป็นเกมอาร์เคดที่ได้รับความนิยมสูงสุดด้วยอันดับสามสิบสองในขณะนั้น
ขณะที่เวอร์ชันพีซี เอนจิน ซูเปอร์ ซีดี-รอม² ได้พบกับการวิจารณ์ที่สำคัญแบบผสม  ส่วนการต้อนรับแบบสาธารณะก็หลากหลายเช่นกัน โดยผู้อ่านนิตยสารพีซี เอนจิน แฟน ได้โหวตให้การเปิดตัวของพีซี เอนจิน ได้ 19.8 คะแนนจาก 30 คะแนนในแบบสำรวจความคิดเห็น และหนังสือภาษาญี่ปุ่นพีซี เอนจิน คัมพลีต ไกด์ 1987–1999 ได้ออกบทวิเคราะห์ในเชิงบวกโดยระบุว่า "เกมนี้เป็นปกติ แต่เล่นได้อย่างตื่นตาตื่นใจ" อย่างไรก็ตาม พวกเขาชี้ให้เห็นว่าขนาดสไปรต์มีขนาดเล็กกว่าเกมอาร์เคดดั้งเดิม และฉากหลังกับเอฟเฟกต์นั้นเรียบง่าย แต่สังเกตเห็นการเพิ่มองค์ประกอบใหม่ เช่น เทคนิคที่ซ่อนอยู่
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
เล็กเซี่ยวหงส์ (陸小鳳之鳳舞九天 1986) เป็นซีรีส์ฮ่องกงแนวกำลังภายในดัดแปลงจากนวนิยายอมตะสุดคลาสสิกของนักเขียนชื่อดังผู้ล่วงลับ โกวเล้ง ในอดีตเคยมีการสร้างเป็นละครที่ฮิตถล่มทลายมาก่อนหน้านี้แล้วครั้งหนึ่งโดยสถานีโทรทัศน์ทีวีบี เมื่อปีพ.ศ. 2519-2522 (1976-1978) ซึ่งในครั้งนั้นผู้สวมบทบาท เล็กเซี่ยวหงส์ คือ หลิวสงเหยิน
เกือบสิบปีต่อมาในราวต้นเดือน เมษายน พ.ศ. 2528 (1985) สถานีโทรทัศน์ทีวีบีได้มีการประกาศสร้างละครเรื่อง "เล็กเซี่ยวหงส์" ขึ้นมาเป็นละครฟอร์มใหญ่อีกครั้งโดยในครั้งนี้ได้หยิบเอาตอน จอมโจรปักดอกไม้ ตามด้วย ตอน บ่อนพนันเบ็ดเงินและปิดท้ายด้วยตอนเกาะมหาภัย มารวมกัน 40 ตอนจบและจะทำการเปิดกล้องละครเรื่องนี้ในเดือน กรกฎาคมของปีเดียวกันซึ่งในตอนนั้นดาราชาย หลิวสงเหยิน ที่เคยรับบทนี้ได้ย้ายออกจากสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ไปตั้งแต่กลางปีพ.ศ. 2525 (1982) แล้วจึงทำให้ทางช่องต้องทำการคัดเลือกนักแสดงที่จะมาสวมบทบาทนี้ขึ้นมาใหม่โดยมีข่าวว่า ทีแรกทางช่องอาจจะมีการวางตัวให้ หลิว เต๋อหัว มารับบทนี้และจะให้เขาประกบคู่กับ องเหม่ยหลิง เป็นครั้งแรก และอีกเรื่องคือ "เจงกีสข่านผู้พิชิต" แต่ด้วยปัญหาเรื่องการไม่ต่อสัญญาระยะยาวกับทางช่องของหลิวเต๋อหัว ที่มีปัญหาเรื้อรัง ทางช่องทีวีบี ได้ทำการเลือกดาราชายชื่อดังที่ในตอนนั้นเพิ่งจะย้ายค่ายมาจากสถานีโทรทัศน์เอทีวี คือ ว่านจื่อเหลียง ประกบกับ องเหม่ยหลิง ในที่สุด
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)
วัดกำแพง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
แต่แล้วก็เกิดปัญหาขึ้นมาอีก ช่วงกลางเดือน พฤษภาคม ปีเดียวกัน ดาราสาวชื่อดัง องเหม่ยหลิง ต้องจากไปอย่างกะทันหันหลังจากที่เธอเพิ่งจะเปิดกล้องละครเรื่องใหม่เรื่องหนึ่ง สาเหตุนั้นมาจากการฆ่าตัวตายเพราะรักเป็นพิษ ทำให้บท "จิงจิง" นางเอกของเรื่องต้องเปลี่ยนตัวแสดง โดยผู้กำกับได้ตัดสินใจเลือกดาราสาว เฉิน ซิ่วจู ให้เข้ามารับบทนี้แทนดาราสาวผู้ล่วงลับ และเนื่องจากปัญหามากมายเกี่ยวกับการเปลี่ยนตัวนักแสดงและต้องปรับเปลี่ยนบทจึงทำให้จากเดิมที่มีแผนการจะเปิดกล้องในเดือน กรกฎาคม ต้องเลื่อนไปเปิดกล้องในเดือน ธันวาคม แทน ทำให้ละครเรื่องนี้ลงสู่จอโทรทัศน์ของฮ่องกงในราวกลางเดือนมีนาคมของปีถัดมา ส่วนในประเทศไทยเคยนำละครเรื่องนี้มาฉายครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 ในราวปลายปีพ.ศ. 2529 (1986)
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)
ประวัติ
วัดกำแพงตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2468 เดิมชื่อ วัดสว่างอารมณ์ ไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นคนสร้างและได้สร้างขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด จากสภาพวัดคาดว่าวัดนี้เคยรกร้างมาแล้วอย่างน้อย 2 ครั้ง ดังจะเห็นได้ว่ามณฑปและวิหารซึ่งได้สร้างอยู่บนเนินของซากอาคารสถานที่ปรักหักพังอยู่ก่อนแล้ว และต่อมามณฑปก็พังทลายลงมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ส่วนวิหารก็อยู่บนเนินสูงที่ปรักหักพังมาก่อนอีกเช่นกัน วิหารดังกล่าวยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน เป็นวิหารขนาดย่อม สร้างด้วยการก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องดินเผา เพดานไม้ทาสีเทาอมดำ มีภาพดารกหรืออาจจะเป็นดอกจันสีทองซึ่งไม่ชัดเจนนัก ตรงกลางของดอกจันบางดอกมีขอห้อยโซ่ มีโคมแก้วแขวนอยู่เพื่อจุดบูชาในวันสำคัญทางศาสนา ภายในวิหารประดิษฐาน หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปที่ทำด้วยหินทรายแดง ซึ่งนิยมสร้างกันมาก่อนสมัยพระเจ้าปราสาททอง
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
นักแสดงนำ (บางส่วน)
ว่านจือเหลียง รับบท เล็กเซี่ยวหงส์
เฉินซิ่วจู รับบท ไป๋จิงจิง
จิ่งไต้อิง รับบท ซิปิง
ฮุ่ยเทียนซื่อ รับบท ไซมึ้งชุยเสาะ
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)
ประวัติ
สาเหตุที่ชื่อวัดกำแพงมาจากการที่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลวงพ่อคง พระภิกษุซึ่งบวชจำพรรษาอยู่ที่วัดกำแพงบางจาก ได้แวะจอดเรือค้างคืนที่หน้าวัดร้างสว่างอารมณ์ และต่อมาได้บูรณะวัดให้กลับมาเป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์ประกอบกิจพระศาสนาได้ดังเดิม ชาวบ้านมักจะเรียกหลวงพ่อคงว่า "ท่านที่มาจากวัดกำแพง" จนเรียกกันต่อมาว่า "ท่านวัดกำแพง" ในที่สุดได้เรียกวัดนี้ว่า "วัดกำแพง" จนทุกวันนี้
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
นักแสดงนำ (บางส่วน)
หวางวิ่นไฉ รับบท ฮวยมั่วเล้า
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังใหม่มีหน้าบันประดับด้วยถ้วยชามสังคโลก ภายในโบสถ์มีพระพุทธรูปโบราณเนื้อทองเหลืองปางห้ามญาติและปางอุ้มบาตรอยู่แถวหลัง ส่วนแถวหน้าจะเป็นพระพุทธรูปโบราณเนื้อทองเหลืองปางมารวิชัย 3 องค์ พระประธานในโบสถ์สร้างเป็นปูนปั้น ลงรักปิดทองหน้ายิ้มแย้ม ปัจจุบันลงรักปิดทองทุกองค์ อุโบสถบูรณปฏิสังขรณ์เมื่อ พ.ศ. 2535 โดยพระครูเกษมธรรมาภินันท์ อดีตเจ้าอาวาส
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
นักแสดงนำ (บางส่วน)
หลี่หงฉี รับบท เอี๊ยบโกวเซียะ
โอวหยังเจิ้นหัว รับบท หลวงจีนสัตย์ซื่อ
วัดกำแพง (เขตบางขุนเทียน)
อาคารเสนาสนะ
มณฑปหลวงพ่อไปล่ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2554 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว วิหารมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่ออู่ทอง องค์พระปรางค์มีซุ้มจระนำ 4 ทิศ ยอดบนสุดมีฝักเพกาทำด้วยสัมฤทธิ์ หอกลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ หอไตรสร้าง พ.ศ. 2539 แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร
เหรียญหล่อ
เหรียญหล่อโบราณหลวงพ่อไปล่ ฉนฺทสโร เป็นที่นิยมในวงการพระเครื่องอย่างกว้างขวาง มี 4 แบบคือ เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่ เหรียญหล่อพิมพ์จอบใหญ่เนื้อสัมฤทธิ์พิมพ์ชาวบ้าน เหรียญหล่อพิมพ์ห้าเหลี่ยม เหรียญหล่อพิมพ์เสมาเนื้อสัมฤทธิ์ พระพุทธคุณเหรียญหล่อหลวงพ่อไปล่ ทุกรุ่นทุกพิมพ์ขึ้นชื่อในเรื่องมหาอุด คงกระพันชาตรี และเมตตามหานิยม
เล็กเซี่ยวหงส์ (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2529)
นักแสดงนำ (บางส่วน)
เหลียงเจี๋ยหัว รับบท ซุนซิ่วแช
เรตติ้งและผลตอบรับ
เล็กเซี่ยวหงส์ เวอร์ชันของ ว่านจือเหลียง ถูกเปรียบเทียบกับ เวอร์ชันเก่า ที่นำแสดง โดย หลิวสงเหยิน และมีการวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการเขียนบทยำรวมกัน
แต่อย่างไรก็ตาม ทางด้านเรตติ้งถือว่า ประสบความสำเร็จค่อนข้างสูง ได้คะแนนเรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน = 49 จุดเปิด แต่ความนิยมและการยอมรับจากผู้ชมไม่เท่าเวอร์ชันเก่า ที่นำแสดงโดย หลิวสงเหยิน เมื่อปีพ.ศ. 2519-2522
รายชื่อวัดในจังหวัดสิงห์บุรี
รายชื่อวัดในจังหวัดสิงห์บุรี
ทีวีเซมบิลาน
ทีวี9 (มาเลเซีย) (TV9 Malaysia) หรือเรียกในภาษามาเลย์ว่า ทีวีเซมบิลาน เป็นช่องโทรทัศน์ของมาเลเซีย เริ่มออกอากาศวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2549 เป็นสถานีย่อยของ มีเดียพริมา ชื่อเดิมเป็นแชนแนล 9 ซึ่งเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2546 และยุติออกอากาศในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 เนื่องจากผู้ประกอบการประสบปัญหาทางการเงิน
ประวัติ
แชนแนล 9 เริ่มออกอากาศภายใต้หน่วยงานของ Medanmas Sdn Bhd เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2546 ออกอากาศเวลา 8.00-03.00 น. ทุกวัน พนักงานส่วนใหญ่ประกอบด้วยอดีตพนักงานของ MetroVision ในช่วงเวลาของการก่อตั้งที่สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่สวนอุตสาหกรรม Temasya ในชาห์อาลัม , รัฐเซอลังงอร์ ช่องทางแถวขึ้นประกอบด้วยรายการภาษาอังกฤษ, ภาษาจีนกลาง, ภาษามาเลย์, ภาษาแต้จิ๋ว, ภาษากวางตุ้ง, ภาษาไต้หวัน, ภาษาญี่ปุ่น และภาษาทมิฬ นอกจากนี้ให้จุดเด่นเป็นรายการทีวีช้อปปิ้ง  Anaza Sdn Bhd ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการในขณะนั้นของ THR.fm ซื้อกิจการแชนแนล 9 จาก Medanmas Sdn. Bhd.
เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน
เจ้าชายออสการ์ คาร์ล โอลอฟ ดยุกแห่งสกอเน (Prins Oscar Carl Olof, Hertig av Skåne; ประสูติ: 2 มีนาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน กับเจ้าชายดาเนียล ดยุกแห่งเวสเตร์เยิตลันด์ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ กับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พระองค์อยู่ในลำดับที่สามแห่งการสืบราชบัลลังก์สวีเดนต่อจากพระชนนี และเจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ พระภคินี
พระประวัติ
วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2558 สำนักพระราชวังสวีเดนได้ออกแถลงการณ์ว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์พระราชบุตรพระองค์ที่สองและจะประสูติภายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559
เจ้าชายออสการ์ประสูติเมื่อเวลา 20.28 น. ของวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคาโรลินสกา กรุงสต็อกโฮล์ม เมื่อแรกประสูติพระองค์มีน้ำหนัก 3.655 กิโลกรัม และมีความยาวพระวรกาย 52 เซนติเมตร ส่วนพระนามได้รับพระราชทานจากพระอัยกาฝ่ายพระชนนี หลังจากมีพระประสูติกาลราชสำนักได้มีการยิงสลุตถวายสดุดีจำนวน 21 นัด
ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552
'''ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 หรือ สงกรานต์เลือด''' เป็นเหตุการณ์การเดินขบวนทางการเมือง และความไม่สงบตามมาตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน ถึง 24 เมษายน พ.ศ. 2552 ในกรุงเทพมหานคร และเมืองพัทยา เพื่อขับไล่รัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และมีการสลายการชุมนุมด้วยทหารตามมา ช่วงที่การประท้วงถึงขีดสุด มีผู้ประท้วงมากถึง 100,000 คน ชุมนุมในกรุงเทพมหานครตอนกลาง
การชุมนุมดังกล่าวยืดเยื้อและทวีความรุนแรงมากขึ้น จนรัฐบาลอภิสิทธิ์ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2552ในพื้นที่จังหวัดชลบุรี และยกเลิกประกาศดังกล่าวในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2552 ต่อมาในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2552 รัฐบาลได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี อำเภอเมืองสมุทรปราการ อำเภอบางพลี อำเภอพระประแดง อำเภอบางบ่อ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ อำเภอธัญบุรี อำเภอลาดหลุมแก้ว อำเภอสามโคก อำเภอลำลูกกา อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม และอำเภอวังน้อย อำเภอบางปะอิน อำเภอบางไทร อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อควบคุมสถานการณ์ความไม่สงบ และมีการปะทะกันระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจ-ทหารกับกลุ่มผู้ชุมนุมกับบ่อยครั้ง จากนั้นเมื่อเหตุการณ์สงบลง รัฐบาลอภิสิทธิ์ประกาศยกเลิกสถานการณ์ฉุกเฉินดังกล่าว เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2552
เบื้องหลัง
วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2551 อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี หลังศาลรัฐธรรมนูญตัดสิทธิ์ทางการเมือง สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีขณะนั้น เป็นเวลาห้าปี เดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร อ้างผ่านการแพร่ภาพวิดีโอว่า ประธานองคมนตรี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ อยู่เบื้องหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 และว่า พล.อ. เปรม และองคมนตรี พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ และ ชาญชัย ลิขิตจิตถะ สมคบกับกองทัพเพื่อประกันให้อภิสิทธิ์ได้เป็นนายกรัฐมนตรี แม้อภิสิทธิ์จะปฏิเสธการกล่าวหาดังกล่าว ก็มีผู้ประท้วงหลายพันคนในกรุงเทพมหานครเมื่อต้นเดือนเมษายน เรียกร้องให้อภิสิทธิ์ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และ พล.อ. เปรม พล.อ. สุรยุทธ์ และ ชาญชัย ลิขิตจิตถะ ลาออกจากการเป็นองคมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณเรียกร้อง "การปฏิวัติของประชาชน" เพื่อเอาชนะอิทธิพลอำมาตยาธิปไตยของรัฐบาลอภิสิทธิ์ตามคำอ้าง การประท้วง นำโดย แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) หรือกลุ่มคนเสื้อแดง ขยายไปยังพัทยา ที่ประชุมการประชุมสุดยอดผู้นำเอเชียตะวันออกครั้งที่สี่ การปะทะกันรุนแรงเกิดขึ้นระหว่าง นปช. กับผู้สนับสนุนรัฐบาลกลุ่มคนเสื้อน้ำเงินที่ภักดีต่อเนวิน ชิดชอบ การประท้วงเป็นเหตุให้การประชุมสุดยอดถูกยกเลิก ทำให้อภิสิทธิ์ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในจังหวัดชลบุรี ณ วันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2552
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ สรุปผู้บาดเจ็บ 135 ราย ในจำนวนนี้บาดเจ็บสาหัส 45 ราย รักษาที่หน่วยอภิบาล 4 ราย ทราบชื่อ 3 ราย ได้แก่ นาย สนอง พานทอง นาย วิเชียร ขีดกลาง และ นาย ไสว ทองอ้ม เสียชีวิต 2 ราย ได้แก่ นาย ป้อม ผลพันพัว นาย ยุทธการ จ้อยช้อยชด เสียชีวิตที่ตลาดนางเลิ้ง ส่วน นาย ชัยพร กันทัง และ นาย ณัฐพงศ์ ปองดี นั้นตำรวจสัณนิษฐานว่าเป็นการฆาตกรรมระหว่างการชุมนุมไม่เกี่ยวข้องกับเหตุชุมนุมทางการเมืองโดยตรง
รายชื่อผู้บาดเจ็บสาหัสอาทิ จ่าสิบเอก ชนินทร์ สิงห์เล็ก ร.ต.วิชาญ นามประเทือง พ.ต.ปกรณ์ สมพานต์ อนุภาพ คำแหง จ.ส.อ.นิด กะจันทร์ พลทหาร ชาลีรุธ พอตเตอร์ พลทหาร นฤพล รอดเจริญ พลทหาร พนมรุ้ง จิตเสนาะ พลทหาร ทรงยศ ก้อนทอง พลทหาร สุชาติ สีดา พลทหาร สถิต จันนาทอง วิเชียร ขีดกลาง วีระชัย บทมาตย์ วุฒิพงษ์ ดรน้อย ฐิติกร แฉ่งขำโฉม อนุภาส พูนสวัสดิ์ ธัชชัย เปลี่ยนชื่น เอกณรงค์ เมฆลอย ผู้ทุพพลภาพได้แก่ จ.ส.อ.สุบินทร์ สิงห์เรือง และ นาย ไสว ทองอ้ม
ต่อมา นายไสว ทองอ้ม และ นาย สนอง พานทอง ได้ทำการฟ้องร้อง สำนักนายกรัฐมนตรี ทั้งสองรายแพ้คดีในชั้นศาลฎีกาจึงต้องจ่ายค่าฤชาธรรมเนียม และ ค่าทนายความจำเลย จำนวนเงินทั้งสิ้น 212,114 บาท ให้แก่ สำนักนายกรัฐมนตรี
8 เมษายน
ซึ่งในแถลงการณ์กำหนดเวลาที่ 24 ชั่วโมง หากไม่มีการปฏิบัติตามข้อเรียกร้อง หลังจากนั้นแกนนำจะประกาศมาตรการยกระดับการชุมนุม
14 เมษายน
จนกระทั่ง 24 เมษายน พ.ศ. 2552 ได้มีการยกเลิก พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน จากนั้นเวลาเย็นวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2552 แกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติรุ่นที่สอง นำโดยสมยศ พฤกษาเกษมสุข เป็นผู้นำกลุ่มคนเสื้อแดงชุมนุมบริเวณท้องสนามหลวง และนัดเดินสาย 5 จังหวัด ก่อนรวมพลใหญ่ที่กรุงเทพมหานครอีกครั้ง โดยใช้ฤกษ์พฤษภาทมิฬ 17-20 พ.ค.
ผลกระทบ
ทางรัฐบาลได้ออกมาประมาณตัวเลขผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าวอยู่ที่ 120 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนเสื้อแดง ทั้งนี้ กลุ่มคนเสื้อแดงได้อ้างว่า มีผู้เสียชีวิตถึง 6 คนจากการชุมนุมดังกล่าว ทั้งนี้ ศพคนเสื้อแดง 2 ศพที่ถูกพบว่าลอยอยู่เหนือแม่น้ำเจ้าพระยา ทางตำรวจได้สรุปว่าเป็นการฆาตกรรมที่มีเหตุจูงใจมาจากการเมือง
มีการตั้งข้อสังเกตว่ารถแก๊สแอลพีจีของ บริษัท สยามแก๊ส แอนดูปิโตรเคมีคัลส์ จำกัด นั้น ที่สามารถยึดได้โดยง่ายเนื่องจาก พลเอก ชัยสิทธิ์ ชินวัตร เป็นประธานกรรมการบริษัทในขณะนั้น
ชนิดย่อย
ชนิดย่อย หรือ สปีชีส์ย่อย (subspecies, ย่อ: subsp. หรือ ssp.) ในการจำแนกทางชีววิทยาหมายถึง กลุ่มประชากรหนึ่งในสองกลุ่มหรือมากกว่าของสิ่งมีชีวิตชนิด (species) เดียวกัน ที่อาศัยอยู่ในเขตย่อยที่แตกต่างกัน (ภายในเขตกระจายพันธุ์ของชนิดนั้น) และมีความแตกต่างกันของลักษณะทางสัณฐานวิทยาปลีกย่อยต่างกัน ซึ่งไม่สามารถจำแนกชนิดย่อยเดี่ยวออกเป็นชนิดใหม่ได้อย่างอิสระ ความแตกต่างของชนิดย่อยมักอยู่ที่ลวดลาย สีสัน หรือขนาดลำตัว อันเนื่องจากสภาพภูมิประเทศที่อยู่ที่แตกต่างกัน ตามระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อชนิดย่อยของสัตว์ใช้ชื่อตรีนาม ในทางพฤกษศาสตร์ กิณวิทยา และวิทยาแบคทีเรีย ใช้คำย่อ "subsp." หรือ "ssp." ตามด้วยชื่อชนิดย่อย สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งอาจได้รับการระบุว่าไม่มีชนิดย่อยเลย หรือมีอย่างน้อยสองชนิดย่อยซึ่งรวมทั้งที่สูญพันธุ์แล้ว ในการจำแนกชนิดย่อย นักอนุกรมวิธานตัดสินใจจากเกณฑ์อย่างง่ายในการจำแนกกลุ่มประชากรที่แตกต่างกันสองกลุ่มให้เป็นชนิดย่อยหรือชนิด คือความสามารถในการผสมข้ามพันธุ์ (หากผสมข้ามกันได้แม้ว่าทายาทตัวผู้บางตัวอาจเป็นหมัน อาจนับเป็นชนิดย่อย) ในธรรมชาติชนิดย่อยจะไม่ผสมข้ามพันธุ์กันเนื่องจากความโดดเดี่ยวทางภูมิศาสตร์หรือการเลือกทางเพศ ความแตกต่างระหว่างชนิดย่อยมักจะแตกต่างกันน้อยกว่าความแตกต่างระหว่างชนิด
ระบบการตั้งชื่อ
ชื่อวิทยาศาสตร์ในลำดับขั้นชนิด (สปีชีส์) ใช้การตั้งชื่อแบบทวินาม (binomial nomenclature) ซึ่งชื่อทวินามประกอบด้วยคำภาษาละตินสองคำ โดยคำแรกแสดงถึงชื่อสกุลและคำที่สองคือชื่อเฉพาะแสดงลักษณะเด่นของชนิด ในทางสัตววิทยา ภายใต้ระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยา (International Code of Zoological Nomenclature (ICZN)) การตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ของชนิดย่อยในแบบ ชื่อตรีนาม (trinomen) ประกอบด้วยคำละตินสามคำคือ สองคำแรกจากชื่อทวินาม (binomen) ตามด้วยคำที่สามที่เป็นชื่อของชนิดย่อย ตัวอย่างเช่น เสือดาว ทวินามคือ Panthera pardus และตรีนาม ได้แก่ Panthera pardus delacouri คือ เสือดาวอินโดจีน, Panthera pardus fusca คือ เสือดาวอินเดีย เป็นต้น ชื่อตรีนามเขียนด้วยตัวเอียงทั้งสามส่วน ในทางพฤกษศาสตร์และกิณวิทยา ตามระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ (ICBN) ชนิดย่อยเป็นหนึ่งในลำดับขั้นที่ต่ำกว่าชนิด ซึ่งได้แก่ ชนิดย่อย (subspecies), พันธุ์ (variety), พันธุ์ย่อย (subvariety), รูป (form) และรูปย่อย (subform) ตามลำดับ ในการระบุชื่อเฉพาะชนิดย่อยต้องนำหน้าด้วย "subspecies" (ซึ่งสามารถย่อมาจาก "subsp." หรือ "ssp.") ตัวอย่างเช่น Schoenoplectus californicus subsp. tatora ในวิทยาแบคทีเรีย ลำดับขั้นเดียวที่ต่ำกว่าชนิดภายใต้ระบบชื่ออนุกรมวิธานคือ ชนิดย่อยเท่านั้น การระบุลำดับชั้นที่ย่อยลงมาจากชนิด (infrasubspecific taxon) มีความสำคัญอย่างยิ่งในวิทยาแบคทีเรียแต่ยังไม่มีระบบที่ชัดเจน ในภาคผนวกที่ 10 ของระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อโพรแคริโอตได้ระบุคำแนะนำให้ชื่อที่ตีพิมพ์ก่อนปี ค.ศ. 1992 ในลำดับของพันธุ์ (variety) ให้ถือเป็นชื่อของชนิดย่อย และให้ใช้โครงสร้างของชื่อตามแบบชื่อชนิดย่อยในทางพฤกษศาสตร์ คือ มีคำย่อ "subsp." ตัวอย่างเช่น Bacillus subtilis subsp. spizizenii
ชนิดย่อยต้นแบบ
เรียก "ชนิดย่อยต้นแบบ" (nominotypical subspecies) ทางสัตววิทยา และ เรียก "ชนิดย่อยอัตนาม" (subspecies autonyms) ในทางพฤกษศาสตร์ ในระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยา เมื่อชนิดถูกแบ่งออกเป็นชนิดย่อยประชากรที่ระบุชนิดไว้ครั้งแรกจะได้รับการระบุเป็น "ชนิดย่อยต้นแบบ" (nominotypical subspecies) หรือ "ชนิดย่อยที่ถูกเสนอชื่อ (ครั้งแรก)" ซึ่งใช้คำที่สามเป็นชื่อเดียวกันกับชื่อชนิด ตัวอย่างเช่น Lonchura punctulata punctulata (มักเรียกย่อว่า L.p. punctulata) เป็นชนิดย่อยต้นแบบของนกกระติ๊ดขี้หมู (Lonchura punctulata) ในระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ ชื่อของชนิดย่อยถูกสร้างขึ้นโดยใช้ซ้ำชื่อชนิดนั้น ซึ่งเรียก "อัตนาม" (autonym) และอนุกรมวิธานต่ำกว่าชนิดเป็น "ชนิดย่อยที่ชื่อถูกสร้างขึ้นโดยอัตโนมัติ" (autonymous subspecies)
กรณีที่กำกวม
เมื่อนักสัตววิทยาไม่เห็นด้วยกับการระบุชนิดของประชากรบางกลุ่มให้เป็นชนิดหรือชนิดย่อย ส่วนของชื่อชนิดอาจเขียนในวงเล็บ ตัวอย่างเช่น Larus (argentatus) smithsonianus (นกนางนวลแฮร์ริ่งอเมริกัน) ชื่อชนิดในวงเล็บหมายความถึง นักสัตววิทยาบางคนคิดว่าประชากรนกกลุ่มนี้เป็นชนิดย่อยของนกนางนวลแฮร์ริ่ง (Larus argentatus) จึงเรียกนกนางนวลแฮร์ริ่งอเมริกันว่า Larus argentatus smithsonianus ในขณะที่นักสัตววิทยาคนอื่นมองว่านกนางนวลแฮร์ริ่งอเมริกันเป็นชนิดที่แยกต่างหาก จึงเรียก Larus smithsonianus
ชนิดโมโนไทป์และโพลีไทป์
ชนิดโมโนไทป์ (monotypic species) คือชนิดที่มีเพียงชนิดย่อยเดียว และชนิดโพลีไทป์ (polytypic species) คือชนิดที่มีตั้งแต่สองชนิดย่อยหรือมากกว่า
ในแง่ชีววิทยา การตั้งชื่อชนิดย่อยเป็นไปตามความต่างกันทางพันธุกรรมและฟีโนไทป์ของสองกลุ่มประชากรหรือมากกว่านั้น กลุ่มประชากรที่แตกต่างกันเหล่านี้ไม่อาจผสมข้ามพันธุ์ได้ตามธรรมชาติเนื่องจากแยกออกจากกันอย่างสิ้นเชิงด้วยภูมิศาสตร์ แต่ยังคงความสามารถในการผสมข้ามพันธุ์และมีลูกหลานที่เจริญพันธุ์ได้ (เมื่อนำมาเพาะเลี้ยงในที่กักขัง หรือมีการเปลี่ยนแปลงทางภูมิประเทศและภูมิอากาศทำให้เกิดพื้นที่รอยต่อระหว่างกลุ่มประชากร) ชนิดย่อย พันธุ์ หรือกลุ่มประชากรเหล่านี้ มักถูกอธิบายและตั้งชื่อโดยนักสัตววิทยา นักพฤกษศาสตร์ และนักจุลชีววิทยา
ในชนิดโมโนไทป์ ประชากรทั้งหมดมีลักษณะทางพันธุกรรมและฟีโนไทป์เหมือนกัน ชนิดโมโนไทป์สามารถเกิดขึ้นได้หลายวิธีได้แก่
เคลีย์ โควโค
เคลีย์ คริสตีน โควโค (Kaley Christine Cuoco เกิด 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 ) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาทบริดเจต เฮนเนสซี ในซิตคอมเรื่อง 8 ซิมเพิลรูลส์ เคยออกอากาศทางช่องเอบีซี (2002-2005) บิลลี เจงกินส์ ในซีซันสุดท้ายของซีรีส์ ชามด์ (2005-2006) และเพ็นนี ในซีรีส์ตลกเรื่อง เดอะบิกแบงเธียรี (2007-ปัจจุบัน) ออกอากาศทางช่องซีบีเอส ซึ่งเธอได้รับรางวัลแซตเทิลไลต์ในปี ค.ศ. 2012 รางวัลคริติกส์ชอยส์เทเลวิชันอะวอร์ดในปี ค.ศ. 2013 และรางวัลพีเพิลส์ชอยส์อะวอร์ดในปี ค.ศ. 2014 โควโคยังปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น ทูบีแฟตไลก์มี (2007) ฮอพ กระต่ายซูเปอร์จัมพ์ (2011) และออเธอส์อะนอนิมัส (2014) ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 โควโคได้รับดาวหนึ่งดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม
ชีวิตช่วงแรก
โควโคเกิดที่แคมาริโย รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นบุตรสาวคนโตของเลย์น แอน (วินเกต) แม่บ้าน และแกรี คาร์ไมน์ โควโค นายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ บิดาของเธอมีเชื้อสายอิตาลี มารดาของเธอมีเชื้อสายอังกฤษและเยอรมัน น้องสาวของเธอ บริแอนนา เคยเข้าแข่งขันรายการเดอะวอยซ์ ซีซันที่ห้า เมื่อครั้งเป็นเด็ก โควโคเคยเป็นนักกีฬาเทนนิสสมัครเล่นติดอันดับ เป็นกีฬาที่เธอเล่นตั้งแต่อายุ 3 ปี เธอเลิกเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 16 ปี
อาชีพการแสดง
ต่อจากซีซันสุดท้ายของ 8 ซิมเพิลรูลส์ โควโคยังรับบทในซีรีส์เรื่องสั้น 10.5 ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซี ภาพยนตร์ไครมส์ออฟแฟชัน ทางช่องเอบีซีแฟมิลี ภาพยนตร์อิสระเรื่องดีเบทิงโรเบิร์ตลี และในภาพยนตร์ เดอะฮอลโลว์ เธอยังพากย์เสียงให้ตัวละครแบรนดี แฮร์ริงตัน สุนัขพันธุ์ผสมมานุษยรูปนิยมอายุ 14 ปี ในการ์ตูนแบรนดีแอนด์มิสเตอร์วิสเกอส์ ทางช่องดิสนีย์แชนแนล โควโคพากย์เสียงตัวละครเคิร์สตี สมิธ ในซีรีส์ แบรตซ์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004-2005 ในซีซันที่แปดของซีรีส์ ชามด์ โควโครับบทเป็นบิลลี เจงกินส์ แม่มดวัยสาวทรงพลังที่มีพลังหายตัวและกายทิพย์ ผู้ผลิตฝ่ายบริหาร แบรด เคิร์น กล่าวว่า ตัวละครของโควโคเคยถูกนำมาพิจารณาสร้างเป็นเรื่องแยกด้วย
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2007 โควโคเริ่มแสดงในซิตคอมเรื่อง เดอะบิกแบงเธียรี ออกอากาศทางช่องซีบีเอส รับบท เพนนี พนักงานร้านชีสเค้กแฟกทอรี และนักแสดงสาวที่อาศัยอยู่ในห้องชุดตรงข้ามห้องของนักวิทยาศาสตร์ เลนเนิร์ด ฮอฟสแตดเตอร์ และเชลดอน คูเปอร์ ก่อนซีซันปี 2010-2011 เธอมีรายได้ 60,000 ดอลลาร์ต่อตอน เท่ากับนักแสดงร่วม ในปี ค.ศ. 2010 กองถ่ายเจรจาการขึ้นค่าตัวให้กับนักแสดงแต่ละคนเป็นคนละ 200,000 ดอลลาร์ต่อตอน ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2010 เธอประสบอุบัติเหตุตกม้าจนขาหัก และไม่ได้แสดงสองตอน ปลายเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 โควโคช่วยน้องสาว บริแอนนา จัดแฟลชม็อบในฉากของรายการ ซึ่งเธอและกองถ่ายสร้างความประหลาดใจให้ผู้ชมในห้องส่งโดยลิปซิงก์และเต้นรำเพลง "คอลมีเมย์บี" ของคาร์ลี เร เจปเซน วิดีโอเหตุการณ์ดังกล่าวถูกโพสต์ลงยูทูบและกลายเป็นไวรอลวิดีโอ คลิปการแสดงนี้ยังถูกนำไปเล่นในรายการโคแนน ที่โควโคเป็นแขกรับเชิญในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2013 ด้วย จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 โควโค ร่วมด้วยจอห์นนี กาเล็กกี และจิม พาร์สันส์ นักแสดงร่วมจากเดอะบิกแบงเธียรี ได้รับค่าตัวจำนวน 1 ล้านดอลลาร์ต่อตอน
โควโคเคยแสดงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง ทูบีแฟตไลก์มี ออกฉายครั้งแรกวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2007 ทางช่องไลฟ์ไทม์ เธอเคยรับบทเล็ก ๆ ในซีรีส์แผนลับแหกคุกนรก ตอน "The Message" และ "Chicago" และแสดงในภาพยนตร์สยองขวัญล้อเลียนเรื่อง คิลเลอร์มูวี ในปี ค.ศ. 2008 เธอยังปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง เดอะเพนต์เฮาส์ (2010) ด้วย ในปี ค.ศ. 2011 โควโคปรากฏในส่วนของ "เนคิดทรูธ" ประจำปีของนิตยสารอัลลัวร์ ในปีเดียวกันนั้น เธอปรากฏในภาพยนตร์ ฮอพ กระต่ายซูเปอร์จัมพ์ และซิ่ง..ดับแค้น เธอได้รับเลือกให้เป็นผู้ประกาศรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์ในปี ค.ศ. 2011 และพีเพิลส์ชอยส์อะวอดส์ในปี ค.ศ. 2012 และ 2013 โควโคแสดงในภาพยนตร์โฆษณาของไพรซ์ไลน์ดอตคอมเป็นประจำ รับบทเป็นลูกสาวของวิลเลียม แชตเนอร์
ไซโคลเพนตาไดอีนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไอโอไดด์
ไซโคลเพนตาไดอีนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไอโอไดด์ (Cyclopentadienyliron dicarbonyl iodide) เป็นสารประกอบออร์กาโนไอเอิร์น ที่มีสูตรเคมี (C5H5)Fe(CO)2I เป็นของแข็งสีน้ำตาลเข้มที่ละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ที่พบโดยทั่วไป
การเตรียม
ไซโคลเพนตาไดอีนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไอโอไดด์ สามารถสังเคราะห์โดยปฏิกิริยาของ ไซโคลเพนตาไดอีนิลไอเอิร์น ไดคาร์โบนิล ไดเมอร์ ด้วย I2: ซึ่งมันอาจจะเป็นคนแรกที่รายงานโดย พอลสัน และฮอลแลม
แคทารีน เฮปเบิร์น
แคทารีน ฮอตัน เฮปเบิร์น (Katharine Houghton Hepburn) (12 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 - 29 มิถุนายน ค.ศ. 2003) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักอย่างมากจากนิสัยที่รักอิสระอย่างรุนแรงและมีชีวิตชีวา เฮปเบิร์นเป็นสตรีชั้นนำในฮอลลีวูดมาเป็นเวลากว่า 60 ปี เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คน ที่ถูกจัดอันดับว่าเป็น 1 ใน 10 นักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกตลอดกาล เธอปรากฏตัวในวงการบันเทิงหลากหลายประเภท มีทั้งภาพยนตร์ตลกพ่อแง่แม่งอน (Screwball comedy film) จนถึงภาพยนตร์แนววรรณกรรม และเธอได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึง 4 ครั้ง ซึ่งมีการบันทึกว่าเป็นจำนวนมากกว่านักแสดงใดๆ ในปี ค.ศ. 1999 เฮปเบิร์นได้รับการประกาศชื่อจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกันในฐานะนักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ของภาพยนตร์ฮอลลีวูดยุคคลาสสิก
เฮปเบิร์นเติบโตขึ้นในรัฐคอนเนทิคัตและถูกเลี้ยงดูโดยบิดามารดาที่มั่งคั่งและอยู่ในยุคสมัยแห่งความก้าวหน้า เฮปเบิร์นเริ่มแสดงขณะศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยบรินมอร์ หลังจากใช้เวลาสี่ปีแสดงในโรงละคร ได้มีบทวิจารณ์ที่ดีในช่วงที่ทำการแสดงละครบรอดเวย์ได้ทำให้เธอเป็นที่สนใจของฮอลลีวูด ช่วงปีแรกๆของเธอในวงการภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยความสำเร็จ โดยเธอได้รางวัลออสการ์จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่องที่สามของเธอ คือ เรื่อง มอร์นิ่งกลอรี (ค.ศ. 1933) แต่ก็ตามมาด้วยความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ซึ่งทำให้เธอถูกตีตราว่าเป็น "บ็อกซ์ออพฟิศพอยชั่น" ในปี ค.ศ. 1938 เฮปเบิร์นมีความคิดที่เฉียบแหลมในการทำให้ตัวเธอเองกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง โดยการไปซื้อสัญญากับ อาร์เคโอพิกเจอร์ และทำให้ได้สิทธิในบทประพันธ์ เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี ซึ่งเธอได้ประกาศขายโดยมีเงื่อนไขว่าเธอจะต้องได้เป็นนักแสดงนำในเรื่อง ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1940 เธอได้รับการติดต่อจาก เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ ซึ่งทำให้งานการแสดงของเธอเน้นไปที่การเป็นพันธมิตรกับสเปนเซอร์ เทรซี ความเป็นหุ้นส่วนกันนี้เป็นเวลา 25 ปี และผลิตภาพยนตร์ออกมา 9 เรื่อง
เฮปเบิร์นได้สร้างความท้าทายให้ตนเองในช่วงครึ่งหลังของชีวิต โดยเธอมักจะปรากฏตัวเป็นประจำในละครเวทีแนวเชกสเปียร์และสร้างความท้าทายในบทบาทที่หลากหลายในด้านวรรณกรรม เธอพบช่องทางในการแสดงบทบาทเป็นสตรีทึนทึกวัยกลางคน เช่นในภาพยนตร์เรื่อง เดอะแอฟริกันควีน (ค.ศ. 1951) ได้ทำให้เธอกลายเป็นบุคคลที่สาธารณะอ้าแขนรับ เธอได้รับรางวัลออสการ์อีกสามครั้งในภาพยนตร์ เกรสฮูส์คัมมิ่งทูดินเนอร์ (ค.ศ. 1967), ราชันใจเพชร (ค.ศ. 1968) และ ออนโกลเดนพอนด์ (ค.ศ. 1968) ในช่วงทศวรรษ 1970 เธอเริ่มปรากฏตัวในภาพยนตร์โทรทัศน์ ซึ่งจะเป็นจุดสนใจของอาชีพการทำงานในบั้นปลายชีวิตของเธอ เธอยังคงทำงานต่อเนื่องในวัยชรา ซึ่งทำให้เธอปรากฏตัวในจอครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1993 ขณะมีอายุ 87 ปี หลังจากนั้นเธอก็ไม่สามารถทำงานได้อีกและมีปัญหาสุขภาพ เฮปเบิร์นเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2003 ด้วยวัย 96 ปี
เฮปเบิร์นเป็นที่รู้จักจากการที่เธอพยายามหลบหลีกจากสังคมสาธารณชนในฮอลลีวูด และปฏิเสธที่จะทำตามภาพความคาดหวังของสังคมที่มีต่อผู้หญิงในยุคนั้น เธอมีบุคลิกที่ตรงไปตรงมา แน่วแน่ ว่องไวและมักจะสวมใส่กางเกงขายาวเสมอก่อนที่มันจะกลายมาเป็นแฟชั่นสำหรับผู้หญิง เธอเคยแต่งงานหนึ่งครั้งขณะเป็นวัยรุ่น แต่หลังจากนั้นเธอก็อยู่อย่างอิสระ เธอมีเรื่องอื้อฉาวจากการมีความสัมพันธ์กับดาราดังอย่าง สเปนเซอร์ เทรซี ซึ่งถูกปิดซ่อนจากสังคมมาเป็นเวลากว่า 26 ปี ด้วยการที่เธอมีวิถีการดำเนินชีวิตที่แปลกใหม่และมีบุคลิกที่เป็นอิสระซึ่งได้นำเธอให้ก้าวเข้ามาสู่จอภาพยนตร์ เฮปเบิร์นจึงถูกเขียนคำจารึกไว้ว่าเป็น "ผู้หญิงยุคใหม่" ในสหรัฐอเมริกาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 และถูกจดจำในฐานะตัวแสดงทางวัฒนธรรมที่มีความสำคัญ
ช่วงต้นของชีวิตและการศึกษา
เฮปเบิร์นเกิดที่ฮาร์ตเฟิร์ด ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 เป็นบุตรคนที่สองจากจำนวนบุตรทั้งหมดหกคน บิดาของเธอ คือ โธมัส นอร์วัล เฮปเบิร์น (1879 - 1962) ศัลยแพทย์ทางเดินปัสสาวะประจำโรงพยาบาลฮาร์ตเฟิร์ด ส่วนมารดาของเธอ คือ แคทารีน มาร์ธา ฮอตัน (1878 - 1951) เป็นนักรณรงค์เรียกร้องสิทธิสตรี ทั้งบิดามารดาต้องต่อสู้กับความเปลี่ยนแปลงทางสังคมในสหรัฐอมริกา โธมัส เฮปเบิร์นได้ร่วมช่วยก่อตั้งสมาคมสุขอนามัยสังคมนิวอิงแลนด์ ซึ่งให้ความรู้แก่ประชาชนเกี่ยวกับโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ ในขณะที่แคทารีน ผู้เป็นมารดาดำรงเป็นประธานสมาคมรณรงค์เพื่อสิทธิเลือกตั้งของสตรีรัฐคอนเนทิคัต หลังจากนั้นเธอก็ร่วมรณรงค์การเคลื่อนไหวเพื่อการคุมกำเนิดในสหรัฐอเมริการ่วมกับมาร์กาเร็ต ซานเจอร์ เมื่อยังเยาว์วัย เฮปเบิร์นได้ร่วมเดินขบวน "Votes For Women" พร้อมกับมารดาหลายครั้ง เด็กๆในครอบครัวเฮปเบิร์นได้ถูกอบรมเลี้ยงดูให้เห็นความสำคัญของเสรีภาพในการพูดและถูกกระตุ้นให้ใช้ความคิดและโต้แย้งในเรื่องที่ปรารถนา บิดามารดาของเธอมักจะถูกวิพากษ์วิจารณ์จากชุมชนเพราะมีมุมมองหัวก้าวหน้า ซึ่งเป็นการกระตุ้นให้เฮปเบิร์นพยายามต่อสู้กับปัญหาและอุปสรรคที่ต้องพบเจอ เฮปเบิร์นกล่าวว่าเธอได้รับรู้ว่าในช่วงวัยเด็กเธอเป็นผลผลิตของ "พ่อแม่ที่พิเศษมากทั้งสอง" และได้ให้เครดิตเธอว่าได้รับการเลี้ยงดูอย่าง "โชคดีเป็นอันมาก" โดยเป็นการปูพื้นฐานไปสู่ความสำเร็จในชีวิตของเธอ เธอยังคงใกล้ชิดกับครอบครัวเสมอตลอดชีวิต เฮปเบิร์นในวัยเยาว์มีลักษณะเป็นทอมบอยซึ่งมักจะเรียกตัวเธอเองว่า จิมมี่ และมักจะตัดผมสั้นเหมือนเด็กผู้ชาย โธมัส เฮปเบิร์นต้องการให้ลูกๆของเขาใช้ความคิดและกำลังกายอย่างเต็มที่ และเขามักจะสอนลูกๆให้ว่ายน้ำ วิ่ง ดำน้ำ การขี่ม้า กีฬามวยปล้ำ และเล่นกอล์ฟกับเทนนิส กีฬากอล์ฟกลายเป็นกีฬาที่แคทารีนชอบมาก เธอเรียนรู้ทุกๆวันและกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญมากคนหนึ่ง โดยสามารถแข่งขันเข้าไปได้ถึงรอบชิงชนะเลิศของการแข่งขันกอล์ฟเยาวชนหญิงคอนเนทิคัต เธอชอบไปว่ายน้ำที่ชะวากทะเลลองไอส์แลนด์ซาวนด์ และอาบน้ำเย็นทุกเช้าโดยมีความเชื่อที่ว่าเป็น "ยาขมที่ดีสำหรับตัวคุณ" เฮปเบิร์นเป็นแฟนภาพยนตร์มาตั้งแต่ยังเยาว์ และมักจะไปดูภาพยนตร์ทุกคืนวันเสาร์ เธอมักจะเล่นการแสดงร่วมกับพี่น้องและเพื่อนและแสดงให้เพื่อนบ้านชม เพื่อจะได้นำเงิน 50 เซนต์ที่เป็นค่าตั๋วไปบริจาคให้แก่ชนเผ่านาวาโฮ
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1921 ขณะที่เธอไปเยี่ยมเพื่อนที่กรีนิชวิลเลจ เฮปเบิร์นได้พบศพของ ทอม พี่ชายที่เธอรักมาก ซึ่งเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายอย่างเห็นได้ชัด เขาได้ผูกเชือกรอบขื่อและแขวนคอตาย ครอบครัวเฮปเบิร์นพยายามปฏิเสธเรื่องการฆ่าตัวตาย และพยายามเก็บเรื่องการตายของทอมให้เป็นเรื่องการทดลองที่ผิดพลาด เหตุการณ์นี้ได้ทำให้เฮปเบิร์นในวัยรุ่นมีความวิตกกังวล เจ้าอารมณ์และเป็นที่น่าสงสัยต่อคนทั่วไป เธอหลีกหนีจากเด็กคนอื่นๆ เธอออกจากโรงเรียนคิงส์วูด-ออกซฟอร์ดและเริ่มเรียนที่บ้าน เป็นเวลาหลายปีที่เธอใช้วันเกิดของทอม (8 พฤศจิกายน) เป็นวันเกิดของเธอเอง และความเป็นจริงก็ระบุในอัตชีวประวัติของเธอในปี ค.ศ. 1991 คือหนังสือ Me: Stories of My Life ซึ่งเฮปเบิร์นได้เปิดเผยวันเกิดที่แท้จริงของเธอ
ในปี ค.ศ. 1924 เฮปเบิร์นได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยบรินมอร์ เธอได้เข้าเรียนในสถาบันการศึกษาเพื่อให้มารดาพอใจ เนื่องจากมารดาของเธอเคยศึกษาที่นี่ และนั่นเป็นประสบการณ์ที่เธอไม่ชอบใจเลย เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้าเรียนเป็นเวลาหลายปี เธอรู้สึกประหม่าและอึดอัดกับเพื่อนร่วมชั้นของเธอ เธอต้องต่อสู้กับความต้องการทางวิชาการในวิทยาลัยและครั้งหนึ่งเธอถูกสั่งพักการเรียนจากการที่เธอแอบสูบบุหรี่ในห้องของเธอเอง เฮปเบิร์นถูกดึงไปแสดงละคร แต่บทบาทในการเล่นละครของวิทยาลัยจะขึ้นอยู่กับเกรดที่ดี ครั้งหนึ่งเธอทำคะแนนได้ดีขึ้น จึงทำให้เริ่มแสดงละครได้บ่อยขึ้น เธอได้แสดงบทนำในละครเวทีเรื่อง เดอะวูเม่นอินเดอะมูน ในช่วงการศึกษาตอนปลาย และเธอได้รับกระแสตอบรับในทางที่ดี ได้เป็นตัวเชื่อมแรงจูงใจของเธอในอาชีพการแสดงละครเวที เธอจบการศึกษาในระดับปริญญาด้านประวัติศาสตร์และปรัชญาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1928
โด่งดังในละครเวที (ค.ศ. 1928 - 1932)
เฮปเบิร์นออกจากมหาวิทยาลัยโดยมุ่งมั่นที่จะเป็นนักแสดง หลังจากจบการศึกษา เธอเดินทางไปที่บอลทิมอร์เพื่อพบกับเอ็ดวิน เอช. คน็อปฟ์ ผู้ประสบความสำเร็จในวงการบริษัทละครเวที เขาประทับใจในความทะเยอทะยานของเธอ คน็อปฟ์ให้เธอแสดงในละครที่เขาจัดอยู่ในขณะนั้นคือ เรื่อง The Czarina เธอได้รับคำวิจารณ์ที่ดีในบทเล็กๆของเธอ และการแสดงในเรื่อง Printed Word ได้ถูกบรรยายว่าเป็นที่ "น่าตราตรึง" เธอได้แสดงในอีกสัปดาห์ต่อมา แต่การแสดงครั้งที่สองของเธอได้รับการตอบรับน้อยกว่าเดิม เธอถูกวิจารณ์ในเรื่องเสียงที่แหลมสูงของเธอ และเพราะเหตุนั้นเธอจึงเดินทางออกจากบอลทิมอร์เพื่อเรียนกับผู้ฝึกสอนด้านเสียงในนิวยอร์ก คน็อปฟ์ตัดสินใจที่จสร้างละครเวทีเรื่อง เดอะบิ๊กพอนด์ ในนิวยอร์ก และได้ตั้งเฮปเบิร์นให้ฝึกซ้อมเพื่อเป็นตัวสำรองบทนักแสดงนำ เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ก่อนทำการแสดง นักแสดงนำถูกไล่ออกและเฮปเบิร์นเข้ามาแทนที่ ซึ่งทำให้เธอได้มีบทบาทในการแสดงเพียงสี่สัปดาห์ในสายงานละครเวที ในคืนเปิดทำการแสดง เธอปรากฏตัวช้าเกินไป พูดบทมั่ว เดินสะดุดเท้าตัวเอง และพูดเร็วเกินกว่าจะจับใจความได้ เธอถูกไล่ออกทันที และผู้หญิงที่เล่นบทนำคนเดิมได้ถูกจ้างใหม่อีกครั้ง ด้วยไม่มีใครสามารถขวางได้ เธอจึงไปเข้าสังกัดของผู้อำนวยการสร้าง คือ อาเธอร์ ฮ็อปกินส์ และรับบทเป็นนักเรียนหญิงในเรื่อง These Days การเปิดตัวในละครบรอดเวย์ครั้งแรกของเธอเริ่มในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ที่โรงละครคอร์ท แต่คำวิจารณ์ที่ออกมานั้นย่ำแย่และละครต้องยุติลงหลังจากแสดงไปแปดคืน ฮ็อปกินส์รับจ้างเฮปเบิร์นโดยทันทีในฐานะตัวสำรองบทนักแสดงนำในบทละครของฟิลิป แบร์รี เรื่อง ฮอลิเดย์ ในช่วงต้นเดือนธันวาคม หลังจากนั้นเพียงสองสัปดาห์ เธอได้ลาออกเพื่อไปแต่งงานกับลัดโลว์ อ็อกเดน สมิธ เพื่อนสนิทเมื่อครั้งศึกษาที่วิทยาลัย เธอวางแผนที่จะทิ้งงานละครเวทีไว้เบื้องหลัง แต่เธอก็เริ่มคิดถึงการทำงานและรีบกลับมาดำเนินการแสดงบทตัวสำรองนักแสดงนำในเรื่อง ฮอลิเดย์ ซึ่งเป็นระยะเวลาหกเดือน
ในปี ค.ศ. 1929 เฮปเบิร์นปฏิเสธบทบาทร่วมกับเธียเตอร์กิลด์ โดยไปแสดงบทนำในละคร เดตเทกส์อะฮอลิเดย์ เธอรู้สึกว่าบทบาทนี้เธอทำได้สมบูรณ์แบบ แต่แล้วเธอก็ถูกไล่ออกอีกครั้ง เธอได้กลับมายังกิลด์อีกครั้ง และรับบทเป็นตัวสำรองเพื่อให้ได้รับเงินค่าจ้างขั้นต่ำในละคร อะมันท์อินเดอะคันทรี ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1930 เฮปเบิร์นร่วมงานกับบริษัทโรงละครในสต็อกบริดจ์, แมสซาชูเซตส์ เธอใช้เวลาช่วงครึ่งของวันหยุดภาคฤดูร้อนและเริ่มเรียนการแสดงกับครูสอนพิเศษด้านการละคร ช่วงต้น ค.ศ. 1931 เธอได้ไปรับการคัดเลือกนักแสดงในละครบรอดเวย์ Art and Mrs. Bottle เธอถูกปลดจากบทบาทที่ได้รับหลังจากที่คนเขียนบทไม่ชอบเธออย่างมาก โดยกล่าวว่า "เธอดูตื่นตระหนกตกใจ มารยาทของเธอเป็นที่น่ารังเกียจ และเธอไม่มีความสามารถใดๆเลย" แต่ในภายหลังก็ต้องจ้างเธออีกครั้งเนื่องจากไม่มีนักแสดงหญิงคนอื่นคนใดอีก ซึ่งละครบรอดเวย์นี้ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย
เฮปเบิร์นปรากฏตัวในละครหลายเรื่องของบริษัทซัมเมอร์สต็อกเธียเตอร์ที่ไอวอรีตัน, คอนเนทิคัต และเริ่มพิสูจน์ให้เห็นว่าเธอเริ่มโด่งดัง ระหว่างฤดูร้อน ค.ศ. 1931 ฟิลิป แบร์รีเสนอให้เธอแสดงในละครเรื่องใหม่ของเขา คือ เรื่อง เดอะแอนิมอลคิงดอม คู่กับเลสลี่ ฮาวเวิร์ด พวกเขาเริ่มฝึกซ้อมในเดือนพฤศจิกายน เฮปเบิร์นรู้สึกแน่ใจว่าบทบาทนี้จะทำให้เธอกลายเป็นดาราดัง แต่ฮาวเวิร์ดกลับไม่ชอบนักแสดงหญิงคนนี้ ซึ่งทำให้เธอถูกไล่ออกอีกครั้ง เมื่อเธอเข้าไปถามแบร์รีว่าทำไมเธอถึงถูกปลดออก เขาตอบว่า "ก็ดี จะได้พูดตรงๆไม่อ้อมค้อม คุณทำได้ไม่ดีอย่างมาก" ความวุ่นวายครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะความมั่นใจในตัวเองเกินไปของเฮปเบิร์น แต่เธอก็ยังคงหางานต่อไป เธอได้รับบทเล็กๆในละคร แต่ในขณะที่การฝึกซ้อมเริ่มขึ้น เธอได้ถูกขอให้ไปอ่านบทมากกว่านี้เพื่อรับบทแสดงนำในนิทานกรีก เรื่อง เดอะวอรริเออร์ฮัสแบนด์
เรื่อง เดอะวอรริเออร์ฮัสแบนด์ ได้พิสูจน์เห็นเห็นถึงความพลุ่งพล่านในการแสดงละครของเฮปเบิร์น ชาร์ล ฮิกแฮม ผู้เขียนชีวประวัติ ได้กล่าวว่า บทบาทนี้เป็นอุดมคติสำหรับนักแสดงหญิงที่มีลักษณะพลังที่ก้าวร้าวและกระฉับกระเฉง และเธอมีความกระตือรือร้นอย่างมากในละครเรื่องนี้ ละครเวทีเปิดรอบแสดงในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1932 ที่โรงละครโมรอสโกในบรอดเวย์ การปรากฏตัวครั้งแรกของเฮปเบิร์น เรียกได้ว่า เธอกระโจนลงมาจากบันไดแคบๆ โดยสวมเสื้อคลุมเหนือไหล่และใส่ทูนิคสั้นสีเงิน ละครเวทีแสดงเป็นเวลาสามเดือน และเฮปเบิร์นได้รับบทวิจารณ์ในแง่บวก ริชาร์ด การ์แลนด์จากหนังสือพิมพ์ นิวยอร์กเวิลด์-เทเลกราฟ ได้เขียนว่า "เป็นเวลาหลายคืนนับตั้งแต่นั้นที่มีความเปล่งแสงโชติช่วงด้วยการแสดงที่ได้ฉายแสงในฉากของบรอดเวย์"
ความสำเร็จในฮอลลีวูด (ค.ศ. 1932 - 1934)
แมวมองของลีแลนด์ เฮย์วาร์ด นายหน้าในฮอลลีวูดได้มาสังเกตเห็นรูปโฉมของเฮปเบิร์น ในละครเวที เดอะวอรริเออร์ฮัสแบนด์ และได้ขอให้เธอลองมาทดสอบในบท ซิดนีย์ แฟร์ฟิลด์ ในภาพยนตร์ของอาร์เคโอพิกเตอร์ เรื่อง อะบิลออฟดีโวสเมนต์ จอร์จ คูกอร์ ผู้กำกับรู้สึกประทับใจในสิ่งที่เขาเห็น เขากล่าวว่า "นี่คือสิ่งแปลกที่พระเจ้าได้สร้างสรรค์ขึ้นมา" เขาจำได้ว่า "เธอไม่เหมือนใครที่ผมเคยได้ยินพบเจอมาก่อน" โดยเฉพาะเขาชื่นชอบอากัปกิริยาที่เธอหยิบแก้วขึ้นมา โดยกล่าวว่า "ผมคิดว่าเธอมีความสามารถมากในการแสดงอากัปกิริยาเช่นนั้น" เฮปเบิร์นเรียกร้องค่าจ้าง 1,500 ดอลลาร์ฯต่อสัปดาห์ สำหรับการรับบทนี้ ซึ่งเป็นค่าจ้างที่สูงมากสำหรับนักแสดงหน้าใหม่ คูกอร์ได้สนับสนุนให้ทางสตูดิโอยินยอมตามข้อเรียกร้องของเธอและพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับเฮปเบิร์นเป็นการชั่วคราวรับประกันสามสัปดาห์ เดวิด โอ.เซลสนิคก์ ประธานอาร์เคโอ ได้คิดทบทวนใหม่ถึงการที่เขาจะได้ "โอกาสครั้งยิ่งใหญ่" จากการคัดเลือกนักแสดงหญิงผู้แหวกแนวคนนี้
เฮปเบิร์นเดินทางมาถึงแคลิฟอร์เนียในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1932 ขณะมีอายุ 25 ปี เธอแสดงภาพยนตร์ อะบิลออฟดีโวสเมนต์ โดยบทที่ได้รับต้องเป็นคู่ขัดแย้งกับจอห์น แบร์รีมอร์ แต่ก็ไม่มีสัญญาณของความหวดกลัวใดๆเลย แต่เธอก็พยายามปรับตัวให้เข้ากับลักษณะของการแสดงภาพยนตร์ ซึ่งเฮปเบิร์นได้หลงใหลในอุตสาหกรรมภาพยนตร์นี้ตั้งแต่เริ่มต้น ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จและเฮปเบิร์นได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก มอร์ดันท์ ฮอลล์จากเดอะนิวยอร์กไทมส์ได้เรียกการแสดงของเธอว่า "ยอดเยี่ยมเป็นพิเศษ...ลักษณะท่าทางของคุณเฮปเบิร์นเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดที่พบเจอบนหน้าจอภาพยนตร์" บทวิจารณ์ของนิตยสาร Variety ได้ประกาศว่า "ความยอดเยี่ยมที่เกิดขึ้นที่นี่คือความประทับใจที่พุ่งเข้าชนโดยฝีมือของแคทารีย เฮปเบิร์นในภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ เธอมีบางสิ่งบางอย่างที่สำคัญซึ่งทำให้เธอมีลักษณะที่แตกต่างไปจากกลุ่มกาแล็กซีภาพยนตร์" ด้วยกระแสของ อะบิลออฟดีโวสเมนต์ ที่กำลังมาแรง ทำให้ อาร์เคโอ ตัดสินใจเซ็นสัญญาระยะยาวกับเธอ จอร์จ คูกอร์ได้กลายเป็นเพื่อนและผู้ร่วมงานที่ยาวนานตลอดชีวิตของเธอ เขาและเฮปเบิร์นได้ร่วมงานกันในภาพยนตร์ทั้งหมด 10 เรื่อง
ภาพยนตร์เรื่องที่สองของเฮปเบิร์นคือ คริสโตเฟอร์สตรอง (ปี 1933) เป็นเรื่องราวของนักบินและความสัมพันธ์ของเธอที่มีต่อชายที่แต่งงานแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ค่อยประสบความสำเร็จทางการตลาดเท่าไร แต่บทวิจารณ์เฮปเบิร์นนั้นดี เรจินา ครีวี เขียนในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กจัวนัล-อเมริกันว่าแม้ว่ากิริยาท่าทางของเธอจะค่อนข้างเถื่อน แต่"กิริยาเหล่านั้นก็สามารถดึงดูดความสนใจ และทำให้ผู้รับชมต้องหลงใหลเธอ เธอมีบุคลิกชัดเจน เด็ดขาด และบุคลิกภาพด้านบวก" ภาพยนตร์เรื่องที่สามของเฮปเบิร์นเป็นสิ่งยืนยันให้เธอเป็นนักแสดงหลักของฮอลลีวูด ด้วยการแสดงเป็นนักแสดงผู้ทะเยอทะยานชื่อ เอวา เลิฟเลซ บทที่ตั้งใจมอบให้กับคอนสแตนซ์ เบนเนต ในเรื่อง มอร์นิ่งกลอรี ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม เธอเคยเห็นบทวางอยู่บนโต๊ะของโปรดิวเซอร์ปานโดร เอส.เบอร์แมน และเธอเชื่อว่าเธอเกิดมาเพื่อรับบทนี้ เป็นบทที่สร้างมาเพื่อเธอ เฮปเบิร์นเลือกที่จะไม่เข้าร่วมงานประกาศรางวัล และเธอจะไม่เข้าร่วมเลยตลอดอาชีพการทำงานของเธอ แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นต่อชัยชนะมาก ความสำเร็จของเธอยังมีต่อในบท โจ ในเรื่อง สี่ดรุณี (ปี 1933) ภาพยนตร์โด่งดังมาก จนกลายเป็นหนึ่งในความสำเร็จของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในช่วงเวลานั้น และเฮปเบิร์นได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส เรื่อง สี่ดรุณี เป็นภาพยนตร์ที่เธอชอบเป็นการส่วนตัวและเธอพึงพอใจกับการแสดงมาก ซึ่งในภายหลังเธอบอกว่า "ฉันท้าได้เลยว่า ใครจะเล่นเป็น [โจ] ได้ดีกว่าที่ฉันเล่น"
มีการฉายตัวอย่างการแสดงละครเวทีเรื่องเดอะเลคในวอชิงตัน ดี.ซี. ทำให้มีการซื้อตั๋วล่วงหน้าจำนวนมาก ทิศทางการทำงานที่ย่ำแย่ของแฮร์ริสได้ทำลายความเชื่อมั่นของเฮปเบิร์นและเธอก็ประสบความลำบากในการแสดง ด้วยเหตุนี้แฮร์ริสจึงย้ายการแสดงไปยังนิวยอร์กโดยไม่มีการซ้อมล่วงหน้า ละครเวทีจัดแสดงที่โรงละครมาร์ติน แบ็ค ในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1933 และเฮปเบิร์นก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ในทันที โดโรธี ปาร์กเกอร์ ได้เหน็บแนมว่า "เฮปเบิร์นใช้แต่ช่วงโทนเสียงอารมณ์ตั้งแต่เอถึงบีตลอดทั้งเรื่อง" ด้วยต้องผูกติดกับสัญญาทั้งหมด 10 สัปดาห์ เฮปเบิร์นต้องทนลำบากใจที่ยอดขายบ็อกซ์ออฟฟิศลดลงอย่างรวดเร็ว แฮร์ริสจึงตัดสินใจจัดแสดงที่ชิคาโก และพูดกับเฮปเบิร์นว่า "ที่รัก ความสนใจหนึ่งเดียวที่ผมมีต่อคุณคือเงินที่ผมได้จากคุณ" เฮปเบิร์นไม่อยากแสดงในละครเวทีที่ล้มเหลวของแฮร์ริสอีกต่อไป เธอจึงจ่ายเงินให้แฮร์ริสถึง 14,000 ดอลลาร์ ซึ่งมาจากเงินเก็บชั่วชีวิตของเธอ เพื่อหยุดยั้งการจัดแสดงนี้แทน ในภายหลังเธอกล่าวถึงแฮร์ริสว่า "ตัดสินให้เป็นคนที่โหดร้ายที่สุดที่ฉันเคยพบเจอมาในชีวิต" และเธออ้างว่าประสบการณ์ครั้งนี้เป็นสิ่งสำคัญที่สอนให้เธอมีความรับผิดชอบในอาชีพของเธอ
ความล้มเหลวในอาชีพ (ค.ศ.1934-1938)
ด้วยความโดดเด่นนี้ เฮปเบิร์นตัดสินใจแสดงภาพยนตร์เรื่องใหม่ของจอร์จ คูกอร์ ในเรื่อง ซิลเวีย สการ์เล็ต (ปี 1935) ซึ่งเธอแสดงคู่กับแครี แกรนต์เป็นครั้งแรก เธอตัดผมสั้นเพราะตัวละครของเธฮนั้นปลอมตัวเป็นเด็กผู้ชายเกือบทั้งเรื่อง นักวิจารณ์นั้นไม่ชอบซิลเวีย สการ์เล็ตและไม่เป็นที่นิยมต่อสาธารณชน ภาพยนตร์ต่อไปเธอแสดงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ หรือ แมรี สจวต ในภาพยนตร์เรื่อง แมรีแห่งสกอตแลนด์ของจอห์น ฟอร์ด (ปี 1936) ซึ่งได้รับการตอบรับกระแสไม่ค่อยดีเช่นกัน ตามมาด้วยเรื่อง อะวูเม่นรีเบลส์ (ปี 1936) ภาพยนตร์ดราม่ายุควิกตอเรียนที่ซึ่งเฮปเบิร์นรับบทที่ท้าทายจากการมีลูกนอกสมรส เรื่อง ควอลิตี้สตรีท (ปี 1937) ละครย้อนยุคเช่นกันแต่คราวนี้มีภาพยนตร์ตลก ภาพบนตร์แต่ละเรื่องไม่ได้รับความนิยมจากสาธารณชนเลย ซึ่งหมายความว่าเธอไม่ประสบความสำเร็จในภาพยนตร์สี่เรื่องติดต่อกัน
หลังจากภาพยนตร์ บริงกิงอัพเบบี้ ออกฉาย สมาคมเจ้าของโรงภาพยนตร์อิสระแห่งอเมริกาได้รวมชื่อของเฮปเบิร์นเข้ากับรายชื่อ "บ็อกซ์ออพฟิศพอยชั่น" ชื่อเสียงของเธออยู่ในระดับต่ำ อาร์เคโอได้เสนอภาพยนตร์ต่อไปให้คือเรื่อง มาเธอร์แครีส์ชิกเกน ภาพยนตร์เกรดบีและมีแนวโน้มว่าไม่ดี เฮปเบิร์นปฏิเสธ และเธอเลือกที่จะซื้อหนังสือสัญญาคืนเป็นเงิน 75,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ นักแสดงหลายคนในขณะนั้นกลัวที่จะต้องละทิ้งจากความมั่นคงในระบบบริษัทภาพยนตร์ แต่ด้วยเฮปเบิร์นมีทุนทรัพย์ส่วนตัวที่มั่งคั่งทำให้เธอสามารถเป็นอิสระได้ เธอเซ็นต์สัญญาเล่นภาพยนตร์เรื่อง ฮอลลีเดย์ ของโคลัมเบียพิคเจอร์ส และเธอได้เล่นประกบคู่แกรนต์เป็นครั้งที่สาม เธอเล่นเป็นสาวสังคมหัวดื้อที่เล่นสนุกกับคู่หมั้นของน้องสาว ภาพยนตร์ตลกเรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวก แต่ก็ไม่สามารถดึงดูดผู้ชมได้มากนัก และบทต่อมาเสนอให้เฮปเบิร์นพร้อมเงินเดือน 10,000 ดอลลาร์ฯ ซึ่งน้อยกว่าที่เธอได้รับเมื่อแรกเข้าวงการ แอนดรูว์ บริทตัน เขียนถึงการเปลี่ยนแปลงของโชคชะตาเฮปเบิร์นว่า "ไม่มีดาราคนไหนทะยานโด่งดังอย่างรวดเร็วหรือได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากที่สุด และไม่มีดาราคนไหนร่วงหล่นจากความนิยมอย่างรวดเร็วเช่นกันมาเป็นเวลานานแล้ว"
ฟื้นคืนชีพ (ค.ศ.1939-1942)
หลังจากล้มเหลวในอาชีพ เฮปเบิร์นพยายามกลับคืนสู่ความนิยมอีกครั้ง เธอออกจากฮอลลีวูดเพื่อรับงานแสดงละครเวที และเซ็นต์สัญญาเป็นดาราในบทละครใหม่ของฟิลิป บาร์รี เรื่อง เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี บทได้รับการปรับแต่งเพื่อนักแสดงหญิงที่มีคุณลักษณะเป็นสาวสังคมอย่าง เทรซี ลอร์ด ซึ่งเป็นคนที่มีความผสมผสานทั้งด้านอารมณ์ขัน ความก้าวร้าว ขี้หงุดหงิด และเป็นคนใจอ่อน ฮอเวิร์ด ฮิวส์เป็นหุ้นส่วนของเฮปเบิร์นในเวลานั้น ได้รู้สึกว่าละครเรื่องนี้อาจเป็นตั๋วตีตราให้เธอกลับสู่วงการฮอลลีวูด และเขาได้ซื้อลิขสิทธิ์ให้เธอก่อนที่เธอจะเข้าลองแสดงบนเวทีด้วยซ้ำ เดอะฟิลาเดลเฟียสตอรี ตระเวนแสดงครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ได้รับการวิจารณ์เชิงบวกและเปิดแสดงในนิวยอร์กที่โรงละครชูเบิร์ตในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1939 ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากทั้งด้านการแสดงและการเงิน ละครเรื่องนี้แสดงถึง 417 ครั้ง จากนั้นก็ออกตระเวนแสดงครั้งที่สองก็ประสบความสำเร็จ
บริษัทภาพยนตร์ใหญ่ๆพยายามเข้าหาเฮปเบิร์น เพื่อนำบทประพันธ์ของบาร์รีมาผลิตเป็นภาพยนตร์ เธอเลือกที่จะขายลิขสิทธิ์ให้เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (เอ็มจีเอ็ม) บริษัทภาพยนตร์เบอร์หนึ่งของฮอลลีวูด ด้วยเงื่อนไขว่าเธอจะต้องได้โด่งดัง จากข้อตกลงทำให้เธอมีสิทธิเลือกผู้ผลิต คือ จอร์จ คูกอร์ และเธอเลือกเจมส์ สจวร์ตกับแครี แกรนต์ (ซึ่งเธอหวังว่าจะได้รับความนิยม) เป็นดาราร่วม ก่อนที่จะถ่ายทำ เฮปเบิร์นได้กล่าวอย่างชาญฉลาดว่า "ฉันไม่อยากจะทำตัวเด่นดังอะไรก่อนถ่ายภาพยนตร์ พวกคนดูมันหมั่นไส้ฉัน คิดว่าฉันเป็นพวกหัวสูงผู้ดีตีนแดง พวกเขาอยากจะเห็นฉันล้มหน้าคว่ำ" แต่ในภาพยนตร์ฉากแรกเธอก็โดนแกรนต์ทำหงายท้อง เบิร์กได้สร้างตัวละครเพื่อให้ผู้ชม "หัวเราะเยาะเธอมากพอก่อนที่สุดท้ายพวกเขาจะเห็นใจเธอ" ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่เฮปเบิร์นจะสามารถ "สร้างภาพลักษณ์ของเธอใหม่"
เว็บไซต์อ้างอิง
1907 2003
ดาบปราบเทวดา
เนื้อเรื่อง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าด้วยเรื่องราวของ เจี่ยเฮียวฮง คุณชายสามแห่งหมู่บ้านกระบี่เทพเจ้า จอมยุทธกระบี่ผู้เก่งกาจที่สุดในปฐพี แต่แล้ววันหนึ่งเขาเกิดเบื่อหน่ายการเสียเลือดเนื้อไปกับโลกแห่งศิลปะป้องกันตัว จึงตัดสินใจหนีจากทุกสิ่ง พร้อมแพร่ข่าวปลอมว่าตัวเขานั้นได้ตายไปแล้ว จากนั้นจึงไปซ่อนตัวอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่เขากลายเป็นเพียงนักการภารโรงที่ผู้คนรู้จักกันในนามว่า อากิก และใช้ชีวิตอย่างหมาวัดที่ตกหลุมรักดอกฟ้าอย่างหญิงบริการนามว่า เสี่ยวลี่ ขณะเดียวกัน มียอดฝีมือกระบี่แห่งยุทธจักรอีกคนนามว่า อี้จับซา ที่มักถูกผู้คนรอบข้างจำผิดว่าเขาคือคุณชายสาม ความปรารถนาของเขาคือการได้ประลองยุทธกับคุณชายสามดูสักครั้ง แต่แล้ววันหนึ่งเขาได้พบกับอากิก กลับจำไม่ได้ว่าแท้จริงแล้วหนุ่มภารโรงคนนี้คือคู่ประลองในฝันของเขา อีกทั้งยังได้สอนวิชายุทธศาสตร์ลับให้กับอากิกอีกด้วย ในขณะนั้น ชิวตี๋ อดีตคู่หมั้นของคุณชายสาม รู้สึกโกรธเกลียดเขาเพราะคุณชายทิ้งเธอไปในวันแต่งงาน เพื่อล้างแค้นที่ถูกหักอก เธอจึงยุยงอี้จับซาเพื่อจะล่อให้คุณชายสามกลับออกมาจากการซ่อนตัว และวางแผนล่อลวงให้เกิดการประลองยุทธครั้งยิ่งใหญ่ขึ้น
รายได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 90 ล้านดอลล่าร์ ในประเทศจีน
ซอกเดียนร็อก
ซอกเดียนร็อก (Sogdian Rock) หรือ ร็อกออฟแอเรียมาซีส (Rock of Ariamazes) เป็นป้อมปราการที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแบกเตรีย ในซอกเดีย ใกล้กับเมืองซามาร์กันต์ ป้อมแห่งนี้ถูกกองทัพพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยึดครองในฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 327 ก่อนคริสต์ศักราช โดยเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกับจักรวรรดิอะคีเมนิด
ก่อนการล้อม ออกซิอาร์ตีส (Oxyartes) หนึ่งในหัวหน้าชาวแบกเตรียได้ให้ภรรยาและบุตรหลายคนรวมถึงโรซานา (Roxana) ลี้ภัยไปอยู่ภายในซอกเดียนร็อก ซึ่งเชื่อกันว่าไม่มีกองทัพใดตีให้แตกได้ เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชยกทัพมาถึง พระองค์ได้สั่งให้ผู้ป้องกันป้อมยอมจำนน แต่ได้รับการปฏิเสธและส่งมาบอกว่ามีแต่ "มนุษย์ติดปีก" เท่านั้นที่ขึ้นมาถึงป้อมได้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชจึงรวบรวมอาสาสมัคร 300 นายเพื่อปีนหน้าผาขึ้นไปยังป้อมโดยใช้หมุดปักเต็นท์กับเชือกปอป่าน ทหารอาสาสมัครเริ่มปีนในเวลากลางคืน โดยเสียอาสาสมัครไป 30 นายก่อนจะขึ้นถึงป้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้นำสาสน์ไปถึงผู้ป้องกันเมืองว่า "บัดนี้พระองค์ได้ส่งมนุษย์ติดปีกขึ้นไปแล้ว" ด้วยความตกใจและไม่เชื่อว่าคนธรรมดาจะขึ้นมาถึงป้อมได้ ผู้ป้องกันเมืองจึงยอมจำนนในที่สุด
หลังการล้อมครั้งนี้ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้ตกหลุมรักกับโรซานา กองทัพของพระองค์ได้เดินหน้าเข้าสู่พาร์เซทาคีนี (Parsetakene) และแบกตรา (เมืองบัลค์ในปัจจุบัน) โดยที่เมืองแบกตรา พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้อภิเษกสมรสกับโรซานา ก่อนจะข้ามเทือกเขาฮินดูกูชเข้าสู่อินเดีย