cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สุชาติ ชมกลิ่น
งานการเมือง
กระทั่งวันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เขาได้รับเลือกเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ กระทั่งวันจันทร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 นายสุชาติได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคทำให้ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้อำนวยการพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในวันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2566 นายสุชาติได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็น ส.ส. โดยคาดว่าในช่วงเช้าวันจันทร์ที่ 9 มกราคม นายสุชาติจะยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐเพื่อเตรียมสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุชาติ ชมกลิ่น ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
โรงพยาบาลแมคคอร์มิค
โรงพยาบาลแมคคอร์มิค (McCormick Hospital) เป็นโรงพยาบาลเอกชน ตั้งอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2431 โดยคณะมิชชันนารีคณะอเมริกันเพรสไทบีเรียน ตั้งชื่อโรงพยาบาลตามชื่อของนางไซรัส แม็คคอร์มิค (Mrs.Cyrus  McCormick) เพื่อเป็นเกียรติที่ได้บริจาคเงินเพื่อสร้างโรงพยาบาล ปัจจุบันโรงพยาบาลแมคคอร์มิค เป็นสถานปฏิบัติการของคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยพายัพ
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2430 คณะกรรมการกลางเพรสไบทีเรียนในสหรัฐอเมริกา ได้อนุมัติเงินจำนวน 10,000 เหรียญสหรัฐ เพื่อก่อสร้างโรงพยาบาลที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยดำเนินการปรับปรุงสถานที่จำหน่ายยา ให้เป็นสถานพยาบาลที่มีเตียงรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนใช้ชื่อว่า "โรงพยาบาลอเมริกันมิชชั่น" (American Mission Hospital) ซึ่งต่อมาได้พัฒนามาเป็นโรงพยาบาลแมคคอร์มิค ในปี พ.ศ. 2431
ในปี พ.ศ. 2463 นางไซรัส แมคคอร์มิค นักธุรกิจชาวสหรัฐอเมริกา ได้บริจาคเงินจำนวน 30,000 เหรียญสหรัฐ เพื่อเป็นทุนในการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ นายแพทย์ อี ซี คอร์ท จึงได้ก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่บริเวณทุ่งนาฝั่งซ้ายแม่น้ำปิง ตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช เป็นประธานในพิธีวางศิลาหัวมุม
ไททัน
ไททัน (Titan) อาจหมายถึง
โรงพยาบาลแมคคอร์มิค
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2470 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ได้เสด็จฯ ประพาสจังหวัดเชียงใหม่และเสด็จฯ เยี่ยมโรงพยาบาลแมคคอร์มิค
ในปี พ.ศ. 2472 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ได้เสด็จเปิดตึก ณ เชียงใหม่ ซึ่งเจ้าดารารัศมี พระราชชายา พร้อมด้วยเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ ได้เป็นองค์ประธานบริจาคทรัพย์ในการสร้างเพื่อใช้เป็นอาคารผู้ป่วยนอก ต่อมาสมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี (สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า) ได้เสด็จเปิดตึกสูติกรรม ซึ่งได้บริจาคโดย หลวงอนุสารสุนทร และนางคำเที่ยง ชุติมา
ในปี พ.ศ. 2472 สมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการแพทย์แล้ว ได้เสด็จมาทรงงานแพทย์ประจำโรงพยาบาลแมคคอร์มิค
พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รัชกาลที่ 8 ได้พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างตึกผู้ป่วย และพระราชทานนามว่า "ตึกมหิดล" โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้เสด็จฯ ทรงเปิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2484
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ปี พ.ศ. 2485 ถึง พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยได้เข้าควบคุมกิจการของโรงพยาบาลแมคคอร์มิคและเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงพยาบาลเสรีเริงฤทธิ์" ใช้เป็นโรงพยาบาลสนาม เมื่อสงครามโลกสงบลง รัฐบาลจึงส่งมอบโรงพยาบาลคืนให้กับคณะมิชชั่นนารีดำเนินการต่อ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2489 และใช้ชื่อ "โรงพยาบาลแมคคอร์มิค" ดังเดิม
ในปี พ.ศ. 2492 นายแพทย์ อี. ซี. คอร์ท ซึ่งได้ทำงานในโรงพยาลแมคคอร์มิคเป็นระยะเวลายาวนานมากกว่า 40 ปี จึงขอเกษียณอายุการทำงานและเดินทางกลับสหรัฐอเมริกา ดังนั้น คณะมิชชั่นนารีเพรสไบทีเรียนจึงมอบโรงพยาบาลแมคคอร์มิค ให้แก่มูลนิธิแห่งสภาคริสตจักรในประเทศไทย เป็นผู้ดูแล
Figularia
Figularia เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Cribrilinidae
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, ย่อ: ICESCR) เป็นสนธิสัญญาพหุภาคี ซึ่งผ่านมติสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1976 เป็นต้นมา กติกาฯ ผูกมัดภาคีให้ทำงานเพื่อมุ่งสู่การให้สิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและการเมือง (ESCR) แก่ปัจเจกบุคคล รวมถึงสิทธิแรงงานและสิทธิในสุขภาพอนามัย สิทธิในการศึกษา ตลอดจนสิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่พอเพียง จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 กติกาฯ มีภาคี 160 ประเทศ และยังมีอีกหกประเทศที่ได้ลงนามแล้ว แต่ยังไม่ได้ให้สัตยาบัน
กติกาฯ เป็นส่วนหนึ่งของตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ ร่วมกับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (UDHR) และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR) และรวมถึงพิธีสารเลือกรับที่หนึ่งและที่สองของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองด้วย
กติกาฯ ได้รับการควบคุมดูแลโดยคณะกรรมาธิการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
ต้นกำเนิด
การร่างอนุสัญญายังดำเนินต่อไป แต่ยังคงมีข้อแตกต่างสำคัญระหว่างสมาชิกสหประชาชาติในเรื่องความสำคัญซึ่งสัมพันธ์กันระหว่างสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองซึ่งเป็นสิทธิในด้านลบ (negative rights) กับสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมซึ่งเป็นสิทธิในด้านบวก (positive rights) ซึ่งเหตุผลดังกล่าวได้ทำให้อนุสัญญาถูกแบ่งเป็นสองกติกาไม่ขึ้นต่อกัน "ฉบับหนึ่งระบุสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ส่วนอีกฉบับหนึ่งระบุสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม" กติกาทั้งสองมุ่งให้วางข้อบทที่คล้ายกันให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ และเปิดให้ลงนามเป็นภาคีไปพร้อมกัน ซึ่งกติกาแต่ละฉบับยังจะมีข้อที่บัญญัติว่าด้วยสิทธิของทุกคนในการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง
เอกสารฉบับแรกกลายไปเป็นกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง และฉบับที่สองเป็นกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ร่างเอกสารทั้งสองถูกเสนอต่อสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเพื่ออภิปรายใน ค.ศ. 1954 และผ่านมติรับใน ค.ศ. 1966
สรุปย่อ
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมเป็นไปตามโครงสร้างของ UDHR และ ICCPR โดยมีปรารภและสามสิบเอ็ดข้อ โดยแบ่งออกเป็นห้าภาค
ภาค 1 (ข้อ 1) รับรองสิทธิของมนุษย์ทุกคนในการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง รวมถึงสิทธิที่จะ "กำหนดสถานภาพทางการเมืองของตนได้อย่างเสรี" พัฒนาเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม และจัดการและใช้จ่ายทรัพยากรของตนเอง ข้อดังกล่าวยังรับรองสิทธิในด้านลบของประชาชนที่จะไม่ถูกลิดรอนวิถีทางยังชีพของตน และกำหนดข้อผูกมัดแก่ทุกภาคีที่ยังรับผิดชอบต่อดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองและที่อยู่ในภาวะทรัสตี (อาณานิคม) เพื่อกระตุ้นและเคารพการกำหนดการปกครองด้วยตนเองของพวกเขา
ภาค 2 (ข้อ 2-5) สถาปนาหลักการแห่ง "การทำให้[สิทธิซึ่งรับรองไว้ในกติกานี้]กลายเป็นความจริงโดยลำดับ" (progressive realisation) กำหนดให้สิทธิทั้งหลายนั้นได้รับการรับรอง "โดยปราศจากการแบ่งแยกในทุกประเภท เป็นต้นว่าเชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมืองหรือความคิดเห็นอื่นใด ชาติหรือสังคมดั้งเดิม ทรัพย์สิน กำเนิดหรือสถานะอื่น" สิทธินี้สามารถถูกจำกัดได้เฉพาะโดยกฎหมาย ในรูปแบบที่เข้ากันได้กับธรรมชาติของสิทธิ และเพียงเพื่อจุดประสงค์ในการ "สนับสนุนให้เกิดสวัสดิภาพทั่วไปในสังคมประชาธิปไตย" เท่านั้น
ภาค 3 (ข้อ 6-15) เป็นรายการของสิทธิที่รับรองตามกติกาฯ ซึ่งประกอบด้วย
สิทธิเหล่านี้จำนวนมากรวมถึงมาตรการเฉพาะซึ่งจำต้องมีการปฏิบัติเพื่อทำให้กลายเป็นความจริง
ภาค 4 (ข้อ 16-25) ควบคุมการรายงานและการเฝ้าตรวจกติกาฯ และขั้นตอนที่ภาคีจะต้องนำไปปฏิบัติ นอกจากนี้ยังอนุญาตให้องค์กรเฝ้าตรวจ (เดิมคือ คณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ปัจจุบันคือ คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม) เพื่อเสนอแนะในลักษณะทั่วไปแก่สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติถึงมาตรการที่เหมาะสมในการทำให้สิทธิตามกติกานี้กลายเป็นความจริง
ภาค 5 (ข้อ 26-31) ควบคุมการให้สัตยาบัน การมีผลใช้บังคับ และการแปรบัญญัติกติกาฯ
หลักการว่าด้วยการทำให้[สิทธิซึ่งรับรองไว้ในกติกานี้]กลายเป็นความจริงโดยลำดับ
ข้อ 2 แห่งกติกาฯ กำหนดให้ทุกภาคีมีหน้าที่ที่จะ
''รับดำเนินการ ... โดยใช้ประโยชน์สูงสุดจากทรัพยากรที่มีอยู่ เพื่อให้สัมฤทธิ์ผลในการทำให้สิทธิซึ่งรับรองไว้ในกติกานี้กลายเป็นความจริงอย่างบริบูรณ์โดยลำดับด้วยวิธีทั้งปวงที่เหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งรวมทั้งการกำหนดมาตรการทางกฎหมายด้วย''
ข้อความข้างต้นเป็นที่รู้จักกันว่า หลักการแห่ง "การทำให้[สิทธิซึ่งรับรองไว้ในกติกานี้]กลายเป็นความจริงโดยลำดับ" ซึ่งได้รับรองสิทธิบางประการ (ตัวอย่างเช่น สิทธิในสุขภาพ) อาจบรรลุผลในทางปฏิบัติได้ยากในเวลาอันสั้น และว่ารัฐทั้งหลายอาจประสบกับข้อจำกัดด้านทรัพยากร แต่ได้กำหนดให้แต่ละรัฐดำเนินการอย่างดีที่สุดด้วยวิธีการของตน
หลักการดังกล่าวแตกต่างจากหลักการของ ICCPR ซึ่งผูกมัดภาคีให้ "เคารพและให้ความมั่นใจแก่บรรดาบุคคลทั้งปวงในอาณาเขตของตน และภายใต้เขตอำนาจของตน" ถึงสิทธิในอนุสัญญานั้น อย่างไรก็ดี หลักการดังกล่าวมิได้ยอมให้กติกานี้ไร้ความหมายไปทีเดียว ข้อกำหนดในการ "รับดำเนินการ" กำหนดให้มีภาระผูกพันต่อเนื่องในการทำงานมุ่งสู่การทำให้สิทธิทั้งหลายกลายเป็นจริง หลักการดังกล่าวยังไม่ยอมรับมาตรการถดถอยซึ่งประวิงเป้าหมายนั้น คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมยังได้ตีความหลักการดังกล่าวว่า การกำหนดข้อผูกมัดขั้นต่ำนั้นเป็นไปเพื่อให้มีการมอบสิทธิต่าง ๆ อย่างน้อยในระดับขั้นต่ำซึ่งขาดเสียมิได้ หากทรัพยากรเป็นข้อจำกัดอย่างมากแล้ว หลักการดังกล่าวควรรวมไปถึงการใช้โครงการเป้าหมายซึ่งมุ่งไปยังผู้ด้อยโอกาส
คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมพิจารณาการออกกฎหมายว่าเป็นวิธีการจำเป็นในการทำให้สิทธิกลายเป็นความจริง ซึ่งไม่น่าถูกจำกัดโดยข้อจำกัดด้านทรัพยากร การวางข้อบทต่อต้านการเลือกปฏิบัติและการสถาปนาสิทธิซึ่งใช้บังคับได้พร้อมการเยียวยาทางกฎหมายภายในระบบกฎหมายแห่งชาติถูกพิจารณาว่าเป็นวิธีการที่เหมาะสม ข้อบทบางประการ อาทิ กฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติ ถูกกำหนดภายใต้ตราสารสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ แล้ว อย่างเช่น ICCPR
สิทธิแรงงาน
ข้อ 6 ของกติกาฯ รับรองสิทธิในการทำงาน นิยามว่าเป็นโอกาสของทุกคนในการหาเลี้ยงชีพตนด้วยงานที่มีสิทธิเลือกอย่างเสรีหรือได้รับการยอมรับ ภาคีถูกกำหนดให้ดำเนิน "ขั้นตอนที่เหมาะสม" ในการคุ้มครองสิทธินี้ รวมถึงการฝึกทั้งทางเทคนิคและวิชาชีพและนโยบายเศรษฐกิจซึ่งมีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่องและส่งผลให้เกิดการจ้างงานเต็มที่ในท้ายที่สุด สิทธินี้บอกเป็นนัยว่า ภาคีทั้งหลายต้องประกันการเข้าถึงการจ้างงานอย่างเท่าเทียม และคุ้มครองกรรมกรจากการถูกกีดกันจากการจ้างงานโดยไม่เป็นธรรม รัฐภาคีจะต้องป้องกันมิให้เกิดการเลือกปฏิบัติในที่ทำงานและรับรองการเข้าถึงแก่ผู้ด้อยโอกาส ข้อเท็จจริงที่ว่างานจะต้องถูกเลือกหรือได้รับการยอมรับอย่างเสรี หมายความว่า ภาคีจะต้องห้ามแรงงานบังคับหรือแรงงานเด็ก
งานที่หมายถึงในข้อ 6 จะต้องเป็นงานที่มีคุณค่า (decent work) โดยมีการนิยามอย่างมีผลในข้อ 7 แห่งกติกาฯ ซึ่งรับรองสิทธิแก่ทุกคนในสภาพการทำงานที่ "ยุติธรรมและน่าพึงพอใจ" จากข้อความดังกล่าวจึงตีความได้ว่า แรงงานจะต้องได้รับค่าจ้างที่เป็นธรรมและค่าตอบแทนที่เท่าเทียมกันสำหรับงานที่มีคุณค่าเท่ากัน (equal pay for equal work) เพียงพอจะให้ค่าจ้างที่สมควรแก่แรงงานและผู้อยู่ในอุปการะ สภาพการทำงานที่ปลอดภัย โอกาสที่เท่าเทียมในที่ทำงาน และการพักผ่อนและเวลาว่าง ข้อจำกัดเรื่องเวลาทำงานและวันหยุดเป็นครั้งคราวโดยได้รับค่าตอบแทน
ข้อ 8 รับรองสิทธิของแรงงานในการก่อตั้งหรือเข้าร่วมสหภาพแรงงาน และคุ้มครองสิทธิในการประท้วงหยุดงาน แต่ยังอนุญาตให้จำกัดสิทธิเหล่านี้แก่สมาชิกของกองทัพ ตำรวจหรือฝ่ายบริหารของรัฐ หลายภาคีได้ขอสงวนสิทธิในข้อความนี้ โดยอนุญาตให้ข้อความดังกล่าวตีความไปในทางที่เข้ากันได้กับรัฐธรรมนูญของภาคีนั้น (จีนและเม็กซิโก) หรือขยายการจำกัดสิทธิสหภาพแก่กลุ่ม อย่างเช่น เจ้าหน้าที่ดับเพลิง (ญี่ปุ่น)
สิทธิที่จะมีสวัสดิการสังคม
คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมได้ชี้ปัญหาเรื้อรังกับการนำสิทธินี้ไปปฏิบัติ โดยมีระดับการเข้าถึงต่ำมาก
ภาคีหลายประเทศ รวมทั้งฝรั่งเศสและโมนาโก มีข้อสงวนสิทธิ์ในการอนุญาตให้ประเทศทั้งสองวางข้อกำหนดการอยู่อาศัยเพื่อให้เหมาะสมกับผลประโยชน์ทางสังคม คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมอนุญาตการจำกัดเช่นนั้น ด้วยเหตุว่า การจำกัดเหล่านั้นได้สัดส่วนและสมเหตุสมผล
สิทธิในชีวิตครอบครัว
ข้อ 10 แห่งกติกาฯ รับรองว่าครอบครัวเป็น "หน่วยรวมของสังคมที่เป็นพื้นฐานและเป็นธรรมชาติ" และกำหนดให้ภาคียินยอมที่จะ "คุ้มครอง และช่วยเหลืออย่างกว้างขวางที่สุดเท่าที่จะทำได้" ภาคีจะต้องประกันว่าพลเมืองของตนมีเสรีภาพในการจัดตั้งครอบครัว และการสมรสจะต้องได้รับการยินยอมอย่างเสรีจากคู่สมรสและไม่ถูกบังคับ ภาคียังต้องอนุญาตให้ลาโดยได้รับค่าจ้าง (paid leave) หรือการประกันสังคมที่เพียงพอแก่มารดาทั้งก่อนและหลังการกำเนิดบุตร อันเป็นข้อผูกมัดซึ่งซ้ำซ้อนกับข้อ 9 ท้ายสุด ภาคีจะต้องดำเนิน "มาตรการพิเศษ" เพื่อคุ้มครองเด็กจากการแสวงหาผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจหรือสังคม รวมทั้งกำหนดอายุขั้นต่ำในการจ้างงานและห้ามเด็กมิให้ทำงานที่อันตรายและเป็นโทษ
สิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ
ข้อ 11 รับรองสิทธิของทุกคนในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ ซึ่งรวมไปถึง แต่ไม่จำกัดเฉพาะ สิทธิในอาหาร เครื่องนุ่งห่ม ที่อยู่อาศัยอย่างเพียงพอ และ "สภาพการครองชีพที่ดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง" นอกจากนี้ยังผูกมัดให้ภาคีทำงานร่วมกันเพื่อขจัดความหิวโหยในระดับโลก
สิทธิในอาหารที่เพียงพอ หรือที่รู้จักกันว่า สิทธิในอาหาร ถูกตีความว่า กำหนดให้มี "การหามาได้ของอาหารในปริมาณและคุณภาพที่เพียงพอจะตอบสนองความต้องการด้านอาหารของปัจเจกบุคคล ปลอดภัยจากสสารอันตราย และยอมรับได้ในวัฒนธรรมของตน" สิทธิในอาหารนี้จะต้องสามารถเข้าถึงทุกคน พร้อมบอกข้อผูกมัดเป็นนัยให้จัดหาโครงการพิเศษสำหรับผู้ด้อยโอกาส สิทธิในอาหารที่เพียงพอยังรวมไปถึงสิทธิในน้ำด้วย
สิทธิในที่อยู่อาศัยที่เพียงพอ หรือที่รู้จักกันว่า สิทธิในที่อยู่อาศัย เป็น "สิทธิที่จะอาศัยอยู่ที่ใดที่หนึ่งด้วยความปลอดภัย สันติและมีศักดิ์ศรี" สิทธินี้กำหนด "ความเป็นส่วนตัวอย่างพอเพียง ที่ว่างอย่างพอเพียง ความปลอดภัยอย่างพอเพียง แสงสว่างและการระบายอากาศอย่างพอเพียง สาธารณูปโภคพื้นฐานอย่างพอเพียง และตำแหน่งที่พอเหมาะเมื่อเทียบกับที่ทำงานและสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน ซึ่งทั้งหมดนี้ ด้วยมูลค่าที่สมเหตุสมผล" ภาคีต้องประกันความปลอดภัยในสิทธิถือครอง และการเข้าถึงนั้นปราศจากการเลือกปฏิบัติ และดำเนินการอย่างต่อเนื่องเพื่อกำจัดภาวะไร้ที่อยู่อาศัย การรอนสิทธิที่ถูกบังคับ ซึ่งนิยามว่าเป็น "การเพิกถอนอย่างถาวรหรือชั่วคราวซึ่งขัดต่อเจตจำนงของปัจเจกบุคคล ครอบครัว และ/หรือ ชุมชน จากบ้าน และ/หรือ ที่ดินซึ่งพวกเขาถือครอง โดยปราศจากการจัดไว้ชั่วคราว และการเข้าถึง รูปแบบการคุ้มครองทางกฎหมายหรืออื่น ๆ อย่างเหมาะสม" เป็นการละเมิดกติกาฯ อย่างมีมูล
สิทธิในสุขภาพ
ข้อ 12 แห่งกติกาฯ รับรองสิทธิของทุกคนที่จะมี "สุขภาพกายและสุขภาพจิตตามมาตรฐานสูงสุดเท่าที่เป็นได้" คำว่า "สุขภาพ" เป็นที่เข้าใจว่ามิใช่เพียงสิทธิในการมีสุขภาพดีเท่านั้น แต่ยังเป็นสิทธิที่จะควบคุมสุขภาพและร่างกาย (รวมทั้งการสืบพันธุ์) ของตนเอง และเป็นอิสระจากการแทรกแซง เช่น การทรมานหรือการทดลองทางการแพทย์ รัฐต้องคุ้มครองสิทธินี้โดยทำให้แน่ใจว่าทุกคนในเขตอำนาจของตนเข้าถึงปัจจัยสุขภาพที่จำเป็น เช่น น้ำสะอาด สุขอนามัย อาหาร สารอาหารและที่อยู่อาศัย และผ่านระบบสาธารณสุขอย่างครอบคลุม ซึ่งทุกคนเข้าถึงได้โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติ และทุกคนเข้าถึงได้อย่างประหยัด
สิทธิในสุขภาพยังถูกตีความว่ากำหนดให้ภาคียอมรับสิทธิสืบพันธุ์ของสตรี โดยไม่จำกัดการเข้าถึงการคุมกำหนด หรือข้อมูล "ที่เซ็นเซอร์ ระงับหรือจงใจแถลงเป็นเท็จ" เกี่ยวกับสุขภาพทางเพศ ภาคียังต้องประกันว่าสตรีได้รับการคุ้มครองจากวิถีปฏิบัติท้องถิ่นที่เป็นโทษ เช่น การขลิบอวัยวะเพศสตรี
สิทธิในการศึกษาแบบให้เปล่า
ข้อ 13.2 ลงรายการขั้นตอนเฉาะที่ภาคีต้องดำเนินการเพื่อรับรองสิทธิในการศึกษา เหล่านี้รวมไปถึงการจัดการศึกษาขั้นประถมแบบให้เปล่า ภาคบังคับ และเป็นการทั่วไป, การศึกษาขั้นมัธยม "ให้มีขึ้นโดยทั่วไป และให้ทุกคนมีสิทธิได้รับ" ในหลายรูปแบบ (รวมทั้งมัธยมทางเทคนิคศึกษาและอาชีวศึกษา) และการศึกษาขั้นอุดมที่เข้าถึงได้อย่างเท่าเทียม เหล่านี้ทั้งหมดจะต้องให้มีแก่ทุกคนโดยปราศจากการแบ่งแยก ภาคียังต้องพัฒนาระบบโรงเรียน ซึ่งอาจเป็นรัฐบาล เอกชนหรือผสม สนับสนุนหรือจัดหาทุนการศึกษาให้แก่ผู้ด้อยโอกาส ภาคีถูกกำหนดให้ต้องจัดหาการศึกษาแบบให้เปล่าแก่ทุกระดับ ซึ่งอาจเป็นโดยทันทีหรือค่อยเป็นค่อยไป "การศึกษาขั้นประถมจะต้องเป็นการศึกษาภาคบังคับและจัดให้ทุกคนแบบให้เปล่า", การศึกษาขั้นมัธยม "ให้มีขึ้นโดยทั่วไป และให้ทุกคนมีสิทธิได้รับโดยวิธีการที่เหมาะสมทุกทาง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการนำการศึกษาแบบให้เปล่ามาใช้อย่างค่อยเป็นค่อยไป" และ "ทุกคนจะต้องสามารถได้รับการศึกษาขั้นอุดมศึกษาอย่างเท่าเทียมกันบนพื้นฐานของความสามารถ โดยวิธีการที่เหมาะสมทุกทาง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการนำการศึกษาแบบให้เปล่ามาใช้อย่างค่อยเป็นค่อยไป"
ข้อ 13.3 และ 13.4 กำหนดให้ภาคีเคารพเสรีภาพของผู้ปกครองในการเลือกและจัดตั้งสถาบันการศึกษาเอกชนแก่เด็กของตน ซึ่งยังหมายถึง เสรีภาพการศึกษา ข้อดังกล่าวยังรับรองสิทธิของผู้ปกครองเพื่อ "ประกันให้การศึกษาทางศาสนาและศีลธรรมของเด็กเป็นไปโดยสอดคล้องกับความเชื่อถือของตน" ซึ่งข้อความดังกล่าวถูกตีความว่าเป็นการกำหนดให้โรงเรียนรับาลเคารพเสรีภาพทางศาสนาและมโนธรรมแห่งนักเรียนของตน และเช่นเดียวกับการห้ามการสอนในศาสนาหนึ่งหรือระบบความเชื่อหนึ่งโดยเฉพาะ เว้นแต่จะมีการไม่ยกเว้นไม่แบ่งแยกและทางเลือก
คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมตีความกติกาฯ ว่ายังกำหนดให้รัฐเคารพเสรีภาพทางวิชาการของเจ้าหน้าที่และนักเรียน เนื่องด้วยเป็นสิ่งสำคัญสำหรับกระบวนการการศึกษา คณะกรรมาธิการฯ ยังพิจารณาว่าการลงโทษทางกายในโรงเรียนขัดกับหลักการสำคัญในศักดิ์ศรีของแต่ละบุคคลของกติกาฯ
ข้อ 14 แห่งกติกาฯ กำหนดให้ภาคีซึ่งยังไม่ได้จัดระบบการศึกษาขั้นประถมภาคบังคับแบบให้เปล่า จัดทำแผนปฏิบัติการโดยละเอียดเพื่อให้เกิดความคืบหน้า "ภายในระยะเวลาที่สมเหตุสมผล"
สิทธิที่จะมีส่วนร่วมทางวัฒนธรรม
ข้อ 15 แห่งกติกาฯ รับรองสิทธิของทุกคนที่จะมีส่วนร่วมในชีวิตวัฒนธรรม อุปโภคสิทธิประโยชน์แห่งความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ และได้รับสิทธิประโยชน์จากการคุ้มครองผลประโยชน์ทางด้านศีลธรรมและวัตถุอันเกิดจากการผลิตทางวิทยาศาสตร์ วรรณกรรม หรือศิลปกรรมซึ่งตนเป็นผู้สร้างสรรค์ ข้อความหลังนี้บางครั้งถูกมองว่ากำหนดการคุ้มครองทรัพย์สินทางปัญญา แต่คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมตีความว่าเป็นการคุ้มครองสิทธิทางศีลธรรมของผู้สร้างสรรค์และ "ประกาศคุณลักษณะส่วนบุคคลภายในของทุกผลงานสร้างสรรค์จากจิตใจมนุษย์ และรับรองความเชื่อมโยงระหว่างผู้สร้างสรรค์กับผลงานสร้างสรรค์ของพวกเขาอย่างคงทน" ข้อความนี้จึงกำหนดให้ภาคีเคารพสิทธิของผู้ประพันธ์ที่จะได้รับการรับรองว่าเป็นผู้สร้างสรรค์ผลงาน สิทธิทางวัตถุถูกตีความว่าเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ และ "ไม่จำเป็นต้องขยายเวลาเกินทั้งช่วงชีวิตของผู้ประพันธ์"
ภาคียังต้องดำเนินการเพื่อสนับสนุนการอนุรักษ์ พัฒนาและเผยแพร่ซึ่งวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม, "เคารพเสรีภาพซึ่งขาดไม่ได้แก่การวิจัยทางวิทยาศาสตร์และกิจกรรมสร้างสรรค์" และสนับสนุนสัญญาระหว่างประเทศและความร่วมมือกันในสาขาเหล่านั้น
ข้อสงวนสิทธิ
ภาคีส่วนหนึ่งได้สงวนสิทธิและประกาศเชิงตีความถึงการนำกติกาฯ ไปปฏิบัติ
บังกลาเทศ ตีความวรรคการกำหนดการปกครองด้วยตัวเองในข้อ 1 ว่า ใช้กับบริบททางประวัติศาสตร์ของลัทธิล่าอาณานิคม มันยังสงวนสิทธิที่จะตีความสิทธิแรงงานในข้อ 7 และ 8 และวรรคไม่เลือกปฏิบัติในข้อ 2 และ 3 ภายในบริบทของรัฐธรรมนูญและกฎหมายในประเทศ
เบลเยียม ตีความการไม่เลือกปฏิบัติเกี่ยวกับเชื้อชาติกำเนิดว่า "แสดงนัยการผูกมัดต่อรัฐอย่างไม่จำเป็น ซึ่งรับประกันสิทธิแก่ชาวต่างชาติโดยอัตโนมัติเช่นเดียวกับสัญชาติตนอยู่แล้ว คำดังกล่าวควรเข้าใจว่าหมายถึง การกำจัดพฤติกรรมไร้เหตุผล แต่มิใช่ความแตกต่างในการปฏิบัติอันตั้งอยู่บนการพิจารณาอย่างมีจุดประสงค์และมีเหตุผล ในความสอดคล้องกันกับหลักการซึ่งมีอยู่ทั่วไปในสังคมประชาธิปไตย"
จีน ห้ามสิทธิแรงงานในข้อ 8 ในแบบที่สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญและกฎหมายภายในประเทศ
อียิปต์ ยอมรับกติกาฯ เฉพาะขอบเขตที่ไม่ขัดต่อกฎหมายชารีอะฮ์อิสลาม ชารีอะฮฺเป็น "บ่อเกิดหลักของตัวบทกฎหมาย" ภายใต้มาตรา 2 ของทั้งรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1973 ที่งดไป และคำประกาศรัฐธรรมนูญเฉพาะกาล ค.ศ. 2011
ฝรั่งเศส มองกติกาฯ ว่าเป็นการส่งเสริมกฎบัตรสหประชาชาติ และสงวนสิทธิที่จะปกครองการเข้าถึงการจ้างงาน สวัสดิการสังคม และประโยชน์อื่น ๆ ของคนต่างด้าว
อินโดนีเซีย ตีความวรรคการกำหนดการปกครองด้วยตนเองภายในขอบเขตของกฎหมายระหว่างประเทศอื่น และไม่ใช้กับบุคคลภายในรัฐชาติที่มีเอกราช
ไอร์แลนด์ สงวนสิทธิในการสนับสนุนภาษาไอริช
ญี่ปุ่น สงวนสิทธิไม่ผูกพันที่จะนำการศึกษาขั้นมัธยมและขั้นอุดมแบบให้เปล่ามาใช้แบบค่อยเป็นค่อนไป
คูเวต ตีความวรรคการไม่เลือกปฏิบัติตามข้อ 2 และ 3 ภายในรัฐธรรมนูญและกฎหมายของประเทศ และสงวนสิทธิการเข้าถึงสวัสดิการสังคมเฉพาะแก่ชาวคูเวต นอกจากนี้ ยังสงวนสิทธิห้ามการหยุดงานประท้วง
เม็กซิโก ตีความสิทธิแรงงานตามข้อ 8 ภายในบริบทแห่งรัฐธรรมนูญและกฎหมายของประเทศ
นิวซีแลนด์ สงวนสิทธิไม่ปฏิบัติตามข้อ 8 (สิทธิการจัดตั้งและเข้าร่วมสหภาพการค้า) ตราบเท่าที่มาตรการที่มีอยู่ ซึ่งขณะนั้นรวมถึงสหภาพแรงงานบังคับและการอนุญาโตตุลาการข้อพิพาทที่ได้รับการสนับสนุน ซึ่งเข้ากันไม่ได้กับข้อ 8 ของกติกาฯ
นอร์เวย์ สวนสิทธิการหยุดงานประท้วง เพื่ออนุญาตการอนุญาโตตุลาการข้อพิพาทแรงงานบางอย่างโดยบังคับ
ปากีสถาน ได้สงวนสิทธิทั่วไปในการตีความกติกาฯ ภายใต้กรอบของรัฐธรรมนูญ
ไทย ตีความสิทธิการกำหนดสิทธิการปกครองด้วยตนเองภายใต้กรอบของกฎหมายระหว่างประเทศอื่น
ตรินิแดดและโตเบโก สงวนสิทธิจำกัดสิทธิการหยุดงานประท้วงของผู้ประกอบอาชีพสำคัญ
ตุรกี จะตีความกติกาฯ ภายใต้บังคับแห่งกฎบัตรสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังสงวนสิทธิการตีความและนำสิทธิของผู้ปกครองในการเลือกและจัดตั้งสถาบันการศึกษาไปปฏิบัติในแบบที่เข้ากันได้กับรัฐธรรมนูญ
สหราชอาณาจักร มองกติกาฯ ว่าเป็นส่งเสริมกฎบัตรสหระชาชาติ และได้สงวนสิทธิหลายประการต่อดินแดนโพ้นทะเลของประเทศ
สหรัฐอเมริกา - องค์การนิรโทษกรรมสากลเขียนว่า "สหรัฐอเมริกาลงนามกติกาใน ค.ศ. 1979 ภายใต้รัฐบาลคาร์เตอร์ แต่ไม่ถูกผูกพันเต็มที่กระทั่งมีการให้สัตยาบัน ด้วยเหตุผลทางการเมือง รัฐบาลคาร์เตอร์มิได้ผลักดันการทบทวนกติกาฯ ที่จำเป็นจากวุฒิสภา ซึ่งต้องให้ "คำแนะนำและการยินยอม" ก่อนที่สหรัฐอเมริกาสามารถให้สัตยาบันสนธิสัญญาได้ รัฐบาลเรแกนและจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ถือมุมมองว่าสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมไม่ใช่สิทธิโดยแท้จริง แต่เป็นเพียงเป้าหมายทางสังคมอันพึงปรารถนาเท่านั้น และดังนั้นจึงไม่ควรเป็นวัตถุประสงค์ของสนธิสัญญาผูกพัน รัฐบาลคลินตันมิได้ปฏิเสธธรรมชาติของสิทธิเหล่านี้ แต่ไม่พบว่ามีประโยชน์ทางการเมืองในการเข้าต่อสู้กับวุฒิสภาในเรื่องกติกาฯ รัฐบาลจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ตามรอยมุมมองของรัฐบาลบุชก่อนหน้านี้" มูลนิธิมรดก ถึงความคิดอนุรักษนิยมที่สำคัญ โต้แย้งว่า การลงนามกติกาฯ จะเป็นการผูกมัดการนำนโยบายที่มูลนิธิคัดค้านมาใช้ เช่น ประกันสุขภาพถ้วนหน้า
พิธีสารเลือกรับ
พิธีสารเลือกรับกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรมเป็นความตกลงเสริมต่อกติตาฯ ซึ่งเปิดให้ภาคีรับรองอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมเพื่อพิจารณาคำร้องทุกข์จากปัจเจกบุคคล
พิธีสารเลือกรับฯ ได้รับการลงมติรับโดยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เปิดให้ลงนามเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2552 และจนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 มีภาคีลงนาม 38 ประเทศ และให้สัตยาบันแล้ว 4 ประเทศ พิธีสารฯ จะมีผลใช้บังคับเมื่อภาคีให้สัตยาบันครบ 10 ประเทศ
คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
คณะกรรมาธิการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เป็นหน่วยงานซึ่งประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชน ซึ่งได้รับมอบหมายให้เฝ้าตรวจการนำกติกาฯ ไปปฏิบัติ ประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านสิทธิมนุษยชนอิสระ 18 คน เลือกตั้งมาดำรงตำแหน่งสมัยละสี่ปี โดยมีสมาชิกครึ่งหนึ่งเลือกตั้งทุกสองปี
ไม่เหมือนกับหน่วยงานเฝ้าตรวจสิทธิมนุษยชนอื่น คณะกรรมาธิการฯ มิได้จัดตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาที่ตนดูแล แต่ถูกจัดตั้งขึ้นโดยสภาเศรษฐกิจและสังคมหลังความล้มเหลวของหน่วยงานเฝ้าตรวจสองหน่วยงานก่อนหน้า
รัฐภาคีทั้งหมดถูกกำหนดให้ส่งรายงานเป็นประจำต่อคณะกรรมาธิการฯ เป็นสรุปย่อมาตรการกฎหมาย ตุลาการ นโยบายหรือมาตรการอื่นซึ่งรัฐได้ดำเนินเพื่อนำสิทธิที่ยืนยันในกิตกาฯ ไปปฏิบัติ รายงานฉบับแรกมีกำหนดภายในสองปีของการให้สัตยาบันกติกาฯ ส่วนรายงานหลังจากนั้นมีกำหนดทุกห้าปี คณะกรรมาธิการฯ ตรวจสอบรายงานแต่ละฉบับและหยิบยกความกังวลและการแนะนำของตนแก่รัฐภาคีในรูปของ "ข้อสังเกตเชิงสรุป"
โดยแบบคณะกรรมาธิการฯ ประชุมกันทุกเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายนในกรุงเจนีวา
ประเทศบูร์กินาฟาโซในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 3
{{กล่องข้อมูล ถนน
ทล.3501 ใน อ.ป่าโมก จ.อ่างทอง
ทล.พ.6 ในอำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ถนนรังสิต-นครนายก ในอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
ถนนลำลูกกา ในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
ถนนสุวินทวงศ์ ในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
ทล.พ.7 ในอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ
ถนนตำหรุ-บางพลี ในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ถนนแพรกษา ในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ถนนสุขุมวิท ในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ถ.สุขสวัสดิ์ ใน อ.พระสมุทรเจดีย์ จ.สมุทรปราการ
ทางพิเศษประจิมรัถยา ในเขตตลิ่งชัน/ทวีวัฒนา กรุงเทพฯ
ทล.พ.81 / ถ.รัตนาธิเบศร์ ใน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี
ถ.บางบัวทอง-สุพรรณบุรี / ทล.345 ใน อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี
ถ.ปทุมธานี-บางเลน ใน อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี
ทางพิเศษอุดรรัถยา ใน อ.บางไทร จ.อยุธยา
ทล.พ.6 ใน อ.บางปะอิน จ.อยุธยา
ทางหลวงพิเศษหมายเลข 91 หรือ ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 3 เป็นโครงการทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายหลัก มีระยะทางยาว 245 กิโลเมตร ทางสายนี้เป็นโครงข่ายทางหลวงที่มีความสำคัญในการพัฒนาเส้นทางคมนาคมขนส่งกับพื้นที่บริเวณภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออก แก้ไขปัญหาการจราจรติดขัดคับคั่งบนถนนกาญจนาภิเษก และในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ถนนสายนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 2 และ ทางหลวงเอเชียสาย 123 โดยผ่าน 7 จังหวัดดังนี้
ช่วงสุพรรณบุรี - ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32
จุดเริ่มต้นของแนวเส้นทางอยู่บริเวณตำบลดอนตาล อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มุ่งหน้า ทางทิศตะวันออก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 บริเวณตำบลหนองน้ำใหญ่ อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และมุ่งหน้าทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3454 และตัดข้ามแม่น้ำน้อย บริเวณตำบลอมฤต อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จากนั้นตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3501 และข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ตำบล ป่าโมก อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง มุ่งหน้าต่อทางทิศตะวันออกตัดผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 ที่ตำบลบางปลากด อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง จากนั้นมุ่งหน้าสู่ทิศ ตะวันออกเฉียงเหนือ จนไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 - ถนนรังสิต-นครนายก
จุดเริ่มต้นของแนวเส้นทางอยู่บริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ที่ตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกไปตัดกับถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 (บางปะหัน-เจ้าปลุก) แล้วมุ่งสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้เล็กน้อยจนตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3013 (ทล.347-นครหลวง) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3467 (นครหลวง-ท่าเรือ) และตัดข้ามแม่น้ำป่าสัก บริเวณ ตำบลแม่ลา อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ตัดกับ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2008 (ทล.33-บ้านปากแรด) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 5026 (ทช.3008-บ้านตลาด) ก่อนที่ แนวเส้นทางจะเบี่ยงลงใต้เล็กน้อยและตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33(บางปะหัน-โคกแดง) ที่ตำบลภาชี อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มุ่งหน้าต่อทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ตัดผ่าน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3027 (ทล.329-บ้านดอนข่อย) และหมายเลข 3012 (บ้านชายสิงห์-บ้านท่าหิน) ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางไปยังทิศ ใต้เล็กน้อยและตัดกับถนนทางหลวงหมายเลข 3043 (อุทัย-หนองตาโล่) และทางหลวงพิเศษหมายเลข 6 ที่ตำบลโพธิ์สาวหาญ อำเภออุทัย และมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้เข้าสู่ จังหวัดสระบุรี ผ่านอำเภอหนองแค และเข้าสู่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอีกครั้งที่ อำเภอวังน้อย ก่อนตัด กับถนนพหลโยธิน (ต่างระดับบางปะอิน-หนองแค) ที่ตำบลสนับทึบ อำเภอวังน้อย จากนั้นมุ่ง หน้าสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้เข้าสู่ จังหวัดปทุมธานี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1021 (ทล.1-ทล.3261) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3261 (คลอง 10-หนองเสือ) ก่อนที่จะเปลี่ยนทิศทางไปทางทิศใต้ จนไปสิ้นสุดแนวเส้นทางที่ถนนรังสิต-นครนายก ที่ตำบลบึงสนั่น อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
ช่วงถนนรังสิต-นครนายก - ถนนเทพรัตน
จุดเริ่มอยู่บริเวณถนนรังสิต-นครนายก ที่ตำบลบึงสนั่น อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี มุ่งหน้าสู่ทิศใต้จนตัดกับถนนลำลูกกา (ลำลูกกา-คลอง16) และมุ่งหน้าสู่ทิศใต้เข้าสู่ กรุงเทพมหานคร ตัดผ่านถนนมิตรไมตรีและถนนเลียบวารี บริเวณแขวงคู้ฝั่งเหนือ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร แล้วมุ่งหน้าสู่ทิศใต้ค่อนไปทางทิศตะวันออก เล็กน้อยตัดถนนทางหลวงหมายเลข 304 (แยกเข้ามีนบุรี-คลองหลวงแพ่ง) และตัดผ่านถนนฉลองกรุง จากนั้นมุ่งหน้าลงทิศใต้ค่อนไปทางตะวันออกผ่านเขตหนองจอก ก่อนแนวเส้นทางจะเปลี่ยนไปทางทิศใต้ บริเวณแขวงขุมทอง เขตลาดกระบัง และมาตัดกับถนนหลวงแพ่ง ก่อนเข้าสู่ จังหวัดสมุทรปราการ และ เข้าตัดกับถนนทางหลวงหมายเลข 7 (แขวงคลองสองต้นนุ่น-พิมพา) ที่ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นมุ่งหน้าสู่ทางทิศใต้ จนไปสิ้นสุดแนวเส้นทางที่ถนนทางหลวงหมายเลข 34 (ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-บางวัว) ที่ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ โดยเส้นทางในช่วงนี้จะสร้างในรูปแบบสะพานบกทั้งหมด เนื่องจากก่อสร้างบนพื้นที่ลุ่มดินเหนียว
ถนนเทพรัตน - ถนนพระรามที่ 2
จุดเริ่มต้นของแนวเส้นทางอยู่บริเวณถนนเทพรัตน (ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-บางวัว) ที่ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ โดยแนวเส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศใต้ตัดกับ ทางหลวงหมายเลข 3268 (บางพลี-บางบ่อ) จากนั้นแนวเส้นทางเข้าสู่เขตพื้นที่ อำเภอบางบ่อ ตำบลบางเพรียง แล้วเปลี่ยนทิศทางไปทางทิศตะวันตก เข้าสู่เขตพื้นที่ อำเภอบางพลี ที่ตำบลบางปลา แนวเส้นทางตัดกับทางหลวงหมายเลข 3256 (บางปู-บางพลี) ที่ตำบลบางปลา จากนั้นแนวเส้นทางเข้าสู่อำเภอเมืองสมุทรปราการ โดยแนวเส้นทางมุ่งขนานกับถนนท้องถิ่น สป.ก. 16-001 (ถนนแพรกษา) ที่ตำบลแพรกษาใหม่ แนวเส้นทางเบี่ยงไปมุ่งหน้าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ผ่านตำบลแพรกษา จากนั้น แนวเส้นทางตัดกับทางหลวงหมายเลข 3 (แบริ่ง-ท้ายบ้าน) ที่ตำบลท้ายบ้านใหม่ แนวเส้นทางเบี่ยงไป ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ก่อนข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา ที่ตำบลท้ายบ้าน แนวเส้นทางมุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เข้าสู่อำเภอพระสมุทรเจดีย์ โดยแนวเส้นทางขนานกับทางหลวงหมาย 3243 (ทางเข้าวัดแหลมฟ้าผ่า) ผ่านตำบลแหลมฟ้าผ่า ตำบลนาเกลือ จากนั้นแนวเส้นทางผ่านแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร แนวเส้นทางเข้าสู่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร โดยแนวเส้นทางผ่าน ตำบลพันท้ายนรสิงห์ ตำบลโคกขาม ตำบลบางหญ้าแพรก และข้ามแม่น้ำท่าจีน ผ่านตำบลท่าจีน ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบ้านบ่อ จากนั้นแนวเส้นทางเบี่ยงมุ่งสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ที่ตำบลบางโทรัด และสิ้นสุดเส้นทางที่แนวเส้นทางที่ทางหลวงหมายเลข 35 (สะพานข้ามแม่น้ำท่าจีนฝั่งตะวันตก-นาโคก) ที่ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
ช่วงถนนพระรามที่ 2 - นครปฐม
จุดเริ่มต้นของแนวเส้นทาง อยู่บริเวณถนนพระรามที่ 2 (ดาวคะนอง-วังมะนาว) ที่ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือผ่านคลองท่าแร้ง ก่อนที่แนวเส้นทางจะเปลี่ยนไปทางทิศเหนือตัดกับถนนทางหลวงหมายเลข 375 (บ้านบ่อ-ลำลูกบัว) ที่ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มุ่งหน้าต่อไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนทางหลวงชนบทหมายเลข สค. 301 (บ้านแพ้ว-กระทุ่มแบน) ตำบลหลักสาม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร จากนั้นมุ่งหน้าต่อเข้าสู่ จังหวัดนครปฐม ตัดผ่านทางหลวงหมายเลข 1037 (ถนนคลองทางหลวง) จนไปสิ้นสุดที่บริเวณแนวเส้นทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองสายเชียงราย-นราธิวาส MR1 ช่วงนครปฐม-สุพรรณบุรี ที่ตำบลบางระกำ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม <!-- ทางแยกไม่แน่นอน เพราะยังไม่มีการก่อสร้าง
เฉา เยว่
'''เฉา เยว่ ''' (เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ประเภทหญิง 400 เมตร ท่าฟรีสไตล์ และเอเชียนเกมส์ 2014 ประเภทหญิง 4 x 200 เมตร ท่าฟรีสไตล์ ซึ่งได้รับเหรียญทอง
ปีเตอร์ เคลลี่ (นักการเมืองไอร์แลนด์)
ปีเตอร์ เคลลี่ (17 สิงหาคม ค.ศ. 1944 – 2 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองไอร์แลนด์  ซึ่งเคลลี่ได้รับการเลือกตั้งตั้งแต่ปี 2002 แต่แพ้การเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2011 ปีเตอร์ เคลลี่เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2019
โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2516 มีชื่อชั่วคราวว่า โรงเรียนสารคามพิทยาคม (สาขาอำเภอเชียงยืน) โดยอาศัยโรงเรียนบ้านเชียงยืน (เชียงยืนวิทยา) เป็นสถานที่ชั่วคราวมี นายบุญเพ็ง คำแท่ง รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ปีการศึกษา 2516 เปิดทำการสอนมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน
เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2517 กระทรวงศึกษาธิการ โดย นายอภัย จันทวิมล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ลงชื่อในประกาศแต่งตั้งเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2517 ให้โรงเรียนนี้มีชื่อว่า โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม โดยมี นายสำเริง วรรณศรี ปฏิบัติหน้าที่เป็นครูใหญ่
ในปีการศึกษา 2519 ถึง 2524 โรงเรียนได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนถาวร หลังที่ 1 2 3 และ 4 และในปีการศึกษา 2543 โรงเรียนได้รับงบประมาณจากกรมสามัญศึกษาก่อสร้างอาคารหอประชุม โรงอาหาร
วันที่ 13 พฤษภาคม 2545 สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้อนุมัติการจัดตั้งสมาคมศิษย์เก่าเชียงยืนพิทยาคม อีก 1 สมาคม
ปี 2546 ได้รับคัดเลือกเป็นโรงเรียนในฝัน และได้รับคัดเลือกเป็นโรงเรียนเร่งสู่ฝัน ในปี พ.ศ. 2547 จึงได้รับการประเมินรับรอง จากกระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนต้นแบบโรงเรียนในฝันตามโครงการหนึ่งอำเภอหนึ่งโรงเรียนในฝันในปีถัดมา
ปี 2551 เป็นโรงเรียนต้นแบบการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน
และได้รับการคัดเลือกจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ให้ร่วมโครงการ UNIT NET โดยการร่วมมือของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยขอนแก่น เชื่อมต่อสัญญาณอินเทอร์เน็ต ความเร็วสูงสุด 100 MB มาที่โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม เพื่อรองรับการใช้บริการของนักเรียนและชุมชน
ในปีการศึกษา 2556 ได้เข้าร่วมโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ สำหรับพัฒนาและส่งเสริมผู้ที่มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์และเทคโนโลยี ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ตามแนวทาง สสวท. และ สอวน. และได้รับการคัดเลือกจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ให้เป็นโรงเรียนต้นแบบในฝันพัฒนาสู่มาตรฐานสากล อีกทั้งในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2556 โรงเรียนได้รับความอนุเคราะห์จากผู้ปกครอง นักเรียน และครู สมาคมศิษย์เก่า สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม ร่วมกันจัดผ้าป่าในงานครบรอบ 40 ปี ของโรงเรียนเชียงยืนพิทยาคม เพื่อจัดสร้างหอประชุมอิสานอาเซียน
อาคาร สถานที่
ประกอบด้วยอาคารเรียนถาวร 4 หลัง อาคารหอประชุม โรงอาหาร อนุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล สนามตะกร้อ ศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมไทย ศูนย์ ICT สวนป่าและศาลาปฏิบัติธรรม
หลักสูตร
โรงเรียนเชียงยืนพิทยาคมเปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
ยันเดเระ ซิมูเลเตอร์
ยันเดเระ ซิมูเลเตอร์ (Yandere Simulator) เป็นเกมแนวลอบฆ่า, แอ็กชัน โดยผลิตและวางจำหน่ายโดย Yandere Dev ผู้พัฒนาเกมชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น โดยใช้โปรแกรม Unity ในการสร้างและตัวเกมได้ปล่อย ศัตรูหัวใจตัวที่ 1 ออกมาแล้ว
เนื้อเรื่อง
อายาโนะ ไอชิ (Ayano Aishi) หรือ ยันจัง (Yan-Chan / Yandere Chan) เด็กนักเรียนสาวคนหนึ่งที่มีความแตกต่างจากคนอื่นคือเธอนั้นไร้ความรู้สึกจนกระทั่งได้พบกับ ทาโร่ ยามาดะ (Taro Yamada) หรือ รุ่นพี่ (Senpai) เด็กนักเรียนหนุ่มที่อยู่โรงเรียนเดียวกันกับเธอ เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ ความรู้สึกเมื่อเธอพบกับรุ่นพี่ครั้งแรกนั้นเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิตเลย หลังจากนั้นเธอได้คอยแอบตามรุ่นพี่ไปทุกครั้งที่มีโอกาสและแอบตามไปเก็บสิ่งของต่างๆที่รุ่นพี่ไม่ใช้แล้ว และวันหนึ่งเธอได้รับข้อความจากหญิงสาวนิรนาม โดยเธอกล่าวว่าเธอนั้นเห็นอายาโนะแอบตามติดยามาดะ แต่อายาโนะก็ไม่มีทีท่ากับการที่มีผู้อื่นรู้ความลับของเธอ หญิงสาวนิรนามบอกว่าเธอไม่ได้มีปัญหาอะไรกับนิสัยโรคจิตของอายาโนะ แต่เธอมาเพื่อบอกข้อมูลกับอายาโนะว่ามีหญิงสาวที่กำลังตกหลุมรักรุ่นพี่ที่อายาโนะแอบรักอยู่เหมือนกัน ชื่อของหญิงสาวคนนั้นคือ โอซานะ นาจิมิ (Osana Najimi) เธอเป็นสาวซึนเดเระ เธอหวังจะใช้เรื่องเล่าตำนานของโรงเรียนที่ว่าถ้าสารภาพรักใต้ต้นซากุระในโรงเรียนในศุกร์ เธอจะสมหวังในรัก และหญิงสาวนิรนามได้กล่าวว่าคงจะเป็นการดีถ้าเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับโอซานะ อายาโนะเริ่มสงสัยว่าบุคคลที่เธอกำลังคุยอยู่ด้วยเป็นใครกันแน่ จึงได้ซักถามหญิงสาวนิรนามไป หญิงสาวนิรนามกล่าวว่าเธอคือ อินโฟจัง (Info-Chan) อายาโนะ นึกขึ้นได้ว่าเธอคือคนที่เป็นที่กล่าวขานในโรงเรียนว่าเป็นผู้ที่คอยแบล็คเมล์เด็กนักเรียนสาวในโรงเรียน และขายรูปถ่ายกางเกงในของนักเรียนหญิงในโรงเรียนให้กับพวกเด็กผู้ชาย ไม่มีใครที่รู้ว่าตัวตนจริงๆของเธอนั้นคือใคร อินโฟจังกล่าวว่าถ้าอายาโนะต้องการความช่วยเหลือจากเธอไม่ว่าจะเป็นทางด้านสิ่งของหรือข้อมูลต่างๆ เธอก็จะช่วยเหลือเท่าที่เธอสามารถทำได้โดยแลกกับรูปถ่ายกางเกงในของเด็กนักเรียนหญิงในโรงเรียน หรือถ้าต้องการรู้ข้อมูลของบุคคลในโรงเรียนก็ให้เธอถ่ายรูปหน้าของบุคคลที่เธออยากรู้และส่งมาให้เธอและเธอจะบอกข้อมูลทุกอย่างที่เธอรู้ให้กับอายาโนะ อายาโนะได้ตอบกลับอินโฟจังไปว่าเธอนั้นเป็นคนที่น่ารังเกียจจริงๆ แต่ก็โดนอินโฟจังสวนกลับมาว่าเธอก็เป็นโรคจิตที่คอยตามผู้ชายเหมือนกัน และได้ส่งข้อความสุดท้ายมาว่าถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือให้ส่งข้อความมาหาเธอ แต่ถ้าไม่ก็ไม่ต้องติดต่อเธออีกเลย ก่อนจะบอกว่าอายาโนะมีเวลา 1 สัปดาห์ก่อนที่รุ่นพี่สุดที่รักของเธอนั้นจะตกไปเป็นของโอซานะและเธอหวังว่าเธอจะได้เห็นโอซานะทรมานจากสิ่งที่อายาโนะกำลังจะทำ
AA
AA Aa หรือ aa สามารถหมายถึง
เฉิน เยเจีย
เฉิน เยเจีย (เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2001) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2017  ประเภทหญิง 1500 เมตร ท่าฟรีสไตล์
เครื่องฉีดอีพิเนฟรินอัตโนมัติ
เครื่องฉีดอีพิเนฟรินอัตโนมัติเป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างหนึ่ง ใช้สำหรับฉีดยาอีพิเนฟรินในขนาดที่กำหนดเอาไว้แล้วเข้าสู่ร่างกายแบบอัตโนมัติ ส่วนใหญ่ใช้สำหรับรักษาแอนาฟิแล็กซิสหรือภาวะแพ้รุนแรง
EpiPen เป็นอุปกรณ์ชนิดนี้แบบหนึ่ง พัฒนามาจากอุปกรณ์ ComboPen รุ่น Mark I NAAK ซึ่งพัฒนาโดยกองทัพสหรัฐอเมริกาเพื่อรักษาภาวะถูกสารพิษทำลายประสาทในกรณีสงครามที่มีการใช้อาวุธเคมี
เมืองหมอกใหม่
หมอกใหม่ (ໝອກໃໝ່) เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเชียงขวางในภาคเหนือตอนกลางของประเทศลาว
Protospongiidae
Protospongiidae เป็นซากดึกดำบรรพ์ของวงศ์ฟองน้ำที่อยู่ในอันดับ Reticulosa
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
ววาดือสวัฟ ราตช์กีแยวิตช์
ววาดือสวัฟ ราตช์กีแยวิตช์ (28 มกราคม ค.ศ. 1885 – 6 มิถุนาย ค.ศ. 1947) เป็นชาวโปแลนด์ที่เป็นนักการเมือง นักกฎหมาย นักการทูต และประธานาธิบดีคนแรกของรัฐบาลพลัดถิ่นโปแลนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1939 จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1947 เขาได้เป็นประมุขแห่งรัฐที่เป็นที่ยอมรับระดับสากล และรัฐบาลพลัดถิ่นได้รับการยอมรับว่าเป็นความต่อเนื่องของรัฐบาลโปแลนด์ในปี ค.ศ. 1939
18851947
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (แวนคูเวอร์ เวอร์ชั่น)
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (NWA World Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมของNational Wrestling Alliance(NWA) เวอร์ชันของ แวนคูเวอร์ ตั้งแต่ปี 1966 - 1967
ไททัน (เทพปกรณัม)
เทพไททัน เป็นเทพสิบสององค์ที่เรืองอำนาจในช่วงยุคทอง (Golden Age) และถูกล้มล้างอำนาจไปโดยเทพโอลิมปัส (Olympian)
เทพไททันตามตำนานของชาวกรีก
ตามตำนานของชาวกรีกเป็นเทพรุ่นเก่าซึ่งถูกชิงอำนาจไปโดยเหล่าเทพโอลิมเปียน เหล่าเทพไททันเป็นบุตรของไกอา และยูเรนัส มีจำนวน 12 องค์ คือ 1.โอเชียนัส 2.โคไออัส 3.ไครอัส 4.ไฮเพอเรียน 5.ไออาพีทัส 6.ไธอา 7.รีอา 8.ธีมิส 9.นีโมซินี 10.ฟีบี 11.ทีธิส และ 12.โครนอส และในภายหลังได้มีการเพิ่ม ไดโอนี เข้ามาเป็นเทพีไททันองค์ที่ 13 ด้วย
โครนอสผู้เป็นบุตรองค์สุดท้องอาสาที่จำทำการกบฏนี้ และล้มล้างอำนาจของยูเรนัสได้สำเร็จ โครนัสจึงได้ชักชวนเหล่าเทพไททันอื่น ๆ ให้ขึ้นมาครอบครองพื้นพิภพ แต่ไม่ยอมช่วยเหล่าอสุรกายอัปลักษณ์ที่เป็นลูกตนอื่น ๆ ของไกอาขึ้นมาด้วย ไกอาจึงสาปแช่งให้โครนัสต้องถูกลูกของตนยึดอำนาจเช่นเดียวกับที่โครนัสได้ทำกับยูเรนัส คำสาปของไกอาประสบผลเมื่อเทพโอลิมเปียนได้ถือกำเนิดขึ้นและยึดอำนาจจากโครนัส
เทพไททันตามตำนานของชาวเพลาสเกียน
ตามตำนานของชาวเพลาสเกียนเทพไททันเป็นเทพรุ่นแรก มีอำนาจเหนือดวงดาวต่าง ๆ ในจักรวาล ถูกสร้างขึ้นโดยเทพียูริโนมี (Eurynome) มีจำนวนทั้งหมด 12 องค์ คือ 1.เทพีไธอา 2.เทพไฮเพอเรียน 3.เทพีฟีบี 4.เทพแอตลาส 5.เทพีไดโอนี 6.เทพไครอัส 7.เทพีธีมิส 8.เทพยูริมีดอน 9.เทพีทีธิส 10.เทพโอเชียนัส 11.เทพีรีอา 12.เทพโครนอส
โดยเทพีไธอาและเทพไฮเพอเรียนครอบครองดวงอาทิตย์ เทพีฟีบีและเทพแอตลาสครอบครองดวงจันทร์ เทพีไดโอนีและเทพไครอัสครอบครองดาวพุธ เทพีธีมิสและเทพยูริมีดอนครอบครองดาวพฤหัสบดี เทพีทีธิสและเทพโอเชียนัสครอบครองดาวศุกร์ และเทพีรีอาและเทพโครนอสครอบครองดาวเสาร์
ปินากี ฐากุร
ปินากี ฐากุร (পিনাকী ঠাকুর; 21 เมษายน ค.ศ. 1959 — 3 มกราคม ค.ศ. 2019) เป็นกวีชาวเบงกอล
ประวัติ
ฐากุรเกิดที่รัฐเบงกอลตะวันตก เรียนวิศวกรรมศาสตร์ แต่มีความหลงใหลในการแต่งบทกวี กวีบทแรกของฐากุรได้รับการเผยแพร่ลงนิตยสาร อูซินนาร์ในปี ค.ศ. 1974   ฐากุรเสียชีวิตจากโรคมาลาเรียในสมองเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 59 ปี
นางงามจักรวาล 1952
นางงามจักรวาล 1952 (Miss Universe 1952) เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 1 จัดขึ้นในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2495 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 30 คนจากทั่วโลก และผู้ที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลคนแรกได้แก่ อาร์มี คูเซลา สาวงามวัย 17 ปี จากประเทศฟินแลนด์
ผู้เข้าประกวด
มี 30 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
เฉิน ย่านย่าน (นักกีฬาว่ายน้ำ)
เฉิน ย่านย่าน (เกิด 5 เมษายน ค.ศ. 1985 ที่ฉางชา, มณฑลหูหนาน) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
งิน คอร์น
งิน คอร์น เป็นนักการเมืองประเทศกัมพูชา  สังกัดพรรคประชาชนกัมพูชา โดยเป็นผู้แทนราษฎรจากพระตะบองในรัฐสภากัมพูชา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003
เฉิน ฉวน
เฉิน ฉวน (, เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1978) เป็นนักระบำน้ำจากประเทศจีน เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
The First Responders
The First Responders (소방서 옆 경찰서) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำลังดำเนินอยู่ นำแสดงโดยคิม แร-ว็อน ซน โฮ-จุน และกง ซึง-ย็อน ซีซั่นแรกออกอากาศทางช่องเอสบีเอสทีวี ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ในขณะที่ซีซั่นที่สองมีกำหนดฉายในช่วงครึ่งหลังของปี ค.ศ. 2023
ซีรีส์เรื่องนี้ยังสตรีมบนDisney+ ในบางภูมิภาคด้วย
เนื้อเรื่องย่อ
การทำงานร่วมกันระหว่างตำรวจ นักดับเพลิง และแพทย์หญิงในสถานีดับเพลิง สถานีตำรวจและสถานีดับเพลิงทำงานร่วมกันระหว่างอาชญากรรม ภัยพิบัติ และเหตุฉุกเฉิน
การคัดเลือกนักแสดง
ในวันเสาร์ที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2022 คิม แร-ว็อน ซน โฮ-จุน และกง ซึง-ย็อนได้รับการยืนยันว่าเป็นนักแสดงนำ
การถ่ายทำ
ในวันพฤหัสบดีที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2022 มีรายงานว่าโปรดิวเซอร์ อี ฮิม-ชาน ซึ่งทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ของ The First Responders เสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 30 มกราคม และครอบครัวของเขาบ่นว่าเป็นเพราะแรงกดดันจากการทำงานหนัก เนื่องจากเหตุการณ์นี้ การถ่ายทำซีรีส์จึงหยุดลงในเดือนกุมภาพันธ์ และกลับมาถ่ายทำต่อในเดือนพฤษภาคม
ประเทศบุรุนดีในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบุรุนดีเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เทศบาลตำบลนิเวศน์
เทศบาลตำบลนิเวศน์ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–12, 16–17 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 14–15 ของตำบลนิเวศน์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านนิเวศน์) ในอำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลนิเวศน์ใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลนิเวศน์ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลนิเวศน์ ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ปัจจุบันในเขตเทศบาลตำบลนิเวศน์มีประชากร 6,729 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลนิเวศน์ประกอบไปด้วย 16 หมู่บ้านในตำบลนิเวศน์ แบ่งเป็นครอบคลุมเต็มพื้นที่ 12 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 3 บ้านเหล่าแถม; หมู่ที่ 4 บ้านท่าเยี่ยม; หมู่ที่ 5 และ 17 บ้านนิคม; หมู่ที่ 6 บ้านชัยคาม; หมู่ที่ 7 และ 16 บ้านประตูชัย; หมู่ที่ 8 บ้านโนนขี้ช้าง; หมู่ที่ 9 บ้านหนองบัว; หมู่ที่ 10 บ้านดอนไผ่; หมู่ที่ 11 บ้านตาเสือ; หมู่ที่ 12 บ้านหนองเดิด และครอบคลุมพื้นที่บางส่วน 4 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 และ 15 บ้านนิเวศน์; หมู่ที่ 2 บ้านจอมพล; หมู่ที่ 14 บ้านธวัชชัย ซึ่งบางส่วนอยู่ในพื้นที่เทศบาลตำบลบ้านนิเวศน์ มีพื้นที่รับผิดชอบ 27.82 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 17,387.5 ไร่
GO
โก (GO / Go), โก! (GO! / Go!) หรือ จี.โอ. (G.O.) สามารถหมายถึง
มอราน-โซนีเย แอมแอ็ส.406
มอราน-โซนีเย แอมแอ็ส.406 (Morane-Saulnier MS.406) เป็นเครื่องบินขับไล่ของฝรั่งเศส พัฒนาและผลิตโดยมอราน-โซนีเย โดยเป็นกำลังหลักของฝรั่งเศสที่มีจำนวนมากที่สุดในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
อีวันกิว
อีวันกิว (Іва́нків, ) เป็นนิคมประเภทเมืองแห่งหนึ่งในแคว้นเคียฟ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแตแตริว เดิมเป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตอีวันกิว แต่ในปัจจุบันเขตนี้ถูกรวมเข้ากับเขตวึฌฮอรอด นิคมนี้มีประชากร 10,191 คน (ประมาณการ ค.ศ. 2021)
อีวันกิวตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของเขตวึฌฮอรอด ระหว่างกรุงเคียฟกับเมืองร้างปรือปิยัจ ห่างจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีลไปทางทิศใต้ 68 กิโลเมตร (42 ไมล์) และห่างจากหมู่บ้านดือจัตกือซึ่งเป็นทางเข้าเขตหวงห้ามเชียร์โนบีลประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) อีวันกิวไม่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติเชียร์โนบีลมากนักเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ
ก็อง ซ็อม-อล
สมเด็จเจ้าฟ้าเวียง ก็อง ซ็อม-อล (គង់ សំអុល; เกิด 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936) เป็นนักการเมืองประเทศกัมพูชา ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักพระราชวัง ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1998  ซึ่งก่อนหน้านี้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรและทรัพยากรธรรมชาติเมื่อปี ค.ศ. 1986 จนถึงปี ค.ศ. 1989 กอง สม อล เป็นผู้แทนราษฎรจากจังหวัดกำปงชนังในรัฐสภากัมพูชา เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1993 เป็นต้นมา
เมืองภูกูด
ภูกูด (ພູກູດ) เป็นอำเภอ (เมือง) ของแขวงเชียงขวางในภาคเหนือตอนกลางของประเทศลาว
เมืองและหมู่บ้าน
ບ້ານມີໄຊ
ตัวแปรสัญญาณ
ตัวแปรสัญญาณ (Transducer) เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่แปลงรูปแบบพลังงานในรูปแบบหนึ่งให้กลายเป็นเป็นพลังงานในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยทั่วไป ตัวแปรสัญญาณจะแปลงสัญญาณในรูปแบบพลังงานหนึ่ง ให้กลายไปสัญญาณในอีกรูปแบบ ตัวแปรสัญญาณสามารถแปลงพลังงานได้กลายรูปแบบ เช่น พลังงานไฟฟ้า, เครื่องกล, แม่เหล็กไฟฟ้า (รวมทั้งแสง), พลังงานเคมี, พลังงานเสียง และ พลังงานความร้อน ตัวแปรสัญญาณปกติจะหมายถึง เซ็นเซอร์ หรือ เครื่องตรวจจับ อันมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในเครื่องมือวัดต่างๆ
เซ็นเซอร์จะใช้ในการตรวจสอบพารามิเตอร์ในรูปแบบหนึ่ง และรายงานในอีกรูปแบบหนึ่งของพลังงาน ซึ่งมักจะเป็นสัญญาณไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เซ็นเซอร์ความดันอาจตรวจจับความดัน (รูปแบบเชิงกลของพลังงาน) และแปลงเป็นกระแสไฟฟ้าสำหรับจอแสดงผลที่เครื่องวัดระยะไกล ตัวแปรสัญญาณมักมีการใช้งานในระบบอัตโนมัติ การวัด และ ระบบควบคุม ที่สัญญาณไฟฟ้าจะถูกแปลงให้เป็นรูปแบบทางกายภาพอื่น อาทิ พลังงาน แรง ทอร์ก แสง การเคลื่อนที่ ฯลฯ กระบวนการนี้มีชื่อเรียกว่า การแปรสัญญาณ (Transduction)