cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กึนเทอร์ คอร์เทิน
เสียชีวิต
แต่เดิมที คอร์เทินได้ถูกฝังศพในอนุสรณ์สถานทันเนนแบร์ก เขาได้ถูกฝังใหม่อีกครั้งที่สุสาน Friedhof Bergstraße ใน Steglitz กรุงเบอร์ลิน หลุมศพของเขายังคงอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้
ชามด์
ชามด์ (Charmed) เป็นรายการโทรทัศน์อเมริกันที่ออกอากาศถึงแปดฤดูกาลที่สถานีโทรทัศน์ The WB ซึ่งอำนวยการสร้างโดย Aaron Spelling เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพี่น้องสามคนซึ่งเป็นแม่มดที่มีอำนาจที่สุดในโลก และเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้เหนือธรรมชาติในชื่อ "สามดรุณี" (หรือ The Charmed Ones) แต่รู้จักในโลกมนุษย์ทั่วไปในครอบครัว Halliwell โดยแต่ละคนควบคุมพลังเวทมนตร์ที่แตกต่าง ซึ่งจะมีอำนาจขึ้นและเกี่ยวพันกับวิถีชีวิตของพวกเขา พวกเธออาศัยอยู่ที่บ้าน Halliwell (หรือ Halliwell Manor) และใช้พลังเหนือธรรมชาติของพวกเธอต่อสู้กับพวก วอร์ล็อก (หรือ Warlock) ปีศาจและพลังอำนาจมืดอื่น ๆ ที่เข้ามารบกวนในย่านแซนแฟรนซิสโก, แคลิฟอร์เนีย
ภาพยนตร์ชุดในรูปแบบนี้เป็นภาพยนตร์ชุดเหนือธรรมชาติในรุ่นสุดท้าย ดั่งเช่น Buffy the Vampire Slayer,  Angel และ Roswell และภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ยังแตกต่างจากเรื่องอื่นโดยการผสมผสานกันในประเภทของภาพยนตร์ชุด (ตั้งแต่สยองขวัญ จินตนาการ ถึงเบาสมอง รวมถึงละครด้านน้ำเน่าอีกด้วย) จนถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่มีรูปแบบที่ไม่เหมือนใคร โดยรวมถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับการจากไปของนักแสดงนำหญิงคนหนึ่งในตอนจบของฤดูกาลที่สามอีกด้วย ในการออกอากาศครั้งแรกของรายการภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้มีจำนวนผู้ชมสูงที่สุดของสถานี The WB ถึง 7.70 ล้านคนในตอนแรกที่ชื่อว่า "Something Wicca This Way Comes" ในวันที่ 7 ต.ค. 1998 ก่อนที่ละคร Smallville จะมาทำลายสถิติด้วยจำนวนคนดูตอนแรกสูงสุดของประวัติศาสตร์สถานี The WB สถิติใหม่ซึ่งกลายเป็นสถิติจนสิ้นสถานีในปี 2006 ที่จำนวนคนดูตอนแรกของสมอลวิลล์ในวันที่ 16 ต.ค. 2001 ที่จำนวน 8.4 ล้านคน
ในการออกอากาศตอนที่ชื่อว่า "Playback's a Witch" ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2006 Charmed กลายเป็นรายการที่แสดงนำโดยนักแสดงหญิงทั้งหมดที่ออกอากาศยาวนานที่สุด ทำลายสถิติเดิมของ Laverne & Shirley ภาพยนตร์ชุดนี้ได้จบลงในวันที่ 21 พฤษภาคม ปีค.ศ. 2006 ในอเมริกา โดยตอนสุดท้ายชื่อ "Forever Charmed" มีคนดูจำนวน 4.49 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนคนดูที่สูงที่สุดในฤดูกาลนั้นโดยนับเป็นหนึ่งในละครหลายเรื่องที่จบพร้อมกับการจากไปของช่อง The WB ที่ไปรวมตัวกับช่อง UPN ในปี 2006 กลายเป็นช่อง The CW โดยมีละครและเรียลลิตี้จากช่อง The WB ที่ยังไปฉายต่อในช่องใหม่นี้คือ Smallville, Supernatural, One tree hill, Gilmore Girls, 7th Heaven และ Beauty and the geek
ทั่วไป
เรื่องราวของ Charmed เริ่มต้นเมื่อพี่น้อง Halliwell — Prudence "Prue", Piper และ Phoebe — ได้พบกันอีกครั้งหกเดือนหลังจากการเสียชีวิตของคุณยายของพวกเธอ โดย Phoebe น้องสาวคนเล็กได้ย้ายกลับเข้ามาอยู่ในบ้าน Halliwell ในแซนแฟรนซิสโกอีกครั้ง โดยเธอได้ค้นพบหนังสือเก่าเล่มหนึ่ง — คัมภีร์แห่งเงามืด (หรือ The Book of Shadows) — ในห้องใต้หลังคา โดยเธอได้อ่านคาถาจากหนังสืออย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้คำทำนายอันเก่าแก่ได้เป็นจริง และในเวลาเดียวกัน สิ่งประหลาดต่าง ๆ ก็ได้เกิดขึ้นรอบตัวของพวกเธอ จนในที่สุด ทำให้พวกเธอรู้ตัวว่า พวกเธอเป็นแม่มด
พวกเขาไม่เพียงแต่ค้นพบว่าตัวเองได้ควบคุมพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น แต่ยังพบว่าพลังนี้ตกทอดมาจากบรรพบุรุษซึ่งเป็นแม่มดที่มีอำนาจ โดยแม่มดคนแรกคือ Melinda Warren ซึ่งได้ควบคุมพลังเหนือธรรมชาติสามอย่าง นั่นก็คือ อำนาจในการเคลื่อนย้ายสิ่งของโดยใช้จิต อำนาจในการหยุดเวลา และอำนาจในการมองเห็นอนาคต แต่เธอกลับถูกเผาทั้งเป็นใน The Salem Witch Trials (ซึ่งเป็นการฆ่าแม่มดในซาเล็ม) แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต เธอได้ทำนายว่าในแต่ละรุ่นของเหล่าเชื้อสาย Warren (โดยภายหลังเปลี่ยนเป็น Halliwell) แม่มดจะมีอำนาจมากขึ้นและมากขึ้น จนถึงการมาถึงของพี่น้องผู้หญิงสามคน ซึ่งจะเป็นแม่มดที่มีอำนาจมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา แม่มดสามคนนี้จะได้พลังสามดรุณี เป็นพลังที่มีอำนาจที่สุด
Prue Halliwell ซึ่งเป็นพี่สาวคนโต ได้รับพลังการเคลื่อนไหวโดยที่ไม่ได้สัมผัสกับวัตถุ (หรือ Telekinesis) และสามารถเคลื่อนสิ่งต่าง ๆ โดยใช้จิตของเธอ โดยพลังการเคลื่อนไหวของเธอในตอนแรกนั้นเกิดขึ้นโดยความโกรธ และเธอใช้ครั้งแรกผ่านทางดวงตา โดยภายหลังเธอสามารถใช้มือในการเคลื่อนสิ่งของได้ เหมือนกับบรรพบุรุษของเธอ Brianna รวมถึงคุณยายของเธอ (โดยสามารถเห็นได้ครั้งแรกในฤดูกาลแรก ชื่อตอนว่า "Out of Sight") โดยภายหลังเธอได้รับพลัง Astral Projection ซึ่งเธอสามารถสร้างตัวของเธอขึ้นมาได้อีก โดยเลือกปรากฏตัวได้ตามที่จิตเธอต้องการ โดยที่ร่างแท้จริงของเธอจะยืนไร้สติอยู่ ในฤดูกาลที่สาม ชื่อตอนว่า "Primrose Empath" ซึ่งเป็นหนึ่งในครั้งสุดท้ายที่เธอได้ใช้พลังนี้ เธอได้สร้างตัวของเธอขึ้นมาอีกร่าง โดยที่ร่างแท้จริงยังมีสติอยู่ได้ อำนาจ Astral Projection ของเธอได้พัฒนาขึ้นจากอำนาจ Telekinesis ของเธอเมื่อเธอต้องการจะอยู่ในที่สองที่พร้อมกัน
Piper เป็นลูกคนกลาง ซึ่งได้รับอำนาจในการหยุดเวลาหรือสิ่งของชั่วคราว (หรือ Time Freeze) หรือเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าการหยุดการเคลื่อนไหวในระดับโมเลกุล (หรือ Molecular Immobilization) โดยในตอนแรก Piper สามารถควบคุมพลังของเธอได้น้อย เธอไม่สามารถหยุดสิ่งของที่อยู่ไกลเกินไปได้ และเธอทำให้สิ่งของหรือปีศาจหยุดได้ในเวลาอันสั้น แต่หลังจากพลังของเธอมีอำนาจมากขึ้น เธอสามารถหยุดสิ่งของที่อยู่ไกลออกไปได้ เธอสามารถหยุดเวลาทุกอย่างในห้องได้ หรือเธอสามารถเลือกที่จะหยุดสิ่งของสิ่งเดียวหรือคน ๆ เดียวได้ และต่อมา ภายหลังจากที่เธอสามารถหยุดเวลาคนหรือปีศาจไว้ เธอสามารถทำให้ร่างการบางส่วนเคลื่อนไหวได้ ซึ่งสามารถใช้กับปีศาจเพื่อการซักถามคำถามได้ Piper ยังสามารถหยุดคนได้เป็นระยะเวลานาน โดยที่เธอไม่ต้องอยู่ในห้องเพื่อคอยทำให้คน ๆ นั้นหยุดเคลื่อนไหวตลอดเวลา โดยภายหลัง เธอได้ทราบว่าอำนาจของเธอนั้นทำงานโดยการหยุดการทำงานในระดับโมเลกุลจนถึงระดับที่วัตถุถูกหยุดเวลาไว้ โดยต่อมาเธอได้พัฒนาพลังของเธอแทนที่จะสามารถทำให้โมเลกุลเคลื่อนที่ช้าลงอย่างเดียว เธอยังสามารถทำให้โมเลกุลเคลื่อนที่เร็วและระเบิดวัตถุนั้น ๆ ซึ่งเรียกว่าการเผาไหม้ในระดับโมเลกุล (หรือ Molecular Combustion) พลังของเธอนั้นถูกกระตุ้นโดยความกลัว ตกใจและประหลาดใจ ในระหว่างที่พลังการระเบิดของเธอนั้นถูกกระตุ้นโดยความโกรธ (ก่อนที่เธอจะสามารถควบคุมพลังของเธอได้ทั้งหมด)
Phoebe ซึ่งเป็นน้องคนเล็กสุด ได้อำนาจในการเห็นนิมิต ซึ่งเป็นอำนาจที่ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ โดยเธอสามารถเห็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต (ภายหลังเธอสามารถเห็นเหตุการณ์ในอดีตได้ด้วย) อำนาจเธอถูกกระตุ้นโดยการจับต้องผู้คนหรือสิ่งของ รวมถึงสิ่งที่ตกเหลือในบริเวณนั้นมีพลังมากพอ ภายหลังอำนาจของเธอมีพลังมากขึ้น โดยเธอสามารถรู้สึกถึงอารมณ์ต่าง ๆ ในนิมิตได้ เช่น เมื่อเธอสามารถรู้สึกได้ว่าแม่ของเธอจมน้ำตอนที่เธอมองเห็นภาพในอดีต ในฤดูกาลที่สองของภาพยนตร์ชุด ชื่อตอน "P3 H2O" โดยความสามารถในการรู้ถึงอารมณ์ในนิมิตนั้นอาจสามารถคาดคะเนได้ถึงอำนาจในการหยั่งรู้ในอนาคตได้ ในฤดูกาลที่ห้า ชื่อตอน "The Eyes Have It" หลังจากที่เธอไม่ได้ใช่อำนาจนิมิตมาเป็นระยะเวลาหลายเดือนเนื่องจากความเครียดและการทำงานมากเกินไป เธอได้ไปหาชาวยิปซีเพื่อที่จะช่วยให้เธอสามารถใช้อำนาจของเธอได้อีกครั้ง จนเธอได้เห็นนิมิต โดยคราวนี้เธอสามารถสร้างตัวเองขึ้นมาอีกคนในอนาคต และความสามารถในการรู้สึกได้มีอำนาจขึ้น โดยเมื่อเธอรู้สึกเจ็บในภาพนิมิต ตัวที่แท้จริงของเธอก็รู้สึกเจ็บเช่นกัน โดยการมีนิมิตแบบนี้เกิดขึ้นในจำนวนที่น้อยมาก เธอยังสามารถสร้างตัวเองขึ้นมาในอนาคตแล้วคุยกับตัวเธอเองในอนาคตได้ ในขณะนั้น Phoebe ยังสามารถที่จะส่งต่อภาพนิมิตให้ผู้อื่นที่สามารถเห็นภาพนิมิตได้เช่นกัน และในที่สุด เธอก็ยังได้อำนาจในการลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งมีประโยชน์เมื่อเธอใช้คู่กับทักษะศิลปะการต่อสู้ของเธอ โดยพลังนี้เห็นได้ครั้งแรกในตอนแรกของฤดูกาลที่สาม ชื่อ "The Honeymoon's Over" อำนาจในการหยั่งรู้ของเธอได้พัฒนาขึ้นภายหลังในเรื่องนี้ ซึ่งทำให้เธอสามารถอ่านใจผู้อื่นได้ ทำให้เธอสามารถต่อสู้กับปีศาจต่าง ๆ ได้ รวมถึงพวก Valkyries ที่ได้พบเจอในตอน "Valhalley of the Dolls (Part 2)"
หลังจากการเสียชีวิตของ Prue พวกเธอได้รู้ว่ายังมีน้องสาวครึ่งสายเลือดชื่อ Paige ซึ่งให้กำเนิดโดยแม่ที่ชื่อ Patty และเทวทูตขาว (หรือ Whitelighter) ที่ชื่อ Sam ซึ่งเป็นผู้ปกป้องสำหรับแม่มด แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเทวทูตขาวกับแม่มดในตอนนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามและยังไม่เคยเกิดขึ้น พวกเขายกลูกสาวให้กับแม่ชี Sister Agnes และภายหลัง ครอบครัว Matthew รับเลี้ยงเธอ โดยพ่อแม่ที่แท้จริงของพวกเธอขอเพียงแค่ให้ตั้งชื่อลูกขึ้นต้นด้วยตัวอักษร 'P' ตามธรรมเนียม Paige ได้รับพลังในการเคลื่อนตัว ซึ่งได้มาจากพ่อซึ่งเป็นเทวทูตขาว ในตอนแรก Paige ทำได้เพียงแค่เคลื่อนหายตัวออกไปเพียงชั่วขณะ และกลับมาอยู่ที่จุดเดิม ซึ่งถูกกระตุ้นโดยความกลัวและความประหลาดใจ ภายหลัง เธอสามารถเคลื่อนหายตัวในไหนก็ได้ที่เธอต้องการ เพื่อให้คำทำนายที่กล่าวว่าสามดรุณีจะมีอำนาจสามอย่างเป็นจริงนั้น พี่น้องคนที่สามจะต้องมีอำนาจในการเคลื่อนย้าย ซึ่งการเป็นครึ่งแม่มด ครึ่งเทวทูตขาว ทำให้อำนาจของ Paige ที่ได้รับตกทอดมาจาก Patty ซึ่งเป็นแม่นั้นแตกต่างจากการเคลื่อนย้ายที่ Prue มี Paige นั้นสามารถที่จะเคลื่อนย้ายสิ่งของด้วยการเรียกหา แล้วสิ่งของนั้นจะเคลื่อนหายตัวมาหาเธอหรือไปยังสถานที่ที่เธอต้องการให้ไป จะเห็นได้ว่าอำนาจนี้ต้องใช้การเปล่งเสียง แต่เธอยังสามารถทำได้โดยไม่เปล่งเสียงในสถานะที่สูงขึ้นและในกรณีอื่น ๆ อำนาจนี้เรียกว่า การเคลื่อนย้ายด้วยการเคลื่อนหายตัว (หรือ Telekinetic Orbing) ในฤดูกาลที่ห้า Paige เปิดเผยว่าเธอยังมีอำนาจอื่นที่ได้มาจากเทวทูตขาว เช่นการเปลี่ยนลักษณะรูปร่างของสิ่งของ (หรือ Glamouring) ในตอนกลางของฤดูกาลที่แปด Paige ได้พัฒนาอำนาจเทวทูตขาวของเธอ โดยเธอสามารถรักษาผู้บริสุทธิ์ได้และยังรู้ว่าบุคคลที่ตนดูแลอยู่นั้นอยู่ที่ใดจากการรู้สึกได้
ใจความของเรื่องทั้งหมดในภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้นั้นเกี่ยวกับการที่สามพี่น้องพยายามที่จะใช้ชีวิตปกติของพวกเขากับภาระด้านสิ่งเหนือธรรมชาติ ภาระที่จะต้องเก็บเรื่องทุกอย่างให้เป็นความลับจากโลกภายนอกนั้นสร้างความตึงเครียดให้พวกเธอด้านความสัมพันธ์ การทำงาน และด้านความรัก โดยมีคนไม่กี่คนที่รู้ถึงความลับของพวกเธอและคอยช่วยเหลือเธอ โดยบุคคลที่สำคัญที่สุดคือ Leo Wyatt ซึ่งเป็นเทวทูตขาว โดยท่านผู้เฒ่า (หรือ Elders) ได้ส่งเขามาดูแลสามดรุณี Leo นั้นมีส่วนเกี่ยวข้องมากมายทั้งในด้านการงานและด้านส่วนตัว โดยเขาสามารถจะรักษาบาดแผลพวกเธอ คอยแนะนำพวกเธอโดยรวมหรือเป็นการส่วนตัว พยายามไกล่เลี่ยพวกเธอกับพวกผู้เฒ่า และเขายังกลายเป็นบุคคลที่ Piper รัก เป็นสามีของ Piper และเป็นพ่อของลูก ๆ โดยผู้อื่นที่ได้รู้ความลับของพวกเธอยังมีตำรวจที่ชื่อ Andy Trudeau และ Darryl Morris ครึ่งคนครึ่งปีศาจที่ชื่อ Cole Turner ผู้ท่องเวลาลึกลับชื่อ Chris Perry สองพี่น้อง Christy และ Billie Jenkins สามีของ Paige ที่ชื่อ Henry Mitchell และเหล่าชุมชนเวทมนตร์อื่น ๆ
ลำดับชื่อในฉากเปิดตัวของเรื่อง
ลำดับชื่อในห้าตอนแรกของภาพยนตร์ชุดนี้มีลำดับตามนี้: Shannen Doherty, Holly Marie Combs, T.W. King, Dorian Gregory, และ Alyssa Milano โดยเริ่มตั้งแต่ตอนที่หกเป็นต้นมา นักแสดงหญิงที่แสดงเป็นแม่มดสามดรุณีจะมีลำดับมาก่อนเสมอ แล้วตามด้วยชื่อนักแสดงสมทบที่ได้เซ็นสัญญาในแต่ละฤดูกาลของภาพยนตร์ชุดนี้ และหากนักแสดงสมทบที่ไม่ได้ปรากฏในบางตอน ชื่อของเขาหรือเธอจะไม่ปรากฏในฉากเปิดตัวของเรื่อง ในฤดูกาลที่สอง ตอน "Morality Bites" เป็นตอนเดียวที่มีเพียงนักแสดงนำสามคน นั่นก็คือ Shannen Doherty, Holly Marie Combs และ Alyssa Milano
การพัฒนาของตัวละคร
ภาพยนตร์ชุดนี้สนใจเกี่ยวกับการพัฒนาของตัวละครหลัก โดยแต่ละตัวละครต่างมีปัญหาในชีวิต โดยเป็นผู้หญิงในวัยยี่สิบตอนปลายจนถึงสามสิบต้น ๆ พี่น้องสามคนต่างก็ต้องพยายามสร้างความสมดุลระหว่างชีวิตด้านเวทมนตร์กับชีวิตธรรมดาในแต่ละวัน รวมถึงด้านการงาน (อาชีพของ Prue, การเรียนและการงานของ Phoebe, Piper ในการเป็นแม่ และ Paige เกี่ยวกับการยอมรับว่าเวทมนตร์เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอ) รวมถึงด้านชีวิตรักของพวกเธอ และปัญหาที่มาจากการปกปิดชีวิตพวกเธอจากมนุษย์คนอื่น ความรักของ Leo และ Piper ที่ขัดกับกฎของเหล่าผู้เฒ่า และความรักระหว่าง Phoebe กับมนุษย์ครึ่งปีศาจ Cole
การตายของตัวละครหลัก
หลังจากต้องต่อสู้กับพลังอำนาจมืดหลาย ๆ ครั้ง ทำให้การตายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกเธอ โดยพวกเธอได้ตายมาแล้วหลายครั้ง Piper และ Phoebe ได้เสียชีวิตมาแล้วเก้าครั้ง โดยที่ Paige เสียชีวิตเจ็ดครั้ง และ Prue เสียชีวิตมาสามครั้ง ยกเว้นการตายของ Prue ในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่สาม โดยผู้ที่สนับสนุนตัวละครหลักหรือตัวละครหลักจะหาทางที่จะทำให้พวกเธอกลับมามีชีวิตอีกครั้งได้
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม การตายที่เกี่ยวข้องกับสามดรุณีก็ไม่ได้ทำให้ตัวละครบางตัวฟื้นคืนชีวิตขึ้นมาได้ ยกตัวอย่างเช่น Andy, Cole, Kyle Brody, และ Chris ในรูปผู้ใหญ่ แต่ถึงกระนั้น Chris, Kyle, และ Cole ได้ปรากฏตัวในตอนบางตอนหลังจากการตายของพวกเขา แต่ไม่มีการฟื้นคืนชีวิต Kyle ได้กลายเป็นเทวทูตขาว Cole ไปอยู่ในสถานที่ที่ถูกทอดทิ้งหรือถูกลืม (หรือ Limbo) และ การปรากฏตัวของ Chris ในตอนแรกนั้นเป็นความผิดพลาดของ Leo แต่การปรากฏตัวของเขาครั้งที่สองนั้นเป็น Chris จากอนาคตที่แตกต่าง
การถูกเปิดโปงด้านเวทมนตร์
ในโลกของสามดรุณี โลกแห่งเวทมนตร์นั้นได้ถูกปกปิดจากเหล่าสังคมมนุษย์ โดยปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวละครหลักนั้นเกี่ยวกับการต่อสู่เหล่าอำนาจมืด โดยไม่ให้เหล่ามนุษย์ล่วงรู้และปกปิดเวทมนตร์ โดยในภาพยนตร์ชุดนี้ นักเขียนของเรื่องได้สร้างตอนที่เกี่ยวกับผลกระทบอันร้ายแรงจากการเปิดโปงด้านเวทมนตร์ในสังคมมนุษย์ โดยเห็นได้ชัดจากฤดูกาลที่สอง ตอน "Morality Bites" ซึ่งเป็นการประหารชีวิตของ Phoebe ในอนาคตอีกรูปแบบหนึ่ง และในฤดูกาลที่สาม ตอน "All Hell Breaks Loose" ซึ่งเป็นการตายของ Prue และสุดท้ายในฤดูกาลที่เจ็ด ตอน "Something Wicca This Way Goes" ซึ่งเป็นการจำลองการตายของเหล่าสามดรุณีและ Leo เพื่อปกปิดจากเหล่าสังคมมนุษย์และเวทมนตร์เช่นกัน
ในฤดูกาลที่หก ตอน "Forget Me...Not" ได้มีตัวละครที่ชื่อ Cleaners ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตด้านเวทมนตร์ซึ่งมีความสามารถในการบิดเบือนโลกแห่งความจริงเพื่อปกป้องความลับเกี่ยวกับเวทมนตร์ โดยส่วนใหญ่จะถูกสั่งให้ตามบิดเบือนตามสามดรุณี แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่เคยอธิบายว่าทำไมตัวละครเหล่านี้ไม่บิดเบือนหรือแซกแทรงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอน "All Hell Breaks Loose"
การเปลี่ยนแปลงของรายการ
ในระหว่างแปดฤดูกาลของภาพยนตร์ชุดนี้ โลกของสามดรุณีได้เปลี่ยนแปลงมากมาย รวมถึงการจากไปของนักแสดงและตัวละครต่าง ๆ ซึ่งส่งผลกระทบต่อภาพยนตร์ชุดทั้งหมด เหตุผลอื่นของการเปลี่ยนแปลงของรายการนั้น Brad Kern ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างด้านบริหารได้เปิดเผยว่าเป็นผลมาจากการตัดงบประมาณ โดยเหตุผลส่วนใหญ่ของการเปลี่ยนแปลงของรายการนั้นมักไม่ได้ถูกประกาศให้ทราบ ทำให้เกิดการโต้แย้งจากแฟนรายการมากมาย การเปลี่ยนแปลงของเรื่อง Charmed นั้นได้มีการพูดคุยกันผ่านทางอินเทอร์เน็ตอย่างแพร่หลาย รวมถึงการถกเถียงกันเรื่องการโต้แย้งกันของ Kern กับ Burge และ Milano กับ Doherty
การเปลี่ยนแปลงในโครงสร้างของเรื่องราว
ในระหว่างฤดูกาลที่สองและสาม ผู้สร้างและผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหาร Constance M. Burge ได้ลาออก โดยทิ้งให้ Brad Kern ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริการจัดการต่อ Burge ยังผลิตรายการอื่น ๆ อยู่ แต่ก็ยังเป็นที่ปรึกษาด้านการสร้างสรรค์ของรายการนี้จนถึงฤดูกาลที่สี่ การลาออกของ Burge ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเรื่องราว แทนที่จะเป็นระบบปีศาจในแต่ละอาทิตย์ ได้กลายเป็นด้านชีวิตส่วนตัวของนักแสดงนำแทน
การต่อเนื่องกันของแต่ละตอนของรายการนี้ได้ถึงขั้นสุดท้ายในช่วงหลังของฤดูกาลที่สี่ โดยที่จำนวนผู้ชมได้เพิ่มขึ้นในช่วงสุดท้ายของฤดูกาลที่สี่ (ตั้งแต่ตอนที่ 19 ถึง 21 ของฤดูกาลที่สี่) The WB ได้ขอให้ Brad Kern ละทิ้งระบบต่อเนื่องในอนาคต ทำให้ในฤดูกาลที่ห้าเป็นเรื่องราวที่เป็นตอน ๆ ไป และทำให้ระบบสองระบบสมดุลกันตั้งแต่ฤดูกาลที่หกเป็นต้นมา โดยการลาออกของ Constance M. Burge นั้นมักจะถูกโต้วาทีกันในเว็บไซต์แฟนคลับของ Charmed ซึ่งเหตุผลที่แท้จริงนั้นไม่เคยถูกเปิดเผย บ้างก็มีข่าวที่ไม่มีการออกมายืนยันว่าจริงหรือไม่ (เช่น Burge ลาออกเพราะเธอไม่เห็นด้วยกับการสร้างตัวละคร Cole หรือการถกเถียงกันเรื่องโครงสร้างเรื่อง) ซึ่งก็ยังเป็นที่โต้แย้งกันในเหล่าแฟนภาพยนตร์ชุดนี้ ว่า Kern หรือ Burge ผู้ใดจะเป็นผู้อำนวยการสร้างที่ดีกว่า
การเปลี่ยนเวลาการออกฉาย
ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ได้เปลี่ยนเวลาการออกอากาศหลายครั้ง โดยตอนแรกนั้นได้ออกอากาศคืนวันพุธ ต่อมาได้ย้ายไปเป็นคืนวันพฤหัสในฤดูกาลที่สอง และเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ห้า รายการนี้ได้เปลี่ยนไปออกอากาศคืนวันอาทิตย์ในช่วง "The WB's Big Sunday" ซึ่งทำให้มีผลกระทบต่อยอดผู้ชม หลังจากที่ได้ย้ายไปออกอากาศวันอาทิตย์ รายการนี้ต้องแข่งขันกับรายการอื่นซึ่งมีผู้ชมมากเช่นกัน เช่น Extreme Makeover: Home Edition และ The Simpsons และรวมถึงงานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำอีกด้วย
การเปลี่ยนแปลงในจักรวาลของ Charmed
ในสามฤดูกาลแรก Charmed มีเพียงสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่ซับซ้อน เช่น เน็กซัสแห่งวิญญาณ และการใช้เวทมนตร์คาถา รวมถึงสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์อื่น ๆ เช่น เทวทูตขาว และเทวทูตดำ โดยยังรวมถึงสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่มักจะไม่ปรากฏบ่อยครั้งในวงการโทรทัศน์ เช่น Woogyman, the Wendigo หรือ the Banshee ซึ่งทั้งหมดนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ Constance M. Burge รวมถึงผู้แก้ไขเรื่องราวอย่าง Robert Masello ซึ่งเป็นผู้ชำนาญด้านเรื่องอภินิหารหรือนิยายในรายการนี้
ตั้งแต่ฤดูกาลที่สี่เป็นต้นมา ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้เริ่มใช้สิ่งมีชีวิตจากนิยายอภินิหารของกรีกและโรมัน รวมถึงคติชาวบ้านทั่วไปอย่างเช่น Leprechauns และคนแคระ เป็นต้น
การตัดงบประมาณ
การตัดงบประมาณในฤดูกาลท้าย ๆ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นในรายการ
Lycostomus
Lycostomus เป็นสกุลของอันดับด้วงที่อยู่ในวงศ์ Lycidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งเลออน
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 (Fernando II; เลออน: Fernandu II) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1137 สิ้นพระชนม์ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1188 ที่เบนาเบนเต ราชอาณาจักรเลออน ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งเลออนตั้งแต่ ค.ศ. 1157 ถึง ค.ศ. 1188 เป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7
ประวัติ
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 เสด็จพระราชสมภพในโตเลโด ราชอาณาจักรกัสติยา เป็นพระโอรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยากับบารังเกราจากตระกูลบาร์เซโลนา เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้เลออนและกาลิเซีย ขณะที่พระเชษฐา ซันโช ได้กัสติยาและโตเลโด พระเจ้าเฟร์นันโดมีชื่อเสียงด้านการเป็นอัศวินฝีมือดีและนักสู้ตัวฉกาจ แต่ไม่ได้โดดเด่นในด้านการเมืองและศักยภาพในการจัดวางระบบ
ในปีแรกของการเป็นกษัตริย์ เวลาส่วนใหญ่ของพระองค์หมดไปกับการทะเลาะเบาะแว้งกับขุนนางผู้ทรงอำนาจและการถูกรุกรานโดยพระเจ้าซันโชที่ 3 พระเชษฐา ในปี ค.ศ. 1158 สองพี่น้องเผชิญหน้ากันที่ซาอากุน และแก้ไขปัญหาเรื่องมรดกได้อย่างสันติ ทว่าในปีเดียวกันนั้นพระเจ้าซันโชสิ้นพระชนม์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 พระโอรสน้อยของพระองค์สืบทอดตำแหน่งต่อ ขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของกัสติยาอยู่ในการครอบครองของพระเจ้าเฟร์นันโด ปัญหาชายแดนกับกัสติยาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1164 พระองค์ได้พบปะกับตระกูลลารา ผู้แทนพระองค์ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่โซเรีย มีการทำสัญญาสงบศึก แล้วพระองค์ก็หันไปต่อกรกับกลุ่มมุสลิมอัลโมราวิดที่ยังคงครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของสเปนใต้และสามารถยึดนครอัลกันตาราและอัลบูร์เกร์เกได้ ในปีเดียวกันพระเจ้าเฟร์นันโดปราบพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 แห่งโปรตุเกสที่เมื่อปี ค.ศ. 1163 ได้ยึดซาลามังกาเพื่อตอบโต้กษัตริย์แห่งเลออนที่มีคำสั่งให้ส่งพลเมืองกลับเข้าไปอาศัยในพื้นที่
ในปี ค.ศ. 1165 พระองค์อภิเษกสมรสกับอูร์รากา พระธิดาของพระเจ้าอาฟงซูแห่งโปรตุเกส ทว่าไม่ได้ช่วยให้การแก่งแย่งชิงดีกับโปรตุเกสสิ้นสุดลง ในปี ค.ศ. 1168 การส่งพลเมืองกลับไปอยู่ที่ซิวดัดโรดริโกทำให้พระเจ้าอาฟงซูรู้สึกถูกคุกคามอีกครั้ง พระองค์จึงโจมตีกาลิเซีย ยึดเมืองตุยและชินโซเดลิเมีย อดีตที่ดินศักดินาของพระมารดา ทว่าในตอนที่กองทหารของพระองค์กำลังปิดล้อมป้อมบาดาโฆซของชาวมุสลิม พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 ก็สามารถผลักดันชาวโปรตุเกสออกไปจากกาลิเซียได้และรีบมุ่งหน้าไปบาดาโฆซ เมื่อพระเจ้าอาฟงซูเห็นชาวเลออนมาถึง พระองค์ได้พยายามหนี แต่ไม่สามารถทำได้ด้วยขาของพระองค์หักเนื่องจากตกจากหลังม้า ทรงถูกจองจำที่ประตูเมืองแห่งหนึ่ง พระเจ้าอาฟงซูถูกบังคับให้ยอมแพ้โดยจ่ายค่าไถ่ตัวเป็นพื้นที่เกือบทั้งหมดของกาลิเซียที่ทรงพิชิตมาได้เมื่อปีก่อนหน้า ในสนธิสัญญาสันติภาพที่ลงนามที่โปนเตแบดราในปีต่อมา พระเจ้าเฟร์นันโดได้ปราสาท 25 แห่งกับนครกาเซเรส, บาดาโฆซ, ตรูฆิโย, ซานตากรุซ และมอนตันเชซที่เลออนเคยเสียไปกลับคืนมา ในปีเดียวกันเมื่อกลุ่มอัลโมราวิดปิดล้อมโจมตีนครซังตาไรของโปรตุเกส พระเจ้าเฟร์นันโดได้มาช่วยพระสสุระปลดปล่อยนครจากภยันตราย
ในปี ค.ศ. 1175 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ประกาศให้การแต่งงานของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 กับอูร์รากาแห่งโปรตุเกสเป็นโมฆะด้วยเหตุผลว่าเป็นการร่วมประเวณีกันระหว่างญาติใกล้ชิด กษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับเตเรซา เฟร์นันเดซ เด ตราบา บุตรสาวของเคานต์เฟร์นันโด เปเรซ เด ตราบา ซึ่งเป็นภรรยาม่ายของเคานต์นุญโญ เปเรซ เด ลารา ในปี ค.ศ. 1178 สงครามกับกัสติยาอุบัติขึ้น เฟร์นันโดสร้างความแปลกใจให้แก่พระภาคิยะ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 ด้วยการยึดกัสโตรเฆริซกับดูเอญญัสซึ่งเคยเป็นดินแดนของสามีคนแรกของเตเรซา สงครามสงบลงในปี ค.ศ. 1180 ด้วยสนธิสัญญาสันติภาพตอร์เดซิยัส ในปีเดียวกันเตเรซา พระมเหสีของพระองค์สิ้นพระชนม์ขณะกำลังทรงครรภ์พระโอรสคนที่สอง
ในปี ค.ศ. 1184 หลังจากความพยายามที่ไม่ประสบความสำเร็จหลายครั้ง กาหลิบอะบู ยะอ์กูบ ยูซุฟของกลุ่มอัลโมฮัดบุกโปรตุเกสด้วยไพร่พลที่เกณฑ์มาจากแอฟริกาเหนือ และในเดือนพฤษภาคมได้ปิดล้อมพระเจ้าอาฟงซูที่ 1 ไว้ในซังตาไร ชาวโปรตุเกสได้รับการช่วยเหลือจากกองทัพที่อาร์ชบิชอปแห่งซานเตียโกเดกอมโปสเตลาและกองทัพที่พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 ส่งมาในเดือนกรกฎาคม
ในปี ค.ศ. 1185 พระเจ้าเฟร์นันโดอภิเษกสมรสครั้งที่สามกับอูร์รากา โลเปซ เด อาโร บุตรสาวของโลเป ดิอัซ ลอร์ดแห่งบิซกายา, นาเฆรา และอาโร ซึ่งเป็นภรรยาลับของพระองค์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1180 อูร์รากาพยายามทำให้อัลฟอนโซที่ 9 พระโอรสคนแรกของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 ถูกประกาศว่าเป็นบุตรนอกกฎหมายเพื่อเปิดทางให้ซันโช พระโอรสของตนเอง แต่ไม่เป็นผล
พระเจ้าเฟร์นันโดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1188 ที่เบนาเบนเต ขณะกำลังเดินทางกลับจากการแสวงบุญไปซานเตียโกเดกอมโปสเตลา พระศพของพระองค์ถูกฝังในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา
ครอบครัว
หลังทอดทิ้งอูร์รากา พระองค์สานสัมพันธ์กับเตเรซา เฟร์นันเดซ เด ตราบา บุตรสาวของเคานต์เฟร์นันโด เปเรซ เด ตราบา และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1179 พระองค์อภิเษกสมรสกับเตเรซาและมีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ต่อมาทรงมีสัมพันธ์ชู้สาวกับอูร์รากา โลเปซ เด อาโร บุตรสาวของโลเป ดิอัซที่ 1 เด อาโร ทั้งคู่แต่งงานกันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1187 มีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
หง ซีกวาน
หง ซีกวาน (洪熙官; พินอิน: Hóng Xīguān) หรือ ห่ง เฮ้ย์กุ๊น (กวางตุ้ง: Hung4 Hei1-gun1) วีรบุรุษมวยกังฟูผู้คิดค้นเพลงมวยสกุลหง หรือ หงเฉวียน (洪拳) และเป็นตำนานร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก หรือ ปึง ซีเง็ก และ โอว ฮู้ยเคียง
ซึ่งทั้ง 3 ได้รับการขนามนามว่าเป็น 3 พยัคฆ์เส้าหลิน เช่นเดียวกับ 10 พยัคฆ์เส้าเหลิน (廣東十虎) นักสู้กังฟูอีกกลุ่มในเวลาต่อมา
หง ซีกวาน เกิดที่มณฑลกวางตุ้ง จังหวัดแต้จิ๋ว เดิมมีชื่อว่า จิว (ไม่ปรากฏแซ่) อาชีพเดิมเคยเป็นคนขายใบชา ก่อนที่จะฝึกกังฟูกับวัดเส้าหลินกับหลวงจีนจื้อส้าน ร่วมกับ ฟ่ง ไสหยก และ โอว ฮู้ยเคียง โดยที่ หง ซีกวาน เป็นแกนนำกลุ่มด้วยความที่เป็นคนอาวุโสและอุปนิสัยเยือกเย็นที่สุด เพื่อเข้าร่วมกับพรรคดอกไม้แดงทำการต่อต้านแมนจูที่กดขี่ชาวฮั่นโดยราชวงศ์ชิง
ซึ่งเรื่องราวของ 3 นั้นได้ถูกกล่าวถึงไว้ในนิยายกำลังภายในเรื่อง เฉียนหลงประพาสกังหนำ อันเป็นเรื่องราวของฮ่องเต้เฉียนหลงเมื่อครั้งเสด็จประพาสภาคใต้ของจีน พร้อมกับทรงส่งยอดฝีมือจากสำนักต่าง ๆ เช่น บู๊ตึ้งและง้อไบ๊ เพื่อกำจัดคนจากสำนักเส้าหลินที่ต่อต้านแมนจู ซึ่ง ฟ่ง ไสหยก เป็นคนแรกที่เสียชีวิต ก่อนจะตามด้วย โอว ฮู้ยเคียง ส่วน หง ซีกวาน นั้นเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยบางอย่าง เช่น นวนิยาย หรือภาพยนตร์และซีรีส์ ได้กำหนดให้ หง ซีกวาน เป็นตัวเอกในบรรดาคนทั้ง 3 และในบางเรื่องก็ให้ หง ซีกวานถูกฆ่าตายในที่สุด แต่ในบางเรื่อง หง ซีกวาน ก็มิได้ตาย และในบางตำนานก็เชื่อว่า หง ซีกวานมีชีวิตยืนยาวนานถึง 182 ปี
อย่างไรก็ดี เมื่อเทียบกับ ฟ่ง ไสหยก แล้ว หง ซีกวาน ถือว่าเป็นบุคคลที่มีความเป็นไปได้มากว่าที่จะมีตัวตนจริงมากกว่า แต่บางส่วนก็ถิอว่า หง ซีกวาน เป็นเพียงบุคคลในอุดมคติ โดยเป็นบุคคลในบุคลาธิษฐานที่แต่งขึ้นมาเพื่อเสริมวีรกรรมของ หง ซิ่วฉวน (洪秀全) ผู้นำกบฏไท่ผิง ที่มีตัวตนจริงมากกว่า
เตอร์จี โมอี กุสตัฟเซน
เตอร์จี โมอี กุสตัฟเซน (เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1954 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ) เป็นนักการเมืองชาวนอร์เวย์ สังกัดพรรคแรงงานและเป็นข้าราชการพลเรือน
ประวัติ
เตอร์จี โมอี กุสตัฟเซน เคยเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1997 และเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและการสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2000 จนถึงวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2001 และเป็นกรรมการบริษัทของถนนสาธารณะ ตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2019
โกเอฟาซีโอเอตูอีโอเอโอตูโตงา
โน้ตเพลง
โน้ตเพลงโกเอฟาซี โอเอตูอิ โอเอโอตูตองงา เขียนไว้ด้วยรูปแบบโน้ตตูอังกาฟา ซึ่งเป็นรูปแบบการบันทึกบทเพลงของตองงา
นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย
นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย เป็นภาพยนตร์ไทยจัดจำหน่ายโดย บอกซ์ ออฟฟิต เอนเตอร์เทนเมนต์ ออกฉายเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2548
เนื้อหาของภาพยนตร์นำตำนานแม่นากพระโขนงมาเล่าใหม่ให้ร่วมสมัยในฉากปัจจุบัน โดยนาค (ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์) มักฝันเห็นผีสาว ตาดำ ปากดำ และหน้าผากเป็นรูโบ๋ วันหนึ่งมาก (ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์) ได้ซื้อปั้นเหน่งที่นำมาทำสร้อยจากร้านขายของเก่า จึงซื้อให้นาคเป็นของขวัญแต่งงาน แต่ถูกหัวขโมยงัดบ้าน มากพยายามจับขโมยแต่ถูกรถของหัวขโมยพุ่งชน ทำให้ถูกนำส่งโรงพยาบาลและรักษาตัวด้วยอาการโคม่า จากนั้นนากจึงหาความจริงจากสร้อยปั้นเหน่งนี้เพื่อช่วยมาก
ซีทรีพีโอ
- ซีทรีพีโอ
ซีทรีพีโอ (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุดสตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่ โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค
แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่องเมโทรโพลิส (พ.ศ. 2470)
อโศกน้ำ
อโศกน้ำ, โสก หรือ โสกน้ำ (Ashoka tree; ; บางครั้งใช้ผิดเป็น Saraca indica ) เป็นพืชในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) วงศ์ย่อยราชพฤกษ์ (Caesalpinioideae) มีถิ่นกำเนิดในอินเดียและศรีลังกา เป็นไม้ยืนต้น สูงได้ถึง 20 เมตร ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ เรียงสลับ ยาว 10-15 เซนติเมตร ใบย่อย 1-7 คู่ เรียงสลับรูปใบหอก กว้าง 2-10 เซนติเมตร ยาว 5-30 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน รูปลิ่ม แผ่นใบหนา ดอกสีส้มหรือแดง ออกเป็นช่อแบบช่อเชิงหลั่นที่ปลายกิ่ง กลีบเลี้ยงเป็นหลอดเรียว ยาวประมาณ1-2 เซนติเมตร บริเวณปลายแยกเป็น 4 แฉก รูปไข่กลับแกมรูปขอบขนาน ปลายมน ผลแห้งแตก เป็นฝักทรงแบน กว้าง 2-6 เซนติเมตร ยาว 6-30 เซนติเมตร เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ดรูปไข่ แบน มี 1-3 เมล็ด
อโศกน้ำนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ยอดอ่อนและดอกสามารถรับประทานได้ โดยดอกมีรสเปรี้ยวอมฝาด ช่วยขับเสมหะ เปลือกต้นมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย เช่น Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa และ Staphylococcus aureus
วรันธร เปานิล
ประวัติ
วรันธร เปานิล เกิดเมื่อวันพุธที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เริ่มเข้าสู่วงการด้วยการแสดงมิวสิกวิดีโอเพลง "เด็กวุ่นวาย" ของโฟร์-มด และเริ่มเรียนร้องเพลงตั้งแต่ช่วงวัยเด็ก ที่โรงเรียน ENO ขอครูกานต์ อะคาเดมี่ (กานต์ จั่นทอง) ภายหลังได้ร่วมทำโปรเจกต์ ออกอัลบั้มในนาม "bunny beat girls (ปันนี่ บีท เกิร์ล)" ปี พ.ศ. 2549 ออกเพลงร่วมกันจำนวน 10 เพลง ในขณะนั้นมีศิลปิน 9 คน รวมทั้ง พิม, จินนี่, อิ้งค์, เบส ที่มาฟอร์มวง ชิลลี่ไวท์ช็อค ในภายหลัง
ภายหลังใน พ.ศ. 2550 ได้เข้าสังกัดกามิกาเซ่ตั้งแต่อายุ 12 ปีและมีผลงานเพลงร่วมกับวงชิลลี่ไวท์ช็อค โดยมีเพลง Chatsanova, Special Friend, เปลี่ยนเป็นพี่ชาย ซึ่งมีเพลงเปิดตัวคือ Chatsanova
ใน พ.ศ. 2552 เธอได้ถอนตัวจากการเป็นสมาชิกวงชิลลี่ไวท์ช็อคและกามิกาเซ่อย่างเต็มตัวใน พ.ศ. 2552 พร้อมกับรตาพร ทิพย์มนตรี หรือเบสท์ เพื่อนร่วมวง เนื่องจากศึกษาต่อระดับมัธยม
ใน พ.ศ. 2558 วรันธรได้มีโอกาสกลับมาในวงการบันเทิงอีกครั้ง พร้อมแจ้งเกิดจากการเป็นนางเอกภาพยนตร์เรื่อง Snap แค่...ได้คิดถึง โดยแสดงคู่กับ โทนี่ รากแก่น และได้เป็นศิลปินเดี่ยวภายใต้สังกัดบ็อกซ์มิวสิค (BOXX MUSIC) ในเครือ Muzik Move โดยออกซิงเกิลแรกที่ชื่อว่า "เหงา เหงา" จนกระทั่งได้ออกอีพีอัลบั้มใน พ.ศ. 2560 ในชื่อ "Bliss" โดยมีเพลงจำนวน 5 เพลง ได้แก่เพลง เหงา เหงา (Insomnia), Snap, ฉันต้องคิดถึงเธอแบบไหน (Cloudy), เกี่ยวกันไหม (You?) และเพลง ยังรู้สึก (Old Feelings)
ภายหลังออกซีดีอีพีอัลบั้มแล้ว นอกจากนี้ยังได้เปิดพรีออเดอร์แผ่นเสียงอัลบั้ม "Bliss" ใน พ.ศ. 2561 ซึ่งในปัจจุบันถือเป็นของหายากและราคาค่อนข้างสูงขึ้นเรื่อย ๆ โดยในแผ่นเสียงชุดนี้มีโบนัสแทร็ค เพิ่มเพลง "ขอดาว" ซิงเกิลเฉพาะกิจจากอัลบั้ม "Thousand Shades of Tears" อีกด้วย นอกจากนี้ยังเปิดพรีออเดอร์เทปคาสเซ็ทในอัลบั้มเดียวกันเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งได้รับกระแสตอบรับที่ดี
วรันธร สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร และระดับปริญญาตรีจาก คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาดุริยางคศิลป์ตะวันตก เอกขับร้องคลาสสิค ได้รับเกียรตินิยมอันดับสอง นอกจากนี้เธอยังเคยทำกิจกรรมในระดับมหาวิทยาลัย ด้วยการเป็นหนึ่งในจุฬาฯคทากร ประจำงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 70 อีกด้วย
ผลงานเพลง
ดูบทความหลักผลงานกับ ชิลลี่ไวท์ช็อค (ลิปซ์โปรเจกต์) และค่ายเพลง กามิกาเซ่
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษาขนาดกลาง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 132 หมู่ที่ 6 บ้านบึงหลัก ตำบลป่าเซ่า อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนแบ่งการเปิดการสอนเป็นประเภท มัธยมศึกษาตอนต้น-ตอนปลาย
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2523 โดยเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาที่เปิดทำการเรียนการสอนแห่งที่ 15 ของจังหวัด ในปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น-ปลาย
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา จัดตั้งตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา แห่งที่ 15 ของจังหวัดอุตรดิตถ์ ตั้งอยู่ในที่สาธารณประโยชน์ ระหว่างตำบลป่าเซ่ากับตำบลหาดกรวด ติดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 พิษณุโลก - เด่นชัย มีพื้นที่ 2 แปลง คือ แปลงที่ 1 อยู่ในเขตตำบลป่าเซ่า มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน เป็นที่ตั้งของอาคารเรียน และอาคารประกอบ แปลงที่ 2 อยู่ในเขตตำบลหาดกรวด มีเนื้อที่ 49 ไร่ 1 งาน เป็นพื้นที่สนามกีฬา และพื้นที่เกษตรกรรม มีเนื้อที่รวมทั้งหมด 86 ไร่ 2 งาน โดยมีถนนสายบ้านบึงหลัก – บ้านห้วยบง ตัดผ่านพื้นที่ของโรงเรียน
ปีการศึกษา พ.ศ. 2523 เปิดรับนักเรียนรุ่นที่ 1 เข าเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 90 คน มีครู 5 คน โดยให้ นักเรียนไปอาศัยเรียนที่วัดทับใหม่ ตำบลหาดกรวด เป็นเวลา 1 ภาคเรียน ในระหว่างที่รอการสร้างอาคารเรียนชั่วคราว ขนาด 3 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง
ปีการศึกษา พ.ศ. 2525 เปิดสอนนักเรียนครบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 3 และมีจำนวนนักเรียนรวมทั้งสิ้น 336 คน มีครู 14 คน
ปีการศึกษา พ.ศ. 2538 เริ่มเปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยเปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4 จำนวน 43 คน และมีจำนวนนักเรียนรวมทั้งสิ้น 601 คน
ปีการศึกษา พ.ศ. 2540 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ครบทุกระดับชั้นมีนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 459 คน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 90 คน และ มีจำนวนนักเรียนรวมทั้งสิ้น 549 คน
กลองสองหน้า
กลองสองหน้า สันนิษฐานว่าเริ่มนำมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ 2 มีลักษณะคล้ายลูกเปิงมาง แต่ใหญ่กว่า หน้ากลองด้านกว้างเส้นผ่านศูนย์กลาง 21-24 เซนติเมตร ด้านเล็กเส้นผ่านศูนย์กลาง 20-22 เซนติเมตร ตัวกลองยาว 55-58 เซนติเมตร ใช้ในวงปี่พาทย์เสภาและใช้ตีประกอบจังหวะการเดี่ยวเครื่องดนตรีต่างๆด้วย
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา
ประวัติโรงเรียน
ปีการศึกษา พ.ศ. 2554 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 – 6 มีนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 239 คน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 210 คน รวมจำนวนทั้งสิ้น 449 คน
รายนามผู้บริหารสถานศึกษา
โรงเรียนทุ่งกะโล่วิทยา มีผู้บริหารนับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2523 จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2555) นับได้ 32 ปี มีรายนามดังต่อไปนี้
การลงคะแนนแบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน
การลงคะแนนแบบคะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน (proportional approval voting, ย่อ: PAV) เป็นระบบการลงคะแนนซึ่งเพิ่มลักษณะพิเศษจากแบบคะแนนอนุมัติเพื่อเลือกผู้แทนมากกว่าหนึ่งคน โดยใช้หลักการของระบบสัดส่วนโดยการใช้บัตรลงคะแนนที่ไม่ซับซ้อนไปกว่าบัตรลงคะแนนทั่วไปที่ใช้กันในแบบคะแนนนำ/เสียงข้างมาก โดยให้ผู้ลงคะแนนเลือกตั้งลงคะแนนให้ผู้สมัครได้ตามต้องการ (ไม่จำกัด) ระบบการลงคะแนนนี้แรกเริ่มได้รับการคิดค้นโดยทอร์แวล นีโกไล ทีเลอ  ต่อมาได้รับการปรับปรุงโดยฟอเรสต์ ซิมมอนส์ ซึ่งให้ชื่อระบบนี้ว่า "คะแนนอนุมัติเป็นสัดส่วน" ใน ค.ศ. 2001
คำอธิบาย
ในระบบนี้มีวัตถุประสงค์ในการวัด "ความพึงพอใจ" ของแต่ละผู้ลงคะแนนเพื่อหาผู้ชนะการเลือกตั้ง การคำนวณความพึงพอใจในผู้ลงคะแนนมีผลต่อตัวผู้สมัครแค่ที่ได้ลงคะแนนไปเท่านั้น โดยการคำนวณคะแนนความพึงพอใจในผู้สมัครแต่ละคนจะนับแต่เฉพาะผู้สมัครแค่ที่มีการลงคะแนนให้เท่านั้น ให้สมมุติว่าผู้ลงคะแนนลงคะแนนเลือกผู้สมัครจำนวน n คน คะแนนความพึงพอใจจะคำนวณใช้สูตรดังนี้
เมื่อรวมคะแนนความพึงพอใจของผู้ลงคะแนนทุกคนแล้วจะได้ผลรวมของคะแนนความพึงพอใจทั้งหมดจากผู้ลงคะแนนทุกคน คะแนนรวมนั้นจะคิดสำหรับทุกความเป็นไปได้ของกลุ่มผู้สมัคร และกลุ่มผู้สมัครชุดที่ได้คะแนนความพึงพอใจสูงสุดจะเป็นชุดที่ชนะการเลือกตั้ง
ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาผู้แทนเพียงคนเดียวจะให้ผลลัพธ์แบบเดียวกับระบบคะแนนอนุมัติแบบปกติ หรือหากถ้าผู้ลงคะแนนลงคะแนนให้เฉพาะผู้สมัครสังกัดพรรคเดียวกันทั้งหมดนั้น ระบบการลงคะแนนนี้จะคำนวณเหมือนแบบบัญชีรายชื่อโดยวิธีการคำนวณของโดนต์
การนับคะแนนในระบบนี้ซับซ้อนระดับยาก (NP-Hard) จึงจำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์ในการคำนวณผลรวมโดยเฉพาะเมื่อมีจำนวนผู้สมัครมาก และจำนวนที่นั่งมากขึ้น เช่น หากมีผู้สมัคร C คน และ S ที่นั่ง นั้นจะมีคำตอบถึง ชุด เพื่อนำมาเปรียบเทียบภายหลังการเลือกตั้ง ตัวอย่างเช่น หากมีผู้สมัคร 24 คน สำหรับ 4 ที่นั่ง จะทำให้มีชุดคำตอบถึง 10,626 ชุดในการคำนวณคะแนนความพึงพอใจ ซึ่งจำเป็นจะต้องใช้การนับคะแนนด้วยคอมพิวเตอร์
ภาษาเบ
ภาษาเบ หรือ ภาษาอังเบ หรือในประเทศจีนเรียกว่า ภาษาหลินเกา  เป็นภาษาที่มีผู้พูด 600,000 คน และ 100,000 คนในจำนวนนั้นพูดภาษานี้ได้ภาษาเดียว มีการพูดบนชายฝั่งทางตอนกลางเหนือของเกาะไหหลำ รวมถึงในเขตชานเมืองของไหโข่ว เมืองเอกของเกาะ
ผู้พูดภาษานี้มักเรียกตัวเองว่าอังโว โดย [ʔaŋ˧] เป็นหน่วยคำเติมหน้าสำหรับบุคคล และ [vo˧] หมายถึงหมู่บ้าน (Liang 1997:1)
แฮนเซลล์ (1988) คาดว่าภาษานี้เป็นกลุ่มภาษาพี่น้องของกลุ่มภาษาไท เนื่องจากคำศัพท์คล้ายกัน และเสนอกลุ่มภาษาเบ–ไท
องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ
องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.หรือ NSM) มีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัด กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2538 เพื่อรับผิดชอบการพัฒนาและจัดการพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และศูนย์การเรียนรู้ต่างๆ ประกอบด้วย พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศ และ พิพิธภัณฑ์พระรามเก้า ซึ่งพิพิธภัณฑ์ทั้งหมดตั้งอยู่ ณ เทคโนธานี ถนนเลียบคลองห้า ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี รวมถึง จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. ที่ศูนย์การค้า เดอะสตรีท รัชดา กรุงเทพฯ และ จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เชียงใหม่ ณ อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2533 คณะรัฐมนตรีมีมติให้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ขึ้น โดยให้กระทรวงวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมในขณะนั้น ดูแลพัฒนาโครงการและรับผิดชอบงาน ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้รับอนุมัติให้จัดโครงการจัดตั้ง “พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์” เพื่อเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในโอกาส พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ ในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยเริ่มก่อสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2537 จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 คณะรัฐมนตรีมีมติให้จัดตั้ง องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.) เพื่อเป็นหน่วยงานบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ โดยได้มีพระราชกำหนดจัดตั้งองค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ (อพวช.) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา 30 มกราคม พ.ศ. 2538 ให้มีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม (ในขณะนั้น) ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนเป็นกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ (อพวช.) ดำเนินการพัฒนา “พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์” ซึ่งตั้งอยู่ ณ เทคโนธานี ถนนเลียบคลองห้า ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อาคารพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ เป็นอาคารที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่นด้วยรูปทรงลูกบาศก์ 3 ลูกเชื่อมติดกัน ภายในอาคารประกอบด้วยพื้นที่นิทรรศการ 6 ชั้น ในพื้นที่ 10,000 ตารางเมตร มีการจัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์พื้นฐาน วิทยาศาสตร์ในชีวิตประจำวัน และวิทยาศาสตร์ในภูมิปัญญาไทย พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2543
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 อพวช. ได้เปิดให้บริการพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกัน มีพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการประมาณ 3,000 ตารางเมตร จัดแสดงนิทรรศการที่เกี่ยวกับกำเนิดโลกและสิ่งมีชีวิต การจำแนกประเภทสิ่งมีชีวิตต่างๆ รวมถึงมีการเก็บรักษาตัวอย่างทางธรรมชาติวิทยา
ปี พ.ศ. 2554 อพวช. ได้พัฒนาแหล่งเรียนรู้วิทยาศาสตร์เพิ่มขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่จัตุรัสวิทยาศาสตร์ มีพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการและกิจกรรมต่างๆ ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม บนพื้นที่ประมาณ 3,000 ตารางเมตร ตั้งอยู่ที่บริเวณชั้น 4-5 อาคาร จัตุรัสจามจุรี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร (อาคารศูนย์การค้าของ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) ซึ่งได้เปิดให้เข้าชมตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 แต่ปัจจุบันได้ปิดให้บริการแล้วเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
ปี พ.ศ. 2556 อพวช. เปิดให้บริการพิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศ ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณเดียวกับ พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ภายในอาคารที่มีพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการรวม 9,300 ตารางเมตร มีการจัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับวิวัฒนาการของเทคโนโลยีการสื่อสารและการคำนวณ ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของคอมพิวเตอร์ และพัฒนาต่อมาเป็นเทคโนโลยีสารสนเทศหลากหลายรูปแบบในปัจจุบัน
ปี พ.ศ. 2562 อพวช. ได้เปิดให้บริการ พิพิธภัณฑ์พระรามเก้า เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งที่ 4 ภายในพื้นที่ อพวช. โดยพิพิธภัณฑ์พระรามเก้า เป็นโครงการที่ริเริ่มเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยนำเสนอหลักการคิด วิธีการทรงงาน และกระบวนการค้นหาคำตอบตามกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทรงพระราชทานแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อแก้ปัญหาแก่พสกนิกรในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศไทย ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการและกิจกรรมที่แสดงถึงวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิต ระบบนิเวศวิทยาของภูมิภาค และความหลากหลายทางชีวภาพในภาพรวมของโลกและของประเทศไทย พิพิธภัณฑ์พระรามเก้า เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2562
ปี พ.ศ. 2564 อพวช. ได้พัฒนาแหล่งเรียนรู้ จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. ขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ในชื่อ “จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เดอะ สตรีท รัชดา” เป็นพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการและกิจกรรมต่าง ๆ ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ตั้งอยู่ที่ชั้น 5 ศูนย์การค้า เดอะ สตรีท รัชดา ต่อมา อพวช. ได้พัฒนาและเปิดแหล่งเรียนรู้แห่งใหม่ขึ้นที่ จังหวัดเชียงใหม่ ในชื่อ “จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เชียงใหม่” โดยได้รับความร่วมมือจาก สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ (สดร.) ให้จัดตั้ง “จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เชียงใหม่” ภายในอุทยานดาราศาสตร์สิรินธร อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่  ซึ่งเป็นพื้นที่การเรียนรู้นอกห้องเรียนให้กับเยาวชนและประชาชนในพื้นที่ภาคเหนือ โดยทั้งสองที่ได้เปิดให้เข้าชมตั้งแต่เดือนมีนาคม
พิพิธภัณฑ์ อพวช.
ชั้นที่ 1 นักวิทยาศาสตร์รุ่นบุกเบิก และกิจกรรมเสริมศึกษา ได้แก่  Enjoy Maker Space, Engineering Design, ภาพยนตร์วิทยาศาสตร์, การแสดงทางวิทยาศาสตร์ และนิทรรศการหมุนเวียน
ชั้นที่ 2 ประวัติการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
ชั้นที่ 3 วิทยาศาสตร์พื้นฐาน อุโมงค์พลังงาน และ โรงภาพยนตร์พลังงาน 4 มิติ
ชั้นที่ 4 โลกของเรา ธรณีวิทยา ภูมิศาสตร์ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เกษตรแห่งความสุข และ สิ่งก่อสร้างและโครงสร้าง
ชั้นที่ 5 ร่างกายของเรา การคมนาคม คุณภาพชีวิต วิทยาการหุ่นยนต์และระบบอัตโนมัติ และนาโนเทคโนโลยี
ชั้นที่ 6 เทคโนโลยีภูมิปัญญาไทย
=== พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา === พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยาเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2546 เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการศึกษาวิจัยด้านธรรมชาติวิทยาและวัสดุอุเทศน์ของประเทศไทยและประเทศใกล้เคียง และยังเป็นศูนย์จัดแสดงนิทรรศการความหลากหลายทางชีวภาพ ซึ่งนำเสนอตั้งแต่การกำเนิดโลก สู่กำเนิดสรรพสิ่งและสิ่งมีชีวิต ประกอบด้วยส่วนแสดงนิทรรศการถาวร 1,000 ตารางเมตร ส่วนแสดงนิทรรศการหมุนเวียน และห้องแสดงนิทรรศการนายแพทย์บุญส่ง เลขะกุลพร้อมด้วยตัวอย่างเขาสัตว์ที่ท่านได้มอบให้กับพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา พื้นที่ 400 ตารางเมตร พื้นที่รวมจัดแสดง 1,400 ตารางเมตร
การจัดแสดงนิทรรศการ ประกอบด้วยส่วนจัดแสดงหลัก 4 ส่วน  ได้แก่
ส่วนที่ 1 การกำเนิดโลก
ส่วนที่ 2 การกำเนิดสิ่งมีชีวิต
ส่วนที่ 3 วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต
ส่วนที่ 4 ความหลากหลายทางชีวภาพ
พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา ยังเป็นคลังเก็บวัตถุตัวอย่าง ประกอบด้วยคลังเก็บวัตถุตัวอย่างแห้ง และคลังเก็บวัตถุตัวอย่างเปียก พื้นที่ 1,200 ตารางเมตร วัตถุตัวอย่างเริ่มต้นจากการบริจาคตัวอย่างนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจากครอบครัว นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล และตัวอย่างปลา สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน และสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลัง จากสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย ต่อมาจึงได้เก็บตัวอย่างพืชและสัตว์ทุกชนิดต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศ
พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศ จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับความรู้ ประโยชน์ และความสำคัญของเทคโนโลยีการสื่อสารและเทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อเตรียมคนไทยสู่สังคมดิจิทัล สร้างความตระหนักรู้เท่าทันเทคโนโลยีซึ่งเป็นพื้นฐานที่สำคัญในการพัฒนาประเทศ ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการถาวรที่เล่าเรื่องราววิวัฒนาการของเทคโนโลยีการสื่อสารนับตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคปัจจุบัน  ผ่านการนำเสนอด้วยเทคนิคแสงสีเสียงที่ทันสมัย ประกอบด้วยชิ้นงาน เครื่องเล่นทางวิทยาศาสตร์ สื่อประสมเชิงปฏิสัมพันธ์ และกิจกรรมเสริมการเรียนรู้มากมาย เพื่อให้เกิดความสนุกสนาน เพลิดเพลิน ไปกับการเรียนรู้ภายในพิพิธภัณฑ์ นิทรรศการถาวรประกอบด้วยส่วนจัดแสดงหลัก 6 ส่วน ได้แก่
ส่วนที่ 1  ประตูสู่วิวัฒนาการเทคโนโลยีสารสนเทศ
ส่วนที่ 3 การสื่อสารยุคอิเล็กทรอนิกส์
ส่วนที่ 4 การคำนวณ
ส่วนที่ 6 เทคโนโลยีสารสนเทศกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต
=== พิพิธภัณฑ์พระรามเก้า === พิพิธภัณฑ์พระรามเก้าเป็นโครงการที่ริเริ่มเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยนำเสนอหลักการคิด วิธีการทรงงาน และกระบวนการค้นหาคำตอบตามกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทรงพระราชทานแนวทางปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อแก้ปัญหาแก่พสกนิกรในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศไทย ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงนิทรรศการและกิจกรรมที่แสดงถึงวิวัฒนาการของโลกและสิ่งมีชีวิต ระบบนิเวศวิทยาของภูมิภาค และความหลากหลายทางชีวภาพในภาพรวมของโลกและของประเทศไทย
พิพิธภัณฑ์พระรามเก้า จึงเอื้อประโยชน์ต่อการเรียนรู้ของประชาชนชาวไทยอย่างลึกซึ้งและกว้างขวาง ในการส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจและความตระหนักในบทบาทความสัมพันธ์ของระบบนิเวศที่สำคัญของโลกและของประเทศไทย อันจะนำไปสู่การมีจิตสำนึกในการรักษา อนุรักษ์ระบบนิเวศ และเตรียมรับมือกับภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างรู้เท่าทัน
การจัดแสดงนิทรรศการ ประกอบด้วยส่วนจัดแสดงหลัก 3 ส่วน ได้แก่
ส่วนที่ 2 ชีวิตของเรา ชีวนิเวศแบบต่างๆ บนโลกนี้
ส่วนที่ 3 ในหลวงของเรา ศาสตร์พระราชาสู่การอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน
จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. ณ เดอะสตรีท รัชดา
แหล่งเรียนรู้แห่งใจกลางกรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่สำหรับส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต และสร้างประสบการณ์การเรียนรู้ร่วมกันภายในครอบครัว เพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนรู้ด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ซึ่งประกอบด้วยนิทรรศการและกิจกรรมเสริมศึกษา ดังนี้
1. กิจกรรม BLUE BOX IMAGINARIUM
2. กิจกรรม Inspire Lab
3. กิจกรรม Innovation Space
4. กิจกรรม Explorium
5. กิจกรรม I-SCREAM
จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เชียงใหม่
จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. เชียงใหม่ ณ อุทยานดาราศาสตร์สิรินธร เชียงใหม่ แหล่งเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรม มุ่งเน้นการสร้างเสริมประสบการณ์และแรงบันดาลใจให้แก่เด็กและเยาวชน ด้านอาชีพวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและนวัตกรรมที่น่าสนใจในอนาคต ผ่านนิทรรศการสื่อสัมผัส และกิจกรรมที่สนุกสนาน เข้าใจง่าย ได้รับความรู้และแรงบันดาลใจไปพร้อมๆกัน ตอบสนองการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้เข้าสู่อาชีพอุตสาหกรรมใหม่เพื่อพัฒนาประเทศ และขยายโอกาสทางการศึกษาให้เยาวชนในภูมิภาค บนพื้นที่กว่า 1,300 ตารางเมตร ประกอบด้วยนิทรรศการ ทั้งหมด 4 ส่วน ดังนี้
ส่วน 1 เปิดโลกอาชีพแห่งอนาคต
ส่วน 2 เปิดโลกทางการแพทย์
ส่วน 3 ฐานปฏิบัติการภัยพิบัติ
ส่วน 4 การบินและอวกาศ
จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. โคราช
จัตุรัสวิทยาศาสตร์ อพวช. โคราช ตั้งอยู่ ณ อาคารกาญจนาภิเษก เป็นแหล่งเรียนรู้ที่รวบรวมศาสตร์ความรู้ด้านอาชีพทางวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม เนื้อหาของนิทรรศการเกี่ยวกับด้านวิทยาศาสตร์ การแพทย์ วิศวกรรมศาสตร์ และการเกษตร ซึ่งได้เชื่อมโยงกับสาขาวิชาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี นำองค์ความรู้ของแต่ละสาขาวิชามาถ่ายทอด เพื่อให้ได้ต่อยอดการเรียนรู้ไปสู่การศึกษาที่เหมาะสมในการพัฒนาประเทศ เพื่อสร้างประสบการณ์และแรงบันดาลใจให้แก่เด็ก เยาวชน และประชาชนทั่วไป อาคารแห่งนี้แบ่งออกเป็น 3 โซนการเรียนรู้ ได้แก่
1. โซนการเรียนรู้ STEM Careers of the Future
2. โซนการเรียนรู้ Inspire Lab
คาราวานวิทยาศาสตร์ และนิทรรศการเคลื่อนที่
คาราวานวิทยาศาสตร์ เป็นรูปแบบของพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์เคลื่อนที่ เริ่มขึ้นในปี 2548 โดยร่วมกับหน่วยงานในท้องถิ่นเช่น โรงเรียน มหาวิทยาลัย องค์การบริหารส่วนท้องถิ่น โดยคาราวานเน้นการนำเสนอความรู้ในรูปแบบที่เข้าใจง่าย สร้างความสนุกสนานและสร้างแรงบันดาลใจในการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ตามอัธยาศัย ผ่านชิ้นงานสื่อสัมผัสและกิจกรรมที่หลากหลายของ อพวช.
กิจกรรมเสริมศึกษา
กิจกรรมที่จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้ การคิดแบบวิทยาศาสตร์ ภายใต้พื้นฐานข้อมูลที่ถูกต้อง และให้ความสำคัญกับการพัฒนาบุคลิกภาพ เพื่อให้เยาวชนเกิดความเข้มแข็งทางความคิดและจิตใจ สู่การเป็นกำลังสำคัญในการสร้างสรรค์และพัฒนาชาติอย่างยั่งยืนต่อไป เช่น ค่ายวัฒนธรรมวิทยาศาสตร์ ห้องการทดลองวิทยาศาสตร์ การแสดงวิทยาศาสตร์ โดมดูดาว เป็นต้น
มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549
มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 (International Horticulture Exposition for His Majesty the King; Royal Flora Ratchapruek 2006) หรือเรียกย่อๆว่า ราชพฤกษ์ 2549 เป็นงานมหกรรมจัดแสดงด้านพืชสวนกลางแจ้ง จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน 2549 – 28 กุมภาพันธ์ 2550 ณ ศูนย์วิจัยเกษตรหลวงเชียงใหม่ ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
มหกรรมพืชสวนโลกจัดขึ้นโดยใช้งบประมาณทั้งสิ้น 2,404 ล้านบาท จัดขึ้นในนามของรัฐบาลไทย โดยกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรมวิชาการเกษตร และสมาคมพืชสวนแห่งประเทศไทย ภายใต้การสนับสนุนของสมาพันธ์ดอกไม้โลก (WFC) และสมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (ISHS) และการรับรองมาตรฐานมหกรรมระดับโลก ระดับ A1 (มาตรฐานมหกรรมขั้นสูงสุด) การจัดงานจาก สมาคมพืชสวนระหว่างประเทศ (AIPH) และสำนักงานมหกรรมโลก (BIE) โดยประเทศไทยนับเป็นประเทศที่สามในทวีปเอเชีย ที่ได้รับรองการจัดงานมหกรรมระดับโลกจาก BIE ต่อจากจีน และญี่ปุ่น
ตลอดช่วงการจัดงานมหกรรมพืชสวนโลก ได้ก่อให้เกิดเม็ดเงินสะพัดสู่ธุรกิจด้านการท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่คิดเป็นมูลค่าประมาณ 23,000 ล้านบาท โดยที่ร้อยละ 65 เป็นรายได้จากนักท่องเที่ยวคนไทย และร้อยละ 35 เป็นรายได้จากนักท่องเที่ยวต่างชาติ
ชื่องาน
สำหรับการเขียนชื่อเต็มของงาน มักจะละพระนามพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวไว้ โดยมักเขียนว่า "มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ" แทนการเอ่ยชื่อเต็มของงานคือ "มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสทรงสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา"
ระยะเวลาการจัดงาน
มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 บนพื้นที่รวม 470 ไร่ จะมีการแสดง ความหลากหลายของพืชพรรณไม้ต่างๆ กว่า 2,200 ชนิด จำนวนกว่า 2 ล้าน 5 แสนต้น ซึ่งนับว่าเป็นมหกรรมพืชสวนโลกเขตร้อนชื้นที่สมบูรณ์ที่สุดของโลก
และเป็นหนึ่งในโครงการ ไทยแลนด์แกรนด์อินวิเตชั่น (Thailand Grand Invitation) ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
วัตถุประสงค์
วัตถุประสงค์หลักของงาน เป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช จะทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีในวันที่ 9 มิถุนายน 2549 และจะทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษาในวันที่ 5 ธันวาคม 2550 เพื่อเฉลิมพระเกียรติฯพระมหากษัตริย์ผู้เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทย การจัดงานครั้งนี้ จึงกำหนดจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมุ่งเน้นการเผยแผ่พระเกียรติคุณและพระอัจฉริยภาพในด้านการเกษตรกรรม และโครงการในพระราชดำริ ซึ่งได้ทรงคิดค้นและก่อตั้ง เพื่ออำนวยประโยชน์สุขให้แก่ประชาชนชาวไทย
การแบ่งพื้นที่จัดแสดง
งานราชพฤกษ์ 2549 แบ่งพื้นที่จัดแสดง เป็น 5 ส่วนคือ สวนเฉลิมพระเกียรติประเภทองค์กร (Corporate Garden), สวนนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ (International Garden) ส่วนจัดแสดงพันธุ์ไม้เขตร้อนชื้น (Tropical Garden) ส่วนจัดแสดงนิทรรศการในอาคาร (Indoor Exhibition) และส่วนจัดแสดงเฉลิมพระเกียรติหอคำหลวง (Royal Pavilion) ภายใต้แนวคิด "เพื่อนำความรักสู่มนุษยชาติ" (to Express the Love for Humanity") นอกจากนี้ยังเป็นส่วนการแสดงประกอบย่อยๆ แบ่งเป็นส่วนต่างๆ อีกดังนี้ กิจกรรมในงานมีความหลากหลาย เช่น การละเล่นพื้นบ้าน การแสดงวัฒนธรรมนานาชาติ ดนตรีในสวน ขบวนพาเรด งานแสดงน้ำพุดนตรี การสัมมนาทางวิชาการ การบริการต่างๆ ได้แก่ ศูนย์อาหาร การสื่อสาร การพยาบาล การท่องเที่ยว เป็นต้น