cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นที ขลิบทอง
ประวัติ
นที ขลิบทอง เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของนายประเสริฐ กับนางวิไล ขลิบทอง สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีสาขาศึกษาศาสตร์ (การเกษตร) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2524 นอกจากนั้นแล้วยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2546
การทำงาน
หลังจากจบการศึกษาทางด้านการเกษตร ได้เข้าทำงานเป็นนักวิชาการส่งเสริมการเกษตร สังกัดกรมส่งเสริมการเกษตรอยู่ระยะหนึ่ง จึงได้โอนย้ายมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2525 ต่อมาจึงได้โอนมาสังกัดมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชในปีเดียวกัน จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองอธิการบดี ในระหว่างปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2543 และมีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ ระดับ 9
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้รับแต่งตั้งเป็นรักษาการผู้อำนวยการองค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทย ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาเกษตรกร และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในปี พ.ศ. 2544 (รัฐบาลของพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร) ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ (สทบ.)
วัดตากฟ้า
วัดตากฟ้า เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์ไทย เถรวาท มหานิกาย โดยวัดได้รับการยกให้เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 76 หมู่ที่ 1 ตำบลตากฟ้า อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ทั้งยังเป็นสำนักศาสนศึกษาในด้านปริยัติธรรมบาลี ที่ผู้เรียนและสถิติผู้สอบได้จำนวนมากในแต่ละปี
ประวัติ
วัดตากฟ้า แต่เดิมได้ตั้งเป็นเพียงที่พักสงฆ์ เมื่อปี พ.ศ. 2498 โดยสมัยนั้นยังสังกัดอยู่กับคณะสงฆ์อำเภอตาคลี ต่อมาได้อาศัยศรัทธาจากชาวบ้านซึ่งส่วนใหญ่มีอาชีพกสิกรรมเพาะปลูกพืชไร่ได้ร่วมใจกันสร้างเสนาสนะและศาลาเพื่อเอาไว้บำเพ็ญกุศลในพระพุทธศาสนาและอีกประการหนึ่งบริเวณตลาดตากฟ้าท่านแรก คือ นายบันลือ รัตนมงคล ได้เป็นผู้ดำเนินการเรื่องสถานที่ก่อสร้างวัด เพราะที่ดินบริเวณวัดนั้นเป็นที่ของนิคมสร้างตนเอง พร้อมกันนั้นก็ได้อาศัยผู้ใหญ่สมจิตร์ พิมพาภรณ์ นายสิงห์ สมศรี พร้อมด้วยชาวบ้านตากฟ้า เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2507 พระอาจารย์บุญส่ง ซึ่งเป็นผู้ดูแลสำนักสงฆ์วัดตากฟ้านิยมธรรมเป็นรูปสุดท้ายก็ได้ลากลับไปจำพรรษาอยู่ ณ วัดสว่างวงษ์ อำเภอตาคลี ตามเดิม ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 คณะกรรมการวัดจึงได้ไปขอพระภิกษุที่จะมาเป็นผู้นำจากหลวงพ่อพระครูวิสัยจริยคุณ (โอด) ที่วัดจันเสน อำเภอตาคลี เพื่อมาดูแลสานักสงฆ์ต่อไป ขณะนั้น พระสุรินทร์ จนฺทโชโต (ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานสมณศักดิ์ให้เป็นพระครูนภเขตคณารักษ์) ท่านกำลังมาลาหลวงพ่อพระครูวิสัยจริยคุณ เพื่อจะไปจำพรรษา ณ วัดปากน้ำ จังหวัดระนอง หลวงพ่อพระครูวิสัยจริยคุณ จึงได้ ขอให้ท่านมาจาพรรษาอยู่ที่สำนักสงฆ์วัดตากฟ้านิยมธรรม เพื่อมาเป็นผู้นาในการดูแลรักษาและบำรุงรักษาวัด
ในปี พ.ศ. 2510 กรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการด้วยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคม จึงประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า “วัดตากฟ้า” เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 และต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510
ในปี พ.ศ. 2549 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระบรมราชานุญาต สถาปนาวัดตากฟ้า เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ เนื่องในมหามงคลวโรกาสทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี
ลำดับเจ้าอาวาส
(พ.ศ. 2550- ปัจจุบัน)
สำนักเรียนวัดตากฟ้า
วัดตากฟ้าได้จัดให้มีการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 จนถึงปัจจุบันโดยกฎระเบียบของวัดตั้งไว้ว่า พระภิกษุสามเณรผู้อยู่จำพรรษาจะต้องศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรม ทุกรูป ตามกำหนดการเรียนการสอน สำหรับการเปิดเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมนั้น คือวันแรม 9 ค่ำ เดือน 8 เวลาปิดภาคเรียน คือก่อนวันออกพรรษา 7 วัน ก่อนจะจบภาคเรียนจะต้องทำการทดสอบความรู้ในห้องเรียนทุกชั้น ทุกวิชา
ในส่วนกรณีศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกบาลี ทางวัดตากฟ้าได้เปิดทำการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 ในสมัยของพระครูนภเขตคณารักษ์ โดยนิมนต์พระมหากาญจน์ กาญจนรังสี (สกุล โควารกูร) ป.ธ. 8 มาเป็นอาจารย์รูปแรกและทำการเปิดสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี มีพระภิกษุสามเณรเล่าเรียนศึกษาพอสมควร โดยในปีการศึกษาแรกนั้น พระภิกษุสามเณรสามารถสอบประโยค ป.ธ.3 ได้ยกชั้นเป็นจำนวนถึง 11 รูป และได้ดำเนินการสอนเรื่อยมา โดยมีผู้รับหน้าที่เป็นอาจารย์ใหญ่ต่อมาอีก 2 รูป คือพระมหาสมชาย อิทธิโช (สกุล เกิดแก้ว) เป็นอาจารย์ใหญ่รูปที่ 2 และพระมหาทะนงศักดิ์ พรหมรังสี (สกุล พรหมรังสี) เป็นอาจารย์ใหญ่รูปที่ 2
ในปี พ.ศ. 2534 หลวงพ่อพระครูนภเขตคณารักษ์อาพาธ จึงทำให้หยุดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีไปช่วงระยะหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2538 พระราชปัญญาเวที ได้เปิดการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี ขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดยมีพระมหาสุนทร สุนทรเมธี ป.ธ.7, พธ.บ. กศ.ม. ปัจจุบันได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็น พระอมรเมธี เป็นอาจารย์ใหญ่สำนักศาสนศึกษาวัดตากฟ้า ปีแรกมีพระภิกษุสามเณรเข้าเรียน 12 รูป สอบได้ประโยค 1 – 2 จำนวน 1 รูป
ในปี พ.ศ. 2539 สำนักศาสนศึกษาวัดตากฟ้าได้เปิดการเรียนการ พระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ขึ้นมาอีกหนึ่งแผนก โดยใช้ชื่อว่าโรงเรียนศรีนภเขตวิทยา ทำให้มีพระภิกษุสามเณร ผู้เล่าเรียนศึกษาพระปริยัติธรรมทั้ง 3 แผนก เพิ่มขึ้นเป็นลำดับตลอดมา
ในปี พ.ศ. 2544 วัดตากฟ้า ได้รับแต่งตั้งเป็น โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี ประจำจังหวัดนครสวรรค์ แห่งที่ 1
กิจกรรมประจำวัน
เนื่องจากวัดตากฟ้าได้มีการจัดการเรียนการสอนทั้ง 3 หลักสูตร คือหลักสูตรพระปริยัติธรรมแผนกธรรม – บาลีและแผนกสามัญศึกษา จึงต้องมีการจัดตารางกิจประจาวัน ดังนี้ กิจประจาวันของผู้เรียนสำนักศาสนศึกษาวัดตากฟ้า
หมายเหตุ: นักธรรมเรียนวันเสาร์และวันอาทิตย์ (ตารางอาจเปลี่ยนแปลงตามความเหมาะสม)
กองทุนรัตนภัตต์ วัดตากฟ้า
ประวัติความเป็นมาของกองทุนรัตนภัตต์ (วัดตากฟ้า พระอารามหลวง)
เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตร การจัดการศึกษา ณ สำนักศาสนศึกษาวัดตากฟ้า โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี ประจำจังหวัดนครสวรรค์ แห่งที่ 1 ทรงพระมหากรุณา พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ เพื่อถวายเป็นค่าภัตตาหารพระภิกษุสามเณร วัดตากฟ้า จำนวน 10,000 บาท (หนึ่งหมื่นบาทถ้วน)
วัดตากฟ้า จึงได้อัญเชิญตั้งเป็นกองทุนภัตตาหารพระภิกษุสามเณรวัดตากฟ้า และได้นำความกราบบังคมทูลให้ทรงทราบ ต่อมาในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2549 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ ทรงพระราชทานชื่อกองทุนว่า "กองทุนรัตนภัตต์" ซึ่งมีความหมายว่า "อาหารอันมีค่าดุจแก้ว" นับเป็นพระมหากรุณาแก่พระภิกษุสามเณรวัดตากฟ้า และชาวอำเภอตากฟ้าอย่างที่สุด
แหล่งข้อมูลอื่น
http://www.wattakfa.com.
หนูพุก
หนูพุก หรือ หนูแผง เป็นสกุลของสัตว์ฟันแทะในวงศ์ Murinae ในวงศ์ใหญ่ Muridae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bandicota (มาจากภาษาเตลูกู คำว่า  pandikokku หมายถึง "หนูหมู" )
หนุพุก แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด พบได้ในประเทศไทย 2 ชนิด
แหล่งข้อมูลอื่น
Lesser Bandicoot rat
พาย (ค่าคงตัว)
พาย หรือ ไพ (อักษรกรีก: ภาษาอังกฤษ: pi)เป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ ที่เกิดจากความยาวเส้นรอบวงหารด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลม ค่า π มักใช้ในคณิตศาสตร์, ฟิสิกส์ และวิศวกรรม π เป็นอักษรกรีกที่ตรงกับตัว "p" ในอักษรละติน มีชื่อว่า "pi" (อ่านว่า พาย ในภาษาอังกฤษ แต่อ่านว่า พี ในภาษากรีก) บางครั้งเรียกว่า ค่าคงตัวของอาร์คิมิดีส (Archimedes' Constant) หรือจำนวนของลูดอล์ฟ (Ludolphine number หรือ Ludolph's Constant)
ในเรขาคณิตแบบยุคลิด π มีนิยามว่าเป็นอัตราส่วนของเส้นรอบวงหารด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลม หรือเป็นอัตราส่วนของพื้นที่วงกลม หารด้วย รัศมียกกำลังสอง ในคณิตศาสตร์ชั้นสูงจะนิยาม π โดยใช้ฟังก์ชันตรีโกณมิติ เช่น π คือจำนวนบวก x ที่น้อยสุดที่ทำให้ sin (x) = 0
ค่า π โดยประมาณ 125 ตำแหน่งคือ
แม้ว่าค่านี้มีความละเอียดพอที่จะใช้ในงานวิศวกรรมหรือวิทยาศาสตร์แล้ว ปัจจุบันมีการคำนวณค่า π ได้หลายตำแหน่ง ซึ่งหาได้ทั่วไปจากอินเทอร์เน็ต คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลโดยทั่วไปสามารถคำนวณค่า π ได้พันล้านหลัก ขณะที่ซูเปอร์คอมพิวเตอร์คำนวณค่า π ได้เกินล้านล้านหลัก และไม่พบว่ามีรูปแบบที่ซ้ำกันของค่า π ปรากฏอยู่
เศษส่วนต่อเนื่อง
π เขียนในรูปเศษส่วนต่อเนื่องได้หลายแบบ เช่น
การอธิบายปรากฏการณ์ทางกายภาพ
T
ของลูกตุ้มที่มีความยาว
L
แกว่งด้วยแอมพลิจูดขนาดเล็ก (
g
คือ ความเร่งโน้มถ่วงของโลก) หนึ่งในสูตรสำคัญของกลศาสตร์ควอนตัมคือหลักความไม่แน่นอนของไฮเซนแบร์ก ซึ่งแสดงให้เห็นความไม่แน่นอนในการวัดตำแหน่งของอนุภาค (Δ
x
) และโมเมนตัม (Δ
p
) ซึ่งไม่สามารถมีขนาดเล็กโดยปราศจากเหตุผลในเวลาเดียวกันได้ (เมื่อ
h
เป็นค่าคงตัวของพลังค์) ความจริงที่ว่า มีค่าประมาณเท่ากับ 3 นั้น มีบทบาทในอายุการใช้งานที่ยาวนานของออร์โธโพสิโทรเนียม ซึ่งอายุการใช้งานนั้นจะผกผันไปสู่ลำดับต่ำสุดในค่าคงที่โครงสร้างละเอียด
α
คือ เมื่อ
m
คือมวลของอิเล็กตรอน
พ.ศ. 1284
พุทธศักราช 1284 ใกล้เคียงกับ
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1968
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1968 (1968 Winter Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาวครั้งที่ 5 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่เมืองอินส์บรุค ออสเตรีย ระหว่างวันที่ 21 มกราคม ถึง 28 มกราคม พ.ศ. 2511
โกลเมอรูลัส (ระบบรู้กลิ่น)
โกลเมอรูลัส (glomerulus พหูพจน์ glomeruli) เป็นโครงสร้างนิวโรพิลรูปกลมในป่องรับกลิ่นของสมอง เป็นที่เกิดไซแนปส์ระหว่างปลายฆานประสาท (olfactory nerve) และเดนไดรต์ของเซลล์ไมทรัล, ของเซลล์ประสาทรอบโกลเมอรูลัส (periglomerular cell), และของ tufted cell โกลเมอรูลัสแต่ละอันจะล้อมรอบไปด้วยเซลล์ประสาทใกล้ ๆ รวมทั้งเซลล์ประสาทรอบโกลเมอรูลัส, เซลล์แอกซอนสั้น (short axon), tufted cell ส่วนนอก, และเซลล์เกลีย โกลเมอรูลัสทั้งหมดจะอยู่ใกล้ส่วนผิวของป่องรับกลิ่น แต่ป่องรับกลิ่นก็ยังรวมส่วนหนึ่งของ anterior olfactory nucleus ซึ่งก็ส่งแอกซอนไปทาง olfactory tract ด้วย
ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โกลเมอรูลัสปกติจะมีเส้นผ่านศูนย์กลางระหว่าง 50-120 ไมโครเมตร (100-200 ) และมีจำนวนระหว่าง 1,100-2,400 อันขึ้นอยู่กับสปีชีส์ โดยมนุษย์มี 1,100-1,200 อัน จำนวนโกลเมอรูลัสในมนุษย์จะลดลงตามอายุ มนุษย์อายุมากกว่า 80 ปีเกือบจะไม่มีเลย
โกลเมอรูลัสแต่ละอันอาจแบ่งเป็นสองเขต คือเขตประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve zone) และเขตที่ไม่ใช่เซลล์ประสาทรับลิ่น (non-olfactory nerve zone) เขตประสาทรับกลิ่นมีทั้งเส้นประสาทส่วนก่อนปลายและส่วนปลาย เป็นที่ที่เซลล์ประสาทรับกลิ่นสร้างไซแนปส์เพื่อเชื่อมกับเซลล์เป้าหมาย เขตที่ไม่ใช่เซลล์ประสาทรับกลิ่นประกอบด้วยการเชื่อมต่อทำงานประสานกันระหว่างเดนไดรต์-เดนไดรต์ของเซลล์ประสาทในป่องรับกลิ่นต่าง ๆ
กายวิภาค
โกลเมอรูลัสเป็นสถานีย่อยที่สำคัญของวิถีประสาทจากจมูกไปยังเปลือกสมองส่วนการได้กลิ่น ซึ่งขาดไม่ได้ในการรับกลิ่น เซลล์ประสาทรับกลิ่น (ORN) แต่ละตัว ๆ ที่เยื่อรับกลิ่นจะแสดงออกยีนโปรตีนหน่วยรับกลิ่น (OR) เพียงแค่ชนิดเดียว ORN ตัวหนึ่งจะส่งแอกซอนไปหยุดเป็นไซแนปส์ที่โกลเมอรูลัสอันเดียวของป่องรับกลิ่น โดยเซลล์ไมทรัลและ tufted cell ซึงเป็นเซลล์ประสาทรีเลย์ ก็จะส่งเดนไดรต์หลักอันเดียวไปยังโกลเมอรูลัสอันเดียวเช่นกัน โกลเมอรูลัสแต่ละตัวจะรับข้อมูลจากหน่วยรับกลิ่นเพียงแค่ชนิดเดียว โดยจะได้รับข้อมูลจากเซลล์หลายพันตัว และจะส่งข้อมูลไปยังเซลล์รีเลย์ เพียง 40-50 ตัว เท่ากับลดจำนวนนิวรอนที่ส่งสัญญาณกลิ่นต่อถึง 100 เท่า
นอกจากนั้น เซลล์รับกลิ่นที่แสดงออกยีนหน่วยรับกลิ่นประเภทเดียวกันปกติจะส่งแอกซอนไปยังโกลเมอรูลัสเป็นคู่ในป่องรับกลิ่น โกลเมอรูลัสแต่ละอันจะอยู่ด้านตรงข้ามของป่องโดยมีเส้นแบ่งข้างวิ่งผ่านป่องในแนวทแยง (dorsal-ventral and anterior-posterior axis) ดังนั้น โกลเมอรูลัสพร้อมกับเซลล์รีเลย์ที่ได้ข้อมูลต่อคือ เซลล์ไมทรัลและ tufted cell จะได้ข้อมูลที่เป็นระเบียบอย่างแม่นยำจากหน่วยรับกลิ่นต่าง ๆ และจะอยู่ในรูปแบบทางพื้นที่ซึ่งคล้ายกันในสัตว์แต่ละตัว ๆ
รูปแบบการทำงานของโกลเมอรูลัสร่วมกันภายในป่องรับกลิ่น เชื่อว่าเป็นตัวแทนกลิ่นที่สัตว์ได้ รูปแบบการทำงานอาจเปลี่ยนไปได้เนื่องจากความเร็วกระแสลมและความเข้มข้นของกลิ่นที่ชั้นเมือกในช่องจมูก ศ. ดร. ลินดา บัก และ ศ. ดร. ริชาร์ด แอกเซิล ได้รับรางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 2004 เพราะได้ค้นพบมูลฐานทางพันธุกรรมของการเข้ารหัสกลิ่นเช่นนี้
ความเห็นหลักในปัจจุบันก็คือว่า แอกซอนจาก ORN ทั้งหมดที่แสดงออกหน่วยรับกลิ่นเดียวกัน จะรวมตัวที่โกลเมอรูลัสหนึ่งหรือสองอันจากโกลเมอรูลัส 1,800 อันในป่องรับกลิ่นแต่ละข้าง แต่แอกซอนของ ORN ที่กำลังงอกไปสู่โกลเมอรูลัสโดยเฉพาะของพวกมัน บ่อยครั้งก็งอกเกินเข้าไปในโกลเมอรูลัสข้าง ๆ ด้วย ดังนั้น โกลเมอรูลัสหนึ่งที่เป็นตัวแทนของ OR โดยเฉพาะ จะพัฒนาขึ้นอย่างช้า ๆ และจำต้องมีการจัดระเบียบแอกซอนใหม่เพื่อให้ได้การทำงานแบบแผนที่ภูมิลักษณ์ดังที่พบในหนูหริ่งที่โตแล้ว
หน้าที่การทำงาน
โกลเมอรูลัสเป็นหน่วยพื้นฐานของแผนที่กลิ่นในป่องรับกลิ่น เพราะกลิ่นแต่ละอย่างจะทำให้โกลเมอรูลัสต่าง ๆ ทำงานในรูปแบบโดยเฉพาะ ดังนั้น การวิเคราะห์รูปแบบการทำงานของโกลเมอรูลัสโดยทฤษฎีแล้ว ก็จะสามารถทำให้ระบุกลิ่นที่สัตว์ได้กลิ่นได้ แต่แผนที่เช่นนี้ไม่ได้เป็นการยิงสัญญาณตามรูปแบบของเซลล์รับกลิ่น เพราะวงจรประสาทภายในป่องรับกลิ่นจะเปลี่ยนรูปแบบการยิงสัญญาณของเซลล์ไมทรัลซึ่งส่งสัญญาณขาออกจากป่อง เช่น โกลเมอรูลัสแต่ละตัวจะล้อมรอบด้วยเซลล์ประสาทรอบโกลเมอรูลัส (periglomerular cell) ที่เชื่อมเดนไดรต์ซึ่งส่งสัญญาณแบบยับยั้ง กับเดนไดรต์ของเซลล์ไมทรัลและ tufted cell ทั้งในโกลเมอรูลัสนั้นด้วย และอาจทั้งในโกลเมอรูลัสข้าง ๆ ด้วย และเมื่อบวกกับสัญญาณยับยั้งในส่วนอื่น ๆ ของป่องรับกลิ่น ก็อาจมีส่วนในการระงับกลิ่นพื้นฐานที่จาง ๆ เพื่อให้ได้กลิ่นที่แรงกว่าได้ดีขึ้น
นอกจากนั้น โดยขนานกับหน่วยรับกลิ่นที่สามารถรู้กลิ่นได้หลายอย่าง โกลเมอรูลัสหนึ่ง ๆ รวมทั้งเซลล์รีเลย์ คือเซลล์ไมทรัลและ tufted cell ก็จะทำงานเนื่องจากกลิ่นหลายอย่างได้ด้วย กลิ่นที่มีโครงสร้างโมเลกุลคล้าย ๆ กันดูเหมือนจะทำให้โกลเมอรูลัสใกล้ ๆ กันทำงาน ซึ่งอาจแสดงว่าการจัดระเบียบของโกลเมอรูลัสเป็นไปตามโครงสร้างของโมเลกุลกลิ่น อนึ่ง การทำงานตอบสนองต่อกลิ่นหนึ่ง ๆ ของโกลเมอรูลัสจะคล้ายกันในสัตว์หรือบุคคลต่าง ๆ และสมมาตรกันระหว่างป่องรับกลิ่นที่อยู่ติดกันทั้งสองข้าง
ในสุนัข
การประมวลผลของโกลเมอรูลัสในสุนัขแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ การรับสัญญาณ (acquisition) การถ่ายโอนสัญญาณ (transduction) และการประมวลสัญญาณ (processing) สุนัขบางชนิดมีเซลล์รับกลิ่นจำนวนเป็น 100 เท่าของมนุษย์ ทำให้สามารถตรวจจับและแยกแยะกลิ่นได้ชัดในบรรดากลิ่นเป็นล้าน ๆ ได้
ในปลา
การได้กลิ่นของปลามีลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งคือเกิดในน้ำ เพราะกลิ่นมีพาหะเป็นน้ำ ดังนั้น กลิ่นจึงต้องเป็นสารเคมีที่ละลายน้ำได้ เยื่อรับกลิ่นของปลาก็มีเซลล์ 3 ชนิดเหมือนกับสัตว์มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ รวมทั้งเซลล์รับกลิ่น เซลล์ค้ำจุน (supporting cell) และเซลล์ชั้นฐาน (basal cell)
โกลเมอรูลัสของปลาต่างจากของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยจำนวนของเดนไดรต์ที่เซลล์ไมทรัลส่งไปถึง ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เดนไดรต์หนึ่งอันจากเซลล์ไมทรัลหนึ่งตัวจะเข้าไปในโกลเมอรูลัสหนึ่งอัน แต่ในปลา เดนไดรต์หนึ่งอันหรือมากกว่านั้นจากเซลล์ไมทรัลหลายตัวจะเข้าไปในโกลเมอรูลัสหนึ่งอันหรือมากกว่านั้น
555
555 (ห้าร้อยห้าสิบห้า five hundred [and] fifty five) เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 554 (ห้าร้อยห้าสิบสี่) และอยู่ก่อนหน้า 556 (ห้าร้อยห้าสิบหก)
คุณสมบัติทางคณิตศาสตร์
เป็นจำนวนหนึ่งที่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปผลคูณของจำนวนเฉพาะ 3 ตัวได้
ในเลขฐานสิบ 555 เป็นจำนวนที่มีตัวเลขซ้ำกัน
ในสาขาอื่น
555 คือ:
พ.ศ. 1291
พุทธศักราช 1291 ใกล้เคียงกับ
วัดเสาธงกลาง
วัดเสาธงกลาง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 บ้านบางเสาธง ตำบลบางเสาธง อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 54 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา อาณาเขตทิศตะวันออกติดต่อกับคลองบางเสาธง ทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับคลองชวดลาน
วัดเสาธงกลางสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2427 โดยนายปื้นได้ซื้อที่ดินประมาณ 20 ไร่ บริจาคให้เป็นที่สร้างวัด ต่อมานางสาวมุ้ยถวายที่ดินเพิ่มเติมให้วัด 2 ไร่ 2 งาน นายเสงี่ยมและนางฟัก อ่ำชิต ถวายอีก 9 ไร่ 1 งาน 18 ตารางวา และนางเน้ย มียิ้ม ขายและถวายให้วัดรวม 20 ไร่ เดิมวัดมีชื่อว่า วัดราษฎร์สโมสร เมื่อมีการบูรณปฏิสังขรณ์ชาวบ้านก็เรียกว่า วัดคลองเสาธง และเนื่องจากมีอีกวัดหนึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลกันนักคือวัดเสาธงนอก จึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดเสาธงกลาง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 และได้เปิดสอนเด็กเล็กก่อนเกณฑ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 นอกจากนั้นยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนวัดเสาธงกลางขึ้นในวัด สอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ให้สถานที่สร้างสถานีอนามัย จัดให้มีที่อ่านหนังสือประจำหมู่บ้าน และตั้งหน่วยอบรมประจำตำบลขึ้นภายในวัด
วัดมีปูชนียวัตถุคือ หลวงพ่อขาว เป็นพระประธานในอุโบสถหลังเก่า สร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 2.30 เมตร เป็นพระศักดิ์สิทธิ์โบราณที่ประชาชนทั่วไปเคารพนับถือ วัดมีการจัดงานประจำปี ปิดทองหลวงพ่อขาว ในวันขึ้น 10 ค่ำ 11 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี
กาลิช
กาลิช (Kalisz) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดวีแยลกอปอลสกา มีเนื้อที่ 69.42 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ 2014 มีประชากร 103,738 คน
ในปี ค.ศ. 1975 หลังจากแอดวาร์ต กีแยแร็กได้ปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น เมืองกาลิชได้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดกาลิช และจังหวัดได้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1998
ในปี ค.ศ. 1992 กาลิชกลายเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลเฉพาะกิจการของคริสตจักรคาทอลิกและกาลิช
The Designer ฝันตามคิด ชีวิตมีดีไซน์
The Designer ฝันตามคิด ชีวิตมีดีไซน์ เป็นรายการเรียลลิตี้ค้นหาดีไซน์เนอร์รุ่นใหม่โดยภายใต้โครงการของกระทรวงพาณิชย์ ในรูปแบบเรียลิตี้โชว์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ซึ่งจะเริ่มออกอากาศสัปดาห์ละครั้ง โดยแต่ละสัปดาห์จะมีโจทย์ให้ออกแบบคอลเล็คชั่นเสื้อผ้าต่างๆ ในฤดูกาลที่ 2 ใช้ชื่อว่า The Designer Season 2 แรงบันดาลใจจากแม่แห่งแผ่นดิน‎
ผู้เข้าแข่งขัน
โดยผู้เข้าแข่งขันแบ่งเป็น 2 ทีม ได้แก่
ชูรี
ชูรี (Shuri) เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย เรจินาลด์ ฮัดลิน (Reginald Hudlin) และ จอห์น โรมิตา จูเนียร์ (John Romita Jr.) ชูรีเป็นเจ้าหญิงของประเทศสมมติในทวีปแอฟริกาคือ วาคานดา (Wakanda)
พ.ศ. 1290
พุทธศักราช 1290 ใกล้เคียงกับ
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1970
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1970 (1970 Winter Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาวครั้งที่ 6 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ Rovaniemi ฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ 3 เมษายน ถึง 9 เมษายน พ.ศ. 2513
แทมี
แทมี หรือชื่อจริง คิม กย็อง-ซุก (23 เมษายน 2533 – ) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้สมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปที่มีชื่อว่า BABY VOX  และเป็นแชมป์เทควันโดระดับนานาชาติ โดยเคยเป็นแชมป์เทควันโดสายพูมแซ จากการแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์โลก ค.ศ. 2007, แชมป์เทควันโดจากการแข่งขันโคเรียเทควันโดโอเพ่น ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เธอยังมีโอกาสร่วมแสดงทักษะด้านเทควันโดในรายการโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงอย่างสตาร์คิง ทางสถานีโทรทัศน์ SBS ที่มีพิธีกรชื่อดังอย่าง คัง โฮดอง เป็นผู้ดำเนินรายการ รวมถึงเป็นนักแสดงภาพยนตร์ โดยเธอได้รับเชิญร่วมแสดงบทนำในภาพยนตร์ร่วมทุนไทย-เกาหลีเรื่อง วอนโดนเตะ!!
ทอฟ้า ผ้าไทย
ทอฟ้าผ้าไทย รายการโทรทัศน์ ค้นหานักออกแบบแฟชั่นผ้าไทย รายการแฟชั่นเรียลลิตี้ในรูปแบบเรียลิตี้โชว์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ รายการแรกในประเทศไทย เพื่อเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ จากความร่วมมือกันระหว่างภาครัฐ โดยกระทรวงวัฒนธรรม และ ภาคเอกชน โดยบริษัทธัมส์ อัพ มีเดีย ร่วมกับกูรู และ ไอดอลวงการแฟชั่น บันเทิงทุกแขนง โดยมี พิพิธภัณฑ์ผ้า ในสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถเป็นที่ปรึกษา เพื่อร่วมค้นหาสุดยอดนักออกแบบผ้าไทยที่มีคุณภาพมาประดับวงการแฟชั่นผ้าไทย
หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล
หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล (ชื่อเล่น: หมูตั้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล กับกุณฑิกา ไกรฤกษ์ มีพี่สาวหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงศิศิรา ดิศกุล (ชื่อเล่น: หวานเย็น)
หม่อมหลวงอรรถดิศมีผลงานทางการแสดงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงละครชุด เรื่อง เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
พ.ศ. 1292
พุทธศักราช 1292 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1293
พุทธศักราช 1293 ใกล้เคียงกับ
วอชิงตัน จัสทิซ
วอชิงตัน จัสทิซ (Washington Justice) เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติอเมริกัน มีฐานอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ ทีมนี้เป็นสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ลีก และลงแข่งขันในดีวีชันแอตแลนติก ดำเนินกิจการโดยวอชิงตัน อีสปอร์ต เวนเจอส์ โดยการนำของนักธุรกิจชื่อ Mark Ein ซึ่งทีมจัสทิซจะเข้าร่วมการแข่งขันในลีกฤดูกาล 2019 เป็นฤดูกาลแรก
ประวัติทีม
วันที่ 7 กันยายน 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดประกาศว่า วอชิงตัน อีสปอร์ต เวนเจอส์ นำโดย Mark Ein ได้เข้าซื้อแฟรนไชน์สำหรับทีมในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อเข้าแข่งขันในโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทางทีมเปิดตัวชื่อทีมในนาม วอชิงตัน จัสทิซ
อัตลักษณ์ทีม
วันที่ 3 ธันวาคม 2561 ทีมจัสทิซถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยใช้สัญลักษณ์เป็นรูปโล่ที่มีลวดลายสีแดง ขาว และน้ำเงินประดับอยู่ เป็นเครื่องหมายแสดงถึงธงชาติสหรัฐ ส่วนล่างตรงกลางของโล่เป็นรูปตัวอักษร W โดยที่ตรงกลางของตัวอักษรนั้นเป็นรูปของอนุสาวรีย์วอชิงตัน
ภาษาไปเต
ภาษาไปเต (Paite language) มีผู้พูดทั้งหมด 91,800 คน พบในอินเดีย 78,800 คน (พ.ศ. 2548) ในรัฐอัสสัม มณีปุระ ตรีปุระ มิโซรัม พบในพม่า 13,000 คน (พ.ศ. 2550) ในเทือกเขาชีน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขา กูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียจะพูดภาษามีโซได้ด้วย เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
สงครามไซเบอร์
สงครามไซเบอร์ (cyberwarfare) เป็นคำที่นิยามขึ้นมาโดย ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบความปลอดภัยของรัฐบาลที่ชื่อ ริชาร์ด เอ. คลาร์ก ในหนังสือที่ชื่อ Cyber War (พฤษภาคม 2010) โดยนิยามว่า "เป็นการกระทำของรัฐ-ชาติ เพื่อแทรกซึมไปยังระบบคอมพิวเตอร์หรือเครือข่าย มีจุดประสงค์เพื่อทำลายหรือสร้างความแตกแยก" The Economist อธิบายไว้ว่าเป็น "การกำเนิดสงครามอย่างที่ 5" และวิลเลียม เจ. ลิน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ กล่าวว่า "โดยหลักการแล้ว เพนตากอนได้ยอมรับอย่างเป็นทางการแล้วว่า เป็นเหตุให้เกิดสงคราม ที่กลายเป็นเรื่องอันตรายต่อการปฏิบัติการทหาร ทั้งภาคพื้นดิน อากาศ ทะเล และทางอวกาศ"
ในปี ค.ศ. 2009 ประธานาธิบดี บารัก โอบามา ประกาศว่า ระบบพื้นฐานดิจิทัลของสหรัฐอเมริกา "เป็นสินทรัพย์ยุทธศาสตร์ของชาติ" และในเดือนพฤษภาคม 2010 เพนตากอน ได้จัดตั้งกองบัญชาการไซเบอร์ (Cyber Command) นำโดยนายพล คีท บี. อเล็กซานเดอร์ ผู้บริหารของสภาความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐเพื่อป้องกันเครือข่ายทางทหารของอเมริกัน และมีขีดความสามารถจู่โจมระบบของประเทศอื่น สหราชอาณาจักรก็ได้ก่อตั้งการรักษาความปลอดภัยในไซเบอร์ และศูนย์ปฏิบัติการตั้งอยู่ในกองบัญชาการสื่อสารของรัฐบาล (GCHQ)
อย่างไรก็ตามในสหรัฐกองบัญชาการไซเบอร์ (Cyber Command) ตั้งขึ้นเพียงต้องการป้องการระบบทางทหารที่เกี่ยวเนื่องกับรัฐบาลและระบบพื้นฐานที่เกี่ยวข้อง เป็นความรับผิดชอบหลักตามลำดับชั้นของกระทรวงความมั่นคงภายในร่วมกับบริษัทเอกชน
The Economist รายงานว่าจีนมีแผนการที่จะ "เป็นเจ้าแห่งสงครามสารสนเทศ ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 21" พวกเขายังเขียนว่า ประเทศอื่นกำลังจัดการอย่างเดียวกันในสงครามทางอินเทอร์เน็ต เช่น รัสเซีย อิสราเอล เกาหลีเหนือ นอกจากนั้นอิหร่านยังอ้างว่าจะเป็นกองทัพไซเบอร์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก เจมส์ กอสเลอร์ ผู้เชี่ยวชาญระบบรักษาความปลอดภัยรัฐบาล กังวลว่า สหรัฐอเมริกาขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญระบบรักษาความปลอดภัยคอมพิวเตอร์อย่างมาก ประมาณว่าในทุกวันนี้ในประเทศมี 1,000 คนที่ผ่านคุณสมบัติ แต่พวกเขาต้องการผู้เชี่ยวชาญ 20,000 ถึง 30,000 คน
กีฬาบาสเกตบอลในซีเกมส์ 2019 – ทีมชาย 3x3
ชาย 3x3 บาสเกตบอล ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2019 ได้จัดขึ้นที่ Filoil Flying V Centre, San Juan, Metro Manila ตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 2 ธันวาคม. นี่จะเป็นครั้งแรก 3x3 ที่จะตัดสินในซีเกมส์. ทัวร์นาเมนต์สำหรับผู้หญิงจะได้รับการจัดระเบียบขึ้น.
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1972
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1972 (1972 Winter Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาวครั้งที่ 7 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ Lake Placid, นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ถึง 5 มีนาคม พ.ศ. 2515
โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล
โยฮัน อาดัม ชัล ฟ็อน เบ็ล (Johann Adam Schall Von Bell; ค.ศ. 1591–1666) เป็นนักบวชคณะเยสุอิตและนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตในฐานะมิชชันนารีในประเทศจีนและกลายเป็นที่ปรึกษาของจักรพรรดิชุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง
โยฮันเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงในโคโลญ ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เขาจบการศึกษาในโคโลญ เขาย้ายไปโรม มีวิชาที่เรียนเช่นคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ ใน ค.ศ. 1611 เขาเข้าร่วมคณะเยสุอิต และศึกษาต่อ
ใน ค.ศ. 1618 เขาออกเดินทางไปจีนด้วยเรือของโปรตุเกสพร้อมกับกลุ่มมิชชันนารีภายใต้การนำของนีกอลา ทรีโก ปีถัดมากลุ่มมิชชันนารีเดินทางถึงท่าเรือค้าขายของโปรตุเกสที่มาเก๊าที่ซึ่งชัล ฟ็อน เบ็ล ใช้เวลาเรียนรู้ภาษาจีน เขาเริ่มงานเผยแผ่ศาสนาในจีนใน ค.ศ. 1622 แต่ความสำเร็จของเขาค่อนข้างจำกัด เขาเข้าร่วมในการป้องกันมาเก๊าจากการรุกรานของชาวดัตช์ในปีเดียวกัน และจับกัปตันชาวดัตช์ได้จากชัยชนะในการรบ
ชัล ฟ็อน เบ็ล และจาโคโม โร ถูกส่งไปยังปักกิ่งใน ค.ศ. 1630 เพื่อสานต่องานของโยฮัน เชร็ค ที่ล่วงลับไปแล้วในการปฏิรูปปฏิทินจีน เขาได้ร่วมกับสฺวี กวังฉี่ แก้ไขปฏิทินจีนซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อปฏิทินฉงเจิน ซึ่งตั้งชื่อตามพระนามของจักรพรรดิฉงเจิน จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์หมิง
สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง
สงครามพม่า–อังกฤษครั้งที่สอง (Second Anglo-Burmese War: ဒုတိယ အင်္ဂလိပ် မြန်မာ စစ် ; 5 เมษายน พ.ศ. 2395 – 20 ธันวาคม พ.ศ. 2395) เป็นสงครามสืบเนื่องจากการที่อังกฤษต้องการได้มณฑลพะโคหรือหงสาวดี หลังจากที่พระเจ้าแสรกแมงหรือพระเจ้าสารวดีขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าจักกายแมง พระองค์ไม่ยอมรับสนธิสัญญายันดาโบ แต่ไม่กล้าทำผิดสัญญา ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับเฮนรี เบอร์นี ผู้แทนอังกฤษประจำพม่าเลวร้ายลงจนเบอร์นีย์ต้องออกจากพม่าไปใน พ.ศ. 2380 ผู้แทนอังกฤษคนใหม่ก็มาอยู่ได้ถึงแค่ พ.ศ. 2382 ก็ต้องออกไปอีก พ่อค้าอังกฤษเรียกร้องให้อังกฤษทำสงครามกับพม่า แต่ในขณะนั้น อังกฤษติดทำสงครามกับอัฟกานิสถานอยู่ จน พ.ศ. 2385 ซึ่งในช่วงนั้น การรบระหว่างอังกฤษกับอัฟกานิสถานยังไม่สิ้นสุด พระเจ้าแสรกแมงได้นำกำลังทหารจำนวน 15,000 คนลงไปยังเมืองย่างกุ้งเพื่อบูชาพระเกศธาตุและเรียกร้องในอังกฤษคืนยะไข่และตะนาวศรีให้พม่า เมื่อข้อเรียกร้องไม่มีผล พระองค์ก็เสด็จกลับอมรปุระ ในปีเดียวกันนั้น พระองค์ก็เริ่มมีอาการสติฟั่นเฟือน เจ้าชายพุกามมินหรือพุกามแมง พระโอรสจึงยึดอำนาจ และจับพระราชบิดาขังคุกไว้ใน พ.ศ. 2388 จนกระทั่งพระเจ้าแสรกแมงสวรรคตใน พ.ศ. 2389
ความขัดแย้งระหว่างพ่อค้าอังกฤษกับขุนนางพม่าเกิดขึ้นเสมอในพะโค ต่อมา ใน พ.ศ. 2394 เมาโอ๊กเมียนหวุ่นประจำพะโคได้กล่าวหาได้กล่าวหากัปตันและลูกเรือชาวอังกฤษ 2 คนว่าทำผิดระเบียบเมืองท่าของพม่าและเป็นฆาตกร จึงนำตัวขึ้นศาลและสั่งปรับเป็นเงิน 1,000 รูปี ฝ่ายอังกฤษเห็นว่าเป็นการลบหลู่เกียรติจึงประท้วง เมื่อการเจรจาไม่ได้ผล อังกฤษจึงประกาศปิดอ่าวเมาะตะมะในเดือนมกราคม พ.ศ. 2394 และเข้ายึดเรือของกษัตริย์พม่าในวันที่ 22 มกราคม และทำลายเรือรบพม่าหลายลำ
อังกฤษเรียกร้องให้พม่าจ่ายค่าเสียหายให้อังกฤษและทำหนังสือขอโทษภายในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2395 เมื่อพม่าไม่ทำตาม อังกฤษจึงเข้าโจมตีพม่า ยึดเมาะตะมะ ย่างกุ้ง พะสิม แปร พะโค ไปตามลำดับ อังกฤษประกาศผนวกมณฑลพะโคในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2395 ในครั้งแรก อังกฤษเตรียมวางแผนจะโจมตีต่อไปถึงเมืองอมรปุระ แต่ทางพม่าได้เกิดกบฏขึ้น เจ้าชายมินดง พระอนุชาของพระเจ้าพุกามแมงซึ่งไม่เห็นด้วยกับการทำสงครามกับอังกฤษตั้งแต่ต้น ได้ก่อกบฏขึ้น และได้เป็นกษัตริย์องค์ต่อมา ระหว่างนั้น อังกฤษถือโอกาสรุกคืบขึ้ยไปถึงเมืองมายเด พระเจ้ามินดงได้ส่งบาทหลวงชาวอิตาลีมาขอสงบศึกกับอังกฤษ อังกฤษก็ส่งผู้แทนขึ้นไปยังราชสำนักพม่าเพื่อขอให้พม่ารับรองการผนวกพะโค แต่พระเจ้ามินดงปฏิเสธที่จะทำสนธิสัญญาใดๆกับอังกฤษ สงครามจึงยุติลงโดยไม่ได้ทำสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างกัน แต่ในเขตที่อังกฤษยึดครองมีกองโจรพม่าออกมาต่อต้านอังกฤษ ซึ่งอังกฤษต้องปราบปรามจนถึง พ.ศ. 2413
ทหารของชาติ
เพลงทหารของชาติ เป็นเพลงปลุกใจจังหวะมาร์ช ประพันธ์คำร้องโดยหลวงวิจิตรวาทการ ทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ เพลงนี้เป็นเพลงที่กองทัพบกไทยใช้บรรเลงเป็นเพลงเดินสวนสนามในพิธีกระทำสัตย์ปฏิญาณตนต่อธงชัยเฉลิมพล
อนึ่ง คำว่าทหารของชาตินี้ ยังใช้เป็นคำพูดที่เน้นย้ำถึงความสำคัญของทหารที่มีต่อประเทศอยู่เสมอ
ภาษาอาโซ
ภาษาอาโซ (Asho language) มีผู้พูดทั้งหมด 12,340 คน พบในพม่า10,000 คน (พ.ศ. 2534) ในบริเวณลุ่มแม่น้ำอิรวดี พบในบังกลาเทศ 2,340 คน (พ.ศ. 2534) ในจิตตะกอง บันดาร์บัน และรังกามาตี จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขา กูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ผู้พุดภาษานี้ในพม่าจะพูดภาษาพม่าได้ด้วย เขียนด้วยอักษรพม่า เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา
อูจิจูโจ
ตำนานเก็นจิภาค อูจิจูโจ (宇治十帖 (Uji JuuJou); The Ten Books of Uji)
รายชื่อตอนภาคอูจิจูโจ
45. ฮาชิฮิเมะ (橋姫, Hashihime) "Lady at the Bridge" "Maiden of the Bridge"
48. ซาวาราบิ (早蕨, Sawarabi) "Early Ferns" "Bracken Shoots"
51. อูกิฟูเนะ (浮舟, Ukifune) "Boat upon the Waters" "A Drifting Boat"
52. คาเงโร (蜻蛉, Kagerō) "Drake Fly" "Mayfly"
53. เทนาไร (手習, Tenarai) "Writing Practice"
54. ยูเมะ โนะ อูกิฮาชิ (夢浮橋, Yume no Ukihashi) "Floating Bridge of Dreams"
เรื่องย่อ
คาโอรุ บุตรที่เกิดความความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมของพระธิดาอนนะซังโนะมิยะกับคาชิวางิ ใช้ชีวิตในฐานะบุตรของเกนจิผู้ทรงอิทธิพล เป็นขุนนางหนุ่มรูปงามที่มีความสุขุม และฝักใฝ่ในศาสนา เนื่องจากเขารู้สึกปลงกับความไม่แน่แท้ของชีวิตทางโลก อีกทั้งรู้สึกว่าการออกบวชของมารดาตั้งแต่ยังสาวเป็นเรื่องผิดปกติ  ดังนั้นชาติกเนิดของตัวเขาเองต้องมีปริศนาอะไรซ่อนอยู่ เขาสนิทสนมกับองค์ชายนิโออุโนะมิยะ ซึ่งถือว่าเป็นญาติกัน  มักจะอยู่ด้วยกันเสมอๆ เป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งที่ดีของกันและกัน  คราหนึ่งคาโอรุได้ยินข่าวองค์ชายแปด ฆราวาส ผู้ทรงศีล ที่อยู่ อุจิ เขาเกิดเลื่อมใสอยากไปร่วมศึกษาพระธรรม จึงเดินทางไปอุจิ ทั้งสองถูกอัธยาศัยกับดี คาโอรุเดินทางไปหาองค์ชายแปดบ่อยครั้ง มีอยู่วันหนึ่ง องค์ชายแปดออกไปถือศีลไม่อยู่บ้าน คาโอรุลอบเห็นโฉมหน้าบุตรสาว 2 คนขององค์ชายแปด ขณะที่พวกนางกำลังเล่นดนตรี  เขาหลงรัก โออิงิมิ แต่ โออิงิมิต้องการให้เขาลงเอยกับ นาคาโนะคิมิผู้เป็นน้องสาวมากกว่า คาโอรุเล่าเรื่องสาวงามแห่งอุจิให้องค์ชายนิโออุฟัง ต่อมาองค์ชายนิโออุได้กับนาคาโนะคิมิ ต่อมาจักรพรรดินีมารดาขององค์ชายนิโออุต้องการจะให้เขาแต่งงานกับบุตรีคนที่ 6 ของยูงิริ  และต้องการควบคุมความประพฤติขององค์ชายนิโออุ  จึงกักตัวเขาไว้ในวัง  ไม่สามารถไปหานาคาโนะคิมิได้  โออิงิมิเสียใจที่องค์ชายนิโออุเห็นนาคาโนะคิมิเป็นดอกไม้ริมทาง  และหากนางทอดกายให้คาโอรุ  คงจะมีชะตากรรมเฉกเช่นเดียวกัน  โออิงิมิจึงล้มป่วย  จงใจไม่รับประทานอาหาร จนเสียชีวิตไป ทำให้คาโอรุเศร้าเสียใจ  เริ่มเห็นความคล้ายคลึงระหว่างนาคาโนะคิมิกับโออิงิมิ มักจะมาปรับทุกข์กับนาคาโนะคิมิบ่อยๆ  ด้านนาค่โนะคิมิก็ปรับทุกข์กับคาโอรุ  เรื่ององค์ชายนิโออุยังมักจะเจ้าชู้  ไปมาหาสู่หญิงอื่นอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง  ทั้งสองสนิทสนมกันจนองค์ชายนิโออุระแวง ต่อมา นาคาโนะคิมิรับดูแลน้องสาวต่างมารดาที่หน้าคล้ายโออิงิมิ ชื่อ อุกิฟุเนะ นิโออุเห็นอุกิฟุเนะเข้าก็เกิดความสนใจตามเกี้ยงพาราสี  นาคาโนะคิมิจึงรีบยกอุกิฟุเนะให้คาโอรุ คาโอรุพานางไปอยู่ที่อุจิ แม้นางจะหน้าคล้ายโออิงิมิหญิงที่เขารัก แต่กิริยากับไม่ใช่ ทำให้เขารู้สึกขัดใจ ระหว่างที่คาโอรุไม่อยู่ที่อุจิ องค์ชายนิโออุลักลอบไปมีสัมพันธ์กับอุกิฟุเนะ เมื่อคาโอรุรู้เข้าจึงวางเวรยามไม่ให้องค์ชายนิโออุเข้าใกล้อุกิฟุเนะได้ อุกิฟุเนะรู้สึกทุกข์ระทมใจจนกระโดดแม่น้ำอุจิฆ่าตัวตาย คาโอรุรู้สึกสำนึกรักอุกิฟุเนะเมื่อสายไปแล้ว อุกิฟุเนะรอดชีวิตและออกบวชเป็นชีเพื่อหนีความวุ่นวายของเรื่องทางโลก
เกี่ยวกับ บทสุดท้าย ยุเมะ โนะ อุกิฮะชิ
ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่า ที่จริงแล้ว บทสุดท้ายนี้ ใช่บทจบของตำนานเก็นจิจริงหรือไม่ เนื่องจากชื่อตอนที่ดูเป็นนามธรรม ไม่ได้อิงวลีจากบทกลอนภายในตอน  เช่นตอนอื่นๆในเรื่อง  บางทฤษฎีอธิบายว่า  มุราซากิ ชิคิบุ อาจจะเสียชีวิตก่อนแต่งเรื่องต่อจนจบก็เป็นได้
รายชื่อตัวละครสำคัญ
องค์ชายนิโออุ เป็นเจ้าชายองค์ที่ 3 ของพระจักรดิองค์ปัจจุบันกับบุตรีของเก็นจิ จักรพรรดินีอะคะชินั่นเอง เป็นหลานชายที่ มุราซากิ รักและเอ็นดูที่สุด  นางยกคฤหาสน์นิโจ ให้เป็นมรดกแก่องค์ชายนิโออุ  โดยนิสัยแล้วองค์ชายนิโออุเปนชายหนุ่มที่เจ้าชู้  โดยเขาพยายามค้นหาหญิงสาวที่เขาสามารถจะครองคู่อยู่ด้วยกัน เหมือนท่านตา( เก็นจิ ) และท่านยาย ( มุราซากิ ) ด้วยความที่เป็นคนไม่ยอมน้อยหน้าใคร  เมื่อคาโอรุที่เป็นทั้งเพื่อนรักและคู่แข่งคนสำคัญ  ผู้มีกลิ่นกายหอมมาแต่กำเนิด องค์ชายจึงพยายามอบร่ำเครื่องทรงให้หอมกรุ่นด้วยเครื่องหอมมิได้ขาด  ทั้งคาโอรุ และ องค์ชาย นิโออุ มักจะอยู่ด้วยกันเสมอ กลายเป็น 2 ชายหนุ่มรูปงามผู้น่าหมายปองที่สุดแห่งยุค  จนเรียกขานกันว่า นิโออุมิยะ ( องค์ชายเครื่องหอม ) และ คาโอรุโนะจูโจ ( ท่านพลเอกผู้มีกลิ่นกายหอม ) ด้วยความทีชอบแข่งขัน  สุดท้ายก็ยังแย่งเอา อุกิฟุเนะ ไปจาก คาโอรุ จนเกิดเรื่องเศร้าในตอนท้ายเรื่อง
บุตรสาวคนโตของฮะจิโนะมิยะ มีฝีมือในการเล่นบิวะ  เป็นสตรีที่คาโอรุหลงรัก และนางก็เสียชีวิตลง
บุตรสาวคนรองของฮะจิโนะมิยะ มีฝีมือในการเล่นโกะโตะ  ต่อมา  เป็นภรรยาของนิโออุโนะมิยะ
เป็นลูกพี่ลูกน้องของโคะจิจู ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงของ พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ( มารดาของ คาโอรุ)  ในอดีต เบนโนะคิมิ เป็นบ่าวในบ้านของ คะชิวะงิ ( บิดาที่แท้จริงของคาโอรุ ) ก่อนคะชิวะงิตาย เขาเคยบอกความลับเรื่องชาติกำเนิดพร้อมฝากสาส์นที่เคยส่งตอบโต้กับพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ไว้กับ เบน โนะ คิมิ  และสั่งเสียให้นางบอกความจริงและมอบสาส์นให้กับบุตรชายของเขา ( คาโอรุ ) ภายหลัง เบน โนะ คิมิ  มาเป็นบ่าวรับใช้ ฮะจิโนะมิยะ
มารดาของคาโอรุ  พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ เป็นพระธิดาของที่ 3 ของอดีตจักรพรรดิสุซาคุ ( 朱雀 Suzaku )อภิเษกเป็นภรรยาเอกของเก็นจิ  แต่คะชิวะงิ บิดาของคาโอรุ  ลักลอบเข้าหานางและมีความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมจนตั้งครรภ์ และคลอด คาโอรุ ออกมา
คะชิวะงิ บิดาของคาโอรุ คะชิวะงิ เป็นบุตรชายคนโตของ โทโนะจูโจ( 頭中将 Tou no Chuujou):ซึ่งเป็นสหายของเก็นจิ  คะชิวะงิ เป็นสหายกับ ยูงิริ (夕霧 Yuugiri)บุตรชายของเก็นจิ  วันหนึ่งที่คฤหาสน์โรคุโจ เขาได้เหนโฉมของพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ และหลงรักนางแต่แรกพบ  ลักลอบเข้าหานางและมีความสัมพันธ์อันผิดศีลธรรมกับพระธิดาอนนะซังโนะมิยะ จนนางตั้งครรภ์ และคลอด คาโอรุ ออกมา  ในที่สุดเก็นจิ ล่วงรู้ความจริงและกดดันจน คะชิวะงิเสียชีวิตเพราะความรู้สึกผิดบาป
เป็นน้องสาวต่างมารดาของ โออิงิมิ และ นาคาโนะคิมิ นางมีหน้าตาคล้ายโออิคิมิ มาก มารดานางแต่งงานใหม่กับขุนนางท้องถิ่น  ต่อมาเมื่อนาคาโนะคิมิเป็นภรรยาของนิโออุ โนะ มิยะ แล้ว  มารดาของอุกิฟุเนะฝากฝังนางไว้กับนาคาโนะคิมิ  นสคาโนะคิมิเป็นแม่สื้อให้นางกับคาโอรุ  ต่อมาองค์ชายนิโออุ พบเห็นนางและตามตื่อเกี้ยวพาราศี  คาโอรุจึงพาตัสนางไปอยู่ด้วยที่อุจิ  ทว่าองค์ชายนิโออุ กลับตามนางไปทีอุจิ และ ลักลอบมีความสัมพันธ์กับนาง  ทั้งคาอรุและองค์ชายนิโออุล้วนแก่งแย่งในตัวนาง  จนนางเสียใจกระโดดแม่น้ำอุจิหมายฆ่าตัวตาย  แต่กลับรอดชีวิต  นอนเกยฝั่งใต้ต้นไม้ริมน้ำ  สุดท้ายได้รับการช่วยชีวิตจากสาธุคุณโยคาวะ และสุดท้าย นางออกบวชเป็นชี
ความสัมพันธ์ของเมืองอุจิกับ ตำนานเก็นจิ ภาค อุจิจูโจ
ในเรือนพักตากอากาศของขุนนางทั้งหลาย จะประกอบด้วยวัดส่วนตัวภายใน  ประดิษฐานพระพุทธรูป หรือ เทพเจ้าคุ้มครองกาย  เพื่อขุนนางเหล่านั้นจะได้เก็บตนบำเพ็ญเพียรและภาวนา  และหนึ่งในเรือนพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบันก็คือ วัดเบียวโดอิน ( Byodoin )มรดกโลกแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น   ผู้สร้างคือ ฟุจิวาระ โยริมิจิ ( Fujiwara Yorimichi ) บุตรชายของ ฟุจิวาระ  มิจินะงะ ( Fujiwara Michinaga )ผู้ว่าจ้าง มุราซากิ ชิคิบุ เพื่อเป็นครูและพี่เลี้ยงให้กับบุตรีของเขา โซชิ ซึ่งต่อมาเป็นจักรพรรดินีอะคิโกะ  ต่อมา ฟุจิวาระ โยริมิจิ ได้แปลงเรือนพักตากอากาศเป็นวัด  ซึ่งแม้เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นหลังจาก ตำนานเกนจิ ได้เขียนไปแล้วก็ตาม
ด้วยเหตุผลดังที่กล่าวมานี้ ประกอบกับ เมืองอุจิ เป็นที่นิยมในหมู่ขุนนางทั้งหลายในยุคเฮอัน จึงอาจเป็นเหตุผลว่า  ทำไม มุราซากิ ชิคิบุจึงเลือก เมืองอุจิ มาเป็นฉากในการดำเนินเรื่องของ ตำนานเก็นจิ ภาคจบ อุจิจูโจ นี้
อุจิจูโจ หรือ บทอุจิ 10 บทนี้ เริ่มด้วยตอน ฮะชิฮิเมะ - เทพธิดาแห่งสะพานอุจิ( Hashihime-The Princess at the Bridge )และจบที่บท ยุเมะโนะอุกิฮะชิ - สะพานผ่านฝัน ( yume no ukihashi - The Floating Bridge of Dreams )เสมือนแสดงเป็นนัยแสดงการเปลี่ยนผ่านจากเหตุการณ์แรกที่มีฉากหลังในเกียวโต  มาสู่ภาคใหม่ที่ดำเนินเรื่องในเมือง อุจิ และ เปลี่ยนตัวเอกจาก ฮิคารุ เก็นจิ  มาสู่ ตัวเอกคนใหม่ บุตรชายเพียงในนามของเขา คาโอรุ โดยใช้คำว่า สะพาน เป็นตัวบ่งชี้  เปลี่ยนผ่านจาก ความมีชีวิตชีวา สู่ ความสงบสันติ  จาก โลกนี้ สู่ โลกหน้า  แสดงถึงการพัฒนาของเนื้อเรื่อง เหมือน วสันต์ผันสู่ฤดูสาตร ดั่ง  ทิวาผันสู่ราตรีกาล
ละครเพลงอุจิจูโจ
แสดงโดยคณะละครเพลงหญิงล้วน ทะกะระซึกะ ในประเทศญี่ปุ่น โดยดัดแปลง อูจิจูโจ มาเป็นเนื้อเรื่องในละครเพลง โดยใช้ชื่อตอนสุดท้ายของเรื่องมาเป็นชื่อละครเพลงว่า ยุเมะโนะอุกิฮะชิ  Floating Bridge of Dreams / Apasionado!! ( 夢の浮橋 / Apasionado!!) โดยจัดแสดงช่วงปี ค.ศ. 2008-2009และมีการบันทึกเป็นแผ่นดีวีดีออกจำหน่ายในในที่ 2 เดือนพฤษภาคม 2552
ดูเพิ่ม
ตำนานเก็นจิ
พ.ศ. 1294
พุทธศักราช 1294 ใกล้เคียงกับ
พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์
พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และเป็นรองหัวหน้าพรรคก้าวไกล
ประวัติ
พิจารณ์ เชาวพัฒนวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จากสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การทำงาน
พิจารณ์ ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการนำเข้าและส่งออก เครื่องมือช่างและอุปกรณ์สำหรับงานก่อสร้าง และอุตสาหกรรม ต่อมาทำธุรกิจโรงงานผลิตอุปกรณ์งานช่างภายใต้แบรนด์ "Pumpkin" ก่อนจะเข้าร่วมงานการเมืองกับพรรคอนาคตใหม่ และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 10 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก
ก็อดซิลลา สงครามประจัญบาน 13 สัตว์ประหลาด
ก็อดซิลลา สงครามประจัญบาน 13 สัตว์ประหลาด หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ก็อตซิลลา: ไฟนอลวอร์ส (ゴジラ ファイナルウォーズ ,Godzilla: Final Wars) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ไคจู ผู้อำนวยการสร้างโดย เรียวเฮ คิตามูระ เป็นภาพยตร์เรื่องสุดท้ายและเฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีของก็อตซิลลาซีรีส์ และมีตัวละครหลักปรากฏตัวออกมาถึง 13 ตัว โดยออกฉายทางโรงภาพยนตร์ทั่วญี่ปุ่นในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ผลิตโดยบริษัทโตโฮ และเป็นภาพยนตร์ที่ต่อจากเรื่อง ก็อดซิลล่า ศึกสุดยอดจอมอสูร
เรื่องย่อ
การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของจอมราชันย์ปีศาจก็อดซิลล่า กับเหล่าจอมอสูรที่ยกทัพมาเพื่อทำลายโลกเมื่อองค์การลับอย่าง เอ็กซ์เซจิน วางแผนที่จะบุกเข้าถล่มโลกด้วยการสร้างหุ่นยนต์ฆาตกรที่มีนามว่า ซิลล่า ขึ้นที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และส่งมันมาทำลายเพื่อสร้างความหายนะให้กับมวลมนุษย์ ความหวังเดียวของมนุษยชาติฝากไว้กับก็อดซิลล่าที่หลับใหลอยู่ภายใต้น้ำแข็งอันเยือกเย็นในทวีปแอนตาร์กติกาและเมื่อนั้น สงครามระหว่างก็อดซิลล่าและซิลล่าจึงระเบิดขึ้นในสนามรบครั้งสำคัญของก็อดซิลลาสัญชาติญี่ปุ่นและอเมริกัน
เมืองพวน
เมืองพวน (ເມືອງພວນ) หรือเมืองพวนเชียงขวาง หรือ ราชรัฐพวน เป็นหัวเมืองเก่าแก่ในประเทศลาว เดิมเป็นราชอาณาจักรสำคัญราชอาณาจักรหนึ่งหนึ่งของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งทางตอนเหนือของประเทศ
ประวัติ
เมืองพวน หรือเมืองพวนเชียงขวาง มีนามเต็มในประวัติศาสตร์ว่า เมืองมหารัตนบุรีรมย์ พรหมจักรพรรดิ ศรีมหานัครตักกะเสลา นครเชียงขวางราชธานี (ມຫາຣັຕນບູຣີຣົມຍ໌ ພຣົຫມຈັກພັດິ ສຣີມຫານັຄຣຕັກກະເສລາ ນຄຣຊຽງຂວາງຣາຊທານີ) คำว่า พวน (ພວນ) ตรงกับคำว่า โพน (ໂພນ) ในภาษาลาวและ พูน ในภาษาไทย หมายถึง เมืองอันตั้งอยู่บริเวณพื้นที่สูงหรือที่ราบสูง เมืองพวนเดิมเป็นเขตการปกครองที่มีสถานะเป็นราชอาณาจักรหนึ่งในดินแดนที่เป็นประเทศลาวปัจจุบัน ประกอบด้วยหัวเมืองน้อยใหญ่หลายหัวเมือง ปัจจุบันเป็นตำแหน่งที่ตั้งของแขวงเชียงขวาง มีศูนย์กลางการปกครองเมืองที่เมืองเชียงขวาง
ประชากรในเมืองพวนเรียกว่าชาวชาวไทพวน หรือ ชาวลาวพวน ชาวพวนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์สำคัญในกลุ่มตระกูลลาว-ไท ที่อพยพมาจากประเทศจีนทางตอนใต้เช่นเดียวกับชาติพันธุ์ลาว แล้วตั้งตัวเป็นอิสระตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา โดยมีเมืองเชียงขวางเป็นเมืองหลวงหรือราชธานี เมืองพวนมีบทบาทในทางการค้าโลหะและของป่า ในราวพุทธศตวรรษที่ 19 – 20 เมืองพวนตกอยู่ภายใต้อำนาจการคุ้มครองของอาณาจักรล้านช้างในสมัยพระเจ้าฟ้างุ้มแหล่งหล้าธรณีมหาราช (ราว พ.ศ. 1896-1915) ในฐานะเมืองประเทศราช จากนั้นมาราชอาณาจักรพวนก็มีความสัมพันธ์อันดีกับอาณาจักล้านช้างของชาวลาวมาโดยตลอด นอกจากการเสียส่วยหรือเครื่องมงคลราชบรรณาการให้ราชอาณาจักรล้านช้างแล้ว
เมืองพวนยังคงรักษาการปกครองของตนไว้ได้ มีศิลปกรรมทางพุทธศาสนาเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ศิลปะจากเมืองพวนบางส่วนได้เข้ามามีอิทธิพลต่ออาณาจักรล้านช้างแถบนครหลวงพระบางด้วย ซึ่งนักวิชาการส่วนใหญ่เรียกว่า ศิลปะเชียงขวาง ต่อมาเมื่อสยามได้แผ่อิทธิพลข้ามฝั่งแม่น้ำโขงเข้าควบคุมราชอาณาจักรล้านช้าง เมืองพวนกลายเป็นรัฐกันชนระหว่างราชอาณาจักรสยามกับราชอาณาจักรไดเวียดของชาวญวน ในสมัยหลังรัชกาลเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ (พ.ศ. 2348-2371) สยามได้กวาดต้อนชาวพวนจำนวนมากเข้ามาอยู่ในสยามหลายหัวเมือง ต่อมาในราว พ.ศ. 2413 เมื่อกองทัพฮ่อที่แยกตัวออกมาจากกลุ่มกบฏไท่ผิงซึ่งถูกทางการจีนปราบปรามลง ได้เข้ามาโจมตีนครหลวงพระบางและราชอาณาจักรล้านช้าง เมืองพวนเองก็ได้ถูกกองทัพฮ่อโจมตีจนเสียหายไปมากเช่นเดียวกัน จากสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2436 นครเชียงขวางซึ่งเป็นศูนย์กลางของเมืองพวนได้ถูกกำหนดให้อยู่ในเขตแดนของอินโดจีนฝรั่งเศส ภายหลังการประกาศเอกราชของราชอาณาจักรลาวนครเชียงขวางจึงกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของประเทศลาว
กษัตริย์พวนและราชวงศ์ขุนบรมราชาธิราช
ตามตำนานพงศาวดารล้านช้าง และพื้นขุนบรมราชาธิราช กล่าวว่า ขุนบูลม หรือขุนบรมราชาธิราช ซึ่งปกครองเมืองแถน (เมืองแถง) ทรงมีพระมเหสี 2 พระองค์ พระองค์หนึ่งมีพระนามว่า พระนางเอ็ดแคง ทรงมีพระราชโอรส 4 พระองค์ พระมเหสีอีกพระองค์ชื่อทรงนามว่า พระนางยมพาลา ทรงมีพระราชโอรส 3 พระองค์ รวมแล้วขุนบูลมทรงมีพระราชโอรสที่ประสูติจากพระมเหสีทั้ง 2 ทั้งหมด 7 พระองค์ และขุนบูลมทรงโปรดฯ ให้พระราชโรสทั้ง 7 ไปสร้างและปกครองเมืองต่างๆ ดังต่อไปนี้
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
ตั้งแต่สมัยเจ้าเจ็ดเจืองหรือท้าวเจ็ดเจิงได้สร้างบ้านแปงเมืองและสถาปนานครเชียงขวางเป็นราชธานีโดยเรียกชื่อของราชวงศ์ที่ปกครองเมืองพวนว่า ราชวงศ์พวนเจ็ดเจือง หรือ ราชวงศ์พวนเชียงขวาง และได้มีกษัตริย์ในราชวงศ์พวนเชียงขวาง ปกครองสืบต่อกันมาตามลำดับ ดังต่อไปนี้
องค์ที่ 1 เจ้าเจ็ดเจือง (ເຈົ້າເຈັດເຈືອງ) ปฐมกษัตริย์แห่งเมืองพวน พระราชโอรสในขุนบรมราชธิราช
องค์ที่ 2 เจ้าเจ็ดจอน (ເຈົ້າເຈັດຈອນ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดเจือง
องค์ที่ 3 เจ้าเจ็ดจอด (ເຈົ້າເຈັດຈອດ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดจอน
องค์ที่ 4 เจ้าเจ็ดจิว (ເຈົ້າເຈັດຈິວ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดจอด ในรัชสมัยของเจ้าเจ็ดจิวนี้ พระองค์ได้ทรงแนะนำให้ประชาชนรู้จักประดิษฐ์ไถด้วยเหล็ก และประดิษฐ์คราดด้วยไม้ โดยนำควายมาไถและคราดนา สมัยนี้ยังคงสืบต่อการเซ่นไหว้บวงสรวงเลี้ยงผีตามจารีต (ฮีตคอง) ของลัทธินับถือผีวิญญาณบรรพบุรุษและศาสนาพราหมณ์เช่นเดิม
องค์ที่ 5 เจ้าเจ็ดจัน (ເຈົ້າເຈັດຈັນ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดจิว
องค์ที่ 6 เจ้าเจ็ดยอดยอคำ (ເຈົ້າເຈັດຍອດຍໍຄຳ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดจัน
องค์ที่ 7 เจ้าเจ็ดยี (ເຈົ້າເຈັດຍີ) หรือเจ้าพระยีหิน (ເຈົ້າພຼະຍີຫີນ) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดยอดยอคำ
องค์ที่ 8 เจ้าพระคือ (ເຈົ້າພຼະຄື) พระราชโอรสในเจ้าเจ็ดยี
องค์ที่ 9 เจ้าคำลูน (ເຈົ້າຄຳລູນ) พระราชโอรสในเจ้าพระคือ ในรัชกาลเจ้าคำลูนนี้ พระองค์ได้ออกเดินทางไปเยี่ยมเยือน (เยี่ยมยาม) ประชาชนในทั่วราชอาณาจักรพวน ทรงได้สั่งสอนชาวพวนและชาวขมุให้สามัคคีและรักกัน (ฮักแพงกัน) ทรงโปรดฯ ให้ชาวเผ่าขมุตัดต้นไม้ถางป่าเพื่อทำไร่ไถนาที่อยู่อาศัย เมื่อทรงเห็นชาวพวนขุดบ่อเหล็กเพื่อผลิตเครื่องมือเครื่องใช้ก็ทรงแนะนำให้ประชาชชนใช้เหล็กทำพะเนียงไถเพื่อสะดวกในการไถนา เมื่อทรงเห็นว่าบ่อเหล็กนั้นมีผีรักษาตามความเชื่อเดิมเมื่อขุดเอาเหล็กมาแล้วก็ทรงโปรดฯ ให้ฆ่าหมูและควายเพื่อเลี้ยงผีไปพร้อมกัน เมื่อทรงทราบว่ามีบ่อทองคำอยู่ ณ บ้านนาหมื่น จึงโปรดฯ ให้ชาวเมืองเสาะหาประชาชนเพื่อฆ่าคนเลี้ยงผีปีละ 1 คน ณ บ่อทองคำนั้นแล้วขุดเอาแร่มาปั่นเป็นทองคำ เมื่อได้ทองคำเท่าใดโปรดฯ ให้แบ่งเป็น 1/10 มาให้แก่พระองค์เพื่อสร้างท้องพระคลังของเจ้าชีวิตพวน นอกจากนี้พระองค์ยังทรงเห็นว่า บ่อน้ำเที่ยง หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า ท่าพังพาย เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ (บ่อนเข็ดยำ) ก็โปรดฯ นำพาประชาชนให้นำดอกไม้ ธูป เทียน ไปสักการะบูชาในวันสำคัญของชาติ เพื่อความสนุกสนานครื้นเครง (ม่วนชื่น) และเพิ่มเสบียงอาหารให้แก่บ้านเมือง นอกจากนี้พระองค์ยังทรงชักชวนประชาชนไปตัดคอน วังหลัก ในน้ำงิ้ว ซึ่งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองเชียงขวางเพื่อหาปลาทุกวิธี เมื่อได้ปลามาแล้วก็โปรดฯ ให้นำมารวมกันแล้วแบ่งเป็น 1/10 ของปลาที่จับได้ทั้งหมดนำไปถวายให้แก่เจ้าชีวิต
นำชัย ชีววิวรรธน์
นำชัย ชีววิวรรธน์ ผู้อำนวยการฝ่ายเผยแพร่วิทยาศาสตร์ สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 10 เจ้าคำเพ็ง (ເຈົ້າຄຳເພັງ) พระราชโอรสในเจ้าคำลูน
นำชัย ชีววิวรรธน์
ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์ จบชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนมณีวิทยา มัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนทวีธาภิเศก มัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีชีววิทยา สาขาสัตววิทยา จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทชีวเคมี จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และปริญญาเอกด้าน Molecular Genetics จาก Kumamoto University ประเทศญี่ปุ่น
ทุนการศึกษาหรือรางวัลที่เคยได้รับ
เมื่อจบการศึกษาแล้ว ดร.นำชัย ชีววิวรรธน์ ทำงานเป็นนักวิจัยอยู่หน่วยพันธุวิศวกรรมจุลินทรีย์ (Microbial Genetic Engineering Unit) ซึ่งเป็นหน่วยวิจัยในความร่วมมือของศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพ กับ ศ.ดร.สกล พันธุ์ยิ้ม ผู้อำนวยการสถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์ ม.มหิดล ในขณะนั้น ปัจจุบันนี้ ห้องปฏิบัติการนี้ย้ายมาอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของหน่วยปฏิบัติการวิจัยกลาง ไบโอเทค
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 11 เจ้าคำขอด (ເຈົ້າຄຳຂອດ) พระราชโอรสในเจ้าคำเพ็ง
นำชัย ชีววิวรรธน์
ทุนการศึกษาหรือรางวัลที่เคยได้รับ
ปัจจุบัน ทำงานด้านการสื่อสารวิทยาศาสตร์ เคยมีงานเขียนด้านวิทยาศาสตร์ลงในนิตยสาร Science World โลกวิทยาศาสตร์ (เลิกผลิตแล้ว) ปัจจุบัน มีงานเขียนลงเป็นระยะๆ ในนิตยสารอัปเดต, นิตยสาร สารคดี (คอลัมน์ วิทย์(ทด)ลองของ) และคอลัมน์ โลกในมือคุณ ในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 12 เจ้าคำฮอง (ເຈົ້າຄຳຮວງ) พระราชโอรสในเจ้าคำขอด
นำชัย ชีววิวรรธน์
หนังสือ
ที่เขียน/ร่วมเขียน, แปล หรือร่วมเรียบเรียง/จัดทำ รวม 28 เล่ม (ในจำนวนนี้เป็นพจนานุกรม 2 เล่ม และสารานุกรม 1 เล่ม) ประกอบด้วย
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 13 เจ้าคำแจก (ເຈົ້າຄຳແຈກ) พระราชโอรสในเจ้าคำฮอง
นำชัย ชีววิวรรธน์
หนังสือ
เป็นบรรณาธิการ 6 เล่ ม
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 14 เจ้าคำฝั้น (ເຈົ້າຄຳຝັ້ນ) พระราชโอรสในเจ้าคำแจก เจ้าคำฝั้นทรงมีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ เจ้าคำเฮือ (เจ้าเฮือ) และเจ้าคำพิน (เจ้าพิน) เมื่อเจ้าคำฝั้นผู้เป็นพระราชบิดาเสด็จสวรรคต เจ้าคำเฮือก็ได้ขึ้นเสวยราชย์แทนเป็นการชั่วคราว เมื่อเจ้าคำพินทรงมีพระชนม์มายุครบรอบอันควรแก่การเสวยราชสมบัติแล้ว เจ้าคำเฮือจึงถวายราชสมบัติให้แก่เจ้าคำพินซึ่งเป็นพระอนุชาครองต่อไป สันนิษฐานว่า อาจมีเหตุมาจากเจ้าคำเฮือมีพระราชมารดาเป็นสามัญชนมิได้มาจากเชื้อสายเจ้า พระราชมารดาของเจ้าคำเฮือนั้นมีฐานันดรศักดิ์หรือพระราชอิสริยยศต่างจากพระราชมารดาของเจ้าคำพิน ซึ่งเป็นพระมเหสีเอกของเจ้าคำฝั้นผู้เป็นพระราชบิดา เจ้าคำเฮือจึงครองเมืองพวนเพียงรักษาราชการแทนพระราชอนุชา เหตุผลอีกประการหนึ่งนั้น เชื่อกันว่าเจ้าคำเฮือทรงมีพระสติไม่สมประกอบ อาจเป็นสาเหตุให้เจ้าคำพินผู้เป็นพระราชอนุชาได้สืบราชสมบัติแทนพระราชบิดาก็เป็นได้
องค์ที่ 15 เจ้าคำพิน (ເຈົ້າຄຳພິນ) พระราชโอรสในเจ้าคำฝั้น
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างสถาบันการศึกษาอื่น นอกเหนือจากมหาวิทยาลัย ที่เคยเป็นอาจารย์พิเศษ หรือวิทยากรพิเศษ
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 16 เจ้าคำทน (ເຈົ້າຄຳທົນ) โอรสในเจ้าคำพิน
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างองค์กรหรือหน่วยงานภาครัฐ นอกเหนือจากสถาบันการศึกษา ที่เคยเป็นวิทยากรพิเศษ
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 17 เจ้าคำติดสาก (ເຈົ້າຄຳຕິດສາກ) โอรสในเจ้าคำทน
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างองค์กรหรือหน่วยงานภาคเอกชน ที่เคยเป็นวิทยากรพิเศษ
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 18 เจ้าคำคอน (ເຈົ້າຄຳດວນ) หรือ เจ้าคำควน โอรสในเจ้าคำติดสาก
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
* 2547 - วิทยากร การเสวนา "คลื่นลูกที่ 4 วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21" ณ โรงแรมสยามซิตี้ กรุงเทพฯ (18 ก.พ. 2547) * 2549 - วิทยากร การอบรมเชิงปฏิบัติการ "การเขียนเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์" ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ (10 ต.ค. 2549)
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 19 เจ้าคำล้วน (ເຈົ້າຄຳລ້ວນ) โอรสในเจ้าคำควน
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างคอร์สนานาชาติที่เคยสอน
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 20 เจ้าคำหน้า (ເຈົ້າຄຳໝ້າ) โอรสในเจ้าคำล้วน
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างการประชุมระดับนานาชาติที่เคยเข้าร่วม
ตัวอย่างการประกวดที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการตัดสิน
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 22 เจ้าคำเค้า (ເຈົ້າຄຳເຄົ້າ) โอรสในเจ้าคำท้าว
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตัวอย่างรายการโทรทัศน์ที่เคยจัด
เมืองพวน
ลำดับกษัตริย์พวนแห่งราชวงศ์เชียงขวาง
องค์ที่ 23 เจ้าคำผง (ເຈົ້າຄຳຜົງ) โอรสในเจ้าคำเค้า เมื่อถึงเจ้าคำผงนั้น ทางการได้ตรวจสอบและทราบปีศักราชได้ชัดเจนแล้ว ซึ่งตรงกับสมัยรัชกาลของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ปี พ.ศ. 1832 แห่งอาณาจักรสุโขทัย และในช่วงรัชกาลของเจ้าคำผงนั้น ได้มีเหตุการณ์ที่ได้บันทึกไว้หลายเหตุการณ์ ในเวลานั้นที่ประเทศอานนาม(เวียดนาม)ได้มีพระโอรสในจักรพรรดิเวียดนาม(ราชวงศ์เล)ชื่อ เลย์ ยุยมัด (Lê Duy Mật) ที่พยายามแย่งชิงราชสมบัติจากพี่ชายแต่ไม่สำเร็จ จึงได้พาน้องสาวชื่อว่า นางบาโก หนีมาพึ่งบารมีของกษัตริย์พวน และยกน้องสาวของตนให้แก่เจ้าคำผงเพื่อเป็นมเหสี และก็ได้ขอเอากำลังพลของเมืองพวนกลับไปตีเอาราชสมบัติจากพี่ชายของตนที่อานนาม แต่ก็ปราชัยอีกครั้ง จึงกลับคืนมาเชียงขวางแล้วฆ่าตัวตายติดกับข้างคุ้มของเจ้าชีวิต นางบาโกน้องสาวจึงได้ปลูกหอใส่ที่ตรงนั้นเพื่อรำลึกถึงบุญคุณของพี่ชาย แล้วสืบต่อการถวายการสักการะบูชาในกาลต่อมา หลังจากนั้นเจ้าชีวิตแกวก็ได้มาตีเมืองพวน เจ้าคำผงปราชัยต่อแกว จึงยอมเอาเมืองพวนไปขึ้นต่อประเทศแกวอานนาม
นำชัย ชีววิวรรธน์
สื่อการเรียนรู้อื่นๆ
ตอน 1 https://www.youtube.com/watch?v=ZjgIN9KeNTM ตอน 2 https://www.youtube.com/watch?v=56YWGKUjv5g