cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
ทรัพย์สินทางปัญญา
บ.มอนแซนโตได้จดสิทธิบัตรพืชพันธุ์ของตน และบังคับให้เกษตรกรผู้เลือกที่จะซื้อเมล็ดพืชของ บ. เซ็นสัญญาให้ใช้สิทธิ โดยบังคับให้เก็บหรือขายพืชผลที่ปลูกเท่านั้น ไม่ให้ปลูกใหม่ โดยที่ บ. มีประวัติฟ้องคดีละเมิดสิทธิบัตรในศาลต่อเกษตรกร 145 รายเริ่มแต่ปี 2540 แต่มี 11 รายเท่านั้นที่สู้คดีในศาล และใน 11 คดีเหล่านั้น เกษตรกรล้วนแต่อ้างว่า เกิดการปนเปื้อนที่ไม่ได้ตั้งใจเพราะเหตุการถ่ายเทของยีน แต่ บ. ได้ชนะคดีเหล่านั้นทั้งหมด หัวหน้าแผนกมนุษยสัมพันธ์ของมอนแซนโตแคนาดากล่าวว่า "มันไม่ใช่ และไม่เคยใช่ นโยบายของมอนแซนโตแคนาดาที่จะบังคับใช้สิทธิบัตรของพืชผล Roundup Ready ถ้ามันเกิดขึ้นในแปลงเกษตรกรโดยอุบัติเหตุ แต่ต่อเมื่อมีการละเมิดสิทธิทั้งที่รู้และตั้งใจเท่านั้น ที่มอนแซนโตจะดำเนินการ" ในปี 2552 มอนแซนโตประกาศว่า หลังจากสิทธิบัตรถั่วเหลืองหมดอายุลงในปี 2557 บ. จะไม่ห้ามเกษตรกรไม่ให้ปลูกเมล็ดถั่วเหลืองที่เป็นผลผลิตอีกต่อไป
ตัวอย่างของการฟ้องศาลเช่นนี้คือคดีบริษัทมอนแซนโตแคนาดากับนายชไมเซอร์ ซึ่งเป็นคดีที่เข้าใจผิดกันอย่างกว้างขวาง คือในปี 2540 นายเพอร์ซี ชไมเซอร์ ผู้เป็นเกษตรกรที่ปลูกและเพาะพันธุ์พืชวงศ์ผักกาดในเมืองบรูโน รัฐซัสแคตเชวัน พบว่าแปลงพืชของเขาแปลงหนึ่งดื้อต่อยาฆ่าวัชพืช Roundup เขาไม่ได้ซื้อเมล็ดพันธุ์เช่นนี้ ซึ่งพัดเข้ามาในที่ของเขาจากแปลงข้างเคียง ต่อมาเขาเก็บผลผลิตจากแปลงนั้น แล้วก็เก็บไว้ที่หลังรถกระบะ ก่อนปีเพาะปลูก 2541 ปีต่อไป ผู้แทนของ บ.มอนแซนโตได้แจ้งนายชไมเซอร์ว่า การใช้พืชผลอันนี้เพื่อปลูกพืชจะเป็นการละเมิดสิทธิบัตร แล้วยื่นข้อเสนอให้ใบอนุญาตแก่เขา ซึ่งเขาปฏิเสธ ตามศาลสูงสุดของประเทศแคนาดา แม้ว่าหลังจากการคุยกันเช่นนี้ "นายชไมเซอร์ก็ยังนำเอาผลผลิตที่เก็บไว้ที่รถกระบะไปยังโรงงานบำบัดเมล็ด แล้วบำบัดพืชผลนั้นเพื่อจะใช้เมล็ด และเมื่อบำบัดแล้ว มันก็ไม่สามารถจะใช้อะไรอย่างอื่นได้อีก นายชไมเซอร์ปลูกเมล็ดที่บำบัดในไร่ 9 แปลง เต็มเนื้อที่ประมาณ 1,000 เอเคอร์ (ประมาณ 2,529 ไร่) การทดสอบที่เป็นอิสระต่อ ๆ กันทำโดยผู้เชี่ยวชาญต่าง ๆ ยืนยันว่า พืชวงศ์ผักกาดที่นายชไมเซอร์เพาะปลูกในปี 2541 95-98% เป็นพันธุ์ทนยา Roundup" หลังจากการคุยกันนอกศาลระหว่างนายชไมเซอร์กับมอนแซนโตล้มเหลว มอนแซนโตฟ้องนายชไมเซอร์ในข้อหาละเมิดสิทธิบัตรแล้วชนะคดีในศาลเบื้องต้น ต่อมานายชไมเซอร์ได้อุทธรณ์ต่อศาลและแพ้คดี แล้วจึงยื่นฎีกาต่อศาลสูงสุดแคนาดาอีก ซึ่งในปี 2547 ตัดสินโดยเสียงข้างมาก 5 ต่อ 4 ให้มอนแซนโตชนะ โดยกล่าวว่า "มันชัดเจนในการสืบคดีของศาลชั้นต้นว่า ผู้อุทธรณ์เก็บ ปลูก เก็บเกี่ยว แล้วขายผลผลิตจากต้นพืชที่มียีนและเซลล์พืชที่มอนแซนโตได้จดสิทธิบัตร"
การค้าขายระหว่างประเทศ
พืชผลดัดแปรพันธุกรรมเป็นจุดชนวนหนึ่งของข้อพิพาทในประเทศที่ส่งอาหารออกขายว่า การเริ่มใช้พืชผลดัดแปรพันธุกรรมจะเป็นอันตรายต่อการส่งสินค้าออกไปยังประเทศอื่นหรือไม่
ในประเทศแคนาดาปี 2553 การส่งแฟลกซ์ (ต้นไม้คล้ายป่าน) ไปยังยุโรปถูกปฏิเสธ เมื่อพบร่องรอยของแฟลกซ์แปรพันธุกรรมที่ยังอยู่ในขั้นทดลอง ซึ่งมีผลให้สมาชิกรัฐสภาท่านหนึ่งเสนอกฎหมาย (C-474) ที่บังคับให้ "มีงานวิเคราะห์เกี่ยวกับโอกาสผลลบที่มีต่อการส่งออก ก่อนที่จะอนุญาตให้ขายเมล็ดพันธุ์พืชแปรพันธุกรรมใหม่ ๆ" ส่วนผู้คัดค้านอ้างว่า "การรวมมาตรฐานทางสังคม-เศรษฐกิจที่เข้มงวดเข้ากับระบบการควบคุมที่มีมูลฐานอยู่บนวิทยาศาสตร์ อาจเป็นเหตุระงับการลงทุนทำงานวิจัย (เกี่ยวกับเทคโนโลยีชีวภาพ) ของเอกชน เพราะว่า ถ้าบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพไม่เห็นผลตอบแทนจากการลงทุน ก็จะลงทุนงบประมาณการวิจัยของตนในเรื่องอื่น ๆ" ต่อมาในปี 2554 กฎหมายไม่ผ่านรัฐสภาโดยมีคะแนนเสียง 97-176
การติดฉลากอาหารGMO
ในปี 2557 มีประเทศ 64 ประเทศที่บังคับให้ขึ้นป้ายอาหารดัดแปรพันธุกรรมทั้งหมด
สหภาพยุโรป ประเทศญี่ปุ่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ รัสเซีย จีน อินเดีย และไทย ล้วนแต่บังคับให้ใช้ฉลากอาหาร GMO
โดยเดือนธันวาคม 2558 ประเทศอิสราเอลไม่ปรากฏว่ามีกฎหมายบังคับฉลากอาหารที่มีส่วนผสมจาก GMO และมีเขตปกครองอื่น ๆ ที่อนุญาตให้ขึ้นป้ายโดยสมัครใจ หรือว่ามีแผนที่จะบังคับให้ขึ้นป้าย
สมาคมสาธารณสุขอเมริกัน (American Public Health Association) สมาคมแพทย์อังกฤษ (British Medical Association) และสมาคมสาธารณสุขออสเตรเลีย สนับสนุนให้บังคับขึ้นฉลากอาหาร คณะกรรมาธิการยุโรป (European Commission) อ้างว่า การบังคับให้ขึ้นฉลากและการสืบหาต้นตอได้ จำเป็นเพื่อให้ผู้บริโภคสามารถเลือกได้ ป้องกันการโฆษณาลวง และช่วยอำนวยการเรียกคืนผลิตภัณฑ์ถ้าพบผลลบต่อสุขภาพหรือสิ่งแวดล้อม แต่งานศึกษาปี 2550 เกี่ยวกับกฎหมายให้ขึ้นฉลากพบว่า เมื่อบังคับให้ขึ้นฉลาก มีผลิตภัณฑ์น้อยที่จะยังมีส่วนผสมแปรพันธุกรรม ประเทศที่ส่งอาหารออกเช่นสหรัฐอเมริกา อาร์เจนตินา และแคนาดา อนุญาตให้ขึ้นป้ายโดยอาสา ส่วนประเทศที่นำอาหารเข้าโดยทั่วไปบังคับให้ขึ้นป้าย
ในประเทศสหรัฐอเมริกา การขึ้นป้าย GMO ไม่บังคับโดยองค์การอาหารและยาตราบเท่าที่ไม่มีความแตกต่างกันในเรื่องสุขภาพ ความปลอดภัยทางสิ่งแวดล้อม และความคาดหวังของผู้บริโภคเพราะการบรรจุผลิตภัณฑ์ สมาคมการแพทย์อเมริกัน (American Medical Association ตัวย่อ AMA) และสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์ (American Association for the Advancement of Science ตัวย่อ AAAS) ต่างต่อต้านการบังคับขึ้นฉลากเพราะไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ถึงอันตราย AMA กล่าวว่า การขึ้นฉลากแม้โดยอาสาก็ยังชักนำให้เข้าใจผิด นอกจากจะมีการให้ข้อมูลอื่น ๆ กับผู้บริโภคอย่างจริงจัง ส่วน AAAS กล่าวว่า การบังคับให้ขึ้นฉลาก "ก็จะเป็นเพียงการชักนำผู้บริโภคให้เข้าใจผิด และทำให้ตื่นตระหนกอย่างผิด ๆ" "การพยายามให้ขึ้นป้ายไม่ได้เป็นไปตามหลักฐานว่าอาหารแปรพันธุกรรมมีอันตรายจริง ๆ คือจริง ๆ แล้ว (ข้อมูล)วิทยาศาสตร์นั้นชัดเจนมากว่า การปรับปรุงพืชผลโดยใช้เทคนิคระดับโมเลกุลของเทคโนโลยีชีวภาพในปัจจุบันเป็นสิ่งที่ปลอดภัย แต่ว่า ความพยายามเหล่านั้น มีเหตุจากองค์ประกอบต่าง ๆ เริ่มจากความเห็นเรื้อรังว่า อาหารเช่นนี้ "ไม่เป็นธรรมชาติ" เพราะเหตุใดเหตุหนึ่ง และอาจจะเป็นอันตราย จนไปถึงความต้องการที่จะได้เปรียบในการแข่งขัน โดยออกกฎหมายให้ติดป้ายที่มีเป้าหมายเพื่อทำให้ตระหนกตกใจ สิ่งที่เข้าใจผิดอีกอย่างหนึ่งที่ใช้เป็นเหตุผลเพื่อขึ้นป้ายก็คือ พืชผลแปรพันธุกรรมนั้นไม่ได้ทดสอบ"
มีความพยายามหลายครั้งหลายหนที่จะออกกฎหมายการขึ้นป้ายในสหรัฐ โดยเฉพาะในระดับมลรัฐ สมาคมสาธารณสุขรัฐอิลลินอย และสมาคมการแพทย์รัฐอินเดียนา ล้วนแต่กล่าวว่า "การไม่มีฉลากทำให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุขไม่สามารถสืบสาวความเป็นพิษหรือภูมิแพ้ที่เป็นปฏิกิริยาต่อ หรือสืบสาวผลลบทางสุขภาพอื่น ๆ จาก อาหารแปรพันธุกรรม"
ความพยายามแรกสุดเกิดขึ้นในปี 2545 ในรัฐออริกอน แต่ไม่ผ่านรัฐสภาด้วยคะแนนเสียงในอัตรา 7 ต่อ 3 และเมื่อต้นปี 2555 มีรัฐสภาของ 18 มลรัฐที่อภิปรายเรื่องการออกฎหมายบังคับการขึ้นป้าย ในปี 2555 ชาวรัฐแคลิฟอร์เนียออกเสียงปฏิเสธกฎหมายที่บังคับการขึ้นป้าย (California Proposition 37) ในปี 2556 รัฐคอนเนตทิคัตออกฎหมายบังคับการขึ้นป้ายเป็นฉบับแรกในสหรัฐ โดยมีเงื่อนไขว่า จะไม่มีผลจนกระทั่งรัฐอื่น ๆ ออกกฎหมายตาม ในปีเดียวกัน ชาวรัฐวอชิงตันลงมติปฏิเสธกฎหมายบังคับให้ขึ้นป้าย โดยเดือนกันยายนปีเดียวกัน ยังมีการอภิปรายถึงกฎหมายขึ้นป้ายในรัฐไม่ต่ำกว่า 20 รัฐในสหรัฐ ในวันที่ 9 มกราคม 2556 รัฐเมนออกกฎหมายบังคับการขึ้นป้าย โดยมีเงื่อนไขคล้ายกับของรัฐคอนเนตทิคัต ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 มีกฎหมายร่างบังคับการขึ้นป้ายในวุฒิสภาของรัฐแคลิฟอร์เนีย ในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน รัฐเวอร์มอนต์ออกกฎหมายบังคับการขึ้นป้าย
ความเป็นกลางขององค์กรควบคุมกฎหมาย
กลุ่มต่าง ๆ ที่ต่อต้านการอนุมัติสิ่งมีชีวิตดัดแปรพันธุกรรม หรือการใช้เป็นอาหาร ได้ตั้งข้อสงสัยว่า องค์กรควบคุมของรัฐสนิทสนมกับบริษัทที่ต้องการให้อนุมัติผลิตภัณฑ์ของตนเกินไปหรือไม่
ผู้ต่อต้านในสหรัฐได้ประท้วงการตั้งนักวิ่งเต้นในตำแหน่งสูง ๆ ภายในองค์การอาหารและยา (ตัวย่อ FDA) เช่นในปี 2534 นักวิ่งเต้นของมอนแซนโตคนหนึ่ง (Michael R. Taylor) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้ปรึกษาอาวุโสของ FDA เกี่ยวกับความปลอดภัยอาหาร ต่อมาเมื่อลาจากตำแหน่งแล้ว เขาได้กลายเป็นรองประธานคนหนึ่งในบริษัท ต่อมาในวันที่ 7 กรกฎาคม 2552 เขากลับไปทำงานกับรัฐบาลอีกโดยเป็นผู้ปรึกษาอาวุโสของกรรมาธิการขององค์กร
คณะกรรมการที่ปรึกษาเกี่ยวกับเทคโนโลยีชีวภาพแคนาดาที่ทำหน้าที่ทบทวนกฎหมายควบคุมของแคนาดาระหว่างปี 2542-2546 ถูกตำหนิโดยกลุ่มสิ่งแวดล้อมและกลุ่มพลเมืองต่าง ๆ ว่า ไม่ได้เป็นผู้แทนเพื่อสาธารณประโยชน์ในทุก ๆ ด้าน และใกล้ชิดกับกลุ่มอุตสาหกรรมต่าง ๆ มากเกินไป
สมาชิกโดยมากของคณะกรรมการความปลอดภัยทางชีวภาพแห่งชาติจีนมีส่วนร่วมในเทคโนโลยีชีวภาพ ซึ่งทำให้เกิดคำวิจารณ์ว่า ไม่เป็นตัวแทนเพื่อสาธารณประโยชน์ที่กว้างขวางเพียงพอ
สหรัฐอเมริกา
มีการฟ้องคดีในศาลรัฐบาลกลางสหรัฐ 4 คดี ต่อกรมตรวจสอบสุขภาพของสัตว์และพืช (Animal and Plant Health Inspection Service ตัวย่อ APHIS) ซึ่งอยู่ใต้อำนาจของกระทรวงเกษตรสหรัฐ ที่มีหน้าที่ดูแลควบคุมพืชดัดแปรพันธุกรรม คือคดี 2 คดีเนื่องด้วยการทดสอบภาคสนามของหญ้าทนยาฆ่าวัชพืชในรัฐออริกอน และข้าวโพดและอ้อยที่สามารถผลิตยาได้ในรัฐฮาวาย กับอีก 2 คดีเนื่องด้วยการยกเลิกกฎบังคับถั่วอัลฟัลฟาแปรพันธุกรรม และต้นน้ำตาลบีท (Sugar beet) แปรพันธุกรรม APHIS แพ้ทั้ง 4 คดีในศาลเบื้องต้น โดยผู้พิพากษาตัดสินว่า ไม่ทำตามนโยบายที่ตั้งไว้ในกฎหมาย แต่ว่า ต่อมาศาลสูงสุดของสหรัฐยกเลิกการห้ามถั่วอัลฟัลฟาแปรพันธุกรรมทั่วประเทศ ดังนั้น ศาลอุทธรณ์จึงอนุญาตให้ลดกฎข้อบังคับของต้นน้ำตาลบีทแปรพันธุกรรม หลังจากที่ APHIS เตรียมคำแถลงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของถั่วอัลฟัลฟาและต้นน้ำตาลบีท การยกเลิกกฎบังคับจึงได้รับการอนุมัติ
ในปี 2557 ชนในเทศมณฑลเมาวีในรัฐฮาวายออกเสียงให้ระงับการผลิตและการวิจัยสิ่งมีชีวิตแปรพันธุกรรมอย่างชั่วคราว โดยให้ลงโทษทั้งจำและปรับถ้าฝ่าฝืนโดยเจตนา และไม่จำกัดเพียงแค่เกษตรกรรมเพื่อการค้าเท่านั้น โดยมีปชามติผ่านกฎหมายในอัตรา 50.2% ต่อ 47.9%
สหภาพยุโรป
จนกระทั่งถึงคริต์ทศวรรษ 1990 กฎหมายควบคุมในยุโรปเข้มงวดน้อยกว่าในสหรัฐ ในปี 2541 (ค.ศ. 1998) ข้าวโพดดัดแปรพันธุกรรม Bt (พันธุ์ MON810) ที่ทนต่อหนอนเจาะข้าวโพดยุโรป ได้รับอนุมัติให้ใช้เพื่อการเพาะปลูกสำหรับการค้าในยุโรป แต่ว่าในช่วงนั้น มีปัญหาเกี่ยวกับอาหารที่ไม่ใช่ GMO หลายอย่างที่ทำให้ผู้บริโภควิตกกังวลด้านความปลอดภัยของอาหารโดยทั่ว ๆ ไป แล้วทำให้ประชาชนเสื่อมความเชื่อใจในการดูแลตรวจสอบของรัฐบาล โดยมีปัญหาโรควัวบ้าระบาดเป็นเรื่องดังที่สุด ดังนั้น ในปี 2541 สหภาพยุโรปจึงระงับการอนุมัติสิ่งมีชีวิตแปรพันธุกรรมชั่วคราวโดยปริยาย เป็นการรอให้แก้กฎบังคับที่มีอยู่แล้ว
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 การอนุมัติพืชผลแปรพันธุกรรมของรัฐบาลสหรัฐทำให้ชาวยุโรปวิตกกังวล มีผลเป็นการลดการส่งออกจากสหรัฐไปยังยุโรป คือ "ก่อนปี 2540 การส่งออกข้าวโพดไปยังยุโรปอยู่ในอัตรา 4% ของการส่งออกสหรัฐทั้งหมด โดยมีรายได้ประมาณ 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ยกตัวอย่างเช่น ก่อนปี 2540 สหรัฐขายข้าวโพดประมาณ 1.75 ล้านตันต่อปีให้แก่ประเทศสเปนและโปรตุเกส แต่ในช่วงปี 2540 และ 2541 สเปนซื้อข้าวโพดน้อยกว่า 1/10 ของที่เคยซื้อปีก่อน โดยที่โปรตุเกสไม่ได้ซื้อเลย"
ในเดือนพฤษภาคม 2546 สหรัฐและประเทศอื่น ๆ อีก 12 ประเทศ ส่งคำร้องเรียนไปยังองค์การการค้าโลกว่า สหภาพยุโรปละเมิดสนธิสัญญาการค้าระหว่างประเทศ เพราะห้ามการนำเข้าผลิตภัณฑ์เกษตรสหรัฐโดยการห้ามอาหารแปรพันธุกรม และอ้างว่า กระบวนการดูแลควบคุมของสหภาพยุโรปเนิ่นช้า และใช้มาตรฐานที่ไม่มีเหตุผลเพราะมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่แสดงว่า พืชผลเหล่านั้นปลอดภัย กรณีนี้มีการวิ่งเต้นโดยบริษัทมอนแซนโต และ Aventis (ปัจจุบัน Sanofi-Aventis) แห่งประเทศฝรั่งเศส และโดยกลุ่มเกษตรกรรมสหรัฐต่าง ๆ เช่น สมาคมผู้ปลูกข้าวโพดแห่งชาติ (National Corn Growers Association) ในเดือนมิถุนายน 2546 รัฐสภายุโรปจึงเซ็นสัญญาระเบียบการเพื่อความปลอดภัยทางชีวภาพ (Cartagena Protocol on Biosafety) ของสหประชาชาติ ซึ่งควบคุมการค้าอาหารแปรพันธุกรรมระหว่างประเทศ และในเดือนต่อมา อนุมัติกฎบังคับให้มีการขึ้นป้ายและการสืบหาต้นตอได้ โดยมีเงื่อนไขที่แต่ละประเทศสมาชิกจะสามารถเลือกทำได้ การอนุมัติสิ่งมีชีวิตแปรพันธุกรรมใหม่ ๆ จึงเริ่มขึ้นอีกในเดือนพฤษภาคม 2547 แม้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตแปรพันธุกรรมที่ได้รับอนุมัติตั้งแต่นั้น แต่การอนุมัติก็ยังเป็นประเด็นให้ถกเถียงกันมาก และประเทศหลายประเทศก็ได้เลือกใช้เงื่อนไขที่จะไม่ทำ ต่อมาในปี 2549 องค์การการค้าโลกตัดสินว่า กฎจำกัดที่มีก่อนปี 2547 เป็นการละเมิดสนธิสัญญา แม้ว่า คำตัดสินจะไม่มีผลอะไรทันที เนื่องจากการห้ามชั่วคราวได้ยกเลิกไปแล้ว
ตำบลตาลโกน
ตาลโกน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ดินเป็นดินร่วนปนทราย เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาอีสาน นับถือศาสนาพุทธ
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
สหภาพยุโรป
ประเทศยุโรป 20 ประเทศจาก 28 ประเทศ (รวมทั้งสวิตเซอร์แลนด์) ไม่ยอมให้ปลูก GMO จนกระทั่งถึงเดือนตุลาคมปี 2558 ต่อเป็นนี้เป็นรายการประเทศยุโรปที่ห้ามไม่ให้ปลูก GMO • ออสเตรีย
• เบลเยียมในเขตวอลโลเนีย
ตำบลตาลโกน
ประวัติ
ตำบลตาลโกนได้รับการก่อตั้งโดยมีความเกี่ยวพันกับตำบลตาลเนิ้ง เนื่องจากเปลี่ยนชื่อมาจาก "ตำบลตาลเนิ้งใหม่" ซึ่งอธิบายได้ว่าทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่บางส่วนของตำบลตาลเนิ้งออกมาตั้งเป็นตำบลตาลเนิ้งใหม่เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ต่อมาทางราชการได้แบ่งพื้นที่ในตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ออกไปอยู่ในการปกครองของตำบลตาลเนิ้งใหม่กับตำบลพันนา พร้อมประกาศยุบตำบลตาลเนิ้ง (เดิม) ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา และเปลี่ยนชื่อตำบลตาลเนิ้งใหม่เป็นตำบลตาลเนิ้ง
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
สหภาพยุโรป
• สกอตแลนด์, เวลส์ และ ไอร์แลนด์เหนือ ซึ่งเป็นส่วนของสหราชอาณาจักร
ตำบลตาลโกน
ประวัติ
ต่อมาพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่) มีพื้นที่กว้างขวางยากต่อการปกครอง จึงได้แบ่งแยกทางด้านทิศตะวันตกออกมาตั้งตำบลเพิ่ม ชื่อ ตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) จำนวน 8 หมู่บ้าน
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
สหภาพยุโรป
• บัลแกเรีย
• โครเอเชีย
• ไซปรัส
ตำบลตาลโกน
ประวัติ
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้ง" ในพื้นที่ตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) จนกระทั่งสภาตำบลตาลเนิ้ง (ใหม่ครั้งที่ 1) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลเนิ้ง  มาจนปัจจุบัน
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
สหภาพยุโรป
• ฝรั่งเศส
• เยอรมนี (นอกจากเพื่องานวิจัย)
ตำบลตาลโกน
ประวัติ
ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2517 ได้มีการประกาศจัดตั้ง "สภาตำบลตาลเนิ้งใหม่" ในตำบลตาลเนิ้งใหม่ (ครั้งที่ 2) พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อหมู่ที่ 1 บ้านตาลโกน ตำบลตาบเนิ้งใหม่ เป็น "สภาตำบลตาลโกน" จนได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตาลโกนเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล
ข้อโต้เถียงเรื่องอาหารดัดแปรพันธุกรรม
สหภาพยุโรป
• กรีซ
• ฮังการี
• อิตาลี
• ลัตเวีย
• ลิทัวเนีย
• ลักเซมเบิร์ก
• มอลตา
• เนเธอร์แลนด์
• โปแลนด์
• สโลวีเนีย
• สวิตเซอร์แลนด์
ออสเตรเลีย
ในเดือนพฤษภาคมปี 2557 ศาลสูงสุดของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียยกฟ้องคดี มาร์ช์กับแบกซเตอร์ (Marsh v. Baxter) โจทก์คือเกษตรกรอินทรีย์นายสตีฟ มาร์ช และจำเลยคือนายไมเคิล แบกซเตอร์ ผู้เป็นเกษตรกรเพื่อนบ้านมาทั้งชีวิต ผู้ปลูกพืชวงศ์ผักกาดแปรพันธุกรรม คือในปลายปี 2553 นายมาร์ชพบเมล็ดพืชผลของนายแบ็กซ์เตอร์ในแปลงของเขา แล้วต่อมาพบพืชแปรพันธุกรรมกำลังเจริญเติบโตขึ้น เมื่อเขารายงานว่าพบเมล็ดและพืชไปยังสำนักงานการรับรองอาหารอินทรีย์ พืชผลประมาณ 70% ในไร่ประมาณ 3 พันไร่ของเขาจึงไม่ได้การรับรองจากสำนักงาน นายมาร์ชจึงฟ้องนายแบ็กซ์เตอร์ในศาลโดยกล่าวหาว่า วิธีการเก็บเกี่ยวพืชผลของนายแบ็กซ์เตอร์ไม่ได้มาตรฐานและทำอย่างปล่อยปละละเลย เพราะว่า ได้ปนเปื้อนไร่ของเขาอย่างกว้างขวาง แต่ศาลพิพากษาวินิจฉัยว่า
ต่อมาในวันที่ 18 มิถุนายน 2557 นายมาร์ชประกาศว่าตนได้ร้องอุทธรณ์ต่อศาล โดยเหตุผลหนึ่งว่า ตนถูกปรับ $803,989 (ประมาณ 24,407,885 บาท ) การฟังความคดีอุทธรณ์เริ่มขึ้นวันที่ 23 มีนาคม 2558 แต่เลื่อนออกไปในวันที่ 25 เพื่อสืบความว่า การสู้คดีของนายแบ็กซ์เตอร์ได้รับการสนับสนุนทางการเงิน จากบริษัทขายเมล็ดพันธุ์พืชคือมอนแซนโต และ/หรือจากสมาคม Pastoralists and Graziers Association of Western Australia หรือไม่ และดังนั้น ค่าเสียหายที่ปรับนายมาร์ชไม่ควรจะรวมค่าใช้จ่ายที่มือที่ 3 ได้ช่วยออกให้นายแบ็กซ์เตอร์แล้ว
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและกฎหมายควบคุม
พืชดัดแปรพันธุกรรมแรกสุดทำด้วยยวิธี transgenesis คือโดยใช้ยีนของอีกสิ่งมีชีวิตหนึ่ง และบางครั้งใช้แบคทีเรียเพื่อถ่ายโอนยีน ซึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา พืชผ่านกรรมวิธีเช่นนี้จะอยู่ใต้การควบคุมของกระทรวงเกษตร (USDA) แต่ต่อมาในปี 2553 เทคโนโลยีพันธุวิศวกรรมใหม่ ๆ เช่น การตัดต่อจีโนม (genome editing) ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถเปลี่ยนจีโนมพืชได้โดยไม่ต้องเพิ่มยีนจากสิ่งมีชีวิตอีกอย่างหนึ่ง ดังนั้น พืชทำโดยวิธีนี้ จึงพ้นจากการควบคุมของกระทรวงเกษตร จึงมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่า กฎหมายควบคุมจะต้องเปลี่ยนเพื่อให้ทันเทคโนโลยีที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ
ข้อโต้เถียงในแอฟริกา
ในปี 2545 แม้ว่าจะอยู่ในเหตุการณ์ทุพภิกขภัย ประเทศแซมเบียก็ยังปฏิเสธอาหารช่วยเหลือฉุกเฉินจากต่างประเทศที่มีพืชผลดัดแปรพันธุกรรม โดยอาศัยหลักระวังไว้ก่อน
แต่ในการประชุมในเมืองหลวงประเทศเอธิโอเปียคืออาดดิสอาบาบา เลขาธิการบริหารของคณะกรรมการเศรษฐกิจแอฟริกาของสหประชาชาติ ได้สนับสนุนให้ประเทศในแอฟริการับอาหารดัดแปรพันธุกรรม และแสดงความไม่ชอบใจต่อความเห็นเชิงลบของสาธารณชนต่อเทคโนโลยีชีวภาพ
งานวิจัยต่าง ๆ ในประเทศยูกันดาแสดงว่า กล้วยดัดแปรพันธุกรรมมีโอกาสสูงที่จะช่วยลดความยากจนในชนบท แต่ว่าชาวเมืองที่มีรายได้สูงกว่าอาจจะไม่ยอมรับ
มีนักวิจารณ์ที่อ้างว่า การส่งอาหารของสหรัฐไปยังแอฟริกาใต้เป็นการโปรโหมตให้ยอมรับพืชผลแปรพันธุกรรม มากกว่าเป็นการช่วยบรรเทาความหิวโหย คือ สหรัฐได้อุปถัมภ์เรื่องอาหารภายใต้วิกฤติอาหารที่มีมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 แต่ว่า หลังจากที่ประเทศแอฟริกาบางประเทศเริ่มรู้ว่า อาหารที่ส่งมีข้าวโพดดัดแปรพันธุกรรม ก็เลยเริ่มปฏิเสธความช่วยเหลือและไม่แจกจ่ายอาหารที่ส่งไปให้แล้ว นักวิจารณ์โจทสหรัฐว่า "ฉวยประโยชน์จากทุพภิกขภัยในแอฟริกาโดยทำเป็นการประชาสัมพันธ์" ส่วนสหรัฐกล่าวโต้ตอบว่า ประเทศยุโรปปล่อยให้ชาวแอฟริกันเป็นล้าน ๆ ประสบทั้งความหิวและความอดอยากเนื่องจาก "ความกลัวไร้เหตุผลในเรื่องความเสี่ยงที่เป็นเพียงแต่ความคิดพิสูจน์ยังไม่ได้" สหรัฐมีนโยบายแม้ก่อนจะเกิด GMO ที่จะส่งพืชผลสหรัฐเป็นอาหารช่วยเหลือ โดยไม่ได้ซื้อพืชผลจากประเทศที่อยู่ใกล้ ๆ ประเทศที่ต้องการความช่วยเหลือ เป็นนโยบายซึ่งมีผู้อ้างว่า มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าของยุโรป
ข้อโต้เถียงในอินเดีย
อินเดียเป็นประเทศเกษตรโดยมีประชากร 60% ที่มีรายได้โดยตรงหรือโดยอ้อมจากเกษตรกรรม ระหว่างปี 2538-2556 มีเกษตรกร 296,438 คนที่ฆ่าตัวตาย หรือโดยเฉลี่ย 16,469 คนต่อปี ในช่วงเวลาเดียวกัน มีคน 9.5 ล้านคนที่ตายต่อปีในอินเดียจากเหตุอื่น ๆ รวมทั้งทุพโภชนาการ โรค การฆ่าตัวตายที่ไม่เกี่ยวกับเกษตร หรือประมาณ 171 ล้านคนในช่วงเวลาเดียวกัน นักปฏิบัติการและนักวิชาการให้เหตุผลที่ขัดแย้งกัน เช่น เพราะมรสุม เพราะมีหนี้มาก เพราะ GMO เพราะนโยบายของรัฐ เพราะสุขภาพจิตที่ไม่ดี เพราะเรื่องส่วนตัว และเพราะปัญหาทางครอบครัว มีแม้กระทั่งการโจทว่า รัฐต่าง ๆ ทำข้อมูลการฆ่าตัวตายของเกษตรกรลวง
ฝ้ายแปรพันธุกรรมในรัฐมหาราษฏระ กรณาฏกะ และทมิฬนาฑู เพิ่มผลผลิตโดยเฉลี่ย 42% ในปี 2545 ซึ่งเป็นปีแรกที่ใช้เพาะปลูกโดยทั่ว ๆ ไป แต่ว่า ความแห้งแล้งอย่างรุนแรงในรัฐอานธรประเทศในปีเดียวกันไม่ได้เพิ่มผลผลิตในรัฐ เพราะว่าไม่ใช่พันธุ์ทนแล้ง แต่พันธุ์ทนแล้งก็ได้พัฒนาขึ้นในภายหลัง และโดยปี 2554 88% ของฝ้ายทั้งหมดมาจากพืชดัดแปรพันธุกรรม โดยหลักเพราะเสียหายจากแมลงน้อย แม้ว่าจะมีข้อมูลที่ไม่ลงรอยกัน แต่ก็มีหลักฐานว่าเกษตรกรฝ้ายแปรพันธุกรรมได้ผลประโยชน์ทั้งทางเศรษฐกิจและทางสิ่งแวดล้อม งานวิจัยระหว่างปี 2545-2551 เกี่ยวกับผลทางเศรษฐกิจของฝ้ายแปรพันธุกรรมในอินเดียพบว่า ฝ้าย Bt ให้ผลผลิตที่สูงขึ้น ให้กำไรที่มากขึ้น และเพิ่มมาตรฐานการครองชีพของเกษตรกรรายย่อย ๆ แต่ว่า ในเมื่อเร็ว ๆ นี้ หนอนฝ้ายพันธุ์ Helicoverpa armigera เกิดดื้อยาที่ผลิตโดยฝ้าย Bt ดังนั้น ในปี 2555 รัฐมหาราษฏระจึงให้เลิกปลูกฝ้าย Bt แล้วสั่งให้นักวิชาการอิสระทำการศึกษาทางสังคมเศรษฐกิจ ในเดือนตุลาคม 2552 องค์กรควบคุมของรัฐอนุมัติมะเขือยาว Bt แต่ต่อมาภายหลังการประท้วงจากนักวิทยาศาสตร์บางพวก กลุ่มเกษตรกรและสิ่งแวดล้อม จึงระงับการอนุมัติชั่วคราวเริ่มที่เดือนกุมภาพันธ์ 2553 เป็นช่วงระยะเวลา "ที่จำเป็นเพื่อสร้างความเชื่อใจและความมั่นใจให้แก่ประชาชน"
โดยวันที่ 1 มกราคม 2556 อาหารที่มี GMO ต้องขึ้นป้าย คือมีกฎว่า "อาหารทุกชุดที่มีอาหารแปรพันธุกรรมจะต้องมีอักษรว่า 'GM' ที่ด้านบนสุดของป้ายหลัก" โดยมีผลต่อผลิตภัณฑ์ 19 ชนิดรวมทั้งขนมปัง ธัญพืช ถั่ว และอื่น ๆ แต่กฎหมายนี้มีการคัดค้านทั้งจากกลุ่มพิทักษผู้บริโภคและจากอุตสาหกรรมอาหารสำเร็จรูป โดยทั้งสองเป็นห่วงว่าไม่มีการออกกฎเกณฑ์ที่ช่วยในการบังคับกฎหมาย วันที่ 21 มีนาคม 2557 รัฐบาลอินเดียอนุมัติพืชผลแปรพันธุกรรม 10 ชนิดอีกครั้ง แล้วอนุญาตให้ทดสอบพืชแปรพันธุกรรมภาคสนามรวมทั้งข้าวสาลี ข้าว และข้าวโพด
วิลลี โกรฟส์
แพทริก วิลเลียม โกรฟส์ (Patrick William Groves; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1868 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1908) เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ที่เล่นกองหน้าให้กับฮิเบอร์เนียน, เซลติก, เวสต์บรอมมิชอัลเบียน, แอสตันวิลลา และทีมชาติสกอตแลนด์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เล่นคนแรกที่มีค่าตัวในการย้ายทีมมากกว่า 100 ปอนด์
ฮิเบอร์เนียน
โกรฟส์ซึ่งเล่นตำแหน่งกองหน้าได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของฮิเบอร์เนียนด้วยวัยเพียง 16 ปีในช่วงฤดูกาล 1885–86 เขาผงาดเมื่อพาฮิเบอร์เนียนคว้าแชมป์สกอตติชคัพในปีถัดมา โดยเขาทำประตูได้ในรอบแรก รอบสอง นัดรีเพลย์ และรอบรองชนะเลิศ เวล ออฟ เวเลน ทีมคู่แข่งของฮิเบอร์เนียนในรอบรองชนะเลิศ ประท้วงว่า โกรฟส์ยอมรับการจ่ายเงินค่าจ้างจากฮิเบอร์เนียน ซึ่งจะผิดกฎหมายเนื่องจากการแข่งขันของสกอตแลนด์ยังคงเป็นประเภทมือสมัครเล่นในเวลานั้น
การท่องเที่ยวในประเทศเกาหลีใต้
การท่องเที่ยวในประเทศเกาหลีใต้ หมายถึงอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในสาธารณรัฐเกาหลี ในปี ค.ศ. 2012 มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่มาเยือนประเทศเกาหลีใต้ 11.1 ล้านคน ส่งผลให้เป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดอันดับที่ 20 ของโลก และมากที่สุดเป็นอันดับ 6 ของทวีปเอเชีย นักท่องเที่ยวที่ไม่ใช่ชาวเกาหลีส่วนใหญ่มาจากประเทศญี่ปุ่น, ประเทศจีน, ประเทศไต้หวัน และฮ่องกง ความนิยมล่าสุดของวัฒนธรรมเกาหลีใต้ ที่มักจะรู้จักกันใน "กระแสเกาหลี" ได้ทำให้มีการเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวจากประเทศต่าง ๆ กรุงโซลเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักสำหรับผู้มาเยือน ส่วนสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมนอกกรุงโซล ได้แก่ อุทยานแห่งชาติซ็อลอักซัน, เมืองประวัติศาสตร์ของคย็องจู และเกาะเชจูใกล้เขตร้อน การเดินทางไปยังประเทศเกาหลีเหนือเป็นไปไม่ได้ตามปกติโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษ แต่ในปีที่ผ่านมา ได้มีการอนุญาตจัดกลุ่มทัวร์ของชาวเกาหลีใต้ในการเยี่ยมชมภูเขาคึมกัง
ประเทศญี่ปุ่น
ตั้งแต่การเยือนลีอังคอร์ทของอี มย็อง-บัก และความต้องการสำหรับการขอโทษแห่งองค์จักรพรรดิในปี ค.ศ. 2012 ภาพสาธารณะของญี่ปุ่นต่อประเทศเกาหลีใต้เสื่อมลงอย่างมีนัยสำคัญ นักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นไปยังประเทศเกาหลีใต้ลดลงถึงครึ่งหนึ่งจาก 3.5 ล้านคนในปี ค.ศ. 2012 ไปเป็น 1.8 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015 ในขณะที่นักท่องเที่ยวชาวเกาหลีใต้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจาก 2 ล้านคนในปี ค.ศ. 2012 ไปเป็น 4 ล้านคนในปี ค.ศ. 2015
ตำบลวังหลวง (อำเภอเสลภูมิ)
วังหลวง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลวังหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลวังหลวงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลวังหลวงทั้งหมดอยู่ในเขตการปกครองของเทศบาลตำบลวังหลวง
อิลสลิก
อิลสลิก (Illslick; เกิด 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529) เป็นชื่อการแสดงของ ฑิฆัมพร เวชไทยสงค์ (ชื่อเล่น: โต้ง) เป็นนักร้องแร็ปและนักแต่งเพลงสัญชาติไทย เริ่มกลายเป็นที่รู้จักหลังแข่งขันกิจกรรมฮิปฮอปในงาน SEA Audio Battle Vol.1
ในเวลาเดียวกับที่เขาได้เริ่มผลงานในรูปแบบ Mix Tape แฟน ๆ ก็ได้มีโอกาสฟังซิงเกิลของ Illslick อย่างเพลง "รักเมียที่สุดในโลก", "ใจร้าย", "M-L", "ถ้าเธอต้องเลือก", "บอกฉัน" และ "กลัวเครื่องบิน"
ประวัติ
เริ่มแรกอิลสลิกเริ่มมีชื่อเสียงจากการแข่ง Battle จนกระทั่งปี พ.ศ. 2551 อิลสลิกได้แชมป์ SEA Audio Battle Vol.2 และต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2553 เพลงของอิลสลิกก็กลายเริ่มเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น เช่น "รักเมียที่สุดในโลก" และ "M-LEG"
อิลสลิกเป็นนักร้องแร็ปที่ร้องเพลงแร็ปแนวสโลว์แจม (Slow jam) และแนวป็อปฮิปฮอป ผลงานเพลงที่เขาได้แต่งส่วนใหญ่เป็นมิกซ์เทป เขาเป็นผู้ที่มีความสนใจในดนตรีฮิปฮอปในช่วงมัธยม โดยเขาเริ่มทำผลงานเพลงตั้งแต่เขาอายุ 17 ปี และได้เข้าแข่งขันประกวดจนได้แชมป์ SEA Audio Battle vol.2 ในปี พ.ศ. 2551 นอกจากนี้ เขายังเป็นนักร้องคนหนึ่งที่มีสำเนียงการร้องเป็นเอกลักษณ์ นั่นคือมีสำเนียงการร้องเป็นสำเนียงแบบคำเมือง โดยอิลสลิกมี จรัล มโนเพ็ชร ศิลปินภาคเหนือที่อิลสลิกเคารพนับถือเป็นครูเพลงตัวเอง ในยุคแรกๆเขาทำเพลงภายใต้สังกัดกับค่ายอิสระ Nefhole ของ NUKIE P ก่อนที่จะมารวมเป็น Teambangbath ในภายหลังจากเจอ KK Thaikoon
เขายังเคยร่วมงานกับน้าเน็ก และยังได้ร่วมงานกับศิลปินอื่นอีกมากมาย เช่น ฟักกลิ้งฮีโร่, สุนทรี เวชชานนท์, โอ้ เสกสรรค์, พิทวัส พฤกษกิจ, ปาล์มมี่, หนึ่ง ETC, DM Thaiblood ฯลฯ
เขาเคยมีเรื่องกระทบกระทั่งกับศิลปินและประเด็นวิจารณ์หลายเรื่อง แรกๆได้เขียนเพลงเพื่อด่าแฟนเก่าซึ่งเป็นชาวมุสลิมและเพราะเหตุนั้นเองที่ทำให้เรื่องนี้กลายเป็นสีสันของวงการฮิปฮอปไทยท่ามกลางความเงียบเหงาของวงการในเวลานั้น ทั้งเรื่องทะเลาะกับ 101 town, ฮิปฮอป P9D ที่ฟัดกันไปกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่เรื่องของดราม่าเพลง เสมือนว่า2pacมา จนขนาดชาวฮิปฮอปบางส่วนร่วมกันสร้างเพจเฟชบุ๊ค Diss illslick ตามมาด้วยเรื่องที่ผู้จัดการวง Big P หนึ่งในสมาชิก วง Thaikoon ขโมยเพจของอิสลิก และล่าสุดอิลสลิกเองก็ได้มีปัญหากับศิลปินนาม Meyou โดยทาง Meyou ได้นำผลงานเพลง "M-Leg" และ "ใจร้าย" ของอิลสลิกไปรีมิกซ์ใหม่ จนทำให้อิลสลิกและน้องของเขา DM หรือ Dynamite (อดีต 1 ใน สมาชิก Thaiblood) ตั้งใจจะฟ้องเอาเรื่องกับทาง Meyou จนทำให้เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นใหญ่ในวงการอยู่พักนึง และหลังจากเหตุการณ์นั้นไม่นานนักอิลสลิกก็ได้ทำการปล่อยเพลง "Set Zero" ออกมาจนทำให้เรื่องนี้กลับมาเป็นประเด็นอีกครั้ง จนทำให้ทาง Meyou ต้องออกมาขอโทษและลบเพลงดังกล่าวออกจากช่องยูทูบของตัวเองไป
อิลสลิกได้ออกจำหน่ายอัลบั้ม โนอะพอโลจีส์ (No Apologies) เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2557
เศรษฐีชี้ทางรวย
เศรษฐีชี้ทางรวย (The Richest man in Babylon) เป็นหนังสือที่แต่งโดย จอร์จ แซมูเอล คลาสัน (George Samuel Clason) มีเป้าหมายในการถ่ายทอด โดยเริ่มต้นขึ้นจากชุดจุลสารที่ธนาคารและบริษัทประกันแจกจ่ายในปี ค.ศ. 1926 หรือ พ.ศ. 2469 แล้วนำจุลสารฉบับที่คนนิยมมารวมกันเป็นหนังสือเล่มนี้ขึ้น เล่มหลังสุดถูกจัดจำหน่ายโดย บีเอ็น พับบลิชชิ่ง (BN Publishing) ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550)
ลิสการ์ดส์แบคเคิน
ลิสการ์ดส์แบคเคิน (Lysgårdsbakken) เป็นสนามกีฬากระโดดสกีขนาดใหญ่ในเมืองลิลล์แฮมเมอร์ ประเทศนอร์เวย์ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1990 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1993
ในปี ค.ศ. 2016 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 ที่นอร์เวย์เป็นเจ้าภาพ
มิซาโอะ โอกาวะ
มิซาโอะ โอกาวะ (大川 ミサヲ (Ōkawa Misao) ) เป็นชาวญี่ปุ่นที่เป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกหลักจากการเสียชีวิตของจิโรเอมง คิมูระ เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2556 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นชาวญี่ปุ่นคนสุดท้ายที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
โอกาวะเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 ซึ่งเป็นเวลาไม่ถึงเดือนหลังจากวันเกิดครอบรอบ 117 ปีของเธอ
อ้างอิง
1898 2015
จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2566''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ประกอบด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งทั้งสิ้น 8 เขตเลือกตั้ง เพิ่มขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า 1 เขตเลือกตั้ง โดยมีผู้ได้รับเลือกตั้งเขตละ 1 คน คู่ขนานไปกับการลงคะแนนเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจังหาร อำเภอเชียงขวัญ อำเภอโพธิ์ชัย อำเภอโพนทอง (เฉพาะตำบลคำนาดี ตำบลนาอุดม และตำบลอุ่มเม่า) และอำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลธวัชบุรี ตำบลหนองพอก และตำบลมะอึ)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองพอก อำเภอเมยวดี และอำเภอโพนทอง (ยกเว้นตำบลคำนาดี ตำบลนาอุดม ตำบลอุ่มเม่า ตำบลโคกสูง และตำบลโพธิ์ศรีสว่าง)
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเสลภูมิ อำเภอโพนทอง (เฉพาะตำบลโคกสูงและตำบลโพธิ์ศรีสว่าง) อำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลธงธานี ตำบลบึงนคร และตำบลไพศาล) และอำเภอทุ่งเขาหลวง (ยกเว้นตำบลเทอดไทยและตำบลเหล่า)
เขต 5
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอพนมไพร อำเภออาจสามารถ (ยกเว้นตำบลโหรา ตำบลหนองบัว ตำบลบ้านดู่ และตำบลขี้เหล็ก) อำเภอทุ่งเขาหลวง (เฉพาะตำบลเทอดไทยและตำบลเหล่า) อำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลอุ่มเม้า ตำบลนิเวศน์ และตำบลหนองไผ่) และอำเภอหนองฮี (เฉพาะตำบลหนองฮี)
เขต 7
เขตเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย และอำเภอเมืองสรวง (ยกเว้นตำบลหนองผือและตำบลเมืองสรวง)
เขต 8
เขตเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยอำเภอศรีสมเด็จ อำเภอจตุรพักตรพิมาน อำเภอเมืองสรวง (เฉพาะตำบลหนองผือและตำบลเมืองสรวง) อำเภออาจสามารถ (เฉพาะตำบลโหรา ตำบลหนองบัว ตำบลบ้านดู่ และตำบลขี้เหล็ก) และอำเภอธวัชบุรี (เฉพาะตำบลเมืองน้อย ตำบลเขวาทุ่ง และตำบลราชธานี)
นอแวเมียสตอลูบัฟสกีแย
นอแวเมียสตอลูบัฟสกีแย (Nowe Miasto Lubawskie, ; Neumark in Westpreußen) เป็นเมืองทางเหนือของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1325 มีเนื้อที่ 11.61 ตารางกิโลเมตร ใน ค.ศ. 2011 มีประชากรในเมืองนี้ 11,162 คน
ในการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1772 กดัญสก์พอเมอเรเนียได้รับการรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย และนอยมาร์คเป็นจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่ของปรัสเซียตะวันตก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองในช่วงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1939 – 21 มกราคม ค.ศ. 1945
เมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1945 เมืองถูกยึดครองโดยกองทัพแดง หลังจากที่สงครามเมืองได้กลับมาเป็นของโปแลนด์ ซึ่งตอนนั้นกลายได้เป็นสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์
ศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จังหวัดนครนายก
ศูนย์วิทยบริการและชุมชนสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จังหวัดนครนายก เป็น 1 ใน 10 ศูนย์วิทยพัฒนาของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ตั้งอยู่ในจังหวัดนครนายก
ที่ตั้งและอาณาเขต
196 หมู่ที่ 5 ตำบลศรีกะอาง อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก 26110
ประวัติ
แนวคิดเป็นมหาวิทยาลัยเปิด เน้นระบบการศึกษาทางไกล บริการนักศึกษาให้ทั่วถึง สามารถเปิดโอกาสการศึกษาและเสริมประสบการณ์ให้กับนักศึกษา เป้าหมายบริการทั้งส่วนกลางและส่วนภูมิภาค อาศัยความร่วมมือจากหน่วยงานราชการต่างๆ ได้กำหนดแนวคิดศูนย์บริการการศึกษาประจำภูมิภาคแบบถาวร ภายใต้การดูแลของสำนักบริการการศึกษา
ในปี พ.ศ. 2538 มหาวิทยาลัยได้เปลี่ยนชื่อศูนย์วิทยบริการเป็นศูนย์วิทยพัฒนาบริการ และได้เปิดให้บริการทั้งสิ้น 5 แห่ง ได้แก่
ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษา ระยะที่ 8 (พ.ศ. 2540-2544)ได้อยู่ภายใต้การดูแลของหน่วยงานใหม่คือ สำนักวิทยพัฒนาบริการ
ในปี พ.ศ. 2541 เปิด
ในปี พ.ศ. 2542 เปิด
ในปี พ.ศ. 2543 เปิดศูนย์วิทยพัฒนาบริการจังหวัดนครนายก และ ได้เปลี่ยนชื่อจาก สำนักวิทยพัฒนาบริการ เป็น สำนักวิทยพัฒนา และ ศูนย์วิทยพัฒนบริการ เป็น '''ศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และในปี พ.ศ. 2564 ศูนย์วิทยพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้เปลี่ยนชื่อ ศูนย์วิทย์บริการและชุมชนสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช'''
วัดป่าเชต์มหาราชฐาน
วัดป่าเชต์มหาราชฐาน หรือ วัดป่าเจ (西双版纳总佛寺, Zongfo Temple) เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท ในเมืองเชียงรุ่ง จังหวัดปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน เป็นวัดของชาวไทลื้อ เป็นจุดศูนย์รวมชาวไทลื้อที่นับถือศาสนาพุทธ มีเนื้อที่ประมาณ 3,000 ตารางเมตร ปัจจุบันมีสมเด็จพระสังฆราชหลวงจอมเมือง วรรณศิริ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดป่าเชต์มหาราชฐานสร้างเมื่อ พ.ศ. 1158 ตำนานเล่าว่ามีพระสงฆ์พม่าสองรูปเดินทางมาแสวงบุญที่สิบสองปันนา แล้วสร้างวัดขึ้น ในอดีตเป็นวัดที่ใหญ่ และยังเป็นวิทยาลัยสงฆ์ของเมืองเชียงรุ่ง เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาของชนชั้นปกครองในสิบสองปันนา วัดเคยถูกทำลายในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมจีน
อาคารและเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ เจดีย์ขาว เจดีย์แปดเหลี่ยม วิหาร อุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร และสถาบันทางพระพุทธศาสนา คือ วิทยาลัยพระพุทธศาสนาของมณฑลยูนนาน สิ่งก่อสร้างในวัดแห่งนี้ ส่วนหนึ่งได้รับทุนงบประมาณการก่อสร้างจากสาธุชนชาวไทย ด้านหลังของวัดมีต้นพระศรีมหาโพธิ์ซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีได้ทรงปลูกไว้เมื่อครั้งเสด็จมาเยือนเมื่อ พ.ศ. 2536
ช่องวัน 31
ช่องวัน 31 (one31; ชื่อเดิม: จีเอ็มเอ็มวัน GMM ONE) เป็นช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลความละเอียดสูง บริหารงานโดย บริษัท วัน สามสิบเอ็ด จำกัด ในเครือเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ โดยมี บอย - ถกลเกียรติ วีรวรรณ เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารและผู้อำนวยการสถานี ถือเป็น 1 ใน 2 ช่องโทรทัศน์ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีสถานีโทรทัศน์รองคือจีเอ็มเอ็ม 25 ที่เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เป็นตัวแทนการตลาด
นอกจากนี้ บริษัท วัน สามสิบเอ็ด จำกัด ผู้รับใบอนุญาตของช่องวัน 31 ยังเป็นผู้สร้างสรรค์เนื้อหาหลากหลายประเภท ผ่านการผลิตเนื้อหาทั้งละคร, ซิตคอม, ซีรีส์, รายการวาไรตี้, เกมโชว์ และข่าว เพื่อเผยแพร่เนื้อหาออกอากาศทั้งทางช่องวัน 31, จีเอ็มเอ็ม 25 รวมถึงเว็บไซต์, สื่อสังคม และบริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ตของตน โดยมีความเชี่ยวชาญในการสร้างสรรค์เนื้อหาที่เน้นเจาะกลุ่มผู้รับชมเนื้อหาคุณภาพสูงในวงกว้าง (Premium Mass) และกลุ่มครอบครัว ซึ่งเป็นฐานผู้รับชมหลักของช่องวัน 31 โดยมีแผนกย่อยคือสำนักข่าววันนิวส์ และยังพัฒนาบริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ตของตนในชื่อ "วันดี" อีกด้วย
ประวัติ
ช่องวัน 31 ออกอากาศเป็นครั้งแรกผ่านระบบโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ในชื่อ วัน-สกาย วัน (1-Sky One) ดำเนินการออกอากาศโดยจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทางช่องหมายเลข 0 ของบริการโทรทัศน์ผ่านกล่องรับสัญญาณโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม "วันสกาย" มีเนื้อหาที่นำรายการโทรทัศน์ต่างๆ ทั้งประเภทดนตรี ละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ ซึ่งผลิตขึ้นโดยบริษัทในเครือ ซึ่งมีสถานะเป็นหนึ่งในช่องรายการหลัก แพร่ภาพทาง ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้เปลี่ยนชื่อบริการและกล่องรับสัญญาณเป็นจีเอ็มเอ็มแซต ชื่อช่องรายการจึงเปลี่ยนเป็น จีเอ็มเอ็มแซต ฮิตส์ (GMM Z Hitz) จากนั้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เปลี่ยนชื่อใหม่อีกครั้งเป็น จีเอ็มเอ็มวัน (GMM One) พร้อมเปลี่ยนมาผลิตรายการขึ้นเองทั้งหมด รวมถึงย้ายไปยังช่องหมายเลข 7 ของบริการโทรทัศน์ผ่านกล่องรับสัญญาณดาวเทียมจีเอ็มเอ็มแซต และเริ่มเปิดสัญญาณให้รับชมฟรี (free-to-air) ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 พร้อมทั้งเพิ่มเนื้อหาใหม่เช่น ละครชุด รายการต่างประเทศ และข่าวบันเทิง พร้อมทั้งเผยแพร่ตราสัญลักษณ์ และคำขวัญของช่องคือ "ดูทุกที ดีทุกวัน" แต่ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน ช่องวันสามารถรับชมได้ทางโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมของจีเอ็มเอ็มแซตและพีเอสไอ ซึ่งสามารถถอดรหัสสัญญาณบิสส์ (BISS) ได้เท่านั้น
ดังนั้น เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 จีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัล ทีวี ได้รับโอนสัญญาณภาพของช่องจีเอ็มเอ็มวัน จากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มาขึ้นทดลองออกอากาศในระบบทีวีดิจิทัลทางช่องหมายเลข 31 ผ่านโครงข่ายที่ 2 ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ในช่องสัญญาณระบบยูเอชเอฟ ช่องที่ 36 สำหรับสถานีหลักที่อาคารใบหยก 2 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น ช่องวัน (One) เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ทั้งนี้ ช่องวันดำเนินการถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาผ่านดาวเทียม ด้วยภาพความละเอียดสูงเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันมวยสากลป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต ของสหพันธ์มวยนานาชาติ ระหว่างอำนาจ เกษตรพัฒนา แชมป์โลกชาวไทย ปะทะกับคาซูโตะ อิโอกะ ผู้ท้าชิงชาวญี่ปุ่น จากจังหวัดโอซากา ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม เวลา 18:30-20:00 น. ซึ่งเป็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันชกมวยออกอากาศผ่านโทรทัศน์ความละเอียดสูงครั้งแรกในประเทศไทยด้วย จากนั้นบอยได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารและผู้อำนวยการสถานีของช่องวันตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ในฐานะประธานเจ้าหน้าที่บริหาร จีเอ็มเอ็ม ดิจิทัลทีวี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สำหรับละครโทรทัศน์ เอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ ได้ย้ายละครโทรทัศน์ของตนที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 อยู่แต่เดิม มาออกอากาศทางช่องวันอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ซึ่งในขณะนั้นช่องวันยังเป็นของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพื่อให้สอดคล้องกับเปลี่ยนแปลงรูปแบบการออกอากาศเพื่อให้ ททบ.5 เป็นสถานีโทรทัศน์ประเภทบริการสาธารณะเพื่อความมั่นคง รวมถึงกฎการเช่าเวลาผลิตรายการของ กสทช. และการขาดทุนในการเช่าเวลาผลิตละครกับ ททบ.5 อีกด้วย
ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2558 เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ (ซึ่งเปลี่ยนชื่อจากจีเอ็มเอ็ม เอชดี ดิจิทัล ทีวี เทรดดิ้ง) ผู้ถือหุ้นของใหญ่ช่องวัน ได้ปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น โดยบอยและกลุ่มของบอยเข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนจากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และรับโอนผู้บริหาร บุคลากรฝ่าย ทรัพย์สิน และอุปกรณ์ในการผลิตรายการโทรทัศน์จากเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอมารวมกันทั้งหมดเพื่อความสะดวกในการบริหาร เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จึงเป็นผู้ผลิตละครออกอากาศทางช่องวันแทนเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอไปโดยปริยาย
และตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558 หลังจากสำนักงาน กสทช. บังคับให้จัดเรียงช่องหมายเลขเดียวกันทุกระบบ เพื่อป้องกันการสับสนของผู้ชม ช่องวันได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบัน คือ ช่องวัน 31 (one31) พร้อมปรับโลโก้เป็นโลโก้ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ปัจจุบันช่องวัน 31 ออกอากาศละครจำนวน 3 เรื่องต่อสัปดาห์ ตั้งแต่เวลา 19:00 - 20:00 น. จำนวน 1 เรื่อง ออกอากาศ 5 วัน และตั้งแต่เวลา 20:30 - 22:00 น. จำนวน 2 เรื่อง ออกอากาศเรื่องละ 2 วัน
สำนักข่าววันนิวส์
จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เริ่มนำเสนอรายการข่าวครั้งแรกทางช่องวัน เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ภายใต้ชื่อฝ่ายข่าว วันนิวส์ (One News) และถือเป็นทีมงานฝ่ายข่าวทีมแรกของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่อีกด้วย โดยมีผู้อำนวยการฝ่ายข่าวคนแรกคือ ต๊ะ - นารากร ติยายน พร้อมด้วยผู้ประกาศข่าวหลักซึ่งต๊ะคัดเลือกด้วยตัวเองทั้งหมดตลอดการทำหน้าที่ผู้อำนวยการฝ่ายข่าว และนำมาปรับบุคลิกเพื่อให้แต่ละคนดึงตัวตนในการทำข่าวของแต่ละคนออกมาให้เด่นชัด ซึ่งระยะแรกมีเพียงสองช่วงคือ ข่าวรอบวัน (ข่าวภาคค่ำ) และข่าวคืนนี้ (ข่าวภาคดึก) รวมถึงรายการ จับต้นชนปลาย (สารคดีเชิงข่าว) และ วันบิ๊กเวิลด์ (One Big World; ข่าวต่างประเทศ) พร้อมกันนี้ วันบันเทิง ซึ่งเป็นรายการข่าวบันเทิงของช่องวัน ก็ได้เริ่มออกอากาศเป็นวันแรกในวันเดียวกันเช่นกัน ต่อมาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ได้เพิ่มข่าวภาคเช้าและข่าวภาคเที่ยง พร้อมทั้งปรับเวลานำเสนอข่าวในช่วงค่ำ และเสริมผู้ประกาศข่าวเพิ่มเติมอีกด้วย ทั้งนี้ทางจีเอ็มเอ็ม 25 ยังนำข่าวภาคหลักทุกช่วง ไปออกอากาศคู่ขนานด้วย ก่อนที่จะแยกไปก่อตั้งทีมข่าวของตนสำหรับผลิตรายการข่าวแยกเป็นเอกเทศ ภายใต้การบริหารโดยอั๋น - ภูวนาท คุนผลิน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 หลังจากนั้นต๊ะได้ลาออกจากทุกตำแหน่งในช่องวัน 31 รวมถึงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายข่าว เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 โดยมีเดียว วรตั้งตระกูล ประธานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการของช่องวัน 31 ทำหน้าที่รักษาการผู้อำนวยการฝ่ายข่าวมาจนถึงปัจจุบัน ก่อนที่ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 ช่องวัน 31 จะเปลี่ยนชื่อฝ่ายข่าวของตนเป็น ข่าวช่องวัน และปรับวิธีการนำเสนอข่าวให้ใกล้ชิดกับคนดูมากขึ้น ด้วยสโลแกน "เข้าถึงข่าว เข้าถึงคุณ"
หลังจากเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เข้าซื้อจีเอ็มเอ็ม แชนแนล โฮลดิ้ง มาเป็นบริษัทย่อย พร้อมเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตัวแทนการตลาดและร่วมผลิตรายการให้กับช่องจีเอ็มเอ็ม 25 แล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 ช่องวัน 31 จึงได้นำพนักงานบางส่วนที่ยังทำงานในฝ่ายข่าวของช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เข้ามาร่วมเป็นพนักงานด้วยอีกจำนวนหนึ่ง พร้อมรับหน้าที่ผลิตรายการข่าวแยกต่างหากให้กับช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ทำให้ตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม ผู้ประกาศข่าวในฝ่ายข่าวทั้ง 2 ฝ่าย สามารถเป็นผู้ประกาศข่าวให้กับทั้ง 2 ช่องได้
ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ฝ่ายข่าวช่องวัน และฝ่ายข่าวจีเอ็มเอ็ม 25 รวมถึง "ทีมวันบันเทิง" ซึ่งผลิตรายการข่าวบันเทิงและข่าวแนววาไรตี้ให้กับทั้ง 2 ช่อง ได้รวมตัวกันและพัฒนาขึ้นเป็นสำนักข่าว ภายใต้ชื่อสมัยก่อตั้งฝ่ายข่าวของช่องวัน 31 คือ สำนักข่าววันนิวส์ (one NEWS Agency) โดยได้วางนโยบายการผลิตรายการข่าวด้วยความน่าเชื่อถือ เจาะลึก รอบด้าน และเข้าถึงผู้ชมทุกกลุ่มเป้าหมาย รวมถึงเพิ่มพนักงานในสำนักข่าวทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังเพื่อพัฒนารายการข่าวทั้งข่าวหลัก ข่าวบันเทิง และข่าวแนววาไรตี้ สำหรับออกอากาศทั้งทางช่องวัน 31 และจีเอ็มเอ็ม 25 และเริ่มต้นดำเนินงานในฐานะสำนักข่าวเต็มรูปแบบตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน และในวันเดียวกันยังได้เริ่มต้นเผยแพร่เนื้อหาข่าวผ่านช่องทางสื่อภายนอกบ้าน (Out of Home) บนจอภาพภายในสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส และตามอาคารสำนักงานทั่วกรุงเทพมหานคร โดยความร่วมมือกับวีจีไอ เพื่อให้ผู้ใช้บริการรถไฟฟ้าบีทีเอส และพนักงานในอาคารสำนักงานได้รับฟังข่าวสารอีกด้วย
ปัจจุบันมี เดียว วรตั้งตระกูล ประธานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการของช่องวัน 31 ทำหน้าที่รักษาการผู้อำนวยการสำนักข่าว และมีผู้ประกาศข่าวที่มีชื่อเสียงคือ จั๊ด - ธีมะ กาญจนไพริน จากคอลัมน์ "จั๊ด ซัดทุกความจริง" และรายการ "ข่าววันศุกร์"
ผู้ประกาศข่าวในปัจจุบันที่มีชื่อเสียง
==== 7 เซียนข่าว ====
บริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต
ช่องวัน 31 ได้พัฒนาบริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ต เพื่อเพิ่มช่องทางให้ผู้รับชมสามารถรับชมเนื้อหาของช่องวัน 31 ได้ผ่านช่องทางออนไลน์ในแพลตฟอร์มอื่น ๆ นอกเหนือจากโทรทัศน์ ตามยุคสมัยที่เปลี่ยนแปลงไป เพื่อรับมือกับภาวะการหยุดชะงักทางดิจิทัล โดยเริ่มจากการเปิดตัวโปรแกรมประยุกต์ในชื่อเดียวกับช่องเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2561 โดยมีการรวบรวมละคร ซิตคอม รายการวาไรตี้ และรายการข่าว ที่ออกอากาศทางช่องวัน 31 มารวมไว้ให้ผู้ใช้งานสามารถรับชมย้อนหลัง และยังมีฟังก์ชันการออกอากาศสดของช่องวัน 31 คู่ขนานไปพร้อมกับช่องทางโทรทัศน์ตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งมียอดดาวน์โหลดสูงสุดมากกว่า 8 ล้านครั้ง
ต่อมาหลังจากเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ บริษัทแม่ของช่องวัน 31 เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยแล้ว ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2565 ระฟ้า ดำรงชัยธรรม ประธานเจ้าหน้าที่การตลาดกลุ่ม ได้ประกาศปรับปรุงโปรแกรมประยุกต์ของช่องวัน 31 ใหม่ เป็นชื่อ "วันดี" (oneD) รวมถึงเปิดเว็บไซต์ www.oned.net ด้วยสโลแกน "สนุก ฟรี ดีทุกวัน" โดยนอกจากเนื้อหาเดิมของช่องวัน 31 ที่ยังคงมีในวันดีอยู่แล้ว วันดียังได้เพิ่มเนื้อหาทั้งละคร ซิตคอม ซีรีส์ รายการวาไรตี้ รวมถึงบันทึกการแสดงคอนเสิร์ต และละครเวที จากทั้งของช่องจีเอ็มเอ็ม 25, บริษัทย่อยในกลุ่มเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ ทั้งจีเอ็มเอ็มทีวี, เชนจ์ 2561, จีเอ็มเอ็ม มีเดีย และจีเอ็มเอ็ม สตูดิโอส์ อินเตอร์เนชั่นแนล รวมถึงของผู้ผลิตในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ที่เป็นพันธมิตร เช่น เอ็กแซ็กท์, ซีเนริโอ, จีเอ็มเอ็ม โชว์, จีดีเอช และนาดาวบางกอก มารวมไว้ให้ผู้ใช้งานสามารถรับชมได้ทั้งหมดโดยไม่ต้องเสียค่ารับชม และตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ยังเพิ่มฟังก์ชันรับชมรายการสดของทั้งช่องวัน 31 และจีเอ็มเอ็ม 25 ตลอด 24 ชั่วโมง โดยปัจจุบันมียอดดาวน์โหลดมากกว่า 10.2 ล้านครั้ง และมีผู้ใช้งานเฉลี่ยต่อเดือน (MAUs) ในช่วง 3 เดือนแรกของการให้บริการที่ 7 ล้านราย เติบโตขึ้น 600%
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศปวยร์โตรีโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปวยร์โตรีโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 23 คน ใน 10 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศปวยร์โตรีโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เทควันโด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วัดมหาราชฐานสุทธาวาส
วัดมหาราชฐานสุทธาวาส หรือ วัดไทลื้อ (曼春满佛寺, Manchunman Temple) เป็นวัดในพระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท ในหมู่บ้านกาหลั่นป้า เมืองเชียงรุ่ง จังหวัดปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา มณฑลยูนนาน ประเทศจีน เป็นวัดของชาวไทลื้อ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมาก
สะพานชุดเจริญ
สะพานชุดเจริญ คือสะพานที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเป็นอนุสรณ์เหมือนพระราชบิดา โดยตัวเลขหลังชื่อสะพานคือปีที่เจริญพระชนมพรรษา
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชดำริให้สร้างสะพานชุดเจริญด้วยพระราชนิยมตามสมเด็จพระบรมชนกนาถ แต่สร้างเพียงไม่กี่สะพาน เนื่องจากทรงเห็นว่าในพื้นที่พระนครมีสะพานน้อยใหญ่เป็นจำนวนมาก จึงมีพระราชวินิจฉัยให้ยุติการสร้างสะพานชุดเจริญในเวลาต่อมา
สะพานชุดเจริญสายแรกที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้มีการสร้างขึ้นเพื่อฉลองพระชนมายุ ครบ 31 ปี ซึ่งเป็นปีที่พระองค์ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือสะพานเจริญรัช 31 เปิดใช้เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2454
ชุดสะพาน
สะพานชุดเจริญ มีทั้งหมด 7 สะพาน ดังนี้
1. สะพานเจริญรัช 31 สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิมที่ถนนสนามไชยและถนนจักรเพชร หรือบริเวณปากคลองตลาดในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2454 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
2. สะพานเจริญราษฎร์ 32 สร้างข้ามคลองมหานาคที่ถนนกรุงเกษม หรือบริเวณตลาดโบ๊เบ๊ในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2455 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
3. สะพานเจริญพาศน์ 33 สร้างข้ามคลองบางกอกใหญ่ที่ถนนอิสรภาพ เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2456 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้ ถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่สร้างในฝั่งธนบุรี)
4. สะพานเจริญศรี 34 สร้างข้ามคลองคูเมืองเดิมที่ถนนบุญศิริ หรือบริเวณด้านหลังศาลฎีกาในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2457 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ แต่ไม่มีการสัญจรทางรถยนต์แล้ว เป็นเพียงสะพานสำหรับเดินเท้าเท่านั้น)
5. สะพานเจริญทัศน์ 35 สร้างข้ามคลองวัดสุทัศน์ที่ถนนบำรุงเมือง หรือบริเวณเสาชิงช้า หน้าวัดสุทัศนเทพวรารามในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2458 (รื้อถอนแล้วเนื่องจากคลองถูกถมทิ้ง แนวคลองที่ถูกถมในปัจจุบันคือถนนศิริพงษ์ ถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่ปัจจุบันถูกรื้อถอนไปแล้ว)
6. สะพานเจริญสวัสดิ์ 36 สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษมที่ถนนพระรามที่ 4 หรือบริเวณด้านหน้าสถานีรถไฟหัวลำโพงในปัจจุบัน เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2459 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ และยังใช้สำหรับการสัญจรทางรถยนต์ได้)
7. สะพานเจริญศรัทธา 37 สร้างข้ามคลองเจดีย์บูชาที่ถนนรถไฟ อยู่ระหว่างวัดพระปฐมเจดีย์กับสถานีรถไฟนครปฐม จังหวัดนครปฐม เปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2461 (ปัจจุบันสะพานนี้ยังมีอยู่ แต่ไม่มีการสัญจรทางรถยนต์แล้ว เป็นเพียงสะพานสำหรับเดินเท้าเท่านั้น และถือเป็นสะพานชุดเจริญเพียงสะพานเดียวที่สร้างนอกเขตกรุงเทพมหานคร)
ขนาดสมอง
ในสาขากายวิภาคศาสตร์และวิวัฒนาการ ขนาดสมอง เป็นประเด็นที่ศึกษากันบ่อย ขนาดสมองบางครั้งวัดโดยน้ำหนัก บางครั้งโดยปริมาตร (คือด้วยการสร้างภาพโดย MRI หรือการวัดปริมาตรกะโหลกศีรษะ) ประเด็นที่ตรวจสอบบ่อย ๆ ก็คือความสัมพันธ์ระหว่างขนาดสมองกับเชาวน์ปัญญา ผลงานวิจัยในเรื่องสมองมนุษย์กับผู้ที่มีบรรพบุรุษเป็นคนยุโรป แสดงว่าปริมาตรสมองมนุษย์ผู้ใหญ่โดยเฉลี่ยอยู่ที่ 1,260 ซม3 สำหรับชายและ 1,130 ซม3 สำหรับหญิง แต่ก็ยังต่าง ๆ กันมาก งานศึกษากับผู้ใหญ่ 46 คนอายุระหว่าง 22-49 ปี ที่มีบรรพบุรุษเป็นคนยุโรปเช่นกันพบปริมาตรเฉลี่ยที่ 1,273.6 ซม3 สำหรับชายโดยมีค่าระหว่าง 1,052.9-1,498.5 ซม3 และปริมาตรเฉลี่ยที่ 1,131.1 ซม3 สำหรับหญิงโดยมีค่าระหว่าง 974.9-1,398.1 ซม3 งานศึกษาหนึ่ง ที่วัดกะโหลกศีรษะ 20,000 หัวจากประชากร 87 กลุ่มทั่วโลก คนเอเชียตะวันออกจากไต้หวัน ญี่ปุ่น เกาหลี และจีนมีสมองใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีปริมาตรเฉลี่ยเกิน 1,443 ซม3 ตามด้วยคนยุโรปที่มีค่าเฉลี่ยน้อยกว่าที่ 1,260 ซม3
มนุษย์
สมองใหญ่ซีกขวาปกติจะใหญ่กว่าซีกซ้าย สมองน้อยทั้งสองซีกปกติจะเท่ากันมากกว่า สมองมนุษย์ผู้ใหญ่หนักโดยเฉลี่ยราว 1.5 กก. ในชาย น้ำหนักเฉลี่ยอยู่ที่ 1,370 ก. เทียบกับหญิงที่ 1,200 ก. ปริมาตรอยู่ที่ราว ๆ 1,260 ซม3 ในชายและ 1,130 ซม3 ในหญิงแม้จะต่างกันมากในระหว่างบุคคล
วิวัฒนาการ
เริ่มจากไพรเมตยุคต้น ๆ แล้วต่อมาเป็นสัตว์สายพันธุ์มนุษย์ที่เรียกว่า โฮมินิด จนมาเป็นมนุษย์ปัจจุบันคือ Homo sapiens สมองก็ได้โตเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในลำดับวิวัฒนาการ ปริมาตรสมองมนุษย์ได้เพิ่มขึ้นเริ่มตั้งแต่ 600 ซม3 ใน Homo habilis จนถึง 1,600 ซม3 ใน Homo neanderthalensis ซึ่งเป็นโฮมินิดที่มีสมองขนาดใหญ่สุด แต่ก็ไม่ได้ขยายขนาดเกินกว่านั้น ต่อจากนั้น ขนาดสมองโดยเฉลี่ยได้ลดลงใน 28,000 ปีที่ผ่านมา คือความจุของกะโหลกศีรษะได้ลดลงจากราว ๆ 1,550 ซม3 เหลือราว ๆ 1,440 ซม3 ในชายในขณะที่ลดลงจาก 1,500 ซม3 เหลือราว ๆ 1,240 ซม3 ในหญิง ส่วนงานวิจัยในทหารสหรัฐ 6,235 คนได้พบความจุกะโหลกของชายราว ๆ เช่นกัน แต่พบของหญิงที่ราว ๆ 1,330 ซม3 ซึ่งใหญ่กว่า
มีงานวิจัยต่าง ๆ ที่สัมพันธ์ขนาดสมองกับยีน เช่น ยีน ASPM ที่ถ้ากลายพันธุ์จะมีผลเป็นโรคพัฒนาการทางประสาท คือ microcephaly ที่มีผลต่อปริมาตรสมอง
ความแตกต่างทางชีวภูมิศาสตร์
งานศึกษาจำนวนหนึ่งได้พบว่า ขนาดสมองและสัณฐานของกะโหลกศีรษะมนุษย์มีสหสัมพันธ์กับบรรพบุรุษตามภูมิภาค ความต่าง ๆ ของความจุกะโหลกเชื่อว่า มีเหตุจากการปรับตัวให้เข้ากับภูมิอากาศซึ่งคัดเลือกศีรษะที่ใหญ่กลมในอากาศอันหนาวกว่าเพราะสงวนความร้อนได้ดีกว่า และคัดเลือกศีรษะที่เรียวกว่าในเขตอากาศร้อนใกล้กับเส้นศูนย์สูตร (ตาม Bergmann's rule และ Allen's rule)
งานศึกษาใหญ่สุดเท่าที่เคยทำในเรื่องความต่าง ๆ ของขนาดสมองตามเขตภูมิภาคเป็นงานในปี 1984 ซึ่งพบว่า ขนาดสมองมนุษย์ต่างกันไปตามละติจูดที่บรรพบุรุษอาศัยอยู่ งานศึกษาอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างละติจูดกับขนาดกะโหลกศีรษะว่าเป็นตัวอย่างของ Bergmann's rule คือ กะโหลกจะกลมกว่าในอากาศหนาวเพราะมวลจะเพิ่มขึ้นได้มากกว่าเทียบกับพื้นที่ผิว ซึ่งสงวนอุณหภูมิแกนในร่างกาย นี่มีผลโดยไม่ขึ้นกับเชื้อชาติ
เพศ
[[ไฟล์:Brain weight age.gif|thumb| น้ำหนักสมองมนุษย์โดยเฉลี่ยสำหรับชายและหญิงตลอดชั่วอายุ ชายสีน้ำเงิน หญิงสีแดง แกนนอนแสดงอายุ แกนตั้งแสดงน้ำหนักสมอง จากงานศึกษา Changes in brain weights during the span of human life ปริมาตรสมองผู้ใหญ่สำหรับบุคคลอายุและเพศต่าง ๆ คล้ายกันโดยพื้นฐาน ้นมี
พัฒนาการของโครงสร้างต่าง ๆ ในสมองของเด็กจะต่างกันในทั้งระหว่างบุคคลและระหว่างเพศ สมองทารกมนุษย์เมื่อคลอดมีปริมาตร 369 ซม3 โดยเฉลี่ย และเพิ่มในปีแรกไปถึงราว ๆ 961 ซม3 หลังจากนั้นอัตราการเพิ่มจะลดลง ปริมาตรสมองจะมากสุดเมื่อถึงอายุ 40 ปี หลังจากนั้นจะเริ่มลดลงที่อัตรา 5% ต่อทศวรรษ โดยเร่งลดเร็วขึ้นเมื่อถึงอายุราว ๆ 70 ปี
น้ำหนักสมองผู้ใหญ่ชายโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 1,345 ก. เทียบกับหญิงที่ 1,222 ก. ผู้ชายมีปริมาตรของสมองทั้งหมด ของสมองน้อย และกลีบสมองโดยเฉลี่ยมากกว่า ยกเว้นน่าจะสมองกลีบข้างซีกซ้าย