cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กีฬายิงปืนในซีเกมส์ 2015
กีฬายิงปืน ใน ซีเกมส์ 2015 จัดขึ้นที่ซาฟาร์ หยีซุน และศูนย์ยิงปืนแห่งชาติ, ประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 6–12 มิถุนายน 2558.
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
จากนักกีฬาทั้งหมด 155 คนจาก 8 ชาติสมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬายิงปืนในซีเกมส์ 2015:
บานลุง (เมือง)
บานลุง (បានលុង) เป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา. บานลุงอยู่หางจากกรุงพนมเปญ 636 กิโลเมตร จังหวัดรัตนคีรีมีชายแดนติดกับประเทศเวียดนาม และประเทศลาว บานลุงยังเป็นเมืองหลักของอำเภอบานลุง เมืองบานลุงมีประชากรประมาณ 30,399 คน เมืองนี้กลายเป็นเมืองหลักของจังหวัดรัตนคีรีในปี พ.ศ. 2522 หลังจากการล่มสลายของเขมรแดง เมืองหลักถูกย้ายจากเวินไซไปยังบานลุง เพื่ออำนวยความสะดวกในการค้ากับประเทศเวียดนาม เมืองนี้ยังเป็นเมืองที่ชนกลุ่มน้อยนำของเข้ามาขายอยู่เป็นประจำ
เรซิเดนต์อีวิล 2
เรซิเดนต์อีวิล 2 (Resident Evil 2) หรือชื่อญี่ปุ่น ไบโอฮาซาร์ด 2 (バイオハザード2 (Baiohazādo Tsū)) เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดซึ่งแคปคอมเป็นผู้พัฒนาและจัดจำหน่าย และวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันเมื่อปี 2541 ผู้เล่นควบคุมลีออน เอส. เคนเนดีและแคลร์ เรดฟิลด์ ซึ่งต้องหลบหนีออกจากแร็กคูนซิตีหลังพลเมืองกลายสภาพเป็นซอมบีโดยอาวุธชีวภาพสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก เกมการเล่นให้ความสนใจกับการสำรวจ ปริศนาและการต่อสู้ โดยข้อแตกต่างหลักจากภาคก่อนคือ เส้นทางแบบแตกกิ่ง โดยตัวละครผู้เล่นทั้งสองมีแนวนิยายและอุปสรรคเฉพาะของตนเอง
เรซิเดนต์อีวิล 2 กำกับโดยฮิเดกิ คามิยะ ผลิตโดยชินจิ มิคามิ ผู้กำกับเกมเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก และพัฒนาโดยทีมงานประมาณ 50 คนในระยะเวลา 21 เดือน เกมรุ่นแรกที่มักเรียกว่า เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้น แตกต่างจากเกมจริงอย่างมากและมีการยกเลิกเมื่อพัฒนาไปได้สองในสามแล้วหลังมิคะมิมองว่ายังไม่เพียงพอ การออกแบบสุดท้ายริเริ่มการนำเสนอที่เป็นภาพยนตร์มากขึ้น
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับคำชมจากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์ และเสียง และปรากฏอยู่ในรายการเกมยอดเยี่ยมเท่าที่เคยสร้างในหลายสื่อ ทว่า การควบคุม การพากย์เสียง ระบบคลังสิ่งของและปริศนาได้รับคำตำหนิอยู่บ้าง เป็นเกมเรซิเดนต์อีวิล ขายดีที่สุดสำหรับแพลตฟอร์มเดียว โดยขายได้เกิน 4.96 ล้านก๊อปปีทางเพลย์สเตชัน มีการพอร์ตไปไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเทนโด 64 ดรีมแคสต์ และเกมคิวบ์ และมีการวางจำหน่ายในรุ่น 2.5 มิติดัดแปรสำหรับมือถือเกม.คอม มีการนำเนื้อเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 มาเล่าใหม่และต่อเติมในเกมหลัง ๆ อีกหลายเกม และมีการดัดแปลงเป็นงานมีลิขสิทธิ์อีกหลายงาน มีภาคต่อได้แก่ เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส ในปี 2542 มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์และเอ็กซ์บ็อกซ์ในปี 2562
ระบบเกม
เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และมีกลไกระบบเกมพื้นฐานเหมือนภาคแรก เรซิเดนต์อีวิล ผู้เล่นสำรวจเมืองสมมุติขณะแก้ปริศนาและต่อสู้สัตว์ประหลาดไปด้วย ตัวเอกสองคนของเกมสามารถถืออาวุธปืนได้ แต่กระสุนปืนมีจำกัดจึงเพิ่มส่วนที่เป็นยุทธวิธีในการใช้อาวุธ บนจอสถานะ ผู้เล่นสามารถตรวจสอบสถานะของตัวเอก ใช้ยารักษาแผล และถืออาวุธ พลังชีวิตปัจจุบันของตัวละครดูได้จากท่ายืนและความเร็วในการเคลื่อนไหว ตัวอย่างเช่น ตัวละครจะกุมท้องด้วยความเจ็บปวดหากได้รับบาดเจ็บ และจะลากขาช้า ๆ หากตัวละครใกล้ตาย ตัวเอกแบกสิ่งของได้จำนวนจำกัด และต้องเก็บไว้ในกล่องที่วางอยู่ทั่วโลกเกม และสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ภายหลัง ตัวเอกแต่ละคนจะมีตัวละครสนับสนุนระหว่างเนื้อเรื่อง ตัวละครเหล่านี้จะสมทบผู้เล่นในบางฉาก และบางทีก็สามารถเล่นได้ ห้องบางห้องจะมีเครื่องพิมพ์ดีดที่ผู้เล่นใช้บันทึกเกมได้ แต่การบันทึกเกมต้องใช้แถบผ้าหมึกที่มีอยู่จำกัด โดยผู้เล่นต้องเก็บในเกม กราฟิกส์ของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประกอบด้วยโมเดลตัวละครและสิ่งของหลายเหลี่ยมที่สร้างขึ้นแบบเรียลไทม์ ทำให้เคลื่อนไหวได้ วางอยู่ในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ที่มองจากมุมกล้องตั้งนิ่ง  ตัวเกมใช้การควบคุมแบบรถถัง หมายความว่า เมื่อกดขึ้นจะเคลื่อนตัวละครไปในทิศทางที่กำลังมองไป กดลงจะหันหลังในทางตรงข้าม และซ้ายและขวาเป็นการหมุนตัวละคร ทั้งนี้ ไม่ขึ้นอยู่กับมุมกล้อง
สิ่งที่เพิ่มหลัก ๆ จากเกมภาคแรกคือ "ระบบแซปปิง" โดยตัวละครที่เล่นได้สองตัวจะเผชิญปริศนาและเนื้อเรื่องต่างกันในฉากของตน หลังจากเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครหนึ่งแล้ว จะมีการปลดล็อกเนื้อเรื่อง "บี" ซึ่งเป็นการพรรณนาเหตุการณ์ในมุมมองของอีกตัวละครหนึ่ง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเริ่มเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครตัวใด ทำให้มีเนื้อเรื่องรวมสี่เนื้อเรื่อง การกระทำในการเล่นรอบแรกจะส่งผลต่อการเล่นรอบสอง ตัวอย่างเช่น ไอเท็มบางอย่างอาจมีหรือไม่มี หลังจบเกมแต่ละเกม ผู้เล่นจะได้รับระดับคะแนนขึ้นกับเวลาทั้งหมดที่ใช้เล่นจบเนื้อเรื่อง และจำนวนการบันทึกเกม และจำนวนการใช้ไอเท็มฟื้นฟูพลังพิเศษ ระดับความสำเร็จของผู้เล่นสามารถปลดล็อกอาวุธพิเศษและเสื้อผ้าเป็นรางวัล เกมเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นแรกมีมินิเกมแยกสองเกม คือ "เดอะโฟร์ธเซอร์ไวเวอร์" และ "เดอะโทฟูเซอร์ไวเวอร์" ในมินิเกมนี้ ผู้เล่นต้องไปถึงจุดหมายพร้อมกับต่อสู้ศัตรูทุกตัวตลอดทางโดยใช้ไอเท็มที่เตรียมไว้ให้ ในรุ่นถัดมาทั้งหมด (ยกเว้นนินเทนโด 64) เพิ่มมินิเกมเกมที่สาม "เอกซ์ตรีมแบตเทิล" ประกอบด้วยตัวละครที่เล่นได้สี่ตัวและด่านสามด่าน
โครงเรื่อง
วันที่ 29 กันยายน 2541 สองเดือนให้หลังเหตุการณ์ของเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก ที่ชุมชนในแร็กคูนซิตี แถบภูเขาภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ ประชาชนเกือบทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นซอมบีด้วยทีไวรัส อาวุธชีวภาพที่บริษัทเภสัชกรรม อัมเบรลลา พัฒนาอย่างลับ ๆ ลีออน เอส. เคนเนดี เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ปฏิบัติหน้าที่วันแรก และแคลร์ เรดฟิลด์ นักศึกษาที่กำลังตามหาพี่ชายชื่อคริส เดินทางไปกรมตำรวจแร็กคูน พวกเขาพบว่าตำรวจส่วนใหญ่ถูกฆ่าแล้ว และคริสออกจากเมืองเพื่อไปสำรวจสำนักงานใหญ่ของอัมเบรลลาในทวีปยุโรป ทั้งสองแยกกันหาผู้รอดชีวิตและหาทางหนีออกจากเมือง ขณะหาทางออกอยู่นั้น แคลร์พบกับเด็กหญิงชื่อเชอร์รี เบอร์กินที่กำลังหนีจากสิ่งมีชีวิตลึกลับ และลีออนพบกับเอดา วอง ซึ่งอ้างว่ากำลังตามหาคนรักชื่อจอห์น นักวิจัยของอัมเบรลลา
หัวหน้าตำรวจแร็กคูนซิตี ไบรอัน ไอร์เอินส์ รับสินบนจากอัมเบรลลาให้ซ่อนหลักฐานเกี่ยวกับการทดลองของบริษัทที่อยู่นอกเมือง เขายังปกปิดการพัฒนาจีไวรัสใหม่ ซึ่งเป็นสารที่สามารถกลายพันธุ์มนุษย์ให้เป็นอาวุธชีวภาพสุดยอดได้ ลีออนเผชิญหน้าหลายครั้งกับสัตว์ประหลาดไทแรนต์ที่อัมเบรลลาปล่อยทางอากาศสู่กรมตำรวจแร็กคูนเพื่อแสวงจีไวรัส ไอร์เอินส์พยายามฆ่าแคลร์แต่ถูกมนุษย์กลายพันธุ์จากจีไวรัสตัวหนึ่งฆ่าเสียก่อนในสถานีตำรวจ จากนั้นแคลร์และเชอร์รีหลบหนีทางท่อน้ำทิ้งและพลัดหลงกัน หลังจากเอดาแยกทางกับลีออน เอดาพบกับเชอร์รีและเก็บสร้อยคอทองที่เชอร์รีทำหล่นไว้ขณะวิ่งหนีได้ ในท่อน้ำทิ้ง เอดากลับมารวมตัวกับลีออนอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจหลังจากลีออนยืนกรานว่าเขามีหน้าที่ต้องปกป้องเธอ ทั้งสองพบกับผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่ยิงปืนใส่เอดาแต่ลีออนกระโดดรับกระสุนแทน เอดาปล่อยลีออนที่สลบไว้และตามผู้หญิงคนนั้นไป ซึ่งต่อมาเผยว่าเธอคือ แอนเนตต์ แม่ของเชอร์รี และภรรยาของวิลเลียม เบอร์คินส์ นักวิทยาศาสตร์ของอัมเบรลลาผู้สร้างจีไวรัส เขาฉีดเชื้อใส่ตัวเองเพื่อพยายามปกป้องผลงานของเขาจากหน่วยพิเศษที่สำนักงานใหญ่อัมเบรลลาส่งมา และทำให้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดผิดรูป "จี" ที่ตามล่าเชอร์รี แอนเนตต์จำสร้อยคอของลูกสาวได้ และพยายามคว้ามาจากเอดา เกิดการต่อสู้ขึ้น และแอนเนตต์ถูกโยนข้ามลูกกรง เอดารับทราบว่าสร้อยคอท้องคำบรรจุตัวอย่างเชื้อจีไวรัสไว้ และต่อมา เธอกลับไปที่ลีออน และรักษาแผลถูกกระสุนปืนให้ลีออน หลังอารมณ์เป็นฝ่ายชนะ
ขณะเดียวกัน แคลร์กลับมาพบเชอร์รีอีกครั้งและพบว่า "จี" ปลูกฝังตัวอ่อนไว้ที่ลูกสาวพื่อผลิตลูกหลาน ลีออน เอดา แคลร์ และเชอร์รีมุ่งหน้าไปที่โรงงานร้างที่เชื่อมต่อกับสถานีวิจัยลับใต้ดินของอัมเบรลลา เบอร์คินทำร้ายเอดาจนบาดเจ็บสาหัส ส่วนลีออนสำรวจห้องทดลองเพื่อหาทางรักษาบาดแผลของเอดา แอนเนตต์ที่มีอาการทางจิตขัดจังหวะลีออน และอธิบายเขาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเอดากับจอห์นเป็นเพียงการล้วงข้อมูลของอัมเบรลลา เอดาเป็นสายลับที่ถูกส่งมาขโมยจีไวรัสให้กับองค์กรที่ไม่รู้จัก ขณะที่แอนเนตต์กำลังจะยิงลีออน สัตว์ประหลาดไทแรนต์ปรากฏตัวและบังคับเธอให้ถอย เอดากลับไปช่วยลีออนและสู้ชนะไทแรนต์ได้ ซึ่งตกลงไปในบ่อโลหะหลอมละลาย แต่ดูเหมือนว่าต้องแลกด้วยชีวิตของเธอ เธอสารภาพรักกับลีออนก่อนที่เขาจะทิ้งร่างที่ไม่ไหวติงของเธอไว้ ขณะเดียวกัน แอนเนตต์พยายามหนีไปพร้อมกับตัวอย่างจีไวรัสอีกอันหนึ่งแต่ถูกสามีที่กลายพันธุ์ทำร้ายจนเสียชีวิต ทว่าก่อนเสียชีวิตเธอบอกวิธีสร้างวัคซีนซึ่งจะหยุดการกลายพันธุ์ที่เกิดจากตัวอ่อนในตัวเชอร์รี หลังเตรียมยารักษาแล้ว ลีออนกับแคลร์กลับมาพบกันที่รถไฟหลบหนีฉุกเฉิน และฉีดวัคซีนให้เชอร์รีและช่วยชีวิตเธอไว้ ระหว่างทางลีออนได้รับความช่วยเหลือในการกำราบไทแรนต์ที่กลายพันธุ์แล้วจากหญิงในเงามืดและหลบหนีไปพร้อมกับจีไวรัสในสร้อยคอ "จี" ซึ่งปัจจุบันกลายพันธุ์เป็นกลุ่มเนื้อและฟันเกาะกัน ไล่กวดลีออนกับแคลร์ แต่ถูกทำลายเมื่อด้วยระบบระเบิดตนเองของรถไฟ หลังหนีออกจากเมืองได้ ลีออนตั้งใจโค่นบริษัทอัมเบรลลา ขณะที่แคลร์ยังคงตามหาพี่ชายต่อไป ฮังก์ เจ้าหน้าที่พิเศษคนหนึ่งที่อัมเบรลลาส่งมา สำเร็จภารกิจการเก็บกู้จีไวรัส
เรซิเดนต์อีวิล 1.5
การพัฒนาเรซิเดนต์อีวิล 2 เริ่มต้นหนึ่งเดือนหลังเกมก่อนหน้าแล้วเสร็จในต้นปี 2539 มีการแสดงภาพแรกของเกมของวีจัมพ์เฟสติวัล '96 ในเดือนกรกฎาคม การสร้างระยะแรกที่ต่อมาผู้ผลิต ชินจิ มิคามิเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" แตกต่างอย่างมากจากรุ่นที่วางจำหน่ายทั้งเรื่องย่อ การนำเสนอและกลไกเกมการเล่น โครงเรื่องมีเค้าโครงเบื้องต้นแบบเดียวกับเรซิเดนต์อีวิล 2 และนำเสนอโรคระบาดซอมบีในแรกคูนซิตีสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเกมแรก ทว่า ในนิยายรุ่นนี้ อัมเบรลลาถูกปิดลงแล้วอันเนื่องจากการทดลองผิดกฎหมายของบริษัท
ทีมพัฒนามุ่งรักษาระดับความกลัวจากเกมดั้งเดิม และนำเสนอตัวละครสองตัวซึ่งขาดประสบการณ์กับสถานการณ์น่ากลัว หนึ่งคือ ลีออน เอส. เคนเนดี ซึ่งค่อนข้างเหมือนกับบุคลิกของเขาในการสร้างสุดท้าย และเอลซา วอล์กเกอร์ นักศึกษาวิทยาลัยและนักแข่งจักรยานยนต์ที่กำลังพักผ่อนในแรกคูนซิตี เมืองเกิดของเธอ  รุ่นนี้ต่างจากรุ่นสุดท้ายที่วิถีนิยายของลีออนและเอลซาจะไม่พบกัน และตัวละครที่เล่นได้ทั้งสองตัวจะมีคู่หู่สนับสนุนสองคนไม่ใช่คนเดียว ลีออนได้รับความช่วยเหลือจากนายตำรวจ มาร์วิน บรานาก และนักวิจัยชื่อลินดา ซึ่งเป็นรุ่นแรกของเอดา ส่วนเอลซาจะได้รับความช่วยเหลือจากเชอร์รี เบอร์กินและชายชื่อจอห์น ซึ่งปรากฏในเรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเจ้าของร้านปืนชื่อ โรเบิร์ต เคนโด
ตัวอย่างโลกจริงต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการออกแบบตัวละครหลายตัวโดยศิลปิน อิซาโอะ โอฮิชิและเรียวจิ ชิโมกามา ตัวอย่างเช่น โอฮิชิยึดลีออนตามหมาบลัดฮาวน์ของเขา และแอนเนต เบอร์กินสร้างแบบตามนักแสดง โจดี ฟอสเตอร์ กรมตำรวจซึ่งเริ่มเรื่อง เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้นมีการออกแบบที่ทันสมัยและสมจริงกว่า และมีขนาดเล็กกว่าอาคารสุดท้ายในเรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพบตำรวจผู้รอดชีวิตมากกว่า เช่น นายตำรวจผู้บังคับบัญชาของลีออนชื่อรอย  จำนวนพอลิกอนซึ่งใช้สำหรับโมเดลศัตรูมีน้อยกว่ารุ่นที่วางจำหน่ายมาก ทำให้มีซอมบีปรากฏในจอเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นวิธีกระตุ้นความกลัวแก่ผู้เล่นซึ่งใช้บ่อยตลอดทั้งเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ยิ่งไปกว่านั้น เกมยังใช้ดนตรีพลวัต และมีการสับไปเป็นพื้นหลังพรีเรนเดอร์บ่อยครั้งเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ระหว่างเกมการเล่น ตัวละครที่เล่นได้สามารถสวมอุปกรณ์ เช่น เครื่องป้องกันซึ่งเสริมการป้องกันและทำให้สามารถถือไอเทมได้มากขึ้น แบบจำลองพอลิกออนของตัวละครเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้าและจากความเสียหายที่ได้รับจากศัตรู
รุ่นสุดท้าย
กลุ่มบุคคล 40 ถึง 50 คนเป็นผู้พัฒนาซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 4 ผู้กำกับ ฮิเดกิ คามิยะเป็นผู้นำทีม โดยทีมประกอบด้วยลูกจ้างแคปคอมใหม่และกว่าครึ่งของเจ้าหน้าที่จาก เรซิเดนต์อีวิล ภาคแรก ในการพัฒนาขั้นแรก ๆ ผู้ผลิตมิยากิมักมีความเห็นไม่ลงรอยในด้านการสร้างสรรค์กับคามิยะและพยายามมีอิทธิพลต่อทีมด้วยทิศทางของเขา สุดท้ายเขายอมถอยไปมีบทบาทกำกับดูแลเป็นผู้ผลิต และเพียงเรียกร้องให้แสดงการสร้างปัจจุบันอย่างน้อยเดือนละครั้ง มิยากิเชื่อว่าแอสเซตของเกมโดด ๆ ดี แต่ยังไม่น่าพอใจในภาพรวม มิยากิคาดว่าทุกอย่างจะผสมกันในสามเดือนก่อนวันออกวางจำหน่ายที่ตั้งไว้ในเดือนพฤษภาคม 2540 ทว่า ไม่นานหลังจากนั้น เรซิเดนต์อีวิล 1.5 ถูกยกเลิก ณ ขั้นการพัฒนาร้อยละ 60–80  ต่อมามิยากิอธิบายว่าเกมจะไม่ถึงคุณภาพที่พึงประสงค์ในระยะเวลาดังกล่าว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ยอมรับเกมการเล่นและสถานที่เพราะ "ทื่อและน่าเบื่อ"
เนื้อเรื่องของ เรซิเดนต์อีวิล 1.5 ซึ่งมิยากิวางแผนจบซีรีส์นั้น ถูกผู้บังคับบัญชาโยชิกิ โอกาโมโตะวิจารณ์ว่าเป็นที่ยุติมากเกินไปทำให้ออกเกมในอนาคตอีกไม่ได้ โอกาโมโตะจึงเสนอให้สร้างจักรวาลเรื่อแงแต่งซึ่งเปลี่ยน เรซิเดนต์อีวิล เป็นเมตาซีรีส์ คล้ายกับแฟรนไชส์กันดั้มและเจมส์ บอนด์ ซึ่งสามารถเล่านิยายที่จบในตอนและมีส่วนร่วมกันได้ ระหว่างช่วงที่ทีมไม่คืบหน้าในการเขียนโครงเรื่องใหม่ โอกาโมโตะได้รับการแนะนำให้รู้จักนักเขียนบทอาชีพ โนโบรุ ซูกิมูระ ซึ่งมีความกระตือรือร้นกับนิยายของเกมแรก เดิมซูกิมูระได้รับการปรึกษาแบบทดลอง แต่โอกาโมโตะประทับใจที่ซูกิมูระหาทางออกของปัญหาที่รบกวนบทมานานได้โดยง่าย ในไม่ช้าจึงขอให้เขาประพันธ์โครงเรื่องทั้งหมดแก่เรซิเดนต์อีวิล 2 การดัดแปรนิยายถึงรากอย่างหนึ่ง ได้แก่ การเปลี่ยนเอลซา วอล์กเกอร์ใหม่เป็นแคลร์ เรดฟีลด์ เพื่อนำเสนอการเชื่อมโยงกับโครงเรื่องของเกมแรก ผู้อำนวยการคามิยะพยายามดึงดูดลูกค้าใหม่ด้วยการนำเสนอเรื่องที่โอ้อวดและคล้ายฮอลลีวูดเพื่อสนองแผนการขายสองล้านกอปปีของแคปคอม โอกาโมโตะไม่ต้องการหักคอบังคับคำสั่งใหม่ จึงให้ซูกิมูระถกการปรับแก้โครงเรื่องกับมิคามิและเจ้าหน้าที่พัฒนา ผู้วางแผนออกแบบเกมใหม่ตั้งแต่ต้นเพื่อให้สมกับการเปลี่ยนแปลง และมีการจัดให้โปรแกรมเมอร์และสมาชิกทีมที่เหลือไปทำงานใน เรซิเดนต์อีวิลไดเร็กเตอส์คัต ซึ่งถูกวางจำหน่ายพร้อมกับดิสก์พรีวิวเล่นได้ของรุ่นเรซิเดนต์อีวิล 2 ใหม่เพื่อส่งเสริมภาคต่อและเพื่อขอโทษผู้เล่นสำหรับการวางจำหน่ายที่ล่าช้า
มีแอสเซตเล็กน้อยจาก เรซิเดนต์อีวิล 1.5 เท่านั้นที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เนื่องจากสถานที่หลักในการสร้างสุดท้ายมีการทำให้ดูโอ่อ่าและเป็นศิลปะมากขึ้น โดยอาศัยภาพถ่ายจากภายในอาคารแบบตะวันตกในนครของญี่ปุ่น มีการสร้างสิ่งแวดล้อมเหล่านี้จากโปรแกรมซอฟต์แวร์ชื่อ โอ2 และพื้นหลังแต่ละพื้นใช้เวลาเรนเดอร์สองถึงสามสัปดาห์ จำนวนซอมบีสูงสุดที่แสดงบนจอภาพถูกจำกัดที่เจ็ดตัวพร้อมกัน ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้พอลิกอน 450 พอลิกอนสำหรับแบบจำลองลีออนและแคลร์ที่มีรายละเอียดมากกว่าโดยเปรียบเทียบ จึงมีการทำให้ตัวเองเดินกะเผลกช้า ๆ เมื่อได้รับความเสียหายรุนแรงแทนทำให้เกิดแผลที่สามารถเห็นได้ นอกจากกราฟิกส์ คุณลักษณะใหม่สำคัญที่สุดได้แก่ "ระบบแซปปิง" ซึ่งบางส่วนได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2 (Back to the Future Part II) ซึ่งเป็นภาคต่อภาพยนตร์ที่มีแก่นเรื่องเป็นการเดินทางข้ามเวลาซึ่งให้ทัศนะที่แตกต่างต่อนิยายของภาพยนตร์ภาคแรก มีการบันทึกเสียงพากย์ (voice-over) ของนักแสดงเรซิเดนต์อีวิล 2 ชาวแคนาดาล้วนก่อนคัตซีนจริง ๆ จะแล้วเสร็จ โดยนักแสดงได้รับคัดเลือกจากบัญชีสิบคนต่อหนึ่งบทบาท ต่อมามีการสร้างวิดีทัศน์เต็มอัตราโดยการถ่ายแอนิเมชันสตอปโมชันของตุ๊กตา แล้วเรนเดอร์เป็นภาพสมบูรณ์ด้วยอุปกรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ แบบจำลองภาพยนตร์ของเอดาไม่เสร็จสิ้นทันเวลา ฉะนั้นจึงเป็นตัวละครหลักตัวเดียวที่ไม่ปรากฏในคัตซีนพรีเรนเดอร์
จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างระหว่างการวางจำหน่ายเรซิเดนต์อีวิล 2 ในภูมิภาคต่าง ๆ รุ่นอเมริกาเหนือมีจอภาพ "จบเกม" ที่รุนแรงกว่า ซึ่งถูกลบออกจากไบโอฮาซาร์ด 2 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังมีการทำให้เรซิเดนต์อีวิล 2 ยากกว่าเกมในญี่ปุ่นเพื่อป้องกันการเช่ามิให้กระทบยอดขายในสหรัฐ
ดนตรี
มาซามิ อูเอดะ, ชูซากุ อูชิยามะและซิว นิชิงากิ ดนตรีสำหรับเรซิเดนต์อีวิล 2 โดยมีนาโอชิ มิซูตะเป็นผู้ประพันธ์หนึ่งเพลง งานดนตรีดังกล่าวตั้งใจถ่ายทอด "ความสิ้นหวัง" เป็นแก่นพื้นเดิม อูเอดะในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ ให้แนวเรื่อง ส่วนอูชิยามะรับผิดชอบต่อดนตรีแนวสยองขวัญซึ่งใช้สำหรับฉากสืบสวนและภาพยนตร์ แก่นหลักของเพลง ไลท์โมทีฟสามโน้ตที่มีหลากหลาย ปรากฏหลายครั้งตลอดทั้งเรื่อง โดยรวมอยู่ในเพลงอย่าง "โพรล็อก", "แร็กคูนซิตี" และ "เดอะเธิร์ตมัลฟอร์เมชันออฟจี" ลีลาดนตรีต่าง ๆ ซึ่งมีตั้งแต่ดนตรีสยองขวัญโดยรอบไปจนถึงดนตรีอุตสาหกรรมยังใช้แสดงถึงสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันของเกม ตัวอย่างเช่น ท้องถนนของแร็กคูนซิตีได้รับการเน้นด้วยดนตรีที่เน้นเครื่องเคาะจังหวะแนวทหาร ส่วนสถานีตำรวจมีการเสนออันเดอร์สกอร์เปียโนที่คุกคาม เหตุการณ์สำคัญของเรื่องมีดนตรีออเคสตราและดนตรีคล้ายภาพยนตร์ประกอบ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์
อัลบั้มที่มีเพลงจากเกมนี้สองอัลบั้มวางจำหน่ายในเดือนมกราคมและสิงหาคม 2541 ตามลำดับ อัลบั้มแรก ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก เป็นการวางจำหน่ายหลักและมีเพลงสำคัญส่วนใหญ่ อัลบั้มที่สอง ไบโอฮาซาร์ด 2 คอมพลีทแทร็ก ซึ่งส่วนใหญ่มีเพลงที่ใช้น้อยกว่า แต่มีเมดเลย์ออเคสตราและซีดีแผ่นที่สองที่มีเอฟเฟกต์เสียงและการสะสมเสียง ตลอดจนบทสัมภาษณ์กับเจ้าหน้าที่เสียง ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ได้รับซีดียุโรปสองแบบเดียวกันชื่อ เรซิเดนต์อีวิล 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ในอัลบั้มฝั่งอเมริกาเหนือที่มีชื่อเดียวกัน เพลงเปิด "เดอะบีกินนิงออฟสตอรี" มีการแบ่งเป็นสี่เพลงแยกกัน การเรียบเรียงออเคสตราห้าแบบในดนตรีของเกมรวมอยู่ใน ไบโอฮาซาร์ดออเคสตราอัลบั้ม ซึ่งเป็นบันทึกคอนเสิร์ตสดของนิวเจแปนฟิลฮาร์โมนิก ดิสก์จ็อกกี พิสตัน นิชิซาวะ สร้างรีมิกซ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับหลายเพลง ซึ่งต่อมาวางจำหน่ายเป็นอัลบั้ม ไบโอฮาซาร์ด 2 รีมิกซ์: เมตามอร์โฟซีส
การวางจำหน่ายและการพอร์ต
หลังทีแรกวางจำหน่ายให้เพลย์สเตชันในเดือนมกราคม 2541 เรซิเดนต์อีวิล 2 มีการนำมาทำใหม่และพอร์ตไประบบอื่น ซึ่งมักเพิ่มคุณลักษณะใหม่เข้าไปด้วย การวางจำหน่ายใหม่ครั้งแรกเป็นดูอัลช็อกเวอร์. ซึ่งรวมการสนับสนุนสำหรับฟังก์ชันการสั่นและการควบคุมแอนะล็อกสำหรับตัวควบคุมดูอัลช็อกของเพลย์สเตชัน การเสริมอื่นได้แก่ มินิเกมที่สามารถปลดบล็อกได้ใหม่ชื่อ "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" และภาวะ "รูกี" ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถเริ่มเนื้อเรื่องหลักพร้อมกับอาวุธทรงพลังที่มีกระสุนไม่จำกัด การวางจำหน่ายดูอัลช็อกเวอร์. ยังมีภาวะ "รุ่นยูเอสเอ" ซึ่งยึดระดับความยากของรุ่นตะวันตกของ เรซิเดนต์อีวิล 2
มีการใช้ดูอัลช็อกเวอร์. เป็นพื้นฐานสำหรับพอร์ตส่วนใหญ่ เช่น เรซิเดนต์อีวิล 2 แพลตินัม รุ่นพีซี-ซีดีบนวินโดวส์ 9เอ็กซ์ นอกจากรุ่นพีซีจะคงคุณลักษณะที่เคยเพิ่มมาก่อนหน้าทั้งหมดแล้ว ยังสามารถดำเนินงานในความละเอียดสูงขึ้นได้ด้วย มีการเพิ่ม "แกลอรีข้อมูล" ในรายการเลือกหลัก ทำให้ผู้เล่นสามารถชมภาพยนตร์ ภาพร่างหยาบ ภาพประกอบและแบบจำลอง 3ดีได้ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2549 มีการวางจำหน่ายซ้ำดีวีดี-พีซีที่เข้ากันได้กับวินโดวส์ เอ็กซ์พี ซอร์ซเน็กซ์เป็นผู้พัฒนารุ่นดังกล่าว และมีเอฟเอ็มวีคุณภาพสูงซึ่งเข้ารหัสที่ความละเอียด 640×480 พิกเซล  รุ่นดรีมแคสต์ยังมีส่วนเพิ่มจากรุ่นวางจำหน่ายพีซีเดิม และมีการแสดงสภาพของตัวละครแบบเวลาจริงในอุปกรณ์รอบข้างหน่วยความจำเชิงภาพ (Visual Memory Unit) รุ่นภาษาญี่ปุ่นของพอร์ตดรีมแคสต์ได้ชื่อรองว่า แวยูพลัส และมาพร้อมกับรุ่นทดลองที่เล่นได้ของ เรซิเดนต์อีวิล – โค้ด: เวโรนิกา พอร์ตที่ไม่มีการดัดแปรของดูอัลช็อกเวอร์. ยังมีการวางจำหน่ายสำหรับเกมคิวบ์ รุ่นเพลย์สเตชันทีแรกมีการวางจำหน่ายใหม่ทางเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กของญี่ปุ่นในปี 2550 โดยเน็ตเวิร์กฝั่งอเมริกาได้รับดูอัลช็อกเวอร์. อีกสองปีต่อมา
เรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นนินเทนโด 64 แตกต่างมากที่สุดจากการวางจำหน่ายรุ่นอื่นโดยเป็นเพียงไม่กี่เกมที่วางจำหน่ายสำหรับคอนโซลและมีเอฟเอ็มวี ซึ่งไม่มีปัญหาช่องว่างหน่วยเก็บที่จำกัดบนกล่อง รุ่นเพลย์สเตชันที่มีซีดีรอมสองแผ่นขนาด 700 เมกะไบต์ต่อแผ่นมีการถ่ายซ้ำแบบใกล้เคียงต้นฉบับ (โดยมีการเพิ่มเฉพาะตัว) ทางนินเทนโด 64 เกมแพ็ก ขนาด 64 เมกะไบต์ แอสเซตเสียงและวิดีทัศน์จำเป็นต้องมีการบีบอัดอย่างรุนแรงกว่าและสร้างสรรค์กว่า โดยใช้เทคนิคใหม่ซึ่งย้ายภาระเข้าสู่กำลังประมวลผลเวลาจริงสูงของคอนโซลมากขึ้น เรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพอร์ตลงนินเทนโด 64 เกมแพ็กโดยใช้เวลา 12 เดือนและงบประมาณ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นผลงานของบุคลากรเต็มเวลา 9 คนและไม่เต็มเวลา 1 คนจากแองเจิลสตูดิโอส์ มีการเจ้าหน้าที่อีก 10 คนจากแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 3 และแฟกเตอร์ 5 ให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติม รุ่นนี้ให้คุณลักษณะซึ่งไม่มีอยู่ในระบบอื่น เช่น เครื่องแต่งกายทางเลือก ความสามารถเปลี่ยนระดับความรุนแรงและเปลี่ยนสีเลือด โปรแกรมสุ่มสำหรับวางไอเท็มแตกต่างกันไปในรอบการเล่นแต่ละครั้ง และแผนการควบคุมบุคคลที่หนึ่งที่มีการตอบสนองมากขึ้น   นอกจากนี้พอร์ตดังกล่าวยังมีคุณลักษณะเอกสารในเกมใหม่ 16 ชุด เรียก "เอ็กซ์ไฟล์" ที่เท็ดซูโระ โอยามะเป็นผู้เขียน เอกสารดังกล่าวซ่อนอยู่ทั่วทั้ง 4 ฉาก และเปิดเผยสารสนเทศเกี่ยวกับคติของซีรีส์ และเชื่อมโยงนิยายของเรซิเดนต์อีวิล 2 กับเกมอื่น รวมทั้งภาคที่ยังไม่วางจำหน่ายในขณะนั้นด้วย  รุ่นนินเทนโด 64 ปรับความละเอียดการแสดงผลโดยอาศัยจำนวนแบบจำลองรูปหลายเหลี่ยมที่ปรากฏอยู่บนจอภาพปัจจุบัน และรองรับอุปกรณ์เสริมเอ็กซ์แพนชันแพ็กของคอนโซลโดยมีความละเอียดสูงสุด 640×480 ระหว่างการเล่น ตัวเสริมภาพอย่างอื่นได้แก่ แอนิเมชันตัวละครที่ลื่นไหลมากขึ้น และพื้นผิวที่มีการแก้ไขตามทัศนมิติและคมชัดขึ้นสำหรับแบบจำลอง 3ดี นินเทนโด 64 เป็นรุ่นเดียวที่ใช้เสียงเซอร์ราวด์ โดยคริส ฮึลส์เบค, รูดอล์ฟ ชเต็มเบอร์และโทมัส เอิงเงิลแปลงซาวน์แทร็กเป็นดอลบีเซอร์ราวด์ ทีมยังปรับปรุงเซ็ตเสียงใหม่ตั้งแต่ต้นเพื่อให้เครื่องดนตรีแต่ละชิ้นมีอัตราสุ่มตัวอย่างสูงขึ้นกว่าเพลย์สเตชัน จึงให้เกิดดนตรีคุณภาพสูงขึ้น คุณลักษณะบางประการจากพอร์ตเสริมอื่นที่ยึดดูอัลช็อกเวอร์. ไม่ปรากฏในรุ่นนินเทนโด 64 เช่น มินิเกม "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" ในปี 2561 ยูโรเกมเมอร์เรียกพอร์ตนี้ว่า "พอร์ตคอนโซลที่ทะเยอทะยานที่สุด [และน่าประทับใจมากที่สุด] พอร์ตหนึ่งตลอดกาล"
พอร์ตของเรซิเดนต์อีวิล 2 สำหรับเซกา แซเทิร์นมีการพัฒนาขึ้นภายในที่แคปคอมชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่เหตุขัดข้องทางเทคนิคทำให้มีการยกเลิกในเดือนตุลาคม 2541 ไทเกอร์อิเล็กทรอนิกส์วางจำหน่ายรุ่น 2.5 ดีบนสไปรต์สำหรับเกม.คอมมือถือในปลายปี 2541 รุ่นนี้มีเฉพาะวิถีนิยายของลีออน และลบคุณลักษณะแกนกลางของเกมดั้งเดิมหลายอย่าง ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 ตัวเกมเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ที่ยังไม่เสร็จมีการรั่วออกสู่อินเทอร์เน็ต ในประเทศอิตาลีห้ามเรซิเดนต์อีวิล 2 ชั่วคราวในปี 2542 หลังข้อวิจารณ์จากองค์การการเมือง "ขบวนการสิทธิพลเมือง" (Movimento Diritti Civili) สำหรับการพรรณนาความรุนแรงเสมือนจริง โดยหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย กูอาร์ดีอาดีฟีนันซา (Guardia di Finanza) ยึดเกมที่ยังไม่ขายกว่า 5,500 ก๊อปปี หลังโซนีคอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ขอให้มีการตรวจสอบกฤษฎีกายึดดังกล่าว ก็มีการยกเลิกคำสั่งห้ามอีกไม่กี่เดือนต่อมา
การตอบรับ
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ รุ่นวางจำหน่ายเพลย์สเตชันแรกมีคะแนนโดยเฉลี่ย 89 เต็ม 100 คะแนนที่เมทาคริติก บทปฏิทรรศน์ส่วนใหญ่ยกย่องเรซิเดนต์อีวิล 2 จากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์และเสียง แต่วิจารณ์การควบคุม การพากย์เสียงและส่วนย่อยเกมการเล่นบางประการ
ริคาร์โด ซานเชสจากไอจีเอ็นคิดว่าบรรยากาศของเกมนี้ "ตรงเผง" และอ้างว่า "กราฟิกส์ เอฟเฟกต์เสียง ดนตรีและการออกแบบด่านทั้งหมดร่วมกันสร้างโลกน่าสะพรึงและเต็มไปด้วยความสยองขวัญ" ไรอัน แม็กโดนัลด์แห่งเกมสปอตแบ่งปันความเห็น และพบว่าเกมนี้ "เหมือนผลิตภัณฑ์จากฮอลลีวูด" เขาชื่อว่าเกมนี้เป็น "ประสบการณ์เชิงโต้ตอบและเป็นฉากมากกว่าวิดีโอเกม" พอล แมลลินสันเขียนในคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์มองว่าบรรยากาศของเกม เรื่องและการนำเสนอคล้ายภาพยนตร์เป็นคุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของเกม แม้เขาคิดว่าโครงเรื่อง "เหลือเชื่อ" แต่เขาเชื่อว่าเรื่องมีการ "ทำให้สมจริงด้วยสคริปต์ที่ฉลาดและการเล่าเรื่องอย่างกล้าหาญ" นักเขียนจากเกมโปร ไมก์ ไวแกนด์เรียกการบรรยายว่า "น่าดึงดูดและเป็นละคร" และบทเจรจา "เขียนได้ดี" และ "น่าประทับใจ" ซานเชส, ไบรอัน เดวิสจากเกมสปาย และมาร์ติน เทย์เลอร์จากยูโรเกมเมอร์ยกย่อง "ระบบแซปปิง" ที่เพิ่มเข้านิยายและเพิ่มคุณค่าการเล่นซ้ำ แม็กโดนัลด์เชื่อว่าความคิดการกระทำในฉากแรกมีผลต่อฉากที่สองเป็น "มโนทัศน์ที่เจ๋ง" แต่มีการใช้ในเกมน้อยเกิน
เรซิเดนต์อีวิล 2 ยังได้รับการชื่นชมสำหรับกราฟิกส์ ซึ่งนักวิจารณ์หลายคนเชื่อว่าเป็นพัฒนาการอย่างมากจากเกมแรก ซานเชสและไวกันด์คิดว่าพื้นหลังพรีเรนเดอร์เป็นก้าวกระโดดไปข้างหน้าที่น่าประทับใจเมื่อเทียบกับเรซิเดนต์อีวิล ดั้งเดิมเพราะมีรายละเอียดและการโต้ตอบมากขึ้น  แม็กโดนัลด์ยกย่องแอนิเมชันของแบบจำลองว่าถึง "ความสมจริงแท้" และชมเชยการใช้ภาษากายของเกมเป็นวิธีการสื่อสารถึงภาวะสุขภาพของตัวเอกอย่างไร้รอยต่อ ฌอน แซ็กเคนไฮม์จากออลเกมให้รางวัลกราฟิกส์เต็ม โดยเขาพบว่าพื้นหลัง "เรนเดอร์จนไร้ที่ติ" คัตซีนเป็น ""งานศิลปะ" และแอนิเมชัน "ลื่นไหลและน่าขนลุก" นักวิจารณ์ยังตอบรับเสียงในทางที่ดี ไวกันด์อ้างดนตรีว่าเป็น "การส่งเสริมภาพอย่างยอดเยี่ยม" ซานเชสถึงขั้นกล่าวว่า เรซิเดนต์อีวิล 2 "อาจมีการออกแบบเสียงดีที่สุดในเวลานั้นสำหรับเกมคอนโซล" แซ็กเคนไฮม์อธิบายดนตรีและเอฟเฟ็กต์เสียงว่า "ไร้ที่ติทีเดียว" และเรียกซาวน์เทร็กว่า "ประพันธ์ได้อย่างไร้ที่ติ" ส่วนแม็กโดนัลด์มองว่าการใช้เสียงของเกมคล้ายกับภาพยนตร์สยองขวัญคลาสสิก
ประเด็นวิจารณ์ที่พบบ่อยได้แก่ระบบช่องเก็บของ ซึ่งซานเชสเรียกว่า "น่าหงุดหงิด" เขาไม่พอใจที่ผู้เล่นต้องไปเอาวัตถุจากกล่องเก็บของ และแม็กโดนัลด์วิจารณ์ระบบช่องเก็บของว่าไม่สมจริง เพราะกล่องนั้นมีการเชื่อมโยงกันและไอเท็มทุกอย่างถือใช้ช่องเท่ากันโดยไม่ขึ้นกับขนาด ยิ่งไปกว่านั้น แมลลินสันและแม็กโดนัลด์ยังไม่เห็นด้วยกับปริศนาบางอย่าง เพราะเชื่อว่าอยู่ผิดที่เมื่ออยู่ในฉากท้องเรื่องที่เป็นสถานีตำรวจ  ซานเชสเชื่อว่ามีการวางปริศนาดีกว่าในเกมแรก แต่พบว่าน่าสนใจน้อยกว่าและง่ายเกินสำหรับผู้เล่นมีประสบการณ์ แซ็กเคนไฮม์สังเกตว่าเกมสั้นเกินไปในบทปฏิทรรศน์ และแสดงความเห็นว่าฉากหนึ่ง ๆ มีความแตกต่างกันไม่มากพอที่จะให้ผู้เล่นทั่วไปสนใจจนจบเกม เขาพบว่าการควบคุม "หยิบจับและเล่นได้ง่าย" ส่วนซานเชสคิดว่าการเล็งอาวุธนั้นทำได้ยาก  นักปฏิทรรศน์บางคนวิจารณ์การพากย์เสียงอย่างรุนแรง โดยเรียกว่า "ฉาบฉวย" "เลวร้าย" และ "เถื่อน"
การวางจำหน่ายเรซิเดนต์อีวิล 2 หลังจากครั้งแรกส่วนใหญ่ได้รับคะแนนน้อยกว่ารุ่นเพลย์เสตชันเล็กน้อย    ยกเว้นพอร์ตนินเทนโด 64 ที่ได้รับการยกย่อง ไวกันด์แนะนำผู้เล่นที่มีเรซิเดนต์อีวิล 2 อยู่แล้วให้เช่าดูอัลช็อกเวอร์. สำหรับมินิเกม "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" และแนะนำให้ผู้มาใหม่ซื้อรุ่นปรับแล้วแทนรุ่นวางจำหน่ายดั้งเดิม พอร์ตวินโดวส์ได้รับการยกย่องสำหรับเนื้อหาเพิ่มเติม แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าไม่เปิดให้ผู้เล่นบันทึกเกมได้ตามใจ และขาดพื้นหลังที่ปรับแล้วให้เหมาะกับความละเอียดในเกมที่เพิ่มขึ้น     ยูโรเกมเมอร์กล่าวว่าการกำจัดเวลาบรรจุซีดีรอมโดยสิ้นเชิงของพีซีทำให้เกม "สนุกและเรียบง่ายอย่างยิ่ง" รุ่นนินเทนโด 64 ได้รับการแนะนำอย่างกว้างขวางสำหรับความสำเร็จทางเทคนิคที่สามารถบรรจุเกมสองจานใส่กล่อง 512 เมกะบิต (64 เมกะไบต์) อันเดียวได้ ทว่าเทย์เลอร์วิจารณ์รุ่นนี้ว่ายังคงฉากจากรุ่นเพลย์สเตบันซึ่งใช้ซ่อนเวลาบรรจุ ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบทางเทคนิคของจานแสงซึ่งกล่องไม่มีข้อเสียนี้     ผู้เขียนจากเกมโปร ที่ใช้นามปากกาว่า "เดอะเฟรชแมน" รู้สึกประทับใจกับกราฟิกส์ที่มีการเสริมในพอร์ตนินเทนโด 64 แต่รู้สึกผิดหวังกับเอฟเอ็มวีซีจีที่บีบอัดอย่างหนัก โจ ฟีลเดอร์จากเกมสปอต พบว่าการบีบอัดสามารถผ่อนผันให้ได้เมื่อคำนึงถึงรูปแบบกล่อง และสังเกตว่าคุณลักษณะเฉพาะใหม่ชดเชยการขาดภาวะ "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" ได้ ยูโรเกมเมอร์กล่าวว่า การควบคุมแอนะล็อกที่ต่างจากเครื่องอื่น "ทำงานได้ดีอย่างยิ่งจนถึงขั้นหวุดหวิดพังเกม" นักปฏิทรรศน์ไอจีเอ็น แมต แคซาเมสซินา ปรบมือให้กับการนำไปปฏิบัติซึ่งการรองรับดอลบีซอร์ราวน์ และเรียกการวางจำหน่ายนินเทนโด 64 ว่า "เกมรุ่นดีที่สุด" ในปี 2561 ยูโรเกมเมอร์เรียกพอร์ตนินเทนโด 64 ว่า "พอร์ตคอนโซลที่ทะเยอทะยาน [และน่าประทับใจ] มากที่สุดพอร์ตหนึ่งตลอดกาล"
เอฟเฟ็กซ์เสียงที่ชัดมากขึ้นของพอร์ตดรีมแคสต์ได้รับเสียงตอบรับดีจากฌอน สปากส์จากเกมเรโวลูชัน ซึ่งสังเกตว่าแบบจำลองตัวละครดูคมชัดขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามสตีฟ คีย์จากคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์ ไม่ชอบพื้นหลังความละเอียดต่ำของรุ่นวางจำหน่ายดรีมแคสต์ ซึ่งเขาคิดว่าทำให้ตัวละครดูเด่นชัดออกมาเมื่อเทียบกับสิ่งแวดล้อมมากเกินไป จึงลดบรรยากาศของเกม ผู้เขียนอาวุโสของเกมสปอต เจมส์ มีลเคไม่เชื่อว่าพอร์ตดรีมแคสต์เป็น "การซื้อที่สำคัญ" แต่ยังเรียกว่าเป็น "เกมยิ่งใหญ่" โดยมีราคาถูกน่าดึงดูด รุ่นวางจำหน่ายเกมคิวบ์ได้รับการวิจารณ์อย่างหนักเพราะมีราคาแพงและกราฟิกส์ล้าสมัย    ทว่า "โฟร์อายด์ดรากอน" จากเกมโปรสังเกตว่ามีภาพในเกมสวยกว่าเกมรุ่นอื่น เดวิสและมาร์ก แม็กโดนัลด์จาก 1อัพ.คอมรู้สึกผิดหวังที่พอร์ตนี้ขาดคุณลักษณะที่รวมอยู่ในรุ่นวางจำหน่ายนินเทนโด 64  เพียร์ ชไนเดอร์จากไอจีเอ็นเห็นว่ารุ่น 2.5 ดีสำหรับเกม.คอมน่าท้อแท้และ "เหมือนเพียงบางส่วน" กับเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นวางจำหน่ายเท่านั้น แม้เขาเชื่อว่ากราฟิกส์และเอฟเฟ็กซ์เสียงสามารถสร้างบรรยากาศของเกมขึ้นมาใหม่ได้ในระดับหนึ่ง แต่คิดว่าการควบคุมของเกม "อืดอาด" เกินไปทำให้ได้ประสบการณ์ที่ไม่น่าเพลิดเพลิน
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับความนับถืออย่างสูงหลายปีหลังการวางจำหน่ายครั้งแรก และแฟมิซือจัดอันดับให้เป็นเกมยอดเยี่ยมอันดับ 4 บนเพลย์สเตชัน ทั้งอีเล็กโทรนิกส์เกมมิงมันธ์ลี ไอจีเอ็น เอ็มไพร์ เกมอินฟอร์เมอร์และออฟฟิเชียลยูเคเพลย์สเตชันแม็กกาซีนรวมอยู่ในรายการ 100 เกมยอดเยี่ยมตลอดกาล โดยจัดอยู่ในอันดับที่ 62, 58, 49, 34 และ 6 ตามลำดับ    ผู้อ่านเรโทรเกมเมอร์ออกเสียงให้เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมเรโทรสูงสุดอันดับที่ 97 โดยเจ้าหน้าที่หมายเหตุว่า "คนจำนวนมากถือว่าเป็นเกมยอดเยี่ยมในซีรีส์ที่อยู่มานานแล้ว" เกมเทรลเลอส์จัดอันดับเป็นเกมอันดับ 4 ในรายการเกมที่จำเป็นต้องรีเมกมากที่สุด
ยอดขาย
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับการส่งเสริมด้วยการรณรงค์โฆษณามูลค่า 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในประเทศอิตาลีเกมมีการสั่งจองล่วงหน้า 100,000 ครั้ง คิดเป็นมูลค่า 12,000 ล้านลีรา (ประมาณกว่า 6.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เกมนี้ยังเป็นวิดีโอเกมขายเร็วที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ในช่วงสุดสัปดาห์หลังวางจำหน่ายเกมขายได้ 380,000 ก๊อปปีและทำรายได้ 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ฉะนั้นจึงทำรายได้เกินภายพนตร์ฮอลลีวูดเกือบทุกเรื่องในเวลานั้นและทำลายสถิติยอดขายวิดีโอเกมที่ไฟนอลแฟนตาซี VII และซูเปอร์มาริโอ 64 ทำไว้ ณ เทศกาลมิเลีย 1999 ในกาน เกมได้รับรางวัล "ทองคำ" สำหรับยอดขายเกิน 29 ล้านยูโรในสหภาพยุโรปในปีก่อน ด้วยยอดขาย 4.96 ล้านก๊อปปี รุ่นเพลย์สเตชันของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประสบความสำเร็จทางพาณิชย์ และเป็นเกมขายดีที่สุดในแพลตฟอร์มเดียว มีการขนส่งดูอัลช็อกเวอร์. 810,000 ก๊อปปีในเดือนมีนาคม 2542
มรดก
เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นพื้นฐานสำหรับงานจดทะเบียนและเกมภายหลังหลายอย่าง เท็ด แอดัมส์และคริส โอพริสโกดัดแปลงอย่างหลวม ๆ เป็นคอมิกส์ "แร็กคูนซิตี – อาร์ไอพี" และ "อะนิวแชปเตอร์ออฟอีวิล" ซึ่งมีการวางจำหน่ายในเล่ม 1 และ 2 ของเรซิเดนต์อีวิล: ดิออฟฟิเชียลคอมิกบุ๊กส์แมกาซีนในเดือนมีนาคมและมิถุนายน 2541 มีการพิมพ์เผยแพร่ไบโอฮาซาร์ด 2 รายสัปดาห์ซึ่งเป็นคอมิกส์ฮ่องกงความยาว 60 ตอนตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2541 ถึงเมษายน 2542 สุขนาฏกรรมโรแมนติกซึ่งเล่านิยายของเกมใหม่ โดยให้ความสนใจกับลีออน แคลร์และเอดามีการเผยแพร่เป็นคอมิกส์สองเล่มของไต้หวัน เอ้อหลิงกู๋เป่า 2 (แปลตรงตัวว่า "ปราสาทปีศาจ")  เรซิเดนต์อีวิล: ซิตีออฟเดอะเดต หนังสือที่ประพันธ์โดย เอส. ดี. เพอร์รีในปี 2542 เป็นการดัดแปลงโดยตรงกว่าของการบรรยายเรื่อง และเป็นการวางจำหน่ายเล่มที่สามในนวนิยายเรซิเดนต์อีวิล พิมพ์เผยแพร่โดยพ็อกเก็ตบุ๊กส์ในปี 2542
เกมโทรศัพท์เคลื่อนที่ เรซิเดนต์อีวิล: อัพไรซิง มีรุ่นย่นย่อของนิยาย เรซิเดนต์อีวิล 2 ซึ่งดัดแปลงโดยเมแกน สเวน เรซิเดนต์อีวิล: เดอะดาร์กไซด์โครนิเคิลส์ เกมยิงปืนบนราง (on-rails shooter) ที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องวีในปี 2552 ซึ่งรวมฉากชื่อ "เมมโมรีส์ออฟอะลอสซิตี" ซึ่งจินตนาการโครงเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 ดั้งเดิมโดยยังคงฉากสำคัญจากสี่ฉากของเกม ในปี 2551 ผู้ผลิตเรซิเดนต์อีวิล 5 จุน ทาเคอุจิ ซึ่งเดิมทำงานในซีรีส์เป็นผู้ออกแบบอาวุธและผู้ทำแอนิเมชันกราฟิกส์ กล่าวเป็นนัยถึงความเป็นไปได้ของรีเมกเต็มตัว   มีการพิจารณาโครงการดังกล่าวสำหรับเกมคิวบ์ในปี 2545 แต่มิคามิยกเลิกความคิดนี้เพราะเขาไม่ต้องการชะลอเรซิเดนต์อีวิล 4 ซึ่งขณะนั้นอยู่ระหว่างการพัฒนา
อาร์กนิยายที่ริเริ่มในเรซิเดนต์อีวิล 2 ดำเนินต่อในอัลบั้มละครและการวางจำหน่ายเกมภายหลัง เคียวโกะ ซางิยามะ, จุนิชิ มิยาชิตะ, ยาสุยุกิ ซูซูกิ, โนโบรุ ซูงิมุระ, ฮิโรฮิสะ โซดะและคิชิโกะ มิยะงิ ผู้เขียนบทที่ได้รับว่าจ้างโดยแฟลกชิป อดีตบริษัทสาขาของแคปคอม สร้างละครวิทยุสองเรื่อง ชิอิซานะโทโบชะเชอร์รี ("เชอร์รีผู้หลบหนีน้อย") และอิคิเตตะอนนะสปายเอดา ("สายหลับหญิงเอดารอดชีวิต") มีการแพร่สัญญาณละครทางเรดิโอโอซากาในต้นปี 2542 และภายหลังผู้ผลิตซูเลพูเตอร์ (Suleputer) วางจำหน่ายเป็นซีดีสองแผ่นแยกกัน ชื่อ ไบโอฮาร์ด 2 ดรามาอัลบั้ม   ชิอิซานะโทโบชะเชอร์รีเริ่มไม่นานหลังเหตุการณ์ในเกม เชอร์รีถูกแยกกับแคลร์ขณะหลบหนีจากทหารอัมเบรลลาที่ส่งมาฆ่าปิดปากพยานรู้เห็นการระบาดของไวรัสทุกคน แร็กคูนซิตีถูกรัฐบาลสหรัฐและอัมเบรลลาเผาเพื่อพยายามปกปิดภัยพิบัตินั้น เชอร์รีไปหลบภัยอยู่ในเมืองสโตนวิลที่อยู่ใกล้เคียง และภายหลังหลบหนีไปประเทศแคนาดาด้วยความช่วยเหลือของเด็กหญิงชื่อเม็ก ซึ่งปฏิญาณว่าจะช่วยให้เธอกลับไปพบกับแคลร์อีก
อิคิเตตะอนนะสปายเอดามีฉากท้องเรื่องไม่กี่วันหลังเรซิเดนต์อีวิล 2 และว่าด้วยภารกิจของเอดาในการกู้คืนสร้อยคอของเชอร์รีที่มีตัวอย่างจีไวรัส ซึ่งกล่าวกันว่าอยู่ในความครอบครองของฮังก์ในท้องเรื่องของอัลบั้มละคร เอดาสะกัดการขนส่งล็อกเก็ตในประเทศฝรั่งเศส และฆ่าฮังก์กับลูกน้องของเขา ผลทำให้เกิดการรั่วไหลของทีไวรัสโดยอุบัติเหตุในหมู่บ้านลัวร์ ซึ่งเป็นจุดหมายของการขนส่ง เอดาถูกบีบให้ล่าถอยไปยังปราสาทเก่า ร่วมกับหน่วยกองทัพอากาศฝรั่งเศสที่ถูกส่งมาเผาทำลายหมู่บ้าน เธอไปพบคริสตีน เฮนรี ผู้อำนวยการศูนย์อัมเบรลลาผู้มอบหมายฮังก์ให้ส่งจีไวรัสไปประเทศฝรั่งเศส เจคอบหัวหน้าหน่วยส่งกำลังทางอากาศ มีการเปิดเผยว่าเป็นผู้สมคบคิดของคริสตีน ทว่าเขาวางแผนเก็บตัวอย่างจีไวรัสไว้กับตัวและยิงคริสตีน ฟิลิปเป สมาชิกอีกคนของหน่วย ชักจูงเอดาให้มอบสร้อยคอแก่เขา ซึ่งเขาฉีดจีไวรัสใส่ตัวเองเพื่อให้อำนาจหยุดยั้งเจคอบ เอดาหลบหนีได้และรับรู้ถึงความรู้สึกที่มีต่อลีออน จึงตัดสินใจเลิกธุรกิจสายลับและกลับไปพบเขา อาร์กนิยายของตัวละครดำเนินไปต่างกัน เชอร์รีถูกรัฐบาลสหรัฐควบคุมตัวไว้ทันทีหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิล 2 และเอดาเก็บสร้อยคอที่มีจีไวรัสไว้และกลับสู่กิจการสายลับของเธอ ฮังก์มอบตัวอย่างจีไวรัสอีกตัวอย่างให้อัมเบรลลาได้สำเร็จ
รีเมก
ในเดือนสิงหาคม 2558 แคปคอมประกาศว่ารีเมกของเรซิเดนต์อีวิล 2 อยู่ระหว่างการพัฒนา แคปคอมเปิดตัวเกมในอี3 2018 โดยมีเทรลเลอร์และภาพเกมการเล่น และประกาศวันวางจำหน่ายทั่วโลกวันที่ 25 มกราคม 2562 ทางเพลย์สเตชัน 4, เอ็กซ์บ็อกซ์วัน และวินโดวส์ เกมใช้อาร์อีเอนจิน ซึ่งใช้สำหรับเรซิเดนต์อีวิล 7: ไบโอฮาซาร์ด เช่นกัน และแทนการควบคุมแบบรถถังและมุมกล้องแบบไม่เคลื่อนที่ด้วยเกมการเล่น "ข้ามหัวไหล่" คล้ายกับเรซิเดนต์อีวิล 4
เจ้าหญิงซัลฮา บินต์ อาซิม
เจ้าหญิงซัลฮา บินต์ อาซิม (Princess Salha bint Asem) ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2530 ณ อัมมาน จอร์แดน เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 4 และพระองค์แรกใน เจ้าหญิงซานา อาซิม พระชายาพระองค์ที่ 2 ทรงจบการศึกษาจากอัมมาน สคูล และชั้นประถมศึกษาใน โรงเรียนฮายา ในกรุงอัมมาน จากนั้นเสด็จไปศึกษายัง โรงเรียนประจำ ณ สหรัฐ ในภาคฤดูร้อน พระบิดาทรงมีพระดำรัสให้พระองค์ไปศึกษา ณ โรงเรียนซัมเมอร์เซ็๖ ในประเทศอังกฤษ ในระดับมหาวิทยาลัย ทรงจบจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ สก็อตแลนด์
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ มูฮัมหมัด อาซิม ไฮจา-ฮัสซัน เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2554 มีพระบุตรดังนี้
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเติร์กเมนิสถาน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเติร์กเมนิสถาน (Turkmenistan men's national volleyball team) และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร  ปัจจุบันอยู่อันดับที่ 78 ของโลก
Schlechteranthus
ถิ่นกำเนิดของมันคือ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รถเก๋ง
รถเก๋ง (sedan หรือ saloon) เป็นรถยนต์ชนิดหนึ่งสำหรับนั่งส่วนบุคคล มีเครื่องยนต์อยู่หน้ารถ หลังรถมีกระโปรงเก็บของ มีที่นั่งสำหรับผู้โดยสาร 4 ที่นั่งหรือมากกว่า โดยอาจมีประตู 4 หรือ 2 แห่ง หลังคารถเป็นส่วนหนึ่งของตัวรถ ไม่สามารถถอดออกหรือเปิดประทุนได้
ตำบลบึงปรือ
ตำบลบึงปรือ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเทพารักษ์ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลบึงปรือ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกที่ว่าการอำเภอเทพารักษ์ เป็นระยะทางประมาณ 12.5 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลบึงปรือ แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน คือ
ซีดาน
ซีดาน  อาจหมายถึง
เจ้าหญิงไนลา บินต์ อาซิม
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นัสเซอ อุซามะฮ์ ทัลโอนี เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2557 มีพระธิดา 1 คน คือ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
เฟนไซคลิดีน
Phencyclidine (ชื่อทางเคมีของ 1-(1- phenylcyclohexyl)piperidine), มักรู้จักในชื่อของ PCP หรือชื่อทางการค้า เช่น Angel Dust, Embalming fluid , Killer weed , Rocket fuel , Supergrass , Ozone , Wack , Killer joint ยาเสพติดชนิดนี้ถือกำเนิดเมื่อตอนช่วงยุคทศวรรษ2490ในรูปของยาชา (anesthetic pharmaceutical drug) แต่ตอนหลังถูกห้ามใช้เพราะว่ามีผลข้างเคียงเช่นเดียวกับยาหลอนประสาท(dissociative hallucinogenic) เช่นเดียวกับยาเค ในภายหลังจำนวนอนุพันธ์สังเคราะห์ของ PCP ได้รับการขายเป็นยาเสพติดที่ไว้ใช้สำหรับพักผ่อนหย่อนใจและไม่ได้ใช้ในการแพทย์
ในทางโครงสร้างเคมี PCP จัดอยู่ในกลุ่มของ arylcyclohexylamine class และ ในกลุ่มทางเภสัชวิทยาได้อยู่ในกลุ่มของยาชา
PCP สามารถเสพได้โดยการทานเข้าไป ใช้ควัน หรือฉีดเข้าเส้นเลือดก็ได้.
เภสัชพลศาสตร์
PCP เป็นที่รู้จักกันดีในแง่ของการดำเนินการหลักใน ionotropic glutamate receptors, อาทิ NMDA receptor ในหนูและใน homogenate ของสมองหนู. ดังนั้นผลของ PCP ก็คือศัตรูของตัวรับ NMDA และ NMDAR ด้วยเหมือนกับยาเคที่ถูกค้นพบเป็นครั้งแรกในช่วงยุคทศวรรษพ.ศ. 2520 โดย David Lodge และเพื่อนร่วมงานของเขา ศัตรูของตัวรับ NMDA รวมถึงยาเค (ketamine), tiletamine, dextromethorphan, nitrous oxide, MK-801 และ dexoxadrol.
เภสัชจลนศาสตร์
PCP สามารถเมตาบอไลซ์เป็น PCHP, PPC และ PCAA.
เมื่อเผาจะมีบางส่วนแตกตัวเป็น 1-phenyl-1-cyclohexene (PC) และ piperidine.
ผลกระทบต่อสมอง
มีหลายผลงานวิจัยกล่าวว่าศัตรูของตัวรับNMDA (NMDA receptor antagonist) ซึ่งในที่นี้จะกล่าวถึง PCP เป็นสาเหตุที่ทำให้หนูเป็นโรคOlney's lesions งานวิจัยนั้นได้ทำการทดลองโดยให้ศัตรูของตัวรับ NMDA ในปริมาณที่เข้มข้นมากๆแก่หนู (dizocilpine) เป็นสาเหตุที่ทำให้บางส่วนในสมองของหนูเกิดอาการผิดปกติ โดยผลงานวิจัยทุกชิ้นได้ทดลองในสัตว์ทดลอง ซึ่งไม่สามารถระบุได้ว่า PCP นั้นส่งผลกระทบต่อมนุษย์อย่างไร มีผลงานวิจัยชิ้นหนึ่งซึ่งไม่ได้ถูกนำมาเผยแพร่ของ Frank Sharp รายงานว่าสารชนิดนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบตัวรับ NMDA และยาเคก็เหมือนกับยาทั่วๆไปถ้าหากใช้ในปริมาณที่พอเหมาะเพื่อให้มนุษย์ผ่อนคลาย but due to the study never having been published, its validity is highly controversial.
ประวัติของการใช้รักษาโรค
PCP ถูกสังเคราะห์ในพ.ศ. 2469,. ในการสังเคราะห์ช่วงแรกๆนั้น ในความจริงแล้ว PCP เป็นตัวสื่อของ PCC. PCP ถูกค้นพบอย่างบังเอิญโดย Victor Maddox นักเคมีที่ Parke-Davis ในมิชิแกน ในขณะที่เขากำลังตรวจสอบตัวอย่างยาแก้ปวดที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นมา แม้ว่าการไม่ได้คาดหวังในการเกิดของ PCP นั้นแต่ PCP ก็ได้ถูกระบุว่าเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างน่าสนใจและเป็นตัวแทนของตัวอย่างในการทดสอบเภสัชวิทยา แนวโน้มผลของเภสัชวิทยาในทางการสืบสวนเหล่านี้นำไปสู่การพัฒนาอย่างรวดเร็วของ PCP และได้รับการอนุมัติให้เป็นสารใช้ตรวจสอบยาเสพติดภายใต้ชื่อทางการค้าที่มีชื่อว่า  Sernyl  ในยุคทศวรรศ 2490ได้ถูกใช้เป็นยาระงับความเจ็บปวด (anesthetic) แต่ว่ายาตัวนี้มีค่าครึ่งชีวิตที่ยาวนานและก่อให้เกิดผลข้างเคียง (side effects) อาทิ อาการประสาทหลอน(hallucinations) บ้า(mania)  เพ้อ(delirium) และสับสน(disorientation) โดยถูกถอดถอนออกในปีพ.ศ. 2508 และถูกจำกัดการใช้ยา
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศฮังการี จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นตัวแทนประเทศฮังการีในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 6 คน ใน 3 ชนิดกีฬา
ฝันที่เป็นจริง
ฝันที่เป็นจริง (7 สิงหาคม พ.ศ. 2531 -28 ตุลาคม พ.ศ. 2538) เป็นรายการโทรทัศน์ไทย ประเภทสารคดีกึ่งละคร และทอล์กโชว์ ที่ให้โอกาสในการสร้างเสริมอาชีพแก่ผู้ประสบความยากลำบาก ผลิตรายการโดย บริษัท บอร์น แอนด์ แอสโซซิเอทด์ จำกัด ออกอากาศทางไทยทีวีสีช่อง 3 โดยมี ไตรภพ ลิมปพัทธ์ เป็นพิธีกรผู้เดียวมาตลอดระยะเวลาการออกอากาศ และ ผลิตภัณฑ์ผงซักฟอกบรีส เป็นผู้ร่วมเสนอรายการ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฝันที่เป็นจริง
รายการ "ฝันที่เป็นจริง" มีแนวคิดมาจากการมองสภาพความเป็นจริงของสังคมไทย โดยเฉพาะปัญหาความเสื่อมโทรมและทุกข์ยากของผู้คน แต่ก็มีคนจำนวนหนึ่งที่ลุกขึ้นสู้ จึงนำแนวคิดนั้นมาผลิตเป็นรายการโทรทัศน์ด้วยรูปแบบเชิงสร้างสรรค์สังคมกับความบันเทิง โดยเสนอเรื่องราวชีวิตจริงของบุคคลที่ประสบชะตากรรมอันยากลำบากหรือมีฐานะยากจน แต่มีความขยัน อดทน และความใฝ่ฝันที่ดีของตนเอง ผ่านการคัดเลือกจากจดหมายทางบ้านที่มีความน่าสนใจเหมาะแก่การออกอากาศ
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฝันที่เป็นจริง
รูปแบบของรายการช่วงแรกเป็นละครสั้นจำลองชีวิตจริง ส่วนช่วงหลังจะเชิญเจ้าของเรื่องมาพูดคุยกันในห้องส่ง ปิดท้ายด้วยการมอบสิ่งของพร้อมรถเข็นพิมพ์สัญลักษณ์ "บรีส" ให้แก่เจ้าของเรื่องเพื่อเป็นอุปกรณ์ดำรงชีพต่อไป และจังหวะที่พิธีกรเค้นน้ำตาของผู้ร่วมรายการให้ร้องไห้ออกมากับคำพูดแสดงให้เห็นว่าคนจนนั้นคือคนดี จนเป็นเอกลักษณ์ของรายการ ทำให้รายการได้รับความนิยมอย่างสูง และไตรภพกลายเป็นพิธีกรยอดนิยมในแถวหน้า และพิธีกรขวัญใจคนจนตั้งแต่นั้นมา  อีกทั้งยังได้รับรางวัลจากสถาบันต่าง ๆ อาทิ รางวัลเมขลา ประเภทรายการส่งเสริมอาชีพดีเด่น ปี พ.ศ. 2531 และผู้ดำเนินรายการดีเด่นชาย ปี พ.ศ. 2532 รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประเภทละครส่งเสริมคุณภาพชีวิตดีเด่น ปี พ.ศ. 2531 รางวัลสื่อมวลชนดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2532-2533 ประเภทรายการโทรทัศน์ สาขาเสริมสร้างคุณธรรมในสังคม และปี พ.ศ. 2537 ประเภทรายการโทรทัศน์ จากสื่อมวลชนคาทอลิกประเทศไทย
ฝันที่เป็นจริง เริ่มออกอากาศระยะแรก ในทุกวันอาทิตย์ เวลา 13.00-13.30 น. ตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2531 โดยแขกรับเชิญคนแรกของรายการคือ คุณวิภา วรรณแจ่ม คนแจวเรือข้ามฟากที่อยากมีจักรเย็บผ้าเป็นของตนเอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ทางสถานีสั่งเพิ่มเวลาออกอากาศเป็น 1 ชั่วโมง โดยเริ่มตั้งแต่เวลา 13.15-14.15 น. และเพิ่มวันเสาร์ เนื่องจากรายการได้รับความนิยมและเป็นที่สนใจอย่างมาก และในปี พ.ศ. 2534 ย้ายเวลาเป็น 15.00-16.00 น. ของวันเสาร์และวันอาทิตย์ จนในปี พ.ศ. 2535 ลดวันออกอากาศเพียงสัปดาห์ละวันเดียว คือ วันเสาร์ ในเวลา 12.00-13.00 น. ปี พ.ศ. 2536 ย้ายเวลาเป็น 14.00-15.00 น. ของวันเสาร์ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2538 ย้ายเวลาเป็น 18.00-18.45 น. ของวันเสาร์
เทปสุดท้ายของรายการออกอากาศในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2538 แต่ทางรายการยังได้จัดทำเทปพิเศษออกอากาศต่ออีก 2 ครั้ง โดยรวบรวมเทปแห่งความประทับใจตลอด 8 ปีของรายการมานำเสนอเพื่อเป็นการรำลึก และหลังจากนั้น "ฝันที่เป็นจริง" ก็ยังเป็นรายการที่อยู่ในความทรงจำของผู้ที่เคยชม แม้จะมีเสียงเรียกร้องให้รายการกลับมานำเสนออีก แต่พิธีกรรายการได้บอกด้วยตัวเองว่า ไม่เคยทำอะไรซ้ำ
.fo
.fo เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะแฟโร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
ดูเพิ่ม
Toppdomän
แจงค์ โทซุน
แจงค์ โทซุน (Cenk Tosun; เกิดวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวตุรกี ปัจจุบันเล่นให้กับเอฟเวอร์ตัน และทีมชาติตุรกี ในตำแหน่งกองหน้า
แหล่งข้อมูลอื่น
1991
แมทิว ไรอัน
แมทิว เดวิด ไรอัน (เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับโคเปนเฮเกน สโมสรในเดนิชซูเปอร์ลีกา และทีมชาติออสเตรเลีย
ไรอันเกิดที่ซิดนีย์ เขาได้ลงเล่นชุดเยาวชนให้กับมาร์โคนีสตัลลัน, แบล็กทาวน์ซิตี และเซ็นทรัลโคสต์มาริเนอร์ เขาลงเล่นชุดใหญ่นัดแรกให้กับแบล็กทาวน์ซิตี ก่อนย้ายไปเซ็นทรัลโคสต์มาริเนอร์ในปี ค.ศ. 2010 ต่อมาในปี ค.ศ. 2013 ไรอันย้ายไปกลึบบรึคเคอ และย้ายไปบาเลนเซียในอีกสองปีถัดมา
เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2017 เขาเซ็นสัญญากับไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียนที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาพรีเมียร์ลีก ด้วยสัญญา 5 ปี ค่าตัวไม่เปิดเผย เขาย้ายมาที่นี่เพราะต้องการลงเล่นในพรีเมียร์ลีกโดยเฉพาะ เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2017 นัดที่พบกับแมนเชสเตอร์ซิตี และเป็นมือหนึ่งของทีมตลอดสามฤดูกาล ก่อนที่ในฤดูกาล 2020–21 เขาจะตกเป็นตัวสำรองของโรเบิร์ต ซันเชซ จึงย้ายออกจากทีมไปยังอาร์เซนอล ด้วยสัญญายืมตัวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 ก่อนที่จะย้ายกลับไปค้าแข้งในประเทศสเปนอีกครั้ง กับเรอัลโซซิเอดัด แล้วจึงย้ายไปโคเปนเฮเกน ในประเทศเดนมาร์ก
สำหรับในนามทีมชาติ เขาลงเล่นให้กับทีมชาตินัดแรก เมื่อปี ค.ศ. 2012 และได้ขึ้นมาเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่ง แทนที่มาร์ก ชวาร์เซอร์ เขาได้ลงเล่นทีมชาติในการแข่งขันรายการใหญ่อย่าง ฟุตบอลโลก 2014 รวมถึงพาทีมชนะเลิศเอเชียนคัพ 2015 ที่ประเทศออสเตรเลียเป็นเจ้าภาพ และยังได้รับรางวัลผู้รักษาที่ดีที่สุดของการแข่งขัน
ลูบูมบาชี
ลูบูมบาชี (Lubumbashi) หรือชื่อเดิมคือ เอลิซาเบทวิลล์ (Élisabethville) และ เอลิซาเบทสตัด (Elisabethstad) เป็นนครในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากเมืองหลวงประเทศ กรุงกินชาซา ลูบูมบาชีเป็นเมืองหลวงเหมืองของประเทศ เป็นศูนย์กลางบริษัททำเหมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ เมืองมีประชากรราว 1.5 ล้านคน
Salzmannia
Salzmannia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
เจมส์ ดี. วัตสัน
เจมส์ ดิวอี วัตสัน (James Dewey Watson; 6 เมษายน พ.ศ. 2471) นักอณูชีววิทยาชาวอเมริกัน ได้รับการยอบรับว่าเป็นผู้ค้นพบโครงสร้างโมเลกุลของดีเอ็นเอร่วมกับฟรานซิส คริกและมอริส วิลคินส์ โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ มีผลงานการตีพิมพ์คือบทความ โครงสร้างโมเลกุลของกรดนิวคลีอิก
Salzmannia
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวเนซุเอลาตอนเหนือ, บราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เจมส์ ดี. วัตสัน
ชีวิตในเยาว์วัย
'''เจมส์ ดี. วัตสัน' เกิดที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย เมื่อเป็นเด็ก วัตสันสนใจเรื่องการดูนกเนื่องจากบิดาซึ่งเป็นนักธุรกิจเป็นนักดูนกสมัครเล่น เมื่ออายุ 12 ขวบวัตสันได้เข้าร่วมรายการ “ควิสคิดส์''” ซึ่งเป็นรายการวิทยุที่เป็นที่นิยมกันมากในขณะนั้นซึ่งเป็นรายการสำหรับเด็ก “แก่แดด” หรือเด็กที่เก่งเกินวัยมาตอบคำถามยากๆ เมื่ออายุ 15 วัตสันได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชิคาโก โดยนโยบายเสรีของโดเบิร์ต ฮัทชินส์ อธิการบดีและนักการศึกษาผู้มีชื่อเสียงในขณะนั้น ในระหว่างเรียนวัตสันพยายามหลีกเลียงวิชาเคมีเท่าที่จะหลีกได้เพราะไม่ใคร่ชอบ แต่หลังจากการอ่านหนังสือเรื่อง “ชีวิตคืออะไร?” ของแอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ ในปี พ.ศ. 2489 วัตสันได้เปลี่ยนแนวทางการเรียนจากสาขา “ปักษีวิทยา” มาเป็น พันธุกรรมศาสตร์และได้รับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา เมื่อ
ปี พ.ศ. 2490 '''เจมส์ ดี. วัตสัน' เกิดความสนใจในงานของซาลวาดอร์ ลูเรีย ซึ่งลูเรียได้ร่วมรับรางวัลโนเบลสำหรับ “งานทดลองลูเรีย-เดลบรูกค์” ที่เกี่ยวกับธรรมชาติของการกลายพันธุ์ ลูเรียเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักวิจัยที่กระจายกันออกไปใช้ประโยชน์จากการใช้ไวรัสไปติดเชื้อในตัวแบคทีเรียเพื่อจะได้ตรวจหาพันธุกรรมได้ ลูเรียและแมกซ์ เดลบรุกค์นับเป็นผู้บุกเบิกและเป็นผู้นำใน “กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย” ที่นับเป็นกระบวนการสำคัญของนักพันธุกรรมศาสตร์ที่มาทางระบบการทดลอง เช่นการใช้โดรโซฟิลา'' (แมลงวันผลไม้ชนิดหนึ่ง) มาสู่พันธุกรรมจุลินทรีย์
ในต้นปี พ.ศ. 2491 วัตสันเริ่มงานวิจัยปริญญาเอกในห้องปฏิบัติการทดลองของลูเรียที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา และในฤดูร้อนนั้น วัตสันได้พบกับเดลบรุค ในอพาร์ตเมนต์ของลูเรีย และอีกครั้งในฤดูร้อนนั้น ในระหว่างการเดินทางไปเยือนหอทดลอง “โคลด์สปริง” “กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย” เป็นตัวกลางเชื่อมกับพวกปัญญาชน ซึ่งวัตสันเองได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังอยู่ในกระบวนการทำงาน ที่สำคัญคือสมาชิกของ “กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย” มีความสำนึกว่าพวกตนกำลังต่างก็อยู่ในเส้นทางที่กำลังนำไปสู่การค้นพบธรรมชาติด้านกายภาพของยีนส์ ในปี พ.ศ. 2492 วัตสันลงวิชาเรียนกับเฟลิกซ์ เฮาโรวิวิทซ์ซึ่งรวมแนวคิดยุคนั้นที่ว่า: คือโปรตีนและยีนส์สามารถสำเนาสร้างตัวเองเพิ่มได้ องค์ประกอบสำคัญอีกอย่างหนึ่งของโครโมโซม คือ ดีเอ็นเอนั้นเข้าใจกันโดยหลายคนว่าเป็น “นิวคลีโอไทด์สี่หน้าที่โง่เง่า” ที่ทำหน้าที่เพียงการเป็นโครงสร้างรองรับโปรตีน อย่างไรก็ดี ในระยะเริ่มแรกนี้ วัตสัน ภายใต้อิทธิพลของกลุ่ม “กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย” ได้ตระหนักถึงงานของออสวอลด์ เอเวรี ซึ่งแนะว่า ดีเอ็นเอเป็นโมเลกุลพันธุกรรมโครงการวิจัยของวัตสันเกี่ยวข้องกับการใช้รังสีเอกซ์มาทำให้ไวรัสที่ทำลายแบคทีเรีย (phage) อ่อนตัวลง วัตสันได้จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัยอินเดียนาเมือ พ.ศ. 2493 และได้เดินทางไปยุโรปเพื่อทำงานวิจัยระดับหลังปริญญาเอก ตอนแรกรับหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องทดลองทางชีวเคมีของเฮอร์มาน คัลคาร์ในในโคเปนเฮเกนผู้ซึ่งสนใจในกรดนิวคลีอิกและได้พัฒนาความสนใจในตัวไวรัสที่ทำลายแบคทีเรียเพื่อใช้เป็นระบบการทดลอง
เวลาของวัตสันที่อยู่ในโคเปนเฮเกนช่วยให้เกิดผลดีที่ตามมา วัตสันได้มีโอกาสทำการทดลองกับโอล มาอโล (สมาชิกคนหนึ่งในกลุ่ม “ไวรัสทำลายแบคทีเรีย”) ที่มียังคงความเชื่อมั่นว่าดีเอ็นเอคือโมเลกุลพันธุกรรมซึ่งวัตสันได้เรียนรู้การทดลองประเภทนี้มาก่อนแล้วในฤดูร้อนก่อนที่หอทดลองโคลด์สปริง การทดลองเกี่ยวกับการใช้ฟอสเฟตกัมมันต์เป็นตัวค้นหาแล้วพยายามชี้ว่าองค์ประกอบโมเลกุลของไวรัสทำลายแบคทีเรียอันใดที่ไป “ติด” เชื้อแบคทีเรียเป้าหมายที่กำลังถูกไวรัสทำลาย วัตสันไม่เคยร่วมพัฒนาใดๆ ในงานนี้กับคัลคาร์แต่ได้ไปร่วมประชุมกับคัลคาร์ที่อิตาลี และได้เห็นงานของมอริส วิลคินส์ที่กล่าวถึงข้อมูลดีเอ็นเอที่ได้จากการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ ถึงตอนนี้ วัตสันค่อนข้างมั่นใจว่า ดีเอ็นเอมีโครงสร้างโมเลกุลชัดเจนที่สามารถแก้ปัญหาได้
มิโร (นักมวยปล้ำ)
มิโรสสลาฟ บาร์นยาเชฟ (อังกฤษ: Miroslav Barnyashev; บัลแกเรีย: Мирослав Барняшев) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, อดีตนักกีฬายกน้ำหนัก และนักกีฬาเรือกรรเชียงชาวบัลแกเรีย สังกัดWWEในนาม รูเซฟ (Rusev)  นอกจากนี้เขายังเป็นนักมวยปล้ำชาวบัลแกเรียคนแรกใน WWE ในAEWใช้ชื่อ มิโร (Miro)
เจมส์ ดี. วัตสัน
โครงสร้างของดีเอ็นเอ
ระหว่างปี พ.ศ. 2495 คริกและวัตสันได้ถูกร้องขอไม่ให้ทำงานเพื่อสร้างหุ่นจำลองโครงสร้างของโมเลกุลดีเอนเอ โดยวัตสันถูกมอบงานที่เป็นทางการ โดยให้ไปทำการทดลองเกี่ยวกับการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ที่มีต่อไวรัสใบยาสูบซึ่งเป็นไวรัสตัวแรกที่ค้นพบได้รับการบ่งชี้ (พ.ศ. 2429) และแยกบริสุทธิ์ได้ (พ.ศ. 2478) กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเผยให้เห็นว่าผลึกของไวรัสนี้เกิดอยู่ในพืชที่ติดโรค จึงน่าจะเป็นไปได้ที่จะแยกไวรัสตัวนี้ออกมาศึกษาได้ โดยใช้การเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์ ได้มีการเก็บรวมรวมภาพไวรัสที่ได้จากการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์มาตั้งแต่ก่อนสงคราม ครั้นถึง พ.ศ. 2493 วัตสันก็สามารถสรุปจากภาพรังสีเอกซ์ทั้งหลายได้ว่าไวรัสโมเสกต้นยาสูบมีโครงสร้างเป็นเกลียว แม้จะมีงานที่ถูกมอบหมายให้ดังกล่าวอยู่แล้ว ความท้าทายในความน่าฉงนของดีเอ็เอก็มาล่อและเย้ายวนใจ และกับเพื่อน คือคริกก็ได้เริ่มร่วมกันคิดถึงโครงสร้างของดีเอนเอกันอีกครั้งหนึ่ง
มิโร (นักมวยปล้ำ)
ช่วงต้นอาชีพ (2008–2010)
บาร์นยาเชฟย้ายมาอยู่ในอเมริกา และมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพ เดิมเขาอยู่ที่เวอร์จิเนีย ก่อนจะย้ายไปทอร์แรนซ์ แคลิฟอร์เนียซึ่งเริ่มฝึกมวยปล้ำที่นั้นกับ แกงเกรล และริกิชิที่สถาบันฝึกน็อกซ์โปรเรสต์ลิง บาร์นยาเชฟเริ่มปล้ำในสมาคมอิสระ วันที่ 22 พฤศจิกายน 2008 โดยใช้ชื่อ “มิโรสลาฟ มาการอฟ” ชนะ แอเรียล สตาร์
เจมส์ ดี. วัตสัน
โครงสร้างของดีเอ็นเอ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2495 ลูเรีย อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของวัตสันจะได้มาปาฐกถาในการประชุมในอังกฤษ แต่ลูเรียก็ถูกห้ามเดินทางด้วยเหตุการเมืองสงครามเย็น วัตสันจึงใช้เวลาตามกำหนดการของลูเรียบรรยายถึงเรื่องงานจองเขาเกี่ยวกับดีเอ็นเอกัมมันต์ และผลงานของกลุ่ม “ไวรัสทำลายแบคทีเรีย” ว่าวัสดุในไวรัสฟาจส์นั้นก็คือดีเอ็นเอนั่นเอง รายงานการประขุมบันทึกไว้ว่าวัตสันได้ถกเถียงอภิปรายในเรื่องต่างๆ ที่ได้มีการค้นพบก่อนหน้านั้นโดยนักวิจัยหลายคน เช่นเรื่องการคำนวณขนาดของโมเลกุลของดีเอ็นเอโดยใช้วิธีการเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์ ซึ่งสรุปจากผลการศึกษาหลายแหล่งรวมทั้งข้อมูลจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน พบว่า โมเลกุลของดีเอ็นเอมีขนาดประมาณ 2 นาโนเมตร
วัตสันและคริกได้ประโยชน์จากโชค 2 ชั้นที่เกี่ยวกับการเดินทาง คือเมื่อ พ.ศ. 2495 อย่างแรก จากการเดินทางมาอังกฤษ ของเออร์วิน ชาร์กาฟฟ์ เมื่อ พ.ศ. 2495 ที่สร้างแรงดลใจให้วัตสันและคริกศึกษาด้านชีวเคมีในนิวคลีโอไทด์ให้มากขึ้นซึ่งประกอบด้วยนิวคลีโอไทด์พื้นฐานอยู่ 4 ตัวคือ กวานีน (G), ไซโทซีน (C) , อะดีนีน (A) , และ ไทมีน (T) “สัดส่วนชาร์กาฟฟ์ ที่เรียกกันนั้น เป็นผลของการทดลองที่ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าฐานของมันจับคู่อยู่ในดีเอ็นเอ ซึ่งในนั้นปริมาณของ G เท่ากับ C และปริมาณของ A เท่ากับ T เจอรี โดนาฮิวอธิบายให้วัตสันและคริกฟังเกี่ยวกับโครงสร้างที่ว่าถูกต้องมี 4 ฐาน การเดินทางครั้งที่ 2 เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่แผนการเดินทางมาอังกฤษของไลนัส พอลิงถูกระงับด้วยเหตุผลของสงครามเย็น จึงไม่มีโอกาสเจาะเข้าถึงข้อมูลจากการเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์เกี่ยวกับดีเอ็นเอที่คิงส์คอลเลจ จนกระทั่งมีการตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2496
มิโร (นักมวยปล้ำ)
ค่ายพัฒนาทักษะ
กันยายน 2010 บาร์นยาเชพได้เซ็นสัญญากับสมาคมมวยปล้ำอาชีพWWE เขาถูกส่งไปฝึกที่ศูนย์ฝึกทักษะฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW) ของWWE โดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า อเล็กซานเดอร์ รูเซฟ แมตช์ที่ออกอากาศครั้งแรกของเขาคือ FCW ตอนของวันที่ 17 กรกฎาคม 2011 โดยเอาชนะไมค์ ดาลตัน โดยมีราเควล ดิแอชเป็นผู้จัดการให้ หลังจากนั้นไม่นานเขาได้รับบาดเจ็บที่ที่หมอนรองกระดูก และเอ็กไขว้หน้าตรงขาดฉีก ทำให้ต้องรักษาตัว6เดือน
เจมส์ ดี. วัตสัน
โครงสร้างของดีเอ็นเอ
ในปี พ.ศ. 2496 คริกและวัตสันก็ได้รับอนุญาตโดยผู้อำนวยการหอทดลองฯ ให้ดำเนินงานเรื่องดีเอ็นเอต่อได้ และวิลกินส์ก็ได้พยายามทำแบบจำลองดีเอ็นเอขึ้น
การประสบผลสำเร็จ
ส่วนสำคัญในความสำเร็จในส่วนของวัตสันได้แก่การค้นพบฐานคู่ของนิวคลีโอไทด์ซึ่งเป็นหัวใจหรือหน้าที่สำคัญสำหรับโครงสร้างและการทำงานของดีเอ็นเอ สิ่งสำคัญที่ทำให้การค้นพบเป็นผลสำเร็จคือการทำตามรูปแบบวิธีการของพอลิง คือเล่นอยู่กับหุ่นจำลองของดีเอ็นเอ