cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทศบาลตำบลกระจับ
การบริการพื้นที่และทรัพยากรธรรมชาติ
จากการที่พื้นที่ในเขตเทศบาล เป็นบริเวณเขตติดต่อระหว่างอำเภอและจังหวัด ที่เป็นย่านชุมชนและเศรษฐกิจที่สำคัญ (อำเภอบ้านโป่ง อำเภอโพธาราม อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี อำเภอท่ามะกา อำเภอท่าเรือ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี อำเภอเมืองนครปฐม อำเภอกำแพงแสน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม) จึงทำให้มีประชาชนที่เดินทางผ่านหรือเข้ามาติดต่อทำกิจธุระในเขตเทศบาล หรือใช้เส้นทางในเขตเทศบาลเป็นทางผ่านจำนวนมากประกอบกับมีโรงงานอุตสาหกรรมตั้งอยู่เป็นระยะๆ จึงทำให้การจราจรบนถนนประสบปัญหาการติดขัดและเกิดอุบัติเหตุ อยู่บ้าง โดยเฉพาะบริเวณทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 323 ในช่วงเปลี่ยนกะงานของพนักงานโรงงาน ( ช่วงบ่ายและช่วงเที่ยงคืน )
การขนส่งผู้โดยสาร ปัจจุบันในเขตเทศบาล การคมนาคมทางรถยนต์มีความสะดวกและเป็นที่นิยมที่สุด โดยเฉพาะการใช้ยานพาหนะส่วนบุคคล ได้แก่ รถยนต์และรถจักรยานยนต์ สำหรับการเดินทางระหว่างอำเภอใกล้เคียง ได้แก่
การประปา การดำเนินกิจการประปาในเขตเทศบาล อยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลกระจับ มีจำนวนผู้ใช้น้ำประปาในเขตเทศบาลรวมจำนวนทั้งสิ้น 1,887 ราย (ข้อมูล ณ กรกฎาคม 2557)
การไฟฟ้า การดำเนินการเกี่ยวกับไฟฟ้าให้กับประชาชนในเขตเทศบาลอยู่ในความรับผิดชอบของการไฟฟ้าภูมิภาค อำเภอบ้านโป่ง (ซึ่งมีพื้นที่ความรับผิดชอบครอบคลุมทั่วอำเภอ) โดยการไฟฟ้าได้ดำเนินการจ่ายกระแสไฟฟ้าให้แก่ผู้ใช้ไฟฟ้าหลายประเภทไม่ว่าจะเป็นประชาชนทั่วไปที่อยู่ตามบ้านเรือน สถานธุรกิจ อุตสาหกรรมต่าง ๆ และหน่วยงานราชการ
การสื่อสารและโทรคมนาคม เขตเทศบาลตำบลกระจับ ถือเป็นพื้นที่ที่มีประชาชนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก มีการใช้ประโยชน์ในพื้นที่ที่หลากหลาย ได้แก่ โรงงานอุตสาหกรรม บริษัท ห้างสรรพสินค้า ร้านค้า และโรงแรม ระบบโทรคมนาคม จึงเป็นระบบโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นต่อกิจกรรมทางธุรกิจดังกล่าว
นอกจากนี้ในเขตเทศบาล ยังมีหอกระจายข่าวและวิทยุชุมชนที่เป็นช่องทางการสื่อสาร ที่สามารถตอบสนองการสื่อสารเพื่อชีวิตชุมชน เช่นเดียวกับพื้นที่อื่นๆ โดยมีวิทยุชุมชนที่ส่งกระจายเสียงประมาณ 10 คลื่นความถี่ และมีหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ( ที่มีการจำหน่ายและรับบริการด้านการประชาสัมพันธ์ในเขตเทศบาลตำบลกระจับ) ได้แก่ เสียงมวลชน ข่าวภาค 7 พลังชน สื่อตะวันตก สื่อจักรีราช นิวชาวไทย ฯลฯ
โดยที่สามารถรองรับความต้องการใช้บริการของประชาชนในพื้นที่ได้อย่างพอเพียง เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่หากเจ็บป่วยจะเดินทางไปรับการรักษาในอำเภอบ้านโป่ง ซึ่งมีโรงพยาบาลของรัฐและเอกชน รวมถึงคลินิกเอกชนมากมายหลายแห่ง เพราะมีระยะทางห่างจากเขตเทศบาลตำบลกระจับเพียง 5 กิโลเมตรเท่านั้น
การดับเพลิงและป้องกันอัคคีภัย ดำเนินการโดยฝ่ายป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย มีรถดับเพลิง 1 คัน หัวท่อประปาข้างถนนสำหรับต่อสายสูบน้ำดับเพลิง จำนวน 11 จุด
กีฬา นันทนาการ และการพักผ่อน เทศบาลตำบลกระจับมีลานกีฬาเพื่อให้ประชาชนและเยาวชนได้มาออกกำลัง เล่นกีฬา จำนวน 3 แห่ง คือ ลานกีฬาบ้านโพธิ์เจริญ ลานกีฬาชุมชนหัวโป่ง สนามกีฬาของโรงเรียน วัดจันทาราม และสวนสาธารณะบึงกระจับ ซึ่งสามารถใช้เป็นสถานที่เล่นกีฬาได้หลายประเภท เช่นฟุตบอล วอลเล่ย์บอล บาสเกตบอล ตะกร้อ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเครื่องออกกำลังกายกลางแจ้งไว้สำหรับบริการประชาชน จำนวน 12 แห่ง กระจายไว้ในชุมชนในเขตเทศบาล ตำบลกระจับ เพื่อส่งเสริมให้ประชาชนได้ออกกำลังกาย
เทศบาลตำบลกระจับ ยังมีสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ จำนวน 1 แห่ง คือ สวนสาธารณะบึงกระจับ หมู่ที่ 11 ตำบลหนองอ้อ ซึ่งประชาชนทั่วไปสามารถใช้เป็นสถานที่สำหรับการทำนันทนาการ และการพักผ่อน ออกกำลังกายยามว่าง
แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์
แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์, บารอน ลอยด์-เวบเบอร์ (Andrew Lloyd Webber, Baron Lloyd-Webber) เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักประพันธ์เพลงละครเพลงชาวอังกฤษ เป็นบุตรชายคนโตของนักออร์แกน วิลเลียม ลอยด์ เวบเบอร์ และเป็นพี่ชายของนักเล่นเชลโล่ จูเลียน ลอยด์ เวบเบอร์ โดยลอยด์ เวบเบอร์เริ่มประพันธ์เพลงตั้งแต่อายุ 6 ปี และเผยแพร่งานครั้งแรกเมื่อเขาอายุได้ 9 ปี
ลอร์ด ลอยด์ เวบเบอร์ ประสบความสำเร็จอย่างกว้างขวาง ทั้งกับผลงานละครเพลงหลายเรื่อง ที่ดำเนินมามากกว่าทศวรรษ ทั้งจากเวสต์เอนด์และบรอดเวย์ เขายังได้รับเกียรติยศหลายรายการ อย่างเช่นได้ดำรงตำแหน่งท่านลอร์ดในปี 1992 ได้รับ 7 รางวัลโทนี 3 รางวัลแกรมมี่ 1 รางวัลออสการ์ 7 รางวัลโอลิเวียร์ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับรางวัลเกียรติยศจากเคนเนดี้เซ็นเตอร์
เขาประพันธ์ละครเพลง 13 เรื่อง ชุดเพลงร้อง (Song Cycle) 1 ชุด ดนตรีประกอบภาพยนตร์ 2 เรื่อง และเพลงสวดละติน เขามีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง "The Music of the Night" จาก The Phantom of the Opera, "I Don't Know How to Love Him" จาก Jesus Christ Superstar, "Don't Cry for Me, Argentina" จาก Evita, "Any Dream Will Do" จาก Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat และ "Memory" จาก Cats
1948
อุปกรณ์สังเกตการณ์ดาราศาสตร์ในวงโคจร
อุปกรณ์สังเกตการณ์ดาราศาสตร์ในวงโคจร (Orbiting Astronomical Observatory; OAO) เป็นชุดหอดูดาวในอวกาศสี่ตัวขององค์การนาซาที่ส่งขึ้นสู่อวกาศระหว่างปี ค.ศ. 1966 - 1972 ซึ่งให้ผลสังเกตการณ์คุณภาพสูงสำหรับวัตถุท้องฟ้าในช่วงคลื่นอัลตราไวโอเลตได้เป็นครั้งแรก แม้อุปกรณ์สังเกตการณ์ 2 ตัวไม่ประสบความสำเร็จ แต่อุปกรณ์อีกสองตัวก็ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งและช่วยกระตุ้นความสนใจในแวดวงนักดาราศาสตร์ให้มองเห็นความสำคัญของการสังเกตการณ์ในห้วงอวกาศ เป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่ความสำเร็จของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล
OAO-1
ดาวเทียม OAO-1 ดวงแรกส่งขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1966 พร้อมเครื่องมือตรวจสอบการแผ่รังสีในช่วงคลื่นอัลตราไวโอเลต รังสีเอกซ์ และรังสีแกมมา ทว่าก่อนที่เครื่องมือวัดจะได้ทำงาน ก็เกิดปัญหากับระบบจ่ายไฟ ทำให้ต้องยกเลิกภารกิจไปในเวลาเพียง 3 วัน
OAO-2
ดาวเทียม OAO-2 ขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1968 พร้อมกล้องโทรทรรศน์อัลตราไวโอเลต 11 ตัว มันทำการสังเกตการณ์อวกาศได้อย่างสมบูรณ์จนกระทั่งเดือนมกราคม ค.ศ. 1973 ผลที่ได้เป็นการค้นพบที่สำคัญทางดาราศาสตร์หลายประการ เช่นการค้นพบว่ารอบๆ ดาวหางเป็นแก๊สไฮโดรเจนจำนวนมาก หรือการเฝ้าสังเกตการณ์โนวาและพบว่าความสว่าง UV ของมันมักจะเพิ่มขึ้นระหว่างที่ความสว่างทางแสงลดลง เป็นต้น
OAO-B
OAO-B มีภารกิจนำกล้องโทรทรรศน์อัลตราไวโอเลตขนาด 38 นิ้วขึ้นไปเพื่อตรวจลำแสงของวัตถุที่ไม่ค่อยสว่างนัก แต่โชคร้ายที่จรวดนำส่งไม่ยอมแยกตัวออกจากดาวเทียมระหว่างการขึ้นสู่อวกาศเมื่อ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ดาวเทียมจึงย้อนกลับเข้ามาสู่บรรยากาศของโลกและตกลงในมหาสมุทรแอตแลนติกในเวลาต่อมา
OAO-3 (โคเปอร์นิคัส)
OAO-3 ขึ้นสู่อวกาศเมื่อ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1972 และได้ทำงานเป็นผลสำเร็จอย่างมากสำหรับโครงการ OAO ทั้งหมด ดาวเทียมนี้เป็นโครงการร่วมระหว่างนาซากับสภาวิจัยวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมของสหราชอาณาจักร มันนำเครื่องตรวจวัดรังสีเอกซ์ที่สร้างโดยห้องทดลองวิทยาศาสตร์อวกาศมุลลาร์ดของยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจ ลอนดอน รวมถึงกล้องโทรทรรศน์อัลตราไวโอเลตขนาด 80 ซม. จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน หลังจากที่ส่งขึ้นสำเร็จ ดาวเทียมนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โคเปอร์นิคัส" เพื่อเป็นอนุสรณ์ครบรอบวันเกิดปีที่ 500 ของนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส
ดาวเทียมโคเปอร์นิคัสปฏิบัติภารกิจจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ได้ส่งภาพสเปคตรัมความละเอียดสูงของดาวฤกษ์หลายร้อยดวงผ่านการสังเกตการณ์รังสีเอ็กซ์ ในบรรดาการค้นพบที่โดดเด่นของโคเปอร์นิคัสรายการหนึ่งคือ การค้นพบพัลซาร์คาบยาวจำนวนมาก ซึ่งมีรอบการหมุนหลายนาที แทนที่กลุ่มที่เคยพบเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น
วัดน้ำใส
วัดน้ำใส สามารถหมายถึง
เครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินทิ้งระเบิด คือ อากาศยานทางการทหารที่ถูกออกแบบมาเพื่อภารกิจการโจมตีเป้าหมายทางภาคพื้นดินและทางทะเล ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะใช้การปล่อยลูกระเบิดลงมาเพื่อทำลายเป้าหมาย ซึ่งระเบิดที่ถูกทิ้งลงมามีหลากหลายชนิด เช่น ระเบิดนาปาล์ม ระเบิดทำลายบังเกอร์ ระเบิดอัจฉริยะ ระเบิดนิวเคลียร์ เป็นต้น
การจำแนกเครื่องบินทิ้งระเบิด
เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ถูกออกแบบมาเพื่อทำภารกิจโจมตีระยะไกลด้วยการระดมทิ้งระเบิดใส่จุดยุทธศาสตร์ของเป้าหมาย อย่าง ฐานเสบียง สะพาน โรงงาน อู่ต่อเรือ และเมือง เพื่อสร้างความเสียหายให้กับฝ่ายศัตรู ตัวอย่างสำหรับเครื่องบินประเภทนี้ได้แก่ ไฮง์เคิล เฮ 177 เอฟโร แลนด์แคสเตอร์ บี-17 ฟลายอิงฟอร์เทรส บี-24 ลิเบอร์เรเตอร์ บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส บี-36 บี-47 บี-52 สตราโตฟอร์เทรส เจเนรัล ไดนามิกส์ เอฟ-111 เปตล์ยากอฟ พี-8 ตูโปเลฟ ตู-16 ตูโปเลฟ ตู-160 ตูโปเลฟ ตู-95 ซีอาน เอช-6 ฟาร์แมน เอฟ220 พิอาจิโอ พี.108 และนากาจิมะ จี8เอ็น
ประวัติ
เครื่องบินทิ้งระเบิดเกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับเครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในตอนแรกนั้นมันถูกใช้เพื่อทิ้งระเบิด มันถูกใช้โดยอิตาลีเมื่อพวกเขาทำการรบที่ลิเบียในปีพ.ศ. 2454 เมื่อปีพ.ศ. 2455 นักบินของกองทัพอากาศบัลแกเรียชื่อคริสโต ทอปรัคชิฟได้แนะนำให้มีการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดในตำแหน่งของตุรกี ร้อยเอกเพโทรฟได้พัฒนาแนวคิดและได้สร้างต้นแบบออกมามากมายโดยใช้ระเบิดที่แตกต่างกันไปและเพิ่มความจุ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคมพ.ศ. 2455 ผู้สังเกตการณ์ชื่อโพรแดน ทารัคชิฟได้ทิ้งระเบิดสองลูกใส่ทางรถไฟของตุรกีโดยใช้เครื่องอัลบาทรอส เอฟ.2 ที่บินโดยราดัล มิคอฟ
หลังจากการทดสอบหลายครั้งเพโทรฟก็ได้สร้างแบบสุดท้ายออกมา มันมีระบบอากาศพลศาสตร์ หางรูปทรง X และชนวนจุดระเบิด รุ่นดังกล่าวถูกใช้อย่างกว้างขวางโดยกองทัพอากาศบัลแกเรียในช่วงการโอบล้อมเออริน แบบสำเนาถูกขายให้กับเยอรมนีและระเบิดก็ถูกผลิตออมาเป็นจำนวนมากในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ระเบิดนั้นมีน้ำหนัก 6 กิโลกรัม เมื่อมันกระทบเป้าหมายจะสร้างรัศมีกว้าง 4-5 เมตรและหลุมที่ลึกลงไปประมาณ 1 เมตร เยอรมันใช้เรือเหาะเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดเพราะพวกมันมีพิสัยและความจุที่มากพอจะไปถึงอังกฤษได้ ด้วยความก้าวหน้าในการออกแบบเครื่องบินและอุปกรณ์ พวกมันได้เข้าร่วมกับเครื่องบินปีกสองชั้นที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งสามารถทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ได้โดยเฉพาะในตอนกลางคืน การทิ้งระเบิดส่วนใหญ่ยังคงเป็นผลงานของเครื่องบินปีกสองชั้นเครื่องยนต์เดียวพร้อมลูกเรือหนึ่งหรือสองคน พวกเขาจะบินเพื่อทิ้งระเบิดในระยะสั้นเพื่อเข้าโจมตีแนวข้าศึกและส่วนที่ห่างจากตัวเมือง
เครื่องบินทิ้งระเบิดสี่เครื่องยนต์ลำแรกเป็นของรัสเซีย มันถูกสร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2457 และถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อสงครามโลกจบลงสหราชอาณาจักรได้รวบรวมเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดหนักพร้อมความมุ่งมั่นที่จะเข้าโจมตีอุตสาหกรรมของเยอรมนี แต่สงครามก็จบลงเสียก่อน
สงครามโลกครั้งที่สอง
ในอดีตเครื่องบินทิ้งระเบิดเป็นเครื่องบินที่ไม่เหมือนกับเครื่องบินแบบอื่นๆ และมักมันรูปร่างที่ใหญ่โตกว่าเครื่องบินอื่นๆ สิ่งนี้ก็เพราะมันต้องมีเครื่องยนต์จำนวนมากเพื่อบรรทุกระเบิด มันส่งผลให้เกิดเครื่องบินที่ใหญ่ขึ้นมาก เป็นเครื่องบินที่เหมาะกับบทบาท
ด้วยข้อจำกัดของกำลังเครื่องยนต์และความแม่นยำ เครื่องบินทิ้งระเบิดจึงถูกออกแบบมาเพื่อจุดประสงค์ใดจุดประสงค์หนึ่ง สิ่งนี้เริ่มขึ้นในสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งแบ่งออกเป็นดังนี้
เครื่องบินทิ้งระเบิดมีอาวุธสำหรับป้องกันตนเองจากเครื่องบินของข้าศึกเท่านั้น มันไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อทำการต่อสู้กับเครื่องบินลำอื่น เหตุผลหลักนั้นก็เพราะว่ามันเชื่องช้าและมีขนาดใหญ่ ถึงแม้ว่าบางแบบจะมีขนาดเล็กเพื่อใช้เป็นเครื่องบินขับไล่แบบพิเศษ เครื่องบินโจมตีมีขนาดเล็กกว่า เร็วกว่า และรวดเร็วกว่า แต่เมื่อติดอาวุธสำหรับโจมตีภาคพื้นดินมันก็ด้อยกว่าเครื่องบินขับไล่ เครื่องบินโจมตีอาจขนอาวุธอากาศสู่อากาศ แต่โดยปกติจะเป็นอาวุธนำวิถีด้วยอินฟราเรดเพื่อป้องกันตัวเอง
สงครามเย็น
เมื่อเริ่มสงครามเย็นเครื่องบินทิ้งระเบิดนั้นมีหน้าที่เพียงแค่บรรทุกระเบิดนิวเคลียร์ไปทิ้งใส่ศัตรและมีบทบาทในทฤษฏียับยั้ง (deterrence theory) ด้วยการปรากฏตัวของขีปนาวุธนำวิถี เครื่องบินทิ้งระเบิดได้เปลี่ยนไปเพื่อหลบหลีกการเข้าสกัดกั้น การบินด้วยความเร็วสูงและความสูงกลายมาเป็นสิ่งสำคัญเพื่อหลบจากการตรวจจับและโจมตี บางแบบอย่างอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์ราสามารถบินได้เร็วหรือสูงกว่าเครื่องบินขับไล่ในสมัยเดียวกัน ขีปนาวุธพื้นสู่อากาศเป็นภัยคุกคามต่อเครื่องบินที่บินสูง และเครื่องบินทิ้งระเบิดก็ต้องบินเร็วในระดับต่ำแทนเพื่ออยู่ใต้การป้องกันทางอากาศ เพราะว่าระเบิดเป็นแบบที่ไม่เหมือนเก่าพวกมันจึงไม่ต้องบินเหนือเป้าหมายเพื่อทิ้งระเบิด แต่จะทำการยิงและหันกลับเพื่อหนีแรงระเบิดแทน เครื่องบินที่ใช้นิวเคลียร์จะทำจากเหล็กล้วนๆ หรือสีขาวเพื่อหลีลเลี่ยงผลกระทบ
การพัฒนาเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์เริ่มหยุดลงในช่วงท้ายของสงครามเย็นเพราะว่าราคาและขีปนาวุธข้ามทวีปซึ่งดีกว่า โครงการเอ็กซ์บี-70 วัลคีรีของกองทัพอากาศสหรัฐฯ ถูกยกเลิกเพราะเหตุผลดังกล่าวในต้นปีพ.ศ. 2503 และต่อมาก็มีบี-1 แลนเซอร์และบี-2 สปิริทเข้าประจำการไม่นานกลังจากปัญหาทางการเมืองและการพัฒนาที่ยืดเยื้อ ราคาที่สูงหมายถึงมีจำนวนน้อยที่ถูกสร้างออกมาและบี-52 ยังคงถูกใช้ต่อไปในศตวรรษที่ 21 เช่นเดียวในในทางโซเวียตใช้ทิวโปเลฟ ทู-22เอ็มในปีพ.ศ. 2513 แต่โครงการมัค 3 ของพวกเขาก็ล้มเหลว มัค 2 ทิวโปเลฟ ทู-160 ถูกสร้างออกมาในจำนวนที่น้อยมาก ทำให้ทิวโปเลฟ ทู-16 และทิวโปเลฟ ทู-95 รุ่นก่อนหน้ายังคงถูกสร้างต่อจนถึงศตวรรษที่ 21 ในขณะเดียวกันกองกำลังเครื่องบินทิ้งระเบิดของสหราชอาณาจักรก็มาถึงจุดจบด้วยการถูกเลิกใช้ มีเพียงประเทศเดียวที่ใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในปัจจุบัน นั่นก็คือสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งมีเครื่องทู-16 จำนวนมาก
ยุคปัจจุบัน
ในกองทัพอากาศปัจจุบันความแตกต่างระหว่างเครื่องบินทิ้งระเบิด เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด และเครื่องบินทิ้งระเบิดเริ่มไม่ชัดเจน เครื่องบินโจมตีมากมายดูเหมือนเครื่องบินขับไล่มักทำการทิ้งระเบิดด้วยความสามารถเพียงเล็กน้อยในการต่อสู้ทางอากาศ อันที่จริงแล้วคุณภาพการออกแบบที่สร้างประสิทธิภาพให้กับเครื่องบินนั้นสร้างความแตกต่างจากเครื่องบินครองความเป็นจ้าวอากาศ ในทางตรงกันข้ามเครื่องบินขับไล่จำนวนมากอย่างเอฟ-16 มักถูกใช้ขนระเบิดถึงแม้ว่าจะถูกออกแบบมาเพื่อทำการต่อสู้ทางอากาศก็ตาม อาจเป็นไปได้ที่ในปัจจุบันความแตกต่างที่มากที่สุดคือด้านพิสัย เครื่องบินทิ้งระเบิดมักมีระยะทำการไกลในขณะที่เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดและเครื่องบินโจมตีมีขอบเขตในการบินที่จำกัดในสมรภูมิ แต่ข้อแตกต่างนั้นก็ไม่แน่ชัดเพราะว่าเครื่องบินมากมายสามารถทำการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศได้เพื่อเพิ่มระยะในการทำการ
แผนของสหรัฐฯ และรัสเซียสำหรับกองกำลังเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ยังคงเป็นเพียงโครงการในแผ่นกระดาษ และการเมืองกับทุนก็ทำให้พวกมันดูเหมือนจะเกิดขึ้นในอนาคต ในสหรัฐฯ มีแผนในปัจจุบันที่จะให้กองเครื่องบินทิ้งระเบิดยังคงอยู่ในประจำการจนถึงปีพ.ศ. 2563 พร้อมกับเครื่องบินทิ้งระเบิดรุ่นใหม่ที่จะเข้ามาแทนที่ในปีพ.ศ. 2561
พระนามฮอรัส
พระนามฮอรัส เป็นพระนามที่ทราบกันว่าเก่าแก่ที่สุดและเคยถูกใช้เป็นตราประจำรัชกาลของผู้ปกครองอียิปต์โบราณมากที่สุด โดยพระนามออรัสเป็นหนึ่งใน "ห้าพระนาม" ของฟาโรห์แห่งอียิปต์ อย่างไรก็ตาม นักไอยคุปต์วิทยาและนักภาษาศาสตร์สมัยใหม่เริ่มนิยมนิยามคำที่เป็นกลางมากกว่า นั่นคือ "พระนามเซเรค" ทั้งนี้เพราะไม่ใช่ฟาโรห์ทุกพระองค์ที่ทรงวางสัญลักษณ์นกเหยี่ยว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของเทพฮอรัส ไว้บนเซเรค
อาม็อกเตร็ย
อาม็อกเตร็ย (អាម៉ុកត្រី หรือ ហហ្មុកត្រី; ) เป็นอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของกัมพูชา มีส่วนผสมของปลา กะทิ และเกรือง นำไปนึ่งหรืออบให้สุก ในถ้วยหรือห่อด้วยใบตอง เป็นอาหารที่นิยมรับประทานในเทศกาลสงกรานต์ โดยเฉพาะบริเวณตวนเลสาบ ส่วนสำคัญของอาหารนี้คือการเพิ่มใบยอและใช้กระชายเป็นส่วนผสม มีลักษณะคล้ายห่อหมกในอาหารไทยและหมกในอาหารลาว
N/A
n/a หรือ N/A เป็นตัวย่อที่พบบ่อยในตารางและรายการ หมายถึง not applicable (นำมาใช้ไม่ได้), not available (ไม่มีอยู่, ไม่ปรากฏ, หาไม่ได้) หรือ no answer (ไม่มีคำตอบ) ใช้เพื่อแสดงว่า ช่องที่ไม่ให้ข้อมูลนั้นเพราะไม่อาจนำมาใช้แก่กรณีที่ระบุได้ หรือไม่มี ไม่ปรากฏ หรือหาไม่ได้ หรือหาคำตอบไม่ได้ อย่างใดอย่างหนึ่ง ภาษาไทยส่วนมากใช้ยัติภังค์หรือยัติภาคสำหรับกรณีดังกล่าว
NA เป็นอักษรย่ออีกอักษรหนึ่งที่ให้ความหมายว่า ไม่มีคำตอบ แต่ต่างกันตรงที่ไม่มีเครื่องหมายทับคั่นตรงกลาง
N/A อาจหมายถึง Neurotics Anonymous ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็น Emotions Anonymous ในภายหลัง ซึ่งใช้ N/A เพื่อให้แตกต่างจาก Narcotics Anonymous (NA)
NA ในกรณีที่เป็นเซิร์ฟเวอร์อาจหมายถึง North America คือเซิร์ฟเวอร์โซนทวีปอเมริกาและเป็นหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์สากลที่ใช้ในทั่วโลก ทั้งนี้อาจมีตัวย่ออื่นที่ใช้เป็นชื่อแทนเซิร์ฟเวอร์ เช่น SEA, CN, EU, JP ,TH
รายการอาหารไทย
บทความนี้รวบรวมรายชื่ออาหารไทยที่เป็นที่รู้จัก
เล่ห์ร้ายพ่ายรัก
เล่ห์ร้ายพ่ายรัก (Jaat Ki Jugni) เป็นละครโทรทัศน์ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2017 ออกอากาศทาง ช่อง 8 ออกอากาศ ทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 21.00 น. นำแสดงโดย วิชาล วาศิษฐา, มาดิรักศรี มันเดิล ละครเรื่องต่อไปที่ออกอากาศต่อจากเรื่องนี้คือละครเรื่อง แผนรักลวงใจ
เนื้อเรื่องย่อ
มุนนี่ ถูกเลี้ยงมาแบบลูกคุณหนู มีคนคอยรับใช้ดูแลตลอด มีพี่ชายสามคน ซึ่งพี่ชายคนโตรักมุนนี่มากไม่ว่าใครที่มาขัดขวางความสุขของมุนนี่ จะต้องโดนซ้อมหรือถึงขั้นฆ่าปิดปากได้ แต่มุนนี่ก็ไม่เคยรู้ความจริงว่าพี่ชายทั้งสามคนของตนเป็นมาเฟียจิตใจโหดเหี้ยม เพราะทั้งสามคนคอยสร้างภาพกับมุนนี่เสมอ และคอยปกปิดความจริงทุกอย่างกับมุนนี่มาโดยตลอด ทำให้มุนนี่เข้าใจผิดและเคารพรักพี่ชายทั้งสามคนมาก คิดว่าพี่ชายของตนเป็นคนดีมีคนนับหน้าถือตา แต่ที่จริงทุกคนทำลงไปด้วยความกลัวว่าจะโดนซ้อมหรือฆ่าปิดปากแต่ผู้คนกล่าวขวัญไปทั่วเมืองฮายาน่าว่าครอบครัวนี้เลวทรามต่ำช้า ไม่มีใครอยากตอแยด้วยมีเพียงมุนนี่คนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยได้รู้ความจริงเรื่องนี้ บิตตู ซึ่งอาศัยอยู่ในเมืองฮายาน่า ทนอยู่ไม่ได้ที่ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อน ซึ่งเวลาที่มุนนี่จะไปไหนมาไหนทีต้องมีการปิดถนนปิดตลาด โดยคำสั่งของพี่ชาย สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนจำนวนมาก และ ประเด็นที่ปะทุขึ้นเนื่องจาก เพื่อนบิตตูได้เข้าไปคุยกับมุนนี่ จึงทำให้เพื่อนบิตตูโดนซ้อมปางตาย บิตตูโกรธจัดจึงบุกไปลักพาตัวมุนนี่จากถึงในบ้าน สร้างความโกรธแค้นให้กับพี่ชายของมุนนี่เป็นอย่างมาก จึงไล่ล่าตามตัวบิตตูหมายจะเอาชีวิต ส่วนบิตตูเมื่อได้เจอมุนนี่ จึงรู้ว่ามุนนี่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง และรู้ความจริงมาก่อนว่าพี่ชายตนเป็นคนแบบไหน จึงหาทางพิสูจน์ให้มุนนี่ได้รู้ความจริงให้ได้ ว่าพี่ชายของมุนนี่เป็นคนประเภทไหนกันแน่ ซึ่งพระเอกตั้งฉายาให้มุนนี่ว่า คุณหนูผู้หลงผิด และระหว่างที่หาข้อพิสูจน์ก็ได้ผ่านเหตุการณ์ระทึกขวัญมากมายจนทำให้บิตตูตกหลุมรักในความใสซื่อบริสุทธิ์ และไร้เดียงสาของมุนนี่ แต่ความรักครั้งนี้มีอุปสรรคอย่างใหญ่หลวง ทั้งพี่ชายมุนนี่และแม่ของบิตตูไม่เห็นด้วย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐโดมินิกัน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐโดมินิกันทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
สาธารณรัฐโดมินิกันมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
เมนโลพาร์ก (แก้ความกำกวม)
เมนโลพาร์ก สามารถหมายถึง
ยุทธการที่ปลาศี
ยุทธการที่ปลาศี (Battle of Plassey) เป็นการต่อสู้ระหว่างบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษกับแคว้นเบงกอลของจักรวรรดิโมกุลที่มีฝรั่งเศสหนุนหลัง การต่อสู้เกิดขึ้นในภาคเบงกอลซึ่งอยู่ทางตะวันออกของอินเดียในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1757 ซึ่งกองทัพของบริษัทได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยเหนือกองทัพโมกุล เป็นผลให้จักรวรรดิโมกุลต้องเสียดินแดนในเบงกอลให้แก่บริษัทอินเดีย เป็นจุดเริ่มต้นการยึดครองอนุทวีปอินเดียของสหราชอาณาจักร ซึ่งสหราชอาณาจักรสามารถยึดครองอนุทวีปอินเดียได้ทั้งหมดในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า
ก่อนการปะทะนั้น เบงกอลมีเจ้าประเทศราชคือ ศรีรัช อุดดอลา ตำแหน่งนาวับแห่งเบงกอล ซึ่งขึ้นปกครองมายังไม่ถึงปี เขาได้มีคำสั่งให้อังกฤษยุติการขยายป้อมปราการของอังกฤษ และได้ส่งทหารเข้าโจมตีเมืองกัลกัตตาซึ่งอยู่ในบังคับของอังกฤษและสังหารหมู่นักโทษชาวอังกฤษในคุกใต้ตินของกัลกัตตา อังกฤษจึงส่งกำลังเสริมของพันเอกรอเบิร์ต ไคลฟ์ และนายพลเรือชาลส์ วัตสัน จากเมืองมัทราสสู่แคว้นเบงกอลเพื่อทวงคืนเมืองกัลกัตตา ในวันที่ 23 มีนาคม พันเอกไคลฟ์และนายพลเรือวัตสันได้นำกองเรือไปโจมตีป้อมปราการของฝรั่งเศสซึ่งอยู่ใกล้กับกัลกัตตาด้วย และพันเอกไคลฟ์ได้แอบเจรจากับ มีร์ จาฟาร์ หนึ่งในผู้บัญชาการกองทัพเบงกอลซึ่งกุมกำลังหลัก โดยให้สินบนว่าจะตั้งเขาเป็นนาวับแห่งเบงกอลและจะให้เงินจำนวนหนึ่งหากในสนามรบเขานำกองทหารของเขาเข้าสนับสนุนอังกฤษ
ยุทธการที่ปลาศีเริ่มขึ้นในบริเวณที่เรียกว่าปลาศีริมตลิ่งแม่น้ำภาหิรัฐในภาคเบงกอล ประมาณ 150 กิโลเมตรทางเหนือของเมืองกัลกัตตา ท้ายที่สุด จากการแปรพักตร์ของมีร์ จาฟาร์ กองทหารอังกฤษก็ได้รับชัยชนะเหนือกองทัพเบงกอลและเข้ายึดคืนกัลกัตตา บริษัทฯได้ตั้ง มีร์ จาฟาร์ เป็นนาวับแห่งเบงกอลคนใหม่ การปะทะครั้งนี้กองทัพแขกนั้นมีกำลังพลมากกว่า 50,000 นาย กลับถูกพิชิตโดยกองทหารเพียง 3,000 นายของพันเอกไคลฟ์ การปะทะกินเวลา 11 ชั่วโมง
กันยายน พ.ศ. 2555
'''กันยายน พ.ศ. 2555''' เป็นเดือนที่ 9 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
เดอะฟิวเจอร์เฮดส์
เดอะฟิวเจอร์เฮดส์ (The Futureheads) เป็นวงโพสต์-พังก์อังกฤษจากซันเดอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกคือ โรส มิลลาร์ด (ร้องและกีตาร์), แบร์รี ไฮด์ (ร้องและกีตาร์), เดวิด "แจฟฟ์" เครก (กีตาร์เบส) และเดฟ ไฮด์ (กลอง) ชื่อของวงมาจากชื่ออัลบั้มของวงเดอะเฟลมมิงลิปส์ ชุด Hit to Death in the Future Head
เมนโลพาร์ก
เมนโลพาร์ก (Menlo Park) เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเคาน์ตีแซนแมทีโอ ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ตามสัมมะโนประชากร 2543 มีประชากร 30,785 คน เมืองเมนโลพาร์กตั้งอยู่ละติจูด 37°29' เหนือ ลองจิจูด 122°9' ตะวันออก
เมนโลพาร์กเป็นสถานที่ก่อตั้งของกูเกิล
โลกสวยด้วยมือเรา
ผู้แต่ง
คำร้องโดย
ทำนองโดย
ที่มาของเพลงนี้
เนื่องจากป่าไม้ของเราได้ถูกทำลายขึ้นทุกวัน ในคอนเสิร์ต Earth Day มีจุดประสงค์จัดขึ้นมาเพราะได้เล็งเห็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ใกล้เข้ามาขึ้นเรื่อยๆ จึงเกิดเพลงนี้ขึ้นในปี พ.ศ. 2534 จนกระทั่งปัจจุบัน เพลงนี้ได้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ในการอนุรักษ์โลก โดยคอนเสิร์ตนี้ ถูกจัดขึ้นเมื่อ ปี พ.ศ. 2534 ที่กองทัพบก ท่ามกลางจำนวนผู้ชมนับแสน
545 ปีก่อนคริสตกาล
1 ปี ก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 545 ในปฏิทินพุทธศักราช ถือเป็นปี 0 ตามธรรมเนียมเป็นปีที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน อย่างไรก็ตาม บางธรรมเนียมจัดให้ปี 0 อยู่ในปีถัดไปแทน (544 ปีก่อนคริสตกาล)
ตราแผ่นดินของมอลตา
ตราแผ่นดินของมอลตา เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2531 มีส่วนประกอบคือ มีคำขวัญในริ้บบิ้นสีขาว เขียนว่า สาธารณรัฐมอลตา (มอลตา:Repubblika ta' Malta)
สมเจตน์ บุญถนอม
พลเอก สมเจตน์ บุญถนอม นักการเมืองและทหารบกชาวไทย ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 ผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันทิศทางไทย และคณาจารย์สถาบันทิศทางไทย อดีตสมาชิกวุฒิภาแบบสรรหา  กรรมการการประปานครหลวงและ กรรมการที่เป็นอิสระการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.) อดีตหัวหน้าคณะสำนักงานเลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) และอดีตประธานคณะที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (สมัคร สุนทรเวช)
ประวัติ
สมเจตน์ เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของ สมคิด บุญถนอม อดีตจเรตำรวจ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 8 (ตท.8) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 19 (จปร.19), โรงเรียนเสนาธิการทหารบก, หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2541-พ.ศ. 2542 (วปอ.) นอกจากนี้แล้วยังได้ศึกษาเพิ่มเติมต่อ หลักสูตรผู้บริหารระดับสูง สถาบันวิทยาการตลาดทุน รุ่นที่ 6 ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย, ประกาศนียบัตรหลักสูตร Director Certification Program รุ่นที่ 91 ของสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย, หลักสูตร Director Accreditation Program รุ่นที่ 62 ของสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย และหลักสูตร Finance for Non-finance Director รุ่นที่ 35 ของสมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย
การเข้ามีบทบาททางการเมือง
ในปี พ.ศ. 2557 สมเจตน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
สถานีวัดเสมียนนารี
สถานีวัดเสมียนนารี (Wat Samian Nari Station; รหัสสถานี: RN03) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยายกระดับเหนือถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564
ที่ตั้ง
ถนนกำแพงเพชร 6 บริเวณด้านหน้าวัดเสมียนนารี ในพื้นที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา และออกแบบให้มีรางหลีกสำหรับรถไฟทางไกลที่ไม่จอดที่สถานี
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมผสมผลัด
กีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลทีมผสมผลัด เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 22 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lausanne Skating Arena ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วระยะสั้นครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Kim Chan-seo, Diede van Oorschot, Shogo Miyata และ Jonathan So นักกีฬาจากทีมผสม
ใบต่อก้าน
พืชนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1753 โดย Carl Linnaeus ภายใต้ชื่อ Convolvulus alsinoides จากนั้นใน ค.ศ. 1762 เขาเปลี่ยนพืชนี้ให้อยู่ในสกุลใหม่ชื่อ Evolvulus
ลักษณะ
ใบต่อก้านมีลักษณะเป็นไม้ล้มลุกสูง 0.5–1 เมตร ลำต้นมีขนปกคลุม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปหอก รูปแถบ หรือรูปขอบขนาน ขนาด 0.1–1 × 0.5–2 เซนติเมตร ปลายใบแหลม ขอบใบเรียบ โคนใบรูปลิ่ม ดอกออกเป็นช่อกระจุกที่ซอกใบ แต่ส่วนมากมีดอกเดียว ก้านช่อดอกยาว 1–5 เซนติเมตร มีใบประดับขนาด 0.3–0.5 × 1–2 มิลลิเมตร 2 ใบออกตรงข้าม กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นถ้วยที่โคน ยาว 1.5–2 มิลลิเมตร ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกรูประฆังสีขาวหรือน้ำเงินอ่อน ยาว 4–5 มิลลิเมตร ปลายแยกกันเล็กน้อย เกสรตัวผู้มี 5 อัน ติดอยู่ที่ฐานหลอดกลีบดอก อับเรณูยาว 0.5–0.8 มิลลิเมตร ติดกับก้านชูเกสรที่ฐาน ก้านชูเกสรยาว 1–1.5 มิลลิเมตร ส่วนเกสรตัวเมีย รังไข่รูปร่างค่อนข้างกลมยาว 0.5–1 มิลลิเมตร มีจานฐานดอกรองรับ ก้านชูเกสรเพศเมียมี 2 ก้าน แต่ละก้านยาว 0.3–0.5 มิลลิเมตร แต่ละก้านมียอดเกสรเพศเมียแยกเป็น 2 ก้าน แต่ละก้านยาว 1.5–2 มิลลิเมตร ผลเป็นผลกลมสีน้ำตาล เส้นผ่านศูนย์กลางยาว 1.5–2.5 มิลลิเมตร มีกลีบเลี้ยงหุ้มทั้งผล เมล็ดสีดำมี 2 เมล็ด แต่ละเมล็ดรูปไต ยาว 1–1.5 มิลลิเมตร
เคมี
ทั้งต้นใบต่อก้านมีรสขม เป็นยาบำรุง ช่วยเจริญอาหาร แก้ไข้ ใบนำมามวนเป็นบุหรี่ สูบแก้โรคหืดและหลอดลมอักเสบ
มีการใช้พืชนี้ในการแพทย์ดั้งเดิมของเอเชียตะวันออกโดยอ้างว่ารักษาอาการทางจิตประสาทและมีคุณสมบัตินูโทรปิกส์ แม้ว่าข้ออ้างนั้นไม่ได้รับการยืนยันจากแพทย์ก็ตาม
สารประกอบทางเคมีที่แยกจาก E. alsinoides ได้แก่ scopoletin, umbelliferone, scopolin และ 2-methyl-1,2,3,4-butanetetrol
มัน (บริษัท)
ในปีค.ศ. 1893 เมื่อรูด็อล์ฟ ดีเซิล ได้ตีพิมพ์ทฤษฎีเครื่องยนต์ความร้อนแบบใหม่ที่จะมาแทนเครื่องจักรไอน้ำ ทฤษฎีของเขาได้รับความสนใจจากผู้บริหารของ MAN ในขณะนั้น บริษัทได้ว่าจ้างนายดีเซิลเพื่อพัฒนาเครื่องยนต์แบบใหม่นี้จนสำเร็จในปีค.ศ. 1897 ถือเป็นเครื่องยนต์ดีเซลแบบแรกของโลก
ยุคสารสนเทศ
ยุคสารสนเทศ หรือยุคคอมพิวเตอร์ ยุคดิจิทัล หรือยุคสื่อใหม่ เป็นยุคสมัยในประวัติศาตร์มนุษย์ซึ่งมีลักษณะเปลี่ยนจากอุตสาหกรรมเดิมตั้งแต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมนำมาซึ่งการปรับให้เป็นอุตสาหกรรม มาเป็นเศรษฐกิจที่อิงเทคโนโลยีสารสนเทศ การเริ่มต้นของยุคสารสนเทศสัมพันธ์กับการปฏิวัติดิจิทัล บทนิยามของดิจิทัลหรือสารสนเทศยังเปลี่ยนแปลงตามเวลาเมื่อเทคโนโลยี สิ่งประดิษฐ์ผู้ใช้ วิธีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์และสิ่งประดิษฐ์อื่นเข้าสู่เขตการวิจัย การพัฒนาและการออกวางจำหน่ายตลาด
ระหว่างยุคสารสนเทศ มีปรากฏการณ์ที่อุตสาหกรรมดิจิทัลสร้างสังคมที่อาศัยความรู้แวดล้อมด้วยเศรษฐกิจโลกไฮเทคที่มีอิทธิพลต่อวิธีที่การผลิตและภาคบริการดำเนินการในวิธีที่มีประสิทธิภาพและสะดวก ในสังคมะาณิชย์ อุตสาหกรรมสารสนเทศสามารถทำให้ปัจเจกสำรวจความต้องการส่วนบุคคลได้ ฉะนั้นจึงทำให้กระบวนวิธีตัดสินใจสำหรับทำธุรกิจง่ายขึ้นและลดค่าใช้จ่ายสำหรับทั้งผู้ผลิตและผู้ซื้อ ผู้เข้าร่วมเศรษฐกิจนี้ยอมรับอย่างล้นหลามตลอดกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดเพื่อความมุ่งหมายทางประสิทธิพลัง แล้วมีการส่งเสริมฌแพาะถิ่นซึ่งสิ่งสูงใจทางเศรษฐกิจใหม่ เช่น เศรษฐกิจความรู้
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก (Maria Adelheid Theresia Hilda Antonia Wilhelmina vu Lëtzebuerg, Marie Adélaïde Thérèse Hilda Antonie Wilhelmine, พระนามเต็ม: มารี อเดเฮด เทเรซ ฮิลดา วิลเฮลมิเน ฟอน นัสเซา-ไวล์บวร์ก; 14 มิถุนายน พ.ศ. 2437 – 24 มกราคม พ.ศ. 2467) ทรงเป็นแกรนด์ดัสเชสลักเซมเบิร์กพระองค์แรกระหว่าง ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2455 ถึง 2462 และเป็นเจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์กสตรีพระองค์แรกนับแต่จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และทรงเป็นเจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์กพระองค์แรกที่ประสูติในดินแดนนับแต่เคานต์จอห์นพระเนตรบอด (พ.ศ. 1839)
แกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก พระราชบิดา ทรงถือว่าพระนางเป็นทายาทใน พ.ศ. 2450 เพื่อป้องกันวิกฤตการสืบราชบัลลังก์เนื่องจากทรงไม่มีพระราชโอรส แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงครองรัฐเป็นเวลาไม่ถึง 7 ปีผ่านสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และด้วยทรงถูกมองว่าสนับสนุนการยึดครองของเยอรมนีจึงทำให้พระนางไม่เป็นที่นิยมทั้งในลักเซมเบิร์กและในประเทศเพื่อนบ้านฝรั่งเศสและเบลเยียม ใน พ.ศ. 2462 พระนางสละราชสมบัติแก่พระขนิษฐา เจ้าหญิงชาร์ล็อต ตามคำแนะนำของรัฐสภา
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงมารี-อาเดลาอีด ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2437 ณ ปราสาทเบิร์ก เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในแกรนด์ดยุกวิลเลมที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์กกับเจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งโปรตุเกส พระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระมารดาของเจ้าหญิงคือ พระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงอาเดลาอีดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
"เพื่อพิจารณาดู ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย ในช่วงเวลาที่มีความสุขสำหรับอนาคตของประเทศ ข้อเท็จจริงที่ว่าแกรนด์ดัชเชสทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของเราที่ประสูติในแผ่นดินอาณาจักรแกรนด์ดุ๊ก เป็นพระองค์แรกที่เจริญพระชันษาที่นี่ และผู้ซึ่ง ตั้งแต่ต้นของพระชนม์ชีพทรงหายพระทัยเอาอากาศของดินแดนพื้นเมืองของเราและทรงศึกษาความคิด แรงบันดาลใจและประเพณีของประชาชนที่พระองค์ทรงมีหน้าที่ปกครองนี้"
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดมีพระราชดำรัสในพระราชพิธีนี้ของพระนางเอง ดังนี้ "เป็นความปรารถนาของข้าพเจ้าที่จะตัดสินตามข้อกำหนดความยุติธรรมและความเสมอภาคที่เป็นดลใจทุกการกระทำของข้าพเจ้า กฎหมายและประโยชน์ส่วนรวมจะชี้นำข้าพเจ้า การตัดสินอย่างยุติธรรมใช่เพียงความยุติธรรมที่เท่าเทียมสำหรับทุกคน แต่ความยุติธรรมคุ้มครองสำหรับคนยากจนและคนอ่อนแอด้วย ความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจระหว่างบุคคลที่เพิ่มขึ้นเป็นความวิตกกังวลใหญ่ที่สุดในสมัยของเรา คงามสงบในสังคม ไม่ว่าจะเป็นการปรารถนาที่รุนแรงเพียงใด ยังเป็นอุดมคติยากจะไขว่ขว้าตราบจนวันนี้ การทำงานบนความปรองดองและความสมานฉันท์ไม่จำเป็นเลยหรือ"
ครองราชย์
แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงสนพระทัยในการเมืองอย่างมากและทรงมีบทบาทในรัฐบาลและชีวิตการเมืองของราชรัฐ พระนางทรงเป็นคาทอลิกเคร่ง โดยมีความศรัทธาทางศาสนาอย่างแรงกล้าและมุมมองทางการเมือง ในวันเสด็จขึ้นครองราชย์ วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 แกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดมีพระปฐมบรมราชโองการว่า "...ข้าพเจ้าจะประพฤติตนให้ควรค่าแก่การไว้วางใจด้วยหลักคุณธรรมของโบราณราชวงศ์ของเราทั้งปวง ข้าพเจ้าจักยืนหยัด! (Je maintiendrai)"
วันเดียวกัน พระนางทรงปฏิเสธลงพระปรมาภิไธยในกฎหมายลดบทบาทของพระคาทอลิกในระบบการศึกษา
รัฐบาลพอล ไอส์เซน
แกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดไม่ทรงได้รับการเรียนรู้ด้านการเมืองการปกครองจากพระราชบิดา ในความเป็นจริงตามพระปฐมบรมราชโองการของพระนางซึ่งทรงกล่าวโดยนัย โดยในขณะนั้นพระนางจำต้องพึ่งพาคำแนะนำเกี่ยวกับประสบการณ์การเมืองจากรัฐบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำปรึกษาจากนายกรัฐมนตรี พอล ไอส์เชน ผู้มีอิทธิพลทางการเมืองสูงในรัชกาลพระอัยกาและพระราชบิดา และนายกรัฐมนตรีไอส์เซนก็มีอิทธิพลมากขึ้นในช่วงที่แกรนด์ดยุควิลเล็มที่ 4 พระราชบิดาทรงพระประชวร และช่วงที่แกรนด์ดัสเชสมารี แอนน์ พระราชมารดา สำเร็จราชการแผ่นดิน แนวคิดไอส์เซนมักถูกต่อต้านโดยแกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีด
การอุบัติอย่างรุนแรงและทันทีทีนใดของสงครามโลกครั้งที่หนึ่งใน พ.ศ. 2457 จักรวรรดิเยอรมันทำลายความเป็นกลางของลักเซมเบิร์กและบุกครองลักเซมเบิร์กในวันที่ 2 สิงหาคม แม้แกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดและรัฐบาลประท้วงรัฐบาลเยอรมนีอย่างเป็นทางการ แต่ก็ไม่อาจขับไล่กองทัพออกจากประเทศได้ พระนางจึงตัดสินพระทัยไม่ต่อต้านผู้รุกราน แต่ทรงพยายามดำรงสถานะความเป็นกลางของลักเซมเบิร์กตลอดสงคราม ความแตกแยกระหว่างแกรนด์ดัสเชสกับนายกรัฐมนตรีไอส์เซนได้ตึงเครียดขึ้นเมื่อมีการเสนอลดบทบาทของศาสนาในระบบการศึกษา ซึ่งแกรนด์ดัสเชสทรงคัดค้านความปรารถนาของนายกรัฐมนตรี ทรงปฏิเสธที่จะลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติ เชื่อว่าพระนางตรัสถึงนายกรัฐมนตรีว่า "ข้าพเจ้าจะไม่ยอมให้มรดกอันล้ำค่ายิ่ง [โรมันคาทอลิก] นี้ถูกขโมยไปขณะที่ข้าพเจ้ายังรักษากุญแจนี้อยู่"
ซึ่งแกรนด์ดัสเชสทรงปฏิเสธที่จะเคลื่อนไหวและมีพระราชปฏิสันถารให้นายกรัฐมนตรีไอส์เซนลาออกจากตำแหน่งถ้าเขาไม่เห็นด้วยตามพระราชเสาวนีย์ เรื่องนี้เป็นแรงกดดันให้นายกรัฐมนตรไอส์เซนเตรียมการลาออกจากตำแหน่งด้วยความเสียใจ แต่ก็ล้มเลิก ก่อนที่เขาเกิดหัวใจวายซึ่งเป็นเหตุให้เขาถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2458 การอสัญกรรมของเขาทำให้ระบบการเมืองของลักเซมเบิร์กสั่นคลอน เมื่อสงครามได้เริ่มต้นขึ้นขณะนั้นไอส์เซนมีอายุ 73 ปี ดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งลักเซมเบิร์กว่า 27 ปี ทำให้เป็นรัฐบาลหนึ่งเดียวที่ชาวลักเซมเบิร์กรู้จักกันมาก โดยตลอดปีแรกของการยึดครองโดยทหารเยอรมัน ทำให้เขากลายเป็นศูนย์รวมของชาวลักเซมเบิร์ก และเขาก็ได้รับความสำคัญจากการที่เป็นผู้รักษาสถานะของแกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีด ในช่วงที่เกิดวิกฤต ไอส์เซนได้รับความไว้วางใจจากรัฐสภาลักเซมเบิร์กและเขาจัดการโดยยึดรัฐบาลหลักร่วมกับฝ่ายการเมืองใหญ่ ๆ โดยปรากฏความเป็นเอกภาพหนึ่งเดียวไว้
รัฐบาลมัทธีอัส มองเกนาสท์
หลังไอส์เซนถึงแก่อสัญกรรม แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดมีพระบรมราชโองการให้มัทธีอัส มองเกนาสท์ ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังตั้งแต่ พ.ศ. 2425 มาเป็นนายกรัฐมนตรีจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อย สถานะพิเศษของมองเกนาสท์คือ "รัฐบาลเฉพาะกาล" นายกรัฐมนตรีเป็นตำแหน่งอย่างเป็นทางการของเขา แต่เขาไม่ได้มีสถานะเป็นหัวหน้ารัฐบาล ไม่เหมือนอย่างที่นายกรัฐมนตรีคนอื่น ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2400 เป็น แต่อย่างน้อยเขาก็ได้ดำรงตำแหน่ง "ประธานคณะรัฐมนตรี"
คณะบริหารของมองเกนาสท์นั้นไม่ยืนยาวและเป็นวัตถุประสงค์หลักของแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดเมื่อทรงแต่งตั้งมองเตนาสท์ที่มีประสบการณ์เพื่อความมั่นคง ทว่าไม่มีใครคาดว่ารัฐบาลจะสิ้นสุดลงเร็วเช่นนี้ ในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มองเกนาสท์ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าดำรงตำแหน่งอธิการบดีวิทยาลัยครูลักเซมเบิร์ก การสรรหาผู้ดำรงตำแหน่งครั้งนี้ไม่ได้รับการอนุมัติจากราชรัฐและแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงปฏิเสธเขา มองเกนาสท์ยังคงยืนกรานว่าการศึกษาเป็นงานอดิเรกของเขาและเขาคิดสรุปเอาเองว่าแกรนด์ดัสเชสจะทรงตอบรับข้อเสนอของรัฐมนตรีในฐานะที่เขามีประสบการณ์ด้านนี้ เขาคิดผิด แกรนด์ดัสเชสมีพระทัยมุ่งมั่นและไม่ทรงพอพระทัยนายกรัฐมนตรีเสียงข้างน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งบางสิ่งล้ำสมัยเกินไปกว่าพระราชประสงค์ของพระนาง ในวันถัดมามองเกนาสท์ถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง หลังจากเป็นนายกรัฐมนตรีได้เพียง 25 วัน
รัฐบาลฮูเบิร์ต ลูทช์
หลังทรงต่อสู้กับรัฐบาลมัทธีอัส มองเกนาสท์ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงตัดสินพระทัยมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งคณะรัฐบาลอนุรักษนิยมทั้งหมดซึ่งมีฮูเบิร์ต ลูทช์เป็นผู้นำ รัฐสภาถูกต่อต้านอย่างแน่นอน พรรคฝ่ายขวาได้ที่นั่งในสภาเพียง 20 ที่นั่งจากทั้งหมด 52 ที่นั่ง แต่อีกฝ่ายได้คะแนนเสียงที่เหนือกว่า แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงยุติเหตุการณ์อันชะงักงันครั้งนี้โดยทรงใช้พระราชอำนาจยุบสภาผู้แทนราษฎรและทรงมอบอำนาจแก่ฝ่ายอนุรักษนิยม ครั้งนี้เป็นการกระทำที่รุนแรงแก่ฝ่ายซ้าย ซึ่งถือว่าครองเสียงข้างมากในรัฐสภาแต่เพียงผู้เดียวในการใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญเพื่อสร้างความไว้วางใจแก่รัฐบาล เหตุการณ์ครั้งนี้ได้ถูกขนานนามว่า "รัฐประหารอำนาจของฝ่ายซ้ายโดยแกรนด์ดัสเชส" อย่างไรก็ตาม วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ลักเซมเบิร์กได้มีการสำรวจความคิดเห็น แม้ว่าที่นั่งของพรรคฝ่ายขวาจะเพิ่มขึ้นเป็น 25 ที่นั่ง แต่ยังแพ้คะแนนนิยมอีกฝ่าย ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2459 รัฐสภามีการอภิปรายไม่ไว้วางใจและนายกรัฐมนตรีลูทช์ถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง
รัฐบาลสหภาพแห่งชาติ
ในช่วงความยุ่งยากของประเทศนี้ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดทรงอุทิศพระองค์ในพระราชกรณียกิจด้านกาชาดในลักเซมเบิร์กและทรงดำเนินพระราชกรณียกิจด้านการพยาบาลแก่ทหารที่ออกรบในแนวหน้า แต่ทางด้านการเมือง ทรงมีความสนพระทัยตลอดสงครามอย่างไม่ลดน้อยลง
ชาวลักเซมเบิร์กจำนวนมากโดยเฉพาะคนงานเหมือง แสดงออกถึงความชิงชังรัฐบาลที่ไม่ผ่านการเลือกโดยกล่องลงคะแนนเพียงอย่างเดียว การแสดงอารมณ์ที่เป็นไปในทางการดื้อแพ่งหรือแย่กว่านั้น นายพล ฟอน เทสมาร์ได้คุกคามแต่ละคนที่มีทีท่าก่อความรุนแรง (ซึ่งนัดหยุดงานประท้วง) ด้วยโทษประหารสถานเดียว อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 คนงานพยายามใช้อาวุธมากที่สุดโดยฝ่าฝืนคำขาดของนายพลฟอน เทสมาร์
นายพลฟอน เทสมาร์ได้ปราบปรามอย่างรุนแรง แต่เขาไม่ต้องการประหารชีวิตดังที่เขาขู่ไว้ เพียงเวลา 9 วัน การชุมนุมประท้วงถูกปราบปรามหมดสิ้นและแกนนำผู้ชุมนุมถูกจับกุม การที่เยอรมนีปฏิเสธเคารพรัฐบาลลักเซมเบิร์กอย่างต่อเนื่องเป็นการทำลายเกียรติที่ซึ่งผู้ชุมนุมถูกปราบปรามโดยกองทัพเยอรมันแทนที่จะเป็นกองทหารลักเซมเบิร์ก (Gendarmerie) ซึ่งเป็นเรื่องที่มากเกินกำลังสำหรับนายกรัฐมนตรีทอร์น ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2460 รัฐบาลทอร์นได้กราบบังคมทูลลาออกต่อแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด
รัฐบาลเลออน คลัฟแมนน์
แม้ว่าประสบการณ์การจัดตั้งรัฐบาลร่วมจะล้มเหลวและจำเป็นต้องสร้างเอกภาพทางการเมือง โดยรัฐบาลสหภาพแห่งชาติได้ถูกยุบ เลออน คลัฟแมนน์ได้สร้างพันธมิตรระหว่างพรรคของเขากับพรรคสันนิบาตเสรีนิยมของเลออน มอติแยร์ โดยหาทางให้ชีวิตทางด้านการเมืองยืนยาว เป้าหมายหลักคือการแก้ไขปัญหาที่มีมาอย่างยาวนานของฝ่ายซ้ายโดยการแก้ไขรัฐธรรมนูญ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2460 รัฐสภาเปิดการอภิปรายครั้งใหญ่เพื่อแก้ไขรัฐธรรมนูญ ท้ายที่สุด มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญห้ามรัฐบาลทำสนธิสัญญาลับ เพิ่มรายได้ของผู้แทน (จนถึงเดี๋ยวนี้เป็น 5 ฟังก์ต่อวัน) การให้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป และการเปลี่ยนคะแนนเสียงข้างมากปรกติมาเป็นการเลือกตั้งระบบสัดส่วน
ขณะที่กฎหมายข้างต้นทั้งหมดได้รับความนิยมในวงกว้าง ข้ามทางแยกทางการเมืองมากที่สุดเหมือนไม่จริงของการเสนอแก้ไขกฎหมายมาตรา 32 มาตราดังกล่าวไม่มีการแก้ไขช่วงปรับปรุงใหม่ของ พ.ศ. 2411 และข้อความในมาตรายังคงไม่เปลี่ยนแปลงนับแต่รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2391 ที่ระบุไว้ชัดเจนว่า อำนาจอธิปไตยทั้งปวงเป็นของแกรนด์ดัสเชส สำหรับบางครั้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีความไม่พอใจในความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างแกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดกับเชื้อพระวงศ์เยอรมัน อำนาจอธิปไตยของชาติที่ขึ้นอยู่กับแกรนด์ดัสเชสอันเป็นสิ่งที่ไม่อาจยอมรับได้ รัฐสภาได้ลงคะแนนเสียงทบทวนประมวลกฎหมายมาตรา 23 แต่คลัฟแมนน์กลับปฏิเสธไม่กระทำตาม ซึ่งเห็นว่าการเปลี่ยนให้พิจารณาทบทวนที่มาของอำนาจอธิปไตยแห่งชาติแฝงด้วยแนวคิดสาธารณรัฐนิยม
ในฤดูร้อน พ.ศ. 2461 มีการแสดงถึงการล่มสลายของอนาคตของรัฐบาลอย่างน่าทึ่ง ในวันที่ 8 กรกฎาคม เขตคลอเซนกลางกรุงลักเซมเบิร์กได้ถูกกองทัพอากาศอังกฤษทิ้งระเบิด ทำให้พลเรือนเสียชีวิต 10 คน แม้ว่าเหตุการณ์นี้จะไม่ได้ทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นที่รักใคร่ในสายตาชาวลักเซมเบิร์ก แต่แกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดทรงใกล้ชิดกับชาวเยอรมันด้วยความเต็มพระทัย จึงทำให้ไม่ทรงเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่พสกนิกรของพระนาง ในวันที่ 16 สิงหาคม นายกรัฐมนตรีเยอรมนี จอร์จ ฟอน เฮิร์ทลิง เดินทางเยือนลักเซมเบิร์ก แม้เฮิร์ทลิงจะเดินทางมาเพื่อเข้าเฝ้าแกรนด์ดัสเชส แต่คลัฟแมนน์ได้เข้าพบเขาด้วย ในสายตาประชาชนลักเซมเบิร์ก ความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศนั้นดูจริงใจอย่างกำกวม และเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ทำให้ความน่าเชื่อถือในตัวนายกรัฐมนตรีคลัฟแมนน์หมดลง ทั้งรวมทั้งข่าวในวันที่ 26 สิงหาคม ซึ่งเป็นข่าวหมั้นระหว่างเจ้าหญิงแอนโทเนียแห่งลักเซมเบิร์ก พระขนิษฐาในแกรนด์ดัสเชส กับเจ้าชายรุพเพิร์ต มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย ผู้ทรงเป็นจอมพลแห่งกองทัพเยอรมัน แรงกดดันได้ส่งผลต่อนายกรัฐมนตรีคลัฟแมนน์ ด้วยพรรคของเขายังมั่นคงแต่ชื่อเสียงส่วนตัวของเขากลับหมดสิ้น เขาถูกทิ้งอย่างไม่มีทางเลือก นำมาสู่การกราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งต่อแกรนด์ดัสเชสในวันที่ 28 กันยายน โดยนายกรัฐมนตรีคนต่อมาคือ อีมิล รอยเตอร์ นักการเมืองฝ่ายอนุรักษนิยมอีกคนหนึ่ง
การสงบศึก
ในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2461 สถานะของเยอรมนีในสงครามกลับต้านทานไม่ได้ การรุกฤดูใบไม้ผลิครั้งใหญ่ได้เป็นหายนะที่ไม่ลดน้อยลงไป ในขณะที่การโต้กลับของฝ่ายไตรภาคีพันธมิตร การรุกร้อยวันสามารถผลักดันให้ทหารเยอรมันกลับสู่แนวชายแดนของตนเอง ในวันที่ 6 พฤศจิกายน นายพลฟอน เทสมาร์ได้ประกาศถอนกองทัพทั้งหมดออกจากลักเซมเบิร์ก 5 วันหลังจากคำประกาศของฟอน เทสมาร์ เยอรมนีได้ลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกที่จะนำมาสู่การสิ้นสุดสงครามที่เป็นระยะเวลา 4 ปี ข้อตกลงของการสงบศึกรวมถึงการถอนทหารเยอรมันออกจากลักเซมเบิร์ก กับประเทศอื่นที่ถูกยึดครอง
ฝ่ายพันธมิตรเห็นด้วยกับการที่เยอรมนีถอนทหารออกจากลักเซมเบิร์กซึ่งจะได้รับการสังเกตการณ์จากสหรัฐอเมริกา และสหรัฐอเมริกาได้รับเกียรติในการปลดปล่อยประเทศที่ถูกยึดครอง ในวันที่ 18 พฤศจิกายน นายพลจอห์น เจ. เพรสชิงได้ประกาศต่อประชาชนในลักเซมเบิร์กในการเริ่มต้นก่อตั้งกองทัพที่สามของสหรัฐอเมริกาที่จะเคลื่อนผ่านลักเซมเบิร์กโดยยึดครองไรน์แลนด์ของเยอรมนี แต่อเมริกาจะมาในฐานะพันธมิตรและผู้ปลดปล่อยว่า:
"หลังจากสี่ปีแห่งความรุนแรงในดินแดน ราชรัฐลักเซมเบิร์กโชคดีที่ได้รับการปลดปล่อย...ทหารอเมริกันเข้ามาในราชรัฐด้วยฐานะของมิตรและจะประพฤติปฏิบัติตามกฎหมายระหว่างประเทศอย่างเข้มงวด การประพฤติตัวครั้งนี้ของพวกเขาที่ซึ่งจะไม่ขยายไปมากกว่านี้เมื่อเป็นสิ่งจำเป็นที่แท้จริง จะไม่เป็นภาระสำหรับคุณ การดำเนินงานของรัฐบาลและสถาบันจะไม่ถูกขัดขวาง ชีวิตและการดำรงชีวิตของคุณจะไม่ถูกรบกวน ตัวคุณและทรัพย์สินจักได้รับการเคารพ"
การก่อกบฏ วิกฤตสถาบันพระมหากษัตริย์และการสละราชบัลลังก์
แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะพึงพอใจกับการแก้ไขปัญหาครั้งนี้ ในขณะนั้นรัฐบาลลักเซมเบิร์กต้องประสบปัญหาการก่อความไม่สงบของกลุ่มคอมมิวนิสต์ หลังจากการถอนทัพของเยอรมนี นักปฏิวัติได้ทำการจัดตั้งอิทธิพลของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียในสภาคณะกรรมกรเหนือลักเซมเบิร์ก ในวันที่ 10 พฤศจิกายน หนึ่งวันหลังจากคาร์ล ไลป์เน็คท์และโรซา ลุกเซมบวร์กได้ประกาศรัฐสังคมนิยมในเยอรมนี กลุ่มคอมมิวนิสต์ในลักเซมเบิร์ก (เมือง)ประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐซึ่งต่อจากนั้นเพียงไม่กี่ชั่วโมง การก่อกบฏอื่นๆได้เกิดขึ้นที่อิสช์-ซูร์-อัลแซตในชั่วโมงแรกๆของวันที่ 11 พฤศจิกายน แต่ก็ล้มเหลว นักสังคมนิยมได้ทำการโจมตีพฤติกรรมของแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีด ผู้ซึ่งทรงเข้าแทรกแซงและขัดขวางอดีตนายกรัฐมนตรีไอส์เซนอยู่เสมอ ในวันที่ 12 พฤศจิกายน นักการเมืองสายสังคมนิยมและเสรีนิยมได้พบสาเหตุของปัญหาเก่าที่เรื้อรังมานาน พวกเขาได้กราบบังคมทูลขอให้แกรนด์ดัสเชสทรงสละราชสมบัติ ญัตติรัฐสภาลักเซมเบิร์กในเรื่องการยกเลิกราชาธิปไตยในลักเซมเบิร์กได้พ่ายแพ้ด้วยคะแนนเสียง 21 ต่อ 19 เสียง(งดออกเสียง 3 เสียง) แต่ทางรัฐสภาได้ทำการให้รัฐบาลจัดทำการออกเสียงประชามติในประเด็นนี้
ถึงแม้ว่ากลุ่มฝ่ายซ้ายที่พยายามทำการก่อตั้งสาธารณรัฐลักเซมเบิร์กจะล้มเหลว สาเหตุหลักมาจากความไม่พอใจในการจัดการปัญหา และตราบเท่าที่พระนางมารี-อาเดลาอีดยังทรงดำรงเป็นแกรนด์ดัสเชส ฝ่ายเสรีนิยมจึงเป็นพัมธมิตรกับฝ่ายสังคมนิยมในการต่อต้านพระนาง รัฐบาลฝรั่งเศสปฏิเสธที่จะทำงานร่วมกับรัฐบาลที่นำโดยผู้ร่วมมือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฝรั่งเศส สเตเฟน ปิชองได้เรียกผู้ร่วมมือในฐานะ"ผู้ทำการประนีประนอมกับศัตรูของฝรั่งเศสขั้นร้ายแรง" จากการที่พระนางทรงเป็นผู้"นิยมเยอรมัน" รัฐบาลฝรั่งเศสโดยปิชอง รัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศได้ประกาศในเดือนธันวาคม ปีพ.ศ. 2461 ถึงตัวแทนจากคณะรัฐบาลของแกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีดว่า
"รัฐบาลฝรั่งเศสเราไม่ประสงค์พิจารณาที่จะเจรจาต่อรองกับรัฐบาลขององค์แกรนด์ดัสเชสแห่งลักเซมเบิร์ก ผู้ซึ่งเราได้พิจารณาแล้วว่าแกรนด์ดัสเชสทรงเป็นผู้ร่วมมือในฐานะ"ผู้ทำการประนีประนอมกับศัตรูของฝรั่งเศสขั้นร้ายแรง""
ถึงแม้ว่าแกรนด์ดัสเชสจะไม่ทรงกระทำสิ่งต่างๆที่ไม่เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม กระแสความไม่จงรักภักดีได้สร้างการต่อต้านมากเกินไปสำหรับแกรนด์ดัสเชสมารี-อาเดลาอีด เสียงของรัฐสภาได้เรียกร้องให้พระนางสละราชบัลลังก์ขณะมีพระชนมายุ 25 พรรษา ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2462 แก่พระขนิษฐา เจ้าหญิงชาร์ล็อต เบลเยียมซึ่งต้องการที่จะผนวกลักเซมเบิร์กในฐานะรัฐร่วมประมุขต้องยอมรับแกรนด์ดัสเชสชาร์ล็อตในฐานะพระประมุขของลักเซมเบิร์กอย่างเลี่ยงไม่ได้ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พระราชวงศ์ยังทรงดำรงอย่างแทบจะไม่มีความหมายจนกระทั่งเดือนกันยายน พ.ศ. 2462 เมื่อการลงคะแนนเสียงประชามติซึ่งกำหนดอนาคตของราชรัฐผลคือคะแนนเสียงจากประชาชนถึง 77.8% ต้องการให้มีสถาบันพระมหากษัตริย์ภายใต้ราชวงศ์นัสเซา-ไวล์บูร์กต่อไป
ตารางผลการลงประชามติในด้านประมุขแห่งชาติปีพ.ศ. 2462
หลังสละราชบัลลังก์และสิ้นพระชนม์
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
อ้างอิง
18941924
DMC
ดีเอ็มซี (DMC) อาจหมายถึง
544 ปีก่อนคริสตกาล
0 ปี ก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 544
สะพานเป่ย์ผานเจียง
สะพานเป่ย์ผานเจียง (北盘江大桥) เป็นสะพานขึงแห่งหนึ่งในประเทศจีน เปิดใช้ในปลายปี ค.ศ. 2016 สะพานเป่ย์ผานเจียงเป็นสะพานข้ามระหว่างช่องเขาข้ามแม่น้ำหนี่จู หรือแม่น้ำเป่ย์ผาน ได้ชื่อว่าเป็นสะพานขึงที่มีความสูงที่สุดในโลก ด้วยความสูง 565 เมตร
สะพานเป่ย์ผานเจียง มีความยาว 1.328 กิโลเมตร มีช่องทางการจราจรแบ่งออกเป็น 4 ช่อง ตัวสะพานมีสายเคเบิลขึงโยงกับหอคอย 2 หอ ทำหน้าที่พยุงสะพาน โดยมีค่าความเบี่ยงเบน 5 มิลลิเมตร เชื่อมระหว่างเมืองเซวียนเวย์ ในจังหวัดฉวี่จิ้ง มณฑลยูนนาน กับอำเภอฉุ่ยเฉิง ในมณฑลกุ้ยโจว ทางตะวันตกเฉียงตอนใต้ของจีน ช่วยในการย่นระยะเวลาการเดินทางได้ถึง 4 ชั่วโมง
สร้างเสร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการในปลายปีเดียวกัน โดยใช้เวลาก่อสร้างนาน 3 ปี  ใช้งบประมาณ 150 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 5,244 ล้านบาท)
ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย
ตราแผ่นดินของลิทัวเนีย เริ่มใช้เมื่อพ.ศ. 2534 มีส่วนประกอบคือ
ฟอร์ชูน
ฟอร์ชูน (Fortune) เป็นนิตยสารธุรกิจจัดพิมพ์โดยไทม์ ก่อตั้งโดยเฮนรี ลูซ (Henry Luce) ในปีค.ศ. 1930 ปัจจุบันมีเว็บไซต์อยู่ที่ CNNMoney.com
ฟอร์ชูนมีคู่แข่งหลักคือนิตยสารฟอบส์ และบิซิเนสวีก ฟอร์ชูนยังเป็นที่รู้จักที่มีการจัดทำรายชื่อบริษัทประจำปี ได้แก่
ออกซานา โวเยโวดีนา
ออกซานา อันเดรเยฟนา โวเยโวดีนา (Оксана Андре́евна Воеводина; เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) หรือ รีฮานา เปตรา (Rihana Petra) เป็นอดีตบาทบริจาริกาในสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน มีชื่อเสียงจากการเป็นนางแบบ และชนะเลิศในการประกวดมิสมอสโก 2015
ประวัติ
โวเยโวดีนาเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 ณ เมืองอัสตราฮัน แคว้นอัสตราฮัน ประเทศรัสเซีย แต่เติบโตและเข้ารับการศึกษาที่เมืองตากันร็อก แคว้นรอสตอฟ บิดาชื่ออันเดรย์ อีวาโนวิช โกร์บาเตนโก เป็นนักศัลยแพทย์ออร์โทพีดิกส์ชาวรอสตอฟ-นา-โดนู เขาเปิดคลินิกส่วนตัวที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู และตากันร็อก ส่วนมารดาชื่อลุดมีลา โวเยโวดีนา เป็นนักเปียโนคอนเสิร์ตในโรงละครบอลชอย
โวเยโวดีนาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเศรษฐศาสตร์ และปริญญาโทสาขาการจัดการ จากมหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์รัสเซีย เปลฮาโนวา เธอเคยเข้าประกวดมิสมอสโก 2015 ได้รางวัลชนะเลิศประจำปีนั้น
ชีวิตส่วนตัว
โวเยโวดีนาเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมมลายูกับสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน ผู้ดำรงพระอิสริยยศเป็นกษัตริย์มาเลเซียพระองค์ที่ 14 เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2018 และจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสตามธรรมเนียมรัสเซีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ซึ่งโวเยโวดีนาเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามตั้งแต่เดือนเมษายนปีนั้น รวมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น รีฮานา เปตรา ตามพระปรมาภิไธยเดิมของสามี ข่าวเรื่องการอภิเษกสมรสถูกกล่าวถึงกันอย่างกว้างขวางในสื่อสังคมออนไลน์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แต่สำนักพระราชวังกลันตันกลับไม่มีแถลงการณ์เพื่อออกมายอมรับหรือปฏิเสธอย่างเป็นทางการ
สื่อมวลชนออกมารายงานว่าโวเยโวดีนาให้กำเนิดบุตร นามว่า เติงกู อิสมาอิล เลอน เปตรา บิน เติงกู มูฮัมมัดลีมา ฟาริซ เปตรา (Tengku Ismail Leon Petra bin Tengku Muhammad V Faris Petra) เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 ที่กรุงมอสโก ครั้นวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 หรือราวหนึ่งเดือนหลังให้กำเนิดพระโอรส สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 ทรงหย่ากับโวเยโวดีนาที่ประเทศสิงคโปร์ ด้วยการกล่าวเฏาะลากสามครั้ง (talak tiga) อันเป็นการหย่ารูปแบบหนึ่งในศาสนาอิสลาม
หลังการหย่า โวเยโวดีนาได้ออกมาให้สัมภาษณ์กับคเซนยา ซอบชัก (Ксения Собчак) นักข่าวและนักการเมืองหญิงชาวรัสเซีย ว่า บาทบริจาริกาอีกนางหนึ่งของสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 คือ ยานา ยาคุบโควา (Yana Jakoubka) ซึ่งเป็นชาวเช็กเกีย พยายามหาทางติดต่อเธอกับพ่อ รวมทั้งเคยกล่าววาจาข่มขู่ลูกชายของเธอเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เรื่องนี้ถูกสื่อของสหราชอาณาจักรและรัสเซียพูดถึงกันอย่างกว้างขวาง
ซันตาเรปาราตา ฟลอเรนซ์
วัดซานตาเรพาราตา (Santa Reparata) เป็นคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกที่เดิมมีฐานะเป็นมหาวิหาร ที่ตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นวัดที่อุทิศให้แก่นักบุญเรพาราตา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซนต์ลูเซีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซนต์ลูเชียทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเซนต์ลูเชียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
ดิสคัฟเวอรีเทอร์โบ
Discovery Turbo เป็นช่องโทรทัศน์ของ Discovery Networks Europe โดยช่องนี้จะเน้นหนักไปที่รายการเกี่ยวกับยานพาหนะต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งรายการเกี่ยวกับการสร้างหรือการดัดแปลง รถยนต์ และรถจักรยานยนต์ นอกจากนี้ยังมีรายการเกี่ยวกับเรือและเครื่องบินอีกด้วย
ในทวีปเอเชียรวมทั้งประเทศไทย ช่องนี้จะเข้าแทนที่ช่อง Discovery Real Time และในบางประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร ช่องนี้จะเข้าไปแทนที่ช่อง Discovery Wings และ Discovery Kids
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2010
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2010 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 88 ของเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างทีมผู้ชนะ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2009–10 เชลซี และทีมรองชนะเลิศ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2009–10 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ครั้งนี้ถูกจัดขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ณ สนามกีฬาเวมบลีย์ ในกรุงลอนดอน
แมนฯ ยูไนเต็ด รองแชมป์ เอฟเอคัพ ได้เข้าร่วมการแข่งขันในปีนี้เนื่องจาก เชลซี คว้าแชมป์ทั้งพรีเมียร์ลีกและเอฟเอคัพ โดยเชลซีเป็นแชมป์ในรายการนี้ในปีก่อนหน้านี้ แต่การแข่งขันในปีนี้เป็นฝ่ายของแมนฯ ยูไนเต็ดที่สามารถเอาชนะไปได้ 3–1 ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 19 ของทีม
ปรมหังสะ โยคานันทะ
ปรมหังสะ โยคานันทะ (परमहंसः योगानन्दः) เป็นคุรุโยคีชาวอินเดีย ผู้สืบทอดกริยาโยคะจากสวามียุกเตศวร คิริ และได้รับมอบหมายจากคุรุให้เผยแพร่วิชานั้นสู่โลกตะวันตก เพื่อแสดงเอกภาพระหว่างศาสนาตะวันออกและตะวันตก และรักษาดุลยภาพระหว่างความก้าวหน้าทางวัตถุในโลกตะวันตกกับวิถีธรรมแบบอินเดีย จนได้รับยกย่องเป็น "บิดาแห่งโยคะในโลกตะวันตก"