cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แมลคัม เกลเซอร์
ชีวิตในวัยเด็ก
เกลเซอร์เกิดในเมืองรอเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก เป็นบุตรคนที่ห้าในเจ็ดคนของเอบราฮัมและแฮนนาห์ เกลเซอร์ ผู้อพยพชาวลิทัวเนียเชื้อสายยิว เขาเริ่มทำงานในธุรกิจชิ้นส่วนนาฬิกาของบิดาเมื่ออายุ 8 ปี เมื่อบิดาเสียชีวิตขณะที่เกลเซอร์มีอายุ 15 ปี เขาก็เข้าสู่โลกธุรกิจ เกลเซอร์เดินขายนาฬิกาแบบเคาะประตูบ้านเพื่อช่วยหาเลี้ยงครอบครัว สำนักข่าวรอยเตอร์ส อ้างคำพูดของเกลเซอร์ว่าการตายของพ่อของเขา “อาจเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของฉัน แต่มันก็ดีในทางหนึ่ง” เพราะ “มันทำให้ฉันกลายเป็นลูกผู้ชาย” เขาเข้าเรียนที่ Samson College ในเมือง Romulus รัฐนิวยอร์ค เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนจะทำงานเต็มเวลาเป็นช่างซ่อมเครื่องประดับและนาฬิกา ชายร่างเล็กที่มีหนวดเคราสีแดง สื่อเรียกเขาว่า "ภูติจิ๋ว"
มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (Princeton University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองพรินซ์ตัน ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2289 (ค.ศ. 1746) เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่อันดับ 4 ของประเทศ โดยเมื่อก่อตั้งใช้ชื่อว่า วิทยาลัยนิวเจอร์ซีย์ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน" ในปี พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) หลังจากย้ายมาที่เมืองพรินซ์ตัน
จำนวนนักศึกษาใน พ.ศ. 2548 มีประมาณ 6,500 คน
จอสส์ วีดอน
โจเซฟ ฮิล "จอสส์" วีดอน (Joseph Hill "Joss" Whedon) เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1964 เป็นนักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับภาพยนตร์และโทรทัศน์ ในบางครั้งเป็นนักประพันธ์เพลงและนักแสดง เขาก่อตั้งบริษัท มูแทนต์เอนีมีโพรดักชันส์ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นผู้สร้างและโชว์รันเนอร์ ซีรีส์โทรทัศน์อย่าง มือใหม่ปราบผี (1997–2003), แองเจิ้ล (1999–2004), ไฟร์ฟลาย (2002) และ ดอลล์เฮาส์ (2009–2010) เขายังเป็นที่รู้จักในการทำงานด้านภาพยนตร์ สื่อออนไลน์ และเขาเป็นผู้เขียนบทและกำกับภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง ดิ อเวนเจอร์ส (2012) และ อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015)
ผลตอบรับ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
อ้างอิง
1964
ไลฟ์ดอร์
ไลฟ์ดอร์ (Livedoor Co., Ltd.; 株式会社ライブドア; TYO: 4753) เป็นผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต ตั้งอยู่ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานเว็บท่าและธุรกิจอื่น ๆ ไลฟ์ดอร์ก่อตั้งและนำการบริหารโดย ทากาฟูมิ โฮริเอะ ด้วยพนักงานกว่า 1,000 คน บริษัทได้เติบโตเป็นหนึ่งในธุรกิจอินเทอร์เน็ตชั้นนำ และรวมถึงเป็นหนึ่งในบริษัทถูกกล่าวถึงมากที่สุดของประเทศ เนื่องจากการเข้าควบคุมและควบรวมกิจการบ่อยครั้งเพื่อการเติบโต
พระครูวัชรโพธิคุณ (หริ่ง มโหสโถ)
พระครูวัชรโพธิคุณ (หริ่ง มโหสโถ) เป็นพระเถระในจังหวัดเพชรบุรี หลวงพ่อหลิ่งเป็นพระภิกษุชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีชื่อเสียงด้านการแพทย์แผนไทยเป็นอย่างมาก
พุทธคุณ
พระครูวัชรโพธิคุณ (หริ่ง มโหสโถ) มีเวทยมนต์ทางด้านการรักษาผู้ป่วย วิชาอาคมในการต่อกระดูกที่แก่กล้าหาใครเสมอเหมือน ให้การสงเคราะห์แก่ชาวบ้านในจังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดใกล้เคียง โดยมิได้เรียกร้องเงินทอง สิงของตอบแทนแต่อย่างใด โดยให้การรักษาทางด้านโรคกระดูก ผิวหนัง ฯลฯ โดยส่วนใหญ่ผู้ที่เข้าการรักษาจะเป็นผู้ป่วยที่ประสบอุบัติเหตุจากตกต้นตาล อุบัติเหตุทางรถยนต์ หรือผลกระทบจากโรคอื่น เป็นต้น ในแต่ละวันจะมีผู้คนจากในแต่ละสารทิศ ที่ประสบเคราะห์กรรมมาให้หลวงพ่อรักษา ท่านก็รับรักษาหาใช่เกี่ยงงอนไม่ และเป็นที่ประจักแก่สายตาผู้คนที่มารักษาอยู่เป็นเนืองนิต โดยในแต่ละวันจะมีผู้ป่วยมาหาหลวงพ่อหริ่งจนแน่นกุฏิทุกวัน
ตองจี
ตองจี (, ;, ต่องกฺยี๊) เป็นเมืองหลักของรัฐฉานในประเทศพม่า ห่างจากอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 480 กิโลเมตร ตั้งอยู่บนภูเขาสูง เนื้อที่ประมาณ 24 ตารางกิโลเมตร อากาศค่อนข้างเย็นตลอดปี สูงกว่าระดับน้ำทะเล 4,712 ฟุต ชื่อตองจีเป็นภาษาพม่า มาจากคำว่า ตอง แปลว่า ภูเขา และ จี้ แปลว่า ใหญ่
ประวัติ
ก่อนที่จะมีการล่าอาณานิคมของประเทศอังกฤษ ตองจีเป็นเพียงแค่หมู่บ้านขนาดเล็ก ประกอบด้วยกระท่อมเพียงไม่กี่หลัง ตั้งอยู่บนพื้นที่ของไหล่เขาสะตวงในภูเขาฉาน อาศัยโดยชนชาติไทใหญ่ในเวลานั้น
แต่เมื่ออังกฤษได้ยึดครองพม่าแล้ว หมู่บ้านตองจีได้พัฒนากลายเป็นหัวเมืองใหญ่และถูกตั้งเป็นเมืองหลวงของรัฐฉานใต้ ซึ่งการพัฒนาความทันสมัยของตองจีเริ่มในปี พ.ศ. 2437 เมื่ออังกฤษย้ายสำนักงานบริหารมาตั้ง ณ ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบอี้นเล่ ด้วยเหตุผลด้านสุขภาพและภูมิศาสตร์
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2449 มีการตั้งบ้านเรือนนับพันหลัง เนื่องจากความไม่สงบในรัฐฉานในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ตองจีซึ่งเป็นเมืองหัวหน้ากองทหารตำรวจและศูนย์กลางการจัดหาอาหารของกองทัพ ทำให้คนหลายเชื้อชาติเข้ามาอาศัยอยู่ ณ ที่นี่
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองประเทศไทยได้ส่งกองทัพพายัพเข้าผนวกเมืองตองจีรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐไทยเดิม จนกระทั่งภายหลังสงครามไทยได้ส่งมอบเมืองคืนให้กับกองพลอินเดียที่ 7 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2488 รัฐบาลไทยสมัยนายควง อภัยวงศ์ คืนดินแดนส่วนนี้ให้กับสหประชาชาติ ภายหลังอังกฤษได้รวมดินแดนนี้เข้ากับพม่าในเวลาต่อมา
การท่องเที่ยว
เมืองตองจีนับเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ภายในเมืองมีตลาดห้าวัน ซึ่งเป็นสถานที่ที่เกษตรกรจากทั่วพื้นที่จะนำผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรมาจำหน่าย แต่เมื่อมีการพัฒนาเมืองมากขึ้นความสำคัญของตลาดสดก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามประเพณีการซื้อขายในตลาดยังคงได้รับความสนใจในเมืองเล็ก ๆ ที่ห่างไกล เช่น บริเวณทะเลสาบอี้นเล่ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลิตภัณฑ์หัตถกรรมและสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง
อุตสาหกรรม
ไม่มีอุตสาหกรรมสำคัญในตองจี อดีตตองจีเคยเป็นจุดแลกเปลี่ยนสินค้าสำคัญสำหรับผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของเมืองต่างๆในรัฐฉานใต้ อย่างไรก็ตามเนื่องจากข้อบังคับเกี่ยวกับการกำหนดเขตแดนที่เพิ่งมีการปรับเปลี่ยนของรัฐบาลพม่า การค้าขายส่วนใหญ่จึงได้ถูกย้ายไปยังเมืองใหม่ เอทาร์ยา
การเกษตร
อีกหนึ่งรายได้เศรษฐกิจของตองจี คือการทำฟาร์มและเกษตรกรรมต่าง ๆ เกษตรกรในเขตตองจี ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่และปะโอ ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรหลักของตองจีคือ มันฝรั่ง ใบชา มะเขือเทศ ถั่ว และผลไม้ตามฤดูกาล
การปกครอง
ตองจีแบ่งการปกครองเป็น 20 เขต ได้แก่
ฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี
ฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี เป็นชุดทีมชาติไทยในรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เพื่อทำการแข่งขันในทัวร์นาเมนต์ต่าง ๆ ทั้งระดับเอเชียและอาเซียน เช่น ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี และ ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
ผู้ฝึกสอน
ผู้ฝึกสอนนับตั้งแต่ปี (1994–ปัจจุบัน)
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
รายชื่อผู้เล่น 23 คน สำหรับการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2023 รอบคัดเลือก กลุ่มจี ที่ประเทศโอมาน ระหว่างวันที่ 14 – 18 กันยายน พ.ศ. 2565
''จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ทีมชาติและจำนวนประตูที่ยิงได้นับถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 หลังแข่งขันกับ ''
ที่เคยถูกเรียกตัว
รายชื่อผู้เล่นที่เคยถูกเรียกตัวติดทีมชาติไทยในรอบ 12 เดือนล่าสุด :
INJ ผู้เล่นที่ถูกเรียกแต่ถอนตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ PRE ผู้เล่นชุดเบื้องต้น RET ผู้เล่นที่เลิกเล่นให้กับทีมชาติ WD ผู้เล่นที่ถูกเรียกแต่ถอนตัวเนื่องจากปัญหาส่วนตัว
มารีโอ เกิทเซอ
มารีโอ เกิทเซอ (Mario Götze; เกิด 3 มิถุนายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท สโมสรในบุนเดิสลีกาและทีมชาติเยอรมนี เขาชื่นชอบลงเล่นในตำแหน่งเพลย์เมกเกอร์ แต่เกิทเซอก็ยังสามารถเล่นในตำแหน่งฟอลซ์ไนท์ หรือกองหน้าตัวเป้าเมื่อจำเป็นได้
ในฟุตบอลโลก 2014 เกิทเซอเป็นผู้ทำประตูสุดท้ายในนาทีที่ 113 ของนัดชิงชนะเลิศ ทำให้เยอรมนีชนะอาร์เจนตินา 1-0 คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 4 ได้สำเร็จ โดยเกิทเซอนับเป็นผู้ที่ยิงประตูได้ในฟุตบอลโลกนัดชิงชนะเลิศที่อายุน้อยที่สุดในรอบ 48 ปี และถือเป็นตัวสำรองคนแรกที่ถูกเปลี่ยนตัวลงมาและยิงประตูได้ในนัดชิงชนะเลิศของฟุตบอลโลกอีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
1992
ตำบลโนนอุดม (อำเภอเมืองยาง)
ตำบลโนนอุดม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองยาง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนอุดม ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 10 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลโนนอุดม แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
ปีเตอร์ ไนท์
ปีเตอร์ ไนท์ (ชื่อเล่น:ปีเตอร์) เป็นนักแสดงชายชาวไทย
ละครโทรทัศน์
2565     คินน์พอร์ช เดอะซีรีส์ ลา ฟอร์เต้   ชาน
ร็อกอะบิลลี
ร็อกอะบิลลี (rockabilly) เป็นหนึ่งในแนวเพลงในรูปแบบร็อกแอนด์โรลยุคแรกสุด เกิดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950
คำว่า ร็อกอะบิลลี เป็นคำผสมระหว่างคำว่า ร็อก (จากร็อกแอนด์โรล) และคำว่า ฮิลบิลลี หรือเพลงคันทรี (มักเรียกว่าดนตรีฮิลบิลลีในคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950) ที่ต่อมาแนวเพลงเริ่มพัฒนาอย่างมาก แนวเพลงอื่นที่มีอิทธิพลต่อดนตรีร็อกอะบิลลี อย่างเช่น เวสเทิร์นสวิง, บูกีวูกี และริธึมแอนด์บลูส์ แนวเพลงต้นกำเนิดส่วนใหญ่มาจากทางใต้ของสหรัฐอเมริกา
ดนตรีมีอิทธิพลและได้รับความนิยมลดน้อยลงในคริสต์ทศวรรษ 1960 แต่ในระหว่างช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ร็อกอะบิลลีได้กลับมาฟื้นคืนความนิยมอีกครั้ง ที่ยังคงทนอยู่ถึงปัจจุบัน โดยมากภายใต้แนวเพลงย่อยของร็อกอะบิลลี
มาสเตอร์เชฟจูเนียร์ไทยแลนด์
มาสเตอร์เชฟ จูเนียร์ ไทยแลนด์ เป็นรายการเกมโชว์ทำอาหาร ออกอากาศครั้งแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ทาง ช่อง 7 โดยเปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันที่มีอายุ 8 - 13 ปี จากทุกภาคของประเทศไทย   ดำเนินรายการโดยปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ (คุณป๊อก) และมีคณะกรรมการในการตัดสินคือ หม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ (หม่อมอิงค์), หม่อมหลวงขวัญทิพย์ เทวกุล (เชฟป้อม) และ พงษ์ธวัช เฉลิมกิตติชัย (เชฟเอียน)
รอบกล่องปริศนา
ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 จานจากวัตถุดิบในกล่องปริศนา และวัตถุดิบพื้นฐานที่จัดเตรียมไว้ให้เท่านั้น โดยคณะกรรมการจะทำการคัดเลือกอาหารจำนวน 3 จานที่ดีที่สุดและเลือกจานที่ดีที่สุดจาก 3 จานดังกล่าวเพียง 1 จานเท่านั้น โดยผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ชนะในรอบนี้จะได้รับสิทธิพิเศษแตกต่างกันออกไปในแต่ละรอบ
รอบทดสอบความคิดสร้างสรรค์
ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหาร 1 จานจากโจทย์และวัตถุดิบหลักที่กำหนดให้และต้องทำให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด โดยผู้เข้าแข่งขันสามารถเลือกวัตถุดิบที่จำเป็นต้องใช้ภายในเวลา 3 นาทีจาก ซุปเปอร์มาเก็ตของมาสเตอร์เชฟ ผู้เข้าแข่งขัน 2 คนที่ทำอาหารได้ดีที่สุดจะได้เป็นหัวหน้าทีมในการแข่งขันรอบทีมชาเลนจ์ ต่อไป ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ทำอาหารได้แย่ที่สุดจะต้องออกจากการแข่งขัน
รอบทดสอบทักษะทางด้านอาหาร
ผุ้เข้าแข่งขันจะต้องทำการทดสอบทางด้านอาหาร ที่เป็นพื้นฐานของการเป็นเชฟที่แตกต่างกันออกไป ทีมใดที่มีทักษะทางด้านอาหารที่ดีกว่า คนๆนั้นจะได้รับสิทธิพิเศษแตกต่างกันออกไปในแต่ละรอบทันที
รอบการแข่งขันแบบทีม
ผู้เข้าแข่งขันที่เป็นหัวหน้าทีมจะมีสิทธิเลือกผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเข้าสู่ทีม โดยผู้ชนะอันดับ 1 จากรอบทดสอบความคิดสร้างสรรค์ จะได้สิทธิในการเลือกสมาชิกทีมก่อน และมีสิทธิที่จะเลือกผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ถูกเลือกเข้าสู่ทีมให้กับอีกทีมหนึ่ง หรือเลือกที่จะเก็บไว้ในทีมตัวเองก็ได้ ในรอบนี้ทั้ง 2 ทีมจะต้องทำอาหารให้กับผู้ลงคะแนนที่ทางรายการเชิญมา โดยผลแพ้หรือชนะนั้นจะมาจากการที่ผู้ลงคะแนนเลือกที่จะให้คะแนนทีมใดทีมหนึ่งเป็นจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้ลงคะแนนทั้งหมด โดยทีมที่ชนะจะได้ผ่านเข้าสู่รอบต่อไปทันที ส่วนทีมที่แพ้นั้นจะต้องแข่งขันในรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำ อีกครั้งเพื่อหาผู้เข้าแข่งขันที่ต้องออกจากการแข่งขันต่อไป
รอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำ
ทีมที่แพ้ในรอบทีมชาเลนจ์ จะต้องมาแข่งขันในรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำอีกครั้ง เพื่อคัดหาผู้ที่ต้องออกจากแข่งขันอย่างน้อย 1 คน ในบางรอบหัวหน้าของทีมที่แพ้ หรือหัวหน้าทีมของทีมที่ชนะในการแข่งขันในรอบทีมชาเลนจ์ สามารถเลือกผู้เข้าแข่งขันหรือตัวเองเพื่อผ่านเข้าสู่รอบต่อไป โดยไม่ต้องแข่งขันในรอบรอบทดสอบความละเอียดและแม่นยำ
คาลาโนโร่
คาลาโนโร่ (Kalanoro) เป็นชื่อสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในป่าทึบบนเกาะมาดากัสการ์ คาลาโนโร่เชื่อว่ามีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่มีความสูงเพียง 3 ฟุต มีขนยาวสีน้ำตาลแดง มีกรงเล็บที่แหลมคม มีพละกำลังที่มากมายเกินกว่าขนาดตัว แต่มีเท้าที่หันหลังเข้าไปด้านหลัง
คาลาโนโร่มีนิสัยที่ดุร้าย สามารถทำร้ายและฆ่ามนุษย์ได้ด้วยการใช้กรงเล็บมือที่ทรงพลังควักไส้ มีผู้อ้างว่าพบเห็นสิ่งที่เชื่อว่าเป็นคาลาโนโร่มากมาย ทั้งชาวพื้นเมืองที่บอกว่าเคยถูกคาลาโนโร่ทำร้าย และนักวิชาการชาวตะวันตก นักชีววิทยาชาวตะวันตกผู้หนึ่งอ้างว่า เขาเคยพบกับคาลาโนโร่ และเขาจึงเชื่อว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องเล่าขานหรือตำนาน เมื่อเขาได้สำรวจป่ามาดากัสการ์ด้วยการติดตาข่ายดักนก ที่ตาข่าย เขาเห็นสัตว์อะไรบางอย่างที่สันเขา เห็นว่ามันยืนด้วยสองขาหลังเหมือนมนุษย์ แต่มีความสูงเพียง 3 ฟุตหรือ 3 ฟุตครึ่ง ขนรุงรัง ไม่ใส่เสื้อผ้า และแววตาของมันดูน่ากลัวมาก
เรื่องราวเกี่ยวกับคาลาโนโร่เป็นที่รู้จักครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 เมื่อสมาคมภูมิศาสตร์ของบริติชราช ได้ทำการสำรวจทั่วเกาะ แต่ก็ไม่สามารถพบตัวอย่างเลยแม้สักตัว ทั้งนี้เชื่อกันว่าคาลาโนโร่อาจเชื่อมโยงกับลีเมอร์ หรืออาย-อาย ซึ่งเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้บนเกาะมาดากัสการ์นี้เท่านั้น
เบอร์มาบะซาร์
เบอร์มาบะซาร์ (Burma Bazaar, பர்மா பசார்; ปรมา ปซาร) เป็นปสานหรือตลาดของชุมชนผู้ลี้ภัยชาวพม่าในเมืองเจนไน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ปาร์รีส์คอร์เนอร์และเป็นหนึ่งในบรรดาพื้นที่ค้าขายที่ไม่มีการจัดการอย่างเป็นระบบหรือตลาดเทาหลายแห่งของเจนไน ปสานตั้งขึ้นในปี 1969 โดยรัฐบาลรัฐทมิฬนาฑู ตัวปสานตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟเจนไนบีชในย่านจอร์จทาวน์
เบอร์มาบะซาร์ตั้งขึ้นโดยผู้ลี้ภัยชาวพม่าที่มีเชื้อสายชาวทมิฬ และหลบหนีออกจากประเทศพม่าในต้นทศวรรษ 1960 และรัฐบาลได้จัดสรรพื้นที่เพื่อรับผู้ลี้ภัยชาวทมิฬจากพม่านี้ในเจนไน ปสานบริหารงานโดยเบอร์มาทมิจาร์มรุมาลาร์จีสังฆัมนับตั้งแต่ปี 1966
การประมาณในปี 2017 ระบุว่าในเบอร์มาบะซาร์มีร้านค้าราว 600 ร้านและสร้างอาขีพให้กับผู้คนราว 5,000 คน
ดูเพิ่ม
• อารับเบอร์
• ปสาน
• ย่านจอร์จทาวน์
• ถนนริตชี
จักรพรรดิเหลียวมู่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิเหลียวมู่จง (ค.ศ. 931-969) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เหลียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวไท่จง ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 951-969 สืบต่อจากจักรพรรดิเหลียวซื่อจงที่ถูกปลงพระชนม์ไปตั้งแต่ ค.ศ. 951 (พ.ศ. 1494)
กบฏ
ในรัชกาลของพระองค์มีข่าวลือว่าเกิดกบฏและโรคระบาดขึ้น ซึ่งเป็นการปล่อยข่าวจากฝ่ายตรงข้ามกับพระองค์ ซึ่งก็คือราชสกุลเย่ว์ลี่ทั้ง 2 สายของพระองค์และสกุลเซี่ยวของพระชายาเซี่ยว และโปรดให้ปลดขุนนางที่เคยรับราชการในรัชสมัยจักรพรรดิเหลียวซื่อจงออกจนหมดและโปรดให้ใช้กองทัพนี้ป้องกันการกบฏจากฝั่งตรงข้ามของพระองค์และทรงใช้ความโหดร้าย ในการปกครองกองทัพนี้ทรงใช้ความมั่นคงและความมั่นคงในการปกครองบ้านเมืองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 952 (พ.ศ. 1495) มีพระปิตุลา (อา) พระองค์หนึ่ง ได้ทรงเขียนจดหมายไปยังราชวงศ์โฮ่วโจวเนื้อความบอกว่า "มู่จงนั้นเป็นคนเมาและไม่มีความทะเยอทะยาน" แต่เหลียวมู่จงนั้นได้ค้นพบจดหมายฉบับนี้และสั่งประหารพระปิตุลาองค์นั้น เดือนต่อมาทรงสั่งประหารพระเชษฐาหรือพระราชอนุชาของจักรพรรดิองค์ก่อนองค์หนึ่งคือเย่ว์ลี่หลูกัวที่พยายามก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงปราบได้ต่อมาเดือนตุลาคม ค.ศ. 953 (พ.ศ. 1496) มีเชื้อพระวงศ์ทั้งพระเชษฐาพระราชอนุชาและขุนนางข้าราชการชั้นผู้ใหญ่หลายคนวางแผนก่อกบฏแต่เหลียวมู่จงทรงค้นพบแผนนี้จึงสั่งประหารขุนนางเหล่านั้นส่วนเชื้อพระวงศ์เหล่านั้นให้ คุมขังแทนการประหารและเหตุการณ์คล้ายคลึงนี้ได้เกิดขึ้นอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 959 (พ.ศ. 1502) เมื่อเชื้อพระวงศ์ชุดเดิมได้รับการปล่อยตัวแต่ผู้ก่อการถูกฆ่าหมด จักรพรรดิเหลียวมู่จงสวรรคตด้วยการถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 969 (พ.ศ. 1512) ขณะพระชนม์เพียง 38 พรรษาเย่ว์ลี่เสียนพระราชโอรสในจักรพรรดิเหลียวซื่อจงขึ้นครองราชย์สืบต่อมามีพระนามว่าจักรพรรดิเหลียวจิ่งจง
บันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส
บริษัทบันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส จำกัด (Bandai Namco Filmworks Inc.) หรือชื่อเดิม บริษัทซันไรส์ จำกัด เป็นบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นที่ประกอบกิจการที่เกี่ยวข้องกับอนิเมะ ก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1972 ตั้งอยู่ในเขตซูงินามิ กรุงโตเกียว ชื่อเดิมคือ นิปปงซันไรส์ (Nippon Sunrise) และ ซันไรส์สตูดิโอ (Sunrise Studio)
แผนกหลักของบริษัทนี้คือ ซันไรส์ ที่มีชื่อเสียงจากอนิเมะต้นฉบับที่ได้รับความนิยม เช่น กันดั้ม, คาวบอย บีป๊อป, อีเดียน หุ่นจอมทัพ, โวท่อม, วาตารุ เทพบุตรสองโลก, ซามูไรทรูปเปอร์, ไซเบอร์ฟอร์มูล่า, ครัชเกียร์ เทอร์โบ, The Vision of Escaflowne, เลิฟไลฟ์!, วิชฮันเตอร์โรบิน, ไมฮิเมะ ศึกศาสตราเจ้าหญิงแห่งดวงดาว, ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว, โค้ด กีอัส การปฏิวัติของลูลูซ, ไทเกอร์แอนด์บันนี และ Cross Ange: Rondo of Angels and Dragon รวมไปถึงงานดัดแปลงจากนวนิยายเช่น เครสออฟเดอะสตาร์, เดอร์ตีแพร์, Horizon in the Middle of Nowhere และ แอกเซลเวิลด์ และมังงะเช่น ซิตี้ฮันเตอร์, อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน, แหกกฏ ตะลุยจักรวาล, แชมเปี้ยนเจปัง สูตรดังเขย่าโลก, จินตนาการเหนือโลก, เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก, กินทามะ และ ผู้ผนึกมาร การผลิตอนิเมะของซันไรส์มักจะมีการเคลื่อนไหวและฉากแอกชันที่ลื่นไหล และแฟน ๆ หลายคนอ้างถึงคุณภาพของงานของพวกเขาว่าเป็น "Sunrise Smooth"
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 บันไดนัมโคโฮลดิงส์ ในฐานะบริษัทแม่ ได้ประกาศเปลี่ยนตราสัญลักษณ์ของกลุ่มบริษัทขึ้นใหม่ และทำการปรับโครงสร้างธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับงานทรัพย์สินทางปัญญา โดยซันไรส์ได้รับโอนกิจการธุรกิจวิดีโอของบันไดนัมโคอาร์ตส และ บันไดนัมโคไรท์สมาร์เก็ตติง ในลักษณะการควบบริษัท และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น บันไดนัมโคฟิล์มเวิร์กส ขณะที่ธุรกิจเพลงของบันไดนัมโคอาร์ตส ก็ได้รับโอนกิจการของบันไดนัมโคไลฟ์ครีเอทีฟ และซันไรส์มิวสิก ด้วยการควบ และเปลี่ยนชื่อเป็น บันไดนัมโคมิวสิกไลฟ์ ส่วนชื่อซันไรส์เป็นเพียงแค่ชื่อสำหรับแบรนด์สำหรับอนิเมะเท่านั้น
เฌโรม ตอมา
เฌโรม เซดริก ตอมา (Jérôme Cédric Thomas) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2522 ที่ ประเทศฝรั่งเศส ติดทีมชาติฝรั่งเศสเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลียในรุ่นฟลายเวต รอบแรก ชนะเอิร์ล วิลต์เชอร์ จากออสเตรเลีย เมื่อ 19 กันยายน รอบสอง ชนะอาร์เอสซี ดรีซา ตูร์ จากบูร์กินาฟาโซ ยก 2 เมื่อ 24 กันยายน รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะโฮเซ นาวาร์โร จากสหรัฐ เมื่อ 27 กันยายน รอบรองชนะเลิศ แพ้โบลัต ฌูว์มาดีย์โลฟ จากคาซัคสถาน เมื่อ 29 กันยายน ได้เหรียญทองแดง
ตอมาติดทีมชาติฝรั่งเศสเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ในรุ่นฟลายเวต รอบแรก ชนะอขิล กุมาร จากอินเดีย เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะฮวน การ์โลส ปายาโน จากสาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะเทอลัชบอย ดอนียอรอฟ จากอุซเบกิสถาน เมื่อ 25 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะฟูอัด อัสลานอฟ จากอาเซอร์ไบจาน เมื่อ 27 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ยูริออร์กิส กัมโบอา จากคิวบา เมื่อ 28 สิงหาคม ได้เหรียญเงิน ต่อมา ตอมาเข้าแข่งขันโอลิมปิก พ.ศ. 2551 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน รอบแรก แพ้ฮวน การ์โลส ปายาโน จากสาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อ 12 สิงหาคม ไม่ได้เหรียญรางวัล
ฟ้าเดียวกัน
ในเดือนพฤษภาคม 2565 ฟ้าเดียวกัน ประกาศยุติการตีพิมพ์วารสารรายไตรมาสเนื่องจากขาดแคลนบทความ ในขณะที่สำนักพิมพ์ยังคงดำเนินการตีพิมพ์หนังสือและบทความต่อไปเหมือนเดิม เพียงแค่ยกเลิกส่วนวารสารรายไตรมาสเท่านั้น
ในบทสัมภาษณ์ ลงนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ธนาพล อิ๋วสกุล กล่าวว่า "'สังคมไทยในปัจจุบันเติบโตเปิดกว้างจนมาถึงจุดที่ขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมของประชาชนซึ่งพยายามจะเสนอ 'ทางเลือก/ทางออก' ให้สังคม และความคิดความเห็นที่แตกต่างสวนทางกับความคิดความเชื่อกระแสหลัก ก็พอจะมีที่มีทางอยู่บ้างในพื้นที่สาธารณะ...แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า การเคลื่อนไหวต่อต้านท้าทายสภาวะสังคมจะสามารถลงรากปักฐานได้อย่าง มั่นคง ซ้ำยังมีแนวโน้มที่จะถูกตอบโต้ทำลาย หรือไม่ก็ถูกผนวกกลืนเข้าไปเป็นลูกไล่อยู่ในโครงสร้างเดิม...'"เว็บไซต์ฟ้าเดียวกันถูกกล่าวหาว่ามีเนื้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เคยถูกปิดกั้นให้เข้าถึงไม่ได้เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2551 โดยเจ้าของระบุว่าเป็นเพราะเอกชนผู้ให้บริการพื้นที่บนอินเทอร์เน็ตยกเลิกการให้บริการ หลังจากผู้ให้บริการรับฝากเครื่องเซิร์ฟเวอร์ปิดเครื่องเซิร์ฟเวอร์ เพราะกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารสั่งการ ด้วยเหตุที่มีเนื้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ต่อมากระทรวงฯ ปฏิเสธว่าไม่ได้มีการปิดกั้นแต่อย่างใด แต่ได้ให้เจ้าหน้าที่หาข้อมูลความเป็นมาและจับตาการให้บริการ เพราะเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง และไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ในขณะนั้นที่อยู่ระหว่างไว้อาลัยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ต่อมายุครัฐบาลสมัคร สุนทรเวช เว็บไซด์กลับมาใช้ได้อีก จนมาถึงรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ก็ยังคงใช้การได้ แม้จะมีหลายฝ่ายร้องเรียนเนื้อหาที่จาบจ้วงสถาบันพระมหากษัตริย์ และแม่กระทั่งในสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ซึ่งมีประกาศนโยบายปกป้องสถาบัน เว็บไซต์นี้ก็ยังใช้การได้เป็นปกติจนถึงปัจจุบัน และในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 37 พ.ศ. 2552 ฟ้าเดียวกันยังได้ร่วมเปิดบูธนิตยสารและหนังสือด้วย
การถูกตรวจพิจารณา
วารสารฉบับ สถาบันกษัตริย์กับสังคมไทย ที่มุ่งประเด็นการเปลี่ยนแปลงสังคมไทย โดยการมองสถาบันกษัตริย์เป็นศูนย์กลาง ได้ถูกเจ้าพนักงานการพิมพ์สำหรับกรุงเทพมหานคร ลงชื่อโดย พล.ต.อ. โกวิท วัฒนะ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ห้ามการขายหรือจ่ายแจกและให้ยึดสิ่งพิมพ์ดังกล่าว โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 ด้วยสาเหตุว่าได้ลงโฆษณาอันอาจจะขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน หนังสือลงวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2549 เจ้าหน้าที่ยังไม่ได้ระบุว่าข้อความใดในวารสารที่เข้าข่ายผิดในข้อหาดังกล่าว แต่ผู้อ่านหลายคนเชื่อว่าบทความที่เป็นปัญหา คือบทสัมภาษณ์ สุลักษณ์ ศิวรักษ์ ชื่อ "การมีสถาบันกษัตริย์ถูกกว่าประธานาธิบดี" ซึ่งหากวิญญูชนคนปรกติได้อ่านเนื้อหาบทความนี้แล้วย่อมรับสารที่สื่อออกมาจากบทความได้ว่าหาได้มีเนื้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพอย่างใดไม่
ทางฟ้าเดียวกันได้อุทธรณ์โดยใช้มาตรา 10 ของพ.ร.บ.การพิมพ์ว่า คำสั่งเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะไม่เปิดให้มีการชี้แจงข้อเท็จจริง นอกจากนี้ทางฟ้าเดียวกันยังได้กล่าวว่า พระะราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 นั้นขัดกับรัฐธรรมนูญ รวมถึงได้ยืนยันสิทธิในการเพยแพร่ ตามแนวทางอารยะขัดขืน โดยจะพิมพ์ซ้ำอีกไม่ต่ำกว่า 6,000 เล่ม และพร้อมเข้าสู่กระบวนการตามกฎหมายทุกกระบวนการถ้ามีการแจ้งความ
ธนาพล อิ๋วสกุล ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจ สน.สำราญราษฎร์ แจ้งข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยพนักงานนัดไปให้ปากคำในวันที่ 4 เมษายน 2549 โดยธนาพลได้เปิดเผยว่าเจ้าหน้าที่ยังไม่ได้ระบุว่าข้อความใดในวารสารที่เข้าข่ายผิดในข้อหาดังกล่าว
ในช่วงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง เดือนตุลาคม 2563 ตำรวจเข้ายึดหนังสือชุดสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์สถาบันฯ
ในเดือนมกราคม 2565 สำนักพิมพ์ได้รับหมายตรวจค้นจากตำรวจ ในขณะเดียวกัน ธนาพล อิ๋วสกุล เจ้าของและบรรณาธิการใหญ่ของ ฟ้าเดียวกัน ถูกยึดคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์มือถือ ในช่วงปลายเดือนมิถุนายน 2565 ธนาพลถูกตำรวจจับกุมในข้อหามีเอกสารลับของราชการไว้ในครอบครอง ที่อาจเป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ เขาได้รับการประกันตัวในวันเดียวกัน โดยมีรังสิมันต์ โรม ใช้ตำแหน่งตนเป็นหลักคำ้ยันการประกันตัว ธนาพลยังคงยืนยันว่าตนไม่ทราบว่า "เอกสารลับ" ที่ว่านั้นคืออะไร
กระดานสนทนา
สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกันเคยเปิดให้บริการกระดานสนทนา หรือเว็บบอร์ดสำหรับพูดคุยแลกเปลี่ยนและสนทนากัน คลายคลึงกับสังคมออนไลน์ในปัจจุบัน โดยในครั้งแรกเปิดตัวพร้อมกับสำนักพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ. 2549 ใช้ชื่อว่าฟ้าเดียวกันเว็บบอร์ด ก่อนจะถูกปิดกั้นและเปิดกลับมาอีกครั้งและเปลี่ยนชื่อเป็น ชุมชนคนเหมือนกัน โดยได้รับความนิยมในฐานะเว็บบอร์ดสำหรับพูดคุยด้านการเมือง ในช่วงเดียวกันกับ พันทิพ ห้องราชดำเนิน, มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน, ประชาไท และ เสรีไทย โดยมีผู้ใช้งานคนสำคัญในกระดานสนทนา อาทิ สมศักดิ์ เจียมธีรสกุล
ประเด็นสำหรับการพูดคุยภายในกระดานสนทนาประกอบไปด้วยเนื้อเกี่ยวกับการวิพากษ์การเมืองในประเด็นต่าง ๆ รวมไปถึงประเด็นเกี่ยวข้องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ทำให้กระดานสนทนาดังกล่าวถูกจับตาอย่างหนักหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2549 และมีการใช้กฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพและ พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2560 ซึ่งพึ่งเริ่มมีการใช้งาน และถูกปิดตัวลงครั้งแรกในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2551 ผ่านการระงับการให้บริการโฮสต์ของกระดานสนทนาซึ่งอยู่ในประเทศ โดยผู้ดูแลระบบได้แถลงการตอบโต้พร้อมทั้งย้ายระบบไปยังผู้ให้บริการต่างประเทศ เพื่อตอบโต้การละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกในขณะนั้น ในชื่อแถลงการว่า "ปิดได้ ก็เปิด (ใหม่)ได้" และมีการออกหมายเรียกบรรณาธิการสำนักพิมพ์เพื่อขอให้เปิดเผย IP ของสมาชิกซึ่งเข้าข่ายความผิดมาตรา 112 และ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ ในกระดานสนทนาหลายครั้ง แต่บรรณาธิการก็ปฏิเสธนอกจากจะมีหมายศาลสั่งมาเท่านั้น
แยกตัวจากสำนักพิมพ์
ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 บรรณาธิการของสำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน ได้ประกาศแยกโดเมนเนมของกระดานสนทนาฟ้าเดียวกันออกจากเว็บสำนักพิมพ์ พร้อมทั้งประกาศปฏิเสธความรับผิดชอบต่อตัวกระดานสนทนาดังกล่าว ทำให้สมาชิกภายในกระดานสนทนาต้องคัดเลือกผู้ดูแลขึ้นมาใหม่กันเอง พร้อมทั้งลงมติเปลี่ยนชื่อกระดานสนทนาเป็น ชุมชนคนเหมือนกัน (weareallhuman) ในปี พ.ศ. 2553
กระดานสนทนาชุมชนคนเหมือนกันปิดตัวลงในช่วงเวลาประมาณปี พ.ศ. 2554 ภายหลังการเข้ามาของสังคมออนไลน์อย่างเฟซบุ๊ก
คุณซาบซึ้ง
คุณซาบซึ้ง เป็นสัญลักษณ์เด่นของกระดานสนทนาดังกล่าว ซึ่งมีจุดเริ่มต้นมาจากสติ๊กเกอร์ที่มากับกระดานสนทนา มีความหมายที่สื่อถึงนัยยะของสถานการณ์ทางการเมืองบางอย่างที่ในช่วงนั้นไม่สามารถสื่อสารออกมาสาธารณะได้
นอกจากนี้คุณซาบซึ้งได้เป็นสัญลักษณ์ในการแสดงผ่านการนำไปทำสิ่งต่าง ๆ อาทิ เสื้อยืด เข็มกลัด สติ๊กเกอร์
นิทานโรงงานปลากระป๋อง
นิทานโรงงานปลากระป๋อง เป็นเรื่องเล่าเชิงนิยาย ที่ถูกเขียนขึ้นโดยผู้ใช้ชื่อว่า Hi s  มีโครงเรื่องพูดถึงเรื่องราวในโรงงานปลากระป๋องแห่งหนึ่งซึ่งมีตัวละครที่ใช้ชื่อสื่อความหมายถึงบุคคลต่าง ๆ ในสังคม ในช่วงเริ่มต้นมีคนออนไลน์รออ่านประมาณวันละพันกว่าราย และในช่วงสุดท้ายก่อนกระดานสนทนาจะปิดตัวลงมีผู้เข้าชมหัวข้อดังกล่าวถึงเกือบล้านยอดเข้าชม หลังจากนั้นได้มีการเผยแพร่ต่ออีกครั้งผ่านเฟสบุ๊ค และหายไปประมาณปี พ.ศ. 2556
จักรพรรดิแคมไบซีสที่ 2
แคมไบซีสที่ 2 (เปอร์เซียเก่า: 𐎣𐎲𐎢𐎪𐎡𐎹, ถอดเป็นอักษรโรมัน: Kaᵐbūjiya) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด ซึ่งทรงปกครองระหว่าง 530 ถึง 522 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นพระราชโอรสและผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของไซรัส มหาราช (ทรงครองราชย์ระหว่าง 550 - 530 ปีก่อนคริสตกาล) และพระราชมารดาของพระองค์ คือ คาสซานดานี
ก่อนที่พระองค์จะทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแคว้นบาบิโลเนียตอนเหนือในช่วงสั้น ๆ ในรัชสมัยพระราชบิดาของพระองค์ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคมของ 538 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นพระองค์ทรงพำนักอยู่ในเมืองบาบิโลนและเมืองซิพพาร์ของบาบิโลเนีย ก่อนที่พระราชบิดาของพระองค์จะทรงแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมใน 530 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นพระราชบิดาของพระองค์ก็ทรงออกเดินทางไปยังดินแดนมาสซากาเตแห่งเอเชียกลาง ซึ่งพระองค์ทรงได้เสด็จสวรรคตที่นั้น ดังนั้น แคมไบซีสที่ 2 จึงทรงกลายเป็นผู้ปกครองเพียงพระองค์เดียวของจักรวรรดิอะคีเมนิดอันกว้างใหญ่ โดยไม่ปรากฏบันทึกการต่อต้านพระองค์
รัชสมัยที่ค่อนข้างสั้นของพระองค์กลับมีเหตุการณ์ที่โดดเด่นที่เกิดขึ้น คือ การพิชิตดินแดนแอฟริกาเหนือ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพื้นที่บริเวณอียิปต์ ซึ่งพระองค์ทรงพิชิตหลังจากทรงเอาชัยชนะเหนือฟาโรห์พซัมติกที่ 3 แห่งอียิปต์ (ทรงครองราชย์ระหว่าง 526–525 ปีก่อนคริสตกาล) ในยุทธการที่เปลูเซียม เมื่อ 525 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากทรงตั้งตนอยู่ในอียิปต์แล้ว พระองค์ได้ขยายการครอบครองของจักรวรรดิในแอฟริกา รวมทั้งการพิชิตไคเรไนกา และในช่วงฤดูใบไม้ผลิของ 522 ปีก่อนคริสตกาล แคมไบซีสที่ 2 ทรงรีบออกจากอียิปต์เพื่อจัดการกับกบฏในเปอร์เซีย
ระหว่างเดินทางในซีเรีย (เอเบอร์-นาริ) พระองค์ทรงได้รับบาดแผลที่ต้นขา ซึ่งในไม่ช้าก็ได้รับผลกระทบจากเนื้อตายเน่า กษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 เสด็จสวรรคตในอีกสามสัปดาห์ต่อมาในสถานที่ที่เรียกว่า อักบาตานา ซึ่งน่าจะเป็นเมืองฮะมาฮ์ในปัจจุบัน พระองค์เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส และด้วยเหตุนี้กษัตริย์บาร์ดิยา ซึ่งเป็นพระอนุชา จึงทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์แทน ซึ่งทรงปกครองช่วงสั้นๆ ก่อนที่จะทรงถูกกษัตริย์ดาริอุสมหาราชโค่นล้มพระราชบัลลังก์ (ทรงครองราชย์ระหว่าง 522–486 ก่อนคริสตกาล) ซึ่งพระองค์ทรงขยายอำนาจของจักรวรรดิอะคีเมนิดให้มากขึ้นไปอีก
สนธิสัญญาเชียงใหม่
สนธิสัญญาเชียงใหม่ อาจหมายถึง
พระพรหมวชิราธิบดี (พีร์ สุชาโต)
พระพรหมวชิราธิบดี นามเดิม พีร์ ผ่องสุภาพ ฉายา สุชาโต เป็นพระพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย อธิบดีสงฆ์วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร ที่ปรึกษาเจ้าคณะกรุงเทพมหานคร นายกสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ประวัติ
พระพรหมวชิราธิบดี มีนามเดิมว่า พีร์ ผ่องสุภาพ เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2473 ตรงกับวันขึ้น 10 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเมีย ณ หมู่ที่ 5 ตำบลบ้านแค อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ นายคำ และนางเจริญ ผ่องสุภาพ ครอบครัวประกอบอาชีพทำนา
การอุปสมบท
จนเมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ จึงได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ พัทธสีมาวัดบ้านแค ตำบลบ้านแค อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2493 โดยมีพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว สุนฺทโร) เจ้าคณะจังหวัดอ่างทอง วัดอ่างทอง ต.บางแก้ว อ.เมือง จ.อ่างทอง เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระวิกรมมุนี วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับนามฉายาว่า “สุชาโต” หมายความว่า “ชาติกำเนิดที่ดีงาม”
งานด้านการศึกษา
พ.ศ. 2549-ปัจจุบัน เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
จักรวรรดิปาละ
จักรวรรดิปาละ (Pala Empire; ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 750-1161) เป็นจักรวรรดิในสมัยปลายสมัยคลาสสิกในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีต้นกำเนิดในภูมิภาคเบงกอล ปาละมักจะได้รับการบรรยายโดยศัตรูว่าเป็น “ประมุขแห่งกวาดา” (Gaur, West Bengal) คำว่า “ปาละ” ในภาษาเบงกอล (পাল pal) แปลว่า “ผู้พิทักษ์” และใช้เป็นสร้อยพระนามของกษัตริย์ทุกพระองค์ ปาละเป็นผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและลัทธิตันตระ พระเจ้าโคปาละทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ผู้ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 750 กวาดาโดยการรับเลือกตั้งอย่างประชาธิปไตย เหตุการณ์ครั้งนี้ถือกันว่าเป็นการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเอเชียใต้ตั้งแต่สมัย 16 มหาชนบท พระเจ้าโคปาละครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 770 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงขยายอำนาจควบคุมเบงกอลได้ทั้งหมด ปาละมีความรุ่งเรืองอยู่ราวสี่ร้อยปีระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 1120 ที่เป็นสมัยของความมั่นคงและความสงบสุข ในช่วงนี้ก็มีการสร้างวัดและงานศิลปะต่าง ๆ รวมทั้งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่นาลันทา และวิกรมศิลา วัดโสมาปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) สร้างโดยพระเจ้าธรรมปาละในพหารปุระ (Paharpur) ในบังกลาเทศถือกันว่าเป็นพุทธศาสนสถานที่สำคัญที่สุดในอินเดียใต้
จักรวรรดิปาละรุ่งเรืองที่สุดในสมัยของพระเจ้าธรรมปาละและพระเจ้าเทวปาละ พระเจ้าเทวปาละทรงขยายดินแดนจนครอบคลุมบริเวณอินเดียใต้และไกลออกไปจากนั้น จักรวรรดิของพระองค์ครอบคลุมตั้งแต่อัสสัม ไปจนถึง อุตคาละ ทางตะวันออก, กัมโพชะ (อัฟกานิสถานปัจจุบัน) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และ เด็คคานทางตอนใต้ หลักฐานที่บันทึกไว้บนแผ่นทองแดงของปาละกล่าวว่าปาละสามารถพิชิต อุตคาละ, อัสสัม, ฮูนา, ประติหาระ (Pratihara), คุชราต (Gurjara) และ ทราวิฑ (Dravida) ได้
การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเทวปาละเป็นการสิ้นสุดยุคแห่งความรุ่งเรืองของจักรวรรดิปาละ หลังจากนั้นอาณาบริเวณนั้นก็แบ่งแยกออกไปเป็นอาณาจักรย่อย ๆ ที่ปกครองโดยราชวงศ์ต่าง ๆ หลายราชวงศ์ แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ พระองค์ก็ทรงสามารถนำความรุ่งเรืองมาสู่จักรวรรดิได้อีกครั้งหนึ่งและทรงขยายดินแดนของจักรวรรดิออกไปอีก นอกจากนั้นก็ยังทรงสามารถต่อต้านการรุกรานของ ราเชนทระ โจฬะ (Rajendra Chola) และ ราชวงศ์จาลุกยะได้ หลังจากสมัยของพระเจ้ามหิปาละแล้วจักรวรรดิปาละก็เสื่อมโทรมลงอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมาถึงสมัยของพระเจ้ารามปาละผู้เป็นพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจองค์สุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงสามารถกู้ดินแดนที่เสียไปคืนมาได้บ้าง ทรงปราบปรามกลุ่มปฏิวัติวเรนทระ และขยายจักรวรรดิต่อไปยัง Kamarupa, โอริสสา และอินเดียเหนือ
รายการซากดึกดำบรรพ์สายพันธุ์มนุษย์
ตารางต่อไปนี้จะแสดงข้อมูลส่วนหนึ่งในบรรดาซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ที่เป็นสายพันธุ์มนุษย์ (hominin) ซึ่งใช้เป็นหลักฐานสนับสนุนวิวัฒนาการของมนุษย์เริ่มต้นตั้งแต่การตั้งขึ้นของวงศ์ย่อย "Hominini" ในสมัย Miocene ปลายคือประมาณ 6 ล้านปีก่อน (ดูการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ที่บทความการจำแนกชั้นของไพรเมต-วงศ์ลิงใหญ่)
เนื่องจากว่า มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์เป็นพัน ๆ โดยมากไม่สมบูรณ์ บ่อยครั้งเป็นเพียงแค่กระดูกหรือฟันชิ้นเดียว และน้อยครั้งจะได้โครงกระดูกหรือแม้แต่กะโหลกศีรษะทุกชิ้น ตารางนี้ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อจะแสดงซากดึกดำบรรพ์ที่ได้ค้นพบทั้งหมด แต่เพื่อจะแสดงสิ่งค้นพบที่สำคัญที่สุด รายการจะเรียงลำดับตามอายุโดยประมาณ ตามการหาอายุโดยสารกัมมันภาพรังสี (เช่นจากคาร์บอนกัมมันตรังสี) หรือเทคนิคอื่น ๆ (เช่น incremental dating) ชื่อสปีชีส์เป็นชื่อตามมติในปัจจุบัน หรือว่า ถ้าไม่มี ก็จะแสดงชื่ออื่น ๆ ไว้ด้วย ส่วนชื่อสปีชีส์ที่เคยใช้แต่ตกไปแล้วอาจจะพบได้ในเว็บไซต์ของซากดึกดำบรรพ์เอง
สมัย Miocene ปลาย
สมัย Miocene (5.3-23 ล้านปีก่อน) เป็นส่วนต้นของยุคนีโอจีน (2.6-23 ล้านปีก่อน)
สมัยไพลโอซีน
สมัยไพลโอซีน (2.58-5.3 ล้านปี) เป็นส่วนปลายของยุคนีโอจีน
ถ้ำนาคา
ถ้ำนาคา เป็นถ้ำในพื้นที่อุทยานแห่งชาติภูลังกา อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ มีจุดเด่นของลักษณะหินเกิดจากการกัดกร่อน มีลวดลายคล้ายเกล็ดงู
ชั้นลอย
ชั้นลอย, ชั้นเสริม หรือ ระเบียงระหว่างชั้น (mezzanine; entresol) คือ ชั้นในอาคารที่อยู่ระหว่างชั้นแรก (หรือชั้นล่าง) กับชั้นที่สอง โดยมีลักษณะเปิดให้เข้าถึงได้จากชั้นล่างซึ่งถูกออกแบบมาให้สูงเป็นสองเท่าของชั้นปกติ แต่ไม่นับว่าเป็นชั้นที่แยกออกมาต่างหาก ชั้นลอยเป็นลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่นิยมแพร่หลายในปัจจุบัน มักพบได้ในชั้นห้องโถงพักคอยของโรงแรม, ห้องสมุด, ในโรงงานอุตสาหกรรมหรือโกดังเก็บของ และโรงละคร โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มแสงสว่างและพื้นที่ใช้สอยของอาคาร ชั้นลอยหรือ อ็องเทรอซอล ในสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสอาจหมายถึงพื้นที่ที่เกิดจากการยกระดับหรือการแบ่งส่วนห้องโดยที่ไม่ยกสูงไปจนถึงเพดาน ซึ่งเป็นรูปแบบการตกแต่งภายในที่แพร่หลายของอาคารประวัติศาสตร์ในฝรั่งเศส เช่น พระราชวังแวร์ซาย เป็นต้น
ถ้ำนาคา
การค้นพบ
ถ้ำนาคาเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นิยมมาก แม้จะอยู่ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย
ลักษณะทางกายภาพ
หินเกิดจากการกัดกร่อน มีลวดลายคล้ายเกล็ดงู มีความสูง 5–30 เมตร บริเวณดังกล่าวเป็นหินทรายขนาดใหญ่ ทางธรณีวิทยา เรียกกันว่า ซันแครก (Sun Crack) หรือ หมอนหินซ้อน ลักษณะการแตกผิวหน้าของหิน เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ระหว่างกลางวันและกลางคืนอย่างรวดเร็ว ทำให้หินเกิดการขยายตัวและหดตัวสลับไปมา จนแตกเป็นลายเหลี่ยม ต่อมามีการผุผังและกัดเซาะโดยน้ำและอากาศในแนวดิ่ง ทำให้เกิดลักษณะเป็นชั้น ๆ จากการคำนวณแล้วหินทรายชนิดนี้มีอายุประมาณ 70 ล้านปี เป็นหินที่เกิดในยุคครีเทเชียสตอนปลาย
ตำนานและความเชื่อ
มีความเชื่อว่ากลุ่มหินรูปงู อาจจะเป็นงูยักษ์ตายแล้วกลายเป็นหิน เมื่อหลายร้อยล้านปีมาแล้ว งูยักษ์พอตายลงยังไม่เน่าเปื่อยก็โดยทับถมด้วยดินหินมานับล้านปี จนแร่ธาตุจับเกาะในตัวงูกลายเป็นหิน ผูกเข้ากับตำนานท้องถิ่นทีว่า องค์อือลือเคยอาศัยอยู่ เป็นราชาผู้ถูกสาปให้เป็นพญานาค ทำให้เมืองล่มสลายกลายเป็นบึงโขงหลง องค์อือลือจะพ้นคำสาปก็ต่อเมื่อบังเกิดเมืองขึ้นใหม่ ปัจจุบันเชื่อกันว่า เมืองที่ว่านี้อยู่ที่บึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ
นเรศวร
นเรศวร อาจหมายถึง
เพนกวิน
เพนกวิน (penguin) เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Spheniscidae อันดับ Sphenisciformes เพนกวินเกือบทุกชนิดพบได้เฉพาะที่ซีกโลกใต้ มีเพียงสายพันธุ์เดียวเท่านั้นคือ เพนกวินกาลาปาโกส ซึ่งพบได้ทางเหนือของเส้นศูนย์สูตร
เพนกวินสามารถปรับให้เข้ากับชีวิตในน้ำได้เป็นอย่างดี มีลักษะเด่นคือขนสีขาวดำและปีกที่มีลักษณะคล้ายครีบเพื่อใช้ว่ายน้ำ เพนกวินส่วนใหญ่กินกุ้ง ปลา ปลาหมึก และสัตว์ทะเลขนาดเล็กอื่น ๆ เป็นอาหารโดยพวกมันมักหาอาหารได้ขณะว่ายน้ำอยู่ใต้น้ำ เพนกวินใช้เวลาประมาณครึ่งชีวิตอยู่บนบกและอีกครึ่งหนึ่งอยู่ในทะเล แม้ว่าเพนกวินเกือบทุกชนิดจะมีถิ่นกำเนิดในซีกโลกใต้ แต่ในปัจจุบันไม่ได้พบเฉพาะในพื้นที่ที่มีอากาศหนาวเย็น เช่น แอนตาร์กติกา เท่านั้นโดยยังมีอีกหลายชนิดที่อาศัยในเขตอบอุ่น
เพนกวินสายพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือเพนกวินจักรพรรดิซึ่งเมื่อตัวเต็มวัยจะสูงประมาณ 1.1 เมตร (3 ฟุต 7 นิ้ว) และหนัก 35 กิโลกรัม (77 ปอนด์) ในขณะที่สายพันธุ์ที่เล็กที่สุดคือเพนกวินน้อยหรือที่รู้จักในชื่อเพนกวินนางฟ้าซึ่งสูงประมาณ 33 เซนติเมตร (13 นิ้ว) และหนักเพียง 1 กิโลกรัม (2.2 ปอนด์) โดยทั่วไปแล้ว เพนกวินขนาดใหญ่มักอาศัยอยู่บริเวณที่เย็นกว่า และเพนกวินที่มีขนาดเล็กกว่าจะอาศัยอยู่บริเวณที่มีภูมิอากาศอบอุ่นหรือเขตร้อน เชื่อกันว่าเพนกวินยุคก่อนประวัติศาสตร์บางสายพันธุ์มีขนาดมหึมาโดยมีความสูงหรือน้ำหนักเท่ากับมนุษย์ที่โตเต็มวัยเลยทีเดียว
ศัพทมูลวิทยา
โดยชื่อ "เพนกวิน" แท้ที่จริงแล้วเดิมทีจะถูกใช้เป็นชื่อเรียกนกขนาดใหญ่ที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ นกออคใหญ่ ซึ่งมีสภาพเหมือนกับเพนกวิน คือ บินไม่ได้และมีขนสีขาวดำ
ลักษณะและพฤติกรรม
เพนกวินมีถิ่นอาศัยอยู่บริเวณซีกโลกทางใต้หรือขั้วโลกใต้ เป็นนกที่บินไม่ได้ เนื่องจากมีโมเลกุลกระดูกที่หนาแน่นผิดจากนกทั่วไป มีลักษณะเด่นคือ มีขนสีดำที่ด้านหลัง และขนสีขาวที่ด้านหน้าท้อง ซึ่งช่วยป้องกันเพนกวินจากสัตว์นักล่าต่าง ๆ เวลาว่ายน้ำ ปีกของเพนกวินมีลักษณะคล้ายครีบปลา ช่วยในการว่ายน้ำ แต่ไม่สามารถใช้ปีกในการบินเหมือนนกทั่วไป เพนกวินไม่สามารถหายใจในน้ำได้แต่สามารถกลั้นหายใจได้นานมากในน้ำ ร้อยละ 75 ของชีวิตเพนกวินจะอาศัยในน้ำ เพนกวินสามารถว่ายน้ำได้เร็วเฉลี่ยประมาณ 22–24 กิโลเมตร/ชั่วโมง และสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 250 เมตร ตีนของเพนกวินเป็นพังผืดเหมือนตีนเป็ด ใช้ได้ดีเวลาว่ายน้ำหรือดำน้ำ แต่เมื่อเดินบนบกแล้ว เพนกวินจะเดินตัวตรง แต่จะทำให้เดินอย่างช้า ๆ ซึ่งเพนกวินมีวิธีการเคลื่อนที่บนบกที่เร็วกว่าและใช้ได้ผลดีกว่าการเดิน นั่นคือ การไถลตัวไปตามทางลาดชันหรือพื้นที่ลื่นเป็นน้ำแข็ง
เพนกวินออกลูกเป็นไข่ เมื่อเพนกวินตัวเมียออกลูกจะให้ตัวผู้กกไข่ ส่วนตัวเมียจะออกไปหาอาหาร ซึ่งได้แก่ ปลา, ครัสเตเชียน หรือหมึก ลูกเพนกวินแรกเกิดจะมีขนสีเทา เมื่อโตขึ้นขนสีเทาจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีดำที่ด้านหลัง และขนสีขาวที่ด้านหน้าท้อง เพนกวินจะมีพฤติกรรมการทำรังที่ต่างออกไปตามแต่ละชนิด บางชนิดทำรังใกล้ทะเล แต่บางชนิดทำรังในป่ามะเลาะ หรือพื้นที่ในชุมชนของมนุษย์ เช่น ใต้ถุนบ้าน หรือในสวนหลังบ้าน ก็มี เพนกวินทุกชนิดจะอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีอากาศหนาว ทำให้เพนกวินต้องมีชั้นไขมันที่หนาเพื่อช่วยในการกักเก็บความร้อนจากร่างกาย และร่างกายมีการปรับอุณหภูมิอยู่เสมอ โดยมีระบบหมุนเวียนเลือดที่มีประสิทธิภาพ รวมถึงชั้นไขมันนี้ยังใช้เป็นพลังงานอาหารในช่วงที่คลาดแคลน ขนของเพนกวินมี 2 ชั้น ชั้นในทำหน้าที่เหมือนขนของนกทั่วไป ส่วนชั้นนอกจะมีไขมันเคลือบไว้ เพื่อป้องกันน้ำ ความหนาวเย็น และลมหนาวจากภายนอก เพนกวินจะผลัดขนปีละครั้ง ขนที่เก่าและเสียหายจะหลุดออก และขนใหม่จะขึ้นอย่างรวดเร็วภายในระเวลาแค่ไม่กี่สัปดาห์ ซึ่งถือว่าเร็วมาก เมื่อเทียบกับนกทั่วไปซึ่งใช้เวลานานกว่านั้นมาก (โดยเฉลี่ยเกือบปี) หากแต่เพนกวินในช่วงผลัดขนนี้จะมีสภาพที่เปลี่ยนแปลงไปจนแทบจำไม่ได้ และจะไม่เข้าใกล้น้ำหรือว่ายน้ำเลย นอกจากนี้แล้วเพนกวินยังมีอวัยวะที่ทำงานได้อย่างพิเศษไม่เหมือนกับนกหรือสัตว์โลกทั่วไป ที่สามารถตรวจจับและส่งสัญญาณเตือนได้ถึงระดับโซเดียมในเลือดหากจะมีมากเกินไป อันเนื่องจากเป็นนกที่กินอาหารทะเลเป็นหลัก ซึ่งการทำงานนี้ของอวัยวะอันนี้ นักวิทยาศาสตร์ปัจจุบันยังไม่สามารถลอกเลียนแบบได้
เพนกวิน มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 15–20 ปี แต่บางชนิดก็อาจมีอายุที่ยาวกว่านั้น ทุกชนิดจะอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่คล้ายนิคม ในบางครั้งอาจมีการรวมฝูงกันมากถึงจำนวนนับแสนหรือล้านตัว เพนกวินเป็นนกที่บินไม่ได้ แต่สามารถว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่วและรวดเร็วมาก ซึ่งเพนกวินจะตกเป็นอาหารของสัตว์ล่าเหยื่อขนาดใหญ่ เช่น วาฬออร์กา, แมวน้ำเสือดาว หรือ นกจมูกหลอดยักษ์ เป็นต้น เพนกวิน เป็นนกที่แพร่ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งตรงกับปลายปีของเวลาในซีกโลกใต้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อากาศยังอบอุ่นและยังหาอาหารกินได้ เพนกวินจะออกไข่และฟักให้เป็นตัวในช่วงนี้ และจะเร่งเลี้ยงดูลูกให้เติบโตอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันฤดูหนาว ซึ่งเป็นฤดูที่ทั้งพื้นดินและทะเลในซีกโลกทางใต้เป็นน้ำแข็งทั้งหมด และเป็นฤดูกาลที่ยาวนานมาก เพนกวินบางชนิด อย่างเพนกวินจักรพรรดิ (Aptenodytes forsteri) ซึ่งเป็นเพนกวินชนิดที่ใหญ่ที่สุด ในเพศผู้อาจมีน้ำหนักตัวมากได้ถึง 40 กิโลกรัม ซึ่งเป็นการเตรียมตัวสำรองพลังงานอาหารไว้เพื่อรอรับกับฤดูหนาว
การผสมพันธุ์
นอกจากนี้แล้ว ยังมีข้อมูลจากการบันทึกโดยนักสำรวจขั้วโลกใต้ชาวอังกฤษในปี ค.ศ. 1910 ที่ศึกษาถึงพฤติกรรมเพนกวินที่อาเดลีแลนด์ พบว่า มีพฤติกรรมทางเพศที่แปลกประหลาดมาก โดยมีการพบการรักร่วมเพศ, การข่มขืน, การผสมพันธุ์โดยไม่หวังการสืบพันธุ์ รวมถึงการผสมพันธุ์กับซากเพนกวินเพศเมียที่ตายไปนานแล้วด้วย
เหตุที่เพนกวินไม่สามารถบินได้ ปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเป็นเพราะความสามารถที่ดีในการว่ายน้ำและดำน้ำ จึงทำให้ปีกของเพนกวินไม่สามารถใช้ในการบินได้ เพราะการว่ายน้ำและดำน้ำใช้พลังงานที่น้อยกว่า ความสามารถในการบินก็ค่อย ๆ ลดลงเรื่อย ๆ ทั้งนี้เป็นผลมาจากการวิจัยจากนกทะเลชนิดอื่นที่มีสายพันธุ์ใกล้เคียงกับเพนกวินมากที่สุด เช่น นกทะเลปากยาว
วิวัฒนาการ
บรรพบุรุษของเพนกวิน เป็นนกที่ปีกไม่สามารถบินได้ แต่กลับว่ายน้ำได้คล่องแคล่วที่มีชื่อว่า "ไวมานู" ที่มีชีวิตอยู่ในยุคพาลีโอซีน ประมาณ 62 ล้านปีก่อน ซึ่งฟอสซิลของไวมานู ปัจจุบันพบได้ที่นิวซีแลนด์ ไวมานูมีรูปร่างที่เพรียวยาวแตกต่างจากเพนกวินในปัจจุบันมาก
โดยเพนกวินที่มีขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว เช่น Kumimanu biceae มีความสูงประมาณ 1.77 เมตร น้ำหนัก 101 กิโลกรัม มีชีวิตอยู่ราว 50–60 ล้านปีก่อน และเชื่อว่ามีขนสีน้ำตาลซึ่งต่างจากเพนกวินทั่วไปในปัจจุบัน และมีจะงอยปากยื่นยาวกว่า พบโครงกระดูกที่นิวซีแลนด์เมื่อปี ค.ศ.2017 แต่เพนกวินที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบมาคือ Palaeeudyptes klekowskii มีความสูงถึง 2 เมตร น้ำหนักไม่น้อยกว่า 115 กิโลกรัม ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2014
สำหรับเพนกวินในยุคปัจจุบัน เป็นนกที่ถือกำเนิดมานานกว่า 40 ล้านปีก่อน จากการศึกษาไมโตคอนเดรียและดีเอ็นเอพบว่า เพนกวินสกุล Aptenodytes ซึ่งเป็นเพนกวินชนิดที่ใหญ่ที่สุด เป็นต้นสายพันธุ์ของเพนกวินทั้งหมดในปัจจุบัน ก่อนที่แต่ละสกุลหรือชนิดจะแยกสายวิวัฒนาการของตัวเองขึ้นมา
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 6 สกุล ได้แก่
และแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ประมาณ 19 ชนิด หรือ 20 ชนิด
และมีที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์อีกหลายสกุลและหลายชนิด (ประมาณ 40 ชนิด )
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
เพนกวินเป็นนกที่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ในด้านต่าง ๆ มากมาย ในอดีตเป็นนกที่มนุษย์ล่าเพื่อเอาเนื้อมาบริโภค แต่ในปัจจุบันเป็นสัตว์ที่เลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์หรือสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก (โดยมากจะเป็นเพนกวินฮัมโบลด์) โดยสถานที่เลี้ยงเพนกวินที่มีจำนวนมากที่สุด คือ โตเกียวซีไลฟ์ปาร์ค ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
และถึงถูกอ้างอิงถึงในสัญลักษณ์หรือวัฒนธรรมร่วมสมัยต่าง ๆ เช่น เป็นสัญลักษณ์ของลีนุกซ์, เป็นตัวละครฝ่ายร้ายในการ์ตูนชุด Batman ของดีซี คอมิคส์ ที่ชื่อ Penguin ที่มีต้นแบบมาจากเพนกวินจักรพรรดิ เป็นต้น
ผิวหนังตายแห้ง
หนังตายล่อน หรือ ผิวหนังตายแห้ง (eschar; ; จากภาษากรีก: eschara) เป็นรูปแบบหนึ่งของเนื้อตายลอกหลุด (slough) หรือชิ้นส่วนของเนื้อเยื่อที่ตายแล้วที่หลุดออกจากผิวหนัง โดยเฉพาะภายหลังการบาดเจ็บจากไฟไหม้ และพบได้ในกรณีของเนื้อเน่าตาย (gangrene), แผลเปื่อย (ulcer), การติดเชื้อฟังไจ, เนื้อเยื่อตายจากแผลแมงมุมกัด, รอยเห็บกัดที่เกิดจากความเกี่ยวเนื่องกับ ไข้เผื่อน และการสัมผัสกับเชื้อแอนแทรกซ์ชนิดผิวหนัง (cutaneous) คำว่า "eschar" (หนังตายแห้ง) ไม่สามารถใช้ทดแทนกันได้กับคำว่า "scab" (สะเก็ดแผล) เพราะหนังตายแห้งต้องประกอบด้วยเนื้อเยื่อที่ตายแล้ว (necrotic tissue) ส่วนสะเก็ดแผลประกอบขึ้นจากเลือดที่แห้งกรังกับสารคัดหลั่ง (exudate)
หนังตายแห้งสีดำ (Black eschars) พบมากที่สุดเกิดจากเชื้อแอนแทรกซ์กลุ่มผิวหนัง (cutaneous anthrax; คือกลุ่มการติดเชื้อจาก Bacillus anthracis) ซึ่งอาจติดต่อผ่านทางสัตว์ในปศุสัตว์หรือผ่าน Pasteurella multocida ที่พบในแมวและกระต่าย หนังตายแห้งสามารถใช้แยกแยะความต่างของการติดเชื้อริกเก็ตต์เซีย (rickettsial) R. parkeri rickettsiosis ในมุนษย์ ออกจากไข้ผื่นร็อกกีเมาเทนโดยดูที่การปรากฏของหนังตายแห้งที่จุดฝี (inoculation) ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกหนังตายแห้งว่า black wound (แผลดำ) เพราะแผลจะมีบักษณะถูกคลุมด้วยเนื้อเยื่อตายแล้วสีดำแห้งกรังอย่างหนา
ตำบลกระเบื้องนอก
การปกครอง
ตำบลกระเบื้องนอก แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน คือ
พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย
พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย (Party of Democratic Kampuchea) เป็นพรรคการเมืองในประเทศกัมพูชาที่สืบเนื่องมาจากพรรคคอมมิวนิสต์ในกัมพูชากลุ่มที่นำโดยพล พต หรือเขมรแดงเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2524 มีนโยบายเน้นสังคมนิยมประชาธิปไตย และนิยมคอมมิวนิสต์
ประวัติ
การสลายตัวของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชามาเป็นพรรคกัมพูชาประชาธิปไตย มีจุดประสงค์หลักเพื่อต่อต้านเวียดนาม มีกองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นกองกำลังติดอาวุธ โดยแนวร่วมประชาธิปไตยเพื่อสหภาพที่ยิ่งใหญ่แห่งกัมพูชาเป็นองค์กรหลักที่ควบคุม เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือพล พต
ในช่วงเวลาที่ก่อตั้งพรรค เขมรแดงถูกผลักดันโดยรัฐบาลของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาให้เข้ามายังบริเวณชายแดนไทย พรรคเริ่มร่วมมือกับกลุ่มต่อต้านเวียดนามอื่น ๆ และก่อตั้งแนวร่วมเขมรสามฝ่ายใน พ.ศ. 2525 ต่อมา พลพตได้ให้เขียว สัมพันขึ้นมาเป็นผู้นำพรรคใน พ.ศ. 2528 ส่วนตัวเขาเองไปอยู่เบื้องหลัง
เดดมูน
เหล่าร้ายในเดดมูน
เป็นผู้ควบคุม อเมซอนทรีโอ และอเมซอนเนสควอเต็ท รูปร่างอัปลักษณ์ แก่เหี่ยว และเป็นผู้รับคำสั่งจากเนเฮเรเนียอีกทีนึง มักจะให้ซิลคอน หาเหยื่อที่คิดว่ามีความฝันสีทอง
หัวหน้าใหญ่ของคณะละครสัตว์เดดมูน ในมังงะและ พริตตี้ การ์เดี้ยน เซเลอร์มูน อีเทอร์นัล เดอะ มูฟวี่ กล่าวไว้ว่าในอดีต ราชินีเซเรนิตี้ ได้กักขังราชินีเนเฮเรเนียไว้ในกระจก ทำให้เนเฮเรเนียได้ฝากคำสาปแช่งให้กับเจ้าหญิงเซเรนิตี้ไว้ว่า ซิลเวอร์มิเรเนียมจะสูญสลาย ซึ่งต่อมาก็เป็นจริง เมื่อดาร์กคิงดอมมาทำสงครามกับดวงจันทร์ทำให้ ซิลเวอร์มิเรเนียม สูญสลายในที่สุด ซึ่งต่อมาเป้าหมายของเนเลเนียต้องการยึดครองโลก โดยใช้พลังจากดวงจันทร์ข้างขึ้น
ในอนิเมะ กล่าวไว้ว่า เนเฮเรเนียต้องการโกลเด้นคริสตัลจากเขาของเพกาซัส เพื่อให้ตนยึดครองโลก และแก้แค้นเจ้าหญิงเซเรนิตี้ นอกจากนี้เนเฮเรเนียก็กินความฝันของเหล่าบริวาร ประชาชน เพื่อให้ความงามอยู่ชั่วนิรันดร์ ซึ่งในภาคซุปเปอร์เอส โดนมนต์สะกดกักขังอีกครั้งนึง โดยการใช้โกลเด้นคริสตัลของเซเลอร์มูนและเซเลอร์มูนน้อย ต่อมาเนเฮเรเนียได้ถูกปล่อยออกมา โดยเซเลอร์กาแล็กเซีย ซึ่งทำให้เนเฮเรเนียวางแผนแก้แค้น เซเลอร์มูน ซึ่งการกลับมาของเนเฮเรเนีย มีผลต่อการฟื้นพลังของ เซเลอร์แซทเทิร์นอีกด้วย
อเมซอนทรีโอ
กลุ่มกะเทย 3 คนที่มีหน้าที่รับคำสั่งในช่วงแรกจากซิงโคเนีย ให้หากระจกความฝันที่เปกาซัสซ่อนอยู่ ซึ่งตอนท้ายได้กลับตัวช่วยเหลือเซเลอร์มูน แต่แล้วก็ถูกเรมเรสของอเมซอนเนสควอเท็ต ทำร้ายจนถึงปางตาย สุดท้ายเปกาซัสได้ช่วยเหลือให้ทั้ง 3 กลายเป็นมนุษย์ที่มีกระจกความฝัน
กะเทยคนแรกที่รูปร่างจริงนั้นเป็นเสือ เป้าหมายเจ้าของกระจกความฝันมักเป็นหญิงสาวที่บริสุทธิ์ ในมังงะถูกเซเลอร์มาร์สจัดการด้วย มาร์ส เฟรม สไนเปอร์ ในบ้านกระจก ฮอว์คอายนั้นร่างที่แท้จริงเป็นนกเหยี่ยว เป้าหมายมักจะเป็นหญิงสาวที่มีอายุมาก ซึ่งแผนของฮอว์คอายเรียกว่า มาดามคิลเลอร์ ในมังงะ ถูกเซเลอร์จูปิเตอร์จัดการด้วยพลัง จูปิเตอร์ โอ๊ค อีโวลูชั่น ในร้านขายสมุนไพรจากป่าอเมซอน สมาชิกคนสุดท้าย ฟิชอาย เป้าหมายมักจะเป็นชายหนุ่มรูปงาม เพราะฟิชอายนั้น สามารถแต่งตัวเป็นหญิงได้ ในมังงะถูกเซเลอร์เมอร์คิวรี่จัดการด้วย เมอร์คิวรี่ อะควา แรปโซดี้ ในแมนชั่นของเธอ
อเมซอนเนสควอเท็ต
กลุ่มเด็กสาว 4 คน ที่ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ จึงถูกเนเฮเรเนียหลอกใช้ โดยคราวนี้เป้าหมายเป็นกระจกสีทอง โดยวิธียิงลูกแก้วใส่เป้าหมายที่คิดว่ามีกระจกความฝันสีทอง ในมังงะกล่าวไว้ว่าแท้จริงแล้วทั้ง 4 คนนั้นเป็นนักรบระบบสุริยะดาวเคราห์น้อย เป็นองครักษ์ของ พรินเซส สมอลเลดี้ เซเรนิตี้ (อุซางิน้อย) แต่ถูกเนเฮเรเนียหลอกใช้ โดยทั้ง 4 คนสามารถใช้พลังดวงจันทร์ข้างขึ้นอย่างตามใจชอบ นอกจากนี้ในมังงะยังเป็นผู้ชุบชีวิตอเมซอนทรีโออีกด้วย
พูดจาอ่อนหวาน ชอบทำนายโดยการเด็ดดอกไม้ อเมซอนสโตนเป็นสีเหลือง มักเรียกเลมเลสที่มีรูปร่างเป็นดอกไม้ นิสัยเหมือนเด็กๆ ชอบเล่นของเล่น แต่เวลาโกรธจะโหดร้ายมาก อเมซอนสโตนเป็นสีฟ้า นิสัยห้าวๆ ชอบเล่นกายกรรม ชอบเรียกแทนตัวเองว่าข้า อเมซอนสโตนเป็นสีเขียว เป็นหัวหน้าของอเมซอนเนสควอเท็ต ถนัดควบคุมสัตว์ อเมซอนสโตนเป็นสีแดง
ตัวละครอื่น ๆ
มิสดรีมแท้จริงแล้ว คือโทโมเอะ โฮตารุ ปรากฏตัวใน ละครเวที เซเลอร์มูนซูเปอร์เอส- ยูเมะ เซนชิ - ไอ - เออิเอน นิ เธอมีพลังความฝันที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งพลังนั่นสามารถค้นหาเปกาซัสได้ จึงถูกซิลโกเนียใช้เป็นเครื่องมือ ซึ่งเหล่านักรบระบบสุริยะรอบนอกได้ขัดขวางในความฝันของ อุซางิน้อย ซึ่งในตอนท้ายนั้นมิสดรีม ได้กลายร่างเป็นแซทเทิร์นและรวมพลังกับอัศวินเซเลอร์ เพื่อให้เซเลอร์มูน เป็นเอเทอนัลเพื่อปราบเนเฮเลเนีย
ปรากฏตัวในมังงะ ตอนวีนัสดรีม เป็นผู้จัดการแข่งขันเพื่อค้นหาดาราในคณะละครสัตว์เดดมูน ซึ่งการจัดการแข่งขันนั้นเป็นกับดักของไอโนะ มินาโกะ ที่แปลงร่างไม่ได้ สุดท้ายถูกเซเลอร์วีนัส จัดการด้วย วีนัส เลิฟ แอนด์ บิวตี้ช็อค
เป็นสัตว์ประหลาด เป็นลูกตามีปีก มักจะชอบอยู่กับซิงโคเนีย ซิลคอนจะเป็นคนหาเป้าหมายกับคนที่คิดว่ามีกระจกสีทองซ่อนอยู่ เป็นสัตว์ที่ไม่ค่อยมีพิษมีภัย ถ้าไม่ได้อยู่กับซิงโคเนีย
นางพญาแม่ท้าวคำปิน
นางพญาแม่ท้าวคำปินมหาเทวี ทรงเป็นกษัตริย์น่าน พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ภูคา ครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 1848 สืบต่อจากพญาเก้าเกื่อน ผู้เป็นพระสวามี ที่ทรงย้ายไปครองเมืองย่าง แทนพญาภูคา ผู้เป็นปู่ และทรงเป็นพระชนนีใน พญาผานอง กษัตริย์น่าน พระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ภูคา (พ.ศ. 1866 - พ.ศ. 1896)
พระประวัติ
ในช่วงที่เมืองวรนคร (เมืองปัว) ว่างจากผู้นำ เนื่องจากพญาเก้าเถื่อนไปครองเมืองย่าง แทนพระอัยกา(ปู่) คือพญาภูคาพญางำเมืองเจ้าผู้ครองเมืองพะเยา จึงได้ขยายอิทธิพลเข้าครอบครองบ้านเมืองปัวทั้งหมด นางพญาแม่เท้าคำปินพร้อมด้วยบุตรในครรภ์ ได้หลบหนีไปอยู่บ้านห้วยแร้ง จนคลอดได้บุตรชายท่ามกลางท้องไร่บ้านห้วยแร้งนั้น ครั้นถึงรุ่งเช้ามีชาวบ้าน ได้ยินเสียงพระกุมารร้อง จึงตามหาเสียงร้องของพระกุมาร แล้วนายบ้านผู้นั้น ก็ได้เจอกับนางพญาแม่ท้าวคำปิน แล้วก็ก้มลงกราบนางพญา แล้วก็ถามว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ นางพญาก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้นายบ้านผู้นั้นฟัง นายบ้านผู้นั้นก็คือพ่อครัวของพญาเก้าเกื่อนมาก่อน จึงรับนางพญาแม่ท้าวคำปิน เด็กหญิงผู้ติดตาม และพระกุมารไปเลี้ยงดู จนพระกุมารเติบใหญ่ อายุได้ 16 ปี ก็นำไปไหว้สาพญางำเมือง เมื่อพญางำเมืองเห็น ก็มีใจรักเอ็นดูจึงรับเลี้ยงดูไว้ และทรงตั้งนามว่า เจ้าขุนใส่ รับใช้พญางำเมืองจนเป็นที่โปรดปราน พญางำเมืองจึงโปรดให้สร้างบ้านหลังหนึ่ง และข้าวของเงินทอง ให้แก่พระมารดา เจ้าขุนใส่ (นางพญาแม่ท้าวคำปิน) และต่อพญางำเมืองก็สถาปนาให้เป็น "เจ้าขุนใสยศ" เป็นเจ้าเมืองปราดครองเมืองปราด
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยกน้ำหนักเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 260 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 10 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2012
นางพญาปัว (อั้วสิม)
นางพญาปัว (อั้วสิม) ชายา ของพญางำเมือง ครั้นที่ พญางำเมือง ยกกองทัพมาตีเมืองวรนคร มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ เจ้าอามป้อม
ประวัติ
เมื่อนั้นพญางำเมือง ตีเมืองวรนครสำเร็จ จึงโปรดให้ นางอั้วสิม (ชายา) กับบุตรชาย ชื่อ เจ้าอามป้อม ให้ดูแลเมืองวรนคร (ปัว) ครั้นถึงปีใหม่ นางพญาปัว (อั้วสิม) กับเจ้าอามป้อม (บุตรชาย) แต่งบรรณาการไปถวายพญางำเมือง นางพญาปัว (อั้วสิม) ไปถึงเมืองพะเยา แล้วก็ได้ถวายเครื่องบรรณาการต่าง ๆ ต่อมานางพญาปัว และเจ้าอามป้อม ก่อนจะลาพญางำเมือง กลับเมืองปัว (วรนคร) ก็ทำแกงเนื้อควายนำไปถวายพระยางำเมือง ในการนี้ด้วย พญางำเมืองได้กินแกงเนื้อควายแล้ว ก็พูดหยอกล้อเล่นนางพญาปัวว่า "แกงควายยังหวานแด่เท่าว่าน้ำหนักหนาว่าอัน" นางพญาปัวได้ยินก็รู้สึกไม่พอใจ นางพญาปัว กับเจ้าอามป้อมผู้เป็นลูก ก็ได้ไปกราบลาพญางำเมือง แล้วก็เดินทางกลับเมืองปัว นางพญาปัว ครั้นมาถึง เมืองปัวแล้ว นางพญาปัวจึงทำหนังสือไปหาเจ้าเมืองปราด (เจ้าขุนใสยศ) แล้วเจ้าขุนใสยศ ก็รีบเอาช้างม้ารี้พลโยธาทั้งหลาย เจ้าเมืองปราดครั้นมาถึงเมืองปัวแล้ว นางพญาปัว ก็รีบไปต้อนไปรับเอาเจ้าเมืองปราดเมื่อนั้นนางพญาปัว และเจ้าเมืองปราด (ขุนใสยศ) ทั้ง 2 คน ก็สนิทสนม จนสุดท้ายก็ได้เป็นสามีภรรยากัน
สุริยุปราคา 27 ธันวาคม พ.ศ. 2627
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2627 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
ตำบลหนองโน (อำเภอเมืองสระบุรี)
ตำบลหนองโน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี