cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี
ประวัติ
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นโดยคณะกรรมการเตรียมการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานีประกอบด้วย ผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี  (นายเสนอ จันทรา)  เป็นประธาน รองผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี  (นายมานิต  วัฒนเสน)  รองประธาน  ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปัตตานี เขต 1   (นายวิมล จันทร์แก้ว)  เป็นกรรม การและเลขานุการ และนายวิชาพร ชินประพัทธ์ ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดปัตตานี  ปฏิบัติหน้าที่รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปัตตานี เขต 1 เป็นกรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ   นอกจากนั้นยังมีคณะกรรมการอีก จำนวน 37 คน มีคณะทำงานประสานการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานี จำนวน 10 คน  ทำหน้าที่ประสานงาน  และจัดทำแผนการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานี โดยมีผู้อำนวยการสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน    (นางสาวสุนันทา แสงทอง) และที่ปรึกษาสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน   (นายถนอม  อินทรกำเนิด และ นายสวัสดิ์  แกล้วทนงค์) เป็นที่ปรึกษา  ซึ่งได้รับการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่  29  กรกฎาคม  2547 โดยเลขาธิการ คณะกรรมการการอุดมศึกษา  แต่งตั้งให้ นายวิชาพร ชินประพัทธ์  ตำแหน่งผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดปัตตานี ปฏิบัติ หน้าที่ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนปัตตานี
พ.ศ. 2548 ได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรอนุปริญญา จำนวน 4 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย และสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ พร้อมเปิดสอนควบคู่ไปกับหลักสูตรระยะสั้นตามความต้องการของชุมชน
พ.ศ. 2549 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารศูนย์วิทยบริการ จำนวน 1หลัง เพื่อจัดตั้งศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ ห้องสมุด ห้องประชุม และสำนักงาน พร้อมทั้งได้เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา (เพิ่มเติม) สาขาวิชาธุรกิจอาหารฮาลาล
พ.ศ. 2551 เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา (เพิ่มเติม) สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
พ.ศ. 2554 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง ประกอบด้วยห้องเรียน 24 ห้อง และห้องประชุม 1 ห้อง
รายชื่อตอนในวันพีซ (มังงะ)
=วันพีซ ฉบับมังงะ= วันพีซ ฉบับมังงะ ในประเทศญี่ปุ่นตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเน็นจัมป์ เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยจะวางแผงทุกๆ วันพุธของสัปดาห์ และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์ชูเอฉะ ในประเทศไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ ซีคิดส์ เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2540 และในรูปแบบรวมเล่ม ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ในปี กรกฎาคม พ.ศ. 2541
Romance Dawn
Romance Dawn เป็นชื่อตอนเริ่มแรกของวันพีซ เนื้อเรื่องจะเป็นตอนเริ่มออกเดินทางของลูฟี่ ซึ่งปรากฏออกมาอยู่หลายเล่ม ดังนี้
เรื่องสั้น ก่อนเข้าเรื่อง
ทุกๆ ตอนของวันพีซ จะต้องมีเรื่องสั้นก่อนเข้าเรื่องที่เกี่ยวกับตัวละครในเรื่องที่เคยเจอในเนื้อเรื่องหลัก และเนื้อหาก็จะบอกว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ (หลังจบเรื่องสั้นทุกเรื่องก็จะสลับเป็นปกของตัวละครกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ที่อยู่กับสัตว์ต่างๆ โดยปกจะเรียงลำดับจากลูฟี่ไปจนถึงสมาชิกคนล่าสุด หลังจากนั้นก็จะเริ่มเรื่องสั้นตอนใหม่)
ไมครอฟต์ โฮมส์
ไมครอฟต์ถูกบรรยายว่าเป็นคนรูปร่างเจ้าเนื้อต่างกับน้องชายที่ผอมสูง หน้าผากกว้างบ่งบอกพลังสมองและดวงตาสีเหล็กคมลึก มีมันสมองอันชาญฉลาด เก็บรวบรวมข้อมูลปริมาณมหาศาลไว้แทบทุกด้าน เขาจึงเป็นข้าราชการผู้น้อยที่มีความสำคัญอันดับต้น ๆ คนหนึ่งในรัฐบาล เชี่ยวชาญการให้ความเห็นและข้อสรุปจากบนเก้าอี้ เพราะเจ้าตัวไม่มีความกระตือรือร้นพอจะออกไปสืบด้วยตนเอง เมื่อเชอร์ล็อก โฮมส์นำเรื่องคดีไปขอคำปรึกษา ไมครอฟต์ก็ได้ให้ความเห็นที่ภายหลังพิสูจน์แล้วว่าถูกต้องทุกครั้ง
เชอร์ล็อก โฮมส์กล่าวว่าพี่ชายของตนสามารถเป็นนักสืบที่เก่งกาจที่สุดได้ แต่กลับขาดคุณสมบัติหลายข้อที่นักสืบพึงมี เช่นเขาไม่ค่อยมีความกระตือรือร้น เข้ากับผู้อื่นไม่ค่อยได้และไม่ชอบ "ไปพบผู้ที่เกี่ยวข้อง ซักถามเจ้าหน้าที่ เที่ยวนอนพังพาบเอาแว่นขยายส่องดูอะไรต่อมิอะไร" อย่างที่ไมครอฟต์กล่าวถึงแนวทางการสืบคดีของน้องชาย
โทคิโนะคาเคระ / ทเวนตีโฟร์กะรัตส์ -ไทป์ อีเอ็กซ์-
โทคิโนะคาเคระ / ทเวนตี้โฟร์กะรัต -ไทป์ อีเอ็กซ์- เป็นซิงเกิลที่ 25 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ในรูปแบบดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล เปิดตัวในอันดับ 2 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 95,299 แผ่น และมียอดขายรวม 141,161 แผ่น เป็นอันดับที่ 53 ของออริกอนชาร์ตประจำปี ค.ศ. 2007
เพลง "โทคิโนะคาเคระ" เพลงเป็นประกอบละครเรื่อง "ยามะอนนะ คาเบะอนนะ" นำแสดงโดย เคียวโกะ ฟูคาดะ ทางช่องฟูจิทีวี
เพลง "24karats -type EX-" เป็นเพลงที่ร้องร่วมกับระหว่าง EXILE, Sowelu และ DOBERMAN INC โดยมีซิงเกิลคู่กัน คือ 24karats -type S- ซึ่งเป็นของ Sowelu
มิวสิกวิดีโอเพลง "โทคิโนะคาเคระ" มี 2 เวอร์ชัน คือ เวอร์ชันแรกจะอยู่ในซิงเกิล "โทคิโนะคาเคระ / 24karats -type Ex-" และอัลบั้ม "EXILE LOVE" อีกเวอร์ชันหนึ่งใช้ชื่อว่า "時の描片~トキノカケラ~ (CATCHY BEST Version)" อยู่ในเบสท์อัลบั้ม "EXILE CATCHY BEST"
ในซีดีล็อตแรกจะมีเพลง "Together" รวมอยู่ด้วย โดยมีการร้องใหม่ทั้งหมดและ TAKAHIRO ได้มาร้องเพลงนี้แทนเสียงสมาชิกเดิม คือ SHUN
อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง
ทุ่งแสลงหลวง หรือที่รู้จักกันดีในนาม “ทุ่งหญ้าสะวันนาแห่งเมืองไทย” เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ มีเนื้อที่ประมาณ 789,000 ไร่หรือ 1,262.40 ตารางกิโลเมตร ทุ่งแสลงหลวงมีพื้นที่ครอบคลุม อ.วังทอง อ.นครไทย อ.เนินมะปราง จ.พิษณุโลก และใน อ.เขาค้อ อ.วังโป่ง จ.เพชรบูรณ์  สำหรับชื่อของอุทยานแห่งชาติมีการสันนิษฐานว่ามีการตั้งชื่อตามพันธุ์ไม้ชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในพื้นที่ป่าแห่งนี้ คือ ต้นแสลงใจ ซึ่งมีขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ประกอบกับมีสภาพภูมิประเทศเป็นเนิน มีป่าหลายชนิด และสัตว์ป่าชุกชุม   เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2502 ป่าทุ่งแสลงหลวงและพื้นที่ป่าอื่น ๆ ในจังหวัดต่าง ๆ ได้รับการก่อตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงมีสภาพธรรมชาติ และลักษณะทางธรรมชาติที่สวยงามหลายแห่ง อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพันธุ์ไม้สัตว์ป่านานาชนิดซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การไปท่องเที่ยว
ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะภูมิอากาศ
พื้นที่อุทยานตั้งอยู่ในเขตเทือกเขาเพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่าง จ.พิษณุโลกและ จ.เพชรบูรณ์มีความสูงโดยเฉลี่ยประมาณ 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลมียอดเขาที่สูงที่สุดคือ บริเวณเขาแค สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,028 เมตรสภาพอากาศโดยทั่วไปมีอุณหภูมิที่เหมาะสมเหมาะแก่การไปท่องเที่ยว โดยเฉพาะระหว่างในช่วงเดือนพฤศจิกายน- กุมภาพันธ์ ซึ่งมีอากาศหนาวเย็นมาก
พืชพรรณและสัตว์ป่า
อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงมีพื้นที่ที่น่าท่องเที่ยวมากมายสามารถเลือกเที่ยวชมได้ อาทิเช่น น้ำตกแก่งโสภา ทุ่งนางพญา ทุ่งโนนสน ทุ่งแสลงหลวง แก่งวังน้ำเย็น น้ำตกซอนโสม ถ้ำเดือน-ดาว ถ้ำพระวังแดง และถ้ำค้างคาว ซึ่งพื้นที่เหล่านี้เป็นสถานที่ที่มีความงดงามทางธรรมชาติ และมีการพบจระเข้น้ำจืดสายพันธุ์ไทย หรือ จระเข้สยาม (Crocodylus siamensis) บริเวณคลองชมพู อีกด้วย การเดินทางเข้าสู่อุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวง สามารถใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายพิษณุโลก มีระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร
สถานที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวก
อุทยานฯ มีบ้านพัก ไว้บริการท่องเที่ยวจำนวน 10 หลัง พักได้หลังละ 6-14 คน ค่าธรรมเนียมที่พัก 900-2,400 บาทต่อคืน ค่ายพักแรมจำนวน 2 ค่าย พักได้ค่ายละ 60 คน ค่าธรรมเนียมที่พัก 600 บาทต่อคืน และมีเต็นท์เล็กพักได้ 2 คน 30 บาทต่อคืน
คอมมานด์ & คองเคอร์: เรดอเลิร์ต
คอมมานด์ & คองเคอร์: เรด อเลิร์ต (Command & Conquer: Red Alert) เป็นเกมแนววางแผนการรบเรียลไทม์ ในซีรีส์ คอมมานด์ & คองเคอร์ พัฒนาโดยบริษัท เวสท์วูด สตูดิโอ วางจำหน่ายในปี 1996 สำหรับเครื่อง พีซี (MS-DOS & วินโดวส์ 95) และพอร์ตลงเครื่องเพลย์สเตชัน
เนื้อเรื่อง
อย่างไรก็ตาม แม้ไม่มีพรรคนาซีในเยอรมนีที่ก่อสงครามโลก โจเซฟ สตาลิน ผู้นำของสหภาพโซเวียต ก็ได้พัฒนากองทัพของเขาจนแข็งแกร่ง และเข้าจู่โจมทวีปยุโรปฝั่งตะวันตกเพื่อขยายอิทธิพล ทำให้ทางกองทัพของกลุ่มประเทศทางยุโรปตะวันตกทั้งหมด ซึ่งนำโดย สหราชอาณาจักร, สาธารณรัฐฝรั่งเศส, สาธารณรัฐกรีซ, และ สหพันธรัฐเยอรมนี ได้ร่วมมือกันเป็นกลุ่มสัมพันธมิตร เพื่อต่อสู้กับสหภาพโซเวียต และนี่คือจุดเริ่มต้นของมหาสงครามแห่งทวีปยุโรปครั้งใหม่
หน่วยรบ (ยูนิต) ในเกม
หน่วยรบของฝ่ายสัมพันธมิตร หมวดทหารราบ 1. พลปืนเล็กยาว (Rifle Infantry) 2. พลยิงจรวดต่อสู้รถถัง (Rocket Soldier) 3. เสนารักษ์ (Medic) 4. ทหารช่าง (Engineer) 5. สายลับ (Spy) 6. หน่วยโจรกรรม (Thief) 7. ทันยา อดัมส์ (Tanya Adams)
หมวดยานยนต์ 1. รถจี๊ปติดปืนกล (Ranger) 2. รถถังเบา (Light Tank) 3. รถถังหลัก (Main Battle Tank) หรือ รถถังขนาดกลาง (Medium Tank) 4. ปืนใหญ่อัตตาจร (Self-propelled Artillery) 5. รถสายพานลำเลียงพล (Armored Personnel Carrier) 6. รถรบกวนสัญญาณเรดาร์ศัตรู (Radar Jammer) 7. รถวางกับระเบิดต่อสู้รถถัง (Anti-tank Mine Layer) 8. รถสร้างช่องอำพรางในระบบแผนที่ศัตรู (Mobile Gap Generator) 9. รถบรรทุกแร่ธาตุ (Ore Truck) 10. รถบรรทุกอุปกรณ์ก่อสร้างฐานทัพ (Mobile Construction Vehicle)
หมวดอากาศยาน 1. เฮลิคอปเตอร์จู่โจม รุ่น อาปาเช่ ลองโบว์ (Longbow Helicopter)
หมวดเรือรบ 1. เรือปืน (Gunboat) 2. เรือพิฆาต (Destroyer) 3. เรือลาดตระเวน (Cruiser) 4. เรือลำเลียงพล (Transport)
หน่วยรบของฝ่ายสหภาพโซเวียต หมวดทหารราบ 1. พลปืนเล็กยาว (Rifle Infantry) 2. พลขว้างระเบิดมือ (Grenadier) 3. พลเครื่องฉีดไฟ (Flamethrower Infantry) 4. สุนัขจู่โจม (Attack Dog) 5. ทหารช่าง (Engineer)
หมวดยานยนต์ 1. รถถังหนัก (Heavy Tank) 2. รถยิงจรวดวีสอง (V2 Rocket Launcher) 3. รถวางกับระเบิดสังหารบุคคล (Anti-personnel Minelayer) 4. รถถัง รุ่น ช้างแมมมอธ (Mammoth Tank) 5. รถบรรทุกแร่ธาตุ (Ore Truck) 6. รถบรรทุกอุปกรณ์ก่อสร้างฐานทัพ (Mobile Construction Vehicle)
หมวดอากาศยาน 1. เครื่องบินใบพัดขับไล่ 2. เครื่องบินไอพ่นขับไล่ 3. เฮลิคอปเตอร์จู่โจม รุ่น ไฮนด์ 4. เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดเรือรบ 1. เรือดำน้ำจู่โจม (Submarine) 2. เรือลำเลียงพล (Transport)
รูปแบบเกม
มีลักษณะมุมมองจากด้านบน กราฟิกเป็นแบบ 2 มิติ เน้นการวางแผนการรบ โดยแต่ละยูนิตมีจุดแข็งและจุดอ่อนที่แตกต่างกันไป โดยการวางแผนเน้นการใช้สภาพภูมิศาสตร์ และทรัพยากรทางทหารเป็นตัวตัดสินชี้ขาด ในการสัประยุทธ์
ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน
ฟรันซิสโก เด อาซิส เด บอร์บอน (Francisco de Asís de Borbón) ภายหลังทรงดำรงพระราชอิสริยยศ พระเจ้าฟรันซิสโก พระราชสวามีแห่งสเปน (Rey don Francisco, El Rey Consorte de España) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2365 เป็นพระโอรสใน อินฟันเตฟรานซิสโก เด พอลลา ดยุกแห่งกาดิซ และ เจ้าหญิงลุยซา ชาร์ลอตตาแห่งเนปิลส์และซิซิลี มีพระอิสริยยศและฐานันดรเดิมที่ ซูอัลเตซาเรอัล อินฟันตาฟรันซิสโกแห่งสเปน เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปน
อภิเษกสมรสและพระราชบุตร
พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน พระญาติชั้นที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2389 และทรงร่วมกับพระอัครมเหสีปกครองประเทศ ทั้ง 2 มีพระราชบุตร 12 พระองค์ แต่มีเพียง 5 พระองค์ที่ทรงเจริญพระชนม์คือ
บั้นปลายพระชนม์ชีพ
ในปี พ.ศ.2407 ฟรันซิสโก ทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานสภาองคมนตรีแห่งสเปน(Consejo del Reino)
ในปี พ.ศ.2411 ฟรันซิสโก ทรงถูกเนรเทศพร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 พระอัครมเหสี ไปยังฝรั่งเศส และใช้พระนามแฝงว่า เคานต์แห่งโมราตาลา จนวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ.2413 สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 ทรงสละราชสมบัติ ด้วยพระบรมราชานุเคราะห์ของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 12 พระราชโอรสผู้เถลิงราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสเปนในปี 2417 แต่ในเวลานั้น สมเด็จพระราชาฟรันซิสโก พระราชสวามี ก็ทรงแยกทางกับสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล และทรงกลายเป็นพระสหายที่ดีต่อกัน
พ.ศ.2424 ได้ทรงเสด็จไปประทับอยู่ที่ปราสาทแห่งเอปิเนซูร์ไซน์ ฝรั่งเศส(Château de Épinay-sur-Seine) เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ.2445 โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบล อดีตพระอัครมเหสี กับ เจ้าหญิงอีซาเบลและเจ้าหญิงอูลาเลีย พระราชธิดา ทรงประทับอยู่ข้างพระแท่นขณะสวรรคต
ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน
ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน หรือ ชิปกับโปเตโต้ (Chip and Potato) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศแคนาดา-อังกฤษ ผลิตโดย ไวลด์เบรนสตูดิโอและดาร์รอล แมคควีน ออกอากาศทางช่องแฟมิลีจูเนียร์ สร้างโดย บิลลี แมคควีน, แคทเธอรีน วิลเลียมส์ และแมดดี้ ดาร์รอล ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2561
รายชื่อตอน
รายชื่อตอนของ ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน ทั้งหมดมี 2 ฤดูกาล และ 63 ตอน
การตอบรับ
ในคอมมอน เซนส์ มีเดีย (Common Sense Media) ให้ 4 จาก 5 ดาว
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตาแห่งซิซิลีทั้งสอง หรือพระนามเต็ม มาเรีย อันนุนซีอาตา อีซาเบลลา ฟีโลเมนา ซาบาเซีย (Princess Maria Annunciata of the Two-Sicilies; พรนามเต็ม Maria Annunziata Isabella Filomena Sabasia von Habsburg-Lothringen (ราชสกุลเดิม de Bourbon)) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย หลังจากทรงอภิเษกสมรส และเป็นพระชายาองค์ที่ 2 ในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียด้วย
เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอตา ประสูติเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2386 ณ เมืองกาแซร์ตา ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในเมืองเนเปิลส์ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์จวบจนสำเร็จการศึกษา
เมื่อทรงสำเร็จการศึกษา สมเด็จพระราชมารดาทรงจัดพระราชพิธีอภิเษกสมรสให้ทันที โดยพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2405 โดยหลังจากอภิเษกสมรส พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้
หลังจากทรงให้ประสูติกาลพระบุตรทั้ง 4 พระองค์แล้ว พระองค์มีพระอาการประชวรบ่อยครั้ง จนพระอาการประชวรได้แย่ลงเรื่อยๆ จนในที่สุด พระองค์ก็ทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 ด้วยพระอาการวัณโรค พระศพถูกฝังไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค กรุงเวียนนา
ความไม่สงบในทิเบต พ.ศ. 2551
'''ความไม่สงบในทิเบต พ.ศ. 2551 หรือเรียกชื่อจีนว่า การจลาจล 3•14''' เป็นชุดการจลาจล ประท้วงและเดินขบวนที่เริ่มในกรุงลาซา เมืองหลวงของภูมิภาคทิเบต และลามไปพื้นที่อื่นของทิเบตและอารามจำนวนหนึ่งซึ่งรวมนอกเขตปกครองตนเองทิเบต แรกเริ่มเป็นการจัดวันการก่อการกำเริบทิเบตประจำปีแล้วลงเอยด้วยการประท้วงตามถนนโดยพระสงฆ์ ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็นการจลาจล การเผา การปล้นสะดมและการฆ่าชาติพันธุ์ในวันที่ 14 มีนาคม ชาวทิเบตที่เข้าร่วมความไม่สงบมุ่งความรุนแรงส่วนใหญ่ไปยังพลเรือนฮั่นและหุย ตำรวจแทรกแซงโดยป้องกันมิให้ความขัดแย้งบานปลายอีก ขณะเดียวกันและเพื่อเป็นการสนอง การประท้วงที่ส่วนใหญ่สนับสนุนชาวทิเบตอุบัติในนครในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรป มีการโจมตีสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลจีน 18 แห่ง
จากข้อมูลของฝ่ายปกครองจีนที่ปกครองทิเบต ความไม่สงบนี้มีเหตุจูงใจจากคตินิยมการแยกตัวออกและทะไลลามะเป็นผู้สั่งการ ทะไลลามะปฏิเสธข้อกล่าวหาและกล่าวว่าสถานการ์เกิดจากความไม่พอใจอย่างกว้างขวางในทิเบต รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนและทะไลลามะจัดการเจรจาเรื่องการจลาจลในวันที่ 4 พฤษภาคมและ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ระหว่างการจลาจล ทางการจีนไม่อนุญาตให้สื่อต่างชาติและฮ่องกงเข้าภูมิภาค สื่อในประเทศลดทอนความสำคัญของการจลาจล มีเพียงเจมส์ ไมลส์ ผู้สื่อข่าวจากดิอีโคโนมิสต์ ได้รับอนุมัติให้เดินทางหนึ่งสัปดาห์ซึ่งปรากฏว่าสอดคลองกับความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นพอดี จากข้อมูลของไมลส์ การสนองของตำรวจปราบจลาจลนั้นสงบ แต่กลุ่มผู้พลัดถิ่นทิเบตอ้างว่ามีการปราบปรามอย่างโหดร้าย
ซิบฆัตตุลลอฮ์ โมญัดเดดี
ซิบฆัตตุลลอฮ์ โมญัดเดดี (Sibghatullah Mojaddedi; صبغت الله مجددی; 21 เมษายน พ.ศ. 2468 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562) เป็นนักการเมืองชาวอัฟกานิสถาน เป็นประธานาธิบดีอัฟกานิสถานระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1992 และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติอัฟกานิสถาน (Afghan National Liberation Front) เกิดประมาณ ค.ศ. 1925–1929 ในครอบครัวนักวิชาการศาสนาที่มีชื่อในกรุงคาบูลl ตระกูลของเขาสืบทอดมาจากอะหมัด ซีร์ฮินดี (Ahmad Sirhindi) นักวิชาการศาสนาอิสลามลัทธิศูฟีสมัยศตวรรษที่ 16 โมญัดเดดีเรียนวิชากฎหมายอิสลามและนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร (Al-Azhar University) ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ก่อนจะกลับมาอัฟกานิสถานในปี ค.ศ. 1952 เพื่อสอนหนังสือที่โรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัยคาบูล แต่ในปี ค.ศ. 1959 โมญัดเดดีถูกจับในข้อหาสมรู้ร่วมคิดวางแผนต่อต้านนิกิตา ครุสชอฟ ประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตในขณะนั้น เขาถูกคุมขังจนถึงปี ค.ศ. 1964
หลังรัฐบาลคอมมิวนิสต์ล่มสลายในปี ค.ศ. 1992 โมญัดเดดีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งอัฟกานิสถาน เขาดำรงตำแหน่งอยู่ 2-3 เดือนก่อนจะส่งมอบอำนาจต่อให้บูร์ฮานุดดีน รับบานี ในช่วงที่กลุ่มตอลิบานปกครองอัฟกานิสถาน โมญัดเดดีได้ลี้ภัยอยู่ในหลายประเทศเช่น เดนมาร์ก ปากีสถาน จนถึงปี ค.ศ. 2001 เขากลับมาอัฟกานิสถานอีกครั้งเพื่อดำรงตำแหน่งประธานสภาโลยาจีร์กา (Loya Jirga) ปี ค.ศ. 2005 เขาดำรงตำแหน่งประธานสภาสูงอัฟกานิสถานหรือเมชราโน จีร์กา (Meshrano Jirga) และได้รับเลือกอีกครั้งในปี ค.ศ. 2011
วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 2006 มือระเบิดฆ่าตัวตายคนหนึ่งพยายามจะลอบสังหารโมญัดเดดี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 4 ราย โมญัดเดดีได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่มือและใบหน้า
วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2015 โมญัดเดดีประกาศตั้งพรรคการเมืองใหม่ชื่อ "พรรคสภาญิฮาดและการเมืองแห่งชาติ" (The Council of Jihad and National Political Parties)
มีการรายงานว่าโมญัดเดดีเสียชีวิตในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 แต่ต่อมามีรายงานว่าโมญัดเดดียังมีชีวิตอยู่และเข้าร่วมงานฉลองครบรอบ 27 ปี การถอนทัพของโซเวียตในสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 มีรายงานว่าซิบฆัตตุลลอฮ์ โมญัดเดดีเสียชีวิตด้วยวัย 93 ปี
ศาสนาพุทธในประเทศไทย
ศาสนาพุทธในประเทศไทย เข้ามาสู่ดินแดนที่เป็นประเทศไทยในปัจจุบัน เมื่อประมาณ พ.ศ. 236 สมัยเดียวกันกับประเทศศรีลังกา ด้วยการส่งพระสมณทูตไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศต่าง ๆ 9 สาย โดยการอุปถัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราช กษัตริย์อินเดีย ในขณะนั้นประเทศไทยรวมอยู่ในดินแดนที่เรียกว่าสุวรรณภูมิ ซึ่งมีขอบเขตกว้างขวาง มีประเทศรวมกันอยู่ในดินแดนส่วนนี้ทั้ง 7 ประเทศในปัจจุบัน ได้แก่ ไทย พม่า ศรีลังกา เวียดนาม กัมพูชา ลาว มาเลเซีย
ในปัจจุบัน แม้จะมีการอุปสมบทของผู้มีความหลากหลายทางเพศ และผู้หญิง แต่ยังคงไม่ได้รับการยอมรับจากสังคมไทย
สมัยทวาราวดี
พระโสณะ และพระอุตตระได้เดินทางจากแคว้นมคธ เข้ามาประดิษฐานพระพุทธศาสนา ณ ดินแดนสุวรรณภูมิ โดยมีข้อสันนิษฐานว่า น่าจะมีศูนย์กลางอยู่บริเวณตอนกลางของไทยในปัจจุบัน โดยพิจารณาจากโบราณสถานและโบราณวัตถุต่าง ๆ เช่น พระปฐมเจดีย์ ศิลารูปพระธรรมจักร เป็นต้น
พระพุทธศาสนาที่เข้ามาในสมัยนี้ เป็นนิกายเถรวาทดั้งเดิม โดยพุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาเลื่อมใสบวชเป็นพระภิกษุจำนวนมาก และได้สร้างสถูปเจดีย์ไว้สักการบูชา เรียกว่า สถูปรูปฟองน้ำ เหมือนสถูปสาญจีในประเทศอินเดียที่พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างขึ้น โดยศิลปะในยุคนี้ เรียกว่า ศิลปะทวารวดี
สมัยอาณาจักรอ้ายลาว
สมัยอาณาจักรอ้ายลาว ซึ่งเป็นอาณาจักรของบรรพบุรุษชาวไทยที่อาศัยอยู่บริเวณลุ่มน้ำแยงซีเกียง ซึ่งปัจจุบันอยู่ภายใต้การยึดครองของชาวจีนฮั่น พระพุทธศาสนาในยุคนี้คาดว่าเป็นแบบมหายาน ในสมัยขุนหลวงม้าว กษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ในอาณาจักรอ้ายลาว ก่อนที่จะอพยพเข้ามาสู่ดินแดนประเทศไทยในปัจจุบัน ได้รับเอาพระพุทธศาสนามหายาน โดยการนำของพระสมณทูตชาวอินเดียมาเผยแผ่ ในคราวที่พระเจ้ากนิษกะมหาราชทรงอุปถัมภ์การสังคายนาครั้งที่ 4 ของฝ่ายมหายาน ณ เมืองชลันธร พระสมณทูตได้เข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง ทำให้หัวเมืองไทยทั้ง 77 มีราษฎร 51,890 ครอบครัว เปลี่ยนมานับถือพระพุทธศาสนาแบบมหายานแทนเถรวาท
สมัยอาณาจักรศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ 13)
อาณาจักรศรีวิชัยในเกาะสุมาตราเจริญรุ่งเรืองในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-13 กษัตริย์ศรีวิชัยมีพระราชศรัทธาในพุทธศาสนาอย่างแน่นแฟ้น ดังหลักฐานที่ปรากฏ ได้แก่ เจดีย์พระบรมธาตุไชยา เจดีย์ปุโรพุทโธ รูปหล่อพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร รวมถึงหลักฐานทางโบราณคดีอื่นๆอีกเป็นจำนวนมากซึ่งพบกระจายอยู่ทั่วไปในดินแดนสุวรรณภูมิ
สมัยลพบุรี (พุทธศตวรรษที่ 15)
ในสมัยกษัตริย์แห่งจักรวรรดิเขมรราชวงศ์สุริยวรมันเรืองอำนาจนั้น ได้แผ่อาณาเขตขยายออกมาทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลางของประเทศไทย ในราว พ.ศ. 1540 และได้ตั้งราชธานีเป็นที่อำนวยการปกครองเมืองต่าง ๆ ในดินแดนดังกล่าวขึ้นหลายแห่ง เช่น
เมืองต่าง ๆ ที่ตั้งขึ้นนี้เมืองลพบุรีหรือละโว้ ถือว่าเป็นเมืองสำคัญที่สุด กษัตริย์ราชวงศ์สุริยวรมัน ทรงนับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ซึ่งมีสายสัมพันธ์เชื่อมต่อมาจากอาณาจักรศรีวิชัย แต่ฝ่ายมหายานในสมัยนี้ผสมกับศาสนาพราหมณ์มาก ประชาชนในอาณาเขตต่าง ๆ ดังกล่าว จึงได้รับพระพุทธศาสนาทั้งแบบเถรวาทที่สืบมาแต่เดิม กับแบบมหายานและศาสนาพราหมณ์ที่เข้ามาใหม่ด้วย ทำให้มีผู้นับถือพระพุทธศาสนาทั้ง 2 แบบ และมีพระสงฆ์ทั้งสองฝ่าย คือ ฝ่ายเถรวาท และฝ่ายมหายาน สำหรับศาสนสถานที่เป็นที่ประจักษ์พยานให้ได้ศึกษาถึงความเป็นมาแห่งพระพุทธศาสนาในประเทศไทยครั้งนั้น ได้แก่พระปรางค์สามยอดที่จังหวัดลพบุรี ปราสาทหินพิมาย ที่จังหวัดนครราชสีมา และปราสาทหินเขาพนมรุ้งที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นต้น ส่วนพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยนั้นถือเป็นศิลปะอยู่ในกลุ่ม ศิลปสมัยลพบุรี
สมัยเถรวาทแบบพุกาม
ในสมัยที่พระเจ้าอนุรุทธมหาราช กษัตริย์พุกามเรืองอำนาจ ทรงรวบรวมเอาพม่ากับมอญเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกัน แล้วแผ่อาณาเขตเข้ามาถึงอาณาจักรล้านนา อาณาจักรล้านช้าง ละโว้ และทวารวดี พระเจ้าอนุรุทธทรงนับถือพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท ทรงส่งเสริมทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง
ส่วนชนชาติไท หลังจากอาณาจักรอ้ายลาวถูกจีนทำลายจนพินาศ ก็ได้มาตั้งอาณาจักรน่านเจ้า ถึงประมาณ พ.ศ. 1299 ขุนท้าวกวาโอรสขุนบรมแห่งอาณาจักรน่านเจ้า ได้สถาปนาแคว้นโยนกเชียงแสนขึ้น ต่อมาอาณาจักรน่านเจ้าได้ถูกจีนแทรกซึมเข้าทำลายจนพินาศอีกครั้ง ซึ่งในคราวนี้ผู้ปกครองของจีนได้ใช้วิธีแบ่งชาวไทออกเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยแล้วผลักดันออกไปคนละทิศละทาง และนับแต่นั้นเป็นต้นมาชาวไทก็ได้แตกสานซ่านเซ็นจนรวมกันไม่ติดอยู่จนถึงวันนี้ คือ ทางตะวันตกได้ถูกจีนผลักดันจนแตกกระจัดพลัดพรายไปถึงอัสสัม(อยู่ทางภาคตะวันออกของอินเดียในปัจจุบัน)ส่วนทางตะวันออกก็กระจัดกระจายไปถึงกวางสี หูหนาน เกาะไหหลำ รวมถึงตอนเหนือของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ส่วนทางใต้นั้นก็ได้แก่ประชากรในประเทศต่างๆทางเอเชียอาคเนย์ปัจจุบัน โดยเฉพาะในประเทศลาวและไทย
เมื่อกษัตริย์ขอม(กัมพูชา)เรืองอำนาจ คนไทยที่อยู่ในเขตอำนาจของขอม ก็ได้รับทั้งศาสนาและวัฒนธรรมของเขมรไว้ด้วย ส่วนทางล้านนาก็ได้รับอิทธิพลจากพม่าเช่นเดียวกัน คือ เมื่ออาณาจักรพุกามของกษัตริย์พม่าเข้ามาครอบครองดินแดนแถบนี้ ดังเห็นว่ามีปูชนียสถานแบบพม่าหลายแห่ง และเจดีย์ที่มีฉัตรอยู่บนยอด และฉัตรที่ 4 มุมของเจดีย์ ก็ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะพุกามแบบพม่า
สมัยกรุงสุโขทัย
หลังจากอาณาจักรพุกามและเขมรเสื่อมอำนาจลง คนไทยจึงได้ตั้งตัวเป็นอิสระ ได้ก่อตั้งอาณาจักรขึ้นเอง 2 อาณาจักร ได้แก่ อาณาจักรล้านนาทางภาคเหนือของไทย ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่และอาณาจักรสุโขทัยซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่จังหวัดสุโขทัยในปัจจุบัน เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราชเสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงสดับกิตติศัพท์ของพระสงฆ์ลังกา จึงทรงอาราธนาพระมหาเถระสังฆราช ซึ่งเป็นพระเถระชาวลังกาที่มาเผยแผ่อยู่ที่นครศรีธรรมราช มาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในกรุงสุโขทัย
พระพุทธศาสนาแบบลังกาวงศ์ได้เข้ามาเผยแผ่ในประเทศไทย ถึง 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 ในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช และครั้งที่ 2 ในสมัยพระยาลิไท พระพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก ศิลปะสมัยสุโขทัยได้รับการกล่าวขานว่างดงามมาก โดยเฉพาะพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย มีลักษณะงดงาม ไม่มีศิลปะสมัยใดเหมือน
สมัยล้านนา
ปี พ.ศ. 1839 พญามังราย ทรงสร้างราชธานีขึ้น ชื่อว่า "นพบุรีศรีนครพิงค์เชียงใหม่" ได้ตั้งถิ่นฐาน ณ ลุ่มแม่น้ำปิง ได้สร้างเมือง สร้างวัง และวัดขึ้น ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ได้สร้างวัดต่าง ๆ มากมาย ทั้งที่เป็นฝ่ายคามวาสี และอรัญญวาสี จนพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรือง เมืองต่าง ๆ ในอาณาจักรล้านนา เช่น เชียงราย ลำพูน ลำปาง แพร่ น่าน และพะเยา ต่างก็มีความเจริญรุ่งเรือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านพระพุทธศาสนา พิธีกรรมและความเชื่อทางศาสนามีอิทธิพลต่อชาวล้านนาอย่างมาก ในรัชสมัยของพระเจ้าติโลกราชแห่งเชียงใหม่ ได้ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งแรกในดินแดนประเทศไทยปัจจุบันขึ้น ณ วัดมหาโพธาราม (วัดเจ็ดยอด) เมื่อ ปี พ.ศ. 2020 ในสมัยล้านนา ได้เกิดมีพระเถระนักปราชญ์ชาวล้านนาหลายรูป ท่านเหล่านั้นได้รจนาคัมภีร์สำคัญทางพระพุทธศาสนาไว้เป็นจำนวนมาก ได้แก่ พระสิริมังคลาจารย์ พญาณกิตติเถระ พระรัตนปัญญาเถระ พระโพธิรังษี       พระนันทาจารย์ และพระสุวรรณรังสี
สมัยกรุงศรีอยุธยา
พระพุทธศาสนาในสมัยอยุธยานั้นมีความเป็นฮินดูปนอยู่ค่อนข้างมาก พิธีกรรมต่าง ๆ ได้ปะปนพิธีของพราหมณ์มากกว่าที่ใดๆ ราษฎรอยุธยามุ่งในเรื่องการบุญการกุศล สร้างวัดวาอาราม สร้างปูชนียวัตถุ บำรุงศาสนาเป็นส่วนมาก ในสมัยอยุธยาต้องประสบกับภาวะสงครามกับพม่า จนเกิดภาวะวิกฤตทางศาสนาหลายครั้ง ประวัติศาสตร์อยุธยาแบ่งเป็น 4 ช่วง ได้แก่
สมัยอยุธยาช่วงแรก (พ.ศ. 1991 - 2031)
ในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงปกครองบ้านเมืองด้วยความสงบร่มเย็น ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ผนวชเป็นเวลา 8 เดือน เมื่อ พ.ศ. 1998 และทรงให้พระราชโอรสกับพระราชนัดดาผนวชเป็นสามเณรด้วย สันนิษฐานว่าเป็นการเริ่มต้นของประเพณีการบวชเรียนของเจ้านายและข้าราชการ ในรัชสมัยของพระองค์ ได้มีการรจนาหนังสือมหาชาติคำหลวง ใน พ.ศ. 2025
สมัยอยุธยาช่วงที่สอง ( พ.ศ. 2031 - 2173)
สมัยนี้ได้มีความนิยมในการสร้างวัดขึ้น ทั้งกษัตริย์และประชาชนทั่วไป นิยมสร้างวัดประจำตระกูล ในสมัยพระเจ้าทรงธรรมได้พบพระพุทธบาท สระบุรี ทรงให้สร้างมณฑปครอบพระพุทธบาทไว้ และโปรดให้ชุมชนราชบัณฑิตแต่งกาพย์มหาชาติ เมื่อ พ.ศ. 2170 และโปรดให้สร้างพระไตรปิฎกด้วย
สมัยอยุธยาช่วงที่สาม (พ.ศ. 2173 - 2275)
พระมหากษัตริย์ที่มีพระนามยิ่งใหญ่ที่สุดในศตวรรษนี้ ได้แก่สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระองค์ทรงมีบทบาทอย่างมากทั้งต่อฝ่ายอาณาจักรและศาสนจักร ทรงส่งเสริมพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า สมัยนี้ฝรั่งเศสได้เข้ามาติดต่อกับไทย และได้พยายามเผยแผ่คริสต์ศาสนา และอาจทูลขอให้พระนารายณ์เข้ารีต แต่พระองค์ทรงมั่นคงในพระพุทธศาสนา มิชชันนารี่ฝรั่งเศสจึงต้องผิดหวังไป
สมัยอยุธยาช่วงที่สี่ (พ.ศ. 2275 - 2310)
พระมหากษัตริย์ที่ทรงมีบทบาทมากในยุคนี้ ได้แก่ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เสวยราช เมื่อ พ.ศ. 2275 การบวชเรียนกลายเป็นประเพณีที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาถึงยุคหลัง ถึงกับกำหนดให้ผู้ที่จะเป็นขุนนาง มียศถาบรรดาศักดิ์ต้องเป็นผู้ที่ผ่านการบวชเรียนมาเท่านั้น จึงจะทรงแต่งตั้งตำแหน่งหน้าที่ให้ ในสมัยนี้ได้ส่งพระภิกษุเถระชาวไทยไปฟื้นฟูพุทธศาสนาในประเทศลังกาตามคำทูลขอของกษัตริย์ลังกา เมื่อ พ.ศ. 2296 จนทำให้พุทธศาสนากลับเจริญรุ่งเรืองในลังกาอีกครั้ง จนถึงปัจจุบัน และเกิดนิกายของคณะสงฆ์ไทยขึ้นในลังกา ชื่อว่านิกายสยามวงศ์ นิกายนี้ยังคงมีอยู่ถึงปัจจุบัน
สมัยกรุงธนบุรี
ในยุคนี้นับเป็นยุคแห่งความเสื่อมของพุทธศาสนาอีกสมัยหนึ่ง คือ นับแต่พระยาตาก (สิน)ได้ชักนำคนไทยเชื้อสายจีนหนีฝ่าทัพพม่าออกจากกำแพงพระนครศรีอยุธยาจนกรุงศรีอยุธยาถูกพม่าตีแตกในปี พ.ศ. 2310แล้ว พม่าได้ทำลายบ้านเมืองจนเสียหายย่อยยับ ล้างผลาญชีวิตคน ปล้นเอาทรัพย์สินมีค่าทั้งหมด กวาดต้อนประชาชนแม้กระทั่งพระสงฆ์ไปเป็นเชลยเป็นจำนวนมาก วัดวาอารามถูกเผาทำลาย ครั้นต่อมาพระยาตาก (สิน) ได้สถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์และตั้งราชธานีใหม่ คือ กรุงธนบุรีแล้ว ได้ทำนุบำรุงพระศาสนา และได้ชำระวงการศาสนาใหม่ ลงโทษสมณะที่กระทำความชั่วอันไม่สมกับความเป็นสมณะ ด้วยวิธีการต่าง ๆ เมื่อเปลี่ยนแปลงราชวงศ์ ในปีพ.ศ. 2322 เจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) ก็ได้อัญเชิญพระแก้วมรกตจากเวียงจันทน์มาไว้ยังประเทศไทยด้วยเช่นกัน
รัชกาลที่ 1 (พ.ศ. 2325 - 2352)
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อปี พ.ศ. 2325 ต่อจากพระเจ้าตากสิน ได้ทรงย้ายราชธานีจากกรุงธนบุรี มาตั้งราชธานีใหม่ เรียกชื่อว่า
ทรงสร้างและปฏิสังขรณ์วัดต่างๆ เช่น การสร้าง วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดสุทัศน์เทพวราราม วัดสระเกศ และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เป็นต้น โปรดให้มีการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 9 และถือเป็นครั้งที่ 2 ในดินแดนประเทศไทยปัจจุบัน ณ วัดมหาธาตุทรงตรากฎหมายคณะสงฆ์ขึ้น เพื่อจัดระเบียบการปกครองของสงฆ์ให้เรียบร้อย ทรงจัดให้มีการสอบพระปริยัติธรรม ทรงสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชองค์แรกของกรุงรัตนโกสินทร์ โดยสถาปนาพระสังฆราช (ศรี) เป็นสมเด็จพระสังฆราช เมื่อปี พ.ศ. 2352
รัชกาลที่ 2 (พ.ศ. 2352 - 2367)
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2352 เป็นทรงทำนุบำรุงส่งเสริมพระพุทธศาสนาเหมือนอย่างพระมหากษัตริย์ไทยแต่โบราณในรัชสมัยของพระองค์ได้ทรงสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชถึง 3 พระองค์ คือ สมเด็จพระสังฆราช (มี), สมเด็จพระสังฆราช (สุก) และสมเด็จพระสังฆราช (ด่อน)
ในปี พ.ศ. 2357 ทรงจัดส่งสมณทูต 8 รูป ไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศลังกา ได้จัดให้มีการจัดงานวันวิสาขบูชาขึ้นเป็นครั้งแรกในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2360 ซึ่งแต่เดิมก็เคยปฏิบัติถือกันมาเมื่อครั้งกรุงสุโขทัย แต่ได้ขาดตอนไปตั้งแต่เสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่า จึงได้มีการฟื้นฟูวันวิสาขบูชาใหม่ ได้โปรดให้มีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขวิธีการสอบไล่ปริยัติธรรมขึ้นใหม่ ได้ขยายหลักสูตร 3 ชั้น คือ เปรียญตรี -โท - เอก เป็น 9 ชั้น คือ ชั้นประโยค 1 - 9
รัชกาลที่ 3 (พ.ศ. 2367 - 2394)
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้มีการสร้างพระไตรปิฎกฉบับหลวงเพิ่มจำนวนขึ้นไว้อีกหลายฉบับครบถ้วนกว่ารัชกาลก่อน ๆ โปรดให้แปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาไทย ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดวาอารามหลายแห่ง และสร้างวัดใหม่ คือ วัดเทพธิดาราม วัดราชนัดดาราม และวัดเฉลิมพระเกียรติ ได้ตั้งโรงเรียนหลวงขึ้นเป็นครั้งแรก เพื่อสอนหนังสือไทยแก่เด็กในสมัยนี้ได้เกิดนิกายธรรมยุติขึ้น โดยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ พระวชิรญาณมหาเถร ขณะที่ผนวชอยู่ได้ทรงศรัทธาเลื่อมใสในจริยาวัตรของพระมอญ ชื่อ ซาย ฉายา พุทฺธวํโส จึงได้ทรงอุปสมบทใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2372 ได้ตั้งคณะธรรมยุติขึ้นในปี พ.ศ. 2376 แล้วเสด็จมาประทับที่วัดบวรนิเวศวิหาร และตั้งเป็นศูนย์กลางของคณะธรรมยุติ
รัชกาลที่ 5 (พ.ศ. 2411 - 2453)
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จขึ้นครองราชย์ เมื่อ พ.ศ. 2411 ทรงสร้างวัดใหม่ขึ้น คือ วัดราชบพิธ วัดเทพศิรินทราวาส วัดเบญจมบพิตร วัดอัษฎางนิมิตร วัดจุฑาทิศธรรมสภารามวรวิหาร และวัดนิเวศน์ธรรมประวัติ ทรงบูรณะวัดมหาธาตุ และวัดอื่น ๆ อีก ทรงนิพนธ์วรรณกรรมทางพุทธศาสนาจำนวนมาก โปรดให้มีการเริ่มต้นการศึกษาแบบสมัยใหม่ในประเทศไทย โดยให้พระสงฆ์รับภาระช่วยการศึกษาของชาติ
รัชกาลที่ 7 (พ.ศ. 2468 - 2477)
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้มีการทำสังคายนาพระไตรปิฎกขึ้น ตั้งแต่ พ.ศ. 2468 - 2473 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 เป็นการสังคายนาครั้งที่ 3 ในเมืองไทย แล้วทรงจัดให้พิมพ์พระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐ ชุดละ 45 เล่ม จำนวน 1,500 ชุด และพระราชทานแก่ประเทศต่าง ๆ ประมาณ 500 ชุด โปรดให้ย้ายกรมธรรมการกลับเข้ามารวมกับกระทรวงศึกษาธิการ และเปลี่ยนชื่อกระทรวงศึกษาธิการเป็นกระทรวงธรรมการอย่างเดิม โดยมีพระราชดำริว่า "การศึกษาไม่ควรแยกออกจากวัด" ต่อมาปี พ.ศ. 2471 กระทรวงธรรมการประกาศเพิ่มหลักสูตรทางจริยศึกษาสำหรับนักเรียน ได้เปิดให้ฆราวาสเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม โดยจัดหลักสูตรใหม่ เรียกว่า "ธรรมศึกษา" ในรัชสมัยรัชกาลที่ 7 ได้มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองครั้งยิ่งใหญ่ของไทย เมื่อคณะราษฎรได้ทำการปฏิวัติ เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เป็นระบอบประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสละราชสมบัติเมื่อ พ.ศ. 2477 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ขึ้นครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 8
รัชกาลที่ 8 (พ.ศ. 2477 - 2489)
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 8 ในขณะพระพระชนมายุ เพียง 9 พรรษาเท่านั้น และยังกำลังทรงศึกษาอยู่ในต่างประเทศ จึงมีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในด้านการศาสนาได้มีการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาไทย แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
สมัยรัชกาลที่ 9 (พ.ศ. 2489 - 2559)
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 9 สืบต่อมา มีพระราชศรัทธาในพระพุทธศาสนา และทรงเป็นศาสนูปถัมภก ทรงให้การอุปถัมภ์แก่ทุกศาสนา ทรงสร้างวัดแห่งหนึ่งที่จังหวัดชลบุรี และทรงปกครองบ้านเมืองโดยสงบร่มเย็น ตามระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ในรัชสมัยรัชกาลที่ 9 ได้มีการส่งเสริมพุทธศาสนาด้านต่าง ๆ มากมาย
ในปี พ.ศ. 2500 ซึ่งเป็นปีครบรอบ 2,500 ปีที่พระพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพาน วันที่ 12-18 พฤษภาคม 2500 รัฐบาลได้จัดงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ซึ่งอินเดียและลังกาเรียกว่า "พุทธชยันตี" โดยกำหนดให้วันที่ 12-14 พฤษภาคมเป็นวันหยุดราชการ ศาลาพิธีตั้งอยู่กลางท้องสนามหลวง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้เสด็จฯ เป็นองค์ประธานเปิดงาน มีผู้แทนจาก 13 ประเทศเข้าร่วม พระสงฆ์ 2,500 รูป เจริญพระพุทธมนต์พร้อมกันดังกังวานก้องไปทั่วทุกทิศ และมีการเชิญชวนพุทธศาสนิกชนรักษาศีลห้าหรือศีลแปด ตลอด 7 วัน 7 คืน
ในปี พ.ศ. 2500 นี้ รัฐบาลได้กำหนดพิธีเฉลิมฉลองทั่วประเทศ มีการจัดสร้างพุทธมณฑล ขึ้น ณ ที่ดิน 2,500 ไร่ ระหว่างกรุงเทพ-นครปฐม แล้วสร้างพระมหาพุทธปฏิมาปางประทับยืนลีลาสูง 2500 นิ้ว ภาย ในบริเวณรอบองค์พระมีภาพจำลองพระพุทธประวัติ และมีพิพิธภัณฑ์ทางพระพุทธศาสนา ได้ปลูกต้นไม้ที่มีชื่อในพระพุทธศาสนา เช่น ต้นโพธิ์ ต้นไทร เป็นต้น สร้างพระพิมพ์ปางลีลาเป็นเนื้อชินและเนื้อผงจำนวน 4,842,500 องค์ พิมพ์พระไตรปิฎกแปลจากภาษาบาลีเป็นภาษาไทยออกเผยแพร่ และบูรณะปูชนียสถานวัด วาอารามทั่วพระราชอาณาจักร อุปสมบทพระภิกษุจำนวน 2,500 รูป และนิรโทษกรรมแก่นักโทษ ประกวด วรรณกรรม ศิลปะทางพระพุทธศาสนา โดยเชิญผู้แทนพุทธศาสนิกชนทั่วโลกมาร่วมอนุโมทนา
ในปัจจุบันนี้มีประชากรไทยนับถือพุทธศาสนามากกว่าร้อยละ 94 และมีพุทธศาสนิกชนมากเป็นอันดับ 4 ของโลก (รองจากประเทศจีน ญี่ปุ่น และเวียดนาม ตามลำดับ)
การเรียกร้องให้บัญญัติพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญ
กระแสเรียกร้องให้บัญญัติพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อต้นปีพุทธศักราช 2550 ชาวพุทธ ๗ องค์หลัก กล่าวคือ มหามกุฏราชวิทยาลัย, มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก, ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย, คณะสงฆ์อนัมนิกาย, คณะสงฆ์จีนนิกาย, และพุทธสมาคมแห่งประเทศไทย ได้เริ่มต้นเรียกร้อง ต่อมา กลุ่มชาวพุทธได้ขยายเพิ่มเป็นไม่น้อยกว่า 300 องค์กรทั่วประเทศและได้ผนึกกำลังกันเรียกร้องขึ้นมา
โดยก่อนหน้านั้น เมื่อพ.ศ. 2546 สมัยรัฐบาลของพันตำรวจโท ดร.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี นักวิชาการชาวไทยพุทธได้เขียนตำราเรียนวิชาพระพุทธศาสนาในหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการและกล่าวไว้ว่า ‘พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ’ แต่ถูกนายวินัย สะมะอุน ชาวมุสลิม ท้วงติงว่ากล่าวเช่นนั้นไม่ได้ เพราะไม่มีในรัฐธรรมนูญและอาจขัดกับกฎหมายรัฐธรรมนูญด้วย ทำให้กรมวิชาการต้องสั่งให้ตัดประโยคดังกล่าวออกไปจากหนังสือซึ่งเป็นหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ ทุกเล่ม ซึ่งหมายความว่าถ้าจะบอกว่าพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติของไทย ก็จะกล่าวได้แต่เฉพาะในกรณีที่ไม่เป็นทางการเท่านั้น
ในการเรียกร้องครั้งนี้ มีแกนนำพระสงฆ์หลายรูปที่ออกมาสนับสนุน อาทิ พระพรหมมังคลาจารย์ (ปั่น ปทุมุตฺตโร)หรือปัญญานันทภิกขุ, พระธรรมกิตติเมธี (จำนงค์ ธมฺมจารี), พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต), พระเทพวิสุทธิกวี (เกษม สญฺญโต), พระศรีญาณโสภณ (สุวิทย์ ปิยวิชฺโช), พระมหาโช ทสฺสนีโย ฯลฯ นักวิชาการและชาวพุทธที่เขียนบทความ หรือให้สัมภาษณ์สนับสนุนได้แก่ ศ.เสฐียรพงษ์ วรรณปก ซึ่งเขียนบทความหลายชิ้นลงหนังสือพิมพ์ข่าวสดและมติชนเพื่อสนับสนุน, ดร.ปฐมพงษ์ โพธิ์ประสิทธินันท์ ซึ่งเปิดเวปไซต์ส่วนตัวชี้แจงเหตุผล, นายวรเดช อมรวรพิพัฒน์ กรรมาธิการฯ ประจำรัฐสภา, นาย บรรหาร ศิลปอาชา, พลเอก ธงชัย เกื้อสกุล, พลตรี ทองขาว พ่วงรอดพันธุ์, เปลว สีเงิน คอลัมนิสต์ชื่อดัง, นายพิเชียร อำนาจวรประเสริฐ, นายสมเกียรติ ศรลัมพ์ เป็นต้น
กลุ่มชนที่ไม่เห็นด้วยได้แก่ พระมโน เมตฺตานนฺโทหรือเมตตานันโทภิกขุ, พระไพศาล วิสาโล, ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง, ดร.นิธิ เอียวศรีวงศ์, ภิกษุณีธัมมนันทา, น.ต. ประสงค์ สุ่นศิริ, นาย ธงทอง จันทรางศุ
สมัยรัชกาลที่ 10 (พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน)
สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ออกพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ 2 ฉบับ ได้แแก่ พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ ฉบับที่ 3 และ ฉบับที่ 4 โดยตามกฎหมายใหม่ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชอำนาจในการแต่งตั้งสมเด็จพระสังฆราช และ กรรมการมหาเถรสมาคมได้ทั้งหมด โดยไม่จำเป็นต้องเลือกพระสงฆ์ที่มีสมณศักดิ์เท่านั้น
การต่อต้านการสร้างมัสยิดและศาสนาอิสลาม
พระสงฆ์ได้มีบทบาทในการต่อต้านมัสยิด ในจังหวัดเชียงใหม่
มหายาน
แรกเริ่มนั้นประเทศไทยก็เคยมีนิกายมหายานมาช้านาน ซึ่งได้รับอิทธิพลทั้งอาณาจักรศรีวิชัยซึ่งมีอิทธิพลทางตอนใต้ของประเทศและจักรวรรดิขอมซึ่งมีอิทธิพลทางตอนกลางและตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และมีหลักฐานอย่างชัดเจนเช่น เทวรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรครึ่งซึ่งขุดพบที่อำเภอไชยา สุราษฎร์ธานี เทวรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรที่ปราสาทเมืองสิงห์ อำเภอไทรโยค กาญจนบุรี หรือพระพิมพ์ดินดิบต่างๆที่มีศิลปะขอมหรือศรีวิชียที่พบได้ในแหล่งโบราณคดีต่างๆที่เกี่ยวข้องกับ 2อาณาจักรนี้ หลังจากที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาถนิกายลังกาวงศ์ ได้เผยแพร่แล้ว บวกกับการนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทดั้งเดิมก่อนนิกายมหายานจะมีอิทธิพลในสมัยนั้น จึงทำให้ความนิยมของนิกายมหายานเสื่อมถอยลงและสาปสูญไป จนต่อมาในยุคธนบุรี ชาวญวณ ได้อพยพจากเวียดนามเนื่องจากเกิดสงครามมา(ต่อมาได้ตั้งคณะสงฆ์ขึ้นนั่นก็คือคณะสงฆ์อนัมนิกายแห่งประเทศไทย ในอาณาจักรรัตนโกสินทร์) และต่อมาใน อาณาจักรรัตนโกสินทร์ ก็มีชาวจีนได้อพยพมาก็เนื่องจากสงคราม และได้ตั้งคณะสงฆ์ขึ้น ซึ่งมีชื่อว่าจีนนิกาย จวบจนปัจจุบัน และในประเทศไทยนั้นมีนิกายและกลุ่มคณะสงฆ์ต่างๆ ดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น
Budism
ฮัน ฮเย-จิน
ฮัน ฮเย-จิน(เกิด 27 ตุลาคม พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดงหญิงและพิธีกรชาวเกาหลีใต้ เธอมีผลงานด้านการแสดงที่โดดเด่นหลายเรื่อง เช่น Be Strong, Geum-soon!. และผลงานที่ทำให้เธอแจ้งเกิดที่สุดคือ จูมง มหาบุรุษกู้บัลลังก์ และภาพยนตร์เรื่อง 26 Years  ส่วนงานด้านพิธีกร เธอเป็นพิธีกรได้รายการ Healing Camp ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 - 2556
ชีวิตส่วนตัว
เธอเคยคบกับ นาออล จากวง Brown Eyed Soul ตั้งแต่ปี 2003 แต่ได้เลิกราเมื่อปี 2012
เดือนมีนาคม ปี 2013 เธอประกาศว่ากำลังคบหากับนักฟุตบอล คี ซ็อง-ยง     และเธอก็ประกาศหมั้นกับ คี ซ็อง-ย็อง ในอีกสองเดือนต่อมา
ฮัน ฮเย-จินและคี ซ็อง-ยงจดทะเบียนสมรสในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ส่วนงานแต่งงานจัดขึ้นในวันที่ 1 กรกฎาคมปีเดียวกัน ลูกสาวคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2558 ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงโซล
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 2
โปรเจกต์รันเวย์ ฤดูกาลที่ 2 เป็นรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหานักออกแบบแฟชั่นของสหรัฐอเมริกา ในฤดูกาลที่ 2 นี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ทางช่องบราโว่ ในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 16 คน และได้นางแบบชื่อดัง ไฮดี คลูม รับหน้าที่เป็นพิธีกรและกรรมการตัดสินในฤดูกาลนี้ ร่วมกับ ไมเคิล คอร์ส นักออกแบบแฟชั่นชื่อดัง และ นีน่า การ์เซีย บรรณาธิการนิตยสาร แอล (Elle) นอกจากนี้ยังมี ทิม กันน์ มาเป็นที่ปรึกษาคอยให้คำแนะนำกับผู้เข้าแข่งขันอีกด้วย
นักออกแบบแฟชั่น
16 นักออกแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
แดเนียล แฟรนโก เคยเข้าแข่งขันมาแล้วในฤดูกาลที่ 1 และถูกคัดออกเป็นคนแรก กรรมการจึงได้ให้โอกาสเขาเข้ามาแข่งขันอีกครั้งในฤดูกาลที่ 2
นางแบบ
16 นางแบบในฤดูกาลนี้ ประกอบไปด้วย:
ตอนที่ 1: Road To The Runway
ในตอนแรกของฤดูกาลนี้ เริ่มต้นด้วยการค้นหาสุดยอดนักออกแบบแฟชั่นจาก 4 เมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ได้แก่ นครนิวยอร์ก, ฮิวสตัน, ไมแอมี และลอสแอนเจลิส จนได้ผู้ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย ซึ่งก่อนที่ทั้ง 16 คนจะเดินทางมาที่นิวยอร์กนั้น ทางรายการได้มอบหมายโจทย์ให้ทุกคนสร้างสรรค์ชุดที่บ่งบอกความเป็นตัวตนของพวกเขาในฐานะนักออกแบบแฟชั่น โดยทางรายการได้จัดส่งผ้าขาวธรรมดา 6 หลา และเงิน 20 ดอลลาร์ไปให้พวกเขา นักออกแบบทุกคนมีเวลา 1 อาทิตย์ที่จะสร้างสรรค์ชุดให้เสร็จ จากนั้นเมื่อทุกคนเดินทางมาถึงนิวยอร์ก ไฮดี คลูม และทิม กันน์ ได้แจ้งให้ทุกคนทราบว่าจะมีเพียง 14 คนเท่านั้นที่จะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป นั่นหมายถึงจะมีนักออกแบบ 2 คนที่จะต้องถูกคัดออก
ตอนที่ 2: Clothes Off Your Back
หลังจากที่ได้ผู้ผ่านเข้ารอบ 14 คนแล้ว ไฮดีได้ให้นักออกแบบทุกคนเลือกนางแบบใหม่ และแจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่าจะมีการจัดงานเลี้ยงเพื่อพบปะพูดคุยกันระหว่างนักออกแบบและนางแบบ และในงานเลี้ยงนั้นเอง ทิม กันน์ ได้แจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบถึงโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งต่อไป นั่นคือการสร้างสรรค์ชุด โดยให้ใช้วัสดุเพียงเสื้อผ้าที่ทุกคนใส่มาในงานเลี้ยงเท่านั้น นักออกแบบทุกคนมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 3: All Dolled Up
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 13 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดโดยมีต้นแบบมาจากชุดในคอลเลคชั่นใหม่ของตุ๊กตาบาร์บี้ที่ชื่อว่า "My Scene" โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 150 ดอลลาร์ และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 4: Team Lingerie
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 12 คนได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์คอลเลคชั่นชุดชั้นใน 3 ชุด โดยในครั้งนี้จะแข่งขันเป็นทีมทั้งหมด 4 ทีม ทีมละ 3 คน โดยไฮดีจะเป็นผู้เลือกหัวหน้าทีมทั้ง 4 คน นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 200 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จสมบูรณ์
ตอนที่ 6: Window Shopping
ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 10 คน จะต้องสร้างสรรค์ชุดที่สวมใส่ได้ทั้งในตอนกลางวันและตอนเย็นให้กับ บานาน่า รีพลับลิก โดยทั้งหมดจะต้องทำงานเป็นคู่ นักออกแบบมีเวลา 1 วันที่จะทำชุดให้เสร็จ คู่ที่แพ้ในการแข่งขันครั้งนี้จะต้องถูกคัดออกทั้งคู่ ในวันตัดสิน ทิม กันน์ได้เข้ามาแจ้งให้นักออกแบบทุกคนทราบว่า ทุกคนจะได้รับโจทย์อีกหนึ่งโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งนี้ นั่นคือการออกแบบหน้าต่างโชว์ผลงานของคู่ตัวเอง โดยมีเวลา 30 นาทีในการซื้อวัสดุมาตกแต่งหน้าต่างโชว์ และมีเวลา 1 ชั่วโมงในการตกแต่งให้เสร็จ คู่ที่ชนะจะถูกตัดสินโดยการโหวตจากลูกค้าของบานาน่า รีพลับลิก
รายชื่อทีม:
ตอนที่ 7: On Thin Ice
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 8 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดสำหรับใส่เล่นกีฬาสเก็ตน้ำแข็ง ให้กับ ซาช่า โคเฮน นักกีฬาสเก็ตน้ำแข็งเหรียญเงินโอลิมปิก โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงิน 150 ดอลลาร์ สำหรับซื้อวัสดุในการทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 8: Inspiration
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 7 คน ได้เดินทางไปที่สตูดิโอของหนึ่งในคณะกรรมการ ไมเคิล คอร์ส ที่นั่นไมเคิลได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการหาแรงบันดาลใจในการออกแบบชุด และได้มอบหมายโจทย์ให้กับพวกเขา นั่นคือการออกแบบชุดโดยให้มีแรงบันดาลใจมาจากรูปถ่าย ซึ่งนักออกแบบทุกคนจะได้รับกล้องถ่ายรูปคนละ 1 ตัว เพื่อนำไปถ่ายรูปแรงบันดาลใจรอบๆเมืองนิวยอร์ก จากนั้นทุกคนจะเลือกมาเพียง 1 รูปเท่านั้นเพื่อนำไปเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์ชุดของพวกเขา นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 วันในการทำชุดให้เสร็จ
เหตุการณ์ที่ทำให้เป็นที่จดจำสำหรับตอนนี้ นั่นคือการตัดสินใจเปลี่ยนนางแบบของซูเลมา สืบเนื่องจากการที่เธอเป็นผู้ชนะในครั้งก่อน ทำให้เธอมีสิทธิ์ที่จะเปลี่ยนนางแบบได้ โดยเธอตัดสินใจที่จะเปลี่ยนนางแบบ แต่มีข้อแม้โดยเธอต้องการให้นางแบบ 3 คน ได้แก่ แชนนอน, ทาราห์, และแดเนียลล์ เดินแบบให้เธอดูในตอนนั้นโดยทันทีเพื่อประกอบการตัดสินใจของเธอ เหตุการณ์นี้ทำให้นักออกแบบทุกคนรวมถึงไฮดีต้องตกตะลึงไปตามๆกัน เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของรายการที่มีนักออกแบบร้องขอให้ทำเช่นนี้ สุดท้ายแล้ว ซูเลมาตัดสินใจเลือกทาราห์ ทำให้ราเชลได้กลายเป็นนางแบบของนิค และแชนนอนตกรอบไป
ตอนที่ 9: Flower Power
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 6 คนจะต้องสร้างสรรค์ชุดสำหรับใส่ไปงานปาร์ตี้ในสวน โดยจะต้องใช้เพียงวัสดุจากธรรมชาติเช่น ต้นไม้ ใบไม้ ดอกไม้ หรืออุปกรณ์ทำสวนต่างๆ ในการทำชุดเท่านั้น โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 100 ดอลลาร์ และมีเวลา 1 ชั่วโมงในการหาซื้อวัสดุที่จะนำไปทำชุด สำหรับนักออกแบบที่ชนะการแข่งขันในครั้งนี้ จะได้รับสิทธิคุ้มกันไม่ถูกคัดออกในครั้งต่อไป
ตอนที่ 10: Makeover
ในตอนนี้ นักออกแบบที่เหลือทั้ง 5 คน จะต้องสร้างสรรค์ชุดเพื่อแปลงโฉมให้กับเพื่อนนักออกแบบ ซึ่งในครั้งนี้นักออกแบบจะได้เป็นผู้สวมใส่ชุดและเดินแบบบนรันเวย์ด้วยตัวเอง โดยนักออกแบบทุกคนจะได้รับเงิน 200 ดอลลาร์ สำหรับซื้อวัสดุในการทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 11: What's Your Line?
ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 4 คน ได้รับโจทย์ให้สร้างสรรค์ชุดราตรียาวให้กับสุดยอดนางแบบ อีมาน โดยที่ชุดราตรีนั้นจะต้องบ่งบอกถึงคอลเลคชั่นของพวกเขา ที่จะได้แสดงในรอบสุดท้ายด้วย นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินคนละ 300 ดอลลาร์ในการหาซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลา 2 วันในการทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 12: Reunion
ในตอนนี้เป็นตอนพิเศษที่นักออกแบบทุกคนได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในค่ำคืนก่อนจะถึงวันตัดสิน เพื่อพูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในการแข่งขันฤดูกาลนี้ กระแสตอบรับหลังจากรายการได้ออกอากาศไปของนักออกแบบแต่ละคน รวมถึงตอบคำถามที่มีผู้ชมได้ถามเข้ามา และในตอนท้ายได้มีการประกาศผลรางวัลขวัญใจผู้ชม (Fan Favorite) ด้วย
ตอนที่ 13: Finale - Part 1
ในตอนนี้นักออกแบบที่เหลือทั้ง 3 คน ได้รับโจทย์สำหรับการแข่งขันครั้งสุดท้าย นั่นคือการสร้างสรรค์คอลเลคชั่นของพวกเขาเองสำหรับงานโอลิมปัสแฟชั่นวีค โดยนักออกแบบจะต้องสร้างสรรค์ชุดในคอลเลคชั่นทั้งหมด 12 ชุด นักออกแบบทุกคนจะได้รับเงินทุนคนละ 8,000 ดอลลาร์ รวมถึงจะได้กลับไปพักผ่อนและทำงานที่บ้าน จากนั้น ทิม กันน์ ที่ปรึกษาประจำการแข่งขัน ได้ไปเยี่ยมนักออกแบบแต่ละคนที่บ้านเพื่อให้คำปรึกษาและพูดคุยเรื่องราวต่างๆกับนักออกแบบ ต่อมาเมื่อเหลือเวลา 5 วันก่อนวันจริง นักออกแบบทุกคนได้เดินทางกลับมายังนครนิวยอร์กเพื่อเตรียมงานต่อ ในขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมงานอยู่นั้น ไฮดี และ ทิม ก็ได้เข้ามาพบกับนักออกแบบ และได้แจ้งให้ทุกคนทราบถึงโจทย์พิเศษ นั่นคือการสร้างสรรค์ชุดอีก 1 ชุด เป็นชุดที่ 13 ในคอลเลคชั่นของทุกคน นอกจากนี้ยังได้พาผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้วกลับมาเพื่อให้นักออกแบบที่เหลืออยู่ทั้ง 3 คนได้เลือกมาเป็นผู้ช่วย (แดเนียล วี. เลือก นิค, ซานทิโน เลือก อังเดร, และ โคลอี เลือก ไดอาน่า) โดยนักออกแบบจะได้รับเงินคนละ 250 ดอลลาร์สำหรับซื้อวัสดุมาทำชุด และมีเวลาก่อนวันจริงเพียง 42 ชั่วโมงเท่านั้นที่จะทำชุดให้เสร็จ
ตอนที่ 14: Finale - Part 2
ตอนสุดท้ายของฤดูกาล โคลอี, แดเนียล วี., และ ซานทิโน ได้แสดงคอลเลคชั่น 13 ชุดของพวกเขาที่โอลิมปัสแฟชั่นวีค
เฟลิกซ์ ชีเซเกดี
เฟลิกซ์ อ็องตวน ชีเซเกดี ชีโลมโบ (Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo; เกิดวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2506) เป็นนักการเมืองชาวคองโกที่เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562
ปราสาทเอ็ลทซ์
ปราสาทเอ็ลทซ์ (Burg Eltz) เป็นปราสาทยุคกลาง ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตอนเหนือแม่น้ำมอแซล ช่วงระหว่างเมืองโคเบล็นทซ์กับเมืองเทรียร์ ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ของประเทศเยอรมนี ปราสาทนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลเอ็ลทซ์ ตระกูลขุนนางเก่าแก่ซึ่งอาศัยอยู่มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึงปัจจุบัน ปราสาทถูกแบ่งเป็นสามส่วน แต่ละส่วนถือครองโดยสามสกุลสาขาของตระกูลเอ็ลทซ์ ได้แก่ สกุลเค็มเพอนิช (Kempenich), สกุลรือเบอนัค (Rübenach) และสกุลโรเดินดอร์ฟ (Rodendorf) รอบปราสาทมีแม่น้ำเอ็ลซ์บัค (Elzbach) ไหลผ่าน ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของปราสาทสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ปราสาทนี้เคยปรากฏอยู่บนธนบัตร 500 มาร์คระหว่างปี ค.ศ. 1965–1990
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 โดยสโมสรที่ชนะเลิศ จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับไทยลีก 4
สโมสร
หมายเหตุ : ตารางเรียงตามตัวอักษร
กลุ่มที่ 1
{|
กลุ่มที่ 2
{|
กลุ่มที่ 3
{|
กลุ่มที่ 4
{|
กลุ่มที่ 5
{|
จักรพรรดิซวี เติน
เมื่อครั้งทรงพระเยาว์
สมเด็จพระจักรพรรดิซวี เติน หรือพระนามเมื่อวัยเยาว์คือ เจ้าชายเหงียน ฟุก หวิญ ซาน (Nguyễn Phúc Vĩnh San, 阮福永珊 ) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย เพราะความขัดแย้งต่อการปกครองของฝรั่งเศสและพฤติกรรมไม่อยู่กับร่องกับรอยของพระองค์ (ซึ่งบางคนคิดว่าพระองค์ทรงแสร้งทำเพื่อปกปิดการต่อต้านฝรั่งเศสของพระองค์) จักรพรรดิถั่ญ ท้าย ทรงถูกประกาศว่าเสียพระสติและทรงถูกเนรเทศไปยังเมืองหวุงเต่าในปี ค.ศ. 1907 ฝรั่งเศสตัดสินใจยกบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายเหงียน ฟุก หวิญ ซาน ในพระชนมายุเพียง 7 พรรษา ตามที่ฝรั่งเศสได้คิดว่าพระองค์จะควบคุมง่ายและทำให้เข้าข้างฝรั่งเศสได้
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง
กลุ่มที่ 6
{|
จักรพรรดิซวี เติน
เรื่องในรัชกาล
ความพยายามของฝรั่งเศสที่จะให้สนับสนุนตนนั้นเกิดความล้มเหลวอย่างรุนแรง เจ้าชายเหงียน ฟุก หวิญ ซานได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระจักรพรรดิและประกาศใช้รัชศกซวี เติน ซึ่งมีความหมายว่า "สหายของการปฏิรูป" แต่ในเวลานั้นพระองค์ได้พิสูจน์ถึงความมีตัวตนของพระนามนี้ โดยเมื่อพระองค์มีพระชนมายุมากขึ้น ได้ทรงพบว่าแม้ว่าพระองค์เป็นพระจักรพรรดิ พระองค์ก็ยังต้องทำตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสอยู่ตลอด เมื่อพระองค์เจริญเป็นวัยหนุ่มแล้ว พระองค์ได้ตกอยู่ใต้อิทธิพลของขุนนางเจิ่น กาว เวิน (Trần Cao Vân) ซึ่งเป็นขุนนางผู้ต่อต้านเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศส พระจักรพรรดิทรงวางแผนก่อกบฏลับร่วมกับเจิ่น กาว เวิน และขุนนางอีกหลายคนเพื่อโค่นล้มอำนาจของฝรั่งเศส
พลิกปมอาถรรพ์สยองโลก
อ้างอิง
http://www.sonypictures.com/homevideo/theexorcismofemilyrose/index.html
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง
กลุ่มที่ 7
{|
จักรพรรดิซวี เติน
เรื่องในรัชกาล
ในปี ค.ศ. 1916 ขณะที่ฝรั่งเศสยุ่งอยู่กับการสู้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 พระจักรพรรดิได้ทรงลักลอบหนีออกจากพระราชวังกับเจิ่น กาว เวิน เพื่อปลุกระดมให้ประชาชนต่อต้านฝรั่งเศส อย่างไรก็ตาม ความลับก็ถูกเปิดเผยและฝรั่งเศสก็ส่งทหารทันทีหลังจากนั้นไม่กี่วัน กลุ่มกบฏถูกหักหลังและถูกจับกุมโดยเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส พระจักรพรรดิทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปแทนการถูกสำเร็จโทษ เพราะพระชนมายุของพระองค์และเพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่เลวร้าย เจิ่น กาว เวิน และผู้นำการก่อกบฏที่เหลือถูกประหารชีวิต อดีตพระจักรพรรดิถูกเนรเทศไปเกาะเรอูว์นียงในมหาสมุทรอินเดียกับพระราชชนก
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง
กลุ่มที่ 8
{|
จักรพรรดิซวี เติน
พระชนม์ชีพระหว่างถูกเนรเทศ
อดีตพระจักรพรรดิยังทรงสนับสนุนการปลดปล่อยเวียดนามในระหว่างทรงถูกเนรเทศ พระองค์ยังทรงต่อต้านระบบวีชีในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่งการปลดปล่อยเรอูว์นียง (Liberation of La Réunion) จึงทรงเข้าร่วมกองกำลังฝรั่งเศสเสรี (Forces françaises libres) และได้รับพระยศทหารเรือชั้นประทวนในเรือรบทำลายเลออปาร์ (Léopard) ในฐานะทหารหน่วยวิทยุ จากนั้นพระองค์ทรงได้รับการเลื่อนยศขึ้นเป็นร้อยตรีและได้เลื่อนยศเป็นพันโทในที่สุด
อุบัติเหตุเครื่องบินตก
เมื่อฝรั่งเศสกำลังเผชิญความพ่ายแพ้ต่อกลุ่มเวียดมินห์ และระบอบของพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ได้แสดงให้เห็นว่าไม่สามารถเรียกเสียงสนับสนุนจากประชาชนได้ ชาร์ล เดอ โกล ผู้นำฝรั่งเศสได้พูดคุยกับอดีตพระจักรพรรดิซึ่งยังคงนิยมในหมู่ประชาชนเพราะความชาตินิยมของพระองค์เพื่อให้พระองค์กลับไปเป็นพระจักรพรรดิอย่างเดิม อย่างไรก็ตาม พระองค์กลับเสด็จสวรรคตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ขณะที่พระองค์กำลังเสด็จเดินทางกลับเวียดนามในปี ค.ศ. 1945 และทำให้ความหวังหลาย ๆ อย่างตายตาม อันเป็นการท้าทายความรักชาติของโฮจิมินห์ ในฐานะที่พระองค์เคยเข้ารับราชการทหาร ฝรั่งเศสจึงได้ถวายเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ชั้นประถมาภรณ์และเหรียญแห่งการต่อต้านชั้นจตุรถาภรณ์ (Médaille de la Résistance) และยังแต่งตั้งให้พระองค์ทรงเป็นสมาชิกเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งการปลดปล่อย (Ordre de la Libération) ด้วย
ฟุตบอลดิวิชัน 3 ฤดูกาล 2559 กลุ่มภาคกลาง
กลุ่มที่ 9
{|
จักรพรรดิซวี เติน
ฝังพระบรมศพในเวียดนาม
ในปี ค.ศ. 1987 เจ้าชาย บ๋าว หว่าง (พระราชโอรสของพระองค์) และพระราชวงศ์เวียดนามได้นำพระบรมศพของพระองค์ ซึ่งนำมาจากแอฟริกา นำกลับไปยังเวียดนามและประกอบพิธีฝังพระบรมศพในสุสานของพระบรมอัยกาจักรพรรดิตึ ดึ๊ก ในปี ค.ศ. 2001 เจ้าชายบ๋าว หว่าง ทรงพระนิพนธ์เรื่อง ''ซวี เติน จักรพรรดิแห่งอันนัม ค.ศ. 1900-1945 (Duy Tân, Empereur d'Annam 1900–1945'') เกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระจักรพรรดิ เมืองส่วนใหญ่ในเวียดนามตั้งชื่อถนนตามพระนามของพระองค์