cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นาโอโกะ ยามาดะ
อาชีพด้านแอนิเมชัน
ยามาดะมองว่าส่วนสำคัญที่สุดของการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์คือการสังเกตผู้คน เธอนิยามตัวเองว่าเป็นผู้กำกับแนว method ซึ่งเน้นอารมณ์และความคิดของตัวละคร โดยผลงานของเธอเป็นที่ยอมรับว่าสามารถใช้อวัจนภาษาเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกของตัวละครออกมาได้อย่างดี
ยามาดะลาออกจากเกียวโตแอนิเมชันใน พ.ศ. 2563 หลังจากลาออก เธอได้กำกับซีรีส์โอเอ็นเอ เรื่องของเฮเกะ ให้กับสตูดิโอไซนซ์ซารุ
พิรดา เตชะวิจิตร์
พิรดา เตชะวิจิตร์ (เกิด 7 สิงหาคม พ.ศ. 2527) เป็นวิศวกรดาวเทียมประจำสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (GISTDA) และเป็นผู้ชนะในโครงการ แอ็กซ์ อพอลโล สเปซ อคาเดมี (AXE Apollo Space Academy)
ประวัติ
พิรดา ชื่อเล่นชื่อ มิ้ง เกิดที่จังหวัดลำปาง เป็นบุตรของ มาโนชญ์และวัชรินทร์ เตชะวิจิตร์ ซึ่งทำธุรกิจโรงงานเซรามิก จบชั้นมัธยมศึมษาที่โรงเรียนลำปางกัลยาณี และชั้นอุดมศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ขณะเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 พิรดาได้รับทุนไปฝึกงานที่บริษัทอินเทล ประเทศอินเดีย เป็นเวลาหนึ่งปี ก่อนจะกลับมาเรียนจนจบ และได้รับทุนจากจิสด้า (GISTDA) ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ด้านวิศวกรรมดาวเทียม ที่สถาบัน ISAE ประเทศฝรั่งเศส
พิรดายังเคยได้เข้าแข่งขันรายการแฟนพันธุ์แท้ ในเรื่อง Apollo ทางช่อง ททบ.5 ในปี พ.ศ. 2556 และได้เป็นสุดยอดแฟนพันธุ์แท้ในเรื่องดังกล่าวอีกด้วย
พิรดาผ่านการคัดเลือกรอบสุดท้ายเป็น 1 ใน 23 คน ในโครงการ แอ็กซ์ อพอลโล สเปซ อคาเดมี (AXE Apollo Space Academy)  อย่างไรก็ตาม บริษัท XCOR ผู้พัฒนายาน LYNX MARK II ได้ประกาศหยุดการพัฒนายานดังกล่าวไปในปี พ.ศ. 2559 โดยยังไม่มีการปล่อยขึ้นสู่อวกาศ
ลี อุนคริช
ลี เอ็ดเวิร์ด อุนคริช (Lee Edward Unkrich) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1967 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักตัดต่อภาพยนตร์ นักเขียนบท และแอนิเมเตอร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นสมาชิกทีมสร้างสรรค์ที่พิกซาร์มายาวนานซึ่งเขาเริ่มต้นเมื่อปี 1994 ในตำแหน่งตัดต่อภาพยนตร์ หลังจากนั้นเขาก็ร่วมกำกับภาพยนตร์เรื่อง ทอย สตอรี่ 2, บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด และ นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต ได้เปิดตัวผลงานเดี่ยวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ของเขาเรื่อง ทอย สตอรี่ 3 ในปี 2010 และล่าสุดเขากำกับภาพยนตร์เรื่อง โคโค่: วันอลวน วิญญาณอลเวง ในปี 2017 ซึ่งทั้งคู่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
หลังจากทำงานที่สตูดิโอมายี่สิบห้าปี อุนคริชได้ลาออกจากพิกซาร์ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 เพื่อใช้เวลาอยู่กับครอบครัวของเขา
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 2 เรื่องของ ลี อุนคริช
0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
สโมสรฟุตบอลเชลซี ในฤดูกาล 2014–15
ฤดูกาล 2014-15 เป็นฤดูกาลที่ 101 ของเชลซี และเป็นฤดูกาลที่ 23 ของพรีเมียร์ลีก เชลซีได้เข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลนี้ในรอบแบ่งกลุ่ม หลังจบอันดับที่ 3 ของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2013–14
สำหรับพรีเมียร์ลีกในฤดูกาลนี้ของเชลซี นับว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง เมื่อสามารถคว้าแชมป์ไปได้ นับเป็นแชมป์รายการนี้เป็นสมัยที่ 4 และเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษเป็นสมัยที่ 5 โดยถือเป็นการกลับมาเป็นผู้จัดการทีมอีกครั้งของ โชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมเป็นฤดูกาลที่ 2 ซึ่งก่อนหน้านั้นราว 10 ปีก่อน มูรีนโย เคยเป็นผู้จัดการทีมให้กับเชลซีมาแล้ว และทำให้สโมสรได้แชมป์พรีเมียร์ลีกมาแล้ว 2 สมัย และนอกจากนี้แล้วในฤดูกาลนี้ เชลซียังได้แชมป์ลีกคัพอีกด้วย
โดยเชลซีสามารถคว้าแชมป์ไปได้อย่างไม่ยากเย็น ทำคะแนนห่างจากสโมสรที่ได้อันดับ 2 ไปมากพอสมควร จนสามารถคว้าแชมป์ได้อย่างไม่เป็นทางการตั้งแต่จบการแข่งขันนัดที่ 35 โดยทำสถิติแพ้ไปเพียง 3 นัด และเสมอ 9 นัดเท่านั้น จากการแข่งขันทั้งหมด 38 นัด ทำคะแนนไปทั้งหมด 87 คะแนน และสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นสโมสรที่มีคะแนนำเป็นที่หนึ่งในอับดับตารางคะแนนตั้งแต่เปิดฤดูกาล จนกระทั่งสิ้นสุด โดยไม่มีสโมสรใดสามารถแซงขึ้นมานำได้ มีแต่เพียง แมนเชสเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นแชมป์เก่าเมื่อฤดูกาลที่แล้วเท่านั้นที่ทำคะแนนขึ้นมาเป็นอันดับหนึ่งร่วมกันได้ แต่ก็เพียงระยะเวลาสั้น ๆ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2015 เท่านั้น
เงินที่จ่าย
ฤดูร้อน: ▼ 85,300,000 ปอนด์ ฤดูหนาว: ▼ 23,300,000 ปอนด์
รวม: ▼ 108,600,000 ปอนด์
เงินที่ได้รับ
ฤดูร้อน: ▲ 85,200,000 ปอนด์ ฤดูหนาว: ▲ 39,585,000 ปอนด์
รวม: ▲ 124,785,000 ปอนด์
รายรับ-รายจ่าย
ฤดูร้อน: ▼ 100,000 ปอนด์ ฤดูหนาว: ▲ 16,285,000 ปอนด์
รวม: ▲ 16,175,000 ปอนด์
ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต
เฮียคุจูเซ็นไต กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ และหนึ่งในผลงานของซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2001
ภาพรวม
เป็นหนึ่งในผลงานครบรอบผลงาน 25 เรื่องของละครโทรทัศน์ชุดซูเปอร์เซ็นไตและเป็นผลงานเรื่องที่ 8 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า โดยเป็นการนำตัวละครจากละครชุดซูเปอร์เซ็นไตในอดีตตั้งแต่ บิ๊กวัน, เรดฟอลคอน, กิงกะบลู, โกเยลโล่ และ เมกะพิงค์ โดยถูกเรียกว่า ดรีมเซ็นไต ร่วมสู้กับกาโอเรนเจอร์ ซึ่งในช่วงนั้นโชเอย์ได้กลับมารับบทเป็น โกคิ / กิงกะบลู ในช่วงที่กำลังจะเปิดตัวผลงานเปิดตัวอีกครั้ง และ ชิบาตะ เคนจิ ได้กลับมารับบทเป็น ทัตสึมิ ไดมน / โกเยลโล่ อีกครั้งในรอบที่ 4 ติดต่อกัน
นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบสรุปเรื่องราวของนักรบในอดีตในฉากแอ็คชั่น นักรบที่ต่อเนื่องกันจะไม่ถูกจัดแยกจากขบวนการ แต่เป็นรายบุคคลเพื่อให้แต่ละคนมีบทบาทอย่างแข็งขัน และเมื่อถึงช่วงไคลแม็กซ์ของเรื่อง นักรบสีแดงทั้ง 24 คนปรากฏตัวพร้อมกัน
ในฉากต่อสู้กับปีศาจร่างยักษ์หุ่นยนต์และยานรบทั้งหมดจะเข้าร่วมต่อสู้ โดยฉากการต่อสู้ของเด็นจิไฟเตอร์ของขบวนการไฟฟ้า เด็นจิแมนถูกแสดงเป็นครั้งแรกในเรื่องนี้
ทั้งนี้ เป็นผลงานซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า VS ซีรีส์ ที่มีความยาวที่สุดถึง 72 นาที นอกจากนี้ สมาชิกทุกคนแนะนำตัวเองว่า พวกเราคือ ซูเปอร์เซ็นไต! (我ら、スーパー戦隊!) ซึ่งเป็นวลีที่ใช้เป็นครั้งแรก
อักษรโมฑี
ยูนิโคด
อักษรโมฑีได้ถูกเพิ่มเข้ามาในยูนิโค้ดเวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014 ช่วงรหัส U+11600 - U+1165F.
เดวิด ฮูม
เดวิด ฮูม (David Hume; เกิด เดวิด ฮูม (David Home); 26 เมษายน ค.ศ. 1711 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1776) เป็นนักปรัชญา และนักประวัติศาสตร์ ชาวสกอตแลนด์ และเป็นบุคคลสำคัญที่สุดคนหนึ่งใน ยุคเรืองปัญญาแห่งสกอตแลนด์ (บุคคลสำคัญคนอื่น ๆ ในยุคนี้ ได้แก่ อดัม สมิธ, ทอมัส เรด เป็นต้น)
หลายคนยกย่องให้ฮูม เป็นคนหนึ่งในกลุ่มที่เรียกว่า นักประสบการณ์นิยมชาวบริเตนทั้งสาม ซึ่งฮูมถือเป็นคนที่สามในกลุ่มนี้ ถัดจาก จอห์น ล็อก ชาวอังกฤษ และ จอร์จ บาร์กลีย์ ชาวอังกฤษ-ไอริช นอกจากนี้ยังถือว่าฮูม เป็นคนที่มีแนวคิดทางปรัชญาถึงรากถึงโคนที่สุด ในทั้งสามคนนี้ด้วย. การจัด ฮูม ล็อก และ บาร์กลีย์ ไว้ด้วยกันเช่นนี้ แม้ว่าจะเป็นการจัดตามแบบดั้งเดิม แต่ก็นับว่าได้ละเลยอิทธิพลสำคัญ ๆ ที่ฮูมได้รับจากนักเขียนที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ (Francophone) หลายคน เช่น ปิแยร์ เบย์ล และจากบุคคลสำคัญในแวดวงวิชาการที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ (Anglophone) อีกหลายคนเช่น ไอแซก นิวตัน, แซมวล คลาร์ก, ฟรานซิส ฮัตชิสัน และ จอเซฟ บัตเลอร์
ชีวิตการงาน
ฮูมเกิดในเอดินบะระและเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ เดิมทีนั้นเขาคิดจะประกอบอาชีพด้านกฎหมาย แต่แล้วเขากลับบังเกิด "ความรังเกียจอันไม่อาจเอาชนะได้ต่อทุกสิ่งทุกอย่าง จะยกเว้นก็แต่ความกวดขันในงานทางปรัชญาและความรู้ทั่วไป" (ตามคำของฮูมเอง)
ฮูมศึกษาด้วยตนเองในฝรั่งเศส ที่ซึ่งเขาได้เขียนความเรียงว่าด้วยธรรมชาติของมนุษย์จนเสร็จสมบูรณ์ ขณะนั้นฮูมมีอายุได้ 26 ปี แม้ว่านักวิชาการจำนวนมากในปัจจุบันจะเห็นว่าความเรียงฯ เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของฮูม อีกทั้งยังเป็นหนังสือเล่มสำคัญที่สุดเล่มหนึ่งในประวัติศาสตร์ปรัชญา แต่สารธารณชนในอังกฤษสมัยนั้นดูจะไม่คิดเช่นนั้น ฮูมถึงกับบรรยายปฏิกิริยาที่สาธารณชนมีต่อการตีพิมพ์ความเรียงฯ ในปี ค.ศ. 1739–40 ไว้ในข้อเขียนของเขาว่าหนังสือเล่มดังกล่าว "แท้งตั้งแต่อยู่บนแท่นพิมพ์"
หลังจากทำงานรับใช้บุคคลสำคัญทางการเมืองและการทหารหลายคนได้ราวสองสามปี ฮูมก็กลับไปทำงานค้นคว้าต่ออีกครั้ง เมื่อฮูมตัดสินใจได้ว่าปัญหาของความเรียงฯ มิได้อยู่ที่เนื้อหา หากแต่อยู่ที่ลีลาการประพันธ์ เขาจึงนำเนื้อหาบางส่วนในความเรียงฯ มาปรับปรุงแก้ไขใหม่ให้สาธารณชนอ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้น แล้วตีพิมพ์ในชื่อ การไต่สวนถึงความเข้าใจของมนุษย์ ถึงแม้การไต่สวนฯ จะมิได้ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามก็ตาม แต่อย่างน้อยงานชิ้นนี้ก็ได้รับความนิยมมากกว่าความเรียงฯ
ฮูมพลาดโอกาสที่จะได้เป็นศาสตราจารย์ทางปรัชญาทั้งที่เอดินบะระและที่กลาสโกว์ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะข้อกล่าวหาว่าฮูมไม่นับถือพระเป็นเจ้า และอาจเป็นเพราะการต่อต้านจากทอมัส เรด ผู้ซึ่งเป็นบุคคลหนึ่งที่วิพากษ์งานของฮูมอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ฮูมกำลังกวดขันกับงานทางปรัชญาของเขาอยู่นั้นเอง ฮูมก็ได้รับเกียรติทางวรรณกรรมทั้งในฐานะนักเขียนบทความและนักประวัติศาสตร์ กว่าที่งานของฮูมจะได้เป็นจุดสนใจของวงการปรัชญานั้น ก็เมื่ออิมมานูเอิล คานท์ นักปรัชญาคนสำคัญในยุคต่อมา ได้เขียนให้เกียรติฮูมในฐานะที่ได้ปลุกตนให้ตื่นจาก "การหลับใหลอยู่กับหลักความเชื่อ" (ราว ค.ศ. 1770)
มรดกทางปรัชญาของฮูม
แม้งานของฮูมจะเขียนขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 ก็ตาม แต่งานเหล่านั้นยังคงมีความสำคัญในฐานะหัวข้อถกเถียงในวงการปรัชญาปัจจุบัน ซึ่งถือว่าไม่ธรรมดาเลยเมื่อเปรียบเทียบกับงานของนักปรัชญาคนอื่น ๆ ในสมัยเดียวกัน งานทางปรัชญาชิ้นสำคัญ ๆ ของฮูมอาจพอสรุปได้ดังต่อไปนี้
อ้างอิง
17111776
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ (อีเฟีย) เป็นองค์กรนอกภาครัฐไม่แสวงผลกำไร ก่อตั้งขึ้นที่เมืองลอนดอน เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 โดยสมาคมนักประดิษฐ์เดนมาร์ก ฟินแลนด์ เยอรมนี เกาะบริเตนใหญ่ นอร์เวย์ สวีเดน และสวิสเซอร์แลนด์
IFIA เป็นเพียงองค์กรเดียวที่รวบรวมสมาคมนักประดิษฐ์ทั่วโลก และเป็นโฆษกเฉพาะให้เหล่านักประดิษฐ์
การขึ้นทะเบียน
อีเฟียได้รับการขึ้นทะเบียนในฐานะผู้ดำเนินการสำคัญ ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สาธารณรัฐและรัฐเจนีวาInternational Geneva ซึ่งเป็นการรวมตัวพิเศษเฉพาะขององค์กรระหว่างประเทศ คณะผู้แทนถาวร เอ็นจีโอ และสำนักวิชาต่าง ๆ ได้ยอมรับให้IFIA เป็นหนึ่งในหุ้นส่วนสำนักงานสหประชาชาติ ณ นครเจนีวา
ประวัติของอีเฟีย
อีเฟียเป็นองค์กรนอกภาครัฐระดับโลกของสมาคมและองค์กรนักประดิษฐ์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 เป้าหมายหลักคือการผนึกสัมพันธ์และสนับสนุนนักประดิษฐ์ในระดับนานาชาติ และแสดงความสนใจที่มีร่วมกัน ภารกิจขององค์กรคือการเผยแพร่วัฒนธรรมการประดิษฐ์และนวัตกรรม เพื่อปกป้องสิทธิของนักประดิษฐ์และส่งเสริมให้มีความคิดสร้างสรรค์และการประกอบธุรกิจ IFIA ก่อตั้งขึ้นที่เมืองลอนดอน ด้วยความร่วมมือของเหล่าตัวแทนประเทศทางยุโรปทั้ง 7 ประเทศ ได้แก่ เดนมาร์ก ฟินแลนด์ เยอรมนี เกาะบริเตนใหญ่ นอร์เวย์ สวีเดน และสวิสเซอร์แลนด์ อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลขององค์กรสหประชาชาติโดยตรง และมีการร่วมมือกับการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา (อังค์ถัด) องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก (ไวโพ) องค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูนิโด) สำนักงานสิทธิบัตรยุโรป (อีโพ) และ สมาพันธ์ยุโรปเพื่อนวัตกรรม ( European Alliance for Innovation ; EAI)
อำเภอถ้ำพรรณรา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอถ้ำพรรณราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ
กิจกรรมหลักของอีเฟีย
เพื่อให้ตระหนักถึงกิจกรรมที่กล่าวมาข้างต้น IFIA ได้จัดและสนับสนุนงานต่าง ๆ ได้แก่
อำเภอถ้ำพรรณรา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอถ้ำพรรณราแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ
อีเฟียคืออะไร
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ (อีเฟีย) มีสมาชิกกว่า 100 รัฐจาก 5 ทวีป วัตถุประสงค์หลักคือการสนับสนุนนักประดิษฐ์ ปกป้องสิทธิ และเชื่อมความสัมพันธ์ระดับนานาชาติอย่างเท่าเทียมกัน จากกิจกรรมแรกเริ่ม เป้าหมายหลักของอีเฟียคือการเผยแพร่วัฒนธรรมสิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรม เพื่อให้ตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมเพื่อสวัสดิภาพสังคม ส่งเสริมสถานภาพนักประดิษฐ์ และเป็นสัญลักษณ์ความสนใจร่วมกันของเหล่านักประดิษฐ์นานาชาติ บริการที่อีเฟียให้กับสมาชิก ได้แก่ การจัดนิทรรศการสิ่งประดิษฐ์นานาชาติ การประชุมเชิงปฏิบัติการด้านทรัพย์สินทางปัญญา และการสัมมนาทางวิทยาศาสตร์ด้วยความร่วมมือขององค์กรนานาชาติดังนั้นผู้จัดนิทรรศการและนักประดิษฐ์จะได้รับโอกาสอันดีเลิศในการแสดงสิ่งประดิษฐ์ของตน ได้รับข้อเสนอตกลงทางธุรกิจกับนักลงทุนและสร้างเครือข่ายทางสังคมเพื่อเพิ่มช่องทางการติดต่อกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย นอกจากนี้ อีเฟียยังจัดงานประชุมใหญ่ที่สมาชิกทุกคนสามารถเข้าร่วมและแลกเปลี่ยนมุมมองความคิดในเรื่องการประดิษฐ์ได้ แหล่งเงินทุนของอีเฟียได้มาจากค่าธรรมเนียมสมาชิก เงินบริจาค เงินจากผู้สนับสนุน เงินอุดหนุนสาธารณะ หรือจากแหล่งอื่น ๆ ที่ได้รับอำนาจตามกฎหมาย (ดูตามระเบียบข้อบังคับของอีเฟีย) เงินทุนจะได้รับการจัดสรรและใช้จ่ายตามเป้าหมายทางสังคมของสมาพันธ์ และกิจกรรมสำคัญต่าง ๆ ที่จะทำให้สมาพันธ์บรรลุวัตถุประสงค์ในการก่อตั้งขึ้น
อำเภอถ้ำพรรณรา
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอถ้ำพรรณราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
สหพันธ์สมาคมนักประดิษฐ์นานาชาติ
สิ่งที่อีเฟียปฏิบัติ
อีเฟียรวบรวมสมาคมนักประดิษฐ์ ศูนย์นวัตกรรม มหาวิทยาลัย มูลนิธิ สโมสร และบริษัทต่าง ๆ ให้มาร่วมกันเผยแพร่วัฒนธรรมสิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมทั้งในระดับประเทศและระหว่างประเทศ นอกจากนั้น นักประดิษฐ์ยังได้รับข้อมูล การประสานงาน และโอกาสอันดีเยี่ยมเพื่อแลกเปลี่ยนความคิดและขยายเครือข่าย สมาชิกอีเฟียจะได้รับโอกาสในการเข้าร่วมนิทรรศการสิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมระหว่างประเทศ งานประชุม งานเสวนาต่าง ๆ เพื่อจัดงานระหว่างประเทศภายใต้การดูแลของอีเฟีย เพื่อเชื่อมโยงสถิติระหว่างประเทศในแวดวงธุรกิจ โรงเรียนและวิทยาลัย เพื่อรับประโยชน์จากเครือข่ายผู้เชี่ยวชาญ (เครือข่าย ยุโรป เอเชีย อาหรับ แอฟริกา อเมริกา ละตินอเมริกา เยาวชนและสตรี) และศูนย์การแลกเปลี่ยนเทคโนโลยี เพื่อมีส่วนร่วมในกระบวนการ สร้างนโยบาย การแก้ต่าง และการนำเสนอนวัตกรรม และเพื่อใช้ตราโลโก้และตัวย่ออีเฟียในเว็บไซต์ โบรชัวร์ และแค็ตตาล็อกของสมาชิก อีกทั้งอีเฟียยังเผยแพร่ข่าวและกิจกรรมของสมาชิกผ่านทางเว็บไซต์ทางการ นิตยสารและจดหมายข่าวอิเล็คทรอนิกส์ ให้รางวัลแก่ผู้จัดกิจกรรม ผู้สนับสนุน และตัวแทนระดับประเทศและระหว่างประเทศ จัดการประชุมเชิงปฏิบัติการและงานสัมมนาเกี่ยวกับทรัพย์สินทางปัญญา ให้คำแนะนำโดยผู้เชี่ยวชาญในเรื่องการทำธุรกิจและสิทธิบัตร แสดงตราโลโก้ของสมาชิกและรายละเอียดการติดต่อในฐานข้อมูลและเว็บไซต์ทางการ ตีพิมพ์หนังสืออ้างอิง คู่มือ แบบสำรวจ และรายงานการค้นคว้า และสนับสนุนการสร้างสมาคมนักประดิษฐ์และสิ่งประดิษฐ์ และเครือข่ายระดับภูมิภาคจากหลากหลายประเทศ
กิจกรรมแรกเริ่มของอีเฟีย
ในช่วงแรกเริ่มของการพัฒนาอีเฟีย สมาคมต่าง ๆ จากประเทศแถบสแกนดิเนเวีย รวมทั้งเยอรมนี สหราชอาณาจักร เนเธอร์แลนด์ สวิสเซอร์แลนด์ และฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในการพัฒนากิจกรรมภายในอีเฟีย กิจกรรมแรกเริ่มอีเฟียยังได้รับเกียรติให้ทำงานร่วมกันกับองค์กรทรัพย์สินทางปัญญาโลก (ไวโพ) อีเฟียยังได้โอกาสในการขยายกิจกรรมและรวบรวมสมาคมนักประดิษฐ์จากหลากหลายประเทศ ส่วนใหญ่มาจากประเทศกำลังพัฒนา ระหว่างช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งอีเฟีย ปัญหาสำคัญของระเบียบวาระอีเฟียคือความกลมกลืนของกฎหมายสิทธิบัตรในประเทศภายใต้ระบบ PCT ปัญหาเกี่ยวกับ “ระยะผ่อนผัน” สำหรับสิทธิบัตรและปัญหาเกี่ยวกับใบรับรองการประดิษฐ์คิดค้น ประมาณปี พ.ศ. 2518 ปัญหาหลักคือการพัฒนาโปรแกรมการศึกษาและการให้บริการนักประดิษฐ์ ประมาณปี พ.ศ. 2528 มุ่งเน้นเรื่องการขยายองค์กรอีเฟีย รวมไปถึงประเทศที่กำลังพัฒนาเป็นส่วนใหญ่ มีการจัดสัมมนาหลายครั้งเพื่อถกปัญหาที่เกี่ยวข้องกับนักประดิษฐ์รุ่นใหม่และนักประดิษฐ์หญิง ระเบียบข้อบังคับอีเฟียด้รับการแก้ไขเพิ่มเติมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2547
ผู้ร่วมมือกับอีเฟีย
วัตถุประสงค์ของอีเฟียคือการยกระดับสถานภาพของนักประดิษฐ์ในระดับประเทศและระหว่างประเทศ และสนับสนุนความร่วมมือระหว่างสมาคมนักประดิษฐ์ เพื่อให้บรรลุตามวัตถุประสงค์ อีเฟียได้รับตำแหน่งเป็น
อดีตประธาน IFIA
รายนามประธานอีเฟีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2511
สมาชิก
ตามระเบียบข้อบังคับอีเฟีย “สมาชิกของสมาพันธ์เป็นทั้งสมาชิกที่มีสิทธิออกเสียงสมาชิกที่ไม่มีสิทธิออกเสียง และสมาชิกกิตติมศักดิ์” กล่าวคือ สมาชิกอีเฟียสามารถเป็นสมาคม สถาบัน มหาวิทยาลัย ศูนย์วิจัยหรือองค์กรอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องอยู่ในแวดวงการประดิษฐ์และนวัตกรรม สมาชิกอีเฟียมาจาก 95 ประเทศได้แก่
แฮหัวโฮ
แฮหัวโฮ ขุนศึกแห่งวุยก๊กในช่วง ยุคสามก๊ก
แฮหัวโฮเป็นบุตรชายของ แฮหัวเอี๋ยน ขุนศึกรุ่นก่อตั้งวุยก๊กมีความสามารถในการพูดใน การบุกขึ้นเหนือของจูกัดเหลียง แฮหัวโฮเป็นรองแม่ทัพภายใต้การบังคับบัญชาของ สุมาอี้ ออกรบต่อสู้กับ จ๊กก๊ก
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ
เจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะ เป็นพระโอรสองค์สุดท้องใน จักรพรรดิไทโชและจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะถือเป็นเชื้อพระวงศ์ที่พระชนมายุยืนยาวที่สุดในราชวงศ์ญี่ปุ่น
อภิเษกสมรส
มิกาซะโนะมิยะทรงหมั้นกับยูริโกะ ทากางิ เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2484 และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 22 ตุลาคมในปีเดียวกันนั้นเอง โดยมีพระโอรสธิดาด้วยกัน 5 พระองค์
อักษรโอริยา
อักษรโอริยา (Oriya alphabet) พัฒนามาจากอักษรกลิงคะที่มาจากอักษรพราหมีอีกทอดหนึ่ง พบจารึกภาษาโอริยาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1594 เขียนด้วยอักษรกลิงคะ ความโค้งงอของอักษรเกิดจากการเขียนบนใบลาน อักษรนี้ยังใช้เขียนภาษาสันสกฤตและภาษาอื่นๆในรัฐโอริศาได้ด้วย
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010
ฟุตบอลชายหาดในเอเชียนบีชเกมส์ 2010 ได้จัดขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม ถึง 16 ธันวาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ในมัสกัต ประเทศโอมาน
งักหลิม
งักหลิมถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 257 ด้วยฝีมือของ จูกัดเอี๋ยน ในระหว่างที่จูกัดเอี๋ยนกำลังก่อกบฏเนื่องจากได้รับจดหมายลับจาก กาอุ้น
ดูเพิ่ม
257
วัคซีนเอชพีวี
วัคซีนเอชพีวี (HPV ย่อมาจาก Human Papilloma Virus) หรือวัคซีนป้องกันมะเร็งปากมดลูก เป็นวัคซีนที่ป้องกันการติดเชื้อไวรัสกลุ่มเอชพีวีบางสายพันธุ์  ขณะนี้วัคซีนที่มีอยู่หลายชนิด สามารถป้องกันการติดเชื้อ ได้ 2 สายพันธุ์, 4 สายพันธุ์ หรือ 9 สายพันธุ์แล้วแต่ชนิดของวัคซีน อย่างไรก็ดีวัคซีนเอชพีวี ทุกชนิดอย่างน้อยจะสามารถป้องกันการติดเชื้อเอชพีวีสายพันธุ์ 16 และ 18 ที่เป็นสาเหตุหลักของการเกิดโรคมะเร็งปากมดลูก  มีการประมาณการว่าวัคซีนต่อไวรัส 2 ชนิดนี้จะช่วยป้องกันมะเร็งปากมดลูกได้ร้อยละ 70,  ป้องกันมะเร็งทวารหนักได้ร้อยละ 80, ป้องกันมะเร็งช่องคลอดได้ร้อยละ 60, ป้องกันมะเร็งอวัยวะสืบพันธุ์ภายนอกของเพศหญิง(Vulva)ได้ร้อยละ 40 และอาจจะช่วยป้องกันมะเร็งช่องปากได้บางส่วน    ส่วนวัคซีนเอชพีวีที่มี 4 หรือ 9 สายพันธุ์นั้นได้มีการเพิ่มการป้องกันต่อไวรัสกลุ่มเอชพีวีสายพันธุ์อื่นๆที่ก่อให้เกิดโรคหูดของอวัยวะสืบพันธุ์ร่วมด้วย
องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำให้วัคซีนเอชพีวีเป็นส่วนหนึ่งของวัคซีนพื้นฐาน สำหรับประเทศที่มีงบประมาณเพียงพอ ควบคู่กับมาตรการป้องกันมะเร็งปากมดลูกวิธีอื่นๆ  จำนวนครั้งของการให้วัคซีนจะมีความแตกต่างกันตามแต่ละช่วงอายุ สำหรับเด็กหญิง แนะนำให้ให้วัคซีนในช่วงอายุ 9-13 ปี จากข้อมูลที่มีตอนนี้วัคซีนสามารถให้การคุ้มกันได้อย่างน้อย 8 ปี ดังนั้นการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกยังคงมีความจำเป็นถึงแม้ว่าจะได้รับวัคซีนเอชพีวีแล้วก็ตาม นอกจากการที่วัคซีนจะมีประโยชน์ต่อตัวผู้ฉีดเองแล้ว หากประชากรส่วนใหญ่ได้รับวัคซีน จะส่งผลดีกับประชากรอื่นๆผู้ที่ไม่ได้รับวัคซีนด้วย อย่างไรก็ดีวัคซีนไม่มีประโยชน์สำหรับผู้ที่มีการติดเชื้อแล้ว
วัคซีนเอชพีวีชนิดแรกเริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ.2006) จนถึงกระทั่งปี พ.ศ. 2557 (ค.ศ.2014) มีจำนวน 58 ประเทศ ที่บรรจุให้วัคซีนเอชพีวีเป็นวัคซีนพื้นฐานอย่างน้อยสำหรับเด็กผู้หญิง วัคซีนเอชพีวียังอยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นของอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นทะเบียนรวบรวมรายการยาที่สำคัญและเป็นพื้นฐานของระบบสุขภาพ ราคาขายส่งโดยประมาณของการฉีดวัคซีนในปีพ.ศ. 2557 อยู่ที่เข็มละ 47 เหรียญสหรัฐอเมริกา และในสหรัฐอเมริกาค่าใช้จ่ายในการฉีดวัคซีนเอชพีวีทั้งคอร์สมากกว่า 200 ดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ดี การศึกษาพบว่าการให้วัคซีนเอชพีวีอาจมีความคุ้มค่าในประเทศกำลังพัฒนา
ตามแผนงานสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสาธารณสุข กำหนดให้วัคซีน HPV เป็นวัคซีนมาตรฐานสำหรับเด็กไทย มีกำหนดให้วัคซีนนี้แก่นักเรียนหญิงชั้น ป.5 2 ครั้ง ห่างกันอย่างน้อย 6 เดือน
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติอาเซอร์ไบจาน
เอแซททีวี (AzTV) หรือ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติอาเซอร์ไบจาน (Azerbaijan Television Azərbaycan Televiziyası) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งชาติควบคุมโดยรัฐบาลแห่งอาเซอร์ไบจาน ออกอากาศครั้งแรกจากบากูเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2499 ในยุคนั้นเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
ช่องนี้เป็นกรรมสิทธิ์ ตั้งแต่ปี พ. ศ. 2548 โดย บรรษัทกระจายเสียงและโทรทัศน์อาร์เซอร์ไบจาน บริษัทร่วมทุน (อาเซอร์ไบจาน: Azərbaycan Televiziya və Radio VerilişləriQapalıSəhmdarCəmiyyəti) ซึ่งรัฐบาลแห่งชาติเป็นผู้ถือหุ้นรายเดียวเท่านั้น นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าของช่องโทรทัศน์ İdman Azərbaycan TV (อิดมาน อาเซอร์ไบจาน ทีวี) ช่องกีฬา และ Mədəniyyət TV (แมแดนีย์แยด ทีวี) ช่องศิลปะวัฒนธรรม
พ.ศ. 2550 ได้มีความจำนงค์ ให้ AZtv เข้าร่วม สหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งทวีปยุโรป ถูกปฏิเสธหลังจากที่พบว่ามีการแทรกแซงกับรัฐบาล ช่องAZtv เริ่มออกอากาศทุกวันโดยออกอากาศเพลงชาติอาเซอร์ไบจาน
เทคโนโลยี
การแสดงครั้งแรกของเขาทั้งหมด (รวมถึงมิวสิควิดีโอ) ที่บันทึกในปี 1956 จะจัดเก็บรักษาไว้ในหอภาพยนตร์ ใน พ.ศ. 2508 สตูดิโอได้เปลี่ยนไปใช้การบันทึกด้วยวีดิโอเทปเนื่องจากราคาไม่แพงและคุณภาพของรายการที่ผลิตได้ (รวมทั้งมิวสิควิดีโอ) เพิ่มขึ้น AzTV จึงเก็บไฟล์ขนาดใหญ่ของรายการโทรทัศน์ที่บันทึกไว้ทั้งหมดซึ่งบันทึกไว้ในปี 1956 ปัจจุบัน การแสดงทั้งหมดจะถูกเก็บรักษาไว้ในรูปแบบภาพยนตร์และวีดิทัศน์อื่น ๆ
พื้นที่ออกอากาศ
เมื่อ มีนาคม 2014, 99.96% ของประชากรอาเซอร์ไบจานสามารถรับช่อง AzTV ผ่านทางเคเบิล หรือ ทีวีดาวเทียม ทำให้พื้นที่ครอบคลุมมากที่สุดแห่งหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน
นอกจากการออกอากาศภายในประเทศแล้ว AzTV ออกอากาศผ่านทางทางอินเทอร์เน็ตในต่างประเทศ ฟรีทีวีผ่านทางดาวเทียม ไปยังยุโรป อเมริกาเหนือ และ บางส่วนของแอฟริกาเหนือ ตะวันออกกลาง และ เอเชียกลาง
การพายเรือมังกรของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม
การพายเรือมังกรของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม (Breast cancer survivors' dragon boating) เป็นความเคลื่อนไหวระหว่างประเทศที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการวิจัยโดยดอน แมคเคนซี ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การกีฬาชาวแคนาดา โดยเป็นกิจกรรมที่ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมร่วมกันพายเรือมังกรเพื่อประโยชน์ของสุขภาพร่างกายและความเป็นอยู่ที่ดีของพวกเธอ ที่ได้รับการสนับสนุนในระดับสากลโดยคณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศ (IBCPC) ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์เรือมังกรนานาชาติ
ผลงานวิจัย
ผลงานของโดนัลด์ คริสโฮล์ม ("ดอน") แมคเคนซี ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การกีฬาของแคนาดาที่มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย, ศาสตราจารย์ในสำนักวิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหว และผู้อำนวยการศูนย์เวชศาสตร์การกีฬาอัลลัน แมคกาวิน โดยใน ค.ศ. 1998 เอกสารในวารสารสมาคมการแพทย์แห่งประเทศแคนาดา แมคเคนซีได้อธิบายว่าในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 เขาได้เริ่มก่อตั้งทีมเรือมังกรสำหรับผู้หญิงที่มีประวัติมะเร็งเต้านม ซึ่งผู้หญิงเหล่านี้เลือกที่จะใช้ชื่ออะเบรสต์อินอะโบต (Abreast in a Boat) เขาเชื่อว่ากิจกรรมนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม เนื่องจากเป็นกิจกรรมที่ช่วยให้ร่างกายแข็งแรงในสภาพแวดล้อมที่สนุกสนานรวมทั้งการสนับสนุนทางสังคม
เอกสารของเขา สรุปไว้ว่า: "โครงการอะเบรสต์อินอะโบตสำคัญอย่างไร ? มันเป็นแนวทางในการส่งเสริมสุขภาพและสร้างความตระหนักเกี่ยวกับมะเร็งเต้านมที่ได้รับการขับเคลื่อนโดยผู้หญิงที่เป็นโรค ซึ่งพยายามชักจูงผู้หญิงคนอื่น ๆ และนำเสนอข่าวสารแห่งความหวังตลอดจนการสนับสนุน อันเป็นการช่วยเปลี่ยนทัศนคติต่อ "ชีวิตหลังมะเร็งเต้านม" และกระตุ้นให้ผู้หญิงมีชีวิตที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ซึ่งนับเป็นการสร้างความแตกต่าง"
ใน ค.ศ. 2001 แมคเคนซีได้รับบำเหน็จเหรียญเกียรติคุณผลงานดีเด่นสำหรับงานของเขากับอะเบร็ซท์อินอะโบท คำกล่าวขวัญจบลงด้วยคำพูด: "ความสำเร็จที่โดดเด่นของเขา เสริมด้วยคำแนะนำและความห่วงใยของเขา ได้ให้ความสำคัญกับความเชื่อมั่นและความภาคภูมิใจในผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมทั่วประเทศแคนาดา รวมทั้งเส้นชีวิตเพื่อการมีชีวิตที่ดีขึ้น"
งานวิจัยที่ตีพิมพ์โดยมิทเชลล์และคณะ ได้สรุปว่า: "ข้อมูลการสัมภาษณ์สนับสนุนสมมติฐานที่เกิดขึ้นใหม่ ๆ ว่าการพายเรือมังกรเป็นพาหนะสำหรับการพัฒนาสุขภาพของสตรี รวมทั้งคุณภาพชีวิตหลังการรักษา"
รอบโลก
คณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศ (IBCPC) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ตั้งอยู่ในประเทศแคนาดา ซึ่งอธิบายตัวเองว่า: "องค์การร่มระดับนานาชาติที่มีหน้าที่สนับสนุนการจัดตั้งทีมเรือมังกรมะเร็งเต้านม ภายใต้กรอบของการมีส่วนร่วมและการไม่แบ่งแยก เราสนับสนุนการพัฒนาการพายเรือมังกรเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ เพื่อสนับสนุนรูปแบบชีวิตที่มีสุขภาพดีสำหรับผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเต้านม" คณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศเป็นสมาชิกสมทบของสหพันธ์เรือมังกรนานาชาติ (IDBF) ซึ่งคณะกรรมการปกครองระดับโลกสำหรับการพายเรือมังกร และประธานคณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศเป็นสมาชิกของสภาสหพันธ์เรือมังกรนานาชาติ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 คณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศมีสมาชิกทั้งหมด 116 กลุ่มใน 9 ประเทศ ได้แก่ ออสเตรเลีย (29 กลุ่ม), แคนาดา (41 กลุ่ม), ไอร์แลนด์ (1 กลุ่ม), อิตาลี (5 กลุ่ม), นิวซีแลนด์ (7 กลุ่ม), สิงคโปร์ (1 กลุ่ม), แอฟริกาใต้ (1 กลุ่ม) สหราชอาณาจักร (7 กลุ่ม) และสหรัฐ (24 กลุ่ม) ครั้นภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 มี 236 ทีมใน 29 ประเทศ รวมถึง 57 ทีมในสหรัฐ, 56 ทีมในแคนาดา และสโมสรเดียวในฟีจีและกาตาร์
เทศกาลเรือมังกร
คณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศสนับสนุนการแข่งเรือมังกรทุก ๆ สี่ปี:
ออสเตรเลีย
การแข่งความเร็วเรือมังกรสำหรับผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมได้รับการแนะนำให้รู้จักต่อประเทศออสเตรเลียโดยมิเชล ฮันตัน โอเอเอ็ม ซึ่งมีต้นกำเนิดในเมืองดาร์วินเมื่อ ค.ศ. 1998
สำนักงานใหญ่ของดรากอนส์อะเบรสต์ออสเตรเลียตั้งอยู่ที่บริสเบน รัฐควีนส์แลนด์ และเป็นองค์การการกุศลที่ได้รับการจดทะเบียน ดรากอนส์อะเบรสต์ออสเตรเลีย ลิมิเต็ด (DAA) เติบโตจนกลายเป็นกลุ่มผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมในในประเทศออสเตรเลีย และเป็นสมาชิกของสหพันธ์เรือมังกรประเทศออสเตรเลีย รวมถึงคณะกรรมการฝีพายมะเร็งเต้านมระหว่างประเทศ โดยสมาชิกได้นำชุดของหลักการชี้นำร่วมกัน ตลอดจนยึดมั่นในปรัชญาของการมีส่วนร่วมและการไม่แบ่งแยกมาใช้
แคนาดา
ทีมเรือมังกรมะเร็งเต้านมของแคนาดาเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วทั่วประเทศโดยเริ่มใน ค.ศ. 1997 ซึ่ง ณ ค.ศ. 2020 บางทีมรวมถึง (จากเก่าที่สุดไปหาใหม่ที่สุด):
ดรากอนอะเบรสต์ (โทรอนโต) ได้รับการก่อตั้งในโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1997 โดยเอเลนอร์ นีลเซน พวกเขาเป็นทีมเรือมังกรของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมที่ 2 ของโลกที่ได้รับการก่อตั้ง
ไอแลนด์เบรสต์สโตรเกอส์ ได้รับการก่อตั้งในวิกตอเรีย รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 1997 โดยมาร์เจอรี วูดรอฟ
นอตอะเบรสต์ ได้รับการก่อตั้งในแฮมิลตัน รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1998
ซิสเตอร์ชิป ได้รับการก่อตั้งในแคลกะรี รัฐแอลเบอร์ตา เมื่อ ค.ศ. 1998
บูซัมบัดดีส์ออฟโนวาสโกเชีย ได้รับการก่อตั้งในอ่าวมาโฮน รัฐโนวาสโกเชีย เมื่อ ค.ศ. 1998 โดยชารอน ดริสคอล และมาร์โก ไคลเกอร์
บัสติงวิธเอนเนอร์จี ได้รับการก่อตั้งในแซสคาทูน รัฐซัสแคตเชวัน เมื่อ ค.ศ. 1998
คีโมแซฟวี ได้รับการก่อตั้งในวินนิเพก รัฐแมนิโทบา เมื่อ ค.ศ. 1998
เจ้าหญิงตองตา
พระประวัติ
เจ้าหญิงศรีประภาเทวี หรือ เจ้าหญิงตองตาทรงเป็นพระราชธิดาลำดับที่ 16 ของพระเจ้ามินดง ซึ่งประสูติแต่เจ้าจอมมารดากอนิทวา พระองค์ประสูติที่พระราชวังอมรปุระ กรุงอมรปุระ ซึ่งขณะนั้นอยู่ในรัชกาลของพระเจ้าพุกามแมง ดังนั้นทรงเป็นพระราชธิดาซึ่งประสูตินอกเศวตฉัตร เจ้าหญิงทรงมีพระเชษฐา พระเชษฐภคินีและพระขนิษฐาร่วมบิดามารดา 9 พระองค์ดังนี้
เจ้าชายมินดง พระราชบิดาของเจ้าหญิงในขณะนั้นทรงรอบรวมกองกำลังเข้ายึดพระราชอำนาจจากพระเจ้าพุกามแมง ผู้เป็นพระเชษฐา พระองค์สละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2396 พระเจ้ามินดงได้ครองราชสมบัติสืบต่อมา พระเจ้ามินดงทรงย้ายราชธานีไปยังกรุงมัณฑะเลย์ ในปีพ.ศ. 2400 ทรงได้รับการอภิบาลในราชสำนักที่มัณฑเลย์ เจ้าหญิงได้รับพระราชทานศักดินา "ตองตา" (Taungtha ) จากพระเจ้ามินดง จึงทำให้มีบรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าหญิงแห่งตองตา" และกลายเป็นพระนามที่เรียกขานกันว่า "เจ้าหญิงตองตา"
การพายเรือมังกรของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม
แคนาดา
ออตตาวาบัสตินเอาต์ ได้รับการก่อตั้งในออตตาวา รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1998 โดยเบรสต์แคนเซอร์แอ็กชันออตตาวา (BCAO)
เจ้าหญิงตองตา
พระประวัติ
เกิดความวุ่นวายทางการเมืองในปีสุดท้ายของรัชกาลพระเจ้ามินดง ปี พ.ศ. 2421 พระนางซินผิ่วมะฉิ่น พระมเหสีตำหนักกลางในพระเจ้ามินดง และอัครมหาเสนาบดีในพระเจ้ามินดง คือ เกงหวุ่นมินจี ซึ่งเป็นพันธมิตรของพระนางซินผิ่วมะฉิ่น และเต่งกะด๊ะมินจี เสนาบดีผู้มีอิทธิพลในสภาลุดต่ออีกคนหนึ่ง ได้ก่อการรัฐประหารวังหลวงพม่า พ.ศ. 2421 - 2422 โดยดำเนินการแต่งตั้งเจ้าชายธีบอ หนึ่งในพระโอรสของพระเจ้ามินดง และเป็นพระอนุชาต่างมารดาในเจ้าหญิงตองตา ขึ้นเป็นองค์รัชทายาท พระนางซินผิ่วมะฉิ่นและเกงหวุ่นมินจีดำเนินการจับกุมพระราชโอรส ผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์และพระราชธิดารวมถึงเจ้าจอมมารดา บางพระองค์ มาสังหารหมู่เพื่อเปิดทางให้เจ้าชายธีบอขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าธีบอ ได้โดยง่าย เจ้าหญิงตองตาทรงเป็นหนึ่งในราชนิกูลที่ถูกจับกุมตามคำสั่งของพระนางชินผิ่วมะฉิ่นในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421 พร้อมพระราชธิดาองค์อื่นๆ ที่พระนางชินผิ่วมะฉิ่นเกรงว่าจะเป็นภัยต่อราชบัลลังก์ โดยเหล่าพระราชโอรสและพระราชธิดาที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดากอนิทวาล้วนถูกจับกุม ซึ่งไม่มีการกล่าวถึงการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงตองตา แต่นักประวัติศาสตร์คาดว่าอาจจะทรงถูกปลงพระชนม์ตามคำสั่งของพระนางซินผิ่วมะฉิ่นในราววันที่ 13 - 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2422 ณ พระราชวังมัณฑะเลย์ สิริพระชนมายุ 28 พรรษา
การพายเรือมังกรของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม
แคนาดา
ทูอะเบรสต์ / โกตาโกต ได้รับการก่อตั้งในมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก เมื่อ ค.ศ. 1998
อะเบรสต์อะริเวอร์ ได้รับการก่อตั้งในนิวกลาสโกว์ รัฐโนวาสโกเชีย เมื่อ ค.ศ. 1999
เบรสต์เฟรนส์ ได้รับการก่อตั้งในเอดมันตัน รัฐแอลเบอร์ตา เมื่อ ค.ศ. 1999
เบรสต์สโตรกส์ ได้รับการก่อตั้งในเกวลฟ์ รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1999 โดยวาเลอรี พาวเวล, มาร์กาเรต บริวเวอร์ และมาร์กาเรต บราเธอร์วิก
วอร์ริเออส์ออฟโฮป ได้รับการก่อตั้งในนอร์ทเบย์ รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1999
เซอร์ไวเวอร์ไธรเวอส์ ได้รับการก่อตั้งในโคโบร์ก รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1999 โดยโดโรธี แฮมป์สัน
เซอร์ไวเวอส์อะเบรสต์ ได้รับการก่อตั้งในพีเตอร์เบอโร รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 1999 โดยเมเรดิธ คอสเบิร์น
เวฟส์ออหโฮป ได้รับการก่อตั้งในแบรนดอน รัฐแมนิโทบา เมื่อ ค.ศ. 1999
เคาวิเชินแวลลีย์ดรากอนดีวาส ได้รับการก่อตั้งในเคาวิเชินแวลลีย์ รัฐบริติชโคลัมเบีย
นอร์ทเบรสต์พาสเสจ ได้รับการก่อตั้งในคอร์ทนี รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2000 โดย ดร. ลินดา วิลสัน
โรว์บัสต์ ได้รับการก่อตั้งในลอนดอน รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2000 โดย ดร. แอนเนตต์ ริชาร์ด
เซอร์ไวเวอร์ชิป ได้รับการก่อตั้งในเพนทิกตัน รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2000 โดยแคธี เลาเออร์ และซู บุตชาร์ต
อะเบรสต์ออฟบริดจ์ ได้รับการก่อตั้งในเลธบริดจ์ รัฐแอลเบอร์ตา เมื่อ ค.ศ. 2001
เบรสต์บัดดีส์ ได้รับการก่อตั้งในซาร์เนีย รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2001
โฮปอะโฟลตแคนาดา ได้รับการก่อตั้งในคอร์ทนี รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2002
เบรสอะฮอย ได้รับการก่อตั้งในเซนต์จอห์น รัฐนิวบรันสวิก เมื่อ ค.ศ. 2003
เชสต์เมตส์ ได้รับการก่อตั้งในคิงส์ตัน รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2003 โดยซูซาน บอดเนอร์ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเบรสต์แคนเซอร์แอ็กชันคิงส์ตัน (BCAK) มาอย่างยาวนาน
เลฟีนิกซ์เดอลาโรเซ ได้รับการก่อตั้งในเชอร์บรูก รัฐเกแบ็ก เมื่อ ค.ศ. 2003
ริเวอร์สปีริต ได้รับการก่อตั้งในแคมป์เบิลริเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2003
ริบบอนส์ออฟโฮป ได้รับการก่อตั้งในแบร์รี รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2003 โดยซู มาแคลลัม
ซันไชน์ดรากอนส์อะเบรสต์ ได้รับการก่อตั้งในซีเชลต์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2005
แพดดลิงฟอร์ไลฟ์ ได้รับการก่อตั้งในเพาเวลริเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2006
อะเบรสต์วิธฟอร์ทิทูด ได้รับการก่อตั้งในแลงลีย์ นครบริติชโคลัมเบีย เมื่อ ค.ศ. 2006 และเป็นลูกเรืออะเบรสต์อินอะโบต
โฮปโฟลตส์ ได้รับการก่อตั้งในเวลแลนด์ รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2007 และฝึกในเวลแลนด์โดยเป็นส่วนหนึ่งของสโมสรเซาท์ไนแอการาคานู ซึ่งก่อตั้งโดยแคโรลีน สวอน เมื่อ ค.ศ. 2007
แอวาลอนดรากอนส์ ได้รับการก่อตั้งในทาวน์ออฟแพราไดส์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ เมื่อ ค.ศ. 2008
พิงก์ครูเซเดอส์ ได้รับการก่อตั้งในโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ เมื่อ ค.ศ. 2015 โดยพวกเธอฝึกที่เอาเตอร์ฮาร์เบอร์ดรากอนโบตคลับ
นิวซีแลนด์
ข้อมูลเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 ด้วยทีมผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมเก้าทีม (ได้แก่ อะเบรสต์ออฟไลฟ์ จากไครสต์เชิร์ช; เบย์โบซอมบัดดีส์ จากแฮฟล็อกนอร์ธ แคว้นฮอกส์เบย์; บูบ็อบส์ จากเทพูเค; บัสติงวิธไลฟ์ จากออกแลนด์; แคนเซอร์ไว จากเวลลิงตัน; พิงก์ดรากอนส์ จากออกแลนด์; ซิมพลีเดอะเบรสต์ จากมาร์ลบะระ; ทารานากิดรากอนส์ จากนิวพลีมัธ; ไวคาโทเทรเชอร์เชส จากฮามิลตัน) ทั้งนี้ ประเทศนิวซีแลนด์อาจมีอัตราส่วนทีมผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมสูงที่สุดในโลก ซึ่งไม่มีหน่วยงานผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมระดับชาติเหมือนในแคนาดาหรือออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม มีแผนกผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมในการแข่งชิงแชมป์แห่งชาติ และสมาคมเรือมังกรนิวซีแลนด์ มีสมาชิกคณะกรรมการที่รับผิดชอบเกี่ยวกับโรคมะเร็งเต้านมและความสนใจพิเศษ
สาธารณรัฐไอร์แลนด์
ดูนนางัลดรากอนส์ ได้รับการก่อตั้งในเมืองดูนนางัล เมื่อ ค.ศ. 2013 และพายเรือที่อ่าวดูนนางัล ในดูนนางัล
กรรติก (มีด)
กรรติก หรือ ชีคูก (kartika; ,) หมายถึงมีดปอกหนังขนาดเล็กแบบถือมือ รูปจันทร์เสี้ยว สำหรับใช้ในพิธีกรรมของตันตระในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน กรรติกเป็น "หนึ่งในคุณลักษณะอันสำคัญของเทพเจ้าตันตระปางดุร้าย" อีกชื่อหนึ่งของมีดกรรติกคือ "มีดของพระฑากิณี"
ในประติมานวิทยาวัชรยาน โดยทั่วไปมักปรากฏกรรติกนี้ถือในมือขวาของพระฑากิณี แต่ก็สามารถพบถือโดยเทพเจ้าชายบางองค์ที่ไม่ปรากฏบ่อย (esoteric) เช่นปางหนึ่งของพระยมันตกะ เช่นเดียวกับที่ฆัณฏากับวัชระมักปรากฏคู่กันเป็นวัตถุพิธีในวัตรและประติมานวิทยาของวัชรยาน กรรติกมักปรากฏคู่กับถ้วยกะโหลกกปาละ
รูปของมีกรรติกซึ่งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่มีปายให้จับอีกฝั่งหนึ่งได้มาจากมีดแล่สัตว์โดยธรรมเนียมแบบอินเดีย
ประติมานวิทยาของพระวัชรโยคินีมักมีกรรติกปรากฏอยู่ด้วย ในประติมานวิทยาของพระฑากิณีและยิดัมมักปรากฏมีดกรรติกในมือขวา และกปาลในมือซ้าย ซึ่งแสดงถึง "ความเป็นหนึ่งระหว่างปัญญา กับ อุปายะ ที่แยกขาดจากกันมิได้"
ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ
ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากก๋วยเตี๋ยว ซึ่งเป็นอาหารจีนตอนใต้ แต่แตกต่างไปจากก๋วยเตี๋ยวที่อื่น ๆ คือไม่ใส่เส้น แต่จะใส่ข้าวเกรียบปากหม้อซึ่งเป็นของว่างชนิดหนึ่งของไทยลงไปแทน มีเฉพาะที่อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา
ประวัติ
ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อถูกดัดแปลงโดยสังวาล แก่นจันทร์ นำข้าวเกรียบปากหม้อซึ่งเป็นของว่างมาใส่ในน้ำขลุกขลิกที่ได้จากการผัดกุยช่ายและถั่วงอกสำหรับทำไส้ข้าวเกรียบปากหม้อ เมื่อพบว่าลูกค้าชอบจึงเพิ่มน้ำในการผัดไส้ เพื่อนำน้ำดังกล่าวมาให้ลูกค้าที่กินข้าวเกรียบปากหม้อโดยไม่คิดมูลค่า และใส่ก้อนเลือดขนาดน้อยลงไปด้วย ต่อมาเมื่อพบว่ามีผู้ต้องการเพิ่มขึ้นจึงต้มเป็นน้ำซุปกระดูกหมูจนมีหน้าตาคล้ายก๋วยเตี๋ยว เพียงแต่ไม่มีเส้น หลังจากนั้นจึงออกวางขาย ก็ปรากฏว่าขายดี จึงเรียกอาหารชนิดนี้ว่า "ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ" มาแต่นั้น
น้ำซุปทำจากกระดูกสันหลังหมูหรือเอียเล้งเช่นก๋วยเตี๋ยวทั่วไป ส่วนตัวข้าวเกรียบปากหม้อที่ใส่ในก๋วยเตี๋ยวนั้นจะไม่ผสมกะทิ ตัวแป้งทำด้วยแป้งมันสำปะหลังผสมกับแป้งข้าวเจ้า ห่อไส้ชนิดต่าง ๆ เช่น ไส้หวาน กุยช่าย หน่อไม้ ไชโป๊หวาน ถั่วงอก เต้าหู้ และวุ้นเส้น จากที่แต่เดิมมีเพียงสามไส้ คือไส้หวาน กุยช่าย และถั่วงอก
นอกจากตัวข้าวเกรียบปากหม้อแล้ว ยังมีเครื่องเคียงเพิ่มเติม เช่น ไส้หมู ขาไก่ เลือดหมูหรือเลือดไก่ ลูกชิ้น หรือหมูเด้ง ก่อนโรยหน้าด้วยผักชีและกระเทียมเจียว ปัจจุบันในอำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรามีร้านก๋วยเตี๋ยวปากหม้อราว 20 ร้าน โดยมากร้านก๋วยเตี๋ยวปากหม้อจะให้ลูกค้าจะนั่งล้อมวงรอบ ๆ โดยมีแม่ค้าทำข้าวเกรียบปากหม้ออยู่กลางวง ก่อนส่งตัวข้าวเกรียบปากหม้อที่เสร็จใหม่ให้ลูกค้าที่รายรอบ
ยามางาตะ อาริโตโมะ
จอมพล ดยุก ยามางาตะ อาริโตโมะ  หรือ ยามางาตะ เคียวซูเกะ เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, นายกรัฐมนตรีสองสมัย และประธานคณะองคมนตรีในสมเด็จพระจักรพรรดิ เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่วางรากฐานด้านการทหารและการเมืองในช่วงต้นของญี่ปุ่นยุคใหม่ และเขาได้รับสมญาว่า เป็นบิดาแห่งการทหารญี่ปุ่น
ประวัติ
ในยุคที่ตระกูลโทกูงาวะ ยังคงกุมอำนาจทหารส่วนใหญ่ของประเทศ ยามางาตะ เกิดในตระกูลซามูไรระดับล่าง ในเมืองฮางิ ซึ่งเป็นเมืองเอกของแคว้นโชชู (ปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ) เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนเอกชน โชกาซนจูกุ ซึ่งที่นี่ เขาเป็นแนวร่วมใต้ดินในการต่อต้านอำนาจของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เขาได้เป็นหัวหน้าของขบวนการ คิเฮไต ซึ่งเป็นกองกำลังขนาดเล็กๆ ต่อมาในช่วงสงครามโบชิง ปี พ.ศ. 2410-2411 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปเมจิ เขาจึงได้รับการบรรจุเป็นทหารโดยอยู่ฝ่ายองค์จักรพรรดิ
หลังจากที่ฝ่ายพระจักรพรรดิสามารถโค่นล้มอำนาจของตระกูลโทกูงาวะลงได้ ยามางาตะ และ ไซโง สึงูมิชิ ได้รับเลือกเป็นตัวแทนรัฐบาลพระจักรพรรดิไปเยือนยุโรป ในปี พ.ศ. 2412 เพื่อศึกษาระบบการทหารในยุโรป เช่นเดียวกับคนญี่ปุ่นคนอื่นๆ ยามางาตะสนใจมีความสนใจต่อความสำเร็จของปรัสเซีย (เยอรมนี) ในการเปลี่ยนตนเองจากรัฐเกษตรกรรมเป็นรัฐอุตสาหกรรมและการทหารชั้นนำของโลกเป็นอย่างมาก ตัวเขาเองยังรับเอาแนวคิดทางการเมืองแบบปรัสเซียแบบจักรวรรดินิยมเข้ามาด้วย เป็นแนวคิดที่ว่าประเทศควรขยายกำลังทหารไปยังต่างแดนโดยมีรัฐบาลอำนาจนิยมอยู่ที่แผ่นดินแม่ ดังนั้นแล้ว เมื่อเขากลับมายังญี่ปุ่น เขาจึงเรียกร้องให้มีการจัดตั้งระบบเหล่าทัพของญี่ปุ่นขึ้นมา ซึ่งทำให้ในปี พ.ศ. 2416 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น เสนาบดีการสงคราม ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการจัดตั้ง กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
สโมสรฟุตบอลซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ
สโมสรฟุตบอลซุปเปอร์พาวเวอร์ สมุทรปราการ เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลในจังหวัดสมุทรปราการ เคยลงเล่นในระดับ ไทยลีก และเคยได้สิทธิ์ทำการแข่งขัน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2544/45 และปี พ.ศ. 2550 ในการแข่งขัน เอเอฟซีคัพ และเป็นทีมที่มีผลการแข่งขันแพ้ต่อเนื่องมากที่สุดในไทยลีกนานถึง 27 นัด เมื่อฤดูกาล 2560
ประวัติสโมสร
เริ่มก่อตั้งสโมสรขึ้นในปี พ.ศ. 2514 ในนาม สโมสรโอสถสภา โดยก่อตั้งพร้อมกับสโมสรกีฬาต่างๆ ของ บริษัท โอสถสภา จำกัด โดยเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของพนักงานของบริษัท ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติไทยที่ทำงานอยู่ โดยสามารถคว้าแชมป์การแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ควีนสคัพ ได้ 3 ติดต่อกัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2547 และชนะเลิศการแข่งขัน ถ้วยพระราชทาน ก. ได้ 2 สมัย
ต่อมาสโมสรฟุตบอลโอสถสภาได้เปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม-150 โดยมีผู้สนับสนุนอย่าง เครื่องดื่มเอ็ม-150 เป็นผู้สนับสนุนหลัก ต่อมาทางสโมสรฯก็ได้พยายามสร้างฐานแฟนบอลใหม่ในเขตนอกกรุงเทพมหานคร เช่น ร่วมมือกับทาง อบจ. สระบุรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 ถึง พ.ศ. 2556 และพร้อมกับเปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม-150 สระบุรี ต่อมา ในปี พ.ศ. 2557 จึงย้ายสนามมาเล่นใน ราชมังคลากีฬาสถาน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2559 สโมสรได้ย้ายที่ตั้งและสนามเหย้ามาที่ สนามกีฬาการกีฬาแห่งประเทศไทย บางพลี และได้ร่วมมือกับทาง อบจ.สมุทรปราการ โดยมุ่งมั่นที่จะพัฒนาทีมอย่างเป็นระบบ ทั้งด้านบุคลากร และด้านการบริหาร เพื่อยกระดับทีม ให้ก้าวสู่มาตรฐานการแข่งขันฟุตบอลระดับสากล ตามกระแสความนิยมที่เพิ่มมากขึ้นในปัจจุบัน
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ทางโอสถสภาได้โอนสิทธิ์การทำทีมให้กับทาง บริษัทซุปเปอร์พาวเวอร์และได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลซุปเปอร์พาวเวอร์ สมุทรปราการ โดยทางโอสถสภาจะเป็นเพียงสปอนเซอร์ให้กับทีมเท่านั้น
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ทีมจัมปาศรี ยูไนเต็ด ได้ซื้อสิทธิ์การทำทีมมาจาก ซุปเปอร์ พาวเวอร์ สมุทรปราการ และได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ จังหวัดมหาสารคาม แต่สโมสรไม่ผ่านคลับไลเซนซิ่งจึงไม่สามารถลงเล่นในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561 ได้
สนามเหย้า
เอ็มพาวเวอร์สเตเดียม เป็นสนามของการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสมุทรปราการ โดยทางโอสถสภาได้ร่วมมือกับองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ เพื่อทำสนามใหม่ และพัฒนาเมืองสมุทรปราการให้เป็นเมืองกีฬา
หลังจากที่ซุปเปอร์ พาวเวอร์ยุบทีมไป เอ็มพาวเวอร์สเตเดียมก็ได้ถูกใช้งานเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้ โดยเปลี่ยนชื่อสนามเป็น “สมุทรปราการสเตเดียม”
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2557
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 233 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 69 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนี้ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญ รวมถึงวิกฤตการณ์ทางการเมืองอย่างต่อเนื่อง ซึ่งนำไปสู่การรัฐประหารเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม
มะกอกเกลื้อน
มะกอกเกลื้อน หรือ หมากเหลี่ยม เป็นพืชในวงศ์ Burseraceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เปลือกสีน้ำตาล ค่อนข้างเรียบ ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อ ดอกสีขาวแกมเหลือง ผลรูปกระสวย สีเขียว ผลและเมล็ดใช้รับประทานได้ ใช้ปรุงอาหารแทนหนำเลี้ยบ เนื้อไม้ใช้ทำพิณ เปลือกใช้รักษาโรคลักปิดลักเปิด
24 เจแปน
24 เจแปน หรือ หน่วยระห่ำ ดับแผนทรชน (มักเขียน 24 JAPAN) เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นระทึกขวัญ ที่ดัดแปลงมาจากละครชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน24 ชั่วโมงอันตราย ของสถานีโทรทัศน์ฟ็อกซ์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020 จนถึง 26 มีนาคม ค.ศ. 2021 สร้างโดยโจเอล เซอร์โนว์ และ โรเบิร์ต โคชราน นำแสดงโดย โทชิอากิ คาราซาวะ นอกจากนี้24 เจแปน ยังเป็นละครโทรทัศน์เพื่อการเฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปีของการก่อตั้งทีวีอาซาฮิ
24 เจแปน ให้ความสนใจกับ เก็มบะ ชิโด เจ้าหน้าที่หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายที่ตั้งอยู่ในโตเกียว ครอบครัวของเขา และเนื้อเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการลอบสังหารอูราระ อาซากูระ ผู้ที่ถูกกำหนดให้เป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศญี่ปุ่น ผู้ชมบางคนรู้สึกว่าโดยภาพรวมของเนื้อเรื่อง 24 เจแปน นั้นดำเนินช้ากว่าละครชุดต้นฉบับที่ดำเนินไปด้วยความรวดเร็ว 24 เจแปน ดำเนินเรื่องคล้ายกับฤดูกาลที่ 1 ของ24 ชั่วโมงอันตราย แต่มีเทคโนโลยีที่ทันสมัยกว่า
การผลิต
เอมี่ คันดะ ผู้อำนวยการผลิตของทีวีอาซาฮิ กล่าวว่า ทเวนตีเซนจูรีฟอกซ์ บริษัทที่ถือลิขสิทธิ์ต้นฉบับนั้นอนุญาตให้มีการผลิต24 เจแปน ขึ้นหลังการเจรจา 4 ถึง 5 ปี เพื่อขอลิขสิทธิ์ การผลิตจึงเกิดขึ้นได้ตามหลักพื้นฐานที่จะต้องมี 24 ตอนและจะถูกแบ่งออกเป็น 2 ฤดูกาล ซึ่งแตกต่างจากจากวิธีการออกอากาศของละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นโดยปกติ
24 เจแปน ผลิตโดยโททัลมีเดียคอมมูนิเคชันสำหรับการออกอากาศทางทีวีอาซาฮิ และเขียนโดยชูเก นางาซากะ ระหว่างการผลิตนั้นเกิดปัญหาด้านการดัดแปลงให้เข้ากับญี่ปุ่น เช่น การใช้ปืนโดยหน่วยงานที่ไม่ใช่ตำรวจ และการเปลี่ยนแปลงภายในครอบครัวของอูราระ อาซากูระ ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ผู้อำนวยการผลิตทราบถึงปัญหาดังกล่าว แต่อย่างไรก็ตามละครชุดดั้งเดิมยังคงเป็นที่สนใจมากกว่าในประเทศญี่ปุ่น และการดัดแปลงเนื้อเรื่องให้เข้ากับองค์ประกอบความเป็นญี่ปุ่นอาจได้รับการวิจารณ์
ผลตอบรับ
ก่อนการออกอากาศของ24 เจแปน ข้อกังขาโดยสาธารณชนเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของญี่ปุ่นในการดัดแปลงแนวคิดของ24 ชั่วโมงอันตราย ข้อกังวลส่วนใหญ่ที่ได้รับการพูดถึงโดยนักวิจารณ์คนหนึ่งกล่าวว่า ประเภทของความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับอาวุธปืนและการก่อการร้ายที่แสดงให้เห็นในละครชุดดั้งเดิมนั้นอาจไม่สมจริงในองค์ประกอบความเป็นญี่ปุ่น เพราะการก่อการร้ายครั้งใหญ่ ๆ ไม่ได้เกิดขึ้นอีกนับตั้งแต่การโจมตีซับเวย์โตเกียวด้วยซารินในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1995 นอกจากนี้ยังมีข้อกังวลที่ว่า คาราซาวะนั้นอาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดในการเติมเต็มบทบาทของเก็มบะ ชิโด เนื่องจากความแตกต่างในด้านของอายุระหว่างเขาและคีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์ ในวันที่มีการถ่ายทำ24 ชั่วโมงอันตราย ในปี 2001 (คาราซาวะอายุ 57 ปีในวันถ่ายทำ ขณะที่ซูเธอร์แลนด์อายุ 34 ปีเมื่อเขาเริ่มแสดงละครชุดดังกล่าว)
คองคอร์ด (รัฐนิวแฮมป์เชอร์)
คองคอร์ด (Concord) เป็นเมืองหลวงของรัฐนิวแฮมป์เชอร์ สหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเมอร์ริแมกเคาน์ตี บนฝั่งแม่น้ำเมอร์ริแมก จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 42,695 คน และประชากรในปี ค.ศ. 2018 มี 43,412 คน
เอ็ดก้าร์ แอลลแลน โป
เอ็ดการ์ แอลแลน โป (edgar allan poe) 19 มกราคม ค.ศ 9- 7 ตุลาคม ค.ศ. 1849 นักเขียนชาวอเมริกันผู้เขียนเรื่องนิยายสืบสวนเรื่องแรกของโลกคือเรื่องสั้นชื่อ ฆาตกรรมที่ถนนมอร์ก (The Muders in the Rue Morgue) ทำให้เขาได้รับยกย่องให้เป็นบิดาแห่งรหัสคดี
โป พร้อมกับงานเขียนที่เขาเรียกว่า ตรรกนิยาย และ แชฟวาลีส์ เซ. โอกุสต์ ดูแป็ง-ตัวเอกของเรื่อง ได้ร่วมกันสถาปนานิยายสืบสวนในฐานะวรรณกรรมที่เป็นเอกเทศอีกตระกูลหนึ่ง โปเป็นนักเขียนคนแรกที่สร้างตัวละครให้มีบทบาทหรือความสามารถสำคัญอยู่ที่การค้นหาความจริงซึ่งถูกปิดบังซ่อนเร้น โอกุสต์ ดูแป็ง นักสืบคนแรกในโลกวรรณกรรมปรากฏบทบาทต่อมาในเรื่องสั้นอีก 2 เรื่อง
อิลซัจจาโตเร
อิลซัจจาโตเร (Il Saggiatore; The Assayer; หมายถึง นักวิเคราะห์) เป็นหนังสือที่เขียนโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี ตีพิมพ์เผยแพร่ในกรุงโรมเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1623
เนื้อหาภายในหนังสือเป็นการโต้แย้งงานเขียนเกี่ยวกับ ดาวหาง ของ โอราซิโอ กราสซี พระเยซูอิดผู้เป็นนักคณิตศาสตร์ที่วิทยาลัยโรมาโน เมื่อ ค.ศ. 1618 โดยที่ในคราวนั้น กราสซีกับเพื่อนๆ ผู้นิยมนับถืออริสโตเติล เป็นฝ่ายถูก ส่วนกาลิเลโอเป็นฝ่ายผิด เนื่องจากกาลิเลโอเข้าใจว่าดาวหางเป็นเพียงภาพลวงตาจากแสง ไม่ใช่วัตถุจริงๆ
ค.ศ. 1616 กาลิเลโอดูจะสงบปากสงบคำลงเนื่องจากแนวคิดจากโคเปอร์นิคัส จนถึง ค.ศ. 1623 พระคาร์ดินัล มัฟฟีโอ บาร์เบรินี ผู้อุปถัมภ์แห่ง Lynx และลุงของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก บาร์เบรินี ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทำให้กาลิเลโอลำพองใจจากการที่มีผู้สนับสนุนเป็นผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดในศาสนจักร ซึ่งยืนยันจากการที่เขาเดินทางไปยังกรุงโรม
หน้าปกของ อิลซัจจาโตเร เป็นตราสัญลักษณ์ของตระกูลบาร์เบรินี ประกอบด้วยผึ้งงานสามตัว หนังสือนี้เขียนคำอุทิศถวายแด่พระสันตะปาปาองค์ใหม่ ภาพบนหน้าปกยังแสดงพระสันตะปาปาโปรดให้สมาชิกของ Lynx คนหนึ่งคือ Cesarini เป็นผู้ถวายการรับใช้สูงสุด หนังสือนี้มีเหล่าสมาชิกของ Lynx ช่วยในการเรียบเรียงและพิมพ์เผยแพร่ด้วย
แม้ว่า อิลซัจจาโตเร จะมีใจความสำคัญเกี่ยวกับฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ แต่ประเด็นหลักของเรื่องคือการเย้ยหยันนักดาราศาสตร์เชิงคณิตศาสตร์ โดยมีเป้าหมายไปที่ทฤษฎีเกี่ยวกับดาวหางของพระเยซูอิด ออราซิโอ กราสซี ผู้โต้แย้งจากผลสังเกตพารัลแลกซ์ว่าดาวหางนั้นเคลื่อนที่อยู่ในระดับสูงกว่าดวงจันทร์ ขณะที่กาลิเลโอเห็นว่าดาวหางเป็นภาพแสงที่เกิดขึ้นแบบภาพลวงตา ทว่าหนังสือนี้เป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 มากจนโปรดให้อ่านระหว่างรับประทานอาหารเสมอ
จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2566''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จะจัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2562 ในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองชัยนาท อำเภอสรรพยา อำเภอมโนรมย์ และอำเภอวัดสิงห์ (ยกเว้นตำบลบ่อแร่และตำบลวังหมัน)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสรรคบุรี อำเภอหันคา อำเภอเนินขาม อำเภอหนองมะโมง และอำเภอวัดสิงห์ (เฉพาะตำบลบ่อแร่และตำบลวังหมัน)
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดนครปฐม
ภาพรวม
จังหวัดนครปฐมมีโรงเรียนทั้งหมด 343 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดนครปฐมมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 273 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม (สพม.นครปฐม) จำนวน 29 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐมทั้ง 2 เขตจำนวน 242 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดนครปฐมแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม
จังหวัดนครปฐมอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 29 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 4 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐมเขต 1
สพป.นครปฐม เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองนครปฐม อำเภอกำแพงแสน และอำเภอดอนตูม มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 122 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอกำแพงแสน 51 โรงเรียน อำเภอเมืองนครปฐม 49 โรงเรียน และอำเภอดอนตูม 22 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐมเขต 2
สพป.นครปฐม เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอนครชัยศรี อำเภอบางเลน อำเภอพุทธมณฑล และอำเภอสามพราน มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 120 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอบางเลน 46 โรงเรียน อำเภอนครชัยศรี 33 โรงเรียน อำเภอสามพราน 33 โรงเรียน และอำเภอพุทธมณฑล 8 โรงเรียน
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
จังหวัดนครปฐมมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 2 โรงเรียน ได้แก่
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดนครปฐมมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 20 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่เทศบาลนครนครปฐม (11 โรงเรียน) เทศบาลเมืองสามพราน (1 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 5 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 2 แห่ง
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดนครปฐมซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 44 โรงเรียน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
จังหวัดนครปฐมมีโรงเรียนสาธิต 5 โรงเรียนได้แก่
องค์การมหาชนสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์มีสถานะเป็นองค์การมหาชนในกำกับของกระทรวงศึกษาธิการ จัดการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่ที่ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล