cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดดวงแข
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 13.20 เมตร ยาว 22.10 เมตร ไม่มีช่อฟ้าใบบระกา เป็นศิลปะแบบจีนกวางตุ้งผสมศิลปะไทย ไม่มีเสา รอบนอกมีอิฐก่อหนาใหญ่คล้ายเสารับเชิงชาย ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ปิดทองคำปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 63 นิ้วมีพุทธลักษณะงดงาม ประดิษฐานชุกชีประดับกระจก ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังโดยช่างนิรนามในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ เป็นภาพเหมือนจริงที่มีความสดใส มีภาพพระอสีติจำนวน 80 องค์ ภาพขนบธรรมเนียมประเพณีชาวพุทธในเทศกาลต่าง ๆ และภาพคำสอบปริศนาธรรมในเรื่องผลของกรรม จำนวนมากกว่า 10 ภาพ เป็นภาพที่สดใสและคมชัด อุโบสถมีภาพปูนปั้นและลายขอบหน้าต่างของอุโบสถ นาคสมพงษ์หน้าอุโบสถทั้ง 2 ด้านพร้อมทั้งซุ้มประตูกำแพงแก้ว 4 ซุ้ม สิงโตหินใหญ่ตัว ตั้งอยู่ข้างทางเข้าออกประตูกำแพงแก้ว
พีบีแอร์
พีบีแอร์ เป็นสายการบินสัญชาติไทยในอดีต ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 สายการบินได้หยุดกิจการลงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552
วัดดวงแข
อาคารเสนาสนะ
ในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในเขตที่พักสงฆ์ จัดแสดงเครื่องอัฐบริขารของพระสงฆ์ ประกอบกับพัดยศสมณศักดิ์ชั้นต่าง ๆ พระสงฆ์ พร้อมทั้งใบตราตั้งสมณศักดิ์ขั้นต่าง ๆ ด้วย ปูชนียวัตถุอื่นได้แก่ พระบรมสารีริกธาตุและร่างของแม่นวลฉวีที่ไม่เน่า อยู่ในพิพิธภัณฑ์
พีบีแอร์
ประวัติ
ก่อตั้งขึ้นโดย ดร.ปิยะ ภิรมย์ภักดี เพื่อให้บริการการเดินทางแก่ผู้บริหาร ซึ่งต้องการความคล่องตัว สะดวกสบาย และเป็นส่วนตัวในการบินสู่สาขาต่าง ๆ ของบริษัท บุญรอด ทั้งใน และนอกประเทศ เมื่อความสะดวกที่ไร้ขีดจำกัดได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น พีบีแอร์จึงได้ดำเนินการยื่นขอใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าขายในการเดินอากาศต่อกรมการบินพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม เพื่อเปิดโอกาสให้บุคคลทั่วไปได้สัมผัสกับบริการเช่าเหมาลำ และส่งเสริมธุรกิจการบินในประเทศไทยให้มีทางเลือกในการเดินทางแก่ประชาชนมากขึ้น เมื่ออากาศยานใหม่เริ่มเข้าประจำฝูงบิน ความคิดที่จะมีส่วนร่วมพัฒนาอุตสาหกรรมการบินและการท่องเที่ยวในประเทศไทยจึงบังเกิดขึ้น ส่งผลให้พีบีแอร์เริ่มเปิดเส้นทางบินสู่ชุมพรในลักษณะกึ่งประจำ และใส่ใจความร่วมมืออย่างเต็มที่กับทุกกิจกรรม การบินจนได้รับความไว้วางใจให้เป็นสายการบินที่รัฐกำหนด (Designated) ให้ทำการบินในเขตสามเหลี่ยมเศรษฐกิจตอนใต้ ร่วมกับประเทศมาเลเซีย และอินโดนีเซีย (IMT-GT) ต่อมาได้รับอนุมัติเพิ่มเติมสิทธิการประกอบธุรกิจการบินจากกระทรวงคมนาคมให้เป็นแบบประจำมีกำหนด เพื่อสอดคล้องกับแผนการดำเนินงานที่ได้เปิดเส้นทางบินสู่จังหวัดชุมพร จังหวัดร้อยเอ็ด พร้อมทั้งการเปิดตลาดกระบี่–ภูเก็ต, กระบี่–สิงคโปร์ และเชื่อมเส้นทางขอนแก่น–เชียงใหม่ ในเบื้องต้นตามที่ได้รับมอบ เพื่อยืนยันความประสงค์ที่จะเสนอบริการการบินที่แตกต่าง แต่เน้นความสะดวกและปลอดภัยสูงสุดพีบีแอร์จดทะเบียนเลิกบินเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และได้ปิดบริการแล้วเนื่องจากขาดทุน
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว
ตัวละครหลัก
"Extreme Luminario Max!"
พีบีแอร์
ลัญลักษณ์
พีบีแอร์ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปตัวสิงห์ (สัญลักษณ์ของเครื่องดื่มตราสิงห์)
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว
ตัวละครหลัก
เคียวไวท์ (Cure White) / ซูเปอร์เคียวไวท์ (Super Cure White) / เรนโบว์เคียวไวท์ (Rainbow Cure White) / ยูกิชิโระ โฮโนกะ (Yukishiro Honoka)
"ตัวแทนแห่งแสงสว่าง เคียวไวท์!"
พีบีแอร์
จุดหมายปลายทาง
ปัจจุบัน พีบีแอร์จดทะเบียนเลิกบินเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เดิมที่เปิดให้บริการเส้นทางบินในประเทศทั้งหมด 8 เส้นทางดังนี้
ความเร็วหลุดพ้น
ในวิชาฟิสิกส์ ความเร็วหลุดพ้น คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์ ความเร็วหลุดพ้น คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำให้ยานอวกาศเคลื่อนที่ด้วยความเร็วมากกว่าความเร็วหลุดพ้น ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h
พีบีแอร์
ฝูงบิน
พีบีแอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว
ตัวละครหลัก
สีประจำตัว : "สีขาว", "สีฟ้า"
ความเร็วหลุดพ้น
สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร เมื่อ G คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G = 6.67×10−11 m3 kg−1 s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง
ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น
คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)
มหัศจรรย์สาวน้อย พริตตี้เคียว
ตัวละครหลัก
"Precure Rainbow Storm!"
"Extreme Luminario!"
ไชน์นี่ลูมินัส (Shiny Luminous) / ซูเปอร์ไชน์นี่ลูมินัส (Super Shiny Luminous) / เรนโบว์ไชน์นี่ลูมินัส (Rainbow Shiny Luminous) / คุโจ ฮิคาริ (Kujou Hikari)
สีประจำตัว : "สีเหลือง", "สีชมพู"
"Luminous Heartiel Action!"
ผู้ช่วยของพรีเคียว
เมปเปิ้ล (Mepple)
ผู้กล้าผู้ถูกเลือกจากสวนแห่งแสงสว่าง หน้าที่ของเขาคือการปกป้องเจ้าหญิงแห่งความหวังแต่ตอนที่นำปริซึมสโตน 1 ใน 2 ก้อนที่เหลือหนีออกมายังสวนแห่งสายรุ้งก็พลัดกับมิปเปิ้ลซะได้ นิสัยชอบจ้อน่ารำคาญและกินจุ เป็นคู่หูของเคียวแบล็ค
มิปเปิ้ล (Mipple)
เจ้าหญิงแห่งความหวังของสวนแห่งแสงสว่าง มิปเปิ้ลเป็นอีกคนที่ถือครองปริซึมสโตน 1 ใน 2 ก้อนที่ยังไม่ถูกดาร์คคิงชิงไป เป็นคู่รักของเมปเปิ้ล ถึงแบบนั้นมิปเปิ้ลก็มีนิสัยเป็นผู้ใหญ่กว่ามาก เป็นคู่หูของเคียวไวท์
โปรุน (Pollun)
เจ้าชายแห่งแสงสว่างผู้มีพลังนำไปสู่อนาคต พลังพิเศษของโปรุนคือการทำนาย โปรุนสามารถทำนายเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตได้ เอาแต่ใจสุดๆ อยากได้อะไรแล้วต้องเอาให้ได้ ใครห้ามก็ไม่ฟังทั้งนั้นเพราะองครักษ์แห่งหินได้ฝากพลังของปริซึมสโตนไว้กับโปรุน ทำให้โปรุนสามารถเพิ่มพลังกับพริตตี้เคียวโดยเรนโบว์เบรสได้
น้องสาวของโปรุน
วิสด้อม (Wisdom)
องครักษ์ผู้ดูแลปริซึมสโตนและเขานี่เองที่เป็นผู้มอบไดอารี่ให้กับพริตตี้เคียว ความจริงแล้วไม่มีใครรู้ชื่อของเขาเลย จนกระทั่งอิลคูโบเอ่ยออกมา เราถึงได้รู้กันว่าเขาชื่อ "วิสด้อม"
ผู้เฒ่า (Elder)
คนสนิทของราชินี ขี้หลงขี้ลืมบ่อยๆ
ราชินีแห่งแสงสว่าง (Light of Queen)
ราชินีผู้ปกครองสวนแห่งแสงสว่าง
ตัวละครอื่นๆ
มิสึมิ ทาคาชิ (Misumi Takashi)
คุณพ่อของนางิสะ
มิสึมิ ริเอะ (Misumi Rie)
คุณแม่ของนางิสะ
มิสึมิ เรียวตะ (Misumi Ryouta)
น้องชายของนางิสะ
ยูกิชิโระ ซานาเอะ (Yukishiro Sanae)
คุณย่าของโฮโนกะ
คุณพ่อของโฮโนกะ
ยูกิชิโระ อายะ (Yukishiro Aya)
คุณแม่ของโฮโนกะ
ชูทาโร่ (Chuutaro)
สุนัขที่โฮโนกะเลี้ยงไว้
คุโบตะ ชิโฮะ (Kubota Shiho)
ทาคาชิมิซุ รินะ (Takashimizu Rina)
เพื่อนสนิทของนางิสะ อยู่ชมรมลาครอสเหมือนกัน ตัวสูงชะลูดกว่าชาวบ้าน
ฟูจิมุระ โชโงะ (Fujimura Shougo)
เพื่อนสมัยเด็กของโฮโนกะ กัปตันชมรมฟุตบอลของเวโรเน่ ใครๆ ก็พากันเรียกเขาว่า "ฟูจิพี"
คิมาตะ (Kimata)
เพื่อนสนิทของฟูจิพี อยู่ชมรมฟุตบอลเหมือนกัน
ฟูจิตะ อาคาเนะ (Fujita Akane)
เจ้าของร้านทาโกะคาเฟ่ เคยเรียนที่โรงเรียนเวโรเน่และเคยอยู่ทีมลาครอสมาก่อน เอกลักษณ์คือผ้าโพกหัวสีแดง
นาคางาวะ ยูมิโกะ (Nakagawa Yumiko)
โคเมะสึกิ เคียวโตะ (Kometsuki Kyouto)
ภาคแรก
การ์ดคอมมูนส์ (Card Communes)
พริตตี้คอมมูน (Pretty Commune)
ปริซึมโฮปพิช (Prism Hopish)
ภาคแมกซ์ฮาร์ต
ฮาร์ตฟูลคอมมูนส์ (Heartful Communes)
ทัชคอมมูน (Touch Commune)
ฮาร์ตบาทอน (Heart Baton)
ฮาร์ตเทียลโบรช (Heartiel Brooch)
ดาร์คโซน (ภาคแรก)
พีซาร์ด (Pisard)
เกคิดราโก้ (Gekidrago)
พอยด์โซนี่ (Poisony)
คิริยะ (Kiriya)
อิลคูโบ (Ilkubo)
นักรบแห่งความมืด (ภาคแรก)
เบลเซ่เกอร์ทรูด (Belzei Gertrude)
เรกีน่า (Regine)
จูน่า (Juna)
ซาเคนน่า (Zakenna)
จาร์คคิง (Evil King)
นักรบแห่งความมืด (ภาคแมกซ์ฮาร์ต)
เซอร์คิวลัส (Circulas)
อุรางานอส (Uraganos)
วีบลิส (Viblis)
บัลเดส (Baldez)
คุโจ ฮิคารุ (Kujou Hikaru)
เพลงประกอบ
เพลงเปิด
"DANZEN! Futari wa Precure"
ขับร้องโดย : "Gojo Mayumi"
"DANZEN! Futari wa Precure (Ver. Max Heart)"
เพลงปิด
"Get You! Love Love!?"
"Impossible!? Possible!! IN the Alright!?"
"Wonder☆Winter☆Hooray!!"
วัดบางหัวเสือ
วัดบางหัวเสือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านวัดบางหัวเสือ ตำบลบางหัวเสือ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ
วัดบางหัวเสือสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 บ้างสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2370 (ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) เนื่องจากสันนิษฐานได้ว่าหลวงพ่อบัวเป็นเจ้าอธิการองค์แรกและเป็นพระอุปัชฌาย์องค์แรก ท่านเกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2358 ชื่อเดิมของวัดคือ วัดบางศีศะเสือ ต่อมาได้ปรับเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดบางหัวเสือ" แทนให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงภาษา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2400 การศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2477
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 95 เซนติเมตร สูง 153 เซนติเมตร จำนวน 3 องค์ กุฏิสงฆ์จำนวน 18 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารห้องแถวหอฉัน หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 ศาลาการเปรียญบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2504 หอพระไตรปิฏกสร้างสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดยังมีพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านที่รวบรวมของเก่าล้ำค่าหาชมยาก
ไรทะเล
ไรทะเล หรือ อาร์ทีเมีย หรือ ไรน้ำเค็ม หรือ ไรน้ำสีน้ำตาล (Brine shrimp, Sea-monkey) เป็นสัตว์น้ำจำพวกครัสเตเชียนสกุลหนึ่ง ที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ไรทะเล เป็นครัสเตเชียน ในสกุล Artemia ถือกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมานานกว่า 5.5 ล้านปีมาแล้ว ลักษณะเป็นสัตว์สีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลส้ม ไม่มีเปลือกแข็งหุ้มตัว มีเพียงเนื้อเยื่อบาง ๆ เท่านั้นที่หุ้มตัว ว่ายน้ำเคลื่อนที่ในลักษณะหงายท้อง ลำตัวเรียวยาวคล้ายใบไม้แบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ ส่วนหัว แบ่งออกได้เป็น 6 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของตาเดียวและตารวม มีก้านตา 1 คู่ ปล้องที่ 2 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่แรก ปล้องที่ 3 เป็นที่ตั้งของหนวดคู่ที่ 2 ปล้องที่ 4 เป็นกราม ปล้องที่ 5 เป็นฟันคู่แรก ปล้องที่ 6 เป็นฟันคู่ที่ 2 ส่วนอกแบ่งออกเป็น 11 ปล้อง แต่ละปล้องประกอบด้วยระยางค์ เป็นอวัยวะทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนที่ การหายใจและการกรองรวบรวมอาหาร ส่วนท้องแบ่งออกได้ 8 ปล้อง ปล้องแรกเป็นที่ตั้งของอวัยวะเพศ ปล้องที่ 2-7 ไม่มีระยางค์ ปล้องที่ 8 มีแพนหาง 1 คู่ โดยปกติเมื่อโตเต็มวัย เพศผู้จะมีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย และจะมีหนวดคู่ที่ 2 ขนาดใหญ่กว่ารูปร่างคล้ายตะขอใช้เกาะจับเพศเมีย บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องของเพศผู้จะมีอวัยวะเพศผู้อยู่ 1 คู่ ในเพศเมียตัวเต็มวัย หนวดคู่ที่ 2 จะมีขนาดเล็กลง และเปลี่ยนมาทำหน้าที่รับความรู้สึก บริเวณปล้องแรกของส่วนท้องจะมีอวัยวะเพศเมียทำหน้าที่เก็บตัวอ่อนหรือเก็บไข่
ไรทะเลสืบพันธุ์ได้ทั้งอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ ให้ลูกทั้งแบบเป็นตัว โดยจะมีไข่ฟักเป็นตัวภายในมดลูก ไข่ไม่มีเปลือกหนาแข็งหุ้ม สามารถวางไข่ได้ครั้งละ 300-500 ฟอง ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์, ความสมบูรณ์ของไรทะเล หรืออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมที่อาศัย ใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ในการฟักเป็นตัว
ไรทะเล มีถิ่นกำเนิดในทะเลสาบน้ำเค็ม ในสหรัฐอเมริกา, ยุโรป และจีน ไม่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 10 ชนิด ได้แก่
ปัจจุบัน ไรทะเลสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ เป็นอาหารหลักของสัตว์น้ำขนาดเล็ก ทั้งสัตว์น้ำเศรษฐกิจและสัตว์น้ำสวยงาม ด้วยมีคุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะโปรตีนสูง โดยกระทำกันเป็นฟาร์มในน้ำที่เค็มจัด อีกทั้งไข่ของไรทะเลก็สามารถอบแห้ง เก็บไว้ในกระป๋องได้นานเป็นปี เมื่อนำออกมาฟัก ก็สามารถกระทำได้ง่าย
พระเจ้าลำพูนไชย
พระประวัติ
พระเจ้าลำพูนไชย หรือ พระเจ้านครลำพูนบุญมา มีพระนามเดิมว่า เจ้าบุญมา ประสูติเมื่อปีมะโรง พ.ศ. 2303 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว มีพระเชษฐาและพระขนิษฐา รวม 10 พระองค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2317 พระยาบุญมา ได้รับพระราชทานอาชญาสิทธิ์เป็นพระยาราชวงศ์
พระราชโอรสและราชธิดา
พระเจ้าลำพูนไชย มีพระราชโอรสและราชธิดา รวม 6 พระองค์ ดังนี้
เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์
เกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ (Heard Island and McDonald Islands) มีชื่อทางการว่า ดินแดนเกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ (Territory of Heard Island and McDonald Islands) เป็นดินแดนภายนอกของประเทศออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นหมู่เกาะภูเขาไฟใกล้กับแอนตาร์กติกา มีพื้นที่ 368 ตารางกิโลเมตร และไม่มีประชากรอาศัยอยู่
นกช้อนหอย
โดยคำว่า Ibis ที่ใช้เป็นชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ นั้นมาจากคำว่า ibis เป็นภาษาละติน จากภาษากรีกคำว่า ἶβις และ ibis จากภาษาอียิปต์ hb, hīb
การจำแนก
มีประมาณ 28 ชนิด โดยมี 2 ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
บริดจ์ในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – ทีมผสม
"กีฬาบริดจ์" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
นกช้อนหอย
ในวัฒนธรรม
นกช้อนหอย โดยเฉพาะนกช้อนหอยศักดิ์สิทธิ์ ในความเชื่อของชาวอียิปต์โบราณนับถือว่าเป็นนกศักดิ์สิทธิ์ โดยปรากฏเป็นประติมากรรม และซากที่ฝังในโถข้างเสาโอเบลิสค์
หมอตำแย
หมอตำแย หมายถึง หญิงผู้ทำคลอดตามแผนโบราณ ในภาษาไทย คำว่า "ตำแย" มาจากชื่อของภิกษุรูปหนึ่ง คือ "มหาเถรตำแย" ซึ่งเป็นผู้แต่งตำราว่าด้วยวิชาคลอดอันเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ปฐมจินดา
ดไวต์ ยอร์ก
ดไวต์ เอเวิร์สลีย์ ยอร์ก (Dwight Eversley Yorke; เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ที่เกาะโตเบโก) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติตรินิแดดและโตเบโก ผ่านการเล่นฟุตบอลในพรีเมียร์ลีกกับแอสตันวิลลา, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, แบล็กเบิร์นโรเวอส์ และซันเดอร์แลนด์ รวมถึงเคยเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมชาติตรินิแดดและโตเบโกในช่วงฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก
ในช่วงที่ยังเล่นฟุตบอล ดไวต์ ยอร์ก เป็นนักเตะที่มีชื่อเสียงอย่างมาก สื่อมวลชนต่างประเทศตั้งฉายาให้เขาว่า The Smiling Assassin และมีฉายาในเมืองไทยว่า เพชฌฆาตหน้าเปื้อนยิ้ม เขาเคยเล่นในฟุตบอลโลก 1 ครั้ง ในฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งเขารับหน้าที่เป็นกัปตันทีม
แอสตันวิลลา
ดไวต์ ยอร์ก ถูกค้นพบโดยเกรอัม เทย์เลอร์ ผู้จัดการทีมแอสตันวิลลาในขณะนั้น ที่กำลังพาทีมเตะอุ่นเครื่องในแถบเวสต์อินดีส ในปี ค.ศ. 1989 โดยเขาลงเล่นให้ทีมที่เตะอุ่นเครื่องกับแอสตันวิลลา
เกรอัม เทย์เลอร์ ประทับใจฟอร์มของเขามาก จึงได้ให้โอกาสมาทดสอบฝีเท้า และได้เซ็นสัญญากับทีม โดยดไวต์ ยอร์ก ได้โอกาสลงสนามในดิวิชัน 1 (พรีเมียร์ลีกในปัจจุบัน) เป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1989-1990 โดยเป็นนัดที่ต้องบุกไปเยือนสโมสรคริสตัลพาเลซที่สนามเซลเฮิสต์พาร์กเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1990 ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะ 1-0 ของเจ้าบ้าน
ฤดูกาล 1990-1991 ดไวต์ ยอร์ก ยิงประตูแรกให้แอสตันวิลลา ได้ในการแข่งขันดิวิชั่น 1 ที่พบกับดาร์บี้ เคาน์ตี้ ที่สนามวิลลาพาร์ค โดยถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนไนเจล คาลาแกน และเป็นผู้ยิงประตูชัยในนาทีที่ 90 ให้ทีมชนะไป 3-2
ในช่วงที่เล่นให้กับแอสตันวิลลา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 ดไวต์ ยอร์ก เล่นในตำแหน่งปีกขวามาโดยตลอด จนกระทั่งในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 1995-1996 เขาได้เปลี่ยนมาเล่นในตำแหน่งกองหน้า และสามารถสร้างผลงานการเป็นดาวยิงประจำพรีเมียร์ลีกได้อย่างรวดเร็ว
การสับเปลี่ยนแบบโรเบิร์ตโซเนียน
การสับเปลี่ยนของโครโมโซมแบบโรเบิร์ตโซเนียน (Robertsonian translocation, ROB) เป็นการจัดเรียงใหม่แบบหนึ่งที่พบในโครโมโซมของมนุษย์ เกิดกับโครโมโซมชนิดอะโครเซนทริก (โครโมโซมที่มีแขนข้างสั้นเล็กมาก) ได้แก่โครโมโซมที่ 13, 14, 15, 21, และ 22 ได้ชื่อตามนักชีววิทยาชาวอเมริกาชื่อ William Rees Brebner Robertson (1881-1941) ถือเป็นการสับเปลี่ยนของโครโมโซมชนิดหนึ่ง
ดไวต์ ยอร์ก
แอสตันวิลลา
ยอร์กเป็นกองหน้าคนสำคัญของแอสตันวิลลา ในชุดที่เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลลีกคัพ กับสโมสรลีดส์ยูไนเต็ด ในปี 1996 โดยในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาเวมบลีย์ เขาสามารถยิงประตูได้และช่วยให้ทีมชนะ 3-0 คว้าแชมป์ไปครองได้สำเร็จ
วันที่ 30 กันยายน 1996 เขาทำแฮตทริกได้ในเกมส์ที่แอสตันวิลลาออกไปแพ้สโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ด 4-3 ที่สนามเซนต์เจมส์พาร์ก เกมนัดดังกล่าวนิวคาสเซิลออกนำไปก่อน 3-1 และแอสตันวิลลาเหลือแค่ 10 คน จากการที่มาร์ค ดราเปอร์ โดนไล่ออกตอนท้ายครึ่งแรก ยอร์คเล่นอย่างมุ่งมั่น และพาแอสตันวิลลา กลับสู่เกมโดยการยิงอีกสองประตูในครึ่งหลังให้ทีมไล่ตามมาเป็น 4-3 และเป็นแฮตทริกของเขา แม้ท้ายที่สุดทีมจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้  แต่จากฟอร์มอันยอดเยี่ยมของเขาในนัดนี้ทำให้เขาได้รับความสนใจจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
อ้างอิง
1990
ซาลาแมนเดอร์ (สิ่งมีชีวิตในตำนาน)
ซาลาแมนเดอร์ในตำนานเป็นสัตว์ที่ปรากฏในตำนานคลาสสิก ตำนานยุคกลาง และตำนานยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และเป็นสัตว์ที่นิยมใช้กันเป็นเครื่องหมายในตราอาร์มหรือตราแผ่นดิน
ซาลาแมนเดอร์ในมุทราศาสตร์, สัญลักษณ์ และอุปมานิทัศน์
ซาลาแมนเดอร์กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของช่างเหล็ก ซึ่งทำให้ปรากฏในตราของเมืองเพื่อเป็นสัญลักษณ์สำหรับอุตสาหกรรมเครื่องเหล็ก เช่นที่ปรากฏในตราของบะระห์ดัดลีย์ในเวสต์มิดแลนด์ในอังกฤษ
บริษัทประกันภัยบางบริษัทก็ใช้ซาลาแมนเดอร์เป็นส่วนหนึ่งของตราที่เป็นสัญลักษณ์ของต่อสู้กับไฟ ซาลาแมนเดอร์และฟีนิกซ์เป็นสัญลักษณ์ของพนักงานดับเพลิง
สะพานละติน
ปลายทิศเหนือของสะพานเป็นจุดเกิดเหตุลอบปลงพระชนม์ อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์ แห่งออสเตรีย โดยกัฟรีโล ปรินซีป ในปี 1914 ซึ่งนำไปสู่วิกฤตการณ์เดือนกรกฎาคมและสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในที่สุด ในสมัยยูโกสลาเวีย สะพานนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "สะพานปรินซีป" (Principov most / Принципов мост) ตั้งชื่อเพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ผู้ก่อเหตุลอบปลงพระชนม์
กีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
การแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะจัดการแข่งขันเป็นครั้งที่สองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ต่อจากการเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จำนวนการแข่งขันชิงเหรียญทั้งหมดเพิ่มเป็นสี่รายการ โดยแบ่งเป็นประเภทชายและหญิงอย่างละ 2 รายการ จากสองรายการในโตเกียว โดยเพิ่มรูปแบบ Boulder & Lead Combined โดยมีการไต่ความเร็วเป็นรายการที่แยกจากกัน จำนวนนักกีฬายังเพิ่มขึ้นจาก 40 คนที่โตเกียวเป็น 68 คนในปารีส
นัมบันซูเกะ
นัมบันซูเกะ คืออาหารที่ใช้น้ำส้มสายชูหวานที่ใส่ต้นหอมและพริกเคล้ากับคาราอาเงะ หรือปลา ส่วนใหญ่มักจะใช้เนื้อไก่ ปลาอาจิ ปลาวากาซางิ และปลาชิชาโมะ เป็นหลัก เนื่องจากสามารถเก็บรักษาไว้ได้ค่อนข้างนาน จึงเหมาะสำหรับถนอมอาหาร และถ้าดองเป็นเวลานาน แม้แต่กระดูกก็สามารถรับประทานได้ด้วย
ที่มา
ชาวญี่ปุ่นเรียกประเทศตะวันตกต่าง ๆ เช่นสเปนและโปรตุเกสว่า "นัมบัง" ตั้งแต่ยุคมูโรมาจิจนถึงยุคเอโดะ ในประเทศที่เรียกว่านัมบังนั้นมีอาหารที่เรียกว่า เอสกาเบเช (escabeche) ซึ่งเป็นตาปาที่ประกอบด้วยปลาเล็กที่ทอดแล้วดองในน้ำส้มสายชู เชื่อกันว่าอาหารชนิดนี้ได้รับการเผยแพร่ไปยังคีวชูผ่านการค้านัมบัง แล้วแพร่กระจายไปทั่วประเทศ ที่เรียกว่า นัมบันซูเกะ ก็เพราะเป็นอาหารที่มาจากนัมบัง
ฮอตช็อต
ฮอตช็อต (อังกฤษ:Hotshot/HOTSHOT;ฮันกึล:핫샷) เป็นวงบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยสตาร์ครูวเอนเตอร์เทนเมนต์ (ชื่อเดิมคือ K.O Sound and Ardor & Able) เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2014 ด้วยซิงเกิลดิจิทัล "Take a Shot" ประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ จุนฮย็อก, ทิโมเทโอ, แทฮย็อน, ซ็องอุน, ยุนซาน และ โฮจอง
หม้อห้อม
หม้อห้อมเป็นเครื่องแต่งกายพื้นบ้านของไท ตั้งแต่ไทลื้อในสิบสองปันนา ลาวในประเทศลาว และไทล้านนาทางภาคเหนือหรือภาคอีสานของไทย
การย้อม
น้ำที่ใช้ย้อมได้มาจากการนำต้นห้อมมาหมักในน้ำ จนใบห้อมเน่า ได้น้ำสีเขียวไข่กามีกลิ่นเหม็น จากนั้นนำใบห้อมที่เน่าแล้วทิ้งไป และนำใบห้อมใหม่มาหมักในน้ำเดิมจนเน่าเหม็นเข้มข้นขึ้น ได้น้ำห้อมสีฟ้า จากนั้นกรองกากห้อมทิ้งไปเหลือแต่น้ำ เมื่อนำน้ำที่ได้ไปหมักกับปูนขาว กวนให้ขึ้นฟอง เมื่อน้ำทำปฏิกิริยากับอากาศ จะได้น้ำสีน้ำเงินเข้มหรือสีคราม เมื่อกรองเอาแต่น้ำสี ใส่ในหม้อดินใบใหญ่จึงเรียกว่า "หม้อห้อม"
การย้อมผ้าหรือเส้นด้าย ให้เป็นสีหม้อห้อม จะต้องย้อมหลาย ๆ ครั้ง โดยผสมขมิ้น ฝักส้มป่อยเผา หรือน้ำมะขามเปียก และน้ำด่างที่ได้จากการเกรอะขี้เถ้าและเหล้าป่า หรือน้ำอ้อย
ผ้าหม้อห้อมเมื่อใช้งานไปนาน ๆ สีจะซีดลง และต้องนำกลับมาย้อมใหม่อยู่เสมอ ซึ่งต่างจากผ้าสีครามที่ได้จากการย้อมด้วยสีสังเคราะห์ทางเคมี ซึ่งสีจะไม่ซีด เมื่อผ่านการซักล้าง
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิก
ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 โดยบังคลาเทศแข่งขันเป็นส่วนหนึ่งของอินเดียก่อนปี ค.ศ. 1947 และปากีสถานก่อนปี ค.ศ. 1972 ประเทศบังกลาเทศไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกฤดูร้อนและไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
ในปี ค.ศ. 2016 สิทดิเกอร์ เราะห์มาน กลายเป็นชาวบังคลาเทศคนแรกที่ผ่านเข้ารอบการแข่งขันกอล์ฟโอลิมปิก และบังกลาเทศส่งนักกีฬา 7 คนไปแข่งขันมากกว่าปีอื่น ๆ ประเทศบังกลาเทศได้ส่งตัวแทนอื่น ๆ ไปแข่งขันด้วยกระบวนการไวด์การ์ด บังกลาเทศมีประชากรประมาณ 170 ล้านคน เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลกที่ไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
วาลี อุลละห์ หัวหน้าสมาคมกีฬาโอลิมปิกแห่งบังคลาเทศกล่าวว่าเศรษฐกิจที่อ่อนแอของบังคลาเทศมีสาเหตุมาจากผลงานด้านกีฬาที่ย่ำแย่
กรมขุนยี่สารเสนีย์
ใน คำให้การชาวกรุงเก่า, คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม และ คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่าพระองค์เป็นพระมเหสีในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์
พระประวัติ
กรมขุนยี่สารเสนีย์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้านุ่ม แต่ใน คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุพระนามว่า เจ้าฟ้านวน เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ประสูติแต่กรมหลวงพิพิธมนตรี  คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุว่าพระชนนีสืบเชื้อสายพราหมณ์จากเมืองเพชรบุรี พระองค์มีพระพี่น้องร่วมพระชนกชนนีแปดพระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าสิริประชา (หรือประชาวดี), เจ้าฟ้าสิริประภา (หรือประภาวดี), เจ้าฟ้าอินทวดี (หรือพินทวดี), เจ้าฟ้ากษัตรีย์, สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์, เจ้าฟ้าบัวจัน (หรือจันทรวดี), และสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร
เมื่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงตั้งเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เป็นพระมหาอุปราช จึงพระราชทานเจ้าฟ้านุ่มเป็นพระมเหสี และโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระนามกรมว่า กรมขุนยิสารเสนีย์ หรือ ยี่สารเสนีย์ เข้าใจว่า "ยี่สาร" เป็นคำยืมจากภาษาเปอร์เซีย แปลว่า "ตลาดขายของแห้ง" ปรากฏในเอกสารเก่าต่าง ๆ แต่ในกฎหมายตราสามดวงพบว่าเป็นชื่อตำแหน่งข้าราชการต่าง ๆ และไม่เกี่ยวข้องกับตลาด อย่างไรก็ตามเจ้าฟ้านุ่มก็มิได้ประสูติการพระโอรสธิดา
หลังพระสวามีถูกสำเร็จโทษไปแล้ว กรมขุนยี่สารเสนีย์ปรากฏในเอกสารไทยอีกครั้งในปลายรัชกาล เมื่อวันแรม 5 ค่ำ เดือน 6 พ.ศ. 2301 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระบิดา ประชวรหนักจวนสวรรคต กรมพระราชวังบวรสถานมงคล (เจ้าฟ้าอุทุมพร) โปรดให้ทูลเชิญกรมหลวงพิพิธมนตรี เจ้าฟ้าจันทวดี และกรมขุนยี่สารเสนี ไปประทับ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย
เชิงอรรถ
บางแห่งสะกดว่า ยิสารเสนีย์
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ในนวนิยาย (ที่ใช้ในวรรณกรรม, การละคร, ภาพยนตร์ และอื่น ๆ) “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (คำที่คิดขึ้นโดยเวย์น ซี. บูธในหนังสือ “The Rhetoric of Fiction” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1961 ) หมายถึงผู้บรรยายเรื่องที่ขาดความน่าเชื่อถือโดยผู้อ่านอย่างเห็นได้ชัด หรือเป็นผู้ขาดความเป็นกลางด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่ง
การใช้ผู้บรรยายเรื่องประเภทที่เรียกว่า “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” อาจจะมาจากเหตุผลหลายประการของผู้ประพันธ์ แต่โดยทั่วไปก็เพื่อสร้างความเคลือบแคลงของเนื้อหาให้แก่ผู้อ่าน โดยการสร้างภาพพจน์ของผู้บรรยายเรื่องในทางที่เป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจ ความไม่น่าเชื่อถืออาจจะมามีสาเหตุจากความเจ็บป่วยทางจิตของผู้บรรยายเรื่อง, ความลำเอียงของผู้บรรยายเรื่อง, ความขาดความรู้ของผู้บรรยายเรื่อง หรืออาจจะมาจากความจงใจของผู้ประพันธ์ที่จะหลอกผู้อ่านหรือผู้ดู “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” มักจะเป็นผู้บรรยายเรื่องบุคคลที่หนึ่ง แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นบุคคลที่สามก็ได้
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์, นวนิยายคาดการณ์ (speculative fiction) และการบรรยายเรื่องฝัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้การบรรยายเรื่องโดยผู้ไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าจะเป็นการบรรยายเหตุการณ์ที่มิได้เกิดขึ้น หรือไม่อาจจะเกิดขึ้นได้
ตัวอย่างของการใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ก็ได้แก่ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ตตัวละครเอกในเรื่อง “โลลิตา” โดยวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้หลงรักลูกเลี้ยงสาวอายุ 12 ปี ที่มักจะบรรยายเรื่องที่เป็นการสนับสนุนการกระทำของตนเองว่าไม่เป็นการผิดจริยธรรมในการเป็นโรคใคร่เด็ก (pedophilia) ซึ่งเป็นการบรรยายเรื่องอย่างลำเอียงเข้าข้างตนเอง
อาสนวิหารแซ็ง-ฟลูร์
อาสนวิหารแซ็ง-ฟลูร์ (Cathédrale de Saint-Flour) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งแซ็ง-ฟลูร์ (Cathédrale Saint-Pierre de Saint-Flour) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลมุขมณฑลแซ็ง-ฟลูร์ ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็ง-ฟลูร์ จังหวัดก็องตาล ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารแห่งนี้เป็นหนึ่งในอาสนวิหารทั้งหมดสี่แห่งของภูมิภาคโอแวร์ญ ตั้งอยู่กลางใจเมืองเก่าของแซ็ง-ฟลูร์ และเป็นอาสนวิหารที่สร้างในรูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิกสร้างเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 15 บนที่ตั้งของบาซิลิกาแบบโรมาเนสก์เดิม หินที่ใช้สร้างมีลักษณะคล้ายคลึงกันกับสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนาในแถบนี้ ซึ่งเป็นหินภูเขาไฟมีสีดำสนิทอันเป็นเอกลักษณ์สำคัญของอาสนวิหาร ต่อมาภายหลังอาสนวิหารได้ถูกปล่อยให้ชำรุดทรุดโทรมลงมากในช่วงของการปฏิวัติฝรั่งเศส
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906
ประวัติ
เริ่มแรกได้มีการก่อตั้งสักการสถานเพื่อเป็นที่บรรจุเรลิกของนักบุญฟลูร์ มุขนายกองค์สำคัญของโอแวร์ญในอดีตซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 และยังเป็นที่มาของชื่อเรียกเมืองและอาสนวิหารแห่งนี้ และต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 11 พระอธิการแห่งกลูนี ได้ก่อตั้งคณะนักบวชนักบุญฟลูร์จึงได้สร้างบาซิลิกาไว้ที่บริเวณนี้ โดยได้เสกขึ้นเป็นบาซิลิกาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ในปี ค.ศ. 1095 และต่อมาในปี ค.ศ. 1317 ก็ได้เพิ่มฐานะเป็นอาสนวิหารด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1398 มีการพังทลายของของวิหารบริเวณส่วนทิศเหนือ มุขนายกในขณะนั้นจึงได้มีการสร้างเป็นอาสนวิหารแห่งใหม่ในแบบกอทิกวิจิตร อันประกอบไปด้วยบริเวณกลางโบสถ์สามช่วงและหอคอยทั้งสี่แห่ง ซึ่งหลังจากการเสร็จสิ้นทั้งหมดก็ได้ทำพิธีเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1466
ในระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสได้มีการบุกรุกและเปลี่ยนอาสนวิหารแห่งนี้เพื่อเป็นที่ตั้งโบสถ์แห่งเหตุผล (Temple of the Reason) ประจำลัทธิแห่งความเป็นเลิศ (Cult of the Supreme Being) ซึ่งตั้งใจก่อตั้งเพื่อเป็นศาสนาใหม่ประจำชาติแทนคริสต์ศาสนา ต่อมาตามความตกลง ค.ศ. 1801 ได้เปลี่ยนกลับเป็นอาสนวิหารดังเดิม และโครงการบูรณะซ่อมแซมครั้งสำคัญต่อมาในปี ค.ศ. 1846 และ ค.ศ. 1856 ซึ่งรวมถึงการทำลายหอคอยทั้งสองแห่งลง
ในปี ค.ศ. 1966 ได้มีการทำพิธีครบรอบ 500 ปีของอาสนวิหารแห่งนี้ ซึ่งก็ได้รับเกียรติจากนายกรัฐมนตรีฌอร์ฌ ปงปีดู (ตำแหน่งในขณะนั้น)
ภายนอก
ด้านหลังของบริเวณพิธีของอาสนวิหารนั้นเป็นส่วนหนึ่งของแนวปราการเก่าในอดีตซึ่งในปัจจุบันเป็นจุดชมวิวแบบพานอรามาที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งของเมือง ซึ่งสามารถเห็นได้ถึงแม่น้ำอ็องแดร์ แม่น้ำทรุยแยร์ และเทือกเขามาร์เกอรีดของฝรั่งเศส
ภายใน
ภายในนั้นถูกนำสายตาด้วยเสาสูงโปร่งเป็นเส้นตรงของบริเวณกลางโบสถ์ทั้งห้าช่วง ซึ่งด้านในสุดนั้นเป็นแสงสว่างจากบริเวณร้องเพลงสวด
พระเยซูองค์ดำ
ตั้งอยู่บริเวณร้องเพลงสวดช่วงระหว่างเสาฝั่งซ้ายมือ มีรูปพระเยซูซึ่งเป็นงานสลักไม้วอลนัตสีดำสนิทพบเพียงแห่งเดียวในยุโรปซึ่งมีอายุถึงคริสต์ศตวรรษที่ 1315 เรียกว่า "Le Beau Dieu Noir" ซึ่งเหตุผลของการตั้งชื่อนั้นไม่ทราบได้จนถึงปัจจุบัน ซึ่งสันนิษฐานว่าน่าจะมีความสัมพันธ์เชิงเอกลักษณ์กับแม่พระฉวีดำซึ่งนิยมสร้างกันในสมัยยุคกลาง
ชาเปล
ชาเปลนักบุญเปโตร และชาเปลนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา ทั้งสองแห่งนี้ตกแต่งด้วยงานกระจกสีของเอมีล ตีโบ ซึ่งของชาเปลแห่งหลังนี้ บริเวณแท่นบูชานั้นประดับด้วยงานปีเอตะซึ่งทำจากหินปูนย้อมสีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15
ชาเปลบริเวณหลุมฝังศพจะพบหีบสักการะทำด้วยทองแดงสีทองอร่ามผลงานของช่างชาวปารีส (งานสมัย ค.ศ. 1897) ซึ่งใช้เป็นที่บรรจุเรลิกของนักบุญฟลูร์ และยังมีงานบรรจุร่างพระเยซูสมัยค.ศ. 1842 ของโฟฌีแน และรูปเขียน นักบุญแว็งซ็อง เดอ ปอล งานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 รวมทั้งงานสลักหินอ่อนรูปเหมือนของอดีตมุขนายกปีแยร์-อ็องตวน-มารี ลามูรู เดอ ปงปีญัก (ดำรงตำแหน่งในสมัยปี ค.ศ. 1857-1877)
บริเวณร้องเพลงสวด
ประกอบด้วยแท่นบูชาเอกทำจากหินอ่อนย้อมสี ซึ่งถูกคลุมด้วยซุ้มชิโบเรียมที่ทำจากไม้ปิดทอง และแท่นอ่านจากวัสดุเดียวกัน ทั้งสองอย่างนี้เป็นงานในคริสต์ศตวรรษที่ 18 บริเวณฐานเป็นรูปมนุษย์และพญาอินทรี
เก้าอี้ร้องเพลงสวดนั้นติดตั้งราวปี ค.ศ. 1852 ตั้งอยู่ด้านหลังของบริเวณร้องเพลงสวด ด้านบนเป็นงานกระจกสี (ค.ศ. 1851) ของเตเวอโน ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวของผู้ก่อตั้งเมืองนี้ (นักบุญฟลูร์และโอดีลงแห่งกลูนี)
ในปี ค.ศ. 2010 มุขนายกแห่งแซ็ง-ฟลูร์ได้มอบหมายให้กูจี นักปั้นและโลหะชาวฝรั่งเศส ให้ผลิตเครื่องใช้ทางศาสนพิธีขึ้นใหม่อีกหนึ่งชุด ได้แก่ แท่นบูชา คาเทดรา (บัลลังก์) กางเขน โค้มระย้าตกแต่งแท่นบูชา ฯลฯ
แท่นเทศน์
เป็นผลงานของฌ็อง เปิช นักทำเครื่องเรือนชาวท้องถิ่น ในปี ค.ศ. 1868
จิตรกรรมฝาผนัง
บริเวณใกล้กับทางเข้าของวิหาร บริเวณระเบียงชั้นบนภายใต้ออแกนเป็นที่ตั้งของงานจิตรกรรมฝาผนังอายุประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งถูกค้นพบอย่างไม่ได้ตั้งใจเมื่อปี ค.ศ. 1851 วาดเป็นเรื่องราวของแดนชำระทางซ้ายมือ และนรกทางฝั่งขวามือ
พริตตี้ บอย ลูกัส
พริตตี้ บอย ลูกัส (Pretty Boy Lucas) หรือ โดมิงโก ลูกัส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7
ประวัติ
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่
จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป
แมนนี่ เมลชอร์
แมนนี่ เมลชอร์ (Manny Melchor) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 79 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 6) เสมอ 6 แพ้ 35
ประวัติ
เมลชอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 แพ้ทีเคโอ โรเกว วีญานวยวา ยก 3 จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2530 – 2531 เมลชอร์ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนหลังจากที่ชกชนะคะแนน โจ คอนสแตนติโนเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2531 แล้วก็ชกชนะบ่อยขึ้น เมลชอร์ชกชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงที่ฟิลิปปินส์หลายคน เช่น ชนะคะแนน ริค มากราโม อีริค ชาเวช และพริตตี้ บอย ลูกัส เคยเดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ เมื่อ พ.ศ. 2533 และในปีเดียวกันนี้ได้เดินทางไปชกที่ออสเตรเลีย เสมอกับ ปีเตอร์ มิตเรฟสกี และเมื่อชกแห้มือกันอีกครั้ง คราวนี้เมลชอร์เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ต่อมา เมลชอร์มีโอกาสได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่าบชนะคะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อขึ้นป้องกันตำแหน่งครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน รัตนพล ส.วรพินอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ เสียแชมป์ไป
หลังจากเสียแชมป์โลก เมลชอร์ยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง โดยไปชกแพ้ที่เกาหลีใต้ 2 ครั้ง มาชกแพ้คะแนน โตโต้ ป.พงษ์สว่างในไทย นอกนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะคะแนนอัศวิน ศิษย์หลักเมืองที่ ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น เมลชอร์ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 6 เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 11 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2537 ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ ออสวานโด เกอเรโร ยก 7 ไปอีก จากนั้น เมลชอร์มาชกในไทย แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ สิน ส.เพลินจิต ห้าดาว ซีพียิม และแพ้น็อค พะเนียง พูนธรัตน์ ยก 3 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2540 แพ้ทีเคโอ กิลเบอร์โต กอนซาเลซ ยก 6 จากนั้น เมลชอร์ยังชกชนะอย่างต่อเนื่องจนได้ครองแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ชนะคะแนน เออร์เนสโต รูบิลลา ที่ฟิลิปปินส์ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 14ตุลาคมพ.ศ. 2543แพ้คะแนน ซาร์ลิต โรดริโก แต่หลังจากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน อันโตนีโอ อากวิวเร ที่ เม็กซิโก
หลังจากที่ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เมลชอร์มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2541 แพ้คะแนน ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์คู่ปรับเก่าที่เคยชกชนะเมื่อ 6 ปีก่อน จากนั้น เมลชอร์ชกแพ้รวดจนมาชกแพ้ทีเคโอ กาเบรียล เอลซอนโด ยก 7 เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 ที่สหรัฐ เมลชอร์ก็แขวนนวมไป
พระบุตรพระเป็นเจ้า
ในประวัติศาสตร์ชาติต่าง ๆ จักรพรรดิมักถือว่าตนเองคือพระโอรสของเทพเจ้าหรือโอรสสวรรค์ จักรพรรดิเอากุสตุสแห่งจักรวรรดิโรมันก็อ้างว่าตนเองมีพระราชบิดาบุญธรรมคือเทพเจ้า จักรพรรดิจูเลียส ซีซาร์และจักรพรรดิโดมิเชียนเรียกตนเองว่า "ดีวีฟีลิอุส" (Divi filius โอรสเทพเจ้า) แต่ความเชื่อนี้ต่างจาก "พระบุตรพระเป็นเจ้า" ที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในพันธสัญญาใหม่ระบุถึงการเรียกพระเยซูว่า "พระบุตรของพระเจ้า" อยู่หลายครั้ง เพื่อชี้ให้เห็นว่าพระเยซูเป็นพระเจ้า นับตั้งแต่การเสด็จลงมารับสภาพมนุษย์จนถึงการถูกตรึงที่กางเขน เช่น เมื่อพระเยซูทรงรับบัพติศมาเสร็จก็มีพระวจนะของพระเจ้าดังมาจากฟ้าว่า "ท่านผู้นี้เป็นบุตรที่รักของเรา" สาวกของพระเยซูก็เรียกพระเยซูว่าพระบุตรของพระเจ้า
ลินเดา
ลินเดา (Lindau, ) เป็นเมืองและเกาะในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดกับทะเลสาบโบเดินซึ่งเป็นพรมแดนทางธรรมชาติระหว่างประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ เมืองลินเดาตั้งอยู่บนเกาะในทะเลสาบโบเดิน ซึ่งตัวเกาะมีพื้นที่ราว 425 ไร่ (0.68 ตารางกิโลเมตร) มีสะพานเชื่อมเกาะกับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งบริเวณริมทะเลสาบแห่งนี้ มีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยโรมันในศตวรรษที่ 1 เกาะลินเดาได้รับการกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปีค.ศ. 882 โดยบาทหลวงจากเมืองซังคท์กัลเลิน ซึ่งได้บันทึกไว้ว่าเคานต์แห่งราเอเทียได้สร้างชุมชนบาทหลวงไว้บนเกาะแห่งนี้ และในปี 1275 ลินเดาได้รับสถานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ภายใต้การปกครองของพระเจ้ารูดอล์ฟที่ 1 แห่งเยอรมนี ในปัจจุบัน เมืองลินเดาถูกขับเคลื่อนด้วยอุตสาหกรรมสิ่งทอและการท่องเที่ยวเป็นหลัก
ตำบลราชาเทวะ
ราชาเทวะ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ มีสภาพภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรม
ที่มาของชื่อตำบล
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2420 สมิงราชะและครอบครัวได้อพยพมาจากปากเกร็ด มาตั้งบ้านเรือนที่คลองตรง โดยประกอบอาชีพทำนาจนสามารถเป็นตัวอย่างของชาวบ้านได้ เป็นผู้มีมนุษยสัมพันธ์ดีและได้รับการยกย่องจากชาวบ้านให้เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมาเมื่อทางราชการได้ตั้งเขตการปกครองขึ้นเป็นตำบล ก็อาศัยนามของสมิงราชะมาตั้งชื่อของตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลราชาเทวะตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอบางพลี ระยะห่างจากอำเภอประมาณ 8 กิโลเมตร ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 31 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลราชาเทวะแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม
ถนนสายหลักในตำบล ได้แก่
อำเภอซุมบาตะวันตก
ซุมบาตะวันตก (Sumba Barat) เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501 อำเภอมีพื้นที่ลดลงอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการจัดตั้งอำเภอใหม่บนเกาะซุมบา ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 709.9 กิโลเมตร2 และประชากรในอำเภอมีทั้งหมด 111,993 คนจากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ประชากรล่าสุด (พ.ศ. 2564) มีทั้งหมด 149,496 คน ในอำเภอมีเมืองหลัก คือ เมืองไวกาบูบัก
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
การแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคมถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ณ มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส จัดแข่งขัน 10 รายการ
กระดาษลิตมัส
กระดาษลิตมัส (litmus) เป็นกระดาษที่ใช้ทดสอบสมบัติความเป็นกรด-เบสของของเหลว กระดาษลิตมัสมีสองสีคือสีแดงหรือสีชมพู และสีน้ำเงินหรือสีฟ้า วิธีใช้คือการสัมผัสของเหลวลงบนกระดาษ ถ้าหากของเหลวมีสภาพเป็นกรด (pH < 4.5) กระดาษจะเปลี่ยนจากสีน้ำเงินเป็นสีแดง และในทางกลับกันถ้าของเหลวมีสภาพเป็นเบส (pH > 8.3) กระดาษจะเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีน้ำเงิน ถ้าหากเป็นกลาง (4.5 ≤ pH ≤ 8.3) กระดาษทั้งสองจะไม่เปลี่ยนสี
เราสามารถผลิตกระดาษลิตมัสได้เองโดยนำกระดาษสีขาวลงไปแช่น้ำคั้นดอกอัญชันจะได้กระดาษลิตมัสสีน้ำเงิน หากนำไปแช่ในน้ำคั้นดอกเฟื่องฟ้าสีชมพูจะได้กระดาษลิตมัสสีแดง เมื่อตากแห้งก็สามารถนำทดสอบความเป็นกรด-เบส
อันตรกิริยาอย่างอ่อน
ในแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์ของอนุภาค อันตรกิริยาอย่างอ่อนเกิดจากการปล่อยหรือการดูดซึมของ W และ Z โบซอน อนุภาคทุกตัวในตระกูลเฟอร์มิออนที่รู้จักกันแล้วมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันผ่านทางอันตรกิริยาอย่างอ่อน อนุภาคเหล่านั้นมีสปินครึ่งจำนวนเต็ม (หนึ่งในคุณสมบัติพื้นฐานของอนุภาค) พวกมันสามารถเป็นอนุภาคมูลฐานเช่นอิเล็กตรอนหรืออาจจะเป็นอนุภาคผสมเช่นโปรตอน มวลของ W+ W- และ Z โบซอน แต่ละตัวจะมีขนาดใหญ่กว่ามวลของโปรตอนหรือของนิวตรอนอย่างมาก สอดคล้องกับช่วงระยะทำการที่สั้นของแรงที่อ่อน แรงถูกเรียกว่าอ่อนเพราะความแรงของสนามในระยะทางที่กำหนดโดยทั่วไปจะมีขนาดเป็นเลขยกกำลังที่น้อยกว่าแรงนิวเคลียร์อย่างเข้มและแรงแม่เหล็กไฟฟ้ามาก ๆ
ในช่วงยุคของควาร์ก แรงไฟฟ้าอ่อน (electroweak force) แยกออกเป็นแรงแม่เหล็กไฟฟ้​​าและแรงอ่อน ตัวอย่างที่สำคัญของอันตรกิริยาอย่างอ่อนได้แก่การสลายให้อนุภาคบีตา และการผลิตดิวเทอเรียมจากไฮโดรเจนที่จำเป็นเพื่อให้พลังงานในกระบวนการเทอร์โมนิวเคลียร์ของดวงอาทิตย์ เฟอร์มิออนส่วนใหญ่จะสลายตัวโดยอันตรกิริยาอย่างอ่อนไปตามเวลา การสลายตัวดังกล่าวยังทำให้การหาอายุด้วยวืธีเรดิโอคาร์บอน (radiocabon dating) มีความเป็นไปได้เมื่อคาร์บอน-14 สูญสลายผ่านอันตรกิริยาอย่างอ่อนกลายเป็นไนโตรเจน-14 นอกจากนี้มันยังสามารถสร้างสารเรืองแสงรังสี (radioluminescence) ที่ใช้กันทั่วไปในการส่องสว่างทริเทียม (tritium illumination) และในสาขาที่เกี่ยวข้องกับ betavoltaics
ควาร์กเป็นผู้สร้างอนุภาคผสมเช่นนิวตรอนและโปรตอน ควาร์กมีหกชนิดที่เรียกว่า "ฟเลเวอร์" (flavour) ได้แก่ อัพ, ดาวน์, สเตรนจ์, ชาร์ม, ทอปและบอตทอม - ซึ่งเป็นคุณสมบัติของอนุภาคผสมเหล่านั้น อันตรกิริยาอย่างอ่อนเป็นหนึ่งเดียวในแง่ที่ว่ามันจะยอมให้ควาร์กสามารถที่จะสลับฟเลเวอร์ของพวกมันไปเป็นอย่างอื่นได้ ตัวอย่างเช่นในระหว่างการสลายตัวในอนุภาคบีตาลบ ดาวน์ควาร์กตัวหนึ่งสลายตัวกลายเป็นอัพควาร์ก เป็นการแปลงนิวตรอนให้เป็นโปรตอน นอกจากนี้อันตรกิริยาอย่างอ่อนยังเป็นปฏิสัมพันธ์พื้นฐานอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำลายการสมมาตรแบบเท่าเทียมกัน และในทำนองเดียวกัน มันเป็นอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำลาย CP-สมมาตร
เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค
เคียร์ชไฮม์อุนเทอร์เท็ค (Kirchheim unter Teck) เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนแม่น้ำขนาดเล็กชื่อว่าแม่น้ำเลาเทอร์ บริเวณเชิงเขาของเทือกเขาแอลป์ชวาเบิน เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้จากเมืองชตุทการ์ทไปราว 35 กิโลเมตร เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงเอาโทบานหมายเลข 8 ซึ่งเชื่อมระหว่างเมืองชตุทการ์ทกับนครมิวนิก
การ์ดสะสม
การ์ดสะสม คือการ์ดที่มีการพิมพ์ลวดลายและข้อความที่สวยงาม เพื่อให้ผู้คนที่สนใจสะสมและเก็บรักษาไว้เพื่อความเพลิดเพลินและเป็นงานอดิเรก ปกติจะทำจากกระดาษชนิดแข็งและมีขนาด 2.5 X 3.5 นิ้ว ซึ่งวิธีการได้การ์ดสะสมมีการขายทั้งในรูปแบบของซองที่มีการ์ดในชุดนั้นๆอยู่จำนวนหนึ่ง เช่น 6 ใบต่อ 1 ซอง และการ์ดแถมหรือแลกซื้อร่วมกับสินค้าต่างๆ แต่โดยมากแล้วจะมีการสุ่มการ์ดที่จะได้ (Random) ตามอัตราส่วนและที่แตกต่างกันไปในแต่ละชุด ซึ่งจะทำให้ผู้สะสมไม่ทราบว่าจะได้การ์ดอะไรก่อนที่จะซื้อ รวมถึงการ์ดสะสมบางประเภทที่จะระบุเลขรหัสลงบนการ์ดและมีการผลิตในจำนวนจำกัด จึงทำให้เกิดความหายากของการ์ดขึ้นมา
การ์ดที่ไม่ได้รับความนิยมและผลิตออกมาเป็นจำนวนมาก จะหาได้ง่ายราคาจะต่ำ การ์ดที่ได้รับความนิยม ผลิตออกมาน้อยจะราคาจะสูง โดยส่วนใหญ่แล้วการ์ดสะสมจะทำการผลิตในจำนวนจำกัดหรือช่วงระยะเวลาสั้นๆ จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้การ์ดสะสมจึงเป็นสิ่งที่ต้องการของนักสะสมโดยทั่วไป ซึ่งเป้าหมายของนักสะสมแต่ละคนก็จะแตกต่างกัน บางคนก็ต้องการเก็บสะสมให้ครบชุดนั้นๆ บางคนก็ต้องการเฉพาะการ์ดพิเศษที่มีการผลิตเป็นจำนวนจำกัดในชุดต่างๆ หรือบางคนก็ต้องการเก็บสะสมเฉพาะการ์ดที่มีตัวบุคคลหรือตัวละครที่ชื่นชอบเท่านั้น และหัวใจที่สำคัญที่สุด คือการแลกเปลี่ยนหรือตามหาการ์ดใบที่ยังขาดเหลือเพื่อเก็บสะสมให้ครบชุดกับกลุ่มผู้ที่สะสมการ์ดในชนิดเดียวกัน ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้การสะสมการ์ดมีความสนุกสนาน มีความท้าทายและเป็นความรู้ผสมความบันเทิง (Edutainment) อีกด้วย โดยบริษัทที่มีชื่อเสียงในการผลิตการ์ดสะสมในปัจจุบันก็มีอย่างเช่น Upperdeck จากสหรัฐอเมริกา Konami จากประเทศญี่ปุ่นเป็นต้น
ประวัติของการ์ดสะสม
จุดเริ่มต้นของการ์ดสะสมนั้นเริ่มที่ "บัตรสินค้า" ซึ่งเป็นบัตรกระดาษที่มีขนาดเท่านามบัตรหรือใหญ่กว่าเล็กน้อย โดยในยุโรปจะเรียกว่า โครโม (Chromos) ซึ่งเริ่มต้นเมื่อประมาณ 120 ปีมาแล้ว พิมพ์โดยเทคนิคพิมพ์หิน ส่วนใหญ่แล้วจะใช้ในการแถมในขนมและอาหารต่างๆ หลังจากนั้นเป็นต้นมา โครโมก็ ได้รับความนิยมกันมาเรื่อยๆ และอีกสิ่งหนึ่งที่ถือได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการ์ดสะสมในประเทศไทยคือการผลิตรูปยาซิกาแรต ที่เริ่มนำเข้ามาสู่ประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2441 โดยการนำเข้ามาและผลิตในไทยจากผู้ผลิตหลายๆบริษัท และในช่วงเวลาที่ได้รับความนิยมนั้นถึงขนาดมีการขออนุญาตจัดตลาดนัดรูปยาซิกาแรตในทุกวันอาทิตย์ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม เพื่อให้นักสะสมได้แลกเปลี่ยนและทำการซื้อขายกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455 ติดต่อกันเป็นเวลากว่า 20 ปีเลยทีเดียว ซึ่งจะแถมมากับซองบุหรี่ซองละ 1 รูป โดยมากแล้วจะผลิตเป็นชุด ชุดละ 50 ใบโดยมีการผลิตมากกว่า 200 ชุด เช่น ชุดพยัญชนะไทย ชุดสถานที่สำคัญ เป็นต้น จนถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงเลิกผลิตกันไปเพราะเหตุผลทางด้านการขาดแคลนกระดาษ และการที่กิจการยาสูบตกเป็นของรัฐเกือบทั้งหมดในปี พ.ศ. 2482 ทำให้ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องแข่งขันโดยการผลิตรูปยาเพื่อดึงดูดลูกค้าออกมาอีก การ์ดสะสมจึงได้มีการพัฒนารูปแบบอีกครั้งหลังภายหลังสงครามสงบลง จากการ์ดที่แถมในหมากฝรั่ง จนกระทั่งแยกขายเป็นซองจนเป็นรูปแบบในปัจจุบันหรือที่เรียกกันว่าการ์ดสะสม หรือ Trading Card
ประเภทของการ์ดสะสม
การผลิตการ์ดที่มีเนื้อหาแตกต่างกันมากมายหลายก็เพื่อตอบสนองต่อความต้องการต่อผู้ที่ชื่นชอบในเรื่องราวที่แตกต่างกัน ตามแต่เนื้อหาที่ต้องการจะใส่ลงไป ซึ่งโดยทั่วไปแล้วสามารถแยกประเภทของ Trading Card ได้ดังต่อไปนี้
การ์ดกีฬา (Sports Card)
การ์ดกีฬา มักจะมีการ์ดพิเศษหรือที่เรียกกันว่าเจอร์ซี่ (Jersey) คือการ์ดที่มีชิ้นส่วนเครื่องแต่งกายของนักกีฬาคนนั้นมากับการ์ดด้วย และการ์ดลายเซ็น (Autograph) ของนักกีฬา รวมถึงการ์ดที่ใช้แลกสิทธิพิเศษต่างๆ ที่เรียกกันว่า Redemption Card การ์ดพิเศษเหล่านี้มักจะมีการกำกับหมายเลขระบุจำนวนและมีราคาสูงตามความมีชื่อเสียงและความหายาก และมีบริษัทตัวกลางในสหรัฐอเมริกาที่รับบริการตรวจสอบสภาพ รับประกันสภาพความสมบูรณ์ และเก็บรักษาการ์ดสะสมประเภทกีฬาที่ผลิตจากทุกบริษัทในสหรัฐอเมริกาเพื่อนักสะสมทั่วโลก
การ์ดภาพยนตร์ (Movie Card)
เป็นการ์ดที่นำเอาภาพมาจากภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมทั้งในอดีตและปัจจุบัน ด้านหน้าของการ์ดมักจะเป็นภาพของผู้แสดงหรือภาพเหตุการณ์ต่างๆที่อยู่ในเรื่อง ด้านหลังจะเป็นข้อมูลต่างๆที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์หรือคำบรรยายเหตุการณ์ที่อยู่ในเรื่อง และการ์ดชนิดนี้มักจะมีการ์ดชนิดพิเศษเช่นเดียวกับการ์ดสะสมกีฬา ซึ่งถือว่า จัดอยู่ในการ์ดสะสมประเภทนี้ด้วย ตัวอย่างของการ์ดในกลุ่มนี้เช่น The Lord of the Rings, Superman, Batman หรือของไทยที่เคยมีการผลิตออกมา อย่างเช่นการ์ดสะสมภาพยนตร์เรื่อง “ต้มยำกุ้ง” เป็นต้น
การ์ดดารา นักร้อง นางแบบ (Idol Card)
เป็นการ์ดที่นำเอารูปภาพของดารา นักร้อง นางแบบชื่อดังมาทำเป็นการ์ด เพื่อตอบสนองกลุ่มผู้ชื่นชอบบุคคลนั้นๆโดยเฉพาะกลุ่มที่ติดตามความคืบหน้าของศิลปินที่ชื่นชอบ ซึ่งโดยส่วนใหญ่มักเป็นกลุ่มวัยรุ่น สำหรับตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดในประเทศไทยเห็นจะเป็นการ์ดของนางแบบ-นักร้องในสังกัด Dojo City ในเครือ Bakery (ปัจจุบันอยู่ภายใต้กลุ่มของ Sony BMG) ที่เคยผลิต เพื่อแถมกับนิตยสารในกลุ่ม อันได้แก่ Katch และ Manga Katch ในปี 2544-2545
การ์ดจากเกม การ์ตูนและแอนิเมชัน (Game ,Cartoon ,Animation Card)
เป็นการ์ดที่สร้างมาจากเกม การ์ตูน แอนิเมชันเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ลักษณะการทำจะใกล้เคียงกับการ์ดภาพยนตร์ โดยลักษณะของการ์ดพิเศษจะนำเอาสิ่งที่มีความสำคัญและของที่อยู่ในขั้นตอนการสร้าง เช่น ต้นฉบับการ์ตูน ต้นฉบับฟิล์มแอนิเมชัน เป็นต้น หรืออีกประเภทหนึ่งซึ่งนิยมใช้กันมากกับการ์ดสะสมที่มาจากการ์ตูนญี่ปุ่นคือการใช้วัสดุที่ต่างจากเดิม เช่นกระดาษเคลือบ Bromide หรือใช้แผ่นพลาสติกในการพิมพ์ ซึ่งจะมีความสวยงามมากขึ้น และจะมีราคาที่สูงกว่าการ์ดสะสมปกติ เมื่อสมัยยุคปี 90 ในประเทศไทยมักจะนำมาแถมกับขนม ที่ดังที่สุดก็คงหนีไม่พ้นการ์ดสะสม “โอเดงย่า ดรากอนบอล” แต่ในปัจจุบันส่วนมากแล้วการ์ดประเภทนี้ ที่มีจำหน่ายในประเทศไทยจะเป็นการนำเข้ามาซะมากกว่า ยกเว้นการ์ดที่มักจะแถมมากับอาหารเช้าแบบซีเรียลต่างๆ หรือ Pactio Card ที่ได้รับลิขสิทธิ์และผลิตในไทยเพื่อเป็นของแถมสำหรับ DVD การ์ตูนเรื่อง “คุณครูจอมเวท เนกิมะ”
การ์ดประเภทอื่นๆ
การ์ดลักษณะอื่นๆ ที่มีการผลิตออกมา เช่น การ์ดที่ใช้ในการแจกเพื่อการประชาสัมพันธ์ขององค์กร การ์ดที่เป็นข้อมูลด้านการท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ การ์ดเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ต่างๆ เป็นต้น
พรหมชาลสูตร (มหายาน)
พรหมชาลสูตร ในพระไตรปิฎกภาษาจีนของฝ่ายมหายาน ไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับพรหมชาลสูตร ในสีลขันธวรรค ของทีฆนิกาย พระไตรปิฎกภาษาบาลี ของเถรวาท พรหมชาลสูตรของฝ่ายมหายาน เรียกว่า ฟั่นวั่งจิง (梵網經) ในสารบบพระไตรปิฎกภาษาจีนฉบับไทโช อยู่ในลำดับที่ 1418 หรือ CBETA T24 No. 1484 ส่วนในสารบบพระไตรปิฎกภาษาจีนฉบับเกาหลี อยู่ในลำดับที่ K 527พระสูตรนี้ได้รับการแปลจากภาษาสันสกฤตเป็นภาษาจีนโดยพระกุมารชีพ โดยท่านแปลเมื่อวันที่ 12 เดือน 6 ปีที่ 7 แห่งรัชสมัยจักรพรรดิฉินเหวินหวน หรือ พ.ศ. 949 มีชื่อเต็มในภาษาจีนว่า 梵網經廬舍那佛說菩薩心地戒品第十 แต่มักเรียกโดยสังเขปว่า 梵網經
อย่างไรก็ตาม นักวิชาการด้านพุทธศาสนาคาดการณ์ว่าพระสูตรนี้น่าจะมีผู้เรียบเรียงขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่ 10 ขณะที่เนื้อความในพระสูตรภาษาจีนเองก็ระบุไว้ในตอนท้ายว่า แปลมาจากตันฉบับภาษาสันสกฤตที่มีเนื้อหายาวกว่าฉบับแปลมากมายนัก แต่จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีการพบต้นฉบับที่ว่าแต่อย่างใด
ชื่อพระสูตร
ในพรหมชาลสูตรฝ่ายเถรวาท ชื่อพรหมชาล หมายความถึง ข่ายอันครอบคลุมทิฏฐิทั้งปวง (ทิฏฐิ 62 ประการ) ด้วยเหตุนี้ พระสูตรนี้ของฝ่ายเถรวาทจึงมีชื่อสอดคล้องไปในทางเดียวกัน กล่าวคือฝ่ายเถรวาทยังเรียกพรหมชาลสูตรว่า อัตถชาล, ธัมมชาล, ทิฏฐิชาล และอนุตรสังคมวิชัย หรือชัยชนะในสงครามอันมิอาจประมาณได้ คืชัยชนะเหนือทิฏฐิอันสุดโต่ง และไม่นำไปสู่การหลุดพ้นทั้งปวง
ส่วนพรหมชาลสูตรฝ่ายมหายาน พรหมชาล หมายถึงข่ายมณีอันวิจิตรในวิมานพรหม หมายถึงสรรพสิ่งทั้งหวงในหมื่นโลกธาตุล้วนสะท้อนสัมพันธ์กัน ประหนึ่งแสงระยิบระยับจากมณีอันร้อยเป็นข่ายงามประดับวิมานพระพรหม เป็นแสงสะท้อนต้องมณีนับไม่ถ้วน แตกออกเป็นรัศมีแสงประมาณมิได้ โดยนัยแล้วหมายถึงหลักปฏิจจสมุปบาท
เนื้อหา
เริ่มต้นเนื้อหาของพรหมชาลสูตรฝ่ายมหายาน เป็นการเอ่ยถึงพระไวโรจนพุทธะ จากนั้นในตอนต่อมาจึงกล่าวถึงพระศากยมุนีพุทธเจ้า ซึ่งปรากฏพระองค์ที่กุสุมาตลครรภวยุหาลังกรโลกธาตุสมุทร (蓮華蔵世界) หรือปัทมะครรภะโลกธาตุ (華蔵世界) เป็นโลกธาตุอันเป็นที่ประทับของพระไวโรจนพุทธเจ้า โดยพระไวโรจนพุทธเจ้าทรงแสดงปาฏิหาริย์จำแลงธรรมกายของพระองค์เป็นพระพุทธเจ้านับประมาณมิได้ และพระพุทธเจ้าเหล่านั้นได้ทรงออกจากปัทมครรภโลกธาตุมายังแต่ละจักรวาล แต่ละจักรวาลล้วนมีชมพูทวีปของตน ประทับยังใต้ร่มมหาโพธิ์ จากน้นพระพุทธเจ้าแต่ละพระองค์ในโลกธาตุนับมิถ้วน เสด็จไปแสดงพระธรรมเทศนายังสรวงสวรรค์ชั้นต่างๆ จนถึงวิมานชั้นพรหม
ฝ่ายพระศากยมุนีพุทธเจ้า หลังจากทรงออกจากปัทมะครรภะโลกธาตุแล้วเสด็จไปแสดงพระสูตรยังสรวงสวรรค์ชั้นต่างๆ จนถึงวิมานชั้นพรหมจึงทรงเสนด็จมายังชมพูทวีป แล้วเสด็จสู่พระครรภ์ของพุทธมารดาในกรุงกบิลพัสดุ์ แล้วเจริญพระชนม์ เสด็จออกมหาภิเนษกรมณ์ แล้วตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ พระแท่นวัชรอาสน์ ซึ่งทรงแสดงพรหมชาลสูตรนี้ โดยทรงมีมนสิการถึงพรหมชาล หรือข่ายมณีอันวิจิตรในวิมานพรหม อันเป็นสถานที่ซึ่งทรงแสดงพระธรรมเทศนา นอกจากนี้ ข่ายอันวิจิตรของพรหม อันแสงสะท้อนต้องมณีนับไม่ถ้วน แตกออกเป็นรัศมีแสงประมาณมิได้ ซึ่งโดยนัยแล้วหมายถึงหลักปฏิจจสมุปบาท ยังสะท้อนถึงพระธรรมขันธ์ หรือวิถีทางการบรรลุธรรมอันหาประมาณมิได้ ซึ่งพระพุทธเจ้าทั้งหนึ่งแสนโกฏิทรงตรัสไว้
จากนั้นพระองค์ทรงตรัสโพธิสัตว์ศีล หรือโพธิสัตว์ปราติโมกษ์ อันเป็นต้นเค้าของพระธรรมวินัยทั้ปวงในพระศาสนา และเป็นศีลที่พระไวโรจนพุทธเจ้าทรงสาธยายไว้โดยปกติ โดยที่พระไวโรจนพุทธเจ้าทรงเป็นต้นเค้าแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหนึ่งแสนโกฏิพระองค์ พระศากยมุนีพุทธเจ้าจึงดังทรงตรัสว่า โพธิสัตว์ปราติโมกษ์นี้ "เป็นต้นเค้าแห่งพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์ทั้งปวง แลเป็นหน่อเนื้อแห่งพุทธะธาตุ"