cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รายชื่อตัวละครในโปเกมอนอนิเมะ
ตัวละครประจำ
เด็นโตะ (デント / Cilan) ซีซั่นที่ 14-16 (BW) / เสริมซีซั่นที่ 25 (JN) / ตอนพิเศษ (XY)
เซเรน่า (セレナ / Serena) ซีซั่นที่ 17-19 (XY) / เสริมซีซั่นที่ 25 (JN)
ซิตรอน (シトロン / Clemont) ซีซั่นที่ 17-19 (XY) / เสริมซีซั่นที่ 25 (JN)
ยูรีก้า (ユリーカ / Bonnie) ซีซั่นที่ 17-19 (XY) / เสริมซีซั่นที่ 25 (JN)
คาคิ (カキ / Kiawe) ซีซั่นที่ 20-22 (SM) / เสริมซีซั่นที่ 23, 25 (JN)
มาโอะ (マオ / Mallow) ซีซั่นที่ 20-22 (SM) / เสริมซีซั่นที่ 23, 25 (JN)
ซุยเรน (スイレン / Lana) ซีซั่นที่ 20-22 (SM) / เสริมซีซั่นที่ 23, 25 (JN)
สมุดภาพโรตอม (ロトム図鑑 / Rotom Pokédex) ซีซั่นที่ 20-22 (SM) / เสริมซีซั่นที่ 23, 25 (JN)
โก (ゴウ / Goh) ซีซั่นที่ 23-25 (JN)
ซากุรางิ โคฮารุ (サクラギ・コハル / Chloe Cerise) ซีซั่นที่ 24-25 (JN) / เสริมซีซั่นที่ 23 (JN)
ลิโกะ (リコ / Liko) ซีซั่นที่ 26-ปัจจุบัน (HZ)
รอย (ロイ / Roy) ซีซั่นที่ 26-ปัจจุบัน (HZ)
แก๊งร็อคเก็ตทั้งสาม
มุซาชิ (ムサシ / Jessie) ซีซั่นที่ 1-25
โคจิโร่ (コジロウ / James) ซีซั่นที่ 1-25
เนียส (ニャース / Meowth) ซีซั่นที่ 1-25
โซนานส์ (ソーナンス / Wobbuffet) ซีซั่นที่ 3-13 (ภาคแรก, AG, DP), 17-25 (XY, SM, JN) / เสริมซีซั่นที่ 16 (BW)
คู่แข่งที่ปรากฏในภาคแรก
โอคิโดะ ชิเงรุ / Gary (オーキド・シゲル) ♂️  เสริมซีซั่นที่ 1-5 (ภาคแรก), 9 (AG), 10-12 (DP), 24-25 (JN)
คู่แข่งที่ปรากฏในภาค DP
ชินจิ/Paul (シンジ) ♂️  เสริมซีซั่นที่ 10-13 (DP), 25 (JN)
คู่แข่งที่ปรากฏในภาค XY
อลัน/Alain ♂️ (アラン) เสริมซีซั่นที่ 19 (XY), 25 (JN)
คู่แข่งที่ปรากฏในภาค JN
ไซโต ♀️ (サイトウ) เสริมซีซั่นที่ 23-24 (JN)
คู่แข่งของมุซาชิและโคจิโร่
ยามาโตะ (ヤマト) เสริมซีซั่นที่ 1-3, 5 (ภาคแรก), 8, 9 (AG), 11 (DP), 25 (JN) โคซาบุโร่ (コサブロウ) เสริมซีซั่นที่ 1-3, 5 (ภาคแรก), 8, 9 (AG), 11 (DP), 25 (JN)
ผู้เกี่ยวข้องกับตัวละครหลักและคู่แข่ง
โคลนี่ (コルニ) เสริมซีซั่นที่ 17, 19 (XY), 23-24 (JN)
จตุรเทพและแชมเปี้ยนเขตอิชชู
"เสริม 25(JN)"
อีเซเอ ทีดี
อีเซเอ ทีดี เป็นรถไฟความเร็วสูงรุ่นที่ 5 ของด็อยท์เชอบาน เริ่มใช้งานในปี ค.ศ. 2001 มีความคล้ายคลึงกับอีเซเอ ที คือ เป็นรถไฟที่สามารถเอียงได้ เพียงแต่ว่าอีเซเอ ทีดี เป็นรถดีเซลราง รถไฟผลิตโดยบริษัทบอมบาร์ดิเออร์และซีเมนส์
ออกซาโตไมด์
ออกซาโทไมด์ (Oxatomide)
โกลกุมบัซ
โกลกุมบัซแห่งวิชัยนคร (Gol Gumbaz) เป็นสถานที่ฝังพระศพของสุลต่านมุฮัมเม็ด อะดีล ชาห์แห่งจักรวรรดิอะดีล ชาห์ ตั้งอยู่ที่เมืองวิชัยปุระ (หรือ พีชปุระ, รัฐกรณาฏกะ, ประเทศอินเดีย เริ่มก่อสร้างในปี 1626 และเสร็จในปี 1656 ชื่อของโกลกุมบัซมาจากโกลกุมมต (Gola gummata) หรือ โกลโกมบาด (Gol Gombadh) อันแปลว่าโดมทรงกลม ("circular dome") โกลกุมบัซสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม
โครงสร้างค่ำยันของโดมบนอาคารนั้นเป็นส่วนโค้ง (arches) แปดอันที่ตัดกันภายในสี่เหลี่ยมจัตุรัสสองอันที่ไขว่กัน ทำให้เกิดรูปเพนเดนทีฟภายใน รอบอาคารมีหอคอยสี่หอ ในแต่ละหอมีบันไดที่เมื่อไต่ขึ้นไปบนสุดจะเชื่อมต่อเข้ากับโถงทางเดินกลม (round gallery) รอบโดม ที่ซึ่งมีคุณสมบัติเป็นวิสเพอริงแกลเลอรี (whispering gallery) ที่ซึ่งทำให้เสียงที่เบาที่สุดสามารถสะท้อนและดังขึ้นจนได้ยินได้จากอีกฝั่งของอาคาร
เทศบาลนครนครสวรรค์
เทศบาลนครนครสวรรค์ เป็นการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในรูปแบบเทศบาลในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นเทศบาลเมืองนครสวรรค์ ต่อมาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครนครสวรรค์เมื่อปี พ.ศ. 2538 มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปากน้ำโพทั้งตำบล ตำบลนครสวรรค์ตกเฉพาะหมู่ที่ 1, 4, 5, 9 และ 10 ตำบลนครสวรรค์ออก เฉพาะหมู่ที่ 1, 4, 5, 6 และ 7 ตำบลวัดไทรย์เฉพาะหมู่ที่ 10, 11, 12 และ 13 และตำบลแควใหญ่ เฉพาะหมู่ที่ 4, 7 และ 10 มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 27.78 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของห้างร้านต่าง ๆ รวมทั้งสถานที่ราชการสำคัญหลายแห่งของจังหวัดนครสวรรค์
ประวัติ
เทศบาลนครนครสวรรค์เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาล โดยพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็นสุขาภิบาล พ.ศ. 2475 เรียกว่า "สุขาภิบาลเมืองนครสวรรค์" ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ปกครองประมาณ 1.47 ตารางกิโลเมตร และได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตปกครอง 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ขยายพื้นที่เป็น 8.85 ตารางกิโลเมตร ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2522 มีพื้นที่ปกครองประมาณ 27.87 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538 ก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานขึ้นเป็น เทศบาลนครนครสวรรค์ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา
อาคารสำนักงานเทศบาลนครนครสวรรค์ อาคารปัจจุบันเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2536 บนเนื้อที่เดิมบริเวณถนนอรรถกวี เชิงเขากบ โดยรื้ออาคารหลังเดิมออก กำหนดการก่อสร้างให้แล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2542 เพื่อเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 โดยได้รับพระราชทานนามอาคารว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา" ในการนี้เทศบาลนครนครสวรรค์ ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เสด็จทรงเปิดอาคาร เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2542
เศรษฐกิจ
ในเขตเทศบาลบริเวณใจกลางเมืองส่วนใหญ่จะเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและธุรกิจต่างๆ และพื้นที่ที่อยู่ต่อเนื่องจะเป็นบริเวณที่เป็นย่านที่อยู่อาศัยเดิมโดยมีลักษณะทางด้านเศรษฐกิจ ดังนี้
แซงค์ทัวรี่
แซงค์ทัวรี่ เป็นสถานที่สมมุติในการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย์ย่า ถือเป็นแหล่งต้นกำเนิดของเหล่าเซนต์แห่งอธีน่า ดินแดนแห่งนี้อยู่ภายใต้การปกครองของประมุขศาสนา(เคียวโก) ทั้งนี้เคียวโกยังเป็นผู้นำของเหล่าเซนต์ผู้ครองกลุ่มดาวพิทักษ์ประจำราศีทั้ง88กลุ่มดาว ซึ่งดินแดนแห่งนี้จะไม่ฝักใฝ่กับประเทศเผ่าพันธ์องค์กรใดๆทั้งสิ้น ณจุดกึ่งกลางของดินแดนแห่งนี้จะเป็นปราสาท12ราศี ซึ่งมีเหล่าโกลด์เซนต์เป็นผู้ดูแลลึกเข้าไปนั้นจะเป็นหอเคียวโก และเมื่อต่อไปจะถึงหอเทพีอาเธน่า สถานที่ประทับของเทพีอเธน่าผู้อวตารลงมาบนผืนพิภพและคอยคุ้มครองแซงค์ทัวรี่แห่งนี้
ปราสาท12ราศี
เป็นจุดกลางของแซงค์ทัวรี่ โดยมีเหล่าโกลด์เซนต์ 12ราศีคอยเฝ้าดูมาก่อน มีทั้งหมด12ปราสาทดังนี้
รถไฟเร็วเขตเมืองเบรเมิน
รถไฟเร็วเขตเมืองเบรเมิน (เยอรมัน: Regio-S-Bahn Bremen/Niedersachsen) เป็นระบบรถไฟเร็วเขตเมืองในเมืองเบรเมิน ประเทศเยอรมนี โดยเริ่มให้บริการใน ค.ศ. 2010. โดยในปัจจุบันมีจำนวน 4 เส้นทาง ได้แก่
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2
บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2 เป็นภาพยนตร์ กำกับและแสดงนำโดย เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (หม่ำ จ๊กมก) โดยเป็นภาคต่อของ บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม ออกฉายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550
เรื่องย่อ
เนื้อเรื่องในภาค 2 นี้เล่าถึงต้นกำเนิดของวงศ์คม (หม่ำ จ๊กมก) ก่อนที่จะมาเป็นบอดี้การ์ดให้กับท่านโชติ (หงา คาราวาน) และชายชล (พิพัฒน์ อภิรักษ์ธนากร) ในช่วงแรกเขามีชื่อจริงว่า "คำเหลา" มีเมียชื่อว่า "เขียว" (เจเน็ต เขียว) เป็นเจ้าของร้านเสริมสวยปากจัด โดยก่อนหน้านั้นคำเหลาเป็นตำรวจพิเศษของรัฐบาลสาธารณรัฐหนองหวายหลึม เขาได้รับคำสั่งให้แทรกซึมเข้าไปยังบริษัท "GRSM GRAMMA" บริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ที่มี "เฮียสุรชัย" (สุรชัย สมบัติเจริญ) และ "สุชิน" (ชิน โฟร์เอส) เป็นเจ้าของ แต่เบื้องหลังแล้วทั้งสองคือพ่อค้าอาวุธเถื่อนรายใหญ่ คำเหลาได้แทรกซึมโดยการเข้าไปเป็นนักร้องในบริษัท โดยใช้ชื่อในวงการว่า "มัมมี่ เหลา" และที่นี่เขาได้พบกับ "พอลล่า" (แจ๊คเกอรีน อภิธนานนท์) เลขาสาวสวยของเฮียสุรชัยและสุชิน ซึ่งแท้จริงแล้วเธอคือ CIA ปลอมตัวมา ซึ่งทั้งคู่จะต้องร่วมมือกันหยุดยั้งเฮียสุรชัยและสุชินให้ได้
สถานีกลางซือริช
สถานีกลางซือริช (Zürich Hauptbahnhof) เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในนครซือริชซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ สถานีรถไฟแห่งนี้เป็นศูนย์กลางด้านคมนาคมทางรางซึ่งเชื่อมต่อกับรถไฟสายอื่นๆไปทั่วประเทศและประเทศเพื่อนบ้านในทวีปยุโรปอาทิ เยอรมนี, อิตาลี, ออสเตรีย และ ฝรั่งเศส
สถานีรถไฟซือริชแห่งแรก สร้างขึ้นโดยกุสตาฟ อัลแบร์ต เว็กมันน์ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณนอกเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือ รถไฟจะสามารถเข้า-ออกได้จากทิศตะวันตก สถานีแห่งแรกนี้ตั้งอยู่คนละที่กับสถานีในปัจจุบัน สถานีรถไฟซือริชแห่งใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานีต้นทางสำหรับรถไฟสวิตสายเหนือ ซึ่งเชื่อมระหว่างนครซือริชกับแคว้นบาเดิน โดยเปิดใช้งานในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1847 ในช่วงแรกนี้ได้ใช้ทางรถไฟกว้าง 1.600 เมตร หลังจากเปิดทำการได้เพียงไม่นาน สถานีรถไฟซือริชก็มีการพัฒนาไปอย่างรวดเร็วมาก ในปี 1853 จึงมีการผนวกสถานีนี้เป็นสถานีต้นทางของรถไฟสวิตสายตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการปรับขนาดรางเป็นขนาด 1.435 เมตร (รางมาตรฐาน) ซึ่งใช้ทางขนาดนี้มาจนถึงปัจจุบัน ทางรถไฟซึ่งก่อสร้างหลังจากนั้นก็ต่างยึดเอาสถานีซือริชเป็นสถานีต้นทาง
ในปี 2007 สถานีกลางซือริช ได้เริ่มการก่อสร้างชานชาลาใหม่ซึ่งเป็นชานชาลาชั้นใต้ดินที่เรียกว่า ลอว์เอินสแตรสเซอ (Löwenstrasse) ซึ่งประกอบด้วยทางรถไฟ 4 ทางในอุโมงค์ ชานชาลานี้ได้เปิดใช้งานในปี 2014
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฝ)
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ฝ รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
รายชื่อประเทศเรียงตามค่าใช้จ่ายทางทหาร
บทความนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามค่าใช้จ่ายทางทหาร ในปีที่ระบุไว้ แสดงผล 15 ประเทศที่มีค่าใช้จ่ายทางทหารสูงสุด ค่าใช้จ่ายทางทหารที่แสดงอยู่ในหน่วยสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐอิงตามอัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ย ดังนั้น ค่าใช้จ่ายทางทหารในแต่ละปีอาจเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากปีก่อนหน้านั้นตามความแปรปรวนของอัตราแลกเปลี่ยน
รายชื่อ
{| style="font-size:100%;"
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511
ขอบเขตของบทความนี้จะจำกัดอยู่ทางบริเวณตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตร และทางตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล โดยพายุที่เกิดทางด้านตะวันออกของเส้นนี้และทางตอนเหนือของเส้นศูนย์สูตรจะถูกเรียกรวมๆว่า เฮอร์ริเคน ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2511
ทวารบาล
ทวารบาล [ทะ-วา-ระ-บาน] หมายถึง ผู้รักษาประตูหรือทางเข้าออก มักเป็นรูปนักรบหรือยักษ์ที่ดูน่ากลัว โดยมากมักถืออาวุธ โดยมีการสร้างรูปปั้นทวารบาลอันเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมทั้งในวัฒนธรรมฮินดู พุทธและเชน
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า
ทวารบาล
ต้นกำเนิดและรูปแบบ
รูปแบบทวารบาลในองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมมีต้นกำเนิดมาจากแนวคิดเรื่องเทพารักษ์ อย่างเช่น ยักษ์และรูปนักรบ อย่างอจละในแต่ละท้องที่
รูปปั้นทวารบาลมักตั้งอยู่ด้านนอกของศาสนสถานของศาสนาพุทธหรือฮินดู รวมถึงพระราชวัง เพื่อปกป้องความศักดิ์สิทธิ์ ทวารบาลมักมีอาวุธ มีรูปร่างหน้าตาคล้ายปีศาจ แต่หากเป็นประตูของวัดพุทธในศรีลังกามักจะมีรูปร่างหน้าตาเป็นมนุษย์ ทวารบาลรูปสัตว์เป็นรูปแบบที่พบมากในศิลปะอินเดีย ในสมัยอินเดียโบราณพบรูป สิงห์ ช้างบนโตรณะทางเข้าสถูปอันเป็นความหมายมงคล พบรูปนาคในตำแหน่งกรอบประตูทางเข้าศาสนสถาน และยังพบสัตว์พาหนะของทวารบาล เช่น มกรและเต่า อย่างรูปคงคาเหยียบมกรในเทวสถานที่เทวครห
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2511
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตนเองเมื่อมีพายุก่อตัวหรือทวีความรุนแรงในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ (Philippine area of responsibility)
พายุ
ในฤดูกาลนี้มีพายุดีเปรสชันก่อตัวทั้งหมด 31 ลูก, ในจำนวนพายุดีเปรสชันทั้งหมดนี้ 27 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน, ในจำนวนพายุโซนร้อนทั้งหมดนี้ 20 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น, และในจำนวนพายุไต้ฝุ่นทั้งหมดนี้ 4 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และไม่มีพายุใดในฤดูกาลนี้ที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตและความเสียหายอย่างมีนัยสำคัญ
ทวารบาล
ต้นกำเนิดและรูปแบบ
ทวารบาลในศิลปะเขมร พบหลายรูปแบบ ทั้งที่เป็นทวารบาลรูปบุคคล เช่น นนทิเกศวรที่ใบหน้าแสดงความเมตตา และมหากาลที่มีใบหน้าดุร้าย รูปสัตว์เช่น สิงห์ หรือสัตว์และอมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับภาคอวตารหรือบริเวณของพระวิษณุ เช่น วานรและนรสิงห์ รูปสัตว์ในคติบางอย่างเช่น มกร นาค อันมีความหมายด้านความอุดมสมบูรณ์
ศิลปะจีนมีการใช้รูปคน สัตว์ และสิ่งของในความหมายเชิงสัญลักษณ์ การทำรูปทวารบาลของจีนนอกจากจะทำในพระราชวังหรือวัดแล้วยังให้ความสำคัญกับการสร้างสุสานและผู้วายชนม์ รูปแบบที่ปรากฏบนบานประตูมักเขียนเป็นรูปนักรบ เรียกว่า มิงชิ้น สัตว์ทวารบาลของจีน เช่น สิงห์ มังกร และช้าง เป็นต้น
ในศิลปะไทยปรากฎโดยทั่วไปตามบานประตูวิหารและอุโบสถ มีลักษณะแตกต่างกันไป เช่น รูปเทวดา ยักษ์ ชาวต่างชาติ สัตว์หิมพานต์ เป็นต้น ส่วนใหญ่มักพบทวารบาลแบบไทยยืนบนแท่นและถือพระขรรค์ มีการสร้างทวารบาลแบบจีนที่เรียกว่า เซี่ยวกาง ซึ่งตามประวัติว่าเป็นขุนนางฝ่ายทหารของพระเจ้าหลีซีบิ๋นหรือพระเจ้าถังไท่จงสมัยราชวงศ์ถัง
ปีแยรอกี
ปีแยรอกี (pierogi – พหูพจน์) หรือ ปีแยรุก (pieróg – เอกพจน์) เป็นของกินประเภทเกี๊ยวซึ่งได้จากการห่อไส้คาวหรือไส้หวานด้วยแป้งโดไร้เชื้อ นำไปต้มในน้ำเดือดจนสุก จากนั้นอาจนำไปจี่บนกระทะก่อนเสิร์ฟ
ปีแยรอกีมักเกี่ยวข้องกับตำรับอาหารของชาติในยุโรปกลาง ตะวันออก และตะวันออกเฉียงใต้ ถึงแม้ว่ามีความเป็นได้มากว่าอาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในประเทศจีน แล้วเข้ามาในยุโรปในสมัยกลาง นอกจากนี้ยังเป็นที่นิยมในตำรับอาหารอเมริกันปัจจุบันซึ่งบางครั้งมีชื่อเรียกท้องถิ่นแตกต่างกันไป
ไส้ของปีแยรอกีที่พบได้ทั่วไป ได้แก่ มันฝรั่ง ควาร์ก (ผลิตภัณฑ์นม) เซาเออร์เคราท์ เนื้อบด เห็ด หรือผลไม้ ปีแยรอกีแบบคาวมักเสิร์ฟโดยโปะครีมเปรี้ยว โรยหอมเจียว หรือทั้งสองอย่าง
ดีนคอร์ต
ดีนคอร์ต (Dean Court) หรือในชื่อปัจจุบันคือ วิตาลิตี้ สเตเดียม (Vitality Stadium) ตามชื่อของสปอนเซอร์ เป็นสนามฟุตบอลในเมืองบอร์นมัท ประเทศอังกฤษ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลบอร์นมัท มีความจุ 11,464 ที่นั่ง ปัจจุบันเป็นสนามที่มีความจุน้อยที่สุดในพรีเมียร์ลีก
ประวัติ
การแข่งขันอย่างเป็นทางการของสโมสรฟุตบอลบอร์นมัทที่สนามแห่งนี้ เกิดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ.1923 โดยมีผู้ชม 7,000 คน   ร่วมเป็นสักขีพยานในการพบกับสโมสรฟุตบอลสวินดอนทาวน์ในศึกฟุตบอลลีกดิวิชั่นสาม โซนภาคใต้ ผลจบด้วยสกอร์ 0-0 แต่ก่อนหน้านี้ สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทเป็นที่รู้จักกันในชื่อ สโมสรฟุตบอลบอสคอมบ์ (Boscombe F.C) ซึ่งเป็นสโมสรแรกที่ย้ายเข้ามาใช้สนามแห่งนี้ เมื่อธันวาคม ค.ศ.1910 โดยการแบ่งที่ดินให้ของครอบครัวคูเปอร์-ดีน แต่พื้นที่นั้นเต็มไปด้วยหลุม และก้อนกรวดมากมาย จึงยังไม่พร้อมใช้งาน แต่หลังจากปรับปรุงแล้ว สนามแห่งนี้สามารถจุผูชมได้ 300 ที่นั่ง
สถิติผู้ชมในสนามแห่งนี้มากที่สุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ.1957 ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในศึก      เอฟเอคัพ ผู้ชม 28,799 คน ที่เข้ามาร่วมชมการแข่งขัน, ส่วนสถิติผู้ชมในลีกสูงที่สุดเป็นการแข่งขันที่เจอกับสโมสรฟุตบอลควีนส์ปาร์ค       เรนเจอร์ส ด้วยจำนวนผู้ชม 25,495 คน และแพ้ไป 1-0 ส่วนนัดที่ผู้ชมน้อยที่สุดอยู่ที่ 1,873 คน ในแมทช์ที่เสมอกับสโมสรฟุตบอลลินคอล์นไป  2-2
สนามแห่งนี้ถูกปรับปรุงใหม่อีกครั้งในปีค.ศ.2001 โดยพื้นสนามถูกหมุนจากเดิม 90 องศา และย้ายออกห่างจากบ้านเรือนในละแวกนั้น และเพราะการสร้างสนามเสร็จไม่ทันก่อนที่ฤดูกาล 2001-02 จะเริ่ม นั่นทำให้สโมสรฟุตบอลบอร์นมัทต้องย้ายไปเล่นแปดเกมแรกที่สนามอเวนิว ซึ่งใกล้กับเมืองดอร์เชสเตอร์, ดีนคอร์ทเปิดใช้งานอีกครั้งในเกมกับสโมสรฟุตบอลเร็กซ์แฮม ในวันที่ 10 พฤศจิกายนปีเดียวกัน โดยตั้งชื่อตาม สปอนเซอร์ครั้งแรกว่า ฟิตเนตเฟิร์ส สเตเดียม ประกอบด้วยอัฒจันทร์ 3 ด้าน ความจุ 9,600 ที่นั่ง, ในเดือนธันวาคม ปีค.ศ.2005 สโมสรได้ขายสนามในรูปแบบการขายและเช่ากลับกับ London property company Structadene
ในฤดูกาล 2010-11 อัฒจันทร์ทิศใต้ถูกสร้างขึ้นชั่วคราว แต่ถูกถอดออกในช่วงฤดูกาล 2011-12 หลังจากที่ผู้ชมน้อยลง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ.2011 สนามถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งว่า ซวต สเตเดียม หลังจากขายชื่อสนามให้กับซวต มอเตอร์ กรุ๊ป ต่อมาเมื่อพวกเขาเข้ามา บริหารงานในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2012 ได้เปลี่ยนชื่อสนามอีกครั้งเป็น โกลด์แซนด์ สเตเดียม ในสัญญาสองปี ในช่วงฤดูร้อนปีค.ศ. 2013 อัฒจันทร์ 2,400 ที่นั่ง ถูกสร้างขึ้นจากการที่สโมสรได้เลื่อนชั่นขึ้นสู่ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป
โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา
โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา ในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์  เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดสงขลา ประเภทสหศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 16 จังหวัดสงขลาและสตูล โรงเรียนมีประวัติความเป็นมาอย่างยาวนานถึง 100 กว่าปี (112 ปีในปี 2560) ปัจจุบันเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ตั้งอยู่ เลขที่ 1 ถนนปละท่า ตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 77 ตารางวา พื้นที่แบ่งออกเป็น 2 เขต(ฝั่ง) ซึ่งอยู่ห่าง กันประมาณ 450 เมตร (โดยสถานที่ทำการเรียนการสอน คือ โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา ส่วนเขต(ฝั่ง)ที่ 2 เป็นสถานที่เรียนภาควิชางานอาชีพทุกแขนง)
โรงเรียนสตรีประจำมณฑลนครศรีธรรมราช "วรนารีเฉลิม" นามพระราชทาน
เดิมโรงเรียนตั้งอยู่ที่ ถนนนครในมีพระยาสุขุมนัยวินิตสมัยดำรงตำแหน่ง สมุหเทศาภิบาล (เจ้าพระยายมราช ปั้น สุขุม ) เป็นผู้จัดตั้งและเปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2448 ในปี พ.ศ. 2464 พระยาสุริยานุวงศ์ประวัติพระยาวิฑูรดรุณกร ได้จัดการสร้างอาคารเรียนในที่ดินวัดแจ้งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวในปีนั้นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอเจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมขุนลพบุรีราเมศร์ ทรงดำรงตำแหน่งอุปราชมณฑลปักษ์ใต้  ได้กราบบังคม  ทูลเชิญเสด็จ  สมเด็จพระศรีสวรินทรา บรมราชเทวี  พระมาตุจฉาเจ้าทรงเปิดโรงเรียนและขอพระราชทานนามโรงเรียนว่า"วรนารีเฉลิม"พร้อมพระราชทาน ตราประจำพระองค์ "กรอบวงพักตร์" เป็นตราประจำโรงเรียน และทรงปลูกต้นพิกุลเป็นที่ระลึก
พระราชดำรัสตอบ ของ สมเด็จพระมาตุจฉา พระบรมราชเทวี   "สมเด็จพระอุปราชฯ ทรงบรรยายการโรงเรียนมาเป็นลำดับ ฉันมีความโสมนัสอนุโมทนาในทานบริจาค ซึ่งสมเด็จพระอุปราชฯ ได้ทรงสอด ส่อง เห็นการไกลชักชวนบรรดาข้าราชการและพ่อค้าประชาชนร่วมสามัคคีช่วยเหลือเกื้อหนุนออกทรัพย์สร้าง โรงเรียน สตรีขึ้น โรงเรียนสตรีนี้เป็นสิ่งสำคัญเพราะสตรีเป็นบุพการีของกุลบุตร กุลสตรี เพื่ออบรมสติปัญญาความสามารถ ที่จะได้เล่าเรียน ในภายหน้า วิชานี้พระบาลีท่านยกย่องว่าดีกว่ามีทรัพย์ ส่วนมีทรัพย์อาจมีโจรภัยมาแย่งชิงไปได้ ถ้ามี วิชาแล้วโจรจะมาทำลาย แย่งชิงไม่ได้ ถึงโบราณได้กล่าวว่า รู้อะไรไม่สู้รู้วิชารู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี อนึ่ง เธอมีความ ประสงค์ให้ฉันมาเปิดโรงเรียนและขอตั้ง นามด้วย ฉันขอให้นามโรงเรียนว่า "วรนารีเฉลิม" ขอให้มีความเจริญมั่นคง ไปชั่วกาลนาน ทั้งบรรดากุลสตรีที่มาเล่าเรียน จงอย่าเรียนแต่หนังสือให้เรียนทั้งการเย็บปักถักร้อยและการบ้ารเรือนตลอดจนการสุขวิทยาเพื่อครอบครัวและผู้อื่นด้วยขอให้มีเชาว์ไว สมประสงค์ท่านทั้งหลาย ซึ่งได้พร้อมใจกันสร้าง ขึ้นด้วยความสามัคคีธรรม สมด้วยพุทธภาษิตย่อมสรรเสริญว่า ความสามัคคีมีในหมู่คณะใดก็มีแต่กาลไพบูลย์ พูนสุข สำราญ ในหมู่คณะนั้น ฉันขอถวายพระพรชัยมงคลแด่สมเด็จอุปราชฯ และอวยพรแด่ข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน ซึ่ง พร้อมใจกันบำเพ็ญกุศลถาวรวัตถุทานจงเกษมสำราญปราศจากสรรพโรคาพาฑอุปัทอันตราย สิ่งใดที่ประสงค์ จำนง หมาย ขอให้เป็นผลสำเร็จแก่ท่านทั้งหลายทั่วกันเทอญ"
อาคารภายในโรงเรียน
เป็นอาคารเรียนขนาดใหญ่ของโรงเรียน มีจำนวน 6 ชั้น เป็นอาคารเรียนที่มีอายุมากที่สุดของโรงเรียน เป็นอาคารรูปแบบพิเศษของโรงเรียนใช้งบประมาณในการก่อสร้างสูงเกือบ 150 ล้านบาท และจัดสร้างด้วยงบประมาณของโรงเรียนเอง
ดนุพร ปุณณกันต์
ดนุพร ปุณณกันต์ ชื่อเล่น บรู๊ค (เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2514) อดีตนักแสดง พิธีกรชาวไทยสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ และรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย  กรรมการผู้จัดการบริษัททูทเวนตี้ทรี จำกัด เป็นอดีตรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีใน ครม.ทักษิณ 2 อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ
นายดนุพร ปุณณกันต์ มีชื่อเล่นว่า บรู๊ค เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เหลือพร และนางดาริกา ปุณณกันต์ เป็นหลานชายของ พลเอกพงษ์ ปุณณกันต์ อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง นอกจากนี้นายดนุพรยังเป็นน้องชายของ พุทธิพงษ์ ปุณณกันต์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 นายดนุพรได้เข้าพิธีสมรสกับ นางสาวสุวนันท์ คงยิ่ง (กบ) หลังจากที่คบหาดูใจกันมานานกว่า 10 ปี และปัจจุบันมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ ณดา - ปุณณดา ปุณณกันต์ คลอดเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2554 ที่โรงพยาบาลสมิติเวช เวลา 8 โมงเช้า ด้วยน้ำหนักตัว 3020 กรัม และล่าสุด สุวนันท์ได้ให้กำเนิดบุตรคนที่2 เป็นเพศชายให้ชื่อว่า "น้องปุญณดล ปุณณกันต์" ที่โรงพยาบาลสมิติเวช เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2557 ด้วยน้ำหนักตัว 2,805 กรัม โดยปุญณดล มีความหมายว่า "ผู้ที่เกิดจากบุญ
นายดนุพร จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จบมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรี และปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์สาขาการปกครอง จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง จบปริญญาตรีใบที่ 2 จากมหาวิทยาลัยแอนติออก เมืองซีแอตเติล และจบปริญญาโทใบที่ 2 สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซีแอตเติล
วงการบันเทิง
เป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่ปี 2541 - 2548 (เป็นเวลา 8 ปี) ละครเรื่องแรก ลูกตาลลอยแก้ว ปี พ.ศ. 2541 แล้วเรื่องสุดท้ายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 คือเรื่อง พยัคฆ์ร้ายหัวใจจิ๋ว ปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันไม่ได้เป็นนักแสดง และหันมุ่งทางนักการเมืองอย่างเต็มตัว
งานการเมือง
นายดนุพร เริ่มงานการเมืองด้วยการเข้าสังกัดพรรคไทยรักไทย ซึ่งเป็นการทำงานการเมืองคนละขั้วกับพี่ชาย (นายพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์) แต่ก็ยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเป็นตำแหน่งแรกในทางการเมือง ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2548 ในเขตสาธรและยานนาวา กรุงเทพมหานคร แต่ไม่ได้รับเลือก โดยแพ้ให้กับ กรณ์ จาติกวณิช ผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
การเลือกตั้งในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งพรรคร่วมฝ่ายค้าน (พรรคประชาธิปัตย์, พรรคชาติไทย และพรรคมหาชน) ได้ประกาศบอยคอตไม่ลงเลือกตั้ง โดยนายดนุพรได้รับเลือกด้วยคะแนนมากกว่าร้อยละ 20 แต่ศาลรัฐธรรมนูญได้มีมติให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ และกำหนดวันเลือกตั้งใหม่ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2549 แต่ต้องยกเลิกไปเนื่องจากเกิดการรัฐประหาร
ภายหลังจากการยุบพรรคไทยรักไทย นายดนุพร ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งใน เขต 7 กรุงเทพมหานคร (บางกะปิ, สะพานสูง, มีนบุรี และลาดกระบัง) ในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกเป็นอันดับที่ 1 ของเขตเลือกตั้ง นอกจากนี้นายดนุพรยังได้ดำรงตำแหน่งโฆษกคณะกรรมาธิการการต่างประเทศ สภาผู้แทนราษฎรอีกด้วย
ต่อมาเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้วินิจฉัยให้ยุบพรรคพลังประชาชน ร่วมกับพรรคมัชฌิมาธิปไตย และพรรคชาติไทย และตัดสิทธิ์ทางการเมืองของคณะกรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี รวม 109 คน (พรรคพลังประชาชน 37 คน,พรรคมัชฌิมาธิปไตย 29 คน และพรรคชาติไทย 43 คน) นายดนุพร จึงย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย และยังได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่โฆษกคณะทำงานเตรียมการอภิปรายไม่ไว้วางใจของฝ่ายค้านอีกด้วย
และในการเลือกตั้งปี 2554 นี้ นายดนุพร ได้ย้ายมาลงสมัครในแบบบัญชีรายชื่อ อันดับที่ 62 ของพรรคเพื่อไทย โดยไม่ได้รับเลือก แต่เนื่องจากนายบัณฑูร สุภัควณิช ได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฏร ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย เนื่องจากไปเป็นข้าราชการการเมือง เลยส่งผลให้นายดนุพร ได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคเพื่อไทย ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนี้นายดนุพร ได้หาเสียงเพื่อช่วยผู้สมัครพรรคเพื่อไทย เรียกร้องว่าถ้าพรรคเพื่อไทยได้เสียงลำดับ 1 แล้วไม่ได้จัดตั้งรัฐบาล ขอให้ลุกขึ้นมาสวมเสื้อแดงแล้วไปราชประสงค์กันอีกรอบ และเรียกร้องว่าทำไมกรณี 91 ศพ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะจึงไม่รับผิดชอบ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 87 และในการเลือกตั้งอีกเก้าปีต่อมา เขาสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อสังกัดพรรคเดิม ในลำดับที่ 25 และได้รับการเลือกตั้ง นอกจากนี้เขายังได้รับมอบหมายเป็นประธานคณะกรรมการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานครของพรรคอีกด้วย
ทิม ฮอร์ตันส์
บริษัท ทิม ฮอร์ตันส์ เป็นธุรกิจร้านอาหารจานด่วนที่เน้นกาแฟและโดนัท ถือเป็นบริษัทอาหารจานด่วนที่ใหญ่ที่สุดของแคนาดา ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มีสาขาทั้งสิ้น 4,846 แห่งใน 14 ประเทศ สำนักงานใหญ่ของบริษัทอยู่ที่โทรอนโต
วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2014 เบอร์เกอร์คิงทำข้อตกลงซื้อกิจการทิม ฮอร์ตันส์ ด้วยมูลค่า 11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ร้านอาหารนี้จึงกลายเป็นบริษัทลูกของเรสเตอรองต์แบรนด์อินเตอร์เนชันนัลของแคนาดา ซึ่งมีบริษัทลงทุนทรีจี แคปิตอล จากบราซิล เป็นเจ้าของ
ที่ตั้ง
ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2013 ทิม ฮอร์ตันส์ มี 4,846 สาขา โดยมี 3,802 สาขาในแคนาดา 807 สาขาในสหรัฐ 29 สาขาในตะวันออกกลาง และ 25 สาขาในสหราชอาณาจักร
ทิม ฮอร์ตันส์ มีบางสาขาที่ตั้งอยู่ในเขตทหาร ซึ่งรวมถึงสาขากันดะฮาร์ในประเทศอัฟกานิสถาน  สาขานี้เปิดขึ้นเพื่อให้บริการแก่กองทัพอากาศแคนาดาและบุคลากรพันธมิตร นอกจากนี้ ยังมีอีก 3 สาขาที่ตั้งอยู่ในเขตทหาร ได้แก่ สาขาฐานทดลองแอเบอร์ดีน (แมริแลนด์) สาขาฟอร์ดน็อกซ์ (เคนทักกี) และสาขาฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก (เวอร์จิเนีย)
อเมริกาเหนือ
ทิม ฮอร์ตันส์ ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในรัฐออนแทรีโอและพื้นที่ฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ในปีที่ผ่านมา มีการเปิดสาขาใหม่ในรัฐควิเบกและพื้นที่ฝั่งตะวันตก ใน ค.ศ. 2010 สาขาที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของประเทศคือสาขาอีกาลูอิตในนูนาวุต
ทีดีแอลกรุ๊ปทำรายได้ 1.48 พันล้านดอลลาร์ใน ค.ศ. 2005 ทิม ฮอร์ตันส์ ยังให้บริการสาขาตามวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยต่าง ๆ อาทิ มหาวิทยาลัยเดอร์รัม มหาวิทยาลัยจอร์เจียน มหาวิทยาลัยคานิซิอัส มหาวิทยาลัยยอร์ก มหาวิทยาลัยไรเออร์สัน มหาวิทยาลัยบัฟฟาโล มหาวิทยาลัยนิวยอร์กเฟรโดเนีย มหาวิทยาลัยนิวยอร์กแพลตส์เบิร์ก มหาวิทยาลัยบริติชโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยอนุสรณ์นิวเฟาด์แลนด์ และมหาวิทยาลัยไซมอน เฟรเซอร์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 ทิม ฮอร์ตันส์ มีแผนการขยายสาขาทั้งในแคนาดาและสหรัฐ ซึ่งจะเสร็จสิ้นภายใน ค.ศ. 2013 โครงการนี้เพิ่ม 600 สาขาในแคนาดา (ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในรัฐควิเบกและแคนาดาตะวันตก) และเพิ่ม 300 สาขาในสหรัฐ (ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในมิชิแกน นิวยอร์ก และโอไฮโอ) นอกจากนี้ ยังเปิดสาขาร้านขนาดเล็กในโรงพยาบาล มหาวิทยาลัย และท่าอากาศยานอีกหลายแห่ง และมีแผนเปิดสาขาในความร่วมมือกับโคลด์ สโตน ครีมเมอรี่ ร้านไอศกรีมอเมริกันที่เริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 2009 แผนนี้ครอบคลุมร้านค้า 60 สาขาในแคนาดา และอีกประมาณ 25–35 สาขาในสหรัฐ โครงการนี้ยังรวมถึงการทดสอบร้านกาแฟและขนมรูปแบบใหม่ที่จะใช้กับ 10 สาขาเดิมในสหรัฐ โดยจะเน้นไปที่การยกระดับพื้นที่นั่งรับประทานและการเพิ่มรายการอาหาร
ใน ค.ศ. 2010 ทิม ฮอร์ตันส์ เปิดสาขาที่อยู่เหนือสุดของโลก โดยอยู่ในรูปแบบตู้คีออสก์ที่ร้านนอร์ทมาร์ทในอีกาลูอิต นูนาวุต ทำให้ทิม ฮอร์ตันส์ มีสาขาในทุกจังหวัดและดินแดนของประเทศ นิก เจเวอร์ รองประธานฝ่ายกิจการบริษัท กล่าวว่า "คุณอาจพูดได้ว่ามันดูเกินไป ถ้าเราเปิดสาขาที่กันดะฮาร์ได้ ทำไมเราจะเปิดสาขาที่อีกาลูอิตไม่ได้ล่ะ" ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ทิม ฮอร์ตันส์ เปิดสาขาที่ 4000 ต่อมาใน ค.ศ. 2012 บริษัท ทิม ฮอร์ตันส์ ทำรายได้ 3.12 พันล้านดอลลาร์แคนาดา ในปีเดียวกัน 2012 บริษัทขยายสาขาเพิ่มทั่วแคนาดา
เอเชีย
หลังจากที่ทำหุ้นส่วนกับแอพพาเรลกรุ๊ปในดูไบ ทิม ฮอร์ตันส์ ได้เปิดสาขาแรกในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 มี 19 สาขาในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ 2 สาขาในโอมาน และ 2 สาขาในซาอุดีอาระเบีย พวกเขามีแผนจะขยายให้ถึง 120 สาขาในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียภายในห้าปี โดยจะเน้นไปที่กาตาร์ บาห์เรน คูเวต โอมาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คูเวตมีร้านทิม ฮอร์ตันส์ ที่เดอะเกตมอลล์ในอีเกลา โปรเมนาดามอลล์ในฮาวัลลี และเดอะเอฟนูส์มอลล์ในอัลไร
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 ทิม ฮอร์ตันส์ วางแผนเปิดร้าน 1,500 สาขาในประเทศจีน โดยสาขาแรกเปิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ที่เขตหวงผู่ในเซี่ยงไฮ้
ร้านทิม ฮอร์ตันส์ สาขาแรกในประเทศไทย เปิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2020 ที่สามย่านมิตรทาวน์ในกรุงเทพมหานคร ภายใต้ความร่วมมือกับบริษัทวีอีต ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 มี 10 สาขาที่เปิดให้บริการในประเทศไทย
ยุโรป
ทิม ฮอร์ตันส์เปิดให้บริการในไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักรในฐานะร้านสะดวกซื้อของสปาร์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2006) และซูเปอร์มาร์เก็ตของเทสโก้ นอกจากนี้ ยังเปิดสาขาร้านขนาดเล็กในสวนสัตว์ดับลิน กาแฟและโดนัทของร้านขายในเคาน์เตอร์บริการตนเองในร้านสปาร์ 50 แห่งทั้งในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ (ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2007)
ใน ค.ศ. 2016 ทิม ฮอร์ตันส์ประกาศว่าจะเปิดสาขาในสหราชอาณาจักรเพิ่มตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ร้านสาขาแรกในสหราชอาณาจักรตั้งอยู่ที่กลาสโกว์ เปิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ได้เปิดเพิ่มอีกสองสาขาในคาร์ดิฟฟ์ และหนึ่งสาขาในดันเฟิร์มลิน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 ได้เปิดเพิ่มอีกสองสาขาที่แทรฟฟอร์ดและอัลตรินแชม ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2017 ได้เปิดสาขาใหม่ที่ศูนย์การค้าโกลเดนสแควร์ในแวร์ริงตัน ต่อมา ทิม ฮอร์ตันส์เปิดสองสาขาแรกในไอร์แลนด์เหนือใน ค.ศ. 2018 โดยแห่งแรกตั้งอยู่บนถนนเฟาน์เทนในย่านใจกลางกรุงเบลฟาสต์ อีกแห่งเป็นร้านไดรฟ์ทรูในคอนส์วอเทอร์รีเทลพาร์กทางตะวันตกของเบสฟาสต์ ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ทิม ฮอร์ตันส์มี 23 สาขาในสหราชอาณาจักร
เดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 ทิม ฮอร์ตันส์เปิดสองสาขาในมาดริด และเปิดอีกหนึ่งสาขาที่ปอซูเอโลเดอะลาร์กอนในแคว้นมาดริด รายการอาหารที่นี่มีเครื่องดื่มแบบเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งแตกต่างจากเครื่องดื่มในรายการทั่วไป
กะหล่ำปม
กะหล่ำปม ( var. gongylodes) เป็นผักที่อยู่ในวงศ์ผักกาดร่วมกับกะหล่ำปลีและกะหล่ำดอก
กะหล่ำปมมีวิตามินบี1, วิตามินบี2, วิตามินบี6 และวิตามินซีสูง (63 มิลลิกรัม ต่อ 100 กรัม) สามารถรับประทานได้ทั้งสุกและดิบ (แนะนำให้บริโภคดิบ) นอกจากนี้ยังมีแคลเซียม โพแทสเซียม แมกนีเซียม เหล็ก และฟอสฟอรัส
กะหล่ำปมไม่สามารถดองเปรี้ยวหรือทำบรรจุกระป๋องได้ อย่างไรก็ตาม กะหล่ำปมสามารถปลูกได้ตลอดทั้งปี สามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่อหัวมีขนาดเท่ากับไข่ไก่
เนื่องจากกะหล่ำปมมีวิตามินสูง จึงถือว่าเป็นผักที่เหมาะสำหรับการล้างพิษโดยหมอยาทางเลือก ถือว่าเป็นผักที่ดีต่อสุขภาพ
การนำไปประกอบอาหาร
กะหล่ำปมสามารถนำมาประกอบอาหารต่าง ๆ ได้หลายรายการ เช่น แกงส้ม ผัดน้ำมันหอย ต้มจับฉ่าย ยำ พล่า แกงจืด สลัด หรือใช้ทำส้มตำแทนมะละกอ
สไปเดอร์-แมน
ในตอนที่ไอ้แมงมุมได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 60 ในเวลานั้น ตัวละครที่เป็นวัยรุ่นในหนังสือการ์ตูนยอดมนุษย์ของอเมริกา มักจะมีบทบาทเทียบเท่าตัวประกอบเท่านั้น แต่การ์ตูนชุดไอ้แมงมุมได้พังกรอบเหล่านี้ออกไป โดยให้ตัวไอ้แมงมุม ซึ่งยังเป็นวัยรุ่นอยู่ มีบทบาทของวีรบุรุษตัวเอก ที่มี "ความสนใจเฉพาะตัว พร้อมกับการถูกปฏิเสธ ความขัดสน และความอ้างว้าง" ด้วยลักษณะเช่นนี้เอง ไอ้แมงมุมจึงสามารถดึงดูดความสนใจจากผู้อ่านอายุน้อยได้
นอกจากจะเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนแล้ว ไอ้แมงมุมยังปรากฏตัวในสื่ออื่น ๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็นแอนิเมชัน ละครชุดทางโทรทัศน์ คอลัมภ์การ์ตูนในหนังสือพิมพ์ วิดีโอเกม และภาพยนตร์ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูง
มาร์เวลได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนชุดไอ้แมงมุมออกมาจำนวนหนึ่ง โดยชุดแรกมีชื่อว่า "ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน" (The Amazing Spider-Man) ในหนังสือการ์ตูนแต่ละชุด จะแสดงให้เห็นพัฒนาการของตัวละครปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ตั้งแต่เป็นนักเรียนขี้อาย นักศึกษามีปัญหา ครูสอนวิชาวิทยาศาสตร์ จนถึงสมาชิกของคณะยอดมุนษย์ที่ชื่อ "อเวนเจอร์ส" (Avengers) ส่วนในการ์ตูนชุด "สไปเดอร์เกิร์ล" (Spider-Girl) ปาร์คเกอร์ยังมีสถานะเป็นนักวิทยาศาสตร์และพ่ออีกด้วย
สไปเดอร์-แมนปรากฏตัวในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ซึ่งรับบทโดยทอม ฮอลแลนด์ ในภาพยนตร์ได้แก่กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก, สไปเดอร์แมน: โฮมคัมมิ่ง, อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล และสไปเดอร์-แมน ฟาร์ ฟรอม โฮม
ประวัติการตีพิมพ์การ์ตูนไอ้แมงมุม
หลังจากที่มาร์เวลคอมมิคส์ประสบความสำเร็จกับการ์ตูนชุดแฟนแทสติกโฟร์ (Fantastic Four) และตัวการ์ตูนอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2505 แล้ว สแตน ลี บรรณาธิการและหัวหน้านักเขียนของมาร์เวล ก็คิดจะสร้างตัวการ์ตูนยอดมนุษย์ตัวใหม่ขึ้นมาอีก ซึ่งตัวการ์ตูนที่เขาคิดได้ในตอนนั้นก็คือ "สไปเดอร์แมน" หรือ "ไอ้แมงมุม" ในภาษาไทย ตัวไอ้แมงมุมนี้ เกิดขึ้นมาจากความต้องการบริโภคหนังสือการ์ตูนของวัยรุ่นชาวอเมริกันที่เพิ่มมากขึ้น และความปรารถนาของลีที่จะสร้างตัวการ์ตูนที่วัยรุ่นมีส่วนร่วมด้วยได้ ลีได้กล่าวเอาไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติของเขาว่า เขาได้รับอิทธิพลในการสร้างตัวไอ้แมงมุมมาจากนิตยสารเกี่ยวกับนักสู้อาชญากรที่ชื่อ "เดอะสไปเดอร์" (The Spider) และการได้เห็นความสามารถของแมลงมุมที่สามารถไต่กำแพงได้
ในเรื่องของชื่อ "สไปเดอร์แมน" นั้น นักวาดการ์ตูน สตีฟ ดิตโก ได้กล่าวถึงที่มาของมันว่า:
ต่อมา ลีได้เข้าไปตีสนิทกับฝ่ายการพิมพ์ของมาร์เวลที่ชื่อ มาร์ติน กู๊ดแมน (Martin Goodman) เพื่อที่จะให้เขาเห็นพ้องกับการกำเนิดการ์ตูนไอ้แมงมุมขึ้นมา หลังจากที่มีการโต้แย้งกันในเรื่องนี้ สุดท้าย กู๊ดแมนก็ตกลงว่าจะให้ลีลองเอาเรื่องไอ้แมงมุมไปลงไว้ในหนังสือ "อแมซซิงอเดาท์แฟนตาซี" (Amazing Adult Fantasy) ฉบับสุดท้ายดู ซึ่งฉบับดังกล่าวนั้นเป็นฉบับที่ 15 และได้มีการเปลี่ยนชื่อหนังสือเป็น "อแมซซิงแฟนตาซี" อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2525 แจ็ก เคอร์บี (Jack Kirby) ได้ให้สัมภาษณ์ว่า ในความเป็นจริงแล้ว ลีมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสร้างสรรตัวไอ้แมงมุมน้อยมาก นอกจากนั้นเขา (เคอร์บี) ยังอ้างว่า ตัวไอ้แมงมุมนี้มีต้นแบบมาจากตัวการ์ตูนอีกตัวหนึ่งที่ชื่อ "เดอะซิลเวอร์สไปเดอร์" (The Silver Spider) ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาโดยตัวเคอร์บีเองร่วมกับโจ ไซมอน (Joe Simon) เพื่อจะนำไปเสนอให้ตีพิมพ์ลงหนังสือการ์ตูนแบล็คแมจิค (Black Magic) ในสังกัดเครสท์วูด (Crestwood) แต่ทางผู้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนดังกล่าวได้ยุติกิจการไปเสียก่อน
แต่จากอัตชีวประวัติของไซมอน ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2533 นั้น ได้ให้ข้อมูลที่ต่างออกไปจากคำกล่าวข้างต้นของเคอร์บี โดยไซมอนได้ยืนยันว่า เขาไม่ได้สร้างตัวการ์ตูนเดอะซิลเวอร์สไปเดอร์ขึ้นมาเพื่อที่จะตีพิมพ์ในแบล็คแมจิคเท่านั้น นอกจากนั้น ในตอนแรกเขาก็ตั้งชื่อให้ตัวการ์ตูนตัวนี้ว่า "สไปเดอร์แมน" เหมือนกับชื่อภาษาอังกฤษของไอ้แมงมุมในปัจจุบัน แต่ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นเดอะซิลเวอร์สไปเดอร์แทน ส่วนตัวเคอร์บีนั้น ก็มีหน้าที่วางโครงเรื่องและลายละเอียดเกี่ยวกับพลังพิเศษต่าง ๆ ของตัวการ์ตูน ไซมอนได้อธิบายเพิ่มเติมว่า ฐานคติหรือคอนเซ็ปเกี่ยวกับเดอะซิลเวอร์สไปเดอร์ของทั้งเขาและเคอร์บีนั้น สุดท้ายแล้วก็ได้นำไปใช้เป็นพื้นฐานในการสร้างตัวการ์ตูนยอดมนุษย์อีกตัวหนึ่งที่ชื่อ "เดอะฟราย" (The Fly) ซึ่งอยู่ในสังกัดอาชีคอมมิคส์ (Archie Comics) ของไซมอนเอง โดยเดอะฟรายนั้นเปิดตัวครั้งแรกในช่วงต้นปี พ.ศ. 2502
เกร็ก ธีคสตัน (Greg Theakston) นักประวัติศาสตร์ด้านหนังสือการ์ตูน ได้กล่าวว่า หลังจากที่กู๊ดแมนได้ให้ความเห็นชอบกับการใช้ชื่อสไปเดอร์แมน และคอนเซ็ปท์ "วัยรุ่นธรรมดา ๆ" กับตัวการ์ตูนไอ้แมงมุมแล้ว ลีก็ได้ไปพบกับเคอร์บี โดยในการพบกันครั้งนั้น เคอร์บีได้เล่าที่มาของซิลเวอร์สไปเดอร์ ตัวการ์ตูนของเขา ให้ลีฟังว่า ซิลเวอร์สไปเดอร์เป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่กับญาติสูงอายุของเขา และวันหนึ่งเมื่อเขาได้ไปพบแหวนวิเศษ เขาก็ได้รับพลังพิเศษมาจากแหวนวงนั้น ลีกับเคอร์บีนั่งประชุมกันในประเด็นเกี่ยวกับเนื้อเรื่องของไอ้แมงมุม ซึ่งหลังจากการประชุมสิ้นสุด ลีก็ได้มอบหมายให้เคอร์บีเพิ่มเติมรายละเอียดเกี่ยวกับตัวไอ้แมงมุมให้ และลองวาดตัวอย่างมาให้ลีดู หลังจากนั้น 1 หรือ 2 วัน เคอร์บีได้นำการ์ตูนตัวอย่างจำนวน 6 หน้ามานำเสนอให้ลีดู เมื่อลีได้ดูแล้วเขาก็ได้กล่าวว่า “ผมไม่ชอบวิธีที่เขาสร้างมันขึ้นมา ไม่ใช่เพราะฝีมือเขาไม่ดี แต่มันยังไม่ใช่ตัวการ์ตูนที่ผมต้องการ มันออกแนวฮีโร่มากเกินไป” ทางด้านของไซมอนเอง ก็ยืนยันด้วยเหมือนกันว่า เคอร์บีได้นำเอาไอ้แมงมุมแบบดั้งเดิม (เดอะซิลเวอร์สไปเดอร์) ไปเสนอให้แก่ลี ผู้ซึ่งชอบแนวความคิดของเขา และมอบหมายให้เขาวาดตัวอย่างมาให้ดู แต่สุดท้ายลีก็ไม่ชอบผลงานที่เขาวาดออกมา ซึ่งไซมอนได้พรรณนาถึงตัวการ์ตูนที่เคอร์บีวาดเอาไว้ว่า เหมือน “กัปตันอเมริกาที่มีใยแมงมุม”
ความสำเร็จเชิงพาณิชย์
ไม่กี่เดือนหลังจากที่ไอ้แมงมุมได้ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนอแมซซิงแฟนตาซี ฉบับที่ 15 (สิงหาคม พ.ศ. 2505) มาร์ติน กู๊ดแมน จากฝ่ายการพิมพ์ของมาร์เวลคอมมิคส์ ก็ได้พบว่า หนังสือการ์ตูนฉบับดังกล่าวนั้นได้กลายเป็นหนึ่งในหนังสือการ์ตูนของมาร์เวลที่มียอดขายสูงที่สุด ต่อมา ไอ้แมงมุมก็ได้มีหนังสือการ์ตูนชุดเป็นของตนเอง โดยเริ่มต้นที่ “ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน” ฉบับที่ 1 (มี.ค. 2506) เป็นอันดับแรก ซึ่งต่อมาหนังสือการ์ตูนชุดนี้ก็ได้กลายเป็นหนังสือการ์ตูนชุดที่มียอดขายสูงที่สุดของมาร์เวลไปอีกเช่นกัน และจากการสำรวจคะแนนเสียงนักศึกษามหาวิทยาลัยของสำนักเอสไควร์ (Esquire) เมื่อปี พ.ศ. 2508 ว่าใครเป็นสัญลักษณ์ในดวงใจที่มี “ความขบถ” อยู่ในตัว ของพวกเขามากที่สุด ก็ปรากฏว่า อันดับที่ 1 ก็คือไอ้แมงมุม ส่วนอันดับถัดลงมานั้น ก็คือ มนุษย์ยักษ์จอมพลัง (The Hulk) ที่เป็นตัวการ์ตูนจากสังกัดมาร์เวลเหมือนกัน นอกจากนั้นยังมีบ็อบ ดีแลน และเช เกบารา ติดอันดับอยู่ด้วย นักศึกษาผู้หนึ่งได้กล่าวถึงเหตุผลที่ลงคะแนนให้ไอ้แมงมุมว่า เพราะเขาถูก “ห้อมล้อมด้วยความทุกข์ ปัญหาทางด้านการเงิน และความสงสัยเกี่ยวกับการมีชีวิตอยู่ ซึ่งพิจารณาให้ดีแล้ว เขาก็คือหนึ่งในพวกเรานั่นเอง”
หลังจากที่ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมนวางจำหน่ายถึงฉบับที่ 39 สตีฟ ดิตโก ก็ได้ยุติการวาดการ์ตูนชุดนี้ไป โดยผู้ที่มารับหน้าที่นี้ในระยะต่อมาก็คือ จอห์น โรมิตา ซีเนียร์ (John Romita, Sr.)
ในปี พ.ศ. 2513 แม้ว่าจะมีกฎห้ามไม่ให้พรรณนาเนื้อหาที่เกี่ยวกับยาเสพติด ไม่ว่าจะในแง่บวกหรือลบ ผ่านสื่อหนังสือการ์ตูนก็ตาม กระทรวงสาธารณสุข ศึกษาธิการ และสวัสดิการของสหรัฐอเมริกา ก็ได้ขอร้องให้สแตน ลี ช่วยเพิ่มเนื้อหาที่เกี่ยวกับการรณรงค์ต่อต้านยาเสพติดลงไปในหนังสือการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จด้านการขายเรื่องใดเรื่องหนึ่งของมาร์เวลให้ ซึ่งลีก็ตอบรับ และได้เลือกดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน ฉบับที่ 96 ถึง 98 (พ.ค. – ก.ค. 2514) ในการเพิ่มเติมเนื้อหาเกี่ยวกับผลเสียของการเสพยาเสพติดลงไป โดยในเนื้อเรื่องส่วนนี้ เป็นการกล่าวถึงแฮร์รี ออสบอร์น (Harry Osborn) เพื่อนของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ (ไอ้แมงมุม) ที่ไปติดยาเสพติดจนทำให้ร่างกายทรุดโทรมลง ในขณะเดียวกันนั้น ก็เป็นช่วงที่ไอ้แมงมุมต้องต่อสู้กับกรีนกอบลิน (Green Goblin, หรือนอร์แมน ออสบอร์น (Norman Osborn) บิดาของแฮรี) อยู่พอดี สุดท้ายไอ้แมงมุมก็สามารถเอาชนะกรีนกอบลินได้ด้วยการให้นอร์แมนได้เห็นลูกชายของตนเองที่กำลังเจ็บป่วยเพราะพิษยาเสพติดอยู่
ในปี พ.ศ. 2515 ไอ้แมงมุมได้ปรากฏตัวร่วมกับตัวการ์ตูนอื่น ๆ ของมาร์เวลในหนังสือการ์ตูนชุด “มาร์เวลทีมอัพ” (Marvel Team Up)
ในปี พ.ศ. 2519 มาร์เวลได้ออกหนังสือการ์ตูนชุดของไอ้แมงมุมมาเป็นชุดที่สอง โดยใช้ชื่อว่า “ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์, เดอะสเปคแทคูลาร์สไปเดอร์แมน” (Peter Parker, The Spectacular Spider-Man) ซึ่งได้วางจำหน่ายไปพร้อมกับดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน ซึ่งเป็นผลงานชุดแรก
ในปี พ.ศ. 2528 มาร์เวลก็สร้างหนังสือการ์ตูนชุดของไอ้แมงมุมมาเป็นชุดที่สาม โดยใช้ชื่อว่า “เว็บออฟสไปเดอร์แมน” (Web of Spider-Man) ซึ่งได้นำมาจำหน่ายแทนชุดมาร์เวลทีมอัพที่ยุติการสร้างไป
ในปี พ.ศ. 2533 ก็มีการวางจำหน่ายหนังสือการ์ตูนชุดของไอ้แมงมุมเป็นชุดที่สี่ โดยคราวนี้ผู้ที่มาเขียนบทและวาดให้คือศิลปินผู้โด่งดังที่ชื่อ ทอดด์ แมคฟาร์เลน (Todd McFarlane) ซึ่งการ์ตูนชุดนี้ สามารถเปิดตัวด้วยยอดขายที่สูงถึง 3 ล้านเล่มด้วยกัน นอกจากนั้น ยังมีการ์ตูนไอ้แมงมุมอีกอย่างน้อย 2 ชุดที่วางจำหน่ายตลอด
นอกจากจะเป็นตัวละครเอกในชุดของตนเองแล้ว ไอ้แมงมุมยังได้ปรากฏตัวอยู่ในหนังสือการ์ตูนที่ตีพิมพ์ออกมาแบบจำกัดจำนวน และยังได้เป็นแขกรับเชิญในหนังสือการ์ตูนของขอดมนุษย์ตัวอื่นอีกด้วย
เมื่อดิอแมซซิงสไปเดอร์แมนวางจำหน่ายถึงฉบับที่ 441 (พฤศจิกายน พ.ศ. 2541) นักประพันธ์และศิลปิน จอห์น ไบร์น (John Byrne) ก็ได้นำเอาต้นกำเนิดของไอ้แมงมุมมาปรับปรุงใหม่ และนำไปสร้างเป็นหนังสือการ์ตูนชุดพิเศษที่ชื่อ “สไปเดอร์แมน: แชปเตอร์วัน” (Spider-Man: Chapter One, ธันวาคม พ.ศ. 2541 – ตุลาคม พ.ศ. 2542)
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2542 ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมนก็ได้เริ่มวางจำหน่ายชุดที่ 2 มาเป็นฉบับแรก ซึ่งเมื่อวางจำหน่ายถึงฉบับที่ 59 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 จำนวนหนังสือการ์ตูนดิอแมซซิงสไปเดอร์แมนทั้งชุดที่ 1 และ 2 ก็มีจำนวนรวมกันถึง 500 ฉบับพอดี
ในปี พ.ศ. 2550 ไอ้แมงมุมได้ปรากฏตัวอยู่ในหนังสือการ์ตูนชุดต่าง ๆ ของมาร์เวลมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน, นิวอเวนเจอร์ส (New Avengers), เดอะเซนเซชันแนลสไปเดอร์แมน (The Sensational Spider-Man), เฟรนลีเนเบอร์ฮูดสไปเดอร์แมน (Friendly Neighborhood Spider-Man), สไปเดอร์แมนแฟมิลี (Spider-Man Family) , ดิอแมซซิงสไปเดอร์เกิร์ล (The Amazing Spider-Girl), อัลทิเมต สไปเดอร์-แมน (Ultimate Spider-Man), สไปเดอร์แมนเลิฟส์แมรี เจน (Spider-Man Loves Mary Jane), มาร์เวลแอดเวนเจอรส์สไปเดอร์แมน (Marvel Adventures Spider-Man) และมาร์เวลแอดเวนเจอรส์: ดิอเวนเจอรส์ (Marvel Adventures: The Avengers) นอกจากนั้น ยังรวมไปถึงหนังสือการ์ตูนชุดอื่น ๆ ที่ขายอย่างจำกัดจำนวนของมาร์เวลอีกด้วย
ในปัจจุบันนี้ ไอ้แมงมุมได้กลายมาเป็นตัวการ์ตูนที่สำคัญของมาร์เวล และมักจะถูกนำมาใช้เป็นตัวนำโชคประจำบริษัทอยู่บ่อย ๆ โดยในครั้งที่มาร์เวลได้เข้าสู่ตลาดหุ้นของสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2534 วารสารวอลล์สตรีท (Wall Street Journal) ก็ได้ตั้งหัวข้อข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ว่า “ไอ้แมงมุมบุกวอลล์สตรีทแล้ว” (Spider-man is coming to Wall Street) และในวันที่มีการโปรโมทหุ้นของบริษัท สแตน ลี พร้อมด้วยนักแสดงที่ใส่ชุดไอ้แมงมุมก็ได้เดินทางไปร่วมโปรโมทกันที่ตลาดหุ้นด้วย
หลังจากที่เกิดเหตุการณ์ก่อความไม่สงบในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2544 มาร์เวลก็ต้องการจะตีพิมพ์เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ผ่านทางการ์ตูนเรื่องหนึ่งของสังกัด ซึ่งสุดท้ายพวกเขาก็ได้เลือกการ์ตูนเรื่องไอ้แมงมุมเป็นตัวกลางในการถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านั้น โดยที่เนื้อเรื่องดังกล่าวอยู่ในหนังสือการ์ตูนชุดดิอแมซซิงสไปเดอร์แมน ฉบับเดือนธันวาคม 2544
ในปี พ.ศ. 2549 หลังจากที่มีข่าวว่า ไอ้แมงมุมจะถอดหน้ากากของตนเองออก เพื่อเผยว่าผู้ที่อยู่ใต้หน้ากากนั้นก็คือปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ในหนังสือการ์ตูนชุด "มาร์เวล: ซิวิลวอร์" (Marvel: Civil War) สื่อมวลชนในโลกแห่งความจริงหลาย ๆ แห่งต่างก็ลงข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าวนี้อย่างพร้อมเพรียงกัน ซึ่งตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ หนังสือพิมพ์นิวยอร์กโพสท์ของสหรัฐอเมริกาที่ลงข่าวดังกล่าวนี้หนึ่งหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์เต็ม ๆ โดยได้ลงเอาไว้ก่อนที่หนังสือการ์ตูนตอนดังกล่าวจะวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการเสียอีก
ชีวประวัติปีเตอร์ ปาร์คเกอร์/ไอ้แมงมุม
ในครั้งที่ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นเพียงวัยรุ่นเด็กเรียนคนหนึ่งจากฟอเรสท์ฮิลส์ (Forest Hills) นครนิวยอร์ก ที่ต่อมาถูกแมงมุมอาบกัมมันตภาพรังสีกัดในระหว่างที่เขากำลังศึกษาการทดลองทางวิทยาศาสตร์อยู่ เขาได้รับพลังพิเศษต่าง ๆ จากแมงมุมตัวนั้น และหลังจากนั้น เขาก็พยายามที่จะเป็นดาราโทรทัศน์ด้วยการไปสมัครเป็นนักมวยปล้ำ แต่แล้ววันหนึ่ง ก็ได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อเขาได้พลาดการหยุดยั้งอาชญากรคนหนึ่งเอาไว้ทั้งที่มีโอกาส จนเป็นเหตุให้อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา อาชญากรคนเดียวกันนั้นได้ทำร้ายลุงเบน (Uncle Ben) ซึ่งเป็นผู้ที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กจนเสียชีวิต หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ปาร์คเกอร์ก็ได้เรียนรู้ว่า พลังอันยิ่งใหญ่ที่เขาได้รับมานั้น มันจะต้องมาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ด้วย เขาจึงกลายมาเป็นไอ้แมงมุมหรือสไปเดอร์แมนและใช้พลังพิเศษที่เขามีทำหน้าที่ปกป้องความสงบสุขของประชาชนในที่สุด
หลังจากลุงของเขาถึงแก่กรรมไป ปาร์คเกอร์และป้าเมย์ (Aunt May) ผู้ที่เขาอาศัยด้วยและเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กอีกคนหนึ่ง ก็เริ่มขัดสนด้านเงินทองมากขึ้น เขาจึงต้องไปทำงานเป็นช่างถ่ายภาพให้กับสำนักหนังสือพิมพ์เดลีบูเกิล (Daily Bugle) และขายภาพให้กับเจ. โจนาห์ เจมสัน (J. Jonah Jameson) ผู้ที่ชอบนำเอาความรู้สึกส่วนตัวใส่ลงในหัวข่าวหนังสือพิมพ์เสมอ
หลังจากที่เขาได้ต่อสู้กับศัตรูของเขาครั้งแรก ปาร์คเกอร์ได้พบว่าการดำเนินชีวิตระหว่างชีวิตส่วนตัวกับชีวิตภายใต้ชุดแมงมุมนั้นเป็นสิ่งที่ยากลำบาก จนบางครั้งเขาก็พยายามจะเลิกสิ่งที่เขาทำ
ทางด้านศัตรูของเขานั้น ก็มักจะเข้าทำร้ายคนรอบกายที่เขารักอยู่เสมอ โดยครั้งที่สำคัญที่สุดก็คือ ครั้งที่กรีนกอบลินได้ฆาตกรรมเกว็น สแตซี (Gwen Stacy) คนรักคนแรกของเขา แต่ถึงแม้ว่าความตายของเธอจะคอยหลอกหลอนเขาตลอดเวลา ในเวลาต่อมาปาร์คเกอร์ก็ได้เข้าพิธีวิวาห์กับแมรี เจน วัตสัน (Marry Jane Watson) โดยเนื้อเรื่องต่อจากนั้น ก็มีการเปิดเผยให้เห็นถึงอัตลักษณ์ของเขาในฐานะของบุคคลธรรมดาคนหนึ่ง และปัญหามากมายที่เขาต้องประสบมากขึ้น
พลังพิเศษ
หลังจากที่ถูกแมงมุมกัมมันตภาพรังสีกัดในระหว่างที่เขากำลังศึกษาการทดลองทางวิทยาศาสตร์ ในชั้นเรียนอยู่นั้น ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ก็ได้พบกับสิ่งแปลกใหม่บางอย่างที่เข้ามาในร่างกายของเขา นั่นก็คือพลังพิเศษที่เขาได้รับจากแมงมุมตัวนั้นนั่นเอง
ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมของสแตน ลี และสตีฟ ดิตโก นั้น ไอ้แมงมุมมีความสามารถในการเกาะไต่กำแพงได้ มีความแข็งแกร่งที่เหนือวิสัยมนุษย์พึงมี มีสัมผัสที่ 6 ที่เรียกว่า “สัมผัสแมงมุม” (spider-sense) ที่คอยเตือนเขาถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา มีความสมดุลของร่างกายที่ดีเยี่ยม และมีความเร็วกับความคล่องตัวเกินมนุษย์ทั่วไป เมื่อมาถึงเนื้อเรื่องที่ได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2548 และ พ.ศ. 2549 ความสามารถของไอ้แมงมุมก็ยิ่งมีความใกล้เคียงกับแมงมุมจริง ๆ มากขึ้น นั่นคือเขาสามารถพ่นใยแมงมุมจริงออกมาจากมือได้ มีเหล็กในพิษที่งอกมาจากแขน มีความสามารถที่จะติดยึดสิ่งของต่าง ๆ กับหลังของเขาได้ สามารถควบคุมสัมผัสแมงมุมเพื่อใช้ในการสืบค้นร่องรอยต่าง ๆ ได้ สามารถมองเห็นในที่อับแสงได้ และยังมีความแข็งแกร่งกับความเร็วที่เพิ่มสูงขึ้นกว่าเดิม
นอกจากพลังพิเศษที่เขาได้รับแล้ว ร่างกายในระดับองค์รวมและอวัยวะภายในของเขา ไม่ว่าจะเป็นองค์ประกอบของกระดูก เนื้อเยื่อที่ยึดกระดูกเข้าหากัน และระบบประสาทต่าง ๆ ก็ยังมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นอย่างมาก นอกจากนั้น กล้ามเนื้อของเขาก็ยังพัฒนาเพิ่มขึ้น
อุปกรณ์เสริม
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นตัวการ์ตูนที่มีพรสวรรค์และเป็นอัจฉริยะในการประยุกต์ใช้ความรู้ต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นวิทยาศาสตร์ เคมี หรือฟิสิกส์ เพื่อเสริมให้พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น ซึ่งนอกเหนือจากพลังพิเศษแล้ว เขายังได้สร้างอุปกรณ์ต่าง ๆ ขึ้นมาเพื่อใช้ควบคู่กับพลังของเขาอีกด้วย โดยอุปกรณ์ที่ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของไอ้แมงมุมก็คือ เครื่องยิงใยแมงมุม (web-shooter) ที่เขาพัฒนาขึ้นมาตั้งแต่เขาเป็นวัยรุ่น อุปกรณ์นี้สามารถปล่อยสารประกอบที่มีความเหนียวอย่างมากคล้ายใยแมงมุม ซึ่งจะสลายตัวไปหลังจากที่ถูกปล่อยออกมาแล้ว 2 ชั่วโมง ไอ้แมงมุมจะติดเครื่องยิงใยแมงมุมนี้เอาไว้บริเวณข้อมือด้านในทั้งสองข้าง โดยจะมีสวิทช์ควบคุมการปล่อยอยู่บริเวณฝ่ามือ ซึ่งรูปแบบของสารประกอบที่ปล่อยออกมานั้น ก็มีรูปร่างที่ต่างกันขึ้นอยู่กับจุดประสงค์ในการใช้ ไม่ว่าจะเป็นแบบสายยาวที่ใช้แทนเชือกในการโหนตัว แบบตาข่าย หรือแบบลูกกลมที่ใช้ในการยิงอาวุธในมือของศัตรูหรือยิงใส่ตาของศัตรู ทำให้ศัตรูมองไม่เห็นไปชั่วขณะ นอกจากนั้นแล้ว เขายังสามารถทอสารประกอบดังกล่าวให้กลายเป็นรูปทรงกลมหรือครึ่งทรงกลมมาห่อหุ้มร่างกายเพื่อป้องกันตนเองหรือห่อหุ้มบริเวณมือเพื่อใช้แทนนวม หรือเป็นปีกขนาดใหญ่เพื่อใช้แทนเครื่องร่อน
นอกจากเครื่องยิงใยแมงมุม ปาร์คเกอร์ยังได้ประดิษฐ์เครื่องนำร่องแมงมุม (spider-tracer) ซึ่งเป็นอุปกรณ์รูปร่างคล้ายแมงมุมติดสัญญาณไฟที่สามารถฉายภาพ “สัญญาณแมงมุม” (Spider-Signal) ได้ โดยต่อมาปาร์คเกอร์ยังได้ปรับแต่งเครื่องนำร่องแมงมุมนี้ให้มีกล้องถ่ายภาพติดเอาไว้เพื่อถ่ายภาพได้แบบอัตโนมัติ
ปาร์คเกอร์ยังได้ใช้ประโยชน์จากสิ่งประดิษฐ์ของเบ็น เรลลี (Ben Reilly, มนุษย์เทียมที่โคลนมาจากตัวของปาร์คเกอร์เอง) ที่เรียกว่า “อิมแพ็คท์เว็บบิง” (impact-webbing) ซึ่งใช้ยิงกระสุนลูกปรายที่สามารถแผ่ออกมาเป็นใยแมงมุมหนา ๆ เพื่อห่อหุ้มร่างของผู้ที่ถูกยิงได้
ความสามารถด้านการต่อสู้
ไอ้แมงมุมเป็นตัวการ์ตูนยอดมนุษย์ที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากที่สุดตัวหนึ่งในจักรวาลของมาร์เวล ซึ่งถึงแม้ว่าเขาจะไม่เคยได้รับการฝึกฝนโดยตรงทางด้านนี้เลยก็ตาม แต่เขาก็ได้รับมันจากการร่วมงานกับยอดมนุษย์ตัวอื่น ๆ จากประสบการณ์เหล่านี้เอง ทำให้ไอ้แมงมุมสามารถเอาชนะศัตรูของเขาได้ด้วยพลังและความสามารถอันมหาศาล
รูปแบบการต่อสู้ของเขาจะเป็นแบบที่ไร้รูปแบบ โดยใช้ประโยชน์จากความคล่องแคล่ว ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และความสมดุล ที่ผสมกับประโยชน์จากสัมผัสแมงมุมที่เขามี ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ความสามารถในการต่อสู้ส่วนใหญ่ของเขามาจากไหวพริบในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าผสมกับการใช้สติปัญญาและสงครามจิตวิทยา ไม่ว่าจะเป็นการพูดเล่นมุขตลก เล่นลิ้น และเย้ยหยัน เพื่อให้คู่ต่อสู้โมโหคลุ้มคลั่ง และช่วยให้ตนเองสามารถรับมือกับความกลัวและความกังวลต่าง ๆ ที่มีสิทธิ์เกิดขึ้นระหว่างการต่อสู้ได้
เครื่องแบบ
ไอ้แมงมุมมีเครื่องแบบประจำตัวไม่มากนัก โดยมีอยู่ 3 ชุดที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด นั่นคือ ชุดแมงมุมสีแดง-น้ำเงินที่ใส่เป็นประจำแทบจะทุกตอน ชุดสีขาว-ดำคล้ายมนุษย์ต่างดาว (ภายหลัง ชุดนี้ได้ถูกพัฒนาไปเป็นเครื่องแบบที่เสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตัวไอ้แมงมุม) และชุดไอออน สไปเดอร์ (iron spider) ที่สร้างขึ้นมาโดยเทคโนโลยีชั้นสูง ซึ่งออกแบบโดยโทนี สตาร์ค (Tony Stark) หรือไอร์ออนแมน (Ironman) เพื่อนยอดมนุษย์อีกตัวหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว ในชุดปกติแดงน้ำเงินของไอ้แมงมุม บางครั้งจะมีใยแมงมุมเชื่อมระหว่างต้นแขนกับข้างลำตัวด้วย ขึ้นอยู่กับการตีความของศิลปินที่วาดแต่ละคน
แอกเซล อลองโซ (Axel Alonso) บรรณาธิการของหนังสือการ์ตูนไอ้แมงมุม ได้ให้สัมภาษณ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ว่า ไอ้แมงมุมในหนังสือการ์ตูนจะกลับมาใส่ชุดเครื่องแบบสีดำอีกครั้ง โดยจะเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2550 เป็นต้นไป เพื่อสอดรับกับชุดสีดำที่ไอ้แมงมุมในภาพยนตร์เรื่อง “ไอ้แมงมุม 3” (Spider-Man 3) ที่ได้เข้าฉายทั่วโลกในช่วงเวลานั้น ใส่พอดี
ศัตรู
ไอ้แมงมุมเป็นตัวการ์ตูนยอดมนุษย์อีกตัวหนึ่งที่มีศัตรูจำนวนมาก และศัตรูหลาย ๆ ตัวของเขาก็เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย โดยศัตรูตัวสำคัญของเรื่องนี้ที่ถือว่ามีความเลวทรามและอันตรายที่สุดก็ได้แก่ กรีนกอบลิน ดอกเตอร์ออกโทปุส (Doctor Octopus) และเวนอม (Venom) ส่วนศัตรูตัวอื่น ๆ ที่มีความสำคัญพอ ๆ กัน ก็ได้แก่ ลิซาร์ด (Lizard) คาเมเลียน (Chameleon) ฮอบกอบลิน (Hobgoblin) แครเวนเดอะฮันเตอร์ (Kraven the Hunter) สกอร์เปียน (Scopion) แซนด์แมน (Sandman) ไรห์โน (Rhino) มิสเทริโอ (Mysterio) วัลเจอร์ (Vulture) อีเล็คโตร (Electro) คาร์เนจ (Carnage) คิงพิน (Kingpin) และช็อคเกอร์ (Shocker) เป็นต้น ศัตรูเหล่านี้ส่วนใหญ่ได้รับพลังพิเศษมาจากอุบัติเหตุจากการทดลองทางวิทยาศาสตร์หรือการนำเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์มาใช้ในทางที่ผิด และศัตรูบางตัวยังมีเครื่องแบบและพลังพิเศษเหมือนสัตว์คล้ายกับไอ้แมงมุมอีกด้วย นอกจากนั้นศัตรูบางตัวยังตั้งกลุ่มขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับไอ้แมงมุมด้วย เช่น กลุ่มซินนิสเตอร์ซิกซ์ (Sinister Six) เป็นต้น
ตัวละครสมทบ
เมื่อมองจากด้านตรงข้าม ไอ้แมงมุมก็คือมนุษย์ผู้หนึ่งที่ได้รับพลังพิเศษมาจากตัวแปรภายนอกเท่านั้น เพราะฉะนั้น การ์ตูนเรื่องนี้จึงมีส่วนที่เล่าถึงเรื่องราวของเขาในฐานะที่เป็นสามัญชนคนหนึ่งด้วย ซึ่งเรื่องราวในส่วนดังกล่าวนี้ก็หมายรวมไปถึงเพื่อนฝูง ครอบครัว และความรักของเขาด้วย
ตัวละครการ์ตูนในบทบาทสมทบของไอ้แมงมุมที่มีความสำคัญและเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย ได้แก่
การมาครั้งที่สอง
ตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนและชาวมุสลิม การมาครั้งที่สอง (Second Coming) หมายถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาบนโลกอีกครั้งในอนาคต ความเชื่อนี้มีที่มาจากข้อความในพระวรสารในสารบบและถูกพัฒนาต่อมาตามอวสานวิทยาของศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม
สไปเดอร์-แมน
ไอ้แมงมุมในรูปแบบอื่น
นอกจากจะเป็นหนึ่งในหนังสือการ์ตูนกระแสหลักของสังกัดมาร์เวลคอมิกส์แล้ว เรื่องของไอ้แมงมุมก็ยังถูกนำมาเล่าในเนื้อเรื่องอื่น ๆ
การมาครั้งที่สอง
แนวคิดเรื่องการมาครั้งที่สองถือเป็นหลักความเชื่อสำคัญ จึงปรากฏรายละเอียดในหลักข้อเชื่อไนซีนว่า