cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์
วันเกียรติยศ
] เป็นวันที่มีความสำคัญอย่าวยิ่งของนักเรียนโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติฯ ซึ่งพิธีวันเกียรติยศจัดขึ้น เพื่อปลูกฝังให้นักเรียนมีความรักและภาคภูมิใจในสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ สถาบันการศึกษา และเพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างโรงเรียนกับผู้ปกครอง ครูกับนักเรียน และรุ่นพี่ กับรุ่นน้อง จะมีพิธีการประดับเครื่องหมาย ส.ว.ซึ่งเป็นอักษรพระนามาภิไธยย่อ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ตราสัญลักษณ์โรงเรียน และมอบหมวก ให้กับนักเรียนใหม่ทุกคน ทำให้เรานั้นเป็นลูกสมเด็จย่าอย่างเต็มตัว โดยในแต่ละจังหวัดจะมีการจัดที่ไม่ตรงกันแล้วแต่โอกาสสำคัญของแต่ละโรงเรียน เช่น โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ร้อยเอ็ด จะจัดขึ้นในวันที่ วันที่ 25 พฤษภาคมของทุกปี เป็นวันก่อตั้งโรงเรียน โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ลพบุรี จะจัดขึ้นในวันที่ 18 กรกฎาคม ของทุกปี เนื่องจากเป็นวันสวรรคตของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
ชาวมันเด
ชนมันเด หรือ ชนมันเดน (Mandé peoples หรือ Manden peoples) หมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกาตะวันตกผู้พูดภาษามันเดที่กระจัดกระจายทั่วบริเวณ กลุ่มชนชนมันเดพบว่าตั้งถิ่นฐานอยู่ในหลายประเทศ เช่น
ทางด้านภาษาภาษามันเดเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาไนเจอร์-คองโก และแบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ๆ สองกลุ่ม “มันเดตะวันออก” และ “มันเดตะวันตก”
อ้างอิง
Mandinga
รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์
รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์ (ชื่อเล่น : เซิน) ปี พ.ศ. 2557 ได้เข้าประกวด มิเนเร่ สาววิ้ง หนุ่มว้าว โดยได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2
ประวัติ
“รัชพงศ์ ทิวะธนเศรษฐ์” (ชื่อเล่น : เซิน) พื้นเพเดิมเป็นชาวกาญจนบุรี มีความสนใจในเรื่องการตัดผม โดยเริ่มต้นหลังจากที่เขาสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากประเทศนิวซีแลนด์ เมื่อกลับมาประเทศไทยกับทรงผมรากไทรที่คุณพ่อของเจ้าตัวไม่ปลื้มเลยมีโอกาสได้เล็มผมเป็นครั้งแรก และเมื่อคุณพ่อเห็นในความสนใจเลยอนุญาตให้เขาไปเรียนเรื่องการตัดผมแบบจริงจังมากขึ้น เซินได้ไปเปิดร้านตัดผมที่เชียงใหม่เพราะครอบครัวของเขาชอบที่นั่นมาก
จนร้านที่เชียงใหม่ปิดตัวลง โมเดลลิ่งที่เชียงใหม่ถามความสมัครใจของเขาแล้วส่งต่อให้โมเดลลิ่งที่กรุงเทพจนได้มาแคสติ้งที่ ช่องวัน และมีผลงานเรื่องแรกคือ จุดนัดฝัน ส่วนผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นคือ “ชาญชาย พัชรวนนท์ หรือ ชาย” จากละคร ชายไม่จริง หญิงแท้
ปัจจุบัน นอกจากงานในวงการบันเทิงแล้ว เซินเป็นช่างทำผมอยู่ที่ร้าน The Lounge Hair Salon
งูเห่าพ่นพิษสีทอง
งูเห่าพ่นพิษสีทอง (Equatorial spitting cobra; ) เป็นงูเห่าชนิดหนึ่ง ไม่มีดอกจันที่แม่เบี้ย ไม่มีลวดลายตามลำตัว สีพื้นลำตัวเป็นสีเหลืองหรือสีทองสวยงาม ท้องมีสีขาว พบมากทางภาคใต้ของประเทศไทย และพบไปจนถึงมาเลเซียและสิงคโปร์ ซึ่งงูที่พบในมาเลเซียและสิงคโปร์นั้นจะมีลำตัวสีดำ ความยาวเต็มที่ 1.6 เมตร
สุลต่านฮุสเซน ชาห์แห่งยะโฮร์
สุลต่านฮุสเซียน มูอัสซาม ชาห์ อิบนี มะห์มูด ชาห์ อะลาม (พ.ศ. 2319 – 5 กันยายน พ.ศ. 2378) เป็นสุลต่านองค์ที่ 18 แห่งยะโฮร์-รีเยา พระองค์เป็นที่จดจำในการลงนามมอบดินแดนให้อังกฤษ ซึ่งเป็นที่มาของการก่อตั้งสิงคโปร์สมัยใหม่ระหว่างที่พระองค์เป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์และสิงคโปร์ใน พ.ศ. 2362 และสุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2367 อย่างไรก็ตาม สุลต่านฮุสเซียนได้รับการยอมรับมากกว่าเป็นหุ่นเชิดของอังกฤษ อย่างน้อยช่วงแรกของการปกครอง แต่ในช่วงปีสุดท้าย และครึ่งแรกของของการปกครองของพระโอรสในนามสุลต่านแห่งยะโฮร์ การยอมรับอยู่ในขอบเขตจำกัด อังกฤษให้ความกังวลเฉพาะผลดีต่อเศรษฐกิจและการเมืองของตนเท่านั้น
ทูเฟซ
ทูเฟซ (Two-Face; ชื่อจริง: ฮาร์วีย์ เดนท์ (Harvey Dent)) เป็นตัวละครตัวร้ายในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน ดีเท็คทีฟ คอมิกส์ เล่มที่ 66 (สิงหาคม 1942) สร้างสรรค์โดยบ๊อบ เคน และบิล ฟิงเกอร์ เขาเป็นอัยการเขตของเมืองกอธแฮมและเป็นมิตรของแบทแมน แต่เกิดอาการเสียสติหลังจากถูกซาล มาโรนี สาดน้ำกรดใส่ระหว่างขึ้นศาล ทำให้ใบหน้าซีกซ้ายของเขาเสียโฉมอย่างร้ายแรง จากนั้นจึงเปลี่ยนตัวเองให้เป็นทูเฟซ เข้าสู่หนทางอาชญากร ตัดสินใจดีร้ายด้วยการโยนเหรียญ แต่เดิมนั้นตัวละครทูเฟซจะก่ออาชญากรรมที่มีลักษณะเฉพาะเกี่ยวกับเลข 2 เช่น ปล้นธนาคารแห่งชาติแห่งที่ 2 ประจำเมืองก็อตแธม ในเวลา 2:00 น. วันที่ 2 เดือนกุมภาพันธ์ เป็นต้น
บ๊อบ เคน ผู้สร้างแบทแมน เขียนไว้ในอัตชีวประวัติว่าตัวละครทูเฟซได้รับแรงบันดาลใจมาจาก ดอกเตอร์เจกิลกับมิสเตอร์ไฮด์ ของโรเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน โดยเฉพาะฉบับที่ทำเป็นภาพยนตร์ ค.ศ. 1931 ซึ่งเขาได้ดูตอนเป็นเด็ก ในตอนที่เขากับบิล ฟิงเกอร์ สร้างตัวละครทูเฟซขึ้นมา เขายังไม่ได้หานิยายต้นฉบับมาอ่านแต่อย่างใด แรงบันดาลใจบางส่วนยังมาจากตัวละครจากพัลพ์ แม็กกาซีนอย่างแบล็ค แบ็ทซึ่งเคยถูกกรดสาดใส่ใบหน้ามาก่อน ในเวลาต่อมาผู้เขียนต่าง ๆ ได้เขียนให้ทูเฟซมีความหมกมุ่นในเรื่องเกี่ยวกับทวิลักษณ์ โชคชะตา ซึ่งเป็นผลมาจากโรคจิตเภท โรคอารมณ์สองขั้ว และโรคดิสโซสิเอทีฟบุคลิกภาพหลายแบบ มีความย้ำคิดย้ำทำที่จะตัดสินใจในเรื่องสำคัญ ๆ ด้วยการโยนเหรียญซึ่งด้านหนึ่งถูกขูดเป็นกากบาท ในยุคหลังยังมีการกำหนดเพิ่มเติมว่าสมัยก่อนฮาร์วีย์ เดนท์ เคยเป็นเพื่อนกับเจมส์ กอร์ดอน และแบทแมน
ทูเฟซปรากฏตัวในสื่อหลาย ๆ อย่างที่เกี่ยวข้องกับแบทแมน รวมไปถึงวิดีโอเกม ภาพยนตร์การ์ตูน และภาพยนตร์แบทแมน โดยมีบิลลี ดี วิลเลียมส์แสดงเป็นฮาร์วีย์ เดนท์ ในภาพยนตร์ แบทแมน ภาคแรก ทอมมี ลี โจนส์แสดงเป็นทูเฟซใน แบทแมน ฟอร์เอเวอร์ และอารอน เอคฮาร์ท แสดงเป็นทั้งฮาร์วีย์ เดนท์และทูเฟซ ใน แบทแมน อัศวินรัตติกาล นอกจากนี้ริชาร์ด โมลล์ยังให้เสียงฮาร์วีย์ เดนท์ และทูเฟซ ในภาพยนตร์การ์ตูน Batman: The Animated Series ตัวละครทูเฟซถูกจัดอันดับให้อยู่ในลำดับที่ 12 ของ 100 สุดยอดตัวร้ายจากหนังสือการ์ตูนตลอดกาล ของ IGN
ประวัติ
ทูเฟซปรากฏตัวครั้งแรกใน ดีเทคทีฟ คอมิกส์ #66 ด้วยชื่อ ฮาร์วีย์ "อพอลโล" เคนท์ เนื้อเรื่องยุคหลังเปลี่ยนชื่อของเขาเป็น "ฮาร์วีย์ เดนท์" เพื่อเลี่ยงความสัมพันธ์กับซูเปอร์แมน (คลาร์ก เคนท์)
ความสามารถและอาวุธ
ก่อนเขาจะกลายเป็นทูเฟซ ฮาร์วีย์ เดนท์มีชื่อเสียงในฐานะทนายความที่ดีที่สุดในเมืองก็อตแธมและความเชี่ยวชาญในด้านกฎหมายอาญา
ใน Batman: Face to Face เปิดเผยว่าแบทแมนได้ฝึกเดนท์ในด้านศิลปะการต่อสู้และการแกะรอย นอกจากนี้เดนท์ยังมีความชำนาญในการใช้อาวุธหลายชนิดและยิงปืนได้อย่างแม่นยำ
จอมขมังเวทย์ (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2548)
จอมขมังเวทย์ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดรามาในปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย ต้อม ปิยะพันธ์ุ ชูเพ็ชร์ นำแสดงโดย นก ฉัตรชัย เปล่งพานิช และ อครา อมาตยกุล
เรื่องย่อ
อิทธิ (ฉัตรชัย เปล่งพานิช) เป็นอดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งปัจจุบันถูกพิพากษาว่ากระทำความผิดทางอาญา และมีความสามารถด้าน มนต์ดำ อันทรงพลังที่ทำให้เขากลายเป็นนักโทษที่น่าเกรงขาม เขาถูกย้ายไปขังเดี่ยวในห้องขังที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ แต่ด้วยความสามารถในการอ่านใจของเขา ก็สามารถตรวจพบจุดอ่อนในผู้คุมคนหนึ่งที่นำอาหารมาให้เขา ในการโต้ตอบกับผู้คุม เขาสามารถเข้าควบคุมจิตใจของชายคนนั้นและใช้ผู้ชายคนนั้นเพื่อช่วยเขาหลบหนีได้
สันติ (อครา อมาตยกุล) ตำรวจหนุ่มถูกมอบหมายให้ตามล่าอิทธิ และในการเผชิญหน้ากับอิทธิ สันติก็ยิ่งหมกมุ่นอยู่กับการได้มาซึ่งพลังเวทย์มนตร์ด้วยตัวเขาเอง
ออกฉายและผลตอบรับ
ผลิตโดย อาร์เอสฟิล์ม จอมขมังเวทย์ ออกฉายในไทยวันพฤหัสบดีที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2548
ฉัตรชัย เปล่งพานิช ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 15 นอกจากนี้ยังได้เพิ่มอีก 2 รางวัลคือ การสร้างภาพพิเศษยอดเยี่ยม โดย โอเรียลทัลโพสต์ และ แต่งหน้ายอดเยี่ยม โดย คุณวิทยา ดีรัตน์ตระกูล
ภาคต่อ
ในปี พ.ศ. 2562 ต้อม ปิยะพันธุ์ ได้กลับมาสร้างภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องนี้โดยใช้ชื่อว่า จอมขมังเวทย์ 2020 นำแสดงโดย หมาก ปริญ สุภารัตน์ ก็อต จิรายุ ตันตระกูล และ นก สินจัย เปล่งพานิช ร่วมด้วย นก ฉัตรชัย ที่กลับมารับบท อิทธิ จอมขมังเวทย์ในตำนาน
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (การาวัจโจ)
จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต (Jupiter, Neptune and Pluto) เป็นจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันยังคงอยู่ที่วิลลาลูโดวีซีในกรุงโรมในประเทศอิตาลี
ภาพ "จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เขียนราว ค.ศ. 1597 เป็นภาพที่นักเขียนชีวประวัติคนหนึ่งบรรยายว่าการาวัจโจเขียนขึ้นเพื่อแสดงความประทับใจให้แก่นักวิจารณ์ผู้กล่าวหาว่าไม่มีความรู้เรื่องทัศนมิติ ตัวแบบสามตัวในภาพลวงตาของทัศนมิติ (foreshortening) หรือ "ลักษณะกินตา" ที่เห็นได้อย่างเด่นชัด และยังเป็นการท้าทายผู้วิจารณ์ว่าการาวัจโจเขียนได้แต่จากผู้เป็นแบบที่มีชีวิตเท่านั้น
"จูปิเตอร์, เนปจูน และพลูโต" เป็นภาพที่เขียนให้แก่คาร์ดินัลฟรันเชสโก มารีอา เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์ของการาวัจโจเขียน เป็นภาพที่เขียนบนเพดานที่วิลลาในสวนที่คาร์ดินัลใช้ในการการเล่นแร่แปรธาตุ การาวัจโจจึงเขียนภาพเป็นอุปมานิทัศน์ของผู้มีความเกี่ยวข้องกับศาสตร์นี้ ที่รวมทั้งพาราเซลซัส (Paracelsus) ผู้เป็นนายแพทย์ นักชีววิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุ; เทพจูปิเตอร์ผู้เป็นสัญลักษณ์ของกำมะถันและอากาศ; เทพเนปจูนผู้เป็นสัญลักษณ์ของปรอทและน้ำ; และเทพพลูโตผู้เป็นสัญลักษณ์ของเกลือและโลก เทพแต่ละองค์ก็มีสัตว์สัญลักษณ์เคียงข้าง จูปิเตอร์กับเหยี่ยว, เนปจูนกับม้าน้ำ และพลูโตกับสุนัขสามหัวเซอร์เบอรัส จูปิเตอร์ยื่นมือไปหมุนวงกลมที่มีดวงอาทิตย์โคจรรอบโลก - กาลิเลโอ กาลิเลอีเป็นเพื่อนของเดล มอนเตแต่ขณะนั้นยังมิได้ประกาศทฤษฎีใหม่ที่ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่า
ชาวซองไฮ
ชนซองไฮ (Songhai) หมายถึงกลุ่มชาติพันธุ์ในแอฟริกาตะวันตกที่เกี่ยวข้องกับชนมันเดผู้พูดภาษาในกลุ่มภาษาซองไฮ (Songhay languages) ที่เกี่ยวพันกับกลุ่มภาษาไนโล-ซาฮารา
ชนซองไฮและชนมันเดเป็นกลุ่มชนที่มีอิทธิพลในจักรวรรดิซองไฮที่มีอิทธิพลทางตะวันตกของซาเฮล ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ชนซองไฮตั้งถิ่นฐานอยู่ทั่วไปในมาลีในบริเวณในทวีปแอฟริกาที่เรียกว่าซูดานตะวันตก (Sudan region)
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ กันยายน -  ตุลาคม พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาฟันดาบครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 8 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 317 คน จาก 42 ประเทศ
กริมสวอทน์
กริมสวอทน์ (Grímsvötn) เป็นทะเลสาบใต้ธารน้ำแข็งและภูเขาไฟในชื่อเดียวกัน ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไอซ์แลนด์ กริมสวอทน์ตั้งอยู่ ณ ที่ราบสูงของไอซ์แลนด์ทางฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของชั้นน้ำแข็งปกคลุมวัทนาโจกุล ทะเลสาบมีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 64°25′N 17°20′W ที่ระดับความสูง 1,725 เมตร ใต้ทะเลสาบเป็นกระเปาะหินหนืดของภูเขาไฟกริมสวอทน์
กริมสวอทน์เป็นภูเขาไฟชั้นบะซอลต์ ซึ่งมีประวัติการปะทุบ่อยครั้งที่สุดในไอซ์แลนด์ และมีระบบรอยแยกที่วางตัวในทิศตะวันตกเฉียงใต้-ตะวันออกเฉียงเหนือ เนื่องจากภูเขาไฟส่วนใหญ่อยู่ใต้วัทนาโจกุล การปะทุส่วนใหญ่จึงเกิดขึ้นใต้ธารน้ำแข็งเช่นกัน และปฏิกิริยาระหว่างแมกมากับน้ำที่ละลายจากธารน้ำแข็งทำให้เกิดกิจกรรมการปะทุแบบพรีอะตอมแมกมาติก
เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 เวลา 19:25 UTC การปะทุเกิดขึ้น โดยมีการพ่นเถ้าภูเขาไฟสูงขึ้นไปในอากาศถึง 12 กิโลเมตร และเกิดแผ่นดินไหวตามมาอีกหลายครั้ง  ซึ่งขัดขวางการสัญจรทางอากาศในไอซ์แลนด์ กรีนแลนด์ สกอตแลนด์ นอร์เวย์ ไอร์แลนด์และอังกฤษเมื่อวันที่ 22-24 พฤษภาคม ขนาดการปะทุนั้นใหญ่กว่าการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553 การปะทุนั้นหยุดลงเมื่อเวลา 02:40 UTC ของวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
ไนต์แมร์
ไนต์แมร์ เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวงดนตรีเฮฟวีเมทัลชาวอเมริกัน อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส เรคคอร์ดส ไนต์แมร์ เป็นอัลบั้มแรกของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ที่ไม่มี เดอะเรฟ ในการบันทึกเสียงกลองในอัลบั้ม เพราะการเสียชีวิตของเขาในปี พ.ศ. 2552 อย่างไรก็ตามเขาก็ได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลงส่วนหนึ่ง ซึ่งเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่เขาได้ทำผลงานเพลงร่วมกับวง เสียงร้องของเขายังคงอยู่ในอัลบั้มนี้ จึงถือเป็นการยกย่องสรรเสริญแก่เดอะเรฟ ส่วนหน้าที่มือกลองในการบันทึกเสียงในอัลบั้มนี้ อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ได้คว้าตัว ไมค์ พอร์ตนอย มือกลองจากวง ดรีมเทียร์เตอร์ (Dream Theater) มาทำหน้าที่พร้อมร่วมออกการแสดงสด อัลบั้มนี้ได้รับการรับรองในระดับทองโดย RIAA ประเทศสหรัฐอเมริกา
มารยาท กระแสสินธุ์
มารยาท โรเลต์-แอนเดรียน (Marayat Rollet-Andriane) หรือ มารยาท กระแสสินธุ์ (19 มกราคม พ.ศ. 2475 – 12 มิถุนายน พ.ศ. 2548) เป็นนักเขียนนวนิยายอีโรติกที่มีชื่อเสียง สัญชาติไทย-ฝรั่งเศส เจ้าของนามปากกา เอมมานูแอล อาร์ซ็อง (Emmanuelle Arsan) ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ชุด เอมมานูแอล  ต่อมาอีกหลายตอน นับเป็นภาพยนตร์ชุดอีโรติกที่มีชื่อเสียงที่สุด
ประวัติ
มารยาท กระแสสินธุ์ เติบโตที่จังหวัดพระนคร บิดาชื่อขุนพิพิธวิรัชชการ (วงศ์ กระแสสินธุ์) ชาวอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กับลำจวน พิพิธวิรัชชการ (สกุลเดิม อยู่อำไพ) ชาวอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ วาสนา กระแสสินธุ์ (พ.ศ. 2473–2538) ผู้เป็นแบบให้กับนวนิยาย ปริศนา พระนิพนธ์ในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
ทรงกลมปวงกาเร
รูปแบบการคำนวณนี้ไม่ได้ใช้ได้แค่กับแสงโพลาไรซ์ทั้งหมด แต่ยังใช้ได้กับแสงโพลาไรซ์บางส่วนอีกด้วย (ต่างจากวิธีการคำนวณของโจนส์ซึ่งจะใช้ได้แค่กับโพลาไรซ์ทั้งหมดเท่านั้น) จุดต่าง ๆ บนทรงกลมที่รัศมีเท่ากันแสดงถึงระดับการโพลาไรซ์ที่เท่ากันโดยมีสถานะโพลาไรเซชันแบบต่าง ๆ กัน
ระบบพิกัด
ระบบพิกัดของทรงกลมปวงกาเรแสดงดังภาพทางขวา โดยมีแกนคือ S1, S2, S3 รัศมี R ของสถานะโพลาไรเซชันแสดงถึงระดับการโพลาไรซ์ของแสง โดยที่ I = S0 คือปริมาณความเข้มแสงทั้งหมด และ (I x R)2 = (S12 +S22 +S32) คือปริมาณแสงโพลาไรซ์
มุม \psi แสดงมุมทิศของการโพลาไรซ์ ส่วนมุม \chi เป็นค่าที่แสดงถึงความเป็นวงรี
(อ่านเพิ่มเติมที่ตัวแปรเสริมสโตกส์)
แผ่นหน่วงคลื่น
ทรงกลมปวงกาเรช่วยให้สามารถแสดงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อแสงผ่านแผ่นหน่วงคลื่นได้
เจฟฟ์ ล็อกเกอร์
เจฟฟ์ ล็อกเกอร์ (傑夫, Jeff Locker) เป็นนักแสดง นักเขียนบทละคร นักเขียนบท พิธีกร และนักประพันธ์ชาวอเมริกัน เขาปรากฏตัวในเรื่อง เอเจนต์ คาร์เตอร์ ของมาร์เวล ในภาพยนตร์เรื่อง สตาซิส, ผลงานของวอร์เนอร์บรอสเรื่อง ดิสแอสเตอร์ แอล.เอ. และภาพยนตร์ไต้หวันทำรายได้ถล่มทลายเรื่อง 17 ใส..รักนาย ไม่มีเบื่อ (17歲的天空), ในละครเรื่องสั้น ๆ มากมายบน จิมมี คิมเมล ไลฟ์! และรับบท ปีเตอร์ ทิมม์ส ในละครเรื่อง ชิงลิช  โดย เดวิด เฮนรี่ หวัง ในบรรดาบทละครที่ได้รับรางวัลหลายเรื่องของเขาเรื่อง เดอะฟอร์เกทเทนเพลซ ชนะรางวัลซามูเอล เฟรนช์ ครั้งที่ 43 ในเทศกาลละครสั้นนอกบรอดเวย์ และเผยแพร่และได้รับอนุญาตทั่วโลกโดยซามูเอล เฟรนช์ ภาพยนตร์สั้นที่ดัดแปลงจากเดอะฟอร์เกทเทนเพลซชนะ 21 รางวัลในช่วงเทศกาลภาพยนตร์ ในฐานะนักเขียนบท เขาสร้างรายชื่อแกลดของเดอะแบล็กลิสต์ และได้รับรางวัล เทศกาลภาพยนตร์แอตแลนตา การแข่งขันบทภาพยนตร์ เขาเชี่ยวชาญภาษาจีนกลางโดยเป็นพิธีกรของงานเดินพรมแดงงานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 75 เกมส์โชว์ ฮูสมาร์ท (金頭腦) ทาง อีทีทีวีอเมริกา เฟียร์แชลเลนจ์ของโซนี่เอเอ็กซ์เอ็น (台灣誰敢來挑戰, เฟียร์แฟคเตอร์ เวอร์ชันภาษาจีน), และเป็นพิธีกรในงาน เฮดดิงอวอร์ด, รางวัลม้าทองคำ และ รางวัลระฆังทองคำ  นอกจากนี้ เขายังได้ตีพิมพ์หนังสือขายดี 8 เล่มเกี่ยวกับการเรียนภาษาอังกฤษและการทำความเข้าใจวัฒนธรรมอเมริกัน และได้บรรยายอย่างกว้างขวางทั่วไต้หวันและจีน
มอซิลลา
มอซิลลา (Mozilla) เป็นคำที่ถูกนำมาใช้ในหลายความหมายสำหรับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาต่อจาก เน็ตสเคปและซอฟต์แวร์ที่พัฒนาต่อ รวมไปถึง มูลนิธิมอซิลลา (Mozilla Foundation) และ บริษัทมอซิลลา (Mozilla Corporation) ที่จัดการด้านซอฟต์แวร์ ซึ่งคำว่ามอซิลลานั้นมีการใช้งานในหลายความหมายหลักได้แก่
วิสันต์ สันติสุชา
วิสันต์ สันติสุชา (21 มิถุนายน พ.ศ. 2478 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564) ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้างภาพยนตร์ เป็นผู้สร้างตำนานหนังบู๊จำนวนมากกว่า 50 เรื่อง ให้กำเนิดภาพยนตร์บู๊แอ็คชั่นจำนวนมาก และเป็นผู้ปลุกปั้นนักแสดงจำนวนมากเข้าสู่วงการ อาทิ จักร มหาชัย แสงระวี บุญแสง และรสริน จันทรา เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลงานสร้าง-กำกับ มีมากมายหลากหลาย อาทิ ชุมแพ, ขุมทรัพย์เมืองลับแล, เพชรผ่าปืน, หัวใจเหล็ก, เลือดแค้นเล็ก นกใน, ภูผาทอง, ดงพญาเสือ, เหยียบถิ่นเสือ, ชุมแพ ภาค 2, ทุ่งผาแดง, เสือใบ, จ้าวนักเลงปืน ฯลฯ นับเป็นคนหนังไทยที่สร้างงาน สร้างคนในวงการภาพยนตร์ไทยไว้มากที่สุดท่านหนึ่งในหน้าประวัติศาตร์ภาพยนตร์ไทย
ประวัติ
วิสันต์เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ที่อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ในปี 2497 ครอบครัวย้ายมาอยู่กรุงเทพ และตั้งร้านขายทองอยู่แถวสี่แยกพรานนก เรียนจบป. 4 ก็ออกมาช่วยพ่อแม่บริหารร้านขายทอง จนกิจการดีขึ้นตามลำดับ ต่อมาวิสันต์ได้รู้จักกับประทีป โกมลภิส ผู้กำกับชื่อดัง จึงได้เล่นหนังเป็นตัวประกอบในหนังเรื่อง เด็ดดอกฟ้า (2504) และ เมฆมรกต (2505) จากจุดนี้เองทำให้วิสันต์ชื่นชอบในวงการบันเทิง จากนั้นวิสันต์จึงหันมาเป็นผู้ซื้อหนังไปเร่ฉายเรื่องแรกคือ แก้วขนเหล็ก (2514) ได้กำไรมาพอประมาณ วิสันต์จึงตะลุยด้านนี้ต่อทันที เขาซื้อเรื่อง ทอง (2516) ราคาถึง 6 แสนบาท ซึ่งเป็นราคาสูงสุดของหนังไทยที่ซื้อขายกันในตอนนั้น ปรากฏว่า ทอง ทำกำไรให้เขาอีก 6 แสนบาท ทางด้านการเป็นผู้สร้างหนังในตอนแรก มีเพื่อนมาชวนไปร่วมหุ้น ความที่ไม่รู้อะไรเลยด้านการสร้างหนังและยังมีภาระต้องดูแลทองร้านด้วย ทำให้เขาปล่อยให้หุ้นส่วนทำกันไป ผลปรากฏว่าไม่ประสบความสำเร็จทั้ง 2 เรื่อง คือเรื่อง ธารรักไทรโยค (2514) และพี่สาว (2514) หลังจากได้กำไรมาจาก ทอง (2516) วิสันต์เลยตัดสินใจกระโดดมาเป็นผู้สร้างเองอย่างเต็มตัว โดยซื้อเรื่อง คมเคียว (2517) ของเสนีย์ บุษปะเกศ ใช้ชื่อบริษัทว่า สันติสุชาภาพยนตร์ ผลคือหนังคว้าเงินล้าน หลังจากนั้น ผลงานสร้างของเขาก็ประสบความสำเร็จมากมายหลายเรื่อง จนเขาได้รับฉายาว่า ผู้สร้างตำนานหนังบู๊
บั้นปลายชีวิต
วิสันต์ สันติสุชา เสียชีวิตอย่างสงบด้วยโรคชรา สิริอายุ 84 ปี หลังป่วยติดเตียงอยู่นานหลายปีด้วยอาการพิการทางสายตา และได้จากไปอย่างสงบด้วยโรคชราเมื่อช่วงเช้าวันที่ 19 สิงหาคม 2564 โดยมีพิธีสวดพระอภิธรรม ณ ศาลา 2 วัดศาลาแดง เขตทวีวัฒนา ระหว่างวันที่ 19 - 21 สิงหาคม 2564 และพิธีฌาปนกิจ ในวันอาทิตย์ ที่ 22 สิงหาคม 2564 ณ เมรุวัดศาลาแดง
โกเสียง
ประวัติ
โกเสียงเป็นชาวเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจวิ้น ปัจจุบันอยู่ในเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) ในมณฑลเกงจิ๋ว รับราชการกับจ๊กก๊กในตำแหน่งขุนพลฝ่ายขวา (右將軍 โย่วเจียงจฺวิน) โกเสียงได้ติดตามเล่าปี่ไปร่วมรบในศึกที่เมืองฮันต๋ง ระหว่างปี ค.ศ. 217 ถึง ค.ศ. 219 โกเสียงและตันเซ็กตั้งค่ายที่ด่านเองเปงก๋วน (陽平 หยางผิง) แต่ถูกซิหลงขุนพลของโจโฉตีแตกพ่าย
ปี ค.ศ. 228 โกเสียงติดตามขงเบ้ง (จูกัดเหลียง) ไปร่วมรบในการบุกวุยก๊ก โดยรับหน้าที่เป็นขุนพลผู้ช่วยของม้าเจ๊ก ไปประจำการที่เมืองหลิวเซีย (柳城 หลิ่วเฉิง) เมื่อม้าเจ๊กถูกตีแตกพ่าย และเมืองหลิวเซียถูกกุยห้วยขุนพลของวุยก๊กยึดได้ โกเสียงจึงถอยทัพ
ปี ค.ศ. 231 โกเสียงได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพหน้า (前部督 เฉียนปู้ตู) นำทหารพร้อมด้วยอุยเอี๋ยนและงอปั้น โจมตีได้ชัยแก่สุมาอี้แม่ทัพวุยก๊ก สามารถตัดศีรษะทหารวุยก๊กได้สามพันหัว เก็บชุดเกราะได้ห้าพันชุด เก็บคันเกาทัณฑ์ได้สามพันหนึ่งร้อยอัน เมื่อลิเงียมซึ่งรับผิดชอบการส่งเสบียงได้ทำงานผิดพลาด โกเสียงและขงเบ้งได้เสนอว่าควรปลดลิเงียมออกจากราชการ
ในวรรณกรรม สามก๊ก
โกเสียงปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ตอนที่ 91 ตรงกับในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 70 ในฐานะขุนพลฝ่ายขวาของกองทัพหลวงซึ่งติดตามขงเบ้งไปร่วมรบในการบุกวุยก๊ก
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 (2014 AFC Women's Asian Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงของทีมชาติในสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) และเพื่อทำการคัดเลือกทีมสู่การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 การแข่งขันนี้จะมีขึ้น ณ วันที่ 14–25 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ที่ประเทศเวียดนาม
โกเสียง
ในวรรณกรรม สามก๊ก
ภายหลังใน สามก๊ก ตอนที่ 102 ตรงกับในสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ตอนที่ 77 โกเสียงได้ปรากฏบทบาทในศึกบุกวุยก๊กของขงเบ้งอีกครั้ง โดยขงเบ้งสั่งให้โกเสียงนำทหารคุมขบวนโคยนตร์ลำเลียงเสบียงจากด่านเกียมก๊กไปค่ายของจ๊กก๊กที่เขากิสาน สุมาอี้รู้ข่าวจึงให้เตียวฮองและงักหลิมไปตีชิงเอาโคยนตร์มาได้จำนวนหนึ่ง สุมาอี้ให้ช่างสร้างโคยนตร์เลียนแบบโคยนตร์ของจ๊กก๊กได้สองพันกว่าตัว ภายหลังขงเบ้งได้ใช้ให้อองเป๋งชิงโคยนตร์ที่สุมาอี้ให้สร้างเลียนแบบนี้มาได้
ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014
รอบคัดเลือก
การแข่งขันรอบสุดท้ายจะมีการแข่งขันโดย 8 ทีม ซึ่งมี 4 ทีมที่ได้สิทธิเข้าแข่งขันโดยอัตโนมัติจากการครองตำแหน่งในปี 2010 ขณะที่ทีมอื่นจะได้รับการพิจารณาจากการแข่งขันผ่านรอบคัดเลือก
ทีมชาติเกาหลีเหนือได้รับโทษห้ามเข้าร่วมการแข่งขันเนื่องจากถูกตรวจพบสารต้องห้ามระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ส่วนเวียดนามซึ่งเป็นเจ้าภาพจะต้องเล่นในรอบคัดเลือก โดยถ้าเวียดนามไม่ผ่านรอบคัดเลือกจะเลือกประเทศอื่นให้เป็นเจ้าภาพแทน
รอบแบ่งกลุ่ม
แปดทีมจะได้รับการแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มละสี่ทีม โดยแต่ละทีมจะต้องพบกับทีมในกลุ่มของตนหนึ่งครั้ง และสองอันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ ส่วนทีมที่ได้อันดับสามของทั้งสองกลุ่มจะเข้าแข่งขันเพื่อชิงอันดับห้าและผ่านการคัดเลือกเข้าสู่ฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย
ตาราง
เวลาท้องถิ่น (UTC+7).
ทีมที่ผ่านคัดเลือก จาก ฟุตบอลโลกหญิง 2015 ทั้ง 5 ทีม
ทีมที่คัดเลือก 5 อันดับสูงสุด1 ใน 5 ทีม ฟุตบอลโลกหญิง 2015
นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม (การาวัจโจ)
ภาพ “นักบุญฟรังซิสรำพึงธรรม” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่าง ค.ศ. 1604 ถึง ค.ศ. 1606 หรือราวระหว่าง ค.ศ. 1607 ถึง ค.ศ. 1610 เป็นภาพหนึ่งในสองภาพที่เกือบจะมีขนาดเดียวกันที่เป็นภาพของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีขณะที่กำลังรำพึงธรรมกับหัวกะโหลก (ดู “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน”) ทั้งสองภาพไม่มีหลักฐานบันทึกและต่างก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นงานดั้งเดิมหรือเป็นงานก็อปปี การพยายามบ่งเวลาเขียนก็เป็นปัญหาเช่นกัน แม้ว่าลำต้นไซเปรสหลังนักบุญฟรานซิสจะดูคล้ายคลึงกันกับต้นไม้ในภาพ “ยอห์นแบปติสต์” ฉบับของวังกอร์ซีนี
นักบุญฟรังซิสเป็นหัวข้อที่นิยมเขียนกันในสมัยการปฏิรูปคาทอลิก ที่เน้น - อย่างน้อยก็อย่างเป็นทางการ - ในความสมถะและการดำเนินการใช้ชีวิตตามแบบอย่างของพระเยซูของพระองค์
เลอเปอตีปารีเซียง
เลอเปอตีปารีเซียง (Le Petit Parisien) เป็นหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงในช่วงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1876 ถึง ค.ศ. 1944 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านฉบับหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
การตีพิมพ์
หนังสือพิมพ์ เลอเปอตีปารีเซียง ได้รับการเผยแพร่ไปทั่วฝรั่งเศส และมีบันทึกระบุว่ามียอดจำหน่ายมากที่สุดในโลกในเวลานั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1927 เลอเปอตีปารีเซียง ตกเป็นเหยื่อการแกล้งสื่อที่ฌ็อง-ปอล ซาทร์ และเพื่อน ๆ ของเขาจัดฉากขึ้น โดยพวกเขาประกาศว่าชาลส์ ลินด์เบิร์ก จะได้รับรางวัลนักศึกษาเกียรตินิยมจากเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งมีโกลด ฌ็องแต เป็นบรรณาธิการใหญ่ ได้กลายเป็นกระบอกเสียงอย่างเป็นทางการของระบอบวีชี และใน ค.ศ. 1944 ก็ได้รับการตีพิมพ์เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ในเยอรมนีนาซีก่อนปิดตัวลง
ภูมิหลัง
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 หนังสือพิมพ์ส่วนใหญ่เน้นเนื้อหาการเมือง เช่น ลาแพร็ส ของปารีส เป็นหนังสือพิมพ์ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรคการเมืองเพื่อที่จะทำกำไร อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้นำไปสู่การวางแผนสร้างความสนใจเพื่อเพิ่มยอดขาย การก่อตั้งหนังสือพิมพ์ เลอมาแต็ง ของโจเซฟ พูลิตเซอร์ เป็นแรงบันดาลใจให้แก่วงการหนังสือพิมพ์รูปแบบใหม่ เป็นจุดเริ่มต้นของ เลอเปอตีฌูร์นาล และ เลอเปอตีปารีเซียง ซึ่งผลักดันวงการหนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสไปสู่สื่อมวลชน หนังสือพิมพ์เหล่านี้นำเสนอข่าวที่น่าตื่นเต้นมากกว่าที่จะอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง หมายความว่าพวกเขายังสามารถเลี่ยงภาษีที่จัดเก็บจากหนังสือพิมพ์การเมืองส่วนใหญ่ ตามรูปแบบใหม่นี้ การรายงานในหัวข้อต่าง ๆ เช่น การเงิน แฟชั่น กำหนดเป้าหมายผู้อ่านไว้ที่ชนชั้นกลางถึงชนชั้นล่าง การดึงดูดประชากรกลุ่มนี้ส่งผลให้ เลอเปอตีปารีเซียง เข้าถึงผู้คนนับล้าน
ดีแลน เดอ บรุคเกอร์
ดีแลน เดอ บรุคเกอร์ เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักฟุตบอลลูกครึ่งฟิลิปปินส์-เบลเยี่ยม เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ในไทยลีก
ปลาเวลส์
ปลาเวลส์ (Wels catfish, Sheatfish; ) ปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae)
จัดเป็นปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่มาก โดยถือว่าเป็นหนึ่งในปลาน้ำจืดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และถือว่าเป็นปลาหนัง (Siluriformes) ชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะเหมือนปลาในสกุลเดียวกันชนิดอื่นทั่วไป มีลำตัวสีน้ำตาลและมีจุดสีดำเป็นกระ กระจายอยู่ทั่วลำตัว หัวมีขนาดใหญ่ มีหนวดที่มุมปาก 2 คู่ยาว ปากกว้างมาก ตามีขนาดเล็ก
มีความยาวได้ถึง 3 เมตร โดยสถิติโลกที่มีบันทึกไว้ คือ น้ำหนัก 250 ปอนด์ ความยาว 8.5 ฟุต ที่ตอนเหนือของอิตาลี
มีถิ่นกำเนิดในยุโรปตอนกลาง ไปจนถึงเอเชียกลาง โดยเฉพาะในประเทศรัสเซีย แต่สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง จึงมีการนำเข้าจากสหราชอาณาจักรไปปล่อยในแหล่งน้ำของสเปนจนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น ตั้งแต่ทศวรรษที่ 50
เป็นปลาที่หากินเพียงลำตัวตัวเดียว กินอาหารโดยไม่เลือกแม้กระทั่ง สัตว์ปีก หรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม หรือแม้แต่กินพวกเดียวกันเอง จนทำให้มีคำเล่าลือกันในยุคกลางว่ากินกระทั่งมนุษย์ หรือมีการผ่าท้องแล้วเจอเศษซากชิ้นส่วนมนุษย์อยู่ภายใน แต่โดยปกติแล้ว อาหารคือ กุ้ง, ปู และปลา หากินในเวลากลางคืน มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ โดยตัวผู้จะเป็นผู้ดูแลไข่จนฟักเป็นตัว
ด้วยความที่เป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ จึงนิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะในทวีปยุโรป ซึ่งสามารถตกได้ด้วยมือเปล่าได้ ด้วยการสวมถุงมือที่ยาวถึงต้นแขน แล้วใช้มือล้วงเข้าไปในโพรงที่ปลาอาศัย แล้วดึงปลาออกมาด้วยการให้ปลางับที่มือ
นิยมปรุงเป็นอาหาร และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามและแสดงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ โดยเฉพาะในตัวที่เป็นสีขาวล้วน
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 13
รถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 13 หรือรู้จักกันในชื่อ ซิตีเรลไลน์ (城铁线) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ทางตอนเหนือของกรุงปักกิ่ง เส้นทางบนแผนที่มีลักษณะคล้ายรูปตัวยู (u) ส่วนใหญ่เป็นทางยกระดับและเสมอระดับ ระยะทาง 40.9 กิโลเมตร เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดในระบบรองจาก  ปัจจุบันมีจำนวน 16 สถานี สีประจำเส้นทางคือ  สีแอมเบอร์
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3
สมเด็จพระราชินีรันฟาลูนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ หรือ รานาวาโล มันจากาที่ 3 (Ranavalona III; 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 — 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรเมรีนาหรือประเทศมาดากัสการ์ปัจจุบัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2426 ถึง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 เมื่อทรงถูกเนรเทศโดยฝรั่งเศสที่ได้ยึดครองประเทศนี้เป็นอาณานิคม พระองค์ทรงเป็นที่รักยิ่งของชาวมาลากาซีเนื่องจากทรงพยายามนำพาประเทศต่อต้านการขยายอาณานิคมของฝรั่งเศสในมาดากัสการ์แม้ไม่สำเร็จก็ตาม
ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตี ทรงถูกคัดเลือกจากเหล่าขุนนางชั้น แอนเดรียนา ให้ครองราชสมบัติสืบต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ ซึ่งเสด็จสวรรคต จากธรรมเนียมของพระราชินี พระนางต้องอภิเษกสมรสกับไรนิไลอาริโวนี นายกรัฐมนตรีด้วยเหตุผลทางการเมือง ผู้ซึ่งมีอำนาจในการปกครองราชอาณาจักรและนำประเทศเข้าสู่สากล ในรัชกาลของพระนาง มาดากัสการ์ได้ดำเนินติดต่อทางการค้า รวมทั้งเจริญสัมพันธไมตรีกับสหรัฐอเมริกาและอังกฤษเพื่อคานอำนาจการล่าอาณานิคมของฝรั่งเศส อย่างไรก็ตามฝรั่งเศสได้ยึดชายฝั่งมาดากัสการ์และสามารถเข้ายึดกรุงอันตานานารีโวได้ โดยเข้ายึดครองศูนย์กลางของประเทศคือ พระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโว ใน พ.ศ. 2439 นับเป็นจุดจบของราชอาณาจักรมาดากัสการ์ภายใต้ราชวงศ์เมรีนาที่ยืนยาวเก่าแก่กว่า 400 ปี
รัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใหม่ทำการเนรเทศนายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีไปที่แอลจีเรีย ในขณะที่มีมติให้ดำรงพระนางรันฟาลูนาไว้ในฐานะศูนย์รวมจิตใจของชาวมาลากาซีเพื่อจะได้เป็นราชินีหุ่นเชิด อย่างไรก็ตามรัฐบาลฝรั่งเศสเสื่อมความนิยมจากการต่อต้านจากกบฏเมนาเลมบา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากพระราชวงศ์และชาวมาลากาซี การต่อต้านครั้งนี้ได้ถูกปราบปรามโดยรัฐบาลฝรั่งเศสอย่างรุนแรงและถูกปราบปรามใน พ.ศ. 2440 ทำให้ฝรั่งเศสต้องเนรเทศพระราชินีรันฟาลูนาไปยังเรอูนียง เพื่อไม่ให้พระนางได้ปลุกระดมชาวมาลากาซีได้อีก ไรนิไลอาริโวนีถึงแก่อสัญกรรมในปีเดียวกัน และพระนางกับพระราชวงศ์ที่ถูกเนรเทศได้ถูกย้ายไปยังแอลเจียร์ พระนางและพระราชวงศ์ทรงได้รับพระราชทรัพย์ประจำปีและมีพระชนม์ชีพสุขสบายในแอลเจียร์ รัฐบาลฝรั่งเศสได้ยินยอมให้พระนางเสด็จประพาสกรุงปารีสเพื่อผ่อนคลายอิริยาบถและใช้พระราชทรัพย์ซื้อสิ่งต่าง ๆ แม้ว่าพระนางจะทรงขอให้รัฐบาลฝรั่งเศสส่งพระนางกลับมาดากัสการ์หลายครั้ง แต่ก็ได้รับการปฏิเสธทุกครั้ง อดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน ณ พระตำหนักในแอลเจียร์ ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 จากพระอาการประชวรด้วยการอุดตันของเส้นโลหิตแดงอย่างทุกข์ทรมาน พระบรมศพของพระนางรันฟาลูนาถูกฝังที่สุสานแซงต์-เออเชนในกรุงแอลเจียร์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 รัฐบาลฝรั่งเศสยินยอมให้ย้ายพระศพของพระนางรันฟาลูนากลับยังมาดากัสการ์และทำพิธีฝังพระศพอีกครั้งที่ สุสานแห่งสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ในพระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโว ซึ่งเป็นพระประสงค์สุดท้ายของพระนางที่จะได้เสด็จมายังมาดากัสการ์แม้จะเสด็จสวรรคตแล้ว ปิดฉากพระชนม์ชีพอันน่าเศร้าของพระนาง
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
พระนางเป็นพระราชธิดาในเจ้าชายอันเดรียนซิมิอานาตรากับเจ้าหญิงราเคตากา ประสูติที่เมืองอัมพาริป เขตมันจากาซาฟี นอกกรุงอันตานานารีโว ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 พระนามเดิมว่า เจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตี พระองค์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ และเป็นพระปนัดดาในพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาแห่งมาดากัสการ์ ซึ่งเป็นการปูทางให้พระนางมีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรมาดากัสการ์ พระราชบิดาและพระราชมารดาของเจ้าหญิงทรงมอบหมายให้ทาสรับใช้ดูแลเจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตี
เมื่อทรงเจริญพระชันษาในวัยศึกษาเล่าเรียน เจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตีทรงได้รับการอุปการะจากสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ พระปิตุจฉา พระนางทรงให้เจ้าหญิงได้รับการศึกษาจากคณะครูแห่งสมาคมมิชชันนารีลอนดอน เมื่อทรงพระเยาว์ เจ้าหญิงทรงเป็นเด็กขยัน อยากรู้อยากเห็นและทรงมีศรัทธาในคัมภีร์ไบเบิลอย่างแรงกล้า ทรงสนพระทัยในการศึกษาและการอ่านเขียน ทำให้ทรงเป็นที่รักใคร่ในพระอาจารย์ทั้งหลาย เมื่อทรงเจริญพระชันษามากขึ้นเจ้าหญิงทรงศึกษาต่อที่ Congregational School แห่งอัมบาโตนากันกา, the Friends High School for Girls, และ LMS Girls' Central School เจ้าหญิงทรงเข้ารับศีลจุ่มเป็นโปรแตสแตนต์ที่อัมโบฮิมันกา ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2417
เมื่อทรงเจริญพระชันษาในวัยรุ่น เจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตีทรงรักและตัดสินพระทัยอภิเษกสมรสครั้งแรกกับขุนนางหนุ่มตำแหน่ง "แอนเดรียนา" ชื่อ ราติมอ (ราติมออาริโวนี) แต่ได้เสียชีวิตลงไม่กี่ปีหลังอภิเษกสมรส ในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2426 ขณะเขามีอายุเพียง 22 ปี ซึ่งทำให้เจ้าหญิงต้องทรงตกพุ่มหม้าย ซึ่งมีกระแสข่าวลือว่า นายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีมีส่วนวางยาพิษสังหารราติมอเนื่องจากเหตุผลทางการเมือง จากการปฏิวัติชนชั้นสูงใน พ.ศ. 2406 ซึ่งไรนิไลอาริโวนีและไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี พี่ชาย เป็นผู้ก่อการ ก่อให้เกิดการเปลี่ยนขั้วอำนาจเต็มของขุนนางชนชั้นสูงด้วยราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นการปกครองร่วมระหว่างพระมหากษัตริย์และนายกรัฐมนตรี (เสรีชน) จากข้อตกลงนี้ทำให้ต้องมีการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองกลุ่มโดยต้องมีการอภิเษกสมรสด้วยเหตุทางการเมืองระหว่างนายกรัฐมนตรีและสมเด็จพระราชินีนาถ ผู้เป็นพระประมุข ซึ่งนายกรัฐมนตรีจะเป็นผู้เลือก บุคคลที่จะดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีนาถเอง ต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 ทรงพระประชวรและใกล้สวรรคต ทางรัฐบาลต้องหาผู้ที่จะมาดำรงตำแหน่งสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์ต่อไป นายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีได้วางแผนวางยาพิษสังหารราติมอ เนื่องจากเจ้าหญิงราซาฟินดราเฮตีทรงเป็นผู้เหมาะสมและเป็นที่รักใคร่ในพระปิตุจฉา สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 และการสังหารราติมอจะเป็นประโยชน์ต่อเขาในการที่เขาสามารถสมรสกับว่าที่พระราชินีองค์ต่อไปได้โดยง่าย
ครองราชย์และในรัชกาล
พระนางทรงได้รับการประกาศเป็นสมเด็จพระราชินีสืบต่อจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2426 พระราชพิธีบรมราชาภิเษกจัดขึ้นที่อิมาฮาซินาในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426 ซึ่งมีพระชนมายุครบ 22 พรรษาในวันนั้นพอดี พระอิสริยยศเต็มของพระนางคือ"สมเด็จพระนางเจ้ารันฟาลูนาที่ 3 โดยความดีงามแห่งพระผู้เป็นเจ้าและความปรารถนาแห่งปวงพสกนิกร, สมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์และผู้ปกป้องกฎอันชอบธรรมแห่งชาติ" ("Her Majesty Ranavalona III by the grace of God and the will of the people, Queen of Madagascar, and Protectoress of the laws of the Nation") พระราชพิธีครองราชย์ได้จัดขึ้นที่เขตมาฮามาซินาในกรุงอันตานานารีโวในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426 ซึ่งเฉลิมฉลองสิริพระชนมายุครบ 22 พรรษา พระนางทรงเลือกที่จะฝืนโบราณราชประเพณีโดยการเพิ่มกำลังทหารในพระราชพิธีของพระนางโดยทหารคือกลุ่มเด็กนักเรียนชาย 500 คนและนักเรียนหญิง 400 คนจากโรงเรียนที่ดีที่สุดในเมืองหลวง เด็กผู้หญิงสวมชุดกระโปรงยาวสีขาว ส่วนเด็กผู้ชายสวมชุดเครื่องแบบทหารและฝึกซ้อมใช้อาวุธหอกตามธรรมเนียมโบราณ พระราชินีรันฟาลูนาทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกโดยทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดผ้าไหมคลุมยาวสีขาวพร้อมชายกระโปรงปักด้วยไหมสีแดงและเครื่องประดับจากทองคำ ชาวอเมริกันที่เข้าร่วมพระราชพิธีได้บรรยายถึงพระนางว่า "พระนางมีพระวรกายสูงกว่าคนปกติเล็กน้อยและทรงมีลักษณะที่ละเอียดอ่อน ผิวของพระนางสีคล้ำน้อยกว่าผู้ติดตามคนอื่น ๆ พระนางปรากฏว่าค่อนข้างประหม่าและอาย และพระนางทรงเป็นผู้รับผิดชอบพิธีทางศาสนาในราชสำนักอย่างเคร่งครัด"
ซึ่งเหมือนกับพระราชินีนาถสองพระองค์ก่อน คือ พระนางต้องอภิเษกสมรสกับนายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนี พระราชินีมีพระราชอำนาจเพียงในพระนาม ข้อตกลงทางการเมืองต่าง ๆ ที่สำคัญจะต้องได้รับความเห็นชอบหรือการตัดสินโดยนายกรัฐมนตรีที่อ้างว่าเป็นผู้อาวุโสและมีประสบการณ์สูง พระราชินีนาถรันฟาลูนาจะต้องมีพระราชดำรัสในที่สาธารณะบ่อย ๆ ในนามของนายกรัฐมนตรี และต้องทรงประกอบพระราชกรณียกิจเปิดอาคารสาธารณะใหม่ ๆ เช่น โรงพยาบาลแห่งใหม่ที่ไอโซอาวินอันเดรียนา และโรงเรียนแห่งใหม่ที่อัมโบดินอันโดฮาโล ตลอดรัชกาลของพระนาง เจ้าหญิงรามิซินดราซานา ผู้เป็นพระปิตุจฉา ได้เป็นที่ปรึกษาส่วนพระองค์ในพระราชินีและทรงอิทธิพลมากในราชสำนัก เจ้าหญิงราเซนดราโรโน ผู้เป็นพระภคินีในพระราชินี เจ้าหญิงมีพระโอรสคือ เจ้าชายรากาโตเมนา และพระธิดาคือ เจ้าหญิงราซาฟินานเดรียมานิทรา ทั้งสองพระองค์เป็นพระนัดดาที่พระราชินีสนิทที่สุด พระนางโปรดเวลาในการทรงว่าวหรือเล่นเกมล็อตโต (เกมชนิดหนึ่งคล้ายบิงโก) และเกมพาร์ลอร์ โดยทรงเล่นร่วมกับพระญาติและนางสนองพระโอษฐ์ในราชสำนัก พระนางโปรดงานเย็บปักถักร้อยและการปักโครเช่ต์ และบ่อยครั้งที่พระนางจะนำโครงการแนวพระราชดำริเสนอต่อคณะรัฐมนตรี พระนางโปรดฉลองพระองค์ต่าง ๆ มากและพระนางทรงเป็นผู้ปกครองชาวมาลากาซีคนแรกที่นำเข้าเสื้อผ้าจากปารีสมากกว่าลอนดอน
สงครามฝรั่งเศส-มาลากาซี
ใน พ.ศ. 2430 ฝรั่งเศสเริ่มโจมตีเมืองทางชายฝั่งของมาดากัสการ์อีกครั้ง พระนางรันฟาลูนาทรงขอความช่วยเหลือจากสหรัฐอเมริกาโดยทรงส่งของกำนัลไปให้แก่ประธานาธิบดีโกรเวอร์ คลีฟแลนด์ อันได้แก่ผ้าไหม, งาช้างและตะกร้าจักสาน แต่อเมริกาไม่สามารถทำตามคำขอของพระนางที่ทรงให้รับรองเอกราชของมาดากัสการ์ ในรัชกาลของพระนางทรงพ่ายแพ้สงครามฝรั่งเศส-มาลากาซี จากการพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้ประเทศไปสู่หายนะ ในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2430 ทรงยอมลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกกับฝรั่งเศสเพื่อต้องการให้ประเทศสงบสุข
จากการตัดความสัมพันธ์ในครั้งนี้ ฝรั่งเศสได้ทิ้งระเบิดและยึดครองอ่าวโทอามาซินาทางชายฝั่งตะวันออกได้ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2437 และยึดครองมาฮาจันกาทางชายฝั่งตะวันตกได้ในอีกเดือนถัดมา การโจมตีทางบกได้เริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2438 โดยการมาถึงของกองทหาร flying column ได้เดินทางเพื่อมุ่งหน้าสู่กรุงอันตานานารีโวในใจกลางเกาะ ซึ่งเป็นไปอย่างยากลำบาก ทหารฝรั่งเศสหลายนายต้องเสียชีวิตจากไข้มาลาเรียและโรคภัยต่าง ๆ ทำให้จำเป็นต้องส่งกองทัพหนุนกว่า 1,000 คนจากอาณานิคมอื่น ๆ ของฝรั่งเศสในแอลจีเรียและซับ-ซาฮาราน แอฟริกา กองทัพได้มาถึงกรุงอันตานานารีโวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2438 ทหารมาลากาซีต้านทานกองทัพฝรั่งเศสได้เพียง 3 วันในบริเวณรอบนอกของกรุง แต่ทหารมาลากาซีได้พยายามป้องกันเมืองอย่างเต็มที่ เมื่อฝรั่งเศสต้องใช้วิธีทิ้งระเบิดกรุงอันตานานารีโว โดยโจมตีที่พระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโวและสถานที่สำคัญต่าง ๆ ทำให้ชาวเมืองต้องสูญเสียชีวิตหลายคน พระนางไม่อาจเห็นชาวมาลากาซีต้องสูญเสียเลือดเนื้อ โดยพระองค์ตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์ ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของชาวมาลากาซีทั้งปวง โดยทรงยอมให้ราชอาณาจักรกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส ถือเป็นจุดจบของความเป็นเอกราชของราชอาณาจักรมาดากัสการ์ที่ยืนยาวกว่า 400 ปี
อาณานิคมของฝรั่งเศส
ฝรั่งเศสยึดครองมาดากัสการ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2439 ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ฝรั่งเศสได้ประกาศให้มาดากัสการ์เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสและเนรเทศนายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีไปยังแอลเจียร์ ที่ซึ่งเขาเสียชีวิตในหลายปีถัดมา สมเด็จพระราชินีนาถและฝ่ายบริหารของพระนางยังคงดำรงอยู่และถูกยึดพระราชอำนาจทางการเมือง ในเวลาไม่ช้าหลังจากไรนิไลอาริโวนีถูกเนรเทศ สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาทรงถูกบังคับโดยเจ้าหน้าที่ทางการฝรั่งเศสให้ทรงยอมรับนายกรัฐมนตรีคนใหม่ที่ทรงฝรั่งเศสเลือก พระราชินีนาถทรงตัดสินใจอย่างเร่งรีบตามคำกราบทูลของนายพลฝรั่งเศส ฌาคส์ ดูเชเน ผู้ซึ่งเป็นคนควบคุมกองทัพในการต่อต้านพระราชวงศ์เมรีนา การยอมรับในธรรมเนียมแบบแผนทางการเมืองของมาดากัสการ์ยังคงอยู่ สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาทรงเกรงว่าพระนางจะต้องอภิเษกสมรสกับนายกรัฐมนตรีคนใหม่ซึ่งพระนางทรงเป็นทุกข์ยิ่งที่ต้องอภิเษกสมรสกับฌาคส์ ดูเชเน แต่เป็นที่น่าประหลาดใจที่ทางการฝรั่งเศสไม่ต้องการที่จะให้พระราชินีต้องสมรสกับนายกรัฐมนตรีโดยยกเลิกกฎมณเฑียรบาลนี้ซึ่งสร้างความโล่งพระทัยในพระราชินีได้ระดับหนึ่ง ไรนิทซิมบาซาฟี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของพระราชินีได้ถูกเสนอชื่อให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนต่อไปโดยได้รับความยินยอมจากฝรั่งเศส ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2438 สองเดือนหลังจากฝรั่งเศสยึดครองกรุงอันตานานารีโว ได้เกิดการต่อต้านรัฐบาลฝรั่งเศสที่สำคัญซึ่งมีชื่อว่า กบฏเมนาเลมบา (กบฏผ้าคลุมแดง) โดยปฏิบัติการกองโจรเพื่อขับไล่ชาวต่างชาติ ชาวคริสต์และการคอร์รัปชันของรัฐบาลโดยมีผู้เข้าร่วมกลุ่มกบฏมากมายซึ่งล้วนแต่ใส่ผ้าคลุมไหล่สีแดง การต่อต้านครั้งนี้ได้ถูกปราบปรามโดยรัฐบาลฝรั่งเศสและพบกับจุดจบใน พ.ศ. 2440 ซึ่งสมาชิกส่วนใหญ่ของกลุ่มกบฏเป็นเชื้อพระวงศ์ซึ่งฝรั่งเศสสั่งให้ประหารชีวิตทุกพระองค์ ซึ่งรวมถึง เจ้าชายรัทสิมมามันกา พระปิตุลาในพระราชินีและไรเดรียมอัมพันดรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม ส่วนเจ้าหญิงรามิซินดราซามา พระปิตุจฉาในพระราชินีทรงถูกเนรเทศไปยังเรอูนียงเพราะว่ารัฐบาลฝรั่งเศสไม่ต้องการประหารสตรี
จากการต่อต้านนี้ทำให้ฝรั่งเศสต้องเปลี่ยนผู้ว่าราชการประจำเกาะ จาก ฮิปโปไลท์ ลาโร็ช เป็นโจเซฟ กาเลียนี ผู้ว่าการทหาร หนึ่งวันก่อนที่กาเลียนีจะเดินทางมาถึงอันตานานารีโว เขาได้ส่งจดหมายกราบบังคมทูลเชิญสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาให้เสด็จมารายงานพระองค์ที่ฐานบัญชาการทางทหารด้วยพระองค์เองพร้อมกับข้าราชบริพารทั้งหมด ฐานบัญชาการได้มีผู้ถือธงชาติฝรั่งเศสแบบดั้งเดิมตามพระองค์มาด้วย สมเด็จพระราชินีนาถทรงถูกบังคับให้ลงพระปรมาภิไธยยินยอมยกพระราชทรัพย์ของพระราชวงศ์เมรีนาทั้งหมดแก่ฝรั่งเศสก่อนที่พระนางทรงถูกกักขังคุกภายในพระราชวังของพระองค์เอง พระนางทรงได้พบปะเพียงผู้ที่ได้รับการอนุญาตจากกาเลียนีเท่านั้น ขณะทรงถูกจองจำพระนางรันฟาลูนาทรงเปลียนศาสนานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเพื่อให้ฝรั่งเศสพึงพอใจแต่ฝรั่งเศสก็ไม่สนใจอะไรในการกระทำของพระนาง
ถูกเนรเทศ
กาเลียนีประกาศเนรเทศสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2440 และประกาศล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างเป็นทางการในวันถัดมา ฝรั่งเศสออกคำสั่งให้อดีตสมเด็จพระราชินีนาถต้องเสด็จออกจากพระราชวังภายในเวลา 1 นาฬิกา 30 นาที พระนางถูกควบคุมพระองค์ออกจากอันตานานารีโวด้วยเกี้ยว ในขณะที่ชาวเมืองยังคงหลับนอน โดยมีผู้รักษาความปลอดภัยและข้าราชบริพารตามเสด็จประมาณ 700 ถึง 800 คน โดยตลอดการเดินทางต้องเสด็จไปยังที่หมายที่ชายฝั่งตะวันออกของเมืองโทอามาซินาที่ซึ่งพระนางต้องเสด็จประทับโดยเรือไปยังเกาะเรอูนียง ได้มีรายงานว่าระหว่างเสด็จโดยเรือพระนางรันฟาลูนาทรงเมาอย่างหนัก เสวยเหล้ารัมหลายขวดซึ่งผิดธรรมเนียมวิสัย ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าทรงเสียพระทัยอย่างหนัก ที่โทอามาซินาในวันที่ 6 มีนาคม พระนางรันฟาลูนาทรงได้รับการแจ้งให้ทราบว่า เจ้าหญิงราเซนดราโนโร พระขนิษฐา และเจ้าหญิงราซินดราซานา พระปิตุจฉา ได้เสด็จมาถึงในเวลาอันสั้นพร้อมกับเจ้าหญิงราซาฟินนานเดรียมานิทรา พระราชนัดดาวัย 14 พรรษา ซึ่งเจ้าหญิงพระองค์นี้ทรงพระครรภ์ได้ 9 เดือนกับทหารชาวฝรั่งเศส
ณ เกาะเรอูนียง
พระราชวงศ์เสด็จทางเรือพระที่นั่งลา เปรูสถึงท่ากาเลต์ ห่างจากนครแซงต์-เดนิส เมืองหลวงของเกาะเรอูนียงเป็นระยะทาง 20 กิโลเมตร โดยมีการระมัดระวังอย่างรอบคอบตามคำสั่งของรัฐบาลฝรั่งเศส ทั้ง ๆ ที่มีความพยายามของฝูงชนชาวฝรั่งเศสได้ออกมาดูสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งมาดากัสการ์พร้อมตะโกนด่าสาปแช่งและเย้ยหยันพระนางในขณะที่เรือจอดเทียบท่าซึ่งโกรธแค้นพระนางที่ทำให้ทหารชาวฝรั่งเศสที่เป็นสามี บุตร พี่น้องหรือบิดาของพวกเขาต้องเสียชีวิตในการรบกับมาดากัสการ์โดยรุกคืบเข้ากรุงอันตานานารีโวที่มีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ยากแก่การรุกรานซึ่งทำให้ทหารฝรั่งเศสต้องเสียชีวิตจากไข้ป่าหลายร้อยนาย หลังจากกลุ่มฝูงชนที่ตั้งใจจะมารุมประชาทัณฑ์พระนางสลายการชุมนุมออกไป กัปตันได้ถวายการคุ้มครองพระนางและพระราชวงศ์เสด็จประทับรถเทียมม้าซึ่งเป็นครั้งแรกที่พระนางทรงรู้จักรถเทียมม้าและได้เดินทางไปยังโรงแรมเดอลายูโรเปในกรุงแซงต์-เดนิส เจ้าหญิงราซาฟินนานเดรียมานิทราซึ่งทรงพระครรภ์และทรงเครียด พระองค์ทรงทรมานจากพระอารมณ์แปรปรวนอย่างมากตลอดการถูกเนรเทศ เจ้าหญิงทรงคลอดบุตรอย่างยากลำบากในโรงแรมและมีพระประสูติกาลพระธิดาในวันที่สองหลังจากเสด็จถึงเรอูนียง แต่ไม่สามารถฟื้นฟูพระวรกายของพระองค์ได้ เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในอีก 5 วันต่อมา ทารกถูกตั้งชื่อว่า "มารี-หลุยส์" และทรงได้รับพิธีศีลจุ่มตามแบบคาทอลิก เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างศัตรูกับฝรั่งเศส เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นองค์รัชทายาทตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์แห่งมาดากัสการ์ โดยอดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาทรงรับเจ้าหญิงเป็นธิดาบุญธรรม
ภายในเวลา 1 เดือน พระราชวงศ์ถูกย้ายไปยังคฤหาสน์ของมาดามเดอวิลเลนตองย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณที่เงียบสงบของรู เดอ ลา อาร์เซนองและรู เดอ เลมพาร์ต ใกล้จวนว่าราชการของฝรั่งเศสในแซงต์-เดนิส พระนางรันฟาลูนาทรงประทับใจในสองสิ่งของคฤหาสน์ที่ซึ่งมีกำแพงที่ใหญ่และมีหลังคายอดแหลมตัดขวางซึ่งเตือนให้พระนางรำลึกถึงสถาปัตยกรรมมาดากัสการ์และชีวิตบนที่ราบสูงมาดากัสการ์ที่ซึ่งทรงรักยิ่ง พระราชวงศ์ที่เสด็จมานี้เป็นพระราชวงศ์ฝ่ายหญิงทั้งหมดได้แก่ อดีตพระราชินี พระปิตุจฉา พระขนิษฐาและพระปนัดดา เท่านั้นไม่พอผู้ติดตามรวมทั้งราชเลขานุการ 2 คน พ่อครัว แม่บ้าน และคนรับใช้ 3 คนของพระนางรันฟาลูนา อาจารย์ส่วนพระองค์ของพระราชินีได้รับเข้าหาพระราชวงศ์อย่างอิสระ
อดีตพระราชินีและพระราชวงศ์ทรงประทับที่คฤหาสน์ในเรอูนียงเป็นเวลาเพียง 2 ปี จากความตึงเครียดที่ทวีมากขึ้นอีกครั้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศส ซึ่งเกิดการขัดแย้งจากปัญหาซูดาน ผู้มีอำนาจในรัฐบาลฝรั่งเศสกังวลกับสภาพของประชาชนในมาดากัสการ์ที่พยายามหาทางต่อต้านกฎหมายของฝรั่งเศสจนอาจจะกลายเป็นการก่อกบฏใหม่ อดีตสมเด็จพระราชินีซึ่งใกล้ชิดกับมาดากัสการ์อาจทรงสนับสนุนช่วยเหลือและปลุกระดมกลุ่มกบฏ ผู้มีอำนาจในรัฐบาลฝรั่งเศสได้ตัดสินใจอย่างฉับพลันให้ย้ายพระนางรันฟาลูนาและพระราชวงศ์ไปยังแอลจีเรีย โดยเชื่อว่าถ้าพระนางประทับห่างจากบ้านเกิดของพระนางก็จะทำให้กลุ่มกบฏไม่มีผู้สนับสนุนและสถานการณ์ของมาดากัสการ์จะกลับเป็นปกติ ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2442 หลังจากทรงได้รับการเตือนล่วงหน้าไม่นาน พระนางรันฟาลูนาและพระราชวงศ์ทรงถูกบังคับให้ขึ้นเรือยาง-เซ โดยมีราชเลขานุการ ล่ามและคนรับใช้ตามเสด็จมากมาย ในเวลาการเดินทาง 28 วันก่อนถึงเมืองท่ามาร์แซย์พระราชวงศ์ได้หยุดพักที่เมืองท่าต่าง ๆ ได้แก่ มายอต, แซนซิบาร์, เอเดน และจิบูตี พระราชวงศ์ประทับที่มาร์แซย์เป็นเวลาหลายเดือนก่อนที่จะถูกย้ายไปที่คฤหาสน์ในมุสตาฟา ซูเพอริเออร์ ในพื้นที่แอลเจียร์ในแอลจีเรีย ตลอดการเดินทาง กัปตันหลายคนพยายามขัดขวางไม่ให้พระนางรันฟาลูนาตรัสกับบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ชาวฝรั่งเศส พระนางทรงหวังว่ารัฐบาลฝรั่งเศสจะให้พระนางประทับที่กรุงปารีสและทรงผิดหวังอย่างมากเมื่อทรงทราบว่าพระนางจะถูกส่งไปยังแอลจีเรีย พระนางตรัสและพระอัสสุชลไหลรินหลังจากได้รับรายงาน ตรัสว่า "ใครคือความแน่นอนของพรุ่งนี้ เพียงเมื่อวานเท่านั้นที่ฉันเป็นราชินี วันนี้ฉันกลับกลายเป็นหญิงที่ไม่มีความสุขอย่างแท้จริง เป็นเพียงผู้หญิงที่ถูกทำลายจิตใจจนแตกสลาย"
ณ แอลจีเรียและการเสด็จประพาสฝรั่งเศส
ที่พระตำหนักของพระราชินีในแอลเจียร์ พระนางทรงได้รับการจัดเตรียมข้าราชบริพารและผู้ถวายการต้อนรับซึ่งเป็นสตรีชาวฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผู้คอยสังเกตการณ์อดีตพระราชินีทุกฝีก้าวและทำหน้าที่คอยดูและแนะนำเมื่อใดที่อดีตพระราชินีทรงเชิญแขกเข้ามา เท่านั้นไม่พอในขั้นต้นรัฐบาลฝรั่งเศสได้จัดเตรียมถวายพระราชทรัพย์ประจำปีแก่พระนางรันฟาลูนาเป็นจำนวน 25,000 ฟรังก์ ซึ่งเป็นเงินรายได้จากอาณานิคมแห่งมาดากัสการ์ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้ว่าราชการนายพลของอาณานิคม พระราชทรัพย์เกือบทั้งหมดของพระนางรันฟาลูนาได้ถูกยึดโดยอำนาจของผู้ว่าราชการอาณานิคม ถึงแม้ว่าพระนางจะได้รับอนุญาตที่จะเก็บรักษาพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์บางอย่างซึ่งรวมทั้งเครื่องเพชรบางชิ้นของพระนาง บำนาญของพระนางในขั้นต้นทรงได้รับน้อยจนถึงกับยากจนที่ซึ่งรัฐบาลอาณานิคมแห่งแอลจีเรียชักชวนให้ขายทรัพย์สินไม่สำเร็จหลายครั้งในนามของพระนางเพื่อจะได้ให้เงินเพิ่มสำหรับพระนาง พระนางรันฟาลูนาทรงพยายามอย่างหนักร่วมกับข้าราชบริพารในการขายเครื่องเพชรบางส่วนของพระนางเป็นการลับแต่แผนการนี้รั่วไหลจนรัฐบาลอาณานิคมรู้จึงได้ขับไล่และส่งข้าราชบริพารคนนั้นกลับมาดากัสการ์
ในช่วงปีแรกหลังจากถูกเนรเทศมาที่แอลจีเรีย พระนางรันฟาลูนาทรงสนพระทัยที่ได้พบกับวิถีชีวิตสังคมแบบชาวแอลเจียร์ พระนางทรงได้รับเชิญเสมอ ๆ ในงานเลี้ยง, การเสด็จประพาสในระยะสั้น และงานประเพณีท้องถิ่น โดยพระนางจะถูกเชิญให้เป็นเจ้าภาพประจำงานบ่อย ๆ อย่างไรก็ตามความคิดถึงบ้านเกิดนั้นเกิดขึ้นประจำและความหวังที่จะได้เสด็จกลับมาดากัสการ์มีส่วนทำให้พระนางโศกเศร้าและเหนื่อยหน่าย พระนางประสงค์ที่จะพระราชดำเนินเพียงพระองค์เดียวบ่อย ๆ ในเขตชนบท, ทรงพระราชดำเนินผ่านชายหาดหรือผ่านเมืองเพื่อที่จะทำจิตใจให้สงบและระงับอารมณ์ของพระนางเอง อดีตพระราชินีทรงมีความกระตือรือร้นที่จะทอดพระเนตรแผ่นดินใหญ่ฝรั่งเศส โดยเฉพาะกรุงปารีส โดยมีพระราชประสงค์ขอความยินยอมจากรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อการเดินทางหลายครั้ง โดยพระราชประสงค์ขอพระนางได้รับการปฏิเสธมาโดยตลอดจนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2444 พระนางรันฟาลูนาได้รับการอนุญาตให้เสด็จประพาสฝรั่งเศส ในเวลาหลายเดือนพระนางรันฟาลูนาทรงพำนักอยู่ที่เขตการปกครองปารีสที่ 16 ใกล้กับจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล และถนนช็องเซลีเซ โดยเสด็จไปสถานที่หลักทั่วกรุงปารีสและทรงได้รับการถวายการต้อนรับจากผู้คนจำนวนมาก พระนางทรงได้รับการต้อนรับอย่างกว้างขวางโดยวงสังคมชั้นสูงและทรงได้รับของขวัญมากมายรวมทั้งผ้าคลุมซึ่งมีค่ามาก ในระหว่างการเสด็จประพาสครั้งแรก ทรงเยี่ยมชมพระราชวังแวร์ซาย และทรงได้รับการถวายการต้อนรับอย่างเป็นทางการที่โฮเต็ล เดอ วิลเล ปารีส และเสด็จประพาสเมืองบอร์โดเป็นเวลา 3 สัปดาห์ ท้ายสุดพระนางเสด็จประพาสชายหาดอาร์คาชอง ก่อนที่พระนางทรงใช้พระราชทรัพย์จนหมดสิ้นและประทับเรือพระที่นั่งแอลจีเรียที่มาร์แซย์ในต้นเดือนสิงหาคม การเสด็จประพาสครั้งนี้เป็นที่ดึงดูดใจชาวปารีสมาก ที่ซึ่งแสดงความเห็นใจในชะตากรรมของพระราชินีและได้รวมกันกล่าวหารัฐบาลโดยเรียกร้องให้จัดหาตำหนักที่ใหญ่กว่านี้หรือถวายพระเกียรติที่พระนางสมควรได้รับมากกว่านี้โดยให้พระนางได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
พระนางรันฟาลูนาจะได้กลับไปยังฝรั่งเศส 6 ครั้งในอีก 12 ปีถัดไป การเสด็จประพาสบ่อยครั้งทำให้พระนางทรงมีชื่อเสียงขึ้นมามากจนเป็นที่สรรเสริญ (cause célèbre) ของพลเมืองฝรั่งเศสจำนวนมากที่ซึ่งสงสารในชะตากรรมของพระนางและยกย่องพระนางในด้านกิริยามารยาทที่งดงามและความอดทนอดกลั้นอย่างยิ่งในพระชะตา การเสด็จประพาสของพระนางรันฟาลูนาเป็นที่สนใจแก่สื่อสาธารณะและจากความนิยมในอดีตพระราชินีรันฟาลูนาทำให้พระฉายาลักษณ์ของพระนางได้ถูกพิมพ์ลงบนกล่อง Petit Beurre คุกกี้ใน พ.ศ. 2459 การเสด็จประพาสครั้งที่สองของพระราชินีมีขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2446 เมื่อเสด็จประพาสวิค-ซูร์-ซีเรและโอรียัก พลเมืองจำนวนมากได้กดดันรัฐบาลในระหว่างที่พระนางเสด็จให้เพิ่มพระราชทรัพย์ประจำปีของพระนางขึ้นเป็นจำนวน 37,000 ฟรังก์ ใน 3 ปีถัดมาพระนางเสด็จประพาสมาร์แซย์และแซงต์-เจอร์แมน และทรงเข้าพำนักในอพาร์ตเมนต์ขนาด 5 ห้องนอนใหญ่ของชาวปารีสที่เขตการปกครองปารีสที่ 16 ซึ่งพระนางได้ทอดพระเนตรการแสดงที่โรงละครปารีสโอเปรา, ทรงเข้าสังเกตการณ์การประชุมของสภาผู้แทนฝรั่งเศสและทรงได้รับการถวายการต้อนรับอย่างเป็นทางการจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคมฝรั่งเศส และเป็นอีกครั้งที่ทรงได้รับความเห็นใจจากชาวฝรั่งเศส พระราชทรัพย์ของพระนางรันฟาลูนาได้เพิ่มขึ้นเป็น 50,000 ฟรังก์ต่อปี ในการเสด็จประพาสครั้งต่อไป พ.ศ. 2450 พระนางต้องประทับที่ดิเวส-ซูร์-เมอร์เพื่อการเสด็จประพาสจังหวัดกาลวาโดส ที่ซึ่งพระนางทรงได้รับการฉายพระรูปลงในสิ่งพิมพ์ฝรั่งเศส จากเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2453 อดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จประพาสปารีส, น็องต์, ลา บูลล์-เอสคอบาค และแซงต์-นาแซร์และทรงได้รับการฉายพระรูปลงในสิ่งพิมพ์ฝรั่งเศสหลาย ๆ ครั้ง ใน พ.ศ. 2455 การเสด็จประพาสของพระนางครั้งนี้ไม่มีพิธีรีตองโดยเสด็จยังหมู่บ้านกีเบอวิลล์และมีการเพิ่มพระราชทรัพย์ประจำปีของพระนางขึ้นเป็นจำนวน 75,000 ฟรังก์ พระนางเสด็จประพาสครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2456 โดยเสด็จยังมาร์แซย์, แอกซ์-เลส-บานส์ และอัลเลวาร์ด
การเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 1 ใน พ.ศ. 2457 ได้ปิดโอกาสในการเสด็จประพาสฝรั่งเศสของพระนาง ตลอดพระชนม์ชีพในแอลจีเรีย พระนางและพระราชวงศ์ได้เข้าร่วมพิธีของโปรแตสแตนต์เป็นประจำทุกสัปดาห์ที่คริสตจักรปฏิรูปซึ่งตั้งอยู่ใจกลางกรุงแอลเจียร์ หลังสงครามพระนางทรงเข้าร่วมกาชาดแอลจีเรียและทรงประกอบพระราชกรณียกิจเพื่อการกุศล พระนางต้องเสด็จสวรรคตโดยไม่มีโอกาสหวนกลับมาดากัสการ์บ้านเกิดที่ทรงรักยิ่ง โดยทรงขอร้องรัฐบาลฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ 2 ครั้งใน พ.ศ. 2453 และ พ.ศ. 2455 แต่ได้ถูกปฏิเสธเนื่องจากเงินทุนจากอาณานิคมไม่เพียงพอ
เสด็จสวรรคตและทายาท
อดีตพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน ณ พระตำหนักในแอลเจียร์ ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 จากพระอาการประชวรด้วยการอุดตันของเส้นโลหิตแดงอย่างทุกข์ทรมาน พระบรมศพของพระนางรันฟาลูนาถูกฝังที่สุสานแซงต์-เออเชนในกรุงแอลเจียร์เวลา 10 นาฬิกาของวันที่ 25 พฤษภาคม พระราชพิธีฝังพระศพได้มีผู้คนมาเข้าร่วมอาทิเช่น พระสหายสนิท, ผู้คนซึ่งรักพระนาง, กลุ่มสภากาชาด และสมาชิกของโบสถ์ที่เป็นพระอุปถัมภ์รวมทั้งบุคคลที่มีชื่อเสียงในแวดวงการเมืองและสังคมของแอลจีเรีย ในเวลา 9 นาฬิกาของตอนเช้า ขบวนรถยาวเหยียดได้เดินทางไปยังสถานที่ระลึกถึง การแสดงความเคารพและการไว้อาลัยพระนางรันฟาลูนาของผู้ร่วมพิธีไม่ได้ถูกสะท้อนให้เห็นโดยรัฐบาลอาณานิคมที่มาดากัสการ์ อย่างไรก็ตามในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2468 เวลาแปดปีหลังจากที่พระนางรันฟาลูนาเสด็จสวรรคต ผู้ว่าการแห่งแอลจีเรียได้เรียนจดหมายไปยังผู้ว่าการแห่งมาดากัสการ์แจ้งเรียกร้องค่าบำรุงรักษาพระศพซึ่งทางผู้ว่าการมาดากัสการ์เพิกเฉย ผู้ว่าการแอลจีเรียได้เรียกร้องให้ทางผู้ว่าการมาดากัสการ์จัดหาเงินทุนเพื่อการบำรุงรักษาพระศพซึ่งทรุดโทรมเสียหายไปมาก ทางมาดากัสการ์ควรให้ความสำคัญต่อการปล่อยปละละเลยในการระลึกและไว้อาลัยถึงพระราชินีนาถซึ่งเหมือนกับรัฐบาลกลางของฝรั่งเศสที่ละเลยเช่นกัน ถึงอย่างไรก็ตามคำขอถูกปฏิเสธถึงสองครั้งและพระศพมิได้รับการบูรณะ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2481 รัฐบาลฝรั่งเศสยินยอมให้ย้ายพระศพของพระนางรันฟาลูนากลับยังมาดากัสการ์และทำพิธีฝังพระศพอีกครั้งที่ สุสานแห่งสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ในพระราชวังหลวงรูวาแห่งอันตานานารีโว ซึ่งเป็นพระประสงค์สุดท้ายของพระนางที่จะได้เสด็จมายังมาดากัสการ์แม้ซึ่งจะเสด็จสวรรคตแล้ว
จากการที่อดีตสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาเสด็จสวรรคต เจ้าหญิงรามาซินดราซานา ผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระนาง ได้เสด็จย้ายออกจากแอลจีเรียและประทับที่จังหวัดอาลป์-มารีตีม ที่ซึ่งประทับในช่วงวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพในอีกไม่กี่ปี รัชทายาทของอดีตพระราชินีคือ เจ้าหญิงมารี-หลุยส์ ได้เสด็จออกจากพระตำหนักของพระนางรันฟาลูนา เพื่อทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนแบบฝรั่งเศส และทรงเสกสมรสกับวิศวกรการเกษตรชาวฝรั่งเศส ซึ่งมีชื่อว่า อังเดร บอสซาร์ด ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2464 ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงมารี-หลุยส์จะได้สิทธิในพระตำหนักเล็ก ๆ จากรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อประทับ เจ้าหญิงกลับทรงเลือกที่จะประกอบพระกรณียกิจด้านการพยาบาลและทรงได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์จากการประกอบพระกรณียกิจอย่างไม่ลดละด้านการแพทย์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 หลังจาก อังเดร บอสซาร์ดและเจ้าหญิงมารี-หลุยส์ทรงหย่าร้างโดยไร้บุตรธิดา เจ้าหญิงวัยสาวทรงได้รับการกล่าวถึงว่าทรงเป็นอิสระ ร่าเริงและมีชีวิตชีวาเหมือนดั่งผีเสื้อ เจ้าหญิงมารี-หลุยส์สิ้นพระชนม์ใน ณ บาโซเชซ์-ซูร์-เลอ-เบทซ์ ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2491 โดยไม่ทรงมีรัชทายาทสืบต่อ และพระศพถูกฝังที่มองเตรอิล ประเทศฝรั่งเศส การสิ้นพระชนม์ของพระนางนับเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เมรีนาและราชอาณาจักรมาดากัสการ์เนื่องจากพระนางทรงเป็นผู้สืบทอดราชวงศ์ลำดับสุดท้าย และความหวังของชาวมาดากัสการ์ที่ต้องการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ต้องสูญสิ้นไปด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
18611917
ลาลิกา ฤดูกาล 2015–16
การแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ฤดูกาล 2015–16 (Primera División de España 2015/16) หรือในชื่อว่า ลีกา เบเบอูเบอา (Liga BBVA) ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นฤดูกาลที่ 85 ของลาลิกานับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2473 บาร์เซโลนาเป็นผู้ชนะเลิศประจำฤดูกาลในวันที่ 14 พฤษภาคม 2559