cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รายชื่อนักแสดงภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
เปิดตัวในดิอินฟินิตีซากา
! scope="row" | อาโย ! scope="row" | บรูซ แบนเนอร์ ฮัลค์ ! scope="row" | คลินท์ บาร์ตัน ฮอกอาย ! scope="row" | เควนติน เบ็ค มิสเทริโอ ! scope="row" | เอมิล บลอนสกี้<br/ >เอบอมิเนชัน ! scope="row" | เบ็ตตี้ แบรนท์ ! scope="row" | แครอล แดนเวอร์ส กัปตันมาร์เวล ! scope="row" | จูเลียส เดลล์ ! scope="row" | แดรกซ์ผู้ทำลาย ! scope="row" | E.D.I.T.H. ! scope="row" | แฟนดรัล ! scope="row" | ฟอสเตอร์ ! scope="row" | เจน ฟอสเตอร์ ไมตี้ธอร์ ! scope="row" | ฟริกก้า ! scope="row" | กรู้ท ! scope="row" | ฮามีร์ ! scope="row" | ไฮม์ดัลล์ ! scope="row" | โรเจอร์ แฮร์ริงตัน ! scope="row" | ฮาโรลด์ "แฮปปี้" โฮแกน ! scope="row" | โฮกัน ! scope="row" | เจ. โจนาห์ เจมสัน ! scope="row" | มิเชล "เอ็มเจ" โจนส์-วัตสัน ! scope="row" | คอร์ก ! scope="row" | เน็ด ลีดส์ ! scope="row" | ดาร์ซี ลูอิส ! scope="row" | โลกิ ! scope="row" | แมนทิส ! scope="row" | แวนด้า แม็กซิมอฟฟ์ สการ์เลต วิตช์ ! scope="row" | เอมบากู ! scope="row" | นาเกีย ! scope="row" | เนบิวลา ! scope="row" | คราลิน ออบฟอนเตรี ! scope="row" | โอดิน ! scope="row" | โอโคเย ! scope="row" | คริสติน พาลเมอร์ ! scope="row" | เมย์ ปาร์คเกอร์ ! scope="row" | ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ สไปเดอร์-แมน ! scope="row" | ปีเตอร์ ควิลล์ สตาร์-ลอร์ด ! scope="row" | รามอนดา ! scope="row" | ร็อกเกต ! scope="row" | นาตาชา โรมานอฟ แบล็ก วิโดว์ ! scope="row" | เอเวอเร็ตต์ เค. รอสส์ ! scope="row" | แธดเดียส รอสส์ ! scope="row" | เอริก เซลวิก ! scope="row" | ชูรี ! scope="row" | ซิฟ ! scope="row" | เทรเวอร์ สแลตเทอรี ! scope="row" | สตีเฟน สเตรนจ์ ! scope="row" | ยูจีน "แฟลช" ทอมป์สัน ! scope="row" | ธอร์ ! scope="row" | วัลคิรี ! scope="row" | วอลแสตกก์ ! scope="row" | นิโคเดมัส เวสต์ ! scope="row" | โค้ช วิลสัน ! scope="row" | หว่อง ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในละครชุดมาร์เวลเทเลวิชัน
! scope="row" | แมตต์ เมอร์ด็อก ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในละครชุดทางโทรทัศน์ระยะที่ 4
! scope="row" | วาเลนตินา อัลเลกรา เดอ ฟงแตน ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน แบล็กวิโดว์
! scope="row" | เยเลน่า เบโลวา แบล็กวิโดว์ ! scope="row" | แอนโทเนีย เดรย์คอฟ ทัสค์มาสเตอร์ ! scope="row" | เดรย์คอฟ ! scope="row" | เฮเลน แบล็กวิโดว์ ! scope="row" | อินกริด ! scope="row" | เลราโต ! scope="row" | ริค เมสัน ! scope="row" | อ๊อกซานา ! scope="row" | อเล็กซี่ โชสตาคอฟ เรดการ์เดียน ! scope="row" | เออร์ซา ! scope="row" | เมลินา วอสตอคอฟฟ์ แบล็กวิโดว์ ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน ชาง-ชี กับตำนานลับเท็นริงส์
! scope="row" | มิสซิสเฉิน ! scope="row" | เดธดีลเลอร์ ! scope="row" | กวง โบ ! scope="row" | จน จน ! scope="row" | เคที ! scope="row" | เรเซอร์ฟิสต์ ! scope="row" | รุยหัว ! scope="row" | ซู ชาง-ชี / ฉวน ! scope="row" | ซู เหวินหวู่ ! scope="row" | ซู เซียะหลิง ! scope="row" | หยิง ลี่ ! scope="row" | หยิง หนาน ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน ฮีโร่พลังเทพเจ้า
! scope="row" | เอแจ็ก ! scope="row" | อาริเชม ! scope="row" | เบลด ! scope="row" | ดรูอิก ! scope="row" | อีรอส สตาร์ฟอกซ์ ! scope="row" | กิลกาเมช ! scope="row" | อิคาริส ! scope="row" | คินโก ! scope="row" | โคร ! scope="row" | มักคารี ! scope="row" | การุณ ปาเตล ! scope="row" | ฟาสโตส ! scope="row" | ปิปเดอะโทรลล์ ! scope="row" | เซอร์ซี ! scope="row" | สไปรท์ ! scope="row" | ธีนา ! scope="row" | เดน วิตแมน ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย
! scope="row" | แบล็คคาการ์ โบลตากอน แบล็กโบลต์ ! scope="row" | เพ็กกี้ คาร์เตอร์ กัปตันคาร์เตอร์ ! scope="row" | อเมริกา ชาเวซ ! scope="row" | คลีอา ! scope="row" | บิลลี แม็กซิมอฟฟ์ ! scope="row" | ทอมมี แม็กซิมอฟฟ์ ! scope="row" | วันดา แม็กซิมอฟฟ์ ! scope="row" | คาร์ล มอร์โด ! scope="row" | คริสติน พาล์มเมอร์ ! scope="row" | มาเรีย แรมโบ กัปตันมาร์เวล ! scope="row" | รีด ริชาร์ดส์ ! scope="row" | รินทรา ! scope="row" | ซารา ! scope="row" | สตีเฟน สเตรนจ์ ซินิสเตอร์สเตรนจ์ ! scope="row" | สตีเฟน สเตรนจ์ ซูพรีมสเตรนจ์ ! scope="row" | สตีเฟน สเตรนจ์ ดีเฟนเดอร์สเตรนจ์ ! scope="row" | อัลตรอน ! scope="row" | ชาร์ล ซาเวียร์ ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน ธอร์: ด้วยรักและอัสนี
! scope="row" | แอ็กเซิล ไฮม์ดอลล์สัน ! scope="row" | บาสต์ ! scope="row" | ดาร์ริล ! scope="row" | ไดโอนีซุส ! scope="row" | กอร์ผู้สังหารเทพ ! scope="row" | เฮอร์คิวลิส ! scope="row" | จาเดมุราอิ ! scope="row" | เลิฟ ! scope="row" | มิเนอร์วา ! scope="row" | ราปู ! scope="row" | ยาคาน ! scope="row" | ซูส ! scope="row" colspan="8" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ
! scope="row" | อาเนกา ! scope="row" | อัตตูมา ! scope="row" | Graham ! scope="row" | เนมอร์ ! scope="row" | นาโมรา ! scope="row" | Smitty ! scope="row" | Toussaint / T'Challa ! scope="row" | ริริ วิลเลียมส์ ไอรอนฮาร์ท
ระยะที่ 5
{| class="wikitable" style="text-align:center; width:99%;" ! rowspan="2" style="width:15%;" | ตัวละคร ! colspan="3" | ค.ศ. 2023 ! colspan="3" | ค.ศ. 2024 ! style="width:12.5%;" | แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ตะลุยมิติควอนตัม ! style="width:12.5%;" | รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3 ! style="width:12.5%;" | เดอะมาร์เวลส์ ! style="width:12.5%;" | กัปดันอเมริกา: นิวเวิร์ลออร์เดอร์ ! style="width:12.5%;" | ธันเดอร์โบลต์ ! style="width:12.5%;" | เบลด ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในดิอินฟินิตีซากา
! scope="row" | อาเยชา ! scope="row" | เจมส์ "บัคกี้" บาร์นส์ วินเตอร์โซลเจอร์ / ไวท์วูล์ฟ ! scope="row" | คอสโม เดอะ สเปซด็อก ! scope="row" | เดล ! scope="row" | แครอล แดนเวอร์ส กัปตันมาร์เวล ! scope="row" | แดรกซ์ผู้ทำลาย ! scope="row" | นิค ฟิวรี่ ! scope="row" | กามอรา ! scope="row" | กรู้ท ! scope="row" | แคสซี่ แลง ! scope="row" | สก็อต แลง แอนท์-แมน ! scope="row" | แมนทิส ! scope="row" | มาร์ติเน็กซ์ ! scope="row" | เนบิวลา ! scope="row" | คราลิน ออบฟอนเตรี ! scope="row" | สตาการ์ โอกอร์ด ! scope="row" | แฮงค์ พิม ! scope="row" | ปีเตอร์ ควิลล์ สตาร์-ลอร์ด ! scope="row" | โมนิก้า แรมโบ ! scope="row" | ร็อกเกต ! scope="row" | แธดเดียส รอส ! scope="row" | เอวา สตาร์ โกสต์ ! scope="row" | ซามูเอล สเติร์นส์ ลีดเดอร์ ! scope="row" | โฮป ฟาน ไดน์ วอสพ์ ! scope="row" | เจเน็ต ฟาน ไดน์ ! scope="row" | แซม วิลสัน กัปตันอเมริกา ! scope="row" | จิมมี่ วู ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในระยะที่ 4
! scope="row" | วาเลนตินา อัลเลกรา เดอ ฟงแตน ! scope="row" | เอเลน่า เบโลวา แบล็กวิโดว์ ! scope="row" | เบลด ! scope="row" | อิสยาห์ แบรดลีย์ ! scope="row" | แอนโทเนีย เดรย์คอฟ ทัสค์มาสเตอร์ ! scope="row" | อาเมียร์ ข่าน ! scope="row" | กมลา ข่าน มิสมาร์เวล ! scope="row" | มุนิบา ข่าน ! scope="row" | ยูซุฟ ข่าน ! scope="row" | Mobius M. Mobius ! scope="row" | อเล็กซี่ โชสตาคอฟ เรด การ์เดียน ! scope="row" | วาคีน ตอร์เรส ฟัลคอน ! scope="row" | จอห์น วอล์กเกอร์ ยู.เอส. เอเจนท์ ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน แอนท์-แมน และ เดอะ วอสพ์: ตะลุยมิติควอนตัม
! scope="row" | สภาแคงส์ ! scope="row" | อิมมอร์ตัส ! scope="row" | Jentorra ! scope="row" | แคงผู้พิชิต ! scope="row" | ไครลาร์ ! scope="row" | Quaz ! scope="row" | รามา-ตุต ! scope="row" | เซนทูเรียน ! scope="row" | วิกเตอร์ ไทม์ลี ! scope="row" | เว็บ ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 3
! scope="row" | ฟลอร์เดอะแรพบิท ! scope="row" | ไฮท์อีโวลูชันนารี ! scope="row" | ลิลลา ! scope="row" | ทีฟส์เดอะวอลรัส ! scope="row" | อดัม วอร์ลอก ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน เดอะมาร์เวลส์
! scope="row" | ดาร์-เบนน์ ! scope="row" | ไท-โรน ! scope="row" colspan="7" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน กัปตันอเมริกา: นิวเวิร์ลออร์เดอร์
! scope="row" | ซาบรา
ระยะที่ 6
{| class="wikitable" style="text-align:center; width:50%;" ! rowspan="2" style="width:30%;" | ตัวละคร ! ค.ศ. 2024 ! ค.ศ. 2025 ! ค.ศ. 2026 ! style="width:25%;" | เดดพูล 3 ! style="width:25%;" | อเวนเจอร์ส: เดอะแคงไดนาสตี้ ! style="width:25%;" | อเวนเจอร์ส: ซีเครตวอร์ส ! scope="row" colspan="4" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในระยะที่ 5
! scope="row" | แคงผู้พิชิต ! scope="row" colspan="4" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวใน เดดพูล 3
! scope="row" | บลายด์อัล ! scope="row" | โคลอสซัส ! scope="row" | โดพินเดอร์ ! scope="row" | เจมส์ "โลแกน" ฮาวเลตต์ วูล์ฟวารีน ! scope="row" | วาเนสซา ! scope="row" | เว้ด วิลสัน เดดพูล
อนาคต
{| class="wikitable" style="text-align:center; width:70%;" ! rowspan="2" style="width:25%;" | ตัวละคร ! colspan="3" |TBA ! อาร์มอร์วอร์ส ! ภาคต่อที่ยังไม่มีชื่อของ สไปเดอร์-แมน: โนเวย์โฮม ! ภาคต่อที่ยังไม่มีชื่อของ ชาง-ฉี และตำนานลับเท็นริงส์ ! colspan="4" scope="row" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในอินฟินิตีซากา
! scope="row" | ซันนี่ เบิร์ช ! scope="row" | ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ สไปเดอร์-แมน ! scope="row" | เจมส์ "โรดี้" โรดส์ วอร์แมชชีน ! colspan="4" scope="row" style="background-color:#ddf;" |
เปิดตัวในมัลติเวิร์สซากา
! scope="row" | ซู ชาง-ฉี ! scope="row" | ริริ วิลเลียมส์ ไอรอนฮาร์ท
เลโอนาร์โด ดา วินชี
เลโอนาร์โด ดี แซร์ ปีเอโร ดา วินชี (Leonardo di ser Piero da Vinci; 15 เมษายน ค.ศ. 1452 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1519) เป็นผู้รอบรู้ชาวอิตาลีแห่งยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูงที่มีบทบาทเป็นทั้งจิตรกร, นักวาด, วิศวกร, นักวิทยาศาสตร์, นักทฤษฎี, ประติมากร และสถาปนิก ในขณะที่ชื่อเสียงของเขาโดยทั่วไปขึ้นกับความสำเร็จในฐานะจิตรกร เขาเป็นที่รู้จักจากสมุดบันทึกของเขา ซึ่งเขาได้วาดภาพและจดบันทึกในหัวข้อต่างๆ มากมาย รวมถึงกายวิภาคศาสตร์ ดาราศาสตร์ พฤกษศาสตร์ การทำแผนที่ ภาพวาด และซากดึกดำบรรพ์ ความอัจฉริยะเลโอนาร์โดแสดงให้เห็นถึงอุดมคติของมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
เขาเป็นลูกนอกสมรสของทนายความที่ประสบความสำเร็จและแต่งงานกับผู้หญิงชั้นต่ำใน วินชี เขาได้รับการศึกษาในฟลอเรนซ์โดยจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีชื่อ อันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ เขาเริ่มอาชีพของเขาในเมือง แต่จากนั้นก็ใช้เวลามากในการรับใช้ ลูโดวีโก สฟอร์ซา ในมิลาน ต่อมาเขาทำงานในฟลอเรนซ์และกลับไปทมิลานอีกครั้ง เช่นเดียวกับช่วงสั้น ๆ ในกรุงโรม ในขณะเดียวกันก็ดึงดูดผู้ลอกเลียนแบบและนักเรียนจำนวนมาก ตามคำเชิญของฟรานซิสที่ 1 เขาจึงได้ใช้เวลาสามปีสุดท้ายในฝรั่งเศสก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1519 นับตั้งแต่เขาเสียชีวิต ไม่เคยมีครั้งไหนที่ความสำเร็จ ความสนใจที่หลากหลาย ชีวิตส่วนตัว และความคิดเชิงประจักษ์ของเขาล้มเหลวในการปลุกเร้าความสนใจและความชื่นชม ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่นิยมในการตั้งชื่อในยุคนั้นและกลายเป็นหัวข้อทางวัฒนธรรม
เลโอนาร์โดเป็นหนึ่งในจิตรกรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะและมักได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้ง ยุครุ่งเรื่องของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา แม้จะมีผลงานที่สูญหายไปมากมายและมีผลงานสำคัญไม่ถึง 25 ชิ้น รวมถึงผลงานที่ยังไม่เสร็จจำนวนมาก แต่เขาก็ได้สร้างภาพเขียนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในศิลปะตะวันตก ผลงานชิ้นที่มีชื่อเสียงของเขา ประกอบด้วย โมนาลิซา เป็นผลงานที่รู้จักกันดีที่สุดของเขาและมักถูกมองว่าเป็นภาพวาดที่โด่งดังที่สุดในโลก พระกระยาหารมื้อสุดท้ายเป็นภาพวาดทางศาสนาที่มีการทำซ้ำมากที่สุดตลอดกาล รวมถึงภาพวาด วิทรูเวียนแมน ของเขาถือเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมด้วย ในปี 2560 ซัลวาตอร์มุนดี ซึ่งเป็นรูปที่อาจวาดโดยเลโอนาร์โดทั้งรูปหรือเพียงบางส่วน
ถือกำเนิดและภูมิหลัง
เลโอนาร์โด ดิ แซร์ ปีเอโร ดา วินชี ที่แปลว่า เลโอนาร์โด บุตรชายของปีเอโร แห่ง วินชี เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1452 ในบริเวณเมือง วินชี บนเนินเขาทัซแคน ที่แคว้นคอสตานา ตอนล่างของแม่น้ำอาร์โน ซึ่งอยู่ห่างจากฟลอเรนซ์ออกไป 20 ไมล์ เขาเป็นลูกนอกสมรสของ เมสแซร์ ปีเอโร ฟรูโอซีโน ดี อันโตนีโอ ดา วินชี (ค.ศ. 1426–1504) ทนายความผู้ร่ำรวยในฟลอเรนซ์ กับสาวชาวนาชื่อ กาเตรีนา (c. ค.ศ. 1434 – 1494)
โดยมีการระบุชื่อว่าในตอนแรกว่า กาเตรีนา บูตี เดล วักกา และล่าสุดระบุชื่อว่า กาเตรีนา ดี เมโอ ลิปปี โดยมาร์ติน เคมป์ นักประวัติศาสตร์ ยังคงไม่แน่ใจว่าเลโอนาร์โดเกิดที่ใด บันทึกดั้งเดิมจากคำบอกเล่าของคนในท้องถิ่น โดยนักประวัติศาสตร์เอ็มมานูเอล เรเป็ตตี กล่าวว่าเขาเกิดที่ แอนชิอาโน หมู่บ้านเล็ก ๆ ในชนบทที่จะให้ความเป็นส่วนตัวเพียงพอสำหรับการกำเนิดนอกกฎหมาย แต่ก็ยังเป็นไปได้ที่เขาเกิดในบ้านในเมืองฟลอเรนซ์ พ่อแม่ของเลโอนาร์โดแต่งงานแล้วแยกกันหลังจากปีที่เขาเกิด กาเตรีนา ซึ่งมักถูกระบุว่าเป็น กาเตรีนา บูตี เดล วักกา ผู้ที่ต่อมาแต่งงานกับช่างฝีมือท้องถิ่น อันโตนิโอ ดิ ปิเอโร บูติ เดล วัคกา มีการเสนอทฤษฎีอื่น ๆ โดยเฉพาะทฤษฎีของนักประวัติศาสตร์ทางศิลปะ มาร์ติน เคมพ์ โดยเขาสันนิษฐานว่าแม่ของเลโอนาร์โดคือ กาเตรีนา ดี เมโอ ลิปปี เป็นเด็กกำพร้าที่แต่งงานและได้รับความช่วยเหลือจาก เมสแซร์ ปีเอโรและครอบครัว เมสแซร์ ปีเอโร ได้แต่งงานกับ อัลบิเอรา อามาโดริ และหลังจากที่เธอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1462 เขาก็ได้แต่งงานอีกสามครั้ง ทำให้เลโอนาร์โดมีพี่น้องต่างมารดา 12 คนซึ่งอายุน้อยกว่าเขามาก (คนสุดท้ายเกิดเมื่อเลโอนาร์โดอายุ 40 ปี) และเขาแทบไม่ได้ติดต่อกับบรรดาพี่น้องต่างมารดาของเขา
ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับวัยเด็กของเลโอนาร์โดและส่วนใหญ่มักเป็นเรื่องราวที่เป็นตำนาน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะชีวประวัติของเขาในหนังสือชีวิตศิลปิน (1550) จากจอร์โจ วาซาริ นักประวัติศาสตร์ด้านศิลปะในศตวรรษที่ 16 ตามบันทึกภาษีระบุว่าเขาอาศัยอยู่ที่บ้านของปู่ อันโตนิโอ ดาวินชี ตั้งแต่ใน ค.ศ. 1457 เท่าที่มีข้อมูลแน่ชัด แต่มีความเป็นไปได้ว่าเขาใช้เวลาหลายปีก่อนหน้านั้นในการดูแลแม่ของเขาในวินชี และมีการสันนิษฐานว่าเขาสนิทสนมกับอาของเขา ฟรันเชสโก ดา วินชี โดยพ่อของเขาน่าจะอยู่ที่ฟลอเรนซ์เกือบตลอดเวลา พ่อของเขาซึ่งมีครอบครัวเป็นทนายมาหลายช่วงอายุคน ได้ตั้งถื่นฐานอย่างเป็นทางการในฟลอเรนซ์ตั้งแต่ ค.ศ. 1469 เท่าที่มีข้อมูล และประสบความสำเร็จในอาชีพการงาน เลโอนาร์โดได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานเท่านั้นในการเขียน (ภาษาพื้นถิ่น) การอ่าน และคณิตศาสตร์ อาจเป็นเพราะความสามารถทางศิลปะของเขาได้รับการยอมรับตั้งแต่เนิ่นๆ ดังนั้นครอบครัวของเขาจึงตัดสินใจที่จะให้ความสนใจกับทางด้านนั้นมากกว่า
ต่อมา เลโอนาร์โดได้บันทึกความทรงจำแรกสุดของเขา ซึ่งปัจจุบันอยู่ใน โคเด็กซ์ แอตลานติคัส ว่าขณะที่เขียนเกี่ยวกับการบินของนก เขาจำได้ว่าตอนยังเป็นทารกเมื่อมีว่าวมาที่เปลของเขาและอ้าปากของเขาด้วยหางของมัน ในปัจจุบันนักวิจารณ์ยังคงถกเถียงกันว่าเรื่องนี้เป็นความทรงจำจริงหรือเป็นเพียงจินตนาการ
ในสมัยนั้นยังไม่มีมาตรฐานการเรียกชื่อและนามสกุลที่เป็นที่ยอมรับกันอย่างแพร่หลายในทวีปยุโรป แต่เลโอนาร์โดเองมักลงลายเซ็นในงานของเขาอย่างง่าย ๆ ว่า เลโอนาร์โด หรือไม่ก็ ข้าเอง เลโอนาร์โด เอกสารสำคัญส่วนใหญ่ระบุว่าผลงานของเขาเป็นของ เลโอนาร์โด โดยไม่มี ดา วินชี พ่วงท้าย ทำให้เข้าใจได้ว่าเขาไม่ได้ใช้นามสกุลของบิดาเนื่องจากเป็นบุตรนอกสมรสนั่นเอง
โรงปฏิบัติงานของแวร์รอกกีโอ
ในช่วงกลางทศวรรษ 1460 ครอบครัวของเลโอนาร์โดย้ายไปอยู่ที่ฟลอเรนซ์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นศูนย์กลางของความคิดและวัฒนธรรมเกี่ยวกับมนุษยนิยมของชาวคริสต์ ขณะที่เขาอายุประมาณ 14 ปี เขากลายเป็น การ์โซน (เด็กในสตูดิโอ) ในเโรงปฏิบัติงานของแวร์รอกกีโอของอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอ จิตรกรและประติมากรชาวฟลอเรนซ์ชั้นนำในยุคนั้น ซึ่งในเวลานั้นเป็นช่วงที่โดนาเตลโล อาจารย์ของแวร์รอกกีโอ เสียชีวิต เลโอนาร์โด กลายเป็นเด็กฝึกงานเมื่ออายุ 17 ปีและได้ฝึกเป็นเวลา 7 ปี จิตรกรชื่อดังคนอื่น ๆ ที่ฝึกงานในโรงปฏิบัติงานนี้หรือมีความเกี่ยวข้องกับโรงปฏิบัติงานนี้ เช่น กีร์ลันดาโย, เปรูจีโน, บอตตีเชลลี และโลเรนโซ ดิ เครดิ เลโอนาร์โดได้รับการฝึกอบรมทั้งภาคทฤษฎีและทักษะทางเทคนิคที่หลากหลาย ทั้งเคมี กลศาสตร์ โลหะวิทยา งานโลหะ การหล่อปูน งานเครื่องหนัง การร่างแบบ และงานไม้ ตลอดจนทักษะทางศิลปะในการวาดภาพ การลงสี การปั้น และการสร้างแบบจำลอง
เลโอนาร์โด เคยได้พบกับกีร์ลันดาโย, เปรูจีโน, บอตตีเชลลี ซึ่งทั้งหมดมีอายุมากกว่าเขาเล็กน้อย ที่โรงปฏิบัติงานของแวร์รอกกีโอหรือที่สถาบันเพลโตของตระกูลเมดีซี ในเมืองฟลอเรนซ์ ณ ขณะนั้น ประดับไปด้วยผลงานของศิลปินต่างๆ เช่น มาซัชโช ซึ่งมีภาพเฟรสโกซึ่งเต็มไปด้วยความสมจริงและอารมณ์ กีแบร์ตี เจ้าของผลงานประตูแห่งสวรรค์ที่เปล่งประกายด้วยทองคำเปลว แสดงการผสมผสานองค์ประกอบรูปร่างที่ซับซ้อนเข้ากับภูมิหลังทางสถาปัตยกรรมที่มีรายละเอียด และมีผู้ที่ได้ทำการศึกษามุมมองโดยละเอียดคือ ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา จิตรกรคนแรกที่ทำการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับแสง การศึกษานี้และบทความ De pictura ของ เลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี จะมีผลกระทบอย่างลึกซึ้งต่อศิลปินรุ่นต่อๆมา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อข้อมูลและงานศิลปะของ เลโอนาร์โด
ภาพวาดส่วนใหญ่ในโรงปฏิบัติงานของแวร์รอกกีโอ สร้างโดยผู้ช่วยของเขา ตามที่วาซารีกล่าวไว้ว่า เลโอนาร์โดร่วมมือกับแวร์รอกกีโอในงาน พระคริสต์ทรงรับพิธีล้าง โดยเลโอนาร์โดได้วาดภาพเทวดาหนุ่มที่ถือเสื้อคลุมของพระเยซู ซึ่งมีความสวยงามที่เหนือกว่าอาจารย์ของเขามาก จนแวร์รอกกีโอไม่วาดภาพใด ๆอีกเลย แม้ว่าเรื่องนี้จะเชื่อกันว่าเป็นเรื่องราวที่ไม่มีหลักฐาน และมีการสันนิษฐานว่าเลโอนาร์โดอาจเป็นแบบให้กับผลงานสองชิ้นของแวร์รอกกีโอ ได้แก่ รูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของดาวิดในบาร์เจลโล และอัครทูตสวรรค์ราฟาเอลในภาพโทเบียสกับทูตสวรรค์
วาซารีเล่าเรื่องของเลโอนาร์โดในวัยหนุ่มว่า ชาวนาในท้องถิ่นได้ทำโล่ทรงกลมรูปตนเองและขอให้เซอร์ ปิเอโรลงสีให้เขา เลโอนาร์โดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวของเมดูซาได้วาดภาพวาดสัตว์ประหลาดพ่นไฟที่น่ากลัวมากจนพ่อของเขาซื้อโล่อีกกันหนึ่งเพื่อมอบให้ชาวนาและขายเลโอนาร์โดให้กับพ่อค้าศิลปะชาวฟลอเรนซ์ในราคา 100 ducats ซึ่งสุดท้ายผู้ซื้อคือดยุคแห่งมิลาน
ฟลอเรนซ์ ครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1472 - 1482)
เมื่อถึงปี ค.ศ. 1472 เมื่ออายุได้ 20 ปี เลโอนาร์โดได้เป็นอาจารย์ในสมาคมช่างนักบุญลูกา ซึ่งเป็นสมาคมศิลปินและแพทย์ แต่แม้พ่อของเขาตั้งโรงปฏิบัติงานให้กับเขา ความผูกพันของเขากับแวร์รอกกีโอทำให้เขายังคงทำงานร่วมกันและอยู่กับเขาต่อไป ผลงานที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีหลักฐานของเลโอนาร์โดคือภาพวาดด้วยปากกาและหมึกของหุบเขาอาร์โนใน ค.ศ. 1473 ตามที่วาซารีกล่าวไว้ว่า ขณะที่เลโอนาร์โดยังหนุ่มเขาเป็นคนแรกที่แนะนำให้ทำให้แม่น้ำอาร์โนเป็นช่องทางเดินเรือระหว่างฟลอเรนซ์และปิซา
เลโอนาร์โดได้ไปยังบ้านของเมดิซีพร้อมกับอัลแบร์ตีและได้รู้จักนักปรัชญาด้านมนุษยนิยมที่มีอายุมากกว่าเขาเช่น มาร์ซีลีโอ ฟีชีโน ผู้แสดงลัทธินีโอพลาโทผ่านพวกเขา คริสโตฟอโร ลันดีโน ผู้เขียนความเห็นเกี่ยวกับงานเขียนคลาสสิก และ จอห์น อาร์ไกโรปูรอส ครูสอนภาษากรีกและผู้ที่แปลงานของอริสโตเติล และผู้ที่มีความเกี่ยวข้องกับ สถาบันเพลโตของตระกูลเมดีซี ก็คือปิโก เดลลา มิแรนโดลา กวีและปราชญ์หนุ่มผู้มีความเฉลียวฉลาด และใน ค.ศ. 1482 โลเรนโซ เด เมดีซีได้ส่งเลโอนาร์โดไปเป็นเอกอัครราชทูต เพื่อสัมพันธไมตรีกับลูโดวีโก สฟอร์ซา ผู้ปกครองเมืองมิลานในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1479 ถึง 1499
ฟลอเรนซ์ ครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1500 - 1508)
เมื่อลูโดวีโก สฟอร์ซาถูกโค่นล้มโดยฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1500 เลโอนาร์โดหนีจากมิลานไปเวนิส พร้อมด้วยซาไล ผู้ช่วยของเขา และเพื่อนของซาไล ลูกา ปาซิโอลิ นักคณิตศาสตร์ ณ เมืองเวนิส เลโอนาร์โดได้ทำงานเป็นสถาปนิกและวิศวกรด้านการทหาร โดยเขาได้คิดค้นวิธีการป้องกันเมืองจากการโจมตีทางเรือ เมื่อเขากลับมาที่ฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1500 เขาและครอบครัวได้รับการต้อนรับโดยพระภิกษุสงฆ์ที่อาราม ซานติสสิมา อันนุนซีอาตา และได้รับการจัดสรรพื้นที่สำหรับโรงปฏิบัติงานของเขา ตามบันทึกของวาซาริ เลโอนาร์โดได้วาดภาพพระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนาและยอห์นผู้ให้บัพติศมา ผลงานที่ได้รับความชื่นชมจน "ชาย[และ]หญิง ทั้งเด็กและผู้ใหญ่" แห่ชม "ราวกับว่าพวกเขากำลังไปงานรื่นเริง"
ใน ค.ศ. 1502 ณ เมืองเชเซนา เลโอนาร์โดได้เข้าทำงานเป็นสถาปนิกและวิศวกรด้านการทหาร และเดินทางไปทั่วอิตาลีพร้อมกับผู้อุปถัมภ์ของเขาให้กับ ซีซาร์ บอร์เจีย ลูกของพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 เลโอนาร์โดได้สร้างแผนที่ฐานที่มั่นของซีซาร์ บอร์เจียซึ่งเป็นผังของเมืองอิโมลา เพื่อที่จะได้รับการอุปถัมภ์ของเขา เมื่อซีซาร์ได้เห็นผังเมืองนั้นแล้วก็ได้แต่งตั้งให้เลโอนาร์โดเป็นหัวหน้าวิศวกรและสถาปนิกทางทหารของเขา และในปีเดียวกัน เลโอนาร์โดได้จัดทำแผนที่หุบเขาเคียน่า แคว้นตอสคานา สำหรับผู้อุปถัมภ์ของเขา เพื่อให้มีภาพซ้อนทับที่ดีขึ้นของแผ่นดินและตำแหน่งทางยุทธศาสตร์ที่มากขึ้น โดยเขาได้จัดทำแผนที่นี้พร้อมกับโครงการก่อสร้างเขื่อนจากทะเลไปยังเมืองฟลอเรนซ์ เพื่อให้มีแหล่งน้ำในทุกฤดูกาล
เลโอร์นาโดได้ออกจากการทำงานกับบอร์เจียและกลับไปยังเมืองฟลอเรนซ์ในช่วงต้น ค.ศ. 1503 และได้กลับเขามาอยู่ในสมาคมช่างนักบุญลูกาในวันที่ 18 ตุลาคมปีเดียวกัน และในเดือนนั้นเขาก็ได้เริ่มสร้างผลงานภาพเหมือนของลีซา เดล โจกอนดา ผู้เป็นแบบให้กับภาพวาดโมนาลิซา ซึ่งเขาได้ทำภาพนี้ต่อไปจนถึงช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1504 เขาเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อแนะนำว่าควรวางรูปปั้นดาวิดของมีเกลันเจโลไว้ที่ใด จากนั้นเขาใช้เวลา 2 ปีในเมืองฟลอเรนซ์ในการออกแบบและวาดภาพจิตรกรรมฝาผนังยุทธการอันเกียริ โดยมีมีเกลันเจโลได้ออกแบบผลงานที่คู่กัน คือ ยุทธการคาชินา
ในปี ค.ศ. 1506 เลโอนาร์โดถูกเรียกตัวไปยังมิลานโดย ชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอ็องบวซ ผู้รักษาการเมืองชาวฝรั่งเศส โดยเลโอนาร์โดได้รับลูกศิษย์จากที่นั้นมาคนหนึ่ง คือเคาท์ฟรานเชสโก เมลซี ลูกชายของขุนนางลอมบาร์เดีย ซึ่งนับได้ว่าเป็นศิษย์คนโปรดของเขา สภาฟลอเรนซ์หวังให้เลโอนาร์โดกลับไปวาดยุทธการอันเกียรี ให้เสร็จ แต่เขาได้รับการปล่อยตัวตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 ที่พิจารณาว่าจ้างศิลปินให้วาดภาพเหมือนบุคคล
มิลาน ครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1508–1513)
จากนั้นใน ค.ศ. 1508 เลโอนาร์โดเดินทางกลับมิลาน โดยอาศัยในบ้านของเขาที่ Porta Orientale เขต Santa Babila
ใน ค.ศ. 1512 เลโอนาร์โดกำลังดำเนินการตามแผนการสร้างอนุเสาวรีย์คนขี่ม้าให้แก่ Gian Giacomo Trivulzio แต่ต้องหยุดชั่วคราวจากการรุกรานของกองทัพสมาพันธรัฐสวิส สเปน และเวนิส เพื่อขับไล่ฝรั่งเศสออกจากมิลาน เลโอนาร์โดยังคงอยู่ในนครนี้ โดยใช้เวลาหลายเดือนที่วิลลา Vaprio d'Adda ของตระกูลเมดิชีใน ค.ศ. 1513
ชีวิตส่วนตัว
แม้ว่าเลโอนาร์โดทิ้งสมุดบันทึกและเอกสารตัวเขียนไว้หลายพันหน้า เขาแทบไม่ได้กล่าวถึงชีวิตส่วนตัวของตนเองเลย
สิ่งสืบทอด
แม้ว่าเขาไม่ได้รับการฝึกอบรมทางวิชาการอย่างเป็นทางการ นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการหลายคนยกให้เลโอนาร์โดเป็นแบบอย่างที่สำคัญของ "อัจฉริยะสากล" หรือ "มนุษย์เรอแนซ็องส์" บุคคลที่มี "ความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่สิ้นสุด" และ "จินตนาการที่สร้างสรรค์อย่างร้อนแรง" เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีพรสวรรค์หลากหลายที่สุดเท่าที่เคยมีมา นักวิชาการตีความมุมมองของเขาที่มีต่อโลกว่าเป็นไปตามตรรกะ แม้ว่าวิธีการเชิงประจักษ์ที่เขาใช้ในช่วงเวลาของเขาไม่เป็นไปตามแบบก็ตาม
ชื่อเสียงของเลโอนาร์โดในช่วงชีวิตของเขาทำให้พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสปฏิบัติต่อเขาเหมือนถ้วยรางวัล และอ้างว่าสนับสนุนเขาในวัยชรากับอุ้มเขาไว้ในอ้อมพระกรขณะที่เสียชีวิต ความสนใจในตัวเลโอนาร์โดและผลงานของเขาไม่เคยลดลง ฝูงชนยังคงต่อคิวเพื่อชมผลงานศิลปะที่โด่งดังที่สุดของเขา เสื้อยืดยังคงมีภาพวาดที่โด่งดังที่สุดของเขา และนักเขียนยังคงยกย่องเขาในฐานะอัจฉริยะ ในขณะเดียวกันก็คาดเดาเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขา เช่นเดียวกับสิ่งที่คนฉลาดเชื่อจริง ๆ
ความสนใจในความเป็นอัจฉริยะของเลโอนาร์โดยังคงที่ ผู้เชี่ยวชาญศึกษาและแปลงานเขียน วิเคราะห์ภาพวาดของเขา โดยใช้เทคนิคทางวิทยาศาสตร์ โต้เถียงเกี่ยวกับที่มาที่ไป และค้นหาผลงานที่มีการบันทึกแต่ไม่มีการค้นพบ
โมนาลิซา ซึ่งถือเป็นงานศิลปะชิ้นเอกของเลโอนาร์โด มักถิอเป็นภาพครึ่งตัวที่โด่งดังที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา อาหารค่ำมื้อสุดท้ายเป็นจิตรกรรมทางศาสนาที่มีการทำซ้ำมากที่สุดตลอดกาล และภาพวาดเส้น มนุษย์วิตรูวิอุส ก็ถือเป็นสัญลักษณ์กระแสวัฒนธรรม
อ่านเพิ่ม
See and  for extensive bibliographies
แหล่งข้อมูลอื่น
14521519
ประธานาธิบดีตุรกี
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐตุรกี (President of the Republic of Turkey,Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı) ถือเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล ทำหน้าที่สร้างความความเป็นเอกภาพของชาติ มีการดำเนินงานภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐตุรกี (Constitution of Turkey) และมีการจัดความเป็นระเบียบภายในรัฐ นับตั้งแต่มาตรา 101 ถึง 106 ของรัฐธรรมนูญได้ระบุถึงหน้าที่ที่รับผิดชอบของประธานาธิบดี ซึ่งประเทศตุรกีมีประธานาธิบดีมาแล้ว 12 คน (พ.ศ. 2560) โดยแต่ละคนมีวาระการดำรงตำแหน่งคนละ 5 ปี ซึ่งประธานาธิบดีคนปัจจุบัน คือ เรเจป ไตยิป แอร์โดอัน (Recep Tayyip Erdogan) โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 จนถึงปัจจุบัน <!--== ประธานาธิบดี ==
อ้างอิง
-->
บิ๊กเบรน
บิ๊กเบรน (빅브레인) เป็นวงดนตรีบัลลาดอาร์แอนด์บีของเกาหลีใต้ที่ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนภายใต้สังกัดเวิร์ลโชว์มาร์เกต พวกเขาทำงานมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ด้วยอัลบั้มชื่อ Billionaire Sound และเพลง "Welcome" ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก
สโมสรฟุตบอลวิเอตเตล
สโมสรฟุตบอลวิเอตเตล (Câu lạc bộ Bóng đá Viettel) หรือ วิเอตเตล เอฟซี หรือ ฮานอยวิเอตเตล เป็นสโมสรฟุตบอลที่ตั้งอยู่ที่ฮานอยในประเทศเวียดนาม มีวิเอตเตลสปอร์ตสเซ็นเตอร์ซึ่งเป็นบริษัทลูกของกลุ่มวิเอตเตลเป็นเจ้าของ สโมสรแข่งขันในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของเวียดนาม
วิเอตเตลเป็นสโมสรฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศ โดยชนะเลิศลีกถึง 20 สมัย ซึ่งรวมถึงการชนะเลิศ 9 สมัยติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึง 1979 สโมสรยังมีผู้เล่นที่ถูกเรียกติดทีมชาติเวียดนามเป็นจำนวนมาก
สโมสรมีคู่ปรับที่สำคัญอย่างฮานอย 1956 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Công An Hà Nội (ฮานอยโปลิศ) และทำการแข่งขันตั้งแต่กลางทศวรรษ 1950 ถึง ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นปีที่ยุบทีม สโมสรคู่ปรับอีกแห่งหนึ่งคือสโมสรฟุตบอลฮานอย
สโมสรช้าง
สโมสรช้าง หรือชื่อเดิม สโมสรเฟดเดอร์บรอย (Federbrau Volleyball) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งตั้งอยู่ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย สโมสรนี้เข้าแข่งขันรายการไทยแลนด์วอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ ซีรีย์เอ ซึ่งเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2551
ประวัติ
ทีมชนะการแข่งชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2009 หลังจากเป็นฝ่ายชนะทีมเทียนจินบริดจสโตนในรอบชิงชนะเลิศ ซึ่ง อรอุมา สิทธิรักษ์ ชนะรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า รวมถึงรางวัลตบยอดเยี่ยม, นุศรา ต้อมคำ ชนะรางวัลเสิร์ฟยอดเยี่ยม และวรรณา บัวแก้ว ชนะรางวัลลิเบอโรยอดเยี่ยม
ส่วนในการแข่งชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2010 ทีมนี้เป็นฝ่ายชนะทีมเชตีซู อัลมาตี จากประเทศคาซัคสถาน ซึ่ง นุศรา ต้อมคำ ชนะรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า และอรอุมา สิทธิรักษ์ ชนะรางวัลทำคะแนนยอดเยี่ยม รวมถึงรางวัลตบยอดเยี่ยมสำหรับทีมดังกล่าว
ในฐานะผู้ชนะการแข่งขันของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย ส่งผลให้ทีมนี้ได้รับสิทธิเข้าสู่การแข่งวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2010 ในที่สุด
เจ้าหน้าที่ชุดปัจจุบัน
''ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553''
อนุสัญญาคอนสแตนติโนเปิล
อนุสัญญาคอนสแตนติโนเปิล (Convention of Constantinople) เป็นสนธิสัญญาซึ่งลงนามโดยสหราชอาณาจักร เยอรมนี จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สเปน ฝรั่งเศส อิตาลี เนเธอร์แลนด์ รัสเซีย และจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1888 ในคริสร์ทศวรรษ 1880 อังกฤษได้ยึดครองทางกายภาพเหนือคลองสุเอซและอียิปต์ ฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเคยมีสิทธิ์เหนือคลองและยังคงถือหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทคลองสุเอซไว้ หวังว่าจะทำให้การควบคุมของอังกฤษอ่อนแอลงและพยายามที่จะโน้มน้าวให้ชาติยุโรปสนับสนุนการทำให้คลองเป็นเขตระหว่างประเทศ ทั้งสองชาติยินยอมให้คลองเป็นกลางตามสนธิสัญญาดังกล่าว มาตรา 1 รับประกันให้เรือทุกลำผ่านเข้าออกคลองได้ทั้งในช่วงสงครามและสันติภาพ แต่มาตรา 10 กลับอนุญาตให้เคดีฟดำเนินมาตรการเพื่อ "การป้องกันอียิปต์และการธำรงรักษาความสงบเรียบร้อย" ข้อความหลังได้ถูกใช้เพื่อปกป้องผลประโยชน์โดยอังกฤษในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และโดยอียิปต์เพื่อต่อต้านการเดินเรือของอิสราเอลภายหลัง ค.ศ. 1948
ชาติผู้ลงนามประกอบด้วยมหาอำนาจยุโรปทั้งหมดในเวลานั้น และสนธิสัญญาดังกล่าวได้ถูกตีความว่าเป็นการรับประกันสิทธิ์ในการผ่านเข้าออกคลองสุเอซของเรือใด ๆ ทั้งในช่วงสงครามและสันติภาพ
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส
มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส (University of California, Davis) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ตั้งอยู่ในเมืองเดวิส ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองแซคราเมนโต ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1905 เพื่อเป็นศูนย์การวิจัยการเกษตรของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1959 ได้ก่อตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็นหนึ่งในสิบวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส มีชื่อเสียงทางด้าน เกษตรกรรม นิเวศวิทยาและพึชสวน วิทยาศาสตร์ด้านชีววิทยา และ สัตวแพทย์ และถึอเป็นหนึ่งในไอวี่ของมหาวิทยาลัยรัฐ (Public Ivies)
เทศมณฑลผิงตง
เทศมณฑลผิงตง เป็นเทศมณฑลในภาคใต้ของประเทศไต้หวัน มีเมืองหลวงคือ นครผิงตง มีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อนอบอุ่น และเป็นที่รู้จักในด้านการเกษตรและการท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติเขิ่นติง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเทศมณฑลนี้ ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในไต้หวัน
การแบ่งเขตการปกครอง
เทศมณฑลผิงตงแบ่งออกเป็น 1 นคร, 3 เมือง, 21 ตำบล, และ 8 ตำบลชนพื้นเมืองภูเขา เทศมณฑลผิงตงมีตำบลและตำบลชนพื้นเมืองภูเขาเป็นจำนวนมากที่สุดในบรรดาเทศมณฑลของไต้หวัน
โอ!จีจี
เกิลส์เจเนอเรชัน-โอ!จีจี (소녀시대-Oh!GG; Girls' Generation-Oh!GG) คือSub Unitลำดับที่สองของเกิลส์เจเนอเรชัน ซึ่งเป็นกลุ่มนักร้องหญิงของประเทศเกาหลีใต้ ภายใต้สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี พ.ศ. 2561 ประกอบไปด้วยสมาชิกที่ต่อสัญญากับต้นสังกัดห้าคน คือ แทย็อน ซันนี ฮโยย็อน ยูรี และยุนอา วงเปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยเพลง "Lil' Touch" เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2561
ประวัติ
เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2560 สมาชิกประกอบไปด้วย ซอฮย็อน ทิฟฟานี และซูย็อง ตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับต้นสังกัดเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งทางต้นสังกัดได้ออกมาประกาศว่าเกิลส์เจเนอเรชันจะยังคงทำกิจกรรมต่อไป
วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2561 เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ได้เผยว่าเกิลส์เจเนอเรชันจะตั้งกลุ่มย่อยใหม่ออกมา ซึ่งจะประกาศรายละเอียดเพิ่มเติมในเร็ว ๆ นี้ และเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ต้นสังกัดได้เปิดเผยชื่อกลุ่มย่อยลำดับที่สอง ใช้ชื่อว่า เกิลส์เจเนอเรชัน-Oh!GG ซึ่งประกอบไปด้วยสมาชิกที่ยังคงต่อสัญญากับทางต้นสังกัด โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2561 ด้วยซิงเกิล Lil' Touch ที่ประกอบไปด้วยเพลง "Lil' Touch" และ เพลง "Fermata"
เขตอิทธิพล
ในสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ เขตอิทธิพล (sphere of influence; SOI) หมายถึงพื้นที่หรือภูมิภาคซึ่งมีรัฐหรือองค์กรหนึ่ง ๆ มีอิทธิพลเหนือกว่าในด้านวัฒนธรรม เศรษฐกิจ การทหารหรือการเมือง
ขณะที่อาจมีการจัดตั้งพันธมิตรอย่างเป็นทางการหรือพันธกรณีในรูปสนธิสัญญาอื่น ๆ ระหว่างดินแดนที่แผ่อิทธิพลและดินแดนที่อยู่ภายใต้อิทธิพล การจัดการอย่างเป็นทางการในรูปแบบเขตอิทธิพลนี้ไม่จำเป็น และบ่อยครั้งที่อิทธิพลสามารถเป็นตัวอย่างของอำนาจอย่างอ่อน และเช่นเดียวกัน พันธมิตรอย่างเป็นทางการก็ไม่จำเป็นจะต้องหมายความว่าประเทศหนึ่งอยู่ในเขตอิทธิพลของอีกประเทศหนึ่งด้วย ในกรณีสุดขั้ว ประเทศที่อยู่ใน "เขตอิทธิพล" ของอีกประเทศหนึ่งนั้นอาจเป็นรองรัฐนั้นและเป็นเสมือนกับรัฐบริวารหรืออาณานิคมในทางพฤตินัย ระบบเขตอิทธิพลซึ่งชาติทรงอำนาจเข้าแทรกแซงกิจการภายในของอีกประเทศหนึ่งนั้นยังคงมีสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน และบ่อยครั้งมักจะถูกวิเคราะห์ในรูปแบบของอภิมหาอำนาจ มหาอำนาจ และ/หรือรัฐระดับกลาง ยกตัวอย่างเช่น ระหว่างช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดของจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง จักรวรดิญี่ปุ่นมีเขตอิทธิพลขนาดใหญ่มาก รัฐบาลญี่ปุ่นได้ปกครองดินแดนบางส่วนโดยตรงในกรณีของเกาหลี แมนจูเรีย เวียดนาม ไต้หวัน และบางส่วนของจีน ดังนั้น "วงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา" จึงสามารถถูกวาดอย่างง่าย ๆ บนแผนที่มหาสมุทรแปซิฟิกเป็นวงขนาดใหญ่ล้อมรอบหมู่เกาะญี่ปุ่นและชาติเอเชียและแปซิฟิกที่อยู่ภายใต้การควบคุมนั่นเอง บางครั้งหลายส่วนของประเทศอาจอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลสองเขตที่แตกต่างกัน ในสมัยอาณานิคม อิหร่านและไทยมีสถานะเป็นรัฐกันชนตั้งอยู่ระหว่างจักรวรรดิของอังกฤษกับรัสเซียและอังกฤษกับฝรั่งเศสตามลำดับ ถูกแบ่งแยกระหว่างเขตอิทธิพลของรัฐจักรวรรดิ เช่นเดียวกัน ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีถูกแบ่งออกเป็นเขตยึดครองสี่ส่วน ซึ่งในภายหลังได้รวมตัวกันเป็นเยอรมนีตะวันตกกับเยอรมนีตะวันออก อดีตสมาชิกของนาโต และประเทศหลังเป็นสมาชิกของสนธิสัญญาวอร์ซอ
รักสุดปลายฟ้า
รักสุดปลายฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี นำแสดงโดย นัฐฐพนธ์ ลียะวณิช,พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2555-25 เมษายน พ.ศ. 2555 เวลา 18.30 - 20.00 น. ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ดวงมาลีมณีจันทร์ จำกัด บทประพันธ์โดย วัตตรา บทโทรทัศน์โดย ดอกแก้ว กำกับการแสดงโดย คฑาเทพ ไทยวานิช
พระเจ้าโคจง
พระเจ้าโคจงแห่งโชซ็อน (고종 광무제, ฮันจา:高宗光武帝) (8 กันยายน พ.ศ. 2395–21 มกราคม พ.ศ. 2462) ต่อมาคือ จักรพรรดิควางมูแห่งเกาหลี เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน ลำดับที่ 26 และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเกาหลีพระองค์แรก
การขึ้นครองราชย์
สมเด็จพระเจ้าโกจง เป็นพระโอรสพระองค์ที่สองในเจ้าชายแทวอนฮึงซอน กับเจ้าหญิงโยฮุง มีพระนามเดิมว่า อี มยองบก (李命福 이명복 Yi Myeong-bok)
ปี พ.ศ. 2407 เมื่อพระเจ้าชอลจง พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 25 แห่งราชอาณาจักรโชซ็อนสรรคตโดยที่ยังมิได้แต่งตั้งรัชทายาทสืบราชบัลลังก์ เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระราชโอรสสายพระโลหิตของพระองค์เอง ดังนั้น สิทธิในการสืบราชบัลลังก์จึงต้องตกเป็นของเชื้อพระวงศ์ลำดับถัดไป ซึ่งในช่วงเวลานั้นอำนาจในราชสำนักทั้งหมดตกอยู่ในสาย ตระกูลคิมแห่งเมืองอันดง เสียเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งตระกูลคิมนี้เป็นสายตระกูลเดิมของพระมเหสีโชริน (พระมเหสีของพระเจ้าชอลจง) เมื่อสิ้นรัชสมัย ขุนนางฝ่ายอื่น ๆ โดยเฉพาะตระกูลโจ (ตระกูลของพระเจ้ายองโจ พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งราชอาณาจักรโชซ็อน) จึงได้พยายามลิดรอนอำนาจของฝ่ายตระกูลคิมลง โดยได้ร่วมมือกับเชื้อพระวงศ์ในราชตระกูลลีพระองค์หนึ่งคือ องค์ชาย ลี แฮอุง จนสามารถแย่งชิงตราพระมหากษัตริย์มาไว้ในครอบครองได้ จึงถือสิทธิในการสรรหาผู้สืบราชบัลลังก์กษัตริย์เอง โดยฝ่ายตระกูลโจและองค์ชาย ลี แฮอุง ได้เลือกโอรสขององค์ชายลี แฮอุงขึ้นครองราชย์ โดยองค์ชายนี้มีพระนามว่า ลี เมียงบอก ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา โดยมีองค์ชาย ลีแฮอุง เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อองค์ชาย ลี เมียงบอค ชึ้นสืบราชบัลลังก์เองได้แล้วจึงได้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าโกจง ส่วนองค์ชาย ลีแฮอุง ผู้เป็นพระบิดาเมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ก็จึงดำรงพระยศเป็นองค์ชายแดวอน
สถานการณ์ในราชสำนักตอนต้นรัชกาล
ประวัติศาสตร์ของเกาหลีในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าโกจงนี้เอง เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญของประเทศเกาหลี หลังจากที่ตระกูลโจขึ้นมามีอำนาจแทน ก็ได้ร่วมมือกับองค์ชายแดวอน ปฏิรูปกฎและระเบียบต่าง ๆ ภายในราชสำนักเสียใหม่และสิ่งที่แน่นอนก็คือการล้มล้างกลุ่มอำนาจเก่าของตระกูลคิมแห่งเมืองอันดงที่เคยมีอย่างมากล้นในสมัยพระเจ้าชอลจงออกไปทั้งหมดด้วย การคอรัปชั่นเบียดบังเงินหลวงที่ฝังรากลึกในราชสำนักมาอย่างยาวนาน จึงเป็นข้ออ้างสำคัญในการกำจัดกลุ่มอำนาจเก่าครั้งนี้ ซึ่งก็เป็นข้ออ้างที่ตรงใจประชาชนอย่างมาก ที่ประชาชนไม่พอใจต่อการกดขี่ข่มเหงของขุนนางซึ่งสะสมมายาวนาน และเป็นนิมิตหมายอันดีที่กลุ่มอำนาจใหม่จะซักฟอกระบบที่ไม่เป็นธรรมนี้เสีย
อย่างไรก็ตาม เมื่อกลุ่มอำนาจใหม่นี้ขึ้นมามีอำนาจโดยสมบูรณ์กลับไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เลย ในความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของประชาชน กลุ่มอำนาจใหม่นี้กลับอาศัยช่องทางเบียดบังทรัพย์สินหนักขึ้นไปอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่พระเจ้าโกจงยังทรงพระเยาว์ และสิ่งที่เห็นได้อย่างชัดเจนก็คือการตั้งงบประมาณจำนวนมหาศาลสำหรับการปฏิรูประบบกองทัพและความมั่นคงของประเทศ ทั้ง ๆ ที่ไม่เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างใดอย่างเป็นรูปเป็นธรรม โดยข้ออ้างที่กลุ่มอำนาจใหม่ต้องการปฏิรูประบบกองทัพและยุทโธปกรณ์ให้เป็นไปตามยุคสมัยมากขึ้น จึงได้จัดการกับวิธีเก็บภาษีใหม่ และนำพระราชทรัพย์จากพระคลังมาใช้จ่าย แต่กลับเป็นการใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือยเพื่อให้เหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์ได้อยู่อย่างหรูหราสุขสบายเท่านั้น ซึ่งจากจุดนี้เองที่เริ่มนำพาประเทศเกาหลีเข้าสู่กับดักของศัตรูที่กำลังคิดจู่โจม
สถานการณ์ในราชสำนักตอนกลางรัชกาล
เมื่อพระเจ้าโกจงทรงเจริญพระชนมพรรษาจนสามารถบริหารราชการแผ่นดินด้วยพระองค์เองได้แล้ว องค์ชายแดวอน จึงต้องลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ในช่วงนี้พระมเหสีมิน จึงเข้ามาบริหารบ้านเมืองแทนซึ่งพระนางทรงงานได้ดี จนเหล่าขุนนางเริ่มไม่ไว้วางใจ พระนางทรงต่อต้านการใช้จ่ายฟุ่มเฟือยในราชสำนักเพื่อให้ราชนิกุลและราชวงศ์อยู่อย่างสุขสบายจนเป็นต้นเหตุแห่งการทุจริตให้ขุนนางยักยอกเงินหลวง ซึ่งเป็นสิ่งที่ขุนนางได้ปฏิบัติมายาวนานทุกยุคทุกสมัยจนเป็นเชื้อร้าย ในขณะที่ราษฎรภายนอกอยู่อย่างอดอยาก ซึ่งพระราชวังเองก็กลายเป็นตัวอย่างให้กับคนภายนอกตามอย่างในการเบียดบังและฉ้อโกงเงินทองกันอย่างเป็นเอิกเกริก และทำให้เกิด ข้อพิพาทระหว่างมเหสีมินและองค์ชายแดวอน ขึ้นและเป็นสงครามการเมืองที่ยาวนานมากในประวัติศาสตร์เกาหลี
สถานการณ์ในราชสำนักตอนปลายรัชกาล
ภายหลังจากพระมเหสีมินจายองสิ้นพระชนม์ด้วยการบุกลอบปลงพระชนม์โดยทหารจักรวรรดิญี่ปุ่นในพระตำหนักของพระนางภายในพระราชวังเคียงบก พระเจ้าโกจง ทรงเศร้าโศกโทมนัสอย่างยิ่ง พระองค์ทรงลี้ภัยเข้าไปอยู่ในสถานทูตรัสเซียประจำ​จักรวรรดิ​เกาหลี​ และทรงเก็บตัวอยู่แต่ในห้องโดยไม่พบปะใคร ซึ่งจากนั้นเป็นต้นมาพระองค์ก็อยู่ความอารักขาของจักรวรรดิรัสเซีย ที่พยายามเข้ามามีบทบาทเพื่อคานอำนาจจักรวรรดิญี่ปุ่นที่นับวันจะยิ่งเข้มแข็งมากขึ้น
ในอีก 2 ปีต่อมาในปี ค.ศ. 1910 สมเด็จพระจักรพรรดิซุนจงแห่งจักรวรรดิเกาหลี (พระเจ้าซุนจง) ได้ต้องถูกถอดออกจากตำแหน่งสมเด็จพระจักรพรรดิโดยดำรงพระอิสริยยศเพียงกษัตริย์เท่านั้น และจักรวรรดิญี่ปุ่นก็ได้ล้มล้างสถาบันจักรพรรดิของเกาหลีลงในปีเดียวกัน โดยผนวกเข้าเป็นมณฑลหนึ่งของญี่ปุ่นและควบคุมเชื้อสายราชวงศ์ลีทั้งหมดไปไว้ที่ญี่ปุ่น เพื่อเป็นตัวประกันไม่ให้สามารถคืนสู่อำนาจได้อีก เกาหลีจึงปิดฉากยุคสมัยจักรวรรดิรวมทั้งยุคสมัยแห่งราชวงศ์อันยาวนานกว่า 2,000 ปี
พระบรมวงศานุวงศ์
(โอรสขององค์ชายนัมยองซึ่งเป็นโอรสบุญธรรมขององค์ชายอึนชินซึ่งเป็นโอรสขององค์ชายซาโดซึ่งเป็นโอรสของพระเจ้ายองโจ)
18521919
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (Charles X de France; ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์ 9 ตุลาคม ค.ศ.1757 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ.1836) พระนามเดิมว่า ชาร์ลฟิลิปป์ เคานต์แห่งอาร์ตัว ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1824 จนถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1830 ทรงเป็นพระปิตุลา (อา) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ได้รับการสนับสนุนภายหลังในขณะที่ลี้ภัยอยู่ต่างประเทศ ภายหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงใน ค.ศ. 1814 ชาร์ล (มีสถานะเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน) กลายเป็นผู้นำของพวกคลั่งเจ้า ฝ่ายนิยมกษัตริย์หัวรุนแรงในราชสำนักฝรั่งเศสที่ยืนยันการปกครองโดยเทวสิทธิราชย์และคัดค้านการยินยอมต่อฝ่ายเสรีนิยมและการรับรองเสรีภาพพลเมืองที่ได้รับจากกฏบัตร ค.ศ. 1814 ชาร์ลได้มีอิทธิพลในราชสำนักฝรั่งเศสภายหลังการลอบสังหาร ชาร์ล แฟร์ดีน็อง ดยุกแห่งแบร์รี่ พระราชโอรสของพระองค์ ใน ค.ศ. 1820 และได้รับการสืบราชบังลังก์ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ใน ค.ศ. 1824
วัยเยาว์
เจ้าชายชาร์ลฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศสประสูติเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 เป็นเจ้าชายพระองค์สุดท้องในโดแฟ็งหลุยส์ กับ โดฟิเนมารี โฌเซฟ ณ พระราชวังแวร์ซาย ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เคานต์แห่งอาร์ตัว ตั้งแต่ประสูติโดยพระอัยกา พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในฐานะที่ทรงเป็นราชนิกุลบุรุษพระองค์ท้ายสุด เจ้าชายชาร์ลจึงทรงดูเหมือนว่าไม่มีโอกาสที่จะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ต่อมาในปี พ.ศ. 2304 เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบอร์กันดี พระเชษฐาองค์ใหญ่สุดของพระองค์สิ้นพระชนม์อย่างไม่คาดคิด ทำให้ทรงเลื่อนขึ้นหนึ่งลำดับในลำดับการสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ทรงได้รับการถวายเลี้ยงดูโดยมาดามเดอมาร์ซ็อง ข้าหลวงแห่งราชโอรสราชธิดาฝรั่งเศส
เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2308 พระเชษฐาองค์รอง หลุยส์โอกุสต์ จึงกลายเป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส) พระองค์ใหม่ พระมารดาของทั้งสองพระองค์ มารี โฌเซฟ ทรงโศกเศร้าพระทัยจากการสิ้นพระชนม์ของพระสวามี ก็สิ้นพระชนม์ลงในปี พ.ศ. 2310 ด้วยวัณโรค ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้ทรงกำพร้าตั้งแต่พระชนมายุได้ 9 พรรษา เช่นเดียวกับพระเชษฐา เจ้าชายหลุยส-โอกุสต์, เจ้าชายหลุยส์ สตานิสลัส เคานต์แห่งโพรว็อง, มาดามโคลทีลด์ และมาดามเอลิซาเบธ
พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทรงพระประชวรในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2317 และเสด็จสวรรคตในวันที่ 10 พฤษภาคม ด้วยโรคฝีดาษ สิริพระชนมพรรษารวม 64 พรรษา พระราชนัดดา เจ้าชายหลุยส์-โอกุสต์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส จึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
เสกสมรสและพระชนม์ชีพส่วนพระองค์
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2316 เจ้าชายชาร์ลเสกสมรสกับเจ้าหญิงมารี เตเรซแห่งซาวอย การเสกสมรสครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์แทบจะในทันที ต่างกับการเสกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กับพระนางมารี อ็องตัวแน็ต
ในปี พ.ศ. 2318 เจ้าหญิงมารี เตเรซ มีพระประสูติกาลแด่เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอ็องกูแลมโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 นับเป็นรัชทายาทพระองค์แรกแห่งราชวงศ์บูร์บงรุ่นถัดไป เนื่องจากทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และเคานต์แห่งโพรว็องยังมิได้มีพระประสูติกาลแก่รัชทายาทใดเลย ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้พวก ลิเบลลิสต์ (กลุ่มนักเขียนใบปลิวอื้อฉาวเกี่ยวกับบุคคลสำคัญในราชสำนักและทางการเมือง) นำไปล้อเลียนถึงความไร้สมรรถภาพทางเพศของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 สามปีถัดมาในปี พ.ศ. 2521 ก็มีพระประสูติกาลแด่เจ้ายหลุยส์ แฟร์ดิน็อง และต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งแบร์รี ในปีเดียวกันนั้นเองที่สมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต มีพระประสูติกาลพระธิดาเป็นครั้งแรกนามว่า เจ้าหญิงมารี เตเรซ ซึ่งช่วยกลบข่าวลือที่ว่าทรงไม่สามารถมีรัชทายาทได้
เจ้าชายชาร์ลยังทรงมีสัมพันธภาพกับพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อย่างเหนียวแน่น ซึ่งทั้งสองทรงพบกันครั้งแรกในคราวที่พระนางมารี อ็องตัวแน็ตเสด็จเยือนฝรั่งเศสในเดือนเมษายน พ.ศ. 2313 ขณะนั้นเจ้าชายมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา ความใกล้ชิดสนิทสนมนี้เองที่ทำให้แม่ค้าชาวปารีสสร้างข่าวลืออย่างผิด ๆ ว่าเจ้าชายทรงยั่วยวนเสน่หาแก่พระนางมารี เจ้าชายชาร์ลมักปรากฏพระองค์ตรงข้ามพระนางมารีอยู่บ่อยครั้งในโรงละครส่วนพระองค์ ณ พระตำหนักเปติต์ไตรอาน็อง ทั้งสองพระองค์ได้รับการกล่าวขานว่ามีพระปรีชาสามารถอย่างมากในการเป็นนักแสดงมือสมัครเล่น พระนางมารีทรงสวมบทบาทเป็นคนงานรีดนมวัว, คนเลี้ยงแกะ และสตรีชนบท ด้านเจ้าชายชาร์ลทรงรับบทเป็นคู่รัก, ข้ารับใช้ และเกษตรกร
ทั้งสองพระองค์ทรงพัวพันกับเรื่องราวอันโด่งดังในการก่อสร้างชาโตเดอแบแกเตลล์ ในปี พ.ศ. 2318 เจ้าชายชาร์ลทรงซื้อกระท่อมล่าสัตว์เล็ก ๆ ในแคว้นบัวส์เดอบูโลญ ต่อมาทรงทุบทำลายที่พำนักหลังเดิมทิ้งและวางแผนที่จะก่อสร้างพระตำหนักหลังใหม่ขึ้นแทน ซึ่งพระนางมารี อ็องตัวแน็ตทรงเดิมพันไว้ว่าพระตำหนักหลังใหม่นี้ไม่มีทางก่อสร้างได้สำเร็จภายในสามเดือน เจ้าชายชาร์ลก็ทรงจ้างสถาปนิกแนวนีโอคลาสสิกนามว่า ฟร็องซัว-โฌเซฟ เบล็องเช ในการออกแบบ ต่อมาเจ้าชายทรงชนะเดิมพันของพระนางมารี อ็องตัวแน็ต โดยที่ฟร็องซัวส์ใช้เวลาเพียงหกสิบสามวันในการก่อสร้างพระตำหนักให้เสร็จสมบูรณ์ คาดการณ์กันว่าทั้งโครงการซึ่งรวมไปถึงสวนที่ตกแต่งพร้อมสรรพใช้เงินก่อสร้างไปทั้งหมดมากกว่าสองล้านลีฟฝรั่งเศส ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1770 เจ้าชายชาร์ลทรงใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย ทรงก่อหนี้ก้อนใหญ่ไว้ถึง 21 ล้านลีฟฝรั่งเศส และในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1780 พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ก็ต้องทรงชำระหนี้ให้แก่พระอนุชาทั้งสองพระองค์อันได้แก่เคานต์แห่งอาร์ตัวและเคานต์แห่งโพรว็อง
เช่นเดียวกับในช่วง พ.ศ. 2318 เจ้าชายหลุยส์-ฟิลิปป์แห่งออร์เลอองส์ ผู้ทรงเป็นดยุกแห่งออร์เลอองส์ในอนาคต ได้ทรงวางแผนที่จะสร้างรอยแยกระหว่างพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กับพระอนุชาองค์สุดท้องของพระองค์ ทรงชักชวนให้เจ้าชายชาร์ลเล่นการพนันและซ่องโสเภณี ณ พระราชวังหลวง อันเป็นที่พำนักเดิมของบรรพบุรุษของเจ้าชายหลุยส์-ฟิลิปป์ ทรงหวังให้เจ้าชายชาร์ลทรงติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จนสิ้นพระชนม์ลงหรือไม่ก็กลายเป็นหมัน ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสในการก้าวขึ้นสู่ราชบัลลังก์ฝรั่งเศสของหลุยส์-ฟิลิปป์ในอนาคต และในฐานะที่ทรงเป็นเจ้าชายสืบสายพระโลหิตพระองค์แรก เจ้าชายหลุยส์-ฟิลิปป์ทรงอยู่ลำดับที่สี่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตามหลังเคานต์แห่งโพรว็อง, เคานต์แห่งอาร์ตัว และดยุกแห่งอ็องกูแลม โดยที่ในขณะนั้นมีเพียงเจ้าชายชาร์ลเท่านั้นที่ทรงมีรัชทายาทในบรรดาพระบรมวงศานุวงศ์รุ่นเดียวกัน
ในปี พ.ศ. 2324 เจ้าชายชาร์ลทรงเป็นผู้รับมอบอำนาจของจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการประกอบพระราชพิธีเฉลิมพระนามแด่ลูกทูนหัวของพระจักรพรรดิ โดแฟ็งหลุยส์ โฌเซฟ
วิกฤตการณ์และการปฏิวัติ
ความตื่นตัวทางการเมืองของพระองค์เริ่มต้นขึ้นในวิกฤตการณ์ของระบอบกษัตริย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2329 เมื่อเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าราชอาณาจักรฝรั่งเศสประสบกับภาวะล้มละลายจากความพยายามทางการทหารต่างๆ ก่อนหน้านี้ (โดยเฉพาะสงครามเจ็ดปีและสงครามประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา) ซึ่งจำเป็นจะต้องมีการปรับปรุงระบบงบประมาณเสียใหม่ประเทศชาติจึงจะอยู่รอดไปได้ เจ้าชายชาร์ลสนับสนุนให้มีการเพิกถอนเหล่าอภิสิทธิ์ชนทางการงบประมาณของรัฐ แต่การลดทอนอภิสิทธิ์ทางสังคมนี้ถูกต่อต้านโดยผู้ที่เสียผลประโยชน์โดยตรงอันได้แก่คริสตจักรและคณะขุนนาง ทรงเชื่อมั่นว่าระบบการคลังของประเทศควรจะถูกปฏิรูปโดยปราศจากการล้มล้างสถาบันกษัตริย์ ตรัสว่ามันเป็น "เวลาของการซ่อมแซม ไม่ใช่การทำลาย"
ในที่สุดพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 จึงต้องทรงเปิดประชุมสภาฐานันดร ซึ่งไม่ได้มีการประชุมมามากกว่า 150 ปีแล้ว การประชุมนี้จะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2332 เพื่อให้สัตยาบันในการปฏิรูประบบการคลัง เช่นเดียวกับพระขนิษฐา มาดามเอลิซาเบธ เจ้าชายชาร์ลทรงเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์หัวอนุรักษนิยมมากที่สุดพระองค์หนึ่ง ทรงต่อต้านข้อเรียกร้องจากฐานันดรที่สาม (ผู้แทนของชนชั้นสามัญชน) ที่เรียกร้องอำนาจที่มากขึ้นของการลงคะแนนเสียง จึงทำให้เกิดเสียงวิจารณ์จากพระเชษฐาที่ทรงกล่าวหาพระองค์ว่าดำรงตน ปลุสโรยัลลิสต์เกอเลอรัว (plus royaliste que le roi; นิยมกษัตริย์มากกว่าองค์กษัตริย์เอง) ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2332 คณะผู้แทนจากฐานันดรที่สามประกาศตนว่าเป็นสมัชชาแห่งชาติ โดยมีเป้าหมายเพื่อที่จะสรรหาระบอบการปกครองของฝรั่งเศสเสียใหม่
ในการร่วมมือกับบารงเดอเบรอเตย เจ้าชายชาร์ลทรงมีพันธมิตรที่จะร่วมกันขับไล่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหัวเสรีนิยมนามว่า ฌักส์ เน็กแกร์ แผนการนี้เองที่ย้อนกลับมาทำร้ายเจ้าชายชาร์ลจากการที่ทรงพยายามรักษาให้การถอดถอนเน็กแกร์เกิดขึ้นในวันที่ 11 กรกฎาคม โดยปราศจากการรู้เห็นของเบรอเตย ซึ่งเกิดขึ้นเร็วกว่าที่ทั้งสองคาดการณ์ไว้ก่อนมาก นับเป็นจุดเริ่มต้นที่ความเป็นพันธมิตรทางการเมืองของทั้งสองเสื่อมลงก่อนที่จะจบลงด้วยความเกลียดชังซึ่งกันและกัน
เสด็จลี้ภัย
เจ้าชายชาร์ลและครอบครัวทรงตัดสินใจที่จะลี้ภัยในซาวอย อันเป็นสถานที่ที่ประสูติของพระชายา และที่นี่เองที่ทรงพำนักร่วมกับสมาชิกครอบครัวของเจ้าชายแห่งกงเดบางพระองค์
ขณะเดียวกันนั้นในกรุงปารีส พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงดิ้นรนไปกับสมัชชาแห่งชาติ ซึ่งมุ่งมั่นที่จะปฏิรูประบบต่างๆ อย่างถอนรากถอดโคน รวมไปถึงการก่อกำเนิดรัฐธรรมนูญแห่งฝรั่งเศส ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2334 สมัชชาแห่งชาติยังได้ออกพระราชบัญญัติว่าด้วยการสำเร็จราชการแทนไว้สำหรับกรณีที่พระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน ในขณะนั้นเองรัชทายาทซึ่งก็คือเจ้าชายหลุยส์-ชาร์ล ยังทรงพระเยาว์ ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนจึงตกเป็นของเคานต์แห่งโพรว็องหรือดยุกแห่งออร์เลอองส์ แต่ถ้าหากยังไม่สามารถหาผู้สำเร็จราชการแทนได้ ตำแหน่งนี้ก็จะตกเป็นของผู้ที่มาจากการเลือกตั้งเท่านั้น ซึ่งข้ามสิทธิ์ในการสำเร็จราชการแทนของเจ้าชายชาร์ลไปโดยสิ้นเชิง ทั้งที่ตามลำดับการสืบราชสมบัติแล้ว เจ้าชายทรงอยู่ลำดับที่ระหว่างเคานต์แห่งโพรว็องและดยุกแห่งออร์เลอองส์
ช่วงนั้นเองที่เจ้าชายชาร์ลทรงย้ายจากตูรินไปพำนักที่เทรียร์ ที่ซึ่งพระปิตุลา เจ้าชายคลีเมนส์ เวนซ์สเลาส์แห่งแซกโซนี ดำรงตำแหน่งเป็นอาร์คบิชอปผู้คัดเลือก เจ้าชายชาร์ลทรงตระเตรียมการปฏิวัติต่อต้าน แต่พระราชหัตถเลขาจากพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต มีพระราชดำริว่าให้เลื่อนออกไปจนกว่าพระราชวงศ์จะเสด็จออกจากฝรั่งเศสเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่เมื่อการเสด็จหนีล้มเหลว เจ้าชายชาร์ลก็ทรงย้ายไปยังโคเบลนซ์ ณ ที่นั้นเองทรงไปร่วมกับเคานต์แห่งโพรว็องและเจ้าชายแห่งก็องเดในการประกาศรุกรานฝรั่งเศส เคานต์แห่งโพรว็องส่งหนังสือราชการขอความช่วยเหลือในการรุกรานฝรั่งเศสจากพระมหากษัตริย์ยุโรปหลายพระองค์ ด้านเจ้าชายชาร์ลก็ทรงก่อตั้งราชสำนักพลัดถิ่นขึ้น ณ รัฐผู้คัดเลือกเทรียร์ ในวันที่ 25 สิงหาคม เหล่าเจ้านายผู้ปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และปรัสเซียได้ร่วมกันออกแถลงการณ์เรียกร้องให้ชาติยุโรปร่วมกันเข้าแทรกแซงฝรั่งเศส
วันขึ้นปีใหม่ของปี พ.ศ. 2335 สมัชชาแห่งชาติประกาศให้ผู้อพยพทุกคนเป็นผู้ทรยศชาติ, ถอดถอนบรรดาศักดิ์ และยึดเอาที่ดินของพวกเขา มาตรการนี้ตามมาด้วยการระงับพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์จนในที่สุดจบลงด้วยการล้มล้างการปกครองระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในเดือนกันยายนปีเดียวกัน พระบรมวงศานุวงศ์ทรงถูกคุมขัง ต่อมาพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ตก็ทรงถูกสำเร็จโทษในปี พ.ศ. 2336 ด้านโดแฟ็งพระองค์น้อยก็สิ้นพระชนม์ลงจากอาการประชวรในปี พ.ศ. 2338 พระศพถูกทอดทิ้งไม่มีการเหลียวแล
เมื่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้นในปี พ.ศ. 2335 เจ้าชายชาร์ลเสด็จหนีไปยังสหราชอาณาจักรที่ซึ่งพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระบรมราชานุญาตให้พำนักอย่างเมตตา เจ้าชายชาร์ลพำนักกับพระสนม หลุยส์เดอโปลัสตร็อง ทั้งที่เอดินบะระและกรุงลอนดอน ส่วนพระเชษฐา เคานต์แห่งโพรว็องซ์ ก็ได้เสด็จย้ายไปยังเวโรนาหลังจากที่พระนัดดา (โดแฟ็งหลุยส์-ชาร์ล) สิ้นพระชนม์ลงในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2338 และจากนั้นจึงย้ายไปยังพระราชวังเยลกาวาในมิเทา ณ ที่นั้นเอง ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2342 พระโอรสของเจ้าชายชาร์ล ดยุกแห่งอ็องกูแลม เสกสมรสกับเจ้าหญิงมารี เตเรซ พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ที่รอดมาได้เพียงพระองค์เดียว ต่อมาในปี พ.ศ. 2345 เจ้าชายชาร์ลให้การสนับสนุนพระเชษฐาของพระองค์ด้วยเงินหลายพันปอนด์ ในปี พ.ศ. 2350 พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ก็เสด็จฯ มาประทับในสหราชอาณาจักร
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2357 เจ้าชายชาร์ลเสด็จออกจากที่พำนักในลอนดอนอย่างลับ ๆ เพื่อไปร่วมกับสงครามหกสัมพันธมิตรในฝรั่งเศสตอนใต้ ในขณะนั้นพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงต้องประทับอยู่บนเก้าอี้เข็นและให้การสนับสนุนเจ้าชายชาร์ลด้วยพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) พระราชทานยศทหารชั้นพลโทแห่งราชอาณาจักร ในวันที่ 31 มีนาคม กองกำลังสัมพันธมิตรเข้ายึดกรุงปารีส สัปดาห์ถัดมาจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ก็สละราชสมบัติ วุฒิสภาฝรั่งเศสจึงประกาศการฟื้นฟูพระราชอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ด้านเจ้าชายชาร์ลก็เสด็จถึงปารีสในวันที่ 12 เมษายน และดำรงพระยศพลโทแห่งราชอาณาจักรไปจนกระทั่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เสด็จฯ กลับจากอังกฤษ ในช่วงที่รักษาราชการแทนพระองค์อยู่นี้เอง เจ้าชายชาร์ลได้ก่อตั้งกองตำรวจลับผู้มีแนวคิดนิยมกษัตริย์สุดโต่งซึ่งขึ้นตรงต่อพระองค์อย่างลับ ๆ โดยปราศจากการรับรู้ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 กองตำรวจลับนี้ดำรงอยู่ถึงห้าปี