cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาร์ลอน แบรนโด
แบรนโด กลับมาสร้างชื่ออย่างยิ่งใหญ่อีกครั้งจากการรับบทเป็น วีโต คอร์เลโอเน ในภาพยนตร์ที่สร้างจากบทประพันธ์ของ มาริโอ พูโซ เรื่อง เดอะ ก็อดฟาเธอร์​ (ค.ศ. 1972) โดย พูโซ เจ้าของประพันธ์ต้องการให้ มาร์ลอน แบรนโด แสดงในบทบาทนี้ แต่ถูกหลายฝ่ายคัดค้านโดยเฉพาะจากทางค่ายภาพยนตร์อย่างพาราเมาต์พิกเจอส์​ เนื่องจากกิตติศัพท์ของเขาในกองถ่ายและอารมณ์ที่คาดเดาได้ยาก ส่วนฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา​ผู้กำกับภาพยนตร์ก็อยากได้ ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์​ มารับบทนี้มากกว่าแต่ก็ถูกตัวแทนของ โอลิวีเอร์ ปฏิเสธ จนทำให้ทีมงานต้องคัดเลือกผู้รับบทจากนักแสดงชายหลายคนทั้ง แอนโทนี ควินน์, จอร์จ ซี. สกอตต์, ​ริชาร์ด คอนเต และ ออร์สัน เวลส์ ​แต่ก็พบว่ายังไม่ใช่นักแสดงที่มีบุคลิกเหมาะสมกับบทบาทดังกล่าว สุดท้ายตัวเลือกจึงเหลือแค่เพียง ​เออร์เนสต์ บอร์กไนน์​ และ มาร์ลอน แบรนโด ซึ่งหลังจากที่ แบรนโด เข้ารับการทดสอบบทและแสดงให้ทุกคนเห็นถึงความสมจริงอย่างยิ่งกับการเป็นตัวละคร วีโต คอร์เลโอเน ก็ทำให้ทุกคนเปลี่ยนใจมอบบทบาทดังกล่าวให้เขาอย่างไร้ข้อกังขาแม้จะถูกคัดค้านอย่างหนักในตอนแรก ก่อนที่ความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่ของภาพยนตร์เรื่องนี้จะทำให้สื่อทั่วโลกหันมาชื่นชมฝีมือในการแสดงของเขาอีกครั้ง โดยเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม​, รางวัลลูกโลกทองคำ​ และ รางวัลแบฟตา​ โดยถึงแม้ว่าในที่สุดเขาจะได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นสมัยที่ 2 ของตนเองและกลับมามีชื่อเสียงอย่างยิ่งใหญ่ในโลกภาพยนตร์อีกครั้ง แต่เขาก็กลับสร้างความตื่นตะลึงในวงการเมื่อปฏิเสธที่จะขึ้นไปรับรางวัลออสการ์ โดยเขาได้มอบหมายให้ ซาชีน ลิตเติลเฟเธอร์ นักแสดงหญิงที่มีเชื้อสายเผ่าอาเปเช เป็นตัวแทนขึ้นไปบนเวทีออสการ์เพื่อแสดงการประท้วงวงการภาพยนตร์อเมริกันในการปฏิบัติต่อกลุ่มชนพื้นเมืองสหรัฐ ก่อนที่เขาจะมีผลงานอันเป็นที่น่าจดจำในภาพยนตร์ที่กำกับโดย แบร์นาโด แบร์โตลุชชี​เรื่อง รักลวงในปารีส ที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงามเมื่อทำรายได้มากกว่าทุนสร้างถึง 90 เท่า และทำให้เขาถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกครั้งแม้ว่าในครั้งก่อนเขาจะปฏิเสธที่จะขึ้นเวทีก็ตาม ​
ที่นอกจากผลงานการแสดงภาพยนตร์แล้ว มาร์ลอน แบรนโด ยังมีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์​ทางช่องเอบีซี​เรื่อง รูตส์: เดอะเน็กซ์เจเนเรชันส์ (ในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3​)​ โดยเขาได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี​ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ประเภทละครโทรทัศน์
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 มีการแข่งขันช่วงระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยเป็นกีฬาเดียวที่แข่งก่อนเปิดพิธีโอลิมปิก 2 วัน โดยจัดการแข่งขันในสนามหลายแห่งนอกลอนดอน (เมืองเจ้าภาพโอลิมปิก) ได้แก่ แมนเชสเตอร์, กลาสโกว์, นิวคาสเซิล, โคเวนทรี และคาร์ดิฟฟ์ การแข่งขั้นรอบชิงชนะเลิศจัดที่สนามกีฬาเวมบลีย์ สำหรับกีฬาชนิดนี้มี 2 เหรียญทอง ซึ่งมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศในการแข่งขัน 2 ประเภท คือ
สำหรับการแข่งขันนี้ ฝ่ายชายแข่งเป็น 16 ทีม และฝ่ายหญิงเป็น 12 ทีม โดยมีการจับฉลากสำหรับการแข่งขันในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2012
สนาม
มีสนามที่ใช้แข่งขันถึง 6 สนาม:
หมายเหตุ: สนามกีฬาริโกฮ์รู้จักกันในชื่อสนามกีฬานครคอเวนทรีเนื่องจากนโยบายไม่ทำให้เป็นธุรกิจ
ฟุตบอลชาย
เวลาที่แสดงทั้งหมด เป็นเวลาออมแสงของอังกฤษ (UTC+1)
รอบแพ้คัดออก
<section begin=Bracket /><section end=Bracket />
ฟุตบอลหญิง
เวลาที่แสดงทั้งหมด เป็นเวลาออมแสงของอังกฤษ (UTC+1)
วัฒนธรรมดงเซิน
วัฒนธรรมดงเซิน เป็นวัฒนธรรมในยุคสำริด มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำแดงทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม วัฒนธรรมดงเซินเป็นวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในคาบสมุทรและในหมู่เกาะต่าง ๆ
ผู้คนในวัฒนธรรมดงเซินมีความสามารถในการปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ การประมง และการล่องเรือ วัตถุทางวัฒนธรรมที่สำคัญของวัฒนธรรมนี้คือกลองมโหระทึก ซึ่งเป็นกลองที่ใช้ในพิธีกรรมและพบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วัฒนธรรมดงเซินมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของผู้คนที่พูดตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า วัฒนธรรมของชาวไทในยูนนาน วัฒธรรมของผู้คนที่พูดภาษากลุ่มมอญ-เขมร และวัฒนธรรมในบริเวณทุ่งไหหินในประเทศลาว มีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีที่ใกล้เคียงกับวัตถุของวัฒนธรรมดงเซินในประเทศกัมพูชาบริเวณริมแม่น้ำโขง ซึ่งมีอายุในช่วงประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล อิทธิพลของวัฒนธรรมดงเซินสามารถพบเห็นได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาทิเช่น กลองโมโกในประเทศอินโดนีเซีย ไปจนถึงลวดลายของกริช
ทางใต้ของสถานที่ที่พบวัฒนธรรมดงเซิน ยังพบวัฒนธรรม ซา หิ่น (Sa Huỳnh) ซึ่งเป็นวัฒนธรรมแรกเริ่มของชาวจาม
จุดกำเนิด
ทฤษฎีที่มีพื้นฐานอยู่บนแนวความคิดที่ว่าการถลุงสำริดในเอเชียตะวันออกมีต้นกำเนิดในทางตอนเหนือของประเทศจีนนั้น ได้ถูกลบล้างจากการค้นพบทางโบราณคดีในภาคอีสานของประเทศไทยในช่วงทศวรรษที่ 1970 ศาสตราจารย์ Clark D. Neher แห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเทิร์นอิลลินอยส์กล่าวไว้ว่า "การถลุงสำริดมีจุดกำเนิดอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และต่อมาจึงชาวจีนจึงได้รับเทคโนโลยีนี้ไป ไม่ใช่อย่างที่นักวิชาการชาวจีนอ้างไว้ในทางกลับกัน"
คำอธิบายดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากผลงานของนักโบราณคดีชาวเวียดนาม ซึ่งได้ค้นพบว่ากลองมโหระทึกที่เก่าแก่ที่สุดมีความเกี่ยวข้องทางด้านรูปร่างและลวดลายกับเครื่องปั้นดินเผาของวัฒนธรรม Phung Nguyen นักวิชาการยังไม่สามารถสรุปได้ว่ากลองมโหระทึกมีไว้ใช้ทำอะไร ระหว่างพิธีกรรมทางศาสนาหรือเหตุผลอื่น ๆ ลวดลายแกะสลักต่าง ๆ ที่พบบนกลองนั้นทำให้พิจารณาได้ว่ากลองมโหระทึกเป็นกลองที่ใช้เป็นเหมือนปฏิทินบอกฤดูกาล(?) ข้อสนใจอีกประการหนึ่งก็คือ ในลวดลายที่สลักอยู่บนกลองนั้น มีรูปม้วนกระดาษอยู่ด้วย ซึ่งอาจจะบ่งชี้ได้ว่ากลุ่มคนที่เป็นเจ้าของวัฒนธรรมดงเซินเป็นชนกลุ่มแรกที่รู้จักวิธีการผลิตกระดาษ แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ยังเป็นเพียงทฤษฎีที่นำเสนอโดยนักวิชาการชาวเวียดนามเท่านั้น
การแพร่กระจายของวัฒนธรรมดงเซิน
การค้นพบกลองขนาดใหญ่ที่แกะสลักอย่างประณีตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อช่วงปลายศตวรรษที่ 17 นั้น ได้กระตุ้นความสนใจของนักวิชาการชาวตะวันตกเกี่ยวกับพื้นที่นี้ในฐานะที่มีวัฒนธรรมแรก ๆ ทำรู้จักการใช้สำริด กลองมโหระทึกที่พบนั้นมีขนาดหลากหลายแตกต่างกันไป ตั้งแต่เส้นผ่าศูนย์กลางไม่กี่นิ้วจนไปถึงหกฟุต โดยที่กลองดังกล่าวนั้นเป็นผลผลิตของวัฒนธรรมดงเซินที่พบได้ทั่ว ๆ ไป ทั้งในเวียดนามเอง และทางตอนใต้ของจีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้บนคาบสมุทร รวมทั้งในสุมาตรา ชวา บาหลี และอีเรียน จายา
อรรถพงศ์ หนูพรหม
อรรถพงศ์ หนูพรหม “โตโต้” หรือ อรรถพงศ์ กิตติจำรัสศักดิ์ นักฟุตบอลตำแหน่งกองกลาง ฉายา “ซ้ายธรรมชาติ” ปัจจุบันเล่นให้กับพัทยา ดอลฟินส์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 3 เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสรแทมปิเนส โรเวอร์ส ในเอส ลีก สิงคโปร์ เมื่อฤดูกาล 2008 เริ่มติดทีมชาติมาตั้งแต่ยุวชนไทย 12 ปี จนถึงเยาวชนไทย อายุ 19 ปี และติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26
ประวัติ
อรรถพงศ์ หนูพรหม หรือ “โตโต้” เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 เป็นคนจังหวัดชลบุรี เริ่มศึกษาในระดับชั้นประถมที่โรงเรียนกุลศิริศาสน์ จังหวัดชลบุรี ถึงชั้นประถมปีที่ 4 ด้วยความที่รักฟุตบอลมาตั้งแต่แรกจึงมาสอบเข้าที่โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร เพื่อจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับฟุตบอลโดยตรงและหาประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอล พร้อมกับเรียนในชั้นประถมปีที่ 5 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยเป็นกำลังสำคัญหลักของทีมในการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนมาโดยตลอดทั้งสองโรงเรียน และได้พาทีมอัญสัมชัญธนบุรีคว้าแชมป์ฟุตบอลนักเรียนทั้งรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ประเภท ก และ รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ประเภท ก พร้อมรับตำแหน่งนักเตะยอดเยี่ยม MVP ทั้ง 2 รุ่นมาครอง
อรรถพงศ์ เคยได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นกีฬาฟุตบอล โรงเรียนกีฬากรุงเทพมหานคร ประจำปี 2546 จากสำนักสวัสดิการสังคม และรางวัลนักฟุตบอลยุวชนไทยยอดเยี่ยม ประจำปี 2547 จากคณะกรรมการสวัสดิการนักฟุตบอลทีมชาติไทย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และยังเข้ารอบ 6 คนสุดท้ายทีม “ช้างไทย” ไปเอฟเวอร์ตัน รุ่นเดียวกับศักรินทร์ จันทร์โยธา, รณชัย รังสิโย และนฤพล อารมณ์สวะ โดยขณะนั้นมีอายุเพียงแค่ 15 ปี
อรรถพงศ์ เล่นในระดับสโมสรครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี โดยเดินทางไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรฟุตบอลทัมปิเนสโรเวอร์  ในเอสลีก ประเทศสิงคโปร์ และได้เซ็นต์สัญญาเป็นนักเตะอาชีพ ได้ลงเล่นเป็นกำลังหลักในทีมสำรองของสโมสร ต่อมาได้เลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ของสโมสรจนจบฤดูกาล 2008
อรรถพงศ์ ติดทีมชาติครั้งแรกในระดับยุวชนไทย อายุ 12 ปี โดยไปแข่งขันที่ประเทศญี่ปุ่นและติดทีมชาติไทยมาโดยตลอดจนถึงชุดเยาวชนไทย 19 ปี ชิงแชมป์เอเชีย ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย และเคยเป็นตัวแทนประเทศไทยเดินทางไปแข่งขัน “อดิดาส พลัส ชาลเลนจ์” ที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เมื่อปี 2549 และติดทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ ครั้งที่ 26 ที่ประเทศอินโดนีเซีย
พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492
'''พระราชบัญญัติปาปัวและนิวกินี พ.ศ. 2492''' (Papua and New Guinea Act 1949) เป็นพระราชบัญญัติที่ผ่านโดยรัฐสภาแห่งออสเตรเลีย มาแทนที่พระราชบัญญัติปาปัว พ.ศ. 2448 และพระราชบัญญัตินิวกินี พ.ศ. 2463 และเปลี่ยนสถานะของดินแดนปาปัว และนิวกินี โดยการรวมการปกครองเข้าด้วยกันเป็นปาปัว และนิวกินี พระราชบัญญัตินี้กำหนดการปกครองท้องถิ่น แม้ว่าดินแดนจะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของออสเตรเลีย พระราชบัญญัตินี้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติเอกราชปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2518 ซึ่งอนุญาตให้ปาปัวนิวกินี เป็นอิสระจากออสเตรเลีย
บาบาฆ็อนนูจญ์
บาบาฆ็อนนูจญ์ (بَابَا غَنُّوج‎)   หรือ บาบากานูช (baba ghanoush, baba ganoush หรือ baba ghanouj,, )   เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยอย่างหนึ่งจากลิแวนต์ ประกอบด้วยเนื้อมะเขือม่วงสุกสับละเอียด ผสมกับน้ำมันมะกอก น้ำเลมอน เครื่องปรุงรส และทาฮีนี  ตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะนำมะเขือม่วงไปอบหรือย่างไฟก่อนนำมาลอกเปลือกออก ทำให้เนื้อมะเขือม่วงมีลักษณะนุ่มและมีกลิ่นรสควัน บาบาฆ็อนนูจญ์ถือเป็น เมเซ ("จานเริ่ม") แบบฉบับของอาหารในภูมิภาค บ่อยครั้งยังเสิร์ฟเป็นเครื่องเคียงและเป็นเครื่องจิ้มสำหรับแผ่นแป้งพีตา
มุตับบัล (مُتَبَّل; ) เป็นอาหารที่มีลักษณะคล้ายกับบาบาฆ็อนนูจญ์ บ้างว่าเป็นบาบาฆ็อนนูจญ์รูปแบบที่เผ็ดกว่า มุตับบัลประกอบด้วยมะเขือม่วงย่างแล้วนำไปบด ผสมกับทาฮีนี เกลือ พริกไทยดำ กระเทียม น้ำเลมอน และมักใส่โยเกิร์ตลงไปด้วย
ศัพทมูล
คำว่า บาบา (بَابَا‎) เป็นคำภาษาอาหรับที่แปลว่า "บิดา" และเป็นศัพท์แสดงความรัก ส่วน ฆ็อนนูจญ์ (غَنُّوج‎) อาจเป็นชื่อบุคคล นอกจากนี้ยังมีการตีความชื่อที่ประกอบขึ้นจากสองคำนี้ว่าหมายถึง "บิดาแห่งการเกี้ยวพาราสี" หรือ "คุณพ่อที่ถูกตามใจ/คุณพ่อเจ้าชู้" หรือ "คุณพ่อแก่ ๆ ที่ถูกโอ๋จนเสียนิสัย" นอกจากนี้ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่า บาบา หมายถึงมะเขือม่วงหรือหมายถึงคนจริง ๆ ที่หมกมุ่นกับอาหารจานนี้กันแน่
รูปแบบ
บาบาฆ็อนนูจญ์ในตำรับอาหรับตะวันออกแตกต่างกับในลิแวนต์เล็กน้อย ตรงที่การปรุงด้วยผักชีและยี่หร่า ส่วนแบบลิแวนต์อาจโรยหน้าด้วยพาร์สลีย์หรือผักชีซอยละเอียดเท่านั้น
กิล มากส์ นักเขียนและนักประวัติศาสตร์อาหาร เขียนไว้ว่า "ชาวอิสราเอลเรียนรู้วิธีการทำบาบาฆ็อนนูจญ์มาจากชาวอาหรับ" ตำรับอาหารอิสราเอลเรียกอาหารจานนี้ว่า salat ḥatzilim และทำมาจากมะเขือม่วงย่างหรือผัด ผสมกับมายองเนส เกลือ เลมอน และหอมใหญ่สับละเอียด และมักราดด้วยน้ำมันมะกอกก่อนเสิร์ฟ
แป้งข้าวเจ้า
แป้งข้าวเจ้า หรือ แป้งญวน เป็นแป้งที่ทำมาจากข้าว เป็นแป้งที่ใช้มากที่สุดในการทำขนมไทย ในสมัยก่อนใช้แป้งสดที่โม่จากข้าวสารแช่น้ำค้างคืน นำแป้งที่ได้จากการโม่มาทับน้ำออก ก็จะได้แป้งที่พร้อมนำไปทำขนม ปัจจุบันนิยมใช้แป้งแห้งที่ผลิตจากโรงงาน เนื้อแป้งข้าวเจ้ามีลักษณะสากมือ เป็นผงหยาบกว่าแป้งสาลี
สถานีตลาดบางใหญ่
สถานีตลาดบางใหญ่ (Talad Bang Yai station; รหัส: PP02) เป็นสถานีรถไฟลอยฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ที่ถนนกาญจนาภิเษก อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บริเวณใกล้แหล่งชุมชน อสังหาริมทรัพย์ และบริเวณพื้นที่เศรษฐกิจย่านบางใหญ่ โดยมีทางเดินเชื่อมศูนย์การค้าเซ็นทรัล เวสต์เกต และห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี เอ็กซ์ตร้า บางใหญ่
ที่ตั้ง
ถนนกาญจนาภิเษก ในท้องที่หมู่ที่ 6 บ้านคลองพุทรา ตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียดสถานี
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง (island-platform station) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
รถโดยสารประจำทาง
สองแถว รถเมล์ รถตู้
วอลรัส
วอลรัส (walrus) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดเดียวในวงศ์ Odobenidae และสกุล Odobenus อาศัยอยู่แถบขั้วโลกเหนือ รูปร่างคล้ายสิงโตทะเล แต่ตัวใหญ่กว่ามากและมีเขี้ยวยาว วอลรัสเพศผู้โตเต็มวัยอาจมีน้ำหนักได้มากถึง 2,000 กิโลกรัม และมีอายุยืนถึง 20-30 ปี
ชื่อ
คำว่า "วอลรัส" ในภาษาไทยถูกบัญญัติโดยทอลคีน ซึ่งแปลว่าปลาปลาวาฬบวกกับม้า ในภาษาในทวีปเอเชียอื่น ๆ วอลรัสมักมีการเปรียบเทียบกับช้าง เช่น ในกลุ่มภาษาจีนและภาษาเวียดนามที่เรียกวอลรัสมีความหมายตรงตัวว่า "ช้างทะเล" (海象; Hải tượng)
ปีแอร์ลุยจี กอลลีนา
ปีแอร์ลุยจี กอลลีนา (Pierluigi Collina) (เกิด 13 กุมภาพันธ์ 1960 ที่เมืองโบโลญญ่า ประเทศอิตาลี) เป็นอดีตผู้ตัดสินฟุตบอลชาวอิตาลี เขาได้รับการยอมรับในวงการฟุตบอลว่าเป็นผู้ตัดสินที่ดีที่สุดตลอดกาลของโลก
กอลลีนา เจ้าของฉายา "หัวหลอดไฟ" เคยได้รางวัลผู้ตัดสินยอดเยี่ยมของโลก 6 สมัย ผู้ตัดสินแห่งปีของ เซเรีย อา 7 สมัย และมีโอกาสได้ทำหน้าที่ตัดสินในนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2002 นัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก 1999 และนัดชิงชนะเลิศฟุตบอลยูฟ่าคัพ 2004 ปัจจุบันเขามีหน้าที่เป็นคณะกรรมการผู้ตัดสินของสหพันธ์ฟุตบอลยุโรป หรือ ยูฟ่า 1960
เมไจ อาละดินผจญภัย
เมไจ อาละดินผจญภัย หรือ เมไจ เขียนและวาดภาพประกอบโดย ชิโนบุ โอตากะ ลงในนิตยสารโชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์  เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่  3 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปัจจุบันตีพิมพ์แบบรวมเล่มแล้ว 37 เล่มในญี่ปุ่น (จบแล้ว) และในประเทศไทย ตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 37 โดยบริษัทสยามอินเตอร์คอมมิกเป็นผู้ถือสิทธิ์ในการตีพิมพ์ และในแบบการ์ตูนอนิเมะชั่น เริ่มฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555และในในประเทศไทย ฉบับอนิเมะ มี บริษัท เวิร์คพอยท์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การเผยแพร่ และ เป็นผู้จัดจำหน่ายสื่อบันทึก DVD และ VCD
เนื้อเรื่อง
14 ปีก่อน สิ่งปลูกสร้างขนาดมหึมาปรากฏขึ้นจากทะเลกลายเป็นหอคอยขนาดยักษ์ ซึ่งเป็นการปรากฏดันเจี้ยนแห่งแรกขึ้น มีนักวิทยาศาสตร์และทหารนับหมื่นที่เข้าไปแล้วไม่ได้กลับออกมา จนกระทั่งวันหนึ่งดันเจี้ยนนั้นก็ถูกพิชิตโดยเด็กหนุ่มคนหนึ่งและยักษ์สีน้ำเงินที่เดินออกมาจากดันเจี้ยน หลังจากดันเจี้ยนถูกพิชิตก็จะหายสาปสูญไป แต่ยังคงเหลือดันเจี้ยนมากมายที่ปรากฏขึ้นบนโลกใบนี้ เวลาผ่านไป อาละดิน (Aladin) เด็กน้อยวัย 10 ขวบ ผู้ท่องเที่ยวไปในแดนต่างๆ พร้อมกับขลุ่ยเวทมนตร์ที่สามารถเรียกเพื่อนที่เป็นยักษ์นามว่า อูโกะ (Ugo) ออกมาได้ เขาได้พบอาลีบาบา (Alibaba) และผู้คนอีกมากมาย รวมถึงชะตากรรมของเขาที่ทำให้กลายเป็นการผจญภัยครั้งใหญ่ในโลกกว้าง [อนิเมะ กับ มังงะ ดำเนินเรื่องคล้ายๆกันไม่เหมือนกันทุกตอน]
พลังของลูฟ
ชนิดที่ 1 ลูฟที่ควบคุม ไฟ
ชนิดที่ 2 ลูฟที่ควบคุม น้ำ
ชนิดที่ 3 ลูฟที่ควบคุม แสง
ชนิดที่ 4 ลูฟที่ควบคุม สายฟ้า
ชนิดที่ 5 ลูฟที่ควบคุม ลม
ชนิดที่ 6 ลูฟที่ควบคุม เสียง
ชนิดที่ 7 ลูฟที่ควบคุม กำลัง
ชนิดที่ 8 ลูฟที่ควบคุม ชีวิต
จักรวรรดิเจิดจรัส/จักรวรรดิโค
Ren Kouen เร็น โคเอ็น องค์ชายอันดับ: 1 อายุ: 28 จิน: 3 ตน ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 116 เร็น โคเอนคือองค์ชายอันดับที่ 1 ของจักรวรรดิเจิดจรัส และเขายังเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิร่วมกับเร็น โคเมย์และเร็น โคฮา น้องชายทั้งสองของเขา โคเอนเป็นผู้พิชิตดันเจี้ยนทั้งหมด 3 ดันเจี้ยน และเป็นราชาผู้ใช้ภาชนะโลหะอีกด้วย โคเอน ชายหนุ่มร่างสูงผู้มีผมสั้นระต้นคอและเคราแพะสีแดง คิ้วบางเรียวพาดไปตามกระบอกตา เขาสวมหมวกแบบจีนใบเล็กๆ สีดำ และสวมชุดแบบจีนที่บ่งบอกถึงบรรดาศักดิ์และคลุมด้วยเสื้อคลุมสีดำ โคเอนมีความฝันว่าอยากจะเป็นราชาอันดับ 1 ของโลก เขาอยากให้เหล่าพี่น้องของช่วยผลักดันเขาโดยไม่บังคับฝืนใจ (ใครอยากช่วยก็ช่วย ใครไม่อยากช่วยก็ไม่เป็นไร) เขาอยากแก้ปริศนาของภาษาทรันและภาชนะแห่งราชาเพื่อไขข้อข้องใจกับเรื่องในอดีตที่ผ่านมา เอามาใช้แก้ปัญหาในปัจจุบัน พอฮาคุริวสังหารเกียวคุเอน กับเกิดสงครามจนซินแบดช่วยฮาคุริว จนโคเอนยอมจำนน ก่อนวันประหารบอกความจริงเรื่องความรู้สึกของตน จนฮาคุริวเข้าใจ กับรักษาขากับแขนซ้ายของฮาคุริว แต่โคเอนต้องเสียแขนซ้าย กับขาไปแทน หลังจากการประหาร ที่อาละดินใช้เวทหลอกคนทั้งประเทศ โคเอนถูกส่งตัวเนรเทศไปอาศัยกับน้องชาย 2 คน
Ren Koumei เร็น โคเมย์ องค์ชายอันดับ 2 อายุ: 26 ส่วนสูง: 177 cm (5'8") ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 116 เร็น โคเมย์คือองค์ชายอันดับที่ 2 ของจักรวรรดิเจิดจรัส และเขายังเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิร่วมกับเร็น โคเอนและเร็น โคฮา พี่น้องทั้งสองของเขา โคเมย์เป็นผู้พิชิตดันเจี้ยนดันทาเลี่ยน และเป็นราชาผู้ใช้ภาชนะโลหะอีกด้วย เป็นคนที่ขี้เซามาก
Ren Kouha เร็น โคฮะ องค์ชายอันดับที่ 3 อายุ: 18 ส่วนสูง: 158 cm (5'2") ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 116 ปรากฏตัวในอนิเมะตอนที่: 7 เร็น โคฮาคือองค์ชายอันดับที่ 3 ของจักรวรรดิเจิดจรัส และเขายังเป็นหนึ่งในผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิร่วมกับเรน โคเอนและเรน โคเมย์ พี่ชายทั้งสองของเขา โคฮาเป็นผู้พิชิตดันเจี้ยนเลราจ และเป็นราชาผู้ใช้ภาชนะโลหะอีกด้วย โคฮาเป็นเด็กหนุ่มที่มีรูปลักษณ์เคะแตก ผมของเขาเป็นสีชมพูยาว ผมด้านหน้าตัดสั้นล้อมกรอบใบหน้าและถักเปียเอาไว้ นอกจากนี้เขายังสวมหมวกที่มีผ้าสีแดงยาวลงมาที่ด้านหลังและสวมชุดแบบจีนพร้อมด้วยกางเกงขาสั้น เขาสวมกำไลข้อมือทองคำ และมีดาบเป็นภาชนะโลหะ ดูเหมือนว่าโคฮาจะชอบอยู่ใกล้ๆ กับพวกผู้หญิง นอกจากนี้บุคลิกของเขายังเป็นพวกชอบความรุนแรง เขาชอบชำแหละเนื้อของศัตรูอย่างไร้ความปราณีและมีความสุขกับการทำมัน เห็นอย่างนี้แต่โคฮาก็มีด้านที่อ่อนโยนใจดีอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเหล่าบริวารของเขา เมื่อพวกเขาถูกทิ้งให้เน่าตาย แต่โคฮากลับเข้าไปหาคนพวกนั้นและขอให้นักเวทย์ช่วย เขาพันผ้าพันแผลให้ ยิ้มให้ และให้ตำแหน่งกับพวกนั้น แม้ว่าคนพวกนั้นจะคิดว่าตนเองน่าเกลียดเพราะต้องพันผ้าพันแผลอยู่ตลอดเวลา แต่โคฮากลับบอกว่าพวกเขาไม่น่าเกลียดเลย โคฮาบอกว่ามันเป็นข้อพิสูจน์ถึงอำนาจ มันเป็นการปูเส้นทางชีวิตของเขา และเป็นการเสริมเสน่ห์อีกด้วย นั่นเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเหล่าบริวารถึงรักเขามาก แม้ว่าจะถูกเขาทุบตีอยู่เสมอก็ตาม เร็น โคเกียคุ เร็น ฮาคุเอย์
4 MAGI เมไจ 4 คน
Aladdin อาลาดิน ฉายา: เจ้าเปี๊ยก, เจ้าแคระ อายุ: 12 ส่วนสูง: 138 cm สิ่งที่ชอบ: อ่านหนังสือ, หน้าอกผู้หญิง ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 1 อาลาดินเป็นเจ้าของจินอูโกะ เขาเป็นนักเวทย์แห่งซินเดรีย เขาก็ยังเข้ารับการศึกษาในสถาบันเวทมนตร์มัคโนชุตัท และเป็นตัวละครหลักในเรื่องเมไจอีกด้วย อาลาดิน เด็กหนุ่มผมสีฟ้า และนัยน์ตาสีฟ้า ถักเปียยาวที่ด้านหลัง เขามักจะสวมผ้าโพกหัวซึ่งเป็นไอเทมเวทมนตร์ที่สามารถบินได้ มีอัญมณีสีแดงอยู่ที่กลางหน้าผากซึ่งติดอยู่กับผ้าโพกหัว โดยปกติเขามักจะสวมเสื้อกั๊กสีฟ้าและพันผ้าพันแผลรอบอก สวมกางเกงอาหรับย้วยๆ ไม่สวมรองเท้า และมันจะห้อยขลุ่ยซึ่งเป็นภาชนะจินเอาไว้ที่คอเสมอ หลังจากที่เข้าศึกษาที่สถาบันเวทมนตร์มัคโนชุตัท 6 เดือน อาลาดินสวมชุดคลุมของนักเวทย์ โดยไม่สวมผ้าโพกหัว แต่ยังคงติดอัญมณีสีแดงที่ห้อยกับสร้อยไว้ที่กลางหน้าผากอยู่เหมือนเดิม โดยชุดปกติของเขาอยู่ภายใต้ชุดคลุมนั้นเอง อาลาดินเป็นเด็กร่าเริง ใจดี และเป็นมิตร แต่เขาก็โกรธง่ายเมื่อมีคนมาว่าร้ายหรือทำร้ายเพื่อนของเขา และมักจะเสียใจเมื่อมีคนมาทำอันตรายเพื่อนของเขา เขาดูเหมือนเด็กไร้เดียงสาเพราะเขาไม่ค่อยรู้จักโลก (อ่อนต่อโลก)
Judal จูดัล อายุ: 19 ส่วนสูง: 173 cm สิ่งที่ชอบ: เดินเล่นบนอากาศ, สงคราม สิ่งที่เกลียด: ผัก ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 15 เมไจผู้ใช้เวทย์น้ำแข็ง เขาเป็นเมไจและนักบวชของอัลซาเมนและจักรวรรดิเจิดจรัส จูดัล ชายหนุ่มร่างสูงผู้มีกล้ามเนื้อซิกแพค จูดัลมีผมสีน้ำเงินเข้มจนออกดำมัดเป็นหางม้ายาวถึงข้อเท้า เขาสวมชุดแบบอินเดียสีดำครึ่งตัวและพันผ้าสีขาวเอาไว้รอบๆ คอ เขาสวมกางเกงแบบอาหรับย้วยๆ กรอมเท้า โดยที่ไม่ใส่รองเท้า เขาสวมสร้อยคอและกำไลสีทองที่มีอัญมณีสีแดงประดับเอาไว้ ซึ่งชุดของเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากนักเต้นพื้นบ้าน Rajasthani จูดัลแข็งแกร่ง, โหดร้าย, เย่อหยิ่งและค่อนข้างเอาแต่ใจ โดยปกติแล้วเขาเป็นพวกไม่ค่อยฟังใคร บ่อยครั้งที่เขาแสดงท่าทีที่ไม่สุภาพออกมา ไม่เว้นแม้แต่เมไจด้วยกันเอง เขาไม่สนใจความคิดของคนอื่น เขาบอกว่าสงสารซินแบด เพราะความสามารถระดับซินแบดสามารถต่อสู้และทำสงครามได้ จูดัลกล่าวว่าจักวรรดิเจิดจรัสจะเข้าโจมตีซินเดรีย ซึ่งเขาก็ไม่ได้ทำตามอย่างที่พูดแต่เขากลับโจมตีประชาชนผู้บริสุทธิ์แทน นอกจากนี้เขายังนับซินแบดเป็นคู่แข่งอีกด้วย โดยจูดัลเมื่อไม่มีเวทมนตร์ก็อ่อนแอมากอ่อนแอกว่าคนปกติซะอีก
Scheherazade เซเฮราซาด อายุ: 268 ปี ฉายา: อันเตปุริกาผู้ยิ่งใหญ่ ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 143 เธออายุ 268 ปี มีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวดวงตากลมโตสดใส ผมสีบลอนด์มีรัดเกล้ารูปเถาองุ่นประดับอยู่บนศีรษะ สวมชุดเดรสยาวสีขาว เธอมีคฑารูปจันทร์เสี้ยวล้อมปลายหอกที่สูงกว่าตัวของเธอ เซเฮราซาดเป็นหญิงที่ใส่ใจผู้คนในจักรวรรดิเรมเอามากๆ (ดูเหมือนว่า) เธอเป็นคนรักสงบ และไม่ชอบการต่อสู้ เธอมักจะปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างดีและชอบที่จะให้ให้ผู้คนมีรอยยิ้ม หลังจากเสียชีวิต ได้บอกอูโกะให้เมไจคนใหม่เป็นทีโทส/ไททัส เธอเชื่อในตัวอาลีบาบาเพราะเป็นเหมือนราชาคนแรกที่เลือก คือผู้ก่อตั้งเรม โดยราชาคนแรกมีนิสัยเสียเหมือนอาลีบาบามาก
Yunan ยูนัน ปรากฏตัวในมังงะตอนที่: 144 หนึ่งใน 4 เมไจผู้พิทักษ์มหาหุบเหว Great Rift และเขาก็ยังเป็นผู้ที่เรียกดันเจี้ยน Baal ดันเจี้ยนแห่งแรกเมื่อ 14 ปีก่อน (ก่อนเริ่มเนื้อเรื่อง) ขึ้นมาอีกด้วย ไม่ค่อยมีใครรู้จักเขามากนัก เว้นแต่ว่าเขามักจะเดินทางไปรอบโลก และเรียกดันเจี้ยนขึ้นมาเท่านั้น ยูนัน ชายหนุ่มร่างสูง (แท้จริงอายุเป็นหลายร้อยปี) ผู้สวมหมวกพ่อมดสีเขียวไว้บนศีรษะ เขามีผมสีบลอนด์อ่อนๆ และดวงตาสีฟ้า ดูเหมือนตัวเขามักจะมีลูฟมาบินและเกาะอยู่รอบๆ ตัวอยู่เสมอ (อาจจะสื่อถึงจิตวิญญาณอันอิสระ) เหมือนกับเมไจทั่วๆ ไป เขาถักเปียยาวถึงปลายเท้า เป็นเมไจที่ตายแล้วเกิดเป็นเมไจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปัจจุบันเริ่มอ่อนแรงลง เพราะผลองการตายเกิดใหม่เป็นเมไจซ้ำตลอด
ราชอาณาจักรซินเดรีย
SINBAD ซินแบด ซินแบดเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง เขามีทักษะการใช้ดาบในระดับสูงและสามารถจัดการกับมะโก่ยได้เป็นอย่างดี ทักษะทารต่อสู้ของเขาอยู่ในระดับสูง แต่เขาเคยพลาดท่าครั่งหนึ่ง ทำให้มะโก่ยสีดำหลอมร่วมกับมะโก่ยสีขาว เป็นผู้พิชิตดันเจี้ยนแห่งแรกกับเป็นคนแรกเมื่ออายุ 14 โดยอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์การณ์พิชิต ต่อมาได้เดินทางรอบโลกกับพิชิตดันเจี้ยนทั้งหมด 7 แห่ง มีจิน 7ตน กับตอนแรกก่อตั้งบริษัทพ่อค้าที่เรมกับขยายอำนาจกับอาณาจักรอื่น กับถูกจับเป็นทาส แต่ก่อกบฎจนปลดปล่อยทาสได้ กับออกผจญภัยหาทำเลสร้างประเทศต่อ กับจนสร้างประเทศสำเร็จแต่ก็ล่มสลายใน 1 วัน กับหายตัวไป 1 ปี ไปหาเผ่ายัมบาระเพื่อฝึกควบคุมมะโก่ย แล้วกลับไปรวมตัวกับทุกคนที่รอดตาย เอาความรู้จากประสบการณ์มาสร้างประเทศตั้งตนเป็นพระราชา โดยผู้ติดตามที่เป็นเพื่อนร่วมเดินทาง 8 คนเป็น 8 ขุนพลของซินเดรีย ♥
JAFAR จาฟาล ผู้ติดตามของซินแบด จาฟาลได้รับการฝึกฝนการเป็นนักฆ่าตั้งแต่เด็กๆ และเขาก็ยังมีทักษะพิเศษเฉพาะตัวอีกด้วย จาฟาลเชี่ยวชาญทักษะการใช้เชือก เขาจะใช้เชือกในการจับกุมและสังหารศัตรูผู้โชคร้ายด้วยมีดที่ผูกอยู่กับปลายเชือกและจาฟาลยังเป็นผู้ใช้ภาชนะบริวารคนที่ 2 แต่เพราะประสบการณ์ร่วมผจญภัยร่วมเปิดบริษัทสร้างประเทศ จากเพื่อนสนิทเป็นคู่หู คือมันสมองของกลุ่ม ผู้ติดตามกับเป็นเลขาคนสนิทของซินแบด
MASRUR มัสรูล ทักษะการต่อสู้ • เพิ่มความเร็วเพราะว่ามัสรูลเป็นชาวเฟอร์นาลิส ทำให้เขาเกิดมาพร้อมกับความสามารถพิเศษ • เพิ่มความแข็งแกร่งเพราะว่ามัสรูลเป็นชาวเฟอร์นาลิส ทำให้เขาเกิดมาพร้อมกับความสามารถทางกายภาพที่โดดเด่น เขามีทักษะการต่อสู้ที่เป็นเลิศ และยังมีความสามารถของนักดาบอยู่นิดหน่อยด้วย • ศิลปะการต่อสู้ทักษะการต่อสู้ของเขาคือการเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว และเมื่อรวมกับความแข็งแกร่งของเขาแล้ว ทำให้ศัตรูตามไม่ทันกันเลยทีเดียว มัสรูลยังเป็นครูฝึกการต่อสู้ของโมลเซียน่าอีกด้วย
SHARRKAN ARMUNRA ชาร์รูกัน อามุนรา ชาร์รูกันเป็นนักดาบที่เก่งกาจ เขาสามารถเขาชนะอาวุธแปลงภูษาเวทย์ของอาลีบาบาได้เพียงแค่ใช้ดาบเปล่าเท่านั้น
YAMURAIHA ยามูไรฮะ ในฐานะนักเวทย์ ยามูไรฮะถือว่าเป็นนักเวทย์ที่แข็งแกร่งมากที่สุดคนหนึ่ง เธอสามารถใช้มะโก่ยในการต่อสู้และยังเชี่ยวชาญในการใช้เวทย์น้ำ จนถูกขนานนามว่า "นักเวทย์สีฟ้า" นอกจากนี้เธอยังเป็นคนที่ทำงานร่วมกับซินแบดโดยเธอได้สร้างอุปกรณ์บาเรียครอบเกาะซินเดรียไว้ เพื่อป้องกันการโจมตีของศัตรู และเมื่อศัตรูเข้ามาในบาเรียก็จะสามารถติดตามและนำพาไปสู่เป้าหมายได้ โมกาเมทเคยกล่าวกับอาลาดินไว้ว่า การใช้เวทย์นี้จะทำให้อายุสั้น ("ตายตอนยังสาว") เนื่องจากความเครียดในการกางข่ายบาเรียบนร่างกายเธอ
Bists บีสตี้ บีสตี้ได้รับพลังจิน Zepar มาจากซินแบด โดยส่งพลังให้ทางภาชนะบริวารของเธอ ซึ่งเป็นขลุ่ยที่สามารถใช้สื่อสาร (ควบคุม) กับสัตว์ได้ เธอเป็นมิตรกับสัตว์และใช้พวกมันในการต่อสู้ ในบรรดาสัตว์ทั้งหลาย เธอชอบนกมากที่สุด เธอบอกว่าเธอกับมันเข้ากันได้ดี และเธอยังบอกอีกว่าเธอสามารถใช้เสียงของเธอแทนภาชนะบริวารได้อีกด้วย HINAHOHO ฮินะ โฮะโฮะ หัวหน้าเผ่าอิมูแซค ตัวใหญ่ยักษ์และ มีพลังกายเปี่ยมล้น DRAKON ดราคอน ดรากอนได้รับพลังจิน บาล มาจากซินแบด คือต่างหูข้างซ้ายที่พลังคือเพิ่มความแข็งแกร่งให้ร่างกาย แต่พอใช้ครั้งแรกก็สู้พี่ชายจนเจ็บหนัก แล้วขอสละร่างตนเพื่อใช้พลังของบริวาณมากเกินไปจนหลอมรวมเป็นแบบดูดซึม จนทำให้มีร่างเป็นมังกรถึงทุกวันนี้ SPARTOS สปาโทส ไม่มีข้อมูล เพราะไม่คอยได้ปรากฏตัว
ตัวละครที่ไม่คอยมีใครรู้จัก
ทีโทส ชื่อในมังงะ ไททัส นักเรียนเวท นอกจากนั้นยังเป็นร่างโคลนของเซเฮเรซาคร่างจริงที่หลับไหลมา 200 ปีแล้ว เป็นเพื่อนกับอาลาดินด้วยตอนนี้กลายเป็น เมไจแห่งเรม ไปแล้ว สฟินโตส นักเวทคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนกับอาลาดินและทีโทส มีงูสีเหลืองอยู่ตรงคอ มู อเรเคียส เป็นคนจากเผ่าเดียวกันกับโมลเซียน่า เป็นผู้ติดตามของเซเฮราซาด อดีตเมไจแห่งเรม และยังเป็นหัวหน้ากองทัพฟานาลิสแห่งจักรวรรดิเรมอีกด้วย เขามีน้องสาวชื่อมิวรอน มูนั้นสนิทกับโคเอน
จิน
เดิมคือผู้นำสิ่งมีชีวิตเผ่าอื่น(ไม่ใช่มนุษย์)ของอัลม่าทรัน 72 เผ่า ที่ร่วมกลุ่มต่อต้านของโซโลมอน(ก่อนเป็นราชา) 72 ตน แต่พอศึกล่มสลายของอัลม่าทรัน สังเวยชีวิตหลอมตัวเองกับอุปกรณ์เวทโลหะ(อูโกะกับชีบะสร้างโดยใช้หลักการณ์เดียวกับคทาเวท) หลังจากที่โซโลมอนตายลงไป แล้วอูโกะสร้างโลกใหม่ขึ้น อูโกะได้ขอร้องให้จินทั้งทำการเลือกราชา เพื่อปกป้องสันติสุข ซึ่งจินทั้งหมดมี 72 ตน ซึ่งชื่อจินคือชื่อดันเจี้ยนแห่งนั้นด้วย(รวมอูโกะที่เป็นจินในวิหารศักดิ์สิทธิ์ด้วย คือ 73 ตน)
โดยจินหลับใหลในส่วนห้องสมบัติ(ส่วนลึกสุดของดันเจี้ยน) ดันเจี้ยน 1 แห่งมี จิน 1 ตนตามชื่อเท่านั้น มีหลายหมื่นคนเข้าไปเพื่อพิชิตหวัทรัพย์สินหวังเป็นราชาหรืออำนาจขยายประเทศ กับพลังของจินมาครองแต่ไม่เคยมีใครทำสำเร็จ
จินจะทำการเลือกผู้ทำสัญญา คือราชา(เจ้านาย) แต่เลือกเมไจ จอมเวทไม่ได้ เพราะต้องเลือกผู้ที่เหมาะสมกับการเป็นราชาในแบบของตน โดยที่ใครมีมะโก่ยน้อย กับลูฟสีดำจินจะไม่เลือก แต่ในกรณีที่มีใครมาห้องในลึกที่สุดได้เพียงคนเดียว ต่อให้มีมะโก่ยมากหรือน้อย โดยผู้ท้าชิงคนอื่นๆตายไป จินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเลือกคนนั้น(ถ้าจินปฏิเสธไม่เลือก คนที่มาอยู่ในห้องสมบัติจะติดอยู่ในดันเจี้ยน) หรือถ้าเมไจเห็นว่าใครเหมาะสมจะเป็นราชา จินจะเห็นด้วยเหมือนกันบ้าง แต่ถ้าใครมีจินติดตัวแล้วไปพิชิตดันเจี้ยนอื่น จินนั้นจะไม่สนใจ กับเลือกคนที่ไม่มี แต่ถ้าจินเกิดถูกใจคนนั้น จะทำให้ราชาคนั้นมีจินเพิ่มได้ แต่ถ้ามีจินทำสัญญามากไป จะเข้าดันเจี้ยนไม่ได้(ถูกแบน) พอเลือกราชาได้จะไปสิงสถิตในวัตถุที่เป็นแร่โลหะที่พกติดตัว เช่นอาวุธ หรือเครื่องประดับ แต่วัตถุพัง จะไปสิงในวัตถุใหม่ที่ราชาพกติดตัวแทนต่อไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าราชาตายจินจะกลับไปสถิตในดันเจี้ยนตามเดิมรอราชาใหม่
ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีการสงครามกองโจร
ยุทธศาสตร์และยุทธวิธีหลักของการสงครามกองโจร มีแนวโน้มที่จะเกี่ยวข้องกับการใช้การโจมตีขนาดเล็ก, ใช้กองกำลังเคลื่อนที่ได้ง่ายปะทะกองกำลังขนาดใหญ่ที่เทอะทะ กองกำลังกองโจรส่วนใหญ่หรือทั้งหมดจัดอยู่ในหน่วยเล็ก ๆ ที่ขึ้นอยู่กับการสนับสนุนของประชาชนในท้องถิ่น กลวิธีคือ กองทัพกองโจรทำการโจมตีซ้ำห่างจากศูนย์กลางของฝ่ายตรงข้ามโดยความหนักเบา กับเจตนาในการรักษาจำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายของตนเองให้น้อยที่สุด และพยายามทำให้ข้าศึกอ่อนกำลังอย่างต่อเนื่อง สิ่งนี้อาจยั่วยุศัตรูให้เข้าสู่การตอบโต้ที่โหดร้าย และทำลายล้างมากเกินไป ซึ่งจะทำให้ทั้งผู้สนับสนุนของพวกเขาโกรธและเพิ่มการสนับสนุนกองโจร ในที่สุดก็บังคับให้ศัตรูถอนตัว หนึ่งในตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่องนี้คือในช่วงสงครามเพื่ออิสรภาพของไอร์แลนด์ ไมเคิล คอลลินส์ ผู้นำกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์มักใช้กลยุทธ์นี้เพื่อกำจัดหมู่ทหารอังกฤษ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัดมันสเตอร์ เช่น เมืองคอร์ก
การสงครามกองโจรในฐานะความต่อเนื่อง
ช่วงหลังมาถึงการแสดงออกอย่างเต็มที่ในการปฏิบัติการของเหมา เจ๋อตง ในประเทศจีน และหวอ เงวียน ซ้าป ในประเทศเวียดนาม ในระหว่างนั้นเป็นสถานการณ์ขนาดใหญ่ที่หลากหลาย – จากสงครามยืดเยื้อกับอิสราเอลโดยปาเลสไตน์นอกแบบในยุคเดียวกัน ถึงปฏิบัติการนอกแบบของสเปนและโปรตุเกสพร้อมด้วยหน่วยตามแบบแผนของนายพลอังกฤษเวลลิงตัน ในระหว่างสงครามคาบสมุทรต่อต้านนโปเลียน
การก่อความไม่สงบสมัยใหม่และการสงครามประเภทอื่นอาจรวมถึงการรบแบบกองโจรซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการแบบบูรณาการ พร้อมด้วยลัทธิตบตา, การจัดตั้ง, ทักษะความเชี่ยวชาญ และความสามารถในการโฆษณาชวนเชื่อ กองโจรอาจมีขนาดเล็ก, กลุ่มคนผู้โจมตีที่กระจัดกระจาย แต่พวกเขายังสามารถทำงานเคียงข้างกันกับกองกำลังปกติ หรือรวมกันเพื่อปฏิบัติการเคลื่อนที่ที่หลากหลายในหมู่, หมวด หรือขนาดกองพัน หรือแม้กระทั่งรูปแบบหน่วยตามแบบแผน ขึ้นอยู่กับระดับความซับซ้อนและการจัดตั้งของพวกเขา พวกเขาสามารถเปลี่ยนระหว่างวิธีเหล่านี้ทั้งหมดตามสถานการณ์ที่ต้องการ การสงครามกองโจรที่ประสบความสำเร็จนั้นยืดหยุ่น ไม่คงที่
แบบจำลองผู้นับถือลัทธิเหมาสามระยะ 'คลาสสิก'
ในประเทศจีน ทฤษฎีผู้นับถือลัทธิเหมาแห่งสงครามประชาชนแบ่งสงครามออกเป็นสามระยะ ในระยะที่หนึ่ง กองโจรได้รับการสนับสนุนจากประชากรโดยการเผยแพร่โฆษณาชวนเชื่อและโจมตีหน่วยงานของรัฐบาล ในระยะที่สอง การโจมตีที่เพิ่มขึ้นจะเริ่มขึ้นต่อกองกำลังทหารของรัฐบาลและสถาบันที่สำคัญ ในระยะที่สาม การสงครามตามแบบและการต่อสู้ใช้เพื่อยึดเมืองต่าง ๆ ล้มล้างรัฐบาลและเข้าควบคุมประเทศ โดยหลักนิยมของเหมาได้คาดการณ์ไว้ว่าสถานการณ์อาจต้องมีการเปลี่ยนไปมาระหว่างระยะขั้นตอนในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง รวมถึงระยะขั้นตอนอาจไม่สม่ำเสมอและเท่ากันทั่วทั้งเมือง ผลงานของเหมาเจ๋อตงที่ชื่อออนเกอร์ริลลาวอร์แฟร์ ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางและนำไปใช้อย่างประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศเวียดนาม โดยผู้นำทางทหารและนักทฤษฎี หวอ เงวียน ซ้าป ซึ่งมีผลงานหนังสือ "พีเพิลส์วอร์, พีเพิลส์อาร์มี" ที่ปฏิบัติตามแนวทางสามระยะของลัทธิเหมาอย่างใกล้ชิด แต่เน้นความยืดหยุ่นในการโยกย้ายระหว่างการสงครามกองโจรและการ "จลาจลทั่วไป" ของประชากรที่เกิดขึ้นเองร่วมกับกองกำลังกองโจร ส่วนผู้เขียนบางคนได้เน้นถึงความสามารถในการใช้แทนกันของระยะขั้นตอนที่มีอยู่ในแบบจำลองนี้และการสงครามกองโจรโดยทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนำไปใช้โดยกองโจรเวียดนามเหนือ
รูปแบบร่วมสมัยที่แตกตัวออกนอกเหนือไปกว่า
แบบจำลองผู้นับถือลัทธิเหมาแบบคลาสสิกต้องการกลุ่มกองโจรที่เข้มแข็งเป็นหนึ่งเดียวและมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม การสงครามกองโจรร่วมสมัยบางอย่างอาจไม่เป็นไปตามแม่แบบนี้เลย และอาจรวมไปถึงความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ที่รุนแรง, ความรุนแรงทางศาสนา และกลุ่ม 'อิสระ' ขนาดเล็กจำนวนมากที่ปฏิบัติแบบไม่ขึ้นกับใครโดยมีโครงสร้างที่ครอบคลุมเพียงเล็กน้อย รูปแบบเหล่านี้ไม่สอดคล้องกับหมวดหมู่ที่ขับเคลื่อนด้วยระยะ หรือโครงสร้างสามระดับตามหลักการ (ประจำกองกำลังหลัก, นักรบประจำภูมิภาค, กองโจรนอกเวลา) เหมือนในสงครามประชาชนแห่งเอเชีย
สภาพแวดล้อม เช่น การขยายตัวของเมืองที่เพิ่มขึ้น และการเข้าถึงข้อมูลได้ง่าย รวมถึงความสนใจของสื่อก็ทำให้เหตุการณ์ร่วมสมัยซับซ้อนขึ้นเช่นกัน เหล่ากองโจรไม่จำเป็นต้องเป็นไปตามนักรบในชนบทแบบคลาสสิกที่ได้รับความช่วยเหลือจากที่ลี้ภัยข้ามพรมแดนในประเทศหรือภูมิภาคที่จำกัด (เช่นเดียวกับในเวียดนาม) แต่ตอนนี้รวมถึงเครือข่ายผู้คนจำนวนมากที่ผูกพันด้วยศาสนาและชาติพันธุ์ที่แผ่ขยายออกไปทั่วโลก
ยุทธวิธี
การสงครามกองโจรแตกต่างจากยุทธวิธีของหน่วยเล็ก ๆ ที่ใช้ในปฏิบัติการคุ้มกันหรือลาดตระเวนตามแบบฉบับของกองกำลังทั่วไป นอกจากนี้ยังแตกต่างจากกิจกรรมของเหล่าโจรสลัดหรือผู้ชิงทรัพย์ กลุ่มอาชญากรดังกล่าวอาจใช้ยุทธวิธีแบบกองโจร แต่จุดประสงค์หลักของพวกเขาคือการแสวงหาผลประโยชน์ทางวัตถุในทันที และไม่ใช่วัตถุประสงค์ทางการเมือง
ยุทธวิธีแบบกองโจรขึ้นอยู่กับข่าวกรอง, การซุ่มโจมตี, การเสแสร้ง, วินาศกรรม และจารกรรม โดยการบ่อนทำลายอำนาจ ผ่านการเผชิญหน้าที่ยาวนานและมีความเข้มข้นต่ำ ซึ่งสามารถทำได้ค่อนข้างประสบความสำเร็จในการต่อต้านระบอบการปกครองของต่างประเทศหรือท้องถิ่นซึ่งไม่เป็นที่นิยม ดังที่แสดงให้เห็นจากการปฏิวัติคิวบา, สงครามอัฟกานิสถาน และสงครามเวียดนาม กองทัพกองโจรอาจเพิ่มค่าใช้จ่ายในการรักษาการยึดครอง หรือการเป็นอาณานิคมเหนือสิ่งที่อำนาจต่างชาติอาจต้องการแบกรับ ในการต่อต้านระบอบการปกครองท้องถิ่น นักสู้กองโจรอาจทำให้การปกครองเป็นไปไม่ได้ด้วยการโจมตีให้หวาดกลัวและก่อวินาศกรรม รวมถึงแม้กระทั่งการรวมกองกำลังเพื่อกำจัดศัตรูในพื้นที่ในการสู้รบตามปกติ ยุทธวิธีเหล่านี้มีประโยชน์ในการทำให้ศัตรูขวัญเสีย ในขณะเดียวกันก็เพิ่มขวัญกำลังใจของกองโจร ในหลายกรณี ยุทธวิธีแบบกองโจรอนุญาตให้กองกำลังขนาดเล็กสามารถยับยั้งศัตรูที่มีขนาดใหญ่กว่าและติดตั้งได้ดีกว่าเป็นเวลานาน เช่นเดียวกับสงครามเชชเนียครั้งที่สองของรัสเซีย และสงครามเซมิโนลครั้งที่สองที่ต่อสู้ในหนองน้ำของรัฐฟลอริดา (สหรัฐอเมริกา) ทั้งนี้ ยุทธวิธีและยุทธศาสตร์แบบกองโจรมีการสรุปไว้ด้านล่าง และมีการกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในงานอ้างอิงมาตรฐาน เช่น "ออนเกอร์ริลลาวอร์แฟร์" ของเหมา
ประเภทของปฏิบัติการทางยุทธวิธี
ปฏิบัติการแบบกองโจรมักประกอบด้วยการโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวในเส้นทางคมนาคมขนส่ง, ตำรวจหรือทหารแต่ละกลุ่ม, สิ่งก่อสร้างและโครงสร้าง, วิสาหกิจทางเศรษฐกิจ และพลเรือนที่เป็นเป้าหมาย ส่วนการโจมตีในกลุ่มเล็ก ๆ โดยใช้การพรางตัวและมักเข้ายึดอาวุธของศัตรูตัวนั้น กองกำลังกองโจรสามารถกดดันศัตรูได้อย่างต่อเนื่องและทำให้ลดจำนวนลง ในขณะที่ยังคงปล่อยให้หลบหนีโดยมีผู้บาดเจ็บค่อนข้างน้อย ความตั้งใจของการโจมตีดังกล่าวไม่ได้เป็นเพียงการทหารเท่านั้นหากแต่เป็นเรื่องทางการเมือง โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้ประชากรเป้าหมายหรือรัฐบาลเสื่อมกำลัง หรือกระตุ้นปฏิกิริยาตอบโต้ที่บีบบังคับประชากรให้เข้าข้างหรือต่อต้านกองโจร ตัวอย่างมีตั้งแต่การตัดแขนขาของการก่อกบฏภายในแอฟริกาต่าง ๆ ตลอดจนการโจมตีแบบพลีชีพในประเทศอิสราเอลและศรีลังกา ไปจนถึงการดำเนินกลยุทธ์ที่ซับซ้อนโดยเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือต่อฐานและรูปขบวนทางการทหาร
ไม่ว่าจะใช้ยุทธวิธีใดโดยเฉพาะ กองโจรส่วนใหญ่มีชีวิตอยู่เพื่อต่อสู้ในวันอื่น และเพื่อขยายหรือสงวนกองกำลังของเขารวมถึงการสนับสนุนทางการเมือง โดยไม่ยึดหรือยึดพื้นที่เฉพาะของอาณาเขตตามที่กองกำลังตามแบบจะทำได้ ด้านบนคือรูปแบบง่ายของการโจมตีแบบซุ่มโจมตีโดยกองกำลังกองโจรเวียดกง (VC) ซึ่งเป็นหนึ่งในกองกำลังกองโจรที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
การซุ่มโจมตีบนเส้นทางคมนาคมหลักถือเป็นจุดเด่นของปฏิบัติการกองโจร ซึ่งทำให้เกิดความปั่นป่วนทางเศรษฐกิจและการเมือง โดยจำเป็นต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบสำหรับการดำเนินการ ซึ่งระบุไว้ตรงนี้โดยเตรียมเส้นทางการถอนกำลังของเวียดกง ในกรณีนี้ การจู่โจมของเวียดกงถูกทำลายโดยอากาศยานและอำนาจการยิงของอเมริกา อย่างไรก็ตาม เวียดกงได้ทำลายยานพาหนะหลายคันและกองกำลังเวียดกงหลักจำนวนมากได้หลบหนี เช่นเดียวกับในสงครามเวียดนามส่วนใหญ่ กองกำลังอเมริกันจะออกจากพื้นที่ในที่สุด แต่ผู้ก่อความไม่สงบจะจัดกลุ่มใหม่และกลับมาในภายหลัง ซึ่งมิติเวลานี้ยังเป็นส่วนสำคัญของยุทธวิธีกองโจร
การจัดตั้ง
การสงครามกองโจรมีลักษณะคล้ายกับการก่อกบฏ แต่เป็นแนวคิดที่แตกต่าง การจัดตั้งกองโจรมีช่วงตั้งแต่ขนาดเล็ก, กลุ่มกบฏท้องถิ่นของกองโจรไม่กี่โหล ไปจนถึงนักรบนับพัน โดยการเคลื่อนกำลังพลตั้งแต่ระดับเซลล์จนถึงกองทหาร ในกรณีส่วนใหญ่ ผู้นำมีเป้าหมายทางการเมืองที่ชัดเจนสำหรับสงครามที่พวกเขาทำ โดยปกติแล้ว องค์กรจะมีปีกการเมืองและการทหาร เพื่อให้ผู้นำทางการเมือง "ปฏิเสธได้" สำหรับการโจมตีทางทหาร โครงสร้างการสงครามกองโจรที่บรรจงอย่างครบถ้วนที่สุดคือคอมมิวนิสต์จีนและเวียดนามในช่วงสงครามปฏิวัติของเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตัวอย่างของประเภทการจัดตั้งที่ซับซ้อนกว่านี้ – ใช้โดยกองกำลังปฏิวัติในช่วงสงครามเวียดนาม ซึ่งแสดงไว้ข้างต้น
การจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัวและข่าวกรอง
สำหรับการปฏิบัติการที่ประสบความสำเร็จ กองโจรต้องจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัว หากปฏิบัติการถูกหักหลังหรือถูกบุกรุกมักจะถูกยกเลิกทันที นอกจากนี้ ข่าวกรองยังมีความสำคัญอย่างยิ่ง รวมถึงมีการรวบรวมความรู้โดยละเอียดเกี่ยวกับท่าที, อาวุธ และขวัญกำลังใจของเป้าหมายก่อนการโจมตีใด ๆ โดยปกติผู้สมรู้ร่วมคิดและผู้ฝักใฝ่จะให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างสม่ำเสมอ หากทำงานอย่างลับ ๆ ผู้ปฏิบัติการกองโจรอาจปลอมสมาชิกภาพของเขาในปฏิบัติการของผู้ก่อความไม่สงบ และใช้การหลอกลวงเพื่อคุ้ยข้อมูลที่จำเป็น การจ้างงานหรือการเข้าเป็นทหารในฐานะลูกศิษย์อาจดำเนินการใกล้กับโซนเป้าหมาย, องค์กรชุมชนอาจถูกแทรกซึม และแม้แต่ความสัมพันธ์เกี่ยวกับเรื่องรักใคร่ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของการรวบรวมข่าวกรอง แหล่งข้อมูลสาธารณะเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับกองโจร ตั้งแต่ตารางการบินของสายการบินเป้าหมาย ไปจนถึงประกาศสาธารณะเกี่ยวกับการเยี่ยมบุคคลสำคัญในต่างประเทศ และไปจนถึงคู่มือภาคสนามของกองทัพบก การเข้าถึงคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ผ่านทางเวิลด์ไวด์เว็บทำให้การเก็บเกี่ยวและการเปรียบเทียบข้อมูลดังกล่าวค่อนข้างง่าย การใช้การลาดตระเวนแบบตรงจุดเป็นส่วนสำคัญในการวางแผนปฏิบัติการ ผู้ปฏิบัติการจะพิจารณา "กรณี" หรือวิเคราะห์สถานที่หรือเป้าหมายที่เป็นไปได้ในเชิงลึก อาทิเช่น การลงรายการเส้นทางเข้าและออก, โครงสร้างอาคาร, ตำแหน่งของโทรศัพท์และสายสื่อสาร, การมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และปัจจัยอื่น ๆ อีกมาก สุดท้ายข่าวกรองเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางการเมือง เช่น การเกิดการเลือกตั้ง หรือผลกระทบของปฏิบัติการที่อาจเกิดขึ้นต่อขวัญกำลังใจของพลเรือนและศัตรู
ความสัมพันธ์กับประชาชนพลเรือน
""ทำไมนักรบแบบกองโจรถึงต่อสู้? เราต้องมาถึงข้อสรุปที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ว่านักรบแบบกองโจรเป็นนักปฏิรูปสังคม ที่เขาหยิบอาวุธขึ้นมาเพื่อตอบสนองต่อการประท้วงที่โกรธแค้นของผู้คนต่อผู้กดขี่ของพวกเขา และเขาต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงระบบสังคมที่ทำให้พี่น้องที่ไม่มีอาวุธของเขาอยู่ในความอัปยศและความทุกข์ยาก""
- เช เกบารา
ความสัมพันธ์กับประชาชนพลเรือนได้รับอิทธิพลโดยการรบแบบกองโจรในหมู่ประชากรที่เป็นศัตรูหรือให้ความช่วยเหลือ ประชากรที่ให้ความช่วยเหลือมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อนักรบแบบกองโจร, ให้ที่พักพิง, จัดส่ง, การเงิน, ข่าวกรอง และรับคนใหม่ "ฐานของประชาชน" จึงเป็นเส้นชีวิตสำคัญในขบวนการกองโจร ในช่วงแรกของสงครามเวียดนาม เจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน "ค้นพบว่ามี 'หมู่บ้านสนาม' ที่รัฐบาลควบคุมตามที่คาดคะเนหลายพันซึ่งในความเป็นจริงถูกควบคุมโดยกองโจรเวียดกง ผู้ซึ่ง 'มักจะใช้พวกเขาในการจัดส่ง และที่พักหลบภัย'" การสนับสนุนจำนวนมากเป็นที่แพร่หลายในพื้นที่หรือประเทศที่จำกัด แต่ไม่จำเป็นเสมอไป กองโจรและกลุ่มปฏิวัติยังคงสามารถปฏิบัติการได้โดยใช้ระบบการปกครองที่ให้ความช่วยเหลือ, จัดส่งแผนผัง, อาวุธ, ข่าวกรอง, ความมั่นคงในท้องถิ่น และครอบคลุมในทางทูต
การใช้ก่อการร้าย
ในบางกรณี การใช้การก่อการร้ายอาจเป็นส่วนหนึ่งของการสงครามกองโจร การก่อการร้ายถูกนำมาใช้เพื่อมุ่งเน้นความสนใจของนานาชาติในการก่อกองโจร, ฆ่าผู้นำคู่ต่อสู้, รีดไถเงินจากเป้าหมาย, ข่มขู่ประชาชนทั่วไป, สร้างความสูญเสียทางเศรษฐกิจ และดูแลสมัครพรรคพวกรวมถึงผู้แปรพักตร์ที่อาจเกิดขึ้นในแนวรบ เช่นกัน การใช้การก่อการร้ายสามารถกระตุ้นพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าในการตอบสนองที่ไม่สมส่วน ดังนั้นจึงเป็นการทำให้ประชากรพลเรือนบาดหมางซึ่งอาจเข้าข้างต่อสาเหตุการก่อการร้าย ยุทธวิธีดังกล่าวอาจย้อนกลับ และทำให้ประชากรพลเรือนถอนการสนับสนุน หรือกลับสนับสนุนกองกำลังตอบโต้ต่อต้านกองโจร
สถานการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในอิสราเอล ที่การวางระเบิดฆ่าตัวตายสนับสนุนให้ชาวอิสราเอลส่วนใหญ่มีความคิดที่จะยืนหยัดต่อสู้ผู้บุกรุกชาวปาเลสไตน์ รวมถึงการอนุมัติทั่วไปของ "การสังหารเป้าหมายที่กำหนด" เพื่อทำลายเซลล์ศัตรูและผู้นำ ในประเทศฟิลิปปินส์และมาเลเซีย การโจมตีของผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ช่วยเปลี่ยนความคิดเห็นของพลเรือนมาต่อต้านผู้ก่อความไม่สงบ ส่วนในประเทศเปรูและบางประเทศ ความคิดเห็นของพลเรือนบางครั้งหันหลังให้การตอบโต้รุนแรงที่รัฐบาลใช้ต่อต้านขบวนการปฏิวัติหรือกบฏ
การส่งกำลังบำรุง
ฐานถาวรและกึ่งถาวรเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างการส่งกำลังบำรุงแบบกองโจร ซึ่งโดยปกติจะอยู่ในพื้นที่ห่างไกลหรือในที่ลี้ภัยข้ามพรมแดนที่กำบังโดยระบอบมิตร สิ่งเหล่านี้ค่อนข้างซับซ้อน เช่นเดียวกับในค่ายฐานป้อมเวียดกง/กองทัพบกเวียดนามเหนือ และอุโมงค์ซับซ้อนที่กองกำลังสหรัฐพบในช่วงสงครามเวียดนาม ความสำคัญต่อพวกเขาเหล่านั้นสามารถเห็นได้จากการต่อสู้อย่างหนักซึ่งบางครั้งกองกำลังคอมมิวนิสต์เข้าร่วมเพื่อปกป้องสถานที่ตั้งเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นได้ชัดว่าการป้องกันไม่สามารถป้องกันได้ หน่วยคอมมิวนิสต์มักจะถอนตัวออกไปโดยปราศจากความรู้สึก
การสนับสนุนจากต่างประเทศและที่ลี้ภัย
การสนับสนุนจากต่างประเทศในรูปแบบของทหาร, อาวุธ, ที่ลี้ภัย หรือข้อความแสดงความเห็นอกเห็นใจต่อกองโจรไม่จำเป็นอย่างยิ่ง แต่สามารถเพิ่มโอกาสในชัยชนะของผู้ก่อความไม่สงบได้อย่างมาก การสนับสนุนทางการทูตจากต่างประเทศอาจทำให้เกิดการรบแบบกองโจรในระดับนานาชาติ, กดดันฝ่ายตรงข้ามในพื้นที่เพื่อให้สัมปทาน หรือได้รับการสนับสนุนที่เห็นอกเห็นใจ และความช่วยเหลือด้านวัตถุ ส่วนที่ลี้ภัยต่างประเทศสามารถเพิ่มโอกาสในการรบแบบกองโจร, การจัดเตรียมอาวุธ, เสบียง, วัตถุดิบ และฐานการฝึก ที่พักพิงดังกล่าวจะได้รับประโยชน์จากกฎหมายระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากรัฐบาลที่ให้การสนับสนุนประสบความสำเร็จในการปกปิดการสนับสนุน และอ้าง "การปฏิเสธโดยพอรับฟังได้" สำหรับการโจมตีโดยเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการในดินแดนของตน
การริเริ่มแบบกองโจรและความรุนแรงในการรบ
สามารถเลือกเวลาและสถานที่ที่จะโจมตีได้ ซึ่งเหล่านักรบกองโจรมักจะมีการริเริ่มทางยุทธวิธีและพื้นฐานของการจู่โจมโดยไม่ให้ตั้งตัว การวางแผนสำหรับการดำเนินการอาจใช้เวลาเป็นสัปดาห์, เดือน หรือหลายปี โดยมีการยกเลิกอย่างต่อเนื่อง และเริ่มต้นใหม่เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลง ส่วนการฝึกซ้อมอย่างระมัดระวัง และ "การซักซ้อมปฏิบัติ" มักจะดำเนินการเพื่อหาปัญหาและรายละเอียด การจู่โจมแบบกองโจรหลายครั้งจะไม่เกิดขึ้น เว้นแต่จะสามารถบรรลุความเหนือกว่าด้านจำนวนได้อย่างชัดเจนในพื้นที่เป้าหมาย โดยเป็นรูปแบบทั่วไปของเวียดกง/กองทัพเวียดนามเหนือ และการปฏิบัติการ "สงครามประชาชน" อื่น ๆ ส่วนการโจมตีด้วยระเบิดฆ่าตัวตายรายบุคคลแต่ละครั้งมีรูปแบบอื่น ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะเกี่ยวข้องกับมือระเบิดและทีมสนับสนุนของเขาเท่านั้น แต่สิ่งเหล่านี้ก็แพร่กระจาย หรือวัดผลตามความสามารถที่มีอยู่และลมทางการเมือง
ไม่ว่าจะใช้วิธีการใดก็ตาม กองโจรเป็นผู้ริเริ่มและสามารถยืดเวลาเอาชีวิตรอดได้แม้ว่าความรุนแรงของการต่อสู้จะแตกต่างกันออกไป ซึ่งหมายความว่าการโจมตีจะกระจายออกไปในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ตั้งแต่หลายสัปดาห์จนถึงหลายปี ในช่วงเวลาระหว่างกาล กองโจรสามารถสร้างใหม่, เพิ่มเสบียง และวางแผน ในสงครามเวียดนาม หน่วยคอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่ (รวมถึงกองทัพเวียดนามเหนือเคลื่อนที่ที่ใช้ยุทธวิธีแบบกองโจร) ใช้เวลาเพียงไม่กี่วันต่อปีในการต่อสู้ ในขณะที่พวกเขาอาจถูกบังคับให้เข้าสู่การต่อสู้ที่ไม่ต้องการโดยศัตรูที่กวาดล้าง แต่ส่วนใหญ่มักใช้ในการฝึก, การรวบรวมข่าวกรอง, การแทรกซึมทางการเมืองและการแทรกซึมของพลเมือง, การปลูกฝังโฆษณาชวนเชื่อ, การสร้างตำแหน่งที่ต้องป้องกัน หรือการจัดเก็บที่ซ่อนของ อย่างไรก็ตาม กลุ่มดังกล่าวจำนวนมากโจมตีในเวลาที่ต่างกัน ทำให้การรบมีคุณภาพ "ทั้งวันทั้งคืน"
ระบอบการปกครองของต่างประเทศและพื้นเมือง
กองกำลังต่างประเทศเข้าแทรกแซงในทุกประเทศเหล่านี้ แต่ในที่สุดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจก็ได้รับการแก้ไขในระดับท้องถิ่น
มีตัวอย่างจำนวนมากของการสงครามกองโจรที่ต่อต้านระบอบการปกครองท้องถิ่นหรือพื้นเมืองที่ไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งรวมถึงแอฟริกาโปรตุเกส (แองโกลา, โมซัมบิก และกินี-บิสเซา), ประเทศมาเลเซีย (เวลานั้นคือมาลายา) ระหว่างวิกฤตการณ์มาลายา, โบลิเวีย, อาร์เจนตินา และฟิลิปปินส์ ซึ่งยังสามารถใช้กลยุทธ์เหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพกับกองกำลังรักษาสันติภาพอินเดียที่ส่งมาจากประเทศอินเดียในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งต่อมาได้ถอนตัวออกไปด้วยเหตุผลหลายประการ ที่โดยหลักแล้วเป็นเรื่องการเมือง ทั้งนี้ กองทัพพยัคฆ์กำลังต่อสู้เพื่อสร้างบ้านเกิดที่แยกจากกันสำหรับชาวทมิฬศรีลังกา ซึ่งหลายคนบ่นว่ารัฐบาลชุดต่อ ๆ มานำโดยชาวสิงหลเป็นส่วนใหญ่ นับตั้งแต่ได้รับเอกราชจากอังกฤษใน ค.ศ. 1948
หนังสือ
Peter Polack, Guerrilla Warfare; Kings of Revolution, Casemate, ISBN 9781612006758.
มิโซโนะ
การงาน
มิโซโนะ หรือในชื่อจริงว่า มิโซโนะ โคดะ   เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1984 ที่นครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักร้องญี่ปุ่น อดีตนักร้องนำวง day after tomorrow โดยแยกวงไปเมื่องเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 และเริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวหลังจากนั้นเป็นต้นมา
มิโซโนะเดบิวการเป็นนักร้องเดี่ยวกับค่ายเอเว็กซ์ แทร็กซ์ในปี ค.ศ. 2006 เริ่มต้นการเป็นนักร้องเดี่ยวกับซิงเกิลแรก "VS" ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2006 เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of the Tempest" ของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ตามมาด้วยซิงเกิลที่สอง "โคจินจูเกียว" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 และซิงเกิลที่สาม "SPEEDRIVE" ที่วางจำหน่ายในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 โดยเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่อง "Love★Com" ซิงเกิลที่สี่ "เลิฟลี่♡อายส์แคท" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "TOMORROW" เป็นเพลงประกอบโฆษณากูลิโกะ สามารถเปิดตัวในอันดับที่ 9 ออริกอนชาร์ต
หลังจากซิงเกิลที่ห้า "ฮ็อตไทม์ / A.     ~answer~" มิโซโนะออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "Never+land" แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก เนื่องจากยอดขายเปิดตัวสัปดาห์แรกน้อยและขาดการโปรโมตจากต้นสังกัดอย่างเอเว็กซ์ แทร็กซ์ และนอกจากนี้ยังส่งผลกระทบทำให้มินิอัลบั้มของเธอต้องหยุดชะงักลงในที่สุด
วันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ได้วางจำหน่ายซิงเกิล "โปจิ" โดยมีเพลงหน้าบีอย่าง "11eleven" รวมอยู่ด้วยเปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 36 ของออริกอนชาร์ต หลังจากนั้นในซิงเกิลต่อมา "นินินซังเคียวคุ" เป็นเพลงประกอบเกม "Tales of Symphonia: Dawn of the New World" บนเครื่องเกม Wii
เรียลลิตีโชว์
หลังจากที่มิโซโนะแยกวง day after tomorrow มาเป็นเวลาหกเดือน เธอได้เกิดโรคอ้วนขึ้น อาจส่งผลต่อชื่อเสียงและการงานของเธอเอง จนทำให้เธอสมัครใจเข้าร่วมรายการเรียลลิตีโชว์ของ MTV Japan ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 โดยชื่อรายการว่า "MTV Girls meet Beauty supported by Takano Yuri" โดยออกอากาศผ่านทางเอ็มทีวีเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2006
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
ราอุล อัลบิโอล
ราอุล อัลบิโอล ตอร์ตาฆาดา (Raúl Albiol Tortajada; เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา และฟุตบอลทีมชาติสเปน
เขามีคุณสมบัติในการเป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งทางรางก่ายและน่าเชื่อถือ รวมถึงความสามารถบนลูกกลางอากาศ เขายังสามารถลงเล่นได้ทั้ง เซ็นเตอร์แบ็ก แบ็กขวา หรือกองกลางตัวรับ เขาถูกพัฒนาขึ้นมาจากทีมเยาวชนของบาเลนเซีย และลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่  179 นัด ช่วยให้ทีมชนะเลิศยูฟ่าคัพ และโกปาเดลเรย์ เขาย้ายร่วมทีมเรอัลมาดริด ด้วยค่าตัว 15 ล้านยูโร และช่วยให้ทีมชนะเลิศ โกปาเดลเรย์ ในปี ค.ศ. 2011 รวมถึงลาลิกา และซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายร่วมทีมนาโปลี ในอิตาลีในปี ค.ศ. 2013 ในฤดูกาลแรกเขาช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปปาอิตาเลีย และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา เขาย้ายร่วมทีมในปี ค.ศ. 2019 โดยมักได้เลงในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับเปา ตอร์เรส ซึ่งช่วยให้เรือดำน้ำสีเหลืองชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกในฤดูกาล 2020–21
เขาเป็นตัวแทนทีมชาติสเปนชุดใหญ่มาตั้งแต่ ค.ศ. 2007 เขาได้เป็นตัวแทนของทีมในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 2012 และฟุตบอลโลก 2010 ซึ่งสเปนชนะเลิศการแข่งขันทั้งสามรายการ และเขายังเป็นตัวแทนในฟุตบอลโลก 2014 ด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
1985
ชิลลี่ไวท์ช็อค
ชิลลี่ไวท์ช็อค (Chilli White Choc) เป็นอดีตเกิร์ลกรุปสัญชาติไทย ค่ายกามิกาเซ่ เดิมทีในปี 2550 ยังไม่มีชื่อวง แต่ในค่ายเรียกวงกันว่า GString ต่อมาจึงเปลี่ยนในชื่อ Chilli White Choc ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนสี่คนคือ จินนี่, เบสท์, พิม และ อิงค์ (ต่อมายุบวงแล้ว เหลือ 2 คน คือ พิม และ จินนี่ ซึ่งกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของ SWEE:D และได้ทำการยุบวงไปอีกสุดท้ายเหลือ สมาชิกคือ จินนี่ ในค่าย แล้วจินนี่ก็ได้เซ็นสัญญาลาออกอย่างเป็นทางการ)
ประวัติ
ชิลลี่ไวท์ช็อค เริ่มต้นจากการที่พวกเธอทั้ง 4 คน เริ่มเรียนร้องเพลงตั้งแต่ช่วงวัยเด็ก ที่โรงเรียน ENO ของครูกานต์ อะคาเดมี่ (กานต์ จั่นทอง) ภายหลังได้ร่วมทำโปรเจกต์ ออกอัลบั้มในนาม "bunny beat girls (ปันนี่ บีท เกิร์ล)" ปี พ.ศ. 2549 ในขณะนั้นมีศิลปิน 9 คน รวมทั้ง พิม, จินนี่, อิ้งค์, เบส
ภายหลังได้เข้ามาเป็นศิลปินในค่าย กามิกาเซ่ ในเครืออาร์เอส และได้ฟอร์มวงกันในชื่อ "G-String" ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น "ชิลลี่ ไวท์ ช็อค" และออกโปรเจกต์พิเศษในนาม ลิปซ์ โปรเจกต์ ร่วมกับ Waii (ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์) และ ซิสก้า ในปี พ.ศ. 2550
ผลงาน
ผลงานเพลงอัลบั้มแรกของ Chilli White Choc ออกในนาม LIPZ Project (ร่วมกับ หวาย และ SisKa)  โดยเพลงที่ขับร้องโดย Chilli White Choc  ได้แก่เพลง  Chatsanova, Special Friend, เปลี่ยนเป็นพี่ชาย
และในปี 2553 สมาชิก 2 คนของวง คือ พิม และ จินนี่ ร่วมกับ มิน (SisKa) ได้ตั้งเป็นวงน้องใหม่ของค่าย ภายใต้ชื่อ SWEE:Dต่อมาพิมก็ได้ลาออกจากการเป็นศิลปินปัจจุบันก็เหลือแต่จินนี่ อยู่ในกามิกาเซ่ และ ปัจจุบันอิงค์​ เป็นศิลปินเดี่ยวสังกัด​ Boxx Music​ ในเครือ​ Muzik​ Move ก่อนหน้านี้เคยกลับมาทำงานที่อาร์เอสอีกครั้งแต่ในฐานะวีเจในช่องยู แชลแนล การกลับอีกครั้ง กับ Chilli White Choc วงที่เคยเป็นอดีต แต่ตอนนี้พวกเธอกำลังจะกลับมาอีกครั้ง กับอัลบั้มใหม่ที่จะมาทำให้พวกคุณใจละลายไปกับความหวาน ความเปรี้ยว ความเซ็กซี่
สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย
สมเด็จพระราชินีคามามาลู คาลานี คัวอานา โอ คาเมฮามาลู เคคูอาอิวา โอ คาลานี เคอาลิอิ โฮโอปิลี อา วาลูแห่งฮาวาย (Queen Consort Kamāmalu Kalani-Kuaana-o-Kamehamalu-Kekūāiwa-o-kalani-Kealii-Hoopili-a-Walu of Hawaiʻi) หรือ สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย (Kamāmalu of Hawaiʻi) (1802–1824) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรฮาวาย ตั้งแต่วันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1819 ไปสู่การสวรรคตของพระองค์ใน 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1824
สมเด็จพระราชินีคามามาลูแห่งฮาวาย เสด็จพระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1802 เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายกับสมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดากับพระองค์ แม้ว่าพระราชสวามีของพระองค์จะทรงมีพระมเหสีหลายพระองค์ แต่สมเด็จพระราชินีคามามาลูคือพระมเหสีที่พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 ทรงโปรดที่สุด
ในปี 1823 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 และสมเด็จพระราชินีคามามาลู เสด็จพระราชดำเนินเยือนกรุงลอนดอน เพื่อเข้าเฝ้าพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์และพระราชสวามีเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีฮาวายพระองค์แรกที่เสด็จพระราชดำเนินเยือนอังกฤษ ขณะอยู่ที่ลอนดอน สมเด็จพระราชินีคามามาลูทรงประชวรด้วยโรคหัดและเสด็จสวรรคตไปเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 1824 เมื่อพระราชสวามีของพระองค์ได้เสด็จสวรรคตลงทรงเสียพระทัยมาก และพระบรมศพถูกนำกลับฮาวายทันที พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังที่บริเวณพระราชวังโลนานี แต่ต่อมาก็ย้ายไปที่สุสานหลวง
ประเทศแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกาใต้เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 75 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอฟริกาใต้ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
ยิงธนู
ผลการแข่งขันดังนี้ :
จิตวิทยาสังคม
ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการร่วมมือ มีหลายปัจจัยด้วยกันขึ้นอยู่กับสถานการณ์และสภาพแวดล้อมของทีมงานนั้นๆแต่โดยส่วนใหญ่แล้วจะประกอบไปด้วย 2 ปัจจัยคือ 1.เต็มใจที่จะทำงานนั้น ผู้ที่มีความเต็มใจทำงาน ถ้างานที่เราทำนั้นเราเต็มใจที่จะทำงานๆนั้นก็จะออกมา เต็มประสิทธิภาพของตัวเราแต่ในทางกลับกันถ้าเราถูกบังคับ ให้ทำงานนั้น ประสิทธิภาพในการทำงานของเราก็จะลดลง 2.ความชำนาญ ทักษะที่จะทำงานนั้นออกมาให้มีคุณภาพถ้าขาดข้อนี้ไปต่อให้มีความเต็มใจในการทำงานก็ไม่สามารถทำงานนั้นออกมาได้คุณภาพ