cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาการกลัวแมลง
อาการกลัวแมลง (Entomophobia, Insectophobia) เป็นโรคกลัวที่ผู้ป่วยเกิดอาการกลัวแมลงหรือแมงมากเกินพอดี โดยเอกสารบัญชี DSM-5 ได้ระบุให้เป็นโรคกลัว (phobia) ชนิดหนึ่ง สำหรับอาการกลัวแมลงเฉพาะชนิด เช่น อาการกลัวผึ้ง (apiphobia), อาการกลัวมด (myrmecophobia), อาการกลัวผีเสื้อ (lepidopterophobia) ปัจจุบันคาดการณ์ว่ามีผู้ป่วยด้วยอาการกลัวแมลงถึง 6% ของประชากรอเมริกา
อาการอาจเกิดมาจากหลายสาเหตุ หนึ่งในนั้นอาจเกิดจากความทรงจำฝังใจเกี่ยวกับความกลัวแมลง หรือมีความเชื่ออย่างสุดใจว่าแมลงนั้นสกปรกหรือมีพิษ อาการกลัวแมลงมีทั้งประเภทที่กลัวแมลงหรือสิ่งมีชีวิตคล้ายแมลง และอาการกลัวแมลงเฉพาะชนิด เช่น ในอาการกลัวผีเสื้อ เนื่องจากเชื่ออย่างสุดใจว่าผีเสื้อมีพิษ โดยรวมแล้วอาการกลัวแมลงอาจจัดเป็นประเภทหนึ่งของอาการกลัวสัตว์ โดยมีอาการและสาเหตุเช่นเดียวกัน
ปัจจุบันนิยมใช้ Cognitive behavioral therapy เพื่อบำบัดอาการกลัว
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครราชสีมา (อังกฤษ : NakhonRatchasima College of Agriculture and Technology ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ
ดังนั้น รองอำมาตย์มณฑลโทขุนเหมสมาหาร (นายประพงศ์ สกุนตะนาค) นายอำเภอจันทึก พร้อมด้วย นายสวัสดิ์ ศิริพัฒน์ กรรมการอำเภอ จึงได้ออกสำรวจที่ว่างเปล่า และเมื่อพิจารณาโดยรอบคอบแล้วเห็นว่าที่นาของราษฎรซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านใหม่สำโรง ที่ดินของ ผู้บริจาคมีเนื้อที่ประมาณ 300 ไร่ สมควรตั้งเป็นโรงเรียนประถมกสิกรรมได้เพราะ
ก. มีเนื้อที่กว้างขวางพอแก่ความต้องการ
ข. ดินดีอุดมสมบูรณ์
ค. อยู่ใกล้ลำตะคอง ทดน้ำมาใช้ในโรงเรียนคงสำเร็จ ประกอบกับอาศัยน้ำจากลำคลองเล็กๆ ในฤดูฝน ไหลจากเขาน้อยและเขาสะเดาทางทิศเหนือของโรงเรียน
ครั้นต่อมา อำมาตย์เอกพระยานายกนรชนวิมลภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดกับอำมาตย์ตรี พระชนุปการกิจ เกษตรมณฑลนครราชสีมา เป็นกรรมการพิจารณาซื้อที่ดินรายนี้ ราคา 1,200 บาท
พ.ศ. 2503 ตามแผนการศึกษาแห่งชาติ ได้เปลี่ยนจากการเรียกชื่อประโยคมัธยมอาชีวศึกษาตอนปลาย (แผนกเกษตรกรรม) เรียกใหม่ว่าประโยคมัธยมศึกษาตอนต้น สายอาชีพแผนกเกษตรกรรม ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ
ปรัชญาของวิทยาลัย
“การศึกษาเพื่อชีวิตและสังคม”
หลักสูตร
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
Escobedia
Escobedia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จากเม็กซิโกไปยังอเมริกาเขตร้อนตอนใต้ มันถูกพบในประเทศของ; อาร์เจนตินา, เบลีซ, โบลิเวีย, บราซิล, โคลอมเบีย, คอสตาริกา, เอกวาดอร์, กัวเตมาลา, [ [ฮอนดูรัส]], เม็กซิโก, นิการากัว, ปานามา, ปารากวัย, เปรู และ เวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อินสตาแกรม (เพลงเฮลเมทเฮดท์)
อินสตาแกรม เป็นซิงเกิลของเฮลเมทเฮดท์ ประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองโดยณัฐพงศ์ เลิศศรีนวล และบดินทร์ เจริญราษฎร์ เรียบเรียงโดยเฮลเมทเฮดท์และ HoH Music Production ออกจำหน่ายในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงที่ถ่ายทอดอารมณ์และเรื่องราวความคิดถึงของคนที่เคยรักกันผ่านโปรแกรมประยุกต์ชื่ออินสตาแกรม
ความพิเศษของเพลงนี้คือณัฐพงศ์ได้แต่งเนื้อร้องขึ้นมาเอง โดยได้บดินทร์ซึ่งสังกัดค่ายเพลงเดียวกันมาช่วยเรียบเรียงเนื้อร้องและทำนอง และได้ตาฮีตีเอตี วงดนตรีต่างประเทศชื่อดังมาช่วยผสม ปรับแต่ง และบันทึกเสียง ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่มีความสมบูรณ์มากที่สุดอีกหนึ­่งเพลงของพวกเขา
อินสตาแกรม เป็นเพลงที่แต่งเนื้อไว้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว โดยหลังจากที่วงได้เคยปล่อยเพลงในฉบับภาษาอังกฤษไป ก็คิดว่าถึงเวลาที่จะปล่อยเพลงในฉบับภาษาไทยบ้าง ส่วนเนื้อหาเพลงได้รับแรงบันดาลใจมาจากเพื่อนคนหนึ่งที่ใช้อินสตาแกรมเป็นประจำไปพบรูปถ่ายของคนรักเก่า ทำให้นึกถึงวันเก่า ๆ และสถานที่ที่เคยไปด้วยกันเมื่อครั้งยังรักกันอยู่
การตอบรับ
เพลง อินสตาแกรม ติดอันดับสูงสุดที่ 7 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ประจำวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 40 สถานี
การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น
การขนส่งระบบรางในประเทศญี่ปุ่น เป็นรูปแบบการเดินทางขนส่งโดยสารที่สำคัญ นอกจากนี้ยังถือได้ว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่มีโครงข่ายทางรถไฟที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ประวัติ
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ยุคสมัยเอโดะภายใต้ระบบโชกุนโทกูงาวะ ซึ่งเป็นการปกครองระบบศักดินาโดยซามูไรมาเป็นเวลากว่า 250 ปี สิ้นสุดลงหลังจากการรับแนวคิดและวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาในญี่ปุ่นเป็นจำนวนมาก ผนวกกับโครงสร้างทางอำนาจที่เข้มงวด ทำให้เกิดการต่อต้านระบบศักดินาของประชาชน อันนำมาซึ่งการฟื้นฟูเมจิ ในปี ค.ศ. 1868 เกิดการปฏิรูประบบเศรษฐกิจ สังคม และการศึกษา เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน รวมไปถึงการวางระบบโครงสร้างพื้นฐานดังเช่นการพัฒนาระบบทางรถไฟขึ้นมา
เส้นทางรถไฟสายแรกของญี่ปุ่นเปิดให้บริการในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1872 จากสถานีชิมบาชิในโตเกียว จนถึงสถานีโยโกฮามะในโยโกฮามะ ดำเนินการโดย การรถไฟแห่งรัฐบาลญี่ปุ่น (Japan Government Railway: JGR) ได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากอังกฤษ และมีที่ปรึกษาด้านเทคนิคของยุโรปเพื่อฝึกอบรมคนงานชาวญี่ปุ่น นำเข้ารถจักรไอน้ำมาจากอังกฤษ และใช้รางขนาด 1.067 เมตร (แนร์โรว์เกจ) ซึ่งเป็นขนาดเดียวกับอังกฤษที่ใช้ยุคเดียวกัน หลังจากเปิดทางรถไฟสายแรกแล้ว ทางรัฐบาลญี่ปุ่นจึงมีความพยายามจะขยายเส้นทางรถไฟออกไป โดยต้องการให้ดำเนินการโดยรัฐ แต่เนื่องจากประสบปัญหาหลายประการรวมทั้งด้านการเงินทำให้การขยายเส้นทางเป็นไปอย่างล่าช้า ดังนั้นรัฐบาลญี่ปุ่นจึงอนุญาตให้เอกชนมาสร้างและขยายทางรถไฟ โดยบริษัทแรกที่เข้ามาสร้างคือ Nippon Railways จากนั้นจึงมีเอกชนบริษัทอื่นเข้ามาร่วมขยายทางรถไฟอีกหลายสาย ส่งผลให้การขยายเส้นทางเป็นไปอย่างรวดเร็วดังคาด ภายในระยะเวลากว่า 10 ปี โครงข่ายทางรถไฟในญี่ปุ่นขยายตัวเพิ่มขึ้นและเป็นที่นิยมในลักษณะเดียวกับอังกฤษ โดยมีทั้งที่สร้างโดยรัฐและเอกชน
ในปี ค.ศ. 1906 มีการร่างพระราชบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับการแปรรูประบบรางจากเอกชนมาเป็นของรัฐ เพื่อให้รัฐสามารถบริหารจัดการได้ทั่วถึงยิ่งขึ้น การดำเนินการเสร็จสิ้นในปี ค.ศ. 1907 แต่เนื่องจากการผนวกรวมจึงเป็นเหตุให้รัฐมีค่าใช้จ่ายสูงมากจนไม่มีงบเพียงพอต่อการขยายเส้นทางเพิ่มในพื้นที่ห่างไกลรัฐจึงได้ร่างพระราชบัญญติฉบับใหม่เพื่ออนุญาตให้เอกชนมีสิทธิ์ในการดำเนินกิจการรถรางเบา หรือ Light Railway ในปี ค.ศ. 1910 สำหรับการนำรถจักรดีเซลเริ่มนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งนำเข้ามาจากเยอรมนี
ครั้นเมื่อปี ค.ศ. 1938 ประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ระบบรถไฟ ถูกทหารเข้าควบคุมดูแลและมีการแปรรูปทางรถไฟของเอกชนที่เหลือมาเป็นของรัฐอีกครั้ง มีการรื้อรางรถไฟออกไปจำนวนมากเพราะการขาดแคลนแร่เหล็ก ส่งผลให้ทางคู่บางส่วนถูกรื้อให้เหลือเพียงทางเดี่ยว และบางเส้นทางถูกรื้อออกทั้งหมด อีกทั้งมีการลดการให้บริการทางรถไฟลงมากเพื่อนำไปใช้ทางทหาร นอกจากนี้ผลพวงของสงครามยังทำให้ทางรถไฟจำนวนมากได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ภายหลังยังสามารถกลับมาเปิดให้บริการได้อย่างรวดเร็ว
หลังสงครามสิ้นสุดลง ญี่ปุ่นอยู่ในสภาวะข้าวยากหมากแพงแต่การเดินทางรถไฟเป็นที่ต้องการมากขึ้นในขณะที่รถไฟที่มีให้บริการเหลือเพียงไม่มาก ทำให้ความหนาแน่นของผู้โดยสารสูงเกินปริมาณที่รองรับได้ ขณะเดียวกันสหรัฐอเมริกาซึ่งได้เข้ามาควบคุมญี่ปุ่น ได้จัดการปฏิรูปการรถไฟญี่ปุ่นให้เป็นบริษัทมหาชนเรียกว่า การรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (Japanese National Railways: JNR) ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1949 การปฏิรูปนี้ทำให้การก่อสร้างซ่อมแซมระบบรถไฟเป็นไปอย่างรวดเร็ว และมีการเปลี่ยนแปลงระบบของตัวรถไฟไปใช้ไฟฟ้าแทนดีเซล โดยมีการติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัวไปตามเส้นทางหลักหลายสายและยกเลิกการใช้รถจักรไอน้ำทั้งหมด
จนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1960 ญี่ปุ่นเข้าสู่ยุคทองแห่งระบบราง เมื่อขบวนตู้รถไฟด่วน และตู้รถไฟนอนเป็นที่นิยมอย่างมาก รถไฟชิงกันเซ็งสายโทไกโดอันเป็นรถไฟความเร็วสูงสายแรกของโลกได้เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1964 โดยให้บริการระหว่างโตเกียว–ชินโอซากะ ด้วยความเร็วประมาณ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขณะที่ผู้ใช้บริการรถไฟยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะในพื้นที่เขตอภิมหานครโตเกียวส่งผลให้เกิดความแออัดเป็นอย่างมาก การรถไฟญี่ปุ่นจึงพยายามเพิ่มความจุการโดยสารด้วยการเพิ่มทางวิ่งเป็น 4 ทาง อย่างไรก็ตามจากการกู้เงินจำนวนมากเพื่อนำมาสร้างรถไฟชิงกันเซ็ง รวมถึงการเพิ่มความจุเพื่อรองรับความแออัดของผู้ใช้บริการ ส่งผลให้การรถไฟญี่ปุ่นมีหนี้จำนวนมหาศาลสูงถึง 280 ล้านดอลล่าสหรัฐ ในปี ค.ศ. 1987 หลังจากนั้นการรถไฟญี่ปุ่นจึงถูกแปรรูปออกมาเป็น กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น (Japan Railway Group: JR Group) โดยแยกย่อยเป็นกลุ่มบริษัท ทั้งหมด 7 บริษัท แบ่งตามภูมิภาค จากการทำงานอย่างเป็นเอกภาพระหว่างกลุ่มรถไฟ JR ส่งผลให้รถไฟในญี่ปุ่นฟื้นตัวขึ้นมาใหม่ทั้งคุณภาพ การให้บริการ และความเร็วจนก้าวขึ้นสู่แนวหน้าด้านการพัฒนาระบบรถไฟของโลกในปัจจุบัน
กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น
กลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น หรือ กลุ่มรถไฟ JR หรือในชื่อที่เรียกกันทั่วไปว่า รถไฟ JR คือกลุ่มที่แปรรูปมาจากการรถไฟญี่ปุ่น ตั้งอยู่ใจกลางโครงข่ายทางรถไฟของญี่ปุ่น ให้บริการรถไฟระหว่างเมืองเกือบทั้งหมด และมีสัดส่วนการให้บริการขนส่งรถไฟโดยสารจำนวนมาก
กลุ่มรถไฟ JR ให้บริการผู้โดยสารแยกย่อยตามกลุ่มบริษัทภูมิภาค 6 บริษัท ได้แก่ บริษัทรถไฟฮกไกโด, บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก, บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง, บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก, บริษัทรถไฟชิโกกุ, บริษัทรถไฟคิวชู
บริษัทรถไฟเอกชนรายใหญ่
ในช่วงหลังสงคราม รัฐบาลญี่ปุ่นได้ส่งเสริมให้เอกชนเช่นเดียวกับรถไฟแห่งชาติแข่งขันกันในการสร้างระบบขนส่งมวลชนของตนเอง เพื่อปรับปรุงโครงข่ายการขนส่งเมืองของประเทศให้เป็นไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่บทบาทของรัฐบาลจำกัดอยู่เพียงการควบคุมอัตราค่าโดยสาร
เพื่อแลกกับการพัฒนาเส้นทางรถไฟ บริษัทเอกชนได้รับโอกาสทางธุรกิจในการกระจายการดำเนินงานและพัฒนาพื้นที่อสังหาริมทรัพย์โดยรอบสถานีรถไฟ (Transit–Oriented Development : TOD) ตามแนวโครงข่ายทางรถไฟของตน โดยผู้ประกอบการรถไฟเอกชนสามารถจัดตั้งธุรกิจแบบบูรณาการในการพัฒนาที่ดินที่อยู่อาศัย ธุรกิจ อุตสาหกรรมและการค้าปลีก และวิธีการเดินทางที่ประชาชนใช้ในการเดินทางระหว่างกัน
ดังนั้น ด้วยความหลากหลายของธุรกิจรถไฟเอกชนส่วนใหญ่ในญี่ปุ่นที่มีความเป็นอิสระทางการเงิน การดำเนินงานรถไฟจึงมักจะทำกำไรได้ ซึ่งตรงกันข้ามกับเครือข่ายการขนส่งส่วนใหญ่ในประเทศอื่น
สมาคมรถไฟเอกชนแห่งประเทศญี่ปุ่น จำแนกบริษัทรถไฟเอกชนรายใหญ่ออกเป็น 16 บริษัท โดยให้บริการรวมระยะทางทั้งหมด 2,870.1 กิโลเมตร โดยในช่วง 1 ปี จากเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 มีผู้ที่เดินทางด้วยรถไฟเอกชนรายใหญ่ถึง 9.46 พันล้านคน ดังต่อไปนี้
ระบบไฟฟ้า
นอกจากความถี่ในการจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับก็มีความต่างกัน ในฝั่งตะวันออกของญี่ปุ่น 50 เฮิรตซ์ และ 60 เฮิร์ต ในฝั่งตะวันตก
ความตรงต่อเวลา
รถไฟในญี่ปุ่นมีสถิติที่มีความตรงต่อเวลาที่สุดในโลก ตัวอย่างเช่น ในปี ค.ศ. 2018 ค่าเฉลี่ยความล่าช้าของรถไฟชิงกันเซ็งสายโทไกโดอยู่ที่ 0.7 นาที หากรถไฟมีความล่าช้าเกิดขึ้นบริษัทรถไฟจะทำการออก "ใบรับรองความล่าช้า" เนื่องจากผู้คนส่วนใหญ่พึ่งพาการเดินทางด้วยรถไฟกันเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ด้วยมาตรฐานความตรงต่อเวลาที่เข้มงวดอย่างมากจึงมักจะส่งผลให้พนักงานของรถไฟอยู่ภายใต้ความกดดันของสาธารณชน และอาจเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงดังเช่น เหตุการณ์รถไฟตกรางที่อามากาซากิ ในปี ค.ศ. 2005
สถานีกลางเบอร์ลิน
สถานีกลางเบอร์ลิน (Berlin Hauptbahnhof)     เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟหลักที่สำคัญที่สุดในกรุงเบอร์ลินประเทศเยอรมนี และยังเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป  ตั้งอยู่บนจุดที่ตั้งเก่าของสถานีรถไฟเลอร์เตอร์ (Lehrter Bahnhof) สถานีเบอร์ลิน เฮาปท์บาห์นอฟ ได้รับการออกแบบโดย Meinhard von Gerkan และเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เพื่อให้ทันการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกของเยอรมนี โดยใช้เวลาก่อสร้างจนแล้วเสร็จมากกว่า 11 ปี
สถานีกลางเบอร์ลินถูกจัดสถานะให้เป็นสถานีประเภทที่ 1 (Category 1) คือมีสถานะเป็น 1 ใน 21 ศูนย์กลางการคมนาคมทางรางของเยอรมนี เป็นจุดผ่านของเส้นทางรถไฟหลายสาย ได้แก่ รถไฟความเร็วสูงอีเซเอ รถไฟทางไกลของด็อยท์เชอบาน รถไฟเร็วเขตเมืองเบอร์ลิน และรถไฟใต้ดินเบอร์ลิน ในแต่ละวันมีรถไฟไม่ต่ำกว่า 1,200 ขบวนเดินทางผ่าน และให้บริการผู้โดยสารกว่า 3 แสนคน จุดเด่นของสถาปัตยกรรมตัวอาคารเป็นการใช้กระจกเป็นจำนวนมากประกอบเป็นพื้นผิวของโครงสร้างอาคารผู้โดยสาร โดยที่ใช้โครงสร้างรับน้ำหนักที่ทำจากเหล็กให้น้อยที่สุด เพื่อให้แสงธรรมชาติสามารถส่องผ่านเข้าไปภายในอาคารผู้โดยสารให้ได้มากที่สุด ตัวสถานีมีความยาว 430 เมตร และมีรางรถไฟให้บริการ 16 ราง
สถานีกลางแห่งนี้ ได้ย้ายมาจากสถานีรถไฟเบอร์ลินตะวันออก ซึ่งเคยเป็นสถานีกลางมาก่อน
ประวัติ
พอถึงปี 1882 ได้มีการสร้างเส้นทางรถไฟสายนครเบอร์ลิน หรือ ชตาดท์บาห์น (Berlin Stadtbahn) ขึ้นในเบอร์ลินโดยเป็นรางแบบยกระดับ 4 ราง พาดผ่านทางตอนเหนือของสถานี (ซึ่งภายหลังได้พัฒนามาเป็นทางรถไฟ เอส-บาห์น (S-Bahn)) และเกิดสถานีเชื่อมต่อขนาดย่อม Lehrter Stadtbahnhof ขึ้นเพื่อเชื่อมต่อกับเส้นทางใหม่ การขยายตัวและการเพิ่มบทบาทของสถานีเลอร์เตอร์ ทำให้สถานีนี้มีบทบาทเข้ามาแทนที่สถานีฮัมบวร์เคอร์ซึ่งปิดตัวลงในปี 1884 เมื่อเส้นทางไปฮัมบวร์คทางตะวันออกเฉียงเหนือของเยอรมนี กับสแกนดิเนเวียถูกเปลี่ยนไปหาสถานีเลอร์เตอร์แทน ต่อมาเส้นทางเบอร์ลิน-เลอร์ต ถูกแปรรูปให้เป็นรัฐวิสาหกิจ และเข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของการรถไฟแห่งชาติปรัสเซียใน ปี 1886
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอาคารสถานีได้รับความเสียหายอย่างหนัก เมื่อสงครามจบลงตัวโครงอาคารได้รับการซ่อมแซมให้ใช้การได้ชั่วคราว แต่การแบ่งแยกประเทศเยอรมนีภายหลังสงครามโลกก็ทำให้เส้นทางหลักๆต้องปิดการให้บริการลง จึงไม่มีโครงการจะบูรณะสถานีต่อไปอีก สถานนีเลอร์เตอร์จึงเป็นอันต้องถูกทำลายลงโดยการทุบทำลายโครงสร้างใช้เวลา 2 ปี (1957 - 1959) ส่วนสถานีเชื่อมต่อทางรถไฟสายนครเบอร์ลิน (Lehrter Stadtbahnhof) นั้นได้เปลี่ยนสถานะไปเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายเอ็ส-บาห์น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 โดยเปลี่ยนไปใช้ระบบเดินรถด้วยไฟฟ้า แต่แม้จะไม่ได้รับความเสียหายจากสงคราม สถานี Lehrter Stadtbahnhof ก็ถูกผลกระทบของการก่อสร้างกำแพงเบอร์ลินทำให้มีขอบเขตการให้บริการที่จำกัด โดยเครือข่าย เอ็ส-บาห์น ทั้งหมดตกไปอยู่ในความรับผิดชอบของการรถไฟเยอรมนีตะวันออก (Deutsche Reichsbahn) ทำให้ประชากรจำนวนมากในฝั่งเบอร์ลินตะวันตกบอยค็อตไม่ใช้บริการ เอ็ส-บาห์น อยู่จนกระทั่งทศวรรษที่ 1980 เมื่อเบอร์ลินตะวันตกได้รับมอบสิทธิบริหารจัดการเส้นทาง เอ็ส-บาห์น สายเบอร์ลินตะวันตกเอง สถานี Lehrter Stadtbahnhof ที่รอดภัยสงครามมาถูกขึ้นทะเบียนอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน
แต่ในปี ค.ศ. 2002 สถานี Lehrter Stadtbahnhof ก็ถูกกำหนดให้โดนทำลายเพื่อเปิดทางให้มีการก่อสร้างสถานีกลาง (Hauptbahnhof) แห่งใหม่ ซึ่งถูกวางแปลนมาตั้งแต่ปี 1992 ให้สร้างขึ้นบนพื้นที่เก่าของสถานีเลอร์เตอร์เดิม (Lehrter Bahnhof) ซึ่งทั้งใกล้กับสถานที่ราชการในเมืองเบอรลิน และยังไม่มีคนอยู่อาศัยแออัดมาเกินไป โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ปี 1995 จนการก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี 2006
Eskemukerjea
Eskemukerjea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polygonaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เนปาล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฮาร์ตบี
ฮาร์ตบี เป็นกลุ่มบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยMarblePop Entertainment ประกอบด้วยสมาชิกสี่คนคือ โดจิน, จินอุค, ชานยอง และ บยอลฮา เปิดตัวครั้งแรกกับซิงเกิ้ล "Shine" ในวันที่ 3 ธันวาคม 2014 จากนั้นจึงเปิดตัวอย่างเป็นทางการด้วยมินิอัลบั้ม "Remember" ในวันที่ 6 พฤษภาคม 2015
Eucodonia
Eucodonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อาแล็ส
อาแล็ส (Alès) เป็นเทศบาลในจังหวัดการ์ในแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียง ทางภาคใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมเหมืองแร่
ตราแผ่นดินของคิริบาส
ตราแผ่นดินของคิริบาส เป็นโล่อาร์มรูปคลื่นน้ำทะเล บนพื้นโล่คือท้องฟ้าสีแดง มีดวงอาทิตย์สีเหลืองตกลงน้ำ หมายถึง มหาสมุทรแปซิฟิก ในเวลาที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงก่อนตกดิน กลางท้องฟ้าสีแดงมีนกชนิดหนึ่งชื่อนกไฟรเกตสีเหลือง (นกไฟรเกตคือ นกทะเลชนิดหนึ่ง บินเร็ว ขาสั้น) กำลังบิน
กันดั้มแซนด์ร็อค
XXXG-01SR กันดั้มแซนด์ร็อค (Gundam Sandrock) เป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ บันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
กันดั้มแซนด์ร็อคเป็นโมบิลสูทที่มีเกราะหนาและกำลังมากที่สุดในกันดั้มห้าเครื่อง โดยอาวุธหลักของกันดั้มแซนด์ร็อคก็คือดาบแบบตะขอขนาดใหญ่สองเล่มซึ่งสามารถเร่งความร้อนเพื่อเพิ่มพลังทำลายได้ โล่ของกันดั้มแซนด์ร็อคสามารถฉายแสงเพื่อให้เซนเซอร์ของศัตรูพร่ามัวไปชั่วขณะ โล่และดาบตะขอทั้งสองเล่มสามารถนำมาประกอบกับแบ็คแพ็คท่อขับดันด้านหลังเป็นอาวุธที่เรียกว่า ครอสครัชเชอร์ ซึ่งใช้พุ่งเข้าระยะประชิดและหนีบโมบิลสูทของศัตรู ที่ไหล่ทั้งสองข้างของกันดั้มแซนด์ร็อคยังมีมิสไซล์นำวิถีขนาดเล็กติดตั้งไว้ นักบินของกันดั้มแซนด์ร็อคก็คือ ควอเทอร์ ลาบาบา วินเนอร์ รหัสที่ OZใช้เรียกกันดั้มแซนด์ร็อคก็คือกันดั้ม 04
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์การประชุมนานาชาติโตเกียว การแข่งขันรายการรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 49 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 14 คน จาก 14 ประเทศโดยประมาณ
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
กันดั้มแซนด์ร็อค
หลังจากที่ภาคเอนด์เลสวอลซ์ออกฉาย ฮาจิเมะ คาโทกิก็ได้ออกแบบกันดั้มแซนด์ร็อคใหม่อีกครั้งและเรียกว่ารุ่นแรกเริ่ม (early type)ให้มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับกันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงในภาคเอนด์เลสวอลซ์มากกว่าเดิม
กันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุง
XXXG-01SR2 กันดั้มแซนด์ร้อครุ่นปรับปรุง(ญี่ปุ่น:ガンダムサンドロック改 ;อังกฤษ:Gundam Sandrock Kai) เป็นโมบิลสูทซึ่งเป็นรุ่นปรับปรุงของกันดั้มแซนด์ร็อคในช่วงหลังของบันทึกการยุทธ์บทใหม่ กันดั้มวิง ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
กันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงได้รับการปรับแต่งโดยโฮวาร์ดเพื่อให้ใช้งานในอวกาศได้ เนื่องจากแบ็คแพ็คท่อขับดันด้านหลังไม่สามารถถอดออกมาได้เหมือนรุ่นแรกจึงไม่สามารถใช้ครอสครัชเชอร์ได้ แต่ได้ติดบีมซับมาชีนกันเพื่อให้ต่อสู้ในระยะไกลได้ดีกว่าเดิม
กันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับกองทัพโมบิลดอลล์ของไวท์แฟงก์ ซึ่งฮีโร่ ยุยได้ติดตั้งซีโร่ซิสเต็มให้กับระบบของกันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงเป็นการชั่วคราว เพื่อให้คาเทอร์สามารถช่วยประสานงานกับนักบินกันดั้มคนอื่นต่อสู้กับโมบิลดอลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
<br style="clear:both;" />
ฉบับเอนด์เลสวอลซ์
กันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงได้รับการออกแบบใหม่อีกครั้งใน OVA กันดั้มวิง เอนด์เลสวอลซ์โดยฮาจิเมะ คาโทกิ ในมังงะภาคเสริมจะใช้กันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงที่ออกแบบใหม่นี้แทนแบบของภาคโทรทัศน์ ในวิดีโอเกมและโมเดลคิทมักเรียกกันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงที่ออกแบบใหม่นี้ว่ากันดั้มแซนด์ร็อคคัสตอมเพื่อไม่ให้สับสนกับแบบของภาคโทรทัศน์
ดาบตะขอความร้อนซึ่งเป็นอาวุธหลักของกันดั้มแซนด์ร็อคมีขนาดใหญ่กว่าที่ใช้ในภาคโทรทัศน์มาก แม้จะไม่ปรากฏให้เห็นในเรื่อง แต่ในวิดีโอเกมและโมเดลคิทนั้นกันดั้มแซนด์ร็อครุ่นปรับปรุงจะมีโล่ซึ่งสามารถนำดาบตะขอมาประกอบเป็นครอสครัชเชอร์ได้เหมือนรุ่นแรก
<br style="clear:both;" />
กันดั้มแซนด์เลออน
ปรากฏตัวในภาคเสริม ความมุ่งมั่นของทิเอล (新機動戦記ガンダムW ～ティエルの衝動～) กันดั้มแซนด์เลออนเป็นโมบิลสูทเตรียมผลิตจำนวนมากที่พวก OZที่รอดจากสงครามแอบพัฒนาขึ้นโดยใช้ข้อมูลของกันดั้มแซนด์ร็อค โดยเปลี่ยนดาบตะขอเป็นแบบที่ใช้ความเย็นจัดทำให้เกราะของศัตรูแตก ทหารของ OZ ด็อปเปลท์ใช้กันดั้มแซนด์เลออนไล่ตามพวกทิเอล นอนบลูซึ่งขโมยกันดั้มหนีไป
กันดั้มแซนด์เลออนคัสตอม
ปรากฏตัวในภาคเสริม ความมุ่งมั่นของทิเอล (新機動戦記ガンダムW ～ティエルの衝動～) เป็นรุ่นปรับปรุงของกันดั้มแซนด์เลออน โดยติดถังเชื้อเพลิงที่ขาและแขนติดบีมกันของ OZ-10VMSX กันดั้มแอสคิวลาปิอัสไว้เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้
ดูเพิ่ม
Liste des armures mobiles de Gundam Wing
สัมมัปปธาน 4
สัมมัปปธาน 4 หรือ ปธาน 4 (บาลี: '; สันสกฤต: ' หรือ ) คือ ความเพียรชอบหรือความเพียรใหญ่ ประกอบด้วย 4 ประการ คือ:
สัมมปปธาน 4 เกี่ยวข้องกับหลักธรรมมรรคมีองค์แปด กล่าวคือ สัมมาวายามะ (ความเพียรชอบ) และหลักธรรมพละ 5 กล่าวคือ วิริยะ (ความพยายาม) และเป็นหนึ่งในเจ็ดธรรมของโพธิปักขิยธรรมซึ่งเป็นธรรมปัยจัยอันฝักฝ่ายหนทางแห่งความตรัสรู้
Exoacantha
Exoacantha เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ธงชาติคิริบาส
ธงชาติคิริบาส เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดงมีรูปนกฟรีเกตใหญ่ (ภาษาอังกฤษ: Great Frigatebird อยู่ในสปีชีส์ Fregata minor, ภาษาคิริบาส: te eitei) บินอยู่เหนือดวงอาทิตย์มีรัศมี 17 แฉกโผล่พ้นน้ำ รูปดังกล่าวนี้เป็นสีทอง ครึ่งล่างของธงเป็นผืนน้ำ มีลักษณะเป็นแถบสีขาวสลับน้ำเงินสีละ 3 แถบ แถบสีดังกล่าวนี้หมายถึงมหาสมุทรแปซิฟิก และหมู่เกาะ 3 หมู่เกาะในประเทศคิริบาส คือ หมู่เกาะกิลเบิร์ต (Gilbert Islands) หมู่เกาะฟีนิกซ์ (Phoenix Islands) และหมู่เกาะไลน์ (Line Islands)  รัศมีทั้ง 17 แฉกแทนเกาะทั้ง 16 เกาะของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเกาะบานาบา (เกาะนี้เดิมเรียกว่าเกาะโอเชียน หรือ Ocean Island) ส่วนรูปนกฟรีเกตใหญ่หมายถึงอำนาจและอิสรภาพ
ธงนี้มีลักษณะอย่างเดียวกับที่ปรากฏในตราแผ่นดินของคิริบาส ซึ่งออกแบบโดยเซอร์ อาเธอร์ กริมเบิล (Sir Arthur Grimble) ในปี พ.ศ. 2475 เพื่อใช้เป็นเครื่องหมายของอาณานิคมหมู่เกาะกิลเบิรต์และเอลลิส (Gilbert and Ellice Islands) ของสหราชอาณาจักร ซึ่งปัจจุบันนี้ได้แก่ประเทศคิริบาส และประเทศตูวาลู ตรานี้เริ่มใช้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2480 และใช้ประกอบเข้ากับธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (ธงบูลเอนไซน์ - Blue Ensign) เพื่อใช้เป็นธงราชการสำหรับอาณานิคม ภายหลังในปี พ.ศ. 2522 ก่อนหน้าการประกาศเอกราชของคิริบาสเพียงเล็กน้อย ได้มีการประกวดแบบสำหรับธงชาติและตราของคิริบาสในฐานะรัฐเอกราช แบบตราแผ่นดินในสมัยอาณานิคมก็ได้รับเลือกให้ใช้เป็นตราแผ่นดินและธงชาติของคิริบาสใหม่ โดยมีการดัดแปลงลักษณะบางอย่างให้เป็นอย่างที่ปรากฏในปัจจุบัน ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกที่กรุงทาวารา เมืองหลวงของประเทศ เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2522
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 27
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 27 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1954
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิก
ประเทศจอร์เจีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศจอร์เจีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ GEO
ภาษาบาซาย
ภาษาบาซายเป็นภาษาที่เคยใช้พูดทางภาคเหนือของไต้หวันโดยชาวบาซาย ใกล้เคียงกับภาษาในกลุ่มเกาะฟอร์โมซาตะวันออก อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน
Galagania
Galagania เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอเชียกลาง ไป อัฟกานิสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อินทรีย์ 5
อินทรีย์ หรือ อินทรีย์ 5 คือ ความสามารถหลักทางจิต ห้า ประการ ได้แก่
อินทรีย์ 5 เป็นหลักธรรมที่คู่กับ พละ 5
อินทรีย์ 5 กับ อิทธิบาท 4
อินทรีย์5เป็นธรรมที่ส่งเสริมธรรมอันเป็นฝักฝ่ายแห่งกุศลคืออิทธิบาท4
สัทธินทรีย์   ส่งเสริม   ฉันทะอิทธิบาท ความยินดีพอใจ
วิริยินทรีย์   ส่งเสริม    วิริยะอิทธิบาท ความเพียร แข็งใจปฏิบัติ
สมาธินทรีย์ ส่งเสริม    จิตตะอิทธิบาท ความตั้งใจ
ปัญญินทรีย์ ส่งเสริม    วิมังสาอิทธิบาท ความเอาใจฝักใฝ่สิ่งนั้น พิจารณาใคร่ครวญ
อิทธิบาททั้ง 4 ก็จะมาส่งเสริม สตินทรีย์​ ความมีสติระลึกเห็นสภาพธรรมะเป็นจริงและมีอยู่จริง​ แต่ตัองอยู่ภายใต้กฎแห่งพระไตรลักขณ์
วสันตฤดู (บอตตีเชลลี)
บอตตีเชลลีเขียนภาพ “วสันตฤดู” ราวปี ค.ศ. 1482 ในปี ค.ศ. 1551 จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงภาพนี้ว่าเป็นการประกาศถึงการมาถึงของวสันตฤดู (“Primavera”) ที่เป็นภาพที่อยู่ในคฤหาสน์เมดิชิในคาสเตลโลไม่ไกลจาก “คฤหาสน์เพตราเอีย” ลอเรนโซ ดิ ปิแอร์ฟรานเชสโค เดอ เมดิชิ (Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของลอเรนโซ เดอ เมดิชิซื้อคฤหาสน์นี้ในปี ค.ศ. 1477 ซึ่งทำให้สรุปว่าภาพ “วสันตฤดู” เป็นภาพที่เขียนให้ปิแอร์ฟรานเชสโคเมื่อมีอายุ 14 ปีเมื่อซื้อคฤหาสน์ จากการสำรวจทรัพย์สินของปิแอร์ฟรานเชสโคและน้องชายจิโอวานนิ (Giovanni il Popolano) ในปี ค.ศ. 1499 กล่าวถึง ภาพ “วสันตฤดู” ว่าตั้งแสดงอยู่ที่วังในเมืองฟลอเรนซ์ในห้องรอที่ติดกับห้องของปิแอร์ฟรานเชสโค
ภาพเขียนขนาดใหญ่เช่นนี้เป็นเรื่องปกติสำหรับครอบครัวที่มีฐานะมั่งคั่ง แต่ภาพ “วสันตฤดู” เป็นภาพที่แสดงให้เห็นถึงการเขียนรูปสัญลักษณ์คลาสสิกและการวางรูปแบบของงานเขียนแบบเรอเนซองส์ ภาพ “วสันตฤดู” เป็นภาพของเทพีวีนัสขนาดเท่าตัวคนยืนกึ่งเปลือยอยู่กลางภาพ ภาพนี้เป็นภาพที่ผู้ชมจะเข้าใจความหมายของภาพได้ก็ด้วยการมีความรู้อันลึกซึ้งในวรรณกรรมของยุคเรอเนซองส์และความสามารถในการประสานทัศน์ต่างๆ เข้าด้วยกัน (syncretism)  ขณะที่ตัวแบบบางตัวในภาพมาจากแรงบันดาลใจจากประติมากรรมโบราณแต่มิใช่เป็นงานก็อปปีงานโดยตรงแต่เป็นการเขียนแบบตีความหมายตามความคิดของบอตติเชลลี ที่ตัวแบบมีลักษณะเพรียว, รูปทรงที่เป็นแบบอุดมคติอันสูงส่ง และ มีลักษณะการวางท่าแบบราชสำนักของคริสต์ศตวรรษที่ 16 แบบแมนเนอริสม์
วีนัสยืนอยู่กลางภาพห่างจากตัวแบบอื่นๆ โดยมีคิวปิดเล็งศรแห่งความรักไปยังเทพีชาริทีส (Charites) หรือ “ไตรเทพี” ผู้ที่กำลังเต้นรำอยู่เป็นกลุ่มอยู่ทางด้านซ้ายของภาพ เทพีองค์ไกลไปทางขวาเป็นใบหน้าของคาเทอรินา สฟอร์ซา (Caterina Sforza) ที่บอตติเชลลีเขียนเป็นภาพเหมือนต่างหากในภาพ “แคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย” สวนของวีนัสผู้เป็นเทพีแห่งความรักได้รับการอารักขาโดยเทพเมอร์คิวรีผู้กำลังเอื้อมมืออกไปแตะผลไม้ เมอร์คิวรีแต่งตัวด้วยเสื้อสีแดงอย่างหลวมๆ สวมหมวกเหล็กและห้อยดาบที่เป็นการแสดงว่าเป็นผู้อารักขาสวน การเป็นผู้สื่อข่าวจากพระเจ้าก็บอกได้จากรองเท้าที่มีปีกและคทางูเดี่ยวที่เมอร์คิวรีใช้ในการแยกงูสองตัวและรักษาความสงบ บอตติเชลลีเขียนภาพงูเป็นมังกรมีปีก จากทางด้านขวาเซไฟรัสเทพเจ้าแห่งลมพยายามออกมาไล่นิมฟ์คลอริส ทางซ้ายของคลอริสคือเทพีฟลอราเทพีแห่งวสันตฤดูผู้กำลังโปรยดอกไม้ที่อาจจะเป็นภาพของซิโมเนตตา เวสพุชชิ (Simonetta Vespucci)
ภาพนี้ได้รับการตีความหมายกันไปต่างๆ ที่รวมทั้งความหมายทางการเมืองว่าความรักคือโรม, ไตรเทพี (three Graces) คือปิซา เนเปิลส์ และ เจนัว, เมอร์คิวรีคือมิลาน, ฟลอราคือฟลอเรนซ์, เมย์คือมานตัว, คลอริสและเซพไฟร์คือเวนิสและโบลซาโน (หรืออเร็ซโซและฟอร์ลิ)
นอกจากความหมายต่างๆ ที่ว่าแล้วภาพนี้ก็ยังแสดงถึงธรรมชาติของความเป็นมนุษยชาติอย่างลึกซึ้ง เป็นภาพที่สะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมร่วมสมัยและเป็นการแสดงออกของเนื้อหาของวรรณกรรมคลาสสิก
แหล่งข้อมูลหนึ่งของฉากที่เขียนอาจจะมาจากกวีนิพนธ์ “Fasti” โดยโอวิด ที่เป็นโคลงที่บรรยายปฏิทินเทศกาลของโรมันโบราณ สำหรับเดือนพฤษภาคมฟลอราเล่าว่าครั้งหนึ่งเคยเป็นนิมฟ์คลอริสและหายใจออกมาเป็นดอกไม้ พระพายเซพไฟร์หลงใหลในความงามของคลอริสก็ติดตามและเอาเป็นภรรยา และประทานสวนที่งดงามที่เป็นสวนแห่งวสันตฤดูตลอดกาลให้
บอตติเชลลีเขียนภาพนี้เป็นสองฉากจากคำบรรยายของโอวิด ฉากแรกเป็นพระพายเซพไฟร์ไล่ตามคลอริสและการแปลงของคลอริสเป็นฟลอรา ที่ทำให้เสื้อผ้าของเทพีทั้งสองค์ที่ดูเหมือนจะไม่เห็นกันถูกโบกไปคนละทาง ฟลอรายืนอยู่ข้างวีนัสโปรยกลีบกุหลาบที่เป็นดอกไม้ของเทพีแห่งความรัก นักเขียนคลาสสิกลูเครเชียสบรรยายไว้ในโคลงคำสอนปรัชญา “De Rerum Natura” ที่สรรเสริญเทพีทั้งสององค์ในฉากวสันตฤดูฉากเดียว โคลงนี้บรรยายถึงวีนัส, คิวปิด, เซพไฟร์, ฟลอรา ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในภาพที่บอตติเชลลีวาด ซึ่งทำให้สันนิษฐานกันว่าโคลงนี้เป็นแหล่งข้อมูลหลักของภาพ
เอิร์นสต์ กอมบริค (Ernst Gombrich) ค้านความสัมพันธ์ระหว่างโคลงของลูเครเชียสกับภาพนี้ว่าเป็นงานของลูเครเชียสเป็นงานที่หนักไปทางปรัชญาที่ไม่น่าจะดึงดูดจิตรกรให้ใช้เป็นแหล่งข้อมูล และสนับสนุนว่า “The Golden Ass” โดยอพูเลียส (Apuleius) ว่าน่าจะเป็นแหล่งข้อมูลของภาพมากกว่า ที่เป็นโคลงที่บรรยายภาพเขียนที่หายไปอย่างละเอียด และเป็นงานนี้ก็เป็นที่นิยมใช้เป็นแรงบันดาลใจในบรรดาศิลปินยุคเรอเนซองส์กันมาก โคลงของอพูเลียสเป็นสัญลักษณ์ของทางเลือกของวีนัสในฐานะเทพีผู้มีความงามที่สุด ทางเลือกที่นำไปสู่สงครามเมืองทรอยที่บรรยายโดย โฮเมอร์ ใน “อีเลียด” สำหรับมาร์ซิลิโอ ฟิชีโนครูของโลเรนโซแล้ววีนัสเป็นสัญลักษณ์ของ “Humanitas” ฉะนั้นภาพเขียนจึงเป็นการเชิญชวนให้เลือกคุณค่าของลัทธิมนุษยนิยมเรอเนสซองซ์
แต่แคทธริน ลินด์สคูกยังเชื่อว่า “วสันตฤดู” เป็นภาพของสวนอีเดน จาก “ไตรภูมิดานเต” โดยดานเต จากการตีความหมายนี้บุคคลในภาพจากซ้ายไปขวาก็จะเป็น อาดัม, คุณธรรมสามประการ, เบียทริซ พอร์ตินาริ, มาทิลดา, อีฟ และ ซาตาน
สถานีรถไฟหลักมิวนิก
มึนเชินเฮาพท์บานโฮฟเดิมตั้งอยู่ห่างจากที่ตั้งปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกราว 800 เมตร ก่อสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1839 ส่วนสถานีที่ตั้งในปัจจุบันก่อสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1849 และได้รับการสร้างใหม่หลายครั้ง ซึ่งรวมไปถึงอาคารสถานีหลักที่มีการสร้างใหม่เพื่อทดแทนอาคารเดิมที่เสียหายจากการทิ้งระเบิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
แทนตะวัน ทัดเดโอ มายอลิ แม็คจิโอลิ
แทนตะวัน ทัดเดโอ มายอลิ แม็คจิโอลิ (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2546) ชื่อเล่น แทน เป็นนักแสดง นายแบบ นักกีฬาลูกครึ่งไทย-อิตาลี เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 12 ปี มีผลงานละครเรื่องแรก เลือดมังกร ตอน เสือ ในบทบาท "เสือ" (วัยเด็ก) ออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อปี 2558 และได้ประกวด Smart Boy 2019 ในการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2019 ได้รับรางวัลชนะเลิศ
ประวัติ
แทนตะวันเกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2546 เป็นนักแสดง นายแบบ นักกีฬาลูกครึ่งไทย-อิตาลี มีน้องชายชื่อ ปราณตะวัน ฟิลิปโป้ มายอลิ แม็คจิโอลิ ปัจจุบันอาศัยกับครอบครัวที่ประเทศไทย สำเร็จการศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต
แทนตะวันเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 12 ปี มีผลงานละครเรื่องแรก เลือดมังกร ตอน เสือ ในบทบาท "เสือ" (วัยเด็ก) ออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อปี 2558 ปัจจุบันเมื่อปี 2562 แทนตะวันได้ประกวด Smart Boy 2019 ในการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2019 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ปัจจุบันได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี
ผลงานด้านกีฬา
แทนตะวันเริ่มเข้าสู่วงการเป็นนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาเทนนิสชนะเลิศ 2 รายการ ในการแข่งขันกีฬาระดับประเทศ
Gerardiina
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาใต้. พบในประเทศแองโกลา บุรุนดี มาลาวี โมซัมบิก จังหวัดทางตอนเหนือ (ภูมิภาคของแอฟริกาใต้) สวาซิแลนด์ แทนซาเนีย แซมเบีย ไซเร และซิมบับเว
สถานีรถไฟกลางไลพ์ซิช
สถานีรถไฟกลางไลพ์ซิช เป็นสถานีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ในด้านเนื้อที่ใช้สอย มีเนื้อที่ประมาณ 83,460 ตารางเมตร เป็นสถานีรถไฟแห่งหลักในเมืองไลพ์ซิช รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี มีจำนวนสถานี 24 ชานชาลา (เดิมมี 26 ชานชาลา) สถาปัตยกรรมสถานีเป็นแบบหลังคาโค้ง หรือเรียกว่า "ลำโพง" รวมทั้งหมด 6 ลำโพง มีจำนวนผู้โดยสาร 120,000 คนต่อวัน
นอกจากสถานีนี้จะเป็นสถานีรถไฟที่มีขนาดใหญ่แล้ว ยังเป็นศูนย์การค้าในตัวอีกด้วย
วัดคงคาพิมุข
วัดคงคาพิมุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา เป็นสถานปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด จัดกิจกรรมบวชชีพราหมณ์ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ของทุกเดือน ปัจจุบันมีพระครูนันทปัญญากร (สมศักดิ์ นนฺทปญฺโญ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดคงคาพิมุขสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2305 เดิมมีชื่อว่า วัดคงคา เนื่องจากสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง ต่อมา พ.ศ. 2483 เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดคงคาพิมุข" มีโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ. 2539 คือ อุโบสถรูปทรงปักษ์ใต้ อุโบสถก่ออิฐถือปูน ฐานบัวเตี้ย ภายในระดิษฐานองค์ พ่อท่านเจ้าฟ้า มีตำนานเล่าขานสืบต่อกันว่า เมื่อ พ.ศ. 2275 กรุงศรีอยุธยาเกิดสงครามกลางเมือง เชื้อพระวงศ์ชั้นเจ้าฟ้าพระองค์หนึ่งได้หลบหนีมาทางเมืองตะกั่วป่า ทำการผนวชที่วัดคงคาพิมุขและได้สร้างอุโบสถพร้อมทั้งพระประธาน ชาวเมืองตะกั่วป่าขนานนามตามผู้สร้างซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นเจ้าฟ้าว่า สมเด็จท่านเจ้าฟ้า และเพิ่มเติมเป็น พ่อท่าน และมีเจดีย์องค์ประธานสีทอง
หัวตะเข้
หัวตะเข้ เป็นชื่อชุมชนและตลาด เป็นจุดตัดของคลอง 3 คลอง ได้แก่ คลองหัวตะเข้ คลองลำปลาทิว และคลองประเวศบุรีรมย์ ในเขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร ที่มาของชื่อชุมชนมาจากการขุดคลองในบริเวณนี้แล้วพบกะโหลกจระเข้ตัวเล็ก ๆ ตัวหนึ่ง มีแค่ส่วนหัว แต่ไม่มีตัว กะโหลกนี้ยังคงอยู่ที่ศาลเจ้าปึงเถ่ากงจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
พื้นที่เดิมมีสภาพเป็นทุ่งนากว้าง เริ่มตั้งเป็นชุมชนตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เริ่มมีชุมชนหลังจากขุดคลองประเวศบุรีรมย์ (พ.ศ. 2421–2423) จากพระโขนงถึงฉะเชิงเทรา ทำให้มีความเจริญเกิดขึ้นทั้งสองริมฝั่งคลอง มีตลาดสด ร้านรวง และชุมชนริมน้ำ โดยชุมชนหัวตะเข้เป็นจุดที่ใหญ่ที่สุด เพราะเป็นจุดตัดของคลอง 3 คลอง คนเรียกติดปากว่า "สี่แยก" ปรากฏมีการตั้งชุมชนริมน้ำในแผนที่เก่าเมื่อ พ.ศ. 2456 ในแผนที่ปรากฏสถานีรถไฟหัวตะเข้และสี่แยกหัวตะเข้ กลุ่มคนที่เข้ามาคือ คนไทย คนมอญ คนจีน การสัญจรสามารถส่วนใหญ่ใช้ทางน้ำ รวมถึงการใช้รถไฟที่มีสถานีอยู่ทางทิศเหนือของตลาดหัวตะเข้ อาคารหลังแรกที่สร้างขึ้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 ตั้งอยู่บริเวณตลาดหัวตะเข้ฝั่งเหนือคลองประเวศบุรีรมย์ สร้างด้วยไม้สัก จากข้อมูล พ.ศ. 2558 ยังคงปรากฏอาคารหลังนี้อยู่
การสร้างอาคารแถวเรือนไม้บริเวณสองฝั่งคลองประเวศบุรีรมย์ มีรูปแบบอาคารในลักษณะเดียวทั้งสองฝั่ง โดยมีจำนวนอาคารเรือนแถวไม้ทั้งหมดประมาณ 137 หลัง แบ่งเป็นอาคารเรือนแถวไม้ฝั่งเหนือคลองประเวศบุรีรมย์ทั้งหมด 5–7 หลัง และอาคารเรือนแถวไม้ฝั่งใต้คลองบุรีรมย์ ทั้งหมด 80 หลัง อาคารทั้งหมดสร้างด้วยไม้เนื้อแข็งฝาไม้กระดานตีเกร็ด มุงกระเบื้องสังกะสี ด้านหน้าเป็นทางเดินมีลักษณะเป็นดิน และคลุมด้วยหลังคาไม้ทอดยาวตลอดแนวความยาวด้านหน้า โดยแต่ละคูหากว้างประมาณ 3.5 เมตร ลึก 25 เมตร สูงประมาณ 5 เมตร จากความลึกของที่ดิน ทำให้มีการแบ่งหลังคาจั่วเป็นสองตอน ส่วนด้านหน้าของอาคารเรือนแถวไม้ มีลักษณะเป็นชานไม่มีหลังคาคลุมเป็นทางเดิน ขนาดประมาณ 1 เมตร สร้างด้วยดินกว้างจรดริมคลองประเวศบุรีรมย์
ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการขยายตัวของชุมชนออกไปทางทิศตะวันตก และด้านหลังของกลุ่มอาคารเดิมที่เกาะติดอยู่ริมคลอง การสัญจรในช่วงเวลานี้ มีรูปแบบการเข้าถึงโดยใช้เส้นทางน้ำและรถไฟเป็นหลัก รวมถึงมีการใช้เรือเมล์ขาวหรือเรือนายเลิศ เข้ามาบริการภายในพื้นที่ ขณะที่บริเวณใกล้เคียงยังไม่พบตลาดคู่แข่งทางการค้า ในช่วง พ.ศ. 2500 เกิดไฟไหม้ตลาดฝั่งใต้คลองประเวศบุรีรมย์ ได้มีการสร้างอาคารใหม่ทั้งหมด
จนกระทั่งเริ่มมีการตัดถนน มีการสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ คนเริ่มสัญจรทางรถยนต์แทนทางเรือทำให้ย่านนี้เริ่มซบเซา เมื่อ พ.ศ. 2537 เกิดไฟไหม้ตลาดฝั่งตรงข้าม มีบ้านเรือนเสียหาย 150 ห้อง มีคนย้ายออก ขณะที่ฝั่งตลาดหัวตะเข้เหลือ 58 ห้อง หลายร้านปิดตัวลง จนเมื่อ พ.ศ. 2552 ชาวชุมชนหัวตะเข้ได้ร่วมกันฟื้นฟูชุมชนด้วยการใช้งานศิลปะมาเป็นสื่อกลางในการฟื้นฟูตลาด โดยร่วมมือกับสถานศึกษาแถบลาดกระบังหลายแห่ง ตลาดหัวตะเข้ได้เผชิญวิกฤติเพลิงไหม้อีก 2 ครั้ง คือ เมื่อ พ.ศ. 2556 และ 2557 จากเหตุการณ์ดังกล่าว ได้ทำให้ชาวชุมชนเกิดการตื่นตัวในการรวมกลุ่มกันแก้ปัญหาต่าง ๆ ของชุมชนมากยิ่งขึ้น ปัจจุบันมีการการจัดแสดงานศิลปะหมุนเวียน การสอนเวิร์กชอปสำหรับผู้ที่สนใจ ร้านเอเฟรม แหล่งขายอุปกรณ์ศิลปะ ศูนย์การเรียนรู้วิถีถิ่นหัวตะเข้
รางวัลน็อกเอาต์แห่งปีของนิตยสารเดอะริง
นิตยสารเดอะริง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2465 และได้ตั้ง รางวัลน็อคเอาท์แห่งปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 โดยการพิจารณาของทางวาสาร
1990s
... tie: 🇺🇸 เคนเนดี แมคคินนีย์ ชนะน็อค ยก 11 🇿🇦 เวลคัม นซิตา
วัดจีนในดิลี
วัดจีนในดิลี เป็นศาสนสถานของชาวจีนโพ้นทะเล ตั้งอยู่ในกรุงดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต สร้างใน พ.ศ. 2471 ในยุคที่โปรตุเกสปกครองติมอร์ และยังมีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนามาจนถึงปัจจุบัน
อาคารหลักประดิษฐานกวนอู แม่ทัพชาวจีนที่ได้รับการยอมรับนับถือตามคติศาสนาพื้นบ้านจีน ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธแบบจีน อีกอาคารหนึ่งประดิษฐานกวนอิม พระโพธิสัตว์ที่ศาสนาพื้นบ้านจีนให้การยอมรับนับถือ
ประวัติ
พ.ศ. 2469 ชุมชนจีนในดิลีได้ก่อตั้งวัดอย่างง่าย ๆ ภายในโรงรถ ภายในวัดประดิษฐานรูปเคารพสูง 30 เซนติเมตรซึ่งนำมาจากประเทศจีน กระทั่งใน พ.ศ. 2471 รัฐบาลโปรตุเกสและชุมชนจีนได้บริจาคทุนจำนวนหนึ่งสำหรับสร้างวัดหลังปัจจุบัน เมื่อสร้างแล้วเสร็จจึงนำรูปเคารพเข้าไปประดิษฐานยังอาคารที่ถูกสร้างใหม่
สมมุติฐานว่าง
ในสถิติศาสตร์อนุมาน คำว่า "สมมุติฐานว่าง" (null hypothesis) ปกติหมายถึงประพจน์ทั่วไปหรือฐานะโดยปริยายว่าไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างสองปรากฏการณ์ที่วัด หรือไม่มีความแตกต่างในกลุ่ม การปฏิเสธหรือหักล้างสมมุติฐานว่าง หรือคือสรุปว่ามีเหตุผลเชื่อได้ว่ามีความสัมพันธ์ระหว่างสองปรากฏการณ์ เป็นงานศูนย์กลางของการปฏิบัติวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ และกำหนดเกณฑ์แม่นยำสำหรับการปฏิเสธสมมุติฐานหนึ่ง
โดยทั่วไปสันนิษฐานว่าสมมุติฐานว่างว่าเป็นจริงจนหลักฐานชี้เป็นอื่น ในวิชาสถิติศาสตร์ มักย่อเป็น H0
ในแนวเข้าสู่การทดสอบสมมุติฐานของเจอร์ซี เนย์แมน (Jerzy Neyman) และอีกอน เพียร์สัน (Egon Pearson) สมมุติฐานว่างจะขัดแย้งกับสมมุติฐานทางเลือก และสมมุติฐานทั้งสองมีความต่างกันบนพื้นฐานของข้อมูล โดยมีอัตราความผิดพลาดแน่นอน
ผู้สนับสนุนแนวเข้าสู่ทั้งสองต่างวิจารณ์กันและกัน ทว่า ปัจจุบันแนวเข้าสู่ผสมมีการใช้แพร่หลายและปรากฏในตำรา แต่แนวเข้าสู่ผสมก็ถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกต้องและไม่ปะติดปะต่อ
Gingidia
Gingidia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วอลเลย์บอลชายทีมชาติฝรั่งเศส
วอลเลย์บอลชายทีมชาติฝรั่งเศส (Équipe de France de volley-ball) เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของประเทศฝรั่งเศส และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
รางวัล
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4
โอลิมปิกฤดูร้อน
{|
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก
{|
วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป
{|
พละ 5
พละ หรือ พละ 5 คือ กำลังห้าประการ ได้แก่
เป็นหลักธรรมที่คู่กับอินทรีย์ 5 คือศรัทธินทรีย์ วิริยินทรีย์ สตินทรีย์ สมาธินทรีย์ ปัญญินทรีย์ โดยมีความเหมือนความแตกต่างและความเกี่ยวเนื่องคือ พละ 5 เป็นธรรมที่กำจัดแก้อกุศลนิวรณ์ อินทรีย์เป็นธรรมเสริมสร้างกุศลอิทธิบาท
พละ 5 กับนิวรณ์ 5
พละทั้งห้านี้ เป็นหลักธรรมที่ผู้เจริญวิปัสสนาพึงรู้ ศรัทธาปรับให้สมดุลกับปัญญา วิริยะต้องปรับให้สมดุลกับสมาธิ ส่วนสติพึงเจริญให้มากเนื่องเป็นหลักที่มีสภาวะปรับสมดุลของจิตภายในตัวเองอยู่แล้ว  ถ้าพละห้า ไม่สมดุล ท่านว่าจะเกิดนิวรณ์ทั้งห้า
พละ 5 กับสติปัฏฐาน
ตามหลักปฏิบัติสติปัฏฐานท่านว่าเป็นเหตุให้เกิด พละ5 ตามอารมณ์ของสติปัฏฐานที่ได้เจริญ
ดังนั้น ให้ศรัทธาพละสมดุลกับปัญญาพละด้วยการกำหนดอารมณ์ให้เหมาะสมแก่กำลังของสติสมาธิในขณะนั้น ให้วิริยะพละสมดุลกับสมาธิพละด้วยการสลับการเดินจงกรมและการนั่งสมาธิให้เหมาะสมแก่อินทรีย์ของตนเอง
มีนาคม พ.ศ. 2561
'''มีนาคม พ.ศ. 2561''' เป็นเดือนที่ 3 ของปี พ.ศ. 2561 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
Gleadovia
Gleadovia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตะวันตก หิมาลัย, อัสสัม (ในอินเดีย) ไปทางตอนใต้ของจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หยาง หรั่วซี
หยาง หรั่วซี (楊若兮 Yang Ruoxi) เป็นนักแสดงชาวจีน
ตราแผ่นดินของฟีจี
ตราแผ่นดินของฟีจี ในยุครัฐชาติสมัยใหม่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายใต้อาณานิคมเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร แบ่งตามตราแผ่นดินของอาณานิคมฟีจีได้ 3 แบบดังนี้
เหนือโล่มีมงกุฎทหารเรือรองรับเรือใบพื้นเมือง และด้านโล่ มีชนพื้นเมือง2คนขนาบถือโล่ ใต้โล่มีแถบโบและคำขวัญ ซึ่งตราแผ่นดินอาณานิคม 3 แบบ 3 ยุคแรกอยู่ในพื้นวงกลมสีขาว
Glekia
Glekia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Scrophulariaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Glekia krebsiana (Benth.) Hilliard
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาใต้. พบใน เลโซโท และ จังหวัดเคป (ภูมิภาคของแอฟริกาใต้)
ปาโก อัลกาเซร์
ฟรันซิสโก "ปาโก" อัลกาเซร์ การ์ซิอา (Francisco "Paco" Alcácer García; เกิด 30 กันยายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้กับชัรญะฮ์ สโมสรในยูเออีโปร-ลีก
แหล่งข้อมูลอื่น
1993
โจว อี้หราน
ประวัติ
โจว อี้หราน 周翊然 (Zhou Yiran) เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2000 ที่เมืองฉงชิ่ง ประเทศจีน เข้าสู่วงการบันเทิงในปี 2017 เขาเคยเป็นสมาชิกของบอยแบนด์ Yi'An Music Club ภายใต้สังกัด Original Plan Entertainment โดยใช้ชื่อในวงการว่า Fang Xiangrui และเริ่มมีผลงานการแสดงในปี 2018 ในบท ว่านซุ่ยในภาพยนตร์เรื่อง Take my brother away
ปาลัซโซปุบบลีโก
ปาลัซโซปุบบลีโก (Palazzo Pubblico) เป็นสิ่งก่อสร้างแบบโรมาเนสก์ตั้งอยู่ที่ในเมืองซีเอนา ในแคว้นทัสกานีของประเทศอิตาลี ที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1297 จุดประสงค์เดิมของสิ่งก่อสร้างก็เพื่อใช้เป็นตึกที่ทำงานของรัฐบาลของเมืองซีเอนาที่ประกอบด้วยโปเดสตา (Podesta) และสภาเก้าผู้แทน (Council of Nine)
ด้านนอกของสิ่งก่อสร้างเป็นตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างของยุคกลางของอิตาลีที่มีอิทธิพลของกอทิก ชั้นล่างสร้างด้วยหินและชั้นบนสร้างด้วยอิฐ ด้านหน้าของวังโค้งเว้าเล็กน้อยรอบโค้งนูนของจัตุรัสกัมโพ (Piazza del Campo) ซึ่งเป็นจัตุรัสใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางของเมือง หอระฆังมันจา (Torre del Mangia) สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1325 ถึงปี ค.ศ. 1344 ตอนบนออกแบบโดยลิปโป เมมมี หอออกแบบให้สูงกว่าหอของเมืองฟลอเรนซ์คู่อริ และในช่วงเวลานั้นเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในอิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก็มีการติดตั้งนาฬิกาที่ทำด้วยเครื่องกล
Globulariopsis
Globulariopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Scrophulariaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ สาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ชาวฟรีเชีย
ชาวฟรีเชีย (Frisians; Friezen; Fresken) คือชาติพันธุ์หนึ่งในกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ตามริมฝั่งทะเลของประเทศเนเธอร์แลนด์ และประเทศเยอรมนี ส่วนใหญ่อยู่กันหนาแน่นในจังหวัดฟรีสลันด์และโกรนิงเกนในประเทศเนเธอร์แลนด์ และในบริเวณฟรีเชียตะวันออกและฟรีเชียเหนือในประเทศเยอรมนี ชาวฟรีเชียตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่เรียกว่าฟรีเชีย
เคนต์
เคนต์ (Kent) เป็นมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหราชอาณาจักร และเป็นหนึ่งใน “มณฑลรอบนครลอนดอน” (Home Counties) เคนต์มีเขตแดนติดกับอีสต์ซัสเซ็กซ์, เซอร์รีย์ และนครลอนดอนและปริมณฑล และมีปากแม่น้ำเทมส์ขวางกับเอสเซ็กซ์ มณฑลภูมิศาสตร์เคนต์ประกอบด้วยเทศบาลมณฑลเคนต์ และรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวของเมดเวย์ เคนต์ตั้งอยู่ไม่ไกลจากฝรั่งเศสที่แยกโดยช่องแคบอังกฤษและครึ่งทางระหว่างอุโมงค์ช่องแคบอังกฤษ
เคนต์แบ่งการปกครองเป็นสิบสามแขวง: เซเวนโอกส์, ดาร์ทฟอร์ด, เกรฟแชม, ทันบริดจ์และมอลลิง, เมดเวย์, เมดสตัน, ทันบริดจ์เวลล์ส, สเวล, แอชฟอร์ด, แคนเตอร์บรี, เชปเวย์, เธนเน็ต และ โดเวอร์โดยมีเมืองหลวงของมณฑลอยู่ที่ เมดสตัน เดิมโรเชสเตอร์ และแคนเตอร์บรี เป็นเมืองที่มีฐานะเป็นนครแต่ปัจจุบันเมืองหลังเท่านั้นที่ยังเป็นนคร
ที่ตั้งของเคนต์ระหว่างลอนดอนและแผ่นดินใหญ่ยุโรปทำให้เป็นมณฑลหน้าด่านและเป็นยุทธภูมิในความขัดแย้งหลายครั้งเช่นในระหว่างยุทธการแห่งบริเตนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เคนต์ตะวันออกได้ชื่อว่าเป็น “Hell Fire Corner” ระหว่างความขัดแย้ง ระหว่าง 800 ปีที่ผ่านมาอังกฤษพึ่งเคนต์ในด้านกองเรือ ท่าเรือซิงก์ (Cinque Ports) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 14 และอู่เรือแช็ทแธมในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 20 มีความสำคัญต่อความปลอดภัยและความมั่นคงของอังกฤษ ฝั่งทะเลฝรั่งเศสสามารถมองเห็นได้จากไวท์คลิฟฟ์สที่โดเวอร์ ในวันที่อากาศแจ่มใส
เคนต์เป็นอาณาบริเวณที่มีการเกษตรกรรมในด้านสวนผลไม้และการปลูกฮ็อปส์ที่ใช้ในการทำเบียร์ เคนต์ได้ชื่อว่าเป็น “สวนแห่งอังกฤษ” อุตสาหกรรมหลักของเคนต์ก็ได้แก่การทำซีเมนต์ สินค้ากระดาษ และการสร้างเรือบินแต่ความสำคัญของอุตสาหกรรมเหล่านี้ลดถอยลง ทางด้านใต้และตะวันออกขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการเกษตรกรรม
อินเดอะกรีตโต
อินเดอะกรีตโต (In the Ghetto) เป็นเพลงที่เขียนโดย แม็ค เดวิส และทำให้มีชื่อเสียงโดย เอลวิส เพรสลีย์ ผู้ที่กลับมาฮิตในปี ค.ศ. 1969 วางจำหน่ายในรูปแบบ 45 rpm single พร้อมด้วย Any Day Now ในรูปแบบ flip side
ซาจิโกะ โซโนะ
ซาจิโกะ โซโนะ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2410 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490) หรือเป็นที่รู้จักในนาม โคงิกุเท็นจิ (小菊典侍, Kogiku Tenji) เป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิเมจิ สมัยนั้นจักรพรรดิสามารถมีนักนางสนมหลายนางรับใช้ในราชมนเทียร และถูกยกเลิกประเพณีหลายเมียในราชสำนักตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ปัจจุบันราชวงศ์ญี่ปุ่นประสบปัญหาการสืบราชสันตติวงศ์เพราะขาดแคลนเจ้านายฝ่ายหน้า พ.ศ. 2548 เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะทรงเรียกร้องให้มีการรื้อฟื้นประเพณีหลายเมียในราชสำนักอีกครั้ง
ประวัติ
ซาจิโกะเป็นธิดาของเคานต์โมโตซาจิ โซโนะ (園基祥, Sono Motosachi) ต่อมาได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในเป็นนางบาทบริจาริกาลำดับที่ห้าของจักรพรรดิเมจิ ประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดา 8 พระองค์ หลายพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ มีพระนามดังนี้
หลังจักรพรรดิเมจิเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2455 ซาจิโกะจึงเข้าไปอยู่กับจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีในจักรพรรดิไทโช และมีส่วนร่วมในถวายการดูแลเมื่อจักรพรรดินีประสูติการเจ้าชายทากาฮิโตะ มิกาซะโนะมิยะใน พ.ศ. 2458
ซาจิโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ขณะอายุได้ 79 ปี สุสานของเธอตั้งอยู่ภายในวัดไซโกอัง เขตชินจูกุ กรุงโตเกียว
ตัวติดกัน
"ตัวติดกัน" เป็นซิงเกิลของนักร้องนิโคล เทริโอ กับค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้องโดย-ทำนองและเรียบเรียงโดย อภิสิทธิ์ พงษ์ชัยสิริกุล (เอก แบล็คเฮด) เนื้อหาของเพลงนั้นพูดถึงแง่มุมที่น่ารักของคนท­ี่กำลังอินเลิฟ ที่อยากจะบอกว่าตั้งแต่มีเธอมาอยู่ด้วยกัน­ก็ทำให้มีความสุขตลอดเวลาอยากจะให้เราตัวต­ิดกันจะได้ดูแลเธออย่างดี เพราะเธอนั้นน่ารักที่สุด
มิตสึโกะ ฮามูโระ
มิตสึโกะ ฮามูโระ (3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 – 22 กันยายน พ.ศ. 2416) เป็นบาทบริจาริกาท่านแรกในจักรพรรดิเมจิ เป็นธิดาของนางามาซะ ฮามูโระ (葉室長順) ขุนนาง กับมารดาชื่อยาซูโกะ ฮิโรฮาชิ (広橋康子) เธอให้ประสูติการพระราชโอรสพระองค์แรกคือ วากามิตสึเตรุฮิโกะ โนะ มิโกโตะ (稚瑞照彦尊) โดยผู้ทำคลอดคืออิเนะ คูซูโมโตะ แพทย์หญิงแผนตะวันตกคนแรกของญี่ปุ่น ทว่าพระราชโอรสพระองค์นี้สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ประสูติ และพระสนมมิตสึโกะถึงแก่กรรมในอีกห้าวันถัดมาจากอาการแทรกซ้อน
สุสานของมิตสึโกะตั้งอยู่ในสุสานหลวงโทชิมางาโอกะ วัดโกโกกุจิ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิก
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ FRA
นับตั้งแต่ประเทศฝรั่งเศสส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 840 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 248 เหรียญทอง 276 เหรียญเงิน และ 316 เหรียญทองแดง
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 28 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1955
รางวัล
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
Glossochilus
Glossochilus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ราฟาแอล กึไรรู
ราฟาแอล อาดึลีนู ฌูแซ กึไรรู (Raphaël Adelino José Guerreiro; เกิดวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรไบเอิร์นมิวนิกและทีมชาติโปรตุเกส โดยเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายเป็นหลัก แต่สามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางฝั่งซ้ายได้ด้วย
กึไรรูเกิดในเมืองเลอบล็อง-เมนีล ย่านชานกรุงปารีส บิดาเป็นชาวโปรตุเกส ส่วนมารดาเป็นชาวฝรั่งเศส เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลที่สโมสรก็อง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญากับสโมสรลอรีย็องที่ซึ่งเขาเปิดตัวในลีกเอิง ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
Gloxinella
Gloxinella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Gloxinella lindeniana (Regel) Roalson & Boggan
หยาง เย่
หยาง เย่ (จีน: 楊業; Pinyin: Yáng Yè) หรือ หยาง จีเย่ (จีน: 楊繼業; Pinyin: Yáng Jìyè) (?-ค.ศ.986) เป็นแม่ทัพคนสำคัญในประวัติศาสตร์จีน โดยเฉพาะในตำนานขุนศึกตระกูลหยาง เดิมเป็นแม่ทัพของราชวงศ์โฮ่วฮั่น และภายหลังถูกใส่ร้าย จึงพาครอบครัวมาพึ่งบุญของราชวงศ์ซ่ง จนได้เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายขวา หยาง เย่ เป็นบุคคลสำคัญของแผ่นดิน เป็นสามีของเฉอ ไซ่ฮวา เป็นพ่อของหยางซื่อหลาง หยางลิ่วหลาง ภายหลังตายลงพร้อมกับหยางต้า เอ่อร์ ซันหลาง ในศึกที่จินซาทาน
986
อีลีตบีตเอเจินส์
อีลีตบีตเอเจินส์ (Elite Beat Agents) หรือชื่อย่อ EBA (อีบีเอ) เป็นเกมดนตรีของเครื่องนินเทนโด ดีเอส ซึ่งเกมนี้คือเกมโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดันที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่โดยวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา, ยุโรปและออสเตรเลีย ซึ่งได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาทั้งหมดของเกมให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมตะวันตก ตัวเกมผลิตโดยนินเทนโดและ iNiS
ภายหลังจากที่เกม''โอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดันได้รับความนิยมอย่างสูงไปทั่วโลก รองประธานของบริษัท iNiS จึงได้ตัดสินใจนำเกมนี้มาวางจำหน่ายในประเทศฝั่งตะวันตก แต่ทว่าเนื่องด้วยเกมโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน''เป็นเกมที่อิงกับวัฒนธรรมญี่ปุ่นมาก จึงตัดสินใจเปลี่ยนเนื้อหาของเกมให้สอดคล้องกับฝั่งตะวันตก โดยเปลี่ยนจากทีมเชียร์นักเรียนมัธยมปลายของญี่ปุ่นให้กลายมาเป็นกลุ่มสมาชิกขององค์กรดนตรี และเปลี่ยนจากการเต้นเชียร์มาเป็นการร้องและเต้นให้เข้าจังหวะแทน
ระบบของเกม
ระบบโดยรวมของเกมจะคล้ายๆกับเกมโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน โดยก่อนจะเริ่มเข้าแต่ละด่าน ผู้เล่นจะอยู่ตรงฉากแผนที่ ซึ่งจะมีจุดต่างๆในแผนที่เพื่อแสดงว่ามีด่านอะไรและเพลงอะไรให้เล่นบ้าง และเมื่อเข้าไปในด่านนั้นๆ เพลงก็จะถูกบรรเลงขึ้นมาหน้าที่ของผู้เล่นคือกดปุ่มต่างๆให้เข้ากับจังหวะในขณะที่วงกลมรอบนอกจะถูกบีบลงเข้ามาในปุ่ม ซึ่งแต่ละปุ่มจะมีตัวเลขกำกับไว้ซึ่งก็คือลำดับการกด โดยปุ่มจะมีสีต่างกันออกไป ซึ่งผู้เล่นต้องกดปุ่มตามลำดับของสีนั้นๆถึงจะข้ามไปสีต่อไปได้
ในระหว่างเล่นผู้เล่นจะสะสม คอมโบ ซึ่งคอมโบนั้นจะทำหน้าที่ทวีคณูคะแนนไปเรื่อยๆ นอกจากนั้นเมื่อผู้เล่นกดครบจำนวนของสีนั้นๆ ถ้าในระหว่างกดสีนั้นผู้เล่นได้ 300 คะแนนตลอดผู้เล่นจะได้ Elite Beat ซึ่งคะแนนจะทวีคูณขึ้นไปอีก ถ้าได้ 100 เป็นบางตัวจะได้ Beat และถ้าได้ 50 คะแนนในสีนั้นๆจะไม่ได้รับทั้ง Elite Beat และ Beat
ในระหว่างเล่นเกมผู้เล่นต้องรักษาเกจกำลังใจด้านบนไม่ให้ลดลงจนหมด เมื่อผู้เล่นเล่นด่านนั้นๆไปซักพักหนึ่งเกมจะตัดเข้าสู่เนื้อเรื่องของด่านนั้นๆ ถ้าเกจกำลังใจของผู้เล่นเกินครึ่ง ตัวละครจะกระทำการสำเร็จ แต่เกจลดลงมากเกินไป ตัวละครจะกระทำการนั้นๆล้มเหลว ซ่งเกจกำลังใจโดยปกติจะลดลงอยู่ตลอดเวลา (โดยความเร็วขึ้นอยู่กับระดับความยากของเกมและด่าน) ถ้ากดปุ่มผิดจังหวะจะทำให้เสียเกจมากขึ้น แต่ในทางตรงกันข้ามถ้ากดจังหวะถูกต้องก็จะได้เกจกำลังใจเพิ่มขึ้น
นอกเหนือจากระบบทั่วๆไปในโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน เกมนี้ยังได้เพิ่มระบบต่างๆขึ้นมาอีก
ตัวละครในเกม
เช่นเดียวกับโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน ผู้เล่นจะได้เลือกตัวละครจากคนของ Elite Beat Agent ซึ่งตัวละครทั้ง 4 จะแทนตามระดับความยาก (ยากจะเล่นได้ต้องจบง่ายและธรรมดาก่อน ยากมากจะได้เมื่อรับระดับยาก)
เพลงที่ใช้ในเกม
เช่นเดียวกับเกมโอ๊ทส์! ทาทาคาเอะ! โอเอนดัน Elite Beat Agent ได้มีการเปลี่ยนคนร้องในแต่ละเพลง รวมทั้งตัดหรือเพิ่มเนื้อเร้องในบางจุด ซึ่งเพลงที่ใช้จะเป็นเพลงทั้งป็อบและร็อกโดยแต่ละด่านก็จะมีเรื่องราวที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและประเพณีของฝั่งตะวันตกเช่นกัน สามเพลงสุดท้าย (ABC, Believe, Survivor) จะไม่อ้างอิงในระดับความยากใด ซึ่งผู้เล่นจะได้เล่นเมื่อทำคะแนนสะสมได้จำนวนหนึ่ง (แต่ผู้เล่นต้องผ่านด่านบางด่านก่อนถึงจะเข้าเล่นสามเพลงนั้นได้)
Gloxiniopsis
Gloxiniopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โคลอมเบีย
พอร์ไฟเรียเป็นพักๆ แบบเฉียบพลัน
พอร์ไฟเรียเป็นพักๆ แบบเฉียบพลัน (acute intermittent porphyria, AIP) เป็นโรคของระบบเมตาบอลิซึมที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบออโตโซมลักษณะเด่นที่พบน้อยโรคหนึ่ง มีผลกระทบต่อกระบวนการการสร้างโปรตีนฮีมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของฮีโมโกลบินที่มีหน้าที่จับกับออกซิเจน
Gloxiniopsis
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พีโกเซนตรัส
ปลาปิรันยาสกุลนี้มีชื่อเสียงและลือชื่อในเรื่องของการล่าเหยื่อเป็นฝูงด้วยความดุดันและโหดร้าย ทั้งหมดพบในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้
การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 4 ชนิด