cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เนียร์เพลต์
เนียร์เพลต์ (Neerpelt) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 16,000 คน เกิดขึ้นจากการควบรวมเนียร์เพลต์และซินต์-ฮุยเบรชต์ส-ลิลล์เข้าไว้ด้วยกันในปี ค.ศ. 1976 โดยมีคลองโบคอลต์-เฮเรนทอลส์ไหลผ่านใจกลางเมือง และมีแม่น้ำโดมเมลเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างเนียร์เพลต์กับโอเวอร์เพลต์ จากนั้นก็ไหลผ่านเขตอนุรักษ์ธรรมชาติฮาเคเฟนบริเวณชายแดนประเทศเนเธอร์แลนด์
วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ
วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ หรือ ภาสวร บวรกีรติ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 - ) นักแสดง เกิดที่จังหวัดกรุงเทพฯ เป็นลูกชายคนโต จบการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์, อาชีวะสายลม และคณะบริหารธุรกิจ สาขาการจัดการอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยศรีปทุม
ชีวิตส่วนตัว
แต่งงานกับรัชฏา บวรกีรติ
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
'''กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560''' เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2560 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เป็นรางวัลที่จัดเป็นประจำทุกปีโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง เพื่อเป็นเกียรติแก่นักแสดงชายในบทนำจากภาพยนตร์ที่ทำผลงานได้โดดเด่นและดีเยี่ยม เป็นส่วนหนึ่งในการผลักดันอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันยิงธนูที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นที่เกาะยุเมโนชิมะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิก นับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 13 ติดต่อกัน ซึ่งจัดขึ้นทุกครั้งตั้งแต่การยิงธนูกลับสู่โอลิมปิกในปี พ.ศ. 2515
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
50:50
50:50 หมายถึง ส่วนที่ถูกกับผิดหรือส่วนต่างๆที่เท่ากัน
นอกจากนี้อาจหมายถึง
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันเรือใบโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559
ตารางเหรียญ
ประเทศเจ้าภาพ (บราซิล)
เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา
เขตพิเศษเชียงฮ่อน-หงษา (ເຂດພິເສດຊຽງຮ່ອນ-ຫົງສາ สะกด เขดพิเสดเซียงฮ่อนหงสา; Xienghone-Hongsa) เป็นเขตปกครองในอดีตของประเทศลาว
อำเภอห้างฉัตร
ห้างฉัตร เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลำปาง ตั้งเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2445 ชื่อว่า "แขวงหางสัตว์" แยกออกจากแขวงเวียงเหนือ (อำเภอเมืองลำปาง) ต่อมาเปลี่ยนเป็น "ห้างฉัตร" ในปี พ.ศ. 2483 เป็นอำเภอที่มีแหล่งท่องเที่ยวที่มีความโดดเด่นหลายแห่ง เช่น ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย ตลาดทุ่งเกวียน เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอห้างฉัตรตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอห้างฉัตรแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอห้างฉัตรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เสถียร จันทิมาธร
นายเสถียร จันทิมาธร สื่อมวลชนอิสระ อดีตบรรณาธิการบริหาร นิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ผู้ร่วมก่อตั้ง และอดีตบรรณาธิการอำนวยการ หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน
ประวัติ
นายเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดสุรินทร์ ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายกัมพูชา มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของนายสุรชัย จันทิมาธร (หงา คาราวาน) นักดนตรีแนวเพื่อชีวิต จบการศึกษาจากวิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร เริ่มการทำงานโดยเป็นผู้สื่อข่าวการเมือง สังกัดหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เช่น เสียงอ่างทอง, ประชาธิปไตย, สยามนิกร, พิมพ์ไทย, สยามรัฐ เป็นต้น
เป็นหนึ่งในผู้ลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญ 100 คน ร่วมกับกลุ่มเรียกร้องรัฐธรรมนูญ ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา ต่อมา หลังจากเหตุการณ์ 6 ตุลา ได้หลบหนีการจับกุมของรัฐบาลสมัยนั้น ด้วยการเข้าป่าเพื่อร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย โดยมีชื่อจัดตั้งว่า สหายดวง ประจำการที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ก่อนจะย้ายไปประจำที่ ดอยผาช้าง จังหวัดน่าน โดยทำงานด้านมวลชน ร่วมกับ สหายแพง หรือ สหายแผ้ว (นายจรัล ดิษฐาอภิชัย) และ สหายสุภาพ (นายจาตุรนต์ ฉายแสง)
นายขรรค์ชัย ในฐานะประธานกรรมการ บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน) มีคำสั่งปลดนายเสถียรออกจากตำแหน่งบรรณาธิการนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์และบรรณาธิการอำนวยการหนังสือพิมพ์ข่าวสด รวมถึงปลดจากการเป็นผู้เขียนบทวิเคราะห์การเมืองในคอลัมน์ วิภาคแห่งวิพากษ์ ในหน้า 3 ของมติชนรายวัน โดยให้เหตุผลว่า งานเขียนของนายเสถียรได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากผู้อ่านว่ามีเนื้อหาไม่เป็นกลางและพยายามที่จะชี้นำรวมทั้งเอนเอียงไปในทางสนับสนุน พ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ต่อมา นายเสถียรจึงยื่นจดหมายลาออกจาก บมจ.มติชน ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2552
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต (Future Park Rangsit) เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บริเวณถนนพหลโยธิน และถนนรังสิต-นครนายก ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี บริหารโดยบริษัท รังสิตพลาซ่า จำกัด เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2538 พร้อมกับฟิวเจอร์พาร์ค บางแค (ปัจจุบันคือซีคอนบางแค)
การจัดสรรพื้นที่
ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
ฟุตบอลในออลแอฟริกาเกมส์
การแข่งขันฟุตบอล ในการแข่งขันกีฬาออลแอฟริกาเกมส์ เริ่มขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1965 และฟุตบอลหญิงเริ่มในปี ค.ศ. 2003 จะมีการจัดขึ้นทุกครั้งที่มีการแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์
ธงชาติโอมาน
ธงชาติรัฐสุลต่านโอมาน (علم عمان) เป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว-เขียว-แดง แบ่งเป็นแถบแนวนอนความกว้างเท่ากัน ที่ด้านคันธงมีแถบสีแดงในแนวตั้ง ภายในส่วนบนของแถบดังกล่าวนั้นมีตราแผ่นดินของโอมานสีขาว
ความหมาย
ความหมายของสัญลักษณ์ในธงชาติคือ
ธงกองทัพ
ธงราชการของกองทัพโอมาน ได้รับอิทธิพลแบบธงทหารมาจากสหราชอาณาจักรซึ่งเป็นผู้ให้การอารักขารัฐสุลต่านมัสกัต ดังนี้
บลีช เทพมรณะ เดอะมูฟวี่ เมมโมรีส์ออฟโนบอดี
บลีช เทพมรณะ เดอะมูฟวี่ เมมโมรีส์ออฟโนบอดี (劇場版BLEACH MEMORIES OF NOBODY (Gekijō-ban Burīchi: Memorīzu obu Nōbadi); ) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากมังงะและอนิเมะเรื่อง BLEACH หรือ เทพมรณะ ซึ่งเป็นผลงานของ คุโบะ ไทเทะ เข้าฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ก่อนที่จะจำหน่ายดีวีดีในวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์นี้ถูกจำกัดรอบฉายในสหรัฐในวันที่ 11 ถึง 12 มิถุนายน ค.ศ. 2008 และในแคนาดาในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ก่อนที่จะจำหน่ายดีวีดีในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008
เรื่องย่อ
จู่ๆ เมืองคาราคุระก็ถูกคุกคามโดยสิ่งมีชีวิตทางวิญญาณที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน หรือที่เรียกว่า "แบลงค์" (欠魂) อิจิโกะและลูเคีย จึงได้รับคำสั่งให้ออกไปตรวจสอบเหล่าตัวประหลาดเหล่านี้ ในระหว่างที่สืบเรื่องราวของ"แบลงค์" อยู่นั่นเอง ที่อิจิโกะและลูเคียได้พบกับยมทูตสาวที่ชื่อว่า "เซ็นนะ" ผู้เป็นเจ้าของดาบฟันวิญญาณที่มีชือว่า "มิโรคุมารุ" เข้า "เซ็นนะ" นอกจากจะไม่ยอมเปิดเผยเรื่องราวของตัวเองแล้ว เมื่อถูกถามถึงหน่วยที่สังกัด ก็เลี่ยงที่จะตอบโดยบอกว่า "ลืมไปแล้ว"
ในเวลาเดียวกับที่โลกมนุษย์เกิดเรื่องราวแปลกๆ ทางโซลโซไซตี้เองก็เกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นเช่นกัน เมื่อจู่ๆท้องฟ้าเหนือเซย์เรย์เทย์ก็ปรากฏภาพของโลกมนุษย์ที่อยู่อีกฟากขึ้น ด้วยเหตุนี้ สิบสามหน่วยพิทักษ์จึงจัดประชุมหัวหน้าหน่วยอย่างเร่งด่วน และความจริงอันน่าตกใจที่เหล่าหัวหน้าหน่วยได้รับการบอกมาก็คือ สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นบนโลกมนุษย์และโซลโซไซตี้คือจุดเริ่มต้นของ "จุดจบของโลก"
"จุดจบของโลก" นั้นเกิดขึ้นเมื่อความสมดุลระหว่างโลกมนุษย์และโซลไซตี้ถูกทำลายลง โลกทั้งสองที่ไร้ความสมดุลนั้นจะไม่สามารถคงอยู่ต่อไปได้ และสูญสลายไปภายในชั่วพริบตา อนึ่ง ในการประชุมด่วนครั้งนี้เองที่ฮิตสึกายะ หัวหน้าหน่วยที่10 ได้รับ"คำสั่งพิเศษ" แต่ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าคำสั่งพิเศษนี้คืออะไร พวกอิจิโกะที่อยู่กับเซ็นนะ จู่ๆ ชายที่ใช้พลังแห่งความมืด ที่ใช้ชื่อว่า "กังริว" ก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเขา ซึ่งกังริวคนนี้เองที่อยู่เบื้องหลังแผนการทำลายล้างโลกในครั้งนี้ พวกอิจิโกะจะฝ่าฟันการต่อสู้อันหนักหน่วงระหว่างพวกเขากับพลังแห่งความมืดที่กำลังแผ่ขยายออกไปได้ไหม เหตุผลที่เซ็นนะถูกกังริวตามล่าตัวคืออะไร การเริ่มต้นนับถอยหลังสู่จุดจบของโลกได้เริ่มขึ้นแล้ว เวลาที่เหลืออยู่ มีเพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น พวกอิจิโกะ และเซ็นนะ จะปกป้องโลกใบนี้ไว้ได้หรือไม่
เพลงประกอบ
เพลง : เซ็น โนะ โยรุ โอะ โคเอเตะ
สื่ออื่น ๆ
มีการตีพิมพ์ไลต์โนเวลจากภาพยนตร์นี้ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2006
หม่อมเจ้าอิศรญาณ มหากุล
หม่อมเจ้าอิศรญาณ (พ.ศ. 2367 – 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์
พระประวัติ
หม่อมเจ้าอิศรญาณ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2367 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ (ต้นราชสกุล มหากุล; พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย กับเจ้าจอมมารดาเลี้ยง​ ในรัชกาลที่ 2)
หม่อมเจ้าอิศรญาณทรงผนวชที่วัดบวรนิเวศวิหาร สมณฉายาขณะผนวชคือ หม่อมเจ้าอิศรญาณ อิสสรญาโน มีชนม์ชีพอยู่ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เล่ากันว่าครั้งหนึ่งท่านมีพฤติกรรมแปลกประหลาด ทำให้ถูกใคร ๆ มองว่าสติไม่ดี ด้วยความน้อยพระทัยของท่าน จึงทรงนิพนธ์เพลงยาวอิศรญาณขึ้นในเชิงประชด เสียดสีสังคม มีผู้สันนิษฐานว่าอิศรญาณภาษิต 52 คำกลอนนี้ ไม่ใช่นิพนธ์ของหม่อมเจ้าอิศรญาณแต่เพียงผู้เดียว หากแต่ทรงนิพนธ์ไว้เพียงตอนแรกเท่านั้น สันนิษฐานว่าทรงนิพนธ์วรรค “ปุถุชนรักกับชังไม่ยั่งยืน” ซึ่งมีลีลาการแต่งไว้ด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมประชดประชันอย่างรุนแรง ชัดเจน ส่วนที่เหลือเป็นของผู้อื่นแต่งต่อ โดยเป็นการสอนเรื่องทั่ว ๆ ไป มีลีลาหรือท่วงทำนองแบบเรียบ ๆ มุ่งสั่งสอนตามปกติของผู้มีประสบการณ์ในเรื่องต่าง ๆ
หม่อมเจ้าอิศรญาณ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2423 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันยิงธนูที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นที่เกาะยุเมโนชิมะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิก นับเป็นการแข่งขันครั้งที่ 13 ติดต่อกัน ซึ่งจัดขึ้นทุกครั้งตั้งแต่การยิงธนูกลับสู่โอลิมปิกในปี พ.ศ. 2515
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
จอร์เจียนซูเปอร์คัพ
จอร์เจียนซูเปอร์คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเดียวประจำปีของประเทศจอร์เจีย โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมชนะเลิศเอรอฟนูลีลีกากับทีมชนะเลิศจอร์เจียนคัพ จัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 ในกรณีที่ทีมชนะเลิศลีกและจอร์เจียนคัพเป็นทีมเดียวกัน ทีมที่แพ้ในนัดชิงชนะเลิศจอร์เจียนคัพจะได้เข้าร่วมแข่งขันในซูเปอร์คัพแทน
เซียร์ รังสิต
เซียร์ รังสิต (Zeer Rangsit) เป็นศูนย์การค้าเกี่ยวกับไอทีและอิเล็กทรอนิกส์ ดำเนินงานโดย บริษัท เซียร์ พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด (มหาชน) ตั้งอยู่ที่ 99 หมู่ 8 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี 12130 (ไม่ได้ตั้งอยู่ในตำบลรังสิต อำเภอธัญบุรี แต่ผู้คนบริเวณนี้ถือว่าอยู่ในย่านรังสิตเพราะอยู่ใกล้เคียงกัน) ใกล้กับทางแยกถนนพหลโยธินกับจุดสิ้นสุดของถนนวิภาวดีรังสิต เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อปลายปี พ.ศ. 2537
จอร์เจียนซูเปอร์คัพ
ผลงานแบ่งตามฤดูกาล
ตัวเอียง หมายถึง สโมสรที่ถูกยุบ
เซียร์ รังสิต
อาคาร
อาคารหลักของเซียร์ รังสิตเป็นอาคาร 9 ชั้น (รวมชั้นใต้ดิน) ส่วนใหญ่จะเปิดพื้นที่ให้เช่าร้านค้าประเภทไอที อาทิ คอมพิวเตอร์ ฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ โทรศัพท์มือถือ กล้องถ่ายรูป ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีศูนย์อิเล็กทรอนิกส์ ศูนย์ซ่อมคอมพิวเตอร์ ศูนย์รวมเครื่องใช้ไฟฟ้า เฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์กีฬา สถาบันไอที ร้านหนังสือ ซูเปอร์มาร์เก็ต ธนาคาร ภัตตาคาร ฯลฯ ชั้นใต้ดินส่วนใหญ่เป็นภัตตาคารและศูนย์อาหาร ชั้นสองช่วงกลางเป็นห้องโถงทะลุถึงชั้นห้าเป็นลานส่งเสริมการขาย ชั้นสามส่วนใหญ่เป็นไอทีซิตี้ ชั้นสี่ส่วนใหญ่เป็นเฟอร์นิเจอร์ ชั้นห้ามีลานกิจกรรมพิเศษ เช่นกิจกรรมแข่งขันหุ่นยนต์ หุ่นยนต์เลโก้ นัดพบแรงงาน ส่วนกลางของอาคารมีส่วนที่ต่อเติมอีก 10 ชั้น (มีลิฟต์แยกต่างหาก) ซึ่งใช้เป็น โรงแรมเอเชียแอร์พอร์ท สำนักงานสรรพากร จังหวัดปทุมธานี ห้องประชุมสัมมนา และพื้นที่สำนักงานให้เช่าอื่น ๆ
เดิมอาคารหลักของเซียร์ รังสิต แบ่งเป็นสองโซน ถ้ามองจากด้านหน้า โซนซ้ายเป็นศูนย์การค้าในชื่อ เซียร์ สตรีต (Zeer Street) และโซนขวาเป็นห้างสรรพสินค้าในชื่อ เดอะดีโป้ (The Depot) บริหารงานโดยบริษัท เดอะดีโป้อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด แต่เนื่องจากวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540 ทำให้เดอะดีโป้ต้องปิดตัวไป และภายในปี พ.ศ. 2541 ได้รวมพื้นที่เข้าด้วยกันเป็นศูนย์การค้าทั้งอาคาร(ภายใต้สโลแกน ไอทีเซียร์ รังสิต)
นอกจากนี้ยังมีอาคาร โบ๊เบ๊รังสิต-รังสิตอาเขต อยู่ทางทิศใต้ ซึ่งเป็นศูนย์การค้าชั้นเดียว เปิดให้เช่าร้านขายสินค้าประเภทเสื้อผ้าเป็นหลัก บริเวณโดยรอบเป็นลานจอดรถ ลานจอดรถด้านหน้าบางส่วนถูกใช้เป็นตลาดนัดอาหารสำเร็จรูป ซึ่งมีร้านตั้งขายทุกวัน
THE Hub ศูนย์รวมสินค้าแฟชั่นครบวงจร
- ศูนย์รวมสินค้าแฟชั่นค้าส่ง ทั้งสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี เด็ก รวมถึงเครื่องประดับ เครื่องหนัง ศูนย์รวมกิ๊ฟช็อป เครื่องใช้ เครื่องสำอาง ของชำร่วย สถานเสริมความงาม ร้านทอง ฯลฯ
- ทำเลทองบนพื้นที่ขาย 3 ชั้น สะดวกสบายกับการจอดรถในอาคารเดอะฮับกว่า 500 คัน ภายในอาคารเซียร์ รังสิต 3,500 คัน และลานจอดรถด้านนอกอาคารกว่า 2,500 คัน
- เชื่อมการค้าทั้ง 2 อาคาร ด้วยทางเชื่อม sky walk ที่ชั้น 2 และชั้น 3 ทั้งโซนหน้าและด้านหลังของอาคาร เพื่อเพิ่มความสะดวกในการซื้อสินค้าและบริการ
แบรกกิ้ง ไรท์ส (2009)
แบรกกิ้ง ไรท์ส เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ที่ พิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย
โสด Stories
โสด Stories เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซีรีส์ แนวโรแมนติก-คอมเมดี ผลิตโดย บริษัท เอ็กแซ็กท์ จำกัด - บริษัท ซีเนริโอ จำกัด และ บริษัท อู่ข้าวอู่น้ำ ภาพยนตร์ จำกัด สร้างจากเค้าโครงเรื่องโดย เอกชัย เอื้อครองธรรม, นิพนธ์ ผิวเณร, ศิริลักษณ์ ศรีสุคนธ์ บทโทรทัศน์โดย ทีมไรท์เตอร์แลป, วิลาสินี เรืองประจวบกุล, อัลวา ริตศิลา, ดนุพล ฉายเหมือนวงศ์, สืบพงศ์ ศรีหะไตร, ธนกฤต กฤษณยรรยง, สุชาวินันท์ พินทะกัง ควบคุมบทโทรทัศน์โดย พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์, กรัณย์ คุ้มอนุวงศ์ อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ, นิพนธ์ ผิวเณร ดูแลการผลิตโดย พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ กำกับการแสดงโดย กรัณย์ คุ้มอนุวงศ์ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ ช่องวัน เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.50 - 21.50 น. ต่อมาทาง กสทช. ได้สั่งให้เพิ่มเรทจากเดิม น.13+ เป็น น.18+ พร้อมเลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 22.20 - 23.20 น. เริ่ม 20 พฤศจิกายนนี้ เป็นต้นไป
และตอนแรกในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เตรียมพบกับภาคสองของละครซีรีส์เรื่องนี้ทางช่องวัน
ดาวเบอร์นาร์ด
ดาวบาร์นาร์ด (Barnard's Star) เป็นดาวแคระแดงมวลต่ำมาก อยู่ห่างจากโลกประมาณ 6 ปีแสงในกลุ่มดาวคนแบกงู เอ็ดเวิร์ด อีเมอร์สัน บาร์นาร์ด นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกันได้ตรวจวัดการเคลื่อนที่เฉพาะของดาวนี้ได้ค่าเป็น 10.3 พิลิปดาต่อปี เป็นดาวที่มีการเคลื่อนที่เฉพาะเทียบกับดวงอาทิตย์มากที่สุดกว่าดาวฤกษ์ดวงใด นอกจากนี้ดาวบาร์นาร์ดยังเป็นดาวฤกษ์เพียงดวงเดียวในกลุ่มดาวคนแบกงูที่อยู๋ใกล้ที่สุดภายในระยะ 1.8 พาร์เซ็กหรือ 6 ปีแสง และเป็นระบบดาวที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเป็นลำดับที่สอง และเป็นดาวฤกษ์เดี่ยวที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดเป็นลำดับที่สี่ (สามอันดับแรกคือดาวฤกษ์ในระบบดาว แอลฟาคนยิงธนู) ดาวบาร์นาร์ดมีค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ 9 จึงจางแสงมากจนไม่อาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่จะสามารถมองเห็นได้สว่างชัดเจนขึ้นในคลื่นอินฟราเรด
วิม อันเดอรีเซิน จูเนียร์
อันเดอรีเซินเกิดในอัมสเตอร์ดัม เป็นลูกชายของวิม อันเดอรีเซิน (พ.ศ. 2446 – พ.ศ. 2487) อันเดอรีเซินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2560 อายุ 85 ปี
พระนางอมิตตสิริมหาธัมมเทวี
พระนางอมิตตาสิริมหาธัมมเทวี (အမိတ္တ သီရိ မဟာဓမ္မဒေဝီ, ; ประสูติ สอละมีน) พระอัครมเหสีของ พระเจ้าสีหสุระแห่งอังวะ จาก ค.ศ. 1468 ถึง 1480 พระมเหสีเป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าโมญีนตะโด พระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์ของ ราชวงศ์โกนบอง เป็นทายาทรุ่นที่ 9 ซึ่งสืบเชื้อสายมาจาก โบดอชินเมดอ พระธิดาของพระนาง
สถาปัตยกรรมตะวันตก
สถาปัตยกรรมตะวันตก (Western Architecture)
สมัยของสถาปัตยกรรมตะวันตก
แบ่งเป็นสมัยย่อยอย่างคร่าว ๆ ได้ดังนี้:
มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์
มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์ (Mission: Impossible – Fallout) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/สายลับลำดับที่ 6 ในชุด มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล กำกับ เขียนและร่วมอำนวยการสร้างโดยคริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่ นำแสดงโดยทอม ครูซ, รีเบกกา เฟอร์กูสัน, ไซมอน เพกก์, วิง เรมส์, อเล็ก บอลด์วิน, ฌอน แฮร์ริส, เฮนรี แควิลล์และแองเจลา บาสเซตต์ ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐอเมริกา วันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2018
เมนู
เมนู หรือทับศัพท์คำอ่านเดิม เมนยู เป็นคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษ menu อาจหมายถึง
มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์
เรื่องย่อ
เอริกา สโลน ผู้อำนวยการ CIA สั่งให้ออกัสต์ วอล์กเกอร์ติดตามฮันต์ขณะที่เขาทำภารกิจตามแกนพลูโตเนียมคืน ฮันต์และวอล์กเกอร์ลอบเข้าไปในงานเลี้ยงที่กร็องปาแลในปารีส ที่ซึ่งลาร์กจะทำการซื้อขายแกนพลูโตเนียมกับกลุ่มดิอะพอสเทิลส์ ผ่านคนกลางผู้มีนามว่า "แม่ม่ายขาว" ฮันต์และวอล์กเกอร์ตามลาร์กไปที่ห้องน้ำก่อนทั้งสามจะสู้กันและลาร์กถูกอิลซา เฟาสต์ฆ่า ทำให้ฮันต์ต้องสวมรอยเป็นลาร์กเพื่อไปพบกับแม่ม่ายขาว เขาพาแม่ม่ายขาวหลบหนีเนื่องจากมีคนตามฆ่าทั้งสอง ก่อนแม่ม่ายขาวจะมอบแกนพลูโตเนียมให้ฮันต์หนึ่งลูกแล้วบอกให้ฮันต์พาตัวเลนมาที่ลอนดอนเพื่อแลกกับแกนพลูโตเนียมที่เหลืออีกสองลูก ฮันต์และทีมจึงโจมตีขบวนรถที่คุมตัวเลน ก่อนจะพาเลนหลบหนีการไล่ล่าของเฟาสต์ที่ได้รับคำสั่งมาให้ฆ่าเลน
อลัน ฮันลีย์ รัฐมนตรี IMF มาพบฮันต์ที่ลอนดอนเนื่องจากเขาพบหลักฐานว่าตัวฮันต์เองคือลาร์กและสร้างเรื่องทั้งหมดเพื่อเดินตามรอยเลน ฮันลีย์สั่งให้ฮันต์ล้มเลิกภารกิจแต่ฮันต์ไม่ยอมและทำร้ายฮันลีย์ ก่อนจะสั่งให้วอล์กเกอร์จับตาดูเลนเมื่อตนและลูกทีมออกไปทำภารกิจ ด้านวอล์กเกอร์ปล่อยตัวเลนแล้วเผยว่าแท้จริงตนคือลาร์ก แต่วอล์กเกอร์ตระหนักได้ภายหลังว่านี่เป็นแผนเปิดโปงตัวเขาของฮันต์ วอล์กเกอร์ฆ่าฮันลีย์ก่อนอาศัยช่วงชุลมุนหลบหนีไปที่แคชเมียร์พร้อมกับเลน ทั้งสองมีแผนจะระเบิดต้นน้ำในแคชเมียร์เพื่อทำให้น้ำปนเปื้อน ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อประชากร 1 ใน 3 ของโลก
ฮันต์และทีมตามมาที่แคชเมียร์แล้วพบว่าจูเลีย อดีตภรรยาของเขาทำงานรักษาคนอยู่ที่นี่ ฮันต์จึงตระหนักว่าวอล์กเกอร์และเลนวางแผนเพื่อให้เธอถูกระเบิดไปด้วย เบนจี ดันน์ ลูกทีมคนหนึ่งบอกฮันต์ว่าระเบิดสองลูกถูกตั้งไว้ไม่ให้ปิดวงจรได้ทีละลูก หากปิดวงจรของลูกใดลูกหนึ่ง อีกลูกหนึ่งจะระเบิด มีวิธีเดียวคือปิดด้วยตัวจุดชนวนซึ่งอยู่กับวอล์กเกอร์ ฮันต์จึงขับเฮลิคอปเตอร์ไล่ตามวอล์กเกอร์ ส่วนลูกทีมคนอื่น ๆ แยกไปหาระเบิด ฮันต์ขับเฮลิคอปเตอร์ชนเฮลิคอปเตอร์ของวอล์กเกอร์จนตกก่อนทั้งสองจะสู้กันริมหน้าผาจนวอล์กเกอร์ตกลงไปเสียชีวิต ด้านเบนจีพบระเบิดก่อนจะถูกเลนดักทำร้ายแต่เฟาสต์มาช่วยทันแล้วจับตัวเลนไว้ ทีมของฮันต์สามารถปิดวงจรระเบิดได้ทันในที่สุด
ฮันต์ถูกพาตัวมารักษาที่ค่ายที่จูเลียทำงานอยู่ ด้านเลนถูกส่งตัวให้ MI6 ผ่านแม่ม่ายขาว ภาพยนตร์จบลงเมื่อฮันต์อยู่กับจูเลียและลูกทีมคนอื่น ๆ
การผลิต
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เดอะแทร็กกิงบอร์ด รายงานว่าพาราเมาต์พิกเจอส์กำลังพัฒนา มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล 6 โดยจะได้ทอม ครูซ, เจ.เจ. แอบรัมส์, เดวิด เอลลิสันและดานา โกลด์เบิร์กกลับมาร่วมอำนวยการสร้าง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 ครูซกล่าวในรายการ เดอะเดลีโชว์วิธจอน สจวต ว่าการถ่ายทำจะเริ่มในฤดูร้อน ค.ศ. 2016 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 คริสโตเฟอร์ แม็คควอรี่ยืนยันผ่านทวิตเตอร์ส่วนตัวว่าเขาจะกลับมาทำหน้าที่กำกับและเขียนบทอีกครั้ง เดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 เว็บไซต์โชว์บิซ411 รายงานว่ารีเบกกา เฟอร์กูสันจะกลับมารับบทอิลซา เฟาสต์อีกครั้ง
เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เดอะฮอลลีวูดรีพอร์เตอร์ รายงานว่าพาราเมาต์หยุดช่วงก่อนการผลิตของภาพยนตร์เรื่องนี้เนื่องจากปัญหาด้านผลประโยชน์กับครูซ แต่ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 มีการรายงานว่าปัญหาดังกล่าวได้รับการแก้ไขและการถ่ายทำจะเริ่มในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 2017 ด้านเจเรมี เรนเนอร์ ซึ่งปรากฏตัวตั้งแต่ภาคที่ 4 กล่าวว่าเขาไม่แน่ใจว่าจะสามารถร่วมแสดงในภาคนี้ได้หรือไม่เนื่องจากติดถ่ายทำ อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 มีการยืนยันว่าเรนเนอร์จะไม่ได้ปรากฏตัวในภาคนี้
การถ่ายทำ
การถ่ายทำเริ่มในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 ที่ปารีส มีการถ่ายทำในสถานที่ต่าง ๆ เช่น ลอนดอน, อินเดีย, นิวซีแลนด์และนอร์เวย์ ในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกัน ครูซได้รับบาดเจ็บที่ขาขวาระหว่างถ่ายทำในลอนดอน ทำให้สตูดิโอประกาศพัก 9 สัปดาห์ ก่อนจะกลับมาถ่ายทำอีกครั้งช่วงต้นเดือนตุลาคม การถ่ายทำเสร็จสิ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ภาพยนตร์ได้รับการประกาศชื่ออย่างเป็นทางการคือ Mission: Impossible – Fallout ตัวอย่างภาพยนตร์เผยแพร่ครั้งแรกในงานซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 52
รางวัล
มิชชั่น:อิมพอสซิเบิ้ล ฟอลล์เอาท์ ได้รับรางวัลชนะเลิศดังต่อไปนี้
เกรก้าEXE
เกรก้า อสูรไซเบอร์ในโลก อันเดอร์กลาว (Underground) ที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อนได้กำเนิดมาจากบั๊กคอมพิวเตอร์ จากการหลาย ๆ ที่มารวมตัวกัน จนกำเนิดเกรก้า ขึ้นมา และได้ทำลายระบบไซเบอร์ทุกอย่าง จนได้โปรแกรมในตำนานกักขังไว้ในอันเดอร์กลาวมากว่า 10 ปี...
(เกรก้าเป็นบีสตัวเอกของร็อคแมนเอ็กเซ่ภาคมังงะ)
อาร์รากาชา
อาร์รากาชา (arracacha; ) เป็นพืชในวงศ์ Umbelliferae เป็นไม้ล้มลุกอายุยืน ผิวเกลี้ยง ลำต้นกลวง เหง้าใต้ดินเป็นหัว รูปร่างทรงกระบอก รากสะสมมีลักษณะเป็นหัว เนื้อหัวสีขาวครีมหรือสีม่วง ใบเรียงสลับ ก้านใบมีลักษณะเป็นกาบ ดอกช่อแบบซี่ร่ม ดอกสีม่วงหรือสีเหลือง ตรงกลางช่อเป็นดอกตัวผู้ รอบนอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ผลแก่แล้วแตก คำว่าอาร์รากาชานี้มาจากภาษาสเปนซึ่งยืมมาจากภาษาเกชัวที่เป็นภาษาพื้นเมืองในแถบเทือกเขาแอนดีส อาร์รากาชาเป็นพืชพื้นเมืองในแถบที่สูงของเทีอกเขาแอนดีส ตั้งแต่เวเนซุเอลาจนถึงโบลิเวีย นำไปปลูกในอเมริกากลาง อินเดีย หัวย่อยมีแป้งมาก นำมาต้มรับประทาน ใส่ในอาหาร ลำต้นอ่อนใส่ในสลัด ใบแก่ใช้เป็นอาหารสัตว์ ในบราซิลนิยมรับประทานเป็นผัก ในโคลอมเบีย นิยมรับประทานแทนมันฝรั่ง
เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส
เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส (Resident Evil 3: Nemesis) หรือชื่อภาษาญี่ปุ่นคือ ไบโอฮาซาร์ด 3: เดอะลาสต์เอสเคป (バイオハザード3　ラストエスケープ) เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และเป็นภาคต่อของเกมเรซิเดนต์อีวิล 2 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน และต่อมาได้พ่วงเข้ากับเครื่องดรีมแคสต์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และเกมคิวบ์ เกมยังมีให้ดาวน์ดหลดผ่านเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก เพื่อเล่นบนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์ และเอกซ์บอกซ์วันในปี 2563
ครึ่งแรกของเนื้อเรื่องในเกมเกิดขึ้น 24 ชั่วโมงก่อนเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิล 2 และครึ่งหลังเกิดขึ้นหลังจากนั้นเกือบ 2 วัน เนื้อเรื่องต่อยอดไปยังเรื่องของฉากและเหตุการณ์การระบาดของที-ไวรัสในแรคคูนซิตี และจบลงด้วยโชคชะตาของเมืองและประชากรที่ติดเชื้อ
ต่อมาเนื้อเรื่องในเกมได้เป็นเนื้อเรื่องหลักในภาพยนตร์เรื่องผีชีวะ 2 ผ่าวิกฤตไวรัสสยองโลก เมื่อปี ค.ศ. 2004 ด้วย
โอกา
โอกา (oca; ) เป็นพืชในวงศ์ Oxalidaceae เป็นไม้ล้มลุกอายุยืน ต้นตั้งตรงมีขนปกคลุม เหง้าแตกแขนง ปลายเหง้าเป็นหัวรูปทรงกระบอก หัวสีขาว เหลือง แดง หรือม่วง ดอกสีเหลือง ผลแบบแคปซูล เป็นพืชในแถบเทือกเขาแอนดีส หัวโอกาเป็นแหล่งอาหารสำคัญของชนพื้นเมืองในแถบเทือกเขาแอนดีส นำมาต้ม เผา หรือเคลือบน้ำตาล ถนอมอาหารโดยการหั่นแล้วตากแดดให้แห้ง นำมาแช่น้ำก่อนปรุงอาหาร
ชาตกัฏฐกถา
ชาตกัฏฐกถา เป็นอรรถกถาของชาดก ประกอบไปด้วยคาถา หรือร้อยแก้วอันเป็นต้นเรื่องของชาดก จากนั้นพรรณานาเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับชาดกในรูปของร้อยแก้ว แต่ละเรื่องมีการระบุถึงต้นเค้า และบริบทแวดล้อมของชาดกเรื่องนั้น แต่หลังจากจบเรื่องแล้วจะมีการระบุถึงบุคคลที่ปรากฏกในชาดกนั้นว่า เป็นบุคคลใดบ้างในสมัยพุทธกาล เช่น พระโคตมพุทธเจ้า เป็นต้น โดยพระเถระผู้รจนาชาตกัฏฐกถาได้เท้าความพุทธประวัติทั้งก่อนทรงประสูติเป็นเจ้าชายสิทธัตถะจนถึงขณะทรงตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไว้ในตอนต้นเรื่องอรรถกถาฉบับนี้ เรียกว่า นิทานกถา
ผู้แต่ง
บางกระแสเชื่อกันว่า ชาตกัฏฐกถาเดิมรจนาเป็นภาษาบาลี แต่ต่อมาได้รับการแปลเป็นภาษาสิงหล ส่วนต้นฉบับภาษาบาลีได้สูญหายไปในเวลาต่อมา ทว่าพระพุทธโฆสะได้เดินทางมายังสิงหลทวีป เพื่อทำการแปลชาตกัฏฐกถา และอรรถกถาอื่นๆ กลับเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง เมื่อราวพ.ศ. 1,000 และได้รับการสืบทอดต่อมาจนถึงทุกวันนี้ โดยแหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่า พระเถระแต่งตามคำอาราธนาของพระอัตถทัสสี พระพุทธมิตตะและพระพุทธปิยะ
อย่างไรก็ตาม มีกระแสถกเถียงเช่นกันว่า ผู้แปลและเรียบเรียงอรรถกถาเรื่องนี้อาจมิใช่พระพระพุทธโฆสะ และในชีวประวัติของพระพุทธโฆสะที่เขียนขึ้นในยุคปัจจุบัน ก็ได้ละอรรถกถาฉบับนี้ไว้โดยไม่ระบุว่าเป็นผลงานของพระเถระแต่อย่างใด
ตุลาคม พ.ศ. 2560
'''ตุลาคม พ.ศ. 2560''' เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2560 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
ชาตกัฏฐกถา
ผู้แต่ง
ในคัมภีร์จูฬคันถวงศ์ ซึ่งรวบรวมรายชื่อคัมภีร์และตำรับตำราทางพุทธศาสนา ได้ระบุชื่อคัมภีร์ชาตกัฏฐกถาไว้เป็นหนึ่งในผลงานของพระพุทธโฆสะ แต่คัมภีร์จูฬคันถวงศ์เป็นวรรณคดีบาลีแต่งขึ้นในพม่า ในช่วงหลัง (พุทธศตวรรษที่ 24) อีกทั้งข้อมูลที่ปรากฏสวนทางกับทัศนะของนักวิชาการในตะวันตกและนักวิชาการบางท่านในศรีลังกาโดยสิ้นเชิง ซึ่งไม่ยอมรับว่า ชาตกัฏฐกถาเป็นผลงานของพระพุทธโฆสะ โดยเหตุผลสำคัญก็คือ ชาตกัฏฐกถาไม่ปรากฏลักษณะจำเพาะในงานรจนาของพระพุทธโฆสะ เช่นไม่ปรากฏนามของท่านในช่วงเกริ่นนำอรรถกถา นักวิชการบางท่านยังชี้ด้วยว่า ลักษณะภาษาที่ใช้ในอรรถกถาฉบับนี้ไม่เหมือนกับผลงานชิ้นอื่นๆ ของพระพุทธโฆสะ
ทั้งนี้ ในช่วงเกริ่นนำต่อจากประณามคาถาในชาตกัฏฐกถามีดังนี้ "ข้าพเจ้าอันผู้ที่เป็นนักปราชญ์ยิ่งกว่านักปราชญ์ผู้รู้อาคม[ปริยัติ] เป็นวิญญูชน มียศใหญ่ได้ขอร้องด้วยการ เอาใจแล้วๆ เล่าๆ เป็นพิเศษว่า ท่านขอรับ ท่านควรจะแต่งอรรถกถาอปทาน [ชีวประวัติ] เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าจักแสดงการพรรณนาเนื้อความอันงามแห่งพระบาลีในพระไตรปิฎกทีเดียว พร้อมทั้งชีวประวัติที่ยังเหลืออยู่ เรื่องราวอันดีเยี่ยมนี้ใครกล่าวไว้กล่าวไว้ที่ไหน กล่าวไว้เมื่อไรและกล่าวไว้เพื่ออะไรข้าพเจ้าจักกล่าวเรื่องนั้นๆ แล้ว ก็มาถึงวิธีเพื่อที่จะให้ฉลาดในเรื่องนิทาน เพราะจะทำให้เล่าเรียนและทรงจำได้ง่ายขึ้นเพราะฉะนั้น เรื่องราวที่ท่านจัดให้แปลกออกไปตามที่เกิดก่อนและหลัง รจนาไว้ในภาษาสิงหลของเก่าก็ดี ในอรรถกถาของเก่าก็ดี เมื่อมาถึงวิธีนั้นๆ แล้ว ย่อมไม่ให้สำเร็จประโยชน์ตามที่สาธุชนต้องการ เหตุนั้นข้าพเจ้าก็จักอาศัยนัยตามอรรถกถาของเก่านั้น เว้นไม่เอาเนื้อความที่ผิดเสีย แสดงแต่เนื้อความที่แปลกออกไป กระทำการพรรณนาเฉพาะแต่ที่แปลก ซึ่งดีที่สุดเท่านั้น ด้วยประการฉะนี้" ซึ่งหากจะเปรียบเทียบกับผลงานอื่นๆ ของพระพุทธโฆสะ เช่น สุมังคลวิลาสินี หรือ ปปัญจสูทนี จะพบว่ามีความแตกต่างกันไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่ชาตกัฏฐกถาจะถูกรจนาขึ้นโดยพระเถระรุ่นหลังพระพุทธโฆสะ ซึ่งน่าจะมีช่วงชีวิตอยู่ไม่ห่างจากยุคของพระพุทธโฆสะมากนัก คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 1,100 นอกจากนี้ ยังมีความเป็นไปได้ที่ชาตกัฏฐกถาจะรจนาขึ้นในสิงหลทวีปโดยพระเถระชาวสิงหลทวีป
เนื้อหา
ชาตกัฏฐกถา ประกอบไปด้วยเนื้อหาประกอบคาถาชาดกจำนวน 547 คาถา บางแห่งอาจมีจำนวน 550 คาถา หรือ 500 คาถา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบประเทศที่นับถือพุทธศาสนาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น พม่า โดยสัดส่วนแบ่งเป็น 10 ภาค คือภาคที่ 1 และ 2 อธิบายความในเอกนิบาต ภาคที่ 3 อธิบายความในทุกนิบาต ภาคที่ 4 อธิบายความในติกนิบาต จตุกกนิบาตและปัญจกนิบาต ภาคที่ 5 อธิบายความในฉักกนิบาต สัตตกนิบาต อัฏฐกนิบาต นวกนิบาตและทสกนิบาต ภาคที่ 6 อธิบายความในเอกาทสกนิบาตถึงปกิณณกนิบาต ภาคที่ 7 อธิบายความในวีสตินิบาตถึงจัตตาฬีสนิบาต ภาคที่ 8 อธิบายความในปัญญาสนิบาตถึงสัตตตินิบาต ภาคที่ 9 และ 10 อธิบายความในมหานิบาต
โครงสร้างคร่าว ๆ เริ่มต้นด้วยเหตุการณ์สมัยพุทธกาล โดยสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงยกคาถาเกี่ยวกับชาดกขึ้นมา จากนั้นตามด้วยนิทาน หรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอดีตอันเกี่ยวข้องกับคาถาของชาดกนั้น เมื่อจบนิทานลงแล้วพระพุทธองค์จะทรงระบุตัวบุคคลในนิทานชาดกเรื่องนั้นๆ ว่า บัดนี้ได้ถือกำเนิดเป็นบุคคลใดในยุคพุทธกาล ซึ่งมักจะรวมถึงพระองค์ พระญาติวงศ์ และพระสาวกองค์ต่างๆ รวมถึงบุคคลอื่นๆ ในอยู่ในยุคพุทธกาล ซึ่ง กล่าวโดยสังเขปสามารถแบ่งออกเป็น 5 ส่วนดังนี้
ลักษณะทางวรรณคดี
แม้ว่า ชาตกัฏฐกถาจะถือเป็นคัมภีร์อรรถกถาฉบับหนึ่ง แต่ก็มีลักษณะที่แตกต่างจากอรรถกถาอื่นๆ ที่มีลักษณะเป็นอรรถาธิบายและให้ข้อมูลเพิ่มเติม แต่ชาตกัฏฐกถาจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับธัมมปทัฏฐกถา อรรถกถาธรรมบท ในขุททกนิกาย และปรมัตถทีปนี อรรถกถา วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ ในขุททกนิกาย ซึ่งประะกอบไปด้วยร้อยกรอง หรือคาถา ตามด้วยเนื้อเรื่องที่เกี่ยวข้อง
ชาตกัฏฐกถานับเป็นการรวบรวมเรื่องเล่าหรือนิทานี่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาที่มีความครอบคลุมที่สุด มีการเล่าตำนาน หรือมหากาพย์เกี่ยวกับวีรบุรุษ หรือมหาราชในอดีต จัดเป็นวรรณคดีโบราณของอินเดียที่เรียกว่า "อาขยาน" ซึ่งมีความเชื่อมโยงไปถึงวรรณคดีฮินดูหมวดพราห์มนะ หรืออรรถกถาพระเวท แต่ชาดกของพุทธศาสนาได้พัฒนาจนมีรูปแบบเฉพาะเป็นของตนเอง
เรื่องราวที่ปรากฏในอรรถกถาชาดก นอกจากได้ประมวลอรรถกถาเก่าๆ ในพระพุทธศาสนาแล้ว ยังได้จากวรรณคดีเก่าแก่ในศาสนาพราหมณ์ ศาสนาเชน เป็นต้น รวมทั้งประมวลเรื่องต่างๆ จากดินแดนหลายแห่งด้วย เช่น กรีก และเปอเซียร์ เป็นต้น นิทานบางเรื่องที่ปรากฏในอรรถกถานี้ ยังแพร่หลายในอินเดียมาตั้งแต่ช่วงพุทธศตวรรษที่ 2 อีกทั้งยังปรากฏในวรรณคดีโบราณของอินเดีย อาทิ ตันตระขยายิกะ, ปัญจะตันตระ และในหิโตปเทศ
กลิตเตอร์ / เฟทเท็ตด์
"กลิตเตอร์ / เฟทเท็ตด์" (giltter / fated) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 41 ของอายูมิ ฮามาซากิ และเป็นซิงเกิลแรกหลังจากออกซิงเกิล "บลูเบิร์ด" เมื่อปีก่อน ขึ้นชาร์ตออริกอนในอันดับที่ 1 โดยมียอดขายรวมประมาณ 160,000 ชุด
เพลง "กลิตเตอร์" เป็นเพลงประกอบโฆษณา ZESPRI Kiwi, เพลง "เฟทเท็ตด์" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ไคเด็น" และเพลง "ซีเคร็ต" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง "Confession of Pain" นอกจากนี้เพลง "ซีเคร็ต" ยังบรรจุไว้ในอัลบั้ม ซีเคร็ต อีกด้วย
ดิสแทนส์เลิฟ
มิวสิกวิดีโอ "กลิตเตอร์" เป็นเรื่องราวของอายูมิที่ได้ไปโปรโมตอัลบั้ม ซีเคร็ต และ อะเบสท์ทู ที่ฮ่องกงและได้พบกับบอร์ดี้การ์ดหนุ่มที่มาช่วยไว้ตอนถูกนักข่าวเบียดจนเกือบหกล้ม จากนั้นขณะถ่ายทำมิวสิกวิดีโออยู่โคมไฟประกอบฉากได้ตกลงมา แต่โชคดีที่ได้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มมาช่วยไว้ ต่อมาได้ส่งข้อความผ่านทางเครื่องแปลภาษา ในขณะที่อายูมิได้หลบหนีแฟนเพลงที่วิ่งตามก็ได้บอร์ดี้การ์ดหนุ่มผู้นั้นช่วยไว้จนก่อให้เกิดความรักในที่สุด แต่ด้วยความแตกต่างกันของคนสองคนจึงต้องแอบซ่อนความสัมพันธ์เอาไว้ โดยก่อนที่อายูมิจะกลับได้ให้แหวนคล้ายที่สร้อยของฌอนเอาไว้เป็นที่ระลึกก่อนกลับที่พักไป
ในขณะที่มิวสิกวิดีโอเพลง "เฟทเท็ตด์" เป็นเรื่องราวในขณะที่ฌอนยังคิดหนักเกี่ยวกับความรักของสองคนในอ่างน้ำเขาก็ฝันร้ายขึ้นมาจนทำให้ตัวเองสับสนไปหมด วันต่อมาในขณะที่อายูมิกำลังแถลงข่าวเธอได้เผลอปัดแก้วน้ำตกลงบนพื้น แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยก่อนกลับเธอได้ส่งข้อความกับฌอนว่าจะทำพิธีแต่งงานกันลับๆในคืนนี้ แต่ในขณะที่อายูมิกำลังเดินทางไปโบสถ์นั้นเอง เธอได้เห็นสภาพรถมอร์เตอร์ไซต์ที่ฌอนขับมาประสบอุบัติเหตุจนเสียชีวิต เธอเสียใจเป็นอย่างมาก และได้นั่งร้องไห้อยู่ริมน้ำ โดยที่ฉากจบของ "距愛 ～Distance Love～"จะอยู่ที่ร่มสองคันที่ว่างเปล่า
โรงเรียนรังษีวิทยา
ประวัติ
โรงเรียนรังษีวิทยา ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2491 โดยศาสนาจารย์ทองคำ พันธุพงศ์ ( ประธานคริสตจักรภาคที่ 1 ) ร่วมกับผู้ปกครองเมือง จานิจ (คณะกรรมการธรรมกิจคริสตจักรที่ 1 ฝาง) ได้บริจาคที่ดินส่วนตัวจำนวน 1 ไร่กับ 2 งาน เป็นที่ตั้งโรงเรียนในบ้านสบมาว อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ (บริเวณบ้านพักศิษยาภิบาล คริสตจักรที่ 1 ฝาง ในปัจจุบัน) โดยให้ใช้ชื่อว่า “ โรงเรียนรังษีวิทยา ” แต่งตั้งให้ผู้ปกครองดวงแสง แสงบุญเรือง เป็นเจ้าของโรงเรียน นายจู เข็มเล็ก เป็นผู้จัดการและมี นางจันทร์คำ รัตนบุตร เป็นครูใหญ่ (หมายเหตุรายวัน, 2531 : 1)
อินสติงต์
อินสติงต์ เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิก 2 คนคือ ปาล์ม-ปรียวิศว์ นิลจุลกะ (ร้องนำ) และ ปอ-อนุกานต์ จันทร์อุไร (คีย์บอร์ด)  โดยเริ่มรวมตัวจากการเป็นสมาชิกวง Girl จากนั้นจึงก่อตั้งวงอินสติงต์ ภายใต้สังกัด  GMM GRAMMY โดยออกผลงานอัลบั้มแรก Inner ที่มีเพลงดังอย่าง โปรดส่งใครมารักฉันที, นับถอยหลัง, ขออยู่คนเดียว และ ผิดสัญญา และยังได้รับรางวัล HITZ 40 AWARDS จากคลื่นเวอร์จินฮิต และรางวัลสีสันอะวอร์ด ประจำปี 2550 สาขาศิลปินคู่หรือกลุ่มยอดเยี่ยมจากนิตยสารสีสัน
โฉมโฉด
โฉมโฉด (อังกฤษ: BAD BEAUTY) เป็นละครชุด (ซีรีส์) ไทยแนวเมโลดราม่า-ทริลเลอร์ ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ - เช้นจ์ 2561 บทโทรทัศน์โดย มิยูกิ นำแสดงโดย ยุกต์ ส่งไพศาล, อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล , พิมประภา ตั้งประภาพร , เดือนเต็ม สาลิตุล , วรรณปิยะ ออมสินนพกุล , ด.ญ. ปวริศา สุรทิณฑ์, สิรินาถ สุคันธรัต , เหมวิช ขวัญอำไพพันธุ์ , ณหทัย พิจิตรา , อัมรินทร์ นิติพน กำกับการแสดงโดย ศุทธสิทธิ์ เดชอินทรนารักษ์ ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.00 - 23.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ออกอากาศทาง ช่องวัน 31 และรับชมย้อนหลังทางแอปพลิเคชัน "เอไอเอส เพลย์" (AIS PLAY) เป็นที่แรก และตั้งแต่ EP.11 ในวันเสาร์ที่ 30 กรกฎาคมนี้เป็นต้นไป ละครถูกย้ายเวลามาเป็นเวลา 21.30 - 22.30 น.
ลาบราบ็องซอน
ลาบราบ็องซอน (La Brabançonne) หรือ เพลงแห่งบราบ็อง คือเพลงชาติของประเทศเบลเยียม ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 คำร้องโดยหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช (Louis-Alexandre Dechet) ในนามแฝง "แฌนวาล" ("Jenneval") ทำนองโดย ฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต (François Van Campenhout) เพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยมีคำร้องเป็นภาษาราชการของเบลเยียมทั้ง 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน
ประวัติ
เมื่อเกิดการปฏิวัติเบลเยียมเพื่อปลดแอกเบลเยียมจากเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1830 ชาวเบลเยียมได้ใช้เพลงลามาร์แซแยส และเพลง "ลาปารีเซียน" (La Parisienne) (ทั้งสองเพลงร้องเฉพาะท่อนประสานเสียง) เป็นเพลงในการปฏิวัติครั้งนั้น นักปฏิวัติหนุ่มผู้ใช้นามแฝงว่า "แฌนวาล" (ชื่อจริงคือ หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช ต่อมาเสียชีวิตระหว่างการปฏิวัติ) นักแสดงชาวฝรั่งเศสจากเมืองลียงซึ่งทำงานอยู่ในเบลเยียม และฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต นักร้องโอเปราชาวเบลเยียมเชื้อสายเนเธอร์แลนด์ จึงได้ร่วมกันแต่งเพลงเพื่อใช้ในการปฏิวัติดังกล่าว โดยในชั้นแรกได้ให้ชื่อเพลงนี้ว่า "ลาบรุกแซลวซ" ("La Bruxelloise" - เพลงแห่งบรัสเซลส์) ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ลาบราบ็องซอน" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน เล่ากันว่าทั้งสองได้ร่วมกันแต่งเพลงนี้ขึ้นที่คาเฟ่ชื่อ "แอกล์ดอร์" (Aigle d'Or - ร้านอินทรีทอง) ระหว่างการประชุมครั้งหนึ่งของคณะปฏิวัติ เพลงนี้เมื่อแต่งสำเร็จแล้วก็ได้มีการบรรเลงครั้งแรกในเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้นเอง
ต่อมาในปี ค.ศ. 1860 รัฐบาลเบลเยียมได้มีการแก้ไขคำร้องของเพลงลาบราบ็องซอนเสียใหม่ พร้อมทั้งประกาศรับรองให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของชาร์ล รอฌีเย (Charles Rogier) นายกรัฐมนตรีของเบลเยียมในขณะนั้น ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวมีเนื้อหามุ่งโจมตีประเทศเนเธอร์แลนด์ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเก่าอย่างชัดเจน ภายหลังกระทรวงมหาดไทยแห่งเบลเยียมจึงได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ให้ใช้คำร้องบทที่ 4 ของฉบับที่มีการแก้ใขใน ค.ศ. 1860 เป็นคำร้องเพลงชาติฉบับทางการ
ไวยากรณ์ภาษากอกบอรอก
ไวยากรณ์ภาษากอกบอรอก มีลักษณะคล้ายกับตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าอื่นๆ ไม่มีการผันรูปกริยา มีการผันคำนามตามการกโดยเติมปัจจัยต่อท้ายนาม
บุคคล
ภาษากอกโบรอกไม่มีการเปลี่ยนรูปกริยาตามบุคคล
จำนวน
มี 2 แบบ คือ พหูพจน์ กับเอกพจน์ คำที่ใช้แสดงพหูพจน์ มี 2 คำ คือ rok และ sung ใช้ต่อท้ายคำนามหรือสรรพนาม rok ใช้ได้ทั่วไป แต่ sung ใช้กับคำนามที่เป็นบุคคลเท่านั้น คำนามที่มีคุณศัพท์ขยาย จะแสดงพหูพจน์ทีคุณศัพท์แทน เช่น
Bwrwirok Teliamura o thangnai = ผู้หญิงเหล่านั้นจะไปที่เตลิอมุระ (Teliamura)
O bwrwi naithokrok kaham rwchabo = ผู้หญิงสวยเหล่านั้นร้องเพลงได้ดี
เพศ
มี 4 เพศ คือ บุรุษลึงค์ (เพศชาย) สตรีลึงค์ (เพศหญิง) อลึงค์ (เพศไม่ปรากฏ) และ นปุงสกลึงค์ (ไม่มีเพศ) เช่น borok (ผู้ชาย) เป็นบุรุษลึงค์ bwrwr (ผู้หญิง) เป็น สตรีลึงค์ chwari (เด็ก) เป็น อลึงค์ buphang (ต้นไม้) เป็น นปุงสกลึงค์
การกและการลงท้ายการก
ภาษากอกโบรอก มีการกประธาน การกกรรม การกเครื่องมือ การกคำนาม การกความเป็นเจ้าของ และการกสถานที่ การลงท้ายของแต่ละการกคือ o (ประธาน) nu (กรรม) ha (เครื่องมือ) ni (คำนาม) ni (ความเป็นเจ้าของ) และ o (สถานที่) โดยการลงท้ายเหล่านี้ ใช้ต่อท้ายคำนามและคำสรรพนาม ไม่มีการเปลี่ยนรูปแบบของคำนาม
คำคุณศัพท์
วางต่อจากคำที่ขยาย ซึ่งใช้กับคำคุณศัพท์ดั้งเดิมเท่านั้น คำคุณศัพท์ ทิ่เป็นคำยืม อาจเรียงแบบอื่นได้ แบ่งเป็น 4 ระดับ คือ คำคุณศัพท์บริสุทธิ์ คำคุณศัพท์ประกอบ คำคุณศัพท์ขยายกริยา และคำคุณศัพท์ชนิดเค (k) ระดับแรกเป็นได้ทั้งคำดั้งเดิมและคำยืม ส่วนแบบที่ 4 พบเฉพาะคำดั้งเดิมเท่านั้น
ศาสนาฮินดูในประเทศมัลดีฟส์
ศาสนาฮินดูในประเทศมัลดีฟส์ เป็นหนึ่งในศาสนาที่เคยรุ่งเรืองในประเทศมัลดีฟส์ พร้อม ๆ กับศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน ก่อนการมาถึงของศาสนาอิสลาม ปัจจุบันยังหลงเหลือศาสนวัตถุและโบราณสถานช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8–9 เช่นเทวรูปพระศิวะ พระลักษมี และพระอคัสตยะ ตำนานพื้นบ้านของมัลดีฟส์กล่าวถึงโอทิตันกาเลเค (Oditan Kalēge) ตรงกับชื่อสันสกฤตว่าวสิษฐะ เป็นมหาฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ มีภรรยาชื่อโทคีไอฮา (Dōgi Aihā) ตรงกับชื่อสันสกฤตว่าโยคินี นางมีรูปโฉมงดงามทว่าอารมณ์ร้าย มีพลังเวทย์ขั้นสูงดุจเดียวกับสามี
ดอน ฮิยาลา และอาลี ฟูลฮู
มีนิทานปรัมปราเรื่อง ดอน ฮิยาลา และอาลี ฟูลฮู (Dhon Hiyala and Ali Fulhu) เป็นเรื่องราวความรักระหว่างดอน ฮิยาลา (Dhon Hiyala) ซึ่งเป็นหญิงงามที่มีแต่ชายหมายปอง กับอาลี ฟูลฮู (Ali Fulhu) หนุ่มนักการศาสนา ในเวลาต่อมามีหญิงอีกคนหนึ่งชื่อเฮาวา ฟูลฮู (Hawwa Fulhu) ชอบพออาลีและอยากแต่งงานด้วย แต่อาลีนั้นมีใจรักฮิยาลา เฮาวาจึงจองเวรฮิยาลาด้วยเวทมนตร์คาถา และด้วยความที่ฮิยาลามีรูปโฉมสวยงาม ก็มีชายหลายคนพึงใจแม้แต่พระราชาไลมากู อาลี (Lhaimagu Ali) ก็หลงใหลในตัวเธอ และพยายามลักพาตัวเธอไปในรั้วในวัง อาลีต้องใช้ไหวพริบในการแก้ปัญหา
จะเห็นได้ว่านิทานเรื่องนี้มีพื้นฐานมาจาก รามายณะ เช่นเดียวกับดินแดนอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แม้จะมีโครงเรื่องต่างกันไปบ้าง แต่ก็มีจุดสังเกตเรื่องความเชื่อมโยงระหว่าง รามายณะ กับ ดอน ฮิลายา และอาลี ฟูลฮู เช่น
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (Faculty of Social Sciences, Chiang Mai University) เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2507 พร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดการเรียนการสอนในสาขาวิชาทางสังคมศาสตร์ ทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2503 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ขึ้น คณะที่เสนอไปครั้งแรกนั้นมีคณะนิติศาสตร์รวมอยู่ด้วย แต่จากผลการสำรวจความสนใจทางการศึกษาของประชาชนในภาคเหนือระหว่างปี พ.ศ. 2504-2505 พบว่าในช่วงนั้นความสนใจศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาสำหรับคณะวิชานี้ยังมีไม่มากนัก ประกอบกับมีข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิว่า ควรจะเปิดสอนเป็นคณะสังคมศาสตร์ที่ประกอบด้วยสาขาวิชาที่กว้างกว่าสาขาวิชาเฉพาะ เช่น คณะนิติศาสตร์ ซึ่งต้องอาศัยบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ อันหาได้ยากยิ่งแม้แต่ในกรุงเทพเองก็ตาม ดังนั้น กระทรวงศึกษาธิการจึงได้แต่งตั้งคณะอนุกรรมการร่างรายละเอียดหลักสูตรวิชาสังคมศาสตร์ เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2506 โดยมีนายเกษม อุทยานิน เป็นประธานอนุกรรมการ นางสุมนา คำทอง เป็นเลขานุการ และประกอบด้วยกรรมการอีก 10 คน
คณะสังคมศาสตร์ ตั้งอยู่ที่เชิงดอยสุเทพ ระหว่างถนนสุเทพและถนนห้วยแก้ว ตำบลสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 4 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่เศษ (ปัจจุบันมี 27 ไร่) เป็นคณะ 1 ใน 3 คณะของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ที่ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นมาพร้อมกับมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2507 และเริ่มเปิดสอนวันแรก เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2507 มีนักศึกษา 75 คน อาจารย์ 15 คน ในระยะแรกคณะสังคมศาสตร์ยังไม่มีอาคารเรียนเป็นของตนเอง เพราะอยู่ในระหว่างก่อสร้าง ดังนั้น จึงต้องอาศัยอาคารของภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ และหอพักชาย อาคาร 1 เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว จนถึงปี 2509 จากนั้นจึงได้ย้ายไปเรียนที่อาคารหลังแรกของคณะฯ
คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในช่วงแรก (พ.ศ. 2507) เริ่มเปิดดำเนินการจำนวน 5 ภาควิชา ได้แก่ ภาควิชาภูมิศาสตร์ (ก่อตั้งเป็นภาควิชาภูมิศาสตร์แห่งแรกของประเทศไทย) ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ ภาควิชาบัญชีและบริหารธุรกิจ และภาควิชารัฐศาสตร์ เปิดสอนระดับปริญญาบัณฑิตในปี พ.ศ. 2507 ใน 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ และหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้จัดการเรียนการสอนระดับปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาภูมิศาสตร์ และสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ และใน พ.ศ. 2544 ได้จัดการเรียนการสอนระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศาสตร์ อีกด้วย
ต่อมา ภาควิชาและสาขาวิชาต่าง ๆ ของคณะสังคมศาสตร์ ได้แยกตัวเป็นคณะ ได้แก่ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์ ภาควิชาบัญชีและบริหารธุรกิจ ได้แยกตัวออกเป็น คณะเศรษฐศาสตร์ และคณะบริหารธุรกิจ ตามลำดับ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 2535
ภาควิชารัฐศาสตร์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ (ซึ่งเป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่) เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2548
สาขาวิชานิติศาสตร์ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเป็น คณะนิติศาสตร์ (ซึ่งเป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่) เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2549
ภาควิชาและส่วนงาน
คณะสังคมศาสตร์ได้แบ่งภาควิชาและส่วนงาน ตามประกาศมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ออกเป็น 6 ส่วนงานดังต่อไปนี้
1. สำนักงานคณะ
2. ภาควิชาภูมิศาสตร์
3. ภาควิชาสตรีศึกษา
4. ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา
5. ภาควิชาสังคมศาสตร์กับการพัฒนา
หลักสูตร
ปัจจุบัน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรี 4 หลักสูตร ปริญญาโท 6 หลักสูตร และปริญญาเอก 3 หลักสูตร ได้แก่
ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ
ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการ เป็นหน่วยงานที่ตั้งขึ้นมาเพื่อประสานงาน ขับเคลื่อน และบูรณาการงานต่างๆ ของศูนย์และโครงการในคณะอย่างมีทิศทาง โดยเฉพาะงานวิจัย บริการวิชาการแก่สังคม โครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษาและบุคลากรต่างชาติ (International Exchange Program) รวมไปถึงสนับสนุนงานและบุคลากรของคณะสังคมศาสตร์ แบ่งเป็นศูนย์และโครงการในสังกัด ศูนย์ความเป็นเลิศทางวิชาการ และศูนย์และโครงการที่เป็นความร่วมมือกับต่างประเทศภายใต้กลุ่มวิจัย 5 กลุ่ม ได้แก่ 1) สิ่งแวดล้อม-ภัยพิบัติ เทคโนโลยีคาดการณ์ และผลกระทบเชิงพื้นที่/ผู้คน 2) การพัฒนา/การเปลี่ยนแปลงทางสังคม เมือง ความมั่นคงทางอาหาร สุขภาพ แรงงานและการอพยพ 3) วัฒนธรรมการศึกษา ศาสนา ชาติพันธุ์ ล้านนา 4) สตรีและเพศภาวะศึกษา และ 5) ภูมิภาคศึกษา จีน อินเดีย อาเซียน ชายแดน และการข้ามชาติศึกษา โดยประกอบไปด้วยศูนย์ฯ ต่างๆ ดังต่อไปนี้
รายนามคณบดี
รายนามคณบดีคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
อูล็อฟ พัลเมอ
สเว็น อูล็อฟ โยอาคิม พัลเมอ (Sven Olof Joachim Palme, ; 30 มกราคม 1927 – 28 กุมภาพันธ์ 1986) เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวสวีเดน อดีตนายกรัฐมนตรีสวีเดนสองสมัย จากปี 1969 ถึง 1976 และอีกวาระในปี 1982 ถึง 1986 อดีตหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตยสวีเดนตั้งแต่ปี 1969 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี 1986
เขาเป็นผู้อยู่ภายใต้อุปถัมภ์ของอดีตนายกรัฐมนตรีทาเก เอลันเดอร์ มาตลอด และตัวเขาเองได้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสวีเดนวาระแรกในปี 1969 โดยนำคณะรัฐบาลสภาไพรวี ก่อนจะแพ้การเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป ปี 1976 ถือเป็นครั้งแรกในรอบ 40 ปีที่พรรคสังคมประชาธิปไตยแพ้การเลือกตั้งทั่วไปสำหรับนายกรัฐมนตรี ในขณะดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำฝ่ายค้าน เขามีบทบาทเป็นผู้ประสานงานพิเศษของสหประชาชาติในสงครามระหว่างอิรักกับอิหร่าน รวมถึงเป็นประธานสภานอร์ดิกในปี 1979 เขาพ่ายแพ้การเลือกตั้งอีกครั้งในปี 1979 แต่ท้ายที่สุดก็ชนะการเลือกตั้งใหม่ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1982 และ 1985 ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งจนเสียชีวิตในตำแหน่ง
พัลเมอถือเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญยิ่งและก่อให้เกิดการแบ่งขั้ว (polarising) อย่างมาก ทั้งในการเมืองระดับประเทศและระหว่างประเทศ นับตั้งแต่ทศวรรษ 1960 เขาเป็นผู้มั่นคงในนโยบายแบบไม่ฝักใฝ่ชาติมหาอำนาจใด ๆ ประกอบการสนับสนุนขบวนการปลดแอกและได้รับเอกราชจากเจ้าอาณานิคมมากมาย โดยเฉพาะการสนับสนุนทางการเงินและเป็นปากเสียงให้กับประเทศโลกที่สามจำนวนมากซึ่งเป็นที่ถกเถียงอย่างรุนแรง เขาเป็นผู้นำชาติตะวันตกคนแรกที่เดินทางไปยังประเทศคิวบานับตั้งแต่การปฏิวัติคิวบา และได้กล่าวสุนทรพจน์ในซานเตียโกเชิดชูนักปฏิวัติคิวบา
หลายครั้งเขามักโจมตีและวิจารณ์นโยบายต่างประเทศของสหรัฐและสหภาพโซเวียต เขาแสดงการขัดขืนต่อลัทธิจักรวรรดินิยม และการปกครองแบบเผด็จการเบ็ดเสร็จ ซึ่งรวมทั้งฟรันซิสโก ฟรังโก แห่งสเปน, เลโอนิด เบรจเนฟ แห่งสหภาพโซเวียต, อังตอนียู ดึ ออลีไวรา ซาลาซาร์ แห่งโปรตุเกส, กุสตาว ฮูซาก แห่งเช็กโกสโลวาเกีย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อจอห์น วอร์สเตอร์ และปีเตอร์ วิลเลิม โบทา แห่งแอฟริกาใต้ ที่ซึ่งพัลเมอเคยประณามระบบถือผิวว่าเป็น "ระบบที่เลวทรามเป็นพิเศษ" ในปี 1972 พัลเมอได้แถลงการณ์ประณามการทิ้งระเบิดที่ฮานอยของสหรัฐ เปรียบเทียบการทิ้งระเบิดนี้กับ "อาชญากรรม" ในอดีตจำนวนมากรวมถึงการทิ้งระเบิดที่เกร์นิกา, การสังหารหมู่ที่ออราดูร์-ซูร์-กลาน, บาบึนยาร์, กาตึญ, ลิดยิตแซ และชาร์เพวิลล์ รวมถึงการวิจารณ์และประณามนโยบายต่างประเทศอื่น ๆ ของสหรัฐจนส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศถูกแช่แข็งชั่วคราว
พัลเมอถูกลอบสังหารบนถนนเส้นหนึ่งในสต็อกโฮล์มในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1986 ถือเป็นเหตุฆาตกรรมผู้นำระดับชาติของสวีเดนครั้งแรกนับตั้งแต่กษัตริย์กุสตาฟที่สามเมื่อปี 1792 เหตุลอบสังหารนี้สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วโดยเฉพาะในสแกนดิเนเวีย คริสเตอร์ เพ็ตเตอช็อน ชายคนติดยาในพื้นที่ถูกตัดสินว่าเป็นผู้ก่อเหตุ มีความผิดฐานฆาตกรรม โดยศาลแขวง แต่ต่อมาได้รับการตัดสินให้พ้นโทษ มติเป็นเอกฉันท์โดยศาลอุทธรณ์สเวีย ในวันที่ 10 มิถุนายน 2020 อัยการได้ออกมาให้ข้อมูลกับสื่อประกาศว่ามี "หลักฐานที่มีมูล" ว่าสติก เอิงสเตริม เป็นผู้ก่อเหตุฆาตกรรม อย่างไรก็ตาม เอิงสเตริมฆ่าตัวตายในปี 2000 เจ้าหน้าที่ทางการจึงประกาศว่าการตรวจสอบการเสียชีวิตของพัลเมอถือว่าสิ้นสุดแล้ว การสรุปในปี 2020 ถูกวิจารณ์อย่างหนักจากบรรดานักกฎหมาย ตำรวจ และนักข่าวซึ่งประณามหลักฐานเหล่านั้นว่าเป็นรองและเป็นเพียงพยานแวดล้อมกรณี (circumstantial) รวมถึงอ่อนเกินกว่าจะยืนยันในชั้นศาลได้ต่อให้ผู้ต้องสงสัยยังมีชีวิตอยู่ก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น
{| class="wikitable" style="border: 1px solid #aaa; margin: 0px auto; width:80%; border-collapse: collapse; font-size: 95%; background-color: #f7f8ff;" ! style="width: 26%; | ก่อนหน้า ! style="width: 40%; | อูล็อฟ พัลเมอ ! style="width: 26%; | ถัดไป
ขั้นตอนวิธีของไดก์สตรา
ขั้นตอนวิธีของไดก์สตรา (Dijkstra's algorithm) ถูกคิดค้นขึ้นโดยนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวดัตช์นามว่า แอ็ดส์เคอร์ ไดก์สตรา (Edsger Dijkstra) ในปี 1959 เพื่อแก้ไขปัญหาวิถีสั้นสุดจากจุดหนึ่งใด ๆ สำหรับกราฟที่มีความยาวของเส้นเชื่อมไม่เป็นลบ สำหรับขั้นตอนวิธีนี้จะหาระยะทางสั้นที่สุดจากจุดหนึ่งไปยังจุดใด ๆ ในกราฟโดยจะหาเส้นทางที่สั้นที่สุดไปทีละจุดยอดเรื่อย ๆ จนครบตามที่ต้องการ
ขั้นตอนวิธี
กำหนดให้ปมหนึ่งเป็นปมเริ่มต้น (initial node) และกำหนดให้ "ระยะทางของปม Y" (distance of node Y) หมายถึงระยะทางจากปมเริ่มต้นไปยังปม Y ขั้นตอนวิธีของไดก์สตราจะกำหนดค่าระยะทางเริ่มต้นไว้บางปมและจะเพิ่มค่าไปทีละขั้นตอน
การประยุกต์ใช้งาน
เราสามารถย่อส่วนปัญหาในชีวิตจริงให้เป็นปัญหาทางคณิตศาสตร์ได้ เช่น การให้จุดยอดเป็นเมืองและเส้นเชื่อมเป็นถนน
อันนา ลินด์
อิลวา อันนา มาริอา ลินด์ (Ylva Anna Maria Lindh; 19 มิถุนายน 1957 – 11 กันยายน 2003) เป็นนักการเมืองชาวสวีเดน สังกัดพรรคสังคมประชาธิปไตย อดีตรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่ปี 1998 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี 2003 และอดีตรัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อมตั้งแต่ปี 1994 ถึง 1996 เธอเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ผู้แทนเขตมณฑลเซอเดอร์มันลันด์ จากปี 1982 ถึง 1985 และอีกครั้งในปี 1998 ถึง 2003
การลอบสังหาร
ลินด์ถูกนำตัวส่งไปยังโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคาโรลินสกาในทันที การผ่าตัดและถ่ายเลือดดำเนินไปเป็นเวลาเก้าชั่วโมง รายงานในเวลาต่อมาระบุว่าเธอมีอาการเลือดไหลภายในอย่างหนักและตับได้รับบาดเจ็บ หลังการผ่าตัดสิ้นสุด เธอก็ดีขึ้นโดยทันที อย่างไรก็ตามในหนึ่งชั่วโมงต่อมา เกิดอาการแทรกซ้อน ทำให้เธอต้องได้รับการผ่าตัดเพิ่มเติม จนกระทั่งเมื่อเวลา 05:29 ของวันที่ 11 กันยายน 2003 แพทย์รายงานว่าเธอเสียชีวิต การเสียชีวิตของเธอเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วทั้งสหภาพยุโรป
ในวันที่ 24 กันยายน ตำรวจประกาศจับผู้ต้องสงสัยก่อเหตุฆาตกรรม มิไยโล มิไวโลวิช บุคคลเชื้อสายเซอร์เบียที่เกิดในสวีเดน ถึงแม้ความนิยมของลินด์และเวลาที่เกิดเหตุจะประจวบเหมาะกันบ่งชี้ว่าการก่อเหตุนี้มีการเมืองเป็นแรงจูงใจ แต่ฆาตกรกลับปฏิเสธว่านี่ไม่เป็นการแสดงออกทางการเมืองหรือการกระทำทางการเมือง และถึงแม้ว่าหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฉบับหนึ่งจะตีพิมพ์ภาพของเขาขณะกำลังฟังปราศรัยของผู้นำพรรคเสรีชน ลาร์ส เลโยนบอร์ย ขณะที่สวมเสื้อคล้ายกับตัวที่ก่อเหตุฆาตกรรม มิไยโลวิชยอมรับว่าเขาฟังเพียงเพราะรู้สึกเป็นการปราศรัยที่ "รื่นรมย์" (entertaining) และปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับการกระทำของเขาโดยสิ้นเชิง ในบทสัมภาษณ์ปี 2011 กับ เอกซ์เพรสเซน มิไยโลวิชระบุว่าขณะนั้นเขา "มีความเกลียดชังต่อนักการเมือง[ทุกคน]" และกำลังอยู่ในภาวะหลอนจากยาเสพติด รวมถึงการที่ลินด์เป็นเหยื่อในวันนั้นเป็น "เรื่องบังเอิญ" เท่านั้น
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ (Oxford Brookes University) เป็นมหาวิทยาลัยแบบไม่มีคณะอาศัย ตั้งในบริเวนชานเมืองออกซฟอร์ด โดยแปรสภาพจากวิทยาลัยศิลปะออกซฟอร์ดเมื่อ พ.ศ. 2535 ชื่อของมหาวิทยาลัยมาจากการผนวกชื่อเมืองเข้ากับชื่อของจอห์น เฮนรี บรูกส์ อดีตผู้อำนวยการวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ เป็นมหาวิทยาลัยใหม่ติดอันดับ 50 ตามการจัดอันดับของ QS มีชื่อเสียงทางด้านการออกแบบและการโรงแรม และถือเป็นนายจ้างรายใหญ่รายหนึ่งในเมืองออกซฟอร์ด
ประวัติ
มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดบรูกส์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 ในชื่อวิทยาลัยศิลปะออกซฟอร์ด ตัววิทยาลัยในขณะนั้นเป็นห้องชั้นล่างของสถาบันเทย์เลอร์ ในบริเวณคณะเซนต์ไจลส์ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (St Giles', Oxford) ห้าปีถัดมา ได้มีการเพิ่มคณะวิชาช่างเข้าไป เป็นผลให้วิทยาลัยเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยเทคนิคนครออกซฟอร์ด (Oxford City Technical School) ครั้นปี พ.ศ. 2477 จอห์น เฮนรี บรูกส์ (John Henry Brookes) คณบดีคณะศิลปะและรองคณบดีคณะวิทยาศาสตร์ ได้จัดการรวมคณะวิชาช่างและคณะศืลปะเข้าด้วยกัน ก่อนขึ้นเป็นอธิการบดีสถาบันที่ควบรวมเข้าด้วยกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2490 วิทยาลัยมีนักศึกษาทั้งสิ้น 4,000 คน เป็นผลให้มีการย้ายที่ตั้งของวิทยาลัยจากที่เดิมตั้งที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดออกมายังที่ดินซึ่งตระกูลมอร์เรลล์ (Morrell) อุทิศให้ ครั้นย้ายที่ตั้งแล้ว จึงเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยเทคโนโลยีออกซฟอร์ด (Oxford College of Technology) ในปี พ.ศ. 2499 และใช้ชื่อวิทยาลัยสารพัดช่างออกซฟอร์ด (Oxford Polytechnic) ในปี พ.ศ. 2513 หกปีต่อมา วิทยาลัยท่านผู้หญิงสเปนเซอร์ เชอร์ชิลล์ ถูกควบรวมเข้ากับวิทยาลัยสารพัดช่างฯ ในที่สุดเมื่อมีการตราพระราชบัญญีติการศึกษาต่อเนื่องและอุดมศึกษา จึงได้ยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัย
ส่วนงาน
มหาวิทยาลัยมีคณะทั้งสิ้น 4 คณะ ซึ่งปรับจากเดิมที่มี 8 สำนักวิชา ดังนี้
คณะบริหารธุรกิจออกซฟอร์ดบรูกส์ คณะวิทยาศาสตร์สุขภาพและชีวภาพ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะเทคโนโลยี การออกแบบ และสิ่งแวดล้อม
ที่ตั้ง
มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตสี่แห่ง โดยสามแห่งอยู่ที่เมืองออกซฟอร์ด ส่วนอีกแห่งอยู่ที่เมืองสวินดอน
วิทยาเขตเฮดดิงตัน (Headington Campus) ตั้งอยู่ที่ด้านทิศตะวันออกของเมืองออกซฟอร์ด ห่างจากคณะมอดลิน (Magdalen College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดประมาณ 1.5 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของภาควิชาส่วนใหญ่ อาคารอำนวยการ (อาคารจอห์น เฮนรี บรูกส์) และหอพักนักศึกษา อาทิ เครสเซนต์ เชอนีย์ คลีฟ วอร์นฟอร์ด และพอลเคนต์
วิทยาเขตวีตลีย์ (Wheatley Campus) ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านวีตลีย์ ห่างจากเมืองออกซฟอร์ดไปทางตะวันออกประมาณ 11 กิโลเมตร เป็นสถานที่ตั้งแผนกวิชาธุรกิจ เทคโนโลยีสารสนเทศ คณิตศาสตร์ และวิศวกรรม
วิทยาเขตสวินดอน (Swindon Campus) ตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2559
พระอภัยมณี (ตัวละคร)
พระอภัยมณี เป็นตัวละครเอกจากวรรณคดีของพระสุนทรโวหาร (ภู่) เรื่อง พระอภัยมณี เจ้าชายแห่งกรุงรัตนา เป็นพระราชโอรสองค์ของท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเกสร