cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระบรมราชา (มัง)
สร้างเมืองท่าแขก
"...แต่นั้น เคืองพระทัยเจ้าองค์ยั้งขม่อมหลวง พระก็จัดไพร่พร้อมดาห้างแต่งตัว เฮาจงคืนเมืองตั้งหนองบัวขนันอยู่ ภายพุ้น แต่ว่าครัวขี้ฮ้ายอย่าต้านต่อซน ท่านเอ๋ย พระก็ฮับสั่งให้เจ้าแห่งเมืองลคร เจ้าจงพาพลคืนอย่านานคาค้าง คันว่าเมือเถิงห้องอย่านานเฮ็วฮีบ จริงเทอญ จัดไพร่ข้ามของแท้อย่านาน หั้นท่อน แล้วจึงพาพลตั้งแปลงเวียงขนันอยู่ แฝงฝ่ายน้ำทางพุ้นแวดระวัง เที่ยวเทอญ ฯ แต่นั้น หัวเมืองเจ้าชาวลครไวฮีบ อ่วยหน้าช้างคืนแท้บ่นาน ทั้งวันแท้ทั้งคืนเขียวถีบ ย่านแต่เศิกลัดต้อนตันฆ่าหว่างทาง เศิกเหล่าเลยถีบม้าเต้นไล่ตามหลัง เจ้าก็อวนกำลังต่อเลวหนีแท้ ตั้งแต่ครราชเท่าเถิงเขตต์ขงละมุม เขาก็นำไปลัดที่โพนทันม้า ตันขนันต้อนครัวไทยยายอยู่ เขาก็ฮัดเฮ่งต้อนตันหน้าสู่ทาง ม้มจากหั้นเถิงท่งเชียงไต เขาก็ไหลพลนำผ่าเลวฟันฆ่า ก็จึงเถิงแห่งห้องขงเขตต์เมืองพิมาย กลายแดนไทยด่วนเมือทั้งฟ้าว วันคืนแท้บ่มีนานยามยีบ ก็จึงเถิงแห่ห้องลครแท้ที่ตน หั้นแล้ว เจ้าก็ใช้ถีบม้าไปป่าวขงลคร จัดครัวไปข้ามของอย่าช้า ไผอย่าดลคาค้างจักคนลูกอ่อน จริงเทอญ ปัดกวาดข้ามของแท้สู่คน เทียวเทอญ ย่านแต่ครัวจิ่มใกล้ลุกขึ้นเป็นเศิก บ่ฮู้ เห็นแต่ครัวเต็มเมืองสู่ภายจริงแท้ โตหากไปเทม้างเมืองเขาปัดกวาดมานั้น มันก็ดูมากล้มกลัวย่านหมู่เขา แท้แล้ว เขาหากอยู่ครราชพู้นติดต่อตามมา ไผบ่อาจมืนตาฮบต่อซนเขาแพ้ แต่ภูเขาขั้นเท่าที่ศรีคอนเตา ศีร์ษะเกษเขาก็มาอยู่เต้าเต็มแท้สู่ภาย แล้วเหล่าเอาตัวข้ามแคมของปัดขอด ลาวหมู่นั้นแทนบ้านสู่ภาย หั้นแล้ว ฯ แต่นั้น เจ้าก็จัดคนสร้างแปลงเวียงท่าแขก ลวงกว้างได้สามฮ้อยชั่ววา เวียงจันทร์เจ้าเวียงแกเป็นแก่ มาแนะให้เขาตั้งก่อเวียง ลวงสูงได้พอประมาณเจ็ดศอก ใหญ่แลน้อยเวียนอ้อมสี่กำฯ..."
"...เถิงเมื่อเดือนหกขึ้นสิบสองค่ำ มาเถิง เจ้าก็แปลงตราขัดฮอดละครมิช้า เจ้าให้หาเกณฑ์คนกล้าไปตีเหมราษฐ เสียเทอญ เหตุว่าเหมราฐนั้นเขาเกิดเป็นเศิกขึ้นแล้ว ให้เจ้าไปตีเสียอย่ากลายเดี๋ยวนี้ อันว่าปลูกเวียงนั้นเซาดูหยุดก่อน หั้นเทอญ จักว่าดีแลฮ้ายเมือหน้าบ่เห็น ฯ แต่นั้น นายคุมเจ้าเวียงแกแจ้งเหตุ เจ้าก็ฮัดเฮ่งขึ้นทั้งฟ้าวบ่เซา เจ้าก็กลับเมือเฝ้าบาทายั้งขม่อม เห็นแต่เฮือตั้งเต้าเต็มน้ำกึ่งกอง...แต่นั้น เมืองละครพร้อมมหาไชยฟ้าวฟั่ง ไปฮอดท่าแขกแล้วบ่เห็นแท้ที่ใด เห็นแต่ลาวเต็มเต้าเมืองลครของเก่า ภายพุ้น เขาก็คืนคอบไหว้องค์เจ้าสู่อัน หั้นแล้ว แกวก็เลยเคียดคล้อยป้อยด่าคำแข็ง สูอย่าเลิงๆ ตัวะล่ายกูฉันนี้ อันว่าของฟากนั้นบ้านอยู่เดิมเขา แท้นา สูว่าเศิกมาเต็มฝ่ายเฮาภายนี้ สูจงไปตั้งค่ายเป็นด่านหนองหลาง หั้นเทอญ กูจักเอากำลังเคลื่อนไปในหั้น หน่วยหนึ่งตั้งท่าแขกแคมของ ที่พุ้น ผุงหมู่ไทยเมืองสูอยู่ตระเวนภายหั้น คันว่าเศิกหากข้ามยามใดให้มาคอบ กูเทอญ กูก็บ่หย่อนย้านเสียมนั้นท่อใย แท้แล้ว ให้สูจัดมาเฝ้ายังกูให้มันมาก จริงเทอญ กูนี้คนเจ้าฟ้าหาญแท้อยู่กลาง หั้นแล้ว ฯ..."
เสวยราชย์เมืองนครราชสีมา
ในเอกสารเพ็ชรพื้นเมืองเวียงจันทน์ ตอนพญาเมืองลครครองโคราช กล่าวถึงเมื่อครั้งเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ได้กรีฑาทัพเข้าบุกเมืองนครราชสีมาและยึดเมืองไว้ได้ พระองค์ทรงตั้งให้พระบรมราชา (มัง) ขึ้นเป็นผู้ครองเมืองนครราชสีมา พร้อมทั้งชื่นชมว่าพระบรมราชา (มัง) นี้เป็นผู้มีสติปัญญาดี ดังปรากฏรายละเอียดต่อไปนี้ "...แต่นั้น เมืองละครเจ้าลาพระองค์เลยพราก ดั้นดุ้งฝ้ายหลายมื้อถีบคราว ก็จึงเถิงแห่งห้องสีมานครราช เห็นแต่ครัวหยี่งเต้าเต็มแท้สู่ภาย ฟังยินเสียงเสพเจ้ายั้งขม่อมองค์กษัตริย์ พุ้นเยอ คือดั่งอินทร์พรหมผายพลากลงสวรรค์ฟ้า อรชรกลั้วกลมกันพิณพาทย์ เสียงปี่แก้วกลมกลั้วกล่อมลคร พลแพนเจ้าเวียนระวังฮักษาอยู่ หอกแลง้าวยองเข้มเฮื่อเฮือง กากาดซร้องหลายช่อชุมชัน ยายกันปักปิ่นปลายเมือฟ้า เสนาล้อมพันถันแถวถี่ คนชาติชั้นถือง้าวแห่พระองค์ฯ แต่นั้น ราชาเจ้าลครฟ้าวฟั่ง ลงจากช้างดาห้างแห่งตัว แล้วเหล่าไปเฝ้าเจ้ายั้งขม่อมเหนือหัว ถวายกรสารขาบทูลทรงแจ้ง พระก็แจ้งเหตุแล้วไขพระโอฐหุมหัว พระก็ปลงประทานตรัสโผดลงมิช้า อันว่าพญาเมืองลครนี้คนดีผยามาก จริงแล้ว เฮาก็คึดชอบข้อคนิงแม่งแม่นพระทัย ท่านจงเข้าอยู่ยั้งแท่นที่พญาพรหม หั้นเทอญ อย่าได้กลัวเกรงสังอยู่สบายจริงแท้ อันว่าโฮงมันนั้นเจ็ดหลังกว้างยิ่ง เป็นแผ่นพื้นเดียวแท้ก่ายกัน แท้แล้ว ท่านจงพาพลเข้าไปเซายั้งอยู่ อยู่ถ่างกินหมู่พร้าวหวานส้มแม่นใจฯ แต่นั้น เจ้าก็ฮับอาชญ์แล้วทูลเลิกเลยลา เถิงพลตนด่วนไปมิช้า ฮอดที่แล้วเซาจอดโยธา คนสองพันบ่เต็มจริงแท้ อันนี้หากแม่นโฮงมันแท้ พญาพรหมนครราช แคบแลกว้างคนิงหั้นสู่อัน เบิ่งท่อน ฝูงหมู่ไทยเวียงเอ้าเต็มเมืองเสียงสนั่น เขาก็หาซอกไซร้เอาแท้สิ่งของ ฝูงตาลพร้าวฟันลงเดียรดาษ หมูไก่พร้อมเขาฆ่ามุ่นวาย นครราชฮ้างปละเปล่าสูญเสีย เหนแต่ฝูงโยธาแห่งพระองค์เป็นเจ้า แม่นว่าของเขาไว้สระหนองซุกเสื้องก็ดี เขาก็หาซอกไซร้เอาเสี้ยงบ่หลอ ฝูงหมู่เจ๊กไทยไห้ฮ้องแล่นไปมา ของเขาเสียสู่อันกำลังฮื้อ สาวไทยพร้อมสาวมอญเป็นหมู่ เขาก็เหน็บเตี่ยวจ้อนจำก้นสู่คน เขาก็ขนเอาเข้าทั้งเกลือไปส่ง ครัวนั้น ยาบๆ แส้ทั้งมื้อบ่เซา หั้นแล้วฯ..."
ในเอกสารจดหมายเหตุเกี่ยวกับเขมรและญวนในรัชกาลที่ 3
ในจดหมายเหตุเกี่ยวกับเขมรและญวนในรัชกาลที่ 3 ตอนที่ 1 พิมพ์เป็นที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ เสวกเอก พระยานครราชเสนี (สหัด สิงหเสนี) ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 พิมพ์ที่โรงพิมพ์พระจันทร์ ได้กล่าวถึงพระบรมราชา (มัง) ในจดหมายเหตุ 2 ฉบับด้วยกัน โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
จดหมายเหตุฉบับที่ 1
ฉะบับที่ ๑ ตราถึงเจ้าเมืองมุกดาหาร ตอบเรื่องรับผลเร่ว ขี้ผึ้ง ป่านใบ ตามจำนวนเกณฑ์ และชี้แจงข้อราชการบ้างเล็กน้อย หน้า ๑๔-๑๘ ความว่า
หนังสือมา ณ วันศุกร เดือน ๗ ขึ้น ๑๓ ค่ำ ปีมะเส็งนักษัตรเบญจศก (พ.ศ. ๒๓๗๖) ร่างตรานี้ท่านปลายเชือกทำ ครั้น ณ วันเดือน ๗ ขึ้น ๑๒ ค่ำ เพลาบ่ายฯ พณฯ สมุหนายกว่าราชการ ณ จวน หลวงราชเสนาได้เอาร่างตรานี้อ่านกราบเรียน สั่งให้ตกแทรกลงบ้าง วงกาเสียบ้าง แล้วสั่งให้มีไปตามร่างนี้เถิด วันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๗ ปีมะเส็ง เบญจศก ได้ส่งตรานี้ให้ท้าวอุปหาตรับไป
จดหมายเหตุฉบับที่ 11
ฉะบับที่ ๑๑ หนังสืออุปฮาดเมืองหลวงมูเลง มาถึงเจ้าเมืองหลวงมูเลง พระนครพนม ท้าววรบุตร (ต้นฉะบับเป็นอักษรไทยเหนือ เจ้าอุปราช เจ้าเหม็น แปล) หน้า ๔๙ -๕๐ ความว่า
หนังสืออุปฮาดผู้น้อง อุทิศสวัสดีมาเถิงเจ้าพี่เจ้าน้องและตาลุงทั้งปวงได้แจ้ง ข้าอยู่ข้านี้ก็อยู่ด้วยบุญด้วยคุณแก้วทั้งสามพระรัตนตรัยและบารมีเจ้าฟ้าสามกว้านหลวง ซึ่งว่าบ้านเมืองของเรานี้ใครก็ไม่ได้เคืองทำอะไรแก่กัน หากเป็นบาปบ้านเวรเมืองหากจำพรากจากกัน ข้าก็ทุกข์ยากไม่มีใครข้าก็ขออาศัยพึ่งบุญเจ้าพี่เจ้าน้อง อย่าให้ข้องขัดสน คนทั้งปวงก็หากได้ลงมาสู่พระราชสมภารสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว ณ กรุงเทพฯ ข้างนี้หมดแล้ว ข้าอยู่โน่นบ่าวไพร่ยังมีมากน้อยเท่าใด ก็ขอไว้อยู่กับข้าทำราชการกับเจ้าฟ้าสามกว้านหลวงไปก่อน สุดแต่บุญเราเจ้าข้าทั้งหลายเถิด ข้อหนึ่งรายข้าวเรากับข้าวเจ้าพระนคร เจ้าวรบุตรมาจัดแจงให้ศรีลามวัดกับบิดา นายกองรักษาไว้มีข้าว ๔๑ ยุ้งนั้น แต่ข้ามาเถิงข้าวยังมีแต่ ๔ ยุ้ง ข้าแบ่งปันกับพวกอยู่บ้านกินก็หมดแล้ว อย่าว่าข้าไม่ให้ไม่ปันกันกิน ข้าก็ไม่ได้ว่าบ่าวไพร่ข้างโน้นข้างนี้ แม้นว่าคนอยู่กับข้างนี้จะไปหาข้างโน้นข้าก็ไม่ว่าอะไร และทิตด้วงกับตาพรมขึ้นมากับเจ้าพระนคร เขาเจ็บไข้ลงไปไม่ได้ ข้าไม่ได้เกาะกุมไว้ ถ้าที่พระนครเป็นบ้านเป็นเมืองปกติดีแล้วเมื่อใด ข้าไม่ว่าจะเอาของพี่ของน้องดอก และนางออนให้ลงไปหานั้นข้าไม่ว่าอะไร นางออนก็ลงไปไม่ได้ นางออนก็ยังไม่มาเถิงข้า ยังอยู่ข้างใต้โน้น เอาแต่ใจนางออนจะอยู่ข้างนี้ก็ตามจะไปข้างโน้นก็ตาม
หนังสือมา ณ วันเสาร์ แรม ๑๓ ค่ำ เดือน ทุติยาษาฒ ปีมะเมียฉอศก หนังสืออุปฮาดเมืองหลวงมูเลง มาเถิงเจ้าเมืองหลวงมูเลง พระนคร ท้าววรบุตร ซึ่งมาตั้งอยู่ ณ บ้านอุเทน
การพระราชทานนามสกุล
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ของสยาม ทรงพระราชทานนามสกุลของทายาทผู้สืบเชื้อสายมาจากพระบรมราชา (มัง) ว่า มังคลคีรี เขียนเป็นอักษรโรมันว่า	Mangalagiri	นามสกุลเลขที่ 1373	ทรงพระราชทานแก่พระพิทักษ์นครพนม (โต๊ะ) นอกราชการ สังกัดกระทรวงมหาดไทย อดีตกรมการเมืองนครพนม มีศักดิ์เป็นหลานปู่ของพระบรมราชา (มัง) ปัจจุบันทายาทบางส่วนนิยมเขียนนามสกุลเป็นภาษาไทยว่า มังคละคีรี อนึ่ง คำว่า มังคลคีรี หมายถึง ภูเขามงคล มังคละ หมายถึงพระนามเดิมของพระบรมราชา (มัง) คีรี แปลว่า ภูเขา หมายถึงนามเมืองนครพนม
ทานิน
ทานิน (Tanin แปลว่า "การสั่นสะท้อน") เป็นหนังสือพิมพ์ในประเทศตุรกีที่ก่อตั้งโดยเทฟฟิค ฟิกเรท (Tevfik Fikret; ค.ศ. 1867–1915) กวีชาวออตโตมันที่ถือกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งสำนักกวีภาษาตุรกีสมัยใหม่ ใน ค.ศ. 1908 หลังการปฏิวัติยังเติร์ก โดยเป็นสื่อที่สนับสนุนคณะกรรมาธิการสหภาพและความก้าวหน้า (CUP; Ittihat ve Terakki Cemiyeti) อย่างแข็งขัน และสามารถพบพหุนิยมและความหลากหลายในเนื้อหาหนังสือพิมพ์
ใน ค.ศ. 1909 ในระหว่างการปฏิวัติที่ขับสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ออกไป สำนักงาน ทานิน กับ Shuraï-Ummett ถูกทำลายลง ในตอนนั้น จาฮิด เบย์ (Djahid Bey) บรรณาธิการของ ทานิน ได้หลบหนีไปยังออแดซา
ท้ายที่สุดจึงยุติไปใน ค.ศ. 1947 ถึงแม้ว่าเทฟฟิค ฟิกเรท เป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูปประชาธิปไตยของคณะกรรมาธิการสหภาพและความก้าวหน้า แต่บรรดาผู้นำไม่ค่อยพอใจ และเขาลาออกจากตำแหน่งในสำนักพิมพ์
นักข่าวคนสำคัญ
ฮือเซยิน จาฮิท ยัลชึน (Hüseyin Cahit Yalçın)
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51 (Super Bowl LI halftime show) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ที่สนามกีฬาเอ็นอาร์จี ในเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส เป็นส่วนหนึ่งของซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51 แสดงโดยเลดีกากา โดยไม่มีแขกรับเชิญพิเศษ เป็นแสดงโดยมิกซ์ผลงานเพลงของเธอ รวมถึงเนื้อหาจากสตูดิโออัลบั้มล่าสุดของเธอ โจแอนน์ (2016) การแสดงดังกล่าวได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ และปัจจุบันเป็นการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของรางวัลเอมมี โดยได้รับรางวัลไพร์มไทม์เอมมี สาขาออกแบบแสงสว่าง/การกำกับแสงดีเด่นสำหรับรายการวาไรตี้พิเศษ
ขุนหลวงวิลังคะ
ขุนหลวงวิลังคะ หรือ ขุนหลวงวิรังคะ เป็นตำนานของชาวลัวะ เป็นเรื่องเล่าที่มีบทบาทและมีอิทธิพลต่อการขับเคลื่อนความเชื่อของผู้คนหลายชุมชนในแอ่งเชียงใหม่-ลำพูน และลำปาง
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51
เลดีกากาเริ่มซ้อมการแสดงในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 พี่สาวของเธอให้แนวคิดในการแสดงจากบนยอดสนามกีฬาเอ็นอาร์จี เลดีกากาทำงานด้านโลจิสติกส์เบื้องหลัง เธอโปรโมตการแสดงด้วยการอัปโหลดคลิปสั้น ๆ บนบัญชีโซเชียลมีเดียของเธอ แฟชั่นเฮาส์เวอร์ซาเชสร้างตู้เสื้อผ้าสำหรับการแสดงด้วยชุดจั๊มสูทสำหรับนักร้อง ขณะที่นักออกแบบบรูซ โรเจอร์ส และเลอรอย เบนเนต ทำหน้าที่ผลิตรายการร่วมกับบ็อบ บาร์นฮาร์ต นักออกแบบแสงแห่ง 22 ดีกรีส์ (22 Degrees) เวทีนี้สร้างขึ้นโดยออลแอตเซสส์ สเตตติงแอนด์โปรดิวชันส์ (All Access Staging & Productions) ซึ่งเคยสร้างช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ก่อนหน้านี้ด้วย ในระหว่างฉากแนะนำเลดีกากาจะมาพร้อมกับโดรนอินเทลจำนวน 300 ลำ ซึ่งเป็นรูปธงชาติอเมริกันหลังนักร้อง นับเป็นครั้งแรกที่โดรนถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของการออกอากาศทางโทรทัศน์
ขุนหลวงวิลังคะ
เนื้อเรื่อง
ในสมัยของพระนางจามเทวีซึ่งปกครองเมืองหริภุญไชย ราว พ.ศ. 1300 นครหริภุญไชยเป็นนครของชนชาติมอญหรือเม็ง ขณะที่บริเวณเชิงดอยสุเทพเป็นที่ตั้งบ้านเมืองของชาวลัวะ มีขุนหลวงวิรังคะเป็นกษัตรย์ชาวลัวะองค์ที่ 13 ของระมิงค์นครในราชวงศ์กุนาระ ทรงมีอิทธิฤทธิ์มีฝีมือในการพุ่งหอกเสน้าเป็นที่เลื่องลือ
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51
การแสดงช่วงพักครึ่งได้รับเสียงวิจารณ์จากสื่อต่าง ๆ ยกย่องเลดีกากาในการแสดงให้เห็นถึงคุณสมบัติทางศิลปะและดนตรี บางคนมีความคิดเห็นว่าเป็นหนึ่งในการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์อันดับต้น ๆ ในประวัติศาสตร์ การแสดงยังขึ้นชื่อในเรื่องการยอมรับชุมชน LGBT การแฝงการรับรู้ทางการเมือง และความสำเร็จทางเทคนิคของการใช้โดรน ด้วยจำนวนผู้ชมโทรทัศน์ 117.5 ล้านคน เป็นการแสดงช่วงพักครึ่งซูเปอร์โบวล์ที่มีคนดูมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากการแสดงช่วงพักครึ่งครั้งที่ 49 โดยเลดีกากาจะได้ผลประโยชน์จากแค็ตตาล็อกเพลงของเธอที่ใช้แสดง โดยมียอดขายเพิ่มขึ้นสำหรับบันทึกทั้งหมดของเธอ เพลงมิลเลียนรีซันส์ จากอัลบั้มโจแอนน์ ซิงเกิ้ลขึ้นเป็นอันดับที่ 14 ของเธอในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100
ขุนหลวงวิลังคะ
เนื้อเรื่อง
ขุนหลวงวิรังคะมีความประสงค์จะอภิเษกกับพระนางจามเทวีแต่พระนางไม่ปรารถนาจะสมัครรักใคร่กับขุนหลวงลัวะ เพราะเป็นกลุ่มชนที่มีวัฒนธรรมต่ำกว่ามอญในสมัยนั้น ขุนหลวงได้ส่งทูตมาเจริญไมตรีขอนางอภิเษกด้วย พระนางก็ผัดผ่อนหลายครั้ง โดยมีเงื่อนไขต่าง ๆ เช่นขอให้ขุนหลวงสร้างเจดีย์ที่มีขนาดและลักษณะคล้ายกับเจดีย์พระธาตุหริภุญไชย ให้ขุนหลวงพุ่งเสน้า (หอกด้ามยาวมีสองคม) มาตกที่ในเมือง พระนางจึงจะอภิเษกสมรสด้วย
การแสดงช่วงพักครึ่งในซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 51
รายการเพลง
เพลงต่อไปนี้แสดงในช่วงพักครึ่ง
ขุนหลวงวิลังคะ
เนื้อเรื่อง
ในครั้งแรกขุนหลวงวิรังคะได้พุ่งเสน้ามาตกที่นอกกำแพงเมืองหริภุญไชย ปัจจุบันเรียกว่า หนองเสน้า พระนามจามเทวีเกรงว่าขุนหลวงวิรังคะอาจจะพุ่งเสน้ามาตกยังเมืองได้ จึงนำเอาเศษพระภูษาของพระนางมาทำเป็นหมวกสำหรับผู้ชาย นำเอาใบพลูมาททำหมากสำหรับเคี้ยวโดยเอาปลายใบพลูมาจิ้มเลือดประจำเดือนของพระนางถวายแด่ขุนหลวง เมื่อได้รับของฝากจากพระนาง ขุนหลวงได้นำมาสวมลงบนศีรษะทำให้อำนาจและพลังของขุนหลวงเสื่อมลง
เมื่อพุ่งเสน้าครั้งต่อมา เสน้ามาตกที่บริเวณเชิงดอยสุเทพ ชาวบ้านเรียกว่า หนองเสน้า เช่นเดียวกัน เมื่อขุนหลวงเสื่อมวิทยาคุณเช่นนั้น ก็หนีออกจากบ้านเมืองไป ก่อนสิ้นชีวิตขุนหลวงวิรังคะได้ขอให้เสนาอำมาตย์นำศพของท่านไปฝังไว้ที่ที่สามารถมองเห็นเมืองหริภุญไชยได้ตลอดเวลา ทหารได้จัดขบวนศพของขุนหลวงจากเชิงดอยสุเทพ ขึ้นสู่บนดอยสุเทพ เพื่อหาสถานที่นั้น จนได้มาลอดใต้เถาไม้เลื้อยชนิดหนึ่ง เรียกว่า เครือเขาหลง ซึ่งเชื่อว่าหากใครลอดผ่านจะทำให้พลัดหลงทาง จึงทำให้ขบวนแห่พลัดหลงกันไป
ขบวนแห่ศพขุนหลวงได้พากันพลัดหลง กระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง นักดนตรีบางคนพลัดหลง ไปพร้อมกับเครื่องดนตรีของตน จนท้ายสุดเสนาอามาตย์ที่หามโลงศพของขุนหลวง ได้เดินทางไต่ตีนเขาไปทางทิศเหนือ ถึงบริเวณแห่งหนึ่งซึ่งจะสามารถมองเห็นเมืองหริภุญไชยได้ตลอดเวลา ยอดภูเขานี้ชาวบ้านเรียกว่า ดอยคว่ำหล้อง
สำนวน
เรื่องเล่าเกี่ยวกับพระนางจามเทวีและขุนหลวงวิลังคะมีมากกว่า 19 สำนวน มีเนื้อเรื่องสาระแตกต่างกันไป บางชุมชนยังมีลักษณะถูกเล่าโต้ตอบกัน ช่วงชิงพื้นที่ความถูกต้องให้กับบุคคลที่แต่ละชุมชนเลือกเห็นชอบระหว่างพระนางจามเทวีและขุนหลวงวิลังคะ
สถานที่อันเนื่องในตำนาน
ดอยต่าง ๆ นักดนตรีบางคนในขบวนแห่ศพขุนหลวงพลัดหลง เกิดชื่อปุยหรือภูเขาต่าง ๆ คือ ดอยฆ้อง ดอยกลอง ดอยฉิ่ง ดอยสว่า ชื่อของ กิ่วแมวปลิว (แมวหมายถึงฝาครอบโลงศพที่ทำด้วยโครงไม้ไผ่ ใช้ตกแต่งด้านบนของฝาโลงศพ) มาจากตำนานที่ฝาครอบโลงศพปลิวตกบริเวณนั้น
บ้านเมืองก๊ะ เชื่อกันว่าชาวลัวะเหล่านี้เป็นเชื้อสายของขุนหลวงวิรังคะ อนึ่งชาวบ้านเชื่อว่าดวงวิญญาณของขุนหลวงจะสถิตอยู่ 3 แห่งได้แก่ บนดอยคว่ำหล้อง ศาลที่บ้านเมืองก๊ะ อำเภอแม่ริม และอีกแห่งหนึ่งคือ บริเวณดอยคำ อำเภอเมืองเชียงใหม่ซึ่งตั้งอยู่ทิศใต้ของดอยสุเทพ ปัจจุบันมีวัดชื่อวัดพระธาตุดอยคำซึ่งมีอนุสาวรีย์ขุนหลวงวิรังคะประดิษฐานที่ลานวัดใกล้เจดีย์ และที่ดอยคำแห่งนี้ เป็นที่สถิตดวงวิญญาณของหัวหน้าลัวะ ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของขุนหลวงวิรังคะ ชื่อว่า ปู่แสะย่าแสะ ซึ่งจะมีการเลี้ยงผีปู่แสะย่าแสะ ด้วยควายทุกปี หรือ 3 ปีครั้ง
บริเวณลานด้านหน้าที่ทำการเทศบาลตำบลบ่อหลวง ตำบลบ่อหลวง อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ ประดิษฐานอนุสาวรีย์ขุนหลวงวิลังคะ
บ้างเชื่อว่าวัดร้างชื่อวัดสะหลีพันตนตั้งอยู่ที่บ้านกาด อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นวัดที่พระนางจามเทวีได้ขอให้ขุนหลวงวิลังคะหันมานับถือพระพุทธศาสนา โดยสร้างวัดแห่งนี้ให้ ชื่อเดิมของวัดสะหลีพันตนเคยมีชื่อว่า "วัดพระเจ้าลัวะ" หรือ "วังพระเจ้าลัวะ"
ริบบิ้นเลิฟคัลเลอร์แบล็ค
"ริบบิ้นเลิฟคัลเลอร์แบล็ค" เป็นเพลงของปาล์มมี่ ร้องร่วมกับสิงโต นำโชค เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2565 เพลงดังกล่าวได้แรงบันดาลใจจากเพลง "โบว์รักสีดำ" ของศิริพร อำไพพงษ์ โดยตีความเนื้อหาของเพลงใหม่ให้มีความเป็นสากลขึ้น ในส่วนของมิวสิกวิดีโอ ได้นำตัวละครจากภาพยนตร์แฟรนไชส์ หอแต๋วแตก ได้แก่ เจ๊แต๋ว แพนเค้ก และพะยูน มาร่วมแสดง โดยมีพชร์ อานนท์ กำกับการแสดง รวมทั้งศิริพร อำไพพงษ์ ซึ่งเป็นศิลปินต้นฉบับ ก็ได้ร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอด้วย และในระยะเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังการเผยแพร่ มียอดผู้ชมเพลงนี้ในยูทูบกว่าสามแสนครั้ง
การประพันธ์
ปาล์มมี่มีความสนใจเพลง "โบว์รักสีดำ" ของศิริพร อำไพพงษ์ หลังมีผู้ชมขอเพลงดังกล่าวบ่อยครั้งช่วงการออกคอนเสิร์ตครั้งแรก ปาล์มมี่จึงตั้งใจที่จะมีเพลงโบว์รักสีดำในรูปแบบของตัวเองบ้าง จากนั้นเธอได้ชักชวนให้สิงโต นำโชค ทำเพลงด้วยกัน เพื่อให้เพลงมีกลิ่นอายของความเป็นลูกทุ่งอีสาน ทั้งสองแต่งคำร้อง ทำนอง และขึ้นกีตาร์ด้วยกัน โดยใส่เนื้อเพลงเป็นภาษาอังกฤษลงไป ปาล์มมี่ให้สัมภาษณ์ว่า "...วันอัดเสียงสนุกมาก ๆ พี่โตเป็นคนเก่ง เล่นกีตาร์ก็เพราะ ร้องเพลงก็เพราะ ทำงานไว อัดเพลงนี้แค่วันเดียวเอง..." และเธอได้ชักชวนณัฐดนัย ชูชาติ หรือ บิลลี่ สมาชิกวงทิลลี่เบิร์ด เป็นโปรดิวเซอร์ให้ครั้งแรก เพราะเธอเห็นว่าณัฐดนัยเป็นคนรุ่นใหม่ทำงานได้รวดเร็ว
เนื้อหาในเพลงเป็นเรื่องราวของรักสามเส้า ที่ถูกทำให้เจ็บปวดซ้ำ ๆ
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอมีปาล์มมี่ และสิงโต นำโชค แสดงในมิวสิกวิดีโอ เธอกล่าวว่า "...มี่ไม่ได้เล่นมิวสิกวิดิโอเองมานานมาก คือทุกคนก็บิวต์ เล่นเองเถอะ ๆ ก็ทำใจอยู่วันหนึ่งแล้วก็ตอบเขาว่าลองดูก็ได้ค่ะ คือเราก็ไม่ได้เก่งการแสดง แต่พอไปหน้างาน เฮ้ย! มันเกินคาด สิ่งที่มี่กังวลมันไม่มีอะไรแบบนั้นเลย ทีมงานและนักแสดงมืออาชีพมาก พร้อมลุยพร้อมตากแดด ตากฝน โดนน้ำสาด คือวันนั้นมี่ซึ้งทุกอย่าง ลงตัวดีหมดทุกอย่าง..."
นอกจากนี้ยังมีการนำตัวละครจากภาพยนตร์ชุด หอแต๋วแตก ได้แก่ เจ๊แต๋ว รับบทโดยจาตุรงค์ มกจ๊ก แพนเค้ก รับบทโดยโก๊ะตี๋ อารามบอย และพะยูน รับบทโดยติ๊ก กลิ่นสี มาร่วมแสดง โดยได้พชร์ อานนท์ มาร่วมแสดงและกำกับมิวสิกวิดีโอ ซึ่งถือเป็นการกำกับมิวสิกวิดีโอครั้งแรกของพชร์ นอกจากนี้ยังมีนักแสดงที่มีชื่อเสียงปรากฏในฉาก คือ พูนศักดิ์ จตุระบูล หรือ อ๊อฟ สมาชิกวงบิ๊กแอส และศิริพร อำไพพงษ์ หรือ นาง ซึ่งเป็นศิลปินต้นฉบับ โดยเฉพาะศิริพร ซึ่งได้รับการชักชวนจากพชร์ให้ร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอ ต้องโดยสารเครื่องบินจากจังหวัดอุดรธานีมาถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าวในกรุงเทพมหานครเพียงฉากเดียว ซึ่งปาล์มมี่มองว่าเรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องพิเศษ โดยให้สัมภาษณ์ว่า "...คืนนั้นมี่นอนยิ้มเลย มี่ชอบเสียงพี่นางมากแล้วมี่ทราบว่าพี่นางไม่เคยรับงานแบบนี้ พอเจอเค้าปุ๊บ ต่อมน้ำตามี่ออกมาแบบอัตโนมัติ มี่บอกพี่นางว่ามี่ซาบซึ้งพี่เค้ามากขนาดไหนและก็มอบพวงมาลัยสีขาวสั่งร้อยเป็นรูปโบว์มอบให้พี่นางค่ะ..."
เนื้อหาในมิวสิกวิดีโอ เป็นเรื่องรักสามเส้าในฉากงานแต่งแนวย้อนยุคที่มีความหวาน โดยสิงโต รับบทเป็นเจ้าบ่าว และพะยูน เป็นเจ้าสาว ส่วนปาล์มมี่ พร้อมด้วยเจ๊แต๋ว และแพนเค้ก ได้เข้าร่วมในงาน และทำลายงานแต่งดังกล่าว ซึ่งตัวละครแต่งกายด้วยชุดแฟนซีฟูฟ่องสีสันสดใส และชุดสากลย้อนยุค แม้จะเป็นเพลงเศร้า แต่มิวสิกวิดีโอกลับเป็นเรื่องชวนหัว ปาล์มมี่ได้ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับกรณีดังกล่าวไว้ว่า "...คือถ้ามิวสิกวิดิโอเพลงนี้ทำให้คนดูผ่อนคลาย รู้สึกเป็นประโยชน์ต่อเขาบ้าง ก็คือเป้าหมายในชีวิตมี่แล้วค่ะ" กระนั้นมีผู้ชมได้แสดงความคิดเห็นสอบถามในอินสตาแกรมส่วนตัวของปาล์มมี่ว่า "สรุปเพลงนี้เอาเศร้าหรือเอาฮาคะคุณมี่" จากนั้นปาล์มมี่ได้ตอบกลับว่า "ทำหนังชีวิตทำไมขำกันอ่ะคะ" ทำให้แฟนคลับเข้าไปกดแสดงความรู้สึกกับข้อความดังกล่าวจำนวนมาก
ในวันเปิดตัวเพลง มีการประชาสัมพันธ์เพลง "ริบบิ้นเลิฟคัลเลอร์แบล็ค" ด้วยการจัดรถแห่เปิดมิวสิกวิดีโอเพลงที่สี่แยกราชประสงค์
การตอบรับ
ในระยะเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังการเผยแพร่เพลง "ริบบิ้นเลิฟคัลเลอร์แบล็ค" ลงในยูทูบ มียอดผู้ชมเพลงนี้กว่าสามแสนครั้ง ต่อมาวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2565 มียอดผู้เข้าชมในยูทูบกว่าหนึ่งล้านครั้ง และยังติดอันดับเพลงมาแรงเป็นอันดับที่ 4 ในยูทูบ
คม คงแก้ว
ประวัติ
คม คงแก้ว เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 จบการศึกษามัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ ปริญญาตรีที่คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ก่อนอุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2548 ที่วัดป่าพระธาตุเขาน้อย จังหวัดราชบุรี โดยอ้างการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานตามแนวทางของพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) และอ้างว่ามีสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร และอุบาสิกาจันดี โลหิตดีเป็นอาจารย์
เมื่อครั้งเป็นภิกษุ พระคม อภิวโรได้รวบรวมสร้างวัดป่าธรรมคีรี ที่อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา มีลูกศิษย์เลื่อมใสศรัทธาในแนวทางการสอนวิปัสสนากรรมฐานจำนวนมาก รวมไปถึงผู้ที่มีชื่อเสียง นักธุรกิจ และดารา
กีฬาบาสเกตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาบาสเกตบอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–21 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติ โรงเรียนสตรีสิริเกศ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ บาสเกตบอล 5 คน และ บาสเกตบอล 3x3 ทั้งประเภททีมชายและหญิง ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 16 เหรียญ
คม คงแก้ว
ประวัติ
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการพระราชทานสัญญาบัตรสมณศักดิ์เป็น พระวชิรญาณโกศล เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยกฝ่ายวิปัสสนาธุระ สถิตวัดป่าธรรมคีรี จังหวัดนครราชสีมา ในเดือนเดียวกัน พระคมได้เล่าให้ลูกศิษย์ฟังว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงอาราธนาให้เจริญกัมมัฏฐานและถวายพระธรรมเทศนาเป็นการส่วนพระองค์
ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ ได้เสด็จไปทรงบำเพ็ญพระกุศลและทรงสนทนาธรรม หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พลอากาศเอก จอม รุ่งสว่าง องคมนตรี เชิญผ้าพระกฐินไปทอดถวายยังที่ชุมนุมสงฆ์ที่วัดป่าธรรมคีรีอีกด้วย
ลาสิกขา
ไทยรัฐ รายงานอ้างว่า เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 พระวชิรญาณโกศลลาสิกขาที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร พร้อมด้วยพระมหาวุฒิมา เถาว์หมอ เจ้าอาวาสวัดป่าธรรมคีรี ในวันถัดมา พระครูพิทักษ์มัชฌิมเขต (จิรศักดิ์) เจ้าคณะตำบลปากช่องฝ่ายธรรมยุต แต่งตั้งให้พระราชวชิราลังการ (คำปอน สุทฺธิญาโณ) วัดวชิราลงกรณวราราม เป็นรักษาการเจ้าอาวาสวัดป่าธรรมคีรี และแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินวัดป่าธรรมคีรี
เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 กองบังคับการปราบปรามได้รับการประสานสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติให้ตรวจสอบพฤติกรรมของพระวชิรญาณโกศล โดยอ้างว่ามีการทุจริตเงินวัดไปใช้จ่ายส่วนตัว รวมถึงยังนำเงินสดไปมอบให้จุฑาทิพย์ ภูบดีวโรชุพันธุ์ ผู้เป็นน้องสาว เพื่อฝากเข้าบัญชีธนาคาร ซึ่งจากการตรวจสอบเบื้องต้นพบว่ามีการยักยอกเงินของวัดกว่า 180 ล้าน รวมถึงในระหว่างที่ถือสมณเพศนั้น ได้มีการเสพเมถุนภายในกุฏิตามข้อบัญญัติธรรมวินัย พระวชิรญาณโกศลจึงสมัครใจลาสิกขา
เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระบรมราชโองการให้ปลดชัยเมธี ภูบดีวโรชุพันธุ์ ออกจากข้าราชการฝ่ายทหารในพระองค์ ฐานความผิด "เป็นข้าราชบริพารในพระองค์ชักชวนบุคคลอื่นที่ไม่ดีเข้ามาหลอกลวงในราชสำนัก ทำให้เกิดความสับสนวุ่นวาย"
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 กองบังคับการปราบปรามขยายผลจับกุมพระลูกวัด วัดป่าธรรมคีรี 5 รูป และพนักงานขับรถของวัด ฐานความผิด "เป็นผู้สนับสนุนเจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์โดยทุจริต, เป็นเจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์โดยทุจริต, เป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ, และรับของโจร" จากการสอบสวนพบว่า ผู้ถูกกล่าวหาร่วมกันนำทรัพย์สินของวัดไปซุกซ่อนตามสถานที่รอบวัด อย่างบริเวณกุฎิ ถังเก็บน้ำเป็นอาทิ โดยเฉพาะการฝังทองคำดิน แต่เป็นการทำตามคำสั่งของพระวชิรญาณโกศล โดยมีมูลค่าทรัพย์กว่า 300 ล้านบาท ในจำนวนนี้ส่วนหนึ่งเป็นทองคำแท่ง ทองรูปพรรณ และเงินสด
กีฬาแบดมินตันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาแบดมินตันในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาแบดมินตันที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12–20 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่โรงยิมส์แบดมินตัน องค์การบริหารส่วนจังหวัดศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 7 รายการ คือ ประเภทชาย-หญิงเดี่ยว, ชาย-หญิงคู่ ทีมชาย-ทีมหญิง และคู่ผสม ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 28 เหรียญ
การสังเกต
การสังเกต โดยพื้นฐานหมายถึงการเฝ้าดูและจดบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น การสังเกตท่วงท่าการบินของนกโดยเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด การสังเกตการเคลื่อนไหวของกระต่าย                       ชีววิทยาและดาราศาสตร์จัดเป็นศาสตร์ที่มีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์จากการสังเกตโดยนักสมัครเล่น เราอาจมีความสุขกับการสังเกตโดยทำเป็นงานอดิเรกก็ได้ เช่น นักดูนก และนักดาราศาสตร์สมัครเล่น เป็นต้น
20 มีนาคม
วันที่ 20 มีนาคม เป็นวันที่ 79 ของปี (วันที่ 80 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 286 วันในปีนั้น
การสังเกต
บทบาทของการสังเกตในระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์
ระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ มีขั้นตอนดังนี้
การสังเกตเกิดขึ้นในขั้นตอนแรกและขั้นตอนที่ 4
21 มีนาคม
วันที่ 21 มีนาคม เป็นวันที่ 80 ของปี (วันที่ 81 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 285 วันในปีนั้น
มหาวิทยาลัยอาร์สดิจิตา
มหาวิทยาลัยอาร์สดิจิตา (ArsDigita University; ADU) เป็นมหาวิทยาลัยที่ให้การศึกษาอย่างเสรีออนไลน์ โดยเอกสารทั้งหมดสามารถใช้ได้ตามสัญญา Open Content License เปิดสอนเมื่อ กันยายน พ.ศ. 2543 ก่อตั้งโดยองค์กรอาร์สดิจิตา ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลประโยชน์แห่งหนึ่ง ซึ่งต่อมาถูกฟ้องล้มละลาย และ ฟิลิป กรีนสปัน ได้ลาออกจากการเป็นผู้บริหารองค์กร มหาวิทยาลัยได้ปิดตัวลงเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2544
มหาวิทยาลัยอาร์สดิจิตาเปิดสอนฟรีทางด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ ระดับเทียบเท่าปริญญาตรี โดยใช้ระยะเวลา 1 ปีในการเรียนจบการศึกษา โดยผู้สอนเป็นศิษย์เก่าจาก สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) และ สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (CalTech) หลักสูตรการเรียนอ้างอิงตามการสอนวิทยาการคอมพิวเตอร์ในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
มัจฉาอันดา
มัจฉาอันดา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี-พีเรียด-โรแมนติก-ดราม่า บทประพันธ์โดย บุษบาบัณ ผลิตโดย บริษัท เอพลัส โปรดักชั่น จำกัด นำแสดงโดย อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา, เกวลิน ศรีวรรณา , ดนัย จารุจินดา , อานัส ฬาพานิช , มาลินี แอดเดอเลด โคทส์ , นิภาพร บุญยะเลี้ยง , โตนนท์ วงศ์บุญ , ริศา พงศ์พฤกษทล กำกับการแสดงโดย วิชิต วัฒนานนท์ ออกอากาศวันจันทร์ - วันพฤหัสบดี เวลา 19.00 - 20.00 น.
กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาเปตองในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาเปตองที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 19–25 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามเปตอง มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 9 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 36 เหรียญ
คลองจระเข้สามพัน
คลองจระเข้สามพัน หรือ คลองจรเข้สามพัน อาจเรียกว่า แม่น้ำจระเข้สามพัน หรือ ลำจระเข้สามพัน เป็นลำน้ำธรรมชาติมีต้นน้ำส่วนหนึ่งมาจากภูเขาในเขตอำเภอห้วยกระเจา และอำเภอเลาขวัญ จังหวัดกาญจนบุรี และอีกส่วนหนึ่งมาจากแม่น้ำแม่กลอง ช่วงที่ไหลผ่านอำเภอท่าม่วง และอำเภอพนมทวน เดิมราษฎรเรียกว่า แม่น้ำทวน หลังจากนั้นช่วงที่ไหลผ่านอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ราษฎรเรียกว่า "แม่น้ำจรเข้สามพัน" ได้ผ่านหน้าเมืองอู่ทองโบราณไปทางทิศตะวันออก แล้วรวมกับลำน้ำท่าว้า-ท่าคอย เป็นลำน้ำสองพี่น้อง ไหลลงแม่น้ำท่าจีน ที่อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
พ.ศ. 2507 กรมชลประทานโดยเริ่มทำการก่อสร้างเขื่อนแม่กลอง หลังจากนั้นจึงก่อสร้างระบบส่งน้ำและรายบายน้ำ ช่วง พ.ศ. 2526–2528 จึงได้ปรับปรุงแม่น้ำทวนและแม่น้ำจรเข้สามพัน เป็นคลองระบายน้ำ ใช้ชื่อว่า คลองระบายใหญ่จรเข้สามพัน หรือ D Main Canal มีความยาว 76.136 กิโลเมตร ลักษณะเป็นคลองดินรูปสี่เหลี่ยมคางหมูโดยเริ่ม ณ จุดที่คลองจรเข้สามพันไหลบรรจบกับคลองสองพี่น้อง ต่อมา พ.ศ. 2531 กรมชลประทานได้พัฒนาคลองผันน้ำจากแม่น้ำแม่กลองจากบริเวณหน้าเขื่อนแม่กลอง เพื่อเชื่อมกับคลองระบายใหญ่จรเข้สามพันบริเวณปลายคลอง (กม. 76+136) มีลักษณะเป็นคลองคอนกรีตรูปสี่เหลี่ยมคางหมู มีความยาวจากแม่น้ำแม่กลองถึงจุดบรรจบกับคลองระบายใหญ่จรเข้สามพัน 5.543 กิโลเมตร
ชื่อ "คลองจระเข้สามพัน" สันนิษฐานว่าคงมีจระเข้อยู่มาก บ้างก็สันนิษฐานว่ามีจระเข้อยู่สามพันธุ์ คือ พันธุ์ที่หนึ่งมีเท้าเป็นผังผืดคล้ายตีนเป็ด พันธุ์ที่สอง หน้าแด่น คือมีรอยสีขาวเป็นจุดบนหน้าผาก และพันธุ์ที่สามมีก้อนกลมเหมือนก้อนหูดติดอยู่บนหัวเรียกว่าพันธุ์ ก้อนขี้หมา ภายหลังคงเพี้ยนจาก "พันธุ์" มาเป็น "พัน" และยังมีนิทานพื้นบ้านเล่าว่า มีสามีภรรยาคู่หนึ่งอาศัยอยู่เรือนที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำได้ซื้อลูกจระเข้จากชาวประมงที่ราคา 3,000 เบี้ย เมื่อเลี้ยงได้เติบใหญ่ ทั้งสามีภรรยาก็ถูกจระเข้ที่ตนเองเลี้ยงนี้คาบไปกิน
บริเวณเมืองโบราณอู่ทอง ซึ่งเกิดขึ้นช่วงก่อนเริ่มปรากฏวัฒนธรรมในพุทธศาสนายุคแรก เป็นแหล่งชุมชนตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุครุ่งเรืองสมัยทวารวดี ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11–12 บริเวณนี้เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมทวารวดี พบโบราณวัตถุกระจายตัวอยู่ริมฝั่งคลองนี้ ตั้งแต่เขตอำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี มาจนถึงเขตอำเภอดอนเจดีย์ อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
ดาวแปรแสง
ดาวแปรแสง (Variable Star) คือดาวฤกษ์ ที่มีความสว่างเปลี่ยนแปลงอย่างมาก แตกต่างจากดาวฤกษ์ส่วนใหญ่ในท้องฟ้าที่มีกำลังส่องสว่างเกือบคงที่ ดวงอาทิตย์ของเรา เป็นตัวอย่างที่ดีของดาวฤกษ์ที่มีการเปลี่ยนแปลงของความสว่างน้อยมาก (โดยปกติเปลี่ยนแปลงประมาณ 0.1% ในวัฏจักรสุริยะ 11 ปี) ดาวแปรแสงมีทั้งที่เปลี่ยนแปลงความสว่างจาก ปัจจัยภายใน และ ปัจจัยภายนอก ตัวอย่างดาวฤกษ์ดวงที่เห็นได้ชัดเจนคือ "ดาวบีเทลจุส" ในกลุ่มดาวนายพราน
การจัดประเภท
ดาวแปรแสงสามารถแบ่งได้เป็น 2 พวกคือ intrinsic หรือ extrinsic
22 มีนาคม
วันที่ 22 มีนาคม เป็นวันที่ 81 ของปี (วันที่ 82 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 284 วันในปีนั้น
ซิงจงเอี๋ยน
"ซิงจงเอี๋ยน" เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาจีน ที่ตีพิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย
ประวัติ
"ซิงจงเอี๋ยน" ก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกด้วยแรงหนุนของบรรดานักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อดัง เมื่อปี 2481 ในยุคแรกใช้ชื่อว่า "ตงง้วน" ซึ่งอ่านออกเสียงตามภาษาจีนแต้จิ๋ว ในช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกญี่ปุ่นเข้าควบคุมกิจการอยู่ 1 ปี เพื่อใช้เป็นกระบอกเสียงให้กับรัฐบาลญี่ปุ่นในช่วงสงคราม เมื่อเข้าสู่ช่วงสงครามกลางเมืองจีน หนังสือพิมพ์ตงง้วนได้ถือนโยบายสายกลาง "แต่เอียงซ้ายนิด ๆ" ทำให้ได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่คนไทยเชื้อสายจีนในขณะนั้น ในเดือนตุลาคม 2501 ได้ปิดตัวลงหลังจากการขึ้นสู่อำนาจของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งปิดหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ในข้อหา "ซ้ายเกินไป" ตงง้วน กลับมาเปิดใหม่อีกครั้งโดยนายลี่ คี่ ย้งในปี 2517 หลังจากจอมพลถนอม กิตติขจร ออกนอกประเทศ พร้อมกับชื่อที่เปลี่ยนจาก "ตงง้วน" เป็น "ซิงจงเอี๋ยน" ซิง แปลว่า ใหม่ จงเอี๋ยน เป็นคำที่เขียนแบบเดิม ทว่าอ่านออกเสียงแบบจีนกลางแมนดาริน
ต่อมานายผิน คิ้วไพศาล เจ้าของภูเก็ตแฟนตาซี และซาฟารีเวิลด์ ได้ขายกิจการให้นางผุสดี คีตวรนาฎ กระทั่งปี 2538 นายชาตรี โสภณพาณิชย์ เจ้าของธนาคารกรุงเทพ มาขอซื้อหุ้นกว่า 50% จากนางผุสดี และบริหารงานเอง ปัจจุบันนางผุสดียังเป็นผู้ถือหุ้น และเป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา โดยนายชาตรีได้มอบให้ที่ปรึกษาส่วนตัว นายสุเทพ ศุภภัทรานนท์ มาเป็นกรรมการผู้อำนวยการ และบรรณาธิการบริหาร นายชาญศักดิ์ หิรัญสินสุนทร เป็นผู้จัดการทั่วไป โดยนางผุสดีได้กล่าวว่า ตัวเองอายุมากแล้ว ลูกเต้าก็ไม่อยากจะมาทำหนังสือพิมพ์ ทางแบงก์กรุงเทพ ก็อยากจะได้ แล้วตอนนั้นเขาก็มีแผนกภาษาจีน คนรู้ภาษาจีนเยอะ เขาก็ซื้อไปส่วนหนึ่ง 50 เปอร์เซ็นต์ ขณะนี้ดิฉันก็ยังเป็นหุ้นส่วนใหญ่คนหนึ่งแต่ไม่ใช่ใหญ่ที่สุด แบงก์กรุงเทพถือหุ้นใหญ่ที่สุดเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยน
สถานการณ์ปัจจุบัน
ในปัจจุบัน หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนตีพิมพ์อยู่ที่ 3,000 ฉบับต่อวัน โดยกระจายส่งไปยังสมาชิกที่บอกรับหนังสือพิมพ์ทั่วประเทศซึ่งทำให้ควบคุมปริมาณการพิมพ์ได้ และแทบจะไม่มีการวางขายตามแผงหนังสือพิมพ์
หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนมีความต่างจากหนังสือพิมพ์ภาษาจีนฉบับอื่น จากการที่หน้าในค่อนข้างจะเน้นในเรื่องของสุขภาพผู้สูงวัย ทานอะไรทำให้อายุยืน ต้องออกกำลังกายอย่างไร ต้องหลีกเลี่ยงอะไร และมีคอลัมน์วิจารณ์การเมืองไทยและสังคมจีนที่รุนแรงและฉุนเฉียว ที่เขียนโดยสุเทพ ศุภภัทรานนท์ ในนามปากกา “及時風” (พินอิน: jíshí fēng) ซึ่งผู้อ่านบางคนที่ยังคงซื้อหนังสือหนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนกล่าวว่าเขายังซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับนี้เพื่ออ่านบทความของบุคคลผู้นี้บุคคลเดียว
ผุสดี คีตวรนาฎ ได้ให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าวอิศราไว้ว่า กองบรรณาธิการเน้นรับคนจีนจากแผ่นดินใหญ่เข้าทำงาน เพราะเกิดปัญหาขาดแคลนคนทำงาน เป็นผลจากชาวไทยเชื้อสายจีนขาดช่วงในการเรียนภาษาจีน และชาวจีนยูนนานที่มากับกองพล 93 มีจำนวนไม่พอ และบอกถึงคุณลักษณะที่ดีของคนจีนจากแผ่นดินใหญ่ไว้ว่าพวกเขาเพียงแค่เรียนภาษาไทยประมาณ 1 ปี ก็สามารถแปลข่าวจากไทยเป็นจีนได้
หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนไม่มีนโยบายทำข่าวออนไลน์ มุ่งไปทางคนมีอายุ เพราะไม่ได้ผู้อ่านเท่าไร โดยอ้างถึงกรณีของหนังสือพิมพ์จีนสากล
ไฮกุ
ไฮกุ (俳句, haiku) เป็นบทกวีญี่ปุ่น มีบทบาทมากในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ไฮกุเป็นบทกวี โดยที่กวีอื่นมีความยาวมากน้อยต่างกันและมีบังคับสัมผัสตามหลักฉันทลักษณ์ ทำให้บทกวีดังกล่าวไม่เหมาะกับการแสดงออกถึงปรากฏการณ์ทางจิต-วิญญาณและความลึกซึ้งออกมาได้ เนื่องจากบทกวีได้ถูกบังคับยึดติดกับรูปแบบและข้อจำกัดตายตัว แต่บทกวีไฮกุได้ตัดทอนลงให้เหลือเพียงตัวอักษร 3 วรรค ยาว 5-7-5 รวมเป็นตัวอักษรเพียง 17 ตัวเท่านั้น  ไฮกุ มีพื้นฐานคือ เรียบง่าย และ ดั้งเดิม จึงไม่ยึดติดกับแบบแผน ไม่มีข้อจำกัด ไหลเรื่อยตามธรรมชาติ สั้นกระชับที่สุด ตรงที่สุด และเป็นไปอย่างฉับพลัน ตามสภาวะสัจจะล้วนๆ เรียบง่ายและตรงความรู้สึก ออกมาจากใจของกวี โดยปราศจากอุปสรรคขวางกั้น แสดงความงาม ความเศร้า ความสงบ ความปิติ ความเก่าแก่ เปลือยเปล่าอยู่ภายใต้แสงแดดอันอบอุ่น ในวินาทีแห่งการสร้างสรรค์สิ่งอัศจรรย์ที่ไฮกุได้ถือกำเนิดขึ้น
คลองสองพี่น้อง
คลองสองพี่น้อง เป็นลำน้ำธรรมชาติในจังหวัดสุพรรณบุรี ที่เกิดจากลํานําสองสาขามาพบกันคือ ล่าน้ำท่าว้ากับลำน้ำจรเข้สามพัน แล้วกลายเป็นลำน้ำสองพี่น้อง จากนั้นไหลลงแม่น้ำท่าจีน
ไฮกุ
「朝顔に釣瓶とられてもらひ水」
คลองสองพี่น้อง
ที่มาของชื่อ "คลองสองพี่น้อง" มีหลายเรื่อง บ้างว่ามาจากการที่ชาวบ้านเห็นช้าง 2 เชือก เดินออกจากป่ามาลงเล่นน้ำในลําคลอง เรื่องที่ 2 มาจากการที่พี่น้องสองคนสร้างวัดแข่งกัน คือวัดท่าจัด ที่ตําบลบางพลับกับวัดโคกเหล็ก ซึ่งอยู่ตรงข้ามกันคลองที่ผ่านวัดทั้งสองนี้จึงเรียกว่า "คลองสองพี่น้อง" เรื่องที่ 3 เป็นเรื่องของหนุ่มสองพี่น้องกําพร้าที่รักกันมาก สองพี่น้องได้ไปรักหญิงสองคนซึ่งเป็นพี่น้องกัน และจะแต่งงานพร้อมกัน เมื่อจัดขันหมากไปตามประเพณี บังเอิญเกิดเหตุเภทภัย เกิดพายุพัดเรือแตก ถูกจระเข้จับกินทั้งสองพี่น้อง ก็เลยได้ชื่อว่า "สองพี่น้อง"
ไฮกุ
ในครั้งกระนั้นกวีหญิงชิโยมาตักน้ำในบ่อน้ำเธอได้พบว่าที่ตักน้ำได้ถูกเกี่ยวกระหวัดไว้ด้วยเถาของดอกบานเช้า (มอร์นิงกลอรี เธอได้ตะลึงงันด้วยความงามของมันจนลืมนึกถึงงานที่จะต้องทำ เมื่อมีสติ จึงนึกถึงภาระที่ต้องทำขึ้นมาได้ แต่เธอก็ไม่อยากจะไปรบกวนดอกไม้นั้น เธอจึงไปตักน้ำที่บ่อของเพื่อนบ้านแทน 「艸の葉を遊びありけよ露の玉」
บทกวีรานเชตสุแสดงออกถึงความปิติรื่นเริงเบิกบานอย่างแท้จริง เมื่อชีวิตได้รับการหล่อเลี้ยงจากความงาม ย่อมเต็มเปี่ยมด้วยปิติสุข น้ำค้างเป็นตัวแทนของความปิตินี้ ไหลหยดย้อยด้วยลีลาของธรรมชาติ ดั่งการร่ายรำของหยาดน้ำค้าง จากใบหญ้าใบนี้สู่ใบโน้น น้ำค้างที่บริสุทธิสะอาดและประกายแวววับดุจหยกเมื่อต้องแสงอาทิตย์
คลองสองพี่น้อง
สถานที่สำคัญบริเวณริมคลอง ได้แก่ วัดบางสามซึ่งตั้งอยู่บริเวณบรรจบกับแม่น้ำท่าจีน ตลาดบางลี่มีบ้านเรือนทั้งแบบเก่าและแบบสมัยใหม่ วัดทองประดิษฐ์ วัดสองพี่น้อง วัดท่าจัด วัดบางบอน และวัดดอนสงวน เป็นต้น
ไฮกุ
จิตวิญญาณของกวีไฮกุ ได้ถ่ายทอดอย่างตรงไปตรงมาและมีความเกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋าและนิกายเซนอย่างที่สุด
19 มีนาคม
วันที่ 19 มีนาคม เป็นวันที่ 78 ของปี (วันที่ 79 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 287 วันในปีนั้น
ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป
ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป (português europeu) หรือที่เรียกว่า ภาษาโปรตุเกสแบบโปรตุเกส (português de Portugal), ภาษาโปรตุเกสคาบสมุทร (português peninsular) และ ภาษาโปรตุเกสแบบไอบีเรีย (português ibérico) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของวิธภาษาต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสที่ใช้ในประเทศโปรตุเกส
ตามกฎหมายของสหภาพยุโรป ภาษาโปรตุเกสเป็นหนึ่งในภาษาทางการของสหภาพ (เป็นภาษาทำงานของรัฐสภายุโรป แต่ไม่ใช่ภาษาทำงานของคณะกรรมาธิการยุโรป) ดังนั้นในเอกสารระหว่างประเทศรวมทั้งในเว็บไซต์ทางการต่าง ๆ ของสหภาพจึงใช้ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรป นอกจากนี้ยังมีการสอนภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปในประเทศสเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแคว้นเอซเตรมาดูรา) และทั่วโลกผ่านทางสถาบันกามอยช์ ประเทศและดินแดนอื่น ๆ ที่พูดภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาหลัก (ยกเว้นประเทศบราซิล) ยังรับมาตรฐานภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปไปใช้ด้วยเนื่องจากยังไม่มีมาตรฐานทางภาษาเป็นของตนเอง
สิ่งที่เรียกว่า "วิธภาษามาตรฐาน" ของภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปนั้นแตกต่างกันไปตามความเห็นของนักวิชาการ บางคนถือว่าวิธภาษามาตรฐานของภาษานี้คือวิธภาษาภาคกลาง-ใต้ของผู้พูดที่มีการศึกษาในลิสบอน ในขณะที่บางคนถือว่าวิธภาษามาตรฐานของภาษานี้มาจาก "กลุ่มวิธภาษาของผู้มีการศึกษาในภูมิภาคลิสบอน–กูอิงบรา" อย่างไรก็ตาม "ภูมิภาคลิสบอน-กูอิงบรา" ไม่เคยมีปรากฏไม่ว่าจะเป็นในแง่ภูมิศาสตร์ ประชากรศาสตร์ สังคมวิทยา ภาษาศาสตร์ หรืออื่น ๆ บางคนจึงเห็นว่าการให้สถานะพิเศษแก่กูอิงบราในการเผยแพร่มาตรฐานทางภาษามาจากการที่เมืองดังกล่าวเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสำคัญเท่านั้น ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 อานีแซตู ดุช ไรช์ กงซัลวึช วียานา นักภาษาศาสตร์และผู้บุกเบิกวงการสัทศาสตร์โปรตุเกส แม้จะรับรู้ถึงการมีอยู่ของ "มาตรฐานกลาง" ใน "ภาคกลางของราชอาณาจักร ระหว่างกูอิงบรากับลิสบอน" แต่ก็เขียนตำราอธิบาย "การออกเสียงเชิงบรรทัดฐาน" ของภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปโดยอิงจากวิธภาษาที่ใช้ในลิสบอน
ปัจจุบัน หน่วยงานที่มีหน้าที่วางกฎเกณฑ์ต่าง ๆ เกี่ยวกับการใช้ภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปคือ แผนกอักษรศาสตร์แห่งบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ลิสบอน (Classe de Letras da Academia das Ciências de Lisboa)
ราชันย์แห่งภูต
ราชันย์แห่งภูต (Shaman King) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ฮิโรยูกิ ทาเคอิ เรื่องราวเกี่ยวกับ อาซาคุระ โย ผู้มีพลังมองเห็นวิญญาณ และเกิดในตระกูลชาแมน ซึ่งมีหน้าที่ติดต่อกับวิญญาณ และความฝันของโยก็เพื่อที่จะสร้างโลกที่มีแต่ความสุข ทุกคนมีเวลาที่จะผ่อนคลายได้มองสายลม สูดกลิ่นธรรมชาติได้อย่างไม่เร่งร้อนเหมือนโลกปัจจุบัน และสิ่งที่จะช่วย อาซาคุระโยได้ก็คือ การประลองราชันแห่งภูตที่จะได้รับพรจากเกรทสปิริตหากเป็นผู้ชนะ
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล (português do Brasil, português brasileiro) เป็นชื่อเรียกโดยรวมของวิธภาษาต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสที่ใช้กันในประเทศบราซิลซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสรูปแบบที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลพูดโดยผู้อยู่อาศัยในบราซิลเกือบทั้งหมดประมาณ 200 ล้านคน และพูดกันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวบราซิลพลัดถิ่นซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วยชาวบราซิลประมาณสองล้านคนที่อพยพไปยังประเทศอื่น
ราชันย์แห่งภูต
= เนื้อเรื่อง = เรื่องราชันย์แห่งภูตได้เริ่มจาก การที่มีการจัดชาแมนไฟท์ขึ้นทุกๆ 500 ปี และปีนี้ชาแมนไฟท์ได้จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเมืองโตเกียว เป็นเวลาที่ตระกูลอาซาคุระรอคอยเพื่อให้โยได้ลงแข่งขั้นครั้งนี้ ความปรารถนาของตระกูลอาซาคุระไมได้ต้องการให้โยได้ครอบครองโลกแต่เหตุผลคือ ต้องการให้โยยับยั้งการกลับมาของฮาโอ ซึ่งถือได้ว่าเป็นบรรพบุรุษของโยเมื่อ 1,000 ปีก่อน ฮาโอ ได้เป็นราชันแห่งภูต และครั้งนี้ฮาโอก็ต้องการกลับมาเป็นอีกครั้ง แต่ที่ต้องยับยั้งไว้เพราะว่า วัตถุประสงค์ของฮาโอเมื่อได้เป็นราชันแห่งภูต และได้เกรตสปิริตมาครอบครองแล้วก็คือ ฆ่าทุกคนที่ไม่ใช่ชาแมนบนโลกนี้ทิ้งให้หมดเพื่อสร้างโลกที่มีแต่ชาแมน และตั้งตัวเป็นใหญ่เพื่อครอบครองโลกนี้
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลมีความแตกต่างจากภาษาถิ่นต่าง ๆ ที่พูดในประเทศโปรตุเกสและประเทศที่พูดภาษาโปรตุเกสในแอฟริกา (โดยเฉพาะในด้านสัทวิทยาและสัทสัมพันธ์) ภาษาโปรตุเกสในประเทศกลุ่มหลังนี้มีแนวโน้มที่จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปร่วมสมัย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการปกครองระบบอาณานิคมของโปรตุเกสในประเทศเหล่านี้สิ้นสุดลงช้ากว่าในบราซิล แม้จะมีความแตกต่างกันมากระหว่างวิธภาษาพูด แต่ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลและแบบยุโรปก็มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยในภาษาเขียนที่เป็นทางการ (คล้ายคลึงกับความแตกต่างที่พบระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกันและแบบบริติชในหลาย ๆ ด้าน) และยังสามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้
ราชันย์แห่งภูต
โยไม่ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้เลย เขารู้เพียงแต่ว่าปู่ของเขาต้องการให้เขาต่อสู้เพื่อให้ได้ตำแหน่งราชันแห่งภูตมา เขาคิดเสมอว่า ถ้าเขาได้ตำแหน่งนี้มา สิ่งที่เขาอยากจะทำคือ การที่ให้ทุกคนได้อยู่อย่างมีความสุข
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ใน ค.ศ. 1990 ประชาคมประเทศผู้ใช้ภาษาโปรตุเกส (Comunidade dos Países de Língua Portuguesa) ซึ่งรวมตัวแทนจากทุกประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาทางการได้บรรลุความตกลงว่าด้วยการปฏิรูปอักขรวิธีภาษาโปรตุเกสเพื่อรวมมาตรฐานที่ใช้ในบราซิลกับมาตรฐานที่ใช้ในประเทศอื่น ๆ เข้าเป็นหนึ่งเดียว การปฏิรูปอักขรวิธีนี้เริ่มมีผลบังคับในบราซิลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ส่วนในโปรตุเกส ประธานาธิบดีโปรตุเกสได้ลงนามร่างกฎหมายการปฏิรูปเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยกำหนดให้มีระยะเวลาเปลี่ยนผ่านซึ่งในระหว่างนี้อักขรวิธีจากมาตรฐานทั้งสองจะปรากฏร่วมกัน ระยะเปลี่ยนผ่านในบราซิลสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในขณะที่ระยะเปลี่ยนผ่านในโปรตุเกสได้สิ้นสุดลงก่อนหน้านั้นแล้วในปีเดียวกัน
ราชันย์แห่งภูต
โยมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อมันตะ เขาเป็นเพื่อนคนแรกที่ยอมรับโยได้ในสิ่งที่โยเป็น เขาไม่รู้สึกว่าโยเป็นตัวประหลาด และสองคนนี้เป็นเพื่อนรักกันมาก เพื่อที่โยจะได้มาซึ่งตำแหน่งราชันแห่งภูตนั้น เค้าได้รับการฝึกฝนมากมายจากตัวเขาเอง ประสบการณ์ที่ต้องสู้กับคนอื่น ปู่ของเขา และแอนนา คู่หมั้นของโย โยได้ทำให้ริวดาบไม้ซึ่งเป็นคนมีปัญหา และทำตัวเป็นอันธพาลเพื่อหาที่พักใจของตัวเอง ได้กลับใจและมาเป็นเพื่อนกับโย ซึ่งหลังจากนั้นโยก็ได้ทำให้ดวงวิญญาณที่ชั่วร้ายดวงหนึ่งได้กลับใจ ดวงวิญญาณดวงนี้ชื่อ โทคาเงโร่ ซึ่งเป็นดวงวิญญาณที่เคียดแค้นอาบิดามารุเป็นอย่างมาก เพราะว่าอาบิดามารุเป็นผู้สังหารเขาเมื่อ 600 ปีที่ผ่านมา แต่ด้วยความจริงใจของโยที่ต้องการจะช่วยผู้อื่น โยจึงเอาชนะใจโคทาเงโร่ได้สำเร็จ โทคาเงโร่ จึงได้กลายเป็น วิญญาณประจำตัวของริวดาบไม้
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
ภาษาถิ่นต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลอาจแตกต่างกันในด้านต่าง ๆ เช่น การออกเสียงสระ ทำนองเสียงพูด เป็นต้น แม้ว่าจะยังคงเข้าใจซึ่งกันและกันได้ก็ตาม
ราชันย์แห่งภูต
เมื่อการคัดเลือกชาแมนได้เริ่มขึ้น เขาก็ได้เจอกับหนึ่งในผู้คุมกฎของเผ่าปัจชื่อ ซิลเวอร์ และได้ต่อสู้กัน จนโยได้เป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมการแข่งขันชาแมนครั้งนี้ และยังได้เรียนรู้การโอเวอร์โซลอันแข็งแกร่งจากซิลเวอร์อีกด้วย ก่อนหน้านั้นเค้าได้รู้จักกับวิญญาณดวงหนึ่ง ชื่อ อาบิดามารุ ซึ่งเป็นวิญญาณ ซามูไรเมื่อ 600 ปีก่อน และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน โยได้รับแจ้งให้ต่อสู้กับชาแมนหลายคน ได้แก่ โฮโรโฮโร่ เฮาส์ที่ 8 และเร็น จนในที่สุดทุกคนก็กลายเป็นเพื่อนกัน และได้ผ่านเข้ารอบต่อไปของชาแมนไฟท์ได้
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล
Celpe-Bras เป็นใบรับรองความสามารถอย่างเป็นทางการของบราซิลในภาษาโปรตุเกสในฐานะภาษาต่างประเทศ นำไปใช้โดย Inep ในบราซิลและประเทศอื่นๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาธิการและความร่วมมือกับกระทรวงการต่างประเทศ
ราชันย์แห่งภูต
ต่อจากนี้คือสิ่งที่พวกเขาจะต้องเผชิญหน้า เพื่อไปถึงจุดมุ่งหมายคือ การได้เป็นราชันแห่งภูต โยได้รู้ความต้องการของเพื่อนๆ ของเขาว่าเมื่อพวกเขาได้เป็นราชันแห่งภูต พวกเขาต้องการอะไร โยได้สัญญากับทุกคนไว้ว่าถ้าเขาได้เป็นราชันแห่งภูต เขาจะทำความฝันของทุกคนให้เป็นจริง และทำให้โลกนี้สงบสุข และพวกเขาก็ต้องไปกินเหล้ากันอย่างเมามัน = เกร็ดเนื้อเรื้อง =
=ตัวละคร=
ตอนไปอเมริกา นำทีมไปหาหมู่บ้านปัจจ์ นำทีม ริวกับเฟาส์ที่ 8 แข่งรอบ 2 แต่ทีมฮาโอ กับ X-Laws มาป่วน กับตายฝึก O.S ใหม่ คืนชีพจนในที่สุดเข้ารอบ 3 ที่เหลือ 12 คน ตนนำพวกขอยอมแพ้ เพื่อให้ฮาโอชนะเป็นชาแมนคิงก่อน ส่วนพวกตนบุก plant สู้ 10 ผู้คุมกฏเฝ้าอยู่ชนะ แต่ตายกันหมด เพราะฮาโอเป็นชาแมนคิงที่แท้จริง แต่พวกตนกับทุกคนที่เกี่ยวข้องมาเตือนสติฮาโอ ให้เป็นราชาที่ดีสำเร็จ จึงกลับมาใช้ชีวิตตามเดิม ตนแต่งงานกับแอนนามีลูกกันชื่อฮานะ แต่ตนกับแอนนาเดินทางรอบโลกเพื่อหาทางยับยั้งสงครามกับช่วยโลกในแบบของตนตามที่สัญญาไว้กับฮาโอก่อนบอกลา (ร่างทรงอามิดามารุ ร่างทรงเฮาต์ o.s. ในดาบฮารุซาเมะ สปิริตออฟซอร์ด สปิริตออฟซอร์ดเบียกโค มุมุเมียวยาคุมุ สปิริตออฟเอริทร์)
มีวิญญานคู่ชีพชื่อชามมัล ไอออนสูง175ซม.หนัก45กก.โดนฮาโอฆ่าตาย
ทีมฮาโอ
ชาแมนที่เข้าร่วมกับฮาโอ
ทีมโฮชิกุมิ
พันปีก่อนคือเด็กกำพร้าที่ฝึกเป็นชาแมนไต่เต้าเป็นองเมียวจิ แต่เกลียดชังมนุษย์ ได้เขียนบันทึกในคัมภีร์มหาเวทให้คนรุ่นหลัง รู้เรื่องชาแมนไฟท์จึงเกิดอยากร่วมแต่ขาดผีคู่หู กับเสียชีวิต
500 ปีก่อนเกิดใหม่เป็น 1 ใน 10 ผู้คุมกฏของเผ่าปัจ ชิง S.O.F กับไปทั่วโลกเพื่อให้คนยุคนั้นเรียนรู้เรื่องชาแมน ให้ลูกหลานมาเป็นสาวก ก่อนถูกโยเคนฆ่าตาย
ยุคปัจจุบันกลับมาเกิดใหม่ในตระกูลอาซาคุระ คือพี่ชายฝาแฝดของโย หนีไปตอนเกิดรวบรวมสาวกฝึกฝนรวมทีมกัน เข้าร่วมชาแมนไฟท์ในฐานะนักกีฬา ในรอบ 3 ทุกคนถอนตัว ตนคือชาแมนคิง กับหลอมรวมกับ G.S หวังฆ่าทุกคน แต่ใมน G.S ทุกคนมาเตือนสติ กับพาแม่มาหา ตนกลับตัวจึงเป็นราชาที่ดี คอยเฝ้าดู G.S ตามหน้าที่
ฮานะกุมิ
ทีมผู้หญิง หลังจบเรื่องคือสาวใช้ทำงานให้ฟุนบาริออนเซ็น
= รายชื่อตอน= ตอนที่ 1 นักเรียนใหม่ผู้มีพลังวิญญาณ
ตอนที่ 2 ซามูไรปีศาจในตำนาน
ตอนที่ 3 การปรากฏกายของชาแมนคนใหม่
ตอนที่ 4 การรวมร่าง 100%
ตอนที่ 5 ชาแมนสาวแกร่งเกินร้อย
ตอนที่ 6 กังฟูมาสเตอร์
ตอนที่ 7 หมัดโทสะของไป่หลง
ตอนที่ 8 ชีวิตของชาแมน
ตอนที่ 9 เด็กหนุ่มผู้มาจากทางเหนือ
ตอนที่ 10 ความแค้นเมื่อ 600 ปีก่อน
ตอนที่ 11 ฮารุซาเมะฝนฤดูใบไม้ผลิ
ตอนที่ 12 ดวงดาวแห่งการเริ่มต้น
ตอนที่ 13 โอเวอร์โซล
ตอนที่ 14 ชาแมนไฟท์
ตอนที่ 16 ความรักของเฟาสท์
ตอนที่ 17 เบสเพลสของสองนักเดินทาง
ตอนที่ 18 โย
ตอนที่ 21 เชื่อมั่น
ตอนที่ 23 นักสู้สาวคืนชีพ
ตอนที่ 24 ร่างอมตะของเต๋าเอ็น
ตอนที่ 26 บิ๊กอเมริกา
ตอนที่ 27 ดาวน์ซิ่งเรโวลูชัน
ตอนที่ 28 ภาพซ้อนของฮาโอ
ตอนที่ 29 ต่อสู้กับธรรมชาติ
ตอนที่ 30 ออราเคิลเบลล์ที่ถูกแย่งชิงไป
ตอนที่ 31ป่าแห่งวิญญาณ
ตอนที่ 32 เพื่อนผู้รักธรรมชาติของโฮโรโฮโร่
ตอนที่ 33 ความลับของตระกูลอาซาคุระ
ตอนที่ 34 น้ำพุร้อนที่อเมริกา
ตอนที่ 36 ทัณฑ์นางฟ้า
ตอนที่ 37 ราชันย์แห่งมุกตลก
ตอนที่ 38 ตำนานของเผ่าเซมินัวร์
ตอนที่ 39 ทีมฮานะ
ตอนที่ 40 คัมภีร์มหาเวทย์
ตอนที่ 41 รวมพลังโอเวอร์โซล
ตอนที่ 42 สปิริตออฟซอร์ด
ตอนที่ 43 การต่อสู้กับพระเจ้า
ตอนที่ 45 เกรทสปิริต
ตอนที่ 46 จิตวิญญาณแห่งเต๋า
ตอนที่ 48 ปรมาจารย์มังกร
ตอนที่ 49 ด็อกเตอร์ ด็อกเตอร์
สนามกีฬากันจูรูฮัน
สนามกีฬากันจูรูฮัน (Stadion Kanjuruhan) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในอำเภอมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันใช้สำหรับการแข่งขันกีฬาฟุตบอลเป็นหลัก สนามมีความจุ 42,449 ที่นั่ง เป็นสนามเหย้าของอาเรมา สโมสรในลีกา 1 และเปอร์เซอกัมเมโตร สโมสรในลีกา 3
ราชันย์แห่งภูต
ฮานะกุมิ
ตอนที่ 50 ความมืดในจิตใจของฉัน
สนามกีฬากันจูรูฮัน
สนามสร้างขึ้นในปี 1997 ด้วยค่าก่อสร้างประมาณ 35,000 ล้านรูปียะฮ์ ในวันที่ 9 มิถุนายน 2004 ประธานาธิบดีเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี เป็นผู้ประกอบพิธีเปิดสนาม การแข่งขันแรกในสนามเป็นการแข่งขันในลีกดิวิชันหนึ่ง 2004 ระหว่างอาเรมากับเปเอ็ซเอ็ซ ซเลมัน ที่ซึ่งอาเรมาชนะไปด้วยคะแนน 1-0
ราชันย์แห่งภูต
ฮานะกุมิ
ตอนที่ 51 ชาแมนฮันท์
สนามกีฬากันจูรูฮัน
ในวันที่ 1 ตุลาคม 2022 แฟนสโมสรอาเรมา 125 คน และตำรวจ 2 นาย เสียชีวิตในสนามระหว่างการจลาจลและเหตุเหยียบกันเสียชีวิต
ราชันย์แห่งภูต
ฮานะกุมิ
ตอนที่ 52 ฝึกภาคพิเศษ!? ทุกคนรวมพลัง
ตอนที่ 53 บ๊ายบาย
ตอนที่ 54 เทพธิดาองค์ที่ 8
ตอนที่ 57 ชาแมนไฟท์สิ้นสุดแล้วเหรอ?
ตอนที่ 58 เทพธิดาเปลวเพลิง
ตอนที่ 59 แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งดวงดาว
ตอนที่ 60 คำว่าเพื่อน
ตอนที่ 61 ลาก่อนชั่วนิรันดร์
ตอนที่ 62 แมตซ์แห่งคววามตาย
ตอนที่ 63 ที่ที่ควรอยู่
ตอนที่ 64 เพลงสั่งลา
=วิดีโอเกม= =เชิงอรรถ=
ก.  ที่ถูกต้องสะกดว่า "ราชัน"
= แหล่งข้อมูลอื่น=
มัตสึโอะ บาโช
มัตสึโอะ บาโช (ญี่ปุ่น: 松尾芭蕉 Matsuo Bashō, ค.ศ. 1644 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1694 ) หรือ บาโช  เป็นนามแฝงของ มัตสึโอะ มูเนฟูซะ (松尾宗房, Matsuo Munefusa) เป็นกวีชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งได้รับสมญานามเป็นปรมาจารย์ทางด้านบทกวีไฮกุ ในงานกวีที่เขาได้แต่งขึ้นเขียนเพียงชื่อ 芭蕉 (はせを, ฮาเซโอะ) เขาเป็นหนึ่งในกวีที่อยู่ในช่วงยุคสมัยเอโดะ
บาโช เกิดในอิงะ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมิเอะ ในตระกูลซามูไร ภายหลังจากการใช้ชีวิตหลายปีภายใต้วิถีชีวิตซามูไร เข้าได้ค้นพบว่าการเป็นนักประพันธ์นั้นเหมาะกับเขามากกว่า เขาจึงได้ละทิ้งวิถีชีวิตซามูไร บาโชได้เริ่มใช้ชีวิตแบบกวีเมื่อได้รับใช้เจ้านายในฐานะซามูไร ในตอนแรกเขาได้ตั้งชื่อตนเองว่า โทเซ (桃青, Tosei) ตามบทกวีโทเซ ซึ่งหมายถึงผลพีชเล็ก ๆ ด้วยบาโชมีความยกย่องนับถือในตัวกวีจีนชื่อหลี่ ไป๋ (李白, Lǐ Bái) ซึ่งหมายถึงลูกพลัมสีขาว
ในปี ค.ศ. 1666 เมื่อเจ้านายเก่าได้สิ้นชีวิตลง และมีเจ้านายใหม่ซึ่งเป็นพี่น้องของเจ้านายเดิมขึ้นมาปกครอง เขาได้เลือกกลับไปบ้าน แทนที่จะรับตำแหน่งต่อในฐานะซามูไร และย้ายไปเอโดะในปี ค.ศ. 1675 (ปัจจุบันคือโตเกียว) ต่อมาในปี ค.ศ. 1678 ที่เอโดะ เขาได้รับตำแหน่งให้เป็นปรมาจารย์ไฮกุ หรือ โซโช (宗匠, sōshō) และเริ่มชีวิตของกวีอาชีพ ในปี ค.ศ. 1680 ได้ย้ายไปยังฟูกูงาวะ (ส่วนหนึ่งของเอโดะ) และได้เริ่มปลูกต้นบาโช (芭蕉, Bashō, แปลว่า: ต้นกล้วย) ที่เขาชื่นชอบในบริเวณสวน ภายหลังจากเขาที่ได้ใช้ชื่อตัวเองว่าบาโช
ในช่วงชีวิต บาโชได้ออกเดินทางท่องเที่ยวไปหลายแห่ง สถานที่ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น และสถานที่ที่ปรากฏในงานประพันธ์ การท่องเที่ยวเหล่านี้มีส่วนสำคัญในงานเขียนของเขา สถานที่บางแห่งได้ส่งเสริมให้มีจินตนาการที่ยิ่งใหญ่  ในการเดินทางบะโชได้พบสานุศิษย์ และสอนพวกเขาด้วยเร็งงะ (連歌, renga)
บทประพันธ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของชาโชคือ โอกุ โนะ โฮโซมิจิ ( 奥<rt>おく</rt> の 細道<rt>ほそみち</rt>, Oku no Hosomichi, แปลว่า: เส้นทางสายเล็ก ๆ ลึกเข้าไป) เขียนขึ้นภายหลังจากการเดินทางของบาโชและลูกศิษย์ ซึ่งเริ่มจากเอโดะในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1689 และพวกเขาเดินทางไปโทโฮกุและโฮกูริกุ จากนั้นจึงกลับสู่เอโดะในปี ค.ศ. 1691 การเดินทางในหนังสือนี้จบลงที่โองากิและมิโนะ (ปัจจุบันคือจังหวัดกิฟุ) ด้วยบทหนึ่งในไฮกุที่เขาแสดงความหมายโดยนัยว่า จะเดินทางไปศาลเจ้าอิเซะต่อ ภายหลังจากการพักอยู่ที่โองากิ
บาโชเสียชีวิตเพราะโรคภัยไข้เจ็บในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิในปี ค.ศ. 1694 ที่โอซากะ ภายในบ้านของลูกศิษย์ที่เขาร่วมเดินทางไปด้วย ก่อนสิ้นใจ บาโชได้เขียนไฮกุสุดท้าย
เกร็ด
เกี่ยวกับ บาโช (Bashō, 芭蕉) หรือ ต้นกล้วย
เนื่องจากสภาพอากาศนั้นหนาวเย็นเกินกว่าที่กล้วยจะมีผลได้ ว่ากันว่า เขาตั้งใจว่าจะสื่อความหมายของบทกวีที่มิอาจมีผล หรือไร้ผล และเนื่องจากบาโชได้ศึกษาเซน เช่นนี้ เป็นไปตามแนวคิดของเซน
บทความและลิงก์ที่เกี่ยวข้อง
16441694
18 มีนาคม
วันที่ 18 มีนาคม เป็นวันที่ 77 ของปี (วันที่ 78 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 288 วันในปีนั้น
พระครูสัญญาบัตร
พระครูสัญญาบัตรจัดเป็นสมณศักดิ์สัญญาบัตรชั้นแรก เป็นพระครูมีราชทินนาม ในสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราชแห่งกรุงสุโขทัยเรียกว่า"ปู่ครู" ต่อมาในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ได้เปลี่ยนคำนำหน้าจากปู่ครูเป็นพระครู และโปรดให้มีราชทินนามสืบมาจนถึงปัจจุบัน พระครูสัญญาบัตรเป็นชื่อประเภทสมณศักดิ์ เครื่องหมายสมณศักดิ์ใช้คำว่าพระครูนำหน้าราชทินนาม แต่ในสัญญาบัตรมิได้กำหนดว่าเป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นใดหรือตำแหน่งใด ก็จะมีพัดยศเป็นเครื่องแสดงชั้นหรือตำแหน่งนั้นๆ เมื่อได้เลื่อนตำแหน่ง จะไม่เปลี่ยนสัญญาบัตร คงเปลี่ยนเฉพาะพัดยศ และมีประกาศมหาเถรสมาคมแสดงความเป็นพระครูสัญญาบัตรตำแหน่งใดและชั้นใด ในปัจจุบันผู้ที่จะได้รับพระราชทานตั้งเป็นพระครูสัญญาบัตรต้องเป็นพระสังฆาธิการเท่านั้น เมื่อจะทรงแต่งตั้งครั้งแรกจัดชั้นและตำแหน่งให้เหมาะสมในการปกครอง หรือเหมาะสมกับวิทยฐานะ
พระครูสัญญาบัตรจัดโดยชั้นมี 4 ชั้น คือ และแยกแยะชนิดของแต่ละชั้นตามความเหมาะสมในตำแหน่งการปกครองคณะสงฆ์ ในปัจจุบันพอกำหนดได้ดังนี้
ทจาฮาปิมู
ทจาฮาปิมู หรือ ทจาเฮปิมู (ราว 360 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณ แม่ทัพ และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สามสิบแห่งอียิปต์
พระประวัติ
ทจาฮาปิมูอาจจะเป็นพระราชโอรสในฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และเป็นพระอนุชาของฟาโรห์ทีออส แม้ว่าบางครั้งพระองค์จะถูกระบุว่าเป็น "พระอนุชา" ของฟาโรห์เนคทาเนโบที่ 1 และ "พระปิตุลา" ของฟาโรห์ทีออส เมื่อคราวฟาโรห์ทีออสเสด็จไปยังดินแดนบริเวณตะวันออกใกล้เพื่อนำการเดินทางทางการทหารเพื่อรุกรานจักรวรรดิอะคีเมนิด พระองค์จึงได้แต่งตั้งให้เจ้าชายทจาฮาปิมูขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
หลักฐานยืนยัน
ค้นพบรูปสลักหินทรายชนิดหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับเจ้าชายทจาฮาปิมูที่พบในเมืองเมมฟิส และปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิแทน มหานครนิวยอร์ก บนรูปสลักได้มีการสลักพระอิสริยยศของพระองค์ไว้ว่า "พระอนุชาแห่งกษัตริย์" และ "พระราชบิดาแห่งกษัตริย์"