cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมาพันธรัฐไอร์แลนด์
"สันติภาพออร์มอนด์" ครั้งที่หนึ่ง
เพื่อเป็นการตอบแทนการประนีประนอมดังกล่าว ทหารของสมาพันธ์จะถูกส่งไปยังอังกฤษเพื่อทำการรบให้กับฝ่ายนิยมกษัตริย์ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ ทว่าข้อแม้ดังกล่าวได้สร้างความไม่พอใจให้แก่ทั้งเหล่านักบวชคาทอลิก บรรรดาแม่ทัพนายกอง โดยเฉพาะโอเวน โร โอนีลล์และทอมัส เพรสตัน สมาชิกสมัชชาใหญ่ส่วนมาก และตัวแทนเจรจาฝ่ายเอกอัครสมณทูต ซึ่งไม่ได้หยิบเป้าหมายของตนออกมาหารือด้วย รีนุกชีนีได้พยายามชักชวนบิชอปไอริชจำนวนเก้าองค์ให้ต่อต้านการเจรจาใดๆ กับออร์มอนด์หรือราชสำนัก หากไม่มีคำมั่นว่านิกายคาทอลิกจะได้รับการทำนุบำรุง
หลายฝ่ายเชื่อว่าอภิสภาไม่สามารถไว้วางใจได้ เนื่องจากสมาชิกหลายคนมีความเกี่ยวดองกับออร์มอนด์หรือมีพันธะบางอย่างกับเขา นอกจากนี้ยังมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่าฝ่ายรัฐสภาน่าจะเป็นผู้ชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษ และการส่งทหารไอริชไปร่วมสู้กับฝ่ายนิยมกษัตริย์จะเป็นการเสียไพร่พลไปโดยเปล่าประโยชน์ ในอีกด้านหนึ่ง กองทัพอัลสเตอร์ของโอเวน โร โอนีลล์ สามารถเอาชนะพวกสกอตได้ในยุทธการที่เบนเบอ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1646 ก่อให้เกิดความเชื่อมั่นว่าสมาพันธรัฐมีศักยภาพมากพอที่จะทำการขับไล่ผู้รุกรานทั้งหมด อีกทั้งฝ่ายที่ต่อต้านการสงบศึกได้รับการสนับสนุนทั้งในด้านความเชื่อและการเงินจากรีนุกชีนี ผู้ขู่จะประกาศบัพพาชนียกรรม "ฝ่ายสันติภาพ" สมาชิกอภิสภาต่างถูกจับกุม และสมัชชาใหญ่ก็ลงมติปฏิเสธข้อเสนอของออร์มอนด์
ความพ่ายแพ้ทางการทหารและสันติภาพออร์มอนด์ครั้งใหม่
หลังจากฝ่ายสมาพันธ์รัฐปฏิเสธข้อเสนอสงบศึก ออร์มอนด์ได้ทำการส่งมอบเมืองดับลินให้แก่กองทัพของฝ่ายรัฐสภาภายใต้การนำของไมเคิล โจนส์ (Michael Jones) ทางด้านสมาพันธรัฐจึงพยายามทำลายค่ายทหารของฝ่ายรัฐสภาที่ตั้งอยู่โดยรอบดับลินและคอร์ก แต่กลับประสบความล้มเหลว โดยในค.ศ. 1647 กองทัพของสมาพันธรัฐได้ประสบกับความพ่ายแพ้ทางทหารอย่างต่อเนื่อง เริ่มด้วยกองทัพไลนสเตอร์โดยมีทอมัส เพรสตันเป็นแม่ทัพ ถูกกองกำลังฝ่ายรัฐสภาของโจนส์ตีแตกที่ดุนแกนฮิลล์ในเขตเทศมณฑลมีท (County Meath) จากนั้นไม่เกินสามเดือนต่อมา กองทัพมุนสเตอร์ก็ประสบความพ่ายแพ้แบบเดียวกันจากฝีมือของเอิร์ลแห่งอินไชควินที่คน็อกนาส
สภาวะดังกล่าวทำให้สมาชิกสมาพันธ์โดยส่วนใหญ่เริ่มกระตือรือร้นในการหาทางเจรจากับฝ่ายนิยมกษัตริย์ อภิสภาของสมาพันธรัฐได้รับเงื่อนใหม่จากพระเจ้าชาลส์และออร์มอนด์ ซึ่งมีเนื้อหาที่ผ่อนปรนกว่าเดิม อันประกอบด้วยการยอมมอบขันติธรรมทางศาสนา คำสัญญาที่จะทำการเพิกถอนกฎหมายพอยย์นิงในอนาคต (ซึ่งจะนำไปสู่สิทธิ์ในการปกครองตนเอง) การรับรองเอกสิทธิ์ในที่ดินที่ชาวคาทอลิกไอริชยึดมาได้ระหว่างสงคราม และการยุตินโยบายตั้งถิ่นฐานในอัลสเตอร์ลงในบางพื้นที่ นอกจากนี้ยังจะมีการออกฎหมายนิรโทษกรรม หรือการพระราชทานอภัยโทษสำหรับอาชญากรรมสงครามในคราวการกบฏ ค.ศ. 1641 และสงครามสมาพันธรัฐ – โดยเฉพาะการสังหารผู้ตั้งรกรากชาวโปรแตสแตนท์ในค.ศ. 1641 – สนธิสัญญาดังกล่าวยังอนุญาตให้สมาพันธรัฐคงกองทัพของตัวเองไว้เช่นเดิมด้วย
อย่างไรก็ตาม พระเจ้าชาลส์ทรงต้องจำยอมพระราชทานเงื่อนไขเหล่านี้เพราะสถานการณ์บีบให้พระองค์ทำเช่นนั้น และในภายหลังพระองค์ก็ทรงปฏิเสธข้อตกลงดังกล่าว และทรงออกเงื่อนไขใหม่ให้สมาพันธรัฐยุบตัวเองลง ถ่ายโอนกองกำลังไปอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของแม่ทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์และต่อสู้ร่วมกับทหารอังกฤษ เอิร์ลแห่งอินไชควินยังได้แปรพักตร์จากฝ่ายรัฐสภาและทำการเข้าสวามิภักดิ์กับฝ่ายนิยมกษัตริย์อีกครั้งด้วย
สงครามกลางเมืองภายในสมาพันธรัฐ
กระนั้น ชาวคาทอลิกไอริชจำนวนมากก็ยังคงไม่ยอมร่วมมือกับฝ่ายนิยมกษัตริย์ โอเวน โร โอนีลล์ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับฝ่ายนิยมกษัตริย์ และก่อสงครามกลางเมืองระยะสั้นขึ้นภายในสมาพันธรัฐ ในหน้าร้อนของค.ศ. 1648 โอนีลล์ ผู้มองว่าพันธมิตรครั้งใหม่ระหว่างสมาพันธรัฐและฝ่ายนิยมกษัตริย์อังกฤษเป็นการทรยศเป้าหมายสงครามแบบคาทอลิก (Catholic war aims) จึงทำให้เขาพยายามเจรจาสงบศึกกับฝ่ายรัฐสภา และกลายมาเป็นพันธมิตรของกองกำลังฝ่ายรัฐสภาอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง สถานการณ์ดังกล่าวส่งผลร้ายกับเป้าหมายหลักของสมาพันธรัฐ นอกจากนี้มันยังคาบเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองครั้งที่สองในอังกฤษ รีนุกชีนีพยายามช่วยสนับสนุนโอนีลล์ด้วยการประกาศปัพพาชนียกรรม ผู้เห็นด้วยกับการพักรบอินไชควิน (Inchiquin Truce) ที่จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1648 กับฝ่ายนิยมกษัตริย์ แต่รีนุกชีนีไม่สามารถโน้มน้าวเหล่าบิชอปไอริชได้ ดังนั้นเขาจึงออกเดินทางจากกัลเวย์กลับไปยังโรมในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649
เหตุการณ์ดังกล่าวมักจะถูกมองว่าเป็นตัวแทนความไม่ลงรอยกันระหว่างชาวเกลิกไอริชและชาวอังกฤษเก่า (Old English) มีการให้เหตุผลว่าชาวเกลิกไอริชได้สูญเสียที่ดินและอิทธิพลเป็นจำนวนมากหลังการเข้าพิชิตไอร์แลนด์ของอังกฤษ ส่งผลให้ข้อเรียกร้องของพวกเขารุนแรงขึ้นตามไปด้วย แม้กระนั้น ทั้งฝ่ายประนีประนอมและฝ่ายหัวรุนแรงก็ต่างมีผู้สนับสนุนจากทั้งสองชาติพันธุ์ ยกตัวอย่างเช่น เซอร์เฟลิม โอนีลล์ ชาวเกลิกผู้นำการกบฎใน ค.ศ. 1641 สนับสนุนฝ่ายประนีประนอม ในขณะที่บริเวณเซาท์เวกซ์ฟอร์ด (South Wexford) ซึ่งประชากรส่วนมากมีเชื้อสายชาวอังกฤษเก่าไม่เห็นด้วยกับการสงบศึก เหล่านักบวชคาทอลิกเองก็ขัดแย้งกันในเรื่องดังกล่าวเช่นกัน
ข้อสำคัญที่สุดของเหตุการณ์ดังกล่าว คือ มันได้แสดงความแตกต่างระหว่างกลุ่มเจ้าที่ดิน ซึ่งพร้อมที่จะยอมรับข้อเสนอของฝ่ายนิยมกษัตริย์ ตราบใดที่ที่ดินและสิทธิของพวกตนยังได้รับความคุ้มครอง และกลุ่มคนเฉกเช่นโอนีลล์ ผู้ต้องการขจัดอิทธิพลของอังกฤษให้หมดไป พวกเขาต้องการสร้างรัฐคาทอลิกไอร์แลนด์ที่เป็นอิสระ พร้อมทั้งขับไล่ผู้ตั้งรกรากชาวอังกฤษและสกอตแลนด์ออกไปอย่างถาวร ฝ่ายหัวรุนแรงจำนวนมากมีเป้าหมายหลักคือการทวงคืนที่ดินอันสืบทอดมาแต่ครั้งบรรพบุรุษ ซึ่งเสียไปในคราวเริ่มนโยบายตั้งถิ่นฐาน หลังจากทำการลอบโจมตีฝ่ายสมาพันธรัฐอย่างยืดเยื้อ โอเวน โร โอนีลล์จึงล่าถอยไปยังอัลสเตอร์ ก่อนที่จะกลับมาเข้าร่วมกับสมาพันธรัฐอีกครั้งเมื่อครอมเวลล์ เข้ารุกรานในค.ศ. 1649 การเกิดสงครามภายในยังทำให้การเตรียมตัวด้านการศึกกับกองทัพตัวแบบใหม่ ของกองกำลังผสมฝ่ายนิยมเจ้า-สมาพันธรัฐต้องล่าช้าลงไปด้วย
การรุกรานของครอมเวลล์
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ เข้ารุกรานไอร์แลนด์ในค.ศ. 1649 เพื่อทำลายการรวมกำลังครั้งใหม่ระหว่างฝ่ายสมาพันธรัฐและฝ่ายนิยมกษัตริย์ การพิชิตไอร์แลนด์ของครอมเวลล์ นับเป็นความขัดแย้งที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ และนำมาซึ่งการแพร่ระบาดของกาฬโรคและทุพภิกขภัย คิลล์เคนนี เมืองหลวงของสมาพันธรัฐแตกหลังจากการล้อมระยะสั้น ในค.ศ. 1650 สงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างหมดรูปของพวกคาทอลิกไอริชและฝ่ายนิยมกษัตริย์ ชนชั้นเจ้าครองที่ดินชาวคาทอลิกไอริชที่มีมาแต่ครั้งก่อนสงครามถูกทำลายลงในช่วงนี้ เช่นเดียวกับสถาบันโรมันคาทอลิก สมาชิกอาวุโสส่วนมากของสมาพันธรัฐลี้ภัยไปฝรั่งเศสพร้อมกับราชสำนักอังกฤษ หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ สมาชิกสมาพันธรัฐที่สนับสนุนการเป็นพันธมิตรกับฝ่ายนิยมกษัตริย์ในช่วงสงครามต่างได้รับความชอบ และได้รับพระราชทานที่ดินของตนคืนอย่างน้อยสามส่วนจากเดิม ตรงกันข้ามกับผู้ที่ยังคงอยู่ในไอร์แลนด์ระหว่างยุคช่วงว่างระหว่างรัชกาล ซึ่งโดยส่วนมากแล้วจะถูกริบที่ดิน สำหรับผู้เป็นเชลยสงครามมักจะถูกประหารหรือส่งไปยังทัณฑนิคม
สิ่งสืบทอด
รูปแบบรัฐสภาของสมาพันธรัฐไอร์แลนด์มีความคล้ายคลึงกับรัฐสภาไอร์แลนด์ ที่ก่อตั้งโดยชาวชาวนอร์มันใน ค.ศ. 1297 ซึ่งมีความเป็นคณาธิปไตยของเจ้าที่ดินสูงและไม่ได้ใช้หลักการประชาธิปไตยในการออกเสียง แม้สมาพันธรัฐจะมีฐานอำนาจขนาดใหญ่ในระดับชาติ พวกเขากลับประสบความล้มเหลวในการบริหารและปฏิรูปไอร์แลนด์เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาวคาทอลิกไอริช สงครามสมาพันธรัฐไอร์แลนด์ และการรุกรานของครอมเวลล์ที่ตามมา (ค.ศ. 1649–53) ก่อให้เกิดการสูญเสียชีวิตอย่างใหญ่หลวง และจบลงด้วยการริบที่ดินของชาวคาทอลิกไอริชตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1650 แม้จะมีการพระราชทานที่ดินส่วนหนึ่งคืนมาในคริสต์ทศวรรษที่ 1660 ก็ตาม การสิ้นสุดของสมาพันธรัฐยังทำให้เกิดนโยบายตั้งถิ่นฐานระลอกใหม่ที่เรียกว่าการตั้งถิ่นฐานครอมเวลล์เลียน (Cromwellian Settlement) ด้วย
ดานิ โอลโม
โอลโมเกิดในตาร์ราซา บาร์เซโลนา ประเทศสเปน เขาเข้าร่วมทีทเยาวชนของอัสปัญญ็อล ในปี ค.ศ. 2006 ก่อนที่จะย้ายไปศูนย์ฝึกฟุตบอลลามาซิอา ของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ในปีถัดมา เขาย้ายไปดีนาโมซาเกร็บ ในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในข้อแลกเปลี่ยนตัวกับอาเล็น ฮาลีลอวิช เขาลงเล่น 124 นัดและทำ 34 ประตูให้กับสโมสรชุดใหญ่ ก่อนที่จะถูกแอร์เบ ไลพ์ซิช ซื้อตัวไปร่วมทีมในปี ค.ศ. 2020 ด้วยค่าตัว 22 ล้านยูโร
อ้างอิง
1998
รายชื่อนครในประเทศรัสเซียเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อนี้รวมเซวัสโตปอลและสถานที่ที่อยู่ในขอบเขตของสาธารณรัฐไครเมีย ซึ่ง "โดยพฤตินัย" ถูกปกครองโดยรัสเซีย แต่เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน ซึ่งทำให้ไม่อยู่ภายใต้การสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของประเทศยูเครน เซเลโนกราด (เป็นส่วนหนึ่งของนครสหพันธ์มอสโก)และเทศบาลนคร/เมืองของนครสหพันธ์เซนต์ปีเตอส์เบิร์กไม่ได้ถูกรวมเข้าไปด้วย เนื่องจากไม่ได้ระบุในสำมะโนประชากร 2010 ว่าเป็นท้องถิ่นที่แยกจากกัน เมืองที่ใหญ่ที่สุดสิบหกเมืองมีประชากรทั้งหมด 35,798,844 คนหรือประมาณ 24.4% ของประชากรทั้งหมดของประเทศ
นครและเมือง
เมืองใน ตัวหนา เป็นสัญลักษณ์ของเมืองหลวงขององค์ประกอบของประเทศรัสเซีย มีเมืองหลวงสามเมืองที่ไม่ได้อยู่ในรายขื่อเพราะมีขนาดเล็กเกินไป: นาร์ยัน-มาร์ (ประชากร 25,536), อะนาดือร์ (ประชากร 15,240), และ มากัส (ประชากร 13,601) เปียตีกอร์สค์ เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ แต่ไม่ใช่ขององค์ประกอบของสหพันธ์ใด ๆ
เนตเจราเพเรฟ
เนตเจราเพเรฟ เป็นพระนามของเจ้าชายและเป็นมหาปุโรหิตแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์มีพระชนม์ชีพและทรงงานอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลงระหว่างราชวงศ์ที่สามถึงราชวงศ์ที่สี่ ในช่วงระยะเวลาของยุคอาณาจักรเก่า
ด้านครอบครัว
เจ้าชายเนตเจราเพเรฟเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนเฟรู (สันนิษฐานเป็นไปได้มากที่สุด) อย่างไรก็ตามข้อสันนิษฐานเหล่านี้ถูกโต้แย้งเนื่องจากพระนาม "โอรสของกษัตริย์" เป็นพระนามที่ได้รับการยกย่องในสมัยยุคราชอาณาจักรเก่าให้แก่เจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจโดยชอบธรรม
ตำแหน่ง
พระองค์มีตำแหน่งเป็นพะรราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู และยังเป็นพระมหาปุโรหิต (นักบวชชั้นสูง)
สุสาน
พระองค์ได้ถูกฝังอยู่ใน มาสตาบา หมายเลข 1 ที่ดาห์ชูร์ ซึ่งถูกขุดค้นพบขึ้นมาโดยชาวเยอรมันโบราณคดี หลุมฝังพระศพทำมาจากดินโคลนและมีความยาวด้านละ 35 เมตร x 18 เมตร โครงสร้างภายในประกอบไปด้วยบันไดที่มีบันไดไม่กี่ก้าวที่ทอดเข้าสู่ทางเดินตรง ทางเดินหันไปทางเดินเลี้ยวซ้ายและขวาสร้างห้องรูปตัวที มันเป็นเรื่องสำคัญที่จะพูดถึงว่าภูมิประเทศของเมืองดาห์ชูร์ ที่ให้พื้นดินค่อนข้างไม่คงทน อาคารห้องใต้ดินลึกและทำให้บังคับผู้สร้างหลุมฝังศพที่จะสร้างห้องภายในมาสตาบาและอาจจะต่ำกว่าระดับพื้นดิน กรณีคล้าย ๆ กันนี้เกิดขึ้นระหว่างการก่อสร้างพีระมิดหักงอ เมื่อผนังและเพดานของห้องใต้พื้นดินเริ่มก่อให้เกิดรอยร้าว ที่ห้องส่วนกลางของสุสานของพระองค์มีแท่นบูชาถูกวางไว้ในห้องสวดมนต์ รอบข้างทั้งสองด้านของแท่นบูชาจะมีแผ่นแกะสลัก ซึ่งอยู่ในรูปแบบอย่างสมบูรณ์ และบรรยาเกี่ยวกับวิหารที่ปิรามิดของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุมและดาห์ชูร์ แผ่นแกะสลักทั้งสองเคยมีพระนามของพระองค์ หนึ่งในทั้งสองแผ่นแกะสลักนั้นได้ถูกขโมยในระหว่างการบูรณะในช่วงของราชอาณาจักรกลางและใช้เป็นกรอบประตูสำหรับวิหารในหุบเขาของฟาโรห์สเนฟรูที่ไมดุม
แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์
แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์ (Maxwell Trevor) เป็นนักจักรยานชาวอินเดีย ซึ่งถือเป็นนักจักรยานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของประเทศอินเดีย เทรเวอร์เป็นผู้ครองสถิติของประเทศ โดยชนะเหรียญรางวัลกว่า 250 เหรียญและเป็นแชมป์จักรยานลู่ของประเทศสิบเอ็ดสมัย
ประวัติ
แมกซ์เวลล์ เทรเวอร์ เกิดในครอบครัวเชื้อสายแองโกลอินเดีย โดยเขาเป็นหนึ่งในพี่น้องที่มีอยู่ทั้งหมดหกคน สี่คนเอาดีทางกีฬาจักรยานซึ่งได้เป็นตัวแทนรัฐอานธรประเทศและเป็นตัวแทนของประเทศหลายต่อหลายครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับแรงบันดาลใจโดยเพรสตัน ทัลลี ซึ่งเป็นนักจักรยานระดับนานาชาติ ความสนใจในกีฬาของเทรเวอร์ได้รับการจุดประกายโดยพี่ชายของเขาที่มีชื่อว่า เกล็น ซึ่งเป็นนักจักรยานระดับนานาชาติในคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยการฝึกฝนร่วม 8–10 ชั่วโมงของทุกวัน และได้รับการฝึกสอนโดยมุมตัซ อาเหม็ด ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนในระดับรัฐ ผู้ใช้ชีวิตในช่วงท้ายที่สหรัฐอเมริกา เทรเวอร์มีภรรยาและลูกทั้งหมดสามคน โดยลูกคนหนึ่งที่ได้รับการฝึกสอนจากเขา ได้ชนะการแข่งขันในระดับเยาวชนของประเทศและชนะอันดับสามในการแข่งขันชิงชนะเลิศของภาคใต้
การรุกของเทรเวอร์สู่การแข่งจักรยานได้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1980 โดยในปีนั้น เขาได้ชนะการแข่งทั้งในระดับเยาวชนรวมถึงในรุ่นใหญ่ เขาได้เป็นตัวแทนของอินเดียในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ที่เดลี (ค.ศ. 1982) และโซล (ค.ศ. 1986), จักรยานชิงแชมป์เอเชีย, ชิงแชมป์โลก และเฟรนด์ชิพเกมส์
หลังจากอำลาจากการเล่นกีฬา เทรเวอร์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมจักรยานรัฐอานธรประเทศและเป็นเลขานุการแห่งสมาคมจักรยานของรัฐ นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมในหลายกิจกรรม ดังเช่น การสนับสนุนวัฒนธรรมแองโกลอินเดีย และการรณรงค์ทางสังคม เช่น 'จักรยานในการทำงาน'  หลังจากได้รับการไล่ตามโดยนักจักรยานรุ่นเยาว์ เทรเวอร์ก็ได้เริ่มการฝีกสอน และมีแผนที่จะเริ่มมีสถานศึกษาเป็นของตัวเอง
เป้า ซานเหนียง
เป้า ซานเหนียง  เป็นตัวละครสมมติในยุคสามก๊กของจีน ปรากฏในนิยายสมัยราชวงศ์หมิงเรื่องฮฺวากวานสั่วจฺว้าน (花關索傳) รวมถึงปรากฏในงิ้วและละครจีนต่าง ๆ เป้า ซานเหนียงมีบทบาทเป็นนักรบหญิงผู้กล้าหาญและเป็นภรรยาของกวนสกบุตรชายของกวนอู เป้า ซานเหนียงภาคภูมิใจในการฝึกฝนเป็นนักรบของตน และไม่ยอมแต่งงานจนกว่าจะมีผู้ที่เอาชนะตนได้ในการต่อสู้ตัวต่อตัว สุสานในนครกว่างยฺเหวียน มณฑลเสฉวนสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแก่เป้า ซานเหนียง
ในฮฺวากวานสั่วจฺว้าน
ในนิยายฮฺวากวานสั่วจฺว้าน เป้า ซานเหนียงเป็นบุตรสาวคนที่ 3 ของเป้า ข่าย (鮑凱) หรือเป้า ยฺเหวียนไว่ (鮑員外) หัวหน้ากลุ่มโจรแห่งหมู่บ้านเปาแก๋ (鮑家莊 เป้าเจียจฺวาง) หรือหมู่บ้านตระกูลเป้า เป้า ซานเหนียงมีพี่ชาย 2 คนคือเป้า หลี่ (鮑禮) และเป้า อี้ (鮑義)
กวนสกพลัดพรากจากกวนอูผู้บิดาตั้งแต่วัยเด็ก จึงได้รับการอุปการะโดยตระกูลสั่ว (索) เมื่ออายุได้ 9 ปีได้ฝึกฝนวิชาการต่อสู้กับฮฺวา เยฺว่ (花岳) จนมีฝีมือที่ดีเยี่ยม ระหว่างที่กวนสกเดินทางตามหาบิดา ได้ชิงเอาสมบัติสามอย่างจากซ่ง จินกาง (宋金剛) สมบัติชิ้นหนึ่งเป็นชุดเกราะซึ่งไม่รู้ว่าจะมอบให้ใครเป็นผู้สวม กวนสกได้ยินจากนายกองจาง ฉินหลง (張擒龍) ว่าเป้า ซานเหนียงสามารถสวมได้และนางก็คู่ควรกับกวนสก กวนสกจึงเดินทางไปหมู่บ้านเปาแก๋เพื่อขอแต่งงานกับเป้า ซานเหนียง กวนสกมาถึงศาลาของหมู่บ้าน เห็นศิลาจารึกสลักว่าหากใครต่อสู้กับชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงจะแต่งงานกับผู้นั้น กวนสกจึงเข้าต่อสู้ตัวต่อตัวกับเป้า ซานเหนียงได้ร้อยกว่าเพลงก็เอาชนะเป้า ซานเหนียงได้ เป้า ซานเหนียงประทับใจในความสามารถในการรบของกวนสกจึงยินดีแต่งงานกับกวนสก หลังจากนั้นกวนสกยังได้แต่งงานกับสองพี่น้องหวาง เถา (王桃) และหวาง เยฺว่ (王悅) นอจากนี้ในงิ้วปักกิ่งเรื่องฮฺว่าไว่ฉียฺเหวียน (化外奇緣) กวนสกยังได้แต่งงานกับฮฺวาหมาน (花鬘) บุตรสาวของเบ้งเฮ็กและจกหยง
ในวัฒนธรรมประชานิยม
เป้า ซานเหนียงปรากฏในเกมภาคที่ 11 ในซีรีส์วิดีโอเกมโรแมนซ์ออฟเดอะทรีคิงดัมส์ของโคเอ และยังเปิดตัวในฐานะตัวละครที่เล่นได้คนใหม่ในภาคที่ 7ในซีรีส์ไดนาสตีวอริเออร์ของโคเอ รวมถึงในเกมภาคแยกวอริเออร์โอโรจิ 3
วัดบ้านโพธิ์ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดบ้านโพธิ์ได้รับอนุญาตให้ตั้งวัด (สร้างวัด) เมื่อ พ.ศ. 2323 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 ไม่ปรากฏนามผู้ที่มอบที่ดินให้ตั้งวัด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิ อุโบสถ ภายในมีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า มีอาคารเรียนปริยัติธรรมสองชั้นครึ่งไม่ครึ่งปูนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 วัดยังได้ดำเนินการสร้างอุทยานหลวงปู่ทวด (เหยียบน้ำทะเลจืด) องค์ใหญ่ที่สุดแห่งภาคตะวันออก เมื่อแรกจัดสร้างหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ สร้างได้แต่เพียงส่วนเศียรตั้งแต่ พ.ศ. 2554 และนำมาตั้งไว้กลางลานวัดนานกว่า 3 ปี ภายหลังได้ดำเนินการสร้างแล้วเสร็จเต็มองค์ มีความสูง 26 เมตร
ปลาอกแล
ปลาอกแล หรือ ปลาอกรา หรือ ปลาอกกะแล้ (Herrings) เป็นปลาทะเลสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
จัดเป็นปลาเฮร์ริงจำพวกหนึ่ง ที่จัดอยู่ในสกุล Herklotsichthys มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ ลำตัวแบนข้างมาก สันท้องแหลม เกล็ดบางหลุดง่าย เกล็ดในแนวสันท้องเป็นเหลี่ยมคมเรียงต่อกันคล้ายฟันเลื่อย ปากเล็กเชิดขึ้นเล็กน้อย ฟันเล็กมาก ซี่เหงือกมีจำนวนมาก ไม่มีก้านครีบแข็งหรือเงี่ยง ลำตัวสีเงิน เฉพาะด้านหลังสีน้ำเงินเข้ม บนลำตัวที่ใกล้มุมแผ่นปิดเหงือกมักมีแต้มสีดำคล้ำหนึ่งจุด ครีบหลัง และครีบหางสีดำคล้ำอมเหลือง ขนาดยาวได้ถึง 18 เซนติเมตร
เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยเป็นปลาผิวน้ำ ปลาขนาดเล็กอาจเข้ามาอยู่ใกล้ฝั่งหรือในน้ำกร่อย
การจำแนก
ทั้งหมดพบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย มีบางชนิดพบในอ่าวเปอร์เซีย, ทะเลแดง และฝั่งตะวันตกของมหาสมุทรอินเดีย
ราโฮเทป (พระราชโอรสในฟาโรห์สเนฟรู)
ราโฮเทป เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ พระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู กับพระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์ แม้ว่า ดร.ซาฮี ฮาวาสส์ มีข้อคิดเห็นว่าพระบิดาของพระองค์ คือ ฟาโรห์ฮูนิ
ราโฮเทป (R 'htp) หมายถึง "ความพึงพอใจแห่งรา" รา เป็นพระเจ้าของดวงอาทิตย์ โฮเทป หมายถึง "ความพึงพอใจ" (ความหมายอีกอย่างคือ 'ความสงบแห่งรา', 'ความสำราญใจแห่งรา')
ชีวประวัติ
ชื่อของพระองค์ได้ถูกจารึกไว้บนรูปปั้นอันงดงามซึ่งมีรูปปั้นภรรยาของพระองค์ ซึ่งถูกขุดขึ้นมาจากมาสตาบาของพระองค์ที่ไมดุม ในปีค.ศ.1871 โดยออกัส มาเรต อธิบายว่าพระองค์เป็นนักบวชชั้นสูงของเทพราที่เมิองเฮลิโอโพลิส นอกจากนี้พระองค์ยังได้รับการยกย่องให้เป็นขุนนางชั้นสูง "พระราชโอรสของฟาโรห์"
พระเชษฐาของพระองค์ คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 และพระอนุชาของพระองค์ คือ ราเนเฟอร์ พระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวัยหนุ่ม และพระเชษฐาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายคูฟูก็กลายเป็นฟาโรห์หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์สเนฟรู
พระชายาของเจ้าชายราโฮเทป คือ โนเฟรต โดยไม่ทราบว่าใครคือบิดาและมารดา
พระองค์กับพระชายามีบุตรชายทั้งหมดสามพระองค์คือ ดเจดิ, อิทู และเนเฟอร์คาอู และมีบุตรสาวสามพระองค์คือ เมเรเรต, เนดเจมอิบ และเซตเทต โดยทั้งหมดได้ปรากฏบนภาพสลักในหลุมฝังพระศพของพระองค์
ชาวฮังการี
ชาวฮังการี (magyarok) หรือ ชาวม็อดยอร์ คือกลุ่มชาติพันธุ์ที่ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับประเทศฮังการี ชาวม็อดยอร์มีด้วยกันราว 10 ล้านคนในประเทศฮังการี (ค.ศ. 2001) ชาวฮังการีเป็นชาติพันธุ์หลักที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในราชอาณาจักรฮังการีที่รุ่งเรืองอยู่ในระยะหนึ่งพันปีที่ผ่านมา ดินแดนของอาณาจักรนี้ถูกแบ่งแยกออกไปตามสนธิสัญญาทรียานง (Treaty of Trianon) (ค.ศ. 1920) ซึ่งเป็นผลทำให้ชนฮังการีจำนวน 3,425,000 คนต้องแยกตัวจากดินแดนบ้านเกิด จำนวนประชากรฮังการีที่ตั้งถิ่นฐานนอกฮังการีในปัจจุบันรวมทั้ง: ในโรมาเนีย (1,440,000 คน), สโลวาเกีย (520,500 คน), เซอร์เบีย (293,000 คน), ยูเครน (156,000 คน), ออสเตรีย (40,583 คน), โครเอเชีย (16,500 คน), สาธารณรัฐเช็ก (14,600 คน) และสโลวีเนีย (10,000 คน) นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนใหญ่ ๆ ที่สืบเชื้อสายมาจากชาวฮังการีที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณอื่นในโลก เช่น 1,400,000 คนในสหรัฐอเมริกา แต่มีเพียงจำนวนเล็กน้อยที่ยังรักษาขนบประเพณีและภาษาพูดของฮังการีอยู่
แครี มัลลิแกน
มัลลิแกนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลออสการ์, ลูกโลกทองคำ, SAG และ BAFTA สำหรับบทบาท Jenny Mellor ในภาพยนตร์ An Education (2009) ในปี 2015 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี่ สำหรับนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในละครเวที จากละครเวทีของเธอใน Skylight ของ David Hare  เธอแสดงในภาพยนตร์ Never Let Me Go (2010), Drive (2011), Shame (2011), เดอะ เกรท แกตสบี้ รักเธอสุดที่รัก (2013), Inside Llewyn Davis (2013), สุดปลายทางรัก (2015), และ Suffragette (2015).
รายชื่อประเทศในกลุ่มโออีซีดีเรียงตามอัตราการเกิดโรคมะเร็ง
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศในกลุ่มโออีซีดีเรียงตามอัตราการเกิดโรคมะเร็ง โดยวัดจากจำนวนผู้ป่วยโรคมะเร็งต่อประชากร 100,000 คนในกลุ่มประเทศ OECD เมื่อปี ค.ศ. 2012
แครี มัลลิแกน
ชีวิตช่วงแรก
มัลลิแกนเกิดที่เวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน,  เป็นลูกสาวของนาโน มัลลิแกน (สกุลเดิม บูธ) และสตีเฟน มัลลิแกน พ่อของเธอมีเชื้อสายไอริช มาจาก ลิเวอร์พูล แม่ของเธอมาจากเมืองลันเดโล (Llandeilo) เวลส์     แม่ของเธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย พ่อเป็นผู้จัดการโรงแรม  ตอนเธออายุสามขวบ ครอบครัวย้ายไปเยอรมัน ตอนที่พ่อของเธอต้องไปทำหน้าที่บริหารโรงแรมที่นั่น ขณะอยู่ที่เยอรมัน แครีและน้องชายเรียนหนังสือที่ International School of Düsseldorf (เมืองดึสเซิลดอร์ฟ) ตอนเธออายุแปดขวบเธอและครอบครัวย้ายกลับอังกฤษ ตอนเป็นวัยรุ่นเธอศึกษาต่อที่ Woldingham School ใน เซอร์รีย์
ความสนใจการแสดง
มัลลิแกนสนใจการแสดงเมื่อเห็นน้องชายของเธอเล่นละคร The King and I  ตอนอายุ 6 ขวบ  ในระหว่างการซ้อมละคร เธอก็อ้อนวอนครูของน้องชายขอให้เธอเล่นละครด้วย แล้วเธอก็ได้ร่วมการขับร้องประสานเสียง ตอนเป็นวัยรุ่น เรียนอยู่ที่ Woldingham เธอก็ทำการละครอย่างแข็งขัน เป็นนักเรียนหัวหน้าแผนกดราม่า เล่นละครและร้องเพลง จัดเวิร์กชอปกับนักเรียนรุ่นน้อง และช่วยกันผลิตละครเวที
ตอนอายุ 16 ปี เธอไปดูละคร Henry V (จากบทประพันธ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์) นำแสดงโดยเคนเน็ธ บรานาห์ (Kenneth Branagh) การแสดงของเคนเน็ธเป็นแรงบันดาลใจ ทำให้เธอคิดต้องการมีอาชีพทางการแสดง เธอจึงเขียนจดหมายถึงเคนเน็ธ ขอคำแนะนำ "ฉันอธิบายว่า พ่อแม่ของฉันไม่ต้องการให้(เธอ)แสดง(ละคร)  แต่ฉันรู้สึกว่า มันจะเป็นอาชีพของฉันในชีวิต" เธอบอกเคนเน็ธ น้องสาวของเคนเน็ธตอบจดหมายว่า "เคนเน็ธบอกว่า ถ้าคุณรู้สึกต้องการเป็นนักแสดงอย่างหนักแน่นเช่นนั้น คุณจะต้องเป็นนักแสดงนักแสดง"
พ่อแม่ของมัลลิแกนไม่เห็นด้วยกับเป้าหมายการมีอาชีพการแสดงของเธอ และอยากให้เธอเข้ามหาวิทยาลัยเหมือนกับน้องชาย เมื่ออายุ 17 ปี มัลลิแกนยื่นใบสมัครที่โรงเรียนการละครในลอนดอนสามแห่ง (แทนที่จะสมัครมหาวิทยาลัย ตามที่พ่อแม่ของเธอคาดหวัง) แต่ก็ไม่ได้รับการตอบรับในเวลาต่อมา   ในปีสุดท้ายที่ Woldingham นักแสดง/เขียนบท จูเลี่ยน ฟิวโลเวส (Julian Fellowes) ได้สอนบรรยายที่โรงเรียนเกี่ยวกับการผลิตภาพยนตร์ Gosford Park  มัลลิแกนได้พูดกับ จูเลี่ยน หลังจากการบรรยายและขอคำแนะนำเกี่ยวกับอาชีพนักแสดง แต่จูเลี่ยนไม่สนับสนุน แนะนำว่า "แต่งงานกับนักกฎหมายแทนดีกว่า"  มัลลิแกนไม่ยอมแพ้ หลังจากนั้นเธอได้ส่งจดหมาย ถึงจูเลี่ยน ซึ่งเธอบอกเขาว่า เธอจริงจังเรื่องการแสดง และบอกว่า อาชีพนั้นเป็นจุดประสงค์ของเธอในชีวิต หลายสัปดาห์ต่อมาภรรยาของจูเลี่ยน เอมม่า (Emma Joy Kitchener) ชวนเธอเข้าร่วมงานอาหารค่ำที่เอมม่าและสามีจัดขึ้นเพื่อให้คำแนะนำแก่หนุ่มสาวที่สนใจเป็นนักแสดง ในงานนี้ แครี มัลลิแกน ได้พบกับผู้ช่วยฝ่ายคัดเลือกนักแสดงซึ่งนำไปสู่การออดิชั่นสำหรับบทบาทในภาพยนตร์ Pride and Prejudice เธอก็ทำออดิชั่นบสามครั้ง และในที่สุดก็ได้รับกบทบาทของ Kitty Bennet  ช่วงวัยรุ่นจนถึง 20 ต้นๆ แครีเคยทำงานบาร์เมดในผับ และรับงานทำธุระ-จัดหาและส่งของให้กับ Ealing Studios ในระหว่างงานแสดง
อาชีพ
ใน ค.ศ. 2004 ตอนอายุ 19 ปี มัลลิแกนเริ่มการแสดงละครเวที Forty Winks ที่ Royal Court Theatre ในลอนดอน  ในปีถัดไปเธอมีภาพยนตร์เปิดตัวเรื่อง Pride & Prejudice , (ปี 2005) ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ Jane Austen เธอแสดงเป็น Kitty Bennet หลังจากนั้นหนึ่งปีเธอก็รับบทเด็กกำพร้า Ada Clare ในทีวีซีรีสฺ Bleak House (ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ Charles Dickens) ซึ่งได้รับรางวัล ภาพยนตร์ซีรีส์ประเภทดราม่ายอดเยี่ยม จาก BAFTA ในปี 2006   ในปี 2007 มัลลิแกนมีงานการแสดงจำนวนมาก รวมถึง My Boy Jack นำแสดงโดยแดเนียล แรดคลิฟฟ์ และ Northanger Abbey (2007) เธอแสดงบท Elsie ลูกสาวของนักเขียน รัดยาร์ด คิปลิง (Rudyard Kiplin)  เธอได้รับรางวัล Constellation Award จากบทบาทการแสดงเป็น Sally Sparrow ในซีรีส์ Doctor Who ตอน "Blink" ในปี 2007 เธอรับบทละครเวทีที่นำมาทำใหม่ The Seagull แสดงเป็น Nina กับ Kristin Scott Thomas และ Arkadina และตัวละคร Trigorin ของ Chiwetel Ejiofor สำหรับละครเวทีนี้ เธอได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และการยกย่องจากนักวิจารณ์ของ The Daily Telegraph และ The Observer  และในการเปิดตัวแสดงบรอดเวย์ของ The Seagull ในปี 2008 เธอก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Drama Desk Award
อาชีพการแสดงของมัลลิแกนถึงจุดเบรกทรูครั้งใหญ่เมื่อตอนอายุ 22 ปี เธอรับบทผู้แสดงนำครั้งแรก เป็น Jenny ใน An Education (ปี 2009) ซึ่งเป็นภาพยนตร์อิสระ โดยผู้กำกับหญิงชาวเดนมาร์ก โลน เชอร์ฟิก (Lone Scherfig) และเขียนโดยนิก ฮอร์นบี มีนักแสดงหญิงนับร้อยที่เข้าทำออดิชั่น แต่ออดิชั่นของมัลลิแกนเป็นที่ประทับใจที่สุดกับ Scherfig ภาพยนตร์และการแสดงของเธอได้รับคำวืจารณ์อย่างท่วมท้น มัลลิแกนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Academy Award, Screen Actors Guild, Golden Globe, และชนะรางวั   BAFTA Lisa Schwarzbaum นิตยสาร EW และ Todd McCarthy นิตยสาร Variety ทั้งสองเปรียบเทียบการแสดงของเธอ กับออดรีย์ เฮปเบิร์น   Peter Travers นิตยสาร Rolling Stone อธิบายความสามารถการแสดงของมัลลิแกนว่าเป็น  "ดาวที่เร้าใจ ดึงดูดใจยิ่ง" ขณะที่ Claudia Puig แห่ง USA Today รู้สึกว่ามัลลิแกนมีปีของการแสดงที่ดีที่สุด The Guardian โดย Peter Bradshaw สรุปว่า เธอแสดง "ได้ยอดเยี่ยม วิเศษมาก" มัลลิแกนได้รับรางวัล Shooting Stars Award จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ปี 2009 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล BAFTA นักแสดงดาวรุ่ง ซึ่งเป็นผลของการโหวตสาธารณะในประเทศอังกฤษ
จากนั้นมัลลิแกนก็รับบทแสดงภาพยนตร์อิสระ The Greatest (2009) หลังจากถูกคัดเลือกให้ร่วม  The Academy of Motion Picture Arts and Sciences, เธอก็ชนะรางวัล British Independent Film Award จากการแสดงและเป็นผู้บรรยายด้วยในภาพยนตร์ Never Let Me Go (2010) ที่ดัดแปลงจากนวนิยายของ Kazuo Ishiguro  ภาพยนตร์นี้แข่งขันกับโครงการอื่นของเธอเอง คือ Wall Street: Money Never Sleeps กำกับโดยโอลิเวอร์ สโตน Kazuo Ishiguro  ถูกสกกรีนออกจากการแข่งขันที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ปี 2010  และเป็นโครงการสตูดิโอแรกของเธอด้วย  ปีถัดไป เธอก็ร่วมร้องเพลง "Write About Love" กับวงดนตรี Belle & Sebastian
มัลลิแกนกลับไปแสดงละครเวที โปรดักชั่นขนาดเล็ก (off-Broadway) ที่ดัดแปลงจาก Through a Glass, Darkly  ของอิงมาร์ เบิร์กแมน ละครนี้เปิดการแสดงใน Atlantic Theater Company ช่วง 31 พฤษภาคม –3 กรกฎาคม 2011  มัลลิแกนเล่นเป็นตัวละครหลักของเรื่อง ที่มีสภาวะจิตไม่ปรกติ เธอได้รับคำสรรเสริญอย่างมากจากนักวิจารณ์ มัลลิแกน ร่วมแสดงในภาพยนตร์ Drive (2011) กำกับโดยผู้กำกับชาวเดนมาร์ก Nicolas Winding Refn เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัล นักแสดงสบทบหญิงยอดเยี่ยม เป็นครั้งที่สองจาก BAFTA  เธอถ่ายภาพยนตร์ Shame ของ Steve McQueen กับนักแสดง Michael Fassbender ในนิวยอร์ในเดือนมกราคม 2011  ภาพยนตร์ Drive เปืดตัวที่ Cannes Film Festival และ Shame ที่ Venice Film Festival ทั้งสองได้รับคำวิจารณ์ที่ดี
มัลลิแกนรับบทเป็น Daisy Buchanan ตรงข้าม ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ  ในภาพยนตร์ The Great Gatsby ซึ่งออกฉายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 น มัลลิแกนมีออดิชั่นกับบทบาทของ Daisy ในช่วงปลายปี 2010 ในขณะที่ร่วมอาหารค่ำของงานแฟชั่น Vogue ที่นครนิวยอร์ก ในเดือนพฤศจิกายน แคทเธอรีน มาร์ติน ภรรยาของ บาซ เลอห์มานน์  เป็นคนแจ้งให้เธอรู้ว่าได้รับบท Daisy  แล้วในเดือนพฤษภาคม ปี 2012 เธอเป็นประธานร่วมกับ แอนนา วินเทอร์ ของการจัดงาน Met Ball Gala ธีม Gatsby 2012
มัลลิแกนแสดงนำในภาพยนตร์ Far from the Madding Crowd ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ Thomas Hardy, กำกับโดย Thomas Vinterberg, Matthias Schoenaerts เป็นผู้แสดงนำชาย และ Tom Sturridge, Michael Sheen ร่วมแสดง
มัลลิแกนแสดงนำในภาพยนตร์ Suffragette กำกับโดย Sarah Gavron และเขียนบทโดย Abi Morgan และออกฉายในเดือนตุลาคม 2015 น
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 มีแถลงข่าวว่า เธอรับบทตรงข้ามกับ Jake Gyllenhaal ในภาพยนตร์อิสระเรื่อง Wildlife ซึ่งดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ  Richard Ford  ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกบโดย Paul Dano และเขียนบทโดย Dano และ Zoe Kazan
ชีวิตส่วนตัว
มัลลิแกนแต่งงานกับมาร์คัส มัมฟอร์ต นักร้องนำวงดนตรี Mumford & Sons ทั้งสองเป็นเพื่อนทางจดหมายกันตั้งแต่เด็ก ขาดการติดต่อระยะหนึ่ง และกลับมาคบหากันตอนเป็นผู้ใหญ่  ไม่กี่สัปดาห์หลังจากมีการปิดงานผลิตภาพยนตร์ Inside Llewyn Davis ซึ่งทั้งสองมีส่วนเกี่ยวข้อง ก็แต่งงานกันในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2012 ทั้งคู่มีลูกสาวชื่อ Evelyn Grace Mumford เกิดในเดือนกันยายน 2015 และลูกชาย Wilfred เกิดในเดือนสิงหาคม 2017
มัลลิแกนมีพี่ชายชื่อ โอแวน อดีตกัปตันในกองทัพอังกฤษ เคยไปปฏิบัติหน้าที่ทั้งในกาเบกิซถานและอัฟกานิสถาน
งานสังคมและการกุศล
นอกเหนือจากงานแสดง มัลลิแกนเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงอีกหลายคนที่ร่วม Safe Project (แต่ละคนถ่ายรูปในสถานที่ที่รู้สึกปลอดภัยที่สุด)  สำหรับซีรีส์ ค.ศ. 2010 เพื่อปลุกจิตสำนึกเรื่องการค้ามนุษย์ทางเพศ เธอบริจาคชุด Vionnet ที่เธอสวมไปงาน BAFTA 2010 ให้กับ Curiosity Shop เพื่อนขายและนำไปบริจาคเพื่อการกุศล
มัลลิแกนได้รับเลือกให้เป็นทูตของ Alzheimer's Society ในปี 2012 โดยมีเป้าหมายในการสร้างความตระหนักและให้ทุนวิจัยโรคสมองเสื่อมและโรคจิตเสื่อม คุณยายของเธอเป็นอัลไซเมอร์และจำเธอไมได้แล้ว เธอช่วยจัดและเข้าร่วมงาน Memory Walk ของสมาคมนี้ในปี 2012 และเป็นหนึ่งในผู้ให้สปอนเซอร์แก่สมาคมในการ การจัดงานกึ่งมาราธอน Nike Run to the Beat  ในลอนดอน ในปี 2013
ใน ค.ศ. 2014 มัลลิแกนเป็นทูตสำหรับงานการกุศล War Child และในปี 2014 เธอไปเยี่ยมสาธารณรัฐคองโก
ปริสตินามัยซิน
ปริสตินามัยซิน (Pristinamycin)
ซามูเอล พีพส์
ซามูเอล พีพส์ (ภาษาอังกฤษ: Samuel Pepys ออกเสียงเหมือนคำว่า “peeps”) (23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1633 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) ซามูเอล พีพส์เป็นนักการบริหารของราชนาวีอังกฤษและสมาชิกรัฐสภาชาวอังกฤษผู้มีผลงานอนุทินที่มีชื่อเสียง แม้ว่าพีพส์จะไม่มีประสบการณ์ทางนาวีโดยตรงและก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาโดยมีผู้สนับสนุนและจากการทำงานหนักและความสามารถทางด้านการบริหารจนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการของผู้บังคับบัญชาการกองเรือสูงสุดภายใต้สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การปฏิรูปทางการนาวีเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ราชนาวีอังกฤษ
รายละเอียดของอนุทินส่วนตัวที่พีพส์เขียนระหว่าง ค.ศ. 1660 ถึง ค.ศ. 1669 พิมพ์ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นเอกสารสำคัญของสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ อนุทินเป็นคำบรรยายความคิดเห็นของพีพส์เองและการประสบเหตุการณ์ต่างๆ ที่สำคัญในยุคนั้นด้วยตนเองเช่นโรคระบาดครั้งใหญ่ในกรุงลอนดอน, the สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สอง และเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในลอนดอน
ดูเพิ่ม
1633 1703
จักรพรรดิซ่งกง
12711323
ประเทศศรีลังกาในเอเชียนเกมส์ 2022
ประเทศศรีลังกา จะเข้าร่วมแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2022 ที่หางโจว, มณฑลเจ้อเจียง, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายนถึง 8 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เดิมทีการแข่งขันมีกำหนดจะจัดขึ้นในเดือนกันยายนถึงตุลาคม ค.ศ. 2022 แต่เนื่องจากการรระบาดของโควิด-19ที่เพิ่มขึ้นในจีน การแข่งขันจึงถูกเลื่อนออกไปและกำหนดเวลาใหม่
เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทีมนักกีฬา 96 คน (ชาย 62 คน และหญิง 34 คน) ได้รับการเสนอชื่อให้ติดทีมแข่งขันในกีฬา 17 ชนิด (20 ประเภท)
ทีมชาย
ทีมสมาชิก 12 คนได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2023
พระราชวชิรญาณโสภณ (อุทัย สิริธโร)
หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร เป็นพระภิกษุฝ่ายวิปัสสนาธุระ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ศิษย์ของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเขาใหญ่ญาณสัมปันโน เป็นที่เคารพในฐานะเสาหลักพระกรรมฐานในยุคปัจจุบัน
ชาติกำเนิด
หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2479 ที่บ้านหนองบก ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือ จังหวัดยโสธร) มีพี่น้องรวมทั้งหมด 3 คน โดยหลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโรเป็นบุตรคนโตของครอบครัว
อุปสมบท
หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร อุปสมบทในวันพุธที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยมี พระครูทัศนะประกาศ เป็นพระอุปชฌาย์ พระใบฏีกาอ่อน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ณ วัดสำราญนิเวศน์ อำเภออำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือ จังหวัดอำนาจเจริญ) หลังจากอุปสมบทเสร็จแล้ว ได้กลับมาจำพรรษาที่บ้านเกิดคือ ที่วัดป่าบ้านหนองบก ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันคือ จังหวัดยโสธร)
ศึกษาธรรม
หลังจากหลวงปู่ฝั้น อาจาโรละสังขาร หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร และ พระอธิการเสถียร คุณวโร ได้ชวนกันไปปลีกวิเวกที่สำนักสงฆ์ถ้ำพระภูวัว อ.เซกา จ.หนองคาย ซึ่งเป็นสถานที่สัปปายะเหมาะแก่การเจริญธรรมศึกษาธรรม ซึ่งหลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร ได้พัฒนาสำนักสงฆ์แห่งนี้จนสามารถตั้งเป็นวัดได้สำเร็จในที่สุด
วัดเขาใหญ่ญาณสัมปันโน
ในปี พ.ศ. 2521 พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้ทราบข่าวการการปฏิบัติพระกรรมฐานของหลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร ณ.สำนักสงฆ์ถ้ำพระภูวัว จึงได้เมตตาและมีโอกาสมาเยี่ยมหลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร อยู่เสมอ ๆ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2549 พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) ได้รับการบริจาคที่ดินบริเวณเขาใหญ่ จึงได้นิมนต์ให้หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร มาสร้างวัดขึ้นที่บริเวณนี้ เพื่อให้สามารถเป็นที่ฝึกปฏิบัติธรรมของพระ เณรและญาติโยมได้ หลังจากนั้นเป็นต้นมาหลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร จึงได้มาจำวัดและปฏิบัติธรรมที่ วัดเขาใหญ่ญาณสัมปันโน เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
คติธรรม หลวงปู่เจ้าคุณอุทัย สิริธโร
หลวงปู่เรียนเพียงแค่ ๓ คู่ คู่ที่ ๑ ..ถูก..กับ..ผิด.. คู่ที่ ๒ ..ดี..กับ..ชั่ว.. คู่ที่ ๓ ..ควร..กับ..ไม่ควร
”...ถูกผิด...ดีชั่ว...ควรไม่ควร...”
เรื่องศีลธรรม การรักษาศีลให้บริสุทธิ์เสมือนการรักษาร่างกายให้บริสุทธิ์ ขาทั้งสองขา แขนทั้งสองแขนของเรา รวมศีรษะอีกหนึ่ง เป็น ๕ ส่วน เปรียบเสมือน ศีล ๕ ที่มีความสำคัญในการรักษาความดีงามประจำตน ทำจิตใจให้สบายอยู่ภายในอยู่กับธรรมะ
มา วัน ค้าง
มา วัน ค้าง (Ma Văn Kháng) เป็นนามปากกาของดิญ จ่อง ดว่าน (Đinh Trọng Đoàn) เกิดเมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ที่ฮานอย เขาเคยเป็นทหารในสงครามอินโดจีนครั้งที่ 1 และสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเรียนในวิทยาลัยฝึกหัดครู แล้วเข้ามาเป็นครูสอนในโรงเรียนมัธยมในจังหวัดหล่าวกายทางภาคเหนือของเวียดนาม จนได้เป็นอาจารย์ใหญ่ ต่อมา ใน พ.ศ. 2519 ได้ไปทำงานที่สำนักพิมพ์ลาวด่ง
เนื่องจากเขามีประสบการณ์ในการทำงานกับชนกลุ่มน้อยในฐานะครู เขาจึงเขียนหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชนกลุ่มน้อย นวนิยายเรื่อง “ฤดูใบไม้ร่วงในสวน” ได้รางวัลยอดเยี่ยมจากสมาคมนักเขียนเวียดนามและได้รางวัลซีไรต์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นของเขาอีกเรื่องคือ “การแต่งงานที่ไม่จดทะเบียน” ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2532 ซึ่งตีแผ่ปัญหาทางการศึกษาของเวียดนาม
โง หง็อก โบ่ย
โง หง็อก โบ่ย (Ngô Ngọc Bội) นักเขียนชาวเวียดนามเกิดเมื่อ พ.ศ. 2472 ที่จังหวัดฟู้เถาะ เขาเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มเยาวชนกู้ชาติเมื่อ พ.ศ. 2489 และเข้าทำงานในหน่วยประชาสัมพันธ์ของพรรคใน พ.ศ. 2492 ต่อมาจึงย้ายมาทำงานเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์วันเหงะจนเกษียณอายุ นวนิยายเรื่อง “บ่อน้ำของหมู่บ้าน” ของโบ่ยได้รับรางวัลหลายรางวัล และนวนิยายเรื่อง “ฝันร้าย” ของเขาเป็นนวนิยายที่ให้ภาพของการปฏิรูปที่ดินของเวียดนามเหนือได้ดี
การพัฒนาเศรษฐกิจ
ในการศึกษาทางเศรษฐกิจของภาครัฐ การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมเป็นกระบวนการที่ความกินอยู่ดีทางเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิตของประเทศ ภูมิภาค ชุมชนท้องถิ่นหรือบุคคลหนึ่งพัฒนาขึ้นตามเป้าหมายและวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ คำนี้ใช้บ่อยในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และ 21 แต่มโนทัศน์ดังกล่าวมีอยู่ในประเทศตะวันตกนานกว่านั้น บางทีใช้คำว่า "ทำให้ทันสมัย" (Modernization), "ทำให้เป็นตะวันตก" (Westernization) และ "ทำให้เป็นอุตสาหกรรม" (industrialization) เมื่อกล่าวถึงการพัฒนาเศรษฐกิจ
คำว่าการพัฒนาเศรษฐกิจเป็นการออกนโยบายที่มุ่งพัฒนาความกินอยู่ดีของประชาน ส่วนการเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นปรากฏการณ์ของผลิตภาพของตลาดและการเพิ่มขึ้นของ GDP นักเศรษฐศาสตร์มุ่งเน้นแง่มุมการเติบโตและเศรษฐกิจในภาพรวม ส่วนนักวิจัยการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนสนใจการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจด้วย
อุดม เหลืองเพชราภรณ์
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ (ชื่อเล่น: ดม; พ.ศ. 2499 — ) เป็นอดีตนักกีฬาแบดมินตันระดับแถวหน้าชาวไทย รวมถึงเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย และใน พ.ศ. 2555 เขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้เข้าชิงรางวัล "สยามกีฬาอวอร์ดส์" ครั้งที่ 7 สาขาผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม
ผลงานในระดับอาชีพ
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ เป็นแชมป์ของประเทศไทยใน พ.ศ. 2521, 2522 และ 2533 ของประเภทชายเดี่ยว ใน พ.ศ. 2522 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินของประเภทเดียวกันนี้ในซีเกมส์ 1979 โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อฮัสโอโม อาร์บี จากประเทศอินโดนีเซียในรอบชิงชนะเลิศ และในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์โลก 1979 เขาได้อันดับเก้าในประเภทชายเดี่ยว
ผลงานการฝึกสอน
อุดม เหลืองเพชราภรณ์ เป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย โดยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 มีผลงานด้านการฝึกสอนให้แก่นักกีฬาชุดรองแชมป์เอเชียต้าคัพ 2013 จากนั้น ในเดือนพฤษภาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาที่เข้าแข่งขัน สุธีรมานคัพ 2013 ณ ประเทศมาเลเซีย ที่ซึ่งทีมสามารถเข้าสู่รอบรองชนะเลิศได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์
หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์ เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ประสูติแต่หม่อมเจียม เกษมสันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม คชเสนี) เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2422 มีพระโสทรขนิษฐา 1 องค์คือหม่อมเจ้าประภาพรรณ และพระโสทรานุชา 1 องค์คือหม่อมเจ้าเกียรติประวัติ
หม่อมเจ้ากุสุมามีพระนามลำลองในหมู่พระญาติว่า “ท่านหญิงจุ่น” เป็นพระพี่เลี้ยงในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และเป็นพระอภิบาลในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงเล่าถึงหม่อมเจ้าหญิงกุสุมาดังนี้
หม่อมเจ้ากุสุมา เกษมสันต์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อพ.ศ. 2477 สิริชันษา 55 ปี พระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันพุธ ที่ 28 ธันวาคม 2481 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานหลวงวัดเทพศิรินทราวาส
แม่มดน้อยโดเรมี
เรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ ฮารุคาเซะ โดเรมี ได้ไปร้านบ้านเวทมนตร์ แล้วได้ล่วงรู้ถึงตัวจริงของมากิฮาตายามะ ริกะ หรือ มาโจริก้า เจ้าของร้านบ้านเวทมนตร์ ทำให้มาโจริก้ากลายเป็นกบแม่มด โดเรมีจึงต้องกลายเป็นแม่มดฝึกหัดเพื่อทำให้มาโจริก้ากลับร่างเดิมให้ได้
ตัวละครอื่นๆ
ราชินีแม่มดองค์ปัจจุบัน ใจดี มีเวทมนตร์ที่แข็งกล้าและคอยให้กำลังใจร่วมถึงช่วยเหลือพวกโดเรมีอยู่ห่างๆ ในระหว่างภาค1-4ปลายๆจะใช้ผ้าปิดหน้าตาตลอดเวลา เธอได้เสียสละลูกคริสตัลบางส่วนของเธอมาให้ฮานะจังใช้เวทมนตร์ แต่แท้จริงแล้วก็คือ คุณครูยูกิ ครูประจำห้องพยาบาลของโรงเรียนมิโซระนั่นเอง (เปิดเผยตัวจริงให้พวกโดเรมีรู้ใน ภาค 4 ตอนที่ 50)
อนิเมะ
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ถึง 26 มกราคม พ.ศ. 2546 ทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 8.30-9.00 น. ทางสถานีทีวีอาซาฮี (ABC) รวมทั้งสิ้น 4 ภาคด้วยกัน ได้แก่
นอกจากนี้ยังมีภาคภาพยนตร์จอเงิน อีก 2 ภาค ได้แก่
และภาคพิเศษ อีก 1 ภาค ได้แก่
ในประเทศไทย
เวลาและช่วงเวลาออกอากาศ มีดังนี้ ดูเพิ่มเติมใน รายชื่อตอนใน Ojamajo Doremi Na-i-sho
ญี่ปุ่น
โรงเรียนประถมมิโซระ ห้องป.3/2 ปีการศึกษา 1999 และป.4/2 ปีการศึกษา 2000 เรียงตามลำดับที่นั่งซ้ายไปขวา แถวหน้าไปหลัง (6 แถวๆ ละ 5 คน)
เพลงประกอบภาคภาษาไทย
ทาง โมเดิร์นไนน์การ์ตูน ได้นำเพลงประกอบบางเพลงของการ์ตูนเรื่องมาใช้ และแต่งคำร้องใหม่เองเป็นภาษาไทย 2 เพลง รวมในอัลบั้ม "เพลงฮิตการ์ตูน 9 ชุด ปาร์ตี้การ์ตูนดัง Vol.2" วางจำหน่ายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 ในรูปแบบเทปคาสเซ็ท และ CD Audio ต่อมาได้วางจำหน่ายในรูปแบบ VCD Karaoke เมื่อต้นปี พ.ศ. 2546
เพลงประกอบภาคภาษาไทย มี 2 เพลง ดังนี้
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 13 รายการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ การแข่งขันรายการรุ่นเวลเตอร์เวท บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 18 คน จาก 18 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2020
วัดคันลัด
วัดคันลัด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ในหมู่ที่ 9 บ้านหัวรอ ตำบลทรงคนอง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ
วัดสร้างขึ้นราว พ.ศ. 2349 (สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย) เมื่อครั้งชาวรามัญได้อพยพจากเมืองประทุมธานีและนนทบุรี พระยานครเขื่อนขันธ์รามัญราชชาติเสนาบดีศรีสิทธิสงคราม (ทอมา คชเสนี) ผู้แป็นเจ้าเมืองได้นำชาวรามัญมาตั้งถิ่นฐานที่เมืองนครเขื่อนขันธ์ โดยมีผู้มาอยู่ที่ตำบลทรงคนอง และเลือกวัดคันลัดที่มีอยู่เดิมแล้ว เป็นวัดประจำหมู่บ้าน แล้วก็นิมนต์เอาพระชาวรามัญมาปกครองวัด
เดิมวัดเป็นที่ฝังช้างหลวงเรียกว่า สุสานช้างหลวง มีหลักฐานว่าในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อพระยาเศวตคชลักษณ์ล้ม และในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อพระยามงคลหัสดินทร์ล้ม ก็โปรดเกล้าฯ ให้นำศพพระยาช้างไปฝังที่นี่ มีการขุดพบกระดูกช้างเป็นจำนวนมากในวัดแห่งนี้
วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 ได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถหลังเดิมก่ออิฐถือปูน หน้าบันมีจานกระเบื้องประดับ หลังคาไม่มีช่อฟ้า ใบระกา กำแพงแก้ว พระอุโบสถเคยได้รับการขึ้นทะเบียนจากกรมศิลปากร มีพระประธานจีวรมีลายดอกพิกุล ปัจจุบันย้ายไปพระอุโบสถหลังใหม่ ส่วนพระอุโบสถหลังใหม่สร้างปี พ.ศ. 2512 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2517 มีความกว้าง 8 เมตร ยาว 22 เมตร เป็นอาคารทรงไทย ประตู หน้าต่าง ไม้แกะสลักลวดลายลงรักปิดทอง เดิมมีศาลาการเปรียญหลังเดิมเป็นศาลาไม้ 3 หลัง ติดต่อกัน แต่ปัจจุบันได้รื้อไปแล้ว และได้สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม
มีเจดีย์ทรงไม้ย่อมุมสี่เหลี่ยม จำนวน 2 องค์ ขณะนี้ยังมีอยู่แต่ทรงได้เปลี่ยนไป เนื่องจากได้มีการถมที่หนีน้ำท่วม และเทพื้นเป็นลานจอดรถ ด้านหน้าอุโบสถมีเจดีย์สถูปบรรจุอัฐิอดีตเจ้าอาวาส และพระที่มรณภาพ ทรงยุโรป มีหอระฆังโบราณ มีเสาหงส์ต้นใหม่ได้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ฝั่งเดียวกันกับเสาหงส์ต้นเดิมก็ยังมีศาลา 2 แท่น
วัดมีศาลาราหูอมจันทร์ กุฏิสงฆ์ไม้ทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์-หอฉัน ทรงไทยก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น เมรุเผาศพ ประกอบด้วยศาลาบำเพ็ญกุศลศพ 5 หลังศาลาทรงไทยหลังสูง 2 ชั้น นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนประชาบาล สถานีอนามัย อาศัยพื้นที่ของวัด
วัดมีพระพุทธรูปเก่าแก่จากเมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า เรียกว่า หลวงพ่อมัณฑะเลย์ พระพุทธรูปศิลปะมอญ เดิมอยู่ในตู้ลายไม้สักตั้งอยู่ที่หอสวดมนต์แต่ภายหลังมีโจรชอบมาขโมยพระ
ราเนเฟอร์
ราเนเฟอร์ (หรือ ราโนเฟอร์) เป็นเจ้าชายแห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ที่สี่ (ราชอาณาจักรอียิปต์เก่า) พระนามของพระองค์ หมายถึง "ความงามแห่งรา"
ราเนเฟอร์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู เป็นผู้ปกครองพระองค์แรกของราชวงศ์ที่สี่ พระมารดาของพระองค์ อาจจะเป็นพระมเหสีหรือพระสนมของฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งยังไม่ทราบพระนามของพระมารดาของพระองค์ พระเชษฐาของราเนเฟอร์คือ เจ้าชายเนเฟอร์มาอัตที่ 1 และเจ้าชายราโฮเทป พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบิดาของพระองค์ และก่อนที่ฟาโรห์คูฟู (พระเชษฐาร่วมพระบิดา) ขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์สเนฟรู
ราเนเฟอร์มีหน้าที่เป็นผู้ดูแลพระบิดาของพระองค์ และพระองค์ได้ถูกฝังอยู่ภายในสุสานมาสตาบาที่ไมดุม ในหลุมฝังพระศพได้มีการค้นพบซากศพที่ยังเหลืออยู่ในผ้าลินิน มัมมี่ของพระองค์เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุดของเทคนิคการทำมัมมี่ที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยอาณาจักรเก่า ร่างมัมมี่ของพระองค์หันหน้าไปทางทิศตะวัน ซึ่งมีการตกแต่งมัมมี่ โดยผมของมัมมี่ถูกทาสีดำ คิ้วและดวงตาเป็นสีเขียว ขณะที่ปากทาเป็นสีแดง สมองยังคงอยู่ในกะโหลกศีรษะและอวัยวะภายในถูกพบในโถคาโนปิกในหลุมฝังพระศพ
ก็อทโลพ เฟรเกอ
ฟรีดริช ลูทวิช ก็อทโลพ เฟรเกอ (Friedrich Ludwig Gottlob Frege; 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1848 – 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1925) เป็นนักปรัชญา นักตรรกศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
วัดสนามเหนือ
วัดสนามเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีท่าเรือสามารถข้ามไปยังเกาะเกร็ดได้ ตรงข้ามกับวัดปรมัยยิกาวาส
วัดน่าจะสร้างขึ้นในสมัยหลังขุดคลองลัดเกร็ด เดิมชื่อ วัดสนาม เมื่อพม่าบุกยึดนนทบุรี วัดได้กลายเป็นวัดร้างและได้ตั้งเป็นวัดใหม่เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2372 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2412 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาพระราชทานผ้ากฐินหลวงวัดรามัญในนนทบุรี 4 วัด ซึ่งรวมถึงวัดนี้ด้วย ในปัจจุบัน พระปลัดประสิทธิ ถาวระมฺโม (อาจารย์ประสิทธิ หินนท์) ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสนามเหนือเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2555
อาคารเสนาสนะของวัด คือ โบสถ์ ลานพระพุทธรูปใต้ต้นโพธิ์ มีพระพุทธรูปปางเกศธาตุที่มีอายุมากกว่า 400 ปี วัดมีพระศรีจุฬามณีเจดีย์ เป็นเจดีย์เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสองอยู่กลางสระน้ำ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2429 สูง 16 เมตร เป็นเจดีย์ทรงมอญ นอกจากนั้นยังมีพิพิธภัณฑ์หอศิลป์วัดสนามเหนือ ในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ มีตลาดนัดบริเวณวัด
วัดโพธิ์
วัดโพธิ์ อาจหมายถึง
ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม
ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม (Humanitarian aid) คือความช่วยเหลือด้านสิ่งของและโลจิสติกส์สำหรับผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ ซึ่งมักจะเป็นความช่วยเหลือระยะสั้นจนกว่ารัฐบาลและสถาบันอื่น ๆ จะเข้ามาช่วยเหลือในระยะยาว ในบรรดาคนที่ต้องการความช่วยเหลือ ได้แก่ ผู้ไร้ที่อยู่, ผู้ลี้ภัย และผู้ประสบภัยจากภัยธรรมชาติ, สงคราม และความอดอยาก ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมคือความช่วยเหลือด้านสิ่งของหรือด้านลอจิสติกส์เพื่อวัตถุประสงค์ด้านมนุษยธรรม โดยทั่วไปในการตอบสนองต่อความพยายามด้านมนุษยธรรมรวมถึงภัยธรรมชาติและภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น วัตถุประสงค์หลักของการช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมคือการช่วยชีวิต, บรรเทาความทุกข์ และรักษาศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ดังนั้นจึงอาจแตกต่างจากความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนา ซึ่งพยายามที่จะแก้ไขปัจจัยทางสังคมเศรษฐศาสตร์ที่อาจนำไปสู่วิกฤตหรือภาวะฉุกเฉิน มีการอภิปรายในเรื่องการเชื่อมโยงความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและความพยายามในการพัฒนา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากการประชุมสุดยอดด้านมนุษยธรรมโลกใน ค.ศ. 2016 อย่างไรก็ตาม แนวทางดังกล่าวถูกมองในเชิงวิพากษ์โดยผู้ปฏิบัติงาน
ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาทุกข์ในระยะสั้นให้กับผู้ประสบภัยจนกว่ารัฐบาลและสถาบันอื่น ๆ จะสามารถบรรเทาทุกข์ได้ในระยะยาว ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมถือว่า "เป็นการแสดงออกพื้นฐานของคุณค่าสากลของความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างผู้คนและความจำเป็นทางศีลธรรม" ซึ่งความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมมาจากชุมชนในหรือต่างประเทศก็ได้ ในการเข้าถึงชุมชนระหว่างประเทศ สำนักงานเพื่อการประสานงานด้านมนุษยธรรม (OCHA) ของสหประชาชาติ (UN) มีหน้าที่รับผิดชอบในการประสานงานการตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉิน โดยให้ข้อมูลต่อสมาชิกหลายคนของคณะกรรมการประจำระหว่างหน่วยงาน ซึ่งสมาชิกมีหน้าที่ในการบรรเทาทุกข์ในกรณีฉุกเฉิน หน่วยงานของสหประชาชาติ 4 แห่งที่มีบทบาทหลักในการให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ได้แก่ โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP), สำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR), กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF) และโครงการอาหารโลก (WFP)
อ้างอิงจากสถาบันพัฒนาโพ้นทะเล ซึ่งเป็นสถาบันการวิจัยในลอนดอน ที่ผลการวิจัยได้รับการเผยแพร่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ในเอกสาร "การให้ความช่วยเหลือในสภาพแวดล้อมที่ไม่ปลอดภัย: อัปเดต ค.ศ. 2009" ปีที่อันตรายที่สุดสำหรับผู้ให้ความช่วยเหลือในประวัติศาสตร์ของมนุษยธรรมนิยมคือ ค.ศ. 2008 ซึ่งพนักงานช่วยเหลือ 122 คนถูกสังหารและ 260 คนถูกทำร้ายร่างกาย ส่วนประเทศที่ถือว่าปลอดภัยน้อยที่สุดคือโซมาเลียและอัฟกานิสถาน ใน ค.ศ. 2014 กลุ่มวิจัยการดำเนินงานช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมรายงานว่าประเทศที่เกิดเหตุการณ์สูงสุด ได้แก่ อัฟกานิสถาน, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สาธารณรัฐแอฟริกากลาง, เซาท์ซูดาน, ซูดาน, ซีเรีย, ปากีสถาน, โซมาเลีย, เยเมน และเคนยา
ต้นกำเนิด
ความพยายามด้านมนุษยธรรมที่มีมาก่อนงานของอ็องรี ดูว์น็อง ได้แก่ การช่วยเหลือของอังกฤษแก่ประชากรที่มีปัญหาในทวีปและในประเทศสวีเดนช่วงสงครามนโปเลียน และการรณรงค์บรรเทาทุกข์ระหว่างประเทศช่วงทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1840  ส่วนใน ค.ศ. 1854 เมื่อสงครามไครเมียเริ่มต้นขึ้น ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล และทีมพยาบาล 38 คนของเธอได้มาถึงโรงพยาบาลค่ายทหารแห่งสคูทารีซึ่งมีทหารป่วยและบาดเจ็บหลายพันคน ไนติงเกลและทีมของเธอเฝ้าดูโรงพยาบาลทหารที่ขาดแคลน ซึ่งได้พยายามรักษาสุขอนามัยและตอบสนองความต้องการของผู้ป่วย โดยทหารเสียชีวิตด้วยโรคร้ายมากกว่าบาดแผลจากการสู้รบถึงสิบเท่า ไข้รากสาดใหญ่, ไข้รากสาดน้อย, อหิวาตกโรค และโรคบิดพบได้บ่อยในโรงพยาบาลทหาร ไนติงเกลและทีมของเธอได้จัดตั้งห้องครัว, ห้องซักรีด และสุขอนามัยที่เพิ่มขึ้น ซึ่งต่อมา มีพยาบาลเข้ามาช่วยเหลือมากขึ้น และโรงพยาบาลทั่วไปที่สคูทารีสามารถดูแลผู้ป่วยได้ 6,000 คน
การช่วยเหลือของไนติงเกลยังคงมีอิทธิพลต่อความพยายามช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการใช้สถิติ รวมถึงการวัดการตายและการเจ็บป่วยของไนติงเกล ไนติงเกลได้ใช้หลักการของวิทยาศาสตร์และสถิติใหม่เพื่อวัดความก้าวหน้าและวางแผนสำหรับโรงพยาบาลของเธอ เธอเก็บบันทึกจำนวนและสาเหตุการตายเพื่อปรับปรุงสภาพในโรงพยาบาลอย่างต่อเนื่อง การค้นพบของเธอคือในทหารทุก ๆ 1,000 นาย มี 600 นายเสียชีวิตจากโรคติดต่อและโรคติดเชื้อ เธอทำงานเพื่อปรับปรุงสุขอนามัย, โภชนาการ และน้ำสะอาด และลดอัตราการเสียชีวิตจาก 60 เปอร์เซ็นต์ เป็น 42 เปอร์เซ็นต์ และเป็น 2.2 เปอร์เซ็นต์ การปรับปรุงทั้งหมดเหล่านี้เป็นเสาหลักของการแทรกแซงด้านมนุษยธรรมสมัยใหม่ เมื่อเธอกลับมายังบริเตนใหญ่ เธอได้รณรงค์ให้ก่อตั้งคณะกรรมาธิการด้านสุขภาพของกองทัพบก เธอสนับสนุนให้ใช้สถิติและคอกซ์คอมบ์เพื่อแสดงความต้องการของผู้ที่อยู่ในลักษณะความขัดแย้ง ส่วนกรณีของอ็องรี ดูว์น็อง แม้จะมีประสบการณ์เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยในฐานะแพทย์ แต่เขาก็ทำงานร่วมกับอาสาสมัครในท้องที่เพื่อช่วยเหลือทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากทุกฝ่ายในสงคราม รวมทั้งผู้เสียชีวิตจากออสเตรีย, อิตาลี และฝรั่งเศส ในทุกวิถีทางที่เขาสามารถทำได้ รวมทั้งการจัดหาอาหาร, น้ำ และเวชภัณฑ์ เรื่องราวที่เด่นชัดของเขาเกี่ยวกับความทุกข์ทรมานอันใหญ่หลวงที่เขาพบเห็น ซึ่งเขียนไว้ในหนังสือของเขาเรื่อง “ความทรงจำเรื่องที่ซอลเฟรีโน" ได้กลายเป็นตำราพื้นฐานสำหรับมนุษยธรรมสมัยใหม่
ความทรงจำเรื่องที่ซอลเฟรีโนของดูว์น็องได้เปลี่ยนแปลงโลกในลักษณะที่ไม่มีใครคาดไม่ถึงหรือชื่นชมจริง ๆ ในเวลานั้น ในการเริ่มต้น ดูว์น็องสามารถปลุกเร้าอารมณ์ผู้อ่านของเขาอย่างลึกซึ้งได้โดยนำการต่อสู้และความทุกข์ทรมานเข้ามาในเหย้าเรือนของพวกเขา โดยให้พวกเขาเข้าใจถึงสภาพสงครามป่าเถื่อนในปัจจุบัน และการรักษาทหารหลังจากที่พวกเขาได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต นับว่าเรื่องราวเหล่านี้ได้ผันแปรเส้นทางของประวัติศาสตร์ นอกเหนือจากนี้ ในประสบการณ์สองสัปดาห์ของเขาในการดูแลทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากทุกเชื้อชาติ ดูว์น็องได้กำหนดเสาหลักทางแนวคิดที่สำคัญโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ และกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ: โดยความเสมอภาคและความเป็นกลาง ดูว์น็องใช้ความคิดเหล่านี้และได้แนวคิดที่แยบยลอีกสองแนวคิดที่จะเปลี่ยนแปลงการปฏิบัติของสงครามอย่างลึกซึ้ง ประการแรก ดูว์น็องจินตนาการถึงการสร้างสมาคมสงเคราะห์อาสาสมัครถาวร เหมือนกับกลุ่มบรรเทาทุกข์เฉพาะกิจที่เขาประสานงานในซอลเฟรีโนเพื่อช่วยเหลือทหารที่ได้รับบาดเจ็บ ประการต่อไป ดูว์น็องเริ่มพยายามที่จะเรียกร้องให้มีการทำสนธิสัญญาที่จะรับประกันการคุ้มครองทหารที่ได้รับบาดเจ็บรวมถึงทุกคนที่พยายามจะมาช่วยพวกเขา
หลังจากเผยแพร่ข้อความพื้นฐานของเขาใน ค.ศ. 1862 ความก้าวหน้าได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วสำหรับดูว์น็อง รวมถึงความพยายามของเขาในการสร้างสังคมสงเคราะห์อย่างถาวรและกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ การก่อตัวในขั้นต้นของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศเริ่มเป็นรูปเป็นร่างใน ค.ศ. 1863 เมื่อสมาคมสงเคราะห์สาธารณะแห่งเจนีวาได้จัดตั้งคณะอนุกรรมการถาวรที่เรียกว่า "คณะกรรมการระหว่างประเทศเพื่อการให้ความช่วยเหลือผู้บาดเจ็บในสถานการณ์สงคราม" ซึ่งประกอบด้วยพลเมืองเจนีวาห้าคน คณะกรรมการชุดนี้รับรองวิสัยทัศน์ของดูว์น็องในการทำให้บุคลากรทางการแพทย์เป็นกลางโดยนิตินัยในการตอบสนองต่อทหารที่ได้รับบาดเจ็บ การประชุมที่เป็นส่วนประกอบของคณะกรรมการชุดนี้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1863 ได้สร้างรากฐานตามกฎหมายของคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศตามมติเกี่ยวกับสังคมระดับชาติ, การดูแลผู้บาดเจ็บ ส่วนเครื่องแสดงของพวกเขา และที่สำคัญที่สุดคือความเป็นกลางที่ขาดไม่ได้ของรถพยาบาล, โรงพยาบาล, บุคลากรทางการแพทย์ และผู้บาดเจ็บเอง นอกเหนือจากนี้ เพื่อเสริมสร้างการปฏิบัติด้านมนุษยธรรม สมาคมสงเคราะห์สาธารณะแห่งเจนีวาได้จัดการประชุมขึ้นระหว่างวันที่ 8 ถึง 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ที่สำนักงานเทศบาลเมือง โดยมี 16 รัฐที่มีความหลากหลาย รวมทั้งรัฐบาลหลายแห่งของยุโรป, จักรวรรดิออตโตมัน, สหรัฐอเมริกา (USA), บราซิล และเม็กซิโก การประชุมทางการฑูตครั้งนี้มีความพิเศษ ไม่ได้เกิดจากจำนวนหรือสถานะของผู้เข้าร่วม แต่เป็นเพราะความมุ่งหมายของการประชุม วัตถุประสงค์ของการประชุมครั้งนี้ไม่เหมือนกับการประชุมทางการฑูตหลายครั้งก่อนหน้า โดยจุดประสงค์ของการประชุมครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อบรรลุข้อตกลงหลังจากความขัดแย้งหรือเพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างผลประโยชน์ที่เป็นปฏิปักษ์ ซึ่งแท้จริงการประชุมครั้งนี้เป็นการวางกฎเกณฑ์สำหรับอนาคตของความขัดแย้งโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อปกป้องบริการทางการแพทย์และผู้บาดเจ็บในการสู้รบ