cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศดอมินีกา
ประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์ดอมินีกามีการบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรฉบับแรกเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2036 เมื่อ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ค้นพบเกาะแห่งนี้ ก่อนการติดต่อกับชาวยุโรป ดอมินีกาเคยเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอาราวักซึ่งเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองมาก่อน ดอมินีกาตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี 2258 จนกระทั่งสิ้นสุดสงครามเจ็ดปี ในปี 2306 โดยกลายเป็นอาณานิคมของอังกฤษแทนตั้งแต่ปี 2306 ถึง 2321 และได้รับเอกราชในปี 2321
การเมืองการปกครอง
ดอมินีกาปกครองในระบอบประชาธิปไตยระบบรัฐสภาในเครือจักรภพแห่งประชาชาติ ดอมินีกาเป็นหนึ่งในสาธารณรัฐไม่กี่แห่งในทะเลแคริบเบียน ที่มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ ในขณะที่อำนาจบริหารขึ้นอยู่กับคณะรัฐมนตรี นำโดยนายกรัฐมนตรี รัฐสภาซึ่งมีสภาเดียว มีจำนวนสมาชิกสภา 30 คน ประกอบไปด้วยสมาชิกที่ได้รับเลือกตั้งโดยตรง 21 คน และวุฒิสมาชิก 9 คน ซึ่งอาจได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีหรือเลือกโดยสมาชิกสภาคนอื่น ๆ
ต่างจากอดีตอาณานิคมของอังกฤษอื่น ๆ ในภูมิภาค ดอมินีกาไม่เคยเป็นราชอาณาจักรเครือจักรภพ แต่กลายเป็นสาธารณรัฐที่ได้รับเอกราชแทน ดอมินีกายังเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของชุมชนแคริบเบียน (CARICOM) และองค์กรของรัฐแคริบเบียนตะวันออก (OECS)
ดอมินีกายังเป็นสมาชิกของศาลอาญาระหว่างประเทศ โดยมีข้อตกลงคุ้มครองป้องกันทวิภาคีกับกองทัพสหรัฐฯ ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 98 และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 ดอมินีกาได้เข้าร่วม Bolivarian Alternative for the Americas
สิทธิมนุษยชน
กิจกรรมทางเพศของเพศเดียวกันทั้งชายและหญิงเป็นสิ่งผิดกฎหมายในดอมินีกา
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศดอมินีกาแบ่งเขตการปกครองระดับแรกออกเป็น 10 เขต ได้แก่ เขตเซนต์แอนดรูว์ เซนต์เดวิด เซนต์จอร์จ เซนต์จอห์น เซนต์โจเซฟ เซนต์ลู้ก เซนต์มาร์ก เซนต์แพทริก เซนต์พอล และเขตเซนต์ปีเตอร์
แหล่งข้อมูลอื่น
อ้างอิง
รัฐบาล
ภูมิศาสตร์
โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
โยฮัน เซบัสทีอัน บัค (Johann Sebastian Bach) เป็นคีตกวีและนักออร์แกนชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1685 ในครอบครัวนักดนตรี ที่เมืองไอเซอนัค บัคแต่งเพลงไว้มากมายโดยดั้งเดิมเป็นเพลงสำหรับใช้ในโบสถ์ เช่น "แพชชัน" บัคถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1750 ที่เมืองไลพ์ซิช
บัคเป็นนักประพันธ์ดนตรีสมัยบาโรก เขาสร้างดนตรีของเขาจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของยุคสมัย บัคมีอิทธิพลอย่างสูงและยืนยาวต่อการพัฒนาดนตรีตะวันตก แม้แต่นักประพันธ์เพลงผู้ยิ่งใหญ่ เช่น โมทซาร์ท, เบทโฮเฟิน ยังยอมรับบัคในฐานะปรมาจารย์
งานของบัคโดดเด่นในทุกแง่มุม ด้วยความพิถีพิถันของบทเพลงที่เต็มไปด้วย ท่วงทำนอง เสียงประสาน หรือเทคนิคการสอดประสานกันของท่วงทำนองต่าง ๆ รูปแบบที่สมบูรณ์แบบ เทคนิคที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี การศึกษาค้นคว้า แรงบันดาลใจอันเต็มเปี่ยม รวมทั้งปริมาณของบทเพลงที่แต่ง ทำให้งานของบัคหลุดจากวงจรทั่วไปของชีวิตการเป็นศิลปินที่ปกติแล้วจะเริ่มต้น เติบโตจนรุ่งโรจน์ถึงขีดสุด แล้วเสื่อมถอยไปในบั้นปลาย กล่าวคือไม่ว่าจะเป็นเพลงที่บัคได้ประพันธ์ไว้ทั้งในช่วงวัยเยาว์ ในช่วงหลังของชีวิตก็ล้วนแต่มีคุณภาพทัดเทียมกัน
บัคเป็นคีตกวีที่มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อการพัฒนาศิลปะการเล่นเครื่องดนตรีประเภทคีย์บอร์ด เช่น คลาวิคอร์ด และ ฮาร์พซิคอร์ด (harpsicord) โดยแต่เพลงประเภทพรีลูดและฟิวก์ (preludes and fugues) ไว้มากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งชุมนุมบทเพลงพรีลูดและฟิวก์ในเว็ลเท็มเพอร์คลาเวียร์ (The Well-tempered Clavier) 2 เล่ม โดยเล่มแรกมี 24 เพลง และเล่มที่สองอีก 24 เพลง แต่บัคยังได้ประพันธ์เพลงพรีลูดสั้น ๆ ไว้อีกเป็นจำนวนมาก โดยยังได้รับความนิยมฝึกฝนและบรรเลงโดยนักเปียโนมาตลอดจวบจนปัจจุบัน
ลือเนอบวร์ค
ทรัพย์สินเงินทองของพี่ชายชองโยฮัน เซบัสทีอัน มีจำกัด อีกทั้งพี่ชายยังมีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดู ราวปี ค.ศ. 1700 โยฮัน เซบัสทีอัน ก็ได้รับการตอบรับให้เข้าเรียนที่โรงเรียนในโบสต์ (ลา มิคาเอลิสสกูล) ที่เมืองลูนเบิร์ก ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ห่างออกไปทางเหนือราว 200 กิโลเมตร ซึ่งเขาต้องเดินทางด้วยเท้าไปเข้าเรียนที่นั่นพร้อมกับเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่ง นอกเหนือจากการเรียนดนตรีแล้ว เขายังได้ยังได้เรียนวาทศิลป์ ตรรกศาสตร์ ภาษาละติน ภาษากรีก และภาษาฝรั่งเศส เขายังได้ทำความรู้จักกับจอร์จ เบอห์ม นักดนตรีของ โจฮันเนส เคียร์ช และศิษย์ของ โยฮัน อาดัม เรนเคน นักเล่นออร์แกนคนดังของนครฮัมบวร์ค เรนเคนนี่เองที่เป็นคนสอนเขาเกี่ยวกับรูปแบบดนตรีของเยอรมนีตอนเหนือ ที่ลือเนบวร์ก เขายังได้รู้จักกับนักดนตรีชาวฝรั่งเศสอพยพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโธมาส์ เดอ ลา เซลล์ ศิษย์ของลูว์ลี และด้วยการได้สัมผัสกับวัฒนธรรมทางดนตรีในอีกรูปแบบ เขาได้คัดลอกบทเพลงสำหรับออร์แกนของนิโกลาส์ เดอ กรินยี และเริ่มติดต่อทางจดหมายกับ ฟร็องซัวส์ คูเปอแรง
บัคศึกษาและวิเคราะห์โน้ตแผ่นของนักดนตรีที่มีชื่อเสียงด้วยความละเอียดรอบคอบ ความสนอกสนใจและความอยากรู้อยากเห็นของเขามีมาก กระทั่งว่าเขายอมเดินเท้าไปหลายสิบกิโลเมตรเพื่อจะฟังการแสดงของนักดนตรีดัง เป็นต้นว่าจอร์จ โบห์ม โยฮัน อาดัม เรนเคน และ วินเซนต์ ลึบเบ็ค และแม้กระทั่ง ดีทริช บุกซ์เตฮูเด้ ผู้ซึ่งโด่งดังกว่า มินิกิปปิ
อาร์นชตัดท์
ในปีค.ศ.1703 บัคได้กลายเป็นนักเล่นออร์แกนประจำเมืองอาร์นสตัดต์ เขาเริ่มมีชื่อเสียงอย่างรวดเร็วในฐานะนักดนตรีเอก และนักดนตรีที่เล่นสดได้โดยไม่ต้องดูโน้ต
มืลเฮาเซิน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 ถึง ค.ศ. 1708 เขาได้เป็นนักเล่นออร์แกนประจำเมืองมืลเฮาเซิน บัคได้ประพันธ์เพลงคันตาตาบทแรกขึ้น ซึ่งเป็นบทนำก่อนที่เขาจะเริ่มประพันธ์บทเพลงทางศาสนาอันยิ่งใหญ่อลังการ และเขายังได้ประพันธ์บทเพลงสำหรับบรรเลงด้วยออร์แกนเพิ่มเติมด้วย อันเป็นผลงานที่ยืนยันถึงความอัจฉริยะ ความลึกซึ้ง และความงามอันบริสุทธิ์ของเขา ทำให้บัคกลายเป็นนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในบรรดาบทเพลงทางศาสนาแล้ว ตลอดชั่วชีวิตของบัค เขาได้ใช้เวลากับการประพันธ์เพลงคันตาตาร่วมห้าปี หรือกว่าสามร้อยชิ้น ในบรรดาบทเพลงราวห้าสิบชิ้นที่สูญหายไปนั้น ส่วนใหญ่เป็นเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว
ไวมาร์
ในระหว่างปี ค.ศ. 1708 ถึง ค.ศ. 1717 บัคดำรงตำแหน่งนักเล่นออร์แกน และนักไวโอลินเดี่ยวมือหนึ่ง ประจำวิหารส่วนตัวของดยุคแห่งไวมาร์ ทำให้เขามีทั้งออร์แกน เครื่องดนตรีและนักร้องประจำวงในครอบครอง ช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาแห่งการสร้างสรรค์ผลงานของบัคมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเพลงบรรเลงด้วยออร์แกน คันตาต้า เพลงสำหรับฮาร์ปซิคอร์ด ที่ได้แรงบันดาลใจมาจากปรมาจารย์ทางดนตรีชาวอิตาเลียนทั้งหลาย
เคอเทิน
ระหว่างปี ค.ศ.1717 ถึง ค.ศ.1723 เขาได้ตำรงตำแหน่งผู้ดูแลวิหารประจำราชสำนักของเจ้าชายอันฮัลท์-เคอเทิน เจ้าชายเป็นนักดนตรีและนักเล่นฮาร์ปซิคอร์ด ช่วงเวลาอันแสนสุขของการเติบโตในหน้าที่การงาน ได้เป็นแรงผลักดันให้เขาประพันธ์ผลงานที่ยิ่งใหญ่มากมาย สำหรับบรรเลงด้วย ลิวต์ (Lute) ฟลูต ไวโอลิน (โซนาตาและบทเพลงสำหรับเดี่ยวไวโอลิน) ฮาร์ปซิคอร์ด (หนังสือ เว็ลเท็มเปอร์คลาเวียร์ เล่มที่สอง) เชลโล(สวีทสำหรับเดี่ยวเชลโล) และบทเพลงบรันเด็นเบอร์ก คอนแชร์โต้ หกบท
ไลพ์ซฺช
ระหว่างปี ค.ศ. 1725 ถึง ค.ศ. 1750 หรือเป็นระยะเวลากว่า 25 ปีที่บัคพำนักอยู่ที่เมืองไลพ์ซฺช บัคได้สืบทอดตำแหน่งผู้อำนวยการดนตรีของโบสถ์เซนต์โทมัส ในนิกายลูเธอรัน ต่อจากโยฮัน คูห์นาว เขาเป็นครูสอนดนตรีและภาษาละติน แต่ก็ยังต้องประพันธ์เพลงจำนวนมากให้กับโบสถ์ โดยมีบทเพลงคันตาตาทุกวันอาทิตย์และวันนักขัตฤกษ์ ในขณะดำรงตำแหน่งนี้ เขาได้ประพันธ์คันตาต้าไว้กว่า 126 บท แต่บทเพลงดังกล่าวมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดออกมาอย่างที่ควรเนื่องจากขาดแคลนเครื่องดนตรี และนักดนตรีที่มีฝีมือ
บัคได้ใช้แนวทางเดิมในการประพันธ์บทเพลงใหม่ ๆ แต่ความเป็นอัจฉริยะ ความคิดสร้างสรรค์ และความฉลาดของเขาทำให้ผลงานทุกชิ้นมีเอกลักษณ์ และถูกนับเป็นหนึ่งในผลงานยอดเยี่ยมแห่งประวัติศาสตร์ดนตรีตะวันตก โดยเฉพาะ "เซนต์แมทธิวแพชชัน" "แมส ในบันไดเสียงบีไมเนอร์" "เว็ลเท็มเปอร์คลาเวียร์" "มิวสิกคัล ออฟเฟอริ่ง" ดนตรีของบัคหลุดพ้นจากรูปแบบทั่วไป โดยที่เขาได้ใช้ความสามารถของเขาอย่างเต็มพิกัด และถ่ายทอดออกมาเป็นบทเพลงจนถึงขีดสุดของความสมบูรณ์แบบ
มรดกทางดนตรี
เมื่อโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ดนตรีบาโรกได้ถึงจุดสุดยอดและถึงกาลสิ้นสุดในเวลาอันรวดเร็ว หลังจากการเสียชีวิตของบัค ดนตรีของเขาถูกลืม เนื่องด้วยเพราะมันล้าสมัยไปแล้ว เช่นเดียวกับเทคนิคการสอดประสานกันของท่วงทำนองต่างๆที่เขาพัฒนาให้มันสมบูรณ์แบบอย่างหาใดเทียม
ปรากฏการณ์นิยมแนวดนตรีใหม่นี้ก็เกิดกับโมทซาร์ทเช่นกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อบารอนฟาน สวีเทน ผู้หลงใหลในดนตรีบาโรกและมีห้องสมุดส่วนตัวสะสมบทเพลงบาโรกไว้เป็นจำนวนมาก ได้ให้โมทซาร์ทชมผลงานอันยิ่งใหญ่ของบัคบางส่วน ทำให้ความมีอคติต่อดนตรีบาโรกของโมทซาร์ทนั้นถูกทำลายไปสิ้น จนถึงขั้นไม่สามารถประพันธ์ดนตรีได้ตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่ง เมื่อเขาสามารถยอมรับมรดกทางดนตรีของบัคได้แล้ว วิธีการประพันธ์ดนตรีของเขาก็เปลี่ยนไป ราวกับว่าบัคมาเติมเต็มรูปแบบทางดนตรีให้แก่เขา โดยที่ไม่ต้องละทิ้งรูปแบบส่วนตัวแต่อย่างใด ตัวอย่างผลงานของโมทซาร์ทที่ได้รับอิทธิพลของบัคก็เช่น "เพลงสวดศพเรเควียม" "ซิมโฟนีจูปิเตอร์" ซึ่งท่อนที่สี่เป็นฟิวก์ห้าเสียง ที่ประพันธ์ขึ้นโดยใช้เทคนิคการสอดประสานกันของท่วงทำนองต่างๆ รวมทั้งบางส่วนของอุปรากรเรื่อง"ขลุ่ยวิเศษ"
ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักบทเพลงสำหรับคลาวิคอร์ดของบัคเป็นอย่างดี จนสามารถบรรเลงบทเพลงส่วนใหญ่ได้ขึ้นใจ ตั้งแต่วัยเด็ก
สำหรับประชาชนทั่วไปแล้ว ความเป็นอัจฉริยะของบัคไม่ได้เป็นที่รู้จักต่อสาธารณชน จนกระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อันเนื่องมาจากความพยายามของเฟลิกซ์ เม็นเดลโซห์น ผู้สืบทอดตำแหน่งผู้อำนวยการดนตรีที่โบสถ์เซนต์โธมัส แห่งเมืองไลพ์ซิช นับแต่นั้นเป็นต้นมา ผลงานของบัคที่ยืนยงคงกระพันต่อการเปลี่ยนแปลงของรสนิยมทางดนตรี ก็ได้กลายเป็นหลักอ้างอิงที่มิอาจหาผู้ใดเทียมทานได้ในบรรดาผลงานดนตรีตะวันตก
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 30 ที่เมืองไลพ์ซิช คาร์ล สโตรป ได้คิดค้นวิธีบรรเลงบทเพลงของบัคในรูปแบบใหม่ โดยการใช้เครื่องดนตรีที่มีประสิทธิภาพมากกว่า และใช้วงขับร้องประสานเสียงในแบบที่ยืดหยุ่นกว่าที่บรรเลงและขับร้องกันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขายังได้บรรเลงบทเพลงทางทฤษฎี เป็นต้นว่า อาร์ต ออฟฟิวก์ (โดยใช้วงดุริยางค์ประกอบด้วย) ผลสัมฤทธิ์ของแนวทางใหม่นี้ได้เห็นเป็นรูปธรรมในคริสต์ทศวรรษที่ 50 โดยมีนักดนตรีอย่างกุสตาฟ เลออนฮาร์ทและบรรดาลูกศิษย์ลูกหาของเขา รวมถึงนิโคเลาส์ อาร์นองกูต์ โดยที่กุสตาฟ เลออนฮาร์ทและนิโคเลาส์ อาร์นองกูต์เป็นนักดนตรีคนแรกๆที่บันทึกเสียงบทเพลงคันตาต้าของบัคครบทุกบท
Keroeididae
Keroeididae เป็นวงศ์ของไนดาเรียที่อยู่ในอันดับ Alcyonacea
โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
มรดกทางดนตรี
แม้ว่าดนตรีของบัคจะถูกตีความในลักษณะอื่น เช่น แจ๊ส (บรรเลงโดยฌาค ลูสิเยร์(Jaques Loussier) หรือ เวนดี คาร์ลอส) บรรเลงโดยใช้เครื่องดนตรีประเภทอื่น หรือถูกดัดแปลงเป็นแจ๊ส มันก็ยังคงเอกลักษณ์เดิมไว้ ราวกับว่าโครงสร้างของบทเพลงที่โดดเด่นทำให้สิ่งอื่น ๆ กลายเป็นแค่ส่วนประกอบเท่านั้น
Keroeididae
สกุลในวงศ์นี้ ได้แก่:
โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
มรดกทางดนตรี
มาร์เซล ดูเปรสามารถบรรเลงบทเพลงทุกบทของบัคด้วยออร์แกนได้อย่างขึ้นใจ เช่นเดียวกับเฮลมุท วาลคา นักเล่นออร์แกนชาวเยอรมัน ผู้ที่ตาบอดตั้งแต่เกิด แต่ก็ได้หัดเล่นเพลงของบัคโดยอาศัยการฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ
การจัดเรียงผลงานการประพันธ์
ผลงานดนตรีของบัคเรียงลำดับตัวเลขตามหลังคำว่า BWV ซึ่งเป็นตัวย่อของ Bach Werke Verzeichnis แปลว่า แคตตาล็อกผลงานของบัค ตีพิมพ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1950 เรียบเรียงโดยโวล์ฟกัง ชมีเดอร์ (Wolfgang Schmieder). แคตตาล็อกนี้ไม่ได้ถูกเรียงลำดับตามเวลาที่ประพันธ์ แต่เรียงตามลักษณะของบทประพันธ์. เช่น BWV 1-224 เป็นผลงานคันตาต้า, BWV 225–48 เป็นผลงานสำหรับกลุ่มนักร้องประสานเสียง, BWV 250–524 เป็นผลงานขับร้องและดนตรีศาสนา, BWV 525–748 เป็นผลงานสำหรับออร์แกน, BWV 772–994 เป็นผลงานสำหรับเครื่องดนตรีคีย์บอร์ด, BWV 995–1000 เป็นผลงานสำหรับลิวท์, BWV 1001–40 เป็นผลงานดนตรีเชมเบอร์ (chamber music), BWV 1041–71 เป็นผลงานสำหรับวงดุริยางค์ และ BWV 1072–1126 เป็นผลงานแคนนอน และ ฟิวก์ ในขั้นตอนการจัดเรียงแคตตาล็อกนี้ ชมีเดอร์เรียบเรียงตาม Bach Gesellschaft Ausgabe ที่เป็นผลงานของบัคแบบครบถ้วนที่ตีพิมพ์ขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1850-1905.
แหล่งข้อมูลอื่น
16851750
เส้นเมริเดียนที่ 68 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 68 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 68 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 112 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 68 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
อะบูฮะนีฟะฮ์
อะบูฮะนีฟะฮ์ อันนัวะอ์มาน อิบน์ ษาบิต อิบน์ ซูฏอ อิบน์ มัรซุบาน (أبو حنيفة نعمان بن ثابت بن زوطا بن مرزبان; c. 699 – ค.ศ. 767) รู้จักกันในชื่อสั้น ๆ ว่า อะบูฮะนีฟะฮ์ หรือแบบให้ความเคารพตามซุนนีว่า อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ เป็นนักเทววิทยาและนักกฎหมายซุนนีในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่มีต้นกำเนิดเป็นชาวเปอร์เซีย โดยเป็นผู้ก่อตั้งมัซฮับฮะนะฟี ซึ่งเป็นสำนักที่มีผู้นับถือกว้างขวางที่สุดในนิกายซุนนี และมีผู้นับถือส่วนใหญ่ในเอเชียกลาง, อัฟกานิสถาน, เปอร์เซีย (จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16), บอลข่าน, รัสเซีย, สาธารณรัฐเชเชน, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, มุสลิมในประเทศอินเดีย, ตุรกี และโลกอาหรับบางส่วน
ผู้ติดตามซุนนีบางส่วนเรียกเขาว่า อัลอิมามุลอะอ์ซ็อม ("อิหม่ามที่ยิ่งใหญ่") และ ซิรอญุลอะอิมมะฮ์ ("ตะเกียงของเหล่าอิหม่าม")
อะบูฮะนีฟะฮ์เกิดในครอบครัวมุสลิมที่กูฟะฮ์ ในวัยหนุ่ม เขาเดินทางไปศึกษาที่มักกะฮ์และมะดีนะฮ์ในภูมิภาคฮิญาซในอาระเบีย เมื่ออาชีพนักเทววิทยาและนักนิติศาสตร์ของเขาพัฒนาขึ้น อะบูฮะนีฟะฮ์กลายเป็นที่รู้จักจากการใช้เหตุผลในคำวินิจฉัยทางกฎหมาย และแม้แต่หลักเทววิทยาของเขา มีผู้อ้างว่าสำนักอัลมาตุรีดียะฮ์ในหลักเทววิทยาซุนนีพัฒนามาจากสำนักเทววิทยาอะบูฮะนีฟะฮ์
พื้นฐานครอบครัว
อะบูฮะนีฟะฮ์ เกิดที่กูฟะฮ์ ในปี ฮ.ศ. 80,  ฮ.ศ. 77, ฮ.ศ. 70, หรือ ฮ.ศ. 61, ในรัชสมัยของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เลือกทัศนะล่าสุดคือ ฮ.ศ. 80 ตามหลักการเลือกวันที่มรณะล่าสุด ทั้งนี้ เพื่อความรอบคอบ
บรรพบุรุษของเขาเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป มีต้นกำเนิดจากเปอร์เซีย ตามคำแนะนำของนิรุกติศาสตร์ของชื่อปู่ของเขา (ซูตา) และปู่ทวด (มะฮ์) นักประวัติศาสตร์อัลกิตาบุลบัฆดีดา บันทึกคำกล่าวของอิสมาอีล อิบน์ ฮัมมาด หลานชายของอะบูฮะนีฟะฮ์ ผู้ซึ่งให้เชื้อสายของอะบูฮะนีฟะฮ์ว่า นุอ์มาน อิบน์ ษาบิต อิบน์ มัรซะบาน และอ้างว่ามีต้นกำเนิดจากเปอร์เซีย  <sup class="noprint Inline-Template" style="white-space:nowrap;">[ <span title="The material near this tag failed verification of its source citation(s). (February 2023)">การตรวจสอบล้มเหลว  ]
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
มีข้อมูลชีวประวัติเกี่ยวกับอะบูฮะนีฟะฮ์ ไม่เพียงพอ เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าเขาทำงานเป็นผู้ผลิตและจำหน่าย "ค็อซ" ซึ่งเป็นวัสดุประเภทเสื้อผ้าไหม เขาเข้าร่วมการรายงานเกี่ยวกับหลักนิติศาสตร์โดยนักวิชาการชาวกูฟะฮ์คือ ฮัมมาด อิบน์ อะบีสุลัยมาน (เสียชีวิต 737) นอกจากนี้เขายังอาจเรียนรู้หลักนิติศาสตร์ (ฟิกฮ์) โดยนักวิชาการชาวมักกะฮ์คือ อะฏออ์ อิบน์ อะบีเราะบาฮ์ (เสียชีวิต 733) ขณะประกอบ พิธีฮัจญ์
อะบูฮะนีฟะฮ์ สืบต่อจากฮัมมาด เมื่อคนหลังเสียชีวิตในฐานะผู้มีอำนาจหลักในกฎหมายอิสลามในกูฟะฮ์ และหัวหน้าตัวแทนของสำนักกูฟะฮ์ด้านนิติศาสตร์ อะบูฮะนีฟะฮ์ ค่อยๆ ได้รับอิทธิพลในฐานะผู้มีอำนาจในคำถามทางกฎหมาย โดยก่อตั้งโรงเรียนสอนฟิกฮ์ ที่มีเหตุผลในระดับปานกลางซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามเขา
ความเป็นผู้ใหญ่และความตาย
ในปี ค.ศ. 763 อัลมันศูร เคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ได้เสนอให้อะบูฮะนีฟะฮ์ ดำรงตำแหน่งกอฎี อัลกุดาต (หัวหน้าผู้พิพากษาของรัฐ) แต่เขาปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว โดยเลือกที่จะเป็นอิสระ อะบูยูซุฟ ลูกศิษย์ของเขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งโดย เคาะลีฟะฮ์ ฮารูน อัรเราะชีด
ในการตอบกลับอัลมันศูร อะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่าเขาไม่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ อัลมันศูร ซึ่งมีแนวคิดและเหตุผลของตัวเองในการเสนอโพสต์ เสียอารมณ์และกล่าวหาว่าอะบูฮะนีฟะฮ์โกหก
“ถ้าข้าโกหก” อะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่า “คำพูดของข้าก็ถูกต้องเป็นทวีคูณ ท่านจะแต่งตั้งคนโกหกให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากอฎี (ผู้พิพากษา) อันสูงส่งได้อย่างไร"
เมื่อวันที่ 15 เราะญับ ฮ.ศ. 150, (15 สิงหาคม ค.ศ.767 ) อะบูฮะนีฟะฮ์ เสียชีวิตในคุก สาเหตุการเสียชีวิตของเขาไม่ชัดเจน เนื่องจากบางคนบอกว่า อะบูฮะนีฟะฮ์ออกความเห็นทางกฎหมายในการถืออาวุธต่อต้าน อัลมันศูร และคนก็วางยาพิษให้เขา ว่ากันว่ามีผู้คนมากมายมาร่วมละหมาดญะนาซะฮฺของเขาจนมีพิธีศพซ้ำถึง 6 ครั้งสำหรับผู้คนมากกว่า 50,000 คนที่มารวมกันก่อนที่เขาจะฝังจริง หลังจากนั้นหลายปีมัสยิดอะบูฮะนีฟะฮ์ ก็ถูกสร้างขึ้นในย่านอัลอะซอมียะฮ์ ของกรุงแบกแดด
นักเรียน
ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ได้แก่ อิมาม อะบูยูซุฟ ซึ่งดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาคนแรกในโลกมุสลิม และอิมาม มุฮัมมัด อัชชัยบานี ซึ่งเป็นอาจารย์ของผู้ก่อตั้งมัซฮับชาฟิอี แห่งนิติศาสตร์ของอิมาม อัชชาฟิอี นักเรียนคนอื่นๆ ของเขา ได้แก่:
ต่อต้านการเบี่ยงเบนในความเชื่อ
อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ อ้างว่า ญะฮ์มิ อิบน์ ศ็อฟวาน (ปี 128/745) ดำเนินไปไกลในการปฏิเสธมานุษยวิทยา (ตัชบิฮ์) ถึงกับประกาศว่า 'อัลลอฮ์ไม่เป็นสิ่งใด (อัลลอฮ์ ลัยสะบิชัยอ์)' และความคลั่งไคล้ของมุกอติล อิบน์ สุลัยมาน (ปี 150/767) ในอีกด้านหนึ่งเปรียบพระเจ้ากับสิ่งมีชีวิตของพระองค์
อัลเคาฏีบ อัลบัฆดาดี รายงานในตารีคบัฆดาด (ประวัติของแบกแดด) ของเขาว่า อิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์ กล่าวว่า: สองกลุ่มที่เป็นกลุ่มคนที่แย่ที่สุดจากคุรอซาน: กลุ่มอัลญะฮ์มียะฮฺ (ผู้ติดตามของญะฮ์มิ อิบน์ ศ็อฟวาน) และกลุ่มอัลมุชับบิฮะฮ์ (กลุ่มต่อต้านมนุษย์นิยม), และเขาอาจกล่าวว่า (แทนที่จะเป็นมัชับบิฮะฮ์) ควรถูกเรียกว่า "มุกอติลียะฮ์" (ผู้ติดตามของมุกอติล อิบน์ สุลัยมาน).
ความสับสนเกี่ยวกับอัลฟิกฮุลอักบัร
นักวิชาการในอดีตคือ อิบน์ อะบีลอิซ อัลฮะนะฟี ปฏิเสธหนังสือเล่มนี้ว่าไม่ใช่ของอะบูฮะนีฟะฮ์ รวมถึงหนังสือเล่มอืนๆ ซึ่งชัยค์มุกบิล อิบน์ ฮาดี อัลวาฎิอี นักวิชาการสะละฟีย์ก็เห็นด้วย
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – แคนู 2 ฝีพาย สปรินท์ 500 เมตร บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – แคนู 2 ฝีพาย สปรินท์ 500 เมตร บุคคลหญิง (C-2) เป็น 1 ใน 16 รายการแข่งขันเรือแคนูที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6-7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
อำเภอสองแคว
สองแคว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสองแควมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอสองแควเดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาไร่หลวง ของอำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน และตำบลยอด ของอำเภอปง จังหวัดเชียงราย (ปัจจุบันเป็นจังหวัดพะเยา) ต่อมาพื้นที่ตำบลนาไร่หลวงได้ย้ายขึ้นกับกิ่งอำเภอเชียงกลางในปี พ.ศ. 2511 และอำเภอเชียงกลางในปี พ.ศ. 2514 ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดเชียงรายกับจังหวัดน่าน โดยโอนท้องที่ตำบลยอด อำเภอปง จังหวัดเชียงราย มาขึ้นกับอำเภอเชียงกลาง จังหวัดน่าน เข้ามาสมทบในพื้นที่ และในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2521 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกหมู่ 1, 3–5, 7–8, 12 และหมู่ 15 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาไร่หลวง รวมตั้งเป็นตำบลชนแดน
เมื่อปี พ.ศ. 2534 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน รวม 3 ตำบล ได้พิจารณาว่าสภาพทางภูมิศาสตร์ ลักษณะความเป็นอยู่ การประกอบอาชีพ แนวโน้มมีความเจริญในอนาคต และความเห็นชอบของคณะกรรมการหมู่บ้าน สภาตำบล หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอ จังหวัด สภาจังหวัด สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และกระทรวงมหาดไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 จีงได้ประกาศเขตท้องที่อำเภอเชียงกลางแยกตำบลนาไร่หลวง ตำบลชนแดน และตำบลยอด ออกจากอำเภอเชียงกลางและรวมจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอสองแคว โดยใช้ชื่อ  กิ่งอำเภอสองแคว ตั้งอยู่ที่บ้านสองแคว หมู่ที่ 5 ตำบลนาไร่หลวง ซึ่งคำว่า “สองแคว” มีความหมายว่า ลำน้ำสองสายไหลมาบรรจบกัน คือ ลำน้ำยาวและลำน้ำยอด และเมื่อถึงวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นให้เป็น อำเภอสองแคว จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสองแควแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่
นิโคตินิล แอลกอฮอล์
นิโคตินิล แอลกอฮอล์ (Nicotinyl alcohol หรือ pyridylcarbinol) (ชื่อการค้า: Roniacol) เป็นยาลดไขมันในกระแสเลือดที่เป็นอนุพันนธ์ของไนอะซิน (niacin derivative) นอกจากนี้ยังมีฤทธิ์ขยายหลอดเลือด ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการหน้าแดง (flushing) หรือความดันโลหิตลดลงได้ ในปัจจุบัน ไม่มีการผลิตยานี้เพื่อจำหน่ายในเชิงการค้าแล้ว มีเพียงการใช้ในการศึกษาทดลองเท่านั้น
คุณสมบัติทางเภสัชวิทยา
นิโคตินิล แอลกอฮอล์จะออกฤทธิ์ลดระดับคอเลสเตอรอลรวมของร่างกาย (total cholesterol), ไลโปโปรตีนคอเลสเตอรอลชนิดความหนาแน่นต่ำและชนิดความหนาแน่นต่ำมาก (LDL- และ VLDL-cholesterol), และไตรกลีเซอร์ (Triglyceride) ในกระแสเลือด นิโคตินิลแอลกอฮอล์จะถูกเปลี่ยนแปลงที่ตับโดยปฏิกิริยาออกซิเดชั่น (Oxidation) ให้กลายเป็นกรดนิโคทินิค (วิตามินบี 3) ซึ่งร่างกายจะนำไปใช้ประโยชน์ต่อไป
การใช้ยาในกลุ่มประชากรพิเศษ
ปัจจุบันยังไม่มีข้อมูลจากการศึกษามากพอเกี่ยวกับประสิทธิภาพและความปลอดภัยของการใช้นิโคตินิล แอลกอฮอล์ในกลุ่มประชากรพิเศษ ดังรายละเอียดต่อไปนี้:
วัดเขาแดงตะวันออก
วัดเขาแดงตะวันออก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพญาขัน อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบเชิงภูเขา มีที่ดินตั้งวัด เนื้อที่ 18 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา มีธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่
รังสรรค์นิยม
รังสรรค์นิยม (creationism) เป็นความเชื่อทางศาสนาที่เชื่อว่า พระเจ้าได้สร้างจักรวาลและชีวิต โดยพระเจ้าในทัศนะนี้ถือว่าเป็น "ผู้สร้าง" (creator)
วัดเขาแดงตะวันออก
วัดเขาแดงตะวันออกสร้างขึ้นเมื่อ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2319 ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ที่ได้มีนามวัดอย่างนั้นเพราะวัดตั้งอยู่เชิงภูเขามีหินสีแดง และทางทิศตะวันตกมีวัดเขาแดงตะวันตกตั้งอยู่จึงมีนามว่า "วัดเขาแดงตะวันออก" ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า วัดเขาแดง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2487 ด้านการศึกษา ได้ให้ทางราชการจัดสร้างโรงเรียนวัดเขาแดงขึ้นในธรณีสงฆ์ของวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และได้ใช้เป็นที่ป่าช้า 4 ไร่
อดีตเจ้าอาวาส เป็นเกจิอาจารย์มีความศักดิ์สิทธิ์ เป็นที่เคารพนับถือของชาวพัทลุงและทั่วไป ปัจจุบันพระมหาสมชาย อินทุสวณุโณ เป็นเจ้าอาวาส
รายชื่อสื่อโดราเอมอน
นี่เป็นรายชื่อสื่อโดราเอมอนทั้งหมด
ฉบับภาพยนตร์เรื่องยาว
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์มี 40 ตอน (ไม่รวมสแตนด์บายมี) ส่วนใหญ่จะสร้างจากหนังสือการ์ตูนโดราเอมอนชุดพิเศษ ซึ่งมี 6 ตอนที่นำไปสร้างฉายใหม่เป็นครั้งที่สอง และอีก 9 ตอนที่ไม่ได้มาจากหนังสือการ์ตูนโดราเอมอนชุดพิเศษ เรียงตามการออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น
ฉบับภาพยนตร์ตอนพิเศษ
นอกจากโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ที่มีการฉายทุกปีแล้ว ยังมีภาพยนตร์การ์ตูนตอนพิเศษดังนี้ รวมโดราเอมอน ตอนพิเศษ ของ บริษัท โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ทั้ง 8 ชุด
วันพิฆาตสะกดโลก
บ็อกซ์ออฟฟิศ
วันพิฆาตสะกดโลก ออกฉายในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 แม้ว่ามีเสียงวิจารณ์ที่ย่ำแย่จากนักวิจารณ์ ในช่วงสัปดาห์แรกภาพยนตร์มีรายได้ 30,480,153 ดอลลาร์สหรัฐจากโรงภาพยนตร์ 3,560 แห่ง แบ่งเฉลี่ยเป็น 8,562 ดอลลาร์สหรัฐต่อโรง ใน ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์นี้กลายเป็ยภาพยนตร์ที่มีรายได้มาดเป็นอันดับที่ 27 ในช่วงสัปดาห์แรก แต่เป็นอันดับที่ 40 ของทั้งปี ในช่วงที่ออกฉายในโรงภาพยนตร์ 4 สัปดาห์แรก วันพิฆาตสะกดโลกยังคงอยู่ใน 10 อันดับแรก ท้ายที่สุด ภาพยนตร์นี้มีรายได้ในประเทศ 79,366,978 ดอลลาร์สหรัฐ และต่างประเทศ 153,726,881 ดอลลาร์สหรัฐ รวมกันได้ 233,093,859 ดอลลาร์สหรัฐ
นมม้า
นมม้า คือน้ำนมที่รีดได้จากม้า นมม้าอุดมไปด้วยโปรตีนเวย์และกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่
ในบรรดาชนร่อนเร่บนที่ราบสูงมองโกล ม้าเป็นหนึ่งในปศุสัตว์นมที่สำคัญที่สุด และนมม้าถูกใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับผลิตภัณฑ์นม เช่น เหล้านมม้า ที่เรียกในภาษามองโกลว่า ไอรัก (айраг)
นอกจากนี้ ยังกล่าวกันว่ามีส่วนประกอบคล้ายกับนมจากเต้านมแม่ของมนุษย์ และบางครั้งถูกแปรรูปเป็นนมผงและเติมลงในอาหารเสริม อาหารเพื่อสุขภาพ เครื่องสำอาง สบู่ ฯลฯ
เกรซ มหาดำรงค์กุล
เกรซ มหาดำรงค์กุล (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น เกรซ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทยเชื้อสายจีน
ประวัติ
เกรซเป็นบุตรคนที่สองจากทั้งหมดสามคนของชัยโรจน์ มหาดำรงค์กุล (ก่าวโดเจ่ง) กับกลอเรีย มหาดำรงค์กุล ครอบครัวฝ่ายบิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนไหหลำแซ่ก่าว ส่วนมารดาเป็นนักแสดงชาวไต้หวันที่มีผลงานในวงการบันเทิงฮ่องกง เธอมีพี่สาวและน้องชายอย่างละหนึ่งคน และได้รับการเลี้ยงดูอย่างชาวจีน
เข้าศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ แล้วย้ายไปศึกษาต่อระดับไฮสกูลจากรัฐอินดีแอนา สหรัฐ ปริญญาตรีสาขาโฆษณากราฟิก มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ไดน์, ปริญญาโทบริหารธุรกิจจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และสาขาการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ แต่ก็ทำกิจกรรมในศาสนาพุทธบ้างในบางครั้ง นอกจากนี้เธอยังสามารถพูดได้ถึง 5 ภาษา ได้แก่ ภาษาไทย, กวางตุ้ง, จีนกลาง, อังกฤษ และญี่ปุ่น
นอกจากผลงานในวงการบันเทิงเธอมักทำกิจกรรมช่วยเหลือสังคมต่าง ๆ หลายครั้งจนเป็นที่กล่าวถึง เป็นต้นว่า การช่วยเหลือด้วยการบริจาคสิ่งของในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 และแผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พ.ศ. 2558 อันทำให้เธอได้รับรางวัลสาวเปรียวในด้านส่งเสริมสังคม และรางวัลศิลปินไทยหัวใจโพธิสัตว์
เกรซสมรสกับนาวาอากาศเอก จงเจต วัชรานันท์ เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 หลังคบหากัน 8 ปีเมื่อคราวถ่ายภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช การสมรสนี้ได้รับเกียรติจากหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และหม่อมกมลา ยุคล ณ อยุธยาเป็นประธานในพิธี ทั้งสองมีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อจาติม วัชรานันท์ ที่เกิดจากการอุ้มบุญเพราะทั้งสองมีบุตรยาก  หลังทำกิฟต์มาแล้ว 12 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาเธอคลอดบุตรชายชื่อจินต วัชรานันท์ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2561
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015 (2015 UEFA European Under-21 Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ครั้งที่ 20จัดโดยยูฟ่า ซึ่งเป็นการแข่งขันของทีมเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีจากทีมยุโรป. ทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายเป็นเจ้าภาพสำหรับครั้งแรกในประเทศสาธารณรัฐเช็กตั้งแต่วันที่ 15 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2015, หลังจากการเสนอตัวของพวกเขาได้รับเลือกโดยคณะกรรมการบริหารยูฟ่าเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2012 ที่เมือง อิสตันบูล.
สนามแข่งขัน
การแข่งขันครั้งนี้จะลงเล่นที่สี่สนามในสามเมืองบองชาติเจ้าภาพ: เอแดน อาเรนา และ เจเนราลี อาเรนา (ใน ปราก), Andrův stadion (ใน ออลอโมตซ์), และ Stadion Miroslava Valenty (ใน Uherské Hradiště).
รอบแบ่งกลุ่ม
ชนะเลิศและรองชนะเลิศที่ดีที่สุดของกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ.
บาคุกัน เมคทาเนียม เซิร์จ
บาคุกัน เมคทาเนียม เซิร์จ (Bakugan Mechtanium Surge) เป็นอนิเมะ ชุดที่ 4 ของภาพยนตร์ซีรีส์บาคุกันโดยดำเนินเรื่องเป็นภาคที่ 4 ของ บาคุกัน มอนสเตอร์บอลทะลุมิติ ผลิตโดย TMS Entertainment
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – แคนู 2 ฝีพาย สปรินท์ 1,000 เมตร บุคคลชาย
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
เฌโรม ลาล็องด์
โฌแซ็ฟ เฌโรม เลอฟร็องซัว เดอ ลาล็องด์ (Joseph Jérôme Lefrançois de Lalande; 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1732 - 4 เมษายน ค.ศ. 1807) เป็นนักดาราศาสตร์และนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของเฌโรม ลาล็องด์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือแค็ตตาล็อกดาวชื่อ “Histoire Céleste Française” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1801 ที่รวมตำแหน่งดาวทั้งหมด 47,390 ดวง และ “Bibliographie astronomique” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1803 นอกจากนั้นลาล็องด์ก็ยังเขียนบันทึกการเดินทางชื่อ “Voyage d'un français en Italie” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1769 ที่บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปยังอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึงปี ค.ศ. 1766
อ้างอิง
1732 1807
มาดอนนาแห่งเคียฟ
มาดอนนาแห่งเคียฟ (Київська Мадонна) คือภาพที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้หญิงที่ให้นมลูกซึ่งหลบภัยในสถานีรถไฟใต้ดินของกรุงเคียฟ เพื่อป้องกันตัวจากการถูกโจมตีทางอากาศใส่เมืองหลวงของประเทศยูเครนโดยกองทัพสหพันธรัฐรัสเซียใน พ.ศ. 2565 ภาพถ่ายดังกล่าวโดยอ็อนดราช เฟิลแด็ช (András Földes) ผู้สื่อข่าวชาวฮังการี ได้รับความนิยมทางอินเทอร์เน็ต ซึ่งได้กลายเป็นตัวอย่างของทั้งวิกฤตด้านมนุษยธรรมและความไม่ยุติธรรมของสงคราม ภาพดังกล่าวเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างรูปบูชาที่แสดงในโบสถ์คาทอลิกของชุมชนมุญญาโนดีนาโปลี (Mugnano di Napoli) ในประเทศอิตาลี ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ทางศิลปะของความหวังและการต่อต้าน
ประวัติ
ในวันแรกของการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565 ภาพของแตจานา บลิซญัก (Тетяна Блізняк) หญิงวัย 27 ปี กำลังให้นมแก่มาริชกา (Марічка) บุตรสาววัย 3 เดือนของเธอ ขณะเข้าไปหลบในอุโมงค์ของสถานีรถไฟใต้ดินอูนีแวร์ซือแตต (Університет) ของสายสเวียตอชึนสกอ-บรอวาร์สกา (Святошинсько-Броварська) ในกรุงเคียฟ เพื่อป้องกันตัวเองจากกองกำลังของสหพันธรัฐรัสเซียซึ่งทำการโจมตีด้วยขีปนาวุธร่อนใส่กรุงเคียฟ ดึงดูดความสนใจของอ็อนดราช เฟิลแด็ช นักข่าวชาวฮังการีของสำนักข่าว Telex.hu โดยสัญชาตญาณเขาได้ถ่ายภาพดังกล่าว ผู้หญิงคนนี้หลบภัยในรถไฟใต้ดินพร้อมกับสามีและลูกตั้งแต่วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 แม้ว่าพวกเขาควรจะต้องอพยพในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ แต่เนื่องจากการสู้รบพวกเขาจึงไม่สามารถออกจากอุโมงค์ที่ใช้เป็นที่กำบังอยู่ได้ ภาพถ่ายดังกล่าวกลายเป็นไวรัลและได้รับการแชร์โดยเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสำนักเลขาธิการวาติกัน มารือนา ซอลอแมนนือกอวา (Марина Соломенникова) ศิลปินชาวยูเครนจากดนีปรอเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้เห็นภาพ เธอใช้ภาพสัญลักษณ์ของหญิงคนนี้เป็นแรงบันดาลใจในการรังสรรค์ภาพวาดพระแม่มารีย์และพระบุตร โดยในภาพแสดงผ้าโพกศีรษะของผู้หญิงยูเครนแทนผ้าคลุมพระพักตร์ของพระแม่มารีย์ และด้านบนพระเศียรปรากฏรัศมีเป็นภาพของแผนที่รถไฟใต้ดิน ในวันที่ 5 มีนาคม ศิลปินได้โพสต์ภาพเหมือนที่เธอสร้างขึ้นในอินเทอร์เน็ต
ตามคำร้องขอของวิยาแชสเลา ออกุญ (В'ячеслав Окунь) บาทหลวงในคณะเยสุอิตยูเครนซึ่งกำลังศึกษาอยู่ที่กรุงโรม ได้มีการส่งสำเนาของภาพวาด มาดอนนัซแมตรอ (Мадонна з метро) ไปยังประเทศอิตาลีโดยเก็บไว้ในสถานที่ซึ่งคณะบาทหลวงเป็นผู้ดูแล ในวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ อัครมุขนายกแห่งนาโปลีได้ถวายภาพวาดเพื่อเป็นวัตถุบูชา ไอคอนนี้จัดแสดงในโบสถ์พระหฤทัยของพระเยซู โดยภาพมีชื่ออย่างลำลองว่า มาดอนนาแห่งเคียฟ โบสถ์ตั้งอยู่ในชุมชนมุญญาโนดีนาโปลีของเมืองนาโปลี ซึ่งมีผู้ลี้ภัยจากยูเครนประมาณ 40 คน ต่อมามีพิธีถวายภาพนี้เป็นวัตถุบูชาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2565
ความหมาย
ภาพดังกล่าวกลายเป็นทั้งภาพประกอบของวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรมและสงครามที่ไม่ยุติธรรม และเป็นสัญลักษณ์ของความหวังและการต่อต้านอย่างเงียบ ๆ ของชาวยูเครน ในทางกลับกันถือเป็นภาพสัญลักษณ์ของพระแม่มารีย์ในสมัยปัจจุบัน ผู้หลบซ่อนจากความรุนแรงของสงครามและบริบาลบุตรของเธอ เช่นเดียวกับภาพพระมารดาของพระเยซูชาวนาซาเรธซึ่งซ่อนพระองค์จากภัยของพระเจ้าเฮโรดมหาราช ศาสตราจารย์ลุยจี ซันโตปาโอโล (Luigi Santopaolo) นักเทววิทยาชาวอิตาลี กล่าวว่าภาพบูชานี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แทนชาวยูเครนพลัดถิ่นทางตอนใต้ของอิตาลีทั้งหมด
เวสโต สลิเฟอร์
เวสโต เมลวิน สลิเฟอร์ (Vesto Melvin Slipher; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน น้องชายของเขาคือ เอิร์ล ซี. สลิเฟอร์ ก็เป็นนักดาราศาสตร์เช่นกันและเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวโลเวลล์
สลิเฟอร์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยอินดีแอนาเมื่อ ค.ศ. 1909 และเข้าทำงานที่หอดูดาวโลเวลล์ ที่แฟลกสตัฟฟ์ แอริโซนา ตราบจนตลอดชีวิต เขาได้เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการหอดูดาวใน ค.ศ. 1915 รักษาการผู้อำนวยการในปี 1916 และเป็นผู้อำนวยการใน ค.ศ. 1926 ตราบจนกระทั่งเกษียณอายุเมื่อ ค.ศ. 1952 สลิเฟอร์ใช้วิธีสเปกโตรสโกปีในการสำรวจหาคาบการหมุนของดาวเคราะห์และตรวจสอบองค์ประกอบของบรรยากาศดาวเคราะห์ เมื่อ ค.ศ. 1912 เขาเป็นคนแรกที่สังเกตพบการเคลื่อนตัวของเส้นสเปกตรัมของดาราจักร ทำให้เขาเป็นผู้ค้นพบการเคลื่อนไปทางแดงของดาราจักร เขายังเป็นผู้ว่าจ้าง ไคลด์ ทอมโบ (Clyde Tombaugh) และเป็นผู้กำกับการทำงานที่นำไปสู่การค้นพบพลูโต ใน ค.ศ. 1930
โดยทั่วไปมักเข้าใจกันว่า เอ็ดวิน ฮับเบิล เป็นผู้ค้นพบการเคลื่อนไปทางแดงของดาราจักร แต่อันที่จริงการตรวจวัดเช่นนี้กับการตีความได้มีการทำความเข้าใจมาก่อนแล้วตั้งแต่ ค.ศ. 1917 โดยนักดาราศาสตร์จากหอดูดาวต่าง ๆ คือ เจมส์ เอ็ดเวิร์ด คีลเลอร์ (หอดูดาวลิกและหอดูดาวอัลเลเกนี) เวสโต สลิเฟอร์ (หอดูดาวโลเวลล์) และ วิลเลียม วอลเลซ แคมป์เบล (หอดูดาวลิก)
วัดวิเชียรบำรุง
วัดวิเชียรบำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโรง อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ ปัจจุบันมีอธิการแผน เตชะธมโม เป็นเจ้าอาวาส
เวสโต สลิเฟอร์
แหล่งข้อมูลอื่น
1875 1969
วัดวิเชียรบำรุง
วัดประดิษฐาน พระพุทธไสยาสน์วิเชียรบุรีศรีรัตนมิ่งมงคล ความยาวประมาณ 50 เมตร สูง 5 เมตร อยู่กลางแจ้งหันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก องค์พระหล่อด้วยปูนทาทอง ภายในองค์พระเป็นที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุส่วนพระรากขวัญ (ไหปลาร้า) ด้านหลังองค์พระมีพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ
นอกจากนั้นยังมีโบราณวัตถุคือ ขอนมาดโบราณ หรือ เรือมาด ซึ่งขุดแต่งจากไม้ตะเคียนทั้งต้น มีอายุราวสมัยอยุธยา ขุดเจอในแม่น้ำป่าสัก อำเภอวิเชียรบุรี ยังมีสระน้ำขนาดใหญ่เลี้ยงปลาจำนวนมาก
แมรี แมคเอลีส
แมรี แพทริเซีย แมคเอลีส (Mary Patricia McAleese) เป็นนักการเมืองชาวไอริชผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่แปดของไอร์แลนด์ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2011
เอมเมลี เด ฟอเรสต์
เอมเมลี ชาร์ลอตต์-วิกตอเรีย เด ฟอเรสต์ (Emmelie Charlotte-Victoria de Forest) เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 เป็นนักร้องชาวเดนมาร์ก เป็นตัวแทนของประเทศเดนมาร์กในการประกวดยูโรวิชัน 2013 ที่เมืองมัลเมอ ประเทศสวีเดน โดยเธอเป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้กับเพลง "Only Teardrops"
เธอเซ็นสัญญากับค่ายยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2013 มีผลงานอัลบั้มแรกชื่อ Only Teardrops ออกวางขายเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013
ริชาร์ด เดรย์ฟัส
ริชาร์ด สตีเฟน เดรย์ฟัส (Richard Stephen Dreyfuss; เกิด 29 ตุลาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักอย่างดีทั้งในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ นับตั้งแต่ช่วงปลายปี ค.ศ. 1960 เขามีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง อเมริกันกราฟฟิติ, จอว์ส, มนุษย์ต่างโลก, Down and Out in Beverly Hills, Mr. Holland's Opus และ The Goodbye Girl
เดรย์ฟัสได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1977 จากภาพยนตร์เรื่อง The Goodbye Girl และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในปี ค.ศ. 1995 จากภาพยนตร์เรื่อง Mr. Holland's Opus นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแบฟตา และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ในปี ค.ศ. 2002 ในสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม ประเภทดราม่าซีรีส์ และสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม จากละครสั้นหรือมินิซีรี่ส์ ทางโทรทัศน์
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศคูเวต
สถานทูตและสถานกงสุลของประเทศคูเวตในประเทศต่าง ๆ
สันนิบาตสตรีชาติสังคมนิยม
สันนิบาตสตรีชาติสังคมนิยม (Nationalsozialistische Frauenschaft, ย่อเป็น NS-Frauenschaft) เป็นสมาชิกฝ่ายสตรีแห่งพรรคนาซี ก่อตั้งในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1931 ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของหลายนักชาตินิยมและสมาคมสตรีชาติสังคมนิยม
Frauenschaft ได่อยู่ภายใต้การนำของพรรคชาตินิยม(Reichsleitung);เด็กและผู้หญิงวัยเยาว์ได้เป็นจุดมุ่งหมายของสันนิบาตสาวเยอรมัน(Bund Deutscher Mädel-BDM).ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1934 จนถึงสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1945,NS-Frauenschaft ภายใต้การนำโดยผู้นำหญิงแห่งไรซ์(Reich's Women's Leader) Gertrud Scholtz-Klink (1902–1999).มีการลงนิตยสารฉบับรายสัปดาห์ละสองครั้งคือ NS-Frauen-Warte
กิจกรรมได้รวมถึงการแนะนำในการใช้ผลิตภัณฑ์ที่ผลิตโดยเยอรมัน อย่างเช่น เนยและสิ่งทอเส้นใยสังเคราะห์, ในตำแหน่งของการนำเข้าเพียงหนึ่งเดียว เป็นส่วนหนึ่งของโครงการการพึ่งพาตนเอง,และการเรียนการสอนสำหรับการเป็นภรรยาและโรงเรียนเด็กสตรี.ในระหว่างช่วงสงคราม.นอกจากนี้ยังได้ให้เครื่องดื่มที่สถานีรถไฟ,สถานที่รวบรวมเศษเหล็กและวัสดูอื่นๆ,การดำเนินการปรุงและการเรียนการสอนอื่นๆ,และ จัดสรรครอบครัวที่ถูกเกณฑ์ทหารในตะวันออกแก่ครอบครัวขนาดใหญ่.องค์กรการโฆษณาชวนเชื่อได้ขึ้นอยู่กับเบื้องต้นการกระจายของโฆษณาชวนเชื่อต่อสตรี.
NS-Frauenschaft ได้มีสมาชิกรวมทั้งสิ้นทั้งหมด 2 ล้านคนในปี ค.ศ. 1938,ซึ่งเท่ากับ 40% ของสมาชิกพรรคทั้งหมด
สันนิบาตสตรีชาติสังคมนิยมเยอรมันกลุ่มเด็กได้เป็นที่รู้จักกันคือ "Kinderschar".
ฟิงเคิล
ฟิงเคิล (핑클; Fin.K.L.) เป็นวงดนตรีหญิงล้วนของประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดย ดีเอสพีมีเดีย ในปีพ.ศ. 2541 ประกอบด้วยสมาชิก อีฮโยริ อ๊กจูฮยอน อีจิน และซองยูริ Fin.K.L เป็นหนึ่งในวงดนตรีเกาหลีที่โด่งดังและประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในช่วงยุค 1990 และต้นยุค 2000, จนกลายเป็นวงคู่แข่งกับ เอส.อี.เอส.
พิงเคิลได้ปล่อยอัลบั้มเต็มทั้งหมด 4 ชุด ได้แก่: Blue Rain (1998), White (1999), Now (2000), and Eternity (2002). นอกจากนี้พวกเธอยังชนะรางวัลใหญ่หลายรายการจากเวทีประกาศรางวัล เช่น รางวัลศิลปินหน้าใหม่ ในปี 1998 ใน Golden Disc Awards, รางวัลชนะเลิศในปี 1999 ของSeoul Music Awards และรางวัลวงดนตรีหญิงล้วนยอดเยี่ยมในงานเทศกาลดนตรี Mnet Music Video 2000 พิงเคิลไม่เคยมีการประกาศการแยกวงอย่างเป็นทางการ แต่ตัววงไม่ได้ดำเนินกิจกรรมมาตั้งแต่ปี 2005
ชื่อวง
ชื่อของวงหมายถึง  'F'  ใน  'K'  illing  'L'  iberty และตั้งใจจะหมายความว่ากลุ่มยืนต่อต้าน "การกดขี่ของเสรีภาพต่างๆ" ( [ [wikt: fin | fin]]  หมายถึง "สิ้นสุด" ใน ภาษาสเปน และ ภาษาฝรั่งเศส) โดยชื่อวงได้รับการคัดเลือกจากการสำรวจความคิดเห็นของคนหนุ่มสาวโดยบริษัทแผ่นเสียงก่อนการก่อตั้งกลุ่ม ซึ่งเป็นเหตุผลสำหรับการขาดความหมายที่ชัดเจนในชื่อภาษาอังกฤษของ Fin.K.L จากการเลือกเป็นชื่อภาษาเกาหลีก่อน
ประวัติ
ก่อนการเปิดตัว สมาชิกคนแรกที่เข้าร่วม Fin.K.L คือ นักร้องนำของวง อ๊ก จูฮยอน เธอถูกพบผ่านการประกวดร้องเพลงวิทยุซึ่งเธอชนะด้วยการร้องเพลง "Hero" ของ Mariah Carey หลังจากนั้นเธอได้บอกเพื่อนของเธออีจินเกี่ยวกับกลุ่มนี้และสนับสนุนให้เธอเข้าร่วม โดยอีจินได้รับเลือกหลังจากร้องเพลง "Blessed Me" ของ Eco (เกาหลี: 행복한나를) สำหรับการออดิชั่นของเธอ สมาชิกคนต่อไปที่จะถูกเลือกคือซองยูริ ที่ถูกพบเจอในขณะที่ไปทัศนศึกษา สำหรับสมาชิกคนที่สี่ แอนนี่ลี (ซึ่งวงตัวพร้อมกับ Tashannie กับ Yoon Mi-rae) ได้รับการยอมรับ แต่ตัดสินใจที่ออกจากบริษัทไปหลังจากนั้นไม่กี่เดือน จึงได้ลีฮโยริที่ถูกพบในขณะที่อยู่ในห้างถ่ายภาพสติ๊กเกอร์กับเพื่อน และถูกพาเข้ามาในวง
เปิดตัวครั้งแรกกับ Blue Rain (1998)
Fin.K.L เปิดตัวครั้งแรกในปี 1998 ด้วยอัลบั้มแรก บลูเรน ซึ่งแนวโน้มเพลงส่วนใหญ่ของช่วงปลายปี 1990 K-pop คือการให้วงร้องเพลงน่ารักและจับใจซึ่งพิสูจน์ได้จากความสำเร็จของวงจาก เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ S.E.S. และ H.O.T. แต่ในทางกลับกันจุดเริ่มต้นของ Fin.K.L กลับเป็นเพลงบัลลาด และ R&B โดยนำด้วยเสียงร้องของ อ๊กจูฮยอน; ซึ่งเป็นซิงเกิ้ลแรก "Blue Rain" และเพลงต่อไปที่ปล่อยออกมา คือ "To My Boyfriend" ของ Fin.K.L (ภาษาเกาหลี: 내남자친구에게) เป็นเพลงป๊อปทั่วไปและตามกระแสแนวเพลงในเวลานั้น (Yuki Hsu นักร้องชาวไต้หวันนำมาร้องใหม่ "To My Boyfriend" ไม่นานหลังจากความสำเร็จของเพลงในเกาหลีใต้) พวกเขาต่อยอดกิจกรรมอัลบั้มแรกด้วยซิงเกิลที่สาม "Sad Tears" (เกาหลี: 루비) ซึ่งเป็นเพลงบัลลาดเกี่ยวกับความรักที่หายไปและมอบความรักนั้นให้กับทุกคน นอกจากนี้วงยังได้มีการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอสำหรับซิงเกิ้ลที่สี่ (ซึ่งในที่สุดก็ถูกทิ้งให้เป็นวิดีโอและไม่ได้รับการโปรโมต)
White และ S.P.E.C.I.A.L (1999)
Fin.K.L ได้ออกอัลบั้มตามมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 1999 โดยมี White เพลงฮิตสองเพลงจากอัลบั้มนี้คือ "Everlasting Love" (Korean: 영원한사랑) และ "Pride (Korean: 자존심). อัลบั้มที่สองไม่เน้นเพลงบัลลาดมากนัก แม้ว่าเพลงอาร์แอนด์บีช้า "Waiting for You" ก็มีการแสดงเป็นครั้งคราว Fin.K.L เริ่มมีการจำกัด มิวสิกวิดีโอให้เหลือเพียงหนึ่งหรือสองต่ออัลบั้ม และไม่ทำมิวสิควิดีโอเพลง "กำลังรอคุณอยู่" อย่างไรก็ตาม อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากโดยมียอดขายเกือบ 700,000 ชุด
วงได้ปล่อยอัลบั้ม "decimalized" หรือ "half" (ซึ่งโดยปกติจะหมายถึงการเปิดตัวที่ จำกัด หรือพิเศษเช่นอัลบั้มปกหรือบันทึกชุดรูปแบบ) อัลบั้ม "ครึ่ง" แรกของวงเปิดตัวเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2542 และสองเพลงที่โด่งดังที่สุดของพวกเขาจากอัลบั้มนี้คือ "To My Prince" (เกาหลี: 나의왕자님께), เพลงบัลลาดและ "White" (เกาหลี: 화이트) เพลงป๊อปตามฤดูกาล S.P.E.C.I.A.L ยังมีเวอร์ชันรีเมคของ "Like an Indian Doll" (เกาหลี: 인디언인형처럼) เพลงยอดนิยมที่ร้องโดย Na-mi (나미) ในปี 1989 ถึงแม้ไม่มีมิวสิควิดีโอสนับสนุนการเปิดตัวของอัลบั้ม แต่อัลบั้มกลับมียอดขายเกินกว่า 340,000 เล่ม
Fin.K.L ได้มีการสร้างธีม "ฤดูหนาว" สำหรับการแสดงของพวกเขาและแต่งตัวในชุดฤดูหนาวเพื่อโปรโมต "White" เพื่อให้ธีมสมบูรณ์พวกเขามักจะมีหิมะปลอมหล่นระหว่างการแสดง "White" ของพวกเขา แม้กระนั้นสิ่งนี้ทำให้เกิดปัญหาว่าหิมะลื่นมากทำให้สมาชิกและนักเต้นสำรองล้มและบางครั้งก็ล้ม เนื่องจากการปล่อยอัลบั้ม จำกัด Fin.K.L จึงมีกำหนดการโปรโมตที่สั้นกว่า อย่างไรก็ตามทั้งสองอัลบั้ม 1999 ได้ช่วยให้ Fin.K.L ชนะ รางวัลแดซัง (Daesang มีศักดิ์เทียบเท่ากับ Grammy ของเกาหลี) ในช่วงปลายปีนั้น
กิจกรรมเดี่ยว "Fine Killing Liberty" (2546-2549)
Fin.K.L ตัดสินใจแยกทางกันแม้ว่าจะไม่แยกวงอย่างเป็นทางการ อีฮโยริ และ อ๊กจูฮยอน ได้ออกอัลบั้มเดี่ยวในขณะที่อีจิน และซองยูริ ได้แสดงละครและเป็นพิธีกรจัดรายการต่าง ๆ ในตอนท้ายของปี 2005 กลุ่มได้คัมแบ็กและออกซิงเกิลดิจิตอลชื่อว่า Fine Killing Liberty ที่มี 4 เพลง (รวมถึงไตเติ้ลแทร็ก) และมิวสิควิดีโอ อย่างไรก็ตามเนื่องจากขาดการโปรโมต (เนื่องจากกลุ่มไม่ได้แสดงในรายการเพลงต่าง ๆ ) จึงไม่สามารถขึ้นชาร์ตเพลงได้ อย่างไรก็ตามวงไม่ได้สนใจและได้ปล่อยชุดพิเศษซิงเกิ้ล Fin.KL Forever ที่มีดีวีดีสองแผ่น (ประกอบด้วยมิวสิควิดีโอและการแสดง ) สมุดภาพที่มีซิงเกิ้ล Fine Killing Liberty ในรูปแบบซีดี.
พวกเธอยังคงทำงานในอุตสาหกรรมบันเทิงและอยู่ในสายตาของสาธารณชน ซองยูริยังคงแสดงต่อไปโดยเริ่มจากละคร Bad Girls (เกาหลี: 나쁜여자들) และได้รับความสนใจเชิงบวกต่อ A Love for a Thousand Years (เกาหลี: 천년지애) ซองยูริรับบทเป็นผู้นำในละครเรื่องรักแรกของเจ้าชาย (เกาหลี: 황태자의첫사랑) และ MyPlatoon Leader (เกาหลี: 막상막하) นอกจากนี้เธอยังอยู่ในซีรีส์ดราม่าวันไฟน์เดย์ (เกาหลี: 어느멋진날) และราชินีหิมะ (เกาหลี: 눈의여왕) เธอได้รับการยกย่องอย่างสูงและได้รับรางวัลสำหรับการแสดงทั้งสองในปี 2549 ซองยูริยังรับบทเป็น Heo Yi nok ในละคร Hong Gil-dong (เกาหลี: 쾌도홍길동) ร่วมแสดงโดย Kang Ji-hwan และได้รับรางวัล Best Couple ลีจินยังทำงานในโทรทัศน์เป็นพิธีกรจัดรายการต่าง ๆ และเข้าร่วมการแสดงตลกยอดนิยมสำหรับฤดูกาล ทั้ง อีจิน และซองยูริ ได้รับรางวัล "นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม" ในหมวดหมู่ (ละครและตลก) ในช่วงปลายปีในปี 2002 อีจินได้เดบิวต์ในวงการภาพยนตร์เกาหลีใต้และพยายามเปลี่ยนภาพให้แตกต่างจากเธอใน Fin.KL
หลังจากการลดน้ำหนักครั้งสำคัญของ อ๊กจูฮยอน เธอได้รับความนิยมอย่างมากในปี 2547 ซึ่งจากการออกกำลังกายอย่างหนักและโยคะ ตอนนี้เธอจึงได้กลายเป็นนางแบบโปสเตอร์สำหรับโยคะในเกาหลีแม้กระทั่งเปิดตัวสตูดิโอโยคะของเธอเอง อัลบั้มที่สามของเธอออกมาในปี 2007 แต่ลีฮโยริเป็นสมาชิกเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จอย่างชัดเจน โดยเธอได้ออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของเธอในปี 2003 ซึ่งนำเธอพุ่งไปสู่จุดสูงสุดของชาร์ตและได้รับการติดต่อโฆษณามากมาย อย่างไรก็ตามเธอก็ได้รับข้อโต้แย้งเกี่ยวกับเพลงไตเติ้ลของอัลบั้มที่สอง "Get Ya!" เพราะมีองค์ประกอบที่คล้ายคลึงกับ Britney Spears ของ "Do Somethin" " แม้ว่าเธอจะเปลี่ยนไปยังซิงเกิ้ลที่สองของเธอ "Shall We Dance?" แต่กิจกรรมส่งเสริมการขายก็หยุดลงอย่างรวดเร็ว 2550 เพลงของเธอ "Toc Toc Toc", ปล่อยตัวในเดือนมีนาคม 2550 ได้กลายเป็นอันดับ 1 ของชาร์ตประจำเดือนสมาคมอุตสาหกรรมเพลงของเกาหลีใต้
เมื่อฤดูใบไม้ร่วงปี 2549 สมาชิกทั้งหมดของ Fin.K.L ได้ออกจาก DSP Entertainment และแยกไปเซ็นสัญญากับบริษัทอื่นๆตามความต้องการของสมาชิก แม้ว่าจะมีความสงสัยอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับสถานะของวง Fin.K.L ในช่วงเวลานั้น แต่ก็ไม่มีการประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการ
Fin.K.L กลับมารวมตัวและแสดงร่วมกันในวันที่ 19 ธันวาคม 2551 ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ตของ อีฮโยริ ในเดือนกันยายน 2010, อ๊กจูฮยอน กลายเป็นโฮสต์ของรายการเพลง KBS Cool FM Gayo Plaza (가요광장) รายการของเธอเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2010 และแขกคนแรกของเธอคือ Lee Hyori, Lee Jin และ Sung Yuri ในฐานะสมาชิกของ Fin.K.L.
ฟรีแมนเทิล (บริษัท)
ฟรีแมนเทิล (Fremantle Ltd.; ชื่อเดิม: ฟรีแมนเทิลมีเดีย (FremantleMedia)) เป็นบริษัทในประเทศอังกฤษ ที่ผลิตเนื้อหารายการเพื่อผลิตและจัดจำหน่ายของกลุ่มอาร์ทีแอลของเบอร์เทลสแมน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2001 และพัฒนาเป็นบริษัทวิทยุ โทรทัศน์ และการผลิตรายการที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป สำนักงานใหญ่ของโลกอยู่ที่ลอนดอน
ฟรีแมนเทิลได้ผลิตและคิดค้นรายการทั้งประเภทที่มีสคริปต์และไม่ใช่สคริปต์ โดยมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ในรูปแบบความบันเทิงและเกมโชว์ เรียลลิตี้ รายการบันเทิงประเภทนำเสนอข้อเท็จจริง รวมถึงซีรีส์ ละคร ทั้งรายสัปดาห์และรายวัน รวมถึงการมีส่วนร่วมในการผลิตและจัดจำหน่ายละคร และภาพยนตร์ที่มีคุณภาพทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2019 ฟรีแมนเทิลผลิตรายการมากกว่า 12,000 ชั่วโมง
ธุรกิจจัดจำหน่ายของ ฟรีแมนเทิล (ฟรีแมนเทิลอินเตอร์เนชั่นแนล) ให้สิทธิ์การใช้งานและขายลิขสิทธิ์รูปแบบและเนื้อหารายการอย่างสำเร็จรูปทั่วโลก โดยมีการขายลิขสิทธิ์รายการกว่า 20,000 ชั่วโมงในกว่า 200 ประเทศ
ฟรีแมนเทิลมีสำนักงานอยู่ใน 28 ประเทศทั่วโลก และยังมีบริษัทผู้ผลิตที่ได้รับมาเป็นจำนวนเพิ่มมากขึ้นเพื่อเพิ่มการเจริญเติบโตและความเชี่ยวชาญ
ประวัติ
ฟรีแมนเทิลที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ถูกสร้างขึ้นผ่านการซื้อและการเติบโต บริษัทในเครือหลายแห่งมีประวัติอันยาวนาน - เช่น UFA ย้อนหลังไปในปี ค.ศ. 1917 เป็นหนึ่งในบริษัทผลิตภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่โด่งดังที่สุดของประเทศเยอรมนี, เร็ก กรันดี โปรดักชันส์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 โดยนักธุรกิจชาวออสเตรเลียผู้มีชื่อเสียง, เทมส์เทเลวิชันซึ่งก่อตั้งขึ้นในาในปี ค.ศ. 1968, ยูสตันฟิล์มซึ่งก่อตั้งขึ้นในอีก 3 ปีต่อมา และ กู๊ดสัน-ท็อดมาน โปรดักชันส์
ขุมพลังของสหรัฐเหล่านี้อยู่เบื้องหลังรายการหลายรายการในตำนาน เช่น Family Feud, Match Game, To Tell the Truth และ The Price is Right ซึ่งเป็นเกมโชว์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในโลก
จุดเปลี่ยนสำคัญอยู่ที่การควบรวมกิจการในปี ค.ศ. 2000 ของ ซีแอลที-ยูเอฟเอ ซึ่งประกอบด้วยบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเยอรมนี และจัดรายการโทรทัศน์ยุโรปหลากหลายประเภท, สถานีวิทยุกระจายเสียงในประเทศลักเซมเบิร์ก และเพียร์สันเทเลวิชันได้สร้างกลุ่มอาร์ทีแอล ซึ่งเป็นผู้ให้บริการเนื้อหาแบบครบวงจรชั้นนำของยุโรป เพียร์สันเทเลวิชันได้ทำการปรับโฉมใหม่เป็น ฟรีแมนเทิลมีเดีย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2001 ในขณะเดียวกัน เบอร์เทลสแมน ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทสื่อที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มอาร์ทีแอล
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 ฟรีแมนเทิลมีเดียจำหน่ายแผนกเพื่อความบันเทิงสำหรับเด็กและครอบครัวให้กับโบ๊ทร็อกเกอร์มีเดีย
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 ฟรีแมนเทิลแยกตัวจากสตอรีกลาส เป็นบริษัทอิสระภายในเบอร์เทลสแมน
ภาคตัดกรวย
ภาคตัดกรวย (conic section หรือ conic) ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง เส้นโค้งที่ได้จากการตัดพื้นผิวกรวยกลม ด้วยระนาบแบน ภาคตัดกรวยนี้ถูกตั้งเป็นหัวข้อศึกษาตั้งแต่สมัย 200 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดย อพอลโลเนียส แห่ง เพอร์กา ผู้ซึ่งศึกษาภาคตัดกรวยและค้นพบสมบัติหลายประการของภาคตัดกรวย ต่อมากรณีการศึกษาภาคตัดกรวยถูกนำไปใช้ประโยชน์หลายแบบ ได้แก่ ในปี พ.ศ. 2133 (ค.ศ. 1590) กาลิเลโอ กาลิเลอี พบว่าขีปนาวุธที่ยิงขึ้นไปในมุมที่กำหนดมีวิถีการเคลื่อนที่โค้งแบบพาราโบลา, ใน พ.ศ. 2152 (ค.ศ. 1609) โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ พบว่าวงโคจรของดาวเคราะห์รอบนอกเป็นรูปวงรี เป็นต้น
ชนิดของภาคตัดกรวย
วงกลม และ วงรี คือ เส้นโค้งซึ่งได้จากการตัดกรวย ด้วยระนาบ ให้ได้เส้นโค้งปิด (เป็นวง) วงกลมนั้นถือเป็นกรณีพิเศษของวงรี โดยแนวของระนาบในการตัดนั้น ตั้งฉากกับแกนกลางของกรวย หากระนาบตัดกรวยในแนวขนานกับเส้นขอบของกรวย หรือเรียก เส้นกำเนิดกรวย (generator line) จะได้เส้นโค้งเรียกว่า พาราโบลา หากระนาบไม่อยู่ในแนวขนานเส้นขอบ และตัดกรวยได้เส้นโค้งเปิดไม่เป็นวง จะเรียกเส้นโค้งนี้ว่า ไฮเพอร์โบลา จะเห็นได้ว่าในกรณีนี้ระนาบจะตัดกรวยทั้งครึ่งบน และครึ่งล่าง ได้เป็นเส้นโค้งที่ขาดจากกันสองเส้น
ในกรณีที่เรียกว่า "ภาคตัดกรวยลดรูป" (degenerate conic) ระนาบจะตัดผ่านจุดยอดของกรวย และได้ผลของการตัดเป็น จุด เส้นตรง หรือ เส้นตรงสองเส้นตัดกัน กรณีเหล่านี้ไม่ได้ถูกรวมไว้ในภาคตัดกรวย
ภาคตัดกรวยจากทางเดินของจุด
แต่ละประเภทของภาคตัดกรวยนั้น สามารถนิยามโดยการใช้เส้นทางเดินของจุด โดยทุก ๆ จุด P บนเส้นทางเดิน จะต้องเป็นไปตามคุณสมบัติเฉพาะดังนี้
ความเยื้อง (Eccentricity)
ค่าความเยื้อง หรือ ค่าความเบี่ยงเบนจากศูนย์กลาง (eccentricity) ของภาคตัดกรวย เป็นค่าบ่งชี้ถึงความเบี้ยว หรือ เบี่ยงเบนไปจากความกลม โดยเมื่อความเยื้องมีค่าลดลง รูปร่างของภาคตัดกรวยที่ได้จะมีรูปร่างเข้าใกล้ทรงกลมมากขึ้น
รูปร่างของภาคตัดกรวยที่ได้ ขึ้นกับค่า \,e\, โดย
ภาคตัดกรวยกับเรขาคณิตวิเคราะห์
บนระบบพิกัดคาร์ทีเซียน กราฟของสมการสองตัวแปรกำลังสอง (quadratic equation) จะเป็นรูปภาคตัดกรวยเสมอ หากเราพิจารณาสมการที่อยู่ในรูป แล้ว:
เซมิเลตัสเรกตัม และ ระบบพิกัดเชิงขั้ว
'เซมิเลตัสเรกตัม ของภาคตัดกรวย ปกติเขียนแทนด้วย l คือ ระยะทางจากจุดโฟกัสหนึ่ง ไปยังภาคตัดกรวย โดยวัดตั้งฉากกับแกนหลัก (major axis) มีความสัมพันธ์กับ a และ b'' โดย al=b^2\,\! หรือ
ในระบบพิกัดเชิงขั้วนั้น ภาคตัดกรวยที่มีจุดโฟกัสหนึ่งอยู่ที่จุดออริจิน และอีกจุดหนึ่ง(หากมี) บนแกน x ด้านบวก จะกำหนดโดยสมการต่อไปนี้
คุณสมบัติทั่วไป
ภาคตัดกรวยนั้นมีรูปร่างที่มนสม่ำเสมอ ไม่มีจุดเปลี่ยนโค้ง (inflection point) ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่มีความสำคัญต่อการใช้งานหลายประเภท เช่น การใช้งานเกี่ยวกับแอโรไดนามิกส์ ซึ่งพื้นผิวนั้นจำเป็นต้องออกแบบเพื่อให้ของไหล ไหลผ่านอย่างสม่ำเสมอ (laminar flow) เพื่อป้องกันการเกิดการไหลทะลัก (turbulence)
การประยุกต์ใช้งาน
ภาคตัดกรวยนั้นได้มีความสำคัญต่อดาราศาสตร์ โดย วงโคจรของวัตถุสองชิ้นซึ่งมีแรงดึงดูดกระทำต่อกัน ตามกฎของนิวตัน นั้นจะมีรูปร่างเป็นภาคตัดกรวย หากจุดศูนย์กลางมวล (center of mass) ร่วมของทั้งสองวัตถุนั้นอยู่นิ่ง หากทั้งสองนั้นถูกดึงดูดอยู่ด้วยกัน ทางเดินของทั้งสองนั้นจะเป็นรูปวงรี หากวัตถุทั้งสองวิ่งออกจากกัน ทางเดินจะเป็นรูปพาราโบลา หรือ ไฮเปอร์โบลา ดู ปัญหาหลายวัตถุ
ในเรขาคณิตเชิงภาพฉาย (projective geometry) นั้น ภาพฉายบนระนาบ ของภาคตัดกรวยแต่ละชนิดนั้นจะเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับลักษณะการฉาย หรือที่เรียกว่า การแปลงเชิงภาพฉาย (projective transformation)
สำหรับการประยุกต์ใช้งานเฉพาะของภาคตัดกรวยแต่ละชนิดนั้น ดูที่บทความ วงกลม วงรี พาราโบลา ไฮเพอร์โบลา
คนุต ลาวาร์ด
เจ้าชายคนุต ลาวาร์ด (เดนมาร์ก: Knud Lavard) (12 มีนาคม ค.ศ. 1096 - 7 มกราคม ค.ศ. 1131) เป็นเจ้าชายเดนมาร์ก ทรงเป็นดยุกแห่งชเลสวิชพระองค์แรก และเป็นเจ้าชายเดนมาร์กพระองค์แรกที่เป็นทั้งขุนนางศักดินาในเดนมาร์กและเยอรมนีพร้อมกัน นำไปสู่ตำแหน่งคู่ทางประวัติศาสตร์ในจัตแลนด์ใต้ พระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยพระญาติคือ เจ้าชายมักนุสแห่งเดนมาร์ก (ต่อมาคือ พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งสวีเดน ราวค.ศ. 1106 - ค.ศ. 1134) ผู้ทรงเห็นว่าเจ้าชายคนุตเป็นคู่แข่งในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดทรงได้รับการประกาศเป็นนักบุญใน ค.ศ. 1170
พระองค์ทรงเป็นบรรพบุรุษของกษัตริย์เดนมาร์กสายราชสกุลวัลเดมาร์ (Valdemarerne) และสายสันตติวงศ์สืบทอดต่อมา เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดเป็นพระบิดาในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (Valdemar den Store) และทรงเป็นสมเด็จปู่ในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (Valdemar Sejr)
พระราชประวัติ
เจ้าชายคนุต ลาวาร์ดทรงเป็นพระราชโอรสตามกฎหมายเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าอีริคที่ 1 แห่งเดนมาร์ก ที่ประสูติแต่พระราชินีบอดิล ทูร์โกต์สแด็ทเทอร์ เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน ค.ศ. 1103 ด้วยความที่เจ้าชายยังทรงพระเยาว์ พระองค์จึงถูกมองเข้าในการเลือกตั้งพระมหากษัตริย์ ค.ศ. 1104 พระองค์เติบโตขึ้นจากการดูแลใกล้ชิดจากขุนนางตระกูลไวด์ ซึ่งต่อมาจะเป็นผู้สนับสนุนพระองค์อย่างยิ่ง ในค.ศ. 1115 พระเจ้านีลส์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จอาของเจ้าชาย ได้แต่งตั้งเจ้าชายเป็นยาร์ลแห่งชเลสวิช (jarl af Sønderjylland) เพื่อให้พวกชนเผ่าสลาวิกโอบอทริเทสหยุดโจมตีเดนมาร์ก ในช่วงสิบห้าปีต่อมา เจ้าชายคนุตได้ทรงสร้างสันติภาพในเขตชายแดนจนประสบความสำเร็จ พระองค์ได้รับตำแหน่งดยุกแห่งฮ็อลชไตน์ (Hertug af Holsten) และเป็นขุนนางในสังกัดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์