cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มินาโมโตะ โนะ โยชิสึเนะ
สงครามเก็มเป
ในค.ศ. 1184 โยะชิสึเนะและโนะริโยะริยกทัพมาเอาชนะทัพของตระกูลไทระได้ในยุทธการอิชิโนะตะนิ (一ノ谷の戦い) ในบริเวณเมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะในปัจจุบัน ไทระ โนะ ทะดะโนะริ (平忠度) ถูกสังหารในที่รบ และไทระ โนะ ชิเงะฮิระ (平重衡) ถูกจับกุมตัวได้ ปีต่อมาค.ศ. 1185 โยะชิสึเนะนำทัพเข้าล้อมเมืองยะชิมะ จนสามารถตีเมืองยะชิมะแตกได้จนมุเนะโมะริต้องพาสมาชิกตระกูลไทระลงเรืออพยพไปทางตะวันตก โยะชิสึเนะได้ยกทัพเรือออกติดตามจนปะทะกับทัพเรือของตระกูลไทระที่ช่องแคบคัมมง ในยุทธนาวีดังโนะอุระ (壇ノ浦の戦い) จนมีชัยชนะเหนือตระกูลไทระ สมาชิกตระกูลไทระเกือบทั้งหมดจึงกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางนิอิ-โนะ-อะมะ (二位尼 หรือไทระ โนะ โทะกิโกะ) ภรรยาเอกของคิโยะโมะริ ได้อุ้มจักรพรรดิอันโตะกุ พระชนมายุเพียงเจ็ดพรรษากระโดดลงทะเลสวรรคต
ความขัดแย้งกับโยะริโตะโมะ
ในขณะที่พำนักอยู่ที่นครเฮอังเกียวโยะชิสึเนะได้พบรักกับนางชิซุกะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็นชิระเบียวชิ หรือนางรำศาลเจ้า แต่ในค.ศ. 1184 โยะริโตะโมะผู้เป็นพี่ชายได้บังคับให้โยะชิสึเนะสมรสกับนางซะโตะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็นหลานสาวของแม่นมของโยะริโตะโมะเอง โยะชิสึเนะมีบุตรสาวกับนางซะโตะหนึ่งคน
โยะริโตะโมะมีคำสั่งให้โนะริโยะริยกทัพจากคะมะกุระไปสังหารโยะชิสึเนะทางตะวันตก โนะริโยะริผู้เป็นพี่ชายร่วมศึกกับโยะชิสึเนะมานานปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่ง โยะริโตะโมะจึงส่งพระนักรบโทะซะโนะโบะ โชชุน (土佐坊昌俊) แอบเดินทางมายังนครเฮอังเกียวเพื่อทำการลอบสังหารโยะชิสึเนะแต่ไม่สำเร็จและโชชุนถูกสังหาร อดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะจึงมีราชโองการให้โยะชิสึเนะยกทัพไปตะวันออกเพื่อปราบโยะริโตะโมะ โยะริโตะโมะจึงส่งทัพมายังนครเฮอังเกียวเพื่อกดดันองค์อดีตพระจักรพรรดิให้เปลี่ยนราชโองการให้โยะริโตะโมะทำการปราบโยะชิสึเนะได้สำเร็จ
ในค.ศ. 1185 โยะชิสึเนะจึงตัดสินใจหลบหนีออกจากนครเฮอังเกียวพร้อมกับเบ็งเกและนางชิซุกะกลับไปยังเมืองฮิระอิซุมิทางเหนือเพื่อขอความช่วยเหลือจากฮิเดะฮิระ แต่ด้วยความลำบากในการเดินทางทำให้โยะชิสึเนะตัดสินใจส่งตัวนางชิซุกะกลับไปยังนครเฮอังเกียว แต่นางชิซุกะถูกจับกุมตัวได้ระหว่างทางและถูกส่งไปยังเมืองคะมะกุระและค้นพบว่านางชิซุกะได้ตั้งครรภ์ คลอดบุตรออกมาที่เมืองคะมะกุระปรากฏว่าเป็นบุตรชาย มารดาของนางชิซุกะได้ช่วยให้นางชิซุกะและบุตรชายหลบหนีกลับไปยังนครเฮอังเกียว แต่ทั้งนางชิซุกะและบุตรชายก็ถูกสังหารในเวลาต่อมา
ฝ่ายโยะชิสึเนะและเบ็งเกพำนักอยู่ที่เมืองฮิระอิซุมิภายใต้การปกป้องของฮิเดะฮิระ จนกระทั่งฮิเดะฮิระได้เสียชีวิตลงในค.ศ. 1187 ฟุจิวะระ โนะ ยะซุฮิระ (藤原泰衡) บุตรชายจึงขึ้นเป็นผู้ปกครองโอชูแทนที่บิดา ยะซุฮิระเห็นว่าหากตนให้ที่พำนักแก่โยะชิสึเนะต่อไปโอชูจะมีภัยจากคะมะกุระ จึงส่งกำลังพลมาทำการสังหารโยะชิสึเนะในค.ศ. 1189 ที่แม่น้ำโคะโระโมะ โยะชิสึเนะกระทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิตลง และเบ็งเกได้ต่อสู้จนเสียชีวิตในท่ายืนอันเป็นตำนาน ก่อนเสียชีวิตโยะชิสึเนะได้ทำการสังหารนางซะโตะภรรยาเอกและบุตรสาวเพื่อไม่ให้ภรรยาเอกของตนตกไปเป็นของศัตรู
อ้างอิง
11591189
สโมสรฟุตบอลโตเกียวรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
สโมสรฟุตบอลโตเกียวรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี (FC Tokyo U-23) เป็นทีมฟุตบอลญี่ปุ่นที่ประจำอยู่ในกรุงโตเกียว ซึ่งเป็นทีมสำรองของสโมสรฟุตบอลโตเกียว และเล่นในเจลีก ดิวิชัน 3 ที่พวกเขาได้ทำหน้าที่มาตั้งแต่เข้าสู่ลีกในตอนต้นของฤดูกาล 2016 สโมสรนี้มีสนามเหย้าคือ อายิโนะโมะโต๊ะฟิลด์นิชิงะโอะกะ กับอีกสนามที่เล็กกว่าคือ ยุเมะโนะชิมะสเตเดียม
ในอดีตเคยมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วย 3 คน คือ จักรกฤษณ์ เวชภิรมย์, ณัฐวุฒิ สุขสุ่ม และ ชยธร เทพสุวรรณวร
ประวัติ
สโมสรฟุตบอลโตเกียวรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เข้าร่วมการแข่งเจลีก ดิวิชัน 3 ในปี ค.ศ. 2016 พร้อมกับกัมบะโอซะกะรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี และเซเรซโซโอซะกะรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ซึ่งเป็นทีมสำรองของเพื่อนบ้าน สโมสรเหล่านี้ไม่ได้รับสิทธิในการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 3 นอกจากนี้ พวกเขาสามารถให้ผู้เล่นที่มีอายุเกิน 23 ปี เข้าร่วมทีมได้เพียง 3 คนเท่านั้น
ชอว์น ไมเคิลส์
ไมเคิล ชอว์น ฮิกเคนบอตทอม (Michael Shawn Hickenbottom) หรือที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในชื่อ ชอว์น ไมเคิลส์ (Shawn Michaels) เกิดวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 นักแสดง, ครูฝึกมวยปล้ำอาชีพ, ผู้จัดรายการโทรทัศน์ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ชอว์นปล้ำให้กับ WWE มาตลอดตั้งแต่ 1988 จนกระทั่งรีไทร์ครั้งแรกในปี 1998 เขามีบทบาทที่ไม่ได้ปล้ำตั้งแต่ 1998 ถึง 2000 และกลับมาปล้ำในปี 2002 จนรีไทร์อีกครั้งในปี 2010 และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2011 ก่อนกลับมาขึ้นปล้ำอีกครั้งในปี 2018 ชอว์นถือเป็นอีกคนหนึ่งที่มีความสำคัญกับวงการมวยปล้ำใน WWE เขายอมลงทุนเจ็บตัวเพื่อให้คนดูมีความสนุก มีอารมณ์กับแมตช์การปล้ำของเขาอย่างเต็มที่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เขามีแฟนๆมวยปล้ำ มากติดอันดับในสมาคมอีกด้วย
ก่อนเข้าวงการ
ชอว์นเป็นลูกคนที่ 4 คนสุดท้อง เขาถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวทหารที่ รีดิ้ง, เบอร์กเชียร์ ประเทศอังกฤษ แต่ท้ายที่สุดเขาก็ได้มาใช้ชีวิตจนเติบใหญ่ที่ แซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส ในตอนสมัยเด็ก ชอว์นไม่ชอบชื่อ "ไมเคิลส์" ทำให้คนในครอบครัวรวมทั้งเพื่อนๆเรียกเขาว่าชอว์นมาโดยตลอดจนเป็นนิสัยที่เขาจะชอบให้คนอื่นเรียกเขาชื่อนี้ และในสมัยนั้นเขาต้องย้ายไปตามพ่อที่เป็นทหารไปประจำการที่นั่นที่นี่อยู่บ่อยครั้ง ชอว์นมารู้ว่าเขาอยากจะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพตั้งแต่อายุเพียง 12 ปี แต่เขานั้นได้เข้ามาในแวดวงกีฬาตั้งแต่อายุ 16 ขวบ ในการเล่นอเมริกันฟุตบอลในตำแหน่ง Stand-Out Linebacker ที่โรงเรียนมัธยมปลาย แรนดอล์ฟ ก่อนจะได้ขยับตำแหน่งขึ้นมาเป็นหัวหน้าทีม หลังจากนั้น ชอว์นได้เข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส ในแซนมาร์คอส, รัฐเท็กซัส จากนั้นไม่นานเขาก็มารู้ว่าชีวิตเด็กมหาลัย ไม่เหมาะกับตัวเขา เลยหันเหชีวิตมาเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ
ในอาชีพมวยปล้ำ
ชีวิตมวยปล้ำในตอนเริ่มแรกชอว์นได้รับการฝึกฝนกับสุดยอดนักมวยปล้ำเม็กซิโกชื่อดังอย่าง โฮเซ โลทารีโอ และไม่นานก็ขึ้นปล้ำในชื่อ “ชอว์น ไมเคิลส์” โดยการขึ้นปล้ำครั้งแรกในสังกัดของ มิด-เซาท์ เรสต์ลิง และ เท็กซัส ออล-สตาร์ เรสต์ลิง ในปี 1984 ในตอนนั้นอายุเขาเพียง 19 ปีเท่านั้น พอเข้าไปอยู่ไม่นานก็ได้เข้าไปแทนที่ นิก กินิสกี ในนาม สายพันธุ์แทคทีมอเมริกัน ร่วมกับ พอล ไดมอนด์ จนได้แชมป์แทคทีม ของสมาคม จาก ชาโว เกอร์เรโร ซีเนียร์ จากนั้นก็เปลี่ยนชื่อทีมมาเป็น กองทัพอเมริกัน ต่อมาเขาก็ได้ย้ายไปที่ เซนทรัลสเตสเรสต์ลิง ในฐานะคู่แท็กทีมของ มาร์ตี เจนเนตตี ไม่นานก็ได้แชมป์ของสมาคมมาครองอีกเส้น ก่อนจะเสียแชมป์คืนกลับไปให้กับเจ้าของเดิมอย่าง เดอะแบทเทนทวินส์ หลังจากเสียแชมป์เขาก็ไปปรากฏตัวที่ ดัลลัส, รัฐเท็กซัส กับสมาคม เวิลด์คลาสแชมเปียนชิปเรสต์ลิง ในปี 1985
ชอว์นประกาศตัวตนออกสู่สายตานานาชาติตอนที่อายุ 20 ซึ่งปล้ำให้กับ สมาคมมวยปล้ำชาวอเมริกัน และก็ได้มาจับคู่กับ มาร์ตี เจนเนตตี อีกครั้งในสมาคมนี้ ซึ่งตอนนั้นใช้ชื่อทีมว่า เดอะมิดไนท์ร็อคเกอร์ หรือ เดอะร็อคเกอร์ และครองแชมป์แทคทีม AWA ร่วมกัน หลังจากโค่นสุดยอดนักมวยปล้ำอย่าง ดัก โซเมอส์ และ บัดดี โรส ได้ ต่อมาในปี 1987 ทีมเดอะร็อคเกอร์ได้รับการเซ็นสัญญากับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น แต่เพียงสองสัปดาห์ก็โดนไล่ออกจากการเข้าใจผิดเกี่ยวกับการแจกลายเซ็นของชอว์นในตอนนั้น ทำให้เดอะร็อคเกอร์ต้องย้อนกลับมาปล้ำที่ AWA แต่อย่างไรก็ตามทาง WWF ก็ได้ทำการเซ็นสัญญาใหม่อีกรอบใน 1 ปี ต่อมา
เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น
เดอะร็อกเกอร์ก็ได้มาโลดแล่นในเวทีของ WWF อีกครั้งในวันที่ 7 กรกฎาคม 1988 โดยในตอนนั้น วินซ์ แม็กแมน เจ้าของผู้มีอำนาจเต็ม ต้องการให้เปลี่ยนชื่อทีมจาก เดอะมิดไนท์ร็อกเกอร์ เหลือเพียง เดอะร็อกเกอร์ ธรรมดาเท่านั้น เพื่อเป็นการโฆษณาทีมได้ง่ายขึ้น และไม่นานมากนักทีมในนามของเดอะร็อคเกอร์ ก็ดังเปรี้ยงป้างเป็นพลุแตก เป็นจุดขายในศึกใหญ่ๆ เป็นระยะเวลาถึง 2 ปี ต่อมาในปี 1990 เดอะร็อคเกอร์ก็ได้ส้มหล่นลูกใหญ่เมื่อได้แชมป์แทกทีม WWF จากเดอะฮาร์ตฟาว์นเดชั่น (เบรต ฮาร์ต และจิม ไนด์ฮาร์ต) ในตอนนั้นไนท์ฮาร์ตมีปัญหากับสมาคม ทำให้เดอะร็อคเกอร์ได้แชมป์ไปครองได้โดยไม่ต้องออกแรงอะไร แต่ไม่นานนักไนท์ฮาร์ตก็ได้สำเร็จในข้อตกลงกับสมาคมทำให้เขากลับมาอีกครั้งและทำให้เดอะร็อคเกอร์ต้องคืนเข็มขัดแก่เจ้าของเดิมไป แต่เหตุการณ์ข้างต้นไม่ได้รับการถ่ายทอดแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ของเดอะร็อคเกอร์ ดำเนินมาจนถึงวันที่ 2 ธันวาคม 1991 ในรายการโทรทัศน์ของ บรูตัส "เดอะบาร์เบอร์" บีฟเคก เพื่อนสนิทของฮัลค์ โฮแกน ในช่วงบาร์เบอร์ช็อป ทำให้ชอว์นได้มารับบทบาทเป็นวายร้ายจอมแสบในนาม “เดอะบอยทอย” ในตอนนั้น ชอว์นได้ซูเปอร์คิกใส่เจนเนตตีทะลุกระจก
เดอะฮาร์ตเบรกคิด คือฉายาต่อมาหลังจากที่ได้ออกมาเป็นจอมแสบอย่างคนเดียวเดี่ยวโดด สำหรับกิมมิคตัวร้ายครั้งนี้ก็ยังพ่วงกับผู้จัดการคนใหม่อย่าง เซนเซชันนัล เชอร์รี สำหรับตัวเชอร์รีนั้นก็เป็นเจ้าของเสียงคนแรกสำหรับเพลง “Sexy Boy” หรือเพลงเปิดตัวของชอว์นในสมัยนั้น เนื่องจากเป็นตัวกวนโอ๊ยตัวพ่อ เวลาเขาปล้ำเสร็จจากแมตท์ต่างๆ เขามักจะพูดว่า "ชอว์น ไมเคิลส์ ได้ออกจากตึก" ซึ่งได้ลอกเลียนแบบมาจาก เอลวิส เพรสลีย์ ที่มักชอบพูดประโยคนี้หลังจากจบคอนเสิร์ต
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 8 ซึ่งเป็นศึกใหญ่ครั้งแรกของเขาสำหรับแมตช์เดี่ยวโดยการเอาชนะ เอล มาทาดอร์ สำหรับการชิงแชมป์ครั้งแรกก็เกิดขึ้นในศึก ยูเค แรมเพจ ซึ่งตอนนั้นกระดูกยังไม่แข็งพอจะไปเทียบกับแชมป์ตอนนั้นได้ซึ่งก็คือ "มาโชแมน" แรนดี ซาเวจ ทำให้แพ้ไปตามระเบียบ จากนั้นก็ยังมาคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในการปล้ำแมตช์ประวัติศาสตร์ของวงการมวยปล้ำคือการปล้ำไต่บันไดครั้งแรก ซึ่งแพ้ให้กับเบรต ฮาร์ต  อย่างไรก็ดีที่ชอว์นมาชิงแชมป์เส้นนี้ได้จาก เดอะบริติสบูลด็อก ในอีก 3 เดือนถัดมา ในศึก เมนต์อีเวนต์คืนวันเสาร์ ต่อมาก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์ WWF อีกครั้งจากเบรต ฮาร์ต ในศึก เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (1992) แต่ก็ต้องแพ้ไปตามระเบียบอีกรอบ จากนั้นกาลเวลาก็นำมาซึ่งโจทย์เก่าอย่าง มาร์ตี เจนเนตตี อดีตเพื่อนสนิทในนามเดอะร็อคเกอร์ จนสุดท้ายเขาก็ต้องเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับเจนเนตตี ต่อมาเขาก็ได้เปิดตัวบอดี้การ์ดคนใหม่ รวมทั้งเป็นเพื่อนนอกวงการอย่าง ดีเซล หรือ เควิน แนช ปัจจุบันเข้ามาร่วมทีม สำหรับแมตช์สำคัญอีกแมตช์คือแมตช์ที่เจอกับ เรเซอร์ รามอน หรือ สก็อตต์ ฮอลล์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 10 แต่ชอว์นก็แพ้ไปอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรก็ตามแมตท์นี้ได้รับการโหวตให้เป็นแมตท์ "PWI แมตช์แห่งปี" จาก โปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรต ในระดับ 5 ดาวเลยทีเดียว จากนั้น ในวันที่ 19 สิงหาคม 1994 ชอว์นและดีเซลก็ได้แชมป์แทคทีม WWF ร่วมกัน จากการเอาชนะ เดอะเฮดชริงเกอส์ จากนั้นวันต่อมา ดีเซลก็ดันไปเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เพราะชอว์นดันใช้ซูเปอร์คิกพลาดไปโดนดีเซล จากนั้นไม่นาน ชอว์นก็ได้ชนะรอยัลรัมเบิล ปี 1995 แล้วไปชิงแชมป์ WWF กับ ดีเซล ที่ตอนนั้นได้แชมป์มาจาก บ็อบ แบ็กลันด์ แต่ก็ต้องไปพ่ายแพ้ไป ไม่นานนักชอว์นก็บาดเจ็บและหยุดปล้ำไป แต่หลังจากกลับมาไม่นานเขาก็สามารถชนะรอยัลรัมเบิล ปี 1996 และไปชิงแชมป์ WWF กับ เบรต ฮาร์ต ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 12 ในกฎกติกา ไอรอนแมนแมตช์ โดยทั้งคู่เสมอกันที่ 0-0 แต่ก็มีคำสั่งให้ตัดสินกันใหม่โดยการชิงดำและชอว์นก็ชนะไปโดยเป็นการคว้าแชมป์โลกเป็นเป็นสมัยแรก ทั้งนี้ทั้งนั้นแมตท์การปล้ำแมตท์นี้ได้ถูกเป็นสุดยอดคู่เอกตลอดการของเรสเซิลเมเนีย ซึ่งจัดอันดับโดย ริก แฟลร์
มูรัท อึลแคร์
มูรัท อึลแคร์ (Murat Ülker) เป็นนักธุรกิจชาวตุรกีและประธานบริษัทยิลดิซโฮลดิง ผู้ผลิตอาหารรายใหญ่ของโลก มีธุรกิจในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ผลิตภัณฑ์ที่โด่งดังของบริษัทได้แก่โกไดวา ช็อกโกแลตเทียร์ พลาดิส และโซก
ในปี ค.ศ. 2020 นิตยสาร ฟอบส์ จัดอันดับให้อึลแคร์เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในตุรกี ด้วยมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 5.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ
ชอว์น ไมเคิลส์
เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น
พอมาถึงยุคของกลุ่ม Kliq ซึ่งมีสมาชิกทั้ง 5 คนอันได้แก่ ชอว์น, ทริปเปิลเอช, เควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์ และ เอกซ์-แพก เป็นยุคที่รุ่งเรืองยุคหนึ่ง แต่ก็ไม่ถือว่าโด่งดังอะไรมากเพราะตอนนั้นมีการแข่งขันกันเยอะ ระหว่าง WWF และ WCW ซึ่งในยุคนี้มีเหตุการณ์ที่ว่า “The MSG Incident” ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่สมาชิกทั้ง 5 คนของกลุ่ม Kliq ขึ้นมากอดกันบนเวทีเพื่อบอกลาซึ่งกันและกันเพราะ 3 ใน 5 ซึ่งได้แก่ เควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์ และ เอกซ์-แพค จะย้ายไปปล้ำให้แก่ WCW แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็เข้าใจซึ่งกันและกันได้ดี เมื่อต่างฝ่ายต่างแยกย้าย ชอว์นก็กลับมาสู่สังเวียนของเขาโดยชอว์นครองแชมป์ไว้ได้แรมปี แต่ก็ต้องมาเสียแชมป์ให้กับบอดีการ์ดจอมกะล่อนอย่าง ไซโค ซิด แต่ก็ไม่แย่เท่าไหร่เมื่อศึกรอยัลรัมเบิลปีต่อมา ชอว์นก็สามารถชิงแชมป์กลับคืนมาได้
ในตอนพิเศษของรอว์ ในตอนนั้นชื่อว่า Thursday Raw Thursday ชอว์นได้สละแชมป์ WWF เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า แต่หลังจากที่ ดร.เจมส์ แอนดริวส์ ตรวจร่างกายให้ ไม่กี่เดือนต่อมาเขาก็กลับมาอีกครั้งโดยมาจับไม้จับพลูกับสโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน แบบไม่ค่อยเต็มใจ แต่ถึงกระนั้นพวกเขาทั้งสองก็สามารถได้ครองแชมป์แทกทีมร่วมกันจากการเอาชนะบริติสบูลด็อก และ โอเวน ฮาร์ต ต่อมาในศึก ซัมเมอร์สแลม 1997 ชอว์นก็ได้เป็นกรรมการพิเศษในคู่ชิงแชมป์ WWF ระหว่างเบรต ฮาร์ต กับดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ก็ต้องจบเห่เพราะชอว์นดันเอาเก้าอี้ไปฟาดโดนอันเดอร์เทเกอร์แบบไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เบรตชนะไป ในศึกรอว์วันต่อมาเขายอมรับว่ามันความผิดพลาดและพร้อมจะตกลงกับอันเดอร์เทเกอร์ได้ทุกเมื่อ ในวันไนท์สแตนด์ ที่จัดในเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ ในเดือนกันยายนปีเดียวกัน ชอว์นสามารถคว้าแชมป์ยุโรป WWF มาครองโดยการเอาชนะบริติสบูลด็อก และเขาก็ได้มาเป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนแรกของสมาคม และสิ่งที่เรียกว่า “อย่างแรก” ก็ยังมีแมตช์ที่เรียกว่า เฮลอินเอเซล ที่เขาประเดิมครั้งแรกกับอันเดอร์เทเกอร์ สำหรับแมตท์นี้ก็เจ็บตัวไม่น้อยที่ต้องตกจากรงขนาด 15 ฟุต หรือ 5 เมตร ใส่โต๊ะ คงเป็นอะไรที่น่าจดจำไปอีกนาน
ต่อมาก็เป็นยุคสมัยแห่งความกวนโอ๊ยของชอว์นอย่างเต็มขั้นเมื่อตัวเขาร่วมกับ ฮันเตอร์ เฮิร์ต เฮมส์ลีย์ (ทริปเปิลเอช), ไชนา, ริค รูด ตั้งกลุ่มขึ้นมาซึ่งมีชื่อว่า ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ (ดีเอกซ์) เป็นจุดบ่งบอกของยุคแอตติจูด สำหรับกลุ่มดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ก็หวังชิงดีชิงเด่นกับแก๊งเจ้าถิ่นที่อยู่มาก่อนอย่างฮาร์ตฟาว์นเดชั่น จุดจบของสงครามไปหยุดที่ เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (1997) ที่ชอว์นสามารถเอาชนะเบรต ฮาร์ตได้ โดยนี่เป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า “มอนทรีออลสครูว์จ็อบ” ทำให้ชอว์นครองแชมป์ถึงสองเส้นทั้งแชมป์ WWF และ แชมป์ยุโรป แต่ไม่นานเขาก็เสียแชมป์ยุโปให้กับฮันเตอร์ เฮิร์ต เฮมส์ลีย์
ในรอยัลรัมเบิล 1998 ชอว์นก็มาบาดเจ็บอีกครั้งในแมตท์ยัดโลงศพกับอันเดอร์เทเกอร์ เนื่องจากอันเดอร์เทเกอร์ใช้ท่า Back Body Drop ใส่ชอว์นแต่ตัวของเขาเหวี่ยงผิดจังหวะหลังไปฟาดกับโลงศพพอดีทำให้แผ่นหลังช่วงล่างเขาบาดเจ็บ ซึ่งนำมาสู่การปิดฉากอาชีพนักมวยปล้ำของเขาครั้งแรกในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 14 ที่ได้พ่ายแพ้เสียแชมป์ให้กับสตีฟ ออสติน แต่ถึงจะไม่ได้ปล้ำ ชอว์นก็ยังปรากฏตัวในสมาคมในฐานะอื่นที่ไม่ใช่นักมวยปล้ำเช่นในฐานะกรรมการบริษัท เพื่อต่อกรกับกลุ่มองค์กรกระทรวงของวินซ์ และยังเคยเป็นกรรมการพิเศษในศึก จัดจ์เมนท์เดย์ ระหว่าง เดอะ ร็อก และทริปเปิลเอช
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ชอว์นกลับสู่สังเวียนมวยปล้ำอีกครั้งในปี 2002 หลังจากอาการบาดเจ็บที่หลังเป็นเวลา 5 ปี (ตั้งแต่ปี 1997 - 2002) ในนามกลุ่ม "nWo" ซึ่งในขณะนั้นมีสมาชิกได้แก่ เควิน แนช, สก็อตต์ ฮอลล์, เอกซ์-แพค, บูเกอร์ ที, บิ๊กโชว์ แต่กลับมาได้ไม่นาน กลุ่ม "nWo" ก็ได้สลายไป และชอว์นได้แยกมาปล้ำเดี่ยวอีกครั้ง ในซัมเมอร์สแลม 2002 เจอกับทริปเปิลเอช ในรูปแบบ "สตรีทไฟท์" และชอว์นสามารถเอาชนะไปได้ แต่ทว่า ทริปเปิลเอช ลอบใช้ค้อนปอนด์มาตีที่หลังชอว์นหลังจบแมตช์และชอว์นต้องพักไปอีกเป็นเวลา 3 เดือน
ชอว์นได้กลับมาอีกครั้งในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ 2002 และได้เข้าร่วมแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เป็นครั้งแรกซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดยเอริก บิสชอฟฟ์ และในแมตช์นี้เองชอว์นสามารถเอาชนะนักมวยปล้ำอีก 5 คน ในกรงเหล็ก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ และสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาครอง ส่งผลให้ตัวชอว์นเป็นแชมป์โลกสมัยที่4 ได้สำเร็จและได้ล้างแค้นทริปเปิลเอช เพื่อนสนิทด้วย แต่หลังจากนั้นชอว์นก็เสียแชมป์กลับไปให้ทริปเปิลเอชอีกครั้ง ในอาร์มาเกดอน 2002 ในแมตช์การปล้ำแบบนรกสามขุม (การปล้ำแบบ 2 ใน 3 ยกโดยมีกติกาในแต่ละยกไม่เหมือนกัน) ซึ่งประกอบไปด้วย
ยกที่ 1 สู้กันแบบ สตรีทไฟท์ ซึ่งผลที่ออกมา ยกแรก ทริปเปิลเอช เป็นฝ่ายกดชอว์นนับ 3 ทำให้ ทริปเปิลเอช มีคะแนนนำชอว์นอยู่ 1 คะแนน
ยกที่ 3 สู้กันแบบ ไต่บันได ซึ่งผลที่ออกมา ยกสุดท้าย ทริปเปิลเอช เป็นฝ่ายเอาชนะ และได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวทไปครองอีกครั้ง ด้วยการทำให้ชอว์นตกลงมาจากบันไดและลงบนโต๊ะ ในปี 2003 ชอว์นได้เปิดศึกกับคริส เจริโค ในช่วงต้นปี และทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19 ซึ่งผลที่ออกมาชอว์นสามารถเอาชนะไปได้ในแมตช์สุดมันส์ หลังจากนั้นก็ปล้ำไปเรื่อยๆตามสไตล์และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทอีกครั้ง ในซัมเมอร์สแลม 2003 ในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ซึ่งชอว์นเคยเอาชนะได้ในครั้งแรก แต่ครั้งนี้ชอว์นพลาดถูกโกลด์เบิร์กใช้ท่า สเปียร์ + แจ็คแฮมเมอร์ ต่อเนื่อง กดนับ 3 ชวดการเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 5 อย่างน่าเสียดาย และในครั้งนั้น ทริปเปิลเอชก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ แต่หลังจากนั้นเพียง 1 เดือน ชอว์นถูกสั่งให้มาปล้ำกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างแรนดี ออร์ตัน ที่ช่วงนั้นยังอยู่ในกลุ่มเอฟโวลูชั่น ซึ่งทริปเปิลเอชก่อตั้งขึ้นมา ถูกสั่งโดยสตีฟ ออสติน ซึ่งในช่วงนั้นเป็นผู้จัดการทั่วไปของรอว์ร่วมกับเอริก บิสชอฟฟ์ โดยให้ชอว์นเจอกับออร์ตันในอันฟอร์กิฟเว่น 2003 ซึ่งผลที่ออกมาคือออร์ตันสามารถเอาชนะชอว์นไปได้จากการช่วยเหลือของริก แฟลร์ โดยการลอบส่งสนับมือให้กับออร์ตัน และออร์ตันใช้สนับมือชกใส่ชอว์นกดนับ 3 ไป
ในช่วงปลายปี 2003 สตีฟ ออสติน ประกอบไปด้วย 1. บูเกอร์ ที 2. ดี-วอน ดัดลีย์ 3. บับบา เรย์ ดัดลีย์ 4. ร็อบ แวน แดม 5. ชอว์น ไมเคิลส์ ได้ตั้งทีมของตนเองขึ้นมาเพื่อสู้กับทีมของเอริก บิสชอฟฟ์ ประกอบไปด้วย 1. คริส เจอริโค 2. คริสเตียน 3. มาร์ก เฮนรี 4. สก็อตต์ สไตเนอร์ 5. แรนดี ออร์ตัน ในเซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ 2003 โดยมีข้อแม้ว่า หากทีมของออสติน แพ้ต้องลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปร่วมของศึกรอว์ และต้องออกจากวงการมวยปล้ำด้วย ซึ่งในทีมของออสติน มีชอว์นร่วมอยู่ด้วย แต่ชอว์นไม่สามารถช่วยให้ทีมของออสตินชนะได้ ซึ่งผลที่ออกมาคือทีมของบิสชอฟฟ์ชนะไปได้ จากการที่ชอว์นถูกบาทิสตามาเล่นงานด้วยท่า Sitdown Powerbomb ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น Batista Bomb และออร์ตันฉวยโอกาสเข้ามากดชอว์นนับ 3 ไป ส่งผลให้ออสตินต้องลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปร่วมของรอว์ และต้องออกจากวงการมวยปล้ำ และอีกเพียง 3 สัปดาห์ ต่อมาชอว์นได้ท้าบาทิสตาเจอกันในอาร์มาเกดดอน 2003 ซึ่งในศึกใหญ่ครั้งนี้ชอว์นสามารถล้างแค้นบาทิสตาได้ในแมตช์สุดมันส์อีกเช่นกัน
ในช่วงต้นปี 2004 ชอว์นมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทอีกครั้งกับทริปเปิลเอช ในรอยัลรัมเบิล 2004 ในการปล้ำแบบ Last Man Standing Match กติกาคือ เล่นงานคู่ต่อสู้จนถูกกรรมการนับ 10 ใครทำได้คนนั้นคือผู้ชนะ ชอว์นกับทริปเปิลเอชผลัดกันเล่นงานจนทั้งคู่หน้าแตกยับเยินทั้ง 2 ฝ่าย แต่ผลที่ออกมาคือชอว์นและทริปเปิลเอช ถูกกรรมการนับ 10 พร้อมกัน ลุกไม่ขึ้นทั้งคู่ส่งผลให้ทริปเปิลเอช สามารถป้องกันแชมป์ไปได้แบบส้มหล่น และชอว์นพลาดโอกาสเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 5 อย่างน่าเสียดายเช่นกัน แต่โอกาสอีกครั้งก็มาถึง เมื่อชอว์นได้ออกมาทำร้าย คริส เบนวา ผู้ชนะเลิศ ในศึก รอยัลรัมเบิล 2004 และมีสิทธิ์ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ ทริปเปิล เอช ได้ ในระหว่างการเซ็นสัญญาการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ซึ่งชอว์นเซ็นสัญญาการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แทนเบนวา ทำให้ทางด้านของ สตีฟ ออสติน ต้องออกมาจัดแมตช์ 3 เส้าขึ้นระหว่าง ทริปเปิลเอช (แชมป์) ปะทะ เบนวา ปะทะ ชอว์น ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20แทน และผลที่ออกมาคือ เบนวาสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาครองได้สำเร็จ ส่งผลให้ตัวของเบนวาเป็นแชมป์โลกได้เป็นสมัยแรกจากการที่เบนวาใส่ท่า Crippler Crossface เล่นงาน ทริปเปิล เอช จนต้องตบพื้นยอมแพ้และเสียแชมป์ไป
ในช่วงนั้นทั้ง3คนยังคงมาเจอกันอีกครั้งในแบคแลช 2004 โดยเจอกันในรูปแบบเดิมเหมือน ในเรสเซิลเมเนีย และผลที่ออกมาคือ เบนวาสามารถป้องกันแชมป์ได้สำเร็จจากการที่เบนวา เล่นงาน ชอว์นด้วยท่า SharpShooter จนชอว์นต้องตบพื้นยอมแพ้ไป ถึงจะได้แชมป์โลกคนใหม่ แต่ความแค้นระหว่าง ชอว์นกับ ทริปเปิล เอช ยังไม่จบ ทั้งคู่ได้มาเจอกันอีกครั้ง ในแมตช์ที่ได้ชื่อว่าโหดร้ายที่สุดใน WWE นั่นก็คือแมตช์เฮลล์อินเอเซลล์ ในแบดบลัด 2004 และทั้งคู่สามารถสู้กันได้อย่างสูสี แต่ผลที่ออกมาคือทริปเปิลเอช ใช้ท่า Pedigree เล่นงานชอว์นกดนับ 3 ทริปเปิล เอช เป็นผู้ชนะในแมตช์สุดโหดนั้น และส่งผลให้ชอว์นต้องพักการปล้ำอีกประมาณ 3 เดือน และเมื่อชอว์นกลับมาอีกครั้งก็ถูกเคนเล่นงานตลอดช่วง 1 เดือน ชอว์นขอท้าเจอกับเคนในอันฟอร์กิฟเว่น 2004 แบบไม่มีการจับแพ้ฟาล์ว (No Disqualification Match) กล่าว คือ ในระหว่างแมตช์นั้น สามารถเล่นงานคู่ต่อสู้ด้วยอาวุธได้ทุกรูปแบบ และชอว์นสามารถล้างแค้นและเอาชนะเคนไปได้ สร้างความปลาบปลื้มให้กับแฟนๆ มวยปล้ำอีกครั้ง ต่อมาในแมตช์ที่ชอว์นจับคู่กับ ฮัลค์ โฮแกน เจอกับคาร์ลีโต และเคิร์ต แองเกิล หลังจากที่ชอว์นและโฮแกนสามารถเอาชนะคาร์ลิโต้และแองเกิลมาได้ หลังแมตช์ชอว์นได้ใส่ Sweet Chin Music เล่นงานใส่โฮแกน เนื่องจากไม่พอใจที่โฮแกนเป็นคนจับคาร์ลีโตกดนับ 3 จากนั้นชอว์นได้ท้าโฮแกน เจอกัน ในซัมเมอร์สแลม 2005 สุดท้ายโฮแกนก็เป็นฝ่ายชนะไป ในรอว์ปี 2006 ชอว์นออกมาบนเวทีแล้วบอกกับวินซ์ แม็กแมนว่าถึงเขาจะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน มีฐานะร่ำรวย แต่สิ่งหนึ่งที่วินซ์ทำผิดอย่างร้ายแรงก็คือการปล้นชัยชนะของเบรต ฮาร์ต จนทำให้เบรตต้องลาออก หลังจากนั้นเป็นต้นมา วินซ์ก็มีเรื่องกับชอว์นอยู่เรื่อยมา ตั้งแต่รอยัลรัมเบิล (2006) ที่วินซ์และเชน แม็กแมนมาก่อกวนชอว์นจนทำให้ตกเวที หมดสิทธิ์การเป็นผู้ท้าชิงแชมป์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ชอว์นแค้นใจเป็นอย่างมากและก่อนจะถึงเรสเซิลเมเนียนั้น วินซ์ได้ออกมาท้าชอว์นให้เจอกับตนในแมตช์ No Hold Barred Match (การปล้ำแบบไม่มีกฎกติกา) และในเรสเซิลเมเนีย ชอว์นก็สามารถเอาชนะวินซ์ ถึงแม้ว่าจะมีลูกน้องของวินซ์ออกมาช่วย แต่ชอว์นก็สามารถจัดการแล้วเอาชนะมาได้ท่ามกลางความสะใจของแฟนๆ มวยปล้ำ ต่อมาวินซ์ได้มีเรื่องกับทริปเปิลเอช จนต้องจัดแมตช์ให้ทริปเปิลเอชเจอกับสปีริตสควอดในแฮนดิแคป 5 รุม 1 ชอว์นก็ออกมาช่วยทริปเปิลเอช แล้ววันนั้นก็เป็นการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งของกลุ่ม ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ในอันฟอร์กิฟเว่น ดี-เอกซ์ได้เจอกับ วินซ์, เชน แม็กแมน และบิ๊กโชว์ ในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล 3 รุม 2 (3 On 2 Hell In A Cell Handicap Match) สุดท้ายดี-เอกซ์ก็เอาชนะไปได้ ต่อมา ดี-เอกซ์ไปเปิดศึกกับเรด-อาร์เคโอ(เอดจ์ และแรนดี ออร์ตัน) ซึ่งผลัดแพ้ผลัดชนะกันหลายรอบ จนจบด้วยการที่ทริปเปิลเอชเจ็บเข่าต้องพักไป 7 เดือน ปี 2007 ชอว์นได้ร่วมลงแข่งในรอยัลรัมเบิล (2007) โดยออกมาเป็นคนที่ 23 และได้เป็น 2 คนสุดท้ายที่จะชิงว่าใครจะได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 โดยคู่ต่อสู้อีกคน คือ ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ชอว์นก็ไม่สามารถเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์ได้ จึงต้องเสียสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ครั้งนั้นไป โดยชอว์นได้เป็นรองชนะเลิศรอยัลรัมเบิล และคาดว่าตนเองเป็นรองชนะเลิศน่าจะมีสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ WWE เพราะ อันเดอร์เทเกอร์ไปเลือกชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในตอนนั้นแชมป์ WWE ก็คือ จอห์น ซีนา และซีนาก็รับคำท้าและเจอกับชอว์น ในศึก เรสเซิลเมเนีย สุดท้ายชอว์นก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาครอบครองได้ เพราะถูกซีนาใช้ท่า STFU (หรือ STF ในปัจจุบัน) จนทำให้ชอว์นตบพื้นยอมแพ้ไป
ในช่วงต้นปี 2008 วินซ์ได้ออกมาพูดกับ ริก แฟลร์ ว่า ถ้าในการปล้ำครั้งต่อไป ถ้าริกแพ้ ริกจะต้องออกจาก WWE ทันที จากนั้นวินซ์ก็จัดแมตช์การปล้ำต่างๆ นานา ให้ริก แต่ริกก็ยังสามารถเอาตัวรอดชนะมาได้ จนในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 24 ริก แฟลร์ แชมป์โลก 16 สมัยที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาล จะต้องเจอกับชอว์น ท้ายที่สุด ชอว์นก็เอาชนะริกไปได้ ทำให้ ริก แฟลร์ ต้องออกจาก WWE ในช่วงท้ายปี 2008 ช่วงที่เศรษฐกิจของอเมริกามีปัญหา เจบีแอลได้ยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของชอว์น โดยมีข้อแม้ว่าชอว์นจะต้องทำให้เจบีแอลได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาได้มีการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในรอยัลรัมเบิล (2009) ชอว์นก็ช่วยให้เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงโดยการจัดการกับคริส เจอริโค และแรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Sweet Chin Music แล้วให้เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นจับกดนับ 3 ไป ในรอยัลรัมเบิลนั้น เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับ จอห์น ซีนา โดยที่ชอว์นได้มาเป็นผู้ช่วยเจบีแอลอยู่ข้างเวที พอเริ่มการปล้ำการต่อสู้ก็ดำเนินไปอย่างดุเดือด จนถึงทีเจบีแอลจะ Big Boot ใส่ซีนา แต่ซีนาหลบได้ จึงไปโดนกรรมการแทน ชอว์นที่อยู่ข้างล่างจึงขึ้นมาบนเวที เจบีแอลบอกให้ Sweet Chin ใส่ซีนา แต่ชอว์นกลับใส่ Sweet Chin ใส่เจบีแอล แล้ว Sweet Chin ใส่ซีนาอีกที ก่อนเดินจากไป ชอว์นก็ลากเจบีแอลที่สลบไป มาจับกดซีนา แต่ซีนาก็ยังไม่ยอมแพ้จับเจบีแอลใส่ Attitude Adjustment จับกดนับ 3 ไป ในโนเวย์เอาท์ (2009) เจบีแอลได้ท้าชอว์นให้เจอกับตนเองเพราะแค้นเหตุการณ์ในรอยัลรัมเบิล ในแมตช์นี้ภรรยาของชอว์นก็มาดูอยู่ข้างเวทีด้วย การต่อสู้ดำเนินไป เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นไป 2 ครั้ง จนตกลงมาข้างเวทีฝั่งที่ภรรยาของชอว์นอยู่ เจบีแอลได้แสดงอาการดูถูกเหยียดหยามชอว์นต่อหน้าภรรยาของชอว์น ภรรยาของชอว์นจึงชกหน้าเจบีแอล ไป 1 ครั้ง ชอว์นฮึดสู้ และ Sweet Chin ใส่เจบีแอลจับกดชนะไป แล้วกลับมาเป็นชอว์นคนเดิม หลังจากที่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของเจบีแอล
เจบีแอลได้ออกมาเล่าเหตุการณ์ในโนเวย์เอาท์ แล้วประกาศว่าตนจะเป็นคู่ต่อสู้กับอันเดอร์เทเกอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ชอว์นก็ออกมาแล้วบอกว่าถ้าจะไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ ให้ชนะตนเสียก่อนเพื่อหาผู้ชนะไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ แล้ว ชอว์นก็เป็นฝ่ายชนะ แต่วลาดิเมียร์ คอซลอฟได้ออกมาทำร้ายชอว์น เพราะต้องการที่จะไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ อาทิตย์ต่อมาจึงเป็นศึกระหว่างชอว์นกับคอซลอฟ เพื่อหาผู้ชนะไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ อีกครั้ง ท้ายที่สุด ชอว์นก็เป็นฝ่ายชนะ แล้วได้ไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ ผู้ที่ไม่เคยแพ้ใครในเรสเซิลเมเนียด้วยสถิติ 16-0 ผลปรากฏว่า ชอว์นเป็นฝ่ายแพ้ เพราะ ชอว์นใช้ท่า Moonsault ลงมาจากเทิร์นบัคเคิล แต่อันเดอร์เทเกอร์ได้จับแล้วรับไว้ แล้วใส่ท่า Tombstone Piledriver แล้วกดนับ 3 ทำให้อันเดอร์เทเกอร์ สร้างสถิติเป็น 17-0 หลังจากนั้นชอว์นก็ได้พักการปล้ำไป 3-4 เดือน ชอว์นได้กลับมาอีกครั้งในซัมเมอร์สแลม (2009) โดยกลับมาจับคู่กับ ทริปเปิล เอช ในกลุ่ม ดี-เจเนอเรชันเอกซ์ และสามารถเอาชนะ เดอะเลกาซี ไปได้ หลังจากนั้นในเดือนธันวาคมในทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2009) ทีมดี-เอกซ์สามารถคว้าแชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ มาได้จากเจริ-โชว์ (คริส เจริโค และบิ๊กโชว์) ใน TLC Match ในช่วงต้นปี 2010 ชอว์นและทริปเปิล เอชได้พลาดท่าเสียแชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ให้กับโชมิซ (บิ๊กโชว์ และเดอะมิซ) จากการที่มิซฉวยโอกาสรวบกดนับ 3 ไป ซึ่งเป็นศึกรอว์ที่ต่อจากรอยัลรัมเบิล (2010) เพียงแค่ 1 วัน  และหลังจากนั้นชอว์นก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้เจอกับอันเดอร์เทเกอร์อีกครั้ง เพราะคิดว่าฝีมือตนเองสามารถเองชนะอันเดอร์เทเกอร์ ได้และในช่วงศึกรอยัลรัมเบิล นั้น ชอว์นได้เข้าร่วมอีกครั้ง และหมายมั่นปั้นมือว่าจะเอาชนะแมตช์รอยัลรัมเบิล ให้ได้ เพื่อที่จะได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 และจะใช้สิทธิ์นี้ไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ ซึ่งครองตำแหน่งแชมป์โลกเฮฟวี่เวทอยู่ในขณะนั้น แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายเพราะชอว์นไม่สามารถเอาชนะแมตช์รอยัลรัมเบิลได้จากการถูกบาทิสตาเล่นงานจนตกเวทีไป ซึ่งในคืนนั้นเป็นคืนที่น่าผิดหวังสำหรับชอว์นอย่างมาก
ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) ชอว์นได้แอบเข้าไปลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ ด้วยการใส่ Sweet Chin Music เล่นงานอันเดอร์เทเกอร์ ทำให้อันเดอร์เทเกอร์แพ้และเสียแชมป์โลกเฮฟวี่เวทให้กับคริส เจอริโค ในศึกรอว์ อันเดอร์เทเกอร์ปรากฏตัวอีกครั้ง และได้รับคำท้าจากชอว์น ว่า จะให้เจออีกครั้ง ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 โดยกติกานั้น หากว่าชอว์นไม่สามารถเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์ มาได้ ชอว์นจะต้องรีไทร์ตนเองออกจากวงการมวยปล้ำไป ซึ่งก็เป็นอันว่า ชอว์นก็จะได้ไปเจอกับอันเดอร์เทเกอร์ อีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย และครั้งนี้เป็นการเดิมพันระหว่างสถิติไร้พ่ายในเรสเซิลเมเนียของอันเดอร์เทเกอร์กับอาชีพมวยปล้ำของชอว์น ผลปรากฏว่าชอว์นเป็นฝ่ายแพ้ ซึ่งเพิ่มสถิติของอันเดอร์เทเกอร์เป็น 18-0 และทำให้อาชีพมวยปล้ำของชอว์นจบลง ถือว่าเป็นการยุติอาชีพมวยปล้ำอย่างเป็นทางการ ในรอว์ 11 มกราคม 2011 ชอว์นได้ปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งชอว์นได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี โดยออกมาแต่ยังไม่ทันพูดอะไร อัลเบร์โต เดล รีโอออกมาขัดและได้พูดจาเยาะเย้ยดูถูกชอว์น จนทนไม่ได้ใส่ Sweet Chin Music สร้างความสะใจให้กับแฟนๆ มวยปล้ำ
ในรอว์ 13 กุมภาพันธ์ 2012 ชอว์นได้ออกมาบอกให้ทริปเปิลเอชออกมารับคำท้าของอันเดอร์เทเกอร์ที่จะเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 หลังจากนั้นทริปเปิลเอชออกมาและคุยกับชอว์น และชอว์นต้องการให้ทริปเปิลเอชทำลายสถิติของอันเดอร์เทเกอร์ (19-0) ทั้งคู่จ้องตากันสักพักแล้วทริปเปิลเอชก็บอกว่าไม่ ชอว์นทิ้งไมค์ลงทันทีแล้วเดินจากไป ในรอว์ 20 กุมภาพันธ์ ทริปเปิลเอชก็ยอมรับคำท้าของอันเดอร์เทเกอร์ เนื่องจากอันเดอร์เทเกอร์บอกว่าชอว์นเหนือกว่าตนทริปเปิลเอชเลยยอมรับคำท้าและเพื่อที่จะทำในสิ่งที่ชอว์นทำไม่สำเร็จ โดยการทำลายสถิติของอันเดอร์เทเกอร์ ในรอว์ 5 มีนาคม ชอว์นก็ออกมาปรากฏตัวและกล่าวขอโทษทริปเปิลเอชที่พูดรุนแรงไปเมื่อคราวก่อน และชอว์นได้ประกาศว่าจะเป็นกรรมการให้ในแมตช์ของทริปเปิลเอชกับอันเดอร์เทเกอร์ในเรสเซิลเมเนีย สุดท้ายชอว์นกดนับ 3 ให้กับอันเดอร์เทเกอร์ชนะและเพิ่มสถิติเป็น 20-0 ในรอว์ ตอนที่ 1,000 วินซ์ แม็กแมน ประธานของ WWE ออกมาเปิดรายการ และได้เชิญกลุ่มดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ออกมา โดยมีทริปเปิลเอชกับชอว์น และตามด้วย โรด ด็อก, เอกซ์-แพก และบิลลี่ กัน ขับรถจี๊ปทหารตามออกมา ดี-เอกซ์ ออกมาพูดกันอยู่นานแดเมียน แซนดาวก็ออกมาขัดจังหวะ ชอว์นเลยจัดการใส่ Sweet Chin Music ต่อด้วย Pedigree ของทริปเปิลเอช ในรอว์ 6 สิงหาคม ชอว์นออกมาทักทายแฟนๆ ที่บ้านเกิด(แซนแอนโทนีโอ) จากนั้นก็พูดถึงการปะทะกันของทริปเปิลเอชกับบร็อก เลสเนอร์ ที่จะเจอกันในซัมเมอร์สแลม (2012) แต่เลสเนอร์ออกมาพร้อมกับ พอล เฮย์แมน เพื่อมาเถียงกับชอว์น จากนั้นทริปเปิล เอชก็ตามออกมา ทำให้เลสเนอร์ต้องหนีไป แต่ก่อนจาก เลสเนอร์ได้บอกว่าเอาไว้เจอกันในศึก ซัมเมอร์สแลม ส่วนชอว์นนั้นเราจะได้เจอกันก่อนหน้านั้น ในรอว์ต่อมา ชอว์นกับทริปเปิลเอชออกมาเพื่อเซ็นสัญญาปล้ำกับเลสเนอร์ ในซัมเมอร์สแลม แล้วเลสเนอร์กับเฮย์แมน ก็กลับไปหลังจากที่เซ็นกันเสร็จเรียบร้อย ชอว์นจะขับรถกลับบ้าน แต่โดนเฮย์แมน ขับรถมาขวางเอาไว้ แล้วเลสเนอร์ก็มาลากชอว์นลงจากรถแล้วก็อัดซะเละ เลสเนอร์แบกชอว์นกลับมาที่เวที แล้วก็จัดการด้วย F-5 ต่อด้วย คิมุระล็อก ทริปเปิล เอชวิ่งออกมาช่วย แต่เฮย์แมนสั่งห้าม ทริปเปิล เอชเข้ามาใกล้ ไม่อย่างนั้น เลสเนอร์จะหักแขนชอว์นซะ ทริปเปิล เอชไม่กล้าเข้าไปใกล้ แต่เลสเนอร์ก็หักแขนชอว์นอยู่ดี ทริปเปิล เอชรีบวิ่งเข้าไปช่วย แต่เลสเนอร์กับเฮย์แมน ก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ชอว์นดิ้นอยู่บนเวที ทริปเปิล เอชพยายามเข้าไปขอโทษแต่ ชอว์นก็ไล่ทริปเปิลเอชให้ไปไกลๆ ในซัมเมอร์สแลม ทริปเปิลเอชแพ้ให้กับเลสเนอร์ ในรอว์ 1 เมษายน 2013 ชอว์นออกมาเพื่อพูดให้กำลังใจ ทริปเปิล เอช ในการเดิมพันอาชีพการปล้ำของทริปเปิลเอช ในการเจอกับเลสเนอร์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ในแมตช์ไม่มีกฏกติกา เลสเนอร์ กับ พอล เฮย์แมน ออกมาท้าทายทริปเปิลเอช และบอกว่าการที่ทริปเปิลเอชจะมาสู้กับเลสเนอร์ นั้นเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ และในเรสเซิลเมเนีย ทริปเปิลเอชก็ล้างแค้นเอาชนะไปได้สำเร็จ
ในรอว์ 7 ตุลาคม 2013 ได้มีการให้แฟนๆ มวยปล้ำโหวตเลือกกรรมการพิเศษในเฮลอินเอเซลชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ ระหว่างแรนดี ออร์ตัน กับแดเนียล ไบรอัน(ลูกศิษย์ของชอว์น) ในเฮลอินเอเซล (2013) โดยมีตัวเลือกคือเหล่าตำนานนักมวยปล้ำ 3 คน ได้แก่ ชอว์น, บูเกอร์ ที และบ็อบ แบ็กลันด์ โดยผลโหวตออกมาคือชอว์นได้คะแนนโหวตมากที่สุด ทำให้ชอว์นได้เป็นกรรมการพิเศษในแมตช์ชิงแชมป์ WWE ในเฮลอินเอเซล ชอว์นจัดการ Sweet Chin Music ใส่ไบรอัน เพราะไปเล่นงานทริปเปิลเอช เพื่อนรักของชอว์น และกดนับ 3 ให้ออร์ตันชนะคว้าแชมป์ WWE สมัยที่8 ในรอว์คืนถัดมา ชอว์นออกมาเพื่ออธิบายสิ่งที่เขาทำลงไป และก็เรียกไบรอันออกมา ชอว์นบอกว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะให้มันจบลงแบบนั้น ทริปเปิล เอชคือเพื่อนที่เขารักที่สุดและมันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เขาจะไม่ขอให้ไบรอันหรือใคร ๆ มาเข้าใจเขาแต่อยากจะขอให้ไบรอันยอมรับคำขอโทษและจับมือกับเขา ไบรอันไม่ยอมจับมือด้วย ชอว์นเลยสั่งสอนบทเรียนสุดท้ายในฐานะอาจารย์ว่าในวงการนี้ห้ามเชื่อใจใครเด็ดขาดรวมทั้งตัวเขาเองด้วย เขาคือ ชอว์น ไมเคิลส์ สตาร์ระดับ A+ และจะให้เกียรตินายได้จับมือกัน ดังนั้นจงจับมือซะดีๆ ไบรอันยอมจับมือ จากนั้นก็ลากชอว์นไปใส่ Yes Lock ก่อนที่กรรมการจะวิ่งออกมาช่วยห้าม ในสแลมมีอะวอร์ด 2013 หรือรอว์ 9 ธันวาคม ชอว์นได้มาประกาศมอบรางวัล ซูเปอร์สตาร์แห่งปี ซึ่งผู้ได้รางวัลก็คือ แดเนียล ไบรอัน ไบรอันออกมารับรางวัล โดยชอว์นทำท่าเหมือนไม่อยากจะให้ แต่สุดท้ายก็ต้องให้ ไบรอันบอกว่าเขาขอบคุณชอว์น ถ้าไม่มีชอว์นเขาก็คงจะไม่ได้มาอยู่ใน WWE อย่างในปัจจุบัน แต่ก็เป็นเพราะชอว์นอีกเหมือนกันที่ทำให้เขาไม่ได้เป็นแชมป์ WWE ในตอนนี้
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 ชอว์นได้มาช่วยทริปเปิลเอชโดยการ Sweet Chin Music ใส่สติงระหว่างแมตช์ ในรอว์ 19 ตุลาคม 2015 ที่แซนแอนโทนีโอ ชอว์นได้มาปรากฏตัวและพูดถึงแมตช์อันเดอร์เทเกอร์กับบร็อก เลสเนอร์ แต่เซท รอลลินส์ออกมายโวยวายว่าชอว์นมีคิวจะต้องออกมาพูดชื่นชมเขาต่างหาก แต่ชอว์นบอกว่าเขาลืมหมดแล้ว รอลลินส์บอกว่าเขาคือชอว์น ไมเคิลส์คนใหม่ แต่โดนชอว์นตอกหน้าเลยขอตัวกลับก่อน พร้อมกับสั่งให้ทีมงานเปิดเพลงให้ด้วย แต่ทีมงานไม่ยอมเปิด ชอว์นบอกการเป็นชอว์นเวอร์ชัน 2 มันก็มีข้อเสียตรงนี้แหละ บอกให้คนเปิดเพลงให้เขาก็ไม่เปิด ชอว์นสั่งเปิดเพลงของตัวเองและก็เดินกลับไป ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 ชอว์นปรากฏตัวพร้อมกับมิค โฟลีย์และสตีฟ ออสติน โดยมากระทืบพวกเดอะลีกออฟเนชันส์
Raw วันที่ 3 กันยายน 2018 Shawn ออกมาที่เวทีเพื่อโปรโมตแมตช์ระหว่าง Triple H vs. Undertaker ในศึก Super Show-Down ที่ออสเตรเลีย Undertaker ออกมาขัดจังหวะ และบอกว่า HHH กับ HBK พยายามจะปราบเขามาตั้งหลายสิบปี แต่สุดท้ายเขาก็ชนะทุกครั้ง ถ้า HBK อยากจะกลับมาปล้ำอีกสักแมตช์ล่ะก็ คู่ต่อสู้ควรจะเป็นเขาเท่านั้น ใน Super Show-Down นั้น Triple H ก็เอาชนะ Taker ไปได้ หลังแมตช์ HHH, HBK, Kane และ Taker ชูมือฉลองกันก่อนที่ Taker และ Kane จะเล่นงาน HHH และ HBK ปิดรายการ Raw คืนต่อมา HHH และ HBK ในนาม DX ประกาศท้า Taker และ Kane เจอกันในศึก Crown Jewel เป็นการกลับมาขึ้นปล้ำครั้งแรกของ Shawn นับตั้งแต่ปี 2010 และ DX สามารถเอาชนะ Brothers of Destruction ไปได้สำเร็จ ในปี 2019 ชอว์นได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ Hall of Fame อีกครั้งในฐานะ DX
ชีวิตส่วนตัว
ในปี 1996 เขาถูกวางสำหรับรูปแบบที่ไม่เปลือยในนิตยสาร Playgirl แต่หลังจากที่เขาถูกวางเขาก็ค้นพบ Playgirl มีผู้อ่านเกย์ส่วนใหญ่ที่บางส่วนของนักมวยปล้ำเพื่อนของเขาแกล้งเขา
เขาเป็นตีสองหน้าและมีปัญหาแตกต่างระหว่างซ้ายและขวาซึ่งได้รับผลกระทบเกมฟุตบอลของเขาเป็นเด็ก เขาใช้มือข้างขวาของเขาที่จะวาดและสีและมือซ้ายของเขาที่จะเขียน เขามักจะเตะกับขาขวาของเขาในน่ารักคุย แต่ใช้แขนทั้งข้อศอกลายเซ็นของเขาลดลงขึ้นอยู่กับตำแหน่ง
เขาเป็นคนคริสเตียน เขาถูกยกขึ้นเป็นโรมันคาทอลิก แต่กลายเป็นคริสเตียนไม่ใช่นิกายเพราะภรรยาของเขา แหวนแต่งกายของเขามักจะจัดตั้งขึ้นสัญลักษณ์ข้าม ในระหว่างทางเข้าแหวนเขามักจะทำท่าทางอธิษฐานบนเข่าของเขาในขณะที่การเล่นดอกไม้เพลิงของเขาออกไป เขาเป็นคนในกลุ่มผู้ชมสำหรับบริการการถ่ายทอดสดของจอห์นคริสตจักร Cornerstone Hagee ในบ้านเกิดของเขาในซานอันโตนิโอที่เขายังเป็นครูสอนพระคัมภีร์ ในปี 2008 เขาปรากฏตัวในรายการเครือข่ายบรอดคาสติ้งทรินิตี้กับมวยปล้ำอาชีพเพื่อน สติง
วัดบึงตาหอม
วัดบึงตาหอม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใน ตำบลดอนเกาะกา อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 22 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูอนุวัตรบวรกิจเป็นเจ้าอาวาส
วัดบึงตาหอม เดิมชื่อ วัดหอมชื่นสว่างอารมณ์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2461 ไม่มีที่ดินเป็นของวัดเอง เพียงแต่ทราบว่ามีผู้ริเริ่ม คือ พระภู กับ พระทุ และผู้ช่วยดูแลรักษาวัด นายทับ บัวทอง นายวอน ป้อมเรือง นายนา รุ่งเรือง มีพระผู้ดุแลหลายรูปหลายสมัยล้มลุกคลุกคลานมาตลอด ต่อมานายนา รุ่งเรืองได้ออกบวชมาเป็นพระภิกษุจนได้เป็นเจ้าอาวาส เห็นว่าวัดไม่มีที่ดินของตัวเอง อยากจะสร้างอุโบสถ และขอพระราชทานวิสุงคามสีมาไม่ได้ จึงได้พากันไปขอที่ดินจาก นายสิงห์ บุญญรัตน์ ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดิน โดยมีพระครูสุทธาภิราม เจ้าอาวาสวัดบางไทร
ต่อมาเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2509 ได้รับที่ดินจำนวนเนื้อที่ 22 ไร่ 3 งาน 22 วา ได้เริ่มสร้างศาลาการเปรียญและกุฏิคอนกรีตเสริมเหล็ก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 แล้วจึงเริ่มสร้างอุโบสถขึ้น เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมาได้สร้างกุฏิสงฆ์ขึ้นอีก 4 หลัง เป็นตึกครึ่งไม้สองชั้นสามห้อง สร้างเมรุเผาศพ อาคารอเนกประสงค์ และศาลาทรงไทยคอนกรีตเสริมเหล็ก วัดมีรูปเหมือนสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) มีขนาดหน้าตักกว้าง 3.99 เมตร หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ องค์พระสร้างด้วยปูนเสริมเหล็ก สูง 16 เมตร กว้าง 9 เมตร ด้านล่างเป็นอาคารปฏิบัติธรรมมีวัตถุประสงค์
เอลลี ดูห์เอ
ประวัติ
เอลลี ดูห์เอ เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 ที่นครโมบีท รัฐแอละแบมา ประเทศสหรัฐอเมริกา เธอถูกเลี้ยงบนชายฝั่งอ่าวในเมืองเล็กๆ ของนครแวนเคลิฟ, รัฐมิสซิสซิปปี้ และเกาะฟินแอละแบมา เอลลีเริ่มการร้องเพลงตั้งแต่ยังเด็ก ในช่วงวัยรุ่นเธอยังเขียนเพลง และทำการแสดงเพลงของเธอเองด้วย เอลลีได้แรงบันดาลใจจากคุณพ่อนักดนตรีและคุณลุงที่อยู่ในวงการดนตรีที่เมืองนิวออร์ลีนส์
หลังจากที่พ่อของเธอให้กีตาร์ตัวแรกเมื่อเธออายุ 14 ปี เอลลีเริ่มร้องเพลงที่ร้านกาแฟ เธอได้แสดงใน บาร์, ร้านอาหาร และงานปาร์ตี้ส่วนตัว จนได้รับการเปิดเผยตัวมากพอที่และสามารถติดต่อกับนักแต่งเพลงในเมืองแนชวิลล์, ลอสแอนเจลิส และออสติน หลังจากเรียนจบโรงเรียนมัธยมและได้รับประกาศนียบัตร เอลลีใช้เวลา 3 ปีเพื่อฝึกฝนทักษะการร้องเพลงเพิ่มเติมและย้ายมาอาศัยอยู่ที่ลอสแอนเจลิส
ในปีค.ศ. 2012 เอลลีเข้าแข่งขันประกวดร้องเพลงในรายการเดอะวอยซ์อเมริกาที่ฉายทางโทรทัศน์ช่องเอ็นบีซี แต่ถูกคัดออกในรอบแรก
หลังจากบิลบอร์ดประกาศเพลงของเธอ "Immortal" ในเดือนธันวาคม ปีค.ศ. 2016 ได้รับกระแส 4.5 ล้านครั้งในสปอทิฟายในขณะที่มิวสิกวิดีโอมียอดชมเกือบล้านครั้งบนเว็บไซต์ยูทูบ เรียบเรียงโดยดีเจ 'Duo Snakehips ' ทำให้ได้รับกระแสในการสตรีมเพิ่มอีก 770,000 ครั้งในสปอทิฟาย
มายทีน
MYTEEN (ภาษาเกาหลี:마이틴 ) ย่อมาจาก Make Your Teenager เป็นกลุ่มบอยแบนด์ประเทศเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยบริษัท The Music Works ในปี 2016 และเปิดตัวครั้งแรกในปี 2017 ด้วยรายการเรียลลิตี้ MYTEEN GO! กลุ่มประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ แทบิน ชอนจิน อึนซู ชีฮอน จุนซอบ ยูบิน ฮันซึล และอดีตสมาชิก แทบิน ออกจากวงเมื่อ 30 ธันวาคม 2018
เอลลี ดูห์เอ
ประวัติ
เอลลีมีเพลงเดี่ยว "Fly" ถูกปล่อยออกมาในเดือนกรกฎาคม ปีค.ศ. 2017 ที่ผลิตโดย ILLA และ Cool & Dre (คริสตินา มิเลียน, ลิล เวย์น)
มายทีน
ก่อนเดบิวต์
ยูบินเข้าแข่งขันในรายการประกวดร้องเพลง Superstar K6 ในปี 2014 จบรายการด้วยอันดับ TOP4 ต่อมาเขาได้เซ็นสัญญากับ The Music Works และเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวพร้อมปล่อยซิงเกิ้ล "To To Bone It You" กับ มินฮยอก BTOB ในวันที่ 30 พฤษภาคม 2016 หลังจากนั้น 1 เดือน ยูบิน เข้าร่วมกลุ่มกับสมาชิกอีก 6 คนในปี 2017 เปิดตัวด้วยชื่อ MYTEEN           โดยนำคำว่า "MY" และ "TEENAGER" มาประกอบกัน สมาชิกที่เหลืออีก 6 คนคือ แทบิน, ชอนจิน, อึนซู, ชีฮอน, จุนซอบ, ฮันซึล
เอลลี ดูห์เอ
ประวัติ
ในเดือนกรกฎาคม ปีค.ศ. 2018 เอลลีร่วมมือกับโปรดิวเซอร์เพลงอย่าง 'เซดด์ ' ในการทำเพลงเดี่ยว "Happy Now"
ต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เธอร่วมมือกับ 'กริฟฟิน ' ในการทำเพลง "Tie Me Down" และในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2018 เอลลีได้ปล่อยอัลบั้ม "Dragon Mentality"
มายทีน
ก่อนเดบิวต์
ในเดือนมกราคม 2017 พวกเขาจัดแฟนมีตติ้งที่ฮ่องกง และมีรายการเรียลลิตี้ครั้งแรกของพวกเขา Trainee Escape - Myteen Go! (ภาษาเกาหลี: 연습생 탈출 프로젝트 - 마이틴 GO!) ออกอากาศทางช่อง MBC Music
2017: MYTEEN GO! และ MIXNINE
ในเดือนตุลาคม 2017 สมาชิก 4 คน (ชอนจิน, อึนซู, ชีฮอน และ จุนซอบ) เข้าร่วมรายการ MIXNINE ซึ่งมีสมาชิกเพียงสามคนเท่านั้น (ชอนจิน, ชีฮอน และ จุนซอบ) ผ่านการคัดเลือก และเข้าสู่ Top 170. ชอนจิน และ จุนซอบ ตกรอบในตอนที่ 7 และ 10 ตามลำดับในขณะที่ จีฮอน ผ่านเข้ารอบสุดท้าย แต่ไม่ได้เดบิวต์กับทางรายการ
2018: FUZZLE, เดบิวต์ในประเทศญี่ปุ่นและแทบินลาออกจากวง
MYTEEN ปล่อยอัลบั้ม FUZZLE ในวันที่ 10 กรกฎาคม 2018 โดยมีทั้งหมด 7 เพลง รวมถึงเพลงโปรโมท "She Bad" พวกเขายังจัดแสดงคัมแบ็กที่ Ilchi Art Hall ในวันเดียวกันกับที่ปล่อยอัลบั้ม
ในวันที่ 30 ธันวาคม 2018 ทางค่าย The Music Works ออกมายืนยันว่าแทบินลาออกจากวง และทำอาชีพนักแสดงแทน
การเปลี่ยนตำแหน่งหัวหน้าวง
อดีตหัวหน้าวง : อึนซู (26/07/2017 - 25/10/2018)
หัวหน้าวง : ชีฮอน (26/10/2018 - ปัจจุบัน)
ตัวรับความรู้สึก
กิจหน้าที่
ตัวรับความรู้สึกที่เกี่ยวกับการลิ้มรสและการได้กลิ่น ประกอบด้วยโมเลกุลหน่วยรับความรู้สึกที่มีการเข้าไปยึดกับสารเคมีเฉพาะอย่าง  ตัวอย่างเช่น หน่วยรับกลิ่นในเซลล์ประสาทตัวรับกลิ่น  เริ่มทำงานด้วยการมีปฏิกิริยากับโครงสร้างทางโมเลกุลของโมเลกุลมีกลิ่น  และโดยนัยเดียวกัน   หน่วยรับรสในปุ่มรับรส  ทำปฏิกิริยากับสารเคมีในอาหารที่ก่อให้เกิดศักยะงาน
หน่วยรับความรู้สึกอย่างอื่นๆ เช่นหน่วยรับแรงกลและหน่วยรับแสง ทำการตอบสนองกับตัวกระตุ้นทางกายภาพ  ยกตัวอย่างเช่น  เซลล์รับแสงในเรตินามีโปรตีนที่มีกิจเฉพาะเช่นโรด็อปซิน  (rhodopsin) ที่ทำการถ่ายโอนแรงงานทางกายภาพของแสงไปเป็นสัญญาณไฟฟ้า  และตัวรับแรงกล (mechanoreceptor) บางอย่างยิงศักยะงานเมื่อเยื่อหุ้มเซลล์ของตนยืดออก
กิจการงานของตัวรับความรู้สึกเป็นองค์ประกอบแรกสุดของระบบรับความรู้สึก (sensory system)  เป็นการตอบสนองต่อลักษณะเฉพาะอย่างของตัวกระตุ้น  ซึ่งกำหนดโดยการกระตุ้นที่เหมาะสม  (adequate stimulus) ของตัวรับความรู้สึก  โดยเริ่มกระบวนการถ่ายโอนความรู้สึก ที่อาจเกิดขึ้นโดยการเปลี่ยนสภาพของตัวรับความรู้สีก (ดูรูปของสภาวะตามสันนิษฐานทั่วไปที่ โดยมีการอธิบายภาษาอังกฤษที่ )
โดยการกระตุ้นที่เหมาะสม
การกระตุ้นที่เหมาะสม (adequate stimulus) ของตัวรับความรู้สึก  เป็นลักษณะเฉพาะอย่างหนึ่งของตัวกระตุ้น ที่ตัวรับความรู้สึกมีตัวช่วยที่เหมาะสมในการถ่ายโอนลักษณะเฉพาะอย่างนั้น   (เช่นตัวรับแสงมีโรด็อปซินที่สามารถทำการถ่ายโอนแสงไปเป็นสัญญาณไฟฟ้า) การกระตุ้นที่เหมาะสมใช้แยกประเภทตัวรับความรู้สึกได้  คือ
โดยตำแหน่ง
ตัวรับรู้ความรู้สึกอาจจะจำแนกได้โดยตำแหน่งที่อยู่ คือ
เส้นประสาท
ตัวรับความรู้สึกต่างๆ กัน มีใยประสาทต่างๆ กัน   เช่นกล้ามเนื้อและตัวรับความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกัน  มีใยประสาทแบบ 1 และแบบ 2  ในขณะที่ตัวรับความรู้สึกที่ผิวหนังมีใยประสาทแบบ Aβ, Aδ และ C
ทางคู่
ทางคู่ เป็นรูปแบบทางหลวงลักษณะหนึ่งที่มีการจราจรแบบสองทิศทาง แบ่งการจราจรทั้งสองฝั่งโดยเกาะกลางถนน ถนนที่มีฝั่งการจราจรมากกว่าสองฝั่งที่ได้รับการออกแบบเป็นทางหลวงที่มีการควบคุมการเข้าออกโดยทั่วไปจะเรียกทางพิเศษ ทางหลวงพิเศษ หรืออื่น ๆ
ถนนที่ไม่มีเกาะกลางถนนจะเรียกว่าทางเดี่ยว โดยไม่คำนึงถึงจำนวนช่องจราจร ทางคู่จะได้รับการแก้ไขในเรื่องความปลอดภัยด้านจราจรทางถนนได้ดีกว่าทางเดี่ยว และมักมีการจำกัดความเร็วที่สูงกว่าด้วย ทางหลวงในบางแห่ง มีทั้งช่องจราจรหลักและช่องจราจรรอง ซึ่งก็คือระบบทางหลักและทางขนาน ออกแบบมาเพื่อให้รับการจราจรได้มากขึ้น และทำให้การเดินทางในทางหลักเป็นไปได้อย่างรวดเร็ว
ไคบะ เซโตะ
ไคบะ เซโตะ (海馬 瀬人; Kaiba Seto) เกิดวันที่ 25 ตุลาคม เป็นตัวละครฝ่ายแอนตี้ฮีโร่รายสำคัญในมังงะและอนิเมะซีรีส์ เกมกลคนอัจฉริยะ ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่และเป็นกรรมการผู้จัดการในบริษัทข้ามชาติที่มีชื่อว่า ไคบะคอร์ปอเรชั่น โดยไคบะมีความมุ่งหมายที่จะเป็นผู้เล่นการ์ดเกมดูเอลมอนสเตอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ เขาต้องกำจัดคู่แข่งคนสำคัญ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องที่มีชื่อว่า มุโต ยูกิ ผู้ซึ่งเขาเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในหลายโอกาส
ภูมิหลัง
เรื่องราวในวัยเด็กของไคบะได้ถูกกล่าวถึงอยู่ตลอดเวลาในอนิเมะและมังงะ แม้ว่าช่วงระยะเวลาที่หนึ่ง, สอง และสามจะมุ่งเน้นในส่วนดังกล่าว แม่ของเซโตะเสียชีวิตลงภายหลังจากการคลอดโมคุบะ และพ่อของพวกเขาก็เสียชีวิตลงเนื่องจากอุบัติเหตุในขณะที่เขามีอายุได้แปดปี จากสถานภาพของเด็กกำพร้า ญาติของพวกเขาผลาญมรดกจนหมดสิ้น และปล่อยให้พวกเขาอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า – นามสกุลเดิมของพวกเขาไม่เป็นที่รู้จักในสังคม เมื่อเซโตะมีอายุได้สิบปี (สิบสองปีในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ) หัวหน้าของไคบะคอร์ปที่มีชื่อว่าไคบะ โกซาบุโร่ ได้มายังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพื่อดำเนินการประชาสัมพันธ์สนับสนุน ไคบะเห็นโอกาสที่ท้าทายในการเล่นหมากรุก ซึ่งโกซาบุโร่ได้นำเซโตะและโมคุบะมาเลี้ยงดูโดยมุ่งหวังให้เป็นผู้ชนะ เขาชุบเลี้ยงเซโตะจนประสบความสำเร็จ (ในมังงะเขาใช้วิธีการโกง ในขณะที่ในอนิเมะใช้วิธีการศึกษารูปแบบ) และสองพี่น้องได้ถูกนำมาแสดงฝีมือ แต่โกซาบุโร่บังคับให้เซโตะเข้าเรียนในโรงเรียนที่มีแต่ความเข้มงวด ทำให้เขาได้เรียนในวิชาต่างๆ อันประกอบไปด้วย เศรษฐศาสตร์, สังคมศึกษา, ภาษาต่างประเทศ และทฤษฎีเกม หกปีต่อมา ดังที่เขาได้ศึกษาวิชาเหล่านี้ทำให้ไคบะมีทักษะและความรู้ ในขณะที่เขามีสิทธิถือครองหุ้นบริษัทไม่ถึงครึ่งหนึ่งของโกซาบุโร่ แต่โมคุบะก็ได้มอบเปอร์เซ็นต์ที่เขามีอยู่ให้เป็นหุ้นของเซบะ ไคโตะคอร์ป จากนั้นได้เข้ายึดการควบคุมบริษัทแทน และได้ทำการขับไล่พ่อเลี้ยงของเขาออกไป หลังจากนั้นในทันที โกซาบุโร่ได้อัตวินิบาตกรรมตัวเองโดยการโยนตัวออกไปทางหน้าต่าง ในเวอร์ชันอเมริกัน เขาได้อัปโหลดจิตใจของเขาเข้าไปอยู่ในซอฟต์แวร์ของไคบะคอร์ป ซึ่งเขาได้อาศัยอยู่ในโลกของไซเบอร์สเปซเป็นการชั่วคราว โดยเหตุการณ์เหล่านี้ได้เกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์ที่มีอยู่ในมังงะหกเดือน และปรากฏบางครั้งหลังจากมีเหตุการณ์แข่งขันที่แบทเทิลซิตี้
บุคลิกลักษณะ
ไคบะเป็นบุคคลที่ค่อนข้างหยิ่งยะโส และมีอัตตายึดตนเองเป็นศูนย์กลาง ซึ่งไม่ค่อยมีเวลาเอาใจใส่โมคุบะที่เป็นน้องชายของตน ทำให้เขาเป็นไปในลักษณะของแอนตี้ฮีโร่ ในเวอร์ชันต้นฉบับญี่ปุ่นเขาได้ละเลยการให้เกียรติผู้อื่น และมักใช้คำที่โอ้อวดตน แม้เขาจะมีบุคลิกดังกล่าว แต่เขาก็ยังอุทิศตัวและทำการปกป้องโมคุบะ รวมทั้งได้เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยน้องชายของเขาในหลายโอกาส ในทำนองเดียวกัน โมคุบะก็แสดงความภักดีต่อเซโตะตามที่เห็นเป็นผู้อยู่เคียงข้างตัวเขาเอง
แม้ว่าพลังเวทมนตร์และไอเท็มจะมีการใช้งานอยู่ในซีรีส์ แต่ไคบะก็เป็นคนมีเหตุผลไม่เชื่ออะไรง่ายๆ และมีความมั่นใจในเทคนิคและการสร้างภาพมายาได้ด้วยตนเอง ถึงแม้ว่ารูปแบบดังกล่าวจะมีแนวโน้มเกินจริงในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ซึ่งได้มีการนำเสนอในทั้งสองเวอร์ชันของอนิเมะและมังงะ ในท้ายที่สุดเขายอมรับไม่ได้กับสิ่งอธิบายเกี่ยวกับความแปลกประหลาด ในเหตุการณ์แฟนตาซีที่เขาได้ประจักษ์ตลอดมา จากความยึดติดที่มีอยู่ในสายเลือด ไคบะได้แสดงความสัมพันธ์ต่อเครื่องยนต์กลไกต่างๆ กระทั่งเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์สร้างภาพโฮโลแกรมหลายอย่างสำหรับการดูเอล และได้รับการแนะนำโดยมาซากิ อันสึในอนิเมะพากย์ภาษาอังกฤษ ที่อาจเป็นสาเหตุการเกลียดมนุษย์ของเขา
ไคบะเปลี่ยนบุคลิกลักษณะจากช่วงที่สองของอนิเมะซีรีส์ที่สองเป็นต้นไป ในช่วงแรก ไคบะได้รับความสามารถของเพกาซัสในการอ่านจิตใจ ตลอดจนหัวใจแห่งการ์ด แม้เขาจะไม่ชอบยูกิกับโจวโนะอุจิ แต่เขาก็ไม่ได้แสดงท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขาอย่างตรงไปตรงมา ยกเว้นในช่วงตอนแรก อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่สอง เขาได้ยอมรับถึงความเชื่อและเวทมนตร์ที่หายไป และในอนิเมะภาษาอังกฤษ เขาแสดงถึงพฤติกรรมดังกล่าวโดยการบอกว่ามันเป็นเรื่องหลอกลวงที่ไร้สาระ ความปรารถนาของเขาที่จะกำจัดยูกิยังได้เติบโตขึ้นจากความคับแค้นที่มีอยู่ในจิตใจ และไคบะได้แสดงถึงความไม่สนใจอย่างตรงไปตรงมาถึงความปลอดภัยของยูกิและพวกพ้อง แม้เขาจะเป็นเช่นนี้ แต่เขาก็ยังคอยช่วยพวกของยูกิเอาชนะเหล่าร้ายที่พวกเขาได้เผชิญอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งอ้างว่ายูกิหรือเพื่อนของเขาได้เคยช่วยเอาไว้จึงไม่ต้องการติดหนี้บุญคุณต่อพวกของยูกิอีก หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะความประสงค์ของวายร้ายเหล่านั้นขัดต่อผลประโยชน์ของเขาเอง สำหรับยูกิและพวกแล้ว เขาให้ความนับถือต่อยูกิเป็นอย่างมาก แต่กลับแสดงความนับถือต่อโจวโนะอุจิน้อยที่สุด
ในโลกแห่งความทรงจำที่ไคบะผ่านพบมาด้วยตนเอง นักบวชเซโตะได้รับการแนะนำ ซึ่งนักบวชเซโตะมีความเป็นปฏิปักษ์น้อยกว่าในยุคของไคบะ และมีภาพพจน์ที่มีความภักดีเป็นอย่างยิ่งด้วยความยึดมั่นด้านความยุติธรรมอย่างเด่นชัด
มังงะยุคต้น
ในมังงะยุคต้น เซโตะได้พบว่าปู่ของเพื่อนร่วมชั้นที่มีชื่อว่ามุโต ยูกิ เป็นผู้ครอบครองการ์ดบลูอายส์ไวท์ดราก้อน ไคบะได้ขโมยการ์ดจากยูกิโดยการสลับกับของปลอม ยูกิได้ล่วงรู้ถึงการปลอมการ์ดและได้ทำการดูเอลกับไคบะเพื่อนำมันกลับ ยูกิ, ฮิโรโตะ ฮอนดะ และโจวโนะอุจิ คัตสึยะ ภายหลัง ไคบะได้เชิญพวกยูกิไปเล่นเกม Death-T เกมแห่งความตาย ซึ่งมีอยู่ 5 ด่าน โดยไคบะอยู่ที่ด่านสุดท้าย หรือ Death-T 5
การปรากฏตัวในสื่ออื่น
ไคบะ​ เซโตะ​ ทำการสร้างดูเอลดิสต์ขึ้นมาใหม่​ ในตอนแรกจัดให้มีการดูเอลกับภาพโฮโลแกรม​ แต่ค้นพบว่ามันไม่สำเร็จจึงติดต่อ​ จิน​ เพื่อนสนิทของตนให้มาช่วยทดสอบดูเอลดิสต์เพื่อใช้ในศึกดูเอลคิงดอม​ แต่ไคบะนั้นไม่รู้ว่าในตอนนั้น​จินคนปัจจุบัน​ที่เขารู้จักเกิดอุบัติเหตุ​และเสียชีวิต​ไปก่อนหน้านี้​แล้ว​ ทำให้ร่างของจินคนปัจจุบัน​นั้นถูกแทนที่ด้วยวิญญาณ​ของนายทวารหรือจินในอดีต​นั่นเอง​ เมื่อดูเอลดิสต์ประสบผลสำเร็จ​ ไคบะได้เชิญให้จินเข้าร่วมศึกดูเอลคิงดอมโดยกำหนดให้จินอยู่ในระดับ LV.8 แต่จินปฏิเสธ ไคบะมีบทบาทแค่ตอนที่ออกมาสั่งให้จินดูแลไคบะ​ ครอ​ปเปอร์​เรชั่นแทนตนเองเท่านั้น ไคบะ​ ได้ดูการดูเอลของจินกับมุโต้​ ยูกิ​หรืออาเทม​ เมื่อจินพ่ายแพ้​ ไคบะจึงรับรู้แล้วว่าจินคนนี้ไม่ใช่จินที่ไคบะรู้จัก​ และจินเองก็ได้เฉลยว่าแท้จริงแล้วนั้นเจ้าของร่างได้ตายไปแล้วก่อนหน้านี้​หลังจาก​นั้นก็ทำการอัตวินิบาตกรรม​เหมือนกับโกซาบุโร่​โดยการกระโดดจากหน้าต่างบนห้องทำงานของไคบะ​ แต่ไคบะสามารถ​ช่วยจินเอาไว้ได้​ ไคบะพูดบางอย่าง​กับจิน​ ทำให้วิญญาณ​ของจินยุคฟาโรห์​นั้นสลายหายไป​และจินคนปัจจุบัน​ก็ฟื้นกลับมา ไคบะพัฒนา​ระบบของไคบะครอ​ปเปอร์​เ​ร​ชั่นจนกลายเป็น​บริษัท​เกมส์ที่โด่งดังและเป็นกำลังหลักทรัพย์​ใหญ่ของตลาดโลก​ โดยทำงานร่วมกันกับเปกาซัส​ มีโมคุบะและจินคอยช่วยเหลือ​ในงานวิจัยต่างๆ​ และบริษัท​ไคบะ​ ครอ​ปเปอร์เรชั่นเองก็ได้รับเด็กฝึกเข้ามา​คือ​ เคียวเซ็ทสึ​ ซึ่งไคบะเป็นผู้เลือกด้วยตนเอง
เด็ค
ไคบะเป็นผู้ถือครองการ์ดบลูอายส์ไวท์ดราก้อน และสามารถทำการฟิวชั่นที่เกิดขึ้นจากมังกรทั้งสามเป็นบลูอายส์อัลติเมทดราก้อน และมีเทพคือโอเบลิสก์
กลีบท้ายทอย
สมองกลีบท้ายทอย หรือ กลีบท้ายทอย (occipital lobe, ) เป็นกลีบสมองที่เป็นศูนย์ประมวลผลของการเห็นในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม  ซึ่งโดยมากประกอบด้วยเขตต่างๆ ทางกายวิภาคของคอร์เทกซ์สายตา
คอร์เทกซ์สายตาขั้นปฐม เป็นส่วนเดียวกับ  เขตบร็อดแมนน์  17  เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  V1  ซึ่งในมนุษย์  อยู่ที่สมองกลีบท้ายทอยใกล้กลาง  (medial)  ภายในร่องแคลคารีน  (calcarine sulcus)  เขต  V1  นั้น  บ่อยครั้งดำเนินต่อไปทางด้านหลังของสมองกลีบท้ายทอย  และบ่อยครั้งเรียกว่า  คอร์เทกซ์ลาย  (striate cortex)  เพราะเป็นเขตที่ระบุได้โดยริ้วลายขนาดใหญ่ของปลอกไมอีลิน  ที่เรียกว่า  ลายเจ็นนารี  (Stria of Gennari)
ส่วนเขตมากมายอื่นๆ ที่ทำหน้าที่ประมวลผลทางสายตาที่อยู่นอก V1 เรียกว่า เขตคอร์เทกซ์สายตานอกคอร์เทกซ์ลาย (extrastriate cortex)     ซึ่งแต่ละเขตมีกิจเฉพาะของตนในการประมวลข้อมูลทางสายตา  รวมทั้งการประมวลผลด้านปริภูมิ  ด้านการแยกแยะสี  และการรับรู้การเคลื่อนไหว  ชื่อของสมองกลีบท้ายทอย  (occipital lobe)  เป็นชื่อสืบมาจากกระดูกท้ายทอย  (occipital bone) ซึ่งมาจากคำในภาษาละตินว่า  ob  ซึ่งแปลว่า  "ท้าย"  และ  caput ซึ่งแปลว่า "ศีรษะ"
กายวิภาค
สมองกลีบท้ายท้อย 2 กลีบ เป็นกลีบที่เล็กที่สุดในบรรดากลีบสมอง 4 คู่ในเปลือกสมองของมนุษย์ เป็นกลีบที่อยู่ท้ายสุดของกะโหลกศีรษะ  เป็นส่วนของสมองส่วนหน้า  (forebrain)  กลีบสมองในคอร์เทกซ์ไม่ได้ถูกกำหนดโดยลักษณะใดลักษณะหนึ่งของโครงสร้างภายใน  แต่ว่าโดยกระดูกกะโหลกศีรษะเหนือกลีบสมองเหล่านั้น  ดังนั้น  สมองกลีบท้ายทอยจึงถูกนิยามว่า   เป็นส่วนของเปลือกสมองที่อยู่ภายใต้กระดูกท้ายทอย
กลีบสมองทั้งหมดตั้งอยู่บน tentorium cerebelli ซึ่งเป็นส่วนที่ยื่นออกมาจากเยื่อดูรา ที่แบ่งซีรีบรัมออกจากซีรีเบลลัม กลีบสมองที่เป็นคู่ๆ ถูกแยกออกจากกันโดยโครงสร้างให้อยู่ในซีกสมองทั้ง 2 ข้าง โดย cerebral fissure  ริมส่วนหน้าของสมองกลีบท้ายทอย  มีรอยนูนสมองกลีบท้ายทอย (occipital gyri) ด้านข้างหลายส่วน  ซึ่งแยกออกจากกันโดยร่องสมองกลีบท้ายท้อย  (occipital sulcus) ที่อยู่ด้านข้างเช่นกัน
ส่วนต่างๆ ของสมองกลีบท้ายทอย ทางด้านในของแต่ละซีกสมอง  ถูกแยกออกจากกันโดยร่องแคลคะรีน  (calcarine sulcus)  ซึ่งมีรูปเป็นตัวอักษร Y.  เหนือร่องแคลคะรีนนั้น  เป็นส่วนที่เรียกว่า  cuneus และส่วนใต้ร่องแคลคะรีน  เป็นส่วนที่เรียกว่ารอยนูนรูปลิ้น  (lingual gyrus)  (ดูรูปที่ 2 จากด้านบนบทความ)
กิจหน้าที่
ส่วนที่สำคัญที่สุดส่วนหนึ่งของสมองกลีบท้ายทอยก็คือ คอร์เทกซ์สายตาขั้นปฐม  (primary visual cortex)
เซลล์รับแสง (photoreceptor cell)  ในเเรตินา  ส่งข้อมูลแสงไปทางลำเส้นใยประสาทตา  ไปยังนิวเคลียสงอคล้ายเข่าด้านข้าง  (lateral geniculate nucleus) ผ่านวิถีประสาทนิวเคลียสงอคล้ายเข่า-คอร์เทกซ์ลาย (geniculostriate pathway) ไปยังคอร์เทกซ์สายตา  ซึ่งแต่ละข้างรับข้อมูลดิบจากครึ่งด้านนอกของเรตินา  ที่อยู่ในด้านศีรษะเดียวกัน  และจากครึ่งด้านในของเรตินา  ที่อยู่ในด้านศีรษะตรงกันข้ามกัน
ส่วน cuneus รับข้อมูลทางตาจากส่วนบนของเรตินาด้านตรงข้ามของศีรษะ ซึ่งมีข้อมูลของลานสายตา  (visual field)  ด้านล่าง  ส่วนรอยนูนรูปลิ้นรับข้อมูลจากส่วนล่างของเรตินาด้านตรงข้ามของศีรษะ   ซึ่งมีข้อมูลของลานสายตาด้านบน  สองส่วนนี้รวมกันโดยกิจเรียกว่า  "คอร์เทกซ์สายตาขั้นปฐม"   หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  "เขตบร็อดแมนน์ 17"