cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโอค็อตสค์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇫🇲 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคอรัล ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | หมู่เกาะบอลเลนี ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
พรีออน
พรีออน (prion) คือ โปรตีนขนาดเล็ก ไม่ละลายน้ำ ทนความร้อน ทนการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิทั้งร้อนและเย็น ทนต่อความแห้ง ทนต่อแสงยูวี ทนต่อการย่อยสลายโดยเอนไซม์ทั้ง protease และ nuclease สามารถติดต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตและก่อโรคได้ ภาษาอังกฤษ เรียกว่า proteinaceous infectious particle คำว่า พรีออน เป็นคำเรียกที่แบบคำผวนของคำนี้เพราะว่า โพรอีน ฟังสับสนกับสารหลายชนิด
ผู้ตั้งคำว่า พรีออน คือนักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลปี พ.ศ. 2540 Stanley B. Prusiner แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ณ ซานฟรานซิสโก ในปี พ.ศ. 2525 (1982)
เราสามารถพบพรีออนได้ทั่วไปทั้งพืช สัตว์ และยีสต์ แต่ที่พรีออนโด่งดังเพราะมันสามารถก่อโรคและทำให้ถึงแก่ชีวิตในเวลาอันรวดเร็วได้ โรคที่มีสาเหตุจากพรีออนคือ โรคสมองอักเสบแบบติดต่อ (Transmissible spongiform encephalopathies: TSEs) โรคชนิดนี้เป็นโรคที่ทำอันตรายถึงชีวิตได้ พบในทั้งคนและสัตว์ ที่ร้ายแรงคือ สามารถถ่ายทอดได้จากการบริโภคเนื้อสัตว์ที่ติดโรค ตัวอย่างโรคชนิดนี้ได้แก่ Creutzfeldt-Jakob disease (CJD) ในคน, โรควัวบ้า bovine spongiform encephalopathy "mad cow disease", โรค scrapie ในแกะ, โรค chronic wasting disease ในกวาง ที่ทวีปอเมริกาเหนือ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับโรคทางสมองอย่าง โรค Alzheimer ที่ในสมองผู้ป่วยจะพบอะไมลอยด์ (โปรตีนร่างแหที่ไม่ละลายน้ำ)
โปรตีน พรีออน (PrP) เป็นโปรตีนของร่างกาย เกิดจากการถอดรหัสของยีน พรีออน (Prnp Gene) PrP มีสองรูปแบบคือ
พรีออนทั้งสองชนิดถูกสร้างเป็นปกติอยู่แล้วในเซลล์ แต่รูปแบบผิดปกติจะมีในปริมาณที่น้อยมาก
ประวัติ
ราวทศวรรษที่ 1950 (ประมาณ พ.ศ. 2490) นายแพทย์ Daniel Carleton Gajdusek ได้พบโรค Kuru ซึ่งถ่ายทอดจากรุ่นพ่อแม่สู่รุ่นลูก ในชาวเผ่าดั้งเดิมบนเกาะปาปัวนิวกินีที่มีประเพณีกินสมองของศพของบรรพบุรุษ แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเกิดจากสาเหตุใด โดยสันนิษฐานครั้งแรกว่าเกิดจากเชื้อไวรัสที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก ต่อมาประมาณปี ค.ศ. 1959 William Hadlow ได้นำงานของ Gajdusek มาศึกษาและพบว่าอาการของโรคและเนื้อเยื่อสมองของผู้ป่วยมีความคล้ายคลึงกันมากกับโรค Scrapie ในแกะ จากข้อมูลนี้ทำให้ Gajdusek ทำการศึกษาต่อไปและพบว่าโรคทั้งสองเกิดจากต้นเหตุเดียวกันที่ยังก่อให้เกิดโรคอื่นๆอีก เช่น classic Creutzfeldt-Jakob disease (CJD) อีกทั้งการเลิกกินสมองของศพจะช่วยไม่ให้โรคเกิดการติดต่อ จากงานวิจัยนี้ทำให้ Gajdusek ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาและการแพทย์ในปี ค.ศ. 1976
ประมาณปี ค.ศ. 1966 ได้ค้นพบสารต้นเหตุของโรค Scrapie ที่เป็นโรคติดต่อในแกะ ว่าเป็นสารที่เสถียรมาก แม้จะโดน ความร้อน แสงยูวี รังสีแกมม่า ความเป็นกรดเบส และ เอนไซม์ แต่ก็ยังสามารถก่อโรคต่อไปได้ อีกทั้งไม่พบกรดนิวคลีอิก หรือ สารพันธุกรรมใดๆเลย ในปี ค.ศ. 1967 J.S. Griffith จึงได้ตั้งสมมติฐานว่าโรคนี้เกิดจากโปรตีนเท่านั้น (Protein-only hypothesis) ซึ่งสันนิษฐานว่าโปรตีนสามารถเพิ่มจำนวนตัวเองได้ ข้อสมมติฐานนี้ขัดแย้งรุนแรงกับความเชื่อหลักทางชีววิทยา (central dogma of modern biology) อย่างไรก็ตาม ยังมีนักวิทยาศาสตร์ที่เชื่อว่าโรคนี้เกิดจากเชื้อไวรัสที่ยังไม่ถูกค้นพบ (Virino hypothesis)
ต่อมาในปี ค.ศ. 1981 Stanley B. Prusiner ทำการทดลองแยกสารที่ก่อโรคนั้นออกมาได้ซึ่งเป็นโปรตีนที่สามารถเพิ่มจำนวนตัวเองได้ (PrPSC SC ย่อมาจาก โรค scrapie) จึงเรียกสารนั้นว่า proteinaceous infectious particle หรือ prion โดยพบว่ามันเป็นโปรตีนที่ผิดรูปไป ทำให้ไม่ละลายน้ำ และทนต่อสารเคมีต่างๆ และ หลังจากงานวิจัยของ Prusiner ประมาณสิบปี ในช่วงทศวรรษที่ 1990 ได้มีการค้นพบยีนที่ถอดรหัสโปรตีน PrP ที่อยู่ในเซลล์ปกติของสิ่งมีชีวิต
การเพิ่มจำนวนของ พรีออน (PrPSC) ในเซลล์ และการก่อโรค
โดยปกติ PrPC จะถูกสร้างออกมาจากเซลล์ตลอดเวลาอยู่แล้ว โดย PrPC จะเป็น integral membrane protein ที่เกาะกับ เซลล์ ด้วย GPI anchor ซึ่งจะทำหน้าที่ส่งสัญญาณเข้าเซลล์ปกติและไม่ก่อโรค แต่เมื่อร่างกายได้รับ PrPSC ที่จะกระตุ้น PrPC ให้กลายเป็น PrPSC อันเป็นฟอร์มที่ก่อให้เกิดโรค โดยโครงสร้างโปรตีนทุติยภูมิจากอัลฟ่าเฮลิกซ์ เปลี่ยนไปเป็น เบต้าชีท ทำให้โปรตีนไม่ละลายน้ำ และไม่สามารถถูกย่อยสลายได้โดยเอนไซม์ protease ดังนั้นจึงเกิดการสะสมของโปรตีนที่ภายนอกเซลล์เป็นขั้นแรก และ เนื่องจากPrPC นี้ ปกติ ทำหน้าที่ส่งสัญญาณเข้าไปในเซลล์ เมื่อโปรตีนนี้เปลี่ยนรูปไป ทำให้สัญญาณที่ส่งเข้าไปในเซลล์ผิดแปลกไปด้วย สัญญาณที่ผิดนี้มีผลอย่างหนึ่งในเซลล์คือทำให้เกิดการสะสมของโปรตีนนี้ในเซลล์ด้วยเช่นกัน โดยเริ่มที่ ไลโซไซม์ (Lysosyme) แล้วจับกับ โปรตีโอไกลแคน ชื่อ เฮพารินซัลเฟต กลายเป็น ร่างแหโปรตีน และ กลายเป็น plaque และ เมื่อรวมกับ สัญญาณอื่นๆ ที่ผิดปกติไป ก็จะทำให้เซลล์ดำเนินการฆ่าตัวตาย (Apoptosis) อันทำให้เซลล์ประสาทนี้สลายไป ซึ่งถ้ามีจำนวนมาก จะทำให้หน้าที่ของสมองผิดปกติไป และ สามารถเห็นได้จากเนื้อเยื่อสมองว่า เนื้อสมองเป็นรูอย่างฟองน้ำ
เป็นที่น่าสังเกตว่า เพียง PrPSC ไม่สามารถก่อโรค (ทำลายเซลล์) ได้ มันต้องการ PrPC ของสิ่งมีชีวิตเสมอ ซึ่งเป็นการให้สัญญาณต่อเซลล์ที่ผิดไป (Chesebro et. al., 2005) ดังนั้นการศึกษาเพื่อรู้หน้าที่ของ PrPC ในเซลล์จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจ ซึ่งหน้าที่ของมันที่พอจะคาดเดาได้ในขณะนี้ (พ.ศ. 2550) คือ เป็นสารช่วยการเติบโต (growth factor)ของ เซลล์ประสาท และ เซลล์เม็ดเลือด (haemopoietic stem cells) (Couzin J.,2006)
ส่วนกลไกการเปลี่ยน จาก PrPC เป็น PrPSC มีหลายโมเดล แต่ที่เชื่อกันคือการก่อแบบกระตุ้นทีละเยอะๆ (Seeding model) คือการสะสมทีละนิดๆของ PrPSC ในเซลล์ (seed) แล้วกลุ่ม PrPSC เมื่อมีจำนวนพอก็ไปเหนี่ยวนำให้PrPC ที่ปกติเปลี่ยนเป็นPrPSC ที่ไม่ปกติ ได้เป็นจำนวนทีละมากๆในเวลาอันรวดเร็ว อย่างไรก็ตามยังต้องทำการวิจัยต่อไปว่าพรีออนเพิ่มจำนวนในเซลล์ด้วยวิธีการใด
การวินิจฉัยโรค
เพราะอาการของโรคจะคล้ายกับโรคทางสมองชนิดอื่นทำให้ไม่สามารถวินิจฉัยว่าเป็นหรือไม่ แต่พรีออนสามารถตรวจได้จากการผ่าสมอง ตรวจหาพรีออนในเลือด น้ำไขสันหลัง หรือ สารสกัดจากสมอง (brain extract) ที่แย่ที่สุดคือตรวจชันสูตรหลังการเสียชีวิต ในห้องทดลองได้ค้นพบวิธีตรวจพรีออนได้แบบใหม่ด้วยวิธีการ Protein misfolding cyclic amplification (PMCA)
สำหรับกรณี ผู้ป่วยที่เกิดจากการผิดปกติทางพันธุกรรมสามารถตรวจสอบได้จากการตรวจหายีนก่อโรคได้ แต่โดยมากไม่เป็นที่นิยมกันเพราะเมื่อครอบครัวไหนมีผู้ป่วยโรคนี้แล้ว ก็จะถูกเฝ้าดูโดยแพทย์ โดยไม่ต้องทำการตรวจยีนเป็นกรณีพิเศษ
การรักษา
ยังไม่มีการรักษาที่มีประสิทธิภาพ ที่มีอยู่มีเพียงการให้ยาลดอาการแต่ยังไม่มียาหรือวัคซีนใดที่กำจัดพรีออนได้โดยตรงอย่างมีประสิทธิภาพและไม่มีผลข้างเคียง สำหรับในพรีออนในสัตว์ทำได้เพียงแต่กันสัตว์ทีติดโรคออกไปเท่านั้นหรือทำลายสัตว์นั้นทิ้ง (Quarantine)
อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2542 (1999)คณะวิจัยของ Dale Schenk ได้จุดประกายความหวังของวัคซีนในการรักษาขึ้นมา โดย เขาและคณะของเขาค้นพบวัคซีนที่ใช้รักษาโรคอัลไซเมอร์ได้ ซึ่งทำการทดลองแล้วในคนขั้นต้น พบว่า สามารถลดปริมาณโปรตีนที่ผิดรูปได้จริง ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่คาดหวังว่า หลักการจากการสร้างวัคซีนนี้จะสามารถนำมาประยุกต์กับพรีออนที่มีกลไกการเกิดใกล้เคียงกันได้ในอนาคต
อือร์กึพ
อือร์กึพ (Ürgüp; Προκόπιο Prokópio, หรือในภาษากรีกแคปพาโดเชีย: Prokópi; Burgut Kalesi) เป็นเมืองและอำเภอในจังหวัดเนฟเชฮีร์ ภูมิภาคอานาโตเลียกลาง ประเทศตุรกี ประชากรในเมืองมี 20,500 คนใน ค.ศ. 2011 อำเภอนี้กินพื้นที่ 563 km2 และตัวเมืองอยู่ในระดับความสูงเฉลี่ย 1043 m
การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม
'''การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1830, การปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สอง, การปฏิวัติเดือนกรกฎาคม (révolution de Juillet) หรือ สามวันอันรุ่งโรจน์''' (Trois Glorieuses) เป็นการปฏิวัติฝรั่งเศสครั้งที่สองหลังจากครั้งแรกใน ค.ศ. 1789 โดยส่งผลให้มีการล้มล้างการปกครองของพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์จากราชวงศ์บูร์บง และการขึ้นเสวยราชสมบัติของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 จากราชวงศ์ออร์เลอ็องซึ่งถูกล้มล้างหลังจากครองราชย์ได้ 18 ปี ใน ค.ศ. 1848 โดยถือเป็นการเปลี่ยนผ่านจากระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญของราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูไปสู่ราชาธิปไตยเดือนกรกฎาคม โดยเป็นการเปลี่ยนผ่านพระราชอำนาจจากราชวงศ์บูร์บงไปสู่สาขารอง กล่าวคือ ราชวงศ์ออร์เลอ็อง และการแทนที่หลักการสืบราชบัลลังก์ตามสิทธิ์ด้วยหลักการอำนาจอธิปไตยของปวงชน กลุ่มผู้สนับสนุนราชวงศ์บูร์บงมีชื่อเรียกว่า เลฌีตีมิสต์ และผู้สนับสนุนราชวงศ์ออร์เลอ็องมีชื่อเรียกว่า ออร์เลอานิสต์
ชอฮีซินดา
ชอฮีซินดา (Shohizinda; ; Shah-i-Zinda, แปลว่า "กษัตริย์ผู้ยังดำรงชีพอยู่") เป็นสุสานใหญ่ในซามาร์กันด์ ประเทศอุซเบกิสถาน หมู่อาคารประกอบด้วยสิ่งปลูกสร้างย่อยสามกลุ่ม: ตอนบน ตอนกลาง และตอนล่าง ทั้งหมดเชื่อมต่อกันด้วยทางเดินมีโดมคลุมเรียกว่า chartak สิ่งปลูกสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในชอฮีซินดาอายุราวศตวรรษที่ 11-12 ส่วนสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ที่ยังเห็นถึงปัจจุบันอายุมาจากศตวรรษที่ 14-15 ถึงแม้จะมีการก่อสร้างใหม่ในศตวรรษที่ 16-19 แต่ก็ไม่ได้มีผลมากต้อองค์ประกอบหรือลักษณะของหมู่อาคารมากนัก ส่วนหลักของหมู่อาคารเดิมทีคือหมู่อาคารกูซามิบน์อับบาส (Kusam-ibn-Abbas) ตั้งอยู่ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประกอบด้วยหลายอาคาร โดยมีอาคารที่เก่าแก่สุดคือกูซามิบน์อับบาส (Kusam-ibn-Abbas) และมัสยิด จากศตวรรษที่ 16
จรินทร์พร จุนเกียรติ
จรินทร์พร จุนเกียรติ (เกิด 29 มกราคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น เต้ย เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ปัจจุบันสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ชอฮีซินดา
หมู่อาคารตอนบนประกอบด้วยอนุสรณ์ศพจำนวนสามอาคารหันหน้าเข้าหากัน ในจำนวนนี้มีอาคารเก่าแก่สุดคืออนุสรณ์ไว้ศพโฆดยา-อัฆมัด (Khodja-Akhmad Mausoleum, สร้างในทศวรรษ 1340)  หมู่อาคารตอนกลางประกอบด้วยอนุสรณ์ไว้ศพจากปลายศตวรรษที่ 14 ถึงต้นศตวรรษที่ 15 มีชื่อตั้งตามชื่อของญาติ นายพล และขุนนางของจักรพรรดิตีมูร์ อาคารสำคัญในหมู่อาคารตอนกลางนี้มีอาคารทางตะวันตก คืออนุสรณ์ศพชาดีมูลก์อากา (Mausoleum of Shadi Mulk Aga) หลานสาวของจักรพรรดิตีมูร์ ส่วนตรงข้ามกันเป็นอนุสรณ์ไว้ศพของชีรินบีกาอากา (Mausoleum of Shirin Bika Aga) พี่/น้องสาวของจักรพรรดิตีมูร์   ในบรรดาหมู่อาคารตอนล่างมีอาคารสำคัญคืออนุสรณ์ไว้ศพของกาซี ซาเด อัลรูมี นักวิทยาศาสตร์และนักดาราศาสตร์คนสำคัญ สร้างขึ้นโดยอูลุก เบก และมีความสูงเทียบเท่ากับอนุสรณ์ศพของสมาชิกในราชวงศ์
จรินทร์พร จุนเกียรติ
ประวัติ
จรินทร์พร จุนเกียรติเป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากการประกวด "Utip Freshy Idol 2007" นอกจากนี้เต้ยยังเป็น 1 ในพิธีกรหญิง รายการ "Sister Day" ทางช่อง 5 อีกด้วย ทำให้เธอมีชื่อเสียงในนามของ Teen Idol วัยรุ่นต้นแบบ มีน้องชายหนึ่งคนเคยป่วยเป็นโรคลูคิเมีย เธอเคยรับการผ่าตัดที่หน้าอกข้างซ้ายเนื่องจากเป็นซีสต์ 2.5 เซนติเมตร เธอเริ่มทำธุรกิจ Environmental Education Camp เป็นองค์กรพาเด็ก ๆ เยาวชนไปทัศนศึกษา น้องชายเธอชื่อ อชิระ จุนเกียรติ (อิก)
ปัจจุบัน เต้ยนำแสดง ละคร "มาตาลดา" ทางช่อง 3 ซึ่งกำลังมีกระแสอย่างมาก
ลอสแอนเจลิสเลเกอส์
ลอสแอนเจลิส เลเกอร์ส เป็นทีมบาสเกตบอลในลีกเอ็นบีเอ ในเมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ตามสถิติเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2004-05 เป็นทีมที่ชนะมากที่สุด (คือ 2,621 เกม) มีเปอร์เซนต์ชนะสูงสุด (61.9%) เล่นในรอบชิงชนะเลิศมากที่สุด (30 ครั้ง) และชนะเลิศในลีกมากที่สุดเทียบเท่ากับทีมบอสตัน เซลติกส์ คือ 17 ครั้ง นอกจากนี้ยังมีสถิติชนะติดต่อกันมากที่สุดในฤดูกาลคือ 33 เกม
ประวัติ
ประวัติของเลเกอร์สเริ่มจากทีมดีทรอยต์ เจมส์ (Detroit Gems) ซึ่งเริ่มเล่นในปี ค.ศ. 1946 ในลีกเอ็นบีแอล (National Basketball League, NBL) เมื่อเล่นได้ปีเดียวและมีผลงานชนะเพียง 4 เกมแต่แพ้ 40 เกม เจ้าของเดิม ซี. คิง บอริง (C. King Boring) ได้ขายทีมให้กับ เบน เบอร์เกอร์ (Ben Berger) และ มอร์ริส ชาลเฟน (Morris Chalfen) เป็นมูลค่า 15,000 ดอลลาร์ (534,000 บาท โดยประมาณ) รวมทั้งจ้าง จอห์น คุนด์ลา (John Kundla) เข้ามารับหน้าโค้ชคนแรกให้กับทีม จากนั้นย้ายทีมจากเมืองดีทรอยต์ไปอยู่ที่เมืองมินนีแอโพลิส รัฐมินนีโซตา และเนื่องจากที่รัฐนี้มีทะเลสาบอยู่มากจึงใช้ชื่อใหม่ว่าเลเกอร์ (มาจากคำว่า lake ซึ่งแปลว่าทะเลสาบ) และยังคงใช้ชื่อนึ้หลังจากที่ทีมย้ายมาเล่นที่เมืองลอส แอนเจลิสก่อนเริ่มฤดูกาลปี ค.ศ. 1960
ก่อนที่จะมีลีกเอ็นบีเอ เลเกอร์สเล่นในลีกเอ็นบีแอล ในปี ค.ศ. 1947 และลีกบีเอเอ (Basketball Association of America, BAA) ในปี ค.ศ. 1948ซึ่งก็ได้แชมป์ของลีกทั้งสองปี เมื่อปี ค.ศ. 1949 ลีกเอ็นบีแอล และ บีเอเอ ก็รวมกันตั้งเป็นเอ็นบีเอซึ่งเลเกอร์สก็เข้าร่วมเป็นสมาชิก และสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศได้ในหลายปีแรก ภายใต้การนำของ จอร์จ มิคาน (George Mikan) ผู้เล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคนั้นซึ่งเลเกอร์สได้มาเสริมทีมจากสิทธิ์การดราฟอันดับแรก หลังจากที่ทีม ดีทรอยต์ เจมส์ เดิมได้อันดับรั้งท้ายในเอ็นบีแอล
ทีมเลเกอร์สตกต่ำลงหลังจาก จอร์จ มิคาน เลิกเล่น มีผู้เข้าชมการแข่งขันน้อย ถึงแม้ว่ามีผู้เล่นเก่งอย่าง เอลกิน เบย์เลอร์ (Elgin Baylor) ก็ตาม ทำให้ทีมตัดสินใจย้ายเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1960 ตามรอยทีมเบสบอลที่ชื่อ ดอจเจอร์สที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงหลังจากย้ายไปที่ลอส แอนเจลิส หลังจากย้ายทีมก็ได้ผู้เล่นที่เก่ง เช่น เจอร์รี เวสต์ (Jerry West) จากการดราฟ และซื้อตัว วิลต์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) มาจากทีมฟิลาเดลเฟีย เซเวนตีซิกเซอร์ส ก็ยังไม่สามารถเอาชนะทีมบอสตัน เซลติกส์ซึ่งเป็นแชมป์หลายสมัยในขณะนั้นได้จนกระทั่งปี ค.ศ. 1972
ถึงแม้ว่ามี คารีม อับดุล-จับบาร์ (Kareem Abdul-Jabbar) เลเกอร์สไม่สามารถได้แชมป์อีกจนกระทั่งได้เออร์วิน จอห์นสัน (Earvin "Magic" Johnson หรือที่นิยมเรียกว่า เมจิก จอห์นสัน) มาเล่นในปี ค.ศ. 1979 ในปีต่อ ๆ มาได้ เจมส์ เวอร์ที (James Worthy) และ ไบรอน สก็อตต์ (Byron Scott) เลเกอร์สในยุคนี้มีฉายาว่า โชว์ไทม์ (Showtime) และมีชื่อเสียงในเรื่องการบุกทำคะแนน ในยุคนี้เลเกอร์สามารถชนะเลิศได้หลายสมัย ก่อนที่จะค่อย ๆ เสื่อมลง ก่อนที่แมจิกจะประกาศว่าตนเองติดเชื้อเอดส์และเลิกเล่นในปี ค.ศ. 1991 (แมจิกกลับมาเล่นให้ทีมอีกครั้งเมื่อต้นปี ค.ศ. 1996 และเลิกเล่นถาวรหลังหมดฤดูกาลนั้น)
ก่อนฤดูกาล 1996-97 เลเกอร์lเซ็นสัญญาเซนเตอร์ร่างยักษ์ แชคิล โอนีล (Shaquille O'Neal ชื่อเล่นว่า แชค) ด้วยค่าตัวที่สูงถึง 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐในเวลา 7 ปี และเทรดเอาโคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant) จากทีมชาล็อต ฮอร์เนตส์ นักกีฬาที่เพิ่งดราฟมาจากระดับมัธยมปลาย ในช่วงนี้เลเกอร์สยังไม่สามารถพาทีมไปคว้าตำแหน่งชนะเลิศได้ โดยตกรอบเพลย์ออฟรอบหลัง ๆ ติดต่อกันทุกปี เมื่อ ค.ศ. 1999 เลเกอร์สได้ย้ายสนามใหม่จากเกรต เวสเทิร์น ฟอรัม (Great Western Forum) ไปที่ สเตเพิลส์ เซ็นเตอร์ (Staples Center) ได้หัวหน้าโค้ชใหม่คือฟิล แจ็คสัน (Phil Jackson) และเปลี่ยนระบบการเล่นใหม่เป็นแบบ ไทรแองเกิลออฟเฟนส์ (triangle offense) เลเกอร์สได้คว้าแชมป์ติดต่อกันสามสมัย ทำให้หัวหน้าโค้ช ฟิล แจ็คสัน มีสถิติชนะเลิศ 10 ครั้ง เป็นอันดับหนึ่งแซงโค้ช เรด เออบาค (Red Auerbach) ของทีมบอสตัน เซลติกส์ ที่ได้ 9 ครั้ง (ฟิล แจ็คสัน พาทีมได้แชมป์ในปี 2009) แต่สองปีต่อมามีปัญหาแพ้รอบเพลย์-ออฟโดยเฉพาะในฤดูกาล 2003-04 ซึ่งเซ็นสัญญาเอา คาร์ล มาโลน (Karl Malone) และแกรี เพย์ตัน (Gary Payton) นักกีฬาที่อนาคตจะติดหอเกียรติยศแต่ยังไม่เคยได้แชมป์สักครั้งหนึ่ง ประกอบกับความขัดแย้งระหว่าง แชค กับ โคบี ทำให้ต้องเปลี่ยนหัวหน้าโค้ชและเทรดแชคไปทีมไมอามี ฮีต แกรี เพย์ตัน ถูกเทรดไปทีมบอสตัน เซลติกส์ ส่วน คาร์ล มาโลน ประกาศเลิกเล่น
ฤดูกาล 2004-05 เป็นปีที่ตกต่ำของเลเกอร์ส มีผู้เล่นระดับซุปเปอร์สตาร์เพียง โคบี ไบรอันต์ โดยลำพังไม่สามารถพาทีมได้ อีกทั้งมีปัญหาคดีความทางศาลของ โคบี และปัญหาสุขภาพของหัวหน้าโค้ชใหม่ รูดี ทอมยาโนวิช (Rudy Tomjanovich) ทำให้ต้องออกจากการเป็นหัวหน้าโค้ชกลางคัน โดยฟิล แจ็คสัน กลับมาเป็นหัวหน้าโค้ชอีกครั้ง แต่จากผลงานปีที่ผ่านมา แค่ได้เข้ารอบเพลย์-ออฟก็ถือเป็นความสำเร็จแล้ว และเมื่อฤดูกาล 2010-2011 ฟิล แจ็คสัน ก็ได้ประกาศลาออก และวางมือจากการเป็นโค้ชใน NBA หลังจากที่ทีมเลเกอร์สแพ้ต่อทีมดัลลัส แมฟริกส์ 4-0 เกม ในรอบเพลย์-ออฟ ซึ่งในฤดูกาล 2011-2012 ทีมเลเกอร์สได้ ไมค์ บราวน์มาเป็นโค้ช ต่อด้วย ไมค์ ดี. แอนโธนี ในฤดูกาล 2012-2013 ซึ่งได้เข้าไปเล่นในรอบเพลย์-ออฟในฤดูกาลนี้ แต่ก็พ่ายให้กับทีมซานแอนโตนีโอ สเปอร์ส 4-0 เกม และต่อเนื่องในฤดูกาล 2013-2014 ซึ่งในฤดูกาลนี้เลเกอร์สมีผลงานที่ย่ำแย่โดยพ่ายให้กับทีมร่วมเมือง ลอส แอนเจลิส คลิปเปอร์ส 142-94 ถือเป็นความพ่ายแพ้ที่มีแต้มห่างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีมถึง 48 แต้ม โดยหลังจากจบฤดูกาลมิตช์ คัพเชก ผู้จัดการทั่วไปได้เซ็นสัญญา ไบรอน สก็อตต์ (Byron Scott) อดีตผู้เล่นของทีมมารับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่ของทีมตั้งแต่ฤดูกาล 2014-2015 เป็นต้นไป
นาริตะเอ็กซเพรส
นาริตะเอ็กซเพรส (Narita Express) หรือที่เรียกโดยย่อว่า NEX เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษ ที่ให้บริการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 โดย บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) เชื่อมต่อระหว่างจุดหมายภายในเขตเมืองโตเกียว ไปยังท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ มีคู่แข่งสำคัญคือขบวนสกายไลเนอร์ของรถไฟฟ้าเคเซ
รถไฟและจุดหมายปลายทาง
รถไฟนาริตะเอ็กซเพรส ให้บริการจากหลายสถานีในโตเกียวและปริมณฑล ตัวรถไฟเป็นรถไฟฟ้าขบวน 6 ตู้รุ่น อี 259 ทุกขบวนจะวิ่งผ่านสถานีโตเกียว ซึ่งเป็นสถานีที่ขบวนรถจะเชื่อมต่อกันหรือแยกจากกัน ปกติแล้วขบวนที่มาจากโอฟูนะหรือโยโกฮามะจะเชื่อมต่อกับขบวนที่มาจากชินจูกุ อิเกบูกูโระ หรือโอมิยะ กลายเป็นขบวนเดียวกันวิ่งต่อไปจนถึงท่าอากาศยานนาริตะ (ผ่านทางสายหลักโซบุและสายนาริตะ) ปกติแล้ว นาริตะเอ็กซเพรสจะไม่จอดระหว่างสถานีโตเกียวจนถึง สถานีท่าอากาศยานนาริตะ อาคารผู้โดยสาร 2 แต่ในชั่วโมงเร่งด่วนตอนเช้าและตอนค่ำ นาริตะเอ็กซเพรส จะให้บริการเป็นขบวนรถด่วนชานเมืองโดยจอดที่ ชิบะ ยตสึไกโด และนาริตะ เวลาที่ใช้เดินทางระหว่างโตเกียวถึงท่าอากาศยานนาริตะเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 55 นาทีถึงหนึ่งชั่วโมง
ประวัติ
ก่อน พ.ศ. 2534 รถไฟที่วิ่งสู่ท่าอากาศยานนาริตะมีเพียงรถไฟ สกายไลเนอร์ ของบริษัทเคเซเท่านั้น ซึ่งในขณะนั้นใช้สถานีที่แยกออกจากส่วนอาคารท่าอากาศยาน แรกเริ่มนั้น JR ได้วางแผนให้บริการรถไฟความเร็วสูงนาริตะชิงกันเซ็ง วิ่งไปยังสถานีใต้อาคารหลักของท่าอากาศยาน แต่แผนนี้ถูกล้มเลิกไปในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1980 และพื้นที่ที่วางแผนว่าจะใช้เป็นสถานีใต้ดินและรางรถไฟชิงกันเซ็งก็ได้ใช้เป็นจุดเชื่อมต่อของ เจอาร์สายนาริตะ และ สายหลักเคเซ เข้าสู่อาคาร จนกระทั่งวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2534 นาริตะเอ็กซเพรส ได้เริ่มเปิดให้บริการวิ่งสู่สถานีใหม่ และ สกายไลเนอร์ ก็ได้เปลี่ยนไปจอดที่สถานีใหม่นี้ในเวลาเดียวกัน
ชั้นปกติ
จาก ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ / ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ อาคาร 2 ถึง/จาก:
ค่าโดยสารที่ต้องจ่ายในชั้นปกติ ประกอบด้วยค่าโดยสาร บวกด้วยส่วนที่จ่ายเพิ่ม โดยที่ค่าโดยสารคืออัตราค่าโดยสารไปยังจุดหมายปลายทางหากเดินทางโดยรถไฟธรรมดา ในขณะที่ส่วนที่จ่ายเพิ่มเป็นค่าโดยสารเพิ่มเติมเพื่อได้สิทธิ์โดยสารบนรถไฟนาริตะเอ็กซเพรส
ส่วนลดค่าโดยสารสำหรับชาวต่างชาติ
ผู้โดยสารที่ถือหนังสือเดินทางที่ไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่นสามารถซื้อชุดตั๋วรวม นาริตะเอ็กซเพรสและบัตร ซูอิกะ ในราคา 3,500 เยน สำหรับชั้นปกติ หรือ 5,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่ง โดยในชุดมี 1,500 เยน เป็นค่าโดยสารสำหรับนาริตะเอ็กซเพรส ไปยังโตเกียวและปริมณฑลโดยหักส่วนลดเป็นจำนวนเงิน 3,000 เยน สำหรับชั้นหนึ่งแล้ว อีก 1,500 เยน จะอยู่ในบัตร ซูอิกะ และอีก 500 เยน เป็นค่ามัดจำบัตรที่สามารถรับคืนได้เมื่อคืนบัตร ซูอิกะ สำหรับบัตร ซูอิกะ เป็นบัตรเติมเงินใช้เป็นค่าโดยสารรถไฟและรถประจำทางทุกสายในโตเกียว รวมทั้งใช้ชำระค่าใช้จ่ายในสถานประกอบการที่รับบัตรนี้
ส่วนลดจะใช้ได้เฉพาะการเดินทางออกจากท่าอากาศยานนาริตะเท่านั้น ในการเดินทางเข้าท่าอากาศยานด้วยนาริตะเอ็กซเพรส จะต้องเสียค่าโดยสารในอัตราปกติ
เอ็ดมันด์ เบิร์ก
เอ็ดมันด์ เบิร์ก (Edmund Burke) เป็นรัฐบุรุษชาวไอร์แลนด์ และยังเป็นทั้งนักปรัชญา, นักปราศรัย, นักทฤษฏีการเมือง และเป็นนักการเมืองอังกฤษสังกัดพรรควิกโดยเป็นสมาชิกสภาสามัญชน เขาเป็นที่รู้จักจากการสนับสนุนการปฏิวัติอเมริกา, การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก, การฟ้องร้องข้าหลวงวอร์เรน ฮาสติงส์ แห่งบริษัทอินเดียตะวันออก และภายหลังจากการไม่เห็นด้วยกับการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งทำให้เขาผันตัวไปเป็นผู้นำกลุ่มอนุรักษนิยมในพรรควิกซึ่งเป็นเสียงข้างน้อยในสภา ซึ่งตัวเขาเรียกกลุ่มนี้ว่า กลุ่ม "วิกเก่า" (Old Whigs) ซึ่งอยู่ขั้วตรงข้ามกับฝ่ายสนับสนุนการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งเรียกว่ากลุ่ม "วิกใหม่" (New Whigs) ที่นำโดยชาร์ล เจมส์ ฟ็อกซ์
เบิร์กเชื่อว่าเสรีภาพและจารีตประเพณีสามารถไปด้วยกันได้ ไม่จำเป็นต้องขัดแย้งถึงขั้นนองเลือดหรือสถาปนาฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดขึ้นเป็นฝ่ายชนะอย่างขาดลอยชัดเจน การเปลี่ยนแปลงโดยฉับพลันนั้นจะนำมาซึ่งความสูญเสียไม่คุ้มกับประโยชน์ที่ได้รับ ดังนั้นเขาจึงเชื่อมั่นในวิถีแห่งการประนีประนอมมากกว่าการห้ำหั่นเอาชนะ ในขณะที่เขาต่อต้านการปฏิวัติฝรั่งเศสเขากลับสนับสนุนการปลดแอกของอเมริกาจากอังกฤษ เขาให้เหตุผลว่าเนื่องจากการปฏิวัติในฝรั่งเศสนั้นไม่ได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการแสวงหาเสรีภาพและความเท่าเทียมตั้งแต่ต้น แต่เกิดจากการยุยงโดยชนชั้นนำซึ่งท้ายที่สุดจะนำไปซึ่งการปกครองในระบอบเผด็จการที่เลวร้ายกว่าเดิม
ในศตวรรษที่ 20 หลังจากที่เขาเสียชีวิตกว่าร้อยปีแล้ว เขากลายมาเป็นว่าได้รับการนับถืออย่างมากในฐานะนักปรัชญาผู้เป็นบิดาแห่งแนวคิดอนุรักษนิยมสมัยใหม่
ประวัติ
เบิร์กเกิดในดับลิน ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ โดยมีบิดาเป็นนักสังคมที่ประสบความสำเร็จสูงและบิดายังเป็นสมาชิกของคริสตจักรแห่งไอร์แลนด์ โดยตระกูลเบิร์กเป็นตระกูลที่มีเชื้อชายอัศวินชาวอังกฤษ-นอร์มันที่ใช้นามสกุลว่า de Burgh ซึ่งได้มายังไอร์แลนด์ในปี 1185 ภายหลังการรุกรานไอร์แลนด์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษในปี 1171
เบิร์กได้เจริญรอยตามบิดา โดยการยึดมั่นและปฏิบัติตามหลักนิกายแองกลิคันตลอดชีวิตของเขา ไม่เหมือนกับน้องสาวซึ่งนับถือโรมันคาทอลิก ภายหลังเขาได้ถูกฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองหยิบยกประเด็นที่ว่า เขาเคยเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยแช็งออแมร์ของคณะเยสุอิต ใกล้กับเมืองกาแลในฝรั่งเศส ซึ่งการนับถือในคาทอลิกจะทำให้เขาถูกตัดสิทธิ์จากตำแหน่งทางการเมือง แต่เบิร์กก็สามารถรอดพ้นประเด็นดังกล่าวมาได้ โดยเขาสาบานที่จะปฏิเสธความเชื่อแปรสารจากขนมปังและเหล้าองุ่น (Transubstantiation) ของนิกายคาทอลิก แต่แม้ว่าเขาจะไม่เคยปฏิเสธเชื้อสายไอร์แลนด์ แต่เขาก็ระบุว่าตนเองนั้นเป็น "ชาวอังกฤษ"
สงครามปฏิวัติอเมริกา
เอ็ดมันด์ เบิร์ก ในฐานะสมาชิกสภาสามัญชน ได้สนับสนุนความคับแค้นใจของพลเมืองอาณานิคมอเมริกาของสหราชอาณาจักรภายใต้รัฐบาลของพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยเขาได้เสนอทางออก 6 ประการที่จะยุติความขัดแย้งในทวีปอเมริกาเหนือ คือ: โชคร้ายที่เบิร์กได้แถลงทางออกเหล่านี้เพียงไม่ถึงหนึ่งเดือนก่อนที่วิกฤตจะปะทุขึ้น และข้อเสนอเหล่านี้จึงไม่เคยได้ออกเป็นกฎหมาย
มรดก
นักประวัติศาสตร์การเมืองส่วนใหญ่ในโลกภาษาอังกฤษถือว่าเบิร์กเป็นนักอนุรักษนิยมเสรี (liberal conservative) และบิดาของอนุรักษนิยมบริติช  เบิร์กเป็นนักประโยชน์นิยมและให้เหตุผลแบบเชิงประจักษ์
เบิร์กเชื่อว่าทรัพย์สินมีความสำคัญต่อชีวิตมนุษย์ ทั้งนี้เนื่องจากเขามีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าประชาชนปรารถนาถูกปกครองและควบคุม การแบ่งแยกทรัพย์สินจึงเป็นรากฐานของโครงสร้างทางสังคม ช่วยให้เกิดการควบคุมภายในลำดับชั้นที่อาศัยทรัพย์สิน เขามองการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่เกิดจากทรัพย์สินเป็นลำดับตามธรรมชาติของเหตุการณ์ซึ่งควรเกิดขึ้นเมื่อมนุษยชาติก้าวหน้าไปอยู่แล้ว ด้วยการแบ่งแยกทรัพย์สินและระบบชนชั้น เขายังเชื่อว่าระบบนี้สามารถควบคุมพระมหากษัตริย์ต้องใส่พระทัยต่อความต้องการของชนชั้นใต้ปกครอง เนื่องจากทรัพย์สินสอดคล้องหรือนิยามการแบ่งแยกชนชั้นทางสังคมเป็นส่วนใหญ่ กับชนชั้นก็ถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงทางสังคมที่จัดแบ่งประชาชนออกเป็นชนชั้นต่าง ๆ ด้วย จึงเป็นประโยชน์ร่วมกันของคนในบังคับทุกคน นอกเหนอจากข้อกังวลเกี่ยวกับทรัพย์สินแล้ว คริสโตเฟอร์ ฮิชเชนส์สรุปใจความไว้ดังนี้ "หากอนุรักษนิยมสมัยใหม่อาจถือว่ามาจากเบิร์ก จะต้องไม่ใช่เพราะเขาให้ท้ายเจ้าของทรัพย์สินในนามของเสถียรภาพเท่านั้น เพราะเขายังโน้มน้าวประโยชน์ประจำวันในการรักษาสิ่งตกทอดและบรรพกาลด้วย"
อ้างอิง
17291797
แบร์ชเทิสกาเดิน
แบร์ชเทิสกาเดิน (Berchtesgaden) เป็นเทศบาลในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นเทศบาลซึ่งตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาไบเอิร์นแอลป์ ใกล้กับชายแดนประเทศออสเตรีย อยู่ห่างจากเมืองซาลซ์บูร์กไปทางใต้ราว 30 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากนครมิวนิกไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 180 กิโลเมตร บริเวณทางใต้ของเมืองเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติแบร์ชเทิสกาเดินและเวิ้งหุบเขาอีกสามแห่ง
แบร์ชเทิสกาเดินเป็นที่ตั้งของภูเขาวัทซ์มันน์ (Watzmann) ซึ่งสูงเป็นอันดับ 3 ในเยอรมนีด้วยความสูง 2,713 เมตร ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ปีนยอดนิยม นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของเคอนิชส์เซ ซึ่งเป็นทะเลสาบธารน้ำแข็งซึ่งมีความลึก แบร์ชเทิสกาเดินเป็นเมืองที่มีทัศนียภาพงดงาม ผู้นำนาซีเยอรมนีอย่างอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ มีบ้านพักตากอากาศที่ชื่อ แบร์กฮอฟ อยู่ในเมืองนี้และยังมี รังอินทรี อยู่บนยอดเขาเคลชไตน์ ส่วนผู้นำระดับสูงคนอื่นๆอย่าง แฮร์มันน์ เกอริง, โยเซฟ เกิบเบลส์ และอัลแบร์ท ชเปียร์ ก็มักเดินทางมาพักตากอากาศที่เมืองนี้อยู่บ่อยครั้ง
ดอมินิก เดล
ดอมินิก เดล (Dominic Dale) ชื่อเกิด คริสโตเฟอร์ เดล  เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวเวลส์ ผู้บรรยายสนุกเกอร์และพิธีกรของบีบีซี
ฟิงกอน
ฟิงกอน (Fingon) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมเรื่อง ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พระองค์เป็นเอลฟ์ชาว โนลดอร์  เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน ซึ่งเป็นโอรสของฟินเว จอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์  ทรงมีน้องชายสององค์และน้องสาวหนึ่งองค์ คือ ทัวร์กอน ผู้ครองกอนโดลิน อาเรเดล ท่านหญิงขาว และอาราคาโน (หรืออาร์กอน)
ประวัติ
ฟิงกอนได้สร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นบนแผ่นดินดอร์-โลมิน อันเป็นดินแดนตอนเหนือของเทือกเขาเงา หรือเอเร็ดเวธริน ทางทิศตะวันตกของฮิธลุม อาณาจักรตอนเหนือแห่งนี้ได้ต่อสู้ต้านทานการบุกของพวกออร์คหลายครั้งหลายหนไม่ให้ล่วงเข้าไปในแผ่นดินเบเลริอันด์ได้
หลังจากกษัตริย์ฟิงโกลฟินสิ้นพระชนม์ในการดวลกับมอร์กอธที่หน้าทวารอังก์บันด์หลังสงครามดากอร์บราโกลลัค ฟิงกอนได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่นต่อจากบิดา  เขาร่วมมือกับมายดรอสเพื่อนรักเพื่อบุกโจมตีอังก์บันด์พร้อมทัพพันธมิตรมากมาย สงครามครั้งนั้นเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด  ซึ่งทัพผสมเอลฟ์-มนุษย์เกือบได้รับชัยชนะ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้เนื่องจากการทรยศหักหลังของพวกมนุษย์เผ่าอีสเตอร์ลิง  ฟิงกอนสิ้นพระชนม์ในสนามรบจากการดวลกับก็อธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก
หลังจากสงครามนั้น ทัวร์กอนพระอนุชาได้ขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งโนลดอร์องค์ต่อไป เนื่องจากโอรสของฟิงกอน คือ เอเรย์นิออน ยังเยาว์อยู่มาก และเวลานั้นถูกส่งตัวไปอยู่ในอารักขาของคีร์ดัน นายนาวากรแห่งแคว้นฟาลัส
ความแตกต่างในต้นฉบับ
ต้นฉบับงานเขียนของโทลคีนมีการจัดทำและตรวจแก้หลายครั้งหลายหน และยังไม่ได้ข้อยุติโทลคีนก็เสียชีวิตไปเสียก่อน จากการเรียบเรียงงานเขียนโดยคริสโตเฟอร์ โทลคีน ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ใน ซิลมาริลลิออน ฟิงกอนเป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟิงโกลฟิน มีน้องเพียงสองคนคือทัวร์กอนและอาเรเดล ไม่ปรากฏชื่ออาร์กอน ส่วนกิลกาลัดในต้นฉบับเก่าของโทลคีนเป็นโอรสของโอโรเดร็ธซึ่งเป็นโอรสของอังกร็อดแห่งวงศ์ฟินาร์ฟิน ฟิงกอนในต้นฉบับดั้งเดิมไม่มีบุตร
อ้างอิง
Lista Calaquendich
โกปาอาเมริกา 2019 กลุ่มบี
กลุ่มบีของฟุตบอลโกปาอาเมริกา 2019 แข่งขันตั้งแต่วันที่ 15 ถึง 23 มิถุนายน ค.ศ. 2019 (พ.ศ. 2562) ประกอบไปด้วยทีมชาติอาร์เจนตินา, โคลอมเบีย, ปารากวัย และกาตาร์ ทีมจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียที่ได้รับเชิญมาแข่งขันในครั้งนี้
ทีม
หมายเหตุ
ตารางคะแนน
ใน รอบก่อนรองชนะเลิศ :
นัด
เวลาทั้งหมดที่ระบุข้างล่างนี้เป็นเวลาท้องถิ่น (UTC−3)
อาร์เจนตินา พบ โคลอมเบีย
<section begin=B1 /><section end=B1 />
ปารากวัย พบ กาตาร์
<section begin=B2 /><section end=B2 />
โคลอมเบีย พบ กาตาร์
<section begin=B3 /><section end=B3 />
อาร์เจนตินา พบ ปารากวัย
<section begin=B4 /><section end=B4 />
กาตาร์ พบ อาร์เจนตินา
<section begin=B5 /><section end=B5 />
โคลอมเบีย พบ ปารากวัย
<section begin=B6 /><section end=B6 />
การคาดโทษ
คะแนนแฟร์เพลย์จะถูกนำมาใช้ในฐานะเงื่อนไขการตัดสินการเข้ารอบถ้าโดยรวมและสถิติเฮดทูเฮดของแต่ละทีมเสมอกัน. โดยคิดคะแนนขึ้นอยู่กับจำนวนใบเหลืองและจำนวนใบแดงที่ได้รับในแต่ละนัดของทุกกลุ่มทั้งหมดดังต่อไปนี้:
โพลาไรเซชันแบบวงรี
ในทางทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า โพลาไรเซชันแบบวงรี (polarización elíptica) คือ โพลาไรเซชันของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า ในลักษณะที่การสั่นของเวกเตอร์ทิศทางของสนามไฟฟ้าอธิบายได้ในรูปของวงรีในระนาบที่ตั้งฉากกับทิศทางการแผ่ของคลื่น คลื่นแสงที่มีการโพลาไรซ์เป็นแบบวงรีอาจมองว่าเป็นผลรวมของคลื่นโพลาไรซ์เชิงเส้นสองคลื่นซึ่งมีระนาบโพลาไรซ์ทำมุมตั้งฉากกันและมีเฟสต่างกัน 90 องศา
เนื่องจากสนามไฟฟ้าสามารถหมุนตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกาก็ได้ในขณะที่แผ่ไป คลื่นโพลาไรซ์แบบวงรีจึงมีไครัลลิตี
โพลาไรเซชันรูปแบบอื่น ๆ คือ โพลาไรเซชันแบบวงกลม และ โพลาไรเซชันแบบเส้นตรง นั้นอาจถือได้ว่าเป็นกรณีพิเศษของโพลาไรเซชันแบบวงรี
ชื่อเรียกนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยออกุสแต็ง-ฌ็อง แฟรแนลในปี 1822
แร้งเครา
แร้งเครา (Bearded vulture, Lammergeier, Ossifrage; ) นกล่าเหยื่อขนาดใหญ่จำพวกแร้งชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในประเภทแร้งโลกเก่า โดยเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Gypaetus
แร้งเครา เป็นแร้งขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับแร้งชนิดอื่น ๆ จะมีขนาดใหญ่กว่า และมีลักษณะที่แตกออกไปจากแร้งทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด คือ ส่วนหัวจะมีขนปุกปุยต่างจากแร้งทั่วไปที่หัวและลำคอจะล้านเลี่ยน สีของขนตามลำตัวเป็นสีเหลือง ส่วนหัวสีขาวเป็นสัญลักษณะบ่งบอกว่า แร้งตัวนั้นโตเต็มวัยแล้ว และมีกระจุกขนสีดำบริเวณจะงอยปากล่างแลดูคล้ายเครา อันเป็นที่มาของชื่อ
แร้งเครา มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 95–125 เซนติเมตร น้ำหนักตั้งแต่ 4.5–9.9 กิโลกรัม ความยาวปีกเมื่อกางเต็มที่เกือบ 10 ฟุต มีเอกลักษณะในการบินเฉพาะตัว มีสายตารวมถึงประสาทในการดมกลิ่นอย่างดีเยี่ยม
กระจายพันธุ์ตามเทือกเขาสูงในทวีปยุโรปตอนใต้, แอฟริกา จนถึงอินเดีย และทิเบต เช่น เทือกเขาแอลป์ ทำรังและวางไข่บนหน้าผาสูงสำหรับใช้หลบหลีกจากสัตว์นักล่าชนิดต่าง ๆ ที่มารังควาญได้
นอกจากจะกินเนื้อและซากสัตว์ต่าง ๆ เหมือนแร้งชนิดอื่นแล้ว แร้งเครายังมีพฤติกรรมและชื่นชอบอย่างมากในการกินกระดูกด้วย สันนิษฐานว่าคงเป็นเพราะอาหารขาดแคลนด้วยปัจจัยของถิ่นที่อยู่อาศัยที่ทำให้หาอาหารได้ยากและสภาพอากาศที่หนาวเย็น เคยมีผู้พบแร้งเคราคาบกระดูกสัตว์ชิ้นใหญ่ เชื่อว่าเป็นกระดูกของแกะบินขึ้นไปในอากาศที่จุดสูงสุด และทิ้งลงไปให้แตกเป็นชิ้นละเอียดกับพื้น ก่อนจะบินลงมากินทั้งหมดลงไปในกระเพาะ
แซมเสวตร
แมวแซมเสวตร [แซมสะเหฺวด] แปลว่า "แซมสีขาว" เป็นแมวชนิดหนึ่งที่ปรากฏใน ตำราแมว ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แมวนี้มีขนสีดำ แซมด้วยสีขาวไปทั้งตัว แต่ขนบางและค่อนข้างสั้น รูปร่างบางเพรียว ตามีสีเขียวเหมือนแสงหิ่งห้อย ซึ่งแท้จริงแล้วแซมเสวตรนี้มิใช่สายพันธุ์ หากแต่เป็นแมวโกนจาที่ป่วยด้วยภาวะ "Fever Coat" อันส่งผลต่อการสร้างเม็ดสีที่ขน เมื่อหายดีขนก็จะกลับมาดำเป็นแมวโกนจาตามเดิม
ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย
ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย (Las Palmas de Gran Canaria) เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของกานาเรียสซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือซานตากรุซเดเตเนริเฟ เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในแคว้น และมีประชากรมากเป็นอันดับเก้าในสเปน ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรียมีประชากรใน พ.ศ. 2563 อยู่ที่ 383,308 คน เมืองนี้มีเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศสเปนและเขตปริมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 9 หรือ 10 ของประเทศ (ขึ้นอยู่กับข้อมูล)
อัตราส่วนราคาต่อกำไร
อัตราส่วนราคาต่อกำไร (price/earnings ratio หรือย่อว่า P/E ratio หรือ PER) เป็นอัตราส่วนของราคาหุ้นของบริษัทกับกำไรต่อหุ้นของบริษัท อัตราส่วนสามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า
ตัวอย่างเช่น หากหุ้น ก ราคา 24 บาท บริษัทมีผลกำไรต่อหุ้นใน 4 ไตรมาสล่าสุด (1 ปี) อยู่ที่ 3 บาท ค่า P/E ที่คำนวนได้จะเท่ากับ 24/3 หรือ 8 แสดงว่านักลงทุนต้องจ่ายเงิน 8 บาท เพื่อให้ได้กำไร 1 บาท ต่อปี
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ (Santa Cruz de Tenerife) เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของกานาเรียสซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย เมืองนี้มีประชากร 222,417 คน
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 (Hans-Adam II) พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชรัฐลีชเทินชไตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 ในช่วงสองเดือนสุดท้ายก่อนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นพระโอรสของเจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 เจ้าผู้ครองลีชเทินชไตน์ และเกออร์กีนา ฟ็อน วิลเช็ค เจ้าชายฮันส์-อาดัมเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989
พระราชประวัติ
เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ หลังจากที่เจ้าชายฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 2 เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าชายพระประมุข ก่อนจะเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นเจ้าชายพระประมุขเมื่อปี ค.ศ. 1989
พระองค์ทรงมีพระราชทรัพย์กว่า 7.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยส่วนใหญ่มาจากหุ้นส่วนในห้างสรรพสินค้า ภาษีประชาชน และธนาคารทุกแห่งในประเทศ โดยในปัจจุบันทรงเป็นประมุขแห่งรัฐที่ร่ำรวยที่สุดในยุโรป
ปรัชญาสังคมศาสตร์
ปรัชญาสังคมศาสตร์ เป็นการศึกษาตรรกวิทยา วิธีวิทยาและรากฐานของสังคมศาสตร์ เช่น จิตวิทยา เศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์ นักปรัชญาสังคมศาสตร์มีความเกี่ยวข้องกับความแตกต่างและความคล้ายคลึงกันระหว่างสังคมศาสตร์และ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างปรากฏการณ์ทางสังคม  การดำรงอยู่ของกฎทางสังคมที่เป็นไปได้และความสำคัญเชิงภววิทยาของโครงสร้างและหน่วยงานทางสังคม
Auguste Comte และปฏิฐานนิยม
Comte อธิบายมุมมองเชิงญาณวิทยาของปฏิฐานนิยมเป็นครั้งแรกในผลงาน The Course in Positive Philosophy ซึ่งเป็นชุดข้อความที่ตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ.1830 - 1842 ตามมาด้วยผลงานปี 1848 ก็คือ A General View of Positivism (ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในปี 1865)  ผลงานสามเล่มแรกส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์กายภาพที่มีอยู่แล้ว (คณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา)  ในขณะที่สองเล่มหลังเน้นที่มาของสังคมศาสตร์อย่างหลีกเลี่ยงไมได้   การสำรวจทฤษฎีการพึ่งพาแบบวงจรและการสำรวจในวิทยาศาสตร์และการจำแนกวิทยาศาสตร์ในลักษณะนี้  Comte อาจถือได้ว่าเป็นนักปรัชญาวิทยาศาสตร์สมัยใหม่คนแรกในความหมายนี้ สำหรับเขา วิทยาศาสตร์กายภาพจำเป็นต้องมาก่อน ก่อนที่มนุษยชาติจะสามารถนำความพยายามของตนไปสู่ "ราชินีแห่งวิทยาศาสตร์" ของสังคมมนุษย์ที่ท้าทายและซับซ้อนที่สุดได้  ดังนั้น ทัศนะปฏิฐานนิยมของเขาจึงกำหนดขึ้นเพื่อกำหนดรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับเป้าหมายเชิงประจักษ์ของวิธีการทางสังคมวิทยา
Comte ได้เสนอแนวคิดวิวัฒนาการทางสังคม โดยเสนอว่าสังคมต้องผ่านสามขั้นตอนในการแสวงหาความจริงตาม 'กฎสามขั้น' แบบทั่วไป แนวคิดนี้มีความคล้ายคลึงกับมุมมองของคาร์ล มาร์กซ์บางประการที่ว่าสังคมมนุษย์จะก้าวหน้าไปสู่จุดสูงสุดของสังคมคอมมิวนิสต์ พวกเขาต่างก็ได้รับอิทธิพลอย่างลึกซึ้งจาก Henri de Saint-Simon ผู้ซึ่งเป็นนักสังคมนิยมยูโทเปียในยุคแรก ซึ่งเคยเป็นครูและที่ปรึกษาของ Comte  ทั้ง Comte และมาร์กซ์มีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาอุดมการณ์ทางวิทยาศาสตร์ในโลกใหม่ เพื่อปลุกปั่นความเป็นทางโลก (secularisation) ของยุโรป
สังคมวิทยายุคแรกของ Herbert Spencer (เฮอร์เบิร์ต สเปนเซอร์) เกิดขึ้นเป็นปฏิกิริยาต่อ Comte อย่างกว้างขวาง งานเขียนหลังการพัฒนาต่างๆ ในชีววิทยาวิวัฒนาการ  สเปนเซอร์พยายาม (เปล่าประโยชน์) ปรับกฏเกณฑ์ในสิ่งที่อธิบายได้ว่าเป็นคำศัพท์ทางลัทธิดาร์วินทางสังคม (แม้ว่าสเปนเซอร์จะเป็นผู้สนับสนุนลัทธิลามาร์ค มากกว่าลัทธิดาร์วิน)
ทฤษฎีสังคมวิทยาสมัยใหม่เริ่มต้นด้วยงานเขียนของ Émile Durkheim (1858–1917) ในขณะที่ Durkheim ปฏิเสธรายละเอียดส่วนใหญ่ของปรัชญาของ Comte เขายังคงรักษาและขัดเกลาวิธีการของมัน โดยยืนยันว่าสังคมศาสตร์เป็นความต่อเนื่องเชิงตรรกะของธรรมชาติในขอบเขตของกิจกรรมของมนุษย์  และยืนยันว่าพวกเขายังคงยึดความเป็นภววิสัย  เหตุผลนิยม และการเข้าใกล้ความสมเหตุสมผล Durkheim ก่อตั้งภาควิชาสังคมวิทยาแห่งยุโรปแห่งแรกขึ้นที่มหาวิทยาลัยบอร์โดซ์ในปี ค.ศ. 1895 ในปีเดียวกันนั้น เขาได้โต้แย้งในงานเขียน The Rules of Sociological Method (1895) ไว้ว่า: "เป้าหมายหลักของคุณ คือ การขยายความมีเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ไปสู่ความประพฤติของมนุษย์...  สิ่งที่เราเรียกว่าปฏิฐานนิยมเป็นเพียงผลที่ตามมาของลัทธิเหตุผลนิยม” หนังสือ Suicide (1897) ของ Durkheim  เป็นกรณีศึกษาอัตราการฆ่าตัวตายในหมู่ประชากรคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ ซึ่งเป็นการวิเคราะห์ทางสังคมวิทยาที่แตกต่างจากจิตวิทยาหรือปรัชญา
อย่างไรก็ตาม มุมมองแบบปฏิฐานนิยมมีความเกี่ยวข้องกับ 'ลัทธิคลั่งวิทยาศาสตร์ '; ซึ่งเป็นทัศนะที่ว่าวิธีการของวิทยาศาสตร์ธรรมชาติอาจนำไปใช้กับทุกด้านของการสำรวจ ไม่ว่าจะเป็นทางปรัชญา  ทางวิทยาศาสตร์เชิงสังคมหรือศาสตร์อื่นๆ   ในบรรดานักสังคมศาสตร์และนักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่  ลัทธิปฏิฐานนิยมแบบออร์โธดอกซ์ได้เสื่อมความนิยมไปนานแล้ว  ทุกวันนี้ ผู้ปฏิบัติงานทางด้านสังคมศาสตร์และวิทยาศาสตร์กายภาพยอมรับผลกระทบที่บิดเบือนของอคติของผู้สังเกตการณ์และข้อจำกัดเชิงโครงสร้าง  ข้อสงสัยนี้ได้ทำให้วิธีการนิรนัยของวิทยาศาสตร์ถูกลดทอนความสำคัญลงโดยนักปรัชญาอย่างเช่น Thomas Kuhn และขบวนการทางปรัชญาแบบใหม่ เช่น ลัทธิสัจนิยมเชิงวิพากษ์และลัทธิปฏิบัตินิยมใหม่  ลัทธิปฏิฐานนิยมได้รับการสนับสนุนโดย 'เทคโนแครต' ซึ่งเป็นผู้ที่เชื่อมั่นในความก้าวหน้าทางสังคมผ่านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ นักปรัชญาและนักสังคมวิทยา อย่าง Jürgen Habermas ได้วิพากษ์การใช้เหตุผลเป็นเครื่องมืออันบริสุทธิ์ว่าหมายถึงการคิดเชิงวิทยาศาสตร์กลายเป็นสิ่งที่คล้ายคลึงกับตัวอุดมการณ์เอง
Durkheim, Marx และ Weber มักได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งสังคมศาสตร์ร่วมสมัย วิธีการทางปฏิฐานนิยมได้รับความนิยมในทฤษฎีพฤติกรรมนิยมในประวัติศาสตร์ของจิตวิทยา
ญาณวิทยา
ในสาขาวิชาใด ๆ จะมีความโน้มเอียงทางปรัชญาอย่างมากในโครงการของนักวิทยาศาสตร์ ความโน้มเอียงเหล่านี้บางส่วนเกี่ยวข้องกับธรรมชาติของความรู้ทางสังคม ธรรมชาติของความเป็นจริงทางสังคม และตำแหน่งของการควบคุมของมนุษย์ในการดำเนินการ ปัญญาชนไม่เห็นด้วยกับขอบเขตที่ว่าสังคมศาสตร์ควรเลียนแบบวิธีการที่ใช้ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ  ผู้ก่อตั้งปฏิฐานนิยม (positivists) ของสังคมศาสตร์โต้แย้งว่าปรากฏการณ์ทางสังคมสามารถศึกษาด้วยวิธีการทางวิทยาศาสตร์แบบดั้งเดิม   แนวคิดนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับลัทธิคลั่งวิทยาศาสตร์ ลัทธิธรรมชาตินิยมและกายภาพนิยม  หลักคำสอนที่ว่าปรากฏการณ์ทั้งหมดจะถูกลดทอนในท้ายที่สุดสำหรับเอกลักษณ์ทางกายภาพและกฎทางกายภาพ   ฝ่ายตรงข้ามของลัทธิธรรมชาตินิยม  รวมถึงผู้สนับสนุนวิธี verstehen โต้แย้งว่าจำเป็นต้องมีแนวทางการตีความในการศึกษาการกระทำของมนุษย์ซึ่งเป็นเทคนิคที่แตกต่างจากวิทยาศาสตร์ธรรมชาติอย่างสิ้นเชิง งานพื้นฐานสำหรับปรัชญาสังคมศาสตร์จึงเป็นการตั้งคำถามถึงขอบเขตที่แนวคิดปฏิฐานนิยมอาจมีลักษณะเป็น 'วิทยาศาสตร์' ที่เกี่ยวข้องกับรากฐานทางญาณวิทยาพื้นฐาน  การอภิปรายเหล่านี้ยังคงแพร่หลายในสังคมศาสตร์ร่วมสมัยที่พิจารณาถึงอัตวิสัย, ภววิสัย, intersubjectivity และการปฏิบัติจริงในการจัดการของทฤษฎีและการวิจัย นักปรัชญาสังคมศาสตร์ตรวจสอบญาณวิทยาและวิธีวิทยาเพิ่มเติม  รวมถึงแนวคิดสัจนิยม สัจนิยมเชิงวิพากษ์  อุปกรณ์นิยม  หน้าที่นิยม  โครงสร้างนิยม  นิยัตินิยม  ปรากฏการณ์วิทยาและหลังโครงสร้างนิยม
แม้ว่าโดยพื้นฐานแล้ว นักสังคมศาสตร์ทั้งหมดตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ยอมรับว่าสาขาวิชาเผชิญกับความท้าทายที่แตกต่างจาก วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ความสามารถในการนิยามความสัมพันธ์เชิงสาเหตุทำให้เกิดการอภิปรายแบบเดียวกับอภิทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์  บางครั้งลัทธิปฏิฐานนิยมก็เผชิญกับภาพล้อเลียนในฐานะสายพันธุ์ของประสบการณ์นิยมที่ไร้เดียงสา  แต่คำนี้มีประวัติอันยาวนานในการใช้งานตั้งแต่ Comte ไปจนถึงงานเขียนของ Vienna Circle และอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน  ถ้าลัทธิปฏิฐานนิยมสามารถระบุความเป็นสาเหตุได้  ก็จะเปิดโอกาสให้แนวคิดของลัทธิเหตุผลนิยมเชิงวิพากษ์ ไม่ใช่ justificationism เกิดขึ้น นำเสนอโดย คาร์ล พอปเปอร์ ที่ตัวเองอาจจะถูกโต้แย้งผ่านแนวคิดการเปลี่ยนกระบวนทัศน์ทางญาณวิทยาของโทมัส คูห์น
นักตีความชาวเยอรมันในยุคแรก เช่น Wilhelm Dilthey เป็นผู้บุกเบิกความแตกต่างระหว่างวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสังคมศาสตร์ (' Geisteswissenschaft ') ทำให้เกิดแนวคิดอปฏิฐานนิยมของ Max Weber และ Georg Simmel อย่างมาก และยังคงดำเนินต่อไปด้วย ทฤษฎีวิพากษ์   ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960  วิธีการนิรนัยของวิทยาศาสตร์ถูกลดทอนลงในช่วงเวลาเดียวกันกับการวิพากษ์ "ลัทธิคลั่งวิทยาศาสตร์" หรือ 'วิทยาศาสตร์ในฐานะอุดมการณ์' Jürgen Habermas ให้เหตุผลใน On the Logic of the Social Sciences (1967) ว่า "วิทยานิพนธ์เชิงปฏิฐานนิยมของวิทยาศาสตร์ที่เป็นหนึ่งเดียว ซึ่งหลอมรวมวิทยาศาสตร์ทั้งหมดเข้ากับรูปแบบทางวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ มีความล้มเหลวเนื่องจากความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างสังคมศาสตร์และประวัติศาสตร์  รวมไปถึงข้อเท็จจริงที่ว่าพวกเขาอยู่บนพื้นฐานของความเข้าใจความหมายในสถานการณ์เฉพาะที่สามารถอธิบายได้เฉพาะอย่างลึกลับเท่านั้น…  การเข้าถึงความเป็นจริงก่อนโครงสร้างที่เป็นสัญลักษณ์ไม่สามารถได้มาจากการสังเกตเพียงอย่างเดียว" ทฤษฎีสังคม Verstehende เป็นข้อสงสัยในงานเขียนทางด้านปรากฏการณ์วิทยา เช่น Phenomenology of the Social World (1932) ของ Alfred Schütz และ Truth and Method (1960) ของ Hans-Georg Gadamer  ปรากฏการณ์วิทยาจะพิสูจน์ว่ามีอิทธิพลต่อทฤษฎีที่มีเนื้อหาเป็นศูนย์กลางของนักหลังโครงสร้างนิยมในภายหลัง
ช่วงกลางศตวรรษที่ 20 จุดเปลี่ยนทางภาษานำไปสู่การเกิดขึ้นของสังคมวิทยาเชิงปรัชญามากขึ้น  เช่นเดียวกับมุมมองที่เรียกว่า "แนวคิดหลังสมัยใหม่ " เกี่ยวกับการได้มาซึ่งความรู้ทางสังคม บทวิจารณ์สังคมศาสตร์ที่โดดเด่นอย่างหนึ่งซึ่งพบได้ในข้อความ Wittgensteinian ของ Peter Winch เรื่อง The Idea of Social Science and its Relation to Philosophy (1958)  Michel Foucault ให้การวิพากษ์อย่างมีศักยภาพในวงศาวิทยา  แม้ว่า Habermas และ Richard Rorty ต่างก็โต้แย้งว่า Foucault แค่นำระบบความคิดดังกล่าวมาแทนที่ด้วยอีกระบบความคิดหนึ่ง
ปัญหาพื้นฐานอย่างหนึ่งสำหรับนักจิตวิทยาเชิงสังคม คือ การศึกษาสามารถเข้าใจอย่างลึกซึ้งในแง่ของความหมายและจิตสำนึกที่อยู่เบื้องหลังการกระทำทางสังคม เช่นเดียวกับจิตวิทยาพื้นบ้าน  หรือข้อเท็จจริงที่มีวัตถุประสงค์ เป็นธรรมชาติ วัตถุนิยม และพฤติกรรมมากกว่านั้น ซึ่งจะต้องได้รับการศึกษาพิเศษ   ปัญหานี้มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่อยู่ในแวดวงสังคมศาสตร์ที่ศึกษาปรากฏการณ์ทางจิตเชิงคุณภาพ เช่น จิตสำนึก  การเชื่อมโยงความหมาย และการแสดงทางจิต   เพราะการปฏิเสธการศึกษาความหมายจะนำไปสู่การจัดประเภทงานวิจัยดังกล่าวว่าไม่เป็นวิทยาศาสตร์  ประเพณีที่ทรงอิทธิพล เช่น ทฤษฎีทางจิตวิทยาและการปฏิสัมพันธ์เชิงสัญลักษณ์  อาจเป็นเหยื่อรายแรกของการเปลี่ยนกระบวนทัศน์ดังกล่าว  ปัญหาทางปรัชญาที่รออยู่เบื้องหลังตำแหน่งที่แตกต่างกันเหล่านี้ได้นำไปสู่ความมุ่งมั่นในวิธีการบางประเภทซึ่งบางครั้งมีความทับซ้อนกัน  ถึงกระนั้น นักวิจัยหลายคนได้ชี้ให้เห็นถึงการขาดความอดทนสำหรับผู้เสนอวิธีการที่หัวรั้นเกินไป  ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
การวิจัยทางสังคมยังคงพบเห็นได้ทั่วไปและมีประสิทธิภาพในทางปฏิบัติ โดยคำนึงถึงสถาบันทางการเมืองและธุรกิจ Michael Burawoy ได้แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างสังคมวิทยาเชิงสาธารณะ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การประยุกต์ใช้จริง และ สังคมวิทยาเชิงวิชาการ หรือ สังคมวิทยาเชิงวิชาชีพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสนทนาระหว่างนักสังคมศาสตร์และนักปรัชญาท่านอื่นๆ
ภววิทยา
โครงสร้างและหน่วยงานทางสังคม ก่อให้เกิดการถกเถียงในทฤษฎีทางสังคมอย่างยาวนาน: "โครงสร้างทางสังคมกำหนดพฤติกรรมของปัจเจกบุคคลหรือหน่วยงานของมนุษย์หรือไม่" คำว่า 'หน่วยงาน' ในที่นี้ หมายถึง ความสามารถของปัจเจกบุคคลในการดำเนินการอย่างอิสระและตัดสินใจอย่างอิสระ  ในขณะที่ 'โครงสร้างทางสังคม' หมายถึง ปัจจัยที่จำกัดหรือส่งผลต่อการเลือกและการกระทำของปัจเจกบุคคล (เช่น ชนชั้นทางสังคม ศาสนา เพศ ชาติพันธุ์ และอื่นๆ)  การอภิปรายเกี่ยวกับความแรกเริ่มของโครงสร้างหรือหน่วยงานเกี่ยวข้องกับแกนหลักของภววิทยาทางสังคม ("โลกทางสังคมสร้างขึ้นจากอะไร", "อะไรเป็นสาเหตุในโลกทางสังคม และอะไรคือผลกระทบที่ตามมา" )  ความพยายามที่จะประนีประนอมกับการวิพากษ์ของแนวคิดหลังสมัยใหม่กับโครงการที่ครอบคลุมของสังคมศาสตร์ คือการพัฒนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักร เกี่ยวกับลัทธิสัจนิยมเชิงวิพากษ์  นักสัจนิยมเชิงวิพากษ์ที่สำคัญ เช่น Roy Bhaskar  ลัทธิปฏิฐานนิยมแบบดั้งเดิมทำให้เกิด 'การใช้เหตุผลผิดพลาดทางญาณวิทยา' โดยไม่สามารถจัดการกับเงื่อนไขทางภววิทยาที่ทำให้วิทยาศาสตร์เป็นไปได้ นั่นคือ ตัวโครงสร้างและหน่วยงานทางสังคมเอง
ภูเรือ
อุทยานแห่งชาติภูเรือ มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 75,525 ไร่ ประกาศ เป็นเขตอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2522 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 16 ของประเทศ อาณาเขตทางทิศเหนือติดกับประเทศลาว มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอคือ อำเภอหนองบัว อำเภอภูเรือ และอำเภอท่าลี่
เราจะรู้จักภูเรือดีในนาม "ที่พักผ่อนยามฤดูหนาวมาเยือน" ที่นี่ อยู่บนเทือกเขาสูง เป็นรอยต่อระหว่างภาคเหนือและภาคอีสาน อุทยานแห่งชาติภูเรืออยู่บนยอดเขาสูงทำให้มีอากาศหนาวเย็นตลอดปี และยังเป็นอุทยานที่มีอากาศหนาวเย็นที่สุดของประเทศโดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวจะหนาวเย็นมาก จนกระทั่งน้ำค้างบนยอดหญ้าแข็งตัว ซึ่งภาษาพื้นเมืองเรียกว่า "แม่คะนิ้ง" รูปพรรณสัณฐานของภูเรือมีรูปร่างลักษณะเหมือนเรือใหญ่บนดอยสูง โดยรอบๆ จะมียอดดอยเป็นขุนเขาน้อยใหญ่ใกล้เคียง และยังมีฝ้าขาวด้วยละอองน้ำ หมอก ปกคลุมป่าอันอุดมสมบูรณ์ หินบางก้อนมีลักษณะเหมือนถูกปั้นแต่งไว้ สีสันสะดุดตา ชาวบ้านเรียกว่า “กว้านสมอ” สัตว์ป่าที่พบเห็นได้แก่ หมี เก้ง หมาใน ไก่ฟ้าพญาลอ เต่าปูลู
ชินดง
ชิน ดง-ฮี (เกิด 28 กันยายน ค.ศ. 1985) หรือชื่อในการแสดงว่า ชินดง เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์
ประวัติ
ชินดง เป็นสมาชิกที่มีอายุลำดับที่ 6 ของวงซูเปอร์จูเนียร์ ชินดงเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจในสิ่งที่เขารัก นั่นก็คือการเต้น เขาอาจเป็นนักร้องที่ร้องเพลงได้ไม่ไพเราะน่าฟังเหมือนกับสมาชิกคนอื่นๆ เช่น เยซ็อง รยออุค เป็นต้น แต่สิ่งที่เขามีเหมือนกับอึนฮย็อก ซึ่งก็คือ "การเต้น" และ "การร้องท่อนแร๊พ" ชินดงเป็นนักเต้นที่เก่งเป็นอันดับ 4 ของเอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์ รองจากอึนฮย็อกที่ได้อันดับ 3
ชินดงมีความสามารถในการเต้นที่โดดเด่น อีกทั้งชอบร้องและแต่งท่อนแร๊พประกอบหลายๆเพลงร่วมกับอึนฮย็อกเสมอ อุปนิสัยที่น่ารักของชินดงคือการสร้างเสียงหัวเราะให้กับคนอื่นๆ เขามักจะมีมุขตลกหรือคำพูดง่ายๆแต่ฟังแล้วขำมาเล่นให้ดูอยู่เสมอ เพราะความเป็นธรรมชาติและความสนุกสนาน ทำให้รายการใดก็ตามที่เขาไปร่วมด้วยนั้นมีแต่ความเฮฮาและเสียงหัวเราะ ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนชินดงเป็นสมาชิกคนเดียวที่มีรูปร่างอ้วนที่สุด และเคยมีน้ำหนักมากที่สุดถึง 115 กิโลกรัม แต่ปัจจุบันเขาสามารถลดน้ำหนักลงมาได้ 16 กิโลกรัม จาก 100 กิโลกรัมเมื่อประมาณเดือนสิงหาคม เพราะว่าเขาได้เข้าร่วมรายการหนึ่ง ของ M-net ที่เกี่ยวกับการเต้น นับว่าเป็นการออกกำลังกายที่ได้ผลมากสำหรับเขา ทำให้เขาภูมิใจในคางที่โผล่ออกมาแทนที่ไขมันแล้ว
มาซาฮิโระ ฮาระ
มาซาฮิโระ ฮาระ (原 昌宏, はら まさひろ, เกิดปี 1957 -) เป็นวิศวกรชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักในฐานะผู้พัฒนารหัสคิวอาร์ ขึ้นในปี 1994
ประวัติ
มาซาฮิโระเกิดที่ โตเกียว ในปี 1957 หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมที่สองของมหาวิทยาลัยโฮเซ เขาก็เข้าเรียนภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโฮเซ และจบการศึกษาในปี 1980
การพัฒนาเด็นโซและคิวอาร์โค้ด
ในปี 1980 หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโฮเซ เขาได้ร่วมงานกับ บริษัทเดนโซ ซึ่งเป็นซัพพลายเออร์ชิ้นส่วนสำหรับ กลุ่มบริษัทโตโยต้า เมื่อเข้าร่วมบริษัทครั้งแรกได้พัฒนาเครื่องมือต่าง ๆ เช่นเครื่องอ่านบาร์โค้ด ในปี 1992 ขณะที่อยู่ในแผนกพัฒนา เขาได้เริ่มพัฒนารหัสใหม่เพื่อตอบสนองความต้องการจากภาคสนามเพื่อการจัดการชิ้นส่วนรถยนต์ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น  โดยได้รับแรงบันดาลใจจากตารางขาวดำของหมากล้อมที่เขาเล่นในช่วงพักกลางวัน รหัสดังกล่าวถูกนำมาใช้ในปี 1994 และกลายมาดเป็นคิวอาร์โค้ด
ใน ปี 2022 เขาสังกัดอยู่เด็นโซเวฟ
รางวัลที่ได้รับ
ในปี 2014 มาซาฮิโระและทีมพัฒนารหัสคิวอาร์ได้รับรางวัล European Inventor Award
ฮวัง ฮี-ชัน
ฮวัง ฮี-ชัน (เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ สโมสรในพรีเมียร์​ลีก​ และทีมชาติเกาหลีใต้
เกียรติประวัติ
เกาหลีใต้ U23
รางวัลส่วนตัว
อูลุฆ เบก
อูลุฆ เบก เป็นที่รู้จักจากผลงานในสายงานคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์อิสลาม เช่น ตรีโกณมิติ และ เรขาคณิตทรงกลม นอกจากนี้เขายังมีความสนใจในสาขาศิลปศาสตร์เช่นกัน  ว่ากันว่าเขาพูดได้ห้าภาษา คือ ภาษาอาหรับ, เปอร์เซีย, เติร์ก, มองโกเลีย และจีนกลาง ในสมัยปกครองของเขา จักรวรรดิตีมูริด ถือว่าเป็นยุคทองทางวัฒนธรรมและเป็นจุดสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการตีมูริดผ่านความสนใจและการอุดหนุนของเขา
เขาเป็นผู้ก่อสร้างหอดูดาวอูลุฆ เบก ในซามาร์กันต์ สร้างขึ้นในปี 1424 ถึง 1429 และได้รับการยอมรับโดยบรรดานักวิชาการว่าดป็นหนึ่งในหอดูดาวที่ดีที่สุดของโลกอิสลามในเวลานั้น รยมถึงยังใหญ่ที่สุดในเอเชียกลาง อูลุฆ เบก จีงได้รับการยอมรับว่าเป็นนักดาราศาสตร์เชิงสำรวจที่สำคัญที่สุดจากศตวรรษที่ 15 โดยนักวิชาการจำนวนมาก  นอกจากนี้เขายังสร้างมัดดราซาห์อูลุฆ เบก (1417–1420) ทั้งในซามาร์กันต์และบูฆารา เป็นผลให้ทั้งสองเมืองนี้ได้กลายสภาพเป็นศูนย์กลางการศึกษาของเอเชียกลางในสมัยนั้น
อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการปกครองของเขาไม่เท่ากับความสามารถทางวิทยาศาสตร์ ในสมัยการปกครองอันสั้นของเขา เขาไม่สามารถสร้างฐานอำนาจและปกครองได้ ผู้ปกครองคนอื่นรวมถึงคนในตระกูลเดียวกันได้ฉวยโอกาสนี้ขึ้นมาควบคุมจักรวรรดิ ท้ายที่สุด อูลุฆ เบก ถูกล้มราชบัลลังก์และถูกลอบสังหารในเวลาต่อมา
พายุไต้ฝุ่นนิดา (พ.ศ. 2547)
พายุไต้ฝุ่นนิดา หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นดินโด (Dindo) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดเป็นอันดับสามรองจากพายุไต้ฝุ่นเตี้ยนหมู่ และพายุไต้ฝุ่นชบา และเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุดต่อภาคตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์นับตั้งแต่พายุไต้ฝุ่นเซ็บในปี พ.ศ. 2541 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 อยู่ทางตะวันออกของประเทศปาเลาในขณะนั้น พายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกอย่างช้า ๆ และกลายเป็นพายุโซนร้อนเมื่อเคลื่อนตัวเลี้ยวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือพายุโซนร้อนนิดาทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่น ทำให้เผยให้เห็นตาพายุที่กำลังพัฒนา และในที่สุดก็ถึงระดับกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 205 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (125 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.72 นิ้วของปรอท) หลังจากผ่านจังหวัดคาตันดัวเนส พายุไต้ฝุ่นนิดาก็เริ่มหันไปทางเหนือมากขึ้น และอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้นพายุโซนร้อนนิดาก็ได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน และพายุสลายไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศญี่ปุ่น
การกระจายความรุนแรงของลมกับฝนในแนวนอนจากพายุไต้ฝุ่นนิดา อัตราน้ำฝนในบริเวณกึ่งกลางมาจากเรดาร์วัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนชื้นในขณะที่อัตราน้ำฝนในเขตรอบนอกมาจากเครื่องวัดปริมาณน้ำฝนแบบภาพไมโครเวฟ อัตราน้ำฝนซ้อนทับบนข้อมูลอินฟราเรดจากเครื่องสแกนแบบมองเห็น และอินฟราเรด ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนแสดงให้เห็นว่าพายุยังคงจัดโดยยังไม่มีหลักฐานใด ๆ เพราะยังเป็นแค่พายุโซนร้อน อัตราน้ำฝนปานกลางเป็นส่วนใหญ่อยู่ใกล้ศูนย์กลาง วันต่อมาพายุไต้ฝุ่นนิดาจัดระเบียบได้ดีขึ้น และมีแถบคาดมากขึ้นในทุ่งฝน แม้ว่าตาพายุจะยังสมบูรณ์ได้ไม่ดีก็ตาม หลังจากพายุไต้ฝุ่นนิดาผ่านจังหวัดคาตันดัวเนสศูนย์กลางของพายุนี้น่าจะแสดงผลของการถูกรบกวนโดยภูมิประเทศ และเครื่องสร้างภาพไมโครเวฟแสดงให้เห็นตาพายุที่มีรูปร่างเกือบสมบูรณ์พร้อมบริเวณที่มีฝนตกหนัก
พายุไต้ฝุ่นนิดาทำให้เกิดน้ำท่วม และดินถล่มในเขตบีโคลของเกาะลูซอนจึงทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 ราย และมีผู้พลัดถิ่น 1,000 คน ขณะที่พายุอยู่ทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ก่อนที่จะเคลื่อนตัวไปทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น โดยรวมแล้ว มีผู้เสียชีวิต 31 ราย และเกิดความเสียหายประมาณ 1.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ