cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทพบุตรแวมไพร์
เนื้อเรื่อง
พัก จี-ซัง (อัน แจ-ฮย็อน) เป็นแพทย์ที่เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดในโรงพยาบาลวิจัยมะเร็งที่ดีที่สุดในประเทศ เขายังเป็นแวมไพร์ แม้จะดูเย็นชาและไร้ความรู้สึก แต่ จี-ซัง ก็ปกปิดหัวใจที่เจ็บปวดของเขาเอาไว้ภายใน และโหยหาความใกล้ชิดกับผู้คน เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งในความศักดิ์สิทธิ์ของชีวิตมนุษย์ และระงับความกระหายเลือดของเขาเพื่อรักษาและช่วยชีวิตผู้ป่วย เพื่อนร่วมงานของเขาคือ ยู ริตา (คู ฮเย-ซ็อน) หญิงสาวที่เข้าโรงเรียนแพทย์เมื่ออายุ 17 ปี และเป็นหลานสาวของประธานกลุ่มแชโบล ซึ่งเป็นเจ้าของโรงพยาบาล ริต้ามีความสามารถสูงแต่เย่อหยิ่ง จี-ซัง พบว่าตัวเองตกหลุมรักเธอ นอกจากนี้ เขาได้พบกับ อี แจ-อุก (จี จิน-ฮี) ผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ได้รับความไว้วางใจจากทุกคนด้วยท่าทางที่อ่อนโยนของเขา แต่กลับซ่อนเร้นความทะเยอทะยานที่เป็นอันตราย
คงศักดิ์ ตันไพจิตร
นพ.คงศักดิ์ ได้เป็นแพทย์ฝึกหัดเฉพาะทางภาควิชาอายุรศาสตร์ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ณ Detroit General Hospital ,Wayne State University, Detroit, Michigan ต่อมาได้เป็นแพทย์ประจำบ้านในภาควิชาอายุรศาสตร์ และ Fellow in Rheumatology & Immunology ที่ Barnes Hospital, Washington University, St. Louis , Missouri ซึ่งเป็นหนึ่งในสิบ (Top 10) ของมหาวิทยาลัยแพทย์ที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากนั้นได้เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ และปัจจุบันเป็น Professor of Clinical Medicine, Washington University in St. Louis [22]
นพ.คงศักดิ์เป็นประธานสมัชชาพุทธแห่งมหานครเซนต์หลุยส์ (Chairman, Buddhist Council of Greater St. Louis) [10] เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวัดพระศรีรัตนาราม เมืองเซนต์หลุยส์เมื่อปี พ.ศ. 2526 [2]
เป็นอาจารย์สอนวิปัสสนากรรมฐาน ณ วัดพระศรีรัตนาราม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 จนถึงปัจจุบัน [2] เป็นอาจารย์ผู้บรรยายธรรม และสอนปฏิบัติธรรมตามมหาวิทยาลัย โรงเรียน สถาบันต่าง ๆ ทั้งในประเทศสหรัฐ และประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 จนถึงปัจจุบัน
มีผลงานสิ่งตีพิมพ์ในวารสารเกี่ยวกับเรื่องจิตและพุทธศาสนา มากกว่า 35 เรื่อง และมีหนังสือที่ประพันธ์และตีพิมพ์หลายเล่มทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ อาทิเช่น สติ-กุญแจไขชีวิต, ภาวนา ภาษาธรรม, พุทธอัจฉริยะ, โลกแปรผันอัศจรรย์พุทธอัจฉริยะ, ไขปัญหาสัจธรรมและวิทยาศาสตร์, พุทธกับแพทย์และสติปกป้องเยียวยาโลก, Buddhism Answers Life, Essence of Life: Mindfulness & Self-Awareness [1] ตลอดถึงได้สร้าง Buddhism & Science Facebook page [8] เพื่อเผยแพร่พุทธธรรม และได้สร้าง videoclips และเทปเสียงบรรยายธรรมะ ทั้งภาษาไทยและอังกฤษเป็นจำนวนมากกว่า 80 ขุด [2, 15] ในการสอนแนววิธีปฏิบัติธรรมที่ลัดสั้นและได้ผล เพื่อใช้ประกอบในการดำรงชีวิตอย่างมีสติและความรู้สึกตัว ให้มีชีวิตที่มีสุขสมบูรณ์ [7, 24]
มีผลงานโดดเด่นจนได้รับรางวัลพระราชทานเสาเสมาธรรมจักร จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯในปี พ.ศ. 2551 [8, 23]
107 คามิลลา
107 คามิลลา (Camilla, ) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
สายบุนดัง
สายบุนดัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเขตกรุงโซลและจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ โดยชื่อ 'บุนดัง' สื่อถึงว่า เส้นทางนี้เริ่มต้นการก่อสร้างในเขตบุนดัง เชื่อมสถานีปลายทาง 2 สถานี ได้แก่ วังซิมิ และซูว็อน โดยปกติแล้ว รถไฟจะวิ่งถี่ทุก 4-5 หรือ 7-8 นาที ใช้รถไฟฟ้า โคเรล คลาส 351000
ไชย ขุนศรีรักษา
ไชย ขุนศรีรักษา หรือ ทองขาว ขุนศรีรักษา (นามสกุลเดิม ภัทรโชคชัย) เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดในครอบครัวมุสลิมเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เป็นอดีตพระเอกคาบาเร่ต์ จาก CALYPSO CABARET ต่อมาได้เข้าสู่วงการบันเทิง มีชื่อเสียงจากการเป็นดาวดี ปัจจุบันยังรับงานแสดงอยู่ทั้งบทคนดีและบทพ่อ รวมถึงบทคนทรง และ กำลังคบหาดูใจกับสาวนอกวงการ ชื่อ น้องมิล ที่อายุห่างกันถึง 32 ปี
ไรต์เฮียร์ไรต์นาว (เพลงแฟตบอยสลิม)
ไลต์เฮียร์ไลต์นาว เป็นซิงเกิลของแฟตบอยสลิม ออกจำหน่ายที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2542 แล้วก็ได้ขึ้นชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรอยู่ในอันดับที่สอง อยู่ในอัลบั้มชุด You've Come a Long Way, Baby
ศาลาว่าการกรุงโตเกียว
ศาลาว่าการกรุงโตเกียว เป็นอาคารศูนย์ราชการการปกครองในโตเกียว ไม่เพียงแต่เฉพาะ 23 เขตพิเศษในโตเกียวตะวันออกเท่านั้น แต่ยังรวมถึง 26 เมืองในโตเกียวตะวันตก และยังมีพิพิธภัณฑ์ตลอดจนศูนย์การเรียนรู้อยู่ภายในอีกด้วย อาคารแฝดหลังนี้ก่อสร้างแล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2533 ด้วยงบประมาณ 1.53 แสนล้านเยน ด้วยความสูง 242.9 เมตร ทำให้เมื่อสร้างเสร็จก็ครองตำแหน่งอาคารสูงที่สุดในโตเกียวจนถึงปี พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะถูกอาคารมิดทาวน์ทาวเวอร์ ชิงตำแหน่งไป
อายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้
อายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้ (Marriageable age, Marriage age) เป็นอายุที่บุคคลสามารถทำการสมรสได้ ไม่ว่าจะเป็นการใช้สิทธิของตนหรือเกิดจากความยินยอมของผู้ใช้อำนาจปกครอง โดยในอายุที่อยู่ในเกณฑ์และการให้ความยินยอมดังกล่าวแตกต่างไปในแต่ละประเทศ
อายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้ไม่ควรจะสับสนกับ อายุในการบรรลุนิติภาวะ หรือ อายุที่ยอมให้มีการร่วมประเวณีได้. เพราะในหลายประเทศอายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้อาจต่ำกว่าอายุในการบรรลุนติภาวะ
106 ไดโอนี
106 ไดโอนี (106 Dione) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ตั้งชื่อมาจากไดโอนี มารดาของแอโฟรไดที
อายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้
อายุที่อยู่ในเกณฑ์สมรสได้ในปัจจุบันได้แก่
สายซูอิน
สายซูอิน (ซูว็อน-อินช็อน) เป็นเส้นทางรถไฟชานเมืองในโซล ซูว็อน และอินช็อน แต่ก่อนเคยใช้รางแนร์โรว์เกจ แต่ถูกเลิกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1995 และเปลี่ยนมาใช้สแตนดาร์ดเกจแทน โดยในระยะแรกเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012
สกุลเสือไฟ
สกุลเสือไฟ (Golden cat) เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อจำพวกเสือขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Catopuma ในวงศ์เสือและแมว (Felidae)
ลักษณะโดยทั่วไปของเสือในสกุลนี้ คือ จะมีขนสีเดียวตลอดทั้งตัว คือ สีแดงหรือสีส้ม ในขณะที่ส่วนหัวจะมีลวดลายสีเข้มเป็นเอกลักษณ์ พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ จนถึงเกาะบอร์เนียว ปัจจุบันมีการแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด โดยทั้ง 2 ชนิดนี้ถูกแยกออกจากกันชัดเจนจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรม
โดยทั้ง 2 ชนิดนี้ถูกแยกออกจากกันเมื่อ 4.9-5.3 ล้านปีมาแล้ว โดยชนิดที่พบบนเกาะบอร์เนียว วิวัฒนาการตัวเองแยกออกมาก่อน โดยมีญาติใกล้ชิดที่สุด คือ แมวลายหินอ่อน ซึ่งอยู่ในสกุล Pardofelis ซึ่งแยกออกมาต่างหากเมื่อ 9.4 ล้านปีก่อน
การจำแนก
หมายเหตุ สกุล Catopuma นี้ ในบางข้อมูลจะรวมเป็นสกุลเดียวกันกับ Pardofelis หรือเป็นชื่อพ้องกัน
แหล่งข้อมูลอื่น
Catopuma
โอลิมปิกฤดูร้อน 1996
สำหรับนักกีฬาไทยที่ส่งไปแข่งขันเมื่อ 44 ปีที่แล้วถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จากการส่งนักกีฬาไป 9 ชนิดกีฬา ซึ่งประเทศไทยได้ฮีโร่กำปั้นคนแรกในประวัติศาสตร์ "สมรักษ์ คำสิงห์" นักชกรุ่นเฟอเธอร์เวต คว้าเหรียญทองแรกในประวัติศาสตร์ของไทย
การเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ
การตัดสินรอบสุดท้าย เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ในการประชุม IOC Session  ครั้งที่ 96 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์โอลิมปิกปี 1996 เป็นรูปคบเพลิงและเปลวไฟตัวเลข100อยู่ใต้คบเพลิงและตราห้าห่วง และมีอักษรอังกฤษคำว่า Atlanta 1996กำกับที่ตอนล่าง
เลา
เลา เป็นพืชในวงศ์หญ้า (Poaceae) สกุลอ้อย (Saccharum) มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ เป็นหญ้าอายุหลายปี ลำต้นกลวง แข็งตั้งขึ้นสูง 1-2 เมตร บริเวณข้อมีตาราก 2 แถว กาบใบผิวเกลี้ยง มีขนที่ขอบใบ รูปขอบขนานแคบ กว้าง 0.5-1.58 ซม. ยาว 60-100 ซม. ขอบใบมีขนสากมือ ลิ้นใบเป็นแผ่นแข็งปลายโค้ง ดอกออกเป็นช่อแตก แขนงกว้าง สีขาวแกมเทา ช่อดอกย่อยรูปไข่หรือรูปหอก ยาว 3-4 ซม. กาบช่อย่อยรูปเรือ เนื้อบางผิวเกลี้ยง ขอบมีขนอ่อนนุ่มคล้ายไหมกาบเป็นขนบาง ขอบบนมีขน กลีบเกล็ดรูปกรวย รังไข่รูปกระสวย ยอดเกสรสีม่วงหรือชมพู อับเรณูสีเหลือง จำนวนสามอัน
เลาเป็นหนึ่งในพืชที่ใช้เป็นมวลชีวภาพได้ ในทางอายุรเวทระบุว่ารากของเลามีรสหวาน ใช้เป็นยาขับปัสสาวะ ยาบำรุง ยาสมาน และรักษาอาการอาหารไม่ย่อย ใบของเลาใช้ทำเป็นเชือกหรือทำเป็นเครื่องจักสานได้ ในสหรัฐอเมริกาจัดพืชชนิดนี้เป็นพืชรุกราน
ยุขัน
ยุขัน เป็นบทละครนอกที่แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทกลอนบทละคร ไม่ปรากฏหลักฐานว่าแต่งเมื่อใดและผู้แต่งเป็นใคร สันนิษฐานว่าน่าจะได้รับอิทธิพลมาจากนิทานสุภาษิตเปอร์เซียเรื่องอิหร่านราชธรรม หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สิบสองเหลี่ยม เนื่องจากปรากฏข้อความบนทะเบียนเก่าของหอสมุดวชิรญาณ
ประวัติ
ยุขัน มีชื่อระบุในสมุดไทยว่า ยุขัน (สิบสองเหลี่ยม)  อีกทั้งเนื้อเรื่องตอนต้นก็ได้กล่าวถึงเรื่องราวต่าง ๆ ซึ่งเกิดขึ้นในเมืองสิบสองเหลี่ยม แต่กระนั้น ก็มีอิทธิพลของชวา และบทละครเรื่อง อิเหนาเข้ามาปะปนอยู่ด้วย เช่น ชื่อของตัวละคร หรือตำแหน่งต่างๆ เช่น "ประไหมสุหรี" เป็นต้น
บทละครนอกเรื่อง ยุขัน พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ จุลศักราช 1240 (พ.ศ. 2421) เป็นการพิมพ์รวมเล่มสมุดไทยตั้งแต่เล่มที่ 1-23 และมิได้มีการพิมพ์เผยแพร่อีก จนกระทั่งในปีพุทธศักราช 2548 กรมศิลปากรพิจารณาเห็นว่า บทละครเรื่องยุขันมีคุณค่าต่อการศึกษาวรรณกรรมไทยในแง่ของการได้รับอิทธิพลจากวรรณกรรมต่างชาติ จึงได้มีการตรวจสอบชำระ และจัดพิมพ์เผยแพร่ขึ้นมาอีกครั้ง
เนื้อเรื่องย่อ
บทะครนอกเรื่องยุขัน แบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนต้นเรื่องกล่าวถึงกำเนิดของ "นางประวะลิ่ม" ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง ส่วนตอนที่สอง กล่าวถึงการผจญภัยของ "ยุขัน" ซึ่งมีความยืดยาวและพิสดารมาก เริ่มตั้งแต่ออกตามหานกวิเศษชื่อ "หัสรังสี" และพบ "นางประวะลิ่ม" จนกระทั่งจบถึงตอนยุขันจัดเตรียมเครื่องบรรณาการไปกราบพระดาหลีมหามุณี และเดินทางไปกราบพระบรมศพพระเจ้าอุรังยิดที่เมืองอุรังยิด
ความตอนต้น
"ท้าวเวณุมาน" เป็นกษัตริย์ครองเมืองสิบสองเหลี่ยม มีมเหสีชื่อ "บุปผา" แต่กลับไม่มีโอรสธิดาสืบสกุล อยู่ต่อมา "เมืองกาหรำ" ซึ่งเป็นเมืองขึ้น เกิดแข็งเมือง ท้าวเวณุมานจึงใช้ให้ "สุสิหลำ" เป็นแม่ทัพยกไปปราบซึ่งต้องออกศึกนานถึง 7 ปี สุสิหลำมีภรรยาชื่อ "นางมาลา" และลูกสาวชื่อ "นางวัลลุมาลี" สุสิหลำได้รำลาภรรยาและบุตรสาว พร้อมทั้งกำชับบุตรสาวว่าให้ครองตนเป็นโสดจนกว่าตนจะกลับมาแล้วจะเลือกคู่ครองที่เหมาะสมให้กับนางวัลลุมาลีเอง ในวันที่นางมาลา และนางวัลลุมาลีไปส่งสุสิหลำนั้น อุเซนซึ่งเป็นบุตรของโปหะเศรษฐีและสหายนามว่า อุซ่าหรำได้มาชมการเคลื่อนทัพในครั้งนั้นด้วย ทำให้อุเซนได้พบและหลงรักนางวัลลุมาลีตั้งแต่แรกพบ เช่นเดียวกันกับนางวัลลุมาลีก็มีใจให้กับอุเซนเช่นกัน ด้วยเหตุนี้จึงทำให้อุเซนตัดสินใจลอบเข้าหานางวัลลุมาลีโดยปีนเข้าไปทางหน้าต่าง และมีอุซ่าหรำคอยช่วยอยู่ นางวัลลุมาลีได้เล่าให้อุเซนฟังถึงคำสัตย์ปฏิญาณต่อบิดา ทั้งสองจึงตกลงที่จะรอคอยและทำตามสัญญานั้นอย่างเคร่งครัด และพูดคุยโดยมิแตะเนื้อต้องตัวกัน
จนกระทั่งในคราหนึ่ง ท้าวเวณุมานทรงปลอมพระองค์เป็นทหารนายตรวจเพื่อตรวจดูความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง เมื่อผ่านมายังหน้าบ้านสุสิหลำเห็นสายห่วงห้อยลงมาจากหน้าต่างห้องนางวัลลุมาลี จึงทรงปีนไปตามสายห่วงนั้น และได้เห็นพฤติกรรมของทั้งสองคน จึงทรงดำริที่จะทดลองในความซื่อสัตย์ของทั้งสองโดยออกอุบายให้ทหารจับตัวอุเซนไปประหารชีวิต ฝ่ายอุเซนเมื่อทราบว่าความผิดของตนร้ายแรงถึงขั้นนั้น จึงได้กล่าวขอร้องให้อุซ่าหรำเป็นตัวประกันแทนชั่วคราว เพื่อตนจะได้ไปบอกลานางวัลลุมาลีเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยความเป็นมิตรแท้อุซ่าหรำก็ตกลงด้วยความเต็มใจ ท้าวเวณุมานสะกดรอยคามไปและได้ฟังถ้อยคำที่รำลากันตลอดทั้งคืน ก็ทรงชื่นชมในความสัตย์ของคนทั้งสองและตั้งใจจะชุบเลี้ยงให้เป็นบุตรของพระองค์อย่างดี
ครั้นรุ่งเช้า อุเซนก็จึงยอมไปมอบตัวและเปลี่ยนตัวแทนอุซ่าหรำ ในขณะนั้นเองสุสิหลำก็ชนะศึกเมืองกาหรำและเดินทางกลับมาทัน ทราบข่าวว่าท้าวเวณุมานจะลงอาญาผู้กระทำความผิดที่ลอบเข้าหาลูกสาวตนจึงรีบตามไปเข้าเฝ้ายังพลับพลาที่ประทับ นางวัลลุมาลีซึ่งปลอมตัวเป็นชายมาเฝ้าดูเหตุการณ์ก็จงใจควบม้าตัดหน้าพระที่นั่ง ท้าวเวณุมานซึ่งทรงทราบล่วงหน้าแล้วว่าชายปลอมดังกล่าวคือนางวัลลุมาลี จึงแสร้งเป็นพิโรธหนักแล้วสั่งให้สุสิหรำจับตัวมาลงโทษให้ได้
เมื่อความจริงปรากฏนางวัลลุมาลีจึงทูลตอบท้าวเวณุมานว่า ที่ตนกระทำการเช่นนั้นเพราะตั้งใจจะยอมตายพร้อมกับอุเซน ท้าวเวณุมานจึงให้สุสิหรำพิจารณาคดี สุสิหรำแม้จะรักลูกสักปานใดแต่ด้วยความซื่อสัตย์จึงตัดสินใจให้ประหารชีวิตนางวัลลุมาลี ส่วนโปหะเศรษฐีซึ่งทราบข่าวก็ทูลตัดสินให้ประหารชีวิตอุเซนเช่นกันเพื่อมิให้เป็นเยี่ยงอย่างสืบไป
ท้าวเวณุมานทรงพอพระทัยและซาบซึ้งในความซื่อสัตย์ของบุคคลทั้ง ๕ เป็นอย่างยิ่ง จึงทรงอภัยโทษ แล้วแต่งตั้งอุเซนกับนางวัลลุมาลีเป็นโอรสธิดาบุญธรรมของพระองค์ จากนั้นก็กำหนดฤกษ์ทำพิธีสยุมพรให้กับคนทั้งสอง ฝ่ายอุเซนได้มอบข้าวของมีค่ามากมายให้แก่อุซ่าหรำเพื่อตอบแทนบุญคุณของสหายรัก
ความตอนที่สอง
นกหัสรังสีบินไปกลางมหาสมุทรจนพบกับเรือกำปั่นสินค้าของมะระงิดพ่อค้าชาววิลันดา (ฮอลันดา) จึงบินลงจับที่ท้ายเรือ มะระงิดเห็นความงามของนกจึงคิดจับไปถวายเป็นบรรณาการแก่พระเจ้าอุเรเซ็น นกก็ยินยอมให้จับแต่โดยดีพร้อมกับร้องออกมาเป็นชื่อของตนว่า "หัสรังสี" เมื่อพระเจ้าอุเรเซ้นทอดพระเนตรเห็นนกมีสีสันงดงามราวกับปักษาสวรรค์แถมยังกล่าวเจรจาได้ จึงตบรางวัลให้กับมะระงิดมากมาย แล้วให้ช่างทำกรงทองประดับพลอย ให้นางพี่เลี้ยงสันหยานำไปมอบเป็นของขวัญแก่นางประวะลิ่ม ซึ่งนางเองก็พอพระทัยนกหัสรังสีเป็นอันมาก
กล่าวถึงองค์ปะตาระกาหลาซึ่งเป็นเทวดาบนสวรรค์ เกิดร้อนอาสน์ จึงเล็งตาทิพย์ลงมาเห็นหางประวะลิ่มและยุขันเป็นเนื้อคู่ตุนาหงันกัน จึงคิดใช้นกหัสรังสีเป็นสื่อสัมพันธ์ ปะตาระกาหลาจึงได้ลงมาเขียนสารบรรยายคุณวิเศษของนกนั้นไว้ข้างแท่นบรรทมของท้าวอุรังยิดเจ้าเมืองอุรังยิด ซึ่งมีโอรสรูปงามสององค์ คือ ยุดาหวันองค์พี่ กับยุขันองค์น้อง ครั้นท้างอุรังยิดได้ทราบความในสารดังกล่าวทราบถึงคุณวิเศษของดวงแก้วกายสิทธิ์ที่อยู่ในศีรษะนกนั้น จึงมีความปรารถนาจะได้ไว้ครอบครอง ยุดาหวันและยุขันจึงรับอาสาที่จะไปนำนกหัสรังสีมาถวาย ก่อนออกเดินทางท้าวอุรังยิดได้ให้โหรหลวงทำนายได้ความว่า ทั้งสองพี่น้องจะประสบชัย อีกอีกสามปีจึงจะได้กลับมาบ้านเมือง ทั้งสองพี่น้องจึงเริ่มออกเดินทางไปในป่าจนพบกับเสาประโคนใหญ่ตั้งไว้ที่เชิงเขามีจารึกใจความว่า"พระพรหมได้สาปไว้ว่าผู้ใดมาถึงเสาประโคนนี้ หากมาเป็นคู่หรือเป็นกลุ่มให้แยกเดินทางซ้ายขวาคนละทาง หากไปด้วยกันจะมีภัยถึงชีวิตทั้งคู่ หากแยกกันเดินก็จะได้พบกับพระมหาฤษ๊สั่งสอนวิชาให้ และจะเดินทางไปยังเมืองอุเรเซ็นอย่างปลอดภัย ทั่งสองพี่น้องได้อ่านสารจารึกดังกล่าวก็บังเกิดความเศร้าโศกรำพึงรำพันว่า แล้วจึงแยกเดินจากกันด้วยความอาลัย ยุดาหวัน เดินทางรอนแรมจากน้องมาในป่าได้ ๗ เดือน ๗ วัน จนมาถึงเมืองจะรังหงูจึงได้พักหลับนอนอยู่ในบรรณศาลาหน้าเมือง ขณะนั้นภายในเมืองเกิดความวุ่นวาย เพราะพระเจ้าจะรังหงูสิ้นพระชนม์ ไม่มีโอรสสืบราชสมบัติต่อ มีเพียงพระธิดาผู้โสภานามว่านางกัญจะหนา ฝ่ายประไหมสุหรีเกรงว่าหากปล่อยว่างกษัตริย์ไว้นาน อาจถูกอริราชศัตรูฉวยโอกาสมาชิงเมืองได้จึงให้เสนาบดีทั้ง ๔ ประชุมเรียกโหราจารย์ทั้งหลายทำการเสี่ยงพิชัยราชรถ หาผู้มีบุญมาปกครองบ้านเมือง แล้วทำการเสี่ยงไปราชรถก็ทำประทักษิณรองเมืองไปเกยแทบเท้าของยุดาหวันซึ่งนอนอยู่ในศาลา เสนาบดีจึงให้ประโคมดนตรีขึ้นจนยุดาหวันตื่นบรรทมแล้วจึงทูลเชิญให้เข้าพระนคร ยุดาหวันจึงได้เล่าความเป็นมาของตนให้องค๋ประไหมสุหรีฟังจึงทราบว่าเป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์เช่นกัน จึงให้ทำการอภิเษกองค์ยุดาหวันเครียงคู่กับนางกัญจะหนาให้เป็นกษัตริย์ปกครองเมืองจะรังหงูสืบไป
ฝ่ายยุขันหลังจากแยกทางกับพระเชษฐาแล้ว ก็รอนแรมมาในป่าจนกระทั่งพบกับอาศรมของพระรักขิตมหาฤๅษีตามที่ในจารึกบอกไว้ จึงเข้าไปกราบแล้วเล่าเรื่องราวของตนแล้วถามทางไปเมืองอุเรเซ็น พระฤๅษีทราบเรื่องก็เกิดความเมตตาจึงกล่าวว่า อันหนทางจะไปเมืองอุเรเซ้นนั้น เต็มไปด้วยอันตรายมากมาย มีทั้งยักษ์มาร และแม่น้ำที่ลึกและกว้าง เมื่อเห็นว่าพลัดพรากจากพระเชษฐาจึงร่ายเวทย์ชุบคนขึ้นมาต่างหน้าพี่ชายไว้เป็นเพื่อนเดินทางแล้วตั้งชื่อให้ว่า เจ้าลิขิต ทั้งสองจึงฝากตัวเป็นศิษย์ของฤๅษี ก่อนออกเดินทางพระฤๅษีจึงได้มอบพระขรรค์แก้วให้กับเจ้าลิขิต และมอบธนูกับศรวิเศษให้กับยุขัน แล้วทั้งสั่งสอนว่าทางข้างหน้าอันตรายให้อยู่ช่วยดูแลกันและกันอย่าประมาท จากนั้นก็จึงอวยพรและชี้ทางให้ ทั้งสองเดินทางเรื่อยมาจนล่วงเข้าเขตที่อยู่ของยักษ์มัตตะริมซึ่งอาศัยอยู่ปราสาททิพย์กลางป่า และมีอาวุธวิเศษคือกระบองแก้วสุริยกานต์อันมีฤทธิ์คือหากกวัดแก่วง ก็จะขอสิ่งที่อยากได้ตามใจนึก นอกจากนี้ยังมีอสูรทหารเอก ซึ่งคอยเผ้าหน้าด่านในป่าอยู่ถึงสามชั้นคือ อสุรปานัน, วายุกันยักษ์ และ นันทสูร อยู่มาวันหนึ่ง อสูรมัตตะริมนั้นเกิดเปล่าเปลี่ยวจิต คิดหาคู่ครองจึงควงอาวุธเหาะหาสาวงามจนล่วงไปถึงเมืองไอสุริยา
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1547 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ขณะมีพระชนมพรรษา 9 พรรษา ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และเจน ซีมัวร์ พระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกที่พระราชสมภพในนิกายโปรเตสแตนต์ ราชอาณาจักรถูกปกครองโดยสภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตลอดรัชกาลเนื่องจากว่าพระองค์ยังทรงพระเยาว์ สภาผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์นั้นนำโดยเอ็ดเวิร์ด ซีมัวร์ ดยุคที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซ็ต ผู้เป็นพระปิตุลา ระหว่างปี ค.ศ. 1547 ถึงปี ค.ศ. 1549 ต่อมานำโดยจอห์น ดัดลีย์ ดยุกแห่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 1551
รัชกาลพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ประสบกับปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมที่ระส่ำระสายจนกระทั่งเกิดการก่อกบฏและก่อจลาจลขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1549 การทำสงครามกับสกอตแลนด์ที่สิ้นเปลืองประสบความสำเร็จในช่วงแรก สงครามยุติลงด้วยการถอนกองกำลังทหารออกจากสกอตแลนด์เช่นเดียวกับที่ถอนออกจากเมือง Boulogne-sur-Mer เพื่อแลกกับสันติภาพ การเปลี่ยนแปลงของคริสตจักรแห่งอังกฤษเป็นนิกายโปรเตสแตนต์เกิดขึ้นภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 พระองค์ทรงสนพระทัยในพระราชกรณียกิจด้านการศาสนาอย่างมาก ถึงแม้ว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระราชบิดาทรงตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรและโรม พระองค์ไม่เคยมีพระบรมราชานุญาตให้มีการรวมตัวของโรมันคาทอลิกหรือพิธีกรรม นิกายโปรแตสแตนท์ได้ก่อตั้งขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 เป็นครั้งแรกในประเทศอังกฤษกับการปฏิรูปซึ่งรวมถึงการยกเลิกพระที่ประพฤติพรหมจรรย์และพิธีสวดมนต์ประสานเสียง (แมส) และบทกำหนดการให้บริการภาคบังคับในอังกฤษ
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1553 พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงพระประชวรขณะมีพระชนมพรรษา 15 พรรษา เมื่อพระอาการประชวรได้รับการวินิจฉัยแล้วว่าอยู่ในระยะสุดท้าย พระองค์ทรงมีพระราชหัตเลขาเรื่องการสืบราชสันตติวงศ์ ทรงพยายามไม่ให้ประเทศกลับไปสู่นิกายโรมันคาทอลิกอีก พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงแต่งตั้งเลดี้เจน เกรย์เป็นองค์รัชทายาทและไม่แต่งตั้งพระเชษฐภคินี เลดี้แมรี่และเลดี้เอลิซาเบธ การตัดสินพระทัยในเรื่องนี้เกิดความขัดแย้งหลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคต เลดี้เจน เกรย์ทรงถูกขับไล่โดยสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษหลังจากที่เสด็จขึ้นทรงราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษได้เพียง 9 วัน ในระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษนั้น พระองค์ทรงยกเลิกการปฏิรูปนิกายโปรแตสแตนท์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 ซึ่งต่อมากลายเป็นรากฐานของการชำระศาสนาในรัชกาลสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1559
อ้างอิง
15371553
อามะ-โนะ-อิวาโตะ
อามะ-โนะ-อิวาโตะ เป็นถ้ำในเทพปกรณัมญี่ปุ่น จากความที่ปรากฏในโคจิกิและนิฮนโชกิ พฤติกรรมสร้างความเดือดร้อนของเทพซูซาโนโอะ เทพแห่งพายุของญี่ปุ่น ทำให้เทพีอามาเตราซุพี่สาวของเทพซูซาโนโอะหนีไปซ่อนตัวในถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะ  แผ่นดินจึงตกอยู่ในความมืด
เพื่อจะนำเทพีอามาเตราซุออกมาจากถ้ำ เทพอีกองค์ที่ชื่อว่ายาโอะ-โยโนซุ-โนะ-คามิได้จัดงานเลี้ยงด้านนอกถ้ำตามคำแนะนำของเทพโอโมอิกาเนะ เทพธิดาอาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะแสดงการร่ายรำสร้างเสียงหัวเราะ เทพีอามาเตราซุสงสัยเรื่องการสังสรรค์ด้านนอกจึงมองออกมาจากทางเข้าถ้ำ แล้วตะลึงกับเงาสะท้อนของตนเองในกระจกยาตะ โนะ คางามิ ซึ่งเทพองค์อื่นๆ สร้างขึ้นและแขวนไว้หน้าถ้ำ แล้วยืนนิ่งไป เทพอาเมะ-โนะ-ทาจิคาราโอะ จึงออกแรงเปิดถ้ำและโลกก็กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง เมื่อเทพีอามาเตราซุก้าวออกจากถ้ำ จึงมีการปิดตราศักดิ์สิทธิ์ก็ไว้หน้าถ้ำเพื่อไม่ให้เทพีอามาเตราซุกลับเข้าไปซ่อนตัวอีก
ฮิงาชิฮงงุ
ศาลเจ้าหลักชื่อฮิงาชิฮงงุ และหอสักการะชื่อนิชิฮงงุ (หอตะวันตก) หันหน้าเข้าหากันจากสองฝากของช่องเขาแม่น้ำอิวาโตะ ถ้ำอามะ-โนะ-อิวาโตะเป็นสถานที่สักการะในเทศกาลและเป็นถ้ำหินที่อยู่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอิวาโตะจากนิชิฮงงุ สามารถมองเห็นถ้ำได้จากนิชิฮงงุหลังจากเข้าร่วมพิธีกรรมของลัทธิชินโตเพื่อการชำระให้บริสุทธิ์ แต่ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพทุกรูปแบบ
บริเวณนี้มีต้นไม้และต้นไม้เก่าแก่เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีต้นแปะก๊วยโบราณและต้นโองาตามาโนกิ (Magnolia compressa) ที่หายาก ซึ่งถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในประเทศญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยโบราณ
จักรพรรดิตึ ดึ๊ก
ตึ ดึ๊ก (Tự Đức, 嗣德; 22 กันยายน ค.ศ. 1829 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1883) พงศาวดารไทยเรียก ตือดึก พระนามาภิไธยเดิม เหงียน ฟุก ห่ง เหญิ่ม (Nguyễn Phúc Hồng Nhậm, 阮福洪任) พงศาวดารไทยเรียกเจ้ายอมราชบุตร เป็นจักรพรรดิเวียดนามแห่งราชวงศ์เหงียนพระองค์ที่ 4 เสวยราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1847–1883 เป็นจักรพรรดิราชวงศ์เหงียนที่อยู่ในราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นเวลา 36 ปี และเป็นจักรพรรดิเวียดนามพระองค์สุดท้ายที่ได้ปกครองเวียดนามในฐานะรัฐเอกราช ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศเวียดนามต้องเผชิญกับการคุกคามทางทหารของฝรั่งเศส และการสูญเสียดินแดนเวียดนามภาคใต้หรือโคชินจีน (Cochinchina) ให้แก่ฝรั่งเศส
พระชีวประวัติ
จักรพรรดิตึดึ๊กพระนามเดิมว่าเจ้าชายเหงียน ฟุก ห่ง เหญิ่ม (Nguyễn Phúc Hồng Nhậm, 阮福洪任) ทรงพระราชสมภพในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1829 ในรัชกาลของจักรพรรดิมิญ หมั่ง เป็นพระราชโอรสองค์รองของเจ้าชายเหงียนฟุกเมียนตง (Nguyễn Phúc Miên Tông, 阮福綿宗) และพระสนมฝั่มถิฮั่ง (Phạm Thị Hằng, 范氏姮) เจ้าชายเหงียนฟุกห่งเหญิ่มมีพระเชษฐาต่างมารดาคือเจ้าชายเหงียนฟุกห่งบ๋าว (Nguyễn Phúc Hồng Bảo, 阮福洪保) เมื่อพระจักรพรรดิมิญหมั่งเสด็จสวรรคตในค.ศ. 1841 เจ้าชายเหงียนฟุกเมียนตงพระบิดาของเจ้าชายเหงียนฟุกห่งเหญิ่มได้ขึ้นครองราชสมบัติราชวงศ์เหงียนต่อมาเป็นพระจักรพรรดิเถี่ยว จิ พระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงแต่งตั้งให้เจ้าชายเหงียนฟุกห่งเหญิ่มเป็น เจ้าชายฟุกตวีกง (Phúc Tuy công, 福隆公) แม้ว่าเจ้าชายฟุกตวีกงจะประชวรเป็นโรคไข้ทรพิษทำให้ทรงไม่สามารถมีโอรสหรือธิดาได้ แต่ก็ทรงตั้งใจใฝ่เรียนรู้หลักปรัชญาของลัทธิขงจื๊อ ทำให้พระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงโปรดเจ้าชายฟุกตวีกงมากกว่าพระเชษฐาคือเจ้าชายเหงียนฟุกห่งบ๋าว
ความขัดแย้งกับเจ้าชายห่ง บ๋าว
พระจักรพรรดิเถี่ยวจิพระบิดาของเจ้าชายฟุกตวีกงเสด็จสวรรคตในค.ศ. 1847 ตามหลักของลัทธิขงจื๊อซึ่งเน้นความสำคัญของสิทธิของบุตรชายหัวปี เจ้าชายเหงียนฟุกห่งบ๋าวซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตของพระจักรพรรดิเถี่ยวจิควรที่จะได้สืบทอดราชสมบัติต่อมา แต่ทว่าพระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงโปรดเจ้าชายฟุกตวีกงพระโอรสองค์รองมากกว่าพระโอรสองค์โตเนื่องจากเจ้าชายฟุกตวีกงทรงมีความเคร่งครัดและยึดมั่นในหลักการของลัทธิขงจื๊อ ในขณะที่เจ้าชายห่งบ๋าวไม่ทรงสนพระทัยศึกษาเล่าเรียน อีกทั้งเจ้าชายฟุกตวีกงยังได้รับการสนับสนุนจากขุนนางที่มีอำนาจอยู่ในช่วงปลายรัชสมัยเถี่ยวจิเช่น เจืองดังเกว๊ (Trương Đăng Quế, 張登桂) เหงียนจิเฟือง (Nguyễn Tri Phương, 阮知方) ฯลฯ เมื่อเจืองดังเกว๊เปิดราชโองการออกปรากฏว่าพระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงยกราชสมบัติให้แก่เจ้าชายฟุกตวีกงพระโอรสองค์รอง เจ้าชายฟุกตวีกงขึ้นครองราชสมบัติเป็นฮว่างเด๊แห่งราชวงศ์เหงียนของเวียดนามด้วยพระชนมายุ 18 ชันษา เปลี่ยนพระนามเป็นเหงียน ฟุก ถี่ (Nguyễn Phúc Thì, 阮福時) ประกาศใช้รัชศก "ตึดึ๊ก" (Tự Đức, 嗣德) แปลว่า การสืบทอดอันเป็นมงคล เนื่องจากพระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงครองราชย์ตั้งแต่ยังพระเยาว์ จึงมีการจัดตั้งคณะผู้สำเร็จราชการแทนประกอบด้วยเจืองดังเกว๊ เหงียนจิเฟือง ฯลฯ พระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงสถาปนาพระนางฝั่มถิฮั่งพระราชมารดาขึ้นเป็นฮว่างไท้เห่า (Hoàng thái hậu, 皇太后) หรือพระพันปีหลวง
การรุกรานของฝรั่งเศสและการสูญเสียดินแดนโคชินจีน
ในขณะเดียวกันนั้นจักรวรรดิฝรั่งเศสกำลังทำสงครามฝิ่นครั้งที่สอง และมีกองกำลังทางเรืออยู่ในน่านน้ำทะเลของจีนเป็นจำนวนมาก ในปีค.ศ. 1857 เช่นกัน นายชาลส์ เดอ มงติญยี (Charles de Montigny) ทูตฝรั่งเศสประจำกรุงรัตนโกสินทร์เดินทางมายังนครเว้เพื่อขอสร้างสัมพันธไมตรีทำสนธิสัญญาทางการค้ากับราชสำนักเวียดนามแต่ไม่ประสบผล เมื่อทางการฝรั่งเศสทราบข่าวการประทุษร้ายมิชชันนารีที่เวียดนาม พระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 มีพระราชโองการให้นายพลเรือโท ชาร์ล รีโกล เดอ เยอนูยยี (Charles Rigault de Genuoilly) แห่งกองทัพเรือจักรวรรดิฝรั่งเศส ยกทัพเรือมายังเวียดนามเพื่อเป็นการตอบโต้ โดยมีเป้าหมายคือเมืองดานัง (Da Nang) หรือที่ฝรั่งเศสเรียกว่าเมืองตูราน (Tourane) นายพลเรือเดอเยอนูยยียกทัพเรือเข้ายึดเมืองท่าดานังได้สำเร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 1858 ฝ่ายพระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงส่งแม่ทัพเหงียนจิเฟืองซึ่งเป็นแม่ทัพซึ่งมีบทบาทในอานามสยามยุทธยกทัพเวียดนามเข้าล้องเมืองดานังไว้ ทำให้ทัพฝรั่งเศสถูกขังอยู่ในเมืองท่าดานังไม่สามารถเดินทัพต่อขึ้นบกได้ หลังจากที่ทัพฝรั่งเศสถูกฝ่ายเวียดนามล้อมอยู่ภายในเมืองไซ่ง่อนเป็นเวลาประมาณห้าเดือนไม่สามารถเดินทัพไปต่อได้ แม่ทัพเดอเยอนูยยีตัดสินใจค้นหาเมืองท่าแห่งใหม่เพื่อนำทัพฝรั่งเศสขึ้นฝั่งให้สำเร็จ และแบ่งทัพไปยึดเมืองไซ่ง่อนได้สำเร็จอีกเมืองหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1859 ปีต่อมา ค.ศ. 1860 ฝ่ายฝรั่งเศสตัดสินใจถอนทัพออกจากเมืองดานังทั้งหมด ไปสมทบรวมกันกับทัพที่ไซ่ง่อน ฝ่ายแม่ทัพเวียดนามเหงียนจิเฟืองหลังจากยึดเมืองดานังคืนได้แล้วจึงยกทัพตามไปล้อมเมืองไซ่ง่อนคืนจากฝรั่งเศส แต่กองทหารฝรั่งเศสภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลเรือโท เลโอนาร์ ชาร์แนร์ (Léonard Charner) นำทัพฝรั่งเศสฝ่าวงล้อมของเหงียนจิเฟืองออกมาจากเมืองไซ่ง่อนได้ และสามารถเอาชนะเหงียนจิเฟืองได้ในยุทธการที่กี่ฮว่า (Battle of Kỳ Hòa)
เมื่อตั้งมั่นบนผืนแผ่นดินเวียดนามได้แล้ว ทัพฝรั่งเศสจึงเข้ายึดจังหวัดเบียนฮว่า (Biên Hòa) และจังหวัดหวิ๋ญลอง (Vĩnh Long) พระจักรพรรดิตึดึ๊กและขุนนางในราชสำนักเมื่อเห็นว่าทัพฝรั่งเศสสามารถยึดดินแดนไปได้จำนวนหนึ่ง และกองทัพเวียดนามไม่มีประสิทธิภาพและวิทยาการมากพอที่จะเอาชนะทัพฝรั่งเศสได้ จึงเริ่มต้นการเจรจา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1852 จักรพรรดิตึดึ๊กทรงให้ฟานทัญซ๋าน (Phan Thanh Giản, 潘淸簡) เป็นผู้แทนฝ่ายเวียดนามในทำข้อตกลงสนธิสัญญาไซ่ง่อน (Treaty of Saigon) ราชวงศ์เหงียนยกเมืองไซ่ง่อน รวมทั้งจังหวัดซาดิ่ญ จังหวัดเบียนฮว่า และจังหวัดดิ่ญเตื่อง (Định Tường) และเกาะโกนเซิน (Côn Sơn) หรือเกาะปูโลคอนดอร์ (Poulo Condore) ให้แก่ฝรั่งเศส เป็นการสูญเสียดินแดนให้แก่ชาติตะวันตกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เวียดนาม รวมทั้งราชสำนักยังต้องเปิดเมืองท่าดานังให้เป็นเมืองท่าเสรีชาวฝรั่งเศสสามารถเข้ามาทำการพาณิชย์ได้ ให้สิทธิแก่ชาวฝรั่งเศสสามารถเดินเรือในแม่น้ำโขงได้อย่างอิสระ และราชสำนักเวียดนามต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงครามให้แก่รัฐบาลฝรั่งเศสอีกด้วย
ความเพิกเฉยต่อการเปลี่ยนแปลงและการปฏิรูป
ในค.ศ. 1863 พระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงแต่งคณะทูตนำโดยฟานทัญซ๋านเดินทางไปยังนครปารีสประเทศฝรั่งเศสเพื่อเจรจาทวงขอดินแดนที่เสียให้แก่ฝรั่งเศสคืนมาแต่ไม่ประสบผล ในค.ศ. 1864 ฝรั่งเศสจัดตั้งอาณานิคมขึ้นในเวียดนามอย่างเป็นทางการ มีชื่อว่า อาณานิคมโคชินจีน (Cochinchina) เป็นอาณานิคมแห่งแรกในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส หรือที่ชาวเวียดนามเรียกว่า นัมกี่ (Nam Kỳ, 南圻) ในค.ศ. 1867 ฝ่ายทางการอาณานิคมฝรั่งเศสยกกำลังเข้ายึดจังหวัดเจิวด๊ก (Châu Đốc) จังหวัดห่าเทียน (Hà Tiên บันทายมาศ) และจังหวัดหวิ๋ญลอง (Vĩnh Long) ครอบครองดินแดนเพิ่มเติมไปจากสนธิสัญญาไซ่ง่อนเมื่อค.ศ. 1862 แม้ว่าราชสำนักราชวงศ์เหงียนจะไม่ทรงยินยอมที่จะยกดินแดนเหล่านั้นให้แก่ฝรั่งเศส แต่พระจักรพรรดิตึดึ๊กก็มิอาจจะทรงกระทำสิ่งใดได้ เมื่อถูกฝรั่งเศสยึดดินแดนไปเพิ่มเติมอย่างไม่เป็นธรรม ฟานทัญซ๋านจึงลาออกจากราชการแล้วดื่มยาพิษเสียชีวิต เมื่อคณะทูตของฟานทัญซ๋านเดินทางไปฝรั่งเศสได้พบเห็นวิทยากรนำสมัยของชาติตะวันตก จึงนำความมากราบทูลพระจักรพรรดิตึดึ๊ก แต่ทว่าพระจักรพรรดิตึดึ๊กยังคงทรงเมินเฉยต่อความเปลี่ยนแปลง เหล่านักปราชญ์บัณฑิตเวียดนามเริ่มเห็นความสำคัญของการพัฒนาประเทศให้ทัดเทียมตะวันตก ในค.ศ. 1863 เหงียนเจื่องโตะ (Nguyễn Trường Tộ, 阮長祚) บัณฑิตชาวเวียดนามซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ ถวายฏีกาแด่พระจักรพรรดิตึดึ๊กใจความว่าศาสนาคริสต์มิใช่ภัยคุกคามต่อเวียดนาม และควรจะต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงประเทศ แต่พระจักรพรรดิและขุนนางระดับสูงยังคงไม่เห็นความสำคัญของการปฏิรูป
สงครามกับฝรั่งเศสในตังเกี๋ย
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาติมหาอำนาจตะวันตกต่างต้องการที่จะแผ่ขยายอิทธิพลเข้าไปในจักรวรรดิจีน ฝรั่งเศสได้สำรวจดินแดนเวียดนามภาคเหนือแถบลุ่มแม่น้ำแดง (Red River) หรือที่เรียกว่าตังเกี๋ย พบว่าเป็นดินแดนที่สามารถเดินทางไปสู่จีนได้เป็นช่องทางในการขยายอิทธิพลเข้าไปในจีน ในค.ศ. 1873 เกิดความขัดแย้งระหว่างทางการเวียดนามกับพ่อค้าชาวฝรั่งเศสในลุ่มแม่น้ำแดง ทางการอาณานิคมได้ส่งนายเรือเอก ฟร็องซิส การ์นีเย (Francis Garnier) ไปเพื่อทำการไกล่เกลี่ย แต่การ์นีเยกลับนำทัพเข้าบุกยึดนครฮานอย จับตัวแม่ทัพเหงียนจิเฟืองเป็นเชลยศึก เหงียนจิเฟืองปฏิเสธอาหารและเสียชีวิตในระหว่างการคุมขัง ราชสำนักเวียดนามจึงขอความช่วยเหลือจากกองทัพธงดำจ้วง (黑旗軍) หรือฮ่อธงดำในมณฑลกว่างสีของจีนราชวงศ์ชิงซึ่งนำโดยแม่ทัพชาวจีน ลิ้ว หย่งฟู้ (劉永福, Liú Yǒngfú) ลิ้ว หย่งฟู้ นำกองทัพธงดำจ้วงเข้ายึดเมืองฮานอยคืนจากฝรั่งเศสให้แก่เวียดนาม และสังหารนายเรือเอกการ์นีเยเสียชีวิต
หลังจากที่ฝรั่งเศสไม่สามารถยึดตังเกี๋ยมาครอบครองได้ อีกเก้าปีต่อมาในเดือนเมษายน ค.ศ. 1883 นาวาเอก อ็องรี รีวีแยร์ (Henri Rivière) แห่งกองทัพเรือฝรั่งเศส ได้นำกองทหารเข้าบุกยึดเมืองฮานอยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางการอาณานิคมฝรั่งเศส ราชสำนักเวียดนามร้องขอความช่วยเหลือไปยังกองทัพธงดำอีกครั้ง ราชสำนักจีนจึงส่ง ลิ้ว หย่งฟู้ นำกองทัพเข้ามาประจำการในเวียดนามภาคเหนือเพื่อเตรียมการต่อสู้กับฝรั่งเศส ในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ลิ้วหย่งฟู้นำกองทัพธงดำลอบโจมตีทัพของนาวาเอกรีวีแยร์ในยุทธการที่สะพานกระดาษ (Battle of Paper Bridge) นาวาเอกรีวีแยร์เสียชีวิตในที่รบ
เสด็จสวรรคต
แม้ว่าพระจักรพรรดิตึดึ๊กจะทรงมีพระสนมจำนวนมากแต่ด้วยการประชวรเมื่อยังพระเยาว์ทำให้ไม่สามารถทรงมีโอรสธิดาได้ แม้กระนั้นพระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงรับเจ้าชายที่เป็นพระภาติยะมาเป็นพระโอรสบุญธรรมจำนวนสามองค์ด้วยกันได้แก่
อ้างอิง
18291883
กูติ เอสปาดัส
ประวัติ
กูตี เอสปาดัส เริ่มชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2514 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2519 เมื่อชนะน็อค อัลฟองโซ่ โลเปซ ยก 13 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก่อนจะเสียแชมป์ให้เบตูลิโอ กอนซาเลซเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2521 หลังจากนั้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกอีกหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC แพ้น็อค พเยาว์ พูนธรัตน์ เมื่อ พ.ศ. 2527 จากนั้นจึงแขวนนวมไป ลูกชายของเขาคือ กูติ เอสปาดัส ยูนิออร์ ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ด้วย
105 อาร์ทิมิส
105 อาร์ทิมิส (105 Artemis) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย ตั้งชื่อตามอาร์ทิมิส เทพเจ้าแห่งการล่าสัตว์ เทพีแห่งดวงจันทร์ และเป็นเทพีแห่งความรักทางใจของกรีก
รีอา (ดาวบริวาร)
รีอา (Rhea, ; Ῥέᾱ) เป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ของดาวเสาร์และดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 9 ในระบบสุริยะ ค้นพบโดยโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ในปี ค.ศ. 1672
อำเภอปากพนัง
ปากพนัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดปกครองท้องที่ให้มีมณฑลเทศาภิบาลใน ร.ศ. 114 อำเภอปากพนังมีชื่อว่า อำเภอเบี้ยซัด หมายถึง สถานที่ที่คลื่นซัดเอาหอยเบี้ยจากทะเลเข้าสู่หาด ซึ่งสมัยโบราณใช้หอยเบี้ยเป็นเงินตราแลกเปลี่ยนสินค้า และในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2445 ได้มีพระบรมราชโองการให้เปลี่ยนชื่ออำเภอเบี้ยซัด เป็น อำเภอปากพนัง
ฮีโน่ เกียรติ ธ.บ.อุบล
ฮีโน่ เกียรติ ธ.บ.อุบล เกิดเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 3) แพ้ 7
อำเภอปากพนัง
ประวัติ
เมืองปากพนัง เป็นเมืองท่ามาตั้งแต่ครั้งอดีต เป็นศูนย์กลางทางการค้าและเศรษฐกิจที่สำคัญ เนื่องจากมีสภาพภูมิประเทศเป็นแหลมยื่นออกไปในทะเล และมีอ่าวภายในบริเวณปากแม่น้ำปากพนัง เหมาะแก่การเดินเรือและการกระจายสินค้าต่อไปยังหัวเมืองสำคัญอื่น ๆ ทำให้สภาพเศรษฐกิจในสมัยก่อนเฟื่องฟูมาก เนื่องจากมีสำเภาจากเมืองจีนและเรือขนส่งสินค้าขนาดใหญ่มาเทียบท่าและกระจายสินค้า และนอกจากนี้ยังปรากฏในพระราชหัตถเลขาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในคราวเสด็จเยือนปากพนัง เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 ความตอนหนึ่งว่า "อำเภอปากพนังนี้ ได้ทราบอยู่แล้วว่าเป็นที่สำคัญอย่างไร แต่เมื่อไปถึงฝั่งรู้สึกว่าตามที่คาดคะเนนั้น ผิดไปเป็นอันมาก ไม่นึกว่าจะใหญ่โตมั่งมีถึงเพียงนี้" และอีกตอนหนึ่งว่า "เมื่อจะคิดว่าตำบลนี้มีราคาอย่างไรเทียบกับเมืองสงขลา เงินผลประโยชน์แต่อำเภอเดียวนี้ น้อยกว่าเมืองสงขลาอยู่ 20,000 บาทเท่านั้น บรรดาเมืองท่าในแหลมมาลายูฝั่งตะวันออก เห็นจะไม่มีแห่งใดดีเท่าปากพนัง"
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอปากพนังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เหตุการณ์สำคัญ
(1).พายุโซนร้อนแฮเรียต เป็นพายุที่สร้างความเสียหายให้กับประเทศไทยอย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยเมื่อเดือนตุลาคม ปีพ.ศ. 2505 พายุโซนร้อนแฮเรียตพัดขึ้นฝั่งที่แหลมตะลุมพุก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นยังคงเป็นที่จดจำมาถึงทุกวันนี้
เอย์ดิ โมยา
เอย์ดิ โมยา (Eidy Moya) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2517 ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 16 (น็อก 8) แพ้ 3
สายซินบุนดัง
สายซินบุนดัง (literally, New Bundang Line) หรือ สายดีเอ็กซ์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ของโลก ที่ไม่มีคนขับ โดยเป็นแห่งที่ 2 ในเกาหลี ถัดจากรถไฟใต้ดินปูซาน สาย 4 เชื่อมต่อระหว่างสถานี คังนัม และจ็องจา ใช้เวลาในการเดินทาง 16 นาที ความเร็วสูงสุด 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยมี 6 สถานี เชื่อมต่อกับ 3 เส้นทาง ได้แก่ สาย 2 สาย 3 และสายบุนดัง ให้บริการตั้งแต่เวลา 5:30-00:30 น.ความถี่ทุก ๆ 2.5-8 นาที มีรถไฟฟ้า 12 ขบวน ความเร็วขั้นต่ำ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ลินทร์พิตา จินดาภู
ลินทร์พิตา จินดาภู (เกิด 29 มิถุนายน พ.ศ. 2534) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ได้รับรางวัลรองชนะเลิศของรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 11
ประวัติ
หญิง ลินทร์พิตา จินดาภู มีชื่อเดิมว่า เจียระไน จินดาภู เป็นบุตรบุญธรรมของ นายปณิธาน จินดาภู รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งเธอพึ่งมาทราบภายหลังว่าพ่อและแม่ที่เลี้ยงดูมาไม่ใช่พ่อและแม่แท้ๆของเธอ หญิงเป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ อดีตสมาชิกวง Pretty Please ตำแหน่งนักร้องนำ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีวิทยา มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี และระดับอุดมศึกษาจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล หญิงเกิดวันที่ 29 มิถุนายน 2534 นอกจากเสียงร้องที่มีเสน่ห์แล้ว เธอยังมีความสามารถอีกหลายอย่าง เช่นการเล่นเปียโน การเล่นกีต้าร์ การเป็นพิธีกร เธอเป็นผู้หญิงที่มีอายุมากที่สุดในการแข่งขัน หญิงมาสมัครเดอะสตาร์ 11 เป็นตัวแทนภาคกลาง ได้รับหมายเลข 6
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยนเรศวร
บุคคลสำคัญจากมหาวิทยาลัยนเรศวร ที่เป็นคณาจารย์และผู้บริหารทั้งในอดีต และปัจจุบัน รวมทั้งศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยตั้งแต่สมัยวิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก สมัยมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก จนกระทั่งถึงสมัยมหาวิทยาลัยนเรศวร มีหลากหลายตั้งแต่บุคคลสำคัญในด้านการเมืองการปกครอง นักวิชาการ ศิลปิน ข้าราชการและคณาจารย์ ดังรายนามต่อไปนี้
ช
ปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์
บ
ปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะวิทยาการจัดการและสารสนเทศศาสตร์
พ
ปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก
ปริญญาเอก ศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม คณะสังคมศาสตร์ ปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาภาษาและวรรณคดีไทย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก
ม
ปริญญาตรี แพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์
ล
ปริญญาตรี (เกียรตินิยม) วิทยาลัยวิชาการศึกษาพิษณุโลก
ศ
ปริญญาโท การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ ปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (พัฒนาสังคม) คณะสังคมศาสตร์
อ
ปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตพิษณุโลก
เดิมพันชาติรุกฆาตโลก
เดิมพันชาติรุกฆาตโลก (Pawn Sacrifice) เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติอเมริกัน ค.ศ. 2014 กำกับโดยเอ็ดเวิร์ด ซวิค และเขียนบทโดยสตีเวน ไนท์ นำแสดงโดยโทบีย์ แมไกวร์ ในบทบอบบี ฟิชเชอร์, ลีฟ ชรีเบอร์ ในบทโบริส สปัสสกี และลิลี ราบี ในบทโจแอน ฟิชเชอร์ ภาพยนตร์มีกำหนดเปิดตัวในสหรัฐ ณ วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2015
โครงเรื่อง
ภาพยนตร์เปิดเรื่องด้วยฉากบอบบี ฟิชเชอร์ที่ป่วยทางจิตอยู่ในห้องที่ข้าวของกระจัดกระจาย เขาตรวจดูสิ่งของต่าง ๆ เพื่อป้องกันการถูกดักฟัง ต่อมามีเสียงเคาะประตูและบอบบีลุกไปเปิด ภาพยนตร์ตัดภาพไปที่อดีตเมื่อบอบบีอายุได้ 6 ปี เขาอยู่ในงานเลี้ยงและมองไปที่หน้าต่างเพราะคิดว่ามีคนซุ่มดูอยู่ บอบบีบอกเรื่องนี้กับแม่ แต่แม่ให้พี่สาวพาเขาไปเข้านอน บอบบีซึ่งนอนไม่หลับจึงเล่นหมากรุกและติดหมากรุกมากจนแม่ต้องพาไปพบกับคาร์มิน ไนโกร ครูสอนหมากรุก เพื่อที่ไนโกรจะช่วยหยุดอาการติดหมากรุกของเขาได้ เมื่อไนโกรลองเล่นกับบอบบีแล้ว เขาแนะนำว่าควรส่งเสริมให้บอบบีเล่นหมากรุกต่อไป ไนโกรเริ่มสอนบอบบีและพาไปแข่งขันตามรายการต่าง ๆ ในการแข่งขันรายการหนึ่งในโซเวียต บอบบีพบว่ามีการตั้งกฎที่เอื้อต่อประเทศเจ้าภาพ เขาโกรธมากและกลับสหรัฐอเมริกา ก่อนจะพบกับพอล มาร์แชล เจ้าหน้าที่รัฐบาลซึ่งบอกว่าตนสามารถช่วยบอบบีได้ บอบบีจึงกลับเข้าแข่งขันอีกครั้ง ครั้งนี้เขาเลือกวิลเลียม ลอมบาร์ดี อดีตแชมป์โลกหมากรุกเยาวชนซึ่งปัจจุบันเป็นบาทหลวงคาทอลิกเป็นผู้ช่วย บอบบีเอาชนะนักหมากรุกหลายคน แต่พ่ายให้กับโบริส สปัสสกี นักหมากรุกชาวรัสเซีย บอบบีจึงต้องเอาชนะอีกหลายเกมเพื่อที่จะได้แข่งกับสปัสสกีอีกครั้งที่ไอซ์แลนด์ ในขณะเดียวกัน บอบบีเริ่มมีอาการหลายอย่างที่บ่งชี้ว่าป่วยทางจิต พี่สาวของบอบบีขอร้องให้พอลพาบอบบีไปรักษา แต่พอลซึ่งต้องแบกรับศักดิ์ศรีของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเย็นเลือกที่จะปิดปากเงียบ บอบบีเอาชนะผู้เล่นคนอื่น ๆ จนมีโอกาสกลับมาแข่งกับสปัสสกีอีกครั้ง แต่เขาแพ้ในเกมแรก บอบบียื่นคำขาดให้แข่งในห้องเล่นเทเบิลเทนนิสที่ไม่มีผู้ชมและไม่มีกล้องที่ส่งเสียง เมื่อข้อเสนอของเขาไม่ได้รับการพิจารณา บอบบีไม่ลงแข่งในเกมที่สองและหมกตัวอยู่ในห้องที่ข้าวของกระจัดกระจาย (ซึ่งเป็นฉากเปิดเรื่อง) สปัสสกียอมทำตามข้อเสนอของบอบบีและแข่งเกมต่อไปในห้องเทเบิลเทนนิส เกมนี้บอบบีชนะ ส่วนเกมที่สี่ทั้งคู่เสมอ เกมที่ห้าบอบบีชนะเมื่อสปัสสกีเริ่มมีอาการทางจิตเช่นเดียวกัน ในเกมที่หกซึ่งจัดในห้องเดิมที่มีผู้ชม บอบบีเปิดเกมด้วยวิธีที่เขาไม่เคยเล่นมาก่อนและเล่นได้ดีมากจนสปัสสกีซึ่งเป็นฝ่ายแพ้ลุกขึ้นปรบมือให้พร้อมกับผู้ชม ชาวอเมริกันที่ชมการแข่งเกมครั้งนี้ดีใจและร่วมเฉลิมฉลอง การแข่งขันหมากรุกชิงแชมป์โลกประจำ ค.ศ. 1972 จบลงด้วยบอบบีเป็นแชมป์โลก แต่หลังจากนั้นไม่นาน สุขภาพจิตของบอบบีก็ยิ่งย่ำแย่ลงจนเขาต้องออกจากวงการหมากรุกอาชีพ
การสร้าง
การสร้างภาพยนตร์เริ่มต้นในช่วงต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 ในเรคยาวิก ประเทศไอซ์แลนด์ และในช่วงกลางเดือนตุลาคม โดยใช้ 41 วันในการถ่ายภาพยนตร์เริ่มต้นขึ้นในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา และทำการปิดกล้องในลอสแอนเจลิส เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2013
การจัดฉาย
ภาพยนตร์ได้รับการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ครั้งแรกในโลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2014 เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2014 เมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2014 บลีคเกอร์สตรีทมีเดีย ได้รับสิทธิจำหน่ายภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นการเข้าถือสิทธิครั้งแรกของบริษัท ภาพยนตร์เรื่องนี้มีกำหนดเปิดตัวในสหรัฐอเมริกาวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2015
การตอบรับในประเทศไทย
เดิมพันชาติรุกฆาตโลก ทำรายได้เปิดตัวในประเทศไทย 140,000 บาท ระหว่างวันที่ 24-30 กันยายน ค.ศ. 2015 ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ 1.08 ล้านบาท
เจดิต
เจดิต หรือ เกดิต (gedit; หรือ  ) เป็นโปรแกรมแก้ไขข้อความอย่างเป็นทางการของแพลตฟอร์ม GNOME สนับสนุนการเข้ารหัสตัวอักษรแบบ UTF-8 และใช้สัญญาอนุญาตแบบซอฟต์แวร์เสรี
เจดิตสามารถทำ syntax highlighting ด้วยสีหรือตัวหนา โดยรองรับภาษาโปรแกรมหลายชนิด นอกจากนี้ยังสนับสนุนการแก้ไขหลายไฟล์พร้อมกันด้วยแท็บ
อำเภอเวียงเก่า
เวียงเก่า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่บางส่วนอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติภูเวียง ซึ่งเป็นสถานที่ที่มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ไดโนเสาร์ชนิดใหม่ของโลก ไดแก่ สยามโมไทรันนัส อิสานเอนซิส, ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน, สยามโมซอรัส สุธีธรนี และกินรีไมมัส ทำให้อำเภอเวียงเก่าเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญในการขุดหาและค้นคว้าซากบรรพชีวินต่าง ๆ ตลอดมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเวียงเก่าตั้งอยู่บริเวณที่ราบหุบเขาในทิวเขาภูเวียง ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอภูเวียง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเวียงเก่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2549 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ถือเป็นกิ่งอำเภอล่าสุดเป็นอันดับที่ 81 ของประเทศในขณะนั้น และในปีต่อมาก็ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเวียงเก่า ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเวียงเก่ามีเขตการปกครองรวม 3 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้านรวม 36 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเวียงเก่าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
โจเอล บูเอญ่า
โจเอล บัวญา (Joel Bauya) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 12
103 เฮรา
103 เฮรา (103 Hera) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยแถบหลัก ค้นพบโดยเจมส์ เครก วัตสัน เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1868 (พ.ศ. 2411) ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ถูกตั้งชื่อตามเทพีเฮราในตำนานกรีก พื้นผิวของดาวประกอบด้วยซิลิเกต
ทีมไฟต์แท็กติกส์
ทีมไฟต์แท็กติกส์ (Teamfight Tactics) เป็นเกมแนวต่อสู้อัตโนมัติพัฒนาและวางจำหน่ายโดยไรออตเกมส์
การพัฒนาและการเปิดตัว
เกมดังกล่าวเปิดตัวภายในไคลเอนต์ ลีกออฟเลเจ็นดส์ สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์และแมคโอเอส ในวันที่ 26 มิถุนายน 2562 และเป็นแอปแบบสแตนด์อโลนสำหรับแอนดรอยด์และไอโอเอส ในวันที่ 19 มีนาคม 2563 ภายในเดือนกันยายน 2019 เกมดังกล่าวมีผู้เล่นมากกว่า 33ล้านคน ต่อเดือนโดยมีเวลาเล่นเกมสะสม 1.725 พันล้านชั่วโมง
มหาภัยสะกดโลก
มหาภัยสะกดโลก เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ ออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ 13 กุมภาพันธ์, ค.ศ. 1998 ประเทศไทย 3 เมษายน, พ.ศ. 2541
นักแสดง
รายชื่อนักแสดงที่สมบูรณ์:
ทิม ดังแคน
ทิโมธี่ ธีโอดอร์ ดันแคน หรือ ทิม ดันแคน (Timothy Theodore Duncan หรือ Tim Duncan) เกิดเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2519 ในเมืองคริสเตียนสเต็ด (Christiansted) เกาะเซนต์ครอย (St. Croix) หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา (U.S. Virgin Islands) เป็นนักกีฬาบาสเกตบอลเอ็นบีเอของทีม ซาน แอนโทนิโอ สเปอรส์ เล่นตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด เขามีชื่อสูงในเรื่องความมั่นใจ การทำคะแนน และวางตำแหน่งในการบุกใต้แป้น และใช้ท่าเคลื่อนไหวพื้นฐานได้มีประสิทธิภาพ เขาได้แชมป์เอ็นบีเอ 4 สมัย รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (Most Valuable Player, MVP) ในรอบชิงชนะเลิศ 3 ครั้ง และ รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในฤดูการปกติอีก 2 ครั้ง
ชีวิตวัยเด็ก
ทิมเป็นลูกชายของวิลเลียม (William) และ ไอโอนี (Ione) ดังแคน และเป็นนักว่ายน้ำเก่งระดับประเทศที่โรงเรียน St. Dunstan's Episcopal High School ในหมู่เกาะเวอร์จินก่อนที่สระว่ายน้ำขนาดโอลิมปิกแห่งเดียวของเกาะถูกทำลายจากพายุเฮอร์รีเคนฮิวโก (Hugo)บังคับให้เขาต้องว่ายน้ำในทะเล ด้วยความกลัวฉลาม ทำให้ความตั้งใจในการเป็นนักว่ายน้ำจึงลดลง ตั้งแต่นั้นมาเขาเปลี่ยนความสนใจไปยังบาสเกตบอล
ระดับมหาวิทยาลัย
ทิม ดังแคน เล่นกับมหาวิทยาลัยเวคฟอเรสต์ (Wake Forest University) ได้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของ Atlantic Coast Conference (ACC) ถึงสามปี มีประสบการณ์การแข่งขันในต่างประเทศกับบาสเกตบอลทีมชาติสหรัฐ เขาไม่ได้เริ่มเล่นบาสเกตบอลรูปแบบทีมจนกระทั่งอยู่เกรด 9
ทิม ได้รับเลือกเป็น All-American เรียกวิชาเอก จิตวิทยา ได้รับเกียรตินิยม ได้รับรางวัล John Wooden Award ปี พ.ศ. 2540 ซึ่งมอบให้กับผู้เล่น่ชายดีเด่นจากการโหวดของนักข่าวและนักจัดรายการกีฬา ฤดูกาลนั้นดังแคนทำเฉลี่ย 20.8 คะแนนต่อเกมและทำ 14.7 รีบาวด์ต่อเกม สูงที่สุดในประเทศ ดังแคนจบอาชีพการเล่นระดับมหาวิทยาลัยเป็นคนบล็อกสูงสุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ระดับมหาวิทยาลัยสหรัฐ (NCAA) และเป็นหนึ่งในสิบผู้เล่นที่มีคะแนน 2,000 คะแนน และ 1,500 รีบาวด์ ดังแคนยังเป็นคนที่ทำได้ 1,500 คะแนน 1,000 รีบาวด์ 400 บล็อก และ 200 แอสซิสต์ เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ NCAA
ระดับเอ็นบีเอ
เขาถูกดราฟเป็นคนแรกในปี พ.ศ. 2540 โดยทีมซานแอนโตนิโอ สเปอรส์และสร้างผลงานในทันที ทำแต้มเฉลี่ย 21.1 คะแนนต่อเกมในฤดูกาลแรก สเปอรส์สามารถเลือกดังแคนเพราะทีมทำสถิติชนะ 20 แพ้ 62 ในฤดูกาลก่อนหน้านั้น
ฤดูกาล 1999 (พ.ศ. 2542) ของเอ็นบีเอที่ถูกย่อสั้นลงจากการประท้วงหยุดเล่น ดังแคน และ เดวิด รอบินสัน (David Robinson) เพื่อนร่วมทีม (มักถูกเรียกรวมกันว่า Twin Towers) ช่วยให้สเปอรส์ได้แชมป์เป็นครั้งแรก โดยเอาชนะทีมนิวยอร์ก นิกส์ในรอบไฟนอลใน 5 เกม
ฤดูกาล 2544-45 ดังแคนได้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่า เหมือนกับ เดวิด รอบินสัน ที่เคยได้รางวัลนี้มาก่อน และเขาก็ได้รับรางวัลเดียวกันอีกครั้งในฤดูกาล 2545-46 ดังแคนและเพื่อนร่วมทีมก็สามารถเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย และเอาชนะนิวเจอร์ซี เนตส์ และคว้าแชมป์เอ็นบีเอได้จากการชนะในเกม 6 ที่คะแนน 88 ต่อ 77 ดังแคนได้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่ารอบไฟนอล และในเกมสุดท้ายของรอบไฟนอลนี้ ดังแคน เกือบทำ ควอดรูเปิล-ดับเบิล ได้ ขาดไปเพียง 2 บล็อกเท่านั้น จบเกมด้วยผลงาน 21 แต้ม 20 รีบาวด์ 10 แอสซิสต์ และ 8 บล็อก ในปี 2548 ดังแคนโดดเด่นมากในเกม 7 ของเอ็นบีเอรอบสุดท้าย ทำ 25 คะแนนและ 11 รีบาวด์ เอาชนะดีทรอยต์ พิสตันส์ ได้รางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในรอบไฟนอลเป็นครั้งที่สาม เทียบเท่ากับไมเคิล จอร์แดน, แชคิล โอนีล และ แมจิก จอห์นสัน
ท่าชู้ตของ ทิม ที่รู้จักกันดีคือ แบงค์ช็อต (bank shot) คือชู้ตลูกกระทบแป้นเข้าห่วง ได้รับเลือกในทีมออล-เอ็นบีเอ และ All-Defensive ติดต่อตลอดแปดฤดูกาลแรกที่เล่น สถิติของเอ็นบีเอ อดีตเพื่อนร่วมทีม เดวิด รอบิสัน เป็นผู้ถือสถิติเก่าที่เจ็ดปีติดต่อกัน ทิมทำคะแนนสูงสุดตลอดอาชีพการเล่นที่ 53 คะแนนในการแข่งกับทีมดัลลัส แมฟเวอริกส์เมื่อ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2544
ข้อมูลเบ็ตเตล็ด
บุคลิกของทิมที่เห็นได้ชัดคือ ความมีน้ำใจนักกีฬาและไม่ชอบทำตัวเด่น นอกสนามแข่งขัน ทิม บริจาคช่วยเหลือการวิจัยโรคมะเร็งเนื่องจากบิดามารดาของเขาต่างเสียชีวิตด้วยโรคร้ายนี้ เขาก่อตั้งมูลนิธิที่ชื่อ Tim Duncan Foundation โดยมีภรรยาของเขา เอมี (Amy) เป็นผู้บริหาร มูลนิธิดูแลช่วยเหลือทางงานวิจัย การศึกษา และการกีฬาของเยาวชน ในเมืองซานแอนโตนิโอ วินสตัน-ซาเล็ม และ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา
การออกแบบชุมชนเมือง
การออกแบบชุมชนเมือง หรือ สถาปัตยกรรมผังเมือง เป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์สภาพแวดล้อมของเมือง โดยผู้ประกอบวิชาชีพนี้ เรียกว่า "นักออกแบบชุมชนเมือง" หรือ "สถาปนิกผังเมือง" โดยมีหน้าที่สร้างสรรค์สภาพแวดล้อมทางกายภาพของชุมชนเมือง โดยเน้นคุณภาพ 3 ด้าน คือ คุณภาพทางด้านสุนทรียภาพ คุณภาพทางด้านชีวิตของสังคมเมือง และคุณภาพของสิ่งแวดล้อมเมือง
อำเภอลานสกา
ลานสกา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ก่อนจะแบ่งพื้นที่บางตำบลและยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อ ปี พ.ศ. 2501
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอลานสกาตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอลานสกาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 45 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอลานสกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
คานธีอาศรม
สาพรมตีอาศรม (Sabarmati Ashram) หรือชื่ออื่น ๆ คานธีอาศรม (Gandhi Ashram), หริชันอาศรม (Harijan Ashram) หรือ สัตยเคราะห์อาศรม (Satyagraha Ashram) ตั้งอยู่ในย่านสาพรมตี (Sabarmati) ในเมืองอะห์มดาบาด รัฐคุชราต บนถนนอาศรม (Ashram Road) ริมแม่น้ำสาพรมตี สาพรมตีอาศรมเป็นหนึ่งในที่พักอาศัยของมหาตมะ คานธี ผู้ซึ่งมีที่อยู่อาศัยทั้งที่สาพรมตี (คุชราต) และ เสวครม (Sevagram) (ที่ วรรธา (Wardha), มหาราษฏระ) ในช่วงที่ท่านไม่ได้เดินทางไปมาหาสู่ในประเทศ หรือกำลังถูกจองจำ ท่านอาศัยในสาพรมตีหรือวรรธาเป็นเวลารวม 12 ปีร่วมกับภรรยาของท่าน กสตุรพา คานธี (Kasturba Gandhi) และผู้ติดตาม เช่น วิโนพา ภะเว (Vinoba Bhave) มีการขับกล่าวบทภควัตคีตา ที่นี่ทุกวันเป็นส่วนหนึ่งของตารางเวลาอาศรม
ที่นี่คือเป็นฐานในการเริ่มการเดินขบวนดันดี (Dandi march) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสัตยาเคราะห์เกลืออันโด่งดัง ต่อมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1930 รัฐบาลอินเดียได้ประกาศให้อาศรมนี้เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติ (national monument) ด้วยความสำคัญที่ได้มีต่อขบวนการเรียกร้องเอกราชผ่านการสัตยาเคราะห์เกลือ
ประวัติศาสตร์
อาศรมดั้งเดิมของคานธีนั้นตั้งอยู่ที่โกจรัพอาศรม (Kochrab Ashram) ของชีวันลาล เดไส (Jivanlal Desai) เมื่อ 25 พฤษภาคม 1915 ในเวลานั้นอาศรมนั้นมีชื่อีอกชื่อว่าสัตยาเคราะห์อาศรม แต่ด้วยคานธีมีประสงค์ที่จะทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการทำเกษตรและปศุสัตว์ จึงทำให้ท่านประสงค์ที่จะมีอาศรมที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่กว่านี้ สองปีถัดมา เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 1917 คานธีจึงได้ย้ายอาศรมไปยังพื้นที่ 36 เอเคอร์บนริมฝั่งแม่น้ำสาพรมตี และกลายมาเป็นสาพรมตีอาศรมที่รู้จักกันในปัจจุบัน
เป็นที่เชื่อกันว่าที่นี่เคยเป็นหนึ่งในอาศรมโบราณของฤษีทธิจี (Dadhichi) อาศรมหลักของคานธีตั้งอยู่ที่ Naimisharanya ใกล้กับลัคเนา, รัฐอุตตรประเทศ สาพรมตีอาศรมตั้งอยู่ระหว่างคุกแห่งหนึ่งและฌาปนสถานแห่งหนึ่ง คานธีเชื่อว่าสัตยเคราะห์จะอยู่ในที่ใดที่หนึ่ง ท่านเคยกล่าวว่า "ที่นี่ (สาพรมตีอาศรม) เป็นที่ที่ใช่สำหรับกิจกรรมทั้งหลายของผองเราที่จะออกตามหาความจริงและสร้างความไม่หวาดกลัว เพื่อฝั่งหนึ่งเป็นตะบองเหล็กกล้าของพวกต่างชาติ ขณะที่อีกฝั่งเป็นสายฟ้าฟาดจากมารดาธรรมชาติของเรา" ("This is the right place for our activities to carry on the search for truth and develop fearlessness, for on one side are the iron bolts of the foreigners, and on the other the thunderbolts of Mother Nature.")
ขณะที่อยู่ที่อาศรม คานธีได้ตั้งโรงเรียนอุดมศึกษาที่มุ่งเน้นไปที่การออกแรง (manual labour), เกษตรกรรม และการอ่านเขียน เพื่อพัฒนาความพยายามในการสร้างให้เกิดชาติที่พึ่งพาตนเองได้ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1930 มหาตมะคานธีได้ออกเดินขบวนจากที่นี่ไปยังดันดี (Dandi) ระยะทาง 241 ไมล์ พร้อมผู้ติดตาม 78 คน เพื่อประท้วงภาษีเกลือของบริเตน ซึ่งเพิ่มภาษีในการซื้อเกลืออินเดีย เพื่อให้คนหันมาซื้อเกลืออังกฤษที่ถูกกว่า ทั้งการเดินขบวนนี้และกิจกรรมผลิตเกลืออย่างผิดกฏหมาย (โดยการต้มน้ำเกลือ) ได้ปลุกระดมพังมวลชนทั่วทั้งอินเดียให้ออกมาดื้อแพ่งต่อกฏหมายภาษีเกลือ การกระทำนี้ส่งผลให้รัฐบาลบริติชราชจับตัวคนอินเดียกว่า 60,000 คนเข้าคุมขังในคุกภายในระยะเวลาสามสัปดาห์ นอกจากนี้รัฐบาลยังได้สั่งยึดสาพรมตีอาศรมของคานธีเช่นกัน คานธีได้ร้องขอให้รัฐบาลมอบคืนแต่ไม่สำเร็จ คานธีจึงตัดสินใจละทิ้งอาศรมนี้ไปในวันที่ 22 กรกฎาคม 1933 ประกอบด้วยผู้คนส่วนมากของอาศรมได้ถูกจับโดยรัฐบาลไปแล้ว หลังคานธีได้จากอาศรมนี้ไป ชาวบ้านในบริเวณได้เข้ามาดูแลอาศรมนี้แทน เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1930 คานธีได้ประกาศว่าท่านจะไม่กลับมายังอาศรมนี้อีกตราบที่อินเดียยังไม่ได้รับเอกราช
สฺวี เปย์หง
สฺวี เปย์หง (19 กรกฏาคม ค.ศ. 1895 – 26 กันยายน ค.ศ. 1953) เป็นนักจิตรกรชาวจีน เกิดที่มณฑลเจียงซู เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดในการวาดภาพม้าและนก  นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในคนแรกที่จะสร้างภาพวาดสีน้ำมันที่มีรูปแบบจีนมหากาพย์ - การแสดงความสามารถของเขาคือใช้เทคนิคของศิลปะตะวันตกแบบระดับสูง
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – หญิง ไม่เกิน 49 กิโลกรัม
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทรุ่นไม่เกิน 49 กิโลกรัมหญิง
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศ
ปลาดาบลาวยาว
ปลาดาบลาวยาว (Dorab wolf-herring; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาหลังเขียว (Clupeiformes)
จัดเป็นปลาดาบลาวชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาวและมีทรวดทรงแบนมาก ปากมีลักษณะเฉียงขึ้นข้างบน มีฟันเขี้ยวคู่หน้าใหญ่และคมมากเขี้ยวคู่นี้จะยื่นเลยริมฝีปาก ครีบหางเว้าลึกครีบหลังมีรอยแต้มสีดำลำตัวสีน้ำเงินเข้มปนเหลือง ท้องเป็นสันคม
มีความยาวประมาณ 30–50 เซนติเมตร และยาวที่สุด 100 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามปากอ่าว, ชายทะเล หรือพื้นที่ที่เป็นน้ำกร่อย ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงหมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, ตอนเหนือและตอนใต้ของออสเตรเลีย รวมถึงตองงา ในน่านน้ำไทยพบทั้งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาที่ล่าเหยื่อบนผิวน้ำกินเป็นอาหาร เช่น ลูกปลาขนาดเล็กและกุ้งขนาดเล็ก จัดเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง สามารถนำไปแปรรูปเป็นลูกชิ้น หรือได้
โดยที่ชื่อวิทยาศาสตร์ (ภาษาละติน) Chirocentrus มีที่มาจากคำในภาษาχέρι (chéri) หมายถึง "มือ" และภาษาσημείο (simeío) หมายถึง "จุด" ซึ่งแสดงถึงการมีแผ่นกระดูกแหลมยาวที่ฐานของครีบอก และ Dorab มาจากคำในภาษาضرّاب (darrab) ซึ่งน่าจะแปลงมาจากภาษาدُرُبّ (durubb) ซึ่งหมายถึง ปลาทอง และภาษาلسان (lisan) หมายถึง "ลิ้น"
ไอโอตา นาฬิกา บี
ไอโอตา นาฬิกา บี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่อยู่ห่างจากโลก 56 ปีแสง อยู่ในกลุ่มดาวนาฬิกา มีมวลต่ำสุด 1.94 หน่วยของดาวพฤหัสบดี
บาวด์ฟอร์กลอรี ครั้งที่ 4
บาวด์ฟอร์กลอรี ครั้งที่ 4 (Bound for Glory IV) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่ Sears Centre Hoffman Estates, Illinois สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4
ทอมมี่ บราวน์
ทอมมี่ บราวน์ (Tommy Browne) เป็นนักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2526 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 23 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 5
วินัย ทองสอง
พลตำรวจเอก วินัย ทองสอง รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติและนายตำรวจราชสำนัก กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ
อดีตรองจเรตำรวจแห่งชาติ (สบ9) อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 1 อดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 2 อดีตนายตำรวจราชองครักษ์พิเศษ
เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2500 ที่อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 32 (นรต.32) เริ่มรับราชการด้วยการเป็นนายเวรผู้บังคับการตำรวจภูธร 12 จังหวัดยะลา จนกระทั่งดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกองปราบปราม ในปี พ.ศ. 2547 ด้วยยศ พลตำรวจตรี (พล.ต.ต.) ในยุครัฐบาลที่มีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี