cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การขนส่งในประเทศญี่ปุ่น
การคมนาคมทางรถไฟ
ชาวญี่ปุ่นเดินทางด้วยการสัญจรทางเท้า จนถึงช่วงหลังของศตวรรษที่ 19 ทางเดินรถไฟฟ้าที่แรกถูกสร้างขึ้นระหว่างโตเกียว และโยโกฮามะ ในปี 1872 และมีการสร้างทางรถไฟฟ้าอีกหลายแห่ง จนประเทศญี่ปุ่นเป็นประเทศที่มีการพัฒนาการขนส่งมากที่สุดในโลก การขนส่งมวลชนได้รับการปรับปรุงอยู่มากในประเทศญี่ปุ่น แต่ระบบถนนที่ยังคงมีความล้าช้าอยู่บ้าง ซึ่งการปรับปรุงการจราจรทำให้ไม่พอกับการรองรับปริมาณรถยนต์ที่สัญจรในแต่ละวัน และอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้การพัฒนาถนนเป็นเรื่องลำบากคือ ลักษณะภูมิประเทศของประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นแบบภูเขาสูง และการมีพื้นที่จำกัด รถไฟที่เร็วที่สุดในประเทศญี่ปุ่นชื่อว่า รถไฟชินคันเซ็น เป็นรถไฟที่มีความเร็ว 300 กม./ชม. รถไฟชินคันเซ็นเป็นที่รู้จักในเรื่องของความตรงต่อเวลามาก หากมาช้ากว่าเวลาที่กำหนดจะถูกบันทึกไว้ ซึ่งในปี 2003 ได้มีรถไฟโทไกโด ชินคันเซ็น ถูกบันทึกเพราะมาช้ากว่าเวลาเพียง 6 วินาที
การคมนาคมทางถนน
ประเทศญี่ปุ่นมีถนนยาว 1,152,207 กม. และทางหลวงยาว 863,003 กม. (รวมระยะทางทางด่วน 6,114 กม.) มีรถยนต์หลายประเภทวิ่ง ทั้งรถบรรทุกที่ต้องบรรทุกน้ำหนักหลายตัน การขนส่งประเภทนี้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงปี 1980 กว่า 6 พันล้านตันคิดเป็นร้อยละ 90 ของรถบรรทุกขนส่งสินค้าภายในประเทศประมาณร้อยละ 50
แม้ว่าประเทศญี่ปุ่นจะมีการบังคับใช้กฎหมายจราจร ในเรื่องของการเมาแล้วขับ แต่ก็ยังคงเห็นอุบัติเหตุหลายครั้งบนท้องถนน
การคมนาคมทางอากาศ
ประเทศญี่ปุ่นมีท่าอากาศยานทั้งหมด 97 แห่ง (2553) โดยมีท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ (โตเกียว), ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ (ในเขตโอซากะ/โคเบะ/เกียวโต) , ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ หรือท่าอากาศยานนาโงยะ (เขตพื้นที่นาโงยะ) ท่าอากาศยานภายในประเทศหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว ตั้งอยู่ที่เมืองเอโดะ จังหวัดโตเกียว ที่หลังจากมีการก่อสร้างและเปิดท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวใหม่ (ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ) ทำให้ท่าอากาศโตเกียวถูกลดจำนวนการบินภายนอกประเทศลง เหลือเพียงการบินภายในประเทศ และเที่ยวบินโซล–โตเกียวเท่านั้น ท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในทวีปเอเชียและเป็นอันดับ 4 ของโลก อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ท่าอากาศยานสำคัญอื่น ๆ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (ในนครอิตามิ), ท่าอากาศยานจิโตเซะใหม่ (ในนครซัปโปโระ), และท่าอากาศยานฟูกูโอกะ และท่าอาศยานอื่น ๆ อีก 14 แห่ง (1999)
สายการบินหลักของประเทศญี่ปุ่นมี 2 สายการบินคือ สายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ และ เจแปนแอร์ไลน์ และสายการบินอื่น ๆ เช่น สกายมาคร์แอร์ไลน์, สกายเน็ท เอเซีย แอร์เวย์, แอร์โด, สตาร์ไฟเยอร์, ฟูจิ ดรีม แอร์ไลน์, ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และ เดลต้า แอร์ไลน์ โดยสายการบินส่วนใหญ่มักจะมาลงที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
การเดินทางเข้า-ออกประเทศญี่ปุ่นมีการเข้มงวดมากในเรื่องการขอวีซ่า
ดูเพิ่ม : รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศญี่ปุ่น
อัสตรุด ชิลเบร์ตู
อัสตรุด ชิลเบร์ตู (Astrud Gilberto, เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1940) นักร้องเพลงบอสซาโนวาชาวบราซิล เจ้าของเสียงในเพลง "The Girl from Ipanema"
อัสตรุดเดิมชื่อ อัสตรุด ไวแนร์ท (Astrud Weinert) เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-บราซิล สมรสกับชูเอา ชิลเบร์ตู เมื่อ ค.ศ. 1959 ทั้งคู่ย้ายไปอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1963 และหย่าขาดกันในช่วงกลางทศวรรษ 1960
อัสตรุด ชิลเบร์ตู เป็นนักวาดภาพและนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ ปัจจุบันเธองดแสดงดนตรีต่อสาธารณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
ผลงาน
งานเพลงที่เป็นที่นิยม
แหล่งข้อมูลอื่น
1940
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบราซิล
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติบราซิล (Museu Nacional) เป็นสถาบันวิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศบราซิล ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองรีโอเดจาเนโร ที่นำไปไว้ในปาซูจีเซากริสตอเวา (วังนักบุญคริสโตเฟอร์) ซึ่งอยู่ภายในกิงตาดาโบอาวิสตา อาคารหลักเดิมเป็นที่ประทับของราชวงศ์โปรตุเกสระหว่าง ค.ศ. 1808 ถึง 1821 และต่อมาใช้เป็นที่ตั้งของราชวงศ์บราซิลระหว่าง ค.ศ. 1822 ถึง 1889 หลังจากที่ระบอบกษัตริย์ถูกยกเลิกไปแล้ว ก็ได้จัดให้มีการประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญเกี่ยวกับสาธารณรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1889 ถึง 1891 ก่อนที่จะได้รับมอบหมายให้ใช้พิพิธภัณฑ์ใน ค.ศ. 1892 อาคารนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกแห่งชาติของบราซิลใน ค.ศ. 1938 และถูกไฟไหม้เสียหายขนานใหญ่ใน ค.ศ. 2018
อาคารนี้ได้รับการก่อตั้งโดยพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส บราซิล และอัลการ์วึ เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1818 ภายใต้ชื่อ "พิพิธภัณฑ์หลวง" สถาบันแห่งนี้ตั้งอยู่ที่สวนสาธารณะกังปูดือซังตานา ซึ่งจัดแสดงของที่รวบรวมจากสถาบันธรรมชาติวิทยาในอดีต ที่รู้จักกันแพร่หลายในชื่อกาซาดุชปาซซารูส ("สถาบันนก") ซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1784 โดยอุปราชแห่งบราซิล ลูอิชดึฟาสกงเซโลสเอโซซา เคานต์ที่ 4 แห่งฟีเกย์โร ตลอดจนการรวบรวมของวิทยาแร่และสัตววิทยา มูลนิธิพิพิธภัณฑ์มีวัตถุประสงค์เพื่อตอบสนองความสนใจในการส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจสังคมของประเทศโดยการเผยแพร่ของการศึกษา, วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ ส่วนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สถาบันนี้ได้รับการสถาปนาให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ ครั้นใน ค.ศ. 1946 ก็ได้รวมเข้ากับมหาวิทยาลัยสหพันธ์รีโอเดจาเนโร
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติได้จัดสิ่งของที่รวบรวมไว้เป็นวัตถุมากกว่า 20 ล้านชิ้น ซึ่งเป็นหนึ่งในคอลเลกชันธรรมชาติวิทยา และศิลปวัตถุทางมานุษยวิทยาที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยรอบคลุมบันทึกวัสดุที่สำคัญที่สุดบางส่วนเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและมานุษยวิทยาในประเทศบราซิล ตลอดจนสิ่งของจำนวนมากที่มาจากภูมิภาคอื่นของโลก และได้รับการสร้างขึ้นจากหลายวัฒนธรรมและอารยธรรมโบราณ โดยได้สะสมมานานกว่าสองศตวรรษผ่านการสำรวจ, การขุดค้น, การครอบครอง, การบริจาค และการแลกเปลี่ยน สิ่งของที่รวบรวมไว้ได้รับการแบ่งออกเป็นเจ็ดแก่นหลัก ได้แก่ ธรณีวิทยา, บรรพชีวินวิทยา, พฤกษศาสตร์, สัตววิทยา, มานุษยวิทยากายภาพ, โบราณคดี และชาติพันธุ์วิทยา สิ่งของที่รวบรวมดังกล่าวเป็นพื้นฐานสำคัญสำหรับการวิจัยที่ดำเนินการโดยแผนกวิชาการของพิพิธภัณฑ์ – ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินกิจกรรมในทุกภูมิภาคของดินแดนบราซิลและหลายแห่งทั่วโลก รวมถึงทวีปแอนตาร์กติกา พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีห้องสมุดวิทยาศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศบราซิล โดยมีหนังสือมากกว่า 470,000 เล่ม และผลงานหายาก 2,400 ชิ้น
ในด้านการศึกษา พิพิธภัณฑ์เปิดสอนหลักสูตรเฉพาะทาง, การส่งเสริม และหลังจบการศึกษาในสาขาความรู้ต่าง ๆ นอกเหนือจากการจัดแสดงนิทรรศการชั่วคราวและถาวร รวมถึงกิจกรรมการศึกษาที่เปิดให้บุคคลทั่วไป พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดการออร์โตโบตานีกู (สวนพฤกษศาสตร์) ซึ่งติดกับปาซูดือเซาคริสโตเฟา ตลอดจนวิทยาเขตขั้นสูงในซานตาเตเรซา ในรัฐเอสปีรีตูซานตู – สถานีชีวภาพซานตาลูเซียร่วมกับพิพิธภัณฑ์ชีววิทยาศาสตราจารย์ แมลู เลเตา ที่ดินจัดสรรที่สามตั้งอยู่ในซาควัวเรมา โดยใช้เป็นศูนย์สนับสนุนและการส่งกำลังบำรุงสำหรับกิจกรรมภาคสนาม และสุดท้าย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังอุทิศให้แก่การผลิตบทบรรณาธิการ ซึ่งมีความโดดเด่นในด้านนั้นคืออาร์ชีโวสดูมูเซวนาซิโอนาล ที่เป็นวารสารทางวิทยาศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของบราซิล ซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 1876
พระราชวังซึ่งเป็นที่ตั้งของการเก็บรวบรวมส่วนใหญ่ ถูกทำลายด้วยเหตุไฟไหม้ในคืนวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2018  อาคารนี้ถูกเรียกว่า "อาคารที่ไม่มีทางหนีไฟ" โดยนักวิจารณ์ ซึ่งได้ให้เหตุผลว่าไฟไหม้นั้นคาดเดาได้และสามารถป้องกันได้ เหตุไฟไหม้ดังกล่าวเริ่มขึ้นที่ระบบปรับอากาศของหอประชุมชั้นล่าง หนึ่งในสามอุปกรณ์นี้ไม่มีสายดินภายนอก ไม่มีสะพานไฟสำหรับแต่ละตัว และลวดไม่มีฉนวนเมื่อสัมผัสกับโลหะ หลังเกิดเพลิงไหม้ สถานที่ปรักหักพังได้รับการปฏิบัติเสมือนโบราณสถาน และอยู่ระหว่างความพยายามในการบูรณะโดยมีหลังคาโลหะครอบคลุมพื้นที่ 5,000 ตร.ม. รวมทั้งเศษซาก
ใน ค.ศ. 2019 ได้มีการค้นพบอดีตสิ่งของราชวงศ์มากกว่า 30,000 ชิ้นระหว่างงานโบราณคดีที่สวนสัตว์รีโอเดจาเนโรที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกิงตาดาโบอาวิสตา ในบรรดาสิ่งที่ค้นพบมีหลายอย่าง เช่น เศษเครื่องถ้วยชาม, ถ้วย, จาน, เครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร, ฮอร์สชูส์ และแม้กระทั่งกระดุม รวมถึงเข็มกลัดประดับที่มีตราแผ่นดินของจักรพรรดิจากเสื้อผ้าของทหาร โดยสิ่งของเหล่านั้นถูกมอบให้แก่พิพิธภัณฑ์ หลังจากถูกทำลายด้วยเหตุไฟไหม้ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติได้รับเงินบริจาคเป็นจำนวนเงิน 1.1 ล้านเรอัลบราซิลในเจ็ดเดือนสู่ความพยายามสร้างใหม่ ซึ่งความช่วยเหลือทางการเงินได้คาดหวังจากอิทธิพลระหว่างประเทศมากกว่าจากประชากรบราซิลในประเทศ
ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ – รอบที่ 5
การแข่งขัน รอบที่ 5 ('เฮ็กซากันแนล' หรือ 'เฮ็กซ์') ของ ฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก โซนอเมริกาเหนือ เพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบสุดท้ายที่ประเทศรัสเซีย จะเล่นระหว่างวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ถึง 10 ตุลาคม พ.ศ. 2560
รูปแบบการแข่งขัน
รอบนี้มีทั้งหมด 6 ทีม ที่ผ่าน รอบที่ 4 แข่งแบบพบกันหมด เหย้า - เยือน โดยจะคัดอันดับ 1 และถึงอันดับ 3 ของแต่ละกลุ่มผ่านเข้าสู่รอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซียทันที ส่วนอันดับที่ 4 จะผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ
อันดับดาวซัลโว
การแข่งขันทั้งหมดมี 76 ประตูที่ทำได้ใน 30 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
ไอซอด เซ็นเตอร์
ไอซอด เซ็นเตอร์ (Izod Center) เป็นสนามกีฬาและศูนย์จัดแสดงนิทรรศการ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเมียดโดว์แลนด์สปอร์ตคอมเพล็คตั้งอยู่ใน อีสต์รัทเธอร์ฟอร์ด, รัฐนิวเจอร์ซีย์ สนามนี้เปิดทำการครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 แต่เดิมเคยใช้ชื่อว่า Brendan Byrne Arena เมื่อปี ค.ศ. 1981 จนถึงปี ค.ศ. 1996 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Continental Airlines Arena จนถึงปี ค.ศ. 2007 ก่อนจะมาใช้ชื่อ Izod Center ในปัจจุบัน
เครือข่ายกาญจนาภิเษก
เครือข่ายกาญจนาภิเษก (Golden Jubilee Network) คือ เว็บไซต์ที่เชื่อมโยงข้อมูลความรู้เกี่ยวกับพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตรอาทิ พระราชกรณียกิจ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ กระแสพระราชดำรัส ตลอดจนข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับประเทศไทย จัดทำขึ้นเนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๕๐ ปี เปิดให้ใช้งานเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เวลา 09.09 น. โดยมีเครือข่ายขององค์กรที่ถวายงานแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทำหน้าที่สนับสนุนข้อมูลด้านพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
เครือข่ายกาญจนาภิเษกเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 2,384 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
ภารกิจ
นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับ พระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ พระราชดำรัส พระราชพิธีกาญจนาภิเษก วัฒนธรรมไทย ข่าวสารเกี่ยวกับประเทศไทย และฐานข้อมูลต่างๆ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ประวัติ
เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติ ครบ ๕๐ ปี รัฐบาลไทย โดยคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งชาติ ได้จัดทำเครือข่ายคอมพิวเตอร์กาญจนาภิเษกขึ้นเพื่อถวายเป็นราชสักการะ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2539 ด้วยเหตุผลว่าแม้จะมีกิจกรรมร่วมเฉลิมฉลองพระราชพิธีกาญจนาภิเษกในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก แต่ยังไม่มีกิจกรรมหรือโครงการใดได้ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีสารสนเทศ (IT) อย่างเต็มที่ ซึ่งในช่วงเวลานั้นเครือข่ายคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ตในประเทศไทยมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพขึ้นมาก ทางคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งชาติเห็นควรว่า คงจะไม่มีของขวัญใดทัดเทียมกับการบันทึกพระราชกรณียกิจ ผลงานด้านการพัฒนาประเทศไทย และสาระความรู้ต่างๆ ลงในสื่ออินเทอร์เน็ต ซึ่งประชาชนทุกเพศ ทุกวัย สามารถเข้าถึงได้ตลอดเวลา เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปีดังกล่าว
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ทำหน้าที่ประสานงานและบริหารโครงการ โดยมีองค์กรที่สนับสนุนข้อมูลด้านพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ได้แก่
เบย์วอเตอร์
เบย์วอเตอร์ (Baywater; เดิม: บางกอกโดม พลาซ่า; Bangkok Dome Plaza) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมจำนวน 48 ไร่บริเวณซอยพหลโยธิน 19 ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย บริษัท เบย์วอเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นการร่วมทุนระหว่าง บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ร่วมกับ บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) โครงการประกอบไปด้วยศูนย์การค้าขนาดใหญ่ สำนักงาน โรงแรม และอาคารที่พักอาศัย
ประวัติ
เบย์วอเตอร์ หรือในชื่อเดิม บางกอกโดม พลาซ่า เป็นโครงการพัฒนาศูนย์การค้าและอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ของ บริษัท ยูนิเวสต์ แลนด์ จำกัด โดย ชาตรี บุญดีเจริญ โดยโครงการวางแผนพัฒนาเป็นอาคารประสมสูง 45 ชั้น ประกอบไปด้วยห้างสรรพสินค้า โรงแรมหรู สำนักงาน คอนโดมิเนียม 2 อาคาร สวนสนุก ด้วยแนวคิด โลกใต้น้ำ (Underwater World) ภายใต้งบลงทุนกว่า 10,000 ล้านบาท ซึ่งนับเป็นการลงทุนครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งในสมัยนั้น โดยในช่วงแรกทางกลุ่มได้เปิดจองส่วนคอนโดมิเนียมตั้งแต่ พ.ศ. 2537 และมียอดจองกว่า 70% ของยอดทั้งหมด สร้างรายได้กว่า 5,000 ล้านบาท แต่แล้วโครงการทั้งหมดก็ล่มลงเนื่องจากประเทศไทยประสบภาวะเศรษฐกิจถดถอยจากวิกฤตต้มยำกุ้ง ทำให้ ยูนิเวสต์ แลนด์ ถูกฟ้องร้องจากธนาคารจนในที่สุดกรมบังคับคดีได้ยึดที่ดินผืนดังกล่าวเพื่อนำมาขายทอดตลาด และบริษัท ยูนิเวสต์ แลนด์ จำกัด รวมถึงตัว ชาตรี บุญดีเจริญ ถูกฟ้องล้มละลายจนต้องปิดตัวบริษัทในที่สุด
ต่อมาในราว ๆ พ.ศ. 2550 กรมบังคับคดีได้นำที่ดินผืนดังกล่าวออกประมูลทอดตลาด โดยมีผู้สนใจคือ กลุ่มซีพี กลุ่มเซ็นทรัล กลุ่มทีซีซี และธนาคารไทยพาณิชย์ ที่สนใจเข้าประมูลเพื่อนำที่ดินไปขายต่อให้นักลงทุนชาวต่างชาติ แต่หลังจากที่เริ่มมีข่าวคราวการประมูล เจ้าหนี้เก่าของยูนิเวสต์แลนด์หลายรายได้ยื่นฟ้องร้องกรมบังคับคดีต่อศาลแพ่งเพื่อเรียกร้องค่าเสียหาย หนี้เก่าทั้งหมดและสั่งให้กรมบังคับคดีหยุดการประมูลทันทีจนกว่าจะเคลียร์หนี้สินสำเร็จ ทำให้แผนการประมูลที่ดินดังกล่าวล่มลง และบริษัท บริหารสินทรัพย์ กรุงเทพพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) หรือ BAM เจ้าหนี้รายใหญ่ได้ตัดสินใจเข้าซื้อและรับโอนหนี้ทั้งหมดของยูนิเวสต์แลนด์จากเจ้าหนี้รายย่อย เพื่อเป็นการเคลียร์ยอดหนี้ให้กรมบังคับคดีสามารถเปิดประมูลที่ดินผืนดังกล่าวได้อีกครั้ง และใน พ.ศ. 2558 กรมบังคับคดีได้นำที่ดินผืนดังกล่าวออกประมูลอีกครั้ง โดยครั้งนี้มี บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) ของ โยธิน บุญดีเจริญ ร่วมกับ บริษัท ยูนิคอร์น เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด ในเครือ บริษัท บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) เข้าร่วมประมูลด้วย จนในที่สุด บริษัท เบย์วอเตอร์ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนของแกรนด์ คาแนล แลนด์ และยูนิคอร์น เอ็นเตอร์ไพรส์ เป็นผู้ชนะการประมูลที่ดินผืนดังกล่าวในราคา 7,350 ล้านบาท และ BAM ได้รับเงินคืน 5,300 ล้านบาทจากกรมบังคับคดีในการประมูลครั้งนี้
ภายหลังการประมูลสิ้นสุดลง ใน พ.ศ. 2559 กลุ่มบีทีเอสได้ตั้งงบประมาณ 200 ล้านบาท เพื่อเฉือนที่ดินบางส่วนของบางกอกโดมจำนวน 10 ไร่ ทำเป็นถนนสาธารณะ 8 เลนเชื่อมต่อระหว่างถนนวิภาวดีรังสิต กับถนนพหลโยธิน และวางแผนสร้างสถานีปลายทางใหม่ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ที่เป็นข้อเสนอเพิ่มเติมของกิจการร่วมค้าบีเอสอาร์ภายในที่ดินผืนนี้ รวมถึงตัดที่ดินบางส่วนเพื่อเตรียมจำหน่ายให้กับบริษัทร่วมทุนกับ บริษัท แสนสิริ จำกัด (มหาชน) เพื่อพัฒนาโครงการคอนโดมิเนียมภายในโครงการ และจะมีการเชิญชวนกลุ่มทุนอื่นๆ รวมถึงกลุ่มเซ็นทรัล เข้าร่วมพัฒนาที่ดินผืนดังกล่าวในจำนวนที่เหลืออีก 38 ไร่ แต่แล้วการสร้างสถานีใหม่บนที่ดินบางกอกโดม กลับไม่ได้รับการอนุมัติจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ซึ่งมีผลทำให้สถานีปลายทางใหม่ของรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ต้องย้ายไปอยู่ด้านหน้าสถานีตำรวจนครบาลพหลโยธิน ภายในอาณาบริเวณของการรถไฟแห่งประเทศไทยแทน ทำให้แผนพัฒนาโครงการบนที่ดินบางกอกโดมของกลุ่มบีทีเอสถูกหยุดชั่วคราว จนใน พ.ศ. 2561 โยธิน บุญดีเจริญ ได้ขายหุ้นทั้งหมดของแกรนด์ คาแนล แลนด์ ให้ซีพีเอ็น พัทยา เพื่อเป็นการออกจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ทำให้กลุ่มบีทีเอสตัดสินใจขายหุ้นทั้งหมดของเบย์วอเตอร์ให้กับเซ็นทรัลพัฒนา บริษัทแม่ของแกรนด์ คาแนล แลนด์ ใน พ.ศ. 2562 ซึ่งมีผลให้ที่ดินบางกอกโดมถูกเปลี่ยนเจ้าของอีกครั้งเป็นกลุ่มเซ็นทรัลจนถึงปัจจุบัน
ต่อมาใน พ.ศ. 2565 เซ็นทรัลพัฒนา และแกรนด์ คาแนล แลนด์ ได้ประกาศตั้งงบสนับสนุนการลงทุนการพัฒนาโครงการให้กับเบย์วอเตอร์ฝ่ายละ 5,000 ล้านบาท รวมเป็นจำนวนเงิน 10,000 ล้านบาท เพื่อให้เบย์วอเตอร์เข้าพัฒนาโครงการบนที่ดินผืนดังกล่าวอันประกอบไปด้วยศูนย์การค้า โรงแรม คอนโดมิเนียม และอาคารสำนักงาน โดยเซ็นทรัลพัฒนาตั้งเป้าให้เบย์วอเตอร์เป็นโครงการทดแทนของ เซ็นทรัล ลาดพร้าว รวมถึงโรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ แอท เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว เนื่องจากที่ดินผืนเดิมจะสิ้นสุดสัญญาเช่ากับการรถไฟแห่งประเทศไทยใน พ.ศ. 2571 ต่อมาเซ็นทรัลพัฒนาประกาศเพิ่มงบลงทุนโครงการเป็น 20,000 ล้านบาท และตั้งเป้าเป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
การจัดสรรพื้นที่
การพัฒนาโครงการเบย์วอเตอร์จะแบ่งออกเป็นหลายส่วน ดังนี้
นอกจากนี้ ในโครงการยังมีแผนพัฒนาถนนเชื่อมกับถนนวิภาวดีรังสิตที่กลุ่มบีทีเอสได้พัฒนาค้างไว้เดิมให้แล้วเสร็จ รวมถึงมีแผนพัฒนาทางเชื่อมเข้ากับสถานีพหลโยธิน 24 ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
การทำลายทรัพย์สิน
การทำลายทรัพย์สิน (vandalism) เป็นการเจตนาทำลายหรือทำให้บุบสลายซึ่งสาธารณสมบัติหรือทรัพย์สินส่วนบุคคล
คำนี้หมายความรวมถึงการทำให้เสียทรัพย์ (criminal damage) เช่น การสร้างรอยขูดขีดเขียน (graffiti) หรือการทำให้เสียโฉม (defacement) ซึ่งทรัพย์สินใด ๆ โดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของ
คำว่า "vandalism" ในภาษาอังกฤษนั้นมีที่มาจากทัศนคติในยุคเรืองปัญญาที่ถือว่า พวกแวนดัล (Vandal) มักสร้างความเสียหาย
เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Mecklenburg-Strelitz) เป็นดัชชีและแกรนด์ดัชชีต่อมาในทางตอนเหนือของประเทศเยอรมนี ซึ่งประกอบไปด้วยเขตเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ในปัจจุบัน (เมืองชตาร์การ์เดอร์ลันด์ในประวัติศาสตร์) อันมีพรมแดนติดต่อกับบริเวณเมืองเฟือร์ชเตนแบร์กในแคว้นบรันเดินบวร์คปัจจุบันและพื้นที่รอบเมืองรัทเซบูร์กในแคว้นชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ในปัจจุบัน
รถไฟฟ้าปารีส สาย 11
รถไฟฟ้าปารีส สาย 11 (ligne 11 du métro de Paris) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟฟ้าปารีส วิ่งจากสถานีชาเตอแลไปยังสถานีแมรีเดลีลา เป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 13 ในระบบ
เรนโซ เปียโน
เรนโซ เปียโน (Renzo Piano) (14 กันยายน พ.ศ. 2480) สถาปนิกชาวอิตาลี เกิดที่เมืองเจนัว และได้รับการศึกษาที่โพลีเทคนีโกดีมีลาโน (มิลานโพลีเทคนิค) เขาได้ทำงานกับ หลุยส์ คาห์น และ มาโคว์สกี ในระหว่างปี 1965-1970 ต่อมาในช่วง 1971-1977 ก็ได้ทำงานร่วมกับ ริชาร์ด โรเจอรส์ โดยผลงานที่มีชื่อเสียงคือ Centre Georges Pompidou ที่กรุงปารีส
เรนโซ เปียโนได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 1998
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศสวีเดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
จับตาย 48 ชั่วโมง
จับตาย 48 ชั่วโมง (อังกฤษ: 48 Hrs.) เป็นภาพยนตร์ สัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1982 กำกับโดย วอลเตอร์ ฮิล นำแสดงโดย นิค โนลเต้, เอ็ดดี้ เมอร์ฟี, แอนเน็ต โอทูล ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาพยนตร์ภาคต่อคือ จับตาย 48 ชั่วโมง ภาค 2
เนื้อเรื่องย่อ
แจ๊ค เคทส์ นายตำรวจผู้ต้องรีบตามสืบคดีโดยมี เรจจี้ แฮมมอนด์ นักโทษผู้ซึ่งเป็นพยานคนเดียวในคดีนี้ มีคนมาตามล่าพวกเขา ก็ต้องมีการหนีตายและรับมือกับพวกมัน
แหล่งข้อมูลอื่น
Part 10
วัดโพธิ์บางคล้า
วัดโพธิ์บางคล้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคล้า อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ประมาณ 31 ไร่ วัดมีค้างคาวแม่ไก่ป่าฝนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ค้างคาวเหล่านี้อาศัยอยู่ในวัดมาเป็นเวลานานแล้ว ไม่มีผู้บันทึกไว้ชัดเจน เท่าที่ทราบก็ตั้งแต่เมื่อสมัยพระครูสุตาลงกตเป็นเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2473–2509 ซึ่งท่านเป็นพระที่มีเมตตาธรรมต่อสัตว์ทั้งหลาย
วัดโพธิ์บางคล้าสร้างขึ้นในระหว่างปี พ.ศ. 2310–2325 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช และคาดว่าเคยเป็นที่พักทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อครั้งยกทัพไปต่อสู้กับพม่า ที่บริเวณปากน้ำโจ้โล้ (ห่างจากวัด 1 กิโลเมตร) เมื่อราวปี พ.ศ. 2309 จากคำบอกเล่า เดิมมีกุฎิไม้ใต้ถุนสูง หลังคามุงจาก อยู่ใกล้กับท่าน้ำแม่น้ำบางปะกงและต้นโพธิ์ใหญ่ มีโบสถ์คล้ายเก๋งจีน หลังคาซ้อน 2 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องกาบกล้วย ช่อฟ้าเป็นรูปหัวมังกร ผนังก่ออิฐฉาบปูนขาวผสมน้ำอ้อย ล้อมรอบด้วยใบเสมา ปัจจุบันทางวัดได้รื้อถอนโบสถ์และกุฏิไม้แล้ว
ด้านหน้าวัดจะมีวิหารเก่าแก่ ทรงจัตุรมุขสมัยอยุธยาตอนปลาย หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกล็ดเต่า และมีการซ่อมแซมหลังคาอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2485 และต่อมาหลังคาเกิดพังทลายลง ทำให้ต้องสร้างหลังคาขึ้นใหม่แทนของเดิม เมื่อ พ.ศ. 2541 มีหน้าต่างหนึ่งช่อง มีประตูสองช่องเหนือขอบประตูสองด้าน ประดับด้วยถ้วยชามสังคโลกเรียงกันเป็นรูปทรงกลม หน้าจั่วเป็นพื้นเรียบ กระเบื้องชายหลังคาเชื่อมด้วยปูน และมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยทำด้วยปูน ประดิษฐานไว้โดยรอบจำนวน 8 องค์ ภายในวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์
ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิโตเกียว
ศูนย์กีฬาว่ายน้ำนานาชาติทัตสึมิโตเกียว (東京辰巳国際水泳場 (Tōkyō Tatsumi Kokusai Suieijō); Tokyo Tatsumi International Swimming Center) เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำในเขตโคโต โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ศูนย์กีฬาว่ายน้ำได้เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาว่ายชิงแชมป์ประเทศญี่ปุ่น
ประทวน รมยานนท์
นายประทวน รมยานนท์ (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2539) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม 3 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 3 สมัย
ประวัติ
ประทวน รมยานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของพรรณ กับเฟื่อง รมยายนท์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากประเทศฟิลิปปินส์
ประทวน รมยานนท์ ถึงแก่อนิจกรรมในขณะที่ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2539 สิริอายุรวม 69 ปี
งานการเมือง
ประทวน เคยดำรงตำแหน่ง สมาชิกสภาเทศบาลกรุงเทพ ใน พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2501 รวมถึง สมาชิกสภาจังหวัดพระนคร ในปี พ.ศ. 2511 กับ พ.ศ. 2514 และ สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร ใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัด พรรคชาติไทย ซึ่งเป็น 1 ใน 2 ผู้สมัครของพรรค ที่ได้รับเลือกตั้งในครั้งดังกล่าว (อีกหนึ่งคน คือ พันเอกประกอบ ประยูรโภคราช)
ต่อมา ประทวนลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 3 สมัย
ประทวน ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม 3 สมัย ได้แก่ พ.ศ. 2519 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช, พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2533 ในรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ประทวน รมยานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 4 สมัย คือ
ร็อบ ซอมบี
ร็อบ ซอมบี (Rob Zombie) เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรี ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ เขาก่อตั้งวงเฮฟวีเมทัลที่ชื่อ ไวต์ซอมบี และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 3 ครั้งในฐานะศิลปินเดี่ยว ในสาขาแสดงประเภทเมทัลยอดเยี่ยม
ซอมบียังประสบความสำเร็จในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ เขาสร้างภาพยนตร์เรื่อง House of 1000 Corpses, The Devil's Rejects, ภาพยนตร์ นำกลับมาสร้างใหม่ ของเรื่อง Halloween, และภาคต่อ, และ The Haunted World of El Superbeasto ภาพยนตร์ถัดมาคือ The Lords of Salem
พระธันวันตริ
พระธันวันตริ (धन्वन्तरि) เป็นแพทย์ของเหล่าเทวะในศาสนาฮินดู พระองค์เป็นอวตารของพระวิษณุ และมีการกล่าวถึงพระองค์ในปุราณะเป็นเทพแห่งอายุรเวท
ในช่วงที่จุติลงมาเกิดบนโลก พระองค์ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งกาสี (ปัจจุบันคือพาราณสี) ในวิษณุปุราณะมีการระบุพระธันวันตริเป็นพระปัยกาของ Divodasa กษัตริย์กาสีตามตำนาน
ต้นกำเนิด
Bala Kanda ในรามายณะ และภควัตปุราณะระบุว่า พระธันวันตริเกิดขึ้นมาจากเกษียรสมุทรระหว่างการกวนเกษียรสมุทรพร้อมกับน้ำอมฤต (น้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้กลายเป็นอมตะ)
พิธีฉลอง
ผู้ศรัทธาขอพรต่อพระธันวันตริเพื่อให้คุ้มครองสุขภาพและหายจากอาการเจ็บป่วยและโรคต่าง ๆ ในวันธันเตรัส (Dhanteras) ซึ่งอยู่ในช่วงสองวันก่อนวันทีปาวลี และมีการฉลองเป็น "วันอายุรเวทแห่งชาติ" ในประเทศอินเดีย โดยเริ่มจัดครั้งแรกใน ค.ศ. 2016
Mycobacterium tuberculosis
Mycobacterium tuberculosis (MTB) เป็นแบคทีเรียก่อโรคในสกุล Mycobacterium และเป็นสาเหตุของวัณโรค ค้นพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2425 โดยโรแบร์ท ค็อค M. tuberculosis มีลักษณะพิเศษคือมีส่วนที่เป็นไขห่อหุ้มเซลล์ (มักจะเป็น mycolic acid) ทำให้ย้อมสีแบบแกรมไม่ติด ต้องใช้การย้อมแบบ acid-fast แทน M. tuberculosis เป็นเชื้อที่ต้องการออกซิเจนในการเจริญสูงมาก เป็นเชื้อก่อโรคในทางเดินหายใจของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม MTB ติดเชื้อที่ปอด วิธีที่ใช้ในการวินิจฉัยได้แก่ tuberculin skin test, การย้อมสี acid-fast และเอกซเรย์ปอด
จีโนมของ M. tuberculosis ได้หาลำดับเบสแล้วเมื่อ พ.ศ. 2541
M. tuberculosis มาจากสกุล Mycobacterium ซึ่งมีสมาชิกที่เป็นที่รู้จักแล้วหลายร้อยสปีชีส์ ซึ่งที่เป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายคือ M. tuberculosis และ M. leprae (leprosy) M. tuberculosis มีความหลากหลายทางพันธุกรรม ซึ่งเป็นผลมาจากความแตกต่างของฟีโนไทป์ระหว่างเชื้อที่คัดแยกได้ทางคลินิก สายพันธุ์ที่ต่างกันของM. tuberculosis เกี่ยวข้องกับความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ แต่ไม่มีผลต่อการวินิจฉัยและการผลิตวัคซีน โดยวิวัฒนาการในระดับเล็กน้อยจะส่งผลต่อความเหมาะสม และกลไกในการแพร่กระจายของสายพันธุ์ที่ดื้อยาปฏิชีวนะ
ประวัติ
M. tuberculosisถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2425 โดย Robert Koch ซึ่งต่อมาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์สำหรับการค้นพบนีใน พ.ศ. 2448 ซึ่งเรียกแบคทีเรียนี้ว่า "Koch's bacillus".
การปรากฏของวัณโรคพบได้ทั่วไปในประวัติศาสตร์ แต่มีการเปลี่ยนชื่อหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2263 เริ่มมีการเก็บตัวอย่างจากผู้ป่วยวัณโรค ดังที่นายแพทย์ Benjamin Marten ได้อธิบายไว้ใน A Theory of Consumption ว่าวัณโรคอาจเกิดจากสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่ส่งผ่านระหว่างผู้ป่วยทางอากาศ
นกแขวก
นกแขวก (Black-crowned night heron, Night heron; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง จำพวกนกยาง จัดเป็นนกยางหรือนกกระยางชนิดที่ปรับตัวให้หากินในเวลากลางคืนได้ ซึ่งต่างจากนกยางทั่วไปที่หากินในเวลากลางวัน โดยได้ชื่อมาจากเสียงร้องที่ดัง "แคว้ก" ที่มักจะร้องดังขณะบินผ่านยามค่ำคืน ในขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ Nycticorax หมายถึง "นกเรเวนกลางคืน" มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า νυκτός (nuktos) หมายถึง "กลางคืน" และ κόραξ (korax) หมายถึง "นกเรเวน" อันหมายถึง พฤติกรรมที่หากินในเวลากลางคืนรวมถึงการส่งเสียงร้องที่เหมือนนกกาหรือนกเรเวน
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภูมิภาคของโลก พบได้ทั้งในเขตอบอุ่นและเขตร้อน ยกเว้นทวีปออสเตรเลีย นกแขวกทางตอนใต้ของทวีปอเมริกามีกระหม่อมและหลังสีเทาอ่อนกว่าที่อื่น นอกจากนี้บริเวณส่วนหัวและอกก็เป็นสีน้ำตาลอมเทา ประชากรทางตอนเหนือจะอพยพบินสู่ทางใต้ในช่วงฤดูหนาว
วัดลำดวน (อำเภอท่าบ่อ)
วัดลำดวน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเดื่อ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย
วัดลำดวนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ตั้งอยู่ห่างจากลำน้ำห้วยเสียวห่างออกมาทางด้านทิศตะวันตก ประมาณ 200 เมตร ตามประวัติวัดกล่าวว่า เดิมชื่อ วัดบ้านเดื่อ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2412
จากการสอบถามเจ้าอาวาสวัดลำดวน กล่าวว่า เดิมเป็นฐานอาคารก่อด้วยอิฐดินเผาหลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผา ต่อมาทำการรื้อออกทั้งหมด แล้วทำการสร้างอาคารอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเดิม ดังปรากฏหลักฐานในปัจจุบัน ห่างจากอุโบสถออกมาทางด้านทิศตะวันตกประมาณ 100 เมตร มีบ่อน้ำช่วงบนกรุอิฐดินเผา ส่วนช่วงล่างกรุด้วยศิลาแลง 1 บ่อ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.50 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
ปลาซ่า
ปลาซ่า เป็นชื่อสามัญของปลานํ้าจืดหลายสกุลในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) เช่น สกุลปลาสร้อยนกเขา (Osteochilus), สกุลปลาสร้อยลูกนุ่น (Labiobarbus) เป็นต้น บางชนิดมีจุดสีดำบนเกล็ดข้างตัวจนเห็นเป็นลาย 6–10 เส้น ที่โคนหางมีจุดสีดำ ขนาดยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร
ปลาในสกุลดังกล่าวมีพฤติกรรมชอบรวมตัวกันเป็นฝูง เมื่อตกใจจะกระโดดขึ้นเหนือน้ำพร้อม ๆ กันจนเกิดเสียงดังซ่า จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก "ปลาซ่า"
อะโดบี อิลลัสเตรเตอร์
โปรแกรมประเภทเดียวกัน
นอกจาก Adobe Illustrator แล้ว ยังมีโปรแกรมวาดภาพกราฟิกแบบเวกเตอร์ อีกหลายโปรแกรมที่พัฒนามาจากบริษัทอื่น ๆ เช่น ฯลฯ
สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง (Immigration Bureau) เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่ตรวจบุคคลและพาหนะที่เดินทางเข้าออกมายังภายในประเทศ พร้อมทั้งตรวจสอบคนต่างด้าวที่อาจเข้าเมืองมาอย่างผิดกฎหมาย โดยสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ในสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้มีการตราพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2470 ขึ้นพร้อมกับหน่วยงาน คือ กรมตรวจคนเข้าเมือง ผู้บัญชาการสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองคนปัจจุบัน คือ พลตำรวจโท ภาคภูมิภิภัทฒ์ สัจจพันธุ์​
ประวัติ
สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ตามการการตราพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2470 เนื่องจากเกิดปัญหาการลักลอบของต่างด้าวอย่างผิดกฎหมาย โดยมีชื่อกรมว่า กรมตรวจคนเข้าเมือง ขึ้นตรงต่อกระทรวงมหาดไทย มีกองบัญชาการหลักอยู่ที่กรุงเทพมหานคร มีด่านตรวจคนเข้าเมืองมณฑล ด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัด และด่านตรวจคนเข้าเมืองอำเภอบางแห่งในในภาคตะวันออกและภาคใต้เท่านั้น
เนื่องจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ทำให้กรมตรวจคนเข้าเมืองลดสถานะเป็นกองตำรวจ และย้ายไปสังกัดกรมตำรวจในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ต่อมา ในปี พ.ศ. 2478 มีการเพิ่มด่านตรวจคนเข้าเมืองขึ้นทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง กรมตำรวจได้ขอใช้สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันประจำประเทศไทย ซึ่งอยู่ในความครอบครองของรัฐบาลเป็นที่ทำการกองตรวจคนเข้าเมือง และได้ปรับสถานภาพเจ้าหน้าที่เป็นข้าราชการตำรวจแต่งเครื่องแบบพิเศษ
มหากาล
พระมหากาล เป็นองค์เดียวกับพระกาล ซึ่งเป็นเทวดาในศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธแบบตันตระ โดยพระองค์คือยิดัมและธรรมบาลตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต สังกัดรัตนโคตรของพระรัตนสัมภวะพุทธะ มีลักษณะคล้ายเหรุกะ ภาคดุร้ายมี 16 แขน มือถือหัวกะโหลกและกริช มีเปลวไฟพวยพุ่งรอบกาย สวมมงกุฏกระโหลก มีมาลัยร้อยด้วยศีรษะมนุษย์ มีงูพันรอบกาย
การตีความฝัน (หนังสือ)
การตีความฝัน (The Interpretation of Dreams; Die Traumdeutung) เป็นหนังสือโดย ซิกมุนด์ ฟรอยด์ นักจิตวิทยา หนังสือนี้แนะนำทฤษฎีจิตไร้สำนึกที่เกี่ยวข้องกับการตีความฝัน และยังเป็นหนังสือเล่มแรกที่อภิปรายถึงสิ่งที่ต่อมาเป็นทฤษฎีปมเอดิเพิส (Oedipus complex) ฟรอยด์ทบทวนหนังสือนี้อย่างน้อยแปดครั้ง และในฉบับพิมพ์ครั้งที่สาม ได้เพิ่มส่วนกว้างขวางซึ่งกล่าวถึงสัญลักษณ์นิยมฝันเป็นตัวอักษรมาก ตามอิทธิพลของวิลเฮล์ม ซทีเคิล (Wilhelm Stekel) ฟรอยด์กล่าวถึงงานนี้ว่า "วิจารณญาณนี้ตกแก่ผู้หนึ่งเพียงครั้งหนึ่งในชีวิต" (Insight such as this falls to one's lot but once in a lifetime.) หนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรกขายได้น้อยมาก กว่าจะขายได้ 600 เล่มแรกก็ใช้เวลาหลายปี ทว่า งานนี้ได้รับความนิยมตามฟรอยด์ และมีการจัดพิมพ์อีกเจ็ดครั้งในชั่วชีวิตของเขา
เอ. เอ. บริลล์ นักจิตวิเคราะห์แบบฟรอยด์ เป็นผู้แปลจากภาษาเยอรมันเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรก หลายปีต่อมา มีการจัดพิมพ์การแปลที่ได้รับอนุญาต โดยเจมส์ สเทรชี (James Strachey) การแปลภาษาอังกฤษครั้งล่าสุดโดย จอยซ์ คริก เพราะหนังสือนี้ยาวและซับซ้อนมาก ฟรอยด์จึงเขียนฉบับย่อชื่อ ว่าด้วยฝัน (On Dreams)
เมี่ยง
เมี่ยง สามารถหมายถึง
ผู้กองเจ้าเสน่ห์
ผู้กองเจ้าเสน่ห์ เป็นละครโทรทัศน์ไทยประเภทซิตคอม ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดงโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อตำรวจหนุ่ม ผู้กองมานะ ย้ายที่ปีละสน. มาประจำการอยู่ที่สน.สำราญโรจน์ในวันแรก ทำคดี 2 คดีจนเป็นที่รู้จัก คือ ช่วยอาวุธกับจับป้าใหม่ ได้พบกับ ผู้กองเข็ม ตำรวจหญิงที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก โดนล้อเรื่องอกแบนประจำ ร่วมด้วยจ่าดำเกิง ลุงตำรวจจราจร ที่ในอดีตเมียหนีไปอยู่กับชู้ฝรั่ง จึงลูกสาวที่คอยแรดไปวันๆ แต่กลับมีความสุขที่ลูกสาวขึ้นคานกับขายข้าวแกง,หมวดหมูตำรวจลูกแหง่ จอมซุ่มซ่าม,ผู้กองสมาร์ท ลูกทรพีของผีพนัน คู่ปรับของผู้กองมานะ ใช้พลังอัปมงคลจนเรื่องอลหม่านกว่าเดิม, 2 จ่าคู่หูคู่ฮา ยอดกับสิงห์
กับชาวบ้าน ป้าใหม่ ผีพนันที่แม่ของผู้กองสมาร์ทที่ปลื้มมานะอย่างออกหน้าออกตา แต่ถูกลูกจับตนตลอด,อาวุธ เด็กวัดหน้าผีไร้การศึกษาที่มาเป็นสายให้ตำรวจแต่ทำเสียงานเสมอ,ส้มโอ ลูกสาวสุดสวยของจ่าดำเกิงที่นิสัยแรดร่านใส่ผู้ชายหล่อหน้าตาดีกับทิ้งพ่อเมื่อมีโอกาสทุกครั้ง แต่พ่อก็หวงจนขึ้นคาน,ชัย นักข่าว ที่มีพลังดวงกินงาน ชอบสร้างข่าวปลอมหากำไร จนถูกพักงาน ที่ไปสมัครงานที่ไหน ที่นั่นมีอันเป็นไป
เป็นเรื่องราว สนุกสนานอลหม่านทั้งสน. อย่างไม่รู้จักจบสิ้น
ในตอนสุดท้าย พวกตำรวจจัดฉากหลอกแต่งงาน เพราะเป้นหนทางเดียวล่อเจ๊มาฆ่าหมวดรัน โชคดีที่หมวดรันใส่เสื้อกันกระสุน กับใส่เครื่องติดตามบนรถของลูกน้องเจ๊ สืบหาฐานลับเจ๊พบจึงบุกไป แต่ผู้กองสมาร์ทหลงทางมั่วจึงกลับไป พวกตำรวจกับอาวธเข้าฐานถูกทางเข้าถูกปิดตาย กับหลังสู้ชนะหุ่นยนต์ของเจ๊ ผู้กองมานะคิดไปต่อคนเดียว แต่พวกตำรวจเตือนสติจึงไปด้วยกัน ไล่ฆ่าลูกน้องเจ๊ทุกที่ในฐาน กับชิงปืนบุกต่อ พวกตำรวจหมดแรงสลบหน้าห้องของเจ๊ ทางเจ๊คิดว่าหนีมาเกินพอจึงคิดสู้ตัดสิน กับผู้กองมานะบอกลาหมวดรันก่อนเข้าห้องพบเจ๊ กับตกใจที่รู้ว่าตัวจริงคือเจ๊คือชูใจ คนรู้จักของผู้กองมานะ กับเรื่องถูกตัดจบไป
ในปี 2559 ในละครเทิดพระเกียรติ เรื่อง เราเกิดในรัชกาลที่ ๙ เดอะซีรีส์ พวกตำรวจโผล่มาทำหน้าที่ตามปกติ ไทม์ไลน์คือช่วงหลังเจ๊ คือการบอกว่าพวกตำรวจรอดตายกับปิดคดีเจ๊ได้ สิ้นปี 2560 ใน เป็นต่อ Uncensored Pool Party พี่ไม่ลืม พวกตำรวจโผล่มา ผู้กองมานะบอกว่าถูกเลื่อนขั้นเป็นสารวัตรมานะแล้ว
เงาะป่า
เงาะป่า อาจหมายถึง
แฮงก์ พิม
ดร.เฮนรี "แฮงก์" พิม (Henry "Hank" Pym) ปรากฏตัวครั้งแรกในTales to Astonish เล่มที่ 27 แฮงก์ พิม ปรากฏตัวครั้งแรกไม่ใช่ในฐานะซูเปอร์ฮีโรแต่เป็นตัวละครในการ์ตูนไซไฟที่ชื่อว่า The Man in Ant Hill โดยนอกจากจะเป็นแอนต์-แมนเขายังเป็นไจอันต์-แมน, โกไลอัท และวอสป์ซึ่งได้เปลี่ยนเป็นชุดนี้เพื่อให้เกียรติภรรยาเขาอีกด้วย
อเวนเจอร์ส
ในอเวนเจอร์สเล่มที่ 1 เมื่อริก โจนส์ได้ส่งวิทยุขอความช่วยเหลือเรื่องฮัลค์ถูกโลกิไปให้แฟนแทสติกโฟร์ แต่คลื่นได้ถูกส่งไปถึงตัวเขา ภรรยาของเขาและโทนี่ สตาร์ค จึงไปช่วยเหลือริกแทนแฟนแทสติกโฟร์ที่ติดธุระ และได้ร่วมมือกับธอร์จัดการกับโลกิ หลังจากที่ฮัลค์ลาออกจากทีมในเล่มที่ 2 เล่มที่3แฮงก์เปลี่ยนชุดและชื่อเป็น ไจอันต์-แมน มนุษย์ยักษ์เพื่อจัดการกับนามอร์และฮัลค์ที่กลับมาแก้แค้นในภายหลัง หลังจากที่กัปตันอเมริกาเข้ามาเป็นสมาชิกของทีม แฮงก์และเพื่อนๆที่ร่วมก่อตั้งได้ลาออกจากทีมกันทั้งหมดคอยให้แคปรวบรวมทีมของตัวเองขึ้นมา บางทีแฮงก์ก็อาจจะมาเข้าร่วมทีมบ้างเป็นครั้งคราว เดี๋ยวเข้า-เดี๋ยวออก
ภาพยนตร์
แฮงก์ในภาพยนตร์จะต่างจากหนังสือการ์ตูนตรงที่แฮงก์ไม่ได้เป็นผู้สร้างอัลตรอน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของอเวนเจอร์สของหน่วยชีลด์ และมีลูกสาวกับแจนิตชื่อว่าโฮป แวน ไดน์ เขาต้องการที่จะให้สกอตต์ แลงเป็นแอนต์-แมนต่อจากเขาเพื่อหยุดยั้งแผนการชั่วร้ายของแดร์เรน ครอสส์ ลูกศิษย์ของเขาที่นำอนุภาคของเขาไปใช้สร้างชุดเยลโลว์แจ็กเกต
มณฑลสุราษฎร์
มณฑลสุราษฎร์ หรือเดิมชื่อ มณฑลชุมพร เป็นมณฑลที่ประกอบด้วย 4 เมือง คือ ชุมพร หลังสวน ไชยา และกาญจนดิษฐ์ หรือปัจจุบันคือพื้นที่ในจังหวัดชุมพรและสุราษฎร์ธานี ตั้งที่บัญชาการมณฑลที่ชุมพร (ต่อมาย้ายที่ทำการไปอยู่ที่เมืองไชยาใหม่ จึงได้เปลี่ยนชื่อมณฑลไปด้วย) เป็นมณฑลที่เป็นแหล่งทรัพยากรทางธรรมชาติที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจทั้งแร่ธาตุและป่าไม้ ได้แก่ ดีบุก ถ่านหิน ทองคำ และผลิตภัณฑ์จากป่าทั้งพืชและสัตว์ โดยเฉพาะมีช้างมากจนเรียกว่า ดงช้าง
ประวัติ
สมัยระบบกินเมือง เมืองชุมพรตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ซึ่งส่วนใหญ่เป็นตระกูล ณ นคร สาเหตุในการจัดตั้งมณฑลชุมพร เพราะทางกรุงเทพเห็นว่าไม่มีประสิทธิภาพในการควบคุมกำลังคนของหัวเมืองเหล่านี้ อีกทั้งมีการคุกคามของมหาอำนาจชาวตะวันตกที่กำลังสนใจคอคอดกระในเขตเมืองชุมพรและกระบุรี เป็นส่วนแคบสุดของแหลมมลายูและอาจเป็นเส้นทางย่นระยะทางไปตะวันออกไกลได้ จึงได้จัดตั้งมณฑลชุมพร เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2439 โดยตั้งเป้าหมายจะให้เป็นมณฑลทำนุบำรุงการค้า และแต่งตั้งพระยารัตนเศรษฐี (คอซิมก๊อง) เป็นข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลชุมพร พระยารัตนเศรษฐีเลือกที่ตั้งว่าการมณฑลที่ริมแม่น้ำท่าตะเภา ใกล้บ้านเจ้าเมืองในสมัยระบบกินเมือง จากนั้นพระยาวรสิทธิ์เสวีวัตร (ใต้ฮัก ภัทรนาวิก) ดำรงตำแหน่่งข้าหลวงเทศาภิบาลระหว่าง พ.ศ. 2444–2448 และได้ย้ายที่ตั้งว่าการมณฑลไปอยู่ที่เมืองไชยา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "มณฑลสุราษฎร์" เมื่อ พ.ศ. 2458
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ฐานะการคลังประเทศตกอยู่ในภาวะขาดดุลมาตลอด รัฐบาลจึงต้องการตัดงบประมาณ จึงได้ยุบมณฑลสุราษฎร์เมื่อ พ.ศ. 2468
การปฏิรูป
การแบ่งเขตการปกครองในสมัยพระยารัตนเศรษฐี (คอซิมก๊อง) เมืองชุมพรประกอบด้วย 4 อำเภอ คือ อำเภอชุมพร อำเภอปะทิว อำเภอท่าแซะ และอำเภอกำเนิดนพคุณ เมืองหลังสวนประกอบด้วย 3 อำเภอ คือ อำเภอหลังสวน อำเภอสวี และอำเภอพะโต๊ะ เมืองไชยาประกอบด้วย 4 อำเภอ คือ อำเภอไชยา อำเภอพุนพิน อำเภอประสงค์ และอำเภอคีรีรัฐนิคม เมืองกาญจนดิษฐ์ประกอบด้วย 4 อำเภอ คือ อำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอพุมควง อำเภอกะแดะ และอำเภอเกาะ เจ้าเมืองแบบเก่าได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการเมือง
พระเจ้าโตฮาน-บว่า
พระองค์เป็นที่จดจำในประวัติศาสตร์พม่าจากการเกิดการนองเลือดตลอดรัชสมัย ทั้งสังหารพระภิกษุผู้มีความรู้ รวมถึงปล้นทรัพย์สมบัติจากพระเจดีย์ตามวัดต่าง ๆ และเผาหนังสือคัมภีร์ ทำให้พระองค์เป็นที่เกลียดชังจากชาวพม่าและชาวไทใหญ่ ทั้งยังเฉยเมยไร้ความสามารถที่จะระดมชาวไทใหญ่ไปต่อสู้กับอาณาจักรตองอูซึ่งเคยเป็นรัฐบรรณาการของอาณาจักรอังวะ ตองอูที่แข็งแกร่งมากขึ้นเริ่มมีความคิดที่จะรวบรวมดินแดนหลังได้รับชัยชนะในการรุกรานอาณาจักรหงสาวดีของชาวมอญในปี ค.ศ. 1534-1539 ระหว่างที่อังวะไม่ได้ดำเนินการอะไร ตองอูได้โจมตีและยึดครองแปร เมืองในอาณัติของอังวะได้ในปี ค.ศ. 1539 พระเจ้าโตฮาน-บว่าและพันธมิตรไทใหญ่เข้าขัดขวางแต่สายเกินไป กองทัพของอังวะพ่ายแพ้ต่อกองทัพของพระเจ้าบุเรงนองแห่งตองอูในเดือนเมษายน ค.ศ. 1542
หลังจากความปราชัยของอังวะ เหล่าข้าราชบริพารเริ่มมีความคิดที่จะพยายามชิงอำนาจ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1542 พระเจ้าโตฮาน-บว่าถูกลอบปลงประชนม์โดยยานนอง หัวหน้าคณะเสนาบดีของพระองค์
โนรา
โนรา สามารถหมายถึง
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สามารถหมายถึง
ประเทศสวาซิแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศสวาซิแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ปลาหมอเท็กซัส
ปลาหมอเท็กซัส (Texas cichlid, Rio Grande cichlid; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีลักษณะลำตัวสีเขียวอมเทา มีจุดกลมกลมเล็กเล็กละะเอียดคล้ายไข่มุกทั่วตัว เมื่อโตเต็มที่แล้ว ตัวผู้จะมีโหนกขึ้นเหนือหัว ขนาดโตเต็มที่ได้ 12 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่า
พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำรีโอแกรนด์ ในรัฐเท็กซัส ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จนถึงตอนเหนือของเม็กซิโก
ปลาหมอเท็กซัส นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และถือเป็นต้นสายพันธุ์ให้แก่ปลาหมอสีลูกผสมหรือครอสบรีดสายพันธุ์ ปลาหมอเท็กซัสแดง เช่นเดียวกับปลาหมอเท็กซัสเขียว (H. carpintis) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งบางครั้งอาจใช้ปลาทั้ง 2 ชนิดนี้ผสมข้ามสายพันธุ์กัน เป็นปลาที่เพาะขยายพันธุ์ได้ง่ายมาก จนมีคำกล่าวกันว่าเพียงแค่พ่อพันธุ์ แม่พันธุ์ปลาหมอเท็กซัสแค่คู่เดียว ก็สามารถเพาะให้ลูกแก่ผู้นิยมเลี้ยงปลาสวยงามได้ทั้งรัฐเท็กซัส ซึ่งเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาได้แล้ว
แสมสาร
แสมสาร อาจหมายถึง
แพ่ง
แพ่ง อาจหมายถึง
แม่น้ำโก-ลก
แม่น้ำโก-ลก เป็นแม่น้ำสายสำคัญของภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย เป็นแม่น้ำที่กั้นพรมแดนระหว่างไทยกับมาเลเซีย ชื่อแม่น้ำในภาษามลายูมีความหมายว่า 'แม่น้ำมีดพร้า' แม่น้ำนี้กั้นระหว่างรัฐกลันตันของประเทศมาเลเซียกับจังหวัดนราธิวาสของประเทศไทย และมีสะพานมิตรภาพเชื่อมระหว่างเมืองรันเตาปันจังของมาเลเซียและเมืองสุไหงโก-ลกของไทย โดยเมืองรันเตาปันเจาอยู่ในเขตปลอดอากร
แม่น้ำนี้ไหลลงตรงอ่าวไทยที่อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส โดยพื้นที่ริมแม่น้ำนี้ถูกน้ำท่วมประจำฤดูในช่วงมรสุม ครั้งหนึ่ง เคยมีเหตุการณ์น้ำท่วมขนาดใหญ่ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งก่อให้เกิดการอพยพฉุกเฉินในรัฐกลันตันบางส่วน
แม่น้ำนี้มีต้นกำเนิดที่เขาเยลีบนทิวเขาสันกาลาคีรีในอำเภอสุคิริน แล้วไหลไปที่อำเภอแว้ง อำเภอสุไหงโก-ลก และอำเภอตากใบ รวมมีความยาว 103 km บริเวณที่แม่น้ำไหลผ่าน โดยเฉพาะอำเภอสุคีริน เคยเป็นที่ตั้งของเหมืองทองคำหลายแห่งมาตั้งแต่ก่อนสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะไม่ครึกครื้นเหมือนแต่ก่อน แต่อาชีพร่อนทองยังคงมีอยู่ โดยชาวบ้านใช้ภูมิปัญญาการขุดทองเป็นตัวหารายได้เสริมนอกจากการท่องเที่ยว
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ
การระบุเอกลักษณ์ด้วยคลื่นวิทยุ (Radio-frequency identification) หรือ อาร์เอฟไอดี (RFID) เป็นวิธีการในการเก็บข้อมูลหรือระบุข้อมูลแบบอัตโนมัติ โดยทำงานผ่านการรับสัญญาณจากแท็กเข้าสู่ตัวส่งสัญญาณ ผ่านทางคลื่นวิทยุ แท็กของอาร์เอฟไอดีโดยปกติจะมีขนาดเล็กซึ่งสามารถติดตั้งเข้ากับผลิตภัณฑ์สินค้า สัตว์ บุคคลได้ ซึ่งเมื่อตัวส่งสัญญาณส่งคลื่นวิทยุไป และพบเจอแท็กนี้ สัญญาณจะถูกส่งกลับพร้อมกับข้อมูลที่เก็บไว้ในแท็ก โดยตัวส่งสัญญาณนี้เองยังสามารถบันทึกข้อมูลลงในแท็กได้
แท็กอาร์เอฟไอดีจะประกอบไปด้วยสองส่วนหลักคือ ส่วนวงจรไฟฟ้าที่เก็บข้อมูลและคำนวณการของข้อมูล และอีกส่วนคือส่วนเสาอากาศหรือตัวรับส่งสัญญาณ
แอวริล ลาวีน
แอวริล ราโมนา ลาวีน หรือ แอวริล ลาวีน (เกิด 27 กันยายน พ.ศ. 2527) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวแคนาดาและฝรั่งเศส แอวริล ลาวีน เกิดที่เบลล์วิลล์ ออนทาริโอ และวัยเด็กอาศัยในเมืองนาปานี ตอนอายุ 15 ปี เธอขึ้นร้องเพลงกับชาเนีย ทเวน ตอนอายุ 16 ปี เธอเซ็นสัญญาสองอัลบั้มกับสังกีดเอริสตาเรเคิดส์ มูลค่ามากกว่า 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเธออายุ 17 ปี ลาวีนเข้าสู่วงการดนตรีด้วยอัลบั้มเปิดตัว เลตโก กลายเป็นหนึ่งในศิลปินแนวป็อปพังก์ที่เป็นที่นิยมที่สุด เป็นเหตุให้เธอได้ชื่อว่าเป็น "นักดนตรีแนวสเกตพังก์" และ "เจ้าหญิงป็อปพังก์" ตั้งแต่เปิดตัว เธอทำยอดขายได้มากกว่า 30 ล้านอัลบั้ม และ 50 ล้านซิงเกิลทั่วโลก
อัลบั้ม เลตโก ทำให้ลาวีนเป็นนักร้องหญิงเดี่ยวคนแรกที่ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร นับถึง ค.ศ. 2013 เธอขายได้มากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา และมากกว่า 16 ล้านชุดทั่วโลก ซิงเกิลที่แจ้งเกิด "คอมพลิเคทิด" ขึ้นอันดับหนึ่งในหลายประเทศทั่วโลก เช่นเดียวกับอัลบั้มเลตโก ต่อมา สตูดิโออัลบั้มที่สอง อันเดอร์มายสกิน ออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 และเป็นอัลบั้มแรกที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนบิลบอร์ด 200 ขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก อัลบั้มที่สาม เดอะเบสต์แดมน์ธิง ออกจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 เป็นอัลบั้มที่สามที่ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร และมีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกคือ "เกิร์ลเฟรนด์" ลาวีนทำเพลงอันดับหนึ่งได้ทั้งหมด 6 เพลงทั่วโลก ได้แก่ "คอมพลิเคทิด" "สเกตเตอร์บอย" "ไอม์วิดยู" "มายแฮปปีเอนดิง" "โนบอดีส์โฮม" และ "เกิร์ลเฟรนด์" ลาวีนเป็นหนึ่งในศิลปินที่ขายดีเป็นอันดับต้น ๆ ในสหรัฐอเมริกา ทำยอดขายได้ 11 ล้านชุด รับรองโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) สตูดิโออัลบั้มที่สี่ กูดบายลัลลาบาย ออกจำหน่ายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2011 เป็นอัลบั้มที่ติดสิบอันดับแรกบนบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ และในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร และเป็นอัลบั้มอันดับ 1 อัลบั้มที่สามในญี่ปุ่น และออสเตรเลีย หลังจากออกอัลบั้มกูดบายลัลลาบายได้ 3 เดือน ลาวีนเริ่มทำอัลบั้มที่ห้าโดยใช้ชื่อตนเองเป็นชื่ออัลบั้ม ออกจำหน่ายโดนสังกัดอีพิกเรเคิดส์ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 หลังจากเธอออกจากสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2011
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
ฮิเดกิ ชิรากาวะ
ฮิเดกิ ชิรากาวะ เป็นนักเคมีและวิศวกรชาวญี่ปุ่น และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์เกียรติคุณประจำมหาวิทยาลัยสึกูบะและมหาวิทยาลัยเจ้อเจียง เป็นที่รู้จักจากการค้นพบพอลิเมอร์ที่สามารถนำไฟฟ้าได้ และได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี พ.ศ. 2543 ร่วมกับอลัน แมกเดอร์มิดและอลัน ฮีเกอร์
ประวัติ
ฮิเดกิ ชิรากาวะเกิดที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นในครอบครัวของแพทย์ทหาร และได้ย้ายติดตามครอบครัวของบิดาไปอยู่ที่แมนจูกัวและไต้หวันในวัยเด็ก ต่อมาในปี พ.ศ. 2487 ได้ย้ายกลับมาที่ประเทศญี่ปุ่นไปอยู่บ้านเกิดของมารดาที่เมืองทากายามะ จังหวัดกิฟุ
ชิรากาวะจบการศึกษาและได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิศวกรรมเคมีจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวในปี พ.ศ. 2504 หลังจากนั้นได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากสถาบันเดียวกันในปี พ.ศ. 2509 หลังจากนั้นได้เข้าทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยที่ห้องปฏิบัติการทรัพยากรเคมีที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียว
งานวิจัย
ขณะที่ทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวนั้น ชิรากาวะได้ค้นพบพอลิอะเซทิลีนซึ่งมีลักษณะปรากฏคล้ายกับโลหะ เมื่ออลัน แมกเดอร์มิดมาเยี่ยมสถาบันเทคโนโลยีแห่งโตเกียวในปี พ.ศ. 2518 แมกเดอร์มิดสนใจผลการค้นพบนี้ของชิรากาวะมาก และได้ชักชวนให้ชิรากาวะมาเป็นนักวิจัยหลังปริญญาเอกที่ห้องปฏิบัติการของเขาที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียในปีถัดมา ทั้งสองร่วมกับนักฟิสิกส์อีกหนึ่งคนคืออลัน ฮีเกอร์ได้ร่วมกันพัฒนาคุณสมบัติการนำไฟฟ้าของพอลิอะเซทิลีน ซึ่งในปี พ.ศ. 2520 พวกเขาพบว่าเมื่อนำพอลิเมอร์ไปทำปฏิกิริยา (โดป) ด้วยไอของไอโอดีนจะได้พอลิเมอร์ที่มีคุณสมบัติการนำไฟฟ้าดีขึ้น ซึ่งนำไปสู่รางวัลโนเบลสาขาเคมีที่ได้รับร่วมกันในปี พ.ศ. 2543
ในปี พ.ศ. 2522 ชิรากาวะดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยสึกูบะ ก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นเป็นศาสตราจารย์ในอีกสามปีถัดมา
รางวัลโนเบล
ชิรากาวะได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี พ.ศ. 2543 ร่วมกับอลัน ฮีเกอร์และอลัน แมกเดอร์มิดจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียจากการค้นพบและพัฒนาพอลิเมอร์นำไฟฟ้า (conductive polymer) โดยเป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ไม่ได้จบจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติทั้งเจ็ดที่ได้รับรางวัลโนเบล และเป็นชาวญี่ปุ่นคนที่สองที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี และในปีเดียวกันชิรากาวะได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมด้วย
มุมมองส่วนตัว
ชิรากาวะได้ให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์เดอะเจแปนไทมส์ว่าเขาไม่ต้องการให้รางวัลโนเบลได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนมากเกินไป และหวังว่างานวิจัยด้านอื่นนอกเหนือจากสาขาของรางวัลโนเบลจะได้รับความสนใจเช่นนั้นบ้าง เขามองว่าสังคมที่งานวิจัยหลากหลายแขนงได้รับการยอมรับจะสามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงได้ดีกว่า
พระผู้สร้าง
ศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์
คริสต์ศาสนิกชนเชื่อต่างจากชาวยิวตรงที่มองว่าการสร้างโลกไม่ได้เกิดจากพระยาห์เวห์เพียงบุคคลเดียว แต่พระตรีเอกภาพอีก 2 พระบุคคล คือ พระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็มีส่วนร่วมในการสร้างด้วย เพราะทรงสร้างสรรพสิ่งด้วยพระวจนะ ซึ่งพระวรสารนักบุญยอห์นระบุว่าพระวจนะทรงรับเป็นมนุษย์คือพระเยซู
ศาสนาฮินดู
ศาสนิกชนฮินดูมีพัฒนาการความเชื่อเรื่องตำนานการสร้างโลกมายาวนานดังระบุไว้ในคัมภีร์ต่าง ๆ โดยแต่ละคัมภีร์จะให้ข้อมูลแตกต่างกันไป
คัมภีร์พระเวทระบุว่า พรหมันสร้างน้ำและใส่พีชะลงไป เกิดเป็นหิรัณยครรภ์ พระพรหมอุบัติขึ้นจากครรภ์นี้แล้วสร้างสรรพสิ่งต่อมาจนแล้วเสร็จเป็น 1 วันพระพรหม จากนั้นจึงบรรทมไป จนกระทั่งโลกแตกสลายไปด้วยไฟบรรลัยกัลป์ คงเหลือแต่พรหมฤๅษี เทวดาทั้งหลาย และธาตุทั้ง 5 คือ ดิน น้ำ ไฟ ลม และอากาศ พระพรหมก็ตื่นจากบรรทมแล้วสร้างโลกขึ้นใหม่อีกครั้งแล้วบรรทมอีก จนกระทั่งเกิดไฟบรรลัยกัลป์อีกครั้ง เป็นเช่นนี้จนครบ 100 ปีพระพรหมจะเกิดมหาประลัย คือทุกสรรพสิ่งไม่เว้นแม้แต่พระพรหมจะถูกทำลายหมดสิ้นกลับไปสู่ธาตุดั้งเดิม
ต่อมาได้เกิดความเชื่อเรื่องตรีมูรติขึ้นหลังพุทธศตวรรษที่ 8 โดยถือว่ามหาเทพมี 3 องค์ คือพระพรหม พระวิษณุ และพระศิวะ และเชื่อว่าพระพรหมคือพระผู้สร้างโลก ต่อมาได้เกิดลัทธิไวษณพขึ้น ซึ่งถือเอาพระวิษณุเป็นพระเป็นเจ้าแท้จริงเพียงพระองค์เดียว เป็นผู้สร้างพระพรหม มอบหมายให้ทำหน้าที่สร้างโลก ฝ่ายผู้นับถือพระศิวะก็ได้พัฒนาลัทธิไศวะขึ้นมาเช่นกัน โดยยกย่องพระศิวะเป็นพระเจ้า และถือว่าการที่พระศิวะทำลายล้างโลกก็เพื่อให้เกิดการสร้างสรรค์โลกขึ้นใหม่ ดังนั้นพระศิวะจึงเป็นพระผู้สร้างด้วย
ศาสนาพุทธ
พุทธศาสนิกชนปฏิเสธความเชื่อเรื่องพระผู้สร้าง (อิสสรนิมมานวาท) และถือว่าเป็นความเชื่อนอกรีตพระพุทธศาสนา เกวัฏฏสูตรระบุว่าสัตว์ทั้งหลายแม้แต่เทวดาบนสวรรค์ก็หลงผิดว่ามีพระเจ้า เป็นผู้ประเสริฐและยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นมหาพรหม ได้เนรมิตสร้างสิ่งต่าง ๆ และลิขิตสิ่งต่าง ๆ ให้เป็นไปตามอำนาจ แต่เมื่อภิกษุรูปหนึ่งซักถามเรื่องความดับของมหาภูตรูป 4 กับมหาพรหม มหาพรหมนั้นก็ตอบไม่ได้ และที่สุดก็ยอมรับความจริงว่าตนเองไม่ได้รู้จริง แต่พวกเทวดาเข้าใจผิดไปเองว่าตนเป็นพระเจ้า
จัตุรัสเมืองเก่า
ในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ที่จัตุรัสจะตั้งตลาดคริสต์มาสซึ่งถือเป็นตลาดคริสต์มาสที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และมีผู้เดินทางมาเยี่ยมชมจำนวนมากทุก ๆ ปี ในปี 2016 ซีเอ็นเอ็นได้จัดอันดับตลาดคริสต์มาสปรากให้เป็นหนึ่งในตลาดคริสต์มาสที่ดีที่สุดในโลกสิบอันดับแรก
หัวแหวน
หัวแหวน สามารถหมายถึง
ถวิล บุตรสมบัติ
สโมสร
ถวิลเติบโตในครอบครัวซึ่งประกอบอาชีพเกษตรกรในอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเขาได้ไปทดสอบฝีเท้ากับโอสถสภาตามคำแนะนำของชูเกียรติ หนูสลุง ซึ่งถวิลก็ทดสอบผ่าน และได้เซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพ หลังจากนั้นถวิลก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับภูเก็ตและบางกอก
ถวิลได้ย้ายมาเล่นให้กับไทยฮอนด้านับตั้งแต่สมัยที่สโมสรยังเล่นในดิวิชัน 2 เขามีส่วนช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 2557 และช่วยให้สโมสรเลื่อนชั้นสู่ไทยลีกในฤดูกาล 2559
ในไทยลีก ฤดูกาล 2560 ถวิลทำประตูใส่เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด แชมป์เก่าเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ได้ทั้งสองนัด ทำให้ไทยฮอนด้ากลายเป็นสโมสรที่สองที่สามารถเอาชนะเมืองทองได้ทั้งเหย้าและเยือน ถัดจากอุบล ยูไนเต็ด แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วไทยฮอนด้าจะตกชั้นกลับไปเล่นในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561 ก็ตาม
หลังจบฤดูกาล 2560 ถวิลได้ตัดสินใจต่อสัญญากับไทยฮอนด้าออกไปอีก อย่างไรก็ตาม หลังจบไทยลีก 2 ฤดูกาล 2562 สโมสรไทยฮอนด้าได้ประกาศยุบทีม ทำให้ถวิลย้ายไปร่วมทีมเชียงใหม่ ยูไนเต็ด เขามีส่วนช่วยให้เชียงใหม่ ยูไนเต็ดเลื่อนชั้นสู่ไทยลีก ฤดูกาล 2564–65 ได้สำเร็จ
ราชาแห่งราชัน
ราชาแห่งราชัน (The Lord of the Kings) หรือ ชื่อย่อว่า ราชาฯ เป็นวรรณกรรมจีน แนวแฟนตาซี ผจญภัย เขียนโดย จางอวิ๋น เรื่องราวในโลกอนาคตซึ่งการเล่นเกมออนไลน์เป็นการเล่นในโลกเสมือนจริง เฉิงเฟิง ชายหนุ่มผู้ตกงานเพราะสภาพทางสังคมบีบบังคับได้ฆ่าเวลาด้วยการเข้าไปเล่นเกมออนไลน์ที่กำลังฮิต ชื่อว่า "ราชาแห่งราชัน" จัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์สถาพรบุ๊คส์
โครงเรื่อง
ในอนาคตข้างหน้า เกมออนไลน์จะสามารถกลายเป็นแหล่งทำเงินให้แก่ผู้เล่นได้ รวมไปถึงมีเทคโนโลยีทันสมัยมารองรับ และมีระบบการร่วมมือกับธนาคารอย่างเป็นรูปธรรม เฉินเฟิง ชายตกงานที่มองหาเกมเพื่อที่จะฆ่าเวลากลับพบว่าตัวเองหลงเสน่ห์ของเกมราชาแห่งราชันเข้าเสียแล้ว ในเกมนั้น จากเดิมที่เคยมองว่าเป็นแค่สิ่งของฆ่าเวลา เขากลับซึมซับความรู้สึกในเกมราชาแห่งราชัน ในเกมนี้เอง ที่เขาได้พบกับมิตรภาพและสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่อาจพบเจอในโลกแห่งความเป็นจริง
วาฬเพชฌฆาต
วาฬเพชฌฆาต (killer whale) หรือ วาฬออร์กา (orca) เป็นสปีชีส์ที่ใหญ่ที่สุดในในวงศ์โลมามหาสมุทร (Delphinidae) ในอันดับ Artiodactyla สามารถพบเห็นได้ในมหาสมุทรทั่วโลก ตั้งแต่แถบอาร์กติกและแอนตาร์กติกา จนถึงทะเลในแถบเขตร้อน จนอาจเรียกได้ว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่สามารถพบเห็นได้ทั่วโลกมากที่สุดนอกเหนือจากมนุษย์
อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการ
วาฬเพชฌฆาต เป็นสปีชีส์เดียวในสกุล Orcinus ที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน เป็นหนึ่งในสัตว์หลายชนิดที่ได้รับการบรรยายระบุจำแนกโดย คาโรลัส ลินเนียส ในผลงานหนังสือระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 10 ปี ค.ศ. 1758 คอนราด แกซส์เนอร์ เป็นผู้แรกที่เขียนบรรยายลักษณะของวาฬเพชฌฆาตตามหลักวิทยาศาสตร์ใน "Fish book" งานของเขาในปี ค.ศ. 1558 บนพื้นฐานของซากวาฬเกยฝั่งที่ดึงดูดความสนใจของคนท้องถิ่นจำนวนมากในอ่าวไกรฟซ์วัลด์
วาฬเพชฌฆาตเป็น 1 ใน 35 สปีชี่ส์ของวงศ์โลมามหาสมุทรซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกประมาณ 11 ล้านปีมาแล้ว เชื้อสายวาฬเพชฌฆาตอาจแตกแยกออกมาภายหลังจากนั้นไม่นาน แม้ว่าทางสัณฐานวิทยาวาฬเพชฌฆาตมีลักษณะคล้ายคลึงกับวาฬเพชฌฆาตเล็ก, วาฬเพชฌฆาตดำ และวาฬนำร่อง แต่จากการศึกษาอันดับยีนไซโทโครม บีโดยริชาร์ด รีดัก แสดงว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับสกุลโลมาหัวบาตร (Orcaella)
ชื่อสามัญ
นักวิทยาศาสตร์ที่พูดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่มักจะใช้คำว่า "killer whale (วาฬเพชฌฆาต)" แม้ว่า คำว่า "orca (ออก้า)" จะถูกใช้มากขึ้น วาฬเพชฌฆาตเป็นข้อสนับสนุนที่บ่งชี้ถึงวัฒนธรรมที่มีมาอย่างยาวนาน โดยแท้จริงแล้ว ชื่อสกุล Orcinus หมายถึง "ของอาณาจักรแห่งความตาย" หรือ "เป็นสมาชิกของความตาย (Orcus)" โรมโบราณเป็นผู้ให้กำเนิดคำว่า orca (พหูพจน์ orcae) เพื่อเรียกสัตว์ชนิดนี้ อาจเป็นไปได้ที่ยืมคำมาจากภาษากรีก ὄρυξ (ในหลายๆ คำ) ซึ่งเกี่ยวโยงถึงวาฬชนิดนี้ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1960 ความนิยมของออก้าได้เติบโตอย่างมั่นคง ทั้งในชื่อและการใช้งาน คำว่าออก้าถูกใช้ในบางสิ่งที่ของการเลี่ยงความหมายโดยนัยในเชิงลบของ "นักฆ่า" และเนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของวงศ์โลมามหาสมุทร วาฬชนิดนี้จึงเป็นญาติใกล้ชนิดกับโลมามากกว่าวาฬ
บางครั้งมีการเรียกวาฬเพชฌฆาตว่า "blackfish (ปลาดำ)" ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกวาฬชนิดอื่นด้วยเช่นกัน ในอดีตมีการเรียกวาฬเพชฌฆาตว่า Grampus แต่ปัจจุบันไม่ค่อยมีใครใช้ชื่อเรียกนี้แล้ว คำว่า Grampus ยังเป็นชื่อสกุลของโลมาริสโซ ซึ่งเป็นสปีชีส์เดียวในสกุลนี้
โดยชื่อ "วาฬเพชฌฆาต" นี้มาจากการเรียกของกะลาสีเรือในสมัยอดีต ที่เห็นพฤติกรรมการไล่ล่าวาฬขนาดใหญ่กว่าชนิดอื่นเป็นอาหาร จึงเรียกว่า "เพชฌฆาตวาฬ" (whale killer) แต่ได้ถูกเรียกขานกันสลับกันไปมาหลายครั้ง จนกลายมาเป็นวาฬเพชฌฆาตในที่สุด
ประเภท
จากการศึกษาในปี ค.ศ. 1970 และ ค.ศ. 1980 นักวิจัยแถบชายฝั่งตะวันตก ของแคนาดา และสหรัฐอเมริกา ร่วมกันอธิบายว่า 3 ใน 5 ชนิดของวาฬเพชฌฆาต สามารถแสดงให้เห็นความแตกต่างมากเพียงพอที่จะสามารถแบ่งแยกออกเป็นเผ่าพันธุ์ ชนิดย่อย, หรือแยกเป็นชนิดใหม่ ได้