cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
เขตเลือกตั้งที่ 2
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตําบลหนองไผ่ล้อม ตําบลโพธิ์กลาง ตําบลหนองบัวศาลา ตําบลหนองระเวียง ตําบลพะเนา ตําบลมะเริง ตําบลหัวทะเล ตําบลตลาด ตําบลบ้านเกาะ ตําบลจอหอ ตําบลบ้านโพธิ์ ตําบลหนองไข่น้ำ ตําบลโคกสูง ตําบลพุดซา ตําบลพลกรัง และ ตําบลสีมุม)
เขตเลือกตั้งที่ 3
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตําบลหมื่นไวย ตําบลหนองกระทุ่ม ตำบลหนองจะบก ตำบลปรุใหญ่ ตำบลบ้านใหม่ ตำบลโคกกรวด ตำบลสุรนารี ตำบลหนองจะบก และตำบลโพธิ์กลาง) และอำเภอสูงเนิน
เขตเลือกตั้งที่ 4
ประกอบไปด้วยอำเภอขามทะเลสอ อำเภอโนนไทย และกิ่งอำเภอพระทองคำ
เขตเลือกตั้งที่ 7
ประกอบไปด้วยอำเภอประทาย อำเภอโนนแดง และอำเภอคง
เขตเลือกตั้งที่ 9
ประกอบไปด้วยอำเภอพิมาย
เขตเลือกตั้งที่ 10
ประกอบไปด้วยอำเภอห้วยแถลง และอำเภอจักราช
เขตเลือกตั้งที่ 11
ประกอบไปด้วยอำเภอเฉลิมพระเกียรติ อำเภอโชคชัย และอำเภอหนองบุญมาก
เขตเลือกตั้งที่ 12
ประกอบไปด้วยอำเภอเสิงสาง และอำเภอครบุรี
เขตเลือกตั้งที่ 13
ประกอบไปด้วยอำเภอวังน้ำเขียว และอำเภอปักธงชัย
เขตเลือกตั้งที่ 14
ประกอบไปด้วยอำเภอปากช่อง
เขตเลือกตั้งที่ 15
ประกอบไปด้วยอำเภอสีคิ้ว
เขตเลือกตั้งที่ 16
ประกอบไปด้วยอำเภอด่านขุนทด และกิ่งอำเภอเทพารักษ์
เสลดพังพอน
เสลดพังพอนตัวผู้ หรือ ชองระอา ชื่ออื่น พิมเสนต้น (ภาคกลาง) ทองระอา ช้องระอา ลิ้นงูเห่า คันชั่ง (ตาก) อังกาบ อังกาบเมือง (ไทย) ก้านชั่ง (พายัพ)  เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) เป็นไม้พุ่ม สีเขียวน้ำตาล สูงเต็มที่ประมาณ 2 เมตร ใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกันเป็นคู่ๆ ใบมีลักษณะเรียงแคบ ผิวใบเกลี้ยง เส้นกลางใบมีสีแดง โคนก้านใบมีหนามสีม่วง ดอกช่อสีส้มเหลือง มีกลีบดอก 5 กลีบ
การรถไฟรัฐซาบะฮ์
การรถไฟรัฐซาบะฮ์ (, ตัวย่อ: SSR) หรือชื่อเดิม การรถไฟบอร์เนียวเหนือ เป็นบริษัทที่ดำเนินการสายรถไฟในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย และเป็นรถไฟสายเดียวบนเกาะบอร์เนียว ทางรถไฟเป็นทางเดี่ยว ระยะทาง 134 กิโลเมตร วิ่งจากเมืองตันจงอะรู (ชานเมืองโกตากีนาบาลู) ไปยังเมืองเตอนอม
ประวัติ
การก่อสร้างสายรถไฟบอร์เนียวเหนือ (ชื่อเดิม) เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1896 ภายใต้การควบคุมของวิศวกร อาเธอร์ เจ เวสต์ และชนพื้นเมือง มูรุต ส่วนคนงานก่อสร้างส่วนใหญ่นั้น เป็นชาวญี่ปุ่น จุดประสงค์หลักของการก่อสร้างทางรถไฟสายนี้ เพื่อช่วยอำนวยความสะดวกในการขนส่งยาสูบ ระยะทางช่วงแรกยาว 32 กิโลเมตร สร้างจากริมแม่น้ำบูเกา ไปสิ้นสุดที่ท่าเรือเวสตัน ต่อมาได้ขยายระยะทางเพิ่มอีก 48 กิโลเมตรในปี ค.ศ. 1903 ไปยังเมืองเตอนอม ซึ่งได้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1905 และได้ขยายเส้นทางอีก 16 กิโลเมตร ไปยังเมืองเมอลาแลป ในปี ค.ศ. 1906 ต่อมาวิศวกรหลักได้ย้ายไปทำงานที่ประเทศออสเตรเลีย ทำให้การก่อสร้างหยุดชะงัก
การก่อสร้างได้กลับมาเริ่มใหม่อีกครั้ง โดยเริ่มสร้างจากบิวฟอร์ต ไปยังเจตเซลตัน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเมืองเป็น โกตากีนาบาลู) โดยสร้างเลียบชายฝั่ง เมื่อก่อสร้างเสร็จ ทำให้มีระยะทางเพิ่มขึ้นเป็น 193 กิโลเมตร อย่างไรก็ตาม เส้นทางส่วนใหญ่ได้ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1945 บริษัทใหญ่ของออสเตรเลีย ได้เข้ามาดำเนินกิจการรถไฟสายนี้
ในปี ค.ศ. 1949 และ ค.ศ. 1960 ได้มีการปรับปรุงทางรถไฟครั้งใหญ่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1963 ได้ปิดทำการสายย่อยเวสตัน และในปี ค.ศ. 1970 เส้นทางช่วงเมอลาแลป-เตอนอม ก็ได้ปิดทำการอีก และสุดท้าย เส้นทางช่วงโกตากีนาบาลู-ตันจงอะรู ก็ได้ปิดทำการในปี ค.ศ 1974 ทำให้ระยะทางเหลือเพียงแค่ 134 กิโลเมตร
เส้นทางได้ปิดทำการชั่วคราวอีกครั้งในปี ค.ศ. 2007 เพื่อการปรับปรุงเส้นทาง ส่วนเส้นทางช่วงตันจงอะรู-เตอนอม ได้กลับมาเปิดทำการใหม่อีกครั้ง 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ในปัจจุบัน ทางรถไฟฟ้าสายนี้ ใช้เวลาในการเดินทาง 2 ชั่วโมง 15 นาที ความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
โครงสร้างพื้นฐาน
หัวรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่สำคัญ ได้แก่ ฮิตาชิ, คาวาซากิ เริ่มใช้งานในช่วงปี ค.ศ. 1970-1979 แทนที่รถจักรไอน้ำ รถจักรเหล่านี้มีกำลังน้อยกว่ารถจักรของเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) บนคาบสมุทรมลายู
รถไฟมีความเร็วค่อนข้างต่ำ เนื่องจากสภาพรถที่ค่อนข้างเก่ามากแล้ว นอกจากนี้ รถไฟทุกขบวน ยังต้องจอดทุก ๆ สถานีอีกด้วย การรถไฟรัฐซาบะฮ์ จึงได้ร่วมมือกันกับเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู เพื่อช่วยปรับปรุงทางรถไฟให้ดียิ่งขึ้น
การบริหารจัดการ
การปรับปรุงเส้นทางครั้งล่าสุด เกิดจากการร่วมมือกันของการรถไฟรัฐซาบะฮ์ กับการรถไฟมลายา (เคทีเอ็ม) อย่างไรก็ตาม การรถไฟรัฐซาบะฮ์ ยังคงดำเนินกิจการโดยแยกต่างหากจากเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู
การท่องเที่ยว
รถไฟสายนี้ ได้มีการสนับสนุนการท่องเที่ยวมากขึ้น อาทิ การนั่งรถไฟชมแม่น้ำปาดัส หรือการนั่งรถไฟชมป่าบนเกาะบอร์เนียว ซึ่งให้บรรยากาศแบบผจญภัยมาก
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในฤดูกาล 2017–18
การแข่งขัน โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ฤดูกาล 2017–18 เป็นฤดูกาลที่ 109 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลและเป็นฤดูกาลที่ 42 ติดต่อกันในลีกและเป็นฤดูกาลที่ 51โดยรวมในระดับบุนเดิสลีกา ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลเยอรมัน ฤดูกาลจะเริ่มต้นระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2018.
การลงสนามและการทำประตู
! colspan="13" style="background:#DCDCDC; text-align:center" | ผู้เล่นที่ย้ายออกระหว่างฤดูกาล
คลีนชีตส์
อัปเดตล่าสุด: 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2018
อุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติ (national park) คือ อุทยาน (park) ที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการสงวนรักษา มักเป็นแหล่งสงวนที่ดินทางธรรมชาติ ที่ดินกึ่งธรรมชาติ หรือที่ดินที่สร้างขึ้น ตามประกาศหรืออยู่ในความครอบครองของรัฐเอกราช แม้ประเทศแต่ละแห่งจะนิยามอุทยานแห่งชาติของตนไว้ต่างกัน แต่มีแนวคิดร่วมกัน คือ การสงวนรักษา "ธรรมชาติแบบป่า" (wild nature) ไว้เพื่อคนรุ่นหลัง และเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งความภาคภูมิของชาติ ส่วนในระดับสากลนั้น องค์การระหว่างประเทศชื่อ "สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ" หรือ "ไอยูซีเอ็น" (International Union for Conservation of Nature: IUCN) และหน่วยงานในสังกัด คือ คณะกรรมการโลกว่าด้วยพื้นที่คุ้มครอง (World Commission on Protected Areas) เป็นผู้นิยามอุทยานแห่งชาติ และพื้นที่คุ้มครอง ประเภท "หมวด 2" (Category II)
ในสหรัฐ แม้มีการเสนอเกี่ยวกับประเภทของอุทยานแห่งชาติมาก่อนแล้ว แต่มีการจัดตั้ง "อุทยานแห่งชาติหรือพื้นที่รื่นรมย์เพื่อประโยชน์และความเพลิดเพลินของประชาชน" (public park or pleasuring-ground for the benefit and enjoyment of the people) เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 คือ อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน (Yellowstone National Park) เยลโลว์สโตนไม่ได้รับการเรียกขานในกฎหมายว่า เป็นอุทยานแห่งชาติ แต่ในทางปฏิบัติถือกันว่า เป็นอุทยานแห่งชาติ และถือกันอย่างกว้างขวางว่า เป็นอุทยานแห่งชาติที่แรกในโลก และเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ส่วนพื้นที่คุ้มครองที่เก่าแก่ที่สุดนั้น คือ ป่าสงวนโทเบโกเมนริดจ์ (Tobago Main Ridge Forest Reserve) จัดตั้งใน ค.ศ. 1776 กับเขตโดยรอบ คือ ภูเขาบอจด์ข่าน (Bogd Khan Mountain) จัดตั้งใน ค.ศ. 1778 ซึ่งเป็นเวลาเกือบหนึ่งร้อยปีก่อนเยลโลว์สโตน สถานที่ที่กฎหมายสหรัฐเรียกอย่างเป็นทางการว่า "อุทยานแห่งชาติ" เป็นที่แรก คือ อุทยานแห่งชาติแมกคะนอว์ (Mackinac National Park) จัดตั้งใน ค.ศ. 1875 ต่อมาใน ค.ศ. 1879 มีการจัดตั้งราชอุทยานแห่งชาติ (Royal National Park) ในออสเตรเลีย จึงถือเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก อย่างไรก็ดี ใน ค.ศ. 1895 มีการแปรสถานะแมกคะนอว์จาก อุทยานแห่งชาติ เป็น อุทยานแห่งรัฐ (state park) โดยโอนกรรมสิทธิ์จากรัฐบาลระดับชาติไปให้รัฐบาลท้องถิ่นของรัฐมิชิแกนแทน ดังนั้น จึงมีผู้ถือว่า ราชอุทยานของออสเตรเลียเป็นอุทยานแห่งชาติอันเก่าแก่เป็นอันดับที่สองของโลก ครั้น ค.ศ. 1911 แคนาดาจัดตั้งหน่วยงานชื่อ "อุทยานแคนาดา" (Parks Canada) ขึ้นดูแลอุทยานแห่งชาติ นับเป็นหน่วยราชการแห่งแรกของโลกที่จัดตั้งขึ้นเพื่องานด้านอุทยานแห่งชาติ
อุทยานแห่งชาติขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตามนิยามของไอยูซีเอ็น คือ อุทยานแห่งชาติกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ (Northeast Greenland National Park) ซึ่งจัดตั้งใน ค.ศ. 1974 และตามข้อมูลของไอยูซีเอ็น ใน ค.ศ. 2006 มีอุทยานแห่งชาติ 6,555 แห่งที่เข้าหลักเกณฑ์ของไอยูซีเอ็น นอกจากนี้ ไอยูซีเอ็นยังพิจารณาปรับเปลี่ยนนิยามอุทยานแห่งชาติอยู่เป็นระยะ
อุทยานแห่งชาติมักเปิดให้เข้าชมได้เสมอ อุทยานแห่งชาติส่วนใหญ่ยังจัดให้มีนันทนาการกลางแจ้งและแคมปิง รวมถึงการศึกษาเล่าเรียนในเขตอุทยานแห่งชาติเพื่อให้ความรู้แก่สาธารณชนในประเด็นความสำคัญของการรักษาธรรมชาติและความน่าพิศวงของธรรมชาติ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง 500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritz ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Isabel Grevelt นักกีฬาจากประเทศเนเธอร์แลนด์
กองทัพอากาศแอลจีเรีย
กองทัพอากาศแอลจีเรีย (AAF) (القوات الجوية الجزائرية, Al Quwwat aljawwiya aljaza'eriiya) เป็นกองกำลังทางอากาศของกองทัพประชาชนแอลจีเรีย
รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่
รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ หรือ รัฐบัญญัติ 11 มีนาคม (Aktas dėl Lietuvos nepriklausomos valstybės atstatymo; Act of the Re-Establishment of the State of Lithuania; Act of March 11) เป็นรัฐบัญญัติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย ร่างขึ้นในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 และลงนาม โดยสมาชิกทุกคนของสภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย นำโดยขบวนการซายูดิส (Sąjūdis) รัฐบัญญัตินี้เน้นย้ำถึงการฟื้นฟูและสถานภาพทางกฎหมายอันต่อเนื่องของลิทัวเนีย ซึ่งถูกยึดครองโดยและสูญเสียเอกราชแก่สหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ส่งผลให้ลิทัวเนียเป็นสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียตแห่งแรกที่ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
การสูญเสียเอกราช
ภายหลังการแบ่งแยกเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลิทัวเนียถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ถัดมาเกิดการปฏิวัติขึ้นในปี ค.ศ. 1917 สภาที่ปรึกษาแห่งลิทัวเนียซึ่งมีนายโยนัส บาซานาวิเชียส (Jonas Basanavičius) เป็นประธาน จึงได้ประกาศรัฐบัญญัติว่าด้วยเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 ลิทัวเนียจึงมีสถานะเป็นรัฐเอกราชเป็นเวลาสองทศวรรษ เมื่อเวลาก้าวล่วงถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตและนาซีเยอรมนีได้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพซึ่งทำให้เกิดการแบ่งแยกเขตอิทธิพลของทั้งสองฝ่ายในภูมิภาคยุโรปตะวันออก รัฐบอลติก (ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย) จึงตกอยู่ภายใต้เขตอิทธิพลของสหภาพโวเวียต และถูกเข้ายึดครองในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 ก่อนที่จะถูกแปรสภาพไปเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตในภายหลัง
ในกรณีของลิทัวเนีย ประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา (Antanas Smetona) เลือกที่จะลี้ภัยออกนอกประเทศแทนการยอมรับการเข้ายึดครองของโซเวียต เขาไม่ได้ลาออกจากตำแหน่ง แต่ทำการถ่ายโอนหน้าที่ของประธานาธิบดีแก่นายกรัฐมนตรีอันตานัส เมอร์คีส (Antanas Merkys) แทน ซึ่งรัฐธรรมนูญบัญญัติไว้ว่าพึงกระทำได้ ในวันถัดมานายเมอร์คีสจึงได้ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีและแต่งตั้งนายยุสตัส พาเลกคีส (Justas Paleckis) นักการเมืองผู้อยู่ฝ่ายตรงข้ามนายสเมโตนามาอย่างยาวนาน ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี จากนั้นนายเมอร์คีสก็ได้ลาออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้นายพาเลกคีสเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสืบต่อมา สหภาพโซเวียตจึงได้ใช้นายพาเลกคีสเป็นผู้นำหุ่นเชิดเพื่อให้การผนวกรวมลิทัวเนียทั้งในทางปฏิบัติและในทางกฎหมายสามารถดำเนินไปได้อย่างสมบูรณ์
จากนั้นทางการโซเวียตได้ริเริ่มนโยบายทำให้รัฐบอลติกเป็นโซเวียต (Sovietization) เช่น ยึดเอาทรัพย์สินเอกชนมาเป็นของชาติ ริเริ่มเกษตรกรรมแบบนารวม ปราบปรามคริสตจักรโรมันคาทอลิก และเข้าปกครองประเทศอย่างเบ็ดเสร็จ ในขณะเดียวกันนั้นเองยังได้ริเริ่มโครงการการศึกษาและสาธารณสุขฟรีอีกด้วย ในปี ค.ศ. 1953 กลุ่มติดอาวุธต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียถูกกำจัด โดยประมาณการณ์กันว่าสมาชิกกองกำลังชาวลิทัวเนียกว่า 130,000 คน หรือถูกเรียกขานโดยโซเวียตว่า ศัตรูของประชาชน ถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย (การเนรเทศเดือนมิถุนายนและเดือนมีนาคม) ถัดมาในปีเดียวกันนั้นเอง โจเซฟ สตาลิน ถึงแก่อสัญกรรม สหภาพโซเวียตจึงได้ริเริ่มนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน (de-Stalinization) ซึ่งทำให้การประหัตประหารผู้คนจำนวนมากสิ้นสุดลงไปด้วย ทั้งนี้ขบวนการต่อต้านโซเวียตของลิทัวเนียที่ปราศจากความรุนแรงยังคงดำเนินต่อไปทั้งในลิทัวเนียเองและในหมู่ชาวลิทัวเนียพลัดถิ่น ขบวนการนี้เป็นขบวนการลับ ผิดกฎหมาย และมุ่งเน้นไปที่ประเด็นปัญหาทางสังคม สิทธิมนุษยชน และกิจการด้านวัฒนธรรม มากกว่าการเรียกร้องทางการเมือง
ขบวนการเรียกร้องเอกราช
ในขณะที่มิฮาอิล กอร์บาชอฟ พยายามพลิกฟื้นเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตด้วยนโยบายกลัสนอสต์ (glasnost; การเผยแพร่) และเปเรสตรอยคา (perestroika; การปรับโครงสร้าง) กอร์บาชอฟได้เปลี่ยนแปลงท่าทีทางการเมืองของรัฐบาลโซเวียตครั้งใหญ่ เช่น เปิดกว้างให้สาธารณชนชาวโซเวียตได้ถกเถียงและอภิปรายกันอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน สำหรับชาวลิทัวเนียผู้ไม่พอใจสหภาพโซเวียตแล้ว นี่จึงเป็นโอกาสทองที่พลาดไม่ได้ในการนำขบวนการใต้ดินของตนขึ้นมาบนดิน
ต่อมาในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1987 (ตรงกับวันครบรอบปีที่ 48 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ) สันนิบาตเสรีภาพลิทัวเนียได้จัดการเดินประท้วงขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งไม่ได้มีการปราบปรามหรือจับกุมจากทางการโซเวียตแต่อย่างใด โดยหลังจากการเดินประท้วงครั้งดังกล่าวส่งผลให้กลุ่มปัญญาชน 35 คนรู้สึกถึงแรงกล้าที่จะจัดตั้งขบวนการปฏิรูปซายูดิส (Sąjūdis) ในช่วงกลางปี ค.ศ. 1988 มีเป้าหมายดั้งเดิมเพื่อสนับสนุน อภิปราย และริเริ่มการปฏิรูปของกอร์บาชอฟ รวมถึงสนับสนุนการแยกตัวเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตอย่างเปิดเผยด้วยเล็กน้อย ขบวนการดังกล่าวได้รับความนิยมมากขึ้นและดึงดูดผู้คนให้มาเข้าร่วมการเดินประท้วงในสวนสาธารณะวินกีสจำนวนมาก ส่งผลให้แนวทางและเป้าหมายของขบวนการมีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นโดยอาศัยโอกาสที่กอร์บาชอฟมีท่าทีที่เพิกเฉย
เมื่อก้าวล่วงถึงปี ค.ศ. 1989 ขบวนการซายูดิสไม่เกรงกลัวอำนาจของมอสโกหรือการปราบปรางที่รุนแรงแต่อย่างใด แต่ยังคงพลักดันข้อเรียกร้องของตนอย่างต่อเนื่อง โดยลดทอนการอภิปรายในประเด็นการปฏิรูปของกอร์บาชฟลงและเพิ่มน้ำหนักไปที่ข้อเรียกร้องถึงสิทธิการมีส่วนรวมในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจที่มากขึ้น รวมถึงสิทธิในการปกครองตนเองภายใต้สหภาพโซเวียตอีกด้วย
ในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 1989 เกิดเหตุการณ์ บอลติกเวย์ (Baltic Way) ที่ผู้คนร่วมออกมาเรียงแถวเป็นโซ่มนุษย์ยาวมากกว่า 600 กิโลเมตร (370 ไมล์) ผ่านรัฐบอลติก 3 รัฐ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบปีที่ 50 ของสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบนทรอพ ซึ่ง ณ เวลานี้เองขบวนการซายูดิสได้ถือเอาการเรียกร้องเอกราชแบบเต็มขั้นมาเป็นเป้าหมายอย่างเป็นทางการของกลุ่ม
การเลือกตั้งในแบบประชาธิปไตย
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาลิทัวเนีย ค.ศ. 1990 นับเป็นการเลือกตั้งเสรีตามระบอบประชาธิปไตยครั้งแรกในลิทัวเนียนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง ผู้คนจำนวนมากออกมาใช้เสียงเลือกผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกโดยขบวนการซายูดิส แม้ขบวนการดังกล่าวจะไม่ได้ดำเนินงานในฐานะพรรการเมืองก็ตาม ลิทัวเนียจึงได้รัฐบาลที่ไม่ใช่ฝ่ายคอมมิวนิสต์เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยสงครามโลก และในสมัยประชุมแรกของรัฐสภาในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1990 นี่เองที่สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (Supreme Soviet of the Lithuanian SSR) ได้เลือกนายวีเทาตัส ลันสเบอร์กีส (Vytautas Landsbergis) เป็นประธานสภา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น สภาที่ปรึกษาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย (Supreme Council of the Republic of Lithuania) พร้อมกับประกาศจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ด้วยรัฐบัญญัติซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกสภาฯ จำนวน 124 คน (งดออกเสียง 6 คน) เมื่อเวลา 22.44 น. โดยปราศจากเสียงคัดค้าน
เนื้อความ
สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย
รัฐบัญญัติ
ว่าด้วยการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่
สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย แสดงออกซึ่งเจตจำนงแห่งประชาชาติ จึงตราและประกาศเป็นพิธีว่า การใช้อำนาจอธิปไตยของรัฐลิทัวเนียที่กองกำลังต่างชาติล้มล้างลงในปี 1940 นั้นเป็นอันจัดตั้งขึ้นอีกครั้ง และลิทัวเนียจึงกลับคืนเป็นรัฐเอกราชนับแต่บัดนั้น
รัฐบัญญัติเอกราช ลงวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1918 ของสภาลิทัวเนีย และกฤษฎีกาของสภาร่างรัฐธรรมนูญ ลงวันที่ 15 พฤษภาคม 1920 ว่าด้วยรัฐประชาธิปไตยลิทัวเนียที่จัดตั้งขึ้นใหม่นั้น ไม่เคยสิ้นผลทางกฎหมาย และประกอบไว้ซึ่งรากฐานทางรัฐธรรมนูญของรัฐลิทัวเนีย
อาณาเขตลิทัวเนียย่อมเป็นอันหนึ่งอันเดียวและจะแบ่งแยกมิได้ และการสถาปนารัฐอื่นใดในอาณาเขตนี้ย่อมไม่เป็นผล
รัฐลิทัวเนียเน้นย้ำการที่ตนยึดถือหลักกฎหมายระหว่างประเทศอันเป็นที่ยอมรับโดยสากล รับรองหลักความละเมิดมิได้ของเขตแดนตามที่กำหนดไว้ในกรรมสารฉบับสุดท้ายของที่ประชุมว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป ณ กรุงเฮลซิงกิในปี 1975 กับทั้งรับประกันสิทธิมนุษยชน พลเมือง และชุมชนชาติพันธุ์
สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐลิทัวเนีย แสดงออกซึ่งอำนาจอธิปไตย จึงให้อำนาจอธิปไตยโดยสมบูรณ์ของรัฐเป็นอันเริ่มมีขึ้นด้วยรัฐบัญญัตินี้
วาทกรรมของรัฐบัญญัตินี้ที่ว่าลิทัวเนียไม่เคยสูญเสียเอกราชนั้น ตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดที่ว่าประธานาธิบดีอันตานัส สเมโตนา ไม่เคยลาออกจากตำแหน่ง ดังนั้นการสืบทอดตำแหน่งของประธานาธิบดีอันตานัส เมอร์คีส จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งขณะนี้ลิทัวเนียได้โต้แย้งว่าการกระทำทุกอย่างหลังจากที่นายเมอร์คีสเข้าสืบทอดตำแหน่งไปจนถึงการเข้ายึดครองของโซเวียตถือเป็นโมฆะ
ผลที่ตามมา
แม้รัฐบัญญัติจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่จะถือเป็นแบบอย่างและแรงบันดาลใจให้แก่สาธารณรัฐโซเวียตแห่งอื่น ๆ แต่ประเด็นปัญญาเกี่ยวกับการประกาศเอกราชก็ไม่ได้รับการคลี่คลายลงในทันที ส่วนการยอมรับจากประเทศอื่น ๆ ก็ยังไม่เป็นที่แน่นอน
มิฮาอิล กอร์บาชอฟ กล่าวว่ารัฐบัญญัติดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย สหภาพโซเวียตเองก็เรียกร้องให้มีการเพิกถอนกฎหมายดังกล่าวและเริ่มมาตรการคว่ำบาตรลิทัวเนีย เช่น การปิดกั้นทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1991 กองกำลังของโซเวียตได้เข้าโจมตีอาคารรัฐสภาในกรุงวิลนีอุสและหอแพร่ภาพสัญญาณโทรทัศน์ของวิลนีอุสด้วย พลเรือนชาวลิทัวเนียผู้ไม่มีอาวุธจึงเข้าเผชิญหน้ากับทหารโซเวียต ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน และอีก 700 กว่าคนได้รับบาดเจ็บ ภายหลังได้มีการขนานนามเหตุการณ์นี้ว่า เหตุการณ์เดือนมกราคม
ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 สภาสูงสุดแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียลงมติยอมรับการจัดตั้งรัฐลิทัวเนียขึ้นใหม่ให้เป็นเอกราช จึงเป็นรัฐสภาประเทศแรกในโลกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียอย่างเป็นทางการ แม้มอลเดเวียจะยังคงเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตก็ตาม
ไอซ์แลนด์เป็นประเทศนอกสหภาพโซเวียตประเทศแรกที่ยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ตามมาด้วยเดนมาร์ก สโลวีเนีย โครเอเชีย และลัตเวีย ต่อมาหลังความพยายามรัฐประหารที่ล้มเหลวในเดือนสิงหาคม เอกราชของลิทัวเนียก็ถูกยอมรับโดยสหรัฐอเมริกาในวันที่ 2 กันยายน ซึ่งประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ประกาศว่าหากโซเวียตรัสเซียใช้กำลังเข้าโจมตีลิทัวเนียสหรัฐอเมริกาก็จะตอบโต้ในแบบเดียวกัน จนกระทั่งวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตจึงยอมรับเอกราชของลิทัวเนียในที่สุด ลิทัวเนียจึงได้รับการยอมรับจากนานาชาติอย่างรวดเร็ว เช่น จีน อินเดีย และเบลารุส เป็นต้น ในท้ายที่สุดในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1991 ลิทัวเนียก็ได้เข้าเป็นสมาชิกของสหประชาชาติเช่นเดียวกับเอสโตเนียและลัตเวีย
เพชรคัลลินัน
เพชรคัลลินัน (Cullinan diamond) เป็นเพชรคุณภาพอัญมณีดิบ (rough gem-quality) ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบ หนัก 3,106.75 กะรัต (621.35 กรัม) มีความยาวประมาณ 10.5 ซม. (4.1 นิ้ว) ค้นพบเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1905 ในเหมืองพรีเมียร์ 2 ใกล้กับกรุงพริทอเรีย ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งเพชรกาญจนาภิเษกที่ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2528 หนัก 545.67 กะรัต (109.13 กรัม) ก็จากเหมืองพรีเมียร์แห่งเดียวกัน
พลอยที่เจียระไนแล้วชิ้นใหญ่ที่สุดนั้นได้ชื่อว่า คัลลินัน 1 หรือดาวใหญ่แห่งแอฟริกา (Great Star of Africa) หนัก 530.4 กะรัต (106.1 กรัม) พลอยชิ้นนี้จึงเป็นเพชรขัดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปัจจุบัน คัลลินัน 1 ถูกติดไว้ที่ส่วนหัวของคทากางเขน (Sceptre with the Cross) ซึ่งเป็นคทาประจำพระมหากษัตริย์อังกฤษ เพชรชิ้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองจากหินคัลลินัน ชื่อ คัลลินัน 2 หรือดาวเล็กแห่งแอฟริกา (Lesser Star of Africa) หนัก 317.4 กะรัต (63.5 กรัม) เป็นเพชรขัดใหญ่ที่สุดอันดับสี่ของโลก เพชรทั้งสองนี้อยู่ในเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร (Crown Jewels of the United Kingdom)
ประวัติ
เพชรคัลลินันค้นพบโดยทอมัส อีวาน พาวเวลล์ (Thomas Evan Powell) นักขุดซึ่งนำขึ้นมาจากเหมืองและมอบให้กับผู้จัดการ คือ เฟรเดอริก เวลส์ แห่งเหมืองพรีเมียร์ (Premier Mine) ในเมืองคัลลินัน ประเทศแอฟริกาใต้ เมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1905 เพชรนี้ถูกตั้งชื่อตามเซอร์ทอมัส คัลลินัน (Sir Thomas Cullinan) ซึ่งเป็นผู้ครอบครองเหมืองเพชรแห่งนี้
เซอร์วิลเลียม ครุกส์ (Sir William Crookes) เป็นผู้วินิจฉัยเพชรคัลลินันก่อนการตัดแบ่งและเจียระไน และพบว่าเพชรนี้มีคุณสมบัติพิเศษที่ความสว่างใส (clarity) แต่พบจุดสีดำอยู่ตรงกลาง สีสันของเพชรบริเวณรอบ ๆ จุดดำนั้นมีสีสันสวยงามและเปลี่ยนไปตามเครื่องมือที่ใช้วิเคราะห์ โดยเขาคิดว่าเกิดจากความเครียดภายในของอัญมณี ซึ่งพบได้ค่อนข้างยากในเพชร
จากนั้นเพชรดิบนี้ได้ถูกรัฐบาลของอาณานิคมทรานส์วาล (Transvaal Colony) ซื้อและนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายแก่สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรในวันเฉลิมพระชนมพรรษาของพระองค์.
ต่อมาเพชรดิบนี้ได้ถูกตัดแบ่งเป็นสามส่วนใหญ่ ๆ โดยบริษัท รอยัล แอสเชอร์ ไดมอนด์ จำกัด (Royal Asscher Diamond Company) แห่งอัมสเตอร์ดัม และต่อมาเป็น 9 ชิ้นกับเศษเล็ก ๆ เป็นจำนวนมาก ซึ่งในขณะนั้น เทคโนโลยีไม่ได้เอื้ออำนวยเพื่อรับประกันคุณภาพของการเจียระไนเพชรดังในปัจจุบัน ซึ่งการตัดแบ่งเพชรในสมัยนั้นถือว่าเป็นงานที่ยากลำบาก และเสี่ยงมาก จึงได้มีการออกแบบอย่างระมัดระวัง โดยทำรอยบากไว้ก่อนที่ความลึกครึ่งนิ้ว และจากนั้นได้สอดมีดที่ออกแบบมาพิเศษนั้น และทำการผ่าออกด้วยแรงมหาศาล ซึ่งทำให้เพชรดิบนี้ถูกแบ่งตรงจุดตำหนิพอดีซึ่งทั้งสองชิ้นนี้ได้แบ่งจุดตำหนิไปเท่า ๆ กัน
เพชรคัลลินันหลังจากการเจียระไน
เพชรคัลลินันนั้นถูกแบ่งเจียระไนเป็นทั้งหมด 9 เม็ดใหญ่ ๆ และอีก 96 เม็ดย่อย สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงมีพระบรมราชโองการให้ประดับเพชรคัลลินัน 1 และคัลลินัน 2 ไว้ที่คทากางเขน และมงกุฎอิมพีเรียลสเตต ตามลำดับ ที่เหลืออีก 7 เม็ด และเม็ดย่อยทั้ง 96 เม็ดนั้นยังอยู่ในกรรมสิทธิ์ของบริษัทเมสเซอร์ ไอ เจ แอสเชอร์ แห่งอัมส์เตอร์ดัม ซึ่งเป็นบริษัทที่ตัดแบ่งและเจียระไนเพชรคัลลินันทั้งหมด จนกระทั่งรัฐบาลแอฟริกาใต้]]นั้นขอซื้อไว้ทั้งหมด และสำนักข้าหลวงใหญ่แห่งสมาพันธ์แอฟริกาได้ทูลเกล้าฯถวายแด่สมเด็จพระราชินีแมรีเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน [[ค.ศ. 1910]]
วาสนา เพิ่มลาภ
พลตำรวจเอก วาสนา เพิ่มลาภ อดีตประธานกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)
ประวัติ
วาสนา เพิ่มลาภ เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 อาศัยอยู่ที่บ้านพักย่านถนนพหลโยธิน แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท จากด้านพัฒนาสังคม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การทำงาน
วาสนา เพิ่มลาภ เคยรับราชการตำรวจโดยมีตำแหน่งเป็นรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง และเป็นผู้บัญชาการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการตำรวจ (ก.ตร.) ต่อมาจึงได้โอนมารับตำแหน่งผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี และเป็นเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ป.ป.ง.)
หลังจากนั้นได้เข้ารับตำแหน่งเป็นกรรมการการเลือกตั้ง และเป็นประธานกรรมการการเลือกตั้ง แทน พลเอก ศิรินทร์ ธูปกล่ำ ซึ่งถูกถอดออกจากตำแหน่งเนื่องจากได้รับการสรรหามาผิดวิธีปฏิบัติ ตั้งแต่วันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2545 จนกระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 สืบเนื่องจากศาลอาญามีคำพิพากษาให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง
กรณีจัดการเลือกตั้ง
ศาลอาญา มีคำพิพากษา เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง พล.ต.อ.วาสนา พร้อมกับวีระชัย แนวบุญเนียร และปริญญา นาคฉัตรีย์ เป็นเวลา 10 ปี และให้จำคุกเป็นเวลา 4 ปี ในคดีที่สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ฟ้องในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ มีความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งปี 2541 มาตรา 24, 42 ประกอบ ป.อาญามาตรา 83 (ร่วมกันทำผิด) ต่อมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น แต่ในวันที่ 13 มิถุนายน 2556 ศาลฎีกาพิพากษากลับ เนื่องจากศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรง จึงไม่มีอำนาจในการฟ้อง จึงมีคำพิพากษาให้ยกฟ้อง
ภายหลังต้องคำพิพากษา พล.ต.อ.วาสนา ได้หันไปประกอบอาชีพเกษตรกรรม ที่จังหวัดจันทบุรี บ้านเกิด
กรณีที่ไม่เร่งสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริงการว่าจ้างพรรคเล็ก
ศาลฎีกา มีคำพิพากษาในการที่นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เป็นโจทย์ยื่นฟ้อง พล.ต.อ.วาสนา นายปริญญา นาคฉัตรีย์ และนายวีระชัย แนวบุญเนียร (เสียชีวิต) ในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 และพระราชบัญญัติคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 มาตรา 24 และ 42 กรณีที่ไม่เร่งสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริง ข้อร้องเรียนกล่าวหาพรรคไทยรักไทย ว่าจ้างพรรคแผ่นดินไทย และพรรคพัฒนาชาติไทย ลงรับสมัครเลือกตั้งในวันที่ 2 เม.ย. 2549 โดยพลันตามระเบียบ กกต.ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริงและการวินิจฉัย พ.ศ. 2542 มาตรา 37, 48 โดยให้จำคุก 2 ปี
ภาวะสารูปสนิทดี
ภาวะสารูปสนิทดี (goodness of fit) ของแบบจำลองทางสถิติ เป็นการอธิบายว่าแบบจำลองดังกล่าวสนิทดีกับชุดการสังเกตหรือไม่ การวัดภาวะสารูปสนิทดีเป็นการสรุปข้อแตกต่างระหว่างค่าที่สังเกตได้กับค่าที่คาดหมายภายใต้แบบจำลองที่กำลังกล่าวถึง การวัดเช่นนี้อาจใช้ได้ในการทดสอบสมมติฐานทางสถิติ เช่น ใช้เพื่อทดสอบการแจกแจงปกติของความคลาดเคลื่อน เพื่อทดสอบว่าตัวอย่างสองตัวอย่างมาจากการกระจายอย่างเดียวกันหรือไม่ (เช่น การทดสอบโคลโมโกรอฟ-สมีร์นอฟ) หรือความถี่ของผลลัพธ์เข้ากับการกระจายแบบหนึ่งหรือไม่ (เช่น การทดสอบไคกำลังสองของเพียร์สัน)
1693 แฮร์ตสปรอง
1693 แฮร์ตสปรอง (1693 Hertzsprung) เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อย ถูกค้นพบในโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ โดยนักดาราศาสตร์ชาวดัตช์ เฮ็นดริก ฟัน เค็นต์
ดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ตั้งชื่อตามนักดาราศาสตร์ชาวเดนมาร์ก ไอนาร์ แฮร์ตสปรอง ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้นำเสนอแผนภาพของแฮร์ตสปรอง–รัสเซิล
วิบูลย์กิจ
สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เป็นสำนักพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศไทย รู้จักกันในชื่อย่อ VBK หรือชื่อเต็ม Vibulkij Publishing Group
ประวัติ
ในยุคตั้งต้นเป็นสำนักพิมพ์หัวแถวของตลาดหนังสือการ์ตูนในยุคที่ยังไม่มีลิขสิทธิ์(ช่วงยุค80's-ต้นๆ90's) มีหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์มีชื่อหลายหัว เช่น เดอะซีโร่ (the Zero), อนิเมทวีคลี่ (Animage Weekly), วีคลี่สเปเชียล (Weekly-Special) และหนังสือการ์ตูนแนวฮีโร่รายสะดวกที่ได้รับความนิยมอย่างสูงอย่าง ทีวีไลน์ และนิตยสารเกมแนวคอนโซลนาม เมก้า ภายหลังได้เป็นสำนักพิมพ์การ์ตูนค่ายแรก ๆ ในประเทศ ที่หันมาซื้อสิทธิการ์ตูนอย่างถูกต้องจากต้นสังกัดในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ทางวิบูลย์กิจยังเป็นสำนักพิมพ์เจ้าแรกๆในไทยที่สนับสนุนการสร้างสรรค์งานการ์ตูนฝีมือคนไทยผ่านทางนิตยสารในเครือเช่น Thai Comics(ไทยคอมิค)
ทางวิบูลย์กิจได้ถือสิทธิของการ์ตูนญี่ปุ่นดังๆไว้เป็นจำนวนมาก และหลายเรื่องก็เป็นที่รู้จักกันในหมู่นักอ่านการ์ตูนชาวไทย เช่น ข้าชื่อโคทาโร่, โคนัน, จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก, คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ, ล่าอสูรกาย, เซนต์เซย์ย่า, จอมคนแดนฝัน เป็นต้น แต่ผลงานการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายสูงสุดได้แก่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ในอดีต วิบูลย์กิจปฏิเสธที่จะทำหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์แบบเล่มใหญ่ และใช้วิธีอ่านจากหลังไปหน้าแบบญี่ปุ่นด้วยเหตุผลว่าไม่ต้องการจะให้วิถีการอ่านของคนไทยต้องคล้อยตามวัฒนธรรมการอ่านของทางญี่ปุ่นมากเกินไปนัก ทำให้ไม่สามารถขอลิขสิทธิ์การ์ตูนบางเรื่อง ที่สำนักพิมพ์ค่อนข้างเข้มงวดกับรูปเล่มได้ ต่อมาจึงได้เริ่มตีพิมพ์โดยใช้วิธีอ่านจากหลังไปหน้า โดยการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องแรกที่ตีพิมพ์แบบจากหลังไปหน้าคือ xxxโฮลิค และ ซึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ จากนิตยสาร KC.Trio เนื่องจากทางต้นฉบับต้องการให้คงภาพและวิธีอ่านไว้โดยทำให้ปัจจุบันนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นทั้งหมดใช้สัญญาของทางญี่ปุ่นเป็นหลัก โดยเป็นข้อตกลงทางการค้าและลิขสิทธิ์ทำให้ต้องพิมพ์และวางจำหน่ายหนังสือจากญี่ปุ่น โดยวิธีการอ่านแบบญี่ปุ่นเท่านั้น
ในปัจจุบันนั้น ทางวิบูลย์กิจได้ยุติการผลิตนิตยสารการ์ตูนในเครือลงทั้งหมดคงเหลือแต่ฉบับรวมเล่ม และเน้นไปที่การจัดทำในรูปแบบของ เเพลตฟอรม์ อี-บุ้ค ควบคู่กับตัวหนังสือการ์ตูนที่เป็นรูปเล่มดั้งเดิม
Viva Friday
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายสัปดาห์ โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวแล้ว
Neoz
นิตยสารการ์ตูนไทยและญี่ปุ่นรายสัปดาห์ โดยต้นฉบับคือนิตยสาร โชเนนซันเดย์ ของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง และสำนักพิมพ์ ฮาคุเซ็นฉะ มีเรื่องยาวเช่น Berserk, ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ส่วนงานการ์ตูนไทยจะมาจากทางนักเขียนที่มีผลงานในเครือ Thai Comics มีเรื่องยาว เช่น เตะระเบิดไม่ต้องเปิดตำรา, ซุปเปอร์หน่อไม้ แสบนี้ไม่มีเบรค, ป่าผี เปิดตัว พ.ศ. 2543 ปิดตัวในปี 2558
KC.Trio
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายปักษ์ โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ปัจจุบันปิดตัวแล้ว
Young Friday
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวแล้ว
RINA
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน แนวผู้หญิง โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ อาคิตะโชเต็น ปัจจุบันปิดตัวไปในปี 2556
Mr. Monthly
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือน โดยต้นฉบับเป็นของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ
NEXT
(หรือ Thai Comic Next Generation) เป็นนิตยสารการ์ตูนรายสองเดือนที่แตกตัวจาก ไทยคอมมิค โดยได้ลิขสิทธ์จากทางญี่ปุ่นลงตีพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นควบการ์ตูนไทย ในช่วงแรกลงการ์ตูนไทย 5 เรื่องต่อการ์ตูนญี่ปุ่น 1 เรื่อง การ์ตูนไทยมีเรื่อง มยุราตร์, เทวราชันย์, Bad Vision, สายฟ้า และการ์ตูนสมัครเล่นจากทางบ้าน โดยมังงะเป็นลิขสิทธ์ของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ เรื่อง มังกรอหังการหมาป่าคะนองศึก ภายหลังจะมีการ์ตูนไทยทั้งเรื่องสั้นเรื่องยาวมาลงตีพิมพ์สลับสับเปลี่ยนกับการ์ตูนญี่ปุ่นที่ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปเรื่อย ๆ เปิดตัว ปี พ.ศ. 2538 ปิดตัวในปี 2554
Thai Comics
นิตยสารการ์ตูนไทยรายเดือน ที่เริ่มต้นจากการรวบรวมผลงานจากนักเขียนสมัครเล่นทางบ้านมาลงตีพิมพ์ ก่อนจะพัฒนานักเขียนประจำขึ้นมาและออกการ์ตูนคนไทยทั้งเรื่องยาวเรื่องสั้นหลากหลายมีนักเขียนที่สร้างชื่อกับหนังสือการ์ตูนหัวนี้หลายท่าน ไม่ว่าจะเป็น เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์, วรา เตมียพันธ์ุ, สำราญ จารุกุลวนิชย์, อเบศ ลิ้มละมัย, วิรัตน์ ยืนยงพัฒนากิจ, รัตนะ สาทิส, อดิศักดิ์ พงษ์สัมพันธ์, ทวีศักดิ์ วิริยะวรานนท์, จักรพันธ์ ห้วยเพชร ฯลฯ ตีพิมพ์เป็นเวลากว่า 21 ปี มีงานเด่น ๆ ในเครือ เช่น รวมเรื่องสั้นจิตหลุดที่ได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ จัดพิมพ์ช่วงปี 2535 ปิดตัวในปี 2556
MEGA
นิตยสารเกมรายสัปดาห์ที่จัดทำมาตั้งแต่ช่วงยุคที่ยังไม่มีการขอลิขสิทธ์ เน้นเนื้อหาไปทางเกมที่มาจากเครื่องเล่นวีดีโอเกม (Console Game) ที่กำลังได้รับความนิยมในช่วงนั้น ๆ เช่น Famicom, Sega Genesis, SNES,PlayStation เป็นต้น ก่อนจะมีเล่มแยกและปรับเปลี่ยนรูปแบบของตัวหนังสือมาตลอด จัดพิมพ์เมื่อปี.พ.ศ.2533 ปิดตัวในปี 2559
MegaMONTH
นิตยสารเกมรายเดือน เน้นการเจาะลึกเกมเด่น รวมถึงวิธีพิชิตเกม นั้น ๆ
ZIRIUS
นิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นรายเดือนเน้นงานไปยังแนวไซไฟเป็นหลัก เช่น กายเวอร์ อมนุษย์เกราะชีวะ, ยอดหญิง Hyper Doll, คาเซ่ สายลมทลายฟ้า ออกวางตลาดครั้งแรก ในปี 1993 (2536) เลิกออกไปในปี 1997 เนื่องจากต้นฉบับที่ญี่ปุ่น นิตยสาร Shounen Captain (โทคุมะโชเต็น) ปิดตัวลง
กะเล่
กะเล่ (ကလေး) เป็นเมืองหนึ่งในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำมยิตา ลำน้ำสาขาของแม่น้ำชี่น-ดวี่น ทางเหนือน้ำของเมืองมัณฑะเลย์และโมนยวา เมืองกะเล่เป็นเมืองหลักของจังหวัดกะเล่
ใน ค.ศ. 2015 เกิดฝนตกหนักใน 4 เขตของประเทศทำให้ทางรัฐบาลต้องประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน เมืองกะเล่และบริเวณใกล้เคียงก็เกิดน้ำป่าไหลหลาก ส่งผลให้เมืองกะเล่ได้รับความเสียหายจากน้ำป่าครั้งนี้
การวิจัยและพัฒนา
การวิจัยและพัฒนา (research and development, R&D, R+D, หรือ R'n'D) หมายถึงกิจกรรมนวัตกรรมที่บริษัทหรือรัฐบาลดำเนินการเพื่อพัฒนาบริการหรือผลิตภัณฑ์ใหม่ หรือปรับปรุงบริการหรือผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่เดิม การวิจัยและพัฒนาเป็นขั้นแรกของการพัฒนาบริการหรือกระบวนการการผลิตใหม่
กิจกรรมวิจัยและพัฒนาแตกต่างกันไปในแต่ละสถาบัน โดยมีแบบจำลองแผนกวิจัยและพัฒนาหลักสองแบบ คือ มีวิศวกรเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายให้พัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่โดยตรง หรือมีนักวิทยาศาสตร์อุตสาหกรรมเป็นคณะทำงานและได้รับมอบหมายการวิจัยประยุกต์ในสาขาวิทยาศาสตร์หรือเทคโนโลยีซึ่งอาจอำนวยต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ในอนาคต การวิจัยและพัฒนาแตกต่างจากกิจกรรมส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งไม่ตั้งใจให้ได้กำไรทันที และโดยทั่วไปมีความเสี่ยงสูงกว่าและให้ผลตอบแทนการลงทุนไม่แน่นอน แต่การวิจัยและพัฒนาสำคัญต่อการได้มาซึ่งสัดส่วนในตลาดมากขึ้นผ่านการตีตลาดของผลิตภัณฑ์ใหม่
อัลลีโลพาธี
อัลลีโลพาธี (Allelopathy) เป็นปรากฏการณ์ที่พืชชนิดหนึ่งปล่อยสารพิษออกไปทำอันตรายกับพืชข้างเคียง ซึ่งอาจถึงตายได้ พืชที่สร้างสารพิษมาเรียกว่าพืชผู้ปลดปล่อยสารพิษ (Donor plant) ผลกระทบของอัลลีโลพาธีมี 2 ระดับคือ
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงจำนวน 20 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 2013 โดยรอบคัดเลือกทีมที่มีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันเริ่มตั้งแต่ 1 มิถุนายน 2012
อันดับ
ประเทศญี่ปุ่น (เจ้าภาพ) และ 7 ทีมแรกในรอบคัดเลือกจะผ่านเข้าแข่งขันในรอบสุดท้าย
เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น
อันดับการแข่งขัน
นักกีฬา: ฟาเบียนา คลาวดิโอ, จูซิลี ซิลวา, ดาเนล ลินส์, อัลเลน บรากา, อเดนทิเซีย เดอ ซิลวา, ไทซ่า เมเนเกวส, พริสซิลา ดารอต, คลาวเดีย ซิลวา, มิเชล พาเพาว์, กาบริเอลา บรากา, ทันดารา ไคเตซา, นาตาเลีย เปลิเวรา, เชลล่า คาสโตว์, ฟาเบียนา เดอ โอลิเวลา, โมนิเก พาเพาว์, เฟอร์นันดา การาย, ฟาบิโอลา เดอ ซอลซา, กามีลา ไบรต์, เลตทิเซีย เฮตจ์, เอนา บีเอติส คอเลียร์, อิวินา มาร์รา, ชูเลน ปินโต. ผู้ฝึกสอน: โจเซ โรแบร์โต กิมัวนาเรส
การถ่ายทอดสด
สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังปรีซ์ 2013 และ สนามที่สาม (กลุ่ม L) แข่งขันที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก ในทุกนัดการแข่งขันที่วอลเลย์บอลสาวไทยลงแข่ง ในไทยถ่ายทอดสดทั้ง 3 นัด รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่างๆ
ไพบูลย์ พันธุ์เมือง
นายไพบูลย์ พันธ์เมือง นักเขียนนิยายและเรื่องสั้น ใช้นามปากกา ผกายฟ้า ประกาศิต, พันธุ์ ชุมพร, พร เมืองใต้, เทียน ส่องธรรม และชื่อจริงในผลงาน
นายไพบูลย์ พันธุ์เมือง เกิดที่ ตำบลปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช จบการศึกษาปริญญาตรีศิลปศึกษา วาดเขียนเอก ได้เกียรตินิยมอันดับ 2 จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เคยเป็น ครูสอนโรงเรียนประถมศึกษา ตำแหน่งอาจารย์ 3 ระดับ 8 โรงเรียนบ้านดอนทราย อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร ปัจจุบันเป็นข้าราชการบำนาญที่ลาออกตามโครงการเกษียณราชการก่อนกำหนด เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542 วาดภาพเหมือน เขียนนิยาย และเรื่องสั้นเป็นอาชีพเสริม
ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่ ตำบลทะเลทรัพย์ อำเภอปะทิว จังหวัดชุมพร
อาชีพประวัติการเป็นนักเขียน
•	วันที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๕  ได้รับโล่จากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ  ให้เป็นศิลปินดีเด่น  จังหวัดชุมพร  สาขาวรรณศิลป์  ด้านนักเขียนนวนิยาย  สารคดี และเรื่องสั้น •	วันที่ ๑๕ กันยายน ๒๕๕๔ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นครูภูมิปัญญาไทยรุ่นที่ ๗ ของสภาการศึกษาด้านภาษาและวรรณกรรม ปี พ.ศ.๒๕๔๓ สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ได้จัดพิมพ์สารคดีชีวประวัติของนายไพบูลย์ พันธ์เมือง ชื่อเรื่อง "ครูไพบูลย์ เป๋ หลังค่อม ผู้ไม่ยอมจำนนต่อคำเย้ยหยัน จัดจำหน่ายทั่วประเทศ ปี พ.ศ.๒๕๕๖  สำนักพิมพ์บรรณกิจได้จัดพิมพ์นวนิยายภาค ๒ ของ "เมืองผีดิบ"  ชื่อ "เมืองเทวดา"  จัดจำหน่ายทั่วประเทศ
โรงละคร
โรงละคร หรือ โรงมหรสพ คือ อาคารหรือส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับฉายภาพยนตร์ แสดงละคร แสดงดนตรี หรือ การแสดงรื่นเริงอื่นใด และ มีวัตถุประสงค์ เพื่อเปิดให้ประชาชนเข้าชมการแสดงนั้น เป็นปกติธุระ โดยจะมี ค่าตอบแทน หรือ ไม่มีก็ตาม
แนวคิดในการออกแบบ
โรงละคร เป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสลับซับซ้อนในการออกแบบ เพราะเป็นอาคารที่มีหน้าที่ใช้สอยมากมายสารพัดแตกต่างกัน แต่เกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ผู้คนที่มาใช้โรงละครก็มีหน้าที่ที่ไม่เหมือนกัน ทั้ง คนดู คนแสดง เจ้าหน้าที่ในโรงละคร รวมถึงผู้เกี่ยวข้องอื่นๆ อีกมาก การออกแบบโรงละครต้องสอดคล้องกับเทคนิคด้านเวที ฉาก แสง สี เสียง ระบบปรับอากาศ ฯลฯ นอกจากนี้ยังจะต้องคำนึงถึงความสะดวกและความเพลิดเพลินของผู้ชม
แหล่งข้อมูลอื่น
Tiatro Teatar Театар Theater
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย 1,500 เมตร เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritz ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ไอกะ มิตสึอิ
ไอกะ มิตสึอิ (光井愛佳 (Mitsui Aika), เกิดวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ
ประวัติการทำงาน
มิตสึอิได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ ผ่านโครงการ "มอร์นิงมูซูเมะ แฮปปีบาคิออดิชัน" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2549
วันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มิตสึอิได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะพร้อมกับริซะ นีงากิ ในคอนเสิร์ต "มอร์นิงมูซูเมะ คอนเสิร์ตทัวร์ 2012 ฮารุ ~อัลตราสมาร์ท~ นีงากิ ริซะ มิตสึอิ ไอกะ ซตสึเงียวสเปเชียล" ที่นิปปงบูโดกัน
แต่มิตสึอิยังคงทำงานอยู่กับเฮลโล! โปรเจกต์หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะไปแล้ว จนถึงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เธอได้สำเร็จการศึกษาจากเฮลโล! โปรเจกต์และออกจากวงการบันเทิง
ผลงาน
ผลงานที่มิตสึอิมีส่วนร่วมกับมอร์นิงมูซูเมะในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความรายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ
พีระมิดแห่งการเรียนรู้
พีระมิดแห่งการเรียนรู้ (learning pyramid) บางตำราเรียกว่า กรวยประสบการณ์ หรือ กรวยแห่งการเรียนรู้ เป็นกลุ่มของรูปแบบการเรียนรู้ที่เป็นที่รู้จักและแสดงถึงความสัมพันธ์ของระดับการจดจำความรู้ที่เกิดจากประเภทของการเรียนรู้ที่หลากหลาย การแสดงค่าจะอยู่ในรูปของร้อยละ และแบ่งเป็นระดับชั้นที่แยกออกจากกันภายใน "พีระมิดแห่งการเรียนรู้" โดยทั่วไปแล้วมักแบ่งระดับการเรียนรู้ที่ร้อยละ 10, 20, 30, 50 และ 90
ลักษณะ
การแสดงข้อมูลในลักษณะนี้น่าเชื่อว่าเริ่มในหนังสือชื่อ Audio-Visual Methods in Teaching ใน ค.ศ. 1954 ส่วนรูปแบบพีระมิดถูกพัฒนาโดย National Training Laboratories (NTL) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งการวิจัยภายในฉบับดั้งเดิมสูญหาย อย่างไรก็ตามรูปแบบพีระมิดของ NTL ได้กลายมาเป็นตัวแทนกลางของมโนทัศน์นี้ จากการที่มีการวาดรูปแบบที่มีพื้นฐานจากพีระมิดนี้เป็นจำนวนมาก โดยทั่วไปแล้วรูปแบบของ NTL มักแสดงข้อมูลดังนี้
การวิจารณ์
การวิจารณ์เกิดขึ้นกับรูปแบบฉบับแรก ๆ เช่น รูปแบบกรวยประสบการณ์ของเดล  นักวิจารณ์รายงานถึงความไม่สอดคล้องกันระหว่างพีระมิดแห่งการเรียนรู้และการวิจัย การวิจัยเรื่องพีระมิดแห่งการเรียนรู้ของ NTL สูญหาย ทำให้การศึกษาในศาสตร์นี้มีที่มาจากระเบียบวิธีและการควบคุมคุณภาพที่ไม่เป็นที่รู้จัก ประกอบกับการไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการลดอิทธิพลของตัวแปรต่าง ๆ เช่น เวลา ประชากร การทดสอบ เป็นต้น ส่งผลให้ผลการศึกษาไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ
อัลเบร์โต เดล ริโอ
โฆเซ อัลเบร์โต โรดริเกซ (José Alberto Rodríguez; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1977)   นักมวยปล้ำอาชีพชาวเม็กซิโกที่รู้จักกันดีในนาม อัลเบร์โต เดล ริโอ (Alberto Del Rio) และ เอล ปาตรอน อัลเบร์โต (El Patrón Alberto) อดีตสังกัดWWE   และยังปล้ำให้กับสมาคม Asistencia Asesoría y Administración(AAA) เป็นแชมป์ AAA Mega Champion, ริงออฟออเนอร์(ROH), World Wrestling League (WWL), Lucha Underground(LU) และโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA)
เขาเคยเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ โดส การัส จูเนียร์ (Dos Caras, Jr.) นักมวยปล้ำภายใต้หน้ากากชื่อดังในเม็กซิโก พ่อของเขาคือดอส คารัส แล้วยังเป็นหลานของมิล มัสคารัส และไซโคเดลิโอ อีกทั้งเป็นญาติกับไซโคเดลีโอ จูเนียร์ และฮิโจ ดี ไซโคเดลีโอด้วย ตระกูลของเขานับได้ว่าเป็นตระกูลมวยปล้ำอันดับต้นๆของประเทศเม็กซิโก คำว่า ดอส คารัส นั้นมีความหมายว่าอินทรีสองตัวจะเห็นได้จากสัญลักษณ์รูปอินทรีสองหัวบนหน้ากากของเขา
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
เดล ริโอเปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ โดยมีผู้ประกาศส่วนตัวคือริคาร์โด โรดรีเกซ และเอาชนะเรย์ มิสเตริโอไปได้เป็นแมตช์แรก ซึ่งเดล ริโอได้เล่นงานที่แขนซ้ายของเรย์จนต้องพักการปล้ำ ในสแมคดาวน์ 24 กันยายน 2010 เดล ริโอได้ลอบทำร้ายคริสเตียนจนได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำเช่นกัน ต่อมาไม่นานเรย์ก็กลับมาเอาคืนด้วยการเอาชนะและทำลายสถิติไร้พ่ายของเขาตั้งแต่ที่เข้ามาปล้ำในสมาคม WWE ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) เดล ริโอได้เข้าร่วมทีมฝั่งสแมคดาวน์เป็นคนที่4 เจอกับทีมฝั่งรอว์ โดยทีมฝั่งสแมคดาวน์ชนะไปได้ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010) ทีมเดล ริโอแพ้ให้กับทีมเรย์ในแบบแทกทีมประเพณี 5 ต่อ 5 คัดออก ในทีแอลซี (2010) เดล ริโอได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 4เส้ากับเคน, เรย์ มิสเตริโอ และเอดจ์ ในรูปแบบการต่อสู้ด้วยโต๊ะ บันได และเก้าอี้(TLC Match) สุดท้ายเอดจ์คว้าแชมป์ไปได้ ในรอยัลรัมเบิล (2011) เดล ริโอได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิลคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) เดล ริโอได้เอาชนะโคฟี คิงส์ตันไปได้ คืนเดียวกันได้มาลอบทำร้ายเอดจ์ หลังจากป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ในแมตช์แชมเบอร์ แต่คริสเตียนเพื่อนของเอดจ์ก็ออกมาช่วยเอาไว้ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 เดล ริโอได้ชิงแชมป์กับเอดจ์ แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ หลังจากนั้นเอดจ์ได้ประกาศเลิกปล้ำเพราะมีอาการบาดเจ็บ และต้องสละตำแหน่งแชมป์
เดล ริโอได้ย้ายจากสแมคดาวน์ไปอยู่รอว์จากการดราฟท์วันที่ 25 เมษายน 2011 ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) เดล ริโอได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับคริสเตียนในแมตช์ไต่บันได แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011) เดล ริโอได้เป็นผู้ชนะมันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์คว้ากระเป๋าของฝั่งรอว์ได้สำเร็จ คืนเดียวกันได้ใช้สิทธิ์กระเป๋าชิงแชมป์ WWE กับซีเอ็ม พังก์ ตามคำสั่งของวินซ์ แม็กแมนทันที หลังจากที่พังก์เพิ่งคว้าแชมป์จากจอห์น ซีนา เดล ริโอวิ่งออกมาพร้อมกระเป๋าแต่ยังไม่ทันใช้ก็โดนพังก์เตะก้านคอและปีนที่กั้นคนดูหนีออกจากสนามไปท่ามกลางผู้ชมพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE ทำให้เดล ริโอพลาดโอกาสในการคว้าแชมป์ ในซัมเมอร์สแลม (2011) หลังจากที่พังก์เพิ่งเอาชนะซีนา และป้องกันแชมป์ WWE เอาไว้ได้ แถมยังโดนเควิน แนชมาลอบทำร้ายอีก เดล ริโอเลยขอใช้สิทธิ์กระเป๋าชิงแชมป์กับพังก์ทันที สุดท้ายเดล ริโอก็ฉวยโอกาสเตะก้านคอและกดเอาชนะคว้าแชมป์ WWE สมัยแรกได้สำเร็จ ก่อนจะเสียแชมป์ให้ซีนาในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) ในเฮลอินเอเซล (2011) เดล ริโอก็สามารถคว้าคว้าแชมป์กลับคืนมาได้เป็นสมัยที่2 โดยการชนะซีนาและพังก์ ในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล 3 เส้า แต่ก็เสียแชมป์คืนให้พังก์ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011) ในทีแอลซี (2011)แพ้สามเส้าชิงแชมป์ WWE กับซีเอ็ม พังก์ และเดอะมิซ ในแบบ TLC ต่อมาต้องพักการปล้ำจากการบาดเจ็บที่โคนขาหนีบ ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012) ได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทสี่เส้ากับเชมัส, คริส เจริโค และแรนดี ออร์ตัน แต่ก็ไม่สำเร็จ ในสแมคดาวน์ 25 พฤษภาคม เดล ริโอได้เอาชนะออร์ตัน และเคน และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ1 ในการชิงแชมป์กับเชมัสในโนเวย์เอาท์ (2012) แต่เดล ริโอก็ได้รับอาการบาดเจ็บจากการกระทบกระเทือนทางสมองจนต้องหมดสิทธิ์ชิงในโนเวย์เอาท์ จากนั้นได้ขอท้าชิงแชมป์กับเชมัสแต่ก็แพ้ถึง 3 ศึกใหญ่ติดกัน  ในต้นปี 2013 เดล ริโอได้กลายมาเป็นฝ่ายธรรมะและสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทสมัยแรกจากบิ๊กโชว์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เดล ริโอสามารถป้องกันแชมป์กับแจ็ก สแวกเกอร์เอาไว้ได้ แต่ในรอว์คืนต่อมาก็เสียแชมป์ให้กับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์โดยการใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) เดล ริโอได้ชนะสแวกเกอร์ และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ1 ในการชิงแชมป์กับซิกก์เลอร์ ในเพย์แบ็ค (2013)สามารถคว้าแชมป์คืนจากซิกก์เลอร์ได้เป็นสมัยที่2 และกลายมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง
ในสแมคดาวน์ 2 สิงหาคม ผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์ วิกกี เกร์เรโร ได้จัดแมตช์สามเส้าเพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์กับเดล ริโอในซัมเมอร์สแลม (2013) โดยมี แรนดี ออร์ตัน, คริสเตียน และร็อบ แวน แดม ผลปรากฏว่าคริสเตียนชนะ ในรอว์ 5 สิงหาคม ได้เจอกับแวน แดม ริคาร์โดพยายามช่วยด้วยการเอาถังน้ำวางไว้ที่เสาเวทีแล้วบอกให้เดล ริโอเหวี่ยงแวน แดมไปใส่ถัง แต่สวนกลับได้แล้วเหวี่ยงเดล ริโอไปอัดถังน้ำแทน แล้วโดนรวบกดนับ3 หลังแมตช์เดล ริโอจัดการเตะใส่เต็มหน้าริคาร์โด จากนั้นก็เอาถังน้ำมาฟาดใส่ไม่ยั้ง ปิดท้ายด้วยการลากริคาร์โดเอาหัวไปหนีบไว้ที่ขั้นบันไดเหล็กก่อนจะวิ่งมาดร็อปคิกใส่เต็มๆ ในซัมเมอร์สแลม เดล ริโอสามารถป้องกันแชมป์กับคริสเตียนได้สำเร็จ ในรอว์ 19 สิงหาคม ได้มีแมตช์เจอกับซิน คารา ผลปรากฏว่าเดล ริโอเป็นฝ่ายชนะ เพราะซิน คาราใช้ท่า Suicide Dive พุ่งลงไปอัดเดล ริโอที่ด้านล่างเวที แต่ผิดคิวทำให้ซิน คาราเจ็บที่นิ้วมือ กรรมการต้องให้แพทย์สนามมาดูอาการ และตัดสินให้เดล ริโอชนะ หลังแมตช์ริคาร์โดออกมาขัดจังหวะ และบอกว่าเดล ริโอไม่ใช่ฮีโร่หรอก และเขาก็รู้สึกดีที่ไม่ต้องคอยติดตามเดล ริโออีกต่อไปแล้ว ตอนนี้เขาจะติดตามคนที่เป็นฮีโร่อย่างแท้จริงคือร็อบ แวน แดม ในรอว์ 26 สิงหาคม แบรด แมดด็อกซ์ประกาศว่าถ้าแวน แดมชนะเดล ริโอ จะได้สิทธิ์ชิงแชมป์ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) สุดท้ายเดล ริโอแพ้จากการก่อกวนของริคาร์โด โดยขึ้นไปบนโต๊ะผู้บรรยายแล้วทำท่า RVD จนทำให้เดล ริโอเสียสมาธิ และทำให้แวน แดมได้สิทธิ์ชิงแชมป์ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ เดล ริโอถูกปรับแพ้ฟาล์วไม่เสียแชมป์ ในแบทเทิลกราวด์ เดล ริโอสามารถป้องกันแชมป์กับแวน แดมได้ในกฏฮาร์ดคอร์ ในรอว์ 7 ตุลาคม วิกกีออกมาประกาศคู่ต่อสู้ของเดล ริโอคือริคาร์โด อดีตลูกน้อง และยังประกาศผู้ท้าชิงแชมป์กับเดล ริโอในเฮลอินเอเซล (2013) คือจอห์น ซีนา เดล ริโอกำลังช็อคและมัวแต่โวยวายเลยโดนริคาร์โดรวบกดแพ้ไป หลังแมตช์เดล ริโอเล่นงานริคาร์โดระบายอารมณ์ จากนั้นก็เอาเก้าอี้มาหนีบแขนแล้วใส่ Cross ArmBreaker จนกรรมการต้องมาห้าม ในเฮลอินเอเซลเสียแชมป์ให้ซีนา ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013) ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนจากซีนาได้
ในรอว์ 6 มกราคม 2014 หลังจากเอาชนะซิน คาราไปได้ เดล ริโอเอาไมค์มาพูดกับแฟนๆบอกว่าถ้าจะพูดถึงรอยัลรัมเบิลก็ควรจะพูดถึงเขาแต่กลายเป็นว่ามีแต่คนพูดถึงบาทิสตา ดังนั้นเขาจะชนะรอยัลรัมเบิลให้ได้อีกครั้ง ในรอว์ 13 มกราคมหลังจากชนะเรย์ไปได้ก็ท้าทายว่าจะเล่นงานบาทิสตา ในรอว์ 20 มกราคม เอาชนะเรย์ไปได้อีกครั้ง หลังแมตช์ถูกบาทิสตาจับสไปน์บัสเตอร์และต่อด้วยบาทิสตา บอมบ์ ในรอยัลรัมเบิล (2014)ได้เข้าร่วมแมตช์เป็นลำดับที่27 แต่ก็ถูกกำจัดออกโดยบาทิสตา ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)แพ้ให้บาทิสตา ในรอว์คืนต่อมาก็สามารถเอาชนะบาทิสตาคืนได้ จากการที่แรนดี ออร์ตันออกมาทำลายสมาธิบาทิสตา จึงโดนรวบกดจนแพ้ไป วันที่ 7 สิงหาคม 2014 WWE ได้ประกาศไล่เดล ริโอออกจากสมาคม โดยให้เหตุผลว่าเขาไม่มีความเป็นมืออาชีพและทะเลาะวิวาทกับเพื่อนร่วมงาน เว็บไซต์ F4WOnline เปิดเผยว่าเหตุการณ์ที่ทำให้ WWE ไล่เดล ริโอออกนั้นคือเหตุการณ์ที่เดล ริโอไปตบหน้าทีมงานฝ่ายโซเชียลมีเดียของสมาคม เพราะไปพูดเหยียดเชื้อชาติ ทั้งนี้สัญญาของเดล ริโอก็กำลังจะหมดลงอยู่แล้วและเจ้าตัวก็ไม่คิดจะต่อสัญญาแต่แรกแล้วด้วย
ตุลาคม 2015 เขาได้กลับมายัง WWE อีกครั้งโดยใช้นามเดิม อัลเบร์โต เดล ริโอ ในเฮลอินเอเซล (2015) มาพร้อมกับเซบ โคลเตอร์ และคว้าแชมป์ยูเอส มาจากจอห์น ซีนา เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ ในช่วงปลายปี 2015 เดล ริโอได้เข้าร่วมกลุ่มเดอะลีกออฟเนชันส์ ในรอว์ (11 มกราคม 2016) เสียแชมป์ยูเอสให้กับคาลิสโต  ก่อนจะกระชากแชมป์คืนมาได้ในสแมคดาวน์ เพียง 1 วันเท่านั้น แต่ก็เสียแชมป์คืนในรอยัลรัมเบิล (2016)  ในเดือนเมษายน 2016 ลีกออฟเนชันส์ได้แตกกลุ่ม  วันที่ 17 สิงหาคม เดล ริโอได้ถูก WWE แบนเป็นเวลา 30 วัน จากการตรวจสุขภาพไม่ผ่าน  วันที่ 9 กันยายน เดล ริโอได้ออกจาก WWE เป็นครั้งที่2   และกลับไปปล้ำสมาคมอิสระอีกครั้ง
สมาคมอื่น
เขาได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อว่า เอล ปาตรอน อัลเบร์โต และได้เซ็นสัญญากับสมาคม Asistencia Asesoría y Administración (AAA), World Wrestling League (WWL) , ริงออฟออเนอร์ (ROH)  และ Lucha Underground (LU)   , โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA) และ Nación Lucha Libre
ชีวิตส่วนตัว
Rodríguezเคยแต่งงานกับ Angela Velkei ซึ่งเขามีลูกสามคน Velkei ยื่นฟ้องหย่าจากRodríguezในเดือนมิถุนายน 2016 และระบุว่าการแต่งงานสิ้นสุดลงในเดือนก่อนหน้าเนื่องจากการล่วงประเวณี อย่างไรก็ตามRodríguezอ้างว่าการแต่งงานสิ้นสุดลงในเดือนมิถุนายน 2558
ในเดือนพฤษภาคม 2016 Rodríguezและนักมวยปล้ำอาชีพ Saraya-Jade Bevis ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในนาม Paige ได้เปิดเผยต่อสาธารณะด้วยความสัมพันธ์ของพวกเขา ทั้งสองเริ่มหมั้นกันในเดือนตุลาคม 2016 พวกเขาแยกปลายปี 2017
Rodríguezเป็นเจ้าของร้านอาหารในซานอันโตนิโอเท็กซัสชื่อ La Cantinita ซึ่งเปิดในปี 2016 อย่างไรก็ตามร้านอาหารปิดให้บริการในเดือนพฤศจิกายน 2017
เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2018 Rodríguezกลายเป็นพลเมืองสัญชาติของสหรัฐอเมริกา
อเวโลแอร์ไลน์
อเวโลแอร์ไลน์ (อังกฤษ: Avelo Airlines) เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติอเมริกัน โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส และมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานฮอลีวูด-เบอร์แบงค์ ในรัฐแคลิฟอร์เนียและท่าอากาศยานทวีด-นิวเฮเว่น ในรัฐคอนเนทิคัต
เที่ยวบินแรกของอเวโลได้เกิดขึ้นในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2021 จากฮอลีวูด-เบอร์แบงค์สู่แซนตาโรซา, แคลิฟอร์เนีย สายการบินได้รับใบอนุญาติการเดินอากาศภายในและภายนอกประเทศจากองค์การบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐ (FAA)
คาสิโนเอกซ์เพรสแอร์ไลน์
ชื่อคาสิโนแอร์ไลน์ก่อตั้งในค.ศ. 1987 และเริ่มดำเนินงานในปี 1989 โดยใช้โบอิง 737-200 โดยให้บริการกับโรงแรมเรดไลอ้อนและคาสิโนในเอลโค้, รัฐเนวาดา คาสิโนเอกซ์เพรสมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานเอลโค้เรจินัล ในปีค.ศ. 1994 คาสิโนเอกซ์เพรสเริ่มให้บริการเที่ยวบินสุดสัปดาห์ไปยังพอร์ตแลนด์, ออริกอน และ ซีแอตเทิล โดยใช้เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-80 คาสิโนเอกซ์เพรสยังดำเนินงานให้กับทาโฮแอร์ โดยใช้โบอิง 737-200 หนึ่งลำในการให้บริการเที่ยวบินจากท่าอากาศยานเซาท์เลคทาโฮไปยังท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส และท่าอากาศยานนานาชาติแซนโฮเซ
เอ็กซ์ตราแอร์เวย์
ในเวลาต่อมา คาสิโนเอกซ์เพรสแอร์ไลน์เริ่มปรับเปลี่ยนฐานลูกค้า เช่น ทีมนักกีฬา, เจ้าหน้าที่บริษัท, เจ้าหน้าที่รัฐ รวมถึงบริการแบบเช่าเหมาลำ สายการบินจึงไดเปลี่ยนชื่อเป็น เอ็กซ์ตราแอร์เวย์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 เพื่อให้มีความเกี่ยวข้องกับรูปแบบการดำเนินงานมากขึ้น
เอ็กซ์ตราแอร์เวย์ เปลี่ยนลวดลายเครื่องบินในปี 2015 เป็นลวดลายรูปแบบเครื่องบินเจ็ทเอ็กเซ็กคูทีฟ โดยแสดงแถบธงสีน้ำเงินและสีแดง
อเวโลแอร์ไลน์
แอนดรูว์ เลวี อดีตประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินของยูไนเต็ดคอนติเนนตัลโฮลดิ้ง และอดีตประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินและปฎิบัติการของ อัลลิเจียนท์ แอร์ ได้เข้ามาบริหารเอ็กซ์ตราแอร์เวย์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ด้วยเป้าหมายในการเปลี่ยนรูปแบบการดำเนินงานเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ หลังจากนั้นเอ็กซ์ตราแอร์เวย์ ได้ขายเครื่องบินในฝูงส่วนใหญ่ให้แก่สวิฟต์แอร์ และเก็บโบอิง 737-400 ไว้หนึ่งลำ เพื่อรักษาใบอนุญาติทางการบินไว้ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 สายการบินได้เลือกโบอิง 737-800 เข้ามาประจำการในฝูงบิน จากการพักการบินของ 737 MAX
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ได้มีการประกาศเปิดตัวสายการบินใหม่ภายใต้ชื่อ อเวโลแอร์ไลน์ และเริ่มขายตั๋วสำหรับเที่ยวบินจากฮอลีวูด-เบอร์แบงค์ โดยมีเที่ยวบินแรกในวันที่ 28 เมษายน 2021 จากฮอลีวูด-เบอร์แบงค์สู่แซนตาโรซา สายการบินเครือข่ายเส้นทางเริ่มต้นประกอบด้วยจุดหมายปลายทาง 11 แห่งโดยเริ่มให้บริการระหว่างวันที่ 28 เมษายน ถึง 20 พฤษภาคม 2021 โดยฝูงบินแรกจะประกอบด้วย เครื่องบินโบอิ้ง 737-800 จำนวน 3 ลำ และจะขยายเป็น 6 ลำภายในสิ้นปี 2021
เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2022 อเวโลแอร์ไลน์ได้ระดมเงินเพิ่มอีก 42 ล้านเหรียญสหรัฐ การเสนอขายรอบที่สองนี้ทำให้ฐานเงินทุนของอเวโลแอร์ไลน์เพิ่มขึ้นเป็นกว่า 160 ล้านดอลลาร์
จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2022 อเวโลแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:
หมายเหตุ  จุดหมายปลายทางที่ขีดทับ หมายถึง จุดหมายปลายทางที่สิ้นสุดการให้บริการแล้ว, * หมายถึง ฐานการบิน
ฝูงบินปัจจุบัน
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2021, ฝูงบินของอเวโลแอร์ไลน์มีดังนี้: