cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เฉาไก้
เข้าร่วมเหลียงซาน
ซ่งเจียงผู้เป็นปลัดอำเภอยุ่นเฉิง และเป็นสหายสนิทของเฉาไก้ ได้รุดมาแจ้งข่าวเตือนภัยให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีการจับกุม จูถงและเหลยเหิงคือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้มาจับกุมเฉาไก้และพรรคพวก แต่พวกเขาก็ได้ลอบเปิดทางให้เฉาไก้และพรรคพวกหลบหนีไปได้ แต่เฉาไก้และพรรคพวกยังถูกมือปราบเหอเทาไล่ล่า จนต้องหลบหนีภัยไปร่วมกลุ่มกับชุมโจรที่เขาเหลียงซาน หวังหลุนผู้นำแห่งเขาเหลียงซานเป็นผู้มีจิตใจคับแคบ เกรงกลัวว่าเฉาไก้จะมาช่วงชิงตำแหน่งหัวหน้าค่ายกับตน จึงทำการบ่ายเบี่ยงโดยการมอบของขวัญล้ำค่าให้และน้อมส่งเฉาไก้และพรรคพวกลงเขา แต่เฉาไก้ไม่มีที่ให้พักพิงอาศัย กุนซืออู๋ย่งจึงวางอุบายให้หลินชงผู้เป็นรองหัวหน้าแห่งเหลียงซาน แตกคอกับหวังหลุน และสังหารหวังหลุนเสีย แล้วหลินชง ซ่งว่าน ตู้เชี่ยน และจูกุ้ย ผู้เป็นรองหัวหน้าค่ายเหลียงซานทั้งสี่ ก็ได้ทำการยกย่องเฉาไก้ให้เป็นผู้นำคนใหม่แห่งค่ายเขาเหลียงซาน
วัลกือริยา
ในตำนานนอร์ส วัลกือริยา (Valkyrja) วาลคิรี (Valkyrie) หรือ วัลคือเรอ (Walküre) เป็นเทพธิดาที่รับใช้จอมเทพโอดินน์ มีหน้าที่นำนักรบที่ตายในสงครามไปที่โถงวัลฮ็อลล์เพื่อเข้าเฝ้าโอดินน์ นักรบเหล่านี้จะกลายเป็นเอย์นเฮริยาร์ เพื่อร่วมกับโอดินน์สู้ศึกรักนาร็อก
ในทางศิลปะ วัลกือริยามักได้รับการกล่าวถึงในสัญลักษณ์ของความสวยงาม โดยจะมีลักษณะนางฟ้าหญิงสวมหมวกนักรบถือหอกและขี่บนหลังม้าที่มีปีก วัลกือริยานั้นสามารถแปลงร่างเป็นหงส์ได้ วัลกือริยาสามารถแต่งงานกับมนุษย์ได้ แต่นั่นจะทำให้เสียอำนาจวิเศษของเทพธิดาไป
ศัพท์มูลวิทยา
Valkyrja ในภาษานอร์สเก่า ประกอบด้วยคำสองคำ คำนาม valr (หมายถึง ผู้ตายในสนามรบ) และคำกริยา kjósa (แปลว่า เลือก) เมื่อนำมารวมกันแปลว่า "ผู้คัดเลือกผู้ตาย" คำ valkyrja ในภาษานอร์สเก่าเป็นรากศัพท์ของคำ wælcyrge ในภาษาอังกฤษเก่า ชื่ออื่นของวัลกือริยาได้แก่ óskmey ("เด็กสาวแห่งคำอวยพร", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏในบทกวี Oddrúnargrátr และ Óðins meyjar ("เด็กสาวของโอดินน์", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏใน Nafnaþulur Óskmey อาจเกี่ยวข้องกับชื่อเทพโอดินน์ Óski (ภาษานอร์สเก่า, แปลว่า "ผู้เติมเต็มความหวัง") ซึ่งเกี่ยวโยงถึงโอดินน์รับเอานักรบผู้ถูกสังหารสู่วัลฮ็อลล์
หลักฐานทางประวัติศาสตร์นอร์สเก่า
วัลกือริยาได้รับการกล่าวถึงหรือปรากฏใน เอ็ดดาร้อยแก้ว โคลง Völuspá, Grímnismál, Völundarkviða, Helgakviða Hjörvarðssonar, Helgakviða Hundingsbana I, Helgakviða Hundingsbana II, และ Sigrdrífumál.
ตำบลปรือใหญ่
ตำบลปรือใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ ปัจจุบันประกอบด้วย 20 หมู่บ้าน คำว่า "ปรือใหญ่" แปลว่า "ป่าใหญ่" เนื่องจากในสมัยก่อนตำบลปรือใหญ่นั้นมีอาณาเขตกว้างขวางติดชายแดนประเทศกัมพูชา และมีผืนป่าขนาดใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์มาก แต่ในปัจจุบันได้ถูกแยกออกไปเป็นตำบลตะเคียนราม ตำบลโคกตาล และตำบลดงรัก อำเภอภูสิงห์
ประวัติ
ตำบลปรือใหญ่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขุขันธ์ เดิมขึ้นอยู่กับตำบลห้วยใต้ อำเภอห้วยเหนือ เมืองขุขันธ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 ได้แยกจากตำบลห้วยใต้ และยกฐานะเป็น ตำบลปรือใหญ่ อำเภอห้วยเหนือ จังหวัดขุขันธ์ ระยะแรกมี 11 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2481 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจังหวัดขุขันธ์ เป็นชื่อจังหวัดศรีสะเกษ และเปลี่ยนชื่ออำเภอห้วยเหนือ เป็นชื่ออำเภอขุขันธ์ จึงทำให้ตำบลปรือใหญ่ อยู่ในอำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษตั้งแต่นั้น ปัจจุบันตำบลปรือใหญ่ ประกอบด้วย 19 หมู่บ้าน มีกำนันปกครองตั้งแต่ยกฐานะถึงปัจจุบัน 5 คน และต่อมาได้รับการยกฐานะของสภาตำบลปรือใหญ่เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปรือใหญ่ เมื่อวันที่ 23  กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
คำว่า "ปรือใหญ่" แปลว่า "ป่าใหญ่" เนื่องจากในสมัยก่อนตำบลปรือใหญ่นั้นมีอาณาเขตกว้างขวางมากและมีผืนป่าขนาดใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ติดชายแดนประเทศกัมพูชา แต่ในปัจจุบันได้ถูกแยกออกไปเป็นตำบลตะเคียนราม ตำบลโคกตาล และตำบลดงรัก อำเภอภูสิงห์ จึงทำให้ปัจจุบันนี้ตำบลปรือใหญ่เหลือพื้นที่ป่าลดน้อยลง
ชุมชนชาวกูยตำบลปรือใหญ่ เป็นชุมชนที่เก่าแก่ และสันนิษฐานว่า มีเรื่องราวความเป็นมาพร้อมกับการเกิดขึ้นของเมืองขุขันธ์ หัวหน้ากลุ่มคนแรก ชื่อว่าตาทอง ได้พาไพร่พลและบริวารชาวบ้านออกมาตั้งบ้านในบริเวณทางทิศตะวันออกของหนองใหญ่ ที่มีลักษณะสัณฐานยาวจากทิศเหนือ-ทิศใต้ ซึ่งชาวบ้านในท้องถิ่นเรียกเป็นภาษากูยว่า ตระเพียงฮนฺรืง (ត្ភាំងហន្រឺង)​ หรือเรียกเป็นภาษาเขมรว่า ตระเปียงแวง (ត្រពាំងវែង) หรือเรียกเป็นภาษาไทยในปัจจุบันว่า หนองแวง เพราะมีปลาชุกชุมและมีที่ราบสามารถปลูกพืชผลได้ดี โดยเรียกหมู่บ้านนี้ว่า ไปรย์ทม (ปรือทม)
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลปรือใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เขตการปกครอง
ประกอบด้วย 20 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านปรือใหญ่, หมู่ที่ 2 บ้านหลัก, หมู่ที่ 3 บ้านตาเบ๊าะ, หมู่ที่ 4 บ้านมะขาม, หมู่ที่ 5 บ้านปรือคันตะวันออก, หมู่ที่ 6 บ้านโนนสมบูรณ์, หมู่ที่ 7 บ้านปรือคันตะวันตก, หมู่ที่ 8 บ้านโพธิ์สว่าง, หมู่ที่ 9 บ้านคลองลำเจียก, หมู่ที่ 10 บ้านเกษนาค้อ, หมู่ที่ 11 บ้านเนินแสง, หมู่ที่ 12 บ้านแสนสุข, หมู่ที่ 13 บ้านนาจะเรีย, หมู่ที่ 14 บ้านปรือคันใต้, หมู่ที่ 15 บ้านบางกระวาน, หมู่ที่ 16 บ้านหนองอาเสร, หมู่ที่ 17 บ้านทุ่งชัย, หมู่ที่ 18 บ้านเนินเสรี, หมู่ที่ 19 บ้านหนองสิม และหมู่ที่ 20 บ้านนาค้อ
สาธารณูปโภค
มีประปาหมู่บ้านในหมู่ที่ 5, 9, 11, 12, 14, 15 และ 19
การประกอบอาชีพ
ประชากรมีอาชีพหลักคือ ทำนา ทำไร่ และอาชีพเสริมเป็นการทำสวนผลไม้
การเดินทาง
ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2157 จากอำเภอขุขันธ์ มุ่งหน้าสู่ตำบลปรือใหญ่มีระยะทาง 11 กิโลเมตร
สถานที่ท่องเที่ยว
ตำบลปรือใหญ่เป็นตำบลเดียวของอำเภอขุขันธ์ที่มีอาณาเขตพื้นที่ติดกับภูเขา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าฝั่งขวาห้วยศาลา
ฟาโรห์คูฟู
เอกสารส่วนใหญ่ที่กล่าวถึงฟาโรห์คูฟูเขียนขึ้นโดยนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์และกรีกโบราณ เมื่อประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล ข้อมูลเกี่ยวกับการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์คูฟูได้ถูกบันทึกหรือเขียนในลักษณะที่ขัดแย้งกัน คือ ในขณะที่มีการบันทึกว่า พระองค์ทรงเพลิดเพลินกับทำนุบำรุงมรดกทางวัฒนธรรมที่ยืนยาวในช่วงระยะเวลาของสมัยราชอาณาจักรเก่าและราชอาณาจักรใหม่ แต่นักประวัติศาสตร์สมัยโบราณ ได้แก่ แมนิโธ, ดิโอโดรุส และเฮโรโดตุส ได้บรรยายฟาโรห์คูฟูในลักษณะเชิงลบ ซึ่งบันทึกและเอกสารดังกล่าวได้ทำให้ทราบลักษณะโดยภาพรวมของฟาโรห์คูฟูที่คลุมเครือและเป็นที่ถกเถียงที่ยังคงมีอยู่
Dimorphosciadium
Dimorphosciadium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอเชียกลางถึง ซินเจียง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แขวงบ้านบาตร
บ้านบาตร เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตการค้าและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงบ้านบาตรตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
เซน-ลวีน
เซน-ลวีนเข้าร่วมกองทัพเมื่อ ค.ศ. 1943 และได้เป็นคนสนิทของพลเอก เนวี่น เขาได้รับฉายา "คนชำแหละเนื้อแห่งย่างกุ้ง" จากการปราบปรามการประท้วงต่อเนื่องที่นำโดยนักศึกษาในเมืองหลวงอย่างโหดเหี้ยม เขามีส่วนต่อการปราบปรามผู้ไม่เห็นด้วยอย่างโหดเหี้ยม โดยเฉพาะการประท้วงต่อต้านรัฐบาลใน ค.ศ. 1962 ที่มีนักศึกษามหาวิทยาลัยถูกฆ่าประมาณ 20 คน
เสียชีวิต
เซน-ลวีนในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2004 ที่โรงพยาบาลทั่วไปย่างกุ้งด้วยอายุ 80 ปีหลังเดินทางกลับจากสิงคโปร์ ซึ่งเป็นที่ที่เขาไปรักษาโรคกระเพาะ
มีการรายงานการเสียชีวิตของเขาในหนังสือพิมพ์ Myanma Ahlin แต่ไม่มีการระบุสาเหตุเสียชีวิต
รอน ซิมมอนส์
โรเนล "รอน" ซิมมอนส์ (Ronald "Ron" Simmons) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนมวยปล้ำว่า รอน ซิมมอนส์ (Ron Simmons) เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพและนักอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกันของสมาคมWWEและWCW ปัจจุบันได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2012 เป็นอดีตแชมป์โลก WCW 1 สมัยและเป็นแชมป์โลกผิวสีคนแรก
เทศบาลตำบลแม่จัน (จังหวัดเชียงราย)
เทศบาลตำบลแม่จัน เป็นหนึ่งในเทศบาลตำบล 8 แห่งของอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย เป็นศูนย์กลางการค้าขาย สถานที่ราชการ สถานศึกษา และสถานพยาบาลของอำเภอแม่จัน พื้นที่อยู่ถัดขึ้นไปทางเหนือจากเทศบาลนครเชียงราย ประมาณ 28 กิโลเมตร
ประวัติ
ใน พ.ศ. 2499 พื้นที่บางส่วนของตำบลแม่จันได้รับการแต่งตั้งเป็นสุขาภิบาล ใช้ชื่อว่า "สุขาภิบาลแม่จัน"
วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 "สุขาภิบาลแม่จัน" ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตามพระราชบัญญัติ ใช้ชื่อว่า "เทศบาลตำบลแม่จัน"
ที่ตั้ง
เทศบาลตำบลแม่จันตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงราย บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 110 ห่างจากเทศบาลนครเชียงรายระยะทางประมาณ 28 กิโลเมตร บริเวณละติจูด 99 องศา ถึง ละติจูด 100 องศาเหนือ และลองติจูด 20 องศา 15 ลิปดาตะวันออก พิกัดเอ็นซี 894275 ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 857 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 2 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศ
สภาพลักษณะภูมิประเทศของเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มระหว่างหุบเขา โดยมีแม่น้ำจันซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอแม่จัน ไหลเข้าสู่ตัวเทศบาลตำบลทางทิศตะวันตก แล้วไหลวิ่งขึ้นทิศเหนือขนาบเทศบาลฝั่งทิศตะวันตก (ตามภาพ) และไหลออกจากเทศบาลไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือลงสู่แม่น้ำโขงต่อไป
ภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศของเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นแบบมรสุมเมืองร้อน สามารถแบ่งฤดูออกเป็น 3 ฤดู คือ
เขตการปกครอง
เทศบาลตำบลแม่จันครอบคลุมพื้นที่ของหมู่บ้านต่าง ๆ ทั้งหมด 7 หมู่บ้าน ได้แก่
ประชากร
เทศบาลตำบลแม่จันมีประชากรทั้งสิ้นมีทั้งหมด จำนวน 4,221 คน เป็นชาย 2,037 คน หญิง 2,184 คน จำนวนครัวเรือน 2,022 ครัวเรือน ประชากรสามารถแยกตามเพศ ได้ดังนี้
ประชากรในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ (ร้อยละ 80) ศาสนาอื่นประมาณร้อยละ 20 มีสถาบันหรือองค์กรทางศาสนา ดังนี้
เศรษฐกิจ
อุตสาหกรรมในท้องถิ่นส่วนใหญ่จะเป็นอุตสาหกรรมขนาดกลาง ได้แก่ โรงงานคอนกรีต โรงงานซ่อม/เครื่องยนต์ และยังมีการทำหัตถอุตสาหกรรม ได้แก่ การทำไม้กวาด เย็บปักประดิษฐ์ การตีมีด เป็นต้น
ชุมชนมีลักษณะที่เป็นแบบพาณิชยกรรม ลักษณะชุมชนที่เป็นย่านพาณิชยกรรม มีศูนย์กลางเดียว โดยศูนย์กลางของชุมชนจะอยู่บริเวณตอนเหนือของชุมชนสองฝั่งของถนนหิรัญนคร ลักษณะศูนย์กลางของชุมชนที่เป็นย่านพาณิชยกรรม อยู่ในเขตเมืองที่ให้บริการสินค้าประเภทเครื่องอุปโภคที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และการให้บริการด้านโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นกับชุมชน
การขนส่ง
ถนนในเขตเทศบาลเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก การสัญจรไปมาส่วนใหญ่ใช้รถจักรยาน รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และรถโดยสารประจำ
ส่วนการขนส่งทางอากาศ มีท่าอากาศยานนานาชาติเชียงราย อยู่ห่างจากเขตเทศบาล 25 กิโลเมตร
การศึกษา
มีสถานศึกษาภายในเทศบาลตำบลทั้งหมด 5 สถานศึกษา คือ
นอกจากนี้เทศบาลยังมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็กเทศบาลตำบลแม่จัน มีการบริหารงานโดยคณะกรรมการ การศึกษาเทศบาลตำบลแม่จัน โดยอยู่ในความควบคุมดูแลของกองการศึกษา
การไฟฟ้า
ปัจจุบันครัวเรือนในเขตเทศบาลตำบลแม่จันใช้บริการของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีไฟฟ้าใช้ทุกครัวเรือน และมีการขยายการติดตั้งโคมไฟฟ้าสาธารณะ 2 ข้างถนน ตรอก ซอย เกือบทุกสาย
การประปา
ระบบการประปาภายในเขตเทศบาลตำบลแม่จันอยู่ในความรับผิดชอบของการประปาส่วนภูมิภาค คือ การประปาแม่สาย สาขาแม่จัน ให้บริการด้านการประปาแก่ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลแม่จัน
การสื่อสารและโทรคมนาคม
การโทรคมนาคม ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลแม่จันใช้บริการจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย สาขาแม่จัน และบริษัทสื่อสารทุกๆ บริษัท
ตราประจำเทศบาล
ตราเทศบาลตำบลแม่จัน มีลักษณะเป็นรูปวงกลมล้อมรอบ 2 ชั้น เป็นกรอบ ภายในกรอบแสดงให้เห็นพญานาคพ่นน้ำอยู่ในแม่น้ำทางด้านหน้าของฉาก ส่วนฉากด้านหลังเป็นทุ่งนาข้าวขนาดกว้างใหญ่ไพศาล สุดลูกหูลูกตา ภายหลังมีทิวเขาซ้อนกันหลายชั้นโอบรอบนาข้าวไว้ และมีเมฆลอยบนท้องฟ้า เหนือกรอบด้านในมีตัวหนังสือภาษาไทย ด้านบนเขียนกำกับ "เทศบาลตำบลแม่จัน" ด้านล่างเขียนกำกับ "จังหวัดเชียงราย" สองข้างของกรอบประดับด้วยลูกไม้
ความหมาย ตราสัญลักษณ์ แสดงถึง ลักษณะภูมิประเทศโดยรวมของท้องถิ่นเทศบาลตำบลแม่จัน ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มระหว่างเขา มีแม่น้ำจันที่เป็นแม่น้ำสายหลักของอำเภอไหลผ่าน มีความอุดมสมบูรณ์แหมาะแก่การเพาะปลูก อีกทั้งยังเป็นแหล่งปลูกข้าวชั้นดีของประเทศไทย ทั้งน้ำและดินมีความอุดมสมบูรณ์ไม่แห้งแล้ง รวมไปถึงบรรยากาศของเทศบาลตำบลมีบรรยากาศที่ดีเหมาะแก่การมาท่องเที่ยวและยังคงมีความเป็นธรรมชาติสูง
การท่องเที่ยวและเทศกาล
ส่วนการท่องเที่ยวด้านอื่น ๆ จะมีจัดกิจกรรม/เทศกาลในบางวันของสัปดาห์ หรือในวันพิเศษ ดังนี้
พรรคประชาราษฎร์ (พ.ศ. 2501)
พรรคประชาราษฎร์ พรรคการเมืองที่ได้จด ทะเบียนตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง พ.ศ. 2498 โดยได้จดทะเบียนเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2501 เป็นลำดับที่ 1/2501 มีพลตรี เฉลิม พงษ์สวัสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรคและนาย จรัล กมลเพ็ชร์ เป็นเลขาธิการพรรค ซึ่งเป็นการจัดตั้งขึ้นหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยเป็นการรวมกลุ่มกันของอดีตสมาชิกพรรคเสรีมนังคศิลา เพื่อทำการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลถนอม กิตติขจร ร่วมกับพรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาราษฎร์ ถูกยกเลิกโดยคำสั่งของคณะปฏิวัติฉบับที่ 8 ลงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501
คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน (Faculty of Business Administration and Information Technology, Rajamangala University of Technology Isan) เป็น1ใน3 คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น
เปาลินา เบกา
เปาลินา เบกา ดิเอปา (Paulina Vega Dieppa; เกิด 15 มกราคม 1993) เป็นพิธีกร นางแบบ และนางงามชาวโคลอมเบียผู้ได้รับตำแหน่งมิสโคลอมเบีย 2013 และนางงามจักรวาล 2014 โดยเธอเป็นนางงามจากประเทศโคลอมเบียคนที่สองที่ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลในรอบ 56 ปี
ชีวิตในวัยเด็ก
เบกาเกิดที่บาร์รังกิยา ประเทศโคลอมเบีย บิดาเป็นนักหทัยวิทยา เธอมีพี่น้องทั้งหมด 7 คน และเป็นลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ของมิสโคลอมเบีย 2014 อาเรียดนา กูติเอร์เรซ ผู้ได้รับตำแหน่งรองอันดับหนึ่งนางงามจักรวาล 2015 ที่สหรัฐอเมริกา  เธอจบการศึกษาจาก Universidad Javeriana ในกรุงโบโกตา
มิสโคลอมเบีย 2013
ในการประกวดมิสโคลอมเบีย 2013 เธอได้รับตำแหน่งมิสโคลอมเบีย 2013 และเป็นตัวแทนของประเทศไปประกวดนางงามจักรวาล 2014 ซึ่งเธอเป็นผู้ชนะในการประกวด
นางงามจักรวาล 2014
หลังจากชนะการประกวดนางงามจักรวาล 2014 เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2014 ในมหาวิทยาลัยนานาชาติฟลอริดา รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา โดยเบกาเป็นนางงามจากประเทศโคลอมเบียคนที่สองที่ได้รับตำแหน่งในรอบ 56 ปี ต่อจากลุซ มารีนา ซูลัวกา
ระหว่างการดำรงตำแหน่งนางงามจักรวาล เปาลินาได้รับเชิญการสัมภาษณ์จากสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ เช่น CNN en Espanol, ABC, Rendezvous (อินโดนีเซีย), Fox News, Univision, Caracol Television (โคลอมเบีย), RCN Television  (โคลอมเบีย),  Way Too Early with Thomas Roberts (MSNBC), Morning Joe (MSNBC), Today Show (บริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ) และ ''Live! with Kelly and Michael'' (บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน)
ในเดือนกุมภาพันธ์ เธอได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมงานสัปดาห์แฟชั่นนิวยอร์ก ร่วมกับมิสยูเอสเอ 2014 และมิสทีนยูเอสเอ 2014
ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2015 เบกาได้เดินทางไปประเทศอินโดนีเซีย และมอบมงกุฎในการประกวด ปูเตอรีอินโดนีเซีย 2015 (มิสยูนิเวิร์สอินโดนีเซีย) โดยเธอได้ไปเยือนกรุงจาการ์ตาและซูราบายา เพื่อที่จะประชาสัมพันธ์ C1000 และถ่ายโฆษณาที่บาหลี ร่วมกับอดีตนางงามจักรวาลอีกสองคนคือดายานา เมนโดซาและโอลิเวีย คัลโป
ในวันที่ 8 มีนาคม 2015 เบกาได้เดินทางไปยังนิวยอร์ก เพื่อกล่าวสุนทรพจน์ในที่สาธารณะสำหรับผู้หญิง และในวันที่ 11 มีนาคม 2015 เธอได้เดินทางไปยังองค์กรจีเอ็มเอซซี เพื่อที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับปัญหาที่สำคัญของเอชไอวีและโรคเอดส์ นอกจากนั้นเธอยังให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับ เอ็มเอส ในเรื่องปัญหาเกี่ยวเรื่อง ความตระหนักถึงเอชไอวี / เอดส์ ในวันที่ 13 มีนาคม 2015 เบกาได้เข้าร่วมวุฒิสมาชิกโฮเซเปรัลตาเพื่อช่วยให้เกียรติผู้หญิงที่โดดเด่นในชุมชนเป็นส่วนหนึ่งของเดือนประวัติศาสตร์สตรีที่วูดไซด์ ในนครนิวยอร์ก
ในวันที่ 19 มีนาคม 2015 เบกาได้เดินทางไปยังนิส ประเทศฝรั่งเศส เนื่องจากเธอได้รับเชิญจากเครื่องสำอางเอสเอจีเอ ไปเปิดตัวผลิตภัณท์ 'Miss Universe Style Illuminate โดย CHI ผลิตภัณท์ดูแลเส้นผม ในวันที่ 29 มีนาคม 2015 เบกาได้เข้าร่วม Cosmoprof Worldwide Beauty Show เพื่อเปิดตัวผลิตภัณท์ Miss Universe Style Illuminate โดย CHI ผลิตภัณท์ดูแลเส้นผม ในโบโลญญา ประเทศอิตาลี ในช่วงสัปดาห์เดียวกัน เบกาได้รับเชิญที่จะเปิดตัวแบรนด์ชุดว่ายน้ำ Yamamay ที่จะขึ้นในการประกวดนางงามจักรวาล 2015 ในคอลเลชั่นชุดว่ายน้ำที่มิลาน หลังจากการเดินทางในยุโรป เธอได้เดินทางต่อไปยังโทรอนโต ประเทศแคนาดา เพื่อที่จะเตรียมความพร้อมในการแข่งขันแพน อเมริกันเกมส์
ในการปฏิบัติหน้าที่นางงามจักรวาล 2014-15 เบกาได้เดินทางไปมอบมงกุฎในหลายประเทศ เช่น อินโดนีเซีย, จีน, รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา
แหล่งข้อมูลอื่น
1993
นิยัตินิยม
นิยัตินิยม (อังกฤษ: determinism) เป็นแนวคิดทางปรัชญาที่เชื่อว่า เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นถูกกำหนดอย่างสมบูรณ์โดยสาเหตุที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ทฤษฎีนิยัตินิยมได้ปรากฏในประวัติศาสตร์ของปรัชญาโดยมีเป้าประสงค์และข้อควรคำนึงหลายแบบ จุดยืนที่ตรงกันข้ามกับนิยัตินิยมจะถูกเรียกว่า อนิยัตินิยม (indeterminism) แนวคิดนิยัตินิยมมักจะถูกนำมาเปรียบเทียบในทางตรงกันข้ามกับแนวคิดเรื่องเจตจำนงเสรี
แนวคิดนิยัตินิยมมักจะถูกพูดถึงในความหมายของนิยัตินิยมเชิงสาเหตุ (causal determinism) ซึ่งในทางฟิสิกส์หมายถึงความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ แนวคิดดังกล่าวจะมองว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่างก็ตกอยู่ภายใต้กฎของความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ ซึ่งสภาวะที่เกิดขึ้นในปัจจุบันนั้นถูกกำหนดโดยสภาวะที่เกิดขึ้นก่อนหน้า แต่เนื่องจากแนวคิดนี้ก็เป็นแค่เพียงแนวคิดหนึ่ง ซึ่งในความเป็นจริงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านั้น ไม่จำเป็นต้องมีเหตุการณ์ซ้ำรอยเดิมเกิดขึ้นตามมาเสมอไป แต่สามารถเกิดผลลัพธ์ตามมาที่แตกต่างออกไปจากเดิมได้ ขึ้นอยู่กับ Subject ว่าอยากเลือกให้เกิดผลลัพธ์ที่พึงประสงค์เช่นใด ก็มีสิทธิและสามารถที่จะเลือกตอบสนองหรือปฏิบัติที่แตกต่างไปจากเดิมได้ ทั้งนี้หากไม่ระวังให้ดีบางคนหรือกลุ่มบุคคลอาจและมักจะชอบนำแนวคิดแบบนิยัตินิยมไปอ้างในทางการเมืองหรือการพาณิชย์เพื่อชี้นำไปสู่ผลประโยชน์ที่ตนหรือกลุ่มตนต้องการได้
โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง
โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลางตั้งอยู่ที่ ซอยลาดพร้าว101 แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2522 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ในกรุงเทพมหานคร ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติ
พ.ศ. 2546 โรงเรียนได้เข้าโครงการโรงเรียนวิถีพุทธและได้รับเลือกเป็นโรงเรียนต้นแบบวิถีพุทธดีเด่น และได้รับเลือกเป็นโรงเรียนต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน
ปัจจุบัน โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง มีนักเรียนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จัดแผนชั้นเรียนเป็น (ข้อมูลปีการศึกษา 2561)
ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-3) ระดับชั้นละ 10 ห้องเรียน แบ่งแผนการเรียนเป็น
1. วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
2. มัธยมสังคมศาสตร์
3. ภาษาจีน
4. ภาษาญี่ปุ่น
5. ศิลปหัตถกรรม
6. พลศึกษา
7. คอมพิวเตอร์
8. ศิลป์ทั่วไป
ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-6) ระดับชั้นละ 9 ห้องเรียน แบ่งแผนการเรียนเป็น
5. ศิลปกรรม
อาคารต่าง ๆ
ปัจจุบัน โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลางมีอาคารภายในโรงเรียนทั้งสิ้น 5 อาคาร ได้แก่
วัดพายัพ (จังหวัดนครราชสีมา)
วัดพายัพ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ
วัดพายัพก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2200 ไม่สามารถค้นหาประวัติว่าใครเป็นผู้สร้าง โดยเมื่อครั้งสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้างเมืองนครราชสีมาเสร็จแล้ว ได้ทรงสั่งบูรณะวัดที่อยู่ในกำแพงเมืองนครราชสีมา ทั้ง 6 วัด คือ วัดพระนารายณ์มหาราช วัดบูรพ์ วัดสระแก้ว วัดบึง วัดพายัพ และวัดอิสาน วัดพายัพได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2508 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรก เมื่อประมาณ พ.ศ. 2240 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539
ต่อมาเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2551 มีการสถาปนาเป็นพระอารามหลวง
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะอยุธยาตอนปลาย มีรูปทรงแอ่น โค้งคล้ายเรือสำเภา ใช้ธรรมจักรตกแต่งบริเวณซุ้มหน้าต่างรอบอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน ปางปฐมเทศนาห้อยพระบาท ภายนอกมีกำแพงแก้ว ก่ออิฐถือปูน เสากลม ทรงไทยแบบเสาตะลุงล่ามช้าง ยอดเสาลูกแก้วเม็ดทรงมัณฑ์
กุฏิวายุภักษ์ อาคารทรงไทย 2 ชั้น ชั้นบนเป็นสำนักงานเจ้าอาวาส ชั้นล่างเป็นถ้ำหินงอกหินย้อยจำลอง ก่อด้วยอิฐถือปูน มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นนกนกวายุภักษ์ ซึ่งเป็นนกประจำทิศพายัพ หอพระธรรมจักร อาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงไทยประยุกต์ รูประฆังยอดโดมติดวงล้อธรรมจักร และหอระฆัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2521 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงบุษบก กว้าง 5 เมตร สูง 5 เมตร
วัดยังมีพระบรมราชานุเสาวรีย์สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในท่าประทับยืน ประดิษฐานอยู่ในศาลาทรงไทย ก่อด้วยอิฐถือปูน โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม-แผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2511 และสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดนครราชสีมา แห่งที่ 81
ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน
ในวิชาคณิตศาสตร์ ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน (บางครั้งเรียกว่า ฟังก์ชันอาร์ก        ) เป็นฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันตรีโกณมิติ ที่กำหนดโดเมนให้เหมาะสม) ประกอบด้วย ฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันไซน์ โคไซน์ แทนเจนต์ โคแทนเจนต์ เซแคนต์ และฟังก์ชันโคเซแคนต์ ใช้สำหรับหาค่ามุมจากค่าอัตราส่วนตรีโกณมิติที่ให้มา ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันนี้ใช้กันอย่างกว้างขวางในวิศวกรรมศาสตร์ การเดินเรือ ฟิสิกส์ และเรขาคณิต
สัญกรณ์
มีหลายสัญกรณ์ด้วยกันที่ใช้สำหรับฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผัน หลักเกณฑ์การใช้สัญกรณ์ที่ใช้มากที่สุด คือ การตั้งชื่อฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันโดยใช้คำอุปสรรค arc- (อ่านว่า อาร์ก) เช่น
,
arccos(x)
arctan(x)
เป็นต้น โดยบทความนี้จะใช้หลักเกณฑ์นี้ในการเรียกฟังก์ชันดังกล่าว หากใช้หน่วยวัดมุมเป็นเรเดียน มุม θ เรเดียนจะมีค่าเหมือนกับค่าอาร์ก ที่ความยาวของค่าอาร์กนั้นมีค่าเท่ากับ rθ เมื่อ r คือ รัศมีของวงกลม ดังนั้น ในวงกลมหนึ่งหน่วย "ค่าอาร์ก ที่มีค่าโคไซน์ของค่าอาร์กนั้นมีค่าเท่ากับ x" จะมีค่าเท่ากับ "ค่ามุม ที่ค่าโคไซน์ของมุมนั้นมีค่าเท่ากับ x" เพราะว่า ความยาวของค่าอาร์กของวงกลมในหน่วยเรเดียนมีค่าเท่ากับขนาดของมุมในหน่วยเรเดียน ทำนองเดียวกัน ในการเขียนภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ฟังก์ชันตรีโกณมิติผกผันมักจะเรียกว่า asin, acos, atan
สัญกรณ์
sin−1(x)
cos−1(x)
tan−1(x)
ฯลฯ ซึ่งเสนอโดยจอห์น เฮอร์เชล ในปี ค.ศ. 1813 กฏเกณฑ์นี้ใช้สัญกรณ์ด้วยเพราะความที่เป็นฟังก์ชันผกผัน โดยอาจทำให้เกิดความสับสนกับระบบการแสดงสัญกรณ์อีกอย่างหนึ่ง เช่น
sin2(x)
ซึ่งสื่อถึงการยกกำลังมากกว่าการที่จะเป็นฟังก์ชันคอมโพสิท ดังนั้น การใช้สัญกรณ์เช่นนี้อาจทำให้เกิดความสับสนระหว่างตัวผกผันการคูณกับฟังก์ชันผกผัน ความสับสนนี้จะน้อยลง เนื่องด้วยความจริงที่ว่าตัวผกผันการคูณของฟังก์ชันตรีโกณมิตินั้นได้มีชื่อของมันอยู่แล้ว เช่น
(cos(x))−1
=
sec(x)
แม้กระนั้น ผู้เขียนบางคนแนะนำว่าการใช้สัญกรณ์นั้นมีความกำกวม
Dielsiocharis
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางใต้ของเติร์กเมนิสถานถึงอิหร่าน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ข้าวผัดสับปะรด
ข้าวผัดสับปะรด เป็นอาหารไทยประเภทข้าวผัด เป็นอาหารจานเดียวของไทยที่ได้รับความนิยมในกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ
สันนิษฐานว่าข้าวผัดสับปะรดคงเป็นอาหารที่เพิ่งเกิดขึ้น เป็นอาหารที่ผสมผสานวัฒนธรรมอาหารหลายชาติ อย่างการผัดที่ได้มาจากประเทศจีน มีการใส่แฮมหรือใส้กรอก ลูกเกด เม็ดมะม่วงหิมพานต์ ที่รับมาจากวัฒนธรรมประเทศตะวันตก รวมทั้งมีส่วนผสมของผงกะหรี่จากเครื่องปรุงหลักของประเทศอินเดีย นำมาผัดกับข้าว สับปะรดและเนื้อสัตว์ ปรุงรสด้วยน้ำตาล ซอสปรุงรส และเกลือป่น แล้วตักข้าวผัดใส่ในเปลือกสับปะรดหั่นครึ่ง
ในวัฒนธรรมประชานิยม ทางช่องยูทูบของวอลต์ดิสนีย์ได้เผยแพร่การ์ตูนมิกกี้เมาส์และมินนีเมาส์ มีฉากหลังเป็นตลาดน้ำของไทย นำเสนอเรื่องราวที่มาของข้าวผัดสับปะรดที่แต่งขึ้นมา
แขวงวัดโสมนัส
วัดโสมนัส เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตสถานที่ราชการและการค้า
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงวัดโสมนัสตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
วัดไทรน้อย (จังหวัดนนทบุรี)
วัดไทรน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย (เดิมสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกาย) ตั้งอยู่ในชุมชนชาวไทยเชื้อสายมอญในท้องที่หมู่ที่ 1 บ้านไทรน้อย ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 15 ไร่ ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 56 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา บริเวณวัดยังมีตลาดน้ำวัดไทรน้อยซึ่งเปิดทุกวันเสาร์ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์
ประวัติ
วัดไทรน้อยเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2437 โดยกลุ่มชาวมอญจากมหาชัย บ้านบางกระเจ้า บ้านไร่ และบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเข้ามาจับจองที่ดินด้วยการหักร้างถางพงเพื่อทำนา นานวันเข้าก็กลายเป็นชุมชนชาวมอญ ต่อมาจึงได้สร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชน ชาวบ้านได้ช่วยตัดต้นไม้ใหญ่ในพื้นที่มาเลื่อยทำเสา กระดาน และไม้สำหรับใช้สร้างที่พักสงฆ์ หลวงตาโจ๊กซึ่งเป็นพระมอญมาดำเนินการก่อสร้างจนเป็นวัดมีพระสงฆ์มาจำพรรษา หลวงตาโจ๊กจำพรรษาที่วัดนี้และช่วยเหลือในการก่อสร้างเสนาสนะและสิ่งก่อสร้างภายในวัดอยู่นานประมาณ 30 ปี เดิมมีชื่อวัดว่า วัดสาลีมุนีภิรมย์ หมายถึงบริเวณที่ตั้งวัดอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร
ในเวลาต่อมา ชาวบ้านได้นิมนต์พระอาจารย์เกร็บ จนฺทสิริ พระมอญจากวัดปรมัยยิกาวาส มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกของวัด ในสมัยพระอธิการเผื่อน สิกขโร เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ท่านร่วมกับนายพร ประสิทธิชัย กำนันตำบลไทรน้อยคนแรก และชาวบ้าน สร้างอุโบสถเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนเพื่อให้พระสงฆ์ได้ทำสังฆกรรม จนกระทั่ง พ.ศ. 2495 ได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดไทรน้อย" ตามชื่อหมู่บ้าน เนื่องจากชื่อเดิมออกเสียงยากสำหรับชาวมอญสมัยนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2526
อาคารเสนาสนะ
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองพระพิมล ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ เขตพุทธาวาสประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ลักษณะคอนกรีตเสริมเหล็ก มีสภาพชำรุด วัดจึงดำเนินก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่กว้าง 12 เมตร ยาว 33 เมตร บริเวณด้านหน้าอุโบสถมีเสาหงส์คู่สำหรับแขวนธงตะขาบแสดงถึงอัตลักษณ์ความเป็นวัดที่ชาวไทยเชื้อสายมอญได้สร้างขึ้น ด้านหลังอุโบสถมีมหาเจดีย์มุนีภิรมย์ ซึ่งมีป้ายชื่อทำจากหินแกรนิต สลักชื่อมหาเจดีย์ทั้งภาษาไทยและภาษามอญ โดยรอบแผ่นหินแกรนิตที่สลักชื่อมหาเจดีย์ดังกล่าวประดับด้วยลวดลายปูนปั้นติดตั้งอยู่บนซุ้มประตูทางเข้าชั้น 2 ของมหาเจดีย์ เขตสังฆาวาสมีกุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ถาวรวัตถุอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน อาคารเรียนพระปริยัติธรรม และศาลแปจุโจ๊กหรือศาลหลวงปู่โจ๊กซึ่งเป็นศาลตะละทานประจำวัด เป็นต้น
อำเภอปากพลี
ปากพลี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครนายก
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอปากพลีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
แต่เดิมอำเภอนี้ชื่อว่า อำเภอบุ่งไร่ ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 ต่อมาในปี พ.ศ. 2448 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น อำเภอหนองโพธิ์ โดยรวมบ้านหนองโพธิ์และบ้านหนองน้ำใหญ่มาตั้งเป็นชื่อสถานที่ราชการ แต่เอาเฉพาะคำว่า "หนองโพธิ์" และในปีเดียวกันได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านท่าแดง ตำบลปากพลี พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อำเภอเขาใหญ่ เพราะท้องที่ได้ครอบคลุมถึงเขาใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2452 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น อำเภอปากพลี ตามชื่อตำบลที่ตั้ง
เหตุที่ชื่อ "ปากพลี" นั้น เดิมในสมัยโบราณประชาชนส่วนใหญ่สัญจรไปมาโดยทางเรือ เนื่องจากถนนหนทางยังไม่ได้รับความสะดวกเช่นสมัยนี้ และบริเวณปากคลองยางในฤดูน้ำหลากน้ำจะหมุนวน เรือที่ผ่านไปมามักจะร่มได้รับอันตราย บางคนอาจถึงแก่ชีวิต ดังนั้นประชาชนจึงร่วมใจกันสร้างศาลขึ้นเพื่อทำ "พลี" หรือ "พลีกรรม" เป็นการทำบุญเซ่นสรวงแก่เทวดาหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ปากคลอง จึงเรียกชื่อคลองบริเวณนั้นว่า "คลองปากพลี" และใช้เป็นชื่อเรียกหมู่บ้านและตำบลปากพลีตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ในปี พ.ศ. 2457 ได้มีกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ คำว่า "อำเภอปากพลี" จึงตั้งเป็นชื่อทางราชการ เมื่อมีการปรับปรุงเขตตำบลใหม่ ได้มีการแยกเขตพื้นที่ตำบลปากพลีออกเป็น 2 ตำบล และตั้งตำบลใหม่เรียกว่าตำบลเกาะหวาย ที่ว่าการอำเภอจึงตั้งอยู่ในเขตตำบลเกาะหวาย
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอปากพลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 51 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอปากพลีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยว
ตั้งอยู่ที่บ้านบุ่งเข้ ตำบลหนองแสง จากตัวเมืองแยกซ้ายมือจากถนนสุวรรณศรไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3239 (ต่อเขตเทศบาลเมืองนครนายกควบคุม-ท่าด่าน) ระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร มีทางแยกขวามือเข้าไปอีกประมาณ 6 กิโลเมตร บริเวณธุดงสถานถาวรนิมิตมีเนื้อที่ประมาณ 500 ไร่ อยู่ติดกับเทือกเขาใหญ่ที่รายล้อมด้วยภูเขาขนาดเล็กและปานกลาง บริเวณมีไม้ยืนต้นร่มรื่นและเงียบสงบ มีกุฏิปฏิบัติธรรมนับร้อยหลัง ธุดงคสถานถาวรนิมิตนี้อยู่ในความอุปถัมภ์ของมูลนิธิภาวรจิตตถาวรโรวงศ์มาลัย
ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่
ตั้งอยู่ในเขตตำบลนาหินลาด เป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ เป็นอ่างเก็บน้ำที่น่าสนใจ เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ใช้เส้นทางไปอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ทางเข้าอ่างเก็บน้ำฯ จะอยู่ก่อนถึงด่านเก็บค่าผ่านอุทยานฯ อยู่ทางด้านซ้ายมือ (ทางเข้าวัดธรรมขันธ์)ประมาณ 3 กม. ภายในอ่างเก็บน้ำฯ บรรยากาศร่มรื่น กิจกรรมโรยตัวจากหน้าผา ผ่านน้ำตก ลงสู่อ่างเก็บน้ำ ผ่านเรือคยัคภายในอ่างเก็บน้ำ ช่วงหน้าฝน จะสังเกตเห็นน้ำตกที่ตกลงสู่อ่างเก็บน้ำได้อย่างชัดเจน สามารถไปเล่นยังน้ำตก ทั้งสองที่ได้
Dictyophragmus
Dictyophragmus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เปรูถึงอาร์เจนตินา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แขวงคันนายาว
คันนายาว เป็นแขวงหนึ่งของเขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงคันนายาวตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตคันนายาว มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงคันนายาว ได้แก่
ถนนสายรองในพื้นที่แขวงคันนายาว ได้แก่
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ เป็นอนิเมะที่ดัดแปลงมาจากเกมออนไลน์ "โทคิเมคิเมโมเรียล ออนไลน์" ซึ่งเป็นหนึ่งในซีรีส์เกมส์จีบสาวชื่อดัง โทคิเมคิเมโมเรียล โดยในเรื่องจะมีทั้งตัวละครพื้นฐานจากเกม เช่น ตัวละคร NPC (อาจารย์, เพื่อนนักเรียน) และตัวละครออริจินอลที่ออกแบบขึ้นมาใหม่สำหรับอนิเมะโดยเฉพาะ
โทคิเมคิเมโมเรียล โอนลีเลิฟ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ถึง 26 มีนาคม พ.ศ. 2550 รวมความยาวทั้งสิ้น 25 ตอน
เอาดีคัพ 2019
เอาดีคัพ 2019 เป็นครั้งที่ 6 ของ เอาดี้คัพ, ทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลแข่งขันกันเพียงสองวันนั้นที่มีสี่ทีมและจะมีการลงเล่นที่ อัลลิอันซ์อาเรนา ใน มิวนิก, ประเทศเยอรมนี. โดยมีทีมเจ้าภาพจัดการแข่งขัน บาเยิร์นมิวนิก, ทีมจากสเปน เรอัลมาดริด, ทีมจากอังกฤษ ทอตนัมฮอตสเปอร์, และจากตุรกี เฟแนร์บาห์แช.
นัด
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น (เวลาออมแสงยุโรปกลาง; UTC+2).
Dicraeanthus
Dicraeanthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อนตอนกลางตะวันตกและตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เอ้โก
พลโท เอ้โก (အေးကို, 19 กันยายน พ.ศ. 2464 – 26 กันยายน พ.ศ. 2549) เป็นรักษาการประธานาธิบดีพม่าตั้งแต่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 และเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพพม่า
เอ้โกเข้าร่วมกองกำลังติดอาวุธในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2495 เป็นร้อยตรี เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลจัตวาวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2519 และกลายเป็นรองเสนาธิการทหาร (กองทัพบก) เขาได้รับการเลื่อนยศให้เป็นพลตรีวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2522 และเป็นพลโทเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2524 และได้เป็นเป็นเสนาธิการทหาร (กองทัพบก) เอ้โกลาออกจากกองกำลังติดอาวุธของพม่าเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2524
กลุ่มอาการเรตต์
กลุ่มอาการเรตต์ (Rett syndrome) ซึ่งเดิมใช้ว่า ภาวะเลือดมีแอมโมเนียมากสมองฝ่อ (cerebroatrophic hyperammonemia) เป็นความผิดปรกติทางประสาทวิทยาหลังคลอดทางพันธุกรรมพบน้อยของเนื้อเทาของสมอง ซึ่งพบเกือบทั้งหมดในหญิง แต่มีพบในผู้ป่วยชาย ลักษณะคลินิกมีมือเท้าเล็กและอัตราการเติบโตของศีรษะลดลง (บ้างมีหัวเล็กเกิน) สังเกตการเคลื่อนไหวของมือแบบฉบับซ้ำ ๆ เช่น บีบบิด (wringing) และ/หรือ การเอามือใส่ปากซ้ำ ๆ ได้ ผู้ป่วยกลุ่มอาการเรตต์เสี่ยงต่อความผิดปรกติทางระบบทางเดินอาหารและมีการชักได้ถึง 80% ตรงแบบ ผู้ป่วยไม่มีทักษะการพูด และประมาณ 50% เดินไม่ได้ กระดูกสันหลังคด ไม่เติบโต และท้องผูกพบมากและอาจเป็นปัญหาได้
ใน DSM-IV-TR กลุ่มอาการเรตต์แสดงรายการใต้ประเภทความผิดปกติของพัฒนาการที่กระจายไปทุกด้าน (pervasive developmental disorder) ร่วมกับสเปกตรัมออทิซึม (autism spectrum disorder) และความผิดปกติที่ทำให้ไม่มีบูรณภาพในวัยเด็ก (childhood disintegrative disorder) บ้างแยกว่า การจำแนกมาอยู่กลุ่มนี้ผิด เช่นเดียวกับความผิดปกติมิใช่ออทิซึมอย่างกลุ่มอาการเอ็กซ์เปราะ (fragile X syndrome) ภาวะปุ่มแข็ง (tuberous sclerosis) หรือกลุ่มอาการดาวน์ซึ่งสามารถเห็นลักษณะออทิซึมได้ มีการเสนอให้ถอนโรคนี้ออกจาก DSM-5 เนื่องจากมีสมุฏฐานจำเพาะ
แอนเดรียส เรตต์ (Andreas Rett) กุมารแพทย์ชาวออสเตรีย อธิบายโรคนี้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1966 Huda Zoghbi แสดงใน ค.ศ. 1999 ว่า กลุ่มอาการเรตต์เกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน MECP2
เกบ นีเวลล์
เกบ โลแกน นีเวลล์ (Gabe Newell) ชื่อเล่น เกเบน (Gaben) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งของผู้พัฒนาวิดีโอเกมและบริษัทจัดจำหน่ายระบบดิจิตอลวาล์ว เขาจบการศึกษาในเดวิสซีเนียร์ไฮสกูลและเข้ามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในช่วงต้นทศวรรษ 1980 แต่ลาออกมาทำงานให้กับไมโครซอฟต์ซึ่งเขาทำงานเป็นผู้อำนวยการสร้างสำหรับระบบปฏิบัติการวินโดวส์รุ่นแรก ๆ เขาลาออกจากไมโครซอฟต์พร้อมกับไมก์ แฮร์ริงตัน เพื่อมาก่อตั้งบริษัทวาล์ว ในปี 1996
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม (อังกฤษ : School of Civil Architecture, UdonThani Rajabhat University) เป็นหนึ่งในสาขาวิชาในสังกัดคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยเปิดสอนในหลักสูตรด้านโยธาและสถาปัตยกรรมศาสตร์ให้กับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
ประวัติ
สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี แรกเริ่มก่อตั้งจากการเปิดสอนกลุ่มวิชาโยธาสถาปัตยกรรมมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 โดยมีหน่วยงานคือ สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม สังกัดคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี โดยเป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีความรู้ ความสามารถ และทักษะในงานก่อสร้าง ทั้งงานหมวดโยธา งานหมวดสถาปัตยกรรม งานปรับปรุงบูรณะอาคาร และงานสนับสนุนธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่เกี่ยวข้องอื่นๆ ซึ่งเป็นหลักสูตรระดับปริญญาตรี 4 ปีตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 ที่มีความพร้อมเผยแพร่คุณภาพ มาตรฐานตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี สาขาวิชาโยธาสถาปัตยกรรม ในปีการศึกษา พ.ศ. 2560 โดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) โดยหลักสูตรมุ่งเน้น
สีประจำ
สีน้ำตาล
หลักสูตร
กลุ่มสาชาโยธาสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ปัจจุบันเปิดสอนดังนี้ หมายเหตุ : หลักสูตรได้รับการอนุมัติและรับรองโดย สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)
รามอินทรา
รามอินทรา อาจหมายถึง
จอห์น เคจ
จอห์น เคจ (John Cage) คีตกวี นักเปียโน นักเขียน และนักปรัชญาทางดนตรีชาวอเมริกัน เกิดที่เมือง ลอสแอนเจลิส เมื่อปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) เสียชีวิตที่เมือง นิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) เขาเป็นคีตกวีที่มีบทบาทสำคัญในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองของอเมริกา มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดที่สำคัญทางดนตรีในศตวรรษที่ 20 อยู่หลายสายเช่น ทางสายดนตรี "อวองการ์ด" (Avantgarde) ที่ทางฝั่งยุโรปมีผู้นำอย่าง "คาร์ลไฮนทซ์ ชต็อคเฮาเซิน" (Karlheinz Stockhausen) และ "ปิแอร์ บูเลซ" (Pierre Boulez [1925-]) สายดนตรีแบบ "แนวคิดนิยม" (Conceptualism) รวมถึงสายดนตรี "มินิมัลลิสม์" (Minimalism) ที่เกิดขึ้นในอเมริการาวคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ด้วย
ชีวประวัติและผลงาน
ศึกษาดนตรีกับ อาร์โนลด์ เชินแบร์ก (Arnold Schoenberg [1874-1951]) และ เฮนรี คาวเวล (Henry Cowell [1897-1965]) ซึ่งมีอิทธิพลต่องานของท่านในช่วงทศวรรษที่ 1930
งานดุริยนิพนธ์ในช่วงแรก
งานประพันธ์ในช่วงแรกมีพื้นฐานมาจากการจัดวางระดับเสียงในบันไดเสียงโครมาติก หลังจากที่สังเกตเห็นเฮนรี คาวเวล นำเอาสิ่งของต่าง ๆ (เช่น คลิปหนีปกระดาษ ยางลบ ตะปู ฯลฯ) ไปวาง เสียบ หรือสอดระหว่างสาย เปียโน เพื่อสร้างสีเสียง (timbre หรือ tone color) ที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นนั้น เคจจึงหันมาสนใจในเปียโนพิเศษนี้ ซึ่งเรียกกันว่า prepared piano หรือเปียโนที่เตรียมแล้ว (เปียโนแปลง) เคจประพันธ์งานโดยใช้เปียโนดังกล่าวในงานชื่อว่า "บัคคานาล" (Bacchanale-1938) ให้กับซิลวิลลา ฟอร์ท (Sylvilla Fort [1917-75]) โดยใช้แทนกลุ่มเครื่องเพอร์คัสชั่น ซึ่งทำให้ prepared piano กลายสภาพไปเป็นวงเพอร์คัสชั่นที่บรรเลงโดยคน ๆ เดียว ต่อจากนั้นประพันธ์ "เมตามอร์โฟซิส" (Metamorphosis-1938) และงานชิ้นสำคัญที่นำชื่อเสียงมาให้ในช่วงแรกนี้ก็คือ "โซนาตาและอินเทอลูด" สำหรับเปียโนแปลง (Sonatas and Interludes for prepared piano [1946-48]) จำนวน 20 บท (โซนาตา 16 บท และอินเทอลูด 4 บท) ในบทเพลงนี้ เคจได้บันทึกวิธีการแปลงเสียงของเปียโนจำนวน 45 เสียงเอาไว้ เพื่อสร้างเสียงที่มีลักษณะอย่างเพอร์คัสชั่นแบบใหม่ขึ้น ใช้ชุดของตัวเลขเพื่อที่จะกำหนดจังหวะในหลายบทเพลงของงานชุดนี้ โดยตั้งใจให้เพลงทุกบทในชุดแสดงแนวคิดเรื่อง "อารมณ์เดียวโดยตลอด" ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีอินเดีย โดยมีอารมณ์เช่น เจ็บปวด ยิ้มหัว วีรบุรุษ สงบ ฯลฯ  ใช้ตารางเมทริกซ์ ในการคำนวณความยาวของบทเพลง ซึ่งส่งผลให้เกิดเอกภาพในงานโดยรวม และทำให้เลี่ยงจังหวะแบบปรกติหรือที่เรียกว่า "เรกูลา ริธึม" (regular rhythm) ไปได้ (จังหวะไม่ปรกติ เรียกว่า "อิเรกูลา ริธึม" (irregular rhythm)) ซึ่งทำให้บทเพลงมีความลื่นไหลปราศจากการถูกบังคับโดยเส้นกั้นห้อง งานในช่วงแรกอื่น ๆ มี "สตริงควอเต็ทอินโฟร์พาร์ท" (String Quartet in Four Parts [1950]) และ "คอนแชร์โตสำหรับเปียโนแปลงและวงดุริยางค์เชมเบอร์ที่ประกอบด้วยนักดนตรีเดี่ยว 22 คน" (Concerto for prepared piano and chamber orchestra of 22 soloists [1951])
ช่วงที่สอง
ในช่วงปี ค.ศ. 1951 วลาดิมีร์ อูซาเชฟสกี (1911-90) ได้ทดลองใช้ดนตรีไฟฟ้าที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เคจก็เช่นกัน เขาสนใจการสร้างงานต่าง ๆ บนเทปแม่เหล็ก และประยุกต์เอาวิธีการแแบบอะเลียโทรีที่ได้กล่าวไปแล้ว มาประพันธ์งานชื่อว่า อิแมจิแนรี แลนด์สเคป หรือทิวทัศน์ในจินตนาการ หมายเลข 5 (Imaginary Landscape No. 5[1952]) และงานที่ชื่อว่า วิลเลียม มิกซ์ (William Mix [1952]) งานอย่างอิแมจิแนรี แลนด์สเคป หมายเลข 5 เสียงวัตถุดิบประกอบด้วยเสียงอะไรก็ได้ที่บันทึกมาจำนวน 42 ชิ้น ในวิลเลียม มิกซ์ นั้นประกอบด้วยเสียงหกประเภทเช่น "เสียงของเมือง" "เสียงของชนบท" "เสียงที่เกิดจากลม" เป็นต้น  เคจใช้เทปในการประกอบเสียงเข้าด้วยกันแบบตัดแปะ หรือที่เรียกว่าคอลลาจ (Collage) ในขณะที่อูซาเชฟสกีจะแปลงเสียงที่ได้มานอกเหนือจากบันทึกแล้ว
นวัตกรรมต่อไปของเคจก็คือ "แฮพเพนนิง" หรือการแสดงออกโดยฉับพลันทางศิลปะ ในกรณีของเคจเป็นดนตรี เคจจะสร้างงานจากกิจกรรมหรือการนำเสนอใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นดนตรีหรือไม่ สิ่งเหล่านั้นจะต้องเกิดพร้อมกันแต่ต้องไม่สัมพันธ์กัน เคจยังสร้างงานประเภทที่เรียกว่า "ดนตรีละคร" (Theatre Music) เช่น  "Water Music" (1952) ซึ่งในการแสดงต้องมีกิจกรรมที่นักเปียโนแสดงโดยไม่เกี่ยวข้องกับเปียโน (เทน้ำและเป่านกหวีดที่อยู่ใต้น้ำ เป็นต้น) เหตุการณ์ที่ปรากฏทางสายตาเป็นสิ่งสำคัญในงานประเภทนี้ แนวความคิดอย่าง "แฮพเพ็นนิง" นี้เป็นต้นแบบของขบวนการ "ฟลุกซุส" (Fluxus) ที่เกิดขึ้นในนิวยอร์กช่วงปี ค.ศ. 1960-65 ซึ่งนำเสนอคอนเสิร์ทที่ "ดนตรี" สร้างจากสิ่งที่ไม่ธรรมดาและมักดูตลกขบขัน หัวหอกท่านหนึ่งของขบวนการฟลุกซุสคือ จอร์จ เบรกท์ นั้น สร้างงานอย่าง "Drip Music" อันเป็นงานที่ประกอบด้วยการหยดน้ำจากที่ใดที่หนึ่งหนึ่งลงไปยังขวดเก็บน้ำ ลักษณะแบบเดียวกันยังก่อให้เกิดการล้อเลียนในงานของ ลิเกตี (Ligeti [1923*]) อย่าง Poème symphonique สำหรับ เมโทรโนม 100 ตัว อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
19121992
ออดงแห่งกลูว์นี
นักบุญออดงแห่งกลูว์นี (Odon de Cluny, Odo of Cluny) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิก อธิการอารามกลูว์นีองค์ที่สอง นักบุญออดงมีบทบาทในการปฏิรูปชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์สำนักกลูว์นีในประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลี
ออดงผู้เป็นบุตรของลอร์ดเจ้าที่ดินแห่ง Deols ไม่ไกลจากเลอม็องในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่สำนักของวิลเลียมที่ 1 ดยุกแห่งอากีแตน และต่อมากับเรอมี โดแซร์ ที่ปารีส ราวปี ค.ศ. 909 ออดงก็รับปฏิญาณตนเป็นนักพรต รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และต่อมาเป็นอธิการของโรงเรียนประจำอารามโบมที่มีแบร์โนแห่งกลูว์นีเป็นอธิการอาราม แบร์โนกลายมาเป็นผู้ก่อตั้งและอธิการองค์แรกของอารามกลูว์นีในปี ค.ศ. 910 ออดงติดตามแบร์โนไปยังกลูว์นีและนำหนังสือที่สะสมติดตัวไปด้วย หลังจากที่แบร์โนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 927 ออดงก็ดำรงตำแหน่งเป็นอธิการอารามต่อมา
Diclidanthera
Diclidanthera เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polygalaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เวเนซุเอลาถึงบราซิลและเปรูตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แขวงรามอินทรา
รามอินทรา เป็นแขวงหนึ่งของเขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2552 โดยแยกจากแขวงคันนายาว และได้ชื่อตามชื่อถนนรามอินทราซึ่งตัดผ่านตอนเหนือของท้องที่แขวง
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงรามอินทราตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเขตคันนายาว มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงรามอินทรา ได้แก่
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวงรามอินทรา ได้แก่
ประชากรศาสตร์บรูไน
บทความนี้ว่าด้วยลักษณะประชากรของประเทศบรูไน รวมถึงความหนาแน่นของประชากร ชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สาธารณสุข สถานภาพทางเศรษฐกิจ การนับถือศาสนา เป็นต้น
ชาวบรูไนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ ออสโตรนีเซียน มีต้นกำเนิดมาจากเกาะไต้หวันย้อนหลังไปจาก 5000 ปีก่อนคริสตกาล พวกเขาอาศัยอยู่ตลอดชายฝั่งตะวันตกบนของเกาะบอร์เนียวมีประชากรทั้งหมด (2554) 428,146 คน ภาษาทางการ คือภาษามลายู ศาสนาที่ชาวบรูไนนับถือคือ ศาสนาอิสลามนิกายซุนนี 67% รองลงมาเป็นศาสนาพุทธนิกายมหายาน 13% ศาสนาคริสต์ 10% ศาสนาฮินดู ความเชื่อพื้นเมืองและอื่น ๆ ตามมา
ลักษณะประชากร
=== ประมาณการของสหประชาชาติ ===
บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ
บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ หรือ บีบีซี (British Broadcasting Corporation, BBC) เป็นองค์การกระจายเสียงสาธารณะของสหราชอาณาจักร ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2465 โดยนายจอห์น รีท มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่บรอดคาสติงเฮาส์ในกรุงลอนดอน และมีศูนย์ผลิตรายการอยู่ที่เมืองซอลฟอร์ด เบลฟัสต์ เบอร์มิงแฮม บริสตอล คาร์ดิฟฟ์ และกลาสโกว์ รวมทั้งยังมีศูนย์ผลิตรายการย่อยอีกจำนวนมากอยู่ทั่วอังกฤษ บีบีซียังเป็นองค์กรด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดและยังเป็นสถานีออกอากาศที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพนักงานจำนวนกว่า 23,000 คน
บีบีซีเป็นหน่วยงานด้านสถานีวิทยุและโทรทัศน์ที่จัดตั้งขึ้นโดยได้รับพระบรมราชานุญาต (Royal Charter) และดำเนินกิจการตามข้อตกลงกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สื่อ และกีฬา การดำเนินงานของบรรษัทได้รับการอุดหนุนด้านการเงินเป็นหลักจากค่าธรรมเนียมการรับชมโทรทัศน์ซึ่งเรียกเก็บจากครัวเรือน บริษัท และองค์กรทุกแห่งในสหราชอาณาจักรที่ใช้อุปกรณ์ใด ๆ ก็ตามในการรับชมการแพร่ภาพโทรทัศน์ รัฐบาลสหราชอาณาจักรเป็นผู้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวโดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา
การกำเนิดของการกระจายเสียงของอังกฤษ ค.ศ. 1920 ถึง 1922
การถ่ายทอดสดสาธารณะครั้งแรกของสหราชอาณาจักรเกิดขึ้นจากโรงงานของบริษัทวิทยุโทรเลขมาร์โกนี ในเมืองเชล์มสฟอร์ด ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1920 โดยได้รับการสนับสนุนจาก ไวเคานต์นอร์ทคลิฟ (Lord Northcliffe) แห่งหนังสือพิมพ์เดลีเมล์ และดำเนินรายการโดย เนลลี เมลบา (Dame Nellie Melba) นักร้องเสียงโซปราโนที่มีชื่อเสียงชาวออสเตรเลีย การออกอากาศของเมลบาดึงดูดจินตนาการของผู้คนและเป็นจุดเปลี่ยนในทัศนคติต่อวิทยุของสาธารณชนชาวอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ความกระตือรือร้นของสาธารณชนนี้ไม่ได้ถูกยอมรับในแวดวงทางการที่มองว่าการออกอากาศดังกล่าวขัดขวางการสื่อสารทางการทหารและพลเรือนที่สำคัญ ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1920 ความกดดันจากหน่วยงานเหล่านี้และความไม่สะดวกใจในหมู่เจ้าหน้าที่ของที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไป (General Post Office) ซึ่งเป็นหน่วยงานออกใบอนุญาต ก็เพียงพอแล้วที่จะนำไปสู่การห้ามการออกอากาศที่เชล์มสฟอร์ดต่อไป
แต่ในปี ค.ศ. 1922 ที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไปได้รับคำขอใบอนุญาตออกอากาศเกือบ 100 รายการ และทำการยกเลิกการสั่งห้ามเมื่อมีการเกิดขึ้นของสมาคมไร้สาย 63 แห่งซึ่งมีสมาชิกมากกว่า 3,000 ราย ด้วยความกังวลและพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการขยายตัวที่วุ่นวายแบบเดียวกับที่เคยมีประสบการณ์ในสหรัฐอเมริกา หน่วยงานที่ทำการไปรษณีย์ทั่วไปเสนอว่าจะออกใบอนุญาตกระจายเสียงให้กับบริษัทที่กลุ่มผู้ผลิตเครื่องรับไร้สายชั้นนำเป็นเจ้าของร่วมกัน ซึ่งรู้จักกันในชื่อบริษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (British Broadcasting Company Ltd.) จอห์น รีท (John Reith) ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทั่วไปในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1922 ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่บริษัททำการออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการ ลีโอนาร์ด สแตนตัน เจฟเฟอรีส์ (Leonard Stanton Jefferies) เป็นผู้อำนวยการด้านดนตรีคนแรก บริษัทจะได้รับเงินทุนจากค่าภาคหลวงในการขายชุดรับสัญญาณไร้สายของบีบีซีจากผู้ผลิตในประเทศที่ได้รับอนุมัติ ขณะนั้นบีบีซีตั้งเป้าที่จะปฏิบัติตามแนวปฏิบัติของรีท คือเพื่อ "แจ้งข่าว ให้ความรู้ และให้ความบันเทิง"
บริการ
บีบีซีให้บริการกระจายเสียงและแพร่ภาพตลอดจนสื่อประสม ผ่านช่องทางต่าง ๆ ดังนี้
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 232
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 232 หรือ ถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ด เป็นทางหลวงแผ่นดินที่มีลักษณะเป็นถนนวงแหวนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาจราจรในเขตตัวจังหวัดร้อยเอ็ด ถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ดมีทั้งหมด 2 ช่วง คือถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ดด้านทิศเหนือและทิศใต้ ซึ่งเชื่อมต่อกันเป็นวงกลม แต่เดิมนั้น กรมทางหลวงได้กำหนดให้ถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ดเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 23 ในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 ได้กำหนดให้เมืองร้อยเอ็ด อุบลราชธานีและสุรินทร์ เป็นศูนย์กลางทางพัฒนาชนบททุ่งกุลาร้องไห้และเขตภาคอีสานตอนกลาง (มีฐานะเป็นเมืองรองจาก 3 เมืองใหญ่) เมืองร้อยเอ็ดได้เกิดการเปลี่ยนทางด้านเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นทำให้ภายในตัวเมืองชั้นในเกิดปัญหามากมายเช่น ปัญหาการจราจร การบุกรุกโบราณสถาน จึงมีการแก้ปัญหาด้วยการสร้างทางเลี่ยงเมืองร้อยเอ็ดทิศใต้ขึ้นและทิศเหนือในเวลาต่อมา ปัจจุบันวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ด มีทั้งหมด 3 วง คือ
วัดเขาวง (จังหวัดสระบุรี)
วัดเขาวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาวง อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี บริเวณวัดยังเป็นแหล่งพันธุ์ไม้และสัตว์หาดูยาก เช่น โมกราชินี จันผา นกหัวจุก และกระรอกเผือก ฯลฯ
ประว้ติ
วัดเขาวง หรือ วัดถ้ำพระนารายณ์ มีถ้ำซึ่งเป็นถ้ำในเขาหินปูนบริเวณทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาวงที่พบรอยจารึกอักษณปัลลวะภาษามอญโบราณและบาลี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 สลักอยู่บริเวณปากถ้ำ รอยจารึกนี้มีคำแปลว่า "กัณทราชัยผู้ตั้งแคว้นอนุราธปุระได้มอบให้พ่อลุงสินาธะเป็นตัวแทนพร้อมชาวเมือง (อนุราธปุระ) จัดพิธีร้องรำเพื่อเฉลมฉลอง (สิ่ง) ซึ่งประดิษฐานไว้แล้วข้างในนี้" กล่าวกันว่าสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงเสด็จจากพระนารายณ์ราชนิเวศน์เมืองละโว้ (ลพบุรี) ไปว่าราชการที่กรุงศรีอยุธยา ทรงผ่านประทับแรม ณ ถ้ำนารายณ์ และสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมเสด็จมานมัสการพระพุทธบาทสระบุรี ก็ได้เสด็จประทับพักแรมในถ้านารายณ์
วัดเขาวงได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และได้รับอนุญาตพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 51 เมตร ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2526 วัดเขาวงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนของกรมศิลปากรแล้วเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2545
อาคารเสนาสนะ
ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 2 ศอก ปางมารวิชัยสร้างด้วยทองเหลือง ส่วนภายในถ้ำปรับปรุงสภาพพื้นเดิมปูแผ่นหินอ่อน ประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิและหินสลักรูปเศียรพระพุทธรูป
มองมอง
มองมอง (မောင်မောင်, ; 11 มกราคม พ.ศ. 2468 – 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) เป็นประธานาธิบดีสหภาพพม่าคนที่ 7 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 18 กันยายน พ.ศ. 2531 และยังเป็นนักเขียนชื่อดัง
หนังสือดาเนียล
พระธรรมดาเนียล (Book of Daniel ; דָּנִיֵּאל) เป็นหนังสือลำดับที่ 5 ในหนังสือผู้เผยพระวจนะ (Nevi'im) ของพระธรรมยูดาย (Tanakh) และเป็นหนังสือเล่มที่ 5 ในหมวดประกาศกใหญ่ ของพระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิม (Old Testament) ของศาสนาคริสต์
เขียนด้วยภาษาฮีบรูในช่วงที่ชาวยิวอยู่ภายใต้การยึดครองของอาณาจักรบาบิโลน เป็นระยะที่ชนชาติยิวได้ถูกเนรเทศ และถูกบังคับให้อพยพไปยังเมืองบาบิโลน พระธรรมนี้เป็นคำบรรยายของ ดาเนียล ชาวอิสราเอล โดยเฉพาะ ผู้เป็นโหร และที่ปรึกษาทางของ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ผู้ปกครองยิ่งใหญ่ ของอาณาจักรบาบิโลน ประมาณ 605 ถึง 562 ก่อนคริสต์ศตวรรษ
ประวัติย่อของ ดาเนียล
เมื่อดาเนียลอายุย่างเข้าปลายชีวิต ผลงานทางการทำนายของท่านได้บันทึกเป็นพระธรรม ไม่มีหลักฐานบันทึกถึงเวลาท่านเสียชีวิต ในสมัยของกษัตริย์ไซรัสครองราซปีที่สาม ยังปรากฏหลักฐานว่าดาเนียลยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งสันนิษฐานว่าอายุใกล้ร้อยปี และไม่สามารถบันทึกได้แน่นอนถึงสถานที่ฝังศพของท่าน บ้างว่าอยู่ที่ประเทศอียิปต์ เป็นต้น
การรับรองดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะ
คริสตชนยอมรับดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า และพระธรรมจัดอยู่ในภาคพันธสัญญาเดิม แต่ศาสนายูดายไม่ได้รับรองว่าดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะ และจัดให้ผลงานอยู่ใน งานเขียน โดยให้เหตุผลว่า พระเจ้าไม่ได้พูดโดยตรงกับดาเนียล ซึ่งตามหลักของคัมภีร์โตราห์ของชาวยิว พระเจ้าจะพูดกับผู้เผยพระวจนะ เท่านั้น แต่ในกรณีของดาเนียลทูตสวรรค์เป็นผู้พูดกับท่าน ผู้เผยพระวจนะของยูดายต้องทำนายให้กับบุคคลในยุคเดียวกัน ไม่ใช่พยากรณ์ถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต กับคนในยุคอนาคต ผู้เผยพระวจนะเช่นอิสยาห์และเอเสเคียลได้ทำนายให้กับผู้คนในยุคของท่าน แม้คำพยากรณ์พิงพาดไปถึงอนาคตก็ตาม จึงลงความเห็นว่า จากคำพยากรณ์ถึงอนาคตของดาเนียล จัดผลงานไว้ใน งานเขียน ได้เท่านั้นในหมู่ที่รับรองให้ดาเนียลเป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า ให้เหตุผลว่า
ตามหลักคริสตธรรมคัมภีร์ของฮีบรู Tulmud เชื่อว่าดาเนียลมีความสามารถเท่าเทียม ผู้เผยพระวจนะชาวยิวอื่น ๆ ความสามารถที่ได้รับคำอธิบายและภาพนิมิต และแปลความฝัน รวมทั้งคำบอกเล่าโดยตรงจากเทวดาหรือทูตสวรรค์ เหตุการณ์ที่ดาเนียลได้พยากรณ์ไว้ในยุคท่าน เชื่อว่าเป็นเหตุการณ์ที่กำลังจะเป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ รวมทั้งจำนวนเลขที่แน่นอน และคำพยากรณ์ถึงการเสด็จกลับมาของ "พระเมสสิยาห์ พระผู้ทรงมาโปรดของอิสราเอล" ณ นครเยรูซาเล็ม รวมทั้งคำพยากรณ์เหตุการ์ต่าง ๆ ที่เชื่อกันว่า ได้ปรากฏขึ้นแล้วตามลำดับในประวัติศาสตร์ เหตุการณ์ได้ตรงกับคำทำนายของดาเนียล จึงเป็นข้อพิสูจน์ที่เห็นได้ชัดว่า ท่านเป็นผู้พยากรณ์ของพระเจ้าที่แท้จริง
เนื้อหาโดยย่อ
ภาษาที่ใข้เขียนในพระธรรมนี้แบ่งออกเป็นสองภาษา บทที่ 1 และบทที่ 8-12 เขียนเป็นภาษาฮีบรู บทที่ 2-7 เขียนเป็นภาษา Aramaic (ภาษาชั้นสูงที่ใช้ในราชวัง และในพิธีกรรมทางศาสนา ของอาณาจักรเดิม) ใช้ตลอดทั่วไป ตะวันออกกลาง อีรัค อีหร่าน และอิสราเอล เป็นต้
บทที่ 1-2 ดาเนียลและเพื่อน ถูกนำตัวไปเป็นเชลย ที่บาบิโลน ทั้งสามตั้งใจจะซื่อสัตย์กับศาสนาและประเพณีของชนชาติยิว ปฏิเสธกินเนี้อที่เป็นมลทิน การทำงานในราชวัง และได้รับยกย่องว่า มีความเข้าใจและมีความสามารถกว่าโหรและผู้เผยพระวจนะของราชวังสิบเท่า ทำนายความฝันของกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ ถึงเทวรูปที่ทำด้วยโลหะสี่ชนิด มีเศียรเป็นทองคำ อกและแขนเป็นเงิน เท้าและโคนขาเป็นทองเหลือง ขาเป็นเหล็ก และเท้าเป็นเหล็กปนดิน มีหินก้อนหนึ่งมากระทบเทวรูปนั้นจนแตกเป็นชิ้นเป็นผง ๆ ลมพัดพาเศษผงไป และก้อนหินกลายเป็นภูเขาใหญ่ ดาเนียลอธบายความฝันว่า บาบิโลนคืออาณาจักรของโลกแห่งแรก ต่อมาจะมีการครอบครองต่อ ๆ ไป อาณาจักรที่สองคือมีเดียร์เปอร์เซีย อาณาจักรที่สามคือกรีก อาณาจักรที่สี่คือโรม อาณาจักรสุดท้ายคือพระเจ้า ซึ่งพระองค์จะตั้งอาณาจักรที่มั่นคงตลอดไป กษัตริย์เนคัดเนสซาร์ เลื่อมใสกราบนมัสการพระเจ้าของดาเนียล ประทานลาภยศให้ดาเนียล