cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดุบนา
ดุบนา (Дубна; Dubna) เป็นเมืองในแคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย บนฝั่งแม่น้ำวอลกา ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1956 เพื่อเป็นเมืองการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ มีประชากร 60,951 คน (ค.ศ. 2002); 65,805 คน (ค.ศ. 1989)
มหานคร (แก้ความกำกวม)
มหานคร อาจหมายถึง
เฆตาเฟ
เฆตาเฟ (Getafe) เป็นเมืองหนึ่งในเขตนครหลวงของกรุงมาดริด ประเทศสเปน อยู่ห่างจากย่านกลางเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) เมืองนี้มีประชากร 156,320 คน (สถาบันสถิติแห่งชาติสเปน)
เฆตาเฟเป็นศูนย์อุตสาหกรรมและการค้า รวมทั้งการท่าอากาศยานทหาร (มีสโลแกนกล่าวไว้ว่าเมืองนี้เป็น "อู่การบินของสเปน") และยังมีระบบการขนส่งที่มีคุณภาพ เชื่อมต่อกับกรุงมาดริดด้วยทางหลวงหลายเส้นทาง (A-4, A-42, M-45) และรถไฟใต้ดิน
หากตรงไปทางทิศตะวันออกของเมือง จะพบเซร์โรเดโลสอังเฆเลส (Cerro de los Ángeles) ซึ่งเป็นเนินเขาที่มีชื่อเสียงจากการถูกจัดเป็นศูนย์กลางด้านภูมิศาสตร์ของคาบสมุทรไอบีเรีย บนเนินเขามีสำนักสงฆ์ (monastery) ที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และอนุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นหลังสงครามกลางเมืองสเปนสิ้นสุดลง เฆตาเฟยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการ์โลสที่ 3 (University Carlos III) ตั้งขึ้นในโรงทหารเก่าแห่งหนึ่งซึ่งซ่อมแซมและทำใหม่เพื่อใช้ประโยชน์ทางด้านนี้
สโมสรฟุตบอลของเมืองคือ สโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ (Getafe CF) ที่เล่นอยู่ในลีกลาลิกา (2006-2007) และใช้สนามอัลฟอนโซ เปเรซ (ความจุ 14,000 คน) ส่วนทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของเมือง บางชิ้นส่วนของโครงเครื่องบินแอร์บัส A380 ได้ถูกสร้างขึ้นที่นั่น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเห็นเครื่องบินดังกล่าวสักลำบินเข้าและออกจากบริเวณฐานบิน
จักรพรรดิดิอาดูแมนิอานุส
จักรพรรดิดิอาดูแมนิอานุส หรือ มาร์คัส โอเพลลิอัส อันโทนินัส ไดอะดูเมนิอานัส (Diadumenian; ชื่อเต็ม: Marcus Opellius Antoninus Diadumenianus) (สวรรคต ค.ศ. 218) ดิอาดูแมนิอานุสเป็นซีซาร์ภายใต้พระราชบิดาจักรพรรดิมาครินัสระหว่างเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 217 จนถึงปี ค.ศ. 218 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 218 พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดินีโนเนีย เซลซาแต่โนเนียจะมีตัวตนจริงหรือไม่ก็ยังเป็นที่สงสัยกันอยู่เพราะพระนามปรากฏเฉพาะในบันทึก Historia Augusta พระนามเมื่อแรกเกิดคือ “มาร์คัส โอเพลลิอัส ไดอะดูเมนิอานัส” แต่ได้รับการเปลี่ยนโดยเพิ่ม “อันโทนินัส” เพื่อแสดงว่ามีความเกี่ยวข้องกับตระกูลของมาร์คัส ออเรลิอัสเช่นที่ทำกับคาราคัลลา
ดิอาดูแมนิอานุสครองราชย์ได้เพียงไม่นานก็เกิดการปฏิวัติโดยกองทหารในสไตเรียที่ประกาศให้เอลากาบาลัสเป็นจักรพรรดิแทนที่
เมื่อมาครินัสทรงได้รับความพ่ายแพ้ในอันติโอค เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 218 ดิอาดูแมนิอานุสก็สิ้นพระชนม์ตามพระราชบิดา
แหล่งข้อมูลอื่น
218
ซูเปอร์สตาร์
ซูเปอร์สตาร์ หรือ ซุปเปอร์สตาร์ (superstar) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงผู้มีชื่อเสียงหรือคนดัง ที่เป็นที่สนใจหรือเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง มีความสามารถโดดเด่นสะดุดตา หรือประสบความสำเร็จในด้านใดด้านหนึ่ง ผู้มีชื่อเสียงที่ถูกเรียกได้ว่าเป็นซูเปอร์สตาร์อาจเป็นได้ทั้งนักแสดง นักดนตรี นักกีฬา หรือผู้ที่ทำงานด้านสื่ออื่น ๆ
ชียากู อัลวิส
ชียากู อัลวิส (Thiago Alves) อาจหมายถึง:
เด็ดขาด เกียรติบุญยงค์
เด็ดขาด เกียรติบุญยงค์ สถิติการชก 4 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) แพ้ 2
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 16 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชุกชี ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
ป้อมแผลงไฟฟ้า
ประวัติ
ป้อมแผลงไฟฟ้าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อ พ.ศ. 2357 โดยสร้างขึ้นบนฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อป้องกันการรุกรานของข้าศึก พร้อมกับ ป้อมมหาสังหาร ป้อมราหูจร ป้อมปีศาจสิง ป้อมวิทยาคม ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงป้อมแผลงไฟฟ้า ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2436 สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมและดัดแปลงเป็นป้อมทหารเรือ สำหรับกองโรงเรียนทหารเรือที่ 3 และในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดให้บูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง
ต่อมา พ.ศ. 2514 เทศบาลเมืองพระประแดงได้ตกแต่งซ่อมแซมให้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชน ได้นำปืนใหญ่ขึ้นมาตั้งบนกำแพงอยู่ตรงกลาง 1 กระบอก และมุมกำแพงด้านขวา 1 กระบอก แนวกำแพงด้านขวาและด้านซ้ายมีอุโมงค์ก่ออิฐถือปูน มีทางเดินถึงกันได้ ป้อมแผลงไฟฟ้าเป็นโบราณสถานที่รัฐบาลได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 59 วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2523
สถาปัตยกรรม
ป้อมแผลงไฟฟ้า มีกำแพงล้อมรอบตัวป้อมทั้ง 4 ด้าน คือ ทิศเหนือ ทิศใต้ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ด้านทิศใต้ มีกำแพง 2 ชั้น ถมดินอัดแน่นระหว่างชั้นนอกและชั้นในเพื่อป้องกันกระสุนปืนที่ยิงตกลงมา ป้อมและกำแพงก่ออิฐถือปูนตัวป้อมทรงสี่เหลี่ยมปาดมุม ทางด้านทิศเหนือมีกำแพงต่อออกไปล้อมพื้นที่ภายในป้อม มุมกำแพงเป็นมุมมน ด้านนอกฉาบปูนจับเป็นบัว ด้านในก่อลดระดับ ตรงกลางกำแพงด้านทิศเหนือมีซุ้มประตูทรงสี่เหลี่ยม ด้านบนมีตัวอักษรบอกชื่อป้อมและปีที่สร้าง เจาะช่องประตูเป็นช่องโค้ง กำแพงทางด้านทิศตะวันออกบริเวณมุมที่ต่อกับตัวป้อมมีแนวกำแพงก่อยื่นออกไป
บริเวณภายในป้อมมีกำแพงป้อมชั้นในตรงกลางกำแพงมีทางลาดขึ้นลงเป็นที่ชักลากปืนใหญ่ขึ้นไปบนกำแพงป้อมทางทิศใต้ ซึ่งมีดินถมอัดแน่นระหว่างกำแพงชั้นนอกและกำแพงชั้นใน มีปืนใหญ่ตั้งอยู่มุมกำแพงด้านซ้ายมือซึ่งมีอยู่เดิม
ประตูป้อมมี 3 ด้าน ด้านตะวันตกเฉียงเหนือด้านหน้าป้อม ซุ้มประตูยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ซุ้มประตูอยู่ทนสภาพชำรุด แต่ยังมีส่วนของเดิมอยู่บูรณะได้ ด้านทิศใต้ ประตูทางเข้าอยู่มุมกำแพง ไม่มีซุ้มประตู มีคานเสากลมอยู่ด้านบน และเสากลมติดกับด้านบน ทั้งขวาและซ้ายเป็นเสาประตูอยู่ในสภาพชำรุดแต่บูรณะได้
อาร์เธอร์ เลน (นักแสดง)
อาร์เธอร์ เลน (1910-1987) เป็นนักแสดงอังกฤษ
จังหวัดพระตะบอง (ประเทศไทย)
จังหวัดพระตะบอง เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศไทยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเสียให้กับอินโดจีนของฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2450 และอีกครั้งระหว่าง พ.ศ. 2484–2489 หลังจากที่ไทยยึดคืนมาได้ในช่วงการยึดครองกัมพูชาของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2 จังหวัดได้ถูกยุบและกลับไปเป็นของกัมพูชาในปี ค.ศ. 1946 พื้นที่ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา
ประวัติศาสตร์
แม้ว่าสยามจะบุกเข้าพื้นที่นี้ในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่สยามก็ได้เพิ่งตั้งเป็นเขตการปกครองอย่างเป็นทางการในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในตอนต้นของอาณาจักรรัตนโกสินทร์เรียกว่ากัมพูชาในหรือเขมรใน เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (แบน อภัยวงศ์) ต้นตระกูลอภัยวงศ์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมือง ตระกูลของท่านได้ปกครองพระตะบองต่อมาอีก 5 ชั่วอายุคน จนถึง พ.ศ. 2450 ในปีนั้น พระตะบองพร้อมกับเสียมราฐและศรีโสภณเสียให้กับอินโดจีนของฝรั่งเศสเพื่อแลกกับเมืองตราดและเมืองด่านซ้ายตามสนธิสัญญาฝรั่งเศส-สยามที่ลงนามเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2450
ใน พ.ศ. 2484 ด้วยความช่วยเหลือจากญี่ปุ่นซึ่งเป็นพันธมิตร ไทยได้ยึดคืนพื้นที่ที่เสียให้แก่ฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2450 พื้นที่ในกัมพูชาได้รวมเข้ากับประเทศไทยอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 แบ่งเป็น 3 จังหวัดคือ จังหวัดพระตะบอง (มีอาณาเขตใหม่ตรงกับจังหวัดพระตะบองของกัมพูชา) จังหวัดนครจำปาศักดิ์ และจังหวัดพิบูลสงคราม (ตรงกับจังหวัดเสียมราฐของกัมพูชา)
ประเทศไทยถูกบีบให้ต้องเสียดินแดนอีกครั้งใน พ.ศ. 2489 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง เพื่อเป็นเงื่อนไขในการเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติของไทย
การแบ่งเขตการปกครอง
เมื่อรวมเข้ากับประเทศไทยเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 พระตะบองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอคือ
3 อำเภอเดิมของกัมพูชาเดิมถูกเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่นายทหารซึ่งเป็นผู้บัญชาการ 3 เหล่าทัพของกองทัพไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน
วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ศรีโสภณและสินธุสงครามชัยย้ายไปขึ้นกับจังหวัดพิบูลสงคราม
เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2486 เนื่องจากอำเภอพรหมโยธีมีขนาดเล็ก อำเภอพรหมโยธีจึงถูกลดฐานะเป็นกิ่งอำเภอและเปลี่ยนชื่อเป็นปากแพรก พร้อมกันนั้นได้รวม 4 ตำบลจากอำเภอมงคลบุรีขึ้นเป็นอำเภอพรหมโยธีใหม่
แพต เบเนทาร์
แพต เบเนทาร์ (Pat Benatar) เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง มีเสียงในแบบเมซโซ-โซปราโน เธอยังเป็นหนึ่งในนักร้องหญิงแนวสไตล์ร็อกระดับแถวหน้า มีผลงานเพลงดังอย่าง "Love Is a Battlefield", "Hit Me with Your Best Shot", "We Belong" และ "Heartbreaker" ส่วนเพลงที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักหรือแจ้งเกิดคือเพลง"Wuthering Heights"
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือในชื่อเดิม โตเกียวมูฟวี่ชินชะ  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของกลุ่มเซก้าแซมมีโฮลดิงส์ (Sega  Sammy Holdings) ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นหนึ่งในสตูดิโออนิเมะที่เก่าแก่ที่สุดและมีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งไม่เพียงแต่ผลิตอนิเมะในประเทศ แต่ยังผลิตอนิเมะเพื่อฉายในต่างประเทศเช่นสหรัฐอเมริกา อิตาลีและฝรั่งเศสอีกด้วย สตูดิโอดังกล่าวใช้ชื่อทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นชื่อบริษัท แต่ใช้ชื่อเรียกสตูดิโอว่า โตเกียวมูฟวี่  ทีเอ็มเอสเป็นเจ้าของบริษัทย่อยเทเลคอมแอนิเมชันฟิล์ม (Telecom Animation Film) ซึ่งมักร่วมผลิตอนิเมะกับทีเอ็มเอส
แพต เบเนทาร์
อ้างอิง
1953
อำเภอดอนสัก
ดอนสัก เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี แต่เดิมเป็นตำบลขึ้นอยู่กับอำเภอกาญจนดิษฐ์ โดยวันที่ 24 มีนาคม 2512 ได้แบ่งพื้นที่ตำบลดอนสักและตำบลชลครามจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอดอนสัก และต่อมาได้รับพื้นที่ตำบลไชยครามจากอำเภอกาญจนดิษฐ์ เมื่อวันที่ 16 กันยายนปีเดียวกัน และต่อมาได้แยกพื้นที่ตำบลดอนสักบางส่วน ออกเป็นตำบลปากแพรก จนเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2514 ได้ยกฐานะเป็นอำเภอดอนสักจนถึงปัจจุบัน
โทรทัศน์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2538
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2538 ในโทรทัศน์ประเทศไทย
อำเภอดอนสัก
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอดอนสักตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอดอนสักแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
กันดั้มแอสเทรย์
กันดั้มแอสเทรย์ (Gundam Astray) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น มังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด แอสเทรย์ กันดั้มแอสเทรย์รุ่นแรกได้รับการออกแบบโดยจุนอิจิ อะคุทสึ
กันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรม
มีอีกชื่อหนึ่งว่า โปรโตซีโร่วัน MBF-P01 กันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมมีลักษณะพิเศษที่แฮนด์ปลั๊กสำหรับจ่ายพลังงานให้อาวุธนั้นสามารถเชื่อมต่อกับอุปกรณ์สำหรับโมบิลสูทของกลุ่มพันธมิตรโลกได้เช่นเดียวกับของอ็อบเอง เมื่อZAFTได้โจมตีเฮลิโอโปลิส อ็อบได้ทำลายโรงงานที่พัฒนาโปรเจกต์แอสเทรย์เพื่อปิดเป็นความลับ แต่โคออร์ดิเนเตอร์ รอนโด กิน่า ซาฮาคุ ได้ใช้โกลด์เฟรมหนีไปจากเฮลิโอโปลิสโดยใช้บาซูก้าของดูเอลกันดั้ม เนื่องจากแอสเทรย์นั้นไม่ได้ออกแบบไว้ให้ใช้อาวุธหนัก แขนขวาของโกลด์เฟรมจึงได้รับเสียหาย ซึ่งรอนโดได้สลัดแขนข้างนี้ทิ้งไปที่เฮลิโอโปลิส ในภายหลังรอนโดได้ใช้โกลด์เฟรมเข้าต่อสู้กับแอสเทรย์เรดเฟรมของโลว์ กิลจนกระทั่งได้รับความเสียหายอย่างหนัก
กันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรมอามัตสึ
อาณาจักรอ็อบได้ทำการปรับปรุงแอสเทรย์โกลด์เฟรมเป็น MBF-P01-Re<AMATU> กันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรม อามัตสึ โดยส่วนแขนขวาที่นั้นได้ใช้แขนขวาของบลิทซ์กันดั้มที่เก็บมาได้ เทคโนโลยีพรางตัวมิราจคอลลอยด์ของบลิทซ์กันดั้มยังถูกนำมาใช้กับโกลด์เฟรมด้วย แขนข้างนี้ยังสามารถใช้เกราะPSได้เหมือนเดิม อาวุธไทรเครอสที่ติดแขนนั้นเอาบีมเซเบอร์ออกไป ส่วนหัวก็ถูกเปลี่ยนเป็นแบบที่มีเซ็นเซอร์เสริมแบบโมโนอายติดตั้งไว้ อาวุธซึ่งเป็นจุดเด่นของโกลด์เฟรมอามัตสึก็คือ มากะโนะอิคุทาจิ ซึ่งเป็นตะขอที่ใช้ล็อกดูดพลังงานมาจากโมบิลสูทเป้าหมาย แบ็คแพ็คด้านหลังมีฉมวก มากะชิระโฮโกะ ซึ่งสามารถยิงและดึงกลับมาได้ด้วยสายเคเบิล ฉมวกนี้ยังใช้เทคโนโลยี PS จึงมีพลังในการเจาะทะลวงสูง
ต่อมาในภายหลัง รอนโดก็ถูก ไก มุราคุโมะ สังหาร และโกลด์เฟรมก็ถูก รอนโด มิน่า ซาฮาคุ น้องสาวฝาแฝดนำไปปรับปรุงอีกทีเป็น MBF-P01-Re2<AMATU> กันดั้มแอสเทรย์โกลด์เฟรม อามัตสึมิน่า ซึ่งมีจุดแตกต่างจากของเดิมคือส้นสูงที่เท้าทั้งสองข้าง และติดตั้งอาวุธเพิ่มคือดาบโทตซึกะโนะซึรุงิ และ กงเล็บที่แขนซ้าย ซึมุฮะโนะทาจิ นอกจากนี้ มิน่ายังได้พัฒนา มากะโนะอิคุทาจิจนสมบูรณ์ซึ่งทำให้สามารถดูดพลังงานจากโมบิลสูทที่อยู่ใกล้ๆตัวได้โดยไม่ต้องใช้ตะขอ
ในเนื้อเรื่องของภาค เอ็กซ์แอสเทรย์ โกลด์เฟรมอามัตสึมิน่าได้รับความเสียหายเมื่อไคท์ มาดิแกนได้ใช้ต่อสู้กับ ZGMF-Z12A เทสตาเมนต์กันดั้ม จึงได้ปรับปรุงอีกครั้งด้วยโอคิตสึโนะคางามิ ซึ่งพัฒนาโดยหยุน เซฟาน โอคิตสึโนะคางามิเป็นอุปกรณ์เอนกประสงค์ติดแขนแทนซึมุฮะโนะทาจิและสามารถใช้สร้างบีมชิลด์หรือมีดบีมก็ได้ ซึ่งโหมดมีดบีมสามารถยิงออกไปแล้วดึงกลับมาด้วยสายเคเบิล ส่วนดาบโทตซึกะโนะซึรุงิถูกถอดออกเป็นแค่อาวุธเสริมเท่านั้น
กันดั้มแอสเทรย์เรดเฟรม
มีอีกชื่อหนึ่งว่า โปรโตซีโร่ทูว์ MBF-P02 กันดั้มแอสเทรย์เรดเฟรมได้รับการติดตั้งระบบปฏิบัติการซึ่งทำให้แม้แต่คนธรรมดาก็สามารถควบคุมได้ เรดเฟรมถูกค้นพบในซากของเฮลิโอโปลิสโดย โลว์ กิล สมาชิกของจังค์กิลด์ซึ่งได้เก็บเรดเฟรมไว้ใช้งานเอง ซึ่งหลังจากที่ถูกศัตรูพยายามชิงเรดเฟรมไปแล้ว โลว์จึงได้หาอาวุธใหม่ นั่นคือดาบคะตะนะ เกอร์เบร่าสเตรท ซึ่งเป็นดาบโลหะจึงไม่สิ้นเปลืองพลังงานในการใช้งาน เมื่อเทียบกับดาบของ ZGMF-1017 จินน์ ของ ZAFTแล้วเกอร์เบร่าเสตรทมีความคมกว่ามากและยังหุ้มแอนติบีมโค้ตติ้งไว้ด้วย เรดเฟรมเสียแขนขวาไปจากการต่อสู้กับโกลด์เฟรมของรอนโด กิน่า ซาฮาคุ แต่โลว์ก็ได้ซ่อมแขนของโกลด์เฟรมที่เก็บมาจากเฮลิโอโปลิสและเอามาใช้แทน
เมื่อโลว์ไปยังอ็อบ เรดเฟรมก็ได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์และได้แบ็คแพ็คของ M1แอสเทรย์มาดัดแปลงและติดตั้งให้เรดเฟรมซึ่งทำให้สามารถบินกลางอากาศได้ ในเนื้อเรื่องของอนิเมะสั้นสำหรับโฆษณากันพลาของแอสเทรย์ โลว์ยังเคยประมูลได้ส่วนหัวของโมบิลสูท TMF/A-802 บาคูว มาดัดแปลงเป็นถุงมือให้เรดเฟรมและสามารถใช้บีมเซเบอร์ของบาคูวเป็นดาบสองปลายได้ แต่หัวบาคูวนี้ถูกพวก ZAFTตามมาทำลายในภายหลัง ในเนื้อเรื่องของภาคแอสเทรย์อาร์ โลว์ยังได้สร้างยูนิตพาวเวอร์โหลดเดอร์ขนาด60เมตรซึ่งเหมือนกับเป็นโมบิลสูทขนาดยักษ์ที่เรดเฟรมควบคุมอยู่ และมีอาวุธเป็นเกอเบร่าสเตรทขนาดยักษ์ที่ยาวตลอดด้ามถึง 150เมตร เมื่อยูนิตพาวเวอร์โหลดเดอร์นี้ถูก ZGMF-X11A รีเจเนเรตกันดั้ม ทำลาย โลว์ก็ได้ปรับปรุงเรดเฟรมเป็น พาวเวิร์ดเรด ซึ่งมีส่วนหัวไหล่ที่ใหญ่ขึ้นเพื่อให้มีกำลังมากพอที่จะเหวี่ยงเกอร์เบร่าสเตรทยักษ์ได้เอง แต่ต่อมาโลว์ก็แปลงเรดเฟรมกลับไปเป็นแบบดั้งเดิมอีกครั้ง
ในเนื้อเรื่องของภาค เดสทินีแอสเทรย์ โลว์ก็ได้ดัดแปลงเรดเฟรมอีกครั้งในช่วงที่อยู่บนดาวอังคาร โดยติดตั้งเกราะมาร์สแจ็คเก็ต ซึ่งมีรูปร่างคล้ายโมบิลสูทของ ZAFT (ในความเป็นจริงแล้วจะคล้ายกับเกลกุ๊กในภาค Universal Century) เกราะนี้จะคลุมเรดเฟรมไว้ทั้งตัวเพื่อป้องกันชิ้นส่วนของเรดเฟรมจากสภาพแวดล้อมอันทุรกันดารของดาวอังคารและสามารถใช้เข้าสู่บรรยากาศโลกได้ เกราะมาร์สแจ็คเก็ตบางส่วนสามารถปลดออกได้เพื่อเพิ่มความคล่องแคล่ว ด้านหลังมีบีมแคนนอนคู่ซึ่งเป็นปลอกดาบของเกอเบร่าเสตรทด้วย เรดเฟรมมาร์สแจ็คเก็ตถูกชาวอาณานิคมดาวอังคาร ดิเอโก โลเวล ขโมยไป แต่ได้นำมาคืนให้โลว์หลังเข้าร่วมในเหตุการณ์ เบรกเดอะเวิลด์ โลว์จึงได้ถอดมาร์สแจ็คเก็ตออกแล้วติดตั้งไว้กับแอสเทรย์พลเรือนของจังค์กิลด์แล้วยกให้ดิเอโกไปใช้งานแทน
กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรม
มีอีกชื่อหนึ่งว่า โปรโตซีโร่ทรี MBF-P03 กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมนี้ได้รับการบันทึกข้อมูลอุปกรณ์ต่างๆไว้โดยรอนโด กิน่า ซาฮาคุเมื่อครั้งที่เฮลิโอโปลิสถูกโจมตี กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมถูกโลว์ กิล ค้นพบพร้อมกับเรดเฟรม แต่ก็มอบให้ ไก มุราคุโมะ ไป ไกเป็นหนึ่งในทหารรับจ้าง เซอร์เพนท์เทล ที่มาทำลายหลักฐานเกี่ยวกับโปรเจกต์แอสเทรย์ แต่หลังจากที่ถูกนายจ้างทรยศจึงเก็บบลูเฟรมไว้เป็นโมบิลสูทประจำตัว เนื่องจากมีข้อมูลของอุปกรณ์ทั้งหมดอยู่ไกจึงสามารถปรับแต่งอุปกรณ์ให้บลูเฟรมใช้ได้ กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมจึงสามารถใช้งานอาวุธหนักอย่างบาซูก้าและมิสไซล์ลันเชอร์ หรือ สเกลซิสเต็ม ซึ่งเป็นระบบขับเคลื่อนใต้น้ำของ ZAFT
กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมเซคันด์
ในเนื้อเรื่องของนิยายภาพ แอสเทรย์บี นั้น กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมได้รับความเสียหายอย่างหนักในการสู้กับ GAT-01D ลองแด็กเกอร์ ของอีเลฟเว่น โซเซียส ซึ่งไกก็ได้ปรับปรุงบลูเฟรมด้วยความช่วยเหลือของโลว์ และ เอริก้า ซิมมอนส์ แห่งมอเกนเรต ซึ่งบลูเฟรมร่างสองนี้ มีสองแบบคือ บลูเฟรมเซคันด์ L โดยสามารถติดตั้ง แท็คติคอลอาร์มส์ ซึ่งเป็นแบ็คแพ็คที่สามารถบินแยกจากบลูเฟรมได้ทั้งยังหุ้มแอนติบีมโค้ตติ้งเพื่อการป้องกันอาวุธบีม แท็คติคอลอาร์มส์นี้ติดตั้งปืนกลแก็ตลิ่ง 90 มม.เอาไว้และสามารถปรับมาเป็นดาบขนาดใหญ่ได้ด้วย เกราะของบลูเฟรมเซคันด์ Lมีสองชั้น ซึ่งชั้นที่สองนั้นเป็นเกราะ PSที่จะทำงานเมื่อเกราะชั้นแรกที่อยู่ภายนอกแตกออก
บลูเฟรมเซคันด์แบบหนึ่งก็คือ บลูเฟรมเซคันด์ G ซึ่งเน้นการใช้งานอาวุธต่างๆ เช่น สไนเปอร์แบ็คแพ็คซึ่งเป็นบีมไรเฟิลพิสัยไกล บริเวณค็อกพิตของบลูเฟรมเซคันด์ Gยังเสริมเกราะ PSไว้โดยรอบ ไกยังได้ปรับแต่งส่วนเท้าและเสริมท่อขับดันแบบครีบและมีดอาเมอร์ชไนเดอร์หกเล่มไว้ที่ส่วนไหล่
ส่วนหัวของบลูเฟรมเซคันด์ติดตั้งระบบรีโมตคอนโทรลสำหรับควบคุมแบ็คแพ็คแบบต่างๆไว้ อาวุธที่รุนแรงที่สุดของบลูเฟรมเซคันด์ก็คือปืนโพซิตรอน โลเอนกรีน แบบเดียวกับของยานอาร์คแองเจิ้ล แต่มีขนาดเล็กกว่า เนื่องจากโลเอนกรีนใช้เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นเป็นแหล่งพลังงานแยกต่างหาก แต่บลูเฟรมเซคันด์จะไม่มี นิวตอนแจมเมอร์แคนเซลเลอร์ จึงใช้งานปืนนี้ได้อย่างจำกัดมาก
ในมังงะโมบิลสูทกันดั้มซี้ด เฟรมแอสเทรย์ กันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมได้พัฒนาไปเป็นกันดั้มแอสเทรย์บลูเฟรมเธิร์ดเพื่อใช้ต่อสู้ในป่าทึบโดยเฉพาะ โดยเพิ่มประสิทธิภาพของเสาอากาศVฟิน ที่แขนติดตั้งตะขอและใบมีดเพื่อใช้ตัดสิ่งกีดขวาง ที่เอวติดตั้งไรเฟิลไว้สองกระบอกและเสริมสมรรถนะของท่อขับดันให้ปรับทิศทางได้ง่ายขึ้น ที่น่องทั้งสองยังติดใบมีดไว้ เนื่องจากการใช้บีมในป่าอาจทำให้ไฟไหม้ได้ ไกจึงไม่ได้ติดอาวุธบีมไว้ด้วย เนื่องจากการดัดแปลงเป็นบลูเฟรมเธิร์ดใช้ชิ้นส่วนจากภายนอกล้วนๆ ในภาค วีเอสแอสเทรย์ จึงได้เปลี่ยนกลับไปเป็น บลูเฟรมเซคันด์รีไวส์ โดยดัดแปลงดาบแท็คติคอลอาร์มส์ให้สามารถแยกใบมีดออกมาติดกับแขนเป็นทอนฟาและสามารถแยกปืนกลแก็ตลิ่งออกมาได้
กันดั้มแอสเทรย์มิราจเฟรม
ปรากฏตัวในนิยายประกอบภาพโมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์ เป็นกันดั้มแอสเทรย์หมายเลขห้าที่สร้างโดยกลุ่มไลบราเรียนและเป็นโมบิลสูทประจำตัวของคาร์บอนฮิวแมนซึ่งมียีนของ รอนโด กินา ซาฮาคุ มิราจเฟรมนั้นต่างจากกันดั้มแอสเทรย์เครื่องอื่นๆคือใช้เกราะวาริเอเบิลเฟสชิฟท์แทนโฟมโลหะจึงทนทานกว่ามาก มิราจเฟรมยังใช้ระบบพรางตาด้วยอนุภาคมิราจคอลลอยด์ แต่นอกจากใช้พรางตัวแล้วยังสามารถใช้สร้างภาพลวงตาเพื่อให้ศัตรูเข้าใจผิดได้ โดยครั้งแรกที่ปรากฏตัวนั้น รอนโดได้ใช้มิราจคอลลอยด์ปลอมเป็นโกลด์เฟรมเพื่อให้คนอื่นๆเข้าใจผิด
ในเวลาปกตินั้นมิราจเฟรมจะเป็นร่างคอมมานเดอร์โหมดซึ่งมีลักษณะเหมือนกันดั้มแอสเทรย์แบบมาตรฐาน แต่จะแปลงร่างเป็นกลาดิเอเตอร์โหมดโดยหมุนตัวไปด้านหลัง ส่วนหัวของมิราจเฟรมนั้นมีเขาเสาอากาศสามเขา โดยคอมมานเดอร์โหมดจะมีเขาเดียวที่หน้าผาก และอีกสองเขาจะอยู่ที่หน้าผากของกลาดิเอเตอร์โหมด ดาบติดเท้าของมิราจเฟรมจะพับออกมาเหมือนกงเล็บ และดาบติดแขนก็จะพับมาด้านหน้าในร่างกลาดิเอเตอร์โหมด ดาบคะตะนะ "อาเมะโนะฮาบากิริ"ใช้วาริเอเบิลเฟสชิฟท์จึงสามารถเปลี่ยนสีได้และมีพลังทำลายสูง
ในเวลาต่อมา กันดั้มแอสเทรย์มิราจเฟรมได้ปรับปรุงอีกขั้นเป็นแบบ MBF-P05LM2 กันดั้มแอสเทรย์มิราจเฟรม เซคันด์อิสซู โดยเปลี่ยนใบมีดที่แขนและข้อเท้าเป็นแบบขนาดเล็กสามเล่มเหมือนกงเล็บ ร่างแปลงของเซคันด์อิสซูนั้น ร่างโมบิลสูทใช้ชื่อไทแรนท์โหมด ซึ่งใช้งานเหมือนคอมมานเดอร์โหมด แต่ร่างสองนั้นเป็นโหมดสัตว์สี่เท้าแบบไกอากันดั้ม เรียกว่าบรูทโหมด ในร่างบรูทโหมดนี้แบ็คแพ็คจะเลื่อนออกมาเป็นหัวจึงใช้บีมเซเบอร์พับออกมาแทงศัตรูได้ แผงที่เกราะไหล่นั้นติดบีมไรเฟิลไว้และจะพับมาด้านหน้าในบรูทโหมด ซึ่งแผงไหล่นี้ใช้เทคโนโลยีแบบเดียวกับฟอร์บิดเดนกันดั้มทำให้สามารถยิงบีมไรเฟิลเป็นเส้นโค้งได้ บรูทโหมดนี้มีความเร็วสูงมากจนแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะโดนโจมตีด้วยอาวุธปืนและยังไม่เปิดโอกาสให้ศัตรูตอบโต้กลับได้เลยด้วย จึงสามารถต่อสู้ได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้ยูนิตยิงระยะไกลสนับสนุนเหมือนโมบิลสูทสำหรับต่อสู้ในระยะประชิดทั่วๆไป ความเร็วของบรูทโหมดนี้แม้แต่คาร์บอนฮิวแมนของกิน่าซึ่งมีพันธุกรรมของโคออร์ดิเนเตอร์ก็ยังต้องทำการดัดแปลงตัวเองเพื่อให้คุมมิราจเฟรมในบรูทโหมดได้
M1 แอสเทรย์
โมบิลสูทรุ่นผลิตจำนวนมากซึ่งใช้พื้นฐานของกันดั้มแอสเทรย์ซึ่งปรากฏในอนิเมะโมบิลสูทกันดั้มซี้ด ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
M1แอสเทรย์ใช้รูปแบบดั้งเดิมของกันดั้มแอสเทรย์จึงเป็นโมบิลสูทแบบพื้นฐาน แบ็คแพ็คของ M1แอสเทรย์เป็นแบบสำหรับใช้บินในอากาศได้ การพัฒนา M1แอสเทรย์ในช่วงแรกนั้น สถาบันมอเกนเรตมีปัญหาเพราะระบบปฏิบัติการด้อยประสิทธิภาพ ทำให้นักบินปกติไม่สามารถควบคุม M1แอสเทรย์ได้ดีพอที่จะใช้ในการสู้รบ แต่ต่อมาก็ได้ข้อมูลระบบปฏิบัติการของกันดั้มแอสเทรย์เรดเฟรมและระบบปฏิบัติการที่คิระ ยามาโตะดัดแปลงมาจากระบบปฏิบัติการของสไตรค์กันดั้ม ทำให้นักบินปกติสามารถควบคุม M1แอสเทรย์ได้ M1แอสเทรย์เครื่องที่โดดเด่นก็คือเครื่องสีขาวของ ฌอน แครี่ ผู้มีฉายา ดาราจรัสแสง J
M1แอสเทรย์ได้ใช้ในการสู้รบครั้งแรกเพื่อป้องกันตัวจากการรุกรานของพันธมิตรโลก M1แอสเทรย์มีสมรรถนะที่เทียบได้กับ GAT-01 สไตรค์แด็กเกอร์ของพันธมิตรโลก แต่ด้อยกว่าโมบิลสูทรุ่นใหม่ของซาฟท์คือ ZGMF-600 เกซ หลังสงครามวาเลนไทน์เลือด อาณาจักรอ็อบได้ปรับปรุง M1แอสเทรย์ที่มีอยู่โดยติดตั้ง EF-24R ไฟลท์โรเตอร์ "ไชรค์" ซึ่งเป็นปีกติดใบพัดเพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้กลางอากาศ
MBF-M1A M1Aแอสเทรย์
รุ่นปรับปรุงของ M1แอสเทรย์ที่เพิ่มความสามารถในการใช้งานในอวกาศโดยติดตั้งเวอเนียร์เสริมและปรับปรุงฉนวนสำหรับป้องกันอากาศรั่วให้ดีขึ้น M1Aแอสเทรย์ยังใช้สไนเปอร์บีมไรเฟิลซึ่งมีอานุภาพเหนือกว่าบีมไรเฟิลของ M1แอสเทรย์ เนื่องจากเน้นการใช้งานในอวกาศโดยเฉพาะจึงมีส่วนขาที่อ่อนแอ M1Aแอสเทรย์ได้รับการผลิตโดยอาณาจักรอ็อบกลุ่มซาฮาคุ แต่ก็มีอย่างน้อยเครื่องหนึ่งที่ถูกใช้งานโดยอาณาจักรอ็อบกลุ่มคางาริซึ่งเป็นของ แบรี่ โฮ เจ้าของฉายา หัตถ์เทวะ ซึ่งประจำอยู่กับยานคุซานางิ M1Aแอสเทรย์เป็นส่วนหนึ่งของดีไซน์ต้นฉบับ กันดั้มซี้ด โมบิลสูทวาริเอชั่น ออกแบบโดย คุนิโอะ โอคาวาระ
UT-1D แอสเทรย์พลเรือนรุ่นเฉพาะ DSSD
โมบิลสูทสำหรับทำงานที่พัฒนาโดยองค์กรสำรวจอวกาศ DSSD (Deep Space Survey and Development Organization) โดยใช้ดัดแปลงมาจาก M1แอสเทรย์ แอสเทรย์ของ DSSD มีจุดเด่นที่หมวกครอบหัวสำหรับป้องกันเซนเซอร์ของแอสเทรย์และแบ็คแพ็คด้านหลังซึ่งเป็นระบบขับเคลื่อนด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าซึ่งเป็นต้นแบบของระบบขับเคลื่อนด้วยแสงของสตาร์เกเซอร์ สามารถใช้งานปืนพกบีมและโล่เพื่อใช้ป้องกันตัวได้ ปรากฏตัวในกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์
PMC-1L อาร์มแอสเทรย์รุ่นเฉพาะ PMC
แอสเทรย์พลเรือนของ DSSDซึ่งได้รับการดัดแปลงให้เหมาะกับการสู้รบโดยบริษัท PMC (Private Military Company) อาร์มแอสเทรย์มีลักษณะภายนอกคล้ายกับ UT-1D แต่ได้ติดตั้งเซนเซอร์ที่มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมและดัดแปลงระบบขับเคลื่อนด้วยแม่เหล็กไฟฟ้าให้สามารถรับพลังงานจากภายนอกได้ ปรากฏตัวในมังงะ โมบิลสูทกันดั้มซี้ด เฟรมแอสเทรย์
รามอน เดกเกอร์
รามอน เดกเกอร์ (Ramon Dekkers; 4 กันยายน ค.ศ. 1969 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยชาวดัตช์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1969 ที่เมืองเบรดา ทางตอนเหนือของประเทศเนเธอร์แลนด์
ประวัติ
เดกเกอร์ชื่นชอบศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่ยังเด็ก เริ่มฝึกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 12–13 ปี โดยเริ่มจากยูโด จากนั้นก็เริ่มหัดมวยสากลได้ราวครึ่งเดือน จากนั้นจึงหันมาฝึกมวยไทยอย่างจริงจัง และขึ้นชกมวยไทยอาชีพที่เนเธอร์แลนด์ จนเป็นแชมป์มวยไทยของเนเธอร์แลนด์ครั้งแรกเมื่ออายุได้ 18 ปี
ราวปี ค.ศ. 1989–ค.ศ. 1990 เดกเกอร์ได้เข้ามาชกในประเทศไทย ที่สนามมวยเวทีลุมพินีและเวทีราชดำเนิน โดยการจัดของโปรโมเตอร์ทรงชัย รัตนสุบรรณ พบกับนักมวยไทยชาวไทยหลายคนที่มีชื่อเสียง เช่น นำพล หนองกี่พาหุยุทธ, แสงเทียนน้อย ส.รุ่งโรจน์, โคบาล ลูกเจ้าแม่ทรายทอง, จอมโหด เกียรติอดิศักดิ์, เจริญทอง เกียรติบ้านช่อง ซึ่งเดกเกอร์สามารถที่จะเอาชนะนักมวยไทยหลายราย รวมทั้งการเอาชนะน็อก นับเป็นการสร้างชื่อเสียงให้แก่เดกเกอร์มาก จนได้รับฉายาว่า "ไอ้กังหันลมนรก" และได้รับรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1992 ของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬา
ด้านชีวิตการเป็นนักมวยของเดกเกอร์ เคยแพ้น็อกครั้งเดียวเท่านั้น ต่อ โคบาล ลูกเจ้าแม่ทรายทอง ซึ่งทั้งคู่เคยพบมาแล้วถึง 4 ครั้ง ผลัดแพ้-ผลัดชนะกันมาโดยตลอด โดยขณะที่มีชื่อเสียงอยู่ในประเทศนั้น เดกเกอร์ทำการฝึกซ้อมอยู่ที่พัทยา จังหวัดชลบุรี
จากนั้นได้หันไปชกในแบบเค-วัน รวมถึงศิลปะการต่อสู้แบบผสม ในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น หรือฝรั่งเศส รวมทั้งในประเทศไทย
หลังจากอำลาวงการ เดกเกอร์ได้เปิดโรงเรียนสอนมวยไทยขึ้นที่เมืองเบรดา บ้านเกิดของตัวเอง กระทั่งเสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
การเสียชีวิต
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เดกเกอร์เสียชีวิตขณะอายุได้ 43 ปี ภายหลังจากเกิดอาการวูบขณะปั่นจักรยานในเมืองเบรดา ประเทศเนเธอร์แลนด์
ล้างรถตัดขนหมา
ล้างรถตัดขนหมา เป็นละครซิตคอม จาก บริษัท 559 ออนแอร์ จำกัด กำกับการแสดงโดย ปัญญา ชุ่มฤทธิ์ นำแสดงโดย วัชรบูล ลี้สุวรรณ, ลลนา ก้องธรนินทร์
แหล่งข้อมูลอื่น
เรื่องย่อละครล้างรถตัดขนหมา
โรงพิมพ์ตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
โรงพิมพ์ตำรวจ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ประเภทที่ 2 จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2497 เพื่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการพิมพ์ของกรมตำรวจ รวมทั้งเอกสารลับของทางราชการ
ประวัติ
โรงพิมพ์ตำรวจ จัดตั้งเป็นองค์การรัฐวิสาหกิจ เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 เพื่อดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดพิมพ์แบบพิมพ์ สิ่งพิมพ์ และหนังสือตำราของราชการตำรวจทุกชนิด รวมทั้งจัดพิมพ์เอกสารลับ และงานเร่งด่วนของราชการ โดยจัดตั้งเป็นองค์การรัฐวิสาหกิจประเภทที่ 2 คือองค์การที่ดำเนินกิจการโดยไม่มีบัญชีทุนหมุนเวียนไว้ที่กระทรวงการคลัง
แรงหนีศูนย์กลาง
ในกลศาสตร์แบบนิวตัน แรงหนีศูนย์กลาง (centrifugal force) เป็นแรงเทียมชนิดหนึ่ง มีทิศชี้ออกจากแกนของการหมุน และเสมือนว่าเป็นแรงที่กระทำกับวัตถุที่กำลังหมุน อยู่ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุน
หินผูกกับเชือก
หากนำหินผูกกับเชือก แล้วแกว่งเชือกนั้นเป็นวงกลมในแนวราบ แรงจริงที่กระทำกับหินในแนวราบคือแรงดึงของเชือก (ส่วนแรงโน้มถ่วงนั้นกระทำในแนวดิ่ง)
ในกรอบอ้างอิงเฉื่อยนั้น หากไม่มีแรงของเชือกกระทำกับหิน หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรง ซึ่งเป็นไปตามกฎข้อแรกของกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ดังนั้นหากจะอธิบายการเคลื่อนที่เป็นวงกลมของหิน จะต้องมีแรงสู่ศูนย์กลาง (centripetal force) จากเส้นเชือก มากระทำกับหินอยู่ตลอดเวลา เมื่อใดที่นำแรงนี้ออก (เช่น เส้นเชือกขาด) หินย่อมเดินทางต่อไปเป็นเส้นตรงตามแนวราบ (และถูกแรงโน้มถ่วงในแนวดิ่งกระทำ จนตกลงสู่พื้น ทำให้การเคลื่อนที่ตามแนวราบสิ้นสุดลง) ดังนั้นการมองระบบด้วยกรอบอ้างอิงเฉื่อยเช่นนี้ จะทำให้สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของหินได้ด้วยแรงจริงตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน โดยไม่ต้องอาศัยแรงเทียมอย่างแรงหนีศูนย์กลางมาอธิบายแต่อย่างใด
แต่หากมองในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนและเคลื่อนที่ไปพร้อมกันกับหิน เช่น ผู้สังเกตจินตนาการว่าตนเป็นคนที่กำลังนั่งอยู่บนหิน จะถือเสมือนว่า หินนั้นอยู่นิ่งกับที่ และมีแรงดึงจากเชือกมาดึงหิน ดังนั้นผู้สังเกตที่อยู่ในกรอบอ้างอิงนี้จะพบว่า ถ้ามีแรงดึงจากเชือกเป็นแรงเดียวที่กระทำกับหิน หินจะต้องเคลื่อนที่เข้าสู่จุดศูนย์กลางตามแรงดึงของเชือก ดังนั้นจึงต้องสมมติแรงหนีศูนย์กลางขึ้นมาเป็นแรงเทียม กระทำในทิศตรงข้ามกับแรงจริง เพื่อให้กฎของนิวตันสามารถเป็นจริงขึ้นได้ ในกรอบอ้างอิงที่กำลังหมุนอยู่นี้
โฮเมอร์ ซิมป์สัน
โฮเมอร์ เจย์ ซิมป์สัน (Homer Jay Simpson) เป็นตัวการ์ตูนหลักในการ์ตูนชุดทางโทรทัศน์ในสหรัฐ เรื่อง เดอะซิมป์สันส์ สร้างโดย แม็ตต์ เกรนิง (Matt Groening) ให้เสียงพากย์โดย แดน แคสเทลลาเนตา (Dan Castellaneta)
โฮเมอร์เป็นพ่อในครอบครัวซิมป์สัน ลักษณะอ้วนลงพุง ขี้เกียจ ตะกละ และไม่ฉลาด เขาทำงานที่โรงไฟฟ้าพลังปรมาณูของ ชารลส์ มอนโกเมอร์รี่ เบิร์นส์ (C.M. Burns)ในเมืองสปริงฟิลด์ (Springfield) ที่แผนก Sector 7G โดยใช้เวลาส่วนใหญ่กินโดนัทแทนที่จะทำงาน และงีบหลับ และใช้เวลาหลังเลิกงานที่ผับชื่อโมส์ ทาเวิร์น เมื่ออยู่บ้านก็มักจะนั่งบนโซฟาหน้าจอโทรทัศน์ พร้อมกับแกล้มและเบียร์ในมือ และมีคำอุทานติดปากว่า "โด้ะ!" (D'oh!) ซึ่งคำนี้ถูกบรรจุแล้วในพจนานุกรมออกซฟอร์ด
โฮเมอร์เกิดที่เมืองและโตที่เมืองสปริงฟิลด์ เป็นลูกชายคนแรกของ อับราฮัม ซิมป์สัน และแต่งงานกับ มาร์จ บูวีเยร์ (Marge Bouvier) หรือเรียกว่ามาร์จ มีลูกสามคนได้แก่ บาร์ต ซิมป์สัน ลิซา ซิมป์สัน และ แมกกี ซิมป์สัน มีพี่น้องต่างมารดาชื่อ เฮิร์บ โพเวลล์ (Herb Powell)
แจ๊คสัน อาซิคู
แจ๊คสัน อาซิคู (Jackson Asiku) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่ประเทศยูกันดา ฉายา Action สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) แพ้ 3
โทรทัศน์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2528
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2528 ในโทรทัศน์ประเทศไทย
นอยส์ร็อก
นอยส์ร็อก (noise rock) เป็นแนวเพลงย่อยของเอ็กซ์เพอร์ริเมนทัลร็อก ที่ใช้องค์ประกอบเสียงนอยส์ ซึ่งเกิดจากพังก์ร็อกในช่วงยุค 1980 ได้รับอิทธิพลจาก โนเวฟ มินิมอล อินดัสเทรียล และ นิวยอร์กฮาร์ดคอร์ ศิลปินมักจะเน้นใช้เสียงแตกในระดับสุดขีดผ่านการใช้กีตาร์ไฟฟ้าและใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์น้อยชิ้น เพื่อสร้างเสียงรบกวนหรือเป็นส่วนหนึ่งในการทำเพลง
ศิลปินเชื่อมโยงกับนอยส์ร็อก เช่น โซนิกยูท ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ตัวแทนของนอยส์ร็อก แต่พวกเขาช่วยทำให้นอยส์ร็อกเป็นที่รู้จักในกลุ่มผู้ฟังเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยผสมผสานท่วงทำนองเข้ากับเนื้อเสียง ซึ่งเป็นรากฐานให้วงอื่นในเวลาต่อมา
ศักดิ์เกษม หุตาคม
ศักดิ์เกษม หุตาคม (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2529) นักเขียนนวนิยายรัก โศกนาฏกรรม และนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เจ้าของนามปากกา อิงอร ได้รับฉายาว่า นักเขียนปลายปากกาจุ่มน้ำผึ้ง
ศักดิ์เกษม หุตาคม เกิดที่ตำบลพะวง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา อาศัยอยู่กับมารดาและยาย เพราะกำพร้าบิดาตั้งแต่เด็ก จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ สงขลา แล้วเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพ พร้อมกับเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนจบอนุปริญญาเมื่อ พ.ศ. 2480
ช่วงเรียนอนุปริญญา ศักดิ์เกษมทำงานเป็นเสมียนที่กรมศึกษาธิการ กระทรวงธรรมการ ได้ร่วมกับเพื่อนร่วมงานที่รักการเขียน เช่น นายตำรา ณ เมืองใต้ สด กูรมะโรหิต เหม เวชกร วรรณสิทธิ์ ศิษย์เพาะช่าง ใช้เวลาว่างเขียนเรื่องสั้นรวมเล่มอ่านกันเอง ใช้ชื่อว่าชาวคณะ "ริ้วอักษร" ต่อมาได้เขียนส่งหนังสือพิมพ์ "ประชามิตร-สุภาพบุรุษ" ซึ่งศรีบูรพา เป็นบรรณาธิการ ใช้นามปากกา "อิงอร" ผลงานชิ้นแรกคือเรื่องสั้น "สิ่งที่เหลือ" ตีพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 และเริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่องสั้น "นิทรา-สายัณห์" ซึ่งต่อมาถูกขยายให้ยาวขึ้น และรวมเล่มจำหน่ายในปี พ.ศ. 2488
ผลงาน
ผลงานของอิงอรที่มีชื่อเสียง เช่น ล้วนได้รับความนิยม นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์
พัดรอง
พัดรอง คือพัดหรือตาลปัตรที่พระมหากษัตริย์โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นถวายแก่พระสงฆ์เป็นที่ระลึกในการพระราชพิธีสำคัญ หรือที่ประชาชนสร้างขึ้นเองตามคติทางพระพุทธศาสนา
ศักดิ์เกษม หุตาคม
ผลงาน
อิงอรยังมีผลงานประพันธ์เพลงที่มีชื่อเสียง เช่น โดยได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลง
พัดรอง
พัดรองเป็นพัดที่ทำขึ้นเพื่อให้พระสงฆ์ในพิธีทำบุญทั่วไป จัดเป็นพัดสำรองหรือแทนพัดยศเพราะพัดยศใช้เฉพาะในงานพระราชพิธีเท่านั้น ในงานทั่วไปจึงนิยมสร้างพัดสำรองถวาวยพระสงฆ์ใช้ในงาน แต่เรียกกร่อนไปว่า พัดรอง
พัดรองโดยทั่วไปจะมีรูปเป็นพัดหน้านาง (เหมือนพัดยศ) คือเป็นรูปไข่คล้ายใบหน้าสตรี ปักลวดลายและอักษรตามต้องการ
ศักดิ์เกษม หุตาคม
ผลงาน
ศักดิ์เกษม หุตาคม ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2529 อายุ 68 ปี ด้วยโรคหัวใจ
หุบเขามรณะ
หุบเขามรณะ (Death Valley) เป็นทะเลทรายอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา บริเวณเขตแดนระหว่างรัฐแคลิฟอร์เนียกับรัฐเนวาดา เป็นสถานที่ที่มีอุณหภูมิถึง 49 องศาเซลเซียส และเป็นคล้ายกับเขาวงกต และแห้งแล้งทุรกันดาร แทบไม่มีฝนตกเลยในแต่ละปี หรือตกติดต่อกันถึง 1 เดือน และต่ำกว่าระดับน้ำทะเลถึง 86 เมตร
ในส่วนหนึ่งของหุบเขามรณะคือทะเลทรายโมฮาวี เต็มไปด้วยเกลือโซเดียมและบอแรกซ์ ความสำคัญทางธรณีวิทยาพบว่า หุบเขามีผิวหินเก่าแก่เป็นอย่างน้อย 1.7 พันล้านปี มีการแปรสภาพ จากทะเลโบราณตื้นเขิน เป็นตะกอนและการก่อตัวขึ้นของภูเขาไฟ ต่อมาเปลือกโลกดึงออกเป็นลุ่มน้ำและแห้งลง จนน้ำไหลซึมผ่านหายลงทะเลทรายท้ายที่สุดเกิด เบี่ยงเบนการพัดผ่านของกระแสลมจึงแห้งแล้งหนัก
รายชื่อนักร้องและกลุ่มศิลปินในเบเกอรี่มิวสิค
รายชื่อนักร้อง, กลุ่มดนตรีและวงดนตรีในสังกัดเบเกอรี่มิวสิค ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบัน นับรวมทั้งหมดทุกสังกัดในเครือ ไม่ว่าจะหมดสัญญากับสังกัดนี้แล้วหรือไม่ก็ตาม
{|width="100%"
สถาบันการอาชีวศึกษา
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2495 กรมอาชีวศึกษาได้เริ่มจัดตั้ง วิทยาลัยเทคนิค 5 แห่งที่กรุงเทพ ต่อมาก็มีวิทยาลัยเทคนิคที่สงขลา นครราชสีมา เชียงใหม่ และธนบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2502 - 2512 โดยความช่วยเหลือจากประเทศเยอรมนี จึงมีการจัดตั้งโรงเรียนเทคนิคพระนครเหนือ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ในปัจจุบัน) ความช่วยเหลือจากประเทศญี่ปุ่น ในการจัดตั้งศูนย์ฝึกโทรคมนาคมนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี (สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ในปัจจุบัน), ความช่วยเหลือจากประเทศเยอรมนี ในการจัดตั้งวิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตขอนแก่น ในปัจจุบัน) และความช่วยเหลือจากประเทศออสเตรีย ในการจัดตั้ง โรงเรียนเทคนิคสัตหีบ จังหวัดชลบุรี สถานศึกษาหลายแห่งได้รับการพัฒนาและเปิดสอนจนถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และในปี พ.ศ. 2512 วิทยาลัยพณิชยการพระนคร ได้รับการยกฐานะเป็น วิทยาลัย แห่งแรก จนถึงปี พ.ศ. 2522 กรมอาชีวศึกษามีวิทยาลัยอยู่ในสังกัด 159 แห่ง
เมื่อมีพระราชบัญญัติ ปี พ.ศ. 2514 จึงมีการจัดตั้ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า โดยรวมวิทยาลัยเทคนิคธนบุรี, วิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือ และวิทยาลัยโทรคมนาคมนนทบุรี ในสังกัดกรมอาชีวศึกษาไปรวมเป็นสถาบัน และเปิดการสอนถึงระดับปริญญาตรี และในช่วงปี พ.ศ. 2515 - 2522 ก็มีการเปลี่ยนแปลงสถานะของโรงเรียนอาชีวศึกษา โรงเรียนการช่าง และโรงเรียนเกษตรกรรมค่าง ๆ เป็นวิทยาลัย มีประกาศใช้หลักสูตร ประกาศนียบัตรวิชาชีพเทคนิค (ปวท.) และหลักสูตรการศึกษาต่อเนื่องปริญญาตรี 2 ปี
เริ่มจากปี พ.ศ. 2530 มีการจัดตั้ง "วิทยาลัยการอาชีพ" ในจังหวัดมุกดาหาร และแม่ฮ่องสอน เพื่อจัดการศึกษาทุกประเภทวิชาชีพและทุกหลักสูตร มีโรงเรียนสารพัดช่างวังไกลกังวลเป็ผู้นำทาง หลังจากนั้นได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยเพิ่มขึ้นอีก 93 แห่ง ในช่วงปี 2535-2539 และในปี พ.ศ. 2540 กรมอาชีวศึกษาก็ได้จัดตั้งวิทยาลัยการอาชีพ 70 แห่ง วิทยาลัยเทคนิค 19 แห่ง และวิทยาลัยบริหารธุรกิจและการท่องเที่ยว 2 แห่ง
ปี พ.ศ. 2550 กระทรวงศึกษาธิการและกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้ร่วมกันทำ "โครงการจัดตั้งโรงเรียนเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์นำร่อง" เพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และมีทักษะด้านช่าง ในปี พ.ศ. 2552 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศเปลี่ยนชื่อวิทยาลัยการอาชีพพานทองเป็น วิทยาลัยอาชีวศึกษาเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์ (ชลบุรี) เพื่อรองรับการขยายผลของนักเรียนโรงเรียนเทคโนโลยีฐานวิทยาศาสตร์ โดยใช้รูปแบบของห้องเรียนพิเศษในสถานศึกษาที่มีอยู่เดิม (school in school)
หลักสูตร
สถาบันการอาชีวศึกษาและสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตร เปิดสอนหลักสูตร 3 ระดับชั้น ตามมาตรฐานคุณวุฒิแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๖ ได้แก่
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ
ตามคำสั่งสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ปี พ.ศ. 2556 - 2561 กำหนดมาตรฐานหลักสูตรและสาขาวิชา 9 ประเภทวิชา 51 สาขาวิชา ดังนี้
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
ตามคำสั่งสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ที่ 552/2557 ปี พ.ศ. 2557 กำหนดมาตรฐานหลักสูตรและสาขาวิชา และการปรับปรุงเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2558 - 2561 มี 9 ประเภทวิชา และสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
หลักสูตรปริญญาตรีสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ
การเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรี (ต่อเนื่อง) ในสถาบันการอาชีวศึกษา ใช้มาตรฐานคุณวุฒิอาชีวศึกษาระดับปริญญาตรีสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ปัจจุบันเปิดสอน 6 สาขาวิชา ดังนี้
เกโระ
เกโระ (下呂市 (Gero-shi)) เป็นนครในจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเป็นนครเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2004 จากการรวมเมืองและหมู่บ้านในอำเภอมาชิตะเข้าด้วยกัน นครเกโระมีชื่อเสียงด้านบ่อน้ำร้อน มีแม่น้ำฮิดะไหลผ่านตัวเมือง ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 28,950 คน
โรเบิร์ต ดาลินเซ
โรเบิร์ต ดาลินเซ (Roberto Dalisay) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 53 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 7 ) เสมอ 5 แพ้ 26
ประวัติ
ดาลินเซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2542 แพ้น็อค ออร์ลันโด ปาดีโญ ยก 1 การชก 6 ครั้งแรกของดาลินเซมีแต่แพ้และเสมอ เริ่มชกชนะในการขกครั้งที่ 7 จากนั้น ก็ชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ในไทย ไม่ได้แชมป์ จากนั้นได้ชิงแชมป์ IBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ดาลินเซได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลลีกรุ่นแบนตัมเวทของฟิลิปปินส์ ซึ่งดาลินเซเข้าถึงรอบแปดคนสุดท้าย ก่อนจะแพ้คะแนนโดยเทคนิค อีริค บาร์เซโลนาเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2547 ดาลินเซมาชกไนไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 5 และมาชกแพ้คะแนนโดยเทคนิค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ในอีก 5 เดือนต่อมา ดาลินเซยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ดาลินเซมีโอกาสชิงแชมป์อีก 2 ครั้ง คือ ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 5 กันยายน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 และชิงแชมป์ IBO เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน ซิมสัน บูตาร์บูตาร์ จากนั้น ดาลินเซก็แขวนนวมไป
ชียากู อัลวิส (นักต่อสู้)
ชียากู อัลวิส ดาราอูฌู (Thiago Alves d'Araujo, ; 3 ตุลาคม ค.ศ. 1983 – ) ปัจจุบันเป็นนักมวยมือเปล่าชาวบราซิล และอดีตนักต่อสู้แบบผสม จากการผ่านศึก 27 ไฟต์ของอัลติเมทไฟต์ติงแชมเปียนชิพ เขาได้เข้าร่วมในการชิงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2005 จนถึง 2019 นอกเหนือจากการเป็นนักต่อสู้ระดับอาชีพแล้ว อัลวิสยังเป็นผู้ฝึกสอนที่โดดเด่นของอเมริกันท็อปทีมมาตั้งแต่ ค.ศ. 2017
ภูมิหลัง
อัลวิสเกิดและเติบโตในโฟร์ตาเลซา ประเทศบราซิล เขาเริ่มฝึกมวยไทยเมื่ออายุ 15 ปีเพื่อให้มีรูปร่างที่ดีขึ้น ก่อนเปลี่ยนมาเป็นศิลปะการต่อสู้แบบผสมเมื่ออายุ 17 ปี อัลวิสชนะการแข่งศิลปะการต่อสู้แบบผสมครั้งแรกในฐานะมือสมัครเล่นเมื่ออายุเพียง 15 ปี โดยเอาชนะคู่แข่งอายุ 25 ปีด้วยการตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์ ครั้นเมื่ออายุ 19 ปี อัลวิสได้ย้ายจากบราซิลไปยังโคโคนัตครีก รัฐฟลอริดา เพื่อฝึกเต็มเวลาที่ค่ายอเมริกันท็อปทีมอันมีชื่อเสียง
เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1086
เครื่องบินที่เกิดอุบัตเหตุ
เครื่องบินที่เกิดอุบัติเหตุคือเครื่องบินรุ่นแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88ทะเบียนN909DL เครื่องบินลำนี้ผลิตเมื่อปี 2530 และเริ่มทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2531 และทำการบินกับสายการบินเดลตามาโดยตลอด เครื่องบินถูกสร้างขึ้นที่โรงงานดักลาสในลองบีชรัฐแคลิฟอร์เนีย เครืองบินทำการบินการบินมาแล้ว 71,195.54 ชั่วโมงและบินมาแล้ว 54,865 เที่ยวบินก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ การบำรุงรักษาครั้งที่สำคัญของอากาศยานครั้งสุดท้ายคือวันที่ 22 กันยายน 2014 ในแจ็กสันวิลล์ นี้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องบินในโปรแกรมการบำรุงรักษาที่ถูกกำหนดอย่างสม่ำเสมอและรวมถึงการทดสอบของ autobrake ที่ป้องกันการลื่นไถลและระบบอัตโนมัติของสปอยเลอร์ การบริการตรวจสอบเครื่องบินที่ครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2015 ในแทมปา, ฟลอริด้า
ใน เดือนมีนาคมปี 2015 MD-88 ทั้ง 117 ลำมีอายุเฉลี่ยของเครื่องบินเหล่านี้คือ 24.2 ปีและเป็นเครื่องบินเก่าแก่ที่สุดในฝูงบินของเดลต้า
ก่อนเกิดอุบัเหตุ
เที่ยวบินที่ 1086 ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตาเมื่อเวลา 8.45 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นและมีกำหนดที่จะลงจอดที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียเวลา 10.48 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียในขณะนั้นมีหิมะตกและมีหมอกหนามากในเวลาที่เครื่องบินเดินทางมาถึง กัปตันได้ทำการแจ้งให้ผู้โดยสารทราบว่าปัญหาสภาพอากาศจะทำให้เที่ยวบินมีความล่าช้า 3 นาทีก่อนหน้าที่เที่ยวบินที่ 1086 จะลงจอดได้มีแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88อีกหนึ่งลำของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ได้ทำการลงจอดที่รันเวย์ 13 ได้อย่างปลอดภัย นักบินของเที่ยวบินก่อนหน้านี้ยืนยันการควบคุมการจราจรทางอากาศและส่งไปให้นักของเที่ยวบิน 1086 ได้รับทราบ
อำเภอปะคำ
ปะคำ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์
ประวัติ
ท้องที่อำเภอปะคำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอละหานทราย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ตำบลปะคำ ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว ของอำเภอละหานทราย การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ตั้งตำบลเพิ่มเติมในท้องที่กิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย โดยแบ่งท้องที่ตำบลหนองบัว มาตั้งเป็น ตำบลโคกมะม่วง ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2526 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ปีเดียวกัน และแบ่งท้องที่ตำบลปะคำ มาตั้งเป็น ตำบลหูทำนบ ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2527 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอปะคำ อำเภอละหานทราย ขึ้นเป็น อำเภอปะคำ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอละหานทรายตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอปะคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอปะคำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
โทรทัศน์ประเทศไทยใน พ.ศ. 2552
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2552 ในโทรทัศน์ประเทศไทย
กระดูกซี่โครง
กระดูกซี่โครง (ribs) เป็นส่วนหนึ่งของโครงกระดูกมนุษย์ที่อยู่ในบริเวณส่วนอก ซึ่งจะเชื่อมต่อระหว่างกระดูกสันหลังส่วนอก (Thoracic vertebral column) ทางด้านหลัง กับกระดูกอก (Sternum) ทางด้านหน้า และประกอบขึ้นเป็นโครงร่างของผนังช่องอกและช่วยในการป้องกันอวัยวะภายในของช่องอกที่สำคัญ เช่นปอดและหัวใจ โดยทั่วไปแล้วในผู้ใหญ่จะมีกระดูกซี่โครงทั้งหมด 12 คู่ หรือ 24 ซี่ ทั้งในเพศหญิงและเพศชาย อย่างไรก็ตามในบางคนอาจมีจำนวนของกระดูกซี่โครงที่มากกว่าหรือน้อยกว่าปกติได้เล็กน้อย
กายวิภาคและชนิดของกระดูกซี่โครง
กระดูกซี่โครงทั้ง 12 คู่ จะมีรูปร่างคล้ายกัน คือเป็นกระดูกแบบแบน (flat bone) มีความโค้งออกไปทางด้านข้าง และแบ่งออกได้เป็นสามส่วน คือส่วนหัวกระดูก (head) ส่วนคอกระดูก (neck) และส่วนท่อนกระดูก (shaft) อย่างไรก็ตาม กระดูกซี่โครงบางชิ้นจะมีลักษณะพิเศษ ซึ่งทำให้แบ่งชนิดของกระดูกซี่โครงได้เป็นสองลักษณะ คือชนิดของกระดูกซี่โครงตามรูปร่าง และตามจุดเกาะทางด้านหน้ากับกระดูกอก
ชนิดของกระดูกซี่โครง แบ่งตามรูปร่าง
เมื่อพิจารณารูปร่างของกระดูกซี่โครงของมนุษย์ จะแบ่งออกได้เป็นสองแบบ คือแบบธรรมดา และแบบพิเศษ
ชนิดของกระดูกซี่โครง แบ่งตามจุดเกาะกับกระดูกอก
หากจำแนกกระดูกซี่โครงตามจุดเกาะกับกระดูกอกทางด้านหน้าที่แตกต่างกัน จะสามารถจำแนกออกได้เป็นสามแบบ ได้แก่ นอกจากนี้ ในบางคนอาจพบว่ามีกระดูกซี่โครงส่วนคอ (Cervical rib) ซึ่งยื่อต่อออกมาจากกระดูกสันหลังส่วนคอชิ้นที่ 7 ซึ่งเป็นความผิดปกติที่ต้องได้รับการแก้ไข เนื่องจากกระดูกนี้อาจไปกดทับเส้นประสาทที่ไปยังบริเวณแขนได้
การบาดเจ็บที่กระดูกซี่โครง
กระดูกซี่โครงเป็นอวัยวะที่ได้รับการกระทบกระเทือนได้ง่าย ซึ่งอาจทำให้เกิดการหักของกระดูกซี่โครง และทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างมากและมีความผิดปกติของการหายใจ เนื่องจากกระดูกซี่โครงเป็นที่เกาะของทั้งกล้ามเนื้อยึดซี่โครงและกะบังลม ซึ่งเป็นโครงสร้างหลักในการช่วยการหายใจ นอกจากนี้บางส่วนของกระดูกที่หักอาจทำอันตรายต่ออวัยวะภายในช่องอกอีกด้วย และอาจทำให้เกิดภาวะเลือดออกในช่องอก (hemothorax)
บ๊อบบี้ ปาเกียว
บ๊อบบี้ ปาเกียว หรือ อัลเบอร์โต ดี ปาเกียว (Bobby Pacquiao) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 14) เสมอ 3 แพ้ 15 เป็นน้องชายของแมนนี่ ปาเกียว
ดาบิด โรเชลา
ดาบิด โรเชลา กัลโบ (David Rochela Calvo) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เขาเคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ และบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก โดยเล่นในตำแหน่งกองหลัง และยังเป็นอดีตนักเตะทีมชาติสเปนชุดเยาวชน อายุไม่เกิน 19 ชิงแชมป์ยุโรปและชิงแชมป์โลก ปี 2007
นาเดีย สุทธิกุลพานิช
นาเดีย สุทธิกุลพานิช ชื่อจริง ฤทัย สุทธิกุลพานิช ชื่อเล่น นาเดีย จบการศึกษาด้าน Marketing Advertising จาก London College of Printing ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นศิลปินเดี่ยวหญิงในสังกัด เบเกอรี่มิวสิค เคยมีผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง อย่าง "คนไม่พิเศษ"
ปัจจุบัน นาเดีย ทำงานในตำแหน่ง Strategic Planner ให้กับบริษัท Lowe World Wide Ltd. มีหน้าที่ในการศึกษากลุ่มผู้บริโภคในประเทศไทย เวียดนาม และอินโดนีเซีย
และได้กลับมาในคอนเสิร์ต "Boyd Ko Family Christmas Together" ในวันเสาร์ที่ 28 ธันวาคม 2556
ชีปอน
ชีปอน (ဇိတ်ပွန် เซย์ปุ่น; 1295 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะรัชกาลที่ 5 ครองสิริราชสมบัติได้เพียง 7 วันใน ค.ศ. 1330 พระองค์มีชาติกำเนิดเป็นสามัญชน ได้ก้าวขึ้นสู่อำนาจโดยเริ่มจากการเป็นข้าหลวงและได้เป็นผู้บัญชาการทหารที่มีอำนาจและอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซย์) กษัตริย์รัชกาลที่ 4
กระทั่งได้ก่อการยึดอำนาจและลวงพระเจ้ารามมะไตยมาปลงพระชนม์ที่เรือนของตนเอง พร้อมกับตั้งตนเป็นกษัตริย์ แต่เป็นอยู่ได้เพียง 7 วันก็ถูกเจตสงครามยึดอำนาจและจับประหารชีวิต เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1330 โดยเหล่าทหารภายใต้การนำของพระนางจันทะมังคะละ (စန္ဒာမင်းလှ สั่นด่ามิงละ) พระราชธิดาของพระเจ้ารามประเดิด กษัตริย์รัชกาลที่ 2 และเป็นพระมเหสีของพระเจ้ารามมะไตย โดยมีพระยาอายกำกอง (စောအဲကံ ซอเอ) พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของพระเจ้าแสนเมือง (စောအို ซอโอ่) กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
โอโบเต้ อาเมเม่
โอโบเต้ อาเมเม่ (Obote Ameme)นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 ที่เมืองตันกา ประเทศแทนซาเนีย สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 26) เสมอ 2 แพ้ 17
สาละ
สาละ เป็นพืชในวงศ์ Dipterocarpaceae เป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู เป็นที่ประทับของพระเจ้า ในทางพุทธศาสนาต้นสาละคือต้นที่พระนางสิริมหามายายืนเหนี่ยวกิ่งมีประสูติการพระราชโอรส ไม่ใช่ต้นสาละลังกา เป็นไม้เนื้อแข็งที่มีความสำคัญในอินเดีย ใช้ในการก่อสร้างโดยเฉพาะกรอบประตูและหน้าต่าง
ความสำคัญทางศาสนา
ในศาสนาฮินดู ถือว่าสาละเป็นไม้โปรดของพระวิษณุ คำว่าสาละมาจากภาษาสันสกฤต (शाल, śāla, แปลตรงตัว "บ้าน") ชื่ออื่น ๆ ในภาษาสันสกฤตได้แก่ อัศวกรรณ (ashvakarna) ชิรปรรณ (chiraparna) และ สรรชะ (sarja) ต้นสาละมักจะสับสนกับต้นอโศก (Saraca indica) ในวรรรณคดีอินเดียโบราณ ศาสนาเชนเชื่อว่าพระมหาวีระองค์ที่ 24 ติรถันกะระ จะตรัสรู้ใต้ต้นสาละ
ซน นา-อึน
ซน นา-อึน (เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994) หรือชื่อในการแสดง นาอึน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในสมาชิกวงเอพิงก์
ประวัติ
ซน นา-อึน เกิดวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 เกิดที่ โซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอมีน้องสาวอยู่ 1 คน อายุน้อยกว่าเธอ นาอึนแอบชื่นชม ยุนโจ วงเฮลโลวีนัส นาอึนเธอมีความสามารถพิเศษ ภาษาจีน นาอึนเธอมีทักษะในการวาดภาพ. และนาอึนก็ยังรู้จักกับ ลิชซี่ ชิน เซ-คย็อง
อาชีพ
นาอึนได้ร้องเพลงของวง Wonder Girls ชื่อเพลง Sorry Heart ในการออดิชั่นครั้งแรกของเธอ และการฝึกอบรมครั้งแรกของนาอึน
สาละ
ศาสนาพุทธ
ในศาสนาพุทธ การบานในช่วงสั้น ๆ ของดอกสาละเป็นสัญลักษณ์ของการไร้ความสามารถและความรุ่งโรจน์ที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในญี่ปุ่นสิ่งนี้เป็นที่รู้จักกันดีในช่วงเริ่มต้นของ เรื่องเล่าของเฮอิเกะ – เรื่องเล่าของความตกต่ำและรุ่งเรืองของตระกูลที่เคยมีอำนาจ
ซน นา-อึน
วารตี้โชว์
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" ! ปี ! ชื่อรายการ ! เล่นเป็น
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
สาละ
ศาสนาพุทธ
ในประเทศศรีลังกา ชาวพุทธมักเข้าใจว่าต้น Couroupita guianensis เป็นต้นสาละที่พระพุทธเจ้าทรงประสูติ
การใช้ประโยชน์
สาละเป็นไม้เนื้อแข็งที่สำคัญในอินเดีย เมื่อตัดครั้งแรกสีอ่อนและสีจะเข้มขึ้นเมื่อสัมผัสกับอากาศ เนื้อไม้มีเรซินและทนทาน เหมาะกับการทำกรอบประตูและหน้าต่าง ใบแห้งของสาละใช้ทำจานใบไม้และชามใบไม้ทางเหนือและตะวันออกของอินเดีย ซึ่งหลังจากใช้งานจะกลายเป็นอาหารของแพะ ใบสดใช้กินกับหมาก และของว่าง ในเนปาล ใช้ใบไปทำเป็นจานและชามเช่นกัน
เรซินของสาละใช้เป็นยาฝาดตามตำราอายุรเวท ใช้เป็นธูปในงานฉลองของศาสนาฮินดู เมล็ดและผลของสาละใช้เป็นแหล่งของน้ำมันตะเกียงและน้ำมันมังสวิรัติ
คิวเบเลย์
AMX-004 คิวเบเลย์ หรือ คิวเบเรย์ (Qubeley) เป็นโมบิลสูทฝ่ายเนโอซีออนที่มีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อนิเมะซีรีส์โมบิลสูทเซต้ากันดั้มและโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ออกแบบโดย มาโมรุ นากาโนะ นอกจากนั้นยังมีรหัสเครื่องอีกแบบว่า MMS-3
เนื้อเรื่อง
คิวเบเลย์เป็นโมบิลสูทประจำตัวของฮามาน คาน (ハマーン・カーン) โดยสถานีดาวเคราะห์น้อย แอ็กซิส (Axis อักษะ) ได้พัฒนาต่อมาจากโมบิลอาเมอร์ MAN-08 เอลเมสของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงสงครามหนึ่งปี โดยลดขนาดของระบบไซคอมมิว(Psychic Communication)ที่ใช้ควบคุมอาวุธด้วยพลังจิตลงจนสามารถติดตั้งในโมบิลสูทขนาดปกติได้ และปรับปรุงอาวุธควบคุมด้วยพลังจิตจากระยะไกลของเอลเมสที่เรียกว่า บิท ให้เล็กลงเป็นอาวุธที่เรียกว่า ฟันเนล (Funnel) ฟันเนลมีขนาดเล็กกว่าบิทแต่ด้อยกว่าตรงที่ใช้ เอเนอร์จีแคป แทนเครื่องกำเนิดพลังงาน ทำให้ฟันเนลต้องกลับมาชาร์จพลังงานที่คิวเบเลย์หลังจากที่ปล่อยออกไปได้ระยะนึง ซึ่งคิวเบเลย์จะเก็บฟันเนลจำนวนสิบยูนิตไว้ใต้กระโปรงหลัง คล้ายหาง เมื่อใช้งาน ฟันเนลจะแยกออกไปจากคิวเบเลย์และสามารถยิงบีมกันโจมตีศัตรูจากหลากทิศทาง นอกจากฟันเนลแล้ว คิวเบเลย์ยังติดตั้ง บีมลันเชอร์ ที่สามารถใช้เป็น บีมเซเบอร์ ได้โดยเก็บไว้ที่ใต้ข้อมือทั้งสองข้าง
เกราะไหล่ขนาดใหญ่ของคิวเบเลย์ยังสามารถขยับเพื่อช่วยเสริมสมรรถนะของระบบ AMBAC (Active Mass Balance Auto Control) ที่ใช้การขยับชิ้นส่วนของโมบิลสูทเพื่อปรับทิศทางในอวกาศได้ จึงมีความคล่องตัวสูง
คิวเบเลย์ปรากฏตัวในช่วงท้ายของโมบิลสูทเซต้ากันดั้มและทำให้โมบิลสูท MSN-00100 เฮียะกุชิกิ ของ ควาโทร บาจีนา ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งในช่วงท้ายของโมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า ซึ่งฮามานได้ใช้คิวเบเลย์ต่อสู้กับ MSZ-010 ดับเบิ้ลเซต้ากันดั้ม และถูกทำลายโดยที่ฮามานไม่ยอมสละเครื่องหนีออกมา
คิวเบเลย์มาร์คทูว์
Qubeley MK II ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า เป็นรุ่นปรับปรุงเล็กๆน้อยๆของคิวเบเลย์ โดยสามารถปรับทิศทางของบีมเซเบอร์ได้และเพิ่มจำนวนของฟันเนลเป็นสิบสองยูนิต มีคิวเบเลย์มารคทูว์ทั้งหมดสองเครื่องคือ AMX-004-2 เครื่องสีม่วงเข้มของเด็กหญิง แอลฟี่ พูล (エルピー・プル หรือ เอรุปี- ปูรุ) และ AMX-004-3 เครื่องสีแดงของ พูล ทูว์ (プル ツー หรือ ปูรุซุ หรือ เปิ้ลทูว์) ซึ่งเป็นโคลนของพูล เครื่องสีแดงนี้ยังมีไซโคคอนโทรลเลอร์ซึ่งเป็นอุปกรณ์ส่งคลื่นจิตแบบคาดหัวสำหรับควบคุมระบบไซคอมมิว ทำให้สามารถควบคุมคิวเบเลย์มาร์คทูว์จากภายนอกได้
- ชื่อ พูลทูว์ (พูล ลำดับที่สอง) อักษรคาตาคะนะ プル ツー ออกเสียงควบเร็วๆ เป็น ปุรุทซือ- บางครั้งภาษาอังกฤษ ใช้ Ple (เปิ้ลทูว์, เพิลทูว์)
AMX-004G คิวเบเลย์รุ่นผลิตจำนวนมาก
ปรากฏตัวใน โมบิลสูทกันดั้มดับเบิ้ลเซต้า มีรหัสเครื่องอีกชุดว่า AMX-017 เป็นรุ่นผลิตจำนวนมากของคิวเบเลย์ โดยเพิ่มจำนวนฟันเนลเป็นสามสิบยูนิตและติดตั้งปืนแอ็คทีฟแคนน่อนที่หลัง-พาดไหล่สองกระบอก สามารถปรับองศาการยิงได้ ใช้งานโดยกองกำลังนีโอซีอ้อนกลุ่มเกรมี่ โตโต้ ซึ่งในช่วงแรก คิวเบเลย์รุ่นผลิตจำนวนมากจะมีสีเทา แต่เมื่อเกรมี่ได้ยึดอำนาจจากฮามาน คาน ก็เปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้มเหมือนคิวเบเลย์มาร์คทูว์ นักบินของคิวเบเลย์รุ่นผลิตจำนวนมากทั้งหมดเป็นโคลนของ เอลฟี่ พูล (エルピー・プル) ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ พูล ทเวลฟ์（プルトゥエルブ） ซึ่งเป็นตัวละครที่มีบทบาทในนิยายและอนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มยูนิคอร์น โดยต่อมาใช้ชื่อว่า มาริดา ครูซ (マリーダ・クルス)