cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติปีนัง
ท่าอากาศยานนานาชาติปีนัง (Lapangan Terbang Antarabangsa Pulau Pinang) เดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติบายันเลอปัซ ตั้งอยู่ที่เมืองบายันเลอปัซ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากตัวเมืองจอร์จทาวน์ (เมืองหลวงของรัฐ) ไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) รองรับการจราจรทางอากาศของปีนังเพื่อเชื่อมต่อกับเมืองสำคัญต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของไฟร์ฟลาย ซึ่งเป็นสายการบินลูกของ Malaysia Airlines
ทางวิ่งของท่าอากาศยานนานาชาติปีนังอยู่ในทิศทาง 04/22 ผิวราดด้วยแอสฟัลต์ มีความยาว 3,352 เมตร กว้าง 45.5 เมตร ภายในอาคารมีช่องตรวจบัตรโดยสาร 64 ช่อง ประตูขึ้นเครื่อง 11 ประตู เป็นแบบประชิดอาคารมีสะพานเทียบ 8 ประตู มีสายพานรับกระเป๋า 3 สายพาน และลานจอดรองรับรถยนต์ได้ 808 คัน
ท่าอากาศยานนานาชาติปีนังเป็นท่าอากศยานขนาดกลาง บริหารงานโดย Malaysia Airports Holdings Berhad (MAHB) ซึ่งเป็นบริษัทของกระทรวงคมนาคม มีเที่ยวบินเชื่อมโยงไปยังสนามบินหลักๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องด้วยขนาดที่กระทัดรัดของสนามบิน ทำให้ผู้โดยสารได้รับการบริการที่รวดเร็ว และมีสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานอย่างครบครัน โดยมีเวลาขั้นต่ำในการต่อเครื่องบิน (minimum connection times) จากในประเทศไปต่างประเทศ (และในทางกลับกัน) 40 นาที และจากในประเทศไปในประเทศ 30 นาที
ในปี 2007 ท่าอากาศยานนานาชาติปีนังมีผู้โดยสารมาใช้บริการทั้งสิ้นกว่า 3.1 ล้านคน จำนวนเครื่องบินขึ้นลงทั้งหมด 39,265 ลำ รองรับสินค้าทางอากาศทั้งสิ้น 208,582 ตัน
การเดินทางสู่สนามบิน
มีรถโดยสารบริการสู่สนามบินปีนัง 2 สายดังนี้
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานที่รู้จักแล้ว ได้แก่ เฟอร์มิออนพื้นฐาน (ควาร์ก, เลปตอน, ปฏิควาร์ก และปฏิเลปตอน) ซึ่งอนุภาคเหล่านี้โดยทั่วไปเป็น "อนุภาคสสาร" และ "อนุภาคปฏิสสาร" อีกชนิดหนึ่งได้แก่ โบซอนพื้นฐาน (เกจโบซอน และอนุภาคฮิกส์) ซึ่งอนุภาคเหล่านี้โดยทั่วไปเป็น "อนุภาคแรง" ที่เป็นตัวเชื่อมปฏิสัมพันธ์พื้นฐานในหมู่เฟอร์มิออนด้วยกัน อนุภาคที่ประกอบด้วยอนุภาคมูลฐานตั้งแต่สองอนุภาคขึ้นไปจะเป็น "อนุภาคผสม" (composite particle)
สสารในชีวิตประจำวันจะประกอบด้วยอะตอม ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกสันนิษฐานว่ามันเป็นอนุภาคมูลฐานของสสาร คำว่า "อะตอม" แปลว่า "แบ่งไม่ได้" ในภาษากรีก แม้ว่าการมีอยู่ของอะตอมยังคงเป็นที่ถกเถียงกันจนถึงประมาณปี 1910 อย่างที่นักฟิสิกส์ชั้นนำบางคนถือว่าโมเลกุลเป็นภาพลวงตาทางคณิตศาสตร์ และถือว่าสสารอย่างสุดขั้วที่สุดจะประกอบด้วยพลังงาน ในไม่ช้า มีการค้นพบว่าอะตอมประกอบด้วยองค์ประกอบย่อย เมื่อเริ่มทศวรรษที่ 1930 อิเล็กตรอนและโปรตอนได้ถูกค้นพบ พร้อมกับโฟตอนซึ่งเป็นอนุภาคของรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า ในช่วงเวลานั้น การค้นพบล่าสุดของกลศาสตร์ควอนตัมได้มีก​​ารเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของแนวคิดของอนุภาค อย่างเช่นอนุภาคเดี่ยวดูเหมือนจะสามารถขยายสนามได้อย่างที่คลื่นสามารถทำได้ (ทวิภาคของอนุภาคกับคลื่น (particle-wave duality)) ข้อความที่ขัดแย้งยังคงหลีกเลี่ยงคำอธิบายที่น่าพอใจ
โดยผ่านทางทฤษฎีควอนตัม โปรตอนและนิวตรอนถูกพบว่าประกอบด้วยควาร์กหลายตัว ได้แก่อัพควาร์กและดาวน์ควาร์ก ซึ่งในปัจจุบันถือว่าพวกนี้เป็นอนุภาคมูลฐาน และภายในโมเลกุลหนึ่ง สามองศาอิสระของอิเล็กตรอน (ประจุ, สปินและวงโคจร) สามารถแยกผ่านทาง wavefunction ออกเป็นสาม'อนุภาคคล้าย' (quasiparticle) (Holon, spinon และ Orbiton) แต่อิเล็กตรอนอิสระ ซึ่งไม่ได้กำลังโคจรรอบนิวเคลียส จะขาดการเคลื่อนไหวในการโคจร และจะปรากฏในรูปที่แบ่งแยกไม่ได้ จึงยังคงถือว่าเป็นอนุภาคมูลฐาน
เปลือกหอย
thumb|250px|เปลือกหอยนานาชนิด เปลือกหอย หรือ ฝาหอย หรือ กาบหอย คือ สสารที่เป็นของแข็งที่ห่อหุ้มลำตัวภายนอกของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมมอลลัสคา หรือที่นิยมเรียกกันติดปากว่า หอย มีลักษณะแตกต่างกันออกไป ซึ่งหอยจะใช้เป็นเครื่องอำพรางอันตรายจากสัตว์อื่น เป็นสัญลักษณ์สื่อสารระหว่างกัน และช่วยควบคุมอุณหภูมิภายในเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำ
อนุภาคมูลฐาน
ราวปี 1980 สถานะของอนุภาคมูลฐานที่เป็นมูลฐานอย่างแท้จริง-"องค์ประกอบสุดขั้ว" ของสสาร- ได้ถูกละทิ้งเป็นส่วนใหญ่สำหรับแนวโน้มที่จะเป็นการปฏิบัติมากขึ้น ได้ถูกประมวลอยู่ในแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์ของอนุภาค ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ประสบความสำเร็จจากทดลองทางวิทยาศาสตร์มากที่สุด การขยายความและทฤษฎีทั้งหลายที่อธิบายเกินกว่าแบบจำลองมาตรฐาน รวมทั้งทฤษฎี supersymmetry ที่นิยมกันอย่างสุดขั้ว ได้เพิ่มจำนวนอนุภาคมูลฐานเป็นสองเท่าโดยการตั้งสมมติฐานที่แต่ละอนุภาคที่รู้จักกันแล้วควบรวมเข้ากับพันธมิตร"เงา" ทำให้มีจำนวนอนุภาคมากกว่าเดิม แม้ว่าสุดยอดพันธมิตรดังกล่าวทั้งหมดยังคงไม่ได้ถูกค้นพบแต่อย่างใด ในขณะเดียวกัน โบซอนมูลฐานที่เป็นตัวเชื่อมแรงโน้มถ่วงที่เรียกว่า แกรวิตอน (Graviton) ก็ยังคงเป็นสมมุติฐานอยู่
ภาพรวม
thumb|400px|ภาพรวมของครอบครัวต่างๆของอนุภาคมูลฐานและอนุภาคผสม และทฤษฎีที่อธิบายปฏิสัมพันธ์ของพวกมัน
เปลือกหอย
เปลือกหอยเป็นสิ่งที่ติดตัวกับหอยมานับตั้งแต่ยังเป็นตัวอ่อนและฟักออกมาจากไข่ โดยไม่ต้องลอกคราบเหมือนสัตว์ในไฟลัมอาร์โธพอดหรือ ครัสเตเชียน โดยขนาดจะใหญ่ขึ้นมาตามขนาดของตัวหอย
อนุภาคมูลฐาน
ภาพรวม
อนุภาคมูลฐานทั้งหมดจะเป็นโบซอนหรือเฟอร์มิออนอย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นอยู่กับสปินของพวกมันทั้งสอง ซึ่งแตกต่างกันในทางทฤษฎีของกลศาสตร์เชิงสถิติ อนุภาคที่มีครึ่งสปิน (half-integer spin) จะแสดงสถิติแบบแฟร์มี-ดิแรค (Fermi–Dirac statistics) เรียกว่าเฟอร์มิออน อนุภาคที่มีสปินเป็นจำนวนเต็ม หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าเต็มสปิน จะแสดงสถิติแบบ โบเซ-ไอน์สไตน์ เรียกว่าโบซอน
มวลของอนุภาคมีการวัดในหน่วยของพลังงานเมื่อเทียบกับพลังงานของอิเล็กตรอน (อิเล็กตรอนโวลต์). โดยการแปลงพลังงานให้เป็นมวล อนุภาคใด ๆ สามารถผลิตขึ้นได้โดยการชนกันของอนุภาคอื่น ๆ ที่พลังงานสูง ถึงแม้ว่าอนุภาคที่เกิดขึ้นใหม่อาจจะไม่ประกอบด้วยอนุภาคเดิมก็ตาม ยกตัวอย่างเช่นการกำเนิดของสสารจากการชนของโฟตอนหลายตัว ในทำนองเดียวกัน โปรตอนที่เกิดจากเฟอร์มิออนผสมมีการชนกันที่ความเร็วเกือบเท่าแสงเพื่อผลิตสารที่มีมวลค่อนข่างมากขึ้นที่เรียกว่าอนุภาคฮิกส์ อนุภาคมูลฐานที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ทอปควาร์ก มีการสูญสลายอย่างรวดเร็ว แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ประกอบด้วยอนุภาคที่มีน้ำหนักเบากว่า
เปลือกหอย
เปลือกหอยประกอบด้วยสารจำพวกแคลเซียมคาร์บอเนตเป็นส่วนใหญ่ ส่วนที่เหลือเป็นสารอื่น ๆ เช่น แคลเซียมฟอสเฟต, แมกนีเซียมคาร์บอเนต, แมกนีเซียมฟอสเฟต, แมกนีเซียมซิลิเกต, โปรตีนประเภทคอนไคโอลิน เปลือกหอยแบ่งออกเป็น 3 ชั้น คือ
อนุภาคมูลฐาน
ภาพรวม
เมื่อทำการตรวจสอบที่พลังงานที่พอหาได้ในการทดลอง อนุภาคทั้งหลายแสดงเป็นขนาดทรงกลม ในแบบจำลองมาตรฐานของฟิสิกส์ของอนุภาคแบบปฏิบัติการ อนุภาคมูลฐานมักจะเป็นตัวแทนสำหรับยูทิลิตี้ที่ทำนายได้ในรูปของ "อนุภาคจุด" (point particle) ซึ่ง ในฐานะที่ไม่มีมิติ จะขาดส่วนขยายเชิงพื้นที่ แม้ว่าจะประสบความสำเร็จอย่างมาก แบบจำลองมาตรฐานจะถูกจำกัดลงเป็นโลกขนาดเล็กโดยละเลยแรงโน้มถ่วงของมัน และมีพารามิเตอร์บางตัวที่ถูกเพิ่มเข้าไปตามอำเภอใจโดยไม่มีการอธิบาย ในการค้นหาเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องเหล่านั้น ทฤษฎีสตริงกล่าวว่าอนุภาคมูลฐานท้ายที่สุดประกอบด้วยสายพลังงานหนึ่งมิติที่มีขนาดน้อยที่สุดอย่างสมบูรณ์คือความยาวพลังก์ (Planck length) (พลังก์เป็นนักฟิสิกส์คนหนึ่ง)
เปลือกหอย
ลักษณะ
เปลือกหอยมีรูปร่างของเปลือกไม่เหมือนกัน แตกต่างออกไปตามแต่ละชั้น, อันดับ, วงศ์, สกุล และชนิด เช่น หอยแปดเกล็ด หรือ ลิ่นทะเล มีเปลือกขนาดเล็กจำนวน 8 แผ่น เรียงซ้อนเหลื่อมกันคล้ายกระเบื้องมุงหลังคาจากหัวถึงท้ายตัว ส่วนหอยฝาชีโบราณมีเปลือกรูปคล้ายฝาชี ส่วนที่เป็นยอดแหลมเยื้องไปทางด้านหน้า
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานทั่วไป
บทความหลัก: ความอุดมสมบูรณ์ขององค์ประกอบของจักรวาล
เปลือกหอย
ลักษณะ
สีของเปลือกหอยได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งแวดล้อมและอาหารที่หอยกินเข้าไป สีบนเปลือกหอยเกิดจากเม็ดสี ซึ่งเม็ดสีนั้นได้จากอาหารที่หอยกินเข้าไป เม็ดสีแต่ละชนิดต่างก็ให้สีสันแตกต่างกันไป เช่น เม็ดสีคาโรทีนอยด์ ให้สีเหลืองถึงส้ม, เมลานินให้สีน้ำตาลถึงดำ, อินดิกอยด์ให้สีน้ำเงินและแดง, พอร์ไฟรินให้สีแดง  สีม่วงในเปลือกหอยม่วง  เกิดจากการที่กินแมงกะพรุนเรือใบที่มีสีน้ำเงินม่วงเป็นอาหาร
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานทั่วไป
ตามแบบจำลองปัจจุบันของ Big Bang nucleosynthesis องค์ประกอบในยุคกำเนิดโลกของสสารที่มองเห็นได้ของจักรวาลควรจะเป็นไฮโดรเจนประมาณ 75% และฮีเลียม-4 25% (ในรูปของมวล) นิวตรอนถูกทำขึ้นจากหนึ่งอัพควาร์กและสองดาวน์ควาร์ก ในขณะที่โปรตอนถูกทำจากสองอัพควาร์กและหนึ่งดาวน์ควาร์ก เนื่องจากอนุภาคมูลฐานทั่วไปอื่น ๆ (เช่นอิเล็กตรอน, นิวตริโนหรือโบซอนอ่อนแอ) จะเบามากหรือหายากมากเมื่อเทียบกับนิวเคลียสของอะตอม เราจึงสามารถตัดทิ้งการมีส่วนร่วมในมวลของพวกมันที่มีต่อมวลรวมของจักรวาลที่สามารถสังเกตได้ ดังนั้น เราสามารถสรุปได้ว่าส่วนใหญ่ของมวลที่มองเห็นได้ของจักรวาลประกอบด้วยโปรตอนและนิวตรอน ซึ่ง เหมือนเช่นแบริออนทั้งหมด มีผลให้ประกอบด้วยอัพควาร์กและดาวน์ควาร์กจำนวนมาก
เปลือกหอย
ลักษณะ
ลายบนเปลือกจะถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับการสร้างเปลือก โดยที่เม็ดสีจะเคลื่อนตัวไปตามเนื้อเยื่อสร้างเปลือกตลอดเวลา ถ้าเม็ดสีแสดงผลจะทำให้เปลือกมีสีสันไปตามเม็ดสีนั้น   แต่ถ้าเม็ดสีมีการแสดงผลเป็นช่วง ๆ ผลที่ได้จะมีลักษณะคล้ายกับการทำงานของเครื่องพิมพ์ภาพ ก่อให้เกิดสีสันและลวดลายต่าง ๆ
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานทั่วไป
บางประมาณการก็บ่งบอกว่ามีแบริออนประมาณ 1080 ตัว (เกือบทั้งหมดเป็นโปรตอนและนิวตรอน) ในจักรวาลที่สังเกตเห็นได้
เปลือกหอย
หอยเปลือกเดี่ยว
thumb|250px|ลักษณะของหอยเปลือกเดี่ยว หอยเปลือกเดี่ยว มีเปลือกติดต่อเป็นชิ้นเดียวกัน ส่วนมากเปลือกจะมีลักษณะเวียนเป็นเกลียวรอบแกนกลางที่เรียกว่า แกนเปลือก หอยเริ่มสร้างเปลือกจากจุดยอดก่อน เปลือกที่เวียนไปครบ 1 รอบ เรียกว่า 1 วงเกลียว วงเกลียวแรกมีขนาดเล็กที่สุด วงเกลียวต่อ ๆ มามีขนาดใหญ่ขึ้นตามลำดับเนื่องจากตัวหอยมีขนาดโตขึ้น วงเกลียวสุดท้าย  หรือ วงเกลียวตัว  มีขนาดใหญ่ที่สุดและมีช่องเปลือก  อันเป็นบริเวณที่หอยยื่นหัวและตีนออกมาและเป็นทางให้น้ำและอากาศผ่านเข้าออกด้วย ระหว่างวงเกลียวมีรอยต่อเห็นเป็นร่อง เรียก รอยต่อวงเกลียว ส่วนใหญ่วงเกลียวของเปลือกหอยมักเวียนไปทางขวาในทิศทางเดียวกับการหมุนของเข็มนาฬิกา เรียกว่า เวียนขวา  มีน้อยตัวที่เวียนไปทางซ้าย เรียกว่า เวียนซ้าย
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานทั่วไป
จำนวนโปรตอนในจักรวาลที่สังเกตเห็นได้จะถูกเรียกว่า'จำนวน Eddington'
เปลือกหอย
หอยเปลือกเดี่ยว
การดูลักษณะของเปลือกหอยว่ามีวงเกลียวเวียนขวาหรือเวียนซ้าย มีหลักในการดูโดยวิธีหงายให้เห็นช่องเปลือกและหันจุดยอดของเปลือกหอยชี้ออกนอกตัวผู้ถือ หากช่องเปลือกอยู่ทางด้านขวามือผู้ถือ เปลือกหอยนั้นเวียนขวา ถ้าอยู่ทางด้านซ้ายมือเปลือกหอยนั้นเวียนซ้าย
อนุภาคมูลฐาน
อนุภาคมูลฐานทั่วไป
ในแง่ของจำนวนของอนุภาค บางประมาณการได้หมายความว่าเกือบทุกสสาร โดยไม่รวมสสารมืด, จะเกิดขึ้นในนิวตริโน และนั่นก็ประมาณ 1086 เป็นอนุภาคมูลฐานของสสารที่มีอยู่ในจักรวาลที่มองเห็นได้ ส่วนใหญ่เป็นนิวตริโน ประมาณการอื่น ๆ บ่งบอกว่าประมาณ 1097 เป็นอนุภาคมูลฐานที่มีอยู่ในจักรวาลที่มองเห็นได้ (ไม่รวมสสารมืด) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโฟตอน, แกรวิตอน และตัวบรรทุกแรงที่ไม่มีมวลอื่น ๆ
เปลือกหอย
หอยเปลือกเดี่ยว
ผิวด้านนอกของเปลือกหอยอาจเรียบเป็นมันหรือเป็นลายมิติ เช่น มีหนาม, ตุ่มสันแหลม, ร่อง หรือสันป้าน ซึ่งอาจอยู่ในแนวแกน หรือในแนวเวียนก้นหอย ช่องเปลือกอาจมีรูปกลม รีหรือแคบยาวตามแต่ชนิดของหอย มีขอบด้านนอกช่องเปลือก และขอบด้านในช่องเปลือก  ซึ่งเชื่อมต่อกับแกนเปลือก หอยส่วนมากมีฝาปิด  ลักษณะเป็นแผ่น สำหรับปิดช่องเปลือก ฝาปิดนี้นอกจากจะช่วยป้องกันอันตรายจากศัตรูหรือสิ่งสกปรกจากภายนอกแล้วยังช่วยป้องกันไม่ให้ความชื้นระเหยออกจากตัวมากเกินไป ในหอยบางชนิดมีช่องแกนเปลือก  ซึ่งอยู่ระหว่างวงเกลียวสุดท้ายกับขอบด้านในของช่องเปลือกจากจุดยอดของเปลือกลงมาถึงวงเกลียวทุกวงเกลียวเว้นวงเกลียวสุดท้าย เรียกว่า ก้นหอย  ช่วงนี้มีความยาวแตกต่างกันแล้วแต่ชนิดของหอย
อนุภาคมูลฐาน
แบบจำลองมาตรฐาน
บทความหลัก: แบบจำลองมาตรฐาน
เปลือกหอย
หอยเปลือกเดี่ยว
การวัดขนาดของเปลือกหอยเปลือกเดี่ยวนิยมวัดจากจุดยอดมาถึงปลายสุดของวงเกลียวสุดท้าย ถือเป็นความยาวของเปลือกช่วงกว้างที่สุดของวงเกลียวถือเป็นความกว้างของเปลือก โดยใช้หน่วยเป็นมิลลิเมตร หอยเปลือกเดี่ยวโดยทั่วไปอาจมีขนาดยาวตั้งแต่ 2-3 มิลลิเมตร ไปจนถึง 500 มิลลิเมตร กว้างตั้งแต่ 2 มิลลิเมตรไปจนถึง 300 มิลลิเมตร ในหอยสังข์ยักษ์ออสเตรเลีย ซึ่งถือเป็นหอยเปลือกเดี่ยวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
อนุภาคมูลฐาน
เฟอร์มิออนพื้นฐาน
บทความหลัก: เฟอร์มิออน
เปลือกหอย
หอยเปลือกคู่
thumb|250px|ลักษณะของเปลือกหอยเปลือกคู่ หอยเปลือกคู่ มีเปลือกเป็นกาบ 2 กาบประกบเข้ากันและเปิดปิดได้คล้ายบานพับ เปลือกทั้ง 2 ข้าง อาจมีรูปร่างเหมือนกันหรือคล้ายคลึงกัน เปลือกอาจมีรูปกลม, รี, สามเหลี่ยม หรือรูปอื่น ๆ ก็ได้
อนุภาคมูลฐาน
เฟอร์มิออนพื้นฐาน
12 สายพันธ์ของเฟอร์มิออนพื้นฐานจะแบ่งออกเป็นสามรุ่นตระกูล แต่ละรุ่นมีสี่อนุภาค หกอนุภาคเป็นควาร์ก ส่วนที่เหลืออีกหกอนุภาคเป็นเลปตัน สามตัวในนั้นเป็นนิวตริโน ที่เหลืออีกสามตัวมีประจุไฟฟ้าเป็น -1: อิเล็กตรอนและญาติทั้งสองของมัน, มิวออนและเทา (อนุภาค)
เปลือกหอย
หอยเปลือกคู่
หอยจะสร้างเปลือกบริเวณขั้วเปลือก ขึ้นก่อนแล้วสร้างเปลือกเป็นวงขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เปลือกทั้ง 2 ข้างยึดติดกันด้วยเอ็นยึด ซึ่งเป็นสารจำพวกโปรตีน บริเวณที่ยึดติดกันเรียก บานพับ ส่วนใหญ่บริเวณนี้มักมีแง่สบเปลือก ซึ่งมีจำนวนและขนาดแตกต่างกันไปแล้วแต่วงศ์ของหอย เช่น หอยแครงมีแง่สบเปลือกขนาดเล็กไล่เลี่ยกันเรียงเป็นแถว, หอยกระปุกมีแง่สบเปลือกแง่กลาง สั้นกว่าแง่สบเปลือกแง่ข้าง, หอยปิดและเปิดเปลือกโดยอาศัยกล้ามเนื้อยึดเปลือก  ซึ่งอาจมีกล้ามเนื้อมัดเดียว เช่น หอยพัด หรือ หอยเชลล์ หรือมีกล้ามเนื้อ 2 มัด เช่น หอยแครง, หอยลาย รอยกล้ามเนื้อยึดเปลือก เหล่านี้ได้เห็นได้ทางด้านในของเปลือกเมื่อกล้ามเนื้อหลุดไปแล้ว นอกจากนี้ ยังเห็นรอยอันเกิดจากแนวของแผ่นเนื้อที่ยึดติดกับเปลือกอันเป็นแนวเกือบขนานกับขอบเปลือก เรียก รอยแนวแผ่นเนื้อ  ผิวด้านนอกของเปลือกหอยกาบคู่บางพวกเรียบเป็นมัน บางพวกมีหนาม, สัน และร่อง ซึ่งมีลักษณะเป็นแนวรัศมีหรือแนวขนานกับขอบเปลือก บริเวณด้านข้างขั้วเปลือกของหอยบางพวก เช่น หอยพัด มีแผ่นลักษณะเป็นปีกแผ่ออกไป
อนุภาคมูลฐาน
ปฏิยานุภาค
บทความหลัก: ปฏิสสาร
เปลือกหอย
หอยเปลือกคู่
เมื่อดูหอยเปลือกคู่ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ด้านที่เป็นช่องปากถือเป็นด้านหน้า ส่วนด้านที่มีทางน้ำเข้า-ออกและรูก้นถือเป็นด้านท้าย หากดูเปลือกหอยทางด้านในเพียงอย่างเดียว ด้านที่มีบานพับและขั้วเปลือกถือเป็นด้านบน ส่วนด้านที่อยู่ตรงข้ามซึ่งเป็นขอบเปลือกถือเป็นด้านล่าง สำหรับการดูด้านหน้ากับด้านท้ายให้สังเกตรอยเว้าแนวแผ่นเนื้อ หากอยู่ด้านไหนให้ถือว่าเป็นด้านท้าย ส่วนด้านตรงข้ามถือเป็นด้านหน้า นอกจากนี้ ยังอาจสังเกตได้จากจะงอยเปลือก  ถ้าชี้ไปทางด้านไหนให้ถือว่าเป็นด้านหน้า ทั้งนี้ ยกเว้นหอยบางชนิด เช่น หอยเสียบ ที่จะงอยเปลือกชี้กลับตรงกันข้าม เป็นต้น
ระยะระหว่างความโค้งของผิวนอกสุดของเปลือกทั้ง 2 กาบ คือ ความหนา หอยกาบคู่ที่โตเต็มที่โดยทั่วไปมีขนาดความยาวของเปลือกไม่เกิน 10 เซนติเมตร ยกเว้นบางชนิดที่มีขนาดใหญ่มาก เช่น หอยมือเสือ อาจวัดความยาวได้มากกว่า 1 เมตร ซึ่งถือเป็นหอยเปลือกคู่ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
หอยงาช้าง
หอยงาช้าง มีลักษณะระหว่างหอยเปลือกเดี่ยวและหอยเปลือกคู่ คือมีเปลือกเป็นชิ้นเดียวกัน รูปร่างเป็นแท่งกลม โคนใหญ่ ปลายเรียวเล็ก งอนคล้ายงาช้าง ภายในกลวงมีช่องเปิดทั้ง 2 ด้าน มีแผ่นขูดในช่องปากเหมือนหอยเปลือกเดียว แต่มีหัวและตีนยื่นออกมาจากส่วนโคนซึ่งลักษณะหัว, เท้า และลำตัวเหมือนหอยเปลือกคู่
หอยงวงช้าง
เปลือกของหอยงวงช้าง มีลักษณะแตกต่างไปจากหอยที่กล่าวมาแล้วข้างต้น โดยมีลักษณะเปลือกต่อเป็นชิ้นเดียวกัน ม้วนเป็นวงในแนวราบ หรือเรียกว่า เวียนก้อนหอยแนวราบ เปลือกที่สร้างขึ้นก่อนหรือวงแรก ๆ จะถูกคลุมไว้ด้วยเปลือกที่สร้างขึ้นภายหลัง ภายในเปลือกมีผนังกั้นตามขวาง แบ่งช่องว่างภายในเปลือกออกเป็นห้อง  แต่ละห้องเชื่อมต่อถึงกันด้วยท่อ  ห้องภายในช่องเปลือกเหล่านี้เคยเป็นที่อยู่ของตัวหอยตั้งแต่หอยมีขนาดเล็ก เมื่อตัวโตขึ้นหอยก็จะสร้างเปลือกให้มีขนาดใหญ่ขึ้น และตัวหอยจะย้ายออกมาอยู่ในห้องนอกสุด เปลือกหอยงวงช้างหนาและแข็งแรง เปลือกด้านนอกมีลายเป็นเส้นสีน้ำตาลบนพื้นขาว ด้านในเป็นสีมุก เมื่อวัดเส้นผ่านศูนย์กลางจากขอบเปลือกที่กว้างที่สุดบางตัวอาจยาวถึง 30 เซนติเมตร จัดเป็นหอยที่มีขนาดใหญ่จำพวกหนึ่ง
ประโยชน์และความสัมพันธ์กับมนุษย์
thumb|150px|เปลือก[[หอยสังข์รดน้ำในอินเดียที่ผ่านการแกะสลักและเจียระไนมาแล้ว ใช้ในงานพิธีต่าง ๆ ]] มนุษย์ใช้ประโยชน์และผูกพันกับเปลือกหอยมาตั้งแต่ยุคโบราณ มีหลักฐานทางโบราณคดีว่า มนุษย์ได้ใช้เปลือกหอยมาทำเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ หรือแม้แต่บดทำเป็นปูนเพื่อการก่อสร้าง จนเกิดเป็นความเชื่อและปกรณัมต่าง ๆ เช่น เทพปกรณัมกรีกเชื่อว่า เทพีอะโฟรไดต์กำเนิดมาจากเปลือกหอยหรือฟองน้ำ, ชาวฮินดูเชื่อว่า หอยสังข์ในพระกรของพระวิษณุเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นสิริมงคล จึงนิยมใช้ในงานพิธีและประเพณีต่าง ๆ มาจนถึงปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหอยสังข์ตัวที่เวียนขวาที่หาได้ยาก, ในนิทานพื้นบ้านของเกาะชวาและชาวไทยมีเรื่อง ทารกที่เกิดมาในเปลือกหอยสังข์สีทอง เป็นต้น นอกจากนี้แล้ว ในยุคที่ยังไม่มีเงินในรูปแบบของเหรียญ หรือธนบัตรใช้เช่นในปัจจุบัน เปลือกหอยบางชนิด เช่น หอยเบี้ย ก็เป็นสิ่งใช้แทนเงิน จนเกิดข้อสันนิษฐานว่า คำว่า "เบี้ย" ในภาษาไทย ที่หมายถึง เงินตรา เพี้ยนมาจากคำว่า "รูปิยะ" หรือ "รูปี" อันเป็นสกุลเงินที่ใช้กันในอินเดียตั้งแต่ยุคพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน และยังใช้ทำเป็นเครื่องรางทางไสยศาสตร์อีกด้วย เปลือกหอยนางรม, เปลือกหอยพิมพการัง, เปลือกหอยตาวัว, เปลือกหอยจุ๊บแจง, เปลือกหอยมุก และเปลือกหอยสังข์หนาม
นอกจากนี้แล้ว เปลือกหอยยังใช้ทำเป็นเครื่องประดับตกแต่งบ้านเพื่อความสวยงาม และเก็บสะสม บางชิ้น บางชนิด บางลักษณะที่หายาก เช่น เปลือกหอยเบี้ยที่มีลักษณะของเปลือกส่วนปลายข้างหนึ่งโค้งงอเหมือนงวงช้าง เรียกว่า "โรทสเตท" มีการตั้งมูลค่าไว้สูงถึง 25 ล้านบาท นับเป็นเปลือกหอยที่มีมูลค่าสูงที่สุดในโลก และลักษณะที่สวยงามต่าง ๆ ของเปลือกหอยยังเป็นต้นแบบหรือแรงบันดาลใจในการออกแบบผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ของมนุษย์อีกจำนวนมากมาย
อนุภาคมูลฐาน
ควาร์ก
บทความหลัก: ควาร์ก
ควาร์กและปฏิควาร์กที่โดดเดี่ยวไม่เคยมีการตรวจพบ ความจริงหนึ่งที่อธิบายได้ด้วยการคุมขังแบบสี (Colour confinement) ทุก ๆ ควาร์กบรรทุกหนึ่งในสามของ'ประจุสี'ของ'ปฏิสัมพันธ์ที่แข็งแกร่ง'; นั่นคือปฏิควาร์กบรรทุกปฏิสี (anticolor) ที่คล้ายกัน อนุภาคที่มีประจุสีทั้งหลายมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันผ่านการแลกเปลี่ยนกลูออนในทางเดียวกับที่อนุภาคที่มีประจุไฟฟ้าปฏิสัมพันธ์ต่อกันผ่านการแลกเปลี่ยนโฟตอน อย่างไรก็ตาม ตัวกลูออนเองก็เป็นแบบประจุสี เป็นผลให้มีการขยายขนาดของแรงที่แข็งแกร่งเมื่ออนุภาคประจุสีถูกแยกออกจากกัน ไม่เหมือนกับแรงแม่เหล็กไฟฟ้าซึ่งจะลดลงเมื่ออนุภาคที่มีประจุไฟฟ้าถูกแยกออกจากกัน อนุภาคประจุสีจะมีแรงเพิ่มขึ้น
อย่างไรก็ตามอนุภาคประจุสีอาจรวมตัวกันเพื่อสร้างรูปเป็นอนุภาคผสมที่เป็นกลางด้านสีที่เรียกว่าแฮดรอน ควาร์กอาจจับคู่กับปฏิควาร์ก: ควาร์กมีสีหนึ่งและปฏิควาร์กก็มีอีกสีหนึ่งที่เป็นปฏิปักษ์กัน (anticolor) ที่สอดคล้องกัน สีและปฏิสีจะหักล้างกันกลายเป็นเมซอนที่เป็นกลางด้านสี ในอีกทางเลือกหนึ่ง สามควาร์กสามารถอยู่ร่วมกันได้ โดยควาร์กเป็น "สีแดง" อีกควาร์กหนึ่งเป็น "สีน้ำเงิน" อีกควาร์กหนึ่งเป็น "สีเขียว" ทั้งสามควาร์กสีเหล่านี้รวมอยู่ด้วยกันในรูปแบบของแบริออนที่เป็นกลางด้านสี อย่างสมมาตร สามปฏิควาร์กที่มีสี "ปฏิแดง", "ปฏิน้ำเงืน" และ "ปฏิเขียว" สามารถสร้างเป็นปฏิแบริออนที่เป็นกลางด้านสี
ควาร์กมีประจุไฟฟ้าที่เป็นเศษส่วน แต่ เนื่องจากพวกมันถูกคุมขังอยู่ภายในแฮดรอนซึ่งประจุของมันเป็นจำนวนเต็มทั้งหมด ประจุที่เป็นเศษส่วนไม่เคยถูกโดดเดี่ยว ข้อสังเกตคือควาร์กมีประจุไฟฟ้าเท่ากับ +2/3 หรือ -1/3 อย่างใดอย่างหนึ่ง ในขณะที่ปฏิควาร์กมีแประจุไฟฟ้าที่สอดคล้องกันเท่ากับ -2/3 หรือ +1/3 อย่างใดอย่างหนึ่ง
หลักฐานสำหรับการดำรงอยู่ของควาร์กมาจาก'การกระจายที่ไม่ยืดหยุ่นและลึก' (deep inelastic scattering): นั่นคือการยิงอิเล็กตรอนไปทีนิวเคลียสเพื่อตรวจสอบการกระจายตัวของประจุภายในนิวคลีออน (ซึ่งเป็นแบริออน) ถ้าประจุมีรูปแบบเพียงอย่างเดียว (uniform) สนามไฟฟ้ารอบโปรตอนควรจะมีรูปแบบเดียวกันด้วย และอิเล็กตรอนควรจะกระจายอย่างยืดหยุ่น อิเล็กตรอนพลังงานต่ำจะกระจายในลักษณะนี้ แต่ ที่เหนือกว่าพลังงานโดยเฉพาะ โปรตอนจะเบี่ยงเบนอิเล็กตรอนบางตัวผ่านมุมขนาดใหญ่ อิเล็กตรอนที่หดตัวจะมีพลังงานน้อยกว่ามากและ'เจ็ทของอนุภาค'ถูกปล่อยออกมา การกระจายอย่างไม่ยืดหยุ่นนี้ชี้ให้เห็นว่าประจุในโปรตอนไม่ได้มีรูปแบบเดียวแต่แยกออกเป็นอนุภาคขนาดเล็กที่มีประจุที่เรียกว่า ควาร์ก
โบซอนพื้นฐาน
บทความหลัก: โบซอน
ในแบบจำลองมาตรฐาน โบซอนเวกเตอร์ (สปิน -1) (กลูออน, โฟตอนและ โบซอน W และ Z) เป็นตัวเชื่อมระหว่างแรงต่าง ๆ ในขณะที่ฮิกส์โบซอน (สปิน-0) รับผิดชอบต่อมวลที่แท้จริงของอนุภาค โบซอนแตกต่างจากเฟอร์มิออนในความเป็นจริงที่ว่าโบซอนหลายตัวสามารถครอบครองสภาวะควอนตัมเดียวกัน (หลักการกีดกันของเพาลี (Pauli exclusion principle)) นอกจากนี้ โบซอนยังสามารถเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งได้แก่เป็นมูลฐานเช่นเช่นโฟตอน หรือเป็นแบบผสมเช่นเมซอน สปินของโบซอนเป็นจำนวนเต็ม แทนที่จะเป็นจำนวนครึ่ง
กลูออน
บทความหลัก: กลูออน
โบซอนไฟฟ้าอ่อนแอ
บทความหลัก: W และ Z โบซอน และ โฟตอน
มีสามเกจโบซอนแบบอ่อนแอ ได้แก่ W+, W−, และ Z0; โบซอนเหล่านี้เป็นตัวเชื่อมในการปฏิสัมพันธ์ที่อ่อนแอ W โบซอนเป็นที่รู้จักสำหรับการเป็นตัวเชื่อมของพวกมันในการสลายตัวของนิวเคลียส W− จะแปลงนิวตรอนให้เป็นโปรตอน จากนั้นก็สลายตัวกลายเป็นอิเล็กตรอนและอิเล็กตรอนปฏินิวทริโนคู่ Z0 ไม่แปลงประจุ แต่เปลี่ยนโมเมนตัมแทน และเป็นกลไกอย่างเดียวเท่านั้นสำหรับนิวตริโนที่กระจายอย่างยืดหยุ่น เกจโบซอนแบบอ่อนแอถูกค้นพบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงโมเมนตัมในอิเล็กตรอนจากการแลกเปลี่ยนระหว่างนิวตริโนกับ Z. โฟตอนที่ไม่มีมวลจะเป็นตัวเชื่อมระหว่างการปฏิสัมพันธ์ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เกจโบซอนสี่ตัวเหล่านี้สร้างรูปแบบของการปฏิสัมพันธ์แบบไฟฟ้าอ่อนแอ (electroweak interaction) ในหมู่อนุภาคมูลฐานต่าง ๆ
ฮิกส์โบซอน
บทความหลัก: ฮิกส์โบซอน
แม้ว่าแรงที่อ่อนแอและแรงแม่เหล็กไฟฟ้าจะปรากฏต่อเราค่อนข้างแตกต่างกับพลังงานในชีวิตประจำวันก็ตาม ทั้งสองแรงนี้ก็ถูกตั้งเป็นทฤษฏีเพื่อที่จะรวมกันเป็นแรงเดียวที่เรียกว่าเรงไฟฟ้าอ่อนแอ (electroweak force) ที่พลังงานสูง เห็นได้ชัดว่าคำทำนายนี้ได้รับการยืนยันจากการตรวจวัดพื้นที่หน้าตัดสำหรับการกระจายอิเล็กตรอน-โปรตอนแบบพลังงานสูงที่เครื่องทดลองการชนของเครื่องเร่งอนุภาคเยอรมันชื่อว่า Hadron Elektron Ring Anlage (HERA) ที่ Deutsches Elektronen-Synchrotron (English German Electron Synchrotron) (DESY) ความแตกต่างทั้งหลายที่พลังงานต่ำเป็นผลมาจากมวลที่สูงมากของ W และ Z โบซอน, ซึ่งเป็นผลมาจากกลไกของฮิกส์. ด้วยกระบวนการของ'การแตกออกแบบสมมาตรที่เกิดขึ้นเอง' ฮิกส์เลือกทิศทางหนึ่งที่พิเศษในพื้นที่ไฟฟ้าอ่อนแอที่จะทำให้อนุภาคไฟฟ้าอ่อนแอสามตัวมีน้ำหนักมาก (โบซอนอ่อนแอทั้งหลาย) และทำให้ตัวหนึ่งยังคงปราศจากมวล (โฟตอน) ในวันที่ 4 กรกฎาคม 2012 หลังจากหลายปีของการค้นหาด้วยการทดลองเพื่อหาหลักฐานของการดำรงอยู่ของมัน, ฮิกส์โบซอนได้รับการประกาศว่าสามารถสังเกตได้ที่เครื่องทดลองการชนแฮดรอนขนาดใหญ่ (Large Hadron Collider) ของ CERN นายปีเตอร์ ฮิกส์ เป็นคนแรกที่ค้นพบการดำรงอยู่ของฮิกส์โบซอนได้ปรากฏตัวที่การประกาศนั้น เชื่อกันว่าฮิกส์โบซอนมีมวลประมาณ 125 GeV 'คุณค่าทางสถิติ'ของการค้นพบนี้ถูกรายงานว่า 5 ซิกมา ซึ่งหมายถึงความเชื่อมั่นอยู่ที่ประมาณ 99.99994% ในฟิสิกส์ของอนุภาค นี้เป็นระดับของคุณค่าที่จำเป็นในการขึ้นป้ายอย่างเป็นทางการว่าการสังเกตที่ได้จากการทดลองเป็น'การค้นพบ' การวิจัยในคุณสมบัติต่าง ๆ ของอนุภาคที่ถูกค้นพบใหม่มีการดำเนินการต่อไป
แกรวิตอน
บทความหลัก: แกรวิตอน
แกรวิตอนได้รับการตั้งสมมติฐานเพื่อเป็นตัวเชื่อมของแรงโน้มถ่วง แต่ก็ยังคงไม่ถูกค้นพบและบางครั้งมันก็ยังรวมอยู่ในตารางของอนุภาคมูลฐาน สปินของมันน่าจะเป็นสอง ดังนั้นมันจึงเป็นโบซอนตัวหนึ่ง และมันจะขาดประจุและมวล นอกเหนือจากการเป็นตัวเชื่อมของแรงที่อ่อนกำลังอย่างสุดขั้ว แกรวิตอนน่าจะมีปฏิยานุภาคของมันเอง และสลายตัวอย่างรวดเร็ว, ทำให้การตรวจพบตัวมันมีความยากลำบากอย่างมากแม้ว่ามันจะมีอยู่จริง
จุดบอด
จุดบอด (blind spot, optic disc) คือบริเวณที่ปรากฏบนเรตินาหรือจอประสาทตา ซึ่งเมื่อแสงไปตกกระทบ ณ บริเวณนี้ จะทำให้ไม่สามารถเห็นภาพได้เนื่องจากเป็นทางออกของเส้นเลือดและเส้นประสาท จึงไม่มีเซลล์รับแสงปรากฏอยู่
จุดบอด
Blind spot หรือจุดบอด คือจุดที่ไม่มีเซลล์รับภาพแม้จะมีแสงเข้ามายังเรตินาก็ตาม เพราะพื้นที่นี้เจ้า CNII เส้นประสาทสมองคู่ที่2 มันใช้ไปในการแทงเข้ามาจากชั้นนอกเพื่อรับข้อมูล (sensory) จากการรับแสงของเรตินานั้นเอง จุดBlind spot จะเยื้องเข้ามาด้านติดจมูกหน่อยๆของลูกตาทั้งสองครับ เส้นประสาทที่ออกจากจุดบอดก็คือแอกซอน (axon) ของเซลล์แกงเกลียน (ganglion cells) ที่อยู่บนเรตินา โดยแอกซอนนี้จะไปรวมกันทะลุผ่านตาขาวเป็นเส้นประสาทการมองเห็น หรือ เส้นประสาทออพติค ซึ่งเป็นเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 และจุดบอดยังเป็นทางออกของเส้นเลือดที่มีชื่อว่า central retinal vein กับ central retinal artery ซึ่งเป็นเส้นเลือดที่มาเลี้ยงเรตินา อีกด้วย จึงทำให้บริเวณนี้ไม่พบเซลล์รับแสงทั้งโคนเซลล์และรอดเซลล์ เมื่อแสงมาตกกระทบจึงไม่มีตัวแปลสัญญาณแสงเป็นสัญญาณประสาท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นภาพได้
แบบทดสอบจุดบอด
การทดสอบหาจุดบอดในดวงตา เมื่อต้องการทดสอบตาซ้าย ให้ปิดตาขวาและใช้ตาซ้ายมองไปที่จุดวงกลมบนภาพ จากนั้นเลื่อนระยะเข้าใกล้ภาพทีละน้อยจะพบว่า เมื่อถึงตำแหน่งหนึ่ง เครื่องหมายบวกที่อยู่บนภาพนั้นจะหายไป และเมื่อต้องการทดสอบตาขวา ให้ทำตรงกันข้ามกับการทดสอบตาซ้าย
thumbnail
ฟาร์ฮาน อัคตาร์
ฟาร์ฮาน อัคตาร์ (Farhan Akhtar; เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ นักเขียนบท นักร้อง โปรดิวเซอร์ และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวอินเดียที่ทำงานในภาพยนตร์ภาษาฮินดี เกิดที่เมืองมุมไบ เป็นทายาทของนักเขียนบท จาเวด อัคตาร์ และ ฮันนี่ อิรานิ เขาเติบโตขึ้นมาภายใต้อิทธิพลของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย
อัคตาร์หลังจากก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ชื่อ เอ็กเซลเอนเตอร์เทนเมนต์ ร่วมกับ รีเตช ซิดวานี ในปี ค.ศ. 1999 เปิดตัวผลงานกำกับเรื่องแรกด้วยเรื่อง ดิล ชาห์ตา ไฮ (2001) และได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมอย่างกว้างขวางสำหรับการแสดงเป็นเยาวชนอินเดียยุคใหม่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาฮินดียอดเยี่ยมแห่งชาติ และ รางวัลฟิล์มแฟร์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (นักวิจารณ์) ต่อจากนี้ เขาได้กำกับภาพยนตร์สงครามลัทธิเรื่อง ลักชยา (2004) และเปิดตัวใน ฮอลลีวู้ดผ่านเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง บริดจ์แอนด์พรีจูไดซ์ (2004) ซึ่งเขาและน้องสาว โซยา อัคตาร์ ทำหน้าที่เป็นนักแต่งเพลง ถัดมาคือเรื่อง ดอน ที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ (2006) ซึ่งเป็นผลงานการกำกับเรื่องที่สามของเขา หลังจากนั้นเขาได้กำกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง โพสซิทิฟ (2007) เพื่อเผยแพร่ความรู้เรื่อง เอชไอวี-เอดส์
แม้ว่าเขาจะเริ่มต้นอาชีพนักแสดงด้วยการเลื่อนฉายในละครเรื่อง เฟคีร์แห่งเวนิส แต่การเปิดตัวทางภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของอัคตาร์ก็มาพร้อมกับละครเพลงเรื่อง ร็อกออน!! (2008) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลเนชันแนลอวอร์ด เป็นครั้งที่สองสำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในภาษาฮินดี ในฐานะผู้อำนวยการสร้าง จากนั้นเขาได้เขียนบทสนทนาและอำนวยการสร้างเรื่อง ซินดากิ นา มิเลกี โดบารา (2011) ซึ่งประสบความสำเร็จเชิงวิจารณ์และเชิงพานิชย์ ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม; ในปีเดียวกัน เขากำกับภาคต่อของ ดอน ชื่อเรื่อง ดอน 2 (2011) ซึ่งยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดจนถึงปัจจุบัน
จากนั้นอัคตาร์แสดงเป็น มิลคา ซิงห์ ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรือ่ง บัก มิลคา บัก ทำให้เขาได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์อวอร์ด สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากนั้นเขาได้รับคำชมจากการแสดงในละครคอมเมดี้สำหรับครอบครัวเรื่อง ดิล ธาดักเน โด (2015) และอาชญากรรมเขย่าขวัญเรื่อง วาซีร์ (2016) เขาได้แสดงนำในละครเรื่อง ลักนาวเซ็นทรัล (2017), เดอะสกายอิสพิงค์ (2019) และ ทูฟาอัน (2021)
ตำบลแอฆีลีเยโจนูบี
แอฆีลีเยโจนูบี เป็นตำบลในอำเภอแอฆีลี เทศมณฑลโกตแวนด์ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 18 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 7,690 คนใน 1,513 ครัวเรือน
บุญธง สงฆ์ประชา
บุญธง สงฆ์ประชา เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท 5 สมัย ซึ่งได้รับเลือกตั้งมากครั้งที่สุดในจังหวัดชัยนาท และเป็นบิดาของมณเฑียร สงฆ์ประชา และนันทนา สงฆ์ประชา นักการเมืองในพื้นที่จังหวัดชัยนาท
ประวัติ
บุญธง สงฆ์ประชา สมรสกับนางจันทร์เพ็ญ สงฆ์ประชา มีบุตร 5 คน คือ นายมนตรี สงฆ์ประชา อดีตกำนันตำบลไพรนกยูง อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท นางจิรดา สงฆ์ประชา อดีต นายก อบจ.ชัยนาท นายมณเฑียร สงฆ์ประชา อดีต ส.ส. ชัยนาท นายศักดิ์สิทธิ์ สงฆ์ประชา อดีตสมาชิกสภาจังหวัดชัยนาท และนางนันทนา สงฆ์ประชา ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ
บุญธง เป็นนักธุรกิจในพื้นที่อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท และเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2490 ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 จังหวัดชัยนาท สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ต่อมาเว้นวรรคไปในปี พ.ศ. 2531
บุญธง ได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 โดยนายบุญธงสังกัดพรรคชาติไทยโดยตลอด
บุญธง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เมื่อปี 2538 และ 2539
นายบุญธง เป็นผู้ริเริ่มให้สร้างอาคารแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดขึ้นภายในสวนนกชัยนาท
ภาษาดาไอ
ภาษาดาไอ (Daai language) หรือภาษาได มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 30,000 คน (พ.ศ. 2537) ในเมืองมะตูปี ปะและวะ และกานแปะและ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ภาษานี้ที่ใช้พูดในเมืองมะตูปีค่อนข้างมีลักษณะต่างจากภาษาในเมืองอื่น บางครั้งเรียกกลุ่มชนที่พูดภาษานี้ว่ามึนหรืออึตบือ แต่ภาษาที่ใช้มีความแตกต่างจากภาษามึน ในอดีต พวกเขาเรียกตัวเองว่ามึนหรืออึตบือหรือคโย เพื่อให้มีสถานะที่สูงขึ้น
เอมานูเอเล จักเกรีนี
เอมานูเอเล จักเกรีนี (Emanuele Giaccherini; เกิดวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้กับกีเอโวในเซเรียบี และทีมชาติอิตาลี
เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเชเซนา และเคยถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรในลีกต่ำกว่าถึงสามครั้ง ต่อมาเขาย้ายไปยูเวนตุส ซึ่งเขาพาทีมประสบความสำเร็จตลอดระยะเวลาสองฤดูกาล หลังจากนั้น เขาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ด้วยสัญญา 4 ปีใน ค.ศ. 2013 ก่อนที่จะย้ายไปนาโปลีใน ค.ศ. 2016 สองปีถัดมา เขาย้ายไปกีเอโว
จักเกรีนีลงเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีเกือบ 30 นัด ช่วยให้ทีมเข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 และจบอันดับที่สามในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 นอกจากนี้ เขายังได้ลงเล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
3
3 (สาม) เป็นจำนวน ตัวเลข และเป็นชื่อของสัญลักษณ์ภาพ เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 2 (สอง) และอยู่ก่อนหน้า 4 (สี่)
ในทางคณิตศาสตร์
สามเป็นค่าประมาณของ π (ใกล้เคียง 3.14159) เมื่อคาดเดาหรือกะอย่างเร็วในเชิงวิศวกรรม เป็นจริงในกรณีเดียวกันถ้าผู้ใดต้องการประมาณค่า e คร่าว ๆ ซึ่งค่าประมาณที่แท้จริงเท่ากับ 2.71828
สามเป็นจำนวนเฉพาะที่เป็นจำนวนคี่จำนวนแรก และเป็นจำนวนเฉพาะที่น้อยที่สุดเป็นอันดับสอง สามเป็นจำนวนเฉพาะแฟร์มา (22 n + 1) และจำนวนเฉพาะแมร์แซน (2n − 1) จำนวนแรก
จำนวนแรกตามคำกล่าวของลัทธิพีทาโกรัส (Pythagoreanism) และเป็นจำนวนแรกที่เป็นเพศผู้
จำนวนแรกตามคำกล่าวของโพรคลัสที่ว่า n2  มากกว่า 2n
สาม เป็นจำนวนฟิโบนักชีลำดับที่สี่ แต่ในลำดับ Perrin 3 เป็นทั้งจำนวน Perrin ลำดับที่ศูนย์และที่สาม
3 เป็นจำนวนของด้าน (ที่ไม่ตัดกัน) ของรูปหลายเหลี่ยมที่น้อยที่สุด
เกาส์พิสูจน์ว่า จำนวนเต็มทุกจำนวนเป็นผลบวกของจำนวนสามเหลี่ยมไม่เกินสามตัว
จำนวนใด ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในรูป 4n (8m+7) เป็นผลบวกของกำลังสอง 3 จำนวน
3 เป็นจำนวนมิติที่มนุษย์สามารถรับรู้ได้
เบียร์
เบียร์ เป็นหนึ่งในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เก่าแก่ที่สุด  และบริโภคกันอย่างแพร่หลายมากที่สุด ในโลก และเป็นเครื่องดื่มยอดนิยมอันดับสามทั้งหมด รองจากน้ำดื่มและชา ถูกผลิตขึ้นโดยการกลั่นเบียร์ (brewing) และกระบวนการหมักของแป้ง ซึ่งส่วนใหญ่ได้มาจากธัญพืช - ส่วนมากมาจากมอลต์ข้าวบาร์เลย์ แม้กระทั่งข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าว และข้าวโอ๊ตก็ใช้ได้เช่น ในช่วงขั้นตอนการกลั่นเบียร์ กระบวนการหมักของแป้งนั้น น้ำตาลในวอร์ต(wort)จะก่อให้เกิดเอทานอลและคาร์บอนเนชั่นในเบียร์ที่ได้ออกมา เบียร์สมัยใหม่ส่วนใหญ่จะกลั่นด้วยฮอปส์ ซึ่งจะเป็นการเพิ่มความขมและรสชาติอื่น ๆ และทำหน้าที่เป็นสารกันบูดและสารคงตัวตามธรรมชาติ สารแต่งกลิ่นรสอื่น ๆ เช่น กรู๊ต สมุนไพรหรือผลไม้ซึ่งอาจจะรวมทั้งหรือการใช้แทนฮอปส์ ในการกลั่นเบียร์เชิงพาณิชย์ ผลของการเกิดคาร์บอนเนชั่นตามธรรมชาติมักจะถูกขจัดออกในช่วงกระบวนการผลิตและแทนที่ด้วยการอัดลมด้วยคาร์บอนเนชั่นแบบบังคับ
งานเขียนที่รู้จักกันที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษยชาติซึ่งได้กล่าวถึงการผลิตและจัดจำหน่ายเบียร์: ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี รวมทั้งกฎหมายที่กำหนดควบคุมการผลิตเบียร์และโรงเบียร์ และ"เรื่องปรัมปราของเทพีนินกาซิ" คำอธิฐานต่อเทพธิดาแห่งเบียร์ของเมโสโปเตเมีย ทำหน้าที่เป็นทั้งบทสวดและเป็นวิธีการจำสูตรทำเบียร์ในวัฒนธรรมที่มีคนรู้หนังสือเพียงแค่ไม่กี่คน
เบียร์จะถูกจัดจำหน่ายในรูปแบบขวดและกระป๋อง และยังมีการจัดจำหน่ายเบียร์แบบสด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผับและบาร์ อุตสาหกรรมการกลั่นผลิตเบียร์เป็นธุรกิจระดับโลก ซึ่งประกอบไปด้วยบริษัทข้ามชาติที่มีชื่อเสียงหลายแห่งและผู้ผลิตรายย่อยกลายพันรายตั้งแต่โรงเบียร์ไปจนถึงโรงเบียร์ระดับภูมิภาค ความแรงของเบียร์สมัยใหม่มักจะอยู่ที่ประมาณ 4% ถึง 6% ของแอลกอฮอล์โดยปริมาตร(ABV) แม้ว่าอาจจะแตกต่างกันระหว่างร้อยละ 0.5 ถึง 20 โดยโรงเบียร์บางแห่งได้สร้างตัวอย่างที่มีประมาณร้อยละ 40 ขึ้นไปของแอลกอฮอล์โดยปริมาตร
เบียร์เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมของหลายประเทศและมีความเกี่ยวข้องกับประเพณีทางสังคม เช่น เทศกาลเบียร์ เช่นเดียวกับวัฒนธรรมผับอันรุ่มรวย มีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การเที่ยวตระเวนดื่มเบียร์ตามผับบาร์ต่าง ๆ (pub crawling) การทำแบบทดสอบผับบาร์ (pub quizzes) การเล่นเกมในผับบาร์ (pub game)
เมื่อเบียร์ถูกกลั่นออกมา สุราที่ได้ออกมานั้นจะเป็นรูปแบบของวิสกี้
ประวัติ
เบียร์เป็นหนึ่งในเครื่องดื่มที่มีการเตรียมการก่อนดื่มที่เก่าแก่ที่สุดในโลก สามารถนับย้อนกลับไปได้ถึงต้นยุคหินใหม่หรือราว 9500 ปีก่อนคริสตกาลเมื่อเมล็ดธัญพืชถูกนำมาเพาะปลูกครั้งแรก และได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ของเมโสโปเตเมียและอียิปต์โบราณ นักโบราณคดีคาดว่าเบียร์มีบทบาทสำคัญในการก่อตัวของอารยธรรม เห็นได้จากเมื่อราว 5000 ปีต่อมา คนงานในเมืองอูรุกได้รับเบียร์เป็นค่าจ้าง และระหว่างการก่อสร้างมหาปิรามิดในกิซา คนงานแต่ละคนได้รับปันส่วนประจำวันเป็นเบียร์สี่ถึงห้าลิตร ซึ่งช่วยทั้งโภชนาการและทำให้สดชื่นเป็นส่วนสำคัญต่อการก่อสร้างปิรามิด
หลักฐานแรกสุดทางเคมีของเบียร์ข้าวบาร์เลย์อยู่ในช่วง 3500–3100 ปีก่อนคริสตกาลจากแหล่งขุดค้นทางโบราณคดี โกดิน เทปี (Godin Tepe) ในภูเขาแซกรอส (Zagros) ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน บางส่วนของงานเขียนชาวซูมาเรียนมีการอ้างอิงถึงเบียร์ ตัวอย่างเช่น คำอธิษฐานถึงเทพีนินกาซิ (Ninkasi) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "เพลงสวดนินกาซิ" ซึ่งทำหน้าที่เป็นคำอธิษฐานและวิธีจดจำสูตรเบียร์ในวัฒนธรรมของผู้มีการศึกษา และคำแนะนำโบราณ (กรอกท้องของคุณทั้งวันและคืนทำให้มีความสุข) ถึงกิลกาเมช ที่บันทึกไว้ในมหากาพย์กิลกาเมชโดยชิดูรี (Sidur) ซึ่งอาจอ้างถึงการดื่มเบียร์ แผ่นจาลึกอัลบลา (Ebla tablets) ที่ค้นพบในปี ค.ศ. ในอาณาจักรอัลบลา ประเทศซีเรีย แสดงว่าเบียร์ถูกผลิตขึ้นในเมื่องเมื่อ 2500 ปีก่อนคริสตกาล เครื่องดื่มหมักที่ใช้ข้าวและผลไม้ในการผลิตในประเทศจีนเกิดขึ้นประมาณ 7000 ปีก่อนคริสตกาล <!--Unlike สาเก (สุรา), mould was not used to saccharify the rice (amylolytic fermentation); the rice was probably prepared for fermentation by mastication or มอลต์.
Almost any substance containing sugar can naturally undergo alcoholic fermentation. It is likely that many cultures, on observing that a sweet liquid could be obtained from a source of starch, independently invented beer. Bread and beer increased prosperity to a level that allowed time for development of other technologies and contributed to the building of civilisations.
Beer was spread through Europe by Germanic and Celtic tribes as far back as 3000 BC, and it was mainly brewed on a domestic scale. The product that the early Europeans drank might not be recognised as beer by most people today. Alongside the basic starch source, the early European beers might contain fruits, honey, numerous types of plants, spices and other substances such as narcotic herbs. What they did not contain was hops, as that was a later addition, first mentioned in Europe around 822 by a Carolingian Abbot and again in 1067 by Abbess Hildegard of Bingen.
In 1516, William IV, Duke of Bavaria, adopted the Reinheitsgebot (purity law), perhaps the oldest food-quality regulation still in use in the 21st century, according to which the only allowed ingredients of beer are water, hops and barley-malt. Beer produced before the Industrial Revolution continued to be made and sold on a domestic scale, although by the 7th century AD, beer was also being produced and sold by European monasteries. During the Industrial Revolution, the production of beer moved from artisanal manufacture to industrial manufacture, and domestic manufacture ceased to be significant by the end of the 19th century. The development of hydrometers and thermometers changed brewing by allowing the brewer more control of the process and greater knowledge of the results.
As of 2007, the brewing industry is a global business, consisting of several dominant multinational companies and many thousands of smaller producers ranging from brewpubs to regional breweries. As of 2006, more than 133 billion litres (35 billion gallons), the equivalent of a cube 510 metres on a side, of beer are sold per year, producing total global revenues of $294.5 billion (£147.7 billion). In 2010, China's beer consumption hit 450 million hectolitres (45 billion litres), or nearly twice that of the United States, but only 5 per cent sold were premium draught beers, compared with 50 per cent in France and Germany. -->
ประวัติการผลิตเบียร์ในประเทศไทย
ประเทศไทยนั้น เริ่มมีการผลิตเบียร์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) ได้ยื่นเรื่องขอจัดตั้งบริษัทผลิตเบียร์ขึ้นในปี พ.ศ. 2473 โดยจะใช้ปลายข้าวในการผลิตแทนข้าวมอลต์. ส่วนตัวโรงงานนั้นได้ถูกสร้างขึ้นภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2476 ในย่านบางกระบือ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ภายใต้ชื่อบริษัทบุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด และทำการผลิตเบียร์ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2477 ภายใต้เครื่องหมายการค้า ตราหมี ตราสิงห์แดง ตราสิงห์ขาว ตราแหม่ม ตราพระปรางค์ทอง ตราว่าวปักเป้า ตรากุญแจ ตรารถไฟ และ ที่ยังคงอยู่จนปัจจุบันนี้คือ ตราสิงห์
ฮ็อต สตัฟ ฟีเจอริ่ง เคเอ็ม-มาร์กิต
ฮ็อต สตัฟ ฟีเจอริ่ง เคเอ็ม-มาร์กิต เป็นซิงเกิลที่ 15 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล  วางจำหน่ายในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2548  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 10 ของออริกอนชาร์ต  มียอดขายรวมประมาณ 29,000 แผ่น  โดยจำกัดจำนวนขายแค่ 3 หมื่นแผ่นเท่านั้น
เบียร์
ประวัติการผลิตเบียร์ในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2504 มีโรงเบียร์แห่งที่สองเกิดขึ้น คือ บริษัทบางกอกเบียร์ ผลิตเบียร์ตราหนุมาน  ตราแผนที่  และตรากระทิง แต่ไม่ได้รับความนิยมจากผู้ดื่มจึงได้เลิกกิจการไป  ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 จึงได้เปลี่ยนเจ้าของกิจการและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทไทยอมฤต  บริวเวอรี่ จำกัด ผลิตเบียร์อมฤต และซื้อลิขสิทธิ์ยี่ห้อเบียร์จากต่างประเทศชื่อ  คลอสเตอร์  มาผลิตเมื่อ พ.ศ. 2521
ฮ็อต สตัฟ ฟีเจอริ่ง เคเอ็ม-มาร์กิต
เพลง Hot Stuff เป็นเพลงประกอบรายการริวฮะ-อาร์ ทางช่องทีวีโตเกียวในประเทศญี่ปุ่น
เบียร์
ประวัติการผลิตเบียร์ในประเทศไทย
ภายหลังจากที่ประเทศไทยมีโรงงานเบียร์แห่งที่สองแล้ว ภาครัฐก็ไม่ได้มีการสนับสนุนให้มีการตั้งโรงงานเพิ่ม เนื่องจากเห็นว่าเบียร์เป็นสินค้าฟุ่มเฟือย   และตั้งกำแพงภาษีเพื่อให้ความคุ้มครองกับผู้ผลิตในประเทศ   จนกระทั่ง พ.ศ. 2535 ภาครัฐมีนโยบายเปิดเสรีทางการค้า โดยการเปลี่ยนเงื่อนไขของผู้ผลิตเบียร์ จากที่กำหนดให้ผู้ถือหุ้นใหญ่ต้องเป็นบุคคลสัญชาติไทย เป็นนิติบุคคลสัญชาติไทย เพื่อจูงใจให้นักลงทุนต่างชาติสนใจเข้ามาลงทุนสร้างโรงงานในประเทศ ปัจจุบันกลุ่มบริษัทผู้ผลิตเบียร์ในประเทศไทย ได้แก่
ส่วนผสมหลัก
องค์ประกอบหลักในการหมักเบียร์คือ น้ำ ข้าวมอลต์(คือเมล็ดข้าวอบแห้งหรือคั่ว ของเมล็ดธัญพืชที่แตกหน่อแล้ว โดยปกติใช้เมล็ดข้าวบาร์เลย์) ฮอปส์ และ ยีสต์ และยังมีส่วนผสมอื่นๆ เช่นผลเชอร์รี่ ราสเบอร์รี่ และเมล็ดธัญพืชอื่น เช่น เมล็ดข้าวสาลี (Wheat) เรียกว่า แอดจังท์ (Adjunct) หรือ ส่วนผสมข้างเคียง
ประเภทของเบียร์
นอกจากนี้การแบ่งประเภทยังแบ่งตาม สี, แหล่งผลิต, วัตถุดิบที่ใช้, กระบวนการผลิต, ปริมาณแอลกอฮอล์ และอื่น ๆ
อีพิฟานี (เว็บเบราว์เซอร์)
Epiphany เป็นเว็บเบราว์เซอร์ของระบบเดสก์ท็อป GNOME พัฒนาต่อจากเว็บเบราว์เซอร์ Galeon
Epiphany เป็นหนึ่งในเบราว์เซอร์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บ เว็บคิต(WebKit) ในส่วนของตัวโปรแกรมที่ติดต่อกลับผู้ใช้พัฒนาด้วย GTK+
Epiphany มีความสามารถในระดับเดียวกับเบราว์เซอร์ยุคใหม่ตัวอื่นๆ เช่น มีระบบแท็บ, คุกกี้, ระบบป้องกันป๊อบอัพ และการติดตั้งโปรแกรมเสริมที่เรียกว่า extension จุดเด่นของ Epiphany คือพัฒนาโดยอิงตาม GNOME Human Interface Guidelines ซึ่งทำให้มีส่วนติดต่อผู้ใช้เป็นมาตรฐานเดียวกับโปรแกรมอื่นๆ ของ GNOME
Epiphany พัฒนาต่อจาก Galeon โดย Marco Pesenti Gritti (ซึ่งเป็นผู้เริ่มพัฒนา Galeon เช่นกัน)
เอ็นดน มะฮ์มุด
ตุน เอ็นดน บินตี มะฮ์มุด อัมบัก (Endon binti Mahmood Ambak; 24 ธันวาคม ค.ศ. 1940 — 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005) เป็นอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศมาเลเซีย โดยเป็นภรรยาคนแรกของอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ด้วยโรคมะเร็งทรวงอก
ประวัติ
เอ็นดน มะฮ์มุด เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1940 ที่เมืองกลัง รัฐเซอลาโงร์ โดยเป็นบุตรีของดาโต๊ะ มะฮ์มุด อัมบัก ชาวมลายู กับดาติน มาเรียม อับดุลละฮ์ ชาวญี่ปุ่น เธอมีพี่น้อง 10 คน โดยรวมไปถึงน้องสาวฝาแฝดชื่อ โนไรนี และมีน้องสาวคนอื่นเช่น นนนี, ระฮ์มะฮ์ และอาอีชะฮ์
บิดาของเธอทำงานในเหมืองแร่ และต่อมาได้ย้ายทำในรัฐเประเพื่อดูแลเหมือง 60 แห่งในเขตเมืองกัมปาร์ เอ็นดนจึงใช้ชีวิตในวัยเด็กของเธอในเมืองกัมปาร์ และได้รับการศึกษาครั้งแรกที่โรงเรียนอังกฤษ-จีน (Anglo-Chinese School) ซึ่งปัจจุบันคือโรงเรียนประถมนานาชาติเมโธดิสต์ (Methodist National Type Primary School) ต่อมาเธอได้ศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมเซนต์แมรี (St Mary’s secondary school) ในกัวลาลัมเปอร์
เอ็นดนพบกับอับดุลละฮ์ เมื่อ ค.ศ. 1960 ในขณะที่เธอทำงานในสำนักงาน Federal Establishment Office ซึ่งปัจจุบันคือหน่วยบริการมหาชน (Public Service Department) และทั้งคู่ได้แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1965 ซึ่งต่อมาเอ็นดนจึงลาออกจากงานใน ปี ค.ศ. 1976
อับดุลละฮ์ และเอ็นดนมีบุตรธิดาด้วยกันสองคน โดยบุตรคนแรกเป็นชาย คือ ดาโต๊ะกามาลุดดิน อับดุลละฮ์ ปัจจุบันได้สมรสแล้วกับอัซรีน อับดุลละฮ์ ส่วนบุตรสาวชื่อ โนรี อับดุลละฮ์ ปัจจุบันได้สมรสแล้วกับไครี จามาลุดดิน โดยมีหลานให้แก่อับดุลละฮ์และเอ็นดนรวมกัน 4 คน
การต่อสู้กับโรคร้าย
เอ็นดนได้ตรวจพบมะเร็งทรวงอกในปี ค.ศ. 2003 ขณะที่น้องสาวฝาแฝดโนไรนีที่เป็นมาก่อนได้เสียชีวิตลงก่อนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2003 ต่อมาเอ็นดนได้ไปรักษาตัวที่ศูนย์การแพทย์เซนต์จอห์น (St. John’s Medical Centre) ที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ก่อนที่จะกลับมายังประเทศมาเลเซีย โดยพำนักอยู่ในบ้านซรีเปอร์ดานา (Sri Perdana) ก่อนจะเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลปูตราจายาอีก 2 สัปดาห์
ยูกิ จูได
ยูกิ จูได (遊城 十代) หรือ Jaden Yuki สำหรับภาพยนตร์การ์ตูนที่ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา คือตัวละครหลักของเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX พากย์เสียงโดย KENN
บุคลิกภาพ
ยูกิ จูได คือพระเอกและตัวละครหลักของเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ GX การ์ดที่ใช้หลักๆ คือ การ์ดตระกูล E-Hero (อีเลเม็นทัลฮีโร่) และนีโอสเปเชียน ประจำอยู่ในหอโอชีริสเรด ชื่อตัวละครตัวนี้ตั้งขึ้นโดยผู้เขียน ทะกะฮะชิ คะซึกิ  "ยูกิ" (遊城) มีความหมายว่า เล่น "" ส่วนคำที่เป็นชื่อ"จูได" (十代) ซึ่งแปลว่าวัย 10 ปี หรือรุ่นที่ 10 แฝงความหมายว่าอยากให้เด็กวัย 10 ปีขึ้นไปดู
ในตอนที่ 1 ระหว่างที่จูไดกำลังเดินทางไปเข้ารับการสอบเข้าดูเอล อคาเดมี จูไดได้พบกับจ้าวแห่งดูเอลลิสต์ (King of duelist) มุโต้ ยูกิ ตอนโตโดยบังเอิญ ซึ่งยูกิได้มอบการ์ด"ฮาเนะคุริโบ"(Winged kuriboh)ให้แก่จูไดโดยบอกว่าการ์ดใบนี้อยากไปอยู่ด้วย ในตอนเด็กเขามีความใฝ่ฝันที่จะเป็นฮีโร่ผู้ช่วยอวกาศและจักรวาล
จูไดสามารถเห็นวิญญาณที่อยู่ในการ์ดได้ตั้งแต่ตอนเด็กๆ ซึ่งเหล่านีโอสเปเชี่ยนของเขาได้เรียกเขาว่าเป็นผู้ที่มีพลังมืดที่ถูกต้อง โดยอุปนิสัยแล้วจูไดเป็นบุคคลที่เบิกบานรักสนุก เป็นคนที่ชอบการเล่นการ์ดและฮีโร่เป็นชีวิตจิตใจ มีสปิริตในการเล่นการ์ดสูงมาก ทุกครั้งไม่ว่าจะแพ้หรือชนะก็จะยอมรับและคิดว่าเป็นการเล่นที่สนุก พร้อมกับจะพูดว่า "Gotcha เป็นดูเอลที่สนุกมากเลยนะ" ทุกครั้ง เขาเป็นดูเอลริสต์ที่มีชีวิตชีวากระทั่งถึงช่วงปลายของภาคที่ 3 คาบไปถึงช่วงปลายของภาคที่ 4 เมื่อบุคลิกภาพของเขาได้เปลี่ยนไป พร้อมกับตระหนักว่าการเล่นการ์ดนั้นไม่ได้มีแต่ความสนุกสนานอย่างเดียว ยังมีความโศกเศร้าและความทุกข์ผสานอยู่ด้วย
ในตอนเด็ก การ์ดที่เป็นตัวตัดสินของจูไดคือ "ยูเบล" ทุกครั้งที่เล่นจะทำให้คู่ต่อสู้สลบทุกครั้ง และด้วยเหตุนี้จูไดจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพังเพราะไม่มีใครกล้ามาเล่นด้วย แต่หลังจากนั้นพ่อแม่ของจูไดก็ได้ทำการลบความทรงจำเกี่ยวกับยูเบลออกจากจูได ความสัมพันธ์ระหว่างจูไดและยูเบลมีมาตั้งแต่ชาติก่อนหน้านี้แล้ว โดยจูไดนั้นเป็นเจ้าชาย และยูเบลเป็นผู้ติดตาม ทั้ง 2 มีฐานะเป็นเพื่อนกัน
บุคลิกภาพที่ 2 "ฮาโอ"(จอมราชัน)
ฮะโอคือบุคลิกภาพที่ความมืดในใจของจูไดได้สร้างขึ้น เป็นลักษณะของอำนาจมืดที่หลับอยู่ใต้ใจของเขา อุปนิสัยเป็นบุคคลที่เย็นชาไร้ความรู้สึก ลักษณะเด่นคือทุกครั้งที่สีของนัยน์ตาเปลี่ยนไปเป็นสีเหลือง จากความทรงจำชาติก่อน พลังดังกล่าวนี้เป็นพลังที่เอาไว้ป้องกันอวกาศจากแสงแห่งการทำลายล้าง อำนาจมหาศาลนี้นอกจากจะมีไว้เพื่อป้องกันแล้วยังมีนาจพอที่จะสามารถทำลายล้างได้ด้วยเช่นกันและเขาเป็นผู้สร้างโลกดูเอลในตัวฉันอีกคน
ภาคแรก (ปีที่หนึ่ง)
10 ปีหลังจากจบยูกิโอภาคแรกไป ยูกิ จูไดวัย 15 ปี ขณะที่เดินทางมารับการสอบเข้าดูเอล อคาเดเมีย เขาประสบปัญหารถไฟเสียกลางทาง จูไดเดินทางมาถึงเป็นคนสุดท้าย และเพราะว่าผู้เข้ารับการสอบคนอื่นๆ สอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว จูได้จึงต้องสู้กับอาจารย์โคโรนอสแทน เขาสามารถชนะอาจารย์โคโรนอส แต่ด้วยเหตุที่ว่าคะแนนสอบทางวิชาการนั้นได้อันดับที่ 110 จูไดจึงต้องประจำอยู่ที่หอโอซิริสเรด ร่วมห้องกับมะรุฟุจิ โช และมะเอะดะ ฮะยะโตะ อย่างไรก็ตามจูไดก็ไม่ได้คิดมากถึงเรื่องดังกล่าว ยังคงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายตามใจตนในรั้วโรงเรียนเรื่อยมา เมื่อจูไดชนะมันโจเมะและมีโอกาสที่จะยกระดับตนไปอยู่ในหอราเยลโล่
ภาคสอง (ปีที่2)
จูไดแพ้ในการต่อสู้กับเอ๊ด ฟีนิกซ์ ซึ่งทำให้เขาไม่สามารถมองเห็นภาพที่อยู่บนการ์ดได้ จึงออกจากเกาะไป แต่ด้วยเหตุที่ได้รับการ์ด E-HERO เนออส และเหล่าเนโอสเปเชียน เขาจึงสามารถกลับมาเป็นดั่งเดิมได้อีกครั้ง แล้วกลับมาที่เกาะแต่หลงวนไปมาที่เกาะเป็นเวลาหลายเดือน แต่ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้เขาต้องสู้กับเหล่าสมาคมแห่งแสง (光の結社, Society of Light) อย่างรุนแรงยิ่งขึ้น จูไดยังต้องช่วยมันโจเมะ จุนและเทนโจอิน อาซึกะ ฯลฯ จากการล้างสมองของไซโอ ทาคุมะ พร้อมกับทำลาย "แสงแห่งความวิบัติ" (破滅の光, Light of Destruction) ที่อยู่ในตัวไซโอจนหมดสิ้น
ภาคสาม (ปีที่สามช่วงต้น)
จูไดเริ่มทวีความสำคัญมากขึ้นอย่างมากเมื่อถึงภาคนี้ เขาได้รู้จักกับโยฮัน แอนเดอร์เซนผู้ที่สามารถเห็นวิญญาณที่อยู่ในการ์ดเช่นเดียวกัน ในภาคนี้เขาต้องเผชิญกับการไล่ตามของวิญญาณยูเบลผู้หลงใหลในตัวเขาเป็นอย่างมาก และเป็นผู้ที่นำดูเอล อคาเดมีมาอีกมิติหนึ่ง หลังจากโยฮันได้อุทิศตนเองในการต่อสู้กับวิญญาณยูเบลเพื่อส่งดูเอล อคาเดมีและเพื่อนๆกลับไปโลกเดิม จูไดจึงรู้สึกว่าตนเองนั้นด้อยและไร้ค่า
ตำบลคอนฉิม
คอนฉิม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแวงใหญ่ จังหวัดขอนแก่น เป็นที่ราบสูงบางส่วนเป็นเนินเตี้ย ดินร่วนปนทรายและบางส่วนเป็นดินเค็ม
ยูกิ จูได
ภาคสาม (ปีที่สามช่วงต้น)
และเพื่อที่จะช่วยโยฮันให้กลับมาสู่โลกปัจจุบัน จูไดและผองเพื่อนจึงเดินทางกลับไปอีกรอบ จูไดต้องทุกข์ทรมาณทั้งทางกายและจิตใจในการต่อสู้แบบเดธดูเอล (Death Duel) ที่มีกฎง่ายๆอยู่ว่าใครแพ้แล้วต้องหายไป พร้อมกัยแรงกดดันในการรับผิดชอบชีวิตของเพื่อนแต่ละคน จนในที่สุดเมื่อถึงตอนต่อสู้กับอสูรบรอน ด้วยเหตุที่รู้สึกผิดกับตนเองที่ว่าเป็นสาเหตุให้สูญเสียเพื่อนๆไป เขาจึงต้องแลกตัวเองเพื่อให้ฮะโอ (覇王, Supreme King) หรือบุคลิกภาพอีกแบบหนึ่งของเขาฟื้นขึ้นมา
ตำบลคอนฉิม
ประวัติ
ตำบลคอนฉิมนับว่าเป็นตำบลที่เก่าแก่มาก เมื่อก่อนขึ้นตรงต่อปกครองอำเภอพล ในปี พ.ศ. 2492 ได้แยกการปกครองเพิ่มอีกตำบล คือ ตำบลโนนทอง และในปี พ.ศ. 2511 ได้แยกออกไปอีกตำบล คือ ตำบลใหม่นาเพียง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2520 โอนมาขึ้นกับอำเภอแวงใหญ่ และเมื่อปี พ.ศ. 2522 ตำบลคอนฉิมแยกออกไปอีกตำบล คือ ตำบลแวงใหญ่
ยูกิ จูได
ภาคสาม (ปีที่สามช่วงต้น)
เมื่อจูไดได้รับการปลดปล่อยออกมาจากฮะโอโดยจิม ครอกโคไดล์ คุก และออสติน โอไบรอัน เขาก็ได้กลับกลายเป็นคนที่ขี้ขลาด เพราะเมื่อทุกครั้งที่เห็นการ์ดฟิวชั่น(polymerization)เขาก็จะนึกถึงสภาพตนเมื่อตอนที่เป็นฮะโอที่ทำร้ายชีวิตของแต่ละคนอย่างโหดเหี้ยม แต่จูไดก็ได้ฟื้นฮะโอในตัวเขาขึ้นมาอีกครั้งในการต่อสู้ระหว่างเขากับยูเบลในครั้งที่ 2 จูไดตระหนักว่ายูเบลนั้นคือผู้อุทิศตัวเองเพื่อการปกป้องเขาในชาติก่อนเพื่อให้แสงแห่งการทำลายล้างในตัวมีความสมดุล จูไดจึงให้อภัยยูเบลและทำการรวมวิญญาณยูเบลและเขาเองเข้าด้วยกัน โดยการใช้การ์ดเวทมนต์ "ซุปเปอร์ ฟิวชั่น"(super polymerization)พร้อมกับส่งเพื่อนๆ และผู้ติดตามมาด้วยกลับสู่โลกปัจจุบันก่อน ก่อนที่เขาจะกลับมาพร้อมกลับดาวตกในภายหลัง ในขณะที่มะรุฟุจิ โชกำลังอธิษฐานให้เขากลับมา
ตำบลคอนฉิม
ประวัติ
ได้มีการจัดตั้ง สภาตำบลคอมฉิม เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลคอนฉิม อำเภอแวงใหญ่ จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลคอนฉิมตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลคอนฉิมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
ยูกิ จูได
ภาคสี่ (ปีที่สามช่วงปลาย)
หลังจากเหตุการยูเบล จูไดก็เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องเป็นเวลา 1 เดือน ด้วยเหตุที่รู้สึกว่ามีปัญหาใหม่เกิดขึ้นระหว่างโลกมนุษย์กับโลกวิญญาณ ซึ่งสาเหตุนั้นอาจจะมาจากตน จูไดจึงตัดสินใจที่จะลาออกจากโรงเรียน แต่เมื่อผ่านเหตุการณ์ของฟุจิวะระ ยูสึเกะ และโอเนสต์ไป จูไดจึงได้ร่วมงานกับผองเพื่อนอีกครั้ง
พออาจารย์โครนอสไม่อยากให้นักเรียนที่เรียนจบจากไปถึงกับไม่ให้มีการเรียน จูไดจึงต้องมาดูเอลเพื่อเตือนสติจนโครนอสเข้าใจกลับมาสอนอีกครั้ง แต่จูไดต้องรักษาสัญญาคือต้องเรียนให้ครบ เพราะจูไดโดดเรียนมากที่สุด เพื่อจะได้จบทันทุกคน จะได้ไม่เป็นเหมือนฮายาโตะ
จูไดได้ร่วมกับการสอบจบการศึกษาของดูเอล อคาเดมี่ แต่ระหว่างนั้นได้ถูกโอไบรเอนเรียกตัวไปที่เมืองโดะมิโนะ ซึ่งเมื่อไปถึง โอไบรเอนได้ตกอยู่ในน้ำมือของดาร์กเนสแล้ว ประจวบกับต้องสู้กับไซโอโดยไม่มีทางเลี่ยง พร้อมกับได้รับอิทธิพลอำนาจมืด จูไดจึงต้องเสียเวลาต่อสู้กับโยฮันอีก แต่ด้วยความช่วยเหลือของโยฮัน จูไดจึงได้กลับสู่ปกติ แล้วเร่งกลับสู่ดูเอล อคาเดมี และเมื่อกลับไปถึง ตัวดาร์กเนสที่อยู่ในร่างของฟุจิวะระได้ปรากฏร่างที่แท้จริงออกมา จนในที่สุดดาร์กเนสก็ต้องประสบกับความปราชัย ความสงบสุขที่แท้จริงก็ได้กลับคืนมาในที่สุด
เมื่อสิ้นสุดงานปิดภาคเรียน ในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกอยู่กับงานเลี้ยงอยู่นั้น จูไดได้ตัดสินใจที่จะออกจากโรงเรียนอย่างเงียบๆ แต่ฮะเนะคุริโบได้เรียกจูไดไปที่ห้องจัดแสดงการ์ดของ มุโต้ ยูกิ ณ ที่แห่งนั้นเขาได้พบกับ มุโต้ ยูกิ ซึ่งกล่าวว่าจะพาไปสถานที่ที่จะนำสิ่งที่จูไดได้สูญเสียไปในขณะที่จะเป็นผู้ใหญ่กลับคืนมา ด้วยการนำพาของยูกิ แสงสว่างวาบหนึ่งใด้นำจูไดไปสู่หมู่บ้านโดะมิโนะในอดีต เขาได้พบกับยูกิในอดีต ซึ่งเขาก็ได้ฝันว่าจะได้เล่นกับจูไดด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้เองดูเอลจบการศึกษาที่แท้จริงจึงเปิดฉากขึ้น ทั้งสองต่างเล่นกันอย่างดุเดือดและสนุกสนาน ซึ่งสิ่งนี้เองที่ทำให้จูไดได้กอบกู้สิ่งที่ตัวเองได้สูญเสียไป ซึ่งก็คือ "การหลงใหลในความสนุกสนานของการดูเอล" ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่สุดยอดที่สุดของจูไดเลยทีเดียว
หลังจากสิ้นสุดการดูเอลกับยูกิ จูไดพร้อมกับแมวชื่อฟาโรห์ และผีอาจารย์ไดโตะกุจิ ได้ออกเดินทางท่องเที่ยวทั่วโลก เพื่อใช้พลังที่ตนเองมีช่วยเหลือผู้ที่ต้องการมัน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้กล่าวลาผองเพื่อน แต่พวกเขาก็ได้เขียนข้อความต่างๆ ให้แก่จูได
บ๊ะจ่าง
บ๊ะจ่าง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ โร่วจ้ง ตามสำเนียงกลาง บ้างเรียก ขนมจ้าง เป็นชื่ออาหารคาวของจีนชนิดหนึ่ง ทำด้วยข้าวเหนียวนำมาผัดน้ำมัน มีไส้หมูเค็มหรือหมูพะโล้ กุนเชียง ไข่เค็มเฉพาะไข่แดง กุ้งแห้ง เห็ดหอม เป็นต้น ห่อด้วยใบไผ่แล้วนึ่งให้สุก
ภาษาบาเตก
ภาษาบาเตก (Batek language) มีผู้พูดในมาเลเซีย 1,000 คน (พ.ศ. 2549) กำลังลดจำนวนลง พบในรัฐกลันตัน รัฐตรังกานูและตอนเหนือของรัฐปะหัง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
แผ้ว สนิทวงศ์เสนี
ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี (สกุลเดิม สุทธิบูรณ์; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2446 – 24 กันยายน พ.ศ. 2543) เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนาฏศิลป์ไทย ทั้งยังเป็นผู้คิดค้นท่ารำใหม่โดยยึดระเบียบแบบแผนตามประเพณีโบราณ และมีความสามารถในการประพันธ์บทโขนละคร เคยเป็นหม่อมในสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ถือเป็นหญิงสามัญชนที่ไม่ใช่ลูกหลานขุนนางคนแรกที่ได้เป็นสะใภ้หลวง หลังสามีทิวงคตจึงสมรสใหม่กับหม่อมสนิทวงศ์เสนี (หม่อมราชวงศ์ตัน สนิทวงศ์)
ท่านผู้หญิงแผ้วถูกประกาศเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์) เมื่อ พ.ศ. 2528 และได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นของชาติ สาขาศิลปะ ด้านนาฏศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2529