cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ศูนย์กีฬาในร่มกลางเทศบาลโอซากะ
การใช้งาน
ในส่วนมวยสากลใช้เป็นที่จัดชกระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น โจอิจิโร ทัตสึโยชิ - วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น (ครั้งแรก), พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ - ฮิเดโนบุ ฮนดะ, ไดกิ คาเมดะ - เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต (ครั้งแรก) เป็นต้น
การเข้าถึง
เดินออกจากโอซากะเมโทรของสายชูโอ เข้าถึงสนามในเวลาประมาณ 3 นาที
สินิตย์ เลิศไกร
สินิตย์ เลิศไกร หรือที่คนในพื้นที่เรียกว่า '''สส. ดำ''' เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 5 สมัย
ประวัติ
นายสินิตย์ เลิศไกร เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม  พ.ศ. 2507 ที่ตำบลไทรโสภา อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นบุตรของนายน่วม กับนางแอ่น เลิศไกร สำเร็จการศึกษาประถมศึกษาจากโรงเรียนพระแสงวิทยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ชั้นประโยคมัธยมศึกษาจากวิทยาลัยเกษตรนครศรีธรรมราช (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย) ปริญญาตรีสาขาเทคโนโลยีการเกษตร จากวิทยาลัยครูสุราษฎร์ธานี และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน
สินิตย์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดสุราษฎร์ธานี เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ในปี 2538 ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องมาในปี 2548, 2550, 2554
สินิตย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการองค์กรตามรัฐธรรมนูญ รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน และกองทุน ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ต่อในปี 2564 เมื่อนายถาวร เสนเนียม พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เนื่องจากคำพิพากษาของศาล ส่งผลให้นายสินิตย์ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
สินิตย์ เป็นนักการเมืองของพรรคประชาธิปัตย์ในกลุ่มที่ได้รับการสนับสนุนจากบัญญัติ บรรทัดฐาน
มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์
มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์ เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดรามา ปี ค.ศ. 2020 ของเน็ตฟลิกซ์ ​กำกับการแสดงโดยจอร์จ ซี โวล์ฟ เขียนบทภาพยนตร์โดยรูเบน ซานตีอาโก-ฮัดสัน โดยสร้างมาจากละครเวที​เรื่อง Ma Rainey's Black Bottom ที่เขียนบทละครโดย ออกัส วิลสัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชิคาโก​ ระหว่างการบันทึกแผ่นเสียงของมา เรย์นีย์ นักร้องเพลงบลูส์ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน​ที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่งของวงการเพลง ในปี ค.ศ. 1920 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 2 สาขา​ ได้แก่สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยมและ สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม จากการถูกเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์ถึง 5 สาขารางวัล
ภาพยนตร์ผลิตโดยเดนเซล วอชิงตัน, ท็อดด์ แบล็ค และ ดานี โวล์ฟ โดยได้นักแสดงชื่อดังอย่างไวโอลา เดวิส​และแชดวิก โบสแมนมาเป็นนักแสดงนำ ร่วมด้วยกลินน์ เทอร์แมน, โคลแมน โดมิงโก และ ไมเคิล พ็อตส์ ในบทบาทนักแสดงสมทบ เดิมทีภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ เดนเซล วอชิงตัน จะผลิตให้กับเอชบีโอ ก่อนที่จะเปลี่ยนมาผลิตให้กับเน็ตฟลิกซ์​แทน โดยเริ่มถ่ายทำในปี ค.ศ. 2019 ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย​ ต่อมาแชดวิค โบสแมน ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่​ในปี ค.ศ. 2020 โดยนับเป็นการแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในชีวิตของเขา
มา เรนีย์ ตำนานเพลงบลูส์ ออกฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ที่สหรัฐอเมริกา ก่อนจะเริ่มเผยแพร่แบบสตรีมมิง​ทางเน็ตฟลิกซ์​ และได้รับผลตอบรับที่ดีตลอดจนได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ โดยเฉพาะกับการแสดงของวิโอลา เดวิส และ แชดวิด โบสแมนรวมถึงความสวยงามของเครื่องแต่งกายและมูลค่าของการออกแบบงานสร้าง ทำให้ได้รับการจัดให้เป็น 1 ใน 10 ภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2020 โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ​ 2 สาขา โดยแชดวิก โบสแมน นักแสดงนำได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา​ ได้แก่สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, สาขาแต่งหน้ายอดเยี่ยม, สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม, สาขาออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม​ และได้รับรางวัลแซกอวอร์ด​ อีก 2 สาขาได้แก่นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แชดวิก โบสแมน)​ และนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ไวโอลา เดวิส)
การเผยแพร่
เน็ตฟลิกซ์​ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายแบบจำกัดโรงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 จากนั้นเปิดให้รับชมผ่านทางระบบสตรีมมิง​เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม และได้มีการนำสารคดีเบื้องหลังการถ่ายทำที่ชื่อว่า Ma Rainey's Black Bottom: A Legacy Brought to Screen -​ มา เรนีย์ ตำนานเพลลงบลูส์สู่จอ ความยาว 31 นาทีให้เลือกรับชมควบคู่กันไปด้วย โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่มีผู้รับชมมากที่สุดของเน็ตฟลิกซ์ในสัปดาห์แรกที่เปิดให้รับชม
บีรเฏาะวีล
สถานะดินแดนที่ไม่ได้เป็นของผู้ใด (terra nullius) ของบีรเฏาะวีลเกิดจากความไม่ลงรอยกันระหว่างเส้นแบ่งพรมแดนของอียิปต์กับซูดานซึ่งมีสองแบบ ได้แก่แบบรัฐกิจซึ่งเขียนเป็นเส้นตรงในปี ค.ศ. 1899 และแบบการบริหารซึ่งเขียนเป็นเส้นไม่ตรงในปี ค.ศ. 1902 อียิปต์ยึดถือเส้นแบ่งตามรัฐกิจที่เป็นเส้นตรง ส่วนซูดานยึดเส้นแบ่งตามการบริหารที่ไม่เป็นเส้นตรง ส่งผลให้พื้นที่ของสามเหลี่ยมฮะลายิบ (مثلث حلايب) ถูกทั้งอียิปต์และซูดานอ้างสิทธิ์ ส่วนบีรเฏาะวีลถูกทั้งสองประเทศปฏิเสธสิทธิ์ในดินแดน ในปี ค.ศ. 2014 แอลัสเตอร์ บอนเนตต์ ผู้แต่งหนังสือ เรียกบีรเฏาะวีลว่าเป็นพื้นที่เดียวบนโลกที่อยู่อาศัยได้แต่ไม่มีรัฐบาลใดอ้างสิทธิ์
ภูมิศาสตร์
บีรเฏาะวีลมีพื้นที่ 2,060 ตารางกิโลเมตร (795.4 ตารางไมล์) ความยาวเส้นแบ่งทางเหนืออยู่ที่ 95 km และทางใต้อยู่ที่ 46 km ทางตะวันออกอยู่ที่ 26 km และทางตะวันตกอยู่ที่ 49 km ทางเหนือของพื้นที่คือเขาเฏาะวีล (جبل طويل) ซึ่งสูง 459 m ทางตะวันออกคือเขาฮะญะรุซซัรกออ์ (جبل حجر الزرقاء) ซึ่งสูง 662 m ส่วนทางใต้คือธารวาดีเฏาะวีล (وادي طويل) หรือที่รู้จักกันในชื่อโกรกธารอะบูบัรด์ (خور أبو برد‎)
การอ้างสิทธิ์ในดินแดน
เนื่องจากบีรเฏาะวีลยังไม่มีผู้ใดอ้างสิทธิ์ปกครองเหนือดินแดนตามกฎหมาย ทำให้มีบุคคลและองค์กรจำนวนหนึ่งพยายามอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนนี้ในฐานะอนุรัฐ อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการอ้างสิทธิ์รายใดที่ได้รับการคำนึงถึงอย่างจริงจังในระดับนานาชาติ และเนื่องจากสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศของพื้นที่ที่ร้อน ห่างไกล และไม่เป็นมิตร การอ้างสิทธิ์เหนือบีรเฏาะวีลส่วนใหญ่จึงกระทำผ่านการโพสต์ประกาศออนไลน์จากสถานที่อื่น จนถึงปัจจุบัน ยังคงไม่มีการอ้างสิทธิ์ใดที่ได้รับการยอมรับหรือรับรองจากรัฐบาลและหน่วยงานระหว่างประเทศใด ๆ
การดับไฟป่า
การดับไฟป่า (wildfire suppression) เป็นกลยุทธ์การดับเพลิงที่ใช้ในการระงับไฟป่า ความพยายามในการดับเพลิงในพื้นที่ป่าต้องใช้เทคนิค, อุปกรณ์ และการฝึกที่แตกต่างกันจากไฟไหม้ตัวอาคารที่คุ้นเคยมากกว่าที่พบในพื้นที่ที่มีประชากร การทำงานร่วมกับอากาศยานการดับเพลิงทางอากาศ ทีมงานที่ได้รับการฝึกด้านไฟป่าเหล่านี้จะระงับเปลวไฟ, สร้างแนวกันไฟ และดับเปลวไฟ รวมถึงบริเวณที่มีความร้อนเพื่อปกป้องทรัพยากรและความเป็นป่าธรรมชาติ การดับไฟป่ายังกล่าวถึงประเด็นของพื้นที่รวมของที่ดินในสภาพธรรมชาติ–ในเมือง โดยพื้นที่ที่มีประชากรอยู่ติดกับพื้นที่ป่า
ออสเตรเลีย
ไฟป่า หรือที่รู้จักในออสเตรเลียในชื่อบุชไฟเออร์ ได้มีส่วนอย่างมากในประเทศออสเตรเลียเนื่องจากสภาพแห้งแล้ง หน่วยงานดับเพลิงที่โดดเด่นซึ่งได้รับมอบหมายให้ดับไฟป่า ได้แก่ เอ็นพีดับเบิลยูเอส (หน่วยงานดับไฟป่าและอุทยานแห่งชาติ รัฐนิวเซาท์เวลส์), สำนักงานป้องกันอัคคีภัยในพื้นที่ห่างไกลของรัฐนิวเซาท์เวลส์, หน่วยบริการดับเพลิงเซาท์ออสเตรเลีย รวมถึงกระทรวงสิ่งแวดล้อม, ที่ดิน, แหล่งน้ำ และการวางแผน (DELWP) ของรัฐวิกทอเรีย ตลอดจนหน่วยดับเพลิงรัฐวิกทอเรีย
เกาะพิช
เกาะพิช หรือ เกาะเพชร (កោះពេជ្) เป็นเกาะกลางแม่น้ำเกาะหนึ่งอยู่กลางสบน้ำสองสายคือแม่น้ำโขงกับแม่น้ำบาสัก ตั้งอยู่ในแขวงโตนเลบาสัก เขตจ็อมการ์มน กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา
การดับไฟป่า
ดูเพิ่ม
• การดับเพลิงทางอากาศ
เกาะพิช
ในอดีตเกาะพิชมีบ้านเรือนตั้งอาศัยน้อยหลัง เพราะโดยมากเป็นพื้นที่สวน เมื่อ พ.ศ. 2543 เกาะพิชยังมีสภาพเป็นที่ลุ่มหนองน้ำ ต่อมามีการลงทุนจากประเทศจีนบนเกาะพิช มีการขับไล่คนออกจากเกาะ แล้วแทนที่ด้วยโครงการก่อสร้างโรงเรียนนานาชาติ อาคารสำนักงาน อาคารชุด ห้องอยู่อาศัย ภัตตาคาร ที่ล้วนสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบยุโรป รวมทั้งมีสื่งก่อสร้างคล้ายประตูชัย ของประเทศฝรั่งเศสด้วย มีย่านหนึ่งบนเกาะเรียกว่าเอลีเซ (Elysée) มีก่อสร้างที่ได้รับแรงบันดาลใจสถาปัตยกรรมในกรุงปารีส และย่านอื่นของเกาะพิชก็มีการก่อสร้างตึกสูงใหม่ ๆ ส่งผลให้ราคาอสังหาริมทรัพย์บนเกาะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว และประชากรบนเกาะส่วนใหญ่เป็นชาวจีน
วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ตรงกับเทศกาลน้ำของกัมพูชา เกิดเหตุเหยียบกันตายบนสะพานข้ามเกาะพิช ทำให้มีผู้เสียชีวิต 347 ราย และบาดเจ็บมากกว่า 700 คน จากเหตุการณ์นี้ ฮุน เซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชากล่าวว่า เป็นโศกนาฏกรรมที่เลวร้ายที่สุดหลังสิ้นสุดยุคเขมรแดง
ลัทธิคาร์โก
ลัทธิคาร์โก (cargo cult) เป็นระบบความเชื่อมิลเลนาเรียนที่ซึ่งสาวกจะปฏิบัติพิธีการที่มีความเชื่อว่าจะนำมาซึ่งสังคมที่รุดหน้าทางเทคโนโลยีแล้วนำสินค้าและสิ่งของมาส่งให้ ลัทธิเหล่านี้ปรากฏอธิบายครั้งแรกในเมลาเนเซีย ภายหลังการติดต่อกับทหารชาวอเมริกันในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
คาโซะ
คาโซะ (加須市 (Kazo-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2021 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 112,792 คน 48,213 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 850 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 133.30 sqkm คาโซะมีชื่อเสียงไปทั่วญี่ปุ่นในเรื่องการประดิษฐ์โคอิโนะโบริ (ว่าวปลาคาร์ป), กีฬาเบสบอล, อุปกรณ์เค็นโด, และบะหมี่คาโซะอูดง
ภูมิศาสตร์
คาโซะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดไซตามะ มีพรมแดนติดกับจังหวัดกุมมะ จังหวัดโทจิงิ และจังหวัดอิบารากิ ตั้งอยู่บนที่ราบตะกอนน้ำพาของแม่น้ำวาตาราเซะและแม่น้ำโทเนะ ภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบต่ำ
ภูมิอากาศ
คาโซะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในคาโซะคือ 14.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1318 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคาโซะได้เพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ มาตั้งแต่ทศวรรษ 1980
ประวัติศาสตร์
พื้นที่บริเวณคาโซะในปัจจุบันมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และมีเนินสุสานหลายแห่งจากยุคโคฟุงกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ ชื่อของ "คาโซะ" ปรากฏในเอกสารจากยุคนาระโดยบรรยายว่าอยู่ภายในแคว้นมูซาชิ ในยุคเอโดะ มีวัดพุทธโซงันจิซึ่งเป็นสถานที่แสวงบุญยอดนิยมจากเอโดะ
เมืองคาโซะก่อตั้งขึ้นภายในอำเภอคิตะไซตามะ จังหวัดไซตามะ ด้วยการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ต่อมาวันที่ 3 พฤษภาคม 1954 คาโซะได้ผนวกรวมเมืองและหมู่บ้านที่อยู่ข้างเคียง ได้แก่ เมืองฟูโดโอกะ หมู่บ้านมิตสึมาตะ ไรฮะ โอกูวะ มิซูฟูกะ ฮิรากิกาวะ และชิดามิ และได้รับการยกฐานะเป็นนคร
เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2010 นครคาโซะได้ควบรวมเมืองคิไซ คิตากาวาเบะ และโอโตเนะ (ทั้งหมดอยู่ในอำเภอคิตะไซตามะ) ซึ่งถูกยุบไปอันเป็นผลมาจากการควบรวมเทศบาลครั้งนี้
การปกครอง
คาโซะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 28 คน นครคาโซะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 3 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 12 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
คาโซะเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของวาคอม บริษัทที่เป็นผู้ผลิตกราฟิกส์แท็บเล็ต
เลสลี กรีน
เลสลี วิลเลียม กรีน (Leslie William Green; 6 กุมภาพันธ์ 1875 – 31 สิงหาคม 1908) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานการออกแบบสถานีที่มีเอกลักษณ์ของระบบรถไฟใต้ดินลอนดอนในลอนดอนตอนกลางในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 20 ซึ่งมีลักษณะเด่นการตกแต่งภายนอกด้วยไฟอันซ์สีเลือดวัวและสถาปัตยกรรมแบบอาร์ทนูโวอังกฤษสมัยใหม่.
ชีวิตส่วนบุคคล
กรีนเกิดที่ไมเดอะเวล ลอนดอน เมื่อปี 1875 เป็นบุตรคนที่สองจากสี่ของสถาปนิกให้กับคราวน์เซอร์เวเยอร์ อาเธอร์ กรีน และภรรยา เอมิลี เขาเข้าศึกษาที่วิทยาดอเวอร์ และสถาบันศิลปะเซาธ์เคนซิงทัน กรีนสมรสกับ Mildred Ethel Wildy (1879-1960) ในแคลพแฮมในเดือนเมษายน 1902 และในปี 1904 มีธิดาด้วยกันหนึ่งคน คือ Vera (1904-1995)
เกียวดะ
เกียวดะ (行田市 (Gyōda-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2020 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 80,236 คน 40,482 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 1,200 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 67.49 sqkm
ภูมิศาสตร์
เกียวดะตั้งอยู่กึ่งกลางของจังหวัดไซตามะตอนเหนือ โดยมีแม่น้ำโทเนะเป็นเส้นกั้นอาณาเขตกับจังหวัดกุมมะ พื้นที่ของทั้งเมืองตั้งอยู่บนที่ราบตะกอนน้ำพาของแม่น้ำโทเนะและแม่น้ำอารากาวะ เกียวดะอยู่ที่ระดับความสูง 19.7 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ที่ศาลาว่าการนครเกียวดะ) และพื้นที่ของเมืองโดยรวมอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 20 เมตร จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ 36 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ในอุทยานโคฟุงไซตามะ)
ภูมิอากาศ
เกียวดะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในเกียวดะคือ 14.5 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1300 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.5 °C
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของเกียวดะค่อนข้างคงที่ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
เกียวดะมีเนินสุสานฝังศพในยุคโคฟุงจำนวนมาก และมีผู้อยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ คำว่า “ไซตามะ” เป็นชื่อสถานที่ท้องถิ่นภายในเกียวดะ และได้รับการบันทึกไว้ในเอกสารสมัยยุคนาระ ในยุคเซ็งโงกุ ปราสาทโอชิมีชื่อเสียงโด่งดังจากการทนต่อการถูกอิชิดะ มิตสึนาริปิดล้อมในปี 1590 ในยุคเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ปราสาทแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของแคว้นศักดินาโอชิ ซึ่งปกครองโดยสาขาของตระกูลมัตสึไดระจนถึงปี 1871 ซึ่งเป็นยุคที่เมืองปราสาทรุ่งเรืองจากการที่ตั้งอยู่บนถนนสายนากาเซ็นโด
เมืองเกียวดะจัดตั้งขึ้นในอำเภอคิตะไซตามะ จังหวัดไซตามะ โดยเป็นการจัดตั้งด้วยระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ในวันที่ 1 เมษายน 1937 เกียวดะได้ผนวกหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ นางาโนะ โฮชิกาวะ และโมจิดะ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 23 เมษายน 1949 ตั้งแต่ปี 1954–1955 อาณาเขตของนครได้ขยายเพิ่มขึ้นโดยการผนวกหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ อารากิ ซูกะ คิตะคาวาฮาระ ไซตามะ โฮชิมิยะ และโออิ และในวันที่ 1 มกราคม 2006 หมู่บ้านมินามิคาวาระ (จากอำเภอคิตะไซตามะ) ก็ได้รวมเข้ากับนครเกียวดะ
การปกครอง
เกียวดะมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 20 คน นครเกียวดะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 12 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
เกียวดะมีเศรษฐกิจแบบผสมของเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมการผลิตเบา โดยเฉพาะอย่างยิ่งชิ้นส่วนรถยนต์ นครเกียวดะมีสำนักงานใหญ่ของโชวะคอร์ปอเรชันตั้งอยู่ ซึ่งเป็นผู้ผลิตยานยนต์ รถจักรยานยนต์ และระบบกันสะเทือน
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในขณะเริ่มก่อตั้งส่วนงานได้รับการจัดตั้งเป็นภาควิชาในสังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 และมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยปรับสถานะจากภาควิชาเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่ วันที่ 26 ตุลาคม 2563 โดยมีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 30 คน ปัจจุบันเปิดรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี วิทยาเขตหาดใหญ่ แยกออกเป็นหลักสูตรวิศวกรรมคอมพิวเตอร์รุ่นละประมาณ 80 คน และวิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์ประมาณ 40 คน และนอกจากมีการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรปริญญาตรีแล้ว สาขาวิชาฯ ยังจัดการเรียนการสอนระดับมหาบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2544 และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งในระดับบัณฑิตศึกษาเปิดรับนักศึกษาในประเภท Research Program หรือทำวิทยานิพนธ์
ภารกิจหลัก
เน้นความเป็นเลิศ และบูรณาการในแขนงวิชา ต่อไปนี้
วิสัยทัศน์
"ผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และผลงานทางวิชาการในสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ที่มีคุณภาพระดับสากล"
อ้างอิง
ประวัติ วิสัยทัศน์ และพันธกิจ
ยศทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
ตารางด้านล่างนี้แสดงยศและเครื่องหมายของทหารบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ลอนดอนมิเธรียม
พื้นที่นี้ขุดค้นโดย ดับเบิลยู เอฟ กริมส์ ผู้อำนวยการมิวเซียมออฟลอนดอน และนักโบราณคดี ออเดรย์ วิลเลียมส์ ในปี 1954 วิหารนี้คาดการณ์ว่าสร้างขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่สาม เพื่อบูชามิทรัสหรืออาจมีบูชาเทพเจ้าองค์อื่น ๆ ที่ทหารโรมันบูาร่วมด้วย จากนั้นในช่วงต้นศตวรรษที่สี่ได้เปลี่ยนไปบูชาบัคคัสเป็นหลักแทน ในบรรดาโบราณวัตถุที่ขุดค้นขึ้นมาพบบันทึกที่มีระบุชื่อของลอนดอนที่เก่าแก่ที่สุด ซึ่งมาจากปี AD 62 และ AD 70 ในชื่อลอนโดเนียม
หลังการขุดค้น ได้มีการย้ายโบราณสถานทั้งหมดไปประกอบใหม่ในปี 1962 ในระดับถนน ห่างไปราว 100 เมตร การก่อสร้างโบราณสถานส่วนนี้ใหม่ถูกวิจารณ์อย่างหนักว่าไม่ถูกต้องและขัดต่อหลักการอนุรักษ์
ภายหลังการเปลี่ยนการใช้งานที่ดินไปจนกระทั่งบริษัทบลูมเบิร์กตัดสินใจสร้างสำนักงานภาคพื้นยุโรปขึ้นในปี 2010, จึงได้มีแนวคิดในการฟื้นฟูวิหารมิทรัสขึ้นมาใหม่ โดยอาศัยเอกสารหลักฐานเก่าและวัสดุเทียบเท่ามาทดแทนในการประกอบวิหารขึ้นมาใหม่ ในปัจจุบันเป็นนิทรรศการใน้ดินของอาคารซึ่งปัจจุบันชื่อบลูมเบิร์กสเปส
สตูดิโอไบด์
บริษัท สตูดิโอไบด์ เป็นสตูโอแอนิเมชันญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในฐานะกิจการร่วมค้าโดยไวต์ฟอกซ์และ เอกเฟิร์ม
ประวัติ
บริษัทก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ในฐานะกิจการร่วมค้าระหว่างสตูดิโอแอนิเมชันไวต์ฟอกซ์ กับบริษัทอำนวยการผลิต วางแผน และจัดการเอกก์เฟิร์ม งานแรกของสตูดิโอคืออนิเมะเรื่อง หุ่นเชิดสังหารเฉพาะตอนที่ 22 และ 31 ส่วนผลงานแรกของบริษัทในฐานะสตูดิโอแอนิเมชันนำคืออนิเมะเรื่องเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ ซึ่งเปิดตัวในปี พ.ศ. 2564
ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2564 ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเอกก์เฟิร์มและหัวหน้าผู้อำนวยการสร้างอนิเมะเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ โนบูฮิโระ โอซาวะ ได้กล่าวว่าเขาสร้างสตูดิโอผลิตใหม่เพื่อสร้างอนิเมะเรื่องเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพโดยเฉพาะ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 บริษัทอำนวยการผลิตเอกก์เฟิร์มอธิบายเกี่ยวกับการจัดตั้งสตูดิโอที่แยกออกมาจากสตูดิโอไวต์ฟอกซ์ที่มีอยู่แล้วนั้นว่าพวกเขา "ต้องการระบบที่ช่วยให้ดำเนินโครงการได้อย่างต่อเนื่อง ระยะยาว และเป็นระบบ" พวกเขาจึง "จะสามารถจดจ่อกับการสร้างเกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ ได้มากขึ้น เอกก์เฟิร์มระบุว่า "สตูดิโอไบด์จะใช้เกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ''เป็นดั่งฐานยิงจรวดสำหรับธุรกิจการผลิตแอนิเมชันเต็มรูปแบบ"
วัดโสภาราม (จังหวัดปทุมธานี)
วัดโสภาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา
วัดโสภารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดการเรียนสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารคอนกรีตจำนวน 8 หลัง และหอสวดมนต์
เดิมวัดโสภารามมีประเพณีสรงน้ำพระในวันสงกรานต์ โดยนำรางน้ำมาให้ประชาชนที่มาร่วมงานได้สรงน้ำให้พระ แต่ในปัจจุบันทางวัดไม่ได้นำรางน้ำมาใช้แล้ว ทางวัดได้เก็บรางน้ำไว้และให้ผู้มาร่วมงานเข้าไปรดน้ำบนมือของพระสงฆ์แทนการสรงน้ำอย่างในอดีต
สมชาย วิษณุวงศ์
พลเอก สมชาย วิษณุวงศ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี เป็นประธานคณะกรรมาธิการการทหาร และประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาหาแนวทางการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการใช้กัญชา กัญชง และกระท่อมอย่างเป็นระบบ สภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25
ประวัติ
พล.อ.สมชาย เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2488 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 5 และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
การทำงาน
พล.อ.สมชาย เริ่มรับราชการทหารที่ศูนย์สงครามพิเศษ ลพบุรี เคยเป็นนายทหารประจำตัว พลเอก ชัยสิทธิ์ ชินวัตร จนได้รับแต่งตั้งในตำแหน่งสูงสุดคือ ที่ปรึกษาพิเศษสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย และก่อนเกษียณจากราชการในปี 2548 เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน และย้ายไปอยู่พรรคเพื่อไทย ภายหลังการยุบพรรคพลังประชาชน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 3 ในนามพรรคเพื่อไทย ต่อมาย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
พล.อ.สมชาย ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 และประธานคณะกรรมาธิการการทหารในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาหาแนวทางการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการใช้กัญชา กัญชง และกระท่อมอย่างเป็นระบบ
นอกจากนั้น พล.อ.สมชาย ยังเป็นอดีตประธานกรรมการบริษัททีไอจีเอ จำกัด (TIGA Co., Ltd.) หรือเรียกโดยย่อว่า ไทก้า เป็นบริษัทตัวแทนลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
ปัจจุบันเขาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์
เบื้องต้น
บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ณ บ้านพักรถไฟ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีพี่น้อง 8 คน เป็นคนที่ 4 บิดาชื่อนายแย้ม มารดาชื่อนางบุญจันทร์ พัฒนาสันต์ (ภายหลังเมื่อเธอเป็นนักร้องแล้วน้องสาวของเธอชื่อกัญญาวรรณ พัฒนาสันต์ ก็เป็นนักร้องตามพี่สาวเช่นกัน)
การศึกษา
เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนสรรพาวุธบำรุง โดยเป็นนักเรียนรุ่นแรก หลังจากสำเร็จการศึกษาได้เข้าทำงานที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อปีพ.ศ.2512
นักเรียนนักร้อง
บรรจงจิตต์ชื่นชอบเสียงของมัณฑนา โมรากุลมาก จึงมาสมัครเป็นนักเรียนที่โรงเรียนสุนทราภรณ์การดนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2513
ในปีถัดมาจิ๋วได้รับการคัดเลือกให้มาร้องเพลงให้ครูเอื้อ สุนทรสนานฟังโดยเธอได้เลือกร้องเพลงทางที่ต้องกลับ ของมัณฑนา โมรากุล แต่ครูเอื้อได้เปลี่ยนแนวให้เธอมาร้องเพลงเร็วๆของนักร้องรุ่นพี่ เช่นสุปาณี พุกสมบุญ,ศรีสุดา รัชตะวรรณ,จันทนา โอบายวาทย์ เป็นต้น
ดาวรุ่งยุคสุดท้าย
บรรจงจิตต์ ไดรับการคัดเลือกเข้ามาเป็นดาวรุ่งสุนทราภรณ์ชุดสุดท้าย โดยรุ่นเดียวกันกับ จิตราภรณ์ บุญญขันธ์, พรศุลี วิชเวช, สุพรรณิกา ฉายาพรรณ
โรดทูคิงดอม
โรดทูคิงดอม (Road to Kingdom; 로드투킹덤) เป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดีเวลา 20:00 น. (KST) ทางช่องเอ็มเน็ตตั้งแต่วันที่ 30 เมษายนถึง 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เป็นที่รู้จักในฐานะส่วนแรกของรายการคู่ชายของรายการควีนดอมและรายการก่อนภาคต่อของรายการคิงดอม
บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์
ดาวรุ่งยุคสุดท้าย
และได้บันทึกเสียงเพลงแรกชื่อเพลงว่า ยามหทัยต้องมนต์ ผลงานต่อมาก็จะเป็นจังหวะเร็วๆเช่น บุหลันลืมฟ้า,นัยน์ตาพราน,สายัณห์ฉันคอย,พรานสังคม,สาวไร่ผัก,หอมดอกอะไรเอ่ย คู่ ถวัลย์ พุกาธร เป็นต้น รวมถึงเป็นนักร้องนำหมู่ในเพลงต่างๆด้วย
โรดทูคิงดอม
งานแถลงข่าวของรายการนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน
บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์
เจ็บป่วยและถึงแก่กรรม
บรรจงจิตต์ป่วยด้วยโรคหนังแข็ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา
โรดทูคิงดอม
เดอะบอยซ์เป็นผู้ชนะในการแข่งขัน ดังนั้นจึงได้รับตำแหน่งประจำในรายการ คิงดอม (킹덤) ที่กำลังจะออกอากาศ
บรรจงจิตต์ พัฒนาสันต์
อ้างอิง
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=485915024911109&id=381723318663614
โรดทูคิงดอม
ตารางคัดออก
ความหมายสี: ตกรอบแรก
ถูกคัดออกในการคัดออกครั้งที่สอง
ผู้ชนะรอบชิงชนะเลิศและคะแนนรวมสูงสุด; เข้าร่วมคิงดอม
วัดธรรมโชติ
วัดธรรมโชติ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงเข้ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีเนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 90 ตารางวา
วัดธรรมนิมิตร
วัดธรรมนิมิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่กลอง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม เนื้อที่ดินที่ตั้งวัด 20 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวา
ประวัติ
วัดธรรมนิมิตร เดิมมีชื่อว่า วัดคอกเป็ด สันนิษฐานว่าคงมีใครทำคอกเลี้ยงเป็ดไว้ในวัดหรือใกล้เขตวัด จึงได้เรียกชื่อวัดเช่นนั้น สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่ปลายกรุงศรีอยุธยาหรือตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อสร้างแล้วคงจะมีชื่อเรียกเป็นหลักฐานอย่างใดอย่างหนึ่ง แต่คงไม่ได้เรียกว่า "วัดคอกเป็ด" มาแต่เดิม มาเรียกชื่อนี้ภายหลัง จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ และมอบให้อยู่ในสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายคณะธรรมยุติกนิกาย และตั้งนามให้ใหม่ว่า วัดธรรมนิมิตร (บ้างเขียน วัดธรรมนิมิต) อุโบสถหลังใหม่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2498 และได้ลงมือสร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2508 ในสมัยที่ท่านเจ้าคุณพระราชสุทธิโมลี (ปั่น สุภโร) เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4
วัดธรรมโชติ
เมื่อ พ.ศ. 2483 หลวงพ่อคง ธมฺมโชโต เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัด ท่านได้จาริกธุดงค์มาทางเรือ จากวัดบางกะพ้อม จังหวัดสมุทรสงคราม และได้มาพักอยู่ที่นี้ ได้มีนายเฉลิมและนางเจียม พรายน้อย บริจาคที่ดินให้สร้างวัด เดิมชื่อ วัดแหลมหาย แต่หลักฐานการมอบถวายที่ดินชื่อ วัดใหม่ธรรมโชติสหญาติกาวราราม ได้มาเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดธรรมโชติ" ตามฉายาของพระอุปัชฌาย์คงวัดรับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 25.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องสุโขทัย ภายในประดิษฐานพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะลงรักปิดทอง ปางมารวิชัย (แบบหลวงพ่อชินราช) หน้าตักกว้าง 4 ศอก สูงประมาณ 5 ศอกเศษ พระอธิการสุวรรณ อุตตโม เป็นผู้ดำเนินการหล่อขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 หอสวดมนต์ กว้าง 18 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารตึก 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร ยาว 20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 เป็นอาคารไม้ พื้นคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคามุงกระเบื้องลอนคู่ ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก หอระฆัง หอกลอง กุฏิชี และวิหารหลวงพ่อคง
วัดธรรมนิมิตร
อาคารเสนาสนะ
เจดีย์ทรงระฆังเจดีย์ทรงระฆังก่ออิฐถือปูนขนาดใหญ่ สูงประมาณ 40 เมตร ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม มีระเบียงรอบและบันไดทางขึ้น 4 ด้าน บริเวณด้านหน้าบันไดทางขึ้นมีอาคารหลังเล็ก ๆ รูปทรงคล้ายเก๋งจีนเป็นที่สำหรับบรรจุอัฐิ มี พ.ศ. ระบุปี 2478 ฐานเจดีย์เป็นฐานหน้ากระดานกลม 2 ชั้น ถัดขึ้นไปเป็นมาลัยเถาสี่ชั้น องค์ระฆังกลมมีบัลลังก์สี่เหลี่ยมรองรับส่วนยอดมีเสาหานรองรับปล้องไฉนและปลียอด ศาลาท่าน้ำมี 2 หลังสร้างติดกับแม่น้ำแม่กลองทางด้านทิศตะวันตก หลังแรกอาคารไม้ขนาดเล็ก หลังคาทรงปั้นหยาเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง หลังที่สองอาคารไม้ขนาดค่อนข้างใหญ่
หอระฆังตั้งอยู่ทางด้านขวาของอาคารโรงเรียนปุกะปุณณะธรรม ลักษณะหอระฆังเป็นอาคารไม้สูงชั้นล่างโปร่งมีเสาไม้กลมรองรับ และมีบันไดไม้สำหรับขึ้นไปด้านบน ชั้นบนเป็นอาคารทรงไทยขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องสี ฝาไม้ขนาดเล็กมีการเจาะเป็นช่องหกเหลี่ยมทั้งด้าน โดยรอบมีระเบียงพักมีอักษรระบุว่าสร้างในปี พ.ศ. 2407–2408 หอไตรตั้งอยู่ทางด้านซ้ายของอาคารโรงเรียนปุกะปุณณะธรรมในแนวเดียวกับหอระฆัง เป็นอาคารไม้สูงชั้นล่างโปร่ง ชั้นบนเป็นอาคารทรงไทยขนาดเล็ก หลังคาเครื่องไม้มุกระเบื้องสี ฝาไม้กระดานทึบ มีประตูทางเข้ารูปหกเหลี่ยมโค้งส่วนบน 1 ช่อง ด้านข้างมีชานพักและระเบียงโดยรอบ ศาลาสังฆทานตั้งอยู่ด้านหลังของโรงเรียนปุกะปุณณะธรรมลักษณะเป็นอาคารไม้ทรงไทยชั้นเดียวยกพื้นสูง
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร (maritime southeast asia) เป็นภูมิภาคของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบไปด้วย บรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซียตะวันออก, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, และติมอร์-เลสเต บางครั้งเรียกว่า เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ส่วนที่เป็นเกาะ หรือ หมู่เกาะบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในศตวรรษที่ 16 รู้จักในชื่ออินเดียตะวันออก ส่วนในศตวรรษที่ 19 รู้จักในชื่อกลุ่มเกาะมลายูซึ่งเป็นศัพท์ความหมายเดียวกัน
คำว่า "นูซันตารา" ในอินโดนีเซียและมาเลเซียมีความหมายพ้องกับคำว่าเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร แต่ว่าความเป็นชาตินิยมทำให้มีการกำหนดเขตแดนต่างกัน แต่ถึงอย่างนั้นส่วนใหญ่ก็มักหมายถึงคาบสมุทรมลายู, หมู่เกาะซุนดา, หมู่เกาะโมลุกกะและบางครั้งนับรวมนิวกินีตะวันตกด้วย ไม่ได้นับรวมฟิลิปปินส์และปาปัวนิวกินี
ภูมิภาคนี้ทอดตัวยาวหลายพันกิโลเมตร มีเกาะและกลุ่มเกาะมากมาย อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์ทะเลมากที่สุดในโลก
ประชากรในภูมิภาคต่างจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ตรงที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวออสโตรนีเซียน ที่นี้มีพื้นที่ความเป็นเมืองหลายแห่ง เช่น กรุงจาการ์ตาและปริมณฑล, เมโทรมะนิลา, เกรเทอร์กัวลาลัมเปอร์และประเทศสิงคโปร์ แต่ถึงอย่างนั้นเกาะส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่
ภูมิศาสตร์
ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ราว 2 ล้านตารางกิโลเมตร และมีเกาะมากมายกว่า 25,000 เกาะ
มีกลุ่มหลักคือ
เกาะใหญ่สุดเจ็ดเกาะคือ เกาะนิวกินี, เกาะบอร์เนียว, เกาะสุมาตรา, เกาะซูลาเวซี และ เกาะชวาของอินโดนีเซีย; และ เกาะลูซอน และ เกาะมินดาเนาของฟิลิปปินส์
สำหรับวิทยาศาสตร์ธรรมชาติจะเรียกภูมิภาคเหล่านี้ว่า ทวีปภาคพื้นสมุทร ภูมิภาคอยู่ในพื้นที่ชีวภูมิศาสตร์เมเลเซีย เพราะมีการกระจายของสปีชีส์และระบบนิเวศคล้ายคลึงกัน
ในทางธรณีวิทยา เกาะเหล่านี้เป็นพื้นที่ ๆ มีกิจกรรมทางภูเขาไฟมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ที่นี้มีภูเขาไฟสูงกว่า 3,000 เมตรเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นในเกาะชวา, เกาะสุมาตราและหมู่เกาะซุนดาน้อย การยกตัวของสัณฐานก่อให้เกิดภูเขาขนาดใหญ่มากมาย เช่น เขากีนาบาลู สูง 4,095 เมตร หรือ ปุนจักจายาที่มีความสูงกว่า 4,884 เมตร ทำให้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในภูมิภาคนี้
ที่นี้มีภูมิอากาศแบบร้อนชื้นเนื่องจากตั้งอยู่ในเขตเส้นศูนย์สูตร
วัฒนธรรมและประชากร
ใน พ.ศ. 2560 ภูมิภาคนี้มีประชากรอาศัยอยู่กว่า 540 ล้านคน โดยมีเกาะชวาเป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุด ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวออสโตรนีเซียนและพูดภาษาที่อยู่ในกลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย ภุมิภาคนี้มีความสัมพันธ์ทางสังคมและวัฒนธรรมกับทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่และชาวออสโตรนีเซียนกลุ่มอื่นในแปซิฟิก ประชากรในภูมิภาคนี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ส่วนประชากรในฟิลิปปินส์และติมอร์-เลสเตจะนับถือศาสนาคริสต์ นอกจากนี้ยังมีผู้นับถือศาสนาพุทธ, ศาสนาฮินดูและวิญญาณนิยมด้วย
ในอดีตภูมิภาคนี้ได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากอินเดียสูงมาก ดูได้จากหนังสือ Indianized States of Southeast Asia ซึ่งมีการอ้างถึง "เกาะของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้";
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (ฤดูกาล 1)
พรอดิวซ์ 101 เจแปน (Produce 101 Japan) เป็นรายการแข่งขันเรียลลิตี้ของญี่ปุ่นปี ค.ศ. 2019 และเป็นภาคแยกของรายการทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ พรอดิวซ์ 101 (Produce 101) รายการนี้ติดตามเด็กฝึกหัด 101 คนโดยตั้งใจจะผลิตบอยแบนด์ 11 คน ผู้ชมจะเป็นผู้เลือกสมาชิก,ชื่อกลุ่ม และแนวคิด โดยเปรียบเหมือน "ผู้อำนวยการผลิตแห่งชาติ" รายการนี้นี้ได้รับการประกาศครั้งแรกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 โดยเป็นผลงานร่วมระหว่าง Yoshimoto Kogyo และ CJ E&M และมีกำหนดออกอากาศตอนแรกในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2562 โดยตอนแรกและตอนสุดท้ายออกอากาศทางช่องทีบีเอส ในขณะที่รายการเต็มจะออกอากาศทาง GyaO! ตอนแรกเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2562
สมาชิก 11 คนสุดท้ายที่ได้เดบิวต์ในฐานะกลุ่มถาวรชื่อว่า JO1
Davilanthus
Davilanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก
วัดหงษ์ปทุมาวาส
วัดหงษ์ปทุมาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดได้รับรางวัลชนะเลิศโครงการอนุรักษ์พันธุ์ปลาหน้าวัดด้วยความที่มีพันธุ์ปลาต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นปลาสวาย ปลาเทโพ ปลาแรด ปลาตะเพียน และปลาอื่นอีกหลายชนิด มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 52 ตารางวา
วัดหงษ์ปทุมาวาสหรือ วัดมอญ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2317 โดยชาวมอญที่อพยพหนีพม่ามาไทยในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี เดิมมีชื่อว่า วัดหงษา จนกระทั่งใน พ.ศ. 2485 จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดหงษ์ปทุมาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2525
ภายในบริเวณวัดปรากฏสัญลักษณ์ของชนชาวมอญ คือ เสาหงส์และตัวหงส์บนยอดเสา มีเจดีย์ทรงมอญซึ่งเป็นเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเจดีย์จิตตะกอง ในอุโบสถมีพระพุทธชินราชจำลองและพระประธานจากอุโบสถหลังเก่าเป็นพระประธาน ในวิหารมีรูปหล่อพระพุทธชินราช หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดเขาตะเครา สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) หลวงปู่เฒ่า และมีศาลาการเปรียญประดับด้วยไม้แกะสลักสวยงาม
Dasytropis
Dasytropis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เหงือกปลาหมอ
ถิ่นกำเนิดของมันคือคิวบา
สปีชีส์:
พรอดิวซ์แคมป์ 2019
พรอดิวซ์แคมป์ 2019 (Produce Camp 2019; ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า CHUANG 2019 เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตี้ค้นหากลุ่มศิลปินชายของจีนที่ออกอากาศทางเทนเซ็นต์วิดีโอ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2562 นับเป็นรุ่นที่สองของแฟรนไชส์พรอดิวซ์ 101ในจีน สมาชิกกลุ่มสุดท้ายได้เดบิวต์ในชื่อ R1SE
Daustinia
Daustinia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ!
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ! เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโอซามู นิชิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแชมเปียนรายสัปดาห์ นิตยสารการ์ตูนแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์อากิตะ โชเต็งตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการรวบรวมเป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 30 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565
พรอดิวซ์แคมป์ 2019
รายการนี้ผลิตร่วมกันโดย 7-ดี วิชั่น และ Tencent Penguin Pictures สำหรับเทนเซ็นต์วิดีโอภายใต้ลิขสิทธิ์จาก CJ E&M เจ้าของเอ็มเน็ต
Daustinia
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออก
สปีชีส์:
พรอดิวซ์แคมป์ 2019
ที่ปรึกษา
ผู้ดำเนินรายการ ตี๋ลี่เร่อปา. ที่ปรึกษาคนอื่นๆ:
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ!
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ!ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอบันไดนัมโพิกเจอร์ส ออกอากาศระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 3 เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
พรอดิวซ์แคมป์ 2019
ผู้เข้าแข่งขัน
คำอธิบาย
Daucosma
Daucosma เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ผักชี
ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐเท็กซัส
สปีชีส์:
Dauresia
Dauresia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือนามิเบีย
จัสติน (นักร้อง เกิด พ.ศ. 2545)
แหล่งข้อมูลอื่น
2002
วัดโตนดมหาสวัสดิ์
วัดโตนดมหาสวัสดิ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านสะพานผัก ตำบลมหาสวัสดิ์ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดโตนดมหาสวัสดิ์สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2300 บริเวณวัดมีต้นตาลเป็นจำนวนมากจึงได้ชื่อว่า วัดโตนด ต่อมากลายเป็นวัดร้างจนกระทั่งพระอธิการทัต จนฺทโชโต ได้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุและดำเนินการยกวัดโตนดร้างให้เป็นวัดมีพระภิกษุสงฆ์จำพรรษาโดยใช้ชื่อว่า "วัดโตนดมหาสวัสดิ์" เนื่องจากในจังหวัดนนทบุรีมีวัดโตนดอยู่หลายวัดและวัดนี้อยู่ในตำบลมหาสวัสดิ์ ในสมัยพระครูนนทคุณาภรณ์ (บุญมี ปภสฺสโร) เจ้าอาวาสรูปที่ 2 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุทั้งศาลาการเปรียญและอุโบสถ ส่วนในสมัยพระอธิการสมชาย ชุติวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปที่ 3 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัตถุที่มีสภาพเสื่อมโทรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525
อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ภายในประดิษฐานพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หน้าอุโบสถมี หลวงพ่อดำ ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์
บริคเลน
บริคเลน (Brick Lane; เบงกอล: ব্রিক লেন) เป็นถนนสายหนึ่งในอีสท์เอนด์ของลอนดอน ตั้งอยู่ในโบโรออฟเทาเวอร์ฮามเลิท ปัจจุบันพื้นที่ย่านบริคเลนเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวบังกลาเทศโพ้นทะเลของลอนดอน และเป็นที่รู้จักในขื่อ บังกลาทาวน์ (Banglatown) และเป็นที่รู้จักจากร้านขายแกงกะหรี่จำนวนมาก
โรคไวรัสมาร์บวร์ค
โรคไวรัสมาร์บวร์คมีบันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1967 เมื่อเกิดการระบาดในเมืองมาร์บวร์คและแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนีตะวันตก และเมืองเบลเกรด ประเทศยูโกสลาเวีย การระบาดนี้เกิดจากการติดเชื้อจากลิงกรีเวต (Chlorocebus aethiops) ที่ถูกส่งมาจากประเทศยูกันดาเพื่อใช้ในการพัฒนาวัคซีนโปลิโอ การติดเชื้อหลักเกิดขึ้นในห้องปฏิบัติการเมื่อเจ้าหน้าที่ทำงานกับเนื้อเยื่อของลิงโดยไม่ได้สวมอุปกรณ์ป้องกันเพียงพอ การติดเชื้อครั้งต่อมาเกิดจากบุคลากรทางการแพทย์สัมผัสเลือดของผู้ป่วย จากการระบาดนี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 7 คน
การพยากรณ์โรคไวรัสมาร์บวร์คนั้นยังไม่ชัดเจน ผู้ป่วยที่อาการดีขึ้นมีทั้งฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว หรือมีโรคตาม เช่น อัณฑะอักเสบ ตับอักเสบ หรือม่านตาอักเสบ นอกจากนี้พบว่าไวรัสสามารถคงอยู่ในร่างกายผู้ป่วยที่หายดีและอาจก่อโรคในภายหลัง ทั้งยังสามารถติดต่อผ่านทางตัวอสุจิ   เมื่อเกิดการระบาดในประเทศแองโกลาระหว่าง ค.ศ. 2004–2005 มีผู้ติดเชื้อ 252 คน ซึ่งในจำนวนนี้เสียชีวิต 227 คน คิดเป็นอัตราป่วยตาย 90% แม้ทุกกลุ่มอายุมีโอกาสติดเชื้อ แต่การติดเชื้อในเด็กพบได้ยาก การระบาดในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกระหว่าง ค.ศ. 1998–2000 มีเพียง 8% ที่เป็นผู้ป่วยอายุต่ำกว่า 5 ปี
อาการ
โรคไวรัสมาร์บวร์คมีระยะฟักตัว 2–21 วัน โดยเฉลี่ย 5–9 วัน ช่วงวันที่ 1–5 หลังเริ่มแสดงอาการ ผู้ป่วยจะมีไข้สูง ปวดศีรษะอย่างรุนแรงเฉียบพลัน หนาวสั่น อ่อนเพลีย คลื่นไส้ อาเจียน ท้องร่วง คอหอยอักเสบ ผื่นนูนแบน ปวดท้อง เยื่อตาอักเสบ และละเหี่ย ช่วงวันที่ 5–13 ผู้ป่วยจะมีภาวะสิ้นกำลัง หายใจลำบาก บวมน้ำ ไข้ออกผื่น และอาการทางระบบประสาทส่วนกลาง เช่น สมองอักเสบ สับสน เพ้อ ปลายช่วงนี้ผู้ป่วยจะมีอาการตกเลือดซึ่งจะนำไปสู่ช่วงฟื้นตัวหรือทรุดหนัก หลังจากนั้นช่วงวันที่ 13–21 อาการผู้ป่วยสามารถแบ่งเป็นสองประเภท หากฟื้นตัวผู้ป่วยจะมีอาการปวดกล้ามเนื้อ ไฟโบรไมอัลเจีย ตับอักเสบ และอ่อนแรง ส่วนผู้ป่วยที่อาการทรุดจะมีไข้ต่อเนื่อง ภาวะตื้อ โคม่า ชัก การแข็งตัวของเลือดผิดปกติ และช็อก ผู้ป่วยมักเสียชีวิต 8–16 วันหลังเริ่มแสดงอาการ
สาเหตุ
โรคไวรัสมาร์บวร์คเกิดจากไวรัสสองชนิดคือไวรัสมาร์บวร์คและไวรัสแรเวินที่อยู่ในสกุล Marburgvirus วงศ์ Filoviridae เป็นไวรัสเฉพาะถิ่นที่พบในป่าแห้งแล้งแถบเส้นศูนย์สูตรของทวีปแอฟริกา  การติดเชื้อไวรัสมาร์บวร์คส่วนใหญ่มาจากการไปเยือนถ้ำหรือทำงานในเหมือง ในปี ค.ศ. 2009 มีการแยกไวรัสสองชนิดนี้จากค้างคาวผลไม้อียิปต์ (Rousettus aegyptiacus) ที่แข็งแรงที่ถูกจับจากถ้ำ การแยกไวรัสนี้ชี้ว่าค้างคาวผลไม้โลกเก่ามีส่วนเป็นตัวเก็บเชื้อในธรรมชาติ และการเยือนถ้ำที่ค้างคาวอาศัยอยู่เป็นปัจจัยเสี่ยงต่อการติดเชื้อ อย่างไรก็ตามยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมว่าค้างคาวผลไม้อียิปต์เป็นพาหะที่แท้จริง หรือรับเชื้อมาจากสัตว์อื่น ปัจจัยเสี่ยงอื่นคือการสัมผัสกับไพรเมตที่ไม่ใช่มนุษย์ ถึงแม้ว่าจะมีการระบาดของโรคนี้เพียงครั้งเดียวในปี ค.ศ. 1967 ที่เกิดจากการสัมผัสกับลิงที่ติดเชื้อ
การวินิจฉัย
โรคไวรัสมาร์บวร์คมีลักษณะคล้ายโรคไวรัสอีโบลา และมักสับสนกับหลายโรคที่พบในแถบเส้นศูนย์สูตรของแอฟริกา เช่น มาลาเรีย ไข้รากสาดน้อย และโรคบิดจากเชื้อชิเกลลา เมื่อวินิจฉัยแยกโรคยังพบว่าโรคนี้มีอาการคล้ายโรคฉี่หนู ไข้รากสาดใหญ่จากป่าละเมาะ และกาฬโรค รวมถึงโรคไม่ติดต่อ เช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิดโปรไมอิโลไซต์ กลุ่มอาการเม็ดเลือดแดงแตก-ยูรีเมีย และได้รับพิษงู   สิ่งสำคัญในการวินิจฉัยโรคนี้คือการซักประวัติผู้ป่วย โดยเฉพาะประวัติการเดินทาง การทำงาน และการสัมผัสสัตว์ป่า การยืนยันโรคไวรัสมาร์บวร์คทำได้ด้วยการแยกไวรัส หรือตรวจหาแอนติเจนหรืออาร์เอ็นเอของไวรัสในตัวอย่างเลือดผู้ป่วย
การป้องกัน
ปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนรักษาโรคไวรัสมาร์บวร์คที่ผ่านการรับรองจากองค์การอาหารและยาสหรัฐ มีการพัฒนาวัคซีนหลายชนิด เช่น วัคซีนดีเอ็นเอ วัคซีนที่ใช้เรพลิคอนไวรัสสมองอักเสบม้าเวเนซุเอลา (Venezuelan equine encephalitis virus) ไวรัสปากอักเสบพุพองอินเดียนา (vesicular stomatitis Indiana virus) หรืออนุภาคคล้ายไฟโลไวรัส เนื่องจากมาร์บวร์คไวรัสไม่แพร่กระจายทางละอองลอย การป้องกันหลักจึงเป็นการแยกผู้ป่วยและหลีกเลี่ยงการสัมผัสผู้ป่วยโดยตรง รวมถึงหลีกเลี่ยงการสัมผัสสารคัดหลั่ง ของเสีย หรือของใช้ผู้ป่วย
การรักษา
ปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาโรคไวรัสมาร์บวร์คที่จำเพาะและมีประสิทธิภาพ การรักษามุ่งเน้นที่การรักษาตามอาการ ปรับสมดุลสารน้ำและอิเล็กโทรไลต์เพื่อป้องกันภาวะขาดน้ำ ให้สารกันเลือดเป็นลิ่มในช่วงต้นเพื่อป้องกันภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย ให้สารจับลิ่มของเลือดในช่วงปลายเพื่อป้องกันการตกเลือด รักษาระดับออกซิเจน บรรเทาอาการปวด และให้ยาปฏิชีวนะหรือสารต้านเชื้อราเพื่อรักษาการติดเชื้อทุติยภูมิ
วัดหงษ์ทอง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดหงษ์ทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสองคลอง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 80 ตารางวา
วัดหงษ์ทอง หรือชาวบ้านเรียก วัดกลางน้ำ ตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 32 เมตร ภายในวัดได้ก่อสร้างศูนย์พัฒนาจิต ศาลาปฏิบัติธรรมกรรมฐาน ศรนิลอนุสรณ์ ตั้งยื่นไปในทะเล มีการสร้างเจดีย์ที่บรรจุพระธาตุในทะเลใช้ชื่อว่า พระธาตุคงคามหาเจดีย์ปรีชาประภากรณ์ปราชญ์ศรนิลอนุสรณ์ ซึ่งบรรจุพระธาตุอรหันต์ในทะเลเป็นแห่งแรกของโลก ภายในองค์พระเจดีย์ ชั้นล่างประดิษฐานหลวงพ่อโสธร ส่วนชั้นที่สองประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนจริงของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) แห่งวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ชั้นนี้ยังประดิษฐาน พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือ พระแก้วมรกตองค์จำลอง ชั้นบนสุดนั้นเป็นที่บรรจุพระอรหันต์ธาตุไว้ในเจดีย์สีทอง ทุกชั้นมีภาพจิตรกรรมฝาผนังแสดงเรื่องราว พุทธประวัติ ภาพวาดของพระมหากษัตริย์ตั้งแต่อดีตจนถึงรัชกาลปัจจุบัน รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์ วัดมีกุฏิหลวงปู่ ด้านบนมีเจดีย์สีทองขนาดย่อมอยู่
จุดเด่นของวัด คือ อุโบสถกลางทะเล ภายในมีพระประธานสีทองและมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ ด้านหลังอุโบสถมีรูปหล่อเสด็จเตี่ยหรือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ นอกจากนี้แล้วที่วัดหงษ์ทองแห่งนี้ ยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น ไอ้ไข่ เด็กวัดเจดีย์, หลวงพ่อโต, ศาลพ่อปู่ชีวกโกมารภัจจ์, พระแม่คงคา เป็นอาทิ
ในช่วงต้นเดือนเมษายนของทุกปีจะเปิดโอกาสให้พุทธศาสนิกชนมาบวชเนกขัมมะ (ชีพราหมณ์)
วัดทองนาปรัง
วัดทองนาปรัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านทองนาปรัง ตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา
วัดทองนาปรังเป็นวัดโบราณ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335
อาคาร เสนาสนะ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย หน้าบันมีรูปปั้นพระพิฆเนศและเทวดาขอพร มีช่อฟ้าใบระกา ประตูอุโบสถแกะสลักเป็นวิจิตรศิลป์ประดิษฐานพระพุทธรูป 3 องค์ ภายในประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พร้อมพระอัครสาวกซ้ายขวา หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2483 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาปฏิบัติธรรม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ วิหารซึ่งประดิษฐานรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาส และมณฑปซึ่งประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ภายในวัดยังมีบ้านทรงไทยซึ่งประดิษฐานพระรูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระสุพรรณกัลยา และสมเด็จพระเอกาทศรถ ศาลเจ้าแม่กวนอิมซึ่งมีลักษณะเป็นเก๋งจีน บ้านแม่โพสพ–เรือนแม่คงคา ศาลเจ้าแม่ให้โชคลาภ ศาลท้าวมหาพรหม และเสาหลักเมือง
รูด็อล์ฟ ลิพเพิร์ท
รูด็อล์ฟ ลิพเพิร์ท (Rudolf Lippert; เกิดวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1900 ณ ไลพ์ซิช – เสียชีวิตวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1945 ณ บีเลอเฟ็ลท์) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันที่เข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เขายังเป็นผู้ได้รับกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
ในปี ค.ศ. 1936 เขาและม้าที่ชื่อฟาซันได้รับรางวัลเหรียญทองจากการเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งอีเวนติงประเภททีมของเยอรมัน หลังจากจบด้วยอันดับหกในการแข่งอีเวนติงประเภทบุคคล
ปริศนาฆาตกร
ปริศนาฆาตกร (B: The Beginning) เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน (ONA) สร้างโดยสตูดิโอโปรดักชั่น ไอ.จี และคาซูโตะ นากาซาวะ แอะนิเมเตอร์และนักออกแบบตัวละคร อนิเมะเผยแพร่ทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561
ฤดูกาลที่สองใช้ชื่อเรื่องว่า ปริศนาฆาตกร รับช่วงต่อ (B: The Beginning – Succession) เผยแพร่ทั่วโลกทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2564
ดอรอตา บานัชต์ชึก
ดอรอตา บานัชต์ชึก (Dorota Banaszczyk; เกิดปี ค.ศ. 1997 ณ วูช ประเทศโปแลนด์) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโปแลนด์ที่แข่งในรายการคูมิเตะรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 55 กก. ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือการได้รับเหรียญทองจากการแข่งชิงแชมป์โลกระดับซีเนียร์ในปี ค.ศ. 2018 ในรายการคูมิเตะประเภทบุคคลรุ่นน้ำหนัก 55 กก.
อนึ่ง ในปี ค.ศ. 2017 เธอได้ลงแข่งขันในรายการคูมิเตะหญิงรุ่นน้ำหนัก 55 กก. ในการแข่งเวิลด์เกมส์ 2017 ซึ่งจัดที่วรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์
Dasyanthina
Dasyanthina เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงปารากวัย
สปีชีส์:
Dasynotus
Dasynotus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง
ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกเฉียงเหนือของสหรัฐ
Darcyanthus
Darcyanthus เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะเขือ
ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรูและโบลิเวีย
Darcya
Darcya เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เทียนเกล็ดหอย
ถิ่นกำเนิดของมันคือคอสตาริกาไปจนถึงโคลอมเบีย
สปีชีส์:
วัดสหธรรมาราม
วัดสหธรรมาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวนเนื้อที่ 84 ไร่
วัดศรีคัคณางค์
วัดศรีคัคณางค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านศรีคัคณางค์ ตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 74 ตารางวา
วัดสหธรรมาราม
ไม่มีหลักฐานชี้ชัดเกี่ยวกับการสร้างวัด จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2515 โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2515
วัดศรีคัคณางค์
วัดศรีคัคณางค์ได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2455 โดยหม่อมหลวงสุ่น คัคณางค์ เป็นผู้ถวายที่ดิน วัดได้รับการตั้งชื่อว่า "วัดศรีคัคณางค์" เพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์และศักดิ์ศรีแก่ผู้ถวายที่ดินและชาวนครชัยศรีที่อพยพมาอยู่และได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้น ชาวบ้านนิยมเรียกอีกชื่อว่า วัดหัวช้าง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2536
พื้นที่วัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึง ล้อมรอบด้วยที่สวน ที่นา และบ้านเรือนราษฎร ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อแดง มีหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว กุฏิสงฆ์จำนวน 6 หลัง หอสวดมนต์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 และศาลาการเปรียญซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516
วัดสหธรรมาราม
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 15 เมตร ยาว 36 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 2 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก 1 หลัง สร้างด้วยไม้ 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถชื่อว่า พระมีลาภ ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 9 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ผู้คนมักมาบนบานขอพรให้สำเร็จในสิ่งที่ตนปรารถนา โดยเฉพาะบนขอลาภ ทำมาค้าขาย ซื้อขายที่ดิน นอกจากนั้นวัดยังมีพระพุทธรูป 15 องค์
วัดดอนทราย
วัดดอนทราย อาจหมายถึง
เทศบาลตำบลท่านา
เทศบาลตำบลท่านา เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ตำบลท่านา ในอำเภอกะปง จังหวัดพังงา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่านาซึ่งจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ก่อนจะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 1,036 คน
ใน พ.ศ. 2497 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอกะปงจากหมู่ที่ 2 ตำบลกะปง มาตั้งอยู่ที่บ้านปากถัก หมู่ที่ 2 ตำบลท่านา อันเป็นจุดศูนย์กลางของอำเภอกะปง เพื่อความสะดวกแก่ประชาชนทุกตำบลที่จะมาติดต่อราชการ ชุมชนบ้านปากถักยังเป็นสถานที่ทำเหมืองแร่ดีบุกท่ามกลางหุบเขาในอดีต
คิตาโมโตะ
คิตาโมโตะ (北本市 (Kitamoto-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2020 นครแห่งนี้มีประชากรประมาณ 66,022 คน ความหนาแน่นประชากร 3300 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมด 19.82 sqkm
ภูมิศาสตร์
คิตาโมโตะตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของจังหวัดไซตามะ อยู่ทางตอนกลางของแม่น้ำอารากาวะ และอยู่ไม่ไกลจากใจกลางโตเกียว
ภูมิอากาศ
คิตาโมโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในคิตาโมโตะคือ 14.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1353 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.6 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6 °C
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคิตาโมโตะได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960 และ 1970
ประวัติศาสตร์
โคโนซุโชกุเป็นหนึ่งในสถานีไปรษณีย์บนถนนสายนากาเซ็นโด จนถึงปี 1602 ก็ย้ายสถานที่ไปตั้งทางทิศเหนือ โดยที่เดิมเปลี่ยนชื่อเป็นโมโตจูกุ และต่อมาเปลี่ยนเป็น คิตาโมโตจูกุ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเมืองในปัจจุบัน เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1889 คิตาโมโตจูกุได้รวมเข้ากับหมู่บ้านใกล้เคียงหลายแห่งเพื่อก่อตั้งหมู่บ้านอิชิโตะ ในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ ต่อมาวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1943 หมู่บ้านอิชิโตะได้รวมเข้ากับหมู่บ้านนากามารุที่อยู่ข้างเคียง เพื่อก่อตั้งหมู่บ้านคิตาโมโตจูกุ วันที่ 3 พฤศจิกายน 1959 หมู่บ้านนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเมือง กลายเป็นเมืองคิตาโมโตะ และได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1971
การปกครอง
คิตาโมโตะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 20 คน นครคิตาโมโตะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 6 ของจังหวัดไซตามะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
เนื่องด้วยตำแหน่งที่ตั้ง คิตาโมโตะจึงเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้เดินทางไปกลับเป็นประจำ โดยประชากรส่วนใหญ่เดินทางไปทำงานในนครไซตามะหรือมหานครโตเกียว
การศึกษา
คิตาโมโตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 8 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมปลายของรัฐ 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ
วัดตะระเก
วัดตะระเก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองบางขุนกอง ตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ที่ดินของวัดมีจำนวน 16 ไร่ ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 3456
วัดตะระเกเคยเป็นวัดร้างอยู่หลายร้อยปี มีนามอื่นว่า วัดตะละเก วัดตะเก วัดนาฬิเก และ วัดนาระเก ตามแต่ชาวบ้านจะเรียก ไม่มีหลักฐานแน่ชัดเกี่ยวกับการสร้าง มีเพียงเรื่องเล่าต่อกันมาว่า พระเจ้าอู่ทองได้ยกทัพมาจากเมืองอู่ทองเพื่อหนีโรคระบาดและหาทำเลสร้างเมืองใหม่ เมื่อพักทัพแล้วเห็นทำเลเหมาะสมก็จะสร้างวัดเพื่อล้างเวรล้างกรรม วัดตะระเกก็เป็นอีกวัดหนึ่งที่พระองค์มีรับสั่งให้สร้าง ที่ประชุมมหาเถรสมาคมมีมติเห็นชอบให้ยกวัดตะระเก (ร้าง) เป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษาในการประชุมครั้งที่ 28/2551 เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2551 วัดมีพระครูวิจิตรการโกวิท (เชวง หิริสมฺปนฺโน) เป็นเจ้าอาวาสรูปแรกในยุคปัจจุบัน
อาคารและเสนาสนะที่ได้ก่อสร้างแล้วในปัจจุบันได้แก่ กุฎิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง วิหารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหารหลวงพ่อตะเคียนเงินซึ่งทำจากไม้ทั้งหลัง และอุโบสถที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง พระประธานประจำอุโบสถทำจากไม้ตะเคียนทอง ชาวบ้านเรียกว่า หลวงพ่อตะเคียนทอง ส่วนในวิหารมีพระพุทธรูปนามว่า หลวงพ่อตะเคียนเงิน
Dansiea
Dansiea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์สมอ
ถิ่นกำเนิดของมันคือออสเตรเลียตะวันออกเฉียงเหนือ
สปีชีส์:
วีทีวี
วีทีวี อาจหมายถึง
Dasyandantha
Dasyandantha เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน
ถิ่นกำเนิดของมันคือเวเนซุเอลา
สปีชีส์:
Danxiaorchis
Danxiaorchis เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้
Dankia
Dankia เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์สนุ่น
Daphnimorpha
Daphnimorpha เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กฤษณา
Dankia
ถิ่นกำเนิดของมันคืออินโดจีน
Daphnimorpha
ถิ่นกำเนิดของมันคือภาคใต้ของญี่ปุ่น
สปีชีส์:
Dankia
สปีชีส์:
Dapania
Dapania เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กระทืบยอด
Danxiaorchis
ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตะวันออกเฉียงใต้
สปีชีส์:
Dapania
สปีชีส์:
Dalrympelea
Dalrympelea เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Staphyleaceae