cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มักกะฮ์
มักกะฮ์โดยทั่วไปถือเป็น "แหล่งกำเนิดและอู่ของศาสนาอิสลาม" มักกะฮ์ได้รับการนับถือในศาสนาอิสลามในฐานะสถานที่ที่นบีมุฮัมมัดถือกำเนิด ถ้ำฮิรออ์เหนือ ("ภูเขาแห่งแสง") นอกตัวนคร เป็นบริเวณที่มุสลิมเชื่อว่าเป็นที่ที่มุฮัมมัดได้รับโองการจากอัลกุรอานครั้งแรก การเยี่ยมมักกะฮ์ในพิธีเป็นข้อบังคับสำหรับมุสลิมที่มีความสามารถทุกคน มัสยิดใหญ่แห่งมักกะฮ์ รู้จักกันในชื่อ  เป็นที่ตั้งของกะอ์บะฮ์ ซึ่งมุสลิมเชื่อว่าสร้างขึ้นโดยอิบรอฮีมและอิสมาอีล มักกะฮ์เป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาอิสลาม และเป็นชุมทิศสำหรับมุสลิมทุกคน
ผู้นำมุสลิมทั้งในและรอบภูมิภาคได้พยายามถือครองเมืองนี้และควบคุมให้อยู่ในดินแดนของตน ทำให้นครนี้พบกับการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองหลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดคือการพิชิตในการพิชิตฮิญาซของซาอุดีโดยอิบน์ ซะอูดและพันธมิตรใน ค.ศ. 1925 นับตั้งแต่นั้นมา มักกะฮ์ก็พบกับการขยายขนาดและโครงสร้างพื้นฐานอย่างมากด้วยอาคารที่ใหม่และทันสมัยกว่า รัฐบาลซาอุดีอาระเบียยังมีส่วนในการทำลายล้างโครงสร้างทางประวัติศาสตร์และโบราณสถานหลายแห่ง เช่น ป้อมปราการอัจญ์ยาด ผู้ที่มิใช่มุสลิมถูกห้ามไม่ให้เข้าเมืองอย่างเด็ดขาด
ศัพทมูลวิทยา
ศัพทมูลวิทยาของมักกะฮ์ยังคงกำกวม กล่าวกันว่า ชื่อนี้เป็นชื่อแรกของหุบเขาที่ตั้งอยู่ในนั้นโดยเฉพาะ ในขณะที่นักวิชาการมุสลิมใช้สื่อถึงพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเมืองที่อยู่ล้อมรอบ และรวมกะอ์บะฮ์
ปลากดขาว
ปลากดขาว หรือ ปลากดชงโลง หรือ ปลากดนา เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus nemurus อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae)
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลากดเหลือง (H. filamentus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ปลากดขาวหลังจะไม่โค้ง ขอบก้านครีบแข็งของครีบหลังเรียบ ครีบหลังยาวไม่ถึงจุดเริ่มต้นของครีบไขมัน ครีบไขมันมีสีเข้มกว่าลำตัวและมีขอบครีบสีขาว มีก้านครีบเดี่ยวของครีบหลัง 2 ก้าน และก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 1–2 ก้าน มีก้านครีบแขนง 7–8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำสายใหญ่ทั่วประเทศไทย ยกเว้นภาคใต้ มีขนาดโตเต็มที่ 72–80 เซนติเมตร
ปลากดขาวเป็นปลากดที่พบได้มากกว่าปลากดเหลืองที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ซึ่งในบางครั้งยังอาจเรียกชื่อซ้ำกันได้ว่า "ปลากดเหลือง" แต่เมื่อนำมาเลี้ยงเปรียบเทียบกันแล้ว ปรากฏว่าปลากดขาวมีอัตราการเจริญเติบโตที่ช้ากว่า นิยมนำมาบริโภคเหมือนกันและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ซึ่งจะได้รับความนิยมอย่างมากในชนิดที่เป็นปลาเผือก
มาไลบาไล
มาไลบาไลเคยเป็นเขตเทศบาลของจังหวัดซีลางังมีซามิสในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 19 ต่อมาในปี ค.ศ. 1907 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดอากูซันและกิ่งจังหวัดบูคิดโนน ทำให้มาไลบาไลกลายเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดบูคิดโนน เมืองนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1907 และเป็นนครเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998
มาไลบาไลเป็นสถานที่จัดงานเทศกาลคาอามูลัน ซึ่งจัดขึ้นทุกปี ตั้งแต่กลางเดือนกุมภาพันธ์จนถึงวันที่ 10 มีนาคม
รางวัลพิเศษมิสแกรนด์ไทยแลนด์
ต่อไปนี้เป็นรางวัลพิเศษของการประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ที่เริ่มมีการมอบรางวัลมาตั้งแต่ปี 2013 โดย 2 รางวัลพิเศษหลัก คือ มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์ และ มิสป็อปปูล่าโหวต และยังมีรางวัลพิเศษอื่นๆ
มิสแกรนด์ไรส์ซิ่งสตาร์
{| style="font-size:100%;"
ขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน
{| style="font-size:100%;"
มิสป๊อปปูล่าโหวต
{| style="font-size:100%;"
ชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
{| style="font-size:100%;"
นางงามรักแร้งาม
{| style="font-size:100%;"
นางงามแนะนำตัวดีเด่น
{| style="font-size:100%;"
นางงามหน้าสวย
{| style="font-size:100%;"
ผู้อำนวยการจังหวัดยอดเยี่ยม
{| style="font-size:100%;"
เบสท์ดีไซเนอร์
{| style="font-size:100%;"
นางงามผมสวย
{| style="font-size:100%;"
นางงามยิ้มสวย
{| style="font-size:100%;"
นางงามมิตรภาพ
{| style="font-size:100%;"
นางเอกภาพยนตร์ เอ็มพิคเจอร์ส
{| style="font-size:100%;"
โกลบอลบิวตีส์ชอยส์
{| style="font-size:100%;"
ชุดพื้นเมืองประจำภาคของจังหวัดเจ้าภาพ
{| style="font-size:100%;"
เบสท์เรดคาร์เพ็ท
{| style="font-size:100%;"
เบสท์คาร์นิวัล
{| style="font-size:100%;"
มิสแกรนด์รันแชริตีวินเนอร์
{| style="font-size:100%;"
เบสท์วอยซ์
{| style="font-size:100%;"
ชุดราตรียอดเยี่ยม
{| style="font-size:100%;"
กุลสตรีศรีล้านนา
{| style="font-size:100%;"
แต่งกายล้านนางาม
{| style="font-size:100%;"
นางงามสวยและสุขภาพดี
{| style="font-size:100%;"
นางงามสวยและสมาร์ท
{| style="font-size:100%;"
ป๊อปปูล่าชุมพร
{| style="font-size:100%;"
มิสบิวตีเพอร์เฟค
{| style="font-size:100%;"
เบสท์เมคอัพ
{| style="font-size:100%;"
มิสบีอิงบอดีไลน์
{| style="font-size:100%;"
นางงามผิวสวย
{| style="font-size:100%;"
ภาษากันนาดา
ภาษากันนาดา หรือ ภาษากันนะฑะ (ಕನ್ನಡ) เป็นภาษากลุ่มดราวิเดียนที่สำคัญภาษาหนึ่ง ใช้พูดทางภาคใต้ของอินเดีย เป็นภาษาราชการของรัฐกรณาฏกะ เขียนด้วยอักษรกันนาดา เช่นเดียวกับภาษาท้องถิ่นอื่น ๆ ในรัฐกรณาฏกะ ได้แก่ ภาษาตูลู ภาษาโกทวะ และภาษากอนกานีที่เขียนด้วยอักษรกันนาดาเช่นกัน ภาษากันนาดาได้รับอิทธิพลด้านคำศัพท์จากภาษาสันสกฤตเช่นเดียวกับภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่น ๆ วรรณคดีรุ่นแรก ๆ ที่เขียนด้วยภาษานี้คือ กาวิราชมาร์กา ของกษัตริย์นริปาตุงา
เหรียญกษาปณ์
เหรียญในสมัยราชวงศ์กทัมพะบางส่วนมีจารึกภาษากันนาดา "วิระ" และ "สกันธะ". เหรียญทองมีคำจารึกว่า "ศรี" และคำย่อของชื่อกษัตริย์ภาคิระกะว่า "ภาคิ" ทั้งหมดนี้ใช้อักษรกันนาดาโบราณ การค้นพบล่าสุดเป็นเหรียญทองแดง อายุราวพุทธศตวรรษที่ 10 ในพนวาสี ตำบลอุตรกันนาดา ซึ่งมีจารึกศรีมนราคี ใช้อักษรกันนาดาแสดงว่าภาษากันนาดาเป็นภาษาราชการในสมัยราชวงส์กทัมพะแห่งพนวาสี เหรียญที่มีจารึกภาษากันนาดาพบแพร่กระจายทั่วไปในเขตปกครองของราชวงศ์คันคะตะวันตก จลุกยะตะวันตก อลุปัส รัศตรกุตัส โหสาลัส จักรวรรดิวิชัยนคร และอาณาจักรไมซอร์  เหรียญในสมัยราชวงศ์กทัมพะที่พบในกัวมีลักษณะพิเศษคือมีทั้งอักษรกันนาดาและอักษรเทวนาครี
พัฒนาการ
การเขียนภาษากันนาดาเกิดขึ้นภายใต้อิทธิพลทางศาสนาและสังคมที่หลากหลายในช่วง 1,600 ปีที่ผ่านมา นักภาษาศาสตร์แบ่งการพัฒนาการเขียนเป็น 4 ยุคด้วยกัน คือ
อิทธิพลต่อภาษาและวัฒนธรรมอื่น
อิทธิพลของภาษากันนาดาโบราณต่อภาษาในจารึกอักษรทมิฬ-พราหมี ตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 343 จนถึงพุทธศตวรรษที่ 11 มีทั้งด้านไวยากรณ์และรากศัพท์ การเขียนในพุทธศตวรรษที่ 14 ในเขตกวิราชมรรคาซึ่งเป็นบริเวณระหว่างแม่น้ำกาเวรีและแม่น้ำโคธาวารี ซึ่งถือว่าเป็นดินแดนกันนาดาแสดงให้ถึงความนิยมใช้ภาษานี้ ภาษากันนาดามีอิทธิพลต่อภาษาคุชราตซึ่งเป็นภาษาเพื่อนบ้านในขณะนั้นด้วย ก่อนพุทธศตวรรษที่ 6 บริเวณที่มีผู้พูดภาษากันนาดาอยู่ในเส้นทางการค้าของจักรวรรดิกรีก-โรมัน ทำให้ภาษานี้มีการแพร่กระจายไปในวงกว้าง ภาษาที่ปรากฏร่วมกับภาษากันนาดาเช่น ภาษาตูลู ภาษาโกทวะ ภาษาสันเกถิ และภาษากอนกานีจึงมีคำยืมจากภาษากันนาดาจำนวนมาก
วรรณคดีและกวี
บทกวีภาษากันนาดาที่เก่าที่สุดคือ กัปเป อรภัตตะ เขียนเมื่อ พ.ศ. 1243 กวิราชมรรคา เขียนโดยกษัตริย์หริปตุระ อโมฆวรรษาที่ 1 เป็นวรรณคดีชิ้นแรกของภาษากันนาดา
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์
ภาษากันนาดาใช้พูดในรัฐกรณาฏกะในอินเดียเป็นหลักและแพร่กระจายไปในรัฐใกล้เคียงเช่น รัฐอันธรประเทศ รัฐมหาราษฎระ รัฐทมิฬนาฑู รัฐเกระละและกัว และมีชุมชนที่ใช้ภาษานี้ในสหรัฐ อังกฤษและสิงคโปร์
สถานะการเป็นภาษาราชการ
ภาษากันนาดาเป็น 1 ในภาษาราชการ 22 ภาษาของอินเดียและเป็นภาษาประจำรัฐกรณาฏกะ
ไวยากรณ์
ภาษากันนาดามีการผันคำ คำนามมี 3 เพศ คือ เพศชาย เพศหญิง และไม่มีเพศ การผันคำจะผันตามเพศ จำนวน และกาล
ระบบการเขียน
อักษรกันนาดามี 41 ตัว แบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ สวรคลุ (สระมี13 ตัว) โยควาหกคลุ (เครื่องหมายมี 2 ตัวคือ ಂ และ ಃ) และ วยันชนคลุ (พยัญชนะมี 34 ตัว) อักษรแต่ละตัวออกเสียงต่างจากกันอย่างชัดเจน นอกจากนี้ อักษรกันนาดายังใช้เขียนอักษรอื่น เช่น ภาษาตูลู ภาษาโกทวะ และภาษากอนกานี
อักษรที่เลิกใช้แล้ว
ในวรรณคดีภาษากันนาดา มีอักษร ಱ (ṟ หรือ rh) และ ೞ (ḻ, lh หรือ zh) ซึ่งใกล้เคียงกับเสียงที่คล้ายกันที่ยังใช้อยู่ในภาษาทมิฬและภาษาตูลู อักษร 2 ตัวนี้เลิกใช้เมื่อพุทธศตวรรษที่ 17 และ 23 ตามลำดับ งานเขียนภาษากันนาดารุ่นหลังแทนที่เสียง rh และ lh ด้วย ರ (r) และ ಳ (l) ตามลำดับ
อักษรอีกตัวที่กำลังจะเลิกใช้คือ nh ซึ่งมีเสียงที่คล้ายกันนี้ในภาษาทมิฬและภาษามลยาฬัม การใช้อักษรตัวนี้ลดลงหลัง พ.ศ. 2523 และมักจะแทนที่ด้วย ನ್ (n)
ขนมอบ
ขนมอบ (pastry) เป็นอาหารอบที่ทำจากแป้ง น้ำ และเนยขาวผสมกัน ซึ่งเรียกว่า โด (dough) และอาจมีรสเปรี้ยวหรือหวาน ขนมอบที่มีรสหวานมักเรียกว่า คอนเฟกชันเนอรี (confectionery) ตัวอย่างของขนมอบ เช่น ทาร์ต (tart), คีช (quiche), ครัวซ็อง (croissant), และแพสตี (pasty)
ในภาษาอังกฤษ นอกจากคำว่า "แพสทรี" (pastry) แล้ว ยังใช้คำฝรั่งเศสว่า "ปาตีเซอรี" (patisserie) เรียกอาหารประเภทนี้ เดิมคำฝรั่งเศสนี้หมายถึงสิ่งใดก็ได้ที่ทำจากโด เช่น มีตพาย (meat pie) และโดยปรกติแล้วมิได้หมายถึงผลิตภัณฑ์ขนมที่หรูหราหรือมีรสหวาน ความหมายนี้ยังใช้กันอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ในเวลานั้นมักใช้คำ "ปาตีเซอรี" หมายถึงขนมหวานที่มักตกแต่งหรูหราเหมือนที่ใช้กันในปัจจุบันแล้ว
คำว่า "แพสทรี" ในภาษาอังกฤษ ยังสามารถหมายถึง "แพสทรีโด" (pastry dough) คือ โดที่ใช้ทำขนมอบ
ขนมอบนั้นต่างจากขนมปัง (bread) ตรงที่ขนมอบมีส่วนผสมที่เป็นไขมันสูงกว่า ซึ่งทำให้เกิดรูปลักษณ์ของขนมที่เป็นชั้น ๆ หรือเปราะบาง ขนมอบที่ดีนั้นถือกันว่า ต้องมีน้ำหนักเบา มีความโปร่ง และมีไขมัน แต่ต้องแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักของไส้ได้ ในการทำขนบอบประเภทชอร์ตครัสต์ (shortcrust) ต้องใช้ความระมัดระวังในการผสมไขมันกับแป้งให้เข้ากันทั่วก่อนเติมของเหลวใด ๆ เข้าไป ทั้งนี้ จะทำให้มั่นใจได้ว่า อณูของแป้งมีไขมันเคลือบอยู่อย่างเพียงพอ และจะไม่กลายตัวเป็นกลูเตน (gluten) แต่หากผสมเกินสัดส่วน จะส่งผลให้เกิดเส้นใยกลูเตนยาวเหยียด อันทำให้ขนมอบเหนียว สำหรับขนมอบบางประเภท เช่น ขนบอบเดนมาร์ก และครัวซ็อง นั้น รูปลักษณ์ที่เป็นชั้น ๆ ได้มาจากการกลิ้งโดเข้าออกซ้ำ ๆ เหมือนการทำขนบปังจากยีสต์ แล้วทาเนยให้ทั่ว ก่อนพับเข้ากัน จึงก่อให้เกิดชั้นบาง ๆ หลายชั้น
ประวัติศาสตร์
ประเพณีการทำขนมอบของชาวยุโรปมีอยู่ในทั่วไปแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในสมัยโบราณ ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนโบราณ ชาวโรมัน ชาวกรีก และชาวฟินีเซียนล้วนมีขนมอบสไตล์ฟิโลในประเพณีการทำอาหารของตนในบทละครของ อริสโตฟานเนส ที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช มีการกล่าวถึงขนมหวาน รวมถึงขนมอบชิ้นเล็ก ๆ ที่สอดไส้ด้วยผลไม้ ชาวโรมันมีการทำขนมอบที่ใช้ปิดเนื้อและ ไก่ ระหว่างการอบเพื่อเก็บน้ำไว้ แต่ขนมอบนั้นไม่เหมาะที่จะรับประทาน ขนมอบที่ควรรับประทานคือขนมอบที่เข้มข้นกว่าซึ่งทำเป็นขนมอบขนาดเล็ก และมักเสิร์ฟในงานเลี้ยง ชาวกรีกและชาวโรมันมีปัญหาในการทำขนมอบที่ดีเพราะพวกเขาใช้น้ำมันในกระบวนการทำอาหาร และน้ำมันทำให้ขนมอบสูญเสียความแข็ง
ใน อาหารยุคกลาง ของ ยุโรปเหนือ เชฟขนมอบสามารถผลิตขนมอบที่แข็งและสวยงามได้เพราะปรุงด้วยชอร์ตเทนนิ่งและเนย พบรายการส่วนผสมที่ไม่สมบูรณ์บางรายการในตำราอาหารยุคกลาง แต่ไม่มีฉบับเต็มที่มีรายละเอียด ขนมอบในยุคกลางยังมีทาร์ตชิ้นเล็ก ๆ เพื่อเพิ่มความหรูหรา
การทำขนมอบเป็นประเพณีในหลายพื้นที่ของเอเชีย เช่น ขนมเปี๊ยะ ทำจากข้าวหรือแป้งประเภทต่าง ๆ โดยมีไส้ผลไม้ ถั่วหวาน หรือ งา ขนมไหว้พระจันทร์ เป็นส่วนหนึ่งของ เทศกาลไหว้พระจันทร์ และซาลาเปาหน้าแตก ซาลาเปาไส้หมูนึ่งหรืออบของจีน ในศตวรรษที่ 19 ชาวอังกฤษนำขนมอบสไตล์ตะวันตกมาสู่ตะวันออกไกล ซึ่งบริษัท แม็กซิมส์ แคเทอเรอร์ส จำกัด ได้รับอิทธิพลจากฝรั่งเศสในช่วงทศวรรษ 1950 ที่ทำให้ขนมอบตะวันตกเป็นที่นิยมในภูมิภาคที่ใช้ภาษาจีนโดยเริ่มจาก ฮ่องกง คำว่า "เค้กฝรั่ง" (西餅) ใช้เพื่ออ้างถึงขนมอบตะวันตก มิฉะนั้นจะถือว่าเป็นขนมอบของจีน ประเทศในเอเชียอื่น ๆ เช่น เกาหลี ก็มีการทำขนมอบแบบดั้งเดิม เช่น ต็องวา และ ยัคซิก ซึ่งทำด้วย แป้ง ข้าว ผลไม้ และส่วนผสมเฉพาะของภูมิภาคเพื่อทำขนมอบที่ไม่เหมือนใคร ญี่ปุ่น มีขนมประเภทพิเศษที่รู้จักกันดีในชื่อ โมจิ และ มันจู ขนมอบที่มีต้นกำเนิดในเอเชียนั้นแตกต่างจากขนมอบที่มาจากทางตะวันตกอย่างชัดเจน ซึ่งโดยทั่วไปแล้วจะมีรสหวานกว่ามาก
วาเลนตีโน รอสซี
วาเลนตีโน รอสซี (Valentino Rossi) เป็นอดีตนักแข่งรถมอเตอร์ไซค์มืออาชีพชาวอิตาลีและแชมป์โลกการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ระดับกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง 9 สมัย เจ้าของฉายา The Doctor เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งมอเตอร์ไซค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556
หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014
อ้างอิง
1979
ลา บายาแดร์
ลา บายาแดร์ (La Bayadère, Баядерка - Bayaderka แปลว่า นางระบำ) เป็นบัลเลต์ความยาว 3 องก์ ที่ออกแบบท่าเต้นและแต่งบทโดยมาริอุส เปติปา ชาวฝรั่งเศส ประกอบดนตรีของลุดวิจ มินคุส คีตกวีชาวออสเตรีย เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากร Bolshoi Kamenny Theatre กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 โดยคณะอิมพีเรียลบัลเล่ต์ เป็นบัลเลต์ที่มีกลิ่นอายของวัฒนธรรมอินเดีย โดยมีเครื่องประกอบฉากและเครื่องแต่งกายอย่างอลังการ โดยเฉพาะฉากหนึ่งที่มีชื่อว่า "อาณาจักรแห่งเงามืด" (The Kingdom of the Shades) ที่บางครั้งอาจถูกตัดออกมาจัดแสดงเฉพาะฉากนี้ฉากเดียว
โซลอร์เคยสาบานกับนิกิยาว่าจะรักกันตลอดไป แต่เขากลับผิดคำสาบานและไปอภิเษกกับเจ้าหญิง นิกิยาถูกวางตัวเป็นนางระบำในพิธีอภิเษก  เมื่อนิกิยาทราบว่าเป็นเจ้าหญิงขณะที่จะเข้าพิธีอภิเษกกับโซลอร์ เธอจึงบรรดาลโทสะจนเกือบจะทำร้ายเจ้าหญิง
ในงานพิธิอภิเษก นิกิยาเต้นระบำด้วยความปวดร้าวที่ถูกโซลอร์หักหลัง แต่เมื่อได้รับกระเช้าดอกไม้ที่มหาราชากับเจ้าหญิงจัดส่งมาให้ เธอเข้าใจผิดว่าเป็นดอกไม้ที่โซลอร์ส่งมา ด้วยความตื้นตันใจเธอให้อภัยโซลอร์ในที่สุด นิกิยาถูกงูพิษที่ซ่อนมาในกระเช้าฉกกัดที่คอและมีอาการสาหัสจนถึงชีวิต พราหมินเสนอจะมอบยาถอนพิษให้ แลกกับความรักจากนิกิยา แต่นิกิยาปฏิเสธและยืนยันที่จะยอมตายด้วยรักที่มั่นคง
ด้วยความสำนึกผิด โซลอร์รู้สึกเศร้าโศกและสูบฝิ่นจนเกิดอาการประสาทหลอน เห็นภาพนิมิตของนิกิยาสถิตย์อยู่ใน "อาณาจักรแห่งเงามืด" บนยอดเขาหิมาลัย เขาสวดมนต์อ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า และถูกลงโทษโดยถูกฟ้าผ่าที่หน้าวิหาร ตายตามนิกิยาไป
Acanthaspidiidae
Acanthaspidiidae เป็นวงศ์ของสัตว์พวกกุ้งกั้งปู ซึ่งอยู่ในอันดับ Isopoda
the Catalog of Life ระบุว่าวงศ์นี้ประกอบด้วย 3 สกุล 34 สปีชีส์ ได้แก่:
เขตผู้ว่าการคอฟโน
เขตผู้ว่าการคอฟโน (Ковенская губеpния; Kauno gubernija) หรือ เขตผู้ว่าการเกานัส เป็นเขตผู้ว่าการ (guberniya) ของจักรวรรดิรัสเซีย โดยมีเมืองหลวงคือเคานัส (คอฟโนในภาษารัสเซีย) เขตผู้ว่าการถูกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1842 โดยจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย จากพื้นที่ทางตะวันตกของเขตผู้ว่าการวิลนา และออกพระบรมราชโองการในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1843 เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นส่วนหนึ่งของเขตข้าหลวงวิลนา และดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เขตผู้ว่าการครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของซาโมกีเตียและทางตอนเหนือของอักคช์ไทกียา ของลิทัวเนียในปัจจุบัน
ภูมิศาสตร์
เขตผู้ว่าการคอฟโนครอบคลุมพื้นที่บริเวณหัวมุมตะวันตกเฉียงเหนือของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต ระหว่าง 56°25-54°49' ละติจูดเหนือ และ 38°46'-45°1' ละติจูดตะวันออก มีพรมแดนทางทิศเหนือและทิศตะวันออกติดกับเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์ และทิศใต้ติดกับเขตผู้ว่าการวิลนาและซูวัลกี (โดยมีแม่น้ำเมเมิล (เนมัน) แยกเขตผู้ว่าการคอฟโนออกจากเขตผู้ว่าการทั้งสอง) และทิศตะวันตกติดกับเยอรมนี และเทศมณฑลโกรบินสกี ของเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์
พรมแดนทางบกของเขตผู้ว่าการและเยอรมนีเริ่มต้นจากบริเวณที่แม่น้ำซเวนตา (ชเวนทูจิ) กับแม่น้ำเมเมิล (เนมัน)มาบรรจบกัน แล้วผ่านไปทางใต้เมืองยูร์บูร์ก (ปัจจุบันคือเมืองยูร์บาร์กัส) ที่ระยะทาง 135 km โดยที่ 4 verst แรกจะไปตามแม่น้ำซเวนตา จากนั้น 3.5 verst ต่อมาจะไปตามแม่น้ำตอดชาเกริส ซึ่งเป็นแม่น้ำสายย่อยของแม่น้ำซเวนตา หลังจากนั้นก็จะเข้าสู่ "ป่ารอสซีเยสกี" จากเมืองยูร์บูร์กไปยังเมืองโปลันเกนา (ปัจจุบันคือเมืองปาลันกา) ในบริเวณนั้นมีชื่อเรียกว่าถนนชายแดนซึ่งผ่านเมืองเตาแร็กเกิน (เตาราเย), โนโวเยเมสต์โต (คูรีโกสเนามีส์ติส), ชเวคช์นี (ชเวคนีไอ), กอชดี (การ์กซได) และเกรติเกิน (เครตีกา) รวมเป็นระยะทาง 171 km
เขตผู้ว่าการมีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ที่ 40641.36 km นั่นจึงทำให้เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นเขตผู้ว่าการที่เล็กที่สุดภายในรัสเซีย โดยมีขอบเขตที่ยาวที่สุดคือ 373 km และกว้าง 181 km ครอบคลุมไปถึงดินแดนเกือบทั้งหมดของสตาโรสต์ชมุดสกี ของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต และบริเวณบางส่วนของจังหวัดทรอกสกี และวิลนา ของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
เขตการปกครอง
เขตผู้ว่าการถูกแบ่งเขตการปกครองเป็น 7 เทศมณฑล ประกอบด้วย : คอฟโน, โปเนเวจสกี, ชาเวลสกี และเจลเชฟสกี ซึ่งในแต่ละแห่งถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 4 สตาน (Стан) แต่วีลโกมีร์สกี, รอสซีเยนสกี และโนโวอะเลคซันดรอฟสกี ถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 5 สตาน โดยมีโวโลสต์ 144 โวโลสต์ และชุมชน 931 แห่ง โดยมีเมือง 2 เมืองที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเทศมณฑลใด ๆ (เมืองพิเศษ) ได้แก่ ชาดอฟ และ วีดซึ
เมกาแมน แอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชัน
เมกาแมน แอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชัน (Mega Man Anniversary Collection) เป็นวิดีโอเกมรวมที่พัฒนาโดยบริษัทอะตอมิกแพลเนตและเผยแพร่โดยแคปคอม ซึ่งวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ผลิตขึ้นสำหรับเพลย์สเตชัน 2 และเกมคิวบ์ รวมทั้งในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2005 สำหรับเอกซ์บอกซ์ โดยฉบับ แอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชัน นี้ประกอบด้วยแปดภาคแรกในซีรีส์ร็อคแมนดั้งเดิม ซึ่งเปิดตัวในระบบแฟมิคอมด้วยเกมหกภาคแรก แล้วย้ายไประบบซูเปอร์แฟมิคอมด้วยภาคเจ็ด ก่อนย้ายไปที่ระบบเพลย์สเตชัน และเซกา แซตเทิร์น ด้วยภาคแปด ซึ่งเนื้อเรื่องเป็นเรื่องราวของหุ่นยนต์ตัวเอกที่ชื่อร็อคแมนในการผจญภัยต่อเนื่องของเขาเพื่อต่อสู้กับ ดร. ไวลี ผู้ชั่วร้าย และกองทัพโรบอตมาสเตอร์ของเขา
ภาพรวม
แต่ละเกมมีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันซึ่งผู้เล่นจะข้ามผ่านด่านต่าง ๆ ที่มีธีมของตัวเองเพื่อเผชิญหน้ากับหุ่นยนต์บอส, รับอาวุธและความสามารถใหม่ จากนั้นกำจัด ดร. ไวลี ในการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยสำหรับหกภาคแรก มีคุณสมบัติพิเศษหนึ่งคือ "นาวิโหมด" ที่เปิดตัวครั้งแรกในเพลย์สเตชัน (ร็อคแมนคัมพลีตเวิกส์) ซึ่งเป็นการวางจำหน่ายเกมร็อคแมนหกภาคแรกอีกครั้ง โดยโหมดนาวิเพิ่มตัวช่วยที่ให้คำแนะนำเกมหากผู้เล่นต้องการความช่วยเหลือ, แก้ไขรูปลักษณ์ของเกจพลังชีวิตและเกจพลังงานของอาวุธ ตลอดจนแก้ไขหน้าจอย่อยของอาวุธสำหรับสามภาคแรก นอกเหนือจากแปดเกมเหล่านี้แล้ว ฉบับแอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชันยังมีเกมต่อสู้แบบอาร์เคดที่ปลดล็อกได้สองเกม (ได้แก่ร็อคแมน เดอะพาวเวอร์แบทเทิล และร็อคแมน 2 เดอะพาวเวอร์ไฟท์เตอร์) ซึ่งออกวางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่นอย่างจำกัด โดยสองภาคนี้มีความคล้ายคลึงกันในรูปแบบการเล่น แต่มีความคล่องตัวมากกว่าเล็กน้อย และการต่อสู้ได้ตัดตรงไปยังบอส ซึ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อแต่ละตัวถูกกำจัด
ความแตกต่างจากเกมดั้งเดิมมีอยู่ในบางกรณี ซึ่งเกมแฟมิคอมหลายเกมมีการรีมิกซ์เสียง โดยในร็อคแมน 6 ดนตรีที่เรียบเรียงนั้นไม่เหมาะสมและทนทุกข์ทรมานจากจุดการบรรยายที่ยาวนาน ส่วนในร็อคแมน 7 ยกตัวอย่างของคำว่า "แม่งเอ๊ย" ได้ถูกเปลี่ยนเป็น "บ้าเอ๊ย" เพื่อรักษาเรต E นอกจากนี้ กราฟิกของร็อคแมนที่เดินจากประสาทของไวลีก็หายไปจากลำดับเครดิต เนื่องจากผู้พัฒนาไม่สามารถพอร์ตเอฟเฟกต์กราฟิกซูเปอร์แฟมิคอมบางอย่างได้ และร็อคแมน 8 ในภาครวมนั้น คลิปเสียงของโรบอตมาสเตอร์บางตัวเล่นในระดับเสียงที่ไม่ถูกต้อง ทั้งนี้ ได้มีการใช้ร็อคแมน 8 เวอร์ชันเพลย์สเตชัน ซึ่งต่างจากเวอร์ชันเซกา แซตเทิร์น ที่รวมถึงฟีเจอร์โบนัสและการต่อสู้ของบอสเพิ่มเติม
องค์ประกอบที่ปลดล็อกได้อื่น ๆ ในฉบับแอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชันประกอบด้วยงานศิลปะต้นฉบับ, ดนตรีรีมิกซ์ และวิดีโอโบนัส โดยเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 นำเสนอตอนทดลองเมกาแมนซีรีส์โทรทัศน์ของบริษัทรูบี-สเปียส์ ในขณะที่เวอร์ชันเกมคิวบ์และเอกซ์บอกซ์มีตอนเมกาแมนในซีรีส์ไอคอนส์ของช่องจีโฟร์ ส่วนเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ยังมีตอนแรกของเมกาแมน เอ็นที วอร์ริเออร์ (อิงจากซีรีส์เกมร็อคแมนเอ็กเซ่) และความสามารถในการเปลี่ยนรูปแบบการควบคุม ทั้งนี้ เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 และเอกซ์บอกซ์ มีดนตรีที่ได้รับการปรับแต่งใหม่สำหรับเกมหกภาคแรก ซึ่งเดิมมีอยู่ในเวอร์ชันคัมพลีตเวิกส์เช่นกัน
การพัฒนา
เมกาแมนแอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชันมีคุณสมบัติเหมือนกับร็อคแมนคัมพลีตเวิกส์ ซึ่งเป็นเกมรีเมกจากหกภาคแรกในซีรีส์ร็อคแมนดั้งเดิม ที่วางจำหน่ายสำหรับระบบเพลย์สเตชันในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปลาย ค.ศ. 1999 เกมทั้งหกภาคดังกล่าวออกวางจำหน่ายทีละแผ่น โดยแต่ละแผ่นจะมีพอร์ตเวอร์ชันดั้งเดิมของแฟมิคอมในฐานะ "ออริจินัลโหมด" ของเกม และความพิเศษหลายอย่าง ส่วน "นาวิโหมด" ได้มีการรวมไว้เช่นกัน ซึ่งประกอบด้วยระบบคำใบ้ที่ตัวละครสนับสนุนในแต่ละภาคจะให้คำแนะนำแก่ผู้เล่นผ่านเครื่องมือสื่อสาร รวมทั้งระบบเฮดอัปดิสเพลย์ที่ได้รับการอัปเดต, ซาวด์แทร็กที่ได้รับการปรับแต่งใหม่ และโหมดเกมให้เลือกได้อื่น ๆ
เมกาแมนแอนนิเวอร์ซารีคอลเลกชันเวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์ก็อยู่ในระหว่างการพัฒนาเช่นกัน และเดิมมีกำหนดวางจำหน่ายพร้อมกับการปรากฏอยู่ในเพลย์สเตชัน 2, เกมคิวบ์ และเอกซ์บอกซ์ เกมดังกล่าว ซึ่งเดิมประกาศในชื่อเมกาแมนเมเนีย ที่จะนำเสนอเกมเมกาแมนของเกมบอยดั้งเดิมห้าภาค รวมถึงส่วนประวัติและแกลเลอรีงานศิลปะ เกมเวอร์ชันนี้ถูกเลื่อนวันวางจำหน่ายออกไปหลายครั้ง โดยมีข่าวลือว่าความล่าช้าเกิดจากบริษัทแคปคอมขาดซอร์สโค้ดดั้งเดิมของเกม ซึ่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 ผู้เล่นที่ติดต่อกับแคปคอมได้รับแจ้งว่าเกมดังกล่าวถูกคาดคะเนว่า "ระงับไม่มีกำหนด" โดยทางแคปคอมยังเริ่มออกเช็กคืนเงินให้กับผู้ที่สั่งซื้อเกมโดยตรงผ่านร้านค้าออนไลน์ของพวกเขา ในช่วงเวลาเดียวกัน ผู้ค้าปลีกหลายราย เช่น เกมสตอปได้ประกาศว่าเกมเวอร์ชันนี้ "ถูกยกเลิก" และออกเงินคืนหรือรักษาเครดิตร้านค้า
การตอบรับ
ฉบับคอลเลกชันนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ คอลเล็กชันดังกล่าวถูกติเตียนเล็กน้อยเนื่องจากขาดบางส่วนในภาคพิเศษ และเวอร์ชันเกมคิวบ์ถูกติเตียนมากกว่าเล็กน้อยเนื่องจากไม่รวมเสียงรีมิกซ์สำหรับร็อคแมน 1-6 ความขัดแย้งที่มากกว่าคือการเปลี่ยนแปลงในการควบคุมของเวอร์ชันเกมคิวบ์ซึ่งพบว่าปุ่มยิงและกระโดดของมันกลับด้านจากการกำหนดค่าของเวอร์ชันแฟมิคอมดั้งเดิมโดยไม่มีตัวเลือกในการจัดเรียงกลับ ทำให้การผ่านด่านยากขึ้นมากเป็นผลที่ตามมา ในทางกลับกัน ความพิเศษเฉพาะในเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 และเกมคิวบ์ต่างก็ได้รับการยกย่อง โดยการสัมภาษณ์เวอร์ชันเกมคิวบ์เป็นที่โปรดปราน ส่วนเวอร์ชันเอกซ์บอกซ์ได้รับการประเมินว่าดีกว่าอีกสองเวอร์ชันเล็กน้อย เนื่องจากมีเนื้อหาพิเศษที่เพิ่มเข้ามา รวมถึงโบนัสพิเศษจากเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 และเกมคิวบ์ อย่างไรก็ตาม เกมนี้ได้รับคะแนน 8.0 (เทียบกับ 8.5 สำหรับอีกสองเวอร์ชัน) จากเว็บไซต์ไอจีเอ็นเนื่องจากมาช้า นอกเหนือจากข้อบกพร่องด้านกราฟิกเป็นครั้งคราวที่ขึ้นอยู่กับการตั้งค่าหน้าจอ ซึ่งจะชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเล่นในระบบเอกซ์บอกซ์ 360
เรือหลวงสุรินทร์
เรือหลวงสุรินทร์ (LST-722) (HTMS Surin) เป็นเรือยกพลขึ้นบกขนาดใหญ่ชุดเรือหลวงสีชัง สังกัดกองเรือยกพลขึ้นบก กองเรือยุทธการ เป็นเรือที่ดำเนินการโดยบริษัท อู่กรุงเทพ จำกัด
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศกรีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 1-16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกรีซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 41 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกรีซไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 97 คน ใน 21 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบราซิลได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เพลงรักมนุษย์ค้างคาว
เพลงรักมนุษย์ค้างคาว เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโคโตยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ของสำนักพิมพ์โชกากูกังตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ เริ่มออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี
แอนิมอลครอสซิง
แอนิมอลครอสซิง (Animal Crossing) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ โดบุตสึ โนะ โมริ เป็นวิดีโอเกมชุดแนวจำลองชีวิตที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโด
ฆาบิเอร์ แอลเลอร์
ฆาบิเอร์ แอลเลอร์ (20 เมษายน ค.ศ. 1972 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ชาวสเปน เกิดที่เมืองมาดริด  เคยเข้าร่วมการแสดงละครตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998   แอลเลอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ด้วยโรคเบาหวาน
Vermectias
Vermectias เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์Vermectiadidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เพทาย
เพทาย (Zircon;  หรือ  ; ZrSiO4) เป็นแร่รัตนชาติที่อยู่ในกลุ่มซิลิเกต
ประโยชน์
เนื่องจากมีคุณสมบัติทนความร้อน จึงถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมวัสดุทนไฟ เช่น ทำอิฐทนไฟและวัตถุดินเผาเคลือบทุกชนิด ใช้เป็นฉนวน สำหรับป้องกันไฟฟ้า ความร้อน ทำผงสีขัด ไส้หลอดไฟฟ้า ผสมยางให้เหนียว หลอดอิเล็กทรอนิกส์ หลอดไฟถ่ายรูป เครื่องควบแน่น X-ray filters ใช้ในการเชื่อมไฟฟ้าเฉพาะแห่ง นอกจากนี้แร่เพทายบริสุทธิ์ยังถูกนำไปใช้ในการสร้างเครื่องกำเนิดปฏิกรณ์ปรมาณูอีกด้วย
ไทยทาน
ไทยทาน ไทยธรรม (อ่านว่า ไทยะ-) หมายถึงของสำหรับทำทานหรือของทำบุญหรือของถวายพระ 2 คำนี้มักใช้แทนกันในที่ทั่วไป
ในสำนวนบาลี ท่านใช้ ไทยธรรม เหมือนกันหมด ไม่มีคำว่า ไทยทาน
โอเปิล คอร์ซา
โอเปิล คอร์ซา (Opel Corsa) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ที่ผลิตโดยค่ายรถยนต์สัญชาติเยอรมัน โอเปิล เริ่มผลิตตั้งแต่ พ.ศ. 2525-ปัจจุบัน ซึ่งโอเปิล คอร์ซาเคยมีการนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยในรุ่นที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2536-2538 จนในปัจจุบัน โอเปิล คอร์ซามีการผลิตในสเปนและเยอรมนีเท่านั้น
พระครูโกวิทพัฒโนดม (เกลี้ยง เตชธมฺโม)
พระครูโกวิทพัฒโนดม (เกลี้ยง เตชธฺมโม)  (10 ตุลาคม พ.ศ. 2451 – 6 มกราคม พ.ศ. 2562) พระเกจิอาจารย์ เจ้าอาวาสวัดศรีธาตุ (วัดโนนแกด) อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
โอเปิล คอร์ซา
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2525-2536)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 1 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2525-2536 ใช้ชื่อรุ่นว่า Corsa A ใช้เครื่องยนต์ 1.0 ,1.2 ,1.3 ,1.4 ,1.5 และ 1.6 ลิตร โดยเป็นเครื่องยนต์ดีเซลในรุ่น 1.5 ลิตร ซึ่งใช้เครื่องยนต์ร่วมกับอีซูซุ และมีตัวถัง 4 แบบคือแฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู ,ซีดาน 2 ประตู และซีด่าน 4 ประตู
พระครูโกวิทพัฒโนดม (เกลี้ยง เตชธมฺโม)
ประวัติ
หลวงปู่เกลี้ยง'เกิดที่บ้านก้านเหลือง ตำบลหมากเขียบ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรของนายบุญมี คุณมานะ และนางผิว คุณมานะ มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ในช่วงวัยเด็กได้ศึกษาในโรงเรียนวัดบ้านโนนแกด จนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และเรียนต่อ ม.3 จบในปี 2466 และท่านด้ทำงานช่วยสอนหนังสือแทนครู โรงเรียนบ้านโนนแกด สอนได้สองเดือนทางราชการให้ย้ายไปช่วยสอนที่โรงเรียนบ้านโพรง ตำบลไพรบึง อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นเวลา 3 ปี 6 เดือน และท่านก็ไปสอบ นักธรรมตรีที่สนามหลวง ซึ่งมีพระ สามเณร ไปสอบจำนวน 47 รูป ปรากฏว่าหลวงปู่เกลี้ยงและพระภิกษุสิงห์ สอบผ่านแค่ 2 รูป เท่านั้น
โอเปิล คอร์ซา
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2525-2536)
มีการประกอบในซาราโกซา ประเทศสเปน และในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการจัดทำรุ่นสปอร์ต โดยใช้เครื่องยนต์ 1.3 ลิตร ซึ่งผลิตสำหรับการแข่งขัน British Rally Championship เท่านั้น
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2536-2543)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 2 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2536-2543 โดยใช้ชื่อรุ่นว่า Corsa B มีเครื่องยนต์มากถึง 6 ขนาดประกอบด้วยเครื่องยนต์ 1.0 ,1.2 ,1.4 ,1.5 ,1.6 และ 1.7 ลิตร และมีความหลากหลายของตัวถังมากขึ้น ประกอบด้วย แฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู ,ซีดาน 4 ประตู ,สเตชันวากอน 5 ประตูและรถกระบะ 2 ประตู และมีระบบเกียร์ 2 แบบคือเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด
คอร์ซารุ่นนี้ เป็นคอร์ซารุ่นแรกและรุ่นเดียวที่มีขายในประเทศไทย ซึ่งนำเข้ามาขายโดยบริษัทพระนครยนตรการ โดยรุ่นนี้เป็นโอเปิลรุ่นแรกและรุ่นสุดท้ายของโอเปิลที่ขายดีในเมืองไทย เนื่องจากในช่วงวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 พระนครยนตรการได้นำโอเปิล เวคตร้า (Opel Vectra) เข้ามาขายในประเทศไทย แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จนัก จนโอเปิลต้องยุติการทำตลาดรถยนต์นั่งในประเทศไทยลงเมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยในประเทศไทย จะมีเครื่องยนต์ 1.2 และ 1.4 ลิตรเข้ามาขายในเมืองไทย ซึ่งได้มีการตั้งชื่อรุ่น 1.2 ลิตรว่า Joy และ 1.4 ลิตรว่า Swing ซึ่งเครื่องยนต์ 1.4 ลิตรเข้ามาขายก่อนรุ่น 1.2 ลิตร และมีตัวถังเข้ามาขาย 2 แบบคือแฮทช์แบค 3 ประตูและ 5 ประตู โดยมีราคารุ่น 3 ประตูอยู่ที่ 3.7 แสนบาท และรุ่น 5 ประตูราคา 4 แสนบาท ซึ่งเป็นรถยุโรปที่ราคาถูกที่สุดในสมัยนั้น
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2543-2549)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 3 ผลิตระหว่างปี พ.ศ. 2543-2549 โดยใช้ชื่อรุ่นว่า Corsa C มีเครื่องยนต์ 6 ขนาด คือ 1.0 ,1.2 ,1.3 ,1.4 ,1.7 และ 1.8 ลิตร และมีตัวถัง 5 แบบคือแฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู ,ซีดาน 4 ประตู ,รถตู้ 2 ประตูและรถกระบะ 2 ประตู
คอร์ซารุ่นนี้ มีการทำตลาดเฉพาะในแถบยุโรปและแอฟริกาเท่านั้น ซึ่งมีการทำตลาดในเยอรมนี ,สเปน ,บราซิล ,แอฟริกาใต้ ,อียิปต์ ,อาร์เจนตินาและเอกวาดอร์ และรุ่นนี้เป็นรุ่นแรกที่มีการใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ (Semi-Automatic) มาใช้ควบคู่กับเกียร์ธรรมดาและเกียร์อัตโนมัติ
รุ่นที่ 4 (พ.ศ. 2549-2557)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 4 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2549 - 2557 โดยใช้ชื่อรุ่นว่า Corsa D มีเครื่องยนต์ 6 ขนาด ประกอบด้วย 1.0 ,1.2 ,1.3 ,1.4 ,1.6 และ 1.7 ลิตร รุ่นนี้มีระบบเกียร์ 4 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์ธรรมดา 6 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 สปีด และมีตัวถัง 3 แบบคือแฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู และรถตู้ 2 ประตู รุ่นนี้มีการทำตลาดเฉพาะในเยอรมนีและสเปนเท่านั้น และเตรียมเปลี่ยนโฉมในปี พ.ศ. 2557
รุ่นที่ 5 (พ.ศ. 2557-2562)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 5 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2557 - 2562 โดยใช้ชื่อรุ่นว่า Corsa E มีเครื่องยนต์ 6 ขนาด เหมือนกับ Corsa D ประกอบด้วย 1.0 ลิตร ,1.2 ลิตร ,1.3 CDTI ,1.4 ลิตร ,1.4 Turbo และ 1.6 Turbo รุ่นนี้มีระบบเกียร์ 4 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 5 สปีด ,เกียร์ธรรมดา 6 สปีด ,เกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 สปีด และมีตัวถัง 3 แบบคือแฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู และรถตู้ 2 ประตู
รุ่นที่ 6 (พ.ศ. 2562-ปัจจุบัน)
โอเปิล คอร์ซา รุ่นที่ 6 เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2562 จนถึงปัจจุบัน OPEL เริ่มกลับเข้ามาอยู่ในกระแสตลาดรถยนต์โลกอีกครั้ง PSA Group เผยแผนฟื้นฟูแบรนด์ Opel/Vauxhall ให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
นับตั้งแต่ PSA Group จรดปลายปากกาเพื่อดูแลธุรกิจรถยนต์ Opel/Vauxhall จากอ้อมอก GM Europe อย่างสมบูรณ์แบบในวันที่ 1 สิงหาคม 2017 และดูเหมือนว่าบริษัทรถยนต์ฝรั่งเศสกลุ่มนี้กระตือรือร้นที่จะพลิกฟื้นผลกำไรของ Opel/Vauxhall ให้ประสบผลสำเร็จโดยด่วน เหมือนอย่างที่ PSA Group เคยปฏิบัติแล้วได้ผลเป็นอย่างมาก ไม่รอช้า PSA Group ก็ได้แถลงแผนปฏิบัติการพลิกฟื้นผลกำไรของ Opel/Vauxhall ให้กลับมาสดใสอย่างรวดเร็วอีกครั้งในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2017 โดยเมื่อสรุปรายละเอียดแผนปฏิบัติงานคร่าว ๆ ก็พบว่า PSA Group วางกลยุทธ์การพลิกฟื้นที่พลิกแพลงกว่าแผนการณ์ของบางบริษัทเสียอีก
PSA Group ได้วางแผนการพัฒนา Next Opel Corsa โดยใช้เทคโนโลยีของ PSA เอง แทนที่จะเป็นเทคโนโลยีและงานวิศวกรรมที่ตกค้างสมัยยังอยู่ภายใต้ชายคาของ GM โดยล่าสุดทางแบรนด์นำรถยนต์รุ่นยอดฮิตที่ทั่วโลกรวมถึงในตลาดบ้านเราอย่าง CORSA ซีตี้คาร์ ขนาดเล็ก มาปฎิวัติให้ทันยุคทันสมัยด้วยการเป็นรถยนต์พลังงานไฟฟ้า ในชื่อ CORSA- E 2020 เจนเนอเรชั่นที่ 6 สำหรับรถคันจิ๋วรุ่นนี้
ปลิว ตรีวิศวเวทย์
ปลิว ตรีวิศวเวทย์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2488 เป็นวิศวกร นักธุรกิจชาวไทย หนึ่งในผู้ก่อตั้ง ช.การช่าง
ปัจจุบัน ปลิว เป็นกรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน), กรรมการบรรษัทภิบาลและบริหารความเสี่ยง บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน), กรรมการ และรองประธานกรรมการ บริษัท ทีทีดับบลิว จำกัด (มหาชน), กรรมการ และประธานกรรมการบริหาร บริษัท ซีเค พาวเวอร์ จำกัด (มหาชน), ประธานกรรมการ และกรรมการบริหาร บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) และรองประธานกรรมการและประธานกรรมการบริหาร บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ส่วนบริษัทอื่น รับตำแหน่ง กรรมการ บริษัท ช.การช่างเรียลเอสเตท จำกัด, ประธานกรรมการและประธานกรรมการบริหาร บริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด, ประธานกรรมการบริหาร บริษัท คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล ซัพพลาย จำกัด, ประธานกรรมการบริหาร บริษัท เซาท์อีสท์ เอเซีย เอนเนอร์จี จำกัด, กรรมการและประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไฟฟ้าน้ำงึม 2 จำกัด และประธานกรรมการ บริษัท ไซยะบุรี พาวเวอร์ จำกัด
ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์
ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์ (เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์ เกิดที่เมือง เซาท์เวิสท์ แรนเชส รัฐฟอริดา  สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนแเมิรกัน เฮอริเทก ริเวอร์ อเล็กซานเดอร์เริ่มแสดงภาพยนตร์เมื่ออายุ 11 ปี หรือเมื่อปี ค.ศ. 2010 จากการแสดงละครเวทีในนครนิวยอร์ก ในละครเวทีเรื่อง เลือด เลือด แอนดรูว์ แจ็กสัน
ปลิว ตรีวิศวเวทย์
ประวัติ
ปี 2515 ปลิวร่วมกับพี่น้องก่อตั้ง ช.การช่าง ซึ่งทำกิจการอู่ซ่อมรถที่สี่แยกบ้านแขก ขณะนั้นปลิวมีอายุเพียง 29 ปี ต่อมาเล็งเห็นโอกาสของธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง จึงได้หันมารับงานอาคารและงานโยธา โดยโครงการส่วนใหญ่นั้นเป็นโครงการจากภาครัฐและกองทัพเป็นหลัก กิจการของบริษัทเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จนมีงานเพิ่มขึ้นมากตามลำดับ ทั้งจากภาครัฐและเอกชน จนเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2537 บริษัทได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
โครงการสนับสนุนการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย
โครงการห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย หรือโครงการ วมว. เป็นโครงการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนสำหรับผู้เรียนที่มีความสามารถพิเศษทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยมีมหาวิทยาลัยเป็นผู้กำกับดูแลการดำเนินการ การบริหาร จัดการหลักสูตรการเรียนการสอนห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียนซึ่งอาจเป็นโรงเรียนเครือข่ายหรือโรงเรียนในกำกับของมหาวิทยาลัยโดยกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อว.) เป็นผู้ให้การสนับสนุนการจัดการเรียนการสอน
ปลิว ตรีวิศวเวทย์
ประวัติ
ในปี 2558 ปลิวติดอยู่ในทำเนียบมหาเศรษฐีในอันดับที่ 50 ของไทย จากการจัดอันดับของนิตยสาร ฟอบส์ไทยแลนด์ ซึ่งครอบครองมูลค่าทรัพย์สินรวม 1.43 หมื่นล้านบาท
โครงการสนับสนุนการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย
ประวัติ
เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2550 คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ร่วมกับกระทรวงศึกษาธิการ ดำเนินงานโครงการสนับสนุนการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย (โครงการ วมว.) ขึ้น เพื่อผลิตนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี ทั้งนี้ ให้ปรับเปลี่ยนจากการให้การสนับสนุนในรูป "ทุนการศึกษา" เป็นการสนับสนุน "หลักสูตรการศึกษา" ทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เหมาะสมแทน โดยเริ่มแรก (ปีการศึกษา 2551) มีมหาวิทยาลัยและโรงเรียนเข้าร่วมจำนวน 4 คู่ศูนย์
ปลิว ตรีวิศวเวทย์
ประวัติ
ด้านผลงานทางวิศวกรรมศาสตร์ ได้ดำเนินโครงการก่อสร้างที่มีการพัฒนาโดยนำเทคโนโลยีวิศวกรรมขั้นสูง และนวัตกรรมใหม่ ๆ เช่น โครงการรถไฟฟ้าใต้ดินที่ใช้เทคโนโลยีก่อสร้าง Segmental External Post-Tensioned แบบ 6 ช่องทางจราจรที่ยาวที่สุดในโลก และใช้คานคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง Precast Segmental Box Girder และเสารองรับ H-Column ที่ประหยัดค่าใช้จ่ายและปลอดภัย ยังสามารถก่อสร้างได้รวดเร็ว โครงการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินส่วนต่อขยายที่ใช้เทคโนโลยีการขุดอุโมงค์แบบ Pipe Roof ซึ่งเป็นอุโมงค์รถไฟฟ้าลอดแม่น้ำแห่งแรกของประเทศไทย, โครงการไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนน้ำงึม 2 ในประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ใช้เทคโนโลยีเขื่อนหินทิ้งดาดคอนกรีต Concrete Face Rock Filled Dam และการเจาะอุโมงค์ผันน้ำด้วยวิธีเจาะระเบิดด้วยรถเจาะจัมโบ้ โครงการไฟฟ้าพลังน้ำไซยะบุรี ซึ่งเป็นฝายน้ำล้นในลาว อันประกอบด้วยฝายทดน้ำ โรงไฟฟ้า ตลอดจนช่องทางเดินเรือ ช่องทางระบายตะกอนและทางปลาผ่าน ตามมาตรฐานสากลที่ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม เป็นต้น
นอกจากนี้ ยังลงทุนในโครงการสัมปทานด้านต่าง ๆ หลายโครงการเช่น ระบบทางด่วน ระบบไฟฟ้าขนส่งมวลชน ระบบน้ำประปา และด้านพลังงานและโครงการพัฒนาประเทศอีกหลายโครงการ
โครงการสนับสนุนการจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน โดยการกำกับดูแลของมหาวิทยาลัย
ประวัติ
โดยในปัจจุบันมีมหาวิทยาลัยและโรงเรียนเข้าร่วมโครงการจำนวน 19 คู่ศูนย์ ซึ่งหลักสูตรจะแตกต่างกันไปตามศักยภาพ ความพร้อม และความโดดเด่นทางวิชาการในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของแต่ละมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วมโครงการ
ความหมายของสี
== การรับสมัครนักเรียน ==
ปลิว ตรีวิศวเวทย์
ประวัติ
งานด้านสังคม ปลิวเป็นบุคคลสำคัญในการดำเนินงานก่อตั้งสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น และยังเป็นคณะกรรมการที่ปรึกษาโครงการจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 เขายังบริจาคเงินสมทบเพื่อช่วยเหลือรัฐบาลญี่ปุ่นในการฟื้นฟูความเสียหายจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
ปลิวได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Order of the Rising Sun, Gold Rays with Neck Ribbon จากประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นคนไทยจากภาคเอกชนคนแรกที่ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับสายเกษม ตรีวิศวเวทย์ มีบุตรด้วยกัน 3 คน ได้แก่ สุภามาส ตรีวิศวเวทย์, ธนวัฒน์ ตรีวิศวเวทย์ และ ณัฐวุฒิ ตรีวิศวเวทย์
คิโงะ
คิโงะ เป็นคำที่ใช้ในเร็งงะ, ไฮไก, ไฮกุ เพื่อแสดงถึงฤดูกาลที่เฉพาะเจาะจง เช่น "หิมะ" (ฤดูหนาว) "พระจันทร์" (ฤดูใบไม้ร่วง) "ดอกไม้" (ฤดูใบไม้ผลิ) ในบางสำนักหรือสถาบัน คำที่เป็นหัวเรื่องของบทกวีหรือแก่นของไฮกุเรียกว่า "คิได" ( 季題<rt>きだい</rt> ) เพื่อแยกความแตกต่างจาก "คิโงะ" ซึ่งหมายถึงแค่ฤดูกาล แต่ทั้ง 2 คำนี้ขอบเขตไม่ชัดเจนและบ่อยครั้งก็ใช้ในความหมายเดียวกัน ทั้ง "คิโง" และ "คิได"เป็นคำที่มีมาตั้งแต่สมัยใหม่ ส่วนในสมัยโบราณมีคำเรียกว่า "คิโนะโคโตบะ" (季の詞), "คิโนะได" (季の題), "ชิกิโนะโคโตบะ" (四季の詞) หรือแค่ "คิ" (季) เฉย ๆ หรือ "คิเซ็ตสึ" (季節)
เจสซี ไอเซนเบิร์ก
เจสซี แอดัม ไอเซนเบิร์ก (Jesse Adam Eisenberg) เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ เช่น The Squid and the Whale (2005), Adventureland (2009), Zombieland (2009), The Social Network (2010) and Now You See Me (2013)
ในปี ค.ศ. 2014 ไอเซนเบิร์กได้รับเลือกให้แสดงเป็น "เล็กซ์ ลูเธอร์" ศัตรูคู่อาฆาตของ "ซูเปอร์แมน" ในภาพยนตร์ แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม
อ้างอิง
1983
อะเลคซันดรา คอลลอนไต
อะเลคซันดรา มีฮาอิลอฟนา คอลลอนไต (Алекса́ндра Миха́йловна Коллонта́й, นามสกุลเดิม ดอมอนตอวิช, Домонто́вич; 31 มีนาคม 1872 – 9 มีนาคม 1952) เป็นนักปฏิวัติ นักการเมือง นักการทูต และนักทฤษฎีลัทธิมากซ์ชาวรัสเซีย เธอทำหน้าที่เป็นกรรมการราษฎรฝ่ายสวัสดิการสังคมในรัฐบาลของวลาดีมีร์ เลนินใน ค.ศ. 1917-1918 เธอเป็นผู้หญิงที่มีความโดดเด่นอย่างมากในพรรคบอลเชวิคและเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการในคณะรัฐมนตรี
คอลลอนไตเป็นบุตรสาวของนายพลแห่งกองทัพจักรวรรดิรัสเซีย คอลลอนไตยอมรับการเมืองที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงในคริสต์ทศวรรษ 1890 และเข้าร่วมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียใน ค.ศ. 1899 ในระหว่างการแตกแยกทางอุดมการณ์ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตย เธอเข้าข้างฝ่ายเมนเชวิคของยูลิอุส มาร์ตอฟ ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามกับฝ่ายบอลเชวิคของเลนิน หลังถูกเนรเทศออกจากรัสเซียใน ค.ศ. 1908 คอลลอนไตออกเดินทางไปทั้งยุโรปตะวันตกและสหรัฐ และสนับสนุนไม่ให้เข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1915 เธอแยกทางกับเมนเชวิคและกลายเป็นสมาชิกของพรรคบอลเชวิค
หลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ใน ค.ศ. 1917 ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ซาร์สละราชสมบัติ คอลลอนไตกลับมารัสเซียอีกครั้ง เธอสนับสนุนข้อเสนอที่รุนแรงของเลนิน และในฐานะสมาชิกของคณะกรรมการกลางพรรค โหวตให้ใช้นโยบายการก่อการกำเริบด้วยอาวุธซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติเดือนตุลาคมและการสิ้นสุดของรัฐบาลชั่วคราวที่นำโดยอะเลคซันดร์ เคเรนสกี เธอได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการราษฎรฝ่ายสวัสดิการสังคมในรัฐบาลโซเวียตชุดแรก แต่ในไม่นานเธอก็ลาออกเนื่องจากเธอไม่เห็นด้วยกับสนธิสัญญาสันติภาพเบรสต์-ลิตอฟสค์ในกลุ่มคอมมิวนิสต์ฝ่ายซ้าย เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวนอกเหนือจากมารีเยีย สปีรีดอโนวา ที่มีบทบาทสำคัญในระหว่างการปฏิวัติรัสเซีย
ใน ค.ศ. 1919 คอลลอนไตได้ก่อตั้ง Zhenotdel ซึ่งทำงานเพื่อปรับปรุงสถานะของสตรีในสหภาพโซเวียต เธอเป็นผู้สนับสนุนการปลดปล่อยสตรีและสนับสนุนความรักอิสระ และต่อมาได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลสำคัญในแนวคิดสตรีนิยมลัทธิมากซ์
คอลลอนไตพูดตรงไปตรงมาต่ออิทธิพลของข้าราชการเหนือพรรคคอมมิวนิสต์และแนวปฏิบัติภายในที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ด้วยเหตุนี้ เธอจึงเข้าข้างฝ่ายค้านกรรมกรฝ่ายซ้ายใน ค.ศ. 1920 แต่ในที่สุดก็พ่ายแพ้และถูกกีดกัน โดยหลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวเองถูกขับออกจากพรรคอย่างหวุดหวิด ตั้งแต่ ค.ศ. 1922 เป็นต้นมา เธอได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางการทูตในต่างประเทศหลายแห่ง ทั้งในนอร์เวย์ เม็กซิโก และสวีเดน ใน ค.ศ. 1943 เธอได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นเอกอัครราชทูตประจำสวีเดน คอลลอนไตเกษียณจากราชการทางการทูตใน ค.ศ. 1945 และเสียชีวิตที่กรุงมอสโกใน ค.ศ. 1952
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน
โครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน แบบไร้รอยต่อ (ดอนเมือง - สุวรรณภูมิ - อู่ตะเภา) (The High-Speed Rail Linked 3 Airport Project) หรือ รถไฟฟ้าเอราวัน (AERA1 SkyTrain) เป็นโครงการระบบขนส่งมวลชนที่ต่อยอดจากรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งของโครงการรถไฟความเร็วสูงในประเทศไทย ดำเนินการโดย บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด ภายใต้การร่วมลงทุนกับ การรถไฟแห่งประเทศไทย และ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก ถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง และยังถือเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายระบบขนส่งมวลชนทางราง คุนหมิง - สิงคโปร์ สาย Eastern Route ที่จะเชื่อมต่อประเทศกลุ่ม CMLV เข้าเป็นผืนแผ่นเดียวกัน
ประวัติ
ในสมัย ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี และชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมในขณะนั้น ได้มีการศึกษาในการเปลี่ยนระบบรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ที่ดำเนินการไม่ได้ตามแผน ให้กลายเป็นโครงการรถไฟความเร็วสูงสายตะวันออก กรุงเทพฯ-ระยอง เพื่อเชื่อมต่อ 3 ท่าอากาศยานหลักอันได้แก่ ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และ ท่าอากาศยานอู่ตะเภา ตามหลักยุทธศาสตร์ภายใต้งบประมาณสองล้านล้านบาทของกระทรวงคมนาคม โดยมีสาเหตุหลักมาจากสถานการณ์การบินในประเทศไทยของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิถึงขีดจำกัดที่ท่าอากาศยานสามารถรองรับได้ ซึ่งแผนที่รวดเร็วที่สุดที่จะสามารถบรรเทาปัญหาได้คือต้องมีการเปิดใช้ท่าอากาศยานนานาชาติแห่งที่สองเพิ่มเติมนั่นก็คือท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถของอุตสาหกรรมการบินในประเทศให้กลับมาเป็นปกติ โดยในระยะแรกเป็นการศึกษาเพื่อขยายเส้นทางของรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ไปยังเมืองพัทยา และท่าอากาศยานอู่ตะเภา โดยกลุ่มบริษัทซีเมนส์ที่เป็นเจ้าของขบวนรถก็ได้ให้การยืนยันว่าการขยายเส้นทางไปพัทยาสามารถทำได้โดยไม่มีปัญหาในด้านการดำเนินการ เพราะตัวรถได้รับการออกแบบสำหรับใช้เดินทางระยะไกลตั้งแต่แรกแล้ว แต่แล้วแผนทั้งหมดก็ถูกระงับเนื่องมาจากเกิดเหตุรัฐประหารขึ้นก่อน
ต่อมาในสมัยประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลจีนและรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยื่นข้อเสนอขอพัฒนาระบบรถไฟความเร็วสูงสำหรับไปยังภาคตะวันออกของประเทศไทย แต่ในขณะนั้นรัฐบาลเองก็ต้องการลดค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูงเช่นกัน การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงเสนอให้รัฐบาลดำเนินการก่อสร้างระบบรถไฟความเร็วสูงโดยใช้โครงสร้างเดิมของรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ เนื่องมาจากโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน ใช้รางรูปแบบเดียวกันกับระบบรถไฟความเร็วสูง คือรางขนาดมาตรฐานความกว้าง 1.435 เมตร หรือ Standard Gauge ดังนั้นหากรัฐบาลต้องการดำเนินโครงการ เพียงแค่ก่อสร้างเส้นทางเพิ่ม และดำเนินการเปลี่ยนระบบอาณัติสัญญาณในระบบเดิมให้เป็นระบบกลางของรถไฟความเร็วสูง สั่งซื้อขบวนรถใหม่ ก็สามารถเปิดใช้งานต่อได้ทันที เพราะโครงสร้างโดยรวมนั้นถูกออกแบบให้รองรับต่อการปรับแบบเป็นรถไฟความเร็วสูงไว้ตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว
ปัจจุบันรัฐบาลได้อนุมัติให้การรถไฟแห่งประเทศไทยดำเนินโครงการก่อสร้างด้วยวิธีการสรรหาเอกชนเข้ามาร่วมลงทุนในโครงการและรับผลประโยชน์กับความเสี่ยงในการดำเนินการทั้งหมด หรือ PPP-Net Cost โดยก่อสร้างเป็นส่วนต่อขยายจากรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์เดิมทั้งเส้นทางใต้ดินและยกระดับ โดยจากปลายทางด้านทิศตะวันตก (สถานีพญาไท) ให้ก่อสร้างเส้นทางไปยังศูนย์คมนาคมบางซื่อและท่าอากาศยานดอนเมือง และจากทางด้านทิศตะวันออก (สถานีลาดกระบัง) ให้ก่อสร้างเส้นทางไปยังเขตจังหวัดฉะเชิงเทรา, จังหวัดชลบุรี และไปจนถึงท่าอากาศยานอู่ตะเภา โดยใช้โครงสร้างทางแยกเดิมที่ทำไว้เป็นจุดเริ่มต้น โดยปัจจุบันอยู่ในระหว่างการเวนคืนที่ดินเพื่อเตรียมใช้ก่อสร้างโครงการ
แนวเส้นทาง
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบินเป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีทั้งโครงสร้างใต้ดินและยกระดับ และมีระบบรถไฟฟ้าให้บริการสองระบบในเส้นทางเดียว มีแนวเส้นทางที่รองรับการเดินทางจากชานเมืองและจังหวัดใกล้เคียงด้านตะวันออกและชานเมืองด้านทิศเหนือ และผู้โดยสารจากท่าอากาศยานทั้งสามแห่ง เข้าสู่เขตใจกลางเมืองได้อย่างรวดเร็ว แนวเส้นทางเริ่มต้นจากท่าอากาศยานดอนเมืองทางฝั่งทิศเหนือ วิ่งตรงเข้าสู่สถานีกลางบางซื่อโดยไม่จอดรับผู้โดยสารรายทาง และลดระดับลงเป็นรถไฟใต้ดินผ่านพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เลี้ยวขวาวิ่งตามแนวทางรถไฟสายตะวันออก แล้วยกระดับกลับเป็นรถไฟฟ้ายกระดับ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ที่สถานีพญาไท เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ที่สถานีราชปรารภ เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ที่สถานีมักกะสัน เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ที่สถานีหัวหมาก จากนั้นวิ่งเลียบทางพิเศษระหว่างเมือง กรุงเทพฯ-ชลบุรี ไปจนถึงย่านลาดกระบัง เลี้ยวขวาเข้าพื้นที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ แล้วลดระดับลงเป็นรถไฟฟ้าใต้ดิน จากนั้นวิ่งย้อนกลับ ยกระดับเป็นรถไฟฟ้ายกระดับ แล้วเลี้ยวขวาวิ่งเลียบทางพิเศษระหว่างเมือง กรุงเทพฯ-ชลบุรี ตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเข้าสู่สถานีรถไฟชุมทางฉะเชิงเทรา เชื่อมต่อกับสายแยกแก่งคอย - คลอง 19 - ฉะเชิงเทรา เพื่อมุ่งหน้าไปยังสายอีสาน แนวเส้นทางจะเบี่ยงไปตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่ง เข้าสู่สถานีรถไฟชลบุรี เชื่อมกับท่าเรือแหลมฉบังที่สถานีรถไฟชุมทางศรีราชา เชื่อมกับเมืองพัทยาด้วยรถไฟฟ้าโมโนเรล เมืองพัทยาที่สถานีรถไฟเมืองพัทยา แล้ววิ่งตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่งจนถึงช่วงเขาชีจรรย์ แนวเส้นทางจะเบี่ยงออกจากแนวเส้นทางรถไฟเดิมเพื่อตีโค้งเข้าจังหวัดระยองแล้วเลี้ยวขวาเข้าพื้นที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง จากนั้นวิ่งย้อนกลับแล้วเลี้ยวขวาวิ่งไปตามแนวทางรถไฟสายตะวันออกเลียบชายฝั่งอีกครั้ง ผ่านจังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี และสิ้นสุดเส้นทางทั้งโครงการที่จังหวัดตราด รวมระยะทางทั้งโครงการ 413.2 กิโลเมตร
แนวเส้นทางต่อจากนี้จะเป็นทางรถไฟความเร็วสูงที่มุ่งตรงไปยังเขตพรมแดนไทย-กัมพูชา แล้วไปต่อยังกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เพื่อเปลี่ยนเส้นทางมุ่งตรงไปยังนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งขึ้นทางเหนือ ไปยังฮานอย ประเทศเวียดนาม ก่อนจะแยกสายไปยังคุนหมิงและหนานหนิง ประเทศจีน ปัจจุบันในฝั่งเวียดนามกำลังวางแผนก่อสร้างเส้นทางรถไฟความเร็วสูง ฮานอย-โฮจิมินห์ ระยะทาง 1,570 กิโลเมตร ที่เคยยกเลิกไปใน พ.ศ. 2553 ส่วนฝั่งกัมพูชากำลังอยู่ในระหว่างการศึกษาเส้นทางช่วง พนมเปญ-โฮจิมินห์ รวมถึงเส้นทางข้ามพรมแดนไทย-กัมพูชาด้วยเช่นกัน
รูปแบบการให้บริการ
รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน มีรูปแบบการให้บริการเมื่อแล้วเสร็จทั้งหมดสองรูปแบบ ทั้งแบบรถไฟความเร็วสูง และรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสายซิตี้ โดยแบ่งรูปแบบการให้บริการตามพื้นที่ตั้งของสถานีดังต่อไปนี้
ศูนย์ซ่อมบำรุงและศูนย์ควบคุมการเดินรถ
รถไฟฟ้าในเมือง หรือรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ สายซิตี้ จะใช้ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ซอยศูนย์วิจัย (ที่ตั้ง สำนักบริหารโครงการรถไฟฟ้า การรถไฟแห่งประเทศไทย ในปัจจุบัน) ส่วนรถไฟฟ้าความเร็วสูงจะมีศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ฉะเชิงเทรา (บางเตย-แปดริ้ว) ตั้งอยู่ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา รวมถึงมีศูนย์ซ่อมบำรุงย่อยระยอง ที่จังหวัดระยอง และทางซ่อมบำรุง อยู่ที่จังหวัดตราด ระบบเดินรถทั้งระบบมีศูนย์ควบคุมการเดินรถกลางอยู่ที่ศูนย์ซ่อมบำรุงใหญ่ซอยศูนย์วิจัย
สิ่งอำนวยความสะดวก
มีจุดจอดแล้วจร (park and ride) ที่สถานีกลางบางซื่อ สถานีมักกะสัน สถานีฉะเชิงเทรา สถานีชลบุรี สถานีศรีราชา และสถานีพัทยา
สถานี
มีทั้งหมด 15 สถานี เป็นสถานียกระดับ 7 สถานี เป็นสถานีรูปแบบอาคารผู้โดยสาร 6 สถานี และเป็นสถานีใต้ดิน 2 สถานี
ตัวสถานีมีความยาวประมาณ 210 เมตร รองรับการจอดรถไฟฟ้าได้สูงสุด 10 ตู้โดยสาร (8 ตู้โดยสารสำหรับรถไฟความเร็วสูง) มีประตูชานชาลา (platform screen door) ความสูงแบบ Half-Height ในสถานีประเภทยกระดับทุกสถานีและสถานีแบบอาคารผู้โดยสารบางสถานี และแบบ Full-Height ในสถานีใต้ดินและสถานีแบบอาคารผู้โดยสารบางสถานี ออกแบบให้หลบเลี่ยงสาธารณูปโภคใต้ดินและบนดิน และรักษาสภาพผิวดินให้มากที่สุด มีเสายึดสถานีคร่อมอยู่บนทางรถไฟ
ขบวนรถไฟฟ้า
รถไฟฟ้าที่ใช้ในโครงการทั้งหมดเป็นรถไฟฟ้าประเภทความเร็วสูง ซึ่งมีความเร็วปกติอยู่ที่ 160-200 กิโลเมตร/ชั่วโมง แต่มีความเร็วขณะเข้าประแจที่ 40 - 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง และมีความเร็วขณะเข้าประแจลงศูนย์ซ่อมบำรุงที่ย่านคลองตันที่ 25 กิโลเมตร/ชั่วโมง
โครงการรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ในระยะแรกนั้น ใช้ขบวนรถ ซีเมนส์ เดซิโร รุ่นบริติช เรล คลาส 360 ซึ่งเป็นแบบเดียวกับรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ จำนวน 9 ขบวน ผลิตโดย ซีเมนส์ มีความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ภายในขบวนรถไฟฟ้าจะมีเก้าอี้แบบแข็งสองแถวตั้งตามความยาวของตัวรถ เหมือนกับรถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้ามหานคร
ความถี่ในการเดินรถ
จากรายงานการศึกษาและวิเคราะห์โครงการฯ ได้มีการวิเคราะห์ปริมาณความต้องการในการเดินทางของผู้โดยสารเพื่อกำหนดความถี่ในการเดินรถแต่ละรูปแบบเบื้องต้น เมื่อเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2566 จะมีรูปแบบและความถี่ในการเดินรถดังนี้
โครงการก่อสร้าง
โครงการ รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน มีโครงการสร้างทับบนเส้นทางเดิมของรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ เพื่อเชื่อมต่อเข้ากับท่าอากาศยานหลักในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลทั้งสามแห่ง อันได้แก่ ท่าอากาศยานดอนเมือง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และท่าอากาศยานอู่ตะเภา จังหวัดระยอง ซึ่งรวมไปถึงการเชื่อมต่อระหว่างกรุงเทพมหานคร และเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก โดยโครงการก่อสร้างมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
พญาไท - บางซื่อ
สำหรับส่วนต่อขยายส่วนนี้มีแผนเพื่อที่จะรองรับผู้โดยสารจากทางสถานีกลางบางซื่อ ให้สามารถไปยังสถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง และท่าอากาศยานสุวรรณภูมิต่อไปได้ และผู้โดยสารจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก็สามารถไปยังสถานีกลางบางซื่อได้เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตามแผนล่าสุดได้มีการยกเลิกการจอดที่สถานีราชวิถี เนื่องจากรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ไม่ได้มาเชื่อมต่อกับโครงการที่สถานีนี้แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องหยุดรถที่สถานีนี้อีกต่อไป
สัญญาการก่อสร้าง และขอบเขตการดำเนินการ
โครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน จะใช้วิธีการมอบสัมปทานทั้งโครงการ โดยสัมปทานเป็นของ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด (ชื่อเดิม บริษัท รถไฟความเร็วสูงสายตะวันออกเชื่อมสามสนามบิน จำกัด ) อันเป็นนิติบุคคลร่วมค้าเฉพาะกิจที่จัดตั้งขึ้นโดย กิจการร่วมค้า บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด และพันธมิตร ซึ่งประกอบด้วย บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) และ ไชน่า เรลเวยส์ คอนสตรัคชั่น คอร์ปอเรชัน จากประเทศจีน โดยกลุ่มผู้รับสัมปทานจะต้องมีหน้าที่ในการพัฒนาโครงการ และจะมีสิทธิ์ในสินทรัพย์ที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับโครงการตามไปด้วย โครงการมีระยะเวลาของสัญญาสัมปทานที่ 50 ปี แบ่งเป็นระยะเวลาในการก่อสร้างโครงการ การปรับปรุงสถานีเดิม และการพัฒนาพื้นที่ที่เกี่ยวข้อง 5 ปี หรือมากกว่า และระยะเวลาในการดำเนินการเชิงพาณิชย์ และเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ 45 ปีหลังเริ่มดำเนินการรถไฟความเร็วสูงเชิงพาณิชย์ โดยมีรายละเอียดเนื้องานดังต่อไปนี้
ภายใต้สัญญาว่าด้วยความเข้าใจภายในกลุ่ม กิจการร่วมค้า บริษัท เจริญโภคภัณฑ์โฮลดิ้ง จำกัด และพันธมิตร แต่ละบริษัทจะมีขอบเขตและหน้าที่การดำเนินงานต่อไปนี้
เงินสนับสนุนโครงการและงบประมาณ
โครงการได้รับการอนุมัติงบประมาณในการดำเนินการทั้งหมดที่ 224,544.36 ล้านบาท โดยรัฐบาลมีงบประมาณสนับสนุนให้ไม่เกิน 119,425.75 ล้านบาท ซึ่งเป็นงบประมาณสูงสุดที่คำนวณจากค่าโครงสร้างพื้นฐานของโครงการ โดยงบประมาณแบ่งออกเป็นสามรายการดังต่อไปนี้