cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอสอง
การปกครองในอดีต
ผู้ปกครองอำเภอสอง จัดเป็นกลุ่มขุนนางนอกเวียง หมายถึงกลุ่มขุนนาง ผู้ดูแลภารกิจในท้องที่ต่างๆ ภายในเขตเมืองแพร่โดยปฏิบัติงานตามที่ เค้าสนามกำหนด ได้แก่ กลุ่มเจ้าเมืองขึ้น คำว่าเมืองขึ้นภาษาเค้าสนาม เรียกว่า ลูกเมือง ซึ่งเมืองแพร่มีเมืองขึ้นเพียงเมืองเดียวคือ เมืองสอง ผู้ที่เป็นเจ้าเมืองสองจะได้รับตำแหน่ง พระเมืองสอง ซึ่งเจ้าเมืองสององค์สุดท้ายชื่อ พระทุติยรัฐบุรินทร์ (เจ้าน้อยมหาเทพ)
พ.ศ. 2434 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองส่วนภูมิภาค โดยจัดให้มีการปกครองแบบ เทศาภิบาล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น มณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล และหมู่บ้าน เทศาภิบาลมณฑลมีข้าหลวงเทศาภิบาลเป็นผู้สำเร็จราชการมณฑล เมืองแพร่ขึ้นกับมณฑลลาวเฉียง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นมณฑลพายัพ ที่ว่าการมณฑลอยู่ที่เมืองเชียงใหม่
พ.ศ. 2440 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้จัดการปกครอง หัวเมืองฝ่ายเหนือแบบมณฑลเทศาภิบาล เมืองสองจึงถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอ เรียกว่า อำเภอยมเหนือ พระราชบัญญัติการปกครองมณฑลพายัพในปี พ.ศ. ๒๔๔๒ ได้แบ่ง เมืองแพร่ออกเป็นสองเขตการปกครองเรียกว่า แขวง คือ แขวงเมืองแพร่ และ แขวงแม่ยมเหนือ โดยมีข้าราชการคนไทยขึ้นมาเป็นผู้ปกครองเรียกว่า นายแขวง แล้วนำบ้านหลายๆบ้านรวมกันเรียกว่า แคว่น หรือ แคว้น ผู้ปกครองเรียกว่า นายแคว่น หรือ นายแคว้น มีตำแหน่งเป็น พระยา ตามชื่อแคว้นเช่น พระยาป่าแดงหลวง, พระยาถิ่นหลวง, พระยาไชยยามาตร์ เป็นต้น ส่วนบ้านแต่ละบ้านเรียกใหม่ว่า หลัก ผู้ปกครองเรียกว่า นายหลัก หรือ แก่บ้าน มีตำแหน่งเป็น ท้าว เหมือนเดิม
ปี พ.ศ. 2449 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจาก อำเภอยมเหนือ เป็นอำเภอสอง ตามความนิยมของชาวบ้านใกล้ไกล
ปี พ.ศ. 2470 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจาก อำเภอสอง เป็นอำเภอบ้านกลาง แต่ไม่มีใครเรียกและไม่เป็นที่รู้จัก
ปี พ.ศ. 2480 ทางราชการจึงได้เปลี่ยนชื่อกลับไปใช้ชื่อตามเมืองโบราณ คือ เมืองสอง ดังนั้นจึงเปลี่ยนจากอำเภอบ้านกลางเป็นอำเภอสอง มาจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสองตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดและมีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
สภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ
อำเภอสองเป็นภูมิประเทศที่เป็นภูเขาและป่าไม้ประมาณร้อยละ70 ของพื้นที่ ตัวอำเภอมีความสูงประมาณ 180 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง โดยจุดสูงที่สุดอยู่ที่บริเวณดอยหลวง(อยู่ในตำบลสะเอียบ จุดแบ่งเขตแดนระหว่างจังหวัดแพร่และจังหวัดน่าน)สูงประมาณ 1,300 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง
เนื่องจากอำเภอสองตั้งอยู่ในภูมิประเทศที่มีภูเขาล้อมรอบทำให้ฤดูร้อนจะมีอากาศร้อนอบอ้าว อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยประมาณ 35-40 องศาเซลเซียส และฤดูหนาวจะมีอากาศหนาวถึงหนาวจัด อุณหภูมิต่ำสุดในแต่ละปีประมาณ 5-10 องศาเซลเซียส  ส่วนฤดูฝนจะมีฝนเฉลี่ยต่อปี ประมาณ 1,000 - 1,500 มิลลิเมตร
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
อาชีพหลัก
ทำการเกษตร (ปลูกข้าวนาปี ข้าวโพด มะขามหวาน มะม่วง ถั่วเหลือง ลำไย ถั่วลิสง ถั่วเขียว อ้อย) เลี้ยงสัตว์ คือ ไก่ สุกร โค กระบือ ม้า ห่าน ช้าง
อาชีพเสริม
ธุรกิจอุตสาหกรรมขนาดย่อม คือ สุรากลั่นชุมชน ผลิตสุราแช่ ผลิตภัณฑ์จากกระดาษสา ผลิตภัณฑ์ไม้ไผ่ ทอผ้าพื้นเมือง ขนม แหนม ปลาร้าอบ น้ำพริก
ธนาคาร
มีธนาคารจำนวนสองแห่ง ได้แก่ ธนาคารออมสินและ ธกส.
สาธารณสุข
มีโรงพยาบาลจำนวนหนึ่งแห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลสอง
การคมนาคม
ทางบก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 103, 1120, 1154
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย
มารีอา อันนาแห่งซาวอย (Maria Anna Ricciarda Carolina Margherita Pia; 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
พระราชประวัติ
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา
อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี
หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และ สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย
จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต
สวรรคต
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี
แหล่งข้อมูลอื่น
18031884
ระบบไฟฟ้า 3 เฟส
ระบบไฟฟ้า 3 เฟส เป็นวิธีการจ่ายไฟฟ้ากระแสสลับและพลังงานผ่านระบบกริดไฟฟ้าที่เป็นที่นิยมมากที่สุดในโลก ระบบนี้เป็นหนึ่งในระบบหลายเฟสที่ใช้บ่อยในการให้พลังงานแก่มอเตอร์ไฟฟ้าและโหลดต่าง ๆ ที่ต้องใช้กำลังไฟฟ้าเป็นจำนวนมาก
ระบบ 3 เฟสมีประสิทธิภาพมากกว่าระบบ 2 เฟสเนื่องจากระบบ 3 เฟสสามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าได้มากกว่าเมื่อทั้งคู่มีจำนวนวัสดุตัวนำไฟฟ้าเท่ากัน ระบบ 2 เฟสคิดค้นโดย กาลิเลโอ เฟอร์ราริส, มีฮาอิล โดลิโว-โดโบรโวลสกี, โยนาส เวนสตรอม, จอห์น ฮอปกินสัน, และ นิโคลา เทสลา ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19
สถานียมราช
สถานียมราช สามารถหมายความถึง
วิลเลียม ฮาร์วีย์
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
วิลเลี่ยม ฮาร์วี่เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1578 ที่เมืองฟอล์คสโตน ประเทศอังกฤษ ในครอบครัวที่ร่ำรวย บิดาของเขาเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองชื่อว่า โทมัส ฮาร์วี่ (Thomas Harvey) ในวัยเยาว์วิลเลี่ยมได้มีโอกาสรับการศึกษาที่ดีจากโรงเรียนแคนเทอเบอรี่ แกรมมา สกูล (Canterbury Gramma School) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ จากนั้นเขาได้ศึกษาวิชาแพทย์ในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Cambridge University) หลังจากจบวิชาแพทย์ในปี ค.ศ. 1597 วิลเลี่ยมได้เข้าเรียนต่อในระดับปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยปาดัว (Padua University) ประเทศอิตาลี
การค้นพบการทำงานของหัวใจและระบบการไหลเวียนของเลือดในร่างกาย
ระบบการไหลเวียนโลหิตในร่างกายมนุษย์ เป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์มีชีวิตอยู่ได้แต่ยังไม่มีนักวิทยาศาสตร์หรือนายแพทย์ท่านใดรู้ความจริงที่ว่าเลือดเดินทางอย่างไรในร่างกาย อีกทั้งหน้าที่ของหัวใจก็เป็นสิ่งสำคัญ เมื่อประมาณปี 600 ก่อนคริสต์ศักราช นายแพทย์ชาวกรีก คลาดิอุส กาเลน (Clandius Galen) ได้ศึกษาและอธิบายว่า ระบบโลหิตในร่างกายมนุษย์มีลักษณะคล้ายน้ำขึ้นน้ำลง ส่วนหัวใจมีหน้าที่ในการทำให้เลือดอุ่น ส่วนหลอดเลือดแดง และหลอดเลือดดำไม่มีส่วนใดเกี่ยวข้องกันเลย เพราะฉะนั้นวิธีการรักษาเมื่อเลือดมีอุณหภูมิสูงขึ้น ทำได้โดยการผ่าตัดนำเลือดดำออกมา
ในปี ค.ศ. 1628 วิลเลี่ยมตีพิมพ์ผลงานลงในหนังสือ "การทำงานของหัวใจและระบบการไหลเวียนของเลือดในร่างกายสัตว์" มีรายละเอียดเกี่ยวกับการทำงานของหัวใจว่ามีหน้าที่ในการสูบฉีดโลหิต ซึ่งมีรายละเอียดเกี่ยวกับการทำงานของหัวใจว่ามีหน้าที่ในการสูบฉีดโลหิต ลักษณะของหัวใจคล้ายกับถุงกล้ามเนื้อที่เต้นอยู่ตลอดเวลา และการเต้นของหัวใจก็ทำให้เกิดการไหลเวียนของโลหิตโดยมีเลือดแดงที่ไหลออกจากหัวใจไปหล่อเลี้ยงทุกส่วนของร่างกาย จากนั้นเลือดแดงจะกลายเป็นเลือดดำ และกลับขึ้นมาสู่หัวใจอีกครั้งหนึ่ง เลือดจะถูกส่งเข้าไปยังห้องหัวใจซีกขวาด้านบนก่อน จากนั้นจึงไหลเข้าสู่ห้องหัวใจซีกขวาด้านล่าง และส่งออกจากห้องนี้ไปสู่ปอด ซึ่งมีหน้าที่นำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbondioxide) ในเลือดออกไป แล้วนำก๊าซออกซิเจนที่หายใจเข้าไปแทนที่ เมื่อปอดฟอกเลือดดำให้เป็นเลือดแดงแล้วจะถูกส่งกลับไปยังห้องหัวใจซีกซ้ายด้านบนอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นจะถูกส่งไปยังห้องหัวใจซีกซ้ายด้านล่าง ซึ่งมีหน้าที่ในการส่งเลือดไปเลี้ยงทุกส่วนของร่างกายและจะเป็นระบบเช่นนี้เรื่อยไป เพราะฉะนั้นเมื่อใดที่หัวใจหยุดเต้นก็เท่ากับว่าหยุดการสบฉีดโลหิต เลือดในร่างกายก็จะกลายเป็นเลือดดำ ร่างกายไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้และเสียชีวิตในที่สุด
นอกจากนี้แล้ววิลเลี่ยมยังพบหน้าที่ของลิ้นหัวใจ ซึ่งอยู่ระหว่างห้องหัวใจต่าง ๆ ว่ามีหน้าที่ในการป้องกันไม่ให้เลือดไหลย้อนกลับไปทางเดิม เมื่อวิลเลี่ยมเผยแพร่ผลงานการค้นพบออกไปปรากฏว่าวงการแพทย์ไม่เห็นด้วยและถูกต่อต้านอย่างหนัก วิลเลี่ยมทำงานเป็นแพทย์ประจำราชสำนักอยู่นานกว่า 25 ปี จนในที่สุดเขาก็ลาออกจากหน้าที่ในปี ค.ศ. 1646 เนื่องจากชราภาพมากแล้วและ เสียชีวิตในปีต่อมาที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1657การค้นพบของเขาไม่สูญเปล่า เมื่ออังตวน แวน เลเวนฮุค (Anton Van Leeuwenhoek) สามารถประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์ได้สำเร็จ ทำให้สามารถพิสูจน์ได้ว่าระบบการไหลเวียน โลหิตของมนุษย์เป็นอย่างที่วิลเลี่ยมได้เคยกล่าวเอา
กนก รัตน์วงศ์สกุล
กนก รัตน์วงศ์สกุล เป็นผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ บริษัท กาแล็กซี่ มัลติมีเดีย คอร์ปอเรชั่น จำกัด มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประกาศข่าว ทางสถานีโทรทัศน์หลายแห่ง ตั้งแต่เอ็นบีที 2 เอชดี,ช่อง 7 HD,ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี,เนชั่นทีวี,ททบ.5 เอชดี,ท็อปนิวส์ จนถึงช่องในปัจจุบัน
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 (นามสกุลเดิม แซ่ตั้ง) ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ฐานะยากจนมาก ที่ย่านยศเส หลังวัดเทพศิรินทร์ เรียนชั้นประถมต้นที่โรงเรียนสตรีศรีบำรุง อยู่เชิงสะพานกษัตริย์ศึก ย้ายมาเรียน ป.3 ที่โรงเรียนวัดพระพิเรนทร์ ย่านวรจักร ในปี พ.ศ. 2516 เพราะบ้านเก่าที่ยศเสถูกไล่ที่ จบ มศ.3 จาก โรงเรียนวัดราชโอรส เรียนต่อ มศ.4 ที่ โรงเรียนวัดรางบัว เขตภาษีเจริญ โดยเป็นนักเรียน มศ.5 รุ่นสุดท้าย จบการศึกษาจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน วิชาเอกหนังสือพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในยุคที่มี รศ.ดร.เสรี วงษ์มณฑา เป็นคณบดี พ.ศ. 2526 - 2529 ก่อนมาทำงานโทรทัศน์เคยเป็นผู้จัดรายการวิทยุมาก่อน เป็นดีเจฟรีแลนซ์ในหลายคลื่นและหลายปี จนมาสมัครสอบอ่านข่าวภาคค่ำที่ช่อง 11 พร้อมกับก้าวเข้ามาจัดรายการวิทยุคุยข่าว Nation News Talk กับสุทธิชัย หยุ่น ก่อนจัดรายการโทรทัศน์ประเภทคุยข่าว เป็นรายการแรกชื่อ เก็บตกจากเนชั่น, ก๊วนกวนข่าว ทางช่องเนชั่นทีวี จนถึง คุยคุ้ยข่าว ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี และรายการทางช่อง 7 สี เช่น จมูกมด ในช่วงคุยข่าว และ มหานคร
ปัจจุบันดำเนินรายการ เช้าข่าวเข้ม, เล่าข่าวข้น, ลายกนก ยกสยาม ทางช่องท็อปนิวส์ และเป็นคอลัมน์นิสต์ อยู่นิตยสารลิปส์
กนกและนางลักขณายังเป็นผู้ถือหุ้นใน บริษัท ท็อปนิวส์ ดิจิทัล มีเดีย จำกัด
ซาร์บรึคเคิน
ซาร์บรึคเคิน (Saarbrücken; Sarrebruck) เป็นเมืองหลวงของรัฐซาร์ลันท์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซาร์ ที่เส้นเขตแดนระหว่างประเทศเยอรมนีกับประเทศฝรั่งเศส
เคยเป็นเมืองอุตสาหกรรมและศูนย์กลางการเดินทางไปสู่แอ่งเหมือง ผลิตเหล็กและเหล็กกล้า น้ำตาล เบียร์ เครื่องปั้นดินเผา อุปกรณ์เกี่ยวกับสายตา เครื่องจักร และวัตถุการก่อสร้าง อย่างไรก็ตามผ่านไปหลายทศวรรษ ความสำคัญด้านอุตสาหกรรมของรัฐซาร์ลันท์ลดลงไป เช่นเดียวกับการทำเหมือง ที่ไม่ทำเงิน
เดิมเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวโรมัน ต่อมาชาวแฟรงก์ได้มาสร้างปราสาทขึ้นไว้ ได้รับสถานภาพเป็นเมืองใน ค.ศ. 1321 โดยอยู่ใต้การปกครองดูแลของเคาน์แห่งนัสเซา-ซาร์บรึคเคิน ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1793 ต่อมาตกเป็นของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1793-1815 และเปลี่ยนเป็นของปรัสเซียในปี ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของแคว้นซาร์ภายใต้ความดูแลของสันนิบาตชาติหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จนกลับเป็นของเยอรมนีในปี ค.ศ. 1935 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐซาร์ลันท์
เอก สุขิโต
พันตำรวจตรี เอก สุขิโต (27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 – 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552) หรือ ผู้หมวดเอก เป็นผู้บังคับหมวดกองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 (ฝ่ายการข่าว) จังหวัดยะลา ซึ่งเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ ในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
การปฏิบัติหน้าที่ของเขา นับเป็นหนึ่งในวีรกรรมที่จดจำของวงการตำรวจไทย รวมถึงเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างนวนิยายของ ณ เสนา อรุโณทัย
ประวัติ
เอก สุขิโต เกิดวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 45 และสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 61 จากนั้น เขาได้รับราชการที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเวลากว่า 2 ปี รวมถึงสำเร็จหลักสูตรทำลายวัตถุระเบิด หรืออีโอดี
และเอก สุขิโต เป็นหัวหน้าการข่าว สังกัดตำรวจตระเวนชายแดนที่ 44 จังหวัดยะลา
ชีวิตส่วนตัว
เอก สุขิโต เป็นบุตรชายของพันตำรวจโท เรวัฒน์ สุขิโต (บิดา) และประภาพรรณ สุขิโต (มารดา) เขามีพี่สาวหนึ่งคนคือหทัยชนก สุขิโต
การเสียชีวิต
จากความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2552 พลตำรวจโท พีระ พุ่มพิเชฏฐ์ ผู้บัญชาการศูนย์ปฏิบัติการตำรวจจังหวัดชายแดนภาคใต้ พร้อมกำลังตำรวจ, ทหาร และฝ่ายปกครอง ได้เข้าปิดล้อมบ้านไม่มีเลขที่ ณ อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เพื่อติดตามจับกุมคนร้ายรายสำคัญ ทว่า คนร้ายเกิดไหวตัว กระโดดออกจากบ้านพร้อมใช้อาวุธปืนยิงปะทะกันประมาณ 20 นาที ก่อนที่จะกระโดดลงคลอง แล้วหายไป
ขณะเดียวกัน เอก สุขิโต ได้นำกำลังไปดักที่คลองฝั่งตรงข้ามที่คนร้ายกระโดด ซึ่งเป็นพื้นที่อำเภอแม่ลาน จังหวัดปัตตานี โดยข้อมูลจากรายการ"ใต้ฟ้าเดียวกัน" ของวอยซ์ทีวี เผยว่า พื้นที่ดังกล่าวมีต้นอ้อขึ้นอยู่หนาแน่น ผู้บัญชาการเหตุการณ์จึงสั่งการให้ใช้สุนัขสงครามดมกลิ่น รวมถึงเฮลิคอปเตอร์บินวน โดยเอกอาสาใช้สัญญาณควัน แต่ไม่เป็นผล เขาจึงใช้ไฟฉายส่องนำทางและมีโล่กันกระสุนเดินนำ แต่พื้นที่ดังกล่าวเป็นโคลนเลนและมีต้นอ้อหนาแน่น ทำให้ไม่สามารถใช้โล่กันกระสุนได้
กระทั่งมีการยิงปะทะกันนานกว่า 10 นาที ซึ่งเอก สุขิโต ถูกยิงกระสุนเข้าหน้าอกจนเสียชีวิต ส่วนฝ่ายก่อการร้ายเสียชีวิต 1 ราย โดยเจ้าหน้าที่ยึดอาวุธปืน 9 มม. ได้ 1 กระบอก
ผลที่ตามมา
จากการเสียชีวิตของเอก สุขิโต ทางสำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มอบเงินฌาปนกิจสงเคราะห์จำนวน 5 แสนบาท รวมถึงเพิ่มชั้นยศให้ 9 ชั้น และมีการนำศพมาทำพิธีทางศาสนา ที่วัดบางบำหรุ
เรื่องราวของเขา เป็นแรงบันดาลใจแก่ ณ เสนา อรุโณทัย ในการประพันธ์นวนิยาย มากกว่ารัก...จากวีรบุรุษยะลา ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักระหว่างตำรวจตระเวนชายแดนปฏิบัติหน้าที่ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ กับลูกสาวประธานบริษัทญี่ปุ่น
ทุกหัวใจมีรัก
ทุกหัวใจมีรัก (Love Actually) เป็นภาพยนตร์ โรแมนติกคอมเมดี้ คอมพิวเตอร์ กำกับโดยริชาร์ด เคอร์ทิส นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอังกฤษ เรื่องราวเกี่ยวกับความรักในรูปแบบต่าง ๆ ของกลุ่มคนหลากหลายวิถีชีวิต ที่โยงมาเกี่ยวข้องกันในเทศกาลคริสต์มาส ออกฉายครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546
ทุกหัวใจมีรัก นำแสดงโดยฮิว แกรนต์, บิล ไนอี, เอมมา ทอมสัน, คอลิน เฟิร์ท, เลียม นีสัน, แอลัน ริกแมน, เคียรา ไนต์ลีย์, ลอรา ลินนีย์ และดาราภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียงอีกมากมาย รวมทั้งดารารับเชิญได้แก่ โรวัน แอตคินสัน, บิลลี บ็อบ ทอร์นตัน, เคลาเดีย ชิฟเฟอร์, อิไลชา คัทเบิร์ต, แชนนอน เอลิซาเบท และเดนิส ริชาดส์
ภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในประเทศไทยและทวีปเอเชีย ผู้กำกับได้ตัดฉากตัวละครออกไปคู่หนึ่งคือ จอห์นและจูดี (แสดงโดยมาร์ติน ฟรีแมน และโจแอนนา เพจ) ซึ่งรับบทเป็นตัวแสดงแทนในการถ่ายหนังโป๊ เนื่องจากมีฉากที่ไม่เหมาะสม เรื่องนี้อาจจะเป็นหนังโป๊
เนื้อเรื่องย่อ
คนบางคนอาจมองว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง แก่งแย่งชิงดี แต่อันที่จริงแล้ว เราจะพบว่ามีความรักปรากฏอยู่ในทุกแห่งหน ในคนทุกเพศทุกวัย ตั้งแต่นายกรัฐมนตรีหนุ่มคนใหม่ที่เพิ่งเริ่มงานเป็นวันแรก ก็เกิดตกหลุมรักเลขาสาวจอมเปิ่นที่เพิ่งเข้าทำงานเป็นวันแรกเหมือนกัน, เจมี นักเขียนหนุ่มผู้เพิ่งจะพบว่าภรรยาเป็นชู้กับน้องชายของตน จึงหลบไปรักษาแผลใจที่บ้านพักริมทะเลสาบ และพบรักกับหญิงสาวคนทำงานบ้านซึ่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้, หญิงสาวที่แต่งงานแล้วอย่างแคเรน ผู้ซึ่งกำลังสงสัยว่าสามีของเธอกำลังปันใจให้กับเลขาหน้าห้องทำงาน หรือกระทั่งความรักของเด็กชายผู้ซึ่งกำลังพบรักครั้งแรกกับเด็กหญิงเพื่อนร่วมโรงเรียนที่ไม่เคยแม้แต่จะคุยกัน และพ่อม่ายที่ประสบปัญหาการเข้าถึงลูกชายผู้เพิ่งจะสูญเสียแม่ไป
เมื่อเทศกาลคริสต์มาสกำลังย่างกรายมาถึง เรื่องราวของแต่ละคนในลอนดอนจึงบังเกิดขึ้นด้วยความมหัศจรรย์ที่มีรสชาติทั้งหวานและขม ตามแต่จะบังเกิดขึ้นในทุกหัวใจที่มีรัก
เร็วทะลุนรก
เร็วทะลุนรก (烈火戰車２極速傳說; The Legend of Speed) ภาพยนตร์ดราม่า-แอ็คชั่นสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้ง อี้เจี้ยน, ถัน เหย้าเหวิน, จาง ป๋อจือ, เยิ่น ต๊ะหัว, หลิน ซีเหลย กำกับโดย แอนดริว เลา
เรื่องย่อ
สกาย เป็นเด็กหนุ่มลูกชายของมหาเศรษฐีผู้หยิ่งจองหอง สกายใช้เวลาไปกับการแข่งรถซิ่งบนท้องถนนของฮ่องกง สกายแข่งรถชนะจิงโก้ และเดิมพันด้วยการตีขาของจิงโก้จนหัก จิงโก้กับพวกจึงเก็บความแค้นนี้ไว้ เมื่อ เติ้งฟง พี่ชายของจิงโก้พ้นโทษออกมาแล้วจากเรือนจำ  ได้ออกมาล้างแค้นให้ ด้วยการเดิมพันแข่งกับสกาย โดยที่ เพ็ดดี้ เพื่อนของสกายที่เชี่ยวชาญการตกแต่งเครื่องยนต์ได้เตือนแล้ว แต่สกายก็ไม่ฟัง  ผลปรากฏว่าสกายแพ้ โดยเกิดอุบัติเหตุตกจากทางด่วน ซ้ำยังทำให้ เคลลี่ แฟนสาวต้องเสียชีวิต  ขณะเดียวกันก็ถูกตำรวจจับเนื่องจากถูกยัดยาเสพติด
สกายจึงต้องเดินทางมายังประเทศไทย เพื่อตามหา ปีศาจตง พ่อของตนเองที่เป็นอดีตตำนานนักแข่งรถที่เคยขับเคี่ยวกับเติ้งฟงมาก่อน ที่นั่น สกายได้พบกับ ปีศาจตงที่พัทยา ปรากฏว่าปีศาจตงกลายเป็นคนขาพิการ ซ้ำยังมีมือข้างซ้ายที่สั่นเทา เพราะถูกเติ้งฟงตัดเส้นเอ็น แต่ก็มีความสุขดีกับชีวิตครอบครัวใหม่ที่ไทย ปีศาจตงได้ทำให้สกายฟื้นกลับมาเป็นคนใหม่ ขณะเดียวกันที่ฮ่องกง ระหว่างรอสกายอยู่ เติ้งฟงได้ท้าเพ็ดดี้ให้แข่งด้วย ด้วยการพันผ้าเทปกับพวงมาลัย ปรากฏว่าเพ็ดดี้เกิดอุบัติเหตุ เสียชีวิต แนนซี่ น้องสาวของเพ็ดดี้ได้เดินทางมาไทยเพื่อแจ้งข่าวแก่สกาย สกายจึงกลับไปยังฮ่องกงอีกครั้ง เพื่อสู้กับเติ้งฟงและล้างแค้นให้เพ็ดดี้
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
The Legend of Speed เป็นภาพยนตร์จาก บ็อบโปรดักชั่น นับเป็นเรื่องที่ต่อจาก A Man Called Hero ในปีเดียวกัน โดยมีนักแสดงนำ คือ เจิ้ง อี้เจี้ยน และผู้กำกับฯที่เคยร่วมงานกันมาก่อน คือ แอนดริว เลา
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับ สกาย เด็กหนุ่มลูกชายมหาเศรษฐีที่ใช้ชีวิตเสเพลไปวัน ๆ กับการแข่งรถบนท้องถนนของฮ่องกง ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย และทำให้แฟนสาวของตัวเองต้องตาย สกายได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตที่แท้จริงกับปีศาจตง พ่อแท้ ๆ ของตนที่ไทย ซึ่งนี่เป็นสูตรสำเร็จสำหรับภาพยนตร์แนวพาณิชย์โดยทั่วไปของฮ่องกง แต่ถือว่าเป็นสิ่งใหม่สำหรับ แอนดริว เลา และการแสดงของจาง ป๋อจือ ซึ่งเป็นนักแสดงหน้าใหม่ เธอทำได้ดีทีเดียวกับบทเด็กสาวที่ไร้เดียงสา ซึ่งทำให้ภาพยนตร์สดใสมีชีวิตชีวาขึ้นมาทีเดียว
แยกนางเลิ้ง
แยกนางเลิ้ง หรือ แยกสนามม้า เป็นสามแยกในพื้นที่แขวงสวนจิตรลดาและแขวงสี่แยกมหานาค เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนพิษณุโลกและถนนนครสวรรค์ โดยชื่อ แยกนางเลิ้ง มาจากย่านการค้าและตลาดในละแวกใกล้เคียง ซึ่งในอดีตมีตึกแถวสองชั้นตั้งอยู่ตั้งแต่หัวมุมของแยกไปจนถึงตลาด ส่วนชื่อ แยกสนามม้า มาจากที่ตั้งของแยกซึ่งในอดีตอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของราชตฤณมัยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือสนามม้านางเลิ้ง ปัจจุบันแยกนางเลิ้งตั้งอยู่หน้าทางเข้าฝั่งทิศใต้ของอุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
หิมะ
หิมะ เป็นรูปหนึ่งของการตกลงมาของน้ำจากบรรยากาศ อยู่ในรูปของผลึกน้ำแข็งจำนวนมากเรียก เกล็ดหิมะ จับตัวรวมกันเป็นก้อน ดังนั้นหิมะจึงมีเนื้อที่หยาบเป็นเกล็ด และมีโครงสร้างที่กลวงจึงมีความนุ่มเมื่อสัมผัส หิมะนั้นเกิดจากละอองน้ำเกิดการเกาะรวมตัวกันในชั้นบรรยากาศที่อุณหภูมิต่ำกว่า 0 °C (32 °F) ทำให้เกิดการแข็งตัวเป็นผลึกน้ำแข็ง และตกลงมา นอกจากนี้หิมะยังสามารถผลิตได้จากเครื่องสร้างหิมะเทียม (snow cannon)
รูปทรงของเกล็ดหิมะ
คำอธิบายถึงความสมมาตรของเกล็ดหิมะนั้นโดยทั่วไป มีอยู่ 2 คำอธิบาย คือ
อักษรบาหลี
อักษรบาหลี (Aksara Bali) หรือ ฮานาจารากา (Hanacaraka) เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้งานบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย โดยทั่วไปใช้เขียนภาษาบาหลี, ชวาเก่า และสันสกฤต ภาษาซาซักบนเกาะลมบกก็ใช้อักษรนี้ เพียงแต่ดัดแปลงให้เข้ากับภาษาของตนเอง อักษรนี้พัฒนามาจากอักษรพราหมี และมีความคล้ายคลึงกับอักษรสมัยใหม่ในเอเชียใต้และตะวันออกเฉียงใต้อย่างมาก อักษรบาหลีกับอักษรชวาถือเป็นอักษรที่ประณีตและวิจิตรที่สุดในบรรดาตระกูลอักษรพราหมีในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
แม้ว่าในปัจจุบันอักษรนี้ถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน อักษรบาหลียังคงแพร่หลายอย่างมีนัยสำคัญในพิธีแบบดั้งเดิมของเกาะ และมีส่วนเกี่ยวโยงกับศาสนาฮินดูอย่างมาก ส่วนใหญ่ในปัจจุบันใช้อักษรนี้ในการคัดลอกลนตาร์ หรือเอกสารตัวเขียนใบตาลที่มีข้อความทางศาสนา
พยัญชนะ
พยัญชนะมีชื่อเรียกว่า wianjana (ᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ) หรือ aksara wianjana (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯ᭄ᬬᬜ᭄ᬚᬦ) อักษรบาหลีมีพยัญชนะ 33 ตัว ในจำนวนนี้มี 18 ตัวที่มีชื่อว่า wreṣāstra (ᬯᬺᬱᬵᬲ᭄ᬢ᭄ᬭ) ซึ่งใช้เขียนคำศัพท์พื้นฐานในภาษาบาหลี ส่วนอีก 15 ตัวมีชื่อว่า sualalita (ᬰ᭄ᬯᬮᬮᬶᬢ) ซึ่งโดยหลักเขียนคำยืมภาษาสันสกฤตและกวิในภาษาบาหลี โดยมีการเรียงพยัญชนะตามรูปแบบสันสกฤตและรูปแบบฮานาจารากา
รูปแบบฮานาจารากา
พยัญชนะบาหลีสามารถเรียงในรูปแบบฮานาจารากา ซึ่งเป็นกวี 4 แถวจากตำนานอาจี ซากา อย่างไรก็ตาม รูปแบบนี้มีเฉพาะ aksara wreṣāstra (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬯᬺᬱᬵᬲ᭄ᬢ᭄ᬭ) 18 ตัว และไม่รวม aksara sualalita (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬰ᭄ᬯᬮᬮᬶᬢ) ถึงกระนั้น ตารางข้างล่างได้รวม aksara sualalita เนื่องจากรูปอักษรโรมันในปัจจุบันไม่มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรสำหรับพยัญชนะ
รูปแบบสันสกฤต
พยัญชนะบาหลีสามารถเรียงตามรูปแบบทมิฬ / สันสกฤต เหมือนกับตระกูลอักษรพราหมีอื่น ๆ ทำให้อักษรบาหลีได้รับอิทธิพลจาก Kalvi / Shiksha ตารางข้างล่างแสดงรูปแบบนี้ Aksara wreṣāstra เรียงตามลำดับในแบบดั้งเดิม คือ: ha na ca ra ka / da ta sa wa la / ma ga ba nga / pa ja ya nya. บางครั้ง พยัญชนะ ha ไม่ออกเสียง เช่น ᬳᬸᬚᬦ᭄ hujan ออกเสียงว่า ujan รูปร่างของอักษร ca laca ยังไม่ทราบที่แน่ชัด เนื่องจากปรากฏเพียงรูปต่อท้าย (gantungan) เท่านั้น แต่มีการรวมรูปเดี่ยวในยูนิโคด อัลปปราณะ มหาปราณะ ความเป็นจริงคือเสียงพยัญชนะปุ่มเหงือก แต่ตามธรรมเนียมจัดเป็นเสียงพยัญชนะฟัน มีการใช้งานอักษรแบบแรกมากกว่า
สระ
สระในภาษาบาหลีมีชื่อว่า suara (ᬲ᭄ᬯᬭ) หรือ aksara suara (ᬅᬓ᭄ᬱᬭᬲ᭄ᬯᬭ) โดยสามารถเขียนเป็นรูปเดี่ยวเมื่อปรากฏเสียงสระในตำแหน่งเริ่มต้น ตารางข้างล่างแบ่งได้ ดังนี้:
ตัวเลข
ตัวเลขบาหลีเขียนในวิธีเดียวกันกับตัวเลขอาหรับ เช่น 25 เขียนในตัวเลขบาหลีเป็น 2 กับ 5
สัญลักษณ์อื่น ๆ
นอกจากนี้ ยังมีสัญลักษณ์พิเศษในอักษรบาหลี โดยบางส่วนใช้เป็นเครื่องหมายวรรคตอน และบางส่วนเป็นเครื่องหายทางศาสนา:
ยูนิโคด
มีการเพิ่มอักษรบาหลีลงในยูนิโคดเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 ในรุ่นที่ 5.0.
บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรบาหลีอยู่ที่ U+1B00-U+1B7F:
ตัวอย่าง
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1:
Sami manusané sané nyruwadi wantah mardéka tur maduwé kautamaan lan hak-hak sané pateh. Sami kalugrähin papineh lan idep tur mangdané paḍa masawitra melarapan semangat pakulawargaan. [มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ] ᬲᬫᬶᬫᬦᬸᬲᬦᬾᬲᬦᬾᬜ᭄ᬭᬸᬯᬤᬶᬯᬦ᭄ᬢᬄᬫᬭ᭄ᬤᬾᬓᬢᬸᬃᬫᬤᬸᬯᬾᬓᬳᬸᬢ᭄ᬢᬫᬳᬦ᭄ᬮᬦ᭄ᬳᬓ᭄ᬳᬓ᭄ᬲᬦᬾᬧᬢᭂᬄ᭟ᬲᬫᬶᬓᬮᬸᬕ᭄ᬭᬵᬳᬶᬦ᭄ᬧᬧᬶᬦᭂᬄᬮᬦ᭄ᬳᬶᬤᭂᬧ᭄ᬢᬸᬃᬫᬗ᭄ᬤᬦᬾᬧᬟᬫᬲᬯᬶᬢ᭄ᬭᬫᭂᬮᬭᬧᬦ᭄ᬲᭂᬫᬗᬢ᭄ᬧᬓᬸᬮᬯᬭ᭄ᬕᬳᬦ᭄᭞
กากาวินภารตะยุทธ์ ปาซาลิน 1 โองการที่ 1 (wirama jagaddhita): Sang śūrā mriha yadnya ring samara mahyuni hilanganikang parāng muka, līlā kembangura sekartaji nikéśaning ari pejahing raṇānggaṇa, ūrṇāning ratu māti wīja nira, kuṇḍa nira nagaraning musuh geseng, sāityā uti teṇḍasing ripu kapöka niratha nika suśraméng gala. ᬲᬂᬰᬹᬭᬵᬫ᭄ᬭᬶᬳᬬᬚ᭄ᬜᬭᬶᬂᬲᬫᬭᬫᬳ᭄ᬬᬸᬦᬶᬳᬶᬮᬗᬦᬶᬓᬂᬧᬭᬵᬂᬫᬸᬓ᭞ ᬮᬷᬮᬵᬓᭂᬫ᭄ᬩᬗᬸᬭᬲᭂᬓᬭ᭄ᬢᬚᬶᬦᬶᬓᬾᬰᬦᬶᬗᬭᬶᬧᭂᬚᬳᬶᬂᬭᬡᬵᬗ᭄ᬕᬡ᭞ ᬒᬭ᭄ᬡᬵᬦᬶᬂᬭᬢᬸᬫᬵᬢᬶᬯᬷᬚᬦᬶᬭ᭞ᬓᬸᬡ᭄ᬟᬦᬶᬭᬦᬕᬭᬦᬶᬂᬫᬸᬲᬸᬄᬕᭂᬲᭂᬂ᭞ ᬲᬵᬳᬶᬢ᭄ᬬᬵᬳᬸᬢᬶᬢᭂᬡ᭄ᬟᬲᬶᬂᬭᬶᬧᬸᬓᬧᭃᬓᬦᬶᬭᬣᬦᬶᬓᬲᬸᬰ᭄ᬭᬫᬾᬗ᭄ᬕᬮ᭛
กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย
กีฬาบอบสเลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาบอบสเลที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ St. Moritz-Celerina Olympic Bobrun ซึ่งการแข่งขันกีฬาบอบสเลครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 18 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Alexander Czudaj นักกีฬาจากประเทศเยอรมนี
ทิววัฒน์ ภัทรกุลวณิชย์
ทิววัฒน์ ภัทรกุลวณิชย์  เจ้าของนามปากกา หมอ นักวาดการ์ตูนไทย มีผลงานปรากฏในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ คอมลัมน์ห้าร้อยจำพวก+1 และหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ ผลงานของ หมอได้รับการยอมรับจากนานาชาติ หมอเคยได้รับรางวัล The Aydin Dogan Foundation's Cartoon Competition Award 2007 ประเภท "Success Award"
ระดับนานาชาติ ผลงานด้านการ์ตูน
นอกจากนี้ ยังได้รับเชิญจาก The Japan Foundation, Bangkok ให้นำผลงานร่วมแสดงระดับนานาชาติ 2 ครั้ง:
16 (แก้ความกำกวม)
16 อาจหมายถึง:
อำเภอร้องกวาง
ร้องกวาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดแพร่ ในปัจจุบันอำเภอร้องกวางมีอายุในการจัดตั้งเป็นอำเภอครบ 113 ปี (พ.ศ. 2452 - 2565)
ประวัติ
อำเภอร้องกวางเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ในท้องที่อำเภอเมืองสอง ตั้งอยู่ในป่าเรียกว่า "บ้านร้องกวาง" คำว่า "ร้อง" เป็นภาษาท้องถิ่นหมายความว่าทางน้ำเดินหรือร่องที่มีน้ำขังส่วนคำว่า "กวาง" หมายความถึงสัตว์ป่าสี่เท้าชนิดหนึ่งโดยที่หมู่บ้านแห่งนี้มีร่องน้ำหรือลำห้วยไหลผ่านโดยตลอด จึงอุดมไปด้วยต้นไม้นานาชนิดมีสภาพเป็นป่าทึบ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหลายชนิด โดยเฉพาะมีกวางเป็นฝูง ๆ ลงมากินน้ำ เล่นน้ำในลำห้วยนี้เป็นประจำ ลำห้วยนี้จึงได้ชื่อว่า "ลำห้วยร้องกวาง"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2430 ทางราชการพิจารณาเห็นว่ามีชุมชนหนาแน่นขึ้นและมีหมู่บ้านอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงเพิ่มขึ้นหลายหมู่บ้าน จึงได้รับการยกฐานะเป็นตำบล เรียกว่า ตำบลร้องกวาง ขึ้นกับอำเภอสอง จังหวัดแพร่ พ.ศ. 2438 ทางราชการได้ยกฐานะตำบลร้องกวางขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ มีที่ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภออยู่ในศูนย์กลางของตำบลร้องกวาง อันเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอในปัจจุบัน เรียกชื่อว่า “กิ่งอำเภอร้องกวาง” ขึ้นต่ออำเภอสอง และทางราชการได้ยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2452 เรียกชื่อว่า “อำเภอร้องกวาง"
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอร้องกวางตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอร้องกวางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 92 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอร้องกวางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
อาการกลัวอิสลาม
อาการกลัวอิสลาม (Islamophobia) เป็นความเกลียดกลัวอย่างรุนแรง หรือความเดียดฉันท์ต่อศาสนาอิสลามหรือมุสลิม  โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมองว่าเป็นกำลังภูมิรัฐศาสตร์หรือบ่อเกิดของการก่อการร้าย
คำนี้เป็นคำสร้างใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และโดดเด่นขึ้นระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 และมีความโดดเด่นในนโยบายสาธารณะด้วยรายงานโดยคณะกรรมการพิพิธภัณฑ์และอาการกลัวอิสลามบริติชของรันนีมีดทรัสต์ ชื่อ อาการกลัวอิสลาม: ความท้าทายสำหรับเราทุกคน (ปี 1997)
สาเหตุและลักษณะของอาการกลัวอิสลามยังมีการโต้เถียงกัน นักวิจารณ์บางคนระบุว่าอาการกลัวอิสลามเพิ่มขึ้นจากเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 บ้างว่ามาจากการก่อการร้ายโดยกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงที่มุ่งเป้าต่อผู้บริสุทธิ์หลายครั้งในทวีปยุโรปและสหรัฐ บ้างสัมพันธ์กับการมีมุสลิมในสหรัฐและสหภาพยุโรปมากขึ้น บ้างยังสงสัยความถูกต้องของคำนี้ นักวิชาการ S. Sayyid และ Abdoolkarim Vakil ยืนยันว่าอาการกลัวอิสลามเป็นการตอบสนองต่อการถือกำเนิดของอัตลักษณ์สาธารณะของมุสลิมที่แตกต่าง และการมีมุสลิมไม่ใช่ตัวบ่งชี้ระดับของอาการกลัวอิสลามในสังคม โดยว่าสังคมที่แทบไม่มีมุสลิมเลยแต่มีอาการกลัวอิสลามแบบสถาบันหลายแบบอยู่
อาการกลัวอิสลามมีสาเหตุมาจากหลายปัจจัย เช่น ความหวาดกลัวการก่อการร้าย มุมมองที่ขัดกันของเทววิทยาทางศาสนา การขยายตัวของกระแสการเมืองแบบอัตลักษณ์ (identity politics) แต่สาเหตุสำคัญของความหวาดกลัวอิสลามในตะวันตกมีสาเหตุสำคัญมาจากมุมมองของผู้ที่อยู่อาศัยในสังคมตะวันตกว่า อิสลามเป็นลัทธิที่ต่อต้านความเชื่อ, ค่านิยม และหลักการพื้นฐานของอารยธรรมตะวันตก เช่น ความเท่าเทียมกันทางเพศ เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น และเสรีภาพในการนับถือศาสนา พวกมุสลิมถูกชาวตะวันตกมองว่ามีแนวคิดเหยียด และดูหมิ่นชาวยิว (antisemitism) นอกจากนี้ในสังคมที่มีประชากรอพยพจำนวนมากเป็นชาวมุสลิม เช่น สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส หรือเยอรมัน, ชาวมุสลิมถูกมองว่าเป็นกลุ่มที่ไม่ยอมเรียนรู้ที่จะกลมกลืนไปกับวัฒนธรรมท้องถิ่น (assimilation) เหมือนประชากรอพยพกลุ่มอื่นๆ แต่จะยึดถือลัทธิความเชื่อ และอัตลักษณ์ของตนเองอย่างหวนแหน และมองประชากรกลุ่มอื่นเป็นคนต่างพวก หรือเป็นคนนอกศาสนา ซึ่งประชากรส่วนใหญ่ในสังคมมองว่าทัศนคติของอิสลามเป็นสิ่งคุกคามความเป็นเอกภาพของสังคม
เงื่อนไข
มีเงื่อนไขที่เป็นไปได้หลายชื่อที่มีส่วนทำให้มีความรู้สึกและทัศนคติต่อศาสนาอิสลามหรือมุสลิมในแง่ลบ เช่น การต่อต้านมุสลิม, มีอคติต่อมุสลิม ฯลฯ ในเยอรมันจะใช้ Islamophobie (ความกลัวต่อมุสลิม) และ Islamfeindlichkeit (ความเป็นปรปักษ์ต่อมุสลิม) ในสเกดิเนเวีย Muslimhat หมายถึง "ความเกลียดชังต่อมุสลิม"
นอกจากนี้ยังมีคำอื่นอีกในการต่อต้านอิสลาม เช่น Muslimophobia, Islamophobism, antimuslimness    Islamophobes, Islamophobists, anti-Muslimists, antimuslimists, islamophobiacs, anti-Muhammadan (ต่อต้านมุฮัมหมัด), Muslimphobes  anti-mosque (ต่อต้านมัสยิด), anti-Shiites (ต่อต้านชีอะฮ์), anti-Sufism (ต่อต้านซูฟี)  และ anti-Sunni (ต่อต้านซุนนี)
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า Islamophobia เป็นคำสร้างใหม่  เป็นคำประสมของ Islam (อิสลาม) และ -phobia (ความกลัวสิ่งใดสิ่งหนึ่ง)
ข้อมูลจากพจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับออกซฟอร์ดคำนี้หมายถึง "การไม่ชอบหรือกลัวอิสลาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในทางการเมือง และการเป็นปรปักษ์ต่อมุสลิม"
ชเวรีน
ชเวรีน (Schwerin, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น รัฐทางตอนเหนือของเยอรมนี ในปลายปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 95,041 คน ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทะเลสาบชเวรีน ผลิตบุหรี่ เภสัชภัณฑ์ มีอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร
18 (แก้ความกำกวม)
18 อาจหมายถึง:
เฟียสตาร์
เฟียสตาร์ (FIESTAR; ฮันกุล: 피에스타) เป็นเกิร์ลกรุ๊ปในแนวเค-ป๊อปและป๊อปแดนซ์ สังกัด Loen Entertainment เดบิวท์เปิดตัวในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ประกอบด้วยสมาชิก 6 คน ได้แก่ Jei (Leader),Linzy,Yezi,Cheska,Hyemi,Cao Lu ได้เปิดตัวอย่าเป็นทางการด้วย Single "Vista" ก่อนหน้านี้ได้เปิดตัวด้วยการร่วมร้องเพลงกับ IU ในเพลง Sea of Moonlight ในโปรเจกต์ Loen Tree‘s summer album และยังได้ร่วมงานกับ Tiger JK ในเพลง "Wicked" โดยเพลง "Vista" เป็นแนวเพลงสนุกสนานและได้นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงอย่าง KZ, TEXU, Taebongi, Kim Yi Na มาร่วมแต่งเพลงให้ด้วยในมิวสิควีดีโอเพลง "Vista" ได้ Junsu แห่ง JYJ มาร่วมแสดงด้วย และยุบวงเมื่อเดือนพฤษภาคม 2018 เนื่องจากสมาชิกต่อสัญญากับต้นสังกัด
เชสก้าออกจากวงและการยุบวงของเฟียสตาร์
สังกัดค่าย Fave Entertainment ได้ออกมาแถลงว่าเชสก้าหนึ่งในสมาชิกวงจึงตัดสินใจ ฟ้องยกเลิกสัญญากับค่าย ทำให้ Fiestar เหลือเพียง 5 คน ได้แก่ แจอี, ลินซี่ , ชาโอลู , เยซี่ และ ฮเยมี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2018 ต้นสังกัดได้ประกาศยุติการวง หรือ ยุบวง เนื่องจาก 4 สมาชิกได้อก่ แจอี , ลินซี่ , เยซี่ และ ฮเยมี ที่จึงตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับค่าย และมีแค่เพียงชาโอลู สมาชิกชาวจีนคนเดียวได้ต่อสัญญากับค่าย ชาโอลูจึงตัดสินใจยุบวงในที่สุด
นิทานเวตาล
นิทานเวตาล (वेतालपञ्चविंशति เวตาลปัญจวิงศติ แปลว่า นิทานเวตาล 25 เรื่อง) เป็นวรรณกรรมสันสกฤตโบราณ ซึ่งเล่าขานโดยกวีชื่อ ศิวทาส  และได้ถูกเล่าขานกันต่อมากว่า 2,500 ปีล่วงมาแล้ว  โครงเรื่องหลักของนิทานเรื่องนี้เป็นเรื่องการโต้ตอบตอบปัญหาระหว่างพระวิกรมาทิตย์ กษัตริย์แห่งกรุงอุชชิยนี กับเวตาล ปีศาจที่มีร่างกายกึ่งมนุษย์กับค้างคาว ซึ่งจะนำเข้าไปสู่นิทานย่อยต่าง ๆ ที่แทรกอยู่ในเรื่องนี้รวม 25 เรื่อง  ลักษณะดังกล่าวคล้ายกับนิทานอาหรับราตรี หรือ "พันหนึ่งราตรี" ซึ่งเป็นนิทานชุดในซีกโลกอาหรับที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกชุดหนึ่ง
โครงเรื่อง
พระวิกรมาทิตย์หรือพระวิกรมเสน กษัตริย์ในตำนานของอินเดียโบราณ ได้รับปากกับโยคีชื่อ "ศานติศีล" จะไปนำตัวเวตาล อมนุษย์ที่มีลักษณะคล้ายศพมนุษย์ผสมค้างคาว ซึ่งห้อยหัวอยู่กับต้นอโศก มาให้แก่ฤๅษีเพื่อใช้ในพิธีบูชาเจ้าแม่กาลี โดยมีพระธรรมธวัชผู้เป็นโอรสติดตามไปด้วย เมื่อพระองค์จับตัวเวตาลได้แล้ว เวตาลก็จะพยายามยั่วให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสออกมาอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่เสมอ โดยการการเล่านิทานอุทาหรณ์ต่าง ๆ แล้วให้พระวิกรมาทิตย์ตัดสินเรื่องราวในนิทานเหล่านั้น ด้วยขัตติยะมานะของกษัตริย์ทำให้พระวิกรมาทิตย์อดไม่ได้ที่จะตรัสพระราชวิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องราวในนิทานอยู่เสมอ ผลก็คือเวตาลได้ลอยกลับไปอยู่ที่ต้นอโศกอันเป็นที่อยู่ของตน ทำให้พระวิกรมาทิตย์จำต้องกลับไปจับเอาเวตาลกลับมาใหม่ทุกครั้ง เป็นเช่นนี้อยู่ถึง 24 ครั้ง ในครั้งที่ 25 พระธรรมธวัชได้สะกิดเตือนมิให้พระวิกรมาทิตย์ตรัสคำใด ๆ ออกมา พระวิกรมาทิตย์ก็ระงับใจไม่เอื้อนพระโอษฐ์ตรัสพระกระแสใด ๆ ออกมา เวตาลจึงยอมให้พระองค์พาตนไปให้โยคีศานติศีลนั้นได้
ท้ายเรื่องของนิทานเวตาลมีอยู่ว่า ระหว่างทางที่พระวิกรมาทิตย์พาเวตาลไปหาโยคีนั้นเอง เวตาลก็ได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วโยคีศานติศีลมีความแค้นกับพระวิกรมาทิตย์อยู่ ซึ่งเป็นความแค้นที่ก่อโดยพระบิดาของพระวิกรมาทิตย์ จึงหวังที่จะปลงพระชนม์ของพระองค์เสีย พร้อมกันนี้เวตาลก็แนะนำให้พระองค์ทำเป็นเชื่อฟังคำของโยคีนั้นแล้วหาทางฆ่าเสีย พระวิกรมาทิตย์ก็ได้ทำตามคำแนะนำดังกล่าว และรอดพ้นจากการทำร้ายของโยคีนั้นได้
นิทาน
นิทานย่อยซึ่งแทรกอยู่ในนิทานเวตาลทั้ง 25 เรื่องโดยสรุปมีดังนี้
ฉบับพระนิพนธ์ใน กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์
จะเห็นว่าบางเรื่องจะมีความคล้ายคลึงกับ 25 เรื่องข้างต้น นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มเรื่องของ พระพฤตราช พระอนุชาของพระวิกรมาทิตย์อีกด้วย
นิทานเวตาลในภาคภาษาไทย
นิทานเรื่องเวตาลนี้ เดิมได้เรียบเรียงเป็นร้อยแก้ว ชื่อ ลิลิตเพชรมงกุฎ โดยเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แต่ถอดมาเพียงเรื่องแรกเท่านั้น (เรื่องพระวัชรมกุฎกับพุทธิศรีระ) ภายหลังพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ หรือ น.ม.ส. ได้ทรงแปลจากฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษของริชาร์ด เอฟ เบอร์ตัน จำนวน 9 เรื่อง และจากสำนวนแปลของ ซี.เอช. ทอว์นีย์ อีก 1 เรื่อง ทำให้ฉบับภาษาไทยของ น.ม.ส. มีนิทานเวตาลทั้งหมด 10 เรื่อง ต่อมา ศาสตราจารย์ ดร.ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา ได้แปลจากต้นฉบับเดิม ซึ่งเป็นอักษรเทวนาครี ภาษาสันสกฤต จนครบ 25 เรื่อง และภายหลังวรรณกรรมเรื่องนี้ก็ได้รับการแปลแปลงในหลากหลายรูปแบบ เช่น รูปแบบการ์ตูนคอมมิคชื่อ "เวตาล" ซึ่งเป็นผลงานของ ภาณุ นทีนันท์ เพื่อให้เป็นที่รู้จักมากขึ้นในวงกว้าง จนกระทั่งเวตาลได้กลายเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่คนไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี
ยูลออลเวส์ไฟนด์ยัวร์เวย์แบ็กโฮม
"ยูลออลเวส์ไฟนด์ยัวร์เวย์แบ็กโฮม" (You'll Always Find Your Way Back Home) เป็นเพลงแนวคันทรีป็อป แต่งขึ้นสำหรับภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2009 เรื่อง แฮนนาห์ มอนทานา: เดอะมูฟวี เพลงขับร้องโดยแฮนนาห์ มอนทานา ตัวละครที่รับบทโดยไมลีย์ ไซรัส เพลงฉบับคาราโอเกะถูกรวมอยู่ในชุดรวมคาราโอเกะประกอบภาพยนตร์ด้วย เพลงเป็นแนวคันทรีป็อปและป็อปร็อก ในด้านเนื้อร้อง เพลงเล่าเกี่ยวกับการอยู่ติดดินและกลับสู่รากเหง้าของตน
เพลงประสบความสำเร็จใจด้านการตอบรับจากในภาพยนตร์ ในเชิงพาณิชย์ "ยูลออลเวส์ไฟนด์ยัวร์เวย์แบ็กโฮม" ได้รับการตอบรับระดับค่าเฉลี่ยถึงต่ำในหลาย ๆ ประเทศ เมื่อเทียบกับงานอื่น ๆ ของไซรัสในนามมอนทานา เพลงขึ้นอันดับในชาร์ตคะเนดียนฮอต 100 ที่อันดับ 36 เนื้อเรื่องในมิวสิกวิดีโอเกิดขึ้นเวลาเดียวกันกับเนื้อเรื่องในภาพยนตร์แฮนนาห์ มอนทานา: เดอะมูฟวี
19 (แก้ความกำกวม)
19 อาจหมายถึง: XIX อาจหมายถึง:
เตียวคับ
เตียวคับ ยอดขุนพลแห่งวุยก๊ก ก่อนหน้าจะมาอยู่กับโจโฉ เคยเป็นทหารเอกของอ้วนเสี้ยว แต่ว่าขุนนางของอ้วนเสี้ยวแย่งความดีความชอบกัน จึงทำให้เตียวคับหนีไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ ทำสงครามมีความดีความชอบมากมาย ตอนที่โจโฉเรืองอำนาจ เตียวคับเคยรบกับเตียวหุยแม้ทัพของเตียวคับจะพ่ายแพ้ แต่ในการสู้ตัวต่อตัวกับเตียวหุยกลับสูสี สมัยพระเจ้าโจยอย ตอนขงเบ้งยกทัพบุกกีสาน เตียวคับหลงกลขงเบ้งโดนล้อมแต่ก็สามารถตีฝ่าม้าต้าย กับ อุยเอี๋ยน หนีกลับค่ายไปได้ แม้เตียวคับจะมีฝีมือกล้าแข็งแต่ก็ต้องมาตายด้วยกลของขงเบ้งโดนเกาทัณฑ์รุมยิงในช่องเขาเสียชีวิตกลางสนามรบ
ฮันฮกและอ้วนเสี้ยว
เตียวคับ เดิมเป็นชาวเหอเจี้ยน (มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น เขาอาสาสมัครเข้าร่วมประจำการในกองทัพเพื่อปราบกบฏโพกผ้าเหลือง โดยได้รับแต่งตั้งเป็นพันตรีภายใต้สังกัด ฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋ว (ปัจจุบันอยู่ทางใต้มณฑลเหอเป่ย์)
กระทั่งในปี ค.ศ.191 (พ.ศ. 734) ฮันฮกได้พ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เตียวคับจึงย้ายมาร่วมสังกัดอ้วนเสี้ยวแทน โดยได้รับการเลื่อนชั้นให้เป็นพันเอก ในระหว่าง ค.ศ.191 - 199 (พ.ส.734 - 742) เตียวคับได้ต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวในยุทธการระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้าน จนท้ายสุดในยุทธการที่อี้จิง อ้วนเสี้ยวสามารถบดขยี้กองทัพกองซุนจ้านได้สำเร็จ เตียวคับจึงได้รับอวยยศให้เป็นนายพล
ยุทธการที่กัวต๋อ
ค.ศ. 200 (พ.ศ. 743) อ้วนเสี้ยวประกาศสงครามกับโจโฉ ซึ่งอ้วนสี้ยวมีกำลังพลมากกว่ากว่าโจโฉอยู่หลายเท่าตัว จากการรวมภาคเหนือให้เป็นหนึ่ง เตียวคับได้เสนอแผนโดยการให้ส่งกองทัพม้าเร็วไปโจมตีที่ด้านหลังค่ายของโจโฉ แต่อ้วนเสี้ยวปฏิเสธ และยกทัพไปตีที่ทัพใหญ่ของโจโฉแทน ซึ่งชัยชนะตกเป็นของโจโฉอยู่หลายครั้ง
หอนางอุสา
หอนางอุสา ตั้งอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท เขตอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี มีลักษณะเป็นโขดหินคล้ายรูปดอกเห็ดหรือหอคอยขนาดเล็กตัวหอนางอุสาตั้งอยู่บนลานหินกว้าง ลักษณะประกอบด้วยหินขนาดใหญ่สองก้อนเรียงซ้อนทับกันในแนวดิ่งหินก้อนบนกว้าง 5 เมตร ยาว 7 เมตร และมีความสูง 10 เมตรจากพื้นลานหิน คาดว่าสภาพเห็นตั้งนี้เกิดจากธรรมชาติ แต่ภายหลังถูกดัดแปลงเพื่อเป็นที่พักของมนุษย์ในสมัยก่อน โดยแบ่งออกเป็นห้องมีลักษณะก่อหินเป็นรูปหน้าต่าง จากการสำรวจพบว่ามีใบเสมาหินเรียงอยู่โดยรอบจึงสันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นเขตพิธีกรรมทางศาสนามาก่อน นอกจากนี้บริเวณยังพบกิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่บริเวณนี้ประมาณ 2,000-3,000 ปีก่อนประวัติศาตร์ บริเวณใกล้เคียงยังมีโขดหินที่มีลักษณะเรียงซ้อนกันหลากหลายแบบ และยังพบลักษณะของหลุมคล้ายลักษณะครกหินอยู่ รวมทั้งภาพเขียนสีผนังถ้ำหรือแง่งหินอีกด้วย
ทั้งนี้ มีนิทานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับหอนางอุสาคือเรื่อง อุสา-บารส เล่าถึงเมื่อตอนนางอุสาเกิดมาจากดอกบัวฤษีจันทาได้นำนางอุสามาเลี้ยงเอาไว้ ต่อมาท้าวกงพานกษัตริย์เมืองพานซึ่งเป็นลูกศิษย์ของฤษีจันทาได้ขอรับนางอุสาไปเลี้ยงโดยให้มีฐานะเป็นธิดา ครั้นย่างเข้าวัยสาวธิดาของท้าวองค์นี้ก็มีศิริโฉมงดงามเป็นที่ต้องตาต้องใจของเจ้าชายจากหลายเมือง แต่ทางท้าวกงพานก็มิได้ทรงยกนางให้ใครและเพราะหวงธิดาองค์นี้มากจึงได้สร้างหอสูง (เป็นที่มาของหอนางอุสา)ให้อยู่แต่เพียงองค์เดียว อยู่มาวันหนึ่งนางไปอาบน้ำและได้ร้อยมาลัยรูปหงส์อธิษฐานเสี่ยงทายคู่ครองแล้วปล่อยลงน้ำ มาลัยนี้ได้ลอยไปถึงเมืองปะโคเวียงงัวและท้าวบารสซึ่งเป็นเจ้าชายเมืองปะโคเวียงงัวนี้ได้เก็บมาลัยของนางอุสาเอาไว้ จากนั้นจึงออกตามหาผู้เป็นเจ้าของมาลัยจนทราบว่าเป็นของนางอุสา ทั้งสองได้เกิดความรักกันจนลึงขั้นลักลอบได้เสีย เมื่อข่าวทราบถึงท้าวกงพานท้าวเธอก็พิโรธมากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเกรงกลัวเจ้าเมืองปะโคเวียงงัวบิดาของท้าวบารส จึงได้ออกอุบายแข่งกันสร้างวัดหากผู้ใดแพ้ต้องถูกตัดเศียร กำลังคนของท้าวบารสน้อยกว่าท้าวกงพานแต่ได้พี่เลี้ยงของนางอุสาช่วยออกอุบายให้เอาโคมไฟไปหลอกคนของท้าวกงพานว่าดาวประกายพรึกขึ้นแล้ว คนของท้างกงพานจึงหยุดสร้างวัดแต่ฝั่งของท้าวบารสก็ฉวยโอกาสนี้สร้างวัดจนเสร็จ เมื่อถึงเวลาตัดสินท้าวกงพานพ่ายแพ้จึงถูกตัดเศียร นางอุสาจึงต้องติดตามท้าวบารสไปยังเมืองปะโคเวียงงัวและพบว่าท้าวบารสมีชายาอยู่แล้ว ต่อมาโหรได้ทำนายว่าท้าวบารสต้องแก้กรรมด้วยการเดินป่าองค์เดียวหนึ่งปีจึงจะพ้นเคราะห์กรรม ระหว่างนั้นนางอุสาโดนกลั่นแกล้งจากชายาของท้าวบารสจนทนไม่ไหวต้องหนีออกจากเมืองปะโคเวียงงัวแล้วกลับเพืองพานที่ตนเคยอาศัยอยู่แล้วจึงตรอมใจตาย และเมื่อครบหนึ่งปีท้าวบารสจึงกลับเข้าเมืองแต่ไม่พบชายาจึงออกตามจนถึงเมืองพานและพบว่านางอุสาตรอมใจตายไปแล้วท้าวบารสจึงตรอมใจตายตาม
นอกจากนี้ในบริเวณท้องถิ่นตามที่เชื่อกันว่าเป็นเมืองพานในนิทานท้องถิ่นเรื่อง อุษาบารส ยังมีการตั้งชื่อถ้ำและสถานที่ตามนิทานนี้เช่น ตำบลเมืองพาน, วัดพ่อตา-วัดลูกเขยที่ตั้งอยู่ภายในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท เป็นต้น และยังมีประเพณีแห่นางอุสาในพื้นที่จังหวัดอุดรธานีเป็นประเพณีประจำปีด้วย
ลัทธิทรูแมน
ลัทธิทรูแมน (Truman Doctrine) เป็นนโยบายซึ่งเสนอโดยประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฮร์รี เอส. ทรูแมน เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1947 โดยกล่าวว่า สหรัฐจะสนับสนุนกรีซและตุรกี โดยให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการทหาร เพื่อป้องกันมิให้ประเทศทั้งสองตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของโซเวียต
ทรูแมนกล่าวว่าทฤษฎีดังกล่าวจะเป็น "นโยบายของสหรัฐอเมริกาเพื่อสนับสนุนอิสรชนผู้ซึ่งกำลังต่อต้านความพยายามปราบปรามโดยชนกลุ่มน้อยติดอาวุธหรือโดยแรงกดดันจากภายนอก" ทรูแมนให้เหตุผลว่า เนื่องจาก "ระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จ" เหล่านี้บีบบังคับ "อิสรชน" พวกเขาจึงเป็นสัญลักษณ์ของภัยคุกคามต่อสันติภาพสากลและความมั่นคงของสหรัฐอเมริกา ทรูแมนออกแถลงการณ์ดังกล่าวท่ามกลางวิกฤตการณ์สงครามกลางเมืองกรีซ (1946-1949) เขาโต้แย้งว่าหากกรีซและตุรกีไม่ได้รับความช่วยเหลือที่ต้องการโดยด่วนแล้ว ทั้งสองประเทศอาจตกอยู่ภายใต้ระบอบคอมมิวนิสต์อย่างแก้คืนไม่ได้และจะสร้างผลกระทบร้ายแรงตลอดภูมิภาค
นโยบายดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากพรรครีพับลิกันซึ่งมีเสียงข้างมากในรัฐสภาสหรัฐอเมริกา และส่งเงินจำนวน 400 ล้านดอลล่าร์สหรัฐไปยังภูมิภาคดังกล่าว แต่มิได้ส่งกำลังทหารใด ๆ ไป ผลกระทบจากนโยบายดังกล่าวทำให้ภัยคุกคามคอมมิวนิสต์หมดลงไป และใน ค.ศ. 1952 ทั้งสองประเทศเข้าร่วมกับนาโต พันธมิตรทางการทหารซึ่งรับประกันการคุ้มครองทั้งสองประเทศ
ลัทธิดังกล่าวต่อมาแพร่หลายอย่างไม่เป็นทางการจนกลายมาเป็นรากฐานของนโยบายสหรัฐอเมริกาในสงครามเย็น ตลอดทวีปยุโรปและทั่วโลก โดยเปลี่ยนแปลงนโยบายต่างประเทศที่มีต่อสหภาพโซเวียตจากยุคแห่งการผ่อนคลายความตึงเครียด ไปเป็นนโยบายการจำกัดการขยายตัวของโซเวียต นักประวัติศาสตร์มักถือว่าการประกาศลัทธิทรูแมนเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเย็น
อิลลิปซิส
อิลลิปซิส (Ellipsis) อาจหมายถึง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3199 สายแก่งเสี้ยน-ศรีสวัสดิ์ เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดกาญจนบุรี เริ่มต้นจากสี่แยกแก่งเสี้ยน จุดตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323(ถนนแสงชูโต) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 367(ทางเลี่ยงเมืองกาญจนบุรี) เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3086 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3500 ที่สี่แยกลาดหญ้า ผ่านค่ายฝึกเขาชนไก่ จากนั้นลดเหลือ 2 ช่องจราจร ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3457 บริเวณวัดเขื่อนท่าทุ่งนาประชาสรรค์ ผ่านเขื่อนท่าทุ่งนา (ช่วงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3457 ถึงทางเข้าเขื่อนท่าทุ่งนามีขนาด 4 ช่องจราจร) เข้าเขตอำเภอศรีสวัสดิ์ ผ่านทางเข้าเขื่อนศรีนครินทร์และน้ำตกเอราวัณ ไปจนถึงกิโลเมตรที่ 88(ทางเข้าหน่วยพิทักษ์ป่าแม่ละมุ่น) จะเลี้ยวขวาแล้ววิ่งเลียบอ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครินทร์ ข้ามห้วยแม่ปลาสร้อย ผ่านหน่วยพิทักษ์ป่าห้วยแม่ปลาสร้อย ทั้งนี้ เส้นทางเลียบอ่างเก็บน้ำในช่วงนี้เป็นเส้นทางที่มีการจราจรน้อย เนื่องจากยานพานะส่วนใหญ่จะลงแพขนานยนต์เพื่อข้ามอ่างเก็บน้ำไปยังอำเภอศรีสวัสดิ์ เส้นทางช่วงนี้จึงมีลักษณะที่แคบและชำรุดทรุดโทรม สิ้นสุดเส้นทางบริเวณโรงเรียนบ้านดงเสลา โดยมีถนนที่ตรงต่อไปคือทางหลวงชนบท กจ.4041 รวมระยะทาง 117.251 กิโลเมตร
แหล่งข้อมูลอื่น
ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
เวตาล
เวตาล (สันสกฤต: वेताल) เป็นอมนุษย์จำพวกหนึ่ง คล้ายค้างคาวผี ในปรัมปราคติของฮินดู เวตาลอยู่ในจำพวกมรุตคณะ เป็นบุตรนางอทิติ เป็นผู้ตามพระรุทระเป็นเจ้าแลนางภัทรา ดำรงอยู่เป็นภูตที่อาศัยในซากศพผู้อื่นในตอนกลางวัน ศพเหล่านี้อาจใช้เป็นเครื่องมือเพื่อการเดินทาง เพราะขณะที่เวตาลอาศัยอยู่นั้น ซากศพจะไม่เน่า แต่เวตาลอาจออกจากศพเพื่อหากินในตอนกลางคืน ไปตามหนอง ตามพุ่มไม้ ตามป่ารกแลป่าที่มืดอับ บางทีไปกับลมพายุแลฟ้ามัว เวลาเที่ยวจะเป็นเวลากลางคืนสงัดในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 กล่าวไว้ว่า "เวตาล คือ ผีจำพวกหนึ่ง ชอบสิงอยู่ในป่าช้า"
เวตาลมักจะปรากฏรูปร่างเป็นมนุษย์ แต่มือและเท้าหันกลับไปทางด้านหลัง นัยน์ตาเป็นสีลานแกมเขียว มีเส้นผมตั้งชันทั้งศีรษะ มือขวาถือไม้เท้า มือซ้ายถือหอยสังข์ ขณะเมื่อมาปรากฏตัวจะนุ่งห่มเสื้อผ้าสีเขียวทั้งชุด นั่งมาบนเสลี่ยง บางคราวก็ขี่ม้า มีภูตบริวารถือคบเพลิงแวดล้อมโดยรอบ และส่งเสียงโห่ร้องกึกก้อง
ลักษณะของเวตาล
ลักษณะของเวตาลที่กล่าวถึงในนิทานและตำนานต่างๆ มีต่างกัน ดังนี้
เวตาลในตำนาน
ตามตำนานของชาวฮินดูกล่าวว่าเวตาลนั้นเป็นวิญญาณร้ายที่วนเวียนอยู่ตามสุสาน และคอยเข้าสิงอยู่ในซากศพต่างๆ มันจะทำร้ายมนุษย์ที่เข้าไปรบกวน เหยื่อของเวตาลจะถูกเข้าสิง ทำให้มือและเท้าหันไปข้างหลังเสมอ เวตาลยังทำให้ผู้คนเป็นบ้า ฆ่าเด็ก และแท้งลูก แต่เวตาลยังมีข้อดี คือมันจะคอยดูแลหมู่บ้านของมันเอง
ครั้งหนึ่งหมอผีกราบทูลให้พระเจ้าวิกรมาทิตย์ไปจับเวตาล ซึ่งอาศัยอยู่บนต้นไม้ (ต้นอโศก) ในใจกลางสุสาน วิธีเดียวที่จะจับเวตาลได้ก็คือ ต้องทำอย่างเงียบ ๆ และห้ามปริปากพูดสิ่งใด มิฉะนั้นเวตาลจะหนีกลับไปได้
อย่างไรก็ตาม ทุกครั้งที่พระเจ้าวิกรมาทิตย์จับเวตาลได้ มันจะหลอกล่อพระองค์โดยเล่านิทานให้ฟังเรื่องหนึ่ง ซึ่งจะจบด้วยคำถาม และพระองค์ก็อดรนทนไม่ได้ ต้องตอบคำถามนั้นทุกครั้งไป ทำให้เวตาลหนีกลับไปยังต้นไม้ได้ดังเดิม เรื่องราวเกี่ยวกับเวตาลนั้นรวบรวมไว้เรียกว่า "เวตาลปัญจวิงศติ" (หรือ นิทานเวตาล 25 เรื่อง) รวมอยู่ใน หนังสือกถาสริตสาคร ของนักปราชญ์อินเดียชื่อโสมเทวะ
วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร
วัดระฆังโฆสิตารามมีหอพระไตรปิฎกซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่สวยงามมาก เคยเป็นพระตำหนักและหอประทับนั่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขณะทรงรับราชการในสมัยธนบุรี และโปรดเกล้าฯ ให้รื้อมาถวายวัด เมื่อเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแล้ว มีพระราชประสงค์จะบูรณปฏิสังขรณ์ให้สวยงามเพื่อเป็นหอพระพระไตรปิฎก​
ประวัติ
เดิมเป็นวัดโบราณสร้างในสมัยอยุธยา เดิมชื่อ วัดบางว้าใหญ่ (หรือบางหว้าใหญ่) ในสมัยธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสร้างพระราชวังใกล้วัดบางว้าใหญ่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ และขึ้นยกเป็นพระอารามหลวง และเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชในสมัยรัตนโกสินทร์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นที่ประชุมสังคายนาพระไตรปิฎก ซึ่งอัญเชิญมาจากนครศรีธรรมราชขึ้นที่วัดนี้
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช วัดบางว้าใหญ่อยู่ในพระอุปถัมภ์ของเจ้านายวังหลัง คือ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี (สา) พระเชษฐภคินีของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระชนนีของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงมีตำหนักที่ประทับอยู่ติดกับวัด
ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดร่วมกับพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และได้ขุดพบระฆังลูกหนึ่ง ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำไปไว้ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยทรงสร้างระฆังชดเชยให้วัดบางว้าใหญ่ 5 ลูกไก่
พระประธานยิ้มรับฟ้า
พระประธานยิ้มรับฟ้า เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสำริด ปางสมาธิ หน้าตักกว้างประมาณ 4 ศอกเศษ เบื้องพระพักตร์มีรูปพระสาวก 3 องค์ นั่งประนมมือดุจรับพระพุทธโอวาท พระประธานองค์นี้ได้รับการยกย่องว่างดงามมาก จนปรากฏว่าครั้งหนึ่งเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาถวายผ้าพระกฐิน ณ วัดระฆังโฆสิตาราม ได้มีพระราชดำรัสแก่ผู้เข้าเฝ้าฯ ใกล้ชิดว่า ไปวัดไหนไม่เหมือนมา วัดระฆังพอเข้าประตูโบสถ์พระประธานยิ้มรับฟ้าทุกที ด้วยเหตุนี้จึงทรงถวายเครื่องราชอิสริยาภรณ์นพรัตนราชวราภรณ์ และมหาปรมาภรณ์ช้างเผือกแด่พระประธานองค์นี้เป็นพิเศษ และพระประธานองค์นี้ก็ได้นามว่า พระประธานยิ้มรับฟ้า ตั้งแต่นั้นมา
พระอุโบสถ
เป็นทรงแบบรัชกาลที่ 1 หลังคาลด 3 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และคันทวยสลักเสลาอย่างสวยงาม บริเวณมุขด้านหน้าและหลังทำปีกนกคลุมมุขอยู่ในระยะไขราหน้าจั่ว ตอนใต้จั่วหรือหน้าบัน ที่จำหลักลายพระนารายณ์ทรงครุฑ ประดับลายกนกปิดทองอย่างประณีต เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 2 ช่อง แทนแผงแรคอสองเหนือประตูหน้าต่างรอบพระอุโบสถติดกระจังปูนปั้นปิดทองทำเป็นรูปซุ้มบนบานประตูหน้าต่างด้านนอกเขียนลายรดน้ำปิดทองมีรูประฆังเป็นเครื่องหมาย ด้านในเขียนภาพทวารบาลยืนแท่นระบายสีงดงาม บริเวณฝาผนังภายในพระอุโบสถโดยรอบเขียนภาพจิตรกรรมที่ได้รับการยกย่องว่าฝีมืองดงามมาก โดยผนังด้านหน้าพระประธานเขียนเป็นภาพพระพุทธเจ้าแสดงยมกปาฏิหาริย์ก่อนเสด็จขึ้นไปจำพรรษาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และตอนเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ด้านหลังพระประธานเขียนภาพพระมาลัยขณะขึ้นไปนมัสการพระมหาจุฬามณีบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เบื้องล่างเขียนภาพสัตว์นรกในอาการต่างๆ ภาพฝาผนังส่วนที่เหลือ เบื้องบนเขียนเป็นเทพชุมนุม ตอนล่างเขียนภาพทศชาติ ซึ่งเขียนได้อย่างมีชีวิตชีวาอ่อนช้อยและแสงสีเหมาะสมกับเรื่องราว ภาพเหล่านี้เขียนโดย พระวรรณวาดวิจิตร (ทอง จารุวิจิตร) จิตรกรเอกในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อราว พ.ศ. 2465 ครั้งมีการบูรณะซ่อมแซมพระอุโบสถในรัชกาลนั้น
พระวิหาร (พระอุโบสถหลังเก่า)
เป็นทรงแบบรัชกาลที่ 1 หลังคาลด 3 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ และคันทวยสลักเสลาอย่างสวยงาม บริเวณมุขด้านหน้าและหลังทำปีกนกคลุมมุขอยู่ในระยะไขราหน้าจั่ว ตอนใต้จั่วหรือหน้าบัน ที่จำหลักลายพระนารายณ์ทรงครุฑ ประดับลายกนกปิดทองอย่างประณีต เจาะเป็นช่องหน้าต่าง 2 ช่อง แทนแผงแรคอสองเหนือประตูหน้าต่างรอบพระอุโบสถติดกระจังปูนปั้นปิดทองทำเป็นรูปซุ้มบนบานประตูหน้าต่างด้านนอกเขียนลายรดน้ำปิดทองมีรูประฆังเป็นเครื่องหมาย ด้านในเขียนภาพทวารบาลยืนแท่นระบายสีงดงาม บริเวณฝาผนังภายในพระอุโบสถโดยรอบเขียนภาพจิตรกรรมที่ได้รับการยกย่องว่าฝีมืองดงามมาก โดยผนังด้านหน้าพระประธานเขียนเป็นภาพพระพุทธเจ้าแสดงยมกปาฏิหาริย์ก่อนเสด็จขึ้นไปจำพรรษาบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ และตอนเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ด้านหลังพระประธานเขียนภาพพระมาลัยขณะขึ้นไปนมัสการพระมหาจุฬามณีบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เบื้องล่างเขียนภาพสัตว์นรกในอาการต่างๆ ภาพฝาผนังส่วนที่เหลือ เบื้องบนเขียนเป็นเทพชุมนุม ตอนล่างเขียนภาพทศชาติ ซึ่งเขียนได้อย่างมีชีวิตชีวาอ่อนช้อยและแสงสีเหมาะสมกับเรื่องราว ภาพเหล่านี้เขียนโดย พระวรรณวาดวิจิตร (ทอง จารุวิจิตร) จิตรกรเอกในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อราว พ.ศ. 2465 ครั้งมีการบูรณะซ่อมแซมพระอุโบสถในรัชกาลนั้น
พระปรางค์
รัชกาลที่ 1 มีพระราชศรัทธาสร้างพระปรางค์ พระราชทานร่วมกุศลกับสมเด็จพระพี่นางพระองค์ใหญ่ (สมเด็จเจ้าฟ้าหญิง กรมพระเทพสุดาวดี พระนามเดิม สา) ตั้งอยู่หน้าพระวิหาร ได้รับการยกย่องจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ว่า เป็นพระปรางค์ที่ทำถูกแบบที่สุดในประเทศไทย พระปรางค์องค์นี้จัดเป็นพระปรางค์แบบ สถาปัตยกรรมรัตนโกสินทร์ยุคต้น ที่มีทรวดทรงงดงามมาก จนยึดถือเป็นแบบฉบับของพระปรางค์ที่สร้างในยุคต่อมา
หอระฆัง
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงมีพระราชกระแสรับสั่งให้สืบถามเรื่องระฆังของวัดบางหว้าใหญ่ซึ่งเป็นระฆังที่มีเสียงไพเราะยิ่งนัก ที่ขุดได้ในวัดนั้นว่าขุดได้ ณ ที่ใด ทรงขอระฆังเสียงดีลูกนั้นไปไว้ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ทรงสร้างหอระฆังจตุรมุขพร้อมทั้งระฆังอีก 5 ลูก พระราชทานไว้แทน เพราะเหตุแห่งการขุดระฆังได้ จึงได้ชื่อตามที่ประชาชนเรียกว่า วัดระฆัง ตั้งแต่นั้นมา
หอพระไตรปิฎก
เป็นรูปเรือน 3 หลังแฝด หอด้านใต้ลักษณะเป็นหอนอน หอ กลางเป็นห้องโถง หอด้านเหนือเข้าใจว่าเป็นห้องรับแขก ของเดิมเป็นหลังคามุงจาก ได้เปลี่ยนเป็นมุงกระเบื้อง ชายคาเป็นรูปเทพพนมเรียงรายเป็นระยะๆ เปลี่ยนฝาสำหรวดไม้ขัดแตะเสียบกระแชงเป็นขัดด้วยหน้ากระดานไม้สักระหว่างลูกสกล ใช้แผ่นกระดานไม้สักเลียบฝาภายในแล้วเขียนรูปภาพต่าง ๆ บานประตูด้านใต้เขียนลายรดน้ำ บานประตูหอกลางด้านตะวันออกแกะเป็นลายกนกวายุภักษ์ ประกอบด้วยกนกเครือเถา บานซุ้มประตูนอกชานแกะเป็นมังกรลายกนกดอกไม้ภายนอกติดคันทวยสวยงาม ภายในมีตู้พระไตรปิฎกขนาดใหญ่เขียนลายรดน้ำ 2 ตู้ ประดิษฐานไว้ในหอด้านเหนือ 1 ตู้ หอด้านใต้ 1 ตู้ หอพระไตรปิฎกนี้ตั้งอยู่ภายในเขตพุทธาวาส ทิศใต้ของพระอุโบสถ
หอพระไตรปิฎก (คณะ 2)
อยู่หน้าตำหนักแดง ในคณะ 2 เป็นเรือนไม้ฝาปะกน ปิดทอง ทาสีเขียวสด ประตูหน้าต่างเขียนลายรดน้ำสวยงามมาก
พระเจดีย์สามองค์
สร้างโดยเจ้านายวังหลัง 3 องค์ คือ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระองค์เจ้าชายปาล ต้นสกุล ปาลกะวงศ์) กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระองค์เจ้าชายบัว) และกรมหมื่นเสนีย์บริรักษ์ (พระองค์เจ้าชายแดง ต้นสกุล เสนีวงศ์) สร้างโดยเสด็จพระราชกุศลในรัชกาลที่ 3 เมื่อคราวสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ เป็นเจดีย์ย่อเหลี่ยมไม้ยี่สิบ ทรงจอมแห ทรวดทรงงดงามมาก แต่เป็นเจดีย์ขนาดย่อม ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของพระอุโบสถหลังปัจจุบัน
พระวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์โต
เป็นพระวิหารทรงเดียวกับ พระวิหารสมเด็จพระสังฆราช (สี) ตั้งอยู่ตรงข้ามกัน มีเครื่องหมายสำคัญที่หน้าบันทั้งสองข้าง เป็นรูปพัดยศจารึกอักษรไว้ว่า “พระวิหารสมเด็จ ๒๕๐๓” เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อสมเด็จพระราชาคณะของวัดนี้ 3 องค์ ได้แก่
พระวิหารสมเด็จพระสังฆราช (ศรี)
ตั้งอยู่ด้านหน้าพระอุโบสถ หลังคามุงกระเบื้องเคลือบติดคันทวยตามเสาสวยงาม หน้าบันทั้งสองด้าน จำหลักรูปฉัตร 3 ชั้นอันเป็นเครื่องหมายพระยศสมเด็จพระสังฆราช วิหารหลังนี้เดิมหลังคาเป้นทรงปั้นหยา เรียกว่าศาลาเปลื้องเครื่อง พระราชธรรมภาณี (ละมูล) ได้เปลี่ยนเป็นหลังคาทรงไทยมีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ เมื่อ พ.ศ. 2504 เพื่อประดิษฐานพระอัฐิสมเด็จพระสังฆราช (สี) ซึ่งเดิมบรรจุอยู่ในรูปพระศรีอาริยเมตไตรย ประดิษฐานในซุ้มพระปรางค์ของวัดระฆัง ต่อมาได้ย้ายมาประดิษฐานที่พระวิหารที่ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ เพื่อยกย่องพระเกียรติของพระองค์
ลำดับเจ้าอาวาสวัดระฆังโฆสิตาราม
วัดระฆังโฆสิตาราม วรมหาวิหาร ตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรีมาจนถึงยุคปัจจุบันนี้ มีอธิบดีสงฆ์ปกครองวัดมาแล้ว 12 รูปด้วยกัน ดังนี้
ไซปรีออตคัพ
ผู้สนับสนุนการแข่งขันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1962 คือ โคคา-โคล่า ฟุตบอลคัพนี้จึงมีชื่อตามผู้สนับสนุนคือ ไซปรัส โคคา-โคล่า คัพ