cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2022–23
พรีเมียร์ลีก
พวกเขาไปเยือนเชลซีในอีก 3 วันต่อมาในนัดสุดท้ายที่พบกับทีมท็อป 6 ในปี ค.ศ. 2022 หลังจากสกอตต์ แม็คโทมิเนย์ทำฟาวล์ในเขตโทษ ฌอร์ฌิญญูยิงลูกโทษให้เจ้าบ้านขึ้นนำ 1-0 ในนาทีที่ 87 แต่กาเซมีรูโหม่งให้ทีมเยือนตีเสมอในนาทีที่ 90+4 ของช่วงทดเวลาบาดเจ็บ – ประตูแรกของเขากับยูไนเต็ด – ขณะที่ยูไนเต็ดขยายสถิติไม่แพ้ใครในลีกกับทีมจากลอนดอนตะวันตกเป็น 10 นัด ย้อนหลังไปถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 ยูไนเต็ดเปิดบ้านพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดในวันอาทิตย์ที่ 30 ตุลาคม แรชฟอร์ดทำประตูที่ 100 ให้กับสโมสรในทุกรายการเป็นประตูเดียวของการแข่งขัน หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ยูไนเต็ดเดินทางไปที่เบอร์มิงแฮมเพื่อเผชิญหน้ากับแอสตันวิลลา ภายใต้ผู้จัดการทีมคนใหม่คืออูไน เอเมรี ซึ่งเข้ามาแทนที่สตีเว่น เจอร์ราร์ดที่ถูกปลด นับเป็นการแข่งขันพรีเมียร์ลีกนัดแรกของเขาตั้งแต่ออกจากอาร์เซนอล ประตูในนาทีที่ 7 จากเลออน เบลีย์ และฟรีคิกจากลูว์กา ดีญ ใน 4 นาทีต่อมาทำให้วิลลาขึ้นนำ 2 ประตูในช่วงต้นก่อนที่ จาค็อบ แรมซีย์จะยิงเข้าประตูตัวเอง นาทีที่ 4 ของครึ่งหลัง แรมซีย์แก้ตัวได้สำเร็จและยิงประตูขึ้นนำเป็น 3–1 นี่เป็นการแพ้ครั้งแรกของยูไนเต็ดที่วิลลาพาร์ก ในทุกรายการตั้งแต่เดือนตุลาคม 1999 และเป็นครั้งแรกในลีกตั้งแต่เดือนสิงหาคม 1995
วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ ยูไนเต็ดเปิดสนามพบกับคริสตัล พาเลซ
เอฟเอคัพ
ในฐานะทีมจากพรีเมียร์ลีก ยูไนเต็ดจะเข้าสู่ เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2022–23 ในรอบที่สามในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023
อีเอฟแอลคัพ
ในฐานะที่ยูไนเต็ดจะเข้าร่วมในการแข่งขันยูฟ่า, พวกเขาจะเข้าสู่ อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23 ในรอบสามในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022. และยูไนเต็ดถูกจับสลากได้เล่นในบ้านพบกับ แอสตันวิลลา; แมตช์นี้จะลงเล่นที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดในช่วงสุดสัปดาห์ของวันที่ 7 พฤศจิกายน
ในรอบชิงชนะเลิศ ยูไนเต็ดคว้าแชมป์ลีกคัพเป็นสมัยที่ 6 และเป็นถ้วยรางวัลแรกของสโมสรในรอบ 6 ปีนับตั้งแต่ปี 2017
รอบแบ่งกลุ่ม
มีการจบในอันดับที่หกใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาลที่แล้ว, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้เข้ารอบสำหรับ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 พวกเขาจะเข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ในรอบแบ่งกลุ่มแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดอยู่ในกลุ่มอี ร่วมกับเรอัลโซซิเอดัด จากสเปน, เชริฟฟ์ตีรัสปอล จากมอลโดวา และโอโมเนีย จากไซปรัส
รอบแพ้คัดออก
หลังจากจบอันดับที่สองในกลุ่ม ยูไนเต็ดจะต้องลงเล่นในยูโรปาลีก รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ พบกับหนึ่งในแปดทีมอันดับที่สามที่ตกรอบมาจากยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม โดยจะไม่พบกับทีมที่มาจากอังกฤษสำหรับการจับฉลากในวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ดังนั้นในแปดทีมที่มีความเป็นไปได้ ประกอบด้วย: อายักซ์, บาร์เซโลนา, ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน, ยูเวนตุส, เร็ดบุลซัลทซ์บวร์ค, เซบิยา, ชัคตาร์ดอแนตสก์ และ สปอร์ติงลิสบอน ยูไนเต็ดถูกจับสลากเป็นทีมแรกที่มาจากโถรองแชมป์กลุ่มประกบคู่พบกับบาร์เซโลนา ทั้งสองทีมเคยเจอกันมาแล้วอย่างเป็นทางการ 13 นัด โดยเฉพาะในยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1991 รอบชิงชนะเลิศ ซึ่งยูไนเต็ดชนะ 2–1 และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2008–2009 และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2011 ซึ่งบาร์เซโลนาชนะ 2–0 และ 3–1 ตามลำดับ นี่เป็นการพบกันครั้งแรกของทั้งสองทีมนับตั้งแต่แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 รอบก่อนรองชนะเลิศ ซึ่งยูไนเต็ด แพ้ 4–0 รวมผลทั้งสองนัด ยูไนเต็ดมาในความพยายามที่อยากจะเอาชนะบาร์เซโลน่าให้ได้เป็นครั้งแรก, และเกือบทำสำเร็จหลังจาก มาร์โกส อาลอนโซ เป็นผู้ทำประตูเปิดหัวได้ในนาทีที่ 50, พวกเขาใช้เวลาเพียงสองนาทีเท่านั้นสำหรับ มาร์คัส แรชฟอร์ด เพื่อทำประตูตามตีเสมอ, เป็นประตูที่ 22 ของเขาของรายการนี้. ลูกเปิดครอสของเขาทำให้ ฌูล กูนเด ทำความผิดพลาดและเป็นคนสกัดพลาด เข้าประตูตัวเอง ในอีกเจ็ดนาทีต่อมา. อย่างไรก็ตาม, อดีตปีกของลีดส์ยูไนเต็ด ราฟีญา, ซึ่งช่วยผ่านบอลให้อาลอนโซสำหรับประตูแรก, ทำประตูให้กับตัวเขาเอง 14 นาทีจากนั้นก็หมดเวลาการแข่งขัน ขณะที่ทั้งสองทีมเสมอกันไป 2–2. ในเลกที่สอง, ยูไนเต็ดตกเป็นฝ่ายตามหลังไปก่อน ใน 18 นาทีจากลูกโทษของ รอแบร์ต แลวันดอฟสกี. ประตูในครึ่งเวลาหลังมาจากดูโอ้บราซิเลียน แฟรจี และ อังโตนี พลิกเกมในนัดนี้และทำให้เสมอกันในขณะที่ยูไนเต็ดคว้าชัยชนะในการแข่งขันเหนือบาร์เซโลนาเป็นครั้งที่สี่เท่านั้น, และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2007–08 รอบรองชนะเลิศ
มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย
มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย (University of Virginia หรือเรียกย่อ ๆ ว่า UVA หรือ U.Va.) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลในเมืองชาร์ลอตส์วิลล์ รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1819 โดยโทมัส เจฟเฟอร์สัน ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2005) มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียมีนักศึกษาประมาณ 18,000 คน
มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียมีชื่อเสียงในด้านกฎหมาย สถาปัตยกรรมศาสตร์ ปรัชญา ดาราศาสตร์ นอกจากนี้ ตัวมหาวิทยาลัยยังได้รับการกำหนดให้เป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกอีกด้วย
พีต ซีเกอร์
ปีเตอร์ "พีท" ซีเกอร์ (Pete Seeger; 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 — 27 มกราคม พ.ศ. 2557) นักร้องแนวเพลงอเมริกันพื้นบ้าน หรือ อเมริกันโฟล์กซอง เขามีผลงานเพลงทางวิทยุตั้งแต่ในช่วงทศวรรษ พ.ศ. 2480 และยังมีผลงานต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน ซีเกอร์แต่เพลงไว้หลายเพลง เพลงของเขาถูกนำไปใช้ร้องในการประท้วงเพื่อการเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงสังคมอยู่จำนวนมากและนำไปร้องด้วยวงที่มีชื่อเสียงต่างๆ อาทิเพลง If I Had A Hammer (เพื่อสนับสนุนขบวนการก้าวหน้าเชิงสังคมนิยมในอเมริกา เพลงนี้วงปีเตอร์ พอล แอนด์ แมรี นำไปขับร้อง), Where Have All the Flowers Gone? (แต่งร่วมกับ โจ ฮิกเกอร์สัน มาร์ลีน ดีทริช นำไปขับร้อง) และ เทิร์น! เทิร์น! เทิร์น! เป็นต้น ในบรรดาเพลงต่างๆ เพลง We Shall Overcome(เดิมชื่อ We will Overcome) ซีเกอร์เป็นคนนำเพลงนี้มาดัดแปลงและขับร้อง ร่วมกับ โจน บาธ จนเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมมากในช่วงขบวนการเคลื่อนไหวสิทธิพลเมือง ในยุคทศวรรษ พ.ศ. 2500  เพลงของซีเกอร์หลายเพลงไม่จำกัดอยู่ที่อเมริกา แต่กลายมาเป็นเพลงที่มีการขับร้อง ในขบวนการต่างๆทั่วโลก ในสมัยเหตุการณ์ 14 ตุลา เพลงของซีเกอร์ก็ได้รับความนิยมในหมู่นักศึกษาเช่นกัน ล่าสุดเพลง My Rainbow Race (ถูกนำไปร้องและแพร่หลายในนอร์เวย์หลังกรณีเหตุโจมตีในนอร์เวย์ พ.ศ. 2554 ) ซีเกอร์ยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักร้องรุ่นหลังจำนวนไม่น้อย เช่น บ็อบ ดิลลัน, บรูซ สปริงส์ทีน เป็นต้น ซีเกอร์เป็นนักร้องและนักเคลื่อนไหวทางสังคม ตั้งแต่ยุคการเคลื่อนไหวสิทธิพลเมือง, ต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ จนถึงประเด็นเรื่องสิ่งแวดล้อม นอกจากนี้เขาเป็นนักสังคมนิยมด้วย
บริษัทโฮลดิ้ง
บริษัทโฮลดิ้ง (holding company) หมายถึง บริษัทที่มีการประกอบธุรกิจโดยมีรายได้จากการถือหุ้นในบริษัทอื่นเป็นหลัก และไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสำคัญเป็นของตนเอง ซึ่งอาจเป็นการลงทุนในบริษัทในประเทศหรือบริษัทในต่างประเทศ โดยต้องไม่มีลักษณะเป็นการประกอบธุรกิจบริหารจัดการเงินลงทุน (Investment Company) โดยบริษัทโฮลดิ้งจะถือหุ้นหรือหลักทรัพย์ทั้งหมดหรือมากกว่าร้อยละ 50 ของบริษัทอื่น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการควบคุมยิ่งกว่าเพื่อการลงทุน บริษัทที่จัดตั้งขึ้นเพื่อควบคุมดูแลบริษัทอื่นโดยเฉพาะจัดว่าเป็นบริษัทผู้ถือหุ้นอย่างแท้จริง (Pure Holding Company) ส่วนบริษัทที่ทำธุรกิจของตนเองพร้อมกับดูแลบริษัทอื่นด้วยเรียกว่า บริษัทผู้ถือหุ้นแบบผสม (Mixed Holding Company or Holding-operating Company)
ตัวประมาณค่าแคพแพลน–ไมเยอร์
ตัวประมาณค่าแคพแพลน-ไมเยอร์ (Kaplan–Meier estimator) หรือ ตัวประมาณค่าจำกัดผลลัพธ์ (product limit estimator) เป็นสถิติแบบนอน-พาราเมทริกใบ้พื่อประมาณฟังก์ชันการรอดชีวิตจากข้อมูลขณะชีวิต  ในการวิจัยทางการแพทย์มักใช้เพื่อวัดสัดส่วนของผู้ป่วยที่จะมีชีวิตอยู่เป็นเวลาช่วงหนึ่งหลังได้รับการรักษา ในสาขาอื่น ๆ อาจยกมาใช้ระยะเวลาของผู้คนที่ว่างงานหลังสูญเสียงาน, ค่าเวลาต่อการล้มเหลว (time-to-failure) ของชิ้นส่วนเครื่องกล หรือระยะเวลาที่ผลไม้จะคงอยู่บนต้นพืชก่อนถูกเด็ดออกโดยสัตว์กินผลไม้ ชื่อของตัวประมาณนี้ตั้งชื่อตาม เอ็ดเวิร์ด แอล แคพแพลน และ พอล ไมเยอร์ ผู้ส่งงานเขียนคล้ายกันให้กับ วารสารสมาคมสถิติอเมริกัน เพื่อตีพิมพ์ บรรณาธิการของวารสาร จอห์น ทิวคี ให้สัญญาว่าจะรวมงานของทั้งคู่เข้าด้วยกันเป็นชิ้นเดียว ในปัจจุบันงานชิ้นนี้ถูกอ้างถึงมากกว่า 59,000 ครั้งนับตั้งแต่ตีพิมพ์ในปี 1958
ตัวประมาณของฟังก์ชันการมีชีวิตรอด S(t) (ความน่าจะเป็นที่ชีวิตจะยืนยาวกว่า t) กำหนดโดย:
โดย t_i เป็นเวลาที่อย่างน่อยหนึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้น, di เป็น จำนวนเหตุการณ์ (number of events, เช่น แรเสียชีวิต) ที่เกิดขึ้นที่เวลา t_i และ n_i เป็น จำนวนปัจเจกที่รอดชีวิต (individuals known to have survived, คือไม่เกิดเหตุการณ์ หรือถูกนำออกจากการคำนวณ) จนถึงเวลา t_i
โบคาชิกา (เท็กซัส)
โบคาชิกา (Boca Chica) เป็นพื้นที่ทางตะวันออกของคาบสมุทรซับเดลต้าของคาเมรอนเคาน์ตี ทางตอนใต้สุดของรัฐเท็กซัสของสหรัฐตามแนวชายฝั่งอ่าวโคสต์ มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับ Brownsville Ship Channel ทางทิศใต้ติดกับแม่น้ำรีโอแกรนด์และเม็กซิโก และทางทิศตะวันออกติดอ่าวเม็กซิโก พื้นที่นี้ขยายออกไปประมาณ 25 ไมล์ (40 กม.) ทางตะวันออกของเมืองบราวน์สวิลล์ คาบสมุทรให้บริการโดย ทางหลวงรัฐเท็กซัสหมายเลข 4 หรือที่รู้จักในชื่อ ทางหลวงโบคาชิกา หรือโบคาชิกาบูเลอร์วาร์ด ภายในเขตเมืองบราวน์สวิลล์ ซึ่งไหลไปทางทิศตะวันออก-ตะวันตก สิ้นสุดที่อ่าวและหาดโบคาชิกา
สโมสรฟุตบอลเรนเจอส์
สโมสรฟุตบอลเรนเจอส์ (Rangers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ เล่นอยู่ในสกอตติชพรีเมียร์ชิป นิยมเรียกกันว่า กลาสโกว์เรนเจอส์ (Glasgow Rangers) ถึงแม้ว่าคำว่ากลาสโกว์จะไม่ใช่เป็นส่วนหนึ่งของชื่อสโมสรอย่างเป็นทางการก็ตาม สโมสรมีสนามเหย้าคือสนามกีฬาไอบรอกซ์ สนามกีฬาที่นั่งล้วน จำนวน 50,817 ที่นั่ง ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของกลาสโกว์
เรนเจอส์ชนะในลีกแชมเปียนชิป 55 ครั้ง ชนะในแชมเปียนชิปมากกว่าสโมสรใดในโลก และยังชนะในสกอตติชลีกคัป 27 ครั้ง มากกว่าสโมสรสกอตแลนด์สโมสรใด และชนะสกอตติชคัป 33 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1961 เรนเจอส์สามารถเข้าสู่รอบตัดสินในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ เป็นสโมสรอังกฤษสโมสรแรกที่สามารถเข้าสู่รอบตัดสินได้ในการแข่งขันของยูฟ่า เรนเจอส์ยังชนะเลิศในยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในปี ค.ศ. 1972 ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในปี ค.ศ. 1961 และ ค.ศ. 1967 และยังได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในยูฟ่ายูโรปาลีก ค.ศ. 2008 โดยเฉพาะในการได้แชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในปี ค.ศ. 1972 นั้น เรนเจอส์ได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการใช้ผู้เล่น 11 คน เป็นชาวเมืองกลาสโกว์ล้วน ๆ
ในปี ค.ศ. 2012 เรนเจอส์ประสบปัญหาด้านการเงินต้องเข้ารับการฟื้นฟูกิจการ ถูกลดชั้นไปเล่นดิวิชั่น 3 ของสกอตแลนด์ และเปลี่ยนชื่อเป็นเรนเจอส์เอฟซี (Rangers F.C.) และค่อย ๆ ฟื้นฟูกิจการจนกระทั่งกลับมาสู่สกอตติชพรีเมียร์ชิปได้อีกครั้ง ในฤดูกาล 2016–17
โรงเรียนไทยรัฐวิทยา
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2512 นายกำพล วัชรพล ผู้อำนวยการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐคนแรก พิจารณาเห็นว่า ในชนบทยังขาดแคลนสถานศึกษา โดยเฉพาะระดับประถมศึกษา ซึ่งเป็นการศึกษาภาคบังคับ ทั้งยังขาดแคลนอาคารเรียนเป็นอย่างมาก จึงได้ร่วมกับ จังหวัดลพบุรี จัดการแข่งขันฟุตบอลดาราขึ้น ณ สนามกีฬา โรงเรียนพิบูลวิทยาลัย เพื่อหาทุนก่อสร้างโรงเรียน โดยได้รับความร่วมมือจากชาวลพบุรีด้วยดี และได้รับเงินบริจาคมาจำนวนหนึ่ง เพื่อนำมาสมทบกับงบประมาณของทางราชการ จากนั้น ได้ก่อสร้างอาคารเรียนแบบ ป.008 ชั้นเดียว จำนวน 1 หลัง ขนาด 5 ห้องเรียน โดยให้ชื่อว่า โรงเรียนไทยรัฐวิทยา 1 (บ้านหัวช้าง)  ตามที่ พล.ต.ต.สามารถ วายวานนท์ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี เป็นผู้เสนอแนะ
นับจากนั้น หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ก็ได้เริ่มดำเนินโครงการ “โรงเรียนไทยรัฐวิทยา เพื่อชุมชนในชนบท” โดยดำเนินการสร้าง โรงเรียนไทยรัฐวิทยา เรื่อยมา โดยได้งบประมาณจาก บริษัท วัชรพล จำกัด เจ้าของกิจการหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เป็นทุนในการก่อสร้าง เมื่ออาคารเรียนแล้วเสร็จ ก็ได้ส่งมอบเป็นทรัพย์สินของทางราชการ จากนั้น มูลนิธิไทยรัฐ จึงเข้ารับเป็นโรงเรียนในการอุปถัมภ์ 20ปีที่ผ่านมา มีการสร้างโรงเรียนในเครือไทยรัฐวิทยา จำนวนทั้งสิ้น 101 แห่ง โดยใช้ทุนในการดำเนินงานเป็นจำนวนทั้งสิ้น 158,694,493 บาท และในปี 2562 จะมีโรงเรียนไทยรัฐวิทยา เพิ่มเป็น 111 โรง
ที่ตั้งโรงเรียน
เรียงตามลำดับการก่อตั้ง
มหาประลัยตัดมหาประลัย
มหาประลัยตัดมหาประลัย (Assassins) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1995 กำกับภาพยนตร์โดย ริชาร์ด ดอนเนอร์ นำแสดงโดย ซิลเวสเตอร์ สตอลโลน, อันโตเนียว บันเดรัส และ จูเลียน มัวร์
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวของอาชีพลับๆ ที่ไม่พึงประสงค์และขัดแย้งกับกฎหมายในการจัดเก็บรายชื่อบุคคลเป็นหน้าที่ของนักฆ่ามือปืนที่ซุ่มยิงห่างๆ เมื่องานชิ้นนี้ไม่ได้เหมือนเป็นอย่างเคย เพราะคราวนี้ยากหลายเท่า "โรเบิร์ต" นักฆ่ามืออาชีพมือหนึ่งที่เริ่มเห็นความเบื่อหน่ายกับสิ่งที่ทำ ตัดสินทำงานชิ้นสุดท้ายก่อนตัดขาดกับโลกการฆ่าที่กลายเป็นว่าไม่ใช่เขาที่กำลังได้รับมอบหมายคำสั่งเพียงคนเดียว เมื่อ"มิเกล" นักฆ่ามือฉมังที่ไม่ด้อยกว่าโรเบิร์ตก็มีงานเป้าหมายเดียวกัน ซึ่งกลายเป็นว่าทั้งคู่ต้องแย่งงานกันเสียเอง ทว่าด้วยโรเบิร์ตที่เริ่มชิงชังในงานนี้ทำให้ตัดสินไม่กำจัดเป้าหมายแต่เป็นช่วยชีวิตเป้าหมายซะเอง และช่วยเหลืออิเล็คตร้า ในการร่วมมือกำจัดมิเกลก่อนที่พวกเขาจะถูกกำจัดเสียก่อน
เมื่อเรื่องเริ่มบานปลายคำสั่งใหม่ที่มิเกลได้คือโรเบิร์ตเป็นเป้าหมาย ทำให้การลงไม้ลงมือเริ่มเข้มข้นขึ้นอย่างไม่กริ่มเกรง แต่โรเบิร์ตก็ต้องระแวดระวังมากขึ้นที่ต้องดูแลคนรอบตัวอย่างอิเล็คตร้าพร้อมกับข้อมูลสำคัญในตัว เมื่อเรื่องยิ่งดำเนินต่อไปการชิงไหวพริบกันด้วยความไวยิ่งมากขึ้น จนกลายเป็นการต่อสู้ที่ต้องอาศัยประสบการณ์ว่าใครจะเร็วกว่าใคร
ประเทศอิหร่านในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศอิหร่าน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิหร่านเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 52 คน ใน 13 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอิหร่านได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 5 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กระทรวงนครบาล
กระทรวงนครบาล เป็นหน่วยงานราชการไทยประเภทกระทรวงในอดีต ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีหน้าที่บังคับบัญชาการรักษาพระนคร คือปกครองมณฑลกรุงเทพ มีกรมที่สังกัดเช่น กรมพลตระเวน กรมสุขาภิบาล ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้รวมกระทรวงนครบาลกับกระทรวงมหาดไทยเข้าเป็นกระทรวงเดียวกัน
ตราแผ่นดินของซานมารีโน
ตราแผ่นดินของซานมารีโน เริ่มใช้เมื่อพุทธศตวรรษที่ 19 มีส่วนประกอบคือ มีคำขวัญในริบบิ้นสีขาว เขียนว่า เสรีภาพ (Libertas)
มหาวิทยาลัยออริกอน
มหาวิทยาลัยออริกอน (University of Oregon) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเมืองยูจีน ในรัฐออริกอน มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876)  ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2548)  มีนักศึกษาประมาณ 20,000 คน สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยออริกอน คือ โดนัลด์ ดัคก์ ที่ทางมหาวิทยาลัยได้ตกลงกับวอลต์ดิสนีย์ไว้ และสีประจำมหาวิทยาลัยคือ สีเขียว และเหลือง
จักรพรรดิโรกูโจ
พระราชประวัติ
จักรพรรดิโระกุโจก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโนบุฮิโตะ
เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดินิโจ สวรรคตโดยไร้รัชทายาท
โพกรม
โพกรม หรือ การจลาจลโพกรม (Pogrom) เป็นลักษณะหนึ่งของการก่อความไม่สงบหรือการจลาจลในการต่อต้านกลุ่มคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งที่อาจจะมีลักษณะร่วมกันทางชาติพันธุ์, ศาสนา, เชื้อชาติ หรืออื่น ๆ ที่อาจจะออกมาในรูปของการเข่นฆ่า หรือการทำลายทรัพย์สินบ้านเรือน, ธุรกิจ หรือศาสนสถานที่อาจจะเกิดขึ้นโดยมีการวางแผนล่วงหน้าหรือไม่มีก็ได้ คำนี้เดิมใช้ในการสร้างความเสียหายและทำร้ายชาวยิว แต่ในภาษาอังกฤษ “โพกรม” ไม่จำกัดเพียงการสร้างความเสียหายและทำร้ายเฉพาะแต่ชาวยิวเท่านั้นแต่ยังรวมถึงกลุ่มอื่น ๆ ที่กล่าวข้างต้น
จักรพรรดิโรกูโจ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 1 พรรษาและได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อพระชนมายุเพียง 8 เดือน
โพกรม
ที่มาของคำว่า “โพกรม” ในภาษาอังกฤษ “Pogrom” (погром) มาจากคำกิริยา “громить” ที่แปลว่าทำลาย, ก่อความวุ่นวาย, การทำลายอย่างรุนแรง ยูริ อาฟเนริบรรยาย “โพกรม” ว่าเป็น “การจลาจลโดยประชาชนผู้ถืออาวุธที่มัวเมาไปด้วยความเกลียดชังต่อผู้ที่ช่วยเหลือตนเองไม่ได้ขณะที่ตำรวจและทหารยืนดูอยู่โดยไม่เข้าเกี่ยวข้อง”
จักรพรรดิโรกูโจ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโระกุโจ
แต่เพราะแรงกดดันจาก ตระกูลไทระ ที่นำโดย ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ทำให้จักรพรรดิโระกุโจต้องสละราชบัลลังก์ให้กับพระปิตุลา (อา) ที่ต่อมาคือ จักรพรรดิทะกะกุระ
อ้างอิง
1164 1176
สควอชเหลือง
สควอชเหลือง (yellow summer squash) เป็นซัมเมอร์สควอชสีเหลือง บางครั้งเรียก สควอชเหลืองคอตรง (straightneck squash) เพื่อให้ต่างจากสควอชอีกสายพันธุ์คือสควอชเหลืองคอโก่ง มีรสหวาน เนื้อฉ่ำน้ำ เปลือกบาง เป็นพืชท้องถิ่นทางตะวันออกของสหรัฐ แม้สายพันธุ์อื่นๆจะมาจากอเมริกากลาง สควอชเหลืองเป็นไม้เถา ยาว 60 -90 เซนติเมตร ใช้ปรุงอาหารในอาหารอเมริกันมาก ทั้งทอด นึ่ง ย่าง หรืออบ โดยใช้ซุกคินีแทนได้
การสงบของโรค
การทุเลา หรือ การสงบ (Remission) เป็นการลดลงหรือหายไปของอาการของโรค The term may also be used to refer to the period during which this diminution occurs. การทุเลาอาจแบ่งออกเป็น การทุเลาบางส่วน (partial remission) หรือ การทุเลาสมบูรณ์ (complete remission) โรคและการทดลองทางคลินิกแต่ละชนิดล้วนมีคำนิยามของการทุเลาบางส่วนที่แตกต่างกันไป
การทุเลาสมบูรณ์ หรือ การสงบทั้งหมด (full remission) เป็นการหายไปทั้งหมดของอาการของโรค อาจเรียกได้ว่าผู้ป่วยนั้นรักษาหายหรือหายจากอาการ โดยไม่คำนึงถึงการกลับมาแสดงใหม่ของอาการ ในการรักษาโรคมะเร็ง แพทย์จึงมักหลีกเลี่ยงคำว่า "รักษาหาย" (cured) แต่ใช้คำว่า "ไม่ปรากฏรอยโรค" (no evidence of disease; NED) เพื่อใช้เรียกการทุเลาสมบูรณ์ของมะเร็งซึ่งไม่ได้หมายความว่ามะเร็งจะไม่กลับมาอีก
การต่อต้านยิว
การต่อต้านยิว (Antisemitism หรือ Anti-semitism หรือ anti-Semitism หรือ Judeophobia) เป็นคำที่ใช้ในการบรรยายความเป็นอคติ (prejudice) ต่อหรือความรู้สึกต่อต้านชาวยิว ที่มักจะมาจากความมีอคติต่อศาสนา, วัฒนธรรม และชาติพันธุ์ของชาวยิว
แม้ว่าที่มาของคำว่า “ลัทธิความเป็นอคติต่อเซมิติค” ในภาษาอังกฤษ “Antisemitism” ตามอักขระแล้วจะหมายถึงความเป็นอคติต่อชนเซมิติค (Semitic peoples) แต่โดยทั่วไปคำนี้จะหมายถึงเฉพาะความเป็นอคติต่อชาวยิวตั้งแต่เริ่มใช้กันมา
ความเป็นอคติต่อชาวยิวอาจจะออกมาในรูปแบบหลายอย่างตั้งแต่การแสดงการต่อต้านหรือความชิงชังอย่างไม่มีเหตุผลอันเหมาะสมต่อชาวยิวเพียงคนเดียวที่แสดงออกโดยการแสดงความเกลียดชังหรือการเลือกปฏิบัติ ไปจนถึงการรวมตัวของกลุ่มชนที่บางครั้งก็อาจจะถึงระดับรัฐ, ตำรวจ หรือทหารในการสร้างความเสียหายและทำร้าย (pogroms) กลุ่มชนชาวยิวทั้งกลุ่ม
เหตุการณ์การไล่ทำร้ายและสังหาร (persecution) ที่เป็นที่รู้จักกันก็รวมทั้งสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1096, การขับไล่ชาวยิวออกจากอังกฤษในปี ค.ศ. 1290, การไต่สวนศรัทธาของสเปน (Spanish Inquisition), การขับไล่ชาวยิวออกจากสเปน (Alhambra decree) ในปี ค.ศ. 1492, การขับไล่ชาวยิวออกจากโปรตุเกส ในปี ค.ศ. 1497, โพกรมต่างๆในประวัติศาสตร์ และที่สำคัญที่สุดคือโครงการการล้างชาติพันธุ์ภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในนาซีเยอรมนี
ลักษณะ
นักประวัติศาสตร์โรมันคาทอลิกเอ็ดเวิร์ด แฟลนเนอรี (Edward Flannery) แบ่งลักษณะของความเป็นอคติต่อชาวยิวเป็นสี่อย่าง:
ในคริสต์ทศวรรษ 1990 นักเขียนบางคนก็อ้างว่าพบหัวข้อความอคติใหม่อีกลักษณะหนึ่งที่ออกมาในรูปของความเป็นอคติที่มาจากทั้งนักการเมืองทั้งฝ่ายซ้ายจัด, ฝ่ายขวาจัด และฝ่ายอิสลามหัวรุนแรงพร้อมๆ กัน ซึ่งความอคติจากกลุ่มนี้เน้นความเป็นปฏิปักษ์ต่อไซออนนิสม์ และการตั้งถิ่นฐานในมาตุภูมิของชาวยิวในประเทศอิสราเอล
ที่มา
ที่มาของคำว่า “ความเป็นอคติต่อชาวยิว” ในภาษาอังกฤษ “antisemitic” (antisemitisch) อาจจะใช้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ.1860 โดยผู้คงแก่เรียนชาวออสเตรียิวมอริทซ์ ชไตน์ชไนเดอร์ (Moritz Steinschneider) ในวลี “antisemitic prejudices” ("antisemitische Vorurteile") (ความมีอคติต่อชาวเซมิติค) ชไตน์ชไนเดอร์ใช้วลีนี้ในการบรรยายความคิดของเอิร์นเนสต์ เรนัน (Ernest Renan) ที่กล่าวถึงสาเหตุที่ว่า “ชนเซมิติค” มีลักษณะต่ำกว่า “ชนอารยัน” ทฤษฎีเคลือบแคลงทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวกับชาติพันธุ์, วัฒนธรรม และ “ความก้าวหน้า” เหล่านี้แพร่หลายไปทั่งยุโรปในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยเฉพาะเมื่อนักประวัติศาสตร์ชาตินิยมชาวปรัสเซียไฮน์ริค ฟอน ไทรท์สเคอ (Heinrich von Treitschke) เผยแพร่ปรัชญาการดูถูกชาติพันธุ์อย่างกว้างขวาง สำหรับไทรท์สเคอแล้วคำว่า “เซมิติค” ก็คือไวพจน์ของคำว่า “ชนยิว”
ในปี ค.ศ. 1873 นักหนังสือพิมพ์ชาวเยอรมันวิลเฮล์ม มารร์ (Wilhelm Marr) พิมพ์จุลสารชื่อ “ชัยชนะของของความเป็นยิวต่อของความเป็นเยอรมัน. ข้อสังเกตจากความเห็นนอกกรอบความคิดทางศาสนา” (“Der Sieg des Judenthums über das Germanenthum. Vom nicht confessionellen Standpunkt aus betrachtet”) ที่มารร์ใช้คำว่า “ชนเซมิติค” (Semitismus) และคำว่า “ชนยิว” แลกเปลี่ยนกัน แม้ว่ามารร์จะไม่ได้ใช้คำว่า “Antisemitismus” หรือ “ความมีอคติต่อชนเซมิติค” ในจุลสาร การใช้คำหลังนี้ก็ตามมาโดยธรรมชาติจากคำว่า “Semitismus” ที่เป็นการแสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อชนยิวในฐานะกลุ่มชน หรือความเป็นปฏิปักษ์ต่อความเป็นยิว หรือความเป็นปฏิปักษ์ต่อปรัชญาของความเป็นยิว ที่มารร์เห็นว่าเป็นสิ่งที่แทรกซึมเข้ามาในวัฒนธรรมเยอรมัน ในจุลสารฉบับต่อมา “ทางสู่ชัยชนะของความเป็นเยอรมันต่อความเป็นยิว” (The Way to Victory of the Germanic Spirit over the Jewish Spirit) ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1880 มารร์ขยายความคิดเพิ่มขึ้นและเริ่มใช้คำภาษาเยอรมัน “Antisemitismus” (ความมีอคติต่อชาวเซมิติค) ที่มาจากคำว่า “Semitismus” ที่ใช้ในจุลสารฉบับแรก
จุลสารกลายมาเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ในปีเดียวกันมารร์ก็ก่อตั้ง “กลุ่มสันนิบาตผู้เป็นปฏิปักษ์ต่อเซมิติค” (Antisemiten-Liga) ซึ่งเป็นองค์การเยอรมันองค์การแรกที่มีจุดประสงค์ในการต่อต้านสิ่งที่กลุ่มเห็นว่าเป็นอันตรายต่อประเทศเยอรมนีและวัฒนธรรมเยอรมันที่มาจากชาวยิวและอิทธิพลของชาวยิว และสนับสนุนโครงการโยกย้ายประชากร (Population transfer) ด้วยกำลังออกจากเยอรมนี
เท่าที่ทราบคำว่า “ความมีอคติต่อชาวเซมิติค” เริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1881 เมื่อมารร์พิมพ์ “Zwanglose Antisemitische Hefte” และวิลเฮล์ม เชอร์เรอร์ ใช้คำว่า “Antisemiten” ใน “สิ่งพิมพ์เสรีใหม่” (Neue Freie Presse) ฉบับเดือนมกราคม
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis) เป็นกล้ามเนื้อที่เล็กที่สุดในบรรดากล้ามเนื้อ 3 มัดที่เกาะอยู่กับโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process) ของกระดูกสะบัก (scapula) (กล้ามเนื้ออีก 2 มัดที่เหลือคือกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor) และกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (biceps brachii)) กล้ามเนื้อนี้อยู่ที่ส่วนบนและส่วนด้านใกล้กลางของแขน
จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อนี้เริ่มจากยอดของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process) ซึ่งร่วมกับปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (Biceps brachii) และจากผนังกั้นระหว่างกล้ามเนื้อ (intermuscular septum) ระหว่างกล้ามเนื้อทั้งสองมัด
จุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อนี้เป็นเอ็นกล้ามเนื้อแบน เกาะไปที่รอยประทับที่ส่วนกลางของพื้นผิวและขอบกระดูกด้านใกล้กลางของส่วนกลางของกระดูกต้นแขน ระหว่างจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Triceps brachii) และ กล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis)
หน้าที่
กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิสทำหน้าที่ดึงกระดูกต้นแขนไปด้านหน้า (งอไหล่ (shoulder flexion)) และดึงกระด฿กต้นแขนเข้าหาลำตัว (หุบไหล่ (shoulder adduction))
เส้นประสาทที่เลี้ยง
กล้ามเนื้อมัดนี้เลี้ยงโดยเส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (musculocutaneous nerve) ซึ่งมาจากส่วนหน้า (anterior division) ของลำประสาทบน (upper trunk; C5, C6) และลำประสาทกลาง (middle trunk, C7) ขอบร่างแหประสาทแขน (brachial plexus)
สควอชเหลืองคอโก่ง
สควอชเหลืองคอโก่ง (Yellow crookneck squash) เป็นสายพันธุ์หนึ่งของ Cucurbita pepo ซึ่งรวมซุกคินีและฟักทองอเมริกันเข้าไว้ด้วย จัดอยู่ในกลุ่มซัมเมอร์สควอช รสหวาน ผิวเหลือง สายพันธุ์ที่ใกล้เคียงที่สุดคือสควอชเหลืองคอตรง รสชาติของสควอชชนิดนี้จะใกล้เคียงกับวินเทอร์สควอชมากกว่าซัมเมอร์สควอช รสชาติจะดีสุดเมื่อเก็บเกี่ยวขณะที่ผลยาวประมาณ 6 นิ้ว
กีฬาโปโลน้ำในซีเกมส์ 2013
กีฬาโปโลน้ำในซีเกมส์ 2013 เป็นการแข่งขันโปโลน้ำในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 สนามแข่งขันอยู่ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศพม่า จัดการแข่งขันขึ้นระหว่างวันที่ 6-10 ธันวาคม 2556 การแข่งขันครั้งนี้จัดเฉพาะโปโลน้ำประเภททีมชาย เนื่องจากเครื่องแต่งกายของนักกีฬาโปโลน้ำหญิงไม่เหมาะสมตามจารีตประเพณีของนักกีฬาหญิงชาวพม่า
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภททีมผสมหญิง 3x3
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภททีมผสมหญิง 3x3 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10-15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Vaudoise aréna ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 112 คน จาก 8 ทีม
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ นักกีฬาทีมผสมจากทีมเหลือง
ไนเจล แอดกินส์
ไนเจล ฮาวเวิร์ด แอดกินส์ เกิดวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ โดยเคยเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลให้กับสโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน ซึ่งในสมัยที่เขาคุมทีม เขาพาเซาแทมป์ตันเลื่อนชั้นจากฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ขึ้นมาเล่นในพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ
เจย์ โทมัส
เจย์ โทมัส (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดง พิธีกรวิทยุโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
ผลงาน
http://www.jaythomas.com/haunting-jay-thomas/
ดิอัลทูเกเทอร์
ฉบับในสหรัฐอเมริกา
ออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2544 โดยค่ายไซร์เออเป็นผู้จัดจำหน่าย
แผ่น 1
ฉบับดีวีดี
ในฉบับดีวีดีนี้มาในรูปแบบเพลงพร้อมกับมิวสิกวีดิโอในอัลบั้มชุดนี้ รับชมและฟังเสียงได้ในระบบเสียง ดอลบี้ดิจิตอล 5.1 เท่านั้น
โบนัสเพลง:
สิธู มูส วาลา
ศุภทีป สิงห์ สิธู (ਸ਼ੁਭਦੀਪ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ; Shubhdeep Singh Sidhu, 11 มิถุนายน 1993 – 29 พฤษภาคม 2022) หรือชื่อในวงการคือ สิธู มูส วาลา (ਸਿੱਧੂ ਮੂਸੇ ਵਾਲਾ; Sidhu Moose Wala) เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ นักแสดง และนักการเมืองชาวอินเดีย มีผลงานหลักอยู่ในดนตรีปัญจาบและภาพยนตร์ปัญจาบ
เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลง "So High" และในปี 2018 เขาปล่อยอัลบัมเปิดตัว PBX 1 ซึ่งขึ้นสูงสุดอันดับที่ 66 บนชาร์ต บิลบอร์ด แคนาเดียนอัลบัม หลังจากปล่อยอัลบัมนี้ เขาออกมาผลิตดนตรีเอง ซิงเกิลปี 2019 ชื่อ "47" ยังติดอันดับบนชาร์ตซิงเกิลสหราชอาณาจักร ในปี 2020 เดอะการ์เดียน ระบุชื่อเขาเป็นหนึ่งใน 50 ศิลปินมาแรง (up and coming artists) เขาเคยมีเพลงติดอันดับบนชาร์ตยูเคเอเชียน รวมสิบเพลง ในจำนวนนี้สองเพลงติดอันดับหนึ่ง ผลงานเพลง "Bambiha Bole" อยู่ในห้าอันดับแรกบนชาร์ตดนตรีของยูทูบทั่วโลก ในปี 2021 เขาปล่อยแทร็ก Moosetape ซึ่งติดชาร์ตทั่วโลก รวมถึงแคนาเดียนฮอต 100, ยูเคเอเชียน และนิวซีแลนด์ฮอต
เขาเป็นที่รู้จักจากรูปแบบเนื้อเพลงที่เป็นที่ถกเถียง หลายครั้งเนื้อเพลงของเขามีเนื้อหาสนับสนุนวัฒนธรรมปืน และท้าทายความเชื่อทางศาสนา เช่นในกรณีที่เคยมีเนื้อเพลงที่ดูหมิ่นมาตาภาคเการ์ ซึ่งเป็นที่นับถือในศาสนาซิกข์ เขายังเคยถูกฟ้องร้องทางกฎหมายหลายครั้งจากเนื้อหาในเพลงที่สนับสนุนวัฒนธรรมปืน เนื้อหารุนแรง และสนับสนุนความรุนแรง ในปี 2022 ก่อนเขาเสียชีวิต ยังมีเรื่องฟ้องร้องทางกฎหมายต่อเขาที่ยังดำเนินอยู่สี่กรณี มูส วาลา เริ่มขึ้นสู่การเมืองโดยเข้าเป็นนัการเมืองในพรรคคองเกรส และลงสมัครเลือกตั้งในการเลือกตั้งคณะนิติบัญญัติรัฐปัญจาบ ปี 2022 ในเขตเลือกตั้งมันสา แต่ไม่ชนะ เขาถูกปืนยิงเสียชีวิตในวันที่ 29 พฤษภาคม 2022 โดยมือปืนที่ยังไม่ทราบว่าเป็นใคร
ฌูเวา ปัลยีญา
ฌูเวา มารีอา โลบู อัลวึช ปัลยีญา กงซัลวึช (João Maria Lobo Alves Palhinha Gonçalves; เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส ซึ่งปัจจุบันเล่นให้กับทีมชาติโปรตุเกสและสโมสรฟูลัมในตำแหน่งกองกลางตัวรับ
เหวียตมิญ
กองทัพประชาชนเวียดนาม หรือ เหวียตมิญ (Việt Nam Độc Lập Đồng Minh Hội หรือ Việt Minh) หรือบางแหล่งก็เรียก สันนิบาตเพื่อเอกราชเวียดนาม คือ ขบวนการทางการเมือง โดยมีจุดประสงค์เพื่อปลดปล่อยเวียดนามออกจากการปกครองของฝรั่งเศส จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2484 โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้นำ และมีนายพลหวอ เงวียน ซ้าป เป็นผู้บัญชาการกองทัพคนแรก
สงครามมหาเอเชียบูรพา
พ.ศ. 2485 เมื่อญี่ปุ่นมีเข้ายึดครองประเทศต่าง ๆ เวียดนามได้แยกตัวเป็นอิสระ ขบวนการเหวียตมิญก็ได้ร่วมมือฝ่ายสัมพันธมิตร ทำการต่อต้านญี่ปุ่น เมี่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม โฮจิมินห์จึงจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2488 และหลังจากที่จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงสละราชสมบัติ โฮจิมินห์ก็ตั้งรัฐบาลขึ้นบริหารประเทศ และเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบสาธารณรัฐ ฝรั่งเศสได้กลับไปมีอิทธิพลเหนือเวียดนามอีก โดยมีอังกฤษให้ความช่วยเหลือ ขบวนการเหวียตมิญได้พยายามต่อสู้ เพื่อขับไล่ฝรั่งเศสอยู่อีก 9 ปี
ยุทธการที่เดียนเบียนฟู
7 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 ฝ่ายเหวียตมิญได้รับชัยชนะเหนือฝรั่งเศสในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ฝรั่งเศสกับเวียดนามก็ได้ทำสัญญาสงบศึกที่กรุงเจนีวา เรียกว่า อนุสัญญาเจนีวา มีสาระสำคัญคือ ให้แบ่งเวียดนามออกเป็นสองส่วน คือ เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ โดยใช้เส้นรุ้งที่ 17 เหนือ ซึ่งผ่านเมืองกว๋างจิ ตามแนวแม่น้ำเบ๊นหาย เป็นเส้นแบ่งเขตแดน และให้เวียดนามเหนือ เวียดนามใต้ ลาว และกัมพูชา ซึ่งเคยรวมเป็นอินโดจีนของฝรั่งเศสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แยกออกเป็นรัฐอิสระ พ้นจากการปกครองของฝรั่งเศส พื้นที่บริเวณเส้นรุ้ง 17 องศาเหนือ มีเขตแดนปลอดทหารด้านละไม่เกิน 5 กิโลเมตร
หม่อมเจ้าคำงอก ทองแถม
หม่อมเจ้าคำงอก ทองแถม (8 มีนาคม พ.ศ. 2430 — 20 มกราคม พ.ศ. 2471) พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ กับหม่อมเจ้าสุวรรณ ทองแถม (ราชสกุลเดิม นิลรัตน)
หม่อมเจ้าคำงอกทรงรับราชการในกรมพระคลังมหาสมบัติ โดยเป็นข้าหลวงพระคลังมณฑลอุดรระหว่างปี พ.ศ. 2451 - 2455 และเป็นข้าหลวงพระคลังมณฑลภูเก็ตระหว่างปี พ.ศ. 2455 - 2459
โอรส-ธิดา
ทรงมีหม่อมห้าม 3 คนคือ หม่อมแฟร์ หม่อมมงคล และหม่อมเรียม มีโอรสธิดารวม 11 คนคือ
รัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563
'''กลุ่มรัฐบัญญัติการเกษตรอินเดีย พ.ศ. 2563 (Indian agriculture acts of 2020) หรือที่เรียกกันว่า ฟาร์มบิลส์''' (Farm Bills) เป็นรัฐบัญญัติสามฉบับที่ริเริ่มขึ้นโดยรัฐสภาอินเดียในเดือนกันยายน 2020 โดยโลกสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 17 กันยายน 2020 และราชยสภาผ่านร่างกฎหมายในวันที่ 20 กันยายน 2020 ประธานาธิบดีอินเดีย ราม นาถ โกวินท์ ลงนามประกาศใช้กฎหมายในวันที่ 27 กันยายน 2020
กฎหมายเมื่อถูกบังคับใช้จะเปิดเสรีตลาดค้าส่งสินค้าการเกษตรที่ควบคุมโดยรัฐ ส่งผลให้เกษตรกรสามารถขายผลิตผลแก่อุตสาหกรรมแปรรูปอาหารได้โดยตรงโดยไม่มีรัฐเป็นตัวกลาง ระบบใหม่นี้ทำให้เกษตรกรอินเดียกลัวว่าจะเสียผลประโยชน์เนื่องจากราคาซื้อชายขั้นต่ำที่กำหนดโดยรัฐจะหมายไป และส่งผลให้ราคาขายผลิตผลทางการเกษตรถูกกดโดยผู้ค้าที่ไม่ใช่รัฐ กฎหมายสามฉบับนี้นำไปสู่การประท้วงใหญ่ทั่วประเทศของเกษตรกร
ในวันที่ 12 มกราคม 2021 ศาลสูงสุดอินเดีย สั่งระงับกฎหมายทั้งสามฉบับชั่วคราว (stayed the implementation) และให้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อศึกษาและรับฟังความไม่พึงพอใจของเกษตรกร (farmer grievances) จากการบังคับใช้กฎหมายนี้ ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2021 นเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรี ประกาศผ่านทางโทรทัศน์เนื่องในโอกาสวันคุรปุรับว่ารัฐบาลจะทำการเพิกถอนกฎหมายในรอบการประชุมสภาครั้งถัดไปในเดือนธันวาคม  ในวันที่ 1 ธันวาคม 2021 ได้มีการเพิกถอนการใช้กฎหมายอย่างเป็นทางการ
บรรดาผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเมืองอินเดียมองว่าการที่โมทีถอนกฎหมายนี้เป็นผลจากการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติรัฐปัญจาบ และ รัฐอุตตรประเทศ ที่จะมีขึ้นในปี 2022 ทั้งสองรัฐมีประชากรเป็นเกษตรกรที่ต่อต้านกฎหมายสามฉบับนี้เป็นส่วนใหญ่
วัดท่ากระดาน
วัดท่ากระดาน ตั้งอยู่ใน ตำบลท่ากระดาน อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบัน เป็นวัดร้าง เป็นสถานที่อยู่บริเวณหน้าถ้ำทางตอนเหนือของเมืองท่ากระดานเก่าขึ้นไปตามลำน้ำ ซึ่งเดิมเป็นวัดเก่าแก่ เนื่องจากมีศาสนวัตถุที่ปรักหักพังและพระเจดีย์เป็นจำนวนมาก และจากวัตถุโบราณที่พบ เช่น บาตรขนาดเขื่อง เตาดินเก่าๆหลายเตา ที่สำคัญ คือ ปรากฏมีสนิมแดงตกอยู่เรี่ยราดบริเวณเตาและพบพระท่ากระดานทุกๆพิมพ์อีกด้วย เป็นแหล่งสร้างพระท่ากระดาน เมืองท่ากระดานมีวัดสำคัญ 3 วัดคือ วัดเหนือ (วัดบน) วัดกลาง (ปัจจุบันชื่อ วัดท่ากระดาน) และวัดล่าง
"วัดท่ากระดาน หรือ วัดกลาง" อันเป็นวัดสำคัญ 1 ใน 3 วัดของ "เมืองท่ากระดาน" เมืองเก่าแก่เมืองเดียวริมแม่น้ำแควใหญ่ที่มีความสำคัญในสมัยกรุงศรีอยุธยาเคียงคู่กับเมืองกาญจนบุรีเก่า และเมืองไทรโยค คือเป็นเมืองที่มีเจ้าปกครอง อีกทั้งเป็นเมืองหน้าด่านที่ต้องสู้รบกับกองทัพพม่าที่ยกทัพเข้ามาทางด่านเจดีย์สามองค์ในทุกคราว แต่ปัจจุบันลักษณะสภาพทางภูมิศาสตร์ จึงถูกยุบเป็นกิ่งอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2438 และลดฐานะเป็นหมู่บ้านชื่อ "บ้านท่ากระดาน" ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานศึกษา โรงเรียนชุมชนท่ากระดาน และตำบล อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี
พ.ศ. 2495 ได้มีการขุดค้นหาโบราณวัตถุกันเป็นการใหญ่และได้พบพระพิมพ์เนื้อตะกั่วสนิมแดงที่วัดทั้งสามเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะที่วัดกลาง ซึ่งเรียกชื่อเต็มว่า "วัดท่ากระดาน" นั้น ได้ปรากฏพระพิมพ์เนื้อตะกั่วสนิมแดงที่สนิมแดงงามจัดและปิดทองมาแต่ในกรุทุกองค์ กอปรกับวัดนี้ตั้งอยู่ในส่วนกลางของเมืองท่ากระดานเก่าพอดี ชาวบ้านจึงเห็นเหมาะสมที่จะเรียกพระพิมพ์นี้ตามชื่อวัดว่า "พระท่ากระดาน"
พระท่ากระดาน มีพุทธลักษณะเค้าพระพักตร์เคร่งขรึมน่าเกรงขาม แข้งเป็นสัน และพระหนุแหลมยื่นออกมา ลักษณะเหมือน "พระอู่ทองหน้าแก่ อันเป็นพุทธศิลปะสมัยลพบุรี และด้วยอายุการสร้างเกินกว่า 500 ปี พระท่ากระดานส่วนมากจึงเกิด สนิมไข และสนิมแดง ขึ้นคลุมอย่างหนาแน่นและส่วนใหญ่จะลงรักปิดทองมาแต่เดิม ดังนั้นข้อพิจารณาเบื้องต้นในการศึกษา "พระท่ากระดาน" ก็คือ สภาพสนิมไข สนิมแดง และรักเก่า ทองเก่า
สมาน กาญจนะผลิน
สมาน กาญจนะผลิน (10 มีนาคม พ.ศ. 2464 - 25 มิถุนายน พ.ศ. 2538) นักดนตรีและนักแต่งทำนองเพลงลูกกรุง /ไทยสากลเด่นๆ จำนวนมาก ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2531
ประวัติ
เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวน 7 คนของหมื่นคนธรรพ์ประสิทธิสาร (แตะ กาญจนะผลิน) กับนางแหวว กาญจนะผลิน มีพื้นฐานด้านดนตรีไทยเดิมมาตั้งแต่เด็ก เนื่องจากบิดาเป็นหัวหน้าวงดนตรีไทย โดยมีพี่ชาย ชื่อ พริ้ง กาญจนะผลิน เป็นผู้ให้การฝึกฝนเพิ่มเติม ต่อมาสมาน กาญจนะผลิน เข้าเรียนวิชาดนตรีเพิ่มเติมที่โรงเรียนนาฏดุริยางค์ กรมศิลปากร ศึกษาดนตรีไทย ดนตรีสากล และการเรียบเรียงเสียงประสานจากครูมนตรี ตราโมท พระเจนดุริยางค์ ขุนสมานเสียงประจักษ์
หลังจากเรียนจบเมื่อ พ.ศ. 2485 ได้รับราชการกับวงดุริยางค์ของกรมศิลปากร และได้ออกมาตั้งวงดนตรีของตัวเอง ชื่อ วงดนตรีกาญจนศิลป์ ร่วมกับ ประสิทธิ์ พยอมยงค์ และจำนรรจ์ กุณฑลจินดา ในปี พ.ศ. 2489 ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 ได้ย้ายไปร่วมวงดนตรีประสานมิตร วงดนตรีวรรณเกษม แล้วย้ายไปเป็นหัวหน้าวงดนตรีของธนาคารออมสิน และวงดนตรีของโรงงานยาสูบ จนกระทั่งเกษียณอายุราชการ
รางวัล
ปัจจุบัน จิรวุฒิ กาญจนะผลิน ทายาท ยังคงสืบทอดผลงานดนตรีของครูสมานและทำหน้าที่ควบคุมวงดนตรีวงใหญ่กาญจนะผลิน รวมทั้งรับเชิญประจำในรายการวิทยุ เพื่อนฝัน จัดโดย จารุลินทร์ มุสิกพงศ์ ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย
บลูอัลบั้ม
บลูอัลบั้ม (Blue Album) เป็นอัลบั้มชุดที่เจ็คของออร์บิทัล ออกจำหน่ายใน 21 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นอัลบั้มสูดท้ายในปี พ.ศ. 2547 ของวงออร์บิทัล อีกด้วย และออกจำหน่ายในรูปแบบ ซีดี และ เอลพีอัลบั้ม ได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ "One Perfect Sunrise"
แวมไพร์ ทไวไลท์ 3 อีคลิปส์
แวมไพร์ ทไวไลท์ 3 อีคลิปส์ (The Twilight Saga : Eclipse) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกแฟนตาซี ซึ่งมีกำหนดเข้าฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2553 โดยนำเนื้อเรื่องจากนวนิยาย คราสสยุมพร ของสเตฟานี่ เมเยอร์ และเป็นภาพยนตร์ภาคต่อของภาพยนตร์ แวมไพร์ ทไวไลท์ (พ.ศ. 2551) และ แวมไพร์ ทไวไลท์ 2 นิวมูน (พ.ศ. 2552) กำกับโดย David Slade นำแสดงโดย คริสเตน สจ๊วต โรเบิร์ต แพตตินสัน และเทย์เลอร์ เลาต์เนอร์ รับบทเป็นเบลล่า สวอน เอ็ดเวิร์ด คัลเลน และเจค็อบ แบล็ก ตามลำดับ และยังได้ เมลิซซ่า โรเซนเบิร์ก กลับมาเขียนบทภาพยนตร์ด้วย ส่วน Rachelle Lefevre ที่รับบทวิคตอเรียในภาพยนตร์สองภาคแรกนั้น ไม่สามารถร่วมแสดงในภาค Eclipse ต่อได้ โดย Bryce Dallas Howard จะรับบทวิคตอเรียแทน
โซเฟีย ลอเรน
เริ่มอาชีพ
โซเฟียลอเรนเกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2477 และตั้งชื่อว่าโซเฟียฟิลลานี Scicolone มันยากที่จะจินตนาการ แต่เธอเป็นวัยรุ่นที่ค่อนข้างผอมซึ่งเธอได้รับฉายา "stacketto" (แปลว่า "คอน") และไม่โดดเด่นจากฝูงชนของเพื่อน พ่อแม่ของเธอนักแสดงที่ต้องการ Romilda (Romilda) และวิศวกร Riccardo (Riccardo) ไม่ได้แต่งงานอย่างเป็นทางการทั้งคู่มีคู่สมรสที่ถูกกฎหมาย แต่กฎหมายของอิตาลีห้ามไม่ให้คู่รักหย่าร้าง โซฟีมีน้องสาวชื่อแอนนามาเรียซึ่งเด็กผู้หญิงคนนั้นแยกกันไม่ออกในวัยเด็ก เด็กทั้งสองอาศัยอยู่กับคุณยายทางด้านพ่อในปอซซูโอลีซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเนเปิลส์
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมือง Pozzuoli เนื่องจากอยู่ใกล้กับทะเลและโรงงานทางทหารมักถูกโจมตีจากผู้บุกรุก เพื่อความปลอดภัยของพวกเขาครอบครัวย้ายจากที่นั่นไปยังเนเปิลส์และกลับมาหลังจากสงครามสิ้นสุดลงหลังจากนั้นคุณยายลอเรนเปิดผับของเธอเองในเมือง แม่ของโซฟีเล่นเปียโนที่นั่นมาเรียร้องเพลงและดาราภาพยนตร์อิตาเลียนในอนาคตทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ
ในปี 1950 โซฟีมีส่วนร่วมในการประกวดมิสอิตาลีภายใต้นามแฝง Sofya Lazzaro (โซฟา Lazzaro) ซึ่งเธอไม่ได้ชนะ แต่ได้รับฉายา "Miss Elegance" ตอนนั้นเองที่เด็กผู้หญิงได้รับความสนใจจากผู้ผลิตชื่อดัง Carlo Ponti ซึ่งเป็นสมาชิกคณะลูกขุนของการประกวดความงาม จากนั้นเขาก็อายุ 37 ปีและเธออายุ 14 ปีเท่านั้นโดยเสน่ห์ของโซฟีปอนติเชิญเธอไปร่วมแสดงในภาพยนตร์ของเขาในบทบาทฉากซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นการแสดงของ Lygia ทาสในภาพยนตร์เรื่อง "Camo Comes?" ("Quad Vadis", 2494) ซึ่งทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพของโซฟี หลังจากนั้นนักแสดงที่ต้องการเปลี่ยนนามแฝงของเธอเป็นรุ่นที่รู้จักกันดีของโซเฟียลอเรนซึ่งเธอแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Favorite" (“ La Favorita”, 1952)
ความสำเร็จในวงการภาพยนตร์
บทบาทสำคัญของลอเรนคือบทบาทของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "ทองคำแห่งเนเปิลส์" ("ทองคำแห่งเนเปิลส์", 1954) กำกับโดยวิตโตริโอเดอซิก้า (วิตโตริโอเดอสิก้า) ในภาพยนตร์เรื่อง "น่าเสียดายที่คุณเป็นคลอง" ("Peccato che sia una canaglia", 1954), โซฟีปรากฏตัวครั้งแรกควบคู่กับ Marcello Mastroianni ซึ่งต่อมาเธอกลายเป็นที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของเธอเป็นเวลานาน ในอีกสามปีต่อมานักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจนถึงทุกวันนี้รวมถึง "Bread, love and ... " ("Pane, amore e ... ", 1955) และ "ความสุขที่ได้เป็นผู้หญิง" ("Lucky to be woman" ", 1956)
ในปี 1957 โซฟีเริ่ม "ระดมกำลัง" ฮอลลีวูดนำแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Boy on a dolphin" ("Boy on a dolphin", 1957), "Legend of the Lost" ("ตำนานของผู้สูญหาย", 1957) ในปี 1958 นักแสดงหญิงได้ลงนามในสัญญาที่ร่ำรวยกับ Paramount Pictures ซึ่งต่อมากลายเป็นจุดเปลี่ยนในอาชีพของเธอ
ในปี 1960 ลอเรนได้รับเชิญให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "The Fall of the Empire Empire" โดยเสนอให้เธอ 1 ล้านเหรียญสหรัฐสำหรับบทบาทของเธอในฐานะ Lucilla ซึ่งทำให้ผู้หญิงเป็นเศรษฐี ผลงานที่เรียกว่า "La Ciociara" (1960) สร้างโดย Vittorio De Sica ที่ Sophie เล่นกับ Jean-Paul Belmondo นำนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมรางวัล Silver Cannes Film Festival สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและออสการ์ใน การเสนอชื่อเดียวกัน โดยรวมแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รวบรวมรางวัลนานาชาติมากกว่า 20 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
รูปปั้นที่สองคือออสการ์ลอเรนสำหรับบทบาทของเธอในการแต่งงานในอิตาลี (Matrimonio All'Italiana, 1964) ซึ่งโซฟีเล่นกับ Mastroiani เพื่อนที่ดีของเธอ รายชื่อภาพยนตร์ที่ลอเรนนำแสดงมีขนาดใหญ่ แต่ก็ยังคงคุ้มค่าที่จะเน้นภาพยนตร์เช่น "El Cid" ("El Cid", 961) กับ Charlton Heston, "The Millionairess", 1960 ปี) กับ Peter Sellers“ เริ่มต้นที่เนเปิลส์” (1960) กับ Clark Gable และ“ Arabesque” (1966) กับ Gregory Peck ( Gregory Peck)+
ความรักของโซเฟียลอเรน - คาร์โลปอนติ
โซฟีมักจะร่วมแสดงกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดและปริญญาตรีนอกเวลาที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น บนหน้าจอนักแสดงส่องเธอถูกเรียกว่าสัญลักษณ์ทางเพศและน่ารักเพียง ในความเป็นจริงแกรี่แกรนท์ในระหว่างการถ่ายทำของเรือนแพปี 1958 ส่งดอกไม้ให้คู่หูของเขาและพยายามโน้มน้าวใจให้เธอออกจากสามี อย่างไรก็ตามโซฟียังคงซื่อสัตย์ต่อสามีเพียงคนเดียวของเธอคาร์โลปอนติซึ่งแสดงความรักต่อผู้สร้างภาพยนตร์ตลอดชีวิตของเธอจนกระทั่งเสียชีวิตสามีของเธอในปี 2550
ทั้งคู่ผูกปมในปี 1957 แต่ในปี 1962 เขาถูกยกเลิกเนื่องจากข้อกล่าวหาของ Ponti ในการสมรสซ้อน ก่อนหน้านี้คาร์โลแต่งงานและกฎหมายของอิตาลีในสมัยนั้นไม่รู้จักการหย่าร้าง ในปี 1965 พอนติโซฟีและจูเลียนาภรรยาคนแรกของคาร์โลเดินทางไปด้วยกันที่ปารีสเพื่อหย่าร้างในที่สุด ทันทีที่ Ponti เป็นปริญญาตรีอย่างเป็นทางการเขาก็ไม่ได้ช้าที่จะเสนอมือและหัวใจของลอเรนอีกครั้งและทั้งคู่ก็ได้รับสัญชาติฝรั่งเศสในไม่ช้า พวกเขามีลูกสองคนคือ Carlo Ponti Jr ในปี 1968 และ Edoardo Ponti ในปี 1973 ในขณะที่ลาคลอดโซฟีแก้ไขตารางการถ่ายทำที่บ้าของเธอตัดสินใจที่จะสนใจลูก ๆ ของเธอ
ในปี 1980 ชีวประวัติของนักแสดงหญิง "Sofia Loren: Living and Loving" ("Sofia Loren: Living and Loving") ได้รับการปล่อยตัววางจำหน่ายอย่างรวดเร็วในงานพิมพ์ขนาดใหญ่ทั่วโลก ชาวอิตาลีได้เปิดตัวน้ำหอมของเธอเองเช่นกัน ในปี 1982 เธอใช้เวลา 18 วันในคุกเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่คัดค้านเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามในปี 2013 การเรียกเก็บเงินทั้งหมดที่เทียบกับไอคอนสไตล์จะลดลง
รางวัลและการยอมรับ
ลอเรนเป็นแชมป์ในกลุ่มนักแสดงตามจำนวนรางวัลที่ได้รับ ดังนั้นดาวแห่งนี้จึงได้รางวัล David Di Donatello ถึงหกรางวัลในการเสนอชื่อ "นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม" นอกจากรางวัลออสการ์ลอเรนยังได้รับรางวัลแกรมมี่ห้าลูกโลกทองคำพิเศษรางวัล BAFTA และสัญลักษณ์อื่น ๆ อีกมากมายที่แสดงถึงความสำเร็จในอาชีพการแสดงของเธอ ในปี 1994 เธอได้รับเกียรติ 2000 ดาวบน Walk of Fame
โซฟีเป็นแฟนตัวยงของทีมฟุตบอลเนเปิลส์ชาวอิตาลีบันทึกเสียงเพลงมากกว่าสองโหลรวมถึงเพลงหลายเพลงในเพลงคู่กับ Peter Sellers มันคุ้มหรือไม่ที่นึกได้ว่าเธอเป็นนางแบบให้กับช่างภาพเป็นประจำรวมถึงช่างภาพปฏิทิน Pirelli ในปี 2550 แสดงให้ทุกคนที่อายุ 72 ปีได้เห็นภาพอันน่าทึ่งของเธอ โซเฟียในปัจจุบันอาศัยอยู่ในเจนีวา แต่เธอมีบ้านในเนเปิลส์และในกรุงโรม เธออุทิศเวลาหลายสิบปีให้กับโรงภาพยนตร์อิตาเลี่ยนดังนั้นจึงไม่มีใครเหมือนเธอจึงสมควรที่จะรับตำแหน่งไข่มุกของเขา
อ้างอิง
1934
สังกัสสะ
สังกัสสะ (Sankassa) คือเมืองโบราณในสมัยพุทธกาล มีความสำคัญในฐานะเป็นเมืองที่เสด็จลงจากดาวดึงส์เทวโลกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หลังจากที่พระองค์เสด็จไปทรงจำพรรษาที่ 7 หลังการตรัสรู้ ณ ดาวดึงส์ เพื่อทรงแสดงพระอภิธรรมปิฎกโปรดพุทธมารดา ปัจจุบันสังกัสสะตั้งอยู่ที่หมู่บ้านสังกิสสะ บะสันตะปุระ (Sankissa Basantapura) ในจังหวัดฟารุกาหบาท (Farrukhabad) รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย เมืองแห่งนี้ไม่ค่อยมีผู้แสวงบุญไปจาริกเท่าใดนัก เนื่องจากการเดินทางไปยังหมู่บ้านแห่งนี้ในปัจจุบันเป็นไปด้วยความยากลำบาก
ความสำคัญ
นอกจากเมืองแห่งนี้จะเป็นสถานที่เสด็จลงจากดาวดึงส์เทวโลกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแล้ว บริเวณที่ใกล้กับสังกัสสะนั้นคือที่ตั้งของเมืองกโนช์ หรือกเนาช์ ซึ่งมีชื่อในภาษาบาลีว่า "กณฺณกุช" และในภาษาสันสกฤตว่า "กานฺยกุพฺช" โดยเมืองกโนช์มีความสำคัญในหลังพุทธกาล คือในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของพระเจ้าหรรษวรรธนะ (Haravardhana) ผู้ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา และเมืองกโนช์ได้เป็นที่มั่นสำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนาในยุคนั้น โดยเมื่อหลวงจีนถังซำจั๋งได้มาเยี่ยมเมืองแห่งนี้ ท่านได้บันทึกไว้ว่ามีวัดกว่าร้อยวัด และมีพระอยู่ประจำกว่าหมื่นรูป ทั้งสงฆ์เถรวาทและมหายาน
โฮโมอิเร็กตัส
โฮโมอิเร็กตัส (, แปลว่า "มนุษย์ที่ยืนตรง" มาจากคำกริยาในภาษาละตินว่า ērigere ซึ่งแปลว่า ตั้งให้ตรง) เป็นสปีชีส์ของมนุษย์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว  ที่มีชีวิตอยู่เกือบทั้งสมัยไพลสโตซีน  โดยมีหลักฐานซากดึกดำบรรพ์ที่เก่าแก่ที่สุดประมาณ 	 และหลักฐานที่ใหม่ที่สุดที่ 27,000 ปีก่อน เป็นสกุลที่เกิดในแอฟริกาและได้ย้ายถิ่นฐานกระจายไปจนถึงจอร์เจีย อินเดีย ลังกา จีน และเกาะชวา
นักวิชาการยังไม่มีมติร่วมกันเกี่ยวกับการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ เกี่ยวกับสกุลบรรพบุรุษ และเกี่ยวกับสกุลลูกหลานของ H. erectus แต่มีการจำแนกชั้นเป็นสองอย่างในปัจจุบันคือ
กำเนิด
สมมติฐานแรกเสนอว่า H. erectus ย้ายถิ่นฐานออกจากแอฟริกาในต้นสมัยไพลสโตซีน ซึ่งอาจจะสืบเนื่องกับทฤษฎีปัมพ์สะฮารา (Sahara pump theory) ที่แสดงว่าทะเลทรายสะฮาราบางครั้งมีแหล่งน้ำเพียงพอที่จะข้ามได้  ประมาณ  แล้วได้กระจัดกระจายไปทั่วโลกเก่า คือได้มีการพบซากดึกดำบรรพ์ต่าง ๆ มีอายุประมาณ ในแอฟริกา (เช่นทะเลสาบ Lake Turkana และโกรกธาร Olduvai Gorge บริเวณประเทศเคนยา) ประเทศจอร์เจีย ประเทศอินโดนีเซีย (เช่น โบราณสถาน Sangiran ในเกาะชวากลาง  และโบราณสถาน Trinil ในเกาะชวาตะวันออก) ประเทศเวียดนาม ประเทศจีน (เช่น ที่มณฑลส่านซี) และประเทศอินเดีย
ส่วนสมมติฐานที่สองเสนอว่า H. erectus เกิดวิวัฒนาการขึ้นในทวีปยูเรเชียแล้วจึงอพยพเข้าไปในแอฟริกา คือ ได้อยู่ในเขตคอเคซัสที่ Dmanisi ในเขตประเทศจอร์เจียปัจจุบันระหว่าง ซึ่งเป็นไปในช่วงเวลาเดียวกันหรือก่อนกว่ากันเล็กน้อยกับหลักฐานเก่าที่สุดที่พบในแอฟริกา หลักฐานที่พบรวมทั้ง เครื่องมือหิน 73 ชิ้นใช้ในการตัดและการสับ  และชิ้นกระดูก 34 ชิ้นจากสัตว์ที่ยังไม่ได้ระบุ
การค้นพบและซากดึกดำบรรพ์ตัวแทน
ในปี ค.ศ. 1886 แพทย์กายวิภาคชาวดัตช์ ยูจีน ดูบัวส์ ผู้มีความสนใจอย่างยิ่งในทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วินโดยเกี่ยวข้องกับมนุษย์  ได้เดินทางไปยังทวีปเอเชีย (ซึ่งเป็นที่ที่เชื่อว่าเป็นต้นกำเนิดของมนุษย์ในสมัยนั้น  แม้ดาร์วินจะไม่เห็นด้วย) เพื่อจะค้นหาสัตว์บรรพบุรุษของมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1891 ทีมของเขาได้พบซากดึกดำบรรพ์มนุษย์บนเกาะชวา ซึ่งในเวลานั้นเป็นอาณานิคมของชาวดัตช์ (ปัจจุบันเป็นเขตของประเทศอินโดนีเซีย) ซึ่งเขาได้ตั้งชื่อสปีชีส์ว่า Pithecanthropus erectus (จากคำกรีกโบราณว่า πίθηκος เขียนเป็นอักษรโรมันว่า  pithecos แปลว่า เอป  และคำว่า  ἄνθρωπος  เขียนเป็นอักษรโรมันว่า  anthropos  แปลว่า  มนุษย์) เป็นการค้นพบยอดกะโหลกศีรษะ (skullcap) และกระดูกต้นขา ซึ่งมีสัณฐานคล้ายกับของ  H. sapiens  โดยพบที่ฝั่งแม่น้ำโซโลที่โบราณสถาน Trinil ในเกาะชวาตะวันออก  แม้ว่าปัจจุบันนี้จะจัดซากดึกดำบรรพ์นี้ในสกุล H. erectus ซากที่ค้นพบนี้ปัจจุบันรู้จักกันว่า "มนุษย์ชวา"
แต่ว่า การค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของมนุษย์สกุลนี้ที่โดดเด่นที่สุดในยุคต้น ๆ เกิดขึ้นที่โบราณสถานโจวโข่วเตี้ยนในประเทศจีน ซึ่งเริ่มในปี ค.ศ. 1921 โดยที่นักกายวิภาคชาวแคนาดาเดวิดสัน แบล็ก ได้พรรณนาถึงฟันกรามล่างอันหนึ่ง ซึ่งจัดให้อยู่ในสปีชีส์ Sinanthropus pekinensis (จากคำว่า sino-  ซึ่งเป็นคำอุปสรรคจากคำกรีกว่า  Σίνα  แปลว่า  จีน  และคำละตินว่า  pekinensis  แปลว่า  "ของปักกิ่ง") ในเวลานั้น และต่อมา นักกายวิภาคชาวเยอรมัน Franz Weidenreich ก็ได้ทำคำพรรณนาอย่างละเอียดละออไว้ในบทความเฉพาะเรื่องในวารสาร Palaeontologica Sinica (Series D) แต่โชคไม่ดีว่า ซากดึกดำบรรพ์ดั้งเดิมที่พบในจีนทั้งหมดนี้ตอนหลังอันตรธานไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่า จะมีรูปหล่อดั้งเดิมที่ Weidenreich ได้ทำไว้  โดยปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติอเมริกันในนครนิวยอร์ก  และที่สถาบันบรรพชีวินวิทยาสัตว์มีกระดูกสันหลังและบรรพมานุษยวิทยา (Institute of Vertebrate Paleontology and Paleoanthropology) ในนครปักกิ่ง ซึ่งพิจารณาว่าเป็นหลักฐานที่เชื่อถือได้
ตลอดเกือบทั้งคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักมานุษยวิทยาได้ทำการอภิปรายเรื่องบทบาทของ H. erectus ในวิวัฒนาการของมนุษย์ แต่ว่า เพราะค้นพบซากดึกดำบรรพ์ที่เกาะชวาและโจวโข่วเตี้ยนได้ก่อน จึงเชื่อกันว่า  มนุษย์ปัจจุบันเกิดวิวัฒนาการขึ้นก่อนในเอเชีย แต่ว่า นักธรรมชาตินิยมหลายคนรวมทั้งดาร์วิน  ได้พยากรณ์ว่า  บรรพบุรุษเก่าแก่ที่สุดของมนุษย์จะอยู่ในแอฟริกา คือ ดาร์วินได้ชี้ว่า  ลิงชิมแปนซีและกอริลลา  ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้ชิดกับมนุษย์มากที่สุด  อยู่ในแอฟริกาเพียงเท่านั้น
ต่อจากนั้น ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950-1970 ก็มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์มากมายในแอฟริกาตะวันออก ซึ่งแสดงหลักฐานว่า  สายพันธุ์มนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดมีกำเนิดจากแอฟริกา เดี๋ยวนี้ นักวิชาการเชื่อว่า  H. erectus เป็นสกุลลูกหลานของสายพันธุ์มนุษย์สกุลอื่น ๆ เช่น Ardipithecus หรือ Australopithecus หรือมนุษย์สกุล Homo อื่น ๆ เช่น H. habilis หรือ H. ergaster แต่ว่า ทั้ง H. habilis และ H. erectus ต่างก็มีชีวิตในช่วงเวลาเดียวกันเป็นเวลาหลายพันปี ดังนั้น  จึงอาจจะเป็นสายพันธุ์ที่แยกจากกันแต่สืบมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน
นักมานุษยวิทยาจอห์น โรบินสัน และรอเบิร์ต บรูม ได้บัญญัติชื่อสปีชีส์ชื่อว่า Telanthropus capensis ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ที่เดี๋ยวนี้เชื่อว่า  อยู่ในสปีชีส์  H. erectus คือ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 โรบินสันได้ค้นพบชิ้นส่วนขากรรไกรหมายเลข SK 45 ที่เขตมรดกแห่งชาติ Swartkrans ในประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1957 ซิโมเน็ตตาก็ได้เสนอให้จัดอยู่ในสปีชีส์ H. erectus และโรบินสันก็ตกลงเห็นด้วยในปี ค.ศ. 1961 ในปี ค.ศ. 1961 นักมานุษยวิทยาชาวฝรั่งเศส Yves Coppens พบกะโหลกศีรษะซึ่งเขาบัญญัติชื่อสปีชีส์ว่า Tchadanthropus uxoris ในประเทศชาด แอฟริกา ซึ่งในเวลานั้นเป็นซากดึกดำบรรพ์มนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในแอฟริกาเหนือ โดยที่กะโหลกที่พบนั้น "ถูกลมทรายกัดกร่อนจนกระทั่งมีรูปสัณฐานเหมือนกับ australopith ซึ่งเป็นสายพันธุ์มนุษย์ที่เก่าแก่สายหนึ่ง" แม้ว่าในตอนแรก ๆ จะมีการพิจารณาว่าเป็นตัวอย่างของ H. habilis แต่ปัจจุบันนี้ เชื่อว่าเป็นตัวอย่างของ H. erectus
วัชรพล
วัชรพล อาจหมายถึง
โฮโมอิเร็กตัส
Homo erectus georgicus
Homo erectus georgicus (ქართველი ადამიანი) บางครั้งใช้เป็นชื่อสปีชีส์ย่อยหมายถึงกะโหลกศีรษะและขากรรไกรที่พบในโบราณสถาน Dmanisi ประเทศจอร์เจีย แม้ว่าในตอนแรกจะเสนอว่าเป็นสปีชีส์ต่างหาก เดี๋ยวนี้ก็จัดอยู่ในสปีชีส์ H. erectus มีการพบส่วนกะโหลกศีรษะในปี ค.ศ. 2001 และส่วนกะโหลกศีรษะอีก 5 กะโหลกระหว่างปี 1991-2005 โดยพบกะโหลกที่สมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2005 ที่มีหมายเลข D4500 ซากดึกดำบรรพ์เหล่านี้ล้วนมีอายุประมาณ โดยพบเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1991 โดยนักมานุษย์วิทยาชาวจอร์เจีย David Lordkipanidze พร้อมกับลูกทีมนานาชาติที่ขุดชิ้นส่วนขึ้นมาได้ทั้งหมด มีสมมติฐานมากมายเกี่ยวกับการย้ายไปอยู่ในเขตจอร์เจียของ H. erectus georgicus และมีการพบทั้งสิ่งประดิษฐ์และกระดูกสัตว์ใกล้ ๆ กับกระดูกมนุษย์
ในตอนแรก ๆ นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า เป็นขากรรไกรล่างและกะโหลกศีรษะของมนุษย์สกุล H. ergaster แต่ว่า เพราะมีขนาดที่แตกต่างกัน  ต่อมาจึงตั้งขึ้นเป็นสปีชีส์ใหม่ว่า H. georgicus พร้อมกับการตั้งสันนิษฐานว่า เป็นสกุลลูกหลานของสกุล H. habilis และสกุลบรรพบุรุษของ H. erectus แถบเอเชีย แต่ว่า การจัดสปีชีส์เช่นนี้ต่อมาก็เลิกล้มไป  และปัจจุบัน  พิจารณาว่า  เป็นกลุ่มย่อยของสกุล H. erectus ซึ่งบางครั้งเรียกว่า Homo erectus georgicus กะโหลกศีรษะ D2700 ที่มีขนาดสมองประมาณ 600 ซม3 มีอายุประมาณ และอยู่ในสภาพที่ดี ได้ให้ความเข้าใจที่ดีเมื่อเทียบกับสัณฐานของกะโหลกศีรษะมนุษย์ปัจจุบัน ในช่วงที่ค้นพบ กะโหลกนี้เล็กที่สุดและมีสัณฐานดั้งเดิมที่สุดในบรรดากะโหลกมนุษย์สมัยไพลสโตซีน แต่ในปัจจุบัน กะโหลกที่พบในโบราณสถานเดียวกัน คือ Dmanisi skull 5 ซึ่งมีผลงานวิจัยตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2013 ได้รับเกียรติยศนี้
ต่อจากนั้น กะโหลกศีรษะอีก 4 กะโหลกก็มีการค้นพบ  แสดงถึงสปีชีส์ที่มีกะโหลกและกายส่วนบนที่มีลักษณะเก่าแก่ดั้งเดิม (primitive) แต่มีกระดูกสันหลังและส่วนขาที่มีการพัฒนาเพิ่มขึ้น  ทำให้สามารถเดินทางไปได้ไกล ๆ ยิ่งขึ้น แต่ว่า กะโหลกเหล่านี้เชื่อว่า  ไม่ใช่เป็นสปีชีส์ต่างหาก  แต่เป็นสปีชีส์ต้น ๆ หลังจากการวิวัฒนาการมาจาก H. habilis ไปสู่ H. erectus และมีอายุประมาณ ซากต่าง ๆ ที่ค้นพบรวมทั้งขากรรไกรล่างที่ใหญ่ที่สุดของสกุล Homo สมัยไพลสโตซีน (D2600) ขากรรไกรล่างที่เล็กที่สุด (D211) โครงกระดูกเกือบสมบูรณ์ของเด็ก (D2735) และตัวอย่างบุคคลที่ฟันหลุดออกไปแล้วทั้งหมด (edentulous specimen หมายเลข D3900)
ส่วนกะโหลกที่ได้รับการพรรณนาในผลงานวิจัย ปี ค.ศ. 2013 คือ Dmanisi skull 5 หมายเลข D4500 เป็นกะโหลกศีรษะแบบสมบูรณ์กะโหลกเดียวที่เคยพบในบรรดามนุษย์ในสมัยไพลสโตซีนต้น ๆ เป็นกะโหลกที่มีกระดูกหุ้มสมองที่เล็กที่สุดที่พบ ณ โบราณสถานแห่งนี้ มีขนาดเล็กว่า 546 ซม3 เพียงเล็กน้อย ความแตกต่างที่พบในกะโหลกศีรษะเหล่านี้ กระตุ้นให้ผู้ทำงานวิจัยตรวจสอบความแตกต่างที่พบในระหว่างมนุษย์ปัจจุบันและในระหว่างลิงชิมแปนซี นักวิจัยจึงพบว่า แม้ว่า  กะโหลกเหล่านี้จะปรากฏโดยต่าง ๆ กัน แต่ว่าความแตกต่างเหล่านั้น ไม่ได้มีระดับเกินกว่าที่พบในบรรดามนุษย์ปัจจัยหรือบรรดาลิงชิมแปนซี และดังนั้น จึงบอกเป็นนัยว่า  กะโหลกศีรษะก่อน ๆ ที่พิจารณาว่า  เป็นของสปีชีส์ต่าง ๆ กันเพราะมีความต่าง ๆ กัน เช่นของ H. rudolfensis, H. gautengensis, H. ergaster และอาจจะรวม H. habilis ด้วย อาจตีความหมายอีกอย่างหนึ่งได้ว่า เป็นเชื้อสายเดียวกันกับ H. erectus
การจัดสปีชีส์และลักษณะเฉพาะ
แม้ว่า นักวิชาการบางท่านจะยืนยันว่า วิธีการจัดสปีชีส์ของ Ernst Mayr  (ว่าสัตว์สปีชีส์เดียวกันคือกลุ่มสัตว์ที่ผสมพันธุ์กันได้และอยู่แยกจากกลุ่มสัตว์อื่น)  ไม่สามารถใช้เพื่อพิสูจน์สมมติฐานต่าง ๆ เหล่านี้ แต่ว่า เราก็ยังสามารถตรวจสอบระดับความแตกต่างทางสัณฐานของกะโหลกศีรษะต่าง ๆ ที่จัดว่าเป็น H. erectus หรือ H. ergaster แล้วเปรียบเทียบกับระดับความแตกต่างที่พบในกลุ่มไพรเมตต่าง ๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่  ที่อยู่กระจัดกระจายไปในภูมิภาคที่คล้าย ๆ กัน  หรือมีความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการกันอย่างใกล้ชิด ดังนั้น ถ้าความแตกต่างระหว่าง H. erectus และ H. ergaster อยู่ในระดับที่สูงกว่าที่พบในสัตว์สปีชีส์เดียวกัน  เช่น ลิงมาคาก  H. erectus และ H. ergaster ก็อาจสามารถพิจารณาได้ว่าเป็นสปีชีส์ต่างหากกัน