cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แอโรฟลอต เที่ยวบินที่ 593
เที่ยวบิน
เที่ยวบินที่ 593 เป็นเที่ยวบินปกติที่เดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง-ไคตั๊กในฮ่องกง (ในขณะนั้นยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร) ในวันที่เกิดเหตุเที่ยวบินนี้ใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ310-304 หมายเลขทะเบียน F-OGQS ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องบินแอร์บัส เอ310 จำนวนห้าลำที่แอโรฟลอตเช่ามาสำหรับเส้นทางตะวันออกไกลและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยดำเนินการภายใต้ชื่อรัสเซียนแอร์ไลน์ เครื่องบินลำนี้เข้าประจำฝูงบินของแอโรฟลอตเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2535 และในขณะที่เกิดเหตุเครื่องบินลำนี้มีอายุ 2 ปี 6 เดือน นักบินประกอบด้วยกัปตันอันเดรย์ วิคโตโรวิช ดานีลอฟ (Андрей Викторович Данилов; Andrey Viktorovich Danilov) นักบินที่ 1 ได้แก่อิกอร์ วาซีเลียวิช ปิสคาริออฟ (Игорь Васильевич Пискарёв; Igor Vasilyevich Piskaryov) และนักบินสำรองได้แก่ยาโรสลาฟ วลาดีมีโรวิช คูดรินสกี (Ярослав Владимирович Кудринский; Yaroslav Vladimirovich Kudrinsky) บนเที่ยวบินนี้มีลูกเรือ 12 คนรวมทั้งนักบิน และผู้โดยสาร 63 คน ซึ่งในจำนวนนี้มีชาวต่างชาติรวมอยู่ด้วย 23 คน โดยชาวต่างชาติส่วนใหญ่นั้นมาจากฮ่องกง ไต้หวัน และสหราชอาณาจักร
เหตุการณ์
เที่ยวบินที่ 593 ขึ้นบินจากท่าอากาศยานเชเรเมเตียโวไปที่ระดับความสูง 10,100 เมตร นักบินของเที่ยวบินที่ 593 รายงานตำแหน่งไปยังศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศในเมืองโนโวคุซเน็ตสค์ (Новокузнецк; Novokuznetsk) เมื่อเวลา 00:30 น. ตามเวลาท้องถิ่น และแจ้งว่าเครื่องบินจะออกจากเขตการควบคุมของโนโวคุซเน็ตสค์ในอีก 28 นาที อย่างไรก็ตาม 19 นาทีต่อมา เที่ยวบินที่ 593 ได้หายไปจากจอเรดาร์ โดยที่ทั้งศูนย์ควบคุมที่โนโวคุซเน็ตสค์และครัสโนยาสค์ที่อยู่ใกล้เคียงรวมทั้งลูกเรือบนเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-134 ที่บินอยู่บริเวณนั้นไม่ได้รับสัญญาณแจ้งขอความช่วยเหลือเลย ในหนึ่งชั่วโมงต่อมาเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งที่ร่วมค้นหาเครื่องบินได้พบเพลิงไหม้ขนาดใหญ่บนที่ลาดเชิงเขาของเทือกเขาคุซเน็ตสค์อาลาตาอู (Кузнецкий Алатау; Kuznetsk Alatau) ห่างออกไปทางตะวันออกจากเมืองเมจดูเรเชนสค์ประมาณ 20 กิโลเมตร อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่กู้ภัยไม่สามารถเข้าไปยังบริเวณที่เครื่องตกได้เนื่องจากหิมะที่ตกทับถมหนาบนพื้น กล่องดำของเที่ยวบินที่ 593 ถูกพบในวันต่อมา ผู้โดยสารและลูกเรือบนเที่ยวบินที่ 593 เสียชีวิตทั้งหมด
การสืบสวน
ในช่วงแรกสันนิษฐานกันว่าสาเหตุอาจจะมาจากการสูญเสียความกดดันอากาศภายในเครื่องอย่างรวดเร็ว จุดบกพร่องของระบบออโตไพลอต หรือการก่อการร้าย เนื่องจากรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันว่ามีผู้โดยสารที่เช็คอินขึ้นเครื่องจำนวน 64 คน แต่มีเพียง 63 คนบนเครื่องเท่านั้น แอร์บัสได้ปฏิเสธว่าระบบออโตไพลอตมีปัญหา
อย่างไรก็ตาม คณะสืบสวนได้อ่านข้อมูลจากกล่องดำบนเครื่องบินลำที่เกิดเหตุ และได้ยินเสียงเด็กจากเทปที่บันทึกเสียงการสนทนาภายในห้องนักบิน จากการสืบสวนของคณะกรรมาธิการสืบสวนโดยกระทรวงคมนาคมของรัสเซียทำให้ทราบว่าคูดรินสกีซึ่งเป็นนักบินสำรองบนเที่ยวบินนี้ได้พายานา ลูกสาววัย 13 ปีและเอลดาร์ ลูกชายวัย 15 ปีเข้ามาในห้องนักบิน (ในรายงานข่าวของสำนักข่าวเอพีระบุว่าอายุของยานาและเอลดาร์คือ 12 และ 16 ปีตามลำดับ) ยานาและเอลดาร์ผลัดกันเข้าไปนั่งที่ที่นั่งนักบินและลองใช้อุปกรณ์ควบคุมในห้องนักบินโดยมีนักบินของเที่ยวบินที่ 593 ควบคุมอยู่ อย่างไรก็ตาม เอลดาร์ทำให้ระบบออโตไพลอตหยุดทำงานโดยไม่รู้ตัว เครื่องบินเอียงไปทางขวาและบินวนเป็นเกลียวลงสู่พื้น คูดรินสกีสั่งให้เอลดาร์ลุกออกจากที่นั่งแต่ไม่สามารถลุกออกมาได้เนื่องจากแรงจีที่เกิดจากการหมุนของเครื่องบิน นักบินพยายามเชิดหัวเครื่องบินขึ้นได้สำเร็จและคูดรินสกีสลับเข้าไปนั่งแทนเอลดาร์ อย่างไรก็ตาม คันเร่งด้านซ้ายถูกกดหรือเหยียบด้วยสาเหตุที่ไม่ทราบแน่ชัด ทำให้เครื่องบินกลับเอียงไปทางซ้ายและบินหมุนวนลงอีกครั้งหนึ่ง นักบินพยายามแก้ไขให้เครื่องกลับมาเชิดหัวได้อีกครั้ง แต่เครื่องบินลงมาต่ำเกินกว่าที่จะควบคุมเครื่องบินได้ เที่ยวบินที่ 593 ตกสู่พื้นในเวลา 00:58 น. ตามเวลาท้องถิ่น
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย (อังกฤษ: Rajamangala University of Technology Tawan-ok : Uthenthawai Campus) เป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก เดิมชื่อว่า "โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย" ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 225 ถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ 10330 สีประจำมหาวิทยาลัย คือ สีน้ำเงิน สีขาว คติพจน์ "ถ้าเรารักสมัครจิต ก็ต้องคิดสมัครมือ ถิ่นสีน้ำเงิน คือ ที่รวมรักสมัครคง"
ประวัติ
พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย มาดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนเพาะช่าง จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ตลอดระยะเวลาที่ทรงรับราชการ ได้บริหารการศึกษาศิลปหัตถกรรม ของโรงเรียนเพาะช่างให้เจริญรุ่งเรืองเป็นอันมาก ได้รับความนิยมตั้งแต่พระมหากษัตริย์ จนถึงเจ้านาย ข้าราชการ และบุคคลทั่วไป ตลอดชาวต่างประเทศ ทรงจัดตั้งแผนกช่างทอง แผนกเจียระไนเพชร พลอย แผนกทำบล็อกสกรีน โดยเฉพาะเครื่องถม ได้ขยายวิธีการไปอย่างกว้างขวางจนเป็นที่แพร่หลาย เป็นที่รู้จักมาจนถึงปัจจุบันคือ “ ถมจุฑาธุช “ ทรงจัดให้มีพิธีไหว้ครูช่างแบบอย่างโบราณขึ้นในโรงเรียนเพาะช่างเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2463 และทรงคิดสีประจำโรงเรียนคือ สีแดง-ดำ สีแดงหมายถึงเลือดของช่าง สีดำหมายถึงไม่ใช่ช่าง เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติให้ช่างทั้งหลายได้มีเลือดเป็นสีแดงอยู่เสมอ อย่าให้สีแดงของช่างจางไปหรือกลายเป็นสีดำ ทรงขยายแผนกการค้า ทรงสร้างห้องแสดงสินค้าห้องประชุมโรงเรียน จนกระทั่งนำผลกำไรจากการค้าของโรงเรียนไปสร้างโรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวายขึ้นอีกโรงเรียนหนึ่ง คือ วิทยาเขตอุเทนถวาย ปัจจุบัน นั่นเอง
วิทยาเขตอุเทนถวาย ก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนเพาะช่าง แผนกช่างก่อสร้าง โรงเรียนเพาะช่างก่อสร้างอุเทนถวาย หรือ "โรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย" ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงได้โอนมาเป็นวิทยาเขตในสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งในปี พ.ศ. 2533 เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตอุเทนถวาย"
ปัจจุบัน เป็นวิทยาเขตหนึ่งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก เปิดสอนในสาขาวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์
พิ้นที่ของอุเทนถวายทำการเช่าที่ดินจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี 2478 มีการขอเจรจาคืนในปี 2518 มีแผนพัฒนา ศูนย์นวัตกรรมงานสร้างสรรค์เพื่อชุมชนยั่งยืนในปี 2545 กรมธนารักษ์ได้มีการจัดหาพื้นที่ใหม่ให้อุเทนถวายจำนวน 35 ไร่ ซึ่งเป็นพื้นที่กรมการบินพลเรือนและเป็นที่ราชพัสดุ บริเวณ ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ   ครม.จัดสรรงบเพื่อก่อสร้างและขนย้าย 200 ล้านบาท อุเทนถวายทำข้อตกลงกับจุฬาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2547 จะขนย้ายและส่งมอบให้แก่จุฬาภายในวันที่ 30 กันยายน 2548 หากจำเป็นผ่อนผันได้ไม่เกิน 1 ปี   ปี 2548 มีการทำบันทึกข้อตกลงว่าอุเทนถวายจะย้ายไปก่อสร้างที่ใหม่ บริเวณบางพลี จ.สมุทรปราการ พร้อมทั้งนี้จะย้ายบุคลากรและนักศึกษาให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2548 แต่การย้ายยังติดขัดปัญหาและเป็นไปอย่างล่าช้า กระทั่ง ปี 2550 สำนักงานอัยการสูงสุดได้ตั้งคณะกรรมการเพื่อพิจารณาชี้ขาดการยุติในการดำเนินคดีแพ่งของส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง(กยพ.) ซึ่งระหว่างนั้นสโมสรนักศึกษาอุเทนถวาย ได้ทูลเกล้าฯ ถวายฎีกา 2 ครั้ง และปี 2552 กยพ.มีมติชี้ขาดให้อุเทนถวายขนย้ายทรัพย์สินและคืนพื้นที่ให้จุฬาฯ และชำระค่าเสียหายปีละล้านบาทเศษ จนกว่าจะส่งมอบพื้นที่เสร็จ ส่วนผลการทูลเกล้าฯ ถวายฎีกา สำนักราชเลขาธิการได้มีหนังสือยืนยันผลชี้ขาดตามมติของ กยพ. และทางจุฬาฯ ก็ไม่ได้ทวงเงินค่าเสียหายจากอุเทนถวายแต่อย่างใด ต่อมาในเดือนธันวาคม 2565 ศาลปกครองสูงสุด ศาลมีคำสั่งให้อุเทนถวายย้ายออกจากพิ้นที่ โดยจะต้องดำเนินการภายใน 60 วันหลังจากมีคำสั่ง
เนเวอร์กอนนากีฟยูอัป
เพลงติดอันดับ 1 หลายประเทศในยุโรป และอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 12 มีนาคม ค.ศ. 1988 อันดับ 1 ในออสเตรเลียในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987 ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงนี้กำกับโดย ไซมอน เวสต์ หลังจากนั้นในยุค 2000 มิวสิกวิดีโอนี้ได้กลับมาในกระแสอินเทอร์เน็ตอีกครั้งกับ ริกโรลลิง
พ.ศ. 2566
พุทธศักราช 2566 เป็นปีปัจจุบัน ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2023 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วลาดีมีร์ นาโบคอฟ
วลาดีมีร์ นาโบคอฟ (Владимир Владимирович Набоков, Vladimir Vladimirovich Nabokov) (22 เมษายน ค.ศ. 1899 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1977) วลาดีมีร์ นาโบคอฟเป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย เป็นนักเขียนนวนิยายและนักเขียนเรื่องสั้นชาวรัสเซีย
“โลลิตา” (ค.ศ. 1955) ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของนาโบคอฟที่แสดงความสามารถในการเล่นคำและรายละเอียดที่เป็นลักษณะการเขียนที่มีชื่อเสียงของนาโบคอฟ Modern Library ลำดับโลลิตาเป็นอันดับสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) และบันทึกความทรงจำชื่อ “Speak, Memory” อยู่ในอันดับที่แปดของประเภทงานเขียนทั่วไปโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library nonfiction list)
ข้อมูลเพิ่มเติม
1899 1977
ฟาโรห์อิมย์เรเมสชาว
สเมนค์คาเร อิมิเรเมชอาว เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง
ฟาโรห์อิมิเรเมชอาวทรงขึ้นครองราชย์จากเมืองเมมฟิสในช่วง 1759 ปีก่อนคริสตกาล หรือ 1711 ปีก่อนคริสตกาล ระยะเวลาในรัชสมัยของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด พระองค์อาจจะทรงครองราชย์เป็นเวลาห้าปีและน้อยกว่าสิบปีอย่างแน่นอน ปรากฏหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับพระองค์ คือ รูปสลักขนาดมหึมาสองรูปที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ กรุงไคโร
หลักฐานยืนยัน
พระนามของพระองค์ปรากฏในบันทึกพระนามแห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 21 (ตามรายการของอลัน การ์ดิเนอร์ คือ คอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 21) พระนามว่า [สเมนค์]คาเร อิมิเรเมชอาว หลักฐานยืนยันร่วมสมัยที่สำคัญของพระองค์คือรูปสลักหินขนาดมหึมาที่อุทิศแด่เทพพทาห์ "ผู้ซึ่งทรงอยู่ทางใต้ของกำแพงของพระองค์ เจ้าแห่งอังค์ทาวี" (rsy-ínb=f nb ˁnḫt3wy) ซึ่งเป็นฉายาของเมืองเมมฟิสที่ระบุว่ารูปสลักแต่เดิมตั้งอยู่ในวิหารแห่งพทาห์ในเมมฟิส[1] ซึ่งภายหลังรูปสลักขนาดใหญ่ถูกแย่งชิงโดยฟาโรห์อาเกนเอนเร อะเปปิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งฮิกซอส ซึ่งปรากฏพระนามของพระองค์ที่จารึกไว้ที่ไหล่ขวาของรูปสลัก โดยแต่ละรูปสลักได้อุทิศให้แด่ "เซธ เจ้าแห่งอวาริส" และวางรูปสลักดังกล่าวไว้ในเมืองอวาริสของพระองค์ ต่อมา รูปสลักได้ถูกย้ายไปที่เมืองไพ-ราเมสเซส โดยฟาโรห์รามเสสที่ 2 ซึ่งปรากฏพระนามของพระองค์ที่จารึกไว้บนนั้นด้วย พร้อมกับการอุทิศเพิ่มเติมแด่เทพเซธ ซึ่งในที่สุดแล้ว รูปสลักได้ถูกย้ายไปที่เมืองทานิสในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด ซึ่งรูปสลักขนาดใหญ่ดังกล่าวยังคงอยู่ที่นั้นจนถึงการขุดค้นในปี ค.ศ. 1897 ภายใต้การดูแลของฟลินเดอร์ส เพตรี ปัจจุบันรูปสลักทั้งสองรูปอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ (เจอี 37466 และ เจอี 37467)
หลักฐานยืนยันร่วมสมัยเพียงอย่างเดียวอีกชิ้นของฟาโรห์อิมิเรเมชอาว คือ ลูกปัดหินสบู่สีขาวที่ปรากฏคำจารึกว่า "เทพผู้ทรงประเสริฐ, สเมนค์คาเร, ผู้ทรงเป็นที่รักแห่งเทพโซเบค เจ้าแห่งเชดิต" ซึ่งขณะนี้ลูกปัดอยู่ในพิพิธภัณฑ์บริติช หมายเลข บีเอ็ม อีเอ 74185 ถึงแม้จะไม่ทราบแหล่งที่มาของลูกปัด แต่ดาร์เรล เบเกอร์และคิม ไรฮอล์ท นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอว่า การกล่าวถึงเมืองเชดิต ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเมมฟิสบนลูกปัด อาจจะบ่งบอกว่าลูกปัดมีที่มาจากสถานที่ดังกล่าว ในที่สุด ดับเบิลยู. เดวีส์ ได้เสนอว่าช่วงตัวของรูปสลักที่ค้นพบในซากปรักหักพังของพีระมิดจากราชวงศ์ที่สิบสามในทางตอนใต้ของซักกอเราะฮ์ และมีช่วงเวลา "ใกล้กับผู้ทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์เคนดเจอร์" ซึ่งอาจจะเป็นของฟาโรห์อิมิเรเมชอาว อย่างไรก็ตาม ชิ้นส่วนดังกล่าวไม่ได้ถูกจารึกไว้ และการระบุตัวตนของเจ้าของรูปสลักของเดวีส์ว่า เป็นของฟาโรห์อิมิเรเมชอาวนั้นมีพื้นฐานมาจาก "ที่มาของแหล่งที่มา" เท่านั้น ปัจจุบันรูปสลักนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ เจอี 54493
พระนาม
พระนามประสูติของฟาโรห์อิมิเรเมชอาวเป็นพระนามที่ยืนยันอย่างดี ซึ่งใช้ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง และหมายถึง "ผู้ควบคุมกองทหาร" หรือ "นายพล" ด้วยเหตุนี้ จึงมีข้อสันนิษฐานโดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติมว่าฟาโรห์อิมิเรเมชอาวทรงเป็นนายพลก่อนที่จะทรงขึ้นเป็นฟาโรห์ ตามสมมติฐานดังกล่าว นักไอยคุปต์วิทยา อลัน การ์ดิเนอร์ และวิลเลียม เฮย์ส ได้แปลรายการของบันทึกพระนาามแห่งตูรินที่กล่าวถึงฟาโรห์อิมิเรเมชอาวว่า "สเมนค์คาเร ผู้ทรงเป็นนายพล" กล่าวคือ เข้าใจว่า อิมิเรเมชอาว ควรเป็นชื่อตำแหน่งมากกว่าพระนาม ส่วนเยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธ ได้เสนอว่า ฟาโรห์อิมิเรเมชอาวทรงมาจากต่างถิ่นและมีพระนามภาษาต่างถิ่นที่ชาวอียิปต์ไม่สามารถเข้าใจได้ และด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวอียิปต์ด้วยตำแหน่งทางทหารของพระองค์ นอกจากนี้ฟาโรห์อิมิเรเมชอาวทรงไม่ได้ใช้พระนามแฝงใดๆ ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพระองค์ไม่มีความเกี่ยวข้องกับฟาโรห์เคนดเจอร์ ผู้ทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์และไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์อย่างแน่นอน ดังนั้น นักวิชาการจึงเสนอว่าพระองค์อาจจะทรงขึ้นสู่พระราชอำนาจโดยเตรียมการรัฐประหารโดยกองทัพกับฟาโรห์เคนดเจอร์ ผู้ทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์
ตำแหน่งตามลำดับเวลาและระยะเวลาการครองราชย์
ตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของฟาโรห์อิมิเรเมชอาวในราชวงศ์ที่สิบสามยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากความคลุมเครือที่ส่งผลกระทบต่อฟาโรห​์พระองค์ก่อนๆ ของราชวงศ์ ตามบันทึกพระนามแห่งตูริน ฟาโรห์อิมิเรเมชอาวทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงของฟาโรห์เคนดเจอร์ โดยเบเกอร์จัดให้พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 22 ของราชวงศ์ ส่วนไรฮอล์ทมองพระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 23 และเยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้ตั้งให้พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 18 ของราชวงศ์
ระยะเวลาที่แน่นอนของการครองราชย์ของฟาโรห์อิมิเรเมชอาวได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหายของบันทึกพระนามแห่งตูรินและไม่สามารถกู้คืนได้ ยกเว้นช่วงท้ายที่ว่า "[กับอีก] 4 วัน" โดยไรฮอล์ทเสนอว่า การครองราชย์ร่วมกันของฟาโรห์อิมิเรเมชอาว และผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์สองพระองค์ของพระองค์ คือ เซเฮเทปคาเร อินเตฟ และเซธ เมอร์อิบเรนั้นอยู่ที่ประมาณ 10 ปี หลักฐานอีกชิ้นหนึ่งเกี่ยวกับรัชสมัยของฟาโรห์อิมิเรเมชอาวจากในช่วงราชวงศ์ที่สิบสามชื่อว่า บันทึกปาปิรุสโบลัก หมายเลข 18 ซึ่งได้บันทึก เหนือสิ่งอื่นใด สมาชิกราชวงศ์ประกอบด้วยพระภคินีของกษัตริย์จำนวนสิบพระองค์ พระภราดรของกษัตริย์ไม่ระบุจำนวน พระราชธิดาสามพระองค์ของกษัตริย์ มีพระราชโอรสพระนามว่า เรดิเอนเอฟ และพระราชินีพระนามว่า อายา ถึงแม้ว่าพระนามของฟาโรห์จะสูญหายไปในส่วนที่เสียหาย แต่การวิเคราะห์ของไรฮอล์ทที่เกี่ยวกับบันทึกปาปิรุสดังกล่าวทำให้มีความเป็นไปได้ที่จะเกี่ยวข้องกับฟาโรห์อิมิเรเมชอาวและฟาโรห์ เซเฮเทปคาเร อินเตฟทเท่านั้น สซึ่งิ่งนี้มีความสำคัญ เนื่องจากตบันทึกปาปิรุสได้บันทึกในช่วงปีที่ 3 และปีที่ 5 ของฟาโรห์พระองค์นี้ นอกจากนี้ ในช่วง "ปีที่ 5 แห่งการครองราชย์ เดือนที่ 3 แห่งเชมู วันที่ 18" เป็นที่ทราบจากกลุ่มพีระมิดที่สร้างไม่เสร็จซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับพีระมิดของฟาโรห์เคนดเจอร์ ซึ่งรู้จักกันในนามพีระมิดแห่งทางใต้ซักกอเราะฮ์ใต้ ซึ่งอาจจะสร้างขึ้นโดยฟาโรห์พระองค์เดียวกัน ซึ่งอาจจะเป็นฟาโรห์อิมิเรเมชอาว ยังไม่ทราบช่วงเวลาที่แน่นอนของการสิ้นสุดรัชสมัยของฟาโรห์อิมิเรเมชอาว แต่ข้อเท็จจริงที่ว่า ฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเตฟ ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์ ทรงไม่ได้ใช้พระนามที่เกี่ยวข้องผู้ปกครองพระองค์ก่อนที่ชี้ให้เห็นความเห็นเชื้อพระวงศ์ ดังนั้นไรฮอล์ทจึงเสนอว่าฟาโรห์อินเตฟอาจจะทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์ก็เป็นได้
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย
พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 แห่งฮาวาย (Kamehameha II) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 แห่งราชอาณาจักรฮาวาย ต่อจากพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายพระราชบิดา พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1797 ที่เมืองฮิโล ราชอาณาจักรฮาวาย เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 แห่งฮาวายกับสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิแห่งฮาวาย พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาทตั้งแต่ยังมีพระชนมพรรษาเพียง 5 พรรษา
พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์หลังจากที่พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 เสด็จสวรรคตเมื่อเดือนพฤษภาคม 1819 เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีบทบาททางการเมืองนักเนื่องจากอำนาจส่วนใหญ่อยู่ที่คูฮินา นูอิซึ่งเป็นตำแหน่งของหัวหน้ารัฐบาลฮาวาย พระองค์ทรงมีหน้าที่แต่ในทางพิธีการเท่านั้น เมื่อพระองค์สวรรคต พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชอนุชาของพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
ฮารูกะ ชิซูงะ
ฮารูกะ ชิซูงะ ( 千菅 春香<rt>ちすが はるか</rt>, 23 มกราคม 1992 -) เป็นนักพากย์ และ นักร้อง หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโมริโอกะ จังหวัดอิวาเตะ ส่วนสูง 157 ซม. สังกัดฟอร์ทูเรสต์
สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล
นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล (เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2519) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เขต 3 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคพลังประชาชน ปัจจุบันสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ประวัติ
สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล เกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรของนาย วีระชัย พันธ์เจริญวรกุล อาชีพรับเหมาก่อสร้าง และนางสมทรง พันธ์เจริญวรกุล นายก อบจ. พระนครศรีอยุธยา มีพี่น้อง 5 คน อาทินางสมศรี ต้นจรารักษ์ นายกเทศมนตรีตำบลลำตาเสา, นางสาวสุวิมล พันธ์เจริญวรกุล อดีต ส.ส. พระนครศรีอยุธยา พรรคไทยรักไทย และนางสาวนภัสวรรณ พันธ์เจริญวรกุล ภรรยาร้อยโทปรีชาพล พงษ์พานิช สุรศักดิ์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ประกาศนียบัตรวิชาชีพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ศูนย์พระนครศรีอยุธยา วาสุกรี และ บริหารธุรกิจบัณฑิตสาขาการจัดการจาก มหาวิทยาลัยรังสิต สมรสกับ นางสาวสุรภา ศิริจินดาชัย
ภาษามลายูเกอดะฮ์
ภาษามลายูเกอดะฮ์, ภาษามลายูไทรบุรี หรือ ภาษามลายูสตูล (Bahasa Melayu Kedah) เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษามลายู ใช้พูดในทางภาคตะวันตกของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) รัฐปีนัง รัฐปะลิส และทางตอนเหนือของรัฐเปรัก ในประเทศไทยมีผู้พูดในจังหวัดสตูล บางส่วนของจังหวัดตรังและระนอง ข้ามไปยังเขตเขตเกาะสองของประเทศพม่า และยังพบว่ามีการพูดบางพื้นที่ทางตอนบนของเกาะสุมาตรา ของประเทศอินโดนีเซียด้วย
สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล
งานการเมือง
อดีตเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอวังน้อย เขต1 ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคพลังประชาชน แทนนางสาวสุวิมล พี่สาว ซึ่งเป็นอดีต ส.ส. พรรคไทยรักไทย ที่ถอยจากวงการ
ภาษามลายูเกอดะฮ์
ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทย
ผู้ใช้ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทยสามารถใช้พูดภาษาไทยได้ มีความแตกต่างจากภาษามลายู และภาษามลายูปัตตานีไม่มากนัก แต่ในช่วงระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งร้อยปีชาวสตูลก็ลืมภาษามลายูถิ่นของตน เยาวชนที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปีไม่มีใครพูดภาษามลายูถิ่นได้ ด้วยเหตุผลทางภูมิศาสตร์ที่ทำให้สตูลต้องติดต่อกับสงขลามากกว่าไทรบุรี ปัจจุบันในสตูลมีผู้ใช้ภาษานี้ไม่มาก (ประมาณ 6,800 คน) เพราะนิยมใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวันมากกว่าในอดีต
สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
ภาษามลายูเกอดะฮ์
ภาษามลายูเกอดะฮ์ในไทย
ชาวสตูลที่ใช้ภาษามลายูถิ่นนี้เป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายมลายูที่อยู่ในบางหมู่บ้าน บางตำบลของสตูลเท่านั้น เช่น ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง, ตำบลปูยู และตำบลฉลุง แต่ปัจจุบันเหลือเพียง 3 ตำบล คือ ตำบลเจ๊ะบิลัง, ตำบลตำมะลัง และตำบลบ้านควนเท่านั้นที่ยังใช้ในการอ่านคุตบะห์บรรยายธรรมในมัสยิด แม้ผู้ใช้ภาษาจะมีน้อยลง แต่อิทธิพลของภาษามลายูถิ่นนี้ยังมีปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน เช่น บ้านกุบังปะโหลด (แปลว่า บ้านหนองปลาไหล), บ้านภูเก็ตยามู (แปลว่า บ้านเขาที่มีต้นฝรั่ง), คลองบันนังปุเลา (แปลว่า เกาะที่มีการทำนา), หนองน้ำทุ่งปาดังกลิงค์ (แปลว่า บริเวณที่แขกกลิงคราษฎร์ตั้งถิ่นฐานอยู่) และเขาปูยู (แปลว่า เขาที่กั้นลมพายุ) เป็นต้น
ยังมีจำนวนหนึ่งใช้พูดในจังหวัดตรัง แต่ได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยค่อนข้างมาก ในปี พ.ศ. 2544 มีเพียงผู้สูงอายุตั้งแต่ 55 ปีขึ้นไป ที่สามารถใช้ภาษามลายูถิ่นได้ พบได้ในตำบลเกาะลิบง (แปลว่า ต้นหลาวชะโอน) และในตำบลบ่อน้ำร้อน เช่น บ้านสิเหร่ (แปลว่า พลู) และท่าปาบในอำเภอกันตัง ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขาอพยพมาจากเกาะหมาก (ปีนัง) ในมาเลเซีย นอกจากสำเนียงเกอดะฮ์แล้ว ก็ยังพบผู้ใช้ภาษามลายูสำเนียงชวา ซึ่งมีผู้ใช้บนเกาะมุก อำเภอกันตัง
เลยขึ้นไปพบผู้ใช้สำเนียงถิ่นนี้บนเกาะสินไห จังหวัดระนอง และพบผู้ใช้จำนวนหนึ่งในบ้านคลองดิน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และกำลังลดจำนวนผู้พูดอย่างรวดเร็วเนื่องจากวัยรุ่นหันมาใช้ภาษาไทยถิ่นใต้ นอกจากนี้ยังเคยมีการใช้ภาษามลายูถิ่นนี้ในแถบจังหวัดภูเก็ต แต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อคราวเสด็จประพาสก็พบว่าชาวภูเก็ตพูดภาษามลายูไม่ได้แล้ว
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
มีโชคแห่งอาหาร รับรู้ฟังเสียงของวัตถุดิบ กับหาวิธีปรุงอาหารที่ระดับสูงที่ยาก ให้ง่ายกับรวดเร็วที่คนทั่วไปทำได้กับอร่อยขึ้น ในเวลาจำกัด
มักถูกโทริโกะเรียกตัวไปร่วมล่าอาหาร ตอนทำงาน จนโรงแรมเกือบเจ๊งเสมอ แต่ก็กลับมาได้วัตถุดิบใหม่ ๆ กลับมาเสมอ
ตอนล่าปลาวาฬปักเป้า โทริโกะแนะนำให้เอาพลุเรียกไป แต่ตนใช้ช็อคตาย เพราะพลุใว่เนปืนเยอะเกินไปจนเสียงดังมาก แต่โชคดีที่จิโร่มารักษาทันจนรอดตาย
สร้างผมงานมากมาย ปรุงซุปศตวรรษ จนโรงแรมขึ้นเป็น 6 ดาว หลังล่าว่านโอโซน ก็ตกลงเป็นคู่หูกับโทริโกะอย่างทางการ
พอรู้จากซานี่จงใจล่อโทริโกะไปโลกกรูเมต์เพื่อสั่งสอน จึงเรียกจิโร่ไปพากลับมา แต่ตนเผลอทำมีดหัก จึงต้องไปหาเมลค์ เพื่อซ่อมมีด โดยตนพยายามให้กำลังใจเมลค์รุ่นที่ 2 ทำตีมีดใหม่จนคมกว่าเดิม ตอนเมลโล่โคล่า ตกลงกับซีบร้าเรื่องสำฟูลคอร์สแข่งกับโทริโกะ ว่าจะเป็นคู่หูใคร
ตอนปลาใบไม้เรืองแสงได้ค้นพบน้ำมันมอล ในตอนหาผลบับเบิ้ลฟรุตนั้นร่วมฝึกกับโทริโกะ ตอน 4 สัตว์ร้ายได้คิดค้นวิธีทำโมจิรักษาโรคกรีนเรนจากโลกกรูเมต์แบบง่ายที่คนธรรมดาสามารถทำได้ จนยูดากับเซ็ตสึโนะเห็นว่าตนพร้อมจะติดอันดับ 100 อันดับ ปัจจุบันติดอันดับเชฟโลกที่ 88
ในงานคุกกิ้งเฟส พอโทริโกะแพ้สตาร์จูน กับยอมไปกับสตาร์จูน แต่ก่อนไปขอรักษาโทริโกะด้วยวิชามืดก่อน พอถึงฐานสมาคมนักล่าอาหาร พบโอโอทาเกะ กับมิโดระยื่นข้อเสนอว่าถ้าทำอาหารอร่อยให้พึงพอใจได้ก็จะให้กลับไปที่โลกมนุษย์ได้ ตนก็ทำสำเร็จแต่ไม่ยอมกลับเพราะจะรอคอยให้โทริโกะพาตัวกลับไป ตนถูกฉีดกรูเมต์เซลล์ กับฝึกเรียนวิชามืดแบบมั่ว ๆ ไปในตัว ตลอด 1 ปี ครึ่งปีต่อมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับโทริโกะที่โลกกรูเมต์ ซึ่งทั้งคู่ใช้ชีวิตแบบไม่คิดหน้าคิดหลังเสมอ
พอกลับโลกมนุษย์ช่วยหาฟูลคอร์สอิจิริวเพื่อช่วยโลกมนุษย์ ร่วมเดินทางกับพวกโทริโกะเข้าโลกกรูเมต์
กรูเมต์เซลล์แสดงผลเมื่อมีเหตุถึงชีวิต โดยใช้ครั้งแรกตอนปรุง AIR จนหมดแรง พอมีงานฉลองกิน AIR ตนถูกเท็ปเปทำลายหัวใจทิ้งไป(เพราะเท็ปเปรู้ว่าตนรับภาระหนักไม่ไหวจึงทำลายเพื่อให้เกิดหัวใจดวงใหม่ขึ้นมา) ทำให้พวกโทริโกะรีบมุ่งหน้าไป AREA 7 เพื่อชิง PAIR ส่วนตนโคม่า ถูกกากะตัวจริงสอนวิธีปรุง PAIR พอพวกโทริโกะทำสำเร็จแล้วช่วยจนหายดี ค้นพบวิธีในการปรุง PAIR ที่สั้นที่สุดได้
ตนแยกทางกับพวกโทริโกะ โดยนำทีมล่าปรุง ANOTHER ที่ Area 6 จนสำเร็จ จึงไปรวบรวมพวกโทริโกะในศึกสุดท้าย กับปรุง GOD สำเร็จ
สัตว์เลี้ยง
แต่หลังจบศึกซุปศตวรรษตัวใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุ ตัวโตจนโทริโกะขี่ได้
ในตอนโทริโกะไปหาฟูลคอร์สอิจิริว ใน Biotope ทั้ง 8 ขี่ตนที่กระโดดไต่กำแพงข้ามไปได้อย่างสบาย
ตอน 4 สัตว์ร้าย ร่วมมือคิสกับควินส์ ถ่วงเวลาให้พวกโทริโกะ ใช้ท่าประสานจนสำเร็จ
ตอนคุกกิ้งเฟส แจ้งจิโร่เรื่องสัตว์ร้ายโลกกรูเมต์มาโลกมนุษย์
หลังจบงานคุกกิ้งเฟส ก็ฝึกต่อสู้คิดส์กับควินน์ถึงขนาดสร้างวงแหวนจักรพรรดิได้แต่จะเล็กน้อย
เมื่อโทริโกะกลับก็ร่วมเดินทางไปโลกกรูเมต์ แต่ที่ AREA 7 ก็เกิดกลัวATOM ทั้ง 3 แยกตัวรับฝึกจากแบมบิน่า ในศึก GOD กลับมาร่วมสู้หลังจบศึกแยกตัวกลับเข้าฝูง เพื่อไต่เต้าเป็น 8 ราชันย์รุ่นใหม่
หลังโคมัตสึถูกจับตัวไป ตนอยู่กับพวกเทอรี่
พอปีครึ่งตอนที่โทริโกะกับโคมัตสึกลับมา ร่วมเดินทางไปโลกกรูเมต์กับพวกโทริโกะ ตอนที่ AREA 7 เพราะการกิน AIR ทำให้มีพลังรูปแบบใหม่ เป็นสัตว์ประหลาดตั้งแคมป์ โดยซ่อนโคมัตสึในท้อง ตามที่พวกโทริโกะบอก จนโคมัตสึรอดตาย
เชฟคู่หู
1 ปีครึ่งต่อมา พอถึง Area 6 จับคู่กับโคโคะล่า ATOM ที่ Area 3
พอพวกโทริโกะท้าแข่ง ตนแพ้ก็ไม่ยอม เรียกพวกเชฟใต้ดินถูกกรูเมต์ยากูซ่าถล่มจนพินาศ ตนถูกโคโคะน็อคกิ้งไม่ให้ตุกติก ถูกใจที่โคมัตสึตั้งใจปรุงเมเทโอการ์ลิค จนนึกถึงอดีต พอน็อคกิ้งคลายก็ช่วยโคมัตปรุงเสร็จกับกินพร้อมพวกโทริโกะก็เข้าใจถึงรสชาติ จึงมอบคาสิโนให้แมตช์ดูแลต่อ ตนบอกเรื่องโจอากับนำทาง แต่ช้าไป พวกโจอาหนีไป ตนถูกโทริโกะขอให้มอบข้อมูลรสชาติวัตถุดิบอย่างนึง เพราะบังเอิญตรงกับ 1 ในฟูลคอร์สอิจิริว
ในศึกจตุอสูรถูกเรียกตัวมา โดยพาไทรันมาด้วย
ในศึกเฟสตอนสมาคมนักล่าอาหารบุก ตนถูกเรดไนโตรทำร้ายจนท่อนล่างขาดง่าย ๆ แต่โชคดีถูกรักษาทัน
1 ปีครึ่งต่อมา พอถึง Area 6 จับคู่กับซานี่ล่า EARTH ที่ Area 4
อื่น ๆ
=องค์กรกูรเม่ต์แห่งชาติ (IGO : International Gourmet Organization)= คอยค้นหาวัตถุดิบใหม่ ๆ กับวิจัยพัฒนาวัตถุดิบ เพิ่มจำนวน เช่นโคลนนิ่งสัตว์ร้าย ไม่ก็เพาะเลี้ยงสัตว์ร้ายกับพืชในไบโอโทปแต่ละแห่ง กับผสมสายพันธุ์สัตว์ร้ายซ้ำไปมาเป็นสายพันธุ์ใหม่ คอยดูแลเรื่องอาหารการกินและทำตามคำเรียกร้องของประชาชน ซึ่งมีหลายประเทศที่ยอมเข้าร่วม แต่ต้องจ่ายภาษี แต่ประเทศที่ไม่เข้าร่วมไม่จ่ายภาษี กับไม่ได้รับวัตถุดิบใหม่
เงินภาษีได้มานำไปแจกจ่ายเป็นอาหารให้กับเหล่าคนยากจนที่มาจากประเทศที่ไม่เข้าร่วมอีกที
คณะกรรมการ
ชอบแต่งตัวเท่กระชากวัย ไม่สูบบุหรี่ และคออ่อนมาก เข้าออกโลกกรูเมต์เหมือนสวนหลังบ้าน
สร้าง IGO ปลุกพวกเซียนรสชาติกับตั้งชื่อ ชวนพวกคนนอกคอกให้กลับตัวมาร่วมกับตน พวกโทริโกะคือ 1 ในนั้น
หลังจบศึกซุปศตวรรษ โทริโกะมาเยี่ยม ตนวัดฝีมือและเอาชนะโทริโกะง่ายๆ จึงสั่งล่าวัตถุดิบ 7 อย่าง สภาพแวดล้อมต่างๆ(ฝึกวิชากับปรับตัว) ให้เข้าโลกกรูเมต์หลังล่าครบ พอฟังเรื่องไนโตรจากโทริโกะก็เปลี่ยนเรื่องคุย
ก่อนสงครามไปฐานสมาคมนักล่าอาหาร เพื่อชวนมิโดระกินข้าวครั้งสุดท้าย แต่มิโดระปฏิเสธ ตนจึงยอมกลับกับเตรียมใจฆ่าทิ้ง
ในศึกคุกกิ้งเฟส ตนสู้แพ้มิโดระ จึงยอมเล่าความจริงเรื่อง NEO กับอาคาเชีย ที่เป็นศัตรูที่แท้จริง แต่ตนรู้เยอะมากไปจึงถูกบลูไนโตรฆ่าตายเพื่อปิดปาก โดยทำการสังหารโดยไม่ได้ตั้งตัว จากนั้นมิโดระจึงนำศพตนไปฝังในบ้านที่เคยฝึกฝนกัน
ความผูกพันของตนกับดอน สไลม์นั้น ซึ่งตนมีปีศาจกรูเมต์เซลล์ในตัวมาแต่เกิด มักถูกบอกกินแต่ของดีๆ แต่ตนกลับเลือกกินแต่วัตถุดิบแปลกๆ และนำมาใส่ในฟูลคอร์ส หลังตั้งชื่อให้จึงบอกเหตุผล ที่สร้าง IGO ขึ้นก็เพื่อแจกจ่ายอาหารแบ่งปัน ตอนสู้ไม่เคยพึ่งพลังของดอน สไลม์แม้แต่ทีเดียว แม้สู้แพ้มิโดระก็ตาม(จริงๆแล้ว จะพึ่งหรือไม่ก็ชนะได้ ตนตั้งใจยอมแพ้ เพราะทำใจฆ่าน้องชายไม่ลง)
ในอดีตคือหัวหน้าโจร สู้แพ้อิจิริวถูกเตือนสติ จนกลับตัว กับน็อคกิ้งร่างสะกดพลังนับแต่นั้น
ในศึกเฟสปลดน็อคกิ้ง สู้อย่างบ้าเลือด ทำลายทัพหุ่น GT ยักษ์ไปมาก แต่ถูกชิเงมัตสึทำร้าย หลังจบงาน พอรู้ว่าอิจิริวตาย กับ นีโอแฝงตัวมาทำลาย ตนสืบทอดคือประธานคนใหม่ ทำการแจกจ่ายวัตถุดิบสำรองที่อิจิริวซ่อนเก็บไว้ยามฉุกเฉิน กับแก้ปัญหาเรื่องวัตถุดิบคือเปลี่ยนเป็นยาเม็ดปริมาณมาก
วันนึงมีอุปกรณ์ปริศนาริปเดิ้ลแชปเตอร์(เครื่องวัดระดับความยากวัตถุดิบทั้งโลกมนุษย์กับโลกกรูเมต์) ถูกส่งมาทิ้งไว้ที่ห้องทำงานตน(ฝีมือของ PAIR ไนโตร)
1 ปีครึ่ง ผมดกขึ้น พอโทริโกะกับโคมัตสึกลับมารวบรวมฟูลคอร์สอิจิริวครบ ก็ให้พวกโทริโกะเข้าโลกกรูเมต์ ส่วนตนเรียกนักคืนชีพทั้งหมดบนโลกมนุษย์มาเพื่อฟื้นฟูโลก พอพวกโทริโกะล่า AIR สำเร็จก็ส่งพวกรินตามไปช่วยพวกโทริโกะ
หลังจบเฟส ตนพยายามเรียกคนมาเตือนสติโทริโกะ
ปีครึ่งต่อมา พอโทริโกะกับโคมัตสึกลับมา ตนขอโทริโกะแต่งงาน โทริโกะตกลงง่าย ๆ แต่หลังพวกโทริโกะไปโลกกรูเมต์จบ
พอพวกโทริโกะล่า AIR กับส่งวัตถุดิบใน AREA 8 เสร็จ ตนนำทีมไปช่วยพวกโทริโกะ ช่วยพวกโคมัตสึล่า ANOTHER ใน AREA 6 สำเร็จ กลับโลกมนุษย์ รอพวกโทริโกะ ในตอนจบแต่งงานกับโทริโกะ ที่โรงแรมกรูเมต์
G7
นักชิม 7 คน คอยวิจาณให้ร้านเพิ่มลดดาว
Honey Prison
คุกที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะคล้ายรังผึ้ง มีพัศดีเลิฟเป็นผู้ดูแล
พวกที่ถูกวูเมน อุเอดะฆ่าตาย
=ตัวละครอื่น ๆ =
ใช้มีดครัวประจำตัวคือ ทาคิซึบะ คล้ายสายฟ้า
ในศึก GOD ตนสร้างบาเรียแก๊สหุงต้มปกป้องโลกมนุษย์ กันไม่ให้โดนลูกหลงสุดแรงเกือบตาย
ต่อมาตัวโตขึ้นมา
ตนปฏิเสธการคืนชีพ โจอาจึงมาสิงกับคืนชีพแทน
พอพวกโทริโกะมา ตนถูกโคมัตสึเตือนสติ พอโทริโกะกลับมา ตนหมดกำลังใจพ่อเสียงเบา แต่จึงมีกำลังใจ ตีมีดจากเขี้ยวเดโรอุสให้โคมัตสึ
=นักล่าอาหาร= นักล่าอาหารจอมขี้โม้ ที่คิดว่าเก่งสุด ๆ มีลูกน้องผู้จงรักภักดี 2 คน แม้จะอยู่ในสถานการณ์อันตรายก็ยังเอาตัวรอดมาได้จนถึงปัจจุบัน เพราะมีโชคอาหารสุดน่าเหลือเชื่อ หน้าตาของซองเกะคล้ายกับคนรักเก่าที่ตายไปแบมบิน่า (1 ใน 8 ราชันย์)
นิสัยขี้เกียจชอบอู้ ดื่มเหล้าเป็นชีวิตจิตใจ ผิดกับอิจิริว พอใครยกเหล้าให้ตนคือผู้มีพระคุณ ถึงกับอาศัยอยู่ที่หมู่เกาะขี้เมา บางทีก็ถูกเซ็ตสึโนะจ้างไปล่าวัตถุดิบในโลกกรูเมต์ แต่ตนกลัวความสูงมาก
ความต่างคือตอนอยู่โลกมนุษย์จะอยู่ในร่างชายแก่ผมขาวตัวผอมแห้งเล็กอ่อนแอ(สะกดพลัง) แต่พอเข้าโลกกรูเมต์(ปลดพลังส่วนนึง)จะกลายเป็นชายวัยกลางคนผมดำตัวบึก พอปลดผนึกแสดงพลังที่แท้จริง ร่างกายจะกลายสภาพเป็นเหมือนกับสมัยเมื่อครั้งยังหนุ่มๆ ทั้งยังทรงพลัง ด้วยความเร็ว และ ความแข็งแกร่งที่สูงมาก ถึงขนาดฆ่าบลูไนโตรที่ระดมกำลังโจมตีเข้าใส่ตัวจิโร่คนเดียวได้ ด้วยมือเปล่า
ตอนล่าวาฬปักเป้า โทริโกะยกเหล้าให้บนรถไฟ ตนรักษาโคมัตสึที่ช็อคจนหัวใจหยุดเต้น ตอนโทริโกะเข้าโลกกรูเมต์เพื่อลองกำลัง ตนถูกโคมัตสึจ้างพาโทริโกะกลับมา กับเตือนสติให้โทริโกะเข้าใจ ตอนโทริโกะกับโคมัตสึล่าราชาน้ำส้มสายชู พบตน โดยตนดูดเหล้าที่กระจายเหมือนกริมพาช เพราะไม่อยากเสียของ กับเผลอกินเครื่องดิ่มตนหมด จนพวกโทริโกะอดกิน
ปริญญา อินทชัย
ปริญญา อินทชัย (เกิด 10 มกราคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น เวย์ มีฉายาว่า PCESS และ Daboyway เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแสดงสัญชาติไทย-อเมริกัน เป็นสมาชิกของไทยเทเนี่ยม
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
พวกที่ถูกวูเมน อุเอดะฆ่าตาย
ในศึกเฟส สัตว์เสี้ยงของพวกโทริโกะ มาเตือนเรื่องแฮมเมอร์ทรัสค์บุกมาโลกมนุษย์ (สัตว์ร้ายโลกกรูเมต์ที่ตนเคยน็อคกิ้งในอดีต คนที่คลายคือโมยัน ไชไช) ตนดีดหัวเรดไนโตรขาดกับน็อคกิ้งไปพร้อมกัน กับทุบพื้น 1 ทีน็อคกิ้งทั้งโลกง่าย หลังจบงานไปเตือนสติโทริโกะ เรื่องที่โคมัตสึถูกพาตัวไป จากนั้นเข้าโลกกรูเมต์พร้อมกับเซ็ตสึโนะ
1 ปีครึ่ง ทั้งคู่ไป ที่หลุมศพอิจิริว ที่มิโดระทำ ตอนอยู่ AREA 1 พบชิชิ จิโร่พยายามจะจัดการชิ้นส่วนของ NEO ดั้งนั้นจึงปลดน็อคกิ้งพลังที่อาคาเชียใช้ในการผนึกพลังของตน ออกทั้งหมด และจัดการฆ่าบลูไนโตร 5 ตน ที่จะเข้ามาขัดขวาง ทิ้งทั้งหมด จน เหลือเแต่พียง ATOM และเมื่อจิโร่ได้สู้กับอาคาเซียในร่างชิ้นส่วนของ NEO จิโร่ได้ใช้ท่าน็อคกิ้งล้านครั้ง จนทำให้ร่างนีโอของอาคาเซียถูกน็อคกิ้งเอาไว้ จนเกือบจะชนะ แต่ก็เพราะ จิโร่ไม่ได้น็อกกิ้งส่วนปากเอาไว้ จุดประสงค์เพราะจิโร่ต้องการทราบความจริงจากปากของอาคาเซียเอง มาจากเรื่องสมัย เมื่อครั้งที่อาคาเซียยังมีชีวิตอยู่และตนเคยเป็นลูกศิษย์อยู่นั้นว่า ความเสียใจที่มีให้กับการตายของฟรอเซ่นั้น เป็นเรื่องจริงหรือไม่ อาคาเซียในร่างชิ้นส่วนนีโอ ใช้โอกาสนี้ในการงอกลิ้นออกมา และ แตะมันเข้าที่ร่างของจิโร่ ก่อนจะปลดผนึกคลายดาเมจพลังโจมตีที่จิโร่เคยน็อกกิ้งสะสมไว้มาจากการต่อสู้นับครั้งไม่ถ้วน ซึ่งมันเป็นพลังโจมตีที่ถูกสะสมมามากพอที่จะระเบิดทำลายโลกทั้งใบได้นับครั้งไม่ถ้วนเลยทีเดียว จนร่างกายของจิโร่ รับดาเมจพลังดังกล่าวไม่ไหว จนต้องสูญสลายไป  และก่อนจิโร่จะตาย อาคาเซีย ได้กล่าวกับจิโร่เป็นการตอบคำถามของจิโร่ไปว่า อารมณ์เสียใจที่ตนแสดงออกไป ณ ช่วงเวลานั้น มันเป็นการแสดงละครที่ตนเสแสร้งขึ้นมาเท่านั้นเอง
ปริญญา อินทชัย
ประวัติ
พออายุได้ 16 ต้องตามพ่อกับแม่กลับมาที่ประเทศไทย มีผลงานออกอัลบั้มกับกลุ่มศิลปิน ทีนเอจเกรดเอ ซึ่งเวย์ก็มองย้อนถึงภาพตอนนั้นว่า "ไม่ใช่ตัวเราเลย" เคยมีผลงาน ละครเรื่อง วัยอลวนทางช่อง 3 และต่อมาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง 303 กลัว กล้า อาฆาต ซึ่งก็ทำให้เห็นบรรยากาศการทำงานกองถ่ายทำให้ชื่นชอบในการแสดง จึงกลับไปนิวยอร์กหาโอกาสเรียนการแสดงเพิ่มที่โรงเรียน Black Nexus และในช่วงนั้นได้อาศัยอยู่กับขันเงิน เนื้อนวล ได้ทำเพลงตามหมู่เพื่อนฝูง จนได้มีผลงานในปี 2000 ก็มีผลงานวงฮิปฮอปในนาม ไทยเทเนี่ยม 2 อัลบั้มแรกของพวกเขาคือ AA และ Thai Riders และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2006
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
พวกที่ถูกวูเมน อุเอดะฆ่าตาย
ท่าไม้ตาย : น็อคกิ้งทุกรูปแบบ, น็อคกิ้งคืนชีพ , ขยายร่างตัวเองด้วยการน็อคกิ้งช็อตไฟฟ้า , แกรนด์น็อคกิ้ง, กินเนสพั้นช์, บิ๊กแบง, แดเมจน็อคกิ้ง , มิลเลี่ยนน็อคกิ้ง
ปริญญา อินทชัย
ประวัติ
ทางด้านงานเพลง นอกเหนือจากวงไทยเทเนี่ยมแล้ว ยังจะออกวงใหม่ที่ชื่อว่า Money Exchange Movement (M.E.M.) ร่วมกับ Big Calo และ Dandee โดยจะเป็นเพลงสากลทั้งอัลบั้ม
เวย์เคยได้รับตำแหน่ง The Sexiest Bachelor จากการประกวด 50 Most Eligible Bachelors 2005 ของนิตยสารคลีโอ ของสะสมของเวย์ คือ รองเท้า ปัจจุบันมีร่วมกว่า 70 คู่ (ข้อมูล กรกฎาคม 2551)
อักษัย กุมาร
อักษัย กุมาร (अक्षय कुमार) เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2510 เป็นลูกเขยของราเชศ ขันนา พระเอกชื่อดังของบอลลีวูดในอดีต อักษัยเคยมาเป็นเชฟ ในกรุงเทพมหานคร และเคยมาเรียนศิลปะการต่อสู้ของไทยด้วยเช่นกัน ภาพยนตร์เด่น ๆ ของเขา คือ Chandni Chowk to China (จอมยุทธ์โรตี บี้แดนมังกร) และ Singh Is Kinng (มาเฟีย รามซิงห์)
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
พวกที่ถูกวูเมน อุเอดะฆ่าตาย
วันนึง AREA 7 พบบลูไนโตรที่ชื่อ PAIRที่ล่า PAIR ล้มเหลว กับ ตนใกล้ตายเพราะเกสรของซานโดริโกะ เพื่อความอยู่รอดของทั้งคู่ ทั้งคู่จึงกัดกินร่างกายของอีกฝ่ายทำให้ PAIR รู้ว่าตนมี NEO ในตัว ตนถูกพวกบลูไนโตรหลอกใช้เพื่อรวบรวมฟูลคอร์ส ตนนำ GOD ไปมอบให้กับผู้มีอำนาจที่ร่ำรวย หยุดสงครามเพื่อบังหน้า แท้จริงสะกดจิตเหล่าผู้มีอำนาจต่าง ๆ จนส่งต่อไปสู่ลูกหลานเพื่อเอางบกับทรัพยากรของผู้มีอำนาจมาใช้ทำทุน สร้างองค์กรนีโอขึ้นมา
พอฟรอเซ่(ท้อง)หมดแรงเพราะปรุงฟูลคอร์ส ตนจงใจให้มิโดระไปเอาน้ำรักษามาเพื่อรักษาฟรอเซ่เร็ว ๆ แต่ฟรอเซ่กลับสละชีวิตช่วยมิโดระแทน ตนแยกตัวกับศิษย์ ฟรอเซ่ปฏิเสธการคืนชีพโจอาจึงคืนชีพแมนใช้เป็นหุ่นเชิด ในข่าวบอกว่าตนตายตามวัย แท้จริงตนไป AREA 1 ตนถูกบลูไนไตรทำการมอบเชลยที่เป็นมนุษย์มาเป็นอาหารเพื่อปรุง NEO ให้คลั่ง จนเวลาผ่านไปหลายร้อยปี
ปริญญา อินทชัย
ประวัติ
ปริญญาสมรสกับไรบีนา ตันวิมล นักแข่งรถ ดีเจ และพิธีกรหญิงเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ณ โรงแรมโอเรียนเต็ล โดยทำพิธีแบบไทย, จีน และอิสลาม โดยมีพิธีหมั้นแบบไทยในช่วงเช้า และมีงานสมรสในค่ำวันเดียวกัน ซึ่งในการนี้มีการเข้ารับช่อดอกไม้จากผู้แทนพระองค์ในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ทั้งสองมีบุตร-ธิดาเป็นฝาแฝด คือบีน่า (ญ.) และบรู๊คลิน กาย (ช.)
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
พวกที่ถูกวูเมน อุเอดะฆ่าตาย
พอผ่านไปหลายร้อยปี ในช่วงที่พวกโทริโกะ ในศึก ANOTHER ตนรอไม่ไหว จึงแบ่งตัวออกล่าล้มเหลว จึงสู้ชนะดอน สไลม์กับกิน ฆ่าจิโร่
ในศึก GOD เอาชนะ 8 ราชันย์กับเหล่าสัตว์ร้ายง่าย พอกิน GOD CENTER NEO คลั่งเก่งกว่าเดิม ในศึกสุดท้ายสู้แพ้โทริโกะ ตนบอกความรู้สึกจากใจริงกับบอกลา จนเสียชีวิต
=ไบโอโทปที่ 0= คนได้รับการคัดเลือกมาโดยตรงจากอิจิริว ประธานของ IGO ซึ่งทุกคนไม่ใช่คนของ IGO แต่เป็นคนที่ทำอาชีพแตกต่างกันไป มีคุณสมบัติเข้าโลกกรูเมต์ได้ มีจำนวนไม่ถึง 20 คน
โดยฐานหลัก อยุ่ที่ AREA 3 ในช่วงก่อนคุกกิ้งเฟส ทุกคนแยกย้ายไปทำตามแผน พอโคไซโรทรยศ ซึ่งอิจิริวก็รู้จึงให้คูริโบไปแฝงใน NEO
ส่วนทุกคนไป สู้พวกสมาคมนักล่าอาหารที่มีทัพเรดไนโตรจนเจ็บหนักกันหมด
หลังจบคุกกิ้งเฟส จึงติดอยู่ที่ Area ที่ตนประจำเขตทำการรับผิดชอบ กับอาศัยที่นั่นเป็นเวลา 1 ปีครึ่ง พอพวกโทรโกะมาล่าสำเร็จ ทุกคนก็อาสารับส่งฟูลคอร์สอาคาเชียกับวัตถุดิบในโลกกรูเมต์มาที่โลกมนุษย์กับพักรักษาตัว
คอยฝึกธรรมเนียมอาหารให้ไอมารุ โทริโโกะ โคมัตสึ หลังสู้แพ้จิโยะ ตนที่เจ็บหนักติดต่อไบโอท็อปที่ 0 ว่าสมาคมนักล่าอาหารรู้เรื่อง CENTER กับร่วมทีมไปล่าฟูลคอร์สอาคาเชียไม่ได้
หลังจบงานคุกกิ้งเฟส ดูแลจิโยะที่บาดเจ็บ กับอยู่เคียงข้าง
1 ปีครึ่งต่อมาร่วมทีมล่า ANOTHER
เมื่อโจอาเตรียมพาทุกคนหนี ตนแยกตัวมาจนความแตก
1 ปีครึ่ง พอพวกโทริโกะคิดไป AREA 6 ตนนำทางไปช่วย กับทำเครื่องครัวสำหรับปรุง ANOTHER ที่ Area 6
AIR
ที่ Area 8
แท้จริงเป็นคนใจดี กับพูดมาก แต่เพราะพูดเสียงเบาเหมือนยุงบิน จึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนเงียบ มีแต่ซีบร้าที่ได้ยิน จึงต้องพกหินเสียงสะท้อนติดตัวเพื่อพูดตลอด แต่ตนมักทำหินตกประจำ
เมื่อ 6 ปี ก่อน ถูกอิจิริวจ้างให้ทำมีด หั่นบรรยากาศของ AIR จึงลงเขาไปทำมีด กับบอกให้ลูกสาวบุญธรรมสืบทอดต่อจากจาก แต่เธอไม่ได้ยิน เพราะเสียงตนเบา
พอโทริโกะมา บอกเรื่องงานตน กับเสียใจที่พึ่งรู้ว่าตนเสียงเบา
สาคู (ปรง)
ปรงสาคู เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น ชื่อสามัญได้แก่ sago cycad บางครั้งเรียก king sago palm หรือ sago palm แต่เป็นพืชในกลุ่มของปรง ไม่ใช่ปาล์ม พืชชนิดนี้มีพิษในทุกส่วนของพืช แต่สามารถสกัดแป้งไปทำสาคูได้ โดยตัดกิ่ง รากและเมล็ด นำไปบดจนได้แป้ง แล้วล้างอย่างระมัดระวังหลายๆครั้งเพื่อล้างสารพิษออก  แป้งที่เหลือนำมาทำให้แห้งและทำให้สุกด้วยกระบวนการเดียวกับการทำแป้งสาคูจากปาล์ม
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
AIR
พอทำมีดสำเร็จก็เลิกเป็นช่างทำมีด
สาคู (ปรง)
ความเป็นพิษ
ปรงสาคูเป็นพิษต่อสัตว์มาก รวมทั้งมนุษย์ถ้าถูกย่อย อาการทางคลินิกจะเกิดขึ้นภายใน 12 ชั่วโมงหลังการย่อยได้แก่อาเจียน ท้องร่วง อ่อนเพลีย เป็นลม การทำงานของตับล้มเหลว ทุกส่วนของพืชเป็นพิษ โดยในเมล็ดมีสารพิษที่เรียกว่า ไซคาซิน (cycasin) ในระดับสูง สารพิษนี้ระคายเคืองต่อระบบทางเดินอาหาร ถ้าได้รับในระดับที่มากพอ จะทำให้ตับทำงานล้มเหลว สารพิษตัวอื่นๆ ได้แก่ Beta-methylamino L-alanine ซึ่งเป็นพิษต่อระบบประสาท และสารพิษที่ยังจำแนกไม่ได้อีกมากที่ทำให้เกิดอัมพาตในวัวควาย
รายชื่อตัวละครในเรื่องโทริโกะ
AIR
หลังจบคุกกิ้งเฟส เจ็บหนักเสียแขนซ้ายไป อยู่ Area 8 คอยดูแลรักษาฤๅษีดารุมะที่ป่วย กับสอนคนในหมู่บ้านรู้วิธีทำมีด
หลังจบคุกกิ้งเฟส คอยรักษาฤๅษีดารุมะ กับเสียตาขวา
PAIR
สู้พวกโดเรส ที่ Area 7
หลังจบคุกกิ้งเฟส ก่อนตาย รีบน็อคกิ้งตนกับกุเอมอน จนทั้งคู่เป็นผีติดอยู่ที่ Back Channel พอผ่านไป 1 ปีครึ่ง พอพวกโทริโกะมาล่า PAIR สำเร็จ ทั้งคู่ฟื้นขึ้นมา
สอนซานี่ให้ใช้สัญชาตญาณสู้
ANOTHER
สู้พวกคุโระมาโด ที่ Area 6
ตอนโทริโกะมาพาตัว ตนจึงยอม
หลังจบงานคุกกิ้งเฟส ตนกับราละถูกสลับร่าง แต่เพราะราละจึงกลับคืนร่างเดิมได้หลังจบศึก ANOTHER
หลังจบงานคุกกิ้งเฟส ตนกับเลิฟถูกสลับร่าง แต่ตนช่วยเลิฟกลับคืนร่างเดิมได้หลังจนศึก ANOTHER กับขออยู่ Area 6 ต่อ เพื่อศึกษาเรื่องใช้หอยยักษ์เป็นยานอวกาศ
NEWS
สู้พวกพวกอัลฟาโร่ ที่ Area 5
EARTH
พอพวกโทริโกะมารักษา ตนจึงรักษาทุกคนจนหายดี มอบยารักษาสารพัดโรคให้ทาคิมารุ กับโทริโกะถ้าต่อแขนแค่ครึ่งวัน แต่ถ้างอกแขนใหม่ตนใช้เวลา 20 ปี แต่โทริโกะแค่ 6 เดือน
ต่อมาตนฝึกซานี่ แต่ซานี่ไม่ราบรื่น จึงฝากให้กูเอม่อนต่อ
ที่ Area 4 ตนคืนชีพสวนทั้งสวนกับทราบจากไคโทระเรื่องโมยัน ไชไช คือพวกนีโอ
ATOM
สู้กับพวกไครุกับโบนเลส ที่ Area 3
Area 2
รอคอยทุกคนให้กลับมารวมตัวกัน สู้กับพวกไนซ์นี่
=กรูเมต์ยากูซ่า= กลุ่มมาเฟียที่ก่อตั้งโดยริว อยู่เบื้องหลังของเมืองเนิร์ก เพราะเมืองถูกกีดกันจนไม่มีอะไรกิน องค์กรจึงคอยส่งอาหารกับเด็ก ๆ ในสลัม กับพอเมื่อเด็ก ๆ โตขึ้นพาเข้าร่วมกลุ่มเพื่อทำหน้าที่แบบนั้นเพื่อช่วยคนรุ่นหลัง
เข้าร่วมการล่าซุปศตวรรษ สู้ชนะแบรี่กามอน กับขาซ้ายถูกแช่แข็งจึงตัดขาทิ้ง แต่โยซาคุคืนชีพลูกน้องของตน กับต่อขาให้ พอหายดีก็กลับไปก่อน พอโคมัตสึปรุงน้ำซุปศตวรรษสำเร็ต ตนขอเอาไปแบ่งให้เด็กในสลัม
ต่อมาริวถอนตัว มอบตำแหน่งบอสให้ตน ตอนโทริโกะมาาเมเทโอการ์ลิค ก็ทำหน้าที่เป็นเจ้ามือในการแข่งกับไลฟ์แบเลอร์ พอไลฟ์แบเลอร์แพ้กับไม่ยอมจึงเรียกพวกเชฟออกมา ตนเรียกพวกมาถล่ม พอโคมัตสึปรุงเมเทโอการ์ลิคสำเร็จ ไลฟ์แบเลอร์มอบคาสิโนให้ตนคุม นำวัตถุดิบผิดกฎหมายไปทำลายทิ้ง
ในงานคุกกิ้งเฟส สู้ชนะแบรี่กามอนอย่างง่ายดาย ร่วมมือกับไอมารุในการสู้ชนะเจอรี่บอย
1 ปีครึ่งหลังจากโทริโกะล่า AIR สำเร็จแมตช์ร่วมขบวนกับพวกนักเดินทางไปช่วยโทริโกะ กับไปล่า ANOTHER
=อัศวินกรูเมต์= กลุ่มนักล่าอาหารที่ยึดหลักคำสอรของศาสนากรูเมต์ มีจำนวนไม่มาก แต่เป็นกลุ่มที่กล้าหาญมาก กับอดอาหารเป็นเดือนได้สบาย เพราะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทุกคนจะมีสัญลักษญ์เป็นเส้นรอยที่ขอบตา
ซึ่งตนกิน กินเชื้อโรค แบคทีเรีย เป็นอาหาร จะวิเคราะห์ออกมาเพื่อทำการรักษาได้ จึงรักษาทาคิมารุได้ แต่ตนเกิดป่วยเพราะกินเชื้อโรคมากเกินไป จึงคอยสอนทาคิมารุ ตนที่ใกล้ตายนั้น พอทาคิมารุหายตัวไปนำยามารักษาบอกเรื่องโทริโกะกับ GOD จึงยอมทานยารักษาจนหายดี กับไปที่วัดโชคุรินฝึกจนใช้รูทีนจนชำนาญ โดยตนปิเรื่องมีปีศาจในตัว
ตอนโทริโกะมาเอาสาหร่าย ตนมาเยี่ยม พอโทริโกะล่าผลบับเบิ้ลฟรุตได้มาขอตนฝึกรูทีน กับพูคินกับเท็ปเปสอนวิธีใช้ราเมือก ตนจึงควบคุมใช้วาดเป็นพิกัดกับแผนที่
ในงานคุกกิ้งเฟสร่วมมือกับแมตช์สู้ชนะเจอร์บอย
พอ GOD ตื่นขึ้นมา ตนถูกแรงโจมตีจนบุรันจิไปช่วย ทั้งคู่จับคู่กันไปที่ Area 0 ตนเข้าไป เพื่อหาทางไม่ให้โลกระเบิดแต่ไร้ผลจึงพาเทปเปย์ไปช่วยกันจนสำเร็จ
=8 ราชันย์= สัตว์ร้ายอันตรายเก่งสุด 8 ตัวของโลกกรูเมต์ แค่ 1 ตัว ทำลายดาว 1 ดวงง่าย ๆ 1 ตัวปกครอง 1 Area ตอนออกล่า = โลกกรูเมต์คือตอนกลางคืน(ขนาดจิโร่กับเซ็ตซึโนะยังไม่กล้าออกล่า) ทุกตัวมีพลังแห่งอารมณ์ที่แตกต่างกัน คือพลังแห่งปาฎิหาริย์ สร้างสภาพแวดล้อมได้
เมื่อ 2 ตัวสู้กัน จะเกิดวงแหวนจักรพรรดิขึ้น ใครหรืออะไรที่อ่อนแอมายุ่งเกี่ยวจะตายทันที
=สมาคมนักล่าอาหาร (บิโชคุไค)= องค์กรสร้างโดยมิโดระ ศิษย์คนที่ 3 ของอาคาเชีย ออกล่าวัตถุดิบอร่อยหายากมา ให้สมาชิกกินเพื่อเพิ่มจำนวนคนเก่งพอเข้าโลกกูร์เมต์ กับจับเชฟ 1 พัน คนที่ 100 อันดับของโลก ในรายเดือน หรือเจ้าของร้านอาหาร 7 ดาว เป้นทาส โดยมีเป้าหมายสูงสุด คือวัตุดิบทุกอย่างบนโลก
คนเก่ง ๆ คือนักล่าอาหาร มียศตามร้านหรู ๆ  พวกทาสคือเชฟคอยปรุงอาหาร
พวกอ่อนแอจะขับหุ่น GT โรโบรูปแบบบลูไนโตร มีทัพเรดไนโตร กับสัตว์ร้ายต่าง ๆ อยู่มากมาย
ทั้งกลุ่มมีเทคนิค คือ ปรามอาหาร คือใช้กำลังคุมอาหาร
ในอดีตเกิดเป็นนักล่า ไม่รู้จักคำว่าพอเพียง หรือแบ่งปัน คือโจรปล้นอาหาร วันนึงถูกฟรอเซ่พาไปรักษาอยู่ร่วมกับพวกอาคาเชียเป็นครอบครัว ติดฟรอเซ่มาก พอฟรอเซ่ล้มป่วยหลังจากปรุงฟูลคอร์สอาคาเชีย ตนไปน้ำรักษา โดยไม่รู้ว่าอาคาเชียจงใจ ถึงสาหัสแต่ได้มา แต่ฟรอเซ่ได้สละชีวิตทำอาหารเพื่อรักษาตนแทน
โดยตนมีความหิวที่กระหายมาก ขนาดในองค์กรต้องเร่งมือกันทำ กับกินซุปศตวรรษก็ยังไม่ยิ้ม
ตอนอิจิริวมาชวนไปกินข้าวก็ปฏิเสธ ในภารกิจรวบรวมนฟูลคอร์สอาคาเชีย ท้าสู้ชนะอิจิริว ใช้เมเทโอสไปซ์โจมตีโลกมนุษย์ทำให้แห้งแล้ง จึงถูกอิจิริวถามว่าทำไมไม่ยอมฆ่า ตนจึงแถต่าง ๆ แต่อิจิริวก่อนถูก AIR ฆ่าตาย เพราะพูดความจริงมากไป ตนสงสัยทำไมอิจิริวถึงบอกความจริงช้าไปกับนับถือการใช้ชีวิตของอิจิริว จึงไปทำหลุมศพที่เนินเขาในโลกกรูเมต์สถานที่ที่เคยฝึกวิชาร่วมกันในสมัยเด็ก โดยปลูกต้นมิลเลี่ยนทรีเป็นป้ายหลุมศพ กับปลูกสวนดอกแฮมให้บานในสภาพอุดมสมบูรณ์
พอกลับฐานพบว่าถูกทำลาย เพราะคนทรยศ จึงบอกพวกเชฟที่จับมาเป็นทาสว่าใครทำอาหารให้ตนพึงพอใจได้ จะส่งกลับไป เชฟทุกคนไม่ทำ มีแค่โคมัตสึคนเดียวที่ทำกับสำเร็จ ตนก็ถูกใจจึงปล่อยให้กลับไป แต่โคมัตสึขออยู่ต่อจนกว่าโทริโกะจะมา ตนจึงยอม
1 ปี ต่อมาที่ฐานใหญ่ เหลือแค่ตนกับโคมัตสึ พอโทริโกะมา ตนไม่ได้บอกเรื่องAIRฆ่าอิจิริว ถูกโทริโกะยื่นข้อเสนอว่าจะรวบรวมนฟูลคอร์สอาคาเชียมาแบ่งให้ ตนจึงยอมรับ
ครึ่งปีต่อมาย้ายฐานไปที่ Area 6 พอบุรันจิมาส่งของให้ จึงส่งสตาร์จูนใหไปร่วมมือ แต่ตอนที่พวกโทริโกะแยกย้ายไปรวบรวมฟูลคอร์สนั้น ตนได้ส่งพวกเชฟกลับโลกมนุษย์ กับพาอัลฟาโร่ ไปบุกฐาน NEO ที่ Area 2 เพื่อถามความจริงจากโจอา จึงสู้กัน ตนที่ได้เปรียบ แต่พลาดท่าถูกจับขังผนึกในกระป๋องทองคำ แท้จริงตนจงใจ พอออกมาได้ก็สังเกตการณ์ไปซักระยะกับร่วมเดินทางกับบุรันจิ ไป Area 2 กับกินฟูลคอร์สอาคาเชียที่พวกโทริโกะล่ามา จนพบอาคาเชียจึงถามเรื่องอดีตเพื่อยืนยันความจริง จึงฆ่าโจอาอย่าง่ายดาย ร่วมมือกับโทริโกะสู้อาคาเชียจนหมดแรง พออาคาเชียเสียชีวิต ตนสละชีวิตใช้พลังที่เหลือทั้งหมด ยิงกรูเมต์สไปซ์ใส่โลกมนุษย์ทำให้กลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง จนเสียชีวิต ท่าไม้ตาย ลิ้นหิวโหย, ลิ้นภูเขา , ลิ้นหนาม , ฮังกรีสเปซ , เมเทโอสไปซ์, เลียนแบบ
ในการค้าหาNEWS นำทัพสู้กอบลิน ราม่อนกับเมก้าโรดรัส หลังจากจบงานคุกกิ้งเฟส
ในศึก ANOTHER ตนกับมิโดระ ไปฐาน NEO ที่Area 2 ชิงจานทองมาเป้นอาวุธหลัก
ใช้หุ่น GT สู้แพ้โทริโกะ เพราะอยากลองกำลัง พบกับโทริโกะด้วยตัวจริงเพื่อทักทายที่ร้านกลางบึง ปัจจุบันมีคู่หู คือ โอโอทาเกะ อดีตเชฟอันดับที่ 99 ของโลก
ในงานคุกกิ้งเฟส สู้ชนะโทริโกะ จึงพาโคมัตสึไป
หนึ่งปีครึ่งผ่านไป ร่วมมือกับบุรันจิในการล่า ANOTHER แต่ถูกจิจิสั่ง จับคู่กับโทริโกะล่า GOD ที่ Area 2 ทั้งคู่ร่วมมือสู้กับกินเนส แต่สู้ไม่ไหว จนพวกโคมัตสึตามมา ร่วมปาร์ตี้ครั้งสุดท้ายกัน พอกิน ANOTHER ก็จำอดีตได้ว่า ตนคือพี่น้องฝาแฝดกับโทริโกะ คิดบอกเมื่อพร้อม ตนร่วมมือพวกรองเชฟสู้ชนะพวกที่ถูกโจอาล้างสมอง แต่รองเชฟก็ถูกโจอาฆ่า ตนปกป้องโทริโกะจากอาคาเชียจนสาหัส จึงบอกความจริงของตนให้โทริกะฟังกับบอกลา หลังจากอาคาเชียเสียชีวิต ตนถูก CENTER อาบตัวจนรอดตาย ตนกับอัลฟาโร่ไปงานแต่งโทริโกะ
ในงานคุกกิ้งเฟส กินพิษโคโคะได้สบายสู้กันจนแพ้เกิดคลั่ง จนขาดสติ กับคือ 1 ในคนที่ถูกโจอาล้างสมอง หลังจบงานคุกกิ้งเฟสถูกอัลฟาโร่ฆ่าตาย
ถูกโคโคะสร้างหุ่นปลอมขึ้นมาเพื่อร่วมมือกับสตาร์สู้ชนะพวกที่ถูกโจอาล้างสมอง แต่ถูกโจอาฆ่าตาย
แต่พอเมื่อจวนตัวจนถึงขีดสุดจนสู้ไม่ไหว จึงใช้พลังงานกว่าครึ่งเพื่ออ้วกแมลงที่อันตรายที่สุดออกมา เพราะยากเกินจะควบคุม
สู้เสมอกับโทริโกะ โทริโกะเสียแขนซ้าย ส่วนตนเสียแขนขวากับปีก 2 ข้าง และร่างเป็น 4 รู ถูกเท็ปเปน็อคกิ้ง ตนจึงอ้อกแมลงอันตรายที่สุดออกมา ต่อมาถูกอัลฟาโร่พาไปรักษา พอหายดีเลี้ยงแมลงที่รุนแรงยิ่งกว่า โดยแขนข้างหนึ่งมีระดับอันตราย ข้างละ 200 ในงานคุกกิ้งเฟสได้สู้แพ้ซันนี่จนเสียชีวิต
ถูกซานี่คายออกมา ขึ้นมาเพื่อร่วมมือกับสตาร์สู้ชนะพวกที่ถูกโจอาล้างสมอง แต่ถูกโจอาฆ่าตาย
ถูกก่อตั้ง ตอนที่อาคาเชียมอบ GOD ให้ผู้นำประเทศต่าง ๆ กิน ให้สงครามทั้งโลกมนุษย์ยุติเพื่อบังหน้า แท้จริงใน GOD ที่ผู้นำประเทศกินนั้นคือ ฟรอเซ่ใช้วิชาล้างสมองใส่ GOD พอใครกินจะถูกควบคุม โดยควบคุมจะส่งผ่านไปในยีนส์ของลูกหลานรุ่นหลัง อาคาเชียจงใจหลอกเอาเงินทุน สร้าง NEO ARK ยานอวกาศลี้ภัยใช้หนีจาก NEO ปีศาจในตัวอาคาเชีย หรือตอนโลกระเบิดเพราะการปรุงครั้งสุดท้าย
แท้จริงตนคือผีอาหารที่ถูกอาคาเชียเรียกให้มาคืนชีพในร่างฟรอเซ่ แทนฟรอเซ่ กับอาบน้ำรักษาที่มิโดระไปนำมาราดที่หลุมศพฟรอเซ่ ซึ่งตนกิน PAIR จึงสลับเพศนับแต่นั้น
ในอดีตเมื่อ 200 ปีก่อน เคยแข่งขันในเฟสครั้งแรก คือ แชมป์คนแรก หลังจบการแข่ง แหกกฎการทำอาหารมากมาย ซึ่งทำให้เซ็ตสึโนะที่เป็นรอง คือ แชมป์แทน ตนถูกลบตัวตนให้หายไปจากประวัติศาสตร์ตลอดกาล
ตอนโทริโกะล่าเมเทโอการ์ลิค ตนกับดานินหนีทัน
ตนสั่งให้โมยันไชไชคืนชีพ จตุอสูรขึ้นมา กับถูกเท็ปเปย์ไล่ตาม ตนจึงล้างสมองเท็ปเปย์จนหนีไป เพื่อเอาบันทึกของจิจิในกรูเมต์พีระมิด แต่ช้าไป เพราะโคมัตสึเอาไปนานแล้ว
ในเฟสครั้งที่ 50 ควบคุมเท็ปเปย์ ตนรับมือจิโร่กับเซ็ตสึโนะได้ พอมิโดระโจมตีโลกมนุษย์ ตนจึงนำพวกหนี
หลังจบเฟสเรียกสมาชิกทั้งหมด มาปาร์ตี้ในแผนครั้งสุดท้าย
1 ปีครึ่ง ต่อมาไปที่ดินเนอร์แพลนเน็ต พูดคุยกับบลูไนโตร กับส่งพวกเทปเปย์ไปทำร้ายโคมัตสึ กับส่งปีศาจกรูเมต์เซลล์ของตนไปทำร้ายผีกากะตัวจริง จับมา AREA 6 พอมิโดระกับอัลฟาโร่บุกฐาน ตนสู้ชนะมิโดระจับขังในกระป๋องทองคำ
พอ GOD ตื่น ตนเรียกพวกที่ตนล้างสมองที่เหลือสู้กับพวกสตาร์ ส่วนตนจัดการพวกโคโคะได้อย่างง่ายดาย กับสู้แพ้มิโดระจนเสียชีวิต แต่ก่อนร่างสลายถูกอาคาเชียฆ่าปิดฉากไปก่อน
เศรษฐี
ลูกหลานของผู้นำประเทศกับเศรษฐีในอดีต ที่กิน GOD จนถูกล้างสมองในยีนส์
สปาย
1 ปีครึ่งต่อมาถูกมิโดระฆ่าตาย
IGO
ในเฟส ทำร้ายแมนซัม
ในศึก AIR โดนหมัดตะปูไม่สิ้นสุดของโทริโกะตาย จนได้สติกับสำนึกผิดก่อนตาย
ศึกNEO
หลังจบคุกกิ้งเฟส คุมการสร้าง NEO ARK
ศึกGOD
สู้แพ้พวกสตาร์
หัวหน้าเชฟ
ถูกโทริโกะฆ่าคาย
อดีต
พวกที่ถูกโจอาล้างสมอง แต่คลายได้สติกลับมา
ถูกมิโดระฆ่าไป 2 ทีจนได้สติกลับมา ถูกเท็ปเปช่วย ตนนำทางไปเครื่องครัวทองคำที่โจอาเก็บไว้ ร่วมมือกับอพอลโลสู้ชนะวูเมน ให้เทปเปไปช่วยโทริโกะ
1 ปีครึ่งต่อมา เห็นอาคาเชีย เกิดกลัวจนผมขาว ตนถูกเท็ปเปพาหนี ไปช่วยโคมัตสึปรุง GOD
1 ปีครึ่งต่อมา พวกเทปเปพบเครื่องครัวทองคำที่โจอาซ่อนไว้ ตนสู้แพ้อพอลโลกับซาอุส จนได้สติ
ตอนเด็กอยากเป็นนักล่าอาหารเหมือนปู่ พอผจญภัยในโลกกรูเมต์พบที่แห้งแล้ง จึงตระหนักผันตัวเป็นนักคืนชีพเพื่อคืนชีพวัตถุดิบที่สูญพันธุ์ทั้งหมด จึงขอเป็นศิษย์กับโยซาคุ แต่บางทีคืนชีพส่งเดชไม่คิดถึงผลเสียทุกที(IGO ให้ติด top) กับชอบเผลอพูดเรื่องที่ไม่ควรพูดออกไป กับลายมือห่วยแตก ขนาดจำชื่อคนยังไม่ได้
เคยร่วมมือกับโยซาคุจับตัวซีบร้า
ตอนล่าน้ำซุปศตวรรษ แฝงตัวเข้ามา กับเผลอพูดไม่มีซุป จนทุกคนติดเกาะ ร่วมมือกับโยซาคุ และซานี่รักษากับงอกแขนซ้ายให้โทริโกะ
พอโทริโกะหาวัตถุดิบทำเอโอมากิมาเยี่ยม ตนเผลอคืนชีพทุเรียนบอมป์ กับแนะนำให้ล่า จนโทริโกะกับโคมัตสึโดนระเบิดสลบไปหลายวัน กับกลิ่นเหม็นเต็มตัว
ตอน จตุอสูร สร้างพืชกันไม่ให้ตึกถล่ม กับล่าโจอาตามคำสั่งอิจิริว จนถูกโจอาล้างสมอง แต่ตนก็คลายกับแกล้งทำตามโจอา สอนไอมารุเรื่องการใช้เชื้อราสร้างแผนที่