cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอตระการพืชผล
ประวัติศาสตร์
เมืองตระการพืชผล คงฐานะเป็นเมืองและตั้งอยู่ที่บ้านสะพือมาเป็นเวลานานพอสมควร แม้ว่าจะมีการปรับปรุงการปกครองในบริเวณนี้หลายครั้ง กระทั่งปี พ.ศ. 2440 (ร.ศ. 116) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯให้ประกาศใช้ " พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 " ซึ่งมีผลใช้บังคับทั่วราชอาณาจักร กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ข้าหลวงต่างพระองค์สำเร็จราชการหัวเมืองมณฑลอิสาน จึงได้ปรับปรุงการปกครองในภูมิภาคนี้เป็นการใหญ่ โดยให้ยุบเมืองเล็กลงเป็นอำเภอ สำหรับเมืองตระการพืชผล ก็มีฐานะเป็นอำเภอขึ้นตรงต่อเมืองอุบลราชธานี มณฑลอิสานตั้งแต่นั้นมา สำหรับผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอนั้น ในปี ร.ศ. 121 (พ.ศ. 2445) นายอำเภอตระการพืชผล คือ ท้าวสุริยะ (มั่น)
อำเภอตระการพืชผล คงสภาพเป็นอำเภอได้ไม่นาน ในปี พ.ศ. 2451 ทางราชการได้มีการปรับปรุงการปกครองในส่วนภูมิภาคครั้งใหญ่ อาจเนื่องจากกรณีเกิด ผีบาป - ผีบุญ ในบริเวณบ้านสะพือ ในปี พ.ศ. 2444 - 2445 ก็เป็นได้ ทางราชการจึงได้รวมอำเภอตระการพืชผล และอำเภอพนานิคม เข้าด้วยกัน เรียกชื่อว่า อำเภอพนานิคม โดยตั้งที่ว่าการอำเภอ ที่อำเภอพนานิคม บ้านสะพือที่เคยมีฐานะเป็นเมืองตระการพืชผล หรือฐานะเป็นอำเภอตระการพืชผล ก็กลายเป็นบ้านสะพือ ตำบลสะพือ ตั้งแต่บัดนั้นมา
ใน พ.ศ. 2457 ทางราชการเห็นว่า ทำเลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอพนานิคมไม่ค่อยเหมาะสม จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอพนานิคม มาตั้งที่บ้านขุหลุ ตำบลขุหลุ แต่ยังคงเรียกชื่ออำเภอพนานิคมอยู่เช่นเดิม เพื่อให้ชื่ออำเภอเหมาะสมกับสถานที่ตั้งอย่างแท้จริง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอขุหลุ เมื่อวันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. 2460
ในปี พ.ศ. 2482 ทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจากอำเภอขุหลุเป็นอำเภอพนานิคมอีกครั้ง จนในปี พ.ศ. 2483 จึงเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอตระการพืชผล เพื่อความถูกต้องตามทางประวัติศาสตร์อีกครั้งหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2494 ทางราชการได้จัดตั้งกิ่งอำเภอพนานิคม (อำเภอพนา จังหวัดอำนาจเจริญในปัจจุบัน) ขึ้นใหม่ โดยแยกท้องที่ 5 ตำบลที่เคยอยู่ในบริเวณอำเภอพนานิคมมาก่อนมาขึ้นสังกัดกิ่งอำเภอพนานิคมที่ตั้งขึ้นใหม่ ส่วนอำเภอตระการพืชผลยังคงมีฐานะเป็นอำเภอตระการพืชผล มาจนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอตระการพืชผลแบ่งการปกครองออกเป็น 23 ตำบล 234 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอตระการพืชผลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 23 แห่ง ได้แก่
สถาบันการศึกษาในอำเภอ
โรงเรียนมัธยม สพฐ.
วิทยาลัย (ระดับอาชีวศึกษา)
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก (FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในร่มระดับนานาชาติของประเภททีมหญิง
เจ้าภาพ
รายชื่อเจ้าภาพแบ่งตามจำนวนการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลก
สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส
สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส (อังกฤษ: Street Funk Rollers) วงดนตรีแนวร๊อค โดยมีส่วนผสมของแนวดนตรีหลากหลายแนวอาทิเช่น ฟังค์, บูลส์, เฮฟวี่ ร๊อค, บัลลาด ร็อค ฯลฯ ตามความชื่นชอบเพลงยุค 60's- 80's ของแกนนำวง คือคุณ อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์ (โอ๊ต) ซึ่งทางวงเป็นที่รู้จักมากในสมัยดนตรียุคอัลเทอร์เนทีฟไทยครองเมือง
อัลบั้ม Street Funk Rollers
Street Funk Rollers มีอัลบั้มแรกออกมาในปี 2540 โดยใช้ชื่องวงเป็นชื่ออัลบั้ม มีเพลงเด่นอย่าง “ง่ายดาย” บทเพลงความยาว 6 นาทีครึ่ง ที่แม้จะมีความยาวกว่าบทเพลงทั่วๆไปในท้องตลาด แต่กลับได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจากทั้งนักวิจารณ์และกลุ่มนักฟังเพลงนอกกระแส ในปีเดียวกันนั้นเอง Street Funk Rollers ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสัน อวอร์ดในสาขา “ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมประจำปี 2540” อีกด้วย
อัลบั้ม Unidentified Funky Object
หลังจากหายหน้าไปถึง 5 ปี Street Funk Rollers ก็กลับมาพร้อมกับอัลบั้มชุดที่ 2 “UFO” ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดแรกประเดิมการก่อตั้งของค่าย Black Sheep (แบล็ค ชีพ) ค่ายเพลงอินดี้ภายใต้สังกัด Sony Music ที่เพิ่งก่อตั้งในปีนั้น อัลบั้ม “UFO” ยังคงเต็มไปด้วยบทเพลงชั้นดีมากมาย ตั้งแต่ซิงเกิ้ลแรกอย่าง “บนฟากฟ้า”, “วาสนาน้อยๆ” รวมทั้งเพลง “เฝ้ารอ” ที่คว้ารางวัลสีสันอวอร์ดในสาขา “เพลงร็อคยอดเยี่ยมประจำปี 2545”
อัลบั้ม Roller Love Songs
ปลายปี 2546 ในระหว่างที่ทางวงยังไม่มีงานใหม่ “โอ๊ต – อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์” มือกีต้าร์และนักร้องนำแกนหลักของวงก็มีผลงานเดี่ยวที่มีชื่อว่า “Roller Love Songs” ซึ่งเป็นงานเพลงในแนวป๊อบฟังสบาย โดยมีเพลง “แค่เธอ” กลายเป็นเพลงฮิตติดอันดับ #1 บนชาร์ต แฟต เรดิโอยาวนานกว่า 1 เดือน และมีเพลง “บ่ายวันนั้น” ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสันอวอร์ดอีกครั้งในสาขา “เพลงบรรเลงยอดเยี่ยมประจำปี 2546”
อัลบั้ม Mind ‘N’ Soul
Street Funk Rollers กลับมาออกผลงานอีกครั้งในปี 2548 กับผลงานอัลบั้มที่ 3 ที่มีชื่อว่า “Mind ‘N’ Soul” โดยมีเพลงเด่นอย่าง “แกะดำ” บทเพลงร็อคเข้มๆที่ทางวงมักจะนำมาโชว์ในการแสดงสดอยู่เสมอ รวมทั้งเพลงป๊อบร็อคสวยๆอย่าง “กอดลม” และในปีนี้ “โอ๊ต” มือกีต้าร์และแกนนำของวงยังได้รับเลือกเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับกีต้าร์ชั้นนำระดับโลกอย่าง “Ibanez” (ไอ-บา-เนซ) รุ่น SZ 520 QM และยังได้รับเลือกจากนิตยสาร “Guitar Mag” ให้เป็นหนึ่งในกีต้าร์ฮีโร่รุ่นใหม่ของเมืองไทยอีกด้วย
อัลบั้ม Roller Ballad Hits
ในปี 2549 Street Funk Rollers ได้รวบรวมบทเพลงที่แฟนเพลงมักจะขอให้เล่นอยู่เสมอมาไว้ในชุดเดียวกัน ใช้ชื่อว่า “Roller Ballad Hits” โดยมีเพลงใหม่ 3 เพลงรวมไว้ในอัลบั้มนี้ด้วย
อัลบั้ม IV
ในปี 2551 Street Funk Rollers กลับมาอีกครั้งพร้อมอัลบั้มใหม่ “IV” (โฟร์) งานเพลงชุดที่ 4 ที่ยังคงแนวทางดนตรีร็อคยุค 70 ที่เข้มข้นและหนักแน่นเหมือนเดิม การกลับมาครั้งนี้แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกไปบ้างแต่ก็ยังคงนำโดย “โอ๊ต – อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์” มือกีต้าร์และนักร้องนำซึ่งเป็นแกนนำของวง ร่วมด้วย “นะ” มือเบสที่ร่วมงานกับวงมาตั้งแต่ชุด “UFO” ซึ่งกลับ มารวมตัวอีกครั้ง หลังจากช่วงที่ผ่านมา “นะ” ได้ร่วมงานกับวงและโปรเจกต์ต่างๆมากมาย (หนึ่งในนั้นก็คือวงกรุงเทพ มาราธอน นั่นเอง) และอีก 1 สมาชิกใหม่ที่เข้ามาร่วมงานในชุดนี้ก็คือ “โน้ต” มือกลองรุ่นใหม่ฝีมือดี ที่เข้าเติมเต็มแทนมือกลองคนเดิมที่แยกตัวออกไป ในอัลบั้ม “IV” ชุดนี้ “โอ๊ต” ยังคงรับหน้าที่หลักในการแต่งเพลง, บันทึกเสียง และโปรดิวซ์ผลงานทั้งหมดด้วยตัวเองเหมือนในอัลบั้มที่ผ่านมา จึงทำให้ซาวนด์ดนตรียังคงความต่อเนื่องและเอกลักษณ์ในแบบของไว้อย่างครบเครื่อง ระยะเวลา 10 กว่าปีที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้แนวเพลงหรืออุดมการณ์ทางดนตรีของพวกเขาเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย Street Funk Rollers ยังคงสร้างสรรค์บทเพลงในแบบฉบับเฉพาะตัว โดยไม่อิงกระแสใดๆทั้งสิ้น และที่สำคัญพวกเขายังแสดงให้เห็นถึงความจัดเจนในแนวทางดนตรีของตัวเองอีกด้วย
ผลงาน
สตูดิโออัลบั้ม
เพลงคัฟเวอร์
การออกอากาศคู่ขนาน
การออกอากาศคู่ขนาน (Simulcast ซึ่งเป็นคำผสมระหว่าง Simultaneous และ Broadcast) คือการแพร่สัญญาณออกอากาศรายการหรือกิจกรรมผ่านสื่อมวลชนมากกว่า 1 สื่อ หรือมากกว่า 1 ช่องทางบนสื่อเดียวกันในเวลาเดียวกัน (นั่นคือการออกอากาศพร้อมกันมากกว่า 1 ช่องทาง) เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้ชมได้รับชมเนื้อหาเดียวกันได้หลากหลายช่องทางมากขึ้น เช่น การออกอากาศคู่ขนานระหว่างวิทยุด้วยกันในคนละระบบ, กระจายเสียงทางวิทยุพร้อมกับการแพร่ภาพทางโทรทัศน์, การแพร่ภาพระบบแอนะล็อกพร้อมกับระบบดิจิทัลภาคพื้นดิน การแพร่ภาพทางโทรทัศน์พร้อมกับการออกอากาศสดในเนื้อหาดังกล่าวทางสื่อสังคมออนไลน์ หรือการดึงสัญญาณภาพจากช่องอื่นมาออกอากาศก็ได้
ตัวเก็บประจุ
ตัวเก็บประจุ หรือ คาปาซิเตอร์ (capacitor หรือ condenser) เป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างหนึ่ง ทำหน้าที่เก็บพลังงานในรูปสนามไฟฟ้า ที่สร้างขึ้นระหว่างคู่ฉนวน โดยมีค่าประจุไฟฟ้าเท่ากัน แต่มีชนิดของประจุตรงข้ามกัน บ้างเรียกตัวเก็บประจุนี้ว่า คอนเดนเซอร์ (condenser) แต่ส่วนใหญ่เรียกสั้น ๆ ว่า แคป (Cap) เป็นอุปกรณ์พื้นฐานสำคัญในงานอิเล็กทรอนิกส์ และพบได้แทบทุกวงจร มีคุณสมบัติตรงข้ามกับตัวเหนี่ยวนำ จึงมักใช้หักล้างกันหรือทำงานร่วมกันในวงจรต่าง ๆ เป็นหนึ่งในสามชิ้นส่วนวงจรเชิงเส้นแบบพาสซีฟที่ประกอบขึ้นเป็นวงจรไฟฟ้า ในระบบจ่ายไฟฟ้าใช้ตัวเก็บประจุเป็นชุดหลายตัวเพิ่มค่าตัวประกอบกำลัง (Power factor) ให้กับระบบไฟฟ้าที่เรียกว่า แคปแบงค์ (Cap Bank) ตัวเก็บประจุบางชนิดในอนาคตมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกนำมาใช้แทนแบตเตอรี่ เช่น ตัวเก็บประจุยิ่งยวด (Supercapacitor)
การออกอากาศคู่ขนาน
การออกอากาศแบบคู่ขนานเริ่มมีขึ้นในปี ค.ศ. 1925 แต่มีการบัญญัติศัพท์ขึ้นในปี ค.ศ. 1948 โดยตัวแทนสื่อมวลชนที่ WCAU-TV จากเมืองฟิลาเดลเฟีย
ตัวเก็บประจุ
ลักษณะทางกายภาพ
ตัวเก็บประจุนั้นประกอบด้วยขั้วไฟฟ้า (หรือเพลต) 2 ขั้ว แต่ละขั้วจะเก็บประจุชนิดตรงกันข้ามกัน ทั้งสองขั้วมีสภาพความจุ และมีฉนวนหรือไดอิเล็กตริกเป็นตัวแยกคั่นกลาง ประจุนั้นถูกเก็บไว้ที่ผิวหน้าของเพลต โดยมีไดอิเล็กตริกกั้นเอาไว้ เนื่องจากแต่ละเพลตจะเก็บประจุชนิดตรงกันข้าม แต่มีปริมาณเท่ากัน ดังนั้นประจุสุทธิในตัวเก็บประจุ จึงมีค่าเท่ากับ ศูนย์ เสมอ
การออกอากาศคู่ขนาน
การออกอากาศคู่ขนานในประเทศไทย
ในประเทศไทย ปี พ.ศ. 2557 สถานีโทรทัศน์ฟรีทีวีเดิม 6 ช่อง ที่ออกอากาศอยู่ในระบบแอนะล็อก ได้ทดสอบสัญญาณการออกอากาศโทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัล เพื่อเตรียมสำหรับการยุติการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกในประเทศไทย โดยการออกอากาศเนื้อหาในช่องทีวีแอนะล็อกของตนเองบนทีวีดิจิทัล คู่ขนานไปกับการออกอากาศทีวีแอนะล็อกตามเดิม จากนั้น ทุกช่องก็ได้ออกอากาศคู่ขนานเต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการ จนกว่าจะยุติออกอากาศระบบอนาล็อก ยกเว้นสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ที่ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากผู้รับใบอนุญาตทีวีดิจิทัลและผู้รับสัมปทานทีวีแอนะล็อกเป็นคนละนิติบุคคลกัน จนกระทั่งช่อง 3 นำความขึ้นร้องต่อศาลปกครอง และผลคือศาลปกครองได้ทำข้อตกลงให้ช่อง 3 แอนะล็อก ออกอากาศคู่ขนานในภาพความละเอียดสูงทางช่อง 33 ในระบบดิจิทัล ตั้งแต่วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2557 จนถึง 25 มีนาคม พ.ศ. 2563
ตัวเก็บประจุ
การเก็บประจุ
การเก็บประจุ คือ การเก็บอิเล็กตรอนไว้ที่เพลตของตัวเก็บประจุ เมื่อนำแบตเตอรี่ต่อกับตัวเก็บประจุ อิเล็กตรอนจากขั้วลบของแบตเตอรี่ จะเข้าไปรวมกันที่แผ่นเพลต ทำให้เกิดประจุลบขึ้นและยังส่งสนามไฟฟ้าไป ผลักอิเล็กตรอนของแผ่นเพลตตรงข้าม ซึ่งโดยปกติในแผ่นเพลตจะมี ประจุเป็น + และ - ปะปนกันอยู่ เมื่ออิเล็กตรอนจากแผ่นเพลตนี้ถูก ผลักให้หลุดออกไปแล้วจึงเหลือประจุบวกมากกว่าประจุลบ ยิ่งอิเล็กตรอนถูกผลักออกไปมากเท่าไร แผ่นเพลตนั้นก็จะเป็นบวกมากขึ้นเท่านั้น
การคายประจุ
ตัวเก็บประจุที่ถูกประจุแล้ว ถ้าเรายังไม่นำขั้วตัวเก็บประจุมาต่อกัน อิเล็กตรอนก็ยังคงอยู่ที่แผ่นเพลต แต่ถ้ามีการครบวงจร ระหว่างแผ่นเพลตทั้งสองเมื่อไร อิเล็กตรอนก็จะวิ่งจากแผ่นเพลตทางด้านลบ ไปครบวงจรที่แผ่นเพลตบวกทันที เราเรียกว่า "การคายประจุ"
ตัวเก็บประจุชนิดคงที่ Fixed capacitor
Capacitor ชนิดนี้จะมีขั้วบวกและขั้วลบบอกไว้ ส่วนใหญ่จะเป็นแบบกลมดังนั้น การนำไปใช้งานจะต้องคำนึงถึงการต่อขั้วให้กับ Capacitor ด้วย จะสังเกตขั้วง่าย ๆ ขั้วไหนที่เป็นขั้วลบจะมีลูกศรชี้ไปที่ขั้วนั้น และในลูกศรจะมีเครื่องหมายลบบอกเอาไว้
ตัวเก็บประจุแบบไมก้านี้ จะมีเสถียรภาพต่ออุณหภูมิ และ ความถี่ดี มีค่าตัวประกอบการสูญเสียต่ำ และ สามารถทำงาน ได้ดีที่ความถี่สูง จะถูกนำมาใช้ในงานหลายอย่าง เช่น ในวงจะจูนวงจรออสซิสเตอร์ วงจรกรองสัญญาณ และวงจรขยาย ความ ถี่วิทยุกำลังสูง จะไม่มีการผลิตตัวเก็บประจุแบบไมก้าค่าความจุสูงๆ ออกมา เนื่องจากไมก้ามีราคาแพง จะทำให้ค่าใช้จ่ายในการ ผลิตสูงเกินไป
ตัวเก็บประจุชนิดเซรามิก โดยทั่วไปตัวเก็บประจุชนิดนี้มีลักษณะกลมๆ แบนๆ บางครั้งอาจพบแบบสี่เหลี่ยมแบนๆ ส่วนใหญ่ตัวเก็บประจุชนิดนี้ มีค่าน้อยกว่า 1 ไมโครฟารัด และเป็นตัวเก็บประจุชนิดที่ไม่มีขั้ว และสามารถทนแรงดันได้ประมาณ 50-100 โวลต์ค่าความจุของตัวเก็บประจุชนิดเซรามิกที่มีใช้กันในปัจจุบันอยู่ในช่วง 1 พิโกฟารัด ถึง 0.1 ไมโครฟารัด
ตัวเก็บประจุชนิดอิเล็กโทรไลติก ตัวเก็บประจุชนิดนี้ต้องระวังในการนำไปใช้งานด้วย เพราะมีขั้วที่แน่นอนพิมพ์ติดไว้ด้าน ข้างตัวถังอยู่แล้ว ถ้าป้อนแรงดันให้กับตัวเก็บประจุผิดขั้ว อาจเกิดความเสียหายกับตัวมันและอุปกรณ์ที่ประกอบร่วมกันได้ ขั้วของตัวเก็บประจุชนิดนี้สังเกตได้ง่ายๆ เมื่อตอนซื้อมา คือ ขาที่ยาวจะเป็นขั้วบวก และขาที่สั้นจะเป็นขั้วลบ
ตัวเก็บประจุแบบปรับค่าได้ Variable capacitor
เป็น Capacitor ชนิดที่ไม่มีค่าคงที่ ซึ่งจะมีการนำวัสดุต่างๆ มาสร้างขึ้นเป็น Capacitor โดยทั่วไปจะมีค่าความจุไม่มากนัก โดยประมาณไม่เกิน 1 ไมโครฟารัด (m F) Capacitor ชนิดนี้เปลี่ยนค่าความจุได้ จึงพบเห็นอยู่ ในเครื่องรับวิทยุต่าง ๆ ซึ่งเป็นตัวเลือกหาสถานีวิทยุโดยมีแกนหมุน Trimmer หรือ Padder เป็น Capacitor ชนิดปรับค่าได้ ซึ่งคล้าย ๆ กับ Variable Capacitor แต่จะมีขนาดเล็กกว่า การใช้ Capacitor แบบนี้ถ้าต่อในวงจรแบบอนุกรมกับวงจรเรียกว่า Padder Capacitor ถ้านำมาต่อขนานกับวงจร เรียกว่า Trimmer.
รีแอคแตนซ์
ตัวเก็บประจุก็มีค่าความต้านทานเสมือนเช่นเดียวกับตัวเหนี่ยวนำ รีแอคแตนซ์ตัวเก็บประจุ (สัญลักษณ์ XC) เป็นค่าต้านทานของตัวเก็บประจุทางไฟฟ้ากระแสสลับ มีหน่วยการวัดเป็นโอห์ม (Ω) แต่รีแอคแตนซ์มีความซับซ้อนมากกว่าความต้านทาน เพราะค่าของมันขึ้นอยู่กับความถี่ (f) ของสัญญาณไฟฟ้าที่ไหลผ่านตัวเก็บประจุ (C) รีแอคแตนซ์ตัวเก็บประจุมีค่ามากที่ความถี่ต่ำและค่าน้อยที่ความถี่สูง เช่นตัวเก็บประจุค่า 1µF มีรีแอคแตนซ์ 3.2kΩ ที่ความถี่ 50Hz แต่ที่ความถี่สูงกว่าเช่นที่ 10kHz จะมีค่ารีแอคแตนซ์เพียง 16Ω สำหรับดีซีคงที่ซึ่งความถี่เป็นศูนย์ XC มีค่าเป็นอนันต์ (ความต้านทั้งหมด) เป็นที่มาของกฎที่ว่า ตัวเก็บประจุยอมให้กระแสสลับ(AC)ผ่านแต่ปิดกั้นกระแสตรง(DC)
ตาอูรอนอาเรนากรากุฟ
ตาอูรอนอาเรนากรากุฟ (Tauron Arena Kraków) เป็นสนามกีฬาในร่มตั้งอยู่ในกรากุฟ, ประเทศโปแลนด์ มีความจุ 15,328 ที่นั่งใช้สำหรับการแข่งขันกีฬา
นอกจากนี้สนามแห่งนี้ยังเป็นเจ้าภาพการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2014 ฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก 2015 ดิวิชัน 1 และแฮนด์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2016
ยศทหารกองทัพประชาชนลาว
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารของ กองทัพประชาชนลาว ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ระบบโครงสร้างชั้นยศ อ้างอิงรูปแบบธรรมเนียมมาจากสหภาพโซเวียต.
23 สิงหาคม
วันที่ 23 สิงหาคม เป็นวันที่ 235 ของปี (วันที่ 236 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 130 วันในปีนั้น
เอ็ม-150
เอ็ม-150 (อังกฤษ : M-150) เป็นเครื่องดื่มชูกำลังไม่อัดลม จำหน่ายโดยบริษัท โอสถสภา จำกัด (มหาชน) จำหน่ายในขวดแก้วขนาด 150 มิลลิลิตร ใน พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าเอ็ม-150 มีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 65 แต่ลดลงเหลือร้อยละ 46 ในปี พ.ศ. 2557
การออกแบบใช้คอมพิวเตอร์ช่วย
การออกแบบใช้คอมพิวเตอร์ช่วย (Computer-aided design) เป็นการใช้ระบบคอมพิวเตอร์ เพื่อช่วยในการสร้าง ,การปรับเปลี่ยน ,การวิเคราะห์ หรือ การเพิ่มประสิทธิภาพของการออกแบบ ซอฟต์แวร์ CAD ถูกใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของนักออกแบบปรับปรุงคุณภาพ ,การออกแบบปรับปรุง ,การสื่อสารผ่านเอกสา รและเพื่อสร้างฐานข้อมูลสำหรับการผลิต ผลผลิต CAD มักอยู่ในรูปแบบของไฟล์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับการพิมพ์ ,การตัดเฉือน หรือการดำเนินการผลิตอื่น ๆ
การใช้งานในการออกแบบระบบอิเล็กทรอนิกส์เป็นที่รู้จักกันคือ Electronic design automation ในการออกแบบวิศวกรรมเครื่องกล เป็นที่รู้จักกันคือ mechanical design automation (MDA) หรือ computer-aided drafting (CAD) ซึ่งรวมถึงกระบวนการในการสร้างภาพวาดทางเทคนิคด้วยการใช้ซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์
CAD อาจถูกนำมาใช้ในการออกแบบเส้นโค้งและตัวเลขใน2 มิติ หรือ เส้นโค้ง ,พื้นผิว และของแข็งเข้าใน3 มิติ
CAD เป็นศิลปะอุตสาหกรรมที่สำคัญที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในหลาย ๆ ด้าน รวมถึง อุตสาหกรรมยานยนต์ ,การต่อเรือและอวกาศ ,การออกแบบทางอุตสาหกรรม ,สถาปัตยกรรมการทำเทียม และอื่น ๆ อีกมากมาย CAD ยังใช้กันอย่างแพร่หลายในการสร้างภาพเคลื่อนไหวคอมพิวเตอร์สำหรับเอฟเฟ็กต์พิเศษในภาพยนตร์โฆษณาและคู่มือทางเทคนิคที่เรียกว่าการสร้างเนื้อหาดิจิทัล DCC
ยูไนต์อัพ!
ยูไนต์อัพ! (UniteUp!) เป็นโครงการสื่อผสมญี่ปุ่น ผลิตโดยโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มต้นด้วยช่องยูทูบที่สร้างในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มีเพลงจากหลากหลายศิลปินในช่อง ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2566
อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอโคลเวอร์เวิกส์ มีการประกาศสร้างระหว่างอีเวนต์อนิเพล็กซ์ออนไลน์เฟสต์ 2022 ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 อนิเมะกำกับโดยชินอิจิโร อูชิจิมะ ดูแลบทซีรีส์โดยริโนะ ยามาซากิ ออกแบบตัวละครโดยมาจิโระ ซึ่งยังทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชันร่วมกับอาซามิ โคมัตสึและยูริเอะ ฮามะ แต่งดนตรีประกอบโดยยูกิ ฮายาชิ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 มกราคมถึงวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2566 ทาง Tokyo MX และเครือข่ายอื่น ๆ
ในวันที่ 21 มกราคม มีการประกาศว่าตอนที่ 4 จะเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 11 กุมภาพันธ์เนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19
จาโกโม ปุชชีนี
จาโกโม อันโตนีโอ โดเมนีโก มีเกเล เซกอนโด มารีอา ปุชชีนี (Giacomo Puccini 22 ธันวาคม พ.ศ. 2401 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467) เป็นคีตกวีชาวอิตาเลียน เกิดที่เมืองลูคคา ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม  พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858) เขาเป็นที่รู้จักในนามของ ปุชชินี และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อุปรากรที่โด่งดังของเขาได้แก่เรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย และ ทอสก้า
ปุชชินีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924)
ประวัติ
ปุชชีนีเกิดที่เมืองลูกา ในครอบครัวที่สืบทอดประเพณีทางดนตรีมาเป็นเวลายาวนาน
ภายหลังการเสียชีวิตของบิดาเมื่อเขามีอายุได้เพียงห้าขวบ เขาได้ถูกส่งไปเรียนดนตรีกับลุงชื่อฟอร์จูนาโต มากิ ผู้ซึ่งบอกว่าปุชชีนีเป็นเด็กที่ไม่มีพรสวรรค์และยังขาดวินัยในตนเอง
ต่อมา เขาได้กลายเป็นนักเล่นออร์แกนในโบสถ์ แรงบันดาลในเกี่ยวกับอุปรากรเกิดขึ้นกับเขาภายหลัง เมื่อเขาได้ชมอุปรากรเรื่องไอด้า ของจูเซปเป แวร์ดี ระหว่างปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) ถึง พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีแห่งนครมิลาน ที่ซึ่งเขาได้เป็นศิษย์ของอามิลกาเร ปอนชิเอลลี และ อันโตนิโอ บาซซินี
ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ปุชชีนีเข้าร่วมการแข่งขันประพันธ์อุปรากรหนึ่งองค์ แม้ว่าผลงานเรื่อง Le Villi ของเขาจะไม่ได้รับรางวัล แต่ก็ได้เปิดการแสดงในปี พ.ศ. 2427 (ค.ศ. 1884) ในเวลาต่อมาที่โรงละครแห่งเมืองเวอร์เม และได้ดึงดูดความสนใจของจูลิโอ ริคอร์ดิ ผู้จัดแสดงซึ่งก็ได้สั่งให้เขาประพันธ์เรื่อง เอ็ดก้าร์ ในเวลาต่อมา
ผลงานเรื่องที่สาม Manon Lescaut ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จเท่านั้น แต่ยังได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการร่วมงานกันอย่างราบรื่น ระหว่างผู้แต่งคำร้อง ลุยกิ อัลลิกา และ จูเซปเป จิอาโคซา ผู้ซึ่งร่วมงานกับเขาในอุปรากรสามเรื่องต่อมา โดยมี La Bohème เป็นเรื่องแรก (จากโศกนาฏกรรมของอองรี มูร์แจร์) และได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดของอุปรากรโรแมนติก เรื่องถัดมาได้แก่ ทอสกา ได้กลายเป็นผลงานแนวเวอริสซึมเรื่องแรกของปุชชินี มาดามบัตเตอร์ฟลาย (จากบทประพันธ์ของเดวิด เบลาสโค) ได้รับการตอบรับอย่างเย็นชาในการเปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ แม้ว่าบทเพลงจะได้รับการเรียบเรียงขึ้นอย่างยอดเยี่ยม ซึ่งต่อมากลายเป็นอุปรากรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเรื่องหนึ่ง
การประพันธ์ดนตรีของปุชชีนีได้ชะลอลงในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาถึงกับเดินขากระเผลก
ในปี พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) จิอาโคซา ผู้ประพันธ์คำร้องของปุชชีนีเสียชีวิต และในปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) ก็ได้เกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น เมื่อสาวใช้ของปุชชีนีถูกเอลวิรา เจมีนานิ ภรรยาของปุชชีนีกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์กับจิอาโคซา ทำให้สาวใช้ฆ่าตัวตายในที่สุด
Il Trittico ได้ถูกประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)เป็นอุปรากรสามองค์จบ ที่ถูกเรียงร้อยเข้าด้วยกันแบบ กร็องด์ กินโยล (ละครหุ่นใหญ่) ปารีส โดยมี Il Tabarro เป็นเรื่องราวสยองขวัญ Suor Angelica เป็นโศกนาฏกรรมสะเทือนอารมณ์ และ Gianni Schicchi เป็นละครตลกขบขัน ในสามเรื่องนี้ Gianni Schicchi ได้รับความนิยมมากที่สุด ในขณะที่ Il Tabarro ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าด้อยกว่า
ปุชชีนีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) จากอาการหัวใจล้มเหลวอันเนื่องมาจากโรคมะเร็งในลำคอ โดยเรื่อง Turandot เป็นอุปรากรเรื่องสุดท้ายที่ประพันธ์ไม่จบ สองฉากถูกท้ายถูกประพันธ์ให้แล้วเสร็จโดยฟรังโก อัลฟาโน ในปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ตอนจบใหม่ของเรื่องนี้ได้ถูกประพันธ์โดยลูชาโน เบริโอ
มีเดีย
18581924
เทศบาลเมืองจอมพล
จอมพล เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลจอมบึงในอำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี เดิมมีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจอมบึงที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2563 นับเป็นเทศบาลเมืองแห่งที่ 5 ของจังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเทศบาลเมืองจอมพลมีประชากร 10,622 คน
พื้นที่เทศบาลเมืองจอมพลเป็นพื้นที่มีความสำคัญมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จมาประทับแรมที่ตำบลจอมบึง และสำรวจพบเครื่องมือเครื่องใช้ของคนในยุคหินและยุคโลหะ สภาพภูมิประเทศในปัจจุบัน แบ่งเป็นที่ราบลุ่มตอนกลางและที่ราบสูงสลับเนินเขาบริเวณรอบนอก ในฤดูฝน น้ำจะไหลมารวมกันบริเวณทุ่งจอมบึงทางตอนกลางของตำบล จนทำให้กลายเป็นพื้นที่ที่เหมาะแก่การเพาะปลูก สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดสี่แห่งและมีโรงพยาบาลหนึ่งแห่ง คือ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชจอมบึง การขนส่งมีถนนสายหลักคือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3087 ที่เชื่อมต่อระหว่างอำเภอเมืองราชบุรีกับอำเภอสวนผึ้ง
เครก ฟอลลอน
เครก ฟอลลอน (Craig Fallon) เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1982 ที่อิปสวิช เป็นอดีตนักยูโดชาวอังกฤษ
ผลงาน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 ฟอลลอนเป็นผู้ชนะรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัมในรายการยูโดชิงแชมป์โลกที่กรุงไคโร ที่ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะลุดวิก ไพเชอร์ ในรอบไฟนอล และส่งผลให้เขาเป็นนักกีฬาชายชาวอังกฤษรายที่สามที่ครองแชมป์โลกยูโด ต่อจาก นีล อดัมส์ ใน ค.ศ. 1981 และแกรม แรนดอล ใน ค.ศ. 1999
ใน ค.ศ. 2006 เขาได้เป็นแชมป์ยุโรปที่ตัมเปเร ประเทศฟินแลนด์ ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัม โดยเป็นฝ่ายชนะอาร์เมน นาซาร์ยาน ในรอบไฟนอล ส่งผลให้เขาเป็นนักยูโดชายชาวอังกฤษคนที่สองถัดจากนีล อดัมส์ ที่สามารถครองแชมป์โลกและยุโรปสองรายการพร้อมกัน
วันเสาร์ที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2007 ฟอลลอนเป็นผู้ชนะรายการเวิลด์คัพชาย 2007 ในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 60 กิโลกรัมที่เอ็นไอเออารีนาในเบอร์มิงแฮม และเขาเป็นชาวอังกฤษเพียงคนเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในรายการจัดอันดับโอลิมปิก เครกเข้าแข่งขันยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงเอเธนส์ แต่เป็นฝ่ายแพ้ในรอบที่สอง หลังจากนั้น เขาได้ประกาศที่จะอำลาวงการใน ค.ศ. 2012
ทั้งนี้ ผู้ฝึกสอนหลักคนแรกของเขาคือ บิล เคลลี
น้ำหล่อลื่น
น้ำหล่อลื่น (pre-ejaculate, pre-ejaculatory fluid, preseminal fluid, Cowper's fluid, pre-cum) เป็นน้ำเหนียว ๆ ใส ๆ ไม่มีสีที่ขับออกมาจากท่อปัสสาวะขององคชาตชายเมื่อเกิดอารมณ์ทางเพศ แม้จะมีส่วนที่คล้ายคลึงกับน้ำอสุจิ แต่น้ำหล่อลื่นก็มีองค์ประกอบทางเคมีที่แตกต่างจากน้ำอสุจิอย่างสำคัญ ยังไม่ชัดเจนว่า มีตัวอสุจิในน้ำหล่อลื่นด้วยหรือไม่ คือ มีงานวิจัยหลายงานที่ไม่พบตัวอสุจิ  หรือพบแต่น้อย  แต่ว่า  งานวิจัยเหล่านี้ไม่สามารถให้ข้อสรุปโดยอุปนัยเพราะว่ามีจำนวนตัวอย่างน้อยเกินไป และหลังจากนั้น ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 ก็มีงานวิจัยแสดงผลตรงกับข้ามอีกงานหนึ่ง ที่ไม่สามารถให้ข้อสรุปโดยอุปนัยเช่นเดียวกัน  ที่พบหลักฐานที่ผสมผเส รวมทั้งชายที่มีน้ำหล่อลื่นมีความเข้มข้นของตัวอสุจิสูง เชื่อกันว่า น้ำหล่อลื่นทำหน้าที่เป็นตัวหล่อลื่นและทำฤทธิ์กรดให้เป็นกลาง ผู้ชายแต่ละคนหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมาในปริมาณที่ไม่เท่ากัน และบางคนก็ไม่มีเลยด้วยซ้ำ
แหล่งกำเนิดและองค์ประกอบ
ผู้ชายมีการหลั่งน้ำหล่อลื่นเมื่อเกิดอารมณ์ทางเพศ เมื่อกำลังสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง  เมื่อมีการเล้าโลมก่อนเพศสัมพันธ์  หรือในระยะต้น ๆ ของการมีเพศสัมพันธ์ เกิดการหลั่งแม้ก่อนที่จะถึงจุดสุดยอดและก่อนการหลั่งน้ำอสุจิ น้ำหล่อลื่นโดยหลักเกิดจากต่อม bulbourethral gland (หรือที่เรียกว่า Cowper's gland) โดยมี glands of Littre (ซึ่งเป็นต่อมที่หลั่งเมือกลงสู่ท่อปัสสาวะ) ร่วมด้วย
ปริมาณน้ำหล่อลื่นแตกต่างไปในระหว่างบุคคล และบางคนไม่มีน้ำหล่อลื่นเลยด้วยซ้ำ ในขณะที่พวกอื่นอาจจะหลั่งออกถึง 5 มิลลิลิตร (ประมาณ 1 ช้อนชา)
น้ำหล่อลื่นมีสารประกอบเคมีบางอย่างเหมือนน้ำอสุจิ เช่นเอนไซม์ acid phosphatase แต่ว่า สารเคมีในน้ำอสุจิบางอย่าง เช่นเอนไซม์  gamma-glutamyl transferase ก็ไม่มีเลยในน้ำหล่อลื่น
หน้าที่
ตัวอสุจิไม่ถูกกับสิ่งแวดล้อมที่เป็นกรด น้ำหล่อลื่นทำฤทธิ์กรดของปัสสาวะที่ค้างอยู่ในท่อปัสสาวะให้เป็นกลาง เป็นการปรับสิ่งแวดล้อมให้เหมาะสมกับตัวอสุจิ และแม้แต่ช่องคลอดของผู้หญิงเองก็มีฤทธิ์กรด ดังนั้น การหลั่งน้ำหล่อลื่นก่อนที่จะหลั่งน้ำอสุจิ  อาจทำให้ภาวะแวดล้อมของช่องคลอดเหมาะสมเพื่อการอยู่รอดของตัวอสุจิ
ความเสี่ยงต่อโรคและการตั้งครรภ์
งานวิจัยต่าง ๆ พบเชื้อเอชไอวี (HIV)  ในน้ำหล่อลื่นของชายผู้มีเชื้อโดยมาก และการติดเชื้อเอชไอวีนั้น สามารถนำไปสู่โรคเอดส์
ความเชื่อสามัญที่มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เพราะอาศัยงานวิจัยของทีมนักวิจัยทางเพศที่มีชื่อเสียงคือมาสเตอร์และจอห์นสัน ก็คือ  น้ำหล่อลื่นอาจมีตัวอสุจิที่สามารถทำให้เกิดการตั้งครรภ์ได้ และมีการใช้ความเชื่อนี้เป็นฐานในการไม่ให้ใช้การดึงออก (ก่อนการหลั่งน้ำอสุจิ)  เป็นวิธีคุมกำเนิด แต่ว่า ก็มีงานวิจัยบางงานที่พบว่า  การดึงออกมีผลสำเร็จเท่ากับถุงยางอนามัยในการป้องกันการตั้งครรภ์ มีงานวิจัยงานเล็ก ๆ หลายงาน (ได้ตัวอย่างจากชายตั้งแต่ 4 ถึง 23 คน) ที่สรุปว่า ไม่มีตัวอสุจิ และดังนั้น น้ำหล่อลื่นจึงไม่มีผลในการทำให้เกิดการตั้งครรภ์
แต่ว่า มีข้อจำกัดสำคัญในงานวิจัยเหล่านั้นคือ  การวิเคราะห์ตัวอย่างน้ำหล่อลื่นได้ทำหลัง 2 นาที "วิกฤติ" ที่หลั่งออกมา คือว่า การหาตัวอสุจิที่เคลื่อนไหวได้ในน้ำหล่อลื่นที่มีปริมาณเพียงเล็กน้อยที่แห้งผ่าน 2 นาทีไปแล้วด้วยกล้องจุลทรรศน์  เป็นสิ่งที่  "ทำได้ยากยิ่ง" ดังนั้น ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 นักวิจัยกลุ่มหนึ่งได้รวบรวมอาสาสมัครชาย 27 คน เพื่อวิเคราะห์น้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกภายใน 2 นาที และพบว่า ชาย 11 คนใน 27 คน (41%) มีตัวอสุจิ และใน 10 คน (37%) มีตัวอสุจิที่เคลื่อนไหวได้ "มีจำนวนพอสมควร" (คือตั้งแต่ 1 ล้านจนถึง 35 ล้านตัว) เพื่อการเปรียบเทียบ มีงานวิจัยหนึ่งที่พบว่า  ในจำนวนคู่ครองที่ตั้งครรภ์ภายใน 1 ปีหลังเริ่มพยายาม  มีเพียง 2.5% เท่านั้นที่ฝ่ายชายมีจำนวนตัวอสุจิ  (ต่อการหลั่งแต่ละครั้ง) น้อยกว่า 23 ล้านตัวหรือน้อยกว่านั้น ถึงกระนั้น จำนวนตัวอสุจิทั้งหมด (เหมือนกับคุณสมบัติหรือค่าวัดอื่น ๆ ของน้ำอสุจิและตัวอสุจิ) ไม่ใช่เป็นตัวพยากรณ์ที่ดีว่า ใครมีโอกาสเสี่ยงที่จะตั้งครรภ์
เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่า การปัสสาวะหลังจากการหลั่งน้ำอสุจิจะล้างท่อปัสสาวะกำจัดตัวอสุจิที่เหลือ ดังนั้น ผู้ที่รับการทดลองในงานวิจัยในปี ค.ศ. 2011 ที่มีตัวอสุจิในน้ำหล่อลื่น ก็ได้ทำการปัสสาวะ (บางครั้งมากกว่าหนึ่งครั้ง) ก่อนที่จะหลั่งน้ำหล่อลื่นเพื่อการวิเคราะห์ (แต่ก็ยังพบตัวอสุจิ) แต่ว่า มีประเด็น 2 ข้อที่ควรพิจารณา ประเด็นแรกก็คือ นักวิจัยเสนอว่า  ชายบางคนอาจจะขับตัวอสุจิไปผสมกับน้ำหล่อลื่น (แม้ว่า นักวิจัยจะไม่ได้เสนอกระบวนการที่จะให้เกิดการณ์นี้ได้) และประเด็นที่สองก็คือ นักวิจัยยอมรับว่า  จริง ๆ แล้ว  ผู้รับการทดลองบางคนอาจจะส่งตัวอย่างน้ำอสุจิ  (ไม่ใช่น้ำหล่อลื่น) เพราะอายว่า ไม่สามารถผลิตน้ำหล่อลื่นออกมาให้เป็นตัวอย่าง
การหลั่งมากเกินไป
ในกรณีที่มีน้อย ผู้ชายบางคนอาจจะมีน้ำหล่อลื่นมากเกินไป เป็นเหตุให้เกิดความอายหรือเกิดความรำคาญ มีรายงานที่แสดงผลที่น่าพอใจเมื่อบำบัดด้วยการทานยา 5-alpha-reductase inhibitor
ในเคสหนึ่งเช่นนี้ แพทย์ท่านหนึ่งแนะนำให้ใช้  differential diagnosis เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ใช่เป็นอาการน้ำเมือกต่อมลูกหมากไหล (prostatorrhea) ในขณะที่เบ่งถ่ายปัสสาวะหรืออุจจาระ ก่อนที่จะเริ่มการบำบัด
สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซีย
สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซีย (TDFR; 22 เมษายน – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1918) เป็นรัฐที่มีอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ ในภูมิภาคคอเคซัส โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศอาร์มีเนีย ประเทศอาเซอร์ไบจาน และประเทศจอร์เจียในปัจจุบัน รวมถึงพื้นที่บางส่วนของประเทศรัสเซียและตุรกีด้วย รัฐดำรงอยู่เพียงหนึ่งเดือนก่อนที่จอร์เจียจะประกาศอิสรภาพ ตามมาด้วยอาร์มีเนียและอาเซอร์ไบจานหลังจากนั้นไม่นาน
พื้นที่ของสหพันธ์สาธารณรัฐเดิมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งจักรวรรดิได้ล่มสลายในช่วงการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 และทำให้รัฐบาลชั่วคราวเข้ายึดครองอำนาจแทน เช่นเดียวกับในภูมิภาคคอเคซัส ที่มีการจัดตั้งคณะรัฐบาลที่เรียกว่า "คณะกรรมการพิเศษทรานส์คอเคเซีย (โอซาคอม)" หลังจากการปฏิวัติเดือนตุลาคมและการเถลิงอำนาจของบอลเชวิคในรัสเซีย คณะกรรมาธิการทรานส์คอเคเซียจึงเข้ามาแทนที่โอซาคอมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 ในขณะที่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งยังคงดำเนินต่อไป คณะกรรมาธิการได้เริ่มการเจรจาสันติภาพกับจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งทำการรุกรานภูมิภาคคอเคซัสอยู่ แต่ไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากทางจักรวรรดิออตโตมันปฏิเสธที่จะยอมรับอำนาจของคณะกรรมาธิการ สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ซึ่งยุติการมีส่วนร่วมของรัสเซียในสงคราม ยอมให้ดินแดนทรานส์คอเคซัสบางส่วนตกเป็นของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อต้องเผชิญภัยคุกคามที่ใกล้เข้ามานี้ ทำให้ในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1918 คณะกรรมาธิการได้ประกาศยุบสภาและสถาปนาสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซียขึ้นเป็นรัฐอิสระ และได้ก่อตั้งสภานิติบัญญัติหรือสภาเซย์ม (Seim) เพื่อเจรจาโดยตรงกับจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งได้ยอมรับความเป็นเอกราชของสหพันธ์โดยทันที
จุดประสงค์ที่แตกต่างกันของทั้งสามกลุ่มชาติพันธุ์หลัก (ชาวอาร์มีเนีย ชาวอาเซอร์ไบจาน และชาวจอร์เจีย) ถือเป็นอันตรายอย่างรวดเร็วต่อการดำรงอยู่ของสหพันธ์ การเจรจาสันติภาพพังทลายลงอีกครั้งและต้องเผชิญกับการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1918 ผู้แทนชาวจอร์เจียในสภาเซย์มได้ประกาศว่าสหพันธ์สาธารณรัฐไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ และประกาศให้สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจียเป็นเอกราชเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม เนื่องด้วยจอร์เจียไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์อีกต่อไป จึงทำให้สาธารณรัฐอาร์มีเนียและสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานต่างก็ประกาศตนเองเป็นรัฐเอกราชเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ถือเป็นการสิ้นสุดสหพันธ์ เนื่องจากการดำรงอยู่เพียงระยะเวลาสั้น ๆ สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยทรานส์คอเคเซียจึงมักถูกลืมเลือนในประวัติศาสตร์ระดับชาติของภูมิภาคนี้ แต่โดยพื้นฐานแล้วถือว่าเป็นกระบวนการขั้นแรกของรัฐทั้งสามที่พยายามประกาศอิสรภาพตนเอง
ภูมิหลัง
พื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคเซาท์คอเคซัสถูกผนวกรวมเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียในช่วงครึ่งกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการจัดตั้งเขตอุปราชคอเคเซียขึ้นใน ค.ศ. 1801 เพื่อกระจายอำนาจการปกครองจากรัสเซียสู่ภูมิภาคได้โดยตรง และในช่วงหลายทศวรรษถัดมา อำนาจในการปกครองตนเองของเขตอุปราชลดลง และอำนาจก็ถูกรวมเข้าสู่ศูนย์กลางรัสเซียมากขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม เขตอุปราชได้รับอำนาจเพิ่มมากขึ้นใน ค.ศ. 1845 โดยเมืองติฟลิส (ปัจจุบันคือ ทบิลีซี) ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรคาร์ทลี–กาเฆที ได้กลายเป็นศูนย์กลางของเขตอุปราชและเมืองหลวงโดยพฤตินัยของภูมิภาคนี้ ภูมิภาคเซาท์คอเคซัสส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นพื้นที่ชนบทอย่างท่วมท้น ยกเว้นเมืองสำคัญอย่างติฟลิสและบากู ซึ่งเติบโตขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อภูมิภาคเริ่มส่งออกน้ำมันและกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ภูมิภาคนี้มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์เป็นอย่างมาก โดยมีสามกลุ่มชาติพันธุ์หลัก ได้แก่ ชาวอาร์มีเนีย ชาวอาเซอร์ไบจาน และชาวจอร์เจีย ส่วนชาวรัสเซียนั้นเริ่มมีจำนวนมากขึ้นภายหลังจากที่จักรวรรดิรัสเซียได้ผนวกภูมิภาคนี้
หลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ใน ค.ศ. 1917 ทำให้จักรวรรดิรัสเซียล่มสลายลงและได้มีการประกาศจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวขึ้นในรัสเซีย ในช่วงแรก เจ้าอุปราชแห่งคอเคซัส แกรนด์ดยุกนีโคไล ได้แสดงความสนับสนุนรัฐบาลใหม่อย่างเปิดเผย แต่ต่อมาพระองค์ถูกบังคับให้ลาออกจากตำแหน่งเมื่ออำนาจของจักรพรรดิถูกล้มล้าง ทางรัฐบาลชั่วคราวได้จัดตั้งคณะปกครองชั่วคราวขึ้น หรือที่รู้จักกันในชื่อ "คณะกรรมการพิเศษทรานส์คอเคเซีย" (ชื่อย่อในภาษารัสเซียคือ "โอซาคอม") เมื่อวันที่ ซึ่งภายในคณะประกอบไปด้วยเหล่าผู้แทนแห่งคอเคเซียจากสภาดูมา (สภานิติบัญญัติรัสเซีย) และผู้นำท้องถิ่นอื่น ๆ โดยมีจุดประสงค์เพื่อทำหน้าที่เป็น "คณะอุปราช" และเหล่าผู้แทนของคณะต่างก็มาจากกลุ่มชาติพันธุ์หลักของภูมิภาคนี้ทั้งสิ้น  เช่นเดียวกับในเปโตรกราด ที่ระบบอำนาจควบคู่ได้ก่อตัวขึ้น เนื่องจากความพยายามชิงดีชิงเด่นกันระหว่างโอซาคอมและสภาโซเวียต แต่ด้วยการสนับสนุนเพียงเล็กน้อยจากรัฐบาลในเปโตรกราด จึงเป็นเรื่องยากที่โอซาคอมจะมีอำนาจเหนือสภาโซเวียต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสภาโซเวียตติฟลิส
คณะกรรมาธิการทรานส์คอเคเซีย
เมื่อข่าวการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งนำไปสู่การเถลิงอำนาจของบอลเชวิคในเปโตรกราดเมื่อวันที่ ได้แพร่กระจายไปยังคอเคซัสในวันต่อมา สภาโซเวียตติฟลิสจึงจัดประชุมและประกาศต่อต้านบอลเชวิคโดยทันที สามวันต่อมา นอย จอร์ดาเนีย ซึ่งเป็นสมาชิกเมนเชวิคชาวจอร์เจีย ได้เสนอแนวคิดการปกครองตนเองของรัฐบาลท้องถิ่น โดยอ้างว่าการยึดอำนาจของบอลเชวิคกระทำอย่างผิดกฎหมาย และทางคอเคซัสไม่ควรปฏิบัติตามคำสั่งของพวกเขาและควรรอจนกว่าจะมีการกลับคืนระเบียบ จากการประชุมเพิ่มเติมของเหล่าผู้แทนจากสภาโซเวียตติฟลิส โอซาคอม และคณะอื่น ๆ เมื่อวันที่  ได้มีการตัดสินใจยุติบทบาทของโอซาคอม และแทนที่ด้วยคณะปกครองใหม่ หรือที่รู้จักกันในชื่อ คณะกรรมาธิการทรานส์คอเคเซีย ซึ่งปฏิเสธที่จะยอมนอบน้อมต่อบอลเชวิค ภายในคณะประกอบไปด้วยเหล่าผู้แทนจากสี่กลุ่มชาติพันธุ์หลักในภูมิภาค (ชาวอาร์มีเนีย ชาวอาเซอร์ไบจาน ชาวจอร์เจีย และชาวรัสเซีย) โดยคณะกรรมาธิการทรานส์คอเคเซียได้เข้ามาแทนที่โอซาคอมในฐานะรัฐบาลแห่งเซาท์คอเคซัส และถูกกำหนดให้ทำหน้าที่นั้นจนกระทั่งการประชุมสภาร่างรัฐธรรมนูญรัสเซียในเดือนมกราคม ค.ศ. 1918 อิฟเกนี เกเกชโครี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานและกรรมการราษฎรฝ่ายกิจการต่างประเทศของคณะกรรมาธิการ ส่วนตำแหน่งอื่น ๆ ของคณะกรรมาธิการได้ถูกแบ่งสรรกันระหว่างชาวอาร์มีเนีย ชาวอาเซอร์ไบจาน ชาวจอร์เจีย และชาวรัสเซีย คณะกรรมาธิการทรานส์คอเคเซียจัดตั้งขึ้นโดยมีจุดประสงค์อย่างชัดเจนที่จะเป็นรัฐบาลรักษาการ เพราะคณะไม่สามารถปกครองได้อย่างมั่นคง กล่าวคือ การตัดสินใจภายในประเทศส่วนใหญ่ยังคงขึ้นอยู่กับสภาแห่งชาติ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันและมีบรรทัดฐานตามกลุ่มชาติพันธุ์ ด้วยเหตุนี้เอง คณะกรรมาธิการจึงขาดการสนับสนุนทางทหารและไม่สามารถบังคับใช้กฎหมายได้อย่างมีประสิทธิภาพ
กองทัพรัสเซียและออตโตมันยังคงต่อสู้กันต่อไปในภูมิภาคนี้ กระทั่งมีการลงนามในการสงบศึกชั่วคราวแอร์ซินจัน เมื่อวันที่ เมื่อการสู้รบได้ยุติลง ในวันที่  นักการทูตออตโตมันได้เชิญชวนให้คณะกรรมาธิการเข้าร่วมในการเจรจาสันติภาพที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่บอลเชวิคได้ทำการเจรจายุติสงครามกับฝ่ายมหาอำนาจกลาง แต่เนื่องด้วยคณะกรรมาธิการไม่ต้องการดำเนินการสิ่งใดโดยอิสระจากรัสเซีย จึงไม่ได้ตอบรับคำเชิญของรัฐบาลออตโตมันและไม่ได้มีส่วนร่วมกับการเจรจาสันติภาพนี้ สองวันต่อมา เมื่อวันที่  สภาร่างรัฐธรรมนูญรัสเซียได้จัดการประชุมเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ก่อนที่บอลเชวิคจะยุบสภา เพื่อรักษาเสถียรภาพการปกครองเหนือรัสเซีย ถือเป็นการยืนยันว่า คณะกรรมาธิการไม่สามารถร่วมมือกับบอลเชวิคในกิจการที่เกินความสามารถได้ ดังนั้นคณะกรรมาธิการจึงเริ่มก่อตั้งรัฐบาลอย่างเป็นทางการมากขึ้น การสงบศึกระหว่างจัรรรดิออตโตมันและคณะกรรมาธิการยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งวันที่  เมื่อกองทัพออตโตมันได้เข้ารุกรานคอเคซัสอีกครั้ง โดยอ้างว่าการรุกรานครั้งนี้เป็นการตอบโต้การโจมตีประชากรชาวมุสลิมในดินแดนออตโตมันของกองกำลังติดอาวุธชาวอาร์มีเนีย เมื่อกองทัพรัสเซียถอนกำลังออกจากแนวหน้าเป็นส่วนใหญ่ คณะกรรมาธิการเกรงว่าจะไม่สามารถต้านทานการรุกรานของออตโตมันครั้งนี้ได้ ดังนั้น เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ คณะกรรมาธิการจึงเริ่มเจรจาสันติภาพอีกครั้ง
สภาเซย์ม
ไม่มีการเลือกตั้งอื่นใดสำหรับสมาชิกสภาผู้แทน โดยผู้แทนในแต่ละคนได้รับคัดเลือกจากผลการเลือกตั้งของสภาร่างรัฐธรรมนูญโดยตรง และเกณฑ์การเลือกตั้งถูกลดลงเหลือหนึ่งในสามของผู้แทนในสภาร่างรัฐธรรมนูญ เพื่อให้ประชาชนได้รับการคัดเลือกเป็นผู้แทนมากขึ้น อีกทั้งยังทำให้พรรคเล็กได้ที่นั่งในสภาเพิ่มขึ้นอีกด้วย สมาชิกเมนเชวิคชาวจอร์เจีย นีโคไล ชเฮอิดเซ ได้รับตำแหน่งเป็นประธานสภา ในท้ายที่สุด โครงสร้างของสภาเซย์มจึงประกอบไปด้วยสิบพรรค มีสามพรรคถูกครอบงำ ซึ่งแต่ละพรรคเป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์หลักหนึ่งกลุ่ม พรรคเมนเชวิคจอร์เจียและพรรคมูซาวาทแห่งอาเซอร์ไบจาน แต่ละพรรคมีจำนวนสมาชิก 30 คน และสหพันธ์ปฏิวัติอาร์มีเนีย (Dashnaktsutyun) มีจำนวนสมาชิก 27 คน บอลเชวิคประกาศคว่ำบาตรสภาเซย์ม โดยอ้างว่ารัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงแห่งเดียวของรัสเซีย (รวมถึงทรานส์คอเคเซีย) นั้นคือคณะกรรมการราษฎรของบอลเชวิค (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ซอฟนาร์คอม")
ในช่วงเริ่มแรก สภาเซย์มต้องเผชิญกับความท้าทายต่ออำนาจ เนื่องด้วยผู้แทนส่วนใหญ่มีความแตกต่างทางเชื้อชาติและอุดมการณ์ทางการเมืองที่หลากหลาย และสภาก็ไม่ได้มีสถานะของอำนาจที่ชัดเจน ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งทั้งภายนอกและภายในสภาเอง สภาเซย์มยังคงพึ่งพาสภาแห่งชาติ ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยผู้แทนจากสามกลุ่มชาติพันธุ์หลัก และสภาเซย์มจะไม่สามารถดำเนินการสิ่งใดได้ หากปราศจากความยินยอมจากสภาแห่งชาติ ทางจักรวรรดิออตโตมันได้เสนอให้มีการต่ออายุสัญญาสันติภาพและยินดีที่จะให้มีการเจรจากันในติฟลิส ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งหลักของสภาเซย์ม แต่ทางสภาเซย์มเกรงว่าอีกฝ่ายจะรู้ซึ้งถึงความอ่อนแอภายในสภา จึงมีการตกลงเลือกสถานที่เจรจา ณ เมืองทรับซอนในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอานาโตเลีย
การประชุมสันติภาพทรับซอน
คณะผู้แทนของสภาเซย์มมีกำหนดการเดินทางไปที่ทรับซอนเมื่อวันที่ 2 มีนาคม แต่ในวันนั้นได้มีการประกาศว่าการเจรจาสันติภาพที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ได้สิ้นสุดลงแล้ว และรัสเซียก็ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพ ภายในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์กล่าวถึงข้อตกลงที่รัสเซียจะต้องยอมสละดินแดนผืนใหญ่ให้แก่จักรวรรดิออตโตมัน รวมถึงภูมิภาคทรานส์คอเคซัสด้วย ทั้งดินแดนอาร์ดาฮัน แคว้นบาทูม และแคว้นคาร์ส ซึ่งทั้งหมดเคยถูกผนวกโดยรัสเซียหลังสงครามรัสเซีย-ตุรกี ค.ศ. 1877–1878 ด้วยเหตุการณ์กระทันหันเช่นนี้ คณะผู้แทนจึงเลื่อนกำหนดการเดินทางออกไป เนื่องด้วยสภาเซย์มต้องพิจารณาจุดยืนของตนใหม่ การที่ทรานส์คอเคซัสไม่ได้มีส่วนร่วมในการเจรจาที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ ทำให้ทางสภาจำเป็นต้องส่งสารไปยังรัฐบาลหลายแห่งทั่วโลก โดยระบุว่าสภาเซย์มไม่ใช่คณะในการเจรจาสันติภาพ ทางสภาจะไม่เคารพสนธิสัญญาและจะไม่พลัดถิ่นออกจากจากดินแดน ที่สุดแล้วคณะผู้แทนจึงออกเดินทางเมื่อวันที่ 7 มีนาคม และมาถึงทรับซอนในวันถัดมา เมื่อมาถึงยังทรับซอน คณะผู้แทนซึ่งประกอบด้วยผู้แทนจำนวนสิบคนและทหารอารักขาอีกห้าสิบคนถูกเชิญให้ปลดอาวุธ คณะผู้แทนที่มีขนาดใหญ่ผิดปกตินี้ประกอบไปด้วยบุคคลที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของกลุ่มชาติพันธุ์ที่หลากหลายและกลุ่มการเมืองที่ประกอบเป็นสภาเซย์ม เมื่อคณะผู้แทนเดินทางมาถึงที่เจรจา เจ้าหน้าที่ชาวออตโตมันคนหนึ่งได้กล่าวเหน็บแนมว่า "ถ้านี่คือประชากรทั้งหมดของทรานส์คอเคเซีย มันถือว่ามีขนาดเล็กมากจริง ๆ แต่ถ้านี่คือคณะผู้แทน มันคงมีขนาดใหญ่เกินไป"
ขณะที่คณะผู้แทนรอเริ่มการประชุมสันติภาพในทรับซอน ทางผู้บัญชาการกองทัพออตโตมันภาคที่ 3 เวฮิป พาชา ได้ส่งคำร้องถึงเอฟเกนี เลเบดินสกี อดีตนายพลรัสเซียที่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมาธิการ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม โดยบอกให้คณะกรรมาธิการถอนอำนาจออกจากพื้นที่อาร์ดาฮัน บาตูม และคาร์ส ตามที่กำหนดไว้ในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ นอกจากนี้เวฮิปยังได้แจ้งกับอีลียา โอดีเชลิดเซ ผู้ซึ่งรับใช้คณะกรรมาธิการอีกว่า เนื่องจากการโจมตีของกองกำลังติดอาวุธอาร์มีเนียต่อประชากรที่อยู่ใกล้เคียงกับแอร์ซูรุม ทางกองทัพออตโตมันจึงจำเป็นต้องเคลื่อนกำลังพลเพื่อรักษาสันติภาพ พร้อมแจ้งเตือนถึงการใช้กำลังในการตอบโต้ศัตรู คำร้องเหล่านี้ได้รับการตอบกลับโดยตรงจากนีโคไล ชเฮอิดเซ ประธานสภาเซย์ม ซึ่งในบันทึกตอบกลับนั้นมีใจความว่า ทรานส์คอเคซัสได้ส่งคณะผู้แทนไปยังทรับซอนเพื่อเจรจาสันติภาพ และสภาเซย์มก็ไม่ได้ยอมรับอำนาจของรัสเซีย ฉะนั้นจึงไม่มีความจำเป็นที่จะยอมรับการลงนามในเบรสท์-ลีตอฟสก์ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม กองทัพออตโตมันเริ่มการโจมตีแอร์ซูรุมโดยไม่มีความหวังที่จะประสบผลสำเร็จ ชาวอาร์มีเนียส่วนใหญ่จึงเริ่มอพยพออกจากแอร์ซูรุมภายในเวลาไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงต่อมา
การประชุมสันติภาพทรับซอนมีขึ้นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม สำหรับการประชุมในชุดแรก หัวหน้าคณะผู้แทนของออตโตมัน Rauf Bey ได้ตั้งคำถามแก่คณะผู้แทนทรานส์คอเคเซียว่าพวกเขาเป็นตัวแทนของใคร ทางอะคากี ชเฮนเคลี หัวหน้าคณะผู้แทนทรานส์คอเคเซีย ไม่สามารถให้ตำตอบที่เหมาะสมได้ เนื่องจากความไม่ชัดเจนของตัวเขาและผู้แทนคนอื่นว่าเป็นตัวแทนของใคร เมื่อคำถามเดิมได้ถูกถามในอีกสองวันต่อมานั้น Rauf ยังขอให้ชเฮนเคลีชี้แจงถึงองค์ประกอบของรัฐตน เพื่อพิจารณาว่ามีคุณสมบัติเป็นรัฐหนึ่งภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศหรือไม่ ชเฮนเคลีชี้แจงว่าตั้งแต่การปฏิวัติเดือนตุลาคม อำนาจส่วนกลางได้ถูกระงับลงในทรานส์คอเคเซีย มีการจัดตั้งรัฐบาลอิสระและปฏิบัติหน้าที่เหมือนดังรัฐหนึ่ง และเมื่อรัฐบาลได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมการเจรจาสันติภาพที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ จึงถือว่าทรานส์คอเคเซียมีคุณสมบัติเป็นรัฐอธิปไตย แม้ว่าจะไม่มีการประกาศเอกราชอย่างชัดเจนก็ตาม Rauf หักล้างข้อโต้แย้งดังกล่าว โดยอ้างว่าซอฟนาร์คอมมีอำนาจเหนือรัสเซียทั้งหมด และแม้ว่าผู้แทนของออตโตมันจะส่งข้อความไปยังคณะกรรมาธิการ เพื่อให้เข้าร่วมการเจรจาที่เบรสท์-ลีตอฟสก์ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ทรานส์คอเคเซียได้รับการยอมรับ ในท้ายที่สุด Rauf ระบุว่าคณะผู้แทนของออตโตมันอยู่ที่ทรับซอนเพียงเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจและการค้าบางอย่างที่ยังไม่ได้รับการตัดสินที่เบรสท์-ลีตอฟสก์เท่านั้น ชเฮนเคลีและเหล่าผู้แทนจึงไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากขอเวลาพักในช่วงสั้น ๆ เพื่อส่งข้อความถึงสภาเซย์มว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไป
การบุกครองครั้งใหม่ของจักรวรรดิออตโตมัน
เมื่อวันที่ 5 เมษายน ชเฮนเคลียอมรับสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์เพื่อเป็นพื้นฐานในการเจรจาครั้งต่อไปและเรียกร้องให้สภาเซย์มทรานส์คอเคเซียยอมรับในสถานะนี้ ในขั้นต้นเขาเรียกร้องว่าบาตูมเป็นส่วนหนึ่งของทรานส์คอเคซัส โดยอ้างว่าบาตูมมีฐานะเป็นเมืองท่าหลักของภูมิภาคนี้ซึ่งมีความจำเป็นต่อเศรษฐกิจ ฝ่ายออตโตมันปฏิเสธข้อเรียกร้องนี้ ทำให้เป็นที่ปรากฏชัดเจนว่าพวกเขายอมรับแค่เนื้อหาของสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์เพียงเท่านั้น ซึ่งชเฮนเคลีจำต้องยอมรับตาม
โทรทัศน์ในสหรัฐ
สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ประกอบไปด้วย
ระบบฟรีทีวีของอเมริกามีความเป็นอิสระสูงมาก สถานีแต่ละแห่งในแต่ละเมืองจะบริหาร ดำเนินงานกันเองเป็นเจ้าของเองโดยไม่ขึ้นกับใคร จัดผังรายการเองหรือสร้างรายการเองเพื่อให้เหมาะกับท้องถิ่นนั้นๆ แต่เมื่อสถานีท้องถิ่นนั้นๆ เป็น Affiliate กับ Network ก็จะสามารถเอารายการของ Network มาฉายได้ ตัวอย่างเช่น สถานี KTVU เป็นช่อง 2 ที่แคลิฟอร์เนีย, สถานี WNYW เป็นช่อง 5 ที่นิวยอร์ก, สถานี KDFW เป็นช่อง 4 ที่ดัลลัส ซึ่งที่ยกตัวอย่างมากนั้น ทั้งหมดเป็นอิสระต่อกัน เจ้าของเป็นคนละคนแต่ทั้งหมดถือว่าเป็น Affiliate ของ FOX และฉายรายการของ FOX แต่ไม่ได้หมายความว่า FOX เป็นเจ้าของสถานีท้องถิ่นนั้นๆ เมื่อถึงเวลา Primetime ก็จะออกอากาศตามเวลาท้องถิ่น เช่น Glee ซึ่งฉาย 8/7c ก็ต้องเปิด KTVU เป็นช่อง 2 ที่แคลิฟอร์เนีย 17:00, WNYW ช่อง 5 ที่นิวยอร์ก 20:00, KDFW ช่อง 4 ที่เท็กซัค 19:00 ตามเวลาท้องถิ่น (ซึ่ง 2 โซนนี้ฉายพร้อมกัน) ส่วนทางฝั่งตะวันตกจะได้ดูช้ากว่า 2-3 ชั่วโมง ตามเวลาท้องถิ่น ดังนั้น Primetime จึงจัดตามเวลาท้องถิ่น ยกเว้นพวกรายการถ่ายทอดสดจะยึดเวลา Primetime ตามฝั่งตะวันออกเสมอ
คุ้มวงศ์บุรี
คุ้มวงศ์บุรี  หรือ บ้านวงศ์บุรี  ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนคำลือ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ เป็นคุ้มของหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) ผู้สืบเชื้อสายมาจากอดีตเจ้าผู้ครองนครแพร่ และเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี (บุตรีบุญธรรมในแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา) ได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่น ปี พ.ศ. 2536 ของสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์
ประวัติ
คุ้มวงศ์บุรีสร้างขึ้นตามดำริของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ชายาองค์แรกในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์สุดท้าย เพื่อเป็นของกำนัลในการเสกสมรสระหว่างเจ้าสุนันตา ผู้เป็นธิดาในเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) ที่ท่านรับมาเป็นบุตรีบุญธรรม และหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าน้อยพรหม วงศ์พระถาง) โดยท่านทั้งสองได้ใช้เรือนหลังนี้เป็นเรือนหอในพิธีเสกสมรสด้วย
คุ้มวงศ์บุรีเริ่มก่อสร้างขึนในปี พ.ศ. 2440 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2443 โดยได้ช่างชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน มาควบคุมการก่อสร้างโดยมีช่างพื้นเมืองเป็นผู้ช่วยจนเสร็จสมบูรณ์ คุ้มวงศ์บุรีมีความพิเศษเนื่องด้วยเป็นที่พำนักของอดีตชายาในเจ้าหลวงพิริยเทพวงศ์จึงสามารถขนานนามว่า “คุ้ม” ได้
ปัจุบันภายในคุ้มวงศ์บุรีได้เปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนบุคคล จัดแสดงประวัติความเป็นมาของบ้าน วิถีชีวิตของเจ้านายในอดีต โดยข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ล้วนตกทอดลงมากันในตระกูล
สถาปัตยกรรม
คุ้มหลังนี้อาคารแบบไทยผสมยุโรป โดยเป็นเรือนไม้สักทองขนาดใหญ่ 2 ชั้นทรงไทยล้านนาผสมยุโรป สีชมพูอ่อนซึ่งเป็นสีแต่ดั้งเดิม ประดับตกตกแต่งลวดลายด้วยไม้ฉลุที่เรียกว่าลาย “ขนมปังขิง” อยู่ทั่วตัวอาคาร เช่น หน้าจั่ว สันหลังคา ชายน้ำ ช่องลม กรอบเช็ดหน้าต่างเหนือประตูและหน้าต่าง ระเบียง และภายในอาคารซึ่งปรากฏลายพรรณพฤกษา และเครือเถาว์ เป็นต้น ฐานรากของอาคารเป็นท่อนไม้ซุงเนื้อแข็งขนาดใหญ่วางเรียงกันก่อนจะก่ออิฐเทปูนทับลงไป เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงของอาคาร
วัสดุหลักในการก่อสร้างอาคารคือไม้สักทองคุณภาพดีที่สุดจากป่าห้วยขมิ้นซึ่งเป็นป่าของเจ้าบุรีรัตน์ (น้อยหนู มหายศปัญญา) บิดาเจ้าสุนันตา แต่เดิมตัวอาคารใช้เทคนิคการเข้าลิ้นสลักไม้ ไม่ตอกตะปูแต่เป็นการตอกลิ่มไม้แทน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเรือนเครื่องสับตามแบบงานช่างไทยโบราณ แต่เดิมหลังคาจะมุงด้วยแป้นไม้เกร็ดซึ่งมีลักษณะเป็นไม้แผ่นเล็ก ๆ วางเรียงซ้อนกัน ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นสังกะสีตามสมัยนิยม และกระเบื้องว่าวตามลำดับ อาคารด้านหลังเป็นเรือนไม้ใต้ถุนสูงโล่งอันเป็นคุ้มหลังเดิมของแม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ระหว่างอาคารส่วนหน้าและส่วนหลังมีการเชื่อมต่อด้วย “ชาน” และมีการยกระดับพื้นขึ้นเรียกว่า “เติ๋น” ที่ใช้เป็นส่วนนั่งเล่นพักผ่อนอิริยบท และรับประทานอาหาร
บันดุง
บันดุง (Bandung, ᮘᮔ᮪ᮓᮥᮀ) เป็นเมืองเอกของจังหวัดชวาตะวันตก ในประเทศอินโดนีเซีย นับเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 768 เมตร โดยปกติจึงมีสภาพอากาศเย็นกว่าเมืองอื่น ๆ ส่วนใหญ่ของอินโดนีเซีย เมืองนี้อยู่ในเขตแม่น้ำ รายล้อมด้วยภูเขาไฟ มีลักษณะทางภูมิประเทศที่มีระบบป้องกันตัวโดยธรรมชาติเป็นอย่างดี อันเป็นเหตุผลหลักที่ครั้งหนึ่งได้มีการย้ายเมืองเอกจากปัตตาเวีย มายังบันดุง
อะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย
นักบุญอะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย (Ἀθανάσιος Ἀλεξανδρείας; Athanasius of Alexandria) เป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรียระหว่างปี ค.ศ. 328 — 373 ถือเป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ที่มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านลัทธิเอเรียส และวางรากฐานความเชื่อกระแสหลักในศาสนาคริสต์จนได้รับยกยย่องเป็นปิตาจารย์และนักปราชญ์แห่งคริสตจักร และเขียนงานนิพนธ์ที่สำคัญ เช่น ชีวิตของนักบุญแอนโทนี, ว่าด้วยการรับสภาพมนุษย์, และคำปราศรัยสี่ข้อตอบโต้พวกเอเรียน
ประวัติ
อะทาเนเชียส เกิดราวปี ค.ศ. 296 — 298 ในครอบครัวคริสต์ศาสนิกชนชาวโรมันแอฟริกัน ที่เมืองอะเล็กซานเดรีย มณฑลแอฟริกา จักรวรรดิโรมัน ได้รับการศึกษาจากอะเล็กซานเดอร์แห่งอะเล็กซานเดรียผู้เป็นลุง จนมีความรู้และคุณธรรมดี ต่อมาอะเล็กซานเดอร์ได้เป็นบิชอปแห่งอะเล็กซานเดรีย อะทาเนเชียสได้แยกไปใช้ชีวิตอารามวาสีในทะเลทราย ภายใต้การอบรมของนักบุญแอนโทนีอธิการ และได้เขียนชีวประวัติของนักบุญแอนโทนีขึ้น
ในปี ค.ศ. 319 อะทาเนเชียสได้รับศีลอนุกรมขั้นพันธบริกร และรับหน้าที่เลขานุการของลุง ทั้งสองได้เดินทางไปเข้าร่วมประชุมสภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 เพื่อแก้ปัญหาลัทธิเอเรียสที่เผยแพร่ความเชื่อว่าพระเยซูไม่ใช่พระเจ้า อะเล็กซานเดอร์ถึงแก่มรณภาพในปีต่อมา อะทาเนเชียสดำรงตำแหน่งบิชอปสืบแทน และสืบทอดเจตนารมณ์ของลุงในการต่อต้านลัทธิเอเรียสอย่างรุนแรง ภาครัฐมองว่าการกระทำของอะทาเนเชียสสร้างความแตกแยกให้กับจักรวรรดิ จึงสั่งเนรเทศท่านรวมทั้งสิ้น 5 ครั้ง รวมเป็นเวลานานถึง 17 ปี ท้ายที่สุดทัศนะของท่านจึงเป็นที่ยอมรับในคริสตจักร และลัทธิเอเรียสถูกประณามว่าเป็นพวกนอกรีต
ฟร็องซิส ปูแล็งก์
ฟร็องซิส ฌ็อง มาร์แซล ปูแล็งก์ (Francis Jean Marcel Poulenc, สัทอักษร: ) เกิด 7 มกราคม ค.ศ. 1899 เสียชึวิต 30 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มคีตกวีทั้งหก (ดาร์ยีส มีโย, ชอร์ช ออรีก, อาร์ตูร์ โอเนแกร์, ลุย ดูเรย์ และแชร์แมน ตายแฟร์) ปูแล็งก์เกิดที่กรุงปารีสเมื่อ ค.ศ. 1899 และเสียชีวิตเนื่องจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อ ค.ศ. 1963 ในกรุงปารีสเช่นกัน ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานแปร์ลาแชส ในกรุงปารีส
ผลงาน
รายชื่อผลงานบางส่วน :
ฆ่าข้ามโลก
ฆ่าข้ามโลก (อังกฤษ:The Expatriate, Erased ) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติเบลเยียม- แคนาดา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2012 นำแสดงโดย แอรอน เอคฮาร์ท, ออลกา คูรี่เลนโก้, ลีอาน่า ลิเบอราโต้
เนื้อเรื่องย่อ
อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ เบน โลแกน ที่ย้ายไปอยู่ในเบลเยี่ยม เพื่อที่จะเชื่อมสัมพันธ์กับลูกสาววัย 15 ปี โดยเข้ารับตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาด้านความปลอดภัยของบริษัทระหว่างประเทศ แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อเขาไปทำงานตามปกติ เขาก็พบว่าทั้งบริษัทได้อันตรธานหายไป รวมถึงเพื่อนร่วมงานก็หายสาบสูญไปทุกคน และก็ยังมีกลุ่มคนที่ออกตามล่าเขาและลูกสาว ซึ่งรวมถึงอดีตคู่หูซีไอเอ แอนนา ที่พยายามตามหาตัวเขาเช่นเดียวกัน ทั้งหมดนี้ทำให้เขาต้องค้นหาว่าทำไมตัวเองถึงกลายเป็นเป้าหมายของคนทุกกลุ่มเช่นนี้
คณะกรรมการโอลิมปิกคอซอวอ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งคอซอวอ (Komiteti Olimpik i Kosovës, Олимпијски комитет Косова / Olimpijski komitet Kosova, Olympic Committee of Kosovo, รหัสไอโอซี: KOS) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศคอซอวอสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2495 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศคอซอวอ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากคอซอวอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
กีฬาคาราเต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาคาราเต้ในโอลิมปิก (Karate) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของชาวญี่ปุ่น ได้เริ่มต้นมีการจัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (Srinakharinwirot University; อักษรย่อ: มศว – SWU) ถือกำเนิดจาก "โรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูง" ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2492 และต่อมาได้พัฒนาขึ้นเป็นลำดับจนเป็น "วิทยาลัยวิชาการศึกษา" เมื่อ พ.ศ. 2497 และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ" เมื่อ พ.ศ. 2517 นับเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งที่ 11 ของประเทศไทย โดยมหาวิทยาลัยได้ทำการเรียนการสอนมาแล้วกว่า ปี มีรองศาสตราจารย์ ดร.สมชาย สันติวัฒนกุล เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยคนปัจจุบัน
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒเป็นอีกหนึ่งมหาวิทยาลัยที่ใช้คำว่า "นิสิต" เรียกผู้เข้าศึกษา โดยคำว่า "นิสิต" มีความหมายว่า "ผู้อยู่อาศัย" โดยคำว่า "นิสิต" ได้เริ่มใช้ครั้งแรกในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงที่เป็นโรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับการสถาปนาเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยนั้น ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยถือว่าอยู่นอกเมือง การคมนาคมเพื่อมาศึกษาเป็นการยากลำบาก ดังนั้น ผู้ที่มาเรียนส่วนใหญ่จำเป็นต้องพักภายในหอพักของมหาวิทยาลัย และเรียกบุคคลที่อาศัยในห้องปฏิบัติการว่านิสิตเช่นเดียวกันด้วย ซึ่งในภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, มหาวิทยาลัยนเรศวร, มหาวิทยาลัยบูรพา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาวิทยาลัยทักษิณ และมหาวิทยาลัยพะเยา ได้เปิดอยู่นอกเมือง และผู้ที่มาศึกษาก็จำเป็นต้องอยู่หอพักเช่นเดียวกัน จึงได้ใช้คำว่า "นิสิต" เช่นเดียวกัน ในปัจจุบันนี้ ถึงแม้ว่าผู้ที่มาเรียนจะไม่ได้พักในหอพักเหมือนในสมัยก่อนแล้วก็ตาม แต่ก็ยังนิยมเรียกว่า "นิสิต" สำหรับมหาวิทยาลัยดังกล่าว
ประวัติ
ในกาลต่อมา พ.ศ. 2496 ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี ผู้อำนวยการโรงเรียนฝึกหัดครูชั้นสูงในขณะนั้น ได้เสนอต่อกระทรวงศึกษาธิการให้ก่อตั้ง วิทยาลัยวิชาการศึกษา ในยุคสมัยนั้นวิชาชีพครูสูงสุดแค่วุฒิ ป.ม. (ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยม) ซึ่งรับนักเรียกจากระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 มาศึกษาต่อเทียบเท่ากับอนุปริญญาเท่านั้น ทำให้ปัญญาชนในสมัยนั้นหันไปเรียนวิชาชีพอื่นที่ได้รับใบปริญญา ศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี เป็นบุคคลที่ได้รับมอบหมายให้เข้าชี้แจงให้คณะรัฐบาลเข้าใจถึงเหตุและผลที่จะดำเนินการและสิ่งที่เกิดขึ้น หากให้สามารถเปิดสอนครูถึงระดับปริญญาและสามารถชี้แจงจนเข้าใจร่วมกันได้ ซึ่งในที่สุดที่ประชุมจึงได้มีมติยอมรับ และผ่านพระราชบัญญัติวิทยาลัยวิชาการศึกษาออกมา แต่กว่าที่จะได้มีการยอมรับนั้นค่อนข้างพบอุปสรรคพอสมควร
เพื่อพัฒนาความรู้ทางด้านการศึกษาให้เป็นวิชาชีพที่มีระบบแบบแผนมากขึ้น พร้อมทั้งได้เปิดการเรียนการสอนครอบคลุมทั้งในระดับบัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิต โดยมี ศาสตราจารย์ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ดำรงตำแหน่งอธิการ และศาสตราจารย์ ดร.สาโรช บัวศรี ดำรงตำแหน่งหัวหน้าคณะวิชาการศึกษา หลังจากนั้น จึงได้ดำรงตำแหน่งอธิการวิทยาลัยวิชาการศึกษา ในระยะนี้ได้มีการตั้งโรงเรียนสาธิต (Demonstration School) เพื่อให้เป็นแปลงทดลองค้นคว้าในระบบการศึกษาพื้นฐานสมัยใหม่ พร้อมกับมีการขยายวิทยาลัยวิชาการศึกษาไปยังส่วนภูมิภาคต่าง ๆ โดยขยายวิทยาเขตปทุมวัน วิทยาเขตบางแสน วิทยาเขตพิษณุโลก วิทยาเขตมหาสารคาม วิทยาเขตสงขลา วิทยาเขตพระนคร และวิทยาเขตพลศึกษา โดยมีวิทยาเขตประสานมิตรเป็นศูนย์กลางการบริหาร
มหาวิทยาลัยฯ ได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2517 มีศาสตราจารย์ ดร.สุดใจ เหล่าสุนทร เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยฯ และชื่อมหาวิทยาลัยฯ ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ฯ พระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ลงมาเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยพระราชทานฯ ชื่อเต็มและความหมายของชื่อดังกล่าว