cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนศรีสำโรงชนูปถัมภ์
อาคารสถานที่
อาคาร ๒ เป็นอาคารสำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
อาคาร ๓ เป็นอาคารอำนวยการ
อาคาร ๔ ใช้สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3-4 และห้องกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย คณิตศาสตร์ และสังคมศึกษาฯ
นอกจากนี้ยังมีอาคารต่าง ๆ ได้แก่ อาคารเรียนคหกรรม 1 หลัง อาคารเรียนอุตสาหกรรม 2 หลัง อาคารพลศึกษา ห้องสภานักเรียน โรงอาหาร โรงจอดรถ หอประชุมโรงเรียน หอประชุมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อาคารศรีสุวรรณประชาเสริม (กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ) โรงกลั่นน้ำ สนามฟุตบอล สนามบาสเกตบอล สนามวอลเลย์บอลชายหาด และศูนย์การเรียนรู้ 50 ปี ศรีสำโรงชนูปถัมภ์
เพลงประจำโรงเรียน
สามสี คำร้อง - ทำนอง โดย อรุณ ชาญสุวรรณ ซึ่งเคยใช้เป็นเพลงมาร์ชโรงเรียนเพลงเก่า
ลาร่มจามจุรี เป็นเพลงที่ใช้ในโอกาสสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียน
การศึกษา
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (มัธยมศึกษาปีที่ 1-3) แบ่งออกเป็น 4 แผนการเรียนรู้ ได้แก่
1.แผนการเรียนรู้พิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
2.แผนการเรียนรู้เน้นภาษา-สังคม
3.แผนการเรียนรู้เน้นภาษา-สังคม-อาชีพ
ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (มัธยมศึกษาปีที่ 4-6) แบ่งออกเป็น 4 แผนการเรียนรู้ ได้แก่
2.แผนการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
3.แผนการเรียนรู้ศิลป์-คำนวณ
4.แผนการเรียนรู้ศิลป์-ภาษาจีน
แหล่งข้อมูลอื่น
ภาพถ่ายทางอากาศจาก wikimapia
คณะอัศวินบริบาล
คณะอัศวินบริบาลในนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลม (ละติน: Ordo Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani) หรือเรียก อัศวินบริบาล (Knights Hospitaller) เป็นคณะบุรุษที่ทำงานที่สถานบริบาลอมาลฟิที่ตั้งขึ้นในเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1080 เพื่อใช้สำหรับคนยากจน ผู้แสวงบุญ และผู้บาดเจ็บหรือเจ็บป่วยที่เดินทางมายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หลังจากคริสตจักรตะวันตกได้รับชัยชนะต่อกรุงเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1099
ต่อมาในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1 สถานบริบาลอมาลฟิก็ก่อตั้งเป็นคณะทหารภายใต้กฎบัตร โดยมีพันธกิจในการดูแลผู้บาดเจ็บและป้องกันดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อเสียกรุงเยรูซาเลมแก่ฝ่ายมุสลิม คณะอัศวินบริบาลก็ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใหม่ที่โรดส์เป็นอาณาจักรของตนเอง และต่อมาที่มอลตาเป็นประเทศราชภายใต้การปกครองของอุปราชสเปนประจำซิซิลี
การก่อตั้งและประวัติเบื้องต้น
ในปี ค.ศ. 600 อธิการโพรบัส (Abbot Probus) ได้รับมอบหมายจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ให้สร้างสถานบริบาลในกรุงเยรูซาเลมเพื่อดูแลนักแสวงบุญชาวคริสต์ที่เดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ในปี ค.ศ. 800 ชาร์เลอมาญจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ขยายสถานบริบาลของโพรบัสและเพิ่มห้องสมุด ราวสองร้อยปีต่อมาในปี ค.ศ. 1005, กาหลิบอัล-ฮาคิม บิ-อมร อัลลอฮ์ (Al-Hakim bi-Amr Allah) ทำลายสถานบริบาลและบ้านเรือนอื่น ๆ อีกสามพันหลังในกรุงเยรูซาเลม ในปี ค.ศ. 1023 พ่อค้าจากอามาลฟิ และซาเลอร์โน ในอิตาลีได้รับอนุญาตให้สร้างสถานบริบาลใหม่โดยกาหลิบอาลิ อัซ-ซาเฮียร์ (Ali az-Zahir) แห่งอียิปต์ สถานบริบาลใหม่สร้างบนที่ที่เดิมเป็นอารามของนักบุญยอห์นผู้ให้รับบัพติศมาบริหารโดยนักพรตคณะเบเนดิกติน
คณะบริบาลอารามิกได้รับก่อตั้งขึ้นเป็นคณะนักบวชหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 โดยบุญราศีเจอราร์ด โทม (Gerard Thom) ที่ได้รับการอนุมัติโดยพระบัญญัติพระสันตะปาปา (Papal bull) ของสมเด็จพระสันตะปาปาปาสคาลที่ 2 ในปี ค.ศ. 1113 เจอราร์ดขยายดินแดนของคณะและรายได้ไปทั่วราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอาณาบริเวณที่ไกลออกไปจากนั้น นอกไปเรมงด์ดูปุยแห่งโปรวองซ์ (Raymond du Puy de Provence) ผู้นำคนต่อมาก่อตั้งสถานบริบาลที่สำคัญไม่ไกลจากโบสถ์โฮลีเซพัลเครอ (Church of the Holy Sepulchre) ในเยรูซาเลมโดยมีจุดประสงค์เมื่อเริ่มแรกในการดูแลรักษานักแสวงบุญในเยรูซาเลม แต่ต่อมาก็รวมไปถึงการให้บริการคุ้มครองนักแสวงบุญโดยผู้ถืออาวุธและขยายตัวจนกลายเป็นกองกำลังที่มีขนาดใหญ่พอสมควร
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ลัทธิอัศวินบริบาลก็แบ่งเป็นกองทหารและกลุ่มผู้ทำงานกับผู้เจ็บป่วยแต่ก็ยังเป็นคณะนักบวชและได้รับสิทธิพิเศษต่าง ๆ จากพระสันตะปาปา เช่นไม่ต้องอยู่ในอำนาจการปกครองของผู้ใดนอกไปจากอำนาจการปกครองของพระสันตะปาปา ไม่ต้องเสียภาษีและมีสิทธิในการเป็นเจ้าของสิ่งก่อสร้างทางศาสนาด้วยตนเองได้ คณะอัศวินเท็มพลาร์และบริบาลสร้างป้อมปราการต่าง ๆ ในดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ ในช่วงเวลาที่รุ่งเรืองที่สุดของราชอาณาจักรเยรูซาเลมบริบาลมีป้อมใหญ่ ๆ เจ็ดป้อมและอสังหาริมทรัพย์อีก 140 แห่ง สองแห่งที่ใหญ่ที่สุดในราชอาณาจักรและในราชรัฐแอนติออก (Principality of Antioch) คือปราสาทเชวาลีเยร์ (Krak des Chevaliers) และปราสาทมาร์กัท (Margat) ทรัพย์สินของคณะแบ่งเป็นไพรออรี (Priory) ที่แบ่งออกเป็นเบลลิวิค (bailiwick) เฟรดเดอริค บาร์บารอซซาจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงสัญญาว่าจะพิทักษ์อัศวินแห่งเซนต์จอห์นในเอกสารพระราชนุญาตของปี ค.ศ. 1185
อัศวินแห่งไซปรัสและอัศวินแห่งโรดส์
การขยายอำนาจของอิสลามในบริเวณตะวันออกกลางจนในที่สุดก็สามารถขับอัศวินออกจากเยรูซาเลม หลังจากราชอาณาจักรเยรูซาเลมล่มในปี ค.ศ. 1291 (กรุงเยรูซาเลมเองล่มในปี ค.ศ. 1187) อัศวินก็ถูกจำกัดบริเวณอยู่แต่ในอาณาจักรเคานท์แห่งตริโปลี และเมื่อเอเคอร์ถูกยึดในปี ค.ศ. 1291 อัศวินก็ต้องไปหาที่ตั้งใหม่ในราชอาณาจักรไซปรัส หลังจากการเข้าไปพัวพันกับการเมืองในไซปรัส แกรนด์มาสเตอร์ กีโยม เดอ วิลลาเรต์ (Guillaume de Villaret) ก็วางแผนที่จะหาที่ดินที่เป็นของคณะเองโดยเลือกเกาะโรดส์เป็นที่ตั้งใหม่ ผู้นำคนต่อมา ฟุล์คส์ เดอ วิลลาเรต์ (Fulkes de Villaret) ทำตามแผนที่วางไว้และเมื่อวันที่ 15 สิงหาคมค.ศ. 1309 หลังจากต่อสู้กันอยู่สองปี เกาะโรดส์ก็ยอมแพ้ นอกจากโรดส์แล้ว อัศวินก็ยังยึดเกาะบริเวณใกล้เคียงกันอีกหลายเกาะ และเมืองท่าอานาโตเลียสองเมืองคือ โบดรัม (Bodrum) และคาสเตโลริโซ (Kastelorizo)
อัศวินเทมพลาร์ถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1312 และทรัพย์สินและที่ดินส่วนใหญ่ถูกยกให้กับบริบาล (Hospitaller) ทรัพย์สินและที่ดินแบ่งออกเป็น 8 บริเวณทังก์ (Tongue) (อารากอน, โอแวร์ญ, คาสตีล, อังกฤษ, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, อิตาลี และโปรวองซ์) แต่ละบริเวณก็ปกครองก็บริหารโดยไพรเออร์ (Prior) หรือถ้ามีมากกว่าหนึ่งไพรเออรีในบริเวณนั้นก็จะปกครองโดยแกรนด์ไพรเออร์ ที่โรดส์และมอลตาอัศวินที่ประจำอยู่ที่ทังก์แต่ละทังก์ก็นำโดย “Bailli”  แกรนด์ไพรเออร์ของอังกฤษในขณะนั้นคือฟิลลิป เทม (Philip Thame) ผู้เป็นผู้หาที่ดินที่ตั้งของบริเวณทังก์ในอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1330 ถึงปี ค.ศ. 1358
เมื่อตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะโรดส์ อัศวินเซนต์จอห์นที่รู้จักกันในชื่อ “อัศวินแห่งโรดส์” ด้วย ก็จำยอมต้องกลายเป็นนักรบเพิ่มขึ้นอีกโดยเฉพาะในการต่อสู้กับโจรสลัดบาร์บารี อัศวินแห่งโรดส์สามารถป้องกันการรุกรานในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้สองครั้ง หนึ่งโดยสุลต่านแห่งอียิปต์ในปี ค.ศ. 1444 และอีกครั้งหนึ่งโดยสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2แห่งจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1480 ผู้ที่หลังจากยึดยึดคอนสแตนติโนเปิลได้ในปี ค.ศ. 1453 แล้วก็ทรงหันมาตั้งเป้าที่จะทำลายอัศวินแห่งโรดส์
ในปี ค.ศ. 1494 อัศวินแห่งโรดส์ก็ไปตั้งที่มั่นที่แหลมฮาลิคาร์นัสซัส (ปัจจุบันโบดรัม) อัศวินใช้ส่วนที่ไม่ถูกทำลายของซากที่บรรจุศพแห่งมอสโซลอส (Mausoleum of Maussollos) (หนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ) ไปใช้ในการสร้างเสริมปราสาทโบดรัม
ในปี ค.ศ. 1522 สุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันก็ทรงนำกองทัพเรือ 400 ลำและทหารราบจำนวน 200,000 มารุกรานโรดส์ ทางฝ่ายอัศวินภายใต้การนำของแกรนด์มาสเตอร์ ฟิลลิป วิลลิเยร์ เดอ ลิสเซิล-อาดัน (Philippe Villiers de L'Isle-Adam) มีทหารด้วยกันทั้งหมด 7,000 คนและป้อม การล้อมโรดส์ใช้เวลาห้าเดือน ในที่สุดผู้ที่รอดจากการโจมตีก็ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสุลต่านสุลัยมานให้ออกจากโรดส์ อัศวินแห่งโรดส์จึงถอยไปตั้งหลักที่ซิซิลี
อัศวินแห่งมอลตา
หลังจากที่เร่ร่อนจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งอยู่ 7 ปีในยุโรป อัศวินก็ก่อตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1530 เมื่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 แห่งสเปนในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีก็พระราชทานมอลตาให้แก่คณะ พร้อมทั้งโกโซ (Gozo) และทริโปลี (Tripoli) เมืองท่างของแอฟริกาเหนือในการเป็นอาณาจักรเป็นการแลกเปลี่ยนกับเหยี่ยวมอลตาหนึ่งตัวต่อปีที่ต้องนำมามอบให้แก่อุปราชแห่งซิซิลี ผู้เป็นผู้แทนพระองค์ในวัน “All Souls Day” ของทุกปี (ข้อมูลนี้นำไปใช้เป็นโครงเรื่องของนวนิยายที่มีชื่อเสียงเรื่อง “The Maltese Falcon” โดยดาชิลล์ แฮมเม็ทท์)
อัศวินบริบาลก็ยังคงต่อสู้กับฝ่ายมุสลิมอยู่ และโดยเฉพาะกับกลุ่มโจรสลัดบาร์บารี แม้ว่าจะมีกองเรือเพียงไม่กี่ลำแต่ก็ทำให้เป็นที่เคืองพระทัยของสุลต่านออตโตมัน ที่เห็นว่าอัศวินบริบาลสามารถไปหาที่มั่นใหม่ได้ ในปี ค.ศ. 1565 สุลต่านสุลัยมานจึงทรงส่งกองทัพจำนวน 40,000 คนมาล้อมอัศวิน 700 คนและทหารอีก 8,000 คนเพื่อจะกำจัดอัศวินออกจากมอลตา
ในช่วงแรกของการรุกราน สถานะการณ์ดูเหมือนจะซ้ำรอยกับที่โรดส์ที่ฝ่ายบริบาลเพลี่ยงพล้ำ เมืองต่าง ๆ เกือบทุกเมืองถูกทำลายและอัศวินครึ่งหนึ่งถูกสังหาร เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม สถานะการณ์ของฝ่ายอัศวินก็ถึงจุดวิกฤติ ทหารถูกฆ่าตายไปเป็นจำนวนมากและอ่อนกำลังลงทุกวัน แต่เมื่อสภาสงครามเสนอให้ทิ้งอิลบอร์โก (Il Borgo) และเซ็งเกลีย (Senglea) และถอยไปยังป้อมเซนต์แอนเจโล (Fort St. Angelo) แกรนด์มาสเตอร์ ฌอง ปาริโซต์ เดอ ลา วาเลตต์ (Jean Parisot de la Valette) ปฏิเสธ
อุปราชแห่งซิซิลีก็ไม่ส่งกองหนุนมาช่วยซึ่งอาจจะเป็นเพราะพระราชโองการจากพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนคลุมเครือที่ทำให้การตัดสินใจช่วยหรือไม่ช่วยตกอยู่ในความรับผิดชอบของอุปราช ถ้าตัดสินใจผิดก็หมายถึงการพ่ายแพ้และทำให้ซิซิลีและเนเปิลส์ตกอยู่ในอันตรายจากฝ่ายออตโตมัน ตัวอุปราชเองก็ทิ้งลูกชายไว้กับวาเลตต์บนเกาะ ฉะนั้นจึงไม่ใช่การตัดสินใจที่ง่ายนัก แต่ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุใดอุปราชก็ลังเลในการส่งกองกำลังไปช่วยจนกระทั่งผลของการถูกโจมตีแทบจะอยู่ในมือของอัศวินที่ถูกละทิ้งอยู่บนเกาะ
เมื่อวันที่ 1 กันยายน ปิยาเลและลาลาก็พยายามเป็นครั้งสุดท้าย แต่กำลังขวัญของทหารฝ่ายออตโตมันก็อยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ ซึ่งทำให้การโจมตีเป็นไปอย่างไม่เต็มใจเท่าใดนัก ทำให้อัศวินผู้ที่ถูกล้อมมีกำลังใจดีขึ้นและเริ่มมองเห็นทางที่จะได้รับชัยชนะ ทางฝ่ายออตโตมันมีความตกประหวั่นเมื่อได้ข่าวว่าทางซิซิลีส่งกำลังมาช่วยโดยหาทราบไม่ว่าเป็นเพียงกองกำลังเพียงกองเล็ก ๆ แต่ก็มีผลทำให้ละทิ้งการล้อมเมื่อวันที่ 8 กันยายน การล้อมมอลตาจึงเป็นชัยชนะครั้งสุดท้ายของอัศวินแห่งเซนต์จอห์น
เมื่อฝ่ายออตโตมันถอยทัพไปแล้วบริบาลก็เหลือกำลังคนอยู่เพียง 600 คนที่ถืออาวุธได้ การสันนิษฐานที่เชื่อถือได้กล่าวว่าฝ่ายออตโตมันตอนที่มีกำลังคนสูงสุดมีถึง 40,000 คนและเหลือ 15,000 คนกลับไปคอนสแตนติโนเปิล การล้อมเป็นภาพที่บันทึกไว้บนจิตรกรรมฝาผนังโดยมัตเตโอ เปเรซ ดาลเล็ชชิโอ (Matteo Perez d'Aleccio) ในท้องพระโรงเซนต์ไมเคิลและเซนต์จอร์จหรือที่เรียกว่าท้องพระโรงพระราชบัลลังก์ (Throne Room) ในวังของแกรนด์มาสเตอร์ในวาเล็ตตา ความเสียหายที่ได้รับจากการล้อมเมืองทำให้ต้องสร้างเมืองใหม่ - เมืองปัจจุบันวาเล็ตตาเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่แกรนด์มาสเตอร์ผู้ต่อต้านการล้อมโดยไม่ยอมถอย
ในปี ค.ศ. 1607 แกรนด์มาสเตอร์บริบาลก็ได้รับฐานะเป็น “Reichsfürst” (เจ้าชายแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แม้ว่าดินแดนของบริบาลจะอยู่ทางใต้ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) ในปี ค.ศ. 1630 แกรนด์มาสเตอร์ก็ได้รับแต่งตั้งให้มีฐานะทางศาสนาเท่าเทียมกับพระคาร์ดินัลที่ใช้คำนำหน้าที่เป็นเอกลักษณ์ว่า “His Most Eminent Highness” ที่แสดงถึงความสมฐานะในการเป็นเจ้าชายแห่งคริสตจักร (Prince of the Church)
ชัยชนะในเมดิเตอเรเนียน
หลังจากที่ก่อตั้งตัวขึ้นในมอลตาแล้ว อัศวินบริบาลก็ขาดจากเหตุผลเดิมในก่อตั้งเป็นคณะ ซึ่งเมื่อก่อตั้งขึ้นมีจุดประสงค์ในการเข้าร่วมในสงครามครูเสดในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เมื่อย้ายมาอยู่ที่มอลตาแล้วก็เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เพราะตำแหน่งที่ตั้งและกำลังทรัพย์ เมื่อรายได้จากผู้อุปถัมภ์ในยุโรปผู้ไม่เต็มใจที่ส่งเงินจำนวนมามาดำเนินการสนับสนุนองค์การที่ขาดจุดประสงค์ลดน้อยลง อัศวินบริบาลก็หันไปหาการรักษาความปลอดภัยในทะเลเมดิเตอเรเนียนจากอันตรายจากโจรสลัดที่เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะจากออตโตมันที่สนับสนุนโจรสลัดบาร์บารีให้ก่อความไม่สงบในบริเวณฝั่งทะเลของแอฟริกาเหนือ จากความมีชื่อเสียงที่ได้รับในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 หลังจากการป้องกันจากการถูกล้อมได้ในปี ค.ศ. 1565 พร้อมกับชัยชนะครั้งใหญ่ต่อจักรวรรดิออตโตมันของฝ่ายคริสเตียนในยุทธการเลอพานโตในปี ค.ศ. 1571 อัศวินบริบาลก็ตั้งตนเป็นองค์อุปถัมภ์พ่อค้าชาวคริสต์ที่คนส่งสินค้าไปมากับลว้าน และทำการปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกจับไปเป็นทาสโดยโจรสลัดบาร์บารี ซึ่งมาเรียกว่า "คอร์โซ"
แต่กระนั้นไม่นานอัศวินบริบาลก็ต้องพยายามดำเนินการรักษาคณะด้วยรายได้ที่ลดต่ำลง การเพิ่มหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยในทะเลเมดิเตอเรเนียนให้แก่สาธารณรัฐเวนิส, สาธารณรัฐเจนัว และ ฟลอเรนซ์ก็เท่ากับเป็นการสร้างความรับผิดชอบในฐานะผู้พิทักษ์เช่นที่เคยทำมาก่อน ปัญหาที่มีอยู่ทวีคูณขึ้นเมื่อในระหว่างช่วงเวลานี้อัตราแลกเปลี่ยนของเงินตราท้องถิ่นต่อ "สคูโด" ที่ก่อตั้งขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 กลายมาล้าสมัยไป ซึ่งหมายความว่าอัศวินค่อย ๆ ได้รับเงินสนับสนุนจากพ่อค้าน้อยลงเป็นลำดับ ปัญหาทางเศรษฐกิจประกอบกับที่ดินที่แห้งแล้งที่อาศัยอยู่ ก็ทำให้อัศวินมีพฤติกรรมเลยเถิดไปถึงการปล้นเรือมุสลิม การปล้นที่บ่อยครั้งขึ้นทำให้อัศวินมีเงินมาใช้อย่างฟุ่มเฟือย เอาผู้หญิงท้องถิ่นเป็นภรรยา และเข้าร่วมกับกองเรือฝรั่งเศสและสเปนในการเดินทางผจญภัยต่าง ๆ ที่เป็นการเพิ่มรายได้ให้มากยิ่งขึ้น พฤติกรรมต่าง ๆ เหล่านี้ตรงกันข้ามกับการถือคำปฏิภาณในการรักษาความสมถะเมื่อเข้าเป็นนักบวชตามหลักปฏิบัติของคณะ ความเปลี่ยนแปลงทางทัศนคติของอัศวิน ประจวบกับการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และ การปฏิรูปคาทอลิก และการขาดเสถียรภาพของสถาบันโรมันคาทอลิก เหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านี้มีผลกระทบกระเทือนต่ออัศวินอย่างรุนแรง เมื่อในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 เกิดความเสื่อมโทรมด้านทัศนคติทางศาสนาของผู้คนทั่วไปในยุโรป ที่ทำให้ความสำคัญของการมีคณะอัศวินลดถอยลง ซึ่งก็แปลว่าการสนับสนุนทางการเงินจากชาติต่าง ๆ ในยุโรปก็ลดน้อยลงตามไปด้วย การที่อัศวินโรมันคาทอลิกเริ่มพิจารณายอมรับอังกฤษเข้ามาเป็นรัฐสมาชิก หลังจากที่ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ แยกตัวออกไปเป็นคณะอิสระอยู่ชั่วระยะหนึ่ง เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษผู้เป็นพระราชินีโปรเตสแตนต์ขึ้นครองราชย์ก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงการยอมรับลัทธิอื่นของอัศวิน อัศวินบริบาลถึงกับมีเขตเยอรมันซึ่งมีทั้งโปรเตสแตนต์และโรมันคาทอลิกเท่า ๆ กัน
"'ฐานะที่เพิ่มขึ้นจากความมั่งคั่งร่ำรวย การมีอภิสิทธิ์ที่ทำให้เป็นเหมือนราชรัฐ ... คณะในที่สุดก็ขาดจริยธรรมจากความฟุ่มเฟือย และ การปราศจากกิจการ ที่ทำให้เลิกคิดถึงจุดประสงค์เดิมที่แท้จริในการก่อตั้งคณะ และหันไปอ้าแขนรับความสำราญ ความละโมบและความหยิ่งในที่สุดก็ไม่มีขอบเขต อัศวินแสร้งทำตนว่าเหนืออำนาจของผู้ใด โดยการเที่ยวยึดเที่ยวปล้นโดยไม่คำนึงว่าเป็นทรัพย์สินของผู้ใดไม่ว่าจะเป็นของผู้นอกศาสนาหรือคริสเตียน'."
แต่ที่น่าสังเกตคือไม่มีการกล่าวถึงรายได้อันดีที่ได้มาจากการหากินทางทะเล เจ้าหน้าที่มอลตาเห็นประโยชน์จากการเป็นโจรสลัดว่าเป็นรายได้สำคัญและส่งเสริมให้เกิดการกระทำนั้นมากขึ้น แม้ว่าอัศวินจะถือปฏิภาณความยากจนแต่ก็ได้รับอนุญาตให้เก็บสินค้าและทรัพย์สินที่ปล้นได้เป็นของตนเองส่วนหนึ่ง และ ให้ใช้ทุนทรัพย์ในการสร้างเสริมเรือให้แข็งแรงขึ้น นอกจากการปล้นสดมทางเรือแล้วอัศวินก็ยังมีกิจการการค้าทาสที่รุ่งเรืองพอกับโจรสลัดบาร์บารี
ปัญหาขัดแย้งใหญ่ของระบบการหากินของอัศวินบริบาลคือการเรียกร้องในการบังคับใช้มาตรการในการมีอำนาจที่จะหยุดและขึ้นเรือทุกลำที่สงสัยว่าจะบรรทุกสินค้าออตโตมัน และยึดสินค้าและนำมาขายใหม่ในวาลเล็ตตา ซึ่งรวมทั้งกะลาสีซึ่งเป็นสินค้าที่มีค่าที่สุด พฤติกรรมที่ว่านี้ทำให้หลายชาติอ้างว่าเป็นตกเป็นเหยื่อจากการกระทำของอัศวินที่ยึดเรือแม้ว่าเป็นที่ต้องสงสัยเพียงเล็กน้อยว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับสินค้าที่มาจากตุรกี เมื่อปัญหาเริ่มบานปลายขึ้นเจ้าหน้าที่มอลตาพยายามควบคุมโดยการก่อตั้งศาล 'Consiglio del Mer' สำหรับกัปตันเรือผู้มีความรู้สึกว่าถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมสามารถร้องเรียนได้ และมักจะสำเร็จ การให้ใบอนุญาตในการทำกิจการหากินทางทะเลก็ได้รับการควบคุมมากขึ้นเพราะมอลตาพยายามรักษาสันติภาพกับมหาอำนาจในยุโรป แต่กระนั้นมาตรการก็ไม่ประสบผลสำเร็จไปเสียทั้งหมด ที่เห็นได้จากบันทึกจำนวนมากของคดีร้องเรียนต่าง ๆ จากศาล 'Consiglio del Mer' ตั้งแต่ ค.ศ. 1700 ในที่สุดพฤติกรรมดังกล่าวก็นำความหายนะมาให้แก่ลัทธิเอง
ความยุ่งยากในยุโรป
ในปี 1789 เกิดการปฏิวัติขึ้นในฝรั่งเศส มีการต่อต้านพวกขุนนางและชนชั้นสูงไปทั่วประเทศ ทำให้กลุ่มบริบาลสูญเสียแหล่งเงินทุนในฝรั่งเศสไปอย่างถาวร เมื่อการปฏิวัติจบลง รัฐบาลใหม่ของฝรั่งเศสก็สั่งยึดอสังหาริมทรัพย์และทรัพย์สินของบริบาลในฝรั่งเศสจนหมด
มอลตาพ่าย
เมื่อปี 1798 ฐานที่มั่นของกลุ่มในมอลตาถูกนโปเลียนยึดในระหว่างการขยายอิทธิพลไปอียิปต์ของนโปเลียน ทางกลุ่มพยายามเจรจาต่อรองกับยุโรปเพื่อที่จะกลับคืนสู่อำนาจอีกครั้ง พระเจ้าซาร์แห่งรัสเซียจึงมอบที่หลบภัยให้พวกอัศวินในเมือง เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ต่อมาในช่วงปี 1800 ทางกลุ่มก็อ่อนแอลงเรื่อย ๆ เนื่องจากสูญเสียสมาชิกในยุโรป และตกต่ำจนถึงที่สุด
ด้วยการสนับสนุนจากพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทางกลุ่มก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งในปี 1834 และมีศูนย์บัญชาการในกรุงโรมและเป็นที่รู้จักในชื่อ คณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตา (Sovereign Military Order of Malta)
ในปัจจุบัน
คณะทหารองค์อธิปัตย์แห่งมอลตาเป็นคณะโรมันคาทอลิก ได้รับการยอมรับจากสมาชิกถาวรแห่งสหประชาชาติ โดยมีกิจกรรมหลัก ๆ ในเรื่องทางศาสนา การกุศล และโรงพยาบาล และเป็นที่รู้จักกันในชื่อคณะแห่งมอลตา (Order of Malta) คติประจำกลุ่มคือ Tuitio Fidei et Obsequium Pauperum เป็นภาษาละติน แปลว่า "ผู้ปกป้องความศรัทธาและช่วยเหลือผู้ยากไร้" (Defence of the faith and assistance to the poor)
ในปัจจุบัน ยังมีกลุ่มเลียนแบบอัศวินบริบาลเป็นจำนวนมาก ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับกลุ่มของจริง
ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ (西園寺禧子 ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกไดโงะ
จักรพรรดินีคิชิเป็นธิดาคนที่ 3 ของ ไซออนจิ ซะเนะกะเนะ ต่อมาพระองค์ได้ถวายตัวต่อ เจ้าชายทากาฮารุ องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิฮานาโซโนะ เมื่อ พ.ศ. 1856 กระทั่งเจ้าชายทะกะฮะรุได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 1861 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อเดือน 4 ตามปีจันทรคติหรือตรงกับเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อเดือน 8 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ. 1862
ต่อมาเมื่อจักรพรรดิโกะ-ไดโงะถูกปลดจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไปในเดือน 3 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนเมษายน พ.ศ. 1875 จักรพรรดินีคิชิก็ออกผนวชเป็นแม่ชีในเดือน 5 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนมิถุนายนปีเดียวกันกระทั่งใน พ.ศ. 1876 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังและบุกเข้ายึดเคียวโตะพร้อมกับการขึ้นสืบราชบัลลังก์อีกครั้งและพระองค์ก็ได้สถาปนาจักรพรรดินีคิชิเป็นจักรพรรดินีอีกครั้งในเดือน 6 ตรงกับเดือนกรกฎาคมปีเดียวกันแต่พระองค์ก็ดำรงพระยศนี้เพียง 5 เดือนก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 เดือน 10 ตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 1876
อ้างอิง
1303 1333
พระธาตุจอมผ่อ
พระธาตุจอมผ่อ ตั้งอยู่ในวัดอรัญญวิเวกคีรี (จอมผ่อ) บ้านดง - หล่ายหน้า หมู่ 7 ตำบลเวียง อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ซึ่งเป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม และเป็นปูชนียสถานสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดเชียงราย
ประวัติพระธาตุ
ตามหลักฐานเอกสารในทำเนียบการตั้งวัดของจังหวัดเชียงรายระบุว่าได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2263 แต่ยังไม่พบหลักฐานอื่นอีก นอกจากหลักฐานทางโบราณวัตถุ เช่น เจดีย์ พระพุทธรูป กองหินกองอิฐที่สันนิษฐานได้ว่า ตรงนี้เคยเป็นโบสถ์มาก่อน จากคำบอกเล่าของคนรุ่นก่อนกล่าวว่า ที่วัดม่อนจอมผ่อนี้ เดิมมีพระพุทธรูปทองเหลืองทองแดงองค์เล็กองค์ใหญ่จำนวนมาก พิงอยู่ตามต้นไม้บ้าง วางอยู่บนกองอิฐกองดินบ้างไม่มีใครสนใจ เมื่อทางการได้เข้าไปสำรวจโบราณวัตถุ ประกอบกับทางวัดไม่มีผู้ดูแล จึงได้เก็บเอาพระพุทธรูปที่เป็นโลหะชนิดต่างๆ ไปรวบรวมไว้จนหมดไม่เหลือแม้แต่องค์เดียว ในระหว่างการรื้อเจดีย์ เมื่อปี พ.ศ. 2520 ยังพบวัตถุมงคลอีกมากมายพร้อมแผ่นเงินจารึกประวัติศาสตร์การสร้างเจดีย์ที่จานด้วยเหล็กจานเป็นภาษาล้านนา จึงได้มีการบูรณะเรื่อยมา จนเสร็จสิ้นสมบูรณ์ในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 และได้จัดให้มีประเพณีสงฆ์น้ำพระธาตุจอมผ่อขึ้น ทุกๆวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4
ปลาพลาตี้
ชื่อ "พลาตี้" นั้นมาจาก คำว่า Platypoecilus ซึ่งเดิมเคยใช้เป็นสกุล มีลักษณะลำตัวสั้นป้อม และกว้างกว่าปลาสอดหางดาบ (X. hellerii) ปลาตัวผู้ และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน คือ ปลาตัวผู้ไม่มีส่วนของก้านครีบหางยื่นยาวออกไป เหมือนปลาสอดหางดาบ การสังเกตความแตกต่างระหว่างเพศได้จากโกโนโพเดียม หรืออวัยวะสืบพันธุ์ของปลาตัวผู้ และสีที่สดใสกว่า และขนาดโตกว่าของปลาตัวเมีย มีสีลำตัวค่อนข้างเหลืองจนถึงน้ำตาลอมเขียว หรือเขียวคล้ำอมน้ำเงิน ครีบหลังสั้น มีขนาดเล็ก และมีรูปร่างเกือบกลม ครีบอก ครีบท้อง และครีบหางไม่มีสี แต่ครีบหางอาจมีขอบเป็นสีเขียวหรือสีน้ำเงิน บริเวณโคนหางมีจุดเล็ก ๆ 1-2 จุด ปลาเพศผู้อาจมีแถบจาง ๆ พาดขวางลำตัว 2-5 แถบ
พระธาตุจอมผ่อ
ประวัติพระธาตุ
ความเชื่อในการไหว้พระธาตุดอยจอมผ่อ ผ่อ เป็นภาษาเหนือ แปลว่า ดูหรือมอง เชื่อกันว่าถ้าได้กราบไหว้และตั้งจิตอธิฐานเปรียบเหมือนการลืมตาเจอแสงสว่างในชีวิต
ปลาพลาตี้
แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในประเทศเม็กซิโก และอเมริกากลางประเทศอื่น ๆ อาทิ กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส มีพฤติกรรมอาศัยหลบซ่อนตามไม้น้ำ หรือใต้ร่มเงาริมฝั่งในแหล่งน้ำนิ่ง ในน้ำที่อุณหภูมิประมาณ 20-25 องศาเซลเซียส ค่าความเป็นกรดเป็นด่างประมาณ 7.0-7.5 (pH) ปัจจุบัน ปลาพลาตี้ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันตลอดจนลวดลายสวยงามกว่าปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมากมาย เช่น สีแดง, สีเขียว, สีส้ม, สีดำ, สีทอง หรือหลายสีในตัวเดียวกัน และครีบยาว เป็นต้น
พระธาตุจอมผ่อ
คำบูชาพระธาตุจอมผ่อ
อิทัง วันทามิ เจติยัง สักกัจจัง วะระสัญญิตัง เอเตนะ มะมะปุญเญนะ สะทา โสตถี ภะวันตุเม
อำเภอวังเหนือ
วังเหนือ เป็นอำเภอที่อยู่เหนือสุดของจังหวัดลำปาง
พระธาตุจอมผ่อ
แหล่งข้อมูลอื่น
พระธาตุ 9 จอม
อำเภอวังเหนือ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวังเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
พุทธศตวรรษที่ 18 (ราว พ.ศ. 1713) กาลสมัยแห่งราชอาณาจักรโยนกบุรีศรีช้างแสน ถูกกองทัพเจ้าคำฟ้าหรือขุนเสียขวัญฟ้าแห่งอาณาจักรเมายกมาตีจนพ่ายแพ้ ด้วยการนำของพระเจ้าไชยศิริแห่งเมืองไชยปราการได้เผาบ้านเมืองก่อนอพยพกองทัพประชาราษฎรขอบขัณฑสีมาผ่านเข้ามาในเขตเมืองวัง และพักขบวนทัพ ณ เขาดอยด้วน ก่อนจะอพยพประชาราษฎรล่วงไปถึงเมืองแปบ (เมืองกำแพงเพชร) ในขณะนั้น กลุ่มคนในขบวนอพยพดังกล่าวจำนวนหนึ่งได้แยกตัวออกมาตั้งบ้านสร้างเมืองอยู่ ณ เมืองวัง บริเวณแถบต้นแม่น้ำวังอันเป็นแหล่งพื้นที่อันอุดมสงบสมบูรณ์ โดยการนำของเจ้าพ่อพญาวัง และในยุคนี้มีการค้าขายและผลิตสินค้า ประเภทถ้วยชามเครื่องปั้นดินเผาผางประทีป ที่มาจากเตาเผาสันกำแพง เชียงใหม่ เตาเผาพาน เชียงราย หรือเตาเผาวังเหนือ เวียงกาหลง และมีการค้นพบชิ้นถ้วยที่ผลิตในยุคราชวงค์หมิงประเทศจีน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาในอดีตเกิดภาวะสงครามขึ้นระหว่างพม่ากับล้านนา ทำให้ผู้คนต่างหนีภัยไปในทิศทางต่าง ๆ จนกลายเป็นสภาพเมืองร้าง จนถึงช่วงระหว่าง ปี พ.ศ. 2373 เมืองวังกลับคืนสู่สภาพความเป็นชุมชนเมืองอีกครั้งหนึ่ง หลังจากพม่าสิ้นอำนาจการปกครอง ในสมัยพระเจ้ากาวิละสามารถขับไล่พม่าได้สำเร็จ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวังเหนือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวังเหนือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
เจ้าแม่จำเป็น
เจ้าแม่จำเป็น เป็นละครโทรทัศน์ แนวคอมเมดี้ เป็นบทประพันธ์โดย ณัฐิยา ศิริกรวิไล เป็นละครโทรทัศน์ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2544 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์ นำแสดงโดย สัญญา คุณากร, ภัครมัย โปตระนันท์, วรรณษา ทองวิเศษ
ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2555 นำมาสร้างใหม่โดยบริษัท เอ็กแซ็กท์ และ ซีเนริโอ จำกัด เช่นเดิม บทโทรทัศน์โดย กัลยาณมิตร และกำกับการแสดงโดย กิตติ บุญสกุลศักดิ์ นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์, คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์,กันต์ดนย์ อะคาซาน, รัชย์ณมนทร์ รัชย์จิราธรรม, มยุรา เศวตศิลา,ญาณี จงวิสุทธิ์ และพิชญ์นาฎ สาขากร
เรื่องย่อ
ณ สำนักเจ้าแม่มหาลาภไทรทอง เป็นที่ตั้งของสำนักทรงที่ได้รับความนิยมอย่างมากของชาวบ้าน โดยมีร่างทรงคือ "กะละแม" (คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์) เด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่กับ "โต๊ด" (เกรียงไกร อุณหะนันท์) น้าของ "ติ่ง" (ณัฎฐพงษ์ ชาติพงษ์) และพ่อ "ตุ้งแช่" (ชวิน ลิขิตเจริญพงษ์) แม้ว่าลึก ๆ กะละแมจะไม่อยากทำอาชีพที่หลอกลวงชาวบ้าน แต่เพื่อความอยู่รอดของครอบครัว ทำให้กะละแมจำใจต้องทำ เธอจะบอกความจริงกับใครไม่ได้แม้แต่ "โทฟู่" (รัชย์ณมนทร์ รัชย์จิราธรรม) นักเรียนแพทย์เพื่อนสนิท แต่เธอก็หวังลึก ๆ ว่าวันหนึ่งเมื่อโต้ดมีเงินมากพอ เธอจะเลิกเข้าทรงใบ้หวย แล้วไปตั้งใจเรียนต่อตามที่ฝันไว้
"ชิณ" (ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์) หนุ่มนักธุรกิจเจ้าของที่ดิน ต้องการที่จะเปลี่ยนชุมชนให้เป็นห้างสรรพสินค้า เพราะบริษัทคู่แข่งของ "จักกาย" (กันต์ดนย์ อะคาซาน) เตรียมจะสร้างห้างเช่นกัน ชิณจึงจำเป็นต้องกำจัดกะละแมและสำนักทรงเจ้า เพราะคิดว่าเธอเป็นพวกต้มตุ๋น และเป็นหัวโจกในการต่อต้านการไล่ที่ของเขา
ด้าน "ฉายตะวัน" (มยุรา เศวตศิลา) ผู้เป็นแม่ของชิณ กลัวว่าลูกชาย จะทำงานจนไม่มีเวลาหาคู่ "กิมเอ็ง" (ญาณี จงวิสุทธิ์) เพื่อนสนิทที่จ้องจะจับชิณคู่กับ "มิ้ว" (พิชญ์นาฎ สาขากร) ลูกสาวตัวเองเสมอ จึงพาฉายตะวันไปดูหมอที่สำนักทรงของกะละแม ฉายตะวันเลื่อมใสเจ้าแม่ในร่างทรงของกะละแมเป็นอย่างมาก จักกายเริ่มสนใจในความหยิ่งของกะละแม จึงตีสนิทโทฟู่เพื่อตีซี้กะละแมและยุให้กะละแมทรงเจ้าต่อไป เพื่อที่ชิณจะได้สร้างห้างไม่สำเร็จ แต่กะละแมไม่ยอมรับข้อเสนอของจักกาย
วันหนึ่งชิณถูก "ก๋อย" (เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์) ลูกน้องของ "ดวง" (นิธิชัย ยศอมรสุนทร) ซึ่งเป็นลูกชายของ "เสี่ยนุ้ย" (เป็ด เชิญยิ้ม) เจ้ามือหวยรายใหญ่ประจำชุมชน ยกพวกรุมทำร้ายจนชิณบาดเจ็บ กะละแมเลยพา ชิณส่งโรงพยาบาล แต่ชิณเข้าใจผิดคิดว่ากะละแมเป็นคนพาพวกมาทำร้ายตน แต่ภาพวิดีโอวงจรปิดก็ทำให้กะละแมพ้นข้อกล่าวหา ฉายตะวันจึงสั่งให้ชิณขอโทษกะละแม
ชิณยังคงเดินหน้าหาทางไล่ที่กะละแมและคนในชุมชนต่อไป โดยงัดไม้ตายจ่ายเงินให้โต้ด 3 ล้านบาทเพื่อให้โต๊ดและครอบครัวย้ายออกไป จักกายแอบมาหาโต๊ดและทุ่มเงินกลับถึง 4 ล้านบาท เพื่อให้ทุกคนกลับมาอยู่ในชุมชนอีกครั้ง กะละแมเริ่มสงสัยและคาดคั้นโต้ด จนเค้ารับสารภาพว่ารับเงินมาจากชิณและจักกาย กะละแมจึงเอาเงินทั้งหมดไปคืนชิณและจักกาย
ชาวบ้านถูกหวยกันยกซอยอีกครั้งจากการทรงเจ้าใบ้หวยของกะละแม เสี่ยนุ้ยแค้นใจมาก สั่งลูกน้องไปพังบ้านกะละแม จักกายประกาศให้ความช่วยเหลือให้กะละแมและครอบครัวไปอาศัยที่บ้าน พอฉายตะวันรู้เรื่องก็ไปหากะละแมถึงบ้านจักกาย พร้อมทั้งเสนอให้กะละแมและครอบครัวมาอยู่บ้านตน และให้เปิดสำนักทรงในบ้านได้ โต๊ดดีใจรีบตกลงทันที ทำเอามิ้ว และกิมเอ็งถึงกับปรี๊ดแตก เมื่อชิณและกะละแมได้มาอยู่ใกล้ชิดกันต่างก็ทำเป็นไม่สนใจ แต่ลึก ๆ ก็หวั่นไหวและมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ ๆ กัน
เสี่ยนุ้ยพยายามบังคับให้โต๊ดกลับมาเปิดสำนักร่างทรงและใบ้หวยหลอกให้ชาวบ้านโดนกิน แต่กะละแมไม่ยอมหลอกชาวบ้านอีกแล้ว ทำให้กะละแมและโต๊ดตัดขาดจากกัน โต๊ดบังคับตุ้งแช่เป็นร่างทรงแทน กะละแม โทฟู่ จักกายและชินจึงปลอมตัวเข้าไปดูด้วยความเป็นห่วง
ในที่สุดกะละแม โทฟู่ จักกาย และติ่งก็ร่วมมือกันวางแผนที่จะเปิดโปงทุกอย่าง โดยจัดพิธีทรงเจ้าครั้งใหญ่ที่ในบ้านเสี่ยนุ้ย ทั้งหมดร่วมมือกับตำรวจเพื่อมาจับธุรกิจหวยเถื่อนของเสี่ยนุ้ย แต่กะละแมต้องแลกมาด้วยการถูกประนามหยามเหยียดจากชาวบ้าน ว่าเป็น 18 มงกฎ ในขณะที่ชิณยอมรับแล้วว่ารักกะละแม แต่ฉายตะวันรับไม่ได้และไม่ให้อภัย ชิณจึงจำใจขอพักการเป็นลูกกับ ฉายตะวันชั่วคราวและออกจากบ้านไปตัวเปล่าเพื่อพิสูจน์รักแท้ที่มีต่อผู้หญิงธรรมดาอย่างกะละแม
เรซิเดนต์อีวิล ซีโร่
เรซิเดนต์อีวิล ซีโร่, หรือที่รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ ไบโอฮาซาร์ด 0,(バイオハザード0 (Baiohazādo Zero)) เป็นวิดีโอเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด ที่ออกแบบโดย ชินจิ มิคามิ และพัฒนาโดยแคปคอม เป็นวิดีโอเกมลำดับที่หกในเกมชุดเรซิเดนต์อีวิล ตัวเกมออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 โดยเนื้อเรื่องจะเล่าเหตุการณ์ก่อนที่ภาคแรคที่หน่วย S.T.A.R.S. จะเข้าไปในคฤหาสน์ โดยเราจะได้เล่นเป็น Rebecca Chambers เจ้าหน้าที่หน่วย S.T.A.R.S. และนักโทษ Billy Coen
ในปี ค.ศ. 2016 เรซิเดนต์อีวิล ซีโร่ ได้มีการทำฉบับรีเมคในชื่อ เรซิเดนต์อีวิล ซีโร่ เอชดี โดยวางขายในวันที่ 22 มกราคม 2016 โดยขายแบบคอลแลคชั่นคู่กับ เรซิเดนต์อีวิล 1 เอชดี
ชาวพม่า
พม่า ( บะหม่า หลุ มฺโย้, คำเมือง: ม่าน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนใหญ่ในประเทศพม่า ชาวพม่าส่วนใหญ่อาศัยอยู่แถบลุ่มแม่น้ำอิรวดี ชาวพม่าส่วนใหญ่ใช้ภาษาพม่าเป็นภาษาที่พูดกันในชีวิตประจำวัน
ถิ่นกำเนิด
การศึกษาทางพันธุกรรมแสดงให้เห็นว่าชาวพม่ามีพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับชาวเอเชียตะวันออกและอินเดีย พูดภาษาในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต เวลาหลายสหัสวรรษต่อมาชาวพม่าได้แผ่ขยายครอบคลุมเขตพม่าตอนกลางและพม่าตอนล่างทั้งหมด พวกเขาได้เข้ามาแทนที่และดูดกลืนกลุ่มชนชาติมอญและชาวปยูซึ่งอาศัยอยู่ก่อนหน้านี้
ภาษา
ภาษาพม่า เป็นภาษาหลักของประเทศพม่า เป็นภาษาทางการใช้กันในหมู่ชาวพม่า และได้ใช้เป็นภาษากลางในการติดต่อระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์อื่นๆด้วย คำศัพท์หลักในภาษาพม่าประกอบด้วย คำศัพท์ที่มีรากศัพท์มาจากภาษาตระกูลภาษาจีน-ทิเบต แต่คำศัพท์หลายคำที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาและศิลปะนั้นได้มาจากภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ส่วนคำศัทพ์ที่มีรากศัพท์มาจากภาษาอังกฤษจะเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยการใช้คำทับศัพท์
การแผ่กระจาย
ชาวพม่าส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศพม่า ชาวพม่าบางส่วนแผ่กระจายไปตั้งถิ่นฐานในทวีปยุโรปโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักร ชาวพม่าพลัดถิ่นเป็นปรากฏการณ์มากสุดในประวัติศาสตร์คือช่วงเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่สองที่ส่วนใหญ่มีความขัดแย้งจากการปกครองทางทหารและความหลากหลายของชาติพันธุ์ในพม่า
ช่วงต้นพม่าของสหราชอาณาจักรจนได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1948 ชาวพม่าเริ่มย้ายไปอยู่ที่สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ทวีปอเมริกาเหนือ, มาเลเซีย, สิงค์โปร์, ฮ่องกง,ไต้หวัน, เกาหลี, ญี่ปุ่นและไทย
การแต่งกาย
ชาวพม่าจะนิยมนุ่งโสร่ง ชายชาวพม่าจะนุ่งโสร่งที่เรียกกันว่า โลนจี (MY လုံချည်) ส่วนผู้หญิงจะนิยมนุ่งโสร่งแบบ ทะบี (MY ထဘီ) และทาแป้งทานาคา (MY သနပ်ခါး) ทั้งชายและหญิงจะใส่รองเท้าแตะแบบพม่า ญะพะนะ (MY ကတ္တီပါဖိနပ်‌)
ควะจ๊ายกอเลย
ควะจ๊ายกอเลย เป็นอาหารของชาวมอญ และเป็นอาหารประเภทต้ม ทำจากไก่ต้มกับน้ำเต้าหรือฟักเขียว เครื่องแกงประกอบด้วยพริกขี้หนู หอม กระเทียม กะปิ ขมิ้น อาหารชนิดนี้เป็นอาหารที่นิยมในงานเฉลิมฉลองของชาวมอญ เช่น ขึ้นบ้านใหม่หรืองานแต่งงาน
ชาวพม่า
อาหาร
อาหารพม่ามีหลากหลายแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ซึ่งส่วนใหญ่อาหารพม่าได้รับอิทธิพลจากอาหารจีนและอาหารอินเดีย การปรุงอาหารของพม่านั้นจะใช้การผัดแบบจีน การแกงแบบอินเดีย ซึ่งใช้ความร้อนแต่อาจจะปรุงเผ็ดเล็กน้อย ส่วนใหญ่มักจะใช้กะปิในการปรุง รวมทั้ง หัวหอม กระเทียม ขิง พริกแห้งและขมิ้น ส่วนข้าว (MY ထမင်း ทมีน) เป็นวัตถุดิบหลัก ชาวพม่านิยมใช้ชาในการต้มเพื่อดื่มและนำมาทำสลัดหรือกินเป็นเมี่ยง ละแพะ (MY လက်ဖက်သုပ်) จัดเป็นอาหารประจำชาติพม่า ส่วน ก๋วยเตี๋ยว (MY ခေါက်ဆွဲ ฮกุ๊ก ซเว) ได้รับอิทธิพลจากประเทศจีน โมนฮีนกา (MY မုန့်ဟင်းခါး) เป็นอีกหนึ่งอาหารประจำชาติของพม่า  ส่วนโรตี จปาตี ก็ได้รับความนิยมในพม่าด้วย ซึ่งได้รับอิทธิพลจากอินเดีย
ดนตรี
ดนตรีของพม่าแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ประกอบด้วยเครื่องตีและเครื่องเป่าลมเป็นหลัก แต่ ซองเกาะ (MY စောင်းကောက်) เป็นพิณลักษณะรูปร่างคล้ายเรือ เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของชาวพม่า เครื่องดนตรีแบบอื่น ๆ ได้แก่ ปัตตะลา (ระนาดพม่า) วาลัตก๊อก แล๊กวิน และ ปัตเหวี่ยง เพลงพม่าสมัยใหม่มักได้รับอิทธิพลแบบตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งดนตรีคันทรีจากสหรัฐ อย่างไรก็ตามแร็พและฮิปฮอปก็ยังได้รับความนิยม
เทศกาล
เทศกาลทางศาสนาพุทธและวันหยุดจะมีการเฉลิมฉลองกันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวพม่า ตะจาน (MY သင်္ကြန်) หรือเทศกาลน้ำซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้นปีใหม่ของพม่าในเดือนเมษายน ตัวอย่างหนึ่งเช่น ตะดิงยุต ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของวันเข้าพรรษา จะมีการเฉลิมฉลองกับเทศกาลแห่งแสงในเดือนตุลาคม กะตีนา (MY ကထိန်) หรือ กฐิน พิธีถวายผ้าไตรจีวรบูชาพระสงฆ์จะจัดขึ้นเมื่อต้นเดือนกรกฎาคมและอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายน
การตั้งชื่อ
ชาวพม่ามักจะตั้งชื่อดังตัวอย่างต่อไปนี้:
ตราแผ่นดินของบรูไน
ตราแผ่นดินของบรูไน (معطف من الأسلحة بروناي.) ใช้เครื่องหมายอย่างเดียวกับที่ปรากฏในธงชาติบรูไน เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2475 ประกอบด้วยสัญลักษณ์ 5 อย่าง คือ ราชธวัช (ธง) พระกลด (ร่ม) ปีกนก 4 ขน มือสองข้าง และซีกวงเดือนหรือพระจันทร์เสี้ยว ภายในวงเดือนซึ่งหงายขึ้นนั้น มีข้อความภาษาอาหรับจารึกไว้ ซึ่งแปลความได้ว่า "น้อมรับใช้ตามแนวทางของพระอัลเลาะห์เสมอ" ("Always in service with God's guidance") เบื้องล่างสุดมีแพรแถบจารึกชื่อประเทศไว้ว่า บรูไนดารุสซาลาม (بروناي دار السلام) แปลว่า นครแห่งสันติ
สัญลักษณ์ต่างๆ มีความหมายดังนี้
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งบูร์บง-ปาร์มา
เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซาแห่งบูร์บง-ปาร์มา สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2563 จากพระอาการโควิด ซึ่งทรงเป็นเจ้านายแห่งยุโรปพระองค์แรกที่สิ้นพระชนม์จากโรคดังกล่าว
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน)
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) (Thailand Professional Qualification Institute (Public Organization)) หรือ สคช. เป็นองค์การมหาชนภายใต้การกำกับดูแลของนายกรัฐมนตรี ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2554 ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2554 เพื่อพัฒนาและผลักดันระบบคุณวุฒิวิชาชีพของไทย ด้วยการจัดทำมาตรฐานอาชีพให้ได้มาตรฐานสากล กำหนดองค์กรเพื่อรับรองสมรรถนะบุคคล และเป็นศูนย์กลางข้อมูลเกี่ยวกับคุณวุฒิวิชาชีพแและมาตรฐานอาชีพ โดยมีเป้าหมายในการขับเคลื่อนประเทศไปสู่การเป็นเศรษฐกิจสังคมฐานความรู้ พัฒนากำลังคนของประเทศให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดงาน เพิ่มขีดความสามารถของทรัพยากรมนุษย์ และสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจของประเทศอย่างยั่งยืน
ภารกิจหน้าที่
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) ได้ถูกจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ดังนี้
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) เป็นหน่วยงานหลักที่ร่วมมือกับภาครัฐและเอกชนในการสนับสนุนการจัดทำมาตรฐานอาชีพในสาขาต่างๆ เพื่อให้มาตรฐานอาชีพที่จัดทำร่วมกันเป็นที่ยอมรับจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และเกิดการนำไปใช้จริง อีกทั้งยังมีภารกิจในการรับรองและประเมินองค์กรที่ทำหน้าที่รับรองสมรรถนะของบุคคล โดยทดสอบการประยุกต์ใช้ความรู้ ทักษะ และความสามารถในการประกอบอาชีพของบุคคล รวมถึงเทียบโอนคุณวุฒิวิชาชีพกับคุณวุฒิทางการศึกษา โดยอ้างอิงตามกรอบคุณวุฒิวิชาชีพ และเป็นศูนย์กลางข้อมูลเกี่ยวกับระบบคุณวุฒิวิชาชีพ และ มาตรฐานอาชีพ ของประเทศไทย
การบริการ
สถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) ได้จัดทำระบบฐานข้อมูลการให้บริการระบบคุณวุฒิวิชาชีพ ซึ่งเป็นระบบศูนย์กลางข้อมูลเกี่ยวกับระบบคุณวุฒิวิชาชีพ และมาตรฐานอาชีพของไทย ผ่านทางเว็บไซต์ tpqi-net.tpqi.go.th
การประเมินผล
จากการประเมินคุณธรรมและความโปร่งใสในการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐ (Integrity and Transparency Assessment: ITA) ประจำปี 2564 โดยมีหน่วยงานภาครัฐ องค์กรอิสระ องค์กรส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจ และองค์การมหาชน เข้าร่วมการประเมิน 8,300 หน่วยงาน ผลประเมินสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ (องค์การมหาชน) หรือ สคช. อยู่ในระดับ AA ได้ 97.38 คะแนน จากคะแนนเต็ม 100 คะแนน อยู่อันดับ 3 จาก 55 หน่วยงานองค์การมหาชน สะท้อนให้เห็นถึงความสำเร็จในการเป็นหน่วยงานต้นแบบด้านคุณธรรมและความโปร่งใสให้แก่หน่วยงานอื่นๆ ได้
สำหรับตัวชี้วัดในด้านการป้องกันการทุจริต การเปิดเผยข้อมูล สคช. ได้ 100 คะแนนเต็ม ขณะที่การปฏิบัติหน้าที่ 99.45 คะแนน สะท้อนให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการปฏิบัติหน้าที่อย่างซื่อสัตย์สุจริต มุ่งผลสัมฤทธิ์สูงสุดและคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมเป็นหลักอย่างชัดเจน มีการพัฒนาเปิดเผยข้อมูล และการให้บริการสาธารณะผ่านระบบ e-service มากขึ้น ง่ายต้องการเข้าถึงข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ และการมีส่วนร่วมของประชาชนที่สามารถร่วมตรวจสอบการปฏิบัติงานหน่วยงานภาครัฐได้
ริการ์โด กอร์โดบา
ริการ์โด อัลเบร์โต กอร์โดบา โมสเก (Ricardo Alberto Córdoba Mosque) นักมวยสากลชาวปานามา
โรคเก็บสะสมของ
โรคเก็บสะสมของ (compulsive hoarding; hoarding disorder) เป็นรูปแบบทางพฤติกรรมที่มีการะเก็บสะสมของมากเกินปกติ และไม่สามารถหรือไม่ประสงค์จะทิ้งหรือทำลายข้าวของจำนวนมากที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นห้อง การบังคับให้ต้องทิ้งสิ่งของอาจทำให้ผู้ป่วยเกิดความเครียด หรือ อาการซึมเศร้าได้
อาการต่าง ๆ นั้นมักเกี่ยวข้องกับความผิดปกติทางจิต, ปัญหาทางเศรษฐกิจของบุคคลหรือความทรงจำฝังใจกับวัตถุที่มีมากเกินปกติ ในบางกรณีที่มีความผิดปกติอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิก ผู้ป่วยมักมีปัญหาในการใช้ชีวิตประจำวันโดยเฉพาะการจำกัดพื้นที่ในที่อยู่อาศัย ทำให้ไม่สามารถทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ตามปกติ เพราะข้าวของที่ไม่คิดจะทิ้งนั้นกองระเกะระกะเต็มพื้นไปทั้ว ผลที่ตามมาคือความสกปรก, โอกาสที่อาจเกิดอัคคีภัย, การสะดุดล้มข้าวของ ซึ่งล้วนเป็นอันตรายในเชิงสุขภาพทั้งสิ้น ผู้ป่วยมักรู้ดีว่าตนเองมีพฤติกรรมที่ผิดปกติ แต่ความรู้สึกที่ฝังกับวัตถุ (emotional attachment to the hoarded objects) มีมากเกินพอดี จนทำให้ยากที่จะทิ้งข้าวของหลายอย่าง
โรคนี้ยังถือเป็นโรคที่นักวิจัยพึ่งเริ่มศึกษากันได้ไม่นาน และพึ่งถูกบัญญัติเป็นโรคความผิดปกติทางจิตในคู่มือ DSM ฉบับที่ 5 ในปี พ.ศ. 2554
ระบบการลงคะแนนแบบแฮร์-คลาร์ก
ระบบการลงคะแนนแบบแฮร์-คลาร์ก (Hare–Clark electoral system) เป็นระบบการลงคะแนนประเภทหนึ่งของการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งเป็นการเลือกตั้งระบบสัดส่วนที่ใช้ในการเลือกตั้งในแทสเมเนียและออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี
วิธีการในการจัดสรรลำดับความชอบนั้นคล้ายคลึงกับในระบบลงคะแนนอื่น ๆ ที่ใช้ในประเทศออสเตรเลีย เช่น ในการเลือกตั้งวุฒิสภาออสเตรเลีย
ที่มาของชื่อของระบบนั้นนำมาจากทอมัส แฮร์ เนติบัณฑิตชาวอังกฤษ และแอนดรูว์ อิงกลิส คลาร์ก อัยการสูงสุดแห่งแทสเมเนีย ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มแปลงระบบมาใช้ในแทสเมเนียใน ค.ศ. 1896
ตัวอย่างวิธีการนับคะแนน
1. การนับคะแนน
2. การกำหนดโควตา
3. การประกาศผู้ชนะ
4. ผู้สมัครที่มีคะแนนเกิน
5. ผู้สมัครรายที่เหลืออยู่ที่ยังไม่ถึงโควตา
เซ็กส์
เซ็กส์ (sex จากภาษาละตินว่า sexus) อาจหมายถึง
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นการแข่งขันเรือแคนูโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 7-20 สิงหาคม พ.ศ. 2559
คอ (อาหาร)
คอร์ (ខ ឬសម្លខ) หรือ คอโตะ (kho tộ) เป็นอาหารกัมพูชาและอาหารเวียดนามประเภทต้มเค็ม เพิ่มการปรุงรสด้วยน้ำตาลที่เคี่ยวให้ข้นเป็นคาราเมล อาหารนี้เป็นอาหารที่พบมากในเวียดนามตอนใต้และกัมพูชา การใส่คาราเมลลงในอาหารนี้ได้รับอิทธิพลมาจากฝรั่งเศส นิยมต้มกับปลาหลายชนิด เช่น ปลาทับทิม ปลาหมอ ปลาช่อน หรือจะเป็นปลาทะเลเช่นปลาอินทรีก็ได้
นิกอลา ฌีกิช
นิกอลา ฌีกิช (Никола Жигић) เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวเซอร์เบีย ปัจจุบันเล่นอยู่ในฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปกับสโมสรฟุตบอลเบอร์มิงแฮมซิตี ในตำแหน่งกองหน้าตัวกลาง เขามีความสูง 2.02 ม. (6 ฟุต 7 นิ้วครึ่ง)
อ้างอิง
1980
วอน บิน
คิม โด-จิน (원빈, Won Bin; เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) มีชื่อในวงการว่า วอน บิน เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 2000 หลังจากนำแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ขอ เคบีเอสเรื่อง รักนี้ชั่วนิรันดร์ หนึ่งในนักแสดงที่ได้รับการเลือกมากที่สุดในวงการบันเทิงเกาหลี เขาได้แสดงในภาพยนตร์เพียงห้าเรื่องจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ กันส์แอนด์ทอล์ค, แทกุกกี, พี่ชายของฉัน, แม่ และ เดอะแมนฟรอมโนแวร์   เขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์แห่งปีของกัลลับโคเรีย ในปี ค.ศ. 2010 และ 2011
ประวัติ
วอน บิน เริ่มเข้าวงการในช่วงเดือนพฤศจิกายนปี 2538 เขามีงานโฆษณาและถ่ายแบบมาแล้วมากมาย ตลอดจนผลงานละครทีวีหลายต่อหลายเรื่องได้แก่ Our Story, Ready, Go, Maniac, Alight at the Small Station, Kocgi และบทที่ทำให้เป็นที่รู้จักทั่วเอเชียคือละครเรื่อง Autumn in My Heart ( รักนี้...ชั่วนิรันดร์) เรื่องนี้เขารับบทเป็น “เทซก“ ลูกชายเจ้าของโรงแรมผู้ร่ำรวยที่ยอมเปลี่ยนแปลงนิสัยของตัวเองทุกอย่างเพื่อคนที่เขารัก จากบทบาทในละครเรื่องนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลด้านการแสดงถึง 2 รางวัลในปีเดียวกัน ได้แก่ นักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากงาน KBS Award และนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Baek-Sang Award
ต่อมา วอนบิน ได้แสดงภาพยนตร์แนวแอ๊คชั่นคอมเมดี้เป็นครั้งแรกคือเรื่อง Guns & Talks ต่อมา ปี 2545 วอนบิน กลับมารับงานละครเรื่อง Friends ที่ร่วมทุนสร้างระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น คู่กับดาราญี่ปุ่นชื่อดัง เคียวโกะ ฟูคาดะ และจากละครเรื่อง Friends นี้เองที่ทำให้ วอนบิน เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งญี่ปุ่น จนทำให้เขาได้รับรางวัล Bulgari Brilliant Dreams Award
ต่อมาปี พ.ศ. 2547 วอน บิน มีผลงานภาพยนตร์ชิ้นใหม่เรื่อง “เท กึก กี เลือดเนื้อเพื่อฝัน วันสิ้นสงคราม“ มหากาพย์ภาพยนตร์ ซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 50 ปี สงครามเกาหลี ด้วยทุนสร้างสูงสุดของเกาหลีกว่า 12.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สร้างสถิติเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดตลอดกาลของเกาหลีใต้ โดยขึ้นอันดับหนึ่งบอกซ์ออฟฟิศ นานถึง 6 สัปดาห์ ผลงานการกำกับของกัง เจ-กิว
กีตาร์ไฟฟ้า
กีตาร์ไฟฟ้า (Electric Guitar) คือ กีตาร์ ที่มีการติดตั้งอุปกรณ์ที่มักเรียกว่า Pick Up ทำหน้าที่แปลงเสียงที่เกิดจากสั่นของสายกีตาร์ให้กลายเป็นสัญญาณอิเล็คทรอนิคส์ ส่งผ่านสายสัญญาณ (Cable) ไปยังเครื่องขยายสัญญาณ (แอมปลิฟายเออร์)และออกสู่ลำโพงในที่สุด
กีตาร์ไฟฟ้ามีความแตกต่างจากกีต้าร์โปร่ง (Acoustic Guitar) และ กีต้าร์โปร่งไฟฟ้า (Acoustic Electric Guitar) ตรงที่ลำตัวของกีตาร์ไฟฟ้าโดยส่วนมากจะไม่มีโพรงเสียง หรืออาจเรียกว่า "ลำตัวตัน" (Solid Body) อย่างไรก็ดี กีตาร์ไฟฟ้าอาจหมายรวมถึง กีตาร์ที่มีโพรงเสียงบางประเภทที่มีการติดตั้ง Pick Upเช่น(Hollow Body)เเละ (Semi Hollow Body)
ปัจจุบันนิยมนำสัญญาณเสียงที่ได้จากกีตาร์ไฟฟ้ามาดัดแปลงผ่านอุปกรณ์ดัดแปลงสัญญาณ (Guitar Effect) ก่อนเข้าสู่เครื่องขยายสัญญาณกีตาร์ เพื่อให้ได้ลักษณะเสียงที่มีความแตกต่างหลากหลายมากขึ้นจากกีตาร์ตัวเดียว
ไมเคิล แจ็กสัน ดิส อิส อิท
ไมเคิล แจ็คสัน ดิส อิส อิท (Michael Jackson's This Is It) เป็นภาพยนตร์บันทึกการซ้อมแสดงคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของไมเคิล แจ็คสัน ซึ่งเป็นนักร้องเพลงป๊อปชื่อดังระดับโลก เข้าฉายวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552 พร้อมกันทั่วโลกเพื่อรำลึกถึงไมเคิล แจ็คสัน
กีตาร์ไฟฟ้า
กีตาร์ไฟฟ้าเป็นที่นิยมแพร่หลายทั่วโลก และใช้เล่นกันในแทบทุกประเภทดนตรี เนื่องจากความสะดวกในการใช้งานและการปรับแต่งเสียง กีตาร์ไฟฟ้าผลิตออกมาในหลายระดับคุณภาพและราคา บริษัทที่ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ามีหลายบริษัทอาทิเช่น gibson fender PRS Ibanez Ernie Ball - Musicman Rickenbacker  YAMAHA Gretsch เป็นต้น
ไมเคิล แจ็กสัน ดิส อิส อิท
รายชื่อเพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์
1. "Wanna Be Startin' Somethin'"
2. "Speechless" (acapella snippet)
3. "Bad"
4. "Don't Stop 'Til You Get Enough
5. "Jam"
6. "They Don't Care About Us"
7. "Human Nature °
8. "Smooth Criminal" *
9. "The Way You Make Me Feel"
11. "The Love You Save"
13. "Shake Your Body (Down to the Ground)"
14. "I Just Can't Stop Loving You"
15. "Thriller"
เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย
เจ้าชายแม็ก-เอมานูเอ็ล ลูทวิช มารีอา ดยุกในบาวาเรีย (ประสูติ 21 มกราคม ค.ศ. 1937) ทรงเป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย และ เคาน์เตสมารีอา ดรัสโควิชแห่งทราคอสต์ยาน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคาน์เตสมารีอา ดักลาส (ต่อมา:เอลีซาเบ็ท ดัชเชสในบาวาเรีย) มีพระธิดา 5 พระองค์ และทรงเป็นพระบิดาในเจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลีชเทินชไตน์ เป็นพระอัยกาใน เจ้าชายโยเซ็ฟ เว็นท์เซิล
ไมเคิล แจ็กสัน ดิส อิส อิท
รายชื่อเพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์
16. "Who Is It" †
เจ้าชายแม็ก ดยุกในบาวาเรีย
อ้างอิง
1937
ไมเคิล แจ็กสัน ดิส อิส อิท
รายชื่อเพลงที่ปรากฏในภาพยนตร์
17. "Beat It"
18. "Black or White"
19. "Earth Song"
20. "Billie Jean"
21. "Man in the Mirror"
22. "This Is It" (played during the credits)
* - Smooth Criminal was both performed in the film and played as backing music during the dancers' auditions; the perfomance piece also included songs "Put The Blame On Mame" and "I Hadn't Anyone Till You".
° - Human Nature was both performed in the film and played in the segments of the performance piece and played during the credits and after the credits there was a very small perfomance of this song by Michael Jackson. † - Denotes backing/incidental music.
ทศวรรษ ลิ้มวรรณเสถียร
ทศวรรษ ลิ้มวรรณเสถียร (Thossawat Limwannasathian ; เกิด 17 พฤษภาคม 2536) หรือ ปิง นักฟุตบอลอาชีพชาวไทยปัจจุบันเซ็นสัญญากับ แบงค็อก ยูไนเต็ด
ระดับเยาวชน
ทศวรรษหรือปิงเข้ามาศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ทำให้เขาได้เป็นนักฟุตบอลประจำทีมโรงเรียนสวนกุหลาบกระทั่งจบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2553 จึงได้ย้ายเข้ามาร่วมทีมเยาวชนของอาร์มี่ ยูไนเต็ด
อ้างอิง
1993
ออกัส (แก้ความกำกวม)
ออกัส อาจหมายถึง
หมูในนอร์ทวูดส์
หมูในนอร์ทวูดส์  (ฉายเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1936) ซึ่งเป็นภาพยนตร์การตูนสั้น ความยาว 7 นาที 22 วินาที ของวอร์เนอร์บราเธอส์ ลูนี่ตูนส์  กำกับโดย แฟรงก์ ทาซลิน
อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ
อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ หรือ โบว์ เป็นสมาชิกพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ผู้เสียชีวิตจากการสลายการชุมนุมเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ขณะมีอายุได้ 28 ปี 3 เดือน 1 วัน
เข้าร่วมชุมนุม
จากการเปิดเผยของจินดา ผู้เป็นบิดา กล่าวว่า อังคณามิได้เป็นผู้ที่ชื่นชอบหรือสนใจการเมืองแต่ประการใด แต่เป็นคนที่ทนไม่ได้กับการโกงชาติและหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ จึงมาร่วมชุมนุมกับทางพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยทั้งครอบครัว ในวันที่เสียชีวิต เมื่อได้ทราบข่าวการสลายการชุมนุมที่หน้าอาคารรัฐสภา ทั้งครอบครัวก็ได้ออกเดินทางบ้านมาที่ชุมนุมทันที โดยที่จินดาบอกให้อังคณากลับบ้านไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าเสียก่อน แต่อังคณาได้ปฏิเสธ และเป็นหนึ่งในผู้ที่ไปชุมนุมเรียกร้องความเป็นธรรมที่หน้ากองบัญชาการตำรวจนครบาล วังปารุสกวัน ในเวลาหัวค่ำ และถูกสลายการชุมนุมด้วยแก๊สน้ำตา อังคณาได้รับบาดเจ็บสาหัสโดยที่ซีกซ้ายของลำตัวตั้งแต่หน้าอกลงไปเหวอะหวะ หลังจากการตรวจสอบโดยสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ตร.) ข้อสรุปสาเหตุการเสียชีวิตของ น.ส.อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ มาจากสารระเบิดแรงสูง 2 ชนิดด้วยกันคือ C4 และ RDX ซื่งเมื่อเทียบปริมาณสารเหล่านี้ที่มาจาก แก๊สน้ำตาที่ผลิตจากประเทศจีน จะมีสาร RDX อยู่ 7 กรัมแต่จากสภาพศพที่มี บาดแผลขนาดใหญ่บริเวณชายโครงด้านซ้ายและใต้ท้องแขนซ้ายท่อนบน ลึกถึงกระดูก และมีรอยสะเก็ดเป็นจุดเล็ก ๆ ที่หลังเท้า ข้างเท้า และบริเวณใกล้ตาตุ่มเท้าซ้ายบาดแผล ดังกล่าวน่าจะเกิดจากสารระเบิดน้ำหนักไม่ต่ำกว่า 200 กรัม แต่อย่างไรก็ดี สาเหตุของการเสียชีวิตครั้งนี้ ไม่สามารถสรุปได้เนื่องจากพยานหลักฐานในที่เกิดเหตุถูกทำลาย มีการเคลื่อนย้ายผู้ตายออกจากที่เกิดเหตุโดยพลการ และมีการตรวจสถานที่เกิดเหตุแล้ว และไม่ได้มาตรฐานตามหลักสากล ในส่วนของนาง วิชชุดา ผู้เป็นมารดา และนางสาว ดารณี น้องสาวคนกลาง นางสาว สุภาพร น้องสาวคนเล็กก็ได้รับบาดเจ็บจากการชุมนุมด้วย โดยต้องพักรักษาตัวกันที่โรงพยาบาล
ปฏิกิริยาของสังคม
หลังจากการเสียชีวิตของอังคณาแล้ว สังคมต่าง ๆ มีปฏิกิริยาต่อกรณีนี้อย่างรุนแรง
นาวาอากาศตรี จักรี จงศิริ กัปตันการบินไทยปฏิเสธที่จะไม่ให้ ส.ส.พรรคพลังประชาชนโดยสารไปในเที่ยวบินที่ตนขับด้วย หรือแพทย์ขึ้นป้ายว่าปฏิเสธที่จะรักษาตำรวจ เป็นต้น และในส่วนที่กล่าวขานกันถึงมากที่สุด คือ การที่ผู้บัญชาการเหล่าทัพที่นำโดย พล.อ. ทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด พลเรือเอก กำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ พล.อ. อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก พล.อ.อ. อิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ และ พล.ต.อ. พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้ออกแสดงความรู้สึกเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 สัมภาษณ์โดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ปีเดียวกัน โดยมีเนื้อหาเรียกร้องให้รัฐบาล สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ลาออก
และต่อมาทางกลุ่มพันธมิตร ก็ได้เปิดสะพานไม้ไผ่ข้ามระหว่างทางเดินด้านมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพณิชยการพระนคร กับทำเนียบรัฐบาล โดยให้ชื่อว่า สะพานอังคณา-เมธี เพื่อเป็นการระลึกถึงอังคณา และพันตำรวจโทเมธี ชาติมนตรี อีกหนึ่งผู้เสียชีวิตในวันที่ 7 ตุลาคม นี้ด้วย
พิธีสวดพระอภิธรรม
ในวันที่ 8 ตุลาคม ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ องอาจ คล้ามไพบูลย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 กรุงเทพมหานคร เข้าร่วมเป็นประธานพิธีสวดอภิธรรม ในขณะที่พันเอก ปิยะวัฒก์ กิ่งเกตุ ผู้บัญชาการสำนักคดีอาญาพิเศษ กรมสอบสวนคดีพิเศษ ส่งพวงหรีดร่วมไว้อาลัย
ในวันที่ 9 ตุลาคม ท่านผู้หญิง ฉัตรแก้ว นันทาภิวัฒน์ รองราชเลขาในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ได้เดินทางมาเป็นตัวแทนอัญเชิญพวงมาลาวางหน้าศพพระราชทาน มีผู้เข้าร่วมงานสวดอภิธรรมศพ เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ไตรรงค์ สุวรรณคีรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม​ ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย สุเทพ เทือกสุบรรณ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี ไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8 คุณหญิง กัลยา โสภณพนิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 กรุงเทพมหานคร สำราญ รอดเพชร สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2549 วีระ สมความคิด เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน
วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2551 พลตรี จำลอง ศรีเมือง อดีตรองนายกรัฐมนตรี เดินทางมาคาราวะศพและร่วมงานสวดอภิธรรม
ในหนังสืองานพระราชทานเพลิงศพปรากฎว่ามี เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 ประเวศ วะสี จิระนันท์ พิตรปรีชา อังคาร กัลยาณพงศ์ คมทวน คันธนู ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ศิวกานท์ ปทุมสูติ กรรมการสมาคมภาษาและหนังสือในพระบรมราชูปถัมภ์ โสภณ สุภาพงษ์ สมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหานครวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8 เขียนไว้อาลัย
พิธีพระราชทานเพลิงศพ
วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2551 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ไปยังเมรุวัดศรีประวัติ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เพื่อทรงเป็นประธานในพิธีพระราชทานเพลิงศพ นางสาว อังคณา ระดับปัญญาวุฒิ โดยมีผู้เข้าเฝ้ารับเสด็จจำนวนมากหลากหลายกลุ่มอาทิ กลุ่มองคมนตรี พล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา​ องคมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ พล.อ.พิจิตร กุลละวณิชย์​ องคมนตรี อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด ศาตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ เกษม วัฒนชัย​ องคมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นายกองเอก พลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี
กลุ่มผู้บัญชาการทหารผู้บัญชาการตำรวจ พลเอก บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ สมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ พลเอก ทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก พลเรือเอก กำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ พลอากาศเอก อิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พลเอก อภิชาต เพ็ญกิตติ ปลัดกระทรวงกลาโหม และพล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
กลุ่มสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร นาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี นาย กรณ์ จาติกวณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 นาย ศิริโชค โสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 นาย บุญยอด สุขถิ่นไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 23 ศาสตราจารย์ เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 22
กลุ่มสมาชิกวุฒิสภาไทย นางสาว รสนา โตสิตระกูล สมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 คำนูณ สิทธิสมาน สมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 นาย ประสาร มฤคพิทักษ์ วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 รองศาสตราจารย์ ดร.เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 8 นาย ประพันธ์ คูณมี สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12