cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การจัดการความเครียด
Health realization/innate health model
แบบจำลองนี้เสนอให้ช่วยคนเครียดให้เข้าใจธรรมชาติของความคิด โดยเฉพาะก็คือให้ทักษะในการรู้จักว่าเมื่อไรตนตกอยู่ใต้อิทธิพลของความคิดที่ไม่มั่นใจ แยกตนออกจากมัน แล้วเข้าถึงความรู้สึกที่ดี ๆ ที่มีโดยธรรมชาติ ซึ่งจะช่วยความเครียด
เทคนิค
ความจำเป็นระดับสูงจะทำให้บุคคลต้องพยายามและทำการมากขึ้น ดังนั้น จึงต้องทำตารางเวลาใหม่ และจนกระทั่งช่วงเวลาที่มีความจำเป็นที่สูงผิดปกติผ่านไป ตารางเวลาเก่าก็จะนำมาใช้ได้แบบจำกัด มีเทคนิคหลายอย่างที่สามารถใช้รับมือกับความเครียดที่มากับชีวิต วิธีบางอย่างต่อไปนี้มุ่งการตอบสนองทางกายภาพที่อาจช่วยทำให้เกิดความเครียดต่ำกว่าปกติ อย่างน้อยก็ชั่วคราว วิธีอื่นมุ่งเผชิญกับตัวก่อความเครียดในระดับที่เป็นนามธรรมยิ่ง ๆ ขึ้น
เทคนิคการจัดการความเครียดจะต่างกันไปขึ้นอยู่กับมุมมองทางปรัชญา
การป้องกันและการฟื้นสภาพจากความเครียด
แม้ว่าจะมีเทคนิคมากมายที่พัฒนาขึ้นเพื่อรับมือกับผลของความเครียด แต่ก็มีงานวิจัยเป็นจำนวนสำคัญเรื่องการป้องกันความเครียด ซึ่งเป็นประเด็นใกล้กับเรื่องความยืดหยุ่นได้ทางด้านจิตใจ (psychological resilience) มีวิธีช่วยเหลือตนเองเพื่อป้องกันความเครียดและสร้างความยืดหยุ่นได้ทางจิตใจ โดยได้ทฤษฎีและข้อปฏิบัติจากการบำบัดโดยการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรม (CBT)
การวัดความเครียด
ระดับความเครียดสามารถวัดได้ วิธีหนึ่งก็โดยการตรวจสอบทางจิตวิทยา คือ แบบวัด Holmes and Rahe Stress Scale ซึ่งให้คะแนนกับเหตุการณ์เครียดในชีวิต และแบบวัด DASS ที่เป็นแบบตอบคำถามโดยแสดงระดับความเครียดเอง นอกจากนั้นแล้ว การวัดความดันโลหิตและการตอบสนองทางกระแสไฟฟ้าที่ผิวหนัง (galvanic skin response) ยังสามารถใช้วัดระดับความเครียดและความเปลี่ยนแปลงของระดับความเครียดได้อีกด้วย และเทอร์มอมิเตอร์แบบดิจิทัลก็สามารถใช้วัดความเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่ผิว ซึ่งแสดงการทำงานของการตอบสนองแบบสู้หรือหนี (fight-or-flight response) ที่ส่งเลือดจากผิวหนังไปยังอวัยวะอื่น ๆ คอร์ติซอลเป็นฮอร์โมนความเครียดหลัก และการวัดคอร์ติซอลที่เส้นผมจะแสดงระดับความเครียดพื้นฐาน (baseline) ในระยะ 60-90 วันของบุคคล ซึ่งปัจจุบันเป็นวิธีที่นิยมมากที่สุดในคลินิก
ประสิทธิผล
การจัดการความเครียดมีประโยชน์ทางสรีรภาพและระบบภูมิคุ้มกัน วิธีการแทรกแซงที่ไม่ใช้ยาที่มีประสิทธิผล รวมทั้ง
แบบฉับพลัน
ความเครียดฉับพลันเป็นรูปแบบที่สามัญที่สุดทั่วโลก เป็นการตอบสนองต่อความกดดันในอนาคตที่ใกล้จะถึงหรือในอดีตที่พึ่งผ่าน แต่บ่อยครั้งกำหนดกันว่า ความเครียดเช่นนี้มีผลลบ แม้ว่านี่จะจริงในบางกรณี ก็ยังมีบางกรณีที่ความเครียดชนิดนี้ในชีวิตเป็นเรื่องดี เช่น การวิ่งหรือการออกกำลังกายมองว่า เป็นตัวสร้างความเครียดแบบฉับพลัน นอกจากนั้นแล้ว ประสบการณ์ที่ตื่นเต้น เช่น การนั่งรถไฟเหาะตีลังกา เป็นสิ่งที่ทำให้เครียดแต่ก็ยังสนุกมากด้วย ความเครียดฉับพลันจึงเป็นแบบระยะสั้นและดังนั้น จะไม่มีโอกาสก่อความเสียหายเท่ากับความเครียดระยะยาว
เดอะสกอร์ - แอนเอพิกเจอร์นีย์
The Score - An Epic Journey คืออัลบั้มที่ 3 ของวง Epica มันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Joyride ของประเทศเนเธอร์แลนด์
การจัดการความเครียด
แบบเรื้อรัง
ความเครียดเรื้อรังไม่เหมือนกับแบบฉับพลัน เพราะมันทำให้รู้สึกเหนื่อยหน่ายและสามารถกลายเป็นความเสี่ยงสุขภาพที่สำคัญถ้าคงยืนเป็นระยะเวลานาน สามารถทำให้ความจำไม่ดี ทำลายความจำเกี่ยวกับสถานที่ (spatial recognition) และทำให้ไม่อยากอาหาร ความรุนแรงจะต่างกันในบุคคลต่าง ๆ และก็อาจจะต่างในระหว่างเพศด้วย คือ หญิงสามารถทนรับความเครียดได้นานกว่าชายโดยไม่แสดงความเปลี่ยนแปลงที่เป็นการปรับตัวผิด ชายสามารถทนรับความเครียดระยะสั้นได้ดีกว่าหญิง แต่ถ้าผ่านเส้นจำกัด โอกาสเกิดปัญหาทางจิตก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เดอะสกอร์ - แอนเอพิกเจอร์นีย์
ส่วนมากของเพลงของอัลบัมเป็นเพลงบรรเลง และสามารถเปรียบเทียบได้กับ intros ของอัลบั้มก่อนหน้านี้สองอัลบัม มีสี่เพลงที่ถูกทำเป็นเวอร์ชันแตกต่างจากอัลบัม Consign to Oblivion ที่ถูกที่ปล่อยออกมาปีล่าสุดเช่นเดียวกัน...
การจัดการความเครียด
ในที่ทำงาน
ความเครียดในที่ทำงานเป็นเรื่องสามัญทั่วโลกในกิจการทุกอย่าง การจัดการความเครียดจึงเป็นเรื่องสำคัญเพื่อรักษาประสิทธิภาพการทำงานและความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานและนายจ้าง
สำหรับผู้ทำงานบางท่าน การเปลี่ยนสิ่งแวดล้อมในที่ทำงานจะช่วยบรรเทาความเครียดที่เกิดจากงาน การสร้างสภาพแวดล้อมที่ลูกจ้างไม่ต้องแข่งขันกันมากจะลดความเครียดได้ระดับหนึ่ง แต่ว่า คนไม่เหมือนกันและบางคนชอบความกดดันเพื่อจะทำงานได้ดีกว่า เงินเดือนอาจเป็นเรื่องสำคัญต่อผู้ทำงาน สามารถมีผลในการทำงานเพราะผู้ทำงานอาจมุ่งได้การเลื่อนตำแหน่งเพื่อให้ได้เงินเดือนที่สูงขึ้น ซึ่งอาจทำให้เครียดอย่างเรื้อรัง
ความแตกต่างทางวัฒนธรรมพบว่ามีผลสำคัญต่อการรับมือกับความเครียดอีกด้วย คนเอเชียตะวันออกอาจรับมือกับสถานการณ์ที่ทำงานต่างจากคนอเมริกาเหนือฝั่งตะวันตก เพื่อจัดการความเครียดในที่ทำงาน นายจ้างสามารถจัดโปรแกรมบริหารความเครียด เช่น การบำบัดแบบต่าง ๆ โปรแกรมการสื่อสาร และตารางการทำงานที่ยืดหยุ่นได้
โปรแกรมจัดการความเครียด
ธุรกิจชาวตะวันตกปัจจุบันเริ่มใช้โปรแกรมจัดการความเครียดสำหรับลูกจ้างที่มีปัญหาปรับตัวเข้ากับความเครียดในที่ทำงานหรือในบ้าน เพราะมีคนเป็นจำนวนมากเอาความเครียดที่บ้านมาปล่อยในที่ทำงาน มีวิธีการหลายอย่างที่บริษัทใช้เพื่อบรรเทาความเครียดต่อลูกจ้าง วิธีหนึ่งก็คือการแทรกแซงตัวต่อตัว เริ่มโดยการตรวจสอบตัวสร้างความเครียดในบุคคล หลังจากตรวจดูแล้วว่าอะไรก่อความเครียด ขั้นต่อไปก็คือจัดการตัวก่อความเครียดโดยหาทางบรรเทามันโดยวิธีไหนก็ได้ การได้ความช่วยเหลือทางสังคมสำคัญต่อการแทรกแซงตัวต่อตัว เพราะการอยู่กับผู้อื่นเพื่อช่วยรับมือกับเหตุการณ์พิสูจน์แล้วว่า เป็นวิธีที่มีประสิทธิผลมากในการหลีกเลี่ยงความเครียด
การหลีกเลี่ยงตัวสร้างความเครียดโดยสิ้นเชิงเป็นวิธีที่ดีที่สุด แต่นี่เป็นเรื่องยากมากสำหรับในที่ทำงาน การเปลี่ยนรูปแบบพฤติกรรมสามารถช่วยลดความเครียด โปรแกรมการช่วยเหลือลูกจ้าง (Employee assistance programs ตัวย่อ EAPs) สามารถมีโปรแกรมให้คำปรึกษาเรื่องการจัดการความเครียดในบริษัท งานวิจัยได้ศึกษา EAPs ที่สอนให้คุมความเครียดและเทคนิคช่วยกันความเครียดเช่น เทคนิคการผ่อนคลาย, biofeedback, และการเปลี่ยนความคิด งานแสดงว่า โปรแกรมเหล่านี้สามารถลดระดับความตื่นตัวที่มากับความเครียด ผู้ร่วมโปรแกรมที่ชำนาญในเทคนิคเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมรายงานความเครียดที่น้อยกว่า นอนไม่หลับน้อยกว่า และสมรรถภาพที่ดีขึ้นในการรับมือกับตัวก่อความเครียดในที่ทำงาน
วิธีอีกอย่างที่ลดความเครียดในที่ทำงานก็คือเปลี่ยนความหนักเบาของงาน บางคนอาจจะมีงานมากเกินไป บางคนอาจจะมีงานน้อยเกินไปจนกระทั่งว่าไม่รู้จะทำอะไรในที่ทำงาน การเพิ่มการสื่อสารระหว่างลูกจ้างฟังดูเหมือนจะง่าย ๆ แต่จริง ๆ เป็นวิธีช่วยลดความเครียดที่ดี บางครั้งการทำให้ลูกน้องรู้สึกว่าเป็นส่วนที่ใหญ่ขึ้นของบริษัท เช่นให้โอกาสออกเสียงในระดับที่สูงขึ้นแสดงว่าเจ้านายเชื่อใจและให้ความสำคัญต่อความคิดเห็น
การมีลูกน้องที่ทำงานด้วยกันได้ดีเป็นปัจจัยหลักในการลดความเครียดในที่ทำงาน ถ้าลูกน้องเข้ากันได้ดีและได้กำลังใจจากกันและกัน โอกาสมีมากที่ความเครียดจะมีน้อยมาก และท้ายสุด การเปลี่ยนสภาพแวดล้อมของที่ทำงานอาจช่วยลดความเครียด โดยเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ เช่น แสงสว่าง อุณหภูมิ กลิ่น และเทคโนโลยีที่ทันสมัย
การแทรกแซงสามารถแยกเป็นสามขั้น ปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และตติยภูมิ ระดับปฐมภูมิกำจัดตัวสร้างความเครียดเอง ระดับทุติยภูมิตรวจจับความเครียดและหาทางรับมือกับมัน และช่วยเพิ่มทักษะจัดการความเครียด และระดับตติยภูมิเป็นการฟื้นสภาพจากความเครียด นี่เป็นสามขั้นตอนที่มีประสิทธิผลดีที่สุดในการรับมือกับความเครียด และใช้ได้โดยทั่วไปและไม่จำกัดแต่ที่ทำงานเพียงเท่านั้น
นักบิน
นักบินเป็นอาชีพที่เครียด เพราะว่าต้องทำงานอย่างแม่นยำตลอดเวลา แต่ระดับความเครียดสูงเรื้อรัง อาจลดประสิทธิภาพการทำงานและเสี่ยงความปลอดภัย เพื่อจะให้มีประสิทธิผล เครื่องมือวัดความเครียดต้องเฉพาะเจาะจงต่อนักบิน เพราะเหตุสภาพการทำงานและตัวสร้างความเครียดอื่น ๆ ที่ไม่เหมือนอาชีพอื่น การวัดความเครียดมุ่งจะให้คะแนนความเครียดที่ประสบโดยนักบิน โดยมุ่งปรับปรุงทักษะการรับมือและจัดการความเครียดของนักบิน
เพื่อจะประเมินส่วนหน้าที่ มีเครื่องมือหลายอย่างที่สามารถใช้ได้ เครื่องมือการวัดแบบหลัก ๆ รวมทั้ง การดำเนินการต้องใช้เวลา เครื่องมือที่ใช้วัด และซอฟต์แวร์ที่ใช้เก็บข้อมูล
ระบบการวัด
ระบบการวัดความเครียดที่ใช้อย่างสามัญที่สุดเป็นแบบวัด (rating scale) ซึ่งมักจะเป็นแบบวัดที่ซับซ้อน ประกอบด้วยลำดับชั้นคำถามในส่วนต่าง ๆ เพื่อวัดตัวสร้างความเครียดที่มีในนักบิน อาจใช้ระบบต่าง ๆ สำหรับผู้ที่มีหน้าที่ต่าง ๆ
ระบบการรายงานความเครียดของนักบิน
ระบบรายงานความเครียดที่ปรับใช้มาจากคำถามและแบบสำรวจทางจิตวิทยา และมักเป็นคำถามที่ออกแบบเพื่อศึกษาความเครียดที่บ้านหรือที่ทำงาน นอกจากนั้นแล้ว แบบที่รายงานเองสามารถใช้วัดความเครียดรวมทั้งที่บ้านและที่ทำงาน และประสิทธิภาพงานที่ตนรู้สึกว่าได้ งานวิจัยปี 2543 ตรวจสอบความรู้สึกของนักบินเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างความเครียดแบบต่าง ๆ ผลแสดงว่า นักบินเชื่อว่าประสิทธิภาพการทำงานจะลดลงถ้านำความเครียดจากที่บ้านมายังที่ทำงาน คือ ระดับความเครียดที่บ้านที่นำมาที่ทำงานมีผลลบอย่างสำคัญต่อประสิทธิภาพการทำหน้าที่ต่าง ๆ เกี่ยวกับการบิน เช่น การวางแผน การควบคุม และความแม่นยำในการนำเครื่องบินลง แบบคำถามช่วยสะท้อนให้เห็นความรู้สึกแบบมองย้อนหลังและความแม่นยำของความรู้สึกเช่นนั้น
งานศึกษาปี 2540 ใช้แบบวัด Beck Depression Inventory (BDI) เพื่อสำรวจกลุ่มนักบินทหารอากาศสหรัฐ 57 คนผู้บินปฏิบัติการรบ การปรับใช้ BDI เพื่อนักบินมีปัญหา แต่งานศึกษาก็ยังแสดงเรื่องที่ไม่ได้คาดหวัง คือ ผลแสดงว่า 89% ของนักบินรายงานการนอนไม่หลับ 86% รายงานว่าหงุดหงิด 63% รายงานว่าไม่พอใจ 38% รายงานว่ารู้สึกผิด และ 35% รายงานว่าเสียอารมณ์ทางเพศ นักบิน 50% ของกองบิน 2 กองบินและ 33% ของอีกกองบินหนึ่งได้คะแนนสูงกว่า 9 สำหรับ BDI ซึ่งแสดงว่ามีความซึมเศร้าอย่างน้อยในระดับต่ำ แต่สิ่งที่วัดเหล่านี้อาจจะตีความได้ยาก
แต่งานก็สรุปว่า "ลูกเรือเครื่องบินที่ฝึกการต่อสู้อย่างเข้มข้นที่สุด อาจมีความต้านทานความเครียดที่ต่ำกว่าที่คาดหวัง" การวัดความเครียดเช่นนี้อาจช่วยพัฒนาการฝึกที่เหมาะสมที่สุดสำหรับนักบินประเภทต่าง ๆ
หมัด
คำสำคัญ "หมัด" สามารถหมายถึง
เฉิน หลง
เฉิน หลง (18 มกราคม ค.ศ. 1989) เป็นนักกีฬาแบดมินตันชายทีมชาติจีน ปัจจุบันเป็นมือวางอันดับ 6 ของโลก
ประวัติ
เฉินหลงเกิดในปี ค.ศ. 1989 ที่เขตชาชื่อ จิงโจว มณฑลหูเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน ในปี ค.ศ. 1996 เมื่อเฉินอายุ 7 ขวบ พ่อและแม่ของเขาส่งไปเรียนโรงเรียนกีฬา เมื่อปี ค.ศ. 2000 เฉินได้ย้ายไปที่เซี่ยเหมิน, มณฑลฝูเจี้ยน และได้เข้าร่วมทีมกีฬาเซี่ยเหมิน ในปี ค.ศ. 2005 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนนักกีฬาเยาวชนทีมชาติจีน และต่อมาในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับเลือกให้เป็นนักกีฬาทีมชาติจีน เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการแบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2007 และเขาสามารถคว้าแชมป์ในประเภทชายเดี่ยวได้สำเร็จ ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันเขาได้เข้าร่วมการแข่งขันแบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์โลก 2007 โดยเฉินสามารถเอาชนะ เค็นอิชิ ทะโงะ จากประเทศญี่ปุ่น ในรอบสุดท้ายด้วยคะแนน 2-0 เกม (21-16, 21-14)
ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 2010 เฉินได้เหรียญทองในการแข่งขันแบดมินตันประเภททีมชายในเอเชียนเกมส์ ที่กว่างโจว เมื่อเดือนธันวาคม ในการแข่งขันไชนาซุปเปอร์ซีรีส์ 2010 โดยเฉินเป็นฝ่ายเอาชนะ เป้า ชุนไหล เพื่อนร่วมทีม จากประเทศจีน ในรอบสุดท้ายด้วยคะแนน 2-1 เกม (9-21, 21-14, 21-16)
ในปี ค.ศ. 2011 ในการแข่งขันเจแปนซุปเปอร์ซีรีส์ 2011 โดยเฉินสามารถเอาชนะ ลีชองเหว่ย มือวางอันดับ 1 ของโลก จากประเทศมาเลเซีย ในรอบสุดท้ายด้วยคะแนน 2-1 (21-8, 21-10, 21-19) ทำให้เฉินคว้าแชมป์รายการนี้
ซันนี โรลลินส์
ทีโอดอร์ วอลเทอร์ "ซันนี" โรลลินส์ นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงระดับแถวหน้าของวงการแจ๊สอเมริกัน และปัจจุบันยังคงตระเวนเล่นดนตรีอยู่ด้วยวัย 78 ปี
ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของโรลลินส์ คืออัลบั้ม Saxophone Colossus ในปี ค.ศ. 1956, Freedom Suite ในปี ค.ศ. 1958 และดนตรีประกอบภาพยนตร์ Alfie ในปี ค.ศ. 1966
ซันนี โรลลินส์ พักอาศัยอยู่ในนิวยอร์ก บ้านพักของเขาอยู่ห่างจากอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เพียงไม่กี่ช่วงตึก และต้องอพยพหนีตายจากเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 โดยนำแซกโซโฟนติดตัวออกมาเพียงตัวเดียวเท่านั้น เพียงห้าวันหลังจากนั้น เขาไปเดินทางไปเล่นดนตรีที่วิทยาลัยการดนตรีเบิร์กลี ที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์  การแสดงในวันนั้นได้รับการบันทึกเสียงเป็นอัลบั้มชื่อ Without a Song: The 9/11 Concert วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548 และทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมี ประจำปี ค.ศ. 2006 รวมทั้งรางวัลนักดนตรีแจ๊สแห่งปี รางวัลนักเทเนอร์แซกอันดับหนึ่ง และอัลบั้มแห่งปี 2006 จากการจัดอันดับโดยนิตยสารดาวน์บีท
แหล่งข้อมูลอื่น
1930
ฮกเฮา
พระนางฮกเฮา (Empress Fu Shou; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ทรงเป็นสมเด็จพระอัครมเหสี (ฮองเฮา) ของพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ จักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นและทรงเป็นธิดาของฮกอ้วน ขุนนางที่มีความจงรักภักดีต่อราชวงศ์ฮั่น พระนางเป็นที่จักกันในผู้ริเริ่มวางแผนก่อกบฏต่อต้านโจโฉ ผู้นำแห่งวุยก๊ก
ภูมิหลังครอบครัวและอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้
พ่อของพระนางฮกเฮาคือ ฮกอ้วนหรือฝูหวัน (伏完) ซึ่งเป็นทายาทรุ่นที่เจ็ดของขุนนางราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนต้น นามว่า ฝู ซาน(伏湛) และสืบเนื่องมาจากบรรพบุรุษซึ่งดำรงยศถาบรรศักดิ์เป็นโหวแห่งบูฉี ภรรยาของฮกอ้วนคือ องค์หญิงหยางอัน(陽安公主) ซึ่งเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิฮั่นหฺวัน แต่พระนางไม่ใช่พระมารดาโดยกำเนิดของพระนางฮกเฮา เนื่องพระมารดาที่แท้จริง นามว่า หยิง(盈) ฮกอ้วนยังมีภรรยาที่มีนามสกุลว่า ฟ่าน(樊) แต่ไม่มีความชัดเจนว่านางคือ หยิง ครอบครัวตระกูลอ้วนสืบเชิ้อสายมาจาก ฟู่ เซิง นักปราชญ์ลัทธิขงจื๊อที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
ในปี ค.ศ. 190 พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงถูกต่งจั่วบีบบังคับให้ย้ายเมืองหลวงไปยังตะวันตกสู่เมืองฉางอาน พระนางได้กลายเป็นพระอัครมเหสีของจักรพรรดิในปี ค.ศ. 195 ในขณะที่พระเจ้าเหี้ยนเต้ส่วนใหญ่อยู่ภายใต้การควบคุมของลิฉุยและกุยกี ลูกน้องของต่งจั่ว พระองค์ได้แต่งตั้งพระนางเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี (ฮองเฮา)
ในขณะที่ดำรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินี
ในขณะที่พระเจ้าเหี้ยนเต้ยังคงครองราชย์อย่างต่อเนื่องภายใต้การควบคุมของขุนศึกคนใดคนหนึ่ง ซึ่งเห็นได้ชัดว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้และสมเด็จพระจักรพรรดินีฮกได้มีความสัมพันธ์อันเป็นที่รักกัน แต่ทั้งสองพระองค์เห็นว่า อำนาจเริ่มเหลือน้อยลงเรื่อย ๆ ต่อมาในปี ค.ศ. 195 ในระหว่างพระเจ้าเหี้ยนเต้ได้เสด็จกลับลั่วหยาง เมืองหลวงเก่า สมเด็จพระจักรพรรดินีฮกกำลังทรงถือผ้าไหมอยู่ ซึ่งทหารได้ยึดเอาไว้ซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ากำลังปกป้องพระนาง แม้แต่องครักษ์ของพระนางล้วนถูกสังหาร และเลือดของพวกเขาก็กระเด็นโดนพระนางเข้า
เห็นได้ชัดเจนว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีฮกทรงไม่พอพระทัยกับการครอบงำของโจโฉต่อราชสำนักและการปกครองส่วนกลาง ในปี ค.ศ. 200 พระสนมของพระเจ้าเหี้ยนเต้ พระสนมตังกุยหุย ถูกโจโฉบีบบังคับให้ต้องโทษประหารโดยขัดต่อพระราชประสงค์ของจักรพรรดิ ภายหลังจากที่บิดาของพระนาง ตังสิน ถูกจับกุมด้วยข้อหาบงการวางแผนการลอบสังหารโจโฉ หลังพระสนมตังกุยหุยถูกประหาร สมเด็จพระจักรพรรดินีฮกทรงเกรี้ยวและหวาดกลัว พระนางจึงเขียนจดหมายอย่างลับ ๆ ไปหาบิดา ฮกอ้วน โดยทรงรับสั่งว่า โจโฉมีความโหดเหี้ยมไร้ความปรานี และขอให้คิดแผนการกำจัดโจโฉโดยเร็ว แต่ฮกอ้วนเกิดความกลัวและไม่ปฏิบัติตามจดหมาย แต่จดหมายของสมเด็จพระจักรพรรดินีฮกถูกพบเข้าในปี ค.ศ. 214 โจโฉโกรธมาก เขาจึงบีบบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ทำการปลดสมเด็จพระจักรพรรดินีฮกเสีย แต่พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงไม่เต็มพระทัยที่จะทำเช่นนั้น เขาจึงส่งฮัวหิมและลูกน้องเข้าไปในพระราชวังเพื่อเข้าจับกุมสมเด็จพระจักรพรรดินีฮก สมเด็จพระจักรพรรดินีฮกทรงพยายามซ่อนตัวอยู่หลังกำแพง แต่คนของโจโฉได้พบเข้าและลากพระนางออกไป ในขณะที่พระนางกำลังถูกพาตัวออกไป พระนางทรงเรียกร้องขอให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ช่วยเหลือ แต่คำตอบที่ได้คือ "ถ้าข้าช่วยเหลือเจ้า ข้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับข้า" เมื่อพระนางถูกจองจำคุมขังและสันนิษฐานว่า ถูกสังหารพร้อมพระราชบุตรสามพระองค์และคนอื่น ๆ ในครอบครัวตระกูลฮกถูกประหารทั้งหมด โดยที่นางหยิง พระมารดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีฮกถูกเนรเทศ
ดูเพิ่ม
214
กงซุน ตู้
กงซุน ตู้ (ค.ศ. 150? – 204 ) มีชื่อรองว่า เชิงจี้ เป็นขุนพลและขุนศึกในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋ง และเป็นบิดาของกองซุนของ
บรรณานุกรม
204
เดลาโตรี
กิลแยร์มี เอากุสตู อัลวิส เดลาโตรี (Guilherme Augusto Alves Dellatorre; 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 —) หรือ เดลาโตรี เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นในตำแหน่งกองหน้า
สโมสร
เดลาโตรีเกิดที่เซาโฌแซดูรีอูเปรตู เขาได้เล่นให้กับทีมเยาวชนของรีอูเปรตู และได้เล่นให้กับจิสโปร์ชีวูบราซิลในฐานะการยืมตัว เขาได้ลงเล่นในเซาเปาลูฌูนีโยร์ฟุตบอลคัพฤดูกาล 2011 โดยเขาทำ 7 ประตู จึงกลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในรายการนั้น
ในฟุตบอลอาชีพ เขาเริ่มต้นเล่นให้กับรีอูเปรตูในเปาลิสตา อาโดยส์ ฤดูกาล 2010 และย้ายไปจิสโปร์ชีวูบราซิลในปีเดียวกัน เดลาโตรีเซ็นสัญญายืมตัวกับอิงเตร์นาซีโยนัลใน ค.ศ. 2011 แต่เนื่องจากไม่สามารถทำประตูในแซรียีอาได้ เขาจึงถูกลดชั้นไปเล่นให้กับทีมเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี
วันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เดลาโตรีย้ายไปโปร์ตูด้วยสัญญายืมตัว และจะได้ลงเล่นให้กับทีมเบ ต่อมาในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2013 เขาถูกเรียกติดทีมชุดใหญ่โดยวีตอร์ ปือไรรา ผู้จัดการสโมสร ในเกมลีกนัดที่พบกับสโมสรกีฬานาซียูนัล แม้จะมีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดนั้น แต่เขาก็ไม่ได้ลงเล่น
วันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 เดลาโตรีย้ายไปอาตแลชีกูปารานาเอ็งซี เขาทำ 5 ประตูจากการลงเล่น 31 นัด ทำให้สโมสรจบอันดับที่สามในลีก ต่อมาในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรในลีกรองของอังกฤษอย่างควีนส์พาร์กเรนเจอส์ เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ในนัดที่ควีนส์พาร์กฯ พ่ายแพ้ต่ออิปสวิชทาวน์ 1–0 อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถสอดแทรกในทีมชุดใหญ่ จึงถูกปล่อยกลับต้นสังกัดหลังจบฤดูกาล
ในฤดูกาล 2015 เดลาโตรีกลับมาเล่นให้กับอาตแลชีกูปารานาเอ็งซี เขาไม่สามารถทำประตูในการลงเล่นเก้านัดในลีกระดับชาติ แต่เขาทำสองประตูจากการลงเล่นเจ็ดนัดในลีกระดับรัฐ ต่อมาในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2016 เขาเซ็นสัญญายืมตัวหนึ่งปีกับสโมสรของไทยอย่างสุพรรณบุรี
เกียรติประวัติ
อิงเตร์นาซีโยนัล
บ้านลอมกลาง
บ้านลอมกลาง อยู่ในจังหวัดน่าน
สภาพทางภูมิศาสตร์
บ้านลอมกลาง หมู่ 3 ตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน รหัสไปรษณีย์ 55140 เป็นชุมชนชองชาวไทลื้อ ที่อพยพมาจากเมืองเชียงลาบ (ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ อำเภอเชียงลาบ จังหวัดท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า) บ้านลอมกลางตั้งอยู่ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลยม เนื้อที่ของหมู่บ้านจำนวน 2500 ไร่ จำนวนครัวเรือนทั้งหมด 97 ครัวเรือน ตั้งอยู่บนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1170 หลักกิโลเมตรที่ 12 (ถนนท่าวังผา-ศิลาเพชร) สภาพเป็นเนินภูเขา อยู่บริเวณกึ่งกลางระหว่างลำน้ำบั่วและแม่น้ำย่าง ทางด้านทิศเหนือเป็นภูเขาสูงโอบล้อมอยู่เป็นที่ตั้งของดอยม่อนหลวง และดอยม่อนหีโง จรดไปถึงลำน้ำหมู บ้านนานิคม และข้ามไปถึงทิศตะวันตกเฉียงใต้ จรดห้วยช้างสั่น บ้านป่ากลาง อ.ปัว และบ้านน้ำฮาว ทิศใต้เป็นเนินที่ราบเรียกว่าทุ่งฆ้อง และที่ราบสูงบ้านเสี้ยวโดยมีแม่น้ำย่างกั้นระหว่างบ้านเสี้ยวกับบ้านลอมกลาง ทางทิศเหนือห่างจากหมู่บ้าน 2 กม.เป็นดอยภูคา ทิศตะวันตกเป็นเนินลงลำน้ำบั่วกั้นระหว่างบ้านสบบั่วกับบ้านลอมกลาง
อาณาเขต
ทิศเหนือ ติดกับบ้านนานิคม หมู่ 10 ต.ยม และบ้านป่ากลาง ต.ป่ากลาง อำเภอปัว
ทิศใต้ ติดกับบ้านเสี้ยว
ทิศตะวันออก ติดกับบ้านทุ่งฆ้อง และบ้านเชียงยืน
ทิศตะวันตก ติดกับบ้านสบบั่ว
ประวัติการก่อตั้งหมู่บ้าน
บ้านลอมกลาง หรือในอดีตมีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ของชาวไทลื้อ ที่อพยพมาจากเมืองเชียงลาบ ซึ่งตั้งชื่อขึ้นตามสภาพของภูมิศาสตร์คือเป็นที่ราบลุ่มลำน้ำบั่ว ซึ่งกำเนิดมาจากยอดดอยภูคาประกอบกับในพื้นที่ราบลุ่มดังกล่าวเต็มไปด้วยต้นกล้วยน้ำว้าเป็นจำนวนมาก ตามประวัติ พงศวดารน่าน และพื้นเมืองเชียงแสนจากจารึกวัดป่าสัก อ.เชียงแสนได้กล่าวไว้ว่า
ปี พ.ศ. 2101 ตรงกับสมัยเมืองเชียงใหม่ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ส่วนหัวเมืองสิบสองปันนาตอนล่างนั้นพม่าสั่งให้เจ้าเมืองเชียงแขง (ตามจารึกพื้นเมืองเชียงแสน วัดป่าสัก อ.เชียงแสน จ.เชียงราย เจ้าเมืองเชียงแขงก็คือเจ้าหลวงเชียงลาบนั่นเอง) รวบรวมหัวเมืองต่าง ๆ ซึ่งอยู่แถบชายแดนจีนทางสิบสองปันนาเข้าพม่า ได้แก่เมืองยอง เชียงลาบ บ้านยู้ เมืองหลวงตลอดจนถึงเมืองอูในลาวตอนบนให้ขึ้นไปกับเมืองเชียงแสน โดยเชียงลาบได้ถูกรวบเป็นหัวเมืองสำคัญทางทิศเหนือ
ในขณะที่ตำนานเมืองยอง ได้กล่าวถึงสมัยพระยาสุทโธธัมมราช กษัตริย์พม่าลำดับที่ 5 แห่งราชวงศ์ตองอูได้มอบหมายให้พระยาแสนสุรินทร์ทาพรหมราชเจ้าเมืองยองดูแลหัวเมืองต่างๆรวม 12 หัวเมืองได้แก่ เมืองยู้ เมืองหลวย เชียงแข เมืองวะ เมืองกาย เมืองเลน เมืองติน เมืองสาด เมืองพระยาก เมืองปะแลว เชียงลาบและเชียงทอง เมืองยองในสมันนี้จึงอยู่ศูนย์กลางในฐานะอำนาจย่อยของพม่าทางตะวันออก
ปี พ.ศ. 2347 กองทัพหลวงจากกรุงเทพ ฯ พร้อมด้วยกองทัพจากเชียงใหม่ นครลำปาง น่าน และเวียงจันทน์ ได้ยกไปตีเชียงแสน ตั้งล้อมอยู่สองเดือนจึงยึดเชียงแสนไว้ได้ เจ้ากาวิละสั่งให้รื้อกำแพงเมือง และทำลายเมืองไม่ให้ใช้เป็นที่มั่นของข้าศึกได้อีกต่อไป แล้วอพยพครอบครัวชาวเชียงแสนลงมาประมาณ ๒๐,๐๐๐ คน แบ่งออกเป็นห้าส่วน ส่งลงไปกรุงเทพ ฯ ส่วนหนึ่งซึ่งต่อมาได้ไปตั้งถิ่นฐานที่อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี ที่เหลือส่งไปอยู่ที่เวียงจันทน์ น่าน เชียงใหม่ และนครลำปาง
ความดีความชอบในครั้งนี้ เจ้ากาวิละได้รับสถาปนาเป็น พระเจ้าเชียงใหม่ มีฐานะเป็นเจ้าประเทศราช หลังจากตีเมืองเชียงแสนได้แล้ว กองทัพของล้านนาไทย ประกอบด้วย เชียงใหม่ นครลำปาง แพร่ เมืองเถิน น่าน รวมทัพกองทัพจากล้านช้างได้แก่ หลวงพระบาง และเวียงจันทน์ได้ร่วมกันยกไปตีเมืองยอง เมืองลื้อ เมืองเขิน เมืองเชียงตุง เมืองเชียงรุ้ง เมืองเชียงแขง ตลอดจนบรรดาหัวเมืองต่าง ๆ แถบไทยใหญ่ ลื้อ เขิน เข้ามาเป็นข้าขอบขัณสีมาของกรุงรัตนโกสินทร์ ทำให้ราชอาณาจักรไทยแผ่ออกไปอย่างกว้างขวางใหญ่ไพศาล ยิ่งกว่าครั้งใด ๆ นับแต่นั้นมา หัวเมืองล้านนาไทยทั้งปวงก็ปลอดภัยจากการรุกรานของพม่า
นับแต่เมืองเชียงลาบ ไปสุดเมืองเชียงแขง เมืองล้า เมืองพง เมืองมาง เมืองภูคา เมืองเทิง เมืองเลน ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของเมืองน่าน ในฐานนะหัวเมืองขึ้น หลังจากเมืองน่านได้ปกครองหัวเมืองลื้อต่าง ๆ ดังจารึกบทหนึ่งกล่าวไว้ว่า
“...เจ้าผู้ครองนครเมืองน่านจัดการเขตแดน ทำสงครามยุทธนาการมีชัยจับตัวเจ้าเมืองเชียงแขง ณ ที่บ้านยู้ เมืองหลวย ได้กวาดคนครอบครัวลงมาไว้ยังนคร-เมืองน่าน...และยังได้กวาดครอบครัวในหัวเมืองขึ้นเมืองเชียงแขงที่ใกล้เคียง คือ เมืองแฮะ เมืองหลวย เมืองวะ เมืองขัน เมืองเชียงขาง เมืองสิง เมืองนัง เมืองกาง เมืองลอง เมือง-ลาบ มาไว้ที่เมืองน่านด้วย...”
ก่อตั้งหมู่บ้านนั้นเกิดเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ 2345 ในครั้งนั้นเกิดวิกฤติ ยุคเก็บผักใส่ซ้าเก็บข้าใส่เมือง หลังจากสงครามในสิบสองปันนาสงบลง เจ้าอัตถวรปัญโญ ได้เดินทางกลับมาถึงเมืองน่าน ครั้นกลับมาถึงเมืองน่านได้เกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่เมืองย่าง (ตำบลศิลาเพชร ในปัจจุบัน) และเมืองยม (ตำบลยม ตำบลจอมพระในปัจจุบัน)อีกทั้งผู้คนได้ล้มตายเป็นจำนวนมาก เมืองยมแทบไม่เหลือผู้คนอยู่ อีกทั้งแสนปั๋น เจ้าเมืองย่างได้เสียชีวิต ทำให้ตำแหน่งเจ้าเมืองย่าง ว่างลง ครั้นนั้นเจ้าอัตถวรปัญโญ เจ้าผู้ครองนครน่าน จึงได้เดินทางมาตรวจดูสถานการณ์น้ำท่วม และพิจารณาโปรดให้อพยพ ชาวไทลื้อที่ติดตามมาจากเมืองยอง เมืองเชียงลาบ เมืองเชียงแขง เมืองยู้ เข้ามาตั้งบ้านเรือนที่ริมแม่น้ำย่าง และแม่น้ำบั่ว เขตเมืองยม ส่วนของลูกหลานของพญาเชียงลาบ จำนวน 5 ครอบครัว ได้ขอตั้งบ้านเรือนบริเวณฝั่งทิศเหนือของลุ่มลำน้ำบั่วบริเวณใกล้กับวัดร้าง โดยทางการให้จัดการปกครองหมู่บ้านให้ขึ้นกับบ้านเชียงยืนชึ่งเป็นชาวไทยเขินโดยมีพ่อแสนปัญญาชาวไทเขินเป็นผู้ปกครองชุมชนทำหน้าที่ปกครองหมู่บ้าน จำนวน 3 หมู่บ้าน แต่ในด้านศาสนกิจ นั้นชาวบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยได้ปฏิบัติร่วมกับบ้านทุ่งฆ้องซึ่งเป็นชาวไทลื้อด้วยกันและมีวัดตั้งวัดอยู่บริเวณลุ่มน้ำย่าง โดยมีครูบาธรรมชัย เป็นผู้สร้าง และเป็นเจ้าอาวาส ส่วนพระประธานนั้นพระนางตุมมา (ปทุมมา)เป็นผู้สร้าง บริเวณฝั่งขวาที่เป็นเนินสูงนั้นที่ชาวบ้านเรียกว่าสันจ้าง (สันช้าง)  มีพระธาตุเก่าแก่อยู่ เรียกว่าพระธาตุจอมพริก  และมีต้นพริกสูงใหญ่ อายุหลายร้อยปี ปลูกทิ้งไว้ด้านข้างกับพระธาตุจอมพริก
ราวปี 2490 จากคำบอกเล่าของแก่ในหมู่บ้านลักษณะของชุมชนบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย ซึ่งตั้งบ้านเรือนริมสองฝั่งน้ำบั่ว ปัจจุบันคือบริเวณ สะพานน้ำบั่วทางไปบ้านนานิคม ทิศเหนือมีจำนวน 11 หลังคาเรือนติด ๆ กัน และทิศใต้ของน้ำบั่วมี 4-5 หลังคาเรือน รอบ ๆ หมู่บ้านมีแต่ป่า เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ และ ด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ระหว่างบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย กับบ้านเชียงยืน มีป่ากระท้อน และป่าขนุนเป็นจำนวนมาก อีกทั้งมีซากวัดร้าง สองถึงสามวัด ติด ๆ กัน บริเวณวัดร้างมีเครื่องเคลือบลายคราม และเครื่องปั้นดินเผาเป็นจำนวนมาก ปัจจุบันยังมีให้เห็นอยู่เป็นจำนวนมาก บริเวณสวนมะขามของพ่อหนานสมบุรณ์ คำแสน
ชุมชนบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยในสมัยนั้นยังเป็นชุมชนสังคมแบบเครือญาติ โดยการปกครองแบบพ่อปกครองลูก เพราะในหมู่บ้านล้วนเกี่ยวพันด้านสายเลือดเดียวกันหมด โดยผู้ที่อาวุโสสูงสุดในหมู่บ้านจะเป็นผู้ปกครอง พึ่งพาตนเองเป็นหลัก นาน ๆ ถึงจะมีการติดต่อกับทางการสักที โดยผ่านหมู่บ้านเชียงยืน อีกทั้งในหมู่บ้านนั้นเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ทางการจึงมิได้แต่งตั้งใครในหมู่บ้านเป็นหัวหน้าในการปกครอง จนถึงสมัยของพ่อหนานประสงค์ สุยะตา จึงได้แต่งตั้งนายหนานเลิศ สุภาแก้ว เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านเชียงยืน ทำหน้าที่ปกครองหมู่บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย
ปี พ.ศ. 2500 นายสมบูรณ์ คำแสน ได้ไปเลี้ยงวัว บริเวณนาฮั้ง หัวบ้านสบบั่ว ได้เห็นรถของทางการได้ตัดถนนผ่าน จึงได้ไปสอบถาม และได้รับคำตอบว่า ทางการกำลังจะนำความเจริญมาสู่ที่นี่ จึงเกิดความคิดที่จะย้ายบ้านมาอยู่ที่นี่ และได้ตัดสินใจซื้อที่นาบริเวณนาลอมกลาง ซึ่งเป็นนาฮั้ง ทำนาไม่ได้ผลจากเจ้าของที่เดิมในราคา 50 บาท แล้วจึงย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วย ไปปลูกบ้านใหม่ในบริเวณดังกล่าวเพื่อปลูกผักปลูกไม้ไว้กิน
ปี พ.ศ. 2503 นายรัตน์ เขยตุ้ย ได้ย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยตามมาอยู่ที่นาลอมกลางกับ หลังจากนั้นก็มี นายศรีนวล ขันทะตันตามมา
ปี พ.ศ. 2516 พ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง ได้ซื้อที่ดินบริเวณนาลอมกลาง ได้เป็นจำนวนมาก จึงได้ย้ายบ้านจากบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยมาตั้งที่นาลอมกลางในตอนสาย พร้อมกับประกาศบอกลูกหลานทั้งหมู่บ้านน้ำบั่วป่ากล้วยทุกหลังคาเรือนย้ายให้ย้ายบ้านเรือน ไปตั้งหมู่บ้านใหม่ที่นาลอมกลางโดยจะจัดสรรที่ดินให้ลูกหลานทุกหลังคาเรือน ในครั้งนั้นชาวบ้านให้นายสมบูรณ์ คำแสนเป็นหัวหน้าปกครองหมู่บ้านลอมกลาง
ปี พ.ศ. 2522 สมัยของ นายพยูร มีทองคำ เป็นนายอำเภอท่าวังผา ได้แจ้งประกาศจากทางราชการ ให้ตั้งหมู่บ้านลอมกลาง แยกออกจาหมู่บ้านเชียงยืนโดยให้มีผู้ใหญ่บ้านปกครองหมู่บ้านได้โดยตรง ในครั้งนั้นชาวบ้านลอมกลางได้ยกมือเลือกคือ นายสายคำ เขยตุ้ย เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก
ปี พ.ศ. 2526 สมัยนายวิเชียร ไชยปรุง ชาวบ้านลอมกลางทะเลาะกับบ้านทุ่งฆ้อง จึงประกาศขอแยกวัดทุ่งฆ้อง มาสร้างวัดใหม่ในสวนมะม่วง ของพ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง พร้อมกับนิมนต์สามเณรที่เป็นลูกหลานคนในหมู่บ้านลอมกลาง ให้ย้ายมาอยู่อารามชั่วคราวบ้านลอมกลาง โดยสร้างเป็นอารามชั่วคราว ชื่อว่า อารามลอมกลาง โดย มีหลวงพ่อผัด ขฺนติพโล เป็นเจ้าอารามรูปแรก
ปี พ.ศ. 2535 สมัยนายอินปั๋น เขยตุ้ย ชาวบ้านลอมกลางได้ร่วมกันสร้างพระประธาน โดยใช้ช่างปั้นจากบ้านพร้าว ต.ยม และได้รับความอุปถัมป์จากหลวงพ่อศรีลัย อภากโร วัดถ้ำผาหลัก ต.ยอด กิ่ง อ. สองแคว จ.น่าน เป็นเรี่ยวแรงสำคัญในการกระทำพิธี โดยใช้เงินหมันมาทำเป็นหัวใจและเครื่องในต่าง ๆ ตามคติความเชื่อของชาวไทลื้อเพื่อบรรจุในพระพุทธรูป อีกทั้งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ จำนวน 3 องค์
รายนามลำดับผู้ปกครองชุมชน
1. พ่อแสนปัญญา ชาวไทเขินบ้านเชียงยืน
2. พ่อแสนหลวงนัยธรรม       (พ.ศ. 2395)
3. หลวงสุริยะ                      (พ.ศ. 2420)
4. พ่อหนานอิ่นเมือง              (พ.ศ. 2450)
5. พ่อหนานบุญสงค์ สุยะตา    (พ.ศ. 2474) สมัยพ่อบุญสงค์เป็นผู้ปกครองมีหมู่บ้านอยู่สามหมู่บ้าน คือน้ำบั่ววัด น้ำบั่วใต้ และน้ำบั่วป่ากล้วย อยู่ต่อมาบ้านน้ำบั่วใต้ก็ยุบไป แล้วมีหมู่บ้านเกิดขึ้นแถมบ้านหนึ่ง คือบ้านหนองเตา สามหมู่บ้านนี้อยู่ในเขตการดูแลของพ่อบุญสงค์ทั้งหมด สมัยนี้นายเลิศ สุภาแก้ว ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ทำหน้าที่ปกครองบ้านน้ำบั่วป่ากล้วยและติดต่อราชการกับบ้านเชียงยืน
6.พ่อน้อยคำ เมฆยะ               (พ.ศ. 2505 )   สมัยพ่อน้อยคำเป็นผู้ใหญ่ก็มีการแบ่งหมู่บ้าน ทางราชการกำหนดให้ บ้านน้ำบั่วป่ากล้วย แยกการปกครองเป็นอีก 1 หมู่บ้านโดยตั้งพ่อหนานสายคำ เขยตุ้ย เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน
1. พ่อหลวงหนานสายคำ เขยตุ้ย
2. พ่อหลวงหนานสมบูรณ์ คำแสน
3. พ่อหลวงน้อยคำ ไชยปรุง
4. พ่อหนานอินวาท อิผัด
หลังนั้นบ้านลอมกลางก็มีผู้ปกครองหมู่บ้านตามที่ทางราชการแต่งตั้งมาเรื่อย ๆ จนมาถึง ปี พ.ศ. 2526 สมัยของ นายวิเชียร ไชยปรุง ชาวบ้านลอมกลางเกิดความขัดแย้งในการปฏิบัติพุทธศาสนากับหมู่บ้านทุ่งฆ้อง ครั้งนั้นชาวบ้านจึงได้มีมติขอแยกวัดทุ่งฆ้องมาตั้งวัดขึ้นมาใหม่ ครั้งนั้นพ่อหลวงน้อยคำ และแม่หลวงขันคำ ไชยปรุง จึงได้บริจาคสวนมะม่วง เพื่อตั้งวัดลอมกลาง อีกทั้งสองเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการสร้างศาสนสถานขึ้นในชุมชน
ภาษา ศาสนาและความเชื่อ
สำเนียงภาษาลื้อ
สำเนียงภาษาชาวลื้อเมืองเชียงลาบ เป็นสำเนียงภาษาเดียวกับภาษาเชียงรุ่ง เหมือนกับภาษาชาวไทยอง (ลื้อเมืองยอง) ตัวอักษรของชาวไทลื้อคล้ายกับภาษาของชาวไทเขิน ซึ่งต่างจากอักษรล้านนา ชาวไทลื้อเมืองเชียงลาบนับถือพุทธศาสนา และนับถือผีบรรพบุรุษและผีต่าง ๆ
การนับถือพุทธศาสนา
พระพุทธศาสนา นับถือนิกายเถรวาท ประยุกต์เข้ากับวัฒนธรรมชาวเชียงลาบ การยอมรับนับถือพุทธศาสนานั้นชาวเชียงลาบได้รับการเผยแพร่มาจากเชียงแสน และพม่า
การนับถือผี
ข้อห้ามสำหรับแขก หรือบุคคลที่ไม่ได้นับถือบรรพบุรุษเดียวกันคือ ห้ามบุคคลที่นับถือผีต่างกันหรือแขกที่มาเยี่ยมเข้าไปห้องนอนของเจ้าบ้านโดยเด็ดขาด เพราะห้องนอนจะเป็นที่สถิตย์ของผีครูและผีเรือน
ข้อห้ามคือ ห้ามผู้หญิงเข้าเขตบวงสรวง นี้โดยเด็ดขาด
ความเชื่อเรื่องอื่น ๆ
ประเพณีของชาวลื้อเมืองเชียงลาบ
- การทำไม้ค้ำสลี สำหรับถวายทานนี้ฝ่ายผู้ชายต้องไปหาไม้ง่ามในป่ามาปอกเปลือกให้หมด ไม้ที่นิยมคือไม้เป้า หาให้มีจำนวนครบกับคนในครอบครัว และบวกเพิ่มอีก 1-2 ท่อน แล้วจารึกชื่อ และอักษรธรรมภาษาไทลื้อลงไปในไม้แต่ละท่อน จากนั้นนำไม้ไปสุมเป็นกองหน้าวิหารวัด แล้วนำด้ายพันรอบไม้ค้ำสลี ก่อนจุดพระจะเป็นคนสวดนำทางเวียนเทียนสามรอบ เมื่อครบสามรอบแล้วจึงนำเทียนนั้นจุดไฟเผาไม้ เมื่อไฟไหม้ไม้ ทุกคนจะอธิษฐานของให้เคราะห์ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นกับตัว และอริศัตรูต่าง ๆ นั้นมอดไหม้ไปกับไฟนี้อย่าให้มีเหลือ ขอให้ชีวิตรุ่งเรืองเหมือนกับไฟที่ลุกสว่างขึ้นเรื่อย ๆ
อาชีพ
1. ทำนา-ทำไร่
2. สวนพริก
3. การผลิตกระดาษสา และผลิตภัณฑ์จากกระดาษสา
แอนนา มาญานี
แอนนา มาเรีย มาญานี (Anna Maria Magnani; 7 มีนาคม ค.ศ. 1908 – 26 กันยายน ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เธอเป็นที่รู้จักอย่างดีในการแสดงแบบระเบิดอารมณ์ ชีวิตที่ติดดิน และตัวละครที่มีความสมจริง อาชีพการแสดงของเธอมีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 ปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ทั้งหมด 47 เรื่อง เป็นทั้งเจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลหมีเงิน
หลังพบกับกอฟเฟรโด อาเลสซันดรีนี ผู้กำกับชาวอิตาลี เธอยังได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง The Blind Woman of Sorrento (1934) มีชื่อเสียงระดับนานาชาติในภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Rome, Open City (1945) และถูกยกย่องจากนิตยสาร ไลฟ์ ให้เป็น "หนึ่งในนักแสดงหญิงที่น่าประทับใจที่สุดนับตั้งแต่การ์โบ"
มาญานีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1973 ด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน
เครือเบทาโกร
เครือเบทาโกร (Betagro) คือ กลุ่มบริษัทผู้ประกอบการธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมและอาหาร เริ่มจากการผลิตอาหารสัตว์ และเวชภัณฑ์สำหรับสัตว์ ขยายไปสู่การผลิตและพัฒนาสายพันธุ์สัตว์ ฟาร์มเลี้ยงสัตว์ แปรรูปเนื้อสัตว์ ไปจนถึงการผลิตอาหาร รวมถึงการบริการช่องทางการจัดจำหน่ายและการจัดจำหน่ายทั้งในประเทศและต่างประเทศ การลงทุนในธุรกิจเกษตรอุตสาหกรรมและอาหารในต่างประเทศ ภายใต้การกำกับดูแลโดย บริษัท เบทาโกร จำกัด (มหาชน) (Betagro Public Co., Ltd) ซึ่งปัจจุบันจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในชื่อย่อว่า BTG ปัจจุบัน มียอดขายประมาณ 90,000 ล้านบาท มีพนักงานทั้งหมดกว่า 35,000 คน และบริษัทในเครือฯ 36 บริษัท
ประวัติ
เครือเบทาโกรก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2510 เพื่อดำเนินธุรกิจผลิตและจำหน่ายอาหารสัตว์ โดยมีโรงงานแห่งแรกที่ อ.พระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ก่อนจะขยายธุรกิจครบวงจร ตั้งแต่การผลิตอาหารสัตว์ การเลี้ยง และการพัฒนาสายพันธุ์สัตว์ ซึ่งครอบคลุมทั้งสุกร ไก่เนื้อและไก่ไข่ การผลิตและจำหน่ายเวชภัณฑ์สำหรับสัตว์ ไปจนถึงผลิตภัณฑ์อาหาร
กลุ่มธุรกิจปศุสัตว์
ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์ ได้แก่ สุกรพ่อ-แม่พันธุ์ น้ำเชื้อพ่อพันธุ์สุกร สุกรขุน ไก่พันธุ์ ไก่เนื้อ และ ไก่ไข่
กลุ่มธุรกิจอาหาร
ธุรกิจอาหารเครือเบทาโกรครอบคลุมผลิตภัณฑ์เนื้อสัตว์ อาหารแปรรูป อาหารพร้อมปรุง อาหารพร้อมรับประทาน และเครื่องปรุง ปัจจุบันนำเสนอผลิตภัณฑ์อาหารภายใต้ 3 แบรนด์หลัก ได้แก่
เบทาโกร (BETAGRO)
ผลิตภัณฑ์อาหาร ประกอบด้วย เนื้อหมู เนื้อไก่ ไข่ไก่ และผลิตภัณฑ์แปรรูปที่ผลิตจากเนื้อสัตว์อนามัยหลากหลายรูปแบบ ทั้งอาหารแปรรูปประเภทไส้กรอก อาหารพร้อมรับประทาน อาหารพร้อมปรุง และเครื่องปรุงรส
เอสเพียว (S-Pure)
ผลิตภัณฑ์อาหาร อาทิ เนื้อหมู เนื้อไก่ และไข่ไก่สด
อิโตแฮม (ITOHAM)
ผลิตภัณฑ์แปรรูปประเภทไส้กรอก
ธุรกิจต่างประเทศ
เครือเบทาโกรขยายฐานการผลิตครอบคลุมประเทศเพื่อนบ้าน ได้แก่ ราชอาณาจักรกัมพูชา ประเทศลาว และเมียนมา โดยดำเนินธุรกิจผลิตและจัดจำหน่ายอาหารสัตว์ ฟาร์มปศุสัตว์ และร้านค้าส่งผลิตภัณฑ์อาหาร เบทาโกร ช็อป
ธุรกิจสัตว์เลี้ยง
ผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์กลุ่มอาหารสุนัขและอาหารแมว ภายใต้ตราสินค้าหลัก ได้แก่ อาหารสุนัข เพอร์เฟคต้า (Perfecta) อาหารสุนัข ด็อกเอ็นจอย (Dog’n joy), ด็อกเอ็นจอย คอมพลีท (Dog’n joy Complete) อาหารแมว แค็ทเอ็นจอย (Cat’n joy) อาหารสุนัข บิงโก สตาร์ (Bingo Star) และอาหารแมว บิงโก สตาร์ (Bingo Star)
พัฒนาและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง อาทิ วิตามิน น้ำยาทำความสะอาด แชมพู และอื่น ๆ โดยจัดจำหน่ายภายใต้ตราสินค้าหลัก ได้แก่ อี-ซี่ (E-Z), ซิลกี้ แคร์ (Silky Care), เฮอร์บัล เฟรช (Herbal Fresh) และ คูริน แคท (Kurin Kat)
มาตรฐานการรับรองและรางวัล
บริษัทและโรงงานในเครือฯ ได้รับการรับรองมาตรฐานการจัดการและการผลิต HACCP, GMP และ ISO   รวมทั้ง ผลิตภัณฑ์เอสเพียว (S-Pure) ผ่านการรับรองมาตรฐานการเลี้ยงโดยไม่ใช้ยาปฏิชีวนะทั้งกระบวนการผลิต จาก เอ็นเอสเอฟ (NSF International)
รายชื่อตอนในมินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง
หน้านี้จะแสดงรายชื่อตอนในเรื่อง มินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง ซึ่งเป็นรายชื่อตอนในอะนิเมะ ไม่เกี่ยวข้องกับในมังงะ แต่อย่างใด ซึ่งเรื่องมินามิเกะ สามสาวซ่าฮายกแก๊ง เป็นเรื่องราวในชีวิตประจำวันของสามพี่น้องมินามิ ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียน รวมไปถึงเพื่อน ๆ ของสามสาวมินามิ ที่มาคอยสร้างสีสันให้กับอะนิเมะเรื่องนี้ อะนิเมะเรื่องนี้ประกอบด้วยซีรี่ย์ทั้งหมด 4 ภาค ภาคละ 13 ตอน และโอวีเอ ที่แถมมากับหนังสือการ์ตูนรุ่นลิมิต จำนวน 2 ตอน
ไมโครเพย์เมนต์
ระบบการชำระเงินในรูปแบบ ไมโคร เพย์เมนท์ (Micro Payment) ซึ่งเป็นรูปแบบการ ชำระเงินโดยวงเงินที่ใช้ชำระค่าบริการ หรือการสินค้าราคา "จำนวนเงินไม่มากประมาณ" 5-100 บาท เท่านั้น
มสาลาจาย
มสาลาจาย (मसाला चाय, แปลตรงตัวว่า "ชาใส่เครื่องเทศ"; مصالحہ چائے; मसलेदार चिया; মসলা চা) เป็นเครื่องดื่มชาแต่งกลิ่นชนิดหนึ่งจากเอเชียใต้ ได้จากการต้มใบชาแดงกับเครื่องเทศและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม ปัจจุบันมสาลาจายได้รับความนิยมไปทั่วโลกโดยกลายเป็นรายการเด่นของร้านกาแฟหรือร้านน้ำชาหลายแห่ง บางแห่งอาจเรียกเครื่องดื่มชนิดนี้สั้น ๆ ว่า "จาย" ซึ่งแปลว่าชา หรือเรียกโดยซ้ำคำเป็น "ชาจาย" วิธีการเตรียมแบบดั้งเดิมจะนำใบชาไปต้มกับนมและเครื่องเทศ เช่น เมล็ดกระวานเขียว อบเชยแท่ง ขิงบด กานพลูบด เมล็ดพริกไทยดำ เป็นต้น เสร็จแล้วจึงกรองเอากากออก แต่ก็มีการผลิตมสาลาจายเป็นจำนวนมากเพื่อการค้าปลีกในรูปแบบถุงชาสำหรับชงแช่, ผงส่วนผสมสำเร็จรูป หรือชาเครื่องเทศเข้มข้น (concentrate)
ปฏิกิริยาเคมี
แต่เดิมแล้ว คำจำกัดความของปฏิกิริยาเคมีจะเจาะจงไปเฉพาะที่การเคลื่อนที่ของประจุอิเล็กตรอน ซึ่งก่อให้เกิดการสร้างและสลายของพันธะเคมีเท่านั้น แม้ว่าแนวคิดทั่วไปของปฏิกิริยาเคมี โดยเฉพาะในเรื่องของสมการเคมี จะรวมไปถึงการเปลี่ยนสภาพของอนุภาคธาตุ (เป็นที่รู้จักกันในนามของไดอะแกรมฟายน์แมน) และยังรวมไปถึงปฏิกิริยานิวเคลียร์อีกด้วย แต่ถ้ายึดตามคำจำกัดความเดิมของปฏิกิริยาเคมี จะมีปฏิกิริยาเพียง 2 ชนิดคือปฏิกิริยารีดอกซ์ และปฏิกิริยากรด-เบส เท่านั้น โดยปฏิกิริยารีดอกซ์นั้นเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของประจุอิเล็กตรอนเดี่ยว และปฏิกิริยากรด-เบส เกี่ยวกับคู่อิเล็กตรอน
ในการสังเคราะห์สารเคมี ปฏิกิริยาเคมีต่างๆ จะถูกนำมาผสมผสานกันเพื่อให้เกิดสารผลิตภัณฑ์ที่ต้องการ ในสาขาวิชาชีวเคมี เป็นที่ทราบกันว่า ปฏิกิริยาเคมีหลายๆ ต่อจึงจะก่อให้เกิดแนวทางการเปลี่ยนแปลง (metabolic pathway) ขึ้นมาเนื่องจากการที่จะสังเคราะห์ผลิตภัณฑ์โดยตรงนั้นไม่สามารถทำได้ในตัวเซลล์ในคราวเดียวเนื่องจากพลังงานในเซลล์นั้นไม่พอต่อการที่จะสังเคราะห์ ปฏิกิริยาเคมียังสามารถแบ่งได้เป็นปฏิกิริยาอินทรีย์เคมีและปฏิกิริยาอนินทรีย์เคมี
คลองผดุงกรุงเกษม
คลองผดุงกรุงเกษม  เป็นคลองขุดรอบพระนครชั้นนอก (ชั้นที่สาม) ขุดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ขุดเมื่อ พ.ศ. 2394 ทรงพิจารณาเห็นว่าบ้านเมืองเจริญขึ้น ผู้คนก็มากกว่าเมื่อเริ่มสร้างกรุง ควรขยับขยายพระนครออกไป จึงโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ว่าที่สมุหพระกลาโหมเป็นแม่กอง เจ้าหมื่นไวยวรนาถเป็นกงสีจ้างจีนขุดคลองพระนครออกไปอีกชั้นหนึ่ง โดยขุดถัดจากคลองรอบกรุงออกไปทางชานพระนคร เริ่มขุดจากปากคลองริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดเทวราชกุญชร (วัดสมอแครง) ย่านเทเวศร์ มีแนวขนานไปกับคลองคูเมืองเดิม ผ่านย่านหัวลำโพง ตัดผ่านคลองมหานาคไปทะลุแม่น้ำเจ้าพระยาอีกด้านหนึ่งบริเวณวัดแก้วแจ่มฟ้า สี่พระยา คลองนี้ขุดเสร็จในปี พ.ศ. 2395 ได้รับพระราชทานชื่อว่า "คลองผดุงกรุงเกษม"
คลองนี้ตัดผ่านคลองมหานาค บริเวณสี่แยกมหานาค ซึ่งเป็นย่านการค้าที่สำคัญ ผ่านบริเวณหัวลำโพงในปัจจุบัน ผ่านวัดมหาพฤฒาราม (เดิมเรียกว่า วัดท่าเกวียน) ในสมัยที่ทำการขุดมีขนาดกว้าง 20 เมตร ลึก 3 เมตร ยาว 5.5 กิโลเมตร การขยายครั้งนี้ทำให้มีพื้นที่เมืองเพิ่มขึ้นสองเท่าเป็น 5552 rai.
อนึ่ง คลองผดุงกรุงเกษมเป็นเส้นแบ่งการปกครองระหว่างเขตหลายเขตในฝั่งพระนคร ดังนี้
ประวัติ
คลองผดุงกรุงเกษมเป็นคลองเมืองชั้นนอกที่ขุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวระหว่าง พ.ศ. 2394 ถึง พ.ศ. 2395 ในการขุดคลองได้จ้างแรงงานชาวจีนเป็นผู้ขุดเพื่อขยายชุมชนออกไปทางทิศตะวันออกของพระนคร ระยะทางรวมราว 5.5 กิโลเมตร เริ่มทางทิศเหนือที่วัดสมอแครงหรือวัดเทวราชกุญชร ขนานไปกับคลองบางลำพู-โอ่งอ่าง ตัดผ่านคลองมหานาคจนกลายเป็นย่านการค้าที่สำคัญคือ สี่แยกมหานาค ผ่านวัดวัดหัวลำโพง วัดท่าเกวียนหรือวัดมหาพฤฒารามไปจนจรดแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศใต้แถววัดแก้วแจ่มฟ้า การขุดคลองทำให้เกิดวัดและชุมชนเรียงรายไปตามลำคลองเพิ่มขึ้น เช่น วัดสามจีน (วัดไตรมิตรฯ) วัดพลับพลาไชย วัดโสมนัสราชวรวิหาร วัดมกุฎกษัตริยาราม วัดบางขุนพรหม วัดเทวราชกุญชร เป็นต้น
ตั้งแต่สมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา มีการขยายพื้นที่อยู่อาศัยของผู้คนจากเมืองพระนครมาทางฝั่งตะวันออกเพิ่มขึ้น ทำให้เกิดวัดขึ้นเป็นศูนย์กลางของชุมชนเพิ่มตามขึ้นมาเช่นวัดพระพิเรนทร์ วัดชัยชนะสงคราม วัดจักรวรรดิราชาวาส วัดกันมาตุยาราม วัดสัมพันธวงศ์ วัดปทุมคงคา วัดใหม่ยายแฟง วัดคณิกาผล วัดพลับพลาไชย เป็นต้น เมื่อมีการขุดคลองเมืองพระนครชั้นนอกคือคลองผดุง-กรุงเกษมขึ้นมานั้น ได้ทำให้วัดต่างๆ ดังกล่าวนี้เข้ามาอยู่ภายในเขตเมืองกรุงเทพมหานคร
สะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม
สะพานอื่น ๆ ที่ไม่ได้สร้างในสมัยนั้น และไม่ได้มีชื่อคล้องจอง
ตราแผ่นดินของอิรัก
ตราแผ่นดินของอิรัก เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2551 มีส่วนประกอบคือ มีคำขวัญในป้ายสีเขียว เขียนว่า สาธารณรัฐอิรัก ในภาษาอาหรับ
ดอว์นเอฟเอ็ม
ดอว์นเอฟเอ็ม (Dawn FM) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของนักร้องชาวแคนาดา เดอะวีกเอนด์ เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2022 ผ่านเอ็กซ์โอและรีพับลิกเรเคิดส์ อัลบั้มนี้มีคำบรรยายโดยจิม แคร์รีย์ มีนักร้องรับเชิญคือไทเลอร์เดอะครีเอเตอร์, ลิล เวย์น และสโปเกินเวิด ประพันธ์ร่วมกับควินซี โจนส์ และจอช แซฟดี มีโปรดิวเซอร์คือเดอะวีกเอนด์, แมกซ์ มาร์ติน และวันโอทริกซ์พอยต์เนเวอร์ รวมไปถึงคนอื่น ๆ เช่น ออสการ์ โฮลเตอร์, แคลวิน แฮร์ริส และสวีดิชเฮาส์มาเฟีย
เดอะวีกเอนด์อธิบายแนวคิดของอัลบั้มว่าเป็นสภาวะของแดนชำระ — การเดินทางไปสู่ "แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์" เป็นภาคต่อของสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ อาฟเตอร์อาเวอส์ (2020) ในทางดนตรี ดอว์นเอฟเอ็มเป็นแนวเพลงแนวจังหวะที่ประกอบด้วยแดนซ์ป็อปและซินท์ป็อป ที่ได้รับแรงบันดาลใจอย่างมากจากแนวเพลงนิวเวฟ ฟังก์ และอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 อัลบั้มนี้ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งชมเชยการผลิตและท่วงทำนอง
เพื่อสนับสนุนอัลบั้มทั้งอาฟเตอร์อาเวอส์และดอว์นเอฟเอ็ม เดอะวีกเอนด์ได้เริ่มทัวร์อาฟเตอร์ทิลดอว์นทัวร์เริ่มในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2022 ในอเมริกาเหนือ และมีกำหนดจะไปเยือนอเมริกาใต้ ยุโรป เอเชีย ตะวันออกกลาง และออสเตรเลียต่อไป
คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา
คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา หรือ รัฐอธิปไตยทหารออร์เดอร์ออฟมอลตา (Sovereign Military Order of Malta: SMOM) ชื่อเต็มว่า คณะเสนาธิปัตย์บริบาลในนักบุญยอห์นแห่งเยรูซาเลม แห่งโรดส์ และแห่งมอลตา (ละติน: Supremus Militaris Ordo Hospitalarius Sancti Ioannis Hierosolymitani Rhodiensis et Melitensis) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกฝ่ายฆราวาสซึ่งตามประเพณีแล้วมีลักษณะเป็นทหาร อัศวิน และขุนนาง ภราดาจากฝรั่งเศสนามว่าเฌราร์ผู้รับพรก่อตั้งขึ้นเป็นคณะอัศวินบริบาลราว ค.ศ. 1099 ณ กรุงเยรูซาเลม คณะนักบวชนี้จึงเป็นคณะอัศวินที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังเหลืออยู่
ความรวม
คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา คือคณะอัศวินนักบุญยอห์นซึ่งมีถิ่นกำเนิดจากปาเลสไตน์ในช่วงสงครามครูเสดในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่เหลือรอดมาจนถึงปัจจุบันนี้ พวกเขาเคยมีอธิปไตยเหนือเกาะมอลตาและเกาะโรดส์ และในช่วงเวลาหนึ่งก็สูญเสียอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนดังกล่าว (เนื่องจากถูกฝรั่งเศสบุกยึด) แต่ความเป็นรัฐบาลยังคงอยู่ และได้รับการยอมรับตามกฎหมายระหว่างประเทศเป็นองคภาวะอธิปไตย (sovereign entity) คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตามีความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศ 110 ประเทศ และมีที่นั่งในสหประชาชาติและสหภาพยุโรปในฐานะผู้สังเกตการณ์ถาวร
ปัจจุบัน คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตาปฏิบัติภารกิจสาธารณกุศล เช่น เวชบริบาลภายในประเทศ 120 ประเทศทั่วโลก คณะมีอัศวินประจำการราว 13,500 คน, ผู้ปฏิบัติวิชาชีพแบบได้รับเงินตอบแทน 42,000 ราย, และอาสามัครผู้ไม่ได้รับเงินตอบแทน 80,000 รายทั่วโลก
การปกครอง
กองบัญชาการใหญ่ของคณะตั้งอยู่ที่วังมอลตา (Palazzo Malta) กรุงโรม ประเทศอิตาลี ภายในอาคารกองบัญชาการใหญ่ได้รับสิทธิสภาพนอกอาณาเขตจากทางการอิตาลี กฎหมายอิตาลีมิอาจบังคับใช้ภายในอาคารดังกล่าว การปกครองของคณะอยู่ภายใต้ธรรมนูญกฎบัตรและประมวลกฎวินัยหมายของคณะ เขตการปกครองระดับนานาชาติแบ่งออกเป็น 6 มหาสำนัก (Grand Priory) ได้แก่ มหาสำนักโรม, มหาสำนักลอมบาร์ดีและเวนิส, มหาสำนักนาโปลีและซิซิลี, มหาสำนักโบฮีเมีย, มหาสำนักออสเตรีย และมหาสำนักอังกฤษ
คณะเสนาธิปัตย์ประกอบด้วยเขต 12 เขต, สาขาประจำชาติ 48 สาขา, และคณะทูต 133 คณะ
ประวัติศาสตร์
คณะมอลตาเป็นหนึ่งในสี่นิกายของโรมันคาทอลิกที่เก่าแก่ที่สุด (อีกสามนิกายคือ Basilians, Angustinians และ Benedictines) มีลักษณะคล้ายกับองค์กรศาสนา เช่นเดียวกับคณะนักบวชอื่นอีก 4 สาขา คือ คณะอัศวินทิวทัน, คณะอัศวินเทมพลาร์, คณะนักบุญลาซารัส และคณะนักบุญทอมัส
คณะมอลตาก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1099 โดยภราดาเฌราร์ ก่อตั้งสถานบริบาลขึ้นที่กรุงเยรูซาเลมเพื่อบริบาลคณะแสวงบุญที่เดินทางมาเยรูซาเลม และขยายสาขาออกไปตามเส้นทางการแสวงบุญ ต่อมาเมื่อเกิดสงครามครูเสด สมาชิกคณะนี้ต้องติดอาวุธป้องกันตนเองและทำหน้าที่ช่วยสู้รบไปในตัวด้วย จึงเกิดตำแหน่งอัศวินขึ้นในสมัยของผู้นำที่ชื่อ Fra Raymond du Puy ในค.ศ. 1126 ในที่สุดเมื่อฝ่ายมุสลิมมีชัยชนะเหนือคริสเตียนในเยรูซาเลมและดินแดนปาเลสไตน์ ในช่วงปี ค.ศ. 1187-1291 ทำให้ฝ่ายคริสเตียนต้องถอยไปตั้งมั่นอยู่ที่ไซปรัสประมาณ 140 ปี
ราโคจิ
ราโคจิ (kōji mold) หรือชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Aspergillus oryzae เป็นเชื้อราประเภทที่มีเส้นใย อยู่ในสกุล Aspergillus ซึ่งใช้ประโยชน์ในการหมักอาหาร โดยราชนิดนี้จะนิยมใช้ในอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่นสำหรับการหมักซีอิ๊วจากถั่วเหลือง โดยเตรียมอยู่ในรูปของโคจิ ซึ่งเป็นหัวเชื้อที่ใช้เพื่อการหมัก นอกจากนั้นยังใช้กับกระบวนการ แซ็กคาริไฟ (กระบวนการเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล) ในข้าว ธัญพืช และมันฝรั่งในการทำเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เช่น หวงจิ่ว, สาเก, มักก็อลลี และ โชจู ซึ่งการนำ A. oryzae มาใช้นั้นมีมาตั้งแต่ 2,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งใช้ในการทำน้ำส้มสายชูที่หมักจากข้าว
ดร. เอย์จิ อิจิชิมะ จากมหาวิทยาลัยโทโฮกุ ได้เขียนถึงเชื้อรา A. oryzae ว่าเป็น “National Fungus” (ฟังไจแห่งชาติ) ในวารสารของสมาคมผู้ประกอบการเกี่ยวกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเทศญี่ปุ่น (The Journal of The Brewing Society of Japan) เพราะความสำคัญของมันไม่เพียงแต่สำหรับการผลิตสาเก แต่ยังสำหรับการทำโคจิมิโซะ ซอสถั่วเหลือง และส่วนประกอบอื่นๆ ของอาหารญี่ปุ่นพื้นบ้านแบบดั้งเดิม ซึ่งข้อเสนอของเขาได้รับการอนุมัติในที่ประชุมประจำปีของสมาคมปี 2006
ประวัติโคจิ
300 ปีก่อนคริสตกาล – โคจิถูกนำมาใช้ครั้งแรกใน Zhouli (พิธีกรรมแห่งราชวงศ์โจว) ที่ประเทศจีน เป็นเหตุการณ์สำคัญที่นำมาซึ่งการพัฒนาความก้าวหน้าทางด้านอาหารของจีน ทำให้เกิดกรอบแนวคิดสำหรับสามเครื่องปรุงสำคัญที่หมักจากถั่วเหลือง คือ ซีอิ๊วและมิโซะ
คุณสมบัติในการทำเหล้าสาเกและการทดสอบ
คุณสมบัติของราสายพันธุ์ A. oryzae มีความสำคัญในกระบวนการเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาล ซึ่งใช้ในการผลิตสาเก
จีโนม
จีโนมของ A. oryzae ถูกเผยแพร่ครั้งแรกโดยสมาคมของบริษัท เทคโนโลยีชีวภาพประเทศญี่ปุ่น ในปี 2005 ซึ่งประกอบด้วยแปดโครโมโซม โดยแต่ละโครโมโซมประกอบด้วย 37 ล้านคู่เบส และยังมีอีก 12,000 จำนวนที่คาดว่าเป็นยีน (Predicted Genes) จีโนมของ A. oryzae ใหญ่เป็นอันดับหนึ่งในสามของสายพันธุ์รา Aspergillus ใน A. oryzae มียีนชนิดพิเศษอยู่หลากหลายที่คาดว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมแทบอลิซึมทุติยภูมิ สายพันธุ์ที่แยกได้ในปี 1950 เรียกว่า RIB40 หรือ ATTC 42149 ซึ่งเป็นแบบอย่างของสายพันธุ์ที่ใช้สำหรับต้มเหล้าสาเก
สิบเกง
สิบเกง (龔景) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กเจ้าเมืองเฉงจิ๋ว เมื่อโจรโพกผ้าเหลืองยกทัพมาล้อมเมืองเฉงจิ๋ว สิบเกงได้ส่งสาส์นไปขอความช่วยเหลือจากเล่าเอี๋ยน เจ้าเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนได้ให้เล่าปี่และเจาเจ้งนำทัพห้าพันนายไปช่วยสิบเกงปราบโจรโพกผ้าเหลืองได้สำเร็จ
เหยี่ยวเพเรกริน
เหยี่ยวเพเรกริน (Peregrine falcon, Peregrine; ) เป็นนกล่าเหยื่อจำพวกเหยี่ยวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์เหยี่ยวปีกแหลม (Falconidae)
เหยี่ยวเพเรกริน เป็นนกที่บินได้เร็วมาก โดยทำความเร็วที่ได้ 321-563 กิโลเมตร/ชั่วโมง  และทำความเร็วได้สูงที่สุดเมื่อพุ่งดิ่งลงจากที่สูง ถ้าบินระดับแนวนอนปกติ จะอยู่ที่ความเร็วประมาณ 80-90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่หากดิ่งลงมาจากที่สูงสามารถทำความเร็วได้ถึง 205-320 กิโลเมตร/ชั่วโมง นับเป็นนกที่บินได้เร็วที่สุดในโลก และสามารถเพิ่มความเร็วได้ขณะบินได้ถึง 210 กิโลเมตร/ชั่วโมง ด้วยเวลาไม่ถึง 1 วินาที ซึ่งถือว่าเร็วกว่ารถสปอร์ต เสียอีก และนับเป็นสัตว์ที่มีความเร็วที่สุดในอาณาจักรสัตว์ทั้งหมด
ซึ่งในความเร็วระดับนี้ ลมจะเข้าไปในโพรงจมูกของเหยี่ยวเพเรกริน ซึ่งแรงพอที่จะทำให้สลบได้ แต่ในโพรงจมูกของเหยี่ยวเพเรกรินจะมีกระดูกอีกชั้นหนึ่งสำหรับกันลม
เหยี่ยวเพเรกรินตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ โดยเฉลี่ยมีขนาดลำตัวประมาณ 34-58 เซนติเมตร (13–23 นิ้ว) และเมื่อกางปีกจะกว้างได้ถึง 74-120 เซนติเมตร (29–47 นิ้ว)
เป็นนกที่กระจายพันธุ์ได้กว้างไกลในหลายพื้นที่ของโลก ล่านกและสัตว์ต่าง ๆ กินเป็นอาหาร โดยเฉพาะนกพิราบ มีความแตกต่างกันออกไปของสีขนและลักษณะขน ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 16 ชนิด (ดูในตาราง) แต่โดยทั่วไป ส่วนหัวและแถบหนวดดำตัดกับข้างแก้มและคอสีขาวเป็นแถบใหญ่ สำหรับในประเทศไทย ชนิดย่อย F. p. japonensis มีลำตัวด้านบนเทาเข้ม ลำตัวด้านล่างขาว อกมีลายจุดเล็ก ๆ ลำตัวด้านล่างมีลายละเอียดต่อกันตามขวาง ขณะบินปีกกว้าง ปลายมนกว่าชนิดอื่น ๆ ใต้ปีกขาวมีลายดำหนาแน่นที่ขนคลุมใต้ปีก ชนิดย่อย F. p. peregrinator ลำตัวด้านล่างแกมน้ำตาลแดง  และชนิดย่อย F. p. ernesti พบในพื้นที่ภาคใต้ มีแก้มสีดำ หัวและลำตัวสีคล้ำมาก อกค่อนข้างเรียบ มีลายขวางหนาแน่นที่ท้องทำให้ลำตัวด้านล่างเป็นสีดำ
ขณะที่ยังเป็นวัยอ่อนมีลายขีดที่อกและท้อง ลำตัวด้านบนแกมน้ำตาลมากกว่านกเต็มวัย ในชนิดย่อย F. p. peregrinator อกและท้องลาย แซมด้วยสีน้ำตาลแดงถึงท้องด้านล่าง ในประเทศไทย มีถิ่นอาศัยในพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง ในบริเวณพื้นที่เปิดโล่ง, ชายฝั่งทะเล, หน้าผา หรือที่ราบถึงความสูง 2,565 เมตร จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง โดยถือเป็นนกอพยพที่หายากชนิดหนึ่ง
ตังสิน
ตังสิน เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บิดาของนางตังกุยหุยซึ่งเป็นพระสนมในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ ดำรงตำแหน่งเป็นนายพลทหารม้า เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในการนำพระเจ้าเหี้ยนเต้หนีลิฉุย กุยกีจากเมืองเตียงฮันกลับไปยังลกเอี๋ยง ต่อมาเมื่อโจโฉครองอำนาจ พระเจ้าเหี้ยนเต้ต้องการจะโค่นอำนาจของโจโฉ ก็ใช้มีดกรีดนิ้วเขียนจดหมายลับด้วยเลือด ส่งให้ตังสินช่วยกันหาขุนนางผู้ภักดีมาร่วมกันกำจัดโจโฉเสีย ตังสินก็รวบรวมคนอยู่เรื่อยๆ ต่อมาเคงต๋องคนใช้ใกล้ชิดโกรธที่ถูกตังสินโบยก็นำความไปบอกโจโฉ ตังสินจึงถูกจับประหารชีวิต นางตังกุยหุยน้องสาวของตังสินซึ่งกำลังมีครรภ์อยู่ ก็พลอยถูกรัดคอตายไปด้วย
ดูเพิ่ม
200
ออร์บิทัลเชิงอะตอม
ออร์บิทัล เป็นฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ที่อธิบายคลื่นเหมือนพฤติกรรมของทั้ง อิเล็กตรอนหนึ่งหรือคู่ของอิเล็กตรอนในอะตอม ฟังก์ชันนี้สามารถใช้เพื่อคำนวณโอกาสในการหาอิเล็กตรอนของอะตอมใด ๆ หน้าที่เหล่านี้อาจเป็นกราฟสามมิติของสถานที่ที่น่าจะพบอิเล็กตรอน ระยะจึงอาจดูได้โดยตรงที่พื้นที่ทางกายภาพกำหนดโดยฟังก์ชันที่อิเล็กตรอน โดยที่ orbitals atomic เป็นควอนตัมเป็นไปได้ของอิเล็กตรอนแต่ละบุคคลในกลุ่มอิเล็กตรอนรอบอะตอม เดียวตามที่อธิบายโดยฟังก์ชันโคจร
แม้จะมีการเปรียบเทียบอย่างเห็นได้ชัดในดาวเคราะห์ซึ่งโคจรรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งอิเล็กตรอนไม่สามารถอธิบายอนุภาคของแข็งและ orbitals ปรมาณูเพื่อไม่ค่อยหากเคยคล้ายรูปไข่เส้นทางของดาวเคราะห์. การเปรียบเทียบความแม่นยำมากขึ้นอาจจะมีของขนาดใหญ่และมักจะผิดปกติ บรรยากาศรูป (อิเล็กตรอน) กระจายทั่วดาวเคราะห์ค่อนข้างเล็ก (นิวเคลียสอะตอม). Orbitals อะตอมตรงอธิบายรูปบรรยากาศเฉพาะเมื่อมีอิเล็กตรอนเดียวอยู่ในอะตอมนี้. เมื่ออิเล็กตรอนมากขึ้นจะเพิ่มอะตอมเดียวอิเล็กตรอนเพิ่มเติมมักจะเท่าเทียม กันกรอกปริมาณพื้นที่รอบนิวเคลียสเพื่อให้เก็บผล (บางครั้ง termed เมฆอิเล็กตรอนของอะตอม "") มีแนวโน้มไปโซนทรงกลมทั่วไปของความน่าจะอธิบายที่อิเล็กตรอนของอะตอมจะพบ
นีลส์ บอร์เป็นผู้เสนอความคิดที่ว่าอิเล็กตรอนหมุนรอบนิวเคลียสที่อัดแน่นด้วยโมเมนตัมเชิงมุมที่มีค่าแน่นอนในปี ค.ศ. 1913 ขณะที่นักฟิสิกส์ชาวญี่ปุ่น Hantaro Nagaoka เคยเผยแพร่สมมติฐานเกี่ยวกับวงโคจรที่อธิบายพฤติกรรมของอิเล็กตรมาก่อนหน้านี้แล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 1904 อย่างไรก็ตามต้องรอจนถึงปี 1926 จึงได้ข้อสรุปจากสมการของชเรอดิงเงอร์ ว่าด้วยลักษณะความเป็นคลื่นของอิเล็กตรอนในอะตอม ซึ่งเป็นหลักการการโคจรของอิเล็กตรอนแบบสมัยใหม่
การโคจรในที่นี้แตกต่างไปจากกลศาสตร์ดั้งเดิม ดังนั้นการโคจรของอิเล็กตรอนในอะตอมจึงเรียกด้วยคำเฉพาะว่า ออร์บิทัล ซึ่งกำหนดขึ้นครั้งแรกโดยนักเคมีชื่อว่า Robert Mulliken ในปี 1932 ใน. orbitals อะตอมอธิบายมักจะเป็น" ไฮโดรเจน - เช่น "(หมายถึงหนึ่งอิเล็กตรอน) ฟังก์ชันคลื่นมากกว่าพื้นที่, ประเภทโดย n, l และตัวเลขควอนตัม m ซึ่งตรงกับคู่ของพลังงานอิเล็กตรอน 'angular โมเมนตัมและทิศทางโมเมนตัม angular ตามลำดับ. แต่ละโคจร (กำหนดโดยกำหนดที่แตกต่างของตัวเลขควอนตัม) และที่มีสูงสุดสองอิเล็กตรอนให้เป็นที่รู้จักกันโดยชื่อคลาสสิกที่ใช้ในการ กำหนดค่าอิเล็กตรอนปรากฏบนขวา. ชื่อเหล่านี้โคจรคลาสสิก (s, p, d, f) จะได้มาจากลักษณะของสาย spectroscopic พวกเขาคมแพร่หลัก, และพื้นฐานที่เหลือถูกตั้งชื่อตามลำดับตัวอักษร. (โคจรห้าเรียกว่าตอนนี้ g เป็นเรียกเดิม t ยืนสำหรับหนา)