cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เล้งแซ่บ
เล้งแซ่บ หรือ เล้งต้มแซ่บ เป็นอาหารไทยประเภทต้มแซ่บ โดยใช้ส่วนที่เรียกว่า เอียเล้ง คือกระดูกสันหลังของหมู ที่เลาะเนื้อส่วนเต็ม ๆ ออกไป เหลือเพียงเนื้อติดกระดูกบ้างเล็กน้อย นำมาเคี่ยว ปรุงรสด้วยน้ำมะนาว น้ำปลา และพริกขี้หนูจำนวนมาก (โดยมากใช้พริกขี้หนูสีเขียว) จากนั้นโรยผักชีก่อนเสิร์ฟ
แต่เดิมเอียเล้งเป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งของน้ำก๋วยเตี๋ยวเท่านั้น ร้านก๋วยเตี๋ยวจะนำกระดูกส่วนนี้มาต้มเพื่อให้น้ำก๋วยเตี๋ยวมีรสชาติหวาน หอม และกลมกล่อม พอขายก๋วยเตี๋ยวหมดในแต่ละวันก็จะทิ้งกระดูกส่วนนี้ไป ภายหลังมีผู้นำมาขายเป็นเล้งแซ่บ จึงตัดคำว่า เอียเล้ง ให้สั้นลงเหลือเพียง เล้ง บ้างสันนิษฐานว่าอาหารจานนี้อาจประยุกต์มาจากอาหารที่เรียกว่า "ขาไก่ซุปเปอร์" ซึ่งแพร่หลายตามร้านข้าวต้มในกรุงเทพมหานครมาไม่ต่ำกว่า 4–5 ทศวรรษก่อนจะมีเล้งแซ่บ
ความนิยมของเล้งแซ่บทำให้มีตราสินค้าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกสินค้ารสชาติใหม่คือ "เส้นเล็กรสเล้งแซบ" นอกจากนี้เล้งแซ่บยังได้กลายเป็นอาหารอย่างหนึ่งที่เสิร์ฟในร้านอาหารไทยในต่างประเทศ เช่น จีน เกาหลีใต้ เป็นต้น ในไทเปมีผู้เปิดร้านอาหารไทยและขายอาหารจานนี้โดยตั้งชื่อเป็นภาษาจีนว่า หั่วชานผายกู่ แปลว่า "ซี่โครงหมูภูเขาไฟ"
เขียว กัญญาฤทธิ์
เขียว กัญญาฤทธิ์ (อังกฤษ: Khieu Kanharith; លោកខៀវកាញារីទ្ធ) เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2494 ที่จังหวัดกำปงจาม เข้าเรียนต่อทางด้านกฎหมาย จนถึง พ.ศ. 2514 มหาวิทยาลัยจึงถูกสั่งปิด ในสมัยเขมรแดง กัญญาฤทธิ์หนีไปกำปงจาม และเข้าร่วมกับฝ่ายที่นิยมเวียดนาม เมื่อก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา ได้เป็นเลขาธิการสมาคมนักข่าวกัมพูชา และเป็นประธานนักข่าวกัมพูชาระหว่าง พ.ศ.. 2525 – 2533 ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2524 ถูกจำคุกใน พ.ศ. 2533 เพราะสงสัยว่าต่อต้านรัฐบาล ต่อมาใน พ.ศ. 2534 ได้เป็นที่ปรึกษาของฮุน เซน และใน พ.ศ. 2536 ได้เป็น ส.ส. จังหวัดกันดาล และได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาการและข่าวสาร ผลงานเขียนที่สำคัญคือนวนิยายเรื่อง อัครมหาเสนา เรียบเรียงจากเรื่อง Shōgun ของเจมส์ คลาเวน โดยเขียนร่วมกับเทพ วางสี และผลงานอื่น เช่น ห่างไกลจากฟากฟ้า ห้าปีกับเขมรแดง
พลิกหลักสูตรมรณะ
พลิกหลักสูตรมรณะ (ชื่ออังกฤษ Apt Pupil) เป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1998 กำกับโดยไบรอัน ซิงเกอร์ ที่มีผลงานกำกับอย่าง The Usual Suspect และ X-Men ทั้ง 2 ภาค นำแสดงโดยเอียน แม็กเคลเลน และแบรด เรนโฟร โดยดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ในชื่อเดียวกันของสตีเฟนคิง ที่ตีพิมพ์ใน Different Seasons ในปี 1982
พลิกหลักสูตรมรณะ เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับ ท็อดด์ บาวเดน (แบรด เรนโฟร) นักเรียนที่บังเอิญรู้เรื่องว่า เคิร์ต ดุสเซนเดอร์ (เอียน แม็กเคลเลน) ชายชราข้างบ้านคืออดีตอาชญากรนาซีที่หนีมาซ่อนตัว โดยเป็นอาชญากรสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ท็อดด์บังคับให้เคิร์ตเล่าโดยขู่ว่าหากไม่เล่าจะนำไปแจ้งความ
ณัฐชา วิทยากาศ
ณัฐชา วิทยากาศ เกิดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงชาวไทย
วงการบันเทิง
ณัฐชา วิทยากาศ เข้าสู่วงการบันเทิงจากละครเรื่อง ตะวันชิงพลบ รับบท ต๋อย (พ.ศ. 2549) จากโครงการของโรงเรียนสอนการแสดงของกันตนา ภายใต้การบริหารงานโดยบริษัทบริษัท กันตนา เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด และมีผลงานต่อมาคือละครเรื่องทะเลใจ รับบท บุหงัน จากนั้นได้เปลี่ยนบทบาทการแสดงมารับบทนางร้าย เป็นครั้งแรกในละครเรื่อง ธิดาซาตานในบท หญิงนิล ต่อมาใน พ.ศ. 2550 ณัฐชา วิทยากาศ รับบท วาสนา จากละครภูตพยาบาท ของค่ายกันตนาเช่นเดียวกัน และมีผลงานการแสดงมิวสิควีดีโอเพลง เลิกกับเขาเอาเท่าไร ของแทค ภรัญญู, มิวสิควีดีโอ การ์ดใบหนึ่ง ของเป๊ก ผลิตโชค อัลบั้ม I’m IN LOVE (พ.ศ. 2550)
ณัฐชา วิทยากาศ ได้มาเล่นละครประวัติศาสตร์ไทยย้อนยุคเป็นครั้งแรก ในเรื่องรายากูนิง รับบท ศรีจุฬาลักษณ์ (พระวรราชชายา ของพระเจ้าปราสาททอง) (พ.ศ. 2551) และละครเพื่อนซ่าเทวดาจิ๋ว รับบท แองจี้ (พ.ศ. 2552)  และนอกจากผลงานด้านการแสดงละครแล้ว ยังมีผลงานด้านมิวสิควีดีโอเพลง คนไม่รู้ตัว ของเตชินท์ ชยุติ ซึ่งเป็นอัลบั้ม เพลงประกอบละครเรื่องวิวาห์ว้าวุ่น (พ.ศ. 2553) รวมถึงผลงานถ่ายแบบนิตยสารหลายฉบับ ผลงานการแสดงในสื่อโฆษณา อาทิเช่น โฆษณาร้านอาหารญี่ปุ่น ฟูจิ, โฆษณาแชมพูสระผม แพนทีน เป็นต้น
ใน พ.ศ. 2554 ณัฐชา วิทยากาศ ได้รับบท ดะราหวัน จากละคร สุดหัวใจ เจ้าชายเทวดา จนทำให้ได้รับเชิญในบทบาทของนักแสดงของสังกัดกันตนา อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ป่านางเสือ 2, เสือสั่งฟ้า ภาค2, และรับบท แคท ในละครเรื่องแสนซนค้นรัก ต่อมาใน พ.ศ. 2556 ได้รับรางวัลชนะเลิศการแต่งกายประเภทผ้าฝ้ายหญิง และรางวัลรองชนะเลิศอันดับสองประเภทความคิดสร้างสรรค์ ในงานรามคำแหงรวมใจแต่งผ้าไทย เทิดไท้มหาราชินี ครั้งที่ 9 ซึ่งจัดเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2556 ณ อาคารหอประชุม พ่อขุนรามคำแหงมหาราช จัดโดยสถาบันศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติมหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นผลงานล่าสุดก่อนเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทยังเมืองลอนดอน, ประเทศอังกฤษ ทำให้ห่างหายจากวงการบันเทิงอยู่ช่วงนึง จนปัจจุบันมีผลงานล่าสุดกับค่ายกันตนา ในบทของ บัว ในละครเรื่อง กอสซิป เกิร์ล ไทยแลนด์ (Gossip Girl Thailand) ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และละครเรื่อง เจ้านาง รับบท เพทาย (พ.ศ. 2558)
ชาผี
ลักษณะทั่วไป
ชาเป่ยเป็นสุนัขขนาดกลาง รูปร่างคล้ายกับฮิปโปโปเตมัส ขนสั้น ลักษณะภายนอกที่เห็นแล้วระบุได้ชัดเจนว่า “เจ้าคือชาเป่ย” ก็คือหนังยับๆย่นๆ ปกคลุมบริเวณส่วนศีรษะและลำคอ แต่รอบย่นพวกนี้จะหายไปเมื่อมีอายุมากขึ้น
ความเป็นมา
สุนัขพันธุ์ชาเป่ยชาร์ไป่ เป็นสุนัขที่มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน เป็นสายพันธุ์พื้นเมืองที่เกิดจากหมู่บ้านเล็กๆ เมืองไต้ลี่ มณฑลกวางตุ้ง และมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 ในตอนใต้ของประเทศจีน
และชื่อ ชาเป่ย หมายความว่า ผิวของดิน แต่ก็มีการตีความผิดไปว่า ผิวของกระดาษทราย หรือผิวหนังที่หยาบกร้านคล้ายกระดาษทราย จากการตีความหมายนี้ได้กลายเป็นคุณสมบัติเฉพาะของสุนัขพันธุ์ชาเป่ยที่มีผิวหนังคล้ายสีของพื้นดิน น้ำตาลบ้าง ดำ-น้ำตาลบ้าง แต่ทุกสีจะมีลักษณะเดียวกันคือ ขนสั้น
ลักษณะนิสัย
การดูแล
ในเรื่องของการให้อาหารนั้น ควรหลีกเลี่ยงอาหารที่ผสมสีสังเคราะห์ (ไม่ใช่สีผสมอาหาร) วัตถุกันเสียและเนื้อแดง หลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่ทำจากข้าวโพดและถั่วเหลือง เพราะอาจทำให้เกิดภูมิแพ้ได้ส่วนในเรื่องของความสะอาดนั้น สุนัขชาเป่ยเป็นสุนัขที่ต้องการความสะอาดเป็นอย่างมาก เพราะชาเป่ยมีเหงื่อเยอะต้องหมั่นอาบน้ำให้สะอาดอยู่เสมอๆ และต้องคอยดูแลเรื่องการสะสมของสิ่งสกปรกในหูที่จะทำให้อากาศถ่ายเทไม่สะดวกการที่จะเลี้ยงสุนัขชาเป่ยให้มีสุขภาพดีได้นั้น ผู้เลี้ยงจะต้องพาไปฉีดวัคซีน ถ่ายพยาธิ ดูแลเรื่องเห็บหมัดอย่างสม่ำเสมอค่ะ
สุนัขชาเป่ยเหมาะสำหรับผู้เลี้ยงที่ต้องการสุนัขที่ซื่อสัตย์กับเจ้านายเพียงคนเดียว ทั้งนี้ผู้เลี้ยงจะต้องเข้าใจอุปนิสัยของสุนัข ต้องมีเวลาในการดูแลเรื่องของความสะอาด และต้องเข้าใจถึงการแสดงออกของสุนัขด้วย
ข้อควรจำ
ชาเป่ยเป็นสุนัขที่มีน้ำลายเยอะมาก ดังนั้นต้องทำใจไว้ก่อนว่าจะเฟอร์นิเจอร์ภายในบ้านจะต้องเต็มไปด้วยน้ำลายของชาเป่ย
คริสต์ทศวรรษ 1010
คริสต์ทศวรรษ 1010 (1010s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1010 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1019 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 11
บ้านป่ารังงาม
หมู่บ้านป่ารังงาม เป็นหมู่บ้านในอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ
ในอดีต บริเวณบ้านป่ารังงามเป็นป่ารก มีแต่สัตว์ดุร้ายมากมาย ต่อมามีชาวบ้านไทอีสานจากบ้านรังงาม อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เข้ามาตั้งถิ่นฐาน ต่อมามีชาวบ้านทั้งจากอำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น และพื้นที่อื่น ๆ เข้ามาอยู่อาศัยจำนวนหลายครอบครัว ต่อมาชาวบ้านจึงคิดตั้งหมู่บ้าน
แรกเริ่มก่อตั้ง หมู่บ้านป่ารังงาม คือ หมู่ที่ 16 ตำบลตะเคียน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา
วันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ตำบลหินดาด แยกออกจากตำบลตะเคียน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 8 ตำบลหินดาด
วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 3 ตำบลห้วยบง จนถึงปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ
เนื่องจากในอดีตบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านมีต้นรังขึ้นอยู่มาก เป็นป่าเป็นดงอยู่สวยงาม จึงเรียกว่า บ้านป่ารังงาม
ประชากร
ชาวไทย หรือไทยโคราช เป็นกลุ่มประชากรที่มากเป็นอันดับ 2 ของหมู่บ้าน ซึ่งส่วนมากจะอาศัยอยู่ที่คุ้มทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน ส่วนมากอพยพมาจากตัวอำเภอด่านขุนทด อำเภอสีคิ้ว อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
ชาวลาว หรือชาวอีสาน เป็นกลุ่มประชากรที่มากที่สุดในหมู่บ้าน ซึ่งส่วนมากจะอาศัยอยู่ที่คุ้มทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ชาวอีสานในหมู่บ้านป่ารังงามได้มีการอพยพมาจากหลายแห่ง เช่น อำเภอบัวใหญ่ อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา อำเภอพล อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอจัตุรัส อำเภอเนินสง่า จังหวัดชัยภูมิ
หมู่บ้านป่ารังงาม มีประชากรทั้งหมด 578 คน แบ่งเป็น ชาย 296 คน หญิง 282 คน ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564
คริสต์ทศวรรษ 990
คริสต์ทศวรรษ 990 (990s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 990 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 999 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 10
โกลเดินริทรีฟเวอร์
โกลเดินรีทรีฟเวอร์ (Golden Retriever) เป็นสายพันธุ์สุนัข มีถิ่นกำเนิดในประเทศสกอตแลนด์ มีขนยาว มีสีขนเหลืองอ่อน เหลืองทอง และเหลืองเข้ม โดยทั่วไปแล้ว เพศผู้ควรมีความสูง (วัดจากหัวไหล่ถึงปลายเท้า) ประมาณ 23- 24 นิ้ว และเพศเมียควรมีความสูงประมาณ 21.5-22.5 นิ้ว แต่เดิมนั้นสายพันธุ์นี้ได้ปรับปรุงคุณลักษณะบางอย่างเพื่อในงานของนายพราน เช่น มีรูปร่างสมส่วน คล่องตัว เขียวและฟันงับชิ้นเหยื่อโดยให้ช้ำเพียงเล็กน้อย เป็นต้น ไม่มีปรากฏว่าสุนัขสายพันธุ์นี้มีความก้าวร้าวแต่อย่างใด
ลักษณะทั่วไป
สุนัขขนาดกลาง รักเด็ก ส่วนสูง น้ำหนัก วงจรชีวิต การจัดกลุ่มพันธุ์ 21.5 - 24 นิ้ว 55 - 75 ปอนด์ 12 - 14 ปี สุนัขที่ใช้ในกีฬาล่าสัตว์ ขนชั้นในแน่น และกันน้ำได้ดีเช่นเดียวกัน มีขนปุกปุยหนาแน่นบริเวณคอ ด้านหลังขาหลัง และหาง และมีขนปุกปุยปานกลางบริเวณด้านหลังขาหน้าและท้อง สีของขนมีหลายเฉดสีต่างกันไป ตั้งแต่สีทองเข้มจนถึงทองเงา
โกลเดินรีทรีฟเวอร์ เป็นสุนัขที่มีความเฉลียวฉลาดมากมากจนสามารถนำมาฝึกเพื่อใช้งานได้ เนื่องจากเป็นสุนัขที่มีขนาดปานกลาง จัดว่าเป็นสุนัขที่มีประสาทสัมผัสที่ดีทั้งในด้านของการฟังเสียง การดมกลิ่นสะกดรอย นอกจากนี้ยังมีสายตาอันเฉียบคมและแม่นยำ ด้วยเหตุนี้วงการทหารและตำรวจในหลายๆ ประเทศจึงได้นำสุนัขพันธุ์นี้มาฝึกเพื่อไว้ช่วยงานราชการ เช่น ตรวจค้นยาเสพติด, ดมกลิ่นสะกดรอยคนร้าย, ยามรักษาความปลอดภัย แต่ที่ดูเหมือนจะได้รับความนิยมสูงสุด ก็เห็นจะได้แก่ฝึกให้เป็นสุนัขนำทางคนตาบอด ทั้งนี้เพราะโกลเดินรีทรีฟเวอร์เป็นสุนัขซึ่งฉลาด แต่ไม่ค่อยเจ้าเล่ห์หรือซุกซนเหมือนสุนัขบางพันธุ์ ขนชั้นนอกแน่น เงา หยิกเป็นลอนเล็กน้อย และราบเรียบไปตามลำตัว กันน้ำได้ดี
ฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค
ฟรีดริชที่ 1 เจ้าผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค (Frederick I, Elector of Brandenburg) (21 กันยายน ค.ศ. 1371 - 20 กันยายน ค.ศ. 1440) ฟรีดริชมีบรรดาศักดิ์เป็นพรินซ์เจ้าผู้คัดเลือกแห่งรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์คในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระหว่าง ค.ศ. 1415 จนถึง ค.ศ. 1440
ฟรีดริชเป็นบุตรของฟรีดริชที่ 5 เบอร์กราฟแห่งเนิร์นแบร์ก และ เอลิสซาเบธแห่งไมส์เสน และเป็นสมาชิกคนแรกของตระกูลโฮเฮนโซลเลิร์นที่ได้ปกครองรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค
ดูเพิ่ม
1371 1440
คริสต์ทศวรรษ 960
คริสต์ทศวรรษ 960 (960s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 990 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 999 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 10 และ คริสต์สหัสวรรษที่ 1
โอเวอร์เพลต์
โอเวอร์เพลต์ (Overpelt) เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 14,000 คน มีแม่น้ำโดมเมลเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโอเวอร์เพลต์กับเนียร์เพลต์และมีคลองโบคอลต์-เฮเรนทอลส์ผ่านทางเหนือ สำเนียงโอเวอร์เพลต์จัดได้ว่าอยู่ในภาษาถิ่นลิมเบิร์กตะวันตก ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "ภาษาถิ่นโดมเมล" ร่วมกับสำเนียงเนียร์เพลต์, ฮาโมนต์, อาเคิล และซินต์-ฮุยเบรชต์ส-ลิลล์
เคมีลีออน
เคมีลีออน (อังกฤษ:K-Meleon) เป็นโปรแกรมค้นดูเว็บสำหรับวินโดวส์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บแบบ Gecko เช่นเดียวกับมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ มีจุดเด่นก็คือใช้ทรัพยากรระบบน้อยทำให้เหมาะกับเครื่องที่มีประสิทธิภาพต่ำ
รุ่นต่างๆ
อ้างอิง: K-Meleon file releases, release notes, Wiki documentation, and Announcements forum.
กบฏโพกผ้าเหลือง
กบฏโพกผ้าเหลือง เป็นการก่อการกำเริบของเหล่าชาวนาในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน การก่อการกำเริบเกิดขึ้นในราวเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 184 ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ แม้ว่ากลุ่มกบฏหลักจะถูกปราบปรามในปี ค.ศ. 185 แต่ต้องใช้เวลาถึง 21 ปีในการปราบปรามพื้นที่ที่ยังต่อต้านและกลุ่มกบฏที่เกิดขึ้นใไม่ได้อย่างราบคาบในปี ค.ศ. 205
สาเหตุ
เมื่อถึงปี ค.ศ. 184 ราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นอ่อนแอลงเนื่องจากขันทีในราชสำนักใช้อำนาจเหนือจักรพรรดิในทางที่ผิดเพื่อแสวงประโยชน์ให้ตนเอง ขันทีที่มีอำนาจมากที่สุด 12 คนถูกเรียกว่าสิบเสียงสี โดยที่ครั้งหนึ่งพระเจ้าเลนเต้เคยตรัสว่า "ขันทีเตียวเหยียงเป็นบิดาของข้า และขันทีเตียวต๋งเป็นมารดาของข้า" การฉ้อราษฎร์บังหลวงของราชสำนักถูกมองว่าเป็นสาเหตุของโรคระบาด ภัยธรรมชาติ และผลผลิตทางการเกษตรตกต่ำ สะท้อนให้เห็นว่าจักรพรรดิสูญเสียอาณัติแห่งสวรรค์
เมื่อแม่น้ำฮวงโหท่วมท้นทำให้ชาวนาและทหารต้องย้ายถิ่นฐานลงใต้ แรงงานส่วนเกินกระตุ้นให้เกิดการแสวงหาผลประโยชน์ มีรายงานการระบาดของโรคในปี ค.ศ. 171, 173, 179, 182 และ 185 โดยสาเหตุอาจมาจากโรคระบาดแอนโทนิน ซึ่งแพร่ระบาดตั้งแต่ปี ค.ศ. 165 ถึง ค.ศ. 180 ฝีดาษและโรคหัดระบาดไปตามเส้นทางสายไหม
ผู้นำลัทธิเต๋าเตียวก๊กจึงส่งสาวกของเขาไปทางตอนเหนือของจีนเพื่อเตรียมการก่อจลาจลโดยอ้างว่าจัดหาน้ำบำบัดรักษาผู้คน การเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของพวกเขานั้นไม่มีใครสังเกตเห็นจนกระทั่งพวกเขามีพลังอำนาจและกำลังคนเกินกว่าจะท้าทายได้ เตียวก๊กตั้งใจจะก่อการจลาจลทั่วจักรวรรดิ แต่แผนถูกเปิดโปงจากการทรยศก่อนที่เขาจะเริ่มต้น ผู้สมรู้ร่วมคิดในลั่วหยางซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ถูกจับและประหารชีวิต ทำให้ต้องเริ่มต้นก่อนกำหนดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 184 แม้จะขาดการประสานงานและการเตรียมการทั้งหมดอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ แต่ชายฉกรรจ์นับหมื่นคนก็ลุกฮือทำการก่อการกำเริบ สถานที่ราชการถูกปล้นและทำลาย กองทัพจักรวรรดิต้องเร่งรีบป้องกันโดยด่วน
ผู้ก่อตั้ง
การก่อกบฏภายใต้การนำโดยเตียวก๊ก (ซึ่งเป็นรู้จักกันในเหล่าหมู่สาวกว่า "แม่ทัพแห่งสวรรค์") และน้องชายสองคนอย่างเตียวโป้ (張寶 จาง เป่า) และเตียวเหลียง (張梁 จาง เหลียง) ซึ่งเกิดในเมืองกิลกกุ๋น (巨鹿郡 จฺวี้ลู่จฺวิ้น) ทั้งสามพี่น้องได้ก่อตั้งลัทธิเต๋าในมณฑลซานตงปัจจุบัน พวกเขาได้ทำหน้าที่เป็นหมอรักษาโรค ซึ่งมักจะรับแต่ผู้ป่วยที่แทบจะไม่มีเงินจ่าย เมื่อเห็นว่าทางการในท้องถิ่นได้ทำร้ายชาวบ้านด้วยการใช้แรงงานที่โหดร้ายและภาษีที่หนักอึ้ง ทำให้พวกต้องแบกภาระหนักและหิวโหย
ลัทธิเต๋า
พวกกบฏเป็นสาวกกลุ่มแรกของวิถีแห่งสันติสุขอันสูงสุด (太平道; Tàipíng Dào) และกราบไหว้ต่อเทพเซียนนามว่า หวงเหลา ซึ่งเป็นคนที่เตียวก๊กได้กล่าวอ้างว่าได้มอบตำราอันศักดิ์สิทธิ์ให้กับเขาที่ถูกเรียกว่า กุญแจสำคัญสู่วิถีแห่งสันติสุข (太平要術; Tàipíng Yàoshù) ซึ่งอิงมาจากลัทธิไทผิงจิ่ง เตียวก๊กได้ถูกกล่าวขานว่าเป็นผู้วิเศษ ได้เรียกตัวเองว่า "ศาสดาผู้ยิ่งใหญ่"(大賢良師) เมื่อการก่อกบฏได้เป็นที่เปิดเผย เตียวก๊กได้สร้างคำขวัญ 16 คำ:
ฟ้าครามสิ้นแล้ว ฟ้าเหลืองขึ้นแทน
ปีชวดนี้แล ใต้ฟ้ารุ่งเรือง
(蒼天已死，黃天當立. 歲在甲子，天下大吉. )
เนื่องจากทั้งสามพี่น้องเป็นหมอรักษาโรค เขาจึงเผยแพร่คำขวัญในท่ามกลางชาวนาที่กำลังเจ็บป่วยให้รับรู้อย่างง่ายดาย
การปฏิบัติศาสนกิจ
เตียวก๊กได้ใช้รูปแบบของลัทธิเต๋าเพื่อรักษาคนป่วยด้วยการสารภาพบาปและการรักษาโรคด้วยศรัทธา ศาสนาและการเมืองของพี่น้องสกุลจางนั้นมีพื้นฐานมาจากความเชื่อในการเปลี่ยนแปลงของโลกตามคติ พวกเขาได้บอกแก่เหล่าสาวกว่าในปีเจียจื่อ(ปีชวด) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแผนภูมิสวรรค์ใหม่ เมื่อยามท้องฟ้าสีครามจะกลายเป็นสีเหลืองและภายใต้สวรรค์ใหม่นี้ การปกครองของราชวงศ์ฮั่นจะสิ้นสุดลงและยุคของการปกครองใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น ลักษณะของปีเจี่ยจื่อกลายเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น และต่อมาเมื่อเหล่าสาวกของเตียวก๊กที่ต้องออกไปสู้รบ พวกเขาต่างนำผ้าสีเหลืองมาพันรอบศีรษะเป็นสัญลักษณ์ ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า โพกผ้าเหลือง
การปฏิบัติศาสนกิจเกือบทั้งหมดเป็นกิจกรรมของชุมชน (เช่น เข้าร่างทรง ถือศีลอด) พิธีบูชาโดยทั่วไปจะประกอบไปด้วยเสียงดนตรีและการสวดมนต์เป็นส่วนใหญ่ การเผาไหม้ของธูปหอมและกล่าวเทศนา หรือเกร็ดเล็กน้อยที่สมาชิกคนใดในชุมชมสามารถให้ได้ รวมทั้งสตรีและผู้ที่ถูกมองว่าป่าเถื่อน ผู้นำซฺยงหนูหลายคน เช่น อวี๋ฟู่หลัว ซึ่งเป็นที่รู้จักกันอย่างน้อยที่ได้ให้การสนับสนุนนิกายและนักวิชาการจำนวนหนึ่งได้ตั้งทฤษฎีว่า เตียวก๊กอาจได้รับคำสอนบางอย่างจากผู้วิเศษ ในขณะที่เขาได้ปรากฏตัวเป็นหมอรักษาโรคที่ลึกลับที่เชื่อมโยงโดยตรงกับสวรรค์
แผนการของเตียวก๊กสำหรับก่อกบฎ
ก่อนที่การก่อกบฏจะเริ่มต้นขึ้น เตียวก๊กได้ส่งม้าอ้วนยี่ (馬元義) เพื่อรับสมัครเหล่าสาวกจากมณฑลเกงจิ๋ว และยังจิ๋ว และรวบรวมพวกเขาไว้ที่เย่ ในขณะที่ม้าอ้วนยี่ได้เดินทางไปลั่วหยาง ราชธานีของฮั่นบ่อยครั้ง เขาสามารถสร้างความสัมพันธ์กับฮองสี (封諝) และสฺวีเฟิ่ง (徐奉), สมาชิกสองคนของเหล่าขันทีผู้มีอิทธิพลในพระราชวัง และโน้มน้าวให้พวกเขาร่วมมือกับเตียวก๊กอย่างลับ ๆ พวกเขาได้กำหนดวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 184 เป็นวันก่อการกบฏ แต่ก่อนที่แผนการจะเริ่มต้น กลุ่มโพกผ้าเหลืองก็ถูกหักหลัง ตองจิ๋ว (唐周) หนึ่งในผู้ก่อตั้ง"วิถีแห่งสันติสุข" ถูกปลดจากแผนการเพิ่มเติมของพี่น้องสกุลจาง ดังนั้นเขาจึงไปแจ้งแก่ทางการว่า ม้าอ้วนยี่เป็นคนของกบฏโพกผ้าเหลือง ทำให้ม้าอ้วนยี่ถูกจับกุมและประหารชีวิตโดยการตัดแขนตัดขาในลั่วหยาง
หลังจากที่จักรพรรดิฮั่นหลิงทรงรับทราบว่า เตียวก๊กกำลังวางแผนก่อการกบฎ พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้โจวบิน (周斌) เจ้าหน้าที่อุทยานพระราชวัง (鉤盾令) ทำการสืบสวนไปยังผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมด ผู้คนหลายร้อยคนจึงถูกจับกุมและถูกประหารชีวิตในเวลานั้น
การก่อกบฏ
เมื่อเตียวก๊กได้ทราบข่าวแล้วว่าราชสำนักรับรู้ถึงแผนการก่อกบฏของเขาได้ เขาจึงรีบส่งคนส่งสารไปติดต่อหาพันธมิตรของเขาทั่วแผ่นดินจีนและให้ดำเนินการทันที ในช่วงระหว่างวันที่ 29 กุมภาพันธ์ และ 29 มีนาคม ค.ศ. 184 เตียวก๊กได้เริ่มก่อกบฏโพกผ้าเหลืองโดยมีเหล่าสาวกจำนวน 360,000 คนภายใต้บัญชาของเขา ทุกคนล้วนสวมผ้าโพกคลุมศีรษะสีเหลืองกันหมด เขาได้เรียกตัวเองว่า "แม่ทัพแห่งสวรรค์" (天公將軍) ในขณะที่น้องชายคนกลาง เตียวโป้ จะถูกเรียกว่า "แม่ทัพแห่งพิภพ" (地公將軍) และน้องชายคนสุดท้าย จางเหลียง จะถูกเรียกว่า "แม่ทัพแห่งปวงประชา" (人公將軍) ตามลำดับ กลุ่มกบฏได้เข้าโจมตีหน่วยงานของรัฐ ทำการปล้นสะดมทั่วทั้งมณฑลและหมู่บ้าน และเข้ายึดครองเมือง เพียง 10 วัน การก่อกบฏได้แพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินจีน และทำให้ราชสำนักฮั่นในลั่วหยางต้องตื่นตระหนกอย่างมาก
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 184 พระเจ้าเลนเต้ทรงแต่งตั้งให้โฮจิ๋น ผู้เป็นพระเทวันของพระองค์ ข้าหลวงเมืองเหอหนาน (河南尹) เป็นแม่ทัพใหญ่(大將軍) และมีพระบัญชาให้คุมกองทัพจักรวรรดิเข้าปราบปรามกลุ่มกบฏ ในเวลาเดียวกัน พระเจ้าเลนเต้ยังทรงแต่งตั้งแม่ทัพสามคน ได้แก่ โลติด ฮองฮูสง และจูฮี นำทั้งสามกองทัพแยกกันไปจัดการกับพวกกบฏ โลติดมุ่งหน้าไปยังค่ายของเตียวก๊กในกิจิ๋ว ในขณะที่ฮองฮูสงและจูฮี มุ่งหน้าไปยังจังหวัดอิ่งชวน พวกเขามีกองกำลังทหารทั้งหมด 40,000 นาย
ภูเขาคิตะ
ภูเขาคิตะ เป็นภูเขาหนึ่งในแนวภูเขาอากาอิชิ ในจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นภูเขาที่สูงอันดับสองของญี่ปุ่นรองจากภูเขาฟูจิ
กบฏโพกผ้าเหลือง
มณฑลอิวจิ๋ว: เมืองกว่างหยางและตุ้นก้วน
ในมณฑลอิวจิ๋ว พวกกบฏได้สังหารกวนซุน(郭勳) ผู้ตรวจราชการมณฑล และเล่าอุน (劉衛) ผู้ว่าราชการเมืองกว่างหยาง
เจาเจ้ง ขุนพลนำกองทัพจักรวรรดิเข้าปราบปรามกบฏในมณฑลอิวจิ๋ว เล่าปี่ได้นำกองกำลังทหารอาสาสมัครเข้าช่วยเหลือแก่เขา
มณฑลอิจิ๋ว: เมืองยีหลำและเองฉวน
เมื่อพวกกบฏได้เข้าปะทะครั้งแรกในมณฑลอิจิ๋ว ราชสำนักฮั่นได้เลือกอองของเป็นพิเศษเพื่อแต่งตั้งให้เป็นผู้ตรวจการมณฑลคอยดูแลกองทัพ
เตียวเขียน (趙謙) เจ้าเมืองยีหลำได้นำกองกำลังทหารเข้าโจมตีฝ่ายกบฏก่อนที่จูฮีจะมาถึง แต่ก็ต้องพบความปราชัยที่เส้าหลิง(邵陵; ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) เมืออำเภอเฉิน(陳縣; อำเภอหวยหยาง มณฑลเหอหนาน) ถูกพวกกบฏเข้าโจมตี ลูกน้องของเตียวเขียนทั้งเจ็ดคนซึ่งไม่ใช่ทหาร ต่างพากันจับดาบ และเข้าฟาดฟันพวกกบฏจนถูกรุมสังหารตายทั้งหมด ต่อมาภายหลังกบฏถูกปราบปราม พระเจ้าเลนเต้ทรงประกาศยกย่องทั้งเจ็ดคนว่า "ผู้ทรงธรรมทั้งเจ็ด"
รัฐเฉิน(陳國; บริเวณโจวโข่ว, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) หนึ่งในจังหวัดของมณฑลอิจิ๋ว สามารถหลีกเลียงการนองเลือดของกบฎโพกผ้าเหลืองเพราะพวกกบฏต่างหวาดกลัวต่ออ๋องเล่าฉง ผู้มีชื่อเสียงในด้านความสามารถในการยิงธนู และเหล่าพลธนูชั้นยอดภายใต้บัญชาการของเขา
ฮองจูสงและจูฮีได้เอาชนะพวกกบฏในจังหวัดลู่หนานที่นำโดยเผิง โต้ว (彭脫) ที่อำเภอซีหัว(西華縣; ทางตอนใต้ของเทศมณฑลซีหัว, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ราชสำนักจึงสั่งให้พวกเขาแยกย้ายกัน: ฮองจูสงจะเข้าโจมตีพวกกบฏที่จังหวัดต่ง (東郡;บริเวณรอบของเทศมณฑลผู่หยาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ในขณะที่จูฮีจะเข้าโจมตีพวกกบฏที่จังหวัดหนานยาง ในช่วงเวลานี้ อองของ ผู้ตรวจการมณฑลอิจิ๋วได้พบหลักฐานว่า พวกกบฏได้ติดต่ออย่างลับ ๆ กับเตียวเหยียง(張讓) หัวหน้ากลุ่มสิบขันทีผู้มีอิทธิพลในลั่วหยาง จึงกราบทูลแก่พระเจ้าเลนเต้ให้ทรงทราบ พระองค์ทรงกล่าวตำหนิเตียวหยียง แต่ไม่ได้รับสั่งให้ลงโทษเขาแต่อย่างใด
ในช่วงระหว่างวันที่ 7 พฤศจิกายน ถึง 6 ธันวาคม Bao Hong (鮑鴻) ขุนพลได้นำกองทัพจักรวรรดิเข้าโจมตีกลุ่มกบฏในจีเป่ย์ (葛陂; ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเทศมณฑลซินเซีย, มณฑลเหอหนาน) และเอาชนะพวกเขาได้
มณฑลกิจิ๋ว: เมืองเว่ย์และกิลกกุ๋น
วันที่ 23 หรือ 24 กันยายน ฮองฮูสงและ Fu Xie (傅燮), แม่ทัพนายกองลูกน้องของเขา ได้เข้าปราบปรามกบฏที่ชางติ่ง (倉亭; ทางตอนเหนือของเทศมณฑลยางกู่, มณฑลซานตงในปัจจุบัน), ได้เข้าจับกุมผู้นำที่มีนามว่า Bu Ji (卜己) และสังหารพวกกบฏกว่า 7,000 คน รวมทั้งผู้นำรองคนอื่น ๆ อย่าง Zhang Bo (張伯) และ Liang Zhongning (梁仲寧) เมื่อวันที่ 25 กันยายน ทางราชสำนักได้ออกคำสั่งให้เขาเข้ามาแทนที่ต่งจั่วและนำกองทัพของเขาไปทางเหนือสู่อำเภอกวนจง และโจมตีเตียวก๊ก
เมื่อทรงทราบถึงความสำเร็จของฮองฮูสง พระเจ้าเลนเต้ทรงเลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็นแม่ทัพฝ่ายซ้ายแห่งกองรถม้าศึกและทหารม้า(左車騎將軍) ในระหว่างวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 184 ถึง 18 มกราคม ค.ศ. 185 ฮองฮูสงได้นำกองทัพเข้าร่วมกับ Guo Dian (郭典) ผู้ว่าราชการจังหวัดจูลู่ เพื่อเข้าโจมตีพวกกบฏที่หลงเหลือซึ่งนำโดยเตียวโป้ น้องชายอีกคนของเตียวก๊ก พวกเขาได้เอาชนะพวกกบฏที่อำเภอเซียคูหยาง (下曲陽縣; ทางตะวันตกของจิ่นโจว, มณฑลเหอเป่ยในยุคปัจจุบัน), สังหารเตียวโป้และพวกกบฏต่างพากันยอมจำนนจำนวนกว่า 100,000 คน
มณฑลเกงจิ๋ว: เมืองลำหยง
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 184 พวกกบฏที่นำโดยจาง ม่านเฉิง (張曼成) สังหาร Chu Gong (褚貢), ผู้ว่าราชการจังหวัดหนานยาง และเข้ายึดครองเมืองหลวงของจังหวัดคือ ว่านเฉิง (宛城; เขตว่านเฉิง, นครระดับจังหวัดหนานยาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน). Qin Jie (秦頡) ทายาทของ Chu Gong ได้ระดมกำลังคนท้องถิ่นในหนานหยางเพื่อเข้าโจมตี จาง ม่านเฉิง จนเอาชนะและสังหารเข้าได้ในระหว่างวันที่ 26 มิถุนายน ถึง 25 กรกฎาคม ก่อนที่กองกำลังเสริมที่นำโดยจูฮีจะปรากฏตัวขึ้น
ภายหลังการเสียชีวิตของจาง ม่านเฉิง เตียวฮ่อง (趙弘) กลายเป็นผู้นำคนใหม่ในว่านเฉิง ประมาณเดือนตุลาคม ค.ศ. 184 หรือหลังจากนั้น Qin Jie และจูฮีได้เข้ารวมกองกำลังกับ Xu Qiu (徐璆), ผู้ตรวจการมณฑลเกงจิ๋วเพื่อเข้าโจมตีว่านเฉิงด้วยกองทัพจำนวนประมาณ 18,000 นาย พวกเขาสามารถเอาชนะและสังหาร เตียวฮ่อง ลงได้
หลังการเสียชีวิตของเตียวฮ่อง ฮั่นต๋ง (韓忠) และกลุ่มกบฏที่เหลือได้เข้าควบคุมว่านเฉิง และยังคงต่อต้านกองทัพจักรวรรดิต่อไป จูฮีได้ออกคำสั่งให้กองทหารของเขาให้แสร้งทำเป็นโจมตีจากทางตะวันตกเฉียงใต้ ในขณะที่เขาจะลักลอบชั้นยอดจำนวน 5,000 นายทำการแทรกซึมว่านเฉิง จากทางตะวันตกเฉียงเหนือ ฮั่นต๋ง ได้ถอยกลับเข้าไปในป้อมปราการและต้องการยอมสวามิภักดิ์แก่ Qin Jie, Xu Qiu และ Zhang Chao (張超), แม่ทัพนายกอง ภายใต้คำสั่งของจูฮีได้ยอมรับการยอมจำนนแต่กลับถูกปฏิเสธ ต่อมาจูฮีได้แสร้งทำเป็นยุติการล้อมเพื่อล่อให้ ฮั่นต๋ง ออกมาโจมตี ฮั่นต๋งหลงกลอุบาย พ่ายแพ้การต่อสู้ และพยายามหลบหนีไปทางเหนือ ในขณะที่คนของเขาจำนวน 10,000 นายล้วนถูกสังหารโดยกองทัพจักรวรรดิ ด้วยความสิ้นหวัง ฮั่นต๋ง จึงยอมสวามิภักดิ์ต่อจูฮี แต่ Qin Jie ที่รู้สึกเกลียดชังได้เข้าไปสังหารเขาเสีย
เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 185 จูฮีได้เอาชนะกองกำลังกบฏอีกกลุ่มหนึ่งที่นำโดย Sun Xia (孫夏),ที่ได้หลบหนีไปยังอำเภอซีเอ๋ (西鄂縣; ทางตอนเหนือของนครระดับจังหวัดหนานยาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) จูฮีได้ติดตามไล่ล่าเขาไปที่นั้น เอาชนะเขาได้ และทำให้กบฏที่เหลือต่างพากันหนีแตกกระเจิง
มณฑลชีจิ๋วและยังจิ๋ว
ในมณฑลชีจิ๋ว ผู้ตรวจการมณฑล โตเกี๋ยม พร้อมกับความช่วยเหลือของจงป้าและคนอื่น ๆ สามารถเอาชนะพวกกบฏและฟื้นฟูความสงบสุขในภูมิภาค
ซุนเจียนซึ่งเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยในอำเภอเซี่ยพีหรือแห้ฝือ (下邳縣; ทางตอนใต้ของปี่โจว, มณฑลเจียงซูในปัจจุบัน) ในมณฑลซีจิ๋ว เข้าร่วมกับกองทัพของจูฮีในฐานะเป็นแม่ทัพนายกอง เขาได้นำทัพที่มาพร้อมกับชายหนุ่มหลายคนจากเมืองเซี่ยปี่และทหารคนอื่น ๆ ที่เขารับสมัครมาจากภูมิภาคแม่น้ำห้วย
ในมณฑลหยางจิ๋ว พวกกบฏได้เข้าโจมตีอำเภอฉู่(舒縣; ตอนกลางของมณฑลอานฮุยในปัจจุบัน), อำเภอหนึ่งในจังหวัดลู่เจียง(廬江郡; บริเวณรอบลู่อัน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) และจุดไฟเผาอาคารต่าง ๆ หยาง ซุ (羊續) ผู้ว่าราชการจังหวัดลู่เจียง ได้รวบรวมชายฉกรรจ์ตั้งแต่อายุ 19 ปีขึ้นไปจำนวนหลายพันคนเพื่อช่วยเหลือเขาในการต่อสู้รบกับกลุ่มกบฏและดับเพลิง เขาประสบความสำเร็จ ฟื้นฟูความสงบและความมั่นคงในภูมิภาค
จุดจบของการก่อกบฏ
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 185 การก่อกบฏได้ถูกปราบปรามภายหลังจากจูฮีได้เข้ายึดครองว่านเฉิง ในจังหวัดหนานหยางกลับคืนมา และชัยชนะของฮองฮูสงต่อพี่น้องสกุลจางในมณฑลกิจิ๋ว กลุ่มกบฏแทบไม่เหลือผู้รอดชีวิตในสงคราง แม้สงครามจบลงกองทัพทางการไล่ติดตามในการดำเนินกวาดล้างต่าง ๆ เผื่อมีกบฏโพกผ้าเหลืองหลงเหลืออยู่ และในกลางเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 185 จักรพรรดิฮั่นหลิงได้ทรงประกาศเฉลิมฉลองโดยเปลี่ยนชื่อยุคสมัยของพระองค์จากกวางเหอ(光和) มาเป็น จงผิง (中平; "การบรรลุความสุขสงบ")
ความเคลื่อนไหวของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ฟื้นคืนกลับมาในช่วงหลังต้นปี ค.ศ. 185
แม้ว่ากบฏโพกผ้าเหลืองจะจบสิ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 185 แต่การก่อกบฏขนาดเล็ก ๆ ของกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่ยังหลงเหลือยังคงปะทุขึ้นทั่วแผ่นดินจีนตลอดหลายทศวรรษต่อมา แม้แต่ในจังหวัดซึ่งก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้รับผลกระทบ
โจรคลื่นขาว
ระหว่างวันที่ 16 มีนาคม และ 13 เมษายน ค.ศ. 188 Guo Tai (郭太) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่ จำนวน 100,000 นาย เพื่อเริ่มก่อกบฎในจังหวัดซีเหอ(บริเวณรอบเฟินหยาง, ชานซีในปัจจุบัน) เนื่องจากพวกเขามีต้นกำเนิดมาจากหุบเขาไป่โป (白波谷; "หุบเขาคลื่นขาว") ในจังหวัดซีเหอ ต่อมาพวกเขากลายเป็นที่รู้จักกันคือ "โจรคลื่นขาว"(白波賊) พวกเขาได้ร่วมมือกับอวี๋ฟู่หลัว ผู้นำชนเผ่าซยฺงหนู และเข้าโจมตีจังหวัดไท่หยวน(บริเวณรอบไท่หยวน, มณฑลชานซีในปัจจุบัน) และจังหวัดเหอตง(บริเวณรอบยฺวิ่นเฉิง มณฑลชานซีในปัจจุบัน) ระหว่างวันที่ 27 ตุลาคม และ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 189 เมื่อพวกโจรเข้าโจมตีจังหวัดเหอตง ขุนศึกนามว่า ตั๋งโต๊ะ ได้พยายามที่จะส่งหนิวฝู่ (งิวฮู) ผู้เป็นลูกเขยของตนไปนำกองกำลังทหารเข้าโจมตีแต่ล้มเหลว
ราวกลางปี ค.ศ. 195 พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงหลบหนีออกจากนครฉางอัน เมืองหลวงของจักรวรรดิที่ซึ่งพระองค์ทรงถูกจับเป็นตัวประกันโดยลูกน้องสมุนของตั๋งโต๊ะอย่างลิฉุยและกุยกี นับตั้งแต่ตั๋งโต๊ะถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 192 พระองค์ทรงกลับมายังซากเมืองลั่วหยางที่เป็นเมืองหลวงเก่า ซึ่งตั๋งโต๊ะทำการเผาใน ค.ศ. 191 ในขณะที่ย้ายถิ่นฐานไปยังฉางอานโดยบังคับ ต่ง ฉง(ตังสิน อดีตลูกน้องของงิวฮู) และหยาง เฟิ่ง(เอียวฮอง อดีตโจรคลื่นขาว) เข้าปกป้องพระเจ้าเหี้ยนเต้ในลั่วหยาง เมื่อลิฉุยและกุยกีพยายามที่จะไล่ติดตามและนำฮ่องเต้กลับไปที่ฉางอัน ตังสินและเอียวฮองได้เรียกกลุ่มโจรคลื่นขาวซึ่งนำโดย ลิงัก (李樂 หลี่ เล่อ), หันเซียม, โฮจ๋าย (胡才 หู ไฉ) และคนอื่น ๆ เพื่อเข้ามาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ กองกำลังของชนเผ่าซฺยงหนูที่นำโดยชวี่เปย์ (去卑) ก็ตอบรับคำเรียกเช่นกันแล้วยกมาช่วยเหลือพระเจ้าเหี้ยนเต้ ต่อต้านกองกำลังของลิฉุยและกุยกี ระหว่างปี ค.ศ. 195 ขุนศึก โจโฉ ได้นำกองกำลังของตนเข้าสู่ลั่วหยางและและคุ้มกันพระเจ้าเหี้ยนเต้พาไปยังฐานที่มั่นของตนในเมืองสฺวี่ตู (許; สฺวี่ชาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) และสถาปเมืองหลวงจักรวรรดิแห่งใหม่ที่นั่น
เอ๊กจิ๋ว: หม่า เซียง and Zhao Zhi
ใน ค.ศ. 188 หม่า เซียง (馬相) และ Zhao Zhi (趙祗) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่เพื่อเริ่มก่อกบฎในเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) พวกเขาสังหาร Li Sheng (李升; นายอำเภอแห่งเมืองเมียนจู 緜竹縣),  Zhao Bu (趙部; ผู้ว่าราชการจังหวัดปา 巴郡) และ Xi Jian (郗儉; ผู้ตรวจการมณฑลเอ็กจิ๋ว) หม่า เซียงได้ประกาศตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้ ก่อนที่กลุ่มกบฎเหล่านี้จะถูกปราบปรามโดยกองกำลังท้องถิ่นที่นำโดย Jia Long (賈龍) อดีตลูกน้องของ Xi Jian
เฉงจิ๋ว: Zhang Rao, กวนไฮ, Xu He และ Sima Ju
ราวปี ค.ศ. 189 Zhang Rao (張饒) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จำนวน 200,000 นายเพื่อเข้าทำลายล้างชิงจิ๋ว เขาได้เอาชนะกองกำลังจักรวรรดิภายใต้การนำของข่งหรง (ขงหยง) เสนาบดีแห่งรัฐเป๋ยไห่ซึ่งราชสำนักฮั่นได้แต่งตั้ง (บริเวณรอบเหวย์ฟาง, ซานตงในปัจจุบัน) ในชิงจิ๋ว ต่อมาขงหยงได้ถูกปิดล้อมในอำเภอตู้ชาง (都昌縣; บริเวณรอบ Changyi, ซานตง) โดยโจกโพกผ้าเหลืองหลายพันคนที่นำโดยก่วนไฮ่ (管亥) ไทสูจู้ แม่ทัพขุนพลภายใต้สังกัดขงหยงสามารถตีฝ่าวงล้อมและขอความช่วยเหลือจากเล่าปี่ ซึ่งได้รับตำแหน่งเป็นเสนาบดีแห่งรัฐผิงหยวนที่อยู่ใกล้เคียง เล่าปี่ได้นำกองกำลังทหารจำนวน 3,000 นาย เข้าโจมตีกวนไฮและช่วยเหลือขงหยงได้สำเร็จ
ใน ค.ศ. 200 Xu He (徐和) และ Sima Ju (司馬俱) ได้นำกองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จากจังหวัดจี่หนาน (บริเวณรอบ Zhangqiu, ซานตงในปัจจุบัน) และจังหวัดเล่ออัน(บริเวณรอบจือปั๋ว, ซานตงในปัจจุบัน) เพื่อเข้าทำลายล้างชิงจิ๋วอีกครั้ง พวกเขากลับพ่ายแพ้และถูกสังหารโดยแฮหัวเอี๋ยน จงป้า และลิยอย ในระหว่างปี ค.ศ. 206 ถึง 209
กุนจิ๋ว:กองทัพเฉงจิ๋วของโจโฉ
ราวเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 192 กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่จำนวนแสนนายจากมณฑลชิงจิ๋วได้บุกเข้าไปในมณฑลหยานและสังหาร Zheng Sui (鄭遂) เสนาบดีแห่งรัฐเหริ่นเชิง(任城國; บริเวณรอบโจวเฉิง, มณฑลซานตงในปัจจุบัน) ก่อนที่จะย้ายไปยังจังหวัดตงผิง (東平郡; บริเวณรอบอำเภอตงผิง, มณฑลซานตงในปัจจุบัน) เล่าต้าย ผู้ตรวจการแห่งมณฑลกุนจิ๋ว ต้องการที่จะนำกองกำลังเข้าโจมตีพวกกบฏแต่แม่ทัพขุนพลนามว่า เปาสิ้น ได้ให้คำแนะนำเขาว่าให้ตั้งรับ เล่าต้ายได้เมินเฉยต่อคำแนะนำและเสียชีวิตในการโจมตีพวกกบฏ เปาสิ้นและขุนพลอีกคนนามว่า ว่านเฉียน(萬潛) ได้ไปยังจังหวัดตง(東郡; บริเวณรอบผู่หยาง, มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) เพื่อเชิญโจโฉเป็นผู้ว่าราชการแห่งมณฑลกุนจิ๋วคนใหม่ จากนั้นเปาสิ้นได้นำกองกำลังฝ่ายรัฐบาลเข้าโจมตีพวกกบฎทางตะวันออกของอำเภอโชวจาง (壽張縣; ทางตอนใต้ของอำเภอตงผิง มณฑลซานตงในปัจจุบัน) แต่เสียชีวิตในการรบ ต่อมาแม้จะมีกองกำลังที่น้อยกว่า แต่โจโฉก็สามารถเอาชนะพวกกบฏในรัฐจี้เป่ยได้ กลุ่มกบฎจำนวนกว่า 300,000 นายได้เข้ามายอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉพร้อมกับครอบครัว โจโฉได้คัดเลือกนักรบที่เก่งที่สุดและจัดตั้งหน่วยทหารชั้นเยี่ยมที่มีชื่อว่า กองทัพชิงโจว (青州兵; ยังแปลว่า "กองพลน้อยชิงโจว")
เมืองยีหลำและเองฉวน: โฮงี, เล่าเพ็ก, ก๋งเต๋า และคนอื่น ๆ
ในเมืองยีหลำและเองฉวน กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออยู่ยังคงประจำการภายใต้การนำของโฮงี (何儀), เล่าเพ็ก (劉辟), อุยเซียว (黃邵), และโฮปัน (何曼) ในตอนแรก พวกเขาเป็นพันธมิตรกับขุนศึก อ้วนสุดและซุนเกี๋ยน แต่กลายเป็นกองกำลังอิสระใน ค.ศ. 190 ระหว่างวันที่ 17 มีนาคม และ 15 เมษายน ค.ศ. 196 ขุนศึก โจโฉ ได้นำกองกำลังเข้าโจมตีพวกเขาและสังหารเล่าเพ็ก อุยเซียว และโฮปัน โฮงีนำกองกำลังที่เหลือเข้ามายอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ
กองกำลังโจรโพกผ้าเหลืองที่เหลืออีกจำนวนหนึ่งในยีหลำที่นำโดย Wu Ba (吳霸) และก๋งเต๋า (龔都) Wu Ba พ่ายแพ้และถูกจับกุมโดยแม่ทัพขุนพลนามว่า ลิถอง ก๋งเต๋าได้กลายเป็นภัยคุกคามต่อโจโฉ เมื่อเขาได้ร่วมมือกับเล่าปี่ คู่ปรับของโจโฉ และยึดการควบคุมจังหวัดหรู่หนานใน ค.ศ. 201 ตอนแรก โจโฉได้ส่ง Cai Yang (蔡揚) ไปกำจัดพวกเขา แต่ Cai Yang กลับถูกสังหาร เขาจึงนำกองกำลังด้วยตนเองเข้าโจมตีและเอาชนะพวกเขาได้ เล่าปี่ต้องหลบหนีไปยังทางใต้เพื่อเข้าร่วมกับเล่าเปียว ในขณะที่ก๋งเต๋าและพวกกบฎที่เหลือต่างแยกย้ายกระจายกันไป
มณฑลยังจิ๋วและเกาจิ๋ว
ใน ค.ศ. 200 Chen Bai (陳敗) และ Wan Cheng (萬秉) ได้เริ่มก่อการกบฎในจังหวัดจิ่วเจิ้น (九真郡; จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 202 พวกเขาได้พ่ายแพ้และถูกจับกุมโดย จูตี ผู้ว่าราชการของจังหวัด
ผลพวงและผลกระทบ
กองทัพฮั่นได้รับชัยชนะ แม้ว่าสถานที่ทางราชการที่สำคัญได้ถูกทำลายไป การเสียชีวิตของข้าราชการระดับสูง และดินแดนของราชวงศ์ได้ถูกแตกแยกออกเป็นเสี่ยง ๆ พวกกบฏเสียชีวิตเป็นจำนวนหลายแสนคน ในขณะที่ประชาชนที่ไม่ได้เข้าร่วมสงครามได้ถูกทำให้กลายเป็นคนไร้บ้านหรือสิ้นเนื้อประดาตัวจากสงคราม ราชวงศ์ฮั่นอ่อนแอลงอย่างมากจนไม่สามารถปกครองได้อย่างเต็มที่ อำนาจได้ถูกกระจัดกระจายไปยังแม่ทัพขุนศึกและผู้นำท้องถิ่นจนกระทั่งล่มสลายอย่างสมบูรณ์ใน ค.ศ. 220
ภายหลังพระเจ้าเลนเต้สวรรคตใน ค.ศ. 189 การแก่งแย่งชิงอำนาจระหว่างโฮจิ๋น ผู้เป็นพระเทวันและพวกขันทีซึ่งจบลงด้วยโฮจิ๋นถูกลอบสังหาร เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 อ้วนเสี้ยวขุนศึกผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นได้ทำการจุดไฟเผาพระราชวังและบุกเข้าไปเข่นฆ่าพวกขันที ขุนศึกตั๋งโต๊ะได้เข้าเมืองหลวง ปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้ออกจากราชบังลังก์ แต่งตั้งหองจูเหียบซึ่งยังทรงพระเยาว์เป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ พระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ และตั้งตนเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทำให้มีอำนาจบาตรใหญ่คอยข่มเหงราษฏรอย่างโหดเหี้ยม จนกระทั่งถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 192 ต่อมาแม่ทัพขุนศึกและผู้นำท้องถิ่นต่างตั้งตนเป็นใหญ่และทำสงครามกันเพื่อชิงความเป็นใหญ่ จนกระทั่งเหลือขุนศึกสามคน ได้แก่ เล่าปี่ โจโฉ และซุนกวน
โจโฉได้ควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นหุ่นเชิดคอยชักใยอำนาจอยู่เบื้องหลัง จนถูกเล่าปี่และซุนกวนต่อต้านทำให้ต้องส่งกองทัพไปปราบแต่ไม่สำเร็จ เมื่อโจโฉถึงแก่อสัญกรรม โจผี ทายาทของโจโฉได้บีบบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนเต้สละราชบังลังก์และมอบให้แก่ตน โจผีได้แต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่และก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ เล่าปี่ไม่ยอมรับและแต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้เพื่อกอบกู้ราชวงศ์ฮั่น และซุนกวนก็แต่งตั้งตนเองเป็นฮ่องเต้ตามพวกเขาเช่นกัน จนนำไปสู่ยุคสามก๊กในที่สุด
คริสต์ทศวรรษ 950
คริสต์ทศวรรษ 950 (950s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 950 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 959 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 10 และ คริสต์สหัสวรรษที่ 1
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์ (James Fenimore Cooper; 15 กันยายน ค.ศ. 1789 – 14 กันยายน ค.ศ. 1851) เป็นนักเขียนอเมริกัน คนสำคัญในยุคก่อนหน้านาธาเนียล ฮอร์ธอร์น (ค.ศ. 1804-64) และเฮอร์มัน เมลวิลล์ (ค.ศ. 1819-91) คูเปอร์เกิดทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก ครอบครัวของเขาทำกินอยู่บนที่ดินโดยเลี้ยงลูกถึงสิบสามคน แต่มีชีวิตรอดพ้นวัยเด็กมาได้เพียงเจ็ดคนเท่านั้น ชีวิตในเมืองห่างไกลในยุคเริ่มแรก ได้กลายมาเป็นฉากให้แก่นวนิยายเรื่องโด่งดังที่สุดของคูเปอร์ คือ Leatherstocking Tales ห้าเรื่อง ซึ่งในจำนวนนี้ The Last of the Mohicans (ค.ศ. 1826) มีชื่อมากที่สุด โดยเขาได้สร้างแม่แบบของชายในดินแดนห่างไกลในศตวรรษที่สิบแปด  คือ แนตตี บัมพ์โพ พร้อมกับชิงแกชกูค สหายชาวโมฮิแคน
หลังจากเล่นพิเรนทร์ประดามีจนถูกขับไล่จากเยล หนุ่มน้อยคูเปอร์เข้าสู่อ้อมอกทหารเรือ ซึ่งก็นำมาสู่ฉากนวนิยายท้องทะเลอันเป็นที่ฮือฮาที่เขาจะเขียนต่อไป ห้าปีต่อมาคูเปอร์ออกจากทหารและแต่งงาน (กับหญิงสาวในตระกูลเจ้าของที่ดิน) จากนั้นสิบปีเป็นช่วงเวลาที่เขาจับโน่นฉวยนี่ในทางศิลปะ เคราะห์ร้ายในด้านเงินทอง ประกอบกับคำท้าจากภรรยา ส่งให้คูเปอร์เริ่มหันมาเอาดีทางเขียนนวนิยาย ซึ่งได้นำพาชื่อเสียงและความมั่งมีมาเขาภายในไม่ช้า คูเปอร์ไปเป็นกงสุลสหรัฐฯในลียง ประเทศฝรั่งเศส อยู่หกปี ก่อนจะกลับมาสู่การถกเถียงและการฟ้องคดีในนิวยอร์ก แต่กระนั้นก็ได้สร้างงานชั้นเยี่ยมไปจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่ออายุ 62
แหล่งข้อมูลอื่น
17891851
มานัตสึโนะโคเซ็น
"มานัตสึโนะโคเซ็น" (真夏の光線 (Manatsu no Kōsen)) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ วางจำหน่ายวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร
แอมบิแกรม
แอมบิแกรม (ambigram) คือ คำหรือกลุ่มคำที่สร้างขึ้นมาและสามารถอ่านได้อย่างน้อยสองทิศทาง คือ
มัคซีมีลีอาน รีทมึลเลอร์
มัคซีมีลีอาน รีทมึลเลอร์ (Maximilian Riedmüller) เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก โดยเขาอยู่กับไบเอิร์นมิวนิกชุดสำรอง ก่อนที่จะได้เล่นกับชุดใหญ่เมื่อฤดูกาล 2011–12 จนถึงปัจจุบัน โดยใส่เสื้อหมายเลข 24
แอมบิแกรม
คำว่าแอมบิแกรม มาจากภาษาละติน ambigram = ambi (จากทั้งสองด้าน) + gram (ตัวอักษร)
มานัตสึโนะโคเซ็น
สมาชิก
รุ่นที่ 1
รุ่นที่ 2
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1979
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1979 (1979 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม – 13 ตุลาคม พ.ศ. 2522
นิคคลัส ซือเลอ
นิคคลัส ซือเลอ (Niklas Süle; เกิด 3 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ และทีมชาติเยอรมนี
แหล่งข้อมูลอื่น
1995
เกฟิน เดอ เบรยเนอ
เกฟิน เดอ เบรยเนอ (Kevin De Bruyne, ; เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียมที่พูดภาษาเฟลมิช (ภาษาดัตช์ถิ่นเบลเยียม) เป็นภาษาหลัก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตีและทีมชาติเบลเยียมในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือปีก
เดอ เบรยเนอเริ่มต้นอาชีพการเป็นนักฟุตบอลกับสโมสรกาแอร์เซ แค็งก์ (KRC Genk) ได้เป็นผู้เล่นตัวจริงและมีส่วนช่วยให้ทีมสามารถคว้าแชมป์เบลเจียนโปรลีก ฤดูกาล 2010–11 ได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 2012 ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรเชลซี แต่ก็ตกเป็นตัวสำรองและยังถูกส่งให้สโมสรแวร์เดอร์เบรเมินยืมตัวด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ตกลงเซ็นสัญญาร่วมว็อลฟส์บวร์คด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์
เดอ เบรยเนอลงเล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2010 และจนถึงปัจจุบันได้ลงเล่นแล้วมากกว่า 20 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเบลเยียมที่เข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
ในต้นฤดูกาล 2015–16 เดอ เบรยเนอได้ย้ายมาสู่แมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 55 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2,960 ล้านบาท) และสัญญา 6 ปี และยิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตีได้ในนัดที่ 6 ของฤดูกาล ที่แมนเชสเตอร์ซิตีพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่สนามเอติฮัดสเตเดียม โดยเป็นฝ่ายแพ้ไป 1-2 ประตู
แค็งก์
เดอ เบรยเนอ เริ่มอาชีพของเขากับสโมสรบ้านเกิด KVV Drongen ในปี 2003 สองปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับเกนต์ และย้ายไปที่แค็งก์ในปี 2005 เดอ เบรยเนอ ยังคงพัฒนาการของเขาในการตั้งค่าเยาวชนของพวกเขาและได้รับรางวัลสำหรับความก้าวหน้าของเขา ในปี 2008
เชลซี
เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2012 ในวันสุดท้ายของการซื้อขายฤดูหนาวสโมสรพรีเมียร์ลีกเชลซีและเก็นค์ประกาศการลงนามอย่างถาวรของ เดอ เบรยเนอ โดยมีค่าเซ็นสัญญาในราคา 7 ล้านปอนด์ เขาเซ็นสัญญาห้าปีครึ่งที่ สแตมฟอร์ดบริดจ์ แต่จะอยู่ที่แค็งก์ตลอดฤดูกาล 2011-12 เดอ เบรยเนอ บอกเว็บไซต์ของสโมสรว่า "การมาเป็นทีมอย่างเชลซีเป็นความฝัน แต่ตอนนี้ผมต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้ระดับที่จำเป็น" ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2012 เดอ เบรยเนอ ได้เปิดตัวกับเชลซีในนัดกระชับมิตรกับเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ฝั่งซีแอตเทิลซาวน์เดอร์สชนะ 4–2 เดอ เบรยเนอยังเล่นครึ่งแรกกับยักษ์ใหญ่ลีกเอิง 1 ปารีสแซงต์แชร์กแมงที่สนามกีฬาแยงกีนิวยอร์ก
เกียรติประวัติ
แค็งก์
เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค
แมนเชสเตอร์ซิตี ชนะเลิศ2022-2023 เบลเยียม
รางวัลส่วนตัว
แย้กะเทย
แย้กะเทย (Nhông cát trinh sản) เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกแย้ชนิดใหม่ของโลก มีความสามารถพิเศษที่สามารถสืบพันธุ์ได้เองโดยไม่ต้องพึ่งตัวผู้ การสืบพันธุ์วิธีการโคลนตัวเองด้วยการเกิดจากไข่เอง ตัวอ่อนที่ฟักจากไข่ของแย้ชนิดนี้ ได้ถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมของตัวแม่อย่างครบถ้วน ทำให้มีลักษณะเหมือนกันทุกอย่าง
นักสัตววิทยายังไม่สามารถอธิบายสาเหตุที่แน่ชัดในเรื่องลำดับการวิวัฒนาการของแย้ชนิดนี้ วิวัฒนาการนี้เกิดมานานเมื่อใด และพ่อของแย้ตัวเมียตัวแรกมาจากไหนและหายไปไหน ซึ่งสันนิษฐานว่าแย้กะเทยที่พบอาจจะเป็นผลการผสมข้ามพันธุ์ของแย้เพศผู้กับเพศเมียต่างสายพันธุ์ คือ Leiolepis guttata และ Leiolepis guentherpetersi ทำให้พวกมันกลายเป็นหมัน และจากสภาพแวดล้อมของถิ่นอาศัยที่แห้งแล้ง อาจทำให้ต้องดิ้นรนวิวัฒนาการให้รอดจากความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ และสืบเผ่าพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ โดยถิ่นที่อาศัยของแย้ชนิดนี้ คือ เขตสงวนธรรมชาติบิ่ญเจิว-เฟื้อกบื๋ว (Bình Châu-Phước Bửu) ในจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่าทางภาคใต้ของเวียดนาม ซึ่งเป็นป่าพุ่มไม้เตี้ย ๆ กับดินทรายชายฝั่งทะเล สำหรับชาวเวียดนามแล้วรู้จักและรับประทานแย้ชนิดนี้มานานแล้ว โดยพบได้ในเมนูอาหารในร้านอาหารบริเวณที่พบ
ลักษณะทางกายภาพ
แย้กะเทย (L. ngovantrii) มีความยาวลำตัว 95–127 มม. (3.7–5.0 นิ้ว) ลำตัวบนปกคลุมไปด้วยจุดสีน้ำตาลมีแถบสีเหลืองเป็น 1-2 คู่ ขนาบตลอดแนวข้างลำตัว สีลักษณะนี้ช่วยอำพรางได้พอประมาณในพื้นที่ชายฝั่งที่เป็นดินทราย และป่าชายเลนในช่วงฤดูแล้ง ที่ปกคลุมด้วยหญ้าและใบไม้แห้ง
อนุกรมวิธาน
แย้กะเทย เป็นสัตว์เลื้อยคลานชนิดใหม่ของโลกจากการขึ้นทะเบียนในปี 2553 จัดอยู่ในสกุล Leiolepis ที่มีอย่างน้อย 4 ชนิดที่มีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies) จากทั้งหมด 9 ชนิดในสกุล (5 ชนิดที่เหลือมีการการสืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์)
ภาวะการมีเพศเมียล้วนและสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์นี้ อาจเกิดจากการกลายพันธุ์ (mutation) และการผสมข้ามพันธุ์ (hybridization)
คริสต์ทศวรรษ 940
คริสต์ทศวรรษ 940 (940s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 940 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 949 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 10 และ คริสต์สหัสวรรษที่ 1
ไข่ตุ๋นจีน
ไข่ตุ๋นจีน หรือ เจิงฉุ่ยต้าน หรือ จีต้านเกิง  เป็นอาหารจีนแบบดั้งเดิม พบได้ทั่วประเทศจีน ปรุงโดยการตีไข่ให้เข้ากันอย่างสม่ำเสมอคล้ายกับที่ใช้ทำไข่เจียว แล้วนำไปนึ่ง หากรับประทานแบบเย็นจะมีรสชาติและเนื้อสัมผัสเหมือนเจลาตินที่ไม่มีน้ำตาล (เว้นแต่จะใส่น้ำตาลเป็นส่วนผสม)
เบลนเดอร์
เบลนเดอร์ (blender) อาจหมายถึง
ไข่ตุ๋นจีน
การเตรียม
ตีไข่และเติมน้ำเพื่อสร้างเนื้อสัมผัสที่นุ่มยิ่งขึ้น อัตราส่วนน้ำต่อไข่ที่ดีคือ 1.5:1 อาจใช้น้ำมันงา ซอสถั่วเหลือง หรือน้ำซุปไก่ เพื่อเพิ่มรสชาติ
ส่วนผสมอื่น ๆ (เช่น เห็ด หอย หรือเนื้อปู) อาจเพิ่มลงในส่วนผสมด้วย นำส่วนผสมของไข่เทลงในชาม วางชามวางในลังถึงและนึ่งจนสุก ไข่ควรนึ่งจนเนื้อแน่นเพื่อให้เนื้อไข่ยังคงเนียน โดยปกติจะวางจานไว้ด้านบนของชามที่มีส่วนผสมของไข่และวางทิ้งไว้ในขณะที่ไข่กำลังนึ่ง ไข่ตุ๋นที่ไม่ปิดฝาขณะนึ่งจะมีส่วนน้ำที่ส่วนบนของชาม
เมื่อใช้ไข่ 4 ฟอง เวลาทำปรุงโดยเฉลี่ยคือ 10 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำ 7 นาทีเมื่อปรุงด้วยน้ำซุปไก่ แต่ก็มีเวลาเพิ่มเติมสำหรับการต้มน้ำสำหรับนึ่งล่วงหน้า
วิธีการปรุงแบบอื่น ๆ
ไข่ตุ๋นสามารถปรุงได้ในไมโครเวฟหรือในหม้อความดัน ทั้งสองวิธีนี้ใช้เวลาน้อยกว่า แม้ว่าไข่ตุ๋นที่ได้อาจมีคุณภาพไม่ดีเท่าการปรุงด้วยลังถึง
รูปแบบต่างๆ
ไข่ตุ๋นแบบทำมืออาจใส่ต้นหอม ไข่เยี่ยวม้า หรือกุ้งแห้ง ส่วนผสมเพิ่มเติมเหล่านี้จะถูกเพิ่มลงในส่วนผสมของไข่ก่อนนำไปนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองให้มีรสเค็ม
มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา
มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา หรือ Fanfara Reale (Marcia Reale d'Ordinanza) เพลงมาร์ชหลวงตามพระราชโองการ เป็นเพลงชาติ และ เพลงสรรเสริญพระบารมีของราชอาณาจักรอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1861 ถึง ค.ศ. 1943. เรียบเรียงทำนองโดย จูเซ็ปเป้ การ์เบตติ ในปี ค.ศ. 1831 ตามพระราชบัญชาของ ชารล์ส อัลเบิร์ตแห่งซาร์ดิเนีย ใช้เป็นเพลงคำนับของราชวงศ์ซาวอย.
ชื่อเพลงคล้ายคลึงกับ มาร์ชาเรอัล มีชื่อเรียกว่า "เพลงมาร์ชหลวง", ซึ่งมีบทร้องบทร้องอย่างไม่เป็นทางการ.
ไลดาร์
ไลดาร์ (lidar) เป็นวิธีการสำรวจซึ่งวัดระยะทางถึงเป้าหมายโดยแสดงเป้าหมายด้วยแสงเลเซอร์เป็นจังหวะและวัดพัลส์สะท้อนด้วยตัวรับ แล้วใช้ความแตกต่างระหว่างเวลากลับคืนของเลเซอร์และความยาวคลื่นเพื่อสร้างรูปจำลองสามมิติดิจิทัลของเป้าหมาย
โดยทั่วไปไลดาร์ใช้สร้างแผนที่ควาามละเอียดสูง โดยมีการใช้ในวิชาภูมิมาตรศาสตร์ ระบบภูมิสารสนเทศ โบราณคดี ภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา ธรณีสัณฐานวิทยา วิทยาแผ่นดินไหว วนศาสตร์ ฟิสิกส์บรรยากาศ การชี้นำเลเซอร์ การทำแผนที่แถบเลเซอร์ส่งทางอากาศ (airborne laser swath mapping) และวิชาวัดความสูงด้วยเลเซอร์ (laser altimetry) เทคโนโลยีดังกล่าวยังใช้ในการควบคุมและนำทางรถยนต์ขับเคลื่อนตนเองบางส่วนด้วย
คริสต์ทศวรรษ 920
คริสต์ทศวรรษ 920 (920s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 920 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 929 เป็นทศวรรษของศตวรรษที่ 10 และ คริสต์สหัสวรรษที่ 1
เครื่องปั่น
เครื่องที่สามารถปั่นผัก ผลไม้ และอื่นๆ เช่น พริก กระเทียม พวกเนื้อสัตว์ต่างๆ เป็นต้น เวลา ปั่นเสร็จก็จะออกมาเป็นชิ้นเล็กๆละเอียด เพื่อนำไปใช้
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตุรกี
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตุรกี (Türkiye Kadın Voleybol Milli Takımı) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงของประเทศตุรกี ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาคมวอลเลย์บอลแห่งตุรกี และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
หนึ่งในความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ของพวกเธอคือการคว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2012 ที่ประเทศจีน
ปัจจุบันเป็นทีมนี้ จัดเป็นทีมอันดับที่ 6 ของโลกโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (FIVB)
ฟีนิกซ์ (ยานอวกาศ)
ยานฟีนิกซ์ (Phoenix Spacecraft) เป็นยานสำรวจดาวอังคารของโครงการสำรวจดาวอังคาร ยานลำนี้มีภารกิจหลักในการสำรวจสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับชืวิตขนาดเล็กและเพื่อสำรวจประวัติศาสตร์ของน้ำบนดาว  เพื่อเป็นข้อมูลว่าดาวอังคารเคยมีแหล่งน้ำบนดาวมาก่อนหรือไม่อย่างไร
ยานฟีนิกซ์ถูกปล่อยในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ด้วยจรวดเดลต้าทู 7925 ของนาซา  ยานเดินทางมาถึงและลงจอดในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2551  ณ บริเวณขั้วโลกเหนือของดาวอังคาร
ยานลำนี้ได้รับการออกแบบให้มีแขนกล ใช้ในการตักดินทรายที่อยู่บริเวณรอบๆ ยาน  และยานยังมีเตาสำหรับทดลองปฏิกิริยาทางเคมี  ใช้สำหรับทดสอบดินบนดาวเพื่อหาสารประกอบของน้ำ  โดยใช้แขนกลของยานตักและเทลงในเตา  นอกจากนี้ยานยังมีกล้องสำหรับถ่ายภาพบนดาว  โดยยานฟีนิกซ์ใช้พลังงานจากการชาร์จพลังงานจากแผงโซล่าเซลของยาน
ฟีนิกซ์ถูกออกแบบให้ปฏิบัติภารกิจเพียงแค่สามเดือน และข้อมูลที่ได้จากการสำรวจครบตามที่ต้องการ  แต่หลังจากสามเดือนยานยังสามารถทำงานต่อได้อีกกว่าสองเดือน  ทางโครงการจึงเพิ่มงบประมาณการสำรวจ  ดังนั้นโครงการนี้จึงเลื่อนระยะเวลาออกไปจนถึงสิ้นปี พ.ศ. 2551
ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 นาซาไม่สามารถติดต่อกับยานฟีนิกซ์ได้  เป็นเพราะยานไม่สามารถชาร์จพลังงานจากดวงอาทิตย์ได้  (เกิดจากสภาวะแวดล้อมของดาว)  ทำให้นาซาสูญเสียยานฟีนิกซ์ก่อนกำหนด  อย่างไรก็ตาม นับว่าโครงการนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงเพราะมันได้ทำการทดสอบทางด้านวิทยาศาสตร์ได้สำเร็จในทุกรายการที่ได้วางแผนไว้
ในปี พ.ศ. 2552 นาซามีโครงการส่งยานสำรวจดาวอังคารหลังจากยานฟีนิกซ์ ชื่อว่า Mars Science Laboratory
สหภาพแอฟริกาใต้
สหภาพแอฟริกาใต้ (Unie van Zuid-Afrika; Unie van Suid-Afrika) คืออดีตรัฐที่ดำรงสถานะก่อนหน้าสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ ในยุคของการถือผิว. อันเกิดจากการรวมของดินแดนอาณานิคมทั้งสี่ ได้แก่ อาณานิคมเคป, อาณานิคมนาตาล, อาณานิคมทรานส์วาล และ อาณานิคมแม่น้ำออเรนจ์ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 . ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1, สหราชอาณาจักรได้ผนวกดินแดนของแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี นำไปอยู่ใต้อาณัติของสันนิบาตชาติ โดยมีฐานะเป็นจังหวัดหนึ่งของสหภาพ.
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต
เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต (อังกฤษ: MNL48) กลุ่มไอดอลหญิงจากกรุงมะนิลา และเป็นกลุ่มไอดอลกลุ่มแรกของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นส่วนหนึ่งของวงน้องสาวนานาชาติลำดับที่ 3 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ต่อจากเจเคทีโฟร์ตีเอตและบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยมีการประกาศการก่อตั้งวงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2559 มาพร้อมแนวคิด คือ "ไอดอลที่คุณสามารถพบเจอได้" (idols you can meet)
มีการประกาศสมาชิกรุ่นที่ 1 อย่างเป็นทางการในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2561 ภายในงาน MNL48 1st General Elections ~Walang Atrasan~ ซึ่งก่อนหน้าวงอยู่ภายใต้การดูแลของบริษัท Hallohallo Entertainment Inc. และเมื่อปี พ.ศ. 2562 ที่ผ่านมาทางวงได้ลงนามเซ็นสัญญาร่วมกับบริษัท เอบีเอส-ซีบีเอ็น คอร์ปอเรชั่น
ปัจจุบันวงมีสมาชิกทั้งหมด 3 รุ่น และได้มีแบ่งสมาชิกทั้งหมด 3 ทีม ได้แก่ ทีมเอ็มทู (MⅡ), ทีมเอ็นโฟร์ (NⅣ) และทีมแอล (L) ร่วมทั้งเค็งกีวเซ (สมาชิกฝึกหัด) ด้วยระบบของวงทำให้มีจำนวนสมาชิกที่ไม่แน่นอน และสัญญาการทำงานระยะเวลาเพียง 1 ปีเต็ม สมาชิกภายในวงจึงมีการเปลี่ยนแปลงในทุก ๆ ปี โดยทางฝ่ายบริหารจะใช้ผลอันดับจากการเลือกตั้งทั่วไปในแต่ละปีเป็นเกณฑ์ในการตัดสินสูงสุดในการเลือกต่อสัญญากับสมาชิกแต่ละคน
สัญลักษณ์ประจำวงและสีประจำวง
สัญญาลักษณ์ประจำวงเอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต คือ รูปทรงสี่เหลี่ยมแผ่นผ้า ตัวอักษรสีขาวที่มีคำย่อตัวอักษรละตินตัวใหญ่ M – N – L และหมายเลข 48 บ่งบอกถึงความเป็นเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ป ใช้พื้นสีน้ำเงินเข้มซึ่งเป็นสีเดียวกันกับสีบนธงชาติประเทศฟิลิปปินส์ หมายถึง สันติภาพ สัจจะ และความยุติธรรม โดยถือใช้เป็นสีประจำวง
ที่มาของชื่อ
MNL เป็นตัวย่อมาจาก มะนิลา (MANILA) เมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ และตัวเลข 48 ที่ต่อท้ายชื่อวงมาจากนามสกุลของ "โคตาโระ ชิบะ" ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทเอเคเอส ซึ่งเป็นอดีตบริษัทที่ใช้จัดการและบริหารกลุ่มไอดอลญี่ปุ่นเอเคบีโฟร์ตีเอต โดยคำว่า "ชิ-บะ" เป็นคำพ้องเสียงของภาษาญี่ปุ่น แปลความหมายได้เป็นเลข 4 – 8 ตามลำดับ
ประวัติ
เร็ว ๆ นี้
สมาชิก
เร็ว ๆ นี้
กองทัพ
กองทัพ คือ การป้องกัน องค์การและกำลังรบที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ กองทัพมีเพื่อส่งเสริมนโยบายต่างประเทศและในประเทศของรัฐบาล และเพื่อพิทักษ์รัฐบาลและชาติอันเป็นตัวแทนจากการรุกรานทั้งภายนอกและภายใน ในการใช้อย่างกว้าง คำว่า "กองทัพ" และ "ทหาร" (military) มักถือเป็นไวพจน์ แม้ในการใช้ในทางเทคนิค อาจมีความแตกต่างกันเมื่อกองทัพของประเทศรวมทั้งทหารและกำลังกึ่งทหารอื่นเข้าไปด้วย
ทงดูช็อน
ทงดูช็อน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของโซล โดยเป็นเมืองยุทธศาสตร์สำคัญในการป้องกันเมืองหลวง ค่ายกองพลทหารราบที่ 2 ตั้งอยู่ที่เมืองนี้โดยศูนย์บัญชาการกองพลทหารราบตั้งอยู่ที่เมืองอึยจ็องบู
ยุคโบราณ
ทงดูช็อนได้เป็นส่วนหนึ่งของอาญาจักรโคกูรยอในช่วงสมัยอาณาจักรโคกูรยอได้แผ่นอิทธิพลมายังทางใต้ของคาบสมุทรเกาหลี โดยเป็นส่วนหนึ่งของ แนอึลแม ฮย็อน (ประเภทของหมู่บ้านสมัยโบราณ) ต่อมาทงดูช็อนได้รับการยกฐานะเป็นหมูบ้านซาช็อนในยุคอาณาจักรรวมชิลลาในยุคอาณาจักรเหนือใต้ของเกาหลี และยังเคยเป็นส่วนหนึ่งของยังจูในสมัยราชวงศ์โครยอ
การศึกษา
ทงดูช็อนมีโรงเรียนมัธยมปลาย 10 แห่ง, โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 15 แห่ง, โรงเรียนระดับประถมศึกษา 38 แห่งและมหาวิทยาลัยฮันบก
พี สะเดิด
พี สะเดิด นักร้องเพลงลูกทุ่งเพื่อชีวิตนักดนตรีชายซุปเปอร์สตาร์ชาวไทย อดีตสังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปัจจุบันเป็นนักร้องอิสระ เจ้าของฉายา ตำนานร็อกอีสานของเมืองไทย
ประวัติ
พีรพัฒน์ สวัสดิ์มูล หรือ พี สะเดิด เกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ที่อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น มีบิดารับราชการครู โดยเป็นบุตรคนสุดท้องจากจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คน เข้ารับการศึกษาในชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านสัมพันธ์ ซึ่งบิดาชื่อ นายบุญเสถียร สวัสดิ์มูล เป็นครูสอนวิชาคณิตศาสตร์อยู่ มารดาชื่อ นางระเบียบ สวัสดิ์มูล
เขาชอบเล่นกีตาร์และร้องเพลงตั้งแต่เด็ก โดยเริ่มหัดเล่นกีต้าร์ด้วยตัวเองตั้งแต่อยู่ชั้น ป.5 ด้วยการใช้กีตาร์ของพี่ชาย เวลามีกิจกรรมมักจะได้เป็นตัวแทนขึ้นไปร้องเพลงและเล่นกีตาร์ให้เพื่อน ๆและอาจารย์ในโรงเรียนฟังเป็นประจำ ศิลปินที่เขาชื่นชอบมากในช่วงนั้นคือ ปู พงษ์สิทธิ์ คัมภีร์ หลังจบชั้นประถมศึกษาได้ศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนจตุรมิตรวิทยาคาร ตอนอยู่ ม.2 เคยขึ้นประกวดดนตรีร้องเพลงอยู่คนเดียวของ พงษ์สิทธิ์ คัมภีร์ และหลังจากนั้นก็ยังได้เดินสายประกวดร้องเพลงและแข่งโฟล์คซองอีกหลายรายการ หลังจบชั้นมัธยมได้เข้าศึกษาต่อในระดับปวช. จากวิทยาลัยเทคนิคลพบุรี เข้าสู่วงการจากการประกวดดนตรีโฟล์กซอง ได้รับรางวัลชนะเลิศระดับภาค เมื่อเรียนจบปวช. 3 และได้โควตาไปเรียนที่อุเทนถวาย แต่เมื่อแม่รู้ว่าจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวายด้วยความกังวลและห่วงว่าลูกชายจะมีเรื่องเหมือนเด็กอาชีวะในยุคนั้น ทำให้ พี สะเดิด ต้องตามใจแม่โดยไม่ไปเรียนที่นั่น จากนั้นได้ทำงานร้องเพลงตามสวนอาหาร จากนั้นก็มาทำงานสอนคอมพิวเตอร์ ให้เด็กอนุบาลบ้าง ตัดสติกเกอร์ รับจ้างเขียนแบบ ทำโมเดล เขียนป้ายออกแบบและรับจ้างทั่วไป ก่อนที่จะไปเรียนช่างก่อสร้างแล้วไปร้องเพลงตามห้องอาหาร จนถูกแมวมองชักชวนเข้าสู่วงการเพลง ได้เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดพีจีเอ็ม เร็คคอร์ด รับหน้าที่ตำแหน่งนักร้องนำและมือกีต้าร์ในวงร็อคสะเดิด ผลิตผลงานแนวลูกทุ่งร็อคอีสานสนุกๆออกมารวม 5 ชุด อาทิ "ร็อคตลาดแตก" และอื่นๆ ซึ่งเพลงของเขาได้รับความนิยมและโด่งดังจนกลายเป็นหนุ่มร็อคสะเดิดมียอดขายทุกอัลบั้มรวมกันกว่า 5 ล้านชุดและมีเพลงดังมากมาย เช่น สาวซำน้อย, มันมากับความเมา, กรึ๊บ, บั้งไฟแสนและอื่นๆ พร้อมกับออกอัลบั้ม โดยได้รับฉายาว่า "หนุ่มร็อคสะเดิด"
ความสำเร็จเป็นอย่างสูง จนกระทั่งได้รับรางวัลเพลงลูกทุ่งยอดนิยมจากเวทีมาลัยทอง, รางวัลนักร้องลูกทุ่งชายยอดนิยม รางวัลเพลงลูกทุ่งยอดนิยมจากเวที Star Entertainment Awards 2006 และรางวัลนักร้องลูกทุ่งชายยอดนิยมกับรางวัลเพลงลูกทุ่งยอดนิยมจากเวที รางวัลมหานครอวอร์ดส ครั้งที่ 3