cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ
ปีการศึกษา 2564 วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ร่วมกับ โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันสมทบแห่งที่ 3 ในการผลิตบัณฑิตแพทย์ภาคคลินิก และมีความพร้อมในการเปิดรับนักศึกษาแพทย์รุ่นละ 30 คน (นักศึกษาแพทย์รุ่นแรกของโรงพยาบาลนพรัตนราชธานี จะเริ่มศึกษาในชั้นคลินิกปีการศึกษา 2567 สำหรับรุ่นปีการศึกษา 2564)
ปัจจุบัน มีบัณฑิตแพทย์จำนวนมากมายที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งปฏิบัติงานในการสร้างเสริมสุขภาพให้แก่ประชาชนทั่วประเทศ ในหน่วยงานต่างๆ ดังนี้ โรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์ทหารบก โรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์ทหารเรือ โรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์ทหารอากาศ โรงพยาบาลในสังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร  โรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  โรงพยาบาลในสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย และโรงพยาบาลเอกชน
ทำเนียบคณบดี และ อธิการ
รายนามคณบดีวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิตตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้
ผู้บริหาร วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
รายนามผู้บริหารวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิตปัจจุบันมีดังนี้
การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิต
การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตร์บัณฑิต ของทางวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต มีจำนวนทั้งสิ้น 4 โครงการ และอีก 1 โครงการย่อย ดังนี้
เป็นการสอบเข้าโดยใช้ข้อสอบที่มหาวิทยาลัยรังสิตเป็นผู้ออกข้อสอบเอง และจัดสอบเอง ไม่เกี่ยวข้องกับส่วนกลาง โดยจะเปิดรับสมัครประมาณเดือนกันยายน และจะทำการสอบในปลายเดือนตุลาคม ของทุกปี
เป็นโครงการย่อยที่อยู่ในโครงการรับตรง ครั้งที่ 1 โดยจะรับสมัครนักเรียนที่จบหลักสูตรจากโรงเรียนนานาชาติ หรือต่างประเทศ โดยใช้ผลการเรียน การสัมภาษณ์ และการทำข้อสอบวิชาเฉพาะแพทย์ เพื่อคัดบุคคลเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัย
เป็นโครงการที่เปิดเพิ่มเติมขึ้นมาอีกโครงการรบนักศึกษาแพทย์ ในปีการศึกษา 2550 โดยจะใช้คะแนน TCAST เป็นหลักในการคำนวณคะแนน และใช้คะแนน O-Net เป็นข้อบังคับพื้นฐาน 60% จากนั้นจะยื่นผ่าน กสพท. เข้ามา
ลักษณะของโครงการรับนักศึกษาจะเหมือนกัน โครงการรับตรงผ่านการสอบเข้าของมหาวิทยาลัยรังสิต ครั้งที่ 1 แต่จะเปิดรับสมัครในเดือนพฤศจิกายน และทำการสอบในเดือนพฤษภาคม ของทุกปี
การศึกษา
การเรียนการสอนในวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต แบ่งออกเป็น 2 ระดับ ดังนี้
การเรียนในภาคปรีคลินิก
ชั้นปีที่ 1 ถึง ชั้นปีที่ 3 เทอม 1 การเรียนการสอนส่วนใหญ่จะเน้นด้านวิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐาน เป็นการปูพื้นฐานเพื่อจะนำความรู้ที่ได้ไปใช้ในภาคคลินิก ซึ่งรับผิดชอบโดยคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งอาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์สอนเป็นหลัก โดยอาจารย์แพทย์จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ สถาบันร่วมผลิตแพทย์ฯ ซึ่งเป็นแพทย์ของโรงพยาบาลราชวิถีและสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี ร่วมสอนด้วย นอกจากนี้ยังมีอาจารย์พิเศษจากโรงเรียนแพทย์ต่างๆมาบรรายายในหัวข้อต่างๆ ด้วย ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้พื้นที่เรียนในอาคารรังสิตประยูรศักดิ์ (อาคาร 12) และอาคารวิทยาศาสตร์ (อาคาร 4, 4/1, 4/2) ภายในพื้นที่มหาวิทยาลัยรังสิต
ชั้นปีที่ 3 เทอม 2 นักศึกษาแพทย์จะย้ายมาเรียนที่อาคารสถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต ภายในพื้นที่โรงพยาบาลราชวิถี เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนขึ้นชั้นคลินิก
การเรียนในภาคคลินิก
การเรียนในภาคคลินิกรับผิดชอบโดย สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต ในโรงพยาบาลสังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุขทั้ง ซึ่งเดิมเป็นสถาบันฝึกอบรมแต่เพียงแพทย์ประจำบ้าน (แพทย์เฉพาะทาง) ทั้ง 3 แห่ง คือ โรงพยาบาลราชวิถี สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี (รพ.เด็ก) โรงพยาบาลเลิดสิน เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอนทางวิชาการและฝึกปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วย ภายใต้การดูแลของคณาจารย์แพทย์เฉพาะทางแต่ละสาขาในโรงพยาบาล
นอกจากนี้นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 6 จะได้ฝึกประสบการณ์เพิ่มเติม ในต่างจังหวัด เสมือนการฝึกภาคสนาม ซึ่งทำให้ได้ประสบการณ์ การตัดสินใจ การแก้ปัญหา โดยแบ่งการเรียนเป็น 2 ระดับคือ การฝึกระดับในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ (รพศ./รพท./รพช.ขนาดใหญ่) ได้แก่ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชสระแก้ว จังหวัดสระแก้วและ โรงพยาบาลกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี การฝึกในระดับโรงพยาบาลชุมชน ได้แก่ โรงพยาบาลสนามชัยเขต โรงพยาบาลบางน้ำเปรี้ยว โรงพยาบาลแปลงยาว โรงพยาบาลพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา และโรงพยาบาลกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม
สถานที่จัดการเรียนการสอนของวิทยาลัยแพทยศาสตร์
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต มีพื้นที่ในส่วนต่างๆ ดังนี้ ้
สถานที่ภายในมหาวิทยาลัยรังสิต
ห้องสโมสรนักศึกษาแพทย์มหาวิทยาลัยรังสิต อยู่ภายในอาคารรูปสี่เหลี่ยมที่ตั้งระหว่างอาคารวิทยาศาสตร์ (ตึก 4) และอาคารวิษณุรัตน์ (ตึก 5) ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอาคารวิษณุรัตน์ (ตึก 5/1) โดยอาคารแห่งนี้สร้างเสร็จเมื่อปีการศึกษา 2550 เพื่อใช้เป็นห้องสโมสรของนักศึกษาคณะต่างๆ ทั้งสิ้น 4 คณะ โดยที่ทางมหาวิทยาลัยได้มอบห้องสโมสรนักศึกษาให้แก่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ ทั้งหมด 3 ห้อง เพื่อใช้ทำกิจกรรม, ประชุมงาน หรือเป็นที่อ่านหนังสือสำหรับนักศึกษาแพทย์โดยเฉพาะ
ปัจจุบัน วิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้ส่งคืนพื้นที่ดังกล่าวคืนให้กับมหาวิทยาลัยรังสิต เพื่อใช้ประโยชน์เป็นห้องพักของตำรวจมหาวิทยาลัยรังสิต
เป็นอาคารที่ใช้ร่วมกับคณะทันตแพทยศาสตร์ ซึ่งทางวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้พื้นที่ในส่วนด้านตะวันออก อาคารนี้สร้างเสร็จเมื่อปลายปีการศึกษา 2550 และพร้อมใช้งานได้ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่จะถึงนี้ ซึ่งทางวิทยาลัยแพทยศาสตร์วางแผนที่จะเปิดสำนักงานถาวรของวิทยาลัยฯ ในอาคารนี้ และนอกจากนี้จะมีห้องไว้สำหรับอ่านหนังสือ, ประชุม, สืบค้นข้อมูล และอื่นๆ สำหรับนักศึกษาแพทย์
สถานที่ภายในโรงพยาบาลเลิดสิน
อาคารอาคารศูนย์แพทศาสตร์ชั้นคลินิก อยู่ติดกับอาคาร 33 ปีโรงพยาบาลเลิดสิน ซึ่งเป็นส่วนแยกจากพื้นที่โรงพยาบาลเลิดสิน จัดสร้างโดยงบประมาณของมหาวิทยาลัยรังสิต โดยใช้เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอนแก่นักศึกษาแพทย์ทั้งห้องเรียนบรราย และห้องปฏิบัติการ Skill Lab รวมถึงห้องสำนักงานศูนย์แพทยศาสตร์ชั้นคลินิกโรงพยาบาลเลิดสิน สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต และห้องสมุด
สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต
เป็นหน่วยงานราชการสังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข โดยร่วมมือกับมหาวิทยาลัยรังสิต เพื่อจัดการศึกษาในชั้นคลินิกให้แก่นักศึกษาแพทย์ วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติการจัดตั้ง วิทยาลัยรังสิต มีหนังสือที่ วรส 595/2531 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน 2531 ถึงทบวงมหาวิทยาลัย ขออนุญาตเปิดดำเนินการหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต และได้มีหนังสือที่ วรส. 216/2531 ลงวันที่ 18 พฤษภาคม 2531 ถึงสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ขอความร่วมมือ ให้นักศึกษาสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ เข้าฝึกปฏิบัติงาน  ณ โรงพยาบาลเด็ก (ปัจจุบันเป็น สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี) โรงพยาบาลราชวิถี โรงพยาบาลศูนย์ โรงพยาบาลชุมชน และสถานีอนามัยต่างๆ สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขพิจารณาอนุมัติในหลักการให้สถานที่ดังกล่าวเป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติงาน สำหรับนักศึกษาวิทยาศาสตร์สุขภาพได้  สำหรับโรงพยาบาลเด็ก และโรงพยาบาลราชวิถี นั้น  สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขได้ขอความร่วมมือไปยังกรมการแพทย์ ในการอนุมัติสถานที่ดังกล่าวแล้ว  โดยแจ้งให้มหาวิทยาลัยรังสิตทราบ ตามหนังสือ ที่  สธ 0212/4 - 4/636 เมื่อวันที่  24  มิถุนายน  2531 ทบวงมหาวิทยาลัยอนุมัติให้วิทยาลัยรังสิต (ต่อมาได้รับการเปลี่ยนประเภทเป็นมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) เปิดดำเนินการหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต  ในปีการศึกษา 2532 ต่อมา สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ได้มีหนังสือถึงมหาวิทยาลัยรังสิต ที่ สธ 0301/5339 ลงวันที่ 6 ธันวาคม 2532  แจ้งให้ทราบโดยสรุปว่า 1.ควรให้โรงพยาบาลราชวิถีและโรงพยาบาลเด็ก (ปัจจุบันเป็น สถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติมหาราชินี) เป็นสถานที่สมทบในการศึกษาของมหาวิทยาลัยรังสิต 2.โรงพยาบาลทั้งสองของกรมการแพทย์ มีความสามารถเฉพาะในการให้ความร่วมมือในการปฏิบัติงานทางคลินิกของนักศึกษา 3.กรมการแพทย์ยินดีที่จะให้ความร่วมมือ ให้ข้าราชการของกรมการแพทย์ ไปบรรยายนอกสถานที่ให้แก่ มหาวิทยาลัยรังสิต ได้  ตามมติของคณะรัฐมนตรี ที่ สร 0201/ว 144  ลงวันที่ 16 ตุลาคม 2518 โดยจะอนุญาตให้ข้าราชการไปสอนพิเศษในมหาวิทยาลัยเอกชนในเวชาราชการได้ไม่เกิน 4 ชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ 4.กรมการแพทย์ได้มีหนังสือที่ สธ 0305/8385 ลงวันที่ 23 ธันวาคม 2534  ถึงผู้อำนวยการโรงพยาบาลราชวิถี มอบหมายให้โรงพยาบาลราชวิถี ให้ความร่วมมือในการฝึกอบรมนักศึกษาแพทย์ มหาวิทยาลัยรังสิต ตามแนวทางที่กระทรวงสาธารณสุขได้กำหนดไว้ในหนังสือทั้งสองฉบับดังกล่าว
เมื่อแรกเริ่มมีการเรียนในภาคคลินิกในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการประชุมเพื่อแก้ปัญหาในการจัดการเรียนการสอนในภาคคลินิก และจัดประชุมแพทยศาสตร์ศึกษาแห่งประเทศไทยขึ้น ซึ่งในสมัยนั้น มี นพ.ไพโรจน์ นิงสานนท์ ปลัดกระทรวงสาธารณสุข และ นพ.สุจินต์ ผลากรกุล อธิบดีกรมการแพทย์ ได้มีแนวคิดในการจัดตั้งหน่วยงานเพื่อจัดการประสานความมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในการผลิตแพทย์ตามรูปแบบแนวคิดการผลิตแพทย์ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเป็นโรงเรียนแพทย์เอกชนที่ร่วมมือในการผลิตแพทย์กับภาครัฐ และได้มีการประชุมประสานงานอีกหลายครั้ง จนกระทั่งปี พ.ศ. 2536 กรมการแพทย์และกระทรวงสาธารณสุขมีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้ง สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต ในขณะนั้น ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (พ.ศ. 2536-2538) และได้มีการร่วมลงนามในข้อตกลงการร่วมผลิตแพทย์ระหว่างกรมการแพทย์ (โดย พล.รต.ศ.นพ.วิทุร แสงสิงแก้ว อธิบดีกรมการแพทย์ในสมัยนั้น) กับมหาวิทยาลัยรังสิต (โดยนายประสิทธิ์ อุไรรัตน์ นายกสภามหาวิทยาลัยรังสิต และผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเป็นผู้ลงนาม) เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2537 ทำให้สามารถแก้ไขปัญหาและเปิดดำเนินนการเรียนกการสอนในภาคคลินิกได้อย่างสมบูรณ์และผลิตแพทย์เอกชน ที่เปี่ยมด้วยคุณภาพจากอาจารย์ของกรมการแพทย์
ด้วยความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชน ในการร่วมกันระหว่างกรมการแพทย์ และมหาวิทยาลัยรังสิต จัดตั้งเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต โดยโรงพยาบาลทั้ง 2 แห่ง ซึ่งสังกัดกรมการแพทย์ จึงเป็นสถานที่เรียนในภาคทฤษฎีและหัตถการต่างๆ ในภาคคลินิก พร้อมทั้งอาจารย์แพทย์ของโรงพยาบาลทั้ง 2 แห่งจำนวนกว่า 258 ท่าน ได้อุทิศทุ่มเทกำลังเป็นหลักในการสอนนักศึกษาแพทย์จากมหาวิทยาลัยรังสิต ในฐานะที่บุคลากรของกรมการแพทย์ด้วยใจและจิตวิญญาณของความเป็นอาจารย์แพทย์ นอกจากนี้ยังมีโรงพยาบาลอีก 4 แห่ง ที่ร่วมเป็นสถานที่ฝึกภาคสนามเฉพาะของนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 6 (extern) ในต่างจังหวัด พร้อมทั้งมีอาจารย์แพทย์คอยถ่ายทอดความรู้ให้กับนักศึกษาแพทย์ด้วยประสบการตรง ชึ่งจะเวียนออกฝึกภาคสนามเป็นผลัด ผลัดละ 2 เดือน ในปีการศึกษาสุดท้าย
ปัจจุบันมีศูนย์แพทยศาสตร์ชั้นคลินิก รวมทั้งสิ้น 3 แห่ง ประกอบด้วย
ผู้บริหาร สถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต
รายนามผู้บริหารสถาบันร่วมผลิตแพทย์ กรมการแพทย์-มหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันมีดังนี้
กิจกรรมและประเพณีของวิทยาลัย
คณะกรรมการนักศึกษา วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต และคณะกรรมการประจำชั้นปี เป็นหน่วยงานหลักในการจัดกิจกรรมต่างๆ ของวิทยาลัย ซึ่งมีทั้งกิจกรรมที่ทางมหาวิทยาลัยเป็นผู้จัด โดยมีวิทยาลัยแพทยศาสตร์เข้าร่วม, กิจกรรมและประเพณีอื่นๆ ที่จัดขึ้นโดยวิทยาลัยแพทยศาสตร์เอง และกิจกรรมที่เข้าร่วมกับสถาบันแพทยศาสตร์อื่นในประเทศไทย ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
ค่ายและการรับน้องใหม่
กิจกรรมนี้ถือว่าเป็นกิจกรรมแรกหลังจากที่นักศึกษาแพทย์ได้เข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งปกติจะจัดในช่วง 1 เดือนแรกของภาคเรียน โดยจะมีพี่นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 2 เป็นหัวหน้าหลักในการทำกิจกรรมครั้งนี้ กิจกรรมส่วนใหญ่เน้นในด้านสันทนาการ อาจมีการแทรกวิชาการเข้ามาบ้างตามสมควร
ฮัมซะฮ์
ฮัมซะฮ์ (الهَمْزة, (al-)hamzah, ء) เป็นอักษรอาหรับใช้แทนเสียง /อ/ แต่ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรเท่ากับอักษรอื่นอีก 28 ตัว ใช้แสดงการออกเสียงในยุคต้นๆของศาสนาอิสลาม ใช้เติมบนอะลิฟเพื่อบอกว่าอะลิฟตัวนี้ใช้แทนเสียง /อ/ อาจเขียนได้ในรูป:
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ค่ายและการรับน้องใหม่
เป็นกิจกรรมที่จะจัดในวันสุดท้ายของกิจกรรมรับน้องใหม่ โดยนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ทุกคนจะไม่มีการเรียนการสอน เพื่อที่จะไปรับน้องทั้งมหาวิทยาลัยในตอนกลางวัน ซึ่งจะเป็นฐานกิจกรรมต่างๆ มากมาย ส่วนในตอนกลางคืนจะเป็นคอนเสิร์ตของศิลปินและดาราต่างๆ และจัดการประกวดดาว-เดือนของมหาวิทยาลัย
ฮัมซะฮ์
รายละเอียด
ฮัมซะฮ์ถือเป็นอักษรที่เขียนได้หลายวิธีและไม่มีผลต่ออักษรที่อยู่รอบข้างแม้แต่อักษรที่แทนสระเสียงยาว เขียนได้ 4 ลักษณะคือ เขียนบนเส้นโดยตรง เขียนบนอะลิฟ วาว หรือยาอุที่ตัดจุดข้างล่างออกไป อะลิฟที่มีฮัมซะฮ์อาจเขียนก่อนหน้าอะลิฟอีกตัวโดยไม่ต้องใช้อะลิฟ มัดดะ กฎของฮัมซะฮ์ขึ้นกับว่าฮัมซะฮ์อยู่ตำแหน่งต้น กลาง หรือท้ายคำ (ไม่ออกเสียง) สระเสียงสั้นที่เกิดจากการผันคำจะไม่นับ และเขียนในรูปอะลิฟ-ตันวิน จะใช้ฮัมซะฮ์เมื่ออยู่กลางคำเท่านั้น ในบางกรณี มีกฎที่ต่างไปคือ
วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ค่ายและการรับน้องใหม่
ค่ายนี้จะเป็นค่ายที่พี่นักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 3 จัดขึ้นเพื่อรับน้องนอกสถานที่ ในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ซึ่งค่ายนี้ได้รับอนุญาตจากคณบดีวิทยาลัยแพทยศาสตร์ อย่างถูกต้อง จุดประสงค์หลักของค่ายนี้ คือ จัดเพื่อให้น้องได้ทำกิจกรรมร่วมกัน ก่อให้เกิดสามัคคีขึ้นภายในชั้นปี อีกทั้งเพื่อให้นักศึกษาแพทย์ทุกชั้นปีได้ทำความรู้จักกันผ่านทางกิจกรรมต่างๆ ที่จัดขึ้นภายในค่าย และนอกจากนี้ค่ายพันธกิจฯ ยังถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของวิชาเวชศาสตร์การป้องกัน (Preventive Medicine) อีกด้วย
เป็นงานที่สหพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์แห่งประเทศไทย หรือ สพท. ได้จัดขึ้นเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ให้นักเรียนชั้นมัธยมที่สนใจจะเข้าศึกษาต่อในสาขาแพทยศาสตร์ ได้เข้ามารับประสบการณ์ตรงจากพี่ๆ จากทุกสถาบัน อีกทั้งยังมีการเปิดฉายวีดิทัศน์แนะนำแต่ละมหาวิทยาลัย ซึ่งในปีนี้งานจัดที่โรงพยาบาลราชวิถีอีกด้วย
ค่ายนี้จัดขึ้นในภาคฤดูร้อน ของนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 3 และเป็นภาคปฏิบัติของวิชาเวชศาสตร์ชุมชน หนึ่งในวิชาเฉพาะของนักศึกษาแพทย์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้การใช้ชีวิตร่วมกับชุมชน เรียนรู้วิถีชีวิต ขนบธรรมเนียมประเพณีท้องถิ่น และเข้าใจความรู้สึก/ความคิดของคนในชุมชนทั่วๆ ไปเกี่ยวกับระบบการสาธารณสุขของไทยในปัจจุบัน นอกจากนี้ยังได้ศึกษาดูงานด้านการแพทย์และสาธารณสุขมูลฐานในระดับหมู่บ้านและตำบลอีกด้วย
กิจกรรมกีฬา
เป็นงานกีฬาที่มหาวิทยาลัยรังสิตจัดขึ้นเพื่อให้นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มาร่วมแข่งขันกีฬา โดยมีจุดประสงค์เพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างคณะ/วิทยาลัยต่างๆ และนอกจากนี้ยังมีการแข่งขันประกวดสแตนเชียร์จากคณะต่างๆ อีกด้วย ซึ่งปกติจะจัดในช่วงของการรับน้องใหม่ในเดือนมิถุนายนของทุกปี
งานกีฬาที่จัดขึ้นเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ภายในวิทยาลัยแพทยศาสตร์ จัดขึ้นในภาคการศึกษาที่ 1 ของทุกปี
กิจกรรมวิชาการ
จัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยรังสิตช่วงเดือนมกราคม เป็นงานที่เปิดโอกาสให้นักเรียน นักศึกษา คณาจารย์ รวมทั้งผู้ประกอบการ เยี่ยมชมกิจกรรมทางวิชาการ งานวิจัยนวัตกรรม และผลงานต่างๆ โดยมุ่งเน้นการนำเสนอข้อมูลทางการศึกษา พร้อมกิจกรรมเสริมทักษะที่มีสีสันหลากหลายแนวทางของสาขาวิชาชีพ รวมทั้งปูพื้นฐานพร้อมสร้างทางเลือกให้แก่นักเรียนที่จะก้าวสู่ระดับอุดมศึกษาในอนาคต
กิจกรรมส่งเสริมศิลปวัฒนธรรม
พิธีไหว้พระบิดาหรือพระบรมราชชนกเป็นพิธีที่สำคัญที่สุดพิธีหนึ่งของการมาเป็นนักศึกษาแพทย์ ซึ่งพระบรมราชชนกถือว่าเป็นบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน ทำให้นักศึกษาแพทย์ให้ความเคารพนับถือพระบิดาเป็นอย่างมาก โดยพิธีนี้จะจัดในวันพฤหัสช่วงการรับน้องใหม่ของมหาวิทยาลัย
งานนี้ก็ถือว่าเป็นงานที่สำคัญที่สุดงานหนึ่งของการมาเป็นนักศึกษาแพทย์เช่นกัน โดยนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 2 ที่เรียนในวิชามหกายวิภาคศาสตร์ (หรือ Gross Anatomy) จะเป็นเจ้าภาพในการจัดงานครั้งนี้ โดยที่งานทำบุญอาจารย์ใหญ่จะจัดในช่วงก่อนเปิดภาคเรียนที่ 1 ส่วนพิธีพระราชทานเพลิงศพอาจารย์ใหญ่จะจัดภายหลังจากเรียนวิชามหกายวิภาคศาสตร์จบแล้ว หรือประมาณเดือนตุลาคมของทุกปี
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิก
ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา แคเมอรูนถอนตัวจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 หลังจากสามวันของการแข่งขัน เพื่อเข้าร่วมการคว่ำบาตรแอฟริกันเพื่อตอบสนองต่อการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับแอฟริกาใต้ที่แบ่งแยกสีผิว แคเมอรูนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1 ครั้งใน พ.ศ. 2545 โดยมีตัวแทนเพียงคนเดียวคือ ไอแซก เม็นโยลี
นักกีฬาชาวแคเมอรูนได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่งรวมถึงเหรียญทองฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
วงศ์ปลาดอกหมาก
ระวังสับสนกับปลาวงศ์อื่น ดูที่: วงศ์ปลาแป้น
วงศ์ปลาดอกหมาก (Mojarra, Silver biddy) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gerreidae
เป็นปลาที่มีลำตัวแบนข้าง ดูผิวเผินคล้ายปลาในวงศ์ปลาแป้น (Leiognathidae) มีขนาดปานกลาง เกล็ดบนหัวเป็นแบบบางขอบเรียบ หรือเกล็ดสาก มีเหงือกเทียม ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์เคิลเป็นหยักเล็กน้อย มีฟันบนขากรรไกร และเพดานปาก ไม่มีฟันเขี้ยว ปากยืดหดได้ มีสเกรีชีทที่ฐานครีบหลังและครีบก้น ครีบหลังมีตอนเดียว ครีบหางเว้าแบบส้อม ปกติอยู่เป็นฝูงในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทะเลแคริเบียน, อเมริกาใต้ จนถึงเอเชีย แต่ก็อาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด
แบ่งออกได้ทั้งหมด 6 สกุล
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย เป็นอุทยานประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย มีโบราณสถานทั้งหมด 283 แห่ง สำรวจค้นพบแล้ว 204 แห่ง รวมทั้งสุสานวัดชมชื่นและเตาสังคโลกโบราณ
ในปัจจุบันจากการประเมินของกรมศิลปากร นับว่ามีการต่อเติมโบราณสถานจากสภาพเดิมน้อยกว่าที่ใด ยังคงรักษาภูมิทัศน์ของเมืองประวัติศาสตร์ไว้ได้ครบถ้วน
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย พร้อมด้วยอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยและอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร ได้รับเกียรติให้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกภายใต้ชื่อว่า "เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร"
แม่น้ำปัทมา
ปัทมา (পদ্মা Pôdma) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศบังกลาเทศ ถือเป็นลำน้ำแตกสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 356 km ถึงจุดบรรจบกับแม่น้ำเมฆนาใกล้อ่าวเบงกอล นครราชชาฮีตั้งอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ นับตั้งแต่ ค.ศ. 1966 มีที่ดินถูกแม่น้ำปัทมากัดเซาะมากกว่า 66,000 เฮกตาร์
เถา-ยฺเหวียน
เถา-ยฺเหวียน เป็นนครปกครองโดยตรง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของไต้หวัน ติดกับนครซินเป่ย์ (ไทเปใหม่), เทศมณฑลซินจู๋, และเทศมณฑลอี๋หลาน มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เขตเถา-ยฺเหวียน โดยเขตนี้กับเขตจงลี่ประกอบกันเป็นเขตมหานครขนาดใหญ่ เถา-ยฺเหวียนได้พัฒนาจากเมืองบริวารของเขตมหานครไทเป จนกลายเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 และนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ เนื่องจากการเดินทางไปยังนครไทเปนั้นมีความสะดวกรวดเร็ว ทำให้ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เถา-ยฺเหวียนมีอัตราการเติบโตของประชากรมากที่สุดในบรรดาเมืองทุกเมืองในประเทศ
"เถา-ยฺเหวียน" ในภาษาจีนหมายถึง "สวนลูกท้อ" เพราะบริเวณนี้เคยมีต้นท้อจำนวนมาก เมืองนี้เป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรมและสำนักงานใหญ่ของบริษัทเทคโนโลยีหลายแห่ง และยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน ซึ่งเป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการในไทเป และพื้นที่อื่น ๆ ทางตอนเหนือของไต้หวัน
ช่วงต้น
ในสมัยโบราณ ที่ราบสูงเถา-ยฺเหวียนเป็นที่อยู่ของชาวอะบอริจินที่ราบไต้หวัน ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ได้มีชาวเกอตากาลันตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่ที่เรียกว่า  ในช่วงปีแรก ๆ ของการล่าอาณานิคมของดัตช์, การล่าอาณานิคมของสเปน, และเจิ้งเหอแห่งราชวงศ์หมิง ยังไม่มีการเพาะปลูกหรือกิจกรรมทางอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ใด ๆ ในพื้นที่นี้ ต่อมาในสมัยราชวงศ์ชิง ได้มีผู้คนจำนวนมากจากมณฑลฝูเจี้ยนและมณฑลกวางตุ้ง เริ่มอพยพมาที่นี่เพื่อเพาะปลูก โดยเฉพาะต้นท้อ ซึ่งจะบานสะพรั่งเต็มที่ในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ สวยงามมากจนผู้คนตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า Toahong [เทออ๊าหึง]
จักรวรรดิญี่ปุ่น
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1901 ในสมัยการปกครองของญี่ปุ่น มีการจัดตั้งสำนักงานการปกครองท้องถิ่นขึ้น ชื่อว่า โทชิเอ็งโจ (桃仔園廳 (Toshien Chō)) และเปลี่ยนชื่อเป็น โทเอ็งโจ (桃園廳 (Tōen Chō)) ใน ค.ศ. 1905 ต่อมาใน ค.ศ. 1920 พื้นที่ โทเอ็ง ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชินจิกุ
สาธารณรัฐจีน
หลังญี่ปุ่นยกไต้หวันคืนแก่สาธารณรัฐจีนในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1945 พื้นที่ปัจจุบันของนครเถา-ยฺเหวียนในตอนนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของเทศมณฑลซินจู๋ ต่อมาใน ค.ศ. 1950 ได้มีการก่อตั้งเทศมณฑลเถา-ยฺเหวียนขึ้น โดยแยกออกมาจากเทศมณฑลซินจู๋ ในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1971 นครเถา-ยฺเหวียนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลเถา-ยฺเหวียน ในตอนนั้น เทศมณฑลเถา-ยฺเหวียนแบ่งการปกครองออกเป็น 6 นคร, 1 เมือง และ 6 ตำบล
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 สภาบริหารได้อนุมัติแผนการยกสถานะเถา-ยฺเหวียนจากเทศมณฑลไปเป็นนครภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลกลาง และในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 2014 เทศมณฑลเถา-ยฺเหวียนก็ได้ยกระดับไปเป็นนครปกครองโดยตรงเถา-ยฺเหวียน (桃園市)
ภูมิศาสตร์
เถา-ยฺเหวียนตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไทเปประมาณ 40 km และกินพื้นที่ 1220 km2 ประกอบด้วยที่ราบลุ่ม ภูเขาและที่ราบสูงที่เชื่อมต่อถึงกัน รูปร่างของนครเถา-ยฺเหวียนค่อนข้างยาวและแคบ จากทิศตะวันออกเฉียงใต้ลาดลงไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ โดยทางตะวันออกเฉียงใต้มีเทือกเขาเสฺว่ชาน (雪山山脈) และปลายสุดเป็นชายฝั่งติดกับช่องแคบไต้หวัน
ในบริเวณที่ราบสูงเถา-ยฺเหวียนมีบ่อชลประทานจำนวนมาก ซึ่งทำให้เถา-ยฺเหวียนมีชื่อเล่นว่า "เมืองหนึ่งพันบ่อ" (千塘之鄉)
เทศมณฑลไถจง
เทศมณฑลไถจง เป็นเทศมณฑลในทางตอนกลางของประเทศไต้หวันในระหว่างปี ค.ศ. 1945 ถึง 2010 เมืองหลวงของเทศมณฑลตั้งอยู่ที่เมืองยฺเหวียนหลินก่อนปี 1950 และย้ายมาที่นครเฟิงยฺเหวียนหลังปี 1950
ทฤษฎีบทของสจวร์ต
ทฤษฎีบทของสจวร์ต (Stewart's theorem) เป็นทฤษฎีบททางเรขาคณิตที่กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างความยาวของด้านข้างกับความยาวของ "ส่วนของเส้นตรงที่เชื่อมจุดยอดกับจุดที่อยู่บนด้านตรงข้าม (Cevian)" ในรูปสามเหลี่ยม ชื่อของทฤษฎีบทนี้เป็นการให้เกียรติแก่นักคณิตศาสตร์ชาวสก็อต แมทธิว สจวร์ต (Matthew Stewart) ผู้เผยแพร่ทฤษฎีบทนี้ในปี ค.ศ. 1746
รายละเอียด
กำหนดให้ a, b และ c เป็นความยาวของด้านข้างของรูปสามเหลี่ยม ให้ d เป็นความยาวของ cevian ไปทางด้านความยาว a หาก cevian แบ่งด้านความยาว a ออกเป็นสองส่วนของความยาว คือ m และ n โดยมี m ติดกับ c และ n ติดกับ b แล้วทฤษฎีบทของสจ๊วต ระบุว่า
ทฤษฎีบทนี้อาจเขียนขึ้นแบบสมมาตรโดยใช้ความยาวของส่วนที่แบ่งแล้ว นั่นคือใช้ความยาว AB ให้เป็นบวกหรือลบ ตามแต่ว่า A อยู่ทางซ้ายหรือขวาของ B ในการวางแนวที่แน่นอนของเส้น ในสูตรนี้ทฤษฎีบทกล่าวว่าถ้า A, B และ C เป็นจุดร่วมเส้นตรง (collinear points) และ P เป็นจุดใด ๆ แล้ว
ในกรณีพิเศษที่ cevian เป็นเส้นมัธยฐาน (Cevian แบ่งด้านตรงข้ามออกเป็นสองส่วนที่มีความยาวเท่ากัน) สามารถหาผลลัพธ์ได้จากทฤษฎีบทของอะพอลโลเนียส
พิสูจน์
ให้ θ เป็นมุมระหว่าง m และ d และ θ′ คือมุมระหว่าง n และ d โดย θ′ + θ = 180 องศา และดังนั้น cos θ′ = − cos θ โดยใช้กฎของโคไซน์ในสามเหลี่ยมเล็กสองรูปที่มีมุม θ และ θ′ ประกอบอยู่
อีกวิธีหนึ่งทฤษฎีบทสามารถพิสูจน์ได้คือการวาดเส้นตั้งฉากจากจุดยอดของรูปสามเหลี่ยมไปยังฐานและใช้ทฤษฎีบทพีทาโกรัสเพื่อหาความยาว b, c และ d ในแง่ของระดับความสูง ด้านซ้ายและขวาของสมการนั้นจะเป็นนิพจน์เดียวกัน
ประวัติ
จากตำราคณิตศาสตร์ของฮุตตันและเกรกอรี (Hutton & Gregory, 1843, หน้า 220) สจวร์ตเผยแพร่ผลเฉลยในปี ค.ศ. 1746 เมื่อเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่มีสิทธิ์จะเข้ารับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์คณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระแทนที่คอลิน แม็กคลอริน (Colin Maclaurin) และตำราคณิตศาสตร์ของ ค็อกเซเตอร์และไกรต์เซอร์ (Coxeter & Greitzer, 1967, หน้า 6) ระบุว่าผลลัพธ์อาจเป็นที่ทราบโดยอาร์คิมีดีส เมื่อประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช  ฮุตตันและเกรกอรี (1843) กล่าวว่าผลเฉลยถูกใช้โดยโรเบิร์ต ซิมสัน (Robert Simson) ในปี ค.ศ. 1748 และโดยโทมัส ซิมป์สัน (Thomas Simpson) ในปี ค.ศ. 1752 และการปรากฏครั้งแรกในยุโรปเกิดขึ้นในงานของลาซาร์ การ์โน (Lazare Carnot) ในปี ค.ศ. 1803
หวด ปั๊ก คัก
เนื้อเรื่องย่อ
หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบทเป็นทหารรับจ้างไปรบในสงครามเมื่อสงครามเสร็จสิ้นก็สลัดคราบทหารมาเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่มันก็ไม่ง่ายเลยเมื่อเขาถูกพวกทหารต่างชาติข่มเหงจึงต้องกลับมาใช้ชีวิต ตาต่อตาฟันต่อฟัน กับพวกที่รังแกเขา...
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 284 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 9 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2008
รัฐควีนส์แลนด์
รัฐควีนส์แลนด์ (Queensland) เป็นรัฐในประเทศออสเตรเลียที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินทวีป ติดกับนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ทางตะวันตก ติดกับรัฐเซาท์ออสเตรเลียทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ และรัฐนิวเซาท์เวลส์ ทางทิศใต้
ทางตะวันออกของรัฐควีนส์แลนด์ เป็นทะเลปะการังและมหาสมุทรแปซิฟิก รัฐควีนส์แลนด์มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียและเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 3 รองจากรัฐนิวเซาท์เวลส์และรัฐวิกตอเรีย
พื้นที่แต่เดิมมีคนพื้นเมืองออสเตรเลียและชาวเกาะทอร์เรสสเตรทอาศัยอยู่ ที่มาอยู่ราว 40,000 ถึง 65,000 ปีก่อน ต่อมาเป็นอาณานิคมของอังกฤษและแยกจากนิวเซาท์เวลส์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1859 ถือว่าเป็นวันเฉลิมฉลองประจำปีของรัฐ เรียกว่าวันควีนส์แลนด์
เทศมณฑลอี๋หลาน
เทศมณฑลอี๋หลาน เป็นเทศมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) มีเนื้อที่ 2,143.6 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 462,600 คน ความหนาแน่นของประชากร 216 คนต่อตารางกิโลเมตร เทศมณฑลอี๋หลานมีเมืองหลวงคือ อี๋หลานซิตี้
ตำบลสีสุก (อำเภอแก้งสนามนาง)
ตำบลสีสุก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแก้งสนามนาง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลสีสุก
การปกครอง
ตำบลสีสุก แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน คือ
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศโปแลนด์ ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโปแลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 45 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 23 คนและหญิง 22 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 12 ชนิดกีฬา
เวนเดลล์ บราวน์
เจ้าของกิจการ
บราวน์เป็นที่รู้จักในฐานะนักบุกเบิกระบบเศรษฐกิจ gig economy และอุตสหกรรมกลุ่มผู้ทำงานจากบ้าน โดยได้เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง LiveOps และดำรงตำแหน่งประธานและเจ้าหน้าที่กรรมการบริหารฝ่ายเทคโนโลยีในปี 2002 บริษัท LiveOps ออกแบบศูนย์โทรศัพท์และบริหารจัดการสื่อโซเชียลให้กับหลายบริษัท อาทิ โคคาโคลา พิซซ่าฮัท และ อีเบย์ ในเดือนกรกฎาคม 2016 LiveOps มีพนักงานโทรศัพท์ที่ทำงานจากบ้านมากที่สุดในโลกโดยมีจำนวนมากกว่า 20,000 คน และฐานข้อมูลคลาวด์ของบริษัทก็มีเวลาของการทำรายการบริหารลูกค้ามากกว่าหนึ่งพันล้านนาที
ในปี 2015 บราวน์ได้ก่อตั้งบริษัท Averon ซึ่งเป็นบริษัทรักษาความปลอดภัยในระบบไซเบอร์ ซึ่งได้พัฒนาโซลูชั่นการระบุตัวตนไร้แรงเสียดทาน (frictionless identity solutions) ตามระบบเทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือ Averon เขาได้เปิดแนวคิดด้านระบบรักษาความปลอดภัยในระบบไซเบอร์บนเวทีการประชุมระดับโลก TED Conference ที่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ในเดือนมีนาคม 2016 โดยทางบริษัท Telefonica ได้ประกาศการเป็นหุ้นส่วนทางเทคโนโลยีกับ Averon จากนั้นบราวน์ได้ร่วมก่อตั้ง Nularis ในปี 2011 ซึ่งเป็นบริษัทผู้พัฒนาเทคโนโลยีหลอดไฟ LED ประหยัดไฟและยังเป็นผู้จัดสรรวัสดุให้แก่เครือแฟรนชายส์ระดับโลกอย่าง เครือโรงแรม Hyatt โรงแรมในเครือ Four Seasons และ The Coffee Bean & Tea Leaf
ในปี 2006 บราวน์ได้ร่วมก่อตั้งบริษัท Teleo ซึ่งเป็นคู่แข่งของ Skype ที่นี่เขาได้สร้างแอพพลิเคชั่น VolP ที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถต่อและรับสายโทรศัพท์ได้ทางอินเทอร์เน็ต จากนั้น Teleo ได้ถูกซื้อกิจการโดย Microsoft และกลายมาเป็นส่วนหนึ่งในกลุ่ม MSN ของ Microsoft ในปี 2006
ในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งและประธานบริษัท eVoice บราวน์ได้สร้างแพลทฟอร์มการฝากข้อความเสียง eVoice ขึ้นในปี 2000 ซึ่งถือว่าเป็นระบบฝากข้อความเสียงทางอินเทอร์เน็ตระดับโลกระบบแรก เขาได้คิดค้นเทคนิคต่าง ๆ เช่น การฝากข้อความเสียงเพื่อส่งอีเมล์ (voicemail-to-email) ระบบ visual voicemail และระบบ enhanced caller ID ซึ่งเป็นนวัตกรรมที่ถือว่าเป็น “แอพ” รุ่นบุกเบิก และต่อมาได้ถูกพัฒนาเพิ่มเติมโดย Google Voice และ Apple บริษัท eVoice ให้บริการระบบฝากข้อความเสียงให้แก่ AT&T, MCI, AOL และบริษัทโทรศัพท์ในภูมิภาคต่าง ๆ บริษัท eVoice ถูกซื้อโดย AOL Time-Warner ในปี 2001 และได้เป็นส่วนหนึ่งในกลุ่มผู้ให้บริการเสียง AOL ในเวลาต่อมา บราวน์ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารด้านเทคโนโลยี MicroTimes ให้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้บริหารบริษัทชั้นนำที่ติดอันดับหนึ่งในร้อยของกลุ่มอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ของอเมริกาในปี 2002
ในฐานะผู้ให้การสนับสนุนบริษัทใหม่ ๆ ของซิลิคอนวาเลย์ บราวน์ช่วยระดมทุนให้แก่บริษัทเปิดใหม่หลายบริษัท อาทิ Appeo, ADISN, MOEO และ IronPort ซึ่งต่อมาถูกซื้อไปโดย Cisco System ในปี 2007 เป็นเงิน 830 ล้านเหรียญสหรัฐฯ
นักพัฒนาซอฟต์แวร์
บราวน์ยังเป็นที่รู้จักในกลุ่มแฟนวิดีโอเกมคลาสิกจากการออกแบบและโปรแกรมเกมที่เป็นที่นิยมของ Imagic รวมถึง เกม Star Wars ของ ColecoVision และเกม Beauty & the Beast เกม Nova Blast และ Moonsweeper ของ Mattel’s Intellivision
ในช่วงกลางยุค 1980 บราวน์ได้พัฒนาระบบ ADAP SoundRack ซึ่งเป็นระบบบันทึกเสียงที่บันทึกตรงสู่ฮาร์ดดิสค์ (direct-to-hard-disk audio recording system) รุ่นบุกเบิก ที่ได้เข้ามาแทนที่วิธี tape-splice sound editing อันเป็นการบันทึกเสียงแบบดังเดิม ระบบ ADAP ถูกนำมาใช้สร้างและแก้ไขปรับปรุงเสียงในฟิล์มของภาพยนตร์ฮอลลิวูดและรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ ได้แก่ Born on the Fourth of July, Honey, I Shrunk the Kids, Die Hard, The Cosby Show, Falcon Crest และ Beverly Hills 90210 ตอนนักบิน นอกจากนี้ระบบ ADAP ยังถูกนำมาใช้โดยศิลปินมากมาย อาทิ Peter Gabriel, Fleetwood Mac, The Pointer Sisters, Mötley Crüe, David Bowie ตลอดจน Natalie Cole นอกจากเทคโนโลยีระบบ ADAP ของเขา บราวน์ยังให้คำปรึกษาเกี่ยวกับระบบเสียงให้แก่บริษัท The Walt Disney และ Toshiba และต่อมาได้ทำงานในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านการเข้ารหัสการสื่อสารโทรคมานาคม (telecommunications cryptography) ให้แก่ National Semiconductor โดยได้ช่วยสร้างระบบการใช้งานของฮาร์ดแวร์ของกระบวนการ DS3
นักประดิษฐ์
บราวน์ได้สร้างสรรค์นวัตกรรมที่ได้รับสิทธิบัตรทั้งภายในประเทศสหรัฐฯ และระหว่างประเทศมากมายในสาขาการรักษาความปลอดภัยในโลกไซเบอร์ โทรคมนาคม แอพพลิเคชั่นสำหรับสมาร์ทโฟน แรงงานเสมือน ยานพาหนะขับเคลื่อนพลังงานไฟฟ้า หลอดไฟ LED กล้องสามมิติ เชื้อเพลิงที่นำกลับมาใช้ใหม่ และ ตัวแทนจำหน่ายเพลงทางออนไลน์
--ชีวประวัติช่วงต้นและการศึกษา== บราวน์เติบโตในเมืองโอนีออนทา รัฐนิวยอร์กและจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมโอนีออนทา ในระหว่างที่เรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ บราวน์เริ่มเขียนโปรแกรมและขายระบบคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เขาตีพิมพ์บทความด้านคอมพิวเตอร์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร Byte ในปี 2013 เขาได้รับเกียรติให้บันทึกชื่อลงบนกำแพงเกียรติยศของโรงเรียนมัธยมโอนีออนทา จากความสำเร็จของเขาทางด้านธุรกิจและเทคโนโลยี บราวน์สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอร์แนลในปี 1982 ได้รับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์บันฑิตสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ในขณะที่อยู่ในมหาวิทยาลัยคอร์แนล บราวน์ได้รับรางวัล Hughes Aircraft Bachelor of Science Undergraduate Fellowship
กิจกรรมการกุศล
กิจกรรมทางด้านการกุศลของบราวน์ ได้แก่ การให้ทุนการศึกษาที่ Soka University of America (Aliso Viejo, California) การให้การสนับสนุนห้องทดลองและห้องสมุดความปลอดภัยทางการบินของ Embry-Riddle Aeronautical University และเป็นผู้สนับสนุนส่วนบุคคลของนักเรียนผู้ด้อยโอกาสในอเมริกาใต้
ชีวิตส่วนตัว
บราวน์เข้าร่วมเป็นวิทยากร ผู้ตัดสินและที่ปรึกษาด้านเทคโนโลยีในการประชุมต่าง ๆ เช่น การประชุมอิสราเอล การประชุมสมัชชาเศรษฐกิจโลก การประชุม TED การประชุม Google และ MIT Hackathons การประชุม Digital Life Design Munich การประชุม DLD Tel Aviv การประชุม Web Summit Dublin การประชุม TechCrunch การประชุม CTIA-The Wireless Association การประชุม AlwaysOn (“Networking the Global Silicon Valley”) การประชุม El Financiero (Bloomberg) และการประชุม Mita Institute Tech Talks บราวน์เป็นหนึ่งในสมาชิกของคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านนวัตกรรมยานยนต์ของ Progressive X Prize รวมถึง เทคโนโลยีเชื้อเพลิงแบบใหม่และการพัฒนารถขับเคลื่อนพลังงานไฟฟ้า ที่ปรึกษาให้แก่กองทุน MITA Institute Venture Fund ตลอดจนเป็นที่ปรึกษาของ Gener8 ซึ่งเป็นบริษัทสร้างภาพยนตร์สามมิติที่ได้สร้างสรรค์ภาพยนตร์ อาทิ เดอะ อเมซิ่ง สไปเดอร์แมน และ แฮรี่ พ็อตเตอร์แอนด์เดอะ เดทลี่ย์ฮอลโลส์ ภาค 2 บราวน์ได้รับใบอนุญาตเป็นนักบินเครื่องบินส่วนบุคคลและยังมีโครงการพัฒนาเครื่องบินแบบใหม่ จรวดและการออกแบบยานพาหนะขับเคลื่อนพลังงานไฟฟ้าออกมาอย่างสม่ำเสมอ
ปลาดอกหมาก
สำหรับปลาดอกหมากที่เป็นปลาน้ำจืด ดูที่: ปลาดอกหมาก (น้ำจืด)
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ตามชายฝั่งหรือปากแม่น้ำของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย รวมถึงมหาสมุทรแอตแลนติก สามารถพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยและน้ำจืด
จำแนกได้ดังนี้
thumb|240px|[[ปลาดอกหมากกระโดง (G. filamentosus) เป็นชนิดที่สามารถพบได้ในประเทศไทย]]
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเลบานอนได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 9 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
ปรสิต
ปรสิต (parasite) หมายถึง สิ่งมีชีวิตที่อาศัยผู้อื่นหรือเซลล์ชนิดอื่นเป็นที่พักอาศัยและแหล่งอาหาร และบางครั้งทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่ใช้ประโยชน์นั้นหรือเซลล์ภายในจนเจ็บป่วยหรือถึงกับเสียชีวิต เช่น การอาศัยอยู่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำในร่างกายมนุษย์ ตัวอย่าง พยาธิ เป็นต้น
อ่าง เถิดเทิง
สุธน เวชกามา เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อ่าง เถิดเทิง เกิดที่อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดงตลกชายชื่อดังชาวไทย
วัยเด็ก
สุธน มีชื่อเล่นว่าอี้ มารดาทำอาชีพแบกปุ๋ยแบกข้าวสารตามโรงสีแต่ไม่ทราบชื่อบิดาเป็นลูกคนสุดท้องในจำนวนลูกทั้งหมดเจ็ดคนเพราะการที่มารดาไม่ได้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคโปลิโอทำให้อ่างเดินขาลีบ พอไปอยู่ที่กรุงเทพอ่างเป็นเด็กวัดตั้งแต่เด็กเพราะอยากหาเงินเองและเพื่อไปหาข้าวให้มารดากิน โดยอ่างเรียนจบชั้นประถมปีที่สามที่โรงเรียนวัดดาวคะนอง โดยเรียนนานหลายปีเพราะเป็นคนไม่รับรู้เรื่องการเรียนเลย อ่านหนังสือไม่ออกแต่มีความสามารถในการจดจำมุขได้และชื่นชอบการร้องเพลง
เข้าสู่วงการ
อ่างได้ทำงานเป็นช่างทาสีก่อนไปเห็นตลกคณะอิสระ เดือนเพ็ญที่มีจตุรงค์และตู้ เชิญยิ้ม(หรือเท่ง เถิดเทิง​) ที่ไปเล่นในงานวัดจึงรับเขาเข้าคณะโดยการเป็นเด็กยกของภายหลังคณะอิสระ เดือนเพ็ญยุบอ่างเลยไปเล่นตลกคณะเล็กๆ ตามสายใต้เก่าที่สามแยกไฟฉายก่อนจะไปสมัครอยู่กับหม่ำ จ๊กมกและได้ย้ายไปคณะหนู คลองเตยทำให้อ่างมีงานละครและภาพยนตร์เข้ามามากมาย ภายหลังย้ายกลับไปอยู่กับหม่ำหลังจากที่หนูคลองเตยยุบคณะ ก่อนย้ายไปคณะโน๊ต เชิญยิ้มทำให้อ่างได้เล่นหนังมากขึ้นทั้งหนังเรื่อง ผีหัวขาด / หลวงพี่เท่ง / อีส้ม สมหวัง / ฟ้าใสใจชื่นบาน และกองพันครึกครื้น ท.ทหารคึกคัก
ตกอับ
หลังจากความนิยมของอ่าง เถิดเทิงแพร่หลายในทั่วประเทศ แต่เกิดเรื่องอื้อฉาวคือ อ่างหนีออกจากบ้านเพราะจับได้ว่าภรรยาคนแรกไปมีคนอื่นโดยไม่มีอะไรติดตัวจนชีวิตตกอับ ทำให้ข่าวคราวและงานวงการบันเทิงของ อ่าง เถิดเทิง ก็เงียบหายไป ในเวลาต่อมา คณะอ่าง เถิดเทิง นั้นอ่างเป็นหัวหน้าคณะ และนำอดีตทีมตลกบางคน เช่น เพียว พันล้าน / เจมส์ เชิญยิ้ม / ไข่ เถิดเทิง / โน๊ต เถิดเทิง และ ตู่ ตาหวาน
ปัจจุบัน
ภายหลัง อ่าง ได้ออกมาทำงานวงการตลกอีกครั้งและขายยำปลาดุกฟู ปัจจุบันอ่างมีกิจการขายน้ำส้ม
มายบลัดดีวาเลนไทน์ (เพลงทาทา ยัง)
"มายบลัดดีวาเลนไทน์" (My Bloody Valentine) คือซิงเกิลที่ 2 ของทาทา ยัง จากอัลบั้ม เรดีฟอร์เลิฟ เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวน์โหลดและเผยแพร่ทางวิทยุในประเทศไทย
เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทาทา ยัง ได้ออกเผยแพร่เพลง "มายบลัดดีวาเลนไทน์" ในฉบับภาษาไทย ออกมาทุกคลื่นวิทยุ เนื่องในโอกาสเดือนแห่งความรัก
มายาโรส
มายาโรส เป็นนามปากกาของ ณหทัย แสนมงคล (ชื่อเดิม อรุโณทัย วรรณถาวร) นักเขียนนวนิยายโรแมนติกเขย่าขวัญ นักเขียนรางวัลชนะเลิศโครงการประกวดนักเขียนน่ารัก season 2 ซึ่งเป็นโครงการค้นหานักเขียนนวนิยายไม่เป็นพิษต่อสังคมไทย โดยสำนักพิมพ์แน็ตตี้ ในเครือบรรลือสาสน์
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ที่เชียงใหม่ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้วยเกียรตินิยมเหรียญทองอันดับหนึ่ง จากคณะการสื่อสารมวลชน สาขาวิชาการสื่อสารมวลชน แขนงวิชาสื่อใหม่ และการสร้างภาพเคลื่อนไหว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และจบการศึกษาระดับปริญญาโท จากคณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทำงานเป็นผู้ผลิตข่าวและสารคดี มีรายการสารคดีที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส คือ รายการเด็กมีเรื่อง และ รายการสองกำลังสื่อ ปัจจุบันเป็นนักวิชาการอิสระ
การประพันธ์
เริ่มเขียนเรื่อง Passion สุสานรักกุหลาบดำ และไปโพสต์ลงในเว็บเด็กดี ในปี พ.ศ. 2552 ได้รับรางวัลชนะเลิศนวนิยายรักโรแมนติกใน โครงการประกวดนักเขียนน่ารัก season 2 ซึ่งเป็นโครงการค้นหานักเขียนนวนิยายไม่เป็นพิษต่อสังคมไทย โดยสำนักพิมพ์แน็ตตี้ ในเครือสำนักพิมพ์บรรลือสาสน์ และได้เป็นผลงานตีพิมพ์เรื่องแรก โดยในครั้งนั้นได้ใช้นามปากกาว่า กุหลาบน้ำเงิน
ต่อมา ได้มีผลงานตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์โซฟา ในเครืออักขระบันเทิง โดยครั้งนี้ได้ใช้นามปากกาว่ามายาโรสเป็นครั้งแรก มีผลงานเล่มแรกที่ได้ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์นี้คือ รวมเรื่องสั้นชุด Calnival of love เกมรักราตรีเลือด เรื่อง ชิงช้าสวรรค์  ซึ่งเขียนร่วมกับ แรบบิสโรส, ปริชญา, และ เซวิลล์ โดยสำนักพิมพ์ได้นำไปทำเป็นหนังสือการ์ตูนช่องในเวลาต่อมา
ที่มาของนามปากกา
เดิมทีใช้นามปากกาว่ากุหลาบน้ำเงิน ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นนามปากกามายาโรส ซึ่งมาจากดอกกุหลาบ หมายถึง ความสลับซับซ้อน และเร้นลับ ส่วนคำว่ามายาคือ ความฝันและภาพลวง เช่นเดียวกับลักษณะงานเขียนส่วนใหญ่ของมายาโรส ก็มักเขียนถึงความเพ้อฝันและความเร้นลับ
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศกาตาร์ ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกาตาร์ได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 1 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 1 คนและหญิง 0 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
วัดเดิมเจ้า
วัดเดิมเจ้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529
วัดเววน
วัดเววน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ วัดพระแจ้ง ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดมณฑล ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493
บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484
รายชื่อวัดในจังหวัดอำนาจเจริญ
รายชื่อวัดในจังหวัดอำนาจเจริญ
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ได้รับการจัดตั้ง เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และจัดการเรียนการสอนในด้านสหเวชศาสตร์ในหลายสาขาวิชาได้แก่ สาขาวิชาเทคนิคการแพทย์ สาขาวิชาเทคโนโลยีหัวใจและทรวงอก สาขาวิชารังสีเทคนิค สาขาวิชากายภาพบำบัด และสาขาทัศนมาตรศาสตร์ ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
ภาควิชา
คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วย​ 5 ภาควิชา ดังนี้​
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร อันได้แก่
ปลาดาบเงินใหญ่
ปลาดาบเงินใหญ่ (Atlantic cutlassfish, Australian hairtail, Largehead hairtail, タチウオ; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาดาบเงิน (Trichiuridae)
เป็นปลาที่มีลำตัวแบนเรียวยาว มีลักษณะคล้ายแถบริบบิ้น ไม่มีเกล็ด ปากล่างยื่นย่าวล้ำปากบน หางเรียวยาวปลายแหลม แผ่นปิดเหงือกมีปลายเป็นมุมแหลม ๆ อยู่แนวเดียวกับครีบอก ไม่มีครีบท้องและครีบหาง มีฟันแหลมคมเป็นเขี้ยวยาวโค้งออกมานอกปาก
มีขนาดความยาวได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักเต็มที่ได้ถึง 5 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปประมาณ 40-50 เซนติเมตร มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 15 ปี แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในหลายพื้นที่ของโลก ในอ่าวไทยอยู่รวมกันเป็นฝูงตามชายฝั่งทะเลน้ำตื้นและปากแม่น้ำ กินอาหาร โดยไล่ล่าปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า
เป็นปลาที่นำมาแปรรูป เช่น ทำลูกชิ้น, ทำปลาเค็มและปลาแห้งเป็นอาหาร ในอาหารญี่ปุ่น ปลาดาบเงินใหญ่ยังนิยมนำมาทำซาชิมิ
ท่อลมอ่อน
ท่อลมอ่อน (tracheomalacia) คือภาวะซึ่งหลอดลมใหญ่ (ท่อลม) มีลักษณะอ่อนนิ่มกว่าปกติ เกิดจากความผิดปกติของกระดูกอ่อนที่ประกอบขึ้นเป็นหลอดลม หลอดลมที่อ่อนนิ่มกว่าปกติอาจตีบพับลงได้ง่าย โดยเฉพาะเมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องมีอากาศไหลผ่านเป็นปริมาณมาก
ประเทศกายอานาในโอลิมปิก
ประเทศกายอานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 16 ครั้ง กายอานายังไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว สำหรับ 5 ครั้งแรก เข้าร่วมในนามบริติชกายอานา ประเทศนี้ได้รับรางวัลเหรียญเดียว ซึ่งเป็นเหรียญทองแดงในกีฬามวยสากลโดย ไมเคิล แอนโทนี่ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สมาคมโอลิมปิกกายอานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2478 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2491
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่น อวาทาโร่เซ็นไต ดงบราเธอร์ส เป็นละครโทคุซัทสึชุดของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 46 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา เวลา 9:30 น. - 10:00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2022 จนถึงวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 มีจำนวนตอนทั้งหมด 50 ตอน
ภาพรวม
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส เป็นผลงานลำดับที่ 46 ของซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ โดยธีมหลักมีต้นแบบมาจากนิทานเรื่องโมโมทาโร่ ซึ่งมีโมโมทาโร่และลูกน้อง 4 คน และชื่อขบวนการเป็นชื่อที่ไม่ได้ใช้คำลงท้ายว่า ...เรนเจอร์, ...เจอร์ ในรอบ 10 ปี
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส
กลุ่มขบวนการที่โมโมอิ ทาโร่ และ เพื่อนร่วมทางทั้ง 4 คน ที่ต่อกรกับฮิโตสึคิและโนโตะ เพื่อปกป้องผู้คนและเติมเต็มความปรารถนาของพวกเขา
ในช่วงแรกพวกเขารู้จักกันโดยยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริง แต่เมื่อเรื่องราวดำเนินไป พวกเขาก็ค่อย ๆ รู้ว่าใครเป็นสมาชิกของดงบราเธอร์ส มีเพียงสึบาสะเพียงคนเดียวที่รู้ตัวจริงเป็นคนสุดท้าย เนื่องจากอีก 5 คนยังไม่รู้ว่าสึบาสะเป็นสมาชิก จึงเรียกเขาด้วยชื่อต่างๆ เช่น คุณหมา (イヌさん) หรือ น้องหมา (ワンちゃん) เป็นต้น
อุปกรณ์ทั่วไป
! colspan="8" style="text-align:center;"|อวาทาโร่เกียร์ของดงบราเธอร์ส ! ชื่อ !! ความสามารถ !! รายละเอียด !! ใช้ครั้งแรก ! ดงโมโมทาโร่ ! โอนิซิสเตอร์ ! คิจิบราเธอร์ ! อินุบราเธอร์ ! ซารุบราเธอร์ ! ดงดราโกคู ! ดงโทราโวลต์
! colspan="8" style="text-align:center;"|อวาทาโร่เกียร์ของซูเปอร์เซ็นไต ! ชื่อ !! ความสามารถ !! รายละเอียด !! ปรากฏครั้งแรก ! เซ็นไคเซอร์ ! ริวโซลเจอร์ ! ทคคิวเจอร์ ! ลูแปงเรนเจอร์ ! โอเรนเจอร์ ! แพทเรนเจอร์ ! จูโอเจอร์ ! ไฟว์แมน ! คิราเมเจอร์ ! โกบัสเตอร์ส ! โกไคเจอร์ ! นินนินเจอร์ ! คิวเรนเจอร์ ! เคียวริวเจอร์ ! เทอร์โบเรนเจอร์ ! คาร์เรนเจอร์ ! จูเรนเจอร์ ! ดราก้อนเรนเจอร์ ! เจ็ทแมน ! โกออนเจอร์ ! ไดเรนเจอร์ ! คิบะเรนเจอร์ ! ชินเคนเจอร์ ! เมกะเรนเจอร์ ! เคียวริวโกลด์ ! เกคิเรนเจอร์ ! คาคุเรนเจอร์ ! โกกุลไฟว์ ! มาจิเรนเจอร์ ! ไดน่าแมน ! อาบะเรนเจอร์ ! แฟลชแมน ! โกเซย์เจอร์ ! โบเคนเจอร์ ! ซันวัลคัน ! เดกะเรนเจอร์ ! ไลฟ์แมน ! โกโกไฟว์ ! กิงกะแมน ! เด็นจิแมน ! แจ็คเกอร์ เด็นเกคิไต ! ริวโซลโกลด์ ! ไทม์เรนเจอร์ ! มาสค์แมน ! โกเรนเจอร์ ! ไบโอแมน ! กาโอเรนเจอร์ ! เชนจ์แมน ! แบทเทิลฟีเวอร์ เจ ! เฮอร์ริเคนเจอร์
! colspan="8" style="text-align:center;"|อวาทาโร่เกียร์อัลเตอร์ ! ชื่อ !! ความสามารถ !! รายละเอียด !! ใช้ครั้งแรก ! ดงโมโมทาโร่อัลเตอร์ ! ทคคิวเจอร์อัลเตอร์ ! จูโอเจอร์อัลเตอร์ ! ริวโซลเจอร์อัลเตอร์ ! ดงดราโกคูอัลเตอร์ ! นินนินเจอร์อัลเตอร์ ! ลูแปงเรนเจอร์อัลเตอร์ ! แพทเรนเจอร์อัลเตอร์
! colspan="8" style="text-align:center;"|โรโบทาโร่เกียร์ ! ชื่อ !! ความสามารถ !! รายละเอียด !! ใช้ครั้งแรก ! ดงเซ็นไคโอ ! ดงโรโบทาโร่ ! ซารุบราเธอร์โรโบทาโร่ ! โอนิซิสเตอร์โรโบทาโร่ ! อินุบราเธอร์โรโบทาโร่ ! คิจิบราเธอร์โรโบทาโร่ ! ดงโอนิไทจิน ! โทราดรากอนจิน
อัลเตอร์โหมด
ร่างแปลงที่ใช้ อวาทาโร่เกียร์อัลเตอร์เกียร์ ในการแปลงร่าง เมื่อใช้งานจิตของผู้ใช้ย้ายเข้าไปยังตัวในร่างอัลเตอร์
โรโบทาโร่
ร่างแปลงที่ใช้ โรโบทาโร่เกียร์ ในการแปลงร่าง
ข้อมูลจำเพาะ
! ชื่อ !! ความสูง !! ความกว้าง !! ความยาว !! น้ำหนัก !! ความเร็ว !! แรงกำลัง !เอ็นยะไรดง (แบบรวมร่าง 21.0 เมตร) (แบบรวมร่าง 16.5 เมตร) (แบบรวมร่าง 51.5 เมตร) (แบบรวมร่าง 1300 ตัน) (แบบรวมร่าง 5 ล้านแรงม้า) !ทคคิวเจอร์อัลเตอร์ !จูโอเจอร์อัลเตอร์ !ริวโซลเจอร์อัลเตอร์ !นินนินเจอร์อัลเตอร์ !ลูแปงเรนเจอร์อัลเตอร์ !แพทเรนเจอร์อัลเตอร์
! ชื่อ !! ความสูง !! ความกว้าง !! ความยาว !! น้ำหนัก !! ความเร็ว !! แรงกำลัง ! ดงเซ็นไคโอ ! ดงโมโมทาโร่อัลเตอร์ (รวมส่วนไหล่ 15.5 ซม.) ! ดงทคคิวโมโมทาโร่อัลเตอร์ ! ดงจูโอโมโมทาโร่อัลเตอร์ (รวมส่วนปีก 19.0 ซม.) ! ดงริวโซลโมโมทาโร่อัลเตอร์ ! ดงโรโบทาโร่ ! ซารุบราเธอร์โรโบทาโร่ ! โอนิซิสเตอร์โรโบทาโร่ ! อินุบราเธอร์โรโบทาโร่ ! คิจิบราเธอร์โรโบทาโร่ ! ดงโอนิไทจิน (รวมธง 75.8 เมตร) ! ดงดราโกคูอัลเตอร์ ! ดงดราโกคูอัลเตอร์ ดราก้อนโหมด ! ดงนินนินดราโกคูอัลเตอร์ !ดงมุราซาเมะอัลเตอร์ !ดงมุราซาเมะอัลเตอร์ ซาเมะโหมด !ดงโรโบโกคู !ดงโรโบโวลต์ !โทราดรากอนจิน !โทราโดราโอนิไทจิน (รวมส่วนปีก 65.0 เมตร) ! แบล็คโอนิไทจินมุราซาเมะ ! โกลดงโอนิไทจิน !โทราโดราโอนิไทจิน คิวามิ (รวมส่วนปีก 65.0 เมตร)
โนโตะ
โนโตะ (脳人) เป็นกลุ่มมนุษย์ชั้นสูงจากโลกที่มีชื่อว่า อิเดียน (イデオン) ซึงเป็นโลกที่มนุษย์ไม่รู้จัก สนใจสิ่งต่างๆ ในโลกมนุษย์ โดยปกติอาศัยอยู่ในห้องที่มีภาพผลงานของโลกมนุษย์ที่มีชื่อเสียง แปลงร่างด้วยกำไลข้อมือ โนโตะเบรซ (脳人ブレス)
เป้าหมายของโนโตะคือกำจัดฮิโทสึคิพร้อมกับผู้ที่ถูกความโลภครอบงำ โดยไม่สนว่าใครผิดใครถูก รวมถึงกำจัดบุคคลที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ดงที่อาศัยจากโลกเดียวกันกับโนโตะ
มีอาวุธประจำตัวที่เรียกว่า โนโตะชิลด์ (脳人シールド)
จูโตะ
โดยระดับความแข็งแกร่งจะนับตามการพับกระดาษโอริกามิ ประกอบไปด้วย โอริกามิรูปแมว อยู่ในระดับ B มีสติสัมปชัญญะต่ำและเข้ากับสังคมได้ช้า, โอริกามิรูปนกกระเรียน อยู่ในระดับ A มีสติสัมปชัญญะที่เทียบเท่ากับมนุษย์ปกติและเข้ากับสังคมได้อย่างรวดเร็ว และ โอริกามิรูปนกเพนกวิน อยู่ในระดับ S ซึ่งเป็นระดับสูงสุด
ฮิโตสึคิ
ฮิโตสึคิ (ヒトツ鬼) เป็นอสูรที่เกิดจากกิเลสของมนุษย์ ทำให้ความปรารถนาของมนุษย์ที่ถูกครอบงำและเอาร่างกายมนุษย์ที่สูญเสียตัวตนไปกลายเป็นปีศาจที่ชั่วร้าย เมื่อฮิโตสึคิเข้าตาจนสามารถขยายร่างยักษ์ได้โดยถูกเรียกอีกชื่อคือ ฮิโตสึคิง (ヒトツ鬼ング)
ในการปราบฮิโทสึคิ / ฮิโทสึคิง ถ้าถูกปราบโดยฝั่งดงบราเธอร์ส ผู้ที่ถูกกลายเป็นฮิโทสึคิก็หลุดพ้นกลับมาเป็นปกติและสามารถคืนมาจากการกระทำของฮิโตสึคิ แต่ถ้าหากฝั่งโนโตะปราบ ผู้ที่กลายเป็นฮิโตสึคิถูกย้ายไปยังโนโตะเลเยอร์และขังอยู่ในกรง
นกปากกบยักษ์
อนุกรมวิธานและศัพทมูลวิทยา
ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ "frogmouth" จากภาษากรีก batracho (βατραχο) แปลว่า "กบ" และ stoma (στομα) "ปาก"
ชื่ออื่น
ภาษามลายู: Burung Segan Besar, Segan Besar, Sepn Besar
ภาษาอินโดนีเซีย: Burung Paruh-kodok Besar, Paruhkodok Besar, Paruh-kodok besar
ลักษณะทางกายวิภาค
นกปากกบยักษ์ (B. auritus) เป็นนกกลางคืนขนาดใหญ่ และใหญ่ที่สุดในสกุลนกปากกบ มีขนาดลำตัวประมาณ 42 เซนติเมตร (17 นิ้ว) ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน สีขนค่อนข้างหลากหลาย ลำตัวส่วนบนเป็นสีน้ำตาลแดงและน้ำตาลดำ ท้ายทอยคาดแถบขาว ปีก ลำตัวส่วนบนและอก ประด้วยจุดหรือแถบขาวหรือน้ำตาลอ่อน ซี่งจุดขาวสว่างเด่นชัดบริเวณโคนปีก ลำตัวส่วนล่างมีสีน้ำตาลเทาหรือน้ำตาลแดงซีด ท้องมีสีซีดกว่าอก
เปลือกตามีสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาสีดำสนิท ขนคิ้วและหนวดสีขาวหม่นหรือเทาเป็นพู่ยาว จะงอยปากมีสีเทา ปลายปากสีเทาเข้มหรือดำ จะงอยปากด้านในและขอบเป็นสีเหลือง และขาเป็นสีเหลืองหม่น
ลูกนกเมื่ออายุ 2-3 วัน มีขนปุยสีขาวเทาทั้งตัว เมื่ออายุประมาณ 15 วัน สีขาวส่วนใหญ่ถูกแทนที่ด้วยขนสีน้ำตาล ยกเว้นเพียงบางส่วนของศีรษะและลำคอ
พฤติกรรม
แม้จะมีขนาดใหญ่ แต่สังเกตพบนกปากกบยักษ์ได้ยากมากในป่าดงดิบ จากพฤติกรรมนกกลางคืนซึ่งพักเกาะคอนในที่กำบังในเวลากลางวันและออกหากินในตอนกลางคืน อาหารหลักคือ แมลงเช่น ตั๊กแตน จักจั่น และผีเสื้อกลางคืน โดยใช้ปากที่กว้างใหญ่งับเหยื่อกลางอากาศ และบินหากินในระดับที่ค่อนข้างสูง แต่ในตอนกลางวันจะหาที่เกาะนอนพักสูงไม่เกิน 3 เมตร
การทำรัง
รังมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 ซม. และถูกสร้างขึ้นในง่ามกิ่งไม้ที่เป็นแนวนอน ถักแน่นกับกิ่งไม้ที่หนาประมาณ 5 เซนติเมตร หรือบางกว่า สร้างรังเป็นแท่นรูปถ้วย ด้วยใบไม้สดและแห้งขนาดเล็ก และเส้นขนสีเข้มของพ่อแม่นก ซึ่งเป็นลักษณะเด่นในการสร้างรังของนกปากกบในสกุล Batrachostomus ออกไข่ฟองเดียว รังที่ค่อนข้างเล็กกะทัดรัดพ่อแม่นกต้องเกาะข้างๆ เมื่อให้อาหารลูกนก
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
ประชากรนกปากกบยักษ์กระจายตัวอย่างเบาบางมาก ตั้งแต่ภาคใต้ของประเทศไทย คาบสมุทรมลายู ซาบาห์ ซาราวัก ไปจนถึงกาลิมันตัน เกาะสุมาตรา หมู่เกาะรีเยา (นาตูนา) และบรูไน นกปากกบยักษ์ชอบอาศัยในเขตป่าเบญจพรรณเขตร้อนชื้น ป่าเต็งรัง ป่าพรุ หรือป่าดิบชื้นที่ราบลุ่ม ป่าดิบเขา ที่เป็นป่าดิบสมบูรณ์ที่ไม่ถูกรบกวน แต่บางครั้งพบได้ในพื้นที่ป่าอื่น ๆ เช่น ป่าทุติยภูมิและในพื้นที่ป่าปลูก พบที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่ต่ำกว่า 250 เมตร และอาจถึง 1,000 เมตร
นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์
นกปากกบยักษ์ (B. auritus) เป็นนกที่ไม่ค่อยเป็นรู้จัก หายากและหายากมากในแหล่งการแพร่กระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ ทำให้ไม่สามารถระบุจำนวนประชากรทั้งหมดได้ แต่คาดว่าประชากรนกมีแนวโน้มลดลงค่อนข้างรวดเร็วควบคู่ไปกับการทำลายป่าและไฟป่าในที่ราบลุ่มตลอดช่วงกระจายพันธุ์ แต่นกปากกบยักษ์มีความสามารถในการปรับตัวอาศัยในป่าปลูกต่าง ๆ ได้พอควร สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ได้ประเมินสถานะการอนุรักษ์ของนกปากกบยักษ์ในระดับ "ใกล้ถูกคุกคาม" (NT)
สกุลข้าวฟ่าง
ข้าวฟ่าง เป็นกลุ่มพืชตระกูลหญ้าในจีนัส Sorghum บางชนิดเพาะปลูกเพื่อเป็นอาหารทั้งของมนุษย์และสัตว์ มีแหล่งเพาะปลูกอยู่ในเขตอบอุ่นทั่วโลก และจัดว่าเป็นพืชท้องถิ่นในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในทุกทวีป ยกเว้นออสเตรเลียและโอเชียเนีย
ลาชาเดียน
ลาชาเดียน (La Tchadienne; ) เป็นเพลงชาติของประเทศชาด เนื้อร้องประพันธ์โดยหลุยส์ ฌีดรอล (Louis Gidrol) และกลุ่มนักเรียนของเขา และทำนองประพันธ์โดยปอล วีลาร์ (Paul Villard)  มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติของประเทศชาดอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในเดือนมกราคม พ.ศ. 2503