cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ศาลาว่าการกรุงบรัสเซลส์
การบูรณะในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19
ส่วนรูปปั้นผู้เผยพระวจนะนั้นประดับอยู่เหนือมุขทางเข้า ซึ่งเสื่อมโทรมไปตามเวลานั้นได้ถูกย้ายไปเก็บในพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นแห่งบรัสเซลส์ (Musée communal de Bruxelles) โดยได้แทนที่เดิมด้วยงานสลักจำลองจากของจริง รวมถึงงานคันทวย และงานแกะสลักหัวเสาจาก แมซงเดอแล็สทราปาด, แมซงเดอลากาโวมวน และ แมซงดูว์มอร์
หอแขวนระฆัง
หอแขวนระฆัง (beffroi) ที่สูงตระหง่านอยู่บนยอดอาคารนั้นถูกสร้างในรูปแบบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่กลับกลายเป็นความลงตัวกันอย่างอัศจรรย์ โดยมีส่วนฐานเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสในช่วงระยะแรกของการก่อสร้าง และบริเวณยอดเป็นแบบหอส่องสว่าง (tour-lanterne) ซึ่งสร้างเสร็จในอีกกว่าห้าสิบปีต่อมาโดยฝีมือของสถาปนิกยัน ฟัน เรยส์บรุก
บริเวณฐานทรงสี่เหลี่ยมนั้นประดับด้วยซุ้มประตูทรงแหลมแบบกอทิก บริเวณชั้นบนถัดไปนั้นตกแต่งในแบบเดียวกันกับปีกซ้ายทั้งหมด คือ มีหน้าต่างแบ่งซีกบริเวณชั้นสอง เหนือขึ้นไปเป็นรูปปั้นเรียงกันเป็นแถว และชั้นถัดไปบริเวณชั้นสามเป็นหน้าต่างแบ่งซีกซึ่งด้านบนมียอดหน้าบันทรงแหลมและสลักเป็นลายดอกสามใบอย่างกอทิก เหนือขึ้นไปบริเวณชั้นที่สี่และห้านั้นยังอยู่ในโครงแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยในแต่ละชั้นประกอบด้วยซุ้มหน้าต่างสูงปลายแหลมสองบานหันหน้าไปทางจัตุรัส
ด้านบนซึ่งเป็นส่วนที่สองนั้นออกแบบเป็นทรงแปดเหลี่ยมด้านเท่า ซึ่งรับน้ำหนักโดยครีบยันจำนวนสี่ด้าน ซึ่งแต่ละด้านนั้นก็เป็นทรงแปดเหลี่ยมเช่นกัน บริเวณส่วนยอดนี้แบ่งเป็นสามระดับชั้น ในแต่ละชั้นตกแต่งด้วยซุ้มหน้าต่างสูงปลายแหลมฉลุเป็นลวดลายสวยงาม ซึ่งด้านบนประดับด้วยงานแกะสลักนูนต่ำเป็นซุ้มหน้าต่างแบบตัน และกำแพงเตี้ย ๆ (parapets) แกะสลักประดับด้วยปนาลี ส่วนบริเวณยอดแหลมนั้นประดับด้วยลายประดับทอง บริเวณยอดประดับด้วยรูปหล่อของนักบุญมีคาเอล ผู้เป็นนักบุญผู้อุปถัมภ์แห่งนครบรัสเซลส์
รูปปั้นนักบุญมีคาเอล
อนุเสาวรีย์นักบุญมีคาเอล (อัครทูตสวรรค์) นักบุญผู้อุปถัมภ์แห่งบรัสเซลส์ ซึ่งประดับอยู่บนปลายยอดแหลมของหอแขวนระฆังนั้น เป็นอิริยาบถที่กำลังสังหารมังกร เป็นผลงานการปั้นของประติมากร มาร์ติน แวน โรด ซึ่งเสร็จสมบูรณ์และติดตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1454
อนุเสาวรีย์นี้สร้างจากโลหะแผ่น (มิใช่ทองเหลืองอย่างที่เข้าใจกัน) โดยหากมองด้วยตาเปล่าจากบริเวณใกล้ ๆ แล้ว จะมีความรู้สึกเหมือนรูปหล่อนี้ไม่ได้สัดส่วนและไม่สวยงาม แต่เมื่อมองจากเบื้องล่างบริเวณจัตุรัสแล้วจะดูสวยงามและลงตัวกว่ามาก
อนึ่ง จากพระคัมภีร์นั้น มังกรถือเป็นสัญลักษณ์ของซาตานหรือปีศาจ หลังจากวันพิพากษา
ซุ้มประตู
บริเวณฐานของหอแขวนระฆังนั้นเป็นซุ้มประตูหลักทรงโค้งสัน เหนือขึ้นไปคือหน้าบัน โดยมีรูปปั้นของนักบุญมีคาเอลล้อมรอบด้วยนักบุญเซบาสเตียง, นักบุญคริสโตเฟอร์, นักบุญจอร์จ, นักบุญเฌรี (กอเกอริกุส มุขนายกแห่งก็องเบร) ผู้ที่ตามตำนานกล่าวไว้ว่าเป็นผู้ที่สร้างหอสวดมนต์ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของนครบรัสเซลส์
นอกจากนี้บริเวณหน้าบันยังตกแต่งด้วยรูปปั้นคุณธรรมหลัก 4 ประการ (cardinal virtues) ได้แก่ พรูเดนเชีย (ความรอบคอบ) และจุสติเตีย (ความยุติธรรม) อยู่ทางด้านขวามือ ฟอร์ติตูโด (ความกล้าหาญ) และ เทมเปอรานเชีย (ความพอประมาณ) อยู่บริเวณด้านขวามือ โดยแต่ละรูปนั้นจะรองรับด้วยคันทวยสลักเสลาอย่างสวยงาม
บริเวณส่วนของหน้าบัน รูปปั้นประดับต่างๆ รวมทั้งคันทวยนั้นมิได้สร้างในยุคสมัยสถาปัตยกรรมกอทิก แต่ล้วนสร้างขึ้นภายหลังในการปรับปรุงในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ผนังด้านหน้า
บริเวณด้านหน้าของอาคารนั้นแบ่งเป็นสองฝั่งโดยไม่เท่ากันทั้งสองข้างขนาบหอแขวนระฆัง และบริเวณปลายสุดทั้งสองฝั่งเป็นป้อมมุม
ในแต่ละฝั่ง (ปีก) นั้นประกอบด้วยซุ้มทางเดิน (arcade), ระเบียง, และชั้นบนจำนวนสองชั้นโดยแต่ละชั้นมีหน้าต่างบานใหญ่แบบแบ่งซีกเรียงกันอย่างสวยงาม และบนสุดเป็นหลังคามุงด้วยแผ่นไม้ขนาดเล็ก และยังมีหน้าต่างหลังคา ประดับอยู่มากมาย
บริเวณด้านหน้าอาคารนั้นประกอบด้วยรูปปั้นประดับมากมาย ส่วนมากเป็นรูปปั้นของดยุกและดัชเชสแห่งบราบันต์ โดยแต่ละรูปนั้นจะรองรับโดยคันทวย และด้านบนจะเป็นบุษบก (dais) ทำจากหินแกะสลักอย่างวิจิตรซึ่งมีด้านบนเป็นยอดทรงพิรามิดประดับด้วยหินแกะเป็นใบไม้เรียงกันขึ้นไปบนปลายยอดที่เป็นสลักเป็นช่อดอกไม้แบบกอทิก "เฟลอรง" (fleuron)
ส่วนประกอบของทั้งสองฝั่งนั้นไม่สมมาตรในหลายองค์ประกอบด้วยกัน ได้แก่:
ได้มีตำนานเก่าแก่เล่าไว้ว่าสถาปนิกผู้สร้างอาคารหลังนี้ได้ทำการฆ่าตัวตายโดยการกระโดดลงมาจากยอดของหอแขวนระฆังภายหลังจากที่เขาได้เห็นถึงความไม่เท่ากันของทั้งสองฝั่ง แต่ในความเป็นจริงแล้ว ทั้งสองฝั่งมิได้ถูกสร้างขึ้นพร้อมกัน และก็มิได้สร้างโดยสถาปนิกคนเดียวกันด้วย
หอมุมทรงแปดเหลี่ยมที่ประดับอยู่บริเวณหัวมุมอาคารทั้งสองฝั่งนั้นมีด้านหน้าประดับด้วยลายดอกแบบกอทิกนูนต่ำ ในแต่ละชั้นความสูงนั้นจะตกแต่งด้วยปนาลีจำนวน 8 ตนยื่นออกมาอยู่บริเวณฐานของกำแพงระเบียงด้านนอกซึ่งฉลุเป็นลวดลายสวยงาม บริเวณชั้นบนสุดนั้นประดับยอดแบบโคนตกแต่งด้วยหินสลักเป็นใบไม้ บนสุดบริเวณปลายยอดแหลมเป็นกังหันลม
ซุ้มทางเดิน
บริเวณชั้นล่างสุดของอาคารจะมีลักษณะเป็นซุ้มทางเดิน ซึ่งที่กล่าวมาแล้วจะมีลักษณะที่ไม่สมมาตร โดยฝั่งซ้ายมือมีจำนวน 11 ช่อง (หนึ่งช่องเป็นแบบตันอยู่บริเวณฐานของหอมุม) และขวามือเพียง 6 ช่อง
ซุ้มทางเดินนั้นมีลักษณะเป็นช่องโค้งสัน บริเวณสันโค้งด้านบนตกแต่งด้วยหินสลักเป็นลวดลายใบกะหล่ำ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมกอทิกแบบบราบองซง บริเวณยอดสันตกแต่งด้วยหินแกะเป็นช่อดอกไม้แบบกอทิก "เฟลอรง" ตกแต่งด้วยลายใบกะหล่ำ อยู่ภายในช่องโค้งสันแบบตัน
บริเวณฐานของช่องโค้งนั้นตกแต่งเป็นรูปปั้นของเหล่าอัศวินจากเจ็ดตระกูลขุนนางแห่งบรัสเซลส์ (Lignages de Bruxelles) ซึ่งรองรับรูปปั้นด้วยคันทวยที่สลักเป็นลวดลายบอกเล่าเรื่องราวต่างๆอย่างชัดเจน ที่เห็นได้ชัดคือนักดนตรีกำลังสีเครื่องเล่นอย่างสนุกสนาน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์ (พ.ศ. 2334 - พ.ศ. 2386) พระราชธิดาพระองค์ที่ 10 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศิลา
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์ ประสูติเมื่อพ.ศ. 2334 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาศิลา ธิดาขรัวยายฟักทอง ณ บางช้าง มีพระอนุชาพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดา 5 พระองค์ เมื่อประสูติ พระราชบิดาพระราชทานพระนามตามที่ประสูติจากหม่อมผู้เป็นพระญาติพระวงศ์ว่า หม่อมเจ้าหญิงวงศ์
ในสมัยรัชกาลที่ 3 พระองค์เจ้าวงศ์ได้ทรงรับราชการว่าพนักงานพระสุคนธ์ หลังเสร็จการปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์แล้ว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร์ พร้อมพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมเจ้าจอมมารดาเดียวกันอีก 4 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระพิทักษเทเวศร์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงภูวเนตรนรินทรฤทธิ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอินทนิล และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์ มีพระประสงค์ที่จะร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดแหลม พร้อมทั้งทรงสร้างพระเจดีย์เรียงรายไว้หน้าวัด 5 องค์ ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามใหม่ว่า วัดเบญจบพิตร หมายความว่า วัดของเจ้านาย 5 พระองค์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงศ์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2386
ไฟลท์แพลน เที่ยวบินระทึกท้านรก
ไฟลท์แพลน เที่ยวบินระทึกท้านรก (Flightplan) ภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเกี่ยวกับการโดยสารเครื่องบิน ออกฉายในปี ค.ศ. 2005 สร้างโดยได้รับแรงบันดาลมาจากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1938 เรื่อง The Lady Vanishes โดย อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก กำกับภาพยนตร์โดย โรเบิร์ต ชเวงเก และแสดงนำโดย  โจดี ฟอสเตอร์, ปีเตอร์ ซาร์การ์ด, เอ็นริกา คริสเตนเซน, และ ฌอน บีน
เรื่องย่อ
ไคลน์ แพร็ต อดีตวิศวกรเครื่องบินเดินทางจากเบอร์ลิน เยอรมนี ด้วยสภาพจิตใจอันบอบช้ำเมื่อเธอต้องสูญเสียสามีอันเป็นที่รักไปจากการตกตึก แพร็ตมีเพียงลูกสาววัย 6 ขวบ คือ จูเลีย ที่มีอาการหวาดผวาเมื่อต้องออกจากบ้าน บนเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปสู่นิวยอร์ก บ้านเกิดของเธอที่เธอตั้งใจจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ เมื่อเครื่องเริ่มออก เธอเผลอหลับไป ก่อนตื่นมาพบว่า จูเลียได้หายไป เมื่อเธอออกตามหาทุกคนบนเครื่องต่างยืนยันว่าไม่มีใครเห็นจูเลีย และถึงขั้นที่ว่าไม่ได้มีจูเลียอยู่บนเครื่องมาตั้งแต่ต้นแล้ว จนทุกคนต่างเชื่อว่าแพร็ตเป็นเพียงผู้หญิงโรคประสาท
หาน เฟย์ จื่อ
ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์จีน ระบุว่า ฉินฉื่อหฺวังตี้แห่งราชวงศ์ฉินทรงทำสงครามกับรัฐหานเพื่อจะได้ตัวหาน เฟย์ แต่สุดท้ายแล้วมีผู้ทูลให้ทรงจำคุกเขาเสีย เป็นเหตุให้เขาฆ่าตัวตาย เมื่อสิ้นรัฐฉินแล้ว สำนักฝ่าเจียก็กลายเป็นที่หยามเหยียดของราชวงศ์ฮั่นที่เข้าสืบอำนาจต่อ แต่แม้สำนักฝ่าเจียจะไม่เป็นที่ยอมรับตลอดมาในประวัติศาสตร์จีน ทฤษฎีทางการเมืองของหาน เฟย์ และของสำนักนี้ก็ยังมีอิทธิพลสูงในทุก ๆ ราชวงศ์ถัดนั้นมา
การทำเกลือหก
การทำเกลือหก (spilling salt) เป็นความเชื่องมงายของยุโรปที่เชื่อกันว่าจะเป็นลางร้าย (omen)
หาน เฟย์ จื่อ
แนวคิดของหาน เฟย์ นั้น ประกอบด้วยการมุ่งเน้นกฎหมาย ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของชาง ยาง และการมุ่งเน้นกลไกการปกครอง ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของเชิน ปู้ไห่ โดยย้ำว่า ผู้ปกครองจะควบคุมรัฐได้อย่างมั่นคงก็ด้วยการศึกษาให้แตกฉานในกลวิธีของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า ซึ่งหมายถึง การใช้กำลังอำนาจ กลวิธี และกฎหมายของเขาเหล่านั้น
การทำเกลือหก
คำอธิบายอันแพร่หลายของความเชื่อดังกล่าวมีรากฐานมาจากการที่จูดาส์ อิสคาริออททำเกลือหกระหว่างพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ที่ปรากฏในภาพ "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดย เลโอนาร์โด ดา วินชี ที่เป็นภาพจูดาส์ อิสคาริออททำกระปุกเกลือหก
แต่คำอธิบายนี้อาจจะไม่ใช่คำอธิบายที่แท้จริง เพราะเกลือเป็นสิ่งที่มีราคาแพงในสมัยโบราณ ซึ่งทำให้เกลือกลายเป็นสัญลักษณ์ของความไว้วางใจและความเป็นมิตร ดังสุภาษิตเยอรมันที่ว่า “ผู้ใดที่ทำเกลือหกผู้นั้นก่อให้เกิดความเป็นศัตรู” ตามความเห็นของนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสชาร์ลส์ โนดิเยร์ ในบรรดา “คนป่าเถื่อน” “การทำเกลือหก. . .เป็นการแสดงการปฏิเสธการพิทักษ์และการต้อนรับจากคนแปลกหน้า เพราะอาจจะมาจากความสงสัยว่าคนแปลกหน้าอาจจะเป็นขโมยหรือฆาตกร”
นอกจากนั้นแล้วเกลือก็ยังเป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาด้วย เกลือใช้ในการทำน้ำมนต์สำหรับคริสต์ศาสนพิธีของโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเกลือจึงเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวข้องกับการขจัดสิ่งชั่วร้าย ฉะนั้นอาหารที่เซิร์ฟในวันวันแซบัธแม่มดจึงเป็นอาหารที่ปราศจากเกลือ เกลือเป็นสัญลักษณ์ของการอนุรักษ์คุณค่าของความศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูในการอ้างอิงว่าทรงเป็น “เกลือแห่งโลก” ในเมื่อเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์และการพิทักษ์เกลือจึงเป็นสิ่งที่ถ้าสูญเสียไปก็จะเป็นเครื่องแสดงถึงความไม่เป็นมงคล
การแก้เคล็ดก็มีด้วยกันหลายวิธี ความเชื่อร่วมสมัยที่พบมากที่สุดคือให้โยนเกลือข้ามไหล่ซ้ายเพื่อให้โดนหน้าปีศาจที่แฝงตัวอยู่ตรงนั้น หรือตามความเชื่อที่ว่าถ้าทำไวน์หกแล้วจะโชคดี ฉะนั้นระหว่างมืออาหารผู้ที่ทำเกลือหกก็จะรออย่างกระวนกระวายให้พนักงานเสริฟมาเทไวน์ใส่ตักให้
ความเชื่อที่ว่าจะเป็นลางร้ายเมื่อทำเกลือหกเป็นความเชื่อโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณ. ในปี ค.ศ. 1556 ใน “Hieroglyphica” โดย เปียโร วาเลริอาโน โบลซานีรายงานว่า “เกลือเดิมเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ เพราะเป็นสิ่งที่ยั่งยืน และเป็นสิ่งที่ใช้ในการรักษาสิ่งอื่นให้คงทนอยู่นาน ฉะนั้นจึงเป็นสิ่งแรกที่เจ้าของบ้านจะมอบให้แก่แขกก่อนอาหารอื่น เพื่อเป็นการเน้นถึงสัมพันธภาพอันดีระหว่างทั้งสองฝ่าย ฉะนั้นการทำเกลือหกบนโต๊ะจึงถือกันว่าเป็นลางร้าย แต่ในทางตรงกันข้ามการทำไวน์หกเป็นสิ่งที่ดี โดยเฉพาะไวน์ที่ยังไม่ได้ผสมกับน้ำ”
แต่ก็มีผู้ทีเยาะเย้ยความเชื่อเรื่องลางร้าย เฮอร์เบิร์ต สเป็นเซอร์กล่าวว่า “การตระหนักว่ามีความเชื่อว่าการทำเกลือหกจะตามด้วยลางร้าย ที่เป็นความคิดที่มาจากการตระหนักของคนป่าเถื่อน ที่เต็มไปด้วยความเชื่อเกี่ยวกับลางร้าย และ เครื่องราง เป็นการเปิดช่องให้รับความคิดอื่นในทำนองเดียวกันของคนป่าเถื่อนเข้ามา”
จิงเกิลเบลส์
จิงเกิลเบลส์ (Jingle Bells) เป็นหนึ่งในเพลงฤดูหนาวที่เป็นที่รู้จักที่สุดในโลก ประพันธ์โดยเจมส์ ลอร์ด เพียร์พอนต์ และมีลิขสิทธิ์ภายใต้ชื่อ "One Horse Open Sleigh" เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1857 ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับเทศกาลคริสต์มาสแบบไม่หนีออกจากกัน แต่เพลงนี้ก็ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นเพลงคริสต์มาสโดยเฉพาะ
ประวัติเพลง
"จิงเกิลเบลส์" บันทึกเสียงครั้งแรกโดย เอดิสันเมลควอเตต์ ในปี ค.ศ. 1898 และในปี ค.ศ. 1902 เฮย์เดนควอเตตก็บันทึกเสียงเพลงนี้ ในปี ค.ศ. 1943 บิง ครอสบีและแอนดรูวส์ซิสเตอร์ส บันทึกเสียงเพลง "จิงเกิลเบลส์" ในนามเดกคา 23281 เพลงติดชาร์ตอันดับ 19 และขายได้มากกว่าล้านชุด
"จิงเกิลเบลส์" ได้ถูกศิลปินมาขับร้องมากมายอย่าง แฟรงก์ ซินาตรา, หลุยส์ อาร์มสตรอง, ดู๊ค เอลลิงตัน, เดฟ บรูเบก, เคาน์ เบซี, เรย์ บราวน์, ออสการ์ ปีเตอร์สัน, เอลลา ฟิตซ์เจรัลด์, แนต คิง โคล, ไมค์ ฮอร์สฟอลล์, เดอะฮอปเปอร์ส, บันนีเอ็ม และแอน แฮมป์ตัน แคลลาเวย์ และในปี 2006 คิมเบอร์ลีย์ ล็อก นำเพลงนี้ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพรแรรี
พรหมจารีโดยสาบานในบอลข่าน
พรหมจารีโดยสาบานในบอลข่าน (Balkan sworn virgins) หรือ บูร์เนชา หมายถึงผู้หญิงที่สาบานตนเป็นพรหมจารีและใช้ชีวิตดั่งผู้ชายในสังคมปิตาธิปไตยทางตอนเหนือของอัลเบเนีย, คอซอวอ และมอนเตเนโกร พรหมจารีโดยสาบานยังเคยมีหรือพบอยู่บ้างในบอลข่านตะวันตด ซึ่งรวมถึงภูมิภาคของบอสเนีย, ดัลเมเชียในโครเอเชีย, เซอร์เบีย และ มาซีโดเนียเหนือ
ที่มา
ธรรมเนียมการสาบานตนเป็นพรหมจารีในอัลเบเนียพัฒนาขึ้นมาจาก Kanuni i Lekë Dukagjinit (กฎบัตรของ Lekë Dukagjini หรือเรียกโดยย่อว่า กานุน; kanun), ซึ่งเป็นชุดของกฎบัตร (codes and laws) ที่พัฒนาขึ้นโดย Lekë Dukagjini และถูกนำมาใช้ส่วนใหญ่ในอัลเบเนียเหนือกับคอซอวอนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา ถึงศตวรรษที่ 20 กานุน นี้ไม่ถือเป็นเอกสารทางศาสนา และกลุ่มทางศาสนาต่าง ๆ นำเอากฎนี้มาปฏิบัติ ทั้งศาสนิกชนของออร์ทอดอกซ์อัลเบเนีย, คาทอลิก ไปจนถึง มุสลิม
กฎ กานุน บังคับให้ครอบครัวจะต้องมีลักษณะส่งต่อทางบิดา (patrilineal; ความมั่งคั่งจะถูกส่งต่อทางสมาชิกครอบครัวที่เป็นผู้ชาย) และเป็นแบบภรรยาแต่งเข้าบ้านสามี (patrilocal) ผู้หญิงในบริบทของกฎนี้ถูกปฏิบัติดั่งสมบัติของครอบครัว และไม่มีสิทธิ์หลายประการ เช่น ผู้หญิงห้ามสูบบุหรี่ห้ามสวมนาฬิกาข้อมือ ไปจนถึงห้ามลงคะแนนเสียงในการเชือกตั้งของท้องถิ่น ผู้หญิงยังห้ามถือครองที่ดิน และมีอาชีพจำนวนมากที่ถูกจำกัดไม่ให้ผู้หญิงทำ ไปจนถึงมีสถานที่บางประเภทที่ห้ามผู้หญิงเข้าโดยเด็ดขาด
ภาพรวม
บุคคลหนึ่งสามารถมาสาบานตนเป็นพรหมจารีได้ทุกช่วงอายุ ทั้งด้วยความประสงค์ของตนเอง หรือเพื่อตอบสนองความต้องการของพ่อแม่ พิธีการสาบานตนจะเปล่งถ้อยคำสาบานซึ่งมิอาจถอนได้ ต่อหน้าผู้นำหรือผู้อาวุโสสิบสองคนของหมู่บ้าน โดยจะสาบานไว้ว่าจะถือครองพรหมจรรย์ จากนั้น พรหมจารีโดยสาบานบางส่วนอาจเลือกใช้ชีวิตที่เหลืออยู่เป็นชาย คล้ายผู้ชาย และอาจใช้สรรพนามผู้ชายในการสนทนา ทั้งที่เรียกตนเองและสำหรับคนอื่นเรียกตน แต่ทั้งนี้ไม่จำเป็นเสมอไป บางส่วนอาจแต่งกายเป็นชาย ใช้ชื่อผู้ชาย พกปืน สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า ประกอบอาชีพผู้ชาย ถือตนเป็นหัวหน้าครอบครัว (เป็นต้นว่าอาศัยกับแม่และพี่สาวน้องสาว) เล่นดนตรี ขับร้อง นั่ง และเข้าสังคมกับผู้ชาย
การละเมิดคำสาบานตนนี้ในอดีตถือว่าต้องโทษเสียชีวิตได้ อย่างไรก็ตาม ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าในปัจจุบันยังมีการลงโทษเช่นนี้อยู่หรือไม่ กระนั้น ชุมชนมักจะปฏิเสธบุคคลที่ละเมิดคำสาบานนี้ เป็นการลงโทษทางสังคม
วัดท่าคก
วัดท่าคก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงคาน อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งาน และเป็นที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ 2 งาน ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือของวัด ที่ธรณีสงฆ์ทิศเหนือติดแม่น้ำโขง ทิศใต้ติดถนนชายโขง หรือเรียกขานในนามแหล่งท่องเที่ยวว่า "ถนนคนเดิน" เป็นที่โล่งไว้จัดกิจกรรมของส่วนรวมเป็นครั้งคราวและให้นักท่องเที่ยวได้ใช้เป็นสถานที่พักผ่อนชมวิวริมน้ำโขงได้สวยงาม โดยไม่ให้มีผู้ค้าจำหน่ายสินค้า ทั้งนี้แต่เดิมที่ตั้งวัดและที่ธรณีสงฆ์เป็นพื้นที่ติดต่อเป็นผืนเดียวกัน ซึ่งเมื่อ พ.ศ. 2484 มีการย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอเชียงคานขึ้นใหม่ที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน จึงมีการตัดถนนชายโขงผ่านที่ดินวัด ทำให้ที่ดินวัดถูกแบ่งออกเป็น 2 แปลงดังกล่าว
วัดท่าคกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2395 เดิมตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง ซึ่งเป็นคุ้มวังน้ำวน ภาษาท้องถิ่นเรียกว่า "คก" จึงตั้งชื่อวัดว่า "วัดท่าคก" เล่ากันว่าบิดาของพระยาศรีอัคฮาด และชาวบ้านช่วยกันสร้างวัดขึ้น ด้วยป้องกันกลอุบายของฝรั่งเศสที่คิดจะมาเช่าผืนแผ่นดินสยามไว้เก็บสินค้าเพื่อไม่ให้รุกล้ำพื้นที่เข้ามา จึงได้สร้างวัดท่าคกกันพื้นที่เอาไว้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 13.60 เมตร ในสมัยพระศรีอัคฮาด (สีทา) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเชียงคานในสมัยนั้น พร้อมทั้งผูกพัทธสีมา
อุโบสถ (สิม) ยังคงมีสภาพดีและยังมีการใช้งานอยู่ เนื่องจากได้รับการดูแลรักษามาโดยตลอด ปัจจุบันได้มีการก่อแท่นปูนปูกระเบื้องสูงประมาณ 15 เซนติเมตร อยู่บริเวณด้านหน้าพระประธานในห้องโถงกลางของอาคารสิม เพื่อให้เป็นพื้นที่เฉพาะของพระภิกษุสงฆ์และป้องกันไม่ให้ฆราวาสขึ้นไปบนนั้นโดยเฉพาะผู้หญิง เนื่องจากชาวบ้านเชื่อว่าหากผู้หญิงเข้าไปในพื้นที่บริเวณบือสิม อาจจะไม่เป็นมงคลและเกิดสิ่งไม่ดีขึ้นได้ ส่วนด้านนอกอาคารสิมได้มีการติดตั้งระฆังแขวนไว้โดยรอบ
เมื่อ พ.ศ. 2563 พบว่าอุโบสถทาสีใหม่ โดยใช้สีหลักเป็นสีเหลือง ทอง เขียว แดง และสีน้ำเงิน บริเวณด้านขวามือของประตูทางเข้าสิมติดป้ายประวัติวัดท่าคก ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระประธาน ปางมารวิชัย ศิลปะปูนปั้นล้านช้าง บนเพดานของอุโบสถทำเป็นรูปพานรัฐธรรมนูญสีเหลืองบนพื้นสีฟ้า ล้อมรอบด้วยลายกระหนกและดอกไม้กลม โดยอยู่คู่กับเพดานรูปธรรมจักร
เมื่อ พ.ศ. 2565 มีการบูรณะอุโบสถในส่วนที่ชำรุดสำคัญ ได้แก่ เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคา เครื่องลำยองหลังคา ซ่อมแซมผนัง พื้น และปรับปรุงระบบไฟฟ้า โดยการควบคุมดูแลของกรมศิลปากร สำนักงานศิลปากรที่ 8 ขอนแก่น และใช้งบประมาณของวัดท่าคกทั้งจำนวน 3,190,000 บาท ผู้รับจ้างบูรณะคือ บริษัท อาร์ต แอ็นทีค คอนสตรัคชั่น จำกัด เริ่มงานตามสัญญาจ้างตั้งแต่วันที่ 3 กรกฎาคม 2565 - 14 มีนาคม 2566
เพรดนิโซโลน
เพรดนิโซโลน (Prednisolone) เป็นยาสเตอรอยด์สำหรับรักษาภูมิแพ้, การอักเสบ, โรคภูมิต้านตนเอง และโรคมะเร็ง นอกจากนี้ บางครั้งมีการนำยานี้ไปใช้ในการรักษาต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ, แคลเซียมในเลือดสูง, ข้ออักเสบรูมาตอยด์, ผิวหนังอักเสบ, ดวงตาอักเสบ, โรคหืด, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง สามารถรับยานี้ได้โดยการรับประทาน, ฉีดเข้าหลอดเลือดดำ, ครีมทาผิวหนัง หรือโดยการหยอดตา
อาการข้างเคียงทั่วไปจากการใช้ยาในระยะสั้นได้แก่คลื่นไส้และอ่อนเพลีย ส่วนในระดับรุนแรงได้แก่การเป็นโรคทางจิตเวชซึ่งเกิดขึ้นกับผู้ป่วยราว 5% อาการข้างเคียงทั่วไปจากการใช้ยาในระยะยาวได้แก่โรคกระดูกพรุน, อ่อนล้า, การอักเสบจากเชื้อราแคนดิดา ตลอดจนผิวหนังเป็นรอยง่าย ยานี้ปลอดภัยสำหรับสตรีมีครรภ์หากใช้ในระยะสั้น การใช้ยาในระยะยาวอาจส่งผลต่อทารกในครรภ์
วัดท่าแค (จังหวัดลพบุรี)
วัดท่าแค เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแค อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
วัดท่าแคสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2535 โบราณสถานได้รับการบูรณะแล้วเมื่อปีงบประมาณ 2562
วัดมีโบราณสถานที่สำคัญ คือ หอไตรสมัยรัตนโกสินทร์ใต้ถุนยกสูงโล่ง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสชั้นเดียว ใต้ถุนยกสูงโล่ง หลังคาทำเป็นจัตุรมุขซ้อนลดหลั่นกัน 3 ชั้น หน้าจั่วประดับไม้ฉลุรองรับหลังคา มุงด้วยกระเบื้องว่าว ปูนปั้นทับสันเป็นบางส่วน และหลังคาปีกนกเทลาดต่อเนื่องกันโดยตลอดประดับหลังคา มีปั้นลมและเชิงชายด้วยเสาไม้กลึง และลายฉลุเครือเถา พื้นอาคารชั้นบนปูไม้กระดานตีชนตลอดแนว ประตูบานเฟี้ยมบริเวณฝาผนังห้องเก็บพระไตรปิฎก ส่วนล่างของบานประตูเป็นไม้แกะสลักภาพต้นไม้ กระถางแจกันดอกไม้และรูปสัตว์ ส่วนบนของบานประตูกรุด้วยกระจก ช่องลมทำฉลุไม้โดยรอบ รอบอาคารบริเวณระเบียงทำเป็นเสากลมมีราวระเบียงและลูกกรงไม้ เสาระหว่างระเบียงประดับด้วยลวดลายไม้ฉลุ
ศาลาการเปรียญไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้หอไตร ซึ่งสร้างขึ้นโดยมีลวดลายคล้ายกันเพียงแต่มีรายละเอียดน้อยกว่า ศาลาการเปรียญหลังนั้นได้ระบุศักราชที่สร้างไว้เมื่อ พ.ศ. 2475
รักจากใจจร (ภาพยนตร์)
รักจากใจจร (Dear John) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวโรแมนติก ดราม่า สงคราม นำแสดงโดยแชนนิง เททัมและอะแมนดา ซายฟริด ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์กำกับโดยลาสเซ ฮอลสตรอม ภาพยนตร์ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของนิโคลาส สปาร์กส ในชื่อเรื่องเดียวกัน มีเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงสาว (อะแมนดา ซายฟริด) หลังจากตกหลุมรักทหารหนุ่ม (แชนนิง เททัม) พวกเขาได้เขียนจดหมายหากันหลังจากที่เขาต้องออกไปรบ
มหาวิหารซันโลเรนโซ ฟลอเรนซ์
บาซิลิกาซานโลเร็นโซ หรือ บาซิลิกาเซนต์ลอว์เรนซ์แห่งฟลอเรนซ์ (Basilica of San Lorenzo, Florence, Basilica di San Lorenzo) เป็นวัดคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นมหาวิหารที่ตั้งอยู่กลางเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบฟื้นฟูศิลปวิทยา
บาซิลิกาซานโลเร็นโซเป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณตลาดเก่าในใจกลางเมืองฟลอเรนซ์และเป็นวัดที่ใช้ในการบรรจุศพบุคคลสำคัญๆ หลายคนของตระกูลเมดิชิตั้งแต่โคสิโม เดอ เมดิชิผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1464 มาจนถึงโคสิโม เดอ เมดิชิที่ 3 แกรนดยุคแห่งทัสเคนี (Cosimo III de' Medici, Grand Duke of Tuscany) ผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1723 บาซิลิกาซานโลเร็นโซเป็นวัดหนึ่งที่อ้างตนเองว่าเป็นวัดที่เก่าที่สุดในฟลอเรนซ์ที่เดิมสร้างในปี ค.ศ. 393 นอกกำแพงเมือง และเป็นมหาวิหารแห่งเมืองฟลอเรนซ์อยู่ 300 ปี ก่อนที่จะย้ายไปเป็นวัดซานตาเรพาราตา นอกจากนั้นแล้วบาซิลิกาซานโลเร็นโซก็ยังเป็นวัดประจำตระกูลเมดิชิ
ในปี ค.ศ. 1419 จิโอวานนิ ดิ บิชชิ เดอ เมดิชิ (Giovanni di Bicci de' Medici) อาสาออกเงินให้สร้างวัดใหม่แทนวัดโรมาเนสก์เดิมที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยจ้างให้ฟีลิปโป บรูเนลเลสกีผู้เป็นสถาปนิกคนสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นผู้ออกแบบ แต่ไม่ได้สร้างเสร็จจนกระทั่งจิโอวานนิเสียชีวิตไปแล้ว
บาซิลิกาซานโลเร็นโซเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มคริสต์ศาสนสถานที่เป็นของสำนักสงฆ์ ที่ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างสำคัญๆ อื่นๆ ที่รวมทั้งห้องเก็บสมบัติเก่า (Sagresta Vecchia) โดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี, ห้องสมุดบาซิลิกาซานโลเร็นโซ (Laurentian Library) โดยมีเกลันเจโล, ห้องเก็บสมบัติใหม่โดยมีเกลันเจโล และชาเปลเมดิชิ (Medici Chapel) โดยมัตเตโอ นิเก็ตติ (Matteo Nigetti)
ประวัติ
ประวัติทางสถาปัตยกรรมของบาซิลิกาซานโลเร็นโซเป็นประวัติที่ซับซ้อน แม้ว่าจะสร้างภายใต้การควบคุมของฟีลิปโป บรูเนลเลสกีตามแบบที่เขียนโดยบรูเนลเลสกีเอง แต่ผลที่ออกมาไม่ใช้แบบที่เขียนไว้แต่เดิม การก่อสร้างเริ่มในปี ค.ศ. 1419 แต่งการขาดงบประมาณทำให้การก่อสร้างต้องล่าช้าลงและต้องมีการแก้ไขแบบที่ออกไว้เดิม เมื่อมาถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1440 ก็มีแต่สังฆทรัพยคูหา (sacristy) เท่านั้นที่ได้รับการก่อสร้าง (ปัจจุบันคือห้องเก็บสมบัติเก่า) นอกจากนั้นทางตระกูลเมดิชิก็ยังมิได้จ่ายเงินให้แก่วัด ในปี ค.ศ. 1442 ตระกูลเมดิชิจึงเข้ามาบริหารงบประมาณการก่อสร้าง ของมีค่า แต่บรูเนลเลสกีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1446 ความรับผิดชอบในการก่อสร้างจึงตกไปเป็นของไม่ก็อันโตนิโอ มาเนตติ (Antonio Manetti) หรือ มิเกลอโซ มิเกลอซิ ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนโดยนักวิชาการ แม้ว่าตัวสิ่งก่อสร้างจะ “เสร็จ” ในปี ค.ศ. 1459 ทันกับโอกาสที่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 2 เสด็จมาฟลอเรนซ์ แต่ชาเปลและช่องทางเดินข้างทางด้านขวายังคงสร้างกันอยู่จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1470 และ 1480
เมื่อสร้างเสร็จผังการก่อสร้างและรายละเอียดต่างๆ ก็แตกต่างไปจากผังที่เขียนไว้โดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกีไปเป็นอันมาก ความแตกต่างที่สำคัญคือบรูเนลเลสกีตั้งใจจะให้ชาเปลข้างลึกกว่าและคล้ายกับชาเปลในบริเวณแขนกางเขน (transept) ซึ่งเป็นบริเวณเดียวในตัวสิ่งก่อสร้างที่เชื่อกันว่าตรงตามแบบที่บรูเนลเลสกีออกไว้แต่เดิม
ลักษณะความเป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา
แม้ว่าประวัติทางสถาปัตยกรรมของการก่อสร้างบาซิลิกาซานโลเร็นโซจะเป็นประวัติที่ซับซ้อนแต่ก็ผลที่ออกมาก็เป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ประกอบด้วยลักษณะดังนี้: แม้ว่าจะมีปัญหาใหญ่ๆ ในการออกแบบแต่ส่วนใหญ่แล้วอยู่ที่รายละเอียด เช่นทีจอร์โจ วาซารีให้ความเห็นว่าเสาตามแนวช่องทางเดินกลางควรจะยกสูงขึ้นด้วยฐาน และเสาอิงตามแนวผนังของช่องทางเดินข้างที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงกว่าช่องทางเดินกลางสามขั้นถือว่าเป็นการออกแบบที่ผิด
บาซิลิกาซานโลเร็นโซมักจะเปรียบเทียบกับวัดซานโตสปิริโตที่บรูเนลเลสกีเริ่มสร้างต่อมาที่ถือกันว่าสร้างตรงตามแบบที่บรูเนลเลสกีเขียน แม้ว่าจะสร้างเสร็จหลังจากบรูเนลเลสกีเสียชีวิตไปแล้วก็ตาม
ด้านนอกและด้านในของด้านหน้า
พระสันตะปาปาจากตระกูลเมดิชิลีโอที่ 10 จ้างให้มีเกลันเจโลออกแบบด้านหน้าบาซิลิกาด้วยหินอ่อนขาวของคาร์รารา (Carrara) ในปี ค.ศ. 1518 มีเกลันเจโลสร้างแบบจำลองด้วยไม้ที่ปรับสัดส่วนของด้านหน้าตามสัดส่วนอย่างอุดมคติของร่างกายมนุษย์เมื่อเทียบกับความสูงของช่องทางเดินกลาง แต่งานจริงไม่ได้สร้าง แต่มีเกลันเจโลออกแบบด้านในของด้านหน้าที่มองเห็นจากช่องทางเดินกลางเมื่อมองไปยังทางเข้า ที่ประกอบด้วยประตูสามประตูระหว่างเสาสองเสาที่มีมาลัยโอ้คและลอเรลและระเบียงบนเสาโครินเธียน (Corinthian order) สองเสา
เมื่อไม่นานมานี้สมาคม “Friends of the Elettrice Palatina” และ เทศบาลเมืองฟลอเรนซ์นำหัวข้อการออกแบบด้านหน้าของ บาซิลิกาซานโลเร็นโซขึ้นมาพิจารณากันอีกครั้ง และฉายด้านหน้าของบาซิลิกาด้วยคอมพิวเตอร์โปรแกรมที่แสดงให้เห็นภาพพจน์เมื่อสร้างเสร็จเพื่อช่วยให้ในการพิจารณา แต่ก็ยังไม่มีการตัดสินใจกันอย่างใดเกี่ยวกับโครงการนี้
ห้องเก็บสมบัติเก่า
ห้องเก็บสมบัติเก่าทางด้านเหนือของแขนกางเขนเป็นห้องสี่เหลี่ยมที่มีเพดานเป็นโดมออกแบบโดยบรูเนลเลสกีและเป็นส่วนที่เก่าที่สุดในวัด นอกจากนั้นก็เป็นส่วนเดียวที่สร้างเสร็จก่อนที่บรูเนลเลสกีจะเสียชีวิต ห้องเก็บสมบัติเป็นที่บรรจุศพสมาชิกในตระกูลเมดิชิหลายคน
ห้องเก็บสมบัติใหม่
ทางด้านใต้ของแขนกางเขนเป็น “ห้องเก็บสมบัติใหม่” ที่เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1520 โดยมีเกลันเจโลผู้ออกแบบที่เก็บศพของตระกูลเมดิชิภายในด้วย แต่รูปสลักโดยมีเกลันเจโลสร้างไม่เสร็จ
ชาเปลเมดิชิ
ส่วนที่หรูที่สุดในบาซิลิกาก็คือภายในชาเปลเมดิชิในมุขตะวันออก (apse) ตระกูลเมดิชิยังคงจ่ายค่าบำรุงรักษาชาเปลจนกระทั่งเมื่อแอนนา มาเรีย หลุยซา เดอ เมดิชิ (Anna Maria Luisa de' Medici) สมาชิกคนสุดท้ายของตระกูลเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1743 สมาชิกของตระกูลเมดิชิที่มีความสำคัญน้อยกว่าอีกราวห้าสิบคนถูกบรรจุในคริพท์ แบบสุดท้ายของชาเปลออกโดยเบอร์นาร์โด บวนตาเล็นติ (Bernardo Buontalenti) ระหว่างปี ค.ศ. 1603 ถึงปี ค.ศ. 1604 จากตัวอย่างของอเลสซานโดร ปิแอร์โรนิ (Alessandro Pieroni) และ มัตเตโอ นิเก็ตติ
ตอนบนเป็นชาเปลแปดเหลี่ยม “ชาเปลแห่งเจ้าชาย” (Cappella dei Principi) ที่เป็นที่บรรจุศพของแกรนดยุคเอง ที่สร้างและตกแต่งแบบแมนเนอริสม์ด้วยหินอ่อนหลากสี
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ (សម្ដេច​ ស៊ីសុវត្ថិ ជីវ័នមុន្នីរក្ស, Sisowath Chivan Monirak) ที่ปรึกษาในพระองค์พระมหากษัตริย์ (องคมนตรี) แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา อดีตรองประธานพฤฒสภาแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา และอดีตนักแสดงสมทบจากภาพยนตร์เรื่อง The Killing Fields (ทุ่งสังหาร)
พระประวัติ
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ ประสูติเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2478) ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล กรุงพนมเปญ ราชอาณาจักรกัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 13 ในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ โดยมีคุณพระแม่นางบุษปนรลักษมีเป็นพระราชมารดา ทรงมีฐานะเป็นพระปิตุลาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ และนับเนื่องเป็นพระอัยกาในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี
พระอิสริยยศ
พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศทรงกรมเป็น เสด็จกรมขุนสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) และได้รับพระราชทานเลื่อนพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547)
สิ้นพระชนม์
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ ประชวรสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) เวลา 10.45 น. ตรงกับวันแรม 14 ค่ำ เดือนมิคสิระ (เดือนอ้าย) ปีวอก อัฐศก จุลศักราช 1378 สิริรวมพระชนมายุได้ 80 พรรษา ด้วยโรคประจำพระองค์ ทัังนี้ทรงเข้ารับการรักษาพระองค์ ณ โรงพยาบาลรอยัลพนมเปญ (Royal Phnom Penh Hospital) ก่อนการสิ้นพระชนม์ 3 เดือน แต่ต่อมาได้ทรงย้ายกลับไปรักษาพระองค์ที่ตำหนักของพระองค์ และก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ 3 วัน พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา ได้เสด็จพระราชดำเนินมาเยี่ยมพระอาการของพระองค์
พระศพของพระองค์ได้ตั้งบำเพ็ญพระกุศล ณ วัดปทุมวดีราชวราราม กรุงพนมเปญ และได้รับพระราชทานเพลิงพระศพจากพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหมุนี และพระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ตรงกับวันขึ้น 7 ค่ำ เดือนปุสสะ (เดือนยี่) ปีวอก อัฐศก จุลศักราช 1378
ผลงานการแสดงภาพยนตร์
สมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ ทรงมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ในพระนามแฝง "Monirak Sisowath" ดังนี้
พระนามส่วนพระองค์
พระนามส่วนพระองค์ของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณ เป็นหนึ่งใน "ห้าพระนาม" ที่เริ่มใช้ขึ้นโดยฟาโรห์ดเจดเอฟเร ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ เพื่อเป็นการเพิ่มเติมตราสัญลักษณ์นิซุต-บิติแบบดั้งเดิม ซึ่งต่อมาพระนามดังกล่าวได้ถูกแยกออกจากพระนามนำหน้า เพื่อใช้เป็นพระนามอิสระ
ลักษณะพระนาม
พระนาม ซา-เร (Sa-Rê) ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "บุตรแห่งรา" ที่เขียนขึ้นโดยปรากฏสัญลักษณ์รูปสุริยจักรและรูปห่านวางอยู่ด้านล่าง ซึ่งในช่วงแรก สัญลักษณ์รูปสุริยจักรและรูปห่านถูกวางไว้ที่ส่วนท้ายของคาร์ทูชที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์ และจะถูกอ่านว่า: "กษัตริย์แห่งอียิปต์ล่างและบน ฟาโรห์ ... พระโอรสแห่งรา" ต่อมาสัญลักษณ์ทั้งสองก็ถูกวางไว้หน้าแทน ตำแหน่งด้านหน้าของพระนามฟาโรห์และอ่านว่า: "พระโอรสแห่งรา, ฟาโรห์ ..." ซึ่งสัญลักษณ์อักษรอียิปต์โบราณที่ใช้ในพระนามดังกล่าวนั้นจะถูกวางไว้ในคาร์ทูช
สัญลักษณ์
ในรัชสมัยของฟาโรห์ดเจดเอฟเรแห่งราชวงศ์ที่สี่ ลัทธิการบูชาสุริยเทพราได้เป็นที่นิยมมากที่สุด ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวฟาโรห์แห่งอียิปต์ทรงเชื่อว่าพระองค์เป็นพระโอรสที่แท้จริงของเทพรา เนื่องจากเทพราเองก็ทรงเพิ่งกลายเป็นเทพเจ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาเทพเจ้าทั้งหมด ซึ่งจะเปลี่ยนไปในช่วงเวลาภายหลัง และเทพรารวมเป็นสัญลักษณ์กับเทพอามุน
ทาทังกา
คริสโตเฟอร์ "คริส" ชาวิส (Christopher "Chris" Chavis) เกิด 8 มิถุนายน ค.ศ. 1961 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ในฐานะตำนาน เขาเป็นส่วนหนึ่งของชนเผ่า Lumbee เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการทำงานของเขากับ เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน (ที่รู้จักในภายหลัง เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์) ภายใต้ชื่อสังเวียนว่า ทาทังกา (Tatanka) จากปี 1991 ถึง 1996, 2005 ถึง 2007 และ 2016
คาบสมุทรโองะ
คาบสมุทรโองะ เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของเมืองโองะ เป็นภูมิประเทศที่มีภูเขาเป็นส่วนใหญ่ คาบสมุทรโองะดั้งอยู่ใกล้กับทะเลสาบฮาจิโรงาตะซึ่งเป็นทะเลสาบที่เคยใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น (ในปัจจุบันใหญ่เป็นอันดับ 18) คาบสมุทรโองะมีชื่อเสียงในด้านเทศกาลนามาฮาเกะ
ใครคือใคร Identity Thailand
ใครคือใคร Identity Thailand เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ที่มีรูปแบบของรายการจากสหรัฐอเมริกา ภายใต้ลิขสิทธิ์ของ ชายด์ อินเตอร์เนชั่นแนล ผลิตรายการโดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 6 มกราคม พ.ศ. 2559 ออกอากาศช่วงกลางคืน ในปัจจุบันกลับมาออกอากาศโดยย้ายเวลาออกอากาศเป็นทุกวันเสาร์ 10.00 - 11.00 น. ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ถึง วันเสาร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ทางช่องเวิร์คพอยท์
กติกา
ผู้เข้าแข่งขันแก้ปริศนาของ 12 บุคคลปริศนา (7 เกมแรกของรายการ) ภายหลังเปลี่ยนเป็น 9 บุคคลปริศนา โดยที่ทุกคนจะมีตัวตน เช่น "เด็กหลังซองไวไว" ที่ผู้เข้าแข่งขันจะต้องจับคู่ให้ครบจึงจะได้เงินรางวัลสูงสุด 100,000 บาท ก่อนการแข่งขัน พิธีกรจะให้สิทธิ์แก่ผู้เข้าแข่งขันที่จะให้บุคคลปริศนาแนะนำตัวแก่ผู้เข้าแข่งขันได้ 3 คน และในการเล่นนั้น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกตัวตนขึ้นมาทายทีละหนึ่งตัวตนจากทั้งหมด เมื่อเลือกตัวตนได้แล้วจะต้องเลือกหมายเลขของบุคคลปริศนาที่คิดว่าตรงกับตัวตนที่เลือกมาให้ถูกต้อง เมื่อเลือกเสร็จแล้วให้ประทับฝ่ามือลงบนแท่นเป็นการยืนยันคำตอบ จากนั้น บุคคลปริศนาที่ผู้แข่งขันเลือกจะเฉลยคำตอบ หากตอบถูก เงินรางวัลจะสะสมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนี้
กรณีที่ตอบผิด ตัวช่วย "ตอบผิดได้ 1 ครั้ง" จะใช้งานโดยอัตโนมัติ หากตอบผิดเป็นครั้งที่ 2 เกมจะจบลง และผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้รับเงินรางวัลที่สะสมมา แต่ผู้เข้าแข่งขันสามารถ "หยุดเล่น" ได้ทุกเมื่อ และรับเงินรางวัลตามที่สะสมมา อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยนี้จะไม่สามารถใช้ได้เมื่อเล่นในข้อสุดท้าย (เหลือ 2 ตัวตน) ซึ่งในข้อสุดท้ายนี้ หากตอบผิด จะไม่ได้เงินรางวัล ผู้เข้าแข่งขันสามารถพาเพื่อนมาเป็นที่ปรึกษาได้
เอ็กซ์แอมแบสเซเดอส์
เอ็กซ์แอมแบสเซเดอส์ (X Ambassadors; บางครั้งใช้ XA) เป็นวงดนตรีร็อกจากเมืองอิธากา รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิก 3 คนได้แก่ แซม แฮร์ริส (ร้องนำ), เคซีย์ แฮร์ริส (คีย์บอร์ด) และแอดัม เลวิน (กลอง) วงก่อตั้งในปี ค.ศ. 2009 โดยใช้ชื่อว่าแอมแบสเซเดอส์และออกอีพีเปิดตัว Ambassadors EP ที่มีซิงเกิลนำอย่าง "Tropisms" ต่อมาพวกเขาออกแอลพีชื่อ Litost ซึ่งเพลงชื่อเดียวกันใช้ประกอบในภาพยนตร์ เดอะโฮสต์ ต้องยึดร่าง ในปี ค.ศ. 2012 พวกเขาเซ็นสัญญากับซองส์มิวสิกพับลิชิง และออกซิงเกิล "Unconsolable" ที่ภายหลังมีการนำมาทำใหม่ ซิงเกิลดังกล่าวได้รับความสนใจจากแดน เรย์โนลส์ นักร้องนำวงอิแมจินดรากอนส์ ขณะที่เขาพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลในเมืองนอร์ฟอร์ก รัฐเวอร์จิเนีย และเสนอให้ค่ายเพลงอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ติดต่อไปที่วงนี้
ในปี ค.ศ. 2013 เอ็กซ์แอมแบสเซเดอส์ออกอีพีชื่อ Love Songs Drug Songs และร่วมทัวร์กับวงอิแมจินดรากอนส์, จิมมีอีตเวิลด์และเดอะมาวกลีส์ อีพีดังกล่าวขึ้นถึงอันดับที่ 11 ของชาร์ตอัลบั้มท็อปฮีตซีเกอส์ในสหรัฐ ปีต่อมาพวกเขาออกอีพีที่สาม The Reason และร่วมทัวร์กับวงแพนิก! แอตเดอะดิสโกและอิแมจินดรากอนส์ ในปี ค.ศ. 2015 พวกเขาออกอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกชื่อ VHS ที่ขึ้นถึงอันดับที่ 7 ของชาร์ตบิลบอร์ด 200 และได้รับการรับรองระดับโกลด์จากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาและมิวสิกแคนาดา
เจ้าชายน้อย (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2558)
เจ้าชายน้อย (Le Petit Prince; The Little Prince) คือ ภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติแนวแฟนตาซี ปี พ.ศ. 2558 ดัดแปลงจากวรรณกรรมชื่อเดียวกันของอ็องตวน เดอ แซ็งแตกซูว์เปรี กำกับโดย มาร์ก ออสบอร์น เขียนบทภาพยนตร์โดย ไอรีนา บริกนัลล์ และบ็อบ เพอร์ซีเชตตี พากย์เสียงภาษาอังกฤษโดย เจฟฟ์ บริดเจส, แรเชล แม็กอดัมส์, พอล รัดด์, บัด คอร์ต, มารียง กอตียาร์, เบนีเซียว เดล โตโร, เจมส์ แฟรนโก, ริกกี เชอร์เวส์, พอล จีอามัตตี, ไรลีย์ ออสบอร์น, แอลเบิร์ต บรูกส์ และแมกเคนซี ฟอย เล่าเรื่องของเด็กสาวที่ได้รับการส่งต่อเรื่องราวของ "เจ้าชายน้อย" จากนักบินชราคนหนึ่ง ที่อ้างว่าเคยได้พบกับเจ้าชายน้อยในทะเลทรายสะฮาราเมื่อครั้งยังหนุ่ม
ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ในเทศกาลภาพยนตร์กาน ครั้งที่ 68 และเข้าฉายในประเทศฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคมของปีเดียวกัน
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องของเด็กสาว (แมกเคนซี ฟอย) ที่อาศัยอยู่กับแม่ (แรเชล แม็กอดัมส์) ที่เข้มงวดและหวังให้เธอเข้าเรียนในโรงเรียนชั้นนำแห่งหนึ่ง ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เธอกับแม่ย้ายมาอาศัยในบ้านหลังใหม่ที่อยู่ละแวกโรงเรียนดังกล่าว แต่ละวันเด็กสาวต้องเตรียมตัวสอบอย่างเคร่งครัดตามตารางชีวิตที่แม่จัดไว้ให้เพื่อชิงโควตาเข้าเรียน
วันหนึ่ง เด็กสาวได้พบกับชายชราที่อาศัยอยู่ข้างบ้านของเธอ ชายชราผู้นั้นคืออดีตนักบิน (เจฟฟ์ บริดเจส) ที่ครั้งหนึ่งเคยได้พบกับเจ้าชายน้อย (ไรลีย์ ออสบอร์น) กลางทะเลทรายสะฮาราเมื่อคราวที่เขาขับเครื่องบินไปตกที่นั่นเมื่อตอนยังหนุ่ม เด็กสาวและนักบินชราสนิทสนมกันมากขึ้น ทุกวันเธอจะลอบออกจากบ้านเพื่อไปเที่ยวเล่นในบ้านของนักบิน เขาได้สอนประสบการณ์นอกตำราเรียนแก่เธอและเล่าเรื่องราวของเจ้าชายน้อยให้เธอฟัง
เจ้าชายน้อยคือเด็กชายที่อาศัยอยู่บนดาวเคราะห์น้อยบี 612 ทุกวันเจ้าชายน้อยจะคอยกำจัดต้นกล้าของต้นเบาบับที่ปกคลุมอยู่ทั่วดาว เพราะกลัวว่าถ้าปล่อยทิ้งไว้ต้นเบาบับจะเติบโตจนมีขนาดใหญ่เกินดาวของตน
วันหนึ่ง ขณะที่เจ้าชายน้อยกำจัดต้นเบาบับอยู่นั้น เขาได้พบกับดอกไม้ตูมดอกหนึ่ง เขาเฝ้าคอยทะนุถนอมดูแลจนมันโตขึ้นเป็นดอกกุหลาบ (มารียง กอตียาร์) และกลายเป็นเพื่อนกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปดอกกุหลาบเริ่มเรียกร้องความดูแลเอาใจใส่มากขึ้น จนทำให้เจ้าชายน้อยอึดอัดใจและตัดสินเดินทางออกจากดาวดวงนั้นไป
เจ้าชายน้อยเดินทางไปพบกับผู้คนบนดาวเคราะห์น้อยดวงอื่น ๆ ได้แก่ พระราชา (บัด คอร์ต) จอมหยิ่ง (ริกกี เชอร์เวส์) และนักธุรกิจ (แอลเบิร์ต บรูกส์) ก่อนที่จะเดินทางมาถึงโลกมนุษย์
บนโลก เจ้าชายน้อยได้พบกับสุนัขจิ้งจอกแดง (เจมส์ แฟรนโก) เขาทำให้มันเชื่องและกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน แต่แล้ววันหนึ่ง เจ้าชายน้อยเกิดความคิดถึงดอกกุหลาบบนดาวบ้านเกิด เขาจึงได้ลาจากจิ้งจอกเพื่อกลับไปพบกับดอกกุหลาบ โดยการขอให้งูพิษ (เบนีเซียว เดล โตโร) กัด โดยก่อนจากกัน สุนัขจิ้งจอกได้สอนให้เจ้าชายน้อยมองสรรพสิ่งต่าง ๆ ด้วยหัวใจ
เมื่อเล่าจบ นักบินกล่าวกับเด็กสาวว่า เมื่อถึงเวลาวันหนึ่งเขาจะกลับไปหาเจ้าชายน้อยเช่นกัน
การที่เด็กสาวได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับนักบิน และได้รับรู้เรื่องราวของเจ้าชายน้อย ทำให้เธอได้รับประสบการณ์และจินตนาการใหม่ ๆ ที่อยู่นอกเหนือโลกแห่งการศึกษาที่แม่จัดวางไว้ให้ รวมถึงได้ตั้งคำถามกับความเป็นผู้ใหญ่ที่เธอจะต้องพบในอนาคต ในขณะที่แม่ของเธอไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งที่เธอจะเสียเวลากับนักบินแทนที่จะดำเนินชีวิตตามแผนที่แม่ต้องการ
วันหนึ่ง นักบินไม่สบายหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล เด็กสาวจึงหาทางช่วยเหลือด้วยการเดินทางเข้าสู่โลกแห่งจินตนาการเพื่อไปแจ้งข่าวต่อเจ้าชายน้อย การเดินทางนำเธอไปพบกับนายเจ้าชาย (Mr. Prince) (พอล รัดด์) ซึ่งเป็นเจ้าชายน้อยในวัยผู้ใหญ่ ที่อาศัยและทำงานอยู่บนดาวเคราะห์น้อยของนักธุรกิจ ชายที่ต้องการแต่ผลกำไร โดยการบังคับให้ผู้คนรวมถึงนายเจ้าชายทำงานหามรุ่งหามค่ำให้กับตน
เด็กสาวปฏิเสธแนวคิดของนักธุรกิจกับพรรคพวก และประกาศว่าตนจะไม่เติบโตเป็นผู้ใหญ่แบบนักธุรกิจ ก่อนที่จะช่วยนายเจ้าชายออกมาจากดาวดวงนั้น และพากลับไปยังบี 612 เพื่อพบกับดอกกุหลาบอีกครั้ง เมื่อไปถึง พวกเขาได้พบแต่เพียงซากของดอกกุหลาบ นายเจ้าชายเสียใจแต่ก็ได้เรียนรู้ที่จะมองดอกกุหลาบด้วยหัวใจและได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของดอกกุหลาบอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะกลับไปเป็นเจ้าชายน้อยเช่นเดิม
เด็กสาวกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง ได้พบนักบินที่รักษาตัวในโรงพยาบาล ทำความเข้าใจเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตกับแม่ของตน และใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีความสุข
เอสโอเอส (เพลงอะวีชี)
เพลงดังกล่าวถูกปล่อยออกมาพร้อมกับวิดีโอที่มีความคิดเห็นใน Avicii Memory Board รวมถึงวิดีโอเบื้องหลังที่ถูกปล่อยออกมาสองชั่วโมงก่อนการปล่อยตัว และเพลงนี้ได้ขึ้นาเป็นอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิ้ลของสวีเดนในสองวันหลังจากเผยแพร่
พื้นหลัง
เพลงนี้เสร็จสมบูรณ์โดยทีมนักเขียนและโปรดิวเซอร์หลังจากการเสียชีวิตของอะวีชีในเดือนเมษายน 2018 เพลงนี้ได้เสร็จไปแล้ว "75–80%" ในขณะที่เขาเสียชีวิต
ผู้ผลิตร่วม Krisfoffer Fogelmark และ Albin Nedler ยืนยันว่าหลังจากการตายของอะวีชีพวกเขาได้รับไฟล์ MIDI สำหรับเพลงที่อะวีชีได้สร้างขึ้นและกล่าวว่าเสียงและบันทึกทั้งหมดในเพลงนั้นมาจากอะวีชีโดยไม่มีการผลิตเพิ่มเติมใด ๆ การเพิ่มเติมเพียงอย่างเดียวในเพลงคือเสียงร้องของ Aloe Blacc
อากังฟู
ชูชาติ ธนมงคลชัย หรือรู้จักกันในนาม อากังฟู หรือ  เฮียกังฟู เป็นเจ้าของนิตรสารปลุกใจเสือป่าอย่าง ไทยเพลย์บอย ซึ่งเป็นนิตรสารที่ได้รับความโด่งดังในหมู่วัยรุ่นเมื่อช่วงต้นยุค พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2530   โดยหน้าปกนิตรสารแตกต่างจากยุคนั้นโดยการเอาหญิงไทยหน้าบ้านๆ โดยอากังฟูให้เหตุผลว่าเข้าถึงง่าย และเป็นธรรมชาติ แล้วเกิดอารมณ์ได้มากกว่า จนหนังสือ ไทยเพลย์บอย ในยุคนั้นขึ้นแท่นเป็นหนังสือขายดีที่หลายคนต้องการ ปี พ.ศ. 2543 อากังฟูโดนจับในข้อหาสำเร็จความใคร่ของผู้อื่นโดยไม่มีอามิสสินจ้าง หลังการออกจากคุก พ.ศ. 2547 อากังฟูก็หันมาทำงานแวดวงหนังสือตามเคย โดยเปลี่ยนชื่อนิตรสารปลุกใจเสือป่า 'ไทยเพลย์บอย' เป็น เพลย์ออฟ อีกทั้งนิตรสารอื่นๆ อาทิ ลีลาวดี', 'กระดังงา', 'บทเรียนชีวิต' และ 'อายส์ แอนด์ อายส์
เข้าสู่วงการ
อากังฟูเริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นช่างภาพให้กับนิตรสารอื่นๆ เริ่มอาชีพตั้งแต่การเป็นช่างแต่งรูปแต่งฟิล์มที่ร้านจิตรกร ถนนเจริญกรุง แล้วออกมาถ่ายรูปอิสระ หลังจากนั้นได้ถ่ายรูปกับหนังผู้ใหญ่และถ่ายให้กับหนังสือบางกอกและทีวีรีวิวก่อนจะหันมาทำนิตรสารปลุกใจเสือป่าอย่างไทยเพลย์บอย
โดนจับกุม
อากังฟูโดนจับกุมครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจบุกจับคาสำนักสวิงกิ้งชนิดคาหนังคาเขา ถูกดำเนินคดีในข้อหาเปิดสถานบริการโดยไม่ได้รับอนุญาตและเป็นธุระจัดหา เพื่อให้ผู้อื่นร่วมประเวณีและถูกตัดสินจำคุก และอากังฟูถูกจับกุมครั้งที่สองในช่วงปี พ.ศ. 2543 อากังฟูโดนจับในข้อหาสำเร็จความใคร่ของผู้อื่นโดยไม่มีอามิสสินจ้าง และได้รับการปล่อยตัวในปี พ.ศ. 2547 หลังจากที่ออกมาจากคุกอากังฟูก็หันมาทำงานแวดวงหนังสือตามเแบบเดิม โดยเปลี่ยนชื่อนิตรสารปลุกใจเสือป่า 'ไทยเพลย์บอย' เป็น เพลย์ออฟ อีกทั้งนิตรสารอื่นๆ อาทิ ลีลาวดี', 'กระดังงา', 'บทเรียนชีวิต' และ 'อายส์ แอนด์ อายส์
KKND2: Krossfire
สงครามครอสไฟร์ (KKnD2: Krossfire) ส่วนคำว่า KKnD ย่อมาจาก Krush, Kill n' Destroy ถูกจัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2541 เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นตามหลังมากจาก KKnD และเป็นเกมสำหรับวินโดวส์ และเกมนี้ก็ได้ถูกจัดจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันในปี พ.ศ. 2542 โดยอยู่ภายใต้ของชื่อที่ว่า KKnD: Krossfire
เรื่องราวทั้งหมดของเกมนี้ได้ถูกเริ่มต้นหลังจากสงครามนิวเคลียร์มาเป็นเวลา 100 ปี ในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมาของการใช้ชีวิตภายใต้พื้นดิน (ใต้ดิน) ผู้ที่รอดชีวิตนั้นได้กลับไปยังแผ่นดินในการต่อสู้กับฝ่ายอิวอลฟ์ (Evolved วิวัฒนาการ) ฝ่ายเซอร์ไวเวอร์ (Survivors ผู้รอดชีวิต) เหล่าหุ่นยนต์ของฝ่ายซีรีส์ 9 (Series 9 ชุดที่ 9) เป็นเครื่องกลที่ได้พัฒนาจากของเครื่องที่ดีขึ้นสำหรับโครงการเกษตร (โปรแกรมเดิมนั้นได้รับความเสียหายจากรังสีนิวเคลียร์) และได้นำกองทัพขึ้นมาเพื่อปะทะกับเหล่ามนุษย์ (ฝ่ายอิวอลฟ์และฝ่ายเซอร์ไวเวอร์) เพราะพวกเขาเชื่อว่ามนุษย์ทำลายวัชพืชที่มีค่าทั้งหมดของพวกเขา
เซอร์ไวเวอร์ (Survivors)
เหล่าพวกเซอร์ไวเวอร์เป็นผู้รอดชีวิตจากกลุ่มมนุษย์ปกติที่ซ่อนตัวอยู่หลุมหลบภัยใต้ดินในช่วงสงครามครั้งแรก ครั้งหนึ่งที่พวกเขาได้เห็นความเลวร้ายของสงครามนั้น พวกเขากลับไปที่พักอาศัยของพวกเขาและตั้งแต่ได้ขุดและสร้างอาวุธใหม่ๆ อาตารใหม่ๆ เทคโนโลยีใหม่ๆ และแนวทางใหม่ๆที่จะได้รับค่าจ้าง มุ่งมั่นที่จะกำจัดฝ่ายอิวอลฟ์และยุติการใช้งานของฝ่ายซีรีส์ 9 พวกเขาต้องใช้เทคโนโลยีและทหารใหม่ๆของพวกเขาเพื่อที่จะเอาชนะ มีกำลังเหนือกว่า และครอบงำศัตรูทั้งหมด
อิวอลฟ์ (Evolved)
เหล่าพวกอิวอลฟ์ได้อยู่ในระหว่างสงครามนิวเคลียร์ และเป็นต้นกำเนิดที่ได้ถูกเรียกว่า พวกวิวัฒน์ นั่นก็เพราะว่าเป็นพวกที่ได้วิวัฒนาการมาจากการแผ่รังสี พวกเขาจึงเป็นศัตรูกับเทคโนโลยีขั้นสูง พวกเขาได้เรียนรู้การเป็นพวกและใช้ประโยชน์จากพลังของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์อื่นๆ อย่างเช่น ตัวต่อขนาดใหญ่และแมงป่อง การกลายพันธุ์เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเขามากและศรัทธาต่อพระเจ้าของพวกเขา (ในที่รู้กันดีว่า จอมโหดเหี้ยม) และได้ลงโทษพวกเขาสำหรับความไม่รู้ของพวกเขาที่ได้ใช้เทคโนโลยี การเมืองและการใช้ซ้ำของทีวี พวกเขาพยายามที่จะกำจัด ความสมมาตร (นามของ ฝ่ายเซอร์ไวเวอร์) และ ความไร้วิญญาณ (นามของ ฝ่ายซีรีส์ 9) เพื่อที่จะเอาใจเหล่าทวยเทพของพวกเขา อย่างที่น่าสังเกตคือ ในขณะที่อีกสองฝ่ายมีหน่วยขนานมี "ปีศาจจอมโหด" พิเศษหน่วยในระดับที่ใช้เทคโนโลยีชั้นสูงซึ่งสามารถสร้างขึ้นโดยเสียสละห้าหน่วยทหารราบ
ซีรีส์ 9 (Series 9)
เหล่าพวกซีรีส์ 9 เป็นหุ่นยนต์การเกษตรขั้นสูงที่ได้กลายเป็นป่วยจากการที่เซอร์ไวเวอร์ได้ทำลายพืชผลของพวกเขาและได้ยึดเอามันเมื่อชีวิตของพวกเขาคิดที่จะทำลายทุกชีวิตที่เป็นอินทรีย์ เพื่อให้พวกเขาสามารถฟาร์มอยู่ในความสงบในที่สุด เมื่อพวกเขาได้รับความรู้สึกผิดของตัวเอง ในที่สุดพวกเขาก็รู้สึกถึงหุ่นยนต์ก่อนหน้านี้ (ซีรีส์ 1-8) ก็ยังคงทำตามคำสั่งสุดท้ายของพวกเขาจากมนุษย์ หุ่นยนต์ซีรีส์ 9 จึงตัดสินใจที่จะปิดตัวลงเส้นแบบอื่นๆเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของพวกเขาอย่างสมบูรณ์ พวกเขากำลังทำงานอยู่ในช่วงสงครามครั้งแรก แต่พวกเขาตระหนักว่าคราดและรถเข็นล้อเดียวไม่ได้ไปทำอะไรได้มากกับรถถังและช้างมาสโตดอนกลายพันธุ์ พวกเขาใช้เวลาเพื่อการวิจัยของโลกเก่าและอาวุธสงครามจากประวัติศาสตร์เพื่อที่จะปรับตัวเข้ากับเครื่องมือของพวกเขาที่จะกลายเป็นอาวุธที่น่ากลัว พวกเขาเป็นหุ่นยนต์ทำฟาร์มและส่วนใหญ่อาวุธของพวกเขามีลักษณะคล้ายกับเครื่องมือฟาร์มเช่น เครื่องไถนา ที่ฆ่าวัชพืช และขีปนาวุธสปอร์ ฝ่ายนี้เป็นสิ่งใหม่กับการได้รับสิทธิพิเศษ
ประเภทของภูมิประเทศ
มีอยู่สามภูมิประเทศที่อยู่ใน KKnD2: Krossfire แต่ละแบบมีความแตกต่างกัน โดยแบ่งแยกได้ดังนี้
พื้นผิวป่า
เป็นพื้นที่สีเขียวกว้างใหญ่ มีป่าไม้ เนินเขา และแม่น้ำอยู่มากมาย หรือเรียกได้อีกอย่างคือเป็นพื้นที่กว้างแบน ขนาดใหญ่ ราบเรียบ ปกคลุมด้วยเถ้า อ้างว้าง มีภูเขาไฟและมีรอยแยกที่ไม่สามารถผ่านได้
ทะเลทราย
เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ของคลื่นทราย เนินเขา ต้นตะบองเพชรที่เติบโตอย่างเบาบาง และที่ปกคลุมไปด้วยซากปรักหักพังครึ่งหนึ่ง
ในเมือง
เป็นพื้นที่มีซากตึกร้าง ผ่านทางถนนที่ผุพัง เต็มไปด้วยหลุมอุกาบาตและยานพาหนะที่เป็นสนิม คลองซบเซาที่มีแต่ขยะในศตวรรษเก่าๆ สะพานบางที่ได้พังทลายลง และมีสิ่งมีชีวิตท้องทะเลที่ไม่สามารถพูดได้
ภาคต่อ
แม้ว่าจะมีข่าวลือแรกที่เมลเบิร์นเฮาส์จะยังคงพัฒนา KKND ใหม่อีกครั้ง แต่หลังจากที่ปล่อย KKND 2: Krossfire แล้วหนึ่งปีต่อมาก็ต้องปิดเพราะเหตุผลทางด้านการเงิน
เบ็ดเตล็ด
ฝ่ายอิวอลฟ์ได้รับทรัพยากรหน่วยพิเศษโดยโครงสร้างอาคารที่ปรากฏเช่นคอกเลี้ยงสุกรที่เปิดท่อมาจากสุกรไปที่ไซโล นี้อาจจะเป็นการแสดงให้ถึงภาพยนตร์เรื่อง แมดแม๊กซ์: โดมบันลือโลก ซึ่งพลังงานจากเมืองบาร์เตอร์ทาวน์ โดยผลิตจากมูลของสุกรและก๊าซมีเทนที่มีไว้เพื่อสกัด
วัดชุมพลคีรี
วัดชุมพลคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 75 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีลำห้วยแม่สอดอยู่ทางด้าน ทิศเหนือ สภาพแวดล้อมเป็นหมู่บ้านประชาชน
วัดชุมพลคีรีเดิมมีชื่อว่า วัดกลาง คงจะเรียกกันตามเหตุผลที่ว่าวัดนี้อยู่ในที่ชุมชน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2314 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512
จุดเด่นของวัด คือ เจดีย์สีทอง ตามประวัติระบุว่า เจดีย์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2314 โดยจำลองแบบมาจากเจดีย์ชเวดากองในพม่า เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูน สูง 20 เมตร ฐานย่อมุม องค์ระฆังประดับด้วยกระเบื้องและลวดลายสีทองไปจนจรดยอดเจดีย์ซึ่งเป็นยอดฉัตร มีเจดีย์รายขาดเล็กทาสีทอง 20 องค์ ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปประธานปางมารวิชัย เป็นพระประธานประดิษฐานภายในอุโบสถ และกลองโบราณอายุกว่า 200 ปีที่เก็บรักษาภายในวิหาร
เอจออฟเอ็มไพร์ส
เอจออฟเอ็มไพร์ส (Age of Empires) เป็นชุดวิดีโอเกมวางแผนเรียลไทม์อิงประวัติศาสตร์ เดิมมีเอ็นเซ็มเบิลสตูดิโอส์เป็นผู้พัฒนา และเอ็กซ์บ็อกซ์เกมสตูดิโอส์เป็นผู้จัดจำหน่าย เกมแรกของชุด คือ เอจออฟเอ็มไพร์ส ซึ่งวางจำหน่ายในปี 2540 มีการออกเกมเจ็ดเกม และสปินออฟสามเกม
เอจออฟเอ็มไพร์ส เน้นเหตุการณ์ในทวีปยุโรป แอฟริกาและเอเชีย กินเวลาตั้งแต่ยุคหินถึงยุคเหล็ก เกมภาคเสริมสำรวจการก่อตั้งและการขยายจักรวรรดิโรมัน ภาคต่อ เอจออฟเอ็มไพร์ส 2: เอจออฟคิงส์ มีฉากท้องเรื่องในยุคกลาง ส่วนภาคเสริมเน้นการพิชิตเม็กซิโกของสเปนบางส่วน เกมต่อมาสามเกม เอจออฟเอ็มไพร์ส 3 สำรวจสมัยใหม่ตอนต้น เมื่อยุโรปกำลังทำให้ทวีปอเมริกาเป็นอาณานิคม และหลายประเทศในทวีปเอเชียกำลังถดถอย เกมล่าสุด เอจออฟเอ็มไพร์สออนไลน์ ใช้แนวทางใหม่เป็นเกมออนไลน์ไม่เสียค่าใช้จ่ายโดยใช้ เกมฟอร์วินโดวส์ไลฟ์ เกมสปินออฟ เอจออฟมีโธโลจี มีฉากท้องเรื่องอยู่ในสมัยเดียวกับเอจออฟเอ็มไพร์ส แต่เน้นส่วนปรัมปราวิทยาของเทพปกรณัมกรีก อียิปต์และนอร์ส เกมหลักที่สี่ในชุด เอจออฟเอ็มไพร์ส 4 อยู่ระหว่างการพัฒนา
ชุด เอจออฟเอ็มไพร์ส ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ โดยขายได้กว่า 20 ล้านก๊อปปี นักวิจารณ์ยกให้ความสำเร็จบางส่วนมาจากแก่นประวัติศาสตร์และการเล่นอย่างยุติธรรม ผู้เล่นปัญญาประดิษฐ์มีข้อได้เปรียบน้อยกว่าในเกมคู่แข่งหลายเกม
เกม
เกมในชุดเน้นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์หลายสมัย เอจออฟเอ็มไพร์ส ครอบคลุมเหตุการณ์ระหว่างยุคหินและยุคคลาสสิกในทวีปยุโรปและเอเชีย ภาคเสริม ไรซ์ออฟโรม ติดตามการก่อตั้งและความรุ่งเรืองของจักรวรรดิโรมัน ดิเอจออฟคิงส์ และสปินออฟนินเทนโด ดีเอสติดตามทวีปยุโรปและเอเชียตลอดยุคกลาง เดอะคองคะเรอส์ ภาคเสริมของ เอจออฟคิงส์ มีฉากท้องเรื่องในสมัยเดียวกัน แต่รวมฉากเกี่ยวกับการพิชิตเม็กซิโกของสเปน เอลซิด และอัตติลา เอจออฟเอ็มไพร์ส 3 และ เดอะวอร์ชีฟส์ เกิดขึ้นระหว่างการทำให้ทวีปอเมริกาเป็นอาณานิคมของยุโรป ภาคเสริมที่สอง ดิเอเชียนไดแนสตีส์ ติดตามความเจริญของทวีปเอเชียในสมัยเดียวกัน เอจออฟเอ็มไพร์สออนไลน์ เน้นอารยธรรมกรีก และอียิปต์ สปินออฟของซีรีส์ เอจออฟมีโธโลจี และภาคเสริม เดอะไททันส์ มีฉากท้องเรื่องระหว่างยุคสำริด แต่เน้นไปยังปรัมปราวิทยาเป็นแก่น แทนที่เน้นประวัติศาสตร์
เอจออฟเอ็มไพร์ส
เอจออฟเอ็มไพร์ส โดยทั่วไปได้รับการตอบรับดี แม้มีบทปฏิทรรศน์เชิงลบอย่างสูงอยู่บ้าง เกมสปอตวินจารณ์การออกแบบที่ชวนสับสน ส่วน คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกม ยกย่องเกมว่ามีจุดแข็งทั้งในภาวะเล่นคนเดียวและหลายผู้เล่น อะคาเดมีออฟอินเตอร์แอ็กทีฟอาตส์แอนด์ไซเอินซ์ยกให้ เอจออฟเอ็มไพร์ส เป็น "เกมวางแผนคอมพิวเตอร์แห่งปี" 2541 เกมยังอยู่ในอันดับต้น ๆ ของชาร์ตขายดีอีกหลายปี โดยขายได้กว่าสามล้านหน่วยเมื่อถึงปี 2543 ไรซ์ออฟโรม ขายได้หนึ่งล้านยูนิตในปี 2543 และได้คะแนนสะสม 80% จากเกมแรงกิงส์
ในเดือนมิถุนายน 2560 แอดัม อิสกรีน ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของไมโครซอฟท์สตูดิโอส์ประกาศ เอจออฟเอ็มไพร์ส: เดฟินิทีฟเอดิชัน ที่อิเล็กทรอนิกส์เอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป 2017 เกมจะมีกราฟิกส์ที่ได้รับการยกเครื่องที่รองรับความละเอียด 4เค ซาวด์แทร็กที่ทำสำเนาใหม่และการปรับปรุงการเล่นเกมอื่น ๆ และมีแผนวางจำหน่ายในวันที่ 19 ตุลาคม 2560 แต่เลื่อนเป็นวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 เมื่อมีการวางจำหน่ายในไมโครซอฟท์สโตร์ วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 ไมโครซอฟท์ประกาศว่าเดฟินิทีฟเอดิชันจะมีการวางขายในสตีมในอนาคต ร่วมกับเดฟินิทีฟเอดิชันของทั้งเอจออฟเอ็มไพร์ส 2 และเอจออฟเอ็มไพร์ส 3
เอจออฟเอ็มไพร์ส 2
เอจออฟเอ็มไพร์ส 2: ดิเอจออฟคิงส์ วางจำหน่ายวันที่ 30 กันยายน 2542 โดยใช้เกมเอนจินจีนี และมีเกมการเล่นคล้ายกับเกมก่อนหน้า ดิเอจออฟคิงส์ มีฉากท้องเรื่องในยุคกลางตั้งแต่ยุคมืดจนถึงยุคจักรวรรดิ เปิดให้ผู้เล่นเลือกเล่นอารยธรรมหนึ่งจาก 13 อารยธรรมจากทวีปยุโรป เอเชียและตะวันออกกลาง
เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2543 ไมโครซอฟท์วางจำหน่ายภาคเสริม เดอะคองคะเรอส์ เพิ่มยูนิตใหม่และห้าอารยธรรมใหม่ ซึ่งรวมอารยธรรมเมโสอเมริกาสองอารยธรรม ได้แก่ มายาและแอซเท็ก ดิเอจออฟคิงส์ ประสบความสำเร็จในเชิงคำวิจารณ์มากกว่าสองเกมแรก โดยมีคะแนนเกมแรงกิงส์และเมตาคริติก 92% ไมโครซอฟท์ส่งมอบเกมกว่าสองล้านก๊อปปีให้ผู้ค้าปลีก และเกมได้รับรางวัลและเกียรติยศมากมาย นักวิจารณ์เห็นตรงกันว่า เดอะคองคะเรอส์ ต่อเติมจาก ดิเอจออฟคิงส์ ได้ดี แม้ยังมีการยกประเด็นเกมการเล่นที่ไม่สมดุล ดิเอจออฟคิงส์ และ เดอะคองคะเรอส์ คว้ารางวัล "เกมวางแผนคอมพิวเตอร์แห่งปี" 2543 และ 2544 จากอะคาเดมีออฟอินเตอร์แอ็กทีฟอาตส์แอนด์ไซเอินซ์ ตามลำดับ
ในเดือนเมษายน 2556 เอจออฟเอ็มไพร์ส 2: เอชดีเอดิชัน วางจำหน่ายบนแพลตฟอร์มจำหน่ายดิจิทัลสตีมสำหรับระบบปฏิบัติการวินโดวส์ เอชดีเอดิชันยังรวมทั้งเกมดั้งเดิมและภาคเสริม เดอะคองคะเรอส์ ตลอดจนกราฟิกส์ที่มีการปรับสำหรับหน่วยแสดงผลความละเอียดสูง ในเดือนพฤศจิกายน 2556 ไมโครซอฟท์วางจำหน่ายภาคเสริมที่สองชื่อ เดอะฟะกอทึน เฉพาะสำหรับ เอชดีเอดิชัน ภาคเสริมที่สามชื่อ ดิแอฟริกันคิงดัมส์ มีการวางจไหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2558 เฉพาะสำหรับ เอชดีเอดิชัน เช่นกัน ภาคเสริมที่สี่ชื่อ ไรซ์ออฟเดอะราจาส์ มีการวางจำหน่ายในวันที่ 19 ธันวาคม 2559 เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2560 ไมโครซอฟท์ประกาศ เอจออฟเอ็มไพร์ส 2: เดฟินิทีฟเอดิชัน