cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การเพาะเลี้ยงพืชและสัตว์ในน้ำ
ประวัติ
ชาวญี่ปุ่นปลูกสาหร่ายทะเลโดยใช้เสาไม้ไผ่และอิฐ ตาข่ายและเปลือกหอยนางรมเพื่อทำเป็นพื้นผิวสำหรับยึดสปอร์
ชาวโรมันโบราณเพาะพันธ์ปลาในบ่อ
ในยุโรปกลาง, วัดคริสเตียนในช่วงต้นได้พัฒนาการปฏิบัติเพาะเลี้ยงสัตว์ในน้ำแบบโรมัน การเพาะเลี้ยงในน้ำมีการแพร่กระจายในยุโรปในช่วงยุคกลางที่ไกลออกไปจากฝั่งทะล และปลาแม่น้ำขนาดใหญ่จะต้องมีการใส่เกลือเพื่อไม่ให้มันเน่า การปรับปรุงในการขนส่งในช่วงศตวรรษที่ 19 ทำให้หาปลาสดได้ง่ายและราคาไม่แพงแม้จะอยู่ในแผ่นดิน และทำให้การเพาะเลี้ยงในน้ำได้รับความนิยมน้อยลง
ชาวแคลิฟอร์เนียเก็บเกี่ยวสาหร่ายทะเลป่าและพยายามที่จะจัดการอุปทานประมาณปี 1900 ต่อมาแปะมันไว้เป็นทรัพยากรช่วงสงคราม
การปฏิบัติในศตวรรษที่ 21
ประมาณ 430 (97%) ของสายพันธุ์ถูกเพาะเลี้ยง ณ ปี 2007 ในช่วงศตวรรษที่ 20 และ 21 ในจำนวนนี้มีประมาณ 106 สายพันธุ์มีมาในทศวรรษที่ 2007 ถ้าให้ความสำคัญในระยะยาวของภาคเกษตร เป็นที่น่าสนใจว่าในปัจจุบันมีเพียง 0.08% ของพันธุ์พืชบนบกเป็นที่รู้จักและ 0.0002% ของสัตว์บกชนิดที่รู้จักกันถูกนำมาเลี้ยง เมื่อเทียบกับ 0.17% ของสายพันธุ์พืชในทะเลที่รู้จักกันและ 0.13% ของสายพันธุ์สัตว์ทะเลที่รู้จักกัน การนำมาเลี้ยงมักจะเกี่ยวข้องกับเกี่ยวกับทศวรรษของการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ สายพันธุ์ในน้ำที่นำมาเลี้ยงมีความเสี่ยงที่เกิดกับมนุษย์ น้อยกว่าที่เกิดจากสัตว์บกที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตของมนุษย์จำนวนมาก ส่วนใหญ่โรคที่สำคัญที่เกิดกับมนุษย์มีต้นตอมาจากสัตว์เลี้ยง ผ่านทางโรคต่างๆ เช่นโรคฝีดาษและโรคคอตีบที่เหมือนกับโรคติดเชื้อส่วนใหญ่นั่นคือมันย้ายจากสัตว์ไปยังมนุษย์ ยังไม่มีเชื้อโรคกับมนุษย์ที่มีความรุนแรงเทียบเคียงได้เกิดขึ้นจากสายพันธุ์ทะเล
ความเมื่อยล้าในการจับปลาตามธรรมชาติ และการใช้ประโยขน์ที่มากเกินไปจากการจับสายพันธุ์สัตว์น้ำที่เป็นที่นิยม รวมกับความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับโปรตีนที่มีคุณภาพสูง เป็นการส่งเสริมให้นักเพาะเลี้ยงในน้ำหันไปเลี้ยงสายพันธุ์ในทะเลอื่น ๆ
พืชน้ำ
จุลสาหร่าย (Microalgae) ยังหมายถึงแพลงก์ตอนพืช (phytoplankton) จุลพืช (microphytes) หรือ สาหร่ายแพลงก์ตอน เป็นส่วนใหญ่ของสาหร่ายที่นำมาเพาะเลี้ยง
จุลสาหร่ายหรือที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็นสาหร่ายทะเลยังมีการใช้ในเชิงพาณิชย์และอุตสาหกรรมจำนวนมาก แต่เนื่องจากขนาดของพวกมันและความต้องการที่เฉพาะเจาะจง พวกมันจะไม่สามารถได้รับการเพาะเลี้ยงได้อย่างง่ายดายด้วยขนาดที่ใหญ่และมักจะนำมาจากธรรมชาติ
ปลา
การเลี้ยงปลาเป็นรูปแบบของการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่พบมากที่สุด เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงปลาเชิงพาณิชย์ในบ่อปลาหรือที่ปิดล้อมในทะเล โดยปกติจะเลี้ยงเป็นอาหาร สถานที่ที่ปล่อยตัวอ่อนและปลาวัยเยาว์เข้าสู่ป่า เพื่อการตกปลา เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ หรือเพื่อเสริมจำนวนตามธรรมชาติของสายพันธุ์โดยทั่วไปจะเรียกว่าโรงเพาะฟักปลา ทั่วโลกชนิดปลาที่สำคัญที่สุดที่ใช้ในการเลี้ยง ได้แก่ ปลาคาร์พ ปลาแซลมอน ปลานิล และปลาดุก
มีการใช้กระบวนการที่คล้ายกันในส่วนการเลี้ยงปลาแซลมอนของอุตสาหกรรมนี้ ปลาวัยเยาว์ถูกนำมาจากโรงเพาะฟักและมีการใช้วิธีการต่าง ๆ เพื่อช่วยในการเจริญเติบโต ตัวอย่างเช่นปลาแซลมอนซึ่งเป็นปลาที่สำคัญที่สุดชนิดหนึ่งในอุตสาหกรรมสามารถเพาะเลี้ยงได้โดยใช้ระบบกรง โดยการใส่กระชังตาข่ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในน้ำเปิดที่มีการไหลแรง และให้อาหารปลาแซลมอนผสมซึ่งเป็นอาหารพิเศษที่ช่วยในการเจริญเติบโต กระบวนการนี้ช่วยให้ปลาเจริญเติบโตตลอดทั้งปี ดังนั้นจึงสามารถเก็บผลผลิตในช่วงฤดูกาลที่ถูกต้องได้สูงขึ้น นอกจากนี้ยังมีการใช้วิธีการเพิ่มเติมซึ่งบางครั้งเรียกว่า การเลี้ยงปศุสัตว์ในทะเล การเลี้ยงปลาในทะเลเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงปลาในโรงเพาะฟักในช่วงเวลาสั้น ๆ แล้วปล่อยลงในทะเลเพื่อการพัฒนาต่อไป โดยปลาจะถูกจับกลับเมื่อโตเต็มที่
สัตว์พวกกุ้งกั้งปู (Crustaceans)
การเพาะเลี้ยงกุ้งได้เปลี่ยนจากแบบดั้งเดิมขนาดเล็กในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นอุตสาหกรรมระดับโลก ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีได้นำไปสู่ความหนาแน่นสูงกว่าที่เคยต่อหน่วยพื้นที่ และพ่อแม่พันธุ์มีการจัดส่งทั่วโลก กุ้งที่เพาะเลี้ยงแทบทั้งหมดเป็นตะกูล penaeids (เช่นกุ้งแชบ้วยและกุ้งกุลาดำ) และเพียงแค่สองสายพันธุ์ของกุ้งได้แก่ กุ้งแปซิฟิกขาวและกุ้งกุลาดำบัญชีมีสัดส่วนประมาณ 80% ของกุ้งเพาะเลี้ยงทั้งหมด อุตสาหกรรมแบบเชิงเดี่ยวเหล่านี้มีความอ่อนไหวต่อการเกิดโรคซึ่งได้ทำลายประชากรกุ้งทั่วทั้งภูมิภาค ปัญหาที่เพิ่มขึ้นในระบบนิเวศได้แก่การระบาดซ้ำของโรค และความกดดันและการวิพากษ์วิจารณ์จากทั้งเอ็นจีโอและประเทศผู้บริโภค ได้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในอุตสาหกรรมในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990s พร้อมทั้งกฎระเบียบที่แข็งแกร่งขึ้นโดยทั่วไป ในปี 1999 รัฐบาล ผู้แทนอุตสาหกรรมและองค์กรด้านสิ่งแวดล้อมได้ริเริ่มโปรแกรมที่มุ่งเป้าไปที่การพัฒนา และการส่งเสริมการปฏิบัติการเกษตรที่ยั่งยืนมากขึ้นผ่านทางโปรแกรม Seafood Watch
การเพาะเลี้ยงกุ้งน้ำจืดมีการแชร์หลายลักษณะกับการเลี้ยงกุ้งทะเล รวมทั้งแชร์ปัญหาอย่างมากด้วย ปัญหาที่ไม่ซ้ำกันได้เกิดขึ้นจากวงจรชีวิตของการพัฒนาของสายพันธุ์หลัก นั่นคือกุ้งแม่น้ำยักษ์
การผลิตประจำปีทั่วโลกของกุ้งน้ำจืด (ไม่รวม crayfish (กุ้งนาง,กุ้งจำพวก Astacus และ Cambarus คล้ายกุ้งก้ามกรามแต่เล็กกว่า) และปู) ในปี 2003 ประมาณ 280,000 ตัน ในจำนวนนี้เป็นของจีน 180,000 ตันตามมาด้วยอินเดียและไทยประเทศละ 35,000 ตัน นอกจากนี้ประเทศจีนผลิตประมาณ 370,000 ตันของปูแม่น้ำจีน
สัตว์จำพวกหอยและปลาหมึก (Molluscs)
การเพาะเลี้ยงสัตว์มีเปลือกประเภทหอยรวมถึงหอยนางรม หอยแมลงภู่ และสายพันธุ์หอยต่างๆ สัตว์ที่มีเปลือกสองส่วนแยกจากกันได้เหล่านี้เป็นตัวกรองและ/หรือตัวป้อนฝากซึ่งพึ่งพาการผลิตขั้นต้นโดยรอบมากกว่าปัจจัยการผลิตที่เป็นปลาหรืออาหารอื่นๆ ดังนั้นการเพาะเลี้ยงหอยเป็นที่รับรู้โดยทั่วไปว่าไม่เป็นพิษเป็นภัยหรือเป็นประโยชน์ด้วยซ้ำ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสายพันธ์และสภาพท้องถิ่น หอยสองกาบมีการเลี้ยงบนชายหาด บนสายยาว หรือห้อยลงมาจากแพและเก็บเกี่ยวด้วยมือหรือด้วยการขุดลอก การเลี้ยงหอยเป๋าฮื้อเริ่มขึ้นในปลายปี 1950s และต้นปี 1960s ในประเทศญี่ปุ่นและประเทศจีน ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1990 อุตสาหกรรมนี้ได้กลายเป็นที่ประสบความสำเร็จมากขึ้น การประมงมากเกินไปและการรุกล้ำได้ลดประชากรในธรรมชาติในขนาดที่ว่า หอยเป๋าฮื้อเลี้ยงเป็นตัวป้อนความต้องการส่วนใหญ่ในตลาดปัจจุบัน สัตว์ประเภทหอยที่ถูกเพาะเลี้ยงในฟาร์มที่ยั่งยืนสามารถรับการรับรองจาก Seafood Watch และองค์กรอื่นๆรวมทั้งองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) WWF ริเริ่ม "บทสนทนาการเพาะเลี้ยงในน้ำ" ในปี 2004 เพื่อพัฒนามาตรฐานที่วัดได้ และขึ้นอยู่กับผลการดำเนินงานสำหรับอาหารทะเลที่ผ่านการเพาะเลี้ยงที่รับผิดชอบ ในปี 2009 WWF ร่วมก่อตั้ง Aquaculture Stewardship Council (ASC) กับ'ผู้ริเริ่มการค้ายั่งยืนชาวดัตช์' (IDH) ในการจัดการโปรแกรมมาตรฐานและการรับรองระดับโลก
กลุ่มอื่น ๆ
กลุ่มอื่น ๆได้แก่ สัตว์เลื้อยคลานน้ำ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ เช่น สัตว์ทะเลในไฟลัม Echinodermata และแมงกะพรุน พวกมันจะถูกทำกราฟแยกต่างหากที่ด้านบนขวาของส่วนนี้ เนื่องจากพวกมันไม่ได้มีส่วนร่วมในปริมาณมากพอที่จะแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนในรูปแบบของกราฟหลัก
สัตว์ทะเลในไฟลัม Echinodermata ที่ถูกเก็บเกี่ยวในเชิงพาณิชย์ ได้แก่ ปลิงทะเลและเม่นทะเล ในประเทศจีน, ปลิงทะเลมีการเพาะปลูกในบ่อเทียมที่มีขนาดใหญ่เป็น 1,000 เอเคอร์
ทั่วโลก
ในปี 2004 การผลิตรวมทั่วโลกของการประมงเป็น 140 ล้านตันซึ่งแบ่งเป็นการเพาะเลี้ยงในน้ำ 45 ล้านตันหรือประมาณหนึ่งในสาม อัตราการเติบโตของการเพาะเลี้ยงในน้ำทั่วโลกไเป็นไปอย่างยั่งยืนและรวดเร็ว เฉลี่ยประมาณร้อยละ 8 ต่อปีนานกว่าสามสิบปี ในขณะที่ใช้เวลาจากการประมงในธรรมชาติไม่มีการเพิ่มสำหรับทศวรรษที่ผ่านมาตลาดเพาะเลี้ยงในน้ำขึ้นสูงถึง $ 86 พันล้านในปี 2009
การเพาะเลี้ยงในน้ำเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศจีน ระหว่างปี 1980 ถึงปี 1997 สำนักงานการประมงของจีนรายงานการเก็บเกี่ยวพืชและสัตว์น้ำเติบโตเพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละ 16.7 ต่อปี กระโดดจาก 1.9 ล้านตันไปที่เกือบ 23 ล้านตัน ในปี 2005 ประเทศจีนผลิตได้คิดเป็น 70% ของการผลิตโลก การเพาะเลี้ยงในน้ำในปัจจุบันยังเป็นหนึ่งในกิจการที่เติบโตเร็วที่สุดของการผลิตอาหารในสหรัฐอเมริกา
ประมาณ 90% ของการบริโภคกุ้งสหรัฐจะมาจากฟาร์มและการนำเข้า ในหลายปีที่ผ่านมา การเพาะเลี้ยงปลาแซลมอนได้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญในภาคใต้ของประเทศชิลีโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน Puerto Montt เมืองที่เติบโตเร็วที่สุดของชิลี
ในปี 2012 การผลิตการเพาะเลี้ยงในน้ำทั่วโลกสูงเป็นประวัติการณ์ถึงกว่า 90 ล้านตัน รายงานของยูเอ็นชื่อ การประมงและการเพาะเลี้ยงในน้ำของประเทศในโลก ที่เผยแพร่ในเดือนพฤษภาคม 2014 ว่าการประมงและการเพาะเลี้ยงในน้ำยังคงสนับสนุนการดำรงชีวิตของประชากรประมาณ 60 ล้านคนในเอเชียและแอฟริกา
การรายงานเกินจริง
จีนนำโด่งครองโลกในการผลิตการเพาะเลี้ยงในน้ำตามรายงานที่มีออกมา โดยรายงานว่าผลผลิตทั้งหมดซึ่งเป็นสองเท่าของส่วนที่เหลือของโลกรวมกัน อย่างไรก็ตาม มีบางประเด็นเกี่ยวกับความแม่นยำของผลตอบแทนของจีน
ในปี 2001 นักวิทยาศาสตร์การประมง Reg Watson และ Daniel Pauly แสดงความกังวลในจดหมายถึงNature ว่า ประเทศจีนได้กำลังรายงานเกินจริงเกี่ยวกับการประมงในธรรมชาติในปี 1990s พวกเขากล่าวว่ามันปรากฏว่าการจับปลาทั่วโลกตั้งแต่ปี 1988 เพิ่มขึ้นทุกปี 300,000 ตันในแต่ละปี ขณะที่จริงๆแล้วมีการหดตัวทุกปีๆละ 350,000 ตัน วัตสันและพอลลี่แนะนำว่า นี้อาจจะเกี่ยวข้องกับนโยบายของประเทศจีน ที่หน่วยงานของรัฐที่ตรวจสอบทางเศรษฐกิจยังได้รับมอบหมายให้มีการส่งออกเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ การเลื่อนตำแหน่งของเจ้าหน้าที่จีนก็ขึ้นอยู่กับการเพิ่มขึ้นของผลผลิตจากพื้นที่ของตัวเขาเอง
จีนแย้งข้อกล่าวหานี้ สำนักข่าวซินหัวของจีนอย่างเป็นทางการได้ยกคำอ้างของยาง เจี้ยน ผู้อำนวยการทั่วไปของสำนักงานประมงกระทรวงเกษตรที่กล่าวว่าตัวเลขของจีน "โดยพื้นฐานแล้วถูกต้อง" อย่างไรก็ตาม FAO ยอมรับว่ามีประเด็นเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือของผลตอบแทนทางสถิติของจีน และในขณะนี้ถือว่าข้อมูลจากประเทศจีนรวมทั้งข้อมูลการเพาะเลี้ยงในน้ำอยู่นอกเหนือจากส่วนที่เหลือของโลก
การเพาะเลี้ยงในทะเล (Mariculture)
การเพาะเลี้ยงในทะเลเป็นคำที่ใช้สำหรับการเพาะปลูกสิ่งมีชีวิตทางทะเลในน้ำทะเล ที่มักจะอยู่ในน่านน้ำชายฝั่งมีหลังคา โดยเฉพาะเจาะจง การเลี้ยงปลาทะเลเป็นตัวอย่างหนึ่งของการเพาะเลี้ยงในทะเลและยังมีการเลี้ยงกุ้งทะเล (เช่น กุ้ง), หอย (เช่น หอยนางรม) และสาหร่ายทะเล
แบบผสมผสาน
การเพาะเลี้ยงในทะเลของโภชนาการหลายชั้นแบบผสมผสาน (IMTA) คือการปฏิบัติอย่างหนึ่งที่ผลพลอยได้ (ของเสีย) จากสายพันธุ์หนึ่งถูกนำกลับมาใช้ใหม่กลายเป็นปัจจัยการผลิต (ปุ๋ยหรืออาหาร) สำหรับอีกสายพันธุ์หนึ่ง การเพาะเลี้ยงสัตว์ที่เป็นอาหารในน้ำ (เช่นปลาและกุ้ง) จะถูกรวมกับสารสกัดอินทรีย์และอนินทรี (ตัวอย่างเช่นหอย) จากสัตว์และพืชน้ำเพื่อสร้างระบบที่สมดุลเพื่อความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม (biomitigation) เพื่อเสถียรภาพทางเศรษฐกิจ (ความหลากหลายของผลิตภัณฑ์และการลดความเสี่ยง) และการยอมรับทางสังคม (การจัดการที่ดีกว่า)
"หลายชั้น" หมายถึงการรวมตัวกันของสายพันธุ์จากระดับห่วงโซ่อาหารหรือโภชนาการที่แตกต่างกันในระบบเดียวกัน นี้เป็นหนึ่งในความแตกต่างที่อาจเกิดขึ้นจากการปฏิบัติแบบโบราณของเกษตรกรรมเชิงผสมในน้ำ (aquatic polyculture) ซึ่งอาจจะเป็นเพียงเกษตรกรรมร่วมของสายพันธุ์ปลาที่แตกต่างกันจากระดับชั้นห่วงโซ่อาหารเดียวกัน ในกรณีนี้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ทั้งหมด อาจแชร์กระบวนการทางชีวภาพและทางเคมีที่มีประโยชน์ต่อการทำงานร่วมกันไม่กี่อย่าง ซึ่งอาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในระบบนิเวศ ในความเป็นจริงบางระบบการเกษตรแบบผสมดั้งเดิม อาจรวมความหลากหลายมากขึ้นของสายพันธุ์ที่ครอบครองระบบนิเวศใหม่ที่หลากหลาย โดยเป็นวัฒนธรรมอย่างกว้างขวาง (ความเข้มต่ำ, การจัดการต่ำ) ภายในบ่อเดียวกัน "การผสมผสาน" ใน IMTA หมายถึงการเพาะเลี้ยงที่เข้มข้นมากขึ้นของสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ในความใกล้ชิดของสายพันธุ์ที่เชื่อมต่อกันด้วยสารอาหาร และการถ่ายโอนพลังงานผ่านน้ำ
ในทางทฤษฎี กระบวนการทางชีวภาพและทางเคมีในระบบ IMTA ควรจะสมดุล ซึ่งจะสามารถทำได้โดยการเลือกสายพันธุ์ และสัดส่วนของสายพันธุ์ที่แตกต่างกันให้เหมาะสม ในฟังก์ชันระบบนิเวศที่แตกต่างกัน สายพันธุ์ที่เพาะเลี้ยงร่วมกันมักจะเป็นมากกว่าเพียงแค่ตัวกรองชีวภาพ พวกมันเป็นพืชพันธุ์ที่สามารถเก็บเกี่ยวได้ของมูลค่าทางการค้า ระบบ IMTA ที่ใช้งานได้สามารถส่งผลให้การผลิตรวมมีมากขึ้น บนพื้นฐานของผลประโยชน์ร่วมกันแก่สายพันธุ์ที่เลี้ยงร่วมกัน และสุขภาพของระบบนิเวศที่ดีขึ้น แม้ว่าการผลิตของแต่ละชนิดสายพันธุ์จะต่ำกว่าการเกษตรในเชิงเดี่ยวในช่วงระยะเวลาสั้น
บางครั้งคำว่า "การเพาะเลี้ยงในน้ำแบบผสมผสาน" ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายการรวมกลุ่มของเกษตรเชิงเดี่ยวผ่านทางน้ำ อย่างไรก็ตาม สำหรับความตั้งใจและวัตถุประสงค์ คำว่า "IMTA" และ "การเพาะเลี้ยงในน้ำแบบผสมผสาน" แตกต่างกันในระดับของคำจำกัดความเท่านั้น Aquaponics (ระบบผสมระหว่างการเพาะเลี้ยงในน้ำทั่วไปกับการเพาะปลูกพืชในน้ำ(บนบกโดยไม่ใช้ดิน)ในสิ่งแวดล้อมที่พึ่งพาอาศัยกันในสองสายพันธุ์ที่ต่างกัน) การเพาะเลี้ยงในน้ำเป็นบางส่วน IAAS (ระบบการเกษตรผสมการเพาะเลี้ยงในน้ำแบบบูรณาการ) IPUAS (ระบบชานเมือง-เพาะเลี้ยงในน้ำแบบบูรณาการ) และ IFAS (ระบบประมงผสมการเพาะเลี้ยงในน้ำแบบบูรณาการ) เป็นรูปแบบอื่น ๆ ของแนวคิด IMTA
วัสดุที่ใช้ทำตาข่าย
วัสดุต่างๆ รวมทั้งไนล่อน โพลีเอสเตอร์ โพลีโพรพิลีน โพลีอีไทลีน ลวดเชื่อมเคลือบพลาสติก ยางพารา ผลิตภัณฑ์เชือกจดสิทธิบัตร (Spectra, Thorn-D Dyneema) เหล็กชุบสังกะสีและทองแดง ถูกใช้ทำตาข่ายล้อมปลาในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำทั่วโลก  ทั้งหมดของวัสดุเหล่านี้จะถูกเลือกด้วยเหตุผลที่หลากหลาย รวมถึงความเป็นไปได้ในการออกแบบ ความแข็งแรงของวัสดุ ค่าใช้จ่าย และความต้านทานการกัดกร่อน
เร็ว ๆ นี้โลหะผสมทองแดงได้กลายเป็นวัสดุทำตาข่ายที่สำคัญในการเพาะเลี้ยงในน้ำเพราะพวกมันต้านจุลชีพได้ (เช่น พวกมันทำลายเชื้อแบคทีเรีย ไวรัส เชื้อรา สาหร่าย และจุลินทรีย์อื่น ๆ) ดังนั้นพวกมันจึงป้องกันตะกรันชีวภาพ (เช่นการสะสมที่ไม่พึงประสงค์ การยึดเกาะ และการเจริญเติบโตของเชื้อจุลินทรีย์ พืช สาหร่าย หนอนหลอด เพรียง หอย และสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ) โดยการยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ กรงเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่ทำจากโลหะผสมทองแดง หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนแปลงตาข่ายราคาแพงที่จำเป็นถ้าทำจากวัสดุอื่น จากความต้านทานการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตบนตาข่ายโลหะผสมทองแดง นอกจากนี้ยังให้สิ่งแวดล้อมที่สะอาดและมีสุขภาพดีสำหรับปลาในฟาร์ม ที่จะเติบโตและเจริญพันธุ์ต่อไปอีกด้วย
ประเด็น
การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสามารถสร้างความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อมได้มากกว่า การใช้ประโยชน์จากการประมงในธรรมชาติบนพื้นฐานของพื้นที่ท้องถิ่น แต่มีผลกระทบกับสภาพแวดล้อมของโลกน้อยกว่ามากต่อกิโลกรัมบนพื้นฐานการผลิต ความกังวลในท้องถิ่น ได้แก่ การจัดการของเสีย ผลข้างเคียงของยาปฏิชีวนะ การแข่งขันระหว่างสัตว์เลี้ยงและสัตว์จากธรรมชาติ และการใช้ปลาอื่น ๆ เพื่อเป็นอาหารของปลากินเนื้อที่ตลาดต้องการมากกว่า อย่างไรก็ตาม การวิจัยและการพัฒนาอาหารสัตว์เชิงพาณิชย์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990s และ 2000s ได้ลดความกังวลเหล่านี้ลงไปมาก
การเพาะเลี้ยงในน้ำอาจนำไปสู่การขยายพันธุ์ของสายพันธู์ต่างด้าว (invasive species) เช่นในกรณีของปลากะพงแม่น้ำไนล์และปลาภารโรง ปัญหานี้อาจสร้างความเสียหายให้สัตว์พื้นเมือง
ของเสียจากปลาเป็นสารอินทรีย์และประกอบด้วยสารอาหารที่จำเป็นในทุกองค์ประกอบของอาหารสำหรับสัตว์น้ำ ในมหาสมุทร การเพาะเลี้ยงในน้ำมักจะผลิตของเสียที่มีความเข้มข้นสูงกว่าของเสียจากปลาตามปกติมาก ของเสียจะสะสมที่ท้องมหาสมุทร ทำให้เกิดความเสียหายหรือกำจัดสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ด้านล่าง ของเสียยังสามารถลดระดับออกซิเจนที่ละลายในน้ำ เพิ่มแรงกดดันให้กับสัตว์ที่อยู่ตามธรรมชาติ
น้ำมันปลา
ปลานิลจากการเพาะเลี้ยงในน้ำได้แสดงว่ามีไขมันมากขึ้นและอัตราส่วนที่สูงมากของน้ำมันโอเมก้า 6 โอเมก้า 3
ผลกระทบต่อปลาที่อยู่ตามธรรมชาติ
นอกจากนี้ เนื่องจากมันเป็นสัตว์กินเนื้อ ปลาแซลมอนต้องการสารอาหารที่เป็นโปรตีนขนาดใหญ่ โปรตีนจึงมักจะถูกป้อนให้มันในรูปแบบของปลาอาหารสัตว์ ผลลัพธ์ก็คิอปลาแซลมอนเลี้ยงจะกินปลาธรรมชาติมากกว่าที่พวกมันสามารถถูกสร้างเป็นผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย ในการผลิตหนึ่งปอนด์ของปลาแซลมอน, ผลิตภัณฑ์จากหลายปอนด์ของปลาธรรมชาติถูกป้อนให้เป็นอาหารกับพวกมัน ในขณะที่อุตสาหกรรมการเลี้ยงปลาแซลมอนขยายออกไป มันก็ต้องการอาหารจากปลาธรรมชาติมากยิ่งขึ้น ในขณะที่ร้อยละเจ็ดสิบห้าของการประมงโลกที่มีการตรวจสอบ อยู่ใกล้กับอัตราผลตอบแทนที่ยั่งยืนสูงสุดของพวกมัน หรือได้เกินค่านั้นไปเรียบร้อยแล้ว การสกัดปลาอาหารสัตว์ที่อยู่ตามธรรมชาติสำหรับการเลี้ยงปลาแซลมอนในระดับอุตสาหกรรม จึงส่งผลกระทบต่อความอยู่รอดของปลานักล่าในธรรมชาติที่อาศัยพวกมันเป็นอาหาร
ปลาสามารถหนีออกมาจากฟาร์มเลี้ยงชายฝั่งที่พวกมันสามารถผสมพันธุ์กับคู่ของพวกมันมี่อยู่ตามธรรมชาติ ทำให้พันธุกรรมในธรรมชาติเจือจาง ปลาที่หลุดออกไปจะกลายเป็นพวกต่างด้าว (invasive) ออกมาแข่งขันกับพันธุ์พื้นเมือง
ระบบนิเวศชายฝั่ง
การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำได้กลายเป็นภัยคุกคามที่สำคัญต่อระบบนิเวศชายฝั่งทะเล ประมาณร้อยละ 20 ของป่าโกงกางได้ถูกทำลายไปตั้งแต่ปี 1980 ส่วนหนึ่งเนื่องมาจากการเพาะเลี้ยงกุ้ง การวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายส่วนขยายเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ของมูลค่าทางเศรษฐกิจรวม ของการเพาะเลี้ยงกุ้งที่สร้างขึ้นบนระบบนิเวศป่าชายเลน พบว่าค่าใช้จ่ายภายนอกได้สูงกว่าผลประโยชน์ภายนอกอย่างมาก ในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา ป่าชายเลนอินโดนีเซียประมาณ 269,000 เฮกตาร์ (660,000 ไร่) ถูกแปลงให้เป็นฟาร์มกุ้ง ส่วนใหญ่ของฟาร์มเหล่านี้ถูกทิ้งร้างภายในทศวรรษเดียว เพราะสารพิษที่ถูกสร้างขึ้นและการสูญเสียสารอาหาร
ฟาร์มปลาแซลมอนโดยทั่วไป ถูกจัดตั้งอยู่ในระบบนิเวศชายฝั่งที่เก่าแก่ซึ่งพวกมันจะสร้างมลพิษในเวลาต่อมา ฟาร์มปลาแซลมอนขนาด 200,000 ตัวจะปล่อยของเสียที่เป็นอุจจาระมากกว่าเมืองที่มีประชากร 60,000 คน ของเสียนี้ถูกปล่อยออกมาโดยตรงเข้าสู่สภาพแวดล้อมทางน้ำโดยรอบ ไม่ได้รับการบำบัดก่อน และมักจะปนเปื้อนยาปฏิชีวนะและสารกำจัดศัตรูพืช นอกจากนี้ยังมีการสะสมของโลหะหนักบนหน้าดิน (ก้นทะเล) ใกล้กับฟาร์มปลาแซลมอน โดยเฉพาะทองแดงและสังกะสี
การดัดแปลงทางพันธุกรรม
ปลาแซลมอนประเภทหนึ่งได้รับการดัดแปลงพันธุกรรมเพื่อให้การเจริญเติบโตเร็วขึ้น แม้ว่ามันจะยังไม่ได้รับการอนุมัติให้ใช้ในเชิงพาณิชย์ก็ตามเนื่องจากได้รับการคัดค้าน การศึกษาชิ้นหนึ่งในห้องปฏิบัติการพบว่า ปลาแซลมอนดัดแปลงที่ปะปนกับญาติในธรรมชาติของพวกมันได้แข่งขันกันอย่างเข้มข้น แต่ล้มเหลวในที่สุด
สวัสดิภาพของสัตว์
เช่นเดียวกับการเลี้ยงสัตว์บก ทัศนคติทางสังคมยังมีอิทธิพลต่อความจำเป็นสำหรับการปฏิบัติ และกฎระเบียบอย่างมีมนุษยธรรมกับสัตว์ทะเลที่ถูกเลี้ยงในฟาร์ม ภายใต้แนวทางที่แนะนำโดย 'สภาสวัสดิภาพสัตว์ในฟาร์ม' สวัสดิภาพสัตว์ที่ดีหมายถึงทั้งความแข็งแรงและความรู้สึกของความเป็นอยู่ที่ดี ในสภาวะทางร่างกายและจิตใจของสัตว์ ซึ่งสามารถกำหนดโดยห้าอิสรภาพดังต่อไปนี้:
อย่างไรก็ตามประเด็นความขัดแย้งในการเพาะเลี้ยงสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นปลาและสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังที่ถูกเลี้ยงในฟาร์มจริง ๆ แล้วเป็นสัตว์ 'ที่มีความรู้สึกและสติพื้นฐานตามธรรมชาติ' (sentient) หรือมีการรับรู้และความตระหนักที่จะได้สัมผัสได้กับความทุกข์ทรมาน แม้ว่าหลักฐานของเรื่องนี้จะไม่ได้มีการพบในสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังก็ตาม การศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้สรุปได้ว่าเป็นจริงที่ปลามีตัวรับที่จำเป็นที่ตอบสนองต่อความเจ็บปวด (nociceptors) ที่จะรู้สึกถึงสิ่งกระตุ้นที่เป็นอันตราย ดังนั้นมันจึงมีแนวโน้มที่จะได้สัมผัสกับสภาวะของความเจ็บปวด ความกลัว และความเครียด ด้วยเหตุนี้สวัสดิการในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจะนำไปใช้กับสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลัง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับปลาจริงๆ(ปลาที่หายใจด้วยเหงือกหรือ finfish)
ความกังวลเกี่ยวกับสวัสดิการสามัญ
สวัสดิการในการเพาะเลี้ยงสัตว์สามารถได้รับผลกระทบจากปัญหาจำนวนมากเช่นความหนาแน่นของประชากร ปฏิสัมพันธ์เชิงพฤติกรรม โรคและปรสิต ปัญหาสำคัญในการพิจารณาสาเหตุของสวัสดิการที่บกพร่องก็คือ ปัญหาเหล่านี้มักจะเชื่อมโยงกันและมีอิทธิพลต่อกันและกันทั้งหมดในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
ความหนาแน่นของประชากรที่เหมาะสม มักจะถูกกำหนดโดยขีดความสามารถในการเพาะเลี้ยงของสภาพแวดล้อมในดูแลประชากรนั้น และปริมาณของพื้นที่จำเป็นของปลาแต่ละตัว ซึ่งจะเฉพาะเจาะจงมากในแต่ละสายพันธุ์ แม้ว่าปฏิสัมพันธ์พฤติกรรมเช่นการอยู่กันเป็นฝูง อาจหมายถึงความหนาแน่นของประชากรที่สูงจะเป็นประโยชน์ต่อสายพันธ์บางชนิด ในการเพาะเลี้ยงหลากสายพันธุ์ความหนาแน่นสูงอาจสร้างความกังวล การแออัดสามารถจำกัดพฤติกรรมการว่ายน้ำตามปกติ เช่นเดียวกับการเพิ่มขึ้นของพฤติกรรมก้าวร้าวและการแข่งขันเช่นการกินกันเอง การแย่งอาหาร การแบ่งถิ่นและการปกครอง/การแบ่งลำดับชั้น ซึ่งอาจเพิ่มความเสี่ยงของความเสียหายของเนื้อเยื่อเนื่อง จากการเสียดสีจากการสัมผ้สระหว่างปลากับปลา หรือปลากับกรง ปลาสามารถประสบปัญหาการลดลงของการบริโภคอาหารและประสิทธิภาพการเปลี่ยนให้เป็นอาหาร (food conversion efficiency) นอกจากนี้ความหนาแน่นของประชากรที่สูงจะส่งผลให้การไหลของน้ำไม่เพียงพอ การสร้างออกซิเจนไม่เพียงพอ และการกำจัดผลิตภัณฑ์ของเสียไม่เพียงพอ ออกซิเจนที่ละลายอยู่ในน้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการหายใจของปลา และความเข้มข้นที่ต่ำกว่าระดับที่วิกฤตจะสามารถทำให้เกิดความเครียด และแม้แต่นำไปสู่การหายใจไม่ออก แอมโมเนียซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ที่ขับถ่ายไนโตรเจนจะเป็นพิษต่อปลาอย่างสูง ถ้าที่มีการสะสมโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อความเข้มข้นของออกซิเจนมีระดับต่ำ
การปฏิสัมพันธ์และผลกระทบทั้งหลายเหล่านี้ก่อให้เกิดความเครียดในปลา ซึ่งอาจเป็นปัจจัยสำคัญที่อำนวยในการเกิดโรคในปลา สำหรับปรสิตหลายสายพันธุ์ การติดเชื้อปรสิตขึ้นอยู่กับระดับของการเคลื่อนไหวของโฮสต์ ความหนาแน่นของประชากรโฮสต์และความเปราะบางของระบบการป้องกันของโฮสต์ เหาทะเลเป็นปัญหาด้านปรสิตหลักสำหรับการเพาะเลี้ยงปลา ตัวเลขที่สูงทำให้เกิดการกัดเซาะผิวหนังและการมีเลือดออกอย่างกว้างขวาง โรคเหงือกแออัดและทีการผลิตเมือกเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังมีเชื้อโรคไวรัสและแบคทีเรียจำนวนมากที่โดดเด่น ที่อาจมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่ออวัยวะภายในและระบบประสาท
การปรับปรุงสวัสดิการ
กุญแจสำคัญในการปรับปรุงสวัสดิการของสิ่งมีชีวิตทางทะเลที่ถุกเพาะเลี้ยง คือการลดความเครียดให้น้อยที่สุด เนื่องจากความเครียดที่เกิดเป็นเวลานานหรือเกิดซ้ำๆอาจทำให้เกิดความหลากหลายของผลกระทบ ความพยายามที่จะลดความเครียดให้เหลือน้อยที่สุดสามารถเกิดขึ้นได้ตลอดกระบวนการในการเพาะเลี้ยง ในระหว่างการเจริญเติบโตมันเป็นสิ่งสำคัญที่จะรักษาความหนาแน่นของประชากรให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม ที่เฉพาะเจาะจงกับแต่ละสายพันธุ์ เช่นเดียวกับการแยกขนาดและเกรดเพื่อลดพฤติกรรมปฏิสัมพันธ์ที่ก้าวร้าว การรักษาตาข่ายและกรงให้สะอาดสามารถช่วยให้การไหลของน้ำสะอาดเพื่อลดความเสี่ยงของการลดคุณภาพน้ำ
โรคและปรสิตที่ไม่ใช่ชนิดที่น่าแปลกใจอาจมีผลกระทบที่สำคัญกับสวัสดิการของปลา และมันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเกษตรกรไม่เพียงแต่ในการจัดการประชากรที่ติดเชื้อ แต่ยังใช้เป็นมาตรการในการป้องกันโรคอีกด้วย อย่างไรก็ตามวิธีการป้องกันเช่นการฉีดวัคซีน ยังสามารถทำให้เกิดความเครียดอันเนื่องมาจากการจัดการและฉีดที่มีมากเกินไป วิธีการอื่นๆรวมถึงการเพิ่มยาปฏิชีวนะในอาหาร การเพิ่มสารเคมีลงไปในน้ำสำหรับการบำบัดน้ำ และการควบคุมทางชีวภาพเช่นการใช้ปลานักล้าง (cleaner wrasse) เพื่อแกะเหาจากปลาแซลมอนที่เพาะเลี้ยง
ในการขนส่งมีหลายขั้นตอนรวมทั้งการจับ การอดอาหารเพื่อลดการปนเปื้อนอุจจาระของน้ำที่ใช้การขนส่ง การขนย้ายไปที่ยานพาหนะขนส่งโดยใช้ตาข่ายหรือปั๊ม รวมทั้งการขนส่งและขนถ่ายไปยังสถานที่จัดส่ง ในระหว่างการขนส่งน้ำจะต้องมีการดูแลรักษาให้มีคุณภาพสูงและมีการควบคุมอุณหภูมิ มีออกซิเจนเพียงพอและมีของเสียปนอยู่น้อยที่สุด ในบางกรณียาชาอาจจะถูกใช้ในขนาดเล็กน้อยเพื่อสงบปลาก่อนที่จะขนส่ง
การคาดการณ์
การประมงในธรรมชาติทั่วโลกกำลังลดลง เนื่องจากที่อยู่อาศัยที่มีคุณค่าเช่นปากแม่น้ำอยู่ในสภาวะวิกฤต การเพาะเลี้ยงพืชและสัตว์ในน้ำเช่นการเลี้ยงปลากินปลา (piscivorous) เช่นปลาแซลมอนไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาเพราะพวกมันต้องการกินผลิตภัณฑ์จากปลาอื่นๆเช่นปลาป่นและน้ำมันปลา การศึกษาพบว่าการเลี้ยงปลาแซลมอนมีผลกระทบด้านลบที่สำคัญต่อปลาแซลมอนในธรรมชาติ เช่นเดียวกับปลาที่เป็นอาหารของปลาอื่นที่จะต้องถูกจับให้เป็นอาหารมาเลี้ยงพวกมัน ปลาที่อยู่ในห่วงโซ่อาหารที่สูงกว่าเป็นแหล่งพลังงานอาหารที่มีประสิทธิภาพน้อยกว่า
นอกเหนือจากปลาและกุ้ง การเพาะเลี้ยงพืชน้ำเช่นสาหร่ายทะเลและ mollusk (สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา มีลำตัวอ่อนนิ่ม ไม่มีข้อปล้อง รูปร่างค่อนข้างสั้น มีกล้ามเนื้อด้านหน้าท้องทำหน้าที่เป็นขาเดิน เช่น หอยต่าง ๆ หมึก เป็นต้น [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]) แบบสองวาวล์กินอาหารแบบกรอง (filter-feeding bivalve mollusks) เช่นหอยนางรม หอยแครง หอยแมลงภู่และหอยเชลล์ค้อนข้างมีผลกระทบน้อยและแม้กระทั่งเป็นตัวบูรณะสิ่งแวดล้อมด้วยซ้ำ สัตว์แบบ Filter-feeders จะช่วยกรองมลพิษรวมทั้งสารอาหารจากน้ำและช่วยปรับปรุงคุณภาพน้ำ สาหร่ายทะเลช่วยสกัดสารอาหารเช่นไนโตรเจนและฟอสฟอรัสอนินทรีย์โดยตรงจากน้ำ และสัตว์ตระกูลมอลลัสก์แบบ filter-feeding สามารถสกัดสารอาหารในขณะที่พวกมันกินอนุภาคเช่นแพลงก์ตอนพืชและเศษซาก
บางสหกรณ์เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำที่มีกำไรจะส่งเสริมการปฏิบัติที่ยั่งยืน วิธีการใหม่ช่วยลดความเสี่ยงของมลพิษทางชีวภาพและสารเคมีผ่านการลดความเครียดของปลา การปล่อยทิ้งร้างกระชัง และการประยุกต์ใช้การบริหารจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน วัคซีนมีการใช้มากขึ้นเพื่อลดการใช้ยาปฏิชีวนะในการควบคุมโรค
ระบบการเพาะเลี้ยงในน้ำแบบหมุนเวียนบนบก, สิ่งอำนวยความสะดวกที่ใช้เทคนิคแบบผสมผสานและการจัดหาสถานที่อย่างเหมาะสม (เช่นพื้นที่นอกชายฝั่งที่มีกระแสน้ำไหลแรง) เป็นตัวอย่างของวิธีการที่จะจัดการกับผลกระทบเชิงลบที่มีต่อสิ่งแวดล้อม
ในขณะนี้ ประมาณ 16 ประเทศมีการใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพสำหรับเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำรวมทั้งจีน อิสราเอล และสหรัฐอเมริกา เช่นในแคลิฟอร์เนีย มี 15 ฟาร์มที่เลี้ยงปลานิล ปลาเบส และปลาดุกด้วยน้ำอุ่นจากใต้ดินซึ่งช่วยให้ปลาเติบโตตลอดทั้งปีและโตเต็มที่มากขึ้นได้อย่างรวดเร็ว โดยรวมแล้ว ฟาร์มแคลิฟอร์เนียเหล่านี้ผลิตปลาได้ 4.5 ล้านกิโลกรัมในแต่ละปี
ลีมอฌ
ลีมอฌ (Limoges; Lemòtges, Limòtges) เป็นเทศบาลและเมืองหลักของจังหวัดโอต-เวียน และเคยเป็นเมืองหลักของแคว้นลีมูแซ็งทางภาคกลาง-ตะวันตกของฝรั่งเศส เมืองนี้มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่สองในแคว้นนูแวลากีแตนรองจากบอร์โด ตั้งอยู่บริเวณขอบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของมวลเขาสูงตอนกลาง มีแม่น้ำเวียนไหลผ่านเมือง
สรีดภงส์
สรีดภงส์ หรือ ศรีดภงส์, สรีดภงค์, สรีดภงษ์, ทำนบพระร่วง คือ ทำนบกั้นน้ำหรือที่เรียกกันในปัจจุบันว่าเขื่อน ที่มีลักษณะเป็นเขื่อนดินกั้นน้ำระหว่างเขาพระบาทใหญ่และเขากิ่วอ้ายมา เพื่อทำการกักเก็บน้ำไว้ใช้ในการเกษตรกรรมและใช้สอยในเมืองสมัยสุโขทัย
สรีดภงส์หรือทำนบพระร่วงอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย โดยตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองเก่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตรงบริเวณที่ถูกขนาบด้วยภูเขาสองลูกเป็นรูปก้ามปู คือ เขาพระบาทใหญ่และเขากิ่วอ้ายมา ภูเขาทั้งสองลูกนี้อยู่ในทิวเขาหลวงด้านหลังตัวเมืองสุโขทัยโบราณ ลึกเข้าไปในทิวเขานี้เป็นซอกเขาอันเป็นต้นกำเนิดของทางน้ำเรียกว่า "โซกพระร่วงลองขรรค์"
เดิมคนท้องถิ่นตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เรียกร่องรอยของคันดินโบราณเพื่อการชลประทานว่า ทำนบพระร่วง เนื่องจากกษัตริย์สุโขทัยพระองค์ใดพระองค์หนึ่งเป็นผู้สร้างขึ้น จึงถือว่าเป็นของที่พระร่วงทำขึ้นหรือเกิดขึ้นด้วยอิทธิฤทธิ์ของพระร่วงทั้งสิ้น
สถาปัตยกรรม
สรีดภงส์เป็นคันดินกั้นน้ำระหว่างเขาพระบาทใหญ่และเขากิ่วอ้ายมา โดยเขื่อนจะกักน้ำและมีระบบชักน้ำไปตามคลองส่งน้ำลำเลียงไปตามคลองสู่กำแพงเมืองเก่า แล้วน้ำจะไหลเข้าสู่สระตระพังเงินสระตระพังทองเพื่อใช้สอยในเมืองและพระราชวังในสมัยสุโขทัย
แหล่งต้นน้ำ
สำหรับแหล่งต้นน้ำในอดีตเรียกว่า โซก ก็คือลำธาร โซกที่สำคัญได้แก่ โซกพระร่วงลองขรรค์ โซกพระร่วงลับขรรค์ โซกพม่าฝนหอก โซกชมพู่ ซึ่งเป็นแหล่งต้นน้ำที่ไหลมาจากเขาประทักษ์ (รัชกาลที่ 6 เคยเสด็จประพาสตามบทพระราชนิพนธ์เที่ยวเมืองพระร่วง)
การเดินทาง
เขื่อนสรีดภงส์อยู่ภายนอกกำแพงเมืองเก่าทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ นักท่องเที่ยวสามารถขี่จักรยานแล้วแวะขึ้นไปชมหรือขับรถขึ้นไปยังสันเขื่อนที่ไม่สูงนักได้
สภาพปัจจุบัน
ปัจจุบันกรมชลประทานได้สร้างเขื่อนดินสูงเป็นแนวเชื่อมระหว่างปลายเขาพระบาทใหญ่กับเขากิ่วอ้ายมา สามารถกักเก็บน้ำที่ไหลออกมาจากโซกพระร่วงลองขรรค์ บริเวณระหว่างเขาทั้งสองลูกจึงกลายเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดย่อมและระบายน้ำจากอ่างเก็บน้ำนี้ลงคลองเสาหอ ซึ่งจะนำน้ำนี้เข้าคูเมืองสุโขทัยที่มุมเมืองทิศตะวันตกเฉียงใต้ อันเป็นตำแหน่งที่มีระดับความสูงของพื้นดินสูงที่สุดของเมืองสุโขทัย น้ำจากคลองเสาหอจะไหลลงคูเมืองด้านทิศตะวันตกและทิศใต้ จากนั้นจะไหลเข้าคูเมืองด้านทิศเหนือและทิศตะวันออกไปสู่มุมเมืองทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งมีระดับต่ำที่สุดก่อนที่จะไหลลงแม่น้ำลำพันไปลงแม่น้ำยมที่อยู่ไกลออกไปทางทิศตะวันออก
งานค้นคว้า
จากการศึกษา พบว่าแต่เดิมก่อนที่กรมชลประทานจะก่อสร้างเขื่อนกักเก็บน้ำนั้น บริเวณนี้จะมีคันดินเตี้ย ๆ สูงประมาณ 1-2 เมตร ทอดยาวเป็นแนวขนานกันกับเขื่อนดินสร้างใหม่ของกรมชลประทานมีคำเรียกคันดินโบราณนี้ว่า ทำนบพระร่วง แต่ลักษณะคันดินไม่สูงนักรวมทั้งมิได้มีสภาพการก่อสร้างที่แข็งแรงพอ จึงอาจที่จะวิเคราะห์ได้ว่า คันดินโบราณที่เรียกว่าทำนบพระร่วงนี้ มิได้ทำหน้าที่เป็นเขื่อนกักเก็บน้ำเหมือนกับเขื่อนดินที่กรมชลประทานมาสร้างไว้ อาจจะทำหน้าที่เพียงเพื่อบังคับทิศทางของน้ำที่มีมากในฤดูฝน มิให้ไหลล้นไปในทิศทางอื่นที่มิใช่ทิศทางไปสู่เมืองสุโขทัยแต่จะทำหน้าที่เบนน้ำทั้งหมดที่ไหลมาจากเขาทั้งสองลูกนี้ให้ไหลลงไปในคลองเสาหอทั้งหมด เพื่อนำไปสู่คูเมืองสุโขทัย
ทั้งนี้ แนวคันดินที่ทำหน้าที่เบี่ยงเบนทิศทางของน้ำให้ไหลไปตามทิศที่ต้องการซึ่งทำหน้าที่เหมือนกับทำนบพระร่วงนั้น ถูกพบได้โดยทั่วไปบนพื้นที่ลาดเอียงรอบ ๆ เมืองเก่าสุโขทัย โดยพบมากที่สุดที่บริเวณเชิงเขาด้านทิศตะวันตกจรดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมือง โดยที่ไม่ได้เรียกว่าทำนบพระร่วงแต่อย่างใด เฉพาะคันดินเป็นแนวเชื่อมระหว่างเขาพระบาทใหญ่กับเขากิ่วอ้ายนี้ที่มีชื่อเรียกกันมาว่า "ทำนบพระร่วง" เพราะอาจเป็นคันดินแนวที่ชัดเจนที่สุดและถูกรู้จักมาช้านานก็เป็นได้ ทั้งนี้ ทำนบพระร่วงแห่งนี้ นักวิชาการหลายท่านได้เรียกชื่อเป็น สรีดภงส์ ตามชื่อที่ปรากฏในศิลาจารึกหลักที่ 1 (ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมหาราช)
โคซีคอต
โคซีคอต (CozyCot) เป็นเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคมสำหรับสตรีจากเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (โดยเฉพาะ สิงคโปร์) ที่ได้จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โคซีคอตได้เปิดตัวหนังสือพิมพ์ ในปี พ.ศ. 2553
ประวัติ
CozyCot เริ่มต้นจากฐานบนอินเทอร์เน็ตที่สิงคโปร์ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โดยสมาชิกสามารถโพสต์ ความคิดเห็นและแลกเปลี่ยนประสบการณ์ความคิดจากการช้อปปิ้ง และเคล็ดลับทางแฟชั่น และแสดงความคิดเห็น และเมื่อสังคมออนไลน์ได้เติบโตมากขึ้น ผู้ก่อตั้ง นิโคล ยี (Nicole Yee) จึงได้เริ่มจัดงานให้กับสมาชิกได้พบปะสังสรรค์ร่วมกัน มีบริษัทแบนด์เนมหลายแห่งสังเกตเห็นถึงความเติบโตอย่างรวดเร็วของจำนวนสมาชิกและเสนอให้ความช่วยเหลือเธอในหลาย ๆ รูปแบบ เช่นการจัดงานต่าง ๆ ตามด้วยโครงการเชิงพาณิชย์ (การสัมมนาเชิงปฏิบัติการ เปิดตัวแนะนำสินค้า ช็อปปิ้งทางออนไลน์ เป็นต้น) ทำให้ (ตามด้วยการได้ติดอันดับเว็บไซต์ยอดนิยม 100,000 ของ Alexa) เกิดการถกเถียงกันว่า ควรจะมีการร่วมทุนกันจัดตั้งธุรกิจกันขึ้นหรือไม่ ในปี พ.ศ. 2545 นิโคล ยี ได้จัดตั้ง CozyCot Pte Ltd ขึ้นเพื่อทำการบริหารจัดการเครือข่ายเว็บไซต์ และต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เธอได้ลงทุน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐในการทำเว็บไซต์ จนมีรายได้มากกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2552 ด้วยการเติบโตถึง 115%
จากการที่มีจำนวนผู้อ่านนิตยสารผู้หญิงของสิงค์โปร์ทางออนไลน์กันมากขึ้นเรื่อย ๆ จนพัฒนาพอร์ทัลเป็นสังคมออนไลน์สำหรับผู้หญิงในด้านของความงาม แฟชั่น และวิถีทางการดำเนินชีวิตที่ใหญ่ที่สุดในสิงคโปร์ โดยมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากกว่า 500,000 คนต่อเดือน และยังได้แผ่ขยายออกตามภูมิศาสตร์สู่เอเชียตะวันออกและในสังคมของสตรีชาวเอเชียจากประเทศออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ CozyCot จึงกลายเป็นหนึ่งในเว็บไซต์ท้องถิ่น "ที่ทำให้สิงคโปร์ปรากฏโดดเด่นบนแผนที่โลก" และเป็นเว็บไซต์สตรีที่ติดอันดับที่หนึ่งของ Hitwise Singapore Online Performance Award ทุกปีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
เมื่อเดือนตุลาคม ปี พ.ศ. 2552 MindShare ได้เริ่มประกาศเปิดตัวเรียลลิตี้โชว์ออนไลน์กับ CozyCot ที่ใช้ชื่อในรายการว่า House Husbands ซึ่งมุ่งเน้นกลุ่มผู้ชายที่ต้องการแสดงตนว่ามีความสามารถพอ ๆ กันทั้งในการดำเนินธุรกิจและการช่วยเหลือดูแลงานในบ้าน โดยผู้ร่วมรายการจะทำการแข่งขันเพื่อชิงรางวัลต่าง ๆ ในงานด้านการดูแลลูก
บริษัทยังได้จัดเสนอให้มีร้านค้าปลีกในพื้นที่ 1,000 ตารางฟุต ที่ Orchard Central (Ninki-Ô) และเปิดตัวหนังสือพิมพ์ CozyCot เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2553 และได้แต่งตั้ง Nielsen ทำการ วิเคราะห์เว็บไซต์ และ วัดผลผู้ชม   (Nielsen ได้ทำการตรวจสอบเว็บไซต์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548)
สังคม
ผู้ใช้ CozyCot ใช้ชื่อว่า "Cotters" จะเข้าร่วมแสดงความคิดเห็นในเรื่องของผลิตภัณฑ์ความงามและร่วมงานต่าง ๆ ที่จัดงานอีเวนท์โดยพนักงานของบริษัท โดยระบบการจัดเก็บคะแนน (ตามกิจกรรมแต่ละสถานที่) จะช่วยบริหารจัดการรางวัลตอบแทนแก่สมาชิกผู้ให้การสนับสนุน
แสดงความคิดเห็น
ห้องแสดงความคิดเห็นเริ่มต้นแรก ๆ เพื่อแบ่งปันความคิดเห็นด้านการชอปปิ้ง และเคล็ดลับทางแฟชั่น และการเสนอความคิดเห็น ขยายไปในส่วนเรื่องของบ้านและการอยู่อาศัย การเป็นมารดา อาชีพการงาน การเงิน เทคโนโลยี และการแต่งงาน ซึ่งเรียกชื่อว่า "แชนเนล" (ณ วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2552) ห้องแสดงความคิดเห็นที่มีการกล่วถึงมีความพิเศษตรงที่ว่ามีหลากหลายหัวข้อ (เช่น สปา และ น้ำหอม) ซึ่งหลาย ๆ อย่างก็หาไม่ได้ในที่อื่น ๆ ภาษาหลักที่ใช้คือภาษาอังกฤษ แต่ก็มีภาษาจีน ปะปนอยู่บ้าง CozyCot ได้มีการอภิปรายในเรื่องการทำ ศัลยกรรมพาสติก ซึ่งมีผู้เข้าร่วมแสดงความคิดเห็นมากกว่า 1,000 คนและผู้เข้าชม 8 ล้านครั้ง ก็มีการใช้ภาษา เกาหลี ปนอยู่ด้วยโดยมีคนจีนบางส่วนเข้าชมในหัวข้อ เครื่องสำอางและการท่องเที่ยวในเกาหลีใต้
การรีวิว
โคซีคอตมีผลิตภัณฑ์ในคลังมากกว่า 35,000 ผลิตภัณฑ์ ที่สมาชิกสามารถทำการรีวิวิได้ โดยใช้ซอฟต์แวร์ สแกนเนอร์ ไอโฟน ทำให้ผู้ใช้สามารถดึงรีวิวสินค้าจากเว็บไซต์โคซีคอต ออกอ่านบาร์โค้ดผ่านกล้อง ไอโฟน ได้
งานอีเวนต์
โคซีคอตได้จัดงานอีเวนต์ต่าง ๆ เพื่อให้สมาชิกได้มีโอกาสพบปะกันผ่านการสัมมนาเชิงปฏิบัติการ การสัมมนากลุ่มย่อยต่าง ๆ การทดลอง (รถ) บนถนนจริง ๆ เป็นต้น เมื่อวันที่ 6–7 กันยายน 2551 โคซีคอตได้ร่วมกับ Citibank จัดงาน CozyCot Holy Grail Private Party เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 7 ปี
ที่เกี่ยวข้องกับการพิมพ์
เมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2553 ได้เปิดตัว หนังสือพิมพ์ 200,000 ฉบับฟรีรายเดือน จำนวน 25 หน้า ชื่อ CozyCot
รางวัล
โคซีคอตได้รับรางวัลชนะเลิศเว็บไซต์แรกของผู้หญิงของประเทศสิงค์โปร์ที่ Hitwise Singapore Online Performance Award ติดต่อกันมาสี่ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549
บักเลียว
บักเลียว (Bạc Liêu) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบักเลียวในประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เป็นเมืองขนาดกลางมีประชากรประมาณ 150,000 คน มีชื่อเก่าคือหวิญเหล่ย (Vĩnh Lợi)
กระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์
กระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ (Bulletin Board System) หรือ บีบีเอส (BBS) เป็นระบบคอมพิวเตอร์ที่รันซอฟต์แวร์ที่อนุญาตให้ผู้ใช้หลาย ๆ คน ใช้คอมพิวเตอร์และโปรแกรมเทอร์มินัลติดต่อเข้าไปในระบบ ผ่านทางโมเด็มและสายโทรศัพท์. โดยในระบบจะมีบริการต่าง ๆ ให้ใช้ เช่น ระบบส่งข้อความระหว่างผู้ใช้ (คล้าย จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ในอินเทอร์เน็ตปัจจุบัน แต่รับส่งได้เฉพาะภายในระบบเครือข่ายสมาชิกเท่านั้น) ห้องสนทนา บริการดาวน์โหลดซอฟต์แวร์ และกระดานแจ้งข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ เป็นต้น
บีบีเอสส่วนใหญ่เปิดให้บริการฟรี โดยสมาชิกจะสามารถเข้าใช้ระบบได้แต่ละวันในระยะเวลาจำกัด บีบีเอสมักจะดำเนินการในรูปของงานอดิเรกของผู้ดูแลระบบ หรือที่เรียกกันว่า ซิสอ็อป (SysOp จากคำว่า system operator)
บีบีเอสส่วนในเมืองไทยมีขนาดเล็ก มีคู่สายเพียง 1 หรือ 2 คู่สายเท่านั้น บางบีบีเอสยังอาจเปิดปิดเป็นเวลาอีกด้วย บีบีเอสขนาดใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากในสมัยก่อนได้แก่ ManNET ซึ่งมีถึง 8 คู่สายและเปิดบริการตลอด 24 ชม. ManNET ดำเนินการโดยแมนกรุ๊ป ผู้จัดทำนิตยสารคอมพิวเตอร์รายใหญ่ในยุคนั้น. นอกจากนี้ยังมีบีบีเอส CDC Net ของ กองควบคุมโรคติดต่อ (กองควบคุมโรค ในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นบีบีเอสระบบกราฟิกรุ่นบุกเบิกของประเทศไทย
ในปัจจุบัน บีบีเอสมีบทบาทน้อยลงไปมาก เนื่องจากความแพร่หลายและข้อได้เปรียบหลายประการของ อินเทอร์เน็ต และ เวิลด์ไวด์เว็บ. ในประเทศญี่ปุ่น คำว่า บีบีเอส อาจจะใช้เรียกกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์บนอินเทอร์เน็ตด้วย. แต่สำหรับเมืองไทยแล้ว นิยมเรียกกระดานข่าวเหล่านี้ว่า เว็บบอร์ด มากกว่า
ฤดูฝนเอเชียตะวันออก
ฤดูฝนเอเชียตะวันออก ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า ฝนลูกพลัม เกิดจากหยาดน้ำฟ้าที่อยู่ในแนวปะทะคงที่ถาวรที่รู้จักกันในชื่อแนวปะทะเหมยหฺยวี่ ซึ่งเกิดขึ้นสองเดือนระหว่างปลายฤดูใบไม้ผลิจนถึงต้นฤดูร้อนในประเทศจีน ประเทศเกาหลี ประเทศญี่ปุ่น และประเทศรัสเซียแถบตะวันออก
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน 2
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน 2 (The Amazing Spider-Man 2) หรือบางตลาดเรียกว่า ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน 2 ผงาดจอมอสุรกายสายฟ้า (The Amazing Spider-Man 2: Rise of Electro) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ มีต้นฉบับมาจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ สไปเดอร์แมน เข้าฉายในในสหรัฐอเมริกา วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นภาคต่อจากดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมนในปี ค.ศ. 2012 โดยภาพยนตร์เข้าฉายในระบบ 2 มิติ และ 3 มิติ
เรื่องย่อ
The Amazing Spider-Man 2 ชีวิตของปีเตอร์ ปาร์กเกอร์ (แอนดรูว์ กราฟิลด์) ต้องยุ่งวุ่นวายอยู่กับการปราบคนชั่วในฐานะไอ้แมงมุม และใช้เวลาอยู่กับคนที่เขารัก เกวน สเตซี (เอ็มมา สโตน) แถมวันจบการศึกษาของมัธยมก็มาช้าไม่ทันใจอีก ปีเตอร์ยังไม่ลืมสัญญาที่ให้ไว้แก่พ่อของเกวน นั่นก็คือต้องอยู่ห่างเธอไว้เพื่อไม่ให้เธอมีอันตราย แต่ก็เป็นสัญญาที่ปีเตอร์ไม่อาจรักษาได้
แต่อะไรก็เปลี่ยนไปเมื่ออิเลคโตร (เจมี่ ฟ็อกซ์) ตัวร้ายใหม่ได้ปรากฏกายออกมา และแฮรี่ (เดน เดอฮาน) เพื่อนเก่าได้กลับมาหา รวมถึงการที่ปีเตอร์ได้ค้นพบเบาะแสใหม่เกี่ยวกับอดีตของเขาด้วย
Soundtrack
ได้ ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์, Hans Zimmer and The Magnificent Six และ Johnny Marr มาร่วมทำ และได้ปล่อยเพลง "It's On Again" ได้ Alicia Keys ร่วมร้องกับ Kendrick Lamar เป็นซิงเกิลเปิดตัวภาพยนตร์
เชสเตอร์
เชสเตอร์ (Chester) เป็นนครในมณฑลเชชเชอร์ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำดี ใกล้กับชายแดนของเวลส์ มีประชากร 118,925 คน ได้รับสถานะเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1541 เชสเตอร์มีอาคารในยุคกลางหลายแห่ง แต่มีบางอาคารบริเวณกลางเมืองที่ได้รับบูรณะในสมัยวิกตอเรีย เชสเตอร์เป็นหนึ่งในเมืองที่มีการรักษากำแพงเมืองที่ดีที่สุดในอังกฤษ
มัคส์ มึลเลอร์
ฟรีดริช มัคส์ มึลเลอร์ (Friedrich Max Müller; 6 ธันวาคม พ.ศ. 2366 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2443) มักจะเรียกสั้น ๆ ว่า มัคส์ มึลเลอร์ เป็นนักอักษรศาสตร์และนักบูรพคดีศึกษาชาวเยอรมัน หนึ่งในผู้ริเริ่มอินเดียศึกษาในตะวันตก เขาได้ทุ่มเทสร้างหลักศาสนาเปรียบเทียบ นอกจากนี้ยังได้เขียนตำราวิชาการและงานทั่วไปว่าด้วยภารตวิทยา เผยแพร่สู่แวดวงการอ่านของอังกฤษ ดำเนินการแปลคัมภีร์ทางศาสนาของชาติตะวันออก รวมเป็นชุดขนาดใหญ่ถึง 50 เล่ม เรียกว่า Sacred Books of the East นับเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งในกลุ่มนักวิชาการสมัยวิกตอเรีย
18231900
พรอลวนคนอลเวง
พรอลวนคนอลเวง เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีเนื้อหาในลักษณะแฟนตาซีและกีฬา ที่ได้รับความนิยม แต่งโดย อาดาจิ มิซึรุ นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ถูกตีพิมพ์ในญี่ปุ่นโดยโชงะกุกัง ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ โซเน็นซันเดย์ ตั้งแต่ฉบับที่ 22/23 ของ พ.ศ. 2543 ถึงฉบับที่ 24 ของปี พ.ศ. 2544
พรอลวนคนอลเวง ได้รับการตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ด้วยความยาว 5 เล่มจบ
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวเกี่ยวกับเด็ก 6 คนที่สร้างวีรกรรมช่วยดับไฟที่จะไหม้วัดเอาไว้ได้ พระเจ้าแห่งวัดนั้นได้ให้พลังที่แตกต่างกันกับทั้งหกในวันที่พวกเขาอายุ 13 ปี เมื่อพวกเขาเข้าเรียนในชั้นจูเนียร์ไฮสคูลด้วยกัน ได้ร่วมกันสร้างชมรมกีฬาที่รวมเอาผู้มีความสามารถในกีฬาทุกประเภทมาให้ชมรมอื่นได้ยืมตัว ในกรณีที่สมาชิกปกติของเหล่าชมรมเหล่าไม่สามารถลงแข่งด้วยเหตุผลต่าง ๆ พรอลวนคนอลเวง เป็นการ์ตูนของอาดาจิที่ตัวละครเอกมีอายุน้อยที่สุดที่เคยมี คือ 13 ปี
วัดศรีจอมเรือง
วัดศรีจอมเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ปัจจุบันได้นิมนต์พระพม่ามหานิกายมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส คือ พระครูสุจิณธรรมสาร
วัดศรีจอมเรืองหรือชาวบ้านเรียกว่า วัดจองคำ เป็นวัดของชุมชนชาวไทใหญ่ ประวัติของวัดได้บันทึกไว้ เมื่อ พ.ศ. 2442 ส่วนสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 หลังจากที่เมืองพะเยาได้เกิดการจลาจล ชาวพะเยาได้พากันหนีไปอยู่เมืองลำปาง หลังจากนั้น ประมาณ พ.ศ. 2447 ชาวพะเยาจึงกลับมาบูรณะบ้านเมือง รวมถึงชาวไทใหญ่ได้บูรณะวัดจองคำขึ้นมาใหม่ โดยมีจองมูกร๊ง จองส่งคำ จองส่งอ่อง จองกู่ ลุงลายคำ ลุงมา เป็นประธาน แล้วไปนิมนต์พระพม่ามาจากลำปาง นับแต่นั้นมาจะมีพระสายพม่า มหานิกายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดจองคำตลอด
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ วิหารและกุฏิของพระสงฆ์เป็นสถาปัตยกรรมแบบไทใหญ่มีพระพุทธรูปศิลปะล้านนา ลงรักปิดทอง ภายในวิหารติดกระจกเล็ก ๆ ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์ศิลปะไทใหญ่ มีซุ้มจรนำทั้งสี่ด้าน และมีเจดีย์ชเวดากองจำลอง มีขนาด 24x24x36 เมตร ตั้งอยู่บนยอดเขา เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2557 แล้วเสร็จวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562
ลูกเกด
ลูกเกด คือองุ่นแห้ง ที่มีการผลิตในหลายพื้นที่ทั่วโลก และสามารถรับประทานเปล่าๆ หรือจะใช้ในการทำอาหาร การอบขนม และการหมักบ่มก็ได้ ทั้งยังเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้อีกด้วย ใน สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย และแคนาดา คำว่า "raisin" จะเอาไว้ใช้เรียกองุ่นแห้งเม็ดใหญ่สีเข้ม และ "sultana" จะใช้เรียกองุ่นแห้งที่มีสีเหลืองทอง และคำว่า "currant" ใช้เรียกองุ่นไข่ปลาเม็ดแห้งพันธุ์ Black Corinth
รากศัพท์
คำว่า raisin ต้องย้อนกลับไปใน ภาษาอังกฤษในสมัยกลาง ซึ่งเป็นคำที่ยืมมา จาก ภาษาฝรั่งเศสเก่า ในฝรั่งเศส  คำว่า raisin หมายถึง "องุ่น" และเรียก raisin sec หรือ "องุ่นแห้ง" นั้นเอง ในภาษาฝรั่งเศสได้พัฒนามาจากคำใน ภาษาละติน คำว่า racemus, ซึ่งหมายถึง "พวงองุ่น"
ความหลากหลาย
ประเภทของลูกเกดขึ้นอยู่กับชนิดขององุ่นที่ใช้ ซึ่งมีสีสันที่หลากหลายของสายพันธุ์เช่น สีเขียว ดำ น้ำเงิน ม่วง และเหลือง ชนิดที่ไม่มีเมล็ด ซึ่งรวมถึง sultana (พันธุ์ที่รู้จักกันคือ Thompson Seedless ในสหรัฐอเมริกา) และพันธุ์ Flame grapes ลูกเกดทั่วไปมักจะเป็นการอบแห้ง แต่ก็มีบ้างที่ผลิตด้วยการจุ่มน้ำแล้วนำไปผ่านกรรมวิธีอบแห้ง
"ลูกเกดสีทอง" จะถูกเก็บรักษาด้วยซัลเฟอร์ไดออกไซด์ หลังจากการอบแห้งเพื่อรักษาสีเหลืองทองเอาไว้
ลูกเกดพันธุ์ Black Corinth หรือ Zante currant เป็นลูกเกดพันธุ์จิ๋วซึ่งสีจะเข้มกว่า รสจัด และอมเปรี้ยว จึงมักจะถูกเรียกว่าผลเคอแรนท์
ลูกเกดบางสายพันธุ์ที่ผลิตในเอเชีย ก็สามารถหาซื้อในฝั่งตะวันตกตามร้านชำที่ขายของเฉพาะถิ่น รวมถึงลูกเกดที่ผลิตด้วยองุ่นพันธุ์ Monukka ด้วย
คุณค่าทางโภชนาการ
ลูกเกดประกอบด้วยน้ำตาลมากถึง 72% ของน้ำหนัก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นน้ำตาล ฟรุกโตส และกลูโคส และยังมีโปรตีนประมาณ 3% และใยอาหาร3.7%–6.8% ลูกเกดก็เหมือนพรุนและแอปริคอท ที่อุดมด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ แต่มีวิตามิน C น้อยกว่าองุ่นสด ลูกเกดมีโซเดียมต่ำและไม่มีคลอเลสเตอรอล
ข้อมูลจากการประชุมวิทยาศาสตร์วิชาการ ครั้งที่ 61 ของมหาวิทยาลัยแพทย์ด้านหัวใจในอเมริกาในปี 2012 ให้คำแนะนำว่า หากคนไข้ในกลุ่มที่มีปัญหาเรื่องความดันสูงเล็กน้อย หากมีการรับประทานลูกเกดเป็นประจำ (สามครั้งต่อวัน) จะช่วยลดความดันเลือดให้ลดลง เมื่อเทียบกับคนไข้ ที่มีการรับประทานลูกเกดเป็นแค่ขนมขบเคี้ยว
ฤทธิ์เป็นพิษในสัตว์เลี้ยง
ลูกเกดอาจทำให้เกิดของอาการไตวายในสุนัข แต่ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด
น้ำตาล
ลูกเกดหวาน เนื่องจากมีส่วนประกอบของน้ำตาลเข้มข้นมาก (ฟลุกโตสประมาณ 30% และกลูโคส 28% ของน้ำหนัก) น้ำตาลสามารถตกผลึก ในผลไม้ได้เมื่อมีการเก็บไว้เป็นระยะเวลานาน ถึงแม้จะทำให้ลูกเกดแห้งสนิทแล้วก็ตาม ซึ่งน้ำตาลในผลไม้นี้สามารถเจือจางได้ด้วยการนำผลไม้แห้งไปลวกน้ำร้อนหรือในของเหลวอื่นๆ
การผลิตลูกเกด
การผลิตลูกเกดเชิงพาณิชย์ คือการนำผลองุ่นที่เก็บเกี่ยวมาทำให้แห้ง ซึ่งทำให้แห้งโดยการให้องุ่นระเหยน้ำจากภายในทั้งหมดผ่านทางผิวขององุ่น อยู่ อย่างไรก็ตาม กระบวนการกระจายน้ำดังกล่าวทำได้ยากมากเนื่องจากผิวขององุ่นถูกเคลือบด้วยไขบางๆ ด้วยเหตุนี้เอง นักฟิสิกส์และนักเคมีวิทยา จึงใช้กลไกของผิวองุ่นไปพัฒนาวิธีการป้องกันการสูญเสียน้ำ
การผลิตแบ่งเป็น 3 ขั้นตอนในการผลิตลูกเกดเพื่อการพาณิชย์ คือกระบวนการเตรียมการก่อนผลิต การอบแห้ง และกระบวนการหลังจากอบแห้ง
การเตรียมการก่อนผลิต
การเตรียมการก่อนผลิตเป็นขั้นตอนที่สำคัญในการผลิตลูกเกด เพื่อเป็นการเพิ่มอัตราการระเหยของน้ำในกระบวนการอบแห้ง อัตราการระเหยของน้ำที่รวดเร็วกว่าจะช่วยลดอัตราลูกเกดที่จะเป็นสีน้ำตาลและยังทำให้ได้ลูกเกดที่สีสวยน่าพอใจ วิธีการดั้งเดิมในกระบวนการนี้ถูกพัฒนาขึ้นในแถบเมดิเตอร์เรเนียน และในแถบคาบสมุทรในเอเชียไมเนอร์ ใช้การจุ่มในอิมัลชั่น ซึ่งผลิตจากโปแตสเซียมคาร์โบเนต และเอทิลเอสเตอร์ ซึ่งผลิตจากกรดไขมัน การจุ่มนี้จะช่วยเพิ่มอัตราการสูญเสียน้ำด้วยการจุ่ม 2-3 ครั้ง ในปัจจุบันได้มีการพัฒนาวิธีการใหม่ให้ผิวองุ่นเปิดผิวมันออกหรือ การนำไปเจือจางในน้ำด่าง วิธีการนี้เองจะกระตุ้นให้น้ำภายในระเหยออกมาทางผิวภายนอกซึ่งช่วยให้กระบวนการอบแห้งมีประสิทธิภาพมากขึ้น
การอบแห้ง
การอบแห้งมีด้วยกัน 3 วิธี คือ การตากแดด การผึ่ง และการอบโดยใช้เครื่องจักร การตากแดดเป็นกระบวนการที่ต้นทุนที่ไม่สูง หากแต่ต้องกังกวลใจในหลายเรื่อง เช่น การปนเปื้อนจากสิ่งแวดล้อม การรบกวนและติดโรคจากแมลง และการเน่าเสียจากเชื่อจุลินทรีย์เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และยังเป็นผลให้ได้ลูกเกดคุณภาพต่ำอีกด้วย อีกทั้งการตากแดดยังเป็นกระบวนการที่ทำไดช้าและอาจไม่ได้ลูกค้าที่น่าพึงพอใจ การอบแห้งด้วยเครื่องจักรจึงเป็นกระบวนการที่ปลอดภัยที่สุดและสามารถควบคุมปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมได้ซึ่งทำให้การอบแห้งทำได้รวดเร็วได้อีกด้วย หนึ่งในประเภทของอบแห้งด้วยเครื่องจักร คือการใช้ความร้อนจากคลื่นไมโครเวฟ ซึ่งโมเลกุลของน้ำในผลองุ่นจะดูดซับ พลังงานจากคลื่นไมโครเวฟในการระเหยอย่างรวดเร็ว ความร้อนจากคลื่นไมโครเวฟยังทำให้ได้ลูกเกดที่เม็ดพองฟูอีกด้วย
โจโม เคนยัตตา
โจโม เคนยัตตา (Jomo Kenyatta) (c. พ.ศ. 2440 – 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521) เป็นนักการเมืองชาวเคนยา ดำรงตำแหน่งในฐานะผู้นำคนแรกของเคนยาตั้งแต่ได้รับเอกราชจากอังกฤษจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2521 ได้รับการยกย่องในฐานะ บิดาแห่งประเทศเคนยา
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
เขาเกิดในครอบครัวชาวนาชนเผ่าคิกุยู เมืองเกียมบู บริติชแอฟริกาตะวันออก เขาศึกษาในโรงเรียนของมิชชันนารีที่เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในถิ่นที่เขาอยู่ และเส้นทางการเมืองของเขาได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาเข้าร่วมกับสมาคมชนเผ่าคิกุยู ใน พ.ศ. 2472 เขาได้เดินทางไปลอนดอน เพื่อเจรจาเรื่องที่ดินของชาวคิกุยู ใน พ.ศ. 2473 เขาได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอมมิวนิสต์แห่งทอยเลอร์ตะวันออกที่กรุงมอสโก จากนั้นเขาศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี้ คอลเลจ ลอนดอน และโรงเรียนเศรษฐศาสตร์ลอนดอน ในปี พ.ศ. 2481 เขาได้ตีพิมพ์วิจัยเกี่ยวกับสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาเกี่ยวกับชนเผ่าคิกุยู และเขาได้ทำงานในฟาร์มในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมาเขาได้ร่วมกับจอร์จ แพตมอร์ เพื่อนของเขาได้รวบรวมชาวแอฟริกันในพื้นที่เพื่อประกาศเอกราชจากอังกฤษ
เส้นทางการเมือง
เขากลับมายังประเทศเคนยาเมื่อ พ.ศ. 2489 และได้เป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ใน พ.ศ. 2490 เขาได้รับเลือกให้เป็นประธานแห่งสหภาพเคนยาแอฟริกัน ซึ่งเขาพยายามรวบรวมชนพื้นเมืองต่างๆ ประกาศเอกราชจากอังกฤษซึ่งเขาได้รับการสนับสนุนจากชนเผ่าต่างๆ ในประเทศเป็นอย่างดี แต่เขากลับถูกต่อต้านจากกลุ่มคนในพื้นที่ที่ผิวขาว ใน พ.ศ. 2495 เขาจึงถูกจำคุกพร้อมกับแกนนำอีก 5 คน ในกลุ่มที่เรียกว่า คาเปนกูเรียซิกซ์ ในคดีกบฎเมาเมา (Mau Mau Uprising) แม้ว่าเขาจะชุมนุมอย่างสันติก็ตาม อย่างไรก็ดี เขายังถูกจำคุกที่โลกิตวงจนได้รับอิสรภาพในปี พ.ศ. 2502 และถูกเรเทศไปยังลอดวาร์ จนถึง พ.ศ. 2504
หลังเขาได้รับอิสรภาพ เขาเป็นประธานขบวนการแห่งชาติแอฟริกันเคนยา และเขาได้นำพรรคสู่ชัยชนะการเลือกตั้งทั่วไปของเคนยาในปี พ.ศ. 2506 และดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในระหว่างการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเขาได้ดำเนินนโยบายให้เคยนยาถอนตัวจากเครือจักรภพและเปลี่ยนผ่านไปสู่รัฐเอกราชระบอบสาธารณรัฐและได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของประเทศเคนยาเมื่อปี พ.ศ. 2507 ในระหว่างการเป็นประธานาธิบดี เคนยาเข้าร่วมกับสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในสงครามเย็น และต่อต้านสังคมนิยม ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นอย่างมากในเรื่องการทุจริตทางการเมือง
บั้นปลายชีวิต
เขาเริ่มป่วยด้วยโรคหัวใจในปี พ.ศ. 2509 และได้ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่งในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สิริอายุได้ 81 ปี ซึ่งรัฐพิธีศพของเขาถูกจัดขึ้นที่โบสถ์เพรสไบทีเรียนเซนต์แอนดรูว์หลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาเพียงหกวัน โดยเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงร่วมรัฐพิธีศพของเขาด้วย และมีผู้นำจากทวีปแอฟริกามาร่วมพิธีศพของเขา อาทิ อีดี อามิน เคนเนต ควนตา ฮาสติงส์ แบนดา รวมถึงโมรารชี เทสาอี นายกรัฐมนตรีอินเดีย และโมฮัมหมัด เซีย อุล ฮัก ประธานาธิบดีปากีสถาน ก็ร่วมรัฐพิธีศพของเขาเช่นกัน ร่างของเขาถูกฝังในสุสานบริเวณรัฐสภา
สิ่งสืบเนื่อง
ชื่อของเขาถูกนำไปตั้งเป็นท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตาเพื่อให้เกียรติแก่เขา และลูกชายของเขาอูฮูรู เคนยัตตาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 4 และคนปัจจุบันของประเทศเคนยา
สถานีลาดพร้าว 71
สถานีลาดพร้าว 71 (Lat Phrao 71 station; รหัส: YL04) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง
ถนนลาดพร้าว บริเวณจุดตัดกับถนนประดิษฐ์มนูธรรม ในพื้นที่แขวงสะพานสองและแขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร
สีสัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบของสถานี
เป็นสถานียกระดับ เป็นชานชาลาด้านข้าง (Station with Side Platform) ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่นในอนาคต
ในอนาคต สถานีลาดพร้าว 71 จะเชื่อมต่อกับ สถานีลาดพร้าว 71 อีกแห่งหนึ่ง (หรือสถานีฉลองรัช) ของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเทา ช่วงวัชรพล-ทองหล่อ ด้วยสะพานเชื่อมยกระดับ โดยปัจจุบันโครงการสายสีเทายังอยู่ในระหว่างการพิจารณาดำเนินโครงการโดยกรุงเทพมหานคร
โกลอมเรซอ นีกเพย์
โกลอมเรซอ นีกเพย์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2470 ต่อมาได้รับเลือกเป็นรองนายกรัฐมนตรีและนายกเทศมนตรีกรุงเตหะราน เขาถูกจับกุมหลังการปฏิวัติอิหร่าน และถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2522
อากิระ เซกิเนะ
ผลงานอนิเมะเรื่องแรกที่พากย์คือ รักลวงป่วนใจ
สถานีรถไฟฮาราจูกุ
สถานีรถไฟฮาราจูกุ (原宿駅 (Harajuku-eki)) เป็นสถานีรถไฟตั้งอยู่ในเขตชิบูยะ กรุงโตเกียว ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ชื่อของสถานีมาจากย่านฮาราจูกุที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของสถานี
เขตเซตางายะ
เขตเซตางายะ เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดและมีพื้นที่มากเป็นอันดับสองของกรุงโตเกียว ในปี 2008 คาดว่ามีจำนวนประชากรประมาณ 826,139 คน
ยิยายิยา
ยิยายิยา (咿呀咿呀) เป็นออกอากาศในจีน ประกอบด้วย การเต้นรำ เพลง ยิมนาสติก งานฝีมือ และภาษา วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 ออกอากาศทางช่อง เป็นหนึ่งในคอลัมน์ของ "เป่าเป้ยเสวียย่วน" (宝贝学院)
สรุป
ยิยายิยา ดัดแปลงมาจากรายการเด็กของญี่ปุ่น “จ๊ะเอ๋!” สถานที่ถ่ายทำรายการอยู่ในเซี่ยงไฮ้
ตัวละคร
เป็นนางฟ้าของประเทศดนตรี หัวมีมาราคัส ต้นแบบคืออูตัง (うーたん)
สุนัขโตสีเขียว ต้นแบบคือวังวัง (ワンワン)
อันโทน ด็อสท์เลอร์
พลเอกทหารราบ อันโทน ด็อสท์เลอร์ (Anton Dostler) เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันและถูกประหารชีวิตหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองฐานกระทำอาชญากรรมสงคราม พลเอกด็อสท์เลอร์ถูกยิงประหารโดยกองทัพสหรัฐหลังเจ้าตัวสั่งการให้ประหารชเลยสงครามชาวอเมริกันในช่วงการทัพอิตาลี พลเอกด็อสท์เลอร์ถือเป็นอาชญากรสงครามรายแรกที่ถูกประหารชีวิตโดยฝ่ายสัมพันธมิตรหลังสิ้นสุดสงครามบนภาคพื้นยุโรป
แหล่งข้อมูลอื่น
18911945
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกดี
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ลีกดี เป็นดิวิชันที่สี่และต่ำที่สุดของ ฤดูกาล 2020–21 ของ ยูฟ่าเนชันส์ลีก, ฤดูกาลที่สองของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติทีมชายของ 55 ชาติสมาคมของ ยูฟ่า.
การเปลี่ยนแปลงทีม
ด้านล่างนี้คือการเปลี่ยนแปลงทีมของลีก ดี จากฤดูกาล 2018–19:
การเปลี่ยนแปลงทีมด้านล่างนี้คือตั้งค่าเริ่มต้นให้เกิดขึ้นในลีก ดี, แต่ไม่ได้หลังจากไม่มีทีมที่จะต้องตกชั้นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงรูปแบบโดยยูฟ่า:
การจัดทีมวาง
ในฤดูกาล 2020–21 รายการเข้าถึง, ยูฟ่าจัดอันดับทีมต่างๆ ขึ้นอยู่กับ เนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ตารางคะแนนโดยรวม. โถทีมวางสำหรับเฟสลีกจะได้รับการยืนยันวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2019, และขึ้นอยู่กับการจัดอันดับรายการที่เข้าถึง.