cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยุทธการที่บะดัร
ผลสะท้อนของสงคราม
รัฐบาลอียิปต์ได้ใช้ชื่อการปฏิบัติงานสงครามในปี ค.ศ.๑๙๗๓ ว่า “สงครามบะดัร”. และในภารกิจหนึ่งในสงครามระหว่างอิหร่านกับอิรักก็ได้ใช้ชื่อว่า “ปฏิบัติการบะดัร” และกองทัพปฏิวัติอิสลามอิรักก็ใช้ชื่อ “กองทัพบะดัร” เช่นกัน.
แบนท์ เลโน
แบนท์ เลโน (Bernd Leno; เกิด 4 มีนาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่ฟูลัม และทีมชาติเยอรมนี
สถิติสโมสร
''ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2016''
ซิมโฟนีหมายเลข 3 (เบทโฮเฟิน)
ซิมโฟนีหมายเลข 3 ในบันไดเสียง อี แฟลต เมเจอร์ (Symphony No. 3 in E flat major) ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน รู้จักกันในชื่อ อีรอยกา ซิมโฟนี (Eroica Symphony; Eroica มาจากภาษาอิตาลี หมายถึง "heroic", วีรบุรุษ) เป็นผลงานซิมโฟนีของเบทโฮเฟินที่บางครั้งถูกอ้างถึงว่าเป็นจุดสิ้นสุดของดนตรียุคคลาสสิก และเป็นจุดเริ่มต้นของดนตรียุคโรแมนติก
ต่อมาเมื่อนโปเลียนสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เบทโฮเฟินผิดหวังในความมักใหญ่ใฝ่สูงของนโปเลียน ถึงกับใช้มีดกรีดกระดาษโน้ตเพลงต้นฉบับเพื่อขูดชื่อโบนาปาร์ตออก จนทำให้ต้นฉบับเป็นรอยฉีกขาด เบทโฮเฟินได้เปลี่ยนชื่อซิมโฟนีบทนี้เป็น Sinfonia eroica, composta per festeggiare il sovvenire d'un grand'uomo ("heroic symphony, composed to celebrate the memory of a great man") หรือเรียกสั้นๆ ว่า Sinfonia eroica
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 ท่อน ได้แก่
มูฟเมนต์ที่ 2 มีชื่อเรียกว่า funeral march นิยมใช้บรรเลงในงานศพ หรืองานรำลึกถึงบุคคลที่เสียชีวิต เช่นในงานศพของเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน. พิธีรำลึกถึงตัวอาตูโร ตอสกานินี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ และพิธีรำลึกถึงผู้เสียชีวิตจากโศกนาฏกรรมที่มิวนิกในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
รายชื่อประเทศในภาษาต่าง ๆ (Q–Z)
รายชื่อประเทศในภาษาต่างๆ ประเทศส่วนใหญ่ของโลกมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษาที่แตกต่างกัน บางประเทศยังได้เกิดการเปลี่ยนแปลงชื่อด้วยเหตุผลทางการเมืองหรืออื่น ๆ บทความนี้พยายามที่จะให้ทางเลือกชื่อทั้งหมดที่รู้จักกันสำหรับทุกประเทศและรัฐอธิปไตย
บทความอื่นๆในหมวดหมู่นี้:
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 5
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 5 เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) จัดโดย เวิลด์เรสต์ลิงเฟดเดอเรชั่น (WWF), โดยจัดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่เมือง แอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา สนามTrump Plaza เป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำของ WWF เอาไว้ทั้งหมด
แมทช์การปล้ำ
Miss Elizabeth was in a neutral corner
เขตคิตะ (ซาไก)
เขตคิตะ (北区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 15.58 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 154,846 คน มีความหนาแน่นของประชากร 9,945 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตเหนือ"
เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006
ฟุตบอลชายหาดทีมชาติรัสเซีย
ทีมปัจจุบัน
''อิงจากเดือนกันยายน ค.ศ. 2013''
ผู้ฝึกสอน: 🇷🇺 มิคาอิล ลิกาเชฟ
ฟากฟ้าแห่งฝัน
ฟากฟ้าแห่งฝัน หรือ ฟากฟ้าแห่งฝัน -ชมรมกีฬาทางอากาศและการบินแห่งมหาวิทยาลัยอาโอนางิ- เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นโดยคานะ โอซาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารคอมิก @ บันช์รายเดือน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชินโจชะ ระหว่างเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมเป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 5 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ มังงะภาคพรีเควลโดยโอซาวะชื่อเรื่องว่า ฟากฟ้าแห่งฝัน: First Flight  เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ไลน์มังงะของไลน์คอร์เปอเรชันระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 และรวบรวมเป็นหนังสือมังงะรวมเล่มเล่มเดียวจบโดยสำนักพิมพ์ชินโจชะ ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะโดยสตูดิโอเทเลคอมแอนิเมชันฟิล์ม เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศไทยในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ชื่อภาษาไทยอย่างเป็นทางการในรูปแบบภาพยนตร์คือ ทฤษฎีสีฟ้า
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอเทเลคอมแอนิเมชันฟิล์ม เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2565 มาซากิ ทาจิบานะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และยังเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับนัตสึโกะ ทากาฮาชิ ออกแบบตัวละครโดยมิโฮะ ทานิโนะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดยโชโงะ ไคดะ วงร็อกเปียโนสี่สมาชิก SHE'S ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์หลักชื่อเพลงว่า "Blue Thermal" และเพลงแทรกชื่อเพลงว่า "Beautiful Bird".
มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์
มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับบุคคลทางทหารที่มีชื่อเสียงเกียรติยศและระดับสูงสุดในสหรัฐอเมริกาซึ่งอาจเป็นการปูนบำเหน็จเพื่อยกย่องแก่สมาชิกทหารในกองทัพสหรัฐที่มีชื่อเสียงโดดเด่นของพวกเขาเหล่านั้นเองจากการกระทำด้วยความกล้าหาญ เครื่องอิสริยาภรณ์นี้โดยปกติแล้วจะถูกมอบให้โดยประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในนามของรัฐสภาสหรัฐ เพราะเหรียญนี้ได้ถูกนำเสนอ"ในนามสภาคองเกรส" มันมักจะถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "เหรียญเกียรติยศแห่งรัฐสภา"(Congressional Medal of Honor) อย่างไรก็ตาม, ชื่ออย่างเป็นทางการของการปูนบำเหน็จนี้ในปัจจุบันคือ "มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์" ภายในรหัสนามของสหรัฐ เหรียญนี้ได้ถูกเรียกว่า "มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์" และไม่บ่อยมากนักคือ"เหรียญเกียรติยศแห่งรัฐสภา" การปูนบำเหน็จของสหรัฐได้รวมถึงมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ ซึ่งจะไม่มีชื่อที่ระบุเพียงในนาม และไม่มีตัวอักษรย่ออย่างเป็นทางการ ตัวอักษรย่อที่พบได้บ่อยมากที่สุดคือ "MOH" และ "MH"
มีทั้งหมดสามแบบของเหรียญนี้ แต่ละเหรีญนั้นจะมีไว้สำหรับกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ บุคคลากรของเหล่านาวิกโยธินและหน่วยยามฝั่งจะได้รับมอบในแบบของกองทัพเรือ มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ได้ถูกนำเสนอสำหรับกองทัพเรือในปี ค.ศ. 1861 ไม่นานตามมาด้วยในแบบของกองทัพบกในปี ค.ศ. 1862 มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์การสู้รบที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่องของกองทัพสหรัฐ
โดยทั่วไปแล้ว ประธานาธิบดีสหรัฐจะเป็นผู้มอบเหรียญนี้ในพิธีอย่างเป็นทางการโดยมีจุดประสงค์เพื่อเป็นการขอบคุณต่อประชาชนชาวสหรัฐอเมริกา โดยมีการนำเสนอเกี่ยวกับทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างดีภายหลังจากเสียชีวิตให้แก่บรรดาญาติพี่น้อง ตามที่สังคมประวัติศาสตร์มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์แห่งสหรัฐอเมริกา(Medal of Honor Historical Society of the United States) มีมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์จำนวน 3,524 เหรียญได้ถูกปูนบำเหน็จแก่บุคคลจำนวน 3,505 คน นับตั้งแต่การก่อตั้งเครื่องอิสริยาภรณ์นี้ กับมากกว่า 40% ของการปูนบำเหน็จสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1990 รัฐสภาได้กำหนดวันที่ 25 มีนาคมเป็นประจำทุกๆปี เป็น"วันเหรียญเกียรติยศแห่งชาติ" นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 มีเดล ออฟ ฮอนเนอร์และเครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ทั้งหมดที่ถูกมอบให้แก่สมาชิกทหารของกองทัพโดยไม่ว่าจะอยู่ในประจำการในหน่วยใดเหล่าทัพใดจะได้รับการคุ้มครองเป็นพิเศษภายใต้กฏหมายสหรัฐโดยไม่อนุญาตให้มีการตกแต่ง ซื้อขาย หรือผลิต ซึ่งรวมทั้งริบบิ้นหรือสัญลักษณ์ตราที่เกี่ยวข้องด้วย
พืชที่ถูกละเลยและมีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย
พืชที่ถูกละเลยและมีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย (Neglected and Underutilized Crops; NUS) คือ พืชที่โดยปกติสามารถนำมาใช้เป็นอาหาร เป็นพืชเส้นใย ทำเป็นอาหารสัตว์ เป็นพืชน้ำมัน หรือเป็นพืชมีคุณสมบัติทางยา พืชจำพวกนี้ยังมีการศึกษาน้อยถึงศักยภาพเพื่อความมั่นคงทางอาหาร สารอาหาร สุขภาพ รายได้ และความเป็นประโยชน์ต่อสภาพแวดล้อม ซึ่งเป็นพืชที่นักวิจัยและคนอื่นๆ มองข้ามความสำคัญ
ภาพรวม
NUS ถูกปลูกอยู่ในพื้นที่เล็กๆ ปัจจุบันมีเพียงพืช 3 ชนิด คือ ข้าวโพด ข้าวสาลี และข้าว ซึ่งเป็นแหล่งโปรตีนและพลังงานส่วนใหญ่ของโลก มี 95 % ของอาหารบนโลกได้มาจากพืชเพียง 30 ชนิด ในขณะที่ยังเหลือพืชอีกประมาณ 7,500 ชนิดบนพื้นโลกที่สามารถกินได้ ซึ่งพืชเหล่านี้ถูกจัดให้เป็นพืชที่มีการนำมาใช้ประโยชน์น้อย และพืชที่ถูกละเลย รวมถึงพืชที่มีการใช้อย่างกว้างขวางในอดีตแต่ปัจจุบันลดน้อยลง พืชจำพวก NUS นอกจากจะมีศักยภาพด้านการค้าแล้ว พืชดังกล่าวยังเป็นมิตรต่อสภาพแวดล้อม ทั้งนี้เนื่องจากความสามารถในการปรับตัวต่อดินและสภาพอากาศ
1.มีคุณประโยชน์ทางอาหารและพลังงาน
2.นำมาปลุกได้ หรือ เคยปลูกในอดีตแต่ปัจจุบันมีการปลูกน้อยลง
1.มีคุณประโยชน์ในแง่ของความหลากหลายและมีศักยภาพสูงในการเพิ่มรายได้ ช่วยในเรื่องความมั่นคงของอาหาร มีสารอาหารสูง
2.มีความสัมพันธ์ในแง่การปรับตัวกับพื้นที่ปลูกหรือแหล่งกำเนิดได้ดี
4.ปรับตัวได้ในระบบนิเวศน์เฉพาะและแหล่งกำเนิด
5.มีข้อจำกัดของระบบการผลิตเมล็ดพันธุ์
6.นำมาใช้ในประเพณีระดับท้องถิ่น
7.ถูกรวบรวมจากป่าและนำมาผลิตเพื่อการค้า
8.ได้รับความสนใจน้อยจากการวิจัย นักส่งเสริม เกษตรกร ผู้วางแผนระดับนโยบาย ผู้ผลิตทางเทคโนโลยี และผู้บริโภค
9.อาจเป็นพืชที่มีคุณค่าทางอาหารสูงและมีสารทางยา <!--
External links
The terms "underutilized crops" or "underutilized species" have come into common use in recent years through the activities of such organizations and conferences as:
Database
Multimedia
ตถาคตครรภ์
คำว่า ตถาคตครรภ์ เป็นคำสมาสมาจากคำว่า ตถาคต (พระพุทธเจ้า) + ครรภ์ (สารัตถะ) ตถาคตครรภ์ จึงหมายถึงสารัตถะของพระพุทธเจ้า ในขณะที่ 佛性 ในภาษาจีนหมายถึงธรรมชาติของพระพุทธเจ้า ส่วนนิกายวัชรยานนิยามใช้คำว่าสุคตครรภ์
พระสูตรมหายานที่กล่าวถึง "ตถาคตครรภ์" มีหลายพระสูตร ได้แก่ ตถาคตครรภสูตร ศรีมาลาเทวีสิงหนาทสูตร มหายานมหาปรินิรวาณสูตร ลังกาวตารสูตร อวตังสกสูตร มหายานศรัทโธตปาทศาสตร์ เป็นต้น
ฟอร์ด โฟกัส
ฟอร์ด โฟกัส (Ford Focus) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (เซ็กเมนต์-ซีในยุโรป) ผลิตโดยบริษัทฟอร์ดมอเตอร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ออกแบบภายใต้แผนฟอร์ดปี 2000 ของอเล็กซ์ ทรอทแมนซึ่งมีเป้าหมายเป็นรถที่มีความเหมือนกันในทุกตลาดทั่วโลก โดยโฟกัสได้ออกแบบทั้งหมดโดยทีมเยอรมนีและทีมอังกฤษของฟอร์ด ยุโรป โฟกัสได้จำหน่ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 ทำการตลาดต่อจากฟอร์ด เอสคอร์ทและฟอร์ด เลเซอร์ในเอเชียและโอเชียเนีย
รุ่นที่ 1 (C170; 1998–2004)
ฟอร์ด โฟกัส รุ่นที่ 1 ผลิตระหว่าง พ.ศ. 2541-2547 ในรุ่นนี้ได้แทนที่รถฟอร์ด เอสคอร์ท ซึ่งมี 4 ขนาดดังนี้ 1.4 ,1.6, 1.8 และ 2.0 ลิตร
มีตัวถัง 4 แบบ คือ แฮทช์แบค 3 ประตู ,แฮทช์แบค 5 ประตู ,ซีดาน 4 ประตู และเอสเตท 5 ประตู แต่รุ่นยังไม่เป็นที่รู้จักของประเทศไทยมากนัก
Europe (C307)
ฟอร์ด โฟกัส รุ่นที่ 2 ผลิตระหว่าง พ.ศ. 2547-2551 ซึ่งมี 5 ขนาดดังนี้ 1.4 ,1.6, 1.8 ,2.0 และ 2.5 ลิตร
มีตัวถัง 5 แบบ คือ คอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู ,แฮทช์แบค 3 ประตู ,ซีดาน 4 ประตู ,สเตชันวากอน 5 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู
รุ่นนี้ เป็นรุ่นแรกที่เข้ามาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทย โดยเริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2548
ในตลาดเมืองไทย ฟอร์ด เปิดตัว โฟกัสครั้งแรก เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ถือเป็นการเปิดตัวรถฟอร์ด ที่มีคนไทย ให้ความสนใจกันมากที่สุดครั้งนึงเท่าที่เคยมีมา จนถึงขั้นนำมันไปเปรียบเทียบกับ คู่แข่งเจ้าตลาดรุ่นใหม่ล่าสุด อย่าง Honda Civic FD ที่เปิดตัวในเวลาก่อนหน้านั้น เพียงไม่กี่สัปดาห์ เลยด้วยซ้ำ! นั่นหมายความว่า ผู้บริโภคชาวไทย มีการรับรู้ถึงข่าวสารใหม่ๆ จากทางอินเทอร์เน็ต ในต่างประเทศเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงก่อนเปิดตัว ฟอร์ด เผยโฉมเวอร์ชันต้นแบบ ในร่าง ซีดาน 4 ประตู ด้วยชื่อ Focus CONCEPT ในงาน ปักกิง มอเตอร์โชว์ เดือนพฤษภาคม 2005 นั่นคือช่วงเวลาที่ คนไทยเริ่มรับรู้กันมากขึ้น ทั้งโดยความตั้งใจ ของฟอร์ด เซลส์ ประเทศไทยเอง และจากสื่อมวลชนอย่างพวกเราว่า โฟกัส กำลังจะมาเปิดตัวในเมืองไทย กันเสียที
ฟอร์ด เองก็รู้ปัญหาดี และ พยายามจะแก้เกมด้วยการเปิดตัวรุ่น TDCi สู่ตลาดบ้านเรา เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ถือเป็นรถยนต์คอมแพกต์ในตลาด Mass รุ่นแรกของเมืองไทย ในรอบเกือบ 20 ปี ที่วางเครื่องยนต์ดีเซล มาให้จากโรงงานเพียงแต่ ในการเปิดตัวช่วงแรกนั้น ฟอร์ด ติดปัญหาว่า ในยุโรป รุ่นเครื่องยนต์ ดีเซล เทอร์โบ นั้น มีแต่เกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ อัตราทดชิด DuraShift ติดตั้งมาให้เท่านั้น ไม่มีเกียร์อัตโนมัติแต่อย่างใด ทำให้ ฟอร์ด เซลส์ ประเทศไทย จำใจ สั่งรถรุ่นนี้ เข้ามาทำตลาด ด้วยเกียร์ธรรมดา ลูกเดียวกันนี้ไปก่อนเพื่อสร้างการรับรู้ให้กับผู้บริโภค ส่วนยอดขาย? ทำใจได้เลย ว่าน้อยชัวร์ๆ เพราะเท่าที่ผู้เขียนทราบมา ฟอร์ด สั่งรถ TDCi เกียร์ธรรมดา เข้ามาไม่ถึง 100 คัน และสั่งนำเข้ามาจาก โรงงานในฟิลิปปินส์เพียงแค่ 2 ครั้ง คราวละไม่กี่สิบคัน
รุ่นที่ 3 (C346; 2011–2018)
ฟอร์ด โฟกัส รุ่นที่ 3 ผลิตระหว่าง พ.ศ. 2554-2561 ในรุ่นนี้มี 6 ขนาดดังนี้ 1.0 ,1.5 ,1.6, 1.8 ,2.0 และ 2.3 ลิตร
มีตัวถัง 3 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู ,สเตชันวากอน 5 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู
หลังจากที่ Ford ประเทศไทยได้เผยโฉม Focus รุ่นไมเนอร์เชนจ์อย่างเป็นทางการไปในงาน Bangkok International Motor Show เดือนมีนาคมที่ผ่านมา ผู้อ่านหลายท่านก็ได้สอบถามเข้ามาทางเรา คนตอบก็อยากช่วยตอบ เพียงแต่เวลานั้น เรายังไม่มีโอกาสได้ลองขับจริงๆ ทั้งที่รู้สึกอยากใจจะขาดตั้งแต่รู้ว่า Ford ตัดสินใจเอาเครื่อง 1.5 ลิตร EcoBoost มาขายในบ้านเรา นับจากวันนั้นเป็นต้นมาเราก็รู้สึกว่าโลกของรถระดับ C-Segment ดูเหมือนจะสนุกขึ้นอีกครั้ง
ในปี 2019 ล่าสุดก็จะเห็นได้ว่ามีการถอดเมนูหัวข้อ Passenger Cars หรือ รถยนต์นั่ง ออกไปจากเมนูรุ่นรถ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอกย้ำ และ ยืนยันแน่ชัดว่า ยกเลิกการทำตลาดรถยนต์นั่ง Passenger Cars ทั้ง 3 รุ่น Fiesta, Focus, EcoSport อย่างเป็นทางการในประเทศไทย เหลือรถจำหน่าย 3 กลุ่ม 4 รุ่น
รุ่นที่ 4 (C519; 2018–ปัจจุบัน)
ฟอร์ด โฟกัส รุ่นที่ 4 ผลิตระหว่าง พ.ศ. 2561-ปัจจุบัน ซึ่งมี 4 ขนาดดังนี้ 1.0 ,1.5 ,2.0 และ 2.3 ลิตร
มีตัวถัง 3 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู ,สเตชันวากอน 5 ประตู และแฮทช์แบค 5 ประตู
ยุติการผลิต (เวอร์ชันตลาดโลก)
หนึ่งในรถยนต์พิกัด Compact Car ที่เคยได้รับความนิยมในยุโรปอย่าง Ford Focus อาจจะถึงจุดจบในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า เนื่องจากผู้บริหารให้สัมภาษณ์กับสื่อเชิงบอกใบ้ว่า อาจต้องยุติการดำเนินงานของโรงงานผลิตรถยนต์ Ford ใน Saarlouis เยอรมนี ซึ่งนั่นเป็นสถานที่ที่ Ford Focus ผลิตอยู่
Stuart Rowley ผู้บริหารของ Ford ยุโรป เป็นผู้เปิดเผยข้อมูลดังกล่าวกับสื่อ เมื่อช่วงกลางสัปดาห์ที่ผ่านมา พร้อมทั้งขยายความว่า Ford มองหาความเป็นไปได้อื่นในการผลิตรถยนต์ที่โรงงาน Saarlouis รวมไปถึงการขายโรงงานให้กับผู้ผลิตรายอื่น เนื่องจากบริษัทไม่มีแผนนำรถยนต์รุ่นอื่น มาประกอบที่โรงงานแห่งนี้
นอกจากนั้น อาจจะมีการปลดพนักงานจำนวนมาก ซึ่งในโรงงานดังกล่าวมีพนักงานอยู่ 4,600 ตำแหน่ง แต่ยังไม่มีการะบุกรอบเวลาในขณะนี้ สำหรับอนาคตของ Ford Focus รวมถึง Ford Mondeo เวอร์ชันตลาดโลกที่ยุติการผลิตไป ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายนที่ผ่านมานั้น จะยังคงผลิตที่โรงงานในประเทศจีนต่อไป เพื่อจำหน่ายที่นั่นโดยเฉพาะ
แหล่งข้อมูลอื่น
เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ: ประเทศไทย
เชกอิตออฟ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"เชกอิตออฟ" (Shake It Off) เป็นเพลงของนักร้องอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ห้า 1989 (ค.ศ. 2014) เพลงเขียนโดยสวิฟต์, แมกซ์ มาร์ติน และเชลล์แบ็ก เป็นเพลงแนวอัปเทมโปป็อป ไม่ได้เป็นแนวคันทรีป็อปอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของเธอ "เชกอิตออฟ" เป็นเพลงลำดับที่หกในอัลบั้มและเป็นซิงเกิลนำของอัลบั้ม เพลงออกอากาศครั้งแรกในรายการสดรายการหนึ่งของยาฮู! เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2014 มิวสิกวิดีโอออกอากาศในวันเดียวกัน หลังจากนั้นหลายชั่วโมง "เชกอิตออฟ" ออกให้ดาวน์โหลด
"เชกอิตออฟ" ได้รับคำชมเป็นส่วนใหญ่จากนักวิจารณ์เพลงที่ยกย่องแนวดนตรีของเพลง ขณะเดียวกัน มิวสิกวิดีโอได้รับคำวิจารณ์แบบคละกัน "เชกอิตออฟ" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2014 กลายเป็นซิงเกิลที่สองของสวิฟต์ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา และเป็นเพลงลำดับที่ 22 ในประวัติศาสตร์ที่เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตดังกล่าว เพลงถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลพีเพิลส์ช้อยส์อะวอดส์ 2015 สาขาเพลงยอดเยี่ยม และได้เข้าชิงรางวัลสาขาบันทึกเสียงแห่งปี เพลงแห่งปี และการแสดงเดี่ยวป็อปยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ 2015 ด้วย
โรคผิวหนังเกล็ดปลา
โรคผิวหนังเกล็ดปลา (ichthyosis) เป็นกลุ่มของโรคผิวหนังทางพันธุกรรมอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีผิวหนังหนา แห้ง แตกเป็นเกล็ดคล้ายเกล็ดปลา โรคในกลุ่มนี้มีมากกว่า 20 โรค มีความหลากหลายทั้งระดับความรุนแรง ลักษณะภายนอก พันธุกรรมที่เป็นสาเหตุ และรูปแบบการถ่ายทอด
ความหลากหลายของระดับความรุนแรงมีตั้งแต่แบบเป็นเล็กน้อยที่พบบ่อยที่สุด คือ โรคผิวหนังเกล็ดปลาแบบสามัญ (ichthyosis vulgaris) ซึ่งพบได้บ่อยที่สุดคือกว่า 95% ของผู้ป่วยโรคกลุ่มนี้ อาจถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผิวหนังแห้งธรรมดา ไปจนถึงรุนแรงมากจนอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต เช่น เด็กดักแด้ (harlequin-type ichthyosis) เป็นต้น
อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน เดอะมูฟวี่3 : อภินิหารดาบครองฟ้าดิน
ผลิตอนิเมตงานภาพเคลื่อนไหวภาพยนตร์โดย สตูดิโอซันไรส์ คณะกรรมการอำนวยการผลิตภาพยนตร์ 犬夜叉 "อินุยาฉะ" โดย โชงะกุกัง, โยมิอุริทีวี, ซันไรส์, โชงะกุกังโปรดักชั่น, นิปปอนทีวี, โตโฮ, โยมิอุริเทเลวิชั่นเอ็นเตอร์ไพรส์
ตัวละคร / นักพากษ์
คาแรคเตอร์นำแสดงใน อินุยาฉะ อภินิหารดาบครองฟ้าดิน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย เป็น 1 ใน 37 รายการแข่งขันว่ายน้ำที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นที่สวนน้ำโอไดบะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ฮีต
ทีมว่ายผลัด 8 อันดับแรกในรอบฮีทจะได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
สาธารณรัฐลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศลิทัวเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกลิทัวเนียเป็นตัวแทนประเทศลิทัวเนียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 9 คน ใน 5 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สกีข้ามทุ่ง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
แผ่นดินไหวในรัฐเชียปัส พ.ศ. 2560
'''แผ่นดินไหวในรัฐเชียปัส พ.ศ. 2560 (terremoto de Chiapas de 2017) หรือ แผ่นดินไหวในปิฆิเฆียปัน พ.ศ. 2560''' (terremoto de Pijijiapan de 2017) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2560 เวลา 23:49 น. ตามเวลาออมแสงกลาง (11:49 น. ของวันที่ 8 กันยายน ตามเวลาในประเทศไทย) ในอ่าวเตอวนเตเปกนอกชายฝั่งทางใต้ของรัฐเชียปัส ประเทศเม็กซิโก ห่างจากเมืองปิฆิเฆียปันไปทางทิศใต้ประมาณ 87 กิโลเมตร (54 ไมล์) ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้คือระดับ IX (ร้ายแรง) ขนาดความแรงประมาณ 8.1
แผ่นดินไหวทำให้อาคารบางแห่งในกรุงเม็กซิโกซิตีสั่นสะเทือน นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาด 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) เหนือระดับน้ำทะเล และมีการแจ้งเตือนคลื่นสึนามิในบริเวณโดยรอบ เอนริเก เปญญา นิเอโต ประธานาธิบดีเม็กซิโกเรียกมันว่าแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในประเทศในรอบศตวรรษ รองจากแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ในปี พ.ศ. 2330 นอกจากนี้ยังเป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2560
กาหยีเขา
กาหยีเขา ภาคใต้เรียกหยีเขา เป็นพืชเขตร้อนในวงศ์ Leguminosae ผลรับประทานได้  โดยมีเปลือกหนาแข็ง สีน้ำตาลหุ้ม  พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และภาคใต้ของไนจีเรีย เปลือกและใบมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ผลมีรสคล้ายมะขาม
เรือบรรทุกเครื่องบินโซริว
เรือบรรทุกเครื่องบินโซริว เป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นสร้างขึ้น โดยเธอมีส่วนร่วมในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์, ยุทธการที่เกาะเวก และการทิ้งระเบิดดาร์วิน
เรือโซริวเข้าร่วมกองทัพอากาศยานที่ 1 ในยุทธนาวีที่มิดเวย์เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1942 ต่อมาเมื่อทิ้งระเบิดใส่กองทัพอเมริกันบนอะทอลล์แล้ว เรือโซริวและเรืออื่น ๆ อีกสามลำถูกอากาศยานอเมริกันและเรือบรรทุกอื่น ๆ คือ เอนเทอร์ไพรซ์, ฮอร์เนต, และยอร์กทาวน์ เข้าโจมตีจากมิดเวย์ เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดจากเรือยอร์กทาวน์ได้จมเรือโซริว การสูญเสียของโซริวและเรือบรรทุกเครื่องบินสามลำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่มิดเวย์เป็นความพ่ายแพ้ทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญสำหรับญี่ปุ่นและมีส่วนที่สำคัญต่อชัยชนะอย่างล้นหลามของฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแปซิฟิก
ตือร์กอวิชเต
ตือร์กอวิชเต (Târgoviște, Tîrgoviște, ; Tergowisch) เป็นเทศบาลนครและศูนย์กลางของเทศมณฑลดึมบอวิตซา ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ห่างจากบูคาเรสต์ไปทางเหนือประมาณ 80 km เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำยาลอมิตซา
สถานีทิพวัล
สถานีทิพวัล (Thipphawan station; รหัส: YL22) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสีเหลือง ยกระดับเหนือถนนเทพารักษ์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง
ถนนเทพารักษ์ บริเวณปากซอยหมู่บ้านทิพวัล 1 ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านทิพวัล ตำบลเทพารักษ์ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
รูปแบบสถานี
กว้าง 22.7 เมตร ยาว 140 เมตร มีช่วงพื้นที่รองรับรางรถไฟยาว 135 เมตร ประกอบด้วยชั้นจำหน่ายตั๋ว และชั้นชานชาลา โดยชานชาลาจะเป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (Side Platform) มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเหลือง ตกแต่งรั้วและเสา บริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทางและทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีของสายสีเหลือง
ไซปรัสแอร์เวย์
ไซปรัสแอร์เวย์ (Κυπριακές Αερογραμμές, Kypriakés Aerogrammés - CY) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศไซปรัส มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นิโคเซีย ให้บริการใน 28 จุดหมายปลายทางในทวีปยุโรป ตะวันออกกลาง ทวีปแอฟริกา และกลุ่มประเทศบริเวณอ่าวเปอร์เซีย มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลาร์นากา เมืองลาร์นากา ประเทศไซปรัส
ทศกัณฐ์ (แก้ความกำกวม)
ทศกัณฐ์ อาจหมายถึง
ภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย
ภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดีย เป็นภาษาอราเมอิกตะวันออกหรือภาษาซีเรียค ยุคใหม่ต่างจากภาษาคัลเดียที่เป็นภาษาอราเมอิกยุคเก่าที่ใช้พูดใสมัยราชวงศ์คัลเดียแห่งบาบิโลน เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโมซุลทางตอนเหนือของอิรัก ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย
จุดกำเนิด ประวัติ และการใช้ในปัจจุบัน
เริ่มแรกภาษานี้ใช้พูดในอิรักและอาเซอร์ไบจานโดยชาวคริสต์และชาวยิวจะใช้สำเนียงต่างกัน สำเนียงของชาวคริสต์จะได้รับอิทธิพลจากภาษาซีเรียคที่เป็นภาษาทางศาสนาและมักจะถูกเรียกว่า Soureth หรือ Syriac ในภาษาอาหรับแบบอิรักเรียกภาษาอราเมอิกใหม่คัลเดียว่า فلّيحي, หรือ Fallîħî
ภาษานี้เป็นภาษาในที่ราบโมซุลและเคอร์ดิสถานของอิรักในพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวคริสต์ในบริเวณนี้นับถือนิกายอัสซีเรียตะวันออก เมื่อเกิดความแตกแยกขึ้นภายในนิกาย ชาวคริสต์ในบริเวณนี้เลือกติดต่อกับนิกายโรมันคาทอลิกและกลายเป็นนิกายคาทอลิกคัลเดีย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจสำเนียงตะวันตกของภาษาอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและและภาษาลิซานา เดนี ของชาวยิวได้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แบบ Madenhaya ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้เขียนภาษาซีเรียคคลาสสิก
ทะเลโอลันด์
ทะเลโอลันด์ (Ahvenanmeri; Ålands hav; Sea of Åland) เป็นทางน้ำทางตอนใต้ของอ่าวบอทเนีย ระหว่างหมู่เกาะโอลันด์กับประเทศสวีเดน เชื่อมทะเลบอทเนียนกับบอลติกพรอเพอร์ ส่วนที่แคบที่สุดเรียกว่า เซาท์ควาร์เกน ร่องน้ำบริเวณก้อนทะเลโอลันด์ถือเป็นจุดที่ลึกที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทะเลบอลติก มีความลึก 301 เมตร เป็นรอง ลันด์ซอร์ตดีป
เรือข้ามฟากระหว่าฟินแลนด์กับสวีเดนจะใช้ทะลโอลันด์ในการสัญจร
ซิกวาร์ด เบอร์นาดอต
เจ้าชายซิกวาร์ดแห่งสวีเดน ดยุกแห่งอัปป์ลันด์ (Prince Sigvard of Sweden, Duke of Uppland) หรือว่า เคานต์ซิกวาร์ดแบร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก (Count Sigvard Bernadotte of Wisborg; ซิกวาร์ด ออสการ์ เฟรเดริค : 7 มิถุนายน ค.ศ. 1907 - 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002) เป็นพระราชโอรสพระองค์รองและที่สองในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก นอกจากนั้นยังเป็นพระราชปนัดดาที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวที่สุดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรอีกด้วย
ชีวิตในวัยเยาว์
เจ้าชายซิกวาร์ดประสูติเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1907 ณ พระราชวังดร็อตนิงโฮล์ม ใกล้กับกรุงสต็อกโฮล์ม โดยเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระธิดาพระองค์ใหญ่ของเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุคแห่งคอนน็อตและสแตรเธิร์น พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย
เจ้าชายทรงเจริญพระชนม์ในครอบครัวที่อบอุ่นและทันสมัยจากกรอบจารีตทางราชวงศ์ช่วงสมัยนั้น ชีวิตราชสำนักในกรุงสต็อกโฮล์แสดงให้เห็นถึงชีวิตซึ่งกำหนดอยู่ในกรอบอันเคร่งครัดและกฎระเบียบที่มากมาย แต่พระชนนีของพระองค์ทรงเป็นสตรีสมัยใหม่ซึ่งทรงต้องการมีส่วนร่วมในการเลี้ยงดูพระโอรสและธิดาด้วยพระองค์เอง ในช่วงฤดูร้อนที่พระราชวังโซฟิเอโร ทางตอนใต้ของประเทศนับเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดของครอบครัว ทั้งพระชนกและพระชนนีทรงสามารถทุ่มเทความรักความอบอุ่นให้แก่กันและมีชีวิตครอบครัวโดยปราศจากการรบกวนอย่างสิ้นเชิงบริเวณทะเลอันสวยงามและอุทยานอันกว้างใหญ่จากการจัดวางรูปแบบเอง เจ้าชายซิกวาร์ดทรงเห็นพระชนนีเขียน ระบายสี และถ่ายภาพ และบ่อยครั้งพระองค์ทรงแบกอุปกรณ์การระบายสีของพระชนนีเดินไปรอบๆ
เจ้าชายซิกวาร์ดทรงเป็นเด็กฉลาดและไม่ได้ทรงเป็นโรคความบกพร่องในการอ่านหรือสะกดคำเนื่องมาจากความผิดปกติของสมองที่มีผลต่อพระโอรสธิดาบางพระองค์ในราชวงศ์สวีเดน พระองค์ทรงมีคะแนนยอดเยียมและเมื่อทรงเลือกเรียนต่อในมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลา ในช่วงเวลาที่ทรงเป็นนักศึกษา พระองค์ทรงมีความกระตือรือร้นต่อชีวิตในการเป็นนักศึกษาและเป็นผู้ร่วมงานที่คล่องแคล่วในกลุ่มแสดงละครของมหาวิทยาลัยด้วย เมื่อพระองค์ทรงได้รับปริญญาทางวิชาการช่วงระยะเวลานั้นทำให้เกิดความตื่นเต้นในพระราชวงศ์สวีเดนที่ว่า เจ้าชายแห่งสวีเดนพร้อมกับปริญญาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐเป็นอะไรใหม่สำหรับราชวงศ์ เจ้าชายซิกวาร์ดทรงจบจากมหาวิทยาลัยอัปป์ซาลาด้วยคะแนนเกียรตินิยมสาขาประวัติศาสตร์ศิลป์และทรงเข้าศึกษาต่อใน Konstfack ที่เป็นมหาวิทยาลัยศิลปะ การช่างและการออกแบบในกรุงสต็อกโฮล์ม ในปี ค.ศ. 1929 พระองค์ทรงเริ่มต้นศึกษาและหนึ่งในพระอาจารย์สอนคือ ศาสตราจารย์โอลเล ฮยอร์ตสเบิร์ก
ในช่วงที่ทรงเป็นนักศึกษาอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์ม พระองค์ทรงได้ติดต่อสัมพันธ์กับจอร์จ เจ็นเซ็น ซึ่งเป็นบริษัทชื่อดังของเดนมาร์กและได้ทรงเริ่มออกแบบสิ่งของเล็กจำนวนหลายชิ้นให้กับบริษัท นอกจากนั้นเจ้าชายทรงเติมเต็มความฝันเกี่ยวกับการละครและการแสดงด้วยการเสด็จไปประเทศเยอรมนีโดยใช้นามแฝงและเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับแต่ยังทรงร่วมออกแบบชุดอุปกรณ์ประกอบฉาก อีกทั้งยังทรงพบรักครั้งแรกในกรุงเบอร์ลินกับหญิงสาวสามัญชนชาวเยอรมันด้วย
สละฐานันดรศักดิ์
เจ้าชายซิกวาร์ดทรงอภิเษกสมรสจำนวนสามครั้ง โดยครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1934 ณ กรุงลอนดอน กับ เอริกา มาเรีย เรจินา โรซาลี แพ็ทเซ็ค (12 กรกฎาคม ค.ศ. 1911 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2007) และเนื่องจากเป็นการอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์สำหรับเจ้าชายแห่งสวีเดน โดยได้รับความยินยอมทางการจากประมุขหรือไม่ พระองค์ทรงสูญเสียพระอิสริยยศเจ้าชายและไม่ได้รวมอยู่ในลำดับการสืบราชสมบัติ เจ้าชายซิกวาร์ดและเอริกาหย่าร้างกันเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1943 และในอีกสิบสองวันต่อมาทรงอภิเษกสมรส ณ กรุงโคเปนเฮเกน กับ ซอนยา เฮเลนา ร็อบเบิร์ต (12 ตุลาคม ค.ศ. 1909 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) แต่ได้หย่าร้างเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ทั้งสองมีพระโอรสหนึ่งพระองค์คือ
อีกหนึ่งเดือนต่อมาเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 พระองค์ทรงอภิเษกสมรส ณ มหาวิหารออสการ์ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ กุลลัน แมรีแอนน์ ลินด์เบิร์ก (เกิด 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1924) นักแสดงจากโรงละครหลวงแห่งกรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งในภายหลังคือ เค้านท์เตส แมรีแอนน์ เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก
เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ซิกวาร์ด แบร์นาด็อต ซึ่งได้สูญเสียพระยศเจ้าชายแห่งสวีเดน ได้รับการสถาปนาเป็นเค้านท์เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก จากแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เค้านท์ซิกวาร์ดได้ประกาศกับหนังสือพิมพ์ของประเทศสวีเดนฉบับหนึ่งที่ชื่อ Tidningarnas Telegrambyrå ว่าจะแต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าชายแห่งสวีเดนอีกครั้ง
เคานต์ซิกวาร์ดได้ร้องเรียนการได้รับคืนพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งสวีเดน แต่สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนไม่ได้ทรงช่วยเหลือหรือมีแนวโน้มเห็นด้วยกับการกระทำเช่นนั้น เค้านท์ซิกวาร์ดจึงไปที่ศาลด้านสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปเพื่อร้องขอการได้คืนพระยศเจ้าชายแห่งสวีเดน เมื่อปี ค.ศ. 2004 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเค้านท์ซิกวาร์ด ศาลด้านสิทธิมนุษยชนแห่งยุโรปประกาศว่าการร้องเรียนดังกล่าวไม่เป็นที่ยอมรับได้
ชีวิตนักออกแบบ
ในระหว่าง ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1963 เคานต์ซิกวาร์ดเข้ามาดูแลสำนักงานออกแบบเบอร์นาด็อตและบยอร์นพร้อมกับนายแอ็กตัน บยอร์น ชาวเดนมาร์ก ซึ่งเป็นความร่วมมือที่ประสบความสำเร็จ ทำให้เกิดการวางรากฐานของสิ่งประดิษฐ์ต่างๆ ที่มีชื่อเสียงจำนวนมากมาย บริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงโคเปนเฮเกน และมีสำนักงานย่อยอยู่ที่กรุงสต็อกโฮล์มและมหานครนิวยอร์ก เคานต์ซิกวาร์ดทำงานแปรียบเสมือนกับเป็นแรงบันดาลใจและที่ปรึกษาที่ได้รับความไว้วางใจต่อนักออกแบบรุ่นหนุ่มสาวในสมัยนั้นและมีความสามารถในการคัดเลือกพรสวรรค์ที่เหมาะสมและทำให้เจิดจรัสได้ ตำแหน่งชั้นนำในองค์กรของประเทศสวีเดนและระหว่างประเทศต่างๆ ของเค้านท์ซิกวาร์ดได้เพิ่มเข้ามาในประวัติส่วนตัวอีกเมื่อเปิดห้องแสดงงานศิลปะของตนเองที่ชื่อ Bernadotte Design AB ในปี 1964 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม ซึ่งต้องปิดตัวไปอย่างน่าเสียดายในช่วงเริ่มต้นทศวรรษที่ 1970
การออกแบบเครื่องเงินแบบจำเพาะของเค้านท์ซิกวาร์ดได้สร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติและเป็นสิ่งที่ทำให้โด่งดังไปทั่วโลก สิ่งของเหล่านั้นสามารถพบเห็นได้ที่พิพิธภัณฑ์ทั่วโลกและในส่วนที่เป็นของสะสมที่มีชื่อเสียง สำหรับเคานต์ซิกวาร์ดแล้วมันเป็นสิ่งของที่ใช้จริงในชีวิตประจำวันอันใกล้ชิดต่อจิตใจมากที่สุด ในการสรรค์สร้างสิ่งของสำหรับชีวิตประจำวันซึ่งช่วยเหลือและให้ความงามแก่วิถีชีวิตของประชาชนเป็นความปรารถนาของเค้านท์ซิกวาร์ด และความปรารถนานั้นได้เป็นจริงแล้ว
ในปี 1997 เคานต์ซิกวาร์ดได้รับเกียรติในงานแสดงนิทรรศการของตนเองที่พิพิธภัณฑ์ศิลปกรรมแห่งชาติที่ชื่อ Design Sigvard Bernadotte ซึ่งได้ทำพิธีเปิดพร้อมกับเจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและแมรีแอนน์ ภริยาอันเป็นที่รักอยู่เคียงข้าง งานนิทรรศการครั้งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากและคงจัดแสดงอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1998 และได้รับการยอมรับมากขึ้นกว่าที่คาดคิดไว้ในประเทศสวีเดน ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เคานต์ซิกวาร์ดยังได้รับเหรียญเจ้าชายออยเก็นจากสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดนด้วย
นักประดิษฐ์ที่ขยันขันแข็งผู้นี้ทำงานอย่างกระตือรือร้นตลอดช่วงชีวิต ความรักใคร่ในงานออกแบบมีความโดดเด่นอย่างเห็นได้ชัด แม้ผ่านในช่วงวัยเก้าสิบเค้านท์ซิกวาร์ดยังคงนำเสนอผลงานชิ้นใหญ่จำนวนสองสามชิ้นออกกมาในช่วงบั้นปลายชีวิต
ปลายพระชนม์ชีพ
เคานต์ซิกวาร์ด เบอร์นาด็อตสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม ขณะมีพระชนมายุ 94 พรรษา 7 เดือน 28 วัน โดยเป็นพระราชปนัดดาที่มีพระชนม์ชีพอยู่ยาวนานและยืนยาวมากที่สุดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และในขณะนั้นมีพระราชปนัดดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพเหลืออยู่อีกสามพระองค์คือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม และ คาร์ล โจฮัน แบร์นาด็อต เคาต์แห่งวิสบอร์ก ซึ่งเป็นพระอนุชา
อ้างอิง
19072002
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ (藤原寛子 (Fujiwara no Hiroko) ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้
กระทั่งวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 1611 หรือ 2 วันก่อนที่จักรพรรดิโกะ-เรเซสวรรคตพระองค์ได้สถาปนาเจ้าหญิงโชชิซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นชูงูและ ฟุจิวะระ โนะ คังชิ เป็น โคโง ขณะที่ฮิโระโกะถูกลดพระอิสริยยศเป็น ชูงู หรือจักรพรรดินีลำดับที่ 2 นับเป็นครั้งแรกที่มีจักรพรรดินีถึง 3 องค์ในวันเดียวกันจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดินีฮิโระโกะได้ปลงพระเกศาเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า ชิโจ โนะ มิยะ
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 1612 จักรพรรดิโกะ-ซังโจ ได้สถาปนาท่านชิโจเป็น โคไตโง หรือ ฮองไทเฮา จากนั้นในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 1617 จักรพรรดิชิระกะวะ ได้สถาปนาให้เป็น ไทโคไทโง หรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งท่านชิโจสิ้นพระชนม์ที่ อุจิ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 1670
บันทึก
1036 1127
เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Princess Theodora of Greece and Denmark) เป็นพระธิดาลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก โดยพระนามธีโอโดราของพระองค์ เป็นพระนามที่ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระราชอัยยิกา(ย่า) เป็นผู้พระราชทานให้ โดยพระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เสกสมรส
เจ้าหญิงธีโอโดราทรงอภิเษกสมรส กับ เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1931 ณ บาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค เยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาร์เกรฟแห่งบาเดิน โดยทรงมีพระบุตรดังนี้
สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงธีโอโดรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ณ บาเดิน ขณะมีพระชันษา 63 ปี หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านี้เพียง 6 ปี
สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ
สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ (The Public Debt Management Office) หรือย่อว่า สบน. เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการคลัง มีหน้าที่ในการบริหารหนี้สาธารณะ ตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารหนี้สาธารณะโดยการวางแผน กำกับ และดำเนินการก่อหนี้ค้ำประกัน และปรับโครงสร้างหนี้ของรัฐบาล หน่วยงานในกำกับดูแลของรัฐ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และรัฐวิสาหกิจ ซึ่งรวมทั้งการชำระหนี้ ของรัฐบาล และการติดตามและประเมินผลการดำเนินงาน เพื่อให้การบริหารหนี้สาธารณะเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และเสริมสร้างความยั่งยืนทางการคลังและการพัฒนาเศรษฐกิจ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ถนนพระรามที่ 6 แขวงพญาไท เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
การจัดตั้งสำนักบริหารหนี้สาธารณะ ได้มีการเสนอแนวความคิดต่อคณะรัฐมนตรี และมีมติให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง มีภารกิจในการกำหนดนโยบายและวางแผนการก่อหนี้ในภาพรวม การพัฒนาตลาดตราสารหนี้ของประเทศ การบริหารความเสี่ยง การบริหารเงินสด และ การจัดทำระบบฐานข้อมูลหนี้ของประเทศ โดยให้โอนอัตรากำลังและงานที่อยู่ในความรับผิดชอบของกองนโยบายเงินกู้ สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง และงานที่อยู่ในความรับผิดชอบของกลุ่มวิเคราะห์หนี้สาธารณะและเงินคงคลัง และส่วนหนี้สาธารณะและเงินคงคลัง ยกเว้นสายบริหารเงินคงคลัง สำนักการเงินการคลัง กรมบัญชีกลาง มาไว้ที่สำนักบริหารหนี้สาธารณะ
ต่อมาได้มีการยกฐานะขึ้นเป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545
รายนามผู้อำนวยการ
สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ มีผู้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการมาแล้ว ทั้งสิ้น 5 ท่าน ได้แก่
ทีโม ฮอร์น
ทีโม ฮอร์น (Timo Horn) เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นให้กับแอร์สเทอเอฟเซเคิล์น ในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท
'''เดวิด เลเวลิน วาร์ก "ดี. ดับเบิลยู." กริฟฟิท''' (David Llewelyn Wark "D. W." Griffith; 22 มกราคม ค.ศ. 1875 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1948) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์ในยุคแรกสุด เป็นที่รู้จักดีในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์มหากาพย์ในปี ค.ศ. 1915 เรื่อง The Birth of a Nation รวมถึงเรื่องถัดมา Intolerance (1916).
อ้างอิง
18751948
พอล โจนส์
พอล สตีเว่น โจนส์ เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติเวลส์ในตำแหน่งผู้รักษาประตู เคยเล่นในอังกฤษให้หลายสโมสรเช่นเซาแทมป์ตันและลิเวอร์พูล โดยพอล โจนส์ เล่นฟุตบอลจนถึงอายุ 40 ปี โดยเล่นให้ทีมเล็กๆชื่อบอกนอร์ รีจิส ทาวน์ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลในเมืองที่ตัวเขาและภรรยาประกอบธุรกิจอยู่ เป็นทีมสุดท้าย
ประวัติ
พอล โจนส์เริ่มอาชีพนักฟุตบอลที่สโมสรคิดเดอร์สมินสเตอร์ ในปี 1986 และหลังจากนั้นเขาย้ายไปร่วมทีมวูลฟ์แฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส ด้วยค่าตัวเพียง60,000 ปอนด์ ในปี 1991 เขาได้ลงเล่นให้สโมสรรวมทุกรายการเพียง44นัดก่อนจะย้ายมาร่วมทีมสต็อคปอร์ท เคาน์ตี้ในปี ค.ศ.1996 ภาบใต้การคุมทีมของเดฟ โจนส์
ต่อมาเมื่อเดฟ โจนส์กุนซือของสต็อดปอร์ทย้ายไปคุมทีมเซาแทมป์ตัน เขาก็ซื้อตัวพอลไปร่วมทีมด้วย และก็ได้กลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมเรื่อยมา โดยฤดูกาล1997-1998เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมของสโมสร และติดทีมชาติเวลส์เป็นครั้งแรกจนก้าวเข้ามายึดมือหนึ่งในที่สุด นอกจากนี้เขายังได้เล่นในเอฟเอคัพนัดชิงชนะเลิศ ปี2003 ซึ่งแพ้แก่อาร์เซนอลโดยเขาลงสนามมาเป็นตัวสำรองของอันติ นีมี่ผู้รักษาประตูมือหนึ่งที่บาดเจ็บ ทำให้เขาเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองคนแรกที่ถูกเปลี่ยนตัวลงสนามในเอฟเอคัพนัดชิงชนะเลิศ
ส่วนในทีมชาติเขาลงเล่นให้ทีมชาตินัดแรกในเกมส์พบสก็อตแลนด์ ในวันที่ 27 พฤษภาคม ปี 1997 โดยลงมาเป็นตัวสำรองของแอนดี้ มาริอ็อต และเล่นให้ทีมชาติทั้งหมด50นัด
เขาย้ายออกจากเซาแทมป์ตันในปี2003 โดยไปร่วมทีมลิเวอร์พูลในช่วงสั้นๆ และย้ายกลับไปเล่นให้วูลฟ์แฮมป์ตันอีกครั้งในเดือนมกราคม ปี 2004
เดือนธันวาคมปีดังกล่าวเขาถูกยืมตัวไปเล่นให้วัตฟอร์ด และในเดือนมกราคม ปี 2006 วูลฟ์ยกเลิกสัญญากับพอล โจนส์ด้วยความยินยอมของทั้ง2ฝ่าย หลังจากนั้นเขาย้ายไปเล่นให้กับควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์สในช่วงปลายฤดูกาล 2005-06 และทำผลงานได้อย่างดีจึงได้รับการต่อสัญญาอีก1ปี และเล่นให้ทีมจนจบฤดูกาล2006-2007 เมื่อหมดสัญญากับสโมสรเขาย้ายไปเล่นฟุตบอลในลีกสมัครเล่นกับทีมบอกนอร์ รีจิสทาวน์
1967
สุนิสา สร้างไธสง
สุนิสา สร้างไธสง เป็นนักกีฬาฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย    ซึ่งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันร่วมกับทีมชาติไทย ในรายการฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2014 ที่จัดขึ้น ณ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม โดยทีมของเธอสามารถเป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนาม และได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดา
ประวัติ
สุนิสา สร้างไธสง มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา เธอมีความชื่นชอบกีฬาตั้งแต่วัยเด็ก ครั้นเมื่อเข้าสู่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เธอได้แข่งขันฟุตบอลหญิงในอำเภอบัวใหญ่ กระทั่งได้รับการทาบทามจากแมวมองให้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนศึกษานารี ณ กรุงเทพมหานคร เมื่อศึกษาที่โรงเรียนแห่งนี้เพียงเทอมเดียว เธอก็ได้เข้าร่วมแข่งขันให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ที่ประเทศเกาหลีใต้เป็นรายการแรก
จากนั้น สุนิสาก็เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติมาโดยตลอด ทั้งรุ่น 17 ปี, 19 ปี รวมถึงฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยชุดใหญ่ ซึ่งเธอมักเป็นตัวเลือกแรก ๆ ของผู้ฝึกสอนให้เข้าทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กซ้าย
ปี พ.ศ. 2552 สุนิสาเข้าแข่งขันฟุตบอลให้แก่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย ในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36
เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 สุนิสาเป็นหนึ่งในผู้ทำหน้าที่ให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในการแข่งขันเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2012 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเวียดนาม ส่วนในเดือนกันยายนปีถัดมา เธอได้เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในรายการเอเอฟเอฟวีเมนส์แชมเปียนชิพ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ย่างกุ้ง ประเทศเมียนมาร์
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 สุนิสาได้เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันให้แก่ฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย ในรายการฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศเมียนมาร์ ซึ่งสุนิสาได้รับการยกย่องจากแฟนเป็นจำนวนมากถึงวีรกรรมของเธอ โดยเธอได้รับบาดเจ็บเมื่อครั้งที่พบกับฟุตบอลหญิงทีมชาติเมียนมาร์ และทางแพทย์ได้ใส่เฝือกพร้อมให้เธอพักรักษาอย่างน้อย 6 สัปดาห์ ทว่าจากนั้นไม่ถึง 48 ชั่วโมง เธอได้ถอดเฝือกออกและขอทางทีมผู้ฝึกสอนแข่งขันต่อ โดยทุกคนต่างรู้ดีว่าสภาพของเธอยังไม่สมบูรณ์ กระนั้น เธอก็สามารถแสดงฝีเท้าได้อย่างยอดเยี่ยม เมื่อครั้งที่เป็นฝ่ายชนะฟุตบอลหญิงทีมชาติเวียดนามในรอบชิงชนะเลิศ และคว้ารางวัลเหรียญทองได้สำเร็จ
ชีวิตส่วนตัว
สุนิสามักได้รับเชิญให้ร้องเพลงหมอลำทางรายการโทรทัศน์ ครั้งหนึ่ง สุนิสาเคยขอนวลพรรณ ล่ำซำ ซึ่งเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลหญิงทีมชาติไทยซื้อรองเท้าส้นสูงให้แก่เธอ หากสามารถไปฟุตบอลโลกหญิง 2015 ได้สำเร็จ
ฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์?
รายการกำเนิดขึ้นในสหราชอาณาจักร มีพิธีกรคือ คริส แทร์แรนต์ และ เจรามี คลาร์กสัน รูปแบบรายการคิดขึ้นโดยเดวิด บริกส์ ร่วมกับสตีฟ ไนต์และไมค์ ไวต์ฮิลล์ ที่คิดการออกแบบเกมในรายการทางวิทยุช่องแคปิตอลเอฟเอ็มในช่วงเช้า ชื่อของรายการเดิมใช้ชื่อ Cash Mountain และเมื่อออกอากาศครั้งแรกในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1998 ก็ถือเป็นรูปแบบรายการเกมโชว์ที่สร้างความประหลาดใจ มีผู้เข้าแข่งขันเพียง 1 คน ที่เน้นภาวะเรื่องการตัดสินใจในแต่ละคำถามมากกว่าความเร็วในการตอบ โดยส่วนมากแล้วแต่ละเวอร์ชันจะไม่กำหนดเวลาในการตอบคำถาม
สหรัฐอเมริกา
เอ่อ... จริงฯ แล้วผมไม่ได้ให้พ่อมาช่วยแค่อยากให้พ่อรู้ว่าผมกำลังจะชนะเงินล้าน
(7 วินาที) เพราะว่า Richard Nixon คือคำตอบสุดท้ายครับ
โอ้ มาย ก้อดดด ผมไม่รู้จะพูดยังไงดีกับคำตอบสุดท้ายที่คนทั่วโลกกำลังลุ้นเขาคือผู้ชนะเงินล้าน!!!
ส่วนในประเทศไทย มีผู้พิชิตเงินล้านคนแรกของรายการ เกมเศรษฐีคนแรกและคนเดียวเท่านั้น คือ คุณศิกษก บรรลือฤทธิ์ เมื่อเดือนตุลาคม 2543 กับคำถามข้อสุดท้ายที่ว่า สัตว์เลื้อยคลานใดมีหัวใจสี่ห้อง 1.งู ,2.เต่า ,3.จระเข้ ,4.จิ้งเหลน และเขาก็ตอบว่า จระเข้ ซึ่งทำให้ได้เงินหนึ่งล้านบาทได้สำเร็จ
เซลล์ประสาทรับความรู้สึก
ในสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อน ระบบประสาทกลางเป็นจุดหมายปลายทางที่นิวรอนรับความรู้สึกส่งข้อมูลไปหา  ส่วนในกรณีของสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนน้อยกว่า  เช่น  ตัวไฮดรา  นิวรอนรับความรู้สึกส่งข้อมูลไปยังเซลล์ประสาทสั่งการ  (motor neurons)  หรือปมประสาทสั่งการ
ในระดับโมเลกุล หน่วยรับความรู้สึกที่อยู่ที่เยื่อหุ้มเซลล์ของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก  มีหน้าที่แปลงข้อมูลตัวกระตุ้นให้เป็นพลังประสาทไฟฟ้า  ประเภทของหน่วยรับความรู้สึกเป็นตัวตัดสินว่าเซลล์จะมีความไวต่อตัวกระตุ้นแบบไหนยกตัวอย่างเช่น  เซลล์ประสาทที่มีหน่วยรับความรู้สึกเชิงกล  อาจจะมีความไวต่อตัวกระตุ้นสัมผัส  ในขณะที่หน่วยรับกลิ่นก็จ  ะยังเซลล์ให้ไวต่อกลิ่น
ระบบรับความรู้สึกทางกาย
ระบบรับความรู้สึกทางกายตอบสนองต่อความรู้สึกต่าง ๆ รวมทั้ง สัมผัส  ความดัน  ความสั่นสะเทือน  อากัปกิริยา  ความร้อน  ความเย็น  และความเจ็บปวด
ตัวรับแรงกล
ตัวรับความรู้สึกทำกิจเฉพาะที่เรียกว่า ตัวรับแรงกล (mechanoreceptor) มักจะหุ้มปลายของใยประสาทนำเข้าเป็นแคปซูลคือเป็นถุงหุ้ม  เพื่อช่วยปรับใยประสาทนำเข้าให้ตอบสนองกับตัวกระตุ้นทางกายประเภทต่าง ๆ  นอกจากนั้นแล้ว  ตัวรับแรงกลยังลดระดับขีดเริ่มเปลี่ยนในการสร้างศักยะงานในใยประสาทนำเข้า  และดังนั้น  โอกาสที่จะยิงสัญญาณของประสาทนำเข้าจึงมีเพิ่มขึ้นเมื่อมีการกระตุ้นความรู้สึก
ตัวรับอากัปกิริยา (proprioceptors)   เป็นตัวรับแรงกลอีกประเภทหนึ่ง  ซึ่งโดยบทของคำในภาษาอังกฤษแล้วหมายถึง  "ตัวรับความรู้สึกเกี่ยวกับตน"  ตัวรับความรู้สึกเหล่านี้แสดงข้อมูลที่ตั้งในปริภูมิของแขนขาและส่วนของร่างกายอื่น ๆ
โนซิเซ็ปเตอร์ มีหน้าที่เกี่ยวกับการรับรู้ความเจ็บปวดและความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ,  ความแสบและความระคายเคืองหลังจากที่ได้รับประทานพริก  (อันเกิดจากสารประกอบหลักคือแค็ปไซซิน ),  ความรู้สึกเย็นหลังจากบริโภคสารเคมีบางพวกเช่น menthol หรือ icillin,   และความรู้สึกเจ็บปวดโดยทั่วไป  มีเหตุมาจากเซลล์ประสาทประเภทนี้
โรคเหตุตัวรับแรงกล
ปัญหาในตัวรับแรงกลสามารถนำไปสู่โรคต่าง ๆ เช่น
การเห็น
การเห็นเป็นระบบรับความรู้สึกที่ซับซ้อนที่สุดอย่างหนึ่ง ก่อนอื่น  ตาต้องเห็นอาศัยการหักเห  (refraction)  ของแสง  ต่อจากนั้น  เซลล์รับแสง (photoreceptor cell)    จะเปลี่ยนพลังงานแสงเป็นสัญญาณไฟฟ้า ซึ่งมีการแปลผลโดยระเบียบการเชื่อมต่อกันของไซแนปส์ของเซลล์ประสาทชนิดต่าง ๆ ในเรตินา  เซลล์ประสาทหลัก  5  อย่างในเรตินาประกอบด้วย
วงจรประสาทพื้นฐานของเรตินาประกอบด้วยเซลล์ประสาท 3 พวกต่อกันเป็นลูกโซ่ เซลล์เหล่านั้นคือ  เซลล์รับแสง  (จะเป็นเซลล์รูปแท่ง  หรือว่า  เซลล์รูปกรวย ก็ดี)  เซลล์สองขั้ว  และเซลล์ปมประสาทในเรตินา  เซลล์ปมประสาทเป็นตัวสร้างศักยะงานเพื่อส่งไปยังระบบประสาทกลาง   วงจรประสาทนี้เป็นทางสั้นที่สุด  (คือตรงที่สุด)  ในการส่งข้อมูลการเห็นไปยังสมอง
โรคเหตุตัวรับความรู้สึกเกี่ยวกับการเห็น
ปัญหาและความเสื่อมของเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกับการเห็น นำไปสู่โรคหรือความผิดปกติเป็นต้นว่า
การได้ยิน
ระบบการได้ยินมีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นความดันที่เกิดจากความสั่นสะเทือนในโมเลกุลอากาศ คือเสียง  ไปเป็นสัญญาณที่สมองสามารถใช้งานได้
เซลล์ขน (hair cells) ภายในหู  ทำการถ่ายโอนเชิงกล  ที่แปลงความเปลี่ยนแปลงของความดันอากาศที่เป็นสื่อของเสียง  ไปเป็นสัญญาณไฟฟ้าเพื่อส่งไปยังระบบประสาทกลาง  โดยขึ้นอยู่กับทิศทางการเคลื่อนไหวของขน  เซลล์ขนอาจจะเกิดการเพิ่มขั้ว  (hyperpolarization )  หรือการลดขั้ว (depolarization)  ถ้าความเคลื่อนไหวไปทาง  stereocilia ที่สูงที่สุด  ประตูแคตไอออน  K+ ก็จะเปิด ปล่อยแคตไอออน K+ ให้ไหลเข้าไปในเซลล์  มีผลทำให้เกิดการลดขั้ว (depolarization) ซึ่งเปิดประตู Ca2+  ทำให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทไปยังใยประสาทการได้ยินที่นำเข้าไปสู่ระบบประสาทกลาง
มีเซลล์ขน 2 ชนิดคือแบบใน (inner) และแบบนอก (outer) เซลล์ขนแบบในเป็นตัวรับความรู้สึก  ส่วนเซลล์ขนแบบนอกโดยปกติมาจากแอกซอนนำออก  (efferent)  ที่มาจากเซลล์ใน  superior olivary complex
โรคเหตุตัวรับความรู้สึกเกี่ยวกับการได้ยิน
ปัญหาในตัวรับความรู้สึกเกี่ยวข้องกับระบบการได้ยิน นำไปสู่โรคหรือความผิดปกติเป็นต้นว่า
ยา
มียาหลายประเภทในตลาดทุกวันนี้ที่ใช้สำหรับควบคุมหรือเยียวยาโรคเกี่ยวกับระบบรับความรู้สึก ตัวอย่างเช่น  Gabapentin  เป็นยาที่ใช้สำหรับรักษาความเจ็บปวดเหตุเส้นประสาท  (Neuropathic pain)  โดยที่ยาทำปฏิกิริยากับประตูแคลเซียมที่เปิดปิดโดยศักย์ไฟฟ้า  (voltage-dependent calcium channels)  ซึ่งมีอยู่ในเซลล์ประสาทที่ไม่ได้รับความรู้สึก
ยาบางอย่างอาจจะใช้สำหรับปัญหาสุขภาพอย่างอื่น แต่ว่า  สามารถมีผลข้างเคียงที่ไม่มุ่งหวังในระบบรับความรู้สึก  ยามีพิษต่อหู  (ototoxic)  เป็นยาที่มีผลต่อหูชั้นในรูปหอยโข่ง (cochlear) เช่นยาปฏิชีวนะประเภท aminoglycoside ซึ่งเป็นพิษต่อเซลล์ขน  ด้วยการใช้ยาเป็นพิษเหล่านี้  เซลล์ขนซึ่งเป็นตัวปั๊มแคตไอออน K+ ก็จะหยุดทำงาน   ดังนั้น  พลังงานที่สร้างขึ้นโดย  endocochlear potential  (ศักย์ภายในหูชั้นในรูปหอยโข่ง) ซึ่งเป็นตัวขับเคลื่อนกระบวนการถ่ายโอนเสียงก็จะระงับไป  ซึ่งนำไปสู่การสูญเสียการได้ยิน
สภาพพลาสติกของระบบประสาท
เริ่มตั้งแต่ที่นักวิทยาศาสตร์สังเกตเห็นการสร้างวงจรประสาทใหม่ในสมองของลิง  ในการทดลองของนักวิจัยทอบ  ที่เมืองซิลเวอร์ สปริง รัฐแมรีแลนด์  ประเทศสหรัฐอเมริกา ก็มีงานวิจัยมากมายเกี่ยวกับสภาพพลาสติกของระบบรับความรู้สึก   และได้มีความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในการรักษาโรคของระบบรับความรู้สึก  เทคนิคเช่น  การรักษาด้วยการเคลื่อนไหวมีอวัยวะถูกรัด (constraint-induced movement therapy ) ที่พัฒนาโดยทอบ  ได้ช่วยคนไข้ที่มีแขนขาอัมพาต ให้ได้ใช้แขนขาเหล่านั้นอีก โดยบังคับให้ระบบรับความรู้สึกสร้างวิถีประสาทใหม่  แทนที่วิถีที่ถูกทำลายไปเพราะโรค
กลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่ (phantom limb syndrome) เป็นโรคระบบรับความรู้สึกที่คนไข้ที่ถูกตัดแขนขาออก  มีความรู้สึกว่าแขนขาที่ถูกตัดออกไปแล้วนั้น  ยังมีอยู่  และอาจจะยังมีความรู้สึกเจ็บปวดที่อวัยวะนั้น กล่องกระจกที่พัฒนาโดยรามจันทรัน  ได้ช่วยเปลื้องคนไข้ที่มีภาวะนี้จากความรู้สึกเจ็บปวดในอวัยวะที่ไม่มีเหล่านั้น
กล่องกระจกเป็นอุปกรณ์ง่าย ๆ ซึ่งใช้กระจกเงาในกล่องเพื่อสร้างภาพลวงตาที่ระบบรับความรู้สึกเข้าใจว่า มันเห็นมือ 2 มือแทนที่จะเห็นแค่มือเดียว  และดังนั้น  เปิดโอกาสให้ระบบรับความรู้สึกควบคุม "อวัยวะผี" นั้น เมื่อทำอย่างนี้  ระบบรับความรู้สึกสามารถสร้างความคุ้นเคยกับความไม่มีของอวัยวะนั้น  และในที่สุดก็ช่วยระงับอาการของภาวะนี้
ประเภทของใยประสาท
ใยประสาทของระบบประสาทส่วนปลายสามารถแบ่งประเภทโดยลักษณะต่าง ๆ เป็นต้นว่า ความเร็วของการส่งสัญญาณในแอกซอน  ความมีปลอกไมอีลิน  และขนาดของใยประสาท  ยกตัวอย่างเช่น  มีใยประสาทประเภทซี  (C)  และใยประสาทประเภทเอเด็ลตา  (Aδ)  ใยประสาทเหล่านี้พร้อมทั้งเซลล์ประสาทประกอบกันเป็นระบบประสาท
รายชื่อตอนในแฟรี่เทล (อนิเมะ)
แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร เป็นอนิเมะที่ดัดแปลงจากการ์ตูนเล่มในชื่อเดียวกัน โดย เอ-1 พิกเจอส์ และ แซทเทลไลท์ ในตอนที่ 1 - 175 และ เอ-1 พิกเจอส์ และ สตูดิโอ บริดจ์ ในตอนที่ 176 - 277 กำกับโดย ชินจิ อิชิฮิระ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และรวบรวมจัดจำหน่ายในเวอร์ชันดีวีดีและบลูเรย์โดย แอนิเพล็กซ์ โดยได้แบ่งออกอากาศเป็นทั้งหมดสามช่วง ช่วงแรกออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2552 - 30 มีนาคม 2556 ช่วงที่สองออกอากาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2557 - 26 มีนาคม 2559 และช่วงสุดท้ายจะเริ่มออกอากาศใน พ.ศ. 2561 เนื้อเรื่องโดยรวมเป็นการผจญภัยของ นัตสึ ดรากูนีล จอมเวทย์ของกิลด์แฟรี่เทล ที่ตั้งความหวังที่อยากจะเจอ ราชันย์มังกรไฟ อิกนีล ผู้เปรียบเสมือนเป็นพ่อของตัวเอง โดยมี ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย จอมเวทย์ผู้ใช้กุญแจแห่งดวงดาวเป็นเพื่อนร่วมทาง
ในประเทศไทย อนิเมะ เรื่องนี้ถือลิขสิทธิ์โดย โรส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ คอร์ปอเรชัน จำกัด แต่ถือลิขสิทธิ์เพียงแค่ 2 ฤดูกาลแรกเท่านั้น และไม่ได้มีการต่อลิขสิทธิ์ในส่วนที่เหลือ
Season : 1 (หางแห่งภูติพราย)
ฤดูกาลที่ 1 ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2552 - 27 กันยายน 2553 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นทั้งหมด 5 ช่วงหลัก ช่วงแรกมีชื่อว่า หางแห่งภูติพราย (The Fairy Tail) เป็นเรื่องราวการผจญภัยของ ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย ที่เดินทางเพื่อเข้ากิลด์ชื่อดังของราชอาณาจักรฟิโอเร่ "แฟรี่เทล" ซึ่งหลังจากที่ลูซี่ได้เข้าแฟรี่เทลก็ได้ออกผจญภัยและทำภารกิจต่างๆ ร่วมกับผู้ใช้เวทย์ปราบมังกร นัตสึ ดรากูนีล จอมเวทย์น้ำแข็ง เกรย์ ฟูลบัสเตอร์ และจอมดาบหญิง เอลซ่า สการ์เล็ต ช่วงที่สองมีชื่อว่า เกาะการูน่า (Garuna Island) เป็นเรื่องราวที่ นัตสึ ลูซี่ และเกรย์ แอบไปทำภารกิจระดับ S โดยไม่ได้รับอนุญาตจากทางกิลด์ ซึ่งภารกิจดังกล่าวยังเกี่ยวข้องกับเกรย์ และอาจารย์ของเกรย์ด้วย ช่วงที่สามมีชื่อว่า ศึกแฟนธ่อมลอร์ด (Phantom Lord) เป็นเรื่องราวที่กิลด์แฟรี่เทลถูกกิลด์แฟนธ่อมลอร์ดเข้าโจมตี โดยหวังเพียงชิงตัว ลูซี่ ฮาร์ทฟิเลีย ลูกสาวเพียงคนเดียวของตระกูลฮาร์ทฟิเลียกลับไป ช่วงที่สี่มีชื่อว่า หอคอยสวรรค์ (Tower of Heaven) เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอดีตของเอลซ่าเมื่อครั้งถูกจับไปเป็นทาสในหอคอยแห่งนั้น และช่วงสุดท้ายมีชื่อว่า ศึกแฟรี่เทล (Battle of Fairy Tail) เป็นเรื่องราวการก่อกบฐของ ลัคซัส เดรเยอร์ หลานชายเพียงคนเดียวของ มาคาลอฟ เดรเยอร์ ผู้เป็นหัวหน้ากิลด์คนปัจจุบัน เพื่อเฟ้นหาผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่จะคู่ควรกับแฟรี่เทลยุคใหม่ ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน
Season : 2 (ศึกโอราเชียน เซส)
ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553 - 28 มีนาคม 2554 โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็นสองช่วง ช่วงแรกมีชื่อว่า ศึกโอราเชียน เซส (Oración Seis) เป็นเรื่องราวการรวมพลังของกิลด์จอมเวทย์ทั้งสี่อันได้แก่ แฟรี่เทล บลูเพกาซัส ลาเมียสเกล แลเคทเชลเตอร์ เพื่อต่อต้านสหพันธ์บาลามที่มีกิลด์แห่งความมืด โอราเชี่ยน เซส เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง และช่วงที่สองมีชื่อว่า ศึกดาฟเน่ (Daphne) เป็นเรื่องราวการทรยศของเกรย์ต่อนัตสึ เพื่อให้นัตสึนึกถึงอดีตที่เคยทำไว้และยังทำไม่สำเร็จ ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 24 ตอน
Season : 3 (แฟรี่เทลกับอีกโลกคู่ขนาน "เอดราส")
ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 4 เมษายน 2554 - 8 ตุลาคม 2554 เป็นเรื่องราวการผจญภัยในโลกคู่ขนานที่ชื่อว่า "เอดราส" เพื่อช่วยเหลือประชาชนชาวแมกโนเลียและเพื่อนพ้องในกิลด์แฟรี่เทลที่ถูกทำให้เป็นคริสตัลเวทมนตร์ อันเป็นแหล่งพลังของประชาชนชาวเอดราส ในฤดูกาลนี้มีจำนวนตอนที่ออกอากาศทั้งหมด 28 ตอน