cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอมัญจาคีรี
ประวัติ
อำเภอมัญจาคีรี เดิมตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ที่บ้านหัวนา ตำบลจระเข้ อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น โดย ณ ที่นั้นมีภูเขาชื่อ "เม็ง" ซึ่งราชบัณฑิตยสถานสันนิษฐานว่าเพี้ยนมาจากคำ "มญฺจ" ในภาษาบาลี อันแปลว่า "เตียง" หรือ "แท่น" อำเภอนั้นจึงได้ชื่อว่า "มัญจาคีรี" หมายความตามตัวอักษรว่า "ภูเขามัญจา" หรือ "ภูเขาเม็ง" แปลได้อีกว่า อำเภอที่ตั้งอยู่ใกล้เขาอันมีรูปดั่งเตียงหรือแท่น
พ.ศ. 2419 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านสวนหม่อน ตำบลสวนหม่อน
พ.ศ. 2430 ไปที่ตำบลกุดเค้า แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอกุดเค้า" ตามตำบลที่ตั้ง
พ.ศ. 2481 กลับมาใช้ชื่อ "มัญจาคีรี" ดังเดิม
เมืองมัญจาคีรีหรืออำเภอมัญจาคีรี ปรากฏอยู่ในทำเนียบมณฑลอุดร กล่าวว่า เมื่อ พ.ศ. 2433 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าให้ตั้งเมืองขึ้น ชื่อ เมืองมัญจาคีรี โดยมี จางวางเอกพระยาพฤติคุณธนเขม (สน สนธิสัมพันธ์)เป็นเจ้าเมืองคนแรก ของเมืองมัญจาคีรี หรือ อำเภอมัญจาคีรี เมื่อ พ.ศ. 2433-2439 เจ้าเมืองคนที่ 2 คือ พระเกษตรวัฒนา (โส สนธิสัมพันธ์)เมื่อ พ.ศ. 2439-2443 และมีปรากฏประวัติเมืองมัญจาคีรี ในหนังสือประวัติจังหวัดในประเทศไทย ในห้องสมุดของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า - กรุงเทพฯ)
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอมัญจาคีรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 118 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอมัญจาคีรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 9 แห่ง ได้แก่
โรงเรียน
โรงเรียนมัธยมศึกษา โรงเรียนประถมศึกษา โรงเรียนขยายโอกาส
ภูมิศาสตร์
อำเภอมัญจาคีรีมีแม่น้ำชีไหลผ่าน และมี "บึงกุดเค้า" เป็นบึงขนาดใหญ่ในตัวอำเภอ โดยเป็นแหล่งน้ำดิบสำหรับทำน้ำประปา
เฟิร์น
เฟิร์น หรือ เฟิน (fern) เป็นหนึ่งในกลุ่มของพืชที่มีราว ๆ 20,000 สปีชีส์ ที่ถูกจำแนกในไฟลัม Pteridophyta หรือ Filicophyta พืชกลุ่มนี้ยังเป็น Polypodiophyta หรือ Polypodiopsida ด้วย เมื่อถือตามส่วนย่อยของพืชมีท่อลำเลียง คำว่า เทอริโดไฟต์ (pteridophyte) ใช้เพื่อกล่าวถึงพืชมีท่อลำเลียงที่ไม่มีเมล็ดทั้งหมด ทำให้มันหมายถึง "เฟิร์นและพืชใกล้เคียงเฟิร์น" ซึ่งสามารถสร้างความสับสนเมื่อสมาชิกของเฟิร์นในส่วน Pteridophyta บางครั้งอ้างเป็นเทอริโดไฟต์ได้ด้วยเหมือนกัน การศึกษาในเรื่องของเฟิร์นและเทอริโดไฟต์อื่น ๆ เรียกว่า วิทยาเฟิร์น (Pteridology)
แกมีโทไฟต์ของเฟิร์นที่สร้างสปอร์ชนิดเดียว มีลักษณะเป็นแผ่นแบนบางสีเขียว (มีคลอโรฟิลล์) ด้านล่างมีไรซอยด์ ส่วนใหญ่มักมีรูปร่างคล้ายรูปหัวใจ (prothallus) ส่วนใหญ่สร้างสปอร์ชนิดเดียว เช่น เฟิร์นสไบนาง เฟิร์นชายผ้าสีดา เฟิร์นชายผ้าสีดาแกรนเด้ เป็นต้น เฟิร์นที่สร้างสปอร์สองชนิดบางชนิดอยู่ในน้ำ และที่ชื้นแฉะ ได้แก่ เฟิร์นนาคราช เฟิร์นลูกไก่ เป็นต้น
ระยะสปอโรไฟต์
ระยะสปอโรไฟต์ คือ ระยะที่เฟิร์นสร้างสปอร์ มีโครโมโซม 2 ชุด
ระยะแกมีโทไฟต์
ระยะแกมีโทไฟต์ คือ ระยะที่เฟิร์นสร้างเซลล์สืบพันธุ์ มีโครโมโซมชุดเดียว
คมดาบสั้น
คมดาบสั้น เป็นผลงานของโกวเล้ง เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับอาวุธดาบสั้น สั้นหนึ่งนิ้วอันตรายหนึ่งส่วน คมดาบสั้นก็เฉกเช่นเดียวกัน
เฟิร์น
นิเวศวิทยา
เฟิร์นชนิดต่าง ๆ มีถิ่นอาศัยที่หลากหลาย เช่น อาศัยบนภูเขาสูง, พื้นที่ชุ่มชื้น, พื้นที่เปิดโล่ง, ในน้ำ, บนหินในทะเลทรายที่แห้งแล้ง, บนรอยแตกบนหิน, พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีสภาพเป็นกรด เช่น บึง และ หนองน้ำ, หรือ บนต้นไม้เขตร้อน เป็นต้น
เฟิร์นหลายชนิดพบร่วมกับเห็ดราไมคอร์ไรซา อีกหลายชนิดเติบโตได้เฉพาะในค่าความเป็นกรด-เบส (pH) ในช่วงค่าที่มีระดับที่พิเศษ เช่น Lygodium ที่พบทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือที่เติบโตในความชื้นสูง และดินเป็นกรดเข้มข้นเท่านั้น ในขณะที่ Cystopteris bulbifera พบบนหินปูนเท่านั้น
เฟิร์นสามารถแยกได้ 7 ประเภท ตามถิ่นอาศัย
เฟิร์นในระยะแกมีโตไฟต์
ระยะแกมีโตไฟต์ของเฟิร์นจะมีลักษณะต่างจากพืชมีเมล็ดอื่น โดยที่ระยะแกมีโตไฟต์ของเฟิร์นจะประกอบไปด้วย: <!--** Trophophyll: A leaf that does not produce spores, instead only producing sugars by photosynthesis. Analogous to the typical green leaves of seed plants.
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 8 รายการแข่งขันเทควันโดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มะกุฮะริเม็สเซะ การแข่งขันรายการรุ่นไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 17 คน จาก 17 ประเทศโดยประมาณ
เฟิร์น
เฟิร์นในระยะแกมีโตไฟต์
The gametophytes of ferns, however, are very different from those of seed plants. They typically consist of:
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู
พระนางธรรมเทวีแห่งตองอู (ဓမ္မဒေဝီ, ) หนึ่งในสามอัครมเหสีของ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์พม่าแห่ง ราชวงศ์ตองอู เป็นธิดาของ เมงเยสีหตู พระอาจารย์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้รวมถึงเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ พระเจ้าบุเรงนอง
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 6 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2000
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู
เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก พระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ใน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้และมีพระประสูติกาลพระธิดา 1 พระองค์คือ พระนางหงสาวดีมี้พญา พระมเหสีใน พระเจ้านันทบุเรง
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นไม่เกิน 57 กิโลกรัม บุคคลหญิง
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
เฟิร์น
เฟิร์นในระยะแกมีโตไฟต์
One difference between sporophytes and gametophytes might be summed up by the saying that "Nothing eats ferns, but everything eats gametophytes." This is an over-simplification, but it is true that gametophytes are often difficult to find in the field because they are far more likely to be food than are the sporophytes.
การวิวัฒนาการและการจัดจำแนก
<!--Ferns first appear in the fossil record in the early-Carboniferous period. By the Triassic, the first evidence of ferns related to several modern families appeared. The "great fern radiation" occurred in the late-Cretaceous, when many modern families of ferns first appeared.
One problem with fern classification is the problem of cryptic species. Cryptic species are those which are morphologically similar to another species, but which differ genetically in ways that prevent fertile interbreeding. A good example of this can be seen in the currently-designated species Asplenium trichomanes, the maidenhair spleenwort. This is actually a species complex which includes distinct diploid and tetraploid races. There are minor but unclear morphological differences between the two groups, which prefer distinctly differing habitats. In many cases such as this, the species complexes have been separated into separate species, thus raising the number of overall fern species. Possibly many more cryptic species are yet to be discovered and designated.
Ferns have traditionally been grouped in the Class Filices, but modern classifications assign them their own division in the plant kingdom, called Pteridophyta.
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
ทิศตะวันออกเฉียงใต้ หรือ ทิศอาคเนย์, อาคเณย์ เป็นหนึ่งในทิศรองทั้งสี่ อยู่ตรงข้ามกับทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ขวามือของทิศใต้ และซ้ายมือของทิศตะวันออก โดยมากจะกำหนดให้ทิศตะวันออกเฉียงใต้อยู่ด้านมุมขวาของแผนที่ทางภูมิศาสตร์ แต่อยู่ทางมุมซ้ายของแผนที่ดาว
เฟิร์น
การวิวัฒนาการและการจัดจำแนก
Traditionally, three discrete groups of plants have been considered ferns: two groups of eusporangiate ferns—families Ophioglossaceae (adders-tongues, moonworts, and grape-ferns) and Marattiaceae—and the leptosporangiate ferns. The Marattiaceae are a primitive group of tropical ferns with a large, fleshy rhizome, and are now thought to be a sibling taxon to the main group of ferns, the leptosporangiate ferns. Several other groups of plants were considered "fern allies": the clubmosses, spikemosses, and quillworts in the Lycopodiophyta, the whisk ferns in Psilotaceae, and the horsetails in the Equisetaceae. More recent genetic studies have shown that the Lycopodiophyta are only distantly related to any other vascular plants, having radiated evolutionarily at the base of the vascular plant clade, while both the whisk ferns and horsetails are as much "true" ferns as are the Ophioglossoids and Marattiaceae. In fact, the whisk ferns and Ophioglossoids are demonstrably a clade, and the horsetails and Marattiaceae are arguably another clade. Molecular data — which remain poorly constrained for many parts of the plants' phylogeny — have been supplemented by recent morphological observations supporting the inclusion of Equisetaceae within the ferns, notably relating to the construction of their sperm, and peculiarities of their roots (Smith et al. 2006, and references therein). However, there are still differences of opinion about the placement of the Equisetum species (see Equisetopsida for further discussion).
One possible means of treating this situation is to consider only the leptosporangiate ferns as "true" ferns, while considering the other three groups as "fern allies". In practice, numerous classification schemes have been proposed for ferns and fern allies, and there has been little consensus among them. A new classification by Smith et al. (2006) is based on recent molecular systematic studies, in addition to morphological data. This classification divides ferns into four classes:
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
คำแปลตามพจนานุกรม
ทิศอาคเนย์ [–คะเน] ตามพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน ให้นิยามคำว่า ทิศอาคเนย์ไว้แปลว่า ทิศตะวันออกเฉียงใต้ (สันสกฤตว่า อาคฺเนย แปลว่า ทิศที่พระอัคนีรักษา) ซึ่งเป็นหนึ่งในทิศทั้งแปด
เฟิร์น
การวิวัฒนาการและการจัดจำแนก
The last group includes most plants familiarly known as ferns. Modern research supports older ideas based on morphology that the Osmundaceae diverged early in the evolutionary history of the leptosporangiate ferns; in certain ways this family is intermediate between the eusporangiate ferns and the leptosporangiate ferns.
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
ความเชื่อมโยงตามวรรณคดีไทย
ช้างเผือกประจำทิศอาคเนย์ คือ ช้างบุณฑริกอยู่ทิศอาคเนย์ เกสรหนึ่งทิ้งไปข้างทิศอาคเนย์ บังเกิดเป็นช้างชื่อบุณฑริกมีลักษณะ 5 ประการ สีกายดังดอกบัวขาว งาใหญ่สั้นสีดังสังข์ เล็บงามคือทอง ท้องมัวดังฝนคร่ำ กลิ่นหอมดังดอกสัตบงกช พร้อมด้วยลักษณะ ตามตำรา คชศาสตร์
เฟิร์น
การวิวัฒนาการและการจัดจำแนก
The complete classification scheme proposed by Smith et al. (2006; alternative names in brackets) :
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
คตินิยมและความเชื่อ
ตามคติความเชื่อของคนไทยซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากพระพุทธศาสนานั้น เชื่อกันว่าในสรรพสิ่งทั้งหลายมีเทวดาอยู่รายรอบตัวเรา ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือในกฎหมายตราสามดวงที่มักกล่าวถึงเทวดาไว้ในพระไอยการต่าง ๆ เช่น ในลักษณภญาณมีกล่าวไว้ว่า “...แลปางนี้ฃอเทพยุดาเจ้าทังหลาย คือพระอินท พระพรหม พระยมราช แลท้าวจาตุโลกบาล พระจันท พระอาทิตย์ ภูมอารักษอากาศเทพยุดาผู้รักษาพระพุทธศาสนา แลเทพยุดาอันรักษาซึ่งขอขันธเสมาแลพระมหาบวรเสวตรฉัตรจงเสดจ์มาประชุมให้พร้อมกันในสถานที่นี้ ฟังซึ่งคำคนผู้จะเปนสักขิพญาณแก่กัน...”
เฟิร์น
Economic uses
Ferns are not as important economically as seed plants but have considerable importance. Some ferns are used for food, including the fiddleheads of bracken, Pteridium aquilinum, ostrich fern, Matteuccia struthiopteris, and cinnamon fern, Osmunda cinnamomea. Diplazium esculentum is also used by some tropical peoples as food.
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
คตินิยมและความเชื่อ
ตามตำราพรหมชาติมีความเชื่อว่าพืชมงคลประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้คือ สารภี ยอ ยอป่า และ กระถิน
เฟิร์น
Economic uses
Ferns of the genus Azolla are very small, floating plants that do not look like ferns. Called mosquito fern, they are used as a biological fertilizer in the rice paddies of southeast Asia, taking advantage of their ability to fix nitrogen from the air into compounds that can then be used by other plants.
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
คตินิยมและความเชื่อ
ส่วนเทวดาประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้คือพระอังคาร
เฟิร์น
Economic uses
A great many ferns are grown in horticulture as landscape plants, for cut foliage and as houseplants, especially the Boston fern (Nephrolepis exaltata). The Bird's Nest Fern, Asplenium nidus, is also popular, and the staghorn ferns, genus Platycerium, have a considerable following.
ทิศตะวันออกเฉียงใต้
คตินิยมและความเชื่อ
ส่วนมหาเทพประจำทิศคือ พระอัคคี หรือ พระเพลิง ซึ่งคือที่มาของคำว่า อาคเนย์
เฟิร์น
Economic uses
Several ferns are noxious weeds or invasive species, including Japanese climbing fern (Lygodium japonicum), mosquito fern and sensitive fern (Onoclea sensibilis). Giant water fern (Salvinia molesta) is one of the world's worst aquatic weeds. The important fossil fuel coal consists of the remains of primitive plants, including ferns.
Ferns have been studied and found to be useful in the removal of heavy metals, especially arsenic, from the soil
Other ferns with some economic significance include:
Cultural connotations
In Slavic folklore, ferns are believed to bloom once a year, during the Ivan Kupala night. Although it's exceedingly difficult to find, anyone who takes a look of a fern flower will be happy and rich for the rest of his life. Similarly in Finland, the tradition holds that one who finds the seed of a fern in bloom on Midsummer night, will by the possession of it be able to travel under a glamour of invisibility and shall be guided to the locations where eternally blazing Will o' the wisps called Aarnivalkea mark the spot of hidden treasure that is protected by a spell which prevents anyone else but the fern seed holder from ever accidentally stumbling in on the location of those caches.
"Pteridomania"' is a term for the Victorian era craze of fern collecting and fern motifs in decorative art including pottery, glass, metals, textiles, wood, printed paper, and sculpture "appearing on everything from christening presents to gravestones and memorials." The fashion for growing ferns indoors led to the development of the Wardian case, a glazed cabinet that would exclude air pollutants and maintain the necessary humidity.
The dried form of ferns was also used in other arts, being used as a stencil or directly inked for use in a design. The botanical work, The Ferns of Great Britain and Ireland, is a notable example of this type of nature printing. The process, patented by the artist and publisher Henry Bradbury, impressed a specimen on to a soft lead plate. The first publication to demonstrate this was Alois Auer's The Discovery of the Nature Printing-Process.
Medicinal Value
Ferns are sometimes used in medicine to treat cuts and clean them out. Ferns are also good bandages if you are stuck out in the wild. Rubbing a sword fern frond spore-side-down on a stinging nettle sting removes the stinging.
ยอดขุนโจร
ยอดขุนโจร (Huo Bing Xiao Shi Yi Lang) เป็นตอนที่สองของชุดบุตรที่สิบเอ็ด ผลงานการประพันธ์ของโกวเล้ง หลังจากที่ตอนจบของตอนที่ 1 ในชุดนี้ เซียวจับอิดนึ้งเดินสู่เส้นทางแห่งความตายโดยท้าสู้กับเทพสำราญเพียงเท่านั้น ปล่อยนักอ่านขบคิดคาดเดาต่าง ๆ นานา จวบกระทั่งสี่ปีให้หลัง โก้วเล้งจึงเขียนยอดขุนโจรออกมา แฟนนักอ่านค่อยทราบว่าเซียวจับอิดนึ้งยังไม่ตาย เลี่ยงเซี้ยเปียะยังแทนที่ตำแหน่งของเทพสำราญ กลายเป็นผู้สืบทอดหน่วยงานฟ้า ดังนั้นการต่อสู้ที่ประลองปัญญาและประลองกำลังจึงเปิดฉากขึ้น
เฟิร์น
Misunderstood names
In addition, the book Where the Red Fern Grows has elicited many questions about the mythical "red fern" named in the book. There is no such known plant, although there has been speculation that the oblique grape-fern, Sceptridium dissectum, could be referred to here, because it is known to appear on disturbed sites and its fronds may redden over the winter.-->
สุวรรณหงส์
ประวัติ
ในสมัยรัชกาลที่ ๑ นั้น ละครหลวง มักนิยมเล่นกันเฉพาะเรื่องอิเหนา และอุณรุท ซึ่งเป็นเรื่องสำหรับละครใน ส่วนละครนอกซึ่งเป็นละครระดับชาวบ้านที่เล่นกันนอกวังและใช้ผู้ชายเป็นตัวแสดง แสดงเรื่องตั้งแต่ครั้งกรุงเก่านั้นมีฉบับอยู่ในหอพระสมุด ด้วยกัน ๑๔เรื่อง ทว่าไม่บริบูรณ์เลยสักเรื่องเดียว คือ เรื่องการเกด ๑ คาวี ๑ ไชยทัต ๑ พิกุลทอง๑ พิมพ์สวรรค์ ๑ พิณสุริวงศ์ ๑ มโนราห์ ๑ โม่งป่า ๑ มณีพิไชย ๑ สังข์ทอง ๑ สังข์ศิลป์ไชย ๑ สุวรรณศิลป์ ๑ สุวรรณหงส์ ๑ โสวัตร ๑
ส่วนบทละครนอก อีก ๕ เรื่อง ซึ่งเป็นบทละครสำนวนเก่าก่อนสมัยรัชกาลที่ ๒ แต่ยังไม่แน่ชัดว่า อยู่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาหรือไม่คือเรื่องไกรทอง ๑ โคบุตร ๑ ไชยเชษฐ์ ๑ พระรถเสน ๑ ศิลป์สุริวงศ์ ๑
ในสมัยรัชกาลที่ ๒ กรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ ทรงโปรดเรื่องละครนอก จึงทรงแต่งบทละครนอกขึ้น ๔ เรื่อง คือ มณีพิไชยตอนต้น (ต่อมารัชกาลที่ ๒ ทรงเสียดายเรื่อง จึงทรงพระราชนิพนธ์ต่อในตอนที่นางยอพระกลิ่นแปลงเป็นพราหมณ์)สุวรรณหงส์๑ แก้วหน้าม้า ๑ และนางกุลา (โสนน้อยเรือนงาม) ๑ ปรากฏว่า บทละครนอกของ พระองค์เจ้าทินกร หรือกรมหลวงภูวเนตรนรินทร์ฤทธิ์ เป็นที่แพร่หลายมากจนถึงบัดนี้เป็นละครนอก หรือที่เรียกกันว่าละครชาตรี นิยมเล่นกันมาก ไม่แพ้เรื่อง สังข์ทอง คาวี ไชยเชษฐ์ และ ไกรทอง
สำหรับเรื่อง สุวรรณหงส์ นี้ตอนที่นิยมเล่นละครชาตรีกันมากมี ๓ ตอน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต ชมถ้ำเพชรพลอย และตอนกุมภณฑ์ถวายม้า ผู้แสดงซึ่งเป็นตัวละครสำคัญก็มีอยู่ ๓ คน เช่นกัน คือ ตอนพราหมณ์เล็กพราหมณ์โต มีพราหมณ์เล็ก (คือพราหมณ์เกศสุริยง) ๑ พราหมณ์โต (คือพราหมณ์กุมภัณฑ์) ๑ และพระสุวรรณหงส์ ๑ ส่วนตอนกุมภัณฑ์ถวายม้าก็มีผู้แสดงสำคัญ ๓ คน คือ กุมภัณฑ์ยักษ์ ๑ เกศสุริยงยักษ์ ๑ และพระสุวรรณหงส์ ๑ และตอนสุวรรณหงส์ต้องหอก
นอกจากนี้ยังมีต้นฉบับวรรณกรรมที่แพร่หลายไปยังภาคใต้เช่น สุวรรณหงส์ คำกาพย์ ฉบับหลวงพุทธราชศักดา จังหวัดพัทลุง เป็นต้น ซึ่งสัณนิษฐานว่า คงจะได้รับอิทธิพลจากการเล่นละครในสมัยกรุงศรีอยุธยา รวมทั้งในภาคเหนือและภาคอีสาน ก็ปรากฏเป็นวรรณกรรมใบลาน และภาพจิตรกรรมฝาผนังตามวัดต่าง ๆ เช่น วิหารลายคำวัดพระสิงห์ จ.เชียงใหม่ เป็นต้น
เทอร์เรซ เฮาส์
เทอร์เรซ เฮาส์ เป็นแฟรนไชส์เรียลลิตีโชว์ญี่ปุ่น ที่ประกอบด้วย 5 ซีรีส์ และภาพยนตร์ 1 เรื่อง โดยในแต่ละซีรีส์จะมีสมาชิกทั้งหมด 6 คน แบ่งเป็นผู้ชาย 3 คน และผู้หญิง 3 คนจากพื้นเพที่แตกต่างกันจะต้องมาอยู่ในบ้านเดียวกัน และสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสมาชิกภายในบ้าน รายการโทรทัศน์นี้ได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากผู้ชมสำหรับการผลิตเรียลลิตีโชว์อย่างจริงจัง
ในซีรีส์แรกในชื่อ "Boy × Girls Next Door" ที่ออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์ฟูจิ ตั้งแต่วันที่ 12 ตุลาคม 2012 จนถึง 29 กันยายน 2014 และจบซีรีส์ด้วยภาพยนตร์ "Closing Door" โดยซีรีส์ต่อ ๆ มาจะมีสถานีโทรทัศน์ฟูจิ และเน็ตฟลิกซ์เป็นผู้อำนวยการผลิต ซึ่งจะฉายในต่างประเทศเป็นที่แรกบนแพลตฟอร์มดังกล่าว ในขณะเดียวกันก็ยังคงออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิไปพร้อม ๆ กัน ซีรีส์ลำดับที่สองในชื่อ "รักวุ่น ๆ ของหนุ่มสาวชาวเมือง" ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน 2015 จนถึง 27 กันยายน 2016 โดยได้มีการย้ายบ้านจากโชนัน ไปยังเขตอภิมหานครโตเกียว ซีรีส์ลำดับที่สาม ได้มีการถ่ายทำในรัฐฮาวาย ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2016 จนถึง 29 สิงหาคม 2017 ภายใต้ชื่อ "อโลฮ่า ฮาวาย" ซีรีส์ลำดับที่สี่ในชื่อ "เปิดประตูสู่โอกาสใหม่" ได้ย้ายการถ่ายทำกลับมายังจังหวัดนางาโนะ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 19 ธันวาคม 2017 จนถึง 12 กุมภาพันธ์ 2019 ในซีรีส์ลำดับที่ห้า และลำดับล่าสุด "โตเกียว 2019-2020" เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม 2019 และออกอากาศตอนล่าสุดวันที่ 19 พฤษภาคม 2020 ซึ่งหยุดการถ่ายทำเนื่องจากการเสียชีวิตของฮานะ คิมูระ
ภาพรวม
เทอร์เรซ เฮาส์ เป็นเรียลลิตีโชว์ที่ติดตามชีวิตของคนแปลกหน้า 6 คนที่ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน โดยสมาชิกภายในบ้านจะถูกแบ่งออกเป็นผู้ชาย 3 คน และผู้หญิง 3 คน ที่มีอายุราว 18 ถึง 30 ปี ถึงแม้ว่าเทอร์เรซ เฮาส์ไม่ได้อธิบายลักษณะ หรือประเภทของรายการโทรทัศน์ออกเดต แต่ผู้ชมรายการนี้ยังคงจัดให้อยู่ในประเภทดังกล่าวอยู่ดี รายการโทรทัศน์นี้แสดงให้เห็นถึงสมาชิกภายในบ้านแต่ละคนไล่ตามชีวิตรัก และรับมือกับความแตกต่างในบุคลิกภาพ, ความหวัง และความฝันของสมาชิกภายในบ้าน
เรียลลิตีโชว์นี้มอบบ้านพร้อมเครื่องเรือนและรถยนต์ 2 คัน ซึ่งได้มีการติดตั้งกล้องไว้บนผนัง โดยสมาชิกในเทอร์เรซ เฮาส์ สามารถไปทำงานและใช้ชีวิตตามปกติสุข ในบางโอกาสอาจมีการถ่ายชีวิตส่วนตัว ที่ทำงาน เพื่อน และครอบครัวของของสมาชิกอย่างเป็นพิเศษ แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะให้น้ำหนักไปยังการเดท และเหตุการณ์สำคัญระหว่างสมาชิกภายในบ้านมากกว่า ในกรณีที่สมาชิกภายในบ้านคนใดคนหนึ่งตัดสินใจที่จะออกจากรายการโทรทัศน์นี้ สมาชิกคนใหม่ เพศ]ดียวกัน จะถูกเชิญให้มาแทนที่สมาชิกคนก่อน พิธีกรในสตูดิโอจะทำหน้าที่แนะนำรายการในแต่ละตอน และจะชมไปพร้อม ๆ กับผู้ชมทางบ้าน ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง รายการจะตัดเข้าภาพในสตูดิโอ พิธีกรจะวิเคราะห์ถึงบทสนทนา ถอดความหมายภาษากาย และพูดสนุกขำขันเกี่ยวกับภาพคลิปวีดิโอ 10 นาที สุดท้ายก่อนตัดเข้าสตูดิโอ
ข้อโต้เถียง
ในการสัมภาษณ์ของอดีตสมาชิก ลอว์เรน ไช่ ในซีรีส์ "อโลฮ่า ฮาวาย" เดือนธันวาคม 2017 ผ่านนิตยสารเมโทรโฟลิส ได้พูดถึงเทอร์เรซ เฮาส์ว่า "น่าจะเป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์ที่ไม่สมจริงที่สุด" เธออ้างว่าสมาชิกภายในบ้านมาพักอาศัยอยู่ในบ้านเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงต่อวัน หรือก็ต่อเมื่อมีการออกท่องเที่ยว การเดทเท่านั้น อีกทั้งสมาชิกภายในบ้านยังถูกไม่ให้พูดคุยกันในระยะเวลาราว 20 ชั่วโมงที่เหลือของวัน ถึงแม้ว่ารายการนี้จะแจ้งแล้วว่าไม่มีการบอกบทก็ตาม แต่ไช่กล่าวว่าทีมงานให้หัวข้อภาพรวมอย่างคร่าว ๆ ว่าจะให้พูดเรื่องอะไร โดยในเวลาต่อมาเมโทรโฟลิสได้ลบบทสัมภาษณ์ส่วนนี้ออกจากบทความออนไลน์
การเสียชีวิตของฮานะ คิมูระ
หลังจากการเสียชีวิตของ ฮานะ คิมูระ ในเดือนพฤษภาคม 2020 เดอะนิวยอร์กไทมส์รายงานว่าสมาชิกทุกคนได้ลงนามในสัญญาการเก็บรักษาความลับ ที่ห้ามพวกเขาพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเบื้องหลัง สมาชิกภายในบ้านสามคน ได้ให้สัมภาษณ์กับเดอะนิวยอร์กไทมส์ได้กล่าวว่าทีมงานนั้นเข้าไปมีส่วนในกิจกรรมของสมาชิกในบ้าน แต่อย่างไรก็ตาม ผู้ให้สัมภาษณ์สองคนกล่าวว่าพวกเขาไม่เคยได้รับคำแนะนำให้ทำบางสิ่งอย่างเจาะจง และผู้ให้สัมภาษณ์อีกหนึ่งคนอธิบายว่าสมาชิกภายในบ้านจะแสดงอากัปกิริยาที่แตกต่างกันไปเมื่อมีกล้องถ่ายพวกเขาอยู่ แม่ของฮานะ คิมูระกล่าวว่าลูกสาวของเธอถูกกดดันให้แสดงท่าทีที่รุนแรงออกหน้ากล้อง เดอะเจแปนไทมส์รายงานว่าสถานีโทรทัศน์ฟูจิยอมรับว่าสมาชิกได้ลงนามข้อตกลงในข้อที่เกี่ยวข้องกับการยินยอมที่จะต้องปฏิบัติตามคำแนะนำ การตัดสินใจในตารางเวลา และวิธีการถ่ายทำของแต่ละฉาก รวมถึงกลวิธีในการตัดต่อหลังจากนี้ด้วย แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ก็ไม่มีการบังคับขู่เข็ญ และผู้อำนวยการสร้างไม่ได้ให้คำแนะนำใด ๆ ต่อสมาชิกให้ไปมีส่วนช่วยในการเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจของสมาชิกแต่อย่างใด พวกเขายังกล่าวว่าทีมผลิตไม่ได้ต้องการให้สมาชิกปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างละเว้นไม่ได้ แต่ถ้าหากพบสมาชิกคนใดคนหนึ่ง ละเมิดสัญญาการเก็บรักษาความลับ แล้วส่งผลกระทบในภาพรวมต่อรายการโทรทัศน์ ก็จะต้องเสียค่าปรับจำนวนหนึ่งสำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้น
เสียงตอบรับเชิงวิจารณ์
เทอร์เรซ เฮาส์ได้รับการชื่นชมจากการนำความสมจริงกลับสู่เรียลลิตีโชว์ การที่ไม่ค่อยเน้นไปทางดราม่ามากเท่าไหร่ ทำให้รายการโทรทัศน์นี้มีความโดดเด่น และน่าติดตาม นิตยสารจีคิวได้อธิบายลักษณะของรายการโทรทัศน์นี้ว่า "เป็นรายการเรียลลิตีสำหรับคนที่เกลียดรายการเรียลลิตี" จากความสำเร็จของเทอร์เรซ เฮาวส์ เรียลลิตีโชว์ที่ปราศจากดราม่า วิทยากรอาวุโสในวัฒนธรรมญี่ปุ่นร่วมสมัย วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน ได้ให้ความคิดเห็นว่า "ผมคิดว่าหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้รายการโทรทัศน์นี้เป็นที่สนใจในหมู่มาก คือการที่ผู้ชมสามารถรู้สึกได้ว่าพวกเขามีความเกี่ยวข้อง หรือรู้สึกสัมพันธ์กันกับสมาชิกในรายการโทรทัศน์นี้" จูดี้ เบอร์แมน ของนิตยสารไทม์ ได้จัด "เทอร์เรซ เฮาส์: เปิดประตูสู่โอกาสใหม่" เป็นอันดับที่ 6 ของรายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดในปี 2018
เรตติง
ในช่วงแรกของการออกอากาศ Boys × Girls Next Door ทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิ ส่วนแบ่งผู้ชมรายการเพิ่มขึ้นจากเฉลี่ย 5.5% ตั้งแต่ตอนแรกของซีรีส์ ถึง 6.9% ในตอนจบ โดยตอนที่ 74 มีส่วนแบ่งผู้ชมถึง 9.1% นับเป็นเรตติ้งรายการสูงที่สุดของซีรีส์เรื่องนี้ ถึงแม้ว่าเน็ตฟลิกซ์ไม่ได้เปิดเผยถึงข้อมูลผู้ชม แต่หัวหน้าฝ่ายเนื้อหาเน็ตฟลิกซ์ญี่ปุ่น คาตะ ซากะโมโตะ กล่าวกับบลัซฟีด นิวส์ว่าเทอร์เรซ เฮาส์ได้ผลตอบรับที่ดีเกิดความคาดหมายในแง่ของผู้ชมต่างประเทศ
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha" />
พิณมัจจุราช
พิณมัจจุราช เป็นวรรณกรรมจีน แปลโดยภักดี เป็นเรื่องราวชาวบู๊ลิ้มที่แย่งชิงคัมภีร์และกระบี่เทพยดา เพื่อช่วงชิงความเป็นหนึ่งในแผ่นดิน
เนื้อเรื่องผูกเรื่องได้สนุกตื่นเต้นไม่เบื่อหน่าย เห้งบุ้งแช (พระเอก) ต้องตามหาคัมภีร์ที่หายสาบสูญไปเพื่อนำมาคืนให้แก่หกเจ้าสำนัก ซึ่งเป็นฝ่ายธัมมะ การตามหาคัมภีร์เต็มไปด้วยการยอกย้อนซ่อนเงื่อน ซึ่งเป็นอุปสรรคต่อการตามหาเป็นอย่างยิ่ง และทุกสำนักล้วนมีแต่ยอดฝีมือที่น่ากลัว เห้งบุ้งแชมีแต่ความเคียดแค้นสุมอยู่ในอกตลอดเวลา เนื่องเพราะบิดามารดาถูกสังหาร จึงมีภารกิจมากมายที่ต้องสะสาง หนึ่งตามแก้แค้นผู้ที่สังหารบิดามารดา สองตามหาคัมภีร์ที่สูญหายไป สามพิทักษ์กระบี่เทพเจ้าซึ่งเป็นกระบี่ที่กวาดล้างอสูรร้ายมารชั่ว และสี่ช่วยจรรโลงบู๊ลิ้มที่กำลังเผชิญหายนะให้อยู่อย่างสงบสุขตลอดไป ภารกิจหน้าที่นี้นับว่าหนักหนาสาหัส จนความตามก็มิอาจมาพรากชีวิตไปได้ ถ้าหน้าที่ยังไม่สิ้นสุด
การลงลายผิวภาพ
การลงลายผิวภาพ หรือ เทกซ์เจอร์แมปปิง (texture mapping)  เป็นเทคนิคในการใส่ลายผิวให้กับพื้นผิวของแบบจำลองสามมิติที่สร้างด้วย คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ คำว่า "เทกซ์เจอร์" เดิมทีหมายถึงเนื้อของผ้าหรือสิ่งทอ แต่ในที่นี้หมายถึงลวดลายของผิว
ภาพรวม
เทคนิคการลงลายผิวภาพได้รับการพัฒนาใน ปี 1974 โดยเอ็ดวิน แคตมัลและพวกที่มหาวิทยาลัยยูทาห์ ซึ่งมีส่วนร่วมในการผลิต CG จำลอง สำหรับอุตสาหกรรมให้บริษัทเอวานส์ แอนด์ ซัทเทอร์แลนด์
มีการใช้ลายผิวเหมือนวอลล์เปเปอร์กับพื้นผิวของวัตถุสามมิติ ทำให้มีการปรับปรุงพื้นผิวที่เหนือกว่าแบบจำลองที่ไม่มีพื้นผิวอย่างเทียบไม่ติด ตัวอย่างเช่น หากใช้ลายผิวกับทรงหลายหน้าที่ไม่สม่ำเสมอ สามารถแสดงผิวของภูเขาหินที่เหมือนจริงได้โดยไม่ต้องใช้โพลีกอนแสดงผิวนูนเว้าจำนวนมาก เมื่อสร้างแบบจำลองสามมิติเพื่อใช้งานจริง การสร้างผิวนูนเว้าด้วยการเพิ่มโพลีกอนเป็นวิธีที่ไม่มีประสิทธิภาพและกินทรัพยากร ดังนั้นการลงลายผิวภาพจึงถูกนำมาใช้ในหลาย ๆ สถานการณ์เพื่อลดจำนวนรูปหลายเหลี่ยมและปรับปรุงประสิทธิภาพ
ข้อเสียของเทคนิคการลงลายผิวภาพคือระดับของรายละเอียดเมื่อแสดงผลขึ้นอยู่กับความละเอียดของภาพพื้นผิว ดังนั้นหากความละเอียดของภาพที่ใช้เป็นผิวไม่สูงพอ รูปหลายเหลี่ยมใกล้กับมุมมองจะเผยให้เห็นพิกเซลของภาพ เมื่อพยายามเพิ่มความละเอียดของพื้นผิวเพื่อแก้ปัญหานี้ ก็จะเปลืองพื้นที่สำหรับจัดเก็บภาพพื้นผิว สิ่งนี้เทียบได้กับข้อเสียของภาพกราฟิกส์แรสเตอร์เมื่อเทียบกับภาพกราฟิกส์เวกเตอร์
เรลส์เวสต์!
เรลส์เวสต์! (Rails West!) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1984 ที่เผยแพร่โดยบริษัทสทราทีจิกซิมูเลชันส์
รูปแบบการเล่น
เรลส์เวสต์! เป็นเกมที่ทางรถไฟในช่วง ค.ศ. 1870 ถึง ค.ศ. 1900 เป็นจุดเน้นของการจำลองทางเศรษฐกิจ
การตอบรับ
ได้วิจารณ์เกมสำหรับนิตยสารคอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์ และกล่าวว่า "เรลส์เวสต์มีส่วนประกอบคุณภาพสูงที่คาดหวังจากเอสเอสไอ ซึ่งสนุกมากเมื่อผู้เล่นทุกคนเป็นมนุษย์ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่มีประสบการณ์ก็ตาม มันจะทำให้การฝึกหัดในห้องเรียนที่ยอดเยี่ยมอยู่ในมือของครูที่มีความสามารถ''
กระบี่กระจายหอม
กระบี่กระจายหอม แปล-เรียบเรียงจากต้นฉบับเรื่อง เพียวเฮียงเกี่ยมโหว ซึ่งเป็นผลงานยุคต้นของโก้วเล้ง หากแต่เป็นเรื่องหนึ่งที่โก้วเล้งนิยมชมชอบเป็นพิเศษ จึงรื้อเค้าโครงเรื่องเดิม ตัดทอนส่วนที่ยืดเยื้อทิ้งไปโปรยหว่านคำคมที่ชวนคิด แฝงปรัชญาชีวิตอย่างหลากหลาย โดยเฉพาะเนื้อเรื่องตอนท้ายได้เขียนขึ้นมาใหม่ จนกระชับรัดกุมตามแบบฉบับของวรรณกรรมกำลังภายในโก้วเล้งยุคหลัง
สตูดิโอถ่ายภาพ
สตูดิโอถ่ายภาพ (photographic studio) คือ สถานที่ทำงานสำหรับถ่าย พัฒนา พิมพ์ หรือทำซ้ำ ภาพถ่าย นอกจากนั้นอาจมีการฝึกฝนการถ่ายภาพและการแสดงภาพถ่ายในสตูดิโอถ่ายภาพด้วย สตูดิโออาจมีห้องมืด ห้องเก็บของ สตูดิโอที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพ จัดแสดง หรือพื้นที่สำหรับงานที่เกี่ยวข้อง สตูดิโอถ่ายภาพมักเป็นธุรกิจที่เป็นของช่างภาพเอง เป็นไปได้ว่า อาจจะมีผู้ช่วยหรือนักเรียน สตูดิโออาจมีขายภาพของเจ้าของสตูดิโอหรือช่างภาพอื่น
ในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 20 ธุรกิจของสตูดิโอถ่ายภาพมีเพิ่มมากขึ้น จนเรียกว่า เอเจนซีภาพ (photographic agency) จนทำให้คำว่า สตูดิโอถ่ายภาพ ใช้กับความหมาย ว่าเป็นสถานที่ทำงานแทบทั้งนั้น
อินเตอร์สเตต 15
อินเตอร์สเตต 15 (Interstate 15 หรือย่อว่า I-15) เป็นทางหลวงระหว่างรัฐของสหรัฐอเมริกา หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต ซึ่งเป็นอินเตอร์สเตตที่ยาวเป็นอันดับที่ 10 และยาวเป็นอันดับที่ 4 หากนับเฉพาะอินเตอร์สเตตที่วางตัวในแนวเหนือใต้ อินเตอร์สเตต 15 มีเส้นทางผ่านรัฐมอนแทนาตั้งแต่พรมแดนระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดา ผ่านรัฐไอดาโฮ ยูทาห์ แอริโซนา เนวาดา และสิ้นสุดที่เมืองแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย ใกล้กับพรมแดนประเทศเม็กซิโก เมืองสำคัญที่ทางหลวงสายนี้ผ่านได้แก่ บิวท์ ในรัฐมอนแทนา ซอลต์เลกซิตีในรัฐยูทาห์ และลาสเวกัส รัฐเนวาดา
แอน อรดี
แอน อรดี นักแสดง นักร้องลูกทุ่ง หมอลำหญิงชาวไทย ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ประวัติ
แอน อรดี ชื่อเล่น แอน มีชื่อจริงว่า ณิชนันทน์ อินทรสอน มีชื่อเกิด คือ อรณี อินทรสอนเป็นชาวบ้านห้วยเตย ตำบลห้วยเตย อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรธิดาของ คุณพ่ออำนวย อินทรสอน และ คุณแม่สุรินทรา เนื่องมัจฉา มีน้องชาย คือ นายอรรถชัย อินทรสอน (อาร์ต) จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม อ.กระนวน จ.ขอนแก่น และจบในระดับอุดมศึกษา สาขาวิทยุและโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต
เริ่มต้นเข้าสู่วงการโดยการเข้าร่วมประกวดแข่งขันวงดนตรีลูกทุ่งชิงช้าสวรรค์ปีที่ 5 (ช่อง9) ทำให้เริ่มมีคนรู้จักเธอมากขึ้น ต่อมา ภู ศรีวิไล ได้ชักนำเธอเข้าสู่วงการเพลง โดยได้เริ่มทำเพลงกับค่ายเพลงนายพลเอนเตอร์เทนเมนท์ มีผลงานอัลบั้มเพลงชุด "ผู้หญิงคนนี้มีดีที่รักจริง" ผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงคือ "โทรดู๋หลายอ้ายอย่าว่า" โดยใช้ชื่อในขณะนั้นว่า "แอน ชญาดา" แต่ก็ยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าใดนัก
การเข้าสู่วงการหมอลำของเธอ คือ เริ่มต้นจากการเป็นตัวแทนของจังหวัดขอนแก่นไปประกวดร้องเพลง และทำให้เธอได้รับรางวัลชนะเลิศการขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง และทางกระทรวงวัฒนธรรม จังหวัดขอนแก่น ได้มอบรางวัล " เยาวชนต้นแบบของการขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง 2553" ให้เธออีกด้วย และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ พ่อสันติ (ดาบ ส.) เจ้าของคณะหมอลำประถมบันเทิงศิลป์มาชักชวนให้เธอไปร่วมวงด้วย จึงมีโอกาสไปฝึกร้อง ฝึกลำ ที่คณะหมอลำประถมบันเทิงศิลป์ และมีคนรู้จักเธอในด้านวงการหมอลำ
ในช่วงปี พ.ศ. 2555 เธอได้มีโอกาสได้ร่วมงานกับคณะหมอลำศิลปินภูไท (วีระพงษ์ วงศ์ศิลป์) ซึ่งเป็นคณะหมอลำที่มีชื่อเสียงอีกคณะหนึ่ง) และได้ใช้ชื่อ "ฝ้าย ณิชนันทน์" เป็นชื่อในวงการช่วงนั้น เธอได้การตอบรับจากแฟนเพลงและแฟนหมอลำเป็นอย่างมาก จากบท "รจนา" ในลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "สังข์ทอง เงาะป่า" และผลงานอีกมากมาย จนกระทั่งถึงต้นปี 2558 เธอได้กลับมาสังกัดคณะประถมบันเทิงศิลป์อีกครั้ง กับบ้านหลังเดิม และเธอได้กลับมาใช้ชื่อ "แอน อรณี" และเปลี่ยนมาใช้เป็น "แอน อรดี" ในปัจจุบัน ด้วยหน้าตาที่สวยน่ารัก และกิริยามารยาทที่งดงามและเป็นกันเองของเธอทำให้มีแฟนคลับมาขอถ่ายรูปเธอทั้งหน้าและหลังเวทีอยู่ไม่ขาด จนได้รับฉายาว่า "หมอลำสาวเน็ตไอดอล"
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2562 เธอได้ย้ายมาสังกัดคณะหมอลำเสียวิหค ร่วมกับพระเอกนก พงศกร ได้ไม่ถึงฤดูกาลประจวบเหมาะกับสถานการณ์โควิด-19 ก็ทำให้เธอตัดสินใจลาออกจากคณะ เนื่องจากปมเบี้ยวค่าตัวร่วมหลักแสน  หลังจากที่เธอประกาศอำลาจากคณะหมอลำเสียงวิหค และในช่วงเวลากว่า 1 เดือน แอน อรดี ถูกทาบทามจากหมอลำหลายคณะ จนสุดท้ายเธอจึงตัดสินใจย้ายไปร่วมงานกับ คณะหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพงโดยการนำของยมนิล นามวงษา(หนุ่มโจ) ซึ่งเป็นคณะหมอลำเพลินชื่อดัง จากจังหวัดมหาสารคาม และทำให้แอน อรดีจะได้ร่วมงานกับ พร ภิรดี ราชินีหมอลำเพลินชื่อดังแห่งคณะหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพง และยังได้ร่วมงานกับตลกชื่อดังประจำวงอย่าง ยายแหลมทอง ประเทศไทย และ ยายจื้น ดอตคอมด้วย ปัจจุบันได้ออกจากสมาชิกวงดนตรีหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพง และเป็นศิลปินอิสระอย่างเต็มตัว
ปัจจุบันสมรสกับ บอย ภู่กัน ปุริสาย หรือ บอย ศิริชัย หัวหน้าวงคณะหมอลำใจเกินร้อย เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2566 ณ หอประชุมกาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ชุดที่ 1 ผู้หญิงคนนี้มีดีที่รักจริง
(ค่ายเพลงนายพลเอนเตอร์เทนเมนต์)
มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน
มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน (Fergusson University) หรือชื่อเดิม วิทยาลัยเฟอร์กูสซัน (Fergusson College) เป็นวิทยาลัยอิสระของรัฐบาลซึ่งเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย  ก่อตั้งขึ้นในปี 1885 โดยสมาคมการศึกษาเดกกัน ผู้อำนวยการวิทยาลัยคนแรกคือ ศาสตราจารย์วมัน ศิวราม อาปเต ผู้อำนวยการคนที่สองของวิทยาลัยคือ โคปาล คเณศ อาครกร นักปฏิรูปสังคม นักข่าว นักคิด และนักการศึกษา นับตั้งแต่สิงหาคม 1892 จนเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน 1895
ชื่อของวิทยาลัยตั้งตามชาวสก็อต เซอร์เจมส์ เฟอร์กูสซัน ผู้เป็นข้าหลวงใหญ่ประจำบอมเบย์ ผู้บริจาคเงินก่อสร้างเป็นจำนวน 1,200 รูปี วิทยาลัยอยู่ภายใต้ขอบเขตอำนาจของมหาวิทยาลัยปูเณนับตั้งแต่ปี 1948 จนกระทั่งในเดือนพฤษภาคม 2018 วิทยาลัยได้รับการยกวิทยฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน เป็นมหาวิทยาลัยเดี่ยวภายใต้การบริหารของตนเองตามคำสั่งของกระทรวง
วิทยาลัยเฟอร์กูสซันมีความใกล้ชิดกับการเมืองของอินเดียมาโดยตลอด บรรดาผู้ก่อตั้งวิทยาลัยเป็นสมาชิกยุคก่อตั้งของพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย เช่น พาล คงคาธาร ดิลก และโคปาล กฤษณะ โคขเล และสมาชิกยุคแรกเริ่มคนสำคัญของขบวนการสังคมนิยมอินเดีย เช่น โคปาล คเณศ อาครกร นอกจากนี้ศิษย์เก่าของวิทยาลัยมีบุคคลในการเมืองอินเดีย เช่น รัฐมนตรี สมาชิกสภานิติบัญญัติ และนายกรัฐมนตรีสองคน
พารัลแลกซ์แมปปิง
พารัลแลกซ์แมปปิง (parallax mapping) เป็นหนึ่งในเทคนิคของการลงลายผิวภาพในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ ทำโดยการนำหลักการพารัลแลกซ์การเคลื่อนที่ โดยนำข้อมูลความสูงมาใส่ให้กับลายผิวที่ไม่มีความนูนเว้า ทำให้สามารถแสดงความนูนเว้าบนพื้นผิวของวัตถุได้สมจริงมากขึ้น
วิธีการนี้เผยแพร่ในปี 2001 โดย โทโมมิจิ คาเนโกะ และพวก
ภาพรวม
มนุษย์รู้สึกถึงความใกล้ไกลได้จากปรากฏการณ์พารัลแลกซ์การเคลื่อนที่ นั่นคือเมื่อมุมมองเปลี่ยนไป จะรู้สึกได้ว่าวัตถุเคลื่อนที่เร็วอยู่ใกล้ และวัตถุเคลื่อนที่ช้าอยู่ไกล (เช่น เมื่อมองจากหน้าต่างรถไฟชิงกันเซ็งจะเห็นรั้วกั้นซึ่งอยู่ใกล้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว แต่ภูเขาซึ่งอยู่ไกลจะเปลี่ยนช้า) ในขณะเดียวกัน สำหรับวัตถุที่มีระดับการพารัลแลกซ์เท่ากันจะรู้สึกว่ามีระยะทางเท่ากัน
ในเทคนิคพารัลแลกซ์แมปปิง การประมาณพารัลแลกซ์จะดำเนินการโดยใช้ข้อมูลความสูง และปัญหาข้างต้นจะได้รับการแก้ไขหรือบรรเทาลง ในระหว่างการทำแผนที่ พิกัดพื้นผิวที่เกี่ยวข้องกับแต่ละจุดเมื่อวาดโพลีกอนจะเลื่อนไปตามมุมที่เกิดจากเวกเตอร์แนวสายตาจากมุมมองไปยังจุดและเวกเตอร์แนวฉาก และค่าของแผนที่ความสูง เมื่อแนวสายตาเปลี่ยนไปเป็นทิศทางที่ตั้งฉากกับเวกเตอร์แนวฉาก ความเบี่ยงเบนของพิกัดพื้นผิวจะเพิ่มขึ้นแล้วทำให้เกิดความรู้สึกเป็นสามมิติขึ้นมา
มีเทคนิคการลงลายพื้นผิวแบบอื่นที่ทำให้รู้สึกถึงความเป็นสามมิติ ได้แก่ บัมป์แมปปิง และ นอร์มัลแมปปิง ซึ่งอาศัยการใช้เงา และเราสามารถใช้เทคนิคพารัลแลกซ์แมปปิงซึ่งใช้พารัลแลกซ์การเคลื่อนไหวร่วมกับวิธีการเหล่านี้ได้ ทำให้การทำแผนที่สมจริงมากขึ้นโดยสร้างทั้งเงาและพารัลแลกซ์
ในความเป็นจริงเสมือน ซึ่งพารัลแลกซ์การเคลื่อนไหวเกิดขึ้นตลอดเวลาจากมุมมองบุคคลที่หนึ่ง มักได้รับการแนะนำให้ใช้พารัลแลกซ์แมปปิงหรือวิธีที่พัฒนาขึ้นจากเทคนิคนี้
มิตซูบิชิ จี4เอ็ม
มิตซูบิชิ จี4เอ็ม (Mitsubishi G4M) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดกลางของญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ใช้โดยกองทัพอากาศทหารเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
อ้างอิง
<references group="N"/>
ภาษาประดิษฐ์
Conlangflag.svgที่มีพระอาทิตย์ขึ้นด้านหลัง "The colours represent creative energy, and the layers of the tower imply that a conlang is built piece by piece, never completed. The tower itself also alludes to the Tower of Babel, as it has long been a tradition to demonstrate a constructed language by translating the Babel legend. The Conlang flag was decided on by a vote between many competing designs, and one of my own contributions to the conlanging world is that I was the person who facilitated this election. The winning design was drawn by Christian Thalmann, who introduced the layers. The idea of including the Tower of Babel on the flag had been introduced by Jan van Steenbergen, and the idea of placing the sun on the horizon behind it by Leland Paul. The idea of having the rising sun on the flag had been introduced by David Peterson, who saw it as representing the rise of conlanging from obscurity to popularity and notoriety."
มีหลายสาเหตุในการประดิษฐ์ภาษา ไม่ว่าจะเป็นการใช้งานเพื่อช่วยในการสื่อสารระหว่างผู้คนจากหลายเชื้อชาติ (ดูภาษาช่วยสื่อสารนานาชาติและรหัส) เช่น ภาษาเอสเปรันโต ภาษาอิดอหรือภาษาอินเตร์ลิงกวา การนำมาใช้ในวรรณกรรมและบันเทิงคดีเพื่อสร้างความสมจริงกับฉากท้องเรื่องเช่นภาษาพาร์เซลในวรรณกรรม แฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาษาซินดารินและภาษาเควนยาในวรรณกรรมมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน หรือภาษานาเม็กในการ์ตูนดราก้อนบอล การทดลองในสาขาวิชาภาษาศาสตร์ ประชานศาสตร์และการเรียนรู้ของเครื่อง การสร้างสรรค์ทางศิลปะ (artlang) หรือสำหรับบางคนก็ประดิษฐ์ภาษาเพียงเพราะความชอบส่วนตัว นอกจากคำศัพท์แล้วยังมีการประดิษฐ์ตัวอักษรหรือสัญลักษณ์เพื่อนำมาใช้ในภาษาประดิษฐ์ด้วย
ภาษาช่วยสื่อสารนานาชาติและภาษาอื่น ๆ ที่ถูกออกแบบมาสำหรับการใช้งานจริงในการสื่อสารของมนุษย์บางครั้งถูกเรียกว่า ภาษาตามแผน คำว่าการวางแผนภาษา (language planning) ในการใช้งานนอกเหนือวัฒนธรรมเอสเปรันโต (esperanto culture) หมายถึงแผนการในการวางมาตรฐานภาษาธรรมชาติ เช่นนี้แล้วแม้แต่ "ภาษาธรรมชาติ" ก็สามารถถือเป็นภาษาประดิษฐ์ได้ในบางประเด็น คำบางคำอาจถูกประดิษฐ์ขึ้นมาด้วยการตัดสินใจอย่างตระหนัก ไวยากรณ์บัญญัติ (language prescription) ซึ่งมีมาแต่โบราณของตันติภาษา (classical language) เช่นภาษาละตินและสันสกฤตเป็นการประมวลภาษาด้วยการใช้กฎ การประมวลเช่นนี้เป็นส่วนกลางระหว่างกระบวนการคัดเลือกโดยธรรมชาติและพัฒนาการของภาษา กับการประดิษฐ์ภาษาอย่างชัดแจ้ง คำว่า glossopoeia (อ่านว่า กลอสโซเปีย) ก็ถูกใช้แทนคำว่าการประดิษฐ์ภาษาโดยเฉพาะในการประดิษฐ์ภาษาเชิงศิลปะ
ตามแผน ประดิษฐ์ หรือสังเคราะห์
คำว่าตามแผน (planned) ประดิษฐ์ (constructed) หรือสังเคราะห์ (artificial) ถูกใช้ต่างกันในบางธรรมเนียม ตัวอย่างเช่นผู้พูดภาษาอินเตร์ลิงกวาบางคนบอกว่าภาษานี้ไม่ใช่ภาษาประดิษฐ์เพราะว่าไม่มีเนื้อหาที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาเลย แต่คำศัพท์ของภาษาอินเตร์ลิงกวาก็ยืมมาจากภาษาธรรมชาติ ไวยากรณ์ก็มีรากฐานจากภาษาเหล่านั้น และยังมีความไม่สม่ำเสมออยู่ระดับหนึ่งอีก อย่างไรก็ตามผู้สนับสนุนนิยมพรรณนาคำศัพท์และไวยากรณ์ว่าด้วยคำว่า "เป็นมาตรฐาน" มากกว่า "ประดิษฐ์" หรือ "สังเคราะห์" ในทางเดียวกันละติโนซิเนเฟล็กซิโอเน (Latino sine flexione; LsF หรือภาษาละตินที่ไม่ผันคำ) เป็นภาษาละตินที่ถูกทำให้ง่ายลงด้วยการนำการผันคำออกไป คนบางกลุ่มนิยมเรียกพัฒนาการของภาษาแบบนี้ว่า "การวางแผน" มากกว่า "การประดิษฐ์" ผู้พูดภาษาเอสเปรันโตและเอสเปรันติโดพยายามหลีกเลี่ยงคำว่า "artificial" หรือสังเคราะห์เพราะพวกเขาปฏิเสธว่าการใช้ภาษาของพวกเขาในสื่อสารของมนุษย์ไม่มีอะไรที่หรือไม่เป็นธรรมชาติเลย
ในทางตรงกันข้ามนักปราชญ์บางคนอ้างว่าภาษาของมนุษย์ทุกภาษาเป็นภาษาประดิษฐ์หรือสังเคราะห์ทั้งสิ้น ยักษ์ตนหนึ่งในนิยายของฟร็องซัว ราเบอแลได้กล่าวว่า: "การบอกว่าเรามีภาษาธรรมชาติเป็นการใช้คำที่ผิด ภาษาเป็นเสียงซึ่งผู้คนสร้างขึ้นและยอมรับโดยพลการ และไม่ได้มีความหมายโดยธรรมชาติแต่โดยอำเภอใจ[ของมนุษย์]ตามอย่างที่พวกนักตรรกวิทยาบอก"
ยิ่งกว่านั้นภาษาทดลอง (experimental) หรือภาษาบันเทิงคดีสามารถถือว่า เป็นธรรมชาติ ได้หากเป็นการจำลองภาษาในโลกจริง เช่นหากภาษาเชิงธรรมขาติถูกสร้างขึ้นมาอย่าง ทุติยภูมิ จากภาษาอื่น (a posteriori, หมายถึงภาษาประดิษฐ์ที่สร้างบนรากฐานของภาษาอื่นที่จะเป็นภาษาประดิษฐ์หรือภาษาจริงก็ได้) ภาษานั้นควรเลียนแบบกระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสัทวิทยา คำศัพท์ และไวยากรณ์แบบธรรมชาติด้วย ภาษาบันเทิงคดีเชิงธรรมชาติมักไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อการสื่อสารและการเรียนรู้ที่ง่ายแต่มีแนวโน้มที่จะยากและซับซ้อนมากกว่า ซึ่งต่างจากภาษาเช่นอินเตร์ลิงกวาที่มีไวยากรณ์ วากยสัมพันธ์ และอักขรวิธีที่ง่ายกว่าภาษาต้นฉบับ (แม้จะยังซับซ้อนและไม่ปรกติเท่าเอสเปรันโตและภาษาที่สืบทอดมา) โดยทั่วไปภาษาบันเทิงคดีเชิงธรรมชาติจะเลียนแบบพฤติกรรมของภาษาธรรมชาติเช่นคำนามกับคำกริยาไม่ปรกติ (irregular verb) และกระบวนการทางระบบเสียงที่ยุ่งยากซับซ้อน
ภาพรวม
ภาษาประดิษฐ์ส่วนใหญ่สามารถถูกแบ่งออกอย่างกว้าง ๆ ตามจุดประสงค์ได้ดังต่อไปนี้:
ขอบเขตระหว่างประเภทต่าง ๆ ไม่มีความชัดเจนแต่ประการใด ภาษาประดิษฐ์ภาษาหนึ่งสามารถถูกจัดอยู่ในประเภทได้หลายประเภท ภาษาเชิงตรรกะที่ถูกประดิษฐ์มาเพื่อความสุนทรีย์ก็สามารถถูกจัดเป็นภาษาเชิงศิลปะได้ และก็อาจถูกประดิษฐ์ขึ้นมาจากเหตุจูงใจเชิงปรัชญาและเจตนาเพื่อให้ภาษานี้ถูกใช้เป็นภาษาช่วยสื่อสาร ไม่มีกฎใด ๆ ซึ่งอยู่ในกระบวนการประดิษฐ์ภาษาหรือเป็นการกำหนดจากภายนอกที่จะจำกัดให้ภาษาประดิษฐ์ภาษาหนึ่งถูกจัดอยู่เป็นได้เพียงประเภทเดียว
ภาษาประดิษฐ์อาจมีเจ้าของภาษาหรือผู้พูดเป็นภาษาแม่ได้หากเด็กอายุน้อยได้เรียนรู้ภาษานั้นจากพ่อแม่ที่พูดได้อย่างคล่องแคล่ว เมื่อตามเอทโนล็อกแล้ว มีผู้พูดภาษาเอสเปรันโตเป็นภาษาแม่ (native esperanto speakers) อยู่ถึง 200 ถึง 2000 คน ดาร์มอนด์ สเปียร์ส (d'Armond Speers) ผู้เป็นสมาชิกคนหนึ่งของสถาบันภาษาคลิงงอน (Klingon language institute) ได้พยายามเลี้ยงลูกให้พูดภาษาคลิงงอนเป็นภาษาแม่ร่วมกับภาษาอังกฤษ
เมื่อใดที่ภาษาประดิษฐ์มีประชาคมผู้ที่พูดได้อย่างคล่องแคล่วและหากมีผู้พูดเป็นภาษาแม่จำนวนหนึ่งอีก ภาษานี้ก็จะเริ่มวิวัฒน์และเสียสถานภาพความเป็นภาษาประดิษฐ์ไป ตัวอย่างเช่นภาษาฮีบรูสมัยใหม่ (Modern Hebrew) บรรทัดฐานการออกเสียงของภาษานี้และตัวภาษานี้เองได้พัฒนามากจากธรรมเนียมของภาษาฮีบรู (Hebrew) ที่มีอยู่ก่อนแล้วเช่นภาษาฮีบรูมิซนะห์กับภาษาฮีบรูไบเบิลและใช้การออกเสียงแบบเซฟาร์ดิกแทนที่จะเป็นการออกแบบใหม่ทั้งหมด ภาษานี้ได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญมาหลายครั้งตั้งแต่การก่อตั้งประเทศอิสราเอลเมื่อปี ค.ศ. 1948 (Hetzron 1990:693) อย่างไรก็ตามนักภาษาศาสตร์ กิลอัด สุขเคอร์แมน อ้างว่าภาษาฮีบรูสมัยใหม่ที่เขาเองเรียกว่า "Israeli" หรือภาษาอิสราเอลเป็นลูกผสมเซไมต์-ยุโรปที่นอกจากภาษาฮีบรูแล้วยังมีรากฐานเป็นภาษายิดดิชและภาษาอื่น ๆ ที่นักฟื้นฟูในสมัยนั้นพูด สุขเคอร์แมนจึงสนับสนุนการแปลไบเบิลภาษาฮีบรูเป็นสิ่งที่เขาเรียกว่า "Israeli" หรือภาษาอิสราเอล ภาษาเอสเปรันโตในฐานะของภาษาพูดที่มีชีวิตได้วิวัฒน์อย่างมีนัยยะสำคัญจากพิมพ์เขียวบัญญัติที่ถูกเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1887 จนกระทั่ง Fundamenta Krestomatio ซึ่งเป็นการเก็บรวมเนื้อหาที่เป็นภาษาเอสเปรันโตฉบับสมัยใหม่ปี ค.ศ. 1903 ต้องใส่หมายเหตุท้ายหน้าหลายข้อเกี่ยวกับความแตกต่างของคำศัพท์และวากยสัมพันธ์ระหว่างภาษาเอสเปรันโตสมัยแรก ๆ กับสมัยใหม่
ผู้สนับสนุนการใช้ภาษาประดิษฐ์มีหลายเหตุผลเพื่อสนับสนุน บางครั้งสมมติฐานซาเพียร์-วอร์ฟ (linguistic relativity) ที่โด่งดังก็ถูกอ้างอิง สมมติฐานนี้อ้างว่าภาษาที่คน ๆ หนึ่งพูดมีอิทธิพลต่อวิธีการคิดของคน ๆ นั้น ดังนั้นภาษาที่ "ดีกว่า" ควรจะทำให้ผู้พูดคิดได้อย่างชัดเจนหรือชาญฉลาดมากกว่าหรือคิดในมุมมองที่ครอบคลุมมากกว่า นี่คือเจตนาของภาษาสตรีนิยมชื่อภาษาลาดัน (Láadan) ที่ ซูเซตต์ ฮาเดน เอลกิน (Suzette Haden Elgin) ประดิษฐ์ขึ้น ภาษานี้ปรากฏในซีรีส์บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์สตรีนิยม (feminist science fiction) ของเธอชื่อ Native Tongue ภาษาประดิษฐ์สามารถถูกนำมาใช้เพื่อจำกัดความคิดมนุษย์ด้วยเช่นนิวสปีกของ จอร์จ ออร์เวลล์ หรือเพื่อทำให้ง่ายเช่นภาษาโทคิโพนา ในทางตรงกันข้ามนักภาษาศาสตร์บางคนเช่น สตีเวน พิงเกอร์ (Steven Pinker) อ้างว่าความคิดเป็นอิสระจากภาษา พิงเกอร์กล่าวไว้ในหนังสือ The Language Instinct ว่าเด็ก ๆ คิดค้นคำแสลงหรือแม้แต่ไวยากรณ์ขึ้นมาใหม่เองในรุ่นแต่ละรุ่น นักภาษาศาสตร์เหล่านี้อ้างว่าความพยายามที่จะควบคุมพิสัยความคิดมนุษย์ผ่านการปฏิรูปภาษาจะเป็นความล้มเหลวเพราะแนวความคิดเช่น "เสรีภาพ" ก็จะปรากฏขึ้นเป็นคำใหม่แม้คำเก่าจะถูกลบล้างออกไปจากภาษา
ผู้สนับสนุนกล่าวอ้างว่าภาษาหนึ่งทำให้สามารถแสดงออกและเข้าใจแนวคิดได้ง่ายกว่าในด้านหนึ่งและยากกว่าในด้านอื่น นี่สามารถเห็นได้ชัดในตัวอย่างเช่นภาษาโปรแกรมที่ภาษาต่างกันเขียนโปรแกรมบางประเภทได้ง่ายกว่าหรือยากกว่าภาษาอื่น ๆ
อีกเหตุผลที่ถูกอ้างอิงสำหรับการใช้ภาษาประดิษฐ์ชื่อว่ากฎโทรทรรศน์ซึ่งกล่าวว่าการเรียนภาษาประดิษฐ์ที่ง่ายตามด้วยภาษาธรรมชาติจะใช้เวลาน้อยกว่าการเริ่มเรียนภาษาธรรมชาติเลย ดังนั้นหากใครต้องการเรียนภาษาอังกฤษบางคนก็แนะนำให้เรียนภาษาอังกฤษพื้นฐานก่อน ภาษาประดิษฐ์เช่นภาษาเอสเปรันโตและอินเตร์ลิงกวานั้นง่ายกว่าจริงเพราะขาดคำกริยาไม่ปรกติและไวยากรณ์แปลก ๆ งานศึกษาบางงานพบว่าการเรียนภาษาเอสเปรันโตช่วยในการเรียนภาษาที่ไม่ใช่ภาษาประดิษฐ์ (ดูคุณค่าเพื่อเตรียมการเรียนรู้ของภาษาเอสเปรันโต (propaedeutic value of Esperanto))
รหัสของภาษาประดิษฐ์ประกอบด้วย ISO 639-2 "<tt>art</tt>" สำหรับภาษาประดิษฐ์ แต่บางภาษาก็มีรหัสภาษา ISO 639 ของตัวเอง (เช่น "<tt>eo</tt>" กับ "<tt>epo</tt>" สำหรับภาษาเอสเปรันโต "jbo" สำหรับภาษาโลจบาน "<tt>ia</tt>" กับ "<tt>ina</tt>" สำหรับภาษาอินเตร์ลิงกวา "<tt>tlh</tt>" สำหรับภาษาคลิงงอน และ "<tt>io</tt>" กับ "<tt>ido</tt>" สำหรับภาษาอิดอ).
ข้อจำกัดหนึ่งของภาษาประดิษฐ์คือหากภาษาถูกประดิษฐ์มาเพื่อใช้เสมือนเป็นภาษาธรรมชาติในสังคมต่างชาติหรือต่างดาวในนวนิยายเช่นภาษาเดอธราคี (Dothraki) และภาษาวาลีเรียนสูง (high Valyrian) ในซีรีส์ Game of Thrones ซึ่งถูกดัดแปลงมาจากชุดหนังสือ A Song of Ice and Fire นักแสดงจะต้องสามารถออกเสียงภาษานั้นได้ง่ายและภาษานั้นยังต้องเข้าและรวมกับชิ้นส่วนของภาษาที่ถูกประดิษฐ์มาก่อนแล้วโดยผู้เขียนหนังสือ และดีขึ้นอีกหากภาษายังสามารถเข้ากับชื่อของผู้พูดในนิยายด้วย
ภาษาปฐมภูมิและทุติยภูมิ
ภาษาประดิษฐ์ปฐมภูมิ (a priori) คือภาษาที่ลักษณะต่าง ๆ (ซึ่งรวมไปถึงคำศัพท์ ไวยากรณ์ ฯลฯ) ไม่ได้ถูกประดิษฐ์บนรากฐานของภาษาที่มีอยู่แล้ว ในทางตรงกันข้ามภาษาทุติยภูมิ (a posteriori) ถูกประดิษฐ์บนรากฐานของภาษาที่มีอยู่แล้ว แต่ทว่าการแบ่งประเภทในรูปแบบนี้ไม่สัมบูรณ์ เพราะภาษาประดิษฐ์หลายภาษาสามารถกล่าวได้ว่าเป็นปฐมภูมิเมื่อพิจารณาปัจจัยทางภาษาบางข้อ แต่ก็เป็นทุติยภูมิได้หากพิจารณาปัจจัยอื่น ๆ ร่วมด้วย
ภาษาปฐมภูมิ
ภาษาปฐมภูมิคือภาษาประดิษฐ์ที่ลักษณะจำนวนหนึ่งหรือทั้งหมดไม่มีรากฐานเป็นภาษาที่มีอยู่แล้วแต่ถูกประดิษฐ์คิดค้นขึ้นมา หรือมีลักษณะของการทำงานหรือจุดประสงค์ที่ต่างกัน ภาษาปฐมภูมิบางภาษาถูกออกแบบมาเพื่อช่วยสื่อสารในระดับนานาชาติด้วยการทิ้งสิ่งที่อาจถือได้ว่าช่วยให้ผู้พูดภาษาต้นฉบับมีความได้เปรียบในการเรียน ภาษาอื่น ๆ เช่นภาษาเชิงปรัชญาหรือภาษาเชิงอนุกรมวิธานพยายามจัดประเภทคำศัพท์เพื่อแสดงถึงปรัชญาเบื้องหลังหรือเพื่อให้สามารถจำคำศัพท์ใหม่ได้ง่าย สุดท้ายภาษาเชิงศิลปะซึ่งถูกสร้างมาเพื่อใช้ในส่วนตัวหรือผ่านสื่อบันเทิงคดีใช้ไวยากรณ์และคำศัพท์ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาและเป็นที่เข้าใจอย่างดีว่าเป็นภาษาปฐมภูมิ
ภาษาทุติยภูมิ
ภาษาทุติยภูมิ ตามนิยามของ หลุยส์ กูตูรา คือภาษาประดิษฐ์ใด ๆ ก็ตามที่องค์ประกอบต่าง ๆ ถูกยืมมาจากหรือมีรากฐานบนภาษาที่มีอยู่แล้ว คำนี้สามารถขยายใช้เพื่อหมายถึงภาษาธรรมชาติฉบับควบคุม (controlled natural language) ด้วย คำนี้มักถูกใช้เพื่อหมายถึงรายการคำศัพท์โดยไม่คำนึงถึงลักษณะอื่น ๆ อนึ่งภาษาประดิษฐ์เชิงเขต (zonal constructed languages) (ภาษาช่วยสื่อสารสำหรับผู้พูดตระกูลภาษาตระกูลหนึ่ง) เป็นทุติยภูมิโดยนิยาม
การทดลองทางภาษาในสมัยโบราณ
การใคร่ครวญถึงไวยากรณ์มีมาตั้งแต่ยุคสมัยคลาสสิก ดังปรากฏในข้อโต้เถียงของเฮอร์โมเกเนสใน คราติลุส (Cratylus) ของเพลโตว่าคำศัพท์ไม่ได้มีความเชื่อมโยงกับสิ่งที่มันหมายถึงโดยเนื้อแท้ แต่ผู้คนเอา "ส่วนหนึ่งของเสียงตัวเอง... ไปใช้เรียกสิ่งนั้น" อาเธไนอุสแห่งนาวกราติส (Athenaeus of Naucratis) เล่าเรื่องเกี่ยวกับบุคคลสองคนไว้ใน Deipnosophistae เล่มที่สาม: Dionysius แห่งซิซิลีและ Alexarchus
Dionysius แห่งซิซิลีได้สร้างคำสร้างใหม่เช่น menandros "พรหมจารี" (จาก menei "รอ" และ andra "สามี") menekratēs "เสา" (จาก menei "มันอยู่ที่เดียว" และ kratei "มันแข็งแรง") และ ballantion "หอก" (จาก balletai enantion "โยนใส่ใครคนหนึ่ง") ในขณะที่คำภาษากรีกทั่วไปสำหรับสามคำนี้คือ parthenos stulos และ akon อาเธไนอุสเล่าเรื่องที่ฟังมาจาก Heracleides แห่ง Lembos ว่า Alexarchus แห่งมาซิดอนผู้ซึ่งเป็นพี่ชายของกษัตริย์ Cassander แห่งมาซิดอนและเป็นผู้ก่อตั้งเมือง Ouranopolis "ได้เสนอคำศัพท์ที่แปลกประหลาดซึ่งเรียกไก่ตัวผู้ว่า "ตัวร้องตอนเช้า" ช่างตัดผมว่า "นักโกนมรรตัย" เงิน drachma ว่า "เงินแปรรูป"...และเรียกผู้ส่งสาส์นว่า "aputēs" [จาก ēputa "เสียงดัง"]" "เขาเคยเขียนสักอย่าง... หาเจ้าหน้าที่รัฐใน Cassandreia... ส่วนในจดหมายเขียนอะไรไว้นั้น ในความคิดผมแม้แต่เทพเจ้าไพเธียนก็อ่านไม่ออก" ในขณะที่วิธีการทำงานของไวยากรณ์ที่ถูกเสนอโดยนักปราชญ์ยุคคลาสสิกจะถูกออกแบบมาเพียงเพื่ออธิบายภาษาที่มีอยู่แล้ว (ภาษาละติน ภาษากรีก ภาษาสันสกฤต) และไม่ได้นำมาใช้เพื่อประดิษฐ์ไวยากรณ์ใหม่ ๆ ในไวยากรณ์วรรณนาภาษาสันสกฤตของปาณินิซึ่งอยู่ในราวสมัยเดียวกับเพลโต ได้มีการสร้างกฎชุดหนึ่งเพื่ออธิบายภาษา งานด้านไวยากรณ์ของเขาจึงถือได้ว่าเกี่ยวกับทั้งภาษาธรรมชาติและภาษาประดิษฐ์
ภาษาประดิษฐ์ช่วงต้น
ตำนานเรื่องหนึ่งที่ถูกบันทึกไว้ในงานเขียนภาษาไอริชยุคคริสตศตวรรษที่ 7 Auraicept na n-Éces อ้างว่า ฟีเนียส ฟอร์เซด (Fénius Farsaid) ได้ไปเยือนชีนาร์ (Shinar) หลังจากการโกลาหลของภาษา (confusion of tongues) และเขาได้ศึกษาภาษาต่าง ๆ กับพวกนักวิชาการของเขาเป็นเวลาสิบปีเพื่อนำลักษณะที่ดีที่สุดของแต่ละภาษามาสร้าง in Bérla tóbaide ("ภาษาที่ถูกเลือก") ซึ่งเขาได้ตั้งชื่อภาษานี้ว่า Goídelc (old irish) หรือภาษาไอริชนั่นเอง นี่ดูเหมือนเป็นครั้งแรกที่แนวคิดการประดิษฐ์ภาษาถูกกล่าวถึงในงานวรรณกรรม
ภาษาที่ไม่ใช่ภาษาธรรมชาติภาษาแรก ๆ อาจถือได้ว่าเป็นสิ่งที่ "เหนือธรรมชาติ" เชิงรหัสยะ (mystical) หรือถูกดลใจโดยเทพเจ้ามากกว่าถูก "ประดิษฐ์" ตัวอย่างเช่นภาษาลิงกวาอิกโนตา (Lingua Ignota) ที่เซนต์ ฮิลเดการ์ด ฟอน บิงเงน บันทึกไว้ในคริสตศตวรรษที่ 12 ซึ่งเป็นภาษาประดิษฐ์ที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นมาทั้งหมดเป็นภาษาแรก และภาษานี้ยังเป็นภาษาลับเชิงรหัสยะส่วนตัว (ดูภาษาของเทวดา (Enochian) เพิ่ม) ภาษาบาเลยเบอเลิน (Balaibalan) คืออีกตัวอย่างที่สำคัญจากวัฒนธรรมตะวันออกกลางซึ่งถูกประดิษฐ์ขึ้นในปีคริสตศตวรรษที่ 16 การใคร่ครวญถึงไวยากรณ์ในทางกับบะลาห์ (Kabbalah) มุ่งจะฟื้นภาษาดั้งเดิมที่อดัมกับอีฟ (Adam and Eve) ใช้พูดในแดนสุขาวดี (Paradise) ซึ่งได้หายไปในการโกลาหลของภาษา ดันเต อาลีกีเอรีได้เสาะหาภาษาอิตาลีในอุดมคติที่เหมาะกับวรรณกรรมในความเรียง De vulgari eloquentia ซึ่งเป็นร่างแผนการสร้างภาษาในอุดมคติของคริสต์ศาสนิกชนแผนแรก
การทำให้ภาษาสมบูรณ์แบบ
ความสนใจช่วงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอียิปต์โบราณโดยเฉพาะที่เด่นคือการค้นพบ Hieroglyphica ของHorapolloและการเผชิญกับอักษรจีนเป็นครั้งแรกทำให้เกิดความพยายามสร้างภาษาเขียนที่สมบูรณ์แบบ โยฮันเนส ทริเธมีอุส (Johannes Trithemius) พยายามแสดงให้เห็นว่าภาษาทุกภาษาสามารถถูกลดรูปจนเหลือเพียงภาษาเดียวได้ในวรรณกรรม Steganographia และ Polygraphia ของเขา ความสนใจในภาษาเชิงเวทมนตร์ดำเนินต่อไปโดยพวกโรสิครูเชียน (rosicrucianism) และนักเล่นแร่แปรธาตุในคริสตศตวรรษที่ 17 (เช่นภาษาเอโนเคียนของจอห์นดี (John Dee (Mathematician))
ภาษาเชิงดนตรี (Musical language) ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยายุ่งเกี่ยวกับเรื่องรหัสยลัทธิ เวทมนตร์ และการเล่นแร่แปรธาตุ และบางครั้งก็ถูกเรียกว่าภาษาของนก ภาษาซซอลเรซอลประดิษฐ์แนวคิดนี้ขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1817 ในบริบทที่เป็นเชิงปฏิบัติมากกว่า
ศตวรรษที่ 17 และ 18: การอุบัติของภาษาเชิงปรัชญา
แผนการสร้างภาษา "เชิงปรัชญา" หรือ "ปฐมภูมิ" เพิ่มขึ้นในคริสศตวรรษที่ 17 เช่น:
ภาษาเชิงอนุกรมวิธานเหล่านี้ผลิตระบบการจัดประเภทแบบลำดับขั้นที่มีเจตนาเพื่อส่งผลให้เกิดทั้งนิพจน์พูดและเขียน lingua generalis ของ ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ มีจุดมุ่งหมายคล้ายกันเพื่อสร้างคลังตัวอักษรที่ผู้ใช้สามารถใช้แสดงการคำนวณที่จะให้ผลเป็นจริงโดยอัตโนมัติ ซึ่งผลข้างเคียงของการประดิษฐ์ภาษานี้ทำให้เกิดตรรกศาสตร์เชิงผสานทวิภาค (binary combinatory logic) แผนการเหล่านี้นอกจากการจำลองหรือลดรูปไวยากรณ์แล้วยังสนใจถึงการจัดเรียงความรู้ทั้งหมดของมนุษย์ทั้งหมดให้เป็น "ตัวอักษร" หรือลำดับขั้น นี่เป็นมโนคติที่ว่าการเรืองปัญญาจะนำไปสู่ Encyclopédie อย่างเลี่ยงไม่ได้ ภาษาประดิษฐ์ยุคคริสตศตวรรษที่ 17-18 หลายภาษาใช้ตัวหนังสือสัญลักษณ์จึงเป็นภาษาเขียนโดยบริสุทธิ์และไม่มีรูปแบบการพูดใด ๆ หรือรูปแบบการพูดที่ไม่ต่างไปจากภาษาแม่ของผู้อ่านมากนัก