cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตำรวจ
หน่วยเฉพาะทาง
หน่วยเฉพาะทางคือหน่วยที่มีอำนาจหน้าที่ในการปฏิบัติงานเฉพาะด้าน พบได้ในหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายหลายแห่งทั่วโลก สำหรับจัดการเหตุอาชญากรรมเฉพาะด้าน เช่น การบังคับใช้กฎหมายจราจร การใช้สุนัขตำรวจ การสอบสวนอุบัติเหตุ การสอบสวนเหตุการฆาตกรรม การสอบสวนการทุจริต หรือหน่วยที่มีความสามารถเฉพาะทางทาง เช่น การค้นหาใต้น้ำ การบิน การเก็บกู้วัตถุระเบิด อาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์ ในขณะที่เหตุอาชญากรรมมีความรุนแรงและร้ายแรงมากขึ้น หน่วยเฉพาะทางของตำรวจที่ถูกฝึกฝนมาเพื่อปฏิบัติการในการควบคุมสถานการณ์ที่มีความรุนแรงเกินกว่าตำรวจท้องที่ หรือตำรวจตอบโต้เร็วในพื้นที่จะรับมือได้ มีหน้าที่ในการจัดการกับเหตุอาชญากรรมเหล่านั้น รวมถึงการปิดล้อมจับกุมผู้ต้องหาที่มีความอันตรายสูง และการคุ้มกันผู้ต้องหา โดยรู้จักกันในชื่อของ หน่วยสวาต หน่วยปฏิบัติการพิเศษ
ในภารกิจต่อต้านความไม่สงบที่ยังอยู่ในขอบเขตอำนาจการปฏิบัติการของตำรวจ เจ้าหน้าที่ตำรวจอาจจะได้รับการคัดเลือกเพื่อเข้ารับการฝึกและประกอบกำลังเป็นหน่วยในการลาดตระเวน และปฏิบัติงานทั้งการหาข่าวและการซุ่มโจมตีในรูปแบบของกองกำลังกึ่งทหาร เพื่อรักษาความสงบในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งสูง
งานธุรการ
ตำรวจอาจมีอำนาจในทางปกครองที่ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการบังคับใช้กฎหมาย อาทิ การออกใบอนุญาตอาวุธปืน การออกใบอนุญาตติดตั้งสัญญาณไฟฉุกเฉิน โดยขอบเขตอำนาจในด้านนี้อาจมีความแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ
การทหาร
ตำรวจในการทหารมีหลายความหมาย อาทิ
ศาสนา
ในบางประเทศ โดยเฉพาะประเทศที่มีการบังคับใช้กฎหมายอิสาม ชะรีอะฮ์ จะมีกองกำลังตำรวจศาสนาที่บังคับใช้กฎหมายต่อผู้กระทำผิดกฎข้อบังคับของกฎหมายศาสนา เช่น ในประเทศซาอุดีอารเบีย
อาวุธ
นอกจากนี้ ตำรวจยังมีอาวุธที่ไม่ร้ายแรง (อาวุธที่ไม่รุนแรงถึงตาย) เอาไว้สำหรับการควบคุมการจลาจล เช่น กระบอง แก๊สน้ำตา กระสุนยาง ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง ตำรวจควบคุมฝูงชน โล่ปราบจลาจล และอาวุธปืนไฟฟ้า โดยตำรวจจะพกกุญแจจมือเพื่อควบคุมตัวผู้ต้องสงสัย ในขณะที่อาวุธที่รุนแรงถึงชีวิตมักจะถูกใช้งานเป็นวิธีสุดท้ายเท่านั้นตามเงื่อนไขของข้อกฎหมายในแต่ละประเทศ เช่น บราซิลใช้ได้กับอาชญากรหลบหนี สหรัฐใช้ได้เพื่อป้องกันชีวิตของตนเอง
การสื่อสาร
ตำรวจสมัยใหม่มักมีการใช้งานวิทยุสื่อสารแบบสองทางอย่างแพร่หลาย ทั้งแบบวิทยุมือถือ วิทยุโมบายล์ติดรถยนต์ และวิทยุแบบติดตั้งประจำที่ เพื่อประสานงานในการทำงาน รายงานข้อมูลและการช่วยเหลือกันอย่างทันถ้วงที ในปัจจุบันอุปกรณ์เชื่อมต่อกับฐานข้อมูลในรถเพิ่มประสิทธิภาพในการสื่อสารของตำรวจ ในการตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉิน การตรวจสอบประวัติอาชญากรรมผู้ต้องสงสัยในเวลาอันสั้น และรายงานบันทึกประจำวันในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ตามเวลาจริง อุปกรณ์การสื่อสารพื้นฐานอื่น ๆ ของตำรวจได้แก่ ไฟฉาย แท่งไฟ นกหวีด
ยานพาหนะ
รถยนต์ตำรวจถูกใช้งานในหลากหลายรูปแบบ ทั้งการควบคุมตัวผู้ต้องหา การลาดตระเวน และการเดินทาง โดยทั่วไปรถตำรวจจะเป็นรถเก๋งสี่ประตูที่ได้รับการดัดแปลง ติดตราของหน่วยงานตำรวจในตำแหน่งที่เหมาะสม และติดตั้งสัญญาณไฟฉุกเฉินพร้อมด้วยเสียงไซเรน เพื่อกระตุ้นให้ผู้คนรับรู้ถึงการมาถึงและปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่ตำรวจรถตำรวจหรือยานพาหนะอื่น ๆ ที่ไม่ติดเครื่องหมายถูกใช้งานในการปฏิบัติการสืบสวนและติดตามจับกุมผู้กระทำความผิดโดยไม่ให้รู้ตัว
นอกจากนี้ ตำรวจยังใช้ยานพาหนะอื่น ๆ ในการสนับสนุนการปฏิบัติหน้าที่อีกด้วย เช่น เฮลิคอปเตอร์ เครื่องบิน เรือลาดตระเวน รถบัญชาการเหตุการณ์เคลื่อนที่ จักรยานยนต์ และรถหุ้มเกราะ และภายในยานพาหนะเหล่านั้นอาจมีถังดับเพลิง หรือเครื่องกระตุ้นหัวใจสำหรับใช้งานในเหตุฉุกเฉินอีกด้วย
ยุทธวิธี
หลังจากการเข้ามาของการใช้รถตำรวจ วิทยุสื่อสาร และโทรศัพท์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ได้เปลี่ยนกลยุทธ์การทำงานของตำรวจ ที่เน้นการตรวจตราตั้งรับในพื้นที่เขตตรวจของตนเอง เปลี่ยนมาเป็นยุทธวิธีแบบโต้ตอบอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดการควบคุมและสั่งการของตำรวจอย่างเป็นระบบที่มีศูนย์กลางมากยิ่งขึ้น
หน่วยตรวจสอบภายใน
ภายในหน่วยงานตำรวจ มักจะมีหน่วยงานสำหรับตรวจสอบการทำงานภายในหน่วยงานของตนเอง โดยเป็นที่รู้จักในชื่อ หน่วยตรวจสอบภายใน โดยในบางประเทศมีการแยกหน่วยงานนี้ออกมาจากหน่วยงานตำรวจเพื่อความอิสระในการตรวจสอบการทำงาน เช่น อังกฤษ ฮ่องกง
การใช้กำลัง
เจ้าหน้าที่ตำรวจมักจะถูกกล่าวหาว่าใช้กำลังเกินกว่าเหตุ และขอบเขตของกฎหมาย โดยเหตุการณ์ที่ถูกพูดถึงมากที่สุดคือการใช้ความรุนแรงในการจับกุมต่อจอร์จ ฟลอยด์ จนทำให้เขาเสียชีวิต โดยความรุนแรงดังกล่าวอาจขยายไปถึงชีวิตหลังการทำงานของเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มีอัตราการใช้ความรุนแรงในครอบครัวที่สูง
การคุ้มครองบุคคล
เจ้าหน้าที่ตำรวจมีหน้าที่หลักในการบังคับใช้กฎหมาย โดยไม่ได้มีหน้าที่ชัดเจนในการปกป้องบุคคลใด ๆ แต่ในทางกลับกัน ตำรวจมีหน้าที่ในการคุ้มครองและปกป้องพยานในกระบวนการชั้นศาล เพื่อไม่ให้เกิดการแทรกแทรงกระบวนการยุติธรรม และการขมขู่พยานเพื่อให้เปลี่ยนแปลงหรือกลับคำให้การ
ในขณะที่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจบางหน่วยที่มีหน้าที่ในการคุ้มครองบุคคลโดยเฉพาะ เช่น ตำรวจลับสหรัฐ
เซอร์ไวเวอร์ 44
เซอร์ไวเวอร์ 44 (Survivor 44) เป็นฤดูกาลที่ 44 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2566 ทางสถานีโทรทัศน์ CBS ประเทศสหรัฐอเมริกา และสถานีโทรทัศน์ Global ในประเทศแคนาดา
ซึ่งในการถ่ายทำตั้งแต่ฤดูกาลที่ 41 ถึง 44 ทางผู้ผลิตรายการได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ต้องถ่ายทำต่อเนื่องที่ประเทศฟิจิเป็นครั้งที่ 12
และนอกจากนี้ จากผลกระทบของการแพร่ระบาดยังส่งผลถึงจำนวนวันของการถ่ายทำและการแข่งขันในรายการอีกด้วย จากเดิมจะต้องแข่งกัน 39 วัน ถูกลดเหลือเพียง 26 วัน เป็นผลอันเนื่องมาจากข้อกำหนดเรื่องการกักตัวของผู้ที่เดินทางเข้าสู่ประเทศฟิจิ
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไทย
สถานทูตและสถานกงสุลไทยในต่างแดน
อาชีพกระจอกแล้วทำไม ยังไงข้าก็เทพ
อาชีพกระจอกแล้วทำไม ยังไงข้าก็เทพ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดย เรียว ชิราโคเมะ และวาดภาพโดย Takayaki ตอนแรกเป็นนวนิยายซีรีส์ทางเว็บ ได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558 ซีรีส์จะตามเรื่องราวของ Hajime Nagumo ซึ่งถูกส่งไปยังอีกโลกพร้อมกับนักเรียนในชั้นเรียนที่เหลือของเขา แต่ได้รับความสามารถเวทมนตร์โดยเฉลี่ยเท่านั้น บังคับให้เขาต้องต่อสู้เพื่อพัฒนาตัวเอง สำหรับภาษาไทยตีพิมพ์โดย First Page ไลต์โนเวลพรีเควลได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
ซีรีส์นี้ได้รับการดัดแปลงมังงะต่อเนื่องบนเว็บไซต์ Comic Gardo ของ Ovelap มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 รวมถึงยงโคมะคอมเมดี และการดัดแปลงเป็นมังงะจากเล่มพรีเควล ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ดัดแปลงโดย White Fox และ Asread ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2562 ฤดูกาลที่สองโดยสตูดิโอ Asread และ Studio Mother ออกอากาศตั้งแต่มกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 ส่วนฤดูกาลที่ 3 มีการประกาศไว้แล้ว
วิทยา คุณปลื้ม
วิทยา คุณปลื้ม (ชื่อเล่น: ป๊อก) (27 มิถุนายน พ.ศ. 2508 — ) นักการเมืองชาวไทย เกิดที่จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี และประธานสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี อดีตนายกสมาคมกีฬาจังหวัดชลบุรี
ประวัติ
วิทยาเกิดวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2508 ที่ตำบลแสนสุข อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรคนที่ 2 จากพี่น้องทั้ง 5 คน ของนายสมชาย คุณปลื้ม กับนางสติล คุณปลื้ม การศึกษาชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนวัฒนดรุณวิทย์ จังหวัดชลบุรี ย้ายไปศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 จนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จากนั้นย้ายไปศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตร์บัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโทสาขา (Public Administration) จาก Southern California, USA มหาวิทยาลัยเซาต์เทิร์นแคร์ลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา สมรสกับนางสิริลดา คุณปลื้ม มีบุตร - ธิดา 2 คน
การทำงาน
วิทยา เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี 5 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 จนถึงปี พ.ศ. 2549 ซึ่งในขณะนั้นสังกัดพรรคชาติไทย เขายังเป็นหนึ่งใน ส.ส.กลุ่ม 16 ในปี พ.ศ. 2535 อีกด้วย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ต่อมาจึงได้หันเหมาทำงานการเมืองท้องถิ่น โดยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี และได้รับเลือกตั้งในครั้งนั้นด้วย
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Estadi Olímpic de Terrassa ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 214 คน จาก 14 ประเทศ
นิวส์คอร์ปอเรชัน
นิวส์ คอร์ปอเรชั่น หรือ นิวส์ คอร์ป เป็นหนึ่งในยักษ์ด้านสื่อของโลก โดยมีนายรูเพิร์ต เมอร์ด็อก เป็นผู้ก่อตั้งและยังคงรั้งตำแหน่งประธานบริษัท และกรรมการผู้จัดการอยู่ในปัจจุบัน นิวส์คอร์ป เป็นบริษัทมหาชนจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แนสแด็ก (NASDAQ) ในสหรัฐอเมริกา และตลาดหลักทรัพย์ออสเตรเลีย นอกจากนี้บริษัทยังได้ทำการกระจายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนอีกด้วย โดยบริษัทได้ก่อตั้งในออสเตรเลีย ก่อนจะย้ายสำนักงานใหญ่มายังนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาในปี 2004 โดยในปี 2007-2008 บริษัทมีรายได้สุทธิ 32,996 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1,200,000 ล้านบาท) และกำไรสุทธิ 5,381 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 188,000 ล้านบาท) โดยรายได้กว่าร้อยละ 70 มาจากธุรกิจในสหรัฐอเมริกา
สัตยาเคราะห์เกลือ
ซอลท์มาร์ช (Salt March, ท. การเดินขบวนเกลือ) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สัตยาเคราะห์เกลือ (Salt Satyagraha) เริ่มต้นด้วย การเดินขบวนดันดี (Dandi March) เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1930 และเป็นส่วนสำคัญของขบวนการเอกราชอินเดีย สัตยาเคราะห์เกลือเป็นการรณรงค์ต่อต้านภาษีและประท้วงโดยปราศจากความรุนแรงต่อการผูกขาดเกลือของอังกฤษในอาณานิคมอินเดียอย่างตรงไปตรงมา และก่อให้เกิดขบวนการดื้อแพ่งที่กว้างกว่าตามมา นี่เป็นการคัดค้านจัดตั้งที่สำคัญที่สุดต่อทางการอังกฤษนับแต่ขบวนการปฏิเสธให้ความร่วมมือ (Non-cooperation movement) ระหว่าง ค.ศ. 1920-1922 และติดตามการประกาศอิสรภาพปุรณะสวราช (Purna Swaraj) โดยรัฐสภาอินเดียเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1930 โดยตรง มหาตมา คานธีนำการเดินขบวนดันดีจากฐานของเขา ซาบาร์มาติอาศรม ใกล้กับอาห์เมดาบัด ไปยังชายฝั่งทะเลใกล้หมู่บ้านดันดี ระหว่างการเดินขบวนนาน 24 วัน เป็นระยะทาง 390 กิโลเมตรไปผลิตเกลือโดยไม่จ่ายภาษี ก็ยิ่งมีชาวอินเดียเข้าร่วมเขาระหว่างทางมากขึ้น เมื่อคานธีละเมิดกฎหมายเกลือเมื่อเวลา 6.30 น. ของวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1930 ก็ได้จุดประกายพฤติการณ์ดื้อแพ่งขนานใหญ่ต่อกฎหมายเกลือบริติชราชโดยชาวอินเดียหลายล้านคน การรณรงค์ดังกล่าวมีผลสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงโลกและทัศนะของอังกฤษต่ออิสรภาพของอินเดีย และเป็นผลให้ชาวอินเดียจำนวนมากเข้าร่วมต่อสู้เป็นครั้งแรก
เกออร์ค วิลเฮ็ล์ม ชเต็ลเลอร์
ชเต็ลเลอร์เกิดเมื่อ 10 มีนาคม ค.ศ. 1709 ที่เมืองวินทซ์ไฮม์ (Windsheim) ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยวิทเทินแบร์ค ต่อมาใน ค.ศ. 1734 เขาถูกส่งตัวไปรัสเซียในตำแหน่งแพทย์ประจำเรือทหาร ชเต็ลเลอร์เข้าร่วมในการสำรวจคัมชัตคาครั้งที่สองโดยออกเดินทางจากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กใน ค.ศ. 1738 ระหว่างการออกสำรวจครั้งนี้ ชเต็ลเลอร์ค้นพบสิ่งมีชีวิตใหม่หลายสายพันธุ์ด้วยกัน สิ่งมีชีวิตหลายสายพันธุ์ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเขา เช่น วัวทะเลชเต็ลเลอร์, นกอินทรีทะเลชเต็ลเลอร์
อ้างอิง
1709 1746
พัก ซ็อน-โฮ (นักร้อง)
พัก ซ็อน-โฮ (박선호; เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวเกาหลีใต้ พักเปิดตัวการแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง สายรุ้งแห่งรัก ทางช่องเอ็มบีซีใน พ.ศ. 2557 นอกจากนี้เขายังเดบิวต์ในฐานะนักร้องใน พ.ศ. 2557 ด้วยเพลง "อาฟเตอร์เลิฟ" (บัลลาด) ประกอบละครชุดทางโทรทัศน์ พ.ศ. 2557 เรื่อง เลิฟเซลส์
ล่าสุดพักเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการบอยแบนด์เอาชีวิตรอดของช่องเอ็มเน็ต พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 (2562) และรับบทอี กวัง-ช็อล ในละครชุดทางโทรทัศน์ช่องโอซีเอ็นเรื่อง ตำรวจกลคนเหนือมนุษย์ (2563)
อ้างอิง
1993
มาร์แต็ง แตรีเย
มาร์แต็ง อาลแบร์ เฟรเดริก แตรีเย (Martin Albert Frédéric Terrier) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส เล่นตำแหน่งกองหน้าตัวต่ำของสโมสรออแล็งปิกลียอแน
1997
กบฏหวันหมาดหลี
กบฏหวันหมาดหลี หรือ '''กบฏไทรบุรี พ.ศ. 2381-82''' เป็นการกบฏของกลุ่มผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านอาหมัดทัจจุดินฮาลิมชาฮ์ (Ahmad Tajuddin Halim Shah) แห่งไทรบุรี หรือตวนกูปะแงหรัน (Tunku Pengeran) เป็นความพยายามในการกอบกู้รัฐไทรบุรีจากการปกครองของสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้นำการกบฏในครั้งนี้ได้แก่ตนกูมูฮาหมัดซาอัด (Tunku Muhammad Sa'ad) และตนกูมูฮาหมัดทาอิบ (Tunku Muhammad Taib) สองพี่น้องผู้เป็นหลานชายของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรัน ร่วมมือกับหวันมาลี (Wan Mali) ซึ่งเป็นโจรสลัดในทะเลอันดามัน เข้ายึดเมืองไทรบุรีได้ใน พ.ศ. 2381 จากนั้นยึดได้เมืองตรังและเข้ารุกรานเมืองสงขลาและปัตตานี
เหตุการณ์นำ
สุลต่านอาหมัดทายุดดินฮาลิมชาฮ์ (Ahmad Tajuddin Halim Shah) แห่งไทรบุรี หรือตวนกูปะแงหรัน (Tunku Pengeran) แข็งเมืองไม่ขึ้นต่อสยามและหันไปสร้างสัมพันธไมตรีกับฝ่ายพม่า พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงทรงมีพระบรมราชโองการให้พระยานครศรีธรรมราช (น้อย) นำทัพเข้ายึดไทรบุรีใน พ.ศ. 2364 เมื่อพระยานครฯ (น้อย) เข้ายึดไทรบุรีแล้ว สุลต่านตวนกูปะแงหรันเดินทางหลบหนีไปยังเกาะปีนัง ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ (ไทรบุรีได้มอบเกาะปีนังให้แก่อังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2329) ฝ่ายสยามผนวกไทรบุรีเข้ามาปกครองโดยตรงขึ้นกับเมืองนครศรีธรรมราช พระภักดีบริรักษ์ (แสง) บุตรชายของเจ้าพระยานครฯ (น้อย) ได้เป็นเจ้าเมืองไทรบุรีแทน ได้รับการแต่งตั้งเป็นพระยาอภัยธิเบศร์เจ้าเมืองไทรบุรี หลังจากที่สยามเข้ายึดเมืองไทรบุรีแล้ว มีชาวมลายูไทรบุรีจำนวนมากรวมทั้งเชื้อวงศ์ของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันหลบหนีไปยังเกาะลังกาวี ในปีต่อมา พ.ศ. 2365 เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ยกทัพเรือเข้าโจมตีและยึดเกาะลังกาวีได้สำเร็จ หวันมูฮาหมัดอาลี (Wan Muhammad Ali) ผู้เป็นบุตรชายของผู้ปกครองเกาะลังกาวี หลบหนีจากเกาะลังกาวีไปยังหมู่เกาะมะริดและตะนาวศรี ในขณะที่ตนกูมูฮาหมัดซาอัด (Tunku Muhammad Sa'ad) หลานชายของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันหลบหนีไปยังแขวงเมืองอาเจะฮ์เกาะสุมาตรา
สนธิสัญญาเบอร์นี (Burney Treaty) ระหว่างสยามและอังกฤษในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2369 อังกฤษยอมรับอำนาจของสยามเหนือไทรบุรี โดยมีข้อแลกเปลี่ยนให้สยามงดเว้นการรุกรานรัฐเปรักและเซอลาโงร์ ตามสัญญาข้อที่สิบสาม อังกฤษให้สัญญาเรื่องการวางตัวเป็นกลางในความขัดแย้งระหว่างสยามและไทรบุรี สัญญาว่าจะนำตัวอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันออกจากเกาะปีนังไปพำนักที่อื่น และจะไม่ให้การสนับสนุนแก่กองกำลังของอดีตสุลต่านแห่งไทรบุรีในการกบฏต่อสยาม แม้ว่าอังกฤษจะให้สัญญาเช่นนี้แล้ว แต่เกาะปีนังและทะเลอันดามันยังคงเป็นแหล่งของผู้ที่สนับสนุนอดีตสุลต่านในการกอบกู้รัฐไทรบุรี
ใน พ.ศ. 2374 รัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ตนกูกูเด่น (Tunku Kudin) ผู้เป็นบุตรของพี่ชายอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรัน ยกทัพทางบกจากโปรวินซ์เวลส์เลย์เข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์เมืองหลวงของไทรบุรีได้สำเร็จ พระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) เจ้าเมืองไทรบุรีหลบหนีมาอยู่ที่พัทลุง ฝ่ายหัวเมืองปัตตานีห้าหัวเมืองจากเจ็ดหัวเมืองนำโดยต่วนสุหลง (Tuan Sulong) เจ้าเมืองปัตตานี เมื่อถูกเกณฑ์กำลังพลไปสู้รบกับไทรบุรีจึงก่อการกบฏขึ้น โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐกลันตันและรัฐตรังกานู เจ้าพระยานครฯ (น้อย) สามารถยึดเมืองอาโลร์เซอตาร์คืนมาได้ตนกูกูเด่นฆ่าตัวตาย และเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) เข้ายึดเมืองปัตตานีได้ หลังจากการกบฏหัวเมืองมลายูใน พ.ศ. 2375 ทางฝ่ายอังกฤษจึงบังคับให้อดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันย้ายจากเกาะปีนังไปพำนักที่เมืองมะละกา
ใน พ.ศ. 2380 กรมสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สิ้นพระชนม์ บรรดาเจ้าเมืองข้าราชการกรมการต่าง ๆ ในหัวเมืองภาคใต้รวมทั้งเจ้าพระยานครฯ (น้อย) และพระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) ต่างอยู่ที่กรุงเทพฯเพื่อร่วมพระราชพิธี โดยมีพระวิชิตสรไกร (กล่อม) และพระสุนทรนุรักษ์ (บุญสัง) เป็นผู้รักษาเมืองนครศรีธรรมราชและสงขลาตามลำดับ กลุ่มผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันจึงอาศัยโอกาสนี้ในการกอบกู้รัฐไทรบุรี หวันมูอาหมัดอาลีบุตรของผู้ครองเกาะลังกาวี หรือหวันหมาดหลี หรือหวันมาลี (Wan Mali) ได้ตั้งตนขึ้นเป็นโจรสลัดในทะเลอันดามันประกอบด้วยกองกำลังของขาวมลายูและชาวอูรักลาโว้ย โดยมีฐานที่มั่นอยู่ที่เกาะยาวในแขวงเมืองถลาง รายละเอียดเกี่ยวกับการจัดเตรียมทัพฝ่ายไทรบุรีปรากฏในบันทึกของนายเชอราร์ด ออสบอร์น (Sherard Osborn) แม่ทัพเรือชาวอังกฤษผู้นำเรือเข้าล้อมเมืองไทรบุรี ในหนังสือชื่อเรื่องว่า The Blockade of Kedah in 1838: A Midshipman’s Exploits in Malayan Waters ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2400 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดซึ่งได้หลบหนีไปยังแขวงเมืองอาเจะฮ์ได้จัดตั้งกองกำลังขึ้นอย่างเป็นความลับที่บาตูปูเตะ (Batu Puteh) บนเกาะสุมาตราใกล้กับเมืองอาเจะฮ์ ประกอบด้วยกำลังพล 2,000 คน และเรือ 40 ลำ โดยได้รับความช่วยเหลือทางอาวุธยุทโปกรณ์จากชาวมลายูและพ่อค้าชาวอังกฤษบนเกาะปีนังซึ่งให้การสนับสนุนแก่อดีตสุลต่าน
กบฏยึดเมืองไทรบุรี
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดอาศัยจังหวะซึ่งทัพเรือของอังกฤษที่รักษาเกาะปีนังนั้นย้ายไปทำการปราบโจรสลัดที่ตรังกานู ยกทัพเรือจากเกาะสุมาตรามายังเซอเบอรังเปอไร (Seberang Perai) หรือโปร์วินซ์เวลส์เลย์ซึ่งเป็นเขตแดนของประเทศอังกฤษ สมทบกับกองกำลังโจรสลัดของหวันมาลี ตนกูมูฮาหมัดซาอัดป่าวประกาศร้องเรียกให้ชาวมลายูผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านฯออกมารวบรวมเป็นกองกำลังที่แม่น้ำมุดา (Muda River) และแม่น้ำเมอร์บก (Merbok River) ซึ่งเป็นเขตแตนรอยต่อระหว่างไทรบุรีและโปร์วินซ์เวลส์เลย์ ในเดือนพฤษภาคมตนกูมูฮาหมัดทาอิบ (Tunku Muhammad Taib) ผู้เป็นน้องชายของตนกูซาอัด นำกองกำลังชาวมลายูตั้งขึ้นที่แม่น้ำเมอร์บกรวมกับทัพของตนกูซาอัดได้กำลัง 1,000 คน ตนกูซาอัดยกทัพมลายูเข้าโจมตีป้อมกัวลาเกอดะฮ์ (Kuala Kedah) หรือป้อมปากน้ำไทรบุรีในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2381 โดยที่ฝ่ายสยามไม่ทันตั้งตัว นำไปสู่การรบที่กัวลาเกอดะฮ์ ส่วน พระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) เจ้าเมืองไทรบุรีในขณะนั้นรวบรวมกำลังพลจัดตั้งทัพขึ้นประกอบด้วยชาวไทยได้ 200 คน ได้ชาวมลายู 800-900 คน มาตั้งรับ ในชั้นแรกฝ่ายสยามสามารถป้องกันป้อมปากน้ำไทรบุรีไว้ได้ ตนกูซาอัดจึงเข้ายึดป้อมปากน้ำไม่สำเร็จ ต่อมาในเดือนสิงหาคม ตนกูทาอิบได้นำตัวครอบครัวของทหารชาวมลายูซึ่งป้องกันป้อมอยู่ฝ่ายสยาม ประกอบด้วยเด็กสตรีและคนชรามาเดินนำหน้าทัพ เมื่อเด็กสตรีและคนชราเหล่านั้นถูกสังหารในที่รบ ทำให้ทหารฝ่ายมลายูซึ่งอยู่ฝ่ายสยามแปรพักตร์ไปเข้ากับฝ่ายกบฏ ตนกูทาอิบจึงเข้ายึดป้อมปากน้ำไทรบุรีได้ พระยาอภัยธิเบศร์และทัพสยามจึงล่าถอยกลับเข้าเมืองอาโลร์เซอตาร์ ทัพฝ่ายมลายูของตนกูซาอัดและตนกูทาอิบเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ได้ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2381 พระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) รวมทั้งพระเสนานุชิต (นุช) ปลัดเมืองไทรบุรีผู้เป็นน้องชายและครอบครัวหลบหนีไปยังกูปังบาซู และหลบหนีต่อไปจนถึงเมืองพัทลุงในที่สุด
การรบฝั่งอันดามัน
เมื่อยึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ไว้ได้แล้ว ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดจึงส่งหวันมาลี หรือเจ๊ะหมัดอาลี ยกทัพเรือไปยึดเมืองปะลิส ยึดเกาะลังกาวี และยกทัพเรือจำนวน 95 ลำ 1,000 คน เข้าโจมตีเมืองตรัง ซึ่งเป็นสถานที่ต่อเรือของเจ้าพระยานครฯ (น้อย) นำไปสู่การยึดเมืองตรัง พระสงครามวิชิตเจ้าเมืองตรังนำทัพออกสู้รบกับทัพของหวัดมาลีที่ปากน้ำพระม่วงและเขาราชสีห์ แต่ชาวมลายูซึ่งอยู่ด้านหลังเขาโจมตีกระหนาบหลังทำให้ทัพของพระสงครามวิชิตแตกพ่ายไป หวันมาลีจึงสามารถเข้ายึดเมืองตรังได้ กวาดต้อนผู้คนเมืองตรังไปอยู่ที่เกาะลังกาวี
เมื่อเข้ายึดไทรบุรีได้แล้ว ฝ่าายกบฏนำโดยตนกูซาอัดได้เชิญตนกูอับดุลเลาะฮ์ (Tunku Abdullah) ผู้เป็นบุตรชายคนโตของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันมาเข้าร่วมขบวนการในเดือนตุลาคมพ.ศ. 2381 โดยตนกูอับดุลเลาะฮ์ตั้งอยู่ที่บ้านตะพานช้างหรืออาลูร์กานู (Alur Ganu) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2382 หวันมาลียกทัพเรือเข้าโจมตีเมืองสตูลปล้นสะดมนำอาหารเสบียงไป
ฝ่ายอังกฤษเมื่อทราบว่าผู้สนับสนุนอดีตสุลต่านเข้ายึดเมืองไทรบุรีได้สำเร็จ นายจอร์จ บอแนม (George Bonham) เจ้าเมืองสิงคโปร์และผู้ปกครองอาณานิคมช่องแคบได้เดินทางมายังเกาะปีนังและส่งเรือรบอังกฤษจำนวนสี่ลำ ได้แก่ เรือไฮยาซินท์ (HMS Hyacinth) เรือเพิร์ล (HMS Pearl) เรือเอเมอราลด์ (HMS Emerald) และเรือไดมอนด์ (HMS Diamond) นำโดยกัปตันเชอราร์ด ออสบอร์น (Sherard Osborn) เข้าปิดกั้นกัวลาเกอดะฮ์หรือปากน้ำเมืองไทรบุรีในระยะวิถีกระสุนปืนใหญ่ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2381 เพื่อปิดกั้นไม่ให้ฝ่ายกบฏไทรบุรียกทัพเรือออกทางทะเลและตัดการติดต่อระหว่างไทรบุรีและเกาะปีนัง แต่เรือรบอังกฤษไม่ได้โจมตีหรือสู้รบกับฝ่ายมลายูไทรบุรีแต่อย่างใด เมื่ออังกฤษเข้ามาปิดปากน้ำ ตนกูซาอัดจึงมาประจำการณ์ที่ป้อมปากน้ำเพื่อคอยระวังท่าทีของอังกฤษ
เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) เจ้าเมืองตรัง กลับมาถึงก็ระดมกำลังทหารตั้งค่ายอยู่ที่ ต.ทุ่งค่าย อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง (ในปัจจุบัน) เพื่อเตรียมยกโอบไปตีหวันหมาดหลีซึ่งยึดชัยภูมิอยู่ที่ควนธานี โดยส่งกองกำลังลำเลียงไปทางคลองลำเลียง เมื่อหวันหมาดหลีทราบข่าวว่าเจ้าพระยานคร (น้อย) ยกทัพมา ประกอบกับรับรู้ถึงกิตติศัพท์การออกทัพจับศึกของเจ้าพระยานคร (น้อย) ว่าเก่งกาจ จึงถอยร่นหนีไป
การรบที่สงขลาและปัตตานี
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2381 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดส่งตนกูมูฮาหมัดทาอิบ และตนกูมูฮาหมัดยิหวา (Tunku Muhammad Jiwa) นำทัพจำนวน 3,000 คน จากไทรบุรีไปทางเหนือเข้ารุกรานเมืองสงขลา ฝ่ายเมืองสงขลาพระสุนทรนุรักษ์ (บุญสัง) ผู้รักษาเมืองสงขลาส่งพระยาไชยานอกราชการยกทัพจากเมืองสงขลาจำนวน 800 คน เข้าสู้รบกับทัพของตนกูทาอิบ ตนกูทาอิบถอยไปอยู่ที่สะเดา ในขณะที่พระยาไชยานอกราชการคอยตั้งรับอยู่ที่บ้านปริก ตนกูทาอิบส่งทัพแยกย้ายกระจายไปตั้งตามที่ต่าง ๆ ได้แก่ ปังลิมาโปปและปังลิมามระ ตั้งอยู่ที่บ้านสะเดา จำนวน 1,000 คน โต๊ปดังตั้งที่ยางงาม 300 คน โต๊ะนุเระอยู่ที่ตะพานสูง 400 คน ปังลิมาที่สบาเพน 300 คน ตนกูยิหวาตั้งที่ทุ่งบ้านโพธิ์ 1,000 คน
ข่าวการกบฏของไทรบุรีไปถึงกรุงเทพฯในเดือนกันยายนพ.ศ. 2381 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยานครฯ (น้อย) และพระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) รีบเดินทางลงมาเพื่อป้องกันเมืองของตน รวมทั้งมีพระราชโองการให้เกณฑ์ไพร่พลจากเมืองชุมพร เมืองไชยา และเมืองปะทิว เพื่อนำไปสู้รบกับฝ่าบกบฏอีกด้วย พระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) เดินทางถึงเมืองสงขลาในเดือนธันวาคมพ.ศ. 2381 ยกทัพจากเมืองสงขลาประกอบไปด้วยคนไทยและคนจีนออกไปพร้อมกับพระยายะหริ่ง (พ่าย) เจ้าเมืองยะหริ่ง และพระยาสาย (ต่วนหนิดะ) เจ้าเมืองสาย ไปตั้งอยู่ที่หาดใหญ่ พระยาสงขลาส่งพระยายะหริ่ง (พ่าย) และพระยาสาย (ต่วนหนิดะ) ยกทัพสยามเข้าโจมตีทัพของตนกูทาอิบที่สะเดาแตกพ่ายและถอยร่นไปอยู่ที่ทุ่งโพธิ์ฝั่งไทรบุรี พระยายะหริ่งและพระยาสายยกทัพติดตามตนกูทาอิบไปที่ทุ่งโพธิ์แต่ฝ่ายมลายูวกโจมตีด้านหลังตัดเส้นทางเสบียง พระยายะหริ่งและพระยาสายจึงถอยกลับมาอยู่ที่คลองหินเหล็กไฟ ตนกูทาอิบยกทัพติดตามกลับมาโจมตีทัพของฝ่ายสยามที่คลองหินเหล็กไฟ พระยายะหริ่งและพระยาสายแบ่งทัพกระจายออกไปตั้งรับที่เขาลูกช้าง (ปัจจุบันคือเขารูปช้าง) เขาเก้าเส้ง และที่คลองสำโรง คุมเชิงกันอยู่
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2381 ตนกูทาอิบได้แบ่งทัพ 300 คน นำโดยตนกูมูฮาหมัดยิหวาไปทางตะวันออกเข้าโจมตีเมืองจะนะ ในเวลานั้นเจ้าเมืองจะนะคือพระยาจะนะ (บัวแก้ว) ไม่อยู่ไปราชการที่สงขลา ปลัดเมืองจะนะเป็นผู้รักษาป้องกันเมือง ฝ่ายไทรบุรีสามารถเข้ายึดเมืองจะนะได้และเผาทำลายเมือง จากนั้นจึงยกไปตั้งอยู่ที่บ้านนาเกลี้ยกล่อมเมืองเทพาและหนองจิกให้เข้าร่วมการกบฏ เมืองหนองจิกจึงเข้าร่วมกับฝ่ายกบฏ ตนกูยิหวายกทัพต่อเข้าโจมตีเมืองปัตตานี พระยาระแงะ (ตุวันบอซู) และพระพิทักษ์ธานีเมืองสายสามารถป้องกันเมืองปัตตานีไว้ได้ ตนกูยิหวาถอยร่นออกไป ในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2382 พระยาสงขลาส่งหลวงไชยสุรินทร์ยกทัพ 500 คน ไปโจมตีทัพฝ่ายมลายูของตนกูยิหวาที่บ้านนา ตนกูยิหวาเอาชนะหลวงไชยสุรินทร์ได้ หลวงไชยสุรินทร์จึงถอยกลับมาตั้งอยู่ที่ปลักแรด (ตำบลนาทับ อำเภอจะนะ) ตนกูยิหวายกทัพติดตามมาสู้รบที่ปลักแรด พระยาสงขลาให้กำลังเสริมแก่หลวงไชยสุรินทร์ที่ปลักแรด 500 คน หลวงไชยสุรินทร์จึงต้านทานตนกูยิหวาได้ คุมเชิงกันอยู่อีกเช่นกัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริ ว่าสถานการณ์ทางเมืองสงขลาและปัตตานีไม่สู้ดี จึงมีพระราชโองการให้พระวิชิตณรงค์และพระราชวรินทร์นำทัพเรือจำนวน 700 คน ยกลงไปช่วยเมืองสงขลา พระวิชิตณรงค์โดยสารเรือกำปั่นแกล้วกลางสมุทรและพระราชวรินทร์ลงเรือกำปั่นอีกลำหนึ่งยกทัพไปจากกรุงเทพฯในเดือนกุมภาพันธ์ และในเดือนมีนาคม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯให้พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา (ทัต บุนนาค) และเจ้าพระยายมราช (บุนนาค) ยกทัพเรือออกไปช่วยปราบกบฏทางใต้อีกทัพหนึ่ง
สยามยึดไทรบุรีคืน
เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) เดินทางถึงเมืองนครศรีธรรมราชในเดือนกุมภาพันธ์พ.ศ. 2382 ประสบกับปัญหาขาดแคลนกำลังพล ไพร่พลที่จะเกณฑ์มาจาก ชุมพร ไชยา และปะทิว ยังไม่เสร็จสิ้นเรียบร้อย ใช้เวลารวบรวมไพร่พลจากนครศรีธรรมราชและพัทลุงและส่งคนไปซื้อเรือรบจากสิงคโปร์ รวมทั้งส่งพระยาวิชิตภักดีเจ้าเมืองไชยานำทัพไปตั้งที่เมืองพังงาเพื่อคอยสังเกตการณ์ทางภูเก็ต จนกระทั่งในเดือนมีนาคม เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ซึ่งล้มป่วยมาตั้งแต่กรุงเทพฯต้องนอนรักษาตัวอยู่ที่นครศรีธรรมราชไม่สามารถนำทัพเองได้ จึงมอบหมายให้บุตรชายทั้งสามคือพระยาอภัยธิเบศร์ (แสง) เจ้าเมืองไทรบุรี พระเสนานุชิต (นุช) ปลัดเมืองไทรบุรี และพระวิชิตสรไกร (กล่อม) นำทัพเมืองนครศรีธรรมราชและพัทลุงจำนวน 3,995 คน ยกลงไปทางใต้พบกับทัพของตนกูมูฮาหมัดซาอัดที่สะเดา ฝ่ายตนกูซาอัดมีกองกำลังเพียง 500 คนจึงแตกพ่ายหนีไป โดยที่ตนกูซาอัดเหลือกองกำลังติดตามตัวเพียง 50 คนเท่านั้นและถอยไปตั้งรับที่กูปังบาซู พระยาอภัยธิเบศร์ พระเสนานุชิต และพระวิชิตสรไกร ยกทัพฝ่ายสยามเข้าโจมตีเมืองกูปังบาซู และสามารถเข้ายึดเมืองกูปังบาซูได้สำเร็จ ฝ่ายตนกูซาอัดเมื่อเสียเมืองกูปังบาซูแล้วจึงถอยไปอยู่ที่ตะพานช้างและมีคำสั่งให้ตนกูมูฮาหมัดทาอิบและตนกูมูฮาหมัดยิหวาถอนกำลังถอยออกจากสงขลามาช่วยต้านทัพของนครศรีธรรมราช
ในเดือนมีนาคม พระยาสงขลาให้นำปืนใหญ่จ่ารงค์ขึ้นไปไว้บนเขาลูกช้าง ระดมยิงใส่ค่ายทหารต่าง ๆ ของตนกูมูฮาหมัดทาอิบ ถูกหอรบพังทลายลงห้าหอและถูกชาวมลายูเสียชีวิตจำนวนมาก พระยายะหริ่ง (พ่าย) พระยาสาย (ต่วนหนิดะ) และหลวงไชยสุรินทร์ ยกทัพเข้าโจมตีค่ายต่าง ๆ ของฝ่ายไทรบุรีจนแตกพ่ายไป เมื่อทัพเรือของพระวิชิตณรงค์และพระราชวรินทร์มาถึงเมืองสงขลาในเดือนมีนาคมพบว่าทางทัพของฝ่ายไทรบุรีได้ถอยไปจากสงขลาแล้ว
ทัพนครศรีธรรมราชเข้าโจมตีค่ายตะพานช้างทางเหนือของเมืองอาโลร์เซอตาร์ ตนกูอับดุลเลาะฮ์และตนกูมูฮาหมัดทาอิบไม่สามารถป้องกันค่ายได้แตกพ่ายไป ทัพนครศรีธรรมราชเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์ เมืองหลวงของไทรบุรีได้ในเดือนมีนาคมนั้น การกบฏจึงสิ้นสุดลง
ผลลัพธ์
หลังจากที่ฝ่ายสยามเข้ายึดเมืองอาโลร์เซอตาร์และรัฐไทรบุรีคืนได้แล้ว บรรดาผู้นำการกบฏในครั้งนี้ต่างหลบหนีไปยังสถานที่ต่าง ๆ ตนกูมูฮาหมัดซาอัดหลบหนีไปยังเซอเบอรังเปอไรหรือโปร์วินซ์เวลส์เลย์ซึ่งเป็นเขตแดนของอังกฤษ หวันมาลีหลบหนีไปยังเกาะลังกาวี และหลบหนีต่อไปยังหมู่เกาะมะริด จากนั้นไม่ปรากฏตัวอีกเลย ตนกูอับดุลเลาะฮ์หลบหนีไปยังเกาะปีนังและมอบตัวให้แก่ทางการอังกฤษ ตนกูมูฮาหมัดทาอิบหลบหนีไปยังเมืองมะละกา ใน พ.ศ. 2383 ตนกูมูฮาหมัดซาอัดถูกทางการอังกฤษจับกุมในข้อหาโจรสลัด แม้ว่าทางการอังกฤษตัดสินให้ตนกูมูฮาหมัดซาอัดพ้นข้อกล่าวหาแต่ก็ถูกบังคับให้ย้ายไปอาศัยอยู่ที่ยังเมืองกัลกัตตาของบริติชอินเดีย (ในเวลาต่อมาตนกูซาอัดได้รับอนุญาตให้กลับมาอาศัยอยู่ที่เกาะปีนัง)
ทัพเรือของพระวิชิตณรงค์และทัพเรือของพระยาศรีพิพัฒน์ฯ (ทัต) มาถึงเมืองสงขลาหลังจากที่การกบฏจบสิ้นลงแล้ว แต่จะมีบทบาทในเหตุการณ์สงครามกลางเมืองกลันตันซึ่งเกิดขึ้นต่อมาในปีพ.ศ. 2382
เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ถึงแก่อสัญกรรมที่นครศรีธรรมราชในเดือนพฤษภาคมพ.ศ. 2382 เมื่อเจ้าพระยานครฯ (น้อย) ถึงแก่อสัญกรรมแล้ว พระยาศรีพิพัฒน์ฯ (ทัต บุนนาค) เข้ามาเป็นผู้จัดการปกครองของหัวเมืองมลายูเสียใหม่ โดยแต่งตั้งให้ผู้ที่ได้รับความนับถือในหมู่ชาวมลายู ขึ้นเป็นเจ้าเมืองต่าง ๆ แทนที่จะให้ฝ่ายสยามเข้าปกครองโดยตรงดังเช่นที่เป็นในยุคสมัยของเจ้าพระยานครฯ (น้อย) ตนกูอาหนุ่ม (Tunku Anom) ซึ่งเป็นเชื้อวงศ์ของอดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันขึ้นเป็นเจ้าเมืองไทรบุรี รัฐไทรบุรีถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนได้แก่สตูล ปะลิส กูปังบาซู และไทรบุรีเดิม ถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองแก่กรุงเทพฯ ต่อมาใน พ.ศ. 2384 อดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันส่งตนกูอับดุลเลาะฮ์หรือตนกูดาอี (Tunku Daik) ผู้เป็นบุตรชายคนโตมายังกรุงเทพฯเพื่อเจรจาขอให้อดีตสุลต่านฯกลับมาครองรัฐไทรบุรีดังเดิม หลังจากที่หลบหนีออกจากเมืองไทรบุรีเป็นเวลาประมาณยี่สิบปี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชานุญาตให้อดีตสุลต่านตวนกูปะแงหรันหวนคืนสู่ตำแหน่งเจ้าเมืองไทรบุรีอีกครั้งในที่สุดใน พ.ศ. 2385 เป็นเจ้าประเทศราชถวายบรรณาการแก่กรุงเทพฯดังเดิม
แซร์ฆอน
แซร์ฆอน เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอแซร์ฆอน เทศมณฑลชีรอซ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 19,861 คนใน 5,127 ครัวเรือน
ดิกซีชิกส์
ดิ๊กซี่ ชิกส์ (Dixie Chicks) เป็นวงดนตรีแนวคันทรี่จากสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก 3 สาวคือ Emily Robison, Martie Maguire และ Natalie Maines ที่การันตีความสำเร็จด้วยตำแหน่งกลุ่มศิลปินหญิงที่มียอดขายผลงานมากที่สุดในโลกถึง 28 ล้านก๊อปปี้ ดิ๊กซี่ ชิกส์ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1989 ที่เท็กซัส มีเพลงฮิตมากมายอย่าง "Wide Open Spaces", "Cowboy Take Me Away"และ "Long Time Gone" นอกจากผลงานดนตรีอันโดดเด่นแล้ว ทั้ง Dixie Chicks ยังถูกจับตามองจากแฟนเพลงและสื่อมวลชนทั่วโลก หลังจากที่ Natalie Maines นักร้องนำของวงได้กล่าววิจารณ์ประธานาธิบดี George W. Bush อย่างรุนแรงกลางเวทีคอนเสิร์ตที่ลอนดอนเมื่อปี 2003 ในกรณีที่สหรัฐส่งทหารบุกอิรัก
รางวัลที่ได้รับ
ผลงานดนตรีของ Dixie Chicks ได้รับรางวัลอันทรงเกียรติจากสถาบันดนตรีต่างๆ เช่น รางวัลแกรมมี่, บิลบอร์ด, American Music Awards, People Choice Awards เป็นต้น
รายชื่อธงในประเทศออสเตรเลีย
ภาพธงในหน้านี้ เป็นธงที่มีการใช้และเคยใช้ในประเทศออสเตรเลีย
ดยุกแห่งแบร์รี
ดยุกแห่งแบร์รี (duc de Berry, Duke of Berry) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางของฝรั่งเศสที่มอบให้แก่พระราชวงศ์ชั้นรอง แบร์รีที่เป็นที่ตั้งของดัชชีในปัจจุบันประกอบด้วยจังหวัดแชร์, แองดร์ และ บางส่วนของเวียนน์ การก่อตั้งครั้งแรกเป็นการก่อตั้งสำหรับจอห์นผู้เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าจอห์นที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1360
ดราก้อน ลี
ดราก้อน ลี (드래건 리; Dragon Lee) หรือที่ชาวเกาหลีใต้รู้จักกันในชื่อ กอรยง (거룡) เกิดวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1958 ในประเทศเกาหลีใต้ เป็นทั้งนักแสดง, นักเทควันโด และฮับกิโด
ชื่อจริงของเขาคือ มุน กยองซอก (문경석; Moon Kyoung-seok) แต่ใช้ชื่อในการแสดงคือ กอรยง (거룡; Keo Ryong) ในเกาหลีใต้ ไม่นานหลังจากการเกิดของเขา ครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายไปอยู่ที่สหภาพโซเวียต ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อ ยาคคาสเลฟ ยาคซิสนี (Вячеслав Ясинский ; Vyachaslev Yaksysnyi ) ครอบครัวของเขายังคงอยู่ที่นั่นจนกระทั่งลีเป็นวัยรุ่น ภายหลังจากนั้น พวกเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้
จากนั้น เขาได้ศึกษาวิชาเทควันโดพร้อมกับเพื่อน กับนักแสดงชื่อ คิม แทจอง โดยได้เป็นช่วงหนึ่งของวิถีชีวิตเขา รวมถึง ลียังได้เริ่มศึกษาศิลปะการป้องกันตัวเกาหลีอย่างฮับกิโด ภายใต้การกำกับของ ฮวาง อินซิก
เมื่อลีได้อยู่ในโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่ง ได้มีชายคนหนึ่งบอกว่าเขามีความคล้ายกับ บรูซ ลี ซึ่งนั่นถือเป็นคำชมเชยครั้งสำคัญเนื่องด้วย บรูซ ลี เป็นบุคคลทึ่ได้รับความนิยมในขณะนั้น และผู้ชายคนนั้นก็รู้จักกับผู้กำกับในฮ่องกงและได้ช่วยให้เขาเข้าสู่วงการในเวลาต่อมา
ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ของเขา ดราก้อน ลี ได้ย้ายไปยังฮ่องกง และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้หลายเรื่อง บ่อยครั้งที่เขามักจะได้รับเครดิตในฐานะ บรูซ เลอี (레이; Bruce Lei) เนื่องด้วยเขามีลักษณะที่คล้ายกับ บรูซ ลี คนใหม่อย่างโดดเด่น ในบรรดาภาพยนตร์ทั้งหลายที่เขาได้รับเครดิตเป็นภาพยนตร์กึ่งสารคดีชุด เดอะเรียลบรูซ ลี (ค.ศ. 1973)
ดราก้อน ลี ได้ย้ายกลับไปยังโซล ประเทศเกาหลีใต้ และเป็นนักแสดงรวมถึงเป็นผู้ผลิตทางโทรทัศน์ นอกจากนี้ เขายังสามารถพูดภาษาอังกฤษ, จีน, ไทย และรัสเซีย
วอยซ์ (เพลงของเพอร์ฟูม)
"วอยซ์" (Voice) เป็นซิงเกิลที่ 16 ของวง เพอร์ฟูม โดยเพลง "Voice" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณา "Nissan no Omise de!" และเพลง "575" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณา KDDI iida
แอนตี-ฮีโร (เพลง)
"แอนตี-ฮีโร" (Anti-Hero) เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเทย์เลอร์ สวิฟต์ และเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มที่สิบของเธอ มิดไนส์ (2565) เขียนและโปรดิวเซอร์โดยเทย์เลอร์ สวิฟต์และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ แนวเพลงป็อปร็อกและซินท์ป็อปที่ขับเคลื่อนด้วยกลองแบบวนซ้ำและซินธิไซเซอร์ย้อนยุค เนื้อเพลงกล่าวถึงความเกลียดชังตนเอง ความหดหู่ใจ และความวิตกกังวล เปิดให้ดาวน์โหลดแบบดิจิทัลในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2565 รีพับลิกเรเคิดส์ให้บริการวิทยุดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ในสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ตามด้วยวิทยุฮิตร่วมสมัยในวันที่ 25 ตุลาคม
เพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากฝันร้ายของสวิฟต์ และปัญหาของเธอเกี่ยวกับการไม่ยอมรับตัวตนและความเกลียดชังตัวเอง คำพูดวิจารณ์ข้อบกพร่องของเธอ และแรงกดดันทางสังคม นักวิจารณ์ดนตรีต่างยกย่องเพลงนี้จากเนื้อร้อง จังหวะที่ติดหู การบรรเลงเสียงประสาน และเสียงร้อง โดยบิลบอร์ดจัดอันดับให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้มมิดไนส์ มิวสิกวิดีโอประกอบเพลงที่เขียนและกำกับโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์เอง เปิดตัวในวันที่ 21 ตุลาคมเช่นกัน โดยแสดงให้เห็นถึงความกลัว ความไม่มั่นคง และความผิดปกติของการรับประทานของสวิฟต์ โดยใช้ร่างที่แตกต่างกันสามแบบของเธอ วิดีโอดังกล่าวยังตอกย้ำฝันร้ายของเธอเกี่ยวกับมรดกและเจตจำนงสุดท้ายของเธอ นำแสดงโดยไมค์ เบอร์บิกเลีย, จอห์น เออร์ลี และแมรี เอลิซาเบธ เอลลิส ซึ่งรับบทเป็นครอบครัวในอนาคตของสวิฟต์
"แอนตี-ฮีโร" ทำลายสถิติทั่วโลกและสหรัฐอเมริกาสำหรับการสตรีมเปิดเพลงที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สปอติฟาย สามรถไต่ขึ้นถึง 10 อันดับแรกของชาร์ตเพลงใน 32 ประเทศ และขึ้นอันดับหนึ่งในออสเตรเลีย แคนาดา อินโดนีเซีย ไอร์แลนด์ มาเลเซีย นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ โปรตุเกส สิงคโปร์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา เป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งอันดับ 9 ของสวิฟต์ในบิลบอร์ดฮอต 100 และทำให้เธอเป็นศิลปินเดี่ยวเพียงคนเดียวที่เปิดตัวเพลง 5 เพลงบนชาร์ต รวมไปถึง "แอนตี-ฮีโร" ก็ขึ้นอันดับหนึ่งบิลบอร์ดโกลบอล 200 เช่นกัน
รายการเพลง
ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง
ดิจิทัลดาวน์โหลด
ดิจิทัลดาวน์โหลดและสตรีมมิง – ซิงเกิล
Digital download and streaming – รีมิกซส์
บุคลากร
เครดิตดัดแปลงจาก พิตชโฟล์ก.
ศิลปะคลาสสิก
ศิลปะคลาสสิก (Classics) เป็นสาขาการศึกษาด้านมานุษยวิทยาซึ่งประกอบด้วยการศึกษาเกี่ยวกับภาษา วรรณกรรม ปรัชญา ประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม โบราณคดี และวัฒนธรรมต่างๆ ของดินแดนในแถบเมดิเตอเรเนียนในยุคโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรีกโบราณและโรมันโบราณในช่วงยุคสำริด (ประมาณ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงยุคมืด ราว ค.ศ. 500) ในตอนแรกความหมายของ ยุคคลาสสิก หมายถึงยุคแรกๆ ของอารยธรรมของมนุษยชาติโดยทั่วไป แต่ในเวลาต่อมาใช้ในความหมายถึงวัฒนธรรมกรีกโบราณและโรมันโบราณเท่านั้น ดังนั้นการศึกษาอารยธรรมของอียิปต์โบราณจึงมิได้รวมอยู่ในความหมายนี้ อย่างไรก็ดี นักศึกษาศิลปะคลาสสิกในปัจจุบันได้ขยายขอบเขตการศึกษาในสาขานี้ออกไปครอบคลุมถึงอารยธรรมในโลกตะวันออกด้วย เช่นจักรวรรดิเปอร์เซีย ราชอาณาจักรอินเดียโบราณ เป็นต้น
แดวู ลาโนส
แดวู ลาโนส (Daewoo Lanos) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ที่ผลิตโดย แดวู ผู้ผลิตรถยนต์จากประเทศเกาหลีใต้ เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยออกมาเพื่อทดแทนรุ่นเก่าอย่าง แดวู เซียโล (Daewoo Cielo) ออกแบบโดย จอร์เจ็ตโต้ จูจาโร่ (Giorgetto Giugiaro) มีฐานการประกอบอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ ,รัสเซีย ,อียิปต์ ,ยูเครน ,โปแลนด์และเวียดนาม มีตัวถังคอนเวอร์เทเบิล 2 ประตู แฮทช์แบค 3 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตู ซีดาน 4 ประตูและรถตู้ 2 ประตู มีเครื่องยนต์ 1.3 ,1.4 ,1.5 และ 1.6 ลิตร ใช้เกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด ระยะฐานล้อ 2,520 มม. ความยาวรุ่นแฮทช์แบค 4,074 มม. ซีดาน 4,235 มม. รถตู้ 4,247 มม. ความกว้าง 1,678 มม. ความสูง 1,432 มม. รุ่นรถตู้ 1,908 มม.
แดวู มอเตอร์ส เคยร่วมเป็นพันธมิตรกับเจนเนอรัล มอเตอร์สตั้งแต่ในยุค 1970 จนถึงปี พ.ศ. 2535 แดวู มอเตอร์ส ก็ได้ประกาศยุติความร่วมมือกับ GM ดังนั้นแดวู มอเตอร์สจึงต้องเริ่มต้นพัฒนารถยนต์ด้วยตนเอง โดยพัฒนาออกมาทั้งหมด 3 รุ่นคือ แดวู ลาโนส สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) แดวู นิวบีรา สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) และ แดวู เลกันซา สำหรับตลาดรถยนต์นั่งขนาดกลาง (Mid-Size Car) สำหรับโครงการพัฒนาลาโนสเริ่มขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ร่วง ปี พ.ศ. 2536 เพื่อทำตลาดแทน แดวู เซียโล (Daewoo Cielo) และแข่งขันกับรถยนต์ในตลาด B-Segment กว่า 20 รุ่น โดยเฉพาะคู่แข่งจากยุโรปและญี่ปุ่น เช่น โฟล์กสวาเกน กอล์ฟ ,โอเปิล แอสตร้าและโตโยต้า เทอร์เซล เป็นต้น โดยการออกแบบมีการแข่งขันระหว่าง Studio 4 แห่ง ปรากฏว่าผลงานของสตูดิโอ ITal Design ซึ่งเป็นผลงานของจิโอเจตโต จิวเจียโรได้ถูกนำมาผลิตออกขายจริง ในที่สุด ผ่านไป 30 เดือน หรือ 2 ปีครึ่งหลังจากการทดสอบในสภาพถนนและอากาศทั่วโลก ลาโนสภายใต้รหัสโครงการ T100 ก็ออกสู่ตลาดในปี พ.ศ. 2540 และลูกค้าทั่วโลกโดยเฉพาะแถบยุโรปที่มองหารถยนต์ราคาถูกแต่คุ้มค่า ให้การต้อนรับอย่างดีจนประสบความสำเร็จ จนบริษัท FSO และ AutoVAZ ได้ซื้อลิขสิทธิ์ไปผลิตในโปแลนด์ ภายใต้แบรนด์ของเขาในช่วงปีเดียวกันกับที่ลาโนสออกจำหน่าย มีเครื่องยนต์ให้เลือก 4 ขนาด ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเครื่องยนต์ 1.4 และ 1.6 ลิตร (GM Family 1 E-TEC)
ในประเทศไทย ทางบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด (ที่ตั้งเดียวกับสำนักงานเก่าของ Renault Thailand บนถนนพระราม 9) เคยนำเข้าแดวู ลาโนสเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2540 ซึ่งแดวู ลาโนส เป็น 1 ใน 3 ของรถยนต์ที่ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์มีแผนจะนำเข้ามาจำหน่าย ซึ่งอีก 2 รุ่นก็คือ แดวู นิวบีรา และแดวู เลกันซา แต่ด้วยสภาพเศรษฐกิจในขณะนั้น ยังไม่ทันได้เปิดตัวก็ต้องพับแผนไปก่อน ทำให้ไม่ได้นำมาขาย และทำให้แดวู ลาโนสเป็นรถยนต์รุ่นสุดท้ายของแดวูในไทย โดยลาโนสเวอร์ชันไทยมีทั้งตัวถังซีดานและแฮทช์แบค ชูจุดขายที่การเป็นรถเกาหลีสไตล์ยุโรป เลิกจำหน่ายไปในปี พ.ศ. 2542 เนื่องจากการปิดกิจการรถยนต์แดวูในประเทศไทยทำให้ลาโนสต้องเลิกขายไปด้วย สาเหตุเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจในขณะนั้น ทำให้รถจากเกาหลีที่เข้ามาขายในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2540-2545 โดยเฉพาะฮุนไดและแดวูต้องปิดกิจการ (ฮุนไดกลับมาขายอีกครั้งปี พ.ศ. 2550) ส่วนเกียถึงแม้ว่าจะขาดทุนหนักเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจเช่นเดียวกันแต่ยนตรกิจ คอร์เปอเรชั่นได้เข้ามาสานต่อในปี พ.ศ. 2542
ในตลาดต่างประเทศสถานการณ์ก็ไม่ต่างจากในเมืองไทยมากนัก ถึงแม้จะประสบความสำเร็จในยุโรป เนื่องจากเป็นรถสไตล์ยุโรปที่คุ้มค่าคุ้มราคา แต่ในสหรัฐอเมริกา กลับไม่ประสบความสำเร็จ แถมยังผีซ้ำด้ำพลอยตรงที่ว่าในช่วงที่รถเปิดตัว เกาหลีใต้ ไทยและเอเชียกำลังประสบกับวิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้ง ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา
สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิกในฤดูกาล 2017–18
การแข่งขัน สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ฤดูกาล 2017–18 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 118 ของประวัติศาสตร์สโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 53 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของเยอรมัน.
ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 4.0
เนื้อหาในอัลบั้ม
อีพีนี้ประกอบด้วยเพลงเวอร์ชันสตูดิโอ 2 เพลง ซึ่งไม่เคยได้รวมอยู่ใดอัลบั้มใด ที่เหลืออีก 4 เพลงเป็นเพลงเวอร์ชันการแสดงสด รวมถึงเพลงของศิลปินอื่นที่ลิงคินพาร์กได้เล่นคัฟเวอร์ ในชื่อเพลง "วิช" ซึ่งเป็นซิงเกิลของวง ไนน์อินช์เนลส์ ลิงคินพาร์กได้คัฟเวอร์ในงานพรอเจกต์เรโวลูชัน ในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งเชสเตอร์ เบนนิงตัน ได้ตะโกนแผดเสียงในการแสดงสดเป็นเวลา 16 วินาที และมีเพลงผสมของลิงคินพาร์ก ได้แก่ "สเต็ปอัป/โนบอดีส์ลิสเซินนิง/อิตส์โกอินดาวน์" ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ฮิปฮอปเมดเลย์" ได้นำมาจากการแสดงสดของวงที่งานโรซีเทียเตอร์ ในวันเดียวกันลิงคินพาร์กได้แสดงสดเพลงในอัลบั้ม คอลลิชันคอร์ส ด้วยกันกับเจย์-ซี และเพลง "วันสเต็ปโคลสเซอร์" ก็ได้นำมาแสดงสดในงานพรอเจกต์เรโวลูชันด้วยเช่นกัน ซึ่งมีศิลปินรับเชิญจากวง คอร์น นักร้องนำของวง โจนาธาน เดวิส มาร่วมขับร้องในท่อนบริดจ์ที่นำมาจากเวอร์ชันรีมิกซ์ "1stp Klosr"
วัดคมนียเขต
วัดคมนียเขต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคึกคัก อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา มีพระครูพิพัฒนคมนียเขต (ภราดร สนฺติกโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปัจจุบัน
วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อแหวง อาภากโร อดีตเจ้าอาวาส ซึ่งเป็นที่ศรัทธาของชาวบ้านในเขตจังหวัดพังงา ภูเก็ต และใกล้เคียง ประชาชนนับถือท่านด้านจริยาวัตรท่านเป็นพระที่อยู่อย่างเรียบง่าย มีความเมตตาต่อทุกคน นอกจากนี้ ท่านยังพูดเป็นไปตามปากหรือวาจาสิทธิ์ วัดได้จัดแสดงสังขารของท่านที่ยังไม่เน่าเปื่อย
วงศ์ย่อยปลาเลียหิน
วงศ์ย่อยปลาเลียหิน (Algae eater, Stone lapping) เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Cyprinidae หรือวงศ์ปลาตะเพียน ซึ่งเป็นวงศ์ใหญ่ ในอันดับปลากินพืช (Cypriniformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Labeoninae (/ลา-เบ-โอ-นี-เน/)
มักพบกระจายพันธุ์ทั้งในลำธารน้ำเชี่ยว และแหล่งน้ำขนาดใหญ่ มักอาศัยอยู่รวมเป็นฝูง ขนาดแตกต่างกันออกไปตั้งแต่เพียงไม่เกิน 10 เซนติเมตร จนถึงเกือบ 1 เมตร กระจายพันธุ์ทั่วไปทั้งทวีปเอเชียและแอฟริกา
การจำแนก
เผ่า Labeonini เผ่า Banganini
เผ่า Garrini
ไม่จำแนกอยู่ในเผ่าใด
ซึ่งจำนวนทั้งหมดนี้ยังไม่เป็นที่แน่นอน เนื่องจากนักมีนวิทยาและนักอนุกรมวิธานแต่ละท่านก็จัดไม่ตรงกัน สำหรับวงศ์ย่อยในวงศ์ปลาตะเพียนนี้ เช่น บางข้อมูลในวงศ์ย่อยปลาเลียหินนี้ จัดให้เพียง 2 สกุลก็มี หรือย้ายไปรวมกับวงศ์ย่อย Cyprininae เป็นต้น
ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ
ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ (Foster's Home for Imaginary Friends) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ได้รับรางวัลเอ็มมี สร้างขึ้นในสตูดิโอของการ์ตูนเน็ทเวิร์ค โดย เครก แมคแครกเคน ซึ่งเป็นผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ ด้วย ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2547 และ ออกอากาศตอนสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 รวมทั้งสิ้น 79 ตอน
ในประเทศไทยฉายผ่านทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 29 สำหรับระบบอนาล็อกและช่อง 44 สำหรับระบบดิจิตอล หรือช่อง การ์ตูนเน็ตเวิร์ค ปัจจุบันฉายเวลา 18:00 น. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ ปัจจุบันฉายผ่านทาง ช่อง บูมเมอแรง
แรงบันดาลใจ
การ์ตูนเรื่องนี้ ได้แรงบันดาลใจมาจากครั้งที่ผู้เขียน และภรรยา ได้ไปรับสุนัขจากสถานสงเคราะห์สัตว์ในแคลิฟอร์เนีย และนึกได้ว่า สุนัขที่เขาเอามาเลี้ยง ก็ยังคงใช้ชีวิตอยู่แบบเดิมเหมือนก่อนที่มันจะมาอยู่กับเขา จึงเป็นต้นกำเนิดไอเดียของ ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ
โลกของฟอสเตอร์
ในโลกของบ้านฟอสเตอร์นี้ เพื่อนในจินตนาการเป็นจริงได้ เพราะเด็กๆจินตนาการเพื่อของพวกเขาออกมาเอง แต่ก็โชคร้ายที่เด็กๆ เบื่อและทิ้งพวกเขาไป พวกเพื่อในจินตนาการเหล่านั้นเลยต้องถูกทิ้งให้ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
บ้านของฟอสเตอร์นั้นก่อตั้งโดย "มาดามฟอสเตอร์" เพื่อเป็นบ้านรับเลี้ยงเพื่อนในจินตนาการ ด้วยสโลแกน "Where good ideas are not forgotten" (เมื่อจินตนาการดีๆ ยังไม่ถูกลืม) ซึ่งบ้านหลังนี้มีเพื่อในจินตนาการทั้งสิ้น 1,340 เพื่อน ซึ่งบางครั้ง "บ้านฟอสเตอร์" ก็อาจเป็นเพียงจินตนาการก็ได้ ซึ่งในตอนจบของตอน "Emancipation Complication" มาดามฟอสเตอร์ระบุไว้ว่า ในบ้านฟอสเตอร์นี้มีเพื่อนในจินตนาการทั้งสิ้น 2,037 เพื่อน
ตัวละคร
วัวกระทิงใส่กางเกงที่มีเข็มขัดรูป หัวกะโหลก ตัวสีม่วง เขี้ยวงอย
ชายสีแดงตัวสูงยาว มีแขนข้างขวาข้างเดียว
อาลฟงส์ อาเรออลา
อาลฟงส์ ฟร็องซิส อาเรออลา (Alphonse Francis Areola; เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ดและทีมชาติฝรั่งเศส
อ้างอิง
1993
ปรีไมราลีกา
ปรีไมราลีกา (Primeira Liga) หรือชื่อที่ใช้ปัจจุบันคือ ลีกานอช (Liga NOS) ตามชื่อผู้สนับสนุนหลัก เป็นลีกการแข่งฟุตบอลอาชีพสูงสุดในโปรตุเกส ผู้ชนะในปัจจุบันคือ สโมสรฟุตบอลไบฟีกา ถือเป็นลีกอันดับ 6 ของยุโรปในการจัดอันดับของยูฟ่าใน ค.ศ. 2011 ทีมที่เข้าแข่งขันในแต่ละฤดูกาลมี 16 ทีม แต่มีเพียง 5 ทีมเท่านั้นที่เคยเป็นผู้ชนะเลิศ
เมื่อจบฤดูกาล 2 ทีมอันดับสุดท้ายของตารางจะตกชั้นลงในเล่นในซือกุงดาลีกา และทีมจากซือกุงดาลีกาจะเลื่อนชั้นขึ้นมา ส่วน 2 ทีมที่อันดับดีสุดจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยทีมชนะเลิศจะผ่านเข้าไปรอในรอบแบ่งกลุ่มและได้อยู่โถ 1 ในขณะที่ทีมอันดับ 2 จะต้องแข่งรอบเพลย์ออฟอีกทีหนึ่ง ส่วนอันดับ 3 จะมีสิทธิเข้าไปเล่นในยูฟ่ายูโรปาลีก
บีฟเค้ก
บีฟเค้ก (Beefcake) หรือ ชายกล้ามใหญ่ เป็นคำที่ใช้เรียกการเปลือยหรือกึ่งเปลือยของชายเพื่ออวดสรีระ และยังหมายถึง การแบ่งประเภท ลักษณะบุคคล มักใช้กับผู้ชายที่มีแรงดึงดูดทางเพศสูง ที่มีรูปร่างดีแต่ความหมายนี้ก็ยังขยายรวมถึงคนที่สนใจในการฟิตเนส เพาะกาย และยกน้ำหนัก
นักแสดง
นักแสดงในลักษณะบีฟเค้ก มีใช้ไม่นานไปกว่าการใช้คำว่า ชีสเค้ก ของนักแสดงหญิง อย่างไรก็ตามในต้นทศวรรษ 1920 ก็มีภาพถ่ายดาราอย่าง รูดอล์ฟ วาเลนทิโน และเรมอน โนวาร์โร ที่มีรูปร่างดี ภาพถ่ายรูปร่างดารารูปร่างดีก็ยังมีน้อยอยู่ในช่วงต้นของยุคถ่ายภาพ นอกเหนือจากดาราภาพยนตร์อย่าง จอห์นนี วีสมิวเลอร์ (ทาร์ซาน) และบัสเตอร์ แครบบ์ จนในทศวรรษ 1940 การถ่ายภาพเปลือยด้านบนเริ่มสูงขึ้น อย่างเช่นดาราหน้าตาหล่อ ๆ อย่าง ไทรอน พาวเวอร์ล ,กาย เมดิสัน, สเตอริง เฮย์เดน และวิกเทอร์ มาชัวร์ และในทศวรรษ 1950 ก็เริ่มมีภาพยนตร์ นิตยสาร ที่มีฉากวิ่ง ใส่กางเกงว่ายน้ำ อย่างเช่นนักแสดงอย่าง โทนี เคอร์ทิส, ร็อก ฮัดสัน, แท็บ ฮันเตอร์, เจฟฟ์ แชนด์เลอร์, โรเบิร์ต คอนราด และ โรเบิร์ต แว็กเนอร์ ในชวงนี้ยังเป็นยุคการเติบโตของนิตยสารเพาะกาย ที่ได้รับความนิยมต่อเนื่องมาจนปัจจุบัน เช่นเดียวกับหนังนักกล้าม ก็มีดาราอย่าง สตีฟ รีฟส์ ที่มักจะถอดเสื้อ ในภาพยนตร์ต่อสู้และผจญภัย
นักแสดงอื่นที่มีโอกาสได้ถ่ายแบบบีฟเค้ก อย่างเช่น เออร์รอล ฟลีน, โรเบิร์ต เทย์เลอร์, จอห์น เพย์น, เจฟฟรีย์ ฮันเตอร์,โรรี คาลเฮาน์, ปีเตอร์ ลูปัส, ร็อด เทย์เลอร์ และโจ ดาลเลสอันโดร และในบางภาพยนตร์ของเอลวิส เพรสลีย์ ก็มีฉากเปลือยอก
1970 ถึงปัจจุบัน
ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 นักแสดงอย่าง แซม เจ. โจนส์, ทอม เซลเลก, มาร์ก ฮาร์มอน, วิกเทอร์ เว็บสเตอร์, หรืออดีตนายแบบกางเกงใน คาลวินไคลน์ แอนโทนิโอ ซาบาโต จูเนีย และปีเตอร์ สตีล ก็ถ่ายภาพในลักษณะบีฟเค้ก ในทศวรรษ 1970 ถือเป็นยุคทองของบีฟเค้ก กับการออกครั้งแรกของนิตยสารเพลย์เกิร์ล ที่มีภาพเปลือยเต็มตัวผู้ชาย และนิตยสารคอสโมโพลิแทน กับภาพกึ่งเปลือย ที่มีนักแสดงอย่าง เบิร์ต เรย์โนลดส์ และความนิยมเพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมหนังโป๊ ที่ทำให้เพิ่มฐานผู้บริโภคไปสู่ทั้งในนิตยสารและภาพยนตร์
ทุกวันนี้ ถือว่าเป็นเรื่องปกติที่จะเห็นการถ่ายแบบแบบบีฟเค้ก ในเหล่าบรรดาชายเซ็กซ์ซิมโบลของวงการอย่าง นักแสดง แบรด พิตต์ และฮิวจ์ แจ็กแมน ที่ขึ้นปกในนิตยสารในนิตยสารยั่วยวนของผู้หญิง ขณะที่นักแสดงและนายแบบทั้งหลายก็ถ่ายภาพที่เข้มครึมน้อยลง
ในสื่อโฆษณา นายแบบบีฟเค้ก ก็ได้รับความนิยมในโฆษณาที่ประกอบด้วยฉากร้อนแรง อย่างเช่นโฆษณาโดยดาราอังกฤษ นิก คาเมน ที่ได้รับความนิยมในปี 1985 ในโฆษณาลีวายส์ ชุด "Launderette" ที่เขาถอดเสื้อผ้าออกเพื่อทำลายให้กับกางเกงยีนส์ปี 1950 ในร้านซักผ้าสาธารณะ ที่เขารอในกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ภาพยนตร์โฆษณาตัวนี้ได้รับเลือกเป็น หนึ่งใน 100 โฆษณาโทรทัศน์ที่ดีที่สุด ในปี 2000 และในโฆษณาอื่น ๆ ก็ยังมีการเปลือยอก หรือแม้กระทั่งโป๊เลยก็มี
ในปี 1997 ในตอนที่ 2 ของแอนิเมชันอันโด่งดัง เรื่อง เซาท์พาร์ก ที่มีอีริก คาร์ตแมน โฆษกในเรื่องออกผลิตภัณฑ์อาหารเสริม Weight Gain 4000 ในตอนนั้น คาร์ตแมนได้พูดเครื่องหมายการค้าว่า "BEEFCAAAAKE!" นอกจากนี้ นักเพาะกายมืออาชีพหลายคนก็มีผลงานโฆษณา อย่างอาหารเสริม การออกกำลัง หรือแม้กระทั่งในวิดีโอฝึกหัด สาธิตออกกำลังกาย
ภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง Beefcake ที่มีรายละเอียดของ Athletic Model Guild บริษัทที่เป็นที่รู้จักในภาพของผู้ชายในหลากหลายสิ่งพิมพ์
สรรเสริญ สมะลาภา
สรรเสริญ สมะลาภา เป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฎ์) รองหัวหน้าตามภารกิจ พรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่กรุงเทพมหานคร อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านเศรษฐกิจ การเงิน การธนาคารของไทย ถือเป็นหนึ่งในทีมเศรษฐกิจของพรรคประชาธิปัตย์ ขณะเป็นพรรคฝ่ายค้าน ในสมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร สมัยแรก
ประวัติ
สรรเสริญ สมะลาภา หรือ ดร.สรรเสริญ สมะลาภา เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 (ชื่อเล่น: ต๋อย) เป็นบุตรชายของนายประเสริฐ สมะลาภา อดีตปลัดกรุงเทพมหานคร และนางสุนันทา สมะลาภา โดยตระกูลสมะลาภานั้นมีรากฐานดั้งเดิมมาจากจังหวัดระยอง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรีพาณิชยศาสตร์และการบัญชี สาขาบัญชีต้นทุน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระดับปริญญาโท เศรษฐศาสตร์ สาขานโยบายการเงินการคลัง มหาวิทยาลัยแคลร์มอนท์ ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก เศรษฐศาสตร์ สาขานโยบายการเงินและการพัฒนาเศรษฐกิจเอเซีย จากมหาวิทยาลัยแคลร์มอนท์
การทำงาน
สรรเสริญ สมะลาภา เคยเป็นผู้เชี่ยวชาญ ทางด้านเศรษฐกิจของ ธนาคารโลก (WORLD BANK) ประจำกระทรวงการคลัง (พ.ศ. 2541-2543) ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 จึงมาเป็นอาจารย์พิเศษ ภาควิชาการธนาคารและการเงิน หลักสูตรปริญญาโท คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ดร.สรรเสริญ สมะลาภา ได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 ดร.สรรเสริญ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ในเขต 3 กรุงเทพมหานคร อันประกอบด้วย เขตห้วยขวาง เขตดินแดง และเขตพญาไท โดยร่วมทีมกับ นายพีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค และ นายธนา ชีรวินิจ โดยสามารถชนะการเลือกตั้งแบบยกทีม
ภายหลังการเลือกตั้ง 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 และมีการจัดตั้งรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช พรรคประชาธิปัตย์ที่มีสถานะเป็นฝ่ายค้านพรรคเดียวได้ประกาศจัดตั้ง คณะรัฐมนตรีเงา หรือ ครม.เงา ขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และ ดร.สรรเสริญ สมะลาภา ได้รับเลือกจากที่ประชุมพรรค ให้ทำหน้าที่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังเงา
อำเภอบัวเชด
บัวเชด เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบัวเชดตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติอำเภอบัวเชด
พื้นที่อำเภอบัวเชด  เดิมเป็นท้องที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์  แต่มีประชากรอาศัยอยู่น้อยเนื่องจากเป็นป่าและการคมนาคมไม่สะดวกประมาณ ปี พ.ศ. 2430  มีราษฎรประมาณ 5  ครัวเรือน  มีผู้นำครอบครัวคือ           นายบัว  ภรรยา ชื่อ  นางเชด  จึงเรียกชื่อในระยะแรกว่าบ้านตาบัวยายเชด  เป็นที่มาของบ้านบัวเชด  อยู่ในการปกครองของตำบลดม  อำเภอสังขะ  ต่อมาอำเภอสังขะได้แยกตำบลดมออกไปตั้งเป็นตำบลบัวเชด
ปี พ.ศ. 2460  ได้แยกตำบลบัวเชดออกไปตั้งเป็นตำบลสะเดา
ปี พ.ศ. 2511  แยกตำบลบัวเชดออกไปตั้งเป็นตำบลจรัส
ปี พ.ศ. 2521  กระทรวงมหาดไทย  ประกาศแบ่งเขตการปกครอง  อำเภอสังขะ  ตั้งเป็นกิ่งอำเภอบัวเชด  ประกอบด้วย  3  ตำบลคือ  ตำบลบัวเชด  ตำบลสะเดา  และตำบลจรัส  ประกอบด้วย  32  หมู่บ้าน  โยตั้งที่ว่าการอำเภอชั่วคราวที่บ้านตาปิม ตำบลบัวเชด  โดยอาศัยฐาน  มว.ตชด.305  เป็นที่ทำการ
ปี พ.ศ. 2527  กิ่งอำเภอบัวเชดได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอบัวเชด
ลักษณะภูมิประเทศ
อำเภอบัวเชดมีเนื่อที่ประมาณ 479 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากจังหวัดสุรินทร์ประมาณ 70 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงสลับกับภูเขา ด้านทิศใต้ไปทิศเหนือ เป็นแหล่งต้นน้ำไหลผ่านเหมาะแก่การเพาะปลูกพืชไร่มีป่าไม้และภูเขาบริเวณชายแดนไทย - กัมพูชา มักมีฝนตกชุกระหว่างเดือน ส.ค. – ก.ย. ฤดูหนาวค่อนข้างหนาว และระหว่างเดือน มี.ค. - พ.ค. จะร้อนจัด
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบัวเชดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 68 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบัวเชดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยว
อำเภอบัวเชดมีแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญคือ
ปราสาทตามอญ
ปราสาทตามอญ ตั้งอยู่ในบ้านปราสาท หมู่ที่ 3 ตำบลบัวเชด อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ จากคำบอกเล่าได้ความว่าผู้ก่อสร้างปราสาทคือ ตามอญหรือตามอย โดยสร้างเพื่อเป็นสถานที่ประดิษฐานสิ่งเคารพบูชาตามความเชื่อทางศาสนา
พุทธอุทยาน วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร
พุทธอุทยาน วัดเขาศาลาอตุลฐานะจาโร ตำบลจรัส อำเภอบัวเชด จังหวัดสุรินทร์ ตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีป่าและภูเขาล้อมรอบ มีเนื้อที่ ครอบคลุม ประมาณ 10,865 ไร่ ซึ่งอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพันธุ์ไม้
และสมุนไพรหายาก รวมทั้งสัตว์ป่านานาชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นแหล่งกำเนิดต้นน้ำลำธาร มีทัศนียภาพที่งดงาม สภาพแวดล้อมเงียบสงบร่มเย็น เหมาะกับการศึกษาปฏิบัติธรรม และท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ที่สำคัญยิ่ง ผืนป่าบางส่วนติดชายแดนไทย-กัมพูชา ถึงแม้ว่าจะมีร่องรอยการตัดไม้ทำลายป่าให้เห็นอยู่บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม ป่าทั้งผืนแห่งนี้ จัดได้ว่าอุดมสมบูรณ์มากที่สุดในอิสานใต้ของประเทศไทย
เมื่อครั้งดำรงตำแหน่ง ผบ.กกล.สุรนารี โดยมี เจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราช ทรงรับเป็นองค์อุปถัมภ์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เนื่องในวโรกาสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในปี พ.ศ. 2539 คณะกรรมการวัดได้มีมติในการจัดสร้างพระอุโบสถเพื่อเป็นอนุสรณ์เนื่องในมหา มงคลวโรกาสครั้งนั้น
ลักษณะพระอุโบสถเป็นทรงไทยประยุกต์ ขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผลจากพลังศรัทธาสามัคคี และความมานะพยายามของพระครูภาวนาวิทยาคม (เยื้อน ขนฺติพโล) เจ้าอาวาส
เพื่อให้เป็นการสมบูรณ์ตามแบบพระธรรมวินัย และทางวัดได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิต ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2547 โดยมี พลเอกเชษฐา ฐานะจาโร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้นมาเป็นประธานในพิธี