cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตุ่นปากเป็ด
ความสำคัญทางระบบนิเวศ
ตุ่นปากเป็ดเป็นสัตว์ที่ออกหากินตอนกลางคืน แม้ตุ่นปากเป็ดจะเกิดและอาศัยอยู่บนบก แต่หากินและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำตามแหล่งน้ำจืดทั่วไป เช่น ลำธาร แม่น้ำ ทะเลสาบ ด้วยลำตัวที่เพรียว เท้ามีพังผืด ทำให้ตุ่นปากเป็ดว่ายน้ำและดำน้ำได้ดีมาก ขณะดำน้ำหาอาหารมันจะส่ายปากไปมา เพื่อให้หน่วยรับสัมผัสประจุไฟฟ้าและอื่น ๆ ตรวจจับเต็มที่ เมื่อเจอเหยื่อ ตุ่นปากเป็ดจะกลั้วน้ำที่มีสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเล็ก ๆ จำพวกกุ้งฝอย กุ้งนาง หนอนต่าง ๆ หอยตัวเล็ก ๆ และแมลงน้ำอื่น ๆ ลงในคอ กรองเอาเหยื่อเหล่านี้เก็บไว้ในกระพุ้งแก้ม บางครั้งตุ่นปากเป็ดจะเก็บเหยื่อไว้จนเต็มกระพุ้งแก้ม แล้วจึงว่ายขึ้นไปนอนเคี้ยว (บด) อาหารที่ผิวน้ำ จึงถือได้ว่าเป็นผู้ล่าที่ช่วยควบคุมขนาดประชากรสัตว์ดังกล่าว เพราะถ้ามีมากเกินไปอาจไปรบกวนและทำลายกลุ่มสิ่งชีวิตจำพวกพืชและสัตว์ที่เป็นเหยื่อให้จำนวนลดลงและสูญหายได้
ความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการของตุ่นปากเป็ดกับญาติ
นักวิทยาศาสตร์ยังรู้น้อยมากว่าตุ่นปากเป็ดมีวิวัฒนาการมาอย่างไร แต่พบฟอสซิลอายุนับ 60 ล้านปีที่มีลักษณะคล้ายตุ่นปากเป็ด ฟอสซิลบางชนิดคล้ายตุ่นปากเป็ดมาก ต่างกันเพียงแค่สัตว์ในสมัยบรรพกาลตัวนั้นมีฟัน ส่วนตุ่นปากเป็ดไม่มี ฟอสซิลเหล่านี้ บางชิ้นพบในอเมริกาใต้และแอนตาร์กติกา นักวิทยาศาสตร์จึงสันนิษฐานว่าในยุคที่แผ่นดินยังเชื่อมต่อกันอยู่ สัตว์ในอันดับโมโนทรีมาตา (ตุ่นปากเป็ดและอีคิดนา) คงเคยอาศัยอยู่ในดินแดนแถบนั้นเช่นกัน
เมื่อเปรียบเทียบระหว่างตุ่นปากเป็ดกับอีคิดนา ที่อยู่ในอันดับโมโนทรีมาตาเดียวกัน จะพบความแตกต่างได้แก่ เวลาเดิน เท้าของตุ่นปากเป็ดกางยื่นออกมานอกลำตัว คล้ายกับสัตว์เลื้อยคลาน แต่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ แม้แต่อีคิดนา สัตว์ร่วมอันดับโมโนทรีมาตา (Monotremata) กับตุ่นปากเป็ด เวลาเดินเท้าจะอยู่ใต้ลำตัว แต่ก็มีส่วนเหมือนกัน เช่น ตุ่นปากเป็ดมีลักษณะนิสัยคล้ายอีคิดนา ขี้อาย สันโดษ นอกฤดูผสมพันธุ์มักอยู่ตามลำพัง แต่ละตัวจะมีอาณาเขตของตนเอง หากมีการล่วงล้ำเขตกันขึ้นก็อาจมีการต่อสู้เพื่อปกป้องดินแดน แต่การปะทะเกิดไม่บ่อยนัก เพราะเมื่อเทียบกับขนาดตัวและความเร็วในการเคลื่อนที่แล้ว ตุ่นปากเป็ดครอบครองดินแดนเป็นบริเวณค่อนข้างกว้าง แม้มีการทับซ้อนกันบ้าง โอกาสที่จะเผชิญหน้ากันก็น้อยมาก และเนื่องจากตุ่นปากเป็ดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับโมโนทรีมาตา จึงไม่มีหัวนม ลูกอ่อนของตุ่นปากเป็ดเรียกว่า พักเกิ้ล (puggle) เช่นเดียวกับลูกอีคิดนา พักเกิ้ลจะแกว่งจะงอยปากสั้นหนาของมันและดื่มกินน้ำนมที่ไหลซึมออกมาจากท่อเล็ก ๆ ที่ฐานนม ที่หน้าท้องแม่ พักเกิ้ลจะอยู่ในรังที่อบอุ่น ปลอดภัย และสุขสบายนี้จนอายุประมาณสี่เดือน ซึ่งเป็นช่วงที่มีขนเรียบเป็นมันและตัวโตเกือบเท่าแม่แล้ว ลูกตุ่นปากเป็ดจึงโผล่ออกไปดูโลกภายนอก หลังจากหัดล่าเหยื่อและหัดว่ายน้ำจนคล่องแคล่วอยู่สองสามสัปดาห์ มันก็ออกไปหาที่อยู่ใหม่เป็นของตัวเอง
การควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย
ตุ่นปากเป็ดต้องเผชิญกับอุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดปี ทั้งบนบกและในน้ำ และเนื่องจากตุ่นปากเป็ดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม จึงเป็นสัตว์เลือดอุ่น สัตว์เลือดอุ่นมีระดับอุณหภูมิของร่างกายคงที่ ไม่เปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมเหมือนสัตว์เลือดเย็น ในฤดูหนาว แม้ในวันที่หนาวเย็นมาก ตุ่นปากเป็ดก็ยังออกว่ายน้ำหาอาหาร ความจริงข้อนี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์ตัดข้อสงสัยที่ว่ามันอาจจะเป็นจำพวกสัตว์เลื้อยคลานออกไปได้ เพราะอย่างที่รู้กันดีว่า เวลาอากาศหนาวเย็นสัตว์เลื้อยคลานจะลดอัตราเมแทบอลิซึมลง ซึ่งจะทำให้อุณหภูมิในร่างกายของมันลดลง และทำให้มีอาการเซื่องซึม หากตุ่นปากเป็ดลดอัตราเมแทบอลิซึมลงด้วย มันก็คงไม่สามารถออกไปหาอาหารที่ก้นแม่น้ำได้
การหาอาหาร
ตุ่นปากเป็ดเป็นสัตว์ที่ออกหากินตอนกลางคืน แม้ตุ่นปากเป็ดจะเกิดและอาศัยอยู่บนบก แต่หากินและใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำตามแหล่งน้ำจืดทั่วไป เช่น ลำธาร แม่น้ำ ทะเลสาบ ด้วยลำตัวที่เพรียว มีขาสั้น อุ้งเล็บแข็งแรง ใช้ขุดดินได้ดี เท้าคู่หน้าเป็นพังผืดติดกันทุกนิ้ว ตุ่นปากเป็ดใช้เฉพาะขาหน้าในการดึงตัวไปขณะว่ายน้ำ ขาหลังซึ่งมีพังผืดเพียงบางส่วนทำหน้าที่ร่วมกับหาง เป็นเพียงหางเสือบังคับทิศทางเท่านั้นเมื่อลงน้ำ พังผืดระหว่างอุ้งเท้าจะแผ่ออก เปลี่ยนเท้าเป็นพายที่มีประสิทธิภาพ แต่เมื่อตุ่นปากเป็ดอยู่บนบกมันจะพับพังผืดเก็บไว้ จะได้ใช้กรงเล็บขุดอุโมงค์ยาวๆได้ โดยพังผืดไม่เสียหาย ด้วยลักษณะดังกล่าวทำให้ตุ่นปากเป็ดว่ายน้ำและดำน้ำได้ดีมาก ขณะดำน้ำหาอาหารมันจะส่ายปากไปมา เนื่องจากบริเวณปากมีหน่วยรับความรู้สึกเชิงประจุไฟฟ้าในการตรวจจับเหยื่อ
ต่อมพิษ
ตุ่นปากเป็ดมีเดือยพิษซ่อนอยู่บริเวณขาหลัง ซึ่งไม่ร้ายแรงพอที่จะฆ่าสิ่งมีชีวิตอื่น แต่สามารถทำให้ศัตรูตามธรรมชาติเจ็บปวดมากพอที่จะไม่คิดจะกินมัน
Asprenas
Asprenas เป็นสกุลของ Phasmatodea ที่อยู่ในวงศ์ Phasmatidae.
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1987
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1987 (1987 Winter Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาวครั้งที่ 13 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ Štrbské Pleso เชคโกสโลวาเกีย ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ถึง 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530
แนวร่วมปลดปล่อยชาติคอร์ซิกา
แนวร่วมปลดปล่อยชาติคอร์ซิกา (National Liberation Front of Corsica; Fronte di Liberazione Naziunale Corsu) เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2519 เพื่อเรียกร้องเอกราชของดินแดนคอร์ซิกา ซึ่งเป็นดินแดนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนออกจากประเทศฝรั่งเศส การดำเนินงานของกลุ่มเน้นการโจมตีและก่ออาชญากรรมในบริเวณคอร์ซิกา โจมตีธนาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักท่องเที่ยว ในช่วง พ.ศ. 2523–2533 เกิดความแตกแยกภายในแนวร่วมปลดปล่อยชาติเคอร์สิกาจนเกิดเป็นกลุ่มย่อยต่าง ๆ มากมาย ต่อมากลุ่มย่อยเหล่านี้ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2542
พ.ศ. 1559
พุทธศักราช 1559 ใกล้เคียงกับ
โฮโจ โทกิมูเนะ
โฮโจ โทะกิมุเนะ ประมุขของตระกูลโฮโจ และเป็นชิกเก็ง คนที่ 8 ของรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ซึ่งโดยพฤตินัยเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของญี่ปุ่น โทะกิมุเนะปกครองญี่ปุ่นในช่วงที่ญี่ปุ่นถูกรุกรานจากมองโกล
ประวัติ
โทะกิมุเนะเป็นบุตรของประมุขตระกูลคนก่อน โฮโจ โทะกิโยะริ ซึ่งเป็นชิกเก็งคนที่ 5 เขาขึ้นเป็นชิกเก็งเมื่ออายุได้เพียง 18 ปีต่อจากอาของเขาที่ถึงแก่อสัญกรรม
การรุกรานจากมองโกล
เพียงหนึ่งปีหลังเขาขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดของญี่ปุ่น จักรวรรดิมองโกลส่งคณะทูตมาถลวายราชสาส์นถึง 4 ครั้งเพื่อเกลี้ยกล่อมให้ญี่ปุ่นยอมเป็นประเทศราช อย่างไรก็ตาม แม้ว่าทางราชสำนักจักรพรรดิในเคียวโตะจะเห็นควรให้ยอมจำนนเนื่องจากเกรงแสนยานุภาพของมองโกล โทะกิมุเนะในวัย 19 ปีเลือกที่จะไม่ตอบใดๆกลับไป ถึงอย่างนั้น และสั่งการให้ขุนนางและซะมุไรในคีวชูเตรียมพร้อมรับสงครามที่อาจเกิดขึ้น
สงครามครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นและมองโกลเป็นฝ่ายพ่ายแพ้เนื่องจากพายุไต้ฝุ่น มองโกลได้ส่งคณะทูตมาเป็นครั้งที่ 5 และครั้งนี้โทะกิมุเนะตอบโต้ด้วยการสั่งให้ประหารราชทูตของมองโกล แต่มองโกลก็ยังราชทูตมาอีกเป็นครั้งที่ 6 และก็ถูกโทะกิมุเนะสั่งประหารอีก สงครามครั้งที่สองอุบัติขึ้น และครั้งนี้ญี่ปุ่นมีการรับมืออย่างดี สามารถยันกองเรือข้าศึกไว้ในได้จนมีไต้ฝุ่นเข้า และไต้ฝุ่นลูกนั้นได้ทำลายกองเรือมองโกลพินาศทั้งหมด
พ.ศ. 1560
พุทธศักราช 1560 ใกล้เคียงกับ
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ (Ed Wood) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวชีวประวัติสุขนาฏกรรม-ชีวิตกำกับและผลิตโดยทิม เบอร์ตันและนำแสดงโดยจอห์นนี่ เดปป์ในบทเอ็ด วูด ผู้กำกับภาพยนตร์เกินวิสัย ภาพยนตร์นี้เกี่ยวข้องกับช่วงชีวิตของวูดที่เขาได้ผลิตภาพยนตร์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดรวมถึงความสัมพันธ์กับนักแสดง เบลา ลูโกซี รับบทโดยมาร์ติน แลนเดา นอกจากนี้ ซาราห์ เจสสิกา พาร์กเกอร์ แพททรีเซีย อาร์เคว็ตต์ เจฟฟรีย์ โจนส์ และ บิล เมอร์เรย์ รับบทเป็นเป็นหนึ่งในตัวละครรองของเรื่อง
บทภาพยนตร์ถูกเขียนโดยสก็อตต์ อเล็กซานเดอร์ และ แลร์รี คาราสซิอวสกีเมื่อพวกเขาเป็นนักศึกษาที่สำนักวิชาศิลปะภาพยนตร์ยูเอสซี อเล็กซานเดอร์และคาราสซิอวสกีได้ตกลงกับเบอร์ตันและเดนีส ดี โนวีเพื่อผลิตภาพยนตร์ชีวประวัติของเอ็ด วูด และไมเคิล เลห์แมนน์เป็นผู้กำกับ เนื่องจากมีกำหนดการซ้ำซ้อนกับภาพยนตร์มนต์ร็อคหัวโจกตัวแสบทำให้เลห์แมนน์ต้องพ้นจากตำแหน่งผู้กำกับซึ่งได้รับการสานต่อโดยเบอร์ตัน
จะห่วยจะชุ่ย พี่ขอลุยด้วยใจ แต่เดิมได้รับการพัฒนาโดยโคลัมเบียพิกเจอส์ แต่สตูดิโอได้ยกเลิกจากการตัดสินใจของที่เบอร์ตันที่จะถ่ายทำในรูปแบบภาพยนตร์ขาวดำ ภาพยนตร์ถูกรับช่วงต่อโดยเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โดยสตูดิโอของทัชสโตนพิกเจอส์ซึ่งเป็นบริษัทลูกเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จในเชิงวิจารณ์แต่ล้มเหลวทางรายได้โดยทำรายได้เพียง 5.9 ล้านเหรียญสหรัฐ จากงบประมาณ 18 ล้านเหรียญสหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับรางวัลอะแคเดมีสองรางวัลโดยแลนเดาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และ ริก เบเคอร์ (ผู้ออกแบบการแต่งหน้าด้วยเทคนิคพิเศษของแลนเดา) วี นีล และยอลันดา ทูซซิเอง ได้รับรางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม
ลัทธิคลั่งชาติ
ลัทธิคลั่งชาติ (chauvinism) เป็นความเชื่อว่าชนชาติหรือกลุ่มของตนนั้นมีความเหนือกว่ากลุ่มอื่น ๆ และการมองว่ากลุ่มอื่น ๆ มีความอ่อนแอ ไม่คู่ควร หรือด้อยกว่ากลุ่มของตน อาจกล่าวได้ว่าลัทธิคลั่งชาตินั้นเป็นความรักชาติหรือชาตินิยมอย่างสุดโต่ง และเป็นความเชื่อมั่นในความเป็นเลิศของชาติตนเองอย่างรุนแรง
ตามตำนาน ทหารฝรั่งเศส นีโกลัส โชแว็ง (Nicolas Chauvin) ได้รับบาดเจ็บสาหัสในสงครามนโปเลียน เขาได้บำนาญจากการบาดเจ็บของเขาแต่ไม่เพียงพอดำรงชีพ หลังนโปเลียนสละราชสมบัติ โชแว็งเป็นผู้นิยมโบนาปาร์ต (Bonapartist) อย่างคลั่งไคล้แม้มุมมองนี้ไม่ได้รับความนิยมในประเทศฝรั่งเศสสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง การอุทิศตนอย่างมืดบอดเด็ดเดี่ยวต่ออุดมการณ์ของเขา แม้ถูกกลุ่มแยกของเขาปฏิเสธและศัตรูก่อกวน เริ่มการใช้คำนี้
ลัทธิคลั่งชาติขยายจากการใช้ดั้งเดิมให้รวมการอุทิศตนอย่างคลั่งไคล้และลำเอียงอย่างไม่เหมาะสม (undue partiality) ต่อกลุ่มหรืออุดมการณ์ใด ๆ ที่ตนจัดเป็นส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะการถือพรรคพวก (partisanship) ซึ่งมีความเดียดฉันท์หรือเป็นปรปักษ์ต่อคนนอกหรือกลุ่มคู่แข่งและคงอยู่แม้เผชิญกับการคัดค้านอย่างท่วมท้น  คุณสมบัติแบบฝรั่งเศสนี้ขนานกับคำบริติชว่า คติรักชาติแบบใฝ่สงคราม (jingoism) ซึ่งคงความหมายของลัทธิคลั่งชาติอย่างเคร่งครัดในความหมายดั้งเดิม นั่นคือ ทัศนคติชาตินิยมแบบทำสงคราม
พ.ศ. 1561
พุทธศักราช 1561 ใกล้เคียงกับ
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1989
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว 1989 (1989 Winter Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาวครั้งที่ 14 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ โซเฟีย บัลแกเรีย ระหว่างวันที่ 2 มีนาคม ถึง 12 มีนาคม พ.ศ. 2532
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน พ.ศ. 2532
การประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน (Tiananmen Square protests) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในจีนแผ่นดินใหญ่ว่า เหตุการณ์ 4 มิถุนายน (June Fourth Incident; ) เป็นการเดินขบวนที่มีนักศึกษาเป็นหัวหน้า จัดในจัตุรัสเทียนอันเหมินในกรุงปักกิ่งระหว่างปี 2532 ขบวนการประชาชนระดับชาติได้รับบันดาลใจจากผู้ประท้วงกรุงปักกิ่ง บ้างเรียก ขบวนการประชาธิปไตยปี 89 หรือหากเรียกว่า การสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน (Tiananmen Square Massacre; ) จะหมายถึงเหตุที่ทหารจีนที่ใช้ปืนเล็กยาวและรถถังยิงผู้ประท้วงและผู้พยายามกีดขวางการยาตราเข้าพื้นที่จัตุรัส การประท้วงเริ่มต้นในวันที่ 15 เมษายนและถูกปราบปรามด้วยกำลังในวันที่ 4 มิถุนายนเมื่อรัฐบาลประกาศกฎอัยการศึกและส่งกองทัพเข้ายึดครองส่วนกลางของกรุงปักกิ่ง มีเหตุการณ์ที่ทหารถือปืนเล็กยาวจู่โจมและรถถังยิงใส่ผู้ประท้วงและผู้พยายามขัดขวางการรุกของกองทัพเข้าสู่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ซึ่งเรียก การสังหารหมู่จัตุรัสเทียนอันเหมิน มีประมาณยอดผู้เสียชีวิตตั้งแต่หลายร้อยถึงหลายพันคน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกหลายพันคน
การประท้วงดัวกล่าวเกิดจากผู้นำคอมมิวนิสต์สายปฏิรูป หู ย่าวปัง เสียชีวิตในเดือนเมษายน 2532 ท่ามกลางฉากหลังที่มีการพัฒนาเศรษฐกิจและการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างรวดเร็วในประเทศจีนหลังยุคเหมา ผู้ประท้วงสะท้อนความวิตกกังวลเกี่ยวกับอนาคตของประเทศในความสำนึกของประชาชนและในหมู่อภิชนทางการเมือง การปฏิรูปในคริสต์ทศวรรษ 1980 นำไปสู่เศรษฐกิจแบบตลาดเพิ่งเริ่มใหม่ที่เอื้อประโยชน์แก่คนบางกลุ่ม แต่ทำให้คนที่เหลือเอาใจออกห่างอย่างรุนแรง และระบบพรรคการเมืองเดียวยังเผชิญกับการท้าทายความชอบธรรม ความเดือดร้อนทั่วไปในเวลานั้นได้แก่เงินเฟ้อ การฉ้อราษฎร์บังหลวง การเตรียมพร้อมบัณฑิตสำหรับเศรษฐกิจใหม่ที่มีจำกัด และการจำกัดการมีส่วนร่วมทางการเมือง นักศึกษายังเรียกร้องให้รัฐบาลมีภาระความรับผิดเพิ่มขึ้น กระบวนการทางกฎหมายรัฐธรรมนูญ ประชาธิปไตย เสรีภาพสื่อ และเสรีภาพในการพูด แม้นักศึกษาส่วนใหญ่ไม่มีการจัดตั้งและมีเป้าหมายหลากหลาย ในช่วงที่การประท้วงสูงสุด มีประชาชนประมาณ 1 ล้านคนชุมนุมในจัตุรัส
ขณะที่การประท้วงพัฒนา ทางการตอบโต้ทั้งด้วยยุทธวิธีประนอมและสายแข็ง ซึ่งเปิดเผยความแตกแยกร้าวลึกในหมู่หัวหน้าพรรค เมื่อถึงเดือนพฤษภาคม การประท้วงอดอาหารที่นักศึกษานำทำให้เกิดการสนับสนุนการเดินขบวนท่วประเทศ และการประท้วงแพร่ไปยังนคร 400 แห่ง สุดท้ายผู้นำสูงสุดของจีน เติ้ง เสี่ยวผิง และผู้อาวุโสในพรรคคอมมิวนิสต์คนอื่นเชื่อว่าการประท้วงเป็นภัยคุกคามทางการเมืองและตัดสินใจใช้กำลัง สภารัฐประกาศกฎอัยการศึกในวันที่ 20 พฤษภาคมและระดมทหารประมาณ 300,000 นายมายังกรุงปักกิ่ง ทหารบุกเข้าสู่ส่วนกลางของกรุงปักกิ่งผ่านถนนสำคัญของนครในเช้ามืดวันที่ 4 มิถุนายน และฆ่าผู้เดินขบวนและคนมุงไปพร้อมกัน
ชุมชนนานาชาติ องค์การสิทธิมนุษยชนและนักวิเคราะห์การเมืองประณามรัฐบาลจีนจากการสังหารหมู่ ประเทศตะวันตกกำหนดการคว่ำบาตรอาวุธต่อประเทศจีน รัฐบาลจีนจับกุมผู้ประท้วงและผู้สนับสนุนอย่างกว้างขวาง ปราบปรามการประท้วงอื่นทั่วประเทศ ควบคุมการรายงานเหตุการณ์ของสื่อในประเทศอย่างเข้มงวด เสริมกำลังตำรวจกำลังความมั่นคงภายใน และลดระดับหรือขับไล่เจ้าหน้าที่ที่ดูฝักใฝ่การประท้วง กล่าวให้กว้างขึ้น การปราบปรามชะลอนโยบายการเปิดเสรีในคริสต์ทศรรษ 1980 การประท้วงดังกล่าวถือเป็นเหตุการณ์พลิกผัน และกำหนดข้อจำกัดการแสดงออกทางการเมืองในประทศจีนจวบจนปัจจุบัน ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์สัมพันธ์กับการตั้งคำถามถึงความชอบธรรมขอการปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์อย่างกว้างขวาง และเป็นหัวข้อที่มีการตรวจพิจารณามากที่สุดในประเทศจีน
ไอ. เอ็ม. เพ
'''ไอ. เอ็ม. เพ (I. M. Pei - Ieoh Ming Pei) หรือ เป้ย์ ยวี่หมิง''' (26 เมษายน พ.ศ. 2460 – 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2562) สถาปนิกชาวอเมริกันเชื้อสายจีน ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ซึ่งเป็นรางวัลระดับโลกสูงสุดของสถาปัตยกรรมในปี พ.ศ. 2526 งานออกแบบของ ไอ.เอ็ม. เพ มีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น โดยมีการใช้ หิน คอนกรีต แก้ว และเหล็กเป็นส่วนใหญ่ เขาถือว่าเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่ในด้านสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
เป้ย์เกิดที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน และเติบโตในฮ่องกงและเซี่ยงไฮ้ เป้ย์มีความชื่นชอบภาพยนตร์จากสหรัฐฮเมริกา โดยเฉพาะนักแสดง บัสเตอร์ คีตันและบิง ครอสบี เป้ย์เรียนรู้ภาษาอังกฤษด้วยตนเองจากการอ่านพระคัมภีร์ไบเบิลและบทประพันธ์ของชาร์ลส ดิกเคนส์
ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 1935 เป้ย์ได้ย้ายไปสหรัฐอเมริกา และเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยสถาปัตยกรรม มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย แต่ไม่นานเป้ย์ก็ลาออกและย้ายไปศึกษาที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ เขาได้เริ่มเกิดความรู้สึกไม่นิยมสถาปัตยกรรมวิจิตรศิลป์ และใช้เวลาว่างศึกษาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ โดยเฉพาะสถาปนิกเลอกอร์บูซีเย หลังจากจบการศึกษาจาก MIT แล้ว เขาไปศึกษาต่อด้านสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งเป็นโอกาสอันดีที่ทำให้เป้ย์ได้ร่ำเรียนเรียนกับสถาปนิกแนวหน้าของโลก คือ มาร์เชล บรูเออร์ และวอลเตอร์ โกรเปียส เป้ย๋ได้ทั้งความรู้จากอาจารย์ชั้นนำของสถาบันเบาเฮาส์ และได้บรรยากาศทางวิชาการของฮาร์วาร์ด และ MIT ไปพร้อม ๆ กัน เมื่อปี ค.ศ. 1942 เขาแต่งงานกับ ไอลีน ลู ผู้เป็นสถาปนิกเช่นกัน มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 4 คน
เขากลับมาประเทศจีนเป็นครั้งแรกหลังจบการศึกษาในปี 1974 ซึ่งเขาได้ออกแบบโรงแรมที่ Fragrant Hills ต่อมาอีก 15 ปีถัดมา เขากลับมาจีนอีกครั้ง และได้ออกแบบ แบงค์ออฟไชน่าทาวเวอร์ ซึ่งเป็นตึกระฟ้าชื่อดังอันเป็นสัญลักษณ์ของฮ่องกง ต่อมาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาตกเป็นข้อวิพากษ์วิจารณ์จากผลงานการออกแบบ พีระมิดลูฟร์ ในลานด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟร์ กรุงปารีส ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เขาได้ออกแบบ มอร์ตัน เอช. เมเยอร์สัน ซิมโฟนี ในดัลลาส, พิพิธภัณฑ์มิโฮในญี่ปุ่น และพิพิธภัณฑ์ศิลปะอิสลาม (โดฮา) ในกาตาร์
แนวความคิดในการออกแบบ
ไอ. เอ็ม. เพ มีแนวความคิดว่าสถาปนิกควรคำนึงถึงสภาพภูมิอากาศและส่วนสำคัญทางประวัติศาสตร์ ในสมัยที่เขาเรียนเขาได้ทำวิทยานิพนธ์เรื่องพิพิธภัณฑ์ศิลปะจีนในเซี่ยงไฮ้ งานสถาปัตยกรรมของไอ. เอ็ม. เพ เป็นความคลาสสิกสมัยใหม่ เขาพอใจที่จะทำงานใดใช้ปริมาตรที่ชัดเจน รูปทรงเรขาคณิตอย่างง่ายของวัสดุประเภท กระจก หิน ฯลฯ และการออกแบบที่คำนึงถึงบริบทเดิมที่เฉพาะตัว มากกว่าที่จะเป็นสถาปัตยกรรมใหม่ที่โดดเด่น อย่างเช่นการออกแบบพิพิธภัณฑ์ลูฟร์, บอสตัน ที่ออกแบบต่อเติม-ขยายเพิ่มจากอาคารเดิม
ในการออกแบบส่วนต่อขยายของอาคารแบบแนบจิตคิดให้มีความเข้ากันกับสิ่งแวดล้อม ทั้งในอาคารเดิม สิ่งที่ชุมชนบริเวณนั้นต้องการ ตลอดจนลักษณะความเขียวขจีของต้นไม้ในบริเวณ
ไอ. เอ็ม. เพ มีชื่อเสียงมากด้านงานออกแบบพิพิธภัณฑ์ (ตั้งแต่ช่วง ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา) ผลงานต่าง ๆ ของเขาที่ผ่านมาแสดงออกถึงศักยภาพความอัจฉริยะในด้านนี้อันเป็นที่ยอมรับ
ในการออกแบบพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เยอรมนีในเบอร์ลิน ก่อนรับงาน ไอ. เอ็ม. เพ สำรวจบริเวณพื้นที่อย่างมีระบบ ทำความเข้าใจอย่างแม่นมั่นถึงสภาพแวดล้อม เพื่อให้สถาปัตยกรรมที่เขาออกแบบมีความสัมพันธ์กับลักษณะของบริเวณเมือง เขาศึกษาลักษณะของผู้คนที่เดินใช้งานบริเวณนั้น กำหนดการเข้าถึงอาคาร มุมมอง ทางเข้าอย่างเหมาะสม
เหตุผลหนึ่งที่งานสถาปัตยกรรมพิพิธภัณฑ์ของ ไอ.เอ็ม. เพ ประสบความสำเร็จก็เพราะมีความงามที่ดึงดูดใจประชาชน ทั้งในลักษณะเมื่อแรกพบและหลังจากได้เข้าสัมผัสเรียนรู้ดูงานภายในอาคาร ประชาชนจะมีความเพลิดเพลินพอใจในตัวสถาปัตยกรรมพิพิธภัณฑ์เองพอ ๆ กับตัวผลงานศิลป์ที่ติดตั้งไว้ในนั้น
ลีโอ รัช
ลีโอเนล เจราร์ด กรีน (Lionel Gerard Green; November 11, 1994) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซึ่งรู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียน ลีโอ รัช (Lio Rush) เขาได้คว้า NXT Cruiserweight Championship ในตอนสังกัด WWE เขายังเป็นที่รู้จักกันอย่างดีในสมาคม Ring of Honor (ROH) ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน 2016 Top Prospect Tournament ตลอดจนเวลาใน Combat Zone Wrestling (CZW) ซึ่งเขาเคยเป็นแชมป์ CZW World Heavyweight Championship 1 สมัย และ CZW Wired Championship 2 สมัย
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติสเปน
สถานีโทรทัศน์แห่งชาติสเปน (Televisión Española คำอ่าน: เตเลบีซีออนเอสปาโญลา แปลตรงตัว: สถานีโทรทัศน์สเปน) เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะของรัฐบาลในประเทศสเปน เป็นสมาชิกของ บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งสเปน (RTVE Corporation) เป็นผู้รับผิดชอบในด้านสื่อสารมวลชน และดำเนินกิจการวิทยุและโทรทัศน์สาธารณะแห่งชาติ อยู่ในภายใต้ผู้จัดการทั่วไปของสถานีได้รับการแต่งตั้งจากรัฐสภาสเปน ซึ่งนอกจากจะต้องรับผิดชอบในด้านคณะกรรมการของบริษัทแล้ว ยังมีการรายงานต่อคณะกรรมการทุกฝ่ายของรัฐสภาแห่งชาติอีกด้วย ตามที่บทบัญญัติไว้ในกฎหมายวิทยุและโทรทัศน์สาธารณะ พ.ศ. 2549
เกี่ยวกับโทรทัศน์ในระบบวีเอชเอฟ
TVE ได้เริ่มการแพร่ภาพครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 1956 ในระบบวีเอชเอฟ และได้เชื่อมต่อช่องสัญญาณอีกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1966 จึงได้เพิ่มช่องรายการเป็น 2 ช่องจนถึงทุกวันนี้คือ ช่องลาอูโน (La Uno หรือ TVE1 ทางช่อง1) ช่องลาโดส (La Dos หรือ TVE2 ทางช่อง 2) จนถึงปี 1980 เพียงแค่ช่องรายการจากประเทศสเปนเพียงอย่างเดียว หลังจากนั้นได้มีการริเริ่มการจัดตั้งสถานีโทรทัศน์ภูมิภาค และช่องทางแห่งการค้า จึงทำให้สูญเสียจำนวนการรับชมเป็นจำนวนมาก ถึงแม้ว่า เหตุการณ์จะผ่านพ้นไป ทำให้บางรายการจึงมีฐานการรับชมสูง อาทิ รายการข่าว (Telediario)
บริการข่าว
ช่องเตเวเอ อินเตอร์นาเซียวนอล และ La 1 (ลา อูโน) มีรายการข่าวภาคประจำภายใต้เครื่องหมายการค้าชื่อ Telediario; Telediario มีอยู่ด้วยกันสามภาค ได้แก่ ภาคเช้า ภาค 15:00 น. (เวลาท้องถิ่น) และ ภาค 21:00 น. ลา อูโน มีรายการข่าวภูมิภาคเวลา 14:00 น. La 2 (ลา โดส) มีรายการข่าวระดับชาติเป็นของตัวเอง ในชื่อ "La 2 Noticias" ("The 2 News") ซึ่งเป็นรายการข่าวภาคค่ำ ในรูปแบบดั้งเดิม ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 แต่กลายมาเป็นรายการข่าวช่วงเช้า ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 และต่อมาได้ปรับปรุงเป็นรายการข่าวข่าวออกอากาศ ทุกคืน โดยเปลี่ยนเวลาออกอากาศ กลับมาเป็นเวลาเดิมคือ เวลา 22:00 น. ในปี ค.ศ. 2015 La 2 Noticias ได้ย้ายเวลาออกอากาศคือ 01:05 น.
นอกจากนี้ สถานีโทรทัศน์ส่วนภูมิภาค ก็มีรายการข่าวระดับภูมิภาคของตนเองซึ่งอาจมีช่วงเสริม หรือแทนที่รายการ Telediario ในรูปแบบภูมิภาคเหล่านั้น ตัวอย่าง ได้แก่
Eremoleon
Eremoleon เป็นสกุลของ Antlion ที่อยู่ในวงศ์ Myrmeleontidae. The species of this genus are found from the southern United states to Central America.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เดอะคิดดี
เดอะคิดดี (The KIDDIE; キディ) เป็นวงดนตรีสไตล์วิชวลเคของญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคมปี2007 โดยยูสะและยูได ต่อมาในเดือนกรกฎาคมปี2010ก็ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการกับค่ายคิงเรคคอร์ด
ซุซุรัน
ซุซุรัน เป็นชื่อโรงเรียนมัธยมปลายในประเทศญี่ปุ่นที่ปรากฏในการ์ตูน โดยมีการเรียนการสอน 3 ระดับชั้นเรียน คือ ปี 1, 2 และ 3 นักเรียนในซุซุรัน ได้ชื่อเสียงว่าเป็นเด็กเกเรประจำเมือง มีเรื่องชกต่อยกันเป็นประจำ ซึ่งซุซุรัน ได้ชื่อว่าเป็น 1 ใน 4 จตุรเทพประจำเมือง ซึ่งรวมถึง บุโซเซ็นเซ็น คุโรทากิ และโฮเซ็น ซึ่งเป็น 4 กลุ่มหลักในเรื่องทะเลาะวิวาทประจำเมือง
ถึงแม้ว่า ซุซุรัน จะไม่มีนักเรียนคนไหนที่มีอำนาจมากพอจะปกครองทั้งโรงเรียน แต่มีนักเรียนบางคนที่มีอิทธิพลต่อนักเรียนคนอื่น ซึ่งได้แก่
ในปีพ.ศ. 2551 การ์ตูนเรื่อง"เรียกเขาว่าอีกา"ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ในเรื่องCrows Zero โดยเนื้อเรื่องเกี่ยวกับช่วงเวลาก่อนที่ โบยะ ฮะรุมิจิ จะเข้าเรียน 1 ปีการศึกษา
พ.ศ. 1562
พุทธศักราช 1562 ใกล้เคียงกับ
เซร์ชีอู เมงจิส
เซร์ชีอู ซังตูส เมงจิส (Sérgio Santos Mendes) นักเปียโนชาวบราซิล มีผลงานมากกว่า 35 ชุดในแนวบอสซาโนวา ผสมผสานกับแจ๊สและฟังก์
งานเซร์ชีอู เมงจิสเป็นที่นิยมในบราซิล ยุโรป และญี่ปุ่น เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง "Mas que Nada" งานคัฟเวอร์เพลงของจอร์จ เบน เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 47 ชาร์ตเพลงป็อป และอันดับ 4 เพลงอีซีลิสตนิงของนิตยสารบิลบอร์ด เพลงนี้กลับมาเป็นเพลงฮิตอีกครั้งในปี ค.ศ. 2006 เมื่อถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่ในแบบฮิปฮอป โดยแบล็กอายด์พีส์ ร่วมเล่นโดยเซร์ชีอู เมงจิส และมี Gracinha Leporace ภรรยาของเมงจิสร่วมขับร้องด้วย
แมต บลูม
แมททิวส์ เจสัน บลูม (Matthew Jason Bloom) เกิดวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 ผู้บรรยาย, ผู้ฝึกสอน, อดีตนักมวยปล้ำอาชีพและนักเล่นเนชันแนลฟุตบอลลีกชาวอเมริกัน เคยปล้ำให้กับWWE และสมาคมญี่ปุ่นนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง(NJPW)
ปี 2012 ได้เปิดตัวในรอว์ 2 เมษายน โดยชนะอเล็กซ์ ไรลีย์ ในรอว์ 7 พฤษภาคม ได้จับคู่กับแดเนียล ไบรอันชนะซีเอ็ม พังก์ ในแฮนดิแคป 2 รุม 1 ในรอว์ 4 มิถุนายน ได้แพ้ให้จอห์น ซีนา เป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเขาอีกด้วย เขาได้เข้าร่วมปล้ำมันนีอินเดอะแบงก์ (2012)เพื่อกระเป๋าสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทโดยเป็นดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ที่ชนะ ต่อมาได้คู่กับโบรดัส เคลย์ และได้ตั้งชื่อทีมท็อนส์ออฟฟังก์ ก่อนจะมาทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายใน NXT เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2014 ทาง WWE ได้ปล่อยคลิปวิดีโอบล็อกของเขา ซึ่งพูดถึงอนาคตของ WWE และศูนย์พัฒนาศักยภาพ WWE Performance Center ในออร์แลนโด, ฟลอริดา โดยเผยด้วยว่าเขารีไทร์เลิกปล้ำบนสังเวียนแล้วและตอนนี้เขากำลังเป็นเทรนเนอร์คอยฝึกเหล่าสตาร์ทั้งหลายที่เป็นอนาคตของ WWE
ผลงาน
1 After winning the championship, Bernard held the title by himself.
เอริกา มิรันดา
เอริกา มิรันดา (Érika Miranda; 4 มิถุนายน ค.ศ. 1987 – ) เป็นนักยูโดหญิงจากประเทศบราซิล เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินในรุ่นฮาล์ฟมิดเดลเวท (< 52 กก.) ที่รายการแพนอเมริกันเกมส์ 2011 ในกัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก
ในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ 2007 เธอได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันยูโด ก่อนที่เธอจะเป็นฝ่ายชนะในยูโดเวิลด์คัพจากการแข่งขันระหว่างออสเตรียกับบราซิล
ในการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนที่กรุงปักกิ่ง เธอได้รับบาดเจ็บและถูกแทนที่โดยอันเดรสซา เฟอร์นันเดส แต่แล้วในที่สุด เอริกาก็ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 52 กก. ที่ซึ่งเธอเป็นฝ่ายแพ้ให้กับ คิม คยอน-อก ซึ่งเป็นนักยูโดชาวเกาหลีใต้
กล้องดิจิทัล
กล้องดิจิทัล เป็นกล้องถ่ายรูปที่ใช้ระบบดิจิทัล โดยเก็บรูปภาพลงในสื่ออิเล็กทรอนิกส์เช่น เอสดีการ์ด หรือ คอมแพ็กต์แฟลช เป็นกล้องที่เก็บบันทึกภาพโดยไม่ใช้ฟิล์ม หากแต่เป็นกล้องที่บันทึกภาพโดยอยู่ในรูปของข้อมูลดิจิตอล ( 1 / 0 )
กล้องดิจิตอล มีวิวัฒนาการจากเทคโนโลยีอะนาล็อกที่ใช้กับเครื่องอัดวิดีโอเทป หรือวีทีอาร์ ที่ใช้บันทึกภาพจากโทรทัศน์ แปลงข้อมูลเป็นกระแสไฟฟ้าดิจิตอล ไปบันทึกบนเทปแม่เหล็กห้องทดลอง บิงครอสบีที่มี นายจอห์น มูลลิน วิศวกร เป็นหัว หน้าทีมในปี 2494 (ค.ศ.1956) สร้าง สรรค์เทคโนโลยี วีทีอาร์ยุคแรกนี้ และพัฒนาต่อเป็นนวัตกรรมใหม่ ชื่อ วีอาร์ 1000 ใช้ในวงการโทรทัศน์อย่างแพร่หลาย โดยทีมงานของชาร์ลส์ พี. กินสเบิร์ก และบริษัท แอมเพ็กซ์ คอร์เปอเรชั่นทั้งกล้องที่ใช้ถ่ายทำรายการโทรทัศน์ กล้องวิดีโอ รวมทั้งกล้องดิจิตอล ใช้เทคโนโลยีซีซีดี (Charged Coupled Device) หรืออุปกรณ์สารกึ่งตัวนำที่ใช้แปลงสัญญาณแสงและสีเป็นสัญญาณไฟฟ้าเพื่อใช้บันทึกลงในวัสดุเก็บข้อมูลในยุคทศวรรษ 60 หรือราวปี พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ หรือนาซ่า ใช้ระบบดิจิตอลบันทึกภาพยานอวกาศบนพื้นผิวดวงจันทร์โดยส่งภาพดิจิตอลที่ได้กลับมายังพื้นผิวโลกและนาซ่าใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ในการตกแต่งภาพกระสวยอวกาศที่ส่งมาให้สวยเนียนขณะเดียวกัน ภาคเอกชนก็พัฒนาระบบดิจิตอลอย่างไม่หยุดยั้ง ในปี 2515 บริษัทเท็กซัส จดสิทธิบัตรกล้องอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่ต้องใช้ฟิล์มขึ้นเป็นครั้งแรก จากนั้นในปี 2524 บริษัทโซนี่วางจำหน่ายกล้องดิจิตอลยี่ห้อ Mavica สำหรับเอกชนเป็นครั้งแรกของโลก ข้อมูลที่ได้จากการถ่ายภาพ บันทึกลงในดิสก์ขนาดจิ๋วและนำไปต่อเชื่อมกับเครื่องอ่านวิดีโอเพื่อดูภาพในโทรทัศน์ หรือต่อเชื่อมกับเครื่องพิมพ์เพื่อพิมพ์ภาพสีสันสวยงามออกมา แต่กล้องมาวิคาไม่เป็นกล้องดิจิตอลพันธุ์แท้เพราะมีระบบถ่ายภาพแบบภาพนิ่งต่อมาบริษัทโกดัก เทคโนโลยี ยักษ์ใหญ่แห่งวงการถ่ายรูป คิดค้นระบบแผงเซ็นเซอร์ตรวจจับภาพที่รับสัญญาณแสงและสีจากกล้องแล้วเปลี่ยนเป็นสัญญาณดิจิตอลเพื่อเก็บข้อมูล กล้องชนิดใหม่นี้เป็นที่นิยมสำหรับมืออาชีพและครัวเรือนจากนั้นในปี 2529 นักวิทยาศาสตร์จากโกดักคิดค้นระบบเซ็นเซอร์ ซึ่งมีความละเอียดภาพมากที่สุดในโลกเป็นครั้งแรกและบันทึกความละเอียดภาพได้กว่า 1.4 ล้านพิกเซลและนำมาพิมพ์เป็นภาพดิจิตอลความละเอียดสูงขนาด 5x7 นิ้ว
ต่อมาในปี 2530 โกดักเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ 7 ชนิดซึ่งใช้ในการบันทึก จัดระเบียบข้อมูล แปลงสัญญาณและใช้พิมพ์ภาพสี ต่อมาปี 2533 โกดักพัฒนาระบบซีดีภาพซึ่งเป็นมาตรฐานใช้เทียบระดับความเพี้ยนของสีในการส่งข้อมูลภาพผ่านระบบคอมพิวเตอร์ทั่วโลก ปีถัดมาบริษัท โกดักพัฒนาระบบดีซีเอส (Digital Camera System) สำหรับช่างภาพมืออาชีพ โดยกล้อง Nikon รุ่น F-3 มีความละเอียดสูง 1.3 เมกะพิกเซล กล้องดิจิตอลตัวแรกที่เป็นที่นิยมในครัวเรือนและทำงานกับคอมพิวเตอร์บ้านได้จริง คือ กล้อง Apple QuickTake 100 camera ที่ผลิตขึ้นเมื่อวันที่ 17 ก.พ. 2537 ปีถัดมาบริษัท โกดักและคาสิโอเปิดตัวกล้องรุ่น DC40 และ QV-11 ตามลำดับมาแข่งขันกิจการกล้องดิจิตอลบูมตลาดอย่างกว้างขวาง และเป็นอุปกรณ์ถ่ายภาพที่แพร่หลายไปทั่วโลก
กบฏซัตสึมะ
กบฏซัตสึมะ หรือ สงครามเซนัน (: สงครามภาคหรดี") เป็นการก่อกบฎของกลุ่มซามูไรที่ต่อต้านรัฐบาลเมจิใหม่ (รัฐบาลองค์จักรพรรดิ) เก้าปีภายหลังเริ่มยุคเมจิ การกบฏเกิดขึ้นในปลายเดือนมกราคม 1877 และดำเนินไปถึงเดือนกันยายนในปีเดียวกัน เมื่อผู้นำของฝ่ายกบฏ ไซโง ทากาโมริ ได้จบชีวิตลง
การกบฏเกิดขึ้นในอดีตแคว้นซัตสึมะบนเกาะคีวชู แคว้นนี้เป็นแคว้นที่มีบทบาทสำคัญที่สนับสนุนฝ่ายองค์จักรพรรดิในสงครามโบชิง ซึ่งภายหลังจากก่อตั้งรัฐบาลเมจิและสถาปนาจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตแคว้นซัตสึมะก็กลายเป็นที่พำนักของเหล่าอดีตซามูไรจำนวนมาก อดีตซามูไรเหล่านี้ได้สูญเสียสถานะทางสังคมตลอดจนบรรดาอภิสิทธิทั้งหลายจากการปฏิรูปการทหารของรัฐบาล ซามูไรได้ถูกแทนที่ด้วยปืนไรเฟิลจากตะวันตก ทำให้ไม่มีใครว่าจ้างซามูไรเหล่านี้ให้ไปคุ้มครองอีกต่อไป จนเกิดเป็นความคับแค้นใจต่อรัฐบาลเมจิขึ้น
ไซโง ทากาโมริ เป็นหนึ่งในขุนพลคนสำคัญที่เคยอยู่ฝ่ายจักรพรรดิและร่วมโค่นล้มรัฐบาลเอโดะ ทำให้ภายหลังการตั้งรัฐบาลเมจิ เขาได้เป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐบาล ในปี 1873 เขาเป็นคนเสนอให้ญี่ปุ่นทำสงครามเพื่อยึดครองเกาหลี โดยมีเหตุผลว่า สงครามกับเกาหลีนั้นเป็นทั้งประโยชน์ต่อชาติญี่ปุ่น และก็เป็นประโยชน์ต่อบรรดาอดีตซามูไรที่จะได้แสวงหาการตายแบบมีเกียรติและศักดิ์ศรี แต่ข้อเสนอของเขาก็ได้รับการปฏิเสธ ภายหลังแผนการของเขาถูกปฏิเสธ เขาก็ลาออกจากทุกตำแหน่งในรัฐบาลเพื่อเป็นการประท้วงและกลับไปยังคาโงชิมะ บ้านเกิดของเขา เขาได้สนับสนุนบรรดาอดีตซามูไรเหล่านี้ โดยได้เปิดสำนักเป็นของตัวเองในคาโงชิมะ สอนเกี่ยวกับวิถีนักรบ และในที่สุดก็มีสาขาถึง 132 สาขาทั่วทั้งจังหวัด นอกจากนี้เขายังจัดตั้งโรงเรียนสรรพาวุธขึ้น โดยเน้นไปที่การสอนองค์กรการเมืองกำลังรบกึ่งทหารมากกว่าสิ่งอื่นใด จนในที่สุด ไซโงก็ได้รับแรงสนับสนุนมากมาย และตัดสินใจเผชิญหน้ารัฐบาลองค์จักรพรรดิ
พ.ศ. 1563
พุทธศักราช 1563 ใกล้เคียงกับ
เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ฤดูกาล 2019
เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ฤดูกาล 2019 (2019 Major League Soccer season) เป็นการแข่งขันเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ครั้งที่ 24 เริ่มต้นฤดูกาลในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2018 และสิ้นสุดในวันที่ 6 ตุลาคม
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโนในฤดูกาล 2019–20
ฤดูกาล 2019–20 เป็นฤดูกาลที่ 111 ของ อินเตอร์ มิลาน ในประวัติศาสตร์ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 104 ติดต่อกันในระดับสูงสุดของ ฟุตบอลอิตาลี.
การลงสนามและประตู
! colspan=14 style="background:#dcdcdc; text-align:center| ผู้รักษาประตู
! colspan=14 style="background:#dcdcdc; text-align:center| กองหลัง
! colspan=14 style="background:#dcdcdc; text-align:center| กองกลาง
! colspan=14 style="background:#dcdcdc; text-align:center| ผู้เล่นที่ย้ายออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาล
ผู้ทำประตู
อัปเดตล่าสุด: 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020
คลีนชีตส์
อัปเดตล่าสุด: 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020
ยอดผู้ชม
อัปเดตล่าสุด: 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2020
พ.ศ. 1564
พุทธศักราช 1564 ใกล้เคียงกับ
ซิตีลิงก์
สายการบินซิติ้ลิ้งเป็นสายการบินราคาประหยัดที่ตั้งโดยสายการบินแห่งชาติ การูด้าอินโดนีเซียเป็นสายการบินลูกของการูด้าอินโดนีเซีย
เส้นทางบิน
ซิติ้ลิ้งมีเส้นทางบินภายในประเทศ 23เส้นทาง ระหว่างประเทศ 2เส้นทาง
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล (Simon & Garfunkel) เป็นศิลปินคู่แนวโฟล์กร็อก คำว่า ไซมอนและการ์ฟังเกล มาจากนามสกุลของ พอล ไซมอน และ อาร์ต การ์ฟังเกล ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกลได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ทำยอดจำหน่ายสูงสุดในยุคทศวรรษที่ 1960 เป็นหนึ่งในกลุ่มศิลปินที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการแสดงออกถึงวัฒนธรรมต่อต้าน ในช่วงยุคทศวรรษแห่งการปฏิวัติทางสังคม ร่วมกับเดอะ บีทเทิลส์, บ็อบ ดิลลัน, เดอะบีชบอยส์ และ นีล ยัง โดยทั้งคู่มีผลงานเพลงร่วมกันทั้งหมด 5 สตูดิโออัลบั้ม มีเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างมากได้แก่ "The Sound of Silence" (1964), "Mrs. Robinson" (1968), "The Boxer" (1969) และ "Bridge over Troubled Water" (1970)  โดยเพลงดังกล่าวล้วนขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเพลงทั่วโลก
อย่างไรก็ตามช่วงที่ทั้งคู่ทำงานร่วมกัน มักจะมีความสัมพันธ์ที่ระหองระแหง และขัดแย้งกันเสมอๆจนนำไปสู่การยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 โดยสตูดิโออัลบั้มชุดสุดท้าย "Bridge over Troubled Water" (วางจำหน่ายในเดือนมกราคมของปีดังกล่าว) ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของวง และติดหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของโลก โดยทำยอดขายในปีเดียวมากกว่า 25,000,000 แผ่นทั่วโลก
หลังจากประกาศยุติการทำงานร่วมกันในปี ค.ศ. 1970 ทั้งคู่ก็ยังคงกลับมารวมตัวกันหลายครั้ง โดยการกลับมารวมตัวกันครั้งที่นับว่าประสบความสำเร็จมากที่สุด คือการแสดงสดที่เซ็นทรัลพาร์ก (The Concert in Central Park) เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1982 โดยการแสดงสดดังกล่าวมีผู้ชมมากกว่า 500,000 คน ได้รับการบันทึกให้เป็นหนึ่งในการแสดงสดต่อหน้าผู้ชมที่มีจำนวนมากที่สุดเป็นอันดับเจ็ดในประวัติศาสตร์วงการเพลงโลก
พอล ไซมอน และอาร์ต การ์ฟังเกล เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ในชั้นเรียนที่โรงเรียนประถม และโรงเรียนมัธยมฟอเรสต์ฮิลส์ ในเขตควีนส์ เมืองนิวยอร์ก มีผลงานร่วมกันครั้งในปี ค.ศ. 1957 ในชื่อ "ทอม แอนด์ เจอรี" (การ์ฟังเกลใช้ชื่อแฝงว่า "ทอม กราฟ" ไซมอนใช้ชื่อแฝงว่า "เจอรี แลนดิส") และแยกย้ายไปทำงานส่วนตัว ทั้งคู่กลับมารวมตัวกันอีกครั้งในชื่อ "ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล" ในปี ค.ศ. 1964 และเริ่มมีชื่อเสียงจากซิงเกิล "The Sounds of Silence" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ The Graduate
ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล ได้รับรางวัลแกรมมีถึง 10 ครั้ง และได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 1990 และในอัลบั้ม Bridge over Troubled Water ก็ได้รับการเสนอชื่อในหัวข้ออัลบั้มนานาชาติแห่งปี ค.ศ. 1977 ของบริตอะวอดส์ รวมไปถึงได้รับการจัดอันดับที่ 51 บนหัวข้อ 500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารโรลลิงสโตนอีกด้วย ริชชี อันเทอร์เบอร์เกอร์ (Richie Unterberger) ได้กล่าวว่า "เป็นวงดนตรีคู่ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดแห่งทศวรรษที่ 1960" และยังคงเป็นหนึ่งในศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุดจวบจนปัจจุบัน
เวนจอห์นนีคัมส์แมร์ชิงโฮม
เวนจอห์นนีคัมส์แมร์ชิงโฮม (When Johnny Comes Marching Home) เป็นเพลงที่เป็นที่นิยมมากเพลงหนึ่ง ที่ถูกแต่งขึ้นมาในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา ซึ่งในปีที่แต่งเพลงนี้ขึ้นมานั้น สงครามได้ดำเนินมาประมาณ 2 ปีแล้ว เพลงนี้แต่งขึ้นมาในปี ค.ศ. 1863 แต่งโดย แพทริค กิลมอร์ (Patrick Gilmore) ซึ่งอยู่ฝ่ายสหรัฐอเมริกา (ฝ่ายเหนือ) โดยกิลมอร์แต่งเพลงนี้ให้กับ แอนนี กิลมอร์ พี่น้องของเขา มีเนื้อหาเกี่ยวกับการกลับมาอย่างปลอดภัยของคู่หมั้นของแอนนี กิลมอร์จากสงครามกลางเมือง
พ.ศ. 1565
พุทธศักราช 1565 ใกล้เคียงกับ
ขนสัตว์
ขนสัตว์ หมายถึง ขนที่ปกคลุมร่างกายของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ไม่ใช่มนุษย์ แต่ก็ไม่ใช่ทุกชนิดที่จะมีขนสัตว์ ซึ่งจะใช้คำว่า เปลือย หรือ ไร้ขน ประกอบ เช่น สุนัขไร้ขน เป็นต้น ขนสัตว์ประกอบด้วยขนชั้นล่าง (ground/down hair) ขนชั้นบน (guard hair) และบางชนิดก็มีขนชั้นกลาง (awn hair) ขนชั้นล่างจะเป็นขนเส็นสั้นๆ เป็นฝอย แบน หยักศก และหนาแน่นกว่าชั้นบน เพื่อเก็บกักอากาศ ส่วนขนชั้นบนจะเป็นเส้นยาวและตรง ขนชั้นนี้จะเป็นชั้นที่มองเห็นได้ปกติทั่วไป และอาจมีสีและลวดลายอยู่ด้วย
สมถวิล สังขะทรัพย์
นางสมถวิล สังขะทรัพย์ เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสมถวิล สุขุมวิท 67 โรงเรียนดวงถวิล โรงเรียนสมถวิล ราชดำริ โรงเรียนสมถวิล หัวหิน โรงเรียนอนุบาลสมาคมสตรีไทยและแผนกรับเลี้ยงเด็กยากจน  โรงเรียนสอนภาษา สมาคมนักเรียนเก่าญี่ปุ่น ในพระบรมราชูปถัมภ์ โรงเรียนศูนย์ฝึกอาชีวเกษตรสงเคราะห์ (จังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดสระบุรี)
ประวัติ
นางสมถวิล สังขะทรัพย์ เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2460 ฝั่งธนบุรี สมรสกับร้อยโทอุดม สังขะทรัพย์ มีธิดา 5 คน (จิตติมา, ธาริณี, ฤดีรัตน์, กิ่งมณี, และพิตราภรณ์) จบการศึกษามัธยมจากโรงเรียนสายปัญญา พ.ศ. 2474 ประกาศนียบัตรครูประถม พ.ศ. 2475 สอบได้วิชาชุดครูมัธยม พ.ศ. 2477 และเข้ารับราชการครูโรงเรียนสายปัญญา แล้วไปศึกษาวิชาครูอนุบาลที่ Toyo Eiwa Kindergarten Teacher's Training College กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2481-2483 และศึกษาต่อที่ Post Graduated Course ที่ Lumbuth Teacher's College เมืองโอซากา พ.ศ. 2484 เมื่อกลับมาไทย ก็ย้ายมาสังกัดมาอยู่ที่โรงเรียนการเรือนพระนครแผนกอนุบาลละอออุทิศ ต่อมาได้ลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2490 ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นของโรงเรียนสมถวิล ที่ดำเนินการก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489
ได้พระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งให้เป็นวุฒิสมาชิก สมาชิกสภาปฏิรูป และสมาชิกสภานิติบัญญัติ จากนั้นยังได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาสมทบ ศาลคดีเด็กและเยาวชน เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการ และเป็นกรรมการในสมาคมต่างๆอีกหลายสมาคม
นางสมถวิล ถึงแก่กรรม เมื่อคืนวันที่12 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคความดันโลหิตสูง
Syngenes
Syngenes เป็นสกุลของ Antlion ที่อยู่ในวงศ์ Myrmeleontidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัดไร่ขิง
ประวัติ
คนรุ่นเก่าได้เล่าสืบต่อกันมาว่า วัดไร่ขิงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2394 โดยพระธรรมราชานุวัตร (พุก) ชาวเมืองนครชัยศรี มณฑลนครชัยศรี (ต่อมา ท่านได้รับสถาปนาสมศักดิ์เป็น สมเด็จพระพุฒาจารย์ (พุก)) ในขณะนั้นท่านดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดศาลาปูนวรวิหาร ท่านได้กลับมาสร้างวัดไร่ขิงและวัดดอนหวาย ซึ่งเป็นบ้านโยมบิดาและมารดาของท่าน แต่ยังไม่แล้วเสร็จ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (พุก) มรณภาพเมื่อปี วอก พ.ศ. 2427 รวมสิริอายุ 91 ปี พระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 9 เมษายน ตรงกับวันพฤหัสบดี แรม 10 ค่ำ เดือน 5 ปีระกา พ.ศ. 2428 ในการนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร มาพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุพิเศษวัดศาลาปูน ดังนั้น งานทุกอย่างจึงตกเป็นภาระของพระธรรมราชานุวัตร (อาจ จนฺทโชโต) เจ้าอาวาสวัดศาลาปูนรูปที่ 6 ซึ่งเป็นหลานชายของท่าน” แต่ไม่ทราบว่าท่านกลับมาปฏิสังขรณ์วัดเมื่อใดหรือท่านอาจจะมาในปี พ.ศ. 2453 ตอนที่ท่านได้เลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระธรรมราชานุวัตรก็อาจเป็นไปได้ ซึ่งขณะนั้นท่านมีอายุ 75 ปี และเป็นเจ้าอาวาสวัดศาลาปูนรูปที่ 6 ต่อจากสมเด็จพุฒาจารย์ (พุก) อย่างไรก็ตาม ในการปฏิสังขรณ์วัดไร่ขิงในสมัยท่านอยู่ประมาณปี พ.ศ. 2427 หรือ 2453 เป็นต้นมา
สำหรับชื่อวัดนั้น มีเรื่องเล่าว่า พื้นที่วัดในอดีตมีชาวจีนปลูกบ้านอาศัยอยู่กันเป็นจำนวนมากและชาวจีนที่มาปลูกบ้านอาศัยในบริเวณดังกล่าวก็นิยมปลูกขิงกันอย่างแพร่หลาย จนกลายเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้านหรือชุมชนในแถบนี้ว่า “ไร่ขิง” นั่นเอง ต่อมาเมื่อมีชุมชนหนาแน่นมากยิ่งขึ้นจึงได้มีการสร้างวัดเพื่อเป็นจุดศูนย์รวมจิตใจของชาวบ้าน ดังนั้น วัดจึงได้ชื่อตามชื่อของหมู่บ้านหรือชุมชนว่า “วัดไร่ขิง”
ในราวปี พ.ศ. 2446 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพฯ เสด็จตรวจเยี่ยมวัดในเขตอำเภอสามพราน สมเด็จฯ ได้เสด็จมาที่วัดไร่ขิง และทรงตั้งชื่อวัดใหม่ว่า “วัดมงคลจินดาราม” ทั้งทรงใส่วงเล็บชื่อเดิมต่อท้ายจึงกลายเป็น “วัดมงคลจินดาราม (ไร่ขิง)” เมื่อเวลาผ่านพ้นมานานและคงเป็นเพราะความกร่อนของภาษาจีนทำให้วงเล็บหายไป คงเหลือเพียงคำว่า “ไร่ขิง” ต่อท้ายคำว่า “มงคลจินดาราม” จึงต้องเขียนว่า “วัดมงคลจินดาราม-ไร่ขิง” แต่ในทางราชการยังคงใช้ชื่อเดิมเพียงว่า “วัดไร่ขิง” สืบมาจนทุกวันนี้
หลวงพ่อวัดไร่ขิง
องค์หลวงพ่อวัดไร่ขิงเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 4 ศอก 2 นิ้วเศษ สูง 4 ศอก 16 นิ้วเศษ ประดิษฐานอยู่บนฐานอยู่บนฐานชุกชี 5 ชั้น เบื้องหน้าผ้าทิพย์ปูทอดลงมาองค์หลวงพ่อวัดไร่ขิงประดิษฐานเป็นพระประธานอยู่ภายในอุโบสถ หันพระพักตร์ไปทางทิศอุดร (ทิศเหนือ) ซึ่งหน้าวัดมีแม่น้ำนครชัยศรีหรือแม่น้ำท่าจีนไหลผ่าน จากหนังสือประวัติของวัดไร่ขิงได้กล่าวไว้ว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์ (พุก) ได้อัญเชิญมาจากวัดศาลาปูน โดยนำล่องมาทางน้ำด้วยการทำแพไม้ไผ่หรือที่เรียกกันว่าแพลูกบวบรองรับองค์พระปฏิมากรณ์ เมื่อถึงหน้าวัดไร่ขิงจึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐานไว้ภายในอุโบสถ ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 5 ซึ่งเป็นวันสงกรานต์พอดีจึงมีประชาชนจำนวนมากมาชุมนุมกัน ในขณะที่อัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้นจากแพ สู่ปะรำพิธีได้เกิดอัศจรรย์แสงแดดที่แผดจ้ากลับพลันหายไป ความร้อนระอุในวันสงกรานต์ก็บังเกิดมีเมฆดำมืดทะมึน ลมปั่นป่วน ฟ้าคะนอง และบันดาลให้มีฝนโปรยลงมาทำให้เกิดความเย็นฉ่ำและเกิดความปิติ ยินดีกันโดยทั่วหน้า ประชาชนที่มาต่างก็พากันตั้งจิตรอธิษฐานเป็นหนึ่งเดียวกัน ว่า “หลวงพ่อจะทำให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข ดับความร้อนร้ายคลายความทุกข์ให้หมดไป ดุจสายฝนที่เมทนีดลให้ชุ่มฉ่ำ เจริญงอกงามด้วยธัญญาหารฉะนั้น” ดังนั้น วันดังกล่าวที่ตรงกับวันสงกรานต์หรือวันขึ้นปีใหม่ของคนไทย ทางวัดจึงได้ถือเป็นวันสำคัญ และได้จัดให้มีงานเทศกาลนมัสการปิดทองประจำปีหลวงพ่อวัดไร่ขิง สืบต่อมาจนถึงทุกวันนี้ตำนานหลวงพ่อวัดไร่ขิงนั้นจากคำบอกเล่าสืบต่อกันมา หรือที่เรียกว่า "มุขปาฐะ" มีหลายตำนาน ดังนี้
สำคัญองค์หนึ่งจากกรุงเก่า ( จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ) มาเพื่อประดิษฐานไว้ในพระอุโบสถแต่การสร้างยังไม่แล้วเสร็จสมบูรณ์ ท่านได้มรณภาพเสียก่อน ส่วนงานที่เหลืออยู่พระธรรมราชานุวัตร(อาจ จนฺทโชโต) หลานชายของท่านจึงดำเนินงานต่อจนเรียบร้อย และบูรณะดูแลมาโดยตลอดจนถึงแก่มรณภาพ
ส่วนตำนานของเมืองนครปฐมนั้นเล่าว่า มีพระ 3 องค์ ลอยน้ำมาพร้อมกัน และแสดงปาฏิหาริย์จะเข้าไปยังบ้านศรีมหาโพธิ์ ซึ่งมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ จึงได้เรียกตำบลนั้นว่า "บางพระ" พระพุทธรูป 3 องค์ลอยไปจนถึงปากน้ำท่าจีนแล้วกลับลอยทวนน้ำขึ้นมาใหม่ จึงเรียกตำบลนั้นว่า "สามประทวน" หรือ "สัมปทวน" แต่เนื่องจากตำบลที่ชาวบ้านพากันไปชักพระขึ้นฝั่งเพื่อขึ้นประดิษฐาน ณ หมู่บ้านของตน แต่ทำไม่สำเร็จ ต้องเปียกฝนและตากแดดตากลมจึงได้ชื่อว่า "บ้านลานตากฟ้า" และ "บ้านตากแดด" ในที่สุดพระพุทธรูปองค์แรกจึงยอมสถิต  ณ  วัดไร่ขิงเรียกกันว่า "หลวงพ่อวัดไร่ขิง" ส่วนองค์ที่ 2 ลอยน้ำไปแล้วสถิตขึ้นที่วัดบ้านแหลมจังหวัดสมุทรสงคราม เรียกว่า "หลวงพ่อวัดบ้านแหลม" และองค์ที่ 3 ลอยตามน้ำไปตามจังหวัดเพชรบุรี แล้วขึ้นสถิตที่วัดเขาตะเครา เรียกว่า "หลวงพ่อวัดเขาตะเครา"
วงศ์ปลาสตาร์เกเซอร์
ปลาสตาร์เกเซอร์ (Stargazer) เป็นปลาทะเลน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes) แบ่งออกเป็นประมาณ 50 ชนิด 8 สกุล พบอยู่ตามร่องน้ำลึกทั่วโลก
มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวยาว กลมหรือแบนลงเล็กน้อย ส่วนหัวแบนลง มองคล้ายเป็นสี่เหลี่ยม ส่วนหางแบนข้าง ตามีขนาดเล็กอยู่ทางด้านบนของส่วนหัว ปากเชิดอยู่ในแนวดิ่ง ฟันมีขนาดเล็กปลายแหลม บนขากรรไกร เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ ขนาดเล็กฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ครีบหลังมีก้านครีบแข็งสั้น แต่แข็งแรง ส่วนฐานของก้านครีบอ่อนของครีบหลัง และครีบก้นยาว  ครีบอกกว้างฐานครีบท้องอยู่ชิดกัน และอยู่หน้าครีบอกตำแหน่งจูกูลาร์ ส่วนหัวไม่มีเกล็ดแต่มี โบนี่ แพลท ปกคลุม ครีบหางตัดตรงหรือมนเล็กน้อย
เกเลน
เกเลน (Galen; Γαληνός, Galēnos; Claudius Galenus; ค.ศ. 129 - ประมาณ ค.ศ. 200 หรือ 216) แห่งเพอร์กามอน เป็นแพทย์ชาวกรีกซึ่งมีอิทธิพลต่อวิทยาศาสตร์การแพทย์ของตะวันตกมาเป็นเวลานานกว่าพันปี ชื่อหน้า "Claudius" ซึ่งไม่ได้ระบุเอาไว้ในเอกสารภาษากรีก ปรากฏอยู่ในเอกสารในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ชีวิต
เกเลนเกิดที่เมืองเพอร์กามอน (Pergamum), มีเชีย (Mysia) (ปัจจุบันคือเมืองเบอร์กามา (Bergama) ประเทศตุรกี) เป็นบุตรของสถาปนิกที่มีฐานะชื่อ อียูลิอุส นิคอน (Aeulius Nicon) เขามีความสนใจในหลายๆ ด้าน เช่น เกษตรกรรม สถาปัตยกรรม ดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ ปรัชญา ก่อนที่สุดท้ายจะสนใจในวิชาการแพทย์
เมื่อเขาอายุ 20 ปี เขาได้ทำงานเป็นผู้ช่วยรักษาโรคของเทพเจ้าแอสคลีปิอุส (Asclepius) ในโบสถ์ท้องถิ่นเป็นเวลา 4 ปี แม้ว่าเกเลนจะสนใจศึกษาร่างกายมนุษย์ แต่การชำแหละร่างกายมนุษย์ในสมัยนั้นถือว่าขัดกับกฎหมายของโรมัน เขาจึงศึกษาในหมู เอป และสัตว์อื่นๆ แทน ข้อจำกัดทางกฎหมายที่ไม่อนุญาตให้ศึกษาร่างกายมนุษย์ทำให้เขาเข้าใจอวัยวะต่างๆ ของมนุษย์ผิดไป ตัวอย่างเช่นเขาคิดว่า rete mirabile ซึ่งเป็นกลุ่มหลอดเลือดที่อยู่ใกล้ด้านหลังของสมองนั้นพบได้ทั่วไปในมนุษย์ แต่ความเป็นจริงแล้วโครงสร้างนี้พบได้เฉพาะในสัตว์บางชนิดเท่านั้น หลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 148 หรือ ค.ศ. 149 เข้าได้ออกจากเมืองเพอร์กามอนเพื่อไปศึกษาในเมืองสเมอร์นา (Smyrna), โครินธ์ และอเล็กซานเดรีย เป็นเวลา 12 ปี ในปี ค.ศ. 157 เกเลนได้กลับมาที่เมืองเพอร์กามอน และทำงานเป็นแพทย์ในโรงเรียนสอนกลาดิอาตอร์เป็นเวลา 3-4 ปี ในช่วงเวลานี้เองที่เขาได้รับประสบการณ์มากมายในการรักษาอาการบาดเจ็บโดยเฉพาะบาดแผล ซึ่งในเวลาต่อมาเขาเรียกว่าเป็น หน้าต่างที่เปิดเข้าสู่ร่างกาย (windows into the body)
เกเลนเป็นผู้ที่กล้าผ่าตัดในบริเวณที่ไม่มีใครกล้าทำ เช่น การผ่าตัดสมองหรือดวงตา ซึ่งแม้กระทั่งหลังจากยุคเกเลนเป็นเวลากว่าสองพันปีก็ไม่มีใครกล้าทำเช่นเขา ในการผ่าตัดต้อกระจก เกเลนได้ใส่เครื่องมือลักษณะคล้ายเข็มเข้าไปในหลังเลนส์ตา แล้วจึงดึงเครื่องมือไปทางด้านหลังเล็กน้อยเพื่อเอาต้อกระจกออก การดึงเครื่องมือไถลไปแม้เพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้ตาบอดถาวรได้
เกเลนย้ายไปที่โรมในปี ค.ศ. 162 ซึ่งเป็นที่ที่เขาบรรยาย มีงานเขียน และสาธิตความรู้ทางด้านกายวิภาคศาสตร์อย่างมาก เกเลนเริ่มมีชื่อเสียงมากขึ้นในฐานะที่เป็นแพทย์ที่มีประสบการณ์ ทำให้มีนักเรียนมาเรียนกับเขามากมาย ซึ่งในจำนวนนั้นก็มีกงสุลนามว่า ฟลาวิอุส โบเอธิอุส (Flavius Boethius) ซึ่งได้แนะนำเขาให้เข้าสู่อิมพีเรียล คอร์ท (imperial court) เกเลนได้เป็นแพทย์ประจำพระองค์ของจักรพรรดิมาร์คุส ออเรลิอุส (Marcus Aurelius) แม้เกเลนจะเป็นสมาชิกของอิมพีเรียล คอร์ท แต่เกเลนกลับเลี่ยงที่จะใช้ภาษาละติน แต่พูดและเขียนภาษากรีกซึ่งเป็นภาษาแม่ของเขา เกเลนเป็นแพทย์ที่ถวายการรักษาจักรพรรดิของโรมันหลายพระองค์ เช่น ลูซิอุส เวรุส (Lucius Verus), คอมโมดุส (Commodus) , และเซพติมิอุส เซเวรุส (Septimius Severus) ในปี ค.ศ. 166 เกเลนได้เดินทางกลับเมืองเพอร์กามอน และอยู่ที่นั่น แล้วเดินกลับมาที่โรมครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 169
เกเลนใช้เวลาที่เหลือของชีวิตในอิมพีเรียล คอร์ท และทำงานเขียนและการทดลอง เขาได้ทดลองชำแหละสัตว์ที่มีชีวิตอยู่หลายชนิดเพื่อศึกษาหน้าที่ของไตและไขสันหลัง
มีรายงานว่าเกเลนใช้เสมียนจำนวน 12 คนในการจดบันทึกงานของเขา ในปี ค.ศ. 191 เกิดเพลิงไหม้ในวิหารแห่งความสงบ (Temple of Peace) เพลิงทำลายงานเขียนของเขาบางส่วน จากเอกสารอ้างอิงในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 10 กล่าวว่าเกเลนน่าจะเสียชีวิตในราว ค.ศ. 200 แต่มีนักวิจัยบางคนแย้งว่ามีหลักฐานงานเขียนของเกเลนที่เขียนในราวปี ค.ศ. 207 ดังนั้นเกเลนน่าจะมีชีวิตหลังจากนี้ ปีที่เกเลนน่าจะเสียชีวิตที่มีการเสนอขึ้นคือในราวปี ค.ศ. 216
มรดกของเกเลน
คอนสแตนตินชาวแอฟริกา (Constantine the African) เป็นผู้หนึ่งที่ช่วยนำการแพทย์สมัยกรีกกลับไปยังยุโรป ผลงานการแปลงานของฮิปโปกราเตสและเกเลนของเขา ทำให้ชาวตะวันตกเห็นมุมมองการแพทย์ของกรีกทั้งหมดเป็นครั้งแรก
ต่อมาในยุโรปยุคกลาง งานเขียนของเกเลนเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์กลายมาเป็นตำราหลักของหลักสูตรการเรียนแพทย์ในมหาวิทยาลัย แต่ก็มีอุปสรรคเนื่องจากการหยุดชะงักและความซบเซาของการศึกษา ในทศวรรษที่ 1530 นักกายวิภาคและแพทย์ชาวเบลเยียมชื่อว่า แอนเดรียส เวซาเลียส (Andreas Vesalius) ได้แปลตำราของเกเลนจากภาษากรีกเป็นภาษาละติน งานของเวซาเลียสอันมีชื่อเสียงชื่อว่า De humani corporis fabrica ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากงานเขียนของเกเลน เนื่องจากเวซาเลียสต้องการจะรื้อฟื้นวิธีการและทัศนคติการศึกษาของเกเลน เขาจึงทำการชำแหละร่างกายมนุษย์ถือเป็นการปฏิวัติปรัชญาธรรมชาติของเกเลน เวซาเลียสถือเป็นผู้รือฟื้นงานเขียนของเกเลนและทำให้เกเลนเป็นที่รู้จักมากขึ้นผ่านทางหนังสือและงานสอน ตั้งแต่มีการแปลตำราส่วนใหญ่ของเกเลนเป็นภาษาอาหรับทำให้ชาวตะวันออกกลางรู้จักและเรียกเขาว่า "Jalinos" (จาลินอส) เกเลนเป็นผู้ที่สามารถจำแนกหลอดเลือดดำ (สีแดงเข้ม) ออกจากหลอดเลือดแดง (สีจางกว่าและเล็กกว่า) ซึ่งทำหน้าที่แตกต่างกัน โดยเชื่อว่าเลือดดำมีต้นกำเนิดมาจากตับ และเลือดแดงมีต้นกำเนิดจากหัวใจ เลือดจะไหลจากอวัยวะเหล่านี้ไปให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้นำไปใช้
การรักษาโรคเกือบทุกโรคของเกเลนโดยการผ่าเอาเลือดออก (bloodletting) มีอิทธิพลอย่างมากและมีการปฏิบัติจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
สตาร์เกเซอร์ (แก้ความกำกวม)
สตาร์เกเซอร์ (Stargazer) เป็นปลาน้ำลึกในวงศ์ Uranoscopidae ในอันดับปลากะพง มีลักษณะพิเศษคือ มีดวงตาอยู่บนส่วนยอดของหัว มีครีบที่มีพิษใช้ป้องกันตัว และอาจป้องกันตัวเองด้วยกระแสไฟฟ้า
สตาร์เกเซอร์ ยังสามารถหมายถึง
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2503
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2503
พ.ศ. 1566
พุทธศักราช 1566 ใกล้เคียงกับ
ชิลเบร์ตู ซิลวา
ชิลเบร์ตู อาปาเรซีดู ดา ซิลวา (Gilberto Aparecido da Silva) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล เคยเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับ ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว
ประวัติ
ชิลเบร์ตูเกิดที่เมืองลาโกอาดาปราตา (Lagoa da Prata) รัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล โดยเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรอัตเลชีกูมีเนย์รูในประเทศบ้านเกิด สร้างชื่อในตำแหน่งกองกลางตัวรับ จนกระทั่งได้ติดทีมชาติบราซิลเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลโลกในปี ค.ศ. 2002 ที่ประเทศเกาหลีใต้และญี่ปุ่น ซึ่งในท้ายที่สุด เขาก็ได้ครองตำแหน่งแชมป์โลกในครั้งนั้นสำเร็จ โดยได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในรอบชิงชนะเลิศ เอาชนะทีมชาติเยอรมนีไป 2 ประตูต่อ 0
ในปี ค.ศ. 2007 ชิลเบร์ตูยังได้ครองแชมป์โกปาอาเมริการ่วมกับทีมชาติบราซิลอีกหนึ่งรายการ ด้วยการเอาชนะทีมชาติอาร์เจนตินาไปในรอบชิงชนะเลิศที่ประเทศเวเนซุเอลา 3 ประตูต่อ 0 หลังจากนั้นชิลเบร์ตูได้ย้ายไปเล่นให้กับทีมพานาทีไนคอสในประเทศกรีซ
อ้างอิง
1976
วงศ์ปลาปักเป้ากล่อง
วงศ์ปลาปักเป้ากล่อง หรือ วงศ์ปลาปักเป้าเหลี่ยม (วงศ์: Ostraciidae; Boxfish, Cofferfish, Trunkfish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ostraciidae ในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes)
ลักษณะของปลาในวงศ์นี้ จะมีรูปทรงป้อมเป็นรูปสี่เหลี่ยม รูปทรงและการเคลื่อนไหวจะมีความคล่องแคล่วกว่าปลาปักเป้าในวงศ์อื่น  และมักจะมีขนาดเล็ก มีสีสันลวดลายสวยงาม  เกล็ดเป็นรูปทรงหกเหลี่ยมเรียงตัวต่อกัน
อีกทั้งปลาในวงศ์นี้มีพิษที่ต่างออกไปจากปลาปักเป้าในวงศ์อื่น กล่าวคือ มีสารพิษชนิดออสทราซิท็อกซิน (Ostracitoxin) ที่ผลิตขึ้นมาจากต่อมที่ผิวหนัง และสามารถขับออกมาพร้อมกับเมือกที่หุ้มตัวอยู่ ซึ่งสามารถละลายในน้ำได้ ซึ่งพิษชนิดนี้จะเป็นพิษกับปลาด้วยกัน ทำให้ปลาอื่นที่อยู่บริเวณเดียวกันเมื่อได้รับสารพิษตายได้ ซึ่งจะขับออกมาเมื่อได้รับความเครียดหรือตื่นตกใจ อันเป็นกลไกลหนึ่งในการป้องกันตัว
ปลาปักเป้ากล่อง มีการกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลเท่านั้น ตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก พบทั้งหมด 33 ชนิด ใน 9 สกุล (ดูในตาราง) บางชนิดอาจมีระยางค์แหลม ๆ ยื่นออกมาเหนือบริเวณส่วนแลดูคล้ายเขาด้วย ในน่านน้ำไทยพบด้วยกัน 3 ชนิด อาทิ ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ (Ostracion cubicus)
โดยคำว่า Ostraciidae นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า "ostracum" หมายถึง "เปลือกหอย"
มาสค์ไรเดอร์ ZO
มาสค์ไรเดอร์ ZO เป็นภาพยนตร์ซีรีส์คาเมนไรเดอร์ ลำดับที่ 12
โดยถูกจัดเป็นภาพยนตร์ โดยเนื้อหาเป็นการนำเสนอคล้ายคลึงกับคาเมนไรเดอร์รุ่นแรกและเป็นซีรีส์ที่ทำในช่วงฉลองครบรอบ 20 ปีมาสค์ไรเดอร์ของญี่ปุ่น ออกฉายภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2536
ในปี พ.ศ. 2537 ประเทศไทยเคยจำหน่ายรูปแบบวิดีโอ ของ บริษัท ไรท์พิคเจอร์ จำกัด ในชื่อ ไอ้ตั๊กแตนเหล็กไรเดอร์ ZO
เนื้อเรื่อง
อาโซ มาซารุ เป็นผู้ช่วยในการทดลองมนุษย์พันธุกรรมตั๊กแตน ของ ดร.โมชิซูกิ นักวิทยาศาสตร์วิปลาส และมาซารุก็ถูก ดร. จับไปทำการทดลองฉีด DNA ตั๊กแตนใส่ร่างกาย ทำให้เขากลายเป็น มาสค์ไรเดอร์ ZO ต่อมา มาซารุได้หลบหนีไปจำศีลอยู่ในป่าลึก ส่วน ดร.โมชิซูกิ ก็ทำการทดลองต่อไป เพราะยังไม่พอใจในตัวของ ZO ซึ่งยังไม่สมบูรณ์แบบอย่างที่คาดหวัง และในที่สุดเขาก็ได้สร้างผลงานชิ้นใหม่ขึ้นในเวลาต่อมา นั่นคือ โดรัส หรือที่เรียกกันว่าสิ่งมีชีวิตทดลอง นีโอ มันได้รับการปรับปรุงโดยตัดจุดอ่อนที่ ZO มีออกไป นั่นคือ ความเป็นมนุษย์ แต่ร่างกายของโดรัสก็ยังพัฒนาไม่ถึงขีดสุด แม้ว่าจะสมบูรณ์แบบแล้วก็ตาม มันจึงออกตามล่าลูกชายดร.โมชิซูกิ ซึ่งก็คือ ฮิโรชิ ดร.โมชิซูกิ เห็นท่าไม่ดี จึงรีบปลุก ZO ที่จำศีลอยู่ในป่าขึ้นมา เพื่อปกป้องฮิโรชิ  ทำให้ ZO เข้าต่อสู้เพื่อช่วยเหลือฮิโรชิ ทว่า ZO ตกเป็นรองโดรัสซึ่งสมบูรณ์แบบกว่า แต่สุดท้ายเขาก็สามารถพุ่งชนโดรัสจนตกลงไปเบื้องล่าง มันโดนเหล็กแหลมเสียบทะลุท้อง จนหยุดเคลื่อนไหวไป ทว่าโดรัสที่ยังไม่ตายก็ได้ซ่อมแซมตัวเอง และสร้างมอนสเตอร์ลูกสมุนที่ร้ายกาจขึ้นมา 2 ตัว คือปิศาจแมงมุม และปิศาจค้างคาว พร้อมส่งไปตามล่า ZO กับ ฮิโรชิ หลังจากนั้น ZO ก็สามารถปราบปิศาจแมงมุมได้ แต่ปิศาจค้างคาวได้ปลอมตัวเป็น ดร. และจับตัวฮิโรชิไป ในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย มาซารุได้ไล่ตามโดรัสมาจนกระทั่งถึงห้องแล็บลับ และพบกับ ดร. โมชิซูกิตัวจริงจนได้ ทันใดนั้น นีโอก็ปรากฎตัวขึ้นและกลายร่างเป็นโดรัส เข้าต่อสู้กับ ZO แต่ทว่าโดรัสได้ดูดกลืน ZO ทำให้ร่างกายของโดรัสเกิดการพัฒนาถึงขีดสุด เปลี่ยนเป็น เรดโดรัส ที่มีร่างกายสีแดง และทรงพลังมาก แต่สุดท้าย ZO ก็สามารถแยกตัวออกมาจากโดรัส โดยอาศัยจังหวะที่มันชะงักเพราะเสียงนาฬิกาของฮิโรชิ ตอนนั้นเอง ZO ที่สบโอกาสจึงใช้ท่าไม้ตาย ไรเดอร์คิก และทำลายโดรัสได้ในที่สุด ในตอนท้าย ฮิโรชิก็ได้กลับมาอาศัยอยู่กับพี่สาว ขณะที่มาซารุที่กำลังจะออกเดินทางต่อไป ฮิโรชิก็ได้บอกลาเขาว่า "พี่ชาย ไรเดอร์ !!"
ตัวละคร
ก่อนที่จะถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาเพื่อปกป้อง ฮิโรชิ บุตรชายคนเดียวของด็อกเตอร์
สิ่งมีชีวิตนีโอ
สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้อย่างอิสระ มีพลังในการต่อสู้ที่สูงมาก รูปร่างเดิมคือวัตถุทรงกลมที่เคลื่อนที่กลางอากาศได้รวดเร็ว
พาหนะของ ZO
พาหนะของ ZO ปกติจะเป็นรถมอเตอร์ไซค์ธรรมดา แต่จะแปรสภาพไปพร้อมกับการแปลงร่างของ ZO ด้วยพลังงานจากธรรมชาติเช่นกัน สามารถวิ่งได้ในทุกสภาพพื้นผิว และสภาวะอากาศ มีความเร็ว : 1,300 กม./ชม. กระโดดได้สูง : 30 ม. มีเกราะเหล็กหุ้มรอบรถ ทนแรงกระแทกได้ถึง 100 จี ทนความร้อนได้ถึง 1000 องศา
พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร)
พระมหาโพธิวงศาจารย์ นามเดิม สุจี ขรวงค์ ฉายา กตสาโร หรือ ตุ๊ปู่จี๋ อดีตที่ปรึกษาคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6 อดีตประธานสภาวิทยาเขตแพร่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และอดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร พระนักการศึกษาแห่งแผ่นดินล้านนา
ประวัติ
พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร) มรณภาพลงเมื่อเวลา 09.45 น. วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต สิริอายุ ปี พรรษา 75 ณ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ณ เมรุปราสาทนกหัสดีลิงค์ มณฑลพิธีสนามหลวงจังหวัดแพร่
วิทยฐานะ
ความชำนาญพิเศษ เทศนาภาษาไทยถิ่นเหนือ อ่านและเขียนอักษรธรรมล้านนาได้