cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
วัยเด็ก (ค.ศ. 1756–1772)
โมทซาร์ทเป็นบุตรของนักประพันธ์เพลงชาวเยอรมัน เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท (ค.ศ. 1719–1787) รองคาเปลล์ไมสเตอร์ในราชสำนักเจ้าชายอัครมุขนายกแห่งซัลทซ์บวร์ค กับอันนา มารีอา แพร์เทิล (ค.ศ. 1720–1778) ว็อล์ฟกัง อามาเด (โมทซาร์ทมักจะเรียกตนเองว่า "Wolfgang Amadè Mozart" ไม่เคยถูกเรียกว่า "อมาเดอุส" ตลอดช่วงเวลาที่เขายังมีชีวิตอยู่ ไม่แม้กระทั่งในรายการบันทึกผู้รับศีลล้างบาป โดยได้รับชื่อละตินว่า "Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart") ได้แสดงให้เห็นอัจฉริยภาพทางดนตรีตั้งแต่อายุสามขวบ เขามีทักษะการฟังที่ยอดเยี่ยม และมีความจำที่แม่นยำ ความสามารถพิเศษยิ่งยวด ทำให้เป็นที่น่าฉงนแก่ผู้คนรอบข้าง และเป็นแรงกระตุ้นให้บิดาของเขา ให้สอนฮาร์ปซิคอร์ดแก่เขาตั้งแต่อายุห้าขวบ โมทซาร์ทน้อยเรียนไวโอลินและออร์แกน เป็นเครื่องดนตรีชิ้นต่อมา ตามด้วยวิชาเรียบเรียงเสียงประสาน เขารู้จักการแกะโน้ตจากบทเพลงที่ได้ยิน และเล่นทวนได้อย่างถูกต้อง ตั้งแต่วัยยังไม่รู้จักอ่านเขียนและนับเลข เมื่ออายุหกขวบ (ค.ศ. 1762) เขาก็แต่งเพลงชิ้นแรกได้แล้ว (เมนูเอ็ต KV.2, 4 และ 5 และอัลเลโกร KV.3)
ระหว่าง ค.ศ. 1762–1766 เขาได้เดินทางออกตระเวนแสดงคอนเสิร์ตกับบิดา (ซึ่งเป็นลูกจ้างของซีกิสมุนท์ ฟ็อน ชรัทเทินบัค เจ้าชายอัครมุขนายกแห่งซัลทซ์บวร์คในขณะนั้น) และมารีอา อันนา พี่สาวคนโต (มีชื่อเล่นว่า "นันเนิร์ล" เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1751) พวกเขาเปิดการแสดงในนครมิวนิกเป็นแห่งแรก ตามมาด้วยกรุงเวียนนา ก่อนที่จะออกเดินสายครั้งใหญ่ทั่วทวีปยุโรป ซึ่งเริ่มตั้งแต่มิวนิก, เอาคส์บวร์ค, มันไฮม์, แฟรงก์เฟิร์ต, บรัสเซลส์, ปารีส, ลอนดอน, เดอะเฮก, อัมสเตอร์ดัม, ดีฌง, ลียง, เจนีวา และโลซาน) การแสดงของเขาประทับใจผู้ชมเป็นอย่างมาก และยังทำให้เขาได้พบกับแนวดนตรีใหม่ ๆ อีกด้วย เขาได้พบกับนักดนตรีสำคัญอย่างโยฮัน โชเบิร์ท ที่กรุงปารีส และโยฮัน คริสทีอัน บัค (บุตรชายคนรองของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค) ที่กรุงลอนดอน
เมื่อ ค.ศ. 1767 โมทซาร์ทได้ประพันธ์อุปรากรเรื่องแรก ตั้งแต่อายุได้ 11 ปี ชื่อเรื่อง อพอลโลกับไฮยาซิน (K. 38) เป็นบันเทิงคดีภาษาละติน ที่แต่งให้เปิดแสดงโดยคณะนักเรียน ของโรงเรียนมัธยม ที่ขึ้นอยู่กับมหาวิทยาลัยแห่งเมืองซัลทซ์บวร์ค เมื่อเขาเดินทางกลับถึงประเทศออสเตรีย เขาได้เดินทางไปยังกรุงวียนนาบ่อยครั้ง และได้แต่งอุปรากรสองเรื่องแรก ได้แก่ นายบาสเตียนกับนางบาสเตียน และ ผู้โง่เขลาจอมปลอม ตลอดช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1768 เมื่อมีอายุได้ 12 ปี
ในปีถัดมา เขาได้รับการแต่งตั้งจากอัครมุขนายกให้ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคอนเสิร์ต บิดาของเขาได้ขอลาพักงานโดยไม่รับเงินเดือนเพื่อพาเขาไปท่องเที่ยวที่ประเทศอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 1769 ถึง ค.ศ. 1773 โมทซาร์ทได้เดินทางไปอิตาลีหลายครั้งเพื่อไปศึกษาเกี่ยวกับอุปรากร อันเป็นรูปแบบดนตรีที่เขาใช้ประพันธ์ งานแต่งงานของฟีกาโร, ดอน โจวันนี, โคซิฟันตุตเต, ขลุ่ยวิเศษ ฯลฯ เขาสามารถนำเสียงดนตรีอันสูงส่งเหล่านี้ออกมาสู่โลกได้ จากความใส่ใจในความกลมกลืนของเสียงร้อง และความสามารถในการควบคุมเสียง อันเกิดจากเครื่องดนตรีหลากชิ้น
โชคไม่ดีที่ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1771 อัครมุขนายกซีกิสมุนท์ ฟ็อน ชรัทเทินบัค สิ้นพระชนม์ อัครมุขนายกฮีโรนีมุส ฟ็อน ค็อลโลเรโดได้กลายมาเป็นนายจ้างคนใหม่ของเขา
รับใช้ราชสำนักซัลทซ์บวร์ค (ค.ศ. 1773–1781)
โมทซาร์ทไม่มีความสุขที่บ้านเกิดของเขา เนื่องจากนายจ้างใหม่ไม่ชอบให้เขาออกไปเดินทางท่องเที่ยวและยังบังคับรูปแบบทางดนตรี ที่เขาได้ประพันธ์ให้กับพิธีทางศาสนา เมื่อมีอายุได้ 17 ปี เขาไม่ยินดีที่จะยอมรับข้อบังคับนี้ ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอัครมุขนายกเสื่อมถอยลงในอีกสามปีต่อมา โชคดีที่เขาได้รู้จักกับโยเซ็ฟ ไฮเดิน ซึ่งก็ได้มาเป็นเพื่อนโต้ตอบทางจดหมาย และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดชีวิต
"ข้าต้องการพูดต่อหน้าพระเจ้า ในฐานะชายผู้ซื่อสัตย์ บุตรชายของท่านเป็นคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ข้าเคยรู้จัก ไม่ว่าจะเป็นการรู้จักเป็นการส่วนตัวหรือรู้จักเพียงในนาม เขามีรสนิยม และนอกเหนือจากนั้น เป็นศาสตร์ทางการประพันธ์ดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
ในจดหมายที่โยเซ็ฟ ไฮเดิน เขียนถึง เลโอพ็อลท์ โมทซาร์ท
"มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้จักเคล็ดลับที่จะทำให้ข้าหัวเราะ และสัมผัสจิตวิญญาณส่วนที่อยู่ลึกสุดของข้าเอง"
ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท กล่าวถึงโยเซ็ฟ ไฮเดิน
ใน ค.ศ. 1776 โมทซาร์ทมีอายุได้ 20 ปี และได้ตัดสินใจเดินทางออกจากเมืองซัลทซ์บวร์ค อย่างไรก็ดีเลอัครมุขนายกปฏิเสธไม่ให้บิดาของเขาไปด้วย และบังคับให้เขาลาออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการคอนเสิร์ต หลังจากการเตรียมการเป็นเวลาหนึ่งปี โมทซาร์ทได้จากไปพร้อมกับมารดา โดยเดินทางไปยังนครมิวนิกเป็นแห่งแรก ที่ซึ่งเขาหาตำแหน่งงานไม่ได้ จากนั้นจึงไปที่เมืองเอาคส์บวร์ค และท้ายสุดที่มันไฮม์ ที่ซึ่งเขาได้ทำความรู้จักกับนักดนตรีมากมาย อย่างไรก็ดี แผนการที่จะหาตำแหน่งงานของเขาไม่เป็นผลสำเร็จ ในระหว่างนั้นเองที่เขาได้ตกหลุมรักอล็อยซีอา เวเบอร์ นักเต้นระบำแคนตาตาสาวอย่างหัวปักหัวปำ ที่ทำให้บิดาของเขาโกรธมาก และขอให้เขาอย่าลืมอาชีพนักดนตรี โมทซาร์ทมีหนี้สินล้นพ้นตัว เขาเริ่มเข้าใจว่าจะต้องออกหางานทำต่อไป และออกเดินทางไปยังกรุงปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1778
เป็นอิสระที่กรุงเวียนนา (ค.ศ. 1782–1791)
ใน ค.ศ. 1781 โมทซาร์ทเดินทางไปยังกรุงเวียนนากับเจ้าชายอัครมุขนายก ฟ็อน ค็อลโลเรโด ผู้ได้เลิกจ้างโมทซาร์ทที่เวียนนา โมทซาร์ทจึงตั้งรากฐานอยู่ที่เวียนนา เมื่อเห็นว่าชนชั้นสูงเริ่มชอบใจในตัวเขา และในปีเดียวกันนั้น โมทซาร์ทได้แต่งงานกับค็อนสตันท์เซอ เวเบอร์ นักร้องโซปราโน (ซึ่งเป็นน้องสาวของอล็อยซีอา เวเบอร์ ซึ่งโมทซาร์ทเคยหลงรัก) โดยที่บิดาของโมทซาร์ทไม่เห็นด้วยกับงานวิวาห์นี้ โมทซาร์ทและค็อนสตันท์เซอมีลูกด้วยกันถึงหกคน ซึ่งเพียง 2 คนรอดพ้นวัยเด็ก
ค.ศ. 1782 เป็นปีที่ดีสำหรับโมทซาร์ท อุปรากรเรื่อง Die Entführung aus dem Serail ประสบความสำเร็จอย่างมาก และโมทซาร์ทก็ได้แสดงคอนเสิร์ตชุดที่เขาเล่นในเปียโนคอนแชร์โตของเขาเอง
ระหว่าง ค.ศ. 1782–1783 โมทซาร์ทได้รับอิทธิพลจากผลงานของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค และจอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล ผ่านบารอนก็อทฟรีท ฟัน สวีเทิน (Gottfried van Swieten) แนวเพลงของโมทซาร์ทจึงได้รับอิทธิพลจากยุคบาโรกตั้งแต่นั้นมา อย่างที่เห็นได้ชัดในท่อนฟิวก์ของ ขลุ่ยวิเศษ และ ซิมโฟนี หมายเลข 41
ในช่วงนี้เองโมทซาร์ทได้มารู้จักและสนิทสนมกับโยเซ็ฟ ไฮเดิน โดยทั้งสองมักจะเล่นในวงควอเท็ตด้วยกัน และโมทซาร์ทก็ยังเขียนควอเท็ตถึงหกชิ้นให้ไฮเดิน ไฮเดินเองก็ทึ่งในความสามารถของโมทซาร์ท และเมื่อได้พบกับลีโอโปลด์ พ่อของโมทซาร์ท ได้กล่าวกับเขาว่า "ต่อหน้าพระเจ้าและในฐานะคนที่ซื่อสัตย์ ลูกของท่านเป็นนักประพันธ์ที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้พบหรือได้ยิน เขามีรสนิยม และมากกว่านั้น เขามีความรู้เรื่องการประพันธ์" เมื่อโมทซาร์ทอายุมากขึ้น เขาก็ได้รับอิทธิพลจากนักปราชญ์แห่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นพวกฟรีเมสันที่อยู่ในสาขาโรมันคาทอลิก อุปรากรเรื่องสุดท้ายของโมทซาร์ทแสดงถึงอิทธิพลพวกฟรีเมสัน
ชีวิตของโมทซาร์ทมักพบกับปัญหาทางการเงินและโรคภัยไข้เจ็บ โมทซาร์ทย่อมไม่ได้รับค่าจ้างสำหรับงานของเขา และเงินที่เขาได้รับนั้นก็ถูกผลาญด้วยวิถีชีวิตที่หรูหราอลังการ
โมทซาร์ทใช้ชีวิตในช่วง ค.ศ. 1786 ที่กรุงเวียนนาในอะพาร์ตเมนต์ที่จนถึงวันนี้ยังสามารถเข้าชมได้ที่เลขที่ 5 ถนนด็อมกัสเซอ หลังมหาวิหารนักบุญสเทเฟน (St. Stephen's Cathedral) โมทซาร์ทประพันธ์ งานแต่งงานของฟีกาโร และ ดอน โจวันนี ณ ที่แห่งนี้
บั้นปลายชีวิต
บั้นปลายและการเสียชีวิตของโมทซาร์ทยังคงเป็นเรื่องที่หาข้อสรุปยากสำหรับนักวิชาการ เพราะมีทั้งตำนานและเรื่องเล่าแต่ขาดหลักฐาน มีทฤษฏีหนึ่งสันนิษฐานว่าสุขภาพของโมทซาร์ทเริ่มแย่ลงทีละเล็กละน้อย และโมทซาร์ทรับรู้สภาพนี้ซึ่งปรากฏขึ้นในงานประพันธ์ของเขา แต่นักวิชาการที่ไม่เห็นด้วยอ้างถึงจดหมายที่โมทซาร์ทเขียนถึงครอบครัว ที่ยังมีทัศนคติที่สดใส และปฏิกิริยาของครอบครัวเมื่อได้ข่าวเรื่องการเสียชีวิตของโมทซาร์ท การเสียชีวิตของโมทซาร์ทยังเป็นเรื่องที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ มรณบัตรของโมทซาร์ทบันทึกไว้ว่าเขาเสียชีวิตเพราะโรคไทฟอยด์ และมีทฤษฎีมากมายที่พยายามอธิบายการเสียชีวิตให้มากขึ้น โมทซาร์ทเสียชีวิตในเวลาประมาณ 01.00 น. วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1791 ในขณะที่เขากำลังประพันธ์เพลงเรควีเอ็มที่ยังประพันธ์ไม่เสร็จ ตามตำนานที่เล่าขาน โมทซาร์ทตายโดยที่ไม่เหลือเงินและถูกฝังในหลุมศพของคนอนาถา ร่างของโมทซาร์ทถูกฝังอย่างเร่งรีบในที่ฝังศพสาธารณะ เพราะระหว่างที่นำศพไปนั้นเกิดมีพายุแรงและฝน ลูกเห็บตกอย่างหนัก ทำให้หีบศพถูกหย่อนไว้ร่วมกับศพคนยากจนอื่น ๆ ไม่มีเครื่องหมายใดว่านี่คือศพของโมทซาร์ท
แต่ข้อเท็จจริงก็คือ โมทซาร์ทไม่เป็นที่นิยมชมชอบอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป เขายังคงมีงานที่มีรายได้ดีจากราชสำนัก และยังได้รับเงินอุดหนุนจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากกรุงปราก ยังมีจดหมายขอความช่วยเหลือทางการเงินของโมทซาร์ทหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นหลักฐานว่าเขาจนเพราะรายจ่ายเกินรายรับ ศพของเขาไม่ได้ถูกฝังในหลุมฝังศพรวม แต่ในสุสานของชุมชนตามกฎหมายใน ค.ศ. 1783 แม้ว่าหลุมศพดั้งเดิมในสุสานเซนต์มาร์กจะหายไป แต่ก็มีป้ายหลุมศพที่ตั้งไว้เป็นอนุสรณ์สถานในเซนทรัลไฟรด์ฮอฟ ใน ค.ศ. 1809 ค็อนสตันท์เซอได้แต่งงานใหม่กับจอร์จ นีโคเลาส์ ฟอน นีสเสน นักการทูตชาวเดนมาร์ก (ค.ศ. 1761–1826) ผู้ซึ่งหลงใหลคลั่งใคล้ในตัวโมทซาร์ทอย่างมาก ถึงกับแต่งเรื่องราวเกินจริงจากจดหมายของโมทซาร์ท และแต่งชีวประวัติของคีตกวีเอกอีกด้วย
โมทซาร์ทมีชีวิตอยู่ตรงกับระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สมัยอยุธยา และพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สมัยรัตนโกสินทร์
แค็ตตาล็อกเคิชเชิล (Köchel catalogue)
ในปีภายหลังการเสียชีวิตของโมทซาร์ท ได้มีความพยายามหลายครั้งที่จะจัดเรียงบัญชีผลงานของโมทซาร์ท และเป็นลูทวิช ฟ็อน เคิชเชิล (Ludwig von Köchel) ที่ประสบความสำเร็จ และในปัจจุบันผลงานของโมทซาร์ทมักจะมีตัวเลขของเคิชเชิลติดกำกับอยู่ อย่างเช่น "เปียโนคอนแชร์โตในบันไดเสียงเอเมเจอร์" มักเรียกกันง่าย ๆ ว่า "K. 488" หรือ "KV 488" ได้มีการดัดแปลงแค็ตตาล็อกนี้เป็นจำนวน 6 ครั้งด้วยกัน
สื่อ
Vocal
Piano
อ้างอิง
1756 1791
เจ้าจอมมารดาสี ในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอมมารดาสี หรือ เจ้าจอมมารดาศรีใหญ่ มีสมญาในการแสดงว่า ศรีสีดา และภายหลังเรียกกันว่า เจ้าคุณพี เพราะมีรูปพรรณอวบอ้วน เป็นเจ้าจอมมารดาที่ประสูติกาลพระราชธิดาพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ประวัติ
เจ้าจอมมารดาสี หรือ ศรี เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดของเจ้าพระยาศรีธรรมาธิราช (บุญรอด บุณยรัตพันธุ์) เสนาบดีกรมวังในสมัยรัชกาลที่หนึ่ง ที่เกิดกับท่านผู้หญิงบุนนาค ภรรยาเอก ต้นตระกูลสืบเชื้อสายมาแต่พราหมณ์พฤฒิบาศ เจ้าจอมมารดาสีเคยเป็นนางละครรุ่นเล็กหรือรุ่นจิ๋วในสมัยกรุงธนบุรีและมีสมญาว่า "ศรีสีดา" จนสิ้นรัชกาลพระเจ้ากรุงธนบุรีเมื่อเธอมีอายุ 12 ปี
คุณฉิมรักใคร่ชอบพอคุณสีเมื่อสมัยกรุงธนบุรี เนื่องจากมีเคหสถานใกล้กับเคหสถานของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ซึ่งขณะนั้นยังดำรงยศเป็นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชขึ้นครองราชย์แล้ว จึงได้พระราชทานให้เป็นสนมเอกแก่สมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงอิศรสุนทร ราวปี พ.ศ. 2328 และได้ให้ประสูติกาลพระราชธิดาสองพระองค์ คือ
ภายหลังเจ้าจอมมารดาสี คงสมบูรณ์อยู่มากคืออ้วนมาก จนถูกเรียกกันทั่วไปว่า เจ้าคุณพี ดังปรากฏในคำกลอนพระราชนิพนธ์รัชกาลที่ 2 เมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดให้เหล่านางในตามเสด็จประพาสสวนขวาโดยลงเรือพายทำนองไล่จับกัน ทรงเขียนกลอนกล่าวถึงรูปพรรณของเจ้าจอมมารดาสีว่า "จับได้เรือเจ้าคุณพี ท่านเป็นผู้ดีมาแต่แผ่นดินโน้น ท่านงามนักเจียวเมื่อสาว เดี๋ยวนี้อ้วนราวกะตะโพน"  สอดคล้องกับคำตรัสเล่าของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวความว่า "แต่เมื่อได้เห็นตัวนั้นเป็นผู้ใหญ่มีพระองค์เจ้าแล้วถึง ๒ องค์ รูปพรรณแปรปรวนอ้วนพีจึงได้เรียกชื่อนี้จนตาย"
เจ้าจอมมารดาสี มีน้องสาวต่างมารดาถวายตัวเป็นพระสนมอีกท่านหนึ่ง คือ เจ้าจอมมารดาแก้ว ในรัชกาลที่ 3 พระชนนีในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบดีราชหฤทัย
ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน
ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน (Hans Hendrik van Paesschen; ประมาณ ค.ศ. 1510-ค.ศ. 1582) เป็นสถาปนิกจากเมืองแอนต์เวิร์ป อาณาจักรฟลานเดอส์ (ทางตอนเหนือของประเทศเบลเยียมปัจจุบัน) ผู้ออกแบบอาคารรูปแบบคลาสสิกในหลาย ๆ อาณาจักรในเขตยุโรปเหนือ
ในยุคนั้น สถาปนิกที่มีอิทธิพลสุดในอิตาลีคืออันเดรอา ปัลลาดีโอ (Andrea Palladio) ฝรั่งเศสคือฟีลีแบร์ เดอลอร์ม (Philibert Delorme) แต่จริง ๆ แล้ว ฮันส์ แฮ็นดริก ฟัน ปาสเซิน ได้ออกแบบอาคารมากมายในยุโรปเหนือไม่แพ้สถาปนิกสองคนข้างต้น แต่สาเหตุที่เขาไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังเพราะว่าแต่ละดินแดนที่เขาได้ไปออกแบบสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ให้นั้น ชื่อของเขาได้รับการสะกดแตกต่างกันหมด
ปาสเซินได้รับการฝึกมาจากอิตาลี แล้วกลับมาทำงานในเมืองแอนต์เวิร์ป ทำงานร่วมกับประติมากรชื่อดัง โฟลริส เดอ ฟรีนต์ (Floris de Vriendt) ได้รับโครงการมาทำมากมาย ปาสเซินทำการออกแบบโครงการในฟลานเดอส์ เนเธอร์แลนด์ อังกฤษ เวลส์ เดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน และคาลีนินกราด (Kaliningrad) นอกจากนี้ยังมีหลักฐานที่ทำให้สันนิษฐานได้ว่า เขาออกแบบอาคารในตอนเหนือของฝรั่งเศส เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย
ปาสเซินมักจะออกแบบลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบเฟลมิชแท้ ๆ โดยผสมความเป็นสถาปัตยกรรมยุโรปเหนือเล็กน้อย ซึ่งแตกต่างกับแบบอย่างในยุโรปเหนือเวลานั้นที่มักจะเป็นส่วนผสมของความเป็นกอทิก (gothic) และจริตนิยม (mannerist style) เขาได้นำองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของเมืองเวนิสมาใช้ไม่น้อย เช่น อาร์เคด (arcade) ทางเดินใต้หลังคา (loggia) โดม (dome) และโครงสร้างโค้งแบบเวนิส (Venetian arches) น่าเสียดายที่งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาได้พังทลายไปหมด หรือได้ถูกปรับปรุงเปลี่ยนแปลงจนไม่เหลือรูปแบบดั้งเดิมแล้ว งานที่เป็นต้นฉบับที่ไว้ให้ศึกษากันคืออยู่ในเอกสารเท่านั้น ลูกศิษย์ของเขาในอีกหลายชั่วคนต่อมาได้กลายเป็นศิลปินที่มีชื่อเสียง โดยมักจะมีการใช้นามสกุลเพื่อยกย่องปาสเซิน นามสกุลดังกล่าวเช่น เดอ ปา (de Pas) หรือฟัน เดอปัสเซอ (van de Passe)
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศอินโดนีเซีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 17 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ยิงธนู
ผลการแข่งขันดังนี้
สนามกีฬาศูนย์เยาวชนเฉลิมพระเกียรติ เทศบาลนครนนทบุรี
สนามกีฬาศูนย์เยาวชนเฉลิมพระเกียรติ เทศบาลนครนนทบุรี เป็นสนามกีฬา ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี สามารถจุผู้ชมได้ 6,000 คน ในอดีตเคยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรบีบีซียู ต่อมาสโมสรลูกอีสานได้เลือกใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าในไทยลีก 4 ฤดูกาล 2562 แทนสนามเหย้าเดิมที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง และในฤดูกาล 2563 สโมสรเอสทีเค เมืองนนท์ ได้เลือกใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าในไทยลีก 3
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง (Grand Prix motorcycle racing) เป็นการแข่งขันชิงแชมป์ที่สำคัญที่สุดของจักรยานยนต์ทางเรียบ ซึ่งในปัจจุบันมีทั้งหมด 4 รุ่น คือ โมโตจีพี, โมโต 2 ,โมโต 3 และ โมโตอี โดยรถที่ใช้ในการแข่งจะเป็นรถจักรยานยนต์ที่ออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันโดยเฉพาะ ซึ่งไม่มีจำหน่ายในตลาด
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
ค.ศ.1949 / พ.ศ.2492
- กำเนิดกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง โดยแบ่งเป็นทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่
125 ซีซี, 250 ซีซี, 350 ซีซี, 500 ซีซี และ Sidecars โดย Harold Daniell เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ชนะการแข่งรุ่น 500 ซีซี ที่สนาม Isle of Man TT
ค.ศ.1951 / พ.ศ.2494
- รุ่น Sidecars ถูกลดขนาดความจุเครื่องยนต์ลง จาก 600 ซีซี เป็น 500 ซีซี
ค.ศ.1957 / พ.ศ.2500
- ผู้ผลิต Gilera, Mondial และ Moto Guzzi ได้ถอนตัวออกไปหลังจบฤดูกาล เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการทำทีมที่สูงมากเกินไป ส่วน Bob McIntyre ชนะการแข่งขันในสนามที่ยาวที่สุดถึง 301.84 ไมล์ (ประมาณ 8 รอบในสนาม Isle of Man TT ณ ตอนนั้น)
ค.ศ.1958 / พ.ศ.2501
- ผู้ผลิต MV Agusta ชนะในนามผู้ผลิตและนักแข่งทั้ง 4 รุ่น (ยกเว้น Sidecars) และก็รักษาแชมป์ได้อีก 2 ปีซ้อน
- ผู้ผลิต Honda ได้ทำการเข้าแข่งขันครั้งแรก ในสนาม Isle of Man TT
ค.ศ.1961 / พ.ศ.2504
- สนาม Autódromo Termas de Río Hondo ได้รับการบรรจุลงในรายการครั้งแรก และเป็นสนามแรกที่แข่งขันกันนอกทวีปยุโรป
ค.ศ.1963 / พ.ศ.2506
- สนาม Mobility Resort Motegi ได้รับการบรรจุลงในรายการครั้งแรก และเป็นสนามแรกที่แข่งขันกันในทวีปเอเชีย
ค.ศ.1964 / พ.ศ.2507
ฟรีเชียตะวันออก
ทางการบริหาร ฟรีเชียตะวันออกประกอบไปด้วยอำเภอเอาริช แลร์ วิทมุนท์ และเมืองเอ็มเดิน มีประชากรประมาณ 469,000 คน และพื้นที่ 3,142 km2
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
- สนาม Mazda Raceway Laguna Seca ได้รับการบรรจุลงในรายการครั้งแรก และเป็นสนามแรกที่แข่งขันกันในทวีปอเมริกาเหนือ
ค.ศ.1966 / พ.ศ.2509
ฟรีเชียตะวันออก
ภาษา
ภาษาดั้งเดิมของฟรีเชียตะวันออกคือภาษาฟรีเชียตะวันออก ซึ่งตอนนี้ใกล้กลายเป็นภาษาสูญแล้ว ผู้พูดส่วนใหญ่ใช้ภาษาแซกซันต่ำฟรีเชียตะวันออกแทน ภาษาฟรีเชียตะวันออกดั้งเดิมดำรงอยู่ได้นานกว่าในสถานที่ห่างไกลหลายแห่ง เช่น ในหมู่เกาะ เช่น Wangerooge ทุกวันนี้ภาษาฟรีเชียตะวันออกสมัยใหม่สามารถพบได้ในซาเทอร์ลันท์ซึ่งเป็นอำเภอใกล้กับฟรีเชียตะวันออก ในสมัยก่อนผู้คนจากฟรีเชียตะวันออกที่ออกจากบ้านของตนภายใต้ความกดดันได้ตั้งรกรากอยู่ในพื้นที่ห่างไกลที่รายล้อมไปด้วยทุ่งนาและยังคงรักษาภาษาที่สืบทอดมาของพวกเขาให้คงอยู่ ภาษานี้ซึ่งก่อตัวเป็นเกาะภาษาที่เล็กที่สุดในยุโรปเรียกว่าภาษาฟรีเชียซาเทอร์ลันท์หรือชื่อในภาษาตัวเอง Seeltersk มีคนพูดประมาณ 1,000 คน
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
- ผู้ผลิต Honda ชนะในนามผู้ผลิตทั้ง 5 รุ่น Jim Redman เป็นคนแรกที่ชนะในรุ่น 500 ซีซี ในนาม Honda ที่สนาม Hockenheimring และเป็นผู้ผลิตจากญี่ปุ่นเจ้าแรกที่ชนะในรายการนี้
ฟรีเชียตะวันออก
ชา
ในประเทศที่ดื่มกาแฟ ฟรีเชียตะวันออกขึ้นชื่อเรื่องการบริโภคชาและวัฒนธรรมชา ชาวฟริเซียนตะวันออกดื่มชามากกว่าคนกลุ่มอื่น ๆ ต่อหัวประมาณ 300 ลิตรต่อคนทุกปี
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
ค.ศ.1967 / พ.ศ.2510
- เป็นปีสุดท้ายที่แข่งขันกันโดยที่เครื่องยนต์ไม่จำกัดจำนวนลูกสูบและจำนวนเกียร์ ส่งผลให้ Honda ถอนตัวเพื่อประท้วง
ฟรีเชียตะวันออก
ชา
ชาดำรสเข้มข้นจะเสิร์ฟเมื่อมีผู้มาเยี่ยมบ้านชาวฟรีเชียตะวันออกหรือการชุมนุมอื่น ๆ รวมทั้งดื่มพร้อมกับอาหารเช้า ในช่วงบ่าย และกลางดึก kluntjes ใช้เพื่อให้รสหวานกับชา ซึ่งเป็นน้ำตาลลูกกวาดที่ละลายช้า ๆ ทำให้หวานได้หลายถ้วย นอกจากนั้นยังใช้เฮฟวี่ครีมยังใช้ในการปรุงชาอีกด้วย โดยทั่วไปแล้ว ชาจะเสิร์ฟในถ้วยเล็กแบบดั้งเดิม โดยมีคุกกี้เล็กน้อยระหว่างสัปดาห์และเค้กในโอกาสพิเศษหรือวันหยุดสุดสัปดาห์เป็นขนมพิเศษ เค้กและขนมอบแบบดั้งเดิมที่นิยมใช้ทานคู่กับชา ได้แก่ แอปเปิ้ลสตรูเดิ้ล เค้กแบล็คฟอเรสต์ และเค้กอื่นๆ ที่ปรุงด้วยช็อกโกแลตและเฮเซลนัท
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
ค.ศ.1969 / พ.ศ.2512
กีร์สเติน กนิป
กีร์สเติน กนิป (Kirsten Knip; 14 กันยายน ค.ศ. 1992) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวดัตช์ เธอเล่นในตำแหน่งตัวรับอิสระให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์
คนระห่ำปืนเดือด
คนระห่ำปืนเดือด (อังกฤษ: Shooter) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกา สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2007 กำกับโดย แอนโทนี ฟูกัว นำแสดงโดย มาร์ค วาห์ลเบิร์ก, เคต วารา
เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวขอ บ็อบ ลี สแว็กเกอร์ เป็นอดีตพลแม่นปืนสอดแนมนาวิกโยธิน และเป็นฮีโร่ชาวอเมริกัน ผู้คิดว่าเขาได้เดินหนีออกมาพ้นจากงานนั้นได้ตลอดกาลแล้วหลังจากการทรยศที่นำมาซึ่งความวิบัติ บัดนี้ ถึงแม้จะแยกตัวเองออกจากสังคมเพื่อเก็บตัวอยู่ในที่ซ่อนบนเขาอันแสนห่างไกลแล้วก็ตาม แต่บ็อบยังได้รับการทาบทามจากพันเอกไอแซ็ค จอห์นสัน นายทหารผู้เกษียณงาน ผู้บอกเขาว่าประเทศชาติกำลังต้องการตัวเขา ตามที่จอห์นสันบอก ความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีสหรัฐฯ กำลังใกล้เข้ามา และมีเพียงสแว็กเกอร์ที่มีความชำนาญและความเชี่ยวชาญในการยิงปืนระยะไกลเท่านั้นที่สามารถหยุดเหตุร้ายนี้ได้
กีร์สเติน กนิป
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 2014 เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกจัดขึ้นในประเทศอิตาลี
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคก่อนโมโตจีพี
- Godfrey Nash ได้ขี่รถ Norton Manx จนชนะในสนาม Opatija Circuit และเป็นคนสุดท้ายที่ชนะในรุ่นนี้ ด้วยเครื่องยนต์ single-cylinder/Inline-1
ค.ศ.1971 / พ.ศ.2514
- Jack Findlay ได้ขี่รถ Suzuki TR500 จนชนะครั้งแรก ในสนาม Ulster Grand Prix ในรุ่น 500 ซีซี ด้วยเครื่องยนต์ 2 จังหวะเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
ค.ศ.1972 / พ.ศ.2515
- หลังจากการเสียชีวิตของ Gilberto Parlotti ในสนาม Isle of Man TT ทำให้ Giacomo Agostini และนักแข่งหลายคนในตอนนั้น ประท้วงโดยการล้มเลิกการแข่งขันไปถึง 4 สนาม เหตุเพราะความปลอดภัยในสมัยนั้น
- การแข่งขันปีสุดท้ายของรุ่น Sidecars
- Giacomo Agostini ชนะแชมป์โลกรวม 7 สมัยในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต MV Agusta ทั้งหมด
ค.ศ.1973 / พ.ศ.2516
- หลังจากการเสียชีวิตของ Jarno Saarinen และ Renzo Pasolini ส่งผลทำให้การแข่งขันที่สนาม Monza ถูกยกเลิกไป
ค.ศ.1974 / พ.ศ.2517
- Suzuki RG500 เป็นรถคันแรกที่ใช้เครื่องยนต์ Square-4 ในรุ่น 500 ซีซี ส่วนแชมป์ผู้ผลิตเป็นของ Yamaha ที่ชนะครั้งแรกด้วยเครื่องยนต์ 2 จังหวะ
ค.ศ.1975 / พ.ศ.2518
- Giacomo Agostini เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Yamaha และเป็นคนแรกที่ชนะแชมป์โลกด้วยรถผู้ผลิตที่ไม่ได้มาจากยุโรป
ค.ศ.1976 / พ.ศ.2519
- Barry Sheene เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Suzuki
- สนาม Isle of Man TT ถูกถอดออกไปหลังจากฤดูกาลนี้ เนื่องจากการประท้วงของนักแข่งหลายคนในตอนนั้น
ค.ศ.1977 / พ.ศ.2520
- เปิดตัวรุ่น Formula 750 สำหรับรถที่ใช้เครื่องยนต์ 750 ซีซี
- Barry Sheene เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Suzuki อีกครั้ง
ค.ศ.1978 / พ.ศ.2521
- Kenny Roberts เป็นแชมป์โลกชาวอเมริกันคนแรก ในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Yamaha
ค.ศ.1979 / พ.ศ.2522
- การแข่งขันปีสุดท้ายของรุ่น Formula 750
ค.ศ.1980 / พ.ศ.2523
- Patrick Pons (รุ่น 500 ซีซี) และ Malcolm White (รุ่น Sidecars) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุในสนาม Silverstone Circuit
ค.ศ.1981 / พ.ศ.2524
- Marco Lucchinelli เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ด้วยรถ Suzuki RG500 Gamma
ค.ศ.1982 / พ.ศ.2525
- Franco Uncini เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ด้วยรถ Suzuki RG500 Gamma
- การแข่งขันปีสุดท้ายของรุ่น 350 ซีซี
ค.ศ.1983 / พ.ศ.2526
- Freddie Spencer เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Honda
ค.ศ.1984 / พ.ศ.2527
- Michelin ได้เสนอยางแบบ Radial tires เพื่อใช้ในการแข่งขัน
- รุ่น 50 ซีซี ถูกแทนที่ด้วยรุ่น 80 ซีซี
ค.ศ.1985 / พ.ศ.2528
ค.ศ.1987 / พ.ศ.2530
- ระบบ Push Start ได้ถูกยกเลิกไป
- Wayne Gardner เป็นแชมป์โลกชาวออสเตรเลียคนแรก ในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Honda
ค.ศ.1988 / พ.ศ.2531
- Wayne Rainey ชนะครั้งแรกในสนาม Silverstone Circuit ในรุ่น 500 ซีซี โดยใช้จานเบรคแบบ carbon brakes
- Alfred Heck (นักแข่งผู้โดยสารของ Andreas Räcke) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุในรอบ Free Practice ในรายการ French Sidecar GP
ค.ศ.1989 / พ.ศ.2532
- การแข่งขันปีสุดท้ายของรุ่น 80 ซีซี
ค.ศ.1990 / พ.ศ.2533
- รุ่น 500 ซีซี บังคับจำกัด Grid Start จาก 5 คัน/แถว เป็น 4 คัน/แถว
ค.ศ.1992 / พ.ศ.2535
- Honda เปิดตัวรถ NSR500 ด้วยเครื่องยนต์ 112° V4 "Big bang" (2 จังหวะ)
- Shinichi Ito ได้ขี่รถ NSR500 ทำความเร็วทะลุ 200 mph (320 km/h) ที่สนาม Hockenheimring
- Nobuyuki Wakai (รุ่น 250 ซีซี) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุในรอบ Practice Session ที่สนาม Circuito Permanente de Jerez
- Wayne Rainey ได้ประสบอุบัติเหตุร้ายแรงระหว่างการแข่งขัน ที่สนาม Circuito Internazionale Santa Monica
ค.ศ.1994 / พ.ศ.2537 Simon Prior (นักแข่งผู้โดยสารของ Yoshisada Kumagaya) เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ในรายการ Sidecar GP ที่สนาม Hockenheimring
ค.ศ.1998 / พ.ศ.2541
- รุ่น 500 ซีซี เปลี่ยนมาใช้น้ำมันไร้สารตะกั่ว
- Mick Doohan ชนะแชมป์โลกรวม 5 สมัยในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Honda ทั้งหมด
ค.ศ.1999 / พ.ศ.2542
- Kenny Roberts Jr. เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Suzuki โดยเป็นพ่อลูกคู่แรก(Kenny Roberts และ Kenny Roberts Jr.) ในประวัติศาสตร์ที่ทั้งคู่เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี
ค.ศ.2001 / พ.ศ.2544
- Valentino Rossi เป็นแชมป์โลกในรุ่น 500 ซีซี ในนามผู้ผลิต Honda และเป็นแชมป์โลกคนสุดท้ายในรุ่น 500 ซีซี (เครื่องยนต์ 2 จังหวะ)
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2000)
ค.ศ.2002 / พ.ศ.2545
- โมโตจีพีได้ตั้งกฎใหม่โดยให้รถที่ใช้เครื่องยนต์ 4 จังหวะ 990 ซีซี ร่วมทำการแข่งขันกับรุ่น 500 ซีซี (เครื่องยนต์ 2 จังหวะ) เพื่อให้ทีมอิสระยังคงใช้รถรุ่น 500 ซีซีได้
ค.ศ.2003 / พ.ศ.2546
- Ducati ได้เปิดตัวครั้งแรกในรายการโมโตจีพี
- Daijiro Kato เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ ที่สนาม Suzuka International Racing Course โดยตัวเขาชนเข้ากับแบริเออร์ที่โค้ง 130R ก่อนจะถึงโค้งต่อเนื่อง Final Chicane
- การแข่งขันปีสุดท้ายของรุ่น 500 ซีซี (เครื่องยนต์ 2 จังหวะ) ณ สนาม Brno Circuit
- กริดสตาร์ทของโมโตจีพี ปรับให้เหลือแค่ 3 คนต่อแถว ส่วน 125 ซีซี และ 250 ซีซี ยังใช้กริดสตาร์ทแบบ 4 คนต่อแถวเหมือนเดิม
- Makoto Tamada ได้ชนะเลิศในสนาม Autódromo Internacional Nelson Piquet (Rio) ด้วยยางรถยี่ห้อ Bridgestone เป็นครั้งแรก
ค.ศ.2005 / พ.ศ.2548
- โมโตจีพี ได้บัญญัติกฎ flag-to-flag ขึ้นมา เพื่อให้นักแข่งสามารถเปลี่ยนรถแข่งที่ใช้ยางสำหรับสนามเปียกได้ในช่วงระหว่างการแข่ง เมื่อฝนตกระหว่างการแข่งขัน
- Valentino Rossi ได้เป็นแชมป์โลกในรายการโมโตจีพี 5 สมัยติดต่อกัน
ค.ศ.2007 / พ.ศ.2550
- โมโตจีพี ได้ลดขนาดความจุเครื่องยนต์ลง จาก 990 ซีซี เป็น 800 ซีซี
- Casey Stoner ได้เป็นแชมป์โลกในปีนี้ ด้วยรถ Ducati Desmosedici GP7 และชนะในนามผู้ผลิต Ducati อีกด้วย โดยเป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปีที่ผู้ผลิตฝั่งยุโรปได้แชมป์ผู้ผลิต ซึ่ง Casey Stoner ได้ชนะการแข่งไปถึง 10 สนาม จากทั้งหมด 17 สนามในฤดูกาลนี้
ค.ศ.2008 / พ.ศ.2551
- โมโตจีพี ได้มีการแข่งสำหรับกลางคืนเป็นครั้งแรก ในสนาม Losail International Circuit (Qatar)
- Dunlop เลิกเป็นผู้สนับสนุนยางในรายการโมโตจีพี
- Valentino Rossi ได้เป็นแชมป์โลกในรายการโมโตจีพี 6 สมัยติดต่อกัน
ค.ศ.2009 / พ.ศ.2552
- Michelin เลิกเป็นผู้สนับสนุนยางในรายการโมโตจีพี ทำให้ Bridgestone เป็นผู้สนับสนุนยางแต่เพียงผู้เดียว
- ผู้ผลิต Kawasaki ได้ส่งรถลงแข่งเพียงคันเดียว ในนามของทีม Hayate Racing Team หลังจากที่ทีม Kawasaki Racing Team (KRT) ถอนตัวไปจากรายการโมโตจีพี
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2010)
ค.ศ.2010 / พ.ศ.2553
- รุ่น 250 ซีซี ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโมโต 2 และเปลี่ยนเครื่องยนต์ที่ใช้ลงแข่งเป็นแบบ 4 จังหวะ Inline-4 ความจุ 600 ซีซี ที่มีพื้นฐานมาจาก Honda CBR600RR ซึ่งให้กำลังสูงถึง 140 แรงม้า
- Shoya Tomizawa ได้เสียชีวิตระหว่างการแข่งที่สนาม Misano World Circuit
- เป็นปีแรกที่มีสนามจากประเทศสเปนถึง 4 สนาม
- กฎ Rookie rule ได้บัญญัติขึ้นมา ทำให้นักแข่งหน้าใหม่ที่เข้ามาในโมโตจีพีสามารถเข้ามาในทีมโรงงานหลักได้ เว้นแต่ผู้ผลิตที่ไม่มีทีมอิสระหรือทีมรอง
- ผู้ผลิต Kawasaki ได้ถอนตัวออกจากรายการโมโตจีพี ด้วยความที่ไม่ลงรอยกับ Dorna ที่อยากจะให้รถที่ใช้พื้นฐานจากรถ Superbike มาทำการแข่งขันในรายการโมโตจีพี
ค.ศ.2011 / พ.ศ.2554
- Marco Simoncelli ได้เสียชีวิตระหว่างการแข่งที่สนาม Sepang International Circuit
กาอึน
อี กา-อึน (เกิด 20 สิงหาคม 2537) หรือชื่อในการแสดงว่า กาอึน (Kaeun) เป็นนักร้องและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เปิดตัวครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2555 ในฐานะสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูล มีผลงานการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง Trot Lovers และ The Idolmaster KR
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2010)
ค.ศ.2012 / พ.ศ.2555
กาอึน
ประวัติ
เมื่อวันที่ 9 เมษายน 2555 เพลดิสเอ็นเทอร์เทนเมนต์ (Pledis Entertainment) ได้ประกาศว่ากาอึนจะได้เป็นสมาชิกใหม่ของวงอาฟเตอร์สกูล เธอปรากฏตัวครั้งแรกในคอนเสิร์ตที่ Zepp Nagoya พร้อมกับสมาชิกวงคนอื่น จากนั้นเธอได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะสมาชิกวงอาฟเตอร์สกูลด้วยซิงเกิล Flashback เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2555
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2010)
- รุ่น 125 ซีซี ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโมโต 3 และเปลี่ยนเครื่องยนต์ที่ใช้ลงแข่งเป็นแบบ 4 จังหวะ single cylinder/Inline-1 ความจุ 250 ซีซี
- โมโตจีพี ได้เพิ่มขนาดความจุเครื่องยนต์ขึ้น จาก 800 ซีซี เป็น 1000 ซีซี และนำเสนอหมวดย่อยอย่าง Claiming Rule Team (CRT) ที่สามารถนำรถที่ไม่ได้แข่งในนามผู้ผลิต มาลงแข่งได้ในรายการนี้
กาอึน
ประวัติ
ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 2561 กาอึนได้เข้าร่วมเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการโปรดิวซ์โฟร์ตีเอต (Produce 48) และได้เป็นเซ็นเตอร์เพลง "เนกอยา (พิคมี)" ร่วมกับซากุระ มิยาวากิ จากเอชเคทีโฟร์ตีเอต โดยไม่เคยหลุดจาก 12 อันดับแรกเลย แต่ในรอบสุดท้าย กาอึนได้อันดับที่ 14 ทำให้พลาดโอกาสเดบิวต์กับวงไอซ์วัน แต่ในภายหลัง มีการระบุว่า กาอึนถูกโปรดิวเซอร์รายการโกงคะแนนโหวต และเปิดเผยว่าอันดับที่แท้จริงของกาอึนคืออันดับที่ 5
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2010)
- ผู้ผลิต Aprilia ได้กลับมาในรายการโมโตจีพี แต่แข่งในหมวด CRT โดยใช้ชื่อผู้ผลิตว่า ART (Aprilia Racing Team) กับรถ ART GP12
กาอึน
ประวัติ
ในวันที่ 5 กรกฎาคม 2562 กาอึนได้ออกจากวงอาฟเตอร์สกูล เนื่องจากหมดสัญญากับค่ายต้นสังกัด เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ พร้อมกับปล่อยดิจิทัลซิงเกิลชื่อ "Remember You" (기억할게) และเซ็นสัญญาใหม่กับไฮเอนเตอร์เทนเมนต์ ในฐานะนักแสดง
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2010)
- หลังจากที่ผู้ผลิต Honda ชนะในนามผู้ผลิตถึง 5 สมัย และชนะในนามนักแข่งกับ Casey Stoner จากนั้นเจ้าตัวได้ลาวงการจากโมโตจีพีไป ในตอนที่เขาอายุ 27 ปี ซึ่งถูกแทนที่โดย Marc Márquez ในเวลาต่อมา
ค.ศ.2013 / พ.ศ.2556
- ระบบคัดออก ได้นำมาใช้ในรอบ Qualifying
- Marc Márquez เป็นนักแข่งหน้าใหม่ที่ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรก และเป็นแชมป์โลกที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์
ค.ศ.2014 / พ.ศ.2557
- หมวดย่อยอย่าง Claiming Rule Team (CRT) ได้ถูกยุบไป ส่งผลทำให้ Marc Márquez เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2 อย่างง่ายดาย โดยชนะไปถึง 10 สนาม
ค.ศ.2015 / พ.ศ.2558
- ผู้ผลิต Suzuki ได้กลับมาในรายการโมโตจีพี หลังจากห่างหายไปนานถึง 4 ปี
- ผู้ผลิต Aprilia ได้ลงแข่งในรายการโมโตจีพี ในนามทีมโรงงานหลัก กับ Gresini Racing
- Jorge Lorenzo ได้เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 3 โดยชนะเฉือน Valentino Rossi ไปเพียง 5 แต้ม โดยเป็นผลมาจากที่ Valentino Rossi ได้ถูกลงโทษ จากการที่ไปเจตนาทำให้ Marc Márquez ล้มลงไป
ค.ศ.2016 / พ.ศ.2559
- Michelin กลับมาเป็นผู้สนับสนุนยางในรายการโมโตจีพี หลังจากที่ Bridgestone เลิกเป็นผู้สนับสนุนยางในรายการโมโตจีพี
- Luis Salom ได้เสียชีวิตระหว่างการแข่งที่สนาม Circuit de Barcelona-Catalunya ในช่วงระหว่างการซ้อม
- ผู้ผลิต KTM ได้ลงแข่งในรายการโมโตจีพี ในนามทีมโรงงานหลักเป็นครั้งแรก
ค.ศ.2018 / พ.ศ.2561
- ทีม Pramac Ducati และ LCR Honda สามารถใช้รถแข่งรุ่นปัจจุบันเทียบเท่ากับของทีมโรงงานหลักได้
ค.ศ.2019 / พ.ศ.2562
- โมโต 2 ได้เปลี่ยนเครื่องยนต์เป็นแบบ 4 จังหวะ Inline-3 ความจุ 765 ซีซี ที่มีพื้นฐานมาจาก Triumph Street Triple 765RS
- โมโต 2 และ โมโต 3 ได้เพิ่มรอบ Qualifying เข้ามา
- กำเนิดรายการโมโตอี ขึ้นมาเป็นครั้งแรก เป็นการแข่งขันแบบ World Cup โดยใช้รถแข่งพลังงานไฟฟ้าเป็นหลัก
- การลงโทษแบบใหม่อย่าง Long Lap Penalty ได้เพิ่มเข้ามา เพื่อใช้ลงโทษนักแข่งที่ขับขี่ลัดสนามบ่อยครั้ง หรือขับขี่แบบอันตราย
- Marc Márquez ได้เป็นแชมป์โลกในรายการโมโตจีพี 6 สมัยติดต่อกัน เป็นนักแข่งที่มีอายุน้อยที่สุดที่ได้แชมป์ติดต่อกันโดยไม่ใช่นักแข่งชาวอิตาลี
- Valentino Rossi ได้เป็นนักแข่งคนแรกที่ทำการแข่งขันในรายการโมโตจีพีไปแล้วถึง 400 ครั้ง ในตอนที่เขาอายุ 40 ปี
ช่วงยุคโมโตจีพี (ยุค 2020)
ค.ศ.2020 / พ.ศ.2563
- ช่วงครึ่งแรกของฤดูกาลถูกยกเลิก เนื่องจากผลกระทบของโควิด-19
- Brad Binder ชนะครั้งแรกในทีม Red Bull KTM Factory และ Miguel Oliveira ชนะครั้งแรกในทีม Red Bull KTM Tech3
- Joan Mir ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรก กับผู้ผลิต Suzuki ในรอบ 20 ปี
ค.ศ.2021 / พ.ศ.2564
- Valentino Rossi ได้ประกาศการถอนตัวหลังจบฤดูกาล ที่สนาม Michelin Grand Prix of Styria ทำให้เป็นนักแข่งคนสุดท้ายในรุ่น 500 ซีซี ที่แข่งขันในโมโตจีพี
- Fabio Quartararo ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรก กับผู้ผลิต Yamaha และเป็นนักแข่งจากฝรั่งเศสคนแรกที่สามารถเป็นแชมป์โลกได้
ค.ศ.2022 / พ.ศ.2565
- Franscesco Bagnaia ได้เป็นแชมป์โลกครั้งแรก กับผู้ผลิต Ducati และเป็นนักแข่งจากอิตาลีที่สามารถเป็นแชมป์โลกต่อจาก Valentino Rossi เมื่อครั้งล่าสุดในปี ค.ศ.2009 / พ.ศ.2552
ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566
- โมโตจีพี ได้กำหนดสนามทั่วโลกรวม 18 ประเทศ โดยมีสนามจากประเทศคาซัคสถาน และประเทศอินเดีย เข้ามาด้วย (แต่ในภายหลัง สนามจากประเทศคาซัคสถานได้ถูกถอดถอนออกไป)
- Sprint Race ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในรายการโมโตจีพี
- โมโตอี ได้เลื่อนขั้นรายการเป็นแบบ World Championship แล้ว
ระบบการให้คะแนน
*ระบบคะแนน Sprint Race จะใช้ในโมโตจีพีเท่านั้น
โมโตจีพี ฤดูกาล ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566
* นักแข่งสำรอง
โมโต 2 ฤดูกาล ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566
ทุกทีมในโมโต 2 ใช้เครื่องยนต์ 765 ซีซี Inline-3 ของ ไทรอัมพ์ เหมือนกัน
* นักแข่งสำรอง
โมโต 3 ฤดูกาล ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566
* นักแข่งสำรอง
โมโตอี ฤดูกาล ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566
ทุกทีมในโมโตอีจะใช้รถแข่งคันเดียวกัน คือ Ducati V21L
สนามแข่ง
ในฤดูกาล ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566 มีการแข่งขันทั้งหมด 20 สนาม ได้แก่
โมโตจีพี
เกิดจากรุ่น 500 ซีซี ที่ถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็น โมโตจีพี ในปี ค.ศ.2002 / พ.ศ.2545 ซึ่งตอนนั้นจะใช้เครื่องยนต์ 500 ซีซี 2 จังหวะ หรือ 990 ซีซี 4 จังหวะ ทำการแข่งขัน ซึ่งส่งผลให้เวลาต่อมา เครื่องยนต์ 500 ซีซี 2 จังหวะ ไม่สามารถต่อกรกับเครื่องยนต์ 990 ซีซี 4 จังหวะได้ ทำให้ยุติการใช้งานเครื่องยนต์ 2 จังหวะไปในที่สุด
ในปี ค.ศ.2007 / พ.ศ.2550 ความจุเครื่องยนต์ถูกบังคับให้เหลือเพียงแค่ 800 ซีซี และจำกัดความจุเชื้อเพลิงจากเดิม 26 ลิตร เหลือเพียง 21 ลิตรเท่านั้น
ในปี ค.ศ.2010 / พ.ศ.2553 ความจุเครื่องยนต์บังคับให้ไม่เกิน 1000 ซีซี และจำกัดเครื่องยนต์ให้มีกระบอกสูบมากที่สุดได้เพียง 4 สูบเท่านั้น ซึ่งให้มีขนาดกระบอกสูบเพียง 81 มม. (3.2 นิ้ว) เท่านั้น
โมโตจีพีมีการบันทึกความเร็วสูงสุดไว้ที่ 363.6 กม./ชม. (225.9 ไมล์/ชม.) โดย Jorge Martin ในสนาม Mugello เมื่อปี ค.ศ.2022 / พ.ศ.2565 ด้วยรถ Ducati Desmosedici GP22
โมโต 2
เกิดจากรุ่น 250 ซีซี ที่ถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็น โมโต 2 ในปี ค.ศ.2010 / พ.ศ.2553 โดยรุ่นนี้จะใช้เครื่องยนต์ 600 ซีซี 4 จังหวะ Inline-4 ของ Honda ใช้ยางยี่ห้อ Dunlop ระบบอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆของตัวรถได้ถูกจำกัดให้ใช้มาตรฐานของ FIM ซึ่งรุ่นนี้ไม่อนุญาตให้ใช้จานเบรคแบบคาร์บอน แต่อนุญาตให้ใช้จานเบรคแบบเหล็กกล้าแทน สามารถใช้โครงสร้างรถจากผู้ผลิตใดก็ได้
จนกระทั่งเมื่อปี ค.ศ.2019 / พ.ศ.2562 เครื่องยนต์ 765 ซีซี 4 จังหวะ Inline-3 ของ Triumph ได้เข้ามาแทนที่เครื่องยนต์ของ Honda
โมโต 3
เกิดจากรุ่น 125 ซีซี ที่ถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็น โมโต 3 ในปี ค.ศ.2012 / พ.ศ.2555 โดยรุ่นนี้จะบังคับใช้เครื่องยนต์ 250 ซีซี 4 จังหวะ single-cylinder/Inline-1 ซึ่งให้ขนาดกระบอกสูบใหญ่ที่สุดเพียง 81 มม. (3.2 นิ้ว) เท่านั้น น้ำหนักรวมตัวรถและนักแข่งต้องไม่ต่ำกว่า 148 กก. (326 ปอนด์) ส่วนนักแข่งต้องมีอายุอย่างน้อย 16 ปีขึ้นไป และไม่เกิน 28 ปี (หรือไม่เกิน 25 ปี สำหรับนักแข่งที่ลงการแข่งขันครั้งแรกในรายการนี้ และนักแข่ง Wildcard) โดยกฎนี้เปลี่ยนแปลงเมื่อปี ค.ศ.2014 / พ.ศ.2557 ตามกฎนักแข่งที่อายุต่ำกว่าเกณฑ์ในรายการ FIM CEV Repsol Moto3 ที่ใช้รถโมเดลเดียวกับรุ่นโมโต 3 ซึ่งกฎนี้ได้เอื้อประโยชน์มาแล้วถึง 2 ครั้ง (ในปี ค.ศ.2013 และ ค.ศ.2014) กับนักแข่งอย่าง Fabio Quartararo
โมโตอี
จัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ.2019 / พ.ศ. 2562 โดยใช้รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าอย่าง Energica Ego Corsa ทำการแข่งขัน ซึ่งในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น Ducati V21L ในปี ค.ศ.2023 / พ.ศ.2566 ซึ่งในฤดูกาลแรกนั้น จัดแข่งเพียงแค่ 6 ครั้งเท่านั้น (4 สนาม)
ยาง
ทำจากไม้ ผลิต สกัด ยางสุก ราก ยอดยาง เปลือกยาง เนื้อไม้ ยา ยางสกัด
กระท่อมsamy ชนเสาไฟฟ้า
หลี่ ชิ่น
หลี่ ชิ่น (李沁 ) เป็นนักแสดงชาวจีน เธอมีบทบาทเด่นจากการแสดงภาพยนตร์-ละครโทรทัศน์เรื่อง The Dream of Red Mansions (2010), The Founding of a Party (2011), White Deer Plain (2017) and Princess Agents (2017) 结膜炎  joy of life 2019 ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ สวีต หลี่ (Sweet Li)
กอนต์เล็ต: เซเวนซอโรส์
กอนต์เล็ต: เซเวนซอโรส์ (Gauntlet: Seven Sorrows) เป็นภาคต่อของกอนต์เล็ตเลเจนส์ และกอนต์เล็ตดาร์กเลกาซี ซึ่งหลอมรวมแนวแอ็กชันต่อสู้แฟนตาซีเข้ากับการรวมการสวมบทบาทเชิงกลยุทธ์ และปรับแต่งบทบาทสมมติสำหรับการเล่นเดี่ยว, ร่วมมือกัน และชุมชนออนไลน์
รูปแบบการเล่น
เกมดังกล่าวมีตัวละครเอกสี่ตัว ได้แก่ วิซเซิร์ด, เอลฟ์, วอร์ริเออร์ และวาลคิรี ซึ่งแต่ละคนกวัดแกว่งด้วยคอมโบจำนวนมาก รวมถึงการโจมตีพิเศษที่สามารถซื้อได้ในตอนท้ายของแต่ละโลกเพื่อลบรูปลักษณ์ที่น่าเบื่อของการโจมตีเพียงครั้งเดียว และเพิ่มข้อปลีกย่อยระดับพิถีพิถัน ซึ่งต่างจากเกมกอนต์เล็ตภาคก่อนอย่างกอนต์เล็ตดาร์กเลกาซีที่มีเพียงสี่ตัวละคร โดยไม่มีตัวละครที่ปลดล็อกได้ซ่อนอยู่ และไม่มีการปรับแต่งลักษณะของตัวละคร นอกจากนี้ ยังไม่มีศูนย์กลางโลกที่ผู้เล่นสามารถอัปเกรดตัวละครและเลือกว่าจะเข้าสู่โลกใดอีกต่อไป การอัปเกรดจะดำเนินการแทนในตอนท้ายของแต่ละโลก และไม่สามารถเข้าถึงได้จากเมนู รวมถึงไม่มีร้านค้าที่สามารถซื้อสินค้าได้
โครงเรื่อง
หลายศตวรรษที่ผ่านมา ได้มีการรวมตัวกันของวีรชนอมตะสี่คนเพื่อรับใช้จักรพรรดิ พระองค์ทรงเชื่อในคำแนะนำของพวกเขา แต่แสวงหาความเป็นอมตะจากพวกเขา ดังนั้นมหาอำมาตย์ทั้งหกของพระองค์ก็ใช้สิ่งนี้ต่อต้านพระองค์ และหลอกล่อให้พระองค์ตรึงเหล่าวีรชนบนต้นไม้ใหญ่ที่ก้นบึ้งของโลก หลังจากนั้นจักรพรรดิก็เสียพระทัยกับการกระทำนี้ และยังก่อความเศร้าโศกอีกหกครั้งก่อนที่พระองค์จะถูกสังหารโดยอำมาตย์ที่เคยทรงไว้เนื้อเชื่อใจ อย่างไรก็ตามก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคตพระองค์ได้ปลดเปลื้องความเศร้าโศกครั้งใหญ่ครั้งแรกของพระองค์และปล่อยวีรบุรุษที่ภักดีของพระองค์ออกจากต้นไม้ จากการปลดปล่อยอย่างลึกลับ ในตอนนี้ เหล่าวีรชนต้องออกเดินทางเพื่อทำลายเหล่าอำมาตย์ที่ทำให้จักรพรรดิเข้าพระทัยผิด เหล่าอำมาตย์กลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวด้วยการขโมยความเป็นอมตะของวีรชน รวมถึงจัดเตรียมความเศร้าโศกอีกหกประการของจักรพรรดิ หากวีรชนคนโบราณไม่สามารถลบล้างการกระทำของจักรพรรดิได้ด้วยตัวของพวกเขาเอง แผนการอันบ้าคลั่งของพระองค์อาจฉีกโลกออกเป็นเสี่ยง ๆ เหล่าวีรชนออกเดินทางเพื่อทำลายจักรพรรดิ แต่มีความยุ่งยากบางอย่างและพลังทั้งหมดของพวกเขาจะถูกพรากไปจากที่นั่น โดยขึ้นอยู่กับผู้เล่นที่จะได้รับพลังกลับคืนมาและทำลายจักรพรรดิ
การพัฒนา
จอห์น โรเมโร และจอช ซอว์เยอร์ ผู้คร่ำหวอดในวงการเป็นผู้นำในสตูดิโอของบริษัทมิดเวย์ในแซนดีเอโก ตั้งใจที่จะฟื้นฟูแฟรนไชส์เกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท (RPG) อย่างกอนต์เล็ต โดยทั้งโรเมโรและซอว์เยอร์ได้ออกจากบริษัทมิดเวย์เกมส์ก่อนที่เกมนี้จะเสร็จสิ้น ตัวละครสองตัวที่สร้างโดยโรเมโรและซอว์เยอร์ ได้แก่ แลนเซอร์และทราจีเดียน ถูกลบออกจากเกมในที่สุด
การตอบรับ
กอนต์เล็ต: เซเวนซอโรส์ ได้พบกับบทวิจารณ์ที่หลากหลาย
เส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้: ! scope="col" width="125" |พิกัด ! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก
! scope="row" | 🇬🇱
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |เฟรดเดอริก อี. ไฮด์ ฟยอร์ต
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |อินดีเพนเดนซ์ฟยอร์ต
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรแอตแลนติก
! scope="row" |
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรใต้
! scope="row" |แอนตาร์กติกา
เอ็นบีเอ นัดชิงชนะเลิศ 2020
เอ็นบีเอ นัดชิงชนะเลิศ 2020 (2020 NBA Finals) เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลนัดชิงชนะเลิศของสมาคมบาสเกตบอลแห่งชาติ (เอ็นบีเอ) ฤดูกาล 2019–20 ซึ่งลอสแอนเจลิสเลเกอส์จะแข่งขันกับไมแอมีฮีต โดยทั้งสองทีมเป็นทีมที่ชนะการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศคอนเฟอเรนซ์ (ไมแอมีฮีตเป็นแชมป์สายตะวันออก และลอสแอนเจลิสเลเกอส์เป็นแชมป์สายตะวันตก) และทั้งสองทีมจะต้องแข่งขันในระบบ 4 ใน 7 นัด (หนึ่งทีมจะต้องชนะอย่างน้อยสี่นัด) โดยเริ่มการแข่งขันในวันที่ 30 กันยายนและสิ้นสุดในวันที่ 11 ตุลาคม ถ้าหากต้องมี 7 นัด
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2020 เอ็นบีเอได้ประกาศระงับฤดูกาลอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งการแข่งขันจะจัดขึ้นช้ากว่าปกติประมาณสี่เดือนและจะแข่งขันกันเพียงสนามเดียว ที่ อีเอสพีเอ็นเวิลด์ไวด์ออฟสปอร์ตส์คอมเพล็กซ์ ใน เบย์เลก รัฐฟลอริดา
ลอสแอนเจลิสเลเกอส์คว้าแชมป์เอ็นบีเอเป็นสมัยที่สิบเจ็ดและเป็นครั้งแรกในรอบสิบปีที่ได้แข่งในเอ็นบีเอ นัดชิงชนะเลิศ โดยเลอบรอน เจมส์ได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่าในนัดชิงชนะเลิศของเอ็นบีเอ
ลอสแอนเจลิสเลเกอส์ชนะการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ 4-2
เล่าเตา
เล่าเตา ( ? — ?) ขุนนางแห่งจ๊กก๊กในช่วง ยุคสามก๊ก
แต่เดิมเล่าเตารับใช้ เล่าเปียว กระทั่งช่วง ศึกผาแดง เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อ เล่าจ๋อง บุตรชายของเล่าเปียวซึ่งได้เป็นเจ้าเมืองแทนบิดาได้ยอมแพ้ต่อ โจโฉ ทำให้ 4 หัวเมืองทางใต้ของเกงจิ๋วได้ประกาศเป็นอิสระหลังจากสงครามครั้งนั้น เล่าปี่ ได้ยกกองทัพมาปราบ 4 หัวเมืองนั้นเพื่อใช้เป็นฐานในการเข้ายึดเอ๊กจิ๋วของ เล่าเจี้ยง ซึ่งเล่าเตาได้ยอมแพ้ต่อเล่าปี่
วัดหมื่นตูม
วัดหมื่นตูม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารศิลปะล้านนา เป็นวิหารทรงเตี้ย หลังคาซ้อนชั้น โครงสร้างหลักเป็นไม้ แต่ส่วนผนังฉาบด้วยปูน ตกแต่งลวดลายสีทองอ่อนช้อยสวยงาม หน้าบันแบบม้าต่างไหม ภายในวิหารประดิษฐานพระประธาน 2 องค์ คือ พระพุทธโชคดีและพระพุทธมั่งมีศรีสุข ขนาดหน้าตัก 3 เมตร โดยในท่านั่งปางสมาธิเนื้อสำริด ด้านนอกเป็นปูนปั้นฉาบไว้องค์หนึ่ง พระเนตรมองตรง อีกองค์พระเนตรมองลงด้านล่าง พระพุทธรูปทั้งสององค์ มีอายุประมาณ 500 ปี และเจดีย์ประธานของวัด เป็นเจดีย์สีขาวย่อมุม บริเวณฐานมีรูปปั้นสิงห์แบบล้านนาเฝ้าอยู่ทั้งสี่มุม ส่วนยอดของพระเจดีย์ประดับด้วยกระจกสีเป็นลายเลขาคณิต บัลลังก์ยอดห่มแผ่นทองคำ ปลียอดหุ้มทองคำยกฉัตร
กลีเซอ 667 ซีซี
กลีเซอ 667 ซีซี (Gliese 667 Cc) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์ กลีเซอ 667 ซี ซึ่งอยู่ในสมาชิกของกลีเซอ 667 ระบบดาวฤกษ์ทริปเปิล มวลต่ำสุดของ กลีเซอ 667 ซีซี มีอยูประมาณ 4.39 มวลโลก อยู่ห่างจากโลก 23.62 ปีแสง
กลีเซอ 667 ซีซี ที่อยู่ในระบบดาวฤกษ์ทริปเปิล ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทง อยู่ห่างจากโลกประมาณ 22.7 ปีแสง มีการประกาศครั้งแรกในที่สาธารณะก่อนเผยแพร่ในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2554 โดยกลุ่มองค์การอวกาศยุโรปของHARPS โดยใช้วิธีการรัศมีความเร็ว (วิธีดอปเลอร์) อย่างไรก็ตาม การประกาศที่รายงานวารสารกรรมการในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 โดยนักวิจัยที่มหาวิทยาลัยเกิร์ทธิงเก้น และสถาบันคาร์เนกี สาขาวิทยาศาสตร์
กลีเซอ 667 ซีซี อยู่ในเขตอาศัยได้ และมีโอกาสสูงที่จะค้นพบสิ่งมีชีวิต
จันซู เอิซบัย
จันซู เอิซบัย (Cansu Özbay; เกิดเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวตุรกี เล่นอยู่ในตำแหน่งเซ็ตเตอร์ ปัจจุบันเล่นให้แก่สโมสรวาคึฟบังค์สปอร์คูลือบือและเป็นนักกีฬาทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตุรกี