cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดโมคลาน
ความเป็นมาของวัดโมคลาน
จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2480 - พ.ศ. 2481 มีพระสงฆ์มาจำพรรษาที่วัดพระโมคลานอีกครั้ง มี “พระกระจาย” เป็นสมภารได้เข้ามาบูรณะปฏิสังขรณ์เกี่ยวกับผลอาสิน ก็มี มะพร้าว เป็นต้น เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง มีกุฏิ 3 หลัง วิหาร 1 หลัง จนกระทั่ง ปี พ.ศ. 2483 วัดพระโมคลาน ก็ร้างอีก ส่วนกุฏิก็ได้เกิดการชำรุดทรุดโทรมไปเป็นธรรมดา ส่วนวิหารนั้นก็ยกให้เป็นสถานศึกษา โรงเรียนประชาบาลเป็นต้นมา
ปี พ.ศ. 2496 ได้มีสมภาร “ท่านช่วง อินโขโต” มาอยู่จำพรรษา ได้สร้างกุฏิไม้หลังใหญ่ขึ้น 1 หลังและหลังเล็ก ๆ อีก 4 หลัง และปลูกมะพร้าวอีกหลายร้อยต้น และมีพระสงฆ์มาจำพรรษาปีละหลายรูป
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2504 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูประทวน และได้พัฒนาวัดพระโมคลาน มาเป็นลำดับ จนกระทั่ง พ.ศ. 2511 ได้รับพระราชทาน “คามสีมา” และมีพระสงฆ์จำพรรษามาตลอด
ในปี พ.ศ. 2525 พระครูสงวน ถาวรธรมฺโม ลาสิกขาบถ ทางคณะสงฆ์ ได้แต่งตั้งให้ “พระจัด วฑณฺโน” มาเป็นเจ้าอาวาสวัดพระโมคลาน ตั้งแต่วันที่ 15 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา และท่านได้ดำเนินการพัฒนาวัดโมคลานในด้านต่าง ๆ เสมอมา แต่ก็เป็นไปอย่างยากลำบาก เพราะประชาชนส่วนใหญ่ ที่อยู่ในพื้นที่ ที่เป็นชาวไทย ที่นับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนมากกว่าชาวไทยที่นับถือศาสนาพุทธ แต่ พระจัด วฑณฺโน ก็ไม่ท้อถอย และได้สร้างศาลาโรงธรรมศาลา กว้าง 14 เมตรยาว 36 เมตร ขึ้น 1 หลัง เพื่อใช้ประโยชน์ในด้านต่าง ๆ เสมอมา และสร้าง กุฏิทำด้วยไม้ จำนวน 7 หลัง
หลักฐานที่พบโบราณสถานและโบราณวัตถุ
พระพุทธรูป พบขณะขุดแต่งปรับพื้นลานดินภายในกำแพงแก้วด้านทิศเหนือ จำนวน 2 องค์ ได้แก่
พระพุทธรูปประทับยืน ปางประทานธรรม (ปางวิตรรกะ) ศิลปะผสมผสานระหว่างอิทธิพลมอญ (ทวารวดี) และเขมร กำหนดอายุราวกลางพุทธศตวรรษที่ 18 - กลางพุทธศตวรรษที่ 19
อีกองค์เป็นพระพุทธรูปทรงเทริด ปางมารวิชัย อิทธิพลศิลปะเขมรและท้องถิ่น อายุประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 นอกจากพระพุทธรูปที่พบจากการขุดแต่ง ยังมีพระพุทธรูปที่สำคัญอีกองค์หนึ่งซึ่งมีหลักฐานว่าเดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดโมคลาน คือ พระพวย สำริด ปางประทานอภัย ศิลปะอยุธยาตอนปลาย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วิหารโพธิ์ลังกา ด้านหน้าวิหารเขียน วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร
1. หลักหิน มีหลักหินแสดงขอบเขตของโบราณสถานหรือเขตวัดจำนวนหลายแนวแต่ละแนวปักหลักหินเป็นแนวตรงกันไปทุกๆต้นปักเป็นระยะห่างเท่า ๆ กัน
2. ซากเจดีย์ พบอยู่ทางทิศตะวันออกของแนวหลักหินแนวแรก มีลักษณะคล้ายจอมปลวก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20 เมตร มีผู้คนจำนวนมากได้ขุดหาสมบัติ เพราะพบลายแทง ได้พบของมีค่าหลายอย่าง เช่น แหวนทองคำ,เงิน และทอง เป็นต้น
3. ซากเทวสถาน พบใกล้ ๆ ซากเจดีย์ ได้ค้นพบหินที่เป็นชิ้นส่วนของอาคารวางระเกะระกะอยู่บนเนินทั้งธรณีประตู กรอบประตู เสา ฐานเสา ต่อมาได้นำชิ้นส่วนของอาคารเหล่านี้มาสร้างกุฏิทางทิศเหนือของเนินโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2488ในปัจจุบันยังคงปรากฏร่องรอยของเสากุฏิดังกล่าวอยู่ ชิ้นส่วนของอาคารที่นำมาสร้างกุฏินี้ส่วนหนึ่งเป็นหินที่มีการสลักลวดลายด้วย ส่วนโบราณวัตถุหลายชิ้นที่พบบนเนินโบราณสถาน ได้เคลื่อนย้ายออกมาวางไว้ตามบริเวณโคนต้นไม้ทางทิศเหนือของเนิน
4. โยนิโทรณะ ได้พบโยนิโทรณะในซากของเทวสถานหลายชิ้น แต่บางชิ้นก็ไม่สมบูรณ์ส่วนศิวลึงค์ในเทวสถานนั้นพระภิกษุรูปหนึ่งได้เคลื่อนย้ายออกไปนอกชุมชนโบราณโมคลาน
5. พระพุทธรูปปูนปั้น ได้พบพระพุทธรูปปูนปั้นซึ่งชำรุดขนาดสูงราว 50 เซนติเมตร จำนวน 1 องค์ ปัจจุบันและอง เล็กอีก 2 องค์ตอนนี้ประดิษฐานอยู่ที่โบสถ์ ที่ยังสร้างไม่เสร็จ มาเป็นเวลา 10 กว่าปีแล้ว และพบชิ้นส่วนของพระพุทธรูปมากมายทั้งบริเวณบนเนินโบราณสถานและใต้ต้นจันทน์ทางทิศเหนือของเนิน ปัจจุบันเศียรพระพุทธรูปจำนวนหนึ่งยังประดิษฐานอยู่ในวิหารของวัดโมคลาน
6. สระน้ำโบราณ ทางทิศตะวันออกของเนินโบราณสถานมีสระน้ำโบราณอยู่ 3 สระ สระน้ำโบราณเหล่านี้มีขนาดใหญ่มาก ขุดเป็นแนวไปตามสันทรายสระแรกห่างจากเนินโบราณสถานประมาณ 50 เมตร และสระสุดท้ายซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 50 ถึง60เมตรอยู่ห่างจากเนินโบราณสถานมากที่สุดคือ ประมาณ 100 เมตร
7. กำแพงแก้ว แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
- กำแพงแก้วด้านทิศใต้ ขนาด 60x82 เมตร ปัจจุบันพื้นที่ภายในกำแพงแก้วเป็นอาคารโรงเรียนโมคลานประชาสรรค์ สนามเด็กเล่น บางส่วนของสนามฟุตบอล และพบฐานอาคารโบราณสถานก่ออิฐจำนวน 2 หลัง เป็นอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 6.20x8.50 เมตร และ9.50x11.50 เมตร ตามลำดับ สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นกุฏิ
กำแพงแก้วทั้ง 2 ส่วนหน้าจะสร้างขึ้นพร้อมกับวิหารและเจดีย์ กำแพงแก้วด้านทิศเหนือ
คงเป็นส่วนพุทธาวาส ส่วนกำแพงแก้วด้านทิศใต้คงเป็นส่วนสังฆาวาส
มุขมนตรีฟลานเดอส์
การแต่งตั้ง
หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาเฟลมิช รัฐบาลเฟลมิชชุดหนึ่งจะได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยประกอบด้วยรัฐมนตรีจำนวนไม่เกิน 11 ตำแหน่ง พรรคการเมืองที่มีเสียงมากที่สุดในพรรคร่วมรัฐบาลนั้นสามารถออกเสียงเลือกมุขมนตรีได้ มุขมนตรีจะต้องกล่าวคำถวายสัตย์ปฏิญาณต่อหน้าพระมหากษัตริย์
การเลือกตั้งมีขึ้นทุก 5 ปี โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1995 เป็นต้นมา การเลือกตั้งสมาชิกสภาเฟลมิชใช้การเลือกตั้งทางตรง
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3 หรือ เมกาแมนแบทเทิลเน็ตเวิร์ค 3 (Mega Man Battle Network 3) เป็นวิดีโอเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ ลำดับที่ 3 ผลิตลงในแพล็ตฟอร์มเกมบอยแอดวานซ์ วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2002
นาวิคัสตอมไมเซอร์
นาวิคัสตอมไมเซอร์ เป็นระบบใหม่ในเกม ทำหน้าที่ในการเพิ่มสเตตัสของร็อคแมนโดยใช้โปรแกรมพาร์ท มาประกอบเพื่อเพิ่มความสามารถต่างๆ คล้ายกับเกมพัซเซิล
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3 BLACK
แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3 BLACK หรือ เมกาแมนแบทเทิลเน็ตเวิร์ค 3 บลู (Mega Man Battle Network 3 Blue) วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2003 ผลิตลงในแพล็ตฟอร์มเกมบอยแอดวานซ์  เป็น แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3 อีกเวอร์ชันหนึ่งที่วางจำหน่ายในสามเดือนต่อมาและด้วยภาคนี้มี ร็อคแมนเอ็กเซ่ 3 เวอร์ชันปกติจึงแยกความแตกต่างกับเวอร์ชันแบล็คโดยเวอร์ชันปกติเรียกว่า ไวท์ ส่วนเนื้อหาของเกมเหมือนกับเวอร์ชันปกติ
น้ำตกคลองปาว
น้ำตกคลองปาว เป็นน้ำตกที่สวยงามอีกแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีลักษณะไหลลดหลั่นเป็นชั้น ๆ เป็นต้นกำเนิดของคลองกลาย ตลอดลำคลองกลายมีโขดหินสวยงาม การเดินทางใช้เส้นทางไปบ้านปากลงเข้าสู่หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติเขานันที่ ขน. 1 (คลองกลาย) ระยะทาง 3.5 กม. แล้วเดินเท้าต่อประมาณ 1 กม.ถึงน้ำตก ในเขตอุทยานฯ มีสถานที่ตั้งเต๊นท์ให้บริการนักท่องเที่ยว โดยทำหนังสือแจ้งล่วงหน้าหรือติดต่อที่อุทยานฯ ด้วยตนเอง
ความเสี่ยงจากการลงทุน
ความเสี่ยงจากการลงทุน (investment risk) คือ การเปลี่นแปลงที่เกิดขึ้นที่ส่งผลให้อัตราผลตอบแทนที่ได้รับจริงเบี่ยงเบนไปจากอัตราผลตอบแทนที่ได้คาดหวังไว้
ประเภทของความเสี่ยง
เราสามารถแบ่งความเสี่ยงออกได้เป็น 4 ประเภท คือ
ความเสี่ยงรวม
ความเสี่ยง สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ส่วน คือ ความเสี่ยงที่เป็นระบบ และความเสี่ยงที่ไม่เป็นระบบ
วูดู
วูดู อาจหมายถึง
1920x1080
1920x1080 อาจหมายถึง:
รามีริส
รามีริส ซังตุส ดู นาซีเม็งตู (Ramires Santos do Nascimento) หรือ รามีริส เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1987 ในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
รามีริสเคยเล่นให้กับไบฟีกาในปรีไมราลีกา ประเทศโปรตุเกส มาก่อนในปี ค.ศ. 2009 ซึ่งในตอนนั้นเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางแบบเดียว ต่อมาเขาได้ย้ายมาอยู่กับสโมสรฟุตบอลเชลซีในพรีเมียร์ลีก ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 2010 เขาได้ถูกย้ายตำแหน่งให้ไปเล่นในริมเส้น โดยเล่นตัวรุกหรือกองกลางตัวรุก และในปี ค.ศ. 2016 ได้ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเจียงซูซูหนิงในประเทศจีน
เกียรติประวัติ
เชลซี
แหล่งข้อมูลอื่น
1987
เขาพลายดำ
เขาพลายดำ  เป็นภูเขาที่ติดทะเลเป็นรอยต่ออำเภอขนอมและอำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสถานที่พัฒนาและอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าเขาพลายดำ ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งใส มีหาดที่สวยงามคือ บริเวณหาดท้องยาง สามารถลงเล่นน้ำได้ เขาพลายดำมีสัตว์ป่าประเภทกินพืชอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เช่น กวาง กระจง และนกนานาชนิด การเดินทางแยกจากตัวเมืองสิชลไปทางเหนือ ตำบลทุ่งใสประมาณ 12 กม.
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (วัชโรทัย)
เจ้าจอมทับทิม ในรัชกาลที่ 4 (สกุลเดิม วัชโรทัย) เป็นธิดาคนหนึ่งของพระจำนงภูษิต (อยู่ วัชโรทัย) สืบเชื้อสายมาแต่ข้าหลวงเดิมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งกรมพระยาดำรงราชานุภาพตรัสเล่าถึงต้นสกุลวัชโรทัยว่า เป็นผู้เชิญพระกลดกั้นพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าพระยาจักรีเมื่อครั้งศึกอะแซหวุ่นกี้ขอดูตัวคราวสงครามไทย-พม่า พ.ศ. 2318
พระจำนงภูษิตผู้เป็นบิดาเป็นข้าราชการสำนักกรมพระภูษามาลา ได้ถวายธิดาชื่อ ทับทิม เข้ารับราชการเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และดำรงชีวิตอย่างปกติตลอดจนสิ้นอายุขัย
สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได
สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได (Star Wars: The Last Jedi) หรือ สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 8: ปัจฉิมบทแห่งเจได (Star Wars: Episode VIII – The Last Jedi ) เป็นภาพยนตร์มหากาพย์เทพนิยายอวกาศ เขียนบทและกำกับโดยไรอัน จอห์นสัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ในไตรภาคต่อของภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง สตาร์ วอร์ส: อุบัติการณ์แห่งพลัง (พ.ศ. 2558) ผลิตโดยบริษัทลูคัสฟิล์ม จัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์สตูดิโอโมชั่นพิคเจอร์ส นำแสดงโดย มาร์ก แฮมิลล์, แคร์รี ฟิชเชอร์, อดัม ไดรฟ์เวอร์, เดซี ริดลีย์, จอห์น โบเยกา, ออสการ์ ไอแซ็ค, ลูพีตา ญองอ, ดอมห์แนล กลีสัน, แอนโธนี แดเนียลส์, เกวนโดลีน คริสตี้, แอนดี เซอร์คิส, เบนีเซียว เดล โตโร, ลอร่า เดิร์น และเคลลี่ แมรี่ แทรน และเป็นผลงานการแสดงครั้งสุดท้ายของแคร์รี่ ฟิชเชอร์ ก่อนจะเสียชีวิตเมื่อธันวาคม พ.ศ. 2559 โดยภาพยนตร์ได้ลงคำอุทิศให้ เนื้อเรื่องเล่าเรื่องของเรย์ที่ไปฝึกวิชาเจไดกับลุค สกายวอล์คเกอร์ เพื่อช่วยเหลือฝ่ายต่อต้านที่ยังต่อสู้กับไคโล เร็น และปฐมภาคี
ปัจฉิมบทแห่งเจได ออกฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่ลอสแอนเจลิสเมื่อ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และออกฉายทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ทำรายได้กว่า 1,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก และได้รับเสียงวิจารณ์ในเชิงบวกเป็นส่วนใหญ่ นักวิจารณ์ชื่นชมเนื้อเรื่อง นักแสดง ฉากแอกชัน เทคนิคภาพพิเศษ ดนตรีประกอบ และน้ำหนักทางอารมณ์ของภาพยนตร์ บ้างก็ถือว่าเป็นภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส ภาคที่ดีที่สุด นับตั้งแต่ จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ
ภาคต่อคือ สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์ ออกฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2562
เนื้อเรื่อง
ระหว่างนั้นเรย์เดินทางพร้อมกับชิวแบคคาและอาร์ทูดีทูด้วยยาน มิลเลนเนียม ฟาลคอน ไปถึงดาวเคราะห์อัคโตอันห่างไกล เพื่อชักชวนลุค สกายวอล์คเกอร์ ให้ร่วมต่อสู้ไปกับฝ่ายต่อต้าน ลุคปฏิเสธเนื่องจากปักใจเชื่อว่าเจไดเป็นความล้มเหลว แม้จะทราบข่าวการเสียชีวิตของฮัน โซโลแล้วก็ยังคงปฏิเสธ ระหว่างนั้นเองลุคไม่รู้เลยว่าเรย์กับไคโลได้แอบติดต่อกันผ่านทางพลัง ในที่สุดด้วยความช่วยเหลือของอาร์ทูดีทู ลุคก็ได้ตัดสินใจจะสอนบทเรียนเรื่องของพลังให้กับเรย์ ลุคกับไคโลเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้ไคโลหันเข้าสู่ด้านมืดแตกต่างกัน โดยลุคเล่าว่าเขาเคยเผลอคิดจะฆ่าไคโลเมื่อสัมผัสได้ว่าผู้นำสูงสุดสโน้คได้ครอบงำจิตใจเขา ทำให้ไคโลทำลายนิกายเจไดใหม่ของลุค เรย์เชื่อว่าไคโลยังมีด้านดีหลงเหลือและยังมีโอกาสกลับใจได้ จึงเดินทางออกจากอัคโตไปเพื่อเผชิญหน้ากับไคโลโดยปราศจากลุค ลุคเตรียมตัวเผาคลังความรู้แห่งเจไดบนดาวแต่ลังเลไปชั่วครู่ ก่อนที่จะได้พบกับวิญญาณพลังของโยดา ผู้ช่วยลุคทำลายคลังความรู้และชี้แนะว่าลุคควรจะเรียนรู้จากความผิดพลาด
โฮลโดเปิดเผยว่าแผนของเธอคือแอบลำเลียงเหล่านักรบฝ่ายต่อต้านขึ้นยานอพยพลำเล็กและหลบหนี โพเห็นว่าเป็นการกระทำที่เสี่ยงและขี้ขลาดจึงก่อกบฎขึ้นบนยาน ฟินน์ โรส และบีบีเอท เดินทางไปยังแคนโต้ไบต์เพื่อขอความช่วยเหลือจากนักถอดรหัส และได้พบกับดีเจซึ่งอ้างว่าตนสามารถปลดรหัสและหยุดการทำงานของเครื่องติดตามได้ พวกเขาแทรกซึมเข้าไปบนยานของสโน้ค แต่ถูกกัปตันฟาสม่าจับตัวได้ ในขณะที่บีบีเอทหลบหนีไปได้ ขณะเดียวกันเรย์ก็มาถึงยาน ไคโลพาเธอไปพบสโน้ค สโน้คเปิดเผยว่าเขาเป็นผู้เชื่อมกระแสจิตให้เรย์กับไคโล เป็นแผนเพื่อทำลายลุค แม้สโน้คจะออกคำสั่งให้ไคโลฆ่าเรย์ แต่เรย์กลับฆ่าสโน้ค ทั้งสองร่วมกันต่อสู้กับทหารองครักษ์ของสโน้คจนได้รับชัยชนะ ไคโลชักชวนให้เรย์เข้าร่วมปกครองกาแลกซีแต่เรย์ปฏิเสธ ทั้งสองใช้พลังพยายามแย่งชิงกระบี่แสงของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ จนสุดท้ายกระบี่แสงเล่มนั้นก็แตกออกเป็นสอง
ลุคปรากฏตัวขึ้นและเผชิญหน้ากับไคโลเพียงลำพังเพื่อให้ฝ่ายต่อต้านที่ยังเหลือรอดสามารถหลบหนีได้ ไคโลออกคำสั่งให้กองทัพปฐมภาคีกระหน่ำยิงอาวุธไปยังลุคแต่ก็ไร้ผล เขาจึงลงไปต่อสู้ด้วยตัวเอง ไคโลฟาดฟันกระบี่แสงโดนตัวลุคอย่างจังถึงสองครั้งแต่ก็ไร้ผล จนค้นพบว่าลุคส่งร่างพลังมาเท่านั้น ลุคบอกไคโลว่าตัวเขาเองไม่ใช่เจไดคนสุดท้าย จังหวะเดียวกันกับที่เรย์ใช้พลังยกก้อนหินที่ถล่มขวางทางออกจากถ้ำ เปิดเป็นทางให้นักรบฝ่ายต่อต้านหลบหนีไปกับยาน มิลเลนเนียม ฟาลคอน ส่วนที่อัคโต ลุคที่หมดสิ้นแรงจากการใช้พลังส่งร่างก็ได้เสียชีวิตอย่างสงบพร้อมกับเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับพลัง เลอาบอกทุกคนว่าเหล่ากบฎมีทุกสิ่งเพียงพอต่อการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอยู่แล้ว ที่แคนโต้ไบต์ เด็กคนหนึ่งที่เคยช่วยเหลือฟินน์กับโรสให้หลบหนีไปได้ ใช้พลังหยิบไม้กวาดขึ้นมาและมองไปยังอวกาศกว้างไกลอย่างมีความหวัง
การถ่ายทำ
มีการออกกองรองเพื่อถ่ายทำตั้งแต่ช่วงการเตรียมการถ่ายทำ เพื่อไปถ่ายทำฉากที่ต้องถ่ายบนเกาะสเกลลิกไมเคิล ประเทศไอร์แลนด์ ตั้งแต่ 14 กันยายน พ.ศ. 2558 เนื่องจากหากพ้นช่วงเวลาดังกล่าวการถ่ายทำบนเกาะจะยากลำบาก การถ่ายทำในช่วงนี้มีกำหนดถ่าย 4 วัน  แต่ถ่ายได้เพียง 1 วัน ก็ต้องยุติการถ่ายทำ เนื่องจากสภาพอากาศและสภาพแวดล้อมไม่อำนวย พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ไอวาน ดันลีวีย์ ประธานบริหารของไพน์วู้ดสตูดิโอให้ข่าวยืนยันว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะถ่ายทำที่สตูดิโอดังกล่าว และมีการถ่ายทำบางส่วนที่เม็กซิโก กันยายน พ.ศ. 2558 เดลโทโรเปิดเผยว่าการถ่ายทำหลักจะเริ่มต้นขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 แต่เคนเนดีให้ข่าวว่าการถ่ายทำจะเริ่มต้นขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ทีมงานเริ่มเตรียมการสร้างที่เวที 007 ในไพน์วู้ดสตูดิโอตั้งแต่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 โดยมีริค ไฮน์ริค เป็นผู้ออกแบบงานสร้าง
มกราคม พ.ศ. 2559 มีการเขียนบทภาพยนตร์ใหม่ จึงต้องเลื่อนกำหนดการถ่ายทำออกไปเป็นกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงที่จะถูกเลื่อนออกไปอีกจากการประท้วงระหว่าง สหพันธ์ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์และภาพยนตร์ (PACT) กับสหภาพแรงงานการกระจายเสียง การบันเทิง การภาพยนตร์ และการละคร (BECTU) 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ซีอีโอของดิสนีย์ บ็อบ ไอเกอร์ ออกข่าวยืนยันว่าการถ่ายทำได้เริ่มขึ้นแล้ว ภายใต้ชื่อรหัสการถ่ายทำ หมีอวกาศ (Space Bear) การถ่ายทำเพิ่มเติมมีขึ้นที่เมืองดูบรอฟนิกในช่วงวันที่ 9-16 มีนาคม พ.ศ. 2559 และที่ประเทศไอร์แลนด์ในเดือนพฤษภาคม สถานที่ถ่ายทำเพิ่มเติมได้แก่แหลมมาลินในเทศมณฑลโดเนกัล และเนินเขาบนแหลมอีกแห่งหนึ่งใน Ceann Sibeal เทศมณฑลเคอร์รี่ ฉากรบบนดาวเคราะห์เครตถ่ายทำที่ทะเลเกลือซาลาร์ เดอ อูยูนี ประเทศโบลิเวีย
การถ่ายทำหลักเสร็จสิ้นลงเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 แม้ญองอจะยังไม่ได้ถ่ายทำฉากของเธอเลยจนถึงกันยายน พ.ศ. 2559 ก็ตาม กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มีการประกาศว่าบางฉากในเรื่องได้รับการถ่ายทำด้วยกล้องไอแม็กซ์ ผู้ออกแบบงานสร้างริค ไฮน์ริคให้สัมภาษณ์ว่าบทดั้งเดิมจำเป็นจะต้องใช้ฉากในการถ่ายทำถึง 160 ฉาก ซึ่งมากกว่าที่เขาคาดไว้ถึงสองเท่า แต่ผู้กำกับจอห์นสันได้ตัดเล็มลงจนเหลือ 125 ฉาก ซึ่งใช้เวทีฉากจำนวน 14 เวทีที่ไพน์วู้ดสตูดิโอในการสร้าง
นีล สแกนแลน รับหน้าที่ผู้ออกแบบสัตว์ประหลาดในเรื่อง ให้สัมภาษณ์ว่า "ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการใช้เทคนิคพิเศษที่ทำจากวัสดุจริง มากกว่าภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส ทุก ๆ ภาคที่ผ่านมา" โดยมีการสร้างสัตว์ประหลาดจากเทคนิคพิเศษวัสดุจริงรวมแล้ว 180-200 ตัว ซึ่งส่วนหนึ่งอยู่ในฉากที่ถูกตัดออก ฉากการปรากฏตัวของโยดาในรูปของวิญญาณพลังถูกสร้างขึ้นด้วยเทคนิคการเชิดหุ่น ซึ่งเป็นเทคนิคเดียวกับที่เคยใช้สร้างตัวละครนี้ใน จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ และ การกลับมาของเจได โดยมีแฟรงค์ ออซซึ่งเคยเชิดหุ่นโยดาในภาคก่อน กลับมาทำหน้าที่นี้อีกครั้ง
อันนา ฮ็อลมัน
อันนา ฮ็อลมัน (Anna Hollmann; เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1983) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวเยอรมัน
ผลงานจากเรื่อง Stupid Story
เธอได้เขียนผลงานเรื่อง Stupid Story ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในวง Webcommunity ของสมาคมอาสาสมัคร Animexx ต่อมาผลงานของเธอได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Schwarzer Turm โดยได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2008 และได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยสำนักพิมพ์ Tokyopop ของสหรัฐในปีเดียวกัน และใน ค.ศ. 2009 เธอได้รับรางวัล Sondermann สาขา Domestic manga และรางวัลจาก AnimaniA ซึ่งเป็นรางวัลของนักเขียนการ์ตูนมังงะในเยอรมนี
คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย
คาร์มันน์แห่งบาวาเรีย หรือ คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย (Karlmann, Carloman of Bavaria) (ค.ศ. 830 – 29 กันยายน ค.ศ. 880) คาร์โลมันเป็นพระราชโอรสองค์โตของลุดวิกเดอะเยอรมันพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียและราชอาณาจักรแฟรงค์ตะวันออก (เยอรมนี) และเฮ็มมาบุตรีของเคานท์เวลฟ คาร์โลมันเป็นพระราชปนัดนัดดาของชาร์เลอมาญ
คาร์โลมันดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียตั้งแต่ ค.ศ. 876 และของอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 877 จนกระทั่งไม่สามารถทำหน้าที่ได้ในปี ค.ศ. 879 คาร์โลมันเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 880
แหล่งข้อมูลอื่น
830 880
สะพานคีสูณา
สะพานคีสูณา (ស្ពានគីសូណា สฺพานคีสูณา) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงในเมืองกำปงจาม จังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2001 และยังเป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งแรกในกัมพูชาอีกด้วย การก่อสร้างใช้เงินทุน 56 ล้านดอลลาร์จากรัฐบาลญี่ปุ่น สะพานมีความยาว 1,500 เมตร เป็นสะพานที่ยาวอันดับสองของประเทศ รองจากสะพานเกาะกง ซึ่งเปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2002 สะพานคีสูณา เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1999 และใช้เวลาสร้างสามปี โดยในพิธีเปิด มีประชาชนเข้าร่วมงานหนึ่งหมื่นคน
จาง เสฺวเหลียง
จาง เสฺวเหลียง (3 มิถุนายน ค.ศ. 1901 [บางแหล่งก็ว่า ค.ศ. 1898 หรือ 1900] – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2001) ภายหลังใช้ชื่อว่า '''พีเทอร์ เอช. แอล. จาง (Peter H. L. Chang) และมีฉายาว่า เช่าไชว่''' (少帥; "จอมพลหนุ่ม") เป็นผู้ปกครองภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนและพื้นที่ส่วนใหญ่ในภาคเหนือของจีนโดยพฤตินัยหลังจาง จั้วหลิน (張作霖) บิดาของเขา ผู้มีฉายาว่า ต้าไชว่ (大帥; "จอมพลเฒ่า") ถูกญี่ปุ่นลอบสังหารในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1928
จาง เสฺวเหลียง เป็นชนวนให้เกิดอุบัติการณ์ซีอาน (西安事變) เมื่อ ค.ศ. 1936 เพราะจาง เสฺวเหลียง และคนอื่น ๆ จับเจียง ไคเชก หรือเจี่ยง เจี้ยฉือ (蔣介石) ผู้นำจีนจากพรรคชาตินิยม (國民黨) ไปขังไว้ เพื่อบีบให้พรรคชาตินิยมยอมสงบศึกกับพรรคสังคมนิยม (共产党) ที่ก่อกบฏ ทั้งต้องยอมก่อตั้งแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่นที่เข้ามายึดครองแมนจูเรีย ดังนั้น เจี่ยง เจื้อฉือ จึงจับจาง เสฺวเหลียง ขังอยู่ในบ้านเป็นเวลากว่า 50 ปี ช่วงแรกขังไว้ ณ บ้านในจีนแผ่นดินใหญ่ ภายหลังจึงย้ายไปขังในไต้หวัน แต่พรรคสังคมนิยมถือว่า จาง เสฺวเหลียง เป็นวีรบุรุษผู้รักชาติเพราะเหตุการณ์นี้
ตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม)
ตำบลบัวงาม เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม ต่อมาได้แยกออกมาเป็นตำบลบัวงาม ในปัจจุบัน พื้นที่ของตำบลบัวงามอยู่ภายใต้การรับผิดชอบขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง คือ เทศบาลตำบลบัวงาม ซึ่งมีพื้นที่บริหารครอบคลุมชุมชนบ้านบัวงาม, บ้านแสงจันทร์ และบ้านหนองสนม ส่วนพื้นที่นอกเหนือจากนี้จะอยู่ภายใต้การบริหารควบคุมขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม ปัจจุบัน ตำบลบัวงามแบ่งหน่วยการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน โดยอยู่ในพื้นที่เทศบาลตำบลบัวงาม 7 หมู่บ้าน และองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม 9 หมู่บ้าน
ปัจจุบันมีตำบลบัวงามมีประชากรทั้งสิ้น 12,442 คน หรือ 3,879 ครัวเรือน อาชีพหลักของประชาชน คือ เกษตรกร (ทำนา ทำไร่-สวน และการปศุสัตว์)
ประวัติ
เดิมพื้นที่ตำบลบัวงามในปัจจุบันนั้น อยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยชุมชนแรกเริ่มที่ถูกก่อตั้งขึ้นในพื้นที่ดังกล่าวนั้นมีอยู่ 2 แห่ง คือ ชุมชนบ้านบัวทอง และชุมชนบ้านหนองสนม ต่อมาในช่วงปลายพุทธทศวรรษ 2490 เริ่มมีผู้คนจากต่างถิ่นอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น โดยเฉพาะพื้นที่ดอนที่อยู่ทางทิศใต้ของบ้านหนองสนมประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งมีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า โนนหมากเดือย ต่อมาในภายหลังได้การตั้งเป็น บ้านโนนหมากเดือย ขึ้นโดยเป็นหมู่บ้านฝากที่อยู่ภายในพื้นที่ของหมู่ที่ 2 บ้านหนองสนม ซึ่งขึ้นกับตำบลกลางในขณะนั้น ในปี พ.ศ. 2504 ชุมชนจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นหมู่บ้านโดยถูกต้องตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า บ้านบัวงาม เนื่องจากหมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างลำห้วยเล็ก ๆ 2 สาย คือห้วยบัวเหนือ และห้วยบัวใต้ ซึ่งไหลมาบรรจบกันก่อนที่จะไหลลงสู่ลำน้ำโดมใหญ่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายดอกบัว จากนั้นชุมชนดังกล่าวได้มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ประชาชนจากชุมชนเดิมได้อพยพย้ายออกไปก่อตั้งชุมชนใหม่โดยรอบหลายชุมชน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการแยกพื้นที่ทางตะวันออกของตำบลกลางออกมาเพื่อก่อตั้งเป็นตำบลบัวงาม
ในระยะแรกนั้น การบริหารจัดการต่างๆจะอยู่ภายใต้การควบคุมของสภาตำบลบัวงามทั้งหมด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2537 ได้มีการยกฐานะยกฐานะสภาตำบลบัวงาม เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล วันที่ 16 ธันวาคม 2539  และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2540 และมีการยกระดับพื้นที่สุขาภิบาลบัวงามขึ้นเป็นเทศบาลตำบลบัวงาม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการจัดตั้งสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล  เมื่อวันที่  20  มกราคม  2537  ประกาศ  ราชกิจจานุเบกษา  เล่ม  111  ตอนที่  36  ลงวันที่  5  พฤษภาคม  2537  เมื่อวันที่  25  พฤษภาคม  2542 ซึ่งจะมีอำนาจหน้าที่ในการบริหารที่เป็นเอกเทศจากองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบัวงามตั้งอยู่ทางพื้นที่ตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเดชอุดม ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2182 (ตอนเดชอุดม – บุณฑริก) ระยะทาง 17 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 158.7 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆ ดังนี้
ภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่ของตำบลบัวงามส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงอุดมสมบูรณ์ มีป่าละเมาะ มีไม้พลวง ไม้เหียง ขึ้นประปรายเป็นแห่งๆ โดยทั่วไป เหมาะสำหรับการทำนาและการเกษตรอื่นๆ ทำให้ในปัจจุบัน พื้นที่ส่วนมากถูกปรับสภาพให้เป็นพื้นที่ในการทำการเกษตรเกือบทั้งหมด มีแหล่งน้ำที่สำคัญทางการเกษตร ได้แก่
ภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิอากาศของตำบลบัวงามนั้นหากอาศัยเกณฑ์การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน (Köppen climate classification) จะถูกจัดอยู่ในภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา เช่นเดียวกันพื้นที่อื่นๆทางตอนบนของประเทศไทย โดยมีฤดูกาล 3 ฤดู ได้แก่
เขตการปกครองและประชากร
พื้นที่ตำบลบัวงามปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 17 ชุมชน โดยอยู่ภายใต้การดูแลรับผิดชอบขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง คือ เทศบาลตำบลบัวงาม และองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม โดยพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมบริหารของเทศบาลตำบลบัวงาม ได้แก่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของชุมชนบ้านบัวงาม ชุมชนบ้านหนองสนม และพื้นที่ทั้งหมดของชุมชนบ้านแสงจันทร์ ส่วนพื้นที่ที่เหลือนทั้งหมดนั้นอยู่ภายใต้การบริการจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม อย่างไรก็ตาม ในช่วงแรกของการก่อตั้งเทศบาลตำบลบัวงาม หรือประมาณปี พ.ศ. 2537 – 2547 นั้น พื้นที่ของเทศบาลตำบลบัวงามนั้นจะครอบคลุมเพียงแค่ชุมชนบ้านแสงจันทร์และบางสาวนของชุมชนบ้านบัวงามเท่านั้น ต่อมาได้มีการประกาศเปลี่ยนขนาดเทศบาลดังกล่าวจากขนาดเล็ก เป็นเทศบาลขนาดกลาง เมื่อวันที่  26  สิงหาคม  2547  โดยการถ่ายโอนพื้นที่ชุมชนบ้านหนองสนมบางส่วนให้ขึ้นต่อเทศบาลตำบลบัวงาม ในปัจจุบัน การการแบ่งพื้นที่ปกครองภายในตำบลบัวงามขององค์การปกครองส่วนท้องถิ่นทั้ง 2 หน่วยงาน มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
ทั้งนี้ การกระจายตัวของประชากรในพื้นที่ตำบลบัวงามนั้น พบว่าประชากรเกือบร้อยละ 60 นั้นอยู่ในเขตเทศบาลตำบลบัวงาม ซึ่งมีพื้นที่เพียง 8.7 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณร้อยละ 5 ของพื้นที่ทั้งตำบล ส่วนพื้นที่ที่อยู่นอกเขตเทศบาลตำบลบัวงามนั้นมีการกระจายตัวของประชากรเบาบางเพียง 36.16 คนต่อตารางกิโลเมตร ข้อมูลสัดส่วนประชากรในพื้นที่เทศบาลตำบลบัวงามกับองค์การบริหารส่วนตำบลบัวงามในแต่ละปี ดังแสดงในตาราง
ถนนและทางหลวง
การคมนาคมขนส่งทั้งภายในตำบลและระหว่างตำบลของตำบลบัวงามนั้น จะใช้การคมนาคมทางบกเป็นหลัก เส้นทางคมนาคมขนส่งทางบกที่สำคัญภายในตำบลบัวงาม ได้แก่
โรงเรียน
ในปัจจุบัน ตำบลบัวงามมีสถานศึกษาทั้งสิ้น 16 แห่ง แบ่งเป็นศูนย์พัฒนาเด็กก่อนวัยเรียน 8 แห่ง, โรงเรียนระดับประถมศึกษา 7 แห่ง และโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา 1 แห่ง ได้แก่
สถาบันและองค์กรทางศาสนา
ในปัจจุบันตำบลบัวงามมีวัดจำนวน 11 แห่ง และสำนักสงฆ์อีก 1 แห่ง ได้แก่
แอ็นสท์ เทลมัน
แอ็นสท์ เทลมัน (Ernst Thälmann;16 เมษายน 1886 – 18 สิงหาคม 1944) เป็นเลขาธิการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี (KPD) ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ เขาถูกจับกุมตัวโดย เกสตาโป ในปี 1933 เขาถูกลงโทษโดยการใช้แรงงานหนักเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะถูกยิงที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ตามคำสั่งของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในปี 1944
ครอบครัวและชีวิตเรื่มต้น
พ่อของแอ็นสท์ เทลมัน คือ Johannes Thälmann (ชื่อ Jan '; 11 เมษายน 1857 - 31 ตุลาคม 1933) เกิดที่ Weddern ในฮ็อลชไตน์ ทำงานที่นั่นเป็นคนงานในฟาร์ม แม่ของเทลมัน คือ Mary-Magdalene (นามสกุลเดิม Kohpeiss; 8 พฤศจิกายน 1857 - 9 มีนาคม 1927) เกิดใน Kirchwerder งานแต่งงานเกิดขึ้นในปี 1884 ที่นครฮัมบวร์ค ซึ่งเป็นที่ Johannes Thälmann ได้รับเงินครั้งแรกของเขาในฐานะคนขับรถม้า พ่อแม่ของแอ็นสท์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพ่อแม่ของเขาซึ่งเป็นคนเคร่งศาสนา
ตั้งแต่ปี 1893-1900 เทลมันเข้าเรียนที่โรงเรียนประถม หลังจากนั้นเขาเล่าประวัติความเป็นมาของประวัติศาสตร์, ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ, คติชนวิทยา, คณิตศาสตร์, ยิมนาสติก และ กีฬาซึ่งเป็นวิชาที่เขาโปรดปราน อย่างไรก็ตามเขาไม่ชอบศาสนา ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1890 พ่อแม่ของเขาได้เปิดร้านขายผัก ถ่านหิน และรถเกวียนที่ย่าน Eilbek ในนครฮัมบวร์ค ในธุรกิจนี้เขาต้องช่วยหลังเลิกเรียน เทลมันได้ทำงานในโรงเรียนของเขาในตอนเช้าก่อนเริ่มเรียน แม้จะมีภาระนี้เทลมันเป็นนักเรียนที่ดีที่ชอบการเรียนรู้ แต่ความปรารถนาของเขาที่จะเป็นครูหรือเรียนรู้การค้าก็สลายเพราะพ่อแม่ของเขาปฏิเสธที่จะให้เงินที่จำเป็น เขาต้องทำงานต่อไปในธุรกิจของพ่อและแม่ จึงทำให้เกิดความปวดร้าวและขัดแย้งกับพ่อและแม่ของเขา ดังนั้นเขาจึงหางานทำเป็นคนงานที่ไม่มีฝีมือในท่าเรือ ที่นี่ เทลมันในวัย 10 ปี ติดต่อกับคนงานท่าเรือในการนัดหยุดงานเดือนพฤศจิกายน 1896 ถึงกุมภาพันธ์ 1897 ข้อพิพาทแรงงานที่ขมขื่นที่สุดเป็นรู้จักกันในชื่อการนัดหยุดงานของคนงานท่าเรือฮัมบวร์ค 1896/97
ออกจากบ้านและสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ในตอนต้นของปี 1902 เขาออกจากบ้าน เขาเป็นคนแรกที่เขาอาศัยอยู่ในที่พักพิงฉุกเฉิน ต่อมาในชั้นใต้ดินอพาร์ตเมนต์ และในปี 1904 เขาเป็นนักดับเพลิงบนเรือบรรทุกน้ำมัน AMERIKA ซึ่งเดินทางไปยังสหรัฐ เขาเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนีในปี 1903 ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เขาได้เข้าร่วม สหภาพการค้าการขนส่งและการจราจรแห่งเยอรมนี และขึ้นสู่ตำแหน่งประธาน "Department carters" ในปี 1913 เขาสนับสนุนการเรียกร้องของโรซา ลุกเซิมบวร์คสำหรับการนัดหยุดงานหมู่ซึ่งเป็นวิธีการดำเนินการของพรรคประชาธิปไตยสังคมเพื่อบังคับใช้ความต้องการทางการเมือง จากปี 1913 ถึงปี 1914 เขาทำงานเป็นพนักงานขับรถม้า
ในเดือนมกราคม 1915 วันหนึ่งก่อนที่เขาจะถูกเรียกมารับราชการทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาแต่งงานกับ Rosa Koch ในตอนต้นของปี 1915 เขาถูกส่งไปยังฝรั่งเศสและเป็นทหารปืนใหญ่ในแนวรบด้านตะวันตก ซึ่งเขาอยู่จนกระทั่งสงครามสิ้นสุด เขาได้รับบาดเจ็บสองครั้ง เขากล่าวว่าเขาเข้าร่วมในยุทธการต่อไปนี้: Battle of Champagne (1915–1916), ยุทธการที่แม่น้ำซอม (1916), Second battle of the Aisne, Battle of Soissons, Battle of Cambrai (1917) (1917) และ Battle of Arras (1917)
ในช่วงสงคราม เทลมันได้สร้างความดีความชอบจึงทำให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ดังนี่:
เมื่อถึงปลายปี 1917 เขาได้กลายเป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนี (USPS) ในเดือนตุลาคมปี 1918 เทลมันถูกละทิ้งพร้อมกับเพื่อนทหารสี่คน เขาไม่ได้กลับจากบ้านไปแนวหน้า ในวันการปฏิวัติเยอรมัน 9 พฤศจิกายน 1918 เขาเขียนไว้ในสมุดบันทึกในแนวรบด้านตะวันตกว่า "... ทำเตียงสองชั้นจากแนวหน้าพร้อมกับเพื่อนสนิท 4 คนเวลา 2 นาฬิกา"
พรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี
ในฮัมบวร์ค เขาได้มีส่วนร่วมในการก่อสร้างคนงานและทหารของฮัมบวร์ค ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1919 เทลมันเป็นประธานพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีประจำฮัมบวร์ค และเป็นสมาชิกสภาฮัมบวร์ค ในเวลาเดียวกัน เขาทำงานเป็นผู้ช่วยบรรเทาทุกข์ในสวนเมืองฮัมบวร์ค จากนั้นเขาก็ได้พบกับงานที่จ่ายเงินเดือนดีที่สำนักงานจัดหางาน
เมื่อพรรคสังคมประชาธิปไตยอิสระแห่งเยอรมนีแยกตัวออกเพื่อเข้าร่วมกับองค์การคอมมิวนิสต์สากล (โคมินเทิร์น) เทลมันอยู่ข้างฝ่ายนิยมคอมมิวนิสต์ซึ่งในพฤศจิกายน 1920 รวมกับพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนธันวาคม เทลมันได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี ในเดือนมีนาคม 1921 เขาถูกไล่ออกจากงานที่สำนักงานการจ้างงานเพราะกิจกรรมทางการเมืองของเขา ฤดูร้อนปีเดียวกัน เทลมันไปเป็นตัวแทนของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนีไปในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 3 ในกรุงมอสโก และได้พบกับวลาดีมีร์ เลนิน
ในเดือนมิถุนายน 1922 เทลมันรอดชีวิตจากการลอบสังหารที่แฟลตของเขา กลุ่มผู้ก่อการร้ายจากกลุ่มชาตินิยมได้ขว้างระเบิดมือลงไปที่แฟลตของเขา ภรรยาและลูกสาวของเขาไม่ได้รับบาตเจ็บ เทลมันมาที่บ้านในภายหลังเท่านั้น
เทลมันเข้าร่วมและช่วยในการก่อการกำเริบฮัมบวร์ค ในเดือนตุลาคมปี 1923 การก่อการกำเริบล้มเหลว และเทลมันกบด้านอยู่ใต้ดินเป็นเวลานาน หลังจากการอสัญกรรมของเลนินในเดือนมกราคม 1924 เทลมันได้ไปมอสโก จากเดือนกุมภาพันธ์ 1924 เขาเป็นรองประธานพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี และจากเดือนพฤษภาคมเป็นสมาชิกไรชส์ทาค ในการประชุมสมัชชาโคมินเทิร์นครั้งที่ 5 ฤดูร้อนปีเดียวกัน เขาได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการบริหารโคมินเทิร์นและหลังจากนั้นไม่นานก็จะมีคณะกรรมการบริหาร ในเดือนกุมภาพันธ์ 1925 เขาได้เป็นประธานของสันนิบาตนักสู้แนวหน้าแดง (RFB) กองกำลังกึ่งทหารของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี
รายชื่อทางหลวงหมายเลข 0
เส้นทาง 0 หรือทางหลวงหมายเลข 0, อาจหมายถึงเส้นทางในประเทศต่อไปนี้:
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
การแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 การแข่งขันแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ทีมชาย และ ทีมหญิง จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 12 ถึง 23 ตุลาคม 1964
วิทเอาต์ยู (เพลงแบดฟิงเกอร์)
"วิทเอาต์ยู" (Without You) เป็นเพลงที่เขียนโดยพีต แฮมและทอม อีแวนส์ แห่งวงร็อกอังกฤษ แบดฟิงเกอร์ และจากข้อมูลโดย ASCAP เพลงนี้เป็นเพลงที่ได้รับการบันทึกเสียงซ้ำมากกว่า 180 ศิลปิน ตั้งแต่เพลงเขียนมาและปรากฏบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 หลายครั้ง รวมถึงอันดับ 1 ในเวอร์ชันของแฮร์รี นิลส์สัน ซึ่งยังขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรด้วย และนอกจากนั้นในสหราชอาณาจักรในเวอร์ชันของมารายห์ แครี ก็ยังขึ้นอันดับ 1 เช่นกัน และพอล แม็กคาร์ตนีย์ เคยบรรยายเพลงบัลลาดนีว่า "เป็นเพลงบาดใจที่สุดตลอดกาล"
ร้อยแก้ว (เพลงธนกฤต พานิชวิทย์)
"ร้อยแก้ว (Slam Drunk)" เป็นซิงเกิลของธนกฤต พานิชวิทย์ ร่วมกับ กอล์ฟ ฟักกลิ้ง ฮีโร่ ออกจำหน่ายในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
เนื้อหาของเพลงพูดถึง ข้อคิดจากการดื่มแล้วการคิดอย่างมีสติเพื่อทบทวนเรื่องราวความรักที่ผ่านมาด้วยความเข้าใจ จากจุดเริ่มต้นอันหอมหวาน จนถึงปลายทางที่ได้รู้ว่าทุกอย่างมันไม่เคยจริง ใช้หนึ่งแก้ว ต่อหนึ่งเหตุการณ์ ให้ความรู้สึกทำงานไปพร้อมกับเวลาในขณะนั้น แล้วเราจะพบจุด “พอ” ของการดื่มครั้งนี้
ส่วนมิวสิกวีดีโอนี้เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 กำกับโดย สกัณห์ อายุรพงศ์ โดยมี จิ๊บบี้ ตะวัน แซ่ตั้ง และขวัญ ศิริขวัญ ชินโชติ พูดถึงเรื่องของชาย – หญิง ที่เป็นตัวแทนของผู้ชาย กับผู้หญิงทั่วโลกที่มีมุมมองในการแก้ปัญหาที่ต่างกัน อย่างในเพลงนี้เป็นการพูดถึงการดื่มแบบมีสติ หลังจากดื่มจนเข้าใจว่าการที่เราดื่มเข้าไปมากเท่าไหร่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรสุดท้ายคนที่คิดได้ก่อนต้องวางแก้ที่เป็นปัญหาและก้าวเดินต่อไป
การตอบรับ
เพลง "ร้อยแก้ว (Slam Drunk)" ได้อันดับสูงสุดที่ 19 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2559 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
จีจีโอ อัลแบร์ติ
จีจีโอ อัลแบร์ติ (เกิด 19 มิถุนายน ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชายชาวอิตาลี
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเนเธอร์แลนด์
ทีมนี้เคยได้รับเหรียญทองจากแข่งขันวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่ แอตแลนตา และ วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996 ที่ รอตเทอร์ดาม
อำพล ตั้งนพกุล
อำพล ตั้งนพกุล หรือมักเรียกกันว่า อากง (1 มกราคม พ.ศ. 2491 — 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ) เป็นชายไทยซึ่งเป็นที่รู้จักเนื่องจากถูกฟ้องว่า ในกลางปี 2553 ได้ส่งข้อความสั้นทางโทรศัพท์เคลื่อนที่สี่ข้อความไปหาสมเกียรติ ครองวัฒนสุข เลขานุการของอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น โดยมีเนื้อหาหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายต่อพระมหากษัตริย์และพระราชินี อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และกฎหมายว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ต่อมา ถูกศาลอาญาพิพากษาจำคุกยี่สิบปี ได้ถึงแก่ความตายในเรือนจำ และผู้สนับสนุนตั้งพิธีศพที่หน้าศาลอาญากับรัฐสภา
ภูมิหลัง
อำพลสมรสกับรสมาลิน ตั้งนพคุณ หรือชื่อเล่นว่า อุ๊ ทั้งคู่มีบุตรสาวสองคน คือ ปรวรรณ โชติพิชิต กับปิยะมาศ ตั้งนพกุล กับบุตรชายอีกจำนวนหนึ่ง เขาเคยประกอบอาชีพขับรถขนส่งสินค้า ครั้นวัยและโรคมาก โดยเฉพาะเมื่อได้ผ่าตัดมะเร็งใต้ลิ้นในปี 2550 แล้ว ก็เลิกไปอาศัยอยู่กับภริยาในห้องเช่าไม่มีเลขที่ ซอยวัดด่านสำโรง อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ดำรงชีพด้วยเงินที่บุตรหลานเจียดให้ตามอัตภาพ โดยเลี้ยงหลานจำนวนสามถึงสี่คนให้เป็นการตอบแทน
การเริ่มคดี
ในกลางปี 2553 สมเกียรติ ครองวัฒนสุข กล่าวโทษต่อกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี ("ปอท.") สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ว่า มีบุคคลส่งข้อความสี่ฉบับมาให้เขาทางโทรศัพท์เคลื่อนที่โดยมีลักษณะน่าจะเป็นความผิดตามกฎหมาย ปอท. จึงตั้งพันตำรวจเอก ศิริพงษ์ ตินลา, พันตำรวจโท ธีรเดช ธรรมสุธีร์ และร้อยตำรวจเอก ศักดิ์ชัย ไกรวีระเดชาชัย สามคน เป็นพนักงานสอบสวน
คณะพนักงานสอบสวนสืบทราบว่า เลขหมายโทรศัพท์ที่ส่งข้อความนั้นเป็นของอำพล จึงขอหมายจับจากศาลอาญา ได้หมายจับที่ 1659/2553 ลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2553 ครั้นแล้ว คณะเจ้าพนักงานตำรวจ ประกอบด้วย พลตำรวจโท ไถง ปราศจากศัตรู กับพวก ติดตามไปจับอำพลได้ที่ห้องเช่าในวันที่ 3 สิงหาคม 2553 พร้อมยึดทรัพย์สินของอำพล ประกอบด้วย โทรศัพท์เคลื่อนที่สามเครื่อง พร้อมซิมการ์ด และระบบอุปกรณ์สายเสียง เป็นของกลาง ศาลอาญาสั่งขังอำพลไว้ที่เรือนจำกลางคลองเปรม ญาติอำพลขอให้ปล่อยชั่วคราว ศาลอาญาไม่อนุญาต ญาติอุทธรณ์เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2553 ศาลอุทธรณ์อนุญาต อำพลถูกขังไว้เป็นเวลาหกสิบสามวันจึงได้รับการปล่อยชั่วคราวเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2553
พลตำรวจโท ไถง แถลงข่าวว่า ในชั้นสอบสวน อำพลปฏิเสธข้อหา แต่รับว่า เป็นเจ้าของโทรศัพท์เคลื่อนที่ของกลาง ทว่า เลิกใช้นานแล้ว กับทั้งอ้างว่า ส่งข้อความทางโทรศัพท์เคลื่อนที่ไม่เป็น และไม่ทราบเลขหมายโทรศัพท์ของบุคคลสำคัญ พลตำรวจโท ไถง ยังว่า เขาเชื่อว่าอำพลเป็นสมาชิกแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ("นปช.") และกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรได้ขึ้นอำพลไว้ในบัญชีดำแล้ว
การฟ้องคดี
ต่อมา วันที่ 18 มกราคม 2554 พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษ ฝ่ายคดีอาญา 7 สำนักงานอัยการสูงสุด ฟ้องอำพลเป็นจำเลยต่อศาลอาญาหาว่า อำพลได้ใช้โทรศัพท์มือถือหมายเลข 08-1349-3615 ซึ่งมีอัตลักษณ์อุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่สากล (International Mobile Equipment Identity) หรือไอมี (IMEI) คือ 358906000230110 ส่งข้อความสั้นจำนวนสี่ข้อความเข้าสู่โทรศัพท์มือถือหมายเลข 08-1425-5599 ของสมเกียรติ ครองวัฒนสุข ในเวลากลางวันของวันต่าง ๆ กัน
พนักงานอัยการขอให้ศาลลงโทษอำพลตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 (หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายต่อพระมหากษัตริย์และพระราชินี) กับทั้งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 (2) และ (3) (นำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ปลอมหรือเท็จ โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายต่อผู้อื่น ประชาชน หรือความมั่นคงของประเทศ)
ศาลอาญารับฟ้อง ตั้งชนาธิป เหมือนพะวงศ์ และภัทรวรรณ ทรงกำพล สองคน เป็นองค์คณะพิจารณาคดี แล้วตรวจพยานในวันที่ 21 มีนาคม 2554 ระหว่างนั้น ได้สั่งขังอำพลอีกครั้งโดยเห็นว่า "การกระทำต่อองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินีและองค์รัชทายาท นับเป็นเรื่องร้ายแรงและกระทบความรู้สึกของปวงชนชาวไทย" ญาติและทนายความฝ่ายจำเลยคัดค้านว่า จำเลยไม่มีพฤติการณ์หลบหนี ปฏิบัติตามคำสั่งศาลมิเคยบิดพลิ้ว กับทั้งจำเลยอายุมากและมีโรคประจำตัว การขังย่อมเป็นผลเสียต่อสุขภาพของเขาและเป็นอุปสรรคในการสู้คดี ตลอดจนขัดต่อรัฐธรรมนูญที่รับรองสิทธิได้รับการปล่อยชั่วคราวด้วย ศาลอาญายกคำร้องคัดค้าน ทนายความขอให้ปล่อยชั่วคราวอีกหลายครั้ง ศาลอาญายกคำขอทุกครั้ง
การพิจารณาและพิพากษา
ในการสืบพยานโจทก์ โจทก์นำสมเกียรติ ครองวัฒนสุข ผู้กล่าวโทษ, บรรดาพนักงานสอบสวนผู้ทำคดีนี้, บุตรสาวทั้งสองของอำพล, ธรรมนูญ อิ่มทั่ว เจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ในระบบจัดเก็บของคอมพิวเตอร์ บริษัทโทเทิ่ล แอ็คเซ็ส คอมมูนิเคชั่น จำกัด (มหาชน) กับนายจักรพันธ์ จุมพลภักดี เจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลตัวผู้ใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ บริษัททรู มูฟ จำกัด มาเบิกความเป็นพยาน สรุปว่า สมเกียรติได้รับข้อความทั้งสี่จากเลขหมายไม่ทราบเจ้าของ จึงถ่ายภาพหน้าจอโทรศัพท์เก็บไว้ แล้วกล่าวโทษต่อเจ้าพนักงานตำรวจ นำมาสู่การสืบสวนคดีและจับกุมอำพล โดยเจ้าพนักงานตำรวจตรวจสอบไปยังบริษัทผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แล้ว เชื่อว่า เลขหมายดังกล่าวเป็นของอำพล ไอมีโทรศัพท์เคลื่อนที่ระบุได้เช่นนั้นและปลอมแปลงกันมิได้ ขณะที่ในการสืบพยานจำเลย จำเลยนำทนายความของตนและญาติพี่น้องเข้าสืบ โดยยืนยันเช่นเดียวกับครั้งปฏิเสธข้อหาในชั้นสอบสวน และยืนยันว่าตนมีความเคารพพระมหากษัตริย์และพระราชินี
ศาลอาญาพิจารณาแล้วเห็นว่า
"'แม้โจทก์จะไม่สามารถนำสืบแสดงให้เห็นได้อย่างชัดแจ้งว่า จำเลยเป็นผู้ที่ส่งข้อความตามฟ้อง...ก็ตาม แต่ก็เพราะเป็นการยากที่โจทก์จะสามารถนำสืบด้วยประจักษ์พยาน เนื่องจากผู้ที่กระทำความผิดที่มีลักษณะร้ายแรงดังกล่าวย่อมจะต้องปกปิดการกระทำของตนมิให้บุคคลอื่นได้ล่วงรู้ ทั้งจะอาศัยโอกาสกระทำเมื่อไม่มีผู้ใดรู้เห็น จึงจำเป็นต้องอาศัยเหตุผลจากพยานพฤติเหตุแวดล้อมกรณีที่โจทก์นำสืบเป็นเครื่องชี้วัดให้เห็นถึงการกระทำและเจตนาซึ่งอยู่ภายใน ซึ่งจากพยานพฤติเหตุแวดล้อมกรณีที่โจทก์นำสืบมาทั้งหมดนั้น ก็สามารถนำสืบแสดงให้เห็นถึงพฤติการณ์ทั้งหมดซึ่งบ่งชี้อย่างใกล้ชิดและสมเหตุสมผลโดยไม่มีข้อพิรุธใด ๆ พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาทั้งหมดประกอบกันจึงมีน้ำหนักมั่นคงรับฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า ในช่วงเวลาเกิดเหตุ จำเลยเป็นผู้ส่งข้อความทั้งสี่ข้อความตามฟ้อง...ซึ่งข้อความดังกล่าวมีลักษณะที่เป็นการดูหมิ่น แสดงความอาฆาตมาดร้าย และเป็นการใส่ความหมิ่นประมาท โดยประการที่จะน่าทำให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ ทรงเสื่อมเสียพระเกียรติยศต่อชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น และถูกเกลียดชัง...ข้อความดังกล่าวล้วนไม่เป็นความจริง เพราะข้อเท็จจริงที่ประจักษ์แก่ประชาชนทั้งประเทศว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า พระบรมราชินีนาถ ทั้งสองพระองค์ ทรงเปี่ยมไปด้วยพระเมตตา...จำเลยจึงมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง'"
พิพากษาว่า อำพลมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 กับทั้งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มาตรา 14 (2) และ (3) การส่งข้อความสี่ฉบับไปในวันเวลาต่างกันเป็นการกระทำความผิดต่อกฎหมายสี่กรรม ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 อันเป็นบทหนักที่สุดเพียงบทเดียว เรียงกระทงไปทุกกรรม โดยลงโทษจำคุกกระทงละห้าปี รวมเป็นจำคุกทั้งสิ้นยี่สิบปี
คำพิพากษาดังกล่าวอ่านเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2554 จากศาลอาญาผ่านระบบประชุมทางวีดิทัศน์ (videoconferencing) ไปยังเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร เนื่องจากอุทกภัยใหญ่ในครั้งนั้นทำให้ไม่อาจเบิกตัวอำพลมาขึ้นศาลได้
ปฏิกิริยา
คณะกรรมการระหว่างรัฐบาลแห่งเอเชียว่าด้วยสิทธิมนุษยชนแสดงความเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 และกฎหมายว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ถูกใช้เป็นเครื่องมือละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกโดยอ้างความมุ่งหมายในการคุ้มครองความมั่นคงของรัฐ และเรียกร้องให้อนุญาตให้ปล่อยอำพลชั่วคราวระหว่างพิจารณาได้
มหาวิทยาลัยเที่ยงคืนว่า กระบวนการขอให้ปล่อยชั่วคราวตลอดจนการพิจารณาเฉพาะในคดีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ผู้ต้องหาหรือจำเลยจะพบอุปสรรคมากมาย ขณะที่คณะผู้แทนสหภาพยุโรปประจำประเทศไทยว่า ประเทศไทยควรใช้กฎหมายโดยไม่เลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
หนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน (The Guardian)  รายงานว่า โทษจำคุกยี่สิบปีของอำพลนั้นหนักที่สุดเท่าที่เคยมีมาในคดีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
ในรายการ ตอบโจทย์ ซึ่งใช้หัวเรื่องว่า "คดีอากงกับมาตรา 112" และออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2554 พนัส ทัศนียานนท์ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งข้อสังเกตว่า ในการพิจารณาคดีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ได้มีการรักษาความยุติธรรมไว้มากน้อยเพียงไร และประชาชนเชื่อมั่นได้สักเท่าไรว่าจะได้รับความยุติธรรม โดยเฉพาะเมื่อมักดำเนินกระบวนพิจารณาเป็นการลับแล้วด้วย ขณะที่นิธิ เอียวศรีวงศ์ กล่าวว่า สะเทือนใจที่ศาลลงโทษจำคุกเป็นเวลายาวนานแก่อำพลซึ่งชราภาพและเป็นมะเร็ง และกล่าวว่า ต้องการเตือนว่า "ความยุติธรรมไม่ได้ลอยอยู่บนฟ้า แต่เป็นความเห็นของมนุษย์ในสังคมแต่ละยุคแต่ละสมัยแต่ละแห่ง...การที่คนมันขยับเขยื้อนกันมากมายเหลือเกินในสังคมจากกรณีอากง มันชี้ให้เห็นว่า ทัศนะต่อความยุติธรรมของไทย มาตรฐานที่ครั้งหนึ่งเคยถือว่าเป็นความยุติธรรม สังคมไทยไม่ได้เห็นอย่างนั้นแล้ว จริง ๆ อากงนี่ถ้าอยู่สมัยอยุธยานี่เอามะพร้าวห้าวยัดปากนะ..."
ในบทความ อากงปลงไม่ตก สิทธิศักดิ์ วนะชกิจ โฆษกศาลยุติธรรม ว่า "...ตามฟ้อง จำเลยอายุหกสิบเอ็ดปี มิได้แก่ชราจนต้องอยู่ในความอนุบาลดูแลของผู้ใด...มิได้แก่เฒ่าคราวปู่ทวด สำหรับบุคคลที่เจนโลกโชกโชน สันดานเป็นโจรผู้ร้าย มีเจตนาทำร้ายสังคม สถาบันหลักของประเทศชาติ และองค์พระประมุขอันเป็นที่เคารพสักการะ...ไม่มีใครอยากให้คนเช่นนี้ลอยนวลอยู่ในสังคมเพื่อสร้างความเสียหายต่อเนื่องหรือแก่ผู้อื่นอีก..." เขาแสดงความคิดเห็นต่อกรณีที่ศาลอาญามิได้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่อำพลว่า "…ถ้าคดีใดอัยการโจทก์สามารถนำสืบพิสูจน์จนให้ศาลเห็นและเชื่อได้ว่า จำเลยมีเจตนาชั่วร้าย...จำเลยในคดีนั้นก็สมควรที่จะได้รับโทษานุโทษตามความเหมาะสมแก่พฤติการณ์แห่งคดี..." และเห็นว่า พฤติกรรมที่เชื่อว่าเป็นของอำพลตามคำฟ้องนั้นร้ายแรงเสมือนน้ำผึ้งหยดเดียวที่อาจนำไปสู่ความเสียหายใหญ่หลวงได้
เหตุแห่งการตาย
เช้าวันที่ 8 พฤษภาคม 2555 อำพลถึงแก่ความตายในเรือนจำกลางคลองเปรมระหว่างต้องโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลอาญาข้างต้น เบื้องต้น สาเหตุการตายไม่ปรากฏ พันตำรวจเอก สุชาติ วงศ์อนันต์ชัย อธิบดีกรมราชทัณฑ์ ว่า เจ้าพนักงานเรือนจำแจ้งเขาว่า อำพลเจ็บท้องเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2555 จึงให้ส่งตัวไปรักษาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ในวันรุ่งขึ้น
มรณกรรมของอำพลเป็นการตายในขณะที่ผู้ตายอยู่ในความควบคุมของเจ้าพนักงาน จำจะต้องมีการชันสูตรพลิกศพและไต่สวนหาเหตุแห่งการตายต่อไป ในการนี้ ธิดา ถาวรเศรษฐ ประธาน นปช. ว่า ติดใจในความตายของอำพล จึงเข้าร่วมชันสูตรพลิกศพกับสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ กระทรวงยุติธรรม กับทั้งขอให้คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศเข้าตรวจสอบมาตรฐานการแพทย์ของโรงพยาบาลในเรือนจำด้วย ต่อมาวันที่ 9 พฤษภาคม 2555 สถาบันนิติวิทยาศาสตร์แถลงว่า อำพลถึงแก่ความตายเพราะโรคมะเร็ง
ส่วนการชันสูตรพลิกศพโดยฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจนั้น วันที่ 8 พฤษภาคมนั้นเอง สถาบันนิติเวชวิทยาได้ตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่ง มีพลตำรวจตรี ณรงศักดิ์ เสาวคนธ์ รองนายแพทย์ใหญ่ กับพวก เป็นกรรมการ และเชิดชัย ตันติศิรินทร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคเพื่อไทย กับพวก เป็นผู้ร่วมสังเกตการณ์ วันถัดมา พันตำรวจเอก สุพล จงพาณิชย์กุลธร โฆษกโรงพยาบาลตำรวจ เปิดเผยผลการชันสูตรพลิกศพว่า อำพลสิ้นชีวิตเพราะโรคมะเร็งตับซึ่งแพร่กระจายไปทั่วร่างกายจนทำให้หัวใจล้มเหลว
การปลงศพ
วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 บุตรภริยาของอำพล กับพวกซึ่งจำนวนหนึ่งเป็นสมาชิก นปช. และอาจารย์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รับศพอำพลจากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ แล้วแห่แหนไปตามถนนจนถึงหน้าศาลอาญาที่ถนนรัชดาภิเษก ครั้นแล้ว ตั้งสวดและรดน้ำที่หน้าศาลอาญานั้นเป็นเวลาหนึ่งคืน โดยมีผู้สนับสนุนมาร่วมฟังสวดเป็นอันมาก ท่ามกลางกองกำลังเจ้าพนักงานตำรวจที่มาเฝ้าระวัง   ทวี ประจวบลาภ อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา ว่า เป็นผู้ร้องขอกำลังเจ้าพนักงานตำรวจมาเอง โดยเจ้าพนักงานแจ้งว่า ไม่สามารถห้ามมิให้คนทั้งนั้นมั่วสุมประชุมกันหน้าศาลได้ แต่จะคอยระวังรักษาความสงบเรียบร้อยให้
ครั้นวันที่ 10 พฤษภาคม 2555 จึงแห่ศพไปสวดที่หน้ารัฐสภา บ่ายลงวันนั้น ก็เคลื่อนไปบำเพ็ญกุศลที่วัดด่านสำโรง ตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ไว้ศพเจ็ดคืน ก่อนฌาปนกิจ  ตลอดงานศพนั้น มีกำลังเจ้าพนักงานตำรวจเข้าเฝ้าระวังเป็นจำนวนมาก อนึ่ง สมาชิก นปช. ณ ท้องที่อื่นได้พากันไว้อาลัยในขณะเดียวกันด้วย
ปฏิกิริยา
เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2555 บงกช คงมาลัย นักแสดง ได้ลงข้อความบนเฟซบุ๊กของเธอ แสดงความชื่นชมยินดีต่อการเสียชีวิตของอำพล เป็นเหตุให้ต่อมาในวันที่ 13 พฤษภาคม ขณะจะเดินทางเข้าเมืองพัทยา เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ เธอถูกคนเสื้อแดงจำนวนมาก ชุมนุมร้องขับไล่ตลอดทาง จนต้องยกเลิกการถ่ายทำและออกจากเมืองพัทยาโดยรีบด่วน
วันที่ 10 พฤษภาคมนั้น สุนัย จุลพงศธร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคเพื่อไทย และประธานกรรมาธิการการต่างประเทศของสภาผู้แทนราษฎร ยังได้เรียกร้องให้มีการอาศัยเหตุการณ์นี้เป็นจุดเริ่มต้นพูดคุยกันถึงการแสวงหาความยุติธรรมในคดีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 ทั้งแสดงความเป็นห่วงต่อผู้ต้องหาคนอื่นในคดีทำนองเดียวกัน ขณะที่ สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เสนอให้เร่งดำเนินกิจกรรมเพื่อยุติความสูญเสียจากประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112
วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 องค์การนิรโทษกรรมสากลได้ประกาศให้อำพลเป็นนักโทษทางความคิด (prisoner of conscience) โดยกล่าวว่า อำพล "เป็นเครื่องสำแดงถึงความอยุติธรรมขนานใหญ่หลวงของกฎหมายว่าด้วยการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพนี้"
ประเทศเวียดนาม
เวียดนาม (Việt Nam เหฺวียดนาม) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam, ก่ง ฮหว่า สา โห่ย จู๋ เหงีย เหวียต นาม) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกสุดของคาบสมุทรอินโดจีน มีพื้นที่รวม 311,699 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 96 ล้านคนใน พ.ศ. 2562 จึงถือเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 15 ของโลก และเป็นอันดับ 9 ของเอเชีย มีพรมแดนติดกับประเทศจีนทางทิศเหนือ, ประเทศลาว และประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก และอ่าวตังเกี๋ย ทะเลจีนใต้ อ่าวไทย ทางทิศตะวันออกและใต้ มีเมืองหลวงคือฮานอย และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือนครโฮจิมินห์ (เดิมชื่อว่า ไซ่ง่อน)
ดินแดนของเวียดนามเป็นที่อยู่อาศัยของมนุษย์ตั้งแต่ยุคหินเก่า ผู้คนเข้ามาตั้งรกรากและรวมตัวกันเป็นรัฐต่าง ๆ บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงซึ่งเป็นที่ตั้งของภูมิภาคทางเหนือของเวียดนามในปัจจุบัน ดินแดนส่วนใหญ่เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิจีนกว่าพันปี ตั้งแต่ 111 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง ค.ศ. 939 ราชวงศ์ฮั่นผนวกดินแดนตอนเหนือและตอนกลางเข้าด้วยกัน รัฐแรกเริ่มของเวียดนามก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณปี 939 ภายหลังเวียดนามชนะจีน (มองโกล) ในยุทธนาวีแม่น้ำบักดั่ง เวียดนามและจักรพรรดิเวียดนามก็เจริญรุ่งเรืองและเริ่มแผ่ขยายอิทธิพลเข้าไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ราชวงศ์เหงียนถือเป็นราชวงศ์สุดท้ายที่ปกครองดินแดนนี้ จนกระทั่งตกเป็นอินโดจีนของฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และภายหลังการปฏิวัติเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488 กองทัพประชาชนในนาม เหวียตมิญ นำโดยโฮจิมินห์ มีบทบาทในการนำเวียดนามปลดแอกจากฝรั่งเศส
เวียดนามต้องเผชิญกับสงครามที่ยืดเยื้อในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ฝรั่งเศสกลับมาเถลิงอำนาจอีกครั้งในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ซึ่งจบลงด้วยชัยของเวียดนามในปี 2497 กระนั้น สงครามเวียดนามได้ปะทุขึ้นไม่นานหลังจากนั้น โดยประเทศเวียดนามถูกแยกเป็นสองส่วนคือ เวียดนามเหนือ (สาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและจีน และ เวียดนามใต้ (สาธารณรัฐเวียดนาม) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐ การยึดกรุงไซ่ง่อนโดยเวียดนามเหนือนำไปสู่การสิ้นสุดของสงคราม กรุงไซ่ง่อนได้รับการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นโฮจิมินห์ ในขณะที่ฮานอยซึ่งเป็นเมืองหลวงของเวียดนามเหนือ ได้กลายเป็นเมืองหลวงของเวียดนามหลังจากการรวมประเทศในปี 2519 ซึ่งดินแดนทั้งหมดได้รวมกันกลายเป็นรัฐสังคมนิยมในชื่อ "สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม" พรรคคอมมิวนิสต์มีบทบาทนำทางการเมือง สิ่งนี้นำไปสู่การวิจารณ์จากนานาชาติรวมถึงการคว่ำบาตรจากโลกตะวันตก สงครามกัมพูชา–เวียดนาม และ สงครามจีน–เวียดนาม ทำให้ประเทศเสื่อมโทรมมากขึ้น ก่อนที่นโยบายโด๋ยเม้ยในปี 2529 โดยพรรคคอมมิวนิสต์จะช่วยให้เศรษฐกิจประเทศเริ่มฟื้นตัว โดยยึดรูปแบบตามการปฏิรูปเศรษฐกิจจีน ส่งผลให้เวียดนามกลายสภาพเป็นหนึ่งในประเทศเศรษฐกิจที่สำคัญในภูมิภาค และเริ่มเข้าร่วมกิจกรรมทางเศรษฐกิจและการเมืองในเวทีโลกมากขึ้น
ปัจจุบันเวียดนามเป็นประเทศกำลังพัฒนา โดยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21 และหากวัดตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ คาดว่าศักยภาพทางเศรษฐกิจของเวียดนามจะทัดเทียมกับประเทศพัฒนาแล้วภายในปี 2593 อย่างไรก็ดี ประชากรจำนวนมากยังประสบกับความยากจน และเวียดนามยังเผชิญความโดดเดี่ยวทางการเมือง ปัญหาสำคัญได้แก่ การทุจริตทางการเมือง รวมถึงการให้เสรีภาพสื่อและสิทธิมนุษยชนในระดับต่ำ ใน พ.ศ. 2543 ได้มีการสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศต่าง ๆ เวียดนามเป็นสมาชิกขององค์การระหว่างประเทศหลายแห่ง เช่น สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก, ข้อตกลงความครอบคลุมและความก้าวหน้าเพื่อหุ้นส่วนทางการค้าภาคพื้นเอเชียแปซิฟิก, ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด, องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และ องค์การการค้าโลก และยังเคยมีบทบาทในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
ชื่อ
คำว่า "เวียดนาม" หรือ "เหวียดนาม" (Việt Nam,, เหวียดนาม) คืออีกชื่อหนึ่งของ "นามเหวียด" (Nam Việt นามเหวียด; ; แปลว่า "เวียดใต้") โดยเป็นชื่อที่เริ่มใช้ตั้งแต่สมัยราชวงศ์เจี่ยว (Nhà Triệu; 家趙, หญ่าเจี่ยว) ในช่วงศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล หรือช่วงระหว่างปีพ.ศ. 344 ถึง 443 คำว่า "เหวียด" (Việt)' เดิมเป็นชื่อย่อของ บั๊กเหวียด (Bách Việt บ๊าก เหฺวียด; ; แปลว่า "ร้อยเวียด") ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกกลุ่มชนที่เคยอาศัยอยู่บริเวณทางใต้ของจีนและทางเหนือของเวียดนาม
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
เป็นอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ในเวียดนามมีชื่อเสียงมากโดยเฉพาะอารยธรรมยุคหินใหม่ ที่มีหลักฐานคือกลองมโหระทึกสำริด และชุมชนโบราณที่ดงเซิน เขตเมืองแทงหวา ทางใต้ของปากแม่น้ำแดง สันนิษฐานว่าบรรพบุรุษของชาวเวียดนามโบราณผสมผสานระหว่างชนเผ่ามองโกลอยด์เหนือจากจีนและใต้ ซึ่งเป็นชาวทะเล ดำรงชีพด้วยการปลูกข้าวแบบนาดำและจับปลา และอยู่กันเป็นเผ่า บันทึกประวัติศาสตร์ยุคหลังของเวียดนามเรียกยุคนี้ว่าอาณาจักรวันลาง มีผู้นำปกครองสืบต่อกันหลายร้อยปีเรียกว่า กษัตริย์หุ่ง แต่ถือเป็นยุคก่อนประวัติศาสตร์
สมัยประวัติศาสตร์
เวียดนามเริ่มเข้าสู่ยุคประวัติศาสตร์หลังจากตอนใต้ของจีนเข้ารุกรานและยึดครองดินแดนแถบลุ่มแม่น้ำแดง จากนั้นไม่นานจักรพรรดิจิ๋นซีซึ่งเริ่มรวมดินแดนจีนสร้างจักรวรรดิให้เป็นหนึ่งเดียว โดยได้ยกทัพลงมาและทำลายอาณาจักรของพวกถุกได้ ก่อนผนวกดินแดนลุ่มแม่น้ำแดงทั้งหมด ให้ขึ้นตรงต่อศูนย์กลางการปกครองหนานไห่ ที่เมืองพานอวี่หรือกว่างโจวในมณฑลกวางตุ้งปัจจุบัน หลังสิ้นสุดราชวงศ์ฉิน ข้าหลวงหนานไห่คือจ้าวถัว ประกาศตั้งหนานไห่เป็นอาณาจักรอิสระ ชื่อว่า หนานเยว่ หรือ นามเหวียต ในสำเนียงเวียดนามซึ่งเป็นที่มาของชื่อเวียดนามในปัจจุบัน ก่อนกองทัพฮั่นเข้ายึดอาณาจักรนามเหวียด ได้ในปี พ.ศ. 585 และผนวกเป็นส่วนหนึ่งของจีน ใช้ชื่อว่า เจียวจื้อ ขยายอาณาเขตลงใต้ถึงบริเวณเมืองดานังในปัจจุบัน และส่งข้าหลวงปกครองระดับสูงมาประจำ เป็นช่วงเวลาที่ชาวจีนนำวัฒนธรรมจีนทางด้านต่าง ๆ ไปเผยแพร่ที่ดินแดนแห่งนี้ พร้อมเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ทรัพยากรจากชาวพื้นเมืองหรือชาวเวียดนามจนนำไปสู่การต่อต้านอย่างรุนแรงหลายครั้งเช่น:
การปกครองของจีนในเวียดนามขาดตอนเป็นระยะตามสถานการณ์ในจีนเอง ซึ่งเป็นโอกาสให้ชาวพื้นเมืองในเวียดนามตั้งตนเป็นอิสระ ในช่วงเวลาที่เวียดนามอยู่ใต้การปกครองของราชวงศ์ถาง พุทธศาสนาเริ่มเข้าสู่เวียดนาม เมืองต้าหลอหรือฮานอย เป็นเมืองใหญ่ที่สุดเป็นศูนย์กลางการค้าการเดินทางของชาวจีนและอินเดีย พระสงฆ์และนักบวชในลัทธิเต๋าจากจีนเดินทางเข้ามาอาศัยในดินแดนนี้ ต่อมาราชวงศ์ถางได้เปลี่ยนชื่อเขตปกครองนี้ใหม่ว่า อันหนาน (หรืออันนัม ในสำเนียงเวียดนาม) หลังปราบกบฏชาวพื้นเมืองได้ แต่ถือเป็นช่วงเวลาสุดท้ายที่จีนครอบครองดินแดนแห่งนี้
ไดโก่เวียด เริ่มสร้างระบบการปกครองแบบจีนมากกว่ายุคก่อนหน้า และตั้งตนเป็น จักรพรรดิดิงห์เตียน หรือ ดิงห์เตียนหว่าง เสมือนจักรพรรดิจิ๋นซีผู้รวบรวมจีน ถือเป็นการเริ่มใช้ตำแหน่งจักรพรรดิหรือ หว่างเด๋ ในเวียดนามเป็นครั้งแรก