cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฟาโรห์โซเบกเนเฟรู
อนุสรณ์สถานที่เกี่ยวข้องกับพิธีพระบรมศพ
ยังไม่ได้รับการระบุที่ตั้งของหลุมฝังพระศพของฟาโรห์โซเบคเนเฟรูอย่างแน่ชัด โดยมีพีระมิดแห่งมาซกูนาเหนือถือเป็นอนุสรณ์สถานของพระองค์ อย่างไรก็ตาม ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดที่จะยืนยันสถานที่ดังกล่าวนี้ และพีระมิดดังกล่าวอาจจะมีอายุย้อนไปจนถึงช่วงหนึ่งหลังจากสิ้นสุดราชวงศ์ที่สิบสอง ซึ่งมีเพียงโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้นที่เสร็จสมบูรณ์ การก่อสร้างโครงสร้างส่วนบนและวิหารที่ยิ่งใหญ่นั้นไม่เคยเริ่มต้นขึ้น ทางเดินของโครงสร้างพื้นฐานมีแผนที่ซับซ้อน บันไดทางลงใต้จากด้านตะวันออกของพีระมิดที่นำไปสู่ห้องสี่เหลี่ยมซึ่งเชื่อมต่อกับทางลาดถัดไปที่ทอดไปทางทิศตะวันตกไปยังประตูน้ำ ประตูทางเข้าประกอบด้วยบล็อกควอตซ์ขนาด 42,000 กิโลกรัม (93,000 ปอนด์) ที่ตั้งใจจะเลื่อนเข้าไปและปิดกั้นทางเดิน เมื่อเลยทางเดินผ่านไปอีกหลาย ๆ โค้งและช่องประตูเล็กๆ อีกอันที่สองก่อนจะสิ้นสุดที่ห้องโถง ทางใต้ของห้องนี้เป็นห้องฝังพระศพซึ่งเกือบทั้งหมดสลักจากหินควอทซ์ก้อนเดียว ซึ่งทำหน้าที่เป็นห้องสำหรับใส่โลงพระศพ ในช่องลึก มีวางฝาหินควอทไซต์ซึ่งจะถูกเลื่อนเข้าที่เหนือโลงพระศพแล้วล็อคเข้าที่โดยแผ่นหินที่กั้นไว้ ผู้ทำการก่อสร้างได้ทาสีแดงและเติมเส้นสีดำ ทางเดินที่นำไปสู่พีระมิดสร้างด้วยอิฐโคลน ซึ่งคนงานต้องเคยใช้ ถึงแม้ว่าสถานที่ฝังศพจะถูกสร้างขึ้น แต่ไม่มีการฝังพระศพเลย สถานที่นี้เรียกว่า เซเคม โซเบคเนเฟรู ซึ่งถูกกล่าวถึงบนบันทึกกระดาษปาปิรัสที่พบในฮาราเกห์ ซึ่งอาจเป็นชื่อพีระมิดของพระองค์  บนจารึกจากที่ฝังศพจากอไบดอส ซึ่งขณะนี้อยู่ในมาร์แซย์ ได้มีการกล่าวถึงผู้ดูแลห้องเก็บของของฟาโรห์โซเบคเนเฟรูนามว่า เฮบิ ซึ่งจารึกขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสาม และเป็นหลักฐานยืนยันถึงการบูชาพระศพอย่างต่อเนื่อง
แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
-1802
กุสตาโบ ดูดาเมล
กุสตาโบ อาโดลโฟ ดูดาเมล รามิเรซ (Gustavo Adolfo Dudamel Ramírez) เป็นวาทยกรและนักไวโอลินชาวเวเนซุเอลา เขาเคยเป็นผู้อำนวยการวงออร์เกสตาซินโฟนิกาซิมอนโบลิบาร์ (Orquesta Sinfónica Simón Bolívar) ในเวเนซุเอลา และลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์มอนิก (Los Angeles Philharmonic) ในสหรัฐอเมริกา
ดูดาเมลเกิดในบาร์กีซีเมโต ประเทศเวเนซุเอลา เขาเริ่มเรียนวิชาดนตรีตั้งแต่ยังเล็ก และเริ่มเรียนไวโอลินเมื่อมีอายุ 10 ขวบ ดูดาเมลเริ่มเรียนวาทยการใน ค.ศ. 1995 และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการวงออร์เกสตาซินโฟนิกาซิมอนโบลิบาร์ ซึ่งเป็นวงออร์เคสตราเยาวชนของเวเนซุเอลา และมีโอกาสออกแสดงในหลายประเทศ เขายังเข้าเป็นศิษย์ของชาร์ล ดูว์ตัว (Charles Dutoit) ใน ค.ศ. 2002 และเป็นผู้ช่วยของไซมอน แรตเทิล ใน ค.ศ. 2003 และเมื่อเขาชนะรายการกุสตาฟมาห์เลอร์คันดักติงคอมพิทิชัน (Gustav Mahler Conducting Competition) ใน ค.ศ. 2004 ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มแพร่กระจาย เขาได้เข้าเป็นวาทยกรหลักประจำวงกอเทนเบิร์กซิมโฟนี (Gothenburg Symphony) ระหว่าง ค.ศ. 2007–2008
ดูดาเมลได้เฉิดฉายในวงการเมื่อเขามีโอกาสเป็นวาทยกรในการแสดงของดอน โจวันนี ที่โรงละครลาสกาลาในนครมิลานเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ต่อมาเขายังมีโอกาสเป็นวาทยกรให้กับวงเวียนนาฟิลฮาร์มอนิก (Vienna Philharmonic) เป็นครั้งแรกในเทศกาลลูเซิร์น ต่อมายังมีโอกาสเป็นวาทยกรให้กับวงชทุตการ์ตเรดิโอซิมโฟนีออร์เคสตรา (Stuttgart Radio Symphony Orchestra) ในการแสดงต่อพระพักตร์สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ในนครรัฐวาติกันเมื่อ ค.ศ. 2007
อ้างอิง
1981
เลิทเชินทัล
เลิทเชินทัล (Lötschental) เป็นหุบเขาที่ใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของหุบเขาโรนในรัฐวาเลของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาแอลป์ หุบเขานี้มีความยาวประมาณ 27 กิโลเมตร รายล้อมด้วยภูเขาสูงหลายแห่ง บีทชฮอร์น (3,934เมตร), ฮอคเคินฮอร์น (3,293เมตร), วีเลอร์ฮอร์น (3,307เมตร) เป็นต้น หุบเขาแห่งนี้มีประชากรทั้งสิ้นราว 1,500 คน หมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดชื่อวีเลอร์ (Wiler)
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิล
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิล (The Wieners Circle) เป็นร้านฮอตดอก ตั้งอยู่บนถนนคลาร์ก ย่านลิงคอล์นพาร์ค ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐ เป็นที่รู้จักจากแมกซ์เวลล์สตรีทพอลิช, ขาร์ด็อก, แฮมเบอร์เกอร์, ฟรายส์ราดชีส และการพ่นคำหยาบคายใส่กัน ระหว่างลูกค้าและผู้ขาย
วีเนอส์เซอร์เคิลเป็นที่รู้จักจากอาหารจำพวกย่างชาร์ โดยเฉพาะฮอตดอก และ แฮมเบอร์เกอร์ (ซึ่งเรียกว่า ชาร์ด็อก; char-dogs กับ ชาร์เบอร์เกอร์; char-burgers) อาหารจานขึ้นชื่อคือ ชาร์ด็อก "เดอะเวิกส์" ("the works") ซึ่งประกอบด้วยไส้กรอกเนื้อเวียนนาย่างบนขนมปังเม็ดป็อปปี โปะกน้าด้วยมัสตาร์ด, หอมใหญ่สับ, เรลิช, แตงกวาดองดิล, มะเขือเทศ, พริกสปอร์ต และเกลือเซเลรี
ประวัติศาสตร์
เดอะวีเนอส์เซอร์เคิลเปิดให้บริการในปี 1983 เปิดขึ้นแทนที่ร้านอาหารประเภทเดียวกันในตำแหน่งเดียวกันที่ชื่อ Harry-O's ในช่วงต้นทศตวรรษ 1990s (ราว 1992 ) แลรี โกลด์ (Larry Gold) หนึ่งในเจ้าของร้าน เรียกลูกค้าที่เมาและมึน ๆ ว่า "แอสโฮล" ("asshole") เพื่อเรียกให้ลูกค้าสนใจ ต่อมาจึงพัฒนาเป็นวัฒนธรรมการพ่นคำหยาบคายและระรานทางวาจาระหว่างลูกค้ากับผู้ค้าในช่วงกลางคืน บรรยากาศในร้านมีตั้งแต่สนุกสนาน ไปจนถึงบางครั้งอาจเป็นภัย ถึงแม้ในข่วงเปิดให้บริการระหว่างวัน พนักงานของร้านจะใช้ถ้อยคำสุภาพปกติ แต่ในช่วงกลางคืน พนักงานและผู้ค้าจะพ่นคำหยาบคายและระรานลูกค้าอย่างรุนแรง ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ร้านอาจเปิดให้บริการถึงตีห้า ลูกค้าส่วนใหญ่จึงเป็นคนเมาที่พึ่งเสร็จจากร้านเหล้าในละแวกใกล้เคียง
นอกจากนี้ร้านยังเป็นที่รู้จักจากประวัติการเสียดสีการเมืองมาประกอบป้ายและการค้ามาอย่างยาวนาน สนเดือนมีนาคม 2016 ร้านเปิดตัวฮอตดอก "ฟุตลองทรัมป์" สามนิ้ว (3-inch "Trump footlong")
ในสื่อ
ร้านอาหารเคยปรากฏอยู่ในตอนหนึ่งของ Insomniac with Dave Attell ทางช่องคอเมดีเซนทรอล ในปี 2002 (ฤดูกาล 2, ตอนที่ 1)
ร้านเคยเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักของรายการเรียลิตีทางช่อง ทรูทีวี ในชื่อ The Weiner's Circle
ในเดือนเมษายน 2020 ระหว่างการระบาดของโควิด-19 ร้านอาหารได้เริ่มทำโชว์ทางยูทูบในชื่อ Wieners Circle TV
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเกาหลีใต้ทั้งสิ้น 15 แหล่ง ประกอบด้วยมรดกโลกทางวัฒนธรรม 13 แหล่ง และมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แห่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเกาหลีใต้มีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
ประเทศชาด
ชาด (Tchad; تشاد, Tshād) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแอฟริกากลาง มีอาณาเขตทางเหนือจดประเทศลิเบีย ทางตะวันออกจดประเทศซูดาน ทางใต้จดสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ทางตะวันตกเฉียงใต้จดประเทศแคเมอรูนและประเทศไนจีเรีย และทางตะวันตกจดประเทศไนเจอร์ เนื่องจากมีระยะไกลจากทะเลและมีภูมิอากาศเป็นแบบทะเลทรายเป็นส่วนใหญ่ ประเทศจึงได้ชื่อว่าเป็น "หัวใจตายของแอฟริกา" (dead heart of Africa) ทางเหนือมีทิวเขาทิเบสตี (Tibesti Mountains) ซึ่งเป็นเทือกเขาที่ใหญ่ที่สุดในทะเลทรายสะฮารา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐเฟรนช์อิเควทอเรียลแอฟริกา (Federation of French Equatorial Africa) มีชื่อตามทะเลสาบชาด (Lake Chad)
ประวัติศาสตร์
ชาดเป็นดินแดนที่เคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของพ่อค้าชาวอาหรับ ฝรั่งเศสเข้ามาปกครองชาดเมื่อ พ.ศ. 2443 จนได้รับเอกราชเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2503
ใน พ.ศ. 2509 กลุ่มมุสลิมทางภาคเหนือก่อกบฏต่อต้านรัฐบาลในภาคใต้ที่เป็นชาวคริสต์ รัฐบาลชาดเปิดให้กองทหารลิเบียเข้ามาในประเทศเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 และแสดงเจตนารมณ์จะรวมเข้ากับลิเบียเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2524 แต่ถูกฝรั่งเศสและหลายชาติในแอฟริกาคัดค้าน กองทหารลิเบียจึงถอนตัวออกไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2524 กบฏมุสลิมนำโดยฮาเบอร์เข้ายึดเมืองหลวงได้ใน พ.ศ. 2526 แต่ยังต้องต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามที่มีลิเบียหนุนหลัง ฝรั่งเศสเข้ามาสนับสนุนฮาเบอร์ ต่อมาฝรั่งเศสกับลิเบียตกลงจะถอนทหารออกจากชาดพร้อมกันภายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2527 แต่ลิเบียยังคงทหารไว้ทางเหนือของชาดจนถูกทหารชาดขับออกไปในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2530
ชาดต้องประสบกับปัญหาสงครามกลางเมืองหลายครั้ง รวมถึงการบุกรุกดินแดนโดยลิเบีย และกลุ่มกบฏที่ดำเนินการก่อความไม่สงบอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ อย่างไรก็ตาม สถานการณ์เริ่มพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นตั้งแต่ปี 2533 เป็นต้นมา เมื่อนาย Deby สถาปนาตนเองขึ้นเป็นประธานาธิบดี และได้ยกร่างและประกาศใช้รัฐธรรมนูญ และจัดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี 2539 และปี 2544
อย่างไรก็ตาม ในปี 2548 ได้มีกลุ่มกบฏใหม่เกิดขึ้นทางชายแดนฝั่งตะวันตกของซูดาน และดำเนินการก่อความไม่สงบทางภาคตะวันออกของชาด ปัจจุบัน อำนาจทางการเมืองของประเทศยังคงตกอยู่ในมือของคนกลุ่มน้อยของประเทศ
ภูมิอากาศ
ภาคเหนือมีอากาศแบบทะเลทราย ทางภาคใต้มีอากาศร้อนชื้น ฝนตกมากในเดือนสิงหาคม และแห้งแล้งที่สุดในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม อากาศหนาวที่สุดในเดือนธันวาคม (ประมาณ 14-33 องศาเซลเซียส)
การเมืองการปกครอง
ชาดปกครองในระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ มาจากการเลือกตั้งโดยตรง ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี นายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาล ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี มีอำนาจในการเสนอชื่อแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีเพื่อทำหน้าที่บริหารประเทศ ฝ่ายนิติบัญญัติ ประกอบด้วยรัฐสภาระบบสองสภา มีสมาชิกสภา 155 คน มาจากการเลือกตั้งและดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ในขณะที่วุฒิสมาชิกดำรงตำแหน่งคราวละ 6 ปี มีการเลือกตั้งทุก ๆ 2 ปี เพื่อทดแทนสมาชิก 1 ใน 3 ส่วนของสภาที่พ้นหน้าที่ ฝ่ายตุลาการประกอบด้วยศาลสูง ศาลอุทธรณ์ ศาลอาญา และศาลแขวง ประธานาธิบดี Idriss Deby ซึ่งได้ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโดยการทำรัฐประหารในปี 2533 ได้ปกครองประเทศเรื่อยมา ทั้งนี้ ในเดือนมิถุนายน 2548 ประธานาธิบดี Idriss Deby ได้จัดให้มีการลงประชามติเพื่อปรับแก้รัฐธรรมนูญซึ่งยังผลให้ตนสามารถสมัครลงชิงชัยตำแหน่งประธานาธิบดีต่อได้เป็นสมัยที่ 3 และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีต่อมา และดำรงตำแหน่งมาจนถึงปัจจุบัน ท่ามกลางกระแสคัดค้านของพวกกบฏที่ยังคงใช้ความรุนแรงในความพยายามโค่นล้มรัฐบาล
การแบ่งเขตการปกครอง
18 เขตได้แก่
ศาสนา
อิสลามร้อยละ 53.1 คริสต์ร้อยละ 34.3 (คาทอลิกร้อยละ 20.1 โปรเตสแตนต์ร้อยละ 14.2) อื่น ๆ ร้อยละ 12.6
กล้ามเนื้อแสยะยิ้ม
กล้ามเนื้อแสยะยิ้ม หรือ กล้ามเนื้อไรซอเรียส (risorius) มีจุดเกาะต้นจากพังผืดเหนือต่อมพาโรติด และทอดในแนวขวางมาด้านหน้า อยู่ชั้นผิวกว่ากล้ามเนื้อแพลทิสมา (platysma) และเข้าเป็นจุดเกาะปลายที่ผิวหนังบริเวณมุมปาก ใยของกล้ามเนื้อนี้เป็นมัดแคบๆ มีส่วนกว้างที่สุดที่จุดเกาะต้น และมีความหลากหลายมากในขนาดและรูปร่าง
หน้าที่
กล้ามเนื้อไรซอเรียสดึงมุมปากไปทางด้านข้างทำให้แสดงลักษณะแสยะยิ้ม หรืออาการยิ้มแบบไม่เต็มใจ ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องของผิวหนังตา ซึ่งต่างจากการยิ้มอย่างเต็มใจซึ่งจะอาศัยการทำงานของกล้ามเนื้อไซโกมาติคัส เมเจอร์ (zygomaticus major) และกล้ามเนื้อไซโกมาติคัส ไมเนอร์ (zygomaticus minor) และทำให้เกิดรอยย่นรอบดวงตาจากการทำงานของกล้ามเนื้อหลับตา (orbicularis oculi)
เส้นประสาทที่เลี้ยง
กล้ามเนื้อแสยะยิ้มเลี้ยงโดยเส้นประสาทเฟเชียล (CN VII) เช่นเดียวกับกล้ามเนื้อแสดงสีหน้ามัดอื่นๆ
เดอะ ทิน เรด ไลน์ ฝ่านรกยึดเส้นตาย
เดอะ ทิน เรด ไลน์ ฝ่านรกยึดเส้นตาย (The Thin Red Line) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวมหากาพย์สงคราม ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1998 เขียนบทและกำกับโดย เทอร์เรนซ์ มาลิก เป็นการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ครั้งที่สองของนวนิยายชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1962 โดย เจมส์ โจนส์ โดยดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1964 อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ถือว่าเป็นการสร้างใหม่ ภาพยนตร์เล่าเรื่องสมมติของยุทธการที่ภูเขาออสเตน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทัพกัวดัลคะแนลในสงครามแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง โดยแสดงทหารจากกองร้อยซี, กองพันที่ 1, กรมทหารราบที่ 27, กองทหารราบที่ 25 แสดงโดย ฌอน เพนน์, จิม คาวีเซล, นิก โนลต์, อีไลอัส โคเทียสและเบน แชปลิน ชื่อของนวนิยายมาจากบทกลอน "ทอมมี" ของ รัดยาร์ด คิปลิง จาก แบร์แรก-รูมบัลลาดส์ ซึ่งเขาเรียกทหารราบอังกฤษว่า "เดอะทินเรดไลน์ออฟฮีโรส์" อ้างอิงถึงการยืนของกองร้อยที่ 93 ในยุทธการที่บาลาคลาวาของสงครามไครเมีย
เนื้อเรื่องย่อ
กองร้อยชาร์ลี ถูกส่งไปยังเกาะกัวดาคาแนล ในหมู่เกาะโซโลมอน กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เพื่อทำการยึดและทำลายฐานทัพญี่ปุ่นเพื่อป้องกันมิให้กองทัพญี่ปุ่นเคลื่อนพลไปไหนได้
วิทท์ (จิม คาวีเซล) พลทหารประจำกองร้อยมักหนีทหารไปอยู่กับชาวพื้นเมือง แต่ได้จ่าเวลช์ (ณอน เพนน์) คอยช่วยเหลือ แต่ทั้งคู่มักจะเห็นไม่ตรงกันในเรื่องปรัชญาของการมีชีวิตและสงครามที่กำลังดำเนินอยู่นี้
ในขณะที่ผู้พันทอลล์ (นิล โนลเต้) ถูกกดดันจากผู้บังคับบัญชา (จอห์น ทราโวลต้า) ผู้พันทอลล์พยายามสั่งให้ทหารทุกนายรุกอย่างเต็มที่เพื่อยึดพื้นที่เกาะให้ได้ โดยไม่สนว่าจะมีทหารตายไปกี่นาย แต่ผู้กองสตารอส (อีเลียส โคเทียส์) ผู้นำกองทหารไม่เห็นด้วยที่จะสั่งให้ลูกน้องไปตาย สร้างความไม่พอใจอย่างมากแก่ผู้พันทอลล์ แต่ผู้กองกัฟฟ์ (จอห์น คูแช็ค) นายทหารคนสนิทคิดวิธีได้โดยไม่ต้องใช้กำลังมากมาย ในที่สุดเมื่อทำตามแผนของผู้กองกัฟฟ์ กองร้อยชาร์ลีก็สามารถจะยึดครองที่ตั้งของกองทัพญี่ปุ่นได้ แต่เมื่อได้รับชัยชนะแล้ว ปรากฏว่าสิ่งที่ทหารทุกคนได้ไม่ใช่ความรื่นเริงดีใจแต่การเป็นทำลายจิตวิญญาณความเป็นมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
The Thin Red Line เป็นภาพยนตร์ความยาวกว่า 3 ชั่วโมง มีฉากหลังเป็นสงครามโลกครั้งที่สองแถบหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ โดยสร้างจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของเจมส์ โจนส์ ที่ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1962 และเคยสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วครั้งหนึ่งในชื่อเรื่องเดียวกันเมื่อปี ค.ศ. 1964 ซึ่งในครั้งนี้มีดารานำแสดงจำนวนมากเข้าร่วมแสดง โดยที่ไม่มีใครเป็นตัวเอก แต่บทจะเฉลี่ยกันไปทุกคน
ขณะที่ภาพยนตร์ออกฉายได้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับ Saving Private Ryan ของสตีเว่น สปีลเบอร์ก ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองที่ฉายในเวลาไล่เลี่ยกัน ในขณะที่ Saving Private Ryan เน้นไปที่ความรุนแรงและโหดร้ายของสงคราม โดยผ่านการนำเสนอที่ให้เห็นกันจะ ๆ ถึงเลือด เนื้อ และความตาย แต่ The Thin Red Line กลับนำเสนอความโหดร้ายของสงครามในแง่มุมที่ต่างกันออกไป เพราะ The Thin Red Line นำเสนอโดยผ่านคำรำพันของเหล่าทหารที่พูดถึงปรัชญาชีวิต และการตั้งคำถามว่า ชีวิตคืออะไร ตนมาที่นี่ทำไม ความโหดร้ายที่แท้จริงของสงครามไม่ใช่มีผลเพียงร่างกาย หากแต่ยังทำลายลึกไปถึงจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ โดยที่หลายฝ่ายให้ความเห็นตรงกันว่า The Thin Red Line ดูยากกว่า Saving Private Ryan มาก โดย จีน ซิสเกล นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ได้ให้ความเห็นว่า "หลักแหลม... มหัศจรรย์... ภาพยนตร์สงครามที่ดีที่สุดแห่งยุค"
The Thin Red Line โดดเด่นมากในเรื่องการกำกับภาพ โดยตลอดทั้งเรื่องมีภาพธรรมชาติงดงามของเกาะกัวดาคาแนลและสัตว์พื้นเมืองต่าง ๆ ภาพยนตร์ได้รางวัลหมีทองคำ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน และมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 7 รางวัลด้วยกัน ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม, กำกับภาพยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
ซาเวียร์ ซามูเอล
ซาเวียร์ ซามูเอล (Xavier Samuel) เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย มีผลงานทั้งภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เขาแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง September  และ Newcastle และเขาารับบทเป็นไรลีย์ ในภาพยนตร์ Eclipse ภาพยนตร์ภาคที่ 3 ของ Twilight
ซามูเอลใรผลงานละครเวทีในเรื่อง Osama the Hero ซึ่งเขาได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีจากซิดนีย์มอร์นิงเฮอรัลด์
อ้างอิง
1983
อาวุธยุทโธปกรณ์อากาศยาน
อาวุธยุทโธปกรณ์อากาศยาน (Aircraft ordnance) หรือ อาวุธยุทโธปกรณ์ (ในบริบทของการบินทหาร) เป็นอาวุธ (เช่น ระเบิด, ขีปนาวุธ, จรวด และกระสุนปืน) ที่เครื่องบินใช้ คำนี้มักใช้เมื่ออธิบายวัตถุของอากาศยาน ที่สามารถบรรทุกได้โดยอากาศยานหรือวัตถุที่ทิ้งใส่ อาวุธยุทโธปกรณ์อากาศยานยังรวมถึงอาวุธอากาศสู่อากาศ, ต่อต้านเรือผิวน้ำ และต่อต้านเรือดำน้ำ
อาวุธยุทโธปกรณ์สามารถบรรทุกในบอมบ์เบย์หรือแขวนจากตำบลติดอาวุธ
สำหรับอาวุธจำนวนมากมีการจำกัดระยะเวลาที่สามารถบินได้ (เช่น ความเสียหายจากการสั่นสะเทือน) โดยหลังจากนี้ จะไม่รับประกันความปลอดภัยหรือประสิทธิภาพของอาวุธยุทโธปกรณ์เหล่านั้น นี่อาจเป็นปัญหาหากอาวุธที่ออกแบบมาสำหรับความขัดแย้งที่รุนแรงมากเมื่อถูกนำไปใช้หลายภารกิจในการทัพการปราบปรามการก่อกบฏที่ยาวนาน
อิลดีโว
อิลดีโว (Il Divo) คือกลุ่มศิลปินที่นำเทคนิคการร้องแบบโอเปร่าผสมผสานดนตรีแนวป๊อปในแบบโรแมนติก โดยมีวงออร์เคสตราบรรเลงประกอบ อิลดีโวประสบความสำเร็จอันดับที่ 1 ในชาร์ตระหว่างประเทศกว่า 26 แห่ง ยอดขายกว่า 13 ล้านแผ่น ได้รับสถานะทองและทองคำขาวกว่า 104 รางวัลทั่วโลก อิลดีโวประกอบไปด้วยสมาชิกดังต่อไปนี้
การรวมวงดนตรี [2545-2547]
อิลดีโวคือวงดนตรีในโครงการของไซมอน โคเวลล์ กรรมการรายการประกวดร้องเพลงอเมริกันไอดอล (สหรัฐอเมริกา) และป๊อปไอดอล (สหราชอาณาจักร) โดยใช้เวลากว่า 2 ปีในการคัดเลือกสมาชิกวง อิลดีโวมีจุดเด่นที่ "เสียง" ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี, "รสนิยม" โดยอาร์มานี่ เป็นผู้สนับสนุนเครื่องแต่งกาย และ "ความโรแมนติก" อิลดีโว ลงนามกับโซนี่ บีเอ็มจี ของสหราชอาณาจักร
ความคิดริเริ่มการตั้งวงอิลดีโวนี้ เริ่มต้นหลังจากไซมอนได้ฟังเพลงของ อานเดรอา โบเชลลี และ ซาร่าห์ ไบรท์แมน ในบทเพลง Con te partirò หรือในฉบับภาษาอังกฤษ "ไทม์ทูเซกู๊ดบาย" (Time to Say Goodbye) ไซมอนเลือกที่จะคัดเลือกสมาชิกวงจากหลาย ๆ ประเทศ (ซึ่งสมาชิกวงมาจาก สเปน, สวิตเซอร์แลนด์, ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา) ซึ่งพยายามให้เสียงเหมือน "เดอะทรีเทอเนอร์" (อันประกอบไปด้วย Plácido Domingo, José Carreras, ลูชิอาโน ปาวารอตติ)
สมาชิกทั้ง 4 ประกอบไปด้วย เดวิด มิลเลอร์ (อเมริกัน) จบการปริญญาตรีด้านการร้องเพลงและปริญญาโทด้านละครโอเปร่าจากมหาวิทยาลัยในโอไฮโอ เดวิดย้ายมาอยู่นิวยอร์กได้ 10 ปี ร้องและเล่นละครโอเปร่ามามากกว่า 45 การแสดง ล่าสุดเขาร่วมเล่นละครบรอดเวย์ของผู้กำกับ Baz Luhrman เรื่อง Puccini’s La Boheme ด้วย, เซบาสเตียง อีซองบาร์ (ฝรั่งเศส) เขาเรียนการร้องเพลงด้วยตนเอง สามารถแต่งเพลง เล่นกีตาร์และเปียโนได้ เขาอำนวยการสร้างงานให้ศิลปินฝรั่งเศสหลายคน, อูร์ส บือเลอร์ (สวิตเซอร์แลนด์) เริ่มร้องเพลงและตั้งวงร็อกของตัวเองตั้งแต่อายุ 17 ปี ที่เมือง Luzern บ้านเกิดของเขา จากนั้นเขาย้ายมาอัมสเตอร์ดัมเพื่อเรียนการร้องเพลง, การ์โบส มารีน (สเปน) ผ่านเวทีละครโอเปร่ามามากมาย โดยได้รับบทเด่นในเรื่อง Les Miserables, The Man From La Mancha และ Beauty And The Beast
ก้าวแรกแห่งความสำเร็จ [2547 - 2549]
อิลดีโว วางจำหน่ายอัลบั้มแรกในชื่อ อิลดีโว ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 (ในประเทศไทยวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2548) พวกเขาทำลายสถิติกว่า 25 ปีของ Led Zeppelin ซึ่งเป็นวงเดียวที่ประสบความสำเร็จเป็นอัลบั้มอันดับ 1 โดยไม่มีการออกซิงเกิล ออกเพื่อประชาสัมพันธ์เพลงแต่อย่างใด
ในปี พ.ศ. 2548 อิลดีโววางจำหน่ายอัลบั้มที่ 2 "อังโกร่า" ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ในอเมริกาด้วยยอดขายกว่า 150, 000 แผ่นภายใน 1 สัปดาห์ และในกลางปี อิลดีโวได้ออกอัลบั้มคริสต์มาส เดอะคริสต์มาสคอนเลกชั่น
อิลดีโวได้ขับร้องเพลงประจำการแข่งขันอย่างเป็นทางการของฟุตบอลโลก 2006 เพลง "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" กับ โทนี่ แบร็กทัน นักร้องแนวอาร์แอนด์บี แสดงในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ในการเปิดการแข่งขันและ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ในพิธีปิดการแข่งขัน ซึ่งเพลงนี้สามารถพบได้ในอัลบั้ม วอยซ์ฟรอมเดอะพีฟ่าเวิลด์คัพ และอัลบั้ม ลิบรา ของ โทนี แบรกซ์ตัน และในสหราชอาณาจักรนั้น อิลดีโว แสดงถวายสมเด็จพระราชินี ในรายการ "รอยัลวาไรตี้" ในปีเดียวกันนี้ พวกเขาประสบความสำเร็จในการจำหน่ายบัตรคอนเสิร์ตกว่า 86 รอบทั่วโลก ผู้ชมกว่า 500, 000 คน ใน 69 เมืองที่สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, ยุโรป และออสเตรเลีย ตามด้วยการแสดงในฐานะแขกพิเศษกับบาร์บรา สตรัยแซนด์ในการแสดงของเธอกว่า 20 การแสดงตลอดเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน
ในปลายปี พ.ศ. 2549 อิลดีโว ได้ออกอัลบั้มที่ 3 ของพวกเขา เซียมเปร มีซิงเกิลวางจำหน่ายซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวคือ "คารูโซ" ในปีเดียวกันนี้ อิลดีโว ได้จัด คอนเสิร์ตทัวร์ 2007 ที่ไปเยือนเอเชีย, ออสเตรเลีย, แอฟริกาใต้, สหราชอาณาจักร, ยุโรป และอเมริกา
การกลับมาของอิลดีโว [2551 - ปัจจุบัน]
หลังช่วงพักร้อนยาวตลอดปี พ.ศ. 2550 อิลดีโวก็ได้เริ่มบันทึกเสียงเพื่อออกอัลบั้มชุดใหม่ของพวกเขา เพื่อจำหน่ายในช่วงปลายปี พ.ศ. 2551 นอกจากนี้ ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 อิลดีโวจะเป็นแขกรับเชิญพิเศษในคอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซสของ เซลีน ดิออน ในดับลิน อีกด้วย ในช่วงปลายปี อิลดีโว ได้ออกจำหน่ายอัลบั้มใหม่ในชื่อ เดอะพรอมิส วางจำหน่ายในแคนาดาและสหรัฐอเมริกาวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551, ในญี่ปุ่นวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และประเทศอื่น ๆ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และได้ออกวีดิทัศน์บันทึกการแสดงสดเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มใน ไลฟ์แอตดิโคลอสเซียม ซึ่งถ่ายทำ ณ พูลาอารีนา ประเทศโครเอเชีย นอกจากนี้ อิลดีโวยังจัดคอนเสิร์ตทัวร์ไปยังเมืองสำคัญ ๆ ทั่วโลกอีกครั้งหนึ่งเพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าว และได้บันทึกวีดิทัศน์การแสดงสด ณ เมืองบาร์เซโลนา โดยมีกำหนดการออกจำหน่ายวีดิทัศน์บันทึกการแสดงสด ชุด แอนอีฟนิงวิธอิลดิโว่: ไลฟ์อินบาร์เซโลนา ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในยุโรปและสหรัฐอเมริกา และในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในประเทศไทย
ผลงานของอิลดีโว
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานของอิลดีโวบางส่วน สำหรับผลงานทั้งหมดของอิลดีโวที่เป็นรูปแบบอัลบั้มเพลง ดูบทความที่ ผลงานอัลบั้มของอิลดีโว และรูปแบบซิงเกิลดูบทความที่ ผลงานซิงเกิลของอิลดีโว
พระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส)
พระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) เป็นพระสงฆ์นักพัฒนาที่มีบทบาทสำคัญต่อการส่งเสริมการศึกษา พัฒนาวัด และพวัฒนาศาสนา โดยท่านเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ (วัดบึงทองหลาง) และสนับสนุนการศึกษาโรงเรียนวัดบึงทองหลาง ให้ตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์รวมกว่า 80 ไร่ ร่วมทั้งอนุเคราะห์ให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยเพื่อการสงเคราะห์จากวัดในพระพุทธศาสนาในชุมชนต่าง ๆ ในที่ดินธรณีสงฆ์ของวัด อาทิ ชุมชนท่าแรง ชุมชนลาดพร้าว 87 (จันทราสุข) และชุมชนลาดพร้าว 101 (หน้าวัดบึงทองหลาง) รวมทั้งริเริ่มเรี่ยไร่ที่ดินขนาดหน้ากว้าง 20 เมตร เป็นทางยาว 2.8 กิโลเมตร รวมเนื้อที่ดินกว่า 30 ไร่ มูลค่ารวมในปัจจุบันหลายพันล้านบาท จากถนนลาดพร้าว ถึงวัดบึงทองหลาง และนำเงินวัดพร้อมงบประมาณจัดสร้างถนนลาดพร้าว 101 ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้น เป้าหมายเพื่อเป็นการดำเนินกิจกรรมด้านการสังคมสงเคราะห์เพื่อส่วนรวม
ประวัติ
เดิมชื่อสิงห์โต เทศกาล เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน พุทธศักราช 2469 ณ บ้านเลขที่ 65 หมู่ 3 บ้านบางคลอง ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย บิดาชื่อคุณพ่อชม เทศกาล มารดาชื่อคุณแม่เชื่อม เทศกาล ท่านจึงเป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวน พี่น้อง 6 คน ดังนี้คือ
ชาติภูมิ
เป็นชาวจังหวัดสุโขทัยโดยกำเนิด เกิดและโตที่ที่บ้านเกิดคือตำบลบางคลอง อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย ในวัยเยาว์เรียนจบการศึกษาชั้นปีที่ 4 จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2487 สิงห์โต มีอายุราว 18 ปี นายเหรียญ ซึ่งเป็นศึกษาธิการจังหวัดสุโขทัย และสนิทสนมกับกำนันแดง เทศกาล ซึ่งเป็นลุงแท้ ๆ ของสิงห์โตได้ชักชวนให้ไปสมัครเป็นครู แต่พ่อของสิงห์โต ไม่อนุญาตด้วยว่าเคยเป็นครูมาก่อน จึงทราบดีว่าการเป็นครูสมัยนั้นลำบากกับเงินเดือนเพียงแค่ 6 บาท (พ.ศ. 2487) ซึ่งไม่พอใช้จ่าย ทำอาชีพอื่น ๆ มีรายได้มากกว่าเป็นครู
ใน พ.ศ. 2489 เมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์  ผ่านการเกณฑ์ทหารแล้ว สิงห์โต ได้อุปสมบทตามความปรารถนา ของพ่อแม่และญาติมิตร  งานอุปสมบทนาคสิงห์โต สมเกียรติกับที่ท่านเป็นหลานกำนันแดง  ตามสมัยนิยมคือมีหมอทำขวัญนาค ลิเก และกลองยาว เป็นงานอันยิ่งใหญ่  นาคสิงห์โตทำการอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดบางคลอง  ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย โดยมีพระราชประสิทธิคุณ (ทิม ยสทินฺโน)  เจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย วัดราชธานี (เดิมดำรงตำแหน่งที่พระโบราณวัตถาจารย์) เป็นพระอุปัชฌาย์  พระครูวินัยสารโสภิต (พระครูโต) วัดไทยชุมพล เป็นพระกรรมมาวาจารย์ และ พระครูปลัดทองคำ วัดบางคลอง เป็นพระอนุสาวนาจารย์
เมื่ออุปสมบทแล้ว หลวงพ่อโต ติสฺโส ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดบางคลอง โดยมีท่านพระครูปลัดทองคำ  เป็น  เจ้าอาวาส ได้ 3 พรรษา และได้ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม  สอบได้นักธรรมชั้นตรี  โท   ตามลำดับ  เห็นว่าการเล่าเรียนพระธรรมวินัยในพระพุทธศาสนามากพอที่จะรักษาตนไม่ให้ตกไปในที่ชั่ว  จึงใคร่จะลาสิกขาสำเร็จตามใจคิด บังเอิญหลวงปู่แถม (หลวงปู่หนอ) โสภธมฺโม  น้องชายแท้ ๆ ของพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) ซึ่งสมัยที่ครองเพศฆราวาสอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงกับหลวงพ่อโต ได้ขึ้นไปจากกรุงเทพ ฯ เพื่อเยี่ยมบ้านเกิด ก่อนที่หลวงปู่แถมจะกลับก็ชวนพระสิงห์โตลงไปเที่ยวกรุงเทพ ฯ  หลวงพ่อโตจึงตัดสินใจเข้ามาเที่ยวตามคำชวน ครั้นมาถึงวัดบึงทองหลาง ก็เข้าไปกราบนมัสการพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) เจ้าอาวาส ในฐานะอาคันตุกะพระผู้น้อย เมื่อหลวงปู่พักทราบว่าหลวงพ่อโตเป็นบุตรของใคร  มาจากไหน  และด้วยอัธยาศัยเป็นที่ถูกใจ หลวงปู่พักจึงชวนให้จำพรรษากับท่านที่วัดบึงทองหลาง  เมื่อวันที่ 25  ธันวาคม  พ.ศ. 2491 ครั้งแรกหลวงพ่อโต  ก็ยังยืนกรานที่จะสิกขา  หลวงปู่พักก็หว่านล้อมด้วยธรรมะต่าง ๆ ประกอบกับความเมตตาที่หลวงปู่พักมอบให้หลวงพ่อโต จึงตัดสินใจจำพรรษา ณ วัดบึงทองหลาง เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร นับตั้งแต่วันที่ 25  ธันวาคม พ.ศ. 2491 จนถึงปัจจุบัน
นับตั้งแต่หลวงพ่อโต ได้เข้ามาอยู่อาศัยใบบุญของหลวงปู่พักใน วัดบึงทองหลาง ก็ได้รับเมตตาอนุเคราะห์ด้านต่าง ๆ จากหลวงปู่ประดุจดังลูกหลาน ทั้งในด้านหน้าที่การงานและด้านคำสอน  หลวงปู่มอบให้หลวงพ่อโต ด้วยความเมตตาอาทิเช่น  เสนอแต่งตั้งให้เป็นครูสอนพระปริยัติธรรมแก่พระภิกษุสามเณรภายในวัด  พอมีอายุครอบ 5 พรรษา  หลวงปู่จึงแต่งตั้งให้เป็นพระครูสวด พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) ผู้เป็นเสมือนเบ้าหลอมดวงใจแห่งศรัทธา  เจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง เจ้าคณะแขวงวังทองหลาง และเป็นพระอุปัชฌาย์เพียงรูปเดียวในเขตบางกะปิ  สมัยนั้นได้ถึงแก่มรณภาพด้วยโรคชรา เมื่อเวลาประมาณ 21.00 น. ของวันพฤหัสบดี ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2501 สิริอายุได้  82  ปี ยังความโศกเศร้าให้แก่คณะสงฆ์วัดบึงทองหลางโดยเฉพาะหลวงพ่อโต  มีความโทรมนัสเป็นอย่างยิ่งด้วยด้วยการจากไปและความอาลัยรักในหลวงปู่  คณะศิษยานุศิษย์ได้นำศพของหลวงปู่ไว้สักการะเป็นเวลา 2 ปี  7 เดือน กับอีก 1 วัน จึงได้ขอพระราชทานเพลิงศพ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2503
หลังจากหลวงปู่มรณภาพแล้วคณะสงฆ์และคณะศรัทธาวัดบึงทองหลางได้เสนอให้หลวงพ่อโต ดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง เมื่อวันที่ 19  สิงหาคม  พ.ศ. 2501 รักษาการเจ้าอาวาสอยู่เป็นเวลา 9 ปี จึงได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง เมื่อวันที่ 1 กันยายน  พ.ศ. 2510 ท่านได้ร่วมมือกับคณะสงฆ์และชาวบ้านช่วยกันพัฒนาวัด และจัดสร้างถาวรวัตถุ โดยมีผู้มีจิตศรัทธาร่วมเป็นเจ้าภาพสร้างกุฏิ ศาลา อุโบสถวิหาร ห้องสุขา ขุดคลอง  สร้างสะพาน สร้างหอระฆัง  สร้างเมรุเผาศพ สร้างกำแพงวัด  สร้างถนนคอนกรีตเสริมเหล็ก  ขุดบ่อน้ำบาดาล  สร้างสุสานบรรจุศพ  รวมเป็นเงินงบประมาณค่าก่อสร้างทั้งสิ้นหลายสิบล้านบาท งานพิเศษที่พระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) ทำ เช่นการสงเคราะห์ฌาปนกิจศพผู้มีรายได้น้อยฐานะยากจน โดยท่านจะบริจาคโลงศพให้รายละ 1 โลง พร้อมเงิน 1,000 บาท  พร้อมทั้งมีอาหารเลี้ยงแขกที่มาในงานอาทิเช่นข้าวต้ม  กระเพาะปลา  ปลาท่องโก๋  พร้อมทั้งกาแฟเสร็จ และขนาดว่าเสียชีวิตที่ใดไม่มีพาหนะจะนำศพมาวัด  ทางวัดจะจัดรถไปรับศพถึงที่  และทำการฌาปนกิจศพโดยไม่คิดมูลค่า และค่าใช้จ่ายใด ๆ ทั้งสิ้น โดยถือว่าเป็นบุญกุศลแก่ประชาชนผู้ยากจนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา จนสำนักเลขาธิการวัฒนธรรมแห่งชาติ จัดพิมพ์เผยแพร่การจัดงานศพแบบประหยัด   เพื่อให้ประชาชนทั่วไปได้ทราบและเป็นแบบอย่างแก่วัดอื่น ๆ ต่อไปตั้งแต่วันที่๒๓ สิงหาคม พ.ศ. 2525 รวมทั้งได้รับการยกย่องให้เป็น “วัดพัฒนาตัวอย่าง” ใน  พ.ศ. 2543 อีกด้วย
มรณกาล
พระครูพิศาลวิริยคุณ อายุ 92 ปี (พ.ศ. 2468-2561) อดีตเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง (พ.ศ. 2501-2546) กทม. อดีตประธานมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) ได้ถึงแก่มรณภาพด้วยชราภาพ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2561  เวลา 06.00 น. ที่กุฏิ ตั้งบำเพ็ญกุศลศพ ที่ศาลาการเปรียญวัดบึงทองหลาง กทม   ระหว่าง 28 มิถุนายน - 7 กรกฎาคม 2561
งานพัฒนา
- จัดสร้างวัดพัฒนาวัดสืบต่อจากหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต ที่มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2501 และดำรงตำแหน่งพัฒนาวัดในตำแหน่งรักษาการและเจ้าอาวาส ระหว่าง พ.ศ. 2501-2547 เช่น การสร้างเมรุ การสร้างอาคารโรงเรียนปริยัติธรรม การสร้างอุโบสถรูปเรือทรงสำเภา การสร้างอาคารอเนกประสงค์ เป็นต้น
- อุปถัมภ์การจัดการศึกษาโรงเรียนวัดบึงทองหลาง (ฝ่ายประถม) ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส (พ.ศ. 2445-2501)
- รับบริจาคที่ดินเพื่อจัดสร้างถนนความยาว 3 กิโลเมตร หน้ากวาง 20 เมตร (รวมเนื้อที่ประมาณ 34 ไร่ มูลค่ารวมในปัจจุบันประมาณกว่า 3 พันล้านบาทตามราคาประเมินในปัจจุบัน) เชื่อมระหว่างถนนลาดพร้าว และวัดบึงทองหลาง เมื่อ พ.ศ. 2508
- ริเริ่มจัดตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง ในที่ธรณีสงฆ์วัดบึงทองหลาง เมื่อ พ.ศ. 2522
- ริเริ่มจัดตั้งวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ฯ ในที่ธรณีสงฆ์วัดบึงทองหลาง เมื่อ พ.ศ. 2545
- จัดสร้างพระพุทธรูปใหญ่ ที่วัดโสภาราม จ.สุโขทัย
- ในนามมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) วัดบึงทองหลาง อุปถัมภ์จัดสร้างอาคารที่พักอาคันตุกะ 92 ปี ปัญญานันทภิกขุ ภายในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จ.พระนครศรีอยุธยา จำนวน 1 ล้านบาท
- ในนามมูลนิธิพระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) วัดบึงทองหลาง อุปถัมภ์จัดสร้างอาคารที่พักอาคันตุกะ 92 ปี ปัญญานันทภิกขุ ภายในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย จ.พระนครศรีอยุธยา จำนวน 5 แสนบาท
- ในนามมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) วัดบึงทองหลาง อุปถัมภ์จัดสร้างและบูรณะอุโบสถวัดสระเกศวรวิหาร กรุงเทพ ฯ จำนวน 1 ล้านบาท
- ในนามมูลนิธิพระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) วัดบึงทองหลาง อุปถัมภ์ช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึมามิ ผ่านสถานีโทรทัศน์ ITV ในขณะนั้น จำนวน 1 ล้านบาท แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
สกา (แนวดนตรี)
สกา (ska) เป็นแนวเพลงที่เกิดในประเทศจาเมกา ช่วงปลายทศวรรษที่ 50 ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็นร็อกสเตดดีและเร็กเก
เพลงสกา เป็นการรวมองค์ประกอบเพลงแถบแคริบเบียนอย่างเมนโตและคาลิปโซเข้ากับ แจ๊สและอาร์แอนด์บีจากสหรัฐอเมริกา มีลักษณะพิเศษตรงไลน์เบส สำเนียงกีตาร์ และจังหวะเปียโนที่แตกต่างกัน สิ่งที่โดดเด่นอีกอย่างคือมีการใช้เครื่องเป่าทองเหลือง เช่น แซกโซโฟน ทรัมเป็ต ทรอมโบน เป็นต้น
ในทศวรรษที่ 60 สกามีความหมายถึงแนวดนตรีของ Rudeboy ในสหราชอาณาจักร สกาได้รับความนิยมในกลุ่มม็อดและสกินเฮด   มีวงดังอย่าง Symarip, Laurel Aitken, Desmond Dekker และ The Pioneers เป็นต้น
วงสกาในประเทศไทย
*Ska Chance
ออลเทอร์นาทิฟ
ออลเทอร์นาทิฟ (alternative) อาจหมายถึง
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2563
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020) ในประเทศไทย
เหงือกปลาหมอ
เหงือกปลาหมอ เป็นพืชล้มลุกที่มักพบเป็นพืชชั้นล่างในป่าชายเลนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทย ถือเป็นพรรณไม้ที่มีชื่อเสียงในจังหวัดสมุทรปราการ อยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกเหนือปากคลองมหาวงษ์และโรงเรียนนายเรือ ประโยชน์ของเหงือกปลาหมอนั้น เป็นสมุนไพรใกล้ตัวหรืออาจจะเรียกว่าสมุนไพรชายน้ำ/สมุนไพรชายเลนก็ได้ ช่วยรักษาโรคได้มากมายหลายชนิด
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่อาศัย
เกิดเองตามบริเวณป่าชายเลน ชอบขึ้นตามชายน้ำริมลำคลอง ชายฝั่งแม่น้ำที่มีน้ำเค็ม-น้ำกร่อยขึ้นถึง หรือที่ชุ่มชื้นทั่วไป ไม่ชอบที่ดอนเหงือกปลาหมอนั้นจะพบอยู่ 2 พันธุ์ คือ ชนิดที่เป็นดอกสีขาวและดอกสีม่วง ดอกสีขาวจะพบมากในทางภาคกลางและภาคตะวันออกส่วนดอกสีม่วงจะพบมากทางภาคใต้
ต้น
เป็นพืชที่มีลักษณะเป็นไม้พุ่ม มีความสูงถึง 1.5 เมตร ลำต้นของพืชชนิดนี้จะมีลักษณะแข็ง มีหนามอยู่ตามข้อของลำต้น  ถ้าเป็นต้นที่เจริญเติบโตตามธรรมชาติหรือไม่มีการตัดออกไป จะมีลักษณะของลำต้นตั้งตรงพุ่งสูงขึ้น แต่ถ้ามีการตัดออกนำไปใช้ประโยชน์บ้างก็จะแตกเป็นพุ่มออกมาใหม่
ใบ
ใบจะมีลักษณะแข็ง มีหนามคมอยู่ริมขอบใบและปลายใบ ผิวใบเรียบมันเนื้อใบเหนียวแข็ง
ผล
เป็นฝักรูปไข่หรือทรงกระบอก
การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นกลางแจ้ง เจริญเติบโตได้ดีในที่ร่มและมีความชื้นสูง ใช้กิ่งปักชำ
อาร์โนลด์ เบนเน็ตต์
อาร์โนลด์ เบนเน็ตต์ (ชื่อเต็ม Enoch Arnold Bennett 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1867- 27 มีนาคม ค.ศ. 1931) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษผู้เขียนทั้งนวนิยาย บทละคร ความเรียง บทวิจารณ์ รวมทั้งยังเป็นนักหนังสือพิมพ์อีกด้วย ผลงานของเขาที่รู้จักกันดีเป็นนิยายแนวสมจริง โดยเฉพาะเรื่อง  The old wives’ tale (ค.ศ. 1908) กับ Clayhanger (ค.ศ. 1910) ทั้งสองมีท้องเรื่องอยู่ในแถบเวสต์มิดแลนด์สอันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา เบนเน็ตต์เป็นลูกคนโตของครอบครัวซึ่งมีพี่น้องหกคน เขาต้องเลิกเรียนตั้งแต่อายุ 16 แล้วเริ่มงานในสำนักงานทนายความของบิดา ต่อมาก็ย้ายไปอยู่ลอนดอน ทำงานเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการ และต่อมาเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร Woman  นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 เป็นต้นมาเบนเน็ตต์อุทิศเวลาให้กับงานเขียนเพียงอย่างเดียว และเริ่มสร้างผลงานมากมาย มีทั้งเรื่องที่เขียนเอาเงินซึ่งถูกใจผู้อ่าน และเรื่องที่เป็นวรรณกรรมหนักๆ เบนเน็ตต์เป็นคนพูดติดอ่างตลอดชีวิต แต่มีบุคลิก “ใจกว้าง เมตตาอารีผู้อื่น และมีอารมณ์ขันเสียดสีประชดประชันอยู่เสมอ” ส่วนในทางความเชื่อนั้นเขาจัดตัวเองว่าเป็นสังคมนิยม แต่เป็นประเภทนิยมแชมเปญกับไข่ปลาคาเวียร์  เบนเน็ตต์แต่งงานกับนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสเมื่ออายุได้ 40 ปี แต่กลับไปหลงรักนักแสดงสาวชาวอังกฤษเมื่ออายุได้ 55 ปี  เขาเสียชีวิตในลอนดอนด้วยโรคไทฟอยด์ซึ่งสันนิษฐานว่าน่าจะติดเชื้อมาจากในฝรั่งเศส
คำคม :   A man of sixty has spent twenty years in bed and over three years in eating. (ชายวัยหกสิบได้ใช้เวลายี่สิบปีบนเตียงและมากกว่าสามปีกินอาหาร)
ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย
18671931
กิเลส
กิเลส (กิเลส; क्लेश เกฺลศ) หมายถึง สภาพที่ทำให้จิตเศร้าหมอง
วจนัตถะ
กิลิสฺสติ เอเตหีติ = กิเลสา แปลว่า สัมปยุตธรรม คือ จิต เจตสิก ย่อมเศร้าหมอง เร่าร้อน ด้วยธรรมชาติใด ฉะนั้นธรรมชาติที่เป็นเหตุแห่งความเศร้าหมองเร่าร้อนของสัมปยุตนั้น จึงชื่อว่า กิเลส
กิเลสวัตถุ
ในวิภังคปกรณ์ระบุว่า กิเลสวัตถุ 10 ได้แก่
วัดสะแล่ง
วัดสะแล่ง หรือ วัดป่าสุคันธธรรมาราม ตั้งอยู่ที่ตำบลห้วยอ้อ อำเภอลอง จังหวัดแพร่ เป็นวัดเก่าแก่สมัยเดียวกับวัดพระธาตุศรีดอนคำ และเป็นที่บรรจุพระธาตุพระอุระพระพุทธเจ้า พระอุโบสถเป็นทรงล้านนาประยุกต์ ประวัติความเป็นมาของวัดมีว่า วัดนี้สร้างในสมัยพระนางจามเทวี เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ มีโบราณวัตถุเป็นพระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยอาณาจักรทวารวดี จนถึงอยุธยาตอนปลาย
ประวัติ
มีตำนานเล่าสืบกันมาว่า เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาที่ดอยสะแล่งแก้วดอนมูล หรือดอยสะแล่งหลวง เจ้าเมืองและชาวบ้าน ต่างพากันไปถวายบิณฑบาตแก่พระพุทธเจ้า และพระสงฆ์สาวก เมื่อพระพุทธเจ้าเสวยพระกระยาหารแล้ว ชายาเจ้าเมืองได้ถวายดอกสะแล่งดอกไม้ป่าชนิดหนึ่ง มีดอกสีขาวนวลเป็นพุทธบูชา พระพุทธเจ้าทรงรับและอนุโมทนา แล้วทรงมีพุทธฎีกาพยากรณ์ว่า ในอนาคตกาล สถานที่แห่งนี้จะเป็นที่ประดิษฐานพระธาตุของพระองค์ และสถานที่แห่งนี้จะมีความเจริญรุ่งเรืองสืบต่อไป จากการที่ชายาเจ้าเมืองถวายดอกสะแล่งเป็นพุทธบูชา และดอยแห่งนี้มีต้นสะแล่งอยู่ วัดนี้จึงมีชื่อว่า วัดสะแล่ง ประวัติความเป็นมา เมื่อครั้งพระนางจามเทวีได้เสด็จมาครองเมืองหริภุญชัย ขบวนเสด็จได้ผ่านเมืองกุกกุฏไก่เอิก(อำเภอลอง อำเภอวังชิ้น และบางส่วนของอำเภอเด่นชัยในปัจจุบัน) ได้ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุไว้ ต่อมาได้มีการบูรณะปรับปรุง เปลี่ยนแปลงวัดมาหลายยุคสมัย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2506 พระครูวิจิตรนวการโกศล (ครูบาสมจิต จิตฺตคุตโต) พร้อมด้วยพระครูสีลสังวราภิรัต (ครูบามิ่ง จิตฺตสํวโร) ขณะยังนั้นเป็นสามเณรมิ่ง เต็มใจ ได้เข้ามาบูรณปฏิสังขรณ์ ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2527 ได้รับประกาศให้วัดสะแล่งพ้นจากวัดร้างให้เป็นวัดที่มีพระสงฆ์ วัดสะแล่งได้แบ่งเขตวัดเป็นเขตพุทธาวาสเก่าและเขตพุทธาวาสใหม่ ซึ่งมีโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ อยู่เป็นจำนวนมาก ปัจจุบันจึงได้จัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์วัดสะแล่ง" ขึ้นมาทางด้านหลังของวัดมีเรือนรับรองอาคันตุกะ บ่อน้ำพุร้อน สถานที่อาบน้ำแร่ ลานกีฬา ไว้สำหรับบริการ ประชาชนทั่วไป นอกจากนี้ ทางเนินเขาด้านหลังวัด (ดอยโป่งมื่น) ยังมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ สวนสมุนไพร และเสนาสนะต่าง ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก วัดสะแล่งจึงเป็นทั้งพุทธสถานและแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญยิ่งของจังหวัดแพร่
กลไกอัตราแลกเปลี่ยนยุโรป
กลไกอัตราแลกเปลี่ยนยุโรป (European Exchange Rate Mechanism, ย่อ: ERM) เป็นระบบซึ่งริเริ่มโดยประชาคมยุโรปในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2522 โดยเป็นส่วนหนึ่งของระบบการเงินยุโรป เพื่อลดความแปรปรวนของอัตราแลกเปลี่ยนและบรรลุเสถียรภาพการเงินในยุโรป เพื่อเป็นการเตรียมการสำหรับสหภาพเศรษฐกิจและการเงิน และการริเริ่มเงินยูโรสกุลเดียว ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2542 หลังเริ่มใช้เงินยูโร นโยบายได้เปลี่ยนเป็นการเชื่อมโยงสกุลเงินของประเทศนอกยูโรโซนเข้ากับเงินสกุลยูโร โดยมีสกุลเงินกลางเป็นจุดกลาง เป้าหมายคือ เพื่อปรับปรุงเสถียรภาพของค่าเงินเหล่านี้ เช่นเดียวกับการเพิ่มกลไกการประเมินสำหรับสมาชิกยูโรโซนที่มีศักยภาพ กลไกนี้รู้จักกันในชื่อ ERM2
เจตนาและการดำเนินการ ERM
ERM ตั้งอยู่บนแนวคิดของอัตราการแลกเปลี่ยนเงินตราคงที่ แต่โดยอัตราแลกเปลี่ยนผันแปรได้ภายในขอบเขต ซึ่งแนวคิดดังกล่าวยังได้ชื่อว่า ระบบกึ่งอิงเงินสกุลอื่น (semi-pegged system) ก่อนเริ่มใช้เงินสกุลยูโร อัตราแลกเปลี่ยนขึ้นอยู่กับหน่วยเงินตรายุโรป ซึ่งมูลค่าพิจารณาจากค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของเศรษฐกิจประเทศผู้เข้าร่วม
กริด (ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Parity Grid) ของอัตราทวิภาคี คำนวณได้จากพื้นฐานของอัตรากลางเหล่านี้ที่แสดงใน ECU และความผันผวนสกุลเงินต้องถูกจำกัดภายในขอบ 2.25% ทั้งสองฝ่ายของอัตราทวิภาคี (ยกเว้นสกุลลีร่าอิตาลี ซึ่งอนุญาตให้ขอบเป็น 6%) การแทรกแซงที่กำหนดและข้อตกลงกู้ยืมคุ้มครองสกุลเงินที่เข้าร่วมมิให้มีอัตราแลกเปลี่ยนผันผวนมากขึ้น
ใน พ.ศ. 2536 ขอบเขตดังกล่าวขยายเป็น 15% เพื่อจัดให้เหมาะสมกับเงินฟรังก์ฝรั่งเศสและสกุลอื่น
การถูกบีบออกจาก ERM ของปอนด์สเตอร์ลิง
สหราชอาณาจักรเข้า ERM ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 แต่ถูกบีบให้ออกจากโครงการภายในสองปีหลังปอนด์สเตอร์ลิงได้รับแรงกดดันอย่างหนักจากผู้สังเกตการณ์เงินตรา รวมทั้งจอร์จ โซรอส เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์ตกเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2535 ที่เกิดขึ้นตามมา ถูกขนานนามภายหลังว่า "วันพุธทมิฬ" มีการทบทวนทัศนะต่อเหตุการณ์นี้โดยแสดงสมรรถนะทางเศรษฐกิจอันแข็งแกร่งของสหราชอาณาจักรหลัง พ.ศ. 2535 โดยมีผู้วิจารณ์เรียกว่า "วันพุธขาว" นักวิจารณ์บางคน หลังนอร์แมน เท็บบิต เรียก ERM ว่าเป็น "กลไกถดถอยตลอดกาล" (Eternal Recession Mechanism) หลังสหราชอาณาจักรเข้าสู่ห้วงเศรษฐกิจตกต่ำในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 1990 สหราชอาณาจักรใช้เงินกว่า 6,000 ล้านปอนด์พยายามรักษาค่าเงินให้อยู่ในขีดจำกัดแคบ ๆ โดยมีรายงานกว้างขวางว่า รายได้ส่วนตัวของโซรอสมีถึง 1 พันล้านปอนด์ เทียบกับ 12 ปอนด์ของประชากรอังกฤษแต่ละคน  และขนานนามโซรอสว่าเป็น "ชายผู้ทุบธนาคารอังกฤษ"
การแทนที่ด้วยสกุลยูโรและ ERM 2
ใน พ.ศ. 2542 ERM 2 ได้ใช้แทน ERM ดั้งเดิม สกุลเงินกรีกและเดนมาร์กเป็นส่วนหนึ่งของกลไกใหม่นี้ แต่เมื่อกรีซเข้าร่วมยูโรใน พ.ศ. 2544 เงินโครนเดนมาร์กขณะนั้นถูกทิ้งให้เป็นสมาชิกผู้เข้าร่วมเพียงหนึ่งเดียว สกุลเงินใน ERM 2 อนุญาตให้ลอยตัวในพิสัย ±15% เทียบกับอัตรากลางของยูโร ในกรณีของโครน ธนาคารแห่งชาติเดนมาร์กรักษาอัตราแลกเปลี่ยนในพิสัยแคบ ๆ ± 2.25% เทียบกับอัตรากลาง ที่ 1 ยูโร = 7.460 โครนเดนมาร์ก
ประเทศสหภาพยุโรปที่ยังมิได้ใช้เงินยูโรถูดคาดหวังให้เข้าร่วมเป็นเวลาอย่างน้อยสองปีใน ERM 2 ก่อนเข้าร่วมยูโรโซน
สถานะปัจจุบัน
วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ธนาคารกลางแห่งชาติสิบประเทศของประเทศสมาชิกใหม่กลายเป็นภาคีต่อความตกลงธนาคาร ERM 2 สดุลเงินแห่งชาตินั้นจะเป็นส่วนหนึ่งของ ERM 2 ตั้งแต่วันที่ตกลง
เงินครูนเอสโตเนีย ลิตัสลิทัวเนีย และโตลาร์สโลวีเนียถูกรวมเข้ากับ ERM 2 ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ปอนด์ไซปรัส ลัตส์ลัตเวีย และลีรามอลตาเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โครูนาสโลวาเกียเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 สกุลเงินของประเทศใหญ่ที่สุดซึ่งเข้าร่วมสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 (ได้แก่ ซวอตีโปแลนด์ โครูนาเช็ก และโฟรินต์ฮังการี) ได้รับการคาดหวังให้ปฏิบัติตามในที่สุด
ประเทศอื่นซึ่งเข้าร่วมยูโรโซน และออกจาก ERM 2 มีสโลวีเนีย ไซปรัส มอลตา สโลวาเกียและเอสโตเนีย
ควร์ท ชตูเด็นท์
ควร์ท ชตูเด็นท์ (Kurt Student; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1890 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1978) เป็นนายพลลุฟท์วัฟเฟอระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้นำการปฏิบัติการทางอากาศหลักครั้งแรกของสงคราม คือ ยุทธการที่กรุงเฮกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ชตูเด็นท์เป็นสมาชิกในตำแหน่งสูงสุดของพลร่มเยอรมนี และทำหน้าที่ผู้บัญชาการฟัลเชียร์มเยเกอร์ตลอดสงคราม ใน ค.ศ. 1947 ชตูเด็นท์ขึ้นศาลและถูกพิพากษาว่ามีความผิดจากอาชญากรรมสงครามที่ก่อขึ้นระหว่างที่เขาเป็นผู้บัญชาการในยุทธการที่เกาะครีต
18901978
ชั่ง
ชั่ง อาจหมายถึง
พระพุทธนวราชบพิตร
พระพุทธนวราชบพิตร เป็นพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีพระราชดำริสร้างพระราชทานเป็นพระประจำจังหวัด เมื่อ พ.ศ. 2508 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ศาสตราจารย์ นายไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์  นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร ปั้นหุ่นพระพุทธนวราชบพิตร ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และทรงพระพุทธลักษณะด้วยพระองค์เองจนพอพระราชหฤทัยแล้ว จึงได้โปรดเกล้าให้เททองหล่อพระพุทธรูป เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2509
พระพุทธนวราชบพิตร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีขนาดหน้าตักกว้าง 23 เซนติเมตร สูง 40 เซนติเมตร ที่บัวฐานด้านหน้าบรรจุพระพิมพ์ พระสมเด็จจิตรลดา ไว้อีกองค์หนึ่ง
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพุทธนวราชบพิตรให้เป็นพระพุทธรูปประจำจังหวัด ประดิษฐานไว้ ณ ศาลากลางจังหวัดของทุกจังหวัด และเป็นพระพุทธรูปประจำหน่วยทหาร ประดิษฐานไว้ ณ กองบัญชาการหน่วยทหาร
จังหวัดแรกที่ได้รับพระมหากรุณาพระราชทานพระพุทธนวราชบพิตร ก็คือจังหวัดหนองคาย ซึ่งได้รับพระราชทานเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2510 ในโอกาสนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ได้มีพระราชดำรัสแก่ชาวจังหวัดหนองคาย มีความสำคัญที่ขออัญเชิญมาเฉพาะบางตอน ดังนี้
พระพุทธนวราชบพิตรเป็นพระประจำจังหวัด
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ พระราชทานพระพุทธนวราชบพิตรเป็นพระประจำจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไทย ดังนี้
พระราชทานพระบรมราโชวาทให้คนไทยสำนึกอยู่ในความสามัคคี
พ.ศ. 2508 - 2513 ที่ฐานของพระพุทธนวราชบพิตรมีข้อความจารึกเป็นภาษาบาลีว่า ทยฺยชาติยา สามคฺคิยํ สติสญชานเนน โภชิสิยํ รกฺขนฺติ แปลว่า คนชาติไทยจะรักษาความเป็นไทยอยู่ได้ด้วยมีสติ สำนึกอยู่ในความสามัคคี สอดคล้องกับพระบรมราโชวาทที่พระราชทานไว้ในปัจจุบัน ดังนี้
24 ธ.ค. 2550 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เสด็จลง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต พระราชทานกระบี่แก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนนายเรือ และโรงเรียนนายเรืออากาศในโอกาสนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ พระราชทานพระบรมราโชวาทแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า โรงเรียนนายเรือ และโรงเรียนนายเรืออากาศ ความว่า
บางกอกเลิฟสตอรี
บางกอกเลิฟสตอรี (Bangkok Love Story) เป็นอัลบั้มแรกของวง อพาร์ตเมนต์คุณป้า ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546
ชาร์ลี ชีน
คาร์ลอส เออร์วิน เอสเตเวซ (Carlos Irwin Estévez) หรือที่รู้จักกันดีในนามของ ชาร์ลี ชีน (Charlie Sheen) เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1965 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง อย่างเช่น รับบทเป็น คริส เทย์เลอร์ ในภาพยนตร์สงครามเวียดนาม ในปี ค.ศ. 1986 เรื่อง Platoon, บท เจค เคซีย์ ในภาพยนตร์ปี 1986 เรื่อง The Wraith, และบทบัด ฟอกซ์ในภาพยนตร์ปี 1987 เรื่อง Wall Street เขายังแสดงในในภาพยนตร์ตลกหลายเรื่องอย่างเช่น Major League, Hot Shots!, และ Scary Movie 3 และ 4 ชีนยังแสดงในซิตคอม 2 เรื่อง รับบทเป็นชาร์ลี ครอว์ฟอร์ใน Spin City และบทชาร์ลี ฮาร์เปอร์ใน Two and a Half Men
อ้างอิง
1965
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทควันโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 128 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 8 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
ภาษาตังกุต
ภาษาตังกุต (Tangut) หรือ ภาษาซีเซี่ย (ตังกุต: ; ) เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าโบราณใช้พูดในจักรวรรดิตังกุต มีความใกล้เคียงกับภาษาทิเบต ภาษาพม่า และอาจมีความใกล้เคียงกับภาษาจีนด้วย เป็นภาษาราชการในจักรวรรดิตังกุต (ภาษาจีนเรียก ซีเซี่ย 西夏) ซึ่งเป็นอิสระในสมัยราชวงศ์ซ่ง(ซ้อง)เมื่อราว พ.ศ. 1544 และถูกปราบปรามโดยจักรวรรดิมองโกลใน พ.ศ. 1770 มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรตังกุต
การจัดลำดับ
นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 นักตังกุตวิทยา (Tangutologists) หลายคนจัดให้ภาษาตังกุตอยู่ในกลุ่มภาษาเชียงหรือกลุ่มภาษาเจียรง Lai et al. (2020) จัดให้ภาษาตังกุตอยู่ในกลุ่มภาษาเจียรงตะวันตกตามหลักฐานทั้งทางวิทยาหน่วยคำและคำศัพท์
การค้นพบ
เอกสารภาษาตังกุตที่เก่าที่สุดเป็นพระสูตรทางพุทธศาสนาอายุราว พ.ศ. 1745 ซึ่งแสดงว่าภาษานี้ยังคงใช้อยู่ในช่วง 300 ปีหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิตังกุต
เอกสารภาษาตังกุตส่วนใหญ่ที่พบพบที่เมืองคารา-โคโต (Khara-Khoto) เมื่อ พ.ศ. 2451 โดย Pyotr Kuzmich Kozlov ปัจจุบันเอกสารเหล่านี้เก็บรักษาไว้ที่สถาบันตะวันออกศึกษา สาขาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กของสมาคมวิทยาศาสตร์รัสเซีย เอกสารที่เก็บรักษาไว้นี้ประกอบด้วยเอกสาร 10,000 เล่ม ส่วนใหญ่เป็นพระสูตรทางพุทธศาสนา กฎหมายและเอกสารทางราชการ อายุราว พุทธศตวรรษที่ 16-18 ในกลุ่มของเอกสารทางพุทธศาสนา มีเอกสารที่มีลักษณะเฉพาะซึ่งไม่ปรากฏในฉบับภาษาจีนและภาษาทิเบตในปัจจุบัน และยังพบเอกสารเกี่ยวพระอวโลกิเตศวรที่พบเฉพาะในภาษาตังกุต นอกจากนี้มีการเก็บรักษาเอกสารภาษษตังกุตจำนวนน้อยในพิพิธภัณฑ์บริติช หอสมุดแห่งชาติที่ปักกิ่ง ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยปักกิ่งและห้องสมุดอื่นๆ
การวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอักษรตังกุตเริ่มเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25เมื่อ M. Maurisse ได้รับสำเนาของพระสูตรดอกบัวที่เขียนด้วยภาษาตังกุต โดยเป็นการวิจัยร่วมกับนักวิจัยชาวจีน หลังการค้นพบห้องสมุดคารา-โคโตโดย Pyotr Kuzmich Kozlov ตัวอักษรนี้ถูกจำแนกว่าเป็นของจักรววรดิตังกุตในซีเซี่ย จากนั้นจึงเริ่มศึกษาวิจัยอย่างจริงจัง นักวิจัยที่มีบทบาทสำคัญคือ N.A. Nevskij ชาวรัสเซียที่สร้างพจนานุกรมภาษาตังกุตเล่มแรก และสร้างความหมายของหน่วยทางไวยากรณ์ของภาษาตังกุตขึ้นมาใหม่ ทำให้มีความเป็นไปได้ที่จะอ่านและเข้าใจภาษาตังกุต งานวิจัยของเขาได้รับการเผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2503 และได้รับรางวัลจากสหภาพโซเวียต แต่ความสำเร็จในการเข้าใจภาษาตังกุตอย่างสมบูรณ์ยังห่างไกล โดยเฉพาะเรื่องโครงสร้างประโยคที่ยังค้นไม่พบ
การจัดโครงสร้างใหม่
ความเชื่อมโยงระหว่างการเขียนและการอ่านออกเสียงของภาษาตังกุตเข้าใจยากกว่าระหว่างอักษรจีนกับภาษาจีนปัจจุบัน มีลักษณะของอักษรจีน 90% ที่แสดงหน่วยทางสัทศาสตร์ แต่พบเพียง 10% ในภาษาตังกุต จากงานของ Sufronov การสร้างการออกเสียงของชาวตังกุตขึ้นมาใหม่ จำเป็นต้องอาศัยข้อมูลจากแหล่งอื่น
การค้นพบเอกสารสองภาษาจีน-ตังกุต ทำให้ Ivanov และ Laufur สามารถเริ่มต้นการสร้างใหม่และศึกษาเปรียบเทียบภาษาตังกุตได้ แหล่งข้อมูลอีกแหล่งหนึ่งคือคู่มือการแปลภาษาทิเบตเป็นภาษาตังกุตซึ่งมีการศึกษาเป็นครั้งแรกโดย Nevsky แต่ข้อมูลทั้งสองแหล่งยังไม่เพียงพอสำหรับการสร้างระบบภาษาตังกุตขึ้นมาทั้งหมด ในคู่มือไม่ได้แสดงการออกเสียงที่ถูกต้องของภาษาตังกุต โดยเป็นคู่มืออย่างง่ายเพื่อช่วยชาวต่างชาติออกเสียงและจดจำคำของภาษาหนึ่งด้วยคำของอีกภาษาหนึ่งที่พวกเขาสามารถจดจำได้ แหล่งที่สามมีพื้นฐานมาจากการสร้างใหม่ในปัจจุบัน ประกอบด้วยพจนานุกรมภาษาตังกุตฉบับต่างๆ การบันทึกการออกเสียงในพจนานุกรมนี้ใช้หลักการของ fanqie ซึ่งยืมมาจากรูปแบบการออกเสียงภาษาจีน
N.A. Nevsky ได้สร้างรูปแบบทางไวยากรณ์ของภาษาตังกุตขึ้นมาใหม่และสร้างพจนานุกรมตังกุต-จีน-อังกฤษควบคู่ไปกับการนำเสนอผลงานเมื่อ พ.ศ. 2503 ในปัจจุบันมีการสอนทางด้านตังกุตศึกษาในจีนมากขึ้น รวมถึงมีการเรียนการสอนในไต้หวัน ญี่ปุ่น อังกฤษ และสหรัฐอเมริกา
สำหรับในอังกฤษนั้น ในปี พ.ศ. 2561 ทางภาควิชาภาษาตะวันออก แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก็ได้เปิดการเรียนภาษาตังกุตขั้นพื้นฐาน โดย ด.ร. เผิงเซี่ยงเฉียน (彭向前) ผู้เชี่ยวชาญภาษาตังกุตจากมหาวิทยาลัยหนิงเซี่ย ประเทศจีน มาทำการสอนที่เคมบริจด์เป็นเวลาหนึ่งปี ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ ดร. อิมเร กลัมบอส (Dr Imre Galambos) ผู้เชี่ยวชาญด้านตังกุตวิทยาและตุนหวงวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทำให้มหาวิทยาลัยเคมบริจด์เป็นหนึ่งในสถาบันการศึกษาหลักที่สำคัญด้านตังกุตวิทยา(Tangutology) ประจำภูมิภาคยุโรป ที่ยังทำการสอนด้านนี้อยู่ในปัจจุบัน
กรณ์นภัส เศรษฐรัตนพงศ์
กรณ์นภัส เศรษฐรัตนพงศ์ (เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) ชื่อเล่น ออม (ชื่อเดิม : นรวรรณ) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นที่รู้จักกันในบทบาท “ธัญญ่า“ จากละครเรื่อง อ้ายข่อยฮักเจ้า, “ดาหวัน“ จากละครเรื่อง แค้น และ “รีรี่“ จากละครเรื่อง มาตาลดา
ประวัติ
กรณ์นภัส เศรษฐรัตนพงศ์ เป็นลูกสาวคนเดียวของนักแสดง นฤมล พงษ์สุภาพ เคยศึกษาที่ โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย และโรงเรียนมัธยมปัญญารัตน์ และจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกอังกฤษ-อาเซียน และกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หลักสูตรนานาชาติ
การทำงานในวงการบันเทิง
ออม กรณ์นภัส เข้าสู่วงการบันเทิงจากผ่านการคัดเลือกจนได้เข้ามาเป็นนักแสดงซีรี่ย์วัยรุ่น สูตรรักนักการโรงแรม​ ทางช่อง ในปีพ.ศ.2562 ซึ่งเป็นผลงานเรื่องแรกในวงการบันเทิง และ ปี พ.ศ. 2563 ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง3 มีผลงานละครในฐานะนักแสดงช่องเรื่อง​ เก็บแผ่นดิน​ ซึ่งรอออกอากาศ​ ต่อมา ปี พ.ศ.2564 มีผลงานออกอากาศ ซีรีส์ จากสูญถึงสิบ ตามมาด้วยละครหลังข่าวเรื่อง พราวมุก, ดวงตาที่สาม ในบทบาทนักแสดงรับเชิญ และ เกมล่าทรชน ซึ่งเรื่องนี้แจ้งเกิดเต็มตัว​ พ.ศ.2565 เรื่อง อ้ายข่อยฮักเจ้า ปี พ.ศ. 2566​ เรื่อง​ ใต้เงาตะวัน, มาตาลดา​ และ​ แค้น​ อีกทั้งมีละครอีกหนึ่งเรื่อง​ซีรี​ย์ชุด​ ดวงใจเทวพรหมตอน​ ลออจันทร์
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงที่จัดขึ้นในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14-22 มกราคม ค.ศ.2012 โดยได้จัดขึ้นที่ Innsbruck Exhibition Centre
ซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 16 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ
แผนโบจินกา
แผนโบจินกา (بوجينكا; Oplan Bojinka) เป็นแผนการโจมตีขนาดใหญ่สามระยะที่วางแผนโดยร็อมซี ยูซุฟ และคอลิด เชค มุฮัมมัด การโจมตีดังกล่าวจะเกี่ยวข้องกับแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 การวางระเบิดสายการบิน 11 แห่ง และผู้โดยสารประมาณ 4,000 คนที่จะบินจากเอเชียไปยังสหรัฐอเมริกา และข้อเสนอของอับดุลฮากิม มุร็อดให้ชนเครื่องบินเข้ากับสำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับกลางแห่งสหรัฐอเมริกา ในแฟร์แฟกซ์เคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย นอกเหนือไปจากแผนวางระเบิดเครื่องบินหลายลำ
แม้จะมีการวางแผนอย่างระมัดระวังและทักษะของร็อมซี ยูซุฟ แผนโบจินกาถูกขัดขวางหลังถังดับเพลิงเคมีดึงความสนใจของตำรวจฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 6 และ 7 มกราคม พ.ศ. 2539 ยูเซฟติดตั้งระเบิดทดสอบในห้างสรรพสินค้าและโรงภาพยนตร์ ทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายคน และมีผู้เสียชีวิตหนึ่งคนในเหตุการณ์ คือ ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ใกล้กับระเบิดไนโตรกลีเซอรินบนฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 434 ซึ่งสามารถก่อความเสียหายเพียงพอให้เสียเครื่องบินทั้งลำได้ เงินที่ส่งมาให้แก่ผู้วางแผนนั้นมาจากอัลกออิดะฮ์
กล้ามเนื้อหลับตา
กล้ามเนื้อหลับตา (orbicularis ocule) เป็นกล้ามเนื้อในใบหน้าลักษณะเป็นเส้นใยวงกลมวนรอบดวงตา ซึ่งเมื่อกล้ามเนื้อนี้เกิดการหดตัวก็จะทำให้สามารถหลับตาได้ โดยเส้นประสาทที่มาเลี้ยงกล้ามเนื้อส่วนนี้ก็คือเส้นประสาทเฟเชียล หรือเส้นประสาทคู่ที่ 7
จักรพรรดิมนโตกุ
จักรพรรดิมนโตกุ (文徳天皇 (Montoku-tennō)) เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 55 ตามประเพณีการสืบราชสันตติวงศ์
หลังจากเหตุการณ์กบฏปีโจวะเมื่อ ค.ศ. 842 เจ้าชายมิชิยะซุหรือเจ้าชายทะมุระพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดินิมเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 54 พระชนมายุ 16 พรรษาได้รับการสถาปนาเป็นที่รัชทายาทแทน เจ้าชายสึเนะซะดะ พระโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิจุนนะ จักรพรรดิองค์ที่ 53 ที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง
เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850