cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ อารีพงศ์ ภู่ชอุ่ม เกิดเมื่อวันที่ 20 ก.ค.2500 เกิดที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เรียนการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยจบรุ่นที่10 ของ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และ ปริญญาเอก จากประเทศสหรัฐอเมริกา ภายหลังเรียนจบปริญญาเอก ได้ทำงานที่แรกที่เป็นอาจารย์สอนที่ University of Saskatchewan ประเทศแคนาดาจนได้รับตำแหน่ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ เขาเดินทางกลับมาประเทศไทยและเข้ารับราชการที่แรกตำแหน่ง นักวิชาการคลัง 4 กองธนาธิการ กรมบัญชีกลาง รับตำแหน่งสำคัญอาทิ รองผู้อำนวยการ สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ ผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ กระทรวงการคลัง อธิบดีกรมสรรพสามิต กระทรวงการคลัง ปลัดกระทรวงการคลัง อาจารย์พิเศษวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ สถาบันพระปกเกล้า
อารีพงศ์ ในระหว่างวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ดำรงตำแหน่งกรรมการในคณะกรรมการอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ครั้งแรกระหว่างวนที่ 11 ตุลาคม ถึง 18 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ครั้งที่สองระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ถึง 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ครั้งที่สามระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2557 ในฐานะที่เป็นเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
ภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ดร.อารีพงศ์ รับตำแหน่ง เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ ปลัดกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา และ กรรมการอิสระ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงพลังงาน ประธานคณะกรรมการ บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการในคณะกรรมการการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย และ ประธานกรรมการในคณะกรรมการสถาบันบริหารกองทุนพลังงาน กรรมการในคณะกรรมการกฤษฎีกา (ประเทศไทย) กรรมการ ในคณะกรรมการจัดกิจกรรมเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี การประกาศใช้ธงไตรรงค์เป็นธงชาติไทย ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 210/2559
อารีพงศ์ เกษียณอายุราชการ ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ดร.อารีพงศ์ เป็นข้าราชการไทยที่ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงถึง 3 กระทรวง ตลอดชีวิตการทำงานรับราชการ เขาสมรสกับ นางอลิสา ภู่ชอุ่ม หัวหน้ากลุ่มงานกิจกรรมและการเผยแพร่ สถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ แต่ไม่มีบุตรและบุตรี
ภายหลังเกษียณอายุราชการได้รับการแต่งตั้ง เป็น กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการนโยบายการให้เอกชนร่วมลงทุนในกิจการของรัฐ และประธานกรรมการในคณะกรรมการสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน)
อำเภอร่องคำ
ประวัติ
เมื่อประมาณพุทธศักราช ๒๓๖๓ ในสมัยสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ ได้มีราษฎรกลุ่มหนึ่งอพยพครอบครัวมาจากจังหวัดอุบลราชธานี มาตั้งถิ่นฐานอยู่ทางทิศตะวันตกของลำห้วยทราย และได้จับจองหักร้างถางพล เพราะเห็นว่าจะทำให้นาได้ ผลดี เนื่องจากเป็นบริเวณที่มีร่องน้ำไหลซึม เรียกว่าแหล่งที่ซึมชาวบ้าน เรียกว่า (ร่องคำหรือฮ่อมคำ) เรียกกันต่อมาว่า "ร่องคำ" อำเภอร่องคำเดิมชื่อบ้านกุดลิง หมู่บ้านเดิมตั้งอยู่ริมห้วยทราย ซึ่งมีกุดอยู่กุดหนึ่งมีลิงอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกว่ากุดลิง จึงขนานนามว่าบ้านกุดลิง ต่อมาชาวบ้านกุดลิงมีพลเมืองหนาแน่นมากขึ้น จึงได้ขยายหมู่บ้านออกไปทางทิศเหนืออีกหมู่บ้านหนึ่ง ต่อมาราษฎรอพยพมาตั้งบ้านเรือนมากขึ้นการติดต่อราชการกับอำเภอกมลาไสยยากลำบากเพราะท้องถิ่นอยู่ห่างไกลตัวอำเภอ การคมนาคมไม่สะดวก เพื่อเป็นการแก้ปัญหาดังกล่าว กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอร่องคำขึ้น เมื่อวันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖ ให้มีเขตการปกครองรวม ๒ ตำบล คือ ตำบลร่องคำ และ ตำบลสามัคคี ตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลร่องคำ ให้ขึ้นอยู่เขตการปกครองอำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ และวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ ได้รับแต่งตั้งเป็นอำเภอร่องคำ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอร่องคำตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอร่องคำแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 40 หมู่บ้าน
การผูกขาด
การผูกขาด (monopoly) เกิดเมื่อบุคคลหรือวิสาหกิจหนึ่งเป็นผู้ผลิตรายเดียวของโภคภัณฑ์อย่างหนึ่ง (ต่างจากการผูกขาดการซื้อ (monopsony) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการควบคุมตลาดเพื่อซื้อสินค้าและบริการของบุคคลหรือวิสาหกิจหนึ่ง และการผูกขาดโดยผู้ขายเพียงน้อยราย (oligopoly) ซึ่งประกอบด้วยบุคคลหรือวิสาหกิจไม่กี่รายครอบงำอุตสาหกรรมหนึ่ง) ฉะนั้น การผูกขาดจึงมีลักษณะขาดการแข่งขันทางเศรษฐกิจเพื่อผลิตสินค้าหรือบริการ ขาดสินค้าทดแทนที่อยู่รอดได้ และการมีราคาผูกขาดสูงเกินต้นทุนเพิ่มต่อหน่วยของสถานธุรกิจมาก ซึ่งนำสู่กำไรผูกขาดสูง กริยา "ผูกขาด" หมายถึง กระบวนการซึ่งบริษัทได้มาซึ่งความสามารถเพิ่มราคาหรือตัดคู่แข่ง ในทางเศรษฐศาสตร์ การผูกขาดเป็นผู้ขายรายเดียว ในวิชากฎหมาย การผูกขาด คือ สถานธุรกิจซึ่งมีอำนาจทางตลาดอย่างสำคัญ นั่นคือ อำนาจตั้งราคาสูงเกินจนทำให้ปริมาณส่วนเกินในสังคมต่ำลง แม้การผูกขาดอาจเป็นธุรกิจขนาดใหญ่ แต่ขนาดมิใช่ลักษณะของการผูกขาด ธุรกิจขนาดเล็กยังอาจมีอำนาจเพิ่มราคาในอุตสาหกรรม (หรือตลาด) ขนาดเล็กได้
การผูกขาดอาจเกิดขึ้นได้โดยสภาพเนื่องจากมีการแข่งขันจำกัด เพราะอุตสาหกรรมนั้นต้องใช้ทรัพยากรสูงและต้องมีราคาดำเนินการสูง (เช่น ระบบทางรถไฟ) ขณะที่บางคนเสนอว่าเทคโนโลยีได้เปลี่ยนแปลงสภาพของการแข่งขันทางเศรษฐกิจในทางที่โน้มเอียงให้เกิดภาวะผู้ชนะกินรวบมากขึ้น
Nanocnide
Nanocnide เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Urticaceae.
มีถิ่นกำเนิดในจีนตอนกลางและตอนใต้ จนถึงเวียดนาม เอเชียตะวันออกอบอุ่น
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด หรือ พระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (Sveinn Haraldsson tjúguskegg Svend Tveskæg) เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ราชอาณาจักรนอร์เวย์ และ ราชอาณาจักรอังกฤษ
พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทรงมีหลายพระนาม ในพงศาวดารแองโกล-แซ็กซอน (Anglo-Saxon Chronicles) ใช้ "สเวนชาวเดนส์" (Sven the Dane) หรือ "สวีเกน" (Swegen) หรือ “Tuck”; ในภาษานอร์เวย์โบราณ “Sveinn Tjúguskegg”; ในภาษานอร์เวย์ “Svein Tjugeskjegg”; ในภาษาสวีเดน “Sven Tveskägg”; ในภาษาเดนมาร์ก “Svend Tveskæg” จาก “Tjugeskæg” เดิม หรือ “Tyvskæg” พระเจ้าสเวน ฟอร์คเบียร์ดทรงเป็นผู้นำชาวไวกิงและเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าคนุตมหาราช เมื่อพระเจ้าฮารัลด์ บลูทูท พระราชบิดาเสด็จสวรรคตราวปลายปี ค.ศ. 986 หรือต้นปี ค.ศ. 987 สเวน ฟอร์คเบียร์ดก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งเดนมาร์ก ในปี ค.ศ. 1000 ทรงเป็นพันธมิตรกับ Trondejarl Erik of Lade ซึ่งทำให้ได้ครองราชอาณาจักรนอร์เวย์เกือบทั้งหมด และเมื่อไม่นานก่อนที่จะเสด็จสวรรคตก็ได้รับชัยชนะต่ออังกฤษและได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งราชอาณาจักรอังกฤษในปี ค.ศ. 1013 ในเดือนสุดท้ายก่อนที่จะเสด็จสวรรคตเป็นพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิทะเลเหนือ
ดูเพิ่ม
960 1014
โคลท์ ซิงเกิลแอ๊คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์
โคลท์ ซิงเกิลแอ๊คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์ (Colt Single Action Army .45 Long Colt) เป็นปืนสั้นแบบลูกโม่ ซิงเกิลแอ็คชั่น .45 ผลิตในปี ค.ศ. 1873 เป็นปืนสั้นที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในยุคของคาวบอยตะวันตก รวมทั้งได้กลายเป็นปืนสั้นและกระสุนประจำกองทัพบกในกองบัญชาการทหารของสหรัฐอเมริกาสมัยที่ทำสงครามอับเผ่าอินเดียแดง ใช้หัวกระสุนในขนาด 255 เกรม ความเร็วของวิถีกระสุน 860 ฟิต/วินาที เกิดแรงปะทะ 420 ฟุต-ปอนด์ ปัจจุบันกระสุนของโคลท์ ซิงเกิลแอ็คชั่น อาร์มี .45 ลอง โคลท์ ยังเป็นที่นิยมภายในประเทศอเมริกา แต่ไม่ปรากฏว่าถูกนำเข้ามาเผยแพร่ภายในประเทศไทย
เทศมณฑลแกรนด์เกเดห์
แกรนด์เกเดห์ (Grand Gedeh) เป็นเทศมณฑลในภาคตะวันออกของประเทศไลบีเรียในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก เป็นหนึ่งในเทศมณฑล 15 แห่งที่ประกอบกันเป็นเขตการบริหารระดับบนสุดของประเทศ แบ่งออกเป็น 3 เขต มีซเวดรูเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลซึ่งมีเนื้อที่ 10,484 ตารางกิโลเมตร (4,048 ตารางไมล์) จากการสำรวจสำมะโนประชากร ณ ปี พ.ศ. 2551 เทศมณฑลแกรนด์เกเดห์มีประชากร 126,146 คน จึงเป็นเทศมณฑลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ของประเทศ
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
เปเปอร์มาริโอ: เดอะเธาเซินเยียร์ดอร์
เปเปอร์มาริโอ: เดอะเธาเซินเยียร์ดอร์ (Paper Mario: The Thousand-Year Door) เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทที่ผลิตในปีค.ศ. 2004 ด้วยIntelligent Systems และเผยแพร่โดยนินเทนโดไว้สำหรับเกมคิวบ์. เดอะเธาเซินเยียร์สดอร์ เป็นเกมที่สองในซีรีส์ เปเปอร์มาริโอ
การผลิตและเผยแพร่
ก่อนที่จะเผยแพร่เกมนี้ เกมนี้ถูกยืนยันว่าจะมีภาคต่อของเกม เปเปอร์มาริโอ สำหรับนินเท็นโด 64 ซึ่งรู้จักกันในญี่ปุ่นว่า มาริโอสตอรี 2 และในอเมริกาเหนือว่า เปเปอร์มาริโอ 2 ในภาพตัวอย่างของเกมนี้ในงานE3 2004; ได้แสดงถึงประสาทฮูกเทลล์ และด่านโบนัสของบาวเซอร์. ตัวเกมเผยแพร่ในอเมริกาเหนือในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ.2004
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
ศิลปินกระทรวงวัฒนธรรมที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ
ศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร และศิลปินจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม ที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ
เปเปอร์มาริโอ: เดอะเธาเซินเยียร์ดอร์
การผลิตและเผยแพร่
ในปีค.ศ.2008 ทางมอร์แกนครีกโปรดักชันส์ ได้ฟ้องร้องต่อนินเทนโดในข้อหาใช้เพลง "ยูอาร์โซคูล" (You're So Cool) จากภาพยนตร์ โรมานซ์ ห่ามเดือด ในโฆษณาเกมโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งหลังจากนั้นหกวัน ทางมอร์แกนครีกได้ยกเลิกการแจ้งความ หลังจากทางนินเทนโดได้กล่าวว่า ทางบริษัทได้เซ็นสัญญาเรื่องลิขสิทธิแล้ว
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
ศิลปินกระทรวงวัฒนธรรมที่ได้เป็นศิลปินแห่งชาติ
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงตาม ชื่อและสาขา
เปเปอร์มาริโอ: เดอะเธาเซินเยียร์ดอร์
การตอบรับ
ทางยูโรเกมเมอร์กล่าวว่า "[มัน] คล้ายกับ นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต มากกว่า ไฟนอลแฟนตาซี" นักวิจารณ์บางคนกล่าวว่าตอนต้นของเกมเนื้อเรื่องดำเนินไปช้ามาก.
ในสัปดาห์แรกของการเผยแพร่ในญี่ปุ่น เกมนี้กลายเป็นเกมที่ขายดีที่สุด โดยขายในประเทศญี่ปุ่นไป 409,000 อัน และ 1.23 ล้านอันในอเมริกาเหนือ
รายนามศิลปินสำนักการสังคีตกรมศิลปากร
นาฏศิลปินชาย โขนพระ
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
นาฏศิลปินชาย โขนลิง
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
นาฏศิลปินหญิง ละคร-พระ
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
นาฏศิลปินหญิง ละคร-นาง
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มดุริยางค์ไทย
ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มดุริยางค์ไทย สำนักการสังคีต กรมศิลปากร 1. จิรัส อาจณรงค์ ศิลปินแห่งชาติ 2.	ดวงเนตร ดุริยพันธ์ 3.	เผชิญ กองโชค 4.	กัญญา โรหิตาจล 5.	บุญช่วย แสงอนันต์ 6.	เสรี สินธุชัยภาคเสรี ( ชื่นจิ๋ว ) 7.	อุทัย ปานประยูร 8.	สมบัติ สังเวียนทอง 9. สมชาย ทับพร
ดุริยางคศิลปิน กลุ่มดุริยางค์ไทย
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
คีตศิลปิน กลุ่มดุริยางค์ไทย
กดที่กล่องหัวตารางเพื่อทำการเรียงลำดับตามต้องการ
ศิลปินกลุ่มดุริยางค์สากล
The National Symphony Orchestra
ผีพราย
ผีพราย ส่วนใหญ่มีถิ่นที่อยู่อยู่ในน้ำมากกว่าบนบก เชื่อกันว่าเป็นจิตวิญญาณชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็กสุดตามลำดับของดวงจิตวิญญาณที่สามารถปรากฏให้รับรู้ได้ คือ พราย ภูติ ผี ปีศาจ ส่วนใหญ่มักมีที่มาจากการหมักหมมของซากพืชหรือสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก ๆ ดวงจิตวิญญาณนี้มักแสดงตนมีลักษณะเป็นผู้หญิงใส่เสื้อสีขาว เป็นดวงไฟเรืองแสง มักปรากฏตัวตอนเวลาหกโมงเช้า เที่ยงวัน หกโมงเย็น และเที่ยงคืน มักอยู่ในคลองหรือแม่น้ำที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด เมื่อจับเหยื่อได้จะเอาร่างเหยื่อที่ไร้วิญญาณเป็นร่างของตน
ผีพรายส่วนมากจึงมักปรากฏร่างเป็นผู้หญิง นางไม้ บางทีก็จัดเข้าพวกผีพรายได้เช่นกัน เช่น พรายตะเคียน พรายตานี เป็นต้น หรือแม้แต่ผีทะเลหรือผีน้ำก็จัดเป็นพรายด้วยเช่นกัน เช่น พรายทะเล พรายน้ำ แต่ว่าพรายน้ำที่เป็นฟองผุด ๆ ขึ้นจากน้ำนั้น เป็นคนละอย่างกัน
นางพรายปีศาลทะเลเป็นพรายสีเขียว หางเป็นเงือกคล้ายปลา เป็นปีศาจหญิงที่มักล่อเหยื่อนักเดินเรือสมุทรให้หลงทาง และประสพภัยหายนะ
เมทิลีนไดฟีนิลไดไอโซไซยาเนต
เมทิลีนไดฟีนิลไดไอโซไซยาเนต (methylene diphenyl diisocyanate: MDI) เป็นไดไอโซไซยาเนตที่มีโครงสร้างแบบวงอะโรมาติก ประกอบด้วยไอโซเมอร์สำคัญสามแบบได้แก่ 2,2'-MDI, 2,4'-MDI และ 4,4'-MDI ซึ่งไอโซเมอร์ 4,4'-MDI จะถูกเรียกว่า MDI บริสุทธิ์; MDI ทำปฏิกิริยากับพอลิยอล (polyol) ได้พอลิยูริเทนในโรงงานอุตสาหกรรม MDI ในรูปพอลิเมอร์จะมีลักษณะเป็นของผสมของ MDI ในรูปมอนอเมอร์และพอลิไอโซไซยาเนต (polyisocynate) ซึ่งมีมวลโมเลกุลสูงกว่า
MDI เป็นไดไอโซไซยาเนตที่ถูกผลิตขึ้นมากที่สุดในตลาดโลก คือสูงถึง 61.3% ใน พ.ศ. 2543
การนำไปใช้
MDI ใช้ในการผลิตโฟมพอลิยูริเทนชนิดแข็ง (ตัวอย่างการนำไปใช้งานเช่น ฉนวนกันความร้อนในตู้เย็น ตู้แช่ หรือในอาคาร เป็นต้น) และชนิดยืดหยุ่น (ตัวอย่างการนำไปใช้งานเช่น ฟองน้ำ ในเบาะรถยนต์ เบาะมอเตอร์ไซค์ พื้นรองเท้า ลูกล้อ เป็นต้น) เป็นหลัก นอกจากนี้ยังมีการนำ MDI ไปใช้เพื่อผลิตสารเคลือบผิว กาว และอิลาสโตเมอร์ (elastomer)
ความปลอดภัย
หากร่างกายได้รับ MDI มากเกินไปจะเกิดผลด้านลบต่อระบบทางเดินหายใจ ซึ่งอาจพัฒนาไปสู่การเป็นโรคหืด ด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นต้องมีการควบคุม อย่างเข้มงวด มิให้ผู้ปฏิบัติงาน ได้รับ MDI มากเกินขีดจำกัดในระหว่างการทำงาน อย่างไรก็ดีหากผลของการรับ MDI เข้าสู่ร่างกาย ได้พัฒนาจนแสดงอาการของโรคหืดและผู้ป่วยเกิดความไวต่อไดไอโซไซยาเนต ในกรณีนี้แม้ว่า ความเข้มข้นของ MDI ที่ผู้ป่วยได้รับจะน้อยกว่าขีดจำกัดมาก แต่ก็อาจเพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดอาการหอบหืดได้
MDI ในรูปไอ ละอองลอย หรือของเหลวที่กระเด็นเปื้อน อาจก่อให้เกิดความระคายเคืองต่อดวงตา นอกจากนี้  MDI ก่อให้เกิดความระคายเคืองต่อผิวหนังในระดับปานกลาง โดยอาจทำให้ผิวหนังเกิดการแพ้หรืออักเสบซึ่งพบได้ไม่บ่อยนัก แม้ว่า MDI จะมีความเป็นพิษต่ำเมื่อเข้าสู่ระบบทางเดินอาหารแต่ความเป็นพิษจะสูงขึ้นเมื่อร่างกายได้รับ MDI เข้าสู่ระบบทางเดินหายใจ อย่างไรก็ดีเมื่อศึกษาถึงผลในระยะยาวของการได้รับ MDI ที่มีต่อสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานกลับไม่พบความสัมพันธ์เชิงคลินิกนอกเหนือไปจากการพัฒนาของอาการในระบบทางเดินหายใจ ไม่ควรให้ความร้อนหรือพ่น MDI ยกเว้นแต่จะควบคุมเชิงวิศวกรรมอย่างเข้มงวดและผู้ปฏิบัติงานต้องสวมเครื่องป้องกันร่างกาย
กลุ่มผู้ผลิตหลักของ MDI ต่างก็เป็นสมาชิกของสถาบันไอโซไซยาเนตนานาชาติ (International Isocyanate Institute) ซึ่งมีเป้าหมายในการสนับสนุนการจัดการ MDI และ TDI อย่างปลอดภัยในสถานประกอบการ, ชุมชน และ สิ่งแวดล้อม ข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการ, อุปกรณ์ป้องกันร่างกาย, การเฝ้าสังเกต, การขนส่งเคลื่อนย้าย, การเก็บรักษา, การสุ่มตัวอย่างและวิเคราะห์ MDI, การจัดการกับอุบัติเหตุ, สุขภาพ และประเด็นสิ่งแวดล้อมมีการจัดพิมพ์ไว้
สายโลหิต
สายโลหิต เป็นนวนิยายไทยประพันธ์โดย โสภาค สุวรรณ ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณกรรม ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร สตรีสาร เมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ชาติไทยปลายกรุงศรีอยุธยา (ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18) นวนิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ถึง 4 ครั้ง (พ.ศ. 2529, 2538, 2546, 2561) นวนิยายเรื่องนี้จัดพิมพ์ครั้งที่ 12 และยังคงเป็นที่รักของแฟน ๆ ทั่วโลก
การดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์
นวนิยายเรื่องสายโลหิตได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 4 ครั้ง โดยครั้งแรกออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2529 สร้างโดยสุพรรณ บูรณะพิมพ์ นำแสดงโดยฉัตรชัย เปล่งพานิช รับบท ขุนไกร, อาภาพร กรทิพย์ รับบท ดาวเรือง, นพพล โกมารชุน รับบท หมื่นทิพเทศา / หมื่นทิพ และ อำภา ภูษิต รับบท แม่หญิงเยื้อน
ครั้งที่ 2 สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายในนามส่วนตัวนำมาจัดทำเป็นละครโทรทัศน์ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2538 เขียนบทโทรทัศน์โดยศัลยา ผลิตโดยบริษัทดาราวิดีโอ กำกับการแสดงโดยสยาม สังวริบุตร นำแสดงโดยศรราม เทพพิทักษ์ รับบท ขุนไกร, สุวนันท์ คงยิ่ง รับบท ดาวเรือง และศตวรรษ ดุลยวิจิตร รับบท หมื่นทิพเทศา / หมื่นทิพ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.30 น. ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 - 7 มกราคม พ.ศ. 2539 จำนวนตอนออกอากาศถูกวางไว้เพียง 27 ตอน ดำเนินเรื่องเปิดเรื่องจนถึงตอนอวสานจบเรื่องตามบทประพันธ์ทุกประการ หมายเหตุไม่มีเพิ่มจำนวนตอนออกอากาศใดๆ เนื่องจากนโยบายของ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ การผลิตละครโทรทัศน์ให้ยึดถือต้นฉบับบทประพันธ์เป็นหลักทุกๆ เรื่อง พยายามทำตามบทประพันธ์ให้มากที่สุด จึงไม่มีการเพิ่มจำนวนตอนใดๆทั้งสิ้น
อนึ่ง เนื่องจากละครชุดสายโลหิตฉบับปี พ.ศ. 2538 ได้รับความนิยมจากผู้ชมสูงมาก ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 จึงได้นำละครชุดนี้มาออกอากาศซ้ำอีกหลายครั้ง ดังนี้
ครั้งที่ 3 ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2546 ดำเนินการผลิตโดย บริษัท บางกอกการละคอน จำกัด กำกับการแสดงโดยคฑาเทพ รัตนอุดม บทโทรทัศน์โดยดำเกิง ฐิตะปิยะศักดิ์ นำแสดงโดยพุฒิชัย อมาตยกุล รับบท ขุนไกร, พิมลรัตน์ พิศลยบุตร รับบท ดาวเรือง และวรฤทธิ์ ไวยเจียรนัย รับบท หมื่นทิพเทศา / หมื่นทิพ ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น.
ครั้งที่ 4 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2561 โดยทางดาราวิดีโอได้นำกลับมาสร้างอีกครั้ง บทโทรทัศน์โดยศัลยา กำกับการแสดงโดยสยาม สังวริบุตร นำแสดงโดยศรัณย์ ศิริลักษณ์, ชนะพล สัตยา, ทิสานาฏ ศรศึก, ดวงดาว จารุจินดา, รัชนีกร พันธุ์มณี ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.05 น. เสาร์ อาทิตย์ 20.15 น. เริ่มออกอากาศในวันเสาร์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2561 - วันเสาร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร เจ้าสาวจำยอม
วัดพลับพลาชัย (กรุงเทพมหานคร)
ประวัติ
วัดพลับพลาชัยสร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่เดิมยังไม่มีการบันทึกหลักฐานที่แน่ชัดถึงชื่อที่แท้จริงของวัด จนช่วงปลายกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงธนบุรี จึงได้ทราบว่า เจ้าพระยาจักรี (พระอิสริยยศเดิมของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) โปรดให้ทำนาที่ทะเลตม ซึ่งมีลักษณะเป็นโคกใหญ่ และรับสั่งให้ตั้งคอกวัวไว้ที่นี่ด้วย จึงได้ชื่อสามัญของวัดว่า วัดโคก หรือ วัดคอก ตามสภาพของโคกและคอกวัว จวบจนกระทั่งเข้าสู่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์จึงได้ทรงเปลี่ยนนามของวัดใหม่นี้ให้เป็น "วัดพลับพลาชัย" เนื่องจากเป็นสถานที่ตั้งพลับพลาในการซ้อมรบของกองเสือป่ารักษาดินแดน
อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถประดิษฐานพระประธาน พระพุทธมงคล ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่ ด้านข้างของพระอุโบสถมีวิหารขนาดเล็ก ภายในประดิษฐาน พระพุทธไตรรัตนนายก (หลวงพ่อโต ซำปอกง องค์จำลอง) และด้านหลังพระอุโบสถมีหอกลอง หอระฆัง และศาลเจ้าเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าวัดจากด้านถนนไมตรีจิตต์
ทฤษฎีผัสสารมณ์
ทฤษฎีผัสสารมณ์ (Affect theory) เป็นทฤษฎีซึ่งพยายามจัดระเบียบผัสสารมณ์ ซึ่งบางครั้งใช้สลับกับคำว่าอารมณ์หรือความรู้สึกจากประสบการณ์อัตวิสัย ให้เป็นหมวดหมู่ที่ชัดเจน และเป็นแบบแทนของการแสดงออกทางร่างกาย ทางสังคม และระหว่างบุคคลซึ่งผนึกฝังแล้ว (internalized) มีการสนทนาเกี่ยวกับทฤษฎีผัสสารมณ์ในหลายสาขาวิชาเช่นจิตวิทยา จิตวิเคราะห์ ประสาทวิทยาศาสตร์ แพทยศาสตร์ การสื่อสารระหว่างบุคคล ทฤษฎีวรรณคดี (literary theory) ทฤษฎีแนววิพากษ์ สื่อศึกษา (media studies) เพศสภาพศึกษา (gender studies) ฯลฯ ทฤษฎีผัสสารมณ์จึงมีนิยามหลายแบบที่ขึ้นกับแต่ละสาขาวิชา
นักจิตวิทยา ซิลแวน ทอมกินส์ (Silvan Tomkins) ถูกยกเป็นผู้ริเริ่มทฤษฎีผัสสารมณ์ ซึ่งถูกนำเสนอในหนังสือ Affect Imagery Consciousness (1962) ของเขาสองเล่มแรก ทอมกินส์ใช้แนวคิด ผัสสารมณ์ เพื่อหมายถึง "ส่วนที่เป็นชีวภาพของอารมณ์" ซึ่งมีนิยามเป็น "กลไกซึ่งฝังแน่นและถูกโปรแกรมไว้ก่อนแล้วที่มีอยู่ในตัวเราแต่ละคนซึ่งถูกถ่ายทอดทางพันธุกรรม" ซึ่งเมื่อถูกจุดขึ้นก็จะกระตุ้นให้เกิด "เหตุการณ์ทางชีวภาพในรูปแบบที่รู้จัก" อย่างไรก็ตามก็เป็นที่ยอมรับกันว่าประสบการณ์ผัสสารมณ์ในผู้ใหญ่เป็นผลมาจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลไกโดยกำเนิดกับ "เมทริกซ์อันซับซ้อนของการก่อตัวเชิงมโน-ผัสสารมณ์ (ideo-affective) ที่มีปฏิสัมพันธ์และซ้อนในกัน"
ผัสสารมณ์เก้าแบบของ ซิลแวน ทอมกินส์
มีผัสสารมณ์ (Affect (psychology)) พื้นฐานเก้าแบบตามนักจิตวิทยา ซิลแวน ทอมกินส์ เขาอธิบายผัสสารมณ์ด้วยความเข้มสูง/ต่ำและการแสดงออกทางร่างกาย:
เชิงบวก (positive):
เชิงลบ (negative):
การประยุกต์แบบให้คำแนะนำ
ตามทอมกินส์แล้ว การเพิ่มผัสสารมณ์เชิงบวกและการลดผัสสารมณ์เชิงลบเป็นส่วนหนึ่งของการมีสุขภาพจิตที่เหมาะสมที่สุด ผัสสารมณ์ควรถูกแสดงออกมาอย่างเหมาะสมเพื่อให้ผู้อื่นสามารถระบุผัสสารมณ์ได้
ทฤษฎีผัสสารมณ์ถูกใช้เพื่อให้คำแนะนำ (prescriptively) ในการสืบค้นเรื่องความใกล้ชิดและความสัมพันธ์ใกล้ชิด (intimate relationship) เคลลี (Vernon C. Kelly) อธิบายว่าความสัมพันธ์คือการตกลงทำงานร่วมกันเพื่อเพิ่มผัสสารมณ์เชิงบวกและลดผัสสารมณ์เชิงลบลง พิมพ์เขียวนี้จำเป็นให้สมาชิกซึ่งอยู่ในความสัมพันธ์ต้องแสดงผัสสารมณ์ต่อกันและกันเพื่อระบุความก้าวหน้าของความสัมพันธ์ เช่นเดียวกับพิมพ์เขียวของ "สุขภาพจิตที่เหมาะสมที่สุด"
พิมพ์เขียวเหล่านี้ยังสามารถนำมาใช้เพื่อบรรยายถึงจุดมุ่งหมายทั้งโดยนัยและโดยธรรมชาติได้ ตัวอย่างเช่น โดนัลด์ นาธานสัน (Donald Nathanson) นำ "ผัสสารมณ์" มาใช้เพื่อบรรยายผู้ป่วยคนหนึ่งที่เขาดูแลอยู่:
"ผมสงสัยว่าเหตุผลที่เขาปฏิเสธที่จะไม่ดูภาพยนต์นั้นเป็นเพราะเขากลัวอย่างมากว่าตัวเองจะผูกพันกับผัสสารมณ์ซึ่งปรากฏอยู่บนหน้าจอ การข้องเกี่ยวกับผัสสารมณ์เป็นเหตุผลที่เราส่วนใหญ่ไปโรงภาพยนต์บ่อย ๆ แต่มันเป็นเพียงสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ ... การที่เขาปฏิเสธไม่ยอมเสี่ยงประสบผัสสารมณ์ทั้งเชิงบวกและลบซึ่งสัมพันธ์กับเพศสภาพทำให้โอกาสที่กฎทั้งสองข้อไม่ว่าจะเป็นของพิมพ์เขียวของเคลลีหรือทอมกินส์จะทำงานและทำให้ความสัมพันธ์เป็นไปได้สูญหายไป ดังนั้นเราอาจเข้าใจในแง่มุมหนึ่งได้ว่าปัญหาเรื่องความใกล้ชิดที่เขามีมันคือกำแพงของความร่วมรู้สึกที่เขามีมากเกินไป และในอีกแง่มุมหนึ่งก็เป็นปัญหาซึ่งผนึกฝังในแท้ ๆ ของการแสดงออกและบริหารจัดการผัสสารมณ์ของเขาเอง"
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
แวร์นแฮร์ มัคนุส มัคซีมีลีอาน ไฟรแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (Wernher Magnus Maximilian, Freiherr von Braun) หรือ เวอร์เนอร์ ฟอน บราวน์ เป็นวิศวกรและสถาปนิกอวกาศชาวเยอรมัน เขาเป็นบุคคลสำคัญที่มีส่วนในการพัฒนาเทคโนโลยีจรวดในเยอรมนี และได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งจรวดและวิทยาศาสตร์อวกาศ" ในสหรัฐอเมริกา
ทฤษฎีผัสสารมณ์
การประยุกต์แบบให้คำแนะนำ
ทอมกินส์กล่าวอ้างว่า "ศาสนาคริสต์ได้กลายมาเป็นศาสนาสากลที่ทรงพลังในบางส่วนก็เนื่องมาจากวิธีการแก้ปัญหาเรื่องระหว่างความโกรธ ความรุนแรง และความทุกข์กับความรัก ความเพลิดเพลิน และสันติภาพที่ทั่วไปมากกว่า"
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
ประวัติ
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์ เกิดในเมืองชนบทที่ชื่อว่าเวียร์ซิทซ์ในมณฑลโพเซินของจักรวรรดิเยอรมัน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโปแลนด์) เป็นบุตรคนที่สองในสามคนของครอบครัวขุนนางเยอรมัน เขามีบรรดาศักดิ์ตั้งแต่แรกเกิดเป็น ไฟรแฮร์ (Freiherr) ซึ่งเทียบเท่าบารอน แม้ว่าระบบขุนนางตลอดจนอภิสิทธิ์ต่าง ๆ จะถูกล้มเลิกไปใน ค.ศ. 1919 แต่ทางการก็ยังอนุญาตให้นำยศเดิมมาเป็นส่วนหนึ่งของนามสกุล
ทฤษฎีผัสสารมณ์
การประยุกต์แบบให้คำแนะนำ
ทฤษฎีผัสสารมณ์ถูกอ้างอิงอย่างมากในทฤษฎีบทคำสั่ง (script theory) ของทอมกินส์
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
ประวัติ
บิดาของเขาคือมัคนุส ไฟรแฮร์ ฟ็อน เบราน์ (Magnus Freiherr von Braun) ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการและเป็นรัฐมนตรีเกษตราธิการของเยอรมนีในช่วงสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนมารดาของเขา เอ็มมึ ฟ็อน ควิสทอร์พ (Emmy von Quistorp) ก็มาจากตระกูลเก่าแก่ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส, พระเจ้าวัลเดอมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก, พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ และพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
ทฤษฎีผัสสารมณ์
ความพยายามเป็นแบบแทนผัสสารมณ์ในจิตวิทยา
อารมณ์ขัน (humor) เป็นประเด็นซึ่งถูกถกเถียงในทฤษฎีผัสสารมณ์ งานวิจัยบางงานได้แสดงหลักฐานว่าอารมณ์ขันอาจเป็นการตอบสนองต่อความขัดแย้งระหว่างผัสสารมณ์เชิงลบและเชิงบวก เช่นความกลัวและความเพลิดเพลินและส่งผลให้เกิดการหดตัวแบบชักกระตุกในส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย หลัก ๆ เช่นในแถบท้องและกะบังลมรวมไปถึงการหดตัวของกล้ามเนื้อแก้มส่วนบน ผัสสารมณ์เพิ่มเติมที่ขาดหายในอนุกรมวิธานของทอมกินส์มีความผ่อนคลาย (relief) การยอมจำนน (resignation) ความสับสน (confusion) และอื่น ๆ อีกมากมาย
เราสังเกตผัสสารมณ์ความปีติยินดีผ่านการแสดงออกด้วยการยิ้ม (smile) ผัสสารมณ์เหล่านี้สามารถถูกระบุได้ผ่านการแสดงสีหน้า (facial expression) ที่ผู้คนมีต่อสิ่งเร้า ณ ขณะนั้นซึ่งธรรมดาแล้วเกิดขึ้นก่อนที่ผู้คนจะสามารถประมวลผลการตอบสนองจริงใด ๆ ต่อสิ่งเร้าได้เสียอีก
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
ประวัติ
เบราน์เริ่มมีความสนใจด้านดาราศาสตร์ ตั้งแต่ที่เขาได้รับกล้องดูดาวเป็นของขวัญจากมารดาในวัยเด็ก เขามีผลการเรียนเป็นเลิศในวิชาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ เขาเริ่มสนใจเรื่องจรวดและต้องการเป็นวิศวกรจรวด ส่วนหนึ่งเนื่องจากสนธิสัญญาแวร์ซายใน ค.ศ. 1919 ที่ทำขึ้นหลังเยอรมนีพ่ายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไม่ได้ถือว่าจรวดเป็นหนึ่งในอาวุธที่ห้ามครอบครองในเยอรมนี
ทฤษฎีผัสสารมณ์
ความพยายามเป็นแบบแทนผัสสารมณ์ในจิตวิทยา
การค้นพบจากการศึกษาการเร้าผัสสารมณ์เชิงลบและเสียงสีขาว (white noise) โดย แสตนลีย์ เอส. ซีดเนอร์ "สนับสนุนการมีอยู่ของการเร้าผัสสารมณ์เชิงลบผ่านการสังเกตการลดค่าผู้พูดภาษาสเปนจากแหล่งกำเนิดชาติพันธุ์สเปนอื่น ๆ"
ทฤษฎีแนววิพากษ์
ทฤษฎีผัสสารมณ์ถูกวินิจฉัยในหลายสาขาวิชาเช่นปรัชญา ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ (Psychoanalytic theory) เพศสภาพศึกษา และสุนทรียศาสตร์ อีฟ เซดจ์วิค (Eve Sedgwick) และลอเร็น เบอร์แลนท์ (Lauren Berlant) ถูกเรียกว่าเป็น "นักทฤษฎีผัสสารมณ์" ผู้เขียนผ่านมุมมองของทฤษฎีแนววิพากษ์ นักทฤษฎีแนววิพากษ์คนอื่นหลายคนได้พึ่งพาทฤษฎีผัสสารมณ์เป็นอย่างมากเช่น เอลิซาเบธ โพวิเนลลิ (Elizabeth Povinelli) นักอัตตาณัตินิยม (autonomism) มาร์กซิสต์เช่นฟรังโก เบราร์ดี (Franco Berardi) ไมเคิล ฮาร์ท (Michael Hardt) และอันโตนีโอ เนกรี (Antonio Negri) ได้นำทฤษฎีผัสสารมณ์มาใช้ รวมไปถึงนักสตรีนิยมมาร์กซิสต์ (Marxist feminism) เช่นเซลมา เจมส์ (Selma James) และซิลเวีย เฟเดอริชี (Silvia Federici) ผู้ที่พิจารณาปรากฏการณ์ทางประชานและทางวัตถุของเพศสภาพที่เฉพาะเจาะจง หรือบทบาทที่ปฏิบัติเช่นผู้ให้การดูแล (caregiver) นักทฤษฎีแนววิพากษ์ ซารา อาเหม็ด (Sara Ahmed) บรรยายผัสสารมณ์ว่า "เหนียว" (sticky) ในความเรียง "Happy Objects" ของเธอเพื่ออธิบายการเชื่อมโยงระหว่าง "มโนคติ คุณค่า และวัตถุ" (ideas, values, and objects.) ซึ่งยั่งยืนถาวร ในแนวเดียวกับนักทฤษฎีเหล่านี้ นักวิชาการหลายคนระบุบทบาทของผัสสารมณ์ในการดัดรูปคุณค่าทางสังคม อุดมคติของเพศสภาพ และกลุ่มส่วนรวม ผัสสารมณ์ถูกมองว่ามีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์และสัญลักษณ์ซึ่งผลิตตัวตนร่วม และจึงเป็นแกนหลักในการเมืองร่วมสมัย ผัสสารมณ์ยังถูกปฏิบัติเป็นแกนหลักในระบบทุนนิยม เช่นความยึดติดต่อสินค้าโภคภัณฑ์และ "ฝัน" ของการขยับสถานะทางชนชั้นของผู้คน มากไปกว่านั้น ลักษณะที่ไม่อ้อมค้อมและไม่รอบคอบของผัสสารมณ์อาจทำให้เกิดปฏิสัมพันธ์และประสบการณ์ทางสังคมซึ่งไม่อาจถูกลดรูปเหลือเป็นจุดจบใดจุดหนึ่งได้ และบางครั้งอาจทำให้ผู้คนสามารถรับรู้วิธีการดำรงอยู่แบบใหม่ซึ่งแยกออกจากเป้าหมายหลักในชีวิตของพวกเขาได้
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
การทำงาน
เบราน์เข้าร่วมกับพรรคนาซีใน ค.ศ. 1937 และทำงานในโครงการจรวดของเยอรมนีที่เมืองเพเนอมึนเดอ (Peenemünde) ติดกับทะเลบอลติก เขาช่วยออกแบบและสร้างจรวด V-2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เข้าสังกัดหน่วยเอ็สเอ็สในปีค.ศ. 1940 และได้รับยศอุนเทอร์ชตวร์มฟือเรอร์ (เทียบเท่าร้อยตรี) ในหน่วยอัลเกอไมเนอ เอ็สเอ็ส เขาให้การกับทางการสหรัฐภายหลังสงครามว่า ที่เขามียศในเอ็สเอ็สก็เพราะเป็นคำสั่งของฮิมเลอร์ ตัวเขานั้นวุ่นวายกับการออกแบบจรวดเกินกว่าจะไปยุ่งเกี่ยวเรื่องการเมืองใด ๆ เขาอธิบายว่าการที่ยศเอ็สเอ็สเขาสูงขึ้นนั้นเพราะเป็นการเลื่อนขั้นตามระเบียบปกติ
ทฤษฎีผัสสารมณ์
การสื่อสารระหว่างบุคคล
สื่อกลางของการถ่ายทอดความรู้สึกและอิทธิพลโดยไม่ใช้คำพูดนี้มีหน้าที่หลักในความสัมพันธ์ใกล้ชิด ตัวแบบความปลอดภัยทางอารมณ์ (Emotional Safety model) จากการบำบัดชีวิตคู่ (couples therapy) พยายามระบุสาร (message) ทางผัสสารมณ์ซึ่งเกิดขึ้นภายในความสัมพันธ์ทางอารมณ์ของคู่รัก (คู่นี้รู้สึกอย่างไรกับตัวเอง ระหว่างกัน และต่อความสัมพันธ์ของตัวเอง) และที่สำคัญที่สุดคือสารที่เกี่ยวกับ (ก) ความปลอดภัยของความผูกพัน และ (ข) แต่ละคนถูกให้ค่าอย่างไร
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
การทำงาน
เมื่อสงครามสิ้นสุดลง เขาและนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรเยอรมันราว 1,600 คนถูกพาตัวไปยังสหรัฐอย่างลับ ๆ ซึ่งเรียกแผนการนี้ว่าปฏิบัติการคลิปหนีบกระดาษ เขาทำงานในโครงการพัฒนาขีปนาวุธทิ้งตัวพิสัยปานกลางให้กับกองทัพบกสหรัฐ และยังช่วยพัฒนาจรวดเพื่อใช้ส่งดาวเทียมเอกซ์พลอเรอร์ 1 ซึ่งเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐ กลุ่มของเขาถูกโอนย้ายไปทำงานให้กับองค์การนาซา เขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการของศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ และยังเป็นสถาปนิกใหญ่ของจรวดแซเทิร์นที่ห้า (Saturn V) ซึ่งนำส่งยานอะพอลโลไปยังดวงจันทร์
ทฤษฎีผัสสารมณ์
การสื่อสารระหว่างบุคคล
ทฤษฎีผัสสารมณ์ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติในการบำบัดชีวิตคู่ (couples therapy) คุณลักษณะสองอย่างของผัสสารมณ์มีความเกี่ยวพันอย่างสูงกับความสัมพันธ์ใกล้ชิด:
แวร์นแฮร์ ฟ็อน เบราน์
การทำงาน
ใน ค.ศ. 1975 เบราน์เหรียญแห่งชาติสาขาวิทยาศาสตร์ เขายังเป็นผู้ให้การสนับสนุนภารกิจทางอวกาศสู่ดวงจันทร์
แหล่งข้อมูลอื่น
19121977
โรฮีนจา
โรฮีนจา (ရိုဟင်ဂျာ โหร่หิ่งจ่า; โรฮีนจา: Ruáingga  รูไอง์กา; রোহিঙ্গা, Rohingga) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์มุสลิมที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของรัฐยะไข่ (อาระกัน) ทางตะวันตกของประเทศพม่า และพูดภาษาโรฮีนจา ชาวโรฮีนจาและนักวิชาการบางส่วนกล่าวว่า โรฮีนจาเป็นชนพื้นเมืองในพื้นที่รัฐยะไข่ ในขณะที่นักประวัติศาสตร์บางส่วนอ้างว่า พวกเขาอพยพเข้าพม่าจากเบงกอลในสมัยการปกครองของสหราชอาณาจักรเป็นหลัก  และนักประวัติศาสตร์ส่วนน้อยกล่าวว่า พวกเขาอพยพมาหลังจากพม่าได้รับเอกราชในปี 2491 และหลังจากบังกลาเทศทำสงครามประกาศเอกราชในปี 2514 ชาวโรฮิงญาเป็นลูกหลานของอาชญากรที่ถูกเนรเทศในสังคมโบราณ
ชาวมุสลิมตั้งถิ่นฐานในรัฐยะไข่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ไม่สามารถประมาณจำนวนผู้ตั้งถิ่นฐานชาวมุสลิมก่อนการปกครองของสหราชอาณาจักรได้อย่างแม่นยำ หลังสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่งในปี 2369 สหราชอาณาจักรผนวกรัฐยะไข่และสนับสนุนให้มีการย้ายถิ่นจากเบงกอลเพื่อทำงานเป็นผู้ใช้แรงงานในไร่นา ประชากรมุสลิมอาจมีจำนวนถึงร้อยละ 5 ของประชากรรัฐยะไข่แล้วเมื่อถึงปี 2412 แต่จากการประเมินของปีก่อนหน้าก็พบว่ามีจำนวนสูงกว่านี้ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ความรุนแรงระหว่างชุมชนก็ปะทุขึ้นระหว่างชาวยะไข่ซึ่งนับถือศาสนาพุทธกับหน่วยกำลังวี (V-Force) ชาวโรฮีนจาที่สหราชอาณาจักรติดอาวุธให้ และการแบ่งขั้วก็รุนแรงมากขึ้นในพื้นที่ ในปี 2525 รัฐบาลพลเอกเนวีนตรากฎหมายความเป็นพลเมืองซึ่งปฏิเสธความเป็นพลเมืองของชาวโรฮีนจา
ในปี 2556 มีชาวโรฮีนจาประมาณ 735,000 คนอาศัยอยู่ในประเทศพม่า ส่วนใหญ่อยู่ในเมืองทางเหนือของรัฐยะไข่ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 80–98 ของประชากร สื่อระหว่างประเทศและองค์การสิทธิมนุษยชนกล่าวว่าชาวโรฮีนจาเป็นชนกลุ่มน้อยที่ถูกข่มเหงที่สุดกลุ่มหนึ่งในโลก ชาวโรฮีนจาจำนวนมากหนีไปอยู่ในย่านชนกลุ่มน้อยและค่ายผู้ลี้ภัยในประเทศเพื่อนบ้านอย่างบังกลาเทศ รวมทั้งพื้นที่ตามชายแดนไทย–พม่า ชาวโรฮีนจากว่า 100,000 คนยังอาศัยอยู่ในค่ายสำหรับผู้พลัดถิ่นในประเทศซึ่งทางการไม่อนุญาตให้ออกมา ชาวโรฮีนจาได้รับความสนใจจากนานาชาติในห้วงเหตุจลาจลในรัฐยะไข่ พ.ศ. 2555
ผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจา
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 สำนักข่าวซีเอ็นเอ็นรายงานว่ามีผู้ลี้ภัยชาวโรฮีนจาจำนวน 1,000 คนอพยพมาจากประเทศพม่า ได้ถูกทหารพม่าจับกุมพร้อมทั้งถูกทารุณกรรม จากนั้นถูกจับโยนลงทะเลโดยไม่มีเรือมารับ และขาดแคลนทั้งน้ำและอาหาร เรื่องนี้รัฐบาลทหารพม่าออกมาตอบโต้ในเบื้องต้นว่า ซีเอ็นเอ็นรายงานข่าวเกินความจริง และที่ว่าผู้ลี้ภัยเหล่านี้ใช้เรือใบโดยไม่มีเครื่องยนต์และห้องน้ำบนเรือ จนกระทั่งเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือพวกเขาขึ้นมายังชายฝั่ง ทางด้าน โฆษกกระทรวงกลาโหมพม่า ออกมาปฏิเสธว่าสื่อรายงานไม่ถูกต้อง
นอกจากนี้สื่อยังได้รายงานผลการสอบสวนว่า ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ได้หายตัวไปจากการกักขังที่ส่วนกลางและยังไม่พบว่าอยู่ที่ไหน รัฐบาลทหารพม่าให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนว่า "พวกเราอาจหยุดเดินเรือหรือพวกเขาจะกลับมา ทิศทางลมจะพาพวกเขาไปยังอินเดียหรือไม่ก็ที่อื่น" จากนั้นรัฐบาลทหารพม่าให้สัญญาว่าจะดำเนินการสอบสวนผู้นำทางทหารอย่างเต็มที่ แต่ออกมาปฏิเสธข้อกล่าวหาที่หาว่าปกปิดการใช้อำนาจกองทัพไปในทางที่ผิด
ข้อมูลทั่วไป
(ตามลำดับอักษรอังกฤษ)
พ.ศ. 597
พุทธศักราช 597 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 54
Bolinichthys
Bolinichthys เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
รุกฆาต
รุกฆาต อาจหมายถึง
พ.ศ. 598
พุทธศักราช 598 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 55
Psilotrichopsis
Psilotrichopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae มีเพียงสปีชีสืเดียวคือ Psilotrichopsis curtisii.
ถิ่นกำเนิดคือ ไห่หนาน, อินโดจีน ถึง คาบสมุทรมาเลเซีย
10 โคลเวอร์ฟิลด์ เลน
10 โคลเวอร์ฟิลด์ เลน เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวเขย่าขวัญ ออกฉาย พ.ศ. 2559 กำกับโดย Dan Trachtenberg
Centrobranchus
Centrobranchus เป็นประเภทของปลาตะเกียง
สายพันธุ์
สายพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบันคือ:
เทศมณฑลแกรนด์ครู
แกรนด์ครู (Grand Kru) เป็นเทศมณฑลในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศไลบีเรียในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก เป็นหนึ่งในเทศมณฑล 15 แห่งที่ประกอบกันเป็นเขตการบริหารระดับบนสุดของประเทศ แบ่งออกเป็น 4 เขต จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2527 มีบาร์คลีย์วิลล์เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลซึ่งมีเนื้อที่ 3,895 ตารางกิโลเมตร (1,504 ตารางไมล์) จากการสำรวจสำมะโนประชากร ณ ปี พ.ศ. 2551 เทศมณฑลแกรนด์ครูมีประชากร 57,106 คน จึงเป็นเทศมณฑลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดของประเทศ
เปาโรติส
เปาโรติส (paurotis palm, Everglades palm; ) เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล Acoelorrhaphe มีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลาง, ตอนใต้ของเม็กซิโก, แคริบเบียน, โคลอมเบีย, บาฮามาส และตอนใต้ของรัฐฟลอริดา นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ชื่อสกุลของเปาโรติสมาจากภาษากรีก แปลว่า "ไม่มีราฟี"
เปาโรติสเป็นปาล์มกอ สูงได้ถึง 8 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร มีแผ่นใยคลุมและทางใบแห้งติดแน่น ใบรูปพัด ขอบใบจักเว้าลึกเกือบถึงสะดือ แผ่นใบกางเกือบครึ่งวงกลม กว้าง 80 เซนติเมตร ใต้ใบมีนวลสีขาว ก้านใบยาว 1 เมตร มีหนามที่ขอบก้าน ช่อดอกสมบูรณ์เพศ ออกระหว่างกาบใบ ยาว 1.2 เมตร ผลกลมขนาด 1.2 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม
ไข่สกอตช์
ที่มาของไข่สกอตช์มีหลากหลาย ห้างสรรพสินค้าฟอร์ตนัมและเมสันในลอนดอนกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้คิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1738 โดยได้ชื่อมาจากชื่อเล่นที่ชาวลอนดอนใช้เรียกเจ้าหน้าที่องครักษ์สกอตที่ประจำอยู่ที่นี่และพัฒนาอาหารชนิดนี้ ด้าน Culinary Delights of Yorkshire กล่าวว่าไข่สกอตช์ถูกคิดค้นในศตวรรษที่ 19 ที่เมืองวิตบี มณฑลยอร์กเชอร์ และใช้เนื้อปลาบดแทนเนื้อสัตว์บด Culinary Delights of Yorkshire ยังกล่าวเพิ่มเติมว่าชื่ออาหารว่าอาจมาจากร้านวิลเลียม เจ. สกอตแอนด์ซันส์ซึ่งขายอาหารชนิดนี้
ไข่สกอตช์มีหลายรูปแบบ ไข่สกอตช์ชุดเล็กมักมาพร้อมกับไข่ผ่าซีกและเบคอนราดด้วยมายองเนส ในแมนเชสเตอร์จะใช้ไข่ดองเสิร์ฟพร้อมไส้กรอกแบล็กพุดดิง ในวุร์สเตอร์จะใช้ไข่ดองเช่นกันแต่เสิร์ฟพร้อมไส้กรอกไวต์พุดดิง ราดด้วยซอสวุร์สเตอร์เชอร์ ในสหรัฐนิยมเสิร์ฟไข่สกอตช์พร้อมน้ำสลัดหรือซอสรสเผ็ดร้อน
พรรคกิจประชาธิปไตย (แก้ความกำกวม)
พรรคกิจประชาธิปไตย สามารถหมายถึง
สยมภู มุกดีพร้อม
สยมภู เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลการกำกับภาพยอดเยี่ยม จากเรื่องแสงศตวรรษ ในงานประกวด Asian Film Award รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ จากเรื่อง ไชยา และภาพยนตร์เรื่อง ซอยคาวบอย ได้ออกฉายในเทศกาลภาพยนตร์คาน ประจำปี 2008
Ptelidium
Ptelidium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พ.ศ. 599
พุทธศักราช 599 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 56
ชัยวัฒน์ บุราณ
ชัยวัฒน์ บุราณ (เกิดวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2539) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นให้กับลำพูน วอร์ริเออร์ ในตำแหน่งปีก
แหล่งข้อมูลอื่น
1996
Ceratoscopelus
สายพันธุ์
ปัจจุบันมีสามสายพันธุ์ที่รู้จักในสกุลนี้:
แมวแดงบอร์เนียว
แมวแดงบอร์เนียว (Bay Cat, Bornean Cat, Bornean Bay Cat หรือ Bornean Marbled Cat) เป็นแมวป่าถิ่นเดียวที่พบบนเกาะบอร์เนียว ในปี ค.ศ. 2002 สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติได้จัดให้แมวแดงบอร์เนียวเป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์เพราะมีแนวโน้มที่ประชากรจะลดลงมากกว่า 20% เมื่อถึงปี ค.ศ. 2020 เนื่องจากการสูญเสียที่อยู่ ในปี ค.ศ. 2007 คาดว่ามีประชากรแมวแดงบอร์เนียวน้อยกว่า 2,500 ตัว
ลักษณะ
แมวแดงบอร์เนียวมีขนาดใหญ่กว่าเสือไฟ ขนมีสีน้ำตาลแก่ออกสว่าง บริเวณท้องสีน้ำตาลอ่อน ขาและหางสีจางลงออกแดง หางยาว เรียวตรงปลาย มีลายขาวที่ท้องหางโดยจะแผ่กว้างไปทางปลายหาง มีจุดสีดำที่ปลายหาง หูกลมปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาลออกดำบริเวณด้านนอก ด้านในขนสีน้ำตาลอ่อน มีเส้นสีน้ำตาลแคบที่ขอบ
จากการวัดตัวอย่าง 12 ตัวอย่าง ลำตัวจรดหัวยาว 495 ถึง 670 มิลลิเมตร หางยาว 300 ถึง 403 มิลลิเมตร เมื่อโตเต็มที่คาดว่ามีน้ำหนักประมาณ 3 ถึง 4 กิโลกรัม แต่มีตัวอย่างที่มีชีวิตอยู่น้อยเกินไปที่จะประมาณการน้ำหนักได้อย่างถูกต้อง
หัวกลมสั้น สีน้ำตาลปนเทาเข้ม มีขีดสีเข้มที่มุมตา หลังหัวมีสัญลักษณ์สีเข้มรูปตัวเอ็ม หลังหูสีออกเทาเข้ม ไม่มีจุดขาวเหมือนที่พบในแมวชนิดอื่น ใต้คางมีสีขาวมีขีดสีน้ำตาลอ่อนสองขีดบนแก้ม ด้วยสัดส่วนลำตัวและหางทำให้แมวแดงบอร์เนียวคล้ายกับจากัวรันดี
พ.ศ. 600
พุทธศักราช 600 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 57
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม - 11 กันยายน พ.ศ. 2503 จัดขึ้นที่สนาม Olympic Velodrome, Stadio dei Marmi และ Stadio Tre Fontane ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด ๅ รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 16 ประเทศ
เลฟ ลาร์เซิน
เลฟ ฮอลเกอร์ ลาร์เซิน (Leif Holger Larsen; 27 มกราคม พ.ศ. 2497 – 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักการทูตของนอร์เวย์ประจำประเทศปากีสถาน เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลังจากที่เฮลิคอปเตอร์ตกบริเวณตอนเหนือของประเทศปากีสถาน ขณะกำลังเดินทางสู่อิสลามาบาด
อ้างอิง
1954 2015
ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์
ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์ (نخلة الجميرة) เป็นหมู่เกาะเทียมในดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ที่สร้างจากการถมที่ดินในอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาหมู่เกาะปาล์ม ได้แก่ ปาล์มญะบัลอะลีและปาล์มดัยเราะฮ์ ซึ่งถ้าสร้างเสร็จ จะเพิ่มพื้นที่ชายฝั่งดูไบรวม 520 km การก่อสร้างนี้ดำเนินกิจการร่วมค้าระหว่างบริษัทผู้เชี่ยวชาญเนเธอร์แลนด์สองแห่ง Van OordกับBoskalis
การเดินทาง
รถไฟรางเดี่ยวที่ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์มีความยาว 5.4 km เชื่อมระหว่างโรมแรมแอตแลนติสกับเดอะเกตเวย์ทาวเวอร์บนเกาะ รถไฟรางเดี่ยวเชื่อมปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์กับแผ่นดินใหญ่ ซึ่งมีแผนขยายเพิ่มเติมให้กับรถไฟใต้ดินดูไบสายสีแดง โดยเริ่มมีการใช้งานเส้นทางตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2009 ซึ่งเป็นรถไฟรางเดี่ยวแรกในตะวันออกกลาง
สัตว์ป่า
ในช่วงฤดูร้อน มักมีแมงกะพรุนอยู่รอบชายหาด แต่ในช่วงต้น ค.ศ. 2020 เนื่องจากการลดลงของกิจกรรมมนุษย์ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้มีสัตว์ป่าเพิ่มขึ้น เช่นมีผู้พบเห็นโลมารอบ ๆ ปาล์มอัลญุมัยเราะฮ์
Every Heart -มินนะโนะคิโมะชิ-
"เอเวอร์รี ฮาร์ท -มินนาโนะคิโมชิ-" เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 5 ของโบอาในรูปแบบของซิงเกิลแม็กซี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2545 อันเป็นวันเดียวกันกับการออกจำหน่ายอัลบั้ม ลิสซึนทูมายฮาร์ต อัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรก เพลง "เอเวอรีฮาร์ต -มินนาโนะคิโมชิ-" เป็นเพลงในอัลบั้ม ลิสซึนทูมายฮาร์ต และ เบสต์ออฟโซล  และฉบับภาษาอังกฤษได้บรรจุไว้ในอัลบั้ม เน็กต์เวิลด์ ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 10 ของชาร์ตออริกอน
เพลง "เอเวอรีฮาร์ต -มินนาโนะคิโมชิ-" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องเทพอสูรจิ้งจอกเงิน และนอกจากนี้ในฉบับภาษาเกาหลีใช้ชื่อว่า "เอเวอรีฮาร์ต" โดยบรรจุในอัลบั้มภาษาเกาหลีที่ 2.5 ที่ชื่อว่า มิราเคิล
ผีโพง
ผีโพง เป็นผีตามความเชื่อพื้นบ้านทางภาคเหนือ ผู้ที่เป็นผีโพงเกิดจากเล่นไสยศาสตร์แล้วควบคุมวิชาในตัวเองไม่ได้  หรือปลูกว่านชนิดหนึ่ง เรียกว่าว่านผีโพง ซึ่งมีสีขาว รสฉุนร้อน เมื่อแก่จะมีธาตุปรอทลงกิน ทำให้เกิดแสงส่องสว่างแบบแมงคาเรือง
ผู้ที่เป็นผีโพง ในเวลากลางวันจะเป็นเหมือนผู้คนธรรมดา ๆ ทั่วไป แต่ตกกลางคืนจะกลายร่างเป็นผีโพง มีจุดเด่นคือ มีแสงสว่างหรือดวงไฟที่รูจมูก ออกหาของกิน ได้แก่ ของสกปรกคาว เช่น กบ, เขียด, ศพ หรือรกเด็กเกิดใหม่ เช่นเดียวกับผีกระสือ, ผีกระหัง หรือผีปอบ
โดยปกติแล้ว ผีโพงจะไม่ทำร้ายมนุษย์ แต่ถ้าหากถูกคุกคามก็จะจู่โจมทำร้ายได้เช่นกัน หากมีผู้ใดไปทำอะไรให้ผีโพงไม่พอใจ ผีโพงจะใช้ก้านกล้วยที่ตัดใบออกหมดหรือคานคาบของแม่ม่ายพุ่งข้ามหลังคาบ้านผู้นั้น ซึ่งครอบครัวของผู้ที่โดนขว้างจะพบกับภัยพิบัติต่าง ๆ นานา
ผีโพงจะตายได้ เมื่อมีผู้ไปพบปะกับผีโพงเข้าอย่างจัง และทักว่าผีโพงแท้จริงแล้วคือใคร หากผ่านพ้นมาได้หนึ่งวันแล้ว ผู้ที่เป็นผีโพงจะตาย
ผีโพงสามารถถ่ายทอดให้แก่กันได้ ด้วยพ่นน้ำลายใส่หน้าหรือมีใครไปกินน้ำลายของผีโพงเข้า
ที่ตำบลพลับพลา อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา มีหมู่บ้านแห่งหนึ่งชื่อ บ้านหนองผีหลอก อยู่ห่างจากตัวอำเภอโชคชัยประมาณ 5 กิโลเมตร สภาพส่วนใหญ่เป็นไร่มันสำปะหลังและนาข้าว เหตุที่ได้ชื่อนี้เนื่องจากคำร่ำลือที่มีมาแต่อดีตนับร้อยปีว่าที่แห่งนี้ ในอดีตมีสภาพเป็นหนองน้ำพื้นที่ประมาณ 100 ไร่ ติดกับทางเกวียน ในเวลาค่ำคืนมีผีโพงและผีโป่งออกมาจับกบเขียดกินเป็นอาหารบ่อย ๆ จนไม่มีผู้ใดกล้าผ่านไปในเวลากลางคืน แต่จนปัจจุบันนี้หมู่บ้านแห่งนี้ยังมิได้มีการยกฐานะเป็นหมู่บ้านอย่างเป็นทางการ
กอญัก
คอนญัก (, also ,   ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ประเภทบรั่นดีชนิดหนึ่งซึ่งถูกตั้งชื่อมาจากเทศบาลคอนญัก ประเทศฝรั่งเศส มันถูกผลิตขึ้นในพื้นที่การเพาะปลูกองุ่นสำหรับทำไวน์โดยรอบในจังหวัดชาร็องต์ และจังหวัดชาร็องต์-มารีตีม
การผลิตคอนญักนั้นอยู่ภายใต้การระบุถึงการรับรองเป็นภาษาฝรั่งเศส คำว่า appellation d'origine contrôlée (AOC) ซึ่งหมายถึง "การกำหนดควบคุมของแหล่งกำเนิด" ด้วยวิธีการผลิตและการตั้งชื่อที่ต้องการเพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดทางกฏหมายบางประการ ในบรรดาองุ่นที่เฉพาะเจาะจง ugni blanc หรือที่รู้จักกันในท้องถิ่นว่า แซ็งเตมีลียง ซึ่งมีการใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด บรั่นดีต้องกลั่นถึงสองครั้งในหม้อกลั่นทองแดง และหมักบ่มอย่างน้อยสองปีในถังไม้โอ๊กฝรั่งเศสซึ่งมาจากลีมูแซ็งหรือ Tronçais คอนญักได้เติบโตในลักษณะเดียวกันกับยุควิสกี้และถังไวน์ และคอนญักส่วนใหญ่จะใช้เวลายาวนานกว่า "อยู่บนไม้" ตามข้อกำหนดกฎหมายขั้นต่ำ
คุณภาพและอายุ
คอนญักบรรจุขวดจะมีจำนวนดาวที่ปรากฏบนฉลาก หมายถึงคุณภาพและอายุของเหล่านั้น
สกุลปลาทองทะเล
เป็นปลาขนาดเล็กมีสีสันและลวดลายสดใส พบได้ในแนวปะการังของมหาสมุทรอินเดีย และแถบอินโด-แปซิฟิก จึงเป็นที่นิยมของนักประดาน้ำและการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม หลายชนิดจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
พ.ศ. 601
พุทธศักราช 601 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 58
อภิสมัย ศรีรังสรรค์
แพทย์หญิง อภิสมัย ศรีรังสรรค์ อดีตนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2542 นับเป็นคนที่ 36 เป็นผู้ประกาศข่าวและพิธีกรประจำสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและช่อง 7 สี ปัจจุบัน เป็น ผู้อำนวยการศูนย์จิตรักษ์กรุงเทพ โรงพยาบาลกรุงเทพ
ประวัติ
เบิร์ทได้เข้าประกวดนางสาวไทยประจำปี พ.ศ. 2542 และชนะการประกวดได้รับตำแหน่งนางสาวไทยคนที่ 36 ได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 1999 ที่ตรินิแดดและโตเบโก และเป็นนางสาวไทยคนสุดท้ายที่ได้ไปประกวดนางงามจักรวาลหลังประกวดแล้วได้เป็นผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ต่อมาได้เป็นพิธีกรรายการเพราะฉันคือผู้หญิงทางไอทีวี ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์จิตรักษ์กรุงเทพ โรงพยาบาลกรุงเทพ
ด้านชีวิตส่วนตัว อภิสมัยได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับ แอนดริว ชาร์ล เมลกา ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2555
การทำงาน
ในปี พ.ศ. 2564 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยโฆษกของศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (ศบค.)​ ตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2564​
เดอะ โคลเวอร์ฟิลด์ พาราด็อกซ์
เดอะ โคลเวอร์ฟิลด์ พาราด็อกซ์ เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวสยองขวัญ ออกฉาย พ.ศ. 2561 กำกับโดย Julius Onah อำนวยการสร้างโดยบริษัทแบดโรบอตโปรดักชันส์ของเจ.เจ. แอบรัมส์
Pteranthus
Pteranthus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Pteranthus dichotomus.
มีถิ่นกำเนิดคือ หมู่เกาะคานารี เมดิเตอร์เรเนียนถึงปากีสถานและคาบสมุทรอาหรับ
ศิลปะและสถาปัตยกรรมเมรอแว็งเฌียง
ศิลปะและสถาปัตยกรรมเมรอแว็งเฌียง (Merovingian art and architecture) คือศิลปะและสถาปัตยกรรมของราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงของแฟรงก์ที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ในบริเวณที่ปัจจุบันคือฝรั่งเศสและเยอรมนี
การเรืองอำนาจของราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงในบริเวณกอลในคริสต์ศตวรรษที่ 5 นำความเปลี่ยนแปลงอันสำคัญมาสู่งานศิลปะ แต่ประติมากรรมถอยหลังไปเป็นเพียงงานแกะตกแต่งโลงหิน, แท่นบูชา และเฟอร์นิเจอร์ทางศาสนาอย่างง่าย ๆ แต่งานทองและงานศิลปะสาขาใหม่--การคัดเขียนหนังสือวิจิตร—ผสานงานวาดรูปสัตว์แบบ “อนารยชน” เข้ามาด้วย พร้อมด้วยลวดลายแบบตอนปลายสมัยโบราณ และอิทธิพลที่มาจากแดนไกลเช่นจากซีเรียและไอร์แลนด์ผสานเข้ามาในศิลปะเมรอแว็งเฌียง
สถาปัตยกรรม
การรวมราชอาณาจักรแฟรงก์ภายใต้โคลวิสที่ 1 (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) และผู้สืบครองต่อมาตรงกับช่วงเวลาที่เกิดความต้องการสูงในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะสำนักสงฆ์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของอำนาจใหม่ของสถาบันคริสต์ศาสนาของสมัยเมรอแว็งเฌียง โครงสร้างมักจะต่อเนื่องมาจากธรรมเนียมการสร้างบาซิลิกาแบบโรมันแต่ก็แฝงอิทธิพลจากแดนไกลที่ไกลถึงซีเรียและอาร์มีเนีย ทางตะวันออกของราชอาณาจักรโครงสร้างจะทำด้วยไม้ แต่ทางตะวันตกส่วนใหญ่จะเป็นหิน รวมทั้งทางใต้ที่ต่อมาตกอยู่ใต้การปกครองของเมรอแว็งเฌียง คริสต์ศาสนสถานที่สำคัญส่วนใหญ่ได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่และโดยทั่วไปแล้วมากกว่าหนึ่งครั้ง โครงสร้างของสถาปัตยกรรมแบบเมรอแว็งเฌียงหลายแห่งได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่จากหลักฐานทางโบราณคดี คำบรรยายโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ในหนังสือ “ประวัติศาสตร์ของชนแฟรงก์” ถึงบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงที่สร้างที่ตูร์โดยนักบุญเพอร์เพทัสทำให้เป็นที่น่าเสียดายที่สิ่งก่อสร้างดังว่าพังทลายไปจนหมดสิ้น เพราะตามการบันทึกบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงเป็นคริสต์ศาสนสถานที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งในราชอาณาจักรแฟรงก์ นักบุญเกรกอรีกล่าวว่าเป็นบาซิลิกาที่มีคอลัมน์หินอ่อนถึง 120 คอลัมน์, หอสองหอทางมุขตะวันออก และงานโมเสกอีกหลายชิ้น “แซงต์มาร์แตงเน้นแนวดิ่ง และการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบที่ทำให้เกิดช่องว่างภายในสิ่งก่อสร้างที่ซับซ้อน และผสานกับลักษณะภายนอก ที่ถือกันว่าเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเด่นของลักษณะโรมานเนสก์”  สิ่งก่อสร้างอื่น ๆ จากสมัยเมรอแว็งเฌียงที่สูญหายไปก็ได้แก่ฐานของมหาวิหารแซงต์เดอนีส์, บาซิลิกาเซนต์เจอเรียนที่โคโลญ และ แอบบีแซงต์แชร์แมงเดส์เพรส์ในปารีสที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สวยงาม
แต่ก็มีสิ่งก่อสร้างอื่นที่ยังคงตั้งอยู่ให้ได้เห็นโดยเฉพาะหอศีลจุ่มที่หมดความนิยมกันไปซึ่งทำให้ไม่ได้รับการสร้างใหม่ เช่นที่เอ-ซอง-โปรวองซ์, ริเอซ, and เฟรฌูส์ที่ยังคงมีหอศีลจุ่มแปดเหลี่ยมคลุมด้วยหลังคาโดมบนเสาที่แสดงให้เห็นอิทธิพลของสถาปัตยกรรมตะวันออก ลักษณะที่แตกต่างออกไปจากหอศีลจุ่มโปรวองซ์ ก็ได้แก่หอศีลจุ่มแซงต์-ฌองที่ปัวติเยร์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ที่เป็นทรงสี่เหลี่ยมขนามด้วยมุขสามมุข ตัวสิ่งก่อสร้างเดิมคงจะได้รับการต่อเติมเปลี่ยนแปลงหลายครั้งแต่ก็ยังคงรักษาการตกแต่งเสาหินอ่อนแบบเมรอแว็งเฌียงเอาไว้
ในบรรดาคริพท์จำนวนมากที่สร้าง ส่วนใหญ่สร้างตามลัทธินิยมของสมัย แต่ก็มีเพียงคริพท์ของแซงต์ซูแรงที่บอร์โดซ์, แซงต์ลอแรงท์ที่เกรอโนเบิล และ แอบบีฌูแรเท่านั้นที่ยังตั้งอยู่
ศิลปะอื่น ๆ
งานหนังสือวิจิตรของเมรอแว็งเฌียงเพียงสองสามชิ้นเท่านั้นที่ยังคงมีเหลือให้ดูอยู่ ฉบับที่เขียนตกแต่งอย่างหรูหราที่สุดคือฉบับที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 8 “หนังสือประกอบพิธีเจลาเซียน” ที่ปัจจุบันเป็นของหอสมุดวาติกัน ที่ตกแต่งด้วยลวดลายเรขาคณิตและลายรูปสัตว์ ที่ไม่ซับซ้อนเท่าศิลปะเกาะของเกาะอังกฤษ
การลงประชามติขยายประชาคมเศรษฐกิจยุโรป
การลงประชามติขยายประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (Référendum sur l'élargissement de la CEE) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2515 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการผนวกสหราชอาณาจักร เดนมาร์ก ไอร์แลนด์ และนอร์เวย์เข้ากับประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (Communauté économique européenne (CEE))
พ.ศ. 602
พุทธศักราช 602 ใกล้เคียงกับ คริสต์ศักราช 59
จูเซปเป แวร์ดี
จูเซปเป ฟอร์ตูนีโน ฟรันเชสโก แวร์ดี (Giuseppe Verdi) เป็นคีตกวีชาวอิตาลี เกิดเมื่อวันที่10 ตุลาคม พ.ศ. 2356 (ค.ศ. 1813) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2444 (ค.ศ. 1901) โด่งดังจากอุปรากรเรื่อง ลา ทราเวียตตา ไอด้า โอเทลโล ผลงานของเขาได้รับความนิยมอย่างสูงเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่ และต่อเนื่องจวบจนปัจจุบัน
Pteropepon
ถิ่นกำเนิดคือ อเมริกาใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ อาร์เจนตินา ตะวันตกเฉียงเหนือ และบราซิล
จูเซปเป แวร์ดี
ผลงานประพันธ์อุปรากรเรื่องแรกของเขาคือ Oberto, conte di San Bonifacio (เปิดการแสดงครั้งแรกที่กรุงมิลาน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2382) ตามด้วยเรื่อง Un giorno di regno (ซึ่งเป็นความพยายามประพันธ์อุปรากรชวนหัวเพียงครั้งเดียว ซึ่งมีเพียง Falstaff อีกเรื่องในช่วงบั้นปลายชีวิตของเขา) แต่เขาประสบความสำเร็จครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2385 (ค.ศ. 1842) จากเรื่อง Nabucco ที่ได้เปิดแสดงที่โรงละครลา สกาล่า ในนครมิลาน โดยมีนักแสดงนำได้แก่จูเซปปินา สเตร็ปโปนี ร้องเสียงโซปราโน ในบทของอาบิไก นักร้องสาวได้กลายเป็นภรรยาน้อยของแวร์ดี เขาได้แต่งงานกับหล่อนในอีกหลายปีให้หลัง ภายหลังการเสียชีวิตของภรรยาของเขา
Pteropepon
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จูเซปเป แวร์ดี
หลังจากที่อุปรากรเรื่อง I Lombardi alla prima crociata (เปิดแสดงครั้งแรกที่นครมิลาน เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2386) ที่มีเนื้อหาบางส่วนเกี่ยวข้องกับสถานการณ์การเมือง เรื่องErnani ก็ประสบความสำเร็จในการเปิดแสดงที่โรงละครลา เฟนิกซ์ ในนครเวนีซเช่นกัน
ในปีต่อมา อุปรากรเรื่อง Giovanna d'Arco และ La Forza del Destino ก็ตอกย้ำความโด่งดังของแวร์ดี แต่เขาเห็นว่าการแสดงงานของเขาที่โรงละครลา สกาล่านั้นยังไม่เข้าขั้น เป็นเหตุให้เขาปฏิเสธการเปิดแสดงอุปรากรเรื่องต่อ ๆ มาในมิลาน อันได้แก่เรื่อง Atilla, Alzira และ แมคเบ็ท ในได้ถูกนำออกแสดงในเมืองต่าง ๆ ทั่ว ประเทศอิตาลี ส่วนเรื่อง I Masnadieri นั้นได้ถูกประพันธ์ขึ้นที่กรุงลอนดอน
ในขณะที่นครมิลาน พ่ายแพ้และถูกจักรวรรดิออสเตรียเข้ายึดครอง แวร์ดีได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง Il Corsaro, La Battaglia di Legnano และ Luisa Miller รวมทั้งเรื่อง Manon Lescaut ที่แต่งไม่จบ หลังจากข่าวอื้อฉาวเกี่ยวกับบทประพันธ์เรื่อง Stiffelio ในปี พ.ศ. 2394 (ค.ศ. 1851) เรื่อง Rigoletto ก็ประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้นในการเปิดแสดงที่โรงละครลา เฟนิกซ์ ในนครเวนีซ
ในปี พ.ศ. 2396 (ค.ศ. 1853) เขาประสบความสำเร็จครั้งสำคัญอีกครั้งจากเรื่องIl Trovatore ที่โรงละครอพอลโลในกรุงโรม แต่การเปิดการแสดงภาคภาษาฝรั่งเศสในนครเวนีซไม่ประสบความสำเร็จเท่าใดนัก
อุปรากรเรื่องอื่น ๆ ที่ประพันธ์ขึ้นในช่วงนี้ ได้แก่ งูพิษแห่งเกาะซิซิลี (เปิดแสดงที่กรุงปารีส) Aroldo (งานที่สร้างขึ้นมาจากเรื่อง Stiffelioเดิม) และเรื่อง Simon Boccanegra กับ Un ballo in maschera (ที่ถูกห้ามนำออกแสดง) แวร์ดีได้เข้ามามีส่วนร่วมอย่างมากในการรวมชาติของประเทศอิตาลี (เขาได้ประพันธ์บทเพลง Inno delle Nazioni ซึ่งได้รวมเอาเพลงชาติต่าง ๆ ในยุโรปไว้ด้วยกัน เช่น เพลง Fratelli d'Italia Marseillaise และ God Save the King ในปี พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) และได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิก จากนั้นก็ได้นำผลงานเก่ามาแก้ไขเล็กน้อย จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2409 (ค.ศ. 1866) เมื่อDon Carlos ได้ถูกนำออกแสดงครั้งแรกที่กรุงปารีส
ในปี พ.ศ. 2415 (ค.ศ. 1872) เมื่อเขานำเรื่องไอด้า ออกแสดงที่โรงละครลา สกาล่าก็ประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้น เขาได้ประพันธ์ให้แก่ผู้สำเร็จราชการแห่งอียิปต์กับเนื่องในโอกาสพิธีเปิดโรงละครแห่งใหม่ในกรุงไคโร และสำหรับการเปิดคลองสุเอซ
เป็นที่น่าประหลาดใจ เมื่อมีคนพบว่าชื่อของเขา Verdi เป็นตัวอักษรย่อของคำว่า Vittorio Emanuele Re D’Italia (วิคเตอร์ เอ็มมานูเอล กษัตริย์แห่งอิตาลี) ในช่วงเวลาที่ชาวเมืองมิลาน (ซึ่งยังตกอยู่ภายใต้การปกครองของออสเตรีย) ได้เริ่มหันมาสนับสนุนความพยายามรวมชาติอิตาลีของวิคเตอร์ เอ็มมานูเอล กลุ่มแนวร่วมหลบหนีเข้าเมืองได้เริ่มคบคิดที่จะให้กษัตริย์ Sardaigne บุกมิลาน เนื่องจากการกดขี่ของชาวออสเตรียนั้นรุนแรงเกินไป กลุ่มคนเหล่านี้ได้เริ่มการปลุกระดมที่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า « Viva VERDI » (« V.E.R.D.I. จงเจริญ ») แวร์ดีทราบเรื่องการนำชื่อของเขาไปใช้ ซึ่งโดยหลักแล้วเขาควรจะห้าม แต่เขาก็ไม่ได้ห้าม เรื่องราวอื่น ๆ ที่เกี่ยวพันกับการเมืองของแวร์ดีได้ถูกนำเสนอในบทอุปรากรเรื่อง I Lombardi
แวร์ดีเสียชีวิตอย่างกะทันหันในปี พ.ศ. 2444 (ค.ศ. 1901) ที่นครมิลาน หลังจากการก่อสร้างคฤหาสน์ Casa di Riposo เสร็จสิ้น (เขาตั้งใจให้เป็นที่พักชั่วคราวของเหล่าศิลปินตกยาก) พีธีศพของเขาจัดขึ้นอย่างอลังการ ผู้เข้าร่วมราว 250,000 คนได้มาแสดงความคารวะต่อปูชนียบุคคลผู้หนึ่งของวงการดนตรีอิตาลี
ผีหัวขาด
ผีหัวขาด คือ ผีของคนที่ศีรษะขาด สามารถหมายถึง
โรเบิร์ต แลงดอน
โรเบิร์ต แลงดอน (Robert Langdon) เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย แดน บราวน์ เป็นศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ประวัติตามท้องเรื่อง
บราวน์กล่าวว่าโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวละครที่เป็นตัวแทนของคนที่เขาอยากจะเป็น โดยมีวันเกิดและประวัติการศึกษาเหมือนกับตัวของบราวน์เอง ชื่อ "แลงดอน" มาจากจอห์น แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านศิลปะงานพิมพ์ (typography) แห่งมหาวิทยาลัยเดรกเซล (Drexel University) ผู้ออกแบบรูปสมมาตรที่ปรากฏในหนังสือ เทวากับซาตาน
แลงดอนสวมนาฬิการูปมิกกี้ เมาส์ ที่ได้เป็นของขวัญตอนอายุ 9 ปี เขามีอาการกลัวที่แคบ (claustrophobia) เพราะตอนอายุ 7 ปี เขาตกลงไปในบ่อน้ำ นอกจากนี้ แลงดอนยังเคยเป็นนักกระโดดน้ำสมัยที่เรียนที่ Phillips Exeter Academy อีกด้วย เขาเคยเล่นโปโลน้ำตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน และยังคงว่ายน้ำ 50 รอบในทุก ๆ เช้า
นักแสดงชาวอเมริกัน ทอม แฮงส์ เป็นผู้รับบทบาทนี้ ในฉบับภาพยนตร์