cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอพยุหะคีรี
ประวัติ
พยุหะคีรี  เดิมเป็นเมืองหนึ่งขึ้นอยู่กับจังหวัดนครสวรรค์ มีหน้าที่เก็บเงินส่วยอากร ผู้มีหน้าที่เก็บส่วยอากรสมัยนั้นชื่อ หลวงภูมิ ได้ตั้งบุตรชายของตนชื่อ จันทร์ ขึ้นเป็นเจ้าเมืองพยุหะคีรี มีที่ทำการอยู่ข้างวัดพระปรางค์เหลือง ตำบลท่าน้ำอ้อย ต่อมาได้ย้ายที่ทำการไปอยู่บ้านสระเศรษฐี ตำบลน้ำทรง ตั้งที่ทำการแบบชั่วคราวมีจวนเจ้าเมือง บ้านราชการเรือนจำ (ล้อมด้วยไม้ไผ่) เจ้าเมืองคนต่อมา ชื่อ กัน และ อิ่ม ต่อมามีโจรกล่มหนึ่งคุมสมัครพรรคพวกประมาณ 40 คน เข้าทำการปล้นจวนเจ้าเมือง สถานที่ราชการ จึงได้ย้ายตัวเมืองพยุหะคีรีมาตั้งอยู่ที่คลองหลวงพิบูลย์ เมื่อสิ้นอายุเจ้าเมืองอิ่มแล้ว เจ้าเมืองคนต่อมาชื่อ ปุ้ย ได้ย้ายตัวเมืองมาตั้งอยู่ที่บ้านท่าแร่ สร้างที่ว่าการอำเภอพยุหะคีรีขึ้น ณ ตำบลพยุหะ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพยุหะคีรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 120 หมู่บ้าน ได้แก่
รายชื่อปลัดกระทรวงวัฒนธรรมของไทย
ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง (นักบริหารระดับ 11 เดิม) เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงของกระทรวงวัฒนธรรม
ปลัดกระทรวงคนหนึ่งมีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ (Иван Александър, ถ่ายตัวอักษรได้ว่า Ivan Aleksandǎr, สะกดอย่างดั้งเดิม: ІѠАНЪ АЛЄѮАНдРЪ ) หรือในบางครั้งแผลงเป็นอังกฤษได้ว่า จอห์น อเล็กซานเดอร์ เป็นจักรพรรดิ (ซาร์) แห่งจักรวรรดิบัลแกเรียตั้งแต่ ค.ศ. 1331–1371 วันเสด็จพระราชสมภพของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยทราบเพียงวันสวรรคตซึ่งตรงกับวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1371 ช่วงระยะเวลาการครองราชสมบัติที่ยาวนานของพระองค์เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านที่สำคัญของประวัติศาสตร์บัลแกเรียในยุคกลาง ซึ่งพระองค์ทรงต้องจัดการกับปัญหาภายในและภัยคุกคามจากภายนอก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากจักรวรรดิไบแซนไทน์และจักรวรรดิเซอร์เบีย ซึ่งเป็นดินแดนเพื่อนบ้านของบัลแกเรีย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูเศรษฐกิจ ศิลปะและการศาสนาของบัลแกเรียอีกด้วย
อย่างไรก็ตามในช่วงหลัง ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงไม่สามารถรับมือกับปัญหาหลายอย่างที่เกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภัยจากกาฬมรณะ การรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันและการรุกรานบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโดยราชอาณาจักรฮังการี การเผชิญหน้าอย่างไร้ผลกับปัญหาเหล่านี้ พระองค์ได้ทรงแบ่งดินแดนให้พระราชโอรส 2 พระองค์  ซึ่งนำไปสู่ความอ่อนแอและการแบ่งแยกของจักรวรรดิบัลแกเรีย พร้อมกับการเผชิญหน้ากับขยายอำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน
ระยะแรกของการครองราชย์
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ ทรงเป็นพระราชโอรสของสรัตซีมีร์ เดสเปิต (Despot) แห่งเกริน ซึ่งมีบรรพบุรษสืบเชื้อสายจากราชวงศ์อาแซน และเจ้าหญิงแกรัตซา แปตริตซา พระขนิษฐาของซาร์มีคาอิล ชิชมันแห่งบัลแกเรีย ดังนั้นซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์จึงมีความสัมพันธ์เป็นพระภาคิไนยขอซาร์มีคาอิล ชิชมันด้วย ใน ค.ศ. 1330 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเดสเปิตแห่งเมืองโลเวช ในขณะที่พระองค์ดำรงตำแหน่งเดสเปิต พระองค์ได้ร่วมรบในยุทธการที่แวลเบิชด์ ซึ่งปัจจุบันคือบริเวณเมืองกยูสแตนดิล เพื่อต่อต้านเซอร์เบียใน ค.ศ. 1330 ร่วมกับพระราชบิดาและบาซารับที่ 1 แห่งวอเลเคีย พระสัสสุระของพระองค์ ซึ่งในยุทธการครั้งนี้ฝ่ายเซอร์เบียได้รับชัยชนะ และการพ่ายแพ้ในสงครามครั้งนี้ของบัลแกเรีย พร้อมกับปัญหาภายในที่เพิ่มมากขึ้น รวมไปถึงการรุกรานของจักรวรรดิไบแซนไทน์จากความสัมพันธ์ที่เลวร้ายระหว่างกัน นำไปสู่การก่อการรัฐประหารขับไล่ซาร์อีวัน สแตฟันออกจากเมืองหลวงแวลีโกเตอร์โนโวใน ค.ศ. 1331 และกลุ่มผู้ก่อการได้ทูลเชิญให้อีวัน อาแลกซันเดอร์ขึ้นครองราชบัลลังก์
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์มีพระราชดำริในการยึดดินแดนที่สูญเสียให้กับจักรวรรดิไบแซนไทน์กลับคืนมาเพื่อสร้างความมั่นคงในตำแหน่งของพระองค์ ดังนั้นใน ค.ศ. 1331 ซาร์อีวันจึงทำการศึกในบริเวณเอดีร์แนและสามารถยึดดินแดนตะวันออกเฉียงเหนือของเธรซกลับคืนมาได้ ในขณะเดียวกันพระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 4 แห่งเซอร์เบียได้ปลดพระราชบิดาของพระองค์ (พระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 3) ออกจากราชบัลลังก์และสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบีย ส่งผลให้ความสัมพันธ์ที่เลวร้ายของบัลแกเรียและเซอร์เบียกลับมาดีขึ้น พระมหากษัตริย์ทั้ง 2 พระองค์สัญญาเป็นพันธมิตรต่อกัน โดยกำหนดให้มีการอภิเษกสมรสระหว่างพระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบียและแอแลนาแห่งบัลแกเรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในวันอีสเตอร์ ของ ค.ศ. 1332
ในช่วงเวลาใกล้เคียงกันแบลาอูร์ ซึ่งเป็นพระอนุชาของซาร์มีคาอิล ชิชมันได้ก่อการกบฎขึ้นที่วีดีน โดยการก่อกบฎครั้งนี้อาจเป็นไปเพื่อช่วยให้ซาร์อีวัน สแตฟัน พระภาคิไนยของพระองค์กลับสู่ราชบัลลังก์อีกครั้ง การปราบปรามกลุ่มกบฎต้องเลื่อนออกไป เมื่อในช่วงฤดูร้อนของ ค.ศ. 1332 จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์รุกรานบัลแกเรีย กองทัพของไบแซนไทน์ได้รุกคืบเข้าสู่พื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือของเธรซ โดยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงรีบนำกองกำลังขนาดเล็กมุ่งลงใต้ไปทันกองทัพของจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 ที่รูซอกัสตรอ
ใน ค.ศ. 1332 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้สถาปนาพระโอรสองค์โตมีคาอิล อาแซนที่ 4 ขึ้นเป็นจักรพรรดิร่วม (Co–Emperor) และพระองค์ได้ดำเนินแนวทางเช่นนี้ในเวลาต่อมาด้วยการสถาปนาพระโอรสองค์รองอย่างอีวัน สรัตซีมีร์และอีวัน อาแซนที่ 5 ขึ้นเป็นจักรพรรดิร่วมเช่นกันใน ค.ศ. 1337 ซึ่งอาจพิจารณาได้ว่าการกระทำเช่นนี้เป็นไปเพื่อรักษาราชบัลลังก์ไว้ในราชตระกูลของพระองค์ นอกจากนี้ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์อาจมีความตั้งพระทัยที่จะควบคุมเมืองสำคัญภายในดินแดนผ่านการตั้งตำแหน่งจักรพรรดิร่วม ซึ่งพบว่าอีวัน สรัตซีมีร์ได้รับมอบหมายให้ปกครองวีดีน ในขณะที่อีวัน อาแซนที่ 4 อาจได้รับมอบหมายให้ปกครองแปรสลัฟ อย่างไรก็ตามการกระทำเช่นนี้เป็นตัวอย่างสำคัญที่แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของธรรมเนียมบัลแกเรียกับไบแซนไทน์ในการแต่งตั้งตำแหน่ง despotēs เนื่องจากตามธรรมเนียมของไบแซนไทน์ พระโอรสองค์รองจะได้รับการแต่งตั้งเป็น despotēs ไม่ว่าจะมีดินแดนภายใต้การปกครองหรือไม่ก็ตาม
ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิไบแซนไทน์
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1340 ความสัมพันธ์กับไบแซนไทน์เลวร้ายลงชั่วคราว เมื่อซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้เรียกร้องให้จักรวรรดิไบแซนไทน์ส่งตัวเจ้าชายชิชมัน หนึ่งในพระโอรสของซาร์มีคาอิลที่ 3 ชิชมันกลับสู่บัลแกเรีย พร้อมทั้งขู่ประกาศสงครามหากนิ่งเฉย การขู่ใช้กำลังครั้งนี้ของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในครั้งนี้ได้ผลตรงกันข้าม เนื่องจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ทราบเจตนาที่แท้จริงของพระองค์ จึงได้นำกองทัพเรือพันธมิตรชาวตุรกีจากอูมูร์ เบย์ เอมีร์แห่งสเมอร์นา ซึ่งได้ขึ้นฝั่งที่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำดานูบและปล้นสะดมพื้นที่ชนบท พร้อมทั้งเข้าโจมตีนครของบัลแกเรียที่อยู่ใกล้เคียง ด้วยการถูกบังคับให้ระงับข้อเรียกร้อง ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์จึงรุกรานจักรวรรดิไบแซนไทน์อีกครั้งใน ค.ศ. 1341 โดยอ้างว่าชาวเอเดรียโนเปิลเรียกหาพระองค์ อย่างไรก็ตามกองกำลังพันธมิตรของไบแซนไทน์สามารถเอาชนะกองทัพของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ในการรบใกล้กับนครเอเดรียโนเปิลได้ถึง 2 ครั้ง
ใน ค.ศ. 1341–1347 จักรวรรดิไบแซนไทน์ต้องเผชิญกับปัญหาสงครามกลางเมืองที่กินระยะเวลายาวนาน เพื่อแย่งชิงสิทธิ์การเป็นผู้ปกครองของจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอส ซึ่งยังทรงพระเยาว์ ระหว่างกลุ่มของผู้สำเร็จราชการภายใต้การนำของแอนนาแห่งซาวอยและกลุ่มของจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส ซึ่งเป็นผู้ปกครองที่หมายมั่นไว้ ประเทศเพื่อนบ้านของไบแซนไทน์ต่างฉวยโอกาสจากสงครามกลางเมืองครั้งนี้ โดยพระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 4 แห่งเซอร์เบียทรงสนับสนุนจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส ในขณะที่ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงสนับสนุนจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสและคณะผู้สำเร็จราชการ แม้ว่าทั้งสองประเทศจะให้การสนับสนุนขั้วอำนาจที่แตกต่างกันในสงครามกลางเมือง ทั้งสองฝ่ายยังคงสถานะเป็นพันธมิตรต่อกัน ซึ่งใน ค.ศ. 1344 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้ดินแดนนครฟิลิปโปโปลิส (ปลอฟดิฟ) รวมไปถึงป้อมปราการสำคัญ 9 แห่งบริเวณเทือกเขารอดอปปีจากการที่พระองค์สนับสนุนกลุ่มของผู้สำเร็จราชการ จากการพลิกกลับอย่างสันตินี้อาจกล่าวได้ว่าเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายของการดำเนินนโยบายการต่างประเทศในรัชสมัยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์
ความรุ่งเรืองของเซอร์เบียและภัยจากออตโตมัน
การเข้าไปมีส่วนร่วมของเซอร์เบียในสงครามกลางเมืองไบแซนไทน์ ส่งผลให้เซอร์เบียได้ประโยชน์จากสถานการณ์ดังกล่าว ด้วยการได้ดินแดนมาซิโดเนีย พื้นที่เกือบทั้งหมดของแอลเบเนียและตอนเหนือของกรีซ ใน ค.ศ. 1345 พระมหากษัตริย์แห่งเซอร์เบียเริ่มเรียกพระองค์เองเป็น "จักรพรรดิของชาวเซิร์บและกรีก" พร้อมทั้งราชาภิเษกพระองค์เองขึ้นเป็นจักรพรรดิโดยได้รับการสวมมงกุฎจากอัครบิดรแห่งเซอร์เบีย ซึ่งเป็นตำแหน่งตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1346 การกระทำเช่นนี้แม้เป็นการสร้างความไม่ขุ่นเคืองให้กับไบแซนไทน์ แต่พบว่าบัลแกเรียเป็นผู้สนับสนุนการกระทำเช่นนั้น โดยอัครบิดรซีแมออนแห่งบัลแกเรียมีส่วนร่วมในการสถาปนาเขตอัครบิดรแปชี (Serbian Patriarchate of Peć) และร่วมงานบรมราชาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิของพระเจ้าสแตฟัน อูรอสที่ 4
ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1340 ความสำเร็จระยะแรกของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เริ่มเหลือน้อยเต็มที บัลแกเรียซึ่งเผชิญกับความเสียหายจากกาฬมรณะ ยิ่งอยู่ในสภาวะที่เลวร้ายมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการปล้นสะดมในพื้นที่เธรซช่วง ค.ศ. 1346, 1347, 1349, 1352 และ 1354 โดยกองกำลังพันธมิตรชาวตุรกีของจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอส บัลแกเรียพยายามที่จะขับไล่ผู้รุกรานออกไป แต่ประสบกับความล้มเหลว พร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระโอรสพระองค์ที่ 3 อีวัน อาแซนที่ 4 ใน ค.ศ. 1349 และพระโอรสองค์โต มีคาอิล อาแซนที่ 4 ใน ค.ศ. 1355 หรือก่อนหน้านั้นเพียงเล็กน้อย
สงครามกลางเมืองไบแซนไทน์ได้จบสิ้นลงใน ค.ศ. 1351 และจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอสได้ตระหนักถึงภัยอันตรายจากออตโตมันต่อดินแดนในคาบสมุทรบอลข่าน ดังนั้นพระองค์จึงหันไปสร้างพันธมิตรกับเซอร์เบียและบัลแกเรีย เพื่อร่วมมือกันต่อต้านกองกำลังชาวตุรกี ในการนี้ไบแซนไทน์ได้ร้องขอเงินจากซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เพื่อนำไปต่อเรือรบ อย่างไรก็ตามการสร้างพันธมิตรระหว่างกันดังกล่าวไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากประเทศเพื่อนบ้านไม่ไว้วางใจในเจตนาของไบแซนไทน์ ความพยายามครั้งใหม่ที่จะแสวงหาความร่วมมือระหว่างบัลแกเรียและไบแซนไทน์เกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1355 เมื่อจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสทรงบังคับให้จักรพรรดิจอห์นที่ 6 คันตาคูเซนอสสละราชสมบัติ ส่งผลให้จักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสทรงเป็นผู้ปกครองสูงสุดของจักรวรรดิแต่เพียงผู้เดียว พระองค์ได้สร้างพันธมิตรกับบัลแกเรีย เพื่อให้สัญญาการเป็นพันธมิตรมีความมั่นคงมากยิ่งขึ้น จึงได้มีการกำหนดให้พระราชโอรสของพระองค์ อันโดรนิคอสที่ 4 พาลาโอโลกอสอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแกรัตซา พระธิดาของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ แต่การสร้างพันธมิตรระหว่างกันในครั้งนี้ไม่ได้ก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่สำคัญแต่ประการใด
ปัญหาความมั่นคงภายในและความขัดแย้งจากภายนอก
ประมาณ ค.ศ. 1349 ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงหย่ากับซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคียพระชายาพระองค์แรกด้วยเหตุผลการรักษาความมั่นคงภายใน และอภิเษกสมรสใหม่กับซารีนาซารา–แตออดอรา ซึ่งเคยนับถือศาสนายูดาย และเปลี่ยนมานับถืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในภายหลัง การอภิเษกสมรสใหม่ครั้งนี้ ส่งผลให้ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทรงมีพระราชบุตรเพิ่มขึ้น และได้แต่งตั้งพระราชบุตรเหล่านี้ให้ดำรงตำแหน่งจักรพรรดิร่วม ประกอบด้วย อีวัน ชิชมัน ใน ค.ศ. 1365 และอีวัน อาแซนที่ 5 ใน ค.ศ. 1359 อย่างไรก็ตามพระโอรสที่ประสูติแต่ซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิร่วมในวีดินคือ อีวัน สรัตซีมีร์ เปลี่ยนเป็นผู้ปกครองดินแดนอย่างอิสระใน ค.ศ. 1356 ส่วนซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เป็นผู้ควบคุมผู้ปกครองใต้อาณัติที่เข้มแข็ง อย่างวอเลเคียและโดบรูยา ซึ่งผู้ปกครองเหล่านี้ได้พยายามที่จะดำเนินนโยบายต่างประเทศด้วยตนเองมากขึ้น
ตั้งแต่ช่วงกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นไป บัลแกเรียประสบปัญหากับการขยายอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งฮังการีแห่งราชวงศ์กาเปเตียง อองจู ซึ่งได้ควบรวมดินแดนมอลเดเวียไว้ในอำนาจใน ค.ศ. 1352 และสถาปนาพื้นที่แห่งนั้นขึ้นเป็นราชรัฐภายใต้อาณัติของพระองค์ นอกจากนี้พระองค์ยังนำกองกำลังฮังการีเข้ายึดครองเมืองวีดินใน ค.ศ. 1365 และจับตัวซาร์อีวัน สรัตซีมีร์และพระบรมวงศานุวงศ์เป็นเชลย
ใน ค.ศ. 1364 บัลแกเรียและไบแซนไทน์เริ่มมีปัญหาการกระทบกระทั่งระหว่างกันอีกครั้ง และใน ค.ศ. 1366 ความขัดแย้งนี้เริ่มรุนแรงขึ้น เมื่อจักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอสกำลังเสด็จกลับจากการเสด็จประพาสพื้นที่ทางภาคตะวันตก แต่บัลแกเรียปฏิเสธไม่ให้ไบแซนไทน์เดินทางผ่านดินแดนของบัลแกเรีย การกระทำเช่นนี้ของบัลแกเรียก่อให้เกิดผลย้อนกลับ เมื่ออมาเดอุสที่ 6 แห่งซาวอยซึ่งเป็นพันธมิตรกับไบแซนไทน์ ได้นำกองกำลังครูเสด ยึดเมืองชายทะเลหลายแห่งของบัลแกเรีย เช่น อันคีอาลอส (ปอมอรีแอ) และเมเซมเบรีย (แนแซเบอร์) เป็นการตอบโต้ รวมไปถึงได้พยายามยึดเมืองวาร์นา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ท้ายที่สุดซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์จำยอมต้องเจรจาสันติภาพ
ผลของการตกลงสันติภาพในครั้งนี้ จักรพรรดิจอห์นที่ 5 พาลาโอโลกอส ตกลงจ่ายเงินให้บัลแกเรียเป็นจำนวน 180,000 ฟลอริน ในขณะที่เมืองที่กองกำลังครูเสดยึดได้ตกเป็นของไบแซนไทน์ ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์นำเงินที่ได้และการยอมตกลงมอบดินแดนบางส่วนให้เพื่อจูงใจให้ผู้ปกครองดินแดนภายใต้อาณัติโดยนิตินัยอย่างดอบรอติดซาแห่งโดบรูยา และวลัดดีสลัฟที่ 1 แห่งวอเลเคีย ช่วยเหลือในการช่วงชิงวีดินกลับคืนมาจากฮังการี สงครามครั้งนี้ประสบความสำเร็จ และใน ค.ศ. 1369 ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ได้กลับมาปกครองวีดินอีกครั้งหนึ่ง ถึงแม้ว่าพระมหากษัตริย์แห่งฮังการีจะบังคับให้ซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ยอมรับว่าอยู่ภายใต้อำนาจของฮังการีก็ตาม
แม้ว่าจะประสบความสำเร็จในการแก้ไขวิกฤตที่เกิดขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือ แต่ความสำเร็จนี้ไม่สามารถช่วยให้ดินแดนที่สูญเสียไปทางภาคตะวันออกเฉียงใต้กลับคืนมาได้ สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายมากยิ่งขึ้นเมื่อสุลต่านมูรัดที่ 1 แห่งออตโตมันทำสงครามรุกรานพื้นที่บริเวณเธรซใน ค.ศ. 1361 และสามารถยึดอเดรียโนเปิลได้สำเร็จใน ค.ศ. 1369 และสถาปนาเมืองแห่งนี้เป็นเมืองหลวงเพื่อใช้ในการขยายอำนาจต่อไป นอกจากนี้ออตโตมันยังเข้ายึดเมืองฟิลิปโปโปลิสและแบรอแอ (สตาราซากอรา) ซึ่งเป็นเมืองสำคัญของบัลแกเรีย ระหว่างที่เหล่าเจ้าชายในบัลแกเรียและเซอร์เบียในมาซีโดเนียกำลังร่วมมือกันเพื่อต่อต้านออตโตมัน ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เสด็จสวรรคตในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1371 พระโอรสของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ทั้งสองพระองค์เป็นผู้สืบพระอิสริยยศ ซาร์แห่งบัลแกเรีย โดยอีวัน สรัตซีมีร์ขึ้นครองราชย์ในวีดิน ส่วนอีวัน ชิชมันขึ้นครองราชย์ในเตอร์นอวอ ขณะที่ผู้ปกครองของโดบรูยาและวอเลเคียมีอิสระในการปกครองมากยิ่งขึ้น
วัฒนธรรมและศาสนา
ในรัชสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 เข้าสู่ยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูวัฒนธรรม หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นยุคทองของวัฒนธรรมบัลแกเรียครั้งที่ 2 โดยยุคทองครั้งแรกเกิดขึ้นในรัชสมัยของซาร์ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรีย ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้มีพระบรมราชโองการให้สร้างและซ่อมแซมอารามและโบสถ์หลายแห่ง โดยพบภาพเหมือนผู้อุทิศของพระองค์ปรากฏอยู่ในออสชัวรีของอารามบัคกอฟสกีและในโบสถ์หินสกัดแห่งอีวันนอวอ นอกจากนี้เอกสารการบริจาคของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอและหลักฐานอื่นช่วยพิสูจน์ให้ทราบว่ามีศาสนสถานหลายแห่งได้รับการบูรณะหรือสร้างใหม่ในรัชสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ เช่น มหาวิหารพระมารดาแห่งพระเจ้าเอเลอูซาและโบสถ์เซนต์นิโคลัสที่เมืองแนแซเบอร์  และอารามแปแชสกี ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เมืองแปรนิกเป็นต้น นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ริเริ่มการก่อสร้างอารามดรากาเลฟสกีและอารามในเมืองกีลีฟาแรวออีกด้วย
นอกจากการสร้างและบูรณะศาสนสถานหลายแห่งแล้ว ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์มีพระบรมราโชบายในการเสริมสร้างสถานะของคริสตจักรบัลแกเรียออร์ทอดอกซ์ให้มีความมั่นคงมากยิ่งขึ้น ด้วยการไล่ล่าและจับกุมกลุ่มนอกรีตและยิว นอกจากนี้พระองค์ยังจัดการประชุมทางศาสนา ซึ่งมีการตำหนิกลุ่มนิกายนอกรีต เช่น ลัทธิบอกอมิล แอดาไมต์และยูไดห์เซอร์ เป็นจำนวน 2 ครั้ง ใน ค.ศ. 1350 และ ค.ศ. 1359–1360
ในรัชสมัยของพระองค์ แตออดอซีย์แห่งเตอร์นอวอเป็นผู้แทนชาวบัลแกเรียคนสำคัญในขบวนการฝึกจิตวิญญาณที่เรียกว่าเฮซิแคซึม ซึ่งเป็นวิธีการสวดภาวนารูปแบบหนึ่งที่เน้นการภาวนาในความเงียบสงบและจิตจดจ่ออยู่กับการภาวนา เป็นแนวทางที่ได้รับความนิยมทั่วไปในดินแดนที่นับถืออีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในช่วงคริสต์ศวรรษที่ 14
นอกจากกิจกรรมทางด้านศาสนาแล้ว กิจกรรมทางด้านวรรณกรรมก็เฟื่องฟูเช่นกัน โดยพบงานวรรณกรรมสำคัญหลายชิ้นที่เขียนขึ้นในสมัยนี้ เช่น การแปลบันทึกเหตุการณ์ของมานาสสิส (ค.ศ. 1344–1345) เป็นภาษาบัลแกเรีย ปัจจุบันงานแปลชิ้นนี้ถูกเก็บรักษาไว้ในหอจดหมายเหตุนครรัฐวาติกัน พระวรสารซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดบริติช หนังสือเพลงสวดสดุดีตอมีชอฟ (ค.ศ. 1360) ปัจจุบันเก็บรักษาที่มอสโคว และหนังสือเพลงสวดสดุดีโซเฟีย (ค.ศ. 1337) เป็นต้น
อีวัน วาซอฟ ซึ่งเป็นกวีและนักประพันธ์ของบัลแกเรียในยุคสมัยใหม่ ได้แรงบันดาลใจจากยุคสมัยของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ โดยแต่งนิยายสั้นเรื่อง Ivan–Aleksandǎr และบทนาฏกรรม Kǎm propast (สู่ห้วงลึก) ซึ่งงานทั้งสองชิ้นนี้มีซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์เป็นตัวละครหลัก
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 มีการค้นพบชิ้นส่วนของเสื้อผ้า ซึ่งลงพระนามโดยซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์และถูกร้อยเข้าด้วยทองคำในสุสานของชนชั้นสูงใกล้กับเมืองพีรอต ซึ่งปัจจุบันเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเซอร์เบียในเบลเกรด โดยการค้นพบในครั้งนี้ช่วยยืนยันธรรมเนียมที่เกิดขึ้นในยุคกลางของผู้ปกครองออร์ทอดอกซ์ที่จะพระราชทานเสื้อผ้าที่เคยสวมใส่ให้กับบุคคลสำคัญ
ชื่อสถานที่ในปัจจุบัน ซึ่งตั้งตามพระนามของซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์ได้แก่ แหลมอีวัน อาแลกซันเดอร์บนเกาะเนลสันในหมู่เกาะเชตแลนด์ใต้ของทวีปแอนตาร์กติกา
พระราชบุตร
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์อภิเษกสมรสครั้งแรกกับซารีนาแตออดอราแห่งวอเลเคีย พระธิดาของบาซารับที่ 1 แห่งวอเลเคีย มีพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งรวมถึงซาร์อีวัน สรัตซีมีร์ ซึ่งเป็นซาร์แห่งบัลแกเรียในวีดินระหว่าง ค.ศ. 1356–1397 เจ้าชายมีคาอิล อาแซนที่ 4 และเจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 4
ซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์อภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับซารีนาซารา–แตออดอรา มีพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งรวมถึงจักรพรรดินีแกรัตซา ซึ่งอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิอันโดนิคอสที่ 4 พาลาโอโลกอส จักรพรรดิแห่งไบแซนไทน์ ซาร์อีวัน ชิชมันซึ่งสืบราชสมบัติในฐานะซาร์แห่งบัลแกเรียในเตอร์นอวอ เจ้าชายอีวัน อาแซนที่ 5 เจ้าหญิงแกรา ตามาราซึ่งครั้งแรกอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเดิสเปิตกอนสตันตินและครั้งที่ 2 กับสุลต่านมูรัดที่ 1 แห่งจักรวรรดิออตโตมัน รวมไปถึงพระธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงแดซิสลาวาและเจ้าหญิงวาซีลีซา
เทศบาลตำบลตลาดไชยา
ตลาดไชยา เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าทางด้านทิศเหนือของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เขตเทศบาลมีเนื้อที่ประมาณ 29.64 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดไชยาทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลเลม็ด มีประชากรโดยประมาณ 5,413 คน
ประวัติศาสตร์
ย้อนอดีตไปกว่าพันปี  ที่นี่คือ   “ อาณาจักรศรีวิชัย ”         เคยรุ่งเรืองด้วยอารยธรรมแห่งพุทธศาสนาอันผสมผสานอยู่ใน          วัฒนธรรมจากอินเดียที่เดินทางเข้ามาตั้งแต่ครั้งพุทธกาล   ระหว่าง        วัฒนธรรมด้านศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธลัทธิมหายาน          เมืองไชยาเป็นเมืองหนึ่งในเมืองสิบสองนักษัตริย์ของอาณาจักรนครศรีธรรมราช   เรียกชื่อ  “ เมืองบันไทสมอ ” ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น    เมืองไชยาอยู่ในความ        ปกครองของเมืองนครศรีธรรมราช    เป็นหัวเมืองหนึ่งในเมือง  12  นักษัตร   เมืองบันไทสมอใช้ตราลิง  ( ปีวอก)   เป็นตราประจำเมือง   ต่อมาได้เปลี่ยนฐานะเป็นหัวเมืองชั้นตรีขึ้นฝ่ายกลาโหม    แล้วยกไปขึ้นกับกรมท่า        เช่นเดียวกับเมืองตะกั่วป่า    แล้วได้ย้ายมาขึ้นกับฝ่ายกลาโหมอีกในตอนต้นสมัยรัชกาลที่  1  แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ในสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี  พ.ศ. 2312 กองทัพเมืองกรุงยกลงไปปราบก๊กเจ้าพระยานคร   โปรดให้หลวงนายศักดิ์  ( เจ้าพระยาจักรีแขก)   เป็นแม่ทัพ    ยกทัพบกผ่านเมืองปะทิว     เมืองชุมพร     ชาวเมืองอพยพหนีเข้าป่าสิ้น    แต่ยังมีนายมั่น   คุมสมัครพรรคพวกเข้ามาอ่อนน้อมหาแม่ทัพ      จึงได้นำความกราบบังคมทูลพระกรุณาแต่งตั้งให้นายมั่นเป็นพระชุมพร           ให้กะเกณฑ์พลอาสาสมัครร่วมกับกองทัพหลวง    ครั้นมาถึงเมืองไชยา     ปลัดเมืองไชยารวบรวมไพร่พลเข้ามาสวามิภักดิ์แก่แม่ทัพเพื่อเข้าร่วมกองทัพด้วย    เมื่อทรงทราบก็โปรดเกล้าฯ    ตั้งให้หลวงปลัดเป็นพระยาวิชิตภักดี   เจ้าเมืองไชยา   ราชทินนามบรรดาศักดิ์ประจำตำแหน่ง          เจ้าเมืองไชยา    จึงมีชื่อเรียกว่า    พระยาวิชิตภักดี    ตั้งแต่นั้นมา
ในสมัยรัชกาลที่ 1  พ.ศ. 2328 ครั้นเกิดศึกพระเจ้าปะดุง   พม่ายกทัพมารุกรานหัวเมืองปักษ์ใต้    ตีได้เมืองระนอง    เมืองตระ     ( กระบุรี)    เมืองชุมพรได้โดยง่าย    แล้วเผาเมืองชุมพรเสียก่อนที่จะยกลงมาตีเมืองไชยา    เมืองนครศรีธรรมราชต่อไป    ปรากฏว่าเมืองไชยาถูกพม่าเผาเสียในคราวนั้นด้วย
เข้าใจว่าหลังจากเมืองไชยาถูกพม่าทำลายเผาเมืองเสียหายยากที่จะปฏิสังขรณ์   จึงได้ย้ายที่ตั้งเมืองจากบ้านเวียง    ไปตั้งใหม่ที่      ชายทะเลนอกค่าย    ตำบลพุมเรียง   เนื่องจากบริเวณปากคลองพุมเรียง    มีบ้านผู้คนหนาแน่น    เป็นท่าเรือทั้งเรือประมงและเรือค้าขาย    จึงเป็น    ชุมชนที่เจริญมานาน     เพราะสะดวกต่อการติดต่อค้าขายและการคมนาคมกับหัวเมืองอื่นๆ   อยู่ใกล้ทะเลมาก   ห่างเพียงประมาณ              1   กิโลเมตร     เท่านั้น    และมีวัดเก่าอยู่  2 – 3   วัด    ที่สร้างมา    ตั้งแต่สมัยอยุธยา    คือ    วัดรอ     ( สมุหนิมิต)    วัดโพธาราม    เป็นต้น
เมื่อวันที่ 26  กันยายน   ร.ศ. 115 ( พ.ศ. 2439) สมเด็จฯ         กรมพระยาดำรงราชานุภาพ    เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย    ได้ทำหนังสือกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จฯพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว   ให้ทรงทราบว่าตามที่ได้มีกระแสพระราชดำริให้จัดหัวเมืองปักษ์ใต้ตอนเหนือเมืองนครศรีธรรมราชขึ้น     คือเมืองชุมพร       เมืองไชยา    เมืองหลังสวน       เมืองกาญจนดิษฐ์    และเมืองกำเนิดนพคุณ  ( บางสะพาน)   ทั้ง  5  หัวเมืองรวมเข้าเป็นมณฑลเทศาภิบาล    เรียกว่า   มณฑลชุมพร      ดังนั้นเมืองในมณฑลชุมพรจึงคงมีเพียง  5  หัวเมือง   ซึ่งพระบาทสมเด็จ                    พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเห็นชอบตามที่สมเด็จฯ   กรมพระยาดำรง        ราชานุภาพดำเนินการไป      นอกจากนี้ยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ     ให้ย้ายเมืองคีรีรัฐนิคม    ซึ่งเคยเป็นเมืองขึ้นกับเมืองไชยา    เพราะเหตุที่เมืองคีรีรัฐนิคมอยู่ฝ่ายน้ำริมข้างฝั่งทะเลตะวันออก    ตั้งอยู่ริมลำน้ำ   เมืองไชยา     ไปมาถึงกันง่าย    พร้อมทั้งโปรดเกล้าฯ    ให้ยกเกาะสมุย       ซึ่งเคยขึ้นกับเมืองนครศรีธรรมราช   และเกาะพะงันซึ่งเคยขึ้นกับเมืองไชยา    รวมเป็นอำเภอเดียวกัน    ให้ไปขึ้นแก่เมืองกาญจนดิษฐ์      ซึ่งอยู่ใกล้กว่าเมืองอื่นสามารถเดินทางไปมาติดต่อกันได้สะดวกขึ้น    ต่อมาเมื่อวันที่  26  กันยายน   ร.ศ. 118 ( พ.ศ. 2442) สมเด็จฯ   กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทำหนังสือกราบบังคมทูล      พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว   ขอพระบรมราชานุญาต     รวมเมืองกาญจนดิษฐ์กับเมืองไชยาเข้าเป็นเมืองเดียวกันเรียกว่า “ เมืองไชยา ”     เนื่องจาก  2  เมืองนี้เป็นเมืองใกล้ชิดติดต่อกันและไม่ใหญ่เท่าใดนัก       ขอให้หลวงวิเศษภักดีข้าหลวงว่าราชการเมืองไชยา    รักษาราชการต่อไปทั้ง  2  เมือง   โดยให้ไปตั้งศาลากลางที่บ้านดอนหรือเมืองกาญจนดิษฐ์  ( ตัวเมืองสุราษฎร์ธานีปัจจุบัน)    ส่วนเมืองไชยาเดิมซึ่งย้ายไปตั้งที่ตำบลพุมเรียงนั้นให้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอพุมเรียงตามนามตำบล    สาเหตุที่ให้คงชื่อเมืองไชยาไว้เนื่องจากทรงเห็นว่าเป็นเมืองประวัติศาสตร์สำคัญเก่าแก่มีชื่อเสียงเมืองหนึ่ง ในปีถัดมา  สมเด็จฯ   กรมพระยาดำรงราชานุภาพ    เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยได้ทำหนังสือลงวันที่  3  เมษายน   ร.ศ. 119               ( พ.ศ. 2443)  กราบบังคมทูลให้ทรงทราบว่าได้รับไปบอกพระยารัตนภักดี   ข้าหลวงว่าราชการเมืองไชยาเสนอว่าในการที่จะรวมเมืองกาญจนดิษฐ์เป็นเมืองไชยานั้น      ควรยกศาลเมืองไชยาไปรวมตั้งอยู่ที่บ้านดอน    และยกอำเภอไชยาขึ้นเป็นศาลแขวง   มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีของราษฎรตามพระธรรมนูญศาลหัวเมืองก็พอจะระงับกิจทุกข์สุขของราษฎรเรียบร้อยได้   และยกคลังเมืองไชยาไปรวมอยู่กับคลังอำเภอ     บ้านดอน   การรับเงินที่เมืองไชยาปีหนึ่งเกินกว่า  50,000  บาท    การรักษาพระราชทรัพย์แต่แห่งเดียวเป็นที่มั่นคงขึ้นทั้งเป็นการง่ายในการเบิกจ่ายทำบัญชีทั้งปวง   และขอให้ยกที่ว่าการเมืองใชยาไปรวมอยู่ที่บ้านดอนพลางก่อนจนกว่าจะได้จัดการก่อสร้างขึ้นที่ตำบลท่าข้าม  ( อำเภอพุนพินในปัจจุบัน)   ที่เมืองไชยานั้นให้ปลัดอยู่ประจำรักษาราชการ   ส่วนผู้ว่า-ราชการเมืองนั้นจะได้ออกตรวจราชการต่างๆ   ทั่วไปทั้งบ้านดอนและ     ไชยา    พระยารัตนเศรษฐีจึงได้มีหนังสือตอบไปยังหลวงวิเศษภักดีว่าให้รีบจัดการไปตามความเห็นของหลวงวิเศษภักดีไปพลางๆ    ก่อน    แต่การศาลเมืองไชยานั้นให้ปรึกษากับพระศรีสัตยารักษ์    ข้าหลวงพิเศษให้เป็นที่ตกลงกัน
ในปี  พ.ศ. 2458  สมัยรัชกาลที่   6   ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ   ให้เปลี่ยนชื่อเมืองไชยาที่บ้านดอนว่าเมืองสุราษฎร์ธานี    ส่วนชื่อเมืองไชยาให้กลับนำไปใช้เป็นชื่อของอำเภอพุมเรียง      เพื่อรักษาชื่อเมืองสำคัญ   ในประวัติศาสตร์ไว้   ( เดิมเมื่อแรกย้ายเมืองไปตั้งที่บ้านนอกค่าย      ตำบลพุมเรียงก็เรียกชื่อว่าเมืองไชยาอยู่ก่อนแล้ว ครั้นถึง   พ.ศ. 2478   ได้ย้ายที่ตั้งอำเภอพุมเรียงกลับขึ้นมาตั้งที่บ้านดอนโรงทอง   ตำบลทุ่ง   ห่างจากบ้านเวียงประมาณครึ่งกิโลเมตรเศษ    เนื่องจากทางบกมีรถไฟตัดผ่านการสัญจรสะดวกกว่าทางน้ำ    ทางทะเลลดบทบาทความสำคัญลง    ยิ่งในฤดูมรสุมลำบากมาก
ในปี  พ.ศ. 2481  เมื่อมีระเบียบการเรียกชื่ออำเภอในทางการปกครองว่าอำเภอใดที่มีศาลากลางจังหวัดนั้นตั้งอยู่   ให้เรียกว่า       อำเภอเมืองและให้มีชื่อตามชื่อจังหวัด   อำเภอเมืองไชยาจึงต้องตัดคำว่า  “ เมือง ”  ออก   อำเภอเมืองไชยาจึงเป็นอำเภอไชยา   และแยกบริเวณที่ตั้ง   ที่ว่าการอำเภอออกจากตำบลทุ่ง   ตั้งขึ้นเป็นตำบลตลาดไชยาอีก      ตำบลหนึ่ง    เมื่อ   พ.ศ. 2482  ดังที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้
เมื่อปี พ.ศ. 2492 ตำบลตลาดไชยา ก่อตั้งขึ้นเป็น สุขาภิบาลตำบลตลาดไชยา มีเนื้อที่ 4.12 ตร.กม.
เมื่อปี พ.ศ. 2543 ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบล มีเนื้อที่ 4.12 ตร.กม. เท่าเดิม
และเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้ปรับขยายเขตเทศบาล ทำให้มีเนื้อที่รวม 29.64 ตร.กม. ในปัจจุบัน
การคมนาคม
เขตเทศบาลตำบลตลาดไชยา มีถนนสายหลักซึ่งเป็นย่านธุรกิจหลัก 3 สาย คือถนนรักษ์นรกิจ ถนนวิชิตภักดี และถนนชวนะนันท์ ซึ่งเป็นถนนสายแรกเริ่ม ที่ก่อสร้างขึ้นมากว่า 100 ปีแล้ว ปัจจุบันถนนทั้ง 3 สายมีปัญหาคือ พื้นที่คับแคบ ไม่สามารถขยายได้ ทำให้การจราจรติดขัดมาก
ส่วนด้านการขนส่งมวลชน ในเขตเทศบาลมีสถานีรถไฟไชยาเป็นสถานีรถไฟหลัก สถานีนี้เป็นสถานีหลักในพื้นที่ตอนเหนือของจังหวัดสุราษฎร์ธานี มีขบวนรถจอรับส่งผู้โดยสารถึง 20 ขบวนต่อวัน นอกจากนี้ ยังมีรถเมล์เล็ก หรือรถสองแถวให้บริการจากสถานีรถไฟไชยา ไปยังจุดต่างๆ อีกด้วย เช่น สายไชยา - พุมเรียง, สายไชยา - ท่าชนะ, สายไชยา - บ้านดอน เป็นต้น
ศาสนสถาน
เนื่องจากตำบลตลาดไชยา เป็นเมืองโบราณที่มีความเจริญมานาน จึงมีศาสนสถานเป็นจำนวนมาก ในเขตตำบลตลาดไชยานั้น มีศาสนสถานหลายแห่งด้วยกัน ประกอบด้วยวัด 8 แห่ง มัสยิด 1 แห่ง สุสานจีน 1 แห่ง และกุโบร์ (สุสานมุสลิม) 1 แห่ง ได้แก่
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์)
พันโท นายแพทย์ หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์ (นิตย์ เปาเวทย์) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2439 ตำบลวังไม้ขอน อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย อดีตอธิบดีกรมการแพทย์ (คนแรก) เป็นผู้ให้กำเนิดของสมาคมวิทยาลัยศัลยแพทย์นานาชาติแห่งประเทศไทย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2523 รวมสิริอายุ 84 ปี อดีตอธิบดีกรมการแพทย์คนแรก หนึ่งในนายแพทย์ผู้ร่วมชันสูตรพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8  มีการจัดงานเพื่อรำลึกถึงท่านในโอกาสครบ 120 ปีชาตกาล เมื่อ 29 กันยายน 2559 ที่ผ่านมาด้วย
ครอบครัว
หลวงนิตย์เวชชวิศิษฏ์เป็นุตรของนายบุญและนางยิ้ม สมรสกับนางวงเดือน มีบุตรด้วยกัน 5 คน คือ นายภูลเวชช์ เวชชวิศิษฏ์, นางเกศเมือง	เวชชวิศิษฏ์, ปริญญา เวชชวิศิษฏ์, นางนงนิจ ต.สุวรรณ และนายวิชชา	เวชชวิศิษฏ์
บรรดาศักดิ์
ท่านได้รับพระราชทานยศ ดังนี้
ราชการพิเศษ
ราชการพิเศษซึ่งทางราชการแต่งตั้งให้รับหรือกระทำนอกไปจากตำแหน่งที่ประจำอยู่
เมงูมิ ฮัง
เมงูมิ ฮัง (潘 めぐみ) เป็นนักแสดง และ นักพากย์ชาวญี่ปุ่น เธอเป็นลูกสาวของ เคโกะ ฮัง ซึ่งเป็นนักพากย์
ลักษณ์ ราชสีห์
ว่าที่ร้อยตรี ลักษณ์ ราชสีห์ (หรือนามสกุลเดิม เรขานิเทศ) เป็นนักโหราศาสตร์ มีฉายาที่สื่อมวลชนตั้งให้ว่า หมอลักษณ์ฟันธง เนื่องจากเมื่อจบคำทำนายทางสื่อมวลชน จะลงท้ายด้วยคำว่า "ฟันธง"
ประวัติ
หมอลักษณ์ มีชื่อจริงว่า "ไพฑูรย์ อ่อนบัว" เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่อำเภอศรีมโหสถ จังหวัดปราจีนบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดหัวกรด อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี เขาอยากฝันว่าอยากเป็นนักดาราศาสตร์ เชื้อสายจีน ย้ายภูมิลำเนามาอยู่กรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2528 เพื่อศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนวรนาถวัฒนา ในเครือสตรีวรนาถ ของคุณหญิงเชิญ พิศัลยบุตร แล้วได้เข้าต่อในดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์ แต่มาจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนดอนเมืองทหารอากาศบำรุง และศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ สาขา เศรษฐศาสตร์ธุรกิจ และศึกษาต่อในระดับปริญญาโท คณะพุทธศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
หมอลักษณ์เริ่มศึกษาโหราศาสตร์ ในระหว่างที่ศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 4 ใช้เวลาหลังเลิกเรียนไปอ่านตำราพรหมชาติที่หอสมุดแห่งชาติ โดยศึกษาสรรพตำราโหราศาสตร์/หัตถศาสตร์ทุกเล่มในหอสมุดแห่งชาติ ระยะต่อมาก็ไปเรียนที่สมาคมโหรแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ตรงข้ามวัดบวรนิเวศ และศึกษาจากสรรพตำราทุกเล่มในห้องสมุดสมาคมโหรฯตึกวชิรญาณและศึกษาตำราโหราศาสตร์ของหลวงวิศาลดรุณกร
ในปี พ.ศ. 2534 หมอลักษณ์เริ่มศึกษาวิชาหัตถศาสตร์ (ลายมือ) กับครูคนแรกคือ พันเอกปรีชา แดงบุปผา อาจารย์สอนวิชาโหราศาสตร์ไทยคนแรกคือ พัฒนา พัฒนศิริ ครูโหรโบราณคนแรก คือ ชุบ โทนมณี ทั้งยังศึกษาตำราของ เทพ สาริกบุตร ไปด้วย  หมอลักษณ์เริ่มใช้วิชาหมอดูส่งตัวเองเรียนตั้งแต่เรียนปริญญาตรีปี 2 เทอม 2 ในงานกาชาด จากนั้นก็ดูเป็นอาชีพหาเงินส่งตัวเองเรียนจนจบ
ในปี พ.ศ. 2547 หมอลักษณ์เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นหมอดูที่จัดรายการโทรทัศน์ ได้มีหมอดูหลายคนลองผูกดวงของเขาพบว่ามีลัคนาราศีตุล แต่ดาวมฤตยูไม่สัมพันธ์ลัคนา วงการหมอดูจึงมองว่าหมอลักษณ์เหมือนเป็นดารามากกว่าหมอดู เพราะการพูดที่มีเสน่ห์ ความสามารถในการเอ็นเตอร์เทนและความคิดสร้างสรรค์ ทำให้มีผู้ชมรายการของเขาจำนวนมาก และการทำนาย 12 ราศีนั้นทำนายแบบกว้าง ๆ เพราะเป็นการทำนายคนทั้งประเทศ ไม่ได้เจาะจงผูกดวงลัคนาเฉพาะบุคคล ด้วยดวงชะตาเป็นคนมีเสน่ห์ จึงไม่อาจจะทำให้ความนิยมจากมหาชนสั่นคลอนได้เลย อีกทั้งหมอลักษณ์ยังทำให้คนไทยหันมาสนใจโหราศาสตร์มากขึ้นด้วย
สำหรับด้านชีวิตครอบครัว หมอลักษณ์ไม่เคยปรากฏข่าวว่าหมอลักษณ์มีแฟนหรือภรรยาเลย แม้อายุจะมากแล้วก็ตาม หมอลักษณ์เคยมีข่าวเรื่องความรักบ้าง แต่น้อยมาก
การทำงาน
หมอลักษณ์ได้เริ่มงานในร้านเซเว่น อีเลฟเว่น เป็นผู้จัดการร้านฝึกหัด และได้เข้าอบรมหลักสูตรผู้นำเป็นรุ่นแรก เรียกว่า ซีพีป่าหวายรุ่นที่ 1 และในขณะนั้น หมอลักษณ์ก็ได้เป็นนักพยากรณ์ ประจำที่ศูนย์อนุรักษ์โหราศาสตร์แห่งประเทศไทย
ในช่วงปี พ.ศ. 2538 หมอลักษณ์ได้ก่อตั้งระเบียงโหรที่โรงแรมชาลีน่า ซอยมหาดไทย พร้อมกับเป็นผู้ดำเนินรายการหมอดูสเปเชียล ในไทยสกายทีวี ช่อง 6 ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 หมอลักษณ์เริ่มเขียนหนังสือให้กับนิตยสารบริการทองสมัครงาน ปลายปี2538-2539 ตั้งระเบียงโหร โรงแรมชาลีน่า ซอยมหาดไทย พ.ศ. 2540 ได้ก่อตั้งมุมพยากรณ์ที่โรงแรมรอยัลปริ้นเซส หลานหลวง และได้เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุที่เกี่ยวกับโหราศาสตร์ ชื่อรายการว่า สปอร์ตฟอร์จูน ในคลื่นวิทยุ FM.99 เมกกะเฮิร์ต
งานด้านสังคม
หมอลักษณ์ เป็นนักโหราศาสตร์คนหนึ่ง ที่คนทั่วไปรู้จักและได้พบเห็นตามสื่อต่างๆเกี่ยวกับงานบุญการกุศลมากมาย รวมถึงเป็นประธานงานบุญงานกุศล ชวนสาธุชนร่วมทำบุญสร้างพระพุทธรูปสร้างเทพต่างๆอาทิพระพุทธมหาเศรษฐนวโกฏิ (กล่าวถึงเศรษฐีทั้ง ๙ ในสมัยพุทธกาล) ประดิษฐานทั่วประเทศพระราหูทรงครุฑ ประดิษฐานทั้ง ๔ ภาคสร้างหมอชีวกโกมารภัจจ์ แพทย์ในสมัยพุทธกาลที่ทำหน้าที่รักษาพระพุทธเจ้า สร้างพระตรีมูรตินาฎราช และอื่นๆอีกมากมาย
ผลงานพิธีกรรายการโทรทัศน์
โทรทัศน์
ออนไลน์
พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง
พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง (ဘုရင်မင်းခေါင်) หรือภาษาพม่าว่า ปฐมมิงกอง (ပထမ မင်းခေါင် แปลว่า พระเจ้ามังฆ้องที่ 1 แห่งอังวะ; ค.ศ. 1373 (พ.ศ. 1916) – ประมาณ กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1422 (พ.ศ. 1965) หรือ พระเจ้ามนเทียรทอง เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรอังวะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1400 (พ.ศ. 1943) ถึงปี ค.ศ. 1422 (พ.ศ. 1965) เป็นที่รู้จักในพงศาวดารพม่าเกี่ยวกับการทำสงครามกับพระเจ้าราชาธิราช (Razadarit) แห่งราชอาณาจักรหงสาวดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1385 ถึงปี ค.ศ. 1424 ซึ่งเรียก "สงครามสี่สิบปี" (Forty Years' War) และในฐานะที่เป็นพระบิดาของมังรายกะยอชวา (Minyekyawswa)
พระเจ้าฝรั่งมังฆ้องเสด็จสู่ราชสมบัติหลังจากพระเจ้าพี่ยาเธอถูกปลงพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1400 (พ.ศ. 1943) ในช่วงแรกหลังเสวยราชย์ คือ ระหว่างปี ค.ศ. 1400 ถึงปี ค.ศ. 1406 พระเจ้าฝรั่งมังฆ้องทรงเผชิญความวุ่นวายทั้งภายในและภายนอก เกิดการกระด้างกระเดื่องไปทั่ว มีการรุกรานจากไทใหญ่ด้านทิศเหนือ ยะไข่ทางด้านตะวันตก พร้อมด้วยสงครามกับพระเจ้าราชาธิราชกษัตริย์มอญจากทางใต้ ครั้นปี ค.ศ. 1406 พระเจ้าฝรั่งมังฆ้องทรงกุมสถานการณ์ทั้งหมดและทรงสามารถตีต้านได้ ในปีนั้นเองทรงมีชัยเหนือไทใหญ่ ครั้นปี ค.ศ. 1404 ถึง ค.ศ. 1414 กองทัพอาณาจักรอังวะและอาณาจักรหงสาวดีสู้กันอย่างดุเดือดในพม่าตอนใต้ พม่าตอนเหนือ และรัฐยะไข่ ขณะที่ราชวงศ์หมิงก็คอยยุยงให้ไทใหญ่ส่งการก่อกวนเข้าประสมโรงเป็นระยะ ๆ มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1413 พอปี ค.ศ. 1417 มังรายกะยอชวาพระโอรสเกือบมีชัยชนะเหนืออาณาจักรหงสาวดีในพม่าตอนใต้ได้ทั้งหมด แต่ต้องศัสตราวุธถึงแก่พระชนม์ในที่รบเสียก่อน มอญและพม่ายังคงรบรากันต่อไปจนปี ค.ศ. 1418 ก็เบื่อหน่ายสงครามและเลิกรากันไปในที่สุด
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 87
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 87 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2557 จัดขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ณ โรงมหรสพดอลบี เธียเตอร์ ฮอลลีวูด ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย ออกอากาศทางโทรทัศน์ช่อง ABC และถ่ายทอดสดไปทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย โดยนีล แพททริค แฮร์ริส เป็นพิธีกรของงาน
ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล เรียงชื่อตามลำดับอักษรภาษาอังกฤษ สำหรับภาพยนตร์ที่มีการกำหนดชื่อภาษาไทยจะมีการวงเล็บไว้ข้างท้ายชื่อ
ทอดด์ มาเคลิน
ทอดด์ มาเคลิน (Todd Makelin) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 7) แพ้ 7
ควิโนโลน
ควิโนโลน (Quinolone) เป็นกลุ่มยาปฏิชีวนะ สามารถออกฤทธิ์ได้อย่างกว้างขวาง ใช้รักษาโรคติดเชื้อต่างๆ ถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2508 ซึ่งเดิมใช้รักษาโรคติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะ
การออกฤทธิ์
ยาในกลุ่มควิโนโลนสามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการคลายตัวของสารดีเอ็นเอในแบคทีเรีย ทำให้เชื้อแบคทีเรียเหล่านั้นไม่สามารถทำการสืบพันธุ์ได้ ตัวยายังสามารถช่วยให้เม็ดเลือดขาวทำงานดีขึ้น ส่งผลให้ภูมิต้านทานของร่างกายทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
มานาบุ ไซโต
มานาบุ ไซโต เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรคาวาซากิ ฟรอนตาเลในเจลีก ดิวิชัน 1 โดยก่อนหน้านี้อยู่กับสโมสรโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอสนานหลายปี
ไรออต!
ไรออต! (Riot!) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 จากวงอัลเทอร์เนทีฟร็อก พาร์อะมอร์ หลังจากประสบความสำเร็จจากอัลบั้มเปิดตัวชุด All We Know Is Falling และออกขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2007 อัลบั้มได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 จาก RIAA และระดับแผ่นเสียงทองคำในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ อัลบั้มชุดนี้มีซิงเกิ้ลฮิตคือ "Misery Business", "Hallelujah", "crushcrushcrush" และ "That's What You Get"
เพลง "Misery Business" ยังรวมอยู่ในวิดีโอเกม Saints Row 2, NHL 08 และ Guitar Hero World Tour ขณะที่เพลง "That's What You Get" รวมอยู่ใน Rock Band 2 ส่วน "crushcrushcrush" อยู่ในเกม Guitar Hero On Tour: Decades และเพลงทำใหม่อีกเวอร์ชันอยู่ในเกม Ultimate Band
เส้นขนานที่ 35
เส้นขนานที่ 35 อาจหมายถึง:
สุรชาติ เทียนทอง
สุรชาติ เทียนทอง (เกิด 29 มีนาคม พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น อ๊อบ เป็นนักการเมืองชาวไทย กรรมการบริษัท อีซี่ ออฟฟิศ แอนด์ โปรดักส์ จำกัด อดีตรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต​ 9 และอดีตโฆษกคณะกรรมาธิการการสื่อสารและโทรคมนาคมของสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกสภาพัฒนาการเมือง ผู้อำนวยการสถานีทราเวล แชนแนล ไทยแลนด์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ
สุรชาติ เทียนทอง เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายเสนาะ เทียนทอง และนางจิตรา โตศักดิ์สิทธิ์ มีพี่น้อง 2 คน สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้านการจัดการบริการด้านการเงิน และ ปริญญาโทสาขาผู้นำองค์กร จากมหาวิทยาลัยจอห์นสัน แอนด์ เวลส์ สหรัฐอเมริกา
หลังจากนั้นทำงานเป็นผู้จัดการผลิตภัณฑ์ ​บริษัท​ไทยเบฟเวอเรจ​ จำกัด (มหาชน)​
งานการเมือง
สุรชาติ เทียนทอง ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาราช แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554 สุรชาติ พร้อมทั้งครอบครัวได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก โดยสามารถเอาชนะนายสกลธี ภัททิยกุลจากพรรคประชาธิปัตย์ และนางสาวศุภมาศ อิศรภักดีจากพรรคภูมิใจไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้
ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่แพ้ให้กับ สิระ เจนจาคะ จากพรรคพลังประชารัฐ ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 9 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2565 เขาได้ลงสมัครอีกครั้งในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุรชาติ เทียนทอง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
เบน เดวิส (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2543)
เบนจามิน เจมส์ เดวิส (Benjamin James Davis) เป็นนักฟุตบอลลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ปัจจุบันเป็นนักฟุตบอลอาชีพของสโมสรชลบุรี ในไทยลีก และเป็นกองกลางของทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เขาเคยค้าแข้งกับฟูลัม และ ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด ที่ประเทศอังกฤษ
ชีวิตส่วนตัว
เดวิสเกิดที่จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรคนที่สามจากทั้งหมดสี่คนของโสภี เดวิส หญิงสัญชาติไทย กับฮาร์วีย์ เดวิส ชาวอังกฤษ เป็นกรรมการผู้จัดการสโมสรฟุตบอลเยาวชน JSSL Singapore ครอบครัวย้ายไปสิงคโปร์เมื่อเดวิสอายุ 5 ปีและได้เป็นพลเมืองของสิงคโปร์ใน ค.ศ. 2009 เขาศึกษาที่โรงเรียนกีฬาของสิงคโปร์จาก ค.ศ. 2013 ถึง 2015 ก่อนย้ายไปศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมแฮร์โรว์ใน ค.ศ. 2016
ฟูลัม
เดวิส ได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของฟูแลม ในศึกคาราบาว คัพ หรืออีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2019–20 รอบสองกับเซาแทมป์ตัน เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2019 โดยได้ลงสนามในนาทีที่ 89
ออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ด
เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เดวิส ได้ย้ายมาอยู่กับสโมสรออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ดด้วยสัญญาเบื้องต้น 2 ปี
ยู โคบายาชิ (นักฟุตบอล)
ยู โคบายาชิ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้คาวาซากิ ฟรอนตาเลและฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น
บิทูมินัส
บิทูมินัส เป็นหินตะกอนที่มีเนื้อตะกอนอัดกันแน่น มีสีดำ หรือบางครั้ง มีสีน้ำตาลดำ โดยทั่วไปแล้วใช้เป็นเชื้อเพลิงในโรงไฟฟ้าถ่านหิน บิทูมินัสมีคุณภาพสูงกว่าลิกไนต์ แต่มีคุณภาพต่ำกว่าแอนทราไซต์ บิทูมินัสเป็นหินตะกอนอินทรีย์ที่เกิดจากกระบวนการไดอะเจเนซิส ซึ่งเมื่อถูกความร้อนและโดนบีบอัดจะให้ วิตริไนต์ และ เอ็กซิไนต์ ออกมา บิทูมินัสมีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบ 60-80% และมีส่วนที่เหลือเป็นน้ำ, อากาศ, ไฮโดรเจนและซัลเฟอร์ ความร้อนที่บิทูมินัสให้อยู่ในช่วง 21 ล้าน ถึง 30 ล้าน Btu/ton หรือ 24-35 Mj/kg
เส้นขนานที่ 34
เส้นขนานที่ 34 อาจหมายถึง:
มหาวิทยาลัยฮาเกิน
มหาวิทยาลัยฮาเกิน (University of Hagen; FernUniversität in Hagen) เป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในประเทศเยอรมนีที่สนับสนุนระบบการศึกษาทางไกล ตั้งอยู่ที่เมือง ฮาเกิน (Hagen) ประเทศเยอรมนี
มหาวิทยาลัยฮาเกิน ก่อตั้งเมือปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) โดยมีวัตถุประสงค์ เป็นผู้จัดหาและสนับสนุนระบบการเรียนการสอนทางไกล ในระดับอุดมศึกษา ที่นักศึกษาสามารถเรียนได้จากที่บ้าน และจากต่างประเทศทั่วโลก และเป็นมหาวิทยาลัยระดับอุดมศึกษาที่อยู่ในระบบการศึกษาระดับสูงของรัฐบาลเยอรมนี ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนนักศึกษาประมาณ 67,000 คน
คณะที่เปิดสอน ในปัจจุบัน
มหาวิทยาลัยฮาเกิน จัดแบ่งการศึกษาออกเป็น 4 คณะหลัก:
ศูนย์กลางให้บริการด้านการศึกษา
ปัจจุบันมีศูนย์กลางการศึกษา กว่า 60 แห่ง ที่ตั้งอยู่ในเมืองต่างๆทั่วประเทศเยอรมนี และในต่างประเทศ ที่จัดหาและสนับสนุนเพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับการศึกษาทางไกล รวมทั้งอำนวยความสะดวกนักศึกษาในด้านต่างๆ เช่นการยืมหนังสือ การให้คำแนะนำต่างๆทั้งจากรุ่นพี่และจากศูนย์ข้อมูลส่วนกลาง ศูนย์กลางยังมีบริการด้าน การจัดสัมมนาและ การจัดการเรียนการสอนเพื่อเตรียมสอบ
รายชื่อของศูนย์กลางการศึกษาทางไกลของมหาวิทยาลัย แฟร์น มีดังนี้
เฉิน ชิงเฉิน
เฉิน ชิงเฉิน (23 มิถุนายน ค.ศ. 1997 — ) เป็นนักกีฬาแบดมินตันหญิงชาวจีน
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 2005 เธอได้รับการฝึกที่โรงเรียนกีฬาเมืองชุ่นเต๋อ หลังจากได้ย้ายไปยังโรงเรียนกีฬามณฑลกวางตุ้งและเลือกทีมแบดมินตันมณฑลกวางตุ้ง เธอได้รับรางวัลแบดมินตันเยาวชนมากมาย
ในปี ค.ศ. 2012 เฉิน ชิงเฉินเป็นตัวแทนของทีมชาติที่เข้าร่วมการแข่งขันแบดมินตันเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย 2012 ที่คิมช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้คู่กับเหอ เจี่ยซิน ในประเภทหญิงคู่ และหลิว ยฺหวี่เฉิน ในประเภทคู่ผสม และทั้ง 2 รายการได้อันดับที่ 3 ทั้งคู่
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
เส้นขนานที่ 31
เส้นขนานที่ 31 อาจหมายถึง:
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐในสหภาพโซเวียต (Гербы республик СССР, Emblems of the Soviet Republics) ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยค้อนและเคียวและดาวสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์เช่นเดียวกับพระอาทิตย์ขึ้น ( แต่ในกรณีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย ตั้งแต่ทะเลบอลติกทางตะวันตก ลัตเวียก็อาจจะตีความว่าเป็นพระอาทิตย์ตก) ล้อมรอบด้วยพวงข้าวสาลี (ยกเว้น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช เป็นพวงข้าวไร) มีคำขวัญของสหภาพโซเวียต" ชนกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!.", ทั้งในภาษาของสาธารณรัฐรัสเซียและภาษาประจำแต่ละรัฐ นอกเหนือไปจากนี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงลักษณะของภูมิทัศน์ท้องถิ่นเศรษฐกิจหรือวัฒนธรรมในแต่ละรัฐ
ภาษาปยู
ภาษาปยู (ปยู: ) หรือ ภาษาตีร์กุล เป็นภาษาโบราณในตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ที่เคยมีผู้พูดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บริเวณที่ปัจจุบันคือพม่าและไทย ใช้พูดโดยชาวปยูเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 10 และกลายเป็นภาษาตายเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นยุคที่เริ่มใช้ภาษาพม่าอย่างแพร่หลาย ภาษาปยูที่พบในจารึกจะมีคำแปลเป็นภาษาบาลีไว้ด้วย Matisoff จัดภาษานี้อยู่ในกลุ่มย่อยพม่า-โลโล Bradley จัดให้อยู่ในภาษากลุ่มโลโล ในขณะที่ Van Driem จัดให้เป็นสาขาอิสระของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า
สมุหพระกลาโหม
ในการปกครองประเทศสยามตั้งแต่สมัยอยุธยาจนถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมุหพระกลาโหม เป็นอัครมหาเสนาบดีฝ่ายทหาร เป็นเจ้ากรมกลาโหม และเป็นผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายใต้ มีบรรดาศักดิ์ว่า "เจ้าพระยามหาเสนาบดีวิริยภักดีบดินทร์" คู่กับสมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายพลเรือน เจ้ากรมมหาดไทย และผู้บังคับบัญชาหัวเมืองฝ่ายเหนือ มีบรรดาศักดิ์ว่า "เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์"
เดิมสมุหพระกลาโหมดูแลการทหารเท่านั้น แต่ในรัชกาลพระเพทราชาได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชางานทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายใต้ ส่วนสมุหนายกที่เดิมดูแลด้านพลเรือนเท่านั้น ก็ได้เพิ่มอำนาจหน้าที่เป็นบังคับบัญชาทั้งด้านทหารและพลเรือนสำหรับหัวเมืองฝ่ายเหนือ
ตำแหน่งทั้งสองถูกยกเลิกไปเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองแผ่นดินในปี พ.ศ. 2435
โลจิง
กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง (Jajahan Kecil Lojing, ยาวี: ) บ้างเรียก ที่สูงโลจิง (Tanah Tinggi Lojing) เป็นพื้นที่ภูเขาขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับที่สูงแคเมอรอนของรัฐปะหัง
โลจิงถูกยกเป็นกิ่งอำเภอปกครองตนเองขึ้นกับอำเภอกัวมูซัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553
การแบ่งเขตการปกครอง
กิ่งอำเภอปกครองตนเองโลจิง แบ่งการปกครองออกเป็น 7 ชุมชน ได้แก่
ภูมิศาสตร์และประชากรศาสตร์
ที่สูงโลจิงตั้งอยู่ในเทือกเขาสันกาลาคีรีหรือตีตีวังซาในภาษามลายู ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพทั้งพืชและสัตว์ เนินเขาและป่าไม้ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ที่ได้รับความนิยม ทั้งยังเป็นที่ตั้งของเขายงเบอลาร์ (Gunung Yong Belar) ที่มีความสูง 2,181 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในรัฐกลันตัน และสูงที่สุดเป็นอันดับที่สามของคาบสมุทรมลายู
ฟิวเจอร์นอสตัลเจีย
ฟิวเจอร์นอสตัลเจีย (Future Nostalgia) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของนักร้องชาวอังกฤษ-แอลเบเนีย ดัว ลีปา วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2020 โดยวอร์เนอร์เรเคิดส์ ประพันธ์และผลิตโดยเจฟฟ์ แบสเกอร์, เอียน เคิร์กแพทริก, เดอะมอนสเตอร์แอนด์สเตรนเจอรซ์, สจวร์ต ไพรซ์, เทดอะเดย์ทริป และคอซ เป็นแนวเพลงป็อปและดิสโก้ ผสมผสานดนตรีแดนซ์ป็อปและอิเล็กทรอนิกส์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากดนตรีที่ลีปาชื่นชอบในวัยเด็ก
อัลบั้มนี้มีซิงเกิลฮิต 6 ซิงเกิล พร้อมด้วยเพลงไตเติ้ลเป็นซิงเกิลโปรโมต "โดนต์สตาร์ตนาว" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 โดยเป็นซิงเกิลนำของอัลบั้มซึ่งประสบความสำเร็จทั้งในเชิงวิจารณ์และเชิงพาณิชย์ เพลงขึ้นสูงสุดที่ชาร์ตอันดับ 2 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 "ฟิซิเคิล" และ "เบรกมายฮาร์ต" ได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลที่สองและสามตามลำดับ ทั้งคู่ขึ้นถึง 10 อันดับแรกในยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต "ฮาลลูซิเนต" และเพลงรีมิกซ์ของ "เลวิเทติง" ที่มีดาเบบีมาร่วมร้องได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลที่สี่และห้าในวันที่ 17 กรกฎาคม และ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ตามลำดับ; อัลบั้มนี้มีซิงเกิลอันดับสองในฮอต 100 และอันดับสามในสิบอันดับแรกของอาชีพลีปา รองจาก "นิวรูลส์" (2017) และจะกลายเป็นเพลงที่มีผู้เล่นมากที่สุดในปี ค.ศ. 2021 ในสหรัฐอเมริกา เพลง "เลิฟอะเกน" วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่หกในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2021 และทั่วโลกในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2021 เดิมทีอัลบั้มมีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2020 แต่ถูกเลื่อนออกไปหลังจากอัลบั้มรั่วไหลออกมาทั้งหมดเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหน้านี้ ในการโปรโมตอัลบั้ม ลีปาเริ่มฟิวเจอร์นอสตัลเจียทัวร์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังจากเลื่อนไป 3 ครั้งเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19
เมื่อเปิดตัวฟิวเจอร์นอสตัลเจียได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ดนตรี ซึ่งหลายคนชื่นชมในด้านการผลิต การทำงานร่วมกัน และการพัฒนาการทางสำนวนของลีปา ในเชิงพาณิชย์อัลบั้มนี้ติดอันดับชาร์ตใน 15 ประเทศและขึ้นถึง 10 อันดับแรกใน 31 ประเทศ ในสหราชอาณาจักรอัลบั้มนี้ขึ้นสูงสุดในยูเคอัลบั้มชาร์ตเป็นเวลาสี่สัปดาห์ติดต่อกัน กลายเป็นอัลบั้มแรกของเธอที่ทำได้ รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์เป็นครั้งแรก และได้รับรางวัลบริตอะวอดส์ สาขาอัลบั้มอังกฤษแห่งปี ในงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 63 ฟิวเจอร์นอสตัลเจียได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มแห่งปีและได้รับรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม ในขณะที่ "โดนต์สตาร์ตนาว" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี เพลงแห่งปี และการแสดงเพลงป็อปเดี่ยวยอดเยี่ยม
เมื่อฟิวเจอร์นอสตัลเจียประสบความสำเร็จ ได้เปิดตัวอัลบั้มรีมิกซ์ คลับฟิวเจอร์นอสตัลเจีย ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ ฟิวเจอร์นอสตัลเจียฉบับภาษาฝรั่งเศสวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ซึ่งให้ซิงเกิล "ฟีเวอร์" กลายเป็นซิงเกิลที่ติดชาร์ตยาวนานที่สุดในฝรั่งเศส การออกอัลบั้มใหม่ซึ่งมีชื่อรองว่า เดอะมูนไลต์อิดิชัน วางจำหน่ายผ่านวอร์เนอร์ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 พร้อมกับซิงเกิลนำ "วีอาร์กูด"
ปัญหาสองจักรพรรดิ
ปัญหาสองจักรพรรดิ (Zweikaiserproblem ) เป็นศัพท์ประวัติศาสตร์นิพนธ์ที่บรรยายถึงข้อขัดแย้งเชิงประวัติศาสตร์ระหว่างแนวคิดจักรวรรดิสากลที่มีจักรพรรดิแท้จริงเพียงองค์เดียว กับความเป็นจริงที่มักมีจักรพรรดิ 2 องค์ (หรือบางครั้งมีมากกว่า 2 องค์) อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งเดียวกัน ปัญหาสองจักรพรรดิเป็นศัพท์ที่นิยมใช้ในสมัยกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อพิพาทระหว่างจักรพรรดิไบแซนไทน์แห่งคอนสแตนติโนเปิล กับจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนประเทศเยอรมนีและออสเตรียปัจจุบัน ที่ถกเถียงว่าฝ่ายใดเป็นตัวแทนที่ชอบธรรมของจักรพรรดิโรมัน
ในมุมมองคริสตชนสมัยกลาง จักรวรรดิโรมันแบ่งแยกไม่ได้และจักรพรรดิอยู่ในตำแหน่งที่มีอำนาจครอบคลุมไปถึงคริสตชนที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในจักรวรรดิ เมื่อจักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายปลายสมัยโบราณ จักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เป็นดินแดนทางตะวันออกที่ยังหลงเหลือของจักรวรรดิโรมันได้รับการยอมรับเป็นจักรวรรดิโรมันที่แท้จริงจากตนเอง พระสันตะปาปา และอาณาจักรคริสตชนที่เกิดขึ้นใหม่หลายแห่งทั่วยุโรป ปี ค.ศ. 797 สถานการณ์เปลี่ยนไปเมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 ถูกขับออกจากตำแหน่งและถูกทำให้พระเนตรบอด ก่อนจักรพรรดินีไอรีน พระราชมารดาขึ้นครองราชย์แทน ซึ่งการครองราชย์นี้ไม่ได้รับการยอมรับในยุโรปตะวันตกด้วยเหตุผลหลักคือพระองค์เป็นสตรี เช่นเดียวกับสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ซึ่งเห็นว่าตำแหน่งจักรพรรดิโรมันว่างลงเนื่องจากสตรีไม่สามารถเป็นจักรพรรดิด้วยพระองค์เอง ในปี ค.ศ. 800 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 จึงประกอบพิธีราชาภิเษกให้ชาร์เลอมาญ กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ที่กำลังเรืองอำนาจเป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน ภายใต้แนวคิดการถ่ายโอนอำนาจ (translatio imperii) จากชาวกรีกในตะวันออกสู่ชาวแฟรงก์ในตะวันตก
แม้จักรวรรดิไบแซนไทน์กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จะมีไมตรีต่อกันและยอมรับอีกฝ่ายเป็นจักรพรรดิ แต่ทั้งสองจักรวรรดิไม่เคยยอมรับอีกฝ่ายเป็น "โรมัน" อย่างชัดเจน พระอิสริยยศที่จักรวรรดิไบแซนไทน์ใช้เรียกจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์คือ "จักรพรรดิ (หรือกษัตริย์) แห่งชาวแฟรงก์" และต่อมา "กษัตริย์แห่งเยอรมนี" ขณะที่หลักฐานทางตะวันตกมักกล่าวถึงจักรพรรดิไบแซนไทน์ว่า "จักรพรรดิแห่งชาวกรีก" หรือ "จักรพรรดิแห่งคอนสแตนติโนเปิล" ตลอดระยะเวลาหลายศตวรรษหลังพิธีราชาภิเษกของชาร์เลอมาญ ปัญหาสองจักรพรรดิเป็นปัญหาหนึ่งที่มีการโต้แย้งไปมาระหว่างสองจักรวรรดิมากที่สุด แม้จักรวรรดิไบแซนไทน์กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้เผชิญหน้าทางการทหารด้วยปัญหานี้เนื่องจากที่ตั้งอยู่ไกลกัน แต่ปัญหานี้บั่นทอนความสัมพันธ์ทางการทูตของทั้งสองอย่างมาก อนึ่ง ตำแหน่งจักรพรรดิโรมันถูกอ้างสิทธิ์โดยดินแดนเพื่อนบ้านจักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นบางคราว เช่น จักรวรรดิบัลแกเรียที่หนึ่งและจักรวรรดิเซอร์เบีย
หลังจักรวรรดิไบแซนไทน์ถูกทำลายลงชั่วคราวโดยนักรบครูเสดที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกในสงครามครูเสดครั้งที่สี่เมื่อ ค.ศ. 1204 และแทนที่ด้วยจักรวรรดิละติน ปัญหานี้ดำเนินต่อไปแม้จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับจักรพรรดิละตินจะนับถือนิกายโรมันคาทอลิกเหมือนกัน จักรพรรดิละตินนั้นยอมรับจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นจักรพรรดิโรมันที่ถูกต้อง แต่ขณะเดียวกันก็อ้างสิทธิ์ในตำแหน่งนี้เช่นกัน ในทางตรงข้ามจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไม่ยอมรับการอ้างสิทธิ์ดังกล่าวของจักรพรรดิละติน ที่สุดแล้วสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ยอมรับแนวคิดการแยกจักรวรรดิ (divisio imperii) ทำให้อำนาจจักรพรรดิแบ่งเป็นตะวันตก (จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) กับตะวันออก (จักรวรรดิละติน) ต่อมาจักรวรรดิละตินล่มสลายหลังราชวงศ์พาลาโอโลกอสยึดคอนสแตนติโนเปิลและสถาปนาจักรวรรดิไบแซนไทน์ขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1261 จักรพรรดิไบแซนไทน์เพิกเฉยต่อปัญหานี้เพราะต้องการสานสัมพันธ์กับตะวันตกเพื่อความช่วยเหลือด้านการทหาร
คันดะ ยู
คันดะ ยู เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชั่นเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย ทากาฮิโระ ซากุระอิ ให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย กริน อักษรดี (TIGA) และ สัจจะ กาญจน์นิรันดร์ (ทรูวิชั่นส์)
ประวัติ
คันดะ ยู อายุ 18 ปี เป็นลูกศิษย์ของเสนาธิการทีเอดอล เป็นอีกหนึ่งเอ็กโซซิสท์ที่มีความสามารถมาก และมีหน้าตาสะสวยกว่าคนอื่นๆ ศาตราวุธกำราบอาคุม่าคือดาบ"มุเก็น"(หกมายา) คันดะมีพลังประหลาด เมื่อเขาบาดเจ็บบาดแผลจะหายอย่างรวดเร็ว และมีรอยสักปริศนาที่บริเวณหัวใจด้วย ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับนาฬิกาทรายที่มีสัญลักษณ์ดอกบัวที่อยู่ในห้องของคันดะ คันดะมีภาพลักษณ์เหมือนเป็นคนขี้หงุดหงิด เย็นชาและปากเสีย มักเรียก อเลน วอคเกอร์ ว่าเจ้าถั่วงอก
หลังจากต่อสู้กับสกิน โบริค หนึ่งในโนอาบนเรืออาร์ค คันดะ ยูซึ่งเกือบถูกลบหายไปภายในมิติที่กำลังพังทลายถูกช่วยเหลือไว้ได้ทันโดนอเลน วอล์คเกอร์ที่ใช้ความสามารถของนักดนตรีควบคุมเรืออาร์คไว้ และถูกนำมารักษาตัวที่กองบัญชาการศาสนจักรแห่งความมืด แต่มุเก็นได้รับความเสียหายอย่างหนัก ซึ่งในภายหลังก็ได้รับการซ่อมแซมให้ใหม่โดยรีเวอร์ รองหัวหน้าแผนกวิทยาศาสตร์ แต่มุเก็นที่ได้รับการซ่อมใหม่นี้จะมีด้ามดาบที่แตกต่างไปจากแบบเดิม
คันดะมักถูกราวี่เรียกว่า "ยู" ซึ่งเป็นชื่อต้นของเขา แต่เจ้าตัวไม่ชอบให้ใครเรียกชื่อนี้
แท้จริงแล้ว คันดะเป็นเด็กที่เข้าร่วมโครงการเอ็กโซซิสท์รุ่นที่สอง ซึ่งทางศาสนจักรเป็นคนจัดการเรื่องนี้ทั้งหมดอย่างลับๆ เขาได้ฟื้นขึ้นมาเป็นคนที่สองในห้องอนุบาลครรภ์ โดยมีอัลม่า คัลม่าซึ่งเป็นเพื่อนคนแรกของเขาคอยเฝ้าดูอยู่ตลอด และที่นั่น เขาได้รับชื่อเรียกว่า"ยู"