cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรโบคาร์โพลี หน่วยกู้ภัยผู้พิทักษ์
เนื้อเรื่องย่อ
ในเมืองบรูมส์ทาวน์ เมืองเล็กๆ ที่มีทีมหน่วยกู้ภัยที่มีความสามารถ มักจะมีอุบัติเหตุเช่นรถยนต์ที่เลื่อนออกจากหน้าผาท่ามกลางสายฝน รถถูกชนกัน หรือเด็กติดอยู่บ้านที่ถูกไฟไหม้ ในทุกๆตอน ทีมกู้ภัยของเมืองช่วยชีวิตผู้คนจากปัญหา ในตอนท้ายของแต่ละตอน ทีมกู้ภัยขอแนะนำตัวละครที่ตกอยู่ในอันตรายและดูเด็ก ๆ
ฟัวกรา
ฟัวกรา (foie gras, ; แปลตรงตัว: "ตับอ้วน") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ทำมาจากตับของเป็ดหรือห่าน รายงานจากกฎหมายฝรั่งเศส ฟัวกราถือเป็นตับของเป็ดหรือห่านที่ถูกทำให้อ้วนด้วยวิธีการให้อาหารทางสายยาง ในประเทศสเปน และประเทศอื่น จะใช้วิธีการให้อาหารตามธรรมชาติ ฝูงเป็ดถูกบังคับให้กินอาหารสองครั้งต่อวันเป็นเวลา 12.5 วัน ส่วนห่านอยู่ที่สามครั้งต่อวันเป็นเวลาประมาณ 17 วัน ฝูงเป็ดถูกฆ่าในวันที่ 100 และห่านถูกฆ่าในวันที่ 112
เทคนิคการให้อาหารผ่านหลอดสามารถสืบได้ถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อชาวอียิปต์โบราณเริ่มเก็บนกไว้ทำอาหารและทำให้มันอ้วนโดยการบังคับกิน ปัจจุบัน ฝรั่งเศสเป็นประเทศที่ผลิตและบริโภคฟัวกรามากที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีการผลิตและบริโภคทั่วโลกก็ตาม โดยเฉพาะชาติยุโรป สหรัฐ และจีน
ฟัวกรา เป็นอาหารที่มีไขมันมาก และยังมีเส้นใยมากอีกด้วย แต่เดิมแหล่งผลิตฟัวกราที่ดีที่สุด คือ เมืองตูลูซ ทางภาคใต้ของฝรั่งเศส แต่ปัจจุบันนี้สามารถหารับประทานได้เกือบทุกที่ องค์การสิทธิสัตว์และสวัสดิการสัตว์ถือว่า ขั้นตอนการผลิตฟัวกรานั้นโหดร้าย เนื่องจากเป็นการบังคับป้อนอาหารให้ห่านหรือเป็ดด้วยข้าวโพด เพื่อให้มีตับใหญ่กว่าปรกติ นอกจากนี้ การผลิตฟัวกรานั้นผิดกฎหมายในหลายพื้นที่ เพราะถือเป็นการทรมานสัตว์ เป็นต้นว่า ใน
มายากล
มายากล คือ ศิลปะการแสดง มีลักษณะการแสดงการลวงตาต่อผู้ชมโดยแสดงเหตุการณ์ที่เป็นไปไม่ได้ให้เกิดขึ้น ราวกับว่าผู้แสดงมีเวทมนตร์ การแสดงมายากลนี้มีการแสดงหลากหลาย ไม่ว่าแสดงตามโรงละคร โรงภาพยนตร์ หรือแม้แต่การแสดงตามท้องถนน ผู้แสดงมายากลจะถูกเรียกว่า นักมายากล หรือ มายากร
จุดมุ่งหมายของการแสดงมายากลนั้นใช้เพื่อความบันเทิงและการตื่นตาต่อผู้ชมเป็นหลัก
ลักษณะของมายากล
กลแต่ละชนิดอาจจำแนกได้ในหลายหมวดหมู่ ซึ่งโดยทั่วไปลักษณะของมายากล เช่น การเรียกของจากความว่างเปล่า โดยนักมายากลเสกของบางอย่างมาจากเหตุการณ์ที่ไม่น่าเกิดขึ้นจริง เช่น การดึงกระต่ายออกมาจากหมวก หรือการเสกเหรียญมาจากกล่องที่ว่างเปล่า การทำสิ่งของให้หาย เช่น นักมายากลเสกของที่มีอยู่ให้หายไปจากสายตาของผู้ชม ซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับการสร้าง ตัวอย่างเช่นการทำให้ไพ่ในมือที่ถืออยู่หายไป หรือการเสกของใหญ่เช่นเสกเครื่องบินที่อยู่ต่อหน้าผู้ชมให้หายไป โดยนอกจากนี้ก็ยังมีการทำนายจิตใจ หรือการแสดงการเคลื่อนไหวในลักษณะที่แปลก เช่นการลอยกลางอากาศ
มายากลสามารถแบ่งออกได้เป็นประเภทใหญ่ ๆ ได้ 2 ประเภท คือมายากลระยะใกล้ และมายากลระยะไกล
พระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ
พระเจ้าจันทรเทพประภาคุณ มีพระนามเดิมว่า เจ้าจันทราช เป็นเจ้ามหาชีวิตองค์ที่ 10 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างร่มขาวหลวงพระบาง ทรงพระราชสมภพ ณ กรุงเทพมหานคร ราชอาณาจักรสยาม เมื่อปี พ.ศ. 2340 ในคราวที่ต้องมาฝึกราชการ (เป็นตัวประกัน) ตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ซึ่งอาณาจักรหลวงพระบางขึ้นตรงต่อสยาม
พระราชประวัติ
เจ้าจันทราชเป็นพระโอรสในเจ้ามันธาตุราชกษัตริย์ล้านช้างหลวงพระบางพระองค์ที่ 8 กับเจ้านางคำมูน พระองค์ทรงเป็นพระอนุชาในเจ้าสุกเสริมกษัตริย์ล้านช้างหลวงพระบางพระองค์ก่อน พระองค์ทรงครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2395 จนกระทั่งถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2414 พระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร หรือ "เจ้าอุ่นคำ" พระอนุชาของพระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ รัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่ลาวอยู่ภายใต้การปกครองของสยาม
พระองค์มีพระโอรส 4 องค์ คือ เจ้าสุวรรณ เจ้าคำบัว เจ้าคำแสง เจ้ากัญญา และมีพระธิดา 7 องค์ คือ เจ้านางคำป่อง เจ้านางคำด้วง เจ้านางคำแว่น เจ้านางคำผุย เจ้านางคำดี เจ้านางโสภา เจ้านางคำอ้น
พระราชกรณียกิจ
ปี พ.ศ. 2409 ได้รับพระราชโองการมาณพระสุรสีหนาทในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ให้อัญเชิญพระบาง พระพุทธรูปสำคัญของลาวจากสยามกลับคืนมาประดิษฐานที่หลวงพระบางจนถึงปัจจุบัน
ยกกองกำลังสมทบกองทัพสยามไปตีเมืองเชียงตุงให้มาขึ้นกับสยาม แต่ไม่สำเร็จ
ต้อนรับคณะสำรวจแม่น้ำโขงชาวฝรั่งเศส อองรี มูโอต์ เป็นต้น
ซียอซแมแฮลเล
ซียอซแมแฮลเล เป็นหมู่บ้านในตำบลเรซอแมแฮลเล อำเภอกลาง เทศมณฑลรูดแซร์ จังหวัดกีลอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 31 คนใน 12 ครัวเรือน
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น
กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่น (Soviet–Japanese Neutrality Pact) คือสนธิสัญญาระหว่าง สหภาพโซเวียตและจักรวรรดิญี่ปุ่น ลงนามกันเมื่อปี ค.ศ. 1941 สองปีหลังจากสงครามชายแดนโซเวียต-ญี่ปุ่น
เบื้องหลัง
หลังจากที่สงครามอุบัติขึ้นในทวีปยุโรประหว่างสหราชอาณาจักรกับฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และนาซีเยอรมนีอีกฝ่ายหนึ่ง ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1939 สหภาพโซเวียตมองเห็นความจำเป็นที่จะต้องฟื้นฟูความสัมพันธ์กับประเทศในภาคพื้นตะวันออกไกล เพื่อเตรียมตัวรับภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับภาคตะวันตกของประเทศ อีกด้านหนึ่ง คือ ญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ระหว่างสงครามกับประเทศจีน และความสัมพันธ์กับสหรัฐอเมริกาก็เริ่มเลวร้ายลงไปทุกขณะ ดังนั้น ญี่ปุ่นจึงมีความต้องการที่จะปรองดองกับสหภาพโซเวียตเพื่อพัฒนาจุดยืนของตนในเวทีโลก และรักษาแนวชายแดนทางเหนือของแมนจูกัว จากการรุกรานของสหภาพโซเวียตที่อาจจะเกิดขึ้นได้
กติกาสัญญาดังกล่าวได้รับการลงนามที่กรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1941 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น นายโยะซุเกะ มะสึโอกะ และเอกอัครราชทูต โยชิสึกุ ทะเทกาวะ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายญี่ปุ่น และนายวียาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นผู้แทนฝ่ายโซเวียต
ข้อความ
สภาผู้บริหารสูงสุดแห่งโซเวียต ของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและฝ่าละอองธุลีพระบาท จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ได้มารวมกันด้วยความปรารถนาที่จะส่งเสริมสันติภาพและสัมพันธไมตรีระหว่างสองประเทศ ได้ตัดสินใจที่จะลงนามในข้อตกลงรักษาความเป็นกลาง เพื่อจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:
ผู้ซึ่งหลังจากการแลกเปลี่ยนหนังสือแนะนำตัวกันแล้ว และได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ ได้สรุปข้อตกลงดังต่อไปนี้:
ในการยืนยันของข้อตกลงที่ได้กล่าวมาข้างต้นทั้งหมด คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสนธิสัญญาดังกล่าวเป็นจำนวนสองฉบับ ซึ่งได้ร่างขึ้นในภาษารัสเซียฉบับหนึ่งและในภาษาญี่ปุ่นอีกฉบับหนึ่ง และได้รับการประทับตราจากผู้แทนของทั้งสองฝ่าย ลงนามในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 13 เมษายน 1941 ซึ่งตรงกับ วันที่ 13 เดือน 4 ปีโชวะที่ 16, วี.โมโลตอฟ; โยะซุเกะ มัสซูโอกะ, โยชิสึกุ ทาเทกาวะ
ผลที่เกิดขึ้นตามมา
สนธิสัญญาดังกล่าวได้ขยายตัวขึ้น โดยมีการเชื่อมโยงไปถึงมองโกเลียและแมนจูเรีย สหภาพโซเวียตได้รับประกันต่อความมั่นคงตามอาณาเขตของแมนจูกัว ขณะที่ญี่ปุ่นก็ได้รับประกันความมั่นคงแก่มองโกเลียด้วยเช่นกัน หลังจากนั้น ในปี 1941 ญี่ปุ่น ในฐานะผู้ร่วมลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคี มีความวิตกกังวลว่าควรจะมีการเพิกถอนสนธิสัญญาความเป็นกลางโซเวียต-ญี่ปุ่นนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา แต่ญี่ปุ่นก็ได้ตัดสินใจที่จะยังคงรักษาสัญญานี้ไว้ และจะขยายดินแดนไปทางใต้ และโจมตีอาณานิคมของชาติอาณานิคมยุโรปในทวีปเอเชียแทน
ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตได้ฉีกสนธิสัญญาดังกล่าว โดยแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นว่า "ตามที่ในข้อสามได้กล่าวเอาไว้ 'ซึ่งได้เปิดโอกาสให้เพิกถอนสนธิสัญญาได้เป็นเวลาหนึ่งปีก่อนหน้าที่ระยะเวลาของสนธิสัญญาจะครบห้าปีตามกำหนด รัฐบาลโซเวียตได้ทราบดีว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะยังสามารถจำสนธิสัญญาในวันที่ 13 เมษายน 1941 นี้ได้'"
ในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1945 สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นในปฏิบัติการพายุสิงหาคม ซึ่งเป็นการรักษาสัญญาในที่ประชุมยัลต้า แก่ฝ่ายสัมพันธมิตร ที่จะเข้าสู่สงครามในเวลาสามเดือนหลังจากวันแห่งชัยชนะในทวีปยุโรป ญี่ปุ่นได้โต้แย้งว่า ขณะที่สหภาพโซเวียตชี้ให้เห็นถึงเนื้อหาของข้อสามว่าสนธิสัญญาดังกล่าวจะไม่ได้รับการต่ออายุ ปฏิบัติการพายุสิงหาคมก็ยังละเมิดต่อสนธิสัญญา ซึ่งยังไม่ครบวาระจนกว่าจะถึงวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1946
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 เป็นการแข่งขันมวยปล้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในโรม ประเทศอิตาลี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม - 6 กันยายน พ.ศ. 2503 แข่งขันทั้งสิ้น 16 เหรียญทอง
เรือรบแนวเส้นประจัญบาน
เรือรบแนวเส้นประจัญบาน หรือ เรือรบเข้ากระบวน (ship of the line; le bâtiment de ligne) เป็นเรือรบขนาดใหญ่ที่นิยมต่อขึ้นใช้ ระหว่างศตวรรษที่ 17 จนถึงกลางศตวรรษที่ 19 เพื่อใช้ในยุทธวิธีทางน้ำที่เรียกว่า แนวเส้นประจัญบาน (line of battle) โดยกองเรือของแต่ละฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์กัน จะแปรขบวนเรือให้เป็นแถวยาว เพื่อใช้อานุภาพการยิงวอลเลย์จากทางกราบเรืออย่างพร้อมเพรียงกันให้เกิดผลสูงสุด ซึ่งต่างไปจากการประจัญบานทางทะเลในยุคก่อน ๆ ซึ่งจะใช้ยุทธวิธีโจมตีโดยนำเรือเข้าประชิดเรือข้าศึก หรือไม่ก็ใช้เรือพุ่งเข้ากระแทก (ramming). เนื่องจากผลแพ้ชนะในยุทธวิธีนี้ มักจะขึ้นอยู่กับว่าฝ่ายใดมีเรือระวางขับน้ำมากกว่า และบรรทุกปืนใหญ่อานุภาพสูงได้มากกว่า ความเป็นมหาอำนาจทางทะเลในสมัยนั้นจึงวัดกันว่าใครมีเรือแนวเส้นประจัญบานมากลำกว่า และใหญ่กว่า.
แบบดีไซน์ของเรือแนวเส้นประจัญบาน ค่อย ๆ พัฒนาขึ้นตลอดศตวรรษที่ 17 โดยมีลักษณะสำคัญอยู่ที่ การใช้เสากระโดงเรือ 3 เสา และมีท้ายเรือที่ลดต่ำลง โดยโครงสร้างยกระดับที่ท้ายเรือ (อย่างเรือในยุคบุกเบิกการเดินทะเล) ได้หายไป. ความยาวมาตรฐานของเรือประเภทนี้อยู่ที่ประมาณ 200 ฟุต มีระวางขับน้ำระหว่าง 1,200 ถึง 2,000 ตัน ใช้ลูกเรือประมาณ 600 ถึง 800 คน. อาวุธประจำเรือถูกเรียงเป็นสามชั้น ปืนใหญ่ของหน่วยยิง (battery) แถวล่างมีอำนาจการยิงมากที่สุด โดยอาจมีปืนใหญ่ที่ยิงลูกปืนใหญ่ขนาด 32-48 ปอนด์ มากถึงสามสิบกระบอก; หน่วยยิงแถวกลางมีปืนจำนวนเท่ากันแต่ยิงกระสุนขนาดเล็กกว่า (ประมาณ 24 ปอนด์); แถวบนสุดมีปืนยิงกระสุนขนาด 12 ปอนด์ 30 กระบอก หรือมากกว่านั้น.
ราชนาวีอังกฤษจัดเรือแนวเส้นประจัญบานออกเป็น 3 ระดับตามจำนวนปืนที่สามาถบรรทุกได้. เรือ "ชั้นเอก" (first-rate) กับชั้นโท จะมีแถวยิงสามแถวเหมือนกัน แต่เรือชั้นเอกจะมีจำนวนปืนมากกว่า คือ ประมาณ 100 ถึง 140 กระบอก. ส่วนเรือชั้นตรีจะมีแถวยิงเพียงสองแถว ทำให้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า เรือปืนสองแถว (Two-deckers) เรือธงชั้นเอกของกองเรือ อย่างเช่น เรือหลวงวิกตอรี (HMS Victory) เรือธงของราชนาวีที่ได้รับชัยชนะในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ มีปืนประมาณหนึ่งร้อยกระบอก และอาจใช้ลูกเรือมากถึง 850 นาย. ส่วนเรือรบเข้ากระบวนที่ทรงพลานุภาพที่สุดในโลกอย่าง ซานทิสซิมาร์ ไทร์นดาร์ส (Nuestra Señora de la Santísima Trinidad) แห่งราชนาวีสเปน มีชั้นปืนมากกว่า 4 ชั้น ปืนมากกว่า 140 กระบอก.
นับแต่เครื่องจักรไอน้ำ เข้ามามีบทบาทในการเดินเรือ ยุทธนาวีทางน้ำก็พึ่งพาแรงลมและใบเรือน้อยลง หันมาใช้การขับเคลื่อนด้วยกังหันหรือใบพัดแทน. แต่จุดเปลี่ยนสำคัญของเทคโนโลยีคือการเกิดขึ้นของ เรือรบหุ้มเกราะ ไอรอนแคลด ในราวปี 1859 และมีบทบาทสำคัญในการยุทธนาวีในสงครามกลางเมืองอเมริกา และในสงครามโบะชิงของญี่ปุ่น หลังจากนั้นมาเรือแนวเส้นประจัญบานก็เสื่อมความนิยมลงอย่างรวดเร็ว. เรือรบหุ้มเกราะวิวัฒนาการต่อจนกลายเป็น เรือประจัญบาน ในศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นชื่อเรียกเรือรบขนาดใหญ่ที่ลดรูปมาจากคำว่า เรือแนวเส้นประจัญบานนั่นเอง.
รืด ฟัน นิสเติลโรย
รืด ฟัน นิสเติลโรย (Ruud Van Nistelrooy) มีชื่อเต็มว่า รึตเคอรึส โยฮันเนิส มาร์ตีนึส ฟัน นิสเติลโรย (Rutgerus Johannes Martinus Ruud Van Nistelrooy) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เคยเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, เรอัลมาดริด, ฮัมบวร์ค และมาลากา (ในลาลิกา) ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ในลีกเอเรอดีวีซี ลีกสูงสุดของเนเธอร์แลนด์
ประวัติ
รืด ฟัน นิสเติลโรย เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 เล่นตำแหน่งกองหน้าและสวมเสื้อหมายเลข 10 ซึ่งเป็นหมายเลขที่โด่งดังที่สุดของเขาในชุดแข่งของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่หมายเลขประจำของเขาในทีมชาติเนเธอร์แลนด์คือหมายเลข 9 เขาย้ายจากสโมสรเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน มายังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2001 ด้วยค่าตัว 19 ล้านปอนด์ สร้างผลงานที่โดดเด่นด้วยการยิงประตูให้กับต้นสังกัดได้มากถึงกว่า 95 ประตูจากการลงเล่น 150 นัด อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากเกิดความขัดแย้งอย่างรุนแรงกับเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีม ก็เป็นเหตุให้เขาต้องย้ายจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดมายังเรอัลมาดริดด้วยค่าตัว 13 ล้านปอนด์ในปี ค.ศ. 2006 และย้ายเข้าร่วมทีมฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ในเวลาต่อมา ก่อนที่จะย้ายมายังมาลากาเป็นสโมสรสุดท้าย
ฟัน นิสเติลโรย ได้ตัดสินใจยุติการเล่นฟุตบอลในกลางปี ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 35 ปี หลังจากพาทีมมาลากาได้อันดับ 4 ในลาลิกา ได้สิทธิ์เข้าไปเล่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
อ้างอิง
1976
ไนดาเรีย
ไฟลัมไนดาเรีย หรือชื่อเดิมว่า ไฟลัมซีเลนเตอราตา  หรือพวก ซีเลนเตอราตา  เป็นกลุ่มสัตว์ที่มีรูปร่างทรงกระบอก มีโพรงในลำตัว และมีเข็มพิษ เช่น แมงกะพรุน ดอกไม้ทะเล ไฮดรา ส่วนใหญ่พบตามชายฝั่งลงไปจนถึงทะเลลึก บางชนิดพบในน้ำจืด กลางลำตัวเป็นท่อกลวง มีอวัยวะคล้ายหนวดหลายเส้น ภายในหนวดนี้มีเข็มพิษจำนวนมาก เมื่อสัมผัสจะทำให้ผิวหนังระคายเคืองและพิษจากเข็มพิษบางชนิดทำให้สัตว์เป็นอัมพาตได้ สัตว์กลุ่มนี้มีประโยชน์ต่อมนุษย์โดยเฉพาะพวกปะการัง เสมือนเป็นป่าใต้น้ำ ที่เป็นแหล่งที่อยู่อาศัย ที่เจริญเติบโต และที่หลบภัยของสัตว์น้ำนานาชนิด สัตว์บางชนิดในกลุ่มนี้จะสืบพันธุ์แบบไม่อาศัยเพศโดยการแตกหน่อ เช่น ไฮดรา ปะการัง และบางชนิดสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ เช่น แมงกะพรุน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น เป็นระบบการถอดเป็นอักษรโรมันสำหรับภาษาญี่ปุ่น เผยแพร่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1867 โดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน เจมส์ เคอร์ติส เฮปเบิร์น เพื่อเป็นมาตรฐานในพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่น–ภาษาอังกฤษ ฉบับแรกของเขา ระบบนี้แตกต่างจากวิธีการถอดเป็นอักษรโรมันอื่น ๆ อย่างชัดเจนที่การใช้อักขรวิธีภาษาอังกฤษในการถอดเสียงตามหลักสัทศาสตร์ เช่น สระ (し) ถอดเป็น ' และ  (ちゃ) ถอดเป็น ' ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการสะกดแบบภาษาอังกฤษของระบบนี้ (เมื่อเปรียบเทียบกับการถอดเป็น  และ tya ในระบบนิฮงชิกิและคุนเรชิกิที่มีความเป็นระบบมากกว่า)
ใน ค.ศ. 1886 เฮปเบิร์นตีพิมพ์พจนานุกรมฉบับที่สามของเขา โดยจัดระเบียบแบบทบทวนใหม่ซึ่งเป็นที่รู้จักในทุกวันนี้คือ "เฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม" และใน ค.ศ. 1908 เขาตีพิมพ์แบบทบทวนเพิ่มเติมหรือที่รู้จักกันในชื่อ "เฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม"
แม้ว่าการถอดเป็นอักษรโรมันแบบคุนเรชิกิจะได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลญี่ปุ่น แต่เฮปเบิร์นยังคงเป็นวิธีการถอดเป็นอักษรโรมันของภาษาญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมมากที่สุด มีการเรียนการสอนโดยใช้ระบบเฮปเบิร์นในนักเรียนภาษาต่างชาติ และมีการใช้ระบบนี้ในการถอดชื่อ สถานที่ และข้อมูลอื่น ๆ เป็นอักษรโรมัน อาทิ ตารางการเดินรถไฟและป้ายถนน เนื่องด้วยระบบนี้ใช้อักขรวิธีที่อิงจากอักขรวิธีภาษาอังกฤษแทนการการถอดเสียงอย่างเป็นระบบจากชุดตัวหนังสือพยางค์ภาษาญี่ปุ่น ผู้พูดที่สามารถพูดได้แต่ภาษาอังกฤษหรือกลุ่มภาษาโรมานซ์ จะพูดได้อย่างถูกต้องกว่าเมื่อต้องออกเสียงคำที่ไม่คุ้นเคยด้วยการถอดเสียงแบบเฮปเบิร์น เมื่อเปรียบเทียบกับระบบอื่น ๆ
รุ่นแรก
ในรุ่นแรกนั้นมีการเปลี่ยนแปลงเพิ่มเติมจากรุ่นสอง:
ลักษณะ
ในการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮปเบิร์น สระผสมที่สร้างเสียงลากยาวมักเขียนแมครอน (◌̄) ประกอบ สระประชิด (adjacent vowel) อื่น ๆ ที่ถูกแยกด้วยขอบเขตหน่วยคำ (morpheme boundary) จะเขียนแยกกัน:
สระผสมอื่น ๆ เขียนแยกกันทั้งหมด:
คำยืม
ในคำยืมต่างประเทศ สระเสียงยาวที่ตามด้วย โชองปุ (ー) จะเขียนแมครอนประกอบ:
สระประชิดในคำยืมจะเขียนแยกกัน:
คำช่วย
ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิมและแก้ไขเพิ่มเติม:
ในเฮปเบิร์นแบบดั้งเดิม:
ในเฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม:
พยางค์ n
ในเฮปเบิร์นแบบแก้ไขเพิ่มเติม:
พยัญชนะเสียงยาว
เสียงซ้ำพยัญชนะ (geminate consonant sound) จะซ้ำพยัญชนะตัวข้างหน้าที่ตามด้วยโซกูอง (っ) สำหรับพยัญชนะที่เป็นทวิอักษร (digraph) ในเฮปเบิร์น (sh, ch, ts) จะซ้ำแค่พยัญชนะตัวแรกเท่านั้น ยกเว้น ch จะแทนด้วย tch
คาตากานะเสียงควบกล้ำ
การผสมเหล่านี้มักใช้เพื่อแทนเสียงในคำภาษาอื่น
ทวิอักษรที่มีพื้นหลัง สีส้ม เป็นทวิอักษรที่มีการใช้โดยทั่วไปในคำยืมหรือสถานที่หรือชื่อต่างประเทศ ทวิอักษรที่มีพื้นหลัง สีน้ำเงิน ถูกใช้เพื่อการถอดอักษรของเสียงต่างชาติให้ถูกต้องที่สุด ซึ่งทั้งสองนี้กระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีภายใต้คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นเป็นผู้เสนอ คาตานากะควบกล้ำที่มีพื้นหลัง สีเบจ สถาบันมาตรฐานแห่งชาติอเมริกัน และ สถาบันมาตรฐานอังกฤษ เป็นผู้เสนอให้เป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่สามารถใช้ได้ ทวิอักษรที่มีพื้นหลัง สีม่วง ปรากฏอยู่ในการถอดเป็นอักษรโรมันแบบเฮียวจุน-ชิกิ ค.ศ. 1974 ของเฮปเบิร์น
ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน
ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน (His Serene Highness Carlo Alessandro, 3rd Duke of Castel Duino) ประสูติเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2450 เป็นพระโอรสใน อเลสซานโดร ดยุกที่ 1 แห่งคาสเทล-ดุยโน กับ เจ้าหญิงมารีแห่งลีญ
เสกสมรส
ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2529 สิริพระชันษา 79 ปี
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเธโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Πριγκίπισσα Θεοδώρα της Ελλάδας και Δανίας; ประสูติ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2526) หรือชื่อในการแสดงว่า เธโอโดรา กรีซ (Theodora Greece) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษและสมาชิกของพระราชวงศ์กรีก พระองค์เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโตสที่ 2 กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
เธโอโดราเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนหญิงล้วนที่โรงเรียนโวลดิงแฮมที่เซอร์รีย์ อังกฤษ ช่วง พ.ศ. 2537–2544 หลังจากนั้นก็ทรงเข้าศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์ฟิลิปในอลิซสปริงส์ ประเทศออสเตรเลีย แล้วทรงศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยบราวน์ โดยใช้ชื่อว่า เธโอโดรา กรีซ จึงสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตร์บัณฑิตเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
จากนั้นก็เธโอโดรสทรงศึกษาระดับปริญญาตรีสองปีที่มหาวิทยาลัยนอร์ทอีสเทิร์นที่บอสตัน และหลักสูตรสี่ปีที่มหาวิทยาลัยบราวน์ ในสาขาศิลปะการละคร ปัจจุบันทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยศิลปะและการออกแบบกลางเซนต์มาร์ติน (Central Saint Martins College of Art and Design)
ลี เซียนลุง
ลี เซียนลุง (, หลี เสี่ยนหลง) เป็นนักการเมืองชาวสิงคโปร์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันและคนที่ 3 ของประเทศสิงคโปร์ เป็นบุตรชายคนโตของลี กวนยู อดีตนายกรัฐมนตรี และมีภรรยาเป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทเทมาเส็กโฮลดิ้งส์
ลี เซียนลุง สามารถพูดภาษาอังกฤษ ภาษามลายู ภาษาจีนแมนดาริน และภาษารัสเซียได้ในขณะที่มีอายุเพียง 10 ปี เมื่อจบชั้นมัธยม ได้รับทุนจากรัฐบาลไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ในสาขาคณิตศาสตร์ และจบปริญญาตรีด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 หลังจากนั้น จบปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา ในสาขารัฐประศาสนศาสตร์
กลุ่มภาษาเตอร์กิก
กลุ่มภาษาเตอร์กิกเป็นกลุ่มของภาษาที่แพร่กระจายจากยุโรปตะวันออก ผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปถึงไซบีเรียและจีนตะวันตก และจัดเป็นส่วนหนึ่งของสมมติฐานตระกูลภาษาอัลไต กลุ่มภาษานี้มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 180 ล้านคน ถ้ารวมผู้ที่พูดเป็นภาษาที่สองด้วยมีราว 200 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นผู้พูดภาษาตุรกี ซึ่งคิดเป็น 40%ของผู้พูดกลุ่มภาษานี้ทั้งหมด
การจัดจำแนก
ลักษณะที่สำคัญของกลุ่มภาษาเตอร์กิกคือการเปลี่ยนเสียงสระ การเชื่อมคำแบบรูปคำติดต่อโดยใช้ปัจจัย ไม่มีการแบ่งเพศของคำนาม การเรียงประโยคโดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา ลักษณะของภาษาแบบนี้พบในกลุ่มภาษามองโกเลีย กลุ่มภาษาตังกูสิตและภาษาเกาหลีด้วย
ประวัติ
การแพร่กระจายของผู้พูดกลุ่มภาษาเตอร์กิกแพร่กระจายในบริเวณยูเรเชียจากตุรกีทางตะวันตกไปจนถึงไซบีเรียทางตะวันออกเฉียงเหนือ
การบันทึกในยุคแรก
บันทึกของกลุ่มภาษาเตอร์กิกเริ่มพบเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 โดยเป็นจารึกอักษรออร์คอนของชาวกอกเติร์กเขียนด้วยภาษาเตอร์กิกโบราณ ซึ่งค้นพบครั้งแรกเมือ พ.ศ. 2432 ที่หุบเขาออร์คอนในมองโกเลีย หนังสือ Compendium of the Turkic Dialects ( Divânü Lügati't-Türk) เขียนเมื่อพุทธศตวรรษที่ 16 โดย Kaşgarlı Mahmud ของดินแดนการา-คานิดข่านเป็นเอกสารภาษาศาสตร์ชุดแรกของกลุ่มภาษานี้ซึ่งเน้นที่กลุ่มภาษาตะวันตกเฉียงใต้ หนังสือ Cordex Cumanicus ได้กล่าวถึงสาขาตะวันตกเฉียงเหนือเทียบระหว่างภาษาคิปชาก กับภาษาละตินที่ใช้โดยมิชชันนารีนิกายโรมันคาทอลิกซึ่งส่งไปยังคูมานที่อยู่ในฮังการีและโรมาเนีย บันทึกรุ่นแรกของภาษาของชาวโวลกา บุลกาชิที่กลายมาเป็นภาษาชูวาสในปัจจุบัน เริ่มพบในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18-19
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์และพัฒนาการ
จากการแพร่กระจายของชาวเตอร์กในยุคกลางตอนต้น กลุ่มภาษาเตอร์กิกได้แพร่หลายไปทั่วเอเชียกลาง เริ่มจากไซบีเรีย (สาธารณรัฐซาคา) ไปถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (เซลจุกเตอร์ก) หน่วยของกลุ่มภาษาเตอร์กิก ได้แพร่หลายไปเป็นส่วนหนึ่งของภาษาฮังการี ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอูรดู ภาษารัสเซีย ภาษาจีน และภาษาอาหรับ
สมาชิก
ต่อไปนี้เป็นสมาชิกของกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่จัดจำแนกโดย Lars Johanson (1998)
ซีคันยีโซ ดลามีนี
ปัจจุบันเจ้าหญิงซีคันยีโซทรงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศ การสื่อสาร และเทคโนโลยีของประเทศเอสวาตินี
พระชนม์ชีพช่วงต้นและการศึกษา
เจ้าหญิงซีคันยีโซเป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในกษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 ที่ประสูติแต่ซีโบเนโล อึมโงเมตูลู พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาอีก 13 พระองค์ ทั้งยังมีประยูรญาติทางฝ่ายพระชนกไม่ต่ำกว่าสองร้อยคนที่สืบสันดานจากกษัตริย์ซอบูซาที่ 2 พระอัยกา ผู้มีพระมเหสี 70 พระองค์ และมีพระราชบุตรอีก 201 พระองค์ เจ้าหญิงซีคันยีโซเป็นหนึ่งในพระราชนัดดาจากที่มีทั้งหมดราวหนึ่งพันพระองค์
เจ้าหญิงซีคันยีโซทรงเข้ารับการศึกษาจากวิทยาลัยเซนต์เอดมุนส์ ซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ สหราชอาณาจักร ต่อมาทรงเข้าศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาการละครที่มหาวิทยาลัยไบโอลา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ ครั้น พ.ศ. 2555 พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาโทสาขาการสื่อสารดิจิทัลจากมหาวิทยาลัยซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างที่ทรงศึกษาอยู่ที่ซิดนีย์ พระองค์ประทับในย่านกลีบร่วมกับเยมมา โชโล (Yemma Sholo) ผู้ช่วยส่วนพระองค์ที่ถูกส่งมาจากพระราชวัง
กษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 ซึ่งเป็นพระชนก ริเริ่มให้มีพิธีกรรม อุมช์วาโช (Umchwasho) อันเป็นพิธีกรรมรักษาพรหมจรรย์ตามประเพณีของสวาซิแลนด์ เพื่อใช้ในการป้องกันการแพร่ระบาดของโรคเอดส์ เจ้าหญิงซีคันยีโซกลายเป็นประเด็นในการโต้เถียง เพราะประทับอยู่ต่างประเทศ ขณะที่พระองค์ประทับอยู่ต่างประเทศเพื่อทรงศึกษาต่อนั้น ทรงมีชื่อเสียงอย่างยิ่งในเรื่องของการเพิกเฉย ไม่ยอมปฏิบัติตนตามขนบธรรมเนียมประเพณีของมาตุภูมิ
การทำงาน
กษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 ทรงสนับสนุนให้เจ้าหญิงซีคันยีโซเปิดตัวมูลนิธิอิมบาลี (the Imbali Foundation) ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 โดยมุ่งเน้นการส่งเสริมสุขภาพ การศึกษา และจิตวิญญาณของเหล่าอิมบาลีเยมาสวาตี (Imbali YemaSwati) ซึ่งเป็นกองทหารหญิงพรหมจรรย์ นอกจากนี้เจ้าหญิงซีคันยีโซยังทรงจัดการประกวดนางงามการท่องเที่ยวสวาซิแลนด์ (Miss Swaziland Tourism) ในเวลาต่อมาสมาคมคนหูหนวกสวาซิแลนด์ของให้เจ้าหญิงอุปถัมภ์การประกวด นางงามหูหนวกแอฟริกา (Miss Deaf Africa) โดยได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาลด้วย
เจ้าหญิงซีคันยีโซเป็นนักแสดงและแร็ปเปอร์หญิงของเอสวาตินี มีชื่อในการแสดงว่า ปาชู  ระหว่างที่ทรงเข้าฝึกงาน (Internship Programs) ที่มหาวิทยาลัยลิมกกวิง ประเทศมาเลเซีย ในระยะสั้น พระองค์มีซิงเกิลเพลง "เฮลยัวร์มาเจสตี" (Hail Your Majesty) เพื่อสรรเสริญพระชนก โดยเพลงถูกเปิดตัวครั้งแรกระหว่างการพระราชทานปริญญาบัตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แก่กษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ณ มหาวิทยาลัยลิมกกวิง
นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นคณะกรรมการของเอ็มทีเอ็น สวาซิแลนด์ (MTN Swaziland) บริษัทโทรคมนาคมเคลื่อนที่ข้ามชาติ ทรงแต่งตั้งมูฮัมมัด กาดีร์ (Muhammad Qadeer) นักธุรกิจชาวมาเลเซีย เป็นทูตพิเศษเพื่อส่งเสริมการลงทุนในประเทศสวาซิแลนด์
ปัจจุบันเจ้าหญิงซีคันยีโซทรงดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศ การสื่อสาร และเทคโนโลยีของประเทศเอสวาตินี ในรัฐบาลรักษาการณ์ของเทมบา มาซูกู ตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561
ข้อวิพากษ์วิจารณ์
มีรายงานใน ไทมส์ออฟสวาซิแลนด์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2546 อ้างว่า เมื่อคราวที่เจ้าหญิงซีคันยีโซเสด็จเยือนสหรัฐ และสหราชอาณาจักร รัฐบาลสวาซิแลนด์ออกค่าใช้จ่ายค่าเดินทางแก่เจ้าหญิงเกือบ 1 ล้านยูโร (หรือเท่ากับ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อมาสำนักนายกรัฐมนตรีได้ออกแถลงการณ์ปฏิเสธ
พ.ศ. 2548 กษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 พระชนก ดำรัสสั่งห้ามมิให้เจ้าหญิงซีคันยีโซทำกิจกรรมต่าง ๆ เป็นการลงโทษที่เจ้าหญิงแสดงกิริยามารยาทไม่เหมาะสมในพระราชพิธีหมั้นของกษัตริย์อึมสวาตีที่ 3 กับว่าที่พระมเหสีพระองค์ใหม่ จนเจ้าหน้าที่ควบคุมพระราชพิธีต้องใช้ไม้เท้าทุบตีเจ้าหญิงซีคันยีโซ กระทั่งหลังพ้นโทษ เจ้าหญิงซีคันยีโซเมื่อมีพระชันษาได้ 17 ปี ทรงจัดงานเลี้ยงฉลองวันประสูติในที่ประทับของพระชนนีโดยการเปิดเพลงเสียงดังลั่นและเสวยน้ำจัณฑ์
ในปีรุ่งขึ้น เจ้าหญิงซีคันยีโซทรงวิพากษ์วิจารณ์ประเพณีหลายเมียของผู้ชายสวาซิแลนด์ไว้ว่า "การมีเมียหลายคนมันเป็นประโยชน์กับผู้ชาย แต่สำหรับฉันมองว่ามันไม่ยุติธรรมและเลวร้าย" ต่อมาสำนักพระราชวัง "ปิดปาก" เจ้าหญิง และไม่อนุญาตให้สื่อมวลชนสัมภาษณ์เจ้าหญิงอีก
ชีวิตส่วนพระองค์
เจ้าหญิงซีคันยีโซทรงคบหากับคาเยลีฮเล แพทริก ดลามีนี (Patrick Khayelihle Dlamini) ซึ่งเป็นทหาร มีพระประสูติกาลพระโอรส พีโกลเวซเว คูคันยา พาซีกา เอไลฮู ดลามีนี (Phikolwezwe Kukhanya Phasika Elihu Dlamini) หรือ พีโก (Phiko) เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2563
การบุกครองแมนจูเรียของญี่ปุ่น
การรุกรานแมนจูเรียของญี่ปุ่น เป็นเหตุการณ์ที่กองทัพคันโตของจักรวรรดิญี่ปุ่น เข้ารุกรานดินแดนแมนจูเรียของจีน ในเหตุการณ์สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1931 ภายหลังการบุกยึดดินแดนมุกเดน ต่อมาเกิดการเจรจาพักรบตางกู ญี่ปุ่นได้ครอบครองดินแดนแมนจูเรียกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง
การโจมตีทางรถไฟ
วันที่ 18 กันยายน 1931 หนึ่งวันหลังจากเหตุการมุกเดน ศูนย์บัญชาการใหญ่แห่งกองทัพจักรพรรดิ์ญี่ปุ่น ได้ตัดสินในใช้นโยบายการจำกัดขอบเขตไม่ให้ขยายวงกว้างออกไป จึงมีคำสั่งถึงผู้บัญญาการกองทัพคันโต
ซุน ฮุ่ยหมิง
ซุน ฮุ่ยหมิง (孫慧明) เป็นจู่ซือคนสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม
ต้านชเว
พลเอกอาวุโส ต้านชเว (သန်းရွှေ, ) ผู้นำเผด็จการของรัฐบาลทหารพม่า ดำรงตำแหน่งประธานสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (เอสพีดีซี) ภายหลังการรัฐประหารล้มอำนาจของพลเอกอาวุโส ซอมอง อดีตประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (สลอร์ก) เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2535
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ประวัติ
คณะศึกษาศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา คณะศึกษาศาสตร์ ก่อตั้งมาพร้อมกับวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2498 เมื่อวิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษา บางแสน จึงได้รับการเลื่อนวิทยะฐานะเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒด้วย แต่วิทยาเขตบางแสน จนกระทั่งมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน ได้รับการยกฐานเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา ในปี พ.ศ. 2533 เมื่อมหาวิทยาลัยบูรพามีฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ คณะศึกษาศาสตร์จึงมีฐานะเป็นคณะวิชาที่เป็นรูปแบบ จนถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งในปัจจุบันคณะได้จัดการศึกษาในระดับปริญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
ต้านชเว
ประวัติ
พลเอกอาวุโส ต้านชเว เกิดที่เมืองเจาะแซซึ่งเป็นหมู่บ้านชนบทในพม่าตอนบน พ่อแม่มีอาชีพทำไร่มีฐานะยากจน เมื่ออายุได้ 10 ขวบ พ่อตาย แม่มีสามีใหม่เป็นมุสลิม แม่จึงเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม ต้านชเวเลยกลายเป็นเด็กกำพร้า ต้องหาเลี้ยงตัวเองตั้งแต่เด็ก ประกอบที่มีหน้าตาเหมือนแขก และแม่มีสามีเป็นชาวมุสลิม จึงมักถูกล้อเลียนว่าเป็น "ไอ้ลูกแขก"
เมื่อเป็นเด็ก ต้านชเวเป็นคนเงียบขรึม ไม่ค่อยยอมเป็นเพื่อนกับใครง่าย ๆ ลักษณะนิสัยโดยทั่วไปเป็นคนพูดน้อย แต่รักษาคำพูดและสุขุมรอบคอบมาก ต้านชเวเป็นเด็กเรียนหนังสือดี แต่ความไม่พร้อมทำให้ต้องออกจากโรงเรียนกลางคัน ต้านชเวจึงเรียนไม่จบชั้นมัธยม 3 หลังจากออกมาหางานทำเพื่อเลี้ยงครอบครัวและตัวเองแล้ว จึงกลับไปเรียนใหม่จนสอบไล่ได้ชั้นมัธยมปลายใน พ.ศ. 2494 เมื่อมีอายุ 18 ปี
เมื่อจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย ต้านชเวได้ไปสมัครเป็นเสมียนไปรษณีย์ ที่อำเภอเมะทีลา ทำงานได้ 1 ปี จึงไปย่างกุ้งเพื่อสมัครเป็นทหาร แต่สอบเข้าได้เพียงเป็นนักเรียนนายร้อยสำรอง ใช้เวลาเรียนเพียง 6 เดือน ก็จบหลักสูตรนายร้อยสำรองรุ่น 9 เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ได้รับยศร้อยตรี
ซุน ฮุ่ยหมิง
ประวัติ
ซุน ฮุ่ยหมิง มีนามเดิมว่า ซุน ซู่เจิน (孫素真) เกิดที่อำเภอซั่น เมืองเหอเจ๋อ มณฑลซานตง จักรวรรดิชิง รัชสมัยจักรพรรดิกวังซวี่ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1895 ได้เข้าเป็นสมาชิกลัทธิอนุตตรธรรมในสมัยที่ลู่ จงอี เป็นจู่ซือรุ่นที่ 17 ได้รับศาสนนามว่าฮุ่ยหมิง เธอได้พบกับจาง ขุยเซิง ทั้งสองได้ช่วยกันเผยแผ่ลัทธิอนุตตรธรรมจนแพร่หลาย ขุยเซิงมีภรรยาคนแรกแซ่จู แต่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1909 เขาจึงสมรสใหม่กับสตรีแซ่หลิว และรับซู่เจินเป็นภรรยาคนที่สอง (ที่ยังมีชีวิตอยู่) โดยอ้างว่าทำตามพระประสงค์ของสวรรค์ และยกย่องซู่เจินว่าเป็นพระภาคของพระจันทรปัญญาโพธิสัตว์ (月慧菩薩)
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
สีประจำคณะ
"สีฟ้า สีฟ้า
ต้านชเว
ประวัติ
แม้ว่าจะไม่ได้เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยหลัก แต่ด้วยการทำงานอย่างหนักและการศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมอยู่เสมอ ภายในเวลา 5 ปี ต้านชเวได้พัฒนาตนจนได้รับความไว้วางใจจากผู้บังคับบัญชาให้เป็นผู้อำนวยการสถาบันการเมืองและวิทยาศาสตร์ของกองทัพ
ซุน ฮุ่ยหมิง
ประวัติ
เมื่ออาจารย์ลู่ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1925 ก็เกิดความแตกแยกขึ้นภายในลัทธิเพราะศิษย์อาวุโสแต่ละคนต่างตั้งตนเป็นใหญ่เป็นอิสระต่อกัน ต่อมาลู่ จงเจี๋ย น้องสาวของอาจารย์ลู่อ้างว่าพระแม่องค์ธรรมได้มาประทับทรงประทานอาณัติสวรรค์แต่งตั้งให้ตนเป็นผู้รักษาการจู่ซือไป 12 ปี แต่มีเพียงขุยเซิงคนเดียวที่ยอมรับ หลังจากรักษาการได้ 6 ปี ถึงปี ค.ศ. 1930 จงเจี๋ยจึงประกาศว่าพระแม่องค์ธรรมให้ขุยเซิงและซู่เจินรับสืบทอดอาณัติสวรรค์ ร่วมกันปกครองสำนักต่อในฐานะจู่ซือรุ่นที่ 18 โดยขุยเซิงได้นามใหม่ว่ากงฉัง และซู่เจินได้นามใหม่ว่าจื่อซี่ แต่กงฉังยังคงเป็นผู้นำหลักของลัทธิ และสามารถเผยแพร่ลัทธิจนแพร่หลายไปทั่วลุ่มแม่น้ำแยงซี
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ต้นไม้ประจำคณะ
"ต้นชงโค" ชงโค
ซุน ฮุ่ยหมิง
ประวัติ
เมื่อกงฉังถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1947 ได้เกิดความแตกแยกขึ้นอีกในสำนักเพราะจาง อิงอวี้ (บุตรชายคนเดียวของกงฉัง) และฮุ่ยหมิงต่างอ้างตนเป็นผู้นำลัทธิสืบต่อจากกงฉัง ฮุ่ยหมิงได้เปรียบกว่าเพราะได้รับแต่งตั้งเป็นจู่ซือคู่กับกงฉังมาตั้งแต่แรก เธอยังอ้างว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ประกาศผ่านร่างทรง (ซันไฉ) รับรองความชอบธรรมของเธอให้ปกครองสำนัก นอกจากนี้จื่อซี่ยังอ้างตนเป็นพระภาคหนึ่งของพระแม่องค์ธรรมเองด้วย สาวกลัทธิอนุตตรธรรมส่วนมากจึงสนับสนุนฮุ่ยหมิง ทำให้เธอได้เป็นผู้นำสูงสุดมานับแต่นั้น
ต้านชเว
ประวัติ
การทำงานอย่างหนักและอย่างเป็นระบบ ทำให้ต่อมาต้านชเวได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 1 ของเมืองเชียงตุง รัฐชาน เป็นผู้บังคับการกรมได้ไม่นานก็ได้เลื่อนเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 88 และผู้บัญชาการภาคของทหารบกในภาคตะวันตกเฉียงใต้และเขตอิรวดี
ซุน ฮุ่ยหมิง
ประวัติ
ลัทธิอนุตตรธรรมในสมัยฮุ่ยหมิงถูกทางการปราบปรามอย่างหนัก เธอจึงลี้ภัยไปอยู่ฮ่องกงในปี ค.ศ. 1949 อยู่กัวลาลัมเปอร์ช่วงปี ค.ศ. 1951-2 แล้วย้ายกลับไปฮ่องกง สุดท้ายย้ายไปอยู่ไต้หวันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ขณะนั้นทางการไต้หวันยังถือว่าลัทธิอนุตตรธรรมเป็นลัทธิเถื่อน เธอจึงต้องเก็บตัวอยู่ตลอดจนกระทั่งล้มป่วยและเสียชีวิตในเวลาต่อมา
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
บริษัท โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จำกัด เป็นอดีต สายการบินไทยที่มีสำนักงานใหญ่ที่เขตคลองเตย กรุงเทพ โดยมีบริการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีฐานที่ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สายการบินนี้ยกเลิกกิจการทั้งหมด
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ปรัชญาของคณะศึกษาศาสตร์
"สุโข ปญฺญา ปฏิลาโภ" ความได้ปัญญา ให้เกิดสุข
ต้านชเว
ประวัติ
ภายในเวลาเพียง 32 ปี ต้านชเวเขยิบสถานะจากเสมียนไปรษณีย์มาเป็นนายทหารยศพลตรี ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของกองทัพบก เมื่อ พ.ศ. 2528
อีก 3 ปีต่อมา ใน พ.ศ. 2531 ต้านชเวก็ได้ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมของ ดร.มองมอง ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีที่สืบทอดอำนาจจากพลเอก เนวี่น ต้านชเวตัดสินใจเข้าร่วมกับฝ่ายของพลเอก ซอมอง ยึดอำนาจจากรัฐบาล ดร.มองมอง เมื่อการรัฐประหารยึดอำนาจประสบผลสำเร็จ ต้านชเวได้รับการสถาปนาเป็นพลเอกในตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด ควบตำแหน่งรองประธานสภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
อัตลักษณ์
"สื่อสารเป็นเลิศ ประเสริฐน้ำใจ  วินัยชั้นครู ดูแลสุขภาพ"
ซุน ฮุ่ยหมิง
ประวัติ
ก่อนเสียชีวิต ฮุ่ยหมิงตั้งใจจะให้ Li Wensi บุตรชายบุญธรรมของตน ได้สืบตำแหน่งต่อเป็นจู่ซื่อรุ่นที่ 19 โดยอ้างว่าเขาจะได้เป็นกษัตริย์ของบรรดาประชาชาติทั้งหลายและเป็นผู้รวมศาสนาทั้งหลายให้เป็นหนึ่งเดียว แต่ Li Wensi ถูกจับติดคุกในปี ค.ศ. 1953 จนตลอดชีวิต ส่วนฮุ่ยหมิงก็ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1975 ทำให้ไม่มีใครได้เป็นจู่ซือต่อ แม้จะมีหลายคนอ้างตนเป็นจู่ซือรุ่นที่ 19 แต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับจากสาวกส่วนใหญ่ ซุน ฮุ่ยหมิงจึงเป็นจู่ซือคนสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม หลังมรณกรรมของเธอได้มีการประกาศว่าพระแม่องค์ธรรมประทานอริยฐานะให้เธอเป็นจงหัวเซิ่งหมู่ (中华圣母)
ต้านชเว
ประวัติ
จากนั้นในปี พ.ศ. 2535 ต้านชเวได้รับตำแหน่งสูงสุดของกองทัพ คือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
ประวัติ
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2538 เดิมใช้ชื่อว่า โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ โดยเปิดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศระหว่างภูมิภาค ด้วยเครื่องบินแบบโบอิง 727 จำนวน 2 ลำ บินจากเชียงใหม่ไปยังอุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ และในปลายปี พ.ศ. 2539 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ และได้นำเข้าเครื่องบินแบบล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ จำนวน 2 ลำ บินจากกรุงเทพมหานครไปเชียงใหม่และภูเก็ต โดยแวะพักที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา ด้วยสาเหตุที่ประเทศไทยยังไม่เปิดเสรีการบิน น่านฟ้าผูกขาดโดย การบินไทย หลังจากนั้นสายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้งดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศชั่วคราว และหันไปเปิดให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำร่วมกับสายการบิน กัมพูเชีย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน และในปี พ.ศ. 2544 เมื่อประเทศไทยเปิดเสรีการบิน น่านฟ้าไม่มีการผูกขาด สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้นำเข้าเครื่องบินแบบโบอิง 747 คลาสสิก จำนวน 2 ลำ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ได้เปิดเส้นทางไปยังฮ่องกง และในเดือนเมษายนปีเดียวกัน ได้เปิดเส้นทางไปยังโซล (อินชอน) ในปี พ.ศ. 2545 ได้นำเข้าเครื่องบินแบบ โบอิง 747 คลาสสิก และล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ มาประจำการเพิ่มเติม และได้เปิดเส้นทางเพิ่มเติมไปยังกัวลาลัมเปอร์ โดยแวะพักที่สิงคโปร์ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2546 จึงได้ก่อตั้ง วัน-ทู-โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย ภายใต้การบริหารงานของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังต่อไปนี้
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
ประวัติ
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ได้ยุติการให้บริการเที่ยวบินทั้งหมดอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2561 เนื่องจากถูกสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) สั่งพักใบอนุญาตทำการบินของโอเรียนท์ฯ แบบไม่มีกำหนด สืบเนื่องมาจากปัญหาด้านภาระหนี้สินที่โอเรียนท์ฯ ค้างจ่ายกับหน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งรวมไปถึงค่าเช่าที่จอดเครื่องบินของบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) และค่าใช้บริการจราจรทางอากาศของวิทยุการบินแห่งประเทศไทย
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
โครงการโทรทัศน์ครู
โครงการโทรทัศน์ครู เป็นสื่อกลางที่นำหลักการสังเกตการจัดการเรียนการสอน การบริหาร การแก้ปัญหาต่าง ๆ ทางการศึกษา มาใช้ด้วยการใช้คุณสมบัติของรายการโทรทัศน์ที่สามารถบันทึกภาพเหตุการณ์บางอย่างที่เฉพาะเจาะจง นำมาร้อยเรียงให้เกิดเป็นแนวคิดหรือย่นย่อให้เห็นแนวทางการปฏิบัติที่ดีได้ในเวลาอันสั้นแต่ได้ใจความครบถ้วนเท่ากับการไปสังเกตดูด้วยตนเอง ด้วยความดีพิเศษของรายการโทรทัศน์ที่สามารถย่อเรื่องราวให้กระชับ ชัดเจนได้สาระครบถ้วน แต่ใช้เวลาสั้นเท่ากับที่บุคคลทั่วไปจะมีสมาธิเฝ้าชมรายการอยู่ได้ด้วยความตั้งใจประมาณ 15 นาที โครงการทีวีครู หรือรายการโทรทัศน์ครู เป็นนวัตกรรมการศึกษาที่อยู่ในรูปของการบริการผ่านสื่อที่หลากหลาย ซึ่งรายการโทรทัศน์ได้รับการออกแบบมาเพื่อการสนับสนุนครูและบุคลากรทางการศึกษาที่ปฏิบัติงานในโรงเรียน รวมไปถึงนิสิต นักศึกษาฝึกสอนของคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ทั่วประเทศ กรรมการสถานศึกษา ผู้ปกครองและประชาชนทั่วไปซึ่งเป็นผู้ให้การสนับสนุนสถานศึกษาและเป็นผู้รับบริการการศึกษาด้วย
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
เส้นทางการบิน
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์มีเส้นทางการบินดังนี้:
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
โครงการโทรทัศน์ครู
วัตถุประสงค์หลักของรายการโทรทัศน์ครู มุ่งที่จะสร้างแหล่งเรียนรู้เพื่อการพัฒนาครูไทย ด้วยการให้ครู ผู้บริหาร บุคลากรทางการศึกษา ได้เห็นตัวอย่างของการปฏิบัติการสอน การบริหาร การแก้ปัญหาอื่น ๆ ทางการศึกษาที่ดีและมีประสิทธิภาพ ทำให้ครูและบุคลากรทางการศึกษาเกิดแรงบันดาลใจ นำเอาแบบอย่างของการปฏิบัติทีดีนั้นไปปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอน การบริหารและการแก้ปัญหาภายในโรงเรียนของตนเองลักษณะของการนำเสนอจะมุ่งนำเสนอเนื้อหาสาระที่เกี่ยวกับแนวทางการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ดี การบริหารโรงเรียนที่มีประสิทธิภาพ การแก้ปัญหาพฤติกรรมนักเรียนที่สามารถเป็นตัวอย่างที่ดี การแก้ปัญหาพิเศษที่เกิดขึ้นภายในโรงเรียนตลอดรวมไปถึงการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องถึงวิถีชีวิตของครูและบุคลากรทางการศึกษา
ต้านชเว
ประวัติ
ชีวิตส่วนตัว ต้านชเวสมรสกับนางไจง์ไจง์และนางนองตีฮะชเว ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 เมื่อตานดาชเว ลูกสาวของต้านชเวที่เกิดกับนางไจง์ไจง์ จัดพิธีสมรสกับนายพันตรีในกองทัพบกพม่า ได้ปรากฏคลิปงานสมรสครั้งนี้กระจายไปทั่วอินเทอร์เน็ต และกลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วโดยเฉพาะในหมู่นักศึกษาและปัญญาชนชาวพม่า เพราะสะท้อนถึงความฟุ้งเฟ้อเห่อเหิมของผู้ปกครองประเทศที่ปกครองด้วยระบอบเผด็จการทหาร
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
โครงการโทรทัศน์ครู
ทำไมรายการโทรทัศน์ครูจึงมีประสิทธิภาพในการเปลี่ยนพฤติกรรมของครูได้ ทั้งนี้เกิดจากการผลิตรายการโทรทัศน์ครู จะใช้มาตรฐานการผลิตระดับที่มีคุณภาพสูง (Broadcast quality) โดยเฉพาะคุณภาพด้านเทคนิค นอกจากนั้นยังมีกระบวนการคัดกรองเนื้อหาสาระด้วยผู้มีประสบการณ์สูงทางการศึกษา มีการตรวจสอบ คัดกรองอย่างพิถีพิถันก่อนนำออกเผยแพร่ โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐผ่านสำนักงานคณะกรรมการการอุมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ รวม ๓ ปีงบประมาณระหว่างปีงบประมาณ ๒๕๕๓ ถึงปีงบประมาณ ๒๕๕๕ โดยมีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพาเป็นผู้บริหารโครงการ โทรทัศน์ครู ถือกำเนิดขึ้นในประเทศไทย ตั้งแต่เดือนธันวาคม ๒๕๕๒ โดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา หรือ สกอ. ได้ลงนามในสัญญาว่าจ้างให้ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นหน่วยงานดำเนินงาน โครงการโทรทัศน์ครู อย่างเป็นทางการ โดยมี รศ.ดร.มนตรี แย้มกสิกร เป็นหัวหน้าโครงการ
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
ฝูงบินที่ใช้งาน
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ฝูงบินของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์มีดังนี้:
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่การเป็นมหาวิทยาลัยบูรพา (มหาวิทยาลัยเอกเทศ) จนถึงปัจจุบันมีดังนี้
ซุน ฮุ่ยหมิง
อ้างอิง
18951975
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
ฝูงบินที่เลิกใช้งาน
ในอดีต โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เคยสั่งจองโบอิง 747 เป็นจำนวนมาก:
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ (International Geography Olympiad, อักษรย่อ: iGeo) คือการแข่งขันภูมิศาสตร์ประจำปีสำหรับนักเรียนอายุ 16 ถึง 19 ปีจากทั่วทุกมุมโลก นักเรียนที่เป็นตัวแทนประเทศมาจากการคัดเลือกนักเรียนหลายพันคนที่ให้ความสนใจต่อการเข้าร่วมในภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับชาติของตน ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศทดสอบความสามารถของผู้เข้าร่วมการแข่งขันทุกคนจากแบบรูปและกระบวนการเชิงพื้นที่ แบบทดสอบของภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศประกอบด้วย 3 ส่วน คือ แบบทดสอบข้อเขียน แบบทดสอบมัลติมีเดีย และแบบทดสอบการออกภาคสนามที่มุ่งเน้นการสังเกตเพื่อใช้ในการทำแผนที่และการวิเคราะห์ทางภูมิศาสตร์ การแข่งขันนี้ยังมีการนำเสนอโปสเตอร์แบบกลุ่ม การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และให้นักเรียนใช้เวลาในการทำความรู้จักเพื่อนต่างชาติและสำรวจเมืองของประเทศเจ้าภาพ
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจัดขึ้นโดยคณะทำงานเฉพาะกิจโอลิมปิกของสหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ (International Geographic Union: IGU) ซึ่งเป็นผู้ผลิตแบบทดสอบอิงกับองค์กรท้องถิ่นและและคณะกรรมการระหว่างประเทศ
หลังจากการแข่งขันภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศครั้งแรกใน ค.ศ. 1996 การแข่งขันได้รับการสนับสนุนให้มีการจัดขึ้นทุกสองปี แต่ด้วยความนิยมที่เพิ่มขึ้นทำให้ตั้งแต่ ค.ศ. 2012 การแข่งขันได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีแทนที่การจัดทุกสองปีเช่นเดียวกับการแข่งขันหลักของโอลิมปิกวิชาการอื่น ๆ
ประวัติความเป็นมาและความสำเร็จในระดับชาติ
ระหว่างการประชุมใหญ่ของสหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศใน ค.ศ. 1994 ที่ปราก สาธารณรัฐเช็ก ผู้แทนจากโปแลนด์และเนเธอร์แลนด์ได้ประกาศถึงแนวคิดเกี่ยวกับการแข่งขันภูมิศาสตร์หรือภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศสำหรับนักเรียนอายุระหว่าง 15 ถึง 19 ปี การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นใน ค.ศ. 1996 ที่เดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยมีห้าประเทศเข้าร่วม ต่อมาได้มีจำนวนผู้เข้าร่วมการแข่งขันเพิ่มขึ้นเป็น 24 ประเทศในการแข่งขันที่คาร์เธจ ประเทศตูนิเซียใน ค.ศ. 2008
ก่อน ค.ศ. 2012 โอลิมปิกวิชาการเป็นผู้จัดขึ้นทุกสองปีและมีการจัดภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคแทรกในปีที่มีการแข่งขันในบางภูมิภาค ประกอบด้วยภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก (Asia Pacific Regional Geography Olympiads: APRGO) ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2007 ที่ซินจู๋ ประเทศไต้หวัน ค.ศ. 2009 ที่สึกูบะ ประเทศญี่ปุ่น และ ค.ศ. 2011 ที่เมริดา ประเทศเม็กซิโก และภูมิศาสตร์โอลิมปิกระดับภูมิภาคยุโรปกลาง (Central European Regional Geography Olympiads : CERIGEO) ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจัดการแข่งขันขึ้นเป็นประจำทุกปีซึ่งสอดคล้องกับการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการอื่น ๆ
ภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศล่าสุดจัดขึ้นที่ฮ่องกง ระหว่างเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ค.ศ. 2019 มีประเทศเข้าร่วม 43 ประเทศ
การแข่งขันครั้งต่อไปของภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศจะจัดขึ้นที่อิสตันบูล ประเทศตุรกีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020
ประเทศสมาชิก
ประเทศที่เข้าร่วมภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศใน ค.ศ. 2018 ประกอบด้วย
ชื่อประเทศที่ใช้เป็นชื่อทั่วไปที่ใช้โดยสหภาพภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ ตามรายชื่อประเทศในภูมิศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ ค.ศ. 2017 ที่เบลเกรด
นารายณ์ พิซเซอเรีย
บริษัท นารายณ์ พิซเซอเรีย จำกัด เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ นารายณ์ พิซเซอเรีย, อินเตอร์บุฟเฟต์, คันไซ และโทสต์ทูยู
ประวัติ
โรงแรมนารายณ์ ภายใต้การบริหารของบริษัท นารายณ์ โฮเต็ล จำกัด เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนสีลม เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 หนึ่งในสิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับโรงแรมคือ นารายณ์พิซซ่าเรียเป็นร้านพิซซ่าแห่งแรกในประเทศไทย
จนเมื่อ พ.ศ. 2546 บริษัท ไทย เจ.เพรส จำกัด บริหารงานโดยคุณสุชาติ เจนพณิช ได้เข้าดำเนินกิจการซื้อบริษัท นารายณ์พิซเซอเรีย จำกัด จากโรงแรมนารายณ์ เนื่องจากเห็นว่าธุรกิจอาหารของไทยยังเติบโตได้อีกมาก อีกทั้งบริษัทยังปูทางธุรกิจนี้โดยการเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นที่ชื่อ คันไซ โดยได้ทำการปรับภาพลักษณ์ของร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย ทั้งรูปแบบของร้านและเมนูอาหารให้ดูวัยรุ่นมากขึ้น ก่อนที่บริษัทไทย เจ.เพรส จะเข้าซื้อบริษัท ร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย มีสาขาอยู่ 5 สาขา
เมื่อ พ.ศ. 2562 ได้ปรับกลยุทธทางการตลาด โดยเปิดร้านนารายณ์ พิซเซอเรีย และร้านข้าน้อยขอชาบู ซึ่งเป็นร้านชาบูในสาขาเดียวกัน อันเนื่องจากการเติบโตของธุรกิจชาบูและลดต้นทุนค่าเช่าที่ จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2565 มีร้านนารายณ์พิซเซอเรียxร้านข้าน้อยขอชาบู จำนวน 23 สาขา ในกรุงเทพมหานครและ 1 สาขาในหัวหิน
18 โลมา บี
18 โลมา บี (18 Delphini b) เป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่มากและมีความหนาแน่น อยู่ห่างจากโลกประมาณ 238 ปีแสง ตั้งอยูในกลุ่มดาวโลมา ดาวเคราะห์ดวงนี้โคจรรอบๆ ดาวยักษ์เหลือง 18 โลมา ดาวเคราะห์ดวงนี้มีมวลน้อยกว่า 10.3 MJ และระยะเวลาจาก 993 วัน ค้นพบในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2008 โดย ซาโต
นางสีไว
นางสีไว นางสีไวย หรือ นางแก้วสีไว เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน ผลงานของหนานบัวผัน จิตรกรพื้นถิ่นเชื้อสายไทลื้อ ภาพดังกล่าวเป็นภาพนางสีไวตัวละครจากเรื่อง คัทธณะกุมารชาดก โดยภาพแสดงให้เห็นถึงการแต่งกายของสตรีน่านในอดีต
เช่นเดียวกับ ปู่ม่านย่าม่าน ภาพนางสีไวก็เป็นหนึ่งในภาพที่มีชื่อเสียงด้วยความงดงามอ่อนช้อยที่ถ่ายทอดอารมณ์และความงามของหญิงสาว จนได้สมญาว่าเป็น "โมนาลิซาเมืองไทย" หรือ "โมนาลิซาเมืองน่าน" ก็ว่า
เดอะ ก็อดฟาเธอร์ (นวนิยาย)
เดอะก็อดฟาเธอร์ (The Godfather) เป็นนวนิยายเกี่ยวกับครอบครัวมาเฟียชาวอิตาลี ที่อพยพจากเมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เลโอเน ใกล้กับเมืองปาแลร์โม เกาะซิซิลี ไปอยู่ที่เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เขียนโดยมาริโอ พูโซ โดยมีเนื้อเรื่องครอบคลุมช่วงทศวรรษ ค.ศ. 1945 - 1955  ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1969
นางสีไว
ประวัติ
นางสีไวอยู่ในอิริยาบถที่กำลังเกล้าผมขึ้นเหนือศีรษะและตกแต่งมวยผมด้วยดอกไม้สีสดใส ที่ใบหูใส่ม้วนทอง เปลือยอก มีเพียงผ้าคล้องคอไพล่ชายไปด้านหลัง สมเจตน์ วิมลเกษม ได้นำคำกลอนจาก วรรณพราหมณ์ชาดก มาบรรยายความงามของนางสีไวว่า "คิ้วโก่งค้อม แวดอ้อมตาขำ เหมือนจันทร์เดือนแรม สิบสองค่ำใต้ ริมปากออนแดง เหมือนแสงก๊อไต้ หยังมางามวิไล เลิศล้ำ" แปลเป็นไทยว่า "คิ้วโก่งโค้งเหมือนจันทร์แรม 12 ค่ำ ริมปากแดงจิ้มลิ้มนวลเหมือนแสงทับทิม ทำไมถึงงามได้เช่นนี้"
เดอะ ก็อดฟาเธอร์ (นวนิยาย)
ต่อมาถูกนำไปดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ เดอะก็อดฟาเธอร์ กำกับโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1972 และมีภาคต่ออีก 2 ภาค คือ เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2 (1974) เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 3 (1990)  และเป็นภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ เดอะก็อดฟาเธอร์ซากา โดยนำภาพยนตร์ภาคแรก และภาคสองมาตัดต่อรวมกัน ฉายทางช่อง NBC เมื่อ ค.ศ. 1977
มาริโอ พูโซ ได้เขียนนวนิยายภาคต่อ ใช้ชื่อว่า The Sicilian (1984) และหลังจากเขาเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1999 ได้มีผู้เขียนนวนิยายภาคต่อ อีก 2 ภาคคือ The Godfather Returns (2004) และ The Godfather's Revenge (2006) เขียนโดย มาร์ก ไวน์การ์ดเนอร์
นวนิยายเดอะก็อดฟาเธอร์ ฉบับภาษาไทย แปลโดย ธนิต ธรรมสุคติ และ เดอะซิซิเลียน แปลโดย ยอดขวัญ (พ.ศ. 2529) และ จักกพันธ์ อัศวกุล
อ้างอิง
3. หนังสือ The God Father ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย มีด้วยกันทั้งหมด 3 สำนวน
ประกอบด้วย ม.ร.ว. ชนม์สวัสดิ์ ชมพูนุท, ธนิต ธรรมสุคติ, นายตำรา ณ เมืองใต้ (เปลื้อง ณ นคร)
ปลาซาร์ดีน (อาหาร)
ปลาซาร์ดีน (sardine, pilchard) เป็นปลามีไขมันสูงที่อุดมด้วยสารอาหาร เป็นปลาที่มนุษย์ ปลาล่าเหยื่อที่ใหญ่กว่า นกทะเล และสัตว์ทะเลที่เลี้ยงลูกด้วยนมล้วนกินเป็นอาหาร เป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 ที่ดี นอกจากนั้นปลาชนิดนี้มักจะได้รับความนิยมในการนำมาแปรรูปทำบรรจุกระป๋อง แต่ปลาสด ๆ ก็อาจนำมาย่าง ดอง หรือรมควัน
ปลาสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับปลาเฮร์ริง เพราะทั้งสองต่างก็อยู่ในวงศ์ Clupeidae คำว่า ซาร์ดีน เริ่มใช้ในภาษาอังกฤษตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 และอาจได้ชื่อมาจากเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนคือซาร์ดิเนียซึ่งในช่วงนั้นมีปลาอย่างนี้มาก
คำภาษาอังกฤษว่า sardine และ pilchard (พิวชาร์ด) จะใช้อย่างไม่แน่นอนโดยขึ้นอยู่กับภูมิภาค ยกตัวอย่างเช่นองค์การอุตสาหกรรมปลาทะเล (Sea Fish Industry Authority) แห่งสหราชอาณาจักรจัดซาร์ดีนว่าเป็นปลาพิวชาร์ดที่ยังเล็ก นักเขียนผู้หนึ่งเสนอว่า ปลาที่สั้นกว่า 15 ซม. คือซาร์ดีน ปลาที่ใหญ่กว่านั้นเป็นพิวชาร์ด ส่วนมาตรฐานปลาซาร์ดีนกระป๋องขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) และองค์การอนามัยโลก (WHO) ระบุปลา 21 สปีชีส์ว่าเป็นซาร์ดีน ส่วนฐานข้อมูลปลาคือ FishBase เรียกปลาอย่างน้อย 6 สปีชีส์ว่าเป็นพิวชาร์ดโดยส่วนเดียว เรียกปลาเกินกว่าโหลว่าเป็นซาร์ดีนโดยส่วนเดียว และมีปลาอื่น ๆ อีกมากซึ่งมีชื่อสองอย่างเหล่านี้โดยมีคำวิเศษณ์ต่าง ๆ
ปลาซาร์ดีนถูกจับทางพาณิชย์เพื่อการหลายอย่าง เช่น เป็นเหยื่อตกปลา เพื่อบริโภคสด ๆ เพื่อบรรจุกระป๋อง ทำแห้ง ใส่เกลือ หรือรมควัน และเพื่อทำเป็นอาหารสัตว์หรือน้ำมันปลา แต่หลัก ๆ ก็เพื่อป็นอาหารมนุษย์ ส่วนน้ำมันปลาใช้ได้หลายอย่างรวมทั้งการทำสี น้ำมันวาร์นิช และพรมน้ำมัน
สารอาหาร
ปลาซาร์ดีนมีวิตามินและแร่ธาตุมาก ปลาชิ้นเล็กที่หนึ่งต่อวันจะให้วิตามินบี2ตามที่ร่างกายต้องการถึง 13% (คิดตามค่ามาตรฐานสหรัฐ RDA), ไนอาซิน (วิตามินบี3) ได้ประมาณ 25% และวิตามินบี12ได้ถึง 150% วิตามินบีทั้งหมดช่วยสนับสนุนการทำงานของระบบประสาทและใช้ในเมแทบอลิซึมเกี่ยวกับพลังงาน หรือการแปลงอาหารให้เป็นพลังงาน ปลามีแร่ธาตุหลัก ๆ สูง รวมทั้งฟอสฟอรัส แคลเซียม โพแทสเซียม และแร่ธาตุจำนวนน้อย ๆ (trace) รวมทั้งเหล็กและซีลีเนียม ปลายังเป็นแหล่งธรรมชาติของกรดไขมันโอเมกา-3 จากสัตว์ทะเล ซึ่งอาจลดการเกิดโรคหลอดเลือดและหัวใจ อนึ่ง งานศึกษาปลายคริสต์ทศวรรษ 2010 ยังแสดงด้วยว่า การบริโภคกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นประจำลดโอกาสเป็นโรคอัลไซเมอร์และอาจทำให้สมองทำงานได้ดีขึ้น กรดไขมันเช่นนี้อาจช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดเล็กน้อยอีกด้วย ปลาเป็นแหล่งวิตามินดี , แคลเซียม และโปรตีนที่ดี
เพราะเป็นสัตว์ในโซ่อาหารส่วนล่าง ๆ จึงมีสารปนเปื้อน เช่น ปรอท น้อยมากเมื่อเทียบกับปลาอาหารสามัญอื่น ๆ
ปลาซาร์ดีนกระป๋อง
ปลาซาร์ดีนบรรจุกระป๋องขายโดยหลายวิธี โรงงานอัดกระป๋องจะล้างปลาก่อน เอาหัวและหางออก แล้วรมควันหรือทำให้สุก ไม่ว่าจะโดยทอดหรือนึ่ง แล้วทำให้แห้ง จากนั้นก็จะบรรจุกระป๋องใส่น้ำมันมะกอก น้ำมันดอกทานตะวัน น้ำมันถั่วเหลือง น้ำ หรือในซอสมะเขือเทศ ซอสพริก หรือซอสมัสตาร์ด
ปลากระป๋องที่ขายในซูเปอร์มาร์เก็ตความจริงอาจเป็นปลาสแปร็ต (sprat) ในสกุล Sprattus เช่นปลาสแปร็ตยุโรป (european sprat) หรือปลาวงศ์ย่อย Dussumieriidae ขนาดปลาจะต่าง ๆ กันขึ้นอยู่กับสปีชีส์ ปลาคุณภาพดีควรเอาหัวและเหงือกปลาออกก่อนจะใส่ในบรรจุภัณฑ์ และสำหรับปลาตัวใหญ่ อาจเอาไส้ออกด้วย ถ้าไม่ ก็ควรจะกำจัดลำไส้ให้ไม่มีอาหารที่ยังไม่ย่อยหรือย่อยเป็นบางส่วน ไม่ให้มีอุจจาระ โดยขังปลาเป็น ๆ ไว้นานพอที่มันจะกำจัดสิ่งปฏิกูลในทางเดินอาหาร
แคนาดา
โรงงานผลิตปลากระป๋องแห่งสุดท้ายในทวีปอเมริกาเหนืออยู่ในเมืองแบล็กส์ฮาร์เบอร์ รัฐนิวบรันสวิก ยี่ห้อปัจจุบันก็คือบรันสวิก (Brunswick) แต่เมื่อเริ่มต้นในคริสต์ทศวรรษ 1880 เป็น "คอนเนอร์บราเทอร์" บริษัทผลิตปลาซาร์ดีน (ความจริงเป็นปลาเฮร์ริงที่ยังไม่โตเต็มที่สปีชีส์ Clupea harengus) เติมรสชาติต่าง ๆ และอ้างว่าเป็นผู้ผลิต (ปลาซาร์ดีน) ซึ่งใหญ่ที่สุดในโลก
อังกฤษ
การประมงและแปรรูปปลาพิวชาร์ดได้กลายเป็นอุตสาหกรรมที่เฟื่องฟูในเทศมณฑลคอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษเริ่มจากราว ๆ ปี 1750 จนถึง 1880 แต่หลังจากนั้นปลาก็น้อยลงเรื่อย ๆ จนเกือบหมดลง แต่ในปี 2007 ประชากรปลาก็เริ่มดีขึ้น ตั้งแต่ปี 1997 ปลาซาร์ดีนจากคอ์นวอลล์เริ่มขายเป็น "Cornish sardines" (ปลาซาร์ดีนคอร์นิช) และตั้งแต่เดือนมีนาคม 2010 ก็ได้กลายเป็นปลาที่มีชื่อคุ้มกันซึ่งเขตภูมิภาคอื่น ๆ ใช้ไม่ได้ (Protected Geographical Status) ตามกฎหมายของสหภาพยุโรป อุตสาหกรรมพื้นบ้านนี้ปรากฏในงานศิลป์ต่าง ๆ มากมาย (โดยเฉพาะของ Stanhope Forbes และของช่างศิลป์สำนัก Newlyn School) เมนูพื้นบ้านของปลานี้ก็คือพายมองฟ้า (stargazy pie) เพลงพื้นบ้าน "Toast to Pilchards" มุ่งหมายการส่งออกปลาไปยังประเทศคริสตังในยุโรป
โครเอเชีย
การตกปลาซาร์ดีนยุโรป (Sardina pilchardus) ตามชายฝั่งแดลเมเชียและอิสเตรียเริ่มตั้งแต่พัน ๆ ปีก่อนแล้ว เขตเหล่านี้เป็นส่วนของจักรวรรดิโรมันแล้วต่อมาอยู่ในการปกครองของสาธารณรัฐเวนิส เป็นเขตที่อยู่ได้ก็เพราะการประมงปลาซาร์ดีนเป็นหลัก
เมืองตามชายฝั่งหลายเมืองได้โปรโหมตให้ตกปลาที่ทำกันมานานแล้วอาศัยเรือใบสามเหลี่ยม (lateen) สำหรับนักท่องเที่ยวและในงานนักขัตฤกษ์
ปัจจุบันมีโรงงานผลิตปลาซาร์ดีนกระป๋อง 4 แห่งในเมือง Rovinj, ซาดาร์, Postira และ Sali มีอาหารมีชื่อเสียงที่ทำด้วยปลาซาร์ดีนรวมทั้ง
ฝรั่งเศส
การประมงและอัดกระป๋องปลาซาร์ดีนเป็นอุตสาหกรรมพื้นบ้านของเขต Brittany ซึ่งปัจจุบันก็เป็นที่อยู่ของโรงงานอัดกระป๋องโดยหลัก นี่เป็นเขตที่เชื่อว่าประดิษฐ์การอัดปลาซาร์ดีนใส่กระป๋อง เทศบาล Douarnenez เป็นผู้ส่งออกปลาซาร์ดีชั้นนำของโลกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปลาจะทอด ทำให้แห้ง แล้วจึงอัดกระป๋อง เป็นวิธีทำแบบโบราณ ([préparées à l'ancienne]) และต่างกับประเทศอื่น ๆ ซึ่งมักนึ่งปลาหลังอัดกระป๋องแล้ว
อินเดีย
ปลาซาร์ดีนเป็นอาหารโปรดของคน Malayali/Keralite และคนในรัฐอานธรประเทศ รัฐทมิฬนาฑู และรัฐกรณาฏกะตามชายฝั่ง ปลาจะกินสด ๆ และไม่นิยมปลากระป๋อง ปลาซาร์ดีนทอดจัดเป็นอาหารอร่อย ปลาเรียกว่า จาลา (ചാള) หรือ มัตติ (മത്തി) ในรัฐทมิฬนาฑูและกรณาฏกะ ในอานธรประเทศ ชาวประมงเรียกปลาเรียกว่า kavallu ในรัฐเบงกอลตะวันตก ปลาเรียกว่า คอยรา (খয়রা) คนตามชายฝั่งรัฐกรณาฏกะเรียกมันว่า ปิ๊ดโว หรือ บูไท (ภาษาตูลู: ಭೂತಾಯಿ) ปลาซาร์ดีนในอินเดียจะถูกกว่าปลาที่ใหญ่กว่าอื่น ๆ เช่น ปลาซีเออร์หรือปลาพอมเฟร็ต (วงศ์ Bramidae) ดังนั้น จึงเป็นอาหารอร่อยที่มีราคาย่อมเยา และปรุงในรูปแบบต่าง ๆ รวมทั้งทอดท่วมน้ำมันหรือทอดธรรมดา หรือทำเป็นแกงต่าง ๆ