cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซิลเวอร์แชร์
กลับมาอีกครั้ง (2006–2010)
จากเว็บไซต์ของซิลเวอร์แชร์ เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 วงเริ่มทำงานผลงานอัลบั้มชุดใหม่หลังจากอัลบั้ม Young Modern พวกเขาใช้เวลา 3 สัปดาห์ในออสเตรเลียสำหรับการบันทึกเสียง ที่คาดว่าจะออกปลายปีนั้น แต่ก็ไม่ได้กำหนดวันออกขาย แต่วงก็ได้อัปโหลดวิดีโอการทำงานในสตูดิโอ ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของวง ในเดือนธันวาคม จอห์นสเรียกผลงานนี้ในรายการวิทยุทริปเปิลเจ ว่า Robbie, Marieke and The Doctor และสนทนาว่าพวกเขากำลังทำงานอยู่ในนิวคาสเซิล โดยบอกว่า "ความแตกต่างคือ ได้ทดลองเรื่องการใช้เครื่องดนตรีและดนตรีสังเคราะห์" ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 โจนนาวออกมาประกาศทางเว็บไซต์ของเขาว่า จะเล่นเพลงใหม่ 2 เพลงที่ชื่อ "16" และ "Machina Collecta" ที่งานเทศกาลดนตรีกรูฟวิลเดอะมู ในเดือนพฤษภาคม เขาบอกว่างานกำลังเป็นไปได้ด้วยดีและยังไม่มีชื่ออัลบั้ม โดยพวกเขาจะเรียกชื่อลำลองอัลบั้มนี้ว่า Album #6 คอนเสิร์ตสุดท้ายในเทศกาลดนตรีเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ที่บันบูรี และในปลายปีนี้พวกเขาจะหยุดทำผลงานอัลบั้ม เหตุเพราะสมาชิกแต่ละคนกำลังสนใจในงานอื่นอยู่
การจำศีลอย่างไม่มีกำหนด
เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 วงออกมาประกาศว่าจำศีลอย่างไม่มีกำหนด
เบอร์นาร์ด ซูเอล นักเขียนจาก Sydney Morning Herald พูดว่าที่วงใช้คำว่า "จำศีลอย่างไม่มีกำหนด" เพื่อที่จะให้ดูเบาลงกว่าการแตกวง เขายังหวังว่าวงจะรวมตัวกันใหม่ ในเดือนมิถุนายน จิลลีส์ได้ขึ้นแสดงหลังจากทำผลงานอัลบั้มเดี่ยวกว่า 12 เดือน และเขาพูดว่าไม่ได้เกี่ยวข้องกับผลงานก่อนหน้านี้กับวงแทมบาเลน ในเดือนตุลาคม จอห์นส ทำงานเพลงประกอบภาพยนตร์สั้นเรื่อง My Mind's Own Melody
แนวเพลง
ซิลเวอร์แชร์เป็นวงดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อก/โพสต์กรันจ์ ถึงแม้ว่าแนวเพลงจะเปลี่ยนแปลงไปตามความเติบโตของพวกเขา การเริ่มต้นทำงานช่วงแรกเป็นโพสต์กรันจ์ ได้รับอิทธิพลจาก เนอร์วาน่า ,เพิร์ลแจม, ซาวด์การ์เดน และ แบล็กซับบาธ จิลลีส์ยอมรับว่าวงได้รับอิทธิพลมาจากแนวเพลงแบบซีเอเทิลซาวน์ และวงอย่าง เดอะบีทเทิลส์ และ เดอะดอร์ส ที่เป็นวงที่เขาประทับใจตั้งแต่ยังเด็ก
โจนนาวเชื่อว่างานในอัลบั้ม Young Modern มีความเรียบง่ายกว่าอัลบั้ม Diorama แต่ "ก็ยังคงซับซ้อนภายใต้ความเรียบง่ายขององค์ประกอบดนตรีป็อป" เขาพูดว่า ความสำเร็จของเขาและวง ที่แสดงจากซิลเวอร์แชร์ ดูเหมือนพยายามชี้นำให้พวกเขาทำดนตรีและการเขียนเพลงให้หนักขึ้น ในการผลิตผลงานโดยปราศจากความกดดันของค่ายเพลง
จิลลีส์กล่าวว่า "ซิลเวอร์แชร์มีความเสี่ยงต่อการสูญเสียแฟนเพลง" และยิ่งชัดเจนในการเปลี่ยนแปลงทิศทางดนตรีในผลงานชุด Diorama และ Young Modern อย่างไรก็ตามเขาก็อธิบายไว้ว่า "เราไม่ได้ซุกซ่อนความสามารถไว้ และคนหลายคนก็ไม่รู้สิ่งที่คาดหวังของตนเอง" และมันก็เป็นสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจของวง ถึงแม้ว่าจะมีช่วงขึ้นและช่วงลงของความสำเร็จในช่วงแรก จิลลีส์พูดต่อว่า "เรารู้สึกพอใจสิ่งที่เราได้รับในอาชีพการงานของเรา"
การตอบรับ
นักวิจารณ์อธิบายว่า Frogstomp มีความคล้ายกับ เนอร์วาน่า และ เพิร์ลแจม โดยสตีเฟน โทมัส เออร์ลีไวน์ จากเว็บไซต์ออลมิวสิก เขียนไว้ว่า "เป็นอัลเทอร์เนทีฟร็อกแบบดั้งเดิม" ของวง การเขียนเพลงดูแย่เมื่ออยู่บนเวที โดยเออร์ลีไวน์กล่าวต่อว่า "ความสามารถในการเขียนเพลงของพวกเขายังไม่แข็งแรง" เมื่อเทียบกับวงอื่น นิตยสารโรลลิงสโตนกล่าวว่าซิลเวอร์แชร์ดูเหนือกว่าวงอื่นบ้าง และชมเชยจอห์นเรื่องเสียงร้อง Freak Show แสดงมากกว่าแนวเพลงของพวกเขา มากกว่างานก๊อปปี้คนอื่น และมีคำชมเชยเกี่ยวกับการเขียนเพลง โดยแซนดี มาซูโอ จากยาฮู! มิวสิก อธิบายเกี่ยวกับเนื้อเพลงว่า "เคลื่อนไหว" และ "เข้าถึงอารมณ์"
เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี พิสูจน์ความพัฒนาในอัลบั้ม Neon Ballroom โดยเขียนเปรียบเทียบกับวงร็อกรุ่นใหญ่อย่างวง เอซี/ดีซี และวิจารณ์ว่า "ดูหรูหราบนการเรียบเรียงแบบผู้ใหญ่" สิ่งที่เห็นชัดเจนในการพัฒนาด้านการเขียนเพลง จอห์นอธิบายไว้ว่า "อารมณ์ที่รุนแรง, แรงกระตุ้น และทุกอย่างโตขึ้น" อย่างไรก็ตามโรลลิงสโตนพูดว่าอัลบั้มยังคงดูสับสน วิจารณ์ไว้ว่า "ยังไม่สามารถตัดสินได้ว่าพวกเขาต้องการจะทำอะไร" กับเพลงพวกเขา ขณะเดียวกัน Diorama ถูกมองว่าเป็นส่วนขยายในความเป็นตัวเองของวง ด้วย "การเรียบเรียงดนตรีออเคสตร้าที่หนักหน่วง การเคลื่อนไหวของท่วงทำนองที่ไม่สามารถคาดเดาได้ และความรู้สึกแห่งเพลงป็อปที่ดูแปลกประหลาด" และ นิกกิ แทรนเตอร์จากป็อปแมตเตอร์ส กล่าวว่า "Diorama เป็นอัลบั้มแถวหน้าของตลาดวงการเพลงออสเตรเลียที่น่าเบื่อ"
เคลย์ตัน โบเกอร์ จากออลมิวสิกไกด์ อธิบาย Young Modern ว่าเป็นการพัฒนาของทางวง กล่าวชมเชยว่า "มีท่อนฮุกที่ติดหู ธีมเนื้อหาที่เป็นแรงบันดาลใจ การเรียบเรียงเครื่องสายที่น่าตะลึง" เขายังกล่าวว่า "อัลบั้มนี้ถึงเป็นการพัฒนาสูงสุดของทางวง" นิก แพร์สัน จากป็อปแมตเตอร์สพูดในทางตรงกันข้ามว่า "เมื่อคุณก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ ที่คุณสามารถรู้ความแตกต่างระหว่าง เนื้อร้องบทกวีที่กำกวม กับ เรื่องไร้สาระ คุณก็จะดูโตเร็วกว่า ซิลเวอร์แชร์" แพร์สันเรียกอัลบั้มนี้ว่า พยายามทำให้เซฟและมียอดขายที่มั่นใจได้ หลังจากงานที่ประสบความสำเร็จในอดีต และเรียกว่ามันน่าเบื่อมากกว่า
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เพลง "Tomorrow" ได้รับการลงคะแนนเสียงอยู่อันดับ 33 ในหัวข้อเพลงที่ร้อนแรงที่สุดตลอดกาล 100 อันดับของทริปเปิลเจ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 วงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 6 ล้านชุด ในงานแจกรางวัลอาเรีย ซิลเวอร์แชร์ถือสถิติเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากที่สุด 49 ครั้ง และได้รับรางวัลมากที่สุด 21 ครั้ง นับแตกต่างเปิดตัวในปี ค.ศ. 1995 ที่พวกเขาได้รับ 5 รางวัลจากการเสนอชื่อ 9 รางวัล รวมถึงรางวัลศิลปินหน้าใหม่ และศิลปินแจ้งเกิด ทั้งในสาขาอัลบั้มและซิงเกิล ปีที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือปี ค.ศ. 2007 ที่ได้รับรางวัล 6 รางวัลจากการเสนอชื่อ 8 ครั้ง
ผลงาน
สตูดิโออัลบั้ม
พ.ศ. 824
พุทธศักราช 824 ใกล้เคียงกับ
Minunthozetes
Minunthozetes เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Punctoribatidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (First Sino-Japanese War) หรือ สงครามญี่ปุ่น-ชิง หรือ สงครามเจี๋ยอู่ (甲午戰爭) เป็นสงครามระหว่างจักรวรรดิชิงกับจักรวรรดิญี่ปุ่นเพื่อครอบครองคาบสมุทรเกาหลี สงครามนี้เป็นเครื่องบ่งชี้ถึงความอ่อนแอของราชวงศ์ชิง และการประสบผลสำเร็จของญี่ปุ่นที่พัฒนาชาติให้ทันสมัยตามแบบชาติตะวันตกซึ่งเริ่มมาตั้งแต่จักรพรรดิเมจิขึ้นครองราชย์ ส่งผลให้อิทธิพลของราชวงศ์ชิงเสื่อมถอยลงจนนำไปสู่การปฏิวัติในปี ค.ศ. 1911
เบื้องหลังและสาเหตุ
ญี่ปุ่นต้องการขยายดินแดนของตนมายังแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออก มาตั้งแต่สมัยอัครมหาเสนาบดี โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ (ปลายศตวรรษที่ 16) ญี่ปุ่นเข้ารุกรานเกาหลีในระหว่างปี ค.ศ. 1592 - 1598 แต่ไม่สามารถยึดครองเกาหลีได้
หลังจากนั้นสองศตวรรษผ่านไป ยุคของรัฐบาลเอะโดะ เสื่อมถอยลงเมื่อญี่ปุ่นถูกพลเรือจัตวา เพอร์รี ยกกองเรือปิดอ่าว บังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศในปี ค.ศ. 1853 เปิดตลาดทำการค้ากับ สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1854 และมาสิ้นสุดลงเมื่อจักรพรรดิเมจิ ขึ้นครองราชย์ ต่อจากจักรพรรดิโคเมที่สวรรคตในปี ค.ศ. 1867 จักรพรรดิองค์ใหม่ทรงนำญี่ปุ่นไปสู่ความทันสมัยในแบบชาติอุตสาหกรรมตะวันตก มีการส่งนักเรียนไปศึกษาในชาติยุโรปตะวันตกเพื่อให้นำวิชาความรู้กลับมาพัฒนาญี่ปุ่นให้เจริญทัดเทียมกับมหาอำนาจตะวันตก
ความขัดแย้งเหนือคาบสมุทรเกาหลี
ในฐานะประเทศที่เพิ่งพัฒนาใหม่ ญี่ปุ่นหันไปมองเกาหลี (ราชวงศ์โชซ็อน) ซึ่งถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของญี่ปุ่น ในด้านความมั่นคงเพราะ เกาหลีอยู่ใกล้ชิดกับญี่ปุ่น ถือเป็นจุดที่ชาติอื่นสามารถเข้ามาโจมตีญี่ปุ่นได้ โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่อำนาจของราชวงศ์ชิงกำลังเสื่อมถอยลงทุกขณะ ญี่ปุ่นจึงหวังที่จะส่งทหารเข้าควบคุมคาบสมุทรเกาหลีก่อนเพื่อเป็นหลักประกันความมั่นคง นอกจากนั้นยังมีแหล่งแร่เหล็กและถ่านหินของเกาหลีที่สามารถสร้างเสริมความเป็นชาติอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในอนาคต
ในอดีต เกาหลีเป็นประเทศราชของจีนมาอย่างยาวนานจนมาถึงสมัยราชวงศ์ชิง ความเสื่อมถอยของราชวงศ์ชิงมีผลกระทบมาถึงเหล่าเสนาบดีของราชวงศ์โชซ็อนซึ่งครองราชย์มายาวนานตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 ซึ่งเดิมเคยติดต่อค้าขายและมีสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักของจีน แต่เวลานี้เมื่ออิทธิพลของจีนกำลังถดถอย โดยมีอิทธิพลของญี่ปุ่นกำลังฉายแสงรุ่งโรจน์ เหล่าขุนนางเสนาบดีเหล่านี้จึงคิดตีจากราชสำนักจีนไปสร้างสัมพันธ์ใหม่กับญี่ปุ่นและชาติตะวันตก หลังจีนพ่ายแพ้ชาติตะวันตกในสงครามฝิ่นและสงครามจีน-ฝรั่งเศส ยิ่งทำให้ประจักษ์ชัดเจนว่า จีนไม่สามารถต่อต้านอิทธิพลของชาติตะวันตกได้เลย ญี่ปุ่นเองซึ่งมองจุดนี้เช่นกันจึงถือโอกาสแผ่อิทธิพลของตนเข้าครอบงำคาบสมุทรเกาหลี
วันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1876 หลังเหตุการณ์ปะทะกันระหว่างพวกชาตินิยมเกาหลีกับญี่ปุ่น ญี่ปุ่นบีบให้เกาหลีต้องลงนามใน สนธิสัญญากังฮวา (Treaty of Ganghwa) ที่ให้เกาหลีต้องเปิดตลาดการค้าให้ญี่ปุ่นและชาติอื่นซึ่งเท่ากับว่าเป็นการประกาศให้นานาชาติรับรู้ว่าเกาหลีเป็นอิสระจากจีน
การปฏิวัติกัปซิน
ในปี ค.ศ. 1884 พวกนิยมญี่ปุ่นก็พยายามก่อการปฏิวัติล้มล้างรัฐบาลเกาหลีสายอนุรักษ์ที่นิยมจีน จีนเข้าแทรกแซงโดย นายพลหยวน ซื่อไข่ ส่งทหารจีนเข้ามาช่วยปราบปรามกลุ่มกบฏครั้งนี้อย่างรุนแรง การปราบปรามนี้ไม่เพียงแต่พวกกบฏชาวเกาหลีเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ แต่ยังทำให้สถานทูตญี่ปุ่นเกิดเพลิงไหม้ เจ้าหน้าที่และพลเรือนญี่ปุ่นเสียชีวิตไปหลายคน เป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับจีนเกิดความร้าวฉาน ทั้งสองฝ่ายต้องประชุมหารือกันที่เทียนจินในปี ค.ศ.1885 และมีข้อตกลงร่วมกันว่า
อย่างไรก็ตาม ญี่ปุ่นได้กล่าวหาว่า ทางการจีนพยายามลักลอบสร้างอิทธิพลครอบงำเกาหลี
จักรวรรดิญี่ปุ่น
การปฏิรูปญี่ปุ่นในสมัยเมจิ ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของกองทัพเรือ มีการต่อเรือใหม่ ๆ และปรับปรุงกองทัพบกและกองทัพเรือให้ทันสมัย มีการส่งนายทหารทั้งทหารบกและทหารเรือจำนวนมากไปฝึกศึกษาทั้งยุทธศาสตร์และยุทธวิธีในกองทัพบกและกองทัพเรือของชาติตะวันตก
กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ยึดแบบมาจากราชนาวีอังกฤษซึ่งเป็นกองทัพเรือชั้นแนวหน้าและทรงอานุภาพมากที่สุดในโลกในเวลานั้น มีที่ปรึกษาทางทหารชาวอังกฤษไปให้ความรู้และให้คำปรึกษาในการก่อร่างสร้างกองทัพเรือ มีการส่งนักเรียนไปเข้ารับการศึกษาและฝึกงานในราชนาวีอังกฤษ ตลอดเวลาที่ได้ที่ปรึกษาชาวอังกฤษ ญี่ปุ่นได้ให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับวิชาการปืนและวิชาการเดินเรือ
ในช่วงเริ่มเกิดวิกฤตกาล กองเรือแห่งจักรพรรดินาวีญี่ปุ่น มีกำลังทางเรือดังนี้ เรือประจัญบานรุ่นใหม่ 12 ลำ (ทั้งนี้รวมทั้งเรือยังไม่ขึ้นระวางประจำการ คือ อิสึมิ ที่เข้าประจำการในระหว่างสงคราม), เรือลาดตระเวนทะกะโอะอีก 1 ลำ เรือตอร์ปิโด 22 ลำ, นอกจากนั้นยังมีเรือช่วยรบ/เรือสินค้าติดอาวุธ และเรือโดยสารที่ดัดแปลงมาเป็นเรือช่วยรบอีกจำนวนมาก
หลักนิยมของญี่ปุ่นขณะนั้นไม่ได้หวังพึ่งอานุภาพของเรือประจัญบาน แต่ให้ความสำคัญกับการใช้เรือรบขนาดเล็กที่มีความเร็วสูง อย่างเรือลาดตระเวน และเรือตอร์ปิโด ในการเข้าปะทะกับเรือข้าศึกที่ใหญ่กว่า
เรือรบหลักของญี่ปุ่นหลายลำต่อมาจากอู่ต่อเรือในอังกฤษและฝรั่งเศส (ต่อในอังกฤษ 8 ลำ, ฝรั่งเศส 3 ลำ, และต่อในญี่ปุ่น 2 ลำ) และเรือตอร์ปิโดอีก 16 ลำที่สร้างในฝรั่งเศส จากนั้นก็ขนส่งมาแล้วนำมาประกอบในญี่ปุ่น
กองทัพบกญี่ปุ่น
การพัฒนากองทัพบกญี่ปุ่นในช่วงแรกของยุคเมจิ นั้น มีแนวคิดตามแบบของกองทัพบกฝรั่งเศส มีที่ปรึกษาทางทหารของฝรั่งเศสเดินทางไปยังญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ.1872 ในปี ค.ศ.1873 ก็เริ่มมีการตั้งโรงเรียนทหารและโรงงานสร้างปืนใหญ่ตามแบบตะวันตก
ปี ค.ศ.1886 ญี่ปุ่นเปลี่ยนแปลงรูปแบบมาเป็นแบบกองทัพบกเยอรมัน โดยเฉพาะแบบฉบับของกองทัพปรัสเซีย และประยุกต์หลักนิยม, รูปแบบและโครงสร้างของกองทัพมาให้เหมาะสมกับญี่ปุ่น ในปี ค.ศ.1885 จาโค๊บ เมคเกล ที่ปรึกษาทางทหารชาวเยอรมัน ได้เสนอแนะให้มีการปรับโครงสร้างสายการบังคับบัญชาของกองทัพใหม่ โดยแบ่งเป็นกรมและกองพล ปรับปรุงเรื่องการส่งกำลังบำรุง, การขนส่ง และอื่น ๆ (เช่นการเพิ่มรถบรรทุกให้พอเพียง) และมีการจัดตั้งกรมทหารปืนใหญ่และกรมช่าง ที่มีสายการบังคับบัญชาเป็นอิสระ
ช่วงปี ค.ศ. 1890 กองทัพญี่ปุ่นก็มีการจัดกำลังแบบสมัยใหม่ เป็นกองทัพที่มีรูปแบบการฝึกตามแบบกองทัพของชาติตะวันตก มีความพร้อมทั้งยุทโธปกรณ์และยุทธปัจจัย นายทหารได้รับการศึกษาจากต่างประเทศและมีความรู้ทางยุทธวิธีและทางยุทธศาสตร์เป็นอย่างดี
เมื่อเริ่มสงคราม, กองทัพบกแห่งจักรพรรดิมีกำลังพลถึง 120,000 นาย จัดกำลังเป็น 2 กองทัพและ 5 กองพล
จักรวรรดิต้าชิง (จีน)
กองทัพเป่ย์หยาง ถือเป็นกองทหารที่ทันสมัยที่สุดของจีน มีอาวุธที่ถือว่าดีที่สุด แต่ปัญหาสำคัญก็คือ ขวัญกำลังใจและการฉ้อราษฎร์บังหลวง ในช่วงเวลาสงครามก็ยังมีการเบียดบังเบี้ยเลี้ยงทหารตลอดเวลาเช่นการที่พระนางซูสีไทเฮานำงบประมาณที่จะพัฒนากองทัพเรือไปสร้างเรือหินอ่อนในพระราชอุทยานของพระราชวังฤดูร้อน นอกจากนั้นยังมีปัญหาด้านการส่งกำลังบำรุง เพราะทางรถไฟสายแมนจูเรียกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ขวัญกำลังใจของทหารตกต่ำอย่างหนักเพราะการจ่ายเงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงล่าช้า, มีปัญหาทหารติดฝิ่น, การขาดภาวะผู้นำ รวมไปถึงการหนีทัพซึ่งเป็นปัญหาหนักในการเตรียมการป้องกันเมืองเว่ยไห่เว่ย
กองทัพเป่ย์หยาง
ราชวงศ์ชิงในเวลานั้นยังไม่มีกองทัพแห่งชาติ ตั้งแต่ กบฏแมนแดนสันติ กองทัพก็แตกแยกเป็นหลายเผ่าเช่น แมนจู, มองโกล, หุย และกองทัพของชาวฮั่นเองก็มีกองทัพที่เป็นอิสระต่อกันตามภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งกองทัพเหล่านี้ยังแยกการบังคับบัญชาเป็นอิสระตามมณฑลของตนเอง สำหรับกองทัพเป่ย์หยางนั้นจัดตั้งขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยราชวงศ์ชิง โดยแรกเริ่มเดิมทีมีแม่ทัพคือ หลี่ หงจาง แม่ทัพมณฑลอันฮุย ซึ่งเป็นกองทัพที่มีกำลังพลมากที่สุด และจงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง หลี่ หงจาง ปรับปรุงกองทัพโดยใช้เงินจากภาษีของมณฑลอันฮุยที่เขาเป็นผู้ว่าการมณฑลอยู่มาจัดซื้ออาวุธ และยังเหลือพอที่จะจัดตั้งกองเรือขึ้นมาด้วย คือ กองเรือเป่ย์หยาง ( ซึ่ง เป่ย์หยาง แปลว่า มหาสมุทรตอนเหนือ)
การสู้รบครั้งสำคัญที่สุดจึงตกเป็นภาระของกองทัพเป่ย์หยาง และกองเรือเป่ย์หยาง ซึ่งทำการสู้รบไปพร้อมกับขอความช่วยเหลือไปยังกองทัพและกองเรืออื่น ๆ ให้เข้ามาช่วยซึ่งได้แก่กองเรือหนานหยาง กองเรือฝูเจี้ยน และกองเรือกวางตุ้ง แต่ไม่มีกองทัพใดที่ให้ความร่วมมือ
กองเรือเป่ย์หยาง
กองเรือเป่ย์หยางเป็น 1 ใน 4 กองเรือที่ทันสมัยกองหนึ่งของราชวงศ์ชิงตอนปลายและถือเป็นกองเรือที่โดดเด่นที่สุดในเอเชียตะวันออก ในช่วงก่อนที่จะเกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งนี้ กล่าวได้ว่า เป็นกองเรือที่ดีที่สุดในเอเชีย และเป็นกองเรือที่ดีที่สุดเป็นอันดับแปดของโลกในช่วงของทศตวรรษที่ 1880 โดยกำลังหลักมีเรือประจัญบานหุ้มเกราะ 2 ลำซึ่งต่อจากเยอรมัน, เรือลาดตระเวนแบบต่าง ๆ 11 ลำ, เรือปืน 6 ลำ, เรือตอร์ปิโด 12 ลำ
ชนวนเหตุ
ในปี ค.ศ. 1893, คิม โอ คยุน นักปฏิวัติชาวเกาหลีที่นิยมญี่ปุ่นถูกลอบสังหารในเมืองเซี่ยงไฮ้ เพราะเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจ มีการกล่าวหาว่า ผู้ลอบสังหารเป็นคนของหยวนซื่อไข่ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนรัฐบาลเกาหลีที่นิยมจีน ศพของคิม โอ คยุน ถูกส่งกลับโดยเรือรบของจีน นัยว่าเป็นการเตือนพวกกบฏที่นิยมญี่ปุ่นไม่ให้เคลื่อนไหว ซึ่งตรงนี้สร้างความขุ่นเคืองให้กับทางการญี่ปุ่นที่มีความไม่ลงรอยอยู่กับทางการจีนอยู่แล้วเกี่ยวกับปัญหาเกาหลี สถานการณ์ยิ่งร้อนแรงขึ้นเมื่อจักรพรรดิเกาหลีขอความช่วยเหลือให้จีนส่งทหารมาช่วยปราบกบฏตงฮัก ซึ่งรัฐบาลจีนได้ส่งหนังสือไปแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นในการตัดสินใจส่งทหารไปดังกล่าวตามข้อตกลงเทียนสิน โดยส่งทหารจีน 2,800 นายไปเกาหลี ภายใต้การนำของหยวน ซี ไข ฝ่ายญี่ปุ่นถือว่า การกระทำของจีนครั้งนี้เป็นการละเมิดข้อตกลงอย่างรุนแรง จึงตอบโต้จีนโดยการส่งหน่วยเคลื่อนที่เร็ว (กรมทหารโอชิมะ, - เป็นกรมผสม) จำนวน 8 พันนายไปยังเกาหลีเช่นกัน ทหารญี่ปุ่นได้เข้ายึดพระราชวังและจับกุมพระเจ้าโกจงจักรพรรดิเกาหลี เปลี่ยนรัฐบาลใหม่เป็นพวกนิยมญี่ปุ่น ถึงตรงนี้ทหารจีนก็ถูกปฏิเสธจากรัฐบาลชุดใหม่ และไม่มีประโยชน์ที่ทหารจีนจะอยู่ในเกาหลีต่อไป เพราะทหารญี่ปุ่นมีจำนวนมากกว่า
และในปี ค.ศ. 1895 ญี่ปุ่นก็ได้ทำการลอบสังหารพระราชินีมินหรือจักรพรรดินีเมียงซองแห่งเกาหลี เพราะเห็นว่าพระนางเป็นตัวการที่ขัดขวางให้ญี่ปุ่นไม่สามารถกระทำการได้อย่างเต็มที่
การจมเรือเกาเชิง
เป็นการรบทางเรือที่เกิดขึ้นครั้งแรกในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งแรกนี้ โดยเป็นการปะทะกันระหว่าง กองเรือลาดตระเวนของญี่ปุ่นกับกองเรือเป่ย์หยาง เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ.1894 นอกฝั่งเมืองท่าอาซาน ทั้งนี้เนื่องจากเมืองท่าแห่งนี้มีทหารจีนประจำการอยู่ 3 พันคน ญี่ปุ่นมีแผนที่จะปิดล้อมเมืองท่าแห่งนี้เพื่อไม่ให้กำลังทหารจีนหลบหนีได้ ทางด้านกองเรือเป่ย์หยางก็มีความเห็นแตกต่างกัน ทางหนึ่งก็คิดว่า จะสนับสนุนการถอนทหารครั้งนี้โดยจะพยายามลำเลียงทหารขึ้นเหนือไปยังเมืองเปียงยาง อีกส่วนก็คิดว่า จะนำกองเรือไปทางใต้เพื่อปะทะกับกองเรือญี่ปุ่น ดังนั้นผู้บัญชาการกองเรือของจีนคือ ฟาง โป๋เชียน ผู้บังคับการเรือลาดตระเวน จื้อหย่วน จึงเลือกทางสายกลางคือ การคำนึงถึงความปลอดภัยของกองเรือ ตามนโยบายของแม่ทัพคือ หลี่หงจาง และนโยบายของจักรพรรดิกวางสู ที่ต้องไม่เสียศักดิ์ศรี
ส่วนปูมเรือของฝ่ายจีนบันทึกว่า เรือลาดตระเวน จื้อหย่วน และเรือตอร์ปิโดกวางอี่ จอดเทียบท่าอยู่ที่อาซาน ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม ออกจากท่ามาในตอนเช้าของวันที่ 25 กรกฎาคม มุ่งหน้าไปยังจุดนัดพบกับเรือบรรทุกทหาร เกาเชิง และเรือเสบียง เชาเจียง ที่เดินทางมาจากเทียนจิน เวลา 07:55 น., ใกล้เกาะพุงโด ซึ่งเป็นเกาะใกล้ช่องทางเดินเรือออกจากอ่าวอาซาน ในน่านน้ำเกาหลี เรือจีนทั้งสองลำถูกยิงจากเรือลาดตระเวนญี่ปุ่นสามลำคือ อะกิตสึชิมะ, นะนิวะ และโยะชิโนะ เรือจีนยิงตอบโต้กลับไปเมื่อเวลา 07:52น.
หลังจากทั้งสองฝ่ายยิงโต้ตอบกันกว่าชั่วโมง, เรือ จื้อหย่วน สามารถฝ่าวงล้อมออกไปได้ แต่เรือ กวางอี่ วิ่งชนหินแล้วคลังกระสุนจึงเกิดการระเบิดขึ้น ในเวลาเดียวกัน เรือปืน เชาเจียง และเรือลำเลียง เกาเชิง ที่มีกัปตันเป็นพลเรือนอังกฤษและรับจ้างขนทหารจีน 1,200 คน พร้อมเสบียงเดินทางเข้ามาจุดนี้พอดี
เรือ เชาเจียง ถูกเรือรบญี่ปุ่นเข้ายึดอย่างรวดเร็ว และเรือ เกาเชิง ถูกสั่งให้นำเรือแล่นตามเรือลาดตระเวน นะนิวะ ไปยังกองเรือใหญ่ของญี่ปุ่น ทหารจีนที่อยู่บนเรือจึงยึดเรือและบังคับให้กัปตัน กัลเวอร์ที (Captain Galworthy) นำเรือกลับจีน หลังเจรจาต่อรองกันอยู่นาน 4 ชั่วโมง ช่วงที่ทหารจีนกำลังเผลอ กัปตัน กัลเวอร์ที กับลูกเรือชาวอังกฤษก็โดดน้ำหนี และพยายามว่ายน้ำไปยังเรือลาดตระเวน นะนิวะ ท่ามกลางการยิงไล่หลังมาจากทหารจีนบนเรือ เกาเชิง ลูกเรืออังกฤษส่วนใหญ่เสียชีวิต แต่กัปตัน กัลเวอร์ทีและลูกเรืออีกสองคนได้รับความช่วยเหลือจากญี่ปุ่น เรือ นะนิวะ จึงเปิดฉากยิงเรือ เกาชิง จมไปพร้อมกับบรรดาทหารจีนที่อยู่บนเรือ มีจำนวนหนึ่งที่รอดมาได้และว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง (หนึ่งในจำนวนนั้นคือ ที่ปรึกษาทางทหารชาวเยอรมัน พันโท ฟอน ฮันเนเค่น)
การต่อสู้ในเกาหลี
หลังจากทหารญี่ปุ่นเข้าจัดการล้มล้างรัฐบาลเดิมของเกาหลีที่นิยมจีน แล้วสถาปนารัฐบาลชุดใหม่ที่นิยมญี่ปุ่น  สิ่งที่ทำต่อมาคือ การขับไล่ทหารกองทัพเป่ย์หยางของจีนออกจากดินแดนเกาหลี กำลังของญี่ปุ่นที่มาถึงชุดแรกจำนวน 8 พันนาย ภายใต้การบัญชาการของพลโท โอชิมะ โยชิมะสะ ก็เดินทัพมุ่งลงใต้จากโซล มายังเมืองอาซาน ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญทางฝั่งตะวันตกของเกาหลีที่ตอนนี้มีกำลังทหารจีน 3,500 นาย ประจำการอยู่ ส่วนกำลังหนุนที่มากับเรือ เกาเชิง ถูกเรือรบญี่ปุ่นจัดการไปเรียบร้อยแล้ว
กำลังทั้งสองฝ่ายมาพบกันที่นอกเมืองอาซาน ราว ๆ 15.00 น. ของวันที่ 28 กรกฎาคม การปะทะเป็นไปตลอดคืนจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น ทหารจีนซึ่งด้อยกว่าทั้งจำนวนทหารและทักษะการรบยิ่งรบก็ยิ่งสูญเสีย จึงถอนตัวมุ่งหน้าไปที่เปียงยาง การรบครั้งนี้ทหารจีนเสียชีวิตและบาดเจ็บราว 500 นาย ส่วนญี่ปุ่นเสียชีวิตและบาดเจ็บไป 82 นาย หลังจากเกิดเหตุการณ์นี้ญี่ปุ่นได้นำทัพกลับโซล เป็นเหตุทำให้'''จีนประกาศสงครามกับญี่ปุ่นในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1894'''
หลังจากนั้น ทหารจีนที่เหลือได้ถอยไปชุมนุมกำลังกันที่เปียงยาง ทำให้กำลังทหารจีนในสังกัดกองทัพเป่ย์หยาง ณ วันที่ 4 สิงหาคม มีกำลังพลถึง 13,000 – 15,000 คน ทหารจีนได้ดัดแปลงที่มั่นโดยใช้กำแพงเมืองเก่าเตรียมรับการโจมตีของทหารญี่ปุ่นที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
ก่อนหน้านั้น ทหารญี่ปุ่น จำนวนราว 1 หมื่นนาย จากกองทัพที่ 1 ภายใต้การบัญชาการของจอมพล ยะมะงะตะ อะริโมะโตะ ขึ้นบกที่เชมุลโป (ปัจจุบันคือ อินชอน) เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ.1894 หลังจากได้รับข่าวการรบที่โซงวานแล้ว จึงได้เคลื่อนทัพขึ้นเหนือมุ่งหน้าสู่เปียงยาง เพื่อสนธิกำลังอีกส่วนที่จะเดินทางมาทางเรือและขึ้นบกที่ปูซานและวอนซาน
กำลังของญี่ปุ่นทั้งหมดเคลื่อนพลจากหลายเส้นทางมาพบกันที่เปียงยางในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ.1894 แล้วเข้าตีแนวรับของทหารจีนที่ตั้งรับตามแนวกำแพงเมืองเก่าทางด้านเหนือและด้านตะวันออกเฉียงใต้ตั้งแต่เช้า ทหารจีนต้านทานอย่างเข้มแข็ง แต่ก็ถูกตีตลบหลัง ต่อมาเกิดฝนตกอย่างหนัก การรุกของญี่ปุ่นหยุดลงชั่วคราว เพราะหากว่าจะบุกเข้าไปก็จะจมโคลน ดังนั้นเป็นโอกาสให้ทหารที่อยู่ในสนามรบได้พักรบชั่วคราว ฝนที่ตกหนักไปจนถึงค่ำช่วยให้ทหารจีนแอบถอนตัวออกจากเปียงยางได้สำเร็จ กำลังทหารจีนถอนตัวไปถึงเมืองวีจู ริมฝั่งแม่น้ำยาลู ได้เมื่อตอน 20.00 น. การรบครั้งนี้ฝ่ายญี่ปุ่นรายงานว่าทหารจีนเสียชีวิตไปราว 2,000 คน บาดเจ็บอีก 4,000 คนซึ่งการสูญเสียส่วนใหญ่เกิดขึ้นขณะกำลังถอนตัว ฝ่ายญี่ปุ่นเสียชีวิตไป 102 นาย, บาดเจ็บ 433 นาย และสูญหายไปอีก 33 นาย เปียงยางตกอยู่ในความยึดครองของกองทัพญี่ปุ่นในเช้าวันที่ 16 กันยายน ค.ศ.1894
ความปราชัยของกองเรือเป่ย์หยาง
thumb|right|300px|ภาพวาด ทหารญี่ปุ่นกำลังประหารทหารจีน 38 นายที่ขัดขืน เพื่อไม่ให้คนอื่นเอาเป็นเยี่ยงอย่าง การรบทางเรือครั้งนี้นอกจากจะแสดงให้เห็นถึงปัญหาคอรัปชั่นภายในกองทัพเรือเป่ย์หยางของจีนแล้ว การขาดการฝึกและศึกษาให้ชำนาญไม่ว่าจะเป็นวิชาการปืนใหญ่และการเดินเรือ รวมถึงการฝึกในระดับกองเรือ เช่นการแปรกระบวนรบ
ยุทธนาวีครั้งนี้มีชื่อเป็นทางการว่า ยุทธนาวีที่แม่น้ำยาลู หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ยุทธนาวีที่ทะเลเหลือง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ.1894 เป็นการปะทะกันทางเรือที่ใหญ่ที่สุดในสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งนี้ สมรภูมิที่เกิดการปะทะกันนี้เกิดในทะเลเหลือง ใกล้ปากแม่น้ำยาลู
ตามรายงานต่าง ๆ ก่อนหน้า จะเห็นว่า จีนมีเรือรบที่เหนือกว่า อย่างเช่นอาวุธหลักประจำเรือที่มีทั้งปืนขนาด 10 นิ้ว และ 8 นิ้ว แต่สิ่งที่ขาดการคำนึงถึงคือพลปืนของเรือรบจีนยังไม่มีความพร้อมรบ ขาดการฝึก และแม้จะอยู่ในสถานการณ์เตรียมพร้อม พลปืนของเรือรบจีนก็ยังไม่พร้อมที่จะทำการยิง เนื่องจากการคอรัปชั่น อย่างเช่น ลูกปืนหลายลูกออกอาการช๊อท คือแทนที่จะยิงถึงเป้ากลายเป็นกระสุนตกก่อนถึงเป้าหมาย เพราะดินปืนและเชื้อปะทุเก่าเก็บบ้าง นายทหารเรือจีนบางคนก็ไม่เข้าประจำตำแหน่งของตนในเวลาทำการรบ ตามบันทึกกล่าวว่ามีเรือลำหนึ่งใช้ป้อมปืนเป็นที่เก็บของรวมถึงยังมีการถอดชิ้นส่วนปืนที่เป็นโลหะไปขายในตลาดมืด
ซึ่งจุดนี้ทำให้สมรรถนะของกองเรือทั้งสองฝ่ายต่างกันอย่างมาก แม้ว่าทางจีนจะมีการจ้างนายทหารต่างชาติจำนวนมากมาเป็นที่ปรึกษา อย่างพันโท ฟอน ฮันเนเค่น ซึ่งรอดชีวิตจากเกาเชิงซึ่งถูกญี่ปุ่นยิงจมในพุงโด ก็เป็นที่ปรึกษาให้กับแม่ทัพ ติง หรู่ชาง และยังมีนายทหารต่างชาติอีกหลายนายที่เป็นผู้ช่วยของฟอน ฮันเนเค่น บางคนก็รับหน้าที่เป็นรองผู้บังคับการเรือเจิ้นหย่วน
กองเรือจีนเตรียมรบกับญี่ปุ่นโดยเปลี่ยนสีเรือจากเดิมที่ตัวเรือสีขาว ปล่องสีเหลืองเข้ม เป็นสีเทาเข้ม และปล่องสีดำ ทำให้ยากที่จะมองเห็นในทะเล จากบันทึกของแมคกิฟฟิน อดีตเรือโท แห่งกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่มาเป็นผู้ช่วยของฟอน ฮันเนเค่น บันทึกถึงเรือรบจีนไว้ว่า เชื้อปะทุหลายอันอายุถึง 13 ปี และยังใช้ไม่ได้ เกราะของเรือที่ปกติจะหุ้มตัวเรือแถวแนวน้ำก็ถูกถอดทิ้งจนเรือจื้อหย่วนต้องถอนตัวจากการรบเพราะเหตุนี้
ดีเวียน แลดวา
ดีเวียน แลดวา (Divian Ladwa) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ที่รู้จักกันดีที่สุดจากการเข้าชิงรางวัลออสการ์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเรื่อง ไลออน, ซีรีส์ตลกที่ได้รับรางวัล BAFTA เรื่อง ดีเทคเทอริสต์ และภาพยนตร์เรื่อง Ant-Man and the Wasp ของมาร์เวลสตูดิโอส์
ทีวีและภาพยนตร์
การเปิดตัวภาพยนตร์ของ ดีเวียน แลดวา ในภาพยนตรฺงบประมาณน้อยเรื่อง แซกซอน ที่เขารับบทเป็น ราฮิม เบกุม ชายหัวร้อนร่วมกับ ฌอน แฮร์ริส ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลละครยุโรปยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์ ECU European Independent และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Michael Powell Award สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเอดินบะระ
พ.ศ. 823
พุทธศักราช 823 ใกล้เคียงกับ
โนริกาซุ คาวานะ
โนริกาซุ คาวานะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2505 ที่โตเกียว สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 9
โอลิมปิกฤดูหนาว 1924
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 (Jeux olympiques d'hiver de 1924) หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 (Les Iers Jeux olympiques d'hiver) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 จัดขึ้น ณ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
One athlete from had entered the speed skating competition but did not compete.
พิธีเปิด
ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งนี้ นายกาสตอง ไวดัล รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการแห่งชาติฝรั่งเศส เป็นประธานในพิธี พร้อมด้วย อ็องรี เดอ บาแย-ลาตูร์ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลเป็นต้น
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
แหล่งข้อมูลอื่น
คณะกรรมการโอลิมปิกสากล
Phauloppia
Phauloppia เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Oribatulidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในยุโรปและอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สะพานตงไห่
สะพานตงไห่ ตั้งอยู่ในประเทศจีน เคยเป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก จนกระทั่งสะพานข้ามอ่าวหางโจว เปิดใช้งาน ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 สะพานตงไห่ก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 มีความยาวทั้งสิ้น 32.5 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่เมืองเซี่ยงไฮ้ กับท่าเรือน้ำลึกหยางชานซึ่งตั้งอยู่กลางทะเล
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2526
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2526
พ.ศ. 825
พุทธศักราช 825 ใกล้เคียงกับ
โทมัส อเมริโก
โทมัส อเมริโก(Thomas Americo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่เมืองดิลี จังหวัดติมอร์ตะวันออก (ปัจจุบันคือประเทศติมอร์-เลสเต) สถิติการชก 10 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 5 เป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียคนแรกที่ได้ขึ้นชิงแชมป์โลก แต่ไม่สำเร็จ
ประวัติ
อเมริโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 19 เมษายน พ.ศ. 2523 ชนะคะแนนเอ็ดดี้ บัตตอนที่อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 15 สิงหาคมปีเดียวกัน ชนะน็อค กู ซํงโม ยก 8 ที่จาการ์ตา ได้แชมป์มาครอง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท WBC เมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2524 นับเป็นนักมวยสากลชาวอินโดนีเซียคนแรกที่ได้ชิงแชมป์โลก แต่เขาทำไม่สำเร็จ เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ซาอูล แมมบี ไปในการชกที่จาการ์ตา หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ อเมริโกไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่เกาหลีใต้ ในปลายปีนั้น แต่ก็แพ้คะแนน คิง ซังฮยุน เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง เสมอ 1 แพ้ 2 จนกระทั่งมาชกชนะรวดอีกสองครั้งใน พ.ศ. 2529 – 2530 จึงขึ้นชกชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน บองฆุก เคนดี จากนั้น อเมริโกจึงแขวนนวมไป ไม่เคยขึ้นชกมวยสากลอีกเลย
อ้างอิง
สถิติการชก boxrec.com
กรดซอร์บิก
กรดซอร์บิก (sorbic acid) หรือ 2,4-กรดเฮกซะไดอีโนอิก (2,4-hexadienoic acid) เป็นสารประกอบอินทรีย์ในธรรมชาติ มีสูตรเคมีคือ C6H8O2 เป็นของแข็งไม่มีสี ละลายในน้ำและระเหิดได้เร็ว
การผลิต
แต่เดิมกรดซอร์บิกได้จากการควบแน่นของกรดมาโลนิกและทรานส์-บูเทนอล แต่วิธีในเชิงพาณิชย์จะใช้การทำปฏิกิริยาระหว่างอัลลีลคลอไรด์ อะเซทิลีนและคาร์บอนมอนอกไซด์ ประมาณการกันว่ามีการผลิตกรดซอร์บิก 30,000 ตันต่อปี
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1859 เอากุสท์ วิลเฮล์ม ฟอน ฮอฟมันน์ นักเคมีชาวเยอรมัน ได้สกัดกรดซอร์บิกจากการกลั่นน้ำมันของผลต้นโรแวน (Sorbus aucuparia) ต่อมาในช่วงทศวรรษที่ 1930-1940 มีการค้นพบว่ากรดซอร์บิกมีคุณสมบัติต้านเชื้อจุลินทรีย์ จึงมีการนำมาซื้อขายในเวลาต่อมา จนถึงทศวรรษที่ 1980 มีการใช้กรดซอร์บิกในการยับยั้งเชื้อ Clostridium botulinum ในเนื้อสัตว์แทนไนเตรต ซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง
คุณสมบัติและการใช้
กรดซอร์บิกมีค่า pKa เท่ากับ 4.76 มีคุณสมบัติต้านเชื้อจุลินทรีย์ จึงนิยมใช้เป็นวัตถุกันเสียในอาหาร โดยใช้ในรูปของเกลือ เพราะละลายน้ำได้ดีกว่า เนื่องจากค่า pH ที่เหมาะสำหรับการต้านจุลินทรีย์คือ ต่ำกว่า pH 6.5 จึงมีการใช้กรดซอร์บิกที่ความเข้มข้น 0.025% ถึง 0.10%
กรดซอร์บิกมีเลขอี:
นอกจากนี้ ยังมีการใช้กรดซอร์บิกในอุตสาหกรรมยาง และเป็นสารมัธยันตร์ในการผลิตพลาสติกและสารหล่อลื่น
ความปลอดภัย
กรดซอร์บิกมีค่า LD50 ระหว่าง 10-7.4 กรัม/กิโลกรัม ซึ่งถือว่าสูง กรดซอร์บิกเป็นสารที่ไม่เสถียรและสลายตัวในดินได้เร็ว อย่างไรก็ตาม กรดซอร์บิกถือเป็นสารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
Aleurodamaeidae
Aleurodamaeidae เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Sarcoptiformes.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ชอปปิง
ชอปปิง (shopping) เป็นกิจกรรมที่ลูกค้าเรียกดูสินค้าหรือบริการที่มีอยู่ซึ่งนำเสนอโดยผู้ค้าปลีกหนึ่งรายขึ้นไป ด้วยความตั้งใจที่เป็นไปได้ที่จะซื้อตัวเลือกที่เหมาะสม การจัดกลุ่มของประเภทนักชอปได้รับการให้รายละเอียดโดยนักวิชาการ ซึ่งระบุนักชอปกลุ่มหนึ่งว่าเป็นนักชอปเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจ กล่าวคือ ผู้ที่ชื่นชอบการชอปปิ้งและมองว่าเป็นกิจกรรมเวลาว่าง
ส่วนการซื้อของออนไลน์ได้กลายเป็นผู้พลิกโฉมอุตสาหกรรมการค้าปลีกครั้งใหญ่ เนื่องจากปัจจุบันผู้บริโภคสามารถค้นหาข้อมูลผลิตภัณฑ์และสั่งซื้อผลิตภัณฑ์ในภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งผู้ค้าปลีกออนไลน์ส่งสินค้าโดยตรงไปยังบ้าน, ที่ทำงานของผู้บริโภค หรือทุกที่ที่พวกเขาต้องการ อนึ่ง การขายระหว่างเจ้าของธุรกิจสู่ผู้บริโภคทำให้ผู้บริโภคสามารถเลือกผลิตภัณฑ์ใด ๆ ทางออนไลน์จากเว็บไซต์ของผู้ค้าปลีกได้ง่าย และทำให้มีการจัดส่งค่อนข้างรวดเร็ว ตลอดจนเมื่อใช้วิธีการซื้อของออนไลน์ ผู้บริโภคไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานโดยไปที่ร้านค้าทางกายภาพ ซึ่งวิธีนี้ช่วยประหยัดเวลาและค่าใช้จ่ายในการเดินทาง โดยผู้ค้าปลีกหรือร้านค้าเป็นธุรกิจที่นำเสนอสินค้าที่ได้รับการคัดสรรและเสนอเพื่อแลกเปลี่ยนหรือขายให้แก่ลูกค้าด้วยเงินหรือสินค้าอื่น ๆ
ทั้งนี้ ประสบการณ์ชอปปิงของนักชอปอาจแตกต่างกันไป โดยจะพิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น วิธีปฏิบัติต่อลูกค้า, ความสะดวก, ประเภทของสินค้าที่ซื้อ และอารมณ์
พ.ศ. 826
พุทธศักราช 826 ใกล้เคียงกับ
ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 : เนเจอร์สปิริต
ดิจิมอนเพนดูลั่ม 1 : เนเจอร์สปิริต (Digimon Pendulum 1 : Nature Spirit) เป็นของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผลิตโดยบริษัทบันได เป็นรุ่นแรกที่ถูกพัฒนาต่อจากดิจิตอลมอนสเตอร์เวอร์ชัน 1-5 ซึ่งรวมดิจิม่อนประเภทธรรมชาติเข้าไว้ด้วยกัน เช่น แมลง ต้นไม้ ภูต สิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับธรรมชาติ และมักเรียกกันติดปากว่า ดิจิม่อนเวอร์6 ซึ่งชื่อที่ถูกต้องคือ เพนดูลั่ม1 หรือ พี1
ซาแมนธา!
ซาแมนธา! (Samantha!) คือซีรีส์คอมมิดี้เน็ตฟลิกซ์ในอนาคต เป็นชุดแรกของภาพยนตร์คอมเมดี้ของบราซิลที่ผลิตโดยเน็ตฟลิกซ์และคนที่สามโตมาจากที่นั่นใน บราซิล หลังจาก 3% และ คนกลไกของมัน
คันนะ นากามูระ
คันนะ นากามูระ (, 26 ตุลาคม – ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดโอซากะ สังกัด Rush Style
เร็ว..แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว
เร็ว...แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว (The Fast and the Furious: Tokyo Drift) เป็นภาพยนตร์แนวโลดโผน กำกับโดย จัสติน ลิน และเขียนบทโดย คริส มอแกน ภาพยนตร์เป็นภาคต่อยืนเดี่ยวของ เร็ว..แรงทะลุนรก (2001) และ เร็วคูณ 2 ดับเบิ้ลแรงท้านรก (2003) และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในแฟรนไชส์ เร็ว...แรงทะลุนรก แสดงนำโดย ลูคัส แบล็ค, บาว วาว, นาตาลี เคลลี, ซุง กังและไบรอัน ที ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวของ ฌอน บอสเวลล์ (แบล็ค) นักเรียนโรงเรียนมัธยมผู้ชื่นชอบรถยนต์ เขาถูกส่งตัวไป โตเกียว เพื่ออาศัยร่วมกับพ่อที่เหินห่างและพบกับ ฮาน ลู ฌอนได้พบกับสิ่งที่ปลอบใจเขาในชุมชนดริฟต์ของเมือง
ภาพยนตร์เรื่องที่สามได้รับการยืนยันในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 โดย จัสติน ลิน ได้รับเลือกให้เป็นผู้กำกับ และคริส มอแกน ได้รับการว่าจ้างจากการออดิชันในเวลาต่อมา ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่เริ่มต้นการทำงานร่วมกันอย่างยาวนานของในแฟรนไชส์ของ ลิน, มอแกนและไบรอัน ไทเลอร์ ผู้แต่งดนตรีประกอบ ภาพยนตร์เน้นที่วัฒนธรรมรถยนต์และการแข่งรถบนท้องถนน หลังไม่สามารถนำนักแสดงดั้งเดิมกลับมาได้ การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนสิงหาคมจนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 โดยถ่ายทำที่ ลอสแอนเจลิสและโตเกียว ทำให้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในแฟรนไชส์ที่ถ่ายทำในต่างประเทศ
เร็ว...แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว ฉายเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย โดยชมในเรื่องฉากขับรถ แต่ติในเรื่องของบทภาพยนตร์และการแสดงของนักแสดง ภาพยนตร์ทำเงิน 159 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินต่ำที่สุดในแฟรนไชส์ ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องระหว่าง เร็ว...แรงทะลุนรก 6 และ เร็ว...แรงทะลุนรก 7
เรื่องย่อ
ขอต้อนรับสู่ยุคของพวกวัยรุ่นนอกคอกที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกของการซิ่งบนถนนหลวง เป็นการรุกเข้าสู่โลกแห่งการซิ่งรถที่ถูกปิดซ่อนไว้ของนครโตเกียว ที่ซึ่งเทรนด์ล่าสุดที่ถือกำเนิดจากญี่ปุ่นกำลังเข้าครอบงำโลก นั่นคือการซิ่งที่เรียกว่า "ดริฟต์"
แผลเปื่อย
แผลเปื่อย (ulcer) หรือแผล เป็นรอยโรคบนผิวหนังหรือเยื่อเมือก ร่วมกับมีการขาดตอนหรือการสลายของเนื้อเยื่อ แผลเปื่อยอาจส่งผลให้เสียชั้นหนังกำพร้าทั้งหมด และบ่อยครั้งรวมถึงหนังแท้บางส่วน หรือแม้กระทั่งไขมันใต้หนัง แผลเปื่อยพบมากที่สุดที่ผิวหนังของรยางค์ล่างและในทางเดินอาหาร แผลเปื่อยที่ปรากฏบนผิวหนังมักเห็นเป็นเนื้อเยื่ออักเสบที่มีบริเวณผิวหนังแดง แผลเปื่อยผิวหนังมักเห็นได้ในกรณีการสัมผัสความร้อนหรือความเย็น การระคายเคืองหรือมีปัญหาต่อการไหลเวียนโลหิต แผลเปื่อยยังอาจเกิดจากการขาดการเคลื่อนไหว ซึ่งทำให้มีแรงกดต่อเนื้อเยื่อเป็นเวลานาน ความเครียดในระบบไหลเวียนโลหิตนี้ถูกแปลงเป็นแผลเปื่อยผิวหนัง ซึ่งทั่วไปเรียก แผลกดทับ แผลเปื่อยมักมีการติดเชื้อและเกิดหนอง
เร็ว..แรงทะลุนรก ซิ่งแหกพิกัดโตเกียว
เรื่องย่อ
รถแรง หญิงงามสุดเซ็กซี่ในเขตแดนต้องห้าม และการซิ่งดริฟต์ที่กลายเป็นหัวใจของส่วนผสมอันลงตัวนี้ สไตล์การซิ่งที่สุดโดดเด่นของญี่ปุ่นได้สร้างนักซิ่งรูปแบบใหม่ที่ต้องใช้เทคนิคผสมผสานไปกับความเร็วแบบท้าความตาย ที่ซึ่งการควบคุมในโลกที่ไม่มีสิ่งใดควบคุมได้คือสิ่งสำคัญยิ่งกว่าการเข้าเส้นชัย
ถึงแม้การออกไปซิ่งรถตามถนนหลวงจะเป็นหนทางหลบหนีให้พ้นจากบ้านที่ไร้ความสุขและโลกอันสุดฉาบฉวยรอบๆ ตัวสำหรับหนุ่มน้อยนอกคอกที่ชื่อ ฌอน บอสเวลล์ (ลูคัส แบล็ค) แต่การเข้าไปเกี่ยวข้องกับการซิ่งทำให้เขาไม่เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าเจ้าหน้าที่บ้านเมือง หลังจากอุบัติเหตุครั้งล่าสุด และเพื่อหลีกเลี่ยงการต้องไปกินข้าวแดงในคุก เพราะข้อหาเดิมๆคือ ทำลายทรัพย์สินโดยเจตนา แถมยังเป็นเยาวชนอยู่ ฌอนจึงถูกส่งตัวไปให้อยู่กับพ่อที่ห่างเหินของเขาที่เป็นทหารประจำการอยู่ในโตเกียว
บัดนี้ ฌอนที่กลายเป็นไกจิน (พวกคนนอก,คำแสลงของคนญี่ปุ่นมักเรียกพวกฝรั่งยุโรป หรือคนอเมริกันตาน้ำข้าวอย่างฌอน แปลว่า 'ไอ้หรั่ง' เป็นต้น) อย่างเป็นทางการ รู้สึกว่าเขายิ่งถูกปิดกั้นในดินแดนแห่งขนบธรรมเนียมและความมีศักดิ์ศรีแบบต่างถิ่น แต่หลังจาก ทวิงกี้ (บาว วาว) เพื่อนซี้ชาวอเมริกันของเขา แนะนำให้เขารู้จักกับโลกใต้ดินของการซิ่งดริฟต์ ซึ่งเป็นการสร้างสมดุลระหว่างความเร็วและการเลี้ยวเลื้อยซิ่งไปตามทางโค้งและเส้นทางวกวนที่ทำ ให้หัวใจหยุดเต้นเอาได้ง่ายๆ ฌอนเกิดติดใจและพาตัวเองมาเจอปัญหาอีกเช่นเคย การซิ่งเพื่อความมันแบบเดิมถูกแทนที่ด้วยรูปแบบการซิ่งแบบใหม่ ซึ่งเข้ากันดีทีเดียวกับนิสัยหัวรั้นของฌอน
ครั้งแรกที่ออกไปซิ่ง ฌอนได้เจอกับ ดีเค (ไบรอัน ที) “ราชาแห่งการซิ่งดริฟต์” แชมป์ซิ่งรถที่เกี่ยวพันกับพวกยากูซ่า แก๊งค์มาเฟียญี่ปุ่นโดยไม่รู้ตัว ความพ่ายแพ้ของฌอนมาพร้อมกับราคาสูงลิ่วเมื่อเขาถูกบังคับให้ต้องทำงานใช้หนี้ภายใต้การดูแลของ ฮาน (ซ็อง คัง) ในไม่ช้า ฮานต้อนรับฌอนเข้าสู่ครอบครัวของเขาและแนะนำให้ฌอนได้รู้จักกับกฎในการดริฟต์ของแท้ แต่เดิมพันสำหรับฌอนและการซิ่งของเขายังคงสูงลิ่ว เมื่อพวกเขาเรียนรู้ที่จะยกระดับการซิ่งจนกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง พวกเขาจะต้องขับรถซิ่งที่ผ่านการปรับแต่งไปตามท้องถนนที่เต็มไปด้วยผู้คนใจกลางกรุงโตเกียวด้วยความเร็ว ลัดเลาะเลื้อยไปตามทางโค้งแคบด้วยเสียงขูดขีดของโลหะและกลิ่นยางไหม้ร้อนฉ่า
แต่เมื่อฌอนเกิดตกหลุมรัก นีล่า (นาธาลี เคลลี่) แฟนสาวของดีเค เหตุการณ์สุดระห่ำต่างๆ เริ่มบานปลายจนหยุดไม่อยู่ กระตุ้นอารมณ์จนถึงจุดไคลแม็กซ์ด้วยการเผชิญหน้าที่มีเดิมพันสูงลิ่วกับศัตรู บทลงโทษสำหรับผู้พ่ายแพ้ คือการโดนเนรเทศไปจากโตเกียวตลอดกาลโดย คามาตะ หัวหน้าแก๊งค์ยากูซ่า ซึ่งมีศักดิ์เป็น ลุงของดีเค (ซันนี่ ชิบะ) ถ้าพวกเขามีชีวิต รอดจากการซิ่งได้ เมื่อศักดิ์ศรีถูกท้าทาย และฝีมือในการซิ่งถูกผลักดันไปถึงขีดสุด โดยมีผู้ชนะเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับตำแหน่งแชมเปี้ยนใน The Fast and the Furious: Tokyo Drift
มาร์กุส อันโตนิอุส
มาร์กุส อันโตนิอุส มาร์กี ฟีลิอุส มาร์กี แนโปส (MARCVS ANTONIVS MARCI FILIVS MARCI NEPOS, M·ANTONIVS·M·F·M·N; 14 มกราคม 83 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 1 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช) หรือที่เรียกทั่วไปว่า มาร์ก แอนโทนี (Mark Antony) เป็นนักการเมืองและแม่ทัพของสาธารณรัฐโรมัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารและผู้ปกครอง เขาเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญและเพื่อนผู้ภักดีของลูกพี่ลูกน้องของมารดา จูเลียส ซีซาร์ หลังการลอบสังหารซีซาร์ แอนโทนีตั้งพันธมิตรทางการเมืองอย่างเป็นทางการกับอ็อกตาวิอานุส (หรือจักรพรรดิเอากุสตุสในเวลาต่อมา) กับมาร์กุส ไอมิลิอุส แลปิดุส ซึ่งนักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเรียกว่า คณะสามผู้นำที่สอง (Second Triumvirate)
คณะสามผู้นำแตกเมื่อ 33 ปีก่อน ค.ศ. ความไม่ลงรอยระหว่างอ็อกตาวิอานุสกับแอนโทนีปะทุเป็นสงครามกลางเมืองที่เรียกว่า สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน เมื่อ 31 ปีก่อน ค.ศ. แอนโทนีพ่ายแพ้ต่ออ็อกตาวิอานุสในยุทธนาวีที่อักติอูง และในยุทธการสั้น ๆ ที่อเล็กซานเดรีย เขาและชู้รัก คลีโอพัตรา ทำอัตวินิบาตกรรมไม่นานหลังจากนั้น อาชีพและความพ่ายแพ้ของเขาเป็นเหตุการณ์สำคัญในการแปรสภาพของโรมจากสาธารณรัฐเป็นจักรวรรดิ
แหล่งข้อมูลอื่น
-83 -30
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา หรือ หม่อมเจ้าพัฒนา กปิตถา (พ.ศ. 2396 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ และเป็นพระนัดดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พระประวัติ
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2396 เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์
เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระบิดาได้ให้ผนวชเรียนอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร ต่อมาเมื่อเจริญพระชันษาขึ้นได้ทรงลาสิกขามารับราชการในกรมพระอาลักษณ์ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของกรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ พระบิดาของพระองค์ พระองค์ได้รับการไว้วางพระราชหฤทัยจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับใช้อย่างใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท ต่อมาพระองค์ได้นำธิดาคนคือ หม่อมราชวงศ์จิ๋ว กปิตถา ถวายตัวเป็นเจ้าจอมในรัชกาลที่ 5 ซึ่งในเวลาต่อมาเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์จิ๋วได้พระสูติพระราชธิดาพระองค์หนึ่ง แต่สิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา ทั้งนี้เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์จิ๋วยังคงเป็นเจ้าจอมคนโปรดที่ได้รับพระราชทานเรือนเป็นพิเศษในพระบรมมหาราชวัง
หม่อมเจ้าวัฒนา กปิตถา สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2454 พระชันษา 58 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดอินทารามวรวิหาร ในคลองบางกอกใหญ่ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2455
อัลเฮนิส เปเรซ โซโต
อัลเฮนิส เปเรซ โซโต (Algenis Pérez Soto) เป็นนักแสดงชาวโดมินิกัน
ชีวิตวัยเด็ก
โซโตเติบโตในเมืองกิสเกยา ชานเมืองซานเปโดรเดมาโกริส และใฝ่ฝันที่จะเล่นเบสบอลอาชีพ เขาเติบโตขึ้นมาโดยเป็นลูกคนกลางจากลูกชายสามคน ตามมาตรฐานท้องถิ่นครอบครัวของโซโตมีฐานะดี โดยแม่ของเขาทำงานเป็นเลขานุการโรงเรียนมัธยม และพ่อของเขาทำธุรกิจขนาดเล็ก โซโตจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมและเรียนคอมพิวเตอร์ เขาเล่นเบสบอลสมัครเล่นเป็นเวลาสามปีด้วยความหวังว่าจะถูกแมวมองค้นพบ โดยปกติจะเล่นตำแหน่งสต็อปหรือฐานที่สอง นอกจากนี้เขายังทำงานเป็นเสมียนแผนกต้อนรับที่โรงแรมแห่งหนึ่งในซานเปโดร แอนนา โบเดน และ ไรอัน เฟลก ค้นพบโซโตขณะกำลังเล่นเบสบอลกับเพื่อน ๆ และสัมภาษณ์เขาถึงบทบาทที่จะได้รับ เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงประมาณ 500 คนที่ถูกสัมภาษณ์เพื่อรับบทนี้
ถ้ำหลวง
ถ้ำหลวง อาจหมายถึง
ร็อบบี คีน
โรเบิร์ต เดวิด คีน (Robert David Keane) หรือ ร็อบบี คีน (Robbie Keane, เกิดวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 ที่กรุงดับลิน สาธารณรัฐไอร์แลนด์)​ เป็นนักฟุตบอลชาวไอร์แลนด์ ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับสโมสรฟุตบอลมิดเดิลส์เบรอและทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์
โดย ร็อบบี คีน ถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นระดับตำนานของทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ โดยเขาเคยเป็นกัปตันทีมชาติมาอย่างยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 จนกระทั่งประกาศเลิกเล่นทีมชาติในปี ค.ศ. 2016 รวมเป็นระยะเวลาถึง 10 ปีในตำแหน่งกัปตันทีมชาติ และเป็นผู้ที่ลงสนามให้ทีมชาติมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งที่ 146 นัด รวมทั้งยังถือครองสถิติยิงประตูให้ทีมชาติมากที่สุดที่ 68 ประตู นอกจากนี้เขายังได้รับการบันทึกว่าเป็นนักฟุตบอลชาวไอริช​ที่ยิงประตูในพรีเมียร์ลีก​ได้มากที่สุดเป็นอันดับ 1
เริ่มต้นอาชีพกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ในดิวิชั่น 1 ก่อนย้ายมาคอเวนทรีซิตีในวัย 18 ปี ด้วยค่าตัว 6 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกในพรีเมียร์ลีกของร็อบบี คีน ก่อนยิงไปทั้งสิ้น 12 ประตู หลังจากนั้นย้ายไปอินเตอร์มิลานแต่ไม่ค่อยได้ลงนัก จึงย้ายไปอยู่กับลีดส์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก ซึ่งทำผลงานได้ดีในปีแรก ก่อนตกเป็นตัวสำรองของอลัน สมิธ และ มาร์ก วิดูกา เมื่อตกเป็นตัวสำรอง ร็อบบี คีน ตัดสินใจย้ายมาเล่นให้กับทอตนัมฮอตสเปอร์ ซึ่งคีนเล่นได้อย่างดี ก่อนย้ายไปลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 20 ล้านปอนด์ แต่ไม่สามารถเข้ากับระบบทีมใหม่ได้ จึงย้ายกลับมาสเปอร์
หลังจบฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ฝรั่งเศส ร็อบบี คีน ประกาศเลิกเล่นให้กับทีมชาติ หลังจากเล่นมานานเป็นระยะเวลากว่า 18 ปี โดยเล่นเป็นนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ในนัดที่ไอร์แลนด์เล่นอุ่นเครื่องกับโอมาน
Amerobelbidae
Amerobelbidae เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Sarcoptiformes.
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 – โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 โซนกรุงเทพและปริมณฑล เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกของฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 10 นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกภูมิภาคในปี พ.ศ. 2552
สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน
ฤดูกาล 2561 มี 12 สโมสรเข้าแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล ได้แก่ หมายเหตุ:
ผู้ทำประตูสูงสุด
สถิตินับถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการแข่งขันในโซนกรุงเทพและปริมณฑล
การทำแฮตทริก
ในการแข่งขันไทยลีก 4 โซนกรุงเทพและปริมณฑลมีการทำแฮตทริกเกิดขึ้น 4 ครั้ง ได้แก่
พ.ศ. 829
พุทธศักราช 829 ใกล้เคียงกับ
ฟุตบอลทีมชาติปาเลสไตน์
ในสมัยที่รัฐปาเลสไตน์ยังเป็นดินแดนปาเลสไตน์ในอาณัติที่ปกครองโดยสหราชอาณาจักร สมาคมฟุตบอลปาเลสไตน์ในอาณัติได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1928 ต่อมาดินแดนปาเลสไตน์ได้ประกาศอิสรภาพในปี ค.ศ.1988 และสมาคมฟุตบอลของปาเลสไตน์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของฟีฟ่าและสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (AFC) ในปี ค.ศ. 1998 ภายหลังจากการก่อตั้งองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาทีมชาติปาเลสไตน์ไม่มีการแข่งในบ้าน เนื่องจากปัญหาความขัดแย้งและสงคราม ในบริเวณเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา ซึ่งการแข่งครั้งทั้งหมดจะแข่งในประเทศกาตาร์และประเทศอียิปต์ นอกจากนี้ปัญหาในทีมชาติปาเลสไตน์ที่เกิดขึ้นได้แก่ การห้ามเดินทางออกนอกประเทศของประชาชนปาเลสไตน์ ที่เกิดจากความขัดแย้งกับอิสราเอล รวมถึงการขอวีซ่าในการเข้าประเทศจากทางรัฐบาล
ในปี 2549 ได้มีภาพยนตร์ชื่อ โกลดรีมส์ (Goal Dreams) ถูกสร้างขึ้นเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับทีมชาติปาเลสไตน์ที่พยายามจะผ่านรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2006 และภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกนำมาออกอากาศเป็นสารคดีในช่องสถานีบีบีซี
โดยในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบแรก ทีมชาติปาเลสไตน์ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม D ร่วมกับญี่ปุ่น ,จอร์แดน และอิรัก
สโมสรฟุตบอลราชนาวีในฤดูกาล 2561
สโมสรฟุตบอลราชนาวีในฤดูกาล 2561 เป็นฤดูกาลที่ 4 ของ ราชนาวี ใน ไทยลีก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558.
ภาพรวมสถิติ
{| class="wikitable" style="text-align: center" !rowspan=2|การแข่งขัน !colspan=8|ตารางคะแนน !G !W !D !L !GF !GA !GD !ชนะร้อยละ
! ทั้งหมด
ไดโงะ
ไดโงะ อาจหมายถึง
Autognetidae
Autognetidae เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Sarcoptiformes.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต
ท่าอากาศยานนานาชาติคูเวต (مطار الكويت الدولي, ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเขตผู้ว่าการอัลฟัรวานียะฮ์, ประเทศคูเวต ซึ่งอยู่ห่างจากคูเวตซิตีทางตอนใต้ 15.5 กิโลเมตร (9.6 ไมล์) กินพื้นที่ 37.7 ตารางกิโลเมตร (14.6 ตารางไมล์) โดยทำหน้าที่เป็นฮับหลักสำหรับคูเวตแอร์เวย์และอัลญะซีเราะฮ์แอร์เวย์
ส่วนหนึ่งของโซนสนามบินถูกออกแบบเป็น ฐานทัพอากาศอับดุลลอฮ์ อัลมุบาร็อก โดยมีกองบัญชาการของกองทัพอากาศคูเวต เช่นเดียวกันกับพิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศคูเวต
ในวันที่ 13 มีนาคม ถึง 1 สิงหาคม ค.ศ. 2020 สายการบินทั้งหมดที่มายังท่าอากาศยานนานาชาติต้องถูกยกเลิกจากการระบาดทั่วของโควิด-19
สถิติ
'''ค.ศ. 2015 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020'''
ไช่เอ้อ
ไช่เอ้อ (蔡锷 ค.ศ.1882 - 1916) เจ้าของตำแหน่งและฉายา "จอมพลพิทักษ์ชาติ" (护国大将军) ที่ซุนจงซาน หรือซุนยัดเซ็น นักปฏิวัติผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ชาติจีน ผู้โค่นล้มราชวงศ์ชิง สถาปนาระบอบสาธารณรัฐบนแผ่นดินจีน ตั้งให้แก่เขาเพื่อเป็นเกียรติยศ ในฐานะที่เขาเป็นทัพหน้าของฝ่ายกองทัพปฏิวัติในสงครามพิทักษ์ชาติ (护国战争) เมื่อปี ค.ศ.1915 เพื่อต่อต้านการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นฮ่องเต้ของหยวนซื่อข่าย จนทำให้หยวนซื่อข่ายจำต้องยอมล้มเลิกความคิดที่จะเป็นฮ่องเต้ กลับมาเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนตามเดิมนั้น ความจริงแล้วเดิมทีครอบครัวของเขาปรารถนาจะให้เขาเป็นบัณฑิตสอบจอหงวนเป็นขุนนางของราชวงศ์ชิง แต่แล้วโชคชะตาก็บันดาลให้ไช่เอ้อกลายเป็นจอมพลใหญ่ในกาลภายหลัง
ไช่เอ้อมีชื่อเดิมว่าไช่เกิ่นอิ๋น (蔡艮寅) เกิดที่เมืองเป่าชิ่ง มณฑลหูหนาน (湖南省宝庆府) บิดาของเขาส่งไปเรียนหนังสือในโรงเรียนเอกชนตั้งแต่อายุ 6 ขวบ พออายุได้ 14 ปี ไช่เกิ่นอิ๋นก็สามารถสอบผ่านระดับอำเภอ ได้เป็นบัณฑิตซิ่วไฉตั้งแต่อายุยังน้อย แสดงให้เห็นถึงอัจฉริยภาพของหนุ่มน้อยผู้นี้ว่าจะต้องประสบความสำเร็จในภายหน้าแน่นอน
จุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของไช่เกิ่นอิ๋นเกิดขึ้นในช่วงที่เขาอายุได้ 15-16 ปี เมื่อเขาเดินทางไปยังเมืองฉางซา(长沙) นครหลวงของมณฑลหูหนาน เพื่อเตรียมตัวเข้าสอบจวี่เหริน หรือสอบคัดเลือกระดับมณฑล เวลานั้นไช่เกิ่นอิ๋นไปเจอสำนักสืออู้ (时务学堂) ซึ่งเป็นสำนักศึกษาวิชาการสมัยใหม่ของพวกกลุ่มบัณฑิตหัวก้าวหน้าในเมืองฉางซา ซึ่งมีบัณฑิตหลายคนในสำนักนั้นที่มีชื่อเสียงและกลายเป็นแกนนำสำคัญของการปฏิรูปอู้ซวี หรือการปฏิรูปร้อยวันในเวลาต่อมา เช่นถานซื่อถง (谭嗣同) เหลียงฉี่เชา(梁启超) เป็นต้น ไช่เกิ่นอิ๋นรู้สึกเลื่อมใสในอุดมการณ์ของสำนักสืออู้ที่สนับสนุนให้ปฏิรูปราชสำนักต้าชิงให้ทันสมัยแบบตะวันตกและญี่ปุ่น จึงสมัครเข้าเรียนในสำนักแห่งนี้ด้วย โดยอาจารย์ในสำนักแห่งนี้ที่สอนวิชาความรู้แก่เขาที่สำคัญก็มีเหลียงฉี่เชา กับถังไฉฉาง(唐才常) ไช่เกิ่นอิ๋นจึงได้รับซึมซับแนวคิดทางการเมืองสมัยใหม่ คือระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ(Constitutional Monarchy) จากสำนักแห่งนี้
ต่อมาไช่เกิ่นอิ๋นได้ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยหนานหยาง(南洋公学) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาสมัยใหม่ของเอกชนแห่งแรกๆของจีนที่เซี่ยงไฮ้ ทว่าหลังจากที่เขาเข้าเรียนไม่กี่เดือน ก็ทราบข่าวว่าการปฏิรูปอู้ซวีประสบความล้มเหลวเพราะฮ่องเต้กวงสวี่ผู้นำการปฏิรูปถูกซูสีไทเฮายึดอำนาจคืน เหลียงฉี่เชา อาจารย์ของเขาและเป็นแกนนำการปฏิรูปคนสำคัญลี้ภัยไปญี่ปุ่น ไช่เกิ่นอิ๋นจึงตัดสินใจลาออกจากวิทยาลัยหนานหยางแล้วเดินทางตามอาจารย์ไปที่ญี่ปุ่นด้วย และได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายไดโด (大同高等学校) ที่กรุงโตเกียว ณ ที่นั่น ไช่เกิ่นอิ๋นได้เรียนวิชาปรัชญาการเมืองสมัยใหม่ จนได้เปิดกว้างทางความคิดมากยิ่งขึ้น ต่อมาก็ย้ายไปเรียนต่อที่วิทยาลัยพาณิชยการเอเชียตะวันออก (东亚商业学校) จนกระทั่งในปี ค.ศ.1900 ไช่เกิ่นอิ๋นในวัย 18 ปี ทราบข่าวว่าถังไฉฉางอาจารย์ของเขาวางแผนก่อการเพื่อกำจัดซูสีไทเฮาและพวกอนุรักษ์นิยมในราชสำนักต้าชิง ช่วยฮ่องเต้กวงสวี่ออกจากที่คุมขังในตำหนักอิ๋งไถและถวายพระราชอำนาจคืน ให้พระองค์ชูธงนำการปฏิรูปต้าชิงอีกครั้ง ไช่เกิ่นอิ๋นจึงตัดสินใจเดินทางกลับประเทศจีนเพื่อเข้าร่วมก่อการดังกล่าว แต่สุดท้ายการก่อการก็ล้มเหลว ถังไฉฉางและแกนนำอีกหลายคนถูกจับกุมและถูกประหารชีวิต ไช่เกิ่นอิ๋นต้องลี้ภัยไปญี่ปุ่นอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่อเป็น "ไช่เอ้อ"
การมาญี่ปุ่นเป็นครั้งที่สองนี้ ไช่เกิ่นอิ๋น หรือในชื่อใหม่ของเขาคือไช่เอ้อ ตัดสินใจสมัครเข้าเรียนโรงเรียนเตรียมทหารโตเกียว (东京振武学校) เพื่อเตรียมความพร้อมทั้งร่างกาย จิตใจ และองค์ความรู้สำหรับการสอบเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนนายร้อยทหารบก (陆军士官学校) ของญี่ปุ่น จนกระทั่งไช่เอ้อสามารถสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยทหารบกญี่ปุ่นได้สำเร็จในปี ค.ศ.1903 การตัดสินใจเบนเข็มเปลี่ยนทิศทางชีวิตจากการเป็นบัณฑิตปัญญาชนมาเรียนสายทหารนักรบเต็มตัวของไช่เกิ่นอิ๋น หรือไช่เอ้อ คงมาจากประสบการณ์ความล้มเหลวที่เขาพบเห็นจากอาจารย์ของเขาทั้งเหลียงฉี่เชาและถังไฉฉางที่ต่างเป็นบัณฑิตปัญญาชน ซึ่งไม่อาจนำการปฏิรูปทางการเมืองให้สำเร็จได้ ต้องพ่ายแพ้แก่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมในราชสำนักต้าชิงที่มีกำลังกองทัพในมืออยู่ร่ำไป ไช่เอ้อคงเกิดตาสว่างและเข้าใจว่า การเป็นบัณฑิตปัญญาชนในสภาวการณ์เช่นนี้ คงไม่อาจช่วยเหลือบ้านเมืองให้ก้าวหน้าไปสู่ความทันสมัยได้อย่างแท้จริง มีแต่จะต้องมีกำลังทหารและอาวุธในมือ และมีความสามารถทำการรบเท่านั้น จึงจะนำความเปลี่ยนแปลงสู่ประเทศชาติได้ไช่เอ้อจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกของญี่ปุ่น และเดินทางกลับจีนในปี ค.ศ.1904 และได้เข้ารับราชการในกองทัพบกสมัยใหม่ของต้าชิง โดยเริ่มจากเป็นครูฝึกทหารในโรงเรียนทหารสมัยใหม่ของต้าชิงประจำมณฑลต่างๆ จนกระทั่งถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ.1911 ไช่เอ้อได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บังคับกองพันที่ 37 กรมทหารบกที่ 19 (陆军第19镇第37协协统) ประจำมณฑลยูนนาน ไม่กี่เดือนต่อมา คือวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกันนั้น เกิดการลุกฮือที่อู่ชาง (武昌起义) โดยพวกทหารในกองพันทหารช่างของกองทัพบกต้าชิงประจำมณฑลหูเป่ย อันเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติซินไฮ่ล้มล้างราชวงศ์ชิง ไช่เอ้อรอคอยโอกาสนี้มานานแล้ว จึงวางแผนร่วมกับนายทหารหัวก้าวหน้าในกองทัพที่ยูนนานทั้งหลี่เกินหยวน(李根源) กับถังจี้เหยา(唐繼堯) จนนำมาสู่ "การลุกฮือฉงจิ่ว" (重九起义) ในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ.1911 หลังการลุกฮือที่อู่ชาง 20 วัน ปฏิบัติการครั้งนี้ ไช่เอ้อสามารถจับตัวหลี่จิงซี(李经羲) ผู้ว่าราชการมณฑลยูนนานและกุ้ยโจวของต้าชิง หลานชายของหลี่หงจาง อำมาตย์คนสำคัญของราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ และประกาศปลดปล่อยมณฑลยูนนานจากการปกครองของต้าชิง จนกระทั่งเมื่อฮ่องเต้เซวียนถ่ง หรือปูยี ประกาศสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ.1912 สิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงโดยสมบูรณ์แล้ว ไช่เอ้อจึงได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลสาธารณรัฐให้เป็น "ข้าหลวงใหญ่มณฑลยูนนาน" (云南省都督) มีอำนาจทั้งการปกครองและการทหารทั้งหมดในเขตมณฑลยูนนาน
ในปี ค.ศ.1912 ซุนเหวิน (孙文) หรือซุนยัดเซ็น ได้สละตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราวแห่งสาธารณรัฐจีน (中华民国) เพื่อเปิดทางให้หยวนซื่อข่าย (袁世凯) เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีน (中华民国大总统) ตามที่เคยได้ตกลงกันไว้ หยวนซื่อข่ายจึงตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐขึ้นที่กรุงปักกิ่ง ประวัติศาสตร์ขนานนามรัฐบาลสาธารณรัฐจีนของหยวนซื่อข่ายว่า "รัฐบาลเป่ยหยาง" (北洋政府) ในปี ค.ศ.1913 ไช่เอ้อถูกหยวนซื่อข่ายเชิญจากมณฑลยูนนานมาที่ปักกิ่ง แล้วแต่งตั้งให้เขาเป็นรองเจ้ากรมสัสดีทหารบก (陸軍部编译处副总裁) ต่อมาหยวนซื่อข่ายยังได้แต่งตั้งให้เขาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติ (政会議議員) สมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (参政院) เสนาธิการประจำกองบัญชาการทหารสูงสุด (陸海軍大元帥統率办事处办事員) รวมทั้งยังได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ(全国经界局督办) อีกด้วย
ต่อมาในปี ค.ศ.1915 หยวนซื่อข่ายได้ทรยศต่อการปฏิวัติและประชาชนจีนด้วยการสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ(ฮ่องเต้)หงเสี้ยน (洪宪帝) ฟื้นฟูระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ขึ้นมาบนแผ่นดินจีนอีกครั้ง แม้จอมพลไช่เอ้อจะได้รับลาภยศสรรเสริญจากหยวนซื่อข่ายมากมายเพียงใด แต่เขาก็ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการคิดล้มล้างสาธารณรัฐจีน สถาปนาระบอบฮ่องเต้อีกครั้งของหยวนซื่อข่าย ไช่เอ้อจึงตัดสินใจวางแผนหนีออกจากปักกิ่งกลับไปยังมณฑลยูนนานเพื่อไปรวบรวมทหารเก่าของเขา จัดตั้งกองทัพต่อสู้กับกองทัพของรัฐบาลเป่ยหยางของหยวนซื่อข่าย (เรื่องราวการหลบหนีจากปักกิ่งของไช่เอ้อนี้ ได้เกิดเป็นตำนานเล่าขานกันว่า มีหญิงงามเมือง (นางคณิกา) สาวผู้เลื่องชื่อของปักกิ่งในสมัยนั้นนามว่าเสี่ยวเฟิ่งเซียน (小凤仙) เป็นผู้ช่วยเหลือให้ไช่เอ้อสามารถหนีออกจากปักกิ่งได้) ชัยชนะอย่างต่อเนื่องของจอมพลไช่เอ้อ ทำให้บรรดาขุนศึกมณฑลต่างๆ พากันลุกฮือเรียกร้องให้หยวนซื่อข่ายสละราชสมบัติ หยวนซื่อข่ายไม่มีทางเลือก จำต้องยอมสละราชย์ ยุบเลิกระบอบกษัตริย์ กลับมาเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐจีนตามเดิม ประวัติศาสตร์จีนขนานนามสงครามระหว่างจอมพลไช่เอ้อกับหยวนซื่อข่ายในครั้งนี้ว่า "สงครามพิทักษ์ชาติ" (护国战争) แต่น่าเสียดายที่หลังจากรบชนะหยวนซื่อข่ายไม่นานนัก อาการป่วยวัณโรคของจอมพลไช่เอ้อก็กำเริบหนักจนต้องไปพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยคิวชู (九州大學) เมืองฟุกุโอกะ (福冈县) ประเทศญี่ปุ่น กระทั่งถึงแก่อนิจกรรมที่นั่น ด้วยวัยเพียง 34 ปีเท่านั้น
พ.ศ. 830
พุทธศักราช 830 ใกล้เคียงกับ