cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ต้วน ซู่เหลียน
ต้วน ซู่เหลียน (段素廉) เป็จักรพรรดิที่ 7 แห่งอาณาจักรต้าหลี่ เป็นพระโอรสของต้วน ซู่อิง ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1552–1565 (ค.ศ. 1009–1022)
อ้างอิง
1022
Drosanthemopsis
Drosanthemopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Aizoaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือสาธารณรัฐแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โกลดี
โกลด์ดี  (Goldie) ชื่อจริง คลิฟฟอร์ด โจเซฟ ไพรซ์ (Clifford Joseph Price) เกิดเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และ นักแสดง จาก สตาฟฟอร์ดไชร์ ประเทศอังกฤษ โดยจะเป็นดนตรีแนว จังเกิล และ ดรัมแอนด์เบส เป็นต้น
ชะเอม แก้วคล้าย
นายชะเอม แก้วคล้าย (20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485) เกิดที่บ้านหารเทา อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจารึกอักษรโบราณ ภาษาไทย ภาษาบาลีสันสกฤต และพุทธศาสนา มีผลงานการอ่านและแปลจารึกที่พบในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก รวมทั้งการแปลคัมภีร์พุทธศาสนาจากภาษาสันสกฤต ปัจจุบันเป็นข้าราชการบำนาญ แต่ยังมีผลงานด้านภาษาและจารึกอย่างต่อเนื่อง
การศึกษา
นายชะเอม แก้วคล้าย เข้าศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านหารเทา ตำบลหารเทา อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง จนจบหลักสูตรเมื่อ พ.ศ.2499 จากนั้นได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดคูหาสวรรค์ อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง และศึกษาจนจบหลักสูตรนักธรรมชั้นเอก เมื่อ พ.ศ. 2501
หลังจากนั้นเมื่อ พ.ศ.2508 ได้ศึกษาภาษาบาลี จนจบระดับเปรียญธรรม 6 ประโยค ที่วัดคูหาสวรรค์ ในจังหวัดพัทลุง แล้วได้เดินทางเข้าศึกษาที่มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จนจบระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เมื่อ พ.ศ. 2512
ขณะครองสมณเพศ ท่านได้ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา จนได้รับปริญญาพุทธศาสตรบัณฑิต สาขาปรัชญาศาสนา มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2516 แล้วเดินทางไปศึกษาต่อระดับมหาบัณฑิต สาขาภาษาสันสกฤตและจารึก ที่มหาวิทยาลัยบาโรดา ประเทศอินเดีย จนจบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2520
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)
ประวัติ
พระยาศราภัยพิพัฒ มีชื่อจริงว่า เลื่อน ศราภัยวานิช สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญรุ่นเดียวกับพระยาอนุมานราชธน และไปศึกษาต่อด้านสื่อสารมวลชน จาก School of Journalism เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย สมรสกับ หม่อมหลวงฉลอง ศราภัยวานิช
ก่อนปฏิวัติสยาม
พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับราชการเป็นนายเวรวิเศษ เลขาประจำตัวของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงทหารเรือ ตำแหน่งสุดท้ายเป็นเจ้ากรมเสมียนตรา และปลัดทูลฉลอง กระทรวงกลาโหม  ถูกปลดออกจากราชการหลังการปฏิวัติ พ.ศ. 2475 พร้อมกับทำงานด้านหนังสือพิมพ์กรุงเทพเดลิเมล์ ไปพร้อมกับนายหลุย คีรีวัต นายสอ เศรษฐบุตร เป็นต้น
ชะเอม แก้วคล้าย
การทำงาน
ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ นายชะเอม แก้วคล้ายได้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยดีจนได้รับการยกย่อง และได้รับเกียรติบัตรข้าราชการดีเด่น ของกรมศิลปากร และของกระทรวงศึกษาธิการ มาเป็นระยะ ตั้งแต่ พ.ศ.2526 รวมทั้งสิ้นถึง 7 ครั้ง และได้รับเกียรติบัตรข้าราชการตัวอย่างของกระทรวงศึกษาธิการสองปีซ้อน (พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2532) ทั้งนี้ได้เกษียณอายุราชการ เมื่อ พ.ศ. 2545 ขณะดำรงตำแหน่งนักอักษรศาสตร์ 9 (ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาโบราณ) กรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรม
ผลงาน
นายชะเอม แก้วคล้าย เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถในการอ่านและแปลจารึก และวิชาการทางพระพุทธศาสนาเป็นดี สามารถวิเคราะห์ข้อความจารึกอย่างมีเหตุผล รวมทั้งสามารถสื่อความหมายด้วยการเขียนบทความ หนังสือ และบรรยายให้เข้าใจได้ง่าย โดยมีผลงานทั้งบทความ และหนังสือ เป็นจำนวนมาก
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)
หลังปฏิวัติสยาม
หลังจากนั้นจึงถูกส่งไปจำคุกในฐานะนักโทษการเมือง ที่เกาะตะรุเตา พร้อมกับนักโทษคนสำคัญอีกหลายคน จนกระทั่งในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เวลาประมาณ 20.00 น. พระยาศราภัยพิพัฒ พร้อมกับเพื่อนนักโทษอีก 4 คน คือ พระยาสุรพันธ์เสนี ขุนอัศนีรัถการ นายหลุย คีรีวัต และนายแฉล้ม เลี่ยมเพ็ชรรัตน์ ได้หลบหนีจากที่คุมขังเกาะตะรุเตาในคืนเดือนหงาย พร้อมกับพกมีดชายธงคนละเล่ม ซ่อนตัวในแหเรือตังเก ไปยังเกาะลังกาวีของมาเลเซีย พร้อมกับได้ขอลี้ภัยการเมือง ณ ที่ประเทศมาเลเซีย ซึ่งขณะนั้นยังเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรอยู่ ซึ่งทั้งหมดได้สาบานกันว่าจะสู้ตายหากถูกจับได้
บุตรชายของพระยาศราภัยพิพัฒ ชื่อ เลอพงษ์ ศราภัยวานิช เป็นนิสิตคณะแพทย์ศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เดินทางไปเยี่ยมบิดาระหว่างปิดภาคเรียน และเขียนบทความชื่อ "เยี่ยมพ่อ" ตีพิมพ์ในวารสารของมหาวิทยาลัย เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2484 ได้ถูกคำสั่งของ พันเอกประยูร ภมรมนตรี รองอธิการบดีมหาวิทยาลัย ให้คัดชื่อออกจากการเป็นนักศึกษา
ชะเอม แก้วคล้าย
บทความ
นายชะเอม แก้วคล้าย ได้อ่านและแปลจารึกที่พบในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่ได้เขียนบทความ หรือรายงานเกี่ยวกับการอ่านและแปลจารึกเหล่านี้ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารศิลปากร ของกรมศิลปากร นับตั้งแต่ พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา เช่น บทความเรื่อง "จารึกหุบเขาช่องคอย" ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2523 "จารึกวัดสุปัฏนาราม" เมื่อ พ.ศ.2524 โดยมีบทความทั้งสิ้นมากกว่าสามร้อยบทความ
พระยาศราภัยพิพัฒ (เลื่อน ศราภัยวานิช)
หลังปฏิวัติสยาม
ในบั้นปลายชีวิต พระยาศราภัยพิพัฒ ได้รับเชิญให้เขียนบทวิเคราะห์การเมือง ในหนังสือพิมพ์ "ปิยมิตร" เป็นครั้งคราว ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2503 ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้เขียนพาดพิงถึงเรือนจำลาดยาว ว่าเป็น "สถานที่ราชการที่ไม่มีวันเดือนปี" (หมายความว่า มีนักโทษการเมืองที่ถูกคุมขังโดยไม่รู้ว่าจะได้รับการปล่อยตัวเมื่อไร) ทำให้ตำรวจสันติบาลเรียกตัวบรรณาธิการไปสอบสวน พระยาศราภัยพิพัฒจึงได้ประกาศหยุดเขียน จากนั้นไม่นาน เจ้าพนักงานการพิมพ์ก็ได้มีคำสั่งปิดหนังสือพิมพ์ปิยมิตรลง
อนิจกรรม
พระยาศราภัยพิพัฒ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2511 ด้วยโรคหัวใจ อายุ 79 ปี
ชะเอม แก้วคล้าย
บทความ
ผลงานด้านจารึกยังได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือ จารึกในประเทศไทย จัดพิมพ์โดย กรมศิลปากร ซึ่งนับเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่สำคัญด้านภาษาและจารึกในประเทศไทย
นอกจากนี้ยังได้เขียนบทความเกี่ยวกับพุทธศาสนา ตีพิมพ์ในวารสารพุทธธรรม เช่น บทความเรื่อง "พุทธศาสนาในประเทศไทย", "ปฐมเทศนาของพระพุทธสาวก", "พุทธศาสนามหายานในอินเดีย" เป็นต้น
มีเดีย ออฟ มีเดียส์
บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน) หรือในสายธุรกิจโทรทัศน์ในปัจจุบันคือ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด เป็นบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ สื่อบันเทิง สื่อสิ่งพิมพ์ และโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 โดยเริ่มจากการเป็นตัวแทนบริหารการจำหน่ายเวลาโฆษณาให้กับรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ จวบจนปี พ.ศ. 2532 ทางบริษัทฯ ได้ริเริ่มขยายขอบเขตทางธุรกิจยิ่งขึ้น โดยซื้อเวลาจากสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ เพื่อผลิตรายการและจำหน่ายเวลาโฆษณารายการควบคู่กัน แต่ในปัจจุบัน ทางบริษัทฯ เปลี่ยนแปลงการดำเนินธุรกิจเป็นด้านอสังหาริมทรัพย์ โดยเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) (ปัจจุบันกลายเป็นบริษัทลูกในเครือเซ็นทรัลพัฒนา) ในส่วนธุรกิจโทรทัศน์ได้โอนสิทธิ์ให้กับทางบริษัทย่อยคือ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด โดยมี นุติ เขมะโยธิน ทำหน้าที่เป็นกรรมการผู้จัดการ แต่ในปัจจุบันได้เปลี่ยนผู้บริหารเป็น ดร.เยาวลักษณ์ พูลทอง ทำหน้าที่เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ร่วมกับ สุภาพรรณ วิสฤตาภา ทำหน้าที่เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท และ พิไลวรรณ บุญล้น ผู้ช่วยกรรมการผู้อำนวยการฝ่ายรายการและละคร รวมทั้งบริหารงานการดำเนินงานในด้านการผลิตรายการโทรทัศน์จนถึงปัจจุบัน
นาบีล เฟกีร์
นาบีล เฟกีร์ (Nabil Fekir; เกิด 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศสซึ่งปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือกองหน้าให้กับเบติส สโมสรในลาลิกา และทีมชาติฝรั่งเศส
เฟกีร์เป็นผลผลิตจากสถาบันฟุตบอลของออแล็งปิกลียอแน เขาเลื่อนขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในปีถัดมา เขาได้เป็นผู้เล่นตัวจริงให้กับทีม และได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลดาวรุ่งแห่งปีของลีกเอิงในฤดูกาลนั้นด้วย จากนั้นเขาลงเล่นให้กับลียงมากกว่า 150 นัด และได้รับตำแหน่งกัปตันใน ค.ศ. 2017 เชาย้ายร่วมทีมเรอัลเบติส ในลาลีกา ใน ค.ศ. 2019 ด้วยค่าตัว 19 ล้านยูโร และช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ในปี ค.ศ. 2022
เฟกีร์เปิดตัวในฐานะผู้เล่นทีมชาติฝรั่งเศสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ชนะเลิศฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย
เกียรติประวัติ
เรอัลเบติส
ฝรั่งเศส
ส่วนบุคคล
แหล่งข้อมูลอื่น
1996
มีเดีย ออฟ มีเดียส์
ประวัติ
บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (เดิม บริษัท มีเดีย เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด) เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2527 ด้วยทุนจดทะเบียน 200,000 บาท โดยมี ยุวดี บุญครอง เป็นประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นตัวแทนรับขายเวลาโฆษณาในรายการต่าง ๆ ทางโทรทัศน์เรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2532 บริษัทฯ เริ่มซื้อเวลาจากทางสถานีเข้าดำเนินการผลิตรายการและขายโฆษณาเอง โดยเริ่มจากการนำภาพยนตร์ต่างประเทศที่มีคุณภาพเข้ามาออกอากาศในรายการ แผ่นฟิล์มวันศุกร์ ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 เป็นต้นมา บริษัทฯ จึงก้าวเข้าสู่เป็นผู้ผลิตรายการอย่างเต็มรูปแบบด้วยการผลิตรายการโทรทัศน์เอง โดยเริ่มจากรายการเด็ดยอดกีฬามันส์ และรายการเจาะโลกมหัศจรรย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 บริษัทฯ ได้กลายเป็นผู้บุกเบิกรายการภาคเช้า จากการผลิตรายการ บ้านเลขที่ 5 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ซึ่งประสบความสำเร็จจนกลายเป็นต้นแบบของรายการภาคเช้า และได้รับความนิยมจากผู้ชมเป็นอย่างสูงอีกด้วย
บริษัทฯ มีการเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็นระยะ ๆ เพื่อรองรับการขยายตัวทางธุรกิจ และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอนุมัติให้จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 เป็นต้นไป จึงแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ภายใต้ชื่อ "บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)" พร้อมทุนจดทะเบียน 260 ล้านบาท โดยประกอบธุรกิจจำหน่ายเวลาโฆษณาและผลิตรายการโทรทัศน์ ซึ่งในช่วงนั้นรายการโทรทัศน์ที่ผลิตโดยบริษัทฯ ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้ชมทุกเพศทุกวัย ยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของบริษัทฯ คือช่วงปี พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2540 โดยเป็นบริษัทที่มีเวลาออกอากาศทางสถานีฟรีทีวีมากที่สุดต่อสัปดาห์ในช่วงนั้น
ต่อมา เมื่อมีการเข้าร่วมทุนของบริษัท กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัด เปิดโอกาสให้บริษัทมีเวลาเช่าออกอากาศจากสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มากขึ้น ซึ่งมีผลอย่างมากต่อการเพิ่มขึ้นของรายได้ของบริษัทฯ นอกจากนี้ยังช่วยสร้างความแข็งแกร่งให้กับธุรกิจ ซึ่งบริษัทฯ ไม่มีความเสี่ยงจากการขาดสภาพคล่องและความสามารถในการดำรงอยู่ของบริษัทอีกต่อไป แต่บริษัทฯ ยังมีความเสี่ยงในเรื่องการต่อสัญญาเช่า โดยครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา รายการของบริษัทฯ 3 รายการ ไม่ได้รับการต่อสัญญาเช่าเวลาจากสถานีโทรทัศน์ ทำให้มีผลกระทบต่อรายได้โฆษณาของบริษัทฯ เป็นอย่างสูง ดังนั้นในปี พ.ศ. 2548 ทางบริษัทฯ จึงได้ขยายธุรกิจสื่อให้ครอบคลุมสื่อวีซีดี, สื่อสิ่งพิมพ์ และสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม เพื่อขยายฐานรายได้
ในปี พ.ศ. 2549 ทางบริษัทฯ ได้ปรับโครงสร้างการบริหารงาน โดยกลุ่มผู้บริหารระดับสูงชุดใหม่ นำโดย ชาลอต โทณวณิก ในตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ ธงชัย ชั้นเสวิกุล ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เข้ามาบริหารเพื่อกำหนดกลยุทธ์และสร้างผลประกอบการที่ดียิ่งขึ้น โดยพยายามลดต้นทุนการผลิตทุกด้าน รวมทั้งเน้นการผลิตรายการโทรทัศน์ให้กับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เป็นหลัก จนทำให้บางรายการของบริษัทฯ ที่กำลังออกอากาศในสถานีโทรทัศน์ช่องอื่น ๆ ในขณะนั้น ต้องถูกดูแลโดยบริษัทที่ยุวดีได้ตั้งขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท เอเชีย เทเลวิชัน แอนด์ มีเดีย จำกัด
ทั้งนี้ ในปลายปี พ.ศ. 2552 ทางบริษัทฯ ได้โอนขายทรัพย์สินในการดำเนินธุรกิจสื่อทั้งหมดให้แก่ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยที่มีวัตถุประสงค์ที่จะดำเนินการด้านธุรกิจสตูดิโอ โดยได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ โดยมี โยธิน บุญดีเจริญ เข้ามารับช่วงกิจการต่อ ส่วนมีเดีย สตูดิโอ มีชาลอตเป็นประธานบริษัท เพื่อผลิตรายการโทรทัศน์และสื่อต่าง ๆ จากบริษัทเดิมต่อไป โดยมีสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมของตนเองภายใต้ชื่อ ที แชนแนล, มีเดีย แชนแนล, ยู แคมปัส แชนแนล และ มีเดีย บูม อีกด้วย แต่ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ทางบริษัทฯ ได้ยกเลิกสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมที แชนแนล เนื่องจากผลประกอบการที่ผ่านมาไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่วางไว้ และเปลี่ยนมาดำเนินการในรูปแบบการรับจ้างผลิตรายการช่องสถานีลูกทุ่งให้กับทรูวิชั่นส์ โดยยังคงรูปแบบรายการเหมือนสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเดิม ส่งผลให้ในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2553 ชาลอตได้ลาออกจากตำแหน่งประธานของมีเดีย สตูดิโอ และเปลี่ยนชื่อบริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ เป็น บริษัท แกรนด์ คาแนล แลนด์ จำกัด (มหาชน) และเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำเนินธุรกิจเป็นทางอสังหาริมทรัพย์แทน โดยได้โอนสิทธิ์ในการดำเนินธุรกิจในด้านผลิตรายการโทรทัศน์ทั้งหมดจากบริษัทฯ ให้กับบริษัทย่อย คือ มีเดีย สตูดิโอ และยังคงดำเนินธุรกิจด้านสื่อและการผลิตรายการโทรทัศน์มาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน
ผลงาน
ปัจจุบัน มีเดีย สตูดิโอ (หรือในชื่อเดิมคือ มีเดีย ออฟ มีเดียส์) มีรายการโทรทัศน์ที่กำลังออกอากาศอยู่ 5 รายการ เป็นรายการประเภทเกมโชว์, วาไรตี้โชว์ และรายการข่าว ซึ่งออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี ทั้งหมด ทั้งนี้ รายการโทรทัศน์ที่กำลังจะออกอากาศในอนาคตเน้น "ตัวเอน" และรายการโทรทัศน์ที่กำลังออกอากาศอยู่ในปัจจุบันเน้น "ตัวหนา"
ละครยาว
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับ บริษัท มีเดีย ออฟ มีเดียส์ จำกัด (มหาชน)
ผลงานละครโทรทัศน์ทั้งหมดในฐานะผู้จัดละครและผู้กำกับ บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด
ชะเอม แก้วคล้าย
บทความ
นายชะเอม แก้วคล้าย ยังเขียนบทความด้านภาษาและวรรณคดี เช่น “สมาสและสนธิในภาษาไทย” “คุณค่าเอกสารโบราณ” “เกลื้อน ค่านิยมความงาม” และ “ลุงสอนให้กินหวาก” เป็นต้น โดยตีพิมพ์ในเอกสารแจก สนฐ., เอกสารข่าวราชบัณฑิตย์ เป็นต้น
หนังสือ
มีหนังสือที่ตีพิมพ์แล้ว ว่าด้วยจารึกโบราณ และงานแปลคัมภีร์พุทธศาสนามหายาน ดังนี้
นายชะเอม ยังได้รับพระราชทานรางวัลชนะเลิศอันดับ 2 หนังสือสอนพุทธศาสนาแก่เด็ก ที่ราชบัณฑิตยสถานจัดประกวดขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2539 และได้รับรางวัลการใช้ภาษาถิ่นใต้ดีเด่น ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ เมื่อ พ.ศ. 2558
ปัจจุบัน นายชะเอม แก้วคล้าย เป็นข้าราชการบำนาญ แต่ยังคงทำงานด้านการแปลคัมภีร์พุทธศาสนามหายาน (ภาษาสันสกฤต) และเป็นอาจารย์พิเศษสอนภาษาบาลีสันสกฤต แก่นักศึกษาในมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, อาจารย์พิเศษหลักสูตรแพทย์แผนไทยประยุกต์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล, รวมทั้งเป็นกรรมการตรวจแบบเรียนเอกชน วิชาภาษาไทยของ สพฐ., กรรมการพิจารณาตัดสินการประกวดหนังสือสารคดีดีเด่นแห่งชาติ, กรรมการวิชาการผู้ทรงคุณวุฒิของราชบัณฑิตยสถาน และกรรมการผลิตตำรามหายานของคณะสงฆ์จีนนิยาย วัดโพธิ์แมนคุณาราม
ให้มันแล้วไป
ให้มันแล้วไป คือชื่ออัลบั้มเพลงชุดแรกของ อิทธิ พลางกูร อดีตมือกีตาร์วง "The Bless" และนักดนตรีบันทึกเสียงคุ้นชื่อของไทยออกวางจำหน่ายเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 กับบริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป ในแนวเพลงป็อปร็อกโดยชุดนี้ถือเป็นการพลิกโฉมหน้าครั้งสำคัญของบริษัท เช่น โลโก้บริษัทที่ปรากฏบนปกเทปและอัลบั้มเพลงร็อกชุดแรกอย่างจริงจังทำให้ชุดนี้เป็นอัลบั้มยอดนิยมแห่งปีและตัวศิลปินก็ได้เป็นศิลปินยอดนิยมอย่างรวดเร็วด้วยยอดขายในท้ายที่สุดกว่า 700,000 ตลับมีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ให้มันแล้วไป, ยังจำไว้ และ เก็บตะวัน จากการแต่งของธนพล อินทฤทธิ์ ซึ่งกลายเป็นเพลงยอดนิยมและเป็นเสมือนเพลงสัญลักษณ์ประจำตัวของอิทธิไปแล้ว
รางวัล
เพลง ให้มันแล้วไป ติดอันดับเดือนตุลาคม - ธันวาคม 2531 และติด 1 ใน 10 อันดับเพลงยอดนิยมในรอบปี
เพลง ยังจำไว้ ติดอันดับเดือนพฤศจิกายน 2531 - มกราคม 2532
การนำไปร้องต่อในภายหลัง
ในอัลบั้ม ให้มันแล้วไป มีเพลงที่มีศิลปินนักร้องคนอื่นๆ ทั้งในค่ายอาร์เอสและค่ายต่างๆ นำไปร้องต่อในสตูดิโออัลบั้มอยู่หลายเพลง เช่น
สภาตุลาการ
สภาตุลาการ (Judicial Yuan; ) เป็นหนึ่งในฝ่ายทั้ง 5 ของรัฐบาล และเป็นองค์กรสูงสุดในฝ่ายตุลาการแห่งสาธารณรัฐจีน
รัฐธรรมนูญ มาตรา 77 และมาตรา 78, บทบัญญัติเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ (Additional Articles of the Constitution) มาตรา 5, กับทั้งรัฐบัญญัติระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่น (Local Government Systems Act) มาตรา 30 มาตรา 43 และมาตรา 75 ระบุว่า สภามีอำนาจตีความรัฐธรรมนูญและสร้างเอกภาพให้แก่การตีความกฎหมายและกฎ ดำเนินคดีแก่ประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดี ยุบพรรคการเมืองซึ่งฝ่าฝืนรัฐธรรมนูญ ชำระคดีแพ่ง คดีอาญา คดีปกครอง และคดีดำเนินมาตรการทางวินัยแก่ข้าราชการ และวินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือชอบด้วยกฎหมายของข้อบัญญัติท้องถิ่นและกิจการอื่น ๆ
ฟอร์จูเน็ตซัน
"ฟอร์จูเน็ตซัน" (Fortunate Son, ท. บุตรผู้โชคดี) เป็นเพลงโดยวงดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน ครีเดนซ์เคลียร์วอเตอร์รีไววัล (Creedence Clearwater Revival) ซึ่งเผยแพร่ทางสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สี่ของวง ชื่อ วิลลีแอนด์เดอะพัวร์บอยส์ (Willy and the Poor Boys) ก่อนหน้านี้มีการเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลคู่กับ "ดาวน์ออนเดอะคอร์เนอร์" (Down on the Corner) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 ไม่นานเพลงนี้ก็กลายเป็นเพลงประจำขบวนการต่อต้านสงคราม เป็นสัญลักษณ์การแสดงออกของการคัดค้านการเกี่ยวข้องทางทหารของสหรัฐในสงครามเวียดนามและความเป็นเอกภาพกับทหารที่รบอยู่ในสงคราม เพลงนี้ใช้อย่างกว้างขวางในการพรรณนาสงครามเวียดนามและขบวนการต่อต้านสงครามในวัฒนธรรมป็อป
คริปเทเนอร์แอลอี
การทำงานของ Cyptainer LE
Cyptainer LE จะสร้างไดรว์จำลองเหมือนกับ drive C: หรือ D:ในคอมพิวเตอร์ขึ้นเพื่อใช้เก็บข้อมูลต่างๆ วิธีการเข้าถึงข้อมูลนี้คือใส่ password ที่กำหนดไว้ สามารถลาก file ใส่ในไดวร์จำลองได้ ข้อมูลจะถูกเข้ารหัสอัตโนมัติ เมื่อเลิกใช้งานโปรแกรมนี้ ไดรว์จำลองจะหายไป ถ้าผู้ใช้คนอื่นเข้าใช้งาน จะไม่สามารถเห็นไดรว์นี้ได้ สามารถสร้างไดวร์ได้อย่างไม่จำกัด
ตูโปเลฟ ตู-144
ตูโปเลฟ ตู-144 (Tupolev Tu-144) เป็นเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เครื่องต้นแบบ ตู-144 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1968 และปรากฏต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก ที่อากาศยานเชเรเม็ทเยโวในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 ในงานแสดงการบินที่ปารีสในปี ค.ศ. 1973 ตู-144 หมายเลข 2 ซึ่งเป็นเครื่องบินต้นแบบนั้นได้เกิดระเบิดต่อหน้าผู้ชมกว่า 30,000 คน ทำให้การพัฒนาช้าลงไปอีกหลายปี ตู-144 เริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 และมีคู่แข่งขันอย่างเจ๊ตโดยสารคองคอร์ด ซึ่ง ตู-144 มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าและเร็วกว่าคองคอร์ด ออกบินเป็นครั้งแรกก่อนคองคอร์ด 2 เดือน แต่รับผู้โดยสารช้ากว่าคองคอร์ต 21 เดือน
ตู-144 ต้องใช้ร่มชูชีพช่วยลดความเร็วในการลงจอด
ทร็อลล์
ต่อมา ในคติชาวบ้านสแกนดิเนเวีย ทร็อลล์เป็นสิ่งแยกต่างหาก ซึ่งอาศัยอยู่ไกลจากที่มนุษย์อาศัย และไม่เข้ารีตศาสนาคริสต์ และถือว่าเป็นอันตรายต่อมนุษย์ ลักษณะของทร็อลล์แตกต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับภูมิภาคซึ่งนิยายนั้นกำเนิด อาจอัปลักษณ์และโง่หรือดูและประพฤติเหมือนมนุษย์ทุกประการ โดยไม่มีลักษณะวิลักษณ์เฉพาะเกี่ยวกับพวกมัน
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี (Doraemon television series) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น เริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นช่วงระหว่างวันที่ 1 เมษายน ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2516 ทางนิปปอนเทเลวิชัน แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักนัก จนต่อมาปี พ.ศ. 2522 ทีวีอาซาฮีทำให้การ์ตูนทีวีนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ออกอากาศไปทั้งหมด 1,049 ตอน ออกฉายตอนสุดท้ายเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นมีการสร้างการ์ตูนทีวีชุดนี้เพิ่มเติมโดยมีทีมนักพากย์ชุดใหม่ เพื่อเป็นการฉลองการครบรอบของโดราเอมอนเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2548 สำหรับประเทศไทยเริ่มออกกาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.ด็อกเตอร์ปีน่า เจ้าของดูเลี้ยงสัตว์
ทร็อลล์
ศัพทมูลวิทยา
รูปกริยา troll และ tröll ในภาษานอร์สเก่า (มีความหมายว่า "อสูร, ปีศาจ, มนุษย์หมาป่า, ยอตุนน์") และ troll, trolle แปลว่า "อสูร" ในภาษาเยอรมันสูงตอนกลาง (Vladimir Orel นักนิรุกติศาสตร์กล่าวว่าคำนี้น่าจะยืมมาจากภาษานอร์สเก่า) มีที่มาจากคำนามเพศกลางภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *trullan แต่ยังไม่มีใครทราบต้นกำเนิดศัพท์ภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม นอกจากนี้ ในรูปกริยา trylla 'เพื่อร่ายมนตร์ เพื่อกลายเป็นทร็อลล์' ในภาษานอร์สเก่า และรูปกริยา trüllen "เพื่อกระพือ" ในภาษาเยอรมันสูงตอนกลางยังมีที่มาจากรูปกริยาภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *trulljanan ซึ่งแผลงจาก *trullan ด้วย
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
ทีมนักพากย์ญี่ปุ่น
ในประเทศญี่ปุ่น มีการเปลี่ยนตัวนักพากย์ตัวละครหลักถึง 3 ชุดด้วยกัน ชุดแรกพากย์ในช่วง ปี พ.ศ. 2516 ที่โดราเอมอนเริ่มออกอากาศครั้งแรกทางนิปปอนเทเลวิชัน ต่อมาเมื่อย้ายมาออกอากาศทางทีวีอาซาฮี ก็ได้เปลี่ยนเป็นอีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดที่พากย์เสียงให้โดราเอมอนนานที่สุด คือตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2548 แต่เมื่อได้มีการสร้างการ์ตูนทีวีชุดใหม่ขึ้นเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 25 ปี ทางทีวีอาซาฮี จึงได้ประกาศทีมนักพากย์ชุดใหม่แทนชุดเก่าที่ปลดเกษียณไป
ทร็อลล์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ทร็อลล์ปรากฏตัวในนิยายสมัยใหม่หลายเรื่อง โดยเฉพาะในหมวดหมู่แฟนตาซี ตัวอย่างผลงานที่มีทร็อลล์ในนั้นได้แก่มิดเดิลเอิร์ธของโทลคีน หรือเกมเล่นตามบทบาท ดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
ทีมนักพากย์ไทย
สำหรับประเทศไทยทีมนักพากย์เสียงภาษาไทยก็เป็นชุดเดิมตั้งแต่การออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยเริ่มพากย์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 จนถึงปัจจุบัน แต่ก็มีเปลี่ยนผู้พากย์บางคนบ้าง โดยมีทีมนักพากย์ตัวละครหลักดังนี้ ชิซูกะ มิน่าจัง
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี (2553–2557)
ชื่อตอนที่เป็นตัวเอียงเป็นตอนที่ remake จากฉบับปี 2005 (พ.ศ. 2548) ด้วยกันเอง
2556
ยกเว้น วันที่ 5 พฤษภาคม พ ศ 2562 งด พระราชพิธีบรมราชาภิเษก 2562 เป็นกรณีพิเศษ
เทเมฟอส
เทเมฟอส (Temefos, Temephos) หรือในชื่อการค้าว่า อะเบท (Abate) หรือทรายอะเบท เป็นสารฆ่าตัวอ่อนแมลงชนิดออร์กาโนฟอสเฟตอย่างหนึ่ง ใช้สำหรับกำจัดตัวอ่อนแมลงจากแหล่งน้ำ เช่น ตัวอ่อนของยุง, midge และ black fly
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี (2558–2562)
ดูบทความหลักที่: รายชื่อตอนในโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี (2558–2562)
เทเมฟอส
เช่นเดียวกับสารออร์กาโนฟอสเฟตอื่นๆ เทเมฟอสมีผลต่อระบบประสาทกลางโดยการยับยั้งเอนไซม์โคลีนเอสเทอเรส ซึ่งสำหรับตัวอ่อนแมลงนั้นเป็นพิษร้ายแรงทำให้เสียชีวิตก่อนที่จะโตเต็มวัยได้
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
เพลงประกอบ
เพลงประกอบในโดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ใช้ในตอนเปิดเรื่อง (opening theme) ของทุกตอน มีอยู่ด้วยกันหลายแบบ แต่ที่นิยมและเป็นรู้จักกันมากที่สุดก็คือเพลงของทีวีอาซาฮี ซึ่งมีการเปลี่ยนนักร้องมาแล้ว 5 คนแต่ยังใช้เนื้อเพลงและดนตรีประกอบดังเดิม เพลงนี้มีชื่อว่า "เพลงของโดราเอมอน" หรือในชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า "โดราเอมอน โนะ อุตะ" (ドラえもんのうた, Doraemon no uta) นอกจากนี้ยังเพลงตอนปิดเรื่อง (ending theme) อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
ドラえもんの派生作品
เอ็นแอลพี
ไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่รองรับข้ออ้างของผู้สนับสนุนวิธีนี้ อนี่ง วิธีนี้ยังถูกดิสเครดิตด้วยว่าเป็นวิทยาศาสตร์เทียม งานทบทวนทางวิทยาศาสตร์ยังระบุว่า วิธีนี้อาศัยข้ออุปมาการทำงานของสมองที่ล้าสมัยโดยไม่เข้ากับทฤษฎีทางประสาทวิทยาในปัจจุบัน และมีข้อผิดพลาดจากความจริงเป็นจำนวนมาก ยังพบด้วยว่า งานวิจัยทั้งหมดที่สนับสนุนวิธีนี้มีข้อบกพร่องทางระเบียบวิธีอย่างสำคัญ มีงานศึกษาที่มีคุณภาพดียิ่งกว่าเป็นจำนวนสามเท่าที่ไม่สามารถทำซ้ำ "ข้ออ้างเกินธรรมดา" ของแบนด์เลอร์ กรินเดอร์ และผู้ประกอบกิจด้วยวิธีนี้อื่นๆ
การพัฒนายุคต้น
ตามแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ เอ็นแอลพีประกอบด้วยวิธีซึ่งเรียกว่า modeling (การจำลองแบบ/การเลียนแบบ) บวกกับเทคนิคจำนวนหนึ่งซึ่งได้มาจากการประยุกต์ใช้วิธีนั้นในยุคต้นๆ บรรดาวิธีอื่นๆ ที่เป็นหลักได้มาจากผลงานของนักครอบครัวบำบัดชาวอเมริกันเวอร์จิเนีย แซเทียร์ (Virginia Satir), จิตแพทย์นักสะกดจิตและนักครอบครัวบำบัดชาวอเมริกันมิลตัน เอริกสัน (Milton Erickson) และจิตแพทย์นักจิตบำบัดชาวเยอรมันฟริตซ์ เพอร์ลส (Fritz Perls)
แบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ยังใช้ทฤษฎีของนักมานุษยวิทยาชาวอังกฤษเกร็กอรี เบตสัน (Gregory Bateson), นักอรรถศาสตร์ชายโปแลนด์-อเมริกัน Alfred Korzybski และนักภาษาศาสตร์โนม ชอมสกี (โดยเฉพาะทฤษฎี transformational grammar ที่เริ่มมาจากไอเดียของชอมสกี) ตลอดจนไอเดียและเทคนิคของนักมานุษยวิทยาชาวอเมริกันคาร์โลส แคสทาเนดา (Carlos Castaneda)
แบนด์เลอร์กับกรินเดอร์อ้างว่า วิธีนี้สามารถจัดระเบียบ (codify) โครงสร้างวิธีการบำบัดของเพอร์ลส แซเทียร์ และเอริกสัน และจริงๆ สามารถจัดระเบียบโครงสร้างกิจกรรมซับซ้อนของมนุษย์ทุกอย่าง เมื่อได้จัดระเบียบแล้ว บุคคลอื่นก็จะสามารถเรียนรู้โครงสร้างและกิจกรรมเหล่านั้นได้ หนังสือปี1975 ของพวกเขาคือ The Structure of Magic I: A Book about Language and Therapy (โครงสร้างแมจิก 1 - หนังสือเกี่ยวกับภาษาและการบำบัด) มุ่งหมายจัดระเบียบเทคนิคบำบัดของเพอร์ลสและแซเทียร์
แบนด์เลอร์กับกรินเดอร์กล่าวว่า ได้ใช้วิธีการจำลองแบบ (modeling) ของตนเพื่อจำลองรูปแบบของเวอร์จิเนีย แซเทียร์ แล้วสร้างสิ่งที่เขาเรียกว่า เมตะโมเดล (Meta-Model) เป็นรูปแบบเพื่อใช้รวบรวมข้อมูลแล้วท้าทายการใช้ภาษาและกระบวนการความคิดของผู้รับฝึก พวกเขาอ้างว่า เมื่อท้าทายความบิดเบือนทางภาษา ระบุการกล่าวรวมพวกกันเกินไป และกู้ข้อมูลที่หายไปจากคำพูดของผู้รับฝึก แนวคิดของ transformational grammar เกี่ยวกับโครงสร้างตื้น (surface structure) ก็จะให้ผลลัพธ์เป็นแบบจำลองที่แสดงโครงสร้างลึก (deep structure) ซึ่งสมบูรณ์ยิ่งกว่า การบำบัดจึงได้ผล ไอเดียอื่นๆ จากแซเทียร์รวมทั้ง anchoring, future pacing และ representational systems
เทียบกับโมเดลของมิลตัน ซึ่งพวกเขาจัดเป็นการใช้ภาษาแบบสะกดจิต และเรียกว่า เป็นภาษาคลุมเครืออย่างชาญฉลาด เป็นการใช้อุปมา โมเดลของมิลตันใช้ร่วมกับเมตะโมเดลเพื่อให้ใจให้อ่อนลง (softener) เพื่อก่อภาวะเคลิ้ม (trance) เพื่อให้คำแนะนำในการบำบัดอย่างอ้อมๆ
แต่นักภาษาศาสตร์ชาวออสเตรเลีย-อเมริกันผู้มีวิมตินิยมแคเร็น สโตลส์นาว (Karen Stollznow) เรียกการอ้างอิงผู้เชี่ยวชาญของแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ว่า เป็นเพียงแต่การอ้างชื่อ (ให้น่าเชื่อถือ) เพราะนอกจากแซเทียร์เองแล้ว บุคคลอื่นๆ ที่พวกเขาอ้างว่ามีอิทธิพลต่อแนวคิดก็ไม่ได้ทำงานร่วมกับพวกเขา เช่น ชอมสกีไม่มีส่วนร่วมกับเอ็นแอลพีโดยสิ้นเชิง งานดั้งเดิมของชอมสกีก็มุ่งแสดงทฤษฎีทางภาษาศาสตร์ ไม่ใช่การบำบัด สโตลส์นาวได้เขียนในวารสาร Skeptic (นักวิมตินิยม) ปี 2010 ไว้ว่า "นอกเหนือการยืมใช้คำ เอ็นแอลพีไม่มีความคล้ายคลึงกันที่น่าเชื่อถือกับทฤษฎีหรือปรัชญาของชอมสกี ไม่ว่าจะเป็นทางภาษา ทางประชาน หรือทางการเมือง"
ตามผู้เชี่ยวชาญเรื่องสะกดจิตชาวฝรั่งเศส-อเมริกันแอนเดร มิวล์เลอร์ ไวเซ็นฮ็อฟเฟอร์ (André Muller Weitzenhoffer) "จุดอ่อนหลักของการวิเคราะห์ภาษาของแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ ก็คือโดยมากมันอาศัยสมมติฐานที่ไม่ได้ตรวจสอบและสนับสนุนด้วยข้อมูลที่ไม่พอเพียงโดยสิ้นเชิง" เขายังเพิ่มด้วยว่า แบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ใช้หลักการของตรรกศาสตร์รูปนัย (formal logic) และของคณิตศาสตร์อย่างผิดๆ , เปลี่ยนนิยามหรือเข้าใจผิดซึ่งคำที่มาจากคลังศัพท์ของภาษาศาสตร์ (เช่น nominalization) , แต่งหน้าเป็นวิทยาศาสตร์โดยทำแนวคิดของเอริกสันให้ซับซ้อนอย่างไม่จำเป็นด้วยข้ออ้างที่ไม่มีหลักฐาน , แสดงสิ่งที่ผิดพลาดจากความจริง และไม่คำนึงถึงหรือทำให้สับสนซึ่งแนวคิดที่เป็นหลักของเอริกสัน
ต่อจากนั้นราวปี1997 แบนด์เลอร์จึงได้อ้างว่า "เอ็นแอลพีมาจากการสืบหาว่าอะไรได้ผลแล้วทำให้เป็นระเบียบแบบแผน เพื่อทำรูปแบบ (pattern) ต่างๆ ให้เป็นแบบแผน ผมได้ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มตั้งแต่ภาษาศาสตร์ตลอดจนฮอโลกราฟี...แบบจำลอง (model) ที่เป็นส่วนของเอ็นแอลพีล้วนเป็นแบบจำลองทางรูปนัยอาศัยหลักคณิตศาสตร์และตรรกศาสตร์ เช่น แคลคูลัสภาคแสดง (predicate calculus) และสมการที่เป็นหลักของฮอโลกราฟี" แต่ประวัติการพัฒนาของเอ็นแอลพีที่นักเขียนอื่นๆ ได้กล่าวถึงรวมทั้งกรินเดอร์เอง (รวมของ McClendon และ Spitzer ) ก็ไม่กล่าวถึงหลักคณิตศาสตร์ของฮอโลกราฟี หรือแม้แต่ฮอโลกราฟีโดยทั่วๆ ไปเลย
ในเรื่องพัฒนาการของเอ็นแอลพี กรินเดอร์ระลึกถึงว่า "สิ่งที่ผมจำได้เกี่ยวกับสิ่งที่เราคิดเมื่อได้ค้นพบ (เกี่ยวกับการจัดระเบียบ [code] คลาสสิกที่เราได้พัฒนาขึ้น ซึ่งเกิดในระหว่างปี 1973-1978) ก็คือเรารู้อย่างชัดเจนว่า เรากำลังพยายามล้มล้างแบบแผน (paradigm) อย่างหนึ่ง และตัวผมเองก็พบว่ามันมีประโยชน์ที่จะวางแผนการรณรงค์นี้ส่วนหนึ่งโดยใช้ผลงานชิ้นเยี่ยมของโทมัส คูน (The Structure of Scientific Revolutions) เป็นแนวทาง ที่เขาได้ให้รายละเอียดปัจจัยบางอย่างที่เกิดในช่วงการเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญ (paradigm shift) เช่น ผมเชื่อว่ามันมีประโยชน์มากที่เราทั้งสองคนไม่มีคุณวุฒิในสาขาที่เราพยายามเปลี่ยน คือจิตวิทยา โดยเฉพาะการประยุกต์ใช้ในการบำบัด ซึ่งเป็นปัจจัยหนึ่งที่คูนระบุในงานศึกษาการเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญอิงประวัติศาสตร์"
นักปรัชญาชาวอเมริกันผู้มีวิมตินิยมรอเบิร์ต ท็อดด์ แคร์โรลได้แก้ว่า กรินเดอร์ไม่เข้าใจหนังสือของคูนในเรื่องประวัติและหลักปรัชญาของวิทยาศาสตร์ คือ The Structure of Scientific Revolutions คือแก้ว่า (1) นักวิทยาศาสตร์เดี่ยวๆ ไม่เคยและไม่มีทางก่อ "การเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญ" (paradigm shift) อย่างตั้งใจ และคูนก็ไม่ได้แสดงนัยอะไรเหนือจากนี้ (2) หนังสือของคูณไม่ได้มีไอเดียว่า การไร้คุณวุฒิในสาขาวิทยาศาสตร์จำเป็นต้องมีก่อนเพื่อให้ได้ผลที่ก่อ "การเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญ" อย่างเลี่ยงไม่ได้ในสาขานั้นๆ และ (3) The Structure of Scientific Revolutions โดยหลักเป็นผลงานทาง "ประวัติศาสตร์" ไม่ใช่หนังสือสอน "สร้าง" การเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญและหนังสือเยี่ยงนี้ก็มีไม่ได้ เพราะการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ไม่ใช่กระบวนการที่มีสูตร แคร์โรลอธิบายว่า การเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญไม่ใช่กิจกรรมที่วางแผน แต่เป็นผลลัพธ์ของงานทางวิทยาศาสตร์ในแบบแผนปัจจุบัน (ที่เป็นหลัก) แล้วสร้างข้อมูลที่แบบแผนปัจจุบันไม่สามารถอธิบายได้ดีพอ ดังนั้น จึงเกิด "การเปลี่ยนแบบแผนที่สำคัญ" คือการยอมรับแบบแผนใหม่
การทำเป็นธุรกิจและการตรวจสอบ
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ขบวนการศักยภาพมนุษย์ (human potential movement) ศูนย์หลักของขบวนการนี้ก็คือสถาบันเอซาเล็น (Esalen Institute) ในเมืองบิ๊กเซอร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เพอร์ลสได้ทำสัมมนาเกี่ยวกับ Gestalt therapy เป็นจำนวนมากที่สถาบัน แซเทียร์เป็นผู้นำตั้งแต่ยุคต้นๆ และเบตสันเป็นครูพิเศษ แบนด์เลอร์กับกรินเดอร์อ้างว่า นอกจากเป็นวิธีบำบัด เอ็นแอลพียังเป็นการศึกษาการสื่อสาร แล้วเริ่มวางตลาดมันเป็นเครื่องมือทางธุรกิจ โดยอ้างว่า "ถ้ามนุษย์แต่ละคนทำอะไรก็ได้ คุณก็ทำได้เช่นกัน" หลังจากเริ่มได้นักเรียน 150คนที่จ่ายค่าธรรมเนียมคนละ 1,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับการสัมมนา 10วันในเมืองซานตาครูซ รัฐแคลิฟอร์เนีย พวกเขาก็เลิกทำงานเขียนเชิงวิชาการแล้วเขียนหนังสือประชานิยมอาศัยข้อความจากงานสัมมนา เช่น หนังสือ Frogs into Princes (จากกบไปสู่เจ้าชาย) ซึ่งขายได้เกิน 270,000 เล่ม ตามเอกสารของศาลเรื่องข้อพิพาททางทรัพย์สินทางปัญญาระหว่างแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ แบนด์เลอร์ได้รายได้เกินกว่า 800,000 ดอลลาร์สหรัฐฺ (ประมาณ 20 ล้านบาท) ในปี1980 จากการจัดสัมมนาและขายหนังสือ
ชุมชนนักจิตบำบัดและลูกศิษย์ก็เริ่มเกาะเป็นกลุ่มเนื่องกับงานเบื้องต้นของแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ ทำให้เอ็นแอลพีขยายกระจายตัวทั้งโดยทฤษฎีและข้อปฏิบัติ ยกตัวอย่างเช่น โทนี่ ร็อบบินส์ (โค้ชมหาเศรษฐีผู้หนึ่ง) ได้ฝึกกับกรินเดอร์แล้วใช้ไอเดียไม่กี่อย่างจากเอ็นแอลพีเป็นส่วนโปรแกรมการช่วยตนเองและปาฐกถาสร้างแรงจูงใจของตน แบนด์เลอร์ได้พยายามหลายครั้งไม่ให้พวกอื่นๆ ใช้เอ็นแอลพี ในขณะเดียวกัน จำนวนผู้ประกอบกิจด้วยวิธีนี้และนักทฤษฎีที่เพิ่มขึ้นได้ทำให้เอ็นแอลพีเริ่มต่างๆ กันจากจุดเริ่มต้น ก่อนเอ็นแอลพีจะเสื่อมความนิยม นักวิทยาศาสตร์ได้เริ่มตรวจสอบทฤษฎีหลักๆ ของวิธีโดยใช้หลักฐานเชิงประสบการณ์ แล้วพบว่าไม่มีหลักฐานสนับสนุน ช่วงคริสต์ทศวรรษ1990 จึงมีงานศึกษาทางวิทยาศาสตร์ตรวจสอบวิธีการของเอ็นแอลพีน้อยลงเทียบกับทศวรรษก่อนๆ นักจิตวิทยาผู้มีวิมตินิยม โทมาสซ์ วิตคาวสกี้ ระบุว่าความสนใจในการอภิปรายได้น้อยลงเพราะไม่มีหลักฐานสนับสนุนเอ็นแอลพีแม้จากผู้สนับสนุนวิธีเอง
องค์ประกอบและแนวคิดหลักๆ
เอ็นแอลพีสามารถเข้าใจว่ามีองค์ประกอบกว้างๆ 3อย่างและแนวคิดหลักๆ เกี่ยวกับองค์ประกอบเหล่านั้น
เทคนิค
ตามงานศึกษาในวารสารแพทย์ปี 1984 ปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ประกอบกิจด้วยวิธีนี้กับผู้รับฝึกมีหลายขั้นเริ่มตั้งแต่การสร้างความสัมพันธ์ การรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาทางใจและเป้าหมายที่ต้องการ การใช้อุปกรณ์และเทคนิคโดยเฉพาะๆ เพื่อแก้ปัญหา แล้วรวมการเปลี่ยนพฤติกรรมเข้าในชีวิตของผู้รับฝึก ทุกๆ ขั้นจะใช้การตอบสนองของผู้รับฝึกที่ไม่ใช้คำพูดเป็นแนวทาง ขั้นแรกเป็นการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้ประกอบกิจกับผู้รับฝึกผ่านการเลียนแบบและแนะแนวพฤติกรรมของผู้รับฝึกทั้งที่เป็นคำพูด (เช่นข้อมูลทางประสาทสัมผัส [sensory predicate] และคำสำคัญ [keyword]) และที่ไม่ใช่คำพูด (เช่น เลียนและสะท้อนพฤติกรรมที่ไม่ใช่คำพูด หรือตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวตา)
เมื่อตั้งความสัมพันธ์แล้ว ผู้ประกอบกิจอาจเก็บข้อมูล (เช่น ใช้คำถามจากเมตะโมเดล) เกี่ยวกับสภาพปัจจุบันของผู้รักฝึกและช่วยให้ผู้รักฝึกระบุสภาวะหรือเป้าหมายที่ต้องการ ผู้ประกอบกิจจะใส่ใจเป็นพิเศษต่อการตอบสนองทั้งที่เป็นคำพูดและไม่ใช่คำพูดเมื่อผู้รับฝึกกำลังระบุสภาพปัจจุบันและสภาพที่ต้องการ และสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ได้สภาพนั้นๆ ผู้ประกอบกิจจะสนับสนุนให้ผู้รับฝึกพิจารณาผลลัพธ์เนื่องกับสภาวะที่ต้องการ ว่าจะมีผลต่อชีวิตส่วนตัว การงาน และความสัมพันธ์กับคนอื่นเช่นไร โดยกล่าวถึงความตั้งใจดีที่มีในปัญหาต่างๆ ที่อาจเกิด (เป็น ecological check) ในขั้นที่ 4 ผู้ประกอบกิจจะช่วยผู้รับฝึกให้ได้ผลที่ต้องการโดยใช้วิธีและเทคนิคโดยเฉพาะๆ เพื่อเปลี่ยนแบบจำลองทางอัตวิสัยและการตอบสนองต่อสิ่งเร้าต่างๆ ในโลก ท้ายสุด สิ่งที่เปลี่ยนแปลงก็จะเลียนให้เกิดในอนาคต (future paced) โดยช่วยผู้รับฝึกให้จินตนาการถึงสิ่งที่ต้องเปลี่ยน (mentally rehearse) แล้วนำข้อเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นไปใช้ในชีวิต ยกตัวอย่างเช่น อาจให้ผู้ฝึก "ก้าวเข้าไปสู่อนาคต" โดยให้จินตนาการเห็น ได้ยิน และรู้สึกเมื่อได้ถึงจุดหมายที่ต้องการแล้ว
ตามสโตลส์นาว (2010) เอ็นแอลพียังมีการวิเคราะห์การพูดที่ไม่ได้รับการยอมรับ มีแนวทาง "การปฏิบัติ" ให้สื่อสาร "ได้ดียิ่งขึ้น" เช่น หนังสือเล่มหนึ่งอ้างว่า "เมื่อคุณใช้คำว่า 'แต่' คนจะจำสิ่งที่คุณพูดต่อจากคำนั้น ถ้าใช้คำว่า 'และ' คนจะจำสิ่งที่พูดทั้งก่อนและหลังคำนั้น"
แพทย์ทางเลือก
เอ็นแอลพีได้โปรโมตว่าสามารถรักษาโรคต่างๆ รวมทั้งโรคพาร์คินสัน เอชไอวี/เอดส์ และมะเร็ง ซึ่งไม่มีหลักทางการแพทย์สนับสนุนโดยประการทั้งปวง คนไข้ที่ใช้เอ็นแอลพีเพื่อรักษาเสี่ยงมีสุขภาพแย่ลงเพราะไปหาแพทย์ช้า
จิตบำบัด
หนังสือยุคต้นๆ เกี่ยวกับเอ็นแอลพีเล็งไปในเรื่องจิตบำบัดเพราะผู้ที่เป็นแบบจำลอง (model) ยุคต้นๆ เป็นนักจิตบำบัด ถ้าใช้เพื่อจิตบำบัด เอ็นแอลพีมีข้อสมมุติและมูลฐานที่คล้ายกับวิธีจิตบำบัดปัจจุบันที่ทำแบบสั้นๆ (brief) หรือที่ทำเป็นระบบ (systemic) เช่น solution focused brief therapy โดยนักจิตบำบัดก็ยอมรับว่าได้รับอิทธิพลมาจากเอ็นแอลพี เช่น เทคนิคการเปลี่ยนกรอบความคิด ซึ่งมุ่งเปลี่ยนพฤติกรรมโดยเปลี่ยนบริบทหรือความหมาย เช่น หาข้อคิดเชิงบวกสำหรับความคิดหรือพฤติกรรรมหนึ่งๆ ที่เกิด
การใช้เอ็นแอลพีเป็นจิตบำบัดหลักๆ มีสองอย่าง คือ (1) ใช้เป็นวิธีการเสริม (adjunct) ในจิตบำบัดวิธีอื่นๆ ฺ(2) ใช้เป็นวิธีจิตบำบัดโดยเฉพาะที่เรียกว่า Neurolinguistic Psychotherapy ซึ่งสภาสหราชอาณาจักรเพื่อจิตบำบัด (United Kingdom Council for Psychotherapy) ซึ่งเป็นสมาคมทางอาชีพยอมรับ โดยเริ่มแรกอาศัยการรับรองจากสมาคม Association for Neuro Linguistic Programming แล้วต่อมาสมาคมที่สืบทอดมาคือ Neuro Linguistic Psychotherapy and Counselling Association แต่องค์กรกระทรวงสาธารณสุขของประเทศคือ National Institute for Health and Care Excellence (NICE) ก็ไม่ได้อนุมัติให้ใช้ทั้งเอ็นแอลพีและ Neuro-Linguistic Psychotherapy เพื่อรักษาโรคใดๆ
ตามสโตลส์นาว (2010) "หนังสืออัปยศจากกบไปสู่เจ้าชาย และอื่นๆ ของแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์อวดว่า เอ็นแอลพีเป็นยาสารพัดโรคที่รักษาอาการทางกายและใจจำนวนมากรวมทั้งปัญหาการเรียนรู้ โรคลมชัก สายตาสั้น และภาวะเสียการอ่านเข้าใจ เพราะสัญญาว่าสามารถรักษาโรคจิตเภท โรคซึมเศร้า ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ และเพราะดูถูกโรคทางจิตเวชว่าเป็นเพียงโรคกายเหตุจิต (psychosomatic) เอ็นแอลพีจึงคล้ายกับลัทธิ/ศาสนาคือ Scientology และ (องค์กรที่เกี่ยวข้องกันคือ) Citizens Commission on Human Rights (CCHR)" งานทบทวนงานทดลองอย่างเป็นระบบปี 2012 สรุปว่า มีหลักฐานน้อยมากกว่า การรักษาด้วยเอ็นแอลพีปรับปรุงสุขภาพให้ดีขึ้นโดยประการใดๆ
นักจิตวิทยาทางคลินิก ชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงคือสตีเฟน บรายเออร์ส (Stephen Briers) ได้เขียนไว้ว่า เอ็นแอลพีไม่ใช้วิธีบำบัดที่ปะติดปะต่อกัน แต่เป็นการรวบรวมเทคนิคต่างๆ ที่ไม่มีมูลฐานทางทฤษฎีที่ชัดเจน... (และ) หลักฐานที่สนับสนุนวิธีก็เท่ากับไม่มี ส่วนนักเขียนท่านหนึ่งกล่าวว่า เอ็นแอลพีดูเหมือนจะเป็นวิธีการผิวๆ ที่เป็นเล่ห์กลเพื่อจัดการปัญหาสุขภาพจิต โชคไม่ดีว่า เอ็นแอลพีเป็นสัมมนาแรกในบรรดาสัมมนาต่อๆ มาที่วางตลาดขายต่อมวลชนที่อ้างว่า สามารถรักษาความผิดปกติทางจิตทุกอย่าง...เพราะเอ็นแอลพีไม่มีหลักฐานเชิงประสบการณ์หรือหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สนับสนุนหลักทฤษฎีหรือประสิทธิผลในการรักษา สิ่งที่หลงเหลือก็คือ เรื่องเหลวไหลเกี่ยวกับจิตที่วางตลาดขายต่อมวลชน"
ตามผู้เชี่ยวชาญเรื่องสะกดจิตชาวฝรั่งเศส-อเมริกันแอนเดร มิวล์เลอร์ ไวเซ็นฮ็อฟเฟอร์ซึ่งเป็นเพื่อนและผู้เชี่ยวชาญเยี่ยงกันกับมิลตัน เอริกสัน ได้เขียนในปี 1989 ไว้ว่า "เอ็นแอลพีได้สรุปและดึงแก่นของวิธีบำบัดที่ได้ผลแล้วให้วิธีที่ใครก็ได้สามารถกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญเช่นวิตทิเกอร์ (Whittaker), เวอร์จิเนีย แซเทียร์ หรือเอริกสันหรือไม่... ความล้มเหลว (ของเอ็นแอลพี) ในกิจนี้ก็ชัดเจนอยู่แล้วเพราะปัจจุบันไม่มีคนเป็นจำนวนมากที่เก่งเท่ากับผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้น ไม่มีใครสักคนเท่ากับวิตทิเกอร์, เวอร์จิเนีย แซเทียร์ หรือเอริกสัน เวลา 10 ปีควรจะพอให้เกิดผลเช่นนี้ เมื่อเห็นเช่นนี้ ผมจึงไม่สามารถถือเอาเอ็นแอลพีว่าเป็นจริงเป็นจังอะไรได้ สิ่งที่เอ็นแอลพีมอบให้แก่เราในเรื่องความเข้าใจและการใช้เทคนิคของเอริกสันก็น่าแคลงใจเช่นกัน Patterns I และ II เป็นผลงานที่เขียนได้แย่ มักใหญ่ใฝ่สูงเกินไป เป็นความพยายามอวดอ้างลดค่าการสะกดจิตให้เป็นเพียงวิทยาคมการใช้คำ"
นักจิตวิทยาทางคลินิกสตีเฟน บรายเออร์ส ตั้งความสงสัยในคุณค่าของหลักเอ็นแอลพี ที่เรียกตามศัพท์เฉพาะทางคือ "presupposition" ที่ว่า "ไม่มีความล้มเหลว มีแต่การให้ข้อมูลกลับ" เขาอ้างว่า การปฏิเสธการมีความล้มเหลวย่อมลดคุณค่าความเป็นบทเรียนของพวกมัน เขาให้ตัวอย่างความล้มเหลวที่บุคคลนั้นยอมรับเองที่ชัดเจนของวอลต์ ดิสนีย์, ไอแซก นิวตัน และเจ. เค. โรว์ลิง ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจให้ได้ความสำเร็จอย่างยิ่งต่อๆ มา ตามบรายเออร์ส มันเป็น "ความล้มเหลวชนิดเหมือนกับละคร ไม่ใช่ความล้มเหลวที่ทำให้เบาๆ แบบเอ็นแอลพี ไม่ใช่ความล้มเหลวที่เรียกว่าไม่ใช่ความล้มเหลว" ซึ่งผลักดันบุคคลเหล่านี้ให้ได้ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เขายืนยันว่า การยึดหลักนี้นำไปสู่การดูถูกตนเอง ตามบรายเออร์ส ความอุตสาหะพยายามส่วนบุคคลเป็นผลของค่านิยมและปณิธานที่ดำรงไว้มั่น และดังนั้น การดูถูกความล้มเหลวส่วนตัวอันสำคัญว่าเป็นเพียงข้อมูลป้อนกลับ เท่ากับดูถูกสิ่งที่ตนให้คุณค่า เขาเขียนว่า "บางครั้งเราจำเป็นต้องยอมรับและเศร้าโศกไว้อาลัยกับความฝันของเรา ไม่ใช่เพียงปัดมันทิ้งง่ายๆ ว่าไม่สำคัญอะไร" บรายเออร์สยังยืนยันด้วยว่า หลักของเอ็นแอลพีทำให้หลงตนเอง คิดถึงแต่ตนเอง และห่างจากความรับผิดชอบทางศีลธรรม
การประยุกต์ใช้อื่นๆ
แม้เทคนิคดั้งเดิมหลักๆ ของเอ็นแอลพีจะเป็นในแนวการบำบัด แต่ความทั่วไปของมันจึงทำให้ใช้ในการอื่นๆ ได้ รวมทั้งการโน้มน้าวผู้อื่น การขายของ การเจรจาต่อรอง การฝึกการจัดการ กีฬา การสอน การโค้ช การสร้างทีม และการกล่าวปาฐกถา
ข้อวิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์
ในต้นคริสต์ทศวรรษ1980 มีการโฆษณาว่าเอ็นแอลพีเป็นความก้าวหน้าสำคัญในเรื่องจิตบำบัดและการให้คำปรึกษา (counseling) จึงได้สร้างความสนใจในสาขาการให้คำปรึกษาและจิตวิทยาทางคลินิก แต่เพราะการทดลองมีกลุ่มควบคุมล้มเหลวคือไม่สามารถแสดงประโยชน์อะไรๆ ของเอ็นแอลพี และผู้สนับสนุนวิธีได้อ้างสิ่งต่างๆ ที่น่าสงสัยยิ่งขึ้นๆ ความสนใจทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องเอ็นแอลพีก็จึงเสื่อมไป
งานทบทวนวรรณกรรมและงานวิเคราะห์อภิมานจำนวนมากไม่พบหลักฐานสนับสนุนข้อสมมุติหรือประสิทธิผลในการบำบัดของเอ็นแอลพี ดูตัวอย่างเช่น
แม้ผู้ประกอบกิจด้วยวิธีนี้จะอ้างว่า การไร้หลักฐานเชิงประสบการณ์เป็นเพียงเพราะไม่มีงานวิจัยตรวจสอบเอ็นแอลพีที่เพียงพอ ดู แต่ความเห็นพ้องทางวิทยาศาสตร์ก็คือ เอ็นแอลพีเป็นวิทยาศาสตร์เทียม ดู สำหรับรายละเอียดวิธีการใช้อิทธิพลทางสังคมของเอ็นแอลพีและวิธีบำบัดที่เป็นวิทยาศาสตร์เทียมอื่นๆ ดู และการแก้ต่างกล่าวว่าไม่มีการศึกษาทางวิทยาศาสตร์เพียงพอก็ "เท่ากับเป็นการยอมรับว่า เอ็นแอลพีไม่มีฐานเป็นหลักฐาน"
งานสำรวจกลุ่มนักวิชาการพบว่า ในชุมชนนักวิทยาศาสตร์ เอ็นแอลพีถูกดิสเครติตอย่างกว้างขวางแล้ว
บรรดาเหตุผลที่ระบุว่าเอ็นแอลพีเป็นวิทยาศาสตร์เทียมก็คือหลักฐานสนับสนุนจำกัดอยู่แค่หลักฐานโดยเรื่องเล่า (anecdotal evidence) และว่า มันไม่ได้ใช้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับประสาทวิทยาศาสตร์และภาษาศาสตร์ และว่า ชื่อว่า "neuro-linguistic programming" ใช้คำเฉพาะทางทางวิทยาศาสตร์เพื่อสร้างความทึ่งใจและทำแนวคิดต่างๆ ให้สับสน เพราะเอ็นแอลพีไม่ได้เกี่ยวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติในเรื่องโครงสร้างทางประสาท (แย้งคำว่า neuro) และไม่มีอะไรเหมือนกับภาษาศาสตร์ (แย้งคำว่า linguistic) หรือการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (แย้งคำว่า programming) ดู สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับการใช้คำทางประสาทวิทยาศาสตร์เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือกับข้ออ้างต่างๆ ดู
จริงๆ แล้ว ในการศึกษา เอ็นแอลพีได้ถูกยกขึ้นเป็นตัวอย่างสำคัญของวิทยาศาสตร์เทียม
ข้อพิพาททางทรัพย์สินทางปัญญา
ปลายคริสต์ทศวรรษ1980 การร่วมมือกันระหว่างแบนด์เลอร์กับกรินเดอร์ก็ยุติลง วันที่ 25 กันยายน 1981 แบนด์เลอร์ฟ้องศาลเป็นคดีแพ่งโดยมีกรินเดอร์และบริษัทของเขาเป็นจำเลย และร้องให้ศาลออกคำสั่งห้ามและเรียกร้องค่าเสียหายจากธุรกิจของกรินเดอร์ในเรื่องเอ็นแอลพี ต่อมาวันที่ 29 ตุลาคม 1981 ศาลก็ตัดสินให้แบนด์เลอร์ชนะ โดยเป็นส่วนของข้อตกลงระงับคดี แบนด์เลอร์ได้อนุญาตแบบจำกัดให้กรินเดอร์ทำสัมมนาเอ็นแอลพี ออกใบรับรองเกี่ยวกับเอ็นแอลพี และใช้ชื่อเอ็นแอลพีโดยแลกเปลี่ยนกับค่าสิทธิจากรายได้ของสัมมนา ระหว่างเดือนกรกฎาคม1996 กับมกราคม1997 แบนด์เลอร์ได้ฟ้องกรินเดอร์และบริษัทอีกสองคดี ฟ้องผู้นำเอ็นแอลพีอื่นๆ อีกหลายคน และคนที่เบื้องต้นไร้ชื่ออีก 200คน เขาอ้างว่า กรินเดอร์ละเมิดข้อตกลงระงับคดีที่ทำกันในเบื้องต้น ตนจึงเสียหายเพราะจำเลยทำการค้าที่ไม่ถูกกฎหมาย และร้องให้ศาลปรับจำเลย "แต่ละราย" ไม่น้อยกว่าสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 31 ล้านบาท) ในเดือนกุมภาพันธ์ 2000 ศาลตัดสินให้แบนด์เลอร์แพ้โดยระบุว่า "แบนด์เลอร์ได้แสดงต่อสาธารณชนอย่างผิดๆ ผ่านข้อตกลงทางสิทธิและสื่อโปรโมชัน ว่าเขามีกรรมสิทธิ์ทรัพย์สินทางปัญญาเกี่ยวกับเอ็นแอลพีทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว และมีอำนาจเด็ดขาดในการระบุผู้เป็นสมาชิกและผู้ได้การรับรองในสมาคมของเอ็นแอลพี"
ในเรื่องนี้ สโตลส์นาว (2010) ให้ความเห็นว่า "ประหลาดดีว่า แบนด์เลอร์และกรินเดอร์ได้ทะเลาะวิวาทกันอย่างยาวนานในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในข้อพิพาทเรื่องเครื่องหมายการค้าและทฤษฎี ทำให้เห็นชัดเจนดีว่า แบบจำลอง แกน และหลักเอ็นแอลพีมากมายมหาศาลของพวกเขากลับไม่ช่วยผู้ก่อตั้งให้แก้ปัญหาความขัดแย้งทั้งโดยส่วนตัวและโดยอาชีพ"
ในเดือนธันวาคม1997 มีคดีแพ่งร้องให้ศาลเพิกถอนเครื่องหมายการค้าเอ็นแอลพีของแบนด์เลอร์ในสหราชอาณาจักร ศาลได้ติดสินให้แบนด์เลอร์แพ้ เครื่องหมายการค้าของเขาจึงมีผลถูกยกเลิก
ปลายคริสต์ทศวรรษ2000 แบนด์เลอร์และกรินเดอร์ได้ตกลงปลดเปลื้องข้อพิพาทต่างๆ รวมทั้งตกลงว่า "พวกเขาเป็นผู้ร่วมสร้างและผู้ร่วมจัดตั้งเทคโนโลยีเอ็นแอลพี" และ "ตกลงร่วมกันว่าจะระงับการเหยียดหยามกิจกรรมของกันและกันไม่ว่าจะโดยประการใดๆ ในบทบาทของตนๆ เกี่ยวกับเอ็นแอลพี"
ผลอย่างหนึ่งของข้อพิพาทและการตกลงร่วมกันเหล่านี้ก็คือ ชื่อว่า NLP และ Neuro-linguistic Programming จึงไม่มีเจ้าของและไม่มีข้อจำกัดให้ใครๆ ให้ใบรองรับเกี่ยวกับเอ็นแอลพี
สมาคม การให้การรับรอง และมาตรฐานผู้ประกอบกิจ
ชื่อ NLP และ Neuro-linguistic Programming ไม่มีบุคคลหรือองค์กรใดเป็นเจ้าของ ไม่ใช่ทรัพย์สินทางปัญญาที่มีเครื่องหมายการค้า ไม่มีองค์กรเป็นศูนย์กลางในการสอนหรือการให้ใบรับรองเกี่ยวกับเอ็นแอลพี ไม่มีข้อจำกัดว่า ใคระจะสามารถเรียกตนเองว่า ผู้ประกอบกิจชำนาญในเอ็นแอลพี (NLP Master Practitioner) หรือผู้ฝึกให้ชำนาญในเอ็นแอลพี (NLP Master Trainer) โดยมีสมาคมเป็นโหลๆ ที่ออกใบรับรอง จึงทำให้จิตแพทย์ผู้หนึ่งกล่าวในปี 2005 ว่าสมาคมฝึกสอนและให้ใบรับรองเช่นนี้เป็น granfalloons คือสมาคมของบุคคลที่ทะนงตัวแต่ไร้ความหมาย
มีการฝึกสอนและมาตรฐานผู้ประกอบกิจที่ลึกซึ้งกว้างขวางไม่เท่ากัน มีความเห็นไม่ลงกันว่า รูปแบบ (pattern) อะไรที่ใช่หรือไม่ใช่เอ็นแอลพี เอ็นแอลพีเป็นสนามเปิดกว้างในเรื่องการฝึก ไม่มีแนวปฏิบัติดีสุดอันเป็นทางการ มีนักเขียน โค้ช และผู้ประกอบกิจรายบุคคลๆ ที่ได้พัฒนาวิธี แนวคิด และชื่อเรียกของตนเองๆ แล้วจัดเองว่าเป็นเอ็นแอลพี โดยมีมาตรฐานและคุณภาพที่แตกต่างกันมาก ในปี2009 ผู้ดำเนินรายการทีวีอังกฤษได้ลงทะเบียนแมวเลี้ยงของตนเป็นสมาชิกขององค์กร British Board of Neuro Linguistic Programming (BBNLP) ซึ่งต่อมาอ้างว่า สำนักงานมีอยู่ก็เพื่อให้ประโยชน์แก่สมาชิกเท่านั้น ไม่ได้เพื่อให้การรับรอง
อ่านเพิ่มเติม
บทความออนไลน์
หนังสือ
บทความวารสาร
ซ่ง อวี่ฉี
ประวัติ
อวี่ฉีเกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1999 ในปักกิ่ง ประเทศจีน เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปักกิ่ง 101
อวี่ฉีเป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว ในตอนแรกที่เธอจะมาเป็นศิลปินอยู่ประเทศเกาหลี พ่อกับแม่ของเธอไม่เห็นด้วย เพราะไม่อยากให้ลูกสาวไปอยู่ไกล
ก่อนเปิดตัว
ในปีค.ศ. 2015 อูกีได้เข้าร่วมออดิชั่น Cube Star World Audition ในกรุงปักกิ่ง โดยผ่านการออดิชั่นจากการแสดงการเต้นเพลง high heels ของเกิร์ลกรุปรุ่นพี่ซีแอลซี และแสดงการร้องเพลง BUBBLE ของศิลปิน G.E.M. อูกีได้เข้ามาเป็นเด็กฝึกหัดในค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ในปีค.ศ. 2016
ในปีค.ศ. 2017 อูกียังได้เข้าร่วมถ่ายโฆษณาเครื่องสำอาง Rising Star กับจีอู, ชูฮวา และมินนี ในวันที่ 23 สิงหาคมปีเดียวกันเธอยังถูกเปิดเผยในฐานะเด็กฝึกหัดในค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์อย่างเป็นทางการอีกด้วย
2018–ปัจจุบัน: ไอเดิลและกิจกรรมเดี่ยว
วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 อูกีได้ปรากฏตัวพร้อมสมาชิกในกลุ่มอย่างเป็นทางการ และมีซิงเกิลโปรโมต ลาทาทา (Latata) อยู่ในอีพี ไอแอม
ในปีค.ศ. 2019 อูกีได้เข้าร่วมแสดงในรายการทีวี Keep Running ซีซันที่เจ็ดของประเทศจีนร่วมกับแองเจลาเบบีและนักแสดงชายอีกห้าคน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 อูกีได้เข้าร่วมในรายการวาไรตีใหม่ของทางช่องเอ็มบีซี The Gashinas โดยทำการออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 19 พฤษภาคม และในเดือนมิถุนายนปีเดียวกันอูกียังตกลงที่จะเข้าร่วมถ่ายรายการ Law of the Jungle in Myanmar อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
1999
กูเกิล ก็อกเกิล
กูเกิล ก็อกเกิล (Google Goggles) เป็นแอปพลิเคชันของบริษัทกูเกิลในเรื่องของเป้าหมายในการทำงาน ขอบเขตของการทำงาน เทคโนโลยีที่ใช้ในการพัฒนา วิธีการใช้งานเบื้องต้นและประโยชน์ที่ได้จากการใช้แอปพลิเคชัน รวมทั้งจะมีการกล่าวถึงทิศทางในการพัฒนาแอปพลิเคชันที่ทางบริษัทกูเกิลมองไว้ และปริมาณความต้องการของผู้ใช้ในอนาคต
บทนำ
ในปัจจุบันระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ของทางบริษัทกูเกิล กำลังได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ทั้งฝั่งผู้ใช้งานและผู้พัฒนาแอปพลิเคชัน รวมไปถึงผู้ผลิตด้วย อาจเป็นเพราะเนื่องมาจากแอนดรอยด์เป็นโปรแกรมโอเพนซอร์ซ ซึ่งนั่นหมายความว่าบริษัทผู้ผลิตมือถือและแท็บเล็ตต่าง ๆ สามารถนำไปใช้งานกับสินค้าของบริษัทตนได้ฟรี ในส่วนของผู้พัฒนาแอปพลิเคชันก็สามารถพัฒนาแอปพลิเคชันบนแอนดรอยด์ได้ฟรี แต่ต้องเสียค่าใช้จ่ายตอนลงวางขายเท่านั้นเอง และในส่วนของผู้ใช้สามารถดาวน์โหลดแอปพลิเคชันส่วนใหญ่มาใช้งานได้ฟรีจาก Android Market และด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ทำให้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว
บริษัทกูเกิล มีแนวคิดจะพัฒนาเสิร์ชเอนจิน บนมือถือ จึงมีการพัฒนาแอปพลิเคชันชื่อ กูเกิล ก็อกเกิล ขึ้นมาซึ่งเป็นแอปพลิเคชันแบบ Mobile Visual Search ที่ใช้รูปภาพในการค้นหาข้อมูล ดังคำสุภาษิตของจีนว่า “รูปภาพสามารถแทนคำได้เป็นพัน ๆ คำ” การใช้งานไม่ซับซ้อน โดยเปิดแอปพลิเคชันนี้ขึ้นมา แล้วถ่ายสิ่ง ที่เราอยากจะทราบว่าคืออะไร สักครู่จะมีเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องขึ้นมาให้ ไม่จำเป็นต้องพิมพ์ข้อความเพื่อค้นหาอีกแล้ว ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงพัฒนาเพื่อให้สามารถค้นหาทุกสิ่งด้วยรูปภาพได้ ณ ตอนนี้สิ่งที่ กูเกิล ก็อกเกิล สามารถค้นหาแล้วได้ผลลัพธ์ออกมาเป็นที่น่าพอใจได้แก่ หมวดของหนังสือและปกกล่อง ดีวีดี, สถานที่, โลโก้สินค้า, ข้อมูลการติดต่อ, ชิ้นงานศิลปะ, ธุรกิจห้างร้าน, บาร์โค้ด, ขวดไวน์ และตัวอักษร โดยการค้นหาสำหรับตัวอักษรนั้นนอกจากจะค้นหาได้แล้วยังเอาไปแปลภาษาด้วยกูเกิล ทรานสเลต ได้อีกด้วย เพื่อประสิทธิภาพสูงสุดควรถ่ายภาพในแนวนอน ส่วนหมวดภาพที่กำลังพัฒนาอยู่ ได้แก่ ใบหน้าของบุคคล, ใบไม้, อาหาร, สัตว์, เฟอร์นิเจอร์, รถ, เครื่องแต่งกายและเครื่องประดับ เป็นต้น และล่าสุดตอนนี้กับกูเกิล ก็อกเกิล เวอร์ชัน 1.3 ที่สามารถค้นหารูปภาพในหมวดโฆษณาบนหน้าหนังสือพิมพ์และตามนิตยสารต่าง ๆ ไดแล้ว นอกจากนี้สามารถนำรูปที่มีอยู่ในเครื่องไปค้นหาในแอปพลิเคชันได้เช่นกัน และที่น่าสนใจมากกว่านั้นคือสามารถแก้ปัญหาเกมซูโดะกุได้
ปัจจุบันแอปพลิเคชันนี้สามารถใช้ได้กับแอนดรอยด์ทุกรุ่นที่ลง Firmware 1.6 ขึ้น และมีความละเอียดหน้าจออย่างน้อยในระดับ QVGA และมีกล้องที่มี Auto focus ส่วนในฝั่งผลิตภัณฑ์ของบริษัทแอปเปิล มี IPhone 4 และ IPhone 3GS
Optical Character Recognition (OCR)
กระบวนการกลไกหรือวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ในการอ่านข้อความที่เขียนด้วยมือ หรือที่ถูกพิมพ์มาแล้วไปเป็นข้อความที่สามารถถูกจัดการได้โดยคอมพิวเตอร์ โดยแบ่งเป็น 2 วิธี คือ - Matrices matching (Pattern matching) ตัวอักษรที่ถูกสแกนเข้ามาจะต้องเหมือนรูปแบบของตัวอักษรที่ OCR จดจำไว้ ซึ่งจะต้องเหมือนกันในระดับหนึ่ง จึงจะสามารถบอกได้ว่าเป็นตัวอักษรใด - Feature Extraction โดยจะยืดหยุ่นกว่าแบบแรกคือไม่ต้องมีรูปแบบมาตรวจสอบ (Intelligent Character Recognition, ICR) โดยจะใช้ Google Goggles ถ่ายภาพข้อความแล้วเอาไปแปลภาษา หรือเอาไปค้นหาข้อมูลต่อ เป็นต้น โดย OCR มีการจดจำรูปแบบของตัวอักษรไว้แล้วจึงสามารถแปลงข้อความหรือตัวอักษรจากภายนอกมาเป็นตัวอักษรหรือข้อความในคอมพิวเตอร์ได้ โดยจะวิเคราะห์จาก และในบางระบบสามารถแปลงตัวอักษรเหล่านั้นมาได้เหมือนตัวอักษรดั้งเดิมเลยทีเดียว (กรณีเขียนด้วยมือ)
Object Recognition
เป็นกระบวนการหนึ่งในของ Image processing โดยทำการวิเคราะห์รูปภาพจากลักษณะจริงของรูปภาพนั้นไม่ว่าจะเป็น สี, รูปทรงทางเรขาคณิต, หาขอบ มุมของภาพ แล้วนำลักษณะที่ได้จากการวิเคราะห์ไปตรวจสอบกับฐานข้อมูลของทาง Google ที่มีอยู่แล้วว่าตรงกันหรือคล้ายคลึงกันหรือไม่อย่างไร แล้วจึงส่งข้อมูลกลับมายังฝั่งผู้ใช้ ซึ่งผลที่ได้นั้นจะให้ผลแม่นยำกว่าการค้นหาด้วยคำ และตรงตามที่ผู้ใช้ต้องการ
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระชนนีในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ
ท่านเกิดในพระราชวังบวรเมืองนครศรีธรรมราชในระหว่างที่กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า เมืองนครศรีธรรมราชตั้งตนเป็นอิสระ พระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) ตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้แต่งตั้งพระมหาอุปราช (พัฒน์) เป็นวังหน้า เรียกกันว่า "วังหน้าเมืองนคร" ช่วงที่ท่านเกิดท่านจึงมีสถานะเป็นเจ้า ต่อมาหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยึดเมืองนครศรีธรรมราชได้ก็ทรงโปรดให้เป็นประเทศราช
พระมหาอุปราช (พัฒน์) นั้นคราวหนึ่งไปราชการทัพ คุณชุ่มหรือนวลถึงแก่กรรมลง ธิดาทั้งสองจึงเป็นกำพร้า ครั้นเสร็จราชการสงครามแล้ว อุปราชพัฒน์เข้ามาเฝ้าเมื่อ พ.ศ. 2317 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตรัสปลอบว่า "อย่าเสียใจนักเลย จะให้น้องสาวไปแทนที่จะได้เลี้ยงลูก" จึงพระบรมราชโองการให้ท้าวนางส่งตัวเจ้าจอมปรางไปพระราชทานเป็นภรรยาเจ้าพัฒน์ ท้าวนางกราบบังคมทูลว่า เจ้าจอมปรางขาดระดูมา 2 เดือนแล้ว มีพระราชดำรัสว่า "ได้ลั่นวาจายกให้แล้ว จงส่งตัวออกไปเถิด" เจ้าจอมปรางจำใจไปตามพระบรมราชโองการ และเจ้าพัฒน์ก็จำใจรับไว้เป็นศรีเมืองนครศรีธรรมราช เจ้าจอมปรางก็เลี้ยงดูธิดาทั้ง 2 ด้วยความทะนุถนอม
พระราชโอรส
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ พระมหาอุปราช (พัฒน์) ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช ท่านได้ถวายธิดาคนใหญ่เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และธิดาคนเล็กเป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ มีพระราชโอรสพระองค์เดียว คือ พระองค์เจ้าอรุโณทัย ต่อมาทรงได้รับพระราชทานทรงกรมเป็น กรมหมื่นศักดิพลเสพ ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกเป็น กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ
หลังกรมหมื่นศักดิพลเสพ ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกแล้ว เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ได้ย้ายไปประทับที่พระตำหนักในพระราชวังบวร ชาวพระราชวังบวรขนานนามว่า "เจ้าคุณพระชนนี" ในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีไปถึงพระองค์เจ้าปัทมราช ทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ว่า "เจ้าป้าของหม่อมฉัน"
ถึงแก่อนิจกรรม
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อพ.ศ. 2370 พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2370 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระโกศกุดั่นน้อย เนื่องด้วยเป็นพระชนนีในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล อัฐิเดิมเก็บไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล ภายหลังจากสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพสวรรคตแล้ว พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราชเชิญไปไว้ ณ วัดท่าโพธิ์วรวิหาร ร่วมกับเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) ท่านผู้หญิงนวล และเจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก
Dryadodaphne
Dryadodaphne เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Atherospermataceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ นิวกินี ถึงตอนเหนือ ควีนส์แลนด์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่: