cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 แห่งเม็กซิโก
พระราชประวัติ
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงชาร์ลอตแห่งเบลเยียม ซึ่งเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งเบลเยียม และเจ้าหญิงหลุยส์ มารีแห่งฝรั่งเศส ทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2400 ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม โดยเมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก เจ้าหญิงชาร์ลอตก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น จักรพรรดินีคาร์ลอต้าแห่งเม็กซิโก (Empress Carlota of Mexico) ทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาเลย
ในตอนแรกนั้น อาร์ชดยุกมัคซีมีลีอานทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี จนถึงปีพ.ศ. 2402 ซึ่งถูกจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ พระเชษฐาทรงปลดพระองค์ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทรงกริ้วที่พระองค์ทรงใช้นโยบายเสรีนิยม ในการปฏิรูปการปกครองระบอบประชาธิปไตย ทั้งที่ทรงเป็นเพียงอุปราช หลังจากที่ทรงถูกปลดจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แล้ว ก็เกิดอุปสรรคใหญ่ในเรื่องของความสัมพันธ์ระหว่าง 2 ประเทศ, จักรวรรดิออสเตรีย และ ราชอาณาจักรอิตาลี โดยออสเตรียเสียสิทธิ์การครอบครองดินแดนของอิตาลี ส่วนพระองค์และพระชายาก็ทรงย้ายไปประทับไปอยู่ในพระตำหนักส่วนตัว ปราสามมิราแมร์ ในเมืองทรีเอสต์
จักรพรรดิแห่งเม็กซิโก
เมื่อปีพ.ศ. 2402 มีคณะรัฐมนตรีและผู้สนับสนุนระบอบจักรวรรดิชาวเม็กซิกันได้ทาบทามให้พระองค์ไปทรงเป็นองค์พระประมุของค์ใหม่แห่งเม็กซิโก พระองค์ทรงปฏิเสธในตอนแรก แต่พระองค์ก็ทรงยอมรับราชบัลลังก์อิมพีเรียลเม็กซิกันใน 1 ปีต่อมา เพราะทรงคิดในเรื่องความก้าวหน้าทางพฤกศาสตร์ในเม็กซิโก ซึ่งเป็นเรื่องที่พระองค์ทรงสนพระทัยเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งในเรื่องของคุณภาพของประชากรในประเทศนั้น ซึ่งพระองค์ทรงคิดว่า พระองค์น่าจะสามารถปกครองและพัฒนาคุณภาพของประชากรได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งจักรพรรดิแห่งเม็กซิโกแล้ว พระองค์จะทรงเสียสิทธิ์ในการดำรงพระยศต่างๆของออสเตรีย
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ มัคซีมีลีอานและพระชายา อาร์คดัชเชสชาร์ลอตเสด็จพระราชดำเนินมาถึงเมืองเวราครูซ ประเทศเม็กซิโก เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2407 โดยเมื่อทั้ง 2 พระองค์ได้มาถึงเม็กซิโกแล้ว มีทั้งฝ่ายที่เห็นชอบและไม่เห็นชอบ โดยฝ่ายเห็นชอบคือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ส่วนฝ่ายที่ไม่เห็นชอบได้แก่ เบนิโต ฆัวเรซ ซึ่งตอนนั้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งเม็กซิโก แต่ถูกถอดออกจากตำแหน่ง โดยเบนิโตได้ปฏิเสธระบอบการปกครองของพระองค์ตั้งแต่แรกที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาถึงเม็กซิโกแล้ว และนอกจากเบนิโตที่ไม่เห็นชอบแล้ว ยังมีพวกสาธารณรัฐนิยมอีกด้วย
อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ และอาร์คดัชเชสชาร์ลอตพระชายา ได้เลือกเม็กซิโกซิตี้เป็นเมืองหลวง โดยทรงเลือกปราสาทชาพัลเทเพ็ค ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขา ชานเมืองเม็กซิโก ซิตี้เป็นพระราชฐานหลัก ซึ่งปราสาทนี้เคยเป็นพระราชฐานหลักของหัวหนเชนเผ่าแอซแท็กมาก่อน ทั้ง 2 พระองค์ทรงทำพระราชพิธีเถลิงวัลย์ราชสมบัติที่มหาวิหาร เมโทรโปลิตานา แต่เป็นพระราชพิธีที่ไม่เป็นทางการ เพราะเนื่องจากระบอบการปกครองที่ไม่มั่นคง อีกทั้งไม่มั่นใจในการจัดตั้งคณะรัฐบาลใหม่
ด้วยความที่จักรพรรดิ และจักรพรรดินีไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย พระองค์จึงทรงแต่งตั้งเจ้าชายอากัสติน เดอ ไอตูร์ไบด์ ซึ่งเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ของพระราชวงศ์เม็กซิโกที่เคยปกครองจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 มาก่อน เป็นองค์รัชทายาท โดยเจ้าชายอากัสติน เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอากัสตินที่ 1 จักรพรรดิมัคซีมีลีอานมีพระบรมราชโองการ สถาปนาเจ้าชายอากัสตินเป็น เจ้าชายแห่งไอตูร์ไบด์ (His Imperial Highness The Prince of Iturbide)
ในระหว่างที่พระองค์ทรงปกครองเม็กซิโก ในนามของจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2 พระองค์ทรงได้รับคำแนะนำจากแนวทางการบริหารประเทศของฆัวเรซ ทั้งในเรื่องของการฟื้นฟูประเทศ การให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา ซึ่งตอนแรก พระองค์ได้ทรงประทานอภัยโทษแก่ฆัวเรซ ที่คิดต่อต้านพระองค์ เพราะเนื่องจาก พระองค์ทรงอยากให้ฆัวเรซมาช่วยในการบริหารประเทศ แต่ฆัวเรซปฏิเสธและคิดอยากจะโค่นล้มอำนาจพระองค์ พระองค์จึงทรงส่งทหารไปสังหารฆัวเรซอย่างลับๆ แต่ฆัวเรซได้รับความช่วยเหลือจากนักสาธารณรัฐนิยม และฆ่าทหารของพระองค์จนหมด และนอกจากนี้นักสาธารณรัฐนิยมคิดจะฆ่าผู้ที่สนับสนุนลัทธิจักรวรรดินิยมให้หมด แต่ความคิดนี้ได้ถูกล้มเลิก เพราะมันขัดแย้งกับนโยบายระบอบการปกครองของฆัวเรซ ผู้ซึ่งเคยเป็นประธานาธิบดีมาก่อน
การล้มล้างราชบัลลังก์
หลังจากเสร็จสิ้นสงครามกลางเมืองอเมริกัน กองทัพสหรัฐอเมริกาได้หันมาสนับสนุนกองทัพให้กับนักสาธารณรัฐนิยมที่คิดจะก่อรัฐประหาร ก่อกบฏล้มล้างราชบัลลังก์ ส่วนตัวจักรพรรดิเองก็ได้รับการช่วยเหลือ และสนับสนุนจากจักรวรรดิฝรั่งเศส จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ได้ส่งกองทัพส่วนหนึ่งไปรับพระองค์และพระมเหสีเพื่ออพยพไปที่อื่น แต่พระองค์ก็ทรงถูกพวกทหารก่อรัฐประหารและกองทัพจากสหรัฐอเมริกาจับไป ส่วนจักรพรรดินีคาร์ลอต้าทรงอพยพไปยุโรปอย่างปลอดภัย โดยพระองค์เสด็จนิวัติเบลเยียม ที่ซึ่งพระเจ้าเลออปอลที่ 1 และสมเด็จพระราชินีหลุยส์-มารี ทรงรอรับเสด็จ โดยพระองค์ไม่เสด็จนิวัติกลับไปเม็กซิโกอีกเลยและประทับอยู่ที่เบลเยียมจวบจนสิ้นพระชนม์
ส่วนจักรพรรดินั้น ได้ทรงถูกนำพระองค์เข้าศาลโดยมีเบนิโต ฆัวเรซเป็นแกนนำ ศาลสั่งให้ประหารชีวิตพระองค์ทันที ทางด้านผู้นำยุโรปหลายประเทศนั้น เช่นอิตาลี และ จักรวรรดิเยอรมัน รวมทั้งจักรวรรดิออสเตรีย ได้ส่งโทรเลขไปที่เม็กซิโกเพื่อเจรจาในการปล่อยตัวพระองค์กลับสู่มาตุภูมิ เพื่อสงครามภายในจะได้สงบ แต่เม็กซิโก ซึ่งมีฆัวเรซเป็นแกนนำ ได้ปฏิเสธ โดยหาว่าต่างชาติได้เข้ามาก้าวก่ายปัญหาส่วนตัวของประเทศ
เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2410 มีการประหารชีวิตจักรพรรดิ รวมทั้งพลเอกมิเกล มิรามอน และ พลเอกโทมัส เม็จยา ซึ่งเป็นราชเลขานุการ และองคมนตรีของพระองค์ ที่เมืองเกเรตาโร เม็กซิโกได้ส่งพระศพของพระองค์กลับสู่มาตุภูมิที่กรุงเวียนนา โดยพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นอย่างสมพระเกียรติ โดยจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ พระเชษฐามีพระบัญชาให้ฝังพระศพไว้ที่วิหารฮาพส์บวร์ค
พระราชอิสริยยศจักรพรรดิ
ฮิสอิมพีเรียลมาเจสตี ดอน มักซีมีลีอาโนที่ 1 ด้วยพระกรุณาแห่งพระผู้เป็นเจ้า และความปรารถนาของปวงชน สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก
His Imperial Majesty Don Maximiliano I (Maximilian I), By the Grace of God and will of the people, Emperor of Mexico.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
จักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 1 ในฐานะประธานแห่งราชอิสริยาภรณ์ของเม็กซิโก :
ต่างประเทศ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritz ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 19 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Motonaga Arito นักกีฬาจากประเทศญี่ปุ่น
พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า (พ.ศ. 2514)
พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า (Local Progressive Party) เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยยื่นจดทะเบียนต่อปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2514 ทะเบียนเลขที่ 16/2514 โดยมีหัวหน้าพรรคคือ นายชำนาญ ยุวบูรณ์ รองหัวหน้าพรรคคือ นางสุนทรี ชมธวัช เลขาธิการพรรคคือ นางแร่ม พรหโมบล บุณยประสพ
และมีกรรมการอำนวยการอื่น ได้แก่ ร้อยเอก บุญ สนิทพันธ์ นายมณี วงศ์เครือมั่น นายเอี่ยม อร่ามรักษ์ นายแนบ เมฆใหญ่ นายยวง ชูตินันท์ นายลพ มัติศิลปิน นายวิศาล ภัทรธรรมมาศ นายประชุม ทองมี นายพงษ์ศักดิ์ ปัณยาชีวะ นายสมเจตน์ ชวนชาติ นายธีระยุทธ ไกรณรงค์ นายสมัย จินตกานนท์ นายสโรช รัตนากร นายอุดม มหาวังศวัต นายแสวง จินดานนท์ นายประสงค์ รังสิวัฒนะ พันตำรวจโท ประจักรา บุนนาค พันตำรวจเอก ศิริ คชหิรัญ นายผูกพัน อินทวงศ์ นายอารีย์ ตันติเวชกุล
พรรคท้องถิ่นก้าวหน้า จัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
โรคบิด
โรคบิด คือชื่อโรคชนิดหนึ่ง มี 2 ชนิด คือ บิดไม่มีตัว และ บิดมีตัว
สายสะดือย้อย
สายสะดือย้อย (Umbilical cord prolapse) เป็นภาวะฉุกเฉินทางสูติศาสตร์เกิดระหว่างการตั้งครรภ์หรือการเจ็บครรภ์ซึ่งอาจเป็นอันตรายต่อทารกในครรภ์จนถึงชีวิตได้ เกิดขึ้นเมื่อสายสะดือยื่นมาต่ำกว่าหรือนำส่วนนำออกของทารก ภาวะนี้พบได้น้อย สถิติของอุบัติการณ์ของสายสะดือย้อยนั้นมีหลากหลาย แต่ในการศึกษาส่วนใหญ่พบว่าอยู่ระหว่างร้อยละ 0.14 และ 0.62 ของการคลอดทั้งหมด
สายสะดือย้อยมักเกิดร่วมกับการแตกของถุงน้ำคร่ำ หลังจากที่ถุงน้ำคร่ำแตกแล้วทารกจะเคลื่อนต่ำลงในอุ้งเชิงกรานและกดทับสายสะดือ ทำให้เลือดและออกซิเจนที่ไปเลี้ยงทารกลดลงหรือหายไป และทารกจะต้องคลอดโดยทันที แพทย์บางท่านอาจพยายามลดแรงกดต่อสายสะดือและให้คลอดทางช่องคลอดตามปกติ ซึ่งบ่อยครั้งที่ความพยายามลดแรงกดและให้คลอดทางช่องคลอดล้มเหลวและต้องผ่าท้องทำคลอดฉุกเฉินทันที
เมื่อผู้ป่วยกำลังถูกเตรียมเพื่อผ่าท้องทำคลอดเนื่องจากภาวะนี้ ผู้ป่วยจะถูกจัดให้อยู่ในท่าศีรษะต่ำและใช้หมอนรองก้นให้สูง (ท่า Trendelenburg) หรือท่าเข่า-ศอก (knee-elbow position) และใช้มือดันเข้าไปในช่องคลอดและดันส่วนนำของทารกให้กลับเข้าไปในเชิงกรานเพื่อลดแรงกดต่อสายสะดือ หากการคลอดทารกล้มเหลว ทารกจะขาดอากาศและเลือดมาเลี้ยงและสมองทารกจะถูกทำลายหรือทารกอาจถึงแก่ชีวิตได้
อัตราการเสียชีวิตของทารกในภาวะนี้อยู่ราวร้อยละ 11-17 ซึ่งเป็นสถิติที่เก็บในการคลอดในโรงพยาบาลและมีการส่งต่อผู้ป่วยรวดเร็วในประเทศพัฒนาแล้ว มีรายงานถึงการไม่มีผู้เสียชีวิตเลยในผู้ป่วย 24 รายที่ได้รับการช่วยเหลือโดยการใส่น้ำเกลือเข้าไป 500 มิลลิลิตรทางสายสวนปัสสาวะเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะของมารดาเพื่อให้กระเพาะปัสสาวะโป่งและดันส่วนนำของทารกให้ลอยสูงขึ้น และช่วยลดแรงกดต่อสายสะดือที่ย้อย
ปัจจัยเสี่ยง
ปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญของภาวะสายสะดือย้อย ได้แก่
โฟโตเพอริโอดิซึม
โฟโตเพอริโอดิซึม (Photoperiodism)หรือการตอบสนองต่อช่วงแสง เป็นปฏิกิริยาทางสรีรวิทยาของสิ่งมีชีวิตในการตอบสนองต่อความยาวของกลางวันหรือกลางคืน เกิดขึ้นทั้งในพืชและสัตว์
ในพืช
พืชมีดอกส่วนใหญ่จะมีโปรตีนรับแสง (photoreceptor protein) เช่นไฟโตโครม เพื่อตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงฤดูกาลเกี่ยวกับความยาวของกลางคืน หรือช่วงที่มีแสงเพื่อสร้างสัญญาณสำหรับการออกดอก พืชที่ตอบสนองต่อช่วงแสงอย่างแน่นอนจะต้องการกลางคืนที่ยาวหรือสั้นก่อนออกดอก ในขณะที่พืชที่ตอบสนองต่อช่วงแสงไม่ชัดเจนจะออกดอกในช่วงที่มีแสงเหมาะสม โดยการออกดอกจะขึ้นกับระยะเวลาของกลางคืน พืชที่ตอบสนองต่อช่วงแสงจะแบ่งเป็นพืชวันยาวกับพืชวันสั้น ขึ้นกับกลไกที่ถูกควบคุมด้วยจำนวนชั่วโมงตอนกลางคืนไม่ใช่ความยาวของช่วงกลางวัน โดยแสงทำให้ไฟโตโครมอยู่ในรูปที่ทำงานได้ กลายเป็นนาฬิกาชีวภาพสำหรับวัดเวลากลางวันหรือกลางคืน นอกจากการออกดอก การตอบสนองต่อช่วงแสงยังขึ้นกับการเจริญของยอดหรือรากในแต่ละฤดู หรือการร่วงของใบ
ในสัตว์
สัตว์หลายชนิดมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมไปตามฤดูกาล นอกจากการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิแล้ว ช่วงแสงยังกระตุ้นการเปลี่ยนสีขน การอพยพ การจำศีล พฤติกรรมทางเพศ
ตำบลแหลมทอง (อำเภอหนองบุญมาก)
แหลมทอง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่ตำบลแหลมทองทั้งตำบล คือ เทศบาลตำบลแหลมทอง
ประวัติ
เดิมตำบลแหลมทองเป็นกลุ่มหมู่บ้านที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลสารภี อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา และเมื่อหนองบุนนากได้จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ตำบลสารภีจึงแยกเป็นสองเขตการปกครอง โดยเขตการปกครองที่อยู่ใกล้พื้นที่ตำบลไทยเจริญได้ขึ้นกับตำบลไทยเจริญ และส่วนที่อยู่ใกล้ตำบลสารภีก็สังกัดตำบลสารภี ภายหลังจากนั้นไม่นานตำบลแหลมทองจึงได้แยกตัวจากตำบลไทยเจริญจัดตั้งเป็นตำบลแหลมทองตามชื่อของหมู่บ้านในตำบล
เทศบาลตำบลแหลมทองได้รับการจัดตั้งจากองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมทอง เป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาไทย ซึ่งเป็นหน่วยบริหารราชการส่วนท้องถิ่นรูปแบบใหม่ ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและเทศบาลตำบล พ.ศ 2542 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ 2542
การปกครอง
ตำบลแหลมทองแบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
ศาสนา
ประชาชนในตำบลแหลมทองนับถือศาสนาพุทธ โดยมีศาสนสถาน 4 แห่ง คือ
การศึกษา
ในพื้นที่ตำบลแหลมทอง มีโรงเรียนในพื้นที่ระดับประถมศึกษา จำนวน 2 โรงเรียน คือ
และโรงเรียนขยายโอกาสจำนวน 1 โรงเรียน คือ
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง แมสสตาร์ท เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritz ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Yang Binyu นักกีฬาจากประเทศจีน
กีฬาโปโลน้ำในเอเชียนเกมส์ 1951
โปโลน้ำ ได้รับการบรรจุเข้าไปในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1951 ซึ่งจัดเป็นครั้งแรก ณ กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ซึ่งการแข่งขันในกีฬาชนิดนี้มีเพียง 2 ชาติเท่านั้นที่จะแข่งขัน คือ อินเดีย (ประเทศเจ้าภาพ) และ สิงคโปร์
กิ้งก่ามอนิเตอร์
กิ้งก่ามอนิเตอร์ (Monitor lizard) เป็นสกุลของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับกิ้งก่าและงู (Squamata) สกุลหนึ่ง ในวงศ์เหี้ย (Varanidae) ในวงศ์ย่อย Varaninae โดยใช้ชื่อสกุลว่า Varanus (/วา-รา-นัส/) ซึ่งคำ ๆ นี้มีที่มาจากภาษาอาหรับคำว่า "วารัล" (ورل) ซึ่งแปลงเป็นภาษาอังกฤษได้หมายถึง "เหี้ย" หรือ "ตะกวด"
จัดเป็นเพียงสกุลเดียวในวงศ์นี้ที่ยังสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากสกุลอื่น ๆ ได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว โดยกำเนิดมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียสมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสัตว์เลื้อยคลานยุคก่อนประวัติศาสตร์ขนาดใหญ่อย่างโมซาซอร์และงู มีลักษณะโดยรวมคือ กระดูกพอเทอรีกอยด์ไม่มีฟัน มีกระดูกอยู่ในถุงอัณฑะ และมีตาที่สาม
มีขนาดความยาวแตกต่างหลากหลายกันไป ตั้งแต่มีความยาวเพียง 12 เซนติเมตร คือ ตะกวดหางสั้น (V. brevicauda) ที่พบในพื้นที่ทะเลทรายของประเทศออสเตรเลีย และใหญ่ที่สุด คือ มังกรโคโมโด (V. komodoensis) ที่พบได้เฉพาะหมู่เกาะโคโมโด ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น ที่มีความยาวได้ถึง 3.1 เมตร และจัดเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์นี้และอันดับกิ้งก่าและงู โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ เมกะลาเนีย (V. priscus) ที่มีความยาวถึง 6 เมตร แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว ปัจจุบันพบได้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ออสเตรเลีย
พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งซับสะฮารา, จีน, เอเชีย และคาบสมุทรอินโดออสเตรเลียนไปจนถึงออสเตรเลีย
การจำแนก
thumb|[[ตะกวด หรือ แลน (V. bengalensis) เป็นหนึ่งใน 4 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย]] thumb|[[ตุ๊ดตู่ (V. dumerilii) เป็นชนิดที่เล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย]] thumb|[[เหี้ย (V. salvator) เป็นชนิดที่พบได้ในประเทศไทย และเป็นชนิดที่พบได้หลากหลายที่สุด ]] ปัจจุบันจำแนกออกได้ประมาณ 78 ชนิด โดยแบ่งออกเป็นหลายสกุลย่อยรวมถึงหลายชนิดย่อย โดยในประเทศไทยพบ 4 ชนิด
สกุลย่อย Empagusia:
สกุลย่อย Euprepiosaurus:
สกุลย่อย Odatria:
สกุลย่อย Papusaurus:
สกุลย่อย Philippinosaurus:
สกุลย่อย Polydaedalus:
สกุลย่อย Psammosaurus:
สกุลย่อย †Varaneades:
สกุลย่อย Varanus:
ชนิดที่ยังไม่ได้จัดลำดับ:
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560
'''ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2559–2560''' เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2560 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2560 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาค (Regional Specialized Meteorological Center) ในเรอูว์นียง
รายชื่อพายุ
ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนจะถูกประมาณว่ามีความเร็วลมเแลี่ยภายใน 10 นาทีที่ 65 กม./ชม. โดยศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาคในเกาะลาเรอูว์นียง ฝรั่งเศส (RSMC ลาเรอูว์นียง) จะเป็นผู้กำหนดชื่อกับพายุ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสและมาร์ดากัสการ์จะเป็นผู้ใช้ชื่อ โดยศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในมอริเชียสจะใช้ชื่อกับพายุ เมื่อมันทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง ในระหว่าง 55 องศาตะวันออก ถึง 90 องศาตะวันออก ถ้าพายุหมุนทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในระหว่าง 30 องศาตะวันออก ถึง 55 องศาตะวันออกนั้นจะได้รับชื่อโดยศูนย์ย่อยในมาร์ดากัสการ์ ชื่อใหม่จะถูกใช้ในทุก ๆ ปี และแต่ละชื่อโดยปกติจะใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นในปัจจุบันจึงไม่มีการถอดชื่อพายุ อย่างไรก็ตาม ชื่อที่ยังไม่ได้ใช้อาจถูกนำกลับมาใช้ไหม่ในฤดูกาลในอนาคต
ผลกระทบ
ตารางนี้จะแสดงพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อนทั้งหมดในช่วงฤดู 2559–2560 ของมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ ซึ่งจะระบุข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับความรุนแรง, ช่วงเวลา, ชื่อ, พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ, ซึ่งข้อมูลส่วนใหญ่มาจากศูนย์กลางอุตุนิยมวิทยากำหนดขอบเขตส่วนภูมิภาค (RSMC) ลาเรอูว์นียง, จำนวนผู้เสียชีวิต และผลกระทบ ซึ่งมาจากรายงาน ข่าว หรือหน่วยงานจัดการด้านภัยพิบัติแห่งชาติที่เกี่ยวข้อง และผลกระทบจะเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ค.ศ. 2016 หรือ 2017 (พ.ศ. 2559 หรือ 2560)
อำเภอท่ามะกา
ท่ามะกา เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอท่ามะกาเป็นอำเภอที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97  กิโลเมตร และห่างจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี 30 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองข้างเคียงต่อไปนี้
ประวัติศาสตร์
จากการบันทึกของนักประวัติศาสตร์ ชื่อ สถิต เลิศวิชัย ได้บันทึกไว้ว่าอำเภอท่ามะกานั้น เดิมชื่อ อำเภอลาดบัวขาว ตั้งขี้นเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2445 โดยเอาพื้นที่เขตตำบลท่าผา  ตำบลธรรมเสน  และตำบลลาดบัวขาวรวมกันตั้งเป็น "อำเภอลาดบัวขาว" ในสมัยนั้นยังขึ้นอยู่กับจังหวัดราชบุรี (ขณะนี้ที่ตั้งของอำเภอลาดบัวขาวเดิม เป็นที่ตั้งของวัดลาดบัวขาว อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อยู่ตรงข้ามวัดโกสินารายณ์ คนละฝั่งของแม่น้ำแม่กลองในปัจจุบัน)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2446 หรือรัตนโกสินทรศก 124 ทางราชการได้ย้ายที่ตั้งที่ว่าการอำเภอลาดบัวขาวมาตั้งใหม่ที่ตำบลพงตึก และได้เปลี่ยนชื่ออำเภอจากอำเภอลาดบัวขาวเป็น อำเภอพระแท่น ทั้งนี้เพราะในเขตอำเภอมีปูชนียสถานที่สำคัญในทางพระพุทธศาสนา คือ "พระแท่นดงรัง" ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีโดยทั่วไปของชาวพุทธ
ในปี พ.ศ. 2453 สมัยขุนศรีสรนาสน์นิคมหรือมหาจันทร์ ปุญสิริเป็นนายอำเภอ ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอพระแท่นจากตำบลพงตึกมาตั้งใหม่ที่หมู่บ้าน "ถ้ำมะกา" ทางด้านฝั่งขวาของแม่น้ำแม่กลอง โดยซื้อที่ดินของขุนอารักษ์อรุณกิจ จำนวน 10 ไร่ 20 ตารางวา เป็นเงิน 120 บาท และที่ดินของนายชื่น จำนวน 2 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา เป็นเงิน  120 บาท  รวมเป็นเนื้อที่ของอำเภอ 12 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา  ใช้เป็นที่สร้างที่ว่าการอำเภอพระแท่นหลังใหม่ เนื่องจากที่ท่าน้ำหน้าอำเภอมีต้นมะกาต้นใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 สมัยขุนรามบุรีรักษ์ (แอร่ม  สุนทรศารทูล) เป็นนายอำเภอ  จึงได้เปลี่ยนชื่ออำเภอใหม่จากอำเภอพระแท่นเป็น อำเภอท่ามะกา ซึ่งยังคงขึ้นอยู่ท้องที่จังหวัดราชบุรี  จนกระทั่งปี พ.ศ. 2480 จึงได้โอนมาขึ้นอยู่กับท้องที่จังหวัดกาญจนบุรีจนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอท่ามะกาแบ่งเขตการปกครองออกตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 เป็น 17 ตำบล 154 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอท่ามะกาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
การเกษตรกรรม
พื้นที่ทางเกษตรกรรมของอำเภอท่ามะกา มีทั้งสิ้น  134,482  ไร่  พืชทางเศรษฐกิจที่สำคัญ  คือ  อ้อย  75,055  ไร่  ข้าว  44,177  ไร่  ไม้ผล  3,595  ไร่  พืชผัก  1,643  ไร่
การอุตสาหกรรม
ประชากรประมาณร้อยละ 10  ประกอบอาชีพอยู่ในโรงงานอุตสาหกรรม เนื่องจากเขตพื้นที่โรงงานอุตสาหกรรมตั้งอยู่มาก โดยเฉพาะโรงงานน้ำตาล  มีจำนวน  6 โรงงาน และยังมีโรงงานผลไม้กระป๋อง  โรงงานไม้อัด  โรงงานฟอกย้อม  โรงงานน้ำตาลทรายแดง  โรงงานผลิตปุ๋ย  โรงงานวุ้นเส้น  ฯลฯ
สถานที่ท่องเที่ยว
อำเภอท่ามะกา มีโบราณสถานและปูชนียสถานที่สำคัญ  ได้แก่
โบราณสถานพงตึก ตั้งอยู่ใกล้กับวัดดงสัก หมู่ที่ 4 ตำบลพงตึก ห่างจากที่ว่าการอำเภอ ประมาณ 6 กิโลเมตร พงตึกเป็นเมืองโบราณ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยทวารวดี มีอายุประมาณ 1,000-2,000 ปี  วัตถุโบราณที่ขุดค้นพบได้นำไปเก็บรักษาไว้  ณ  พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ และบางส่วนยังเก็บรักษาไว้ที่วัดดงสัก
การคมนาคม
การคมนาคม มีถนนติดต่อและขนส่งสินค้าในอำเภอและระหว่างอำเภอได้อย่างสะดวก เส้นทางคมนาคมที่สำคัญดังนี้
นอกจากนั้น ยังมีทางหลวงท้องถิ่นติดต่อระหว่างตำบลและอำเภอใกล้เคียงครอบคลุมทุกพื้นที่ที่ใช้สัญจรไปมาได้ตลอดปี
การให้บริการ
การเดินทางในอำเภอท่ามะกา มีรถยนต์โดยสารประจำทางและรถไฟวิ่งให้บริการแก่ประชาชน ดังนี้คือ
ทรัพยากรธรรมชาติ
–แม่น้ำที่สำคัญ คือ  แม่น้ำแม่กลอง  ซึ่งไหลมาจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี ผ่านตำบลตะคร้ำเอน ตำบลแสนตอ ตำบลท่ามะกา ตำบลหวายเหนียว ตำบลพงตึก ตำบลท่าไม้ ตำบลท่าเสา และตำบลดอนขมิ้น ซึ่งมีระยะที่ไหลผ่านอำเภอท่ามะกาประมาณ  15 กิโลเมตร –คลองชลประทาน มีโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาให้บริการในเขตอำเภอท่ามะกา จำนวน  4 โครงการ  คือ
ตะกวดใต้
เป็นกิ้งก่าชนิดหนึ่งที่มีความคล้ายคลึงกับตะกวด (V. bengalensis) มีลักษณะทางกายภาพโดยทั่วไปคล้ายกับตะกวด แต่ต่างกันที่สี, ลาย และลักษณะของเกล็ดบริเวณเหนือตาและลำตัว เป็นต้น อีกทั้งมีพฤติกรรมการหากินที่แตกต่างออกไปจากตะกวด คือ มักชอบหากินและอาศัยอยู่บนต้นไม้ ขณะที่ตะกวดจะหากินตามพื้นดินมากกว่า เป็นสัตว์ที่กินซากได้เหมือนตะกวดหรือเหี้ย (V. salvator) แต่จะกินอาหารจำพวกแมลง, ไส้เดือนดิน รวมถึงพืชผักต่าง ๆ เช่น ยอดมะพร้าว เป็นหลักมากกว่า และเป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางวัน.
บอบแคต
บอบแคต (Bobcat; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง จำพวกแมวป่า พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ
จัดอยู่ในสกุลเดียวกับลิงซ์ ซึ่งเป็นแมวป่าชนิดที่พบได้ในทวีปยุโรป มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับลิงซ์ชนิดอื่น ๆ แต่บอบแคตมีขนาดลำตัวที่เล็กกว่า มีขาสั้นเหมือนแมวบ้าน ลำตัวล่ำสัน ขนปุยมีสีแต้มเป็นลายจุด พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยเฉพาะบริเวณที่หนาวเย็นแถบตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกาติดกับแคนาดา และพบได้จนถึงเม็กซิโก เป็นสัตว์ที่ปรากฏมีขึ้นบนโลกเมื่อ 1.8 ล้านปีก่อน และแบ่งออกได้เป็น 13 ชนิดย่อย
บอบแคต ไม่ได้เป็นสัตว์ที่อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์หรือถูกคุกคามแต่ประการใด แต่ทว่าในบางรัฐของสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกมีกฎหมายคุ้มครองอยู่ จำนวนประชากรของบอบแคตในปัจจุบันคาดว่ามีถึง 3,600,000 ตัว โดยเพิ่มขึ้นอย่างเสถียรในช่วง 4 ทศวรรษที่ผ่านมา ทั้งนี้เชื่อว่า คงเป็นเพราะสภาพอากาศที่อุ่นขึ้นทำให้ไม่ต้องหาอาหารอย่างยากลำบากเหมือนในอดีต กอรปกับการไล่ล่าที่ลดลง ซึ่งผลกระทบของการเพิ่มขึ้นอย่างมากของบอบแคตนั้นส่งผลให้เกิดเป็นภาวะสัตว์รังควาญขึ้นมา โดยในบางชุมชนอาจพบบอบแคตเดินอยู่บนท้องถนน หรือไล่จับสัตว์เล็ก ๆ ในสวนหลังบ้านกินเป็นอาหารได้ หรืออาจคุกคามต่อปศุสัตว์หรือสัตว์เลี้ยง ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้ผิดแผกไปจากแมวป่าชนิดอื่น ๆ ที่มักขี้อาย และอยู่อย่างสันโดษ
ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์
ฑิฆัมพร ฤทธิ์ธาอภินันท์ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น เชียร์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายจีน อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ
เป็นบุตรีของรัตนวรรณ ฤทธิ์ธาอภินันท์ (นก) และกิตติ ฤทธิ์ธาอภินันท์ เธอมีพี่น้องทั้งหมด 3 คน พี่ชาย 1 คนคือ แชมป์เชิดเกียรติ ฤทธิ์ธาอภินันท์ น้องชาย 1 คนคือ ชู้ต เชิดชนินทร์ ฤทธิ์ธาอภินันท์ โดยเชียร์ เป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นลูกคนกลาง ศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลสายทอง ระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดประยุรวงศาวาส ระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนศึกษานารี ระดับปริญญาตรีที่คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ณ ศูนย์รังสิต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร เมื่อวันศุกร์ที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2553 เวลา 13.00 น. ได้เกรดเฉลี่ยสะสม 3.04 มีผลงานตอนอายุ 5 ขวบ ถ่ายโฆษณาแบรนด์ เครื่องดื่มรังนกซุปไก่สกัด ร่วมกับ เจตริน วรรธนะสิน, กิตติศักดิ์ อัศวศิริชัยกุล และโฆษณาโตโยต้าถ่าย MV เพลง เธอเป็นคนอย่างนี้ (ตั้งแต่เมื่อไหร่) ศิลปิน พิ้งค์ ค่ายเพลง อาร์เอส ตอนอายุ 14 ปี (ม.2)
“เชียร์” ด้วยความที่เป็นนักแสดงหญิงที่มีส่วนสูงมากพอสมควร ส่วนสูง 171 เซนติเมตร ได้เข้าวงการผ่านเวทีการประกวด Miss Teen Thailand 2002 หมายเลข 23 เป็นจุดเริ่มต้นให้เธอลงประกวด จนได้รับตำแหน่งชนะเลิศ จากเวทีประกวด Miss Teen Thailand 2002 และเข้ามาในวงการบันเทิงของไทยได้อย่างเต็มตัว หลังจากนั้นก็มีผลงานละคร งานพิธีกรออกมาสม่ำเสมอ ผลงานที่โดดเด่นคือ เบญจา คีตา ความรัก, อุ่นไอรัก, คมแฝก, รุกฆาต เคยเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ และยังทำธุรกิจ เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์เสริมอาหารชื่อแบรนด์ว่าCHAMÉ
ละครโทรทัศน์
ผลงานในฐานะนักแสดงสังกัด ช่อง 7
ตึกนิวยอร์กไทมส์
ตึกนิวยอร์กไทมส์ (New York Times Building) คือตึกระฟ้าแห่งหนึ่งในด้านตะวันตกของมิดทาวน์ แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ ค.ศ. 2007 ผู้เช่าหลักของตึกแห่งนี้คือ บริษัทนิวยอร์กไทมส์ ผู้ตีพิมพ์ เดอะนิวยอร์กไทมส์ และอินเตอร์เนชั่นแนลนิวยอร์กไทมส์ และหนังสือพิมพ์อื่น ๆ การก่อสร้างคือโครงการร่วมกันของบริษัทนิวยอร์กไทมส์ ฟอเรสซิตี้เอ็นเตอร์ไพรส์ (Forest City Enterprises) และไอเอ็นจี (ING Real Estate)
โครงการนี้ถูกประกาศเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2001 โดยจะมีการสร้างอาคาร 52 ชั้น ทางด้านตะวันออกของถนนที่แปด (Eighth Avenue) และอยู่ระหว่างถนนที่สี่สิบและถนนที่สี่สิบเอ็ด ตรงข้ามอาคารสถานีรถโดยสารนครนิวยอร์ก โครงการนี้มีการเชื่อมต่อกับอาคารเฮียสต์ (Hearst Tower) โดยมีการขยายไปทางทิศตะวันออกที่กว้างขึ้นตามถนนที่แปด
การออกแบบ
อาคารได้รับการออกแบบโดยเรนโซ เปียโน และออกแบบภายในโดย Gensler ตัวอาคารมีความสูง 228 เมตร (748 ฟุต) จากถนนถึงยอดหลังคา ด้วยกำแพงภายนอกของอาคารทำให้มีความสูงเพิ่มขึ้นอีก 28 เมตร (92 ฟุต) รวมความสูง 260 เมตร (840 ฟุต) ถ้ารวมเสาอากาศมีความสูงเพิ่มเป็น 319 เมตร (1,046 ฟุต) ใน ค.ศ. 2008 อาคารนี้ถูกตัดอันดับให้มีความสูงร่วมกับตึกไครส์เลอร์ ในฐานะอาคารที่สูงอันดับ 4 ของนครนิวยอร์ก รองจากวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ เอ็มไพร์สเตต แบงค์ออฟอเมริกาทาวเวอร์ แม้ว่าอาคารวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในขณะนั้นจะยังสร้างไม่เสร็จ แต่มีความสูงของอาคารมากกว่า ตึกนิวยอร์กไทมส์ยังเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 7 ของสหรัฐอเมริกา
อาคารสร้างในรูปแบบกรอบเหล็ก และรูปไม้กางเขน โดยมีแท่งโลหะสร้างเป็นกรอบภายนอกอาคารล้อมรอบกำแพงกระจกทางด้านตะวันออก ตก และใต้ มีการเพิ่มแท่งโลหะจากฐานสู่ยอดบน ซึ่งทำให้มีการโปร่งใสของตัวอาคารที่มากขึ้น การทำกรอบและการล้อมด้วยเหล็กนั้น เผยให้เห็นการหยักทั้งสี่มุมของตัวอาคารเป็นรูปคล้ายไม้กางเขน
คำปฏิญาณโอลิมปิก
คำปฏิญาณตนในโอลิมปิก
ผู้ที่กล่าวคำปฏิญาณตนมักจะมาจากประเทศเจ้าภาพ โดยที่เขาจะถือธงไว้หัวมุม (ถ้านักกีฬาสะดวก)
คำปฏิญาณตนฉบับปัจจุบัน
คำปฏิญาณตนฉบับปัจจุบัน จะเริ่มใช้ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 เป็นครั้งแรก โดยตัวแทนของนักกีฬา, ผู้ตัดสิน, เจ้าหน้าที่ และผู้ฝึกสอนจะกล่าวคำตามบรรทัดดังต่อไปนี้:
คำปฏิญาณตนนักกีฬา
นักกีฬาที่ได้รับคัดเลือกจะกล่าวปฏิญาณตนดังบรรทัดต่อไปนี้:
คำปฏิญาณตนผู้ฝึกสอน
เริ่มใช้ในตอนโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 โดยคำปฏิญาณอาจมีคำเพิ่มเติมมาดังบรรทัดต่อไปนี้:
ผู้กล่าวคำปฏิญาณตน
ข้างล่างนี่คือผู้กล่าวคำปฏิญาณตนในพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก
วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร
วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ตั้งอยู่ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเป็นพระอารามที่ทำการบริหารของคณะสงฆ์ธรรมยุตจังหวัดธรรมยุติกนิกาย มีเนื้อที่เป็นที่ตั้งวัด 9 ไร่ 3 งาน 11 ตารางวา และเนื้อที่ทางด้านใต้อีก 3 ไร่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนโครงการมัธยมส่วนภูมิภาค (คมภ.1)
เดิมชื่อ วัดเขาสัตตนารถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 ในสมัยเจ้าพระยาราชบุรี (กลั่น วงศาโรจน์) เป็นเจ้าเมืองราชบุรี ประมาณช่วงรัชกาลที่ 3–4 ยุครัตนโกสินทร์ เดิมวัดนี้ตั้งอยู่เชิงเขาสัตตนารถ (ปัจจุบันคือ บริเวณวัดเขาวัง) ครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางการจะดำเนินการสร้างพระราชวังขึ้นที่เขาสัตตนารถ จึงมีการไถ่ถอนที่วัดเพื่อให้พ้นจากธรณีสงฆ์ โดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ทำผาติกรรมและดำเนินการสร้างวัดทดแทนในสถานที่ใหม่ที่วัดโพธิ์งามหรือวัดกลางบ้าน (ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นวัดร้างอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในการตั้งวัดครั้งแรกได้สร้างถาวรวัตถุ คือ อุโบสถ วิหารพระพุทธไสยาสน์ ศาลา กุฏิ เจดีย์ และกำแพงแก้ว เมื่อสร้างวัดขึ้นเรียบร้อยแล้วให้ชื่อว่า "วัดสัตตนารถปริวัตร" มีความหมายว่า วัดที่เปลี่ยนไปหรือย้ายไปจากเขาสัตตนารถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2418
การรั่วไหลของน้ำมันที่มอนทารา
กระทรวงทรัพยากร พลังงานและการท่องเที่ยวออสเตรเลียประเมินว่า การรั่วไหลของน้ำมันที่มอนทาราอาจมีปริมาณสูงถึง 2,000 บาร์เรล (320 ม.3/วัน) ซึ่งเป็นห้าเท่าจากที่ ปตท. สผ. ออสตราเลเซียได้ประเมินไว้ โฆษกรัฐมนตรีทรัพยากร กล่าวว่า ปริมาณ 2,000 บาร์เรลนั้นหมายถึง ปริมาณน้ำมันซึ่งบ่อผลิตได้เมื่อมีการผลิตสูงสุด
วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ระหว่างความพยายามหยุดการรั่วไหล เกิดเพลิงไหม้ขึ้นบนเครื่องขุดเจาะเวสต์แอตลาส วันที่ 2 พฤศจิกายน PTTEPAA กล่าวว่า ไฟนั้นดูเหมือนว่าจะเผาทำลายน้ำมันและดังนั้นจึงป้องกันมิให้เกิดการรั่วไหลลงทะเลเพิ่มเติม ไฟนี้ส่วนใหญ่ถูกดับแล้วเมื่อการรั่วไหลยุติลง เมื่อถึงเกณฑ์ความปลอดภัยแล้ว ทีมผู้เชี่ยวชาญจึงได้เข้าไปประเมินความเสียหาย
ปริญญา นาคฉัตรีย์
นายปริญญา นาคฉัตรีย์ ประธานกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น อดีตกรรมการการเลือกตั้ง ฝ่ายบริหารการเลือกตั้ง เป็นหนึ่งในกรรมการการเลือกตั้งที่ถูกศาลอาญา พิพากษาให้จำคุก 4 ปี จากการปฏิบัติหน้าที่
ประวัติ
นายปริญญา เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2484 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากวิทยาลัยวิชาการศึกษา (มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ) ปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ (การบริหารรัฐกิจ) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย สหรัฐอเมริกา
การทำงาน
ปริญญา นาคฉัตรีย์ เข้ารับราชการเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกระทรวงมหาดไทย ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี ชุมพร สระบุรี เป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย อธิบดีกรมที่ดิน กรมการปกครอง กรมการผังเมือง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ฝ่ายบริหารการเลือกตั้ง จนกระทั่งพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากศาลอาญา มีคำพิพากษาให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง และให้จำคุก
กรณีจัดการเลือกตั้ง
ศาลอาญา มีคำพิพากษา เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ให้ตัดสิทธิการเลือกตั้ง เขาพร้อมกับ พล.ต.อ.วาสนา และนายวีระชัย แนวบุญเนียร เป็นเวลา 10 ปี และให้จำคุกเป็นเวลา 4 ปี ในคดีที่สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ฟ้องในข้อหาปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ มีความผิดตาม พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งปี 2541 มาตรา 24, 42 ประกอบ ป.อาญามาตรา 83 (ร่วมกันทำผิด) ต่อมาเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2551 ศาลอุทธรณ์ มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น แต่ในวันที่ 13 มิถุนายน 2556 ศาลฎีกาพิพากษากลับ เนื่องจากศาลพิเคราะห์แล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรง จึงไม่มีอำนาจในการฟ้อง จึงมีคำพิพากษาให้ยกฟ้อง
กรณีที่ไม่เร่งสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริงการว่าจ้างพรรคเล็ก
ศาลฎีกา มีคำพิพากษาในการที่นายสุเทพ เทือกสุบรรณ เป็นโจทย์ยื่นฟ้อง เขาพร้อมกับ พล.ต.อ.วาสนา และนายวีระชัย แนวบุญเนียร (เสียชีวิต) ในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 และพระราชบัญญัติคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 มาตรา 24 และ 42 กรณีที่ไม่เร่งสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริง ข้อร้องเรียนกล่าวหาพรรคไทยรักไทย ว่าจ้างพรรคแผ่นดินไทย และพรรคพัฒนาชาติไทย ลงรับสมัครเลือกตั้งในวันที่ 2 เม.ย. 2549 โดยพลันตามระเบียบ กกต.ว่าด้วยการสืบสวนสอบสวนข้อเท็จจริงและการวินิจฉัย พ.ศ. 2542 มาตรา 37, 48 โดยให้จำคุก 2 ปี
เดวิด เพตโค
'''เดวิด อี. เพตโค''' (David E. Paetkau) เกิดเมื่อวันที่ เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่เมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เป็นนักแสดงชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักกันจากบทบาท อีวาน เลวิส ในภาพยนตร์ เรื่อง ไฟนอล เดสติเนชัน2
ผลงานการแสดง
มีดังนี้
อ้างอิง
1978
K (อนิเมะ)
K (หรือบางครั้งถูกเรียกว่า K Project, K ย่อมาจาก King) เป็นอนิเมะที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2555 และ 2558 ผลิตโดยสตูดิโอ GoHands กำกับโดย ชินโงะ ซุซุกิ ซึ่งเขาเองก็เป็นผู้ออกแบบตัวละครในอนิเมะเรื่องนี้ด้วย K ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ผ่านทางสถานีโทรทัศน์ MBS, TBS และ CBC และยังออกอากาศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านช่องแอนิแมกซ์เอเชีย
เนื้อเรื่อง
ในโลกมีกลุ่มผู้มีพลังเหนือธรรมชาติอยู่ มีอยู่ทั้งหมด 7 กลุ่มและมีสีเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของแต่ละกลุ่ม ผู้นำของแต่ละสี จะถูกเรียกว่า "ราชา"
อิซานะ ยาชิโระ เป็นนักเรียนธรรมดาของโรงเรียนมัธยมปลายอะชินะกะที่ตั้งอยู่บนเกาะที่เชื่อมต่อกับเมืองชิซุเมะ เมืองชั้นนำด้านเทคโนโลยีของญี่ปุ่น ยาชิโระนั้นมักจะมีใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่เสมอและเขายังเป็นเข้ากับทุกคนได้ดี ถึงกระนั้น เขาก็ไม่ได้สนิทกับใครเป็นพิเศษ
สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น เมื่อยาชิโระถูกลอบทำร้ายโดยกลุ่มสีแดงโฮมุระ ในขณะที่เขากำลังหลบหนีนั้น ยาชิโระได้รับความช่วยเหลือจากบุลคลนาม ยาโตงามิ คุโระ เจ้าของฉายา "หมาดำ" จนหลบหนีพ้น แต่เมื่อมาถึงสถานที่ปลอดภัย คุโระกลับจะฆ่ายาชิโระเสียเอง ยาชิโระซึ่งกำลังสับสนกับเหตุการณ์ทั้งหมดถามเหตุผลที่จะฆ่าเขาจากคุโร ทันใดนั้น ภาพจอโทรทัศน์และจอโฆษณาทั่วเมืองก็ได้ปรากฏวิดีโอที่ในนั้นปรากฏภาพบุคคลซึ่งมีหน้าตาเหมือนยาชิโระซึ่งอ้างตนว่า เป็นราชาลำดับเจ็ด "ราชาไร้สี" ได้สังหาร โทสึกะ ทาทาระ สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มสีแดงไป ยาชิโระถูกกล่าวหาว่าเป็นมือสังหารในขณะที่เขาเองก็เริ่มสับสนในตัวตนของเขา
ยาชิโระและพวก
หรือถูกเรียกสั้นๆว่า ชิโระ (シロ) เป็นตัวละครเอกของเรื่อง เขาปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะนักเรียนมัธยมปลายธรรมดา จนกระทั่งตนเองตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มสีแดงโฮมุระ, กลุ่มสีน้ำเงินสเคปเตอร์ 4 และมือขวาของราชาไร้สีคนก่อน คุโร ยาโตงามิ ในฐานะผู้ต้องสงสัยในการฆาตกรรม โทสึกะ สมาชิกคนสำคัญของกลุ่มสีแดง จากหลักฐานที่หลงเหลืออยู่เป็นกล้องวิดีโอในวันและสถานที่เกิดเหตุ ปรากภาพชายหนุ่มซึ่งมีลักษณะเหมือนเขาอย่างมาก อ้างตนว่าเป็นราชาลำดับเจ็ดคนใหม่ "ราชาไร้สี" จากการหลบหนีจากกลุ่มสีแดงและคุโรพ้น ในที่สุดคุโรก็ตามตัวเขาพบ และทำให้ยาชิโระจนมุม ยาชิโระเจรจาเพื่อขอพิสูจน์ตนเองว่าไม่ได้เป็นฆาตกร แต่จากหลักฐานและรูปการณ์ที่ออกมา ทำให้เขาเริ่มสับสนในตัวเอง ว่าจริงๆแล้ว ตนเองอาจเป็นฆาตกร และตนเองเป็นใครกันแน่ ภาพลักษณ์ที่ปรากฏนั้น ยาชิโระจะพกร่มญี่ปุ่น วะงะซะ (和傘) สีแดงอยู่เสมอ และมีเนโกะในร่างแมวเกาะอยู่ตรงไหล่ซ้ายอยู่ในบางครั้ง และแล้วสุดท้าย ชิโระ ก็รู้ว่าตัวเอง คือราชาสีเงิน อดอล์ฟ เค ไวส์แมน ที่ถูกสับร่าง และภายหลังจบภาคสอง อดอล์ฟก็กลับไปอยู่ในร่างเดิมของตนเองมาเป็นอาจารย์สอนภาษาเยอรมันที่โรงเรียนอาชินากะ หรือฉายา หมาดำ (黒狗 Kuroinu) เขาเป็นนักดาบที่มีฝีมือสูง โดยได้รับมอบหมายภารกิจจากราชาไร้สีคนก่อน อิชิเง็น มิวะ ให้ตามหาและกำจัด "ราชาไร้สี" คนใหม่ หากราชาคนใหม่นั้นเป็นบุคคลที่มีจิตใจชั่วร้าย จนในที่สุด เขาก็พบกับยาชิโระและเชื่อว่ายาชิโระเป็นฆาตกร แต่กระนั้น เขาก็ให้โอกาสแก่ยาชิโระในการพิสูจน์ความจริง ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ติดตามและปกป้องยาชิโระจนกว่าความจริงจะปรากฏ และแล้วเมื่อความจริงปรากฏ เขาก็ไปเป็นผู้รับใช้ของ ราชาลำดับหนึ่ง อดอล์ฟ เค ไวส์แมน "ราชาสีเงิน"
เป็นสเตรนชนิดหนึ่ง ปรากฏครั้งแรกในฐานะแมวเลี้ยงของชิโระ เธอมีความสามารถในการแทรกแทรงระบบสมองและระบบประสาทของผู้อื่น ทำให้เธอสามารถสร้างความทรงจำจอมปลอมขึ้นมาได้ รวมไปถึงสร้างภาพมายา เธอสามารถอยู่ในสภาวะล่องหนได้ ในภายหลังเธอได้กลายมาเป็นผู้รับใช้ของราชาลำดับที่ 1 ดูเหมือนว่าชื่อจริงของเธอจะเป็นอาเมโนะ มิยาบิ (雨乃雅日 Ameno Miyabi)
กลุ่มสีแดง โฮมุระ
เขาเป็นราชาลำดับสาม "ราชาสีแดง" (赤の王 (Aka no Ō)) และหัวหน้าของกลุ่มฮมระ เนื่องด้วยเขาเริ่มควบคุมพลังของเขาไม่ได้ เขาจึงมอบตัวให้แก่ องค์กร เซปเตอร์ 4 และถูกกักขัง เขาหวังว่า ราชาสีน้ำเงินแห่งเซปเตอร์ 4 จะสามารถหยุดยั้งเขาได้ในยามที่เขาไม่สามารถควบคุมตนเอง และไม่เผลอไปทำร้ายใครเข้าโดยเฉพาะพรรคพวกของเขา ถึงกระนั้นเขาก็หนีออกมาเมื่อได้รับโทรศัพท์จาก "ราชาไร้สี" มือสังหารสมาชิกในกลุ่มของเขา ในภายหลังได้เสียชีวิตลงเพราะถูกแทง(เพื่อไม่ให้ดาบดาโมเคลสหล่นลงมายังพื้นโลก)
เธอเป็นสเตรนและสมาชิกที่อายุน้อยที่สุด เป็นสมาชิกผู้หญิงหนึ่งเดียวของกลุ่มโฮมุระ แอนนาเป็นเด็กตาบอดสีที่ทำให้เธอสามารถรับรู้ได้เฉพาะสีแดง เธอสูญเสียครอบครัวจาก"อุบัติเหตุ"(จริงๆแล้วคือถูกฆ่าตาย) และรู้จักกับมิโกโตะผ่านทางป้าของเธอ โฮนามิ คุชินะ ซึ่งเป็นครูของมิโกโตะ นั่นเองทำให้เธอมักจะชอบอยู่ข้างกายมิโกโตะเสมอ นอกจากนี้เธอยังมีพลังในการรับรู้เหตุการณ์ด้วยลูกแก้วคริสตัลสีแดงของเธอ ในภายหลังเธอได้กลายมาเป็นราชาสีแดงหลังจากมิโกโตะเสียชีวิตไป หลังจากภาคหนังเธอกับเนโกะค่อนข้างจะสนิทกันพอสมควร
ราชา
หมายถึงบุคคลที่ได้รับพลังพิเศษโดยตรงจากศิลาเดรสเดน มีเพียง 7 คน โดยที่ราชาจะสร้างกลุ่มของตัวเองขึ้นมา และปกครองอยู่ในบริเวณนั้นๆโดยที่จะไม่ต่อสู้กันเองหากไม่เกิดอะไรขึ้นตามข้อตกลงของราชาสีทอง ซึ่งถ้าหากราชาคนไหนเสียชีวิต ศิลาก็จะทำการคัดเลือกราชาคนต่อไป มีดังนี้
ศิลาเดรสเดน
เป็นศิลาปริศนาที่ถูกค้นพบในเมืองเดรสเดน ประเทศเยอรมนีช่วงยุคสงคราม อดอล์ฟได้นำมันมาวิจัย จนพบว่ามันมีพลังพิเศษในการแทรกซึมเข้าไปในร่างกาย ทำให้เกิดพลังพิเศษขึ้นมา ศิลานี้ถูกนำมาวางที่ตึกมิฮาชิระที่ญี่ปุ่นโดยราชาสีทองที่ตอนนั้นเป็นทหารของกองทัพญี่ปุ่นหลังจากที่อดอล์ฟตัดสินใจหนีขึ้นไปบนเรือเหาะ ภายหลังถูกทำลายด้วยดาบเดโมเคลสของราชาสีเงิน
ดาบแห่งเดโมเคลส
เป็นดาบที่แสดงสัญลักษณ์ออกมาเหนือศีรษะของราชาทุกคนหากราชาใช้พลัง ซึ่งถ้าหากจิตใจของราชาไม่มั่นคงหรือใช้พลังเกินขีดจำกัด ยกตัวอย่างเช่น การฆ่าราชาด้วยกันเอง จะทำให้พลังที่จะทำให้ดาบเดโมเคลสลอยค้างอยู่บนฟ้าตกลงมา ซึ่งนอกจากจะทำให้ราชาผู้นั้นตายแล้ว คนที่อยู่โดยรอบรวมไปถึงสิ่งก่อสร้างทุกอย่างจะตายและพังพินาศไปหลายร้อยกิโลเมตร วิธีเดียวที่จะหยุดดาบเดโมเคลสที่ร่วงลงมาได้คือการฆ่าราชาผู้ที่เป็นเจ้าของดาบนั้นไป
บลูเรย์/ดีวีดี
รายระเอียดของ K ฉบับ บลูเรย์/ดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่น
เอนูมาเอลิช
เอนูมาเอลิช (อักษรรูปลิ่มแอกแคด:, ) เป็นมหากาพย์ที่เล่าถึงการกำเนิดจักรวาลของบาบิโลเนีย ถูกค้นพบในสภาพชิ้นส่วนโดยออสเตน เฮนรี เลอาร์ด นักโบราณคดีชาวอังกฤษจากซากหอสมุดอาชูร์บานิพัลที่เมืองนิเนเวห์ (เมืองโมซูล ประเทศอิรักปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 1849 ต่อมาจอร์จ สมิธ นักอัสซีเรียวิทยาชาวอังกฤษแปลและตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1876 คำว่า "เอนูมาเอลิช" เป็นวลีเปิดเรื่องหมายถึง "เมื่อบนสวรรค์..."
เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาประมาณ 1 พันบาท บันทึกเป็นภาษาแอกแคดบนแผ่นดินเหนียว 7 แผ่น แต่ละแผ่นมีเนื้อหาระหว่าง 115–170 บาท จารด้วยอักษรรูปลิ่มซูเมอร์-แอกแคด ลักษณะไม่มีคำคล้องจองและฉันทลักษณ์ แต่เป็นสัมผัสคู่ที่อยู่ในบรรทัดเดียวกันและบางครั้งเป็นบทสี่บาท แม้ว่าจารึกแผ่นที่ 5 ส่วนใหญ่จะยังสูญหาย แต่นักวิชาการสามารถปะติดปะต่อเรื่องราวจน เอนูมาเอลิช มีเนื้อหาเกือบสมบูรณ์ มหากาพย์นี้เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลสำคัญที่เปิดเผยโลกทัศน์ของบาบิโลเนีย จารึกทั้ง 7 แผ่นบรรยายถึงการกำเนิดเทพเจ้า สงครามระหว่างเทพที่จบลงด้วยชัยชนะของมาร์ดุก การก่อเกิดของจักรวาลและโลก การสร้างมนุษย์เพื่อรับใช้เหล่าทวยเทพและบทสรรเสริญมาร์ดุกขนาดยาว ยังไม่ทราบจุดประสงค์เดิมของ เอนูมาเอลิช แต่พบฉบับที่ใช้ในเทศกาลอะกิตูสมัยซิลูซิด มหากาพย์นี้ยังใช้ในการสร้างความชอบธรรมหรืออำนาจสูงสุดของบาบิโลเนียเหนือเมโสโปเตเมียทั้งหมด เอนูมาเอลิช ฉบับหลังมีการเปลี่ยนมาร์ดุกเป็นอัชชูร์ เทพเจ้าหลักของอัสซีเรีย
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทสปรินท์ทีมผสม
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทสปรินท์ทีมผสม เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Lake St. Moritz ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 22 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Sini Siro, Yukino Yoshida, Ignaz Gschwentner และ Alexander Sergeev นักกีฬาจากทีมผสมจากหลายประเทศ ได้แก่ ฟินแลนด์ ญี่ปุ่น ออสเตรีย และรัสเซ๊ย
Clostridium botulinum
Clostridium botulinum เป็นแบคทีเรียชนิดแกรมบวก รูปร่างเซลล์เป็นแท่งทรงกระบอก หายใจโดยไม่ใช้ออกซิเจน แบคทีเรียนี้เป็นประเภท obligate anaerobe เนื่องจากแก๊สออกซิเจนถือว่าเป็นพิษต่อเซลล์แบคทีเรียชนิดนี้ อย่างไรก็ตาม C. botulinum สามารถทนต่อสภาวะที่มีออกซิเจนได้บ้างเพราะว่ามีการพัฒนาเอนไซม์ superoxide dismutase (SOD) และสืบพันธุ์ด้วยการสร้างสปอร์
การจัดจำแนก
จากการศึกษาในทางอนุกรมวิธาน สามารถแยกกลุ่ม (phenotype) ของ C. botulinum ได้เป็น 4 กลุ่ม (I–IV) โดยแบ่งตามความสามารถในการสลายโปรตีนโครงสร้างใหญ่ต่างชนิดกัน การศึกษาสารพันธุกรรมก็สนับสนุนข้อสรุปนี้เช่นกัน C. botulinum ที่ก่อโรคในมนุษย์ได้แก่กลุ่มที่ I และ II ส่วนกลุ่มที่ III พบว่าสามารถก่อโรคได้ในสัตว์อื่นๆ หลายประเภท
พบแบคทีเรียนี้ได้ทั่วไปในธรรมชาติ ทั้งในดินและในน้ำทะเล สามารถเจริญได้ดีในสภาพแวดล้อมที่มีความเป็นกรดอ่อนๆ (pH อยู่ในช่วง 4.8 – 7) เชื้อนี้มีความสามารถในการแพร่จากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งได้ง่าย เช่น ผ่านการปนเปื้อนในดินที่เพาะปลูกพืช ในเศษดินที่ติดมากับผัก หรือในลำไส้ของปลา รวมทั้งในสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม แต่แบคทีเรียชนิดนี้จะสามารถผลิตสารพิษ botulinum toxin ได้เฉพาะช่วงสร้างสปอร์ ซึ่งจะเกิดในภาวะที่ไม่มีออกซิเจนเท่านั้น นอกจากนี้มีสิ่งมีชีวิตอีกหลายชนิดที่สามารถสร้าง neurotoxin ลักษณะเดียวกันนี้ได้ เช่น สิ่งมีชีวิตที่จัดอยู่ในวงศ์ Clostridium และสิ่งมีชีวิตที่แม้จะมีลักษณะภายนอกที่ต่างกัน ก็สามารถสร้างพิษชนิดนี้ได้เช่นกัน กลุ่มของ C. botulinum และสายพันธุ์ใกล้เคียงที่สร้างสาร botulinum toxin ได้มีดังตารางนี้
C. argentinense has been proposed for VI group (Hatheway, 1995).
โรคจากโบตูลินัม
เรียกว่า โรคโบทูลิซึม (Botulism|Botulism) ทำให้มองเห็นภาพซ้อน คลื่นไส้ อาเจียน หน้ามืด เป็นอัมพาต หายใจขัด และ เสียชีวิตเนื่องจากระบบหายใจล้มเหลว ผู้ได้รับเชื้ออาการจะเกิดภายใน 12-36 ชั่วโมง หลังการบริโภคอาหาร และอาจ เสียชีวิตภายใน 3-6 วันซึ่งโบทูลิสซึมเป็นโรคที่มีความรุนแรง แต่พบได้ไม่บ่อย เกิดจากทอกซินหรือสารพิษ ทอกซินนี้จะมีผลต่อระบบ ประสาท (neurotoxin) ทำให้เกิดโรคแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ โรคอาหารเป็นพิษโบทูลิสซึม (foodborne botulism) โรคโบทูลิสซึมในลำไส้ (intestinal botulism) และโรคโบทูลิสซึมที่บาดแผล (wound botulism)
กลไกการเกิดพิษของ Botulinum toxin
สารพิษจากโบตูลินัมจะมีผลยับยั้งการทำงานที่ปลายประสาทของเซลล์ประสาทก่อนไซแนปส์ (presynaptic nerve terminal) โดยไปยับยั้งการปล่อยสารสื่อประสาท (Neurotransmitter) หรือไปลดการหลั่งสาร acetylcholine (ซึ่งเป็นสารสื่อประสาท) ที่ปลายประสาท ทำให้ไม่สามารถสร้างกระแสประสาทส่งต่อไปยังเซลล์ต่าง ๆ ทำให้เซลล์ต่าง ๆ ทำงานไม่ได้ ซึ่งกลไกนี่เองที่ทำให้กล้ามเนื้อในร่างกายไม่สามารถทำงานได้ (หมดแรง อ่อนล้า) จะเห็นว่าผู้ป่วยที่ได้รับพิษเข้าไปมาก ๆ จะทำให้กล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับระบบหายใจทำงานติดขัดด้วย ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจกับผู้ป่วยเพื่อให้ผู้ป่วยสามารถหายใจได้
การป้องกันการสร้างพิษของเชื้อคลอสตริเดียม โบทูลินัม
เนื่องจากเชื้อแบคทีเรียชนิดนี้มักจะพบได้ทั้งในน้ำและในดิน ควรระวังในเรื่องความสะอาด สำหรับอาหารที่มีการพบเชื้อแบคทีเรียชนิดนี้บ่อยครั้ง ก็คือ ในอาหารกระป๋อง ดังนั้นในการรับประทานอาหารกระป๋อง ควรนำอาหารกระป๋องออกจากกระป๋อง ใส่ภาชนะอื่น ๆ และนำมาปรุงเพื่อผ่านความร้อนฆ่าเชื้อก่อนรับประทาน ไม่ควรชิมอาการกระป๋องหลังจากเปิดกระป๋องทันที และควรหลีกเลี่ยงการกินอาหารกระป๋องที่เมื่อเปิดกระป๋องแล้วพบว่ามีฟองก๊าซ หรือมีกลิ่นเหม็นแปลก ๆ
เอกลักษณ์องค์กร
ในด้านการตลาด อัตลักษณ์องค์กร หรือ อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท (corporate identity) เป็นรูปแบบที่เป็นอัตลักษณ์ของหน่วยงานหรือองค์กรซึ่งถูกออกแบบ ให้สอดคล้องกับเป้าหมายทางธุรกิจ ซึ่งแสดงออกมาทางในรูปแบบของแบรนด์และการใช้งานเครื่องหมายการค้า
แม้ว่าเรื่องของอัตลักษณ์ จะไม่ใช่สิ่งเดียวที่เกี่ยวกับแบรนด์ (เพราะแบรนด์ประกอบด้วยหลายองค์ประกอบ) แต่เรื่องของ แบรนด์กับอัตลักษณ์  เป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้นควบคู่กันอยู่เสมอ เราสามารถสร้างแบรนด์ให้โดดเด่นได้ด้วยกานสร้างอัตลักษณ์ให้กับแบรนด์  ซึ่งสามารถสื่อสารออกมาได้  3  ส่วนด้วยกัน  คือ  การสร้างอัตลักษณ์ผ่านทางภาพ (Visual Identity)  การสร้างอัตลักษณ์ผ่านทางพฤติกรรม (Behavioral Identity)  และการสร้างอัตลักษณ์ผ่านการพูด (Verbal Identity เช่น การใช้สโลแกน  จิงเกิ้ล  เป็นต้น)
การออกแบบสร้าง “อัตลักษณ์” ให้กับองค์กรหรือแบรนด์เป็นงานที่ยากยิ่ง  เพราะไม่ใช่เป็นเพียงการออกแบบ  “โลโก้”  ให้สวยงามแล้วจบ  แต่สิ่งที่เราต้องการคือ  อัตลักษณ์ด้นภาพที่จะสื่อสารถึงจุดยืน + บุคลิกภาพ  รวมถึงวิสัยทัศน์ของแบรนด์  จากนั้นค่อยพัฒนาต่อในเรื่องระบบการใช้โลโก้+การใช้ตัวอักษร + การใช้สี + การใช้ภาพ +++ อื่น ๆ  อีกมากมาย  ที่จะทำให้ภาพลักษณ์ขององค์กร  มีอัตลักษณ์ตามที่ต้องการ
การออกแบบกับความสัมพันธ์กับอัตลักษณ์กลุ่มบริษัท
Gregg Berryman ได้กล่าวว่า  นักออกแบบอัตลักษณ์ขององค์กรมักจะทำงานที่เกี่ยวข้องกับสิ่งต่อไปนี้  คือ
วัตถุประสงค์ทางอัตลักษณ์ขององค์กร
จุดจับใจ (Appeal)  คือวิธีการกระตุ้นให้ผู้บริโภคเกิดความปรารถนา  หรือมีความต้องการสามารถดึงดูดผู้บริโภคเป้าหมายให้เกิดความต้องการบริโภคสินค้านั้นได้  จุดจับใจเป็นแนวหลัก  (Theme)  ของโฆษณาชิ้นนั้นว่าจะใช้สิ่งใดจับใจผู้บริโภคเป้าหมาย  เราจึงต้องดูว่าผู้บริโภคต้องการ อะไร เช่นต้องการความสะดวกสบาย  ต้องการความภาคภูมิใจ  เป็นต้น  ซึ่งเมื่อเราทราบลักษณะความต้องการของผู้บริโภคแล้วก็เป็นการง่ายที่จะหาจุดจับใจ  (Appeal)  มาจับใจผู้บริโภค  ซึ่งการหาจุดจับใจ  (Appeal)  สามารถทำได้หลายวิธีด้วยกันเช่น มีข้อสังเกตว่าการเลือกใช้จุดจับใจ (Appeal)  ในการโฆษณาเพื่อให้มีประสิทธิภาพนั้นย่อมขึ้นอยู่กับองค์ประกอบ  ความเหมาะสมในหลายๆ  ด้านประกอบกัน  นอกจากนั้นยังขั้นอยู่กับสังคมในแต่ละสมัยด้วยกล่าวคือในการโฆษณาสินค้าแบบหนึ่งแล้วประสบความสำเร็จ  แต่ในอีกสมัยหนึ่งการใช้จุดจับใจ  (Appeal)  แบบเดิมอาจล้มเหลวก็ได้
ลักษณะการเขียนสำคัญ (Slogan)  ดังนี้ คือ
เครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ (Logo)  เป็นผลของการออกแบบกราฟิกที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์ (Symbolism)  อันได้แก่  ภาพสัญลักษณ์และเครื่องหมายต่างๆ  ที่ช่วยสร้างอัตลักษณ์  ได้แก่สินค้าและบริษัทผู้ผลิตเช่นการออกแบบตราสัญลักษณ์ของสินค้า  และบริษัทให้มีเอกลักษณ์แบบเฉพาะตนเอง  เพื่อความจำจำ  ความเชื่อถือ  และตราตรึงผู้บริโภคตลอดไป  ซึ่งมีลักษณะแตกต่างกันดังนี้
แนวคิดการสร้างสรรค์งานเอกลักษณ์ขององค์กร
โดยทั่วไปแล้วการเอ่ยถึงการสร้างอัตลักษณ์ขององค์กร (อัตลักษณ์กลุ่มบริษัท) เป็นโฆษณาในเชิงกลยุทธ์ที่จะนำไปสู่จุดมุ่งหมายที่บริษัทต้องการ  นั่นคือโฆษณาสถาบันสามารถเป็นเครื่องมือที่จะสร้างอิทธิพลต่อการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชนได้ตามความต้องการของบริษัท  หรือสถาบันนั้นๆ ดังนั้นเมื่อการสร้างอัตลักษณ์ขององค์กรเป็นกลยุทธ์การสร้างภาพพจน์สถาบันที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชนแล้วจะก่อให้เกิดอะไรขึ้นบ้าง ผู้บริหารระดับสูง (Chief Executive Officer)  จะเป็นผู้มีบทบาทในการรับผิดชอบของส่วนองค์กร  ซึ่งจะต้องมีการระบุจุดมุ่งหมายหรือวัตถุประสงค์ในการสร้างภาพพจน์โดยสืบเนื่อมาจากจุดประสงค์หลักขององค์กร  (Coperate’s purpose/goal)  ที่ตั้งขึ้นมารวมทั้งภาระหน้าที่ที่องค์กรต้องทำต่อไปยาวไกลถึงอนาคต  แต่โดยวัตถุประสงค์เบื้องต้นของการทำอัตลักษณ์ขององค์กรแล้วคือการขยายภาพพจน์ขององค์กรให้กว้างออกไปเป็นการประกาศถึงชื่อบริษัท  (Coporate name)  สัญลักษณ์  (Logo)  ไปสู่กลุ่มเป้าหมายอันได้แก่กลุ่มลูกค้า (Consumers) ผู้จะมาเป็นลูกค้า  (Prospects)  ได้ทราบถึงความสามารถและศักยภาพในการไปสู่ความสำเร็จของบริษัท  เพื่อเป็นการกำหนดการสร้างการรับรู้เกี่ยวกับบริษัทในหมู่มหาชน  (Publics) ในกรณีที่ร้านเพิ่งตั้งขึ้นมาใหม่และต้องการสร้างความรู้จัก, การจดจำชื่อใหม่  (New Name)  สัญลักษณ์  (Logo)  โดยการสร้างเอกลักษณ์  (Identity)  ที่ใหม่และเหมาะสมไปสู่มหาชนโดยความสำเร็จของการรณรงค์โฆษณาสถาบันจะมาจากการที่ผู้บริหารระดับสูงนิยามจุดประสงค์หลักขององค์กรได้เหมาะสมและถูกรับ (percepted)  ในเอกลักษณ์ที่โดดเด่นและแตกต่าง  (Separate Identity)  ซึ่งจะก่อให้เกิดผลประโยชน์ตามมามากมาย โฆษณาสถาบันกับการวางตำแหน่งทางการตลาด เป็นการสร้างความตระหนักรู้  (Awareness)  และการยอมรับ  (Acceptance)  ให้เกิดขึ้น  มีการใช้การโฆษณาสถาบันเพื่อเปลี่ยนการรับรู้  (Perception)  ของมหาชนและสร้างการตระหนักรู้ที่เป็นจริง  (Realistics Awareness)  ของสถาบันในการตลาดธุรกิจขึ้นมาแทนอาจมีผลที่ต่างไปจากนี้แต่ผลที่ต้องการได้รับคล้ายคลึงกันคือ  การให้ความรู้กับกลุ่มเป้าหมาย  (Target Audience)  เกี่ยวกับบริษัทที่ดีเพื่อจะนำไปสู่ความเข้าใจที่ยังผลทันยิ่งใหม่คือ  การยอมรับในบริษัทสินค้าและนโยบายของบริษัทด้วย ในการสร้างตำแหน่งทางการตลาดของสถาบันก็เหมือนการสร้างบุคลิกพิเศษเฉพาะตัว (Unique Personality)  ของสถาบันขึ้นมาเป็นการสร้างอัตลักษณ์ที่มั่นคง  (Strong Identity)  แล้วทำการสื่อสารไปสู่กลุ่มเป้าหมาย  โดยต้องคำนึงว่าเป็นบุคลิกที่เป็นหนึ่งเดียว  (A Single Personality)  ที่เข้าถึงกลุ่มเป้าหมายที่เลือกสรรแล้ว  และบุคลิกนั้นต้องเป็นบุคลิกที่เป็นจริงสามารถสร้างความเชื่อถือ  โดยที่การยอมรับในตลาดธุรกิจของสถาบันที่สร้างขึ้นมา  ต้องสามารถสื่อสารได้อย่างชัดแจ้งว่าองค์กรถูกจัดสร้างขึ้นมาเพื่อภารกิจหน้าที่ใด  อะไรคือวัตถุประสงค์ที่นำไปสู่จุดมุ่งหมายและมีนโยบายในการทำงานอย่างไร  ซึ่งโดยทั่วไปแล้วการรณรงค์โฆษณาสถาบันที่บ่งบอกคุณลักษณะ  (Character)  ของบริษัทจะประกอบด้วย (กัลยาณี พูลผล,2523:32)
อย่างไรก็ตามเครื่องหมายบริษัท (Corporate Marks)  ที่ดีจะต้องประกอบด้วยสิ่งต่างๆ  ดังนี้ (วัชรินทร์ อนันตคุปกรณ์,2536:34)