cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาลินี สุขเวชชวรกิจ
แพทย์หญิง มาลินี สุขเวชชวรกิจ รองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์
ประวัติ
มาลินี เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2480 สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ประกาศนียบัตรอายุรกรรมทั่วไป (Residency Training in Internal Medicine ) Beekman Downtown Hospital,NYC, USA และประกาศนียบัตรอบรมสาขาโรคหัวใจ โดยได้รับทุนจากองค์การอนามัยโลก WHO จาก Green Lane Hospital ประเทศนิวซีแลนด์
นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารระดับสูง รุ่นที่ 4 สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรประกาศนียบัตรกฎหมายมหาชน รุ่น 13 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การเมืองการปกครอง) จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนายแพทย์ สุนทร สุขเวชชวรกิจ
การทำงาน
แพทย์หญิง มาลินี รับราชการเป็นแพทย์อายุรศาสตร์ สังกัดกระทรวงสาธารณสุข ประจำโรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี และโรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลปากน้ำโพ โรงพยาบาลสวรรค์ประชารักษ์ และเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับ 10 ด้านเวชกรรม กระทรวงสาธารณสุข เป็นผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน)
ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานการเมือง โดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดนครสวรรค์ ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก และได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการประธานคณะกรรมาธิการการสาธารณสุข วุฒิสภา ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วนกลุ่ม 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
อนิฏฐารมณ์
อนิฏฐารมณ์ (อ่านว่า อะ-นิด-ถา-รม) แปลว่า อารมณ์ที่ไม่น่าปรารถนา ตรงข้ามกับ อิฏฐารมณ์ อารมณ์ที่น่าปรารถนา หมายถึงสิ่งที่คนไม่ปรารถนา ไม่ต้องการอยากได้ ไม่อยากมี ไม่อยากพบเห็น ได้แก่ กามคุณ ๕ คือรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัสที่ไม่ดี ไม่ชวนให้รักให้ชอบใจ และโลกธรรมในส่วนที่ไม่ดี ๔ คือ เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์
อนิฏฐารมณ์เป็นสิ่งที่เกิดได้แก่ทุกคน แม้ไม่ต้องการ แต่มีความจริงว่าอนิฏฐารมณ์ เป็นสิ่งไม่เที่ยง ทนอยู่ในสภาพนั้นๆ ไม่ได้นาน มีความแปรปรวนเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา เกิดมีได้ก็กลับกลายเป็นอื่นไปได้เช่นเดียวกับสิ่งที่เป็นอิฏฐารมณ์
แฮแซน โรว์ฮอนี
แฮแซน โรว์ฮอนี (, Hassan Rouhani) เป็นนักการเมือง นักกฎหมาย และอดีตนักการทูตชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 7 เขาได้เป็นสมาชิกของปราชญสภาในปี ค.ศ. 1999 และเป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติสูงสุดในปี ค.ศ. 1989 นอกจากนี้ยังเคยเป็นในเคยเป็นผู้แทนระดับสูงในการเจรจากับสหภาพยุโรปเกี่ยวกับโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่าน
อ้างอิง
1948
โยนิ (ศาสนาพุทธ)
โยนิ แปลว่ากำเนิด หมายถึงที่เกิด ที่ให้กำเนิดสัตว์
โยนิ มี ๔ ประเภท คือ
นิสสัน เซดริค
นิสสัน เซดริค (Nissan Cedric) เป็นรถยนต์รุ่นหนึ่ง ผลิตโดยค่ายรถยนต์ นิสสัน มอเตอร์ ในระหว่าง พ.ศ. 2503-2547 ก่อนจะถูกแทนที่โดย นิสสัน ฟูกา
ในช่วงแรกของการผลิต เซดริคแข่งขันกับรถ Prince Skyline และ Prince Gloria แต่ต่อมา ปรินซ์มอเตอร์ได้รวมกิจการเข้ากับนิสสัน ทำให้ Nissan Skyline(ที่มาจาก Prince Skyline) ได้ถูกออกแบบให้เป็นรถสปอร์ตมากขึ้น เพื่อให้เซดริคได้มีจุดยืนด้านของรถหรูขนาดใหญ่ และ Nissan Gloria (ที่มาจาก Prince Gloria) ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับรุ่นเซดริค โดยเป็นเวอร์ชันสปอร์ตของเซดริค (เป็นรุ่นเสริม แต่ยังยืนจุดรถหรูขนาดใหญ่เป็นหลัก)
เซดริค มีวิวัฒนาการเปลี่ยนแปลงโฉมรถไปตามยุคสมัย โดยสามารถแบ่งได้ 10 Generation (รุ่น) ดังนี้
Generation ที่ 1 (พ.ศ. 2503 - 2508)
เซดริครุ่นแรก ได้รับชื่อว่า 30 มีเครื่องยนต์เบนซิน 4 สูบให้เลือกอยู่ 3 ขนาด คือ 1500 ซีซี, 1900 ซีซี และ 2000 ซีซี และเครื่องดีเซลให้เลือกอีก 2 ขนาด คือ 2800 ซีซี 6 สูบ และ 2000 ซีซี 4 สูบ มีระบบเกียร์ 2 แบบ คือ เกียร์ธรรมดา 4 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด
ต่อมา ใน พ.ศ. 2505 เซดริคได้มีการปรับโฉมเล็กน้อย โดยให้ไฟหน้าข้างละ 2 ดวงที่มี จากเดิมเรียงตัวในแนวบน-ล่าง เป็นการเรียงตัวในแนวซ้าย-ขวา และตั้งชื่อเซดริคหลังการปรับโฉมนี้ว่า 31 โดยที่ยังถือว่าเป็นเซดริค Generation แรกเหมือนกับ 30
Generation ที่ 2 (พ.ศ. 2508 - 2514)
พ.ศ. 2509 ปรินซ์มอเตอร์ได้ผนวกกิจการเข้ากับนิสสัน และนิสสันได้รับช่วงผลิตรถสำคัญ 2 รุ่นของปรินซ์ ได้แก่ สกายไลน์ และ กลอเรีย
ในรุ่นนี้ เครื่องยนต์เบนซิน 1500 และ 1900 ซีซีถูกยกเลิก เครื่องยนต์ที่ยังผลิตอยู่คือ
Generation ที่ 3 (พ.ศ. 2514 - 2518)
เซดริครุ่นที่ 3 ได้รับชื่อว่า 230 ในช่วงโฉมนี้ ไม่ได้ใช้ชื่อ "เซดริค" ในการโฆษณาประชาสัมพันธ์ในหลายประเทศ แต่ประเทศส่วนใหญ่จะรู้จักเซดริครุ่นที่ 3 ในชื่อ 200C, 220C, 240C หรือ 260C
ในโฉมนี้ รุ่นกลอเรียถูกผนวกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเซดริค โดยเป็นเวอร์ชันสปอร์ตของเซดริค และในช่วงรุ่นนี้เริ่มมีการผลิตตัวถังแบบคูเป้ 2 ประตู และระบบเกียร์ธรรมดา 5 สปีดขึ้น
เครื่องยนต์ของรุ่นนี้
Generation ที่ 4 (พ.ศ. 2518 - 2522)
เซดริครุ่นที่ 4 ได้รับชื่อว่า 330 ในช่วงโฉมนี้ การโฆษณารถก็ยังไม่ได้ใช้ชื่อ "เซดริค" แต่ยังใช้ชื่อ 200C, 220C, 260C และ 280C ในโฉมนี้ มีการนำหลอดไฟฮาโลเจนมาใช้เป็นไฟหน้า มีการเริ่มผลิตเครื่องยนต์ระบบหัวฉีด ซึ่งเป็นระบบใหม่ สามารถให้แรงมากขึ้น ประหยัดน้ำมันกว่า นอกจากนี้ ยังเป็นรุ่นแรกที่ออกแบบมาให้สามารถใช้เชื้อเพลิงก๊าซ LPG ได้โดยไม่ก่อให้เกิดผลเสียในระยะยาว เพื่อให้สามารถนำไปเป็นรถแท็กซี่ได้
รุ่นนี้ เป็นรุ่นสุดท้ายที่เซดริคมีการผลิตตัวถังแบบคูเป้ 2 ประตู โดยหลังจากหมดยุคของรุ่นนี้ นิสสันได้แยกสายการผลิตเซดริคแบบคูเป้ 2 ประตูออกไปเป็นรถรุ่นใหม่ของนิสสัน ตั้งชื่อว่า นิสสัน ลีโอพาร์ด (Nissan Leopard)
ในพ.ศ. 2520 นิสสัน เซดริค มียอดขายสะสมครบ 1 ล้านคัน
เครื่องยนต์ในโฉมนี้ เหมือนกับที่มีในรุ่นที่ 3 แต่มีการเพิ่มรูปแบบเครื่องยนต์ 2800 ซีซี 6 สูบเข้ามา
Generation ที่ 5 (พ.ศ. 2522 - 2526)
เซดริครุ่นที่ 5 ได้รับชื่อว่า 430 เป็นโฉมแรกที่มีระบบเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แต่เกียร์อัตโนมัติ 3 สปีดแบบเดิมก็ยังขายอยู่ ทำให้ระบบเกียร์ในรุ่นนี้มีถึง 4 ประเภท คือ อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด กับเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด
เซดริครุ่นนี้ เครื่องยนต์ระบบหัวฉีดเริ่มเป็นที่นิยม และเป็นครั้งแรกของเซดริคที่มีการผลิตเครื่องยนต์ดีเซล 6 สูบ 2800 ซีซี
Generation ที่ 6 (พ.ศ. 2526 - 2530)
เซดริครุ่นที่ 6 ได้รับชื่อว่า Y30 เครื่องยนต์ในรุ่นนี้มีการใช้เครื่องยนต์ VG V6 ให้อัตราเร็วสูงสุด 193 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อัตราเร่งสูงสุด จาก 0 ถึง 96.56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ใน 8.4 วินาที
เซดริครุ่นนี้ มีการเพิ่มไฟเบรกดวงใหม่อยู่ตรงกลางของด้านหลังรถ(จากเดิมที่ไฟเบรกมี 2 ข้าง ซ้าย-ขวา ของด้านหลังรถ) และนอกจากนี้ ยังมีการเปลี่ยนระบบปรับอากาศในรถยนต์ใหม่ โดยใช้สารเคมีที่ไม่ปล่อยสาร CFC จึงเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมากกว่าเครื่องปรับอากาศแบบเก่า
รุ่นนี้ เป็นรุ่นสุดท้ายของเซดริค ที่มีการผลิตตัวตังแบบวากอนและรถตู้ หลังจากเริ่มผลิตมาตั้งแต่รุ่นแรก เพราะหลังจากหมดยุคของรุ่นนี้ นิสสันได้ตัดสินใจแยกสายการผลิตอีกครั้ง แต่ไม่ใช่การตั้งเป็นรถตระกูลใหม่ แต่ย้ายรถเซดริคที่ตัวถังวากอนและรถตู้ออกไปเป็นเครือข่ายของรถ นิสสัน บลูเบิร์ด แทนที่จะเป็นเครือข่ายของเซดริค
รุ่นที่ 6 เป็นรุ่นสุดท้ายที่มีการผลิตระบบเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด
Generation ที่ 7 (พ.ศ. 2530 - 2534)
รุ่นที่ 7 ได้รับชื่อว่า Y31 มีรีโมทควบคุมเครื่องปรับอากาศในรถยนต์ สามารถกดรีโมทควบคุมแอร์ได้จากที่นั่งด้านหลัง
รุ่นที่ 7 มีตัวถัง 2 แบบ คือ Sedan และ Hardtop เมื่อถึงปี พ.ศ. 2534 มีเพียงตัวถัง Hardtop เท่านั้นที่มีวิวัฒนาการต่อเป็นรุ่นที่ 8 และพัฒนาต่อไปจนถึงรุ่นที่ 10 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2547 แต่ตัวถังแบบ Sedan เมื่อพ้นปี 2534 ไปแล้ว ไม่มีการทำรุ่นที่ 8 ต่อ แต่ยังผลิตรุ่นที่ 7 ขายต่อไปเรื่อยๆ และไม่เลิกผลิตจนกระทั่งปัจจุบัน
รุ่นที่ 7 ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด แต่ได้มีการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีดเข้ามาแทน ทำให้มีเกียร์ 4 แบบ คือ อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด และธรรมดา 4 และ 5 สปีด
Generation ที่ 8 (พ.ศ. 2534 - 2538)
รุ่นที่ 8 ได้รับชื่อว่า Y32 นับจากรุ่นนี้ไป เหลือตัวถังแบบ Hardtop เพียงอย่างเดียว (เพราะแบบ Sedan ก็ยังใช้ Y31 ต่อไปเรื่อยๆ)
รุ่นที่ 8 ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์ธรรมดาทั้งหมด คงเหลือไว้แต่เกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด (รุ่นที่ 7 จึงเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีเกียร์ธรรมดา)
Generation ที่ 9 (พ.ศ. 2538 - 2541)
รุ่นที่ 9 ได้รับชื่อว่า Y33 รุ่นนี้ได้ยกเลิกการผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด เหลือเพียงเกียร์อัตโนมัติ 5 สปีด
Generation ที่ 10 (พ.ศ. 2541 - 2547)
รุ่นนี้ ได้รับชื่อว่า Y34 เป็นรุ่นสุดท้ายของเซดริค Hardtop ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย นิสสัน ฟูกา รุ่นนี้มีราคาที่ญี่ปุ่นเกิน 3 ล้านเยน (เกิน 1 ล้านบาท)
รุ่นที่ 10 ได้เปลี่ยนมาผลิตเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด แทน 5 สปีด
ณทรรศชัย จรัสมาส
ณทรรศชัย จรัสมาส ชื่อเดิม เกียรติศักดิ์ จรัสมาส เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายมิวสิควิดิโอ
ประวัติ
ณทรรศชัย จรัสมาส เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ปัจจุบันเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7มีผลงานละครเรื่อง เล่ห์นางหงส์, มรสุมสวาท, ยึดฟ้าหาพิกัดรัก, สุดรักสุดดวงใจ, และ รักปรุสรส เป็นต้นต่อมารับงานละครเรื่อยมาในปัจจุบัน
ละครโทรทัศน์
ละครสั้น
ว่าวเตตระฮีดรอน
ว่าวเตตระฮีดรอน (Tetrahedral kite) เป็นว่าวกล่องแข็งหลายเซลล์ประกอบด้วยเซลล์รูปทรงสี่หน้า (tetrahedral shaped cells) ที่ถูกสร้างด้วยโครงสร้างที่เป็นชนิดรูปทรงสี่หน้า เซลล์มักจะถูกจัดเรียงอยู่ในลักษณะที่ทั้งว่าวยังเป็นทรงสี่หน้าปกติ ว่าวสามารถอธิบายได้ว่าเป็นส่วนประกอบแบบทรงสองหน้าด้วยเช่นกัน
แก้วมณี วัฒนวรากุล
ประวัติ
แก้วมณี วัฒนวรากุล สาวสวยสุดน่ารักนักแสดงน้องใหม่จากละครรักเรื่อง รักไม่มีวันตาย ในบทบาทของ อโน หงส์เกิดวันที่ 10 สิงหาคม 2534 หงส์เป็นผู้ชนะการประกวดมิสยูทิปปี 2009 ปัจจุบันเธออยู่สังกัดค่ายโพลีพลัส
โอปปาติกะ
ในศาสนาพุทธ โอปปาติกะ (โอปปาติก โอปะปาติกะ) หมายถึง ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ และโตเต็มตัวในทันใด ตามแต่อดีตกรรม ตายก็ไม่มีซากปรากฏ ได้แก่ เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย
โอปปาติกะ จัดเป็นหนึ่งในโยนิ 4 ที่เหลือได้แก่ ชลาพุชะ (สัตว์เกิดในครรภ์) อัณฑชะ (สัตว์เกิดในไข่) และสังเสทชะ (สัตว์เกิดในไคล)
แกรี เบลีย์
แกรี ริชาร์ด เบลีย์  (Gary Richard Bailey; เกิด 9 สิงหาคม 1958) เป็นอดีตนักฟุตบอลที่ลงเล่นเกือบ 300 นัดในฟุตบอลลีก ในฐานะผู้รักษาประตูให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเกิดในอิปสวิช ซัฟโฟล์ค เขาเติบโตในแอฟริกาใต้ แต่ลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 2 นัด
เริ่มต้นอาชีพ
แม้จะเกิดในอังกฤษ แต่เบลีย์เติบโตในแอฟริกาใต้และเริ่มต้นอาชีพของเขากับสโมสรฟุตบอล Wits University ในโจฮันเนสเบิร์ก ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 เบลีย์จ่ายค่าเดินทางของตัวเองเพื่อเดินทางไปแมนเชสเตอร์เพื่อทดสอบฝีเท้ากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาลงประเดิมสนามให้ยูไนเต็ดเจอกับอิปสวิชทาวน์ (ซึ่งพ่อของเขา รอย เบลีย์ เคยเล่นให้ และเป็นบ้านเกิดของเขาด้วย) เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 เขาลงเล่นให้ปีศาจแดง 294 นัดระหว่างปี ค.ศ. 1978 ถึง ค.ศ. 1987
เขากลายเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของยูไนเต็ดในช่วงปลายทศวรรษ 1970 หลังจากการออกจากสโมสรของอเล็กซ์ สเต็ปนีย์ ผู้รักษาประตูมือหนึ่งของสโมสรคนก่อน เขาได้รับการยกย่องให้เป็น 1 ในผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดในอังกฤษในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เบลีย์คว้าแชมป์เอฟเอคัพและเหรียญรางวัลในปี ค.ศ. 1983 และ ค.ศ. 1985 เขาเล่นภายใต้ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 3 คน; เดฟ เซกซ์ตัน, รอน แอตกินสัน, อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
ยุติอาชีพ
เขาอยู่กับทีมปีศาจแดงจนถึงปี ค.ศ. 1987 จึงได้แขวนถุงมือแต่ก็เปลี่ยนใจกลับมาเล่นอีกครั้งพร้อมกับย้ายกลับมาเล่นที่แอฟริกาใต้อีกครั้งกับทีม ไกเซอร์ชีฟส์ แต่เล่นได้เพียง 3 ปีก็ประกาศแขวนถุงมืออย่างถาวรในปี ค.ศ. 1990 ขณะอายุเพียง 32 ปี
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู อีโวลูชัน
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความแค้นของมิวทู อีโวลูชัน เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 22 มีเนื้อหาเดียวกันกับเดอะมูฟวี่ภาคแรก และ เดอะมูฟวี่นี้เป็นครั้งแรกเสนอในรูปแบบ 3D โดยใช้ CGI animation ตลอดทั้งเรื่อง ผู้กำกับโดย คุนิฮิโกะ ยูยามะ และ โมะโตะโนะริ ซะกะคิบะระ สำหรับโปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 22 นี้มีการร่วมมือผู้กำกับ 2 คนครั้งแรกในรอบ 21 ปี เคยร่วมมือผู้กำกับเป็นครั้งที่ 2 ในเรือง รูดอล์ฟ เหมียวน้อยผจญเมืองอีกด้วย ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ตามได้ออกฉายในเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เป็นครั้งแรกที่มีการฉายภาพยนตร์โปเกมอนเรื่องนี้นอกประเทศญี่ปุ่นและประเทศเกาหลีใต้
รถไฟใต้ดินเรซีฟี
รถไฟใต้ดินเรซีฟี (โปรตุเกส: Metrô do Recife, commonly called Metrô) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองเรซีฟี ประเทศบราซิล ดำเนินการโดย CBTU/Metrorec ปัจจุบันมีจำนวน 28 สถานี ระยะทาง 44.2 กิโลเมตร (27.5 ไมล์) เป็นเส้นทางที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของบราซิล รองจากเซาเปาลู
โครงข่าย
(*) กำลังก่อสร้าง (**) overlapping stations (***) ไม่นับรวมกับระบบ แต่อยู่ในบริษัทเดียวกัน
อินทัช เหลียวรักวงศ์
อินทัช เหลียวรักวงศ์ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น อินดี้ เป็นนักแสดงและนายแบบลูกเสี้ยวไทย-อังกฤษ เขาเป็นบุตรชายของนักแสดง ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ และ ภัสสร บุณยเกียรติ อินทัชมีผลงานครั้งแรกในละครเรื่อง มิติใหม่ หัวใจเดิม ในปี พ.ศ. 2543 หลังจากนั้นเขาหายไปจากวงการ ก่อนจะหวนกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556 จากคำชักชวนของผู้จัดละคร อรุโณชา ภาณุพันธ์ และเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น แสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 3 คือเรื่อง มาดามดัน (2556) ปัจจุบันหมดสัญญาแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ
อินทัช เหลียวรักวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2536 เป็นบุตรของนักแสดงและช่างภาพ ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์ และนักแสดง ภัสสร บุณยเกียรติ อินทัชเข้าเรียนระดับมัธยมที่โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต ระดับปริญญาตรีที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
อินทัชก้าวเข้าสู่วงการด้วยการเป็นแขกรับเชิญพร้อมกับบิดาและมารดาในรายการวู้ดดี้เกิดมาคุย เมื่อปี พ.ศ. 2556 จากนั้น อรุโณชา ภาณุพันธ์ ผู้จัดละครชื่อดังจึงได้เรียกตัวมาเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดโดยได้แสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 3 คือ มาดามดัน ในบทของ อินทัช ตากล้องหนังสือพิมพ์โดยแสดงคู่กับมารีน่า ศดานันท์ บาเล็นซิเอก้า ปีถัดมา อินทัชได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สยองสามมิติจากค่ายไฟว์สตาร์ เรื่อง ตีสาม คืนสาม 3D โดยได้ร่วมแสดงในตอนคืน 3
เซ็นทรัลพาร์กทาวเวอร์
เซ็นทรัลพาร์กทาวเวอร์ (Central Park Tower) หรือที่รู้จักในชื่อ Nordstrom Tower เป็นตึกสูงระฟ้าที่ใช้พักอาศัย ตั้งอยู่ที่ 225 เวสต์ 57 สตรีต ในย่านมิดทาวน์แมนแฮตตันของนครนิวยอร์ก ริมบิลเลียนแนส์โรว์ ออกแบบโดย Adrian Smith + Gordon Gill Architecture อาคารสูง 1,550 ฟุต (472 ม.) โดยมี 98 ชั้นเหนือพื้นดินและชั้นใต้ดิน 3 ชั้น แม้ว่าชั้นบนสุดจะมีหมายเลข 136 อาคารเซ็นทรัลพาร์กทาวเวอร์เป็นตึกระฟ้าที่สูงเป็นอันดับสองในสหรัฐและซีกโลกตะวันตก ซึ่งเป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 14 ของโลก อาคารที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในโลก และอาคารที่สูงที่สุดนอกเอเชียด้วยความสูงของหลังคา
เควิน รูดอล์ฟ
เควิน รูดอล์ฟ (Kevin Rudolf) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์เพลง ชาวอเมริกัน รูดอล์ฟเซ็นสัญญากับค่ายแคชมันนีย์เรเคิดส์/ยูนิเวอร์แซลรีพับบลิก เขาเกิดและโตในนิวยอร์ก เขาทำงานในไมแอมี รัฐฟลอริดา ซิงเกิ้ลแรกเปิดตัวของเขาคือ "Let It Rock" ที่ร่วมงานกับลิล เวย์น ได้รับ 3 แผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAA เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ขึ้นอันดับสูงสุดอันดับ 5 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ,อันดับ 5 บนยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต, อันดับ 3 บนออสเตรเลียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ต และอันดับ 2 บนแคนาเดียนฮอต 100 ซิงเกิ้ลที่ 2 ของเขาชื่อ "Welcome to the World" ติดอันดับ 58 บนบิลบอร์ดฮอต 100
รูดอล์ฟได้ปรากฏตัวและแสดงในรายการ The Jimmy Kimmel Show, Dancing with the Stars และการประกวดมิสยูเอสเอ ปี 2009 และในการแข่งขันเอ็นบีเอออลสตาร์ในปี 2009 และในปี 2009 รูดอล์ฟได้ออกทัวร์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา มีชื่อทัวร์ว่า "Let It Rock Tour".
อ้างอิง
1983
ลิ่มนิ้ว
ลิ่มนิ้ว หรือ คีย์บอร์ด คือชุดของก้านเสียงหรือคีย์ที่อยู่ติดกันซึ่งสามารถกดด้วยนิ้วได้ เป็นส่วนประกอบของเครื่องดนตรีหลายชนิด ปกติลิ่มนิ้วมักจะมีคีย์ในการเล่นชุดละ 12 ก้านเสียงสำหรับบันไดเสียงแบบตะวันตก มีทั้งอันสั้นและอันยาวประกอบกันและวนซ้ำกันไปเรื่อยในช่วงอ็อกเทฟ การกดคีย์บนลิ่มนิ้วจะทำให้เครื่องดนตรีนั้นส่งเสียงออกมา ไม่ว่าจะด้วยวิธีการเคาะสายสตริงหรือเดือยแหลม (สำหรับเปียโน เปียโนไฟฟ้า แคลฟวิคอร์ด) การดีดสายสตริง (ฮาร์ปซิคอร์ด) การทำให้อากาศไหลผ่านท่อ (ออร์แกน) หรือการตีระฆัง (แคริลลอน) ส่วนในเครื่องดนตรีไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ การกดคีย์จะทำให้เกิดการเชื่อมต่อในแผงวงจร (แฮมมอนด์ออร์แกน เปียโนดิจิทัล ซินทีไซเซอร์) และเนื่องจากเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้วที่เป็นแบบสามัญที่สุดคือเปียโน ผังลิ่มนิ้วจึงอาจเรียกว่าเป็น คีย์บอร์ดเปียโน
ปรกติแล้วลิ่มนิ้วอันยาวจะเป็นสีขาว มี 7 อันในหนึ่งอ็อกเทฟ ไล่เรียงไปตามบันไดเสียง C เมเจอร์ (C D E F G A B) ส่วนลิ่มนิ้วอันสั้นเป็นสีดำ มี 5 อันในหนึ่งอ็อกเทฟ จะอยู่ระหว่างลิ่มนิ้วสีขาว เป็นครึ่งขั้นเสียงของ C เมเจอร์ (C/D D/E F/G G/A A/B) ในเครื่องดนตรีบางชนิด เช่นไพป์ออร์แกนและฮาร์ปซิคอร์ด อาจใช้สีสลับกัน จากขาวเป็นดำและจากดำเป็นขาว แต่ก็มีผังลิ่มนิ้วที่เหมือนกัน
มีนาเรปากิสตาน
มีนาเรปากิสตาน เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในลาฮอร์ ประเทศปากีสถาน การก่อสร้างเริ่มในปี 1960 และเสร็จในปี 1968 ณ จุดที่สันนิบาตมุสลิมแห่งอินเดียผ่านร่างข้อมติลาฮอร์เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1940 ซึ่งเป็นการเรียกร้องอย่างเป็นทางการครั้งแรกให้จัดตั้งมาตุภูมิเอกเทศและเอกราชสำหรับมุสลิมในบริติชอินเดียตามทฤษฎีสองเชื้อชาติ (two-nation theory) ข้อมติดังกล่าวได้นำไปสู่การจัดตั้งรัฐปากีสถานเอกราชเมื่อปี 1947 ในที่สุด
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุดรธานี
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดอุดรธานีแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี
จังหวัดอุดรธานีอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 63 โรงเรียน โดยจัดอยู่ใน 9 สหวิทยาเขตได้แก่
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3
สพป.อุดรธานี เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอหนองหาน อำเภอบ้านดุง อำเภอพิบูลย์รักษ์ อำเภอไชยวาน อำเภอทุ่งฝน และอำเภอกู่แก้ว
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 4
สพป.อุดรธานี เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอบ้านผือ อำเภอน้ำโสม อำเภอนายูง และอำเภอกุดจับ
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
จังหวัดอุดรธานีมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษพิเศษ 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนโสตศึกษาจังหวัดอุดรธานี ตั้งอยู่ที่ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองอุดรธานี
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดอุดรธานีมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 35 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี (8 โรงเรียน) เทศบาลนครอุดรธานี (12 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 2 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองหนองสำโรง (2 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองบ้านดุง (2 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 8 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 3 แห่ง
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
จังหวัดอุดรธานีมีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ตั้งอยู่ที่ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี เปิดสอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาล (บริบาล) ถึงมัธยมศึกษา
ปรัชญาวิทยาการคอมพิวเตอร์
ภาพรวม
คำถามเชิงปรัชญาที่สำคัญหลายข้อของวิทยาการคอมพิวเตอร์มีศูนย์กลางอยู่ที่ประเด็นเชิงตรรกะ ภววิทยา และญาณวิทยาที่เกี่ยวข้องกัน คำถามเหล่านี้บางส่วนอาจรวมถึง:
วิทยานิพนธ์ของศาสนจักร - ทัวริง
วิทยานิพนธ์ของศาสนจักร–ทัวริง และรูปแบบต่างๆ เป็นศูนย์กลางของทฤษฎีการคำนวณ เนื่องจากเป็นแนวคิดที่ไม่เป็นทางการ  แนวคิดของการคำนวณที่มีประสิทธิภาพไม่มีคำจำกัดความที่เป็นทางการ  ถึงแม้วิทยานิพนธ์จะมีการยอมรับในระดับสากล  แต่ก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างเป็นทางการ  ความหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังเป็นข้อกังวลเชิงปรัชญาอีกด้วย  นักปรัชญาได้ตีความวิทยานิพนธ์ของคริสตจักร-ทัวริงว่ามีความหมายสำหรับปรัชญาจิต
ปัญหา P กับ NP
ปัญหา P กับ NP เป็นปัญหาที่ยังแก้ไม่ตกในวิทยาการคอมพิวเตอร์และคณิตศาสตร์ มันถามว่าทุกปัญหาที่สถานการณ์สามารถตรวจสอบได้ในเวลาพหุนามหรือไม่ (และถูกกำหนดให้เป็นของคลาส NP ) สามารถแก้ไขได้ในเวลาพหุนาม (และถูกกำหนดให้เป็นของคลาส P ) นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่เชื่อว่า P ≠ NP. นอกเหนือจากเหตุผลที่มีการศึกษาปัญหาเหล่านี้มาหลายทศวรรษแล้ว ยังไม่มีใครสามารถค้นหาอัลกอริธึมเวลาพหุนามสำหรับ ปัญหา NP ที่สำคัญที่ทราบกันดีอยู่แล้วมากกว่า 3,000 รายการ เหตุผลทางปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับความหมายของมันอาจเป็นสาเหตุของความเชื่อนี้
ตัวอย่างเช่น ตามที่ Scott Aaronson นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) ได้กล่าวไว้ว่า"ถ้า P = NP โลกจะเป็นสถานที่ที่แตกต่างอย่างลึกซึ้งกว่าที่เราคิดไว้ จะไม่มีค่าพิเศษใดใน 'การก้าวกระโดดอย่างสร้างสรรค์' ไม่มีช่องว่างพื้นฐานระหว่างการแก้ปัญหาและการตระหนักถึงวิธีแก้ปัญหาเมื่อค้นพบแล้ว ทุกคนที่ชื่นชมซิมโฟนีจะเป็น Mozart ทุกคนที่สามารถทำตามข้อโต้แย้งทีละขั้นตอนได้จะเป็น Gauss"
ถนนศรีธรรมาธิราช
ถนนศรีธรรมาธิราช เป็นถนนสายหนึ่งสั้น ๆ เป็นแนวตรง ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะของซอยที่เชื่อมระหว่างถนนเจ้าคำรบกับถนนเจริญกรุง โดยปลายถนนช่วงที่ตัดกับถนนเจริญกรุงจะอยู่ตรงข้ามกับซอยเจริญกรุง 12 (ซอยบำรุงรัฐ) ซึ่งเป็นพื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์
ถนนศรีธรรมธิราช เป็นหนึ่งในถนนหกสายที่ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ที่ตำบลตรอกเต้าหู้ ริมถนนเจริญกรุง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2464 เช่นเดียวกับ ถนนเสือป่า หรือถนนยมราชสุขุม โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ว่า ถนนศรีธรรมาธิราช อันมีที่มาจากราชทินนามของมหาอำมาตย์โท พระยาศรีธรรมาธิราช (เจิม บุณยรัตพันธุ์) ปลัดทูลฉลองกระทรวงนครบาลในรัชสมัยของพระองค์
ในปัจจุบัน ถนนศรีธรรมธิราชถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองถม ย่านการค้าที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
เหี้ยดำ
เหี้ยดำ หรือ มังกรดำ (Black water monitor, Black dragon) เดิมแยกเป็นชนิดย่อยซึ่งมีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Varanus salvator komaini ปัจจุบัน (ค.ศ. 2007) ถูกยุบรวมเป็นชื่อพ้องของเหี้ยชนิดย่อย Varanus salvator macromaculatus   มีลักษณะและขนาดใกล้เคียงกับเหี้ยทั่วไป เมื่อโตเต็มวัยจากปลายหัวถึงโคนหาง 9 ฟุต สีดำด้านทั้งตัว บางตัวก็มีจุดและลายแทรกอยู่บ้าง แต่ลายจะจาง ท้องสีเทา ลิ้นสีน้ำเงินเข้ม จากการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างเหี้ยและเหี้ยดำ พบว่าค่าสัดส่วนของลักษณะส่วนมากไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อนำผลการศึกษาด้วยการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มแบบคาโนนิคอล (canonical discriminant analysis) มาพิจารณาสรุปได้ว่า เหี้ยดำไม่สามารถแยกออกเป็นชนิดใหม่หรือชนิดย่อยของเหี้ยได้ (Lauprasert, 1999) และลักษณะของสีที่แตกต่างเกิดจากภาวะการมีเม็ดสีเมลานินสีดำมากเกินไป (melanism) ของชนิดย่อย V. s. macromaculatus
เหี้ยดำพบบริเวณชายทะเลหรือป่าชายเลนและบนเกาะ ทางภาคใต้ฝั่งตะวันตกของประเทศไทย โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรกคืออำเภอละงู จังหวัดสตูล และสถานที่ที่พบเหี้ยดำจะไม่พบเหี้ยเลย ในประเทศไทยหายาก และมีรายงานพบทางประเทศมาเลเซีย บริเวณ ปีนัง และ อินโดนีเซีย บริเวณลัมปุง และบางหมู่เกาะทางตอนเหนือของอินโดนีเซีย
ปัจจุบัน เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งที่อยู่ในภาวะสุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ CITES2
แหล่งข้อมูลอื่น
​
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และปริญญาโทถึงปริญญาเอก นับเป็นสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนการพัฒนาทรัพยากร มนุษย์ เป็นแห่งที่ 2 ของประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบัณฑิต นักปฏิบัติการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ที่มีความรู้คู่คุณธรรม เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กรแห่งการเรียนรู้ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และทัศนคติในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และมีสมรรถนะในการพัฒนาหลักสูตร และจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีศักยภาพในการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กร เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และมีจรรยาบรรณวิชาชีพ
ประวัติ
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดตั้งขึ้นในรูปของโครงการจัดตั้งคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามที่สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง ในการประชุม ครั้งที่ 10/2552 เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2552 โดยมีการจัดโครงสร้างการแบ่งส่วนงานพร้อมหน้าที่ความรับผิดชอบ และอัตรากำลัง 5 ปี(ปีงบประมาณ พ.ศ.2553-2557) คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดการเรียนการสอนสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 3 ระดับปริญญา คือ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอกใน 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เป็นหลักสูตรเชิงบูรณาการศาสตร์ (Integrated science) หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ แผน ก๒ และแผน ข สอนด้วยระบบสหวิทยาการ (interdisciplinary) ทั้งภาคปกติ ภาคพิเศษ และโครงการพิเศษ และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เปิดทำการสอนในปีการศึกษา พ.ศ.2552 โดยแตกต่างจากคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ซึ่งเปิดทำการสอนหลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ปัจจุบันคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ กำลังขยายงาน และบริการการศึกษาในด้านพร้อมทั้งเปิดสอนวิชาโท ให้แก่คณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยอีกด้วย ดังนั้นคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงได้กำหนดทุกวันที่ 18 กันยายน ของทุกปีเป็นวันก่อตั้งคณะ
รายนามคณบดีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน
♦ รองศาสตราจารย์ ดร.โฆษิต อินทวงศ์ พ.ศ. 2553 - 2560
♦ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ดวงเดือน จันทร์เจริญ พ.ศ. 2560 - 2563
♦ รองศาสตราจารย์ วิทยา จิตนุพงศ์ พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
Hamacanthidae
Hamacanthidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Merliida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์
กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ มีชื่อเต็มว่า กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ ในสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งอยู่ที่ค่ายพรหมโยธี อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เป็นหน่วยทหารรักษาพระองค์ ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งเป็นกองพลทหารราบยานเกราะเต็มรูปแบบเพียงกองพลเดียวของกองทัพบกไทย เนื่องจากอยู่ในภาคตะวันออกที่มีความเสี่ยงต่อความมั่นคงสูง ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบ และระยะทางจากชายแดนสู่กรุงเทพมหานครไม่ไกลมาก
กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ มีสถานที่ท่องเที่ยวและกิจกรรมท่องเที่ยวที่สำคัญ อาทิ กิจกรรมทางทหารต่าง ๆ ชมรมขี่ม้า ชมรมยิงปืน ศูนย์กีฬาพิพิธภัณฑ์และอนุสาวรีย์ทหารหาญ พุทธสถานและอุทยานธรรม
กองกำลังบูรพา
กองพลทหารราบที่ 2 รักษาพระองค์ เป็นกำลังหลักในกองกำลังบูรพา ซึ่มีจุดเริ่มต้นมาจาก ที่บังคับการร่วมบูรพา ที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อจัดการสถานการณ์ความไม่สงบเกี่ยวกับภัยคอมมิวนิสต์ในช่วงปี พ.ศ. 2518 และปรับเป็น กองกำลังบูรพา ในปี พ.ศ. 2521 และมีกองกำลังประจำพื้นที่มาขึ้นสายบังคับบัญชาทางยุทธการคือ
รายพระนามและรายนามผู้บัญชาการ
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
การเมือง
ในทางการเมืองหมายถึง เครือข่ายนายทหารที่มีเส้นทางเติบโตมาจากกองพลนี้ มีชื่อเรียกขานว่า "นักรบบูรพา" หรือ "บูรพาพยัคฆ์"
ปัจจุบันนายทหารที่มีเส้นทางเติบโตจาก "บูรพาพยัคฆ์" ได้แก่ พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม, พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก คณิต สาพิทักษ์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 1, พลเอก ธีรชัย นาควานิช อดีตองคมนตรี และอดีตผู้บัญชาการทหารบก, พลเอก เทพพงศ์ ทิพยจันทร์ อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม, พลเอก ณัฐ อินทรเจริญ ปลัดกระทรวงกลาโหม, พลเอก กู้เกียรติ ศรีนาคา ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก
นายทหารกลุ่มนี้เป็นกำลังสำคัญในรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 และเป็นขุมกำลังหลักในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ รวมทั้งยังถือเป็นขั้วอำนาจสำคัญทางฝ่ายทหารที่มีอิทธิพลต่อรัฐบาลสมัคร, รัฐบาลสมชาย, รัฐบาลอภิสิทธิ์ และรัฐบาลยิ่งลักษณ์
บีกาอัมบน
บีกาอัมบน (bika ambon) เป็นขนมหวานชนิดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซียทำจากสาคูที่ทำจากแป้งมันสำปะหลังและแป้งจากต้นสาคู ไข่ น้ำตาล และกะทิ  มีหลายรส เช่น รสใบเตย กล้วย ทุเรียน เนย ช็อกโกแลต แม้ว่าชื่อของขนมชนิดนี้มีคำว่าอัมบนซึ่งเป็นชื่อเกาะและชื่อเมืองใหญ่ แต่บีกาอัมบนก็เป็นที่รู้จักในเมืองเมดัน จังหวัดสุมาตราเหนือ และเป็นของฝากที่มีชื่อเสียง ที่มาของขนมนี้ไม่ทราบแน่ชัด คาดว่ามาถึงเมืองเมดันโดยพ่อค้าชาวอัมบน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส  (Louis VII of France หรือ Louis VII the Younger หรือ Louis le Jeune) (ค.ศ. 1120 - 18 กันยายน ค.ศ. 1180) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1131 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1180 รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งระหว่างอำนาจของขุนนางจากตระกูลต่างๆ โดยเฉพาะตระกูลอองชู (อองเฌแว็ง), เป็นช่วงของการเริ่มต้นของความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสและราชอาณาจักรอังกฤษ และการเข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งที่ 2
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1120 เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส จึงทรงได้รับขนานพระนามว่า “ผู้ลูก” และ พระราชินีอเดลแลด พระองค์ทรงได้รับการเลี้ยงดูเพื่อให้เข้าเป็นนักบวชเมื่อเจริญพระชนมายุขึ้น แต่เมื่อพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปผู้ครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระราชบิดาเสด็จสวรรคตด้วยอุบัติเหตในปี ค.ศ. 1131 หลุยส์ที่ 7 จึงกลายเป็นรัชทายาท พระองค์ทรงมีการศึกษาสูงและมีความศรัทธาทางศาสนาอย่างมุ่งมั่นเหมาะสมที่มีหน้าที่ทางศาสนามากกว่าการปกครองบ้านเมือง เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ที่มหาวิหารแซงต์เดนีส์และทรงสร้างความสัมพันธ์กับแอ็บบ็อทซูแฌร์ผู้มีบทบาทสำคัญในต้นรัชสมัยของพระองค์
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ทรงเสกสมรสสามครั้ง ครั้งแรกกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ครั้งที่สองกับคอนแสตนซ์แห่งคาสตีล และครั้งสุดท้ายกับอเดเลแห่งชองปาญ
ดูเพิ่ม
1120 1180
นภาเดช ธูปะเตมีย์
พลอากาศเอก นภาเดช ธูปะเตมีย์ (ชื่อเล่น: ป้อง) เป็นนายทหารอากาศชาวไทย อดีตผู้บัญชาการทหารอากาศไทย คนที่ 28
นภาเดชเกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของพลอากาศเอก ประพันธ์ ธูปะเตมีย์ ซึ่งเป็นผู้บัญชาการทหารอากาศไทย คนที่ 10 และคุณหญิงวนิดา ธูปะเตมีย์ นภาเดชจบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 21 จากนั้น เข้าสู่โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช รุ่นที่ 28 โดยดำรงตำแหน่งเป็นนักบินเครื่องบินขับไล่ เอฟ 5 และเอฟ 16 เป็นผู้บังคับฝูงบิน 103 ผู้ช่วยทูตทหารอากาศประจำปักกิ่ง ผู้บังคับการกรมนักเรียนนายเรืออากาศรักษาพระองค์ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช ผู้บังคับการกองบิน 23 รองเจ้ากรมยุทธการทหารอากาศ ผู้บัญชาการกรมควบคุมการปฏิบัติทางอากาศ ประธานคณะที่ปรึกษากองทัพอากาศ กระทั่ง เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ
ในช่วงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ นภาเดชกำลังพิจารณาจัดหาเครื่องบินขับไล่รุ่นใหม่ทดแทนเครื่องบินขับไล่รุ่นเก่าที่ล้าสมัย โดยเสนอเครื่องบินขับไล่เอฟ-35 เพื่อมาทดแทนเอฟ-5 มีการริเริ่มตั้งโครงการในแผนงบประมาณของกองทัพอากาศในปี พ.ศ. 2566 เมื่อมีความต้องการและผลิตมากขึ้นทำให้ราคาลดต่ำลง ด้วยกลไกของการตลาดและการเมือง
พระยาอภัยสงคราม (ปลั่ง วรรณายน)
พันเอก พระยาอภัยสงคราม (ปลั่ง วรรณายน) (28 มีนาคม 2410 - 7 มกราคม 2470) นายทหารและขุนนางชาวไทย อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 7 และอดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 9
ประวัติ
พันเอก พระยาอภัยสงคราม มีนามเดิมว่า ปลั่ง เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2410 เป็นบุตรชายของ จมื่นสรสิทธิราช (เลื่อน)
พันเอก พระยาอภัยสงคราม ถึงแก่กรรมด้วยโรควรรณโรคภายในเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2470 ขณะอายุได้ 59 ปี
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (Grand Unified Theory หรือ GUT) เป็นทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่อ้างอิงแบบจำลองหลายแบบที่คล้ายคลึงกันในการศึกษาฟิสิกส์อนุภาคที่ระดับพลังงานสูง โดยที่อันตรกิริยาพื้นฐาน 3 อย่างในแบบจำลองมาตรฐาน สามารถควบรวมกันได้ตามทฤษฎีเกจ (Guage Theory) ได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า อันตรกิริยาอย่างเข้ม และอันตรกิริยาอย่างอ่อน แทนที่จะต้องแบ่งแยกการพิจารณาออกเป็นสามแบบที่แตกต่างกัน
การรวมแรงนี้มีความเป็นไปได้เนื่องจากระดับพลังงานที่ขึ้นอยู่กับค่าองค์ประกอบต่างๆ ในทฤษฎีสนามควอนตัม เรียกชื่อว่า renormalization group running ซึ่งจะยินยอมให้ค่าองค์ประกอบที่แตกต่างกันอย่างมากสามารถเปลี่ยนรูปไปที่ระดับพลังงานที่สูงมากยิ่งขึ้น โดยประมาณที่ 10^{14} GeV และระดับพลังงานของพลังค์ จากคุณสมบัตินี้ สถานการณ์จำลองของการรวมแรงในทางกายภาพจึงไม่สามารถหยั่งตรวจได้โดยตรงจากเครื่องชนอนุภาค แต่จะต้องตรวจผ่านการสังเกตการณ์ทางอ้อม เช่น การสลายตัวของโปรตอน หรือคุณสมบัติบางอย่างของนิวตริโน
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่นี้ ยังมิได้รวมไปถึงการควบรวมอันตรกิริยาตามแบบจำลองมาตรฐานเข้ากับแรงโน้มถ่วงควอนตัม มีการคาดการณ์ว่าอาจเป็นไปได้ที่จะรวมเอา แรงโน้มถ่วง เข้ากับอันตรกิริยาทั้งสามอย่างตามทฤษฎีเกจ เพื่อให้กลายเป็น ทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง (Theory of everything)
ชีมาบูเอ
เชนนี ดิ เป็บโป (โจวันนี) ชิมาบูเย (ภาษาอิตาลี: Cenni di Pepo (Giovanni) Cimabue) หรือที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า เบนชิเวียนี ดิ เป็บโป (Bencivieni Di Pepo) หรือในภาษาอิตาลีสมัยใหม่ว่า เบนเวนูโต ดิ จุยเซ็พปี (Benvenuto Di Giuseppe) (ประมาณ ค.ศ. 1240-ประมาณ ค.ศ. 1302) เป็นจิตรกรและช่างโมเสกชาวอิตาลีจากเมืองฟลอเรนซ์ (ผู้เป็นอาจารย์ของจอตโต ดี บอนโดเน) ชิมาบูเยมีบทบาทสำคัญต่องานจิตรกรรมในประเทศอิตาลี และถือว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญคนสุดท้ายของสมัยศิลปะไบแซนไทน์ ศิลปะยุคนี้ประกอบด้วยโครงสร้างและทิวทัศน์ที่ยังเป็นสองมิติและเป็นสมัยที่เน้นการตกแต่ง (highly stylized) คล้ายจิตรกรรมฝาผนังในวัดไทย ชิมาบูเยเป็นผู้ริเริ่มการวาดแบบใกล้เคียงธรรมชาติ ดังจะเห็นได้จากรูปคนที่ขนาดสัดส่วนเท่าคนจริงและการเริ่มใช้แสงเงาบ้างเล็กน้อย
ประวัติ
หลักฐานเกี่ยวกับชีวิตของชิมาบูเยมีน้อยมาก เราจึงไม่ค่อยทราบประวัติชีวิตของเขานอกจากทราบว่าเกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ จอร์โจ วาซารีกล่าวถึงชิมาบูเยในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร” (Le Vite) ซึ่งถือว่าเป็นหนังสือประวัติศาสตร์ศิลปะเล่มแรกแต่เขียน 200 ปีหลังจากชิมาบูเยเสียชีวิตไปแล้ว ฉะนั้นความเที่ยงตรงจึงไม่เป็นที่แน่นอน วาซารีกล่าวว่าเมื่อชิมาบูเยยังเด็ก “แทนที่จะเรียนหนังสือ ชิมาบูเยใช้เวลาส่วนใหญ่วาดรูปคน ม้า บ้าน และสิ่งต่าง ๆ ที่เขาจินตนาการ” แต่คำบรรยายที่ทำให้เราเห็นถึงความมุ่งมั่นของศิลปินเป็นคำบรรยายที่มักจะใช้กันมากในการบรรยายชีวประวัติของศิลปินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากวาซารีแล้ว ดันเต อาลีกีเอรีก็กล่าวถึงชิมาบูเยในหนังสือเรื่อง “Purgatorio”
ชิมาบูเยเสียชีวิตที่ปิซา
งาน
ถ้าดูจากค่าสัญญาว่าจ้างที่ได้รับชิมาบูเยก็ดูเหมือนว่าจะเป็นศิลปินที่มี่ชื่อเสียงในสมัยนั้น ขณะที่ชิมาบูเยทำงานอยู่ที่ฟลอเรนซ์ ดุชโชเป็นจิตรกรคนสำคัญของเมืองเซียนนาและอาจจะเป็นคู่แข่งของชิมาบูเยก็ได้ งานชิ้นสำคัญที่ชิมาบูเยได้รับคืองานจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่สองบริเวณในมหาวิหารเซนต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิ ซึ่งอยู่ในบริเวณแขนกางเขนเป็นภาพ “พระเยซูบนกางเขน” (Crucifixion) และ “การนำร่างพระเยซูลงจากกางเขน” (Deposition) แต่เป็นที่น่าเสียดายที่บริเวณนี้ค่อนข้างมืดจึงทำให้เห็นผลงานของชิมาบูเยอย่างไม่ได้อย่างเต็มที่ ระหว่างที่มหาวิหารถูกยึดครองโดยทหารชาวฝรั่งเศส ก็เกิดไฟไหม้ฟางที่ทำให้ความเสียหายแก่ภาพเขียน สีขาวที่มีเงินเป็นส่วนผสมทำปฏิกิริยากับอ็อกซิเจนทำให้กลายเป็นสีดำ ทำให้ใบหน้าและเสื้อผ้ากลายเป็นเน็กกาทีฟ
งานของชิมาบูเยที่ได้รับความเสียหายอีกชิ้นหนึ่งคือกางเขนใหญ่ที่บาซิลิกาซานตาโครเชที่ฟลอเรนซ์ ซึ่งเป็นงานชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งทางศิลปะ เสียหายอย่างหนักเมื่อเกิดน้ำท่วมครั้งใหญ่ที่ฟลอเรนซ์เมื่อปีค.ศ. 1966 ทั้งสีและผิวหน้าของภาพถูกชะไปเกือบหมด
งานของชิมาบูเยที่ยังเหลืออยู่ก็ได้แก่ “Madonna of Santa Trinita” ซึ่งเคยอยู่ที่วัดซานตาทรินิตา แต่ปัจจุบันตั้งแสดงพร้อมกับภาพ “Rucellai Madonna” โดยดุชโช และ “Ognissanti Madonna” โดยจอตโต ที่หอศิลป์อุฟฟีซี
ชั้นล่างของบาซิลิกาเซ็นต์ฟรานซิสเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของชิมาบูเยที่แสดงภาพพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์ล้อมรอบด้วยนักบุญและนักบุญฟรานซิส ซึ่งว่ากันว่าเป็นงานที่ชิมาบูเยทำเมื่ออายุมากแล้ว
งานอีกสองชิ้นที่สันนิษฐานว่าเป็นของชิมาบูเยคือภาพ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” (The Flagellation of Christ) ซึ่งพิพิธภัณฑ์ฟริค (Frick Collection) จากนครนิวยอร์กเป็นผู้ซื้อไปเมื่อค.ศ. 1950 ซึ่งขณะนั้นเรื่องใครเป็นศิลปินของภาพนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่เมื่อปีค.ศ. 2000 พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติที่ลอนดอนซึ้อภาพ “พระแม่มารีกับพระบุตรบนบัลลังก์กับเทวดาสององค์” (The Virgin and Child Enthroned with Two Angels) ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” ไม่ว่าจะเป็นขนาด วัสดุที่ใช้วาด ขอบสีแดง การตัดขอบและอื่น ๆ ฉะนั้นทั้งสองภาพนี้ในปัจจุบันจึงสันนิษฐานกันว่าเป็นงานที่เป็นชุดเดียวกันจากบานพับภาพสอง หรือสาม ของฉากแท่นบูชา ภาพคู่นี้เชื่อกันว่าวาดราวปี ค.ศ. 1280 พิพิธภัณฑ์ฟริคจึงยืมภาพ “พระแม่มารีกับพระบุตร” เพื่อไปตั้งแสดงคู่กับ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” เมื่อปี ค.ศ. 2006
แหล่งข้อมูลอื่น
1240 1302
การแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับพม่า
การแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับพม่า เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายระหว่างฟุตบอลทีมชาติไทยกับฟุตบอลทีมชาติพม่า โดยเริ่มเป็นคู่แข่งกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500
Guitarridae
Guitarridae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Poecilosclerida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Hymerhabdiidae
Hymerhabdiidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Agelasida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระเจ้าเหยา
พระเจ้าเหยา, (ตามตำนาน 2356-2255 ก่อนคริสตกาล) คือ ผู้ปกครองจีนตามตำนาน ในยุคสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ ชื่ออื่นที่เรียกกันได้แก่ เถาถัง ซื่อ (陶唐氏) หรือ ถัง เหยา (唐堯) เมื่อแรกเกิดมีนามว่า อี ฟ่างซวิน (伊放勳) หรือ อี ฉี (伊祁) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิคู่
เตียวเมา
เตียวเมา (Zhang Miao;) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กมีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นเจ้าเมืองตันลิว ครั้งระดมพลกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เตียวเมาก็ได้ส่งกองกำลังไปร่วมรบด้วย แต่เดิมเตียวเมานั้นเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ แต่เมื่อครั้งโจโฉยกทัพบุกตีแคว้นชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ตันก๋งก็แอบติดต่อชักชวนเตียวเมาให้ร่วมมือกับลิโป้ช่วยกันบุกตียึดแคว้นกุนจิ๋วของโจโฉเสีย โจโฉทราบข่าวก็ยกทัพกลับมายึดแคว้นกุนจิ๋วคืน ทั้งยังตีเมืองตันลิวของเตียวเมาแตกด้วย ทัพเตียวเมาแตกพ่ายจะหนีไปพึ่งอ้วนสุด แต่สุดท้ายก็โดนลูกน้องสังหารตายระหว่างทาง
พระเจ้าเหยา
พระเจ้าเหยามักได้รับยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบและมีคุณธรรมอย่างสูง เป็นผู้เฉลียวฉลาดและเป็นแบบอย่างแก่จักรพรรดิราชวงศ์ต่าง ๆ ของจีนในเวลาต่อมา ประวัติศาสตร์จีนในยุคต้นมักเอ่ยถึงพระเจ้าเหยา พระเจ้าซุ่น และพระเจ้าอวี่ ว่าเป็นบุคคลสำคัญ นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเชื่อว่าทั้งสามอาจเป็นหัวหน้าเผ่าที่ก่อตั้งระบบการปกครองที่เป็นหนึ่งเดียวและมีระบบลำดับชั้นในช่วงยุคเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สังคมศักดินา
ตามตำนานเล่าว่า เหยาขึ้นเป็นผู้ปกครองเมื่ออายุ 20 ปี และสวรรคตเมื่ออายุ 119 ปี และมอบบัลลังก์ให้กับซุ่น ซึ่งสมรสกับพระราชธิดาของพระองค์ทั้ง 2 คน
เฉอ ไซ่ฮวา
เฉอ ไซ่ฮวา เป็นวีรสตรีจีนซึ่งเชื่อกันว่ามีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ เป็นภริยาหยาง เย่ (楊業) และมีบทบาทหลักในความเชื่อเรื่องขุนศึกตระกูลหยาง
Heteroxyidae
Heteroxyidae เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Axinellida.
เฉอ ไซ่ฮวา
แม้ว่าหยาง เย่ มีตัวตนจริงตามประวัติศาสตร์ แต่ไม่มีบันทึกถึงเฉอ ไซ่ฮวา เลยจนกระทั่งสมัยราชวงศ์ชิง จึงปรากฏบันทึกว่า หยาง เย่ สมรสกับ "นางเจ๋อ" (折氏) ธิดาของเจ๋อ เต๋ออี่ (折德扆) แม่ทัพราชวงศ์โจวปลายซึ่งสามิภักดิ์แก่ราชวงศ์ซ่งเหนือ อย่างไรก็ดี เมื่อพิเคราะห์อายุของเฉอ เต๋ออี๋ กับหยาง เย่ แล้ว นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ไม่เชื่อถือบันทึกนี้
Heteroxyidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เฉอ ไซ่ฮวา
ตามความเชื่อ เฉอ ไซ่ฮวา เป็นธิดาของเฉอ หง (佘洪) เฉอ หง คลุมถุงชนธิดาตนเองกับหยาง เย่ แต่เปลี่ยนใจกลางคัน ให้ธิดาหมั้นกับชุย หลง (崔龍) จากตระกูลชุยที่มีอิทธิพลมากกว่าตระกูลหยางแทน ตระกูลหยางเรียกให้เฉอ หง ปฏิบัติตามสัญญา เฉอ หง จึงสั่งให้ส่งตัวชุย หลง มาสมรสกับเฉอ ไซ่ฮวา โดยไม่ชักช้า แต่ชุย หลง ด้อยทั้งรูปโฉมและสติปัญญา เฉอ ไซ่ฮวา ไม่ชอบใจ จึงให้นักการไปนัดหมายหยาง เย่ มายังตระกูลเฉอ เมื่อหยาง เย่ มาแล้ว เฉอ ไซ่ฮวา ขอให้บิดาเลือกระหว่างหยาง เย่ กับชุย หลง เฉอ หง สั่งให้ทั้งสองประมือกัน ผู้ใดชนะได้ธิดาตนไป หยาง เย่ สังหารชุย หลง ในการต่อสู้ ขณะนั้น เฉอ หง ถลันเข้าไปจะช่วยเหลือชุย หลง จึงถูกลูกหลงบาดเจ็บ เฉอ ไซ่ฮวา เห็นก็โกรธ เข้าต่อสู้กับหยาง เย่ หยาง เย่ จึงหนีไปซ่อนตัวที่วัดเจ็ดดาว (七星庙) เฉอ ไซ่ฮวา ติดตามไป และได้ทำความเข้าใจกัน ทั้งสองจึงสมรสกัน ณ วัดนั้น ปัจจุบัน วัดเจ็ดดาวอยู่ในเทศมณฑลฝูกู่ มณฑลชานซี
นอกจากนี้ ยังเชื่อว่า เฉอ ไซ่ฮวา กับหยาง เย่ มีบุตรด้วยกันเก้าคน เป็นชายเจ็ด หญิงสอง เมื่อออกรบ หยาง เย่ และบุตรชายทั้งเจ็ดถูกข้าศึกประหารตาย ณ หาดทรายทอง (金沙灘) และเขาสิงคาลคู่ (两狼山) เพราะพัน เหม่ย์ (潘美) ไม่ส่งกำลังไปช่วย ต่อมา เฉอ ไซ่ฮวา ฟ้องพัน เหม่ย์ เป็นคดีต่อราชสำนัก และนางชนะคดี จักรพรรดิซ่งไท่จงทรงเชื่อถือในความจงรักภักดีและความสามารถของนาง จึงประทานบรรดาศักดิ์ "ไท่จฺวิน" (太君; "เจ้าพระยา") ให้นาง พร้อมตั้งนางเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ให้ถือไม้เท้าหัวมังกร (龍頭拐杖) เป็นสัญลักษณ์อำนาจสิทธิ์ขาดเหนือแม่ทัพนายกองทั้งปวง เชื่อกันด้วยว่า นางมีอายุเกินหนึ่งร้อยปี
กฎหมายเสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร
เสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร (Freedom of Information laws, FOI law) ประกอบด้วยกฎหมายต่าง ๆ ที่รับประกันการเข้าถึงข้อมูลที่ครอบครองดูแลโดยรัฐ กฎหมายเหล่านี้วางรากฐานกระบวนการทางกฎหมายสำหรับ "สิทธิที่จะได้รู้" โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถร้องขอข้อมูลข่าวสารซึ่งรัฐบาลครอบครองอยู่ได้ การได้มาซึ่งข้อมูลจะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด และมีข้อยกเว้นน้อยที่สุด
ตีนูตูวัน
ตีนูตูวัน (tinutuan) หรือ บูบูร์มานาโด (bubur manado) เป็นโจ๊กของชาวมานาโด กินกับผักเช่นผักโขม ผักบุ้ง ข้าวโพด ฟักทอง มันเทศ หรือมันสำปะหลัง ตีนูตูวันเป็นอาหารที่มีจุดกำเนิดที่มานาโด จังหวัดซูลาเวซีเหนือ แต่บางคนก็บอกว่ามาจากมีนาฮาซา จังหวัดซูลาเวซีเหนือ ไม่ทราบที่มาของคำว่าตีนูตูวัน และไม่ทราบจุดกำเนิดแต่เริ่มเป็นที่นิยมระหว่างช่วง พ.ศ. 2513–2524 รัฐบาลท้องถิ่นของมานาโดกำหนดให้ตีนูตูวันเป็นสัญลักษณ์ของเมือง นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า กินกับปลาเค็ม ซัมบัล หัวหอมทอด  ในมานาโดจะรับประทานตีนูตูวันกับปลารมควัน ซัมบัล และกะปิ
โตเกียวเมโทรสายกินซะ
โตเกียวเมโทรสายกินซะ (銀座線 (Ginza-sen)) หรือ สาย 3 กินซะ (3号線銀座線 (3-gōsen Ginza-sen)) เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายหนึ่งของบริษัทโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวทั้งสิ้น 14.3 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่เขตชิบูยะ เขตมินาโตะ เขตชิโยดะ และเขตไทโต
สัญลักษณ์ของโตเกียวเมโทรสายกินซะที่ปรากฏบนแผนที่หรือป้ายบอกทางจะใช้สีส้ม และตัวอักษรภาษาอังกฤษ "G"
ประวัติ
ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1930 ได้ขยายเส้นทางออกไปอีก 1.7 กิโลเมตร จนถึงสถานีมันเซบะชิ ซึ่งต่อมาสถานีนี้ถูกยกเลิกในอีก 1 ปีต่อมา เมื่อขยายเส้นทางออกไปอีก 500 เมตร จนถึงสถานีคันดะ การก่อสร้างชะงักลงช่วงหนึ่งในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำ แต่สุดท้ายสามารถขยายเส้นทางได้จนถึงสถานีชิมบะชิตามแผนการที่วางไว้
ในปี 1938 บริษัทรถเร็วโตเกียวซึ่งต่อมาคือบริษัทโตคิว ได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟใต้ดินจากสถานีชิบุยะถึงสถานีโทะระโนะมอน และขยายจนไปเชื่อมต่อกับสถานีชินบะชิในปี ค.ศ. 1939 ทำให้เส้นทางทั้งสองสายเชื่อมต่อกันสำเร็จ และสุดท้ายจึงมีการควบรวมบริษัททั้งสองเป็นองค์การรถไฟเทโต (TRTA) ในปี ค.ศ. 1941
ในปี ค.ศ. 1953 เส้นทางสายนี้จึงเปลี่ยนชื่อนี้เป็นสายกินซะ เพื่อแยกออกจากสายมะรุโนะอุชิซึ่งสร้างขึ้นภายหลังจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจภายหลังสงคราม ทำให้สายกินซะมีจำนวนผู้ใช้บริการมากขึ้น ในทศวรรษที่ 1980 จึงมีการก่อสร้างเส้นทางสายฮันโซมอนเพื่อแบ่งเบาผู้โดยสารจากสายกินซะ
ในปี ค.ศ. 2009 จากการสำรวจของเทศบาลนครโตเกียว พบว่าเส้นทางสายกินซะมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 7 ของเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว
ขบวนรถ
สายกินซะใช้ขบวนรถ 01 ซีรีส์ 6 ตู้โดยสาร จำนวน 38 ขบวน มีความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตู้โดยสารมีความยาว 16 เมตร กว้าง 2.6 เมตร ประตูด้านละ 3 บาน ทั้งสายกินซะและสายมะรุโนะอุชิสายรางสแตนดาร์ดเกจ (1,435 มม.) จ่ายไฟขนาด 600 โวลต์ กระแสตรงโดยรางที่สาม ในขณะทีเส้นทางสายอื่นใช้รางขนาดแคบ (1,067 มม.) ใช้ไฟขนาด 1,500 โวลต์ จ่ายไฟด้านบนตัวรถ
ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2012 มีแผนจะเปลี่ยนไปใช้รถไฟ 1000 ซีรีส์ เป็นครั้งแรก
อาร์ทีวีไอ
RTVI (Russian Television International) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์เอกชนของรัสเซีย ที่ใช้ภาษารัสเซียในการออกอากาศ โดยสถานีหลักตั้งอยู่ที่นิวยอร์ก โดยมีผู้ชมหลักคือชุมชนที่พูดภาษารัสเซีย ในประเทศ อิสราเอล เยอรมนี และ สหรัฐอเมริกา RTVI ไม่ได้ออกอากาศในประเทศรัสเซีย แต่ให้บริการแก่ผู้ชมทีวีออนไลน์ในประเทศรัสเซีย
ห้องส่งตั้งอยู่ในนิวยอร์กซิตี้ เทลอาวีฟ เบอร์ลิน และ ริกา สำนักข่าว RTVi ตั้งอยู่ใน กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ลอนดอน มอสโก เคียฟ ทบิลิซิ เยเรวาน และ คีชีเนา ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ วันที่ 1 มกราคม 1997 ชื่อเดิมคือช่อง NTV International ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น RTVi ในปี พ.ศ. 2545
มีรายการพิเศษที่เน้นเรื่องการเมือง ในอิสราเอล และ ชุมชนที่ใช้ภาษารัสเซีย (ตัวอย่างเช่น "Week in Israel") ในอิสราเอลและเยอรมนี (โดยใช้ชื่อรายการนี้ว่า "This Week in Germany")
อิมิดาโซล
อิมิดาโซล(อังกฤษ:Imidazole)เป็นสารประกอบอินทรีย์ประเภทเฮเตอโรไซคลิก อะโรมาติก อิมิดาโซลจัดเป็นอัลคะลอยด์(alkaloid) ระบบวงแหวนมีความสำคัญต่อโครงสร้างทางชีวภาพเช่น ฮีสติดีน และ ฮีสตามีน
แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ (Franklin Delano Roosevelt,, ; 30 มกราคม ค.ศ. 1882 – 12 เมษายน ค.ศ. 1945) มักจะเรียกเป็นคำย่อว่า เอฟดีอาร์ (FDR) เป็นรัฐบุรุษและผู้นำทางการเมืองชาวอเมริกันที่ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 32 ตั้งแต่ ค.ศ. 1933 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1945 สมาชิกพรรคเดโมแครต เขาได้รับชนะการเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีถึงสี่ครั้งและกลายเป็นบุคคลสำคัญในเหตุการณ์ของโลกในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 โรสเวลต์ได้ชี้นำกับรัฐบาลสหรัฐในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ได้นำสัญญาใหม่ของเขามาใช้ในวาระการประชุมภายในประเทศเพื่อตอบสนองต่อวิกฤตเศรษฐกิจที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกา ในฐานะที่เป็นผู้นำที่โดดเด่นของพรรคตนเอง เขาได้จัดตั้งการร่วมมือสัญญาใหม่ (New Deal Coalition) ซึ่งเป็นการปรับเปลี่ยนทางการเมืองอเมริกามาเป็นระบบห้าพรรค (Fifth Party System) และนิยามฝ่ายเสรีนิยม ชาวอเมริกันมาโดยตลอดในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ในวาระในการดำรงตำแหน่งที่สามและสี่ของเขานั้นถูกครอบงำโดยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเพิ่งจะยุติลงได้ไม่นานหลังจากที่เขาถึงแก่อสัญกรรมในที่ทำงาน เขาได้รับคำวิจารณ์ในเรื่องประเด็นต่างๆเอาไว้มากมาย เขาได้รับการจัดอันดับโดยนักวิชาการว่าเป็นหนึ่งในสามประธานาธิบดีแห่งสหรัฐที่ยิ่งใหญ่ที่สุด พร้อมกับจอร์จ วอชิงตันและอับราฮัม ลินคอล์น
โรสเวลต์เกิดในไฮย์ ปาร์ค รัฐนิวยอร์ก ในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ ธีโอดอร์ โรสเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 26 และวิลเลียม เฮนรี แอสปินวอลล์ (William Henry Aspinwall) แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนกรอตัน วิลยาลัยฮาร์วาด์ และโรงเรียนกฎหมายโคลัมเบีย และได้ไปซักซ้อมทางด้านกฎหมายในนครนิวยอร์ก ในปี 1905 เขาได้แต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องของเขาที่ย้ายออกไปคือ เอเลนอร์ โรสเวลต์ พวกเขามีลูกถึงหกคน ซึ่งมีเพียงแค่ห้าคนที่รอดชีวิตจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เขาได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งวุฒิสภาแห่งรัฐนิวยอร์กในปี 1910 และหลังจากนั้นได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเลขานุการแห่งกองทัพเรือภายใต้การนำโดยประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โรสเวลต์เป็นคู่หูกับเจมส์ เอ็ม ค็อกซ์ที่เข้าแข่งขันบนตั๋วแห่งชาติของพรรคเดโมแครต ปี 1920 แต่ค็อกซ์พ่ายแพ่ให้กับ Warren G. Harding ฝ่ายพรรคริพับลิกัน ในปี 1921 โรสเวลต์ได้มีอาการป่วยเป็นอัมพาตครึ่งท่อนที่มีความเชื่อกันในสมัยนั้นว่าเป็นโรคโปลิโอ และขาของเขาได้กลายเป็นอัมพาตอย่างถาวร ในขณะที่เขาได้พยายามที่จะฟื้นฟูจากสภาพอย่างนั้น โรสเวลต์ได้ก่อตั้งศูนย์บำบัดในเมืองวอร์มสปิรงส์ รัฐจอร์เจีย สำหรับผู้ที่ป่วยเป็นโรคโปลิโอ ในสภาพที่ไม่สามารถเดินได้โดยเพียงลำพัง โรสเวลต์ได้เดินทางกลับไปที่สำนักงานสาธารณะด้วยการได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งรับตำแหน่งผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กในปี 1928 เขาได้ดำรงตำแหน่ง ตั้งแต่ปี 1929 ถึง 1933 และทำหน้าที่เป็นผู้ว่าการปฏิรูป ได้นำเสนอโครงการต่างๆเพื่อต่อสู้กับวิกฤตเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา
ในการเลือกตั้งเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ค.ศ. 1932 โรสเวลต์ได้รับชัยชนะเหนือประธานาธิบดี เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ จากฝ่ายพรรคริพับลิกันอย่างถล่มทลาย โรสเวลต์ได้เข้ารับตำแหน่งในขณะที่สหรัฐอเมริกากำลังตกอยู่ในท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ วิกฤตเศรษฐกิจที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศ ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งได้เพียงร้อยวันในการประชุมสภาคองเกรสสหรัฐครั้งที่ 73 โรสเวลต์ได้กลายเป็นหัวหอกในการออกกฎหมายของสหรัฐอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนและได้ออกคำสั่งแก่ฝ่ายผู้บริหารจำนวนมาก เมื่อได้จัดตั้งสัญญาใหม่ โครงการต่างๆมากมายที่ถูกออกแบบมาเพื่อการบรรเทา ฟื้นฟู และการปฏิรูป เขาได้สร้างโครงการต่างๆมากมายเพื่อช่วยเหลือบรรเทาแก่ผู้ว่างงานและเกษตรกร ในขณะที่กำลังหาทางการฟื้นฟูทางเศรษฐกิจด้วยฝ่ายบริหารการฟื้นฟูแห่งชาติ (National Recovery Administration) และโครงการอื่นๆ นอกจากนี้เขายังได้ทำการปฏิรูปทางด้านกฏระเบียบที่สำคัญเกี่ยวกับการเงิน การสื่อสาร และแรงงาน และปกครองในช่วงปลายของยุคต้องห้ามสุรา เขาได้กำกับควบคุมรายการวิทยุเพื่อที่จะได้พูดให้กับประชาชนชาวอเมริกันโดยตรง ด้วยการให้ที่อยู่ของสถานีวิทยุ"fireside chat" 30 แห่งในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี และกลายเป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนแรกที่ได้รับการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ เศรษฐกิจได้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1936 โรสเวลต์ได้รับชัยชนะอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งใหม่ในปี 1936 อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจกลับเข้าสู่ภาวะถดถอยในปี 1937 และ 1938 ภายหลังการเลือกตั้งปี 1936 โรสเวลต์ได้พยายามหาทางในกระบวนการแต่งตั้งผู้พิพากษา ค.ศ. 1937 (Judicial Procedures Reform Bill 1937; "แผนการบรรจุผู้พิพากษา") ซึ่งจะมีการขยายขนาดของศาลสูงสุดสหรัฐ สองพรรคฝ่ายอนุรักษ์นิยมได้ร่วมมือกันที่เกิดขึ้นในปี 1937 ได้เข้าขัดขวางกระบวนการการจ่ายเงินและปิดกั้นการดำเนินงานของโครงการสัญญาใหม่และการปฏิรูปที่กำลังไปได้ไกล โครงการและกฎหมายที่สำคัญที่เหลือรอดซึ่งดำเนินการภายใต้การนำของโรสเวลต์ ได้แก่ สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (Securities and Exchange Commission) กฎหมายแรงงานสัมพันธ์แห่งชาติ (National Labor Relations Act) บริษัท์ค้ำประกันเงินฝากของรัฐบาลกลาง (Federal Deposit Insurance Corporation) และประกันสังคม (Social Security)