cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ
พระองค์เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากราชสำนักเหนือตั้งแต่วันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1383 ถึงวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1392 เมื่อจักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ สละราชบัลลังก์ จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ จึงเป็นจักรพรรดิที่ถูกต้องตามกฎหมาย (จักรพรรดิองค์ที่ 100) ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ในปี ค.ศ. 1392 หลัง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ที่รวมราชสำนักทั้งสองเป็นหนึ่งเดียว จักรพรรดิแห่งราชสำนักใต้ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ ได้บรรลุข้อตกลงกับ จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ เพื่อครองราชบัลลังก์สลับกันระหว่างราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ทุก ๆ 10 ปี อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ ได้ทรยศ ไม่เพียงแต่ปกครองนาน 20 ปีจนกระทั่งพระองค์สละราชสมบัติในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1412 แต่ยังสืบทอดราชบัลลังก์โดยพระราชโอรสของพระองค์เอง มากกว่าจะเป็นเจ้าชายหรืออดีตจักรพรรดิจากราชสำนักใต้ ตามที่นักวิชาการยุคก่อนสมัยเมจิกล่าวว่าการครองราชย์ของจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึในฐานะจักรพรรดิที่ถูกต้องตามกฎหมายมีระยะเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1392 ถึง 1412 ราชวงศ์ญี่ปุ่นในปัจจุบันสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิในราชสำนักเหนือ
พระราชประวัติ
จักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ มีพระนามก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายโมโตฮิโตะ (幹仁親王 (Motohito-shinnō))
เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิจากราชสำนักเหนือพระองค์ที่ 5
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึ
เจ้าชายโมะโตะฮิโตะขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 6 ภายหลังการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูพระราชบิดาเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 1325 จนกระทั่งสละราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 1355
พระศรีรัตนเจดีย์
พระศรีรัตนเจดีย์ เป็นเจดีย์ของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในพระบรมมหาราชวัง ตั้งอยู่บนฐานไพทีทางทิศตะวันตก
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระศรีรัตนเจดีย์ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2398 โดยจำลองแบบมาจากเจดีย์ 3 องค์ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ ในพระราชวังโบราณ สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยมีพระราชประสงค์เพื่อใช้เป็นเจดีย์ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่ทรงนำมาจากลังกา แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก่อนที่พระศรีรัตนเจดีย์จะสร้างเสร็จ โดยเมื่อแรกสร้างเจดีย์นั้นมิได้มีการประดับกระเบื้องโมเสก
ต่อมา ในการเตรียมงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 100 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช ทรงควบคุมงานเสริมพอก แก้รูปทรงเจดีย์ ประดับกระเบื้องโมเสกสีทองภายนอก เขียนผนังภายใน ทำบานประตู และปูพื้นหินอ่อนภายใน และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ทำการประดับกระเบื้องโมเสกสีทองภายนอกทั้งหมดขององค์เจดีย์
ในการเตรียมงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ภายนอกองค์เจดีย์ ซ่อมพื้นผนังที่ปูกระเบื้อง เปลี่ยนกระเบื้องที่ชำรุดซ่อมช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์พระเจดีย์เล็กบนซุ้มประตู
ปัจจุบันได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์พระศรีรัตนเจดีย์อีกครั้งหนึ่ง โดยเปลี่ยนกระเบื้องทองที่ประดับภายนอกบางส่วน และบูรณะส่วนที่ชำรุดเสียหาย แต่ยังคงลักษณะของศิลปะเดิมไว้
ลักษณะสถาปัตยกรรม
องค์เจดีย์เป็นทรงกลมแบบลังกา (ระฆังคว่ำ) มีความสูงประมาณ 40 เมตร เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนประดับกระเบื้องโมเสกสีทองทั้งองค์ ภายในกลวงเป็นที่ประดิษฐานพระเจดีย์องค์เล็กบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
องค์เจดีย์ประกอบด้วยฐานเขียง มีมาลัยเถา 3 ชั้น สลับด้วยฐานบัวคว่ำบัวหงาย รองรับระฆัง เหนือขึ้นไปเป็นบัลลังก์สี่เหลี่ยมมีเสาหานรองรับปล้องไฉนซึ่งทำเป็นบัวลูกแก้วจากใหญ่ขึ้นไปหาเล็กซ้อนกันจำนวน 20 ชั้น จากนั้นเป็นปลีและยอดเม็ดน้ำค้าง
พระศรีรัตนเจดีย์มีซุ้มประตูทางเข้า 4 ทิศ ภายนอกปิดด้วยกระเบื้องโมเสกสีทองทั้งหมด ภายในบุด้วยหินอ่อน ลักษณะของทางเข้าเป็นรูปโค้งแหลม เหนือซุ้มเป็นลายปูนปั้นรูปช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง ตอนบนของซุ้มตั้งพระเจดีย์องค์เล็กลักษณะเดียวกับพระศรีรัตนเจดีย์บนฐานสี่เหลี่ยม มีมุข 4 ด้านทำเป็นหน้าบันประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง บานประตูเป็นประตูหูช้างทำด้วยไม้ปิดทองประดับกระจกลงยา เป็นลายช่อดอกไม้สีเขียวแก่แดงเข้มและเงิน เหนือประตูเป็นช่องลมระบายอากาศกรุลวดตาข่าย กรอบประตูตอนบนจำหลักเป็นรูปพญานาค 2 ตัวหางชนกันตรงกลางห้อยเศียรลงด้านข้าง
ตรงกลางห้องประดิษฐานพระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ตั้งอยู่บนฐานก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ฐานล่างเป็นรูปแปดเหลี่ยม มีมุข 4 มุข ฐานบนเป็นฐานบัวหงาย องค์เจดีย์มีลักษณะเหมือนกับพระศรีรัตนเจดีย์ทุกประการ ยกเว้นแต่เป็นเจดีย์ลงรักสีดำทั้งองค์
ฟุตบอลทีมชาติจีน
ฟุตบอลทีมชาติจีน (ฟีฟ่ายอมรับภายใต้ชื่อ China PR) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากสาธารณรัฐประชาชนจีน ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลจีน ทีมชาติจีนนั้นก่อตั้งในปี พ.ศ. 2467 และในช่วงสงครามการเมืองจีน ทีมชาติได้ถูกย้ายไปเป็นฟุตบอลทีมชาติจีนไทเป (ของสาธารณรัฐจีนแทน) ซึ่งทีมชาติจีนได้ก่อตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2502 ทีมชาติจีนเคยร่วมเล่นในฟุตบอลโลกหนึ่งครั้งในฟุตบอลโลก 2002 สำหรับในระดับเอเชียทีมชาติจีนได้อันดับสูงสุดในเอเชียนคัพคือ รองชนะเลิศสองครั้งใน เอเชียนคัพ 1984 และ เอเชียนคัพ 2004
นอกจากนี้ในประเทศจีนเองยังมีทีมชาติฮ่องกงและทีมชาติมาเก๊า ซึ่งยังคงใช้ชื่อทีมเดิม และไม่ได้รวมเข้ากับทีมชาติจีน ถึงแม้ว่าจีนได้ดินแดนคืนจากสหราชอาณาจักรในปี 2540 และจากโปรตุเกสในปี 2542
นักเตะชุดปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2019
อังคั่น
อังคั่น เป็นชื่อเรียกรวมของเครื่องหมายวรรคตอนโบราณ แบ่งเป็นอังคั่นเดี่ยวและอังคั่นคู่
อังคั่นเดี่ยว หรือ คั่นเดี่ยว หรือ ขั้นเดี่ยว (ฯ) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนที่นิยมใช้ในหนังสือไทยสมัยโบราณ ใช้เมื่อจบบท ตอน หรือเรื่อง ทั้งคำประพันธ์ร้อยกรองและร้อยแก้ว ใช้สัญลักษณ์เดียวกันกับไปยาลน้อย ปัจจุบันมีอังคั่นเดี่ยวให้เห็นในหนังสือวรรณคดีและตำราเรียนภาษาไทยเท่านั้น
อังคั่นคู่ หรือ คั่นคู่ หรือ ขั้นคู่ (๚) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนปรากฏในหนังสือไทยโบราณ ใช้ในบทกวีต่าง ๆ โดยมีไว้ใช้จบตอน นอกจากนี้ยังมีการใช้อังคั่นคู่กับเครื่องหมายอื่น ได้แก่ อังคั่นวิสรรชนีย์ (ฯะ, ๚ะ) ใช้เมื่อจบบทกวี และ อังคั่นวิสรรชนีย์โคมูตร (๚ะ๛) ใช้จบบริบูรณ์
บุญเทียม เขมาภิรัตน์
รองศาสตราจารย์ นายแพทย์ บุญเทียม เขมาภิรัตน์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 4 สมัย สังกัดพรรคประชากรไทย
ประวัติ
บุญเทียม เขมาภิรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมที่โรงเรียนไตรรัตน์ศึกษา ชั้นมัธยมปีที่ 6 ที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม ศึกษาต่อมัธยม 8 ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้น พ.ศ. 2500	 ศึกษาต่อชั้นเตรียมแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และวิชาการแพทย์ที่คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2506 ศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านโสตร ศอ นาสิก (หู คอ จมูก) จนได้รับประกาศนียบัตรเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโสตร ศอ นาสิก (American Board Certified Fellow Otolarngology) ในปี 2511 และ พ.ศ. 2512 ศึกษาต่อทางโสตรวิทยา (Otology) ที่ Bayler College Of Medicine ,Houston Texas
งานแพทย์
นายแพทย์บุญเทียม เริ่มรับราชการเป็นแพทย์ฝึกหัด โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2505 ในปีต่อมาจึงเข้าทำงานที่ Trumbull Memorial Hospital Woren Ohio และเป็นแพทย์ประจำบ้าน (ศัลยกรรม) ที่ Long Island College of Medicine, New York, ในปี พ.ศ. 2507 กระทั่งในปี พ.ศ. 2512 จึงได้	กลับมาที่ประเทศไทยและได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์แพทย์ โรงพยาบาลรามาธิบดี
อังคั่น
อังคั่นในภาษาอื่น
ภาษาอื่นที่ใช้อังคั่นคือภาษาเขมร ซึ่งมีทั้งอังคั่นเดี่ยวและอังคั่นคู่ (។, ៕) อังคั่นเดี่ยวใช้ใส่เมื่อจบประโยค ใช้งานทั่วไปเหมือนการใส่มหัพภาคจบประโยคในภาษาอังกฤษ อังคั่นคู่ใช้เมื่อจบตอน ภาษาฮินดีก็มีการใช้สัญลักษณ์ขีดตั้งเดี่ยวและขีดตั้งคู่ (।, ॥) เมื่อจบประโยคหรือจบตอนเช่นกัน เมื่อต้องการถอดอักษรจึงอาจใช้ ฯ และ ๚ แทนได้
บุญเทียม เขมาภิรัตน์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บุญเทียม เขมาภิรัตน์ ได้ร่วมกับนายสมัคร สุนทรเวช จัดตั้งพรรคประชากรไทย และลงสมัครรับเลือกตั้ง จนได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 สังกัดพรรคประชากรไทย เป็นสมัยแรก และได้รับเลือกตั้งอีก 3 ครั้งต่อมาคือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 โดยไม่ย้ายสังกัดพรรคการเมือง
รัฐมนตรี
ในปี พ.ศ. 2526 นายแพทย์บุญเทียม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.43) ได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2526
สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2535 นายแพทย์บุญเทียม ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งโดยไม่สังกัดพรรคการเมือง (ส่วนพรรคประชากรไทย ส่งผู้สมัครคือ พล.อ.อ.สมมต สุนทรเวช) แต่ได้รับคะแนนเสียง 2,943 คะแนน ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ระบบปฏิบัติการสำหรับอุปกรณ์พกพา
ระบบปฏิบัติการอุปกรณ์พกพาในอดีต
ในอดีตคือ วินโดวส์โฟน, ซิมเบียน, แบล็คเบอร์รี่เทน, บาดา และมีโก
การละลาย
การละลาย (solubility) คือสมบัติหนึ่งของของแข็ง, ของเหลว หรือแก๊ส ในทางเคมีเรียกว่าสารละลายซึ่งสามารถละลายได้ในทั้งของแข็ง ของเหลว และแก๊ส เพื่อที่จะทำให้ได้สารสถานะเดียวกับตัวทำละลาย การละลายของสสารโดยขั้นต้นแล้วจะขึ้นอยู่กับชนิดของตัวทำละลายเฉกเช่นเดียวกับอุณหภูมิและความดัน เมื่อการละลายถึงจุดอิ่มตัวแล้ว การเติมตัวละลายลงในตัวทำละลายที่เฉพาะเจาะจงลงไปอีกจะไม่มีผลใด ๆ ต่อการละลาย กล่าวคือจะไม่ทำให้สารละลายเข้มข้นขึ้นหรือเจือจางลง โดยส่วนมากแล้วตัวทำละลายจะมีสถานะเป็นของเหลวทั้งในแบบสารบริสุทธิ์และสารประกอบ บางครั้งเกิดสารละลายในรูปของสารละลายของแข็ง แต่เกิดน้อยครั้งมากในกรณีที่เกิดในรูปของสารละลายแก๊ส
ประเภท
เมื่อสารมีการละลายจะมีการเปลี่ยนแปลงพลังงานความร้อน 2 แบบ คือ 1. การละลายประเภทคายความร้อน และ 2. การละลายประเภทดูดความร้อน
สภาพการละลายได้ หมายถึงความสามารถในการละลายได้ของตัวทำละลาย ซึ่งนอกจากจะขึ้นอยู่กับชนิดของตัวละลายและตัวทำละลายแล้วยังขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมอื่น ๆ อีก ได้แก่ อุณหภูมิ และความดัน เช่น สภาพการละลายของโซเดียมคลอไรด์ในน้ำ 100 กรัม ณ อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส เท่ากับ 36.0 กรัม แต่ถ้าเพิ่มอุณหภูมิเป็น 60 องศาเซลเซียส สภาพการละลายจะเปลี่ยนไปคือ ละลายได้เพิ่มขึ้นเป็น 37.3 กรัม ส่วนการละลายของแก๊สจะละลายได้มากขึ้นถ้าอุณหภูมิลดลงและความดันเพิ่มมากขึ้น เช่น การละลายของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในน้ำอัดลม
สภาพการละลายของสารละลายมีขอบเขตที่กว้างมากตั้งแต่การละลายโดยสมบูรณ์ (ผสมกันโดยสมบูรณ์ ) เช่น เอทานอลในน้ำ ไปจนถึงการละลายเพียงเล็กน้อย เช่น ซิลเวอร์คลอไรด์ในน้ำ ในกรณีที่ไม่เกิดสภาพการละลายมักจะมีความหมายในทางเคมีว่าตัวละลายเกิดการละลายในตัวทำละลายได้น้อยมากถึงน้อยที่สุด ภายใต้เงื่อนไขปัจจุบัน สารที่อยู่ ณ สมดุลของการละลาย เราไม่อาจเรียกสารนั้นว่าสารละลายอิ่มตัวยิ่งยวดได้ หากแต่ในความเป็นจริงแล้วสารนั้นมีความเสถียรมากนั้นเอง ซึ่งไม่ได้หมายความว่าจะเสถียรตลอดไป
การละลายมักจะไม่ได้หมายถึงความสามารถในการละลายของสสารหรือการทำสสารให้อยู่ในสถานะของเหลว เพราะว่าสารละลายนั้นอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นจากการละลายเพียงอย่างเดียว หากแต่ในบางกรณีเกิดจากปฏิกิริยาเคมี ตัวอย่างเช่น สังกะสีจะไม่ละลายในกรดไฮโดรคลอริก แต่จะเกิดปฏิกิริยาเคมีในกรดไฮโรคลอริกแล้วแตกตัวให้คลอไรด์กับไฮโดรเจน หากแต่ต้องเป็นสังกะสีคลอไรด์ (ซิงค์คลอไรด์) ถึงจะสามารถละลายในกรดไฮโดรคลอริก นอกจากนี้แล้วการละลายยังไม่ขึ้นอยู่กับขนาดของอนุภาคหรือตัวแปรจลน์อื่น ๆ โดยหากใช้เวลาสักระยะ แม้แต่อนุภาคที่มีขนาดใหญ่ก็จะเกิดการละลายได้ในที่สุด
นิยาม
นิยามของการละลายตามที่สหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (ไอยูแพ็ก) ระบุไว้มีดังนี้
เกาะนอร์ฟอล์ก
เกาะนอร์ฟอล์ก เป็นดินแดนของออสเตรเลีย เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่มีประชากรอาศัยอยู่ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีอาณาเขตตั้งอยู่ระหว่าง ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และนิวแคลิโดเนีย โดยมีเพื่อนบ้านคือ 2 เกาะที่เป็นเขตเกาะของประเทศออสเตรเลีย อยู่ใกล้ ๆ กัน เกาะนอร์ฟอล์กมีเมืองหลวงชื่อคิงส์ตัน แต่ว่าเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะคือเบินต์ไพน์
อุตสาหกรรมท่องเที่ยว
การท่องเที่ยว ถือเป็นอุตสาหกรรมประเภทของการให้บริการ อีกทั้งการท่องเที่ยว ยังมีความเกี่ยวเนื่องทำให้เกิด อุตสาหกรรมประเภทต่างๆ เช่น ร้านอาหาร ธุรกิจโรงแรม ร้านขายของที่ระลึก ซึ่งก่อให้เกิด การจ้างงานในระดับต่างๆ ก่อให้เกิดการลงทุน ดังนั้นอุตาหกรรมการท่องเที่ยวจึงถือว่า เป็นอุตสาหกรรมที่สร้างรายได้ให้กับประเทศเป็นอันดับหนึ่ง และเป็นอุตสาหกรรมที่ผลักดันให้เศรษฐกิจของประเทศดีขึ้น
ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้
ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ (南北朝時代 (Nanboku-chō jidai)) กินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1336 ถึง ค.ศ. 1392 เป็นช่วงเวลาที่เกิดขึ้นในช่วงปีที่ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ในช่วงแรกราชสำนักเหนือก่อตั้งโดยอาชิกางะ ทากาอูจิในเกียวโต และราชสำนักใต้ก่อตั้งโดยจักรพรรดิโกไดโงะในโยชิโนะ ราชสำนักทั้งสองได้ต่อสู้กันเป็นเวลา 50 ปี โดยที่ราชสำนักใต้ได้ยอมแพ้ต่อราชสำนักเหนือใน ค.ศ. 1392 อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง ราชสำนักเหนืออยู่ภายใต้อำนาจของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะและมีความเป็นอิสระอย่างแท้จริงเพียงเล็กน้อย
การล่มสลายของรัฐบาลโชกุนคามากูระในปี ค.ศ. 1333 และความล้มเหลวของการฟื้นฟูเค็มมุ ในปี ค.ศ. 1336 สร้างความชอบธรรมให้กับรัฐบาลใหม่คือรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ การเปลี่ยนแปลงในระบบมรดก (荘園) ซึ่งเป็นฐานรายได้ของขุนนางและนักรบส่งผลต่อสถานะของกลุ่มสังคมต่าง ๆ
เบื้องหลัง
ความไม่พอใจต่อระบอบการปกครองของรัฐบาลโชกุนคามากูระที่นำโดยตระกูลโฮโจปรากฏขึ้นท่ามกลางเหล่านักรบในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 ความแค้นนี้เกิดจากอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นของตระกูลโฮโจที่มีเหนือตระกูลนักรบตระกูลอื่น ๆ ในระบอบการปกครอง การรุกรานของมองโกลและการรวมศูนย์อำนาจเกิดขึ้นในยุคการเป็นผู้สำเร็จราชการของโฮโจ โทกิมูเนะ (北条時宗, 1268-1284) ในช่วงวิกฤต มีสามสิ่งเกิดขึ้น  เมื่อพันธมิตรต่อต้านโฮโจเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1331 พวกเขาใช้เวลาเพียงสองปีในการโค่นล้มระบอบการปกครองของตระกูลโฮโจ
เนื่องจากความมั่งคั่งในสังคมเกษตรกรรมผูกติดอยู่กับที่ดิน ที่ดินจึงกลายเป็นสาเหตุหลักของความไม่พอใจในหมู่นักรบ ตั้งแต่ยุคคามากูระ ชัยชนะในการต่อสู้จะได้รับรางวัลเป็นที่ดิน ชัยชนะจากการรุกรานของชาวมองโกลหมายความว่าไม่มีที่ดินที่จะมอบให้กับผู้ชนะ
เมื่อรัฐบาลโชกุนคามาคุระถูกทำลายในปี ค.ศ. 1333 สังคมราชสำนักเกียวโตก็ต้องเผชิญหน้ากับชนชั้นนักรบ ในช่วงเปลี่ยนผ่านจากยุคเฮอังมาถึงยุคคามากูระ เหล่านักรบก็เป็นอิสระจากการครอบงำของลัทธิรักชาติในราชสำนัก หลังจากการล่มสลายของคามากูระ ทางราชสำนักได้พยายามฟื้นฟูอำนาจในการฟื้นฟูเค็มมุ แต่ไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งการฟื้นฟูเมจิในคริสต์ศตวรรษที่ 19
การฟื้นฟูเค็มมุ
ในฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1333 จักรพรรดิโกไดโงะ และผู้สนับสนุนของพระองค์วางแผนที่จะฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของราชสำนัก จักรพรรดิไดโงะ (901-923) ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาที่ราชสำนักไม่มีคู่แข่งที่แข็งแกร่งและมีการปกครองที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งได้เป็นแบบอย่างของจักรพรรดิโกไดโงะรวมถึงพระนาม การฟื้นฟูเค็มมุเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อฟื้นฟูอำนาจของราชสำนัก แกนนำสำคัญ 2 คนของการเคลื่อนไหวนี้คือเจ้าชายโมรินางะ (護長親王) และคิตาบาตาเกะ ชิกาฟูซะ (北畠親房) เจ้าชายโมรินางะเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิโกไดโงะ และเป็นคู่ปรับของอาชิกางะ ทากาอูจิ เนื่องจากพระองค์สนับสนุนการทหารของขุนนางซึ่งเป็นขั้นตอนที่จำเป็นต่อการปกครองที่มีประสิทธิภาพ เจ้าชายโมรินางะเป็นตัวอย่างที่ดีของชิกาฟูซะในขณะที่คนหลังเป็นขุนนางเกียวโตซึ่งเป็นขุนศึกด้วย ระหว่างการปิดล้อมที่ยาวนานในฮิตาชิ (1338-1343) ชิกาฟูซะได้เขียนชินโน โชโตกิ (神皇正統記) ซึ่งเป็นผลงานที่ทรงอิทธิพลต่อความชอบธรรมของระบบจักรพรรดิญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นฐานอุดมการณ์ของการฟื้นฟูเมจิในศตวรรษที่ 19
อย่างไรก็ตาม การฟื้นฟูเค็มมุล้มเหลวเนื่องจากความพระราชปณิธานของจักรพรรดิโกไดโงะ ในการฟื้นฟูไม่เพียงแต่อำนาจของราชสำนักเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวัฒนธรรมด้วย พระองค์พระราชนิพนธ์ตำรา 決無年中魚人 เพื่อรื้อฟื้นพระราชพิธีในราชสำนักที่สูญหายไป ในปี ค.ศ. 1336 ทาคาอูจิได้กบฏต่อราชสำนักและประกาศการเริ่มต้นของรัฐบาลใหม่ หลังจากการประกาศของเขา เขาถูกบังคับให้ล่าถอยไปยัง คีวชู หลังจากกองกำลังราชสำนักที่นำโดยคิตาบาตาเกะ อากิอิเอะ (北畠顕家) โจมตีและเอาชนะเขาใกล้เกียวโต การทรยศต่อการฟื้นฟูเค็มมุโดยทากาอูจิทำให้ชื่อเสียงของเขากลายเป็นจุดด่างพร้อยในยุคต่อมาของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น และเริ่มสงครามนันโบกุโชอย่างเป็นทางการ
ประวัติศาสตร์ก่อนหน้านี้สอนว่าการฟื้นฟูครั้งนี้ล้มเหลวเนื่องจากไม่มีประสิทธิผลในการให้ที่ดินแก่ซามูไร ดังนั้น การกบฏและความปรารถนาของทากาในการสร้างระบอบนักรบจึงเป็นปัจจัยสำคัญในความล้มเหลวของการฟื้นฟูครั้งนี้ การกบฏของเขาได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นนักรบซึ่งปรารถนาที่จะเห็นการสร้างระบอบการปกครองของทหารตามแบบของรัฐบาลโชกุนคามากูระ
สงครามนันโบกุ-โชเป็นการต่อสู้ทางอุดมการณ์ระหว่างผู้ภักดีที่ต้องการให้จักรพรรดิกลับคืนสู่อำนาจ กับบรรดาผู้ที่เชื่อในการสร้างระบอบการปกครองของทหารตามแบบอย่างของคามากูระ ชิกาฟูซะจริงจังกับความต้องการนักรบที่จะมีส่วนร่วมในการฟื้นฟู แต่ความแตกต่างอย่างรุนแรงระหว่างชิกาฟูซะและทากาอูจิทำให้ผู้นำแตกแยกเป็นเวลาหลายปี ความล้มเหลวของการฟื้นฟูนำไปสู่การเกิดขึ้นของรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ
ความขัดแย้งภายใน: ทศวรรษที่ 1350
ทาคาอูจิเป็นโชกุนแต่พิสูจน์แล้วว่าไม่ได้ทำหน้าที่ในการปกครองประเทศเป็นเวลากว่า 10 ปี อาชิกางะ ทาดาโยชิ ซึ่งเป็นน้องชายของทาคาอูจิจึงทำหน้าที่ปกครองแทนเขา ความสัมพันธ์ที่แสนขมขื่นระหว่างพี่น้องอยู่ในช่วงความวุ่นวายปีคันโน สิ่งนี้เริ่มต้นเมื่อทากาอูจิแต่งตั้ง โค โนะ โมโรนาโอะ (高師直) เป็น ชิสึจิ (執事, ผู้ช่วย) ของเขาซึ่งทำให้ทาดาโยชิลอบสังหารไม่สำเร็จ แผนการของเขาถูกค้นพบ ดังนั้นในปี ค.ศ. 1349 ทาดาโยชิจึงถูกโมโรนาโอะบังคับให้ออกจากรัฐบาล โกนศีรษะของเขา และกลายเป็นพระภิกษุภายใต้ฉายาทางธรรมว่าเคชิน ในปี ค.ศ. 1350 เขาได้ก่อกบฏและเข้าร่วมกับผู้สนับสนุนราชสำนักใต้ซึ่งเป็นศัตรูของพี่ชาย ซึ่งจักรพรรดิโกะ-มูรากามิได้แต่งตั้งเขาเป็นแม่ทัพของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1351 เขาเอาชนะทาคาอูจิ ยึดครองเกียวโต และเข้าสู่คามากูระ ในปีเดียวกันนั้น เขาได้จับกุมและประหารชีวิตพี่น้องตระกูลโคที่มิคาเงะ (จังหวัดเซทสึ) ปีถัดมาเขาแพ้ทาคาอูจิที่ซัตตายามะ การปรองดองระหว่างพี่น้องพิสูจน์แล้วว่าสั้น ทาดาโยชิหนีไปคามาคุระ แต่ทาคาจิตามเขาไปพร้อมกับกองทัพ  ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1352 ไม่นานหลังจากการประนีประนอมครั้งที่สอง ทาดาโยชิก็เสียชีวิตกะทันหัน ตามคำกล่าวของไทเฮกิระบุว่าถูกวางยาพิษ
สถานีสุวรรณภูมิ (แก้ความกำกวม)
สถานีสุวรรณภูมิ อาจหมายถึง
เพลงชาติเขตปกครองตนเองมาเดรา
เพลงชาติเขตปกครองตนเองมาเดรา (Hino da Região Autónoma da Madeira) เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการของมาเดรา ในโปรตุเกส ถูกนำใช้ในปี ค.ศ. 1980 ผ่านกฤษฎีการะดับภูมิภาค เลขที่12/80/M ลงวันที่ 16 กันยายน เนื้อร้องประพันธ์โดย โอเนลาส เตเซียรา (Ornelas Teixeira) และทำนองเพลงโดย เจา วิเตอร์ คอสตา(João Víctor Costa)
ลำดับเรื่องในจักรวาลของอสิมอฟ
ยุคสถาบันสถาปนา
สภาปนศักราช (ส.ศ.) เริ่มนับตั้งแต่ ฮาริ เซลดอน ประกาศตั้งสถาบันสถาปนาในปีจักรวาลศักราช (จ.ศ.)ที่ 12068
เดอะบอส
เดอะบอส (The Boss; มักเรียกกันว่า DGNA หรือแบบไม่ถูกต้อง D-NA) เป็นวงบอยแบนด์ชาวเกาหลีใต้ก่อตั้งโดยโอเพนเวิลด์เอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2010 ปัจจุบันมีสมาชิกสี่คน ในเกาหลีใต้พวกเขารู้จักกันในชื่อ Dae Guk Nam Ah ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "The Boys of Super Space" ซึ่งเป็นที่มาของชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Boss" และในญี่ปุ่นเรียกว่า Daikoku Danji (大国男児)
ฉิ่ง
ฉิ่ง เป็นเครื่องดนตรีไทยประเภทตี ทำด้วยทองเหลือง หล่อหนา ปากผายกลม 1 ชุด มี 2 ฝา ฉิ่งมี 2 ชนิดคือ ฉิ่งสำหรับวงปี่พาทย์ และ ฉิ่งที่ใช้สำหรับวงเครื่องสายและวงมโหรี ฉิ่งสำหรับวงปี่พาทย์มีขนาดที่วัดผ่านศูนย์กลาง จากขอบข้างหนึ่งไปสุดขอบอีกข้างหนึ่ง กว้างประมาณ 6 – 6.5 ซม เจาะรูตรงกลางสำหรับร้อยเชือก เพื่อให้จับสะดวกขณะตี ส่วนฉิ่งสำหรับวงเครื่องสายและวงมโหรีนั้น มีขนาดเล็กกว่า วัดผ่านศูนย์กลางได้ขนาดประมาณ 5.5 ซม
เนื่องจากการตีฉิ่ง ต้องเอาขอบของฝาข้างหนึ่งกระทบกับอีกฝากหนึ่ง แล้วยกขึ้น ก็จะมีเสียงดังกังวานยาวดัง ฉิ่ง แต่ถ้าเอาทั้ง 2 ฝานั้นกระทบและประกบกันไว้ จะได้ยินเสียงดังสั้นๆดัง ฉับ ดังนั้นการเรียกชื่อเครื่องดนตรีชนิดนี้ว่า ฉิ่ง ก็เพราะเรียกตามเสียงที่เกิดขึ้นนั่นเอง
กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทหญิงคู่
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Jessica Degenhardt และ Vanessa Schneider นักกีฬาจากประเทศเยอรมนี
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ
นางสาวณิรัฐกานต์ ศรีลาภ (ชื่อเล่น: บ็อบบี้) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยโสธร พรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้า ส.ส.ประชาธิปัตย์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550
การทำงานการเมือง
ณิรัฐกานต์ ศรีลาภ เริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นนักการเมืองท้องถิ่น เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร (ส.อบจ.) ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 จึงได้เข้าสู่งานการเมืองระดับชาติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดยโสธร เขตเลือกตั้งที่ 1 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในห้า ส.ส.ของพรรประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (อภิวัฒน์ เงินหมื่น วุฒิพงษ์ นามบุตร ศุภชัย ศรีหล้า อิสสระ สมชัย และณิรัฐกานต์ ศรีลาภ)
ในปี 2554 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือก หลังจากนั้นเธอปรากฏตัวในการร่วมกิจกรรมของพรรครวมพลังประชาชาติไทย แต่ก็ไม่ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 และ 2566
เธอเป็นนักการเมืองที่มีความใกล้ชิดกับวิฑูรย์ นามบุตร แกนนำพรรคประชาธิปัตย์
ทิม เคน
ทิโมธี ไมเคิล เคน (Timothy Michael Kaine) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1958 ที่ เซ็นต์พอล,รัฐมินนิโซตา เป็นนักการเมืองและทนายความชาวอเมริกัน และเป็นสมาชิกพรรคเดโมแครต ปัจจุบันดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกจากรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2013 ซึ่งดำรงตำแหน่งร่วมกับ มาร์ก วอร์เนอร์ ก่อนหน้านั้นเคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองริชมอนด์ ตั้งแต่ปี ค.ศ.1998 จนถึงปี ค.ศ.2001 และยังเคยดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2002 จนถึงปี ค.ศ.2006 และดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเวอร์จิเนีย ตั้งแต่ปี ค.ศ.2006 จนถึงปี ค.ศ.2010
นอกจากนี้ เคน ยังเคยเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต ในการเข้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ.2016 อีกด้วยโดยเขาเป็นคู่สมัคร หรือ Running Mate ให้กับ ฮิลลารี คลินตัน
ทิม เคน สมรสกับ แอนน์ โฮลตัน ในปี ค.ศ.1984 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 3 คน
อ้างอิง
<references group="https://ballotpedia.org/Tim_Kaine" responsive="" />
ซอฟต์แวร์เฟรมเวิร์ก
เฟรมเวิร์ก (framework) หรือ โครงร่างซอฟต์แวร์ เป็นรูปแบบที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้สำหรับระบบซอฟต์แวร์ (หรือระบบย่อย) ซึ่งสามารถอยู่ในรูปของคลาสนามธรรม (Abstract class) และกับวิธีในการใช้ตัวตน (instance) ของคลาสร่วมกันจำเพาะสำหรับซอฟต์แวร์ชนิดใดชนิดหนึ่ง โครงร่างซอฟต์แวร์ทุกโครงร่างใช้การออกแบบเชิงวัตถุ โปรแกรมของโครงร่างซอฟต์แวร์มักจะเป็นโปรแกรมเชิงวัตถุ อย่างไรก็ตามโปรแกรมที่เขียนขึ้นตามการออกแบบไม่จำเป็นต้องเป็นโปรแกรมเชิงวัตถุ
ยกตัวอย่างเช่น โครงร่างซอฟต์แวร์สามารถช่วยให้สร้างโปรแกรมบรรณาธิกรณ์กราฟิก ที่แตกต่างกันได้หลายประเภท เช่น การวาดภาพศิลป์ การประพันธ์ดนตรี และการออกแบบเครื่องกลโดยใช้คอมพิวเตอร์ช่วย (แคด)
รอยเลื่อน
ในทางธรณีวิทยานั้น รอยเลื่อน (fault) หรือ แนวรอยเลื่อน (fault line) เป็นรอยแตกระนาบ (planar fracture) ในหิน ที่หินด้านหนึ่งของรอยแตกนั้นเคลื่อนที่ไปบนหินอีกด้านหนึ่ง รอยเลื่อนขนาดใหญ่ในชั้นเปลือกโลกเป็นผลมาจากการเคลื่อนที่ที่แตกต่างกันหรือเฉือนกันและเขตรอยเลื่อนมีพลัง (active fault zone) เป็นตำแหน่งที่ไม่แน่นอนของการเกิดแผ่นดินไหวทั้งหลาย แผ่นดินไหวเกิดจากการปล่อยพลังงานออกมาระหว่างการเลื่อนไถลอย่างรวดเร็วไปตามรอยเลื่อน รอยเลื่อนหนึ่งๆตามแนวตะเข็บรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกของการแปรสัณฐาน (tectonic) สองแผ่นเรียกว่ารอยเลื่อนแปรสภาพขนาดใหญ่ (transform fault)
โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์
โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ (Rhode Island School of Design) ชื่อย่อว่า ริซดี (RISD) เป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านการออกแบบและกราฟิกส์ดีไซน์แห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองโพรวิเดนซ์ ในรัฐโรดไอแลนด์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2420 (ค.ศ. 1877) โรงเรียนได้การจัดอันดับโดยนิตยสารยูเอสนิวส์ ให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำด้านศิลปกรรม
รอยเลื่อน
ด้วยปรกติแล้วรอยเลื่อนมักจะไม่เกิดขึ้นเป็นรอยเลื่อนเดี่ยวอย่างชัดเจน คำว่า “เขตรอยเลื่อน” (fault zone) จึงถูกนำมาใช้เมื่อกล่าวอ้างถึงเขตที่มีการเปลี่ยนลักษณะที่ซับซ้อนที่เกิดขึ้นร่วมกับระนาบรอยเลื่อน ด้านทั้งสองของรอยเลื่อนที่ไม่วางตัวอยู่ในแนวดิ่งเรียกว่า “ผนังเพดาน” (hanging wall) และ “ผนังพื้น” (foot wall) โดยนิยามนั้นหินเพดานอยู่ด้านบนของรอยเลื่อนขณะที่หินพื้นนั้นอยู่ด้านล่างของรอยเลื่อน นิยามศัพท์เหล่านี้มาจากการทำเหมือง กล่าวคือเมื่อชาวเหมืองทำงานบนมวลสินแร่รูปทรงเป็นแผ่นเมื่อเขายืนบนหินพื้นของเขาและมีหินเพดานแขวนอยู่เหนือเขา
กลไก
การเกิดและพฤติกรรมของรอยเลื่อนทั้งในรอยเลื่อนขนาดเล็กโดดๆ และภายในเขตรอยเลื่อนขนาดใหญ่ที่อธิบายได้ว่าเป็นแผ่นเทคโทนิกนั้นถูกควบคุมโดยการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ของหินในแต่ละด้านของระนาบรอยเลื่อน
เนื่องจากการเสียดสีและความไม่ยืดหยุ่นของหินทำให้หินไม่สามารถเลื่อนไถลไปซึ่งกันและกันได้โดยง่าย โดยที่จะมีความเค้น (stress) เกิดขึ้นในหินและเมื่อความเค้นเพิ่มขึ้นจนถึงระดับหนึ่งที่เกินจุดสูงสุดของความเครียด (strain threshold) พลังงานศักย์ที่สะสมไว้จะถูกปล่อยออกมาเป็นความเครียดซึ่งจะถูกจำกัดลงบนระนาบตามที่การเคลื่อนที่สัมพัทธ์เกิดขึ้น ที่ทำให้เกิด “รอยเลื่อน” นั่นเอง
โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์
ในปี พ.ศ. 2548 มีนักศึกษาประมาณ 2,200 คน
รอยเลื่อน
กลไก
ความเครียดนั้นมีทั้งที่เกิดจากการสะสมตัวและที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันขึ้นอยู่กับวิทยากระแส (rheology) ของหิน โดยชั้นเปลือกโลกด้านล่างที่ยืดหยุ่นและส่วนของแมนเทิลจะค่อยๆ สะสมการเปลี่ยนลักษณะทีละน้อยผ่านการเฉือน ขณะที่เปลือกโลกด้านบนที่มีคุณสมบัติเปราะจะเกิดเป็นรอยแตกหรือปล่อยความเค้นแบบฉับพลันที่ทำให้เกิดการเคลื่อนที่ไปตามแนวรอยเลื่อน รอยเลื่อนหนึ่งๆ ในหินที่มีลักษณะยืดหยุ่นก็สามารถปล่อยความเครียดออกมาแบบฉับพลันได้เหมือนกันเมื่ออัตราความเครียดมีมากเกินพอ พลังงานที่ถูกปล่อยออกมาโดยการปล่อยความเครียดแบบฉับพลันนั้นเป็นสาเหตุของแผ่นดินไหวซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปอันหนึ่งที่เกิดตามแนวรอยต่อที่แผ่นเปลือกโลกเคลื่อนที่สวนกัน (transform boundary)
รอยแตกจุลภาคและทฤษฎี AMR
รอยแตกจุลภาคหรือความไหวสะเทือนจุลภาคบางทีก็เข้าใจว่าเป็นลักษณะปรากฏที่เกิดขึ้นจากหินที่อยู่ภายใต้ความเค้น โดยเป็นการคลายตัวขนาดเล็กที่อาจมีพื้นที่เท่ากับจานอาหารใบหนึ่งหรือพื้นที่ขนาดเล็กด้วยการปลดปล่อยความเครียดภายใต้สภาพที่มีความเค้นสูง มันเพียงเกิดขึ้นเมื่อรอยแตกจุลภาคเพียงพอที่เชื่อมต่อกับพื้นที่เลื่อนไถลขนาดใหญ่อันหนึ่งที่เกิดจากเหตุการณ์ไหวสะเทือนหรือแผ่นดินไหวขนาดใหญ่
ซากราดาฟามิลิอา
ซากราดาฟามิลิอา (Temple Expiatori de la Sagrada Família) หรือ ซากราดาฟามิเลีย (Templo Expiatorio de la Sagrada Familia) เป็นสถาปัตยกรรมประจำเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปนที่ออกแบบโดยอันตอนี เกาดี สถาปนิกชาวกาตาลา เป็นผลงานในแนวมูดาร์นิซมา ซึ่งเป็นงานศิลปะเฉพาะถิ่นและเป็นนวศิลป์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวของกาตาลุญญา
รอยเลื่อน
รอยแตกจุลภาคและทฤษฎี AMR
ตามทฤษฎีนี้นั้น หลังจากเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ความเค้นส่วนใหญ่จะถูกปล่อยออกมาและความถี่ของการเกิดรอยแตกจุลภาคจะต่ำลงอย่างเป็นทวีคูณ ทฤษฎีที่เกี่ยวข้องอย่าง Accelerating Moment Release (AMR) ที่มีสมมุติฐานว่าอัตราความไหวสะเทือนมีการเร่งไปในลักษณะที่รู้สึกได้อย่างชัดเจนก่อนการเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ และนี่อาจใช้เป็นเครื่องมือบ่งบอกในการทำนายการเกิดแผ่นดินไหวล่วงหน้าตั้งแต่ในระดับวันไปจนถึงระดับปีได้
ซากราดาฟามิลิอา
งานชิ้นนี้เริ่มสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 มีกำหนดก่อสร้างหอคอยทั้งหมด 18 หอคอย นับตั้งแต่ปีเริ่มสร้างจนถึงปัจจุบันสร้างเสร็จไปแล้วแค่ 8 หอคอย งานคืบหน้าไปประมาณร้อยละ 50 สถาปนิกผู้ออกแบบถูกรถรางทับเสียชีวิตไปเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยศพของเขาได้ถูกฝังไว้ในซากราดาฟามิลิอาด้วย แม้เกาดีจะเสียชีวิตไปแล้ว แต่ผู้ร่วมงานของเขายังคงสานต่อโครงการโดยอาศัยรูปถ่าย ภาพร่าง และแบบจำลองที่เกาดีทำไว้ แต่แล้วในปี พ.ศ. 2479 โครงการก็ต้องหยุดชะงักเพราะสงครามกลางเมืองในสเปน ห้องใต้ดินและแบบจำลองอย่างละเอียดก็ถูกเผาทำลาย แต่เมื่อสิ้นสุดสงครามทีมงานก็กลับมาทำงานกันต่อ โดยอาศัยภาพร่าง ภาพถ่ายและแบบจำลองอื่น ๆ ที่รอดพ้นจากการถูกทำลาย ภายหลังได้นำคอมพิวเตอร์มาใช้ออกแบบ แต่ถึงจะใช้เทคโนโลยีมากมายมาช่วย กว่าโครงการนี้จะเสร็จก็อีกยาวไกลถึงปี พ.ศ. 2569
ลักษณะเด่นของอาคารแห่งนี้จะสังเกตได้ถึงสีที่ตัดกันของหินด้านหน้าและด้านหลังอย่างชัดเจน และพบรูปแบบการก่อสร้างที่แตกต่างกันระหว่างแบบเก่าและแบบที่สร้างต่อขึ้นไหม่ในปัจจุบัน
รอยเลื่อน
รอยแตกจุลภาคและทฤษฎี AMR
ทฤษฎีนี้กำลังมีการถูกนำไปใช้เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากเพื่อทำนายการแตกของหินในเหมืองแร่และรวมถึงการประยุกต์อีกมากที่กำลังได้รับความพยายามในส่วนของรอยเลื่อนภายในหินที่เปราะ พฤติกรรมคล้ายๆกันนี้ก็ถูกสังเกตได้ในการสั่นไหวก่อนการระเบิดของภูเขาไฟด้วย
ระยะเลื่อน ระยะเลื่อนแนวนอน และระยะเลื่อนแนวยืน
เวกเตอร์ของระยะเลื่อนสามารถประเมินในทางคุณภาพได้โดยการศึกษา fault bend folding อย่างเช่นชั้นหินคดโค้งย้วยของชั้นหินบนแต่ละด้านของรอยเลื่อน ทิศทางและขนาดของระยะเลื่อนแนวนอนและระยะเลื่อนแนวยืนวัดได้โดยการหาจุดตัดธรรมดาๆ บนแต่ละด้านของรอยเลื่อน ในทางปฏิบัติแล้วเป็นไปได้ที่เราจะหาทิศทางระยะเลื่อนของรอยเลื่อนและประมาณค่าเวกเตอร์ของระยะเลื่อนแนวนอนกับระยะเลื่อนแนวยืนได้
ประเภทของรอยเลื่อน
รอยเลื่อนทั้งหลายสามารถจำแนกออกได้เป็น 3 กลุ่มตามลักษณะของระยะเลื่อน (sense of slip) รอยเลื่อนที่มีการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ (หรือระยะเลื่อน) บนระนาบรอยเลื่อนอยู่ในแนวดิ่งจะเรียกว่า “รอยเลื่อนตามแนวมุมเท” (dip-slip fault) แต่หากว่าระยะเลื่อนอยู่ในแนวระดับจะเรียกว่า “รอยเลื่อนตามแนวระดับ” (transcurrent หรือ strike-slip fault) ส่วนรอยเลื่อนที่มีระยะเลื่อนไปตามแนวเฉียงจะเรียกว่า “รอยเลื่อนตามแนวเฉียง” (oblique-slip fault)
สำหรับความแตกต่างในการเรียกชื่อทั้งหมดนั้น ขึ้นอยู่กับมุมเอียงเทสุทธิและลักษณะของระยะเลื่อนของรอยเลื่อนซึ่งไม่ได้พิจารณาการวางตัวในปัจจุบันที่อาจเปลี่ยนแปลงไปจากการโค้งงอหรือการเอียงระดับในระดับท้องถิ่นหรือในระดับภูมิภาคได้
รอยเลื่อนตามแนวมุมเท
รอยเลื่อนตามแนวมุมเท (dip-slip fault) สามารถจำแนกแยกย่อยได้เป็นชนิด “รอยเลื่อนย้อน” (reverse fault) และ “รอยเลื่อนปรกติ” (normal fault) รอยเลื่อนปรกติเกิดขึ้นเมื่อเปลือกโลกถูกดึงออกจากกันซึ่งสามารถเรียกรอยเลื่อนชนิดนี้ว่า “รอยเลื่อนที่เกิดจากการยืดหรือดึง” (extensional fault) โดยด้านผนังเพดานของรอยเลื่อนจะเคลื่อนที่ลงสัมพัทธ์กับด้านผนังพื้น มวลหินที่เคลื่อนที่ลงที่อยู่ระหว่างรอยเลื่อนปรกติสองรอยที่มีมุมเอียงเทเข้าหากันเรียกว่า “กราเบน” (graben) ส่วนมวลหินทั้งสองที่เคลื่อนที่ขึ้นตามรอยเลื่อนปรกติติดกับกราเบนดังกล่าวเรียกว่า “ฮอสต์” (horst) รอยเลื่อนปรกติมุมต่ำ (low-angle normal fault) ที่มีนัยสำคัญทางเทคโทนิกในระดับภูมิภาคที่อาจเรียกว่า detachment fault
รอยเลื่อนย้อน (reverse fault) จะกลับกันกับรอยเลื่อนปรกติกล่าวคือ ผนังเพดานจะเคลื่อนที่ขึ้นสัมพัทธ์กับผนังพื้น รอยเลื่อนย้อนบ่งชี้ถึงมีการหดตัวลงของเปลือกโลก มุมเทของรอยเลื่อนย้อนจะมีความชันสูงมากกว่า 45 องศา
รอยเลื่อนย้อนมุมต่ำ (thrust fault) มีลักษณะการเคลื่อนที่เหมือนกันกับรอยเลื่อนย้อนแต่มีมุมเทของระนาบรอยเลื่อนจะน้อยกว่า 45 องศา รอยเลื่อนย้อนมุมต่ำทำให้เกิดลักษณะของการพัฒนาไปในแนวลาดชัน (ramp) flats และ fault bend fold รอยเลื่อนย้อนมุมต่ำก็ให้เกิดเป็นชั้นหินทบตัว (nappe) และมวลหินโดดรอยเลื่อน (klippe) ในแนวย้อนมุมต่ำ (thrust belt) ขนาดใหญ่
ระนาบรอยเลื่อนเป็นระนาบของพื้นผิวรอยแตกของรอยเลื่อน ส่วนที่ราบของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำจะเรียกว่า “flats” และส่วนที่ลาดเอียงเรียกว่า “แนวลาดชัน” แบบฉบับของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำจะเคลื่อนอยู่ภายในหมวดหมู่เกิดเป็น flats และก่ายขึ้นไปด้วยแนวลาดชัน
Fault-bend fold เกิดขึ้นโดยการเคลื่อนที่ของผนังเพดานบนผิวรอยเลื่อนที่ไม่ราบเรียบและเกิดร่วมสัมพันธ์กันกับทั้งรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำและรอยเลื่อนที่เกิดจากการยืดและดึง
รอยเลื่อนอาจกลับมามีพลังอีกครั้งในภายหลังได้ด้วยการเคลื่อนที่ในทิศทางตรงกันข้ามกับการเคลื่อนที่ดั้งเดิม (fault inversion) ดังนั้นรอยเลื่อนปรกติหนึ่งๆ อาจกลายเป็นรอยเลื่อนย้อนได้หรือในทางกลับกัน
รอยเลื่อนตามแนวระดับ
พื้นผิวของรอยเลื่อนตามแนวระดับ (strike-slip fault) ปรกติแล้วจะวางตัวเกือบอยู่ในแนวดิ่งและผนังพื้นจะเคลื่อนที่ไปไม่ไปทางซ้ายก็ไปทางขวาหรือไปทางด้านข้างโดยที่มีการเคลื่อนที่ในแนวดิ่งเพียงเล็กน้อยมาก รอยเลื่อนตามแนวระดับ ที่มีการเคลื่อนที่ไปทางด้านซ้ายเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า รอยเลื่อน “sinistral” ขณะที่ที่มีการเคลื่อนที่ด้านข้างไปทางด้านขวาเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า รอยเลื่อน “dexstral”
รอยเลื่อนตามแนวเฉียง
รอยเลื่อนหนึ่งๆ ที่มีองค์ประกอบที่เป็นทั้งรอยเลื่อนปรกติและรอยเลื่อนตามแนวระดับจะเรียกว่า “รอยเลื่อนตามแนวเฉียง” (oblique-slip fault) รอยเลื่อนเกือบทั้งหมดจะมีองค์ประกอบทั้งการเลื่อนปรกติและการเลื่อนตามแนวระดับ ดังนั้นการจะนิยามให้รอยเลื่อนเป็นแบบตามแนวเฉียงนั้นต้องมีการเลื่อนทั้งตามแนวปรกติและตามแนวระดับที่มีขนาดที่วัดได้และมีนัยสำคัญ รอยเลื่อนตามแนวเฉียงบางรอยพบอยู่ในแนวเฉือนแบบ transtensional และในแนวเฉือนแบบ transpressional หรือในลักษณะอื่นที่ทิศทางของการเปลี่ยนแปลงของการแผ่ขยายตัวออกหรือการหดสั้นลงในระหว่างการเสียรูปแต่ในช่วงแรกๆที่เกิดเป็นรอยเลื่อนนั้นยังคงมีพลังอยู่
หินรอยเลื่อน
รอยเลื่อนทั้งหมดมีค่าความหนาอยู่ค่าหนึ่งที่วัดได้ที่ประกอบไปด้วยหินที่เสียรูปที่มีลักษณะเป็นไปตามระดับความลึกในเปลือกโลกที่รอยเลื่อนเหล่านั้นเกิดขึ้น ชนิดของหินเป็นผลมาจากรอยเลื่อนและการปรากฏและธรรมชาติของของไหลที่ก่อให้เกิดแร่ หินรอยเลื่อนถูกจำแนกจากเนื้อหินและกลไกลการเกิด รอยเลื่อนหนึ่งๆที่แผ่ผ่านลงไปในระดับต่างๆของธรณีภาคจะมีชนิดของหินรอยเลื่อนที่แตกต่างกันออกไปอย่างมากที่เกิดขึ้นตามพื้นผิวหน้าของมัน การเคลื่อนตัวในแนวปรกติอย่างต่อเนื่องมีแนวโน้มที่จะทำให้เกิดหินรอยเลื่อนในลักษณะที่แตกต่างกันไปตามระดับของชั้นเปลือกโลกด้วยมีการแปรผันในระดับของการพิมพ์ทับลงไป ผลกระทบนี้จะปรากฏชัดเจนเป็นการเฉพาะในกรณีของรอยเลื่อนแยกออก (detachment fault) และรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำขนาดใหญ่
ประเภทหลักๆของหินรอยเลื่อน:
กริช กฤษดา
กริช กฤษดา หรือชื่อจริง กฤษดา ดีอุบล เป็นนักแสดง นายแบบ และนักร้องวง Breeze เข้าสู่วงการด้วยการชักนำของพจน์ อานนท์
ประวัติ
กริช กฤษดา (ชื่อเล่น: อ๊อด, กริช) เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นลูกชายคนโต ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 คนและเป็นคนกรุงเทพแต่กำเนิด โดยชื่อ "กริช กฤษดา" ของเขานั้น เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงในวงการบันเทิงที่พจน์ อานนท์ ผู้ชักนำเข้าวงการ เป็นผู้ตั้งให้โดยเขามีชื่อและนามสกุลจริงว่า กฤษดา ดีอุบล
เริ่มต้นการศึกษาในระดับชั้นอนุบาล จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นประถมปีที่ 6 ที่โรงเรียนศิริลักษณ์ จากนั้นจึงมาศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมต้นที่ โรงเรียนบางมดวิทยา ในช่วงที่เขานั้นเข้าสู่วงการบันเทิงในช่วงปี พ.ศ. 2536 กริช กฤษดากำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 ที่พาณิชยการราชดำเนิน แผนกการตลาด โดยหลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับ ปวช. แล้วเขาเข้าศึกษาต่อ ในระดับ ปวส. ที่สถานศึกษาเดิม โดยตัดสินใจที่จะเลือกเรียนในช่วงภาคค่ำ เพื่อที่จะได้ไม่กระทบงาน ในด้านการถ่ายแบบที่มักใช้เวลาในการทำงาน และนัดหมายในช่วงกลางวัน
เริ่มมีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุได้ 18 ปี โดยหลังจากส่งรูปและเข้ามาเทสต์หน้ากล้องกับพจน์ อานนท์ จากนั้นได้รับการติดต่อให้เริ่มงานด้านการถ่ายแบบ และมีโอกาสได้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในการถ่ายแบบแฟชั่นในครั้งแรกทันที โดยในการถ่ายแบบ ภาพแฟชั่นในครั้งนี้นั้น เขาได้รับเลือกให้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในฉบับที่ 222 ปักษ์แรก มีนาคม พ.ศ. 2536
และมีผลงานในด้านการถ่ายแบบ ฝากไว้มากมายในนิตยสารวัยรุ่นอย่าง เธอกับฉัน, The Boy, Angel, Top Teen, อานนท์, Wolf, Child, วันหวาน เป็นต้น ซึ่งได้รับความนิยมอย่างมาก จากกลุ่มผู้อ่านวัยรุ่น ในขณะนั้น
อีกทั้งยังมีผลงานการแสดง ทั้งละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์ เช่น ภาพยนตร์เรื่อง "กองร้อย 501 ริมแดง" และละครเรื่อง "ข้าวเปลือก" เป็นต้น นอกจากนี้ยังเป็นนักร้องวง "Breeze" สังกัดโพลีแกรม โดยมีสมาชิกทั้งหมด 4 คนได้แก่ หมู-กำพล กิตติคุณาภรณ์, ปอ-เอกพันธ์ วงศ์ชิน, บิ๊ก-สุทธิศักดิ์ พุ่มพวง และ กริช กฤษดา โดยกริชทำหน้าที่มือกีต้าร์ และร้องคอรัส ออกอัลบั้มจำนวน 1 ชุด ในปีพ.ศ. 2540 ปัจจุบันไม่มีผลงานในวงการบันเทิงแล้ว
จอช แมทิวส์
โจชัว ลอมเบร์เกอร์ (Joshua Lomberger) หรือ จอช แมทิวส์ (Josh Mathews) เกิด 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 ผู้บรรยาย, ผู้สัมภาษณ์ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นโฆษกของWWEและลาออกในปี 2014 ก่อนจะย้ายมาทำงานกับGFW
โอวี-10 บรองโก
โอวี-10 บรองโก (OV-10 Bronco)  โอวี-10 เป็นเครื่องบินตรวจการณ์ขนาดเบาติดอาวุธ เริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1965 และประจำการในหน่วยนาวิกโยธินสหรัฐฯ เมื่อ เดือนกันยายน ค.ศ. 1969
แฟนตาซี (เพลงมารายห์ แครี)
"แฟนตาซี" (Fantasy) เป็นเพลงที่ร่วมเขียนและโปรดิวซ์โดยนักร้องอเมริกัน มารายห์ แครีและเดฟ ฮอล สำหรับอัลบั้มชุดที่ 6 ของแครีที่ชื่อ Daydream (1995) มีท่อนแซมเพิลของวงทอมทอมคลับ ที่ชื่อเพลง "Genius of Love" (1981) ซึ่งแต่งโดยทีน่า เวย์เมาท์, คริส แฟรนซ์, สตีเวน สแตนลีย์และเอเดรียนบีลูว์ เป็นซิงเกิ้ลแรกของอัลบั้มออกขายในปี 1995 มีรีมิกซ์ในแบบเออเบิร์น ที่ได้แร็ปเปอร์อย่าง โอล' เดอร์ตี บัสตาร์ดมาร่วม นอกจากนั้นยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาศิลปินหญิงป็อปยอดเยี่ยม ถือเป็นปีที่ 6 ติดต่อกัน ปกของซิงเกิ้ลถ่ายโดยนักถ่ายภาพแฟชั่นแนวหน้าอย่าง สตีเวน มีเซล ซิงเกิ้ลนี้ติดอันดับ 1 ยาวนาน 8 สัปดาห์ และถือเป็นหนึ่งเพลงประจำตัวของเธอด้วย
รูปแบบและรายชื่อเพลง
Worldwide CD single
UK #1/U.S. CD maxi-single
UK CD maxi-single #2
ยอดขาย
{| class="wikitable" border="1" ! ผู้มอบ ! ยอดขาย ! ระดับ
แคลเซียมไบคาร์บอเนต
แคลเซียมไบคาร์บอเนต หรือ แคลเซียมไฮโดรเจนคาร์บอเนต (calcium bicarbonate; สูตรเคมี: Ca (HCO3)2) เป็นสารประกอบที่อยู่ในสารละลายเท่านั้น ถ้าสารละลายระเหยจะเกิดปฏิกิริยาดังนี้
ปฏิกิริยานี้มีความสำคัญมากในการเกิดหินงอก หินย้อย คอลัมน์ภายในถ้ำ น้ำที่มีคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศผ่านลงไปตามหินปูน (limestone) หรือแคลเซียมคาร์บอเนตอื่น แคลเซียมคาร์บอเนตบางส่วนจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไบคาร์บอเนตซึ่งละลายน้ำได้ดีมาก ต่อมาเมื่อน้ำแห้ง แคลเซียมไบคาร์บอเนตจะเปลี่ยนไปเป็นแคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งละลายน้ำได้น้อยจะแยกตัวออกมาเกาะเป็นหินงอกหินย้อย อุณหภูมิมีความสำคัญต่อปฏิกิริยามาก เพราะเมื่ออุณหภูมิสูง คาร์บอนไดออกไซด์จะแยกตัวออกจากสารละลายแคลเซียมคาร์บอเนตเร็วขึ้น
ลีกเดอ ฤดูกาล 2017–18
ฟุตบอลลีกเดอ ฤดูกาล 2017–18 (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โดมิโนส์ ลีกเดอ ด้วยเหตุผลด้านสนับสนุน ) ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่ 79 นับตั้งแต่การก่อตั้ง.
ทีม
มีทั้งหมด 20 สโมสรในลีก, กับสามทีมที่เลื่อนชั้นจาก ช็อมปิองนาต์ นาซีโอนัล แทนที่สามทีมที่ตกชั้นจาก ลีกเดอ เมื่อ ฤดูกาล 2016–17.
มายังลีกเดอ
เลื่อนชั้นจาก ช็อมปิองนาต์ นาซีโอนัล
ตกชั้นจาก ลีกเอิง ฤดูกาล 2016–17
จากลีกเดอ
เลื่อนชั้นสู่ ลีกเอิง ฤดูกาล 2017–18
ตกชั้นสู่ ช็อมปิองนาต์ นาซีโอนัล ฤดูกาล 2017–18
พ.ศ. 1871
พุทธศักราช 1871 ใกล้เคียงกับ
สถานีรถไฟคูรูเมะ
สถานีรถไฟคูรูเมะ เป็นสถานีรถไฟในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของคีวชูชิงกันเซ็ง, สายหลักคาโงชิมะ และเป็นสถานีเริ่มต้นของสายหลักคีวได
รถไฟธรรมดาทุกขบวนรวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรส ยูฟุ/ยูฟูอิน-โนะ-โมริ ของสายหลักคีวได รถด่วนของสายหลักคาโงชิมะ และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดมีเฉพาะบางขบวนที่จะจอดที่สถานีนี้
คัลซีส
คัลซีส หรือ คัลคิดา (กรีกสมัยใหม่: Χαλκίδα; Chalcis, Chalkida) เป็นเมืองบนเกาะยูบีอา ในจังหวัดยูบีอา ประเทศกรีซ ตั้งอยู่ริมช่องแคบเอวรีพอส เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญตั้งแต่ประมาณ 700 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นส่วนหนึ่งของกรีซตั้งแต่ ค.ศ. 1830
ชิมาซุ นาริอากิระ
ชิมาซุ นาริอากิระ (28 สิงหาคม ค.ศ. 1809 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1858)  เป็นไดเมียวยุคเอโดะตระกูลชิมาซุ ผู้ปกครองแคว้นซัตสึมะระหว่าง ค.ศ. 1851-1858 ท่านนาริอากิระเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในฐานะไดเมียวผู้ฉลาดปราดเปรื่อง และมีความสนใจอย่างยิ่งในวิทยาการและเทคโนโลยีของชาวตะวันตก หลังเสียชีวิตท่านได้รับการสถาปนาเป็นเทพในศาสนาชินโตชื่อ "เทรูกูนิ ไดเมียวจิน" ("Terukuni Daimyōjin") เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1863
ท่านเป็นบิดาบุญธรรมของเจ้าหญิงอัตสึโกะ หรือรู้จักกันต่อมาในชื่อ "เท็นโชอิง"
สมัยกลาง
สมัยกลาง หรือ ยุคกลาง (Middle Ages) คือช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ยุโรป ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยปกติแล้วเริ่มนับตั้งแต่การล่มสลายลงของจักรวรรดิโรมันตะวันตก (การสิ้นสุดของสมัยคลาสสิก) จนถึงจุดเริ่มตั้นของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และยุคแห่งการสำรวจ ซึ่งเป็นยุคที่นำไปสู่สมัยใหม่ในเวลาต่อมา สมัยกลางคือช่วงเวลาตรงกลางของกระบวนการเปลี่ยนผ่านในประวัติศาสตร์ตะวันตกคือ สมัยคลาสสิก สมัยกลาง และสมัยใหม่ นอกจากนี้สมัยกลางยังถูกแบ่งออกเป็นสามช่วงเวลาคือ ต้นสมัยกลาง (Early Middle Ages), สมัยกลางยุครุ่งโรจน์ (High Middle Ages) และปลายสมัยกลาง (Late Middle Ages)
ในยุคกลางตอนต้น การลดลงของประชากร, การหดตัวของเมือง และการรุกรานจากอนารยชน เริ่มต้นขึ้นในยุคโบราณตอนปลายและดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เหล่าอนารยชนผู้บุกรุกเข้าตั้งอาณาจักรของตนในส่วนที่เหลืออยู่ของจักรวรรดิโรมันตะวันตก ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 แอฟริกาเหนือและตะวันออกกลาง ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันตะวันออก ได้กลายไปเป็นจักรวรรดิอิสลามหลังจากถูกยึดครองโดยผู้สืบทอดของนบีมุฮัมมัด แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและโครงสร้างทางการเมืองมากมาย แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนไปจากยุคโบราณคลาสสิคอย่างสิ้นเชิง จักรวรรดิโรมันตะวันออกหรือจักรวรรดิไบแซนไทน์ยังคงอยู่รอดและรักษาอำนาจของตนเอาไว้ได้ นอกจากนี้แล้วอาณาจักรเกิดใหม่ส่วนใหญ่ยังคงเกี่ยวพันอยู่กับสถาบันที่หลงเหลืออยู่ของชาวโรมัน ในขณะที่วัดวาอารามของคริสต์ศาสนาได้แผ่ขยายไปทั่วยุโรปตะวันตก ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และ 8 ชาวแฟรงก์ภายใต้การปกครองของราชวงศ์การอแล็งเฌียงได้สถาปนาจักรวรรดิขึ้นซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของยุโรปตะวันตกมีนามว่า จักรวรรดิการอแล็งเฌียง ซึ่งยืนยงไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อจักรวรรดิล่มสลายลงจากแรงงกดดันของการรุกรานจากภายนอก เช่น ชาวไวกิงจากทางเหนือ ชาวแมกยาร์จากทางตะวันออก และชาวซาราเซนจากทางใต้
ช่วงต้นสมัยกลางซึ่งเริ่มขึ้นหลังคริสต์ศตวรรษที่ 10 ประชากรของยุโรปขยายตัวอย่างมากจากการที่นวัตกรรมทางเทคโนโลยีและทางการเกษตรทำให้การค้าขายเจริญรุ่งเรืองและการทำเรือกสวนไร่นาขยายตัว ระบบมาเนอร์ - องค์กรของชาวนาตามหมู่บ้านที่ติดค้างค่าเช่าที่ดินและหน้าที่ด้านแรงงานแก่ขุนนาง และระบบเจ้าขุนมูลนาย - โครงสร้างทางการเมืองที่ซึ่งอัศวินและขุนนางศักดิ์ต่ำกว่าติดค้างหน้าที่ด้านการทหารแก่เจ้านายผู้มีศักดิ์สูงกว่าของพวกเขาแลกกับสิทธิ์ในการเก็บค่าเช่าที่ดินและชาวนาใต้ปกครอง สองระบบนี้คือระเบียบของสังคมที่ใช้กันในยุคกลางตอนกลาง ต่อมาอาณาจักรเริ่มรวมศูนย์อำนาจมากขึ้นภายหลังการล่มสลายลงของจักรวรรดิคาโรแล็งเชียง สงครามครูเสดซึ่งเริ่มขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1095 คือผลิตผลจากความพยายามทางการทหารของเหล่าชาวคริสต์ในยุโรปตะวันตกที่ต้องการจะทวงคืนแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ในตะวันออกกลางคืนจากชาวมุสลิมและมีอำนาจเหนือดินแดนดังกล่าวนานพอที่จะสถาปนารัฐคริสต์ในตะวันออกใกล้ กลุ่มปัญญาชนเกิดขึ้นจากลัทธิอัสสมาจารย์นิยมและการก่อตั้งมหาวิทยาลัยทั่วยุโรป รวมไปถึงการก่อสร้างโบสถ์วิหารแบบกอทิก เป็นหนึ่งในตัวอย่างความสำเร็จทางด้านศิลปะอันยอดเยี่ยมจากยุคกลางตอนกลาง
ยุคกลางตอนปลายต้องเผชิญกับความยุ่งยากและหายนะมากมาย เช่น ความอดอยาก, โรคระบาด และสงคราม ซึ่งทำให้จำนวนประชากรในยุโรปตะวันตกลดลงเป็นอย่างมาก ในช่วงเวลาสี่ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1347 ถึง ค.ศ. 1350 กาฬโรคระบาดในยุโรปคร่าชีวิตชาวยุโรปไปสามในสี่โดยประมาณ ความกังขา, ความนอกรีต และความแตกแยกภายในคริสตจักรดำเนินควบคู่ไปกับสงครามระหว่างรัฐ สงครามกลางเมือง และการลุกฮือของชาวนาภายในอาณาจักรต่าง ๆ พัฒนาการทางด้านวัฒนธรรมและเทคโนโลยีได้เปลี่ยนแปลงสังคมของยุโรปอันเป็นจุดจบของยุคกลางและจุดเริ่มต้นของสมัยใหม่ตอนต้น
นิรุกติศาสตร์และการแบ่งช่วงเวลา
สมัยกลางเป็นหนึ่งในสามยุคหลักตามแบบแผนนิยมทั่วไปในการศึกษาประวัติศาสตร์ยุโรป ได้แก่ อารยธรรมคลาสสิคหรือสมัยคลาสสิก สมัยกลาง และสมัยใหม่ เลโอนาร์โด บรูนี คือนักประวัติศาสตร์ท่านแรกที่ใช้การจัดแบ่งช่วงเวลาทั้งสามนี้ในงานประพันธ์ ประวัติศาสตร์แห่งชาวฟลอเรนซ์ (History of the Florentine People; ค.ศ. 1442) ของเขา คำว่า "สมัยกลาง" ปรากฏครั้งแรกในภาษาละตินปี ค.ศ. 1469 ในคำว่า เมดิอาเทมปีสตัส (media tempestas) แปลว่า มัชฌิมฤดู การใช้ในช่วงแรกมีหลากหลาย เช่น เมดิอุมเอวุม (medium aevum) แปลว่า สมัยกลาง พบบันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1604 หรือ เมดิอาเชคูลา (media scecula) แปลว่า สมัยกลาง พบบันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1625 การแบ่งช่วงเวลาออกเป็นสามสมัยกลายมาเป็นมาตรฐานสากล เมื่อนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมันนามว่า คริสตอฟ เซลลาเรียส ตีพิมพ์ ประวัติศาสตร์สากลแยกเป็น สมัยโบราณ, สมัยกลาง และสมัยใหม่ (Universal History Divided into an Ancient, Medieval, and New Period) ในปี ค.ศ. 1683 ซึ่งภาษาอังกฤษเป็นเพียงภาษาหลักที่ยังคงพหุรูปแบบเช่นนั้นไว้ดังเดิม
ปีเริ่มแรกของสมัยกลางที่เป็นที่นิยมที่สุดคือ ค.ศ. 476, ซึ่งมีการถือนับปีนี้ครั้งแรกโดยเลโอนาร์โด บรูนี และสำหรับทั่วทั้งทวีปยุโรปแล้ว ค.ศ. 1500 มักจะถูกพิจารณาว่าเป็นจุดสิ้นสุดของสมัยกลาง ซึ่งไม่ได้มีการกำหนดวันสิ้นสุดอย่างแน่ชัดในระดับสากล หากขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่ต่างกันออกไป เช่น วันที่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ออกเดินทางสู่ทวีปอเมริกาเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1492, การเข้ายึดครองกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยชาวเติร์กในปี ค.ศ. 1453 หรือการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1517 ก็ถูกนำมาใช้ในบางกรณี ในทางกลับกัน นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษนิยมใช้ยุทธการที่บอสเวิร์ธฟิลด์ในปี ค.ศ. 1485 เป็นจุดสิ้นสุดของยุคกลาง ส่วนสเปนมักถือเอาวันสวรรคตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 ในปี ค.ศ. 1516, วันสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 ในปี ค.ศ. 1504 หรือวันสิ้นสุดลงของสงครามกรานาดาในปี ค.ศ. 1492
นักประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษากลุ่มโรมานซ์มักจะจำแนกสมัยกลางออกเป็นสองช่วง คือ สมัยกลางตอนต้นและสมัยกลางตอนปลาย แต่นักประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษยึดถือการจำแนกแบบเยอรมันซึ่งแบ่งออกเป็นสามช่วง คือ สมัยกลางตอนต้น, ตอนกลาง และตอนปลาย ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักประวัติศาสตร์ชาวเบลเยียม อ็องรี ปิเยนน์ และนักประวัติศาสตร์ชาวดัตช์ โยฮัน เฮอร์ซิงกา ได้จำแนกสมัยกลางออกเป็นช่วงย่อยซึ่งต่อมาการจำแนกนี้แพร่หลายอย่างมาก คือ ต้นสมัยกลางตั้งแต่ ค.ศ. 476 - 1000 ยุคกลางตอนกลางตั้งแต่ ค.ศ. 1000 - 1300 และยุคกลางตอนปลายตั้งแต่ ค.ศ. 1300 - 1453 ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตลอดช่วงสมัยกลางทั้งหมดมักถูกกล่าวถึงว่าเป็นยุคมืด แต่ด้วยการจำแนกช่วงเวลาของปิเยนน์และเฮอร์ซิงกานี้ ยุคมืดจะหมายถึงยุคกลางตอนต้นเท่านั้น อย่างน้อยก็ในหมู่นักประวัติศาสตร์
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
จักรวรรดิโรมันแผ่ขยายอาณาเขตรอบทะเลเมดิเตอร์ราเนียนจนมีอาณาเขตสูงสุดในศตวรรษที่ 2 แต่อาณาจักรโรมันที่ใหญ่เกินไปทำให้ยากแก่การปกครอง ทำให้ต้องแบ่งจักรวรรดิออกเป็นตะวันออกและตะวันตก ในค.ศ. 330 จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชตั้งเมืองไบแซนติอุม (Byzantium) เป็นเมืองหลวงใหม่แทนที่โรม ตั้งชื่อใหม่เป็นโรมใหม่ (Nova Roma) แต่ผู้คนมักจะเรียกว่า เมืองของพระเจ้าคอนสแตนติน คอนสแตนติโนเปิล (Constantinople) สงครามกับชนเผ่าเยอรมัน ในยุโรปกลางและตะวันออกในปัจจุบัน ทำให้ชาวโรมันเหนื่อยล้า ในศตวรรษที่ 4 พวกชนฮั่น (Huns) จากเอเชียบุกเข้ามาในยุโรปสังหารเผ่าเยอรมันอย่างโหดเหี้ยม ทำให้เผ่าเยอรมันต่าง ๆ มาขออาศัยในจักรวรรดิ แลกเปลี่ยนกับการถูกเกณฑ์ไปรบ ใน ค.ศ. 378 ในการรบที่อเดรียโนเปิล (Adrianople) เผ่าวิสิโกธ เอาชนะทัพโรมันและยึดแคว้นดาเชีย (Dacia โรมาเนียในปัจจุบัน) เป็นที่มั่น
ประเทศไนจีเรีย
ไนจีเรีย (Nigeria) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย (Federal Republic of Nigeria) เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตก เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในแอฟริกา ไนจีเรียได้ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยเมื่อ พ.ศ. 2542 หลังจากที่มีการปกครองโดยเผด็จการทหารหลายคนที่โหดร้ายและคดโกง มานาน 36 ปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2542 ไนจีเรียปกครองโดยเผด็จการทหารที่ชิงอำนาจด้วยการรัฐประหาร (ยกเว้นสาธารณรัฐที่ 2 ในช่วง พ.ศ. 2522 - 2526)
สมัยกลาง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
ในค.ศ. 391 จักรพรรดิธีโอโดซิอุสออกกฎหมายให้คริสต์ศาสนาเป็นศาสนาเพียงหนึ่งเดียวของจักรวรรดิโรมัน ความเชื่อตามหลักของคริสต์ศาสนานั้นบรรเทาความกระหายสงครามของชาวโรมันจนเกือบหมด ทำให้ต้องจ้างทหารเผ่าเยอรมันเพื่อให้สู้กับพวกเยอรมันเอง กองทัพโรมันจึงอ่อนแอลง
ประเทศไนจีเรีย
ไนจีเรียมีอาณาเขตทางตะวันตกติดต่อกับเบนิน ทางตะวันออกติดต่อกับ ชาดและแคเมอรูน ทางเหนือติดต่อกับไนเจอร์ ทางใต้ติดต่อกับอ่าวกินี เมืองใหญ่ ๆ มีเช่นเมืองหลวงอาบูจา เมืองหลวงเดิมเลกอส อีบาดัน แคละบาร์ วาร์รี พอร์ตฮาร์คอร์ต เอนูกู คาโน คาดูนา โอนิตชา เอ็นเนวี จอส อีโลรีน ไมดูกูรี อาบา เบาชี โอเวอร์รี โซโคโต และเบนินซิตี
สมัยกลาง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
พระเจ้าธีโอโดซิอุสทรงแบ่งอาณาจักรโรมันออกเป็นตะวันออกและตะวันตก การแบ่งจักรวรรดิเป็นการตัดเนื้อร้ายของจักรวรรดิ คือ ฝั่งตะวันตกที่ย่อยยับด้วยการรุกรานของเผ่าอนารยชน ทำให้จักรวรรดิฝั่งตะวันออก ที่รุ่งเรืองด้วยการค้ากับเส้นทางสายไหม ยังคงอยู่รอดเป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ไปอีกพันปี
ประเทศไนจีเรีย
ชื่อของประเทศได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์เดอะไทมส์ ในพ.ศ. 2440 และได้รับการแนะนำมาโดยบรรณาธิการฝ่ายอาณานิคมฟลอรา ชอ (Flora Shaw) ซึ่งในภายหลังได้แต่งงานกับเฟรดริก ลูการ์ด (Frederick Lugard) ผู้ว่าการของไนจีเรียรวม (Govenor General of the Amalgamated Nigeria) คนแรก ชื่อมาจากการรวมคำว่า "Niger" (แม่น้ำไนเจอร์ แม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศ) กับคำว่า "Area" (พื้นที่)
สมัยกลาง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
ใน ค.ศ. 409 เผ่าแวนดัล (Vandals) ทนการโจมตีของชาวฮันไม่ไหว จึงข้ามแม่น้ำไรน์ที่เป็นน้ำแข็งมาในแคว้นโกล (Gaul) ปล้นสะดมไปตามทางและตั้งรกรากที่คาบสมุทรไอบีเรีย ในค.ศ. 410 พระเจ้าอลาริค (Alaric) แห่งชาววิซิกอททำทัพบุกยึดกรุงโรม เผาทำลายเมืองจนพินาศ จนจักรพรรดิโฮโนริอุสแห่งจักรวรรดิตะวันตกยกแคว้นอากีแตนในฝรั่งเศสปัจจุบันให้กับพวกวิซิกอท พวกวิซิกอทจากอากีแตนก็บุกไอบีเรียขับพวกแวนดัลไปแอฟริกาเหนือในค.ศ. 429 พวกแวนดัลจากแอฟริกายกทัพเรือกลับมาโจมตีทำลายกรุงโรมใน ค.ศ. 455
ประเทศไนจีเรีย
ลักษณะภูมิประเทศ
ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกาทิศเหนือติดกับสาธารณรัฐไนเจอร์ ทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณอ่าวกินี ทิศตะวันออกติดกับสาธารณรัฐแคเมอรูนและสาธารณรัฐชาด ทิศตะวันตกติดกับสาธารณรัฐเบนิน
สมัยกลาง
การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน
ใน ค.ศ. 476 โอโดอาเซอร์ (Odoacer) จากเผ่าเยอรมันโจมตีกรุงโรม และปลดจักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งฝั่งตะวันตก คือ จักรพรรดิโรมุลุส ออกุสตุส (Romulus Augustus) ทำให้จักรพรรดิฝั่งตะวันออกส่งพระเจ้าธีโอโดริค (Theodoric) แห่งชาวออสโตรกอท (Ostrogoths) มายึดโรมคืน แต่ธีโอโดริคก็ตั้งอาณาจักรในอิตาลีเสียเอง
ยุคมืด
ชนเผ่าเยอรมันต่าง ๆ เข้ามาแทนที่จักรวรรดิโรมัน ได้แก่ ชาวแองเกิลส์และชาวแซกซันในอังกฤษ ชาวแฟรงก์ในฝรั่งเศส ชาววิซิกอธในสเปน ชาวแวนดัลในแอฟริกา ชาวออสโตรกอธในอิตาลี แต่จักรวรรดิโรมันตะวันออกนั้นยังอยู่ยั้งยืนยง แต่ในยุโรปตะวันตกนั้น อารยธรรมโรมันค่อย ๆ สูญสลาย เมื่อบ้านเมืองไม่มีขื่อแป การค้าขายและคุณภาพชีวิตจึงเสื่อมลง มีเพียงคริสตจักรที่ยังคงประดิษฐานมั่นคงเป็นที่พึ่งของประชาชน สมัยนี้จึงเรียกว่ายุคมืดซึ่งไม่เกี่ยวกับความมืดมนแต่อย่างใดแต่เป็นสมัยที่บันทึกและหลักฐานทางประวัติศาสตร์ไม่มีหรือครุมเครือ
จักรพรรดิจัสติเนียนแห่งโรมันตะวันออกทรงต้องการจะรื้อฟื้นจักรวรรดิโรมันที่ยิ่งใหญ่ เลยทรงทำมหาสงครามยึดดินแดนต่าง ๆ คืน โดยทรงทำลายอาณาจักรพวกแวนดัลในค.ศ. 533 และพวกออสโตรกอธใน ค.ศ. 552 แต่ดินแดนที่พระองค์ยึดมาได้นั้นจะหลุดมือไปอย่างรวดเร็ว ด้วยการรุกรานของชาวมุสลิมในศตวรรษที่ 7 และ 8 ชาวอาหรับยึดได้แอฟริกาเหนือทั้งหมด และทำลายอาณาจักรชาววิซิกอธและยึดสเปนในค.ศ. 711 รวมทั้งบุกอิตาลีด้วย
แต่การรุกรานของชาวมุสลิมก็สามารถต้านท้านไว้ได้โดยชาวแฟรงก์ พวกแฟรงก์เรืองอำนาจในศตวรรษที่ 9 ภายใต้ราชวงศ์การอแล็งเฌียง ปราบปรามเผ่าเยอรมันอื่น ๆ และพิชิตเยอรมนี แผ่ขยายอิทธิพลของคริสต์ศาสนา จักรวรรดิไบแซนไทน์ที่อ่อนแอลงทำให้ควบคุมอิตาลีไม่ได้ ชาวลอมบาร์ด (Lombards เผ่าเยอรมันอีกเผ่า) จึงเข้ารุกรานอิตาลี พระสันตะปาปาทรงขอให้พระเจ้าชาร์เลอมาญ (Charlemagne) แห่งชาวแฟรงก์ช่วยเหลือ พระเจ้าชาร์เลอมาญทรงสามารถขับชาวลอมบาร์ดได้ และได้รับราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโรมันใน ค.ศ. 800 เป็นจุดเริ่มต้นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ประเทศไนจีเรีย
โครงสร้าง
ไนจีเรียมีระบบเศรษฐกิจแบบผสม และพึ่งขึ้นสู่สถานะประเทศรายได้ต่ำระดับปานกลาง (lower middle income) จากธนาคารโลก ไนรีเรียเป็นประเทศที่มีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจสูงมาก อย่างไรก็ตาม อัตราการเพิ่มขึ้นของประชากรก็สูงมากอย่างน่ากลัว นั่นเองทำให้รายได้ต่อหัวของประชากรในประเทศเพิ่มขึ้นเพียงช้า ๆ มีการคาดการณ์กันว่า ในปี ค.ศ. 2030 ไนจีเรียอาจมีประชากรสูงถึง 263 ล้านคน จากปัจจุบัน 174 ล้านคน