cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การยึดครองรัฐบอลติก
การยึดครองรัฐบอลติก (occupation of the Baltic states) เป็นการยึดครองด้วยทหารต่อรัฐบอลติกทั้งสามคือลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย โดยสหภาพโซเวียตตามสนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตโดยผิดกฎหมายแต่วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 นาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตและไม่กี่สัปดาห์ก็ยึดครองดินแดนบอลติกและจัดตั้ง ไรชส์คอมมิสซาเรียทออสท์ลันด์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิไรซ์ที่สามแต่ว่าการรุกบอลติกในปี ค.ศ. 1944 กองทัพเยอรมันในคูร์แลนด์ (Courland) ยอมจำนนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคมปี ค.ศ. 1945 ทำให้โซเวียตกลับมาอีกครั้งและได้ผนวกดินแดนและปกครอง จนถึงปี ค.ศ. 1991 ที่สามรัฐได้กลับมาเป็นเอกราชอีกครั้ง
รัฐบาลรัสเซียและเจ้าหน้าที่ของรัฐยืนยันว่าการผนวกรวมประเทศแถบบอลติกเป็นไปตามกฎหมายระหว่างประเทศ และได้รับการรับรองตามกฎหมายโดยข้อตกลงที่ทำในการประชุมยัลตาและพ็อทซ์ดัมและโดยสนธิสัญญาเฮลซิงกิ  ซึ่งมีแถลงการณ์ที่จะไม่ละเมิดเขตแดนที่มีอยู่ อย่างไรก็ตามรัสเซียตกลงตามข้อเรียกร้องของยุโรปที่จะ "ให้ความช่วยเหลือคนที่ถูกเนรเทศออกจากรัฐบอลติกที่ถูกยึดครอง" เมื่อเข้าร่วมสภายุโรปใน ค.ศ. 1996  นอกจากนี้เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียลงนามในสนธิสัญญาแยกต่างหากกับลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1991 ก็ยอมรับว่าการผนวกลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1940 เป็นการละเมิดอธิปไตยของลิทัวเนีย
รัสเซียต้องถอนกำลังออกจากรัฐบอลติกโดยเริ่มจากลิทัวเนียในปี ค.ศ. 1993 โดยได้รับคำสั่งจากมอสโก ในปี ค.ศ. 1994 ทหารออกจากรัฐบอลติกทั้งสาม และในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการรื้อถอนสถานีเรดาห์ Skrunda-1 ในลัตเวีย ทหารรัสเซียคนสุดท้ายออกจากรัฐบอลติกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999
ฟัมเกอ ยันส์เซิน
ฟัมเกอ เบอเมอร์ ยันส์เซิน (Famke Beumer Janssen, ) เป็นนักแสดงชาวดัตช์ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทสาวบอนด์ในภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก (GoldenEye) และบท ดร.จีน เกรย์ คนรักของวูล์ฟเวอรีน ในภาพยนตร์ชุด เอ็กซ์เมน ทั้งสามภาค
ฟัมเกอ ยันส์เซิน เกิดที่เนเธอร์แลนด์ เคยเข้าศึกษาคณะเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม แต่เลิกเรียนก่อนจบการศึกษา และย้ายไปสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 โดยเริ่มงานเป็นนางแบบแฟชั่นในสังกัดอีลีตมอเดล เคยเป็นนางแบบให้กับอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, โกโก ชาแนล และชุดชั้นในวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ยันส์เซินเริ่มงานแสดงครั้งแรกจากบทตัวประกอบในภาพยนตร์ชุด สตาร์ เทรค เดอะเน็กซต์เจเนอเรชัน ตอน "The Perfect Mate" ในปี ค.ศ. 1992 และตัวประกอบในซีรีส์ เมลโรสเพลส ในปี ค.ศ. 1994 เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนักฆ่าคู่ปรับของเจมส์ บอนด์ (ที่รับบทโดยเพียร์ซ บรอสแนน) ตอน รหัสลับทลายโลก ในปี ค.ศ. 1995
ยันส์เซินได้รับรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงประกอบหญิง จากบทจีน เกรย์ ใน X-Men: The Last Stand
ด้านชีวิตส่วนตัว เธอชอบเลี้ยงสุนัขพันธุ์บอสตันเทร์เรียร์ เป็นนักรณรงค์เพื่อสิทธิสัตว์ โดยเป็นโฆษกของกลุ่มประชาชนเพื่อการปฏิบัติต่อสัตว์อย่างมีจริยธรรม (พีตา) และได้รับคัดเลือกเป็นทูตสันติภาพของสหประชาชาติเพื่อรณรงค์ต่อต้านการทุจริต
ชิกะ โนะ โอ
ชิกะ โนะ โอ ( เป็นซีรีส์นิยายญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนโดยนาโฮโกะ อูเอฮาชิ สำนักพิมพ์คาโดกาวะตีพิมพ์ครั้งแรกสองเล่มจบในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 ภายหลังตีพิมพ์ซ้ำเป็นหนังสือ 4 เล่มจบระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2550 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยทาโร เซกิงูจิ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ยังเอชอัพของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2565 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 2 เล่ม ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จี ออกฉายเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์อนิเมะ
มีการประกาศสร้างอนิเมะดัดแปลงในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2561 ภายหลังมีการประกาศว่าจะเป็นภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโปรดักชัน ไอ.จี ภาพยนตร์กำกับโดยมาซาชิ อันโดและมาซายูกิ มิยาจิ โดยอันโดยังรับหน้าที่ออกแบบตัวละครด้วย เขีบนบทโดยทากุ คิชิโมโตะ และแต่งดนตรีประกอบโดยฮารูมิ ฟูกิ เดิมมีกำหนดออกฉายในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2563 แต่เลื่อนวันฉายเป็นวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2564 ด้วยสาเหตุที่ไม่เปิดเผย ภาพยนตร์เลื่อนวันฉายอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19 ภาพยนตร์เข้าฉายในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ในงานประกวดภาพยนตร์ในเทศกาลภาพยนตร์อนิเมชันนานาชาติแอนเนซีเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2564 มีลิขสิทธิ์เข้าฉายในประเทศสหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ และประเทศในทวีปยุโรปที่พูดภาษาฝรั่งเศสโดย Anime Limited Selecta Visión ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในประเทศสเปน ออกฉายในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2565 GKIDS ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในอเมริกาเหนือ ออกฉายทั้งแบบเสียงภาษาญี่ปุ่นพร้อมคำบรรยายใต้ภาพภาษาอังกฤษและแบบเสียงพากย์ภาษาอังกฤษในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
วัดสายชล ณ รังษี
วัดสายชล ณ รังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดสายชล ณ รังษี เดิมชื่อ วัดแหลมบน สร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้สร้างวัดเป็นชาวจีน 3 แซ่ ได้แก่ ชาวจีนแซ่โง้ว (ต้นสกุลนันทมานพ) ชาวจีนแซ่ลิ้ม (ต้นตระกูลเทศะกรณ์) และชาวจีนแซ่ตั้น (ต้นสกุลตัณฑิกุล เทราบัตย์และอาณัติวงศ์) โดยแซ่โง้วอุทิศที่ดิน 10 ไร่ 3 งาน แซ่ตั้นสร้างกุฏิ ส่วนแซ่ลิ้มสร้างศาลาการเปรียญ โดยเริ่มดำเนินการสร้างใน พ.ศ. 2385 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2405
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถได้รับอิทธิพลรูปแบบสถาปัตยกรรมจากวัดพระศรีรัตนศาสดาราม หน้าบันอุโบสถเป็นรูปแกะสลักพระนารายณ์ทรงครุฑ สลักด้วยไม้สัก ซึ่งปัจจุบันได้สูญหายไปแล้ว ช่อฟ้า ใบระกา เป็นไม้สัก ลงรัก ติดกระเบื้อง ผนังตรงกึ่งกลางระหว่างช่องประตูด้านหน้ามีแผ่นไม้จารึกอักษรสีทอง ระบุว่า อุโบสถหลังนี้ พระธิสุตริงณชาติ สามี คุณแม่แย้ม ภรรยา เป็นผู้ปฏิสังขรณ์ ถึงปีเถาะ พ.ศ. 2470 ภายในพระอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธประวัติ ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ที่ซุ้มประตูกำแพงแก้วทรงจั่วสามเหลี่ยมทางด้านหน้า 2 ประตู ทางด้านข้าง 2 ประตู หน้าจั่วซุ้มตกแต่งด้วยภาพดอกไม้และภาพสัตว์แบบศิลปะจีน เจดีย์ทรงระฆัง ตั้งอยู่ทางด้านหน้าอุโบสถ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังขนาดกลาง ก่ออิฐถือปูน มีกำแพงแก้วเตี้ยๆ ล้อมรอบองค์เจดีย์
วงศ์ค้างคาวแวมไพร์แปลง
สำหรับค้างคาวแวมไพร์แปลงที่พบในภูมิภาคอเมริกากลาง ดูที่: ค้างคาวสเปกตรัม
วงศ์ค้างคาวแวมไพร์แปลง (False vampire bat) เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกค้างคาววงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Megadermatidae
ค้างคาวในวงศ์นี้ มีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาตอนกลาง จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย แรกเริ่มมีความเข้าใจว่า ค้างคาวในวงศ์นี้กินเลือดสัตว์อื่นเป็นอาหาร เหมือนค้างคาวแวมไพร์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง แต่หาใช่ความจริงไม่ เมื่อมีการศึกษามากขึ้น พบกว่าค้างคาวในวงศ์นี้กินแมลง รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร และรวมถึงค้างคาวด้วยกันเองด้วย แต่พฤติกรรมนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าจริงหรือไม่
แบ่งออกได้เป็น 5 สกุล 6 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด
รูปสิบสี่เหลี่ยม
ในทางเรขาคณิต รูปสิบสี่เหลี่ยม (อังกฤษ tetradecagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มี 14 ด้าน และมี 14 มุม'''
รูปสิบสี่เหลี่ยมปกติ หรือ รูปสิบสี่เหลี่ยมด้านเท่า นั้นมีมุมภายในมุมละ 154.286°
รูปสิบแปดเหลี่ยม
ในทางเรขาคณิต รูปสิบแปดเหลี่ยม (อังกฤษ octadecagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มี 18 ด้าน และมี 18 มุม'''
รูปสิบแปดเหลี่ยมปกติ หรือ รูปสิบแปดเหลี่ยมด้านเท่า นั้นมีมุมภายในมุมละ 160°
ตำนานประหลาดสุนัขทั้งแปดแห่งบูรพาทิศ
' ตำนานประหลาดสุนัขทั้งแปดแห่งบูรพาทิศ  เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย อาเบะ มิยูกิ อิงเรื่องราวพื้นฐานจากนวนิยายชุด Nansō Satomi Hakkenden สำหรับอนิเมะที่ได้ดัดแปลงจากฉบับมังงะนั้น ผลิตโดย Studio Deen ออกอากาศเมื่อ วันที่ 5 มกราคม ค.ศ.2013 ในส่วนของภาคสองเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ.2013
เนื้อเรื่องย่อ
ห้าปีก่อน ทุกคนในหมู่บ้านโอทสึกะเสียชีวิตด้วยโรคระบาด แต่มีผู้รอดชีวิต อยู่ 3คน คือ อินุซึกะ ชิโนะ, อินุคะวะ โซสึเกะ และฮามะจิ พวกเขาอาศัยอยู่ที่โบสถ์ใกล้กับหมู่บ้านอื่น ซึ่งใกล้กับป่าที่มืดมิดและอันตราย ที่โบสถ์ตลอดจนผู้รอดชีวิตอย่างเขาทั้งสามถูกจับตามองด้วยความเคลือบแคลงจากชาวบ้าน ศาสนจักรได้มาตามหา มุราซาเมะ ซึ่งเป็นปีศาจที่ได้รวมชีวิตกับชิโนะ ชิโนะและโซสึเกะต้องออกเดินทางไปยังศาสนจักรเพื่อช่วยเหลือฮามะจิ ซึ่งถูกศาสจักรลักพาตัวไป พวกเขาพบกับซาโตมิ ริโอ ซึ่งได้สั่งให้ชิโนะตามหาผู้ครอบครองลูกแก้วคนอื่น ซึ่งมีทั้งหมดแปดคน
อินุซึกะ ชิโนะ
หนึ่งในผู้รอดชีวิตจากโรคประหลาดที่ระบาดในหมู่บ้านโอทสึกะ ในสมัยเด็กมีร่างกายที่ไม่แข็งแรงซึ่งอาจจะอยู่ได้ไม่ทันเป็นผู้ใหญ่ ทำให้พ่อแม่แก้เคล็ดโดยการเลี้ยงดูชิโนะเหมือนเป็นลูกสาว จนเกิดโรคระบาดขึ้น ชิโนะได้รับความช่วยเหลือจากริโอ โดยริโอยื่นข้อเสนอว่า "จะตายไปอย่างมนุษย์ หรือมีชีวิตอยู่ต่อโดยต้องเลี้ยงปีศาจ(มุราซาเมะ)ไว้ในร่างกาย" ชิโนะเลือกอย่างหลังแล้วยังชุบชีวิตโซสุเกะ(แค่ครึ่งเดียว)กับโยชิโร่(อีกครึ่งนึงรวมกัน) หลังจากที่ได้ทำสัญญากับมุราซาเมะแล้ว ชิโนะก็ต้องคำสาปทำให้ร่างกาย(และจิตใจ)ไม่เติบโตหยุดไว้ที่อายุ 13 ปี [มีปานที่ต้นแขนข้างขวา ครอบครองลูกแก้ว"ศรัทธา"]
อินุคะวะ โซสุเกะ
หนึ่งในผู้รอดชีวิตจากโรคประหลาดที่ระบาดในหมู่บ้านโอทสึกะ ในสมัยเด็กเป็นเด็กกำพร้าแล้วมาได้รู้จักกับชิโนะ คอยดูแลชิโนะตลอดเวลาคล้ายพี่น้อง(มั้ง) หลังจากเหตุการณ์โรคระบาดถูกชุบชีวิตโดยชิโนะรวมวิญญาณครึ่งนึงเข้ากับโยชิโร่อีกครึ่งนึง สามารถแปลงร่างเป็นได้ทั้งสุนัขและมนุษย์ มีความทรงจำในสมัยเด็กเลือนหลาง [มีปานที่หลังคอ ครอบครองลูกแก้ว"หน้าที่"(ลูกแก้วของโซสุเกะยังตัดสินใจเด็ดขาดไม่ได้ว่าจะเลือกใคร)]
อาโอะ
เป็นวิญญาณอีกครึ่งของโซสุเกะ(ในตอนแรกชิโนะไม่รู้ว่ามีวิญญาณอีกครึ่งของโซสุเกะ) โดยวิญญาณครึ่งนี้ถูกชุบชีวิตขึ้นมาโดนเจ้าหญิงทามะอาซึสะ มีความทรงจำในสมัยเด็กครบถ้วนแถมมีความรู้สึกกับชิโนะเอนเอียงไปทางคำว่าชอบมากกว่าพี่น้อง [มีปานที่หลังคอ ครอบครองลูกแก้ว"หน้าที่"(แย่งอยู่กับโซสุเกะ)]
อินุไค เกมปาจิ
เมื่อสามปีที่แล้ว ถูกส่งไปประจำการที่หมู่บ้านทางตอนเหนือเพื่อทำภารกิจช่วยเหลือผู้คนในหมู่บ้านที่ถูกจับเป็นตัวประกัน โดยในภารกิจถูกฆ่าตายโดยยักษ์แล้วก็ถูกชุบชีวิตโดยยักษ์ทำให้ร่างกายไม่มีว่าตาย กลายเป็นยักษ์สายฟ้า ชอบชิโนะรอวันที่ชิโนะจะโตอีก 5-6 ปี [มีปานที่ข้างแก้มใต้ตาด้านขวา ครอบครองลูกแก้ว"เชื่อใจ"]
อินุตะ โคบุนโกะ
เมื่อสามปีที่แล้ว อาสาติดตามเกมปาจิที่จะไปประจำการที่หมู่บ้านทางตอนเหนือ โดยในภารกิจก็ถูกฆ่าตายโดยยักษ์แล้วก็ถูกชุบชีวิตโดยยักษ์เช่นกัน กลายเป็นยักษ์สายลม [มีปานที่หลังมุมซ้ายล่าง ครอบครองลูกแก้ว"พี่น้อง"]
อินุซากะ เคโนะ
เมื่อสองปีที่แล้ว เคโนะถูกผู้ชายที่หน้าเหมือนโซสุเกะ(ซึ่งก็คืออาโอะ)ฆ่าล้างบ้าน แล้วก็ได้ขโมยดาบของตระกูลไปเล่มนึง ส่วนเคโนะถูกควักหัวใจออกไปแต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้เจ้าหญิงอสูรยาชะ(โคโคโนเอะ)สนใจจึงยกหัวใจให้ หลังจากนั้น 2 ปี เคโนะก็ได้เจอกับโซสุเกะแล้วก็เข้าใจผิดคิดว่าเป็นอาโอะ แต่ใที่สุดก็ได้รู้ว่าอาโอะกับโซสุเกะเป็นคนละคนกัน [มีปานบริเวณหน้าอก ครอบคอรงลูกแก้ว"ปัญญา"]
อินุยามะ โดเซทสิ
ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 8 โดเซทสึเป็นดั่งพี่ชายของฮามะจิ ครั้งหนึ่งเขาหลงอยู่ท่ามกลางหิมะและถูกเจ้าหญิงหิมะช่วยเอาไว้ ได้พบกับฮามะจิในตอนที่ 20 และได้ทราบว่าตนมีปานคล้ายกับพวกชิโนะ [มีปานบริเวณไหล่ซ้าย ครอบครองลูกแก้วตัวอักษร  จิ  ]
ซาโตมิ ริโอ
เขาเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลสัตว์เทพ เทพสุนัขยัตสึฟุสะ ตระกูลซาโตมิ(ปกติสัตว์เทพของตระกูลซาโตมิจะเลือกมนุษย์เพศหญิงเป็นคู่สัญญา) เมื่อ 5 ปีก่อนเขาช่วยชีวิตพวกชิโนะเอาไว้ และอาจจะรู้จักชิโนะในตอนเด็กมาก่อน
โอซากิ คานาเมะ
หนึ่งในสี่ตระกูลสัตว์เทพ ตระกูลโอซากิ มีจิ้งจอกรับใช้ 5 ตัว ดูแลเอาใจใส่ฮามาจิเป็นพิเศษ
มิซึกิ อายาเนะ
หนึ่งในสี่ตระกูลสัตว์เทพ เทพงูจิคาเกะ(ฮิบิกิ)เลือก ตระกูลมิซึกิ มีร่างกายที่อ่อนแอ เลยไม่ค่อยที่จะได้ออกจากคฤหาสถ์
เรเดียม
เรเดียม (Radium) คือธาตุที่มีเลขอะตอม 88 และสัญลักษณ์คือ Ra เรเดียมเป็นธาตุโลหะแอลคาไลน์เอิร์ท ถูกค้นพบโดยมารี กูรี ขณะบริสุทธิ์จะมีสีขาวและจะดำลงเมื่อสัมผัสกับอากาศ ในธรรมชาติพบอยู่กับแร่ยูเรเนียม เรเดียมเป็นธาตุกัมมันตรังสีชนิดเข้มข้น ไอโซโทปที่เสถียรของมันคือ Ra-226 มีครึ่งชีวิตประมาณ 1602 ปี และจะสลายกลายเป็นก๊าซเรดอน
Limnostylochidae
Limnostylochidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Polycladida
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
อำเภอนาตาล
นาตาล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนาตาลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอนาตาลเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเขมราฐ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอนาตาล ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอนาตาล โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนาตาลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนาตาลประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
สถานศึกษา
โรงเรียนมัธยม สพฐ. โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สพฐ.
เศรษฐกิจ
ที่ทำการไปรษณีย์อนุญาตเอกชนจำนวน 3 แห่ง
ตูอีโตงาเฟฟีเน
ตูอีโตงาเฟฟีเน หรือ ตูอีโตงาสตรี (Tuʻi Tonga Fefine) เป็นพระราชอิสริยยศของพระทายาทฝ่ายหญิงพระองค์ใหญ่ในตูอีโตงา ซึ่งเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณของตองงา ในอดีตผู้ดำรงตำแหน่งตูอีโตงาเฟฟีเนถือได้ว่ามีสถานะทางสังคมสูงกว่าตูอีโตงาด้วย ปัจจุบันไม่มีการให้พระอิสริยยศนี้แก่ผู้ใด อ้างตามธรรมเนียมคาดว่าเจ้าหญิงซีนาอีตากาลาอีลางีเลกา พระราชธิดาในพระเจ้าอูลูอากีมาตาที่ 1 เป็นผู้ดำรงตำแหน่งตูอีโตงาเฟฟีเนพระองค์แรก การอภิเษกสมรสของตูอีโตงาเฟฟีเนกับชายชาวตองงาถูกมองว่าไม่เหมาะสม โดยมีการคาดหวังว่าตูอีโตงาเฟฟีเนจะประพฤติพรหมจรรย์หรือมิฉะนั้นต้องอภิเษกสมรสกับชาวต่างถิ่นผู้ทรงศักดิ์ ตูอีโตงาเฟฟีเนพระองค์แรกอภิเษกสมรสกับผู้ทรงศักดิ์ชาวฟีจี ซึ่งก่อให้เกิดราชตระกูลฟีจีหรือฮาอะฟาเลฟีซี ตูอีโตงาเฟฟีเนในรุ่นถัดมาก็ได้รับการคาดหมายให้อภิเษกสมรสกับฮาอะฟาเลฟีซีด้วย กลยุทธ์การอภิเษกสมรสระหว่างตูอีโตงาเฟฟีเนกับชนต่างถิ่นนั้นเป็นการช่วยรักษาความมั่นคงในตำแหน่งให้กับตูอีโตงา มิเช่นนั้นพระธิดาของตูอีโตงาเฟฟีเนจะดำรงพระอิสริยยศเหนือกว่าตูอีโตงาได้
การดำรงพระอิสริยยศตูอีโตงาเฟฟีเนเป็นการดำรงพระอิสริยยศตลอดพระชนม์ชีพ อย่างไรก็ตาม พระองค์จะดำรงตำแหน่งผู้นำทางจิตวิญญาณสูงสุดของตองงาจนกระทั่งพระองค์มีพระธิดา การมีพระธิดานั้นส่งผลให้พระธิดามีสถานะเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณสูงสุดของตองงาทันที โดยจะมีพระอิสริยยศว่าตามาฮา (ธิดาศักดิ์สิทธิ์)
เพนกวินเจนทู
เพนกวินเจนทู (Gentoo penguin; ) เป็นนกที่บินไม่ได้จำพวกเพนกวินชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์ในซีกโลกทางตอนใต้ เช่น หมู่เกาะฟอล์กแลนด์, เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช เป็นต้น
เพนกวินเจนทูเป็นหนึ่งในสมาชิกสามชนิดในสกุล Pygoscelis โดยหลักฐานทางนิวเคลียร์ดีเอ็นเอแสดงให้เห็นว่า เพนกวินเจนทูแบ่งแยกออกจากเพนกวินชนิดอื่น ๆ ประมาณ 38 ล้านปีที่ผ่านมา ประมาณ 2 ล้านปีหลังจากบรรพบุรุษของเพนกวินสกุล Aptenodytes ปรากฏออกมา อย่างไรก็ตาม เพนกวินในสกุลเดียวกันชนิดอื่นอย่างเพนกวินอาเดลีแยกออกจากสมาชิกชนิดอื่น ๆ ประมาณ 19 ล้านปีที่ผ่านมา ส่วนเพนกวินชินสแตรปและเพนกวินเจนทูออกตัวออกมาเมื่อประมาณ 14 ล้านปีมาแล้ว
เพนกวินเจนทูเป็นเพนกวินที่มีความสูงเมื่อยืนเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร ทำให้เป็นเพนกวินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลกรองมาจากเพนกวินจักรพรรดิและเพนกวินราชา แต่เพนกวินเจนทูว่องไวมากเมื่ออยู่ในน้ำ โดยสามารถทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ด้วยปีกที่ยาวใหญ่เหมือนครีบและรูปร่างที่เพรียวเหมือนตอร์ปิโด ทำให้เป็นนกที่ว่ายได้เร็วที่สุดในโลก โดยล่าเคย, หมึก และครัสเตเชียนเป็นอาหาร มีลักษณะเด่นคือ มีแถบสีขาวบริเวณขมับทั้งสองข้าง จะงอยปากเป็นสีเหลืองส้ม และพังผืดที่ตีนเป็นสีเหลืองสดใส
เพนกวินเจนทูเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2 ปี แต่นกที่ยังอายุไม่ถึงก็จะมีการสร้างรังก่อนเพื่อเรียนรู้ วางไข่และเลี้ยงลูกทีละ 2 ตัว ซึ่งพ่อแม่นกจะประสบปัญหาในการป้อนอาหารให้ลูก บางครั้งพ่อแม่นกอาจใช้วิธีวิ่งหนีเพื่อให้ลูกนกวิ่งตาม
เพนกวินเจนทู มีศัตรูตามธรรมชาติ เช่น แมวน้ำเสือดาว, สิงโตทะเล, ปลาฉลาม, วาฬเพชฌฆาต ลูกนกและไข่นกก็ตกเป็นอาหารของนกทะเลอย่างนกสกิวอาหรือเหยี่ยวคาราคาราได้
การทิ้งระเบิดที่เดรสเดินในสงครามโลกครั้งที่สอง
การทิ้งระเบิดเดรสเดิน เป็นการโจมตีทิ้งระเบิดของฝ่ายบริติชและอเมริกันต่อเมืองเดรสเดิน เมืองหลวงของรัฐแซกโซนีของเยอรมนี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในการตีโฉบฉวยสี่ครั้งระหว่างวันที่ 13 และ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เครื่องบินทิ้งระเบิดหนัก 722 ลำของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร(RAF) และ 527 ลำของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ(USAAF) ซึ่งได้ทิ้งระเบิดแรงสูงมากกว่า 3,900 ตันและอุปกรณ์ในการก่อให้เกิดเพลิงไหม้ในตัวเมือง การทิ้งระเบิดครั้งนี้ก่อให้เกิดพายุเพลิง ทำลายมากกว่า 1,600 เอเคอร์(6.5 ตารางกิโลเมตร)ของส่วนกลางเมือง มีประชากรที่เสียชีวิตลงจำนวนประมาณ 22,700 คน ถึง 25,000 คน ถึงแม้ว่าจะมีการอ้างอิงถึงตัวเลขเสียชีวิตจำนวนมากขึ้น การตีโฉบฉวยของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐได้เพิ่มเติมอีกครั้ง จำนวนสองครั้ง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มีนาคม มุ่งเป้าหมายไปที่ลานจอดรถไฟของเมืองและการตีโฉบฉวยขนาดเล็กครั้งหนึ่งเมื่อวันที่ 17 เมษายน มุ่งเป้าหมายไปที่เขตอุตสาหกรรม
โฆษณาชวนเชื่อของเยอรมันได้กล่าวออกมาทันทีว่าภายหลังจากการโจมตีและการอภิปรายหลังสงคราม ว่าการโจมตีนั้นมีเหตุสมควรหรือไม่นั้นที่ทำให้การทิ้งระเบิดกลายเป็นหนึ่งในเหตุผลทางศีลธรรม กรณีที่โด่งดัง(causes célèbres)ในสงคราม ปี ค.ศ. 1953 กองทัพอากาศสหรัฐได้รายงานปกป้องปฏิบัติการว่า การทิ้งระเบิดที่สมเหตุต่อเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ ซึ่งพวกเขาได้สังเกตเห็นว่า เป็นศูนย์กลางการขนส่งทางรถไฟและการสื่อสาร์ที่สำคัญ ที่ตั้งโรงงาน 110 แห่ง และคนงาน 50,000 คนที่สนับสนุนในความพยายามทำสงครามของเยอรมัน นักวิจัยหลายคนได้อ้างว่าไม่ใช่โครงสร้างพื้นฐานคมนาคมทั้งหมด เช่น สะพาน เป็นเป้าหมาย และไม่ได้มีพื้นที่เขตอุตสาหกรรมที่กว้างขวางบนนอกใจกลางเมือง มีการวิจารณ์ต่อการทิ้งระบิดครั้งนี้ได้รับการยืนยันว่าเดรสเดิน เป็นสถานที่สำคัญทางวัฒนธรรม ในขณะที่ได้มองข้ามความสำคัญทางยุทธศาสตร์และอ้างว่าการโจมตีดังกล่าวเป็นการทิ้งระเบิดลงบนพื้นดินแบบไม่เจาะจงและไม่สอดคล้องกับผลประโยชน์ทางทหาร แม้ว่าจะไม่ได้รับการสนับสนุนโดยมาตรฐานทางกฎหมายใดๆ ในขณะที่เดรสเดินได้รับการปกป้องและตั้งเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางทหารที่สำคัญและเป็นที่ตั้งของโรงงานอุตสาหกรรมสงครามหลายแห่ง บางครั้งได้อ้างว่าการตีโฉบฉวยครั้งนี้คือการก่ออาชญากรรมสงคราม บางครั้ง, ส่วนใหญ่ในกลุ่มเยอรมันฝ่ายขวาจัด ได้เรียกว่าการทิ้งระเบิดครั้งนี้ว่าเป็นการสังหารหมู่ เรียกว่า "การทิ้งระเบิดฮอโลคอสต์ที่เดรสเดิน"
รูปแบบจำนวนมากในยอดผู้เสียชีวิตที่ได้มีการอ้างอิงได้ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 รัฐบาลเยอรมันได้ออกคำสั่งให้สื่อมวลชนเผยแพร่จำนวนผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวน 200,000 คน จากการตีโฉบฉวยเดรสเดิน และผู้เสียชีวิตจำนวนสูงสุดถึง 50,000 คนได้ถูกกล่างอ้างถึง ผู้มีอำนาจเมืองในช่วงเวลานั้นได้ประเมินผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถึง 25,000 คนซึ่งเป็นตัวเลขที่สนับสนุนในการสืบสวนภายหลัง รวมทั้งการศึกษาในปี ค.ศ. 2010 ที่ได้รับมอบหมายจากสภาเทศบาลเมือง หนึ่งในนักเขียนหลักที่รับผิดชอบจากการเขียนจำนวนตัวเลขที่สูงเกินจริงได้ถูกเผยแพร่ในตะวันตกคือผู้ปฏิเสธฮอโลคอสต์ เดวิด ไอวิง ซึ่งได้ประกาศในภายหลัง เมื่อเขาได้ค้นพบว่าเอกสารที่เขาทำงานมานั้นได้ถูกปลอมแปลงขึ้นมาและจำนวนแท้จริงนั้นรองรับจำนวน 25,000 คน
ฟิโอดอร์ อูชาคอฟ
ฟิโอดอร์ ฟิโอโดโรวิช อูชาคอฟ (Фёдор Фёдорович Ушако́в) เป็นผู้บัญชาการทหารเรือและพลเรือเอกของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18
แหล่งข้อมูลอื่น
17451817
Udonellidae
Udonellidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Gyrodactylidea
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
เอกอลเดโบซาร์
เอกอลเดโบซาร์ หรือ โรงเรียนวิจิตรศิลป์ (École des Beaux-Arts, School of Fine Arts) หมายถึงโรงเรียนศิลปะต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลในประเทศฝรั่งเศส ที่สำคัญที่สุดคือ "โรงเรียนวิจิตรศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติ" (École Nationale Supérieure des Beaux-Arts) ที่ตั้งอยู่บนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำแซนจากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ประวัติของสถาบันยืนยาวมากว่า 350 ปี ฝึกศิลปินผู้ไปมีชื่อเสียงในยุโรปเป็นจำนวนมาก ลักษณะของวิจิตรศิลป์จำลองมาจากศิลปะคลาสสิกที่พยายามอนุรักษ์รูปทรงแบบอุดมคติเพื่อถ่ายทอดลักษณะที่ว่านี้ให้แก่ศิลปินรุ่นต่อไป
ประวัติ
ประวัติของโรงเรียนย้อนหลังไปถึงปี ค.ศ. 1648 เมื่อฌูล พระคาร์ดินัลมาซาแร็ง ก่อตั้ง สถาบันวิจิตรศิลป์ (Académie des Beaux-Arts) ขึ้นเพื่อให้การศึกษาแก่นักเรียนผู้มีพรสวรรค์ในการวาดลายเส้น เขียนภาพ แกะสลัก แกะพิมพ์ สร้างสถาปัตยกรรม และมีเดียอื่น ๆ พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้ชื่อว่าทรงเลือกนักศึกษาที่จบจากสถาบันไปตกแต่งห้องที่ประทับที่พระราชวังแวร์ซาย ในปี ค.ศ. 1863 จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 พระราชทานอิสระจากรัฐบาลให้แก่สถาบัน และเปลี่ยนชื่อสถาบันเป็น "École des Beaux-Arts" สถาบันเริ่มรับนักศึกษาสตรีในปี ค.ศ. 1897
สายซาไกซูจิ
สายซาไกซูจิ (สาย 6, สายสีน้ำตาล) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโอซากะ ดำเนินการโดยรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ได้แก่ รถไฟฟ้าด่วนสาย 6 (高速電気軌道第6号線) รถไฟฟ้าด่วนนครโอซากะสาย 6 (大阪市高速鉄道第6号線) และ รถไฟฟ้าสาย 6 (6号線（堺筋線）) ตัวย่อของเส้นทางคือ K
แดตส์วอตไอไลก์ (เพลงบรูโน มาส์)
แดตส์วอตไอไลก์ (That's What I Like) เป็นเพลงของนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน บรูโน มาส์ ซิงเกิลที่ 2 จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สาม ทเวนตีฟอร์แครัตแมจิก (ค.ศ. 2016) ค่ายเพลงแอตแลนติกเรเคิดส์ปล่อยเพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกในอัลบั้ม ในวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2017 เป็นซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตเพลงมากที่สุดในสหรัฐอเมริกาจาก 24K Magic สตูดิโออัลบั้มของเขา ซึ่งเลยอันดับเพลงของ24K Magic เป็นอันดับที่ 1 ในBillboard Hot 100 เพลงนี้ยังได้รับการเรียบเรียงประพันธ์เพลงโดยตัวเขาเองรวมถึง Gucci Mane, PARTYNEXTDOOR และAlan Walker
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอ "That's What I Like" เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 กำกับโดย Mars และ Jonathan Lia, และผลิตโดย Good Company
การแสดงสด
Mars ได้แสดงเพลง "That's What I Like" ในงานรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 59 นอกจากนี้เขายังแสดงเพลงนั้นในงาน2017 Brit Awards และในงาน2017 iHeartRadio Music Awards โดยรวมเป็น medley กับTreasure
Echinobothriidae
Echinobothriidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Diphyllidea
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองใหญ่
โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองใหญ่ (อังกฤษ: Nongyai Municipal School) เดิมชื่อโรงเรียนเทศบาลบ้านหนองใหญ่(คุรุสามัคคี4) ก่อนนี้นักเรียนโรงเรียนไปเรียนที่โรงเรียน ประชาบาล ตำบลพระลับ 1 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ทางราชการได้ตั้งเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนพระคือวิทยาคาร ทำการสอนอยู่ศาลาการเปรียญ วัดบ้านหนองใหญ่ ศาลาวัดเดิม วัดอยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้าน หมู่ที่ 6 ต.พระลับ อ.เมือง จ.ขอนแก่น ขณะนี้เป็น ธรณีสงฆ์
ประวัติโรงเรียน
เมื่อวันที่  17  มกราคม  2491  ทางราชการได้ตั้งโรงเรียนเอกเทศอาศัยศาลาวัดหลังเดิมเป็นที่เรียน  โดยนายอำเภอเป็นผู้จัดตั้งเงินเดือนครูและอุปกรณ์การศึกษา  ทางอำเภอเป็นผู้จ่ายให้และอุปกรณ์บางอย่างได้รับความร่วมมือจากชาวบ้านหนองใหญ่ร่วมกันบริจาคให้   เพื่อประโยชน์แก่การศึกษาเล่าเรียนแก่บุตรหลานของตน
ในระยะที่โรงเรียนอาศัยเรียนอยู่ศาลาวัดนี้ ทางครูมีครูหัวหน้าตำบล ครูในโรงเรียนกรรมการศึกษา ผู้ปกครอง และชาวบ้านหนองใหญ่ได้พร้อมใจกันวัดที่ดินสำหรับก่อสร้างโรงเรียนเป็นเอกเทศถาวร  ไว้ในที่สาธารณะของหมู่บ้าน  ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของป่าช้า  มีเนื้อที่ประมาณ  14  ไร่  ดังนั้นเมื่อวันที่  10  มกราคม  2494  ทางราชการจึงได้ปลูกสร้างอาคารเรียนถาวรขึ้นในที่ดินของโรงเรียน  ตามแบบ ป.1  ของกระทรวงศึกษาธิการ  ขนาด  1 ห้องเรียน  เป็นเรือนไม้ชั้นเดียว  สิ้นค่าก่อสร้าง  51,750  บาท  (ห้าหมื่นหนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบบาทถ้วน)  เป็นเงินของประชาชน  และครูทั้งอำเภอร่วมกันทอดกฐินสามัคคีบริจาคสมทบ  31,750  บาท  เงินงบประมาณทางราชการ  20,000  บาท  การก่อสร้างเสร็จเรียบร้อยตามแบบ  เมื่อวันที่  7  เมษายน 2501 ขนานนามว่า  “โรงเรียนประชาบาล  คุรุสามัคคี  4”  อาคารหลังนี้เป็นหลังแรก
เมื่อวันที่  1  กรกฎาคม  2511  ทางสภาจังหวัดขอนแก่นได้อนุมัติเงินภาษีบำรุงท้องที่  จำนวน  70,000 บาท  (เจ็ดหมื่นบาทถ้วน)  สร้างอาคารเรียนเพิ่มเติมอีกหนึ่งหลัง  ตามแบบ      ป.1ฉ. ของกระทรวงศึกษาธิการ  ขนาด  2  ห้องเรียนสร้างเสร็จสมบูรณ์  เมื่อวันที่  5  สิงหาคม  2511 เป็นอาคารเรียนหลังที่  2  ทั้งนี้  ได้รับความร่วมมือจากสมาชิกสภาจังหวัดท่านหนึ่ง  คือ  นายทอง  เสงี่ยมพันธุ์  ข้าราชการบำนาญ  อดีตครูใหญ่โรงเรียนขอนแก่นวิทยายนได้มาเยี่ยมโรงเรียนเห็นความจำเป็นที่มีนักเรียนมากต้องอยู่ใต้ถุนหลายห้อง  ขณะนั้นข้าพเจ้าได้ดำรงตำแหน่งครูใหญ่อยู่โรงเรียนนี้จึงขอความร่วมมือและก็ได้ผลตอนหลังซึ่งเป็นเหตุได้อาคารเรียนหลังที่ 2 ปีนี้และได้ใช้ประโยชน์ตลอดมา
ต่อมาเมื่อเดือนกันยายน  2514 ทางวิทยาลัยเทคนิคขอนแก่นกรมอาชีวศึกษา  ต้องขยายเขตวิทยาลัยตกลงชดเชยค่าที่ดินและสิ่งก่อสร้าง  กับองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่นในวงเงิน 1,500,000 บาท(หนึ่งล้านห้าแสนบาทถ้วน) ต่อมาทางองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่นได้ซื้อที่ดินของนางไขนภา  โชติกเสถียร  ซึ่งมีเนื้อที่ 23 ไร่ 3 งาน 30 ตารางวา ในราคา 720,000 (เจ็ดแสนสองหมื่นบาทถ้วน )
เมื่อเดือนพฤษภาคม 2515  เทศบาลเมืองขอนแก่นได้ขยายเขตเทศบาลออกไปอีก  โรงเรียนนี้จึงอยู่ในเขตเทศบาล  ครูบางส่วน  ที่ดิน  อาคารเรียน ทรัพย์สิน  ครุภัณฑ์ต่าง ๆ ได้โอนมาสังกัดเทศบาลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2515 เรียกชื่อว่า “โรงเรียนเทศบาลบ้านหนองใหญ่ ”
รายนามผู้บริหาร
{| class="wikitable" !
ลำดับ
!
เริ่มวาระ
!
จู๊ด ลอว์
เดวิด จู๊ด เฮย์เวิร์ธ ลอว์ (David Jude Heyworth Law; เกิด 29 ธันวาคม ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ
ประวัติ
จู๊ด ลอว์เติบโตในลอนดอน เป็นลูกของ แมกกี และ ปีเตอร์ ลอว์ ที่มีอาชีพเป็นครู เขาได้เข้าร่วม National Youth Music Theatre เมื่อตอนอายุ 13 ปี และได้แสดงละครเวทีหลาย ๆ เรื่อง เช่น Joseph and the Technicolor Dreamcoat พออายุได้ 16 ปี ก็ออกจากโรงเรียน ได้รับบทเด็กวัยรุ่นที่หนีออกจากบ้านในละครโทรทัศน์เรื่อง Families ช่วงหลาย ๆ ปีต่อมา เขาได้รับบทในละครเวทีเดินสายแสดง เรื่อง Pygmalion และ The Fastest Clock in the Universe ในลอนดอน ในปี 1992 และยังมีผลงานทางโทรทัศน์ทั้งในอังกฤษและอเมริกาอย่าง ตอนหนึ่งของเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ทางสถานีพีบีเอส และ Mystery ในปี 1990
ในปี 1994 เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Shopping แต่ล้มเหลวทางด้านรายได้ โดยเรื่องนี้เขาได้แสดงร่วมกับ ซาดี้ ฟรอสต์ ภรรยาที่แต่งงานกันในปี 1997 ทั้งสองมีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน ชื่อ ราฟเฟอร์ตี้ ฟรอสต์ มีลูกชายอีกคนหนึ่ง เป็นลูกติด ชื่อ ฟินเลย์) และเมื่อเดือนตุลาคม ปี 2000 พวกเขาก็มีลูกคนที่สาม เป็นลูกสาว ชื่อว่า ไอริส แต่เขาได้หย่าร้างกับภรรยาในปี 2003
ในช่วงแรกของการแสดง จู๊ด ลอว์ ประสบความสำเร็จกับงานละครเวทีมากกว่างานภาพยนตร์ เขาแสดงละครเวทีลอนดอนเรื่อง Les Parents Terribles ในปี 1995 และในเรื่อง Indiscretions เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล โทนี่ อวอร์ด ในฐานะนักแสดงนำชาย จากบทลูกชายที่มีเพศสัมพันธ์กับมารดาของตัวเอง นอกจากนี้เขายังได้แสดงภาพยนตร์อเมริกันหลายเรื่อง ในช่วงแรกๆ แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไรนัก ทั้งในเรื่องรายได้และเสียงวิจารณ์ จนในปี 1997 เขาได้แสดงในหนังยุคอนาคตเรื่อง Gattaca ที่แสดงนำโดย อีธาน ฮอว์ค และ อูม่า เธอร์แมน และ เรื่องถัดมาเป็น Midnight in the Garden of Good and Evil ที่กำกับโดย คลินท์ อีสต์วูด และร่วมแสดงโดย เควิน สเปซีย์ และ จอห์น คูแซค และอีกเรื่องคือ Wilde ทั้งสามเรื่องที่กล่าวมาทำรายได้พอใช้ หลังจากนั้นเขาแสดงในหลังฟอร์มเล็กๆ อย่างเรื่อง I Love You, I Love You Not ที่แสดงกับ แคลร์ เดนส์ และ Music From Another Room ในปี 1998 และ The Wisdom of Crocodiles ในปี 1998 (ฉายในอเมริกาในปี 2000)
ต่อมาในปี 1999 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสร้างภาพยนตร์ บริษัท เนเชอรัล ไนล่อน ร่วมกับเพื่อนนักแสดงอย่าง จอนนี่ ลี มิลเลอร์, อีวาน แมคเกรเกอร์ และ ฌอน เพิร์ทวี และภรรยาของเขา ฟรอสต์ สร้างภาพยนตร์เรื่องแรกคือ eXistenZ ซึ่ง ลอว์ แสดงคู่กับ เจนนิเฟอร์ เจสัน ลี และในปีต่อมาเขาได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม จากบท ดิคกี้ กรีนลีฟ เรื่อง The Talented Mr. Ripley ซึ่งเขาประชันบทกับแมทท์ เดมอน, กวินเน็ธ พัลโทรว์ และเคต แบลนเชตต์
ในปี 1999 เขาแสดงในละครเวทีในลอนดอน เรื่อง Tis Pity She’s a Whore ส่วนในปี 2001 นี้ เขาประกบกับ เอ็ด แฮร์ริส และ โจเซฟ ไฟนส์ ในหนังดราม่าเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 เรื่อง Enemy at the Gates
อ้างอิง
1972
โฮนีอารา
โฮนีอารา เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะโซโลมอน และ เมืองหลวงของจังหวัดกัวดัลคาแนล เป็นเมืองจุดศูนย์กลางของหมู่เกาะโซโลมอน โฮนีอาราตั้งอยู่บนเกาะกัวดัลคาแนล และสร้างทับกับเมืองหลวงเดิมคือตูลากิหลังจากสิ้น สงครามโลกครั้งที่ 2 โฮนีอาราเป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะโซโลมอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495 มีประชากร 92,344 คน ในปี พ.ศ. 2564
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2020 องค์การอนามัยโลก​ ได้ประกาศให้ทวีปยุโรปเป็นศูนย์กลางของสถานการณ์การระบาดทั่วของโควิด-19​ โดยมีผู้ติดเชื้อในประเทศต่างๆเพิ่มขึ้น 2 เท่าในระยะเวลาเพียง 3 ถึง 4 วัน และยังปรากฏว่าในบางประเทศมีผู้ป่วยเพิ่มขึ้น 2 เท่าในทุกๆ 2 วัน โดยใน วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ทวีปยุโรปเป็นทวีปที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของโลก นอกจากนั้นประเทศโมนาโก ยังเป็นประเทศ ที่มีพื้นที่น้อยที่สุดในโลก ที่พบผู้เสียชีวิต
การแพร่ระบาดเกิดขึ้นในทุกประเทศในทวีปยุโรป ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ​ค.ศ. 2020 เมื่อมีการพบผู้ติดเชื้อที่ ประเทศมอนเตเนโกร เป็นประเทศสุดท้าย และในปัจจุบันพบผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1 ราย จากทุกประเทศและดินแดน โดยในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2564 ที่ หมู่เกาะแฟโร มีผู้เสียเสียชีวิต 1 รายเป็นพื้นที่ล่าสุด ปัจจุบัน นครรัฐวาติกัน มีผู้ติดเชื้อ 27 ราย ไม่มีผู้เสียชีวิต แซ็งปีแยร์และมีเกอลง ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแอตแลนติก พบผู้ติดเชื้อ 28 ราย แต่ไม่มีผู้เสียชีวิต หมู่เกาะโอลันด์ ติดเชื้อ 433 ราย ไม่พบผู้เสียชีวิต ส่วนพื้นที่ที่ยังไม่พบผู้ติดเชื้อ ได้แก่ สฟาลบาร์และยานไมเอน​ ซึ่งเป็นเกาะของ ประเทศนอร์เวย์ ใน มหาสมุทรอาร์กติก​ และ ซีแลนด์
ทำให้เมื่อวันที่ 18 มีนาคม มีประชาชนในยุโรปมากกว่า 250 ล้านคนถูกห้ามออกนอกพื้นที่เพื่อป้องกันการแพร่ระบาด
การประเมินความเสี่ยงในสหภาพยุโรป เขตเศรษฐกิจยุโรป และสหราชอาณาจักร
ในวันที่ 19 เมษายน ​พ.ศ. 2564​ เวลามาตรฐานกรีนิช 01.40 น. จำนวนผู้เสียชีวิตในทวีปยุโรป คิดเป็น 32.16 % ของจำนวนผู้เสียชีวิตทั่วโลก ซึ่งหมายถึงจำนวนคนเสียชีวิตเกือบ 1 ส่วน 3 ของทั่วโลกอยู่ที่ทวีปยุโรป
คาวากิตะ
คาวากิตะ (川北町 (Kawakita-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโนมิ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,282 คน 1,939 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 430 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 14.64 sqkm
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
การประเมินความเสี่ยงในสหภาพยุโรป เขตเศรษฐกิจยุโรป และสหราชอาณาจักร
ปัจจุบันมีรายงานผู้เสียชีวิตจากประเทศในสหภาพยุโรป​ เขตเศรษฐกิจยุโรป​ และสหราชอาณาจักร มากกว่า 2 ล้านคน ในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 ทวีปยุโรปมีประเทศที่มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 3,000 ราย ถึง 35 ประเทศ (หรือ 36 ประเทศ หากรวมคอซอวอ​) ​ในจำนวนนี้มีประเทศที่มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 100000 ราย 25 ประเทศ และมี 19 ประเทศในทวีปยุโรปที่มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 20000 ราย
วิลเลียม คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์
วิลเลียม เฮนรี คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์ (William Henry Cavendish Cavendish-Bentinck, 3rd Duke of Portland) เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรและบริเตนใหญ่ สังกัดพรรค British Wrig Party และ Tory ก่อนเป็นนายกรัฐมนตรีเคยดำรงตำแหน่งรัฐบุรุษ อาจารย์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อพ.ศ. 2305 เมื่ออายุได้ 24 ปี ดำรงตำแหน่งเป็น มาควิสแห่งทิตช์ฟิลด์
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
การประเมินความเสี่ยงในสหภาพยุโรป เขตเศรษฐกิจยุโรป และสหราชอาณาจักร
ในขณะที่ การระบาดทั่วโลก มี 35 ประเทศ ที่มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 30,000 ราย จึงเท่ากับว่า ทวีปยุโรปมีจำนวนประเทศที่มีอัตราผู้เสียชีวิตมากกว่า 30,000 ราย มากถึงอัตราร้อยละ​ 40 จากทั่วโลก
คาวากิตะ
ภูมิศาสตร์
คาวากิตะตั้งอยู่ริมฝั่งทางเหนือของแม่น้ำเทโดริ คั่นกลางระหว่างนครฮากูซังทางทิศเหนือและนครโนมิทางทิศใต้ พื้นที่ของคาวากิตะเป็นพื้นที่ราบ ทำให้มีน้ำท่วมขัง
วิลเลียม คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์
ชีวประวัติเบื้องต้น
ลอร์ดทิตช์ฟิลด์ เป็นลูกคนโตของวิลเลียม เบ็นทิงค์ ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 2 และดัชเชสแห่งพอร์ตแลนด์ (มาร์กาเร็ต คาเว็นดิช-ฮาร์ลีย์) และเขามีมรดกที่ได้รับจากมารดาและย่าของเขา เขาศึกษาอยู่ที่เมืองเวสต์มินสเตอร์และโบสถ์คริสต์ เมืองออกซฟอร์ด เขาถูกเลือกเพื่อเลือกที่นั่งฝ่ายค้านในสภาในปีพ.ศ. 2304 ก่อนจะเริ่มประชุม ผู้เป็นบิดา ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ ก็เกี่ยวข้องกับพรรค Whig โดยลอร์ดรอคกิงแฮม เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2305 ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 2 ผู้เป็นบิดา เสียชีวิตลง รวมอายุได้ 53 ปี ต่อมาผู้เป็นมารดาก็เสียชีวิตในวันที่ 17 กรกฎาคมพ.ศ. 2328 รวมอายุได้ 70 ปี
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
การประเมินความเสี่ยงในสหภาพยุโรป เขตเศรษฐกิจยุโรป และสหราชอาณาจักร
ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 จำนวนผู้เสียชีวิตในยุโรป เพิ่มขึ้นเป็น 29.96 % ซึ่งนับเป็นทวีปที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดของโลก เสียชีวิตทั้งทวีปยุโรปรวม 2,068,231 ราย
คาวากิตะ
ภูมิศาสตร์
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวากิตะอยู่ที่ 14.2 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,535 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.8 °C
วิลเลียม คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์
บุตรชาย-หญิง
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2309 ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 3 ได้สมรสกับโดโรเธีย คาเว็นดิช ธิดาของวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งเดวอนไชร์ที่ 4 และดัชเชสแห่งเดวอนไชร์ (ชาร์ลอต บอยส์) มีบุตรและธิดารวม 6 คน ดังนี้
คาวากิตะ
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคาวากิตะได้เพิ่มมากขึ้นในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
พื้นที่บริเวณคาวากิตะเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นคางะในอดีต และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสมัยเอโดะ หลังจากการปฏิรูปเมจิ ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ พื้นนี้บริเวณนี้ได้ถูกจัดระเบียบเป็นหมู่บ้าน ได้แก่ นากาจิมะ คูซาบูกะ และซูนางาวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอโนมิ ทั้งสามหมู่บ้านนี้ได้ยุบรวมกันเพื่อก่อตั้งหมู่บ้านคาวากิตะเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 1907 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคาวากิตะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1980
วิลเลียม คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์
บุตรชาย-หญิง
17381809
คาวากิตะ
เศรษฐกิจ
เกษตรกรรมและการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่น
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
การประเมินความเสี่ยงในสหภาพยุโรป เขตเศรษฐกิจยุโรป และสหราชอาณาจักร
ความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับ COVID-19 ต่อไปนี้ได้รับการประเมินโดยศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งยุโรป​ (ECDC)​
คาวากิตะ
การศึกษา
คาวากิตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
แอลเบเนีย
การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 ในสาธารณรัฐแอลเบเนีย​ ถูกรายงานครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2020 ที่กรุงติรานา​ โดยพบผู้ป่วยและเด็กที่เดินทางกลับมาจากเมืองฟลอเรนซ์​ ประเทศอิตาลี มีผลการตรวจหาเชื้อไวรัสเป็นบวก
คาวากิตะ
รถไฟ
เมืองนี้ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
อันดอร์รา
การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ที่ได้รับการยืนยันในราชรัฐอันดอร์รา​ ถูกรายงานเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2020 เมื่อชายวัย 20 ปี เดินทางกลับมาจากเมืองมิลาน​ ประเทศอิตาลี และด้วยจำนวนประชากรทั้งหมดของประเทศที่มีเพียง 77,405 คน (ค.ศ. 2021) ทำให้เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2021 อัตราการติดเชื้อภายในประเทศเท่ากับ 1 รายต่อประชากร 5 คนและอัตราการเสียชีวิตเท่ากับ 1 รายต่อประชากร 595 คน
ออสเตรีย
การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในสาธารณรัฐออสเตรีย ​มีการรายงานว่าพบผู้ติดเชื้อในประเทศเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2020 ในรัฐทีโรล ​ จากนั้นมีรายงานการระบาดของโรคจากผู้ป่วยที่เป็นคู่ชายหญิงอายุ 24 ปี คู่หนึ่ง ที่กำลังรักษาตัวที่โรงพยาบาลในอินส์บรุค​ โดยชายหญิงคู่ดังกล่าวเดินทางกลับมาจากแคว้นลอมบาร์เดีย​ ประเทศอิตาลี
เบลารุส
โดยในเดือนพฤษภาคม 2020 เบลารุสพบผู้ติดเชื้อเพียงประมาน 17,500 คน จากนั้นได้เกิดการแพร่ระบาดในวงกว้างจนมีผู้ติดเชื้อเพิ่มมากขึ้นถึง 392,629 คน หรือ 22.5 เท่า ภายในระยะเวลา 1 ปี
เบลเยียม
การระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ( COVID-19 ) ได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังประเทศเบลเยียมเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เมื่อกลุ่มชาวเบลเยียม 9 ที่เดินทางกลับมาจากเมืองอู่ฮั่นถูกส่งไปตรวจหาเชื้อไวรัสโคโรนาที่บรัสเซลส์และมีผลการตรวจเชื้อเป็นบวก จากนั้นการแพร่ระบาดเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในเดือนมีนาคม - เมษายน 2563 โดยสิ้นเดือนมีนาคมได้มีการยืนยันว่ามีผู้ติดเชื้อในทุกมณฑลของประเทศ จากนั้นพบผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นอย่างมากจนเบลเยียมได้กลายเป็น 1 ใน 12 ประเทศที่มีผู้ติดเชื้อไวรัสโคโรนามากที่สุดในทวีปยุโรปจนถึงปัจจุบัน
เบลเยียมเป็นหนึ่งในประเทศที่ได้รับผลกระทบร้ายแรงที่สุดในแง่ของจำนวนผู้เสียชีวิตต่อหัวของประชากรหนึ่งล้านคน โดยในเดือน ตุลาคม 2564 มีรายงานว่าพบผู้เสียชีวิตจากเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศเบลเยียม 2,230 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคน ซึ่งถือว่าเป็นอัตราการเสียชีวิตต่อประชากรหนึ่งล้านคนที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป เมื่อเทียบกับจำนวนผู้เสียชีวิต 1,868 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคนในประเทศสเปน, 2,054 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคนในสหราชอาณาจักร และ 1,797 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคนในประเทศฝรั่งเศส
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม คณะรัฐมนตรีของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาได้ประกาศภาวะฉุกเฉิน​ทั่วประเทศ และในวันที่ 21 มีนาคม 2020 มีการประกาศว่าพบผู้เสียชีวิตจากไวรัสโคโรนา 2019 รายแรกในประเทศ ที่โรงพยาบาลในเมืองบีฮาช​ โดยเป็นผู้ป่วยหญิงสูงอายุที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลได้เพียง 2 วัน
ณ วันที่ 30 ตุลาคม 2021 ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ได้ยืนยันผู้ป่วยในประเทศที่ติดเชื้อไวรัสโคโรนาจำนวน 252,758 คน โดยพบผู้ป่วยทั้งในสาธารณรัฐเซิร์ปสกา, สหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา​รวมถึงเขตปกครองตนเองเบิตช์โค และมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 11,495 ราย
สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ
สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ (สาย 7, สายสีเขียวอ่อน) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครโอซากะ ระบบรถไฟใต้ดินเทศบาลโอซากะ มีชื่อเรียกต่าง ๆ ดังนี้
ตัวย่อของเส้นทางคือ "N"
จังหวัดวิลนอ
จังหวัดวิลนอ (województwo wileńskie) เป็นจังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สองโดยมีชาวลิทัวเนีย เบลารุสและโปแลนด์อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
จังหวัดวิลนอสิ้นสถาพลงหลังการรุกรานจากสหภาพโซเวียตปัจจุบันพื้นที่นีเป็นส่วนหนึ่งของลิทัวเนียและเบลารุส
Echinophallidae
Echinophallidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Bothriocephalidea.
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
พายุดาบดวลสะท้านฟ้า
พายุดาบดวลสะท้านฟ้า ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง The Duel หรือ 决战紫禁城之巅 (เจวี๋ยจั้นจื่อจินจือเตียน) นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เจิ้ง อี้เจี้ยน, หยาง กง หยู, เจ้าเหว่ย, จาง เจียฮุย, ถัน เหย้าเหวิน ร่วมด้วย ฉี เส้าเฉียน (นักแสดงรับเชิญ) กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา
เนื้อเรื่อง
ในยุคราชวงศ์หมิง เมื่อข่าวการประลองยุทธระหว่าง 2 สุดยอดฝีมือ ไซมึ้งซวยเสาะ (เจิ้ง อี้เจี้ยน) กับ เฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ (หลิว เต๋อหัว) แพร่กระจายไปทั่วยุทธภพ ส่งผลให้มีการพูดถึงการเดิมพันผลแพ้ชนะกันอย่างกว้างขวาง เมื่อข่าวดังกล่าวล่วงรู้ถึงหูของทางการ ทางการจึงได้ส่งองครักษ์เสื้อทอง เล็กเซียวหงส์ หรือ หลงหลิงจิ่ว (แปลว่า 009) (จาง เจียฮุย) และองครักษ์หญิง จินเยี่ยนจื่อ (เจ้าเหว่ย) ไปยับยั้งการประลองยุทธ แต่ในระหว่างที่กำลังเดินทางกลับมายังปักกิ่ง หลงหลงจิ่ว ได้พบเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะถูกทำร้ายบาดเจ็บ หลงหลงจิ่ว ได้พาเขามารักษาในที่ซ่อนลับ และทำให้ จินเยี่ยนจื่อ มีใจให้กับเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ ในช่วงเวลาเดียวกัน หลงหลงจิ่ว สืบพบว่าในวันที่ 15 กันยายน ซึ่งเป็นวันประลองยุทธซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ จะมีมือที่สามฉวยโอกาสดังกล่าวก่อแผนการร้าย เมื่อเป็นดังนี้เขาจึงพยายามทุกวิธีที่จะล้มการประลองยุทธ แต่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว ทางออกเดียวที่พวกเขาสามารถทำได้ คือ กำหนดเงื่อนไขสำหรับผู้ที่จะเข้าชมการประลองยุทธ ด้วยการออกเหรียญของทางการให้สำหรับผู้มีสิทธิ์เข้าชมเพียง 4 คน แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะควบคุม เนื่องจากมีผู้นำเหรียญปลอมเข้ามาสวมรอยเป็นจำนวนมาก และแล้ววันประลองยุทธก็มาถึง ในขณะที่ ไซมึ้งซวยเสาะและเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ กำลังปะทะฝีมืออยู่นั้น ในอีกด้านหนึ่งของพระราชวังต้องห้าม แผนการชั่วร้ายก็เริ่มต้นขึ้นอย่างที่ใครคาดไม่ถึง เมื่อเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะที่ใครต่อใครคิดว่ากำลังต่อสู้กับไซมึ้งซวยเสาะอยู่ นั้น แท้จริงแล้วคือตัวปลอม ส่วนตัวจริงกำลังลอบเข้าไปในพระราชวังต้องห้าม จัดการปลิดชีพฮ่องเต้ (ถัน เหย้าเหวิน) เพื่อตนเองจะได้ขึ้นครองราชย์แทน แต่แผนการของเขาถูกสกัดกั้นจาก หลงหลงจิ่ว อย่างหวุดหวิด ท่ามกลางวงล้อมของทหารนับพัน เฮี๊ยบโกวเซี๊ยะได้รับการช่วยเหลือจากไซมึ้งซวยเสาะ ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการหาผู้ชนะจากการประลองยุทธอย่างเด็ดขาด การปะทะฝีมืออย่างเป็นทางการจึงเริ่มขึ้น
เบื้องหลัง
The Duel นั้น สร้างมาจาก ตอน สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ (決戰前後, Before and After the Duel) ในนิยายกำลังภายใน เรื่อง เล็กเซียวหงส์ ของ โกวเล้ง นักเขียนนามอุโฆษ โดยดัดแปลงให้ตัวละครเล็กเซียวหงส์ซึ่งเป็นสายลับของวังหลวง กลายเป็น หลงหลงจิ่ว หรือแปลได้ว่า 009 ซึ่งเป็นการล้อเลียนจารชนระดับโลกคือ เจมส์ บอนด์ 007 อีกทั้งยังมีมุขตลกบางส่วนในเรื่องที่มีดนตรีประกอบสั้น ๆ เป็น เพลง james bonds theme อีกด้วย
แม้จะเป็นภาพยนตร์แนวกำลังภายใน แต่ก็สอดแทรกมุขตลกแบบล้อเลียนบทประพันธ์หรือภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ดังที่ได้กล่าวมา
โจว เสวียน
โจว เสวียน (周璇, 1 สิงหาคม ค.ศ. 1918 — 22 กันยายน ค.ศ. 1957) เป็นนักร้องและดารานักแสดงหญิงชาวจีนที่ได้รับความนิยม จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 เธอได้กลายมาเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้" (great singing star) ของจีน เป็นไปได้ว่าเธอจะเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในบรรดาทั้งเจ็ดคน เพราะเธอยังมีอาชีพดารานักแสดงพร้อมกับนักร้องกระทั่ง ค.ศ. 1953
ประวัติ
โจวมีชื่อเมื่อเกิดว่า ซู ผู ตั้งแต่ยังเด็กถูกแยกจากบิดามารดาบังเกิดเกล้าและเลี้ยงดูขึ้นโดยบิดามารดาเลี้ยง เธอใช้เวลาทั้งชีวิตหาบิดามารดาบังเกิดเกล้าของตน แต่วงศ์ตระกูลของเธอไม่เคยปรากฏขึ้นกระทั่งหลังเธอเสียชีวิต
ตามการวิจัยครอบครัวในภายหลัง ญาติของเธอซึ่งติดฝิ่นนำเธอไปยังเมืองอื่นขณะมีอายุได้ 3 ขวบ และขายให้กับครอบครัวหวัง และตั้งชื่อเธอว่า หวัง เสี่ยวหง ต่อมาถูกเลี้ยงดูขึ้นโดยครอบครัวโจว และเปลี่ยนชื่อเธอเป็น โจว เสี่ยวหง
เมื่ออายุได้ 13 ปี เธอใช้ชื่อโจว เสวียนเป็นชื่อแสดงของเธอ "เสวียน" (璇) ในภาษาจีนหมายถึง หยกงาม
การงาน
ในปี 1932 โจวเริ่มงานแสดงโดยเป็นสมาชิกของคณะนักเต้นหมิงเยว่เกออู่ถวน (อังกฤษ: Bright Moon Song and Dance Troupe จีน: 明月歌舞团) ของหลีจิ่นฮุย เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศจากการประกวดร้องเพลงในเซี่ยงไฮ้ และได้รับฉายา เสียงทอง (金嗓子) จากความสามารถในการร้องเสียงสูงที่เป็นธรรมชาติ
โจวเริ่มงานในวงการภาพยนตร์ในปี 1935 และเริ่มประสบความสำเร็จในปี 1937 เมื่อผู้กำกับหยวนมู่จือเลือกเธอให้แสดงบทนำเป็นนักร้องหญิงในภาพยนตร์เรื่องหม่าลู่เทียนสื่อ (อังกฤษ: Street Angel จีน: 馬路天使) โจวกลายเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมจากตลาดเพลงในยุคเครื่องเล่นแผ่นเสียงกระทั่งเสียชีวิต โดยร้องเพลงส่วนใหญ่ที่มาจากภาพยนตร์ที่เธอนำแสดงเอง
ในบรรดาภาพยนตร์ทั้งหมด 43 เรื่องที่โจวแสดงนั้น เรื่องที่เธอชื่นชอบที่สุดคือเรื่องหม่าลู่เทียนสื่อ ซึ่งมีเพลงประกอบภาพยนตร์สองเพลง ได้แก่ ซื่อจี้เกอ (อังกฤษ: Four Seasons Song จีน: 四季歌) และเทียนหยาเกอหฺนวี่ (อังกฤษ: The Wandering Songstress จีน: 天涯歌女) โดยทั้งสองเพลงได้รับความนิยมต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่วนเพลงอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงของโจว เช่น เหอยรื่อจวินไจ้ไหล (อังกฤษ: When Will You Return? จีน: 何日君再來), เย่ซั่งไห่ (เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน), หวงเย่อู่ชิวเฟิง (อังกฤษ: Yellow Leaves Dancing in Autumn Wind จีน: 黃葉舞秋風), หยงเหฺยวี่ยนเตอเหวย์เซี่ยว (อังกฤษ: Forever Smile จีน: 永遠的微笑), ไป่ฮวาเกอ (อังกฤษ: Hundred Flower Song จีน: 百花歌), ติงหนิง (อังกฤษ: Advice จีน: 叮嚀), จืออินเหอชู่สวิน (อังกฤษ: Where Can the Soul Mate be Found จีน: 知音何處尋) และไฉ่ปินหลัง (อังกฤษ: Picking Betal Nuts จีน: 採檳榔)
เสียชีวิต
ใน ค.ศ. 1957 เธอเสียชีวิตในเซี่ยงไฮ้ในสถานพยาบาลจิตเวช (mental asylum) ขณะมีอายุได้ 39 ปี ระหว่างความเคลื่อนไหวต่อต้านฝ่ายขวา (Anti-Rightist Movement) สาเหตุการเสียชีวิตที่เป็นไปได้อาจเป็นภาวะสมองอักเสบ (encephalitis) ที่เกิดหลังความเจ็บป่วยทางอารมณ์และจิตใจ
โจว เสวียนมีบุตรชายสองคน ชื่อ โจว เหวินกับโจว เว่ย โดยเกิดกับบิดาคนละคนกัน ตามชีวประวัติของโจว เหวิน บุตรชายคนเล็ก โจว เว่ย เป็นบุตรของถังตี้ (唐棣) แต่ไม่ทราบบิดาของโจว เหวิน
วัดประชุมชลธารา
วัดประชุมชลธารา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุไหงปาดี อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน ปัจจุบันมีพระเทพศีลวิสุทธิ์ เป็นเจ้าอาวาส และเป็นเจ้าคณะจังหวัดนราธิวาส
วัดประชุมชลธาราสร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 โดยนายบุญจันทร์ไม่ทราบนามสกุล ได้ชักชวนชาวบ้านในละแวกนี้ร่วมกันสร้างวัด เนื่องจากวัดตั้งอยู่บริเวณที่สายน้ำที่ไหลลงมาจากภูเขา จึงเรียกชื่อวัดว่า "วัดประชุมชลธารา" แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดกลาง เพราะวัดตั้งอยู่ระหว่างวัดประดิษฐ์บุปผากับวัดโบราณสถิตย์ วัดประชุมชลธาราได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตรยาว 24 เมตร มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระจันทร์ คงคฺสาโร
ด้านการศึกษา วัดประชุมชลธารามีโครงการเรียนรู้ภาษามลายูท้องถิ่น โครงการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ โครงการเรียนรู้คอมพิวเตอร์ โครงการจริยธรรมศึกษา โรงเรียนสอนปริยัติธรรม ฯลฯ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางในการจัดกิจกรรมทางพุทธศาสนาของจังหวัดนราธิวาส นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของตลาดพหุวัฒนธรรม ที่มีชื่อว่า ตลาดนัดวัดประชุมชลธารา ซึ่งแต่เดิมเป็นอาคารเรียน
จอห์น โอบี มิเกล
จอห์น โอบี มิเกล (John Obi Mikel) เป็นนักฟุตบอลชาวไนจีเรีย ในศึกแอฟริกันคัพออฟเนชั่นส์ มิเกลเล่นเป็นตัวทำเกมโดยยืนอยู่หลังกองหน้า ทำให้เมื่อเขากลับมาเล่นให้สโมสร มิเกลมีบทบาทในเกมรุกมากขึ้น บอลยาวสุดมหัศจรรย์ของมิเกลในเกมกับพอร์ตสมัธช่วยให้ดร็อกบาหลุดเข้าไปทำประตูได้
เกมนัดที่ 150 ของมิเกลกับเชลซีเป็นการพบกับอาร์เซนอลที่แสตมฟอร์ดบริดจ์ และเมื่อจบฤดูกาลมิเกลได้สัมผัสกับตำแหน่งแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกแม้ว่าเขาจะพลาดการลงเล่นใน 3 นัดสุดท้าย นัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพและฟุตบอลโลกที่แอฟริกาใต้เพราะปัญหาอาการบาดเจ็บ มิเกลย้ายมาเชลซีในช่วงตลาดซื้อขายนักเตะเปิดกลางปีหลังจากที่คว้าแชมป์ลีกมาได้ 2 สมัยติดต่อกัน ในตอนนั้นมิเกลมีอายุเพียง 19 ปีและกำลังเล่นให้กับสโมสรในนอร์เวย์อย่างลินออสโลโดยมีค่าตัวอยู่ที่ 16 ล้านปอนด์
มิเกลได้รับเลือกให้เป็นดาวรุ่งยอดเยี่ยมของสโมสรประจำฤดูกาล 2007/08 เขายังทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมกับทีมชาติไนจีเรียในศึกชิงแชมป์ทวีปของชาติในแอฟริกา มิเกลลงเล่นนัดชิงชนะเลิศคาร์ลิ่งคัพกลังจากกลับมาช่วยทีมได้ไม่นาน และมีส่วนร่วมในนัดสำคัญอีกหลายครั้ง รวมไปถึงชัยชนะเหนือแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่เขาทำผลงานได้ดีมาก
ฟอร์มการเล่นที่ดีของมิเกลกลายเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในฤดูกาล 2008/09 ที่เอสเซียงมีอาการบาดเจ็บรบกวนเกือบทั้งฤดูกาล และเขายังมีส่วนร่วมในการคว้าแชมป์เอฟเอคัพปี 2009 มิเกลเริ่มต้นฤดูกาลด้วยฟอร์มที่ดีและคว้ารางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนธันวาคมของเชลซีไปครอง สิ่งเดียวที่มิเกลขาดไปคือการทำประตู แต่เขากล่าวว่าเชลซียังมีกองกลางคนอื่นในทีมที่สามารถทำประตูได้ทำให้หน้าที่เขาคือเน้นเกมรับไม่ให้ฝั่งตรงข้ามทำประตูได้ก็พอ
Cylindrostomidae
Cylindrostomidae เป็นวงศ์ของหนอนตัวแบนที่อยู่ในอันดับ Prolecithophora
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
อาร์แร็ก
อาร์แร็ก (arrack, arak) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผลิตในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้จากการหมักน้ำตาลมะพร้าว, อ้อย, ธัญพืชหรือผลไม้ แล้วนำไปกลั่นจนได้รสชาติและสีตามที่ต้องการ
อาร์แร็กมีรากศัพท์มาจากคำในภาษาอาหรับ عرق (arq) แปลว่า "เหงื่อ" เป็นรากศัพท์เดียวกับอะรัก สุราที่ผลิตในตะวันออกกลาง แต่ทั้งสองชนิดแตกต่างกัน นอกจากนี้ผู้เชี่ยวชาญบางคนยังเสนอว่าอาจมาจากผลหมาก (areca nut) ซึ่งเคยใช้ทำอาร์แร็ก
วัดโก-ลกเทพวิมล
วัดโก-ลกเทพวิมล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา
วัดโก-ลกเทพวิมล หรือชาวบ้านเรียกว่า วัดท่านเอียด พระสมุห์เอียด พุทธสโร เป็นผู้ดำเนินการสร้าง ได้รับอนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2500 โดยนายดำ สุวรรณราช ดำเนินการการขออนุญาตต่อทางราชการ และนายเม็ง บริจาคที่ดินสมทบ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. 2523 โดยพระสมุห์เอียด พุทธสโร เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ปัจจุบัน พระครูสุนทรเทพวิมล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถที่สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2510 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2531 ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระมหาสังกัจจายน์องค์ใหญ่ พระพูทธรูปประจำวัน พระโพธิสัตว์กวนอิม สมเด็จพุทฒาจารย์โต หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด หลวงปู่เอียดแข็งเป็นหิน และมีสังขารของพระสมุห์เอียด พุทธสโร ร่างกายของท่านแข็งเป็นหิน นอกจากนี้ในวัดยังมีศูนย์นวดแผนไทย ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และจัดตั้งชมรมชินบัญชรเผยแพร่การสวดพระคาถาชินบัญชรด้วย
สโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลีอัสซะอูดี
สโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลีอัสซะอูดี (النادي الاهلي السعودي) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่ที่เมืองญิดดะฮ์ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937
Al-Ahli คว้าแชมป์ลีกระดับท้องถิ่น 4 สมัย, King’s Cups 13 ครั้ง, Crown Prince Cups 6 ครั้ง, Prince Faisal bin Fahd Cups 5 ครั้ง และ Sop Cup หนึ่งครั้ง สโมสรคว้าสามตำแหน่งจาก Gulf Cooperation Council Champions League และหนึ่งแชมป์ฟุตบอลอาหรับ และอยู่ใน AFC Champions League รอบชิงชนะเลิศสองครั้ง โดยได้รับเหรียญเงิน
Al-Ahli เป็นหนึ่งในสี่สโมสรที่ร่วมก่อตั้ง Saudi Professional League เขาไม่เคยตกชั้นจากดิวิชั่นแรกร่วมกับอัล-ฮิลาล, อัล-อิตติฮัด และอัล-นาสเซอร์ และอัล-อาห์ลีก็เก็บผลงานไม่แพ้ใครมา 51 นัดในช่วงเวลาตั้งแต่ปี 2014-2016
สนามกีฬา Al-Ahli คือ King Abdullah Sports City หรือสนามกีฬา KASC สนามกีฬาแห่งนี้ยังเป็นพื้นที่ทั่วไปของสโมสรคู่แข่ง AlIttihad และใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศด้วยความจุ 62,000
แม่น้ำอีกวาซู
แม่น้ำอีกวาซู (Rio Iguaçu, ; Río Iguazú, ; หรือบางครั้งสะกดว่า Rio Iguassu) เป็นแม่น้ำในประเทศบราซิลและอาร์เจนตินา เป็นแควแม่น้ำสายสำคัญของแม่น้ำปารานา แม่น้ำอีกวาซูมีความยาว 1320 km มีพื้นที่ระบายน้ำ 62000 km2
รายชื่อทุพภิกขภัย
รายชื่อทุพภิกขภัยข้างล่างเป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ เป็นรายชื่อของเหตุการณ์ทุพภิกขภัยที่ถือว่าเป็นครั้งสำคัญ ๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์เท่านั้น
ถนนตก
ถนนตก (อักษรโรมัน: Thanon Tok) เป็นถนนและทางแยกแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกที่ตัดระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนพระรามที่ 3 และถนนมไหสวรรย์
ถนนตก เป็นส่วนหนึ่งของถนนเจริญกรุง ถือได้ว่าเป็นส่วนปลายสุดของถนนเจริญกรุง โดยเกิดขึ้นมาพร้อมกับถนนเจริญกรุงในปี พ.ศ. 2404 จึงถือว่าเป็นย่านชุมชนที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร บริเวณถนนตกนั้น ด้วยสภาพของตัวถนนตัดมาสิ้นสุดที่แม่น้ำเจ้าพระยา จึงถูกเรียกว่า "ถนนตก" ซึ่งหมายความถึงสุดถนนเจริญกรุงและตกแม่น้ำเจ้าพระยานั่นเอง โดยปลายสุดของถนนตกเป็นท่าเรือชื่อ "ท่าน้ำถนนตก" ซึ่งแต่เดิมท่าน้ำแห่งนี้เคยเป็นท่าเรือที่ผู้คนใช้สัญจร แต่ปัจจุบันการจราจรทางบกสะดวกสบายขึ้น ทำให้ท่าน้ำแห่งนี้ลดความสำคัญลงกลายเป็นเพียงท่าส่งสินค้าเท่านั้น
นอกจากนี้แล้ว บริเวณตั้งแต่ถนนตกถึงแยกสุรวงศ์ ในพื้นที่แขวงสี่พระยา เขตบางรัก ถือว่าเป็นจุดหนึ่งที่มีการจราจรติดมากที่สุดในกรุงเทพมหานคร (จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2559) โดยเฉพาะเวลาเร่งด่วนช่วงเช้า ติดอยู่ในอันดับ 3 มีความเร็วเฉลี่ย 10.6 กม./ชม. และเวลาเร่งด่วนในช่วงเย็น อยู่ในอันดับ 1 โดยมีความเร็วเฉลี่ยเพียง 8.8 กม./ชม.เท่านั้น
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (علم الإمارات العربية المتحدة) เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2514 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้สีพันธมิตรอาหรับสี่สี ได้แก่ สีแดง สีเขียว สีขาว และ สีดำ โดยจัดให้มีแถบแนวตั้งสีแดงที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 5 ส่วนของด้านยาวธงทั้งหมด ส่วนที่เหลือแบ่งเป็นแถบสามสีตามแนวนอน อันได้แก่ สีเขียว สีขาว และสีดำ เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ความกว้างแต่ละแถบเท่ากัน
สัญลักษณ์ในธงชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีความหมายดังนี้
ธงรัฐเจ้าผู้ครองนคร
รัฐเจ้าผู้ครองนครทั้เจ็ดนั้น มีธงประจำรัฐเป็นของตนเอง โดยชัก หรือ ประดับร่วมกับธงสหพันธรัฐ, ยกเว้นรัฐฟูไจราห์ใช้ธงสหพันธรัฐเป็นธงประจำรัฐของตน.