cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เค็นชิ โยเนซุ
การเปิดตัวกับค่ายใหญ่
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 โยเนซุและนักดนตรีอีก 7 คน ได้ก่อตั้งค่ายเพลงอิสระชื่อ Ballom ขึ้นมา เพื่อขยายโอกาสทางการดนตรีของนักดนตรีบนอินเทอร์เน็ต เขาเปิดตัวอัลบั้มแรกของเขาในชื่อ Diorama ในปี พ.ศ. 2555 เปิดตัวได้อันดับที่ 6 ขายได้กว่า 45,000 ก๊อปปี้ กลายเป็นการออกอัลบั้มที่ใหญ่ที่สุดของค่าย และเป็นหนึ่งในผู้ชนะรางวัล CD Shop Awards ครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นรางวัลที่โหวตโดยพนักงานจากร้านเพลง ต่อมาเขาได้รับเลือกให้เป็นศิลปินภายใต้สังกัด Universal Sigma และเดบิวต์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ด้วยซิงเกิล "Santa Maria" รวมถึงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อให้สามารถทำงานร่วมกับนักดนตรีคนอื่น ๆ ได้
ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2556 โยเนซุได้เผยแพร่เพลงโวคาลอยด์เพลงใหม่ชื่อ "Donut Hole" (ドーナツホール) นับเป็นเวลา 2 ปีครึ่งตั้งแต่ที่เขาเผยแพร่เพลงโวคาลอยด์ครั้งล่าสุด โดยครั้งนี้ใช้วงดนตรีสดและเสียงร้องของกูมิ ต่อมาในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2557 โยเนซุออกอัลบั้มที่สอง มีชื่อว่า Yankee ตามด้วยคอนเสิร์ตครั้งแรกของเขาในวันที่ 27 มิถุนายน ปีเดียวกัน ต่อมาเพลง "Eine Kleine" ที่เขาเขียนขึ้น ถูกนำไปใช้ในแคมเปญเชิงพาณิชย์ของโตเกียวเมโทรในปี 2557
เขามีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมกับการเปิดตัวอัลบั้ม Bremen ในปี 2558 และ Bootleg ในปี 2560 โดยมีเพลงซิงเกิ้ลฮิต อย่าง "อูจิอาเงะฮานาบิ", "Loser", "Orion" และ "Peace Sign" เป็นต้น ต่อมาอัลบั้ม Bootleg ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีในงานเจแปนเรคคอร์ดอะวอร์ดครั้งที่ 60 และทำให้โยเนซุกลายเป็นดาราดังระดับชาติ
ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561 โยเนซุได้เปิดตัวทางโทรทัศน์ในรายการ เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง ครั้งที่ 69 ซึ่งเป็นงานมหกรรมส่งท้ายปีและเป็นหนึ่งในรายการเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดของญี่ปุ่น เขาแสดงเพลง Lemon ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงของเขาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดใน พ.ศ. 2561 แบบสดจากเมืองโทกูชิมะซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา นับเป็นครั้งแรกที่รายการ โคฮากุอูตะกัซเซ็ง ออกอากาศจากจังหวัดโทกูชิมะ นอกจากนี้ เพลง อูจิอาเงะฮานาบิ และ Paprika ที่โปรดิวซ์โดยโยเนซุก็ถูกนำมาแสดงในงานอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2562 โยเนซุได้เขียนเพลง "มาจิไงซางาชิ" ขึ้นมาสำหรับนักร้องชื่อ มาซากิ ซูดะ และได้รับรางวัล Best Pop Video ในงาน 2019 MTV Video Music Awards Japan ต่อมาเมื่อทาง Billboard Japan เผยแพร่แผนภูมิประจำปี เพลง Uma to Shika และ Machigai Sagashi อยู่ที่ 5 และ 6 ตามลำดับ เขายังได้รับรางวัล Special Award จากงานเจแปนเรคคอร์ดอะวอร์ดครั้งที่ 61 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม และเพลง "Paprika" ก็ได้รับรางวัล Grand Prix อีกด้วย การที่อิทธิผลของเขาได้แผ่ขยายไปสู่ประเทศจีน ทำให้ในปีเดียวกันมีการจัดคอนเสิร์ตในต่างประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกที่ประเทศจีนและประเทศไต้หวัน
เพลงที่เขาร่วมเขียนกับวงบอยแบนด์อาราชิ อย่าง "ไคท์" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบการรายงานข่าวโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ของเอ็นเอชเค ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เขาได้เข้าแสดงเพลงในบัลบั้ม Stray Sheep (2563) ใน Fortnite's Party Royale ซึ่งได้ปล่อยบัลบั้มไปเมื่อ 2 วันก่อน ต่อมาในเดือนธันวาคม เขาเป็นหนึ่งในห้าผู้รับรางวัล Special Achievement Award ในงาน Japan Record Awards ครั้งที่ 62 ในปี 2565 โยเนซุได้ปล่อยเพลง "Kick Back" ซึ่งถูกใช้เป็นเพลงเปิดของอนิเมะเรื่องเชนซอว์แมน
ความสามารถทางศิลปะ
โยเนซุได้เขียนและแต่งเพลงของเขาเองทั้งหมด รวมถึงเพลงโวคาลอยด์และอัลบั้มอิสระ Diorama เขายังทำการเรียบเรียง ตั้งโปรแกรม มิกซ์ และเล่นเครื่องดนตรี ด้วยตัวเขาเองทั้งหมด เมื่อเขาย้ายไปสังกัดยูนิเวอร์แซล โยเนซุเริ่มทำงานกับวงดนตรีในการแสดงดนตรี เขาคิดว่าวงดนตรีญี่ปุ่นอย่าง Bump of Chicken, Asian Kung-Fu Generation Spitz และ Radwimps ส่งอิทธิผลต่องานของเขาเป็นอย่างมาก และนักเขียนชาวญี่ปุ่นอย่าง เค็นจิ มิยาซาวะ และ มิชิมะ ยูกิโอะ ได้ส่งอิทธิผลต่อเนื้อเพลงในผลงานของเขา ในฐานะที่เป็นนักวาดภาพประกอบ เขารู้สึกว่าได้รับแรงบันดาลใจจากภาพประกอบของ เอ็ดเวิร์ด กอรีย์ โดยปกติแล้ว เขามักจะแต่งเพลงโดยใช้กีตาร์ แต่บางครั้งก็ใช้กลองในการสร้างทำนอง
เขาแบ่งอาชีพของเขาเป็นสองส่วน ส่วนที่สร้างผลงานเพลงโวคาลอยด์จะใช้ชื่อ "ฮาจิ" และส่วนที่สร้างผลงานโดยใช้เสียงตนเองจะใช้ชื่อจริงของเขา "เค็นชิ โยเนซุ" เขามีความรู้สึกว่า เพลงที่สร้างโดย "ฮาจิ" นั้น ถูกสร้างเพื่อชาว Nico Nico Douga ขณะที่เพลงในนามของเขาเองกลับไม่ได้มีอะไรเชื่อมโยงแบบนั้น ในขณะที่เขาไม่ต้องการที่จะโคเวอร์เพลงโวคาลอยด์ของเขาเองในอัลบั้ม Diorama (2555) เขากลับรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างเพลงของเขาและเพลงของ "ฮาจิ" นั้นขุ่นมัวขึ้นระหว่างการทำอัลบั้ม Yankee (2557) และทำให้เขาได้โคเวอร์เพลง "Donut Hole" ของตัวเองลงในอัลบั้มนี้
"ซูนะโนะวากูเซ" (砂の惑星; ชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการ "DUNE") เป็นเพลงที่แต่งและเรียบเรียงโดย "ฮาจิ" หลังจากที่ห่างหายไปจากวงการเพลง VOCALOID เป็นเวลานาน นับตั้งแต่ผลงานก่อนหน้าอย่าง "Donut Hole" เพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบในงาน ฮัตสึเนะมิกุแมจิเคิลมิไร 2017 และยังปรากฏใน "แมจิเคิลมิไร 2017 ออฟฟิเชียลอัลบั้ม" ซึ่งเพลงนี้ยังถูกบรรจุเข้า Hall of Legend บนนิโกะนิโกะ และมียอดผู้เข้าชมกว่า 1 ล้านครั้งบนยูทูบหลังจากการอัปโหลดเพียงไม่นาน
โยเนซุยังทำงานเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับนักดนตรีคนอื่น ๆ มาเป็นจำนวนหลายครั้งแล้ว โดยเพลงแรกที่เขาแต่งและเรียบเรียงให้คือ เพลงชื่อ "นิรูงิริ" (ニルギリ, 2553) ของนักร้องอินเทอร์เน็ตชื่อ Lasah ต่อมาเขาได้แต่งและเรียบเรียงเพลง "Escape Game" (エスケープゲーム) สำหรับนักร้องอนิเมะ ลิซา ในอัลบั้ม Letters to U (2554) ของเธอ โยเนซุยังได้รีมิกซ์เพลงปิดของอนิเมะเรื่อง ดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ มีชื่อเพลงว่า "Secret Base (คิมิงะคูเรตะโมโนะ) (Those Dizzy Days Ver.)" ซึ่งถูกปล่อยในปี 2556
แม้ว่าจะมีการแสดงสดแบบออนไลน์บน Ustream ทุกเดือน แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสดบ่อยนัก วงดนตรีสมัยมัธยมปลายของเขาอย่าง Late Rabbit Edda ก็มีการแสดงสดเพียงครั้งเดียวในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2551 และไปสมัครเพื่อแสดงในงาน Senkō Riot ซึ่งเป็นงานการประกวดดนตรีสำหรับวัยรุ่น โดยวงผ่านรอบเทปการสาธิต แต่พลาดในการแสดงกับสตูดิโอแบบสดเพื่อเข้าสู่รอบสุดท้ายซึ่งเป็นการแสดงสด โยเนซุยังได้แสดงเป็น "ฮาจิ" ในงานโวคาลอยด์หลายงาน แม้เขาจะเปิดตัวในสายอาชีพมาตั้งแต่ปี 2555 แต่ก็ไม่ได้มีการแสดงสดเลยมาเกือบ 2 ปี คอนเสิร์ตครั้งแรกของเขาถูกวางไว้ในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2557 สองเดือนหลังจากการเปิดตัวอัลบั้ม Yankee
เขาใช้โปรแกรม Cakewalk Sonar สำหรับสร้างสรรค์ผลงานเพลง หากจะสร้างเพลงโวคาลอยด์ เขาจะใช้โปรแกรม Vocaloid 2 และเสียงของฮัตสึเนะ มิกุ อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2553 โยเนซุเริ่มใช้เสียงร้องของ เมงูริเนะ รูกะ (巡音ルカ) และกูมิ ในเพลงของเขา อัลบั้ม ฮานาตาบะโทะซุยโซ จะพบเพียงเสียงร้องของ ฮัตสึเนะ มิกุ เท่านั้น แต่ในอัลบั้ม ออฟิเชียลออเรนจ์ มีทั้งเสียงร้องของ ฮัตสึเนะ มิกุ, เมกูริเนะ รูกะ, กูมิ และรวมถึงเสียงของเขาเองในเพลงยูเอ็งชิไง (遊園市街, "เมืองแห่งความสนุก")
โยเนซุได้ตอบไว้ในรายการวิทยุว่า เพลง "MOTHER" ของ ซูซูมุ ฮิราซาวะ ที่เขาได้ฟังเมื่อเขาอายุ 18 ปี ขณะกำลังเริ่มอาชีพสายดนตรีนั้น "เป็นเพลงที่เปลี่ยนชีวิตของผม" และยังกล่าวไว้ว่า "เพลงทุกเพลงของ ซูซูมุ ฮิราซาวะ นั้นแฝงด้วยฝีมือที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน และเพลงนั้นก็ได้ส่งอิทธิผลต่อผมมาก ๆ" โยเนซุกล่าวว่าเขารู้จักซูซูมุ ฮิราซาวะ จากนิโกะนิโกะ และยังบอกว่า "เพลง MOTHER เป็นเพลงใหม่ที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย มันทำให้ผมรู้สึกหวนระลึกถึงความทรงจำในอดีต ผมรู้สึกว่ามันมีบางอย่างที่เป็นสากลในเพลงนี้" และ "ผมรู้สึกว่ามันเป็นเพลงที่มีความสมดุลอย่างน่าเหลือเชื่อ และเป็นครั้งแรกที่ผมอยากจะเอาความสมดุลนั้นมาใส่ในเพลงของผม Christ Peppler พิธีกรรายการวิทยุและนักแสดงนำจาก 'Kamen Rider Drive' เคยถามผมว่า "อยากเจอเขามั้ยล่ะ" ผมตอบกลับไปว่า "ตรงกันข้ามเลยล่ะ ผมไม่ต้องการพบกับคนที่ผมเคารพหรอก""
ปูเสฉวนบก
ปูเสฉวนบก (Land hermit crabs) เป็นปูเสฉวนในสกุล Coenobita (มาจากคำในภาษาละตินว่า และคำในภาษากรีกโบราณว่า κοινόβιον แปลว่า "ชีวิตในประชาคม, อาราม") มีทั้งหมด 15 ชนิด ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 5 นิ้ว มีรูปร่างหน้าตาคล้ายปูเสฉวนทั่วไป  และอาศัยอยู่ในเปลือกหอย แต่ไม่สามารถที่จะอาศัยอยู่ในน้ำได้ เนื่องจากระบบการหายใจถูกพัฒนาให้รับออกซิเจนโดยตรง ถ้าลงไปในน้ำจะสำลักน้ำตายได้เหมือนปูมะพร้าว (Birgus latro) แต่จะลงไปกินน้ำทะเลเพื่อต้องการเกลือแร่ อีกทั้งยังต้องการน้ำจืดอีกด้วย
ปูเสฉวนบกมีถิ่นกำเนิดที่ทวีปอเมริกาเหนือ, ทะเลแคริบเบียน, หมู่เกาะเบอร์มิวดา, ออสเตรเลีย และอินโดนีเซีย จะอาศัยอยู่บนบกหรือในป่าริมชายทะเล กินอาหารจำพวกซากพืช ซากสัตว์เหมือนปูเสฉวนทั่วไป
ปัจจุบันปูเสฉวนบกกำลังได้รับความนิยมในฐานะเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ซึ่งผู้เลี้ยงนิยมใช้สีทาบนเปลือกหอยให้เป็นสีสันและลวดลายต่าง ๆ แต่เป็นปูที่ค่อนข้างมีความยุ่งยากในการเลี้ยง เนื่องจากถึงแม้ว่าจะอาศัยอยู่บนบกก็ตาม แต่ในสถานที่เลี้ยงต้องใช้ความชุ่มชื้นด้วย และปูพื้นด้วยกรวดทรายและขอนไม้หรือมะพร้าวผุ และมีความจำเป็นต้องใช้แคลเซียมเพื่อเป็นแร่ธาตุด้วย ไม่เช่นนั้นอาจตายได้
อุไรรัตน์ เหลาแหลม
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
แฮร์รี่ พอตเตอร์ (ตัวละคร)
แฮร์รี่ เจมส์ พอตเตอร์ (Harry James Potter; เกิด 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2523) (วันเดือนเดียวกับผู้แต่ง เจ. เค. โรว์ลิ่ง ได้เขียนให้แฮร์รี่เกิดวันเดียวกันกับเธอแต่คนละปี) เป็นลูกชายคนเดียวของ เจมส์ พอตเตอร์ และ แม่เจ้า ลิลี่ พอตเตอร์ เป็นตัวละครเอกในหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์
มีความเข้าใจผิดว่า เนวิลล์ ลองบัตท่อม เกิดวันเดียวกันนี้ แต่ที่จริงแล้วเขาเกิดวันที่ 30 กรกฎาคม
ประวัติ
แฮร์รี่ พอตเตอร์ มีชื่อเสียงโด่งดังจากการปราบเจ้าแห่งศาสตร์มืดที่ชั่วร้ายที่สุด ลอร์ดโวลเดอมอร์ ซึ่งเป็นพ่อมดศาสตร์มืดที่น่าเกรงขามที่สุดใน โลกผู้วิเศษและเป็นตัวร้ายหลักของเรื่อง
เจมส์และลิลี่ พอตเตอร์ พ่อแม่ของแฮร์รี่ถูกสังหารโดยโวลเดอมอร์ใน 31 ตุลาคม พ.ศ. 2524 (วันฮาโลวีน) (ค.ศ. 1981) ขณะที่พยายามปกป้องลูกชาย แฮร์รี่จากโวลเดอมอร์ เจมส์ถูกสังหารก่อน ตามด้วยลิลี่ ผู้ปกป้องลูกด้วยการนำตัวเข้าไปขวางคำสาปพิฆาตจากโวลเดอมอร์ขณะพยายามฆ่าแฮร์รี่ การกระทำดังกล่าวทำให้เกิดพันธะปกป้องลึกลับซึ่งเกิดขึ้นจากความรักของแม่ และทำให้คำสาปพิฆาต "อะวาดา เคดาฟ-รา" ซึ่งโวลเดอมอร์เป็นผู้สาปมีผลสะท้อนกลับมายังตัวของเขาเอง ทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส และสูญเสียพลังทั้งหมดที่เคยมี ในหนังสือเล่มที่สอง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ แฮร์รี่บอกกับโวลเดอมอร์ว่า "ไม่มีใครรู้ว่าทำไมคุณถึงสูญเสียพลังอำนาจของคุณไปเมื่อคุณทำร้ายผม ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไป แต่ผมรู้ว่าทำไมคุณฆ่าผมไม่ได้..." เมื่อโวลเดอมอร์ไร้พลังอำนาจ จึงจำเป็นต้องหลบซ่อนตัว ในขณะที่แฮร์รี่กลายเป็นผู้โด่งดังและเป็นที่รู้จักในโลกผู้วิเศษว่าเป็น "เด็กชายผู้รอดชีวิต" มีเอกลักษณ์โดดเด่นเป็นแผลเป็นรูปสายฟ้าตรงกลางหน้าผากซึ่งเกิดจากคำสาปของโวลเดอมอร์
หลังจากที่พ่อแม่ของแฮร์รี่เสียชีวิต เขาได้รับการเลี้ยงดู (อย่าง"ถูกบังคับให้รับฝาก") โดยป้าเพ็ตทูเนียซึ่งเป็นพี่สาวของลิลี่ และสามี เวอร์นอน เดอร์สลีย์ ทั้งสองคอยดูแลประคบประหงมแต่ลูกชายของตนที่ชื่อดัดลีย์ และพยายามลบทุกหลักฐานที่บ่งบอกว่าแฮร์รี่มีพลังเวทมนตร์ รวมทั้งบังคับให้เขาเป็น "ปกติ" ที่สุด โดยให้เขาปลีกตัวจากสังคมแทบทุกชนิดโดยเฉพาะสังคมผู้วิเศษ และเขายังเป็นญาติห่างๆของลอร์ดโวลเดอมอร์ทางสายเลือดของตระกูลเพฟเวอเรลล์ (ตระกูลสามพี่น้องที่เป็นเจ้าของเครื่องรางยมทูต) อีกด้วย
ชีวิตและการผจญภัยของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์
แฮร์รี่ไม่เคยทราบเลยว่าเขาเป็นพ่อมดจนกระทั่งเขาอายุสิบเอ็ดปี เมื่อรูเบอัส แฮกริด ผู้ดูแลสัตว์ของฮอกวอตส์และคนสนิทของอัลบัส ดัมเบิลดอร์ได้อธิบายความเป็นมาของแฮร์รี่ให้ฟัง รวมถึงเล่าถึงสังคมผู้วิเศษอีกด้วย
หลังจากที่แฮร์รี่รับรู้เรื่องดังกล่าว เขาจึงเริ่มศึกษาต่อที่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ หมวกคัดสรรเลือกให้เขาไปอยู่ประจำบ้านกริฟฟินดอร์ และเป็นเพื่อนกับรอน วีสลีย์และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ในเวลาต่อมา เขาอยู่ประจำหอนอนเดียวกับรอน, เนวิลล์ ลองบัตท่อม, เชมัส ฟินนิกัน และดีน โทมัส
แต่แฮร์รี่ไม่ได้หลงระเริงอยู่กับชื่อเสียงโด่งดังของเขาแต่อย่างใด แม้ว่ากิลเดอรอย ล็อกฮาร์ตและคอลิน ครีฟวีย์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับจะคอยย้ำเตือนแฮร์รี่อยู่เป็นพักๆ ว่าเขามีชื่อเสียงโด่งดังมากขนาดไหน ซึ่งทำให้แฮร์รี่รำคาญเป็นอย่างมาก เนื่องจากชื่อเสียงเหล่านี้ แลกมาด้วยความคลั่งไคล้ในแฮร์รี่หรือความเกลียดชังในตัวแฮร์รี่จากหลายต่อหลายคน
พรรคฟุนซินเปก
พรรคฟุนซินเปก (គណបក្ស ហ្វ៊ុនស៊ិនប៉ិច คณปกฺส หฺวุ̃นซินปิจ) เป็นพรรคการเมืองนิยมเจ้าในกัมพูชา โดยเป็นพรรคร่วมรัฐบาลหลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536 จนถึง พ.ศ. 2541 หลังจากนั้น ความสำคัญของพรรคลดลง คำว่าฟุนซินเปกเป็นคำย่อจากภาษาฝรั่งเศส Front Uni National pour un Cambodge Indépendant, Neutre, Pacifique, et Coopératif หมายถึง “แนวร่วมเอกภาพแห่งชาติกัมพูชาที่เป็นเอกราช เป็นกลาง สงบสุขและเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน”
รายชื่อผู้ที่ได้รับตำแหน่งคอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี
นี่คือ รายชื่อผู้ที่ได้รับตำแหน่งคอนติเนนทอลควีนส์ออฟบิวตี โดยตำแหน่ง Continental Queens of Beauty เริ่มมีการคัดเลือกตั้งแต่ปี 2524 (1983)
พรรคฟุนซินเปก
ภูมิหลัง
พรรคนี้มีรากฐานมาจากพระนโรดม สีหนุ ที่เคยเป็นผู้นำในการเรียกร้องเอกราชของกัมพูชา และยังเคยเป็นพระมหากษัตริย์ นายกรัฐมนตรี ผู้นำประเทศ ระหว่างพ.ศ. 2498 – 2513 ภายใต้ระบอบสังคม พระนโรดม สีหนุพ้นจากอำนาจหลังจากการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 โดยพระญาติของพระองค์คือ พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและกลุ่มผู้นิยมฝ่ายขวาคือนายพลลน นล ซึ่งได้ร่วมมือกันก่อตั้งสาธารณรัฐเขมร พระนโรดม สีหนุทรงลี้ภัยไปปักกิ่งและจัดตั้งรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มกับพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่จีนสนับสนุน (ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อเขมรแดง)
หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมือง พ.ศ. 2518 และก่อตั้งกัมพูชาประชาธิปไตย พระนโรดม สีหนุถูกกักตัวในบ้านพักรับรอง กลุ่มผู้สนับสนุนพระองค์ถูกกีดกันออกจากอำนาจหรือถูกกวาดล้าง หลังจากที่เขมรแดงถูกกลุ่มที่มีกองทัพเวียดนามหนุนหลังโค่นล้มเมื่อต้นปี พ.ศ. 2522 พระนโรดม สีหนุทรงลี้ภัยออกจากกัมพูชา และทรงกล่าวถึงเขมรแดงว่า “แม้จะมีปัญหาเรื่องสิทธิมนุษยชน แต่ก็เป็นรัฐบาลที่ถูกกฎหมายหนึ่งเดียวของกัมพูชา ซึ่งเกิดจากกลุ่มประชาชนที่ต่อต้านสหรัฐและลน นล” ส่วนเขมรแดงได้ขอให้พระนโรดม สีหนุมาเป็นผู้นำอีกครั้งเพื่อสร้างภาพพจน์ในระดับนานาชาติ อย่างไรก็ตาม พระนโรดม สีหนุได้ประกาศแยกตัวจากฝ่ายคอมมิวนิสต์และประณามว่าเป็นฆาตกร
มูลินากา
ก่อน พ.ศ. 2522 มีกลุ่มผู้อพยพจำนวนมากเข้ามาสู่ค่ายผู้อพยพตามแนวชายแดนไทย รวมทั้งกลุ่มที่เป็นเคยเป็นทหารของฝ่ายสาธารณรัฐและฝ่ายนิยมเจ้า กลุ่มที่เป็นสมาชิกกองทัพแห่งชาติเขมรที่เคยนำโดยพระนโรดม จันทรังสี และโจรผู้ร้ายที่ได้ประโยชน์จากความวุ่นวาย ต่อมา ใน พ.ศ. 2522 กลุ่มเขมรแดงที่พ่ายแพ้ได้อพยพมายังแนวชายแดนไทยเพิ่มขึ้น
ซอน ซานและอดีตนายทหารที่เคยสังกัดกองทัพแห่งชาติเขมรคือนายพลเดียน เดลได้จัดตั้วแนวร่วมเพื่อต่อสู้กับเวียดนามซึ่งต่อมากลายเป็นแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมร ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์และนิยมสาธารณรัฐ ในอีกด้านหนึ่ง อดีตทหาร 2 คนคือกัปตันกอง ซิเลียะห์และทหารพลร่ม พันเอกเนม โสภณ ได้จัดตั้งองค์กรที่ไม่เกี่ยวข้องกับแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมร โดยใช้ชื่อว่าขบวนการเพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติกัมพูชาหรือเรียกด้วยชื่อย่อว่ามูลินากา (MOULINAKA มาจากภาษาฝรั่งเศส Mouvement de Liberation National du Kampuchea) เมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านกลุ่มแรกที่จงรักภักดีต่อพระนโรดม สีหนุ เนม โสภณได้ลอบเข้าสู่กัมพูชาอย่างลับ ๆ เพื่อสนับสนุนกลุ่มนิยมเจ้า และถูกทหารเวียดนามจับกุม แต่หนีออกมาได้ใน พ.ศ. 2523 และขึ้นเป็นผู้นำของมูลินากาหลังจากที่กอง ซิเลียะห์เสียชีวิตด้วยโรคมาลาเรียเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2523
พ.ศ. 2523 – 2532
ก่อน พ.ศ. 2532 ที่เริ่มมีการถอนทหารเวียดนามออกจากกัมพูชา กองกำลังแนวร่วมปลดปล่อยฯของซอน ซานและกองทัพเจ้าสีหนุได้รับการสนับสนุนทั้งทางการเงิน การทหารและทางเทคนิคจากสหรัฐเพื่อต่อต้านสหภาพโซเวียตและเวียดนามที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับกัมพูชา ฟุนซินเปกและเขมรแดงยังได้รับความช่วยเหลือจากจีนด้วย แนวร่วมปลดปล่อยฯ เริ่มอ่อนแอลงใน พ.ศ. 2529 ซึ่งเกิดจากความขัดแย้งระหว่างซอน ซานกับฝ่ายกองทัพที่นำโดยนายพลสัก สุตสคัน ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวเลือกของสหรัฐในการขึ้นเป็นผู้นำ การแตกแยกทำให้ทหารในกองทัพลดจำนวนลง ในทางตรงกันข้ามกลับเป็นผลดีต่อฟุนซินเปกและกองทัพเจ้าสีหนุโดยการทำให้สถานะของกลุ่มโดดเด่นขึ้น เขมรแดงได้ขยายฐานที่มั่นจากเทือกเขาบรรทัดไปยังพนมมาลัยตามแนวชายแดนไทย และมีความร่วมมือระหว่างกองทัพเจ้าสีหนุกับเขมรแดงในการโจมตีจังหวัดพระตะบอง
หลังข้อตกลงสันติภาพ พ.ศ. 2534
หลังจากการถอนทหารเวียดนามทั้งหมดออกจากกัมพูชาและพระนโรดม รณฤทธิ์ได้เป็นนายกรัฐมนตรีร่วมกับฮุน เซนระหว่าง พ.ศ. 2536 – 2540 และเป็นผู้นำพรรคจนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 จึงเปลี่ยนเป็นผู้นำพรรคคนปัจจุบันคือ แก้ว พุทธรัศมี ส่วนพระนโรดม สีหนุทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์กัมพูชาอีกครั้งใน พ.ศ. 2535 แม้ว่าพรรคฟุนซินเปกจะเป็นพรรคร่วมรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุด แต่ก็มีปัญหาความแตกแยกภายในที่เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ระหว่างพระนโรดม รณฤทธิ์ พระนโรดม สิริวุฒิ และพระสีสุวัตถิ์ สิริรัฐ (พระโอรสของพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะ) เกี่ยวกับปัญหาการฉ้อราษฎร์บังหลวง ปัญหาเกี่ยวกับเวียดนามและเขมรแดง ปัญหาการปฏิรูปที่ดิน และอื่น ๆ ใน พ.ศ. 2540 เกิดการรัฐประหารที่เกิดจากความขัดแย้งระหว่างพระนโรดม รณฤทธิ์กับฮุน เซน โดยมีเขมรแดงหนุนหลังพรรคฟุนซินเปก ส่งผลให้พระนโรดม รณฤทธิ์ต้องลี้ภัยไปฝรั่งเศส
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 พรรคฟุนซินเปกได้ 43 ที่นั่งจากทั้งหมด 123 ที่นั่ง เป็นลำดับสองรองจากพรรคประชาชนกัมพูชา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2546 คะแนนเสียงของพรรคฟุนซินเปกลดลงได้เพียง 26 ที่นั่ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2549 พรรคฟุนซินเปกได้ 12 ที่นั่งจากทั้งหมด 61 ที่นั่ง หลังจากพระนโรดม รณฤทธิ์แยกออกไปจัดตั้งพรรคของตนเองคือพรรคนโรดม รณฤทธิ์ ปรากฏว่าทั้งสองพรรคพ่ายแพ้ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 ได้เพียง 2 ที่นั่ง พรรคประชาชนกัมพูชาชนะการเลือกตั้งอย่างถล่มทลาย พรรคสม รังสีกลายเป็นพรรคฝ่ายค้านหลัก แม้แต่พรรคใหม่อย่างพรรคสิทธิมนุษยชนก็ได้คะแนนเสียงมากกว่าพรรคฟุนซินเปก ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2555 พรรคฟุนซินเปกได้ 10 ที่นั่ง
แฮร์รี่ พอตเตอร์ (ตัวละคร)
ชีวิตและการผจญภัยของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์
แฮร์รี่มีเกราะคุ้มกันวิเศษที่สร้างขึ้นมาจากสายใยความรักของลิลี่และการสละชีพของเธอซึ่งจะช่วยเขาอีกครั้งในสิบปีต่อมาในหนังสือเล่มแรกของชุด เมื่อลอร์ดโวลเดอมอร์แอบแทรกซึมเข้ามาในโลกผู้วิเศษอีกครั้งเพื่อตามหาศิลาอาถรรพ์ โดยใช้ศาสตราจารย์ควีเรลล์เป็นร่างสถิต โวลเดอมอร์เข้ามาในฮอกวอตส์เพื่อตามหาศิลา แต่แฮร์รี่สามารถเข้ามาขัดขวางเขาได้ และการเผชิญหน้ากับโวลเดอมอร์อีกครั้ง แฮร์รี่รอดมาได้อีกเนื่องจากเกราะคุ้มกันนั้นป้องกันไม่ให้โวลเดอมอร์และร่างสถิตแตะต้องตัวของแฮร์รี่ได้ โวลเดอมอร์ทิ้งร่างสถิตไปหลังจากพยายามฆ่าแฮร์รี่และขโมยศิลาอาถรรพ์ไม่สำเร็จ และปล่อยให้ควีเรลล์ตาย
และในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม สังคมผู้วิเศษยอมรับความจริงเรื่องการกลับมาของลอร์ดโวลเดอมอร์และต่างพิจารณาให้แฮร์รี่เป็น "ผู้ที่ถูกเลือก" ตามคำพยากรณ์ซึ่งคาดเดากันไปต่างต่างนานา ว่าแฮร์รี่จะเป็นผู้พิชิตโวลเดอมอร์อีกครั้ง ในปีนี้ดัมเบิลดอร์ไว้วางใจในตัวแฮร์รี่อย่างเต็มที่ และให้แฮร์รี่ดูความทรงจำในเพนซีฟซึ่งเกี่ยวกับอดีตของโวลเดอมอร์และฮอร์ครักซ์ของเขา ดัมเบิลดอร์ยังพาแฮร์รี่ออกเดินทางไปตามหาฮอร์ครักซ์ วัตถุที่บรรจุเศษเสี้ยววิญญาณของโวลเดอมอร์ และจำเป็นจะต้องถูกทำลายเพื่อโวลเดอมอร์จะไม่สามารถฟื้นคืนชีพได้อีก ฮอร์ครักซ์ดังกล่าวซ่อนไว้ในถ้ำกลางทะเลสาบซึ่งเต็มไปด้วยอินเฟอไร ร่างคนตายที่ถูกครอบงำด้วยมนตร์ดำ ตามมาด้วยเหตุการณ์ที่กองทัพผู้เสพความตายบุกฮอกวอตส์และเซเวอรัส สเนปสังหารอาจารย์ใหญ่ของเขาเอง ซึ่งนำมาสู่คำถามต่อมาคือฮอกวอตส์จะเปิดสอนในปีต่อไปหรือไม่ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แฮร์รี่ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่กลับไปเรียนจนกว่าเขาจะสามารถทำลายฮอร์ครักซ์ที่เหลือและพิชิตโวลเดอมอร์ให้ได้
ในภาคที่เจ็ดแฮร์รี่กำลังจะอายุครบสิบเจ็ดปีซึ่งหมายถึงเขาบรรลุนิติภาวะของโลกผู้วิเศษศและร่องรอยของเขาก็จะหมดลง แฮร์รี่ไม่ได้วางแผนที่จะกลับไปที่ฮอกวอตส์ เขาเตรียมการเพื่อไปตามหาฮอร์ครักซ์เพียงคนเดียวและเขาบอกให้พวกเดอร์สลีย์หนีออกจากบ้านเลขที่สี่ ซอยพรีเว็ตเนื่องจากโวลเดอมอร์จะมาตามหาตัวแฮร์รี่และอาจฆ่าพวกเดอร์สลีย์ได้ ก่อนวันที่เขาจะอายุครบสิบเจ็ดสี่วันพวกภาคีนกฟีนิกซ์มาที่บ้านเลขที่สี่และวางแผนให้ปลอมตัวเป็นแฮร์รี่เจ็ดคนกระจายไปคนละทิศทางเพื่อให้โวลเดอมอร์ไม่รู้ว่าคนไหนคือแฮร์รี่ตัวจริง พวกเดอร์สลีย์ก็ยอมหนีไปกับสมาชิกภาคีบางคน พวกภาคีเตรียมการให้แฮร์รี่ตัวปลอมและตัวจริงกระจายกันออกไปและไปพบกันที่บ้านโพรงกระต่าย พวกเขาทั้งหมดออกเดินทางโดยแฮร์รี่เดินทางไปกับแฮกริดแต่ระหว่างเดินทางพวกเขาถูกผู้เสพความตายโจมตีทางอากาศ แฮร์รี่สูญเสียเฮ็ดวิกนกฮูกของเขาและไม้กวาดที่ซิเรียสให้มา ผู้เสพความตายตามตัวเขาเจอและเรียกให้โวลเดอมอร์มาหา เมื่อโวลเดอมอร์พบตัวแฮร์รี่เขาพยายามฆ่าแฮร์รี่ด้วยไม้ที่เขายืมมา แต่ไม้ของแฮร์รี่กลับโจมตีโดยที่เขาไม่ได้แตะต้องและทำให้ไม้ที่โวลเดอมอร์ยืมระเบิดไป พวกเขามาถึงเขตของภาคีและใช้กุญแจนำทางไปที่บ้านโพรงกระต่าย หลังจากนั้นพวกภาคีคนอื่นๆก็ตามกันมาแต่มู้ดดี้ถูกผู้เสพความตายฆ่าตาย เฮอร์ไมโอนี่และรอนขอร่วมเดินทางไปกับแฮร์รี่เพื่อไปตามหาฮอร์ครักซ์ซึ่งแฮร์รี่ก็ตอบตกลง ในงานวันเกิดของแฮร์รี่ นายกรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ รูฟัส สคริมเจอร์เดินทางมาเพื่อเปิดพินัยกรรมของดัมเบิลดอร์ แฮร์รี่ได้รับลูกสนิชที่เขาจับได้ครั้งแรกและดาบของกริฟฟินดอร์ แต่สคริมเจอร์ไม่ยอมมอบดาบให้จึงทำให้มีปากเสียงกับแฮร์รี่และสคริมเจอร์ก็จากไป ในงานแต่งงานของบิลพี่ชายของรอนภายในงานถูกผู้เสพความตายบุกทำลายและพวกเขารู้ว่าสคริมเจอร์ถูกฆ่าและกระทรวงถูกโวลเดอมอร์ยึดเสียแล้ว พวกเขาหนีไปที่บาร์แห่งหนึ่งแต่ถูกผู้เสพความตายตามเจอพวกเขาต่อสู้กับผู้เสพความตายและหนีมาได้ พวกเขาหนีไปอยู่ที่บ้านของตระกูลแบล็คและคอยหาข่าวต่างๆ พวกเขารู้ความลับเรื่อง ร.อ.บ. บุคคลลึกลับที่เปลี่ยนล็อกเก็ตและนำของจริงไปซ่อนและรู้อีกด้วยว่าล็อกเก็ตอยู่ในมือของอัมบริดจ์ ที่ฮอกวอตส์เองก็ถูกโวลเดอมอร์ยึดและสเนปขึ้นเป็นอาจารย์ใหญ่คนใหม่ นอกจากนั้นยังมีการตามล่าพวกลูกมักเกิ้ลโดยที่พวกผู้เสพความตายอ้างว่าพวกมักเกิ้ลขโมยพลังเวทมนตร์มา พวกเขาปลอมตัวเป็นคนในกระทรวงและสามารถเข้าถึงกระทรวงได้ ที่กระทรวงแฮร์รี่พบกับอัมบริดจ์ เขาได้เข้าไปในห้องทำงานของเธอและพบกับลูกตาของมู้ดดี้เขาจึงดึงมันออกมาจากที่นั่น เขาแอบเข้าไปที่ห้องพิจรณาคดีที่อัมบริดจ์อยู่และขโมยล็อกเก็ตมาได้ แต่ผู้เสพความตายรู้ทันเพราะรู้ที่ลูกตาของมู้ดดี้เคยอยู่อยู่ที่ประตูห้องทำงานของอัมบริดจ์ พวกเขาหนีไปที่บ้านตระกูลแบล็กแต่ผู้เสพความตายติดตามมาได้ พวกเขาจึงหนีไปอยู่ที่ป่า แต่อำนาจของล็อกเก็ตทำให้จิตใจรอนเร่าร้อนและหนีพวกเขาไป แฮร์รี่กับเฮอร์ไมโอนี่ไปที่ก็อดดริกส์โฮลโล่เพื่อไปเยี่ยมหลุมศพของพ่อแม่แฮร์รี่ แต่พวกเขาพบกับงูของโวลเดอมอร์ งูต่อสู้กับพวกเขาแต่เฮอร์ไมโอนี่พาเขาหนีมาได้แต่เขาก็พบว่าไม้กายสิทธิ์ของเขาหักเสียแล้ว วันหนึ่งแฮร์รี่พบกับผู้พิทักษ์ที่เป็นกวางตัวเมีย เขาตามมันไปและพบกับดาบของกริฟฟินดอร์ซึ่งอยู่ในทะเลสาบ เขาพยายามลงไปแต่ล็อกเก็ตรัดคอของเขาจนแทบขาดใจแต่รอนกลับมาและช่วยเขาไว้ทันและสามารถนำดาบกริฟฟินดอร์ขึ้นมาได้ รอนสามารถทำลายล็อกเก็ตได้ในที่สุด
หลังจากนั้นพวกเขาไปที่บ้านของเซโนฟิเลียส เลิฟกู๊ดและรู้เรื่องของเครื่องรางยมทูตที่โวลเดอมอร์กำลังตามหาอยู่แต่เซโนฟิเลียสหักหลังพวกเขา เซโนฟิเลียสตามผู้เสพความตายมาเพื่อจัดการแฮร์รี่ พวกเขาสู้กับผู้เสพความตายจนบ้านของเซโนฟิเลียสระเบิดและพวกเขาสามรถหนีมาได้ คราวหลังแฮร์รี่และพวกอยู่ในป่าแห่งหนึ่งแต่แฮร์รี่เผลอเอ่ยชื่อโวลเดอมอร์จนผู้เสพความตายตามตัวเจอและจับเขาไปที่คฤหาสถ์มัลฟอย เบลาทริกซ์รู้ว่าพวกเขามีดาบกริฟฟินดอร์เธอจึงจับเฮอร์ไมโอนี่ไปทรมานเพราะคิดว่าเฮอร์ไมโอนี่รู้เรื่องความลับของตู้นิรภัยของเธอที่ธนาคารกริงกอตส์ ด๊อบบี้มาช่วยแฮร์รี่ไว้ได้พวกแฮร์รี่เองก็ช่วยชีวิต ลูน่า ดีน โอลิแวนเดอร์และกริ๊บฮุกมาได้และหนีไปที่กระท่อมเปลือกหอย แต่ด๊อบบี้ถูกมีดของเบลลาทริกซ์ปักอกจนตาย แฮร์รี่ถามเรื่องห้องนิรภัยของเบลลาทริกซ์และพบว่ามีฮอร์ครักซ์ซ่อนอยู่ เขาตกลงใจว่าจะนำเอาดาบกริฟฟินดอร์ไปทำลายฮอร์ครักซ์และขอให้กริ๊บฮุกช่วยเขาบุกเข้าไปในกริงกอตส์แต่กริ๊บฮุกมีข้อแลกเปลี่ยนโดยแฮร์รี่ต้องเอาดาบให้กริ๊บฮุก แฮร์รี่ก็ตอบตกลง พวกเขาบุกกริงกอตส์สำเร็จและเข้าถึงห้องนิรภัยของเบลลาทริกซ์แต่ก็พบกับสมบัติมากมายที่เมื่อแตะแล้วจะเพิ่มจำนวนและยังเผาไหม้ผิวหนังได้อีกด้วย กองสมบัติทวีมากยิ่งขึ้นและเขาพบถ้วยทองซึ่งเป็นฮอร์ครักซ์แต่ในตอนที่ออกมาจากห้องนิรภัยนั้นกริ๊บฮุกชิงดาบตัดหน้าเขาไปก่อนแล้ว ผู้ดูแลที่กริงกอตส์ตามตัวพวกเขาเจอพวกเขาต่อสู้กันจนกระทั่งพวกแฮร์รี่ขี่มังกรที่เฝ้าสมบัติหน้าห้องนิรภัยหนีไปได้ พวกเขาหยุดลง ณ ทะเลสาบแห่งหนึ่งและพบว่าฮอร์ครักซ์อีกชิ้นอยู่ที่ฮอกวอตส์ พวกเขาหายตัวไปฮอกส์มี้ดแต่ผู้เสพความตายเสกคาถาแมวครวญไว้ทำให้ผู้เสพความตายตามตัวเขาได้แต่พวกแฮร์รี่ได้รับการช่วยเหลือจากอาเบอร์ฟอร์ธน้องชายดัมเบิลดอร์ และสามารถไปฮอกวอตส์โดยผ่านรูปภาพของน้องสาวดัมเบิลดอร์เข้าไปได้ แฮร์รี่พบกับเนวิลล์และกองทัพดัมเบิลดอร์คนอื่นๆ แฮร์รี่ต้องการรู้ถึงสมบัติของเรเวนคลอที่อาจจะเป็นฮอร์ครักซ์ เขาไปที่ห้องนั่งเล่นเรเวนคลอแต่ถูกพี่น้องแคร์โรลขัดขวาง แต่เขาสามารถจัดการกับพี่น้องแคร์โรลได้ และพบกับมักกอนนากัลที่กำลังต่อสู้กับสเนปอย่างดุเดือด สเนปหนีไปได้ทางฮอกวอตส์เองก็เตรียมการรับมือกับโวลเดอมอร์ที่กำลังจะบุกฮอกวอตส์ สงครามฮอกวอตส์เริ่มขึ้นพร้อมการต่อสู้ที่ แฮร์รี่รู้ถึงความลับเรื่องรัดเกล้าของเรเวนคลอและรู้ถึงที่ซ่อนเขาพบกับเฮอร์ไมโอนี่และรอนที่ทำลายถ้วยทองได้สำเร็จ แฮร์รี่เข้าไปยังห้องต้องประสงค์ที่ที่ซ่อนรัดเกล้าไว้แต่ก็พบกับพวกมัลฟอย ทั้งหมดต่อสู้กันจน แครบลูกสมุนของมัลฟอยเสกเพลิงปีศาจขึ้นทำให้ห้องต้องประสงค์ลุกเป็นไฟ พวกเขาหนีเพลิงปีศาจได้สำเร็จและช่วยชีวิตมัลฟอยกับกอล์ยได้ส่วนแครบนั้นตายอยู่ข้างในห้องต้องประสงค์ แฮร์รี่พบว่ารัดเกล้าถูกเพลิงปีศาจทำลายจนสูญสลาย พวกเขาไปที่เพิงโหยหวนและพบกับโวลเดอมอร์ที่ฆ่าสเนปเนื่องจากเขาต้องการเป็นเจ้าของไม้เอลเดอร์ที่แท้จริง หลังจากนั้นโวลเดอมอร์บอกว่าเขาจะรอแฮร์รี่ที่ป่าต้องห้ามหากไม่มาเขาจะสู้ร่วมกับผู้เสพความตาย ก่อนตายสเนปให้ความทรงจำของเขากับแฮร์รี่กำชับว่าให้แฮร์รี่ดู
แฮร์รี่เมื่อได้ความทรงจำมาเขานำไปที่เพนซิฟเพื่อดูความทรงจำและพบว่าสเนปเป็นคนดีที่คอยช่วยเหลือแฮร์รี่ตลอดและยังเป็นสายลับของดัมเบิลดอร์อีกด้วย แฮร์รี่ไปที่ป่าต้องห้ามเขาสามารถเปิดลูกสนิชซึ่งซ่อนหินชุบชีวิตหนึ่งในเครื่องรางยมทูตได้และพบกับพ่อแม่ของเขา โวลเดอมอร์พบตัวแฮร์รี่และเสกคำสาปพิฆาตใส่แฮร์รี่ แฮร์รี่อยู่ที่อีกโลกหนึ่งระหว่างความเป็นกับความตายเขาพบกับดัมเบิลดอร์ซึ่งอธิบายว่าฮอร์ครักซ์อีกชิ้นคือตัวแฮร์รี่ซึ่งเป็นฮอร์ครักซ์ที่โวลเดอมอร์ไม่ได้ตั้งใจที่จะสร้างขึ้นและตอนนี้ถูกทำลายแล้ว ดัมเบิลดอร์เล่าเรื่องต่างๆอีกมากมายรวมทั้งเรื่องไม้เอลเดอร์ในตอนท้ายดัมเบิลดอร์ให้แฮร์รี่เลือกว่าจะไปต่อหรือกลับไปในโลกของความจริง แฮร์รี่เลือกที่จะกลับไป เขาฟื้นขึ้นมาแต่แกล้งตายเพื่อหลอกโวลเดอมอร์ ทางโวลเดอมอร์เองคิดว่าแฮร์รี่ตายแล้วและประกาศไปทั่วฮอกวอตส์ ทางฝ่ายฮอกวอตส์เองขอสู้เพื่อแฮร์รี่สงครามจึงเกิดขึ้นเมื่อกองทัพของฮอกวอตส์ประทะกับผู้เสพความตาย ยักษ์ปะทะกัน เอลฟ์สู้สงครามกับผู้เสพความตาย สัตว์อื่นทะลวงกองทัพผู้เสพความตาย ต่างฆ่าฟันกันมากมาย จนกระทั่งเนวิลล์ชักดาบกริฟฟินดอร์ที่เชื่อมต่อกับหมวกคัดสรรออกมาและกริ๊บฮุกก็พบคราวหลังว่าดาบหายไป เนวิลล์ใช้ดาบตัดคองูของโวลเดอมอร์ซึ่งเป็นฮอร์ครักซ์และฮอร์ครักซ์ทุกชิ้นถูกทำลายหมดสิ้น แฮร์รี่จึงลุกขึ้นและสู้กับโวลเดอมอร์ ในการต้านคาถากันแฮร์รี่ต้านคำสาปพิฆาตของโวลเดอมอร์ทำให้คำสาปย้อนไปโดนโวลเดอมอร์ โวลเดอมอร์ตายในที่สุดและแฮร์รี่เองก็ได้เป็นเจ้าของไม้เอลเดอร์ที่แท้จริงแต่เขาทิ้งมันไว้ในห้องทำงานดัมเบิลดอร์เพื่อไม่ให้ผู้ใดครอบครองมันอีก สิบเก้าปีต่อมาแฮร์รี่มาส่งลูกๆที่สถานีรถไฟเขาแต่งงานกับจินนี่มีลูกด้วยกันสามคนคือ เจมส์ ซิเรียส,อัลบัส เซเวอรัส และ ลิลี่ ลูน่า พอตเตอร์ ทุกอย่างจบลงด้วยดี
คุณลักษณะ, บุคลิกและบุคคลรอบข้าง
ผู้ใหญ่หลายๆ คนที่รู้จักพ่อแม่ของแฮร์รี่มักจะบอกว่าแฮร์รี่มีหน้าตาเหมือนกับเจมส์พ่อของเขา แต่มีดวงตาคล้ายกับลิลี่แม่ของเขา ซึ่งดูแฮร์รี่จะมีความสุขเมื่อได้ยินดังกล่าว
ความปรารถนาจากก้นบึ้งของหัวใจแฮร์รี่คือการได้ดำรงชีวิตอย่างปกติและมีครอบครัวของเขาอยู่เคียงข้าง และให้ทุกคนที่เขาห่วงใยปลอดภัยดีและมีความสุข ต่อมาเขาก็พบว่าสิ่งเหล่านี้จะไม่มีทางเกิดขึ้นได้ ตราบใดที่โวลเดอมอร์ยังมีตัวตนอยู่ไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม แฮร์รี่มีนิสัยยอมเสี่ยงตนเองเพื่อช่วยผู้อื่นและมักโน้มน้าวให้ผู้อื่นไม่ทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย กรณีดังกล่าวสามารถยกตัวอย่างได้เช่นในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ แฮร์รี่ไม่ต้องการให้รอนและเฮอร์ไมโอนี่ร่วมค้นหาศิลาอาถรรพ์กับเขา และในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์แฮร์รี่พยายามโน้มน้าวไม่ให้เพื่อนของเขา ประกอบไปด้วยจินนี่, เนวิลล์ และลูน่า รวมถึงเพื่อนสนิทของเขา รอนและเฮอร์ไมโอนี่ ไปช่วยซีเรียสที่กระทรวงเวทมนตร์กับเขา
อย่างไรก็ตาม ข้อเสียในตัวแฮร์รี่ก็มีอยู่หลายประการ เขาโมโหง่ายถ้าพ่อแม่หรือใครก็ตามที่เขาห่วงใยถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม หรือเมื่อไรก็ตามที่มีคนไม่เชื่อถือคำพูดของเขา และเขาก็เหมือนรอนที่เรียนไม่ค่อยเก่งนักในหลายๆ วิชา ในเล่มที่ห้า (ภาคีนกฟีนิกซ์)แฮร์รี่มีอารมณ์โมโหร้ายมากขึ้น ซึ่งเป็นผลจากการที่สังคมผู้วิเศษเกือบทั้งหมดเชื่อว่าเขาเป็นคนโกหกที่ต้องการเรียกร้องความสนใจ ผนวกกับการเติบโตเป็นวัยรุ่นซึ่งเป็นพัฒนาการทางอารมณ์อย่างหนึ่ง ในบางครั้ง เขาถึงกับโมโหใส่รอนและเฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเวลาที่ทั้งสองคนนั้นทะเลาะกัน อารมณ์โกรธดังกล่าวสามารถยกตัวอย่างได้เช่น ตอนที่รอนทะเลาะกับแฮร์รี่ และแฮร์รี่ไม่ยอมคืนดีเพราะรอนไม่เชื่อว่าเขาไม่ได้หย่อนชื่อตัวเองลงไปในถ้วยอัคนี ในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนีเป็นต้น
แฮร์รี่มักแปลกแยกจากคนอื่นและอยู่เพียงลำพัง เขาสูญเสียพ่อแม่, พ่อทูนหัว และผู้พิทักษ์ที่แกร่งที่สุดอย่างดัมเบิลดอร์ไป ทำให้ตอนนี้เหลือเพียงรีมัส ลูปินและครอบครัววีสลีย์ที่แฮร์รี่พึ่งพาได้จริงๆ นางวีสลีย์ในมุมมองของแฮร์รี่คือบุคคลที่มีลักษณะดูแลห่วงใยและเป็นแม่ของเขา เพราะเธอปฏิบัติต่อเขาเปรียบเสมือนลูกคนหนึ่งของเธอเอง และในบางคราวแฮกริดก็จะคอยช่วยเหลือและมอบคำแนะนำให้แก่แฮร์รี่ แต่เมื่อแฮร์รี่โตขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็หดหายลงไปบ้าง เพราะในช่วงหลังๆแฮร์รี่กับแฮกริดไม่ค่อยได้พบกันบ่อยนัก
แฮร์รี่มีลักษณะปล่อยให้ความไว้เนื้อเชื่อใจในบุคคลใดๆ เป็นตัวตัดสินบุคคลนั้น และค่อนข้างรู้ดีว่าเขาเชื่อใจใครได้หรือไม่ได้ เช่นแฮร์รี่ไม่สู้เต็มใจที่จะเชื่อใจเซเวอรัส สเนป อาจารย์สอนวิชาปรุงยาของเขานัก แม้ว่าอาจารย์ใหญ่ของฮอกวอกส์อย่างดัมเบิลดอร์จะเชื่อมั่นและเชื่อใจสเนปก็ตาม การที่เขาได้รับการเลี้ยงดูโดยครอบครัวเดอร์สลีย์ที่คอยกดขี่ข่มเหงเขามาตลอดชีวิตก่อนที่จะรู้ว่าตัวเองเป็นพ่อมด และประสบกับชะตากรรมเลวร้ายต่างต่างนานาซึ่งสร้างความทรงจำอันเจ็บปวดฝังใจ (เห็นการเสียชีวิตของเซดริก ดิกกอรี่กับตาตนเองในถ้วยอัคนี, ซีเรียส แบล็กตกลงผ่านม่านแห่งความตายในภาคีนกฟีนิกซ์ และดัมเบิลดอร์ถูกสเนปสังหารในเจ้าชายเลือดผสม) ทำให้แฮร์รี่มีมุมมองแตกต่างจากที่คนอื่นมองเห็น ความรู้สึกเดียวดายของแฮร์รี่เพิ่มมากขึ้นเมื่อเขาได้ยินคำพยากรณ์ว่าเขาจะต้องสู้กับโวลเดอมอร์จนตายกันไปข้างหนึ่ง
ความสัมพันธ์
ความสัมพันธ์ระหว่างแฮร์รี่กับโช เริ่มปูรากฐานในปีที่สาม (แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน) ซึ่งในปีดังกล่าว ทุกครั้งที่แฮร์รี่เห็นโช หรือรู้ว่าเธอมองอยู่ เขาจะรู้สึกประหม่าและทำอะไรไม่ถูก จนกระทั่งหนึ่งปีต่อมา ความแอบชอบของแฮร์รี่ก็พัฒนาขึ้นมาอย่างจริงจัง ซึ่งสามารถทำให้เขารวบรวมความกล้าเข้าไปชวนโชไปงานเลี้ยงเต้นรำในวันคริสต์มาสได้ แต่เธอต้องตอบปฏิเสธ เนื่องจากตกลงที่จะไปงานกับเซดริก ดิกกอรี่ ตัวแทนประลองเวทไตรภาคีของฮอกวอตส์อีกคน และเป็นคู่รักกันแล้ว แต่คนทั้งสองต้องพรากจากกันอย่างน่าเศร้า เมื่อเซดริกถูกสังหารในตอนท้ายของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี มาถึงแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เป้าหมายความสนใจของโชตกมาอยู่ที่แฮร์รี่ และความสัมพันธ์แบบขึ้นๆ ลงๆ ระหว่างแฮร์รี่และโชก็เกิดขึ้นและดำเนินไปตลอดทั้งปี จนกระทั่งแฮร์รี่ได้จูบแรกจากโชใต้ช่อมิสเซิลโท (ตามประเพณีของคริสต์ศาสนิกชน โดยเฉพาะชาวตะวันตก เชื่อว่าบุคคลคู่ใดที่มาอยู่ใต้ช่อมิสเซิลโท ถูกกำหนดมาให้จูบกัน) แต่ท้ายที่สุดแล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ไปไม่ได้ตลอดรอดฝั่ง ด้วยเหตุว่าความรู้สึกและความยึดติดระหว่างทั้งสองนั้นไม่เท่ากัน โชเห็นแฮร์รี่เป็นตัวสำรองจากการตายของเซดริก และแกมว่าเป็นที่ระบายความรู้สึก ในขณะที่แฮร์รี่ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้แล้ว และกำลังเดินหน้าต่อไป ทำให้แฮร์รี่แทนที่จะได้ผ่อนคลายความตึงเครียดต่างๆ จากการคบกับโช กลับทำให้ความเครียดเพิ่มมากขึ้น รวมถึงการที่โชหึงเฮอร์ไมโอนี่ก็มีส่วนให้ความสัมพันธ์ระหว่างแฮร์รี่และโชมึนตึงยิ่งขึ้นไปอีก จนกระทั่งมาถึงจุดแตกหักเมื่อโชปกป้องมาริเอตต้า เอจคอมบ์ที่ทรยศกองทัพดัมเบิลดอร์ด้วยการนำความลับของที่ซ่อนไปบอกโดโลเรส อัมบริดจ์ซึ่งแฮร์รี่เห็นว่าไม่น่าให้อภัยได้ แฮร์รี่และโชไม่เคยบอกเลิกคบกันอย่างจริงๆ จังๆ เพียงแต่ห่างเหินกันไปเท่านั้น และในตอนท้ายของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ แฮร์รี่เห็นว่าโชอยู่ในอีกโลกหนึ่งคือโลกก่อนที่พ่อทูนหัวของเขา ซีเรียส แบล็กจะจากไป ทำให้ความรู้สึกต่อโชของแฮร์รี่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
ความสัมพันธ์ที่ล้มเหลวกับโชของแฮร์รี่นั้น ตรงกันข้ามกับความสัมพันธ์ต่อมาในปีที่หก (แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม) กับจินนี่ วีสลีย์ น้องสาวของรอน ผู้หญิงที่ เจ.เค. โรว์ลิ่งกล่าวว่าเป็นผู้หญิงในอุดมคติของแฮร์รี่ และมีความเท่าเทียมกับแฮร์รี่ในทุกๆ ด้าน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มต้นจากการที่จินนี่สนใจในตัวแฮรี่อย่างมาก ซึ่งเปิดเผยในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ และนำเสนอเป็นพล็อตเรื่องรองไปตลอดจนถึงนักโทษแห่งอัซคาบัน และถ้วยอัคนี แต่ความรู้สึกดังกล่าวจางหายไปในปีที่ห้า (ภาคีนกฟีนิกซ์) เมื่อเฮอร์ไมโอนี่บอกกับแฮร์รี่ว่าในที่สุดจินนี่ ก็ทำใจยอมรับรักข้างเดียวที่ไม่เป็นผลได้สำเร็จ ซึ่งปรากฏว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ และความเขินอายที่เคยมีมาตลอดเมื่อเห็นแฮร์รี่ก็หายเป็นปลิดทิ้ง และทำให้แฮร์รี่ได้ทำความรู้จักตัวตนที่แท้จริงของจินนี่ ซึ่งตามความเห็นของรอน เป็นผู้หญิงที่ 'ไม่เคยหุบปาก' ตลอดทั้งปี จินนี่มักจะเป็นผู้สงบสติอารมณ์แฮร์รี่ ซึ่งเป็นคนขี้โวยวาย และอารมณ์แปรปรวนในขณะนั้น ให้แฮร์รี่กลับมาเข้าที่เข้าทางได้ รวมถึงแทบจะเป็นคนเดียวที่ประสบความสำเร็จในการทนอารมณ์ร้ายของแฮร์รี่ ซึ่งรวมทั้งตอนที่แฮร์รี่ถูกชักนำด้วยข้อมูลผิดๆ จากเพนซีฟของเซเวอรัส สเนปที่ทำให้แฮร์รี่มองว่าพ่อของเขาหยิ่งยโสดังที่สเนปว่า จนทำให้แฮร์รี่อยากปรึกษาซีเรียสอย่างมาก แต่การทำเช่นนั้นขณะที่โดโลเรส อัมบริดจ์กุมอำนาจในฮอกวอตส์มีความเสี่ยงมาก และแทบจะเป็นไปไม่ได้ ทำให้ท้ายที่สุด เขาสารภาพความรู้สึกดังกล่าวกับจินนี่ เนื่องจากแฮร์รี่รู้สึกปลอดภัยกับจินนี่ ผู้ที่จะไม่ด่วนตัดสินเขา รวมถึงประสบการณ์ร่วมกันของทั้งคู่ที่รู้สึกว่าถูกลอร์ดโวลเดอมอร์เข้าควบคุม (เพียงแต่ของจินนี่เป็นสมุดไดอารี่ของโวลเดอมอร์) และอารมณ์ขันในแนวเดียวกัน (บางครั้งพวกเขาแค่ยิ้มให้กันอย่างขำขันเพียงแค่สบตากัน ปฏิสัมพันธ์เชิงดังกล่าวสามารถย้อนไปได้ถึงตอนนักโทษแห่งอัซคาบัน)
ความสัมพันธ์ดังกล่าว ระหว่างแฮร์รี่กับจินนี่ กลับสลับบทบาทไปเป็นคนละขั้ว ในปีที่หก (เจ้าชายเลือดผสม) ทั้งนี้บางคนที่ช่างสังเกตจะเห็นได้ว่า คนเขียนเริ่มปูพื้นที่ให้จินนี่เป็นนางเอกมานานแล้ว ตั้งแต่ทั้งคู่พบกันครั้งแรก หรือกระทั่งการให้ความสำคัญต่อพัฒนาการความสัมพันธ์ของทั้งสองมาตลอด ด้วยการหยอดไว้เล็กๆน้อยๆในเนื้อเรื่อง ทว่าเพิ่งมาชัดเจนลงไป เมื่อแฮร์รี่เกิดตกหลุมรักจินนี่ขึ้นมาอย่างหัวปักหัวปำ ในขณะที่จินนี่ยังคบกับคนอื่นอยู่ (โดยเฉพาะเจาะจงที่ดีน โทมัส) ซึ่งดำเนินไปเป็นพล็อตเรื่องรองตลอดเล่มที่หกของชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม (รวมถึงอารมณ์หึงรุนแรงต่อดีน โทมัส ซึ่งต่างจากความอิจฉาเซดริก ดิกกอรี่ในปีที่สี่มาก โดยมีการระบุว่าความรู้สึกดังกล่าวเปรียบเสมือนสัตว์ร้ายที่เดือดดาล) ส่วนรอน พี่ชายของจินนี่นั่นมีท่าทีไม่สนับสนุนความสัมพันธ์กับดีนของจินนี่ ซึ่งแฮร์รี่มองว่าการที่รอนทำเช่นนั้นแปลได้ว่ารอนมีท่าทีไม่สนับสนุนทุกคนที่คบกับจินนี่ ซึ่งทำให้สถานการณ์ซับซ้อนยิ่งขึ้น และบังคับให้แฮร์รี่เลือกระหว่างความสัมพันธ์กับจินนี่ หรือมิตรภาพกับรอน ซึ่งท้ายที่สุด มุมมองในแง่ร้ายของแฮร์รี่ ไม่มีวี่แววว่าจะปรากฏเลย จินนี่และดีนเลิกกันในที่สุด และเมื่อหลังจากการแข่งขันตัดสินแชมป์ควิดดิชระหว่างบ้านระหว่างกริฟฟินดอร์และเรเวนคลอสิ้นสุด ในงานเลี้ยงฉลองของกริฟฟินดอร์ แฮร์รี่จูบจินนี่อย่างเปิดเผยต่อหน้าคนที่อยู่ในห้องนั่งเล่นรวมทั้งห้อง ท่าทีของเฮอร์ไมโอนี่ต่อเหตุการณ์ดังกล่าว ผู้แต่งระบุว่าพึงพอใจ และรอน ผู้มีความรู้สึกสับสนปนเปในความรักระหว่างแฮร์รี่และจินนี่ ก็แสดงท่าทีสนับสนุนด้วยท่าทางต่อแฮร์รี่
ในตอนท้ายเจ้าชายเลือดผสม แฮร์รี่ยุติความสัมพันธ์ระหว่างเขาและจินนี่ในความพยายามที่จะรับประกันความปลอดภัยให้เธอ กลัวว่าโวลเดอมอร์จะใช้เธอเป็นเป้า เมื่อโวลเดอมอร์ทราบเรื่องความสัมพันธ์นี้ จินนี่ยอมรับการตัดสินใจของแฮร์รี่ และบอกว่าการชอบทำตัวเป็นวีรบุรุษ (โดยไม่รู้ตัว)นั่นเองเป็นสิ่งที่ทำให้เธอชอบเขา และสารภาพว่าแท้ที่จริงแล้วเธอไม่เคยละทิ้งความรู้สึกที่เคยมีต่อแฮร์รี่ตลอดมา
ในภาคที่ 7 แฮร์รี่ได้สัญญากับรอนว่าจะเลิกพบจินนี่เพื่อไม่ให้ความหวังแก่เธอ ซึ่งตลอดทั้งเล่ม แฮร์รี่ทำได้แค่เฝ้ามองดูเธอ แต่ในท้ายที่สุดหลังจากโค่นโวลเดอมอร์ลงได้ แฮร์รี่ก็ได้แต่งงานกับเธอ และ 19 ปีต่อมาทั้งสองก็มีลูกด้วยกันสามคนคือ เจมส์ ซีเรียส พอตเตอร์ อัลบัส เซเวอร์รัส พอตเตอร์ และ ลิลี่ ลูน่า พอตเตอร์ ดังนั้นกล่าวได้ในท้ายที่สุดว่าจินนี่เป็นนางเอกเรื่องนี้
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จะจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน จัดขึ้นโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (เอฟไอวีบี) ร่วมกับคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) มีกำหนดจัดขึ้นที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2021
การแบ่งกลุ่ม
การจับสลากแบ่งกลุ่มจะใช้วิธีสลับฟันปลาจากอันดับโลกเอฟไอวีบี ณ วันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2019 เอฟไอวีบีให้สิทธิ์เจ้าภาพอยู่ในกลุ่มเอโดยไม่ต้องคำนึงถึงอันดับโลก ตัวเลขในวงเล็บเป็นลำดับจากอันดับโลกยกเว้นประเทศเจ้าภาพที่อยู่ในอันดับ 7 การแบ่งกลุ่มได้รับการยืนยันจากสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
ผู้ตัดสิน
ผู้ตัดสินต่อไปนี้ ได้รับการคัดเลือกสำหรับการแข่งขัน
รางวัล
หลังพิธีมอบรางวัล ดรีมทีมโอลิมปิกโตเกียว 2020 ได้ประกาศดังนี้
โดโจทูลคิต
โดโจทูลคิต (Dojo Toolkit เขียนตามสไตล์เป็น dōjō toolkit) เป็น โอเพนซอร์ส DHTML ทูลคิท ที่เขียนด้วยจาวาสคริปต์ ช่วยในการพัฒนาเอแจ็กซ์ในเว็บแอปพลิเคชัน ริเริ่มโดย อเล็กซ์ รัสเสล (Alex Russell) ใน พ.ศ. 2547 ภายใต้การดูแลของมูลนิธิโดโจ (Dojo Foundation) มีสัญญาอนุญาต 2 แบบให้เลือกใช้ ได้แก่ สัญญาอนุญาต BSD และ สัญญาอนุญาต Academic Free มูลนิธิโดโจเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลประโยชน์มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการนำทูลคิทนี้ไปใช้งาน
เครื่องมือในหน้าเว็บเพจ (Widgets)
Dojo widgets เป็นเครื่องมือต่างๆในหน้าเว็บเพจ เขียนเป็นโค้ดสำเร็จรูปโดยใช้ JavaScript, HTML และ CSS สนับสนุนการทำงานบนหลายเบราว์เซอร์ที่แพร่หลายในปัจจุบัน ช่วยให้เว็บเพจตอบโต้กับผู้ใช้ได้น่าสนใจ และพัฒนาง่ายขึ้น ตัวอย่างของเครื่องมือใน Dojo widgets เช่น
การสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง (Asynchronous communication)
หนึ่งในความสามารถหลักของ เอแจ็กซ์ แอปพลิเคชัน คือ การสื่อสารแบบไม่ต่อเนื่อง (Asynchronous communication) ของ เบราว์เซอร์ กับทางฝั่งเซิร์ฟเวอร์ กล่าวคือ สามารถส่งถ่ายและแสดงผลข้อมูลไปพร้อมๆกันโดยไม่ต้องรีโหลดทั้งหน้าใหม่หมด. ปกติแล้วการทำเช่นนี้จะต้องเรียกใช้ XMLHttpRequest ใน JavaScript ซึ่งในแต่ละเบราว์เซอร์ จะมีวิธีการเรียกใช้ที่แตกต่างกันอยู่เล็กน้อย. Dojo นำการจัดการพื้นฐาน เรื่องเกี่ยวกับข้อผิดพลาด, ปัญหาการใช้งานเกี่ยวกับปุ่ม "ย้อนกลับ", ปัญหาในการคั่นหน้า (Bookmark) และความแตกต่างระหว่างเบราว์เซอร์ ของการเรียกใช้ XMLHttpRequest รวมให้เรียกผ่าน dojo.io.bind เหมือนกันทั้งหมดแทน ซึ่งสามารถปรับให้ใช้วิธีอื่นนอกจาก XMLHttpRequest ได้ด้วย (เช่น การเรียกผ่าน IFrames ที่ซ่อนไว้แทน).
ระบบจัดการแพ็จเกจ
Dojo มีระบบการจัดการเป็นแพ็จเกจ เพื่อให้สามารถแยกพัฒนาเป็นส่วนๆได้ โดยสคริปต์ส่วนหลักทำหน้าที่จัดสภาพแวดล้อมเพื่อเตรียมโหลดแพ็จเกจที่จะใช้ โดยสร้างเนมสเปซต่างๆ เช่น "io", "event", "lfx", และอื่นๆ ไว้ใต้เนมสเปซ "dojo" หลังจากนั้นเมื่อต้องการใช้แพ็จเกจใด ค่อยโหลดแพ็จเกจนั้นๆในระหว่างการทำงานขึ้นมา (เช่น ผ่าน XMLHttpRequest) โดยระบบจัดการแพ็จเกจสามารถโหลดแพ็จเกจอื่นๆนอกจาก เนมสเปซ "dojo" ได้ ทำให้สามารถเพิ่มเอกซ์เทนชัน (Extension) หรือ ไลบรารี (Library) อื่นๆของเราเองได้ด้วย
แพ็จเกจหนึ่งๆอาจประกอบด้วยไฟล์เดียว หรือหลายๆไฟล์รวมกัน. แต่ละไฟล์หรือแพ็จเกจ สามารถบอกความต้องการว่าต้องใช้ไฟล์หรือแพ็จเกจใดบ้างในการทำงาน เมื่อทำการโหลด ของที่ต้องการทั้งหมดจะถูกโหลดตามไปโดยอัตโนมัติ
แต่เว็บเบราว์เซอร์มักไม่เก็บข้อมูลจาก XMLHttpRequest ไว้ในแคช ต่างจากไฟล์ JavaScript ธรรมดาที่มักจะถูกเก็บไว้เสมอ ทำให้การอ้างแพ็จเกจต่างๆ ต้องทำการโหลดจากเซิร์ฟเวอร์ใหม่ทุกครั้ง เพื่อลดปัญหาดังกล่าวจึงมีการสร้างโค้ดแบบเป็น โพรไฟล์ (Profiles) ขึ้น โดยสามารถเขียนโพรไฟล์ระบุรายการแพ็จเกจที่จำเป็น จากนั้นใช้ Apache Ant ช่วย เพื่อรวมแพ็จเกจเหล่านี้เป็นไฟล์ JavaScript ที่บีบอัดแล้วไฟล์เดียว
สำหรับโพรไฟล์การใช้งานทั่วๆไปสามารถหาดาวน์โหลด ได้ในที่เดียวกันกับที่ให้ดาวน์โหลด Dojo ฉบับเต็ม
การเก็บข้อมูลในฝั่งผู้ใช้
นอกจากสนับสนุนการทำงานกับระบบคุกกี้แล้ว Dojo ยังมีระบบการเก็บข้อมูลในเครื่องผู้ใช้อย่างอื่นที่ เรียกว่า Dojo Storage ด้วย โดย Dojo Storage สามารถทำงานกับหลายเว็บเบราว์เซอร์ที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน เช่น อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์, ไฟร์ฟอกซ์ และ ซาฟารี ในการทำงาน Dojo จะเลือกวิธีการเก็บข้อมูลที่เหมาะสมที่สุดในแต่ละเบราว์เซอร์เอง เช่น ใน ไฟร์ฟอกซ์ 2 จะใช้ระบบการเก็บข้อมูลของเบราว์เซอร์เอง (Native browser persistence), ในเบราว์เซอร์อื่นๆจะใช้ Flash applet. โดย Flash 6+ นั้นถูกติดตั้งมากกว่า 95% ของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ใช้อินเทอร์เน็ตได้ ทำให้ระบบการเก็บข้อมูลนี้สามารถใช้งานได้กับเว็บแอปพลิเคชันที่อยู่ทางฝั่งเซอฟ์เวอร์ส่วนใหญ่ สำหรับเว็บแอปพลิเคชัน ที่อยู่ภายในเครื่องของผู้ใช้เอง (อย่างเช่นในซีดีสื่อการสอน หรือ URL ที่ขึ้นด้นด้วย file://) สำหรับ ไฟร์ฟอกซ์ Dojo Storage จะใช้ XPCOM แทน และจะใช้ ActiveX แทนสำหรับ อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์
นักพัฒนาสามารถใช้งาน Dojo Storage ในลักษณะเดียวกับการใช้ตารางแฮช (hash table) ผ่านการเรียก put และ get
มิยูกิ ทากาฮาชิ
มิยูกิ ทากาฮาชิ (高橋 みゆき; Miyuki Takahashi) เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น เล่นลีกอาชีพให้แก่เอ็นอีซีเรดรอกเก็ตส์
มิยูกิ ทากาฮาชิยังเล่นให้กับทีมวอลเลย์บอลหญิงของประเทศญี่ปุ่น และเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เธอมีชื่อเล่นว่า ชิน (心 Shin)
เธอเป็นกัปตันของทีมวอลเลย์บอลญี่ปุ่นในช่วงวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
สินเจริญ บราเธอร์ส
สินเจริญ บราเธอร์ส เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ประกอบด้วย 3 หนุ่มพี่น้อง บอม สุทธิศักดิ์, เบิ้ล ธีรยุทธ และบอย ธนัญชัย ทั้ง 3 คนเริ่มเล่นดนตรีมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก แล้วจึงมาตั้งวงดนตรีร่วมกับเพื่อน ๆ ที่ชื่อวง "ฟาง" รับเล่นตามงานอย่าง งานบวช งานแต่ง ฯ แต่สมาชิกก็แยกย้ายไป เหลือเพียง 3 พี่น้อง จากนั้นใช้เวลา 6 เดือนเพื่อทำเดโม่เทปส่งค่ายเพลง จนมีผลงานอัลบั้มแรกสังกัดอีเอ็มไอ ที่ชื่อ สินเจริญ บราเธอร์ส มีเพลงดังอย่าง สัญญา และรักเธอมียอดขายกว่า 1 แสนชุด แต่ด้วยปัญหานโยบายกับบริษัทแม่ ทำให้สินเจริญฯ ออกจากอีเอ็มไอมาทำงานชุดที่ 2 กับค่ายโซนี่ แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
หลังจากนั้นทั้ง 3 คนมาทำงานในรูปแบบอื่น ใช้ชื่อในการแสดงว่า "กลุ่ม independence artist" เนื่องจากติดสัญญากับโซนี่ ที่ห้ามใช้ชื่อสินเจริญ บราเธอร์ส ไม่ว่าจะเป็นการเล่นดนตรีริมถนน, การรับจ้างตามงานต่างๆ, ทำรายการทีวี"สินเจริญเชิญแขก", ทำรายการวิทยุ103.5 FM ONE "สินเจริญ Breakfast Show" หลังจากนั้นในปี 2551 ออกผลงานชุดที่ 3 ในชื่อ สินเจริญลายดอก ภายใต้สังกัดวอร์เนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ปัจจุบันจัดรายการวิทยุอยู่ที่คลื่น Mellow975 (FM 97.5 MHz) ทุกเช้าวันจันทร์ถึงวันศุกร์ ตั้งแต่เวลา 6 โมงเช้า ถึง 9 โมงตรง
ด็อกวิลล์
ด็อกวิลล์ (Dogville) เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษแนวปรัชญา ดรามา และลึกลับ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities) โดยมีภาคต่อคือเรื่อง แมนเดอร์เลย์ (Manderlay) ออกฉายในปี 2005 และปิดท้ายด้วย วอซิงตัน (Wasington) ที่ยังไม่มีกำหนดการถ่ายทำ
ภาพยนตร์แบ่งออกเป็น 9 องก์ เล่าเรื่องราวในทศวรรษ 1930 เกี่ยวกับ เกรซ มัลลิแกน (รับบทโดย คิดแมน) เป็นหญิงสาวที่หลบหนีการตามล่าของอันธพาล มาหลบซ่อนในด็อกวิลล์ เมืองเล็กๆ แถบเทือกเขาร็อกกี การมาถึงของเธอ กลับทำให้ความเป็นอยู่ของชุมชนเมืองเล็กๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้รับความช่วยเหลือจากชาวเมือง แต่ก็ต้องแลกกับถูกใช้งานเป็นคนรับใช้สารพัด และถูกล่วงละเมิดทางเพศ
สุริยัน ศักดิ์ไธสง
สุริยัน ศักดิ์ไธสง อดีตนักเขียนผู้ล่วงลับ ผู้มีผลงานโดดเด่นในนิยายแนวอาชญากรรม มาเฟียย้อนยุค
ด็อกวิลล์
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2003 และได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมลำดับที่ 8 แห่งทศวรรษ 2000
สุริยัน ศักดิ์ไธสง
ประวัติ
สุริยัน ศักดิ์ไธสง มีชื่อจริงว่า "ถาวร ภู่ประเสริฐ" เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2481 มีชื่อเล่นว่า "เปี๊ยก" ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี โดยมีพ่อเป็นอดีตโจร ชื่อ เสือผาด เมื่อยังอยู่ในวัยเด็ก ผู้เป็นพ่อจึงนำไปฝากไว้ให้อาศัยอยู่กับพระที่วัดราษฎร์ประคองธรรม จนกระทั่งเมื่ออายุได้ 7 ขวบ จึงรู้ตัวว่าพ่อแท้ ๆ ของตนเป็นโจร จึงมีความผิดหวัง เนื่องจากหวังมาตลอดว่าพ่อตัวเองเป็นขุนนางหรือข้าราชการ
ด็อกวิลล์
ดนตรีประกอบภาพยนตร์เกือบทั้งเรื่อง เป็นดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี
สุริยัน ศักดิ์ไธสง
ประวัติ
เคยศึกษาอยู่โรงเรียนช่างกลปทุมวัน จนถึงปีที่ 2 แล้วถูกไล่ออก เคยก่อเหตุอาชญากรรมไว้ต่าง ๆ มากมาย ทั้งลักจี้ชิงปลิ้น คุมบ่อนการพนันที่ย่านวิสุทธิกษัตริย์ รวมถึงเคยก่อเหตุฆาตกรรม เคยวนเวียนเข้าสถานพินิจและเรือนจำอยู่สองครั้ง ในเก้าสถานที่ รวมเป็นระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ็ดเดือน โดยแต่ละครั้งถูกขังเดี่ยวทั้งสิ้น เมื่อออกมาจึงกลับใจได้ และได้เปลี่ยนชีวิตตัวเองด้วยการเป็นนักเขียน จากการที่เป็นผู้ชื่นชอบการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะนิยายกำลังภายในของโกวเล้งและกิมย้ง  เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักเขียนจากการเป็นผู้เขียนจดหมายให้กับนักโทษในเรือนจำด้วยกัน หลังจากที่พ้นโทษแล้วได้ ราช เลอสรวง และ เสถียร จันทิมาธร ช่วยเหลือให้สร้างสรรค์ผลงาน
ชาวม่าน
ชาวม่าน (คำว่า "ม่าน" มีความหมายว่า "บ้าน") เป็นชนกลุ่มแรกที่อพยพมาทางหุบเขาตอนเหนือของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน ตั้งบ้านเรือนระยะห่างๆกัน ประมาณ 600-1,000 เมตร และแยกออกจากกันเป็นก๊กเป็นเหล่า ซึ่งจะสังเกตได้โดยเครื่องแต่งกายสตรี
อุปนิสัยของชาวม่าน
โดยทั่วไปชาวม่าน เป็นพลเมืองที่รักการอุตสาหกรรม ใช้ภาษายูนนานได้ รู้จักนิสัยของชาวจีนได้เป็นอย่างดี เป็นพ่อค้า และรู้จักการเลี้ยงสัตว์พอดีพอใช้ จึงนับว่าเป็นพวกที่สำคัญพวกหนึ่งในบรรดาชาวม้ง และชาวไททั้งหลาย (ไทดำ, ไทแดง และไทขาว)
จำนวนประชากร
พลเมืองเหล่านี้ในปัจจุบันอาจจะมีจำนวนมากกว่า 12,000 คน อาศัยตามหมู่บ้านต่างๆที่ติดกันเป็นหย่อมๆ ไม่ค่อยขยับขยายให้กว้างใหญ่เท่าใดนัก มีชาวม่านอยู่ที่ซินโห 8,000 คน  มูสัง โลลาว 2,000 คน ลาดเขาฟันสีพาน 3,000 คน ภูเขาสามคาบ 1,000 คน  แอ่งตานอูเย็น 2,000 คน ตามเทืองเขาใกล้กับแม่น้ำแดงฝั่งขวาจนถึงเงียโล 14,000 คน และทางก๊กลื้อ มีชาวม่านไปทำกินอยู่ในที่ต่ำๆมาก ขนาดสูงกว่าระดับน้ำทะเล 200 เมตร
โฮโจ อูจิมาซะ
โฮโจ อูจิมาซะ เป็นไดเมียวที่ปกครองเขตคันโตของญี่ปุ่นในยุคเซงโงะกุ
ประวัติ
อูจิมาซะเป็นลูกของ โฮโจ อุจิยะซุ และขึ้นครองตระกูลโฮโจใน พ.ศ. 2103 เป็นรุ่นที่ 4 อูจิมาซะไม่ใช่เป็นนักรบที่เก่งกาจ แต่เป็นไดเมียวที่มีความสามารถพอเพียง อูจิมาซะได้อยู่ในปราสาทโอดาวาระมานาน เขาได้สร้างเสริมความไมตรีกับตระกูลทาเคดะที่รบกันช่วง พ.ศ. 2113 พอเป็นพันธมิตรกันเรียบร้อย ตระกูลอูเอซูงิที่เป็นคู่ปรับกับตระกูลทะเคะดะนั้นก็เกิดความโกรธ อุเอะซุงิ เค็งชิง ได้ยกทัพมาแต่ก็บุกไม่เข้า อูจิมาซะส่งทหารไป 2,000 นายไปสนับสนุนทัพทะเคะดะ ที่กำลังสู้กับโทกูงาวะ อิเอยาซุ ที่ตอนหลังอิเอยาสุพ่ายในศึกทุ่งมิตะงะฮะระ
หลังจากทาเกดะ ชิงเง็งตาย และเรื่องระหว่างโอดะ โนบูนางะ และบุตรของชิงเง็ง ทาเกดะ คะสึโยะริ สู้กันที่นางาชิโนะ คะสึโยะริพ่ายแพ้ แล้วโฮโจก็แตกตัวออกจากทะเคะดะ โฮโจมีน้องชายนาม อุเอะซุงิ คะเงโทะระ ที่ตอนหลังได้ถูก เคนชินรับไปเป็นบุตรบุญธรรม แต่แล้วก็เกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อคะเงโทะระ และ อุเอะซุงิ คะเงะคะสึ แย่งกันเป็นไดเมียวของตระกูลอุเอะซุงิ คะเงะโทะระตัดสินใจฆ่าตัวตาย อูจิมาซะนำทัพมาช่วยไม่ทัน ใน พ.ศ. 2121 ตระกูลคู่อาฆาตอุเอะซุงิ และตระกูลทาเกดะได้เป็นพันธมิตรกัน และคะสึโยะริก็เริ่มทำศึกกับอูจิมาซะใน พ.ศ. 2123 และระหว่างทั้ง 2 ตระกูลสู้กัน ทัพผสมระหว่างโนะบุนะงะและอิะเอะยะซุได้บุกเข้าดินแดนของคะสึโยะริจนคะสึโยะริต้องพ่ายลงและเป็นจุดจบของตระกูลทะเคะดะ ลูกชายของอูจิมาซะ โฮโจ อุจินะโอ ได้แต่งงานกับลูกสาวของอิเอะยะซุเพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่าง 2 ตระกูล
ศึกโอดะวะระ
ใน พ.ศ. 2133 โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ได้เริ่มรุกรานเขตคันโตนั่นก็คือ เขตของโฮโจซึ่งอิเอะยะซุได้เข้าร่วมกับฮิเดะโยะชิบุกปราสาทโอดะวะระด้วย การล้อมปราสาทเริ่มยืดเยื้อนานจนเสบียงของโฮโจเริ่มลดน้อยลง โฮโจ อูจิมาซะได้ยอมจำนนในสิงหาคม ฮิเดโยชิได้ไว้ชีวิตพวกโฮโจไว้ รวมทั้งปราสาทโอดะวะระ แต่อูจิมาซะ และน้องชายของเขา โฮโจ อุจิเทะรุ ได้ทำเซ็ปปุกุหรือฮาราคีรี
แหล่งข้อมูลอื่น
1538 1590
100 วัตต์
นิตยสาร 100 วัตต์ เป็นนิตยสารวิทยุสมัครเล่นรายสองเดือน วางแผงทุกวันที่ 1 ของเดือนคู่ ผลิตโดยบริษัท เจอี เทเลคอม มีเดีย จำกัด ซึ่งนายสุชาติ เด่นพฤกษ์ธรรม (HS1ENH) เป็นผู้อำนวยการ และนางธิดา เด่นพฤกษ์ธรรม (HS1ASC) เป็นบรรณาธิการอาวุโส ออกจำหน่ายฉบับแรกเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ราคาเล่มละ 25 บาท
นิตยสาร 100 วัตต์ เป็นนิตยสารสำหรับวิทยุสมัครเล่นฉบับสุดท้ายในประเทศไทยที่เหลืออยู่ จนกระทั่งปิดตัวไปในฉบับที่ 172 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
จุดเริ่มต้น
นิตยสาร 100 วัตต์ เริ่มต้นจัดจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2532 จัดจำหน่ายในราคาเล่มละ 25 บาท โดยมีคำขวัญระบุไว้ใต้ชื่อนิตยสารว่า "ตราบสัญญาณไปถึง...คุณคือเพื่อน" โดยภาพหน้าปกเป็นรูปฟ้าผ่า และมีรูปนักวิทยุสมัครเล่นกำลังออกอากาศอยู่ พร้อมข้อความ เหวย เหวย ฟ้า.. เพื่อบ่งบอกถึงบทความเด่นประจำเล่ม คือการป้องกันฟ้าผ่าสายอากาศ ของ ดร.สำรวย สังข์สะอาด ผู้เชี่ยวชาญด้านไฟฟ้าแรงสูงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การปรับตัว
นิตยสาร 100 วัตต์เริ่มปรับตัวและจัดจำหน่ายออนไลน์ ผ่านแพลตฟอร์มของอุ๊คบี ในรูปแบบของหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ (E-book) โดยเริ่มจำหน่ายฉบับแรกในฉบับที่ 160 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ในราคา 60 บาท ซึ่งเท่ากับราคาเล่มกระดาษ ต่อมาได้มีผู้เข้ามาแนะนำในเฟสบุ๊กแฟนเพจว่าควรลดราคาในการจำหน่ายลงจากรูปเล่มกระดาษ เนื่องจากต้นทุนการผลิตที่ลดลงสำหรับผู้ซื้อออนไลน์ จึงได้มีการปรับราคาลงมาเป็นราคา 50 บาท ซึ่งต่ำกว่าราคาเล่มกระดาษที่จำหน่ายอยู่ในราคา 60 บาทอยู่ 10 บาท และได้ปรับช่วงราคาขึ้นเป็น 55 บาท สลับกับ 50 บาท จนถึงฉบับสุดท้ายที่จำหน่ายออนไลน์คือฉบับที่ 171 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งจำหน่ายในราคา 55 บาท
ยุติการจัดจำหน่าย
ปัจจุบันนิตยสาร 100 วัตต์ ได้ยุติการผลิตแล้วโดยฉบับสุดท้ายคือ ฉบับที่ 172 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ซึ่งมีภาพหน้าปกเป็นการอบรมคณะกรรมการแข่งขัน ARDF แห่งประเทศไทย และหัวข้อเด่นในเล่ม ประกอบไปด้วย อบรมกรรมการ ARDF แห่งประเทศไทย, Setup ICOM IC-7300, CW Keyer ตัวช่วยสอนรหัสมอร์ส, สหภาพวิทยุสมัครเล่นระหว่างประเทศ, คู่มือตำรวจจับ ว. และเรามายิงดวงจันทร์กันเถอะ
สำหรับสาเหตุการยุติการผลิตนั้นเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของการรับสื่อในปัจจุบันที่เปลี่ยนผ่านไปสู่ดิจิทัลมากขึ้น รวมถึงต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้นมาโดยตลอด ทำให้สำนักพิมพ์แบกรับค่าใช้จ่ายไม่ไหวจึงตัดสินใจยุติการผลิต โดยได้ปิดเว็บไซต์ของนิตยสารลงเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2561 เหลือเพียงช่องทางสื่อสารเพียงเฟสบุ๊กแฟนเพจ เพื่อคอยประชาสัมพันธ์ข่าวสารและกิจกรรมต่าง ๆ ในวงการวิทยุสมัครเล่น โดยราคาในการจัดจำหน่ายครั้งสุดท้ายอยู่ที่ฉบับละ 60 บาท
ตำราและแหล่งอ้างอิง
องค์ความรู้ต่าง ๆ เกี่ยวกับกิจการวิทยุสมัครเล่น อาทิ การสื่อสาร การพัฒนาสายอากาศ กิจกรรมของนักวิทยุสมัครเล่น และองค์ความรู้อื่น ๆ ที่ได้ตีพิมพ์ในนิตยสาร 100 วัตต์นั้น ถูกนำไปใช้งานและเผยแพร่ รวมถึงเป็นแหล่งรวบรวมและอ้างอิงต่าง ๆ
จงโคร่ง
จงโคร่ง หมาน้ำ กง กระทาหอง กระหอง (ปักษ์ใต้) (ชื่อวิทยาศาสตร์: Phrynoidis aspera) เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกคางคกขนาดใหญ่ที่พบในประเทศไทยชนิดหนึ่ง
จงโคร่งนับเป็นคางคกชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย บริเวณหลังมีน้ำพิษเห็นเป็นปุ่มชัดเจน ตาใหญ่ ตัวมีสีน้ำตาลดำ ตัวผู้มักปรากฏลายสีเข้มเป็นแถบทั้งขาหน้า และขาหลัง บริเวณใต้ท้องมีสีขาวหม่น ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 22 เซนติเมตร ขายาว 6-8 นิ้ว ขาหน้าสั้นกว่าขาหลัง นิ้วเท้ามี 4 นิ้ว สามารถเปลี่ยนสีลำตัวได้ตามสภาพแวดล้อม  โดยตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้