cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เขตมิสซังเชียงใหม่
ประวัติ
เขตมิสซังเชียงใหม่มีจุดเริ่มต้นมาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในภาคเหนือ โดยสมัยมุขนายกฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ดำรงตำแหน่งประมุขมิสซังสยาม ได้ส่งบาทหลวง 2 องค์ คือบาทหลวงกร็องฌ็อง และบาทหลวงวากาล มาเป็นมิชชันนารีเผยแพร่ศาสนาที่เชียงใหม่ ถึงเมื่อวันที่ถึงเชียงใหม่ในบ่ายวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1844 เริ่มแรกได้รับการต้อนรับจากเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่เป็นอย่างดี แต่ภายหลังมีท่าทีเปลี่ยนไปทำให้งานแพร่ธรรมต้องหยุดลง ต่อมาสมัยมุขนายกเรอเน แปร์รอส ได้รื้อฟื้นงานแพร่ธรรมขึ้นอีกครั้ง โดยส่งบาทหลวง 2 องค์ คือบาทหลวงฟูยัง (Fouillat) และบาทหลวงบรัวซา (Broizat) มาทำหน้าที่ และได้ตั้งศูนย์แพร่ธรรมที่เชียงใหม่ได้เป็นผลสำเร็จ แต่จากนั้นไม่นานก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 บาทหลวงทั้งสองถูกเรียกตัวกลับ งานประกาศศาสนาจึงต้องชะงักลงอีกครั้ง ต่อมา ค.ศ. 1926 มิสซังกรุงเทพฯ จึงส่งบาทหลวงขึ้นมาอีกรอบ ประกอบด้วยบาทหลวงยอร์ช มีราแบล (Mirabel) จากคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมกับบาทหลวงพื้นเมืองชาวไทยคือบาทหลวงนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง ทั้งสองได้ตั้งต้นที่พิษณุโลกก่อน เพราะมีชาวจีนอาศัยอยู่มาก
ต่อมาวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1931 ทั้งสองจึงมาถึงเชียงใหม่แล้วเริ่มประกาศศาสนาอีกครั้ง และได้เชิญคณะนักบวชคาทอลิกหลายคณะมาช่วยงานการศึกษาด้วย เช่น คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมันมาเปิดโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย คณะภราดาเซนต์คาเบรียลมาเปิดโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย การเผยแพร่ได้ขยายตัวไปทั่วจังหวัด แล้วจึงขยายไปจังหวัดอื่น ๆ ในเขตภาคเหนือตามลำดับ
ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 จึงทรงยกสถานะภาคเหนือจึงเป็นเขตหัวหน้าจากสันตะสำนัก (Prefecture Apostolic) แล้วได้เป็นมุขมณฑลในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1965 แต่ราชการไทยยังคงเรียกว่าเขตมิสซังเชียงใหม่ ต่อมาวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2018 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแยกจังหวัดเชียงราย แพร่ น่าน พะเยา และอำเภองาว จังหวัดลำปาง ออกจากเขตมิสซังเชียงใหม่มาสถาปนาเป็นเขตมิสซังเชียงราย
ลำดับมุขนายก
นับแต่ได้รับสถานะเป็นมุขมณฑล มิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่มีมุขนายกเป็นประมุขมาแล้ว 4 องค์ โดยหัวหน้าจากสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่คือพระคุณเจ้าลูว์เซียง ลากอสต์ได้เป็นมุขนายกผู้ดูแลของสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่องค์แรก มุขนายกทั้ง 4 ได้แก่
สถิติ
สถิติมิสซังเชียงใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555–2559 มีดังนี้
เครือข่ายโทรทัศน์ดาวเทียมเอ็มคอท
สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอ็มคอท (MCOT Television Satellite Station) เป็นสถานีเครือข่ายโทรทัศน์ผ่านระบบดาวเทียม ของบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) เริ่มแพร่ภาพเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นวันคล้ายวันสถาปนาบริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) ครบรอบ 30 ปี
ประวัติ
เมื่อปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอ็มคอท ได้เริ่มทดลองออกอากาศจำนวน 2 ช่องรายการ ทั้ง MCOT1 และ MCOT2 ทุกวัน ตลอด 24 ชั่วโมง ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ เฉพาะระบบดิจิตอล ทางช่อง26-27 จนถึงวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2550 ทั้ง2ช่องได้เริ่มออกอากาศจริงอย่างเต็มรูปแบบ โดยเริ่มแรกมี2ช่องรายการ ทั้ง MCOT1 ช่องรายการข่าวและสาระ จากสำนักข่าวไทย ทั้งรายการข่าวที่ถ่ายทอดสัญญาณออกอากาศรายการข่าวจากสำนักข่าวไทยทุกช่วง ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี มาออกอากาศทางช่องเอ็มคอทวัน และรายการสาระน่ารู้ สารคดี เป็นต้น และ MCOT2 ช่องรายการบันเทิง กีฬา เด็กและเยาวชน โดยได้นำรายการโทรทัศน์ ที่เคยแพร่ภาพทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ มาออกอากาศซ้ำเป็นบางส่วน ทางช่อง MCOT2ด้วย
จากนั้นวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ทรูวิชั่นส์ได้ทำการเรียงช่องสัญญาณใหม่ ให้ช่อง MCOT1 และ MCOT2 ย้ายไปอยู่ลำดับช่องที่101-102 นอกจากนั้นวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้ย้ายไปอีกครั้ง ไปอยู่ลำดับช่องที่78-79 ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ช่องรายการ MCOT1 และ MCOT2 จะเปลี่ยนแปลงโลโก้ใหม่ พร้อมกันนี้ช่องรายการ MCOT1 และ MCOT2 ได้เริ่มออกอากาศทางจานดาวเทียม Thaicom 2 C-Band ความถี่ 3888 H 15625 และหลังจากนั้นช่อง MCOT2 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น MCOT Variety Channel แต่ยังเป็นช่องรายการบันเทิงจาก อสมท เช่นเดิม รวมทั้งในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 อสมท ได้เปิดเพิ่มช่องรายการใหม่ ใช้ชื่อว่า MCOT HD เป็นช่องรายการที่ออกอากาศด้วยสัญญาณภาพระบบ HD คมชัดที่สุดแห่งแรกในประเทศไทย ที่ออกอากาศทางจานดาวเทียม C-Band แล้วต่อมา KU-Band
ต่อมาวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ช่องรายการ MCOT Variety Channel จะเปลี่ยนชื่อไปเป็นช่อง MCOT Asean TV แต่จะเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นรายการโทรทัศน์ของคนอาเซี่ยน ที่ออกอากาศทาง MCOT2 ขณะที่ช่อง MCOT1 จะเปลี่ยนชื่อไปเป็นช่อง MCOT TV แต่จะเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นช่องข่าวและรายการต่างๆจาก อสมท พร้อมกันนี้ได้ยกเลิกช่องรายการ MCOT1 ผ่านทางจานดาวเทียม C-Band แต่ช่อง MCOT1 เหลือเพียงช่องทางเดียว คือทางทรูวิชั่นส์ ช่อง78 เท่านั้น ต่อมาวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ทางทรูวิชั่นส์ได้ทำการเรียงช่องใหม่อีกครั้ง ส่งผลทำให้ช่อง MCOT TV และ MCOT2 ต้องย้ายไปออกอากาศทางช่อง 98-99 จากนั้นวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ทาง อสมท ได้ย้ายส่งสัญญาณไปอยู่ดาวเทียม Thaicom 5 C-Band และย้ายไปอยู่ความถี่ใหม่คือ 3520 H 15625 จากนั้นวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ทางสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอ็มคอทได้เปลี่ยนชื่อเป็น MCOT Network พร้อมกับการเปลี่ยนค่า Symbol Rate ใหม่เป็น 3520 H 20000 รวมทั้งมีการเพิ่ม5ช่องรายการซึ่งเป็นช่องที่ผลิตร่วมกับที่อื่นอีกด้วย ทั้ง Farm Channel, Miracle , M Channel , Cartoon Club Channel และ T-Sports Channel
ทั้งนี้ ตราสัญลักษณ์ที่สถานีฯ ใช้ในระหว่างการออกอากาศ เป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษ MCOT1 และ MCOT2 ปรากฏอยู่มุมบนซ้ายของจอภาพ เริ่มใช้ตั้งแต่วันทดลองออกอากาศ ปลายเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 จนกระทั่งวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ตราสัญลักษณ์ของช่อง MCOT2 จะเป็นเป็นตราสัญลักษณ์ของช่อง MCOT Variety Channel จากนั้นวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 เมื่อเปิดเพิ่มช่องใหม่คือ MCOT HD จะมีตราสัญลักษณ์ของช่อง MCOT HD ปรากฏอยู่มุมบนซ้ายของจอ ที่ออกอากาศทางช่องใหม่อีกด้วย ต่อมาวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 สัญลักษณ์ของช่อง MCOT Variety Channel จะเปลี่ยนเป็นตราสัญลักษณ์ของช่อง MCOT Asean TV แถมด้านล่าง มีคำว่า www.aseantv.net อยู่ด้านล่างของโลโก้ ปรากฏอยู่มุมบนซ้ายของจอเช่นกัน และล่าสุดในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 หลังจากสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอ็มคอท ได้เปลี่ยนชื่อเป็น MCOT Network แล้ว ทำให้ MCOT ได้เปิดเพิ่มอีก5ช่องใหม่ ซึ่งตราสัญลักษณ์ที่ใช้มี2อัน ได้แก่ โลโก้ช่องรายการ MCOT Network จะปรากฏอยู่มุมบนซ้ายของจอ ขณะที่มุมบนขวาของจอ จะมีโลโก้แต่ละช่องรายการอีกด้วย
ตูปะซูตง
ตูปะซูตง เป็นอาหารกึ่งคาวกึ่งหวานของชาวไทยมุสลิม มีลักษณะเป็นปลาหมึกยัดไส้ข้าวเหนียว นิยมรับประทานในแถบจังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส
ตูปะซูตงประกอบไปด้วยปลาหมึกสด ข้าวเหนียว กะทิ น้ำตาลทราย และเกลือ มักรับประทานหลังอาหารมื้อกลางวัน หรือรับประทานเป็นอาหารว่าง บางครั้งใช้รับประทานแทนอาหารมื้อใดมื้อหนึ่งก็ได้ นิยมในหมู่ชุมชนที่อยู่ใกล้ทะเล ตูปะซูตงเป็นภาษามลายูโดย ตูปะ หมายถึง ข้าวเหนียวต้มนึ่ง และ ซูตง หมายถึง ปลาหมึก
ในรัฐกลันตันและตรังกานูของมาเลเซีย เรียกอาหารชนิดนี้ว่า เกอตูปัตโซตง (ketupat sotong)
ประเทศโตโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกโตโกเป็นตัวแทนประเทศโตโกในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 2 ชนิดกีฬา
Smittipora
Smittipora เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Onychocellidae
ประเทศโตโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
Smittipora
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายเกือบทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
แจ็ก เครูแอ็ก
แจ็ก เครูแอ็ก (Jack Kerouac ชื่อเกิด Jean-Louis Lebris de Kérouac; 12 มีนาคม ค.ศ. 1922 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอเมริกัน เขาถูกมองว่าเป็นผู้คัดค้านการบูชารูปเคารพ และผู้บุกเบิกคนกลุ่มบีตเจเนอเรชัน ร่วมกับวิลเลียม เอส. บาโรส์ และอัลเลน กินส์เบิร์ก เครูแอ็กมีวิธีการเขียนร้อยแก้วตามสัญชาตญาณ ด้านใจความในงานเขียนของเขาจะครอบคลุมกับหัวข้อเช่น จิตวิญญาณคาทอลิก ดนตรีแจ๊ส ความสำส่อน พุทธศาสนา ยาเสพติด ความยากจน และการเดินทาง เขาเป็นคนดังใต้ดินและเป็นผู้ริเริ่มการเคลื่อนไหวฮิปปีร่วมกับคนกลุ่มบีตคนอื่น ๆ แม้ว่าเขายังเป็นปฏิปักษ์ต่อลัทธิการเมืองหัวรุนแรงบางกลุ่ม
Securiflustra
Securiflustra เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Flustridae
แจ็ก เครูแอ็ก
เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1969 เมื่ออายุ 47 ปี จากภาวะเลือดออกภายในเนื่องจากการเสพติดแอลกอฮอล์เป็นระยะเวลานาน
Securiflustra
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในยุโรป อเมริกาเหนือ ตอนใต้สุดของอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
ไข่ขาว
โดยธรรมชาติ ไข่ขาวมีหน้าที่ปกป้องไข่แดง ช่วยพยุงให้ไข่แดงอยู่คงที่ รองรับแรงกระเทีอนไม่ให้ไข่แดงแตกตัว และยังช่วยเสริมอาหารให้ตัวอ่อนที่กำลังเติบโตด้วย
ส่วนประกอบ
ส่วนประกอบหลักของไข่ขาวคือน้ำ และยังประกอบด้วยอัลบูมิน โปรตีนชนิดดีตัวสำคัญในกระแสเลือด (ซึ่งร่างกายสามารถผลิตได้เองโดยธรรมชาติผ่านการทำงานของตับ) โปรตีนชนิดนี้ทำหน้าที่เสริมสร้างภูมิคุ้มกันและซ่อมแซมส่วนต่างๆ ของร่างกาย ทว่าโปรตีนอัลบูมินในไข่ขาวนั้นสูญสภาพได้โดยง่ายแค่โดนความร้อน
โปรตีนอัลบูมินในไข่ขาว ประกอบด้วย
การใช้
สมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนในไข่ขาวคือ ทำให้เกิดฟองโฟมโปร่งฟู ซึ่งมีส่วนสำคัญในการทำขนมอบ ในการทำอาหารจึงมักแยกไข่ขาวจากไข่แดงเพื่อให้ตีขึ้นฟูง่าย เพราะไขมันในไข่แดงจะทำให้ไข่ขาวตีขึ้นยาก (และต้องระวังความมันของภาชนะที่ใช้ตีด้วย)
นอกจากใช้ประกอบอาหารแล้ว ไข่ขาวยังถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมไวน์ด้วย เพราะโปรตีนในไข่ขาวช่วยทำให้ไวน์ตกตะกอน ทำให้ไวน์ใสขึ้นและรสฝาดน้อยลง
ส่วนด้านความงาม มีการนำไข่ขาวมาทาพอกหน้าลอกสิวเสี้ยน เพื่อรักษาและเสริมสร้างเซลล์ผิวใหม่ ทั้งยังดูดซับน้ำมันส่วนเกินบนผิว ช่วยลดความมัน กระชับผิวและรูขุมขนให้เล็กลงด้วย
วงศ์นกร่อนทะเล
นกร่อนทะเล (Tropicbird) เป็นวงศ์ของนกทะเลที่หากินบนผิวน้ำในมหาสมุทรเขตร้อน ปัจจุบันจัดอยู่ในอันดับกระทุง (Pelecaniformes) (บ้างก็จัดให้อยู่ในอันดับของตัวเองต่างหาก คือ Phaethontiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Phaethontidae
ความสัมพันธุ์กับนกชนิดอื่นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่พบว่ามันไม่มีญาติใกล้ชิดอื่นอีก มี 3 ชนิด สกุลเดียวเท่านั้น คือ Phaethon ชุดขนส่วนมากเป็นสีขาว มีขนหางยาว ขาและเท้าเล็ก
ลักษณะ
นกร่อนทะเลมีขนาดตั้งแต่ 76 เซนติเมตร ถึง 102 เซนติเมตร ช่วงปีกยาว 94 เซนติเมตร ถึง 112 เซนติเมตร ชุดขนส่วนใหญ่เป็นสีขาว มีขนตรงกลางหางยาว ทั้งสามชนิดต่างกันที่แต้มสีดำบนหน้า หลัง และปีก ปากใหญ่ แข็งแรง โค้งลงเล็กน้อย หัวใหญ่ คอสั้นหนา มีเท้าแบบพัดเต็ม (แผ่นพังผืดขึงติดต่อกันทั้ง 4 นิ้ว) ขาอยู่ด้านหลังไกลจากลำตัว ทำให้มันเดินไม่ได้ ดังนั้นการเคลื่อนที่บนบกมันทำได้เพียงดันตัวเองไปข้างหน้าด้วยเท้า
เสียงร้องของนกร่อนทะเลโดยทั่วไปจะดัง แหลม โหยหวน แต่แกรกกราก หรือเสียงแตก บ่อยครั้งที่ร้องเป็นชุดอย่างรวดเร็วเมื่อบินที่โคโลนี
วัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร
วัดธรรมมงคลเถาบุญญนนทวิหาร หรือมักเรียกโดยย่อว่า วัดธรรมมงคล สังกัดธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่แขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2506 เดิมเป็นป่าสะแก ซึ่งท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระญาณวชิโรดม (วิริยังค์ สิรินฺธโร) ใช้เป็นที่พักธุดงค์ในระหว่างเดินทางเข้ากรุงเทพฯ นายเถา-นางบุญมา อยู่ประเทศ มีศรัทธาจึงมอบที่ให้ และได้สร้างเป็นวัดขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2506 ปัจจุบันมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 32 ไร่ มี พระภิกษุ สามเณร จำพรรษาประมาณ 300 กว่ารูป ปัจจุบันมีพระครูปลัดสัมพิพัฒนวิริยาจารย์ (บุรมณ์ เตชธมฺโม) เป็นเจ้าอาวาส
พระวิริยะมงคลมหาเจดีย์
ชั้นบนสุดบรรจุพระเกศา พระอุรังคธาตุ พระบรมสารีริกธาตุ ที่ได้รับจากประเทศบังกลาเทศ ฐานเจดีย์เป็นทรง 4 เหลี่ยม สูง 94.78 เมตร มี 14 ชั้น ประกอบด้วยห้องแสดงพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด ห้องคอมพิวเตอร์ ส่วนฐานเจดีย์เป็นโรงเรียนครูสอนสมาธิ (สถาบันพลังจิตตานุภาพ) ประกอบด้วย ห้องเรียนขนาดใหญ่ รองรับนักศึกษาครั้งละ ประมาณ 500 คน มีห้องเดินจงกรม ห้องนั่งสมาธิ ถ้ำวิปัสสนา ห้องอาหาร และห้องประชุม
อุโบสถ
เป็นอาคารขนาดใหญ่ 2 ชั้น สร้างขึ้นใหม่เพื่อทดแทนอุโบสถหลังเดิมที่มีขนาดเล็ก ชั้นล่างเป็นห้องอเนกประสงค์ ส่วนชั้นบนเป็นอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธานขนาดใหญ่เนื้อโลหะสัมฤทธิ์ นามว่า "พระพุทธสุพิโนภาสศาสดา"
พระหยกเขียว
ประดิษฐานอยู่ในศาลาหลังคาแบบโดมแก้ว พระพุทธรูปหยกเขียวที่ใหญ่ที่สุดในโลกมีนามว่า "พระพุทธมงคลธรรมศรีไทย" หยกชิ้นใหญ่นี้ได้ถูกค้นพบที่ใต้ทะเลสาบน้ำแข็ง ประเทศแคนาดา
ถ้ำวิปัสสนา
ตั้งอยู่ในบริเวณสวนของวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ จำลองบรรยากาศการปฏิบัติในป่า-ถ้ำ เพื่อเข้าไปนั่งสมาธิและฟังธรรมในถ้ำได้โดยปราศจากกังวลจากสัตว์ป่า ปากถ้ำมีประตูมุ้งลวด จุคนได้กว่า 200 คน ล้อมรอบด้วยสวนป่า มีไม้ดอกไม้ใบ สระน้ำและเนินเขาซึ่งให้บรรยากาศร่มรื่น
ศูนย์สมาธิวิริยานุภาพ
ตั้งอยู่บริเวณด้านข้างของวัด ในหมู่บ้านรังสิยาเป็นสถานที่ที่สร้างขึ้น เพื่อช่วยให้ฆราวาสผู้มาปฏิบัติธรรมมีที่พัก ภายในมีห้องพักแบบโรงแรม 80 ห้อง จุผู้มาปฏิบัติได้ ประมาณ 180 คน แบ่งห้องพักเป็นกลุ่ม ๆ เพื่อไม่ให้แออัดและไม่รบกวนกัน มีทั้งห้องเดียว ห้องคู่ และห้องรวมสำหรับครอบครัว ทุกห้องมีเตียง ที่นอนสปริง หมอน ผ้าปูที่นอน ตู้เสื้อผ้า และเครื่องปรับอากาศ ไว้อำนวยความสะดวก รองรับผู้มาปฏิบัติสมาธิพักค้างคืนได้ตั้งแต่ 3 วัน ถึง 7 วัน มีห้องนั่งสมาธิ บริเวณจงกรม มุมหนังสือธรรมมะและห้องอาหารให้บริการผู้มาเข้าอบรม
สถาบันพลังจิตตานุภาพ
สถาบันพลังจิตตานุภาพ วัดธรรมมงคล เป็นสถาบันที่มีหน้าที่สอนหลักสูตรครูสมาธิให้แก่ บุคคลทั่วไป ทำการสอนเกี่ยวกับสมาธิเบื้องต้นตั้งแต่การเริ่มบริกรรม จนถึงสมาธิชั้นสูงที่หลวงพ่อวิริยังค์ได้เล่าเรียนศึกษามาจากพระอาจารย์ใหญ่ทางวิปัสสนา ได้แก่ พระอาจารย์มั่น และ พระอาจารย์กงมา รวมถึงประสบการณ์ชีวิตในการปฏิบัติสมาธิของหลวงพ่อวิริยังค์เองกว่า 60 ปี นอกจากผู้เรียนจะได้เข้าใจการทำสมาธิ ทั้งสมถะ-วิปัสสนาอย่างถี่ถ้วนแล้ว และยังสามารถเป็นครูสอนสมาธิให้แก่บุคคลอื่นได้โดยถูกต้องด้วย
เซ็นนัง
เซ็นนัง เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 48.98 sqkm มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 58,197 คน
เซ็นนังก่อตั้งขึ้นในฐานะเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1956 และยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1970 และเซ็นนังเป็นสถานที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ
แจ็ส (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)
ไมนสเตอร์ (Meister) หรือ แจส  (Jazz) เป็นตัวละครจากเรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส
อนิเมะ
ไมนสเตอร์ (副官マイスター) คือ รองหัวหน้ากลุ่มไซเบอร์ทรอน คอยทำหน้าที่สนับสนุนการรบให้คอนวอย เมื่อมายังโลกมนุษย์ เขาได้ศึกษาเกี่ยวกับประเพณีและวัฒนธรรมต่างๆบนโลก สิ่งที่เขาชื่นชอบที่สุดคือการฟังดนตรีจำพวกร็อกแอนด์โรล
ฉบับคนแสดง
แจ็สยังคงเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีผู้คนนิยมชมชอบมากที่สุดจากการ์ตูนซีรีส์ต้นฉบับ มันใช้ชีวิตตามหลัก “ร็อคแอนด์โรล” ที่ว่า “ถ้าคุณไม่สามารถกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดอย่างมีสไตล์ มันก็ไม่คุ้มค่าที่จะทำ”มันดูเท่ มีสไตล์ และมีความสามารถ มันกล้าและฉลาด มันมีความทรงจำในการบันทึกข้อมูลเข้าขั้นเกือบสมบูรณ์แบบ ซึ่งทำให้มันมีค่ามากล้นในฐานะผู้บันทึกสงคราม ในตัวมันติดตั้งด้วยเครื่องยนต์ฟิวชั่นที่ทำให้มันเคลื่อนที่ในหมวดยานยนต์ได้ด้วยความเร็วรองจากแสง
แจ็ส ซึ่งเป็นพวกรู้จักควบคุมตน เยือกเย็น และไม่ฟุ้งซ่าน คือหัวหน้าของหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่มันร่วมทีมกับเหล่าเจ้าหน้าที่ผู้อุทิศตน บ่อยครั้งที่แจ็สมอบหมายภารกิจที่มีอันตรายที่สุดให้กับตัวมันเอง ไม่ใช่เพราะมันคิดว่าตัวเองเก่งกว่าใครเพื่อน มันแค่มีสมองที่ชาญฉลาดที่สุดสำหรับภารกิจที่ยากเย็นแสนเข็ญที่สุด ลักษณะท่าทางสบายๆ ของออโต้บ็อทส์ แจ็สยังได้ขยายไปสู่สภาพแวดล้อมในทุกที่ที่มันอยู่ ไม่ว่ามันจะประหลาดหรือเลอเลิศสักแค่ไหน มันสามารถปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมท้องถิ่นได้อย่างไม่ต้องใช้ความพยายาม มันสามารถคิดและตัดสินใจบัญชาการได้อย่างสร้างสรรค์ ทำให้มันกลายเป็นออโต้บ็อทที่เป็นมือขวาของอ็อพติมัส ไพรม์
แจ็สได้สละชีวิต เพราะต่อสู้กับเมกาทรอน ในภาพยนตร์คนแสดง เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล
บทบาท
ไมนสเตอร์ หรือ แจส ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยฝ่ายการรบของคอนวอย
ต้นไม้และ–หรือ
คือการแสดงกราฟของการลดลงของปัญหา (เป้าหมาย) เพื่อสันธานและการเลือกของปัญหา (หรือเป้าหมายย่อย)
ตัวอย่าง
หมายถึงพื้นที่การค้นหาสำหรับการแก้ปัญหา P โดยใช้วิธีการลดเป้าหมาย:
P ถ้า Q และ R
P ถ้า S
Q ถ้า T
Q ถ้า U
คำนิยาม
ต้นไม้ (อังกฤษ: Tree) เป็น แบบชนิดข้อมูลนามธรรม ประเภทหนึ่ง มีลักษณะการเรียงเป็นกิ่งก้านสาขาแตกแขนงออกไป จะไม่มีวงวน (loop) โยงในสมาชิกตัวต่างๆ โดยสมาชิกจะถูกเก็บไว้ในประเภทข้อมูลชนิดวัตถุ (Object) หรือโครงสร้าง (Structure) เรียกว่าปม (node) ซึ่งจะมีตัวแปรซึ่งเก็บตัวชี้ (Pointer) ไปยังปมอื่นๆได้ต้นไม้ถูกใช้ในการจัดการข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (comparable) อย่างรวดเร็วเช่น ตัวเลข หรือ การเรียงลำดับความสำคัญของข้อมูล เช่น การคำนวณที่มีวงเล็บ เป็นต้น
กลยุทธ์การค้นหา
ต้นไม้ และ - หรือระบุเฉพาะพื้นที่การค้นหาสำหรับการแก้ปัญหา คุณสามารถค้นหากลยุทธ์การค้นหาที่แตกต่างกันสำหรับการค้นหาพื้นที่ได้ เหล่านี้รวมถึงการค้นหาความลึกของต้นไม้ก่อนกว้างแรกหรือดีที่สุดครั้งแรกโดยใช้มาตรการของความพึงพอใจของโซลูชั่น       บางอย่าง กลยุทธ์การค้นหาสามารถเรียงตามลำดับการค้นหาหรือการสร้างโหนดได้ทีละโหนดหรือแบบขนานการค้นหาหรือการสร้างโหนดหลายแบบแบบขนาน
วัดไก่เตี้ย (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดไก่เตี้ย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังยาง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่ 3 งาน 7 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 28 ไร่ 60 ตารางวา
วัดไก่เตี้ย เดิมเคยเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2428 จึงมีพระสงฆ์จากวัดเสาธงทอง เข้ามาอยู่จำพรรษาและฟื้นฟูวัด ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2495
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ 5 หลัง และตึก 1 หลัง วิหาร 1 หลัง
นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ทรงลังกาวีอีก 3 องค์ ฐานกลมรอบ 22 เมตร สูง 17.50 เมตร ได้รับอิทธิพลจากสิลปะแบบลังกาผสมอู่ทอง ฐานมีลายสลักรูปไก่ขนาดเล็กโดยรอบ (สันนิษฐานว่าเป็นที่มาของชื่อวัด) พร้อมรูปสลักลายเทวดาและยักษ์หน้ากาฬ นอกจากนี้ยังมีเจดีย์ทรงระฆังหงาย 2 องค์ และทรงปรางค์ขอม 1 องค์ ซึ่งทั้ง 3 องค์อยู่ในสภาพทรุดโทรมยอดพังทลายลงมาทั้งหมด (สันนิษฐานว่าคงมีการทำลายเพื่อหาเถ้ากระดูกพระเกจิอาจารย์ที่ฝังอยู่ภายใน เนื่องจากเจดียืทรงนี้มักใช้บรรจุกระดูกพระภิกษุผู้ทรงศีลสมัยทราวดี) ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเจดียืทั้งหมดเป็นดบรารสถานของชาติเมื่อปี พ.ศ. 2468
ศ.เดวิด เดอเลกุวส์ นักโบราณคดี กล่าวว่า บริเวณนี้อาจเป็นที่ตั้งของวัดบรมมาดเตตุวสถาน ตามบันทึกของพ่อค้าชาวจีนที่เข้ามาค้าขายกับสุวรรณภูมิในสมัยทราวดี เนื่องจากอยู่ในบริเวณใกล้กับแม่น้ำตามที่มีการบันทึกไว้ และมีการค้นพบจารึกอักษรพรมสลักคำว่า เตตุ บนกำแพงเจดีย์ ซึ่งแปลความได้ว่า "สถานบรรทม"
เพลงเกี่ยวข้าว
เพลงเกี่ยวข้าว เป็นเพลงร้องแก้กันเวลาเกี่ยวข้าว เป็นเพลงพื้นบ้านทางภาคกลางของประเทศไทย นิยมร้องในเวลาลงแขกเกี่ยวข้าวหรือเสร็จจากการทำงาน เพื่อความสนุกสนาน ผ่อนคลาย หลังเหนื่อยล้าระหว่างการทำงาน มักร้องเนื้อหาเกี่ยวกับการทำนาและการเกี้ยวพาราสี ไม่มีดนตรีประกอบ ใช้เพียงการตบมือแทนจังหวะ โดยมี 2 ทำนองคือ เพลงเกี่ยวข้าวแบบอยุธยาและเพลงเกี่ยวข้าวแบบสุพรรณ
เพลงเกี่ยวข้าวแบบอยุธยามีทำนองเป็นแบบของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีลักษณะคำประพันธ์ที่คำสุดท้ายของแต่ละคำกลอนจะต้องมีสระเสียงเดียวกัน เรียกว่า กลอนหัวเดียว โดยลูกคู่ที่ร่วมร้องจะร้องสร้อยก่อนที่พ่อเพลงแม่เพลงจะร้องเพลงเกี่ยวข้าว ระหว่างที่พ่อเพลงแม่เพลงร้องจบแต่ละคำกลอน ลูกคู่จะร้องรับว่า เฮ้-เฮ้ เว้นคำสุดท้าย ลูกคู่ก็จะร้องสร้อยรับ
สำหรับเพลงเกี่ยวข้าวแบบสุพรรณ มีทำนองเป็นแบบของจังหวัดสุพรรณบุรี ลักษณะคำประพันธ์ เป็นกลอนหัวเดียวเหมือนเพลงเกี่ยวข้าวแบบอยุธยา ไม่มีเครื่องดนตรีประกอบ โดยปรบมือเป็นจังหวะ สิ่งที่แตกต่างคือไม่มีร้องสร้อยทั้งตอนต้นและจบบท และก่อนที่เริ่มร้องพ่อเพลง แม่เพลงจะเอื้อน เอิง…เงย นำบทร้อง ลูกคู่ก็มีร้องรับว่า เฮ้ 3 ครั้ง ตอนที่พ่อเพลงแม่เพลงร้องจบแต่ละคำกลอน
เลโก้แลนด์
เลโก้แลนด์ (Legoland) เป็นสวนสนุกที่บริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปจัดสร้างขึ้น เพื่อรองรับการเติบโตของธุรกิจของเล่น และเพื่อสร้างความสนุกสนานแก่ลูกค้าและผู้ชื่นชอบของเล่นตัวต่อ โดยจุดเด่นของเลโก้แลนด์ จะนำเสนอประติมากรรมจากการประกอบตัวต่อเลโก้นานาชนิด
ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ ~ชาราโอะ โชโบชิ วะ มาซซูงุ นะ เมะ เดะ วาตาชิ โอะ ไดตะ~
ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ ~ชาราโอะ โชโบชิ วะ มาซซูงุ นะ เมะ เดะ วาตาชิ โอะ ไดตะ~ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยทานิชิ คาวาโนะ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโดย ComicFesta ออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ในชื่อเรื่องว่า ยูบิซากิ คาระ ฮงกิ โนะ เน็ตสึโจ: โอซานะ นาจิมิ วะ โชโบชิ ใน 2 เวอร์ชัน ฤดูกาลที่ 2 จะออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564
จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอดอนสัก อำเภอเกาะสมุย อำเภอเกาะพะงัน และอำเภอกาญจนดิษฐ์ (ยกเว้นตำบลทุ่งรัง ตำบลช้างซ้าย และ ตำบลช้างขวา)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอบ้านนาสาร อำเภอเวียงสระ และอำเภอกาญจนดิษฐ์ (เฉพาะตำบลทุ่งรัง ตำบลช้างซ้าย และตำบลช้างขวา)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยอำเภอพุนพิน อำเภอบ้านนาเดิม อำเภอคีรีรัฐนิคม (ยกเว้นตำบลท่าขนอน ตำบลน้ำหัก และตำบลบ้านยาง) และอำเภอเคียนซา (ยกเว้นตำบลบ้านเสด็จ)
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบไปด้วยอำเภอพระแสง อำเภอชัยบุรี อำเภอเคียนซา (เฉพาะตำบลบ้านเสด็จ) อำเภอพนม และอำเภอบ้านตาขุน
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบไปด้วยอำเภอไชยา อำเภอท่าชนะ อำเภอท่าฉาง อำเภอคีรีรัฐนิคม (เฉพาะตำบลท่าขนอน ตำบลน้ำหัก และตำบลบ้านยาง) และอำเภอวิภาวดี
จูริ ทากาฮาชิ
จูริ ทากาฮาชิ (เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ร็อกเก็ตพันช์ อีกทั้งเธอเป็นอดีตสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต และกัปตันเอเคบีโฟร์ตีเอตทีมบี
เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2019 ทากาฮาชิประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เพื่อไปปฏิบัติงานที่เกาหลีใต้ ในรายงานเดียวกันระบุว่าเธอเซ็นสัญญากับอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ ค่ายเพลงจากเกาหลีใต้
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
เดอะโนทอเรียสบีไอจี
คริสโตเฟอร์ จอร์จ ลาทอร์ วอลเลซ (Christopher George Latore Wallace; 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1997) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บิกกี สมอลส์ (Biggie Smalls) (เป็นชื่อตัวละครในภาพยนตร์แนวแก๊งสเตอร์ในปี 1975 เรื่อง Let's Do It Again) หรือชื่อแฟรงก์ ไวต์ (จากภาพยนตร์ปี 1990 เรื่อง King of New York) หรือชื่อ บิก ป็อปปา (Big Poppa) หรือเป็นที่รู้จักในฐานะแร็ปเปอร์อเมริกันว่า เดอะโนทอเรียสบีไอจี (The Notorious B.I.G.)
เติบโตในบรู๊กลิน ในนิวยอร์ก วอลเลซโตมาในช่วงการระบาดอย่างสูงสุดของยาเสพติด และเขาเริ่มเกี่ยวข้องกับยาเสพติดตั้งแต่ยังเด็ก วอลเลซออกผลงานอัลบั้มแรกในปี 1994 Ready to Die เขาถือเป็นคนเด่นในแนวเพลงอีสต์โคสต์ฮิปฮอป และเพิ่มให้เห็นถึงความเป็นนิวยอร์กในระยะเวลานั้นที่ศิลปินแนวเวสต์โคสต์ฮิปฮอปโดดเด่นอย่างมาก ปีถัด ๆ มา วอลเลซนำเพื่อน ๆ ในวัยเด็กของเขาประสบความสำเร็จบนอันดับเพลง อย่างวง จูเนียร์มาเฟีย ขณะที่ทำผลงานอัลบั้มชุดที่สอง เขามีส่วนร่วมในฉนวนความขัดแย้งของอีสต์โคสต์และเวสต์โคสต์ฮิปฮอป
เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1997 วอลเลซถูกสังหารโดยมือสังหารนิรนามในยานพาหนะ ในลอสแอนเจลิส อัลบั้มแผ่นคู่ชุด Life After Death ออกขายหลังจากที่เขาเสียชีวิต 15 วัน ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ด ได้รับรางวัลระดับแผ่นเสียงเพชร โดย RIAA ในปี 2000 เอกลักษณ์ของเพลงของเขาหรือ การแร็ปไหลผ่าน ง่าย ๆ หลวม ๆ เนื้อหากึ่งอัตชีวประวัติของเขาอันหม่นหมอง และความสามารถในการเล่าเรื่อง หลังจากที่เขาเสียชีวิตก็มีผลงานอัลบั้มออกมาอีก 3 ชุด เอ็มทีวีจัดอันดับเขาอยู่อันดับ 3 ของหัวข้อ "เอ็มซีที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล"
อ้างอิง
1972 1997
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์
เกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ (St. Lawrence Island; ; Остров Святого Лаврентия) เป็นเกาะทางทิศตะวันตกนอกชายฝั่งอะแลสกาในทะเลเบริง ไม่ไกลจากช่องแคบเบริง หมู่บ้านแกมเบลล์ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแหลมบนเกาะ อยู่ห่างจากคาบสมุทรชุกชีในรัสเซียตะวันออกไกล เกาะเป็นส่วนหนึ่งของอะแลสกา แต่ใกล้กับรัสเซียมากกว่าแผ่นดินใหญ่อะแลสกา คาดว่าเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์เคยเป็นหนึ่งในสะพานแผ่นดิน ที่ทวีปเอเชียกับอเมริกาเหนือเชื่อมติดกันในสมัยไพลสโตซีน เกาะในเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 6 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 113 ของโลก ถือเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาไฟทะเลแบริง (Bering Sea Volcanic Province) และหนูผีเซนต์ลอว์เรนซ์ (Sorex jacksoni) เป็นหนูผีชนิดที่พบได้เฉพาะบนเกาะนี้เท่านั้น
อ้างอิง
ข้อมูล
เด็กน้อย
"เด็กน้อย" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ จากอัลบั้ม Mom & Popshop ในปี พ.ศ. 2558 กับค่ายจีนี่เรคคอร์ดสในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ปิยวัฒน์ มีเครือ แต่งทำนองโดย สมพล รุ่งพานิชย์ และเรียบเรียงโดย ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2558
เพลงนี้เป็นเพลงรักแง่บวกที่ความหมายดีที่พูดถึงความรักในแต่ละช่วงอายุ ที่จะมีมุมมองต่างๆกัน อย่างตอนเด็กที่เราฝันถึงความรัก ตอนโตที่ได้พบเจอ และตอนแก่ที่จะคอยดูแลกัน
ส่วนมิวสิกวิดีโอ ได้ไปถ่ายทำกันที่หาดแม่พิมพ์ จ.ระยอง ได้ คุณมอร์ วง TEN TO TWELVE มากำกับมิวสิกวิดีโอให้ โดยเนื้อเรื่องเป็นเรื่องของคู่รักคู่หนึ่งที่คบหากันมานาน และถึงวันที่ฝ่ายชายจะขอแฟนสาวแต่งงาน ก็เลยเชิญวง 25 hours และเพื่อนสนิทไป กะไปเซอร์ไพรส์เต็มที่ แถมยังได้โชว์สเต็ปของวง
ประเทศตองงาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศตองงา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 22 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7-23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกตองงาเป็นตัวแทนประเทศตองงาในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 1 คน ใน 1 ชนิดกีฬา
ลูช
ผลการแข่งขันดังนี้ :
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม ครั้งที่ 45
รางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม ครั้งที่ 45 เป็นรางวัลที่มอบโดยสมาคมรางวัลเจแปนอะแคเดมีแก่ผู้มีความเป็นเลิศด้านการผลิตภาพยนตร์
ผู้ชนะรางวัล และผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
ผู้ชนะรางวัลจะอยู่ในลำดับแรก เป็นตัวหนา
เหล่าทัพ
เหล่าทัพ (military branch, service branch หรือ armed service) เป็นมาตรฐานทั่วไปในการแบ่งกองทัพของประเทศรัฐเอกราช
ถาน ซ่งอวิ้น
(จีน:谭松韵) เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน เธอเริ่มงานแสดงครั้งแรกในปีพ.ศ. 2548 และมาดังสุดๆในบทสืออีเหนียง จากเรื่องร้อยรักปักดวงใจเมื่อปี 2564 และดังอีกครั้งในบทหยวนจินเซี่ย จากเรื่ององครักษ์เสื้อแพร
อำเภอทองผาภูมิ
ทองผาภูมิ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัด มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ เช่น อุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ เขื่อนวชิราลงกรณ เป็นต้น
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอทองผาภูมิมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงเรียงทิศตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ประวัติ
เมืองทองผาภูมิได้ชื่อว่าเป็นเมือง 1 ใน 7 หัวเมืองมอญ หรือเมือง รามัญ ๗ เมือง  เนื่องจากสมัยสงครามสมรภูมิลาดหญ้าในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งหัวหน้ามอญทั้งเจ็ดรวมทั้งด่านทองผาภูมิเป็นผู้คุมทหารมอญเมืองด่านร่วมกับทหารมอญเมืองสามโคกของเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) มีหน้าที่ช่วยลาดตระเวนสืบข่าวการเคลื่อนไหวของพม่า เมื่อฝ่ายพม่าปราชัยต่อกองทัพหลวงของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ยกด่านทองผาภูมิขึ้นเป็น เมืองทองผาภูมิ และโปรดเกล้าฯ ให้หัวหน้ามอญทั้งเจ็ดขึ้นเป็นเจ้าเมือง "...เมืองทองผาภูมิ ให้เป็นพระทองผาภูมิ..."
สมัยรัชกาลที่ 2 พระทองผาภูมิ เจ้าเมืองมอญในขณะนั้นเห็นว่าการตั้งบ้านเมืองอยู่ในป่าชายแดนเมืองกาญจนบุรีมีความยากลำบาก ราษฎรขัดสน ทำนาทำไร่ไม่ได้ผล จึงขอพระราชทานกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ขอพระบรมราชานุญาตย้ายครอบครัวมาที่โพธารามและบ้านโป่ง เมืองราชบุรีโดยตั้งบ้านเรือนอยู่ใต้วัดใหญ่นครชุมน์ริมแม่น้ำแม่กลอง แต่พระทองผาภูมิยังส่งทหารมอญไปดูแลและตระเวนเมืองทองผาภูมิเช่นเดิม
สมัยรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้แปลงราชทินนามเจ้าเมืองรามัญทั้งเจ็ด ทรงแปลงราชทินนาม พระทองผาภูมิ เป็น พระเสลภูมิบดี ต่อมารัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูประบบบริหารราชการแผ่นดินเป็นระบบมณฑลเทศาภิบาลโดยเปลี่ยนระบบเจ้าเมืองเป็นผู้ว่าราชการเมือง เมืองทองผาภูมิ จึงถูกเปลี่ยนแปลงเป็นอำเภอ ครั้งหนึ่งทางราชการยกให้ฐานะเป็น กิ่งอำเภอสังขละบุรี ขึ้นกับอำเภอวังกะ และให้พระศรีสุวรรณคีรี (ทะเจียงโปรย) ขุนนางเชื้อสายกะเหรี่ยงเป็นผู้ว่าราชการเมือง จนกระทั่งในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2482 จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อกิ่งอำเภอสังขละบุรีเป็น กิ่งอำเภอทองผาภูมิ ส่วนอำเภอวังกะที่กิ่งอำเภอขึ้นตรงนั้นได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอสังขละบุรี" แทน ต่อมาจึงได้มีการยกฐานะกิ่งอำเภอนี้ขึ้นมาเป็น อำเภอทองผาภูมิ ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ซึ่งในขณะเดียวกันอำเภอสังขละบุรีได้ถูกยุบลงเป็นกิ่งอำเภอสังขละบุรีอีกด้วย
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอทองผาภูมิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ซีริล นอร์ทโคท พาร์กินสัน
ซีริล นอร์ทโคท พาร์กินสัน (C. Northcote Parkinson) บุตรชายคนสุดท้องของ William Edward Parkinson เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ที่เมืองดรูแฮม นอร์ทคาโรไรน่า สหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตลงในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2536 ที่เมืองเคนท์ ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ รวมอายุ 84 ปี
พาร์กินสันเป็นนักประวัติศาสตร์ ทหารเรือ นักประพันธ์ โดยหนังสือที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา และมียอดขายสูงสุด คือ กฎของพาร์กินสัน (Parkinson's Law) จากผลงานนี้เองทำให้เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้รอบรู้แห่งศาสตร์การบริหารธุรกิจ
ประวัติ
พาร์กินสัน เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะทางตะวันออกเฉียงเหนือ ในปี 1913 และในปี 1929 เขาเข้าเรียนที่ St. Peter's School และสอบเข้าศึกษาอนุปริญญาทางประวัติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และสำเร็จการศึกษาในปี 1932 จากนั้นพาร์กินสันหันมาสนใจทางด้านประวัติศาสตร์แห่งราชนาวี และในปี 1934 พาร์กินสันเขียนหนังสือเล่มแรกของเขา คือ Edward Pellew, Viscount Exmouth และเขาก็ลงทะเบียนเข้าศึกษาต่อที่ King's College London โดยทำวิทยานิพนธ์เรื่อง War in the Eastern Seas (1793-1815) ซึ่งได้รับรางวัล Julian Corbett Prize in Naval History ประจำปี 1935
หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี 1934 พาร์กินสันเข้ารับราชการที่กองทหารที่ 22 กรมทหารกรุงลอนดอน ในระหว่างปี 1938 – 1945 พาร์กินสันได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ต่างๆ คือ ผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ ประจำ Blundell's School (1938) เป็นผู้สอนวิชานาวี ณ Royal Naval College, Dartmouth (1939) ในปี 1940 พาร์กินสันได้รับแต่งตั้งให้เป็นกัปตันในกองทหารแห่งราชวงศ์ และก้าวสู่ตำแหน่งนายทหารผู้สอน ในปี 1943 พาร์กินสันสมรสกับ Ethelwyn Edith Graves นางพยาบาลประจำโรงพยาบาล Middlesex มีบุตรด้วยกัน 2 คน
ในปี 1945 พาร์กินสันถูกปล่อยตัวจากการรับราชการทหาร จากนั้นเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บรรยายวิชาประวัติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยลิเวอร์พลู ในระหว่างปี 1946 – 1949 ในปี 1950 พาร์กินสันได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านประวัติศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยมาลายา ประเทศสิงคโปร์
กฎ 10 ข้อ ของพาร์กินสัน
1.กฎของพาร์กินสัน (Parkinson's Law, or The Rising Pyramid)เพื่อให้งานเสร็จสิ้น งานจะขยายออกไปจนเต็มเวลาที่มีอยู่ ข้อเท็จจริงนี้เป็นที่ยอมรับ ดังปรากฏในสุภาษิตว่า “คนที่ยุ่งที่สุดคือคนที่มีเวลาเหลือ” ดังนั้น หญิงชราที่มีเวลาว่างอาจจะใช้เวลาทั้งวันในการเขียนจดหมายถึงหลานสาว เธออาจจะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงค้นหาไปรษณียบัตร หนึ่งชั่วโมงค้นหาแว่นตา ครึ่งชั่วโมงค้นหาที่อยู่ อีกหนึ่งชั่วโมงสิบห้านาทีเป็นเวลาเขียนข้อความ และใช้เวลาอีกยี่สิบนาทีตกลงใจว่าเมื่อออกจากบ้านไปทิ้งจดหมายที่ตู้ไปรษณีย์ที่ถนนถัดไป จะนำร่มไปด้วยหรือไม่ ในความพยายามทั้งหมดนี้ ถ้าเป็นคนที่มีภาระมากเขาอาจจะใช้เวลาเพียง 3 นาทีเท่านั้น
2.ความตั้งใจของประชาชนหรือการประชุมทั่วไปประจำปี (The Will of the People, or Annual General Meeting)
4.ผู้อำนวยการและคณะรัฐมนตรี หรือสัมประสิทธิ์ของการไร้ประสิทธิภาพ (Directors and Councils, or Coefficient of Inefficiency)จำนวนของคณะกรรมการที่มีมากเกินไป จะทำให้การประชุมไม่มีประสิทธิภาพ
5.รายชื่อ หรือหลักการคัดเลือก (The Short List, or Principles of Selection)
6.แผนการ หรือแบบอาคารบริหาร (Plans and Plants, or The Administration Block)การบริหารงานให้เกิดผลสูงสุด ไม่ได้อยู่ที่แบบอาคาร หรือขนาดของห้องทำงานผู้บริหาร
7.บุคลิกภาพ หรือ สูตรของค๊อกเทล (Personality Screen, or The Cocktail Formula)บุคคลที่สำคัญที่สุดในงาน ไม่ใช่คนที่มีบุคลิกภาพดีที่สุดเท่านั้น
8.โรค Injelititis หรือ อัมพาตทำให้สิ้นกำลัง (Injelititis, or Palsied Paralysis)เมื่อในที่ทำงานมีคนที่เป็นอัมพาตในการทำงาน นิ่งเฉย เพียงหนึ่งคน จะทำให้องค์กรเกิดอัมพาตในไม่ช้า
9.จากหลังคามุงจากถึงรถยนต์แฟ็คการ์ด หรือสูตรเพื่อความสำเร็จ (Palm Thatch to Packard, or A Formula for Success)บุคคลที่ไม่เปลี่ยนฐานะภายนอก ตามฐานะทางการเงินที่เพิ่มขึ้น จะได้เปรียบกว่า
10.จุดบำนาญหรืออายุที่เกษียณ (Pension Point, or The Age of Retirement)จุดที่เป็นจุดแปรผันของคนทำงาน คือ 47 ปี
อ้างอิง
กฎของพาร์กินสัน
กอนอตอป
กอนอตอป (Коното́п) เป็นนครในแคว้นซูมือ ทางตอนเหนือของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ห่างจากซูมือ 129 กิโลเมตร เป็นสถานที่ตั้งของกองทัพอากาศกอนอตอป ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีได้เข้ายึดครองนครนี้ในช่วง ค.ศ. 1941–1943
พัก โบ-ย็อง
พัก โบ-ย็อง (เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ลูกหลานใครหว่า? ป่วนซ่านายเจี๋ยมเจี้ยม (2008), วูฟบอย (2012) และ On Your Wedding Day (2018) และละครโทรทัศน์เรื่อง สาวน้อยขี้อายกับยัยผีจอมหื่น (2015), สาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน (2017), ลูกแก้วคืนวิญญาณ (2019) และ Doom at Your Service (2021)
2006-2010
เธอเปิดตัวการแสดงอย่างเป็นทางการในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Secret Campus ปี ค.ศ. 2006 ร่วมกับนักแสดงหน้าใหม่ อี มิน-โฮ โดยผลงานที่โดดเด่นในช่วงเริ่มต้นอาชีพการแสดงของเธอ ได้แก่ ละครประวัติศาสตร์เรื่อง บันทึกรักคิมชูซอน สุภาพบุรุษมหาขันทีในบทพระนางเชฮ็อน พระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระเจ้าซ็องจง กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์โชซ็อนในวัยเด็ก และละครวัยรุ่นที่ได้รับรางวัล Peabody เรื่อง Jungle Fish คู่กับ คิม ซู-ฮย็อน อิงจากเรื่องจริงที่แสดงให้เห็นถึงแรงกดดันของนักเรียนในการเข้าศึกษาในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง
เธอโด่งดังหลังจากแสดงประกบ ชา แท-ฮย็อน ในภาพยนตร์ตลกเรื่อง ลูกหลานใครหว่า? ป่วนซ่านายเจี๋ยมเจี้ยม กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในปี ค.ศ. 2008 และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเกาหลี วาไรตี้อธิบายว่า "ยอดเยี่ยม" สำหรับบทบาทของเธอในฐานะคุณแม่วัยรุ่น การแสดงที่ได้รับการยกย่องทำให้เธอกวาดรางวัลนักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้ เธอยังได้รับการขนานนามว่าเป็น "น้องสาวคนเล็กแห่งชาติ" เนื่องจากความสำเร็จจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ จากนั้นเธอก็แสดงในภาพยนตร์สั้นที่กำกับโดย อี ฮย็อน-ซึง เรื่อง If You Were Me 4 ในปี ค.ศ. 2009
อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 เธอเกิดข้อพิพาททางกฎหมายหลายครั้งกับบริษัทที่ดูแลเธอในขณะนั้น และบริษัทผู้สร้างภาพยนตร์ก็ทำให้เธอต้องถูกฟ้องร้องและไม่สามารถทำงานได้
2011-2014
หลังจากที่เธอได้รับมอบหมายให้เป็นทูตประชาสัมพันธ์เทศกาลภาพยนตร์ Pucheon International Fantastic Film Festival ปี ค.ศ. 2011 เธอได้กลับมาแสดงอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง Don't Click ซึ่งเป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญสยองขวัญในปี ค.ศ. 2012 ต่อมาในปีนั้น เธอได้แสดงร่วมกับ ซง จุง-กิ ในภาพยนตร์โรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง วูฟบอย    ซึ่งมียอดผู้เข้าชมมากกว่า 7 ล้านคนและกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แนวประโลมโลกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตลอดกาลของเกาหลี  เพลงที่ตัวละครของเธอร้องในภาพยนตร์คือเพลง "My Prince" ได้ปล่อยออกมาในรูปแบบดิจิทัลซิงเกิลและรวมอยู่ในเพลงประกอบภาพยนตร์
ในปี ค.ศ. 2013 เธอได้ร่วมแสดงใน Law of Jungle ซึ่งเป็นรายการสารคดีเรียลลิตี้ที่เธอและนักแสดงตลก คิม บย็อง-มัน และคนดังอีกหลายคนต้องสำรวจและเอาชีวิตรอดในถิ่นทุรกันดารของนิวซีแลนด์
เธอทิ้งตัวละครที่ไร้เดียงสาและน่ารัก เพื่อรับบทเป็นหัวหน้าแก๊งนักเรียนหญิงในโรงเรียนมัธยมใน Hot Young Bloods (2014) ซึ่งเป็นซีรีส์วัยรุ่นแนวโรแมนติกคอมมาดี้ในช่วงทศวรรษที่ 80 เธอซึ่งเกิดในจังหวัดชุงช็องเหนือ กล่าวว่าเธอสนุกกับการพูดภาษาถิ่นภาคใต้ เธอบอกว่ามันยาก เพราะเป็นการผสมผสานระหว่างภาษาจอลลาและชุงชอง
ชีวิตส่วนตัว
เธอเกิดที่เทศมณฑลจ็องพย็อง จังหวัดชุงช็องเหนือ เธอเป็นลูกสาวคนที่สองในบรรดาลูกสาวสามคน พ่อของเธอรับราชการเป็นทหารในหน่วยรบพิเศษเป็นเวลา 34 ปี เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนประถมศึกษาจ็องพย็อง, โรงเรียนมัธยมหญิงจ็องพย็อง, Daesong Girls'Commercial High School และภาควิชาศิลปะการแสดงเอกการละครและภาพยนตร์ของมหาวิทยาลัยดันกุก
แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก
แปซิฟิค ริม สงครามอสูรเหล็ก (Pacific Rim) เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟสัตว์ประหลาดอเมริกันปี ค.ศ. 2013 กำกับโดยกีเยร์โม เดล โตโร และเขียนบทโดยกีเยร์โม เดล โตโร และทราวิส บีแชม ผลิตโดยเลเจนดารี พิกเจอร์ส และจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์บราเธอร์สพิกเจอร์ส ออกฉายในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในระบบ 3 มิติ และไอแมกซ์ 3 มิติ
เรื่องย่อ
เมื่อกองทัพสัตว์ประหลาดที่โหดร้ายในนามของ ไคจู อุบัติขึ้นมาจากทะเล จึงเกิดสงครามที่คร่าชีวิตผู้คนหลายพันคน ในการต่อสู้กับสัตว์ประหลาดตัวยักษ์ ไคจู ทำให้มีการประดิษฐ์คิดค้น จึงต้องสร้างอาวุธที่หลายประเทศผสมเทคโนโลยี่วิศวกรรมชั้นสูง หุ่นยนต์ยักษ์ที่เรียกว่า เยเกอร์ส เพื่อต่อกรกับไคจูสัตว์ประหลาดจากใต้มหาสมุทร ซึ่งต้องควบคุมพร้อมกันโดยผู้ควบคุม 2 คน จิตของพวกเขาจะถูกเชื่อมต่อกับสะพานกระแสจิต เยเกอร์สสามารถปกป้องมนุษย์ได้ในช่วงระยะหนึ่ง จนกระทั่งไคจูมีวิวัฒนาการจนเหนือความสามารถของหุ่นยนต์ยักษ์ ทำให้โครงการเยเกอร์สถูกปลดระวาง แต่ สแตกเกอร์ (อิดริส เอลบา) ผู้ดูแลโครงการนี้ไม่ยอมท้อถอย ดึงตัวอดีตผู้ควบคุมเยเกอร์ส ราลีห์ (ชาร์ลี ฮันแนม) มารวมตัวกับ มาโกะ (ริงโกะ คิคุจิ) และผู้ควบคุมเยเกอร์สคนอื่นๆ เพื่อต่อสู้กับหายนะล้างโลกที่กำลังทวีคูณ
ในปี 2013 เมือง มนุษย์ มาอยู่ภายใต้ การโจมตี โดยKaiju สัตว์ขนาดมหึมาที่มาจากพอร์ทัลบนพื้นของมหาสมุทรแปซิฟิก เพื่อต่อสู้กับพวกมัน ประเทศในแถบมหาสมุทรแปซิฟิก สร้าง Jaeger หุ่นเหล็กขนาดมหึมา เทียบเท่าเหล่าKaiju เพื่อหยุดการรุกรานของพวกมัน
ทนดาบายาชิ
ทนดาบายาชิ เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ทนดาบายาชิมีพื้นที่ทั้งหมด 39.72 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 106,291 คน ทนดาบายาชิเป็นสถานที่จัดการแสดงดอกไม้ไฟที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของทนดาบายาชิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 และสูงสุดเมื่อราว ค.ศ. 2000
ประวัติศาสตร์
พื้นที่ที่เป็นนครทนดาบายาชิในปัจจุบันเดิมอยู่ภายในแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นคาวาจิ ในช่วงยุคเซ็งโงกุ พื้นที่แห่งนี้ได้รับการพัฒนาให้เป็นเมืองแห่งวัด โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่วัดพุทธโคโชจิเบ็ตสึอิง เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งเทศบาลหมู่บ้านทนดาบายาชิ ต่อมาได้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมินามิกาวาจิเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1896 ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1896 และยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1950
มะลิลา
มะลิลามีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: ข้าวแตก (เงี้ยว แม่ฮ่องสอน) เตียมูน (ละว้า เชียงใหม่) มะลิ (กลาง) มะลิขี้ไก่ (เชียงใหม่) มะลิซ้อน (กลาง) มะลิป้อม (เหนือ) มะลิลา (กทม., กลาง) และ มะลิหลวง (แม่ฮ่องสอน)
ชาวโอรังอัซลี ในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบอ่อนแช่ในน้ำเย็น ใช้ดื่มแก้นิ่วในถุงน้ำดี รากนำไปต้ม แล้วดื่มน้ำแก้เบาหวาน เป็นดอกไม้ประจำชาติของฟิลิปปินส์ เรียกว่าซัมปากีตา (sampaguita) และเป็นดอกไม้ประจำชาติหนึ่งในสามชนิดของอินโดนีเซีย ซึ่งเรียกว่าเมอลาตี ปูติห์ (melati putih)
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 33
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 33 หรือ ศาลายาเกมส์ จัดการแข่งขันวันที่ 23 -30 มกราคม 2549 ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา จังหวัดนครปฐม โดยมีมหาวิทยาลัยมหิดลเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
ตราสัญลักษณ์
โดยรวม สื่อความหมายเป็นภาพคนที่มีพลังและการเคลื่อนไหวที่สื่อถึงการแข่งขันกีฬารวมไปถึงความก้าวหน้าของโลกยุคเทคโนโลยีสมัยใหม่
สถาบันที่เข้าร่วมแข่งขัน
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 33 มีจำนวนทั้งสิ้น 110 สถาบัน ได้แก่
โรงเรียนอัสสัมชัญ
โรงเรียนอัสสัมชัญ (อักษรย่อ: อสช) หรือรู้จักกันในชื่อ อัสสัมชัญบางรัก หรือ อัสสัมชัญกรุงเทพ เป็นโรงเรียนเอกชนชายล้วนขนาดใหญ่ในเครือคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย โรงเรียนแบ่งออกเป็น 2 ส่วนได้แก่ แผนกประถม ซึ่งตั้งอยู่ในซอยสาทร 11 ถนนสาทรใต้ และ แผนกมัธยม ซึ่งตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 ถนนเจริญกรุง เขตบางรัก
โรงเรียนอัสสัมชัญ ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการขึ้นโดยบาทหลวงเอมีล โอกุสต์ กอลงแบ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 ที่ใช้เรือนไม้ขนาดเล็ก เป็นที่สอนหนังสือแก่เด็กยากจน และกำพร้า จนเมื่อมีนักเรียนเข้าศึกษาเพิ่มมากขึ้น บาทหลวงกอลงแบจึงได้ขอเรี่ยไรเงินบริจาคเพื่อสร้างอาคารเรียนถาวรซึ่งก็คือ "ตึกเก่า" ขึ้นเป็นหลังแรกของโรงเรียน ในปี พ.ศ. 2444 ภราดา 5 ท่าน โดยการนำของภราดามาร์ติน เดอ ตูรส์ ภราดาอาแบล ภราดาออกุสต์ ภราดาคาเบรียล เฟอร์เร็ตตี และภราดาฟ. ฮีแลร์ ได้เดินทางมายังกรุงเทพมหานคร เพื่อสานต่องานด้านการศึกษาจากบาทหลวงกอลงแบ ทำให้โรงเรียนอัสสัมชัญ กลายเป็นโรงเรียนแห่งแรกในเครือคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วยโรงเรียนเซนต์คาเบรียล โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์หลุยส์ และโรงเรียนที่ใช้คำนำหน้าว่า "อัสสัมชัญ" ด้วยกัน 11 แห่ง และมหาวิทยาลัย 1 แห่ง
ภายหลังการเข้ามาของคณะภราดาเซนต์คาเบรียลทั้งห้า โรงเรียนอัสสัมชัญได้พัฒนาการไปสู่สถานศึกษาของชนชั้นกลางถึงชั้นเจ้านายมากกว่าจะเป็นโรงเรียนของเด็กเข้ารีตหรือลูกกำพร้าตามวัตถุประสงค์เดิมที่บาทหลวงกอลงแบ ได้ตั้งไว้ตั้งแต่เริ่ม อนึ่งปัจจัยสำคัญที่ส่งผล คือ การเรียนการสอนซึ่งเป็นแบบตะวันตกในขณะนั้น และทำเลที่ตั้งซึ่งตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจสำคัญ นับจากอดีตจนถึงปัจจุบันโรงเรียนมีอธิการมาแล้ว 17 คน อธิการคนปัจจุบัน คือ ภราดาวิริยะ ฉันทวโรดม ส่วนผู้อำนวยการโรงเรียนคือ ภราดา ดร.ศักดา สกนธวัฒน์ (ตำแหน่ง อธิการ เปลี่ยนเป็นผู้อำนวยการ นับตั้งแต่ ภราดาอานันท์ ปรีชาวุฒิ ดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา)
แต่เดิมโรงเรียนชื่อ "โรงเรียนอาซมซาน กอเล็ศ" ซึ่งแปลมาจากภาษาฝรั่งเศสของคำว่า "Le Collège de l'Assomption" จนในปี พ.ศ. 2453 ภราดาฮีแลร์จึงได้แจ้งไปทางกรมการศึกษาเพื่อขอเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนอาศรมชัญ" แต่พระยาวิสุทธิสุริยศักดิ์ อธิบดีกรมศึกษาขณะนั้น แนะนำว่าควรเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนอัสสัมชัญ" ซึ่งกลายเป็นชื่อที่ใช้มาจวบจนถึงทุกวันนี้
โรงเรียนอัสสัมชัญ เป็นผู้บุกเบิกการแปรอักษรที่นำเข้ามาใช้ในการทำเชียร์ครั้งแรกของประเทศไทย ซึ่งเป็นแนวคิดของมาสเตอร์เฉิด สุดารา จนในเวลาต่อมา ก็ได้มีการเผยแพร่ไปสู่การแปรอักษรทั้งในงานจตุรมิตรสามัคคี และงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์
โรงเรียนอัสสัมชัญเป็นหนึ่งโรงเรียนชายล้วนกลุ่มจตุรมิตรสามัคคี ซึ่งประกอบด้วยโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ช่วงแรก
ผู้ให้กำเนิดโรงเรียนอัสสัมชัญ คือ บาทหลวงเอมีล โอกุสต์ กอลงแบ (คุณพ่อกอลงแบ) อธิการโบสถ์อัสสัมชัญ ชาวฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2420 โดยเริ่มจากการให้การศึกษาแก่เด็กคาทอลิก (คริสตัง) ณ วัดสวนท่าน อันเป็นโบสถ์คาทอลิกแห่งหนึ่งในชุมชนแถบบางรัก ใกล้ริมฝั่งเจ้าพระยา เขาเข้ามาอาศัยในประเทศสยามแล้วประมาณ 5 ปี ท่านได้เริ่มให้การศึกษาแก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้น ซึ่งมีทั้งเด็กคาทอลิกที่ยากจน และกำพร้า เพื่อให้เด็กเหล่านั้นได้มีความรู้ ด้วยการสอนวิชาความรู้และศาสนาควบคู่กันไป จากหนังสือประวัติกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2507 กล่าวถึงการจัดการศึกษาฝ่ายโรงเรียนราษฎร ว่า "...ใน พ.ศ. 2420 มีโรงเรียนไทย-ฝรั่ง ซึ่งต่อมาเรียกว่าโรงเรียนอัสสัมชัญ..." อันที่จริง โรงเรียนไทย-ฝรั่งที่ว่านี้ ที่ถูกต้องคือ โรงเรียนไทย-ฝรั่งเศส วัดสวนท่าน ซึ่งตั้งขึ้น โดยบาทหลวงเอมิล กอลงแบ (Piere Emile Colombet) นั่นเอง โรงเรียนไทย-ฝรั่งเศสแห่งนี้ กล่าวได้ว่าคือรากฐานที่พัฒนามาสู่โรงเรียนอัสสัมชัญในอีก 8 ปีต่อมา โดยแรกเริ่มมีนักเรียน 12 คน
ในช่วงปีแรกนั้น นักเรียนยังมีจำนวนน้อย ท่านต้องเดินไปตามบ้านเพื่อขอร้องให้ผู้ปกครองส่งเด็กมาเรียนหนังสือกับท่าน จนต่อมาท่านก็ได้ใช้เนื้อที่ประมาณ 8 ไร่ 3 งาน ตรงบริเวณนั้นก็มีบ้านของคุณพ่อกังตอง (pere Ganton) อันเป็นเรือนไม้เก่าขนาดเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นโดยมุขนายกฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว เมื่อ พ.ศ. 2392 เป็นบริเวณที่พักของคุณพ่อกังตองซึ่งเป็นหัวแรงใหญ่ในการดูแลงานโรงเรียน มีเรือนไม้ชั้นเดียวใต้ถุนสูง ซึ่งกั้นเป็นห้องเรียนได้ 1 ห้อง และบนเรือนเป็นห้องเรียนได้อีก 1 ห้อง เป็นอาคารเรียนหลังแรกของโรงเรียน และมีลานเล่นทีมีหลังคามุงด้วยจาก พอให้นักเรียนได้มีที่กำบังแดดและฝนยามวิ่งเล่นอีกหลังหนึ่งเท่านั้น นอกจากนี้คุณพ่อกอลงแบยังได้จ้างนายคอนอแว็น ชาวอังกฤษให้มาเป็นครูใหญ่ โรงเรียนของท่านได้เริ่มเปิดเรียนวันแรกในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 ตั้งชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนอาซมซานกอเล็ศ (Le Collège de l'Assomption) ซึ่งมีความหมายว่า สถานที่สำหรับระงับบาปและหาวิชาความรู้ ซึ่งในขณะนั้นมีนักเรียน 33 คน
ด้วยจำนวนนักเรียนเพียง 33 คน ทำให้ครูใหญ่รู้สึกท้อถอยและคิดจะลาออกกลับไปยังประเทศของตน แต่คุณพ่อกอลงแบก็ได้ปลุกปลอบและให้กำลังใจเรื่อยมา จนในที่สุดก็มีจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็น 80 คน โดยนักเรียนคนแรกของโรงเรียน คือ ยวงบัปติส เซียวเม่งเต็ก (อสช 1) ปีต่อมามีนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็น 130 คน การเรียนการสอนในยุคแรกเป็นภาษาไทยควบคู่กับภาษาฝรั่งเศส
23 เมษายน พ.ศ. 2430 คุณพ่อกอลงแบลงนามสัญญาก่อสร้างตึกเรียนหลังแรกกับมิสเตอร์กราซี (Mr. Grassi) สถาปนิกชาวอิตาลีด้วยจำนวนเงินห้าหมื่นบาท และได้เริ่มวางรากฐานการก่อสร้างตึกหลังแรกของโรงเรียนซึ่งมีชื่อว่า "Le Collège de l'Assomption" (ซึ่งต่อมาเรียกว่า "ตึกเก่า") ในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2430 และในวันที่ 15 สิงหาคม ปีนั้น อันเป็นวันสมโภชแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ (อัสสัมชัญ) ซึ่งนับว่าเป็นฤกษ์ดี คุณพ่อกอลงแบจึงเลือกการวางศิลารากโรงเรียนในวันนั้น โดยเชิญคุณพ่อดองต์ (d'Hondt) ผู้ช่วยมุขนายกมิสซังกรุงเทพมหานคร มาทำการเสกศิลา และได้พระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินโดยเรือพระที่นั่งกลไฟชื่อ "อาเลกซันตรา" ซึ่งกรมหมื่นดำรงราชนุภาพ อธิบดีกรมศึกษาธิการ พระยาภาสกรวงษ์ ผู้แทนเสนาบดีว่าการต่างประเทศ ได้นำคุณพ่อดองต์ และคุณพ่อกอลงแบ ไปรับเสด็จที่ท่า ผ่านกระบวนนักเรียน ตามทางประดับด้วยผ้าแดง ธงต่าง ๆ ต้นกล้วย ใบไม้ เสื่อลวด ดังปรากฏหลักฐานในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 4 แผ่นที่ 18 หมายเลข 138 ว่า "ครั้น ณ วันจันทร์ เดือน 9 แรม 12 ค่ำ เวลาบ่าย 4 โมงเสศ...ทรงจับฆ้อนเคาะแผ่นศิลานั้น" แล้วดำรัสว่า ให้ที่นี้ถาวรมั่นคงสืบไป อาคารใหม่ (ตึกเก่า) หลังนี้ได้สร้างสำเร็จบริบูรณ์ใน พ.ศ. 2433
ปี พ.ศ. 2439 จำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นจนถึง 300 คน และเพิ่มเป็น 400 คนในปีต่อมา จนทำให้ภาระของคุณพ่อกอลงแบเพิ่มมากขึ้น ศิษย์ของท่านมีทั้งชาวไทย ชาวจีน แขก ฝรั่ง ทั้งที่นับถือศาสนาพุทธ โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ ศาสนาอิสลาม ลัทธิขงจื๊อ ฯลฯ ทำให้ท่านมีเวลาเพื่อศาสนากิจอันเป็นงานหลักของท่านน้อยเกินไป ดังนั้นเมื่อตึกเรียนได้เริ่มใช้งานมา 10 ปีแล้ว คือเริ่มใช้งานในปี พ.ศ. 2433 การดำเนินงานของโรงเรียนก็เข้ารูปเข้ารอยมากขึ้น เมื่อท่านป่วยและต้องเดินทางกลับประเทศฝรั่งเศสเพื่อรักษาตัวในปี พ.ศ. 2433 ท่านจึงได้มอบหมายภาระทางด้านโรงเรียนนี้ให้กับคณะภราดาเซนต์คาเบรียล เพื่อมาดำเนินงานต่อจากท่าน เมื่อท่านได้กลับมาประเทศไทย หลังจากที่รักษาตัวที่อยู่ที่ฝรั่งเศสเกือบ 3 ปี ท่านยังแวะเวียนมาดูแลภราดรและโรงเรียนบ่อยครั้ง โดยเฉพาะทุกวันอาทิตย์และทุกปิดเทอมที่ท่านร่วมขบวนทัศนาจรด้วย
ความแตกต่างระหว่างโรงเรียนเก่า (พ.ศ. 2420 - พ.ศ. 2427) กับโรงเรียนใหม่ (พ.ศ. 2428 เป็นต้นมา) ของคุณพ่อกอลงแบก็คือ โรงเรียนใหม่มิได้มุ่งสอนเฉพาะเด็กโรมันคาทอลิกอีกต่อไป หากเปิดกว้างสำหรับนักเรียนทุกเชื้อชาติ ศาสนา เมื่อพิจารณาช่วงเวลาที่โรงเรียนแห่งนี้เปิดสอนคือ พ.ศ. 2428 จะเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่รัฐกำลังจัดตั้งโรงเรียนหลวงสำหรับราษฎรขึ้นตามวัด เพื่อให้ราษฎรทั่วไปมีโอกาสศึกษาเล่าเรียนตามแบบหลวงที่ได้จัดให้แก่พระบรมวงศานุวงศ์และบุตรหลานข้าราชการมาก่อนแล้ว เมื่อโรงเรียนอัสสัมชัญ หรืออาซมซาน กอเล็ศ เปิดขึ้นจึงเป็นการสอดรับกับนโยบายการจัดการศึกษาของรัฐพอดี ทั้งยังเป็นการช่วยขยายการศึกษาออกสู่ราษฎรอีกประการหนึ่ง
คณะเซนต์คาเบรียลรับช่วงต่อ
ในปี พ.ศ. 2443 บาทหลวงกอลงแบได้ติดต่อขอความช่วยเหลือด้านบุคลากรมาจากคณะภราดาเซนต์คาเบรียล ณ ประเทศฝรั่งเศส และในวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2444 ภราดา 5 ท่าน โดยการนำของภราดามาร์ติน เดอ ตูรส์ ภราดาอาแบล ภราดาออกุสต์ ภราดาคาเบรียล เฟอร์เร็ตตี และภราดาฮีแลร์ ได้เดินทางถึงกรุงเทพมหานคร และเข้ารับช่วงงานและสานต่องานด้านการศึกษาจากบาทหลวงกอลงแบ ทำให้โรงเรียนอัสสัมชัญกลายเป็นโรงเรียนแห่งแรกในมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย
ในเวลานั้นโรงเรียนมีอาคารอยู่ 3 หลังด้วยกันคือ "ตึกเก่า" เรือนไม้หลังแรก บ้านคุณพ่อกังตอง และลานเล่นที่มุมด้วยหลังคาจาก ซึ่งเป็นที่เล่น พักผ่อน และที่ทำโทษให้ "ยืนเสา" เมื่อทำผิด
เมื่อท่านภราดาเพิ่งเข้ามารับการสอนแทนคุณพ่อกอลงแบใหม่ ๆ นั้น คุณพ่ออื่น ๆ ที่เคยเป็นครูก็ออกไปสอนศาสนากันทั้งสิ้น เหลือแต่คุณพ่อกังตองผู้เดียวที่เป็นพี่เลี้ยงให้แก่เหล่าภราดาและนักเรียน จนกระทั่งวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2455 คุณพ่อกังตองก็จากไปรับตำแหน่งใหม่ที่ฮ่องกง และมรณภาพที่นั่นในปีต่อมา ตอนนั้นเหล่าภราดาที่เข้ามาอยู่ใหม่ ๆ ยังไม่ชำนาญภาษาไทย จึงได้มีการจัดให้มีครูไทยกำกับแปลในชั้นเรียนต่ำ ๆ ที่เด็กยังไม่เข้าใจภาษาต่างประเทศ ปอล จำเริญ (ขุนสถลรถกิจ) จึงได้สมัครมาช่วยเป็นครูแปลให้ จนสิ้นปี พ.ศ. 2445 ภราดาต่าง ๆ ก็สามารถจะพูดไทยได้ดีขึ้น
ในสมัยนั้นคณะภราดาจะทำหน้าที่สอนภาษาฝรั่งเศสและจ้างครูมาสอนภาษาอังกฤษแต่มิได้เป็นครูประจำ ครูประจำมีแต่ภาษาไทยเท่านั้น แต่เมื่อชั้นเรียนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้ต้องหาครูมาประจำตอนแรกก็เป็นพวกลูกครึ่งแขก-อังกฤษหรือลูกครึ่งโปรตุเกสบ้าง แต่แล้วในที่สุดก็พบว่านักเรียนเก่าของโรงเรียนที่จบออกมาแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเด็กกำพร้านั้นสามารถทำงานได้อย่างดี เพราะคุ้นเคยกับวิธีการสอน และระบบการทำงานของโรงเรียนมากกว่าคนนอก
ตั้งแต่เริ่มแรก การเรียนปีหนึ่งจะเริ่มจากสัปดาห์แรกของเดือนกุมภาพันธ์และเรียนเรื่อยไปจนวันที่ 21 ธันวาคมของทุกปี อันเป็นวันแจก Diploma Certificater และรางวัลต่าง ๆ สำหรับผู้ที่จบหลักสูตรและมีผลการเรียนดีเด่น ในวันนั้นจะมีการแสดงละครทั้งภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ เป็นประเพณีทุกปี บรรดาผู้ปกครองได้รับเชิญให้มาร่วมในงานนี้ด้วย