cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พีทีจี เอ็นเนอยี
บริษัท พีทีจี เอ็นเนอยี จำกัด (มหาชน) (PTG Energy Public Company Limited, ชื่อย่อ: PTG) เป็นบริษัทในประเทศไทยที่ดำเนินธุรกิจค้าปลีกน้ำมันเชื้อเพลิงสำเร็จรูป ภายใต้เครื่องหมายการค้า "PT" นอกจากนั้นยังดำเนินธุรกิจ ส่งน้ำมันเชื้อเพลิงให้กับผู้ค้าน้ำมันรายอื่นและผู้ประกอบการอุตสาหกรรม ธุรกิจค้าปลีกแก๊ส LPG ผ่านสถานีที่บริษัทเป็นเจ้าของ ธุรกิจขนส่งและขนถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิง รวมถึงมีร้านสะดวกซื้อ Max Mart และร้านกาแฟพันธุ์ไทย และร้านคอฟฟี่ เวิลด์ ทั้งในและนอกสถานีบริการน้ำมัน ยังจำหน่ายสินค้าอื่น ๆ อย่างผลิตภัณฑ์หล่อลื่นเครื่องยนต์ เครื่องหมายการค้า PT Maxnitron, บริการรับฝากน้ำมันให้กับผู้ค้าน้ำมันรายอื่น และการให้เช่าพื้นที่ภายในสถานีบริการน้ำมันที่บริษัทเป็นเจ้าของ
บริษัทดำเนินธุรกิจเมื่อปี พ.ศ. 2531 ภายใต้ชื่อ ภาคใต้เชื้อเพลิง นำเข้าน้ำมันจากต่างประเทศ มาจำหน่ายให้กับลูกค้า ซึ่งมีกลุ่มลูกค้าหลักเป็นเรือประมง และอุตสาหกรรมในพื้นที่ภาคใต้ ต่อมาขยายคลังน้ำมันมาอยู่ที่ตำบลบางจะเกร็ง อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม จนปี พ.ศ. 2535 จึงเริ่มธุรกิจสถานีบริการน้ำมัน ตั้งบริษัทลูกชื่อ บริษัท ปิโตเลียมไทยคอร์ปอเรชั่น จำกัด ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2538 เปลี่ยนจาก บริษัท ภาคใต้เชื้อเพลิง จำกัด เป็น บริษัท ภาคใต้เชื้อเพลิง จำกัด (มหาชน) และเปลี่ยนชื่อ เป็น บริษัท พีทีจี เอ็นเนอยี จำกัด (มหาชน) เมื่อปี พ.ศ. 2554 ตามลำดับ
จากข้อมูลรายงานประจำปี 2561 บริษัทมีสถานีบริการน้ำมันประเภทที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทและบริหารงานโดยบริษัท 1,638 แห่ง และบริษัทมีสถานีบริการน้ำมันประเภทผู้ประกอบการสถานีบริการน้ำมันที่ได้รับอนุญาต ให้ใช้เครื่องหมายการค้า PT จากทางบริษัท 246 แห่ง ถือว่ามีจำนวนสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิงภายในประเทศมากเป็นอันดับ 2 รองจาก ปตท. (ปี พ.ศ. 2561) ส่วนธุรกิจที่ไม่ใช่ธุรกิจน้ำมัน อย่างร้านสะดวกซื้อ ร้านกาแฟ ร้านข้าวแกง ร้านบริการดูแลรถยนต์ มีจำนวนรวม 504 สาขา (2561)
บริษัทย่อย บริษัทร่วม และบริษัทร่วมค้า
จากข้อมูล ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2561 มีข้อมูลดังนี้
ถนนหนังสือสายคาบูล
ถนนหนังสือสายคาบูล เป็นหนังสือสารคดีเกี่ยวกับชีวิตของคนขายหนังสือผู้หนึ่งและครอบครัวในกรุงคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน หนังสือเขียนโดยนักข่าวชาวนอร์เวย์ชื่อ ออสเน ซอแยร์สตัด (Åsne Seierstad) โดยผู้เขียนได้เขียนถึงสภาพชีวิตโดยทั่ว ๆ ไปของคนในครอบครัวนี้จากการที่ได้เข้าไปอาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกันในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
ภูมิหลัง
ออสเน ซอแยร์สตัด เดินทางเข้าสู่อัฟกานิสถานสองสัปดาห์หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายนและติดตามพันธมิตรฝ่ายเหนือไปยังคาบูลซึ่งเธอใช้เวลาอยู่ที่นั่นสามเดือน โดยปลอมตัวด้วยการสวมบุรเกาะอ์ เธออาศัยอยู่กับคนขายหนังสือและครอบครัวของเขาในกรุงคาบูล ซึ่งทำให้เธอมีโอกาสพิเศษที่จะบรรยายชีวิตตามที่ชาวอัฟกันธรรมดาเห็น
แก่นเรื่อง
นอกจากการบอกเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของเหตุการณ์ในอัฟกานิสถานเมื่อมีการก่อตั้งระบอบประชาธิปไตยแล้ว ซอแยร์สตัดยังเน้นที่เงื่อนไขของสตรีชาวอัฟกันที่ยังคงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ภายใต้การปกครองของผู้ชาย–ประเพณีของอัฟกานิสถานอนุญาตให้สามีมีภรรยาหลายคน และมีการแต่งงานแบบคลุมถุงชน เธอยังกล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างความเป็นตะวันตกกับอิสลามดั้งเดิม และให้เรื่องราวที่เข้าถึงประวัติศาสตร์ยุคใกล้ที่ซับซ้อนของอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ตอลิบาน และระบอบประชาธิปไตยที่สนับสนุนโดยพันธมิตร
ความขัดแย้ง
หลังจากที่ได้รับเสียงวิจารณ์วิจารณ์จากทั่วโลก คำพรรณาในหนังสือหลายส่วนถูกโต้แย้งโดยซูรอแย รออิส ซึ่งเป็นภรรยาคนที่สองของครอบครัวคนขายหนังสือในเรื่อง และได้ฟ้องผู้เขียนในนอร์เวย์ในข้อหาหมิ่นประมาท
เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ซอแยร์สตัดถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานหมิ่นประมาทและ “ปฏิบัติงานข่าวโดยประมาทและได้รับคำสั่งให้ชดใช้ค่าเสียหายแก่ซูรอแย รออิส ภริยาของชาห์ มุฮัมมัด รออิส”
ผลกระทบต่อตระกูลรออิส
ระหว่างการเดินทางไปสแกนดิเนเวียในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 รออิสประกาศว่าเขากำลังขอลี้ภัยในนอร์เวย์หรือสวีเดนในฐานะผู้ลี้ภัยทางการเมือง เขารู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ ที่เปิดเผยเกี่ยวกับตัวเขาในหนังสือของซอแยร์สตัด ได้ทำให้ชีวิตของเขาและครอบครัวของเขาในอัฟกานิสถานไม่ปลอดภัย ซึ่งที่นั่นมีการตีพิมพ์หนังสือฉบับปลอมในภาษาเปอร์เซีย
รออิสได้ตีพิมพ์เรื่องราวในเวอร์ชันของเขาเองในชื่อ "กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีคนขายหนังสือในคาบูล" ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษา
ภาษาฮีบรูซามาริทัน
ภาษาฮีบรูซามาริทัน (Samaritan Hebrew language) เป็นลูกหลานของภาษาฮีบรูไบเบิลที่ออกเสียงโดยชาวซามาริทัน
การเขียน
เขียนด้วยอักษรซามาริทันซึ่งเป็นลูกหลานของอักษรปาเลียว-ฮีบรู (รูปแบบหนึ่งของอักษรนี้คืออักษรฟินิเชีย) ในขณะที่ภาษาฮีบรูอื่นๆ เขียนด้วยอักษรฮีบรูซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอราเมอิก
การออกเสียง
การออกเสียงภาษาฮีบรูแบบซามาริทันต่างจากสำเนียงอื่นๆมาก อักษร He และ Cheth ไม่ออกเสียงและกลายเป็นสระ Behth และ  Waw ออกเสียงเป็น b ทั้งคู่ (ชื่อของอักษรนี้เป็น Bîhth และ Baa)  waw ในรูปเชื่อมต่อออกเสียงเป็น u ไม่มีรูปซ้ำของShin และออกเสียงเป็น sh เท่านั้น เน้นหนักที่พยางค์ก่อนสุดท้าย
นาม
เมื่อเติมปัจจัย ê และ ô ในพยางค์สุดท้ายอาจจะกลายเป็น î และ û เช่น bôr (Judean bohr) "pit" > búrôt "pits"
คำนำหน้านาม
คนำหน้านามชี้เฉพาะเป็น a- หรือ e-
จำนวน
ปัจจัยพหูพจน์เป็น –êm ปัจจัยทวิพจน์บางครั้งเป็น –ayem แต่โดยทั่วไปจะเหมือนพหูพจน์
บุพบท
"ในหรือใช้ออกเสียงเป็น: "คล้าย", ออกเสียงเป็น: "ถึง" ออกเสียงเป็น: "และ" ออกเสียงเป็น:
จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 5 เขตเลือกตั้ง ลดลงจาก 6 เขตเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ อำเภอร่องคำและอำเภอกมลาไสย (เฉพาะตำบลโคกสมบูรณ์ ตำบลโพนงาม ตำบลดงลิง และตำบลเจ้าท่า)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอยางตลาด อำเภอฆ้องชัยและอำเภอกมลาไสย (เฉพาะตำบลหนองแปน ตำบลกมลาไสย ตำบลหลักเมือง และตำบลธัญญา)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอห้วยเม็ก อำเภอหนองกุงศรี อำเภอท่าคันโทและอำเภอสหัสขันธ์
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอสามชัย อำเภอคำม่วง อำเภอสมเด็จ อำเภอนามนและอำเภอดอนจาน
เขต 5
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอกุฉินารายณ์ อำเภอเขาวง อำเภอนาคูและอำเภอห้วยผึ้ง
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช
ประวัติและครอบครัว
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2448 ณ ค่ายทหาร ในอำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ เวลาใกล้รุ่ง เป็นโอรสใน พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมแดง (บุนนาค) ชื่อ "เสนีย์" หมายถึง ทหาร หรือ เสนาบดี ได้รับพระราชทานนามนี้จากสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส สันนิษฐานว่า เนื่องจากเสด็จพ่อ (พระองค์เจ้าคำรบ) เป็นทหาร
การศึกษา
เริ่มศึกษาที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, เข้าเรียนชั้น ม.3ก. เลขประจำตัว ส.ก.๓๒๓๕ เมื่อ พ.ศ. 2460 จากนั้นได้เดินทาง ไปศึกษาต่อที่ โรงเรียนเทรนต์ (Trent College) ในเมืองนอตทิงแฮม ประเทศอังกฤษ และศึกษาต่อ ปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ ที่ วิทยาลัยวอร์สเตอร์ (Worcester College) แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (University of Oxford) เมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ แล้วสำเร็จการศึกษาด้วยคะแนนระดับ เกียรตินิยมอันดับสอง
หลังจากนั้น ก็เข้าศึกษาต่อที่สำนักเนติบัณฑิตอังกฤษ ณ สำนักเกรย์อินน์ ในกรุงลอนดอน ได้คะแนนเป็นที่หนึ่ง ได้รับรางวัลเป็นเงิน 300 กีนีย์ จากสำนักกฎหมายอังกฤษ (เกียรติประวัตินี้ ได้เล่าลือมาถึงเมืองไทย จนมีการเข้าใจว่า ได้รับเงินรางวัลพระราชทาน จากพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งไม่เป็นความจริง แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังเข้าใจอย่างนั้น) และทางโรงเรียนเทรนด์ ได้ประกาศให้นักเรียน หยุดเรียนหนึ่งวัน เพื่อเป็นการระลึกถึง และได้เรียกวันนั้นว่า "วันเสนีย์" (Seni Day)
เมื่อเดินทางกลับมายังประเทศไทย หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้ศึกษาวิชากฎหมายไทยเพิ่มเติม จนกระทั่งได้รับเนติบัณฑิตไทย และเข้าฝึกงานที่ศาลฎีกาเป็นเวลา 6 เดือน จึงได้เป็นผู้พิพากษา
ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2503 และปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขามนุษยศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งชาติไทเป พ.ศ. 2525
การดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุด หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน ในฐานะ หัวหน้าเสรีไทย สายสหรัฐอเมริกา ได้รับเชิญให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต่อจาก ทวี บุณยเกตุ เพื่อเจรจากับประเทศอังกฤษ เกี่ยวกับสถานะของประเทศไทย ที่เป็นฝ่ายเดียวกับสัมพันธมิตร ภายหลังการประกาศสันติภาพ โดยรัฐบาลควง อภัยวงศ์ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ให้การประกาศสงคราม กับฝ่ายสัมพันธมิตร ของรัฐบาล จอมพล แปลก พิบูลสงคราม เป็นโมฆะ โดยเดินทางกลับมารับตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488
ในการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ท่านได้ใช้ความรู้ความสามารถทางภาษา ตลอดจนความเข้าใจในขนบธรรมเนียมประเพณี และระบบกฎหมายตะวันตก เจรจากับ ฝ่ายสัมพันธมิตร ที่ในครั้งแรกประเทศอังกฤษ ได้ยื่นข้อเรียกร้องให้ประเทศไทย เป็นเมืองในอาณัติ แต่ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช สามารถเจรจาให้ไทย หลุดพ้นจากการเป็น เมืองในอาณัติอังกฤษได้สำเร็จ โดยอังกฤษและไทยได้ลงนามใน "ความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อยุติภาวะสงคราม ระหว่างไทยกับบริเตนใหญ่และอินเดีย" ที่สิงคโปร์ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2489 มีใจความสำคัญคือ ไทยต้องคืนดินแดนในมลายู และรัฐฉาน ที่ได้มาระหว่างสงครามให้แก่อังกฤษ และต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่ทรัพย์สินของอังกฤษ ที่ถูกไทยยึดครองระหว่างสงคราม เป็นข้าวสาร 1.5 ล้านตัน
จากนั้นไทยได้ทำการตกลงกับฝรั่งเศส มีจุดประสงค์เพื่อขอเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ โดยได้ตกลงคืนดินแดนที่ได้มาจากกรณีพิพาทอินโดจีน เมื่อปี พ.ศ. 2483 ให้กับฝรั่งเศส แต่ฝรั่งเศสยังเรียกร้องให้ไทยมอบ พระแก้วมรกตและพระบาง ให้แก่ฝรั่งเศส โดยอ้างว่าเคยอยู่ในลาวมาก่อนถึง 200 กว่าปี ก่อนจะมาอยู่ที่กรุงเทพฯ และเมื่อลาวเป็นดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศสแล้ว ไทยก็ควรคืนพระแก้วมรกตให้แก่ลาวด้วย แต่ฝ่ายไทยได้อ้างว่า พระแก้วมรกต ค้นพบครั้งแรกในประเทศไทย การที่ต้องอยู่ในลาวถึง 200 กว่าปีนั้น เป็นเพราะพระไชยเชษฐาได้นำพระแก้วมรกตจากเมืองเชียงใหม่ ไปไว้ที่เมืองหลวงพระบาง และเมืองเวียงจันทน์ ดังนั้นการที่สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก ได้อัญเชิญพระแก้วมรกต มาไว้ยังกรุงธนบุรีและกรุงเทพฯ ตามลำดับนั้น จึงเป็นการนำกลับคืนสู่สถานที่เดิม ทำให้ข้อเรียกร้องของฝรั่งเศสข้อนี้ต้องตกไป ส่วนพระบางนั้นไทยได้ส่งคืนลาวไปตามข้อเรียกร้อง
นอกจากนี้ไทยยังได้เปิดสัมพันธ์ทางการทูตกับ สหภาพโซเวียด และทำสนธิสัญญาทางไมตรีกับประเทศจีน เพื่อไม่ให้คัดค้านการเข้าเป็นสมาชิก องค์การสหประชาชาติของไทย และในที่สุดไทยได้เข้าเป็นสมาชิกองค์การสหประชาติ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2489 เป็นสมาชิกลำดับที่ 55
รัฐบาล หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ได้ประกาศ พระราชบัญญัติอาชญากรสงคราม เพื่อลงโทษผู้นำ หรือหัวหน้ารัฐบาล ที่ร่วมก่อให้เกิดสงคราม ที่ทำให้ประเทศเป็นฝ่ายปราชัย ซึ่งหากรัฐบาลไม่ตราพระราชบัญญัตินี้ ฝ่ายสัมพันธมิตรก็จะนำผู้ต้องหา ไปดำเนินคดีในต่างประเทศในฐานะ อาชญากรสงคราม
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี 4 ครั้ง โดยในครั้งสุดท้ายได้เกิด เหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ที่ตำรวจและกองกำลังติดอาวุธ เข้าปิดล้อม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีนักศึกษา และประชาชนหลายพันคนชุมนุมประท้วง การกลับประเทศไทยของ จอมพล ถนอม กิตติขจร ที่ถูกประชาชนขับไล่ ออกจากประเทศไปเมื่อ 3 ปีก่อน ในวันเดียวกัน พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้จัดตั้ง คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เข้ายึดอำนาจจาก รัฐบาล หม่อมราชวงศ์เสนีย์
หลังจากพ้นตำแหน่งแล้ว หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้ลาออกจากตำแหน่ง หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และวางมือทางการเมือง ใช้ชีวิตสงบเงียบตลอดมา และได้ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคถุงลมโป่งพอง ณ โรงพยาบาลกรุงเทพ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 สิริอายุได้ และในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและพระบรมวงศานุวงศ์ เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
ระยะเวลาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์และหน้าที่ในการเมือง
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ดำเนินการจัดตั้งพรรคประชาธิปัตย์ ร่วมกับควง อภัยวงศ์ ขึ้นในวันศุกร์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2489 โดยชื่อ "ประชาธิปัตย์" นั้น ท่านเป็นผู้บัญญัติขึ้น โดยมีความหมายว่า "ผู้บำเพ็ญประชาธิปไตย" โดยมีจุดมุ่งหมายคือ ต่อต้านการกระทำอันเป็นเผด็จการไม่ว่าวิธีการใด ๆ โดยมีควง อภัยวงศ์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรก หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรองหัวหน้าพรรค หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ที่ยุบพรรคก้าวหน้ามารวมกับพรรคประชาธิปัตย์ เป็นเลขาธิการพรรค และชวลิต อภัยวงศ์ เป็นรองเลขาธิการพรรค
หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เข้ารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์สืบต่อจากควง อภัยวงศ์ ที่ถึงแก่อสัญกรรมไปในปี พ.ศ. 2511 หลังจากได้ยุติบทบาททางการเมืองของตนเองไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2494 หลังจากที่จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ได้ยึดอำนาจตนเองเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 โดยไม่ลงเลือกตั้งในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 และการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ระหว่างการเป็นหัวหน้าพรรคนั้น หม่อมราชวงศ์สนีย์ ปราโมช ได้ชื่อว่าเป็นนักการเมืองที่เป็นสุภาพบุรุษ เล่นการเมืองด้วยความบริสุทธิ์ โปร่งใส มาตลอด แต่ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ มักประสบปัญหาความวุ่นวายในพรรค เนื่องจากสมาชิกพรรคมักสร้างปัญหาโดยการต่อรองขอตำแหน่งทางการเมือง และบางส่วนก็จะออกจากพรรคไปตั้งพรรคใหม่ จนเกิดความวุ่นวาย ไม่สามารถควบคุมพรรคได้ จึงได้ฉายาจากสื่อมวลชนว่า "ฤๅษีเลี้ยงลิง" หรือ "พระเจ้าตา" เพราะถูกมองว่าอ่อนแอ ไม่สามารถควบคุมบริหารพรรคและรัฐบาลได้ จนเกิดเหตุการณ์ 6 ตุลา
รางวัลและเกียรติยศ
ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ได้รับพระราชทานยศกองอาสารักษาดินแดนเป็น นายกองใหญ่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ศาสตราจารย์ หม่อมราชวงศ์ เสนีย์ ปราโมช ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้ สาขานิติศาสตร์
แดน เฟาท์ส
แดน เฟาท์ส หรือ แดเนียล ฟรานซิส เฟาท์ส เป็นนักอเมริกันฟุตบอลอาชีพในเอ็นเอฟแอล เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1960 แดน เฟาท์สเล่นในตำแหน่งควอเตอร์แบคให้กับทีมซานดีเอโก ชาร์จเจอร์ส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 - ค.ศ. 1987
ประวัติครอบครัว
โรเบิร์ต เฟาท์ส บิดาของแดน เฟาท์สเป็นโฆษกสนามให้กับทีมซานฟรานซิสโก โฟร์ตีนายเนอร์สมาอย่างยาวนาน จนได้รับการจารึกชื่อในหอเกียรติยศของเบย์ แอเรีย เรดิโอ ในวัยเด็กแดน เฟาท์สเคยเป็นเด็กเก็บลูกบอลของทีมซานฟรานซิสโก โฟร์ตีนายเนอร์ส ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในเมืองซิสเตอร์ส รัฐออริกอน
ประวัติการเล่นอเมริกันฟุตบอลอาชีพ
1960
แม่น้ำยากิ
แม่น้ำยากิ (río Yaqui) เป็นแม่น้ำในรัฐโซโนรา ประเทศเม็กซิโก อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของรัฐโซโนรา แม่น้ำมีความยาวประมาณ 320 กม. (200 ไมล์) ไหลลงสู่อ่าวกาลิฟอร์เนีย ใกล้กับเมืองโอเบรกอน
ศิลาจารึกตรังกานู
ศิลาจารึกตรังกานู (Batu Bersurat Terengganu, باتو برسورت ترڠݢانو) เป็นศิลาจารึกหินแกรนิต ที่มีจารึกภาษามลายูคลาสสิกในอักษรยาวีที่พบในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย จารึกนี้น่าจะถูกบันทึกใน ฮ.ศ. 702 (ตรงกับ ค.ศ. 1303) ทำให้เป็นหลักฐานการเขียนอักษรยาวีแรกที่สุดในโลกมลายู และถือเป็นหนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงศาสนาอิสลามในฐานะศาสนาประจำชาติในภูมิภาคนี้ ศิลานี้มีคำประกาศจากผู้นำในรัฐตรังกานูที่มีพระนามว่า เซอรีปาดูกาตวน ส่งเสริมให้ประชาราษฎรแผยแผ่และสนับสนุนศาสนาอิสลาม และชี้นำด้วยกฎหมายชะรีอะฮ์พื้นฐาน 10 ประการ
ใน ค.ศ. 2009 ในการประชุมของยูเนสโกที่จัดขึ้นที่บาร์เบโดส ได้รวมศิลาจารึกตรังกานูให้เป็นความทรงจำแห่งโลก ทำให้เป็นมรดกที่สี่ของประเทศมาเลเซีย หลังจากฮีกายัตฮังตัวะฮ์, เซอจาระฮ์เมอลายู และจดหมายของสุลต่านอับดุล ฮามิดใน ค.ศ. 2001
วันที่จารึก
ซัยยิด มุฮัมมัด นะกีบ อัลอัฏฏอสได้โต้แย้งว่าวันที่ก่อนหน้านั้นถูกต้องแล้วและพยายามบูรณะส่วนที่พังเสียหายใหม่ ในคำปราศรัยที่ตีพิมพ์โดยพิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซีย นะกีบกล่าวว่าวันที่ถูกต้องคือวันศุกร์ที่ 4 เราะญับ ฮ.ศ. 702 ซึ่งตรงกับวันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1303 โดยมีคำอธิบายดังนี้:
เนื้อหา
ศิลานี้มีความสูง 89 เซนติเมตร ความกว้างของส่วนบน 53 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 214.8 กิโลกรัม ศิลาทั้งสี่ด้านเขียนจากขวาไปซ้าย ศิลาจารึกนี้เขียนด้วยภาษามลายูคลาสสิกในอักษรยาวี โดยไม่ค่อยเห็นอักษรที่มีจุดในภาษาอาหรับส่วนใหญ่ ( ب ، ت ، ج ، ش ، ق ، ن ، ي ) และอักษรยาวี ( چ ، ݢ ، ڠ ، ڤ ) ยกเว้นบางตัวอักษร ( ڽ ، ض ، ف )
ระบบการสะกดอักษรยาวี
ระบบการสะกดบนศิลาจารึกตรังกานูมีความคล้ายกับระบบการสะกดอักษรยาวีในปัจจุบันหลายแบบ:
ภาษาแอย์นู
ภาษาแอย์นู เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกที่ใช้พูดในภาคตะวันตกของจีน นักภาษาศาสตร์บางส่วนจัดให้เป็นภาษาผสม เนื่องจากมีไวยากรณ์ส่วนใหญ่เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก แต่มีศัพท์ส่วนใหญ่อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่าน นักภาษาศาสตร์อีกกลุ่มโต้แย้งว่าภาษานี้ไม่ตรงตามข้อกำหนดของภาษาผสม ปัจจุบันใช้พูดโดยชนร่อนเร่ชาวแอย์นู
ชื่อ
ภาษานี้มีรูปสะกดหลายแบบ เช่น Abdal, Aini, Ainu, Ayni, Aynu, Eyni และ Eynu. ข้อมูลภาษาอุยกูร์มักใช้คำว่า Abdal (ئابدال) ส่วนข้อมูลภาษารัสเซียใช้คำว่า Eynu, Aynu, Abdal (Эйну, Айну, Абдал) และผู้พูดภาษาจีนใช้รูปสะกด Ainu ชาวแอย์นูเรียกภาษาตนเองว่า Äynú (ئەينۇ, )
แซนแอนโทนีโอ
แซนแอนโทนีโอ (San Antonio) คือเมืองหนึ่งในรัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของรัฐ และมีเปอเซ็นต์การเจริญเติบโตเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ ในปี พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2549 ตั้งอยู่ทางทิศใต้ เปรียบเสมือนประตูสู่ภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ชื่อเมืองมาจากชื่อของเซนต์แอนโทนีแห่งปาดัว ชาวโปรตุเกส
มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม
มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม (Stockholms universitet) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐตั้งอยู่ที่เมืองสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เริ่มจากการก่อตั้งเป็นวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1878 และได้รับการสถาปนาเป็นมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ.1960
มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม ได้รับการยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1960 และกลายเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศสวีเดน โดยมีพันธกิจเพื่อการสอนและทำวิจัยเป็นหลักให้แก่สังคมในวงกว้าง
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1877 ได้มีการบันทึกข้อตกลงการก่อตั้งมหาวิทยาลัยในเดือนพฤษภาคม และมีการทำการสอนครั้งแรกในครั้งแรกในฤดูใบไม้ผลิในปีถัดไป
ในปี ค.ศ. 1878 เริ่มมีการสอนในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติให้กับประชาชนที่สนใจ หนี่งในประวัติที่น่าสนใจในช่วงแรกเริ่มของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยได้มีการแต่งตั้ง โซเฟีย คาวาเลฟสกายา (Sofia Kavalevskaya) ให้เป็นคณบดีคณะคณิตศาสตร์ในปี ค.ศ. 1889 โซเฟีย เป็นสตรีนักคณิตศาสตร์ที่มีความสามารถไม่แพ้บุรุษแต่ในยุคที่ความสามารถทางวิชาการได้ถูกกีดกันให้อยู่เฉพาะในกลุ่มผู้ชาย การที่มหาวิทยาลัยแต่งตั้งเธอ ทำให้โซเฟียกลายเป็นสตรีคนที่ 3 ที่ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ในระดับมหาวิทยาลัยในยุโรป
ปี ค.ศ. 1904 มหาวิทยาลัยได้เริ่มมีการประสาทปริญญาทางการศึกษาอย่างเป็นทางการ ที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเริ่มแรกตั้งอยู่ในใจกลางกรุงสต็อกโฮล์ม แต่ต่อมามีการเรียนการสอนที่มากขึ้นทำให้พื้นที่ที่มีอยู่แคบลง ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการย้ายที่ทำการไปยังสถานที่ใหม่ทางทิศเหนือของกรุงสต็อกโฮล์มที่กว้างขวางกว่าเดิม และได้ใช้เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยมาจนถึงปัจจุบัน
อันดับมหาวิทยาลัย
ในปี 2017 มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์มถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 74 ของโลก จากการจัดอันดับโดย Academic Ranking of World Universities หรือ ARWU ของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เจียวทง
การจัดอันดับโดย The Times Higher Education หรือ THE ในปี 2018 มหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์มถูกจัดอยู่ในอันดับ 134 ของมหาวิทยาลัยทั่วโลก
การจัดลำดับโดย QS World University Ranking อยู่ในลำดับภาพรวมที่ 200 เมื่อแยกตามสาขาจะอยู่ในอันดับที่ 65 ในสาขาสังคมวิทยา อันดับที่ 150 ในสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ อันดับที่ 235 ในสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพและการแพทย์ อันดับที่ 107 ในสาขาศิลปและมนุษยศาสตร์ อันดับที่ 261 ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี
ตระกูลเดอ แคลร์
ตระกูลเดอ แคลร์ (de Clare) เป็นตระกูลขุนนางที่ทรงอำนาจของอังกฤษที่ครองตำแหน่งเอิร์ลแห่งเพมโบรก, ฮาร์ตฟอร์ด และกลอสเตอร์หลายครั้งด้วยกัน
พวกเขาสืบเชื้อสายมาจากริชาร์ด ฟิตซ์ชิลแบต์ ลอร์ดแห่งแคลร์ เครือญาติของพระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิตที่ติดตามพระองค์มาอังกฤษในช่วงการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน เพื่อเป็นรางวัลตอบแทนการรับใช้ ริชาร์ดได้รับดินแดนในซัฟโฟล์กที่มีศูนย์กลางอยู่ที่หมู่บ้านแคลร์ เป็นผลให้ริชาร์ดกับลูกหลานมีชื่อว่า "เดอ แคลร์" หรือ "แห่งแคลร์"
จุดกำเนิด
ตระกูลเดอ แคลร์ในสายเพศชายสืบเชื้อสายมาจากชิลแบต์ เคานต์แห่งบริโยนน์ ที่มีพ่อคือชูฟเฟรย์ เคานต์แห่งยู ซึ่งเป็นบุตรชายนอกสมรสของริชาร์ดที่ 1 ดยุคแห่งนอร์ม็องดีที่มีกับภรรยาลับไม่ทราบชื่อ ชิลแบต์ เดอ บริโยนน์เป็นหนึ่งในผู้พิทักษ์ของวิลเลียมที่ 2 ที่กลายเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีในวัยเด็กในปี ค.ศ. 1035 เมื่อชิลแบต์ถูกสังหารในปี ค.ศ. 1039 หรือไม่ก็ 1040 บุตรชายน้อยของเขา บาลด์วินกับริชาร์ด ฟิตซ์ชิลแบต์ หนีไปหาบาลด์วินที่ 5 เคานต์แห่งฟลานเดอส์พร้อมกับผู้พิทักษ์ของพวกตน ทั้งคู่กลับมานอร์ม็องดีเมื่อวิลเลียมแต่งงานกับบุตรสาวของบาลด์วินในปี ค.ศ. 1053 และวิลเลียมรับพวกเขากลับมาด้วยความยินดีอย่างยิ่ง หลังการพิชิตอังกฤษ ริชาร์ด ฟิตซ์ชิลแบต์ได้ทรัพย์ทรัพย์สินที่ดินมากมาย ที่เด่นๆ ก็คือแคลร์กับทอนบริดจ์ ทำให้ตระกูลที่เขาตั้งขึ้นมามักถูกนักประวัติศาสตร์เรียกว่า "เดอ แคลร์ (แห่งแคลร์)"
พ.ศ. 2250
พุทธศักราช 2250 ใกล้เคียงกับ ค.ศ. 1707
มาเรีย บากาโลวา
มาเรีย วัลเชว่า บากาโลวา (Maria Valcheva Bakalova (, เกิด 4 มิถุนายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวบัลแกเรีย เธอชื่อเสียงในบทบาทของเธอในการรับบท ตูตาร์ แซกดิเยฟ ในสารคดีล้อเลียนปี ค.ศ. 2020 เรื่อง โบรัตซับซีเควนซ์มูฟวี่ฟิล์ม สำหรับการแสดงของเธอในภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลคริติกส์ชอยซ์มูฟวี่อวอร์ดสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์, รางวัลบาฟตา ฟิล์ม อวอร์ดส์, รางวัลลูกโลกทองคำ และ รางวัลสมาคมนักแสดงหน้าจอ
เธอเกิดและเติบโตในเบอร์กาส บากาโลวาเริ่มต้นอาชีพในโรงภาพยนตร์บัลแกเรีย โดยแสดงในผลงานภาพยนตร์ขณะเข้าศึกษาที่สถาบันศิลปะการละครและภาพยนตร์แห่งชาติในโซเฟีย เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์เช่น ทรานเกรสชัน (2017), เดอะฟาเธอร์ (2019), ลาสต์คอล (2020) และ วีเมนคราย (2021) นับตั้งแต่ที่เธอก้าวสู่ระดับสากลในปี ค.ศ. 2020 เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของผลงานการแสดงของอเมริกาหลายเรื่อง ได้แก่ เดอะบับเบิ้ล ของจัดด์ แอพะทาว (2022) และภาพยนตร์สยองขวัญของเอ24 เรื่อง บอดีส์ บอดีส์ บอดีส์ (2022)
แหล่งข้อมูลอื่น
1996
วงศ์ว่านแม่ยับ
วงศ์ว่านแม่ยับ หรือ (En:Iridaceae) เป็นวงศ์ในอันดับ Asparagales สมาชิกของวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ หญ้าฝรั่น และแกลดิโอลัส
วัดสะแกงาม (กรุงเทพมหานคร)
วัดสะแกงาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร
วัดสะแกงามตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2475 บริเวณที่ตั้งวัดมีต้นสะแกอยู่มากจึงเป็นที่มาของชื่อวัด ผู้บริจาคที่ดินคือ นายฉิม ผึ้งหลวง และญาติ ๆ ได้บริจาคที่ดินจำนวน 9 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา และได้นิมนต์พระแต๊ะมาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2509 พระครูประภัศร์สาสนกิจ โหม่ง ปภสฺสโร เจ้าอาวาสวัดรุ่นต่อมาได้ร่วมกับชาวบ้านพัฒนาวัดกันเรื่อยมา รวมถึงได้มีการสร้างโรงเรียนวัดสะแกงามขึ้นมาด้วย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูปลัด วิเชียร อตฺตทนโต
วัดมีอุโบสถ 2 ชั้น มีพระพุทธชินราชจำลอง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ ผนังด้านหน้าอุโบสถเป็นภาพพระราชกรณียกิจพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร วัดมีวิหารพระฉัตรโมลี ประดิษฐานพระฉัตรโมลี ศาลเจ้าแม่ทับสะแกที่สร้างมาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด นอกจากนี้มีมุมจำลองพระยายม บริเวณสวนหย่อม ด้านหน้าวิหารพระฉัตรโมลี มีสังเวชนียสถานจาลองสถานที่ประสูติ ตรัสรู้ แสดงพระธรรมเทศนาและสถานที่ปรินิพพานของพระพุทธเจ้า
โคจิ เซโอะ
โคจิ เซโอะ (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผลงานเรื่องแรกเป็นการ์ตูนตอนเดียวจบชื่อเรื่องว่า Half&Half เขียนในปี พ.ศ. 2539 และเป็นที่โด่งดังจากการ์ตูนเรื่อง เกมคนจริง และ ลุ้นรักตามสายลม
ปัจจุบันกำลังเขียนผลงานอยู่ทั้งหมดสามเรื่องได้แก่ บ้านของเสียงหัวใจ ลงใน โชเน็นแมกกาซีน, Princess Lucia ลงใน นิตยสาร Blade, และ Loveplus Rinko Days ที่สร้างจากเกม Love Plus ของค่าย โคนามิ ลงใน Bessatsu Shônen Magazine
เซโอะ เคยเป็นผู้ช่วยให้แก่ สึกาซะ โอชิมะ และเป็นลูกศิษย์ของ ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ และ มาซาฮิโตะ โซดะ
เซโนเบีย ชรอฟฟ์
เซโนเบีย ชรอฟฟ์ (Zenobia Shroff, เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชาวอินเดีย-อเมริกัน ปรากฏตัวในภาพยนตร์ ละครเวที และโทรทัศน์ ชรอฟฟ์เป็นนักแสดง นักเขียน ครูศิลปะและนักสเก็ตช์ภาพมาเป็นเวลากว่า 30 ปี และเธอมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบทบาทที่โดดเด่นของเธอในปี ค.ศ. 2017 เรื่อง เดอะบิ๊กซิก, และเธอรับบทเป็น มูนีบา ข่าน แม่ของตัวละครในเละครโทรทัศน์ดิสนีย์+เรื่อง มิสมาร์เวล
แหล่งข้อมูลอื่น
1965
วิลิ ซาลาซาร์
วิลิ ซาลาซาร์ (Willy Salazar) หรือ วิลบาร์โด ซาลาซาร์ นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่ Guadalajara สถิติการชก 71 ครั้ง ชนะ 43 (น็อค 30) เสมอ 1 แพ้ 27
รักสุดฟินเลเวล 999 กับยามาดะคุง
รักสุดฟินเลเวล 999 กับยามาดะคุง เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมาชิโระ เผยแพร่ทางเว็บไซต์มังงะกุมมะ ของคอมิกสมาร์ตตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
ยอดเขาอิมชาตเซ
ยอดเขาอิมชาตเซ (Imja Tse) รู้จักกันในชื่อ ยอดเขาไอแลนด์พีก (Island Peak) เป็นภูเขาอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยทางตะวันออกของเนปาล เป็นทิวเขาต่อเนื่องมาจากยอดเขาโลตเซ ภูเขาสูงอันดับ 4 ของโลก ถูกตั้งชื่อโดยริชาร์ด ชิปตัน นักปีนเขาชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2496 เนื่องจากมองจากระยะไกลเหมือนเกาะโผล่ขึ้นมาจากทะเลหิมะ
ไอแลนด์พีกถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อิมชาตเซ" เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ชื่อไอแลนด์พีกยังเป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อปัจจุบัน
เครื่องทำตาราง
เครื่องทำตาราง คือเครื่องคำนวณผลที่ใช้กับบัตรเจาะรูที่ Dr.เฮอร์แมนฮอลเลอริชประดิษฐ์ขึ้น เป็นอีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์ของวงการคอมพิวเตอร์
แอนด์แอนด์เอ็นด์
แอนด์แอนด์เอ็นด์ เป็นมินิอัลบั้มลำดับที่ 6 ของเกิร์ลกรุปจากเกาหลีใต้ ที-อารา ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2014 โดย คอร์คอนเทนส์มีเดีย
ธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร
ธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร ชื่อเล่น เพิร์ธ เป็นนักแสดงชายชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง บังเอิญรัก Love By Chance ในบท "เอ้" ปัจจุบันเป็นนักแสดงสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี
ประวัติ
ธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร ชื่อเล่น เพิร์ธ เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับชั้นอนุบาล จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่นที่ 50 ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล เอกการแสดงและกำกับการแสดงภาพยนตร์ รุ่นเดียวกับ กรภัทร์ เกิดพันธุ์, จักริน กังวานเกียรติชัย
แผนลับ 20 กรกฎาคม
แผนลับ 20 กรกฎาคม (20 July plot) เป็นความพยายามลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอร์แห่งไรช์ที่สาม ภายในกองบัญชาการสนาม "รังหมาป่า" ใกล้เมืองรัสเทินบวร์ค มณฑลปรัสเซียตะวันออก เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 โดยมีวัตถุประสงค์อย่างชัดแจ้งเพื่อช่วงชิงอำนาจควบคุมประเทศเยอรมนีจากพรรคนาซี (รวมถึงเอ็สเอ็ส) เพื่อให้ได้มาซึ่งสันติภาพกับฝ่ายสัมพันธมิตรให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ความปรารถนาเบื้องหลังของนายทหารระดับสูงของแวร์มัคท์หลายนาย คือ เพื่อแสดงให้โลกเห็นว่าชาวเยอรมันทุกคนไม่ได้เป็นอย่างฮิตเลอร์และพรรคนาซี แม้จะยังไม่ทราบรายละเอียดการริเริ่มสันติภาพของผู้ก่อการ  แต่พวกเขาน่าจะรวมข้อเรียกร้องให้ยอมรับการผนวกดินแดนโดยเยอรมนีในทวีปยุโรป
แผนลับดังกล่าวเป็นความพยายามสูงสุดของขบวนการกู้ชาติเยอรมันหลายกลุ่มในการโค่นรัฐบาลเยอรมันอันมีพรรคนาซีเป็นผู้นำ ความล้มเหลวทั้งในการลอบสังหารฮิตเลอร์และรัฐประหารซึ่งวางแผนให้เกิดขึ้นหลังการลอบสังหารนั้นนำไปสู่การจับกุมประชาชนอย่างน้อย 7,000 คนโดยตำรวจลับ ตามรายงานการประชุมกิจการนาวีของฟือเรอร์ มีผู้ถูกประหารชีวิต 4,980 คน
เบื้องหลัง
นับแต่ ค.ศ. 1938 เป็นต้นมา มีกลุ่มคบคิดหลายกลุ่มวางแผนโค่นรัฐบาลนาซีแล้วในกองทัพบกเยอรมัน และองค์การข่าวกรองทหารเยอรมนี (อับแวร์) ผู้นำแผนคบคิดในช่วงแรกรวมไปถึงพลตรี ฮันส์ โอสเทอร์, พลเอกอาวุโสลูทวิช เบ็ค และจอมพลแอร์วีน ฟ็อน วิทซ์เลเบิน โอสเทอร์เป็นรองหัวหน้าสำนักงานข่าวกรองทหาร เบ็คเป็นอดีตเสนาธิการกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน (Oberkommando des Heeres) ฟ็อน วิทซ์เลเบิน เป็นอดีดผู้บัญชาการกองทัพที่ 1 และอดีตผู้บัญชาการใหญ่ตะวันตก จากนั้น พวกเขาได้ติดต่อกับพลเรือนที่โดดเด่นหลายคน รวมถึงคาร์ล ฟรีดริช เกอร์เดอเลอร์ อดีตนายกเทศมนตรีเมืองไลพ์ซิจ และนักกฎหมายเฮ็ลมูล ฟ็อน ม็อลท์เคอ
มีการพัฒนาแผนจัดการโค่นอำนาจและป้องกันฮิตเลอร์มิให้เปิดฉากสงครามโลกครั้งใหม่ใน ค.ศ. 1938 และ 1939 แต่ยกเลิกไป เพราะนายพลฟรันทซ์ ฮัลเดอร์ และนายพลเบราคิทช์ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด และชาติตะวันตกไม่สามารถยับยั้งการแผ่อำนาจของฮิตเลอร์กระทั่ง ค.ศ. 1939 กลุ่มต่อต้านทหารกลุ่มแรกชะลอแผนของตนหลังฮิตเลอร์ได้รับความนิยมอย่างยิ่งหลังความสำเร็จอย่างรวดเร็วไม่คาดฝันในยุทธการที่ฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 1942 มีการตั้งกลุ่มสมคบใหม่ขึ้น นำโดยพันเอกเฮ็นนิง ฟ็อน เทร็สโค ฝ่ายเสนาธิการของจอมพลเฟดอร์ ฟ็อน บ็อค แม่ทัพกลุ่มกลางในปฏิบัติการบาร์บารอสซา เทร็สโคสรรหาผู้ต่อต้านเข้าสู่เสนาธิการของกลุ่มอย่างเป็นระบบ ทำให้เป็นศูนย์กลางของกลุ่มต่อต้านในกองทัพบก แต่กลุ่มไม่สามารถทำอะไรฮิตเลอร์ได้มากนักเพราะมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา และไม่มีผู้ก่อการคนใดเข้าใกล้ตัวฮิตเลอร์ได้มากพอ กระนั้น ระหว่าง ค.ศ. 1942 พลตรีโอสเทอร์และพันเอกเทร็สโคสามารถสร้างเครือข่ายต่อต้านอันมีประสิทธิภาพได้อีกครั้ง สมาชิกสำคัญที่สุดของพวกเขา คือ พลเอกฟรีดริช อ็อลบริชท์ ซึ่งอยู่ประจำกองบัญชาการใหญ่กองทัพบกเยอรมัน ใจกลางกรุงเบอร์ลิน ซึ่งควบคุมระบบการสื่อสารอิสระต่อหน่วยกองหนุนทั่วประเทศเยอรมนี ความเชื่อมโยงนี้กับกลุ่มต่อต้านของเทร็สโคในกองทัพกลุ่มกลางสร้างกลไกรัฐประหารที่ใช้การได้ขึ้น
ปลายปี ค.ศ. 1942 พันเอกเทร็สโคและพลเอกอ็อลบริชท์คิดแผนการลอบสังหารฮิตเลอร์ และจัดการโค่นอำนาจระหว่างที่ฮิตเลอร์เยือนกองบัญชาการสนามของกองทัพกลุ่มกลางที่สโมเลนสก์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1943 โดยวางระเบิดบนเครื่องบินของเขาแต่ระเบิดไม่ทำงาน ความพยายามหนที่สองในสัปดาห์ต่อมา ระหว่างที่ฮิตเลอร์กำลังตรวจอาวุธของโซเวียตที่ถูกยึดในกรุงเบอร์ลินก็ไม่ประสบผลเช่นกัน ความผิดพลาดเหล่าทำให้กลุ่มผู้คบคิดเสียกำลังใจ ระหว่าง ค.ศ. 1943 เทร็สโคพยายามอย่างไร้ผลในการสรรหานายทหารบกระดับสูงที่คุมกำลังภาคสนาม เช่น จอมพลเอริช ฟ็อน มันชไตน์ และจอมพลแกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท เพื่อช่วยยึดอำนาจ เทร็สโคเจาะจงทุ่มเทกับแม่ทัพกลุ่มกลาง จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ เพื่อเกลียกล่อมให้เคลื่อนไหวต่อต้านฮิตเลอร์ ซึ่งบางครั้งก็ได้รับความยินยอมจากเขาสำเร็จ ทว่าเขากลับไม่เด็ดขาดในนาทีสุดท้าย แม้จอมพลทั้งหลายจะปฏิเสธ ทว่าไม่มีคนใดรายงานกิจกรรมทรยศต่อตำรวจลับหรือฮิตเลอร์เลย
ชเตาเฟินแบร์คเข้ากับผู้ก่อการ
เมื่อถึงกลาง ค.ศ. 1943 เยอรมนีเป็นฝ่ายเสียเปรียบในสงครามอย่างเห็นได้ชัดแล้ว ผู้คบคิดในกองทัพบกและพันธมิตรพลเรือนเชื่อว่าฮิตเลอร์ควรถูกลอบสังหาร เพื่อให้สามารถตั้งรัฐบาลที่ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกยอมรับได้ และมีการเจรจาสันติภาพต่างหากเพื่อป้องกันมิให้โซเวียตบุกครองเยอรมนี ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1943 เทร็สโคพบนายทหารหนุ่มนามว่าพันเอกเคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์คเป็นครั้งแรก พันเอกชเตาเฟินแบร์คเป็นพวกอนุรักษนิยมทางการเมือง พวกชาตินิยมเยอรมันหัวรุนแรงและคริสเตียนโรมันคาทอลิก ผู้เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างปฏิบัติหน้าที่ในแอฟริกาเหนือ ตั้งแต่ต้น ค.ศ. 1942 เขาได้แลกเปลี่ยนความเชื่อมั่นกับนายทหารอีกหลายคนสองเรื่องพื้นฐาน หนึ่งคือเยอรมนีกำลังถูกนำไปสู่หายนะ สองคือการโค่นอำนาจฮิตเลอร์เป็นสิ่งจำเป็น หลังยุทธการที่สตาลินกราดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1942 เขาสรุปว่าการลอบสังหารฮิตเลอร์ชั่วร้ายน้อยกว่าการปล่อยให้ฮิตเลอร์ครองอำนาจ แม้ขัดต่อศีลธรรมศาสนาของเขา ชเตาเฟินแบร์คนำบรรยากาศความเด็ดขาดใหม่มาสู่บรรดาขบวนการต่อต้าน เมื่อเทร็สโคได้รับคำสั่งไปยังแนวรบด้านตะวันออก ชเตาเฟินแบร์คจึงรับผิดชอบการวางแผนและปฏิบัติความพยายามลอบสังหาร
ความพยายามล้มเหลวที่ผ่านมา
ระหว่าง ค.ศ. 1943 ถึงต้น ค.ศ. 1944 พันเอกเทร็สโคและพันเอกชเตาเฟินแบร์คพยายามอย่างน้อยสี่ครั้งเพื่อให้ผู้ก่อการทหารคนหนึ่งเข้าใกล้ฮิตเลอร์มากพอและนานพอที่จะสังหารเขาด้วยระเบิดมือ ระเบิดหรือปืนพกลูกโม่ ทว่า ภารกิจนี้ยากขึ้นเป็นลำดับ เมื่อสถานการณ์สงครามเลวร้ายลง ฮิตเลอร์ไม่ปรากฏตัวในที่สาธารณะและแทบไม่ค่อยเยือนกรุงเบอร์ลินอีก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ที่กองบัญชาการสนามที่รังหมาป่า ใกล้รัสเทินบวร์คในปรัสเซียตะวันออก โดยพักผ่อนเป็นบางครั้งที่โอเบอร์ซาลซ์บวร์ค สถานปลีกวิเวกแถบเทือกเขาแอลป์ในบาวาเรียใกล้เมืองแบร์ชเทิสกาเดิน ทั้งสองที่ ฮิตเลอร์ถูกคุ้มกันแน่นหนาและแทบไม่พบผู้ที่เขาไม่รู้จักหรือเชื่อใจ ฮิมเลอร์และตำรวจลับทวีความสงสัยแผนลับต่อฮิตเลอร์ และเจาะจงสงสัยนายทหารเสนาธิการ ซึ่งเป็นบ่อเกิดของการคบคิดที่กำลังดำเนินเอาชีวิตของฮิตเลอร์อยู่ไม่น้อยจริง ๆ
โอกาสสุดท้าย "ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม"
ความเชื่อที่ว่า ผู้ก่อการประสบความสำเร็จสำคัญในต้นเดือนกรกฎาคมเมื่อสามารถชักชวนจอมพลแอร์วีน ร็อมเมิล "จิ้งจอกทะเลทราย" ผู้มีชื่อเสียงเข้าร่วมคณะได้ เป็นเรื่องเข้าใจผิด ร็อมเมิลเป็นนายทหารที่ได้รับความนิยมสูงสุดในเยอรมนีและไม่เคยให้การสนับสนุนแผนลับนี้ (วิทซ์เลเบินเกษียณตั้งแต่ ค.ศ. 1942) แม้ร็อมเมิลรู้สึกว่าเขาจำเป็นต้อง "มาช่วยประเทศเยอรมนี" แต่เขาเชื่อว่าการฆ่าฮิตเลอร์ไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง และสมควรนำตัวฮิตเลอร์ขึ้นศาลอาชญากรรมมากกว่าการลอบสังหาร
โพพิทซ์ไม่ใช่ผู้เดียวที่มองฮิมเลอร์ว่ามีมีศักยภาพพอที่จะเป็นพันธมิตร จอมพลเฟดอร์ ฟ็อน บ็อค แนะนำเทร็สโคให้หาพยายามหาแรงจูงใจมาโน้มน้ามเขามากกว่านี้ แต่ไม่มีหลักฐานว่าเทร็สโคทำเช่นนั้น เกอร์เดอเลอร์ดูเหมือนว่าติดต่อกับฮิมเลอร์โดยอ้อมผ่านคนที่ทั้งสองรู้จัก คือ คาร์ล ลังเบน และพลเรือเอกวิลเฮ็ล์ม คานาริส หัวหน้าหน่วยข่าวกรองอับแวร์ เสนอว่า คานาริสและฮิมเลอร์กำลังร่วมมือกันเปลี่ยนแปลงระบอบ แต่การอ้างดังกล่าวเป็นเพียงการคาดคะเน
เทร็สโคและผู้ก่อการวงในไม่ได้คิดว่าจะล้มฮิตเลอร์ฮิตเลอร์เพียงเพื่อให้หัวหน้าเอ็สเอ็สที่น่าสะพรึงและอำมหิตมาแทนฮิตเลอร์ พวกเขาต้องกานฆ่าทั้งสองคนหากเป็นไปได้ ถึงขนาดที่ความพยายามครั้งแรกของชเตาเฟินแบร์คเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคมถูกยกเลิกเพราะฮิมเลอร์ไม่อยู่
ก่อนวันที่ 20 กรกฎาคม
วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 ชเตาเฟินแบร์คได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาธิการของพลเอกอาวุโสฟร็อมที่กองบัญชาการกำลังสำรองในกรุงเบอร์ลิน ตำแหน่งนี้เปิดโอกาสให้เขาสามารถเข้าร่วมการประชุมทางทหารของฮิตเลอร์ได้ ไม่ว่าที่รังหมาป่าในปรัสเซียตะวันออกหรือแบร์ชเทิสกาเดิน ฉะนั้นจะให้โอกาสเขา ซึ่งอาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่ปรากฏขึ้น ในการฆ่าฮิตเลอร์ด้วยระเบิดหรือปืนพก ขณะเดียวกัน กลุ่มต่อต้านได้พันธมิตรสำคัญคนใหม่ ซึ่งรวมพลเอก คาร์ล-ไฮน์ริช ฟ็อน ชตึลพ์นาเกิล ผู้บัญชาการทหารเยอรมันในฝรั่งเศส ผู้จะควบคุมกรุงปารีสเมื่อฮิตเลอร์ถูกฆ่าแล้ว และหวังว่าจะเจรจาการสงบศึกทันทีกับกองทัพสัมพันธมิตรที่กำลังรุกเข้ามา
แผนลับเตรียมการสมบูรณ์แล้ว วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 พลเอกชตีฟฟ์ มีแผนฆ่าฮิตเลอร์ที่การจัดแสดงเครื่องแบบใหม่ที่ปราสาทเคลสส์ไฮม์ใกล้ซาลซ์บวร์ค ทว่า ชตีฟฟ์ไม่สามารถฆ่าฮิตเลอร์ ขณะนี้ชเตาเฟินแบร์คตัดสินใจกระทำสองอย่าง คือ ทั้งลอบสังหารฮิตเลอร์ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใด และจัดการแผนลับในกรุงเบอร์ลิน วันที่ 11 กรกฎาคม ชเตาเฟินแบร์คเข้าร่วมการประชุมของฮิตเลอร์โดยพกระเบิดไว้ในกระเป๋าเอกสารของเขา ในแผนการครั้งนี้ ไฮน์ริช ฮิมเลอร์ แห่งองค์การเอ็สเอ็ส และจอมพลไรช์แฮร์มัน เกอริง แห่งกองทัพอากาศ จำเป็นต้องถูกฆ่าไปพร้อมกันด้วยเพื่อเปิดทางให้ปฏิบัติการวัลคือเรอมีโอกาสสำเร็จ อย่างไรก็ตาม แผนครั้งนี้เป็นอันล้มไปเพราะฮิมเลอร์ไม่อยู่ อันที่จริง ฮิมเลอร์แทบไม่ค่อยเข้าร่วมประชุมทหารเลย ถึงวันที่ 15 กรกฎาคม ชเตาเฟินแบร์คบินมายังรังหมาป่าอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้เงื่อนไขทุกอย่างลงล็อก โดยมีแผนคือ ให้ชเตาเฟินแบร์ควางกระเป๋าเอกสารที่มีระเบิดอยู่ในห้องประชุมของฮิตเลอร์โดยตั้งตัวจับเวลาไว้ ขอตัวปลีกจากการประชุม รอระเบิด แล้วบินกลับมายังกรุงเบอร์ลินและเข้าร่วมผู้ก่อการคนอื่นที่เบ็นท์เลอร์บล็อก จากนั้น จะเริ่มปฏิบัติการวัลคือเรอ กำลังรักษาดินแดนจะยึดการควบคุมเยอรมนีและจับผู้นำนาซีคนอื่น พลเอกอาวุโสเบ็คจะได้รับแต่งตั้งเป็นประมุขแห่งรัฐชั่วคราว เกอร์เดอเลอร์จะเป็นนายกรัฐมนตรี และจอมพลวิทซ์เลเบินจะเป็นผู้บัญชาการสูงสุดแห่งแวร์มัคท์ อย่างไรก็ตาม แผนการในครั้งนี้ถูกยกเลิกไปในนาทีสุดท้าย แม้ฮิมเลอร์และเกอริงเข้าประชุมด้วย แต่ฮิตเลอร์ถูกเรียกออกจากห้องในขณะสุดท้าย ชเตาเฟินแบร์คสามารถขัดขวางระเบิดและป้องกันไม่ให้ถูกตรวจพบได้
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร
ฟุตบอลทีมชาติสหราชอาณาจักร หรือมักจะรู้จักในชื่อ ฟุตบอลทีมชาติเกรตบริเตน (และมักจะเข้าใจผิดว่าเป็น ฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ) เป็นทีมฟุตบอลสมัครเล่นตัวแทนจากสหราชอาณาจักรในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ในขณะที่ทีมอื่นได้แก่ ทีมชาติอังกฤษ, ทีมชาติสกอตแลนด์, ทีมชาติเวลส์ และ ทีมชาติไอร์แลนด์เหนือ จะทำการแข่งขันในฟุตบอลโลก ยูโร และการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติรายการอื่นๆ ที่จัดโดยสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า)
ทีมชาติสหราชอาณาจักรนี้คว้าเหรียญทองฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2 ครั้งคือปี 1908 ที่ลอนดอน และปี 1912 ที่ สต็อกโฮล์ม ในปัจจุบันทีมชาติสหราชอาณาจักรนี่ไม่ได้เล่นอีกต่อไปโดยได้ยกเลิกในปี ค.ศ. 1972 หลังจบการแข่งขันโอลิมปิก 1972 ซึ่งจัดขึ้นที่มิวนิก แต่ก็มีแนวโน้มจะมีการรวมตัวอีกครั้งเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันในปี 2012 ที่ลอนดอน
แผนลับ 20 กรกฎาคม
ก่อนวันที่ 20 กรกฎาคม
วันที่ 17 กรกฎาคม รถทหารของจอมพลแอร์วีน ร็อมเมิล ถูกเครื่องบินสปิตไฟร์กราดยิงในประเทศฝรั่งเศส เขาถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยการบาดเจ็บที่ศีรษะ
การลอบสังหาร
วันที่ 18 กรกฎาคม มีข่าวลือถึงหูพันเอกชเตาเฟินแบร์คว่าตำรวจลับทราบข่าวการคบคิดและเขาอาจถูกจับกุมได้ทุกเมื่อ แม้จะพิสูจน์ได้ชัดว่าข่าวดังกล่าวเป็นเท็จ แต่เขาก็รู้สึกว่าภัยกำลังคืบใกล้เข้ามาและต้องฉวยโอกาสต่อไปฆ่าฮิตเลอร์เพราะอาจไม่มีโอกาสต่อไปอีกแล้ว เมื่อเวลา 10.00 น. ของวันที่ 20 กรกฎาคม ชเตาเฟินแบร์คบินกลับรังหมาป่าเพื่อเข้าร่วมประชุมทางทหารของฮิตเลอร์อีกครั้งหนึ่ง โดยมีระเบิดอยู่ในกระเป๋าเอกสารเช่นเดิม แต่การประชุมหนนี้จัดขึ้นในกระท่อมแทนบังเกอร์เนื่องจากอากาศที่ร้อน
ราว 12.30 น. การประชุมเริ่มขึ้น ชเตาเฟินแบร์คขอตัวใช้ห้องน้ำในสำนักงานของจอมพลไคเทิล และเขาได้ใช้คีมกระแทกปลายตัวจุดระเบิดดินสอสอดเข้าไปในแท่งระเบิดพลาสติก 1 กิโลกรัมซึ่งห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาล ตัวจุดระเบิดประกอบด้วยหลอดทองแดงบาง ๆ ที่มีคอปเปอร์คลอไรด์ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 10 นาทีกัดกร่อนสายที่รั้งเข็มแทงชนวนไว้จากเพอร์คัสชันแค็ป (percussion cap) จากนั้น เขาบรรจุระเบิดที่เตรียมแล้วลงในกระเป๋าเอกสารอย่างรวดเร็ว เพราะเขาได้รับคำสั่งให้กลับเข้าประชุม ระเบิดบล็อกที่สองถูกคู่ยึดไว้ ไม่ได้ใส่ลงไปในกระเป๋าเอกสาร เขาเข้าห้องประชุมและพันตรี แอนสท์ โยน ฟ็อน ไฟรเอนด์ วางกระเป๋าเอกสารของชเตาเฟินแบร์คใต้โต๊ะซึ่งฮิตเลอร์และนายทหารอีกกว่า 20 นายประชุมอยู่โดยไม่รู้ตัว ไม่กี่นาทีต่อมา ชเตาเฟินแบร์คได้รับโทรศัพท์ที่วางแผนล่วงหน้าและออกจากห้อง สันนิษฐานว่าพันเอก ไฮนซ์ บรันดท์ ใช้เท้าเลื่อนกระเป๋าเอกสารไปด้านข้างโดยผลักไปอยู่หลังขาโต๊ะประชุม ฉะนั้น จึงสะท้อนแรงระเบิดจากฮิตเลอร์แต่ทำให้เขาเสียชีวิตและเสียขาไปข้างหนึ่งเมื่อระเบิดจุดระเบิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ระหว่างเวลา 12.40 น. และ 12.50 น. ระเบิดทำงาน และพังห้องประชุมพินาศ นายทหารสามนายและนักชวเลขได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตจากนั้นไม่นาน ฮิตเลอร์รอดชีวิต เช่นเดียวกับคนอื่นที่ได้ขาโต๊ะประชุมรับแรงระเบิดไว้ กางเกงขายาวของฮิตเลอร์ถูกเผาและขาดรุ่งริ่ง และเยื่อแก้วหูเขาทะลุ เช่นเดียวกับผู้รอดชีวิตคนอื่นส่วนใหญ่ในห้อง 24 คน หากวางระเบิดไว้ในบล็อกที่สอง เป็นไปได้ว่าทุกคนที่เข้าประชุมจะเสียชีวิตทั้งหมด
หลบหนีและบินไปยังเบอร์ลิน
ในขณะที่กำลังเดินไปที่รถยนต์ ชเตาเฟินแบร์คได้ยินเสียงระเบิดและเห็นควันลอยออกจากหน้าต่างที่แตกของโรงทหารคอนกรีตนั้น ก็เชื่อว่าฮิตเลอร์เสียชีวิตแล้ว จึงโดดขึ้นรถทหารของเขาพร้อมนายทหารผู้ช่วย ร้อยโทแวร์เนอร์ ฟ็อน เฮ็ฟเทิน และหลอกผ่านด่านตรวจสามแห่งก่อนออกจากรังหมาป่า จากนั้นร้อยโทเฮ็ฟเทินได้โยนแท่งระเบิดลูกที่สองที่ไม่ได้ใช้และยังไม่ได้แทงเข็มแทงชนวนเข้าไปในป่า ขณะเร่งรุดไปยังสนามบินรัสเทินบวร์คทันก่อนที่คนอื่นจะทราบว่าชเตาเฟินแบร์คเป็นผู้ก่อเหตุระเบิดดังกล่าว เมื่อเวลา 13.00 น. เขานั่งเครื่องไฮง์เคิล เฮ 111 ที่พลเอกเอดูอวร์ท วากเนอร์ จัดเตรียมไว้ให้
เมื่อเครื่องบินของชเตาเฟินแบร์คร่อนลงที่กรุงเบอร์ลินเมื่อเวลาราว 16.00 น. พลเอกเอริช เฟ็ลล์กีเบิล หัวหน้านายทหารสื่อสารที่รังหมาป่าซึ่งอยู่ในแผนลับด้วย โทรศัพท์ถึงเบ็นท์เลอร์บล็อกและบอกผู้ก่อการว่าฮิตเลอร์รอดชีวิตจากการระเบิด ผลคือ การระดมปฏิบัติการวัลคือเรอจะไม่มีโอกาสสำเร็จเมื่อนายทหารกำลังรักษาดินแดนทราบว่าฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่ มีความสับสนยิ่งขึ้นอีกเมื่อเครื่องบินของชเตาเฟินแบร์คลงจอดและเขาโทรศัพท์จากสนามบินและว่าแท้จริงฮิตเลอร์เสียชีวิตแล้ว ผู้ก่อการที่เบนด์เลอร์บล็อกไม่รู้จะเชื่อใครดี สุดท้ายเมื่อเวลา 16.00 น. อ็อลบริชท์ออกคำสั่งให้ดำเนินปฏิบัติการวัลคือเรอ ทว่าพลเอกอาวุโสฟร็อมผู้ลังเลโทรศัพท์หาจอมพลวิลเฮ็ล์ม ไคเทิล และได้รับการยืนยันว่าฮิตเลอร์รอดชีวิต ไคเทิลต้องการทราบที่อยู่ของชเตาเฟินแบร์ค ซึ่งเป็นการบอกฟร็อมว่ามีการสืบแผนลับมาถึงสำนักงานใหญ่ของเขาแล้ว และเขาอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง ฟร็อมตอบไปว่าเขาคิดว่าชเตาเฟินแบร์คอยู่กับฮิตเลอร์
ขณะเดียวกัน พลเอกคาร์ล-ไฮน์ริช ฟ็อน ชตึลพ์นาเกิล ผู้ว่าการทหารในดินแดนยึดครองฝรั่งเศส จัดการปลดอาวุธตำรวจเอ็สเดและทหารเอ็สเอ็ส และจับตัวผู้นำส่วนใหญ่ได้ เขาเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของจอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอและขอให้เขาติดต่อกับฝ่ายสัมพันธมิตร ทว่า เขาได้รับแจ้งว่าฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่ เวลา 16.40 น. ชเตาเฟินแบร์คและเฮ็ฟเทินมาถึงเบ็นท์เลอร์บล็อก พลเอกอาวุโสฟร็อมเปลี่ยนฝ่ายและพยายามจับตัวชเตาเฟินแบร์ค ซึ่งเข้าใจว่าพยายามปกป้องตัวเอง อ็อลบริชท์และชเตาเฟินแบร์คจึงใช้ปืนกักขังเขาไว้ แล้วอ็อลบริชท์แต่งตั้งให้พลเอกอาวุโสเอริช เฮิพเนอร์ ปฏิบัติหน้าที่แทนเขา
ถึงขณะนี้ ฮิมเลอร์เข้าควบคุมสถานการณ์และออกคำสั่งยกเลิกคำสั่งดำเนินการปฏิบัติการวัลคือเรอของอ็อลบริชท์ แต่ในหลายพื้นที่ รัฐประหารยังดำเนินไป นำโดยนายทหารซึ่งเชื่อว่าฮิตเลอร์เสียชีวิตแล้ว ในกรุงเบอร์ลิน พลเอก เพาล์ ฟ็อน ฮาเซอ หัวหน้านครและผู้ก่อการ ออกคำสั่งกองพลทหารราบยานเกราะโกรสด็อยท์ชลันด์ ภายใต้บังคับบัญชาของพันตรีอ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ บุกยึดถนนวิลเฮ็ล์มและจับตัวรัฐมนตรีโฆษณาการ โยเซฟ เกิบเบิลส์ ในกรุงเวียนนา กรุงปราก และอีกหลายแห่ง ทหารยึดครองสำนักงานพรรคนาซีและจับกุมเกาไลเทอร์และนายทหารเอ็สเอ็สไว้
รัฐประหารล้มเหลว
เวลาประมาณ 18.00 น. ผู้บัญชาการมณฑลทหารที่สาม กรุงเบอร์ลิน พลเอกโยอาคิม ฟ็อน คอทซ์ไฟลช์ ถูกเรียกตัวมายังเบ็นท์เลอร์บล็อก แต่เขาปฏิเสธคำสั่งของอ็อลบริชท์อย่างโกรธเคืองและเอาแต่ตะโกนว่า "ท่านผู้นำยังมีชีวิตอยู่" ดังนั้นเขาจึงถูกจับกุมและควบคุมตัวไว้ พลเอกไฟรแฮรร์ ฟ็อน ทึนเกินได้รับแต่งตั้งแทนที่ แต่เขาช่วยได้น้อยมาก พลเอก ฟริทซ์ ลินเดมันน์ ซึ่งน่าจะออกประกาศแก่ชาวเยอรมันทางวิทยุ แต่เขาไม่อยู่และเนื่องจากเขาเป็นผู้ถือสำเนาประกาศฉบับเดียว เบ็คจึงต้องร่างคำประกาศใหม่
เวลาแตกหักมาถึงเมื่อเวลา 19.00 น. เมื่อฮิตเลอร์ฟื้นตัวเพียงพอจะโทรศัพท์ เขาโทรหารัฐมนตรีเกิบเบลส์ที่กระทรวงโฆษณาการ เกิบเบลส์จัดแจงให้ฮิตเลอร์คุยกับพันตรีเรเมอร์ ผู้บังคับบัญชาทหารที่ล้อมกระทรวงอยู่ หลังจากยืนยันแล้วว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ฮิตเลอร์สั่งให้เรเมอร์ควบคุมสถานการณ์ในกรุงเบอร์ลินอีกครั้ง พันตรีเรเมอร์สั่งให้ทหารของเขาล้อมและปิดเบนด์เลอร์บล็อก แต่ไม่เข้าไปในอาคาร เมื่อเวลา 20.00 น. จอมพลวิทซ์เลเบินผู้โกรธจัดมาถึงเบ็นท์เลอร์บล็อกและมีการโต้เถียงอย่างขมขื่นกับชเตาเฟินแบร์ค ผู้ยังยืนยันว่าสามารถดำเนินรัฐประหารต่อไปได้ จากนั้นไม่นานวิทซ์เลเบินก็ออกไป เวลาใกล้เคียงกันนี้ การยึดอำนาจที่วางแผนไว้ในกรุงปารีสถูกยกเลิกเมื่อจอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ ซึ่งเพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ตะวันตก ทราบว่าฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่
เมื่อพันตรีเรเมอร์เข้าควบคุมสถานการณ์ในกรุงเบอร์ลินและข่าวสะพัดไปว่าฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่ สมาชิกที่ไม่ค่อยเด็ดเดี่ยวของการคบคิดในกรุงเบอร์ลินเริ่มเปลี่ยนฝ่าย มีการต่อสู้ในเบ็นท์เลอร์บล็อกระหว่างนายทหารที่สนับสนุนและคัดค้านรัฐประหาร และชเตาเฟินแบร์คได้รับบาดเจ็บ เมื่อเวลา 23.00 น. ฟร็อมกลับเข้าควบคุมพื้นที่ และหวังว่าการแสดงความภักดีอย่างออกนอกหน้าจะช่วยเขาได้ เมื่อพลเอกอาวุโสเบ็คทราบว่าสถานการณ์สิ้นหวัง ยิงตัวตาย เป็นผู้ฆ่าตัวตายคนแรกในหลายวันให้หลัง แม้ทีแรกเบ็คเพียงแค่ทำให้ตัวบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น เขาถูกทหารยิงที่คอ ฟร็อมจัดศาลทหารเฉพาะหน้าอันประกอบด้วยตัวเขาเอง และพิพากษาลงโทษประหารชีวิตอ็อลบริชท์, ชเตาเฟินแบร์ค, เฮ็ฟเทิน, เควียร์นไฮม์ นายทหารอีกคน เมื่อเวลา 00.10 น. ชอองวันที่ 21 กรกฎาคม พวกเขาถูกประหารชีวิตในลานด้านนอก ซึ่งอาจเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเปิดเผยการมีส่วนของฟร็อม มีผู้อื่นจะถูกประหารชีวิตอีกเช่นกัน แต่เมื่อเวลา 00.30 น. เอ็สเอ็สนำโดยออทโท สกอร์เซนีมาถึงและห้ามประหารชีวิตเพิ่ม
ผลสืบเนื่อง
อีกหลายสัปดาห์ถัดมา ด้วยความโกรธเกรี้ยวของฮิตเลอร์ ตำรวจตำรวจลับของฮิมเลอร์ล้อมจับแทบทุกคนที่มีส่วนกับแผนลับดังกล่าวแม้เพียงเล็กน้อย การค้นพบจดหมายและบันทึกประจำวันในบ้านและสำนักงานของผู้ที่ถูกจับกุมนั้นเปิดเผยแผนการตั้งแต่ ค.ศ. 1938, 1939 และ 1943 ซึ่งนำไปสู่การจับกุมตามมาอีกหลายรอบ รวมทั้งการจับกุมฟรันซ์ ฮัลเดอร์ที่เสียชีวิตในค่ายกักกัน และด้วยกฎหมายซิพเพนฮัฟท์ (ความรับผิดทางสายเลือด) ญาติทุกคนของผู้ก่อการคนสำคัญถูกจับกุมด้วยเช่นกัน
มีผู้ถูกจับกุมกว่า 7,000 คน และราว 4,980 คนถูกประหารชีวิต ใช่ว่าทุกคนที่ถูกจับกุมหรือประหารชีวิตเชื่อมโยงกับแผนลับนี้ เพราะตำรวจลับฉวยโอกาสดังกล่าวสะสางกับอีกหลายคนที่ต้องสงสัยว่าเข้าข้างฝ่ายต่อต้าน วิทยุอังกฤษยังออกชื่อผู้ต้องสงสัยที่เป็นไปได้ที่ไม่เกี่ยวข้องแต่ภายหลังก็ถูกจับกุม
ผู้ก่อการพยายามหลบหนีหรือปฏิเสธความผิดเมื่อถูกจับกุมน้อยมาก ผู้รอดชีวิตจากการสอบปากคำจะถูกนำตัวมาพิจารณาคดีพอเป็นพิธีต่อหน้าศาลประชาชน (โฟล์กสเกริชท์ชอฟ) ศาลเถื่อนซึ่งตัดสินเข้าข้างฝ่ายอัยการเสมอ ประธานศาลประชาชน โรลันท์ ไฟรส์เลอร์ เป็นพวกคลั่งนาซี มีผู้เห็นว่าตะโกนอย่างเดือดดาลและหยาบคายต่อผู้ถูกกล่าวหาในการพิจารณา ซึ่งมีการถ่ายภาพยนตร์ด้วยเหตุผลด้านการโฆษณาชวนเชื่อ นายทหารที่เกี่ยวข้องกับแผนลับถูก "ไต่สวน" ต่อหน้าศาลเกียรติยศทหาร ศาลทหารที่ตัดสินคดีด้วยการพิจารณาหลักฐานที่ตำรวจลับตกแต่งมาให้ก่อนขับผู้ถูกกล่าวหาออกจากกองทัพว่าทำให้เสื่อมเสีย แล้วส่งตัวให้ศาลประชาชน
การพิจารณาครั้งแรกมีขึ้นเมื่อวันที่ 7 และ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ฮิตเลอร์สั่งให้ผู้ที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดจริงถูก "แขวนคอเหมือนวัวควาย" หลายคนชิงฆ่าตัวตายก่อนถึงการพิจารณาหรือการประหารชีวิตของตน รวมทั้งคลูเกอ ที่ถูกกล่าวหาว่ารู้เห็นกับแผนลับล่วงหน้าและไม่ได้เปิดเผยต่อฮิตเลอร์ ชตึลพ์นาเกิลพยายามฆ่าตัวตายเช่นกัน แต่รอดและถูกแขวนคอ
ขณะถูกทรมานนั้น เขาโพล่งชื่อร็อมเมิลออกมา อีกไม่กี่วันถัดมา ที่ปรึกษาส่วนตัวของชตึลพ์นาเกิล เซซาร์ ฟ็อน ฮอฟัคแคร์ ยอมรับหลังจากถูกทรมานอย่างน่าสยดสยองว่าร็อมเมิลเป็นสมาชิกปฏิบัติการของแผนคบคิดดังกล่าวด้วย ร็อมเมิลมีส่วนเกี่ยวข้องขนาดไหนนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่นักประวัติศาสตร์จำนวนมากสรุปว่า อย่างน้อยเขาก็ทราบแผนคบคิดดังกล่าวแม้ไม่ได้พัวพันโดยตรงก็ตาม อย่างไรก็ตาม ฮิตเลอร์ทราบว่าจะเป็นกรณีอื้อฉาวใหญ่หลวงแก่สาธารณะ หากร็อมเมิลถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศ ติดดังนี้แล้ว เขาจึงให้ทางเลือกร็อมเมิลว่าจะฆ่าตัวตายด้วยไซยาไนต์เอง หรือเข้าสู่การบวนการไต่สวนพิจารณาคดีอย่างเปิดเผยโดยศาลประชาชน หากร็อมเมิลเลือกรับการไต่สวนพิจารณาคดี ครอบครัวของเขาจะถูกลงโทษอย่างรุนแรงแม้ก่อนการพิพากษาลงโทษที่แน่นอน และพวกเขาจะถูกประหารชีวิตไปพร้อมกับเสนาธิการของเขาด้วย ร็อมเมิลทราบดีว่าการยอมถูกพิจารณาตัดสินคดีในศาลประชาชนมีค่าเท่ากับโทษประหาร เขาจึงทำอัตวินิบาตกรรมเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เขาถูกฝังอย่างสมเกียรติทหาร บทบาทของเขาในเรื่องนี้เปิดเผยหลังสงครามยุติ
เทร็สโคก็ฆ่าตัวตายหนึ่งวันหลังจากรัฐประหารที่ล้มเหลวโดยการใช้ระเบิดมือในดินแดนไม่มีเจ้าของระหว่างแนวรบรัสเซียกับเยอรมัน ก่อนตาย เทร็สโคว่าแก่ฟาเบียน ฟ็อน ชลาเบรนดอร์ฟดังนี้ "แม้โลกทั้งใบจะประณามเราในตอนนี้ แต่ผมยังเชื่อเต็มที่ว่าเราทำสิ่งที่ถูก ฮิตเลอร์เป็นศัตรูสำคัญไม่เฉพาะแต่กับเยอรมนีเท่านั้น แต่กับโลกทั้งใบด้วย ภายในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเมื่อผมไปเข้าเฝ้าพระเจ้าเพื่อทูลอธิบายต่อสิ่งใดที่ผมได้ทำลงไปแล้วและยังไม่ได้ทำนั้น ผมทราบว่าผมจะสามารถให้ความชอบธรรมได้ต่อสิ่งที่ผมทำไปในการต่อสู้กับฮิตเลอร์ พระเจ้าทรงให้สัญญาแก่อับราฮัมว่าพระองค์จะไม่ทรงทำลายนครโซดอม ถ้าหากยังสามารถหาผู้ชอบธรรมได้สิบคนในนครนั้น ฉะนั้นผมจึงหวังว่า เพื่อเห็นแก่พวกเรา พระเจ้าก็คงจะไม่ทรงทำลายเยอรมนี ไม่มีใครในหมู่พวกเราที่จะคร่ำครวญเกี่ยวกับการตายของตัวเองได้ ผู้ยินยอมเข้าร่วมวงกับพวกเรานั้นได้ยอมสวมเสื้อคลุมพิษแห่งเนสซุสไว้แล้ว บูรณภาพแห่งศีลธรรมของมนุษย์เริ่มขึ้นเมื่อเขาพร้อมสละชีวิตตนเองเพื่อสิ่งที่เขาเชื่อ"
และความล้มเหลวในการรายงานแผนลับดังกล่าวอย่างชัดเจน เขาถูกจับกุมในวันที่ 21 กรกฎาคม ภายหลังฟร็อมถูกศาลประชาชนพิพากาษาลงโทษและตัดสินประหารชีวิต แม้เขาเกี่ยวข้องกับการคบคิด แต่คำพิพากษาทางการของเขาระบุข้อกล่าวหาว่าเขาบกพร่องในหน้าที่ เขาถูกประหารชีวิตในบรันเดินบวร์คอันแดร์ฮาเฟิล ฮิตเลอร์เปลี่ยนโทษประหารชีวิตของเขาจากแขวนคอไปเป็นชุดยิง "ที่มีเกียรติกว่า" ด้วยตนเอง แอร์วีน พลังค์ บุตรชายนักฟิสิกส์ชื่อดัง มักซ์ พลังค์ ถูกประหารชีวิตจากการมีส่วนร่วมด้วย
รายงานของคัลเทินบรุนเนอร์ต่อฮิตเลอร์ ลงวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 ว่าด้วยเบื้องหลังของแผนคบคิดดังกล่าว ระบุว่าพระสันตปาปาเป็นผู้ก่อการในทางใดทางหนึ่งด้วย โดยเจาะจงชื่อยูจีนิโอ ปาเซลลี สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ว่ามีส่วนในแผนลับด้วย หลักฐานชี้ว่า ผู้ก่อการ พันเอกเวสเซิล ฟ็อน ไฟรทาค-โลริงโฮเฟิน, พันเอกแอร์วีน ฟ็อน ลาโฮอูเซิน และพลเรือเอก วิลเฮ็ล์ม คานาริสเกี่ยวข้องกับการขัดขวางแผนลักพาตัวหรือลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระสันตปาปาปิอุสที่ 12 ของฮิตเลอร์ใน ค.ศ. 1943 เมื่อคานาริสรายงานข้อมูลแผนนี้แก่เจ้าหน้าที่ฝ่ายต่อต้านข่าวกรองของอิตาลี พลเอกเซซาเร อาแมะ ซึ่งได้ส่งต่อข้อมูลดังกล่าว
หลังวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เมื่อผู้พิพากษาไฟรส์เลอร์เสียชีวิตจากการทิ้งระเบิดทางอากาศของสหรัฐ ก็ไม่มีการพิจารณาอย่างเป็นทางการเพิ่มอีก แต่จวบจนเดือนเมษายน ปีเดียวกัน ซึ่งอยู่ในช่วงปลายสงคราม มีการค้นพบบันทึกประจำวันของคานาริส และอีกหลายคนถูกซัดทอด การประหารชีวิตดำเนินต่อไปจนกระทั่งวันสุดท้ายของสงคราม
การพิจารณาและการประหารชีวิตตามรายงานนั้นได้ถูกถ่ายภาพยนตร์ไว้และถูกตรวจสอบโดยฮิตเลอร์และคณะผู้ติดตามของเขา ภาพยนตร์เหล่านี้ภายหลังถูกตัดต่อโดยเกิบเบิลส์เป็นภาพยนตร์ความยาว 30 นาที และถูกฉายให้แก่นักเรียนนายร้อยที่โรงเรียนนายร้อยลิคแตร์เฟลเดอ แต่เชื่อกันว่าผู้ชมเดินออกจากการฉายด้วยอาการขยะแขยง
ฮิตเลอร์ถือเอาว่าการรอดชีวิตของเขานั้นเป็น "ช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์ในประวัติศาสตร์" และมอบหมายให้มีการจัดทำเครื่องอิสรยาภรณ์ ผลก็คือ เหรียญผู้บาดเจ็บ 20 กรกฎาคม 1944 ซึ่งฮิตเลอร์มอบให้แก่ผู้ที่อยู่กับเขาในห้องประชุมในเวลานั้น เหรียญนี้ถูกจัดทำขึ้น 100 เหรียญ และเชื่อกันว่ามีการมอบให้จำนวน 47 เหรียญ พร้อมด้วยเอกสารรางวัลอันหรูหราที่มอบให้แก่ผู้ได้รับเหรียญซึ่งลงนามส่วนตัวโดยฮิตเลอร์ ทำให้มันเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่มีการมอบน้อยที่สุดของนาซีเยอรมนี
ฟิลิพพ์ ฟ็อน เบอเซลาแกร์ นายทหารเยอรมันผู้จัดหาระเบิดพลาสติกที่ใช้ในเหตุดังกล่าวนั้น สามารถหลบหนีการถูกตรวจพบและรอดชีวิตจากสงคราม เขาเป็นผู้ร่วมขบวนการผู้รอดชีวิตคนที่สองรองจากสุดท้าย และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 อายุได้ 90 ปี
ผลของรัฐประหาร สมาชิกทุกคนของกองทัพบกถูกบังคับให้สาบานความจงรักภักดีต่อฮิตเลอร์อีกครั้ง และเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 การแสดงความเคารพแบบทหารถูกแทนที่ด้วยการแสดงความเคารพต่อฮิตเลอร์ทั้งกองทัพซึ่งทำโดยยืดแขนออกและเปล่งคำพูดว่า "ไฮล์ ฮิตเลอร์" แม้ว่าเหตุการณ์จะสงบลง แต่เวลาต่อมาในปี 1945 นาซีเยอรมันได้พ่ายแพ้สงครามและฮิตเลอร์ได้กระทำอัตวินิบาตกรรมในฟือเรอร์บุงเคอร์ เวลาต่อมาในอีกหลายปีให้หลังได้การรำลึกต่อกลุ่มบุคคลผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผนลับ 20 กรกฎาคม ซึ่งได้แสดงให้เห็นต่อคนเยอรมันชนรุ่นหลังและชาวโลกว่า ชาวเยอรมันทุกคนไม่ได้เป็นอย่างฮิตเลอร์และพรรคนาซี และกลุ่มบุคคลเหล่านี้ตายเพื่อเยอรมนี