cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การนับระยะปลอดภัย
การพัฒนาของวิธีอิงปฏิทิน
ใน พ.ศ. 2448 นักนรีเวชวิทยาชาวดัช Theodoor Hendrik van de Velde แสดงให้เห็นว่าผู้หญิงตกไข่เพียงหนึ่งครั้งต่อรอบประจำเดือน  ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 นักนรีเวชวิทยาชาวญี่ปุ่น Kyusaku Ogino และ Hermann Knaus ชาวออสเตรีย ต่างค้นพบว่าการตกไข่เกิดขึ้นประมาณ 14 วันก่อนประจำเดือนรอบต่อไป Ogino ใช้การค้นพบของเขาเพื่อพัฒนาสูตรสำหรับช่วยเหลือผู้หญิงที่มีลูกยาก โดยให้คำนวนเวลาในการมีเพศสัมพันธ์เพื่อเพิ่มโอกาสการตั้งครรภ์ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 แพทย์โรมันคาทอลิกจากเนเธอร์แลนด์ ใช้การค้พบนี้เพื่อสร้างวิธีเพื่อหลีกเลี่ยง การตั้งครรภ์
สัญญาณการเจริญพันธุ์
รอบประจำเดือนส่วนใหญ่มีสามช่วง ช่วงแรกเป็นช่วงไม่เจริญพันธุ์ (ก่อนการตกไข่) ตามมาด้วยช่วงเจริญพันธ์ และหลังจากนั้นจึงเป็นช่วงไม่เจริญพันธุ์อีกครั้งก่อนถึงรอบเดือนถัดไป (หลังการตกไข่) วันแรกที่มีประจำเดือนสีแดงนับเป็นวันแรกของรอบเดือน ระบบต่าง ๆ ของการนับระยะปลอดภัยใช้วิธีต่างกันเล็กน้อยเพื่อคำนวนวันเจริญพันธุ์โดยการใช้สัญญาณการเจริญพันธุ์, ประวัติของรอบเดือน, หรือใช้ทั้งสองอย่าง
สัญญาณการเจริญพันธุ์ขั้นต้น
สัญญาณการเจริญพันธุ์ขั้นต้นทั้งสามแบบได้แก่ อุณหภูมิร่างกายขณะพัก มูกช่องคลอด และฟ ผู้หญิงที่นับเวลาปลอดภัยโดยดูจากสัญญาณการเจริญพันธุ์อาจเลือกสังเกตุหนึ่ง สอง หรือทั้งสามสัญญาณ ผู้หญิงหลายคนยังมีสัญญาณการเจริญพันธุ์ขั้นตามที่สัมพันธ์กับระยะในรอบประจำเดือน เช่น อาการปวดท้องและแน่นท้อง, ปวดหลัง, เต้านมคัดตึง, และอาการปวดจากไข่ตก
อุณหภูมิร่างกายขณะพัก
สิ่งนี้มักหมายถึงอุณหภูมิที่วัดตอนตื่นนอนตอนเช้า (หรือหลังการนอนที่นานที่สุดในวันนั้น) อุณหภูมิร่างกายขณะพักที่แท้จริงวัดได้จากการเฝ้าดูอุณหภูมิร่างกายอย่างต่อเนื่อง การตกไข่จะทำให้อุณหภูมิร่างกายขณะพักสูงขึ้นระหว่าง 0.2º ถึง 0.5 °C จนถึงประจำเดือนรอบต่อไป การเปลี่ยนแปลงนี้สามารถใช้เพื่อบอกช่วงไม่เจริญพันธุ์หลังการตกไข่
มูกช่องคลอด
ลักษณะของมูกช่องคลอดและความรู้สึกในช่องคลอดมักถูกใช้เพื่อบอกถึงสัญญาณเดียวกัน มูกช่องคลอด มูกช่องคลอดผลิตจากปากมดลูกที่เชื่อมต่อมดลูกกับช่องคลอด มูกช่องคลอดในระยะเจริญพันธุ์ช่วยให้ตัวอสุจิมีชีวิตอยู่นานขึ้นโดยการลดความเป็นกรดของช่องคลอด และยังช่วยนำทางตัวอสุจิผ่านช่องคลอดไปยังมดลูก การผลิตมูกช่องคลอดในระยะเจริญพันธุ์เกิดขึ้นจากฮอร์โมนเอสโตรเจนซึ่งเป็นฮอร์โมนเดียวกับที่ทำให้ผู้หญิงตกไข่ ผู้หญิงสามารถสังเกตมูกช่องคลอดและความรู้สึกขณะมูกผ่านช่องคลอดเพื่อชี้เวลาที่ร่างกายกำลังเตรียมตัวตกไข่และเมื่อการตกไข่สิ้นสุด ขณะตกไข่การผลิตของเอสโตรเจนตกลงเล็กน้อยและการผลิตของโปรเจสเตอโรน (progesterone) สูงขึ้น ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางคุณลักษณะและปริมาณของมูกที่สังเกตได้ในช่องคลอด
ข้อดีและข้อเสีย
การนับระยะปลอดภัยมีลักษณะเด่นดังนี้:
การใช้เพื่อคุมกำเนิด
ผู้หญิงและคู่ของเธอสามารถป้องกันการตั้งครรภ์ โดยการจำกัดการมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ป้องกันไว้เฉพาะช่วงไม่เจริญพันธุ์ของรอบประจำเดือน ในช่วงเจริญพันธุ์ คู่รักอาจใช้การคุมกำเนิดแบบสิ่งกีดขวาง เช่น ถุงยางอนามัย หรืองดมีเพศสัมพันธ์
ประสิทธิผล
ประสิทธิผลของการนับระยะปลอดภัย สามารถแยกออกเป็นการใช้อย่างถูกต้อง (perfect-use) ที่นับเฉพาะผู้ใช้ที่ทำตามกฎทั้งหมดของการสังเกต ระบุระยะเจริญพันธุ์อย่างถูกต้อง และงดการร่วมเพศโดยไม่ป้องกันในวันที่ระบุว่ากำลังเจริญพันธุ์  เช่นเดียวกับการคุมกำเนิดแบบอื่น และการใช้ทั่วไป (typical-use) ที่นับผู้หญิงทั้งหมดที่ใช้วิธีการนับระยะปลอดภัยเพื่อหลีกเลี่ยงการตั้งครรภ์ รวมไปถึงพวกที่ไม่ได้ใช้อย่างถูกต้อง ประสิทธิผลที่แสดงมักมาจากการปีแรกของการใช้ ดัชนีเพอร์ล (Pearl Index) มักถูกใช้เพื่อคำนวนประสิทธิผลทว่างานวิจัยบางงานใช้ตารางแสดงการลดลง (decrement table)
อัตราการล้มเหลวของการนับระยะปลอดภัยแตกต่างกันขึ้นอยู่กับระบบที่ใช้ระบุวันเจริญพันธุ์ วิธีการสอน และประชากรที่ศึกษา บางงานวิจัยพบว่าอัตราการล้มเหลวเมื่อใช้แบบทั่วไปอยู่ที่ 25% ต่อปีหรือมากกว่า   งานวิจัยอย่างน้อยหนึ่งงานพบอัตราการล้มเหลวที่ต่ำกว่า 1% ต่อปีเมื่อมีการฝึกสอนและการทบทวนรายเดือน  และงานวิจัยอื่น ๆ พบอัตราการล้มเหลวเมื่อใช้จริงที่ 2%–3% ต่อปี
เมื่อได้รับการฝึกสอนอย่างสม่ำเสมอ (หรือเมื่อใช้อย่างถูกต้อง) หลายงานวิจัยพบว่าการนับระยะปลอดภัยมีประสิทธิผลถึง 99%
เหตุผลที่ลดประสิทธิผลของการใช้ทั่วไป
หลายปัจจัยมีส่วนทำให้ประสิทธิผลของกาใช้ทั่วไปต่ำกว่าการใช้แบบถูกต้อง: เหตุผลหลักที่ลดประสิทธิผลของการใช้ทั่วไปไม่ได้อยู่ที่ความผิดพลาดของผู้สอนหรือผู้ใช้แต่อยู่ที่การตั้งใจฝ่าฝืนคำสั่ง  กล่าวคือคู่รักรู้ว่าผู้หญิงมีโอกาสสูงที่กำลังอยู่ในช่วงเจริญพันธุ์แต่ก็ยังร่วมเพศ
อูร็อช สปายิช
อูร็อช สปายิช (Урош Спајић; เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวเซอร์เบียที่เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับครัสโนดาร์ในรัสเซีย
สปายิชลงเล่นระดับอาชีพครั้งแรกให้กับเรดสตาร์ เบลเกรดเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ในรายการเซอร์เบียนคัพนัดที่พบบอรักชาชัก ในฤดูกาลสุดท้ายของเขากับเรดสตาร์ เขาลงเล่นทั้งหมด 16 นัด จนได้รับการชื่นชมว่าเป็นผู้เล่นที่มีคุณภาพอันโดดเด่น ต่อมาในวันที่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปตูลูซในฝรั่งเศสด้วยค่าตัว 1.5 ล้านยูโร ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับอันเดอร์เลคต์ในเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลาหนึ่งฤดูกาล ซึ่งเขาทีมคว้าแชมป์เบลเจียนซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 2017 ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขาเซ็นสัญญาระยะยาว 5 ปีกับครัสโนดาร์ในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
สปายิชลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีครั้งแรกในนัดกระชับมิตรที่พบกับอิสราเอลในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ต่อมาเขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติเซอร์เบียครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2015 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 รอบคัดเลือก นัดที่เอาชนะอาร์มีเนีย 2–0 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ลงเล่นในรายการนั้นเลย
บ้าคิดถึง
บ้าคิดถึง เป็นซิงเกิลของนักร้อง ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ประพันธ์เนื้อร้องโดย พนา ณ วงค์วรรณ์, วรัชยา พรหมสถิต ทำนองโดย พนา ณ วงค์วรรณ์ และเรียงเรียงโดย พนา ณ วงค์วรรณ์, ธนเดช ผาสุขธรรม ออกจำหน่ายในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
วันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์
วันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ (Epiphany of the Lord) หมายถึง วันสมโภชที่กำหนดขึ้นเพื่อระลึกถึงเหตุการณ์ที่พระเยซู (ซึ่งคริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าเป็นพระเป็นเจ้า) ได้มาปรากฏพระองค์ต่อมนุษย์ คริสตจักรต่าง ๆ ตีความเหตุการณ์นี้แตกต่างกันไป โดยศาสนาคริสต์ตะวันออกในสมัยแรกถือว่า “พระคริสต์แสดงองค์” หมายถึงสองเหตุการณ์คือการประสูติของพระเยซูและการที่พระเยซูทรงรับบัพติศมา ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ได้เปลี่ยนมาถือการสมโภชพระเยซูทรงรับบัพติศมาอย่างเดียว เพราะถือว่าพระเยซูแสดงองค์เป็นพระบุตรพระเป็นเจ้าอย่างเป็นทางการในพิธีบัพติศมานี้ ขณะที่ศาสนาคริสต์ตะวันตก “พระคริสต์แสดงองค์” หมายถึง เหตุการณ์ที่พระกุมารเยซูทรงรับการนมัสการของโหราจารย์ทั้ง 3 คนที่มาจากตะวันออก เพราะถือว่าเป็นเหตุการณ์ที่พระเป็นเจ้าได้แสดงองค์ต่อคนต่างชาติเป็นครั้งแรก
โดยทั่วไปคริสตจักรจะจัดพิธีสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ในวันที่ 6 มกราคม แต่เนื่องจากคริสตจักรตะวันออกใช้ปฏิทินจูเลียน ซึ่งวันจะคลาดเคลื่อนจากปฏิทินเกรกอเรียนที่คริสตจักรตะวันตกใช้ไป 13 วัน ดังนั้นวันที่ 6 มกราคม ของคริสตจักรตะวันออกจึงตรงกับวันที่ 19 มกราคมในคริสตจักรตะวันตก
ปัจจุบันคริสตจักรแห่งอังกฤษและคริสตจักรโรมันคาทอลิกในบางประเทศ เช่น ประเทศไทย ไม่ได้ยึดถือวันที่ 6 มกราคม เป็นวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ แต่เลื่อนไปเป็นวันอาทิตย์แรกหลังวันที่ 1 มกราคมแทน
ฌอน รูนีย์
ฌอน ไมเคิล รูนีย์ (Sean Michael Rooney) (เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่ วีทตัน, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา) เป็นวอลเลย์บอลชาวอเมริกัน สมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติอเมริกา ได้รับเหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกเกมส์, ปักกิ่ง 2008 และ วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก (2008, 2014)
ชีวิตส่วนตัว
รูนีย์ เกิดในวีทตัน, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา เขาเข้าเรียนที่วีทตันวอร์เรนวิลล์ไฮสกูล และได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2001 ผู้เล่นแห่งปีในรัฐอิลลินอย (เกร็กโปโชเปี้ยน - คาร์ลแซนด์เบิร์กไฮสกูล) และนำทีมไปคว้าชิงแชมป์แห่งรัฐ นอกเหนือจากวอลเลย์บอล เขายังเล่นกอล์ฟและบาสเกตบอล
วิทยาลัย
รูนีย์ เขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยเปปเปอร์ดีน ใน มาลิบู, รัฐแคลิฟอร์เนีย เขาจบการศึกษาในปี ค.ศ. 2005 ในคณะการบริหารธุรกิจ
ในปี ค.ศ. 2005 เขานำทีมเปปเปอร์ดีนในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอ็นซีเอเอ พวกเขาแพ้ ทีมยูซีแอลเอ ในบ้านในเช็ทที่ 5 เป็นครั้งแรกในรอบ 35 ปีที่ยูซีแอลแพ้ในบ้านในเอ็นซีเอเอทัวร์นาเมนต์ รูนีย์ถูกเสนอชื่อเป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในสี่คนสุดท้าย
ผลงานในระดับอาชีพ
ในช่วงฤดูหนาวของปี 2006 และ 2007 รูนีย์เล่นให้กับสโมสรโชนันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ ในลีกเกาหลีใต้ ซึ่งเขาได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า หลังจากนำทีมคว้าแชมป์สองครั้งติดกันในลีกเกาหลี
ในฤดูกาล 2007–08 เขาเล่นให้กับสโมสรดีนาโม-ยันตาร์ ที่ คาลินินกราด, ประเทศรัสเซีย
ในฤดูกาล 2008–09 รูนีย์เล่นให้กับ Fakel Novy Urengoy สโมสรวอลเลย์บอล ใน ประเทศรัสเซีย
โอลิมปิก
ลี ได้เปิดตัวในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกกับทีมชาติสหรัฐในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งช่วยให้ทีมชาติสหรัฐได้รับเหรียญทอง นอกจากนี้เขายังเข้าร่วมโอลิมปิก 2012
ไปรมา รัชตะ
ไปรมา รัชตะ (เดือน) เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2509 เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเริ่มจากงานถ่ายแบบ และเดินแฟชั่น ต่อมาจึงได้เทสต์หน้ากล้องเพื่อแสดงภาพยนตร์ของสารวัตรอดุลย์ บุญเศรษฐ์ จนได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี พ.ศ. 2526 ที่มีชื่อว่า ม.6 คู่กับ อรรถพล เรืองจินดา และมีภาพยนตร์ที่แสดงคู่กันอีก 3 เรื่องในปี พ.ศ. 2527 คือเรื่อง ดาวประดับป่า, เด็กปั๊ม และ ลูกเขยคนเฮง ต่อมาจึงหันมารับบทนางร้ายในเรื่อง แก้วกลางดง ซึ่งนำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี และ จินตหรา สุขพัฒน์
ต่อมาไปรมาจึงเริ่มเข้าสู่วงการโทรทัศน์ โดยเริ่มจากงานละครของอาจารย์ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง หรือ ครูช่าง เรื่อง เพียงตะวัน คู่กับ พีท ทองเจือ เป็นนางเอกอยู่ไม่กี่เรื่อง ก่อนผันตัวมาเป็นนางร้ายในเรื่อง ในม่านเมฆ ซึ่งทำให้เธอประสบความสำเร็จโด่งดังในที่สุด และมีผลงานในบทนางร้ายอีกหลายเรื่อง
รอยัลรัมเบิล (2017)
รอยัลรัมเบิล (2017) (Royal Rumble (2017)) รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่30 โดยจัดขึ้นในวันที่ 29 มกราคม 2017 (30 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) โดยจะจัดขึ้นที่สนาม Alamodome เมืองแซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส  ซึ่งเป็นครั้งที่ 4 ที่จัดในรัฐเท็กซัส (ครั้งแรก 1989, ครั้งที่ 2 1997, และครั้งที่ 3 2007)
เบื้องหลัง
หลังจากที่ Goldberg ได้เอาชนะ Brock Lesnar ไปได้ในศึก Survivor Series ในรอบ 12 ปีที่ผ่านมา เขาได้ประกาศจะเข้าร่วมแมทช์การปล้ำรอยัลรัมบัลเป็นคนแรกในศึกรอว์ วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016
วัดคงคา
วัดคงคา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านบางม่วง ตำบลบางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
วัดคงคาสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยสุโขทัย ตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 เดิมชื่อ วัดโคก เนื่องจากที่ตั้งวัดเป็นเนินสูง เมื่อครั้งพระเจ้าตากสินมหาราชทรงรวบรวมไพร่พลหนีมายังกรุงธนบุรี พม่าได้ยกทัพตามมาพักที่วัดนี้เพื่อปราบปราม เล่ากันว่า หลวงพ่อศิลาแดงได้ทรงเข้าไปนิมิตในพระเจ้าตากสินมหาราชให้ระวังพระองค์ เมื่อพระเจ้าตากสินมหาราชทรงตื่นจากบรรทม จึงวางแผนนำทหารไทยเข้าโจมตีทหารพม่าจนแตกพ่ายกลับไป ด้วยเหตุนี้เองชาวบ้านจึงนับถือหลวงพ่อศิลาแดง ต่อมาวัดเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดคงคา" เพราะอยู่ริมคลองลัดและคลองบางใหญ่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน หลวงพ่อศิลาแดง (แลง) เป็นพระพุทธรูปทรงนางทำด้วยศิลาแลงปิดทองคำเปลวแบบสุโขทัย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา สิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น หลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ สูง 5 เมตร สร้างเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 พระสังกัจจายน์ พระสีวลี เจ้าแม่กวนอิม เสด็จพ่อ ร.5 เจ้าแม่ตะเคียนชื่อ เจ้าแม่ศรีเกศ ท้าวเวสสุวรรณ เป็นต้น
วัดทองนพคุณ (กรุงเทพมหานคร)
วัดทองนพคุณ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ในแขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร วัดแห่งนี้ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร เดิมชื่อวัดทองล่าง ไม่ทราบชัดว่าใครเป็นผู้สร้าง แต่คาดว่าสร้างขึ้นสมัยอยุธยาตอนปลาย ต่อมาพระยาโชฎึกราชเศรษฐี (ทองจีน) ได้เป็นผู้บูรณะซ่อมแซม และถวายให้เป็นพระอารามหลวงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และบูรณปฏิสังขรณ์ใหญ่อีกครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ศิลปะและสถาปัตยกรรม
ส่วนสถาปัตยกรรม อุโบสถเป็นหลังคาลด 2 ชั้น หน้าบันสลักลวดลาย ด้านหน้ามีรูปเทพอุ้มผ้าไตร ด้านหลังมีพานรองบาตร หน้าต่างเป็นช่องกลม หน้านางด้านข้าง ข้างละ 4 ช่อง ลวดลายปิดทองประดับกระจก ส่วนพระวิหารหลังคาลด 2 ชั้น ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา ถือปูนเกลี้ยง หน้าบันประดับกระเบื้องสีและถ้วย จาน ชาม อาคารก่ออิฐทรงไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น  ภายในประดิษฐานของพระพุทธรูปหลายร้อยองค์ มณฑป เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลองสร้างในรัชกาลที่ 4 พระเจดีย์องค์ใหญ่ย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง
ศิลปกรรม ภายในพระอุโบสถ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปั้น ปางมารวิชัย จิตรกรรมฝาผนังในพระอุโบสถ เป็นเรื่องมหาเวสสันดรชาดก เขียนโดยพระครูกสินสังวร ด้านหลังพระประธานมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นรูปพระวิสูตรหรือผ้าม่าน และมีเหล่าทวยเทพคลี่พระวิสูตรออกมาทั้งด้านซ้ายและขวา
ลำดับเจ้าอาวาส
นับตั้งแต่เป็นพระอารามหลวง วัดทองนพคุณมีเจ้าอาวาสตามลำดับ ดังนี้
Mac OS X 10.0
Mac OS X v10.0 (รหัสโปรเจกต์: Cheetah) เป็นระบบปฏิบัติการแมคอินทอชของ Apple ถือว่าเป็นระบปฏิบัติการตัวใหม่ที่เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ระบบปฏิบัติการตัวนี้ยังไม่เสถียรเท่ากับ Mac OS 9 และยังไม่มีบางคุณลักษณะพื้นฐาน เช่น การใส่ข้อมูลลง DVD อย่างไรก็ตาม ระบบปฏิบัติการตัวนี้แสดงถึงการพัฒนาจาก Mac OS X Public Beta
สโลแกนของระบบปฏิบัติการตัวนี้คือ "The future is here. The power of UNIX with the simplicity and elegance of Macintosh"
ความจำเป็นพื้นฐานของระบบปฏิบัติการตัวนี้ เหมือนกันกับ Mac OS X Public Beta และมีทั้งหมดสี่รุ่นด้วยกัน
อ้างอิง
http://mactracker.ca
บรี (มิดเดิลเอิร์ธ)
บรี (Bree) เป็นชื่อเมืองหนึ่งในนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเชื่อว่าโทลคีนได้แรงบันดาลใจมาจากแคว้นบัคคิงแฮมเชอร์ ที่เขามักเดินทางไปเที่ยวบ่อย ๆ ระหว่างศึกษาอยู่ที่ออกซฟอร์ด
ในนิยาย บรี เป็นเมืองเอกของแคว้น บรีแลนด์ ซึ่งอยู่ถัดจากเขาสุสานและป่าดึกดำบรรพ์ออกมาทางตะวันออก เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทางของถนนสายตะวันออก และถนนเหนือใต้ (หรือ กรีนเวย์) กึ่งกลางแผ่นดินเอเรียดอร์ มีชุมชนมนุษย์ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่มานานแล้ว และการที่เมืองนี้ตั้งอยู่บนชุมทาง จึงเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ มนุษย์ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เป็นพวกที่ไม่ได้เดินทางไปสู่แผ่นดินเบเลริอันด์นับแต่ยุคบรรพกาล จึงเป็นคนละตระกูลกันกับชาวเอไดน์ นอกจากพวกมนุษย์ บรีแลนด์ยังเป็นแว่นแคว้นที่มีชาวฮอบบิทมาอาศัยอยู่ด้วยมากมาย เมืองบรีเป็นเมืองที่มนุษย์และฮอบบิทใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันเพียงแห่งเดียวบนมิดเดิลเอิร์ธ
การที่เมืองบรี เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าและการเดินทาง จึงมีเหตุการณ์สำคัญหลายอย่างเกิดขึ้นที่นี่ เช่น เป็นที่ซึ่งแกนดัล์ฟได้พบกับธอริน โอเคนชิลด์ กษัตริย์ชาวคนแคระ เป็นจุดเริ่มต้นของยุทธการเอเรบอร์ ซึ่งก็คือการผจญภัยในเรื่องเดอะฮอบบิท บรีมีโรงเตี๊ยมที่พักมากมาย หนึ่งในนั้นคือ "โรงเตี๊ยมม้าเต้น" (Prancing Pony Inn) ซึ่งเป็นจุดหมายเดินทางแรกของโฟรโดกับคณะเพื่อมาพบกับแกนดัล์ฟ แต่กลับได้พบกับอารากอร์นแทน
ตั๊ก
ตั๊ก เป็นชื่อเล่นชื่อหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมมากในหมู่ชาวไทย และอาจหมายถึง
โร้ค วัน: ตำนานสตาร์ วอร์ส
โร้ค วัน: ตำนานสตาร์ วอร์ส (Rogue One: A Star Wars Story) เป็นภาพยนตร์อเมริกาแนวมหากาพย์เทพนิยายอวกาศซึ่งกำกับโดย Gareth Edwards เขียนบทโดย Gary Whitta ร่วมกับ Tony Gilroy จากเนื้อเรื่องโดย John Knoll และ Gary Whitta ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยลูคัสฟิล์มและจัดจำหน่ายโดยวอลท์ดิสนีย์สตูดิโอโมชั่นพิคเจอร์ส นำแสดงโดย เฟลิซิตี โจนส์, Diego Luna, Ben Mendelsohn, เจิน จื่อตัน, Mads Mikkelsen, Alan Tudyk, Jiang Wen, ริซ อาห์เมด และ ฟอเรสต์ วิตเทกเกอร์ เป็นเรื่องราวของ Jyn Erso บุตรสาวของผู้ออกแบบดาวมรณะ อาวุธมหาประลัยของจักรวรรดิกาแลกติก และภารกิจเพื่อขโมยแผนผังดาวมรณะ นำไปสู่การต่อสู้ของฝ่ายกบฏ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในชุดภาพยนตร์ตอนเดี่ยวของสตาร์ วอร์ส ดำเนินเรื่องในช่วงก่อนเกิดเหตุการณ์ในความหวังใหม่ การถ่ายทำหลักเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 ที่สตูดิโอ Elstree ใกล้ลอนดอน และสิ้นสุดลงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์ในทางบวกอย่างกว้างขวาง โดยส่วนใหญ่ชื่นชมการแสดง ฉากแอ็กชั่น ดนตรีประกอบ และโทนของเรื่องที่มืดหม่น แต่ก็ยังมีเสียงวิจารณ์อยู่บ้างโดยเฉพาะในด้านการสร้างตัวละครที่ผู้แสดงเสียชีวิตไปแล้วขึ้นมาใหม่โดยใช้เทคนิกภาพพิเศษทางคอมพิวเตอร์ ทำรายได้ทั่วโลกไปกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสองของพ.ศ. 2559 และเป็นอันดับสองของภาพยนตร์สตาร์ วอร์สทั้งหมด นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม และเทคนิกภาพพิเศษยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่อง
นักวิจัยของจักรวรรดินามเกเลน เออร์โซ และครอบครัว กำลังซ่อนตัวอยู่บนดาวเคราะห์ลาห์มู ผู้กำกับกองพัฒนาอาวุธแห่งจักรวรรดิออร์สัน เครนนิก เดินทางมาถึง และกดดันให้เขาร่วมดำเนินการพัฒนาดาวมรณะ ซึ่งเป็นสถานีอวกาศติดอาวุธทรงพลังที่มีความสามารถในการทำลายดาวเคราะห์ได้ทั้งดวง ให้สำเร็จ เกเลนไม่มีทางเลือกนอกจากยอมเข้าร่วม ไลร่าผู้เป็นภรรยาถูกฆ่า ในขณะที่จินบุตรสาวหลบหนีไปได้ และได้รับการช่วยเหลือจากซอว์ เกอร์เรรา สมาชิกฝ่ายกบฏ
15 ปีต่อมา นักบินยานขนส่ง โบดี้ รูค ทรยศต่อจักรวรรดิ และลักลอบนำข้อความโฮโลแกรมที่บันทึกโดยเกเลน ไปส่งให้เกอร์เรราบนดวงจันทร์ทะเลทราย เจดฮา ในขณะเดียวกัน คาสเซียน แอนดอร์ ผู้สืบข่าวฝ่ายกบฏ ได้ทราบแผนการสร้างดาวมรณะจากคนของจักรวรรดิ ที่เขตค้าขายวงแหวนคาฟรีน และได้ช่วยเหลือจินออกมาจากค่ายแรงงานจักรวรรดิบนดาวเคราะห์โวบานี และพาเธอไปพบกับมอน มอธมา ผู้นำฝ่ายกบฏ มอธมาได้โน้มน้าวให้จินร่วมภารกิจเพื่อตามหาและช่วยเหลือเกเลนออกมาจากจักรวรรดิ เพื่อให้ฝ่ายกบฏได้ข้อมูลเกี่ยวกับดาวมรณะ โดยในภารกิจนี้คาสเซียนมีคำสั่งลับจากผู้นำกบฏ ให้สังหารเกเลนแทน โดยไม่ต้องช่วยเหลือออกมา
จิน คาสเซียน และเคทูเอสโอ ดรอยด์จักรวรรดิที่ได้รับการล้างโปรแกรมใหม่ พากันเดินทางไปยังดวงจันทร์เจดฮา ที่ซึ่งฝ่ายจักรวรรดิกำลังลำเลียงผลึกไคเบอร์ออกมาจากเมืองศักดิ์สิทธิ์บนดาว เพื่อนำไปเป็นแหล่งพลังงานให้กับดาวมรณะ ในขณะที่เกอร์เรราและคณะ กำลังต่อสู้โดยใช้อาวุธ ด้วยความช่วยเหลือของชีร์รุต อิมวี นักรบศาสนาตาบอด และเบซ มาลบัส ทหารรับจากเพื่อนสนิท จินก็สามารถเดินทางไปพบเกอร์เรราได้ ซึ่งขณะนั้นรุคถูกจับคุมขังเป็นนักโทษในความควบคุมของเกอร์เรรา เขาแสดงข้อความจากเกเลนให้เธอดู ซึ่งในข้อความนั้นเกเลนเปิดเผยว่าเขาได้แอบวางจุดอ่อนเอาไว้ในดาวมรณะ ซึ่งจะทำให้ผู้รู้จุดอ่อนนี้สามารถทำลายดาวมรณะได้ และได้บอกที่อยู่ของรายละเอียดของจุดอ่อนนี้ ซึ่งอยู่ในแผนผังของดาวมรณะ เก็บอยู่ในคลังข้อมูลของจักรวรรดิ บนดาวเคราะห์สคาริฟ
บนดาวมรณะ เครนนิกออกคำสั่งให้ดำเนินการยิงลำแสงทำลายล้างแบบกำลังต่ำเพื่อทดสอบความสามารถ ลำแสงนั้นทำลายเมืองหลวงของเจดฮาลง จินและคณะพารูคหลบหนีออกมาจากดวงจันทร์นั้นได้สำเร็จ แต่เกอร์เรราเลือกจะคงอยู่และเสียชีวิตไปพร้อมกับเมืองที่ถูกทำลาย ข้าหลวงใหญ่มอฟฟ์ทาร์คินเข้ามาแสดงความยินดีกับเครนนิก และเข้าควบคุมโครงการดาวมรณะแทนโดยอาศัยข้ออ้างจากเหตุการณ์การทรยศของรูคและความปลอดภัยที่รั่วไหล รูคนำคณะเดินทางไปยังศูนย์วิจัยของจักรวรรดิบนดาวเคราะห์เออาดู ที่นั่นคาสเซียนตัดสินใจไม่สังหารเกเลนตามที่ได้รับคำสั่ง จินเปิดเผยตัวในขณะเดียวกันกับที่ยานทิ้งระเบิดของฝ่ายกบฏเข้าโจมตีศูนย์วิจัย เกเลนได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตในอ้อมแขนของบุตรสาว จินและคณะหลบหนีไปได้โดยขโมยยานขนส่งสินค้าของจักรวรรดิ ดาร์ธ เวเดอร์เรียกเครนนิกเข้าพบเพื่อให้ปากคำเรื่องเหตุการณ์ที่เออาดู เครนนิกพยายามขอความสนับสนุนและขอเข้าเฝ้าจักรพรรดิ แต่เวเดอร์ไม่ยินยอมและสั่งให้เขาดูแลให้ดีอย่าให้มีปัญหาการแทรกซึมได้อีก
จินเสนอแผนการเพื่อลอบขโมยแผนผังดาวมรณะออกมาโดยใช้กองยานรบฝ่ายกบฏ แต่สภาพันธมิตรกบฏส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย เนื่องจากมองว่าชัยชนะต่อจักรวรรดินั้นมีโอกาสเป็นไปได้น้อยเต็มที จินไม่อาจทนนิ่งเฉยอยู่ได้ จึงรวมอาสาสมัครกลุ่มเล็กๆ เพื่อลอบหลบหนีไปปฏิบัติภารกิจนี้ตามลำพังด้วยตัวเอง รูคซึ่งอยู่ในทีมนี้ด้วยได้ถือโอกาสตั้งชื่อให้กับกบฎกลุ่มเล็กนี้ว่า "โร้ควัน" ซึ่งประกอบด้วยจิน, แคสเซียน, รูค, อิมวี, มาลบัส, เคทูเอสโอ และทหารกบฏคนอื่นๆ เมื่ออาศัยยานจักรวรรดิที่ขโมยมาเดินทางไปถึงสคาริฟแล้วจินและแคสเซียนก็ได้ปลอมตัวเป็นทหารจักรวรรดิและเข้าฐานทัพไปพร้อมกับเคทูเอสโอ ในขณะที่กบฎอีกกลุ่มที่เดินทางมาพร้อมกันได้เข้าโจมตีค่ายทหารเพื่อเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจ กองยานกบฏทราบข่าวการโจมตีนี้จากการดักฟังวิทยุสื่อสารของจักรวรรดิจึงได้ส่งกองยานมาสนับสนุน ระหว่างภารกิจ เคทูเอสโอเสียสละตัวเองเพื่อให้จินและแคสเซียนสามารถเข้าไปถึงตัวข้อมูลแผนผังได้ อิมวีตายหลังจากเปิดสวิทซ์สื่อสารหลักเพื่อให้กลุ่มโร้ควันสามารถส่งข้อมูลไปยังกองยานกบฏได้ มาลบัสตายในการต่อสู้กับทหารหลังจากอิมวีตายไม่นานนัก หลังจากการสื่อสารใช้ได้แล้วรูคส่งข้อความไปยังกองยานกบฏเพื่อให้ทำลายเกราะพลังที่ปกคลุมดาวเคราะห์สคาริฟเพื่อให้สามารถส่งข้อมูลขนาดใหญ่ได้ หลังจากนั้นจึงตายจากระเบิด จินกับแคสเซียนเอาข้อมูลออกมาได้สำเร็จแต่ถูกเครนนิกโจมตี แคสเซียนถูกยิงและบาดเจ็บ จินหลบหนีและสามารถส่งข้อมูลแผนผังดาวมรณะไปยังยานบังคับการกบฏได้สำเร็จ ขณะนั้นเองดาวมรณะเดินทางมาถึงสคาริฟ ทาร์คินออกคำสั่งให้ใช้ลำแสงทำลายล้างแบบกำลังต่ำอีกครั้งเพื่อทำลายฐานทัพที่ถูกกบฏยึดนี้ เป็นการปลิดชีวิตทุกคนที่ร่วมรบบนดาวเคราะห์สคาริฟ รวมทั้งเครนนิก แคสเซียน และจิน
กองยานกบฏเมื่อได้ข้อมูลสำคัญนี้แล้วก็เตรียมการถอยทัพด้วยการเดินทางผ่านไฮเปอร์สเปซ แต่ยานธงของเวเดอร์พร้อมกับกองทัพยานจำนวนมากก็เข้าสกัดกั้น เวเดอร์ขึ้นยานบังคับการกบฎและไล่ล่าแผนผัง แต่ยานรบลำเล็กลำหนึ่งหลบหนีไปได้พร้อมแผนผังดาวมรณะ บนยานนั้นเจ้าหญิงเลอากล่าวกับทหารที่นำแผนผังมาให้ว่า แผนผังนี้เป็นความหวังของฝ่ายกบฏ
หญิง
หญิง อาจหมายถึง
ตุ๊ก
ตุ๊ก เป็นชื่อเล่นชื่อหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมมากในหมู่ชาวไทย และอาจหมายถึง
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (ออสเตรเลีย)
การสังหารหมู่ที่พอร์ตอาร์เทอร์ เป็นเหตุการณ์สะเทือนขวัญอันเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 35 ราย และบาดเจ็บ 37 ราย เกิดขึ้นในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2539 โดยนาย มาร์ติน ไบรแอนต์ (Martin John Bryant) ชายวัย 28 ปีจากเมืองนิวทาวน์ โดยบริเวณเกิดเหตุส่วนใหญ่คือสวนประวัติศาสตร์พอร์ตอาร์เทอร์ เขาถูกพิพากษาว่าเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิตถึง 35 ชีวิต และถูกจองจำตลอดชีวิตโดยไม่มีโอกาสได้รับการอภัยโทษ ปัจจุบัน ผู้ต้องหารายนี้ถูกคุมขังอยู่ที่ ศูนย์จองจำวิลเฟรด (Wilfred Lopes Centre) ใกล้กับเรือนจำริสดอน (Risdon Prison) เหตุการณ์ในครั้งนี้นับเป็นเหตุสะเทือนขวัญที่สุดในออสเตรเลีย และเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สะเทือนขวัญของโลกในปัจจุบัน
ที่มา
ไบรแอนต์ยังถอนเงินออกมาหลายพันเหรียญออสเตรเลียในช่วงนี้ และเขายังใช้เงินบางส่วนซื้อปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติ เออาร์-10 ผ่านโฆษณาในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นของแทสเมเนียในปลายปี พ.ศ. 2536 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539 เขานำปืนเออาร์-10 นั้นไปซ่อม และต้องการปืนเออาร์-15 กระบอกใหม่ และเขาก็ซื้อมันจาก เทอรรี ฮิล เจ้าของร้านขายปืนในพื้นที่ เขายังซื้ออุปกรณ์ทำความสะอาดปืน .30 และปืนลูกซองเกจ 12 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 อีกด้วย เขาซื้อถุงกีฬา โดยเขาบอกพนักงานขายว่า เขาต้องการถุงกีฬาที่สามารถรับน้ำหนักของกระสุนจำนวนมากได้ และเขาก็วัดมันด้วยตลับเมตร เขาโกหกแฟนสาวและคนสวนของเขา พีตรา วิลมอท เกี่ยวกับจุดประสงค์ของถุงกีฬา และหล่อนก็ไม่เคยพบอาวุธปืนในบ้านของเขาเลย
พ่อของไบรแอนต์เคยพยายามจะซื้อบ้านที่ซีสเคป แต่เดวิท และ โนว์ลีน มาร์ติน ตัดหน้าซื้อไปก่อนที่พ่อเขาจะมีเงินพอ ซึ่งทำให่พ่อของเขาผิดหวังมาก ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเรื่องนี้จะทำให้พ่อของเขารู้สึกกดดันจนฆ่าตัวตายหรือไม่ ไบรแอนต์เคยขอซื้อที่ดินของสองสามี-ภรรยามาร์ตินที่ถนนพอลเมอรส์ ลูกเอาท์ แต่ถูกปฏิเสธ
28 เมษายน 2539
ลำดับเหตุการณ์ในวันนี้ นำมาปะติดปะต่อกันในภายหลังโดยตำรวจสืบสวน ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นได้แถลงต่อศาลเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539
เหตุการณ์ภาคเช้า
ไบรแอนต์ตื่นนอนเวลา 06.00 น. เมื่อนาฬิกาปลุกส่งเสียงปลุก แฟนของเขาและสมาชิกในครอบครัวกล่าวว่า เขาไม่เคยใช้นาฬิกาปลุกมาก่อนเพราะเขาไม่ได้ทำงานและไม่มีภาระหน้าที่อันใด 08.00 น. แฟนสาวของเขาออกจากบ้าน (ที่เคยเป็นของนางสาว ฮาร์วี) ไปเยี่ยมครอบครัว ไบรแอนต์ออกจากบ้านและเปิดระบบรักษาความปลอดภัย ซึ่งบันทึกเวลาไว้ที่ 09.47 น. เขาทิ้งกระสุนปืนจำนวนมากไว้บริเวณห้องโถง
ประมาณ 10.30 น. เขาซื้อไฟแช็กที่ร้านขายหนังสือพิมพ์ มิดเวย์ พอยต์ เขาจ่ายค่าไฟแช็กด้วยแบงก์ใหญ่และไม่เอาเงินทอน ในตอนแรกเขาไม่ได้พกเงินเข้าไปในร้าน แต่ไปถามก่อนว่าร้านนั้นขายไฟแช็กหรือไม่ หลังได้รับคำตอบแล้วเขาจึงเดินกลับไปที่รถเพื่อหยิบเงิน หลังจากนั้นเขาไปที่ ซูเปอร์มาร์เก็ต "โซเรล" เพื่อซื้อซอสมะเขือเทศ 1 ขวด แต่คราวนี้เขาจ่ายเป็นเหรียญแทน (ในออสเตรเลียจะมีเหรียญ 1 และ 2 เหรียญ ซึ่งเป็นเหรียญทอง และ เหรียญ 50, 20, 10 และ 5 เซนต์ ที่เป็นเหรียญเงิน) จากนั้นเขาเดินทางไปที่หมู่บ้านโฟร์เซทท์ และถึงที่หมายเวลาประมาณ 11.00 น. แวะที่ปั๊มเชลล์ ซื้อกาแฟหนึ่งแก้วและจ่ายด้วยเหรียญ 5 และ 10 เซนต์ (1เหรียญ เท่ากับ 100 เซนต์) (โดยปกติ กาแฟในออสเตรเลียราคาไม่ต่ำกว่าสองเหรียญต่อแก้ว) เขาบอกพนักงานว่าเขาจะไปโต้คลื่นที่หาดโรอ์ริง แต่พนักงานเตือนว่าวันนี้ลมสงบมาก ๆ (ไม่มีคลื่นให้โต้) จากนั้นเขาขับรถผ่านบริเวณช่องแคบอีเกิลฮอร์ค เน็ค (ช่องแคบในอ่าวแทสมัน) และแวะเติมน้ำมันที่ปั๊ม "คอนวิกท์ เบเกอรี" (Convict Bakery) เป็นจำนวน 15 เหรียญ พนักงานเห็นเขาจ้องมองไปที่อ่าวอันเงียบสงบ ไบรแอนต์มีกระดานโต้คลื่นบนแร็คหลังคาเหนือรถวอลโว่สีเหลือง พนักงานย้ำว่าวันนั้นอากาศไม่เหมาะแก่การโต้คลื่นอย่างมาก
เขาขับรถเข้าไปที่พอร์ตอาร์เทอร์ และหยุดรถที่เกสต์เฮาส์ ซีสเคป ซึ่งเป็นของนายเดวิด และนางแซลลี มาร์ติน มีผู้พบเห็นไบรแอนต์ขับรถออกจากถนน อาร์เทอร์ ไฮเวย์ เข้าไปในซีสเคป เวลาประมาณ 11.45 น. เขาเข้าไปข้างในบ้านและยิงปืนหลายนัด จากนั้นจึงมัดปากนายมาร์ติน และแทงเขา พยานให้การในศาลเกี่ยวกับจำนวนกระสุนที่ยิงในเวลานี้แตกต่างกันไป แต่เชื่อได้ว่าไบรแอนต์น่าจะสังหารคู่สามีภรรยามาร์ตินแล้วตั้งแต่เวลานี้
จากนั้นมีคนคู่หนึ่งมาที่ซีสเคป ไบรแอนต์ปรากฏตัวออกมา คนคู่นั้นต้องการขอดูสถานที่พัก แต่ไบรแอนต์ตอบปฏิเสธอย่างหยาบคาย โดยอ้างว่า พ่อแม่เขาไม่อยู่ และแฟนของเขาก็อยู่ในบ้าน คนทั้งสองรู้สึกไม่พอใจ และจากไปเมื่อเวลาราว 12.35 น. รถของไบรแอนต์จอดอยู่ในลักษณะกลับทิศ เอาหน้ารถหันออก สันนิษฐานว่าเขาขนกระสุนลงจากรถ
จากนั้นไบรแอนต์ขับรถไปที่พอร์ตอาร์เทอร์ เขาล็อกบ้านซีสเคปแล้วเอากุญแจไปด้วย เขาหยุดดูรถคันหนึ่งซึ่งจอดเสียอยู่เพราะเครื่องยนต์ร้อนจัด เขาเข้าไปคุยกับคน 2 คนที่นั่น และแนะนำให้พวกเขาแวะมาดื่มกาแฟที่ร้านกาแฟพอร์ตอาร์เทอร์ในภายหลัง
เขาผ่านสวนประวัติศาสตร์พอร์ตอาร์เทอร์ทางถนนลุคเอาท์ของมาร์ติน และพบนายโรเจอร์ ลาร์เนอร์กำลังขับรถสวนออกมา นายลาร์เนอร์เคยพบเขาเป็นครั้งคราวเมื่อ 15 ปีก่อน แต่ในช่วงแรกเขาจำไม่ได้ ไบรแอนต์บอกนายลาร์เนอร์ว่าเขาไปโต้คลื่นมาและซื้อที่ดินชื่อว่า ฟอกก์ ลอดจ์ (Fogg Lodge) ตอนนี้กำลังคิดจะซื้อวัวจากนายลาร์เนอร์บ้าง ไบรแอนต์ยังเล่าถึงเรื่องการซื้อที่ดินของมาร์ตินที่อยู่ติดกับที่ดินของลาร์เนอร์หลายครั้ง จากนั้นเขาถามว่านางมาเรียน ลาร์เนอร์อยู่บ้านหรือไม่ และแสดงความจำนงที่จะไปเยี่ยมเธอที่ฟาร์ม นายลาร์เนอร์ตอบตกลงและบอกว่าเขาจะไปด้วย ไบรแอนต์กลับเปลี่ยนใจและจากไป โดยบอกว่าเขาจะกลับมาใหม่ในตอนบ่าย
เหตุการณ์ในสวนประวัติศาสตร์พอร์ตอาร์เทอร์
ประมาณ 13.10 น. ไบรแอนต์เข้าแถวหลังรถคันอื่นเพื่อจ่ายเงินค่าผ่านประตู พอใกล้จะถึงช่องจ่ายเงิน เขากลับออกจากแถวแล้วไปต่อแถวใหม่อีก สุดท้ายเขาก็เข้าถึงช่องจ่ายเงิน และบ่นว่าคนอื่นย้อนหลังหาเขา เขาจ่ายค่าผ่านประตูแล้วเข้าไปยังที่จอดรถบริเวณบรอดแอโรว์ คาเฟ่ ใกล้ วอเตอร์ส์ เอจ์ด ผู้จัดการหน่วยรักษาความปลอดภัยขอให้เขาย้ายไปจอดที่อื่น เพราะบริเวณนั้นเป็นที่สำหรับจอดรถแวนสำหรับการตั้งค่ายพักแรม และวันนั้นบริเวณจอดรถก็หนาแน่น ไบรแอนต์ย้ายรถไปที่อื่นและนั่งอยู่ในรถสักพัก ผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยเห็นเขาเดินเข้าไปที่ร้านกาแฟ พร้อมทั้งหิ้วกระเป๋าใบใหญ่และกล้องถ่ายวิดีโอ แต่เขาไม่ได้ใส่ใจอะไร
เขาเข้าไปในร้านและสั่งอาหารมากิน และไปนั่งกินที่โต๊ะข้างนอกร้าน มีคนเปิดประตูให้เขาและสัพยอกถึงอาหารจำนวนมากที่เขาสั่งมากิน ซึ่งเขาก็ตอบไปว่าเพราะหิวจากการไปโต้คลื่นมา ไบรแอนต์สนทนากับผู้คนเรื่องต่อเยอรมัน (waspes) ในบริเวณนั้นและความขาดแคลนนักท่องเที่ยวญี่ปุ่น แต่ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นการพึมพัมกับตัวเองมากกว่า เขาดูเหมือนว่าจะหวาดกลัว และมองย้อนไปที่ลานจอดรถและในคาเฟ่อย่างต่อเนื่อง เขาถูกเห็นว่ายกมือขึ้นไล่ปัดต่อเยอรมันในบริเวณนั้น ("waspes" ที่ไบรแอนต์พูดถึงนั้น ในสื่อของออสเตรเลียและต่างประเทศนั้น ตีความว่าคือ WASP ซึ่งหมายถึง "พวกโปรเตสแตนท์ แองโกล-แซกซอน ผิวขาว" (White Anglo-Saxon Protestants) แต่ก็ไม่มีหลักฐานสรุปถึงเรื่องนี้)
ฆาตกรรมที่บอร์ด แอโรว์ คาเฟ่
หลังไบรแอนต์ทานอาหารเสร็จ เขาเดินเขาไปในร้านเพื่อคืนถาด มีคนช่วยเปิดประตูให้เขา เขาวางกระเป๋าลงบนโต๊ะและหยิบ เออาร์-15 ที่ได้รับการบรรจุซองกระสุนขนาด 30 นัดเอาไว้แล้วออกมา เขาทิ้งกระเป๋าที่มีของอย่างอื่นอยู่ รวมทั้งมีดที่เขาใช้ฆ่านายมาร์ตินด้วย เชื่อกันว่าซองกระสุนนั้นเป็นซองเดียวกับที่ใช้ไปในซีสเคป
คาเฟ่นั้นเล็ก โต๊ะแต่ละโต๊ะนั้นชิดติดกัน ร้านก็ค่อนข้างวุ่นวายเพราะผู้คนกำลังรอเรือเฟอรีเที่ยวถัดไป เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมาก เขาเล็งจากท่าประทับสะโพก ไบรแอนต์เล็งยิงไปที่นาย Moh Yee Ng และ นางสาว Sou Leng Chung จากมาเลเซีย ที่อยู่ที่โต๊ะข้าง ๆ ทั้งคู่ถูกยิงในระยะเผาขนและตายในทันที จากนั้นไบรแอนต์เปลี่ยนสู่ท่าประทับบ่า ลั่นกระสุนไปที่ ไมค์ เซอร์เจนท์ ที่กำลังเกาหัวอยู่ตาย และยิงนัดที่ 4 ไปที่ เคท อลิซาเบท สก็อตต์ แฟนของไมค์ที่หลังหัว
แอนโทนี ไนติงเกล ยืนขึ้นเมื่อได้ยินเสียงปืนนัดแรกแต่ไม่มีเวลามากพอจะขยับ เขาตะโกนว่า "ไม่ ไม่ใช่ที่นี่!" ไบรแอนต์เล็งมาที่เขาและเขาถูกยิงปางตายเข้าที่คอและซี่โครง
โต๊ะข้าง ๆ มีกลุ่มคนสิบคนอยู่ แต่บางคนเดินออกจากโต๊ะไปคืนถาดและดูของในร้านขายของฝาก ไบรแอนต์ยิงสองนัด นัดแรกยิงที่นายชาร์ปตายคาที่ นัดสองยิงไปที่ วอเทอร์ เบนเน็ท ทะลุร่างไปที่นายชาร์ป ตายตามกัน ทั้ง3คนนั้นหันหลังให้ไบรแอนต์ ไม่ได้เอะใจว่ามัจจุราชกำลังมาเยือน หนึ่งในนั้นกล่าวขึ้นว่า "ไม่ตลกนะ" หลังจากได้ยินเสียงปืนนัดแรก ๆ แต่ไม่คิดว่าเป็นปืนจริง การยิงนั้นเป็นการยิงแบบเผาขน ระยะไม่เกิน 1 นิ้ว (2.54 เซนติเมตร) จากหัวของเหยื่อ เจราจ บรูม ที่มาด้วยกันเศษกระสุนพุ่งเข้าใส่หน้าและรอดตาย กาเย ไฟด์เลอร์ จากโต๊ะเดียวกันถูกเศษกระสุนพุ่งเข้าใส่หลังบาดเจ็บ จอห์น ไฟด์เลอร์ ก็บาดเจ็บที่หัวจากเศษกระสุน แต่ทั้งคู่รอดตาย
ไบรแอนต์หันไปที่อีกโต๊ะที่มีอีกสองคู่นั่งอยู่คือ นายโทนี่, นางคิสแทน, นายแอนดริว และนางมิลส์ ชายทั้ง2ยืนขึ้นหลังเสียงบินนัดแรก ๆ แต่ก็หนีไม่ทัน นายแอนดริว มิลส์ถูกยิงที่หัว ส่วนนายโทนี คิสแทนถูกยิงห่างจากหัวประมาณสองเมตร และที่หัว แต่ในวินาทีก่อนถูกยิง เขากดหัวภรรยาเขาให้หมอบลงใต้โต๊ะ ภรรยาทั้งสองนั้น ไม่ถูกพบโดยไบรแอนต์เนื่องจากอยู่ใต้โต๊ะเลยไม่ถูกยิง
ผู้คนในคาเฟ่เพิ่งจะเริ่มรู้สึกว่าเกิดอะไรขึ้นในร้าน และเริ่มระลึกได้ว่าเสียงปืนนั้น ไม่ได้มาจากการจำลองเหตุการณ์ในสวนประวัติศาสตร์ ทุกคนสับสน ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร แต่ไบรแอนต์ก็ใกล้จะถึงประตูทางออกแล้ว
ไบรแอนต์ขยับต่อไปอีกไม่กี่เมตรก็ยิงใส่โต๊ะอื่น ถูก เกรแฮม โครเยอร์ที่คอ ถึงแม้ร่างของเขาจะเต็มไปด้วยเลือดแต่เขาก็ไม่ตาย
กล้วยนาก
กล้วยนาก เป็นสายพันธุ์ของกล้วยที่เปลือกสีแดงคล้ำ ลูกเล็กกว่ากล้วยหอมเขียว เนื้อเมื่อสุกเป็นสีเหลืองครีมหรือสีเหลืองอมชมพู นิ่มและหวานกว่ากล้วยพันธุ์อื่นในกลุ่มคาเวนดิช แหล่งปลูกอยู่ในแอฟริกาตะวันออก เอเชีย อเมริกาใต้ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นที่นิยมในอเมริกากลาง
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (ออสเตรเลีย)
ฆาตกรรมที่บอร์ด แอโรว์ คาเฟ่
ซารา ลองห์ตัน เห็นนายโครเยอร์ถูกยิง จึงวิ่งผ่านแม่ของหล่อนที่กำลังเคลื่อนที่ระหว่างโต๊ะ แม่จับลูกของหล่อนหมอบและตัวเองก็บังลูกเอาไว้ด้านบน ไบรแอนต์ยิง คารอยน์ ลองห์ตันที่หลังแล้วยิงลูกสาวที่หัว นางลองห์ตันหูชาจากเสียงโซนิกบูมจากการที่กระสุนวิ่งผ่านใกล้หู คนแม่รอดตาย แต่มารู้เอาที่หลังว่าลูกสาวได้จากไปแล้วที่โรงพยาบาล
กล้วยนาก
การจัดจำแนกและการตั้งชื่อ
กล้วยนากเป็นสายพันธุ์ที่เป็นทริบพลอยด์ของ Musa acuminata อยู่ในกลุ่มย่อยคาเวนดิช (AAA). ชื่อวิทยาศาสตร์ที่เป็นทางการคือ Musa acuminata (AAA Group)'''.
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (ออสเตรเลีย)
ฆาตกรรมที่ร้านขายของฝาก
ไบรแอนต์อยู่ใกล้ทางออก ไม่มีใครพยายามวิ่งผ่านเขาเพื่อหลบหนี ไบรแอนต์เดินจากคาเฟ่ไปที่ร้านขายของฝาก มีประตูทางออกที่บริเวณจัดแสดงสินค้า สำหรับเดินออกไปที่ระเบียงด้านนอก แต่ถูกลงกุญแจ เปิดได้ด้วยกุญแจเท่านั้น หลังจากไบรแอนต์เดินไปมา นาย อีลลอต์คิดว่าเขาคงถูกพบในไม่ช้า เขาไม่สามารถหลบใต้โต๊ะที่เต็มไปด้วยคนอีกต่อไป เขาจึงวิ่งไปที่เตาผิงและถูกยิงที่แขนและหัว แต่รอดตายจากการผ่าตัด
กล้วยนาก
การจัดจำแนกและการตั้งชื่อ
ชื่อพ้อง ได้แก่:
การสังหารหมู่พอร์ตอาร์เทอร์ (ออสเตรเลีย)
ฆาตกรรมที่ร้านขายของฝาก
เหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้ เกิดขึ้นภายในเวลา 15 วินาทีเท่านั้น จากเหตุการณ์ข้างต้นนี้ มีคนตายไปแล้ว 12 ราย และบาดเจ็บมากกว่า 9 ราย ในช่วงเวลานี้ คนส่วนใหญ่หมอบอยู่ใต้โต๊ะ และหลังชั้นแสดงสินค้า นางลีเวอร์, นางเจรี, นางมอร์ และนางวานเดอร์พีร์ซ่อนตัวอยู่หลังฉากผ้า
ปีเตอร์และนางแนสช์พยายามเปิดประตูที่ล็อกเอาไว้แต่ไม่สำเร็จ นายแนสช์ทับร่างภรรยาเขาไว้ เพื่อซ่อนหล่อนจากไบรแอนต์ที่เดินเข้ามาในร้านขายของฝาก และคนอื่นก็แหงกอยู่กับที่ ไปไหนไม่ได้นอกจากหมอบอยู่ตามมุม ไบรแอนต์ย่างก้าวอย่างช้า ๆ เข้าหา นิโคล เบอร์เกสส์ และยิงหล่อนที่หัว แล้วหันมาจ่อยิงหัวนายลีเวอร์ปางตาย นางนีนเดอร์ก็ถูกยิงที่หัวตาย
ไบรแอนต์เห็นการเคลื่อนไหวในคาเฟ่ จึงเดินเข้าไปใกล้ประตูหน้า เขายิงโต๊ะถูกนายครอสเวลล์ที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะที่แก้มก้น นายวินเทอร์ที่ซ่อนอยู่ในร้านขายของฝาก คิดว่าไบรแอนต์ออกไปจากตึกแล้ว จึงบอกกับกับคนข้าง ๆ ที่ซ่อนอยู่ด้วยกันว่าคนร้ายน่าจะไปแล้ว ก่อนออกจากที่ซ่อนตัว ไบรแอนต์พบวินเทอร์ที่กำลังลุกขึ้นจึงยิงเขาที่มือ, คอ และอก ไบรแอนต์เดินไปหาวินเทอร์แล้วยิงที่หัวตายคาที่ เศษกระสุนจากการยิงไปชน เดนนิส ออเซน ที่ซ่อนตัวในที่นั้น แต่เขาไม่ถูกพบเห็น
ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ เขาอาจจะบรรจุกระสุนใหม่ก่อนหรือหลังฆ่าคนอื่นต่อก็ได้ ไบรแอนต์เดินกลับไปในคาเฟ่ แต่แล้วก็กลับมาที่ร้านขายของอีก คราวนี้เขามองไปที่มุมอื่น พบหลายคนซ่อนตัว ไปไหนไม่ได้ เขาเดินไปหาคนหลุ่มนั้น ยิงโรนาลด์ เจรีที่คอตายคาที่ แล้วยิงไปที่ ปีเตอร์ แนสช์ และ พอลลีน มาสเตอรส์ ตายไปอีกคู่ บางช่วง ก่อน หรือหลังจากสังหาร 3 คนนี้ เขาเล็งไปที่ชายเอเชียไม่ทราบชื่อ แต่กระสุนหมด เขาเดินกลับไปบรรจุกระสุนใหม่ที่เคาท์เตอร์ของร้านขายของฝาก ทิ้งซองเปล่าไว้ที่นั่น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้นั้น ลำดับเวลาสับสนมาก แต่สุดท้าย เขาก็เดินจากไป
ฆาตกรรมที่ลานจอดรถ
ระหว่างเหตุการณ์ในคาเฟ่ พนักงานบางคนหนีออกไปได้ทางห้องครัว และร้องเตือนผู้คนข้างนอก ที่นั้นมีรถโค้ชหลายคันจอดอยู่และมีการเข้าคิวของผู้คน หลายคนหลบอยู่ในรถบัสนอกอาคาร นอกนั้นงงสถานการณ์ หรือไม่รู้ว่าจะไปไหนดี บางคนเชื่อว่าเป็นการจำลองเหตุการณ์ของสวนประวัติศาสตร์ และเดินเข้าไปในพื้นที่
แอสลีย์ จอหน์ ลอว์ ลูกจ้างของสวนประวัติศาสตร์กำลังย้ายผู้คนให้ห่างจากคาเฟ่ ไปที่ศูนย์ข้อมูล และถูกไบรแอนต์ยิงจากระยะ 50-100 เมตร เดชะบุญกระสุนพลาดเป้าไปถูกต้นไม้แทน
ไบรแอนต์เดินไปที่รถโค้ชที่ที่ บริจิด คุก กำลังนำผู้คนบริเวณรถบัสและท่าน้ำไปซ่อนตัว หล่อนแค่ได้รับข้อมูลมาเท่านั้น และกำลังกังวลว่าเธอกำลังถูกหลอกให้ตื่นตูมหรือไม่ แต่แน่นอนว่าการกระทำของเธอได้ช่วยชีวิตอีกหลายชีวิต หนึ่งในพนักงานขับรถโค้ช รอยซ์ ทอมฟ์สัน ถูกยิงที่หลังขณะกำลังหนีไปกับผู้โดยสาร เขาล้มลงแต่ยังมีแรงคลานและกลิ้งตัวหลบเข้าใต้ท้องรถอย่างปลอดภัย แต่ก็ทดพิษบาดแผลไม่ไหว ตายในภายหลัง ไบรแอนต์เดินไปที่หน้ารถ แล้วเดินต่อไปที่คันถัดไป ผู้คนหลบหนีอย่างว่องไวไปทางท้ายรถเพื่อหากำบัง ไบรแอนต์เดินไปรอบ ๆ เห็นคนหนีไวไวจึงยิง กระสุนถูกน่องขวาของบริจิด คุก กระดูกแตก กระสุนฝังใน พนักงานขับรถ ไออัน แม็คเอลวี ถูกเศษกระดูกของบริจิดพุ่งใส่ แต่ทั้งคู่ก็หนีไปได้
บางคนเริ่มหนีไปทางท่าน้ำ แต่ก็ได้ยินเสียงตะโกนบอกว่าไบรแอนต์ไปทางนั้น จึงหนีกลับมาที่จุดที่นางคุกถูกยิง อย่างไรก็ตาม ไบรแอนต์ก็เดินไปรอบ ๆ และเดินกลับมา เจเน็ทท์ ควิน ถูกยิงที่หลัง ล้มลงขยับไม่ได้
ผู้คนพยายามหนีไปตามชายฝั่ง มีการยิงมากขึ้น ผู้คนเริ่มตัดสินใจซ่อนตัวในรถมากกว่าการหลบหนี นายแฮชชินสันพยายามหลบเข้าไปในรถโค้ชและถูกยิงที่แขน เขาเปลี่ยนทิศทางอย่างว่องไว หนีไปทางหน้ารถเลียบทางชายฝั่งและซ่อนตัว
ไบรแอนต์เดินไปที่รถของเขา ที่อยู่ใกล้ ๆ รถโค้ช เปลี่ยนอาวุธเป็น FN FAL (ไรเฟิลเบาอัตโนมัติของเบลเยียม) เขายิงเดไนส์ ครอมอร์ที่อยู่ใกล้ ๆ ซากเรือนจำแต่พลาด กระสุนตกพื้นกระแทกก้อนหินกลมให้ลอยผ่านหน้าเธอ ไบรแอนต์เข้าไปนั่งในรถสักพักแล้วจึงออกมา แล้วเดินไปที่รถโค้ช มีคนพยายามซ่อนหลังรถในลานจอดรถ เนื่องจากการยกพื้น ไบรแอนต์เห็นพวกเขาและรถก็ไม่สามารถกำบังได้มาก พวกเขาเชื่อว่าถูกพบแล้ว จึงหนีเข้าไปดงไม้ ไบรแอนต์ยิงกราดพวกเขา แต่ไม่มีนัดไหนเข้าเป้าเลย อย่างน้อยหนึ่งนัดถูกต้นไม้ที่มีคนใช้กำบังอยู่ ดักลาส ฮัทชินสันวิ่งหนีไปทางท่าน้ำ และถูกยิง แต่ไม่เข้าเป้า เธอหนีรอดไปได้
ไบรแอนต์เดินไปที่รถบัสที่นางควินฟุบอยู่เพราะถูกยิงก่อนนี้ เขายิงหล่อนซ้ำที่หลังแล้วจากไป หล่อนทนพิษบาดแผลไม่ไหว ตายในภายหลัง ไบรแอนต์เดินไปที่รถโค้ชแล้วยิง เอลวา เกย์ลาร์ดที่ซ่อนในรถ ถูกที่แขนและอกตายคาที่ ที่รถคันถัดมา กอร์ดอน ฟรานซิส เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จึงเคลื่อนตัวไปตามทางเดิน พยายามปิดประตูรถที่เขาซ่อนแต่ถูกพบ และถูกยิงจากรถโค้ชคันตรงข้าม เขารอดตาย แต่ต้องเข้ารับการผ่าตัดใหญ่ถึง 4 ครั้ง
เนวิลเล ควิน สามีของเจเน็ทท์ ควินหนีไปทางท่าน้ำ แต่กลับมาตามหาภรรยา เขาถูกบังคับให้หนีหลังจากภรรยาเขาถูกยิง ไบรแอนต์ออกมาจากรถและเห็นเขา บาเบนท์ยิงควิน แต่พลาด บาร์เยนท์เดินหาตัวควิน และยิงเขาอีกครั้งก่อนที่เขาจะหนีขึ้นรถโค้ชไปได้ อย่างไรก็ตาม ความพยายามของควินไม่ประสบผล ไบรแอนต์ขึ้นรถตามเขาไปได้ จ่อปืนที่หน้าของเขาแล้วบอกว่า "หนีข้าไม่พ้นแล้ว" ควินหมอบในวินาทีที่ไบรแอนต์ลั่นไก กระสุนพลาดเป้าจากหัวไปเข้าคอแทน เขาขยับไม่ได้ในบัลดล หลังไบรแอนต์จากไป เขาพบร่างภรรยาของเขานอนหายใจรวยริน และตายในอ้อมกอดของเขา นายควินถูกนำตัวขึ้นเฮลิคอปเตอร์และรอดมาได้
หลังจากนั้น เจมส์ บาลาสโก สัญชาติอเมริกัน พยายามจะถ่ายภาพไบรแอนต์ด้วยกล้องวิดีโอและทำได้สำเร็จ แต่ไบรแอนต์ก็พบเขาและยิงเขา แต่ถูกรถในบริเวณนั้น ณ เวลานี้ หลายคนไม่สามารถใช้รถของเขาที่จอดทิ้งไว้ได้ กำลังซ่อนตัว หรือวิ่งหนีไปตาม ถนน เจ็ทตี้ หรือที่ท่าน้ำ คนส่วนมากไม่รู้ว่าไบรแอนต์อยู่ที่ไหนเพราะเสียงปืนดังมาก ยากแก่การระบุทิศ ไม่เป็นที่ชัดเจนว่า ไบรแอนต์อยู่ที่ไหน หรือปืนยิงมาจากทิศใด
ฆาตกรรมที่จุดขายตั๋วและการขโมยรถ
ไบรแอนต์เดินไปที่รถ เคลื่อนออกจากที่จอด พยานกล่าวว่าเขาบีบแตรแล้วโบกมือ บางคนว่าเขายิงปืนด้วย เขาขับรถไปทางถนนเจ็ทตี้ มุ่งไปยังที่ขายตั๋วจอดรถ เขาผ่านอย่างน้อยสองคน ข้างหน้าเขาคือ นาเน็ทท์ ไมแคก และลูกน้อยทั้งสองคือ เมเดเลีย วัย 3 ขวบ และอลันนาห์ 6 ขวบ วิ่งนำหน้าหล่อนเล็กน้อย ราว ๆ 600 เมตรจากลานจอดรถ นาเน้ทท์บอกอลันนาห์ว่า "เราปลอดภัยแล้ว, พัมพ์กิ้น (ฟักทอง, คาดว่าจะเป็นชื่อเล่น) " ไบรแอนต์เปิดประตูรถแล้วชะลอความเร็ว นางไมแคกเดินไปทางรถของไบรแอนต์ คิดว่าเขาจะช่วยพาหน่อนหลบหนี มีหลายคนเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และหนึ่งในนั้นก็จำได้ว่าคน ๆ นั้นคือมือสังหารจึงตะโกนขึ้นว่า "นั่นมันไอ้ฆาตกร!" ไบรแอนต์พูดอย่างเนิ่บ ๆ ให้หล่อนคุกเข่าลง หล่อนทำตามและร้องขอชีวิตลูกน้อย "อย่าทำอะไรลูกฉันเลย"
ไบรแอนต์ฆ่าหล่อนด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ก่อนที่จะลั่นไกยิงเมเดเลียที่ไหล่ แล้วยิงซ้ำทะลุอก เป็นเหตุให้เด็กน้อยปางตาย อลันนาห์วิ่งและซ่อนหลังต้นไม้ ไบรแอนต์ยิงหล่อน 2 นัดแต่พลาด เขาเดินเข้าไปหาเธอ จ่อปากกระบอกปืนที่คอแล้วสังหาร เขายิงอีกหนึ่งหรือสองนัดใส่คนในพุ่มไม้แต่พลาด การได้เห็นเด็กน้อยถูกสังหารทำให้หลายบริเวณถนนคนวิ่งหนี พวกเขาบอกคนที่กำลังขับรถเข้ามาให้หนีไป พวกเขาคิดว่าไบรแอนต์จะไปตามถนน จึงกระโดดลงข้างทาง หลบในพุ่มไม้ รถถอยกลับไปที่บู๊ทขายตั๋ว ถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนว่าจะยังไม่มีใครในบริเวณขายตั๋ว รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น
ไบรแอนต์ขับรถไปที่บริเวณขายตั๋วที่มียานยนต์หลายคันอยู่ เขาซ่อนปืนของเขาแล้วออกจากรถ เขาเข้าถกเถียงกับนาย ซาลซ์แมนน์ ไม่เป็นที่ทราบว่าทั้งคู่เถียงกันเรื่องอันใด แต่น่าจะเพราะว่ารถของไบรแอนต์ไม่สามารถเคลื่อนต่อไปได้ เพราะรถคันอื่นกีดขวางอยู่ จากนั้น ไบรแอนต์หยิบปืนกระบอกเดิมมายิงสังหารนายซาลแมนน์
คนขับรถ BMW คนหนึ่งวิ่งออกจากรถ พุ่งตรงมายังไบรแอนต์ ไม่เป็นที่ปรากฏว่าเขาพุ่งไปทางนั้นทำไม แต่คาดว่าเขาพยายามที่จะหยุดไบรแอนต์ไว้ ไบรแอนต์ก้าวมาทางเขาแล้วยิงเขาที่อกตาย รถคันอื่นที่กำลังเข้ามาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และสามารถกลับรถหนีได้ทัน ไบรแอนต์เข้าไปนั่งใน BMWคันนั้น ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเพราะไม่มีใครอยู่ในบริเวณนั้นเลย พบว่า ไบรแอนต์ยิงผู้หญิงอีก2คนในรถนั้น แล้วโยนร่างของทั้ง2ลงมาจากรถ ไบรแอนต์ย้ายกระสุน, กุญแจมือ, ไรเฟิล เออาร์-15 ไปยัง BMW (ผู้ตายจากการสังหารที่จุดขายตั๋ว นอกจาก เกรแฮม ซาลแมนน์นั้น ประกอบด้วย แมรี นิกสัน, รุสเซล โพลาร์ดและ เฮเลน ซาลแมนน์ )
มีรถอีกคันขับเข้ามาที่จุดขายตั๋ว และไบรแอนต์ยิงใส่ คนขับ เกรแฮม ซูเทอร์แลนด์ ถูกกระจกที่แตกบาด นัดที่สองถูกที่ประตูคนขับ แต่เขาก็หักรถกลับ หลบหนีไปได้อย่างรวดเร็ว ไบรแอนต์กลับไปที่รถ BMW แล้วขับออกไป ทิ้งอุปกรณ์อีกหลายชิ้นเช่น ปืนลูกซอง และกระสุนอีกหลายร้อยนัดไว้ในรถวอลโว่ของเขา
ฆาตกรรมที่ปั๊มน้ำมันและการจับตัวประกัน
เกรแฮม ซูเทอร์แลนด์ ที่หลบหนีจากไบรแอนต์มาก่อนหน้านี้ ขับรถไปที่ปั๊มน้ำมัน เตือนผู้คนให้หลบหนี ไบรแอนต์ขับตามไปที่นั่นแล้วตัดหน้ารถโตโยต้า โคโรลล่า สีขาวที่พยายามหนีไปบทไฮเวย์ รถคันนั้นมีเกล็น แพรส์ เป็นคนขับกับ โซอ์ ฮอล ผู้โดยสาร ไบรแอนต์ลงจากรถมาอย่างรวดเร็ว พยายามกระชากนางสาวฮอลลงมาจากรถ นายแพรส์ออกมาจากรถ พุ่งเข้าหาไบรแอนต์ แต่ถูกเขาเอาปืนจ่อให้ผง่ะถอยไป เขาถูกไบรแอนต์บังคับให้เปิดท้ายรถบีเอ็มดับเบิลยู และถูกขังไว้ในท้ายรถ
ไบรแอนต์เดินกลับมาที่นางสาวฮอล ที่ยังอยู่ในรถ บนเบาะผู้โดยสาร เขาบังคับให้หล่อนปีนไปนั่งที่เบาะคนขับ แล้วยิง 3 นัดสังหารหล่อน ร่างของหล่อน ต่อมาถูกพบอยู่บนเบาะผู้โดยสาร ส่วนผู้คนบริเวณนั้น ซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ พนักงานประจำปั๊ม แจ้งให้ลูกค้าหมอบลง ส่วนเขาล็อกประตูไว้ ในมือกำปืนไรเผิลไว้แน่น โดยกฎหมายของออสเตรเลียตอนนั้น กระสุนจะถูกเก็บไว้ในเซฟ แต่ตอนนี้ มันถูกนำออกมาแล้วบรรจุพร้อมยิง ไบรแอนต์กลับไปที่รถแล้วจากไป ตำรวจตามมาหลายนาทีจากนั้น แล้วขับไปในทิศทางที่ไบรแอนต์ไป
ตามทางในซีสเคป
ไบรแอนต์ขับไปทางซีเสคป เขายิงไปที่รถสีแดงคันหนึ่งที่สวนมา ถูกกระจกหน้าแตก เมื่อมาถึงซีสเคป เขาลงจากรถ ต่อมามีรถโฮลเด้น ฟอนเทียรา แล่นสวนทางมา เห็นไบรแอนต์แต่คิดว่าเขากำลังล่ากระต่าย เลยชะลอความเร็วขับผ่านไป ไบรแอนต์ยิงใส่รถนั้น นัดแรกถูกฝากระโปรงหน้า และถูกสายคันเร่งขาด เขายิงใส่อีกอย่างน้อย 2 นัดใส่รถ นัดหนึ่งถูกกระจกแตก อีกนัดถูกลินดา ไวนท์ คนขับที่แขน รถลงไปยังไหล่เขา แต่ก็ยังคงไหลไปบนขอบถนนได้ คนขับถูกสลับที่โดยแฟนหนุ่มของหล่อน และพยายามจะขับ แต่เร่งเครื่องไม่ได้เพราะสายคันเร่งฉีกขาดไปแล้ว
รถคันอื่นขับตามลงมา ซึ่งมีผู้โดยสารมา 4 คน พวกเขาเห็นไบรแอนต์ถือปืนก่อนที่จะเข้าไปใกล้เขา ไบรแอนต์ยิงใส่กระจกหน้ารถ ดักลาส ฮอร์นเนอร์ได้รับบาดเจ็บจากเศษกระจก รถได้ขับผ่านนางไวท์และแฟนของหล่อน ที่พยายามจะขึ้นรถหนีไปด้วย แต่คนขับไม่รับรู้สถานการณ์เลยขับผ่านไป แต่เมื่อสังเกตเห็นนางไวท์ถูกยิงมา จึงย้อนกลับมารับ ทั้งหมดมุ่งไปยังชุมชนในพื้นที่ที่เรียกว่า "เทอะ ฟอกซ์ แอนด์ ฮอนด์" แล้วโทรแจ้งตำรวจ
ยังมีรถคันอื่นขับมาอีกแล้วถูกยิง คนขับถูกยิงที่แขน ส่วนไซมอน วิลเลียม ถูกเศษกระจกพุ่งใส่ ยังมีอีกคันผ่านมาเห็นแล้วกลับรถหนี ไบรแอนต์ยิงใส่แต่ไม่มีใครบาดเจ็บ ไบรแอนต์กลับไปที่รถ แล้วมุ่งไปยังบ้าน (ที่เขาสังหารสามี-ภรรยามาร์ตินในทีแรก)
ในช่วงเวลาที่เขาหยุดรถ เขาย้ายตัวประกันออกจากท้ายรถ แล้วใส่กุญแจมือเขาไว้กับราวบันไดในบ้าน ในบางช่วงของเวลานั้น เขาลงมือเผารถที่เขาขโมยมา เป็นไปได้ว่าเขาจะใช้ไฟแช็กที่ซื้อมาแต่เช้า เขาถูกคาดการณ์ว่าน่าจะมาถึงบ้านนั้นเวลา 14.00 น.
การมาของตำรวจ
ณ 13.30 น. มีตำรวจสองนายในพื้นที่เท่านั้น ที่ได้รับแจ้งเหตุทางวิทยุให้เข้าไปตรวจสอบที่พอร์ตอาร์เทอร์ และให้มองหารถวอลโว่สีเหลือง พวกเขามุ่งไปยังพอร์ตอาร์เทอร์ด้วยรถคนละคัน ระหว่างทาง ได้รับแจ้งให้หา บีเอ็มดับเบิลยู และท้ายสุด เหตุรับแจ้งจากฟอกซ์ แอนด์ ฮอนด์ว่ามีคนถูกยิง
ตำรวจนายหนึ่งขับผ่านซีสเคป ผ่านรถที่จอดตายของนางไวท์ เขามองอยู่พักหนึ่งแล้วขับต่อไปที่ฟอกซ์แอนด์ฮอนด์ เขาแจ้งข่าวแก่คู่หูแล้วย้อนกลับไปที่ซีสเคป
ประมาณ 14.00 น. ทั้งคู่ไปถึงบ้านซีสเคปและพบบีเอ็มดับบลิวถูกเผา ในช่วงเวลานั้น ไบรแอนต์ยิงปืนออกมาก ทั้งคู่จึงหลบลงทางน้ำริมถนน และถูกยิงกดหัวเมื่อพยายามหลบหนี ทั้งคู่ถูกตรึงอยู่หลายชั่วโมง
เวลา 14.10 น. ไบรแอนต์ได้รับโทรศัพท์จากผู้หญิงจากสถานีโทรทัศน์ เอบีซี พยายามสุ่มโทรในพื้นที่เพื่อสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และไบรแอนต์ก็ตอบโทรศัพท์ ไบรแอนต์ได้รับแจ้งว่าเธอชื่อ เจมี เมื่อหล่อนถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น เขาตอบว่า "มีเรื่องสนุกมากมาย" จากนั้นก็บอกหล่อนว่าถ้าหล่อนโทรมาอีกครั้ง เขาจะฆ่านายแพรส์ทิ้ง
ประมาณ 15.00 น. หลังจากยิงกดหัวตำรวจทั้งสองได้พักใหญ่ ไบรแอนต์โทรไปที่สถานีตำรวจท้องถิ่น และแฟนของหนึ่งในตำรวจคู่นั้นก็เป็นผู้รับสาย เขาถามหล่อนว่าหล่อนเป็นใคร และถามว่ารู้ไหมว่าสามีของหล่อนอยู่ที่ไหน เขาบอกหล่อนว่าเขาชื่อ เจมี เขาถามว่ารู้ไหมว่าสามีของหล่อนเป็นตายร้ายดีอย่างไร แต่หล่อนไม่ตอบ เขาบอกหล่อนว่าสามีหล่อนยังไม่เป็นอะไร แล้วเขาก็รู้ว่าสามีของหล่อนอยู่ไหน
ประมาณ 21.00 น. ทีมจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษของตำรวจแทสเมเนียมาถึง และช่วยพาตำรวจทั้งสองออกจากกำบังได้สำเร็จ โดยใช้ความมืด, โล่ปราบจลาจล และเกราะกันกระสุนเป็นม่านกำบัง พวกเขาไม่ได้ยิงกดหัวเข้าไป เนื่องจากเกรงว่าจะไปถูกตัวประกัน การเจรจาผ่านโทรศัพท์ 18 ชั่วโมงนั้นล้มเหลว ไบรแอนต์ ที่เรียกตัวเองว่า เจมี ร้องขอเฮลิคอปเตอร์ เพื่อที่จะหลบหนีต่อด้วยเครื่องบินไปยังแอดิเลด เมืองหลวงของรัฐเซาท์ออสเตรเลีย เขาบอกว่าเขาจะปล่อยนายแพรส์ไป เก็บเอาไว้เพียงนางมาร์ตินเมื่อเฮลิคอปเตอร์มาถึง ไบรแอนต์สามารถมองเห็นความเคลื่อนไหวของหน่วยปฏิบัติการพิเศษได้ และร้องขอการหลบหนีทุกครั้งที่เห็นตำรวจเคลื่อนไหว ตำรวจเชื่อว่าเขาน่าจะมีอุปกรณ์ช่วยมองเห็นในที่มืด เนื่องจากเขาสามารถระวังตัวได้อย่างดีเยี่ยม ในขณะที่ฟ้านั้นมืดลง แต่ก็ไม่มีอุปกรณ์ใด ๆ ถูกพบเลย มีชายถูกพบบนหลังคาของอาคารข้างเคียง เชื่อว่าเป็นไบรแอนต์ ในกลางดึก แบตเตอรี่โทรศัพท์ไร้สายที่ไบรแอนต์ใช้เริ่มจะหมดลง ตำรวจพยายามบอกให้เขาเอาโทรศัพท์กลับไปชาร์จแต่ไม่สำเร็จ และเมื่อแบตเตอรี่หมดลง การสื่อสารก็จบตามไปด้วย
การจับกุมและการส่งตัวขึ้นศาล
ไบรแอนต์ถูกจับในเช้าวันถัดมา เมื่อดูเหมือนว่าเขาเผาจะบ้านนั้นทิ้ง เขายั่วตำรวจว่า "เข้ามาแล้วพาเขา (ตัวประกัน) ออกไป" แต่ตำรวจเชื่อว่าตัวประกันน่าจะตายไปแล้ว ตัดสินใจว่าไฟน่าจะบีบให้เขาออกมา กระสุนจำนวนมากถูกจุดประทุและระเบิดอย่างไม่สม่ำเสมอ เพราะบ้านถูกไฟไหม้ สุดท้าย เขาก็หนีออกมาพร้อมเสื้อผ้าที่ถูกไฟไหม้ เขาพยายามถอดเสื้อผ้าที่ติดไฟออก เขาถูกตำรวจจับและนำไปรักษาที่โรงพยาบาล
นายแพรส์ถูกพบว่าตายไปก่อนไฟไหม้แล้ว ร่างของคู่มาร์ตินก็ถูกพบและถูกชันสูตรว่าทั้งคู่ถูกยิง ในกรณีของนางมาร์ตินนั้น ได้รับการทุบตีด้วย ทั้งคู่ตายก่อนไฟไหม้ ตามที่ถูกกล่าวในศาลฎีกาของแทสเมเนีย ทั้งคู่เสียชีวิตประมาณบ่าย ๆ ของวันที่ 28 เมษายน อาวุธชิ้นหนึ่งถูกพบว่าไหม้ในบ้าน และอีกกระบอกบนหลังคาที่เชื่อว่าไบรแอนต์ถูกพบเห็นในตอนกลางคืน ทั้ง2กระบอกถูกพบว่าระเบิดเนื่องจากแรงดันในกระบอก อาจจะเนื่องจากการถูกเผา
ในการสอบสวนของตำรวจถึงสาเหตุที่ไบรแอนต์ขโมยรถบีเอ็มดับเบิลยู แต่เขาอ้างว่ามีคนแค่ 3 คนในรถนั้น และไม่ได้ยิงใครเลย เขาปฏิเสธว่าเขาไม่ได้ขโมยรถมาจากบู๊ทขายตั๋ว แต่เอามาจากตัวประกันของเขา เขาว่าเขาคิดว่าตัวประกันเขาตายไปแล้วตอนที่รถระเบิด เขาแยกแยะไม่ได้ระหว่างไฟไหม้รถและไฟไหม้บ้าน เขาปฏิเสธการไปเยือนพอร์ตอาร์เทอร์ ซึ่งกลับกันกับคำให้การของคนหลายคนรวมทั้งคนขายตั๋ว เป็นอะไรที่แยกแยะไม่ได้ว่าเขาโกหกระหว่างการสอบสวน หรือว่าเป็นความพิการทางจิตในการลำดับเหตุการณ์กันแน่ ไบรแอนต์ยังให้การว่าปืนที่ตำรวจพบนั้นไม่ใช่ของเขา เว้นแต่ปืนลูกซองที่พบในรถใกล้บู๊ทขายตั๋วเท่านั้น
ในชั้นต้น ไบรแอนต์ให้การว่าเขาไม่ได้ตั้งใจสังหารทั้ง 35 ชีวิต เขาหัวเราะอย่างคนไร้สติเมื่อผู้พิพากษาอ่านคำพิพากษา สุดท้ายเขาต้องยอมจำนนต่อหลักฐาน ไบรแอนต์ไม่ได้ยอมรับว่าเขาทำผิด เขาถูกระบุว่าผิดจริง และถูกจองจำตลอดชีวิตจากการสังหาร 35 ชีวิต บวกกับ 1,035 ปีในเรินจำริดดอน ของเมืองโฮบาร์ท (จากการรวมโทษทั้งหมดเข้าด้วยกันรวมทั้งพยายามฆ่า, ทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บด้วยการยิงและการทำร้ายผู้คนหลายราย) เอกสารการจองจำของเขาไม่ได้รับการเปิดเผย การรับโทษของเขานั้น ไม่มีการอภัยโทษ ซึ่งพบได้ยากมากในออสเตรเลีย ซึ่งส่วนมากนักโทษในออสเตรเลีย จะได้รับโอกาสอภัยโทษหลังถูกจองจำมายาวนาน มาร์ติน ไบรแอนต์ถูกจัดว่าเป็น ฆาตกรสังหารหมู่ที่เหี้ยมโหดที่สุดในออสเตรเลีย และเหตุการณ์นี้ก็เป็นเหตุการสังหารหมู่ที่เลวร้ายที่สุดในโลกยุคปัจจุบัน (ไม่นับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์)
ปฏิกิริยาตอบรับต่อเหตุการณ์
ความตื่นตระหนกตกใจแผ่ขยายไปทั่วออสเตรเลียอย่างรวดเร็ว และมีผลกระทบทางการเมืองอย่างยิ่งใหญ่และยาวนาน รัฐบาลของออสเตรเลีย ทั้งระดับสหพันธ์และระดับรัฐต่างก็เร่งควบคุมอาวุธยิงในบัดดล แม้แต่ในรัฐที่สนับสนุนการมีอาวุธปืนเช่นรัฐแทสเมเนียและรัฐควีนส์แลนด์ ในช่วงแรก ๆ รัฐบาลแทสเมเนียพยายามขัดขืนต่อการควบคุมอาวุธปืน แต่ก็มิอาจะทัดทานแรงกดดันจากรัฐบาลสหพันธ์ได้ (ออสเตรเลียมีรัฐบาล 2 ระดับ คือระดับสหพันธ์ที่ดูแลทั้งประเทศ กับรัฐบาลท้องถิ่น ที่ดูแลในรัฐของตัวเอง) ท่ามกลางกระแสเรียกร้องให้มีการควบคุมอาวุธที่รุนแรง รัฐบาลฝั่งที่สนับสนุนการครอบครองอาวุธต่างก็นิ่งเงียบ โดยเลี่ยงไปให้ความเห็นในที่สาธารณะเกี่ยวกับกระแสข่าวการยิงแทน ภายใต้ความร่วมมือระหว่างรัฐบาลสหพันธ์ และรัฐบาลท้องถิ่นจากทุกรัฐ ในการห้ามและควบคุมการครอบครองอาวุธและการใช้อาวุธจำพวก ปืนไรเฟิลบรรจุเอง, ปืนลูกซองบรรจุเอง, ปืนลูปซองแบบกระชากบรรจุ และอาวุธยิงจำพวกอื่นอย่างเข้มงวด สมาชิกในครอบครัวของเหยื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วอล์เทอร์ ไมแคก (เขาเสียภรรยาและลูกสาว2คนจากเหตุการณ์นี้) ที่ได้ออกมากล่าวแสดงความรู้สึกเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
มีการถกกันมากเกี่ยวกับระดับสุขภาพจิตของมาร์ติน ไบรแอนต์ โดยทั่วไปแล้วพบว่า ไบรแอนต์มีระดับความฉลาดทางเชาวน์ปัญญาต่ำกว่าปกติ (ประมาณ 66 และอยู่ในระดับ 2%ต่ำสุดของช่วงอายุของเขา) อีกทั้งเขายังได้รับการรับรองว่าเป็นผู้พิการทางจิต แต่ในทางกลับกัน เขากลับไม่เคยถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตหรือโรคประสาทเลย รายงานที่ว่าเขาเป็นโรคจิตนั้น มาจากการตีความหมายของที่ปรึกษาทางจิตที่ผิดพลาดของแม่ของเขา สื่อเองก็รายงานถึงพฤติกรรมที่เหมือนเด็กของเขา แต่ในทางกลับกัน เขาสามารถขับรถและมีอาวุธปืนในครอบครองได้ นี่เป็นหัวข้อที่ถกเถียงกันมากในสาธารณะ เพื่อชี้ว่ากฎหมายการควบคุมอาวุธยังไม่รัดกุมดีพอ ไบรแอนต์ถูกวินิจฉัยว่าเป็น Asperger syndrome