cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ฝ่ายที่ไม่เห็นด้วย
สำหรับผู้ไม่เห็นด้วยกับการชุมนุมของกลุ่มต่าง ๆ เห็นพ้องว่า การที่มีการชุมนุมขนาดใหญ่ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยซึ่งยาวนานต่อเนื่องกลางกรุงเทพมหานครนั้น เป็นการสร้างปัญหาขึ้นมากมาย เช่น ปัญหาจราจรทั้งยังส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ของประเทศ ซึ่งเป็นเหตุให้เศรษฐกิจและการลงทุนจากต่างประเทศหยุดชะงัก และเศรษฐกิจภายในประเทศพังทลาย
ในคืนวันที่ 19 มิถุนายน กลุ่มต่อต้านพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นำโดยแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติได้เคลื่อนขบวนจากสนามหลวงมาหยุดอยู่ที่บริเวณสี่แยก จ.ป.ร. และเผชิญหน้ากับตอนท้ายขบวนของพันธมิตรฯ โดยยังไม่มีเหตุปะทะกัน ด้านตำรวจได้จับตามองสถานการณ์อย่างใกล้ชิดเพื่อไม่ให้เกิดเหตุรุนแรง
ปฏิกิริยาจากต่างชาติ
คณะกรรมมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งเอเชีย (Asian Human Rights Commission) ได้ระบุถึงการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรว่าไม่ใช่การเรียกร้องอย่างสันติ และเจตนาของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยว่ามีลักษณะของฟาสซิสต์ โดยระบุถึงการที่กลุ่มพันธมิตรโจมตีความล้มเหลวของระบอบประชาธิปไตยและเรียกร้องให้สมาชิกรัฐสภามาจากการแต่งตั้งเป็นส่วนใหญ่ สื่อต่างประเทศระบุว่ากลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยต่อต้านนโยบายเศรษฐกิจแบบประชานิยมและนโยบายการกระจายอำนาจทางการเมืองออกจากศูนย์กลาง รวมทั้งโจมตีฝ่ายตรงข้ามว่าไม่จงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์   และเปิดโอกาสให้นายทหารและข้าราชการระดับสูงมีบทบาททางการเมืองมากขึ้น
รัฐบาลของประเทศ จีน, ฝรั่งเศส, นิวซีแลนด์, สิงคโปร์, สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น ต่างได้เตือนพลเมืองของประเทศให้หลีกเลี่ยงที่จะเดินทางมายังประเทศไทย และหลีกเลี่ยงผู้ชุมนุมที่สนามบิน
สหภาพยุโรป ได้ออกแถลงการณ์เรียกร้องให้กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ออกไปจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและดอนเมืองอย่างสงบ และกล่าวว่าผลกระทบจากการชุมนุมประท้วง ทำให้มีผู้โดยสารตกค้างถึงกว่า 100,000 คน กำลังทำให้ภาพลักษณ์และเศรษฐกิจของประเทศไทยเสียหายอย่างมาก
กอร์ดอน ดูกิด โฆษกกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา กล่าวว่า "การปิดสนามบินไม่ใช่หนทางที่ถูกต้องในการประท้วง" และพันธมิตรฯ ควรเดินออกจากสนามบินอย่างสงบ
การดำเนินคดีอาญา
ศาลอาญามีคำสั่งจำคุก 5 การ์ดพันธมิตร ในข้อหามีอาวุธปืนและระเบิด เพื่อใช้ข่มขู่บังคับพนักงานรถเมล์และผู้โดยสารรถเมล์ให้ไปยังรัฐสภาโดยร่วมกันใช้อาวุธจี้ มีความผิด ฐานร่วมกันข่มขืนใจและกักขักหน่วงเหนี่ยว มีอาวุธปืนและระเบิดโดยไม่ได้รับอนุญาต และใช้ในที่สาธารณะ รวมจำคุก 2 ปี ปรับ 66 บาท และฐานมีวิทยุสื่อสารในโดยไม่ได้รับอนุญาต (คนเดียว) รวมจำคุก 2 ปี ปรับเพิ่มอีก 2000 บาท ผู้ต้องหาขอประกันตัวและยื่นต่อศาลอุทธรณ์ ศาลอนุญาต
ศาลฎีกามีคำสั่งจำคุก เนื่องจากนายปรีชา ตรีจรูญ เข้าร่วมชุมนุม และผู้ชุมนุมบางคนมีอาวุธ จึงมีความผิดฐานมั่วสุมกันตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป แต่เห็นว่า ขณะตำรวจเข้าสลายการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตร มีตำรวจบางนายมีพฤติกรรม แสดงออกยั่วยุกลุ่มผู้ชุมนม ถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่มิชอบ ลุแก่อำนาจ ซึ่ง นายปรีชา ตรีจรูญก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส สูญเสียตาข้างขวา และถูกข่มเหงร้ายแรง ย่อมเป็นเหตุให้บันดาลโทสะ กระทำผิดต่อผู้เสียหาย ซึ่งเป็นตำรวจทั้ง 5 นาย และที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษาแก้ให้จำคุก นายปรีชา จำคุก 4 ปี แต่ลดโทษให้ 1 ใน 3 เหลือ จำคุก 2 ปี 8 เดือน และให้จำคุกในความผิดฐานมั่วสุมอีก 8 เดือน รวมโทษจำคุก นายปรีชา เป็น 3 ปี 4 เดือน
ด้านคดีอาญาคดีหมายเลขดำ ที่ อ.973/2556 ที่พนักงานอัยการฝ่ายคดีอาญา 9 เป็นโจทก์ฟ้อง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง กับพวกจำนวน 98 คน เป็นจำเลยในความผิดฐานร่วมกันก่อการร้ายเพื่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงกฎหมายแผ่นดินหรือรัฐบาลโดยใช้กำลังข่มขืนใจหรือใช้กำลังประทุษร้าย หรือเพื่อให้ประชาชนล่วงละเมิดกฎหมายแผ่นดิน, มั่วสุมตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปใช้กำลังประทุษร้าย หรือกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อให้เกิดความวุ่นวายในบ้านเมืองฯ กรณีพวกจำเลยบุกเข้าไปในสนามบินดอนเมือง และสนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อปี พ.ศ. 2551 ศาลได้มีคำสั่งเลื่อนฟ้องศาลได้เลื่อนตรวจพยานหลักฐานไปอีกครั้งวันที่ 1 ก.พ. 2559 เวลา 09.00 น.เนื่องจากการตรวจพยานหลักฐานยังไม่เรียบร้อย
วันที่17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ศาลอุทธรณ์คดีหมายเลขดำ อ.4486/2551 ที่กลุ่มนักรบศรีวิชัย การ์ดพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย บุกรุกอาคารสำนักงานสถานีโทรทัศน์เอ็นบีที ตามฟ้องโจทก์เมื่อวันที่ 17 พ.ย.51 บรรยายพฤติการณ์สรุปว่า ระหว่างวันที่ 22-25 ส.ค.51 จำเลยทั้ง 82 คน กับพวกอีก 3 คน ซึ่งเป็นเยาวชน ร่วมกันบุกรุกอาคารสำนักงานสถานี NBT พร้อมพกอาวุธจำนวนมาก จากนั้นจำเลยได้ร่วมกันทำลายทรัพย์สิน รวมค่าเสียหายทั้งสิ้นกว่า 6 แสนบาท ซึ่งทรัพย์สินดังกล่าวเป็นของทางราชการ โดยจำเลยที่ 1 มีเครื่องรับและส่งวิทยุคมนาคม ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขณะที่จำเลยที่ 39, 80 มีใบกระท่อม ยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 5 รวมจำนวน 18 ใบไว้ในครอบครอง ในชั้นสอบสวน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ ในข้อหา พกพาอาวุธปืนติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ส่วนจำเลยที่ 39 ให้การรับสารภาพ เฉพาะข้อหามีใบกระท่อมไว้ในครอบครองแต่ภายหลังกลับให้การปฏิเสธ ส่วนข้อหาอื่นจำเลยที่ 1-85 ให้การปฏิเสธ
ศาลเห็นว่า แม้จำเลยจะมีสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น แต่การที่บุกรุกให้หยุดเสนอข่าวต้องมีกฎหมายรองรับ พฤติการณ์แห่งคดีและการกระทำของจำเลยเป็นการมั่วสุมตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป และนายธเนศ จำเลยที่ 1 มีอาวุธปืน แต่อย่างไรก็ตาม ทางนำสืบของโจทก์ยังไม่ชัดเจนว่าจำเลยที่ 1 ได้กระทำการในฐานะเป็นหัวหน้าหรือไม่ เช่นเดียวกับความผิดฐานร่วมกันทำให้เสียทรัพย์นั้นโจทก์ก็ไม่ได้นำสืบให้เห็นว่าจำเลยคนใดเป็นผู้กระทำผิด
สำหรับความผิดฐานร่วมกันข่มขืนใจผู้อื่นฯ โจทก์ มีนายจิรายุ ห่วงทรัพย์ ขณะนั้นเป็นผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์เอ็นบีที ได้เบิกความว่า คืนเกิดเหตุขณะปฏิบัติหน้าที่ กลุ่มจำเลยได้พกอาวุธเข้ามาในสำนักงาน พร้อมกับให้พนักงานทุกคนหยุดปฏิบัติหน้าที่ ศาลเห็นว่า การกระทำที่บุกรุกเข้าไปโดยมีอาวุธแล้วสั่งให้เจ้าหน้าที่หยุดปฏิบัติงาน ย่อมทำให้พนักงานเกิดความหวาดกลัวและยอมทำตามคำสั่งของพวกจำเลย การกระทำของพวกจำเลย จึงเป็นความผิด
ส่วนความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมพาอาวุธปืนไปในเมืองโดยไม่มีเหตุนั้น รับฟังได้จากคำรับสารภาพของจำเลยที่ 1 ว่า เป็นผู้ครอบครองอาวุธโดยมีใบอนุญาต ส่วนจำเลยที่ 2 รับสารภาพว่า พกเครื่องกระสุนปืน ขนาด .22 จำนวน 1 นัด และขนาด .38 จำนวน 5 นัด ซึ่งการกระทำดังกล่าว ไม่อาจถือได้ว่าจำเลยอื่นจะมีส่วนรู้เห็นความผิดนี้ด้วย อีกทั้งพยานโจทก์ซึ่งเป็นตำรวจ เบิกความว่าเห็นจำเลยที่ 1 กับพวก พกอาวุธปืนและไม้ แต่ไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นของใคร พยานที่นำสืบมาจึงยังไม่อาจฟังได้ชัดเจนว่าจำเลยอื่น ร่วมกระทำผิดฐานพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะด้วย
แต่ที่จำเลยขอให้ศาลรอการลงโทษนั้น เห็นว่า ลักษณะการชุมนุมของจำเลยเป็นการชุมนุมทางการเมือง ก่อความไม่สงบวุ่นวาย สร้างความเสียหายให้กับบ้านเมือง และบุกรุกสำนักงานของผู้อื่น ที่ศาลชั้นต้นไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น
จากพยานหลักฐานที่วินิจฉัยมา การกระทำของจำเลย ถือเป็นการกระทำกรรมเดียวต่อเนื่องกัน ซึ่งผิดต่อกฎหมายหลายบท จึงให้ลงโทษบทหนักสุดฐานบุกรุก ซึ่งแม้โจทก์จะไม่ได้ฟ้องความผิดดังกล่าว แต่ศาลอุทธรณ์มีอำนาจนำมาวินิจฉัยได้ตามกฎหมาย
จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1-29, 31-41 , 42 - 46 , 48 - 80 และ 82 มีความผิดฐานบุกรุกในเวลากลางคืนโดยมีอาวุธและข่มขู่จะใช้กำลังประทุษร้าย ให้จำคุกคนละ 1 ปี ซึ่งจำเลยที่ 1 ยังมีความผิดฐานพกพาอาวุธปืนและมีเครื่องวิทยุสื่อสารโดยไม่ได้รับอนุญาตด้วย ให้จำคุกอีก 4 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 1 ทั้งสิ้น 1 ปี 4 เดือน
ส่วนจำเลยที่ 30,47 และ 81 ขณะก่อเหตุอายุไม่เกิน 20 ปี จึงให้จำคุกคนละ 8 เดือน และจำเลยที่ 83-85 ขณะเกิดเหตุอายุต่ำกว่า 18 ปี ให้จำคุกคนละ 6 เดือน
โดยคำให้การจำเลยประโยชน์แก่การพิจารณาคดีอบยู่บ้าง จึงเห็นควรลดโทษ ให้จำเลยที่ 1-29, 31-41 , 42 - 46 , 48 - 80 และ 82 คนละกึ่งหนึ่งคงจำคุกคนละ 6 เดือน และลดโทษกึ่งหนึ่งให้จำเลยที่ 1 ฐานพกพาอาวุธ คงจำคุกอีก 2 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 1 ทั้งสิ้น 8 เดือน
ภายหลังนายนิติธร ล้ำเหลือ ทนายความจำเลย กล่าวว่า วันนี้เตรียมหลักทรัพย์เป็นเงินสด และกรมธรรม์ประกันอิสรภาพ มาพร้อมยื่นคำร้องขอปล่อยชั่วคราวจำเลยทั้งหมด คนละ 200,000 บาท เพื่อจะฎีกาสู้คดีต่อไปและมีผู้ไม่มาฟังคำสั่งศาล 6 ราย ซึ่งดำเนินการออกหมายจับต่อไป
การดำเนินคดีแพ่ง
นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด ได้ยื่นฟ้อง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง กับพวก รวม 14 คน กรณีนำกลุ่มพันธมิตรฯ ปิดท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและสนามบินดอนเมืองโดยเรียกค่าเสียหายจำนวน 103,483,141.80 บาท จากนั้นวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2552 บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) เป็นโจทก์ยื่นฟ้อง พล.ต.จำลอง ศรีเมือง จำเลยที่ 1 กับพวกรวม 36 คน ในข้อหาความผิดละเมิดเรียกค่าเสียหาย 575,229,059 บาท ในส่วน บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ฟ้องเมื่อ พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นคดีหมายเลขแดง 1117/2558 ,และคดีหมายแดง 1118/2558 ศาลแพ่งได้ตัดสินให้แกนนำกลุ่มพันธมิตรฯ 13 คน ชดใช้ค่าเสียหายทั้งกายภาพและทางพาณิชย์  522,160,947.31 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี ค่าทนายความโจทก์ 8 หมื่นบาท นับจากวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 คดีอยู่ระหว่างฎีกา โดยเมื่อวันที่ 9 ก.ค.58 นายสุวัตร อภัยภักดิ์ ทนายความกลุ่มพันธมิตร เปิดเผยว่า เมื่อวันที่ 8 ก.ค.ที่ผ่านมา ตนได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาฎีกา พร้อมทั้งยื่นฎีกาต่อศาลในคดีดังกล่าวแล้ว โดยอ้างเหตุสุดวิสัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ในขณะที่นายบวรศักดิ์ ทวิพัฒน์ ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ประจำสำนักประธานศาลฏีกา ช่วยทำงานช่วยคราวในตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ประจำสำนักประธานศาลฏีกา โฆษกสำนักงานศาลยุติธรรม กล่าวว่า จากการตรวจสอบทราบว่า คดีดังกล่าวถึงที่สิ้นสุดแล้วตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ต่อมาในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2560 ศาลฎีกายกคำร้อง 13 แกนนำ พธม. ขยายฎีกาคดีแพ่ง ในคดีที่ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง, นายสนธิ ลิ้มทองกุล , นายพิภพ ธงไชย , นายสุริยะใส กตะศิลา , นายสมศักดิ์ โกศัยสุข ,นายไชยวัฒน์ สินสุวงศ์ , นายสมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ , นายอมร อมรรัตนานนท์ , นายนรัญยู หรือศรัณยู วงษ์กระจ่าง , นายสำราญ รอดเพชร , นายศิริชัย ไม้งาม , นางมาลีรัตน์ แก้วก่า และนายเทิดภูมิ ใจดี แกนนำ พธม. ทั้ง 13 คน ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้ บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) หรือทอท. ในคดีหมายเลขดำที่ 6453/2551 เป็นเงิน 522,160,947.31 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันที่ 3 ธ.ค.51 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2561 น.ส.รื่นวดี สุวรรณมงคล อธิบดีกรมบังคับคดี ออกมาเปิดเผยความคืบหน้าการตรวจสอบทรัพย์สินของ 13 แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เพื่อดำเนินการยึดอายัดไปชดใช้ความเสียหายให้แก่ บริษัทการท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ส่งผลให้ 13 แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยต้องถูกฟ้องร้องให้เป็นบุคคลล้มละลายทางกฎหมาย
สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรียังเข้าแจ้งความต่อแกนนำพันธมิตร 6 คนที่ร่วมกันบุกรุกทำเนียบรัฐบาลทำให้สวนหย่อมด้านหน้าเสียหาย เป็นมูลค่ากว่า 6 ล้านบาท ซึ่งคดีกำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณา
สื่อ
สถานีโทรทัศน์ที่ทำการถ่ายทอดสดการชุมนุมของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ทั้งปี พ.ศ. 2549 พ.ศ. 2551 และ พ.ศ. 2554 คือสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอเอสทีวี โดยแบ่งเป็นช่องต่างๆ ดังนี้
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 ASTV ได้เปลี่ยนช่องรายการ โดยสลับช่อง TAN NETWORK เป็นช่องรายการแรกจากจานรับสัญญาณดาวเทียม และช่อง ASTV News เป็นช่องรายการที่ 2 SHOP at HOME เป็นช่องรายการที่ 3 จากนั้นจึงเป็นช่อง Super บันเทิง, esan TV และช่องเถ้าแก่ตามลำดับ
เอเอสทีวีผู้จัดการรายวัน เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ออกจำหน่ายทุกวันจันทร์-วันเสาร์ (โดยฉบับวันเสาร์จะควบวันอาทิตย์ไปด้วย) เสนอข่าวธุรกิจ และการเมือง โดยเฉพาะความเคลื่อนไหวของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นอกจากนี้ ยังมีหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์, นิตยสารผู้จัดการ 360° รายเดือน และเว็บไซต์ข่าวเอเอสทีวีผู้จัดการออนไลน์ อีกด้วย
การยึดครองฟิลิปปินส์ของญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นยึดครองฟิลิปปินส์ (Filipino: Pananakop ng mga Hapones sa Pilipinas; Japanese: 日本のフィリピン占領; Hepburn: Nihon no Firipin Senryō) เกิดขึ้นในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1942 และ 1945 เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเครือจักรภพแห่งฟิลิปปินส์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
การบุกครองฟิลิปปินส์ได้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 สิบชั่วโมงหลังการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ที่เพิร์ลฮาร์เบอร์, เครื่องบินอเมริกันได้รับความเสียหายอย่างหนักในการโจมตีของญี่ปุ่นช่วงแรก เมื่อไร้การคุ้มกันทางอากาศ กองเรือเอเซียติกของอเมริกันในฟิลิปปินส์ได้ถอนตัวออกจากจาวา เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1941 นายพล ดักลาส แมกอาเธอร์ ได้รับคำสั่งให้ออกมา, ละทิ้งคนของเขาไว้ที่เกาะกอร์เรฮีดอร์ เมื่อคืนของวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1942 เดินทางไปยังออสเตรเลีย ระยะทาง 4,000 กิโลเมตร ทหารรักษาการณ์ที่เป็นฝ่ายป้องกันของอเมริกันและฟิลิปีโนที่กำลังอดอยากและป่วยหนักประมาณ 76,000 นายในบาตาอันได้ยอมจำนน เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1942 และถูกบังคับให้อดทนต่อการเดินขบวนความตายบาตาอันที่น่าอัปยศอดสู ซึ่งมีจำนวนประมาณ 7,000 - 10,000 นาย ได้เสียชีวิตหรือถูกฆ่าตาย ผู้รอดชีวิตประมาณ 13,000 นายบนเกาะกอร์เรฮีดอร์ได้ยอมจำนน เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม
ญี่ปุ่นได้เขายึดครองฟิลิปปินส์เป็นเวลานานกว่าสามปีจนกระทั่งการยอมจำนนของญี่ปุ่น การรบแบบกองโจรที่มีประสิทธิภาพสูงโดยกองกำลังต่อต้านฟิลิปปินส์ที่ควบคุมประมาณหกสิบเปอร์เซ็นของเกาะ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าและภูเขา แมกอาเธอร์ได้ให้การสนับสนุนโดยเรือดำน้ำ และส่งกำลังเสริม และเจ้าหน้าที่ ชาวฟิลิปปินส์ยังคงจงรักภักดีต่อสหรัฐอเมริกา ส่วนหนึ่งเพราะอเมริกันได้รับรองให้ความเป็นเอกราช และเนื่องจากญี่ปุ่นได้กดขี่ข่มเหงต่อชาวฟิลิปปินส์เป็นจำนวนมากในการเกณฑ์แรงงานและยังทำให้หญิงสาวชาวฟิลิปปินส์กลายเป็นโสเภณี
นายพลดัก ดักลาส แมกอาเธอร์ยังคงให้สัญญาว่าจะกลับมายังฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1944 การยกพลขึ้นบกที่เกาะเลย์เตนั้นได้มาพร้อมกับกองกำลังของเรือ 700 ลำและทหาร 174,000 นาย ตลอดเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 เกาะเลย์เตและมินโดโรได้ปราศจากทหารญี่ปุ่น ในช่วงระหว่างการทัพ กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ดำเนินการป้องกันบนเกาะด้วยการฆ่าตัวตาย เมืองต่างๆ เช่น มะนิลาได้กลายเป็นเศษซากปรักหักพัง ชาวฟิลิปปินส์ในระหว่าง 500,000 และ 1,000,000 คนได้เสียชีวิตในช่วงการยึดครองของญี่ปุ่น
อัลกุรนะตุสเซาดาอ์
อัลกุรนะตุสเซาดาอ์ (القرنة السوداء) เป็นภูเขาในประเทศเลบานอนในทิวเขาเลบานอน เป็นจุดสูงที่สุดของประเทศ มีความสูง 3,088 เมตร เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง ที่ความสูง 1,800 ม. ปกคลุมด้วยหิมะตลอด 4 เดือนต่อปี และที่ความสูงมากกว่า 2,500 เมตร ปกคลุมด้วยหิมะ 6 เดือนต่อปี
ทูบีแฮฟวิธอะแบนดอน
ทูบีแฮฟวิธอะแบนดอน (To Behave With Abandon) เป็นอีพีชุดที่สองของจุ๋ย จุ๋ยส์ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551
รายชื่อธงในประเทศบาฮามาส
ธงพระอิสริยยศ และ ธงประจำตำแหน่ง
{| border="2" cellpadding="4" cellspacing="0" style="margin: 1em 1em 1em 0; background: #f9f9f9; border: 1px #aaa solid; border-collapse: collapse;" ! width="110"|ภาพธง!!width="100"|ระยะเวลาการใช้!!width="250"|การใช้!!width="250"|คำอธิบาย
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศลักเซมเบิร์ก มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศลักเซมเบิร์กเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ยกเว้นสามครั้งที่แตกต่างกัน ได้แก่ เซนต์หลุยส์ 1904, ลอนดอน 1908 และ ลอสแอนเจลิส 1932 ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม
อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม เป็นนักมวยไทยชาวไทยที่ได้รับการกล่าวขวัญในวงการมวยไทย ฉายาของเขา ได้มาจากชื่อจริงของ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของไทยในขณะนั้น โดยอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม ได้รับการจัดให้ชกในมวยคู่เอกบ่อยครั้ง รวมถึงได้รับเลือกเป็นหนึ่งในนักมวยไทยที่เข้าร่วมประลองแข่งขันกับนักมวยไทยชาวต่างชาติอย่างต่อเนื่อง ทั้งญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส  และเวียดนาม อภิสิทธิ์ได้เข้าแข่งขันในคู่เอกของรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยพบกับคู่ชกที่มีชื่อว่า เจริญทรัพย์ เกียรติเฉลิมภพ ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งการแข่งขันในครั้งนี้เอง ที่อภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะ ที.เค.โอ ด้วยการชกขวาเข้าที่กรามของคู่ชก จนฝ่ายตรงข้ามนอนหงายหมดสติ ในช่วงเวลาแลกหมัดกันไม่ถึง 2 นาที ของยกแรก และต่อมา อภิสิทธิ์ได้พบกับ แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ในคู่เอกของรายการเดียวกัน ซึ่งอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนน ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ผู้ให้การสนับสนุนหลักของอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม ในปัจจุบันคือ กำธร ตรีวิศวเวศ, ร.ต.ต.ธวัชชัย จันทร์งาม (จ่าเขี้ยว ปากช่อง) เป็นผู้จัดการและหัวหน้าคณะ และมีเข้ม ศิษย์สองพี่น้อง เป็นผู้ฝึกสอน
ประวัติ
อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม มีชื่อจริงว่า อภิชาต เกิดจัตุรัส เกิดวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 เป็นบุตรของนายวีระ และนางรำพึง เขาใช้ชื่อ ชาติสยาม ส.มาลัยทอง ในการแข่งขันครั้งแรก โดยได้รับค่าตัว 200 บาท จากนั้น เขาได้รับการทาบทามจากจ่าเขี้ยว ปากช่อง ให้มาสร้างผลงานในเวลาต่อมา
อภิสิทธิ์มีผลงานการแข่งขันมวยไทยนัดสำคัญทั้งในและต่างประเทศหลายรายการ อาทิ ในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เขาได้พบกับยอดฉัตรเพชร ส.สมหมาย ในรายการศึกอัศวินดำก่อเกียรติ ที่เวทีมวยรามอินทรา ในการแข่งขันครั้งนั้น อภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนน ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เขาได้พบกับเดชบรรจง แฟร์เท็กซ์ ซึ่งเป็นคู่เอกในรายการศึกบางระจัน ที่เวทีมวยราชดำเนิน โดยอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะทีเคโอในยกที่สอง และวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2552 อภิสิทธิ์ได้พบกับยุทธจักร แก้วสัมฤทธิ์ ในการแข่งขันที่สนามมวยเวทีลุมพินี ซึ่งทั้งคู่ต่างเสมอกันในการแข่งขันครั้งนี้ วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เขาได้พบกับชาตรี ปืนรัตนา ในรายการศึกอัศวินดำก่อเกียรติ ที่เวทีมวยอัศวินดำ รามอินทรา โดยอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนน แม้ว่าการต่อสู้ในครั้งดังกล่าว อาจยังเป็นที่คาใจของผู้ชม แต่ถึงกระนั้น เชน เมืองชล ซึ่งเป็นผู้จัด ก็ได้มีแผนจัดให้ทั้งคู่มาแข่งขันกันอีกครั้ง ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เขาได้พบกับจิ้งหรีดทอง ซีทรานเฟอร์รี่ ในรายการมวยไทย 7 สีนัดพิเศษ ที่เวทีมวยชั่วคราว มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี ซึ่งการต่อสู้ในครั้งนั้น อภิสิทธิ์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน และในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2554 อภิสิทธิ์ได้พบกับจิ้งหรีดทอง ซีทรานเฟอร์รี่ ซึ่งเป็นคู่ปรับเก่าอีกครั้ง โดยมีนักวิจารณ์มวยหลายรายต่างเห็นว่าการต่อสู้ในครั้งนี้มีโอกาสแพ้-ชนะพอกันทั้งสองฝ่าย แล้วอภิสิทธิ์ก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนในที่สุด
พ.ศ. 2555
อภิสิทธิ์เข้าแข่งขันในคู่เอกของรายการ ศึกส.สมหมาย โดยพบกับวันเฉลิม ช.ชื่นกลม ที่เวทีมวยราชดำเนิน ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ซึ่งอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอในยกที่ 3 วันที่ 14 เมษายน อภิสิทธิ์เข้าแข่งขันรายการศึกจ้าวมวยไทยที่เวทีมวยอ้อมน้อย โดยได้พบกับคู่ชกชื่อขุมทรัพย์ สุวิทย์ยิม ในรุ่น 130 ปอนด์ ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการ จากการแข่งขันครั้งนี้ อภิสิทธิ์เป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 49-48 ในวันที่ 23 ตุลาคม อภิสิทธิ์เข้าแข่งขันรายการศึกแสงมรกต ที่เวทีมวยลุมพินี โดยได้พบกับจิ้งหรีดทอง ซีทรานเฟอร์รี่ ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการ และอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 49-47 โดยมียอดเก็บค่าชมการแข่งขันครั้งดังกล่าวที่ 706,240 บาท
วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2555 อภิสิทธิ์เข้าแข่งขันในคู่เอกของรายการศึกมวยไทย 7 สี โดยได้พบกับยอดพนมรุ้ง เอส.บี.พี.คาร์เน็ตเวิร์ก ซึ่งอภิสิทธิ์เป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 49-47 และทั้งสองต่างได้รับการปรบมือจากผู้ชมเนื่องด้วยการต่อสู้กันอย่างดุเดือด รวมถึงได้รับการเสนอเข้าชิงคู่ดุเดือดแห่งปี
พ.ศ. 2556
วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 อภิสิทธิ์พบกับสี่มนุษย์ ส.สริญญา ในคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว อภิสิทธิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนน
พ.ศ. 2557
ช่วงปี พ.ศ. 2557 อภิสิทธิ์ มีค่าตัวที่ 50,000 บาท
ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว อภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม มีคู่สมรสและมีบุตรชายด้วยกัน 1 คน ทั้งนี้ เขายังมีน้องชายฝาแฝดชื่อ อภิรักษ์ เกิดจัตุรัส ซึ่งเป็นนักมวยไทยเช่นกัน โดยใช้ชื่อชกว่า อภิศักดิ์ เค.ที.ยิม
เทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก
สุไหงโก-ลก เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส เป็นเมืองที่ประชากรมากเป็นอันดับสองในจังหวัดนราธิวาส เป็นศูนย์กลางทางการค้า การลงทุน การเงิน และธนาคารที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของชายแดนภาคใต้ เนื่องด้วยเป็นหัวเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญมีด่านศุลกากร ที่เป็นศูนย์กลางการค้าขายแลกเปลี่ยนสินค้าทั้งนำเข้าและส่งออกไปยังประเทศมาเลเซีย สุไหงโก-ลกได้รับการประกาศยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2545
ประวัติ
สุไหงโก-ลกเดิมเป็นป่าดงดิบรกร้างว่างเปล่าในเขตตำบลปูโยะ อำเภอสุไหงปาดี ความเป็นป่าทึบทำให้ชาวบ้านเรียกว่า "ป่าจันตุหลี" หมายความว่า ทึบจนเรียกไม่ได้ยิน เหมือนหูหนวก เมื่อเริ่มมีผู้เข้ามาหักร้างถางพง จากชื่อป่าจันตุหลีเปลี่ยนเป็น "สุไหงโก-ลก" ซึ่งเป็นภาษามลายู มาจากคำว่า "สุไหง" แปลว่า แม่น้ำ ลำคลอง และคำว่า "โก-ลก" แปลว่า คดเคี้ยว ถ้าเป็นคำนามหมายถึง มีดพร้า (ที่คนพื้นเมืองนิยมใช้) เมื่อนำคำว่าสุไหงรวมกับโก-ลก จึงหมายถึง แม่น้ำที่คดเคี้ยว หรือ แม่น้ำมีดอีโต้ ชาวบ้านคงเรียกชื่อเมืองตามแม่น้ำที่ไหลผ่านพื้นที่ ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้เป็นเส้นกั้นพรมแดนประเทศไทยกับรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย
ต่อมาเมื่อจอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ล่องใต้มาตรวจราชการที่ตำบลสุไหงโก-ลก นายวงศ์ ไชยสุวรรณได้ร้องขอให้ตั้งท้องถิ่นนี้ขึ้นเป็นเทศบาล ฯพณฯ นายกรัฐมนตรีเห็นด้วย จึงได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลสุไหงโก-ลก เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2483 มีนายวงศ์ ไชยสุวรรณ เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก เหตุการณ์นี้พระครูสุนทรธรรมภาณีได้เขียนคำกลอนบันทึกไว้ว่า
ใน พ.ศ. 2483 จอมพล ป. พิบูลย์สงคราม ออกเที่ยวตรวจราชการงานที่มี มาถึงแดนโก-ลกโชคดีแรง กำนันวงศ์ร้องขอต่อ ฯพณฯ ท่าน ขอเปิดการเทศบาลขึ้นในแขวง จอมพล ป. เห็นตามความชี้แจง คุณวงศ์แต่งเปิดเขตเทศบาล ฯลฯ ในเจ็ดปีที่คุณวงศ์เป็นนายก สร้างโก-ลกให้สง่าหรูหราแสน ทำประโยชน์มากมายเมืองชายแดน ตามแบบแปลนที่จะเล่ากล่าวต่อไป หนึ่งขอตั้งไปรษณีย์โทรเลข งานชิ้นเอกสร้างสรรค์ทันสมัย เรื่องที่สองร้องขอตั้งต่อไป โรงเรียนใหม่ถึงขั้นชั้นมัธยม ทางกระทรวงศึกษาอนุญาต ความมุ่งมาตรมั่นหมายก็ได้ผล ฯลฯ ประการสี่มีข้อขอเสนอ ตั้งเป็นอำเภอปรารถนา เพราะโก-ลกคนมากหากเป็นป่า กิจธุระต้องไปติดต่อสุไหงปาดี รัฐบาลเห็นพ้องอนุญาต แจ้งประกาศบอกกระบวนมาถ้วนถี่ ให้ตั้งก่อนเป็นกิ่งจึงจะดี แต่บัดนี้เป็นอำเภอเสมอกัน
หลังจากตั้งเทศบาลแล้ว 8 ปี ตำบลสุไหงโก-ลกจึงได้ยกฐานะเป็น กิ่งอำเภอสุไหงโก-ลก ขึ้นกับอำเภอสุไหงปาดี โดยมีเขตปกครอง 4 ตำบล คือ ตำบลสุไหงโก-ลก ตำบลปูโยะ ตำบลปาเสมัส และตำบลมูโนะ (รับโอนมาจากอำเภอตากใบ) กระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 จึงได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอสุไหงโก-ลก มีนายนอบ นพสงศ์ เป็นนายอำเภอคนแรก เขตการปกครอง 4 ตำบลเท่าเดิม ส่วนตำบลสุไหงโก-ลกอยู่ในเขตเทศบาล ความน่าภูมิใจของเทศบาลนี้คือ เป็นเทศบาลเดียวในประเทศไทยที่จัดตั้งก่อนอำเภอถึง 13 ปีและเกิดจากความต้องการของประชาชน ปัจจุบันเทศบาลตำบลสุไหงโก-ลกได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลกเมื่อ ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา ปัจจุบันอำเภอสุไหงโก-ลกมีความเจริญและเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของภาคใต้ตอนล่าง มีด่านการค้าชายแดนที่ใหญ่ที่สุดของฝั่งตะวันออก เป็นศูนย์กลางของการค้าขายส่งสินค้าทั้งพืชผักผลไม้ ตลอดจนไม้ สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องใช้ไฟฟ้า และขนมนมเนยจากประเทศเพื่อนบ้าน และเป็นศูนย์กลางทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวจากประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย ที่ผ่านเข้าออกด่านสุไหงโก-ลกกว่าปีละหลายแสนคน
ภูมิอากาศและภูมิประเทศ
เมืองสุไหงโก-ลก ตั้งอยู่ในเขตอิทธิพลของลมมรสุมเมืองร้อน มีลมมรสุมพัดผ่านประจำทุกปี คือ ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ เริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึงกลางเดือนมกราคม และลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม ถึงกลางเดือนตุลาคม จากอิทธิพลของลมมรสุมดังกล่าว ส่งผลให้มีฤดูกาลเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคม ถึงเดือน พฤษภาคม ซึ่งจะเป็นช่วงที่ว่างของลมมรสุมจะเริ่มตั้งแต่หลังจากหมดมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือแล้ว อากาศจะเริ่มร้อนและอากาศจะมีอุณหภูมิสูงสุดในเดือนเมษายน แต่อากาศจะไม่ร้อนมากนักเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ทะเล และฤดูฝน เริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึง พฤศจิกายน นครหาดใหญ่จะมีฝนตกทั้งในช่วงลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือและลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ แต่ในช่วงลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ จะมีฝนตกชุกมากกว่า เนื่องจากพัดผ่านอ่าวไทย ส่วนลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้จะถูกเทือกเขาบรรทัดปิดกั้นทำให้ฝนตกน้อยลง ในปี พ.ศ. 2546 ฝนตกมากที่สุดในช่วงเดือน ตุลาคม มิลลิเมตร ฝนตกน้อยที่สุดในเดือนเมษายน
การขนส่ง
ภายในเมืองสุไหงโก-ลกมีทางหลวงแผ่นดินผ่าน 3 สาย ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 (คลองแงะ – สุไหงโก-ลก), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4056 (เขากง – สุไหงโก-ลก), และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4047 (สุไหงโก-ลก – บูเก๊ะตา) นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก ซึ่งเป็นสถานีสุดท้ายของทางรถไฟสายใต้
ทางหลวงท้องถิ่นในเมืองสุไหงโก-ลก ได้แก่
ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก
K-19: The Widowmaker ฉายในไทยใช้ชื่อว่า ลึกมฤตยู นิวเคลียร์ล้างโลก เป็นภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ของโซเวียต ที่ประสบอุบัติเหตุกัมมันตภาพรังสีรั่วไหล เนื่องจากระบบหล่อเย็นชำรุด ขณะปฏิบัติการอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ดัดแปลงจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเรือดำน้ำชั้นโฮเทล หมายเลข K-19 ที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1961
ภาพยนตร์กำกับโดยแคทริน บิเกโลว์ ถ่ายทำที่โทรอนโต แฮลิแฟกซ์ แมนิโทบา โนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก ใช้ทุนสร้างสูงถึง 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่มีรายได้เพียง 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐในสหรัฐอเมริกา และ 30.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก นับเป็นภาพยนตร์อิสระที่สร้างด้วยทุนสูงที่สุดเรื่องหนึ่ง
ภาพยนตร์ริเริ่มจากแนวคิดของแคทริน บิเกโลว์ ที่ต้องการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ K-19 ลำนี้ การพัฒนาบทภาพยนตร์เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 โดยหลุยส์ นาวรา ผู้เขียนบทคนแรกได้เดินทางไปยังรัสเซีย เพื่อพบกับนาวาเอกนีโคไล ซาเตเยฟ ผู้บังคับการเรือ และนาวาเอกวลาดีมีร์ เยนิน ต้นเรือ ในปี ค.ศ. 1997 และพัฒนาบทฉบับร่าง ก่อนจะเปลี่ยนตัวผู้เขียนบทเป็น คริสโตเฟอร์ ไคลย์ ซึ่งได้เดินทางพร้อมกับบิเกโลว์ไปพบ และสัมภาษณ์ลูกเรือทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ในปี ค.ศ. 1998
ชื่อตัวละครในเรื่องเป็นชื่อที่สมมุติขึ้น โดยบทผู้บังคับการเรือเปลี่ยนจาก นีโคไล ซาเตเยฟ เป็น อะเล็กเซย์ วอสตรีคอฟ รับบทโดยแฮริสัน ฟอร์ด บทต้นเรือเปลี่ยนจาก วลาดีมีร์ เยนิน เป็น โปเลนิน
ประเทศอุซเบกิสถานในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศอุซเบกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอุซเบกิสถาน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง คน เพื่อแข่งขัน  กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอุซเบกิสถานได้รับ 20 เหรียญทอง 24 เหรียญเงิน และ 25 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 69 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2552
นี่คือรายชื่อของผู้นำประเทศของประเทศต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009)
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศแกมเบีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
วังสวนกุหลาบ
วังสวนกุหลาบ  เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่มุมถนนราชสีมากับถนนศรีอยุธยา โดยทางด้านทิศเหนือติดกับถนนอู่ทองนอก และทิศตะวันออกติดกับสวนอัมพร  ซึ่งอาณาเขตดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังดุสิต
วังสวนกุหลาบสร้างตามแบบสถาปัตยากรรมของยุโรป ตัวอาคารมี  2  ชั้น  ก่ออิฐถือปูน  ทาสีเหลืองอ่อน  หลังคามุงกระเบื้องสีแดง  ภายในตกแต่งอย่างงดงาม
ที่วังนี้เคยเป็นที่ทำการของรัฐบาล ในสมัยจอมพล  ป.  พิบูลสงคราม  เป็นนายกรัฐมนตรี  และเป็นที่ตั้งของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน  (กอ.รมน.)  ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่สวนรื่นฤดี  ในปีพุทธศักราช  2507  ต่อมากองออมทรัพย์ กองแผนและโครงการของกรมสวัสดิการทหารบกได้ย้ายจากสวนพุดตานมาทำการอยู่ที่วังนี้แทน จนกระทั่งในวันที่  9  ธันวาคม  พุทธศักราช  2539  กรมสวัสดิการทหารบก  ได้ทำหนังสือถวายคืนวังสวนกุหลาบให้กลับมาอยู่ในความควบคุมดูแลของสำนักพระราชวัง  โดยมีพิธีส่งมอบเมื่อวันที่  17  ธันวาคม  พุทธศักราช  2539  พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ  พระราชทานจิตรกรรมฝีพระหัตถ์  มาจัดแสดงไว้ที่พระตำหนักวังสวนกุหลาบตั้งแต่วันที่  28  ธันวาคม  พุทธศักราช  2542
คาเมยามะ
คาเมยามะ (亀山市 (Kameyama-shi)) เป็นนครทางตอนกลาง-เหนือของจังหวัดมิเอะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1954 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 190.91 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 49,692 คน
กีเตกา
กีเตกาได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงใหม่ของบุรุนดีเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2561
โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง
โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง (Assumption college Lampang) เป็นสถาบันการศึกษาอันดับที่ 7 ในจำนวน 14 สถาบันในกำกับมูลนิธิคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ดำเนินการสอนสืบเนื่องมาโดยภราดาคณะเซนต์คาเบรียล มีจุดมุ่งหมายแรกเริ่มที่จะสอนให้เยาวชนอ่านออก เขียนได้คิดเลขเป็น และมีหลักศาสนาเป็นแนวทางให้ประพฤติตนเป็นคนดี
ปัจจุบันตั้งอยู่ เลขที่ 294/1 ถนนฉัตรไชย ตำบลสบตุ๋ย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง 52100
ประวัติ
บาทหลวงเอเตียน กรางซ์ ชาวฝรั่งเศส ผู้ดูแลโรงเรียนอรุโณทัย อธิการโบสถ์คาทอลิกลำปาง ได้เสนอให้ภราดายอห์น แมรี อธิการเจ้าคณะแขวงคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย มาเปิดโรงเรียนสาขาของมูลนิธิฯ ที่ลำปางเพื่อรับเฉพาะนักเรียนชาย ท่านอธิการใหญ่นำเสนอต่อกรรมการมูลนิธิคณะภราดาเซนต์คาเบรียล
โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2501 โดยรับแยกโอนนักเรียนชายจากโรงเรียนอรุโณทัยมาดำเนินการ บนเนื้อที่ 18 ไร่ มีนักเรียนทั้งสิ้นเพียง 210 คน ภราดา 4 คน ครูชาย 5 คน และได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้ชื่อว่า “โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง” เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2502 ตามใบอนุญาตเลขที่ 1/2502 เปิดสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 – ม.6 โดยมีภราดาเซราฟิน เป็นอธิการคนแรก และภราดาฟิลิป อำนวย ปิ่นรัตน์ เป็นครูใหญ่และผู้จัดการ มูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทยได้จัดให้ ภราดามาดำรงตำแหน่ง อธิการทำหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการของโรงเรียน เนื้อที่ของโรงเรียน โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง มีเนื้อที่ทั้งหมด 59 ไร่ 1 งาน 35 ตารางวา
ข้อมูลโรงเรียน
- โรงเรียนอัสสัมชัญลำปางตั้งอยู่เลขที่ 294/1 ถนนฉัตรไชย ตำบลสบตุ๋ย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2501 โดยรับแยกโอนนักเรียนชายจากโรงเรียนอรุโณทัยมาดำเนินการบนเนื้อที่ 18 ไร่ มีนักเรียนเพียง 210 คน ภราดา 4 องค์ ครูชาย 5 คน ชุดนักเรียนเป็นเสื้อสีขาว กางเกงขาสั้นสีกากี รองเท้าสีน้ำตาล ถุงเท้าขาว และได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้ชื่อว่า “ โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง ” เมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2502 ตามใบอนุญาตเลขที่ 1/2502 เปิดสอนตั้งแต่ชั้น ป.1 – ม.6 โดยมี ภราดาเซราฟิน (ชาวสเปน)เป็นอธิการคนแรก และภราดาฟิลิป (อำนวย ปิ่นรัตน์) เป็นครูใหญ่และผู้จัดการ มูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียล แห่งประเทศไทย ได้จัดให้ภราดา มาดำรงตำแหน่ง อธิการทำหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการของโรงเรียน
- ปีการศึกษา 2505 เปลี่ยนเครื่องแบบนักเรียนเป็นเสื้อสีขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน รองเท้าสีดำ ถุงเท้าขาว พร้อมทั้งเปลี่ยนวันปิดเรียน ประจำสัปดาห์ จากวันพฤหัสบดีกับวันอาทิตย์ มาเป็นวันเสาร์และวันอาทิตย์
- ปีการศึกษา 2509 เปิดการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4) แผนกศิลปะเป็นรุ่นแรก จำนวน 1 ห้องเรียน รับเฉพาะนักเรียนชาย จำนวน 30 คน
- ปีการศึกษา 2543 ได้รับรองมาตรฐานคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนเอกชน ประเภทสามัญศึกษา ระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษา มัธยมศึกษา จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน (สช.) มีระยะเวลา 5 ปี เริ่มตั้งแต่ปีการศึกษา 2543 - 2547
- โรงเรียนอัสสัมชัญลำปางเปิดสอนวิชาสามัญตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาลศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 6 เน้นคุณธรรมจริยธรรม ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และคอมพิวเตอร์
ความหมายของตราโรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง
ตราโรงเรียน มีรูปร่างลักษณะใจกลางของเครื่องหมายเป็นรูปโล่ แบ่งออกเป็นสี่ซีกส่วนบนสองซีกส่วนล่างสองซีก ดังรูป ตรานี้เป็นตราของ “ คณะภราดาเซนต์คาเบรียล ”และสถาบันการศึกษาทั้งหมดในเครืออัสสัมชัญเซนต์คาเบรียล ได้ใช้เป็นตราประจำสถาบันร่วมกัน
ตรานี้จึงเป็นเครื่องแสดงถึงเอกลักษณ์และความสามัคคีของมวลสมาชิกทั้งหลายเป็นที่รวม หัวใจผู้มีเลือดอัสสัมชัญเซนต์คาเบรียล ให้อยู่ ภายใต้สำนึกแห่งการประพฤติปฏิบัติร่วมกัน นอกจากความสำคัญอันเป็นนามธรรมดังกล่าวแล้ว ส่วนต่าง ๆ ของตรานี้ยังมีความหมายเป็นทั้ง คติธรรมและแนวทางที่จะนำทุกคนไปสู่จุดมุ่งหมายสูงสุดของการศึกษาของคณะภราดาเซนต์คาเบรียล อีกด้วย
โล่ หรือ Coat of Arms
ที่อยู่ใจกลางของตรานี้ เป็นเครื่องหมายแสดงถึงเกียรติประวัติอันยาวนานและยั่งยืนของสถาบันอัสสัมชัญเซนต์คาเบรียลที่สถาบันของเราได้รับจากพระเจ้าแผ่นดินผู้ครองอำนาจทั้งในและนอกประเทศ ภายในโล่แบ่งเป็น 4 ส่วน แต่ละส่วน มีความหมายเชื่อมโยงกันดังนี้
A.M. และ ช่อดอกซ่อนกลิ่นสีขาว
A.M. มาจากคำละตินว่า "Ave Marie" หมายถึง "วันทา มารี" พระนางมารีย์พรหมจารีมารดาของพระเยซูคริสต์ หรืออีกนัยหนึ่ง A.M. หมายถึง "Alma Mater" หมายถึง "โรงเรียนแม่" — ส่วนดอกซ่อนกลิ่น แสดงถึงความบริสุทธิ์ผุดผ่อง ที่นักเรียนทุกคนต้องพยายามทำตนให้เป็นผู้บริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา และ ใจ อยู่เสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม — ในส่วนนี้จึงมีความหมายรวมว่า โรงเรียนเปรียบเสมือนบ้านเกิดที่ทุกคนเป็นสมาชิกในครอบครัว มีพระนางมารีอาเป็นที่รักเคารพและบูชาร่วมกันไม่แยกแยะว่าใครมีหรือจน ความรักและความสุขที่มีต่อครอบครัว ต่อแม่ที่มีร่วมกันเป็นความบริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา และใจเสมอ ละรักใคร้สามัคคี ไม่ว่าอยู่ ณ ที่แห่งใด
รูปเรือใบ และ ดาวเหนือเรือ
เปรียบได้กับ "นาวาชีวิต" ที่จะต้องต่อสู้คลื่นลมและแสงแดดไปจนถึงฝั่ง เป็นคติให้ได้คิดเสมอว่า "ชีวิตคือการต่อสู้" มีดวงดาวอยู่ในท้องฟ้าเหนือเรือที่กำลังสู้คลื่นลม หมายถึงแสดงแห่งความหวัง ได้แก่ แสงธรรมแห่งศาสนา กับแสดงแห่งปัญญา จากสรรพวิทยาการที่ได้รับจากโรงเรียนรวมกันเป็นดวง ประทีป ส่องนำชีวิต (คือคนที่อยู่ในเรือ) ไปสู่จุดหมายปลายทางได้ด้วยคุณธรรม และปัญญา
อักษร DS และไม้กางเขน
ย่อจากภาษาฝรั่งเศส "Dieu Seul" หมายความว่า จะทำงานทุกอย่างเพื่อเป็นสิริมงคลแก่พระเจ้า เป็นคติพจน์ของนักบุญหลุยส์ เดอ มงฟอร์ ผู้สถาปนาคณะภราดาเซนต์คาเบรียล — โดยอีกนัยหนึ่ง D หรือ Divinity หมายถึงศาสนา ซึ่งเราทุกคนต้องมีศาสนาเป็นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ, เครื่องหมายไม้กางเขน เป็นเครื่องหมายแห่งความรัก และความเสียสละ ดังที่พระคริสต์ได้ทรงสละชีวิตของพระองค์ด้วยความรัก ที่จะช่วยไถ่บาปให้แก่มวลมนุษย์, S หรือ Science หมายถึงวิทยาการ ความรู้ที่ทำให้เรามีเหตุผล เราทุกคนควรจะมุ่งหาความรู้อยู่เสมอ ยิ่งเรามีความรู้ฝ่ายโลกมากขึ้นเท่าได เราก็ยิ่งควรสนใจหาความรู้ฝ่ายธรรมให้มากขึ้นเท่านั้น
เกียรติประวัติของโรงเรียน
1. โรงเรียนได้รับมาตรฐานคุณภาพการศึกษา จากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ระดับก่อนประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา ตั้งแต่ปีการศึกษา 2543 ถึง ปีการศึกษา 2547
3. วงโยธวาทิตของโรงเรียนได้รับรางวัลเหรียญทอง จากการประกวดคอนเสิร์ตแบนด์นักเรียนแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 3 ประจำปีการศึกษา 2544
4. วงโยธวาทิตของโรงเรียนได้รับรางวัลรองชนะเลิศ ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และรางวัลความสามารถระดับเหรียญทอง ในการประกวดวงคอนเสิร์ตแบนด์นักเรียนแห่งประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
5. วงโยวาทิตโรงเรียนได้รับรางวัลชนะเลิศ ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร รางวัลความสามารถระดับเหรียญทอง รางวัลความสามารถ ดีเด่นประจำวัน และ รางวัลชนะเลิศการบรรเลงดนตรีสนามดีเด่น ในการประกวดวงโยธวาทิต นักเรียน นิสิต นักศึกษาชิงถ้วยพระ
โชเล่ยื
ราชทานฯ ครั้งที่ 21 ประจำปีพุทธศักราช 2545
6. วงโยธวาทิตโรงเรียนได้รับรางวัลรองชนะเลิศ ชิงถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในการประกวดดุริยางค์เครื่องเป่านานาชาติ ครั้งที่ 4 ประจำปีพุทธศักราช 2547
8. วงโยธวาทิตได้รับรางวัลชนะเลิศ ถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในการประกวดดุริยางค์เครื่องเป่านานาชาติ ครั้งที่ 6 ประจำปีพุทธศักราช 2547
9. วงโยธวาทิตได้รับรางวัลรองชนะเลิศ และ รางวัลความสามารถระดับเหรียญทอง ในการประกวดวงโยธวาทิตนักเรียนแห่งประเทศไทย ชิงถ้วยพระราชทานฯ ครั้งที่ 10 ประจำปีพุทธศักราช 2548
10. วงโยธวาทิตได้รับรางวัลความสามารถระดับเหรียญทอง ประเภทนั่งบรรเลง จากการประกวดวงโยธวาทิต ประเภทนั่งบรรเลง ระดับมัธยมศึกษาเขตภาคเหนือ และรองชนะเลิศอันดับ 2 ระดับประเทศ จากการแข่งขันวงโยธวาทิตประเภทนั่งบรรเลง ประจำปีพุทธศักราช 2549
11. โรงอาหารมาตรฐานระดับดีมาก จากกรมอานมัย กระทรวงศึกษาธิการ
12. โรงเรียนกิจกรรมดีเด่นระดับเหรียญทอง " กิจกรรมโยคะมหัศจรรย์ " จาก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 1
13. รางวัลโรงเรียนพระราชทาน ระดับก่อนประถมศึกษาขนาดใหญ่ ของกระทรวงศึกษาธิการ 2548
14. รางวัลพระราชทานห้องสมุดดีเด่น ของสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทย
15. รางวัลชนะเลิศระดับเหรียญทอง โรงเรียนส่งเสริมสุขภาพดีเด่น จากมาตรฐานสุขภิบาล กรมอนามัย
16. อัสสัมชัญเนอสเซอรี่ ได้รับการรับรองมาตรฐานศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่ระดับ ดีมาก จาก สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดลำปาง ประจำปีพุทธศักราช 2551
ชาลเลนเจอร์ 1
เอฟวี 4030/4 ชาลเลนเจอร์ 1 (FV4030/4 Challenger 1) เป็นรถถังที่เคยประจำการอยู่ในกองทัพสหราชอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึงกลางทศวรรษ 1990 ปัจจุบันปลดประจำการในกองทัพสหราชอาณาจักทั้งหมดแล้ว และถูกแทนที่ด้วยรถถังชาลเลนเจอร์ 2 และยังคงมีประจำการในกองทัพจอร์แดน
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ อีสาน หรือ อิสาน เป็นหนึ่งในทิศรองทั้งสี่ อยู่ตรงข้ามกับทิศตะวันตกเฉียงใต้ ขวามือของทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และซ้ายมือของทิศตะวันออก
ตัวแปรการผลิต
ตัวแปรการผลิต (Factors of production) ทรัพยากร หรือวัตถุขาเข้า ในเชิงเศรษฐศาสตร์หมายถึงสิ่งที่ใช้ในกระบวนการผลิตเพื่อให้ได้มาซึ่งวัตถุขาออก – เช่น สินค้าสำเร็จรูปหรือบริการต่าง ๆ โดยภายใต้ความสัมพันธ์ที่เรียกว่าฟังก์ชันการผลิตนั้น ปริมาณของวัตถุขาเข้าที่นำมาใช้ ทำหน้าที่เป็นตัวชี้วัดถึงปริมาณวัตถุขาออก ตัวแปรการผลิตหรือทรัพยากรพื้นฐานมีอยู่ 3 รายการ ได้แก่ ที่ดิน แรงงาน และทุน ตัวแปรเหล่านี้มักเรียกกันว่า “สินค้าชั้นกลาง หรือบริการชั้นกลาง” เพื่อให้มีความหมายแตกต่างจากสินค้าหรือบริการที่ผู้บริโภคซื้อหา ที่มักเรียกกันว่า “สินค้าอุปโภคบริโภค”
นอกจากนี้ตัวแปรการผลิตยังแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ตัวแปรการผลิตขั้นปฐมภูมิ และทุติยภูมิ ตัวแปรขั้นปฐมภูมิได้แก่ที่ดิน แรงงาน และทุน ส่วนวัตถุดิบและพลังงานนับเป็นตัวแปรขั้นทุติยภูมิในเศรษฐศาสตร์คลาสสิค เนื่องจากสิ่งเหล่านี้ถือเป็นผลิตผลจากที่ดิน แรงงาน และทุนอีกทอดหนึ่ง ดังนั้นตัวแปรขั้นปฐมภูมิถือเป็นเป็นปัจจัยที่สนับสนุนการผลิต แต่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของการผลิต (เมื่อเทียบกับวัตถุดิบ) ตลอดจนมิได้ถูกแปรรูปอย่างมีนัยยะสำคัญในกระบวนการผลิตดังกล่าว (เมื่อเทียบกับพลังงานที่ถูกใช้ไปเพื่อขับเคลื่อนเครื่องจักร) ที่ดินมิได้หมายถึงทำเลที่ใช้ในการผลิตเท่านั้น แต่รวมถึงทรัพยากรธรรมชาติที่ปรากฏอยู่ทั้งบนดินและใต้ดิน นิยามภายหลังของตัวแปรการผลิตยังมีการแยกข้อแตกต่างระหว่างทุนมนุษย์ (องค์ความรู้สะสมในพลังแรงงาน) ออกจากตัวแรงงานอีกด้วย ในบางกรณีกิจการวิสาหกิจอาจนับเป็นตัวแปรการผลิต ส่วนความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีบางกรณีก็ถือเป็นตัวแปรการผลิตเช่นกัน เพราะฉะนั้น จำนวนและนิยามของตัวแปรการผลิตอาจมีแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับความมุ่งหมายของทฤษฎี หลักฐานเชิงประจักษ์ หรือสำนักคิดทางเศรษฐศาสตร์
ตัวแปร และสำนักคิดเศรษฐศาสตร์ต่าง ๆ
นักเศรษฐศาสตร์สายนีโอคลาสสิค ให้การตีความในเชิงเศรษฐศาสตร์คลาสสิคที่เป็นกระแสหลักในปัจจุบันว่า คำว่า “ตัวแปร” ไม่เคยปรากฏมาก่อนจนกระทั่งยุคคลาสสิคสิ้นสุดลง ตลอดจนไม่พบบรรญัติศัพท์นี้ในวรรณกรรมจากยุคดังกล่าวเช่นกัน
ดังนั้น เมื่อจะต้องตัดสินว่าตัวแปรใดเป็นตัวแปรที่สำคัญที่สุด นิยามของตัวแปรการผลิตจากสำนักคิดต่าง ๆ จึงมีลักษณะตายตัวในตัวเอง
เศรษฐศาสตร์สำนักฟิซิโอแครต
ฟิซิโอแครต (มาจากคำศัพท์กรีกโบราณ “ผู้บริบาลธรรมชาติ”) เป็นทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นมาในยุคเรืองปัญญาแห่งศตวรรษที่ 18 โดยกลุ่มนักเศรษฐศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ซึ่งเชื่อว่าความมั่งคั่งของประชาชาตินั้นล้วนขึ้นอยู่กับมูลค่าของ “ที่ดินการเกษตร” หรือ “การพัฒนาที่ดิน” และเน้นว่าควรมีการกำหนดราคาผลผลิตทางการเกษตรในระดับสูง
เศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิค
เศรษฐศาสตร์คลาสสิคแบบอดัม สมิธ เดวิด ริคาร์โด และนักเศรษฐศาสตร์อื่น ๆ นั้น นิยามตัวแปรการผลิตโดยเน้นไปที่ทรัพยากรเชิงกายภาพ และถกกันในแง่การกระจายตัวของต้นทุน ตลอดจนมูลค่าของตัวแปรเหล่านั้น สมิธและริคาร์โดมักอ้างถึง “องค์ประกอบของราคา” ในฐานะต้นทุนของสิ่งต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
นักเศรษฐศาสตร์สายคลาสสิคมักใช้คำว่า “ทุน” เมื่อเอ่ยถึงเงิน อย่างไรก็ดี เงินไม่นับเป็นตัวแปรการผลิตโดยนัยยะของทุน เนื่องจากเงินมิได้ถูกนำไปแปรรูปเป็นสินค้าอื่นโดยตรง ผลตอบแทนที่ได้จากเงินกู้ยืมเรียกว่าดอกเบี้ย ในขณะที่ผลตอบแทนที่เจ้าของกิจการได้รับจากทุน (เช่นเครื่องมือ) นั้น เรียกว่ากำไร (ดูเพิ่มเติมเรื่อง ผลตอบแทน)
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์
มากซ์มีทัศนะว่า “ตัวแปรพื้นฐานของกระบวนการแรงงาน” หรือ “พลังการผลิต” นั้น ได้แก่
“วัตถุทางแรงงาน” หมายถึงทรัพยากรธรรมชาติและวัตถุดิบ รวมถึงที่ดิน ในขณะที่ “เครื่องมือทางแรงงาน” คือ เครื่องไม้เครื่องมือในนัยยะโดยกว้าง ซึ่งรวมถึงอาคารโรงงาน โครงสร้างพื้นฐาน และวัตถุอื่น ๆ ที่ทำจากมนุษย์ อันมีส่วนช่วยในการผลิตสินค้าและบริการของแรงงาน
ทัศนะนี้ดูคล้ายกับแนวคิดของเศรษฐศาสตร์สายคลาสสิค แต่สิ่งที่ไม่เหมือนกับสายคลาสสิคและสายร่วมสมัยอื่น ๆ นั้น อยู่ที่ว่า มากซ์มีการแยกประเภทอย่างชัดเจนระหว่าง แรงงานที่ได้ลงแรงใช้ไป กับ “พลังแรงงาน” ของแต่ละบุคคล หรือที่เรียกกันว่า ความสามารถในการทำงาน ดังนั้น แรงงานที่ได้ลงแรงใช้ไปจึงมีความหมายสมัยใหม่ว่าเป็น “ความอุตสาหะ” หรือ “บริการทางแรงงาน” ในขณะที่พลังแรงงานหมายถึง ตัวแปรสต็อก ซึ่งสามารถนำมาสร้างตัวแปรไหลเวียนของแรงงานอีกทอดหนึ่ง
แรงงาน (มิใช่พลังแรงงาน) เป็นตัวแปรการผลิตที่มีความสำคัญสำหรับมากซ์ตลอดจนพื้นฐานทฤษฎีมูลค่าแรงงานของมากซ์ การจ้างพลังแรงงานซึ่งมีการจัดการและการกำกับดูแลอย่างมีระบบ (มักดูแลโดย “ทีมผู้บริหาร”) จะทำให้ได้เพียงผลลัพธ์ในรูปการผลิตสินค้าและบริการ (“มูลค่าใช้สอย") เท่านั้น ในขณะที่ปริมาณแรงงานที่ได้ลงแรงใช้ไปอย่างแท้จริงนั้น ขึ้นอยู่กับนัยยะความสำคัญของข้อขัดแย้ง หรือข้อตึงเครียด ในตัวกระบวนการทางแรงงานเอง
เศรษฐศาสตร์สำนักนีโอคลาสสิค
ข้อแตกต่างสำคัญระหว่างเศรษฐศาสตร์จุลภาคสายคลาสสิคและสายนีโอคลาสสิค มีดังต่อไปนี้
เศรษฐศาสตร์สำนักนิเวศวิทยา
เศรษฐศาสตร์นิเวศวิทยา เป็นสำนักทางเลือกของสำนักนีโอคลาสสิค ซึ่งมีการบูรณาการกฏข้อแรกและข้อสองจากกฏของอุณหพลศาสตร์ (ดูเพิ่มเติมที่ กฎของอุณหพลศาสตร์) เพื่อนำมาเข้าสูตรระบบเศรษฐกิจที่สะท้อนความเป็นจริงยิ่งขึ้น ในขณะที่ตระหนักถึงข้อจำกัดพื้นฐานทางกายภาพไปพร้อม ๆ กัน และนอกเหนือจากหลักคิดเรื่องประสิทธิภาพในการจัดสรรของเศรษฐศาสตร์สายนีโอคลาสสิคแล้วนั้น สำนักนิเวศวิทยายังเน้นถึงความยั่งยืนในขนาดการกระจายตัว ตลอดจนความเป็นธรรมของการกระจายตัวอีกด้วย ความแตกต่างอีกประการของเศรษฐศาสตร์สำนักนิเวศวิทยาและทฤษฎีสายนีโอคลาสสิค อยู่ที่นิยามของตัวแปรการผลิต ซึ่งนำมาใช้ทดแทนกันดังต่อไปนี้
ความสำคัญอีกประการของเศรษฐศาสตร์เชิงนิเวศวิทยา คือแนวคิดที่ระบุว่า: ณ อัตราสูงสุดที่สสารและพลังงานมีการดูดซึมอย่างยั่งยืนนั้น หนทางเดียวที่จะเพิ่มผลิตภาพทางการผลิต คือการเพิ่มภูมิปัญญาในการออกแบบ แนวคิดนี้เป็นแกนกลางของทฤษฎีเศรษฐศาสตร์สำนักนิเวศวิทยา ซึ่งเรียกว่า การเติบโตที่ไม่รู้จบย่อมเป็นไปไม่ได้
วิสาหกิจ
ภายใต้เศรษฐกิจตลาด ผู้ประกอบการวิสาหกิจทำหน้าที่ประสานตัวแปรที่ดิน แรงงาน ทุน และตัวแปรอื่น ๆ เข้าด้วยกันเพื่อทำกำไร ผู้ประกอบการเหล่านี้มักถูกมองว่าเป็นนักนวัตกรรม ผู้ซึ่งคิดค้นสินค้าใหม่ ตลอดจนพัฒนาหนทางการผลิตใหม่ ๆ ส่วนเศรษฐกิจแบบวางแผนนั้น ผู้วางแผนส่วนกลางเป็นผู้ตัดสินใจว่าควรจะนำที่ดิน แรงงาน และทุน มาใช้ประโยชน์อย่างไร เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่พลเมืองทั้งหมด แต่มีสิ่งที่เหมือนกับผู้ประกอบการภายใต้เศรษฐกิจตลาดในข้อที่ว่า ประโยชน์ที่พึงได้รับทั้งหลายอาจตกอยู่กับผู้วางแผนดังกล่าวเสียเอง
นักสังคมวิทยา ชาร์ลส์ ไรท์ มิลส์ มีการอ้างถึง “ผู้ประกอบการหน้าใหม่” ผู้ซึ่งต้องประสานงานทั้งกับองค์กรเอกชนและองค์กรรัฐ ในรูปแบบใหม่ที่มีความแตกต่างจากเดิม ส่วนท่านอื่น (เช่นผู้ซึ่งยึดถือแนวทางทฤษฎีทางเลือกสาธารณะ) มีการกล่าวถึงคำว่า “นักธุรกิจการเมือง” โดยยกตัวอย่าง บรรดานักการเมือง และผู้เล่นรายอื่น ๆ
ข้อวิพากษ์ในแนวคิดการใช้วิสาหกิจในฐานะตัวแปรที่ 4 นั้น ส่วนใหญ่มักตกอยู่กับหัวข้อเรื่องผลประโยชน์ที่ผู้ประกอบการพึงมีพึงได้ แต่ประเด็นที่แท้จริงกลับเกี่ยวข้องกับเรื่องที่ว่า ผู้ประกอบการสามารถดำเนินงานในองค์กรของตนเอง (ไม่ว่าจะอยู่ภายใต้กฎของตลาด กฎของเศรษฐกิจแบบวางแผน ระเบียบแห่งรัฐ และอิทธิพลของรัฐ) เพื่อรับใช้สังคมได้ดีเพียงใด ซึ่งประเด็นเหล่านี้มักมีความสำคัญเชิงเปรียบเทียบต่อภาวะความล้มเหลวของตลาด และความล้มเหลวของรัฐ ด้วยเช่นกัน
ในหนังสือ บัญชีแห่งมโนทัศน์ คำว่า “ความมั่งคั่งสัมบูรณ์” เป็นบรรญัติศัพท์ใหม่ มีข้ออธิบายว่าแยกตัวออกมาจากสินทรัพย์ เพื่อบวกกลับเข้าไปในตัวแปรการผลิตที่วิจัยขึ้นมาใหม่ของระบบทุนนิยม ดังนั้นคำว่าสินทรัพย์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทุนนั้น จึงถูกแยกออกเป็น 2 ส่วนคือ สินทรัพย์ และความมั่งคั่งสัมบูรณ์ วิสาหกิจจึงแยกประเภทได้เป็นวิสาหกิจที่พึ่งพาเครือข่าย และวิสาหกิจที่พึ่งพาการรังสรรค์ โดยฟังก์ชันของการพึ่งพาเครือข่ายนั้นอยู่ในกรอบนิยามของสินทรัพย์ ในขณะที่ฟังก์ชันของการพึ่งพาการรังสรรค์อยู่ในกรอบนิยามของความมั่งคั่งสัมบูรณ์
พลังงาน
พลังงานมักถูกมองว่าเป็นตัวแปรการผลิตในตัวเอง เนื่องจากมีความยืดหยุ่นมากกว่าแรงงาน ทั้งนี้ การวิเคราะห์เชิงดุลยภาพระยะยาว ยังได้สนับสนุนผลลัพธ์ซึ่งได้จากการคำนวณฟังก์ชันการผลิตแบบก้าวกระโดดเชิงเส้นตรง (LINEX)
มรดกทางวัฒนธรรม
คลิฟฟอร์ด เอช. ดักลาส เห็นแย้งกับนักเศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิค ผู้ซึ่งยอมรับเฉพาะตัวแปรการผลิตว่ามีเพียง 3 ประการ แม้ดักลาสมิได้ปฏิเสธถึงบทบาทของตัวแปรการผลิตเหล่านี้ แต่ก็แย้งว่า “มรดกทางวัฒนธรรม” ควรนับเป็นตัวแปรขั้นปฐมภูมิเช่นกัน ดักลาสนิยามมรดกทางวัฒนธรรมว่าเป็นองค์ความรู้ เทคนิค และกระบวนการที่สะสมต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งย้อนหลังกลับไปได้ถึงต้นกำเนิดแห่งอารยธรรม (หรือเรียกกันว่า ความก้าวหน้าทางประวัติศาสตร์) ด้วยเหตุนี้ มนุษยชาติจึงไม่มีความจำเป็นต้อง “คิดค้นวงล้อใหม่” ตลอดเวลา ดักลาสกล่าวว่า “เราเป็นเพียงผู้ดูแลมรดกทางวัฒนธรรมเหล่านี้ และด้วยนิยามนั้นเอง มรดกทางวัฒนธรรมนับเป็นทรัพย์สินของเราทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้น” ในขณะที่อดัม สมิธ เดวิด ริคาร์โด และคาร์ล มากซ์ ต่างอ้างว่า แรงงานเป็นผู้สรรค์สร้างมูลค่าทั้งปวง เพียงเท่านั้น แม้ดักลาสมิได้ปฏิเสธว่าต้นทุนทั้งปวงล้วนเกี่ยวโยงกับค่าใช้จ่ายทางแรงงานไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง (ไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน) แต่ดักลาสปฏิเสธว่าแรงงานในโลกยุคปัจจุบันนั้นเป็นเพียงตัวแปรเดียวที่ก่อให้เกิดความมั่งคั่ง ดักลาสวิเคราะห์อย่างระมัดระวังเพื่อระบุข้อแตกต่างระหว่างมูลค่า ต้นทุน และราคา และกล่าวอ้างว่าตัวแปรหนึ่งที่มักทำให้เกิดความเข้าใจผิดในเรื่องธรรมชาติและฟังก์ชันของเงินตรา คือการที่นักเศรษฐศาสตร์ทั้งหลายมักเสพย์ติดในประเด็นข้อที่ว่า มูลค่ามีความสัมพันธ์กับการกำหนดราคาและรายได้ ในอีกแง่มุมนั้น แม้ดักลาสยอมรับในเรื่อง “มูลค่าใช้สอย” ในฐานะที่เป็นทฤษฎีมูลค่าที่ชอบธรรม แต่ดักลาสแย้งว่ามูลค่านั้นเป็นเพียงดุลยพินิจ และไม่สามารถวัดได้ในฐานะวัตถุ
ปีเตอร์ โครพอตกิน เสนอว่าทรัพย์สินทางปัญญาควรถือกรรมสิทธิ์โดยส่วนรวม เนื่องจากชิ้นงานเหล่านี้เป็นผลมาจากการทำงานร่วมกันเป็นหมู่คณะเพื่อรังสรรค์ขึ้น โครพอตกินมิได้แย้งว่าสินค้าที่แรงงานเป็นผู้ลงมือผลิตควรเป็นกรรมสิทธิ์ของแรงงานเอง แต่ชี้ให้เห็นว่าสินค้าแต่ละชิ้นล้วนมาจากน้ำพักน้ำแรงของปัจเจกแต่ละคน เนื่องจากปัจเจกเหล่านั้นย่อมต้องพึ่งพาภูมิปัญญาและแรงงานกายภาพของผู้ที่ได้ลงแรงก่อนหน้า เช่นเดียวกับผู้ที่สร้างสรรค์โลกทั้งใบก่อนหน้าห้วงเวลาดังกล่าว ด้วยเหตุนี้เอง โคพอตกินจึงประกาศว่ามนุษย์ทุกคนต่างมีส่วนคุณูปการต่อผลิตภัณฑ์ทางสังคมโดยรวม [19] โคพอตกินยังกล่าวต่อไปว่า อุปสรรคสำคัญที่ขัดขวางมิให้มนุษย์อ้างในสิทธิ์ดังกล่าว คือกลไกของรัฐที่พร้อมปกป้องทรัพย์สินเอกชนด้วยความรุนแรง นอกจากนี้โคพอตกินยังได้เปรียบเทียบความสัมพันธ์นี้กับระบบศักดินา และสรุปว่า แม้รูปแบบการปกป้องเช่นนี้จะเปลี่ยนแปลงไป แต่หัวใจสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างผู้ที่ได้รับการปกป้องในทรัพย์สินกับผู้ไร้ที่ดินนั้น เหมือนกันสนิทกับความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าศักดินาและไพร่ติดที่ดิน
ดูเพิ่มเติม
• อุปสงค์ตัวแปรเงื่อนไข
• ต้นทุนการผลิตของกฏแห่งมูลค่า
• ผลตอบแทนลดน้อยถอยลง
• ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ
• บรรญัติศัพท์ทางเศรษฐศาสตร์ที่ต่างจากการใช้งานทั่วไป
• ผลตอบแทนของตัวแปรการผลิต (เศรษฐศาสตร์)
• ตลาดปัจจัยการผลิต
• โลกแห่งปัจจัย
• อุปสงค์แรงงาน
• ทฤษฎีมูลค่าแรงงาน
• เศรษฐศาสตร์แรงงาน
• ต้นทุนปัจจัยส่วนเพิ่ม
• ปัจจัยการผลิต
• เศรษฐศาสตร์จุลภาค
• หลักการพาเรโต
• ความสัมพันธ์ทางการผลิต
กฎของปัสกาล
กฎของปัสกาล หรือ หลักการส่งผ่านความดันของของไหล (Pascal's law หรือ principle of transmission of fluid-pressure) เป็นหลักการในกลศาสตร์ของไหลที่กล่าวไว้ว่า ความดัน ณ จุดใดจุดหนึ่งมีทิศทางที่เป็นอนันต์ ซึ่งทำให้การเปลี่ยนแปลงความดัน ณ จุดใด ๆ ในของไหลซึ่งไม่อัดกันแน่นในระบบปิด ความดันที่เปลี่ยนแปลงนั้นจะถูกถ่ายทอดออกมาตลอดทุกทิศทางในของไหลนั้น กฎนี้ถูกเผยแพร่โดยแบลซ ปัสกาล นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1647–48
ตัวแปรการผลิต
ดูเพิ่มเติม
• แบบจำลองผลิตภาพ
กฎของปัสกาล
บทนิยาม
กฎของปัสกาลกล่าวไว้ว่า
ตัวแปรการผลิต
ดูเพิ่มเติม
• โลกแห่งผลิตภาพ
กฎของปัสกาล
บทนิยาม
กฎของปัสกาลสามารถอธิบายเป็นสมการได้ดังนี้
ตัวแปรการผลิต
ดูเพิ่มเติม
• ทฤษฎีฐานทรัพยากร
กฎของปัสกาล
บทนิยาม
\Delta p
ตัวแปรการผลิต
ดูเพิ่มเติม
• การดูดซับทางสังคม
กฎของปัสกาล
บทนิยาม
คือความดันที่หยุดนิ่ง (หน่วยเป็นปาสกาล ในระบบเอสไอ) หรือความแตกต่างระหว่างความดัน 2 แห่งในของไหลแนวเดียวกันอันเนื่องมาจากน้ำหนักของของไหล
\Delta h
คือความสูงของของไหลเหนือจากจุดที่วัด หรือความแตกต่างของระดับความสูงระหว่างจุด 2 จุดในแนวเดียวกัน (หน่วยเป็นเมตร)
โรงเรียนการป่าไม้
โรงเรียนป่าไม้ (พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2536) หรือ ปัจจุบันคือสถาบันประชารัฐพิทักษ์ป่า สังกัด ส่วนฝึกอบรม สำนักบริหารงานกลาง กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในอดีตเป็นโรงเรียนที่รับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย เข้าศึกษาในวิชาการป่าไม้ ตั้งอยู่ ณ ถนนคุ้มเดิม ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่