cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เลิศ อัศเวศน์
งานหนังสือพิมพ์
เลิศ เป็นผู้ริเริ่มชักนำเพื่อนร่วมวิชาชีพก่อตั้งสมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เริ่มต้นด้วยความปรารถนาให้มีสถาบันวิชาฃีพเฉพาะทางนักข่าวเกิดขึ้นในประเทศไทย เพื่อขจัดมิจฉาชีพแปลกปลอมออกไปจากวงการนักข่าว หรือป้องกันแก้ไขปัญหาพฤติกรรมนักข่าวบางคนที่เป็นนักรีดไถหรือกระทำการแบล๊คเมล์ โดยสถาบันวางมาตรการตราจรรยาบรรณ ทำการออกบัตรประจำตัวของนักข่าว  ผู้ที่ฝ่าฝืนจรรยาบรรณจะต้องถูกยึดบัตรมิอาจประกอบอาชีพนักข่าวอย่างเด็ดขาด  โดยนายเอกชัย วิทยะ บันทึกลงในเว็บไซด์ของเขาว่าเลิศ อัศเวศน์ กล่าวเปิดประชุมเป็นคนแรกได้เสนอมาตรการดังกล่าว  (มาตรการนี้ถูกให้สมญาว่า "บัญญัติ 10 ประการ") การประชุมปฐมฤกษ์มีขึ้น ณ ศาลานเรศวร สวนลุมพินี ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2498 ซึ่งตรงกับวันมาฆบูชา พระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าจำนวน 1,250 รูปมาเฝ้าพระพุทธเจ้า ณ วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ โดยมิได้นัดหมายกัน(
พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ
ประวัติ
พงษ์สิทธิ์เริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อเป็นนักเรียนโรงเรียนผะดุงศิษย์พิทยา ต่อมาจึงมาสมัครเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นในสังกัดกองทัพภาคที่ 1 พร้อมกับรับราชการทหารไปด้วย เริ่มชกมวยในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์ประเทศไทย จนติดทีมชาติแข่งขันในรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพเป็นรายการแรก
เลิศ อัศเวศน์
งานหนังสือพิมพ์
สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ประกาศ เกียรติคุณยกย่อง ให้ เลิศ อัศเวศน์ เป็นนักหนังสือพิมพ์ดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2536
พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ
ประวัติ
พงษ์สิทธิ์ เคยติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิกทั้งหมด 2 ครั้ง คือ โอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา และโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ในรุ่นไลท์เวท แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเพราะไม่สามารถได้เหรียญใด ๆ กลับมาเลย
เลิศ อัศเวศน์
งานหนังสือพิมพ์
เลิศ ปฏิบัติหน้าที่เป็นที่ปรึกษาฝ่ายบริหาร นสพ.ไทยรัฐ และกรรมการ มูลนิธิ ไทยรัฐ ในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งครบรอบวันเกิดปีที่ 89 ปี มีผู้กล่าวซึ่งยังมิได้มีข้อมูลยืนยันว่า เลิศ อัศเวศน์ เป็นนักหนังสือพิมพ์อายุมากที่สุดของประเทศที่ยังประจำทำงานอยู่
งานการประพันธ์
นอกเหนืองานหนังสือพิมพ์ซึ่งเป็นงานประจำ   เขายังมีงานเสริมด้วยการเขียนนวนิยาย  - สารคดี ขายให้สำนักพิมพ์ คลังวิทยา วังบูรพา ต่อเนื่องกัน 17 เล่ม   เล่มที่ขายดีได้แก่ โลกของ ซูซี่ วอง --อาจารย์วิภาวี -- ร้อยพิศวาส - เปลวสวาท - แจ๊คลีน เคนเนดี้ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง - พะเนียงรัก (สร้างเป็นภาพยนตร์ โดย รังสี ทัศนพยัคฆ์) ส่วนที่พิมพ์เองขายเอง ได้แก่ ชุดหนังสือ "โรงซ่อมสุขภาพ "จำนวน 51 เล่ม
พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ
ประวัติ
ปัจจุบัน พงษ์สิทธิ์เป็นผู้ดูแลกิจการค่ายมวยของตัวเอง คือ ค่ายแก่นนรสิงห์ ที่จังหวัดขอนแก่น บ้านเกิด
กูกูตา
กูกูตา (Cúcuta) หรือชื่อเต็ม ซานโฮเซเดกูกูตา (San José de Cúcuta) เป็นเมืองในประเทศโคลอมเบีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ใกล้เขตแดนประเทศเวเนซุเอลา เป็นเมืองการค้าสำคัญ ถือเป็นเขตปกครองพิเศษ เมืองตั้งอยู่ในเขตชายแดนระหว่างประเทศที่คึกคักที่สุดในอเมริกาใต้ มีถนนเชื่อมต่อกับกรุงโบโกตา กรุงการากัส และเมืองการ์ตาเฮนา มีท่าอากาศยานนานาชาติกามิโล ดาซา
จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2018 มีประชากรราว 777,106 คน มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของประเทศ
โรงเรียนห้วยกรดวิทยา
โรงเรียนห้วยกรดวิทยา Huaikrot Wittaya School ตั้งอยู่ที่หมู่ 7 ตำบลห้วยกรด อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท รหัสไปรษณีย์  17140 (อักษรย่อ:หก.ว./HK.W.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา   และสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุทัยธานี ชัยนาท  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน  กระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนห้วยกรดวิทยา ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยการดำเนินการของคณะกรรมการจัดตั้งโรงเรียนติดต่อประสานงาน กับเจ้าอาวาสวัดดอนโพธิ์ศรี ขอใช้ที่ดินของวัดซึ่งรกร้างว่างเปล่าอยู่ (เนื่องจากสถานที่แห่งนี้ เดิมเป็นที่ก่อตั้งวัดดอนโพธิ์ศรี แต่ย้ายไปก่อตั้งที่แห่งใหม่)  มีเนื้อที่ 33 ไร่ 12 ตารางวา ต่อมาโรงเรียนได้รับบริจาคจากคนในชุมชนอีก 3 ไร่ 2 งาน 18 ตารางวารวมเป็น 36 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา 	ในปี พ.ศ. 2519 เปิดสอนครั้งแรกชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.ศ.1) จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียน 80 คน โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดบำเพ็ญบุญเป็นสถานที่เรียน  เมื่อได้ก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวบนที่ดินที่ขอใช้จากวัดดอนโพธิ์ศรีเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงได้ย้ายมาเรียน เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน  2519 ต่อมาปี พ.ศ. 2526 ได้รับการคัดเลือกจากกรมสามัญศึกษาเข้าโครงการโรงเรียนมัธยมศึกษาเพื่อพัฒนาชนบท รุ่นที่ 2 (มพชส. 2) พ.ศ. 2537 ได้รับอนุมัติให้เปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย และในปีการศึกษา 2561 โรงเรียนได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมโครงการ [โรงเรียนคุณภาพประจำตำบล] 1 ตำบล 1 โรงเรียนคุณภาพ
รายนามผู้บริหารโรงเรียน
ผู้บริหารโรงเรียนตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันคือ
มารีโน กวาเรซีมิน
มารีโน กวาเรซีมิน (Marino Quaresimin; 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 – 20 มีนาคม พ.ศ. 2563) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลีและเป็นนายกเทศมนตรีแห่งวิตเชนต์ซาตั้งแต่ปี 2538 ถึง 2541 เขาเกิดในวิตเชนต์ซา ประเทศอิตาลี ในอาชีพการเมืองของเขานั้น เขาเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาชนอิตาลี และภายหลังย้ายมาเป็นสมาชิกพรรคเดอะเดซี ตั้งแต่ปี 2542 ถึง 2551 เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของสภาเมืองวิตเชนต์ซา
ระหว่างการระบาดทั่วของโคโรนาไวรัส พ.ศ. 2563 กวาเรซีมินเสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อโคโรนาไวรัส 2019 เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2563 ในเมืองวิตเชนต์ซา อายุ 82 ปี
คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประวัติ
คณะเทคโนโลยี ก่อตั้งเมื่อปีพุทธศักราช 2527 โดย มีวัตถุประสงค์หลักคือการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ ทำการศึกษาวิจัยและให้บริการทางวิชาการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านการนำทรัพยากรธรรมชาติทางชีวภาพและทางกายภาพมาใช้ อย่างเหมาะสมให้เกิดประโยชน์สูงสุด เพื่อการพัฒนาสังคมและประเทศชาติ
นอกจากการจัดการเรียนการสอนแล้วนั้น คณะฯ ยังได้จัดตั้งศูนย์วิจัยเฉพาะทางขึ้นจำนวน 2 ศูนย์ด้วยกัน คือ ศูนย์วิจัยการหมักเพิ่มเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร (FerVAAP) และศูนย์วิจัยน้ำบาดาล (GWRC) เพื่อเป็นศูนย์การวิจัยทางด้านชีวภาพและน้ำบาดาล ตามลำดับ ผลงานหรือรางวัลแห่งความภาคภูมิใจของคณะ คือ คณะฯ เป็นศูนย์เรียนรู้ด้านธรณีวิทยา ศูนย์เรียนรู้ด้านอุตสาหกรรมอาหารและชีวภาพ โดยมีพิพิธภัณฑ์หินและห้องปฏิบัติหารทางอาหาร (ห้องเบเกอร์รี่) เป็นเครื่องการันตี จนคณะฯ ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ในด้าน “คณะวิชาที่มีผลงานด้านการวิจัยระดับดีเยี่ยม สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี” ประจำปี 2554
สัญลักษณ์
สีแดง
เฟื่องฟ้า
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
อักษรจูร์เชน
อักษรจูร์เชน ประดิษฐ์โดย วันยัน ซิยิน เมื่อ พ.ศ. 1663 ใช้เป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 1665 ต้นแบบมาจากอักษรคีตันและอักษรจีน พบอักษรนี้ ในเอกสารและจารึก ของจักรวรรดิจูร์เชน เอกสารสมัยราชวงศ์หมิง และจารึกสมัยราชวงศ์หมิง อายุราวพ.ศ. 1956
กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ
กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ (Captain America: The Winter Soldier) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่อเมริกันนำเสนอตัวละครจากมาร์เวลคอมิกส์ กัปตันอเมริกา ผลิตโดย มาร์เวล สตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเจอส์ เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากเรื่องกัปตันอเมริกา: อเวนเจอร์ที่ 1 และภาพยนตร์เรื่องที่เก้าในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ภาพยนตร์กำกับโดย แอนโทนี รุสโซ และ โจ รุสโซ บทภาพยนตร์โดย คริสโตเฟอร์ มาร์คัส และ สตีเฟน แม็กฟีลี ที่ทำงานให้ภาคอเวนเจอร์ที่ 1 เช่นกัน ภาพยนตร์นำแสดงโดย คริส อีแวนส์ รับบทเป็นกัปตันอเมริกา และร่วมแสดงโดยสการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน เซบาสเตียน สแตน แอนโทนี แม็กกี โคบี สมัลเดอส์ แฟรงก์ กริลโล เอมิลี แวนแคมป์ เฮย์ลีย์ แอตเวลล์ โรเบิร์ต เรดฟอร์ด และซามูเอล แอล. แจ็กสัน ในภาพยนตร์กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ กัปตันอเมริกา แบล็กวิโดว์ และฟอลคอน เข้าร่วมกองทัพเพื่อเปิดโปงแผนสมคบคิดภายในองค์กร S.H.I.E.L.D. ขณะเผชิญหน้ากับมือสังหารลึกลับในชื่อ วินเทอร์โซลเจอร์
อักษรจูร์เชน
ชาวจูร์เชนอาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแมนจูเรียมาก่อนพ.ศ. 1600 ในพ.ศ. 1658 ได้ปกครองดินแดนกว้างขวาง ทางภาคเหนือของจีน รวมทั้งเขตของชาวคีตัน และตั้งราชวงศ์จินขึ้น ราชวงศ์จินเสียให้มองโกลเมื่อพ.ศ. 1777 ชาวจูร์เชนเป็นที่รู้จักอีกครั้ง ในนามชาวแมนจู เมื่อเข้าปกครองประเทศจีน ทั้งประเทศ และตั้งราชวงศ์ชิงขึ้น
กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ
แรงบันดาลใจของภาคมัจจุราชอหังการมาจากบันเทิงคดีสมคบคิดจากคริสต์ทศวรรษ 1970 เช่น ทรีเดส์ออฟเดอะคอนดอร์ โดยมีบทที่มาจากอาร์กเรื่องวินเทอร์โซลเจอร์ เขียนโดยเอ็ด บรูเบเคอร์ บทภาพยนตร์เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 2011 โดยพี่น้องรัสโซเข้าเจรจาการกำกับภาพยนตร์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และการคัดเลือกนักแสดงเริ่มขึ้นในเดือนถัดมา การถ่ายทำฉากสำคัญ เริ่มขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนย้ายไปถ่ายทำที่วอชิงตัน ดี.ซี. และคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ผู้กำกับต้องการให้ดูสมจริงมากขึ้น เขาให้ความสำคัญกับสเปเชียลเอฟเฟกต์ที่ไม่ใช้คอมพิวเตอร์และงานนักแสดงแทนมากกว่า และมีบริษัททำวิชวลเอฟเฟกต์ 2,500 ฉาก ด้วยกันทั้งหมด 6 บริษัท
อักษรจูร์เชน
ลักษณะ
อักษรจูร์เชนมี 720 ตัว เป็นผสมของรูปอักษร ที่แสดงคำและการออกเสียง คำประสมใช้อักษร 2 ตัวขึ้นไปประสมกัน
กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ
กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ ฉายรอบปฐมทัศน์ในลอสแอนเจลิสในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์ออกฉายในต่างประเทศในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2014 และในอเมริกาเหนือวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2014 ในแบบสองมิติ สามมิติ และไอแมกซ์สามมิติ ภาพยนตร์ประสบความสำคัญอย่างมาก ทำรายได้ได้ 714 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคสมจริงยอดเยี่ยม ภาคต่อเรื่อง กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก กำกับโดยพี่น้องรุสโซเช่นกัน และออกฉายเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
เรื่องย่อ
หลังจากยุทธการที่นิวยอร์กจากภาพยนตร์ ดิ อเวนเจอร์ส (2012) สตีฟ โรเจอส์ทำงานในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ให้องค์กรจารกรรม ชิลด์ (S.H.I.E.L.D.) ภายใต้ผู้ดูแลคือ นิก ฟิวรี และกำลังปรับตัวเข้ากับยุคสมัยปัจจุบัน โรเจอส์และเจ้าหน้าที นาทาชา โรมานอฟ ถูกส่งตัวร่วมกับองค์กรต่อต้านการก่อการร้าย สไตรก์ (S.T.R.I.K.E.) เพื่อช่วยเหลือตัวประกันจากฌอร์เฌ บาทร็อก และสมุน บนเรือลำหนึ่งของชิลด์ ระหว่างภารกิจ โรเจอส์พบว่าโรมานอฟมีอีกหน้าที่หนึ่งคือ สกัดข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ในเรือมาให้ฟิวรี โรเจอส์เดินทางมาถึงอาคารทริสเคเลียน สำนักงานใหญ่ขององค์กรชิลด์ เพื่อพบฟิวรีและเรียนรู้เกี่ยวกับโปรเจกต์อินไซต์ คือ ยานเฮลิแคร์เรียร์สามลำติดดาวเทียมสายลับ ออกแบบเพื่อกำจัดภยันตราย เนื่องจากโรมานอฟไม่สามารถถอดรหัสข้อมูลได้สำเร็จ ฟิวรีเริ่มสงสัยเกี่ยวกับอินไซต์ และขอให้เจ้าหน้าที่ชิลด์ผู้อาวุโส อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ ชะลอโครงการไปก่อน
ระหว่างทางไปจุดนัดพบกับมาเรีย ฮิลล์ ฟิวรีถูกลอบทำร้ายโดยนักฆ่าลึกลับเรียกว่า วินเทอร์โซลเจอร์ ฟิวรีหนีไปที่ห้องพักของโรเจอส์ และเตือนโรเจอส์ว่าองค์กรชิลด์กำลังอยู่ในอันตราย หลังจากส่งแฟลชไดรว์ที่มีข้อมูลที่ได้จากเรือให้โรเจอส์ ฟิวรีถูกวินเทอร์โซลเจอร์ลอบยิงและเสียชีวิตในขณะผ่าตัดที่โรงพยาบาล และฮิลล์มาดูศพ วันต่อมา เพียร์ซเรียกโรเจอส์มาที่อาคารทริสเคเลียน เมื่อโรเจอส์ระงับข้อมูลของฟิวรี เพียร์ซตราหน้าเขาเป็นผู้หลบหนี โรเจอส์ถูกองค์กรสไตรก์ตามลา และได้พบกับโรมานอฟ หลังจากใช้ข้อมูลในแฟลชไดรฟ์ พวกเขาพบหลุมหลบภัยลับขององค์กรชิลด์ในนิวเจอร์ซีย์ เขาเปิดซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่มีจิตสำนึกของอาร์นิม โซลาที่ถูกถนอมไว้ โซลาเผยว่าตั้งแต่องค์กรชิลด์ก่อตั้งขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง องค์กรไฮดราแอบปฏิบัติการอย่างลับ ๆ โดยกระจายความโกลาหลไปทั่วโลกเพื่อทำให้มนุษยชาติยอมจำนนต่ออิสรภาพขององค์กรเพื่อแลกกับความปลอดภัย ทั้งคู่หนีตายเมื่อจรวดมิสไซล์จากองค์กรชิลด์ทำลายหลุมหลบภัย และตระหนักว่าเพียร์ซเป็นหัวหน้าองค์กรไฮดราที่แฝงตัวภายในองค์กรชิลด์
โรเจอส์และโรมานอฟฟ์เกณฑ์อดีตพลร่ม แซม วิลสัน ซึ่งโรเจอส์ผูกมิตรด้วย และมอบชุดติดปีก "ฟอลคอน" ให้เขา หลังจากสรุปได้ว่าเจ้าหน้าที่ชิลด์ แจสเปอร์ ซิตตเวลล์เป็นหนอนบ่อนไส้จากไฮดรา พวกเขาบีบให้ซิตตเวลล์เผยความลับว่า โซลาพัฒนาขั้นตอนวิธีเหมืองข้อมูลที่สามารถระบุตัวตนคนที่จะกลายเป็นภัยต่อแผนขององค์กรไฮดรา ยานเฮลิแคร์เรียร์จะเก็บกวาดโลกโดยใช้ปืนที่สั่งการจากดาวเทียมเพื่อกำจัดคนที่เป็นภัยเหล่านั้น โรเจอส์ โรมานอฟฟ์ และวิลสันถูกวินเทอร์โซลเจอร์ซุ่มโจมตี และซิตตเวลล์ถูกวินเทอร์โซลเจอร์โยนออกนอกรถและโดนรถบรรทุกชนเสียชีวิด ระหว่างการต่อสู้นั้น โรเจอส์จำได้ว่าวินเทอร์โซลเจอร์คือบักกี บานส์ เพื่อนของเขาที่ถูกจับตัวและทดลองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฮิลล์สามารถพาสามคนไปที่เซฟเฮาส์ที่ฟิวรี ที่แกล้งตาย กำลังรอแจงแผนการลอบทำลายเฮลิแคร์เรียร์ โดยนำชิปควบคุมของพวกเขาไปวางแทน
หลังจากสมาชิกสภาความปลอดภัยโลก (World Security Council) มาถึงเพื่อปล่อยยานเฮลิแคร์เรียร์ โรเจอส์เผยแพร่แผนการของไฮดราให้ทุกคนทราบที่อาคารทริสเคเลียน โรมานอฟฟ์ ปลอมตัวเป็นหนึ่งในสมาชิกสภา ปลดอาวุธเพียร์ซ ฟิวรีมาถึงและบีบให้เพียร์ซปลดล็อกฐานข้อมูลขององค์กรชิลด์เพื่อให้โรมานอฟฟ์ปล่อยข้อมูลลับออกมาเพื่อเผยองค์กรไอดราต่อสาธารณชน จากการต่อสู้ดิ้นรน ฟิวรีฆ่าเพียร์ซ ขณะเดียวกัน โรเจอส์และวิลสันบุกขึ้นยานเฮลิแคร์เรียร์และวางชิปควบคุม แต่วินเทอร์โซลเจอร์ทำลายชุดของวิลสันและต่อสู้กับโรเจอส์ โรเจอส์ผละตัวจากเขาและวางชิปอันสุดท้ายเพื่อให้ฮิลล์ควบคุมให้ยานทำลายกันเอง โรเจอส์ไม่ยอมสู้วินเทอร์โซลเจอร์เพื่อพยายามกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง แต่ขณะที่ยานพังทลายพร้อมกับทริสเคเลียน โรเจอส์ตกลงไปในแม่น้ำโพโทแม็ก วินเทอร์โซลเจอร์ช่วยชีวิตโรเจอส์ที่หมดสติก่อนจะหายตัวไปในป่า องค์กรชิลด์กำลังวุ่นวาย โรมานอฟฟ์ปรากฏตัวต่อหน้ารองคณะกรรมการวุฒิสภาคนหนึ่งและฟิวรี ซึ่งยังไม่เผยตัวว่าเขาแกล้งตาย มุ่งหน้าไปที่ยุโรปตะวันออกเพื่อตามหาฐานลับที่เหลือขององค์กรไฮดรา โรเจอส์และวิลสันตัดสินใจตามหาวินเทอร์โซลเจอร์ ขณะที่รัมโลว์ที่เคยเป็นสายลับสองหน้าของไฮดรา เข้ารับการรักษาตัวหลังอาคารทริสเคเลียนพังทลาย
ในกลางฉากเครดิต ที่ห้องทดลองไฮดรา บารอน วูล์ฟกัง วอน สตรักเกอร์ ประกาศว่า "ยุคแห่งปาฏิหาริย์" ได้เริ่มขึ้นเมื่อนักวิทยาศาสตร์พบคทาที่เปี่ยมไปด้วยพลังงาน เควิน ไฟกี ยืนยันว่าคทาที่เห็นท้ายภาพยนตร์เป็นคทาที่โลกิใช้ในภาพยนตร์ ดิ อเวนเจอร์สและนักโทษสองคน คนหนึ่งมีความเร็วเหนือมนุษย์ และอีกคนหนึ่งมีพลังเทเลไคเนซิส หลังฉากเครดิต วินเทอร์โซลเจอร์แวะชมอนุสรณ์บักกีที่สถาบันสมิธโซเนียน
ภาคต่อ
กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก ออกฉายวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 และกำกับโดยสองพี่น้องรุสโซอีกครั้ง อีแวนส์ โจแฮนส์สัน สแตน แม็กกี แวนแคมป์ และกริลโล กลับมารับบทเดิมจากภาคมัจจุราชอหังการและร่วมแสดงโดยโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ รับบท โทนี สตาร์ก หรือ ไอรอนแมน พอล เบ็ตทานี รับบท วิชัน เจเรมี เรนเนอร์ รับบท คลินต์ บาร์ตัน หรือ ฮอว์กอาย ดอน ชีเดิล รับบท เจมส์ "โรดี" โรดส์ หรือ วอร์มะชีน เอลิซาเบธ โอลเซน รับบท วานดา แม็กซิมอฟ หรือ สการ์เลต วิตช์ พอล รัดด์ รับบท สกอตต์ แลง หรือ แอนต์แมน วิลเลียม เฮิร์ต รับบท แทดเดียส "ทันเดอร์โบลต์" รอสส์ และกวินเน็ธ พัลโทรว์ รับบท เพปเพอร์พอตส์ ทั้งหมดรับบทเดิมในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
เพียงพอนเส้นหลังขาว
เพียงพอนเส้นหลังขาว หรือ เพียงพอนหลังขาว (Back-striped weasel; ) เป็นเพียงพอนชนิดหนึ่ง
มีรูปร่างเหมือนกับเพียงพอนชนิดอื่น ๆ แต่มีลักษณะเด่น คือ มีแถบสีขาวแคบ ๆ พาดตามแนวสันหลังบริเวณกึ่งกลางหลัง ตั้งแต่ท้ายทอยจรดโคนหาง และมีอีกแถบสีคล้ายคลึงกันตามแนวกึ่งกลางของใต้ท้อง ขนตามบริเวณลำตัวและหางมีสีน้ำตาลเข้ม บริเวณใต้คางและใต้คอมีสีเหลืองอ่อน หางมีความยาวประมาณครึ่งหนึ่งของลำตัว ตัวผู้จะมีแถบขนสีขาวพาดอยู่เพียงเส้นเดียว ขณะที่ตัวเมียจะมีอยู่ด้วยกันสองเส้น
มีความยาวลำตัวตั้งแต่หัวจรดโคนหางประมาณ 27.5-32.5 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 14.5-20.5 เซนติเมตร น้ำหนักตัวประมาณ 1-2 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ในป่าบนภูเขาที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,200-2,000 เมตร และเคยมีรายงานว่าพบในป่าผลับใบบนพื้นที่สูง ตั้งแต่แคว้นสิกขิมในอินเดีย, เนปาล, ภูฐาน, จีนทางตอนใต้, ลาวและเวียดนามทางตอนเหนือ และภาคเหนือและภาคอีสานของไทย
มีพฤติกรรมออกล่าเหยื่อในเวลากลางวัน โดยมักล่าสัตว์ขนาดเล็ก เช่น หนู เป็นอาหาร โดยเมื่อจับได้แล้วมักจะกัดที่จมูกจนตาย
ในประเทศไทย จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ชูตติงการ์ด
แม้ว่าชูตติ้งการ์ดหลายคนเป็นผู้ที่สามารถจัมป์ชูต (jump shoot ชูตลูกระหว่างการกระโดด) ระยะไกลได้ดีที่สุดในทีม ส่วนใหญ่ยังสามารถนำลูกไปทำคะแนนใกล้ห่วงได้ดีอีกด้วย ชูตติ้งการ์ดที่ดีควรมีทักษะการส่งลูกที่ดีพอควร แต่หน้าที่หลักของชูตติ้งการ์ดคือการทำคะแนน ส่วนการแจกจ่ายลูกมักปล่อยเป็นหน้าที่ของพอยท์การ์ด ชูตติ้งการ์ดในระดับอาชีพมักสูงระหว่าง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร) ถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว (2.06 เมตร)
ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) นักบาสเกตบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ก็เป็นชูตติ้งการ์ด แต่ทักษะการเข้าไปทำคะแนนใต้แป้นทำให้มองว่าเขาเล่นเหมือนสมอลฟอร์เวิร์ดมากกว่า ในทางกลับกัน เรกจี มิลเลอร์ (Reggie Miller) เล่นในแบบฉบับของชูตติ้งการ์ด มีท่าจัมป์ชูตที่แม่นยำ ตัวอย่างชูตติ้งการ์ดอื่นที่สำคัญในอดีต เช่น
ผู้เล่นชูตติ้งการ์ดที่เด่นในปัจจุบันเช่น โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant), ดเวน เหว็ด (Dwyane Wade), เทรซี แม็คเกรดี (Tracy McGrady) แม้ว่าเขาจะเล่นตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดบ่อย ๆ, เรย์ อัลเลน (Ray Allen), วินซ์ คอร์เตอร์ (Vince Carter), เจสัน ริชาร์ดสัน (Jason Richardson), ไดอานา ทอราซิ (Diana Taurasi) ในดับบลิวเอ็นบีเอ, ริชาร์ด แฮมิลตัน (Richard Hamilton), มานู จิโนบิลลี (Manu Ginobili), ไมเคิล เรดด์ (Michael Redd) และ พอล เพียร์ซ (Paul Pierce)
แจ็ค จอห์นสัน
แจ็ค จอห์นสัน (Jack Johnson) เกิด 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง เกิดและโตในฮาวาย
ประวัติ
แจ็ค จอห์นสันเกิดและโตขึ้นในเกาะ Oahu หนึ่งในบริวาร เกาะในฮาวาย เขาโตในสภาพแวดล้อมของชายหาด สายลม ทะเล โดยเขาเริ่มโต้คลื่นร่วมกับพี่ชายทั้ง 2 ขณะเขา อายุ 12 ปี
เขาประสบอุบัติเหตุ รักษาตัวอยู่ที่บ้านหลายเดือน ระหว่างที่เขารักษาตัวอยู่ เขาฝึกเล่นกีตาร์ นอกจากนั้นแจ็คยังสนใจการเล่นสเก็ตบอร์ด โดยมี Alex Conwell เพื่อนของพ่อเขาช่วยฝึกสอน นอกจากนั้น Alex ยังได้สอนการเล่นกีตาร์ และ ฟลุตให้แจ็คด้วย
เขาเริ่มเล่นกีตาร์ตอนอายุ 14 ปี แต่ยังไม่ได้สนใจถึงระดับอาชีพ จนกระทั่งเขาได้ศึกษาต่อที่ University of California ใน Santa Barbara เขาจบการศึกษาในสาขาภาพยนตร์ ในปี 1997 และแจ็คได้เล่นริทึ่มกีตาร์กับวงฮิปปี้ ชื่อ "Soil-me."
ในระหว่างปี ค.ศ.1997-98 แจ็คตัดสินใจพักช่วงด้วยการออกเดินทางท่องเที่ยวไปกับ Chris และ Emmett Malloy เพื่อนเก่าที่เล่นเซิร์ฟด้วยกัน ซึ่งก็เป็นเวลาที่เขาได้สร้างภาพยนตร์อินดี้เกี่ยวกับ การโต้คลื่น เรื่อง Thicker Than Water ต่อมาเข้าได้พบ Garrett Dutton แห่งวง G. Love & Special Sauce แจ็คได้บันทึกเสียงเพลง "Rodeo Clowns" ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม Philadelphonic
หลังจากเพลงถูกปล่อยตามคลื่นวิทยุต่างๆ ก็เริ่มทำให้เขาเป็นที่รู้จักกันกว้างขวางมากกว่าแค่วงการคนเล่นเซิร์ฟด้วยกัน แต่แทนที่เขาจะตกลงเซ็นสัญญาออกอัลบั้ม เขากลับสร้างภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ที่มีชื่อว่า The September Sessions หนังเรื่องนี้ได้รับรางวัล Adobe Highlight Award ในงานเทศกาลภาพยนตร์ของ ESPN ในขณะเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาก็ได้รับการยกย่องจาก นิตยสารเซิร์ฟต่างๆว่าเป็นสุดยอดภาพยนตร์แห่งปี และต่อมา Ben Harper (นักดนตรี) และ J.P. Plunier (ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์) ก็ได้ฟังเพลงของเขา ชักชวนแจ็คและช่วยแต่งเพลงอัลบั้มแรกของเขาในปี 2001 อัลบั้ม "Brushfire Fairytales" กับค่าย Enjoy Record เขาได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วอเมริกาและออสเตรเลียที่ไปเล่นเป็น Opening Act ให้ Ben Harper ซึ่งเพียงแค่ช่วงเวลาปีเดียวในการออกอัลบั้มก็ขายได้ 100,000 แผ่น และในปี 2003 ทำยอดขายได้ถึงระดับแพล็ตตินั่ม
หลังจากตระเวนทัวร์อยู่เกือบ 2 ปี แจ็คได้ออกอัลบั้มที่ 2 "On and On" ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ Mario Caldato Jr (เคยทำงานกับ the Beastie Boys) ต่อจากนั้นแจ็ค ตั้งค่ายเพลงขึ้นเองมีชื่อว่า Brushfire Records และสามารถขายอัลบั้มนี้ได้ถึง 1 ล้านแผ่นภายในเวลาเพียงแค่ 1 ปี (อันดับ 3 บนบิลบอร์ดชาร์ท) นอกจากนี้ยังได้ศิลปินเพื่อนเก่าแก่ของเขามาร่วมค่าย อย่าง G. Love และ Donavon Frankenreiter และทางค่ายยังได้ออกอัลบั้มซาวน์ดแทร็กจากภาพยนตร์ของเขาทั้ง 2 เรื่อง Thicker Than Water และ The September Sessions ด้วย
อัลบั้มที่ 3 "In Between Dreams" ออกจำหน่ายวันที่ 1 มีนาคม 2005 หลังจากนั้น 1 ปี อัลบั้มนี้ก็ขึ้นชาร์ทที่อันดับ 2 ในอเมริกา และขึ้นสูงสุดอันดับ 1 ในอังกฤษ อัลบั้มนี้ยังคงได้โปรดิวเซอร์ และ ซาวน์ดเอ็นจิเนียร์ที่ทำให้อัลบั้มที่แล้วมาช่วย และได้ Zach Gill จาก Animal Liberation Orchestra (ALO) มาช่วยเล่นเปียโน และ คีย์บอร์ด ออร์แกนให้อีกด้วย เพลงดัง “Better Together” เขาแต่งให้กับ Kim ภรรยา
ผลงานภาพยนตร์เรื่องใหม่ ‘A Broken Down Melody’ เนื้อหาเกี่ยวกับการเซิร์ฟเช่นเคยและเพลงประกอบในหนังก็ยังเป็นทีม Jack Johnson และคณะเช่นเคย ซิงเกิ้ลแรกเพลง ‘Home’ ในอัลบั้มนี้ได้ Matt Costa และ Zach Gill (จากวง ALO) มาร่วมร้องด้วยในเพลง ‘Sung’ และยังมีเพลง Breakdown (เพลงจากอัลบั้ม In Between Dreams) ในเวอร์ชันอคูสติคอีกด้วย
อัลบั้ม Sleep Through the Static สามารถขึ้นสูงสุดที่อันดับ 1 บนตารางอันดับอัลบั้มบนบิลบอร์ด โดยเปิดตัวในสัปดาห์แรกสูงถึง 375,000 แผ่น ในส่วนที่เปิดให้เสียเงินดาวน์โหลดอัลบั้มก็มีผู้จ่ายเงินดาวน์โหลดอัลบั้มนี้ไปแล้วกว่า 139,000 ครั้ง และอัลบั้มนี้ยังมียอดขายสูงสุดนับตั้งแต่เนลสัน ซาวนด์สแกน จัดอันดับมา ในสัปดาห์แรกนี้
แหล่งข้อมูลอื่น
1975
ดยุกแห่งวินด์เซอร์
ดยุกแห่งวินด์เซอร์ (Duke of Windsor) เป็นฐานันดรศักดิ์หนึ่งของสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1937 สำหรับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งวินเซอร์ ซึ่งเป็นอดีตพระมหากษัตริย์ พระนามว่า พระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 หลังจากทรงประกาศสละราชสมบัติในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1937 ชื่อเมืองวินด์เซอร์สำหรับฐานันดรนี้ตั้งชื่อตามเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังวินด์เซอร์ ที่ประทับของพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์อังกฤษตั้งแต่รัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 1 จากการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน นอกจากนี้ วินเซอร์ ยังเป็นชื่อของราชวงศ์อังกฤษตั้งแต่ปีค.ศ. 1917 เป็นต้นมา
ประวัติ
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ทรงสละราชสมบัติในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1936 เพื่อที่จะเสกสมรสกับหญิงม่ายชาวอเมริกัน วอลลิส ซิมส์สัน ซึ่งภายหลังจากการเสกสมรสได้มีฐานันดรเป็น "ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์"
ในช่วงวิกฤตการณ์แห่งการสละราชสมบัตินั้น ได้มีความสับสนเกี่ยวกับความเป็นไปของพระราชฐานะของอดีตพระมหากษัตริย์ซึ่งยังทรงพระชนม์อยู่ ซึ่งพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ได้ทรงนำความคิดที่จะใช้นามสกุลของพระราชวงศ์วินด์เซอร์เพื่อใช้สำหรับกรณีนี้
ในพระราชกิจจานุเบกษาของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ได้บันทึกถึงเหตุการณ์ในการสืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐา ซึ่งได้ทรงระบุถึงฐานันดรของพระเชษฐาอย่างชัดเจนว่าให้ทรงเป็น "ดยุกแห่งวินด์เซอร์" หลังจากนั้นมา
ฐานันดร "ดยุกแห่งวินด์เซอร์" นั้นสิ้นสุดที่การเสด็จสวรรคตของพระองค์โดยปราศจากรัชทายาทในปีค.ศ. 1972 จึงทำให้พระองค์เป็นผู้ทรงฐานันดรนี้เป็นพระองค์แรก พระองค์เดียว และพระองค์สุดท้าย ส่วนดัชเชสแห่งวินด์เซอร์นั้นเสียชีวิตภายหลังในปีค.ศ. 1986
รถไฟใต้ดินมักกะฮ์
รถไฟใต้ดินมักกะฮ์ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยสายแรกที่เปิดให้บริการมีชื่อว่า Al Mashaaer Al Mugaddassah Metro ระยะทาง 18.1 km เปิดให้บริการในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2010
การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (เอ็มอาร์ที) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วรางหนักซึ่งถือเป็นโครงข่ายรถไฟหลักในประเทศสิงคโปร์ โดยมีแนวเส้นทางผ่านตลอดเกือบทุกพื้นที่ของเกาะหลัก ยกเว้นเขตป่าและพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ เส้นทางช่วงแรกเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 และโครงข่ายก็ขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วตามเป้าหมายการพัฒนาระบบรางให้เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักของประเทศ โดยในปี 2019 รถไฟฟ้ามีจำนวนผู้โดยสารรายวัน 3.384 ล้านคน ในขณะที่รถโดยสารประจำทางมีจำนวนผู้โดยสารรายวัน 4.099 ล้านคน
โครงสร้างพื้นฐานของเอ็มอาร์ทีสร้าง ดำเนินการและบริหารจัดการด้วยความร่วมมือกับนิวเรลไฟแนนซิงเฟรมเวิร์ก (NRFF) ผู้ดำเนินการก่อสร้างเส้นทางและครอบครองทรัพย์สินคือองค์การขนส่งทางบก (LTA) ซึ่งจัดสรรให้เอ็สเอ็มอาร์ทีและเอสบีเอสแทรนสิตเป็นผู้ให้บริการ โดยทั้งสองหน่วยนี้ยังทำหน้าที่บำรุงเส้นทางรถไฟฟ้า ให้บริการรถโดยสารประจำทางและแท็กซี่ และส่งเสริมให้ระบบขนส่งมวลชนรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
การวางแผนและการเริ่มต้น
จุดเริ่มต้นของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนมาจากแนวคิดของนักวางแผนเมืองในปี 1967 ที่ได้พูดถึงความต้องการระบบขนส่งทางรางในเขตเมืองภายในปี 1992 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลกลับมีความคิดเห็นตรงกันข้าม โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ดร. Goh Keng Swee และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการค้าและอุตสาหกรรม ดร. Tony Tan ได้พักโครงการเนื่องด้วยเหตุผลด้านงบประมาณและความกังวลเกี่ยวกับความอิ่มตัวของงานอุตสาหกรรม ดร. Goh อนุมัติระบบรถโดยสารประจำทางที่เสนอโดยผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดซึ่งเสนอว่ารถโดยสารประจำทางใช้งบประมาณเพียงร้อยละ 50 เมื่อกับระบบรถไฟฟ้า ความคิดเห็นได้แบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งเห็นว่าควรมีการลงทุนสูงเพื่อให้ได้มาซึ่งคุณภาพชีวิตที่ดี ในขณะที่อีกฝั่งเห็นว่ารถโดยสารประจำทางจะมีประสิทธิภาพมากกว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสาร Ong Teng Cheong ได้สรุปว่าระบบรถโดยสารประจำทางนั้นไม่เพียงพอต่อความต้องการของประชาชน อีกทั้งยังต้องแย่งพื้นที่ถนนในประเทศด้วย อีกทั้ง Ong ยังเป็นสถาปนิกและนักวางแผนเมือง เขาได้ใช้ความพยายามและการอุทิศตนในการอยู่เบื้องหลังการก่อสร้างระบบรถไฟฟ้านี้
ต็อกโบกี
ต็อกโบกี หรือ เค้กข้าว-ผัด เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่ทำจากแป้ง คาแรต็อก ขนาดเล็กซึ่งเรียกว่า ต็อกมย็อน  ("เส้นแป้งข้าวเจ้า")  นำไปผัด โดย ออมุก (ลูกชิ้นปลา), ไข่ต้ม และต้นหอมเป็นส่วนผสมที่นิยมใส่เพิ่มมากที่สุด จะปรุงรสด้วยซอสแบบเผ็ดที่ทำจาก โคชูจัง (น้ำพริก) หรือซอสแบบไม่เผ็ดที่ทำจาก คันจัง (ซอสถั่วเหลือง) ก็ได้ แต่แบบแรกเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุด ในขณะที่แบบหลังพบได้น้อยกว่า และบางครั้งเรียกว่า คุงจุงต็อกโบกี ("ต็อกโบกีชาววัง")
การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
เริ่มก่อสร้าง
โครงสร้างพื้นฐานของรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนก่อสร้าง ดำเนินการและจัดการภายใต้กรอบงานที่เรียกว่านิวเรลไฟแนนซิงเฟรมเวิร์ก (NRFF) และมีองค์การขนส่งทางบก คณะกรรมการตามกฎหมายของรัฐบาลสิงคโปร์ เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้างและเป็นเจ้าของที่ดิน โครงข่ายวางแผนที่จะก่อสร้างและเปิดให้บริการเป็นระยะ ๆ โดยให้ความสำคัญกับสองเส้นทางหลักที่เปรียบเสมือนเส้นเลือดใหญ่ของประเทศ สายเหนือ-ใต้มีความสำคัญที่สุดเพราะเส้นทางผ่านพื้นที่ใจกลางเมืองซึ่งมีความต้องการระบบขนส่งสาธารณะสูง บริษัทรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (Mass Rapid Transit Corporation; MRTC) หรือภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นเอสเอ็มอาร์ทีคอร์ปอเรชัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1983 และเข้ามาเป็นผู้รับผิดชอบแทนที่องค์การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เส้นทางช่วงแรกของสายเหนือ-ใต้ซึ่งมี 5 สถานีบนระยะทาง 6 กิโลเมตร ได้เปิดให้บริการ และภายในหนึ่งปี ได้เปิดสถานีใหม่เพิ่มอีก 20 สถานี และในปลายปี 1988 ได้เปิดให้บริการเส้นทางจากสถานี Yishun ไปยังสถานีเล้กไซด์ ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างภาคกลางกับจูรง เส้นทางที่ให้บริการถูกแบ่งออกเป็นสายเหนือ-ใต้และสายตะวันออก-ตะวันตก หลังจากที่เปิดให้บริการสถานีฝั่งตะวันออก (ปลายทางสถานี Tanah Merah) ของสายตะวันออก-ตะวันตก  และในปลายปี 1990 ได้เปิดใช้งานสายแยกซึ่งเชื่อมไปยัง Choa Chu Kang และการเปิดให้บริการสถานี Boon Lay เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 ทำให้การเปิดใช้งานในระยะแรกเสร็จสมบูรณ์ก่อนกำหนดถึงสองปี
ต็อกโบกี
ในปัจจุบัน ต็อกโบกีมีรูปแบบหลากหลาย รวมไปถึงต็อกโบกีแกงกะหรี่, ต็อกโบกีครีมซอส, ต็อกโบกีชาจัง, ต็อกโบกีซีฟูด, ต็อกโบกีคัลบี และอื่น ๆ โดยทั่วไป ผู้คนมักซื้อและกินต็อกโบกีที่ พุนชิกจิบ (ร้านอาหารว่างหรืออาหารจานเดียว) เช่นเดียวกับ โพจังมาชา (แผงลอยริมถนน) นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารเฉพาะสำหรับต็อกโบกีอีกด้วย
ประวัติ
ต็อกโบกีปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกในตำราอาหารสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชื่อ ชีอึยจ็อนซอ โดยมีตัวสะกดแบบโบราณว่า สต็อกบกกี (steokbokgi; ) จากหนังสือดังกล่าว ต็อกโบกียังเป็นที่รู้จักกันในชื่อต่าง ๆ รวมถึง ต็อกจิม (เค้กข้าว-ตุ๋น), ต็อกจับแช (เค้กข้าว-ผัด) และ ต็อกจ็อนกล (เค้กข้าวหม้อไฟ) ตามรูปแบบของราชสำนักเกาหลี ต็อกโบกีทำจาก ต็อก (เค้กข้าว), เซอร์ลอยน์, น้ำมันงา, ซอสถั่วเหลือง, ต้นหอม, ไลเคนชนิด Umbilicaria esculenta, เมล็ดสน และเมล็ดงาคั่วบด ในขณะที่ต็อกโบกีที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสมได้รับการทำขึ้นในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลพาพย็องยุน ซึ่งเป็นสถานที่ผลิตซอสถั่วเหลืองคุณภาพดี ในรูปแบบนี้ เนื้อส่วนซี่โครงส่วนปลายยังเป็นวัตถุดิบที่นิยมใช้อีกด้วย ชื่อของต็อกโบกียังปรากฏในหนังสือฉบับปรับปรุงและแก้ไขเพิ่มเติมชื่อ โชซ็อนโยรีเจบ็อบ ซึ่งอธิบายอาหารชนิดนี้ว่าเป็นอาหารคาวที่ใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสม
การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
ส่วนต่อขยาย
สายเหนือ-ตะวันออก ซึ่งเป็นสายแรกที่ให้บริการโดยเอสบีเอสแทรนสิต เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2003 เป็นหนึ่งในรถไฟฟ้ารางหนักระบบอัตโนมัติสายแรก ๆ ของโลก วันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นช่วงที่เปิดให้บริการสายนี้มาแล้วสองปีครึ่ง ได้มีการเปิดใช้งานสถานี Buangkok ตามด้วยสถานี Woodleigh ซึ่งเปิดใช้งานในภายหลังอีกระยะใหญ่ ๆ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ส่วนต่อขยาย Boon Lay ของสายตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งประกอบด้วยสถานีไพโอเนียร์และสถานี Joo Koon ได้เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
สายวงกลมทยอยเปิดให้บริการเป็น 4 ระยะ โดยเริ่มตั้งแต่เส้นทางช่วงที่ 3 เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ต่อมาได้เปิดเส้นทางช่วงที่ 1 และ 2 เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2010 และเปิดเส้นทางช่วงที่ 4 และ 5 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2011 สุดท้ายได้เปิดให้บริการส่วนต่อขยายมารีนาเบย์เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2012 สำหรับสายดาวน์ทาวน์ ได้เปิดให้บริการระยะแรกเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยมีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2013 โดยนายกรัฐมนตรี ลี เซียนลุง ต่อมาได้เปิดให้บริการระยะที่ 2 เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 หลังจากที่ทำพิธีเปิดในวันก่อนหน้าโดยนายกรัฐมนตรีลีเช่นกัน ส่วนต่อขยาย Tuas West ของสายตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งประกอบด้วยสถานี Gul Circle, Tuas Crescent, Tuas West Road และ Tuas Link ได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ได้เปิดให้บริการเส้นทางระยะสุดท้ายของสายดาวน์ทาวน์หลังจากที่ประกอบพิธีเปิดในวันก่อนหน้าโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐานและกระทรวงคมนาคม Khaw Boon Wan ต่อมาได้เปิดใช้งานสถานีในอนาคตแห่งที่สองอย่างสถานีแคนเบอร์ราเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019. และเปิดให้บริการส่วนแรกของสายทอมสัน–อีสต์โคสต์เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2020 เปิดให้บริการส่วนที่ 2 เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2021 และเปิดให้บริการส่วนที่ 3 เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เปิดส่วนต่อขยายล่าสุด
ชื่อเส้นทาง
ชื่อเส้นทางตั้งตามทิศทางการเดินรถและสถานที่ที่ผ่าน โดยมีการตั้งชื่อเพื่อให้เกิดประโยชน์แก่ผู้ใช้งานมากที่สุด จากแบบสำรวจ มีผู้ตอบคำถามถึงร้อยละ 70 ที่พึงพอใจกับการตั้งชื่อเส้นทางเหล่านี้ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2000 องค์การขนส่งทางบก (LTA) ได้พิจารณาถึงการตั้งชื่อแบบอื่น ไม่ว่าจะเป็นสีหรือตัวเลข แต่หลังจากที่ทำการสำรวจ ทำให้ยังคงใช้การตั้งชื่อเส้นทางแบบเดิมต่อไปจนถึงปัจจุบัน
การบริการและสิ่งอำนวยความสะดวก
แทบทุกสถานีของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน เป็นสถานียกระดับหรือสถานีใต้ดิน ยกเว้นสถานีบิชาน (สายเหนือ-ใต้) ซึ่งเป็นสถานีระดับดิน สถานีใต้ดินส่วนใหญ่จะอยู่ค่อนข้างลึกเพื่อป้องกันการโจมตีด้วยระเบิด บริการอินเทอร์เน็ต 3G และ 4G มีให้บริการในทุกส่วนของโครงข่าย รถไฟฟ้าและสถานีใต้ดินติดตั้งระบบปรับอากาศ ในขณะที่สถานีเหนือดินจะติดตั้งพัดลมทดแทน
ทุกสถานีติดตั้งเครื่องตรวจบัตรโดยสาร (GTMs) มีศูนย์บริการผู้โดยสารและจอภาพแอลอีดีที่แสดงข้อมูลรถไฟฟ้าและการประชาสัมพันธ์ นอกจากนี้ ทุกสถานียังมีโทรศัพท์สาธารณะและห้องน้ำ โดยห้องน้ำบางแห่งจะอยู่บนระดับถนน บางสถานีโดยเฉพาะสถานีหลัก มีบริการและสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มเติม อาทิ ร้านค้าและตู้จำหน่ายของอัตโนมัติ ซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านสะดวกซื้อ และเครื่องจำหน่ายบัตรโดยสาร บันไดเลื่อนของสถานีมีความเร็ว 0.75 เมตรต่อวินาที ซึ่งเร็วกว่าบันไดเลื่อนทั่วไปถึง 50% องค์การขนส่งทางบก (LTA) วางแผนจะปรับปรุงเป็นบันไดเลื่อนระบบสองความเร็วในสถานีของสายเหนือ-ใต้และสายตะวันออก-ตะวันตก เพื่อให้ผู้ใช้งานรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น บันไดเลื่อนระบบใหม่จะมีความเร็วสองระดับ โดยจะตั้งค่าให้เลื่อนช้าลงเป็น 0.5 เมตรต่อวินาทีในช่วงนอกเวลาเร่งด่วน แผนงานนี้จะดำเนินการเสร็จสิ้นในปี 2021
ชก
ชก อาจหมายถึง
สะพาน–อุโมงค์
สะพาน–อุโมงค์ (bridge–tunnel) คือการเชื่อมต่อถนนหรือทางรถไฟอย่างต่อเนื่องข้ามแหล่งน้ำที่ใช้การรวมสะพานและอุโมงค์ไว้ด้วยกัน และมีทางหลวงเป็นบางครั้ง โดยไม่เกี่ยวข้องกับการเชื่อมต่อเป็นช่วง ๆ เช่น สะพานชักหรือเรือข้ามฟาก
สะพาน–อุโมงค์ คือ รูปแบบทั่วไปของการเชื่อมต่อกันหรือการข้ามโดยเฉพาะซึ่งแทนที่การให้บริการเรือข้ามฟาก การเชื่อมต่อนี้บ่อยครั้งเป็นการเชื่อมระหว่างทวีปหรือข้ามมหาสมุทรสู่เกาะที่ห่างไกลจากชายฝั่ง
เทอดศักดิ์ จันทร์แดง
เทอดศักดิ์ จันทร์แดง นักมวยสากลอาชีพชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ที่อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร
การรถไฟเวียดนาม
การรถไฟเวียดนาม (Đường sắt Việt Nam) เป็นผู้ให้บริการรถไฟทางไกลของประเทศเวียดนาม เส้นทางหลักที่สำคัญคือสายเหนือ-ใต้ ระยะทาง 1600 km เป็นทางเดี่ยว ขนาดรางมีเตอร์เกจ เชื่อมต่อระหว่างฮานอยและโฮจิมินห์ ก่อสร้างในช่วงปี ค.ศ. 1880 ยุคอาณานิคมฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีสายรถไฟเชื่อมต่อกับประเทศจีน ทางขนาดสแตนดาร์ดเกจ นอกจากนี้ยังมีระบบรถไฟทางผสมในชานเมืองฮานอยอีกด้วย
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1985
กีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ 1985 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียใต้ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่กรุงธากา ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งมีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 7 ประเทศ ใน 7 ชนิดกีฬา
กูดฟีลลิง (เพลง)
กูดฟิลลิง (Good Feeling) เป็นเพลงของนักร้องแร็ปเปอร์ชาวอเมริกันโฟล ไรเดอ จากอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่สี่ ไวลด์วันส์ วางจำหน่ายเป็นอัลบั้มเดี่ยวในวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ในสหรัฐอเมริกา
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา (Faculty of Logistics, Burapha University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านโลจิสติกส์ การเดินเรือ ธุรกิจทางทะเลและการขนส่งทางทะเล คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นคณะโลจิสติกส์แห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ และในวันที่ 27 ธันวาคม 2531 คณะอนุกรรมการประสานงานการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่ในส่วนภูมิภาค และในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131
ต่อมา ในวันที่ 3 มิถุนายน 2548 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “วิทยาลัยการขนส่งและโลจิสติกส์” และเปลี่ยนฐานะเป็น “คณะโลจิสติกส์” ดังปรากฎในปัจจุบันเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Logistics, Burapha University"
หน่วยงานภายใน
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S9
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S9 (Nanjing Metro Line S9) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 30ธันวาคม พ.ศ.2560 มีระยะทาง 52.42 กิโลเมตร จำนวน 6 สถานี
ฟูจิฟิล์ม
ในปี พ.ศ. 2529 เคยโด่งดังมากกับการผลิตกล้องคิวสแน็ป โดยใช้เทคโนโลยีพลาสติกที่พัฒนาไปมากในยุคนั้นมาผลิตตัวกล้องเลนส์ทำกล้องใช้แล้วทิ้ง ขายได้ในราคาถูก หลังจากนั้นฟูจิฟิล์มก็ได้เริ่มผลิตกล้องดิจิทัลก่อนเจ้าตลาดกล้องอย่าง แคนนอน และนิคอน จนเคยเป็นผู้นำตลาดกล้องดิจิทัลในยุคตลาดนี้เริ่มใหม่ๆ ปัจจุบัน ฟูจิเป็นผู้ผลิตวัสดุอุปกรณ์เกี่ยวกับจินตภาพและข้อมูลข่าวสารที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น และยังเพิ่มตัวแทนการจัดจำหน่ายออกไปมากกว่า 200 ประเทศทั่วโลก
โต้สู้ไต้อ๋อง
โต้สู้ไต้อ๋อง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ตั่วซือต้าหวาง เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน พันธมิตรของเบ้งเฮ็ก เป็นนายถ้ำของถ้ำอิมตองสัน
โต้สู้ไต้อ๋องเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยายสามก๊ก
ภายหลังจากเบ้งเฮ็กถูกขงเบ้งจับครั้งที่ 3 ขงเบ้งได้ปล่อยตัวไป เบ้งฮิวน้องของเบ้งเฮ็ก ได้แนะนำให้ไปตั้งมั่นที่ถ้ำอิมตองสันเพราะโต้สู้ไต้อ๋องนายถ้ำกับเบ้งฮิวสนิทกัน เบ้งเฮ้กได้กระทำตามนั้น โต้สู้ยินดีให้เบ้งเฮ็กตั้งมั่น ทั้งกำชับว่าขงเบ้งไม่มีวันมาถึงที่นี่เพราะทางไปถ้ำอิมตองสันมี 2 ทางโดยทางหนึ่งให้ทหารไปปิดทางไว้แล้ว อีกทางหนึ่งต้องผ่านป่ามรณะที่มีสัตว์ร้ายมาก และน้ำยังเป็นพิษอีกด้วย ซึ่งนอกจากม้าอ้วนแล้วยังไม่มีใครเคยผ่านมาทางนี้โดยยังมีชีวิตรอดอีกเลย แต่ขงเบ้งกลับยกทัพผ่านป่านี้ได้ด้วยความช่วยเหลือของม้าอ้วนเทพารักษ์และเบ้งเจียด พี่ชายของเบ้งเฮ็ก ต่อมาเอียวหองแห่งเขางินติสันที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อขงเบ้งได้แสร้งทำเป็นเข้าร่วมกับเบ้งเฮ็กกับโต้สู้ที่ถ้ำอิมตองสัน และได้จัดงานเลี้ยงฉลอง จากนั้นก็มอมเหล้าเบ้งเฮ้กและโต้สู้ไต้อ๋องจนเมา เอียวหองก็จับทั้งคู่ส่งไปมอบให้กับขงเบ้งได้ในที่สุด แต่โต้สู้ไต้อ๋องก็ได้รับการปล่อยตัวพร้อมกับเบ้งเฮ้ก
ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1945–1969)
ปี ค.ศ. 1945 หลังจากการกลับมาแข่งขันฟุตบอลอีกครั้ง ได้นำไปสู่การติดต่อ แมตต์ บัสบี ให้เข้ามาคุมทีม เพื่อปฏิวัติสโมสรครั้งใหญ่ทั้งการเลือกตัวผู้เล่น การซื้อขายนักเตะ และรูปแบบการฝึกสอน บัสบี้ทำทีมได้อันดับ 2 ในปี ค.ศ.1947 1948 และ 1949 และแชมป์เอฟเอคัพในปีค.ศ. 1948 ซึ่งเป็นแชมป์แรกในรอบ 37 ปี ของสโมสร ในปีค.ศ. 1952 สโมสรก็ประสบความสำเร็จในการคว้าแชมป์ดีวิชั่น 1 ซึ่งถือเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศ หลังจากห่างหายไป 41 ปี
ด้วยนักเตะอายุเฉลี่ยแค่ 22 ปี และสามารถครองแชมป์ได้ติดต่อกันในปี ค.ศ.1956 และ 1957 สื่อมวลชนได้ขนานนามทีมว่าบัสบีเบบส์ บัสบี้ได้ใส่ศรัทธาให้กับทีม ทำการปลุกปั้นผู้เล่นหน้าใหม่เข้ามาแทนที่นักเตะที่อายุโรยราไป ในปีค.ศ.1956-57 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้กลายเป็นทีมแรกของอังกฤษที่สามารถคว้าแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพได้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าปีนั้นสโมสรเชลซี มีโอกาสก่อนจากการเข้าชิง แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับสโมสรรีล มาดริด ที่สามารถชนะทีมอันเดอร์เลช แชมป์ของลีกเบลเยียมได้ 10-0 ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในการชนะคู่แข่งของสโมสร
ฤดูกาลถัดมา ระหว่างการเดินทางกลับจากการแข่งขันรายการยูโรเปี้ยนคัพกับทีมเรด สตาร์ เบลเกรด เครื่องบินโดยสารที่บรรทุกนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พร้อมผู้โดยสารอื่น ได้เกิดอุบัติเหตุระหว่างแวะเติมเชื้อเพลิงที่ มิวนิก เยอรมนี ซึ่งเรียกว่า ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1958 ได้คร่าชีวิตผู้โดยสารทั้งหมด 23 ชีวิต ซึ่ง 8 ในนั้นเป็นนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด อันประกอบด้วย เจฟฟ์ เบนท์ โรเจอร์ เบิร์น เอดดี้ โคลแมน ดังคัน เอดเวิดส์ มาร์ค โจนส์ เดวิด เพกก์ ทอมมี่ เทย์เลอร์ และ บิลลี่ วีแลน และบาดเจ็บอีกจำนวนมากซึ่งสองในนั้นไม่สามารถเล่นฟุตบอลได้อีก
ช่วงระยะเวลาที่บัสบีกำลังรักษาตัวอยู่ จิมมี เมอร์ฟี ผู้จัดการทีมสำรองและผู้ช่วยผู้จัดการทีมของบัสบีในทีมชุดใหญ่ได้เข้ามาคุมทีมแทนชั่วคราวและก็สามารถพาทีมเข้าถึง รอบชิงชนะเลิศของเอฟเอคัพ แม้จะต้องพ่ายแพ้ให้แก่โบลตัน วันเดอเรอส์ ในช่วงเหตุการณ์ร้ายแรงนี้เอง ทางยูฟ่า ได้เชิญให้สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลยูโรเปี้ยนคัพ ปี 1958-59 พร้อมกับวูฟแฮมตัน วันเดอเรอร์ แชมป์ลีกสูงสุดในเวลานั้น แม้ว่าทางเอฟเอ จะไม่เห็นควรในการเข้าแข่งขันในครั้งนี้เพราะไม่ผ่านเงื่อนไขในการเข้าแข่งขัน หลังจากเกิดเหตุการณ์มิวนิก 2 ปี บัสบี้ได้สร้างทีมขึ้นมาใหม่จากผู้เล่นที่รอดชีวิต เช่น บ็อบบี ชาร์ลตัน แฮร์รี เกร็กก์ และ บิล โฟร์ค รวมทั้งนักเตะใหม่อันประกอบด้วย อัลเบิร์ต ควิแซล โนเอล แคนท์เวลและ  มัวไรซ์ เซตเตอร์
บัสบีได้สร้างทีมขึ้นมาใหม่ในช่วงทศวรรษท 1960 ในการซื้อนักเตะใหม่เข้ามาเสริม เช่น เดนนิส ลอว์ และ แพต ครีแลนด์ รวมทั้งผู้เล่นดาวรุ่งอย่าง จอร์จ เบสต์ และสามารถคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ได้ในปี ค.ศ.1963 ซึ่งถือเป็นแชมป์แรกหลังจากเหตุการณ์ที่มิวนิก ปีต่อมาได้อันดับที่ 2 แต่ก็สามารถคว้าแชมป์ได้ในปี ค.ศ. 1965 และ 1967 ปี ค.ศ.1968 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้กลายเป็นสโมสรอังกฤษทีมแรกที่คว้าแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพ หลังจากเอาชนะ 4-1 ต่อทีมเบนฟิกาในนัดชิงชนะเลิศ 3 นักเตะในทีมยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นแห่งปีของยุโรป อันประกอบด้วย บ็อบบี ชาร์ลตัน เดนิส ลอว์ และ จอร์จ เบสต์ แมตต์ บัสบี ลาออกในปี ค.ศ.1969 และถูกแทนที่โดยโค้ชทีมสำรองอย่าง วิล์ฟ แมคกินเนส ซึ่งเขายังเป็นอดีตนักเตะของยูไนเต็ดด้วย
การแต่งตั้งแมตต์ บัสบี
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.1945 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่กี่เดือน แมตต์ บัสบีได้เข้าพบกับประธานสโมสร เจมส์ กิ๊บสันในเมืองแมนเชสเตอร์ โดยเริ่มต้นบัสบีได้รับข้อเสนอสัญญาเพียง 3 ปี แต่เจ้าตัวขอเพิ่มเป็น 5 ปี เนื่องจากว่าในเวลาที่เข้ารับตำแหน่ง บัสบีมีอายุเพียง 36 ปีเท่านั้น หลังจากเพิ่งยุติการค้าแข้งที่ผ่านมากับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี และ ลิเวอร์พูล รวมถึงในลีกสก็อตติช การแต่งตั้งบัสบีในครั้งนี้ อยู่ภายใต้เงื่อนไขที่เขาสามารถเลือกสตาฟฟ์ด้วยตัวเอง และการสามารถควบคุมทุกอย่างโดยต้องไม่ถูกแทรกแซง อาทิ การเลือกนักเตะลงแข่งขัน หรือความรับผิดชอบต่าง ๆ ในส่วนของผู้อำนวยการหรือประธาน บัสบีเริ่มงานในปี ค.ศ.1945 โดยสิ่งแรกที่ทำ คือ การแต่งตั้งจิมมี เมอร์ฟี เป็นโค้ชทีมสำรอง
ฟุตบอลลีกกลับมาแข่งขันในปี ค.ศ.1946-47 และยูไนเต็ดจบฤดูกาลในอันดับ 2 ด้วยผู้เล่น แจค รอว์ลี่ ชาร์ลี มิทเทน และ จอห์น แอสตัน ในช่วงนี้กัปตันทีมคือ จอห์นนี่ คาเรย์ ผู้เล่นตำแหน่งกองหลังฝั่งขวาชาวไอริช โดยเขาเคยเล่นมาทุกตำแหน่งให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ยกเว้นตำแหน่งปีกขวา
พวกเขาจบอันดับนี้อีกครั้งในปีถัดไป พร้อมกับความผิดหวัง แต่ก็กลับมาได้โดยการคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ในปีค.ศ. 1948 หลังจากเอาชนะสโมสรแบล็คพูล ไปด้วยสกอร์ 4–2 ซึ่งเป็นถ้วยรางวัลแรกหลังจากห่างหายไปกว่า 37 ปี และเป็นก้าวเริ่มของการกอบโกยแชมป์ของยูไนเต็ด สนามโอล์ด แทรฟฟอร์ต ถูกระเบิดได้รับความเสียหายในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และไม่สามารถใช้การแข่งขันได้ในช่วงปี ค.ศ.1945 ถึง 1949 โดยได้ย้ายไปใช้สนามเมนโร้ด ของสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี เป็นการชั่วคราว
หลังจากรอคอยมานานถึง 41 ปี ยูไนเต็ดก็สามารถกลับมาคว้าแชมป์ลีกสูงสุดของประเทศได้อีกครั้งในปี ค.ศ.1952 ภายใต้การนำทีมของจอห์นนี คาเรย์ โดยในนัดสุดท้าย พวกเขาชนะอาร์เซนอลทีมที่เบียดแย่งแชมป์ ได้ 6–1 จบฤดูกาลแต้มนำหน้าอาร์เซนอล และ ทอตนัมฮอตสเปอร์ และเข้าสู่การผลัดใบของนักเตะภายในทีม บัสบี้ได้เซ็นสัญญานักเตะตำแหน่งปีกคนสำคัญเข้าทีม คือ จอห์นนี่ เบอร์รี จากสโมสรเบอร์มิงแฮม ซิตี้ ในราคา 25,000 ปอนด์ และในปี ค.ศ.1949 ได้เซ็นสัญญาคว้าตัวผู้รักษาประตูดาวรุ่ง เรย์ วู้ด จากสโมสร ดาร์ลิงตัน รวมทั้งผู้เล่นดาวรุ่งตำแหน่งปีกซ้าย โรเจอร์ เบิร์นและในอีกหลายตำแหน่งที่ต้องเปลี่ยนแปลง
บัสบีเบบส์
ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ฟุตบอลได้หยุดพักการแข่งขัน และเจมส์ กิ๊บสันได้เริ่มก่อตั้งศูนย์ฝึกเยาวชนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ขึ้นในปี ค.ศ.1938 โดยมีเป้าหมายในการพัฒนานความสามารถนักเตะคลื่นลูกใหม่ นักเตะดาวรุ่ง นักเตะเยาวชน เพื่อป้อนสู่นักเตะอาชีพอย่างมีคุณภาพ ซึ่งมันได้เป็นจุดเริ่มต้น ของการเพาะเมล็ดพันธ์ของนักเตะของสโมสรอย่างยั่งยืนและมีประสิทธิภาพ หลังจากคุมทีมมาถึงปี ค.ศ.1945 บัสบี้ได้ทำการเปลี่ยนแปลงทีมครั้งใหญ่ นักเตะ 7 คนถูกขึ้นบัญชีย้ายทีม นักเตะหลาย ๆ คนต้องเปลี่ยนตำแหน่งการเล่น รวมทั้งการเซ็นสัญญาคว้าตัว จิมมี่ เดลานี่มาจากกลาสโกว์เซลติก ผลจากการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ทำให้ทีมสามารถจบอันดับในฤดูกาล 1946-1947 ในการเลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่น 1 ในปี ค.ศ.1948 สโมสรชนะรายการเอฟเอ คัพ ด้วยการชนะแบล็คพูล 4–2 ในนัดชิงชนะเลิศ ในฤดูกาลถัดมา บัสบีเริ่มต้นด้วยการขายนักเตะอายุมากออกจากทีมและแทนที่ด้วยนักเตะดาวรุ่งและนักเตะสำรอง ด้วยทีมวัยรุ่นคะนอง บัสบีเบบส์ ชุดนี้ ทีมสามารถคว้าเหรียญรางวัลได้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1951 หลังจากการแจ้งเกิดของดาวรุ่งวัย 18 ปี แจ็คกี้ บลันช์ฟวาเวอร์ และโรเจอร์ เบิร์น วัยย 22 ปี ด้วยการเอาชนะลิเวอร์พูล ที่สนามแอนฟิล์ด ทอม แจ็คสัน ผู้สื่อข่าวของหนังสือพิมพ์แมนเชสเตอร์อีฟนิ่งได้ขนานนามทีมชุดนี้ว่า ยูไนเต็ดเบบส์
ฤดูกาล 1952 -53 จอห์นนี่ คาเรย์ ได้ยุติการค้าแข้งของตัวเอง ซึ่งมันก็เป็นจุดเริ่มของนักเตะชุด บัสบีเบบส์ ในการก้าวสู่ยุคแห่งแชมเปี้ยน ดาวิด เพ็กก์ เดนิส ไวโอเล็ต ดังคัน เอดเวิดส์ และ บิล โฟร์ค โดยมีอายุเฉลี่ยอยู่ที่ 16-21 ปี ทั้งหมดได้ลงเล่นครั้งแรกในฤดูกาลค.ศ.1952-53 นักเตะหลาย ๆ คนในชุดนี้ ถูกดึงเข้ามาภายใต้สายตาอันเฉียบคมของหัวหน้าแมวมอง โจ อาร์มสตรอง ซึ่งได้รับมอบหมายให้ค้นหานักเตะในแถบเหนือของประเทศ บ็อบ บิช้อบ(เบลฟาร์ท) บิลลี่ บีฮาน(ดับบลิน) และบ็อบ ฮาเปอร์ ภายใต้การสนับสนุนของนโยบายสนับสนุนนักเตะเยาวชนของ แมตต์ บัสบี ยูไนเต็ดจบอันดับที่ 8 ในปี ค.ศ.1954 และอันดับ 5 ในปี ค.ศ.1955 ก่อนที่จะได้แชมป์ลีกในฤดูกาล 1955-56 โดยมีแต้มห่าง 11 แต้มจากอันดับ 2 ด้วยผู้เล่น ทอมมี เทย์เลอ และ เดนิส ไวโอเลต ด้วยผู้เล่นเฉลี่ย 22 ปี มี 2 ผู้เล่นจากยุค 1956 โรเจอร์ เบิร์น และ  จอห์นนี่ เบอรรี่
หนึ่งในดาวเด่นของทีม คือ ดังคัน เอดเวิดส์ ผู้ซึ่งถูกบันทึกในประวิติศาสตร์ว่าเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดที่ติดทีมชาติอังกฤษ ในเกมที่อังกฤษต้องเล่นกับสก๊อตแลนด์ ขณะที่เขามีอายุเพียง 17 ปี 8 เดือน โดยสถิตินี้ได้คงอยู่นานถึง 40 ปี ก่อนที่จะถูกทำลายโดยไมเคิล โอเว่น ในปี 1998 โดยโอเว่น ได้เป็นนักเตะของยูไนเต็ดหลังจากนั้นอีก 10 ปี ความยิ่งใหญ่ของเจ้าตัวนั้น สามารถดูได้จากการจัดอันดับ 50 นักเตะยอดเยี่ยมของยูไนเต็ดตลอดกาล ในปี ค.ศ.1999 ซึ่งดังคัน เอดเวิดส์ได้อันดับที่ 6 จากผลสำรวจของแฟนบอล ทั้ง ๆ ที่เขามีช่วงเวลากับยูไนเต็ดแค่ 5 ปี ด้วยอายุเพียง 21 ปีเท่านั้น
ปี ค.ศ.1957 ยูไนเต็ดป้องกันแชมป์ได้ โดย ทอมมี่ เทย์เลอร์ ยิงไป 22 ประตู เลียม วีแลน 26 ประตู รวมทั้งได้จากผู่เล่นดาวรุ่ง บ็อบบี ชาร์ลตัน อีก 10 ประตู ในปีเดียวกันนี้ ยูไนเต็ดได้เข้าชิงรายการเอฟเอ คัพ และต้องขาดผู้รักษาประตูตัวหลัก เรย์ วู๊ด เกือบทั้งเกม ในที่สุดก็พ่ายแพ้ให้กับ แอสตันวิลลาด้วยสกอร์ 2 - 1
สำหรับในเกมแรกของฟุตบอลยุโรป ยูไนเต็ดออกสตาร์ทด้วยการบุกไปเอาชนะทีมแชมป์ของลีกเบลเยียม อันเดอร์เลท ไปด้วยสกอร์ 2-0 และสามารถเปิดบ้านถล่มไปได้อีกถึง 10-0 ผ่านเข้ารอบไปได้อย่างสบาย ซึ่งนี่ถือเป็นสถิติชนะด้วยสกอร์สูงที่สุดในรายการยุโรปของยูไนเต็ด
จากนั้นก็สามารถเอาชนะทีมอย่าง โบรุสเซีย ดอร์ทมุน และ แอตเลทิค บิลเบา ซึ่งพวกเขากลับมาได้หลังจากตามหลังอยู่ 2 ประตู ก่อนที่จะจบเส้นทางยุโรปด้วยความพ่ายแพ้ต่อ รีล มาดริด ในรอบรองชนะเลิศ
อุบัติเหตุทางอากาศที่มิวนิก
วันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1958 ยูไนเต็ดลงเล่นฟุตบอลยุโรปในรอบ 8 ทีมสุดท้ายนัดที่สองกับ เรด สตาร์ เบลเกรด ที่ ยูโกสลาเวีย การแข่งขันจบลงด้วยสกอร์ 3-3 แต่ยูไนเต็ดพกความได้เปรียบจากนัดแรกที่ชนะมา 2-1 ทำให้สกอร์รวมผ่านเข้ารอบไปได้ด้วยสกอร์ 5-4 ผ่านเข้าสู่รอบเซมิ ไฟนอล ได้สำเร็จเป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน
เครื่องบินเช่าเหมาลำแอร์สปีด แอมบาสเดอร์ ของบริษัทบริติช ยูโรเปียน แอร์เวย์ ซึ่งเป็นเครื่องบินที่นักเตะยูไนเต็ดใช้โดยสารกลับ โดยออกจากเบลเกรด วันที่ 6 กุมภาพันธ์ และจอดเติมเชื้อเพลิงที่มิวนิก การนำเครื่องขึ้นเกิดปัญหาถึงสองครั้ง เกี่ยวกับปัญหาทางด้านเชื้อเพลิง รวมทั้งข้อจำกัดเกี่ยวกับสนามบินมิวนิกทำให้สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายลงอีก
หลังจากความพยายามถึง 3 ครั้ง นักบินก็สามารถนำเครื่องขึ้นได้เป็นผลสำเร็จ แต่การที่พวกเค้าอยู่ในสถานการ์ วี1 "การตัดสินใจเกี่ยวกับความเร็ว" ความเร็วเครื่องบินลดลงอย่างกะทันหัน เครื่องบินได้ตกกระทบพื้น ชนเข้ากับรั่วและบ้านเรือนที่อยู่ใกล้เคียง ส่วนปีกซ้ายและหางของเครื่องบินหักลง ส่วนกราบเครื่องบินด้านขวากระแทกเข้ากับถังน้ำมันและเกิดระเบิดขึ้น โดยผลการพิสูจน์หลักฐานอย่างเป็นทางการสรุปว่า สาเหตุเกิดจากน้ำแข็งที่หลอมละลาย และทำให้ความเร็วในขณะขึ้นเครื่องลดลง จนไม่สามารถนำเครื่องบินขึ้นได้สำเร็จ
มาร์ค โจนส์ เดวิด เปกก์ โรเจอร์ เบิร์น (กัปตันทีมตั้งแต่ปีค.ศ. 1953)  เจฟฟ์ เบนท์ เอดดี้ โคลแมน เลียม วีแลน และ ทอมมี่ เทย์เลอร์  เสียชีวิตจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ รวมทั้ง วอล์เตอร์ คริกเมอร เลขานุการ โค้ชทอม เคอร์รี่ ส่วน เบิร์ท วาล์เลย์ ดันแคน เอ็ดเวิร์ด แมตต์ บัสบี้ และ จอร์นนี่ เบอรี่ ได้รับบาดเจ็บสาหัส  เอ็ดเวิร์ดเสียชีวิตหลังจาก 15 วันของการรักษาตัว  เบอร์รี่ และ แจ็คกี้ บลันซ์ฟวาเวอร์ รอดชีวิตแต่ก็ไม่สามารถกลับมาลงสนามได้อีกครั้ง เบิร์น เทย์เลอร์ และเอ็ดเวิร์ด เป็นตัวหลักในทีมชาติอังกฤษ ลงเล่นทั้งหมด 70 นัด ทำไปได้ 21 ประตู ขณะที่ เปกก์  วีแลน เบอร์รี่ และบลันซ์ฟวาเวอร์ ทั้งหมดเคยรับใช้ทีมชาติอังกฤษ ไอร์แลนด์ และไอร์แลนด์เหนือ
สรุปผู้เสียชีวิตจากเหตุการ์หลังได้รับบาดเจ็่บมีทั้งสิ้น 23 ชีวิต 4 ชีวิตเป็นผู้โดยสาร 2 ชีวิตเป็นลูกเรือ 8 คอลัมนิสส์ ซึ่งหนึ่งในนั้น คือ แฟรงค์ สวิฟท์ อดีตผู้รักษาประตูทีมชาติอังกฤษของสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี สำหรับผู้รอดชีวิตประกอบด้วยผู้รักษาประตู แฮรรี่ เกร็กก์ ซึ่งเพิ่งเซ็นสัญญาร่วมทีมมาจากสโมสร ดอนคาสเตอร์ โรเวอร ฟูลแบ็ก บิลล์ โฟล์ก และศูนย์หน้า บ๊อบบี้ ชาร์ลตัน
เหตุการณ์ในครั้งนี้ได้ซ้ำรอยโศกนาฏกรรมในปี ค.ศ.1949 ซึ่งเป็นเหตุการณ์เครื่องบินตกของสโมสรโตริโน ในปีค.ศ.1987ที่ลิม่า เปรู ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตถึง 43 คน (ลูกเรือรอดชีวิตเพียงคนเดียว) ส่งผลให้ลูกทีมทั้งหมดของสโมสรอลิแอนซ่า ลิม่ากองเชียร์ และสต้าฟโค้ชเสียชีวิต และเหตุการณ์เครื่องบินตกในปี ค.ศ.1993 สูญเสีย 18 ชีวิตของนักเตะทีมชาติแซมเบีย
สร้างทีมใหม่
แจ็คกี้ บลันซ์ฟวาเวอร์ และ จอร์นนี่ เบอรี่ ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถเล่นฟุตบอลต่อได้อีก ส่วนเคนนี่ มอร์แกนส์ หลังจากพักรักษาตัวและกลับมาลงเล่นต่อ เค้าก็ไม่สามารถคืนสู่ฟอร์มการเล่นเก่าได้อีก แมตต์ บัสบี้ ต้องพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลนานถึง 2 เดือน ด้วยอาการแทรกซ้อนหลาย ๆ อย่าง ด้วยโอกาสรอดชีวิตในเบื้องต้นมีแค่ 50-50 เท่านั้น
ช่วงเวลาที่บัสบี้พักรักษาตัวอยู่ ทีมอยู่ภายใต้การคุมทีมของผู้ช่วยผู้จัดการ จิมมี่ เมอร์ฟี่ (เมอร์ฟี่ไม่ได้เดินทางไปยูโกสลาเวียด้วยเนื่องจากภารกิจทีมชาติเวลส์ในเกม ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ที่ต้องพบกับอิสราเอล) ซึ่งยูไนเต็ดต้องดิ้นรนอย่างหนักในการแข่งขันเกมลีกด้วยผู้เล่นที่เหลืออยู่ พวกเค้าชนะแค่ 1 จาก 14 เกมการแข่งขัน และจบฤดูกาลนั้นด้วยอันดับที่ 9 แต่ก็สามารถทำผลงานได้ดีในเกมการแข่งขันเอฟเอ คัพ จนสามารถผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศ แต่ก็ต้องพบกับความพ่ายแพ้ให้กับโบลตันด้วยสกอร์ 2–0  จบฤดูกาล ยูฟ่า ได้เสนอไปทางสมาคมฟุตบอลอังกฤษ เพื่อเปิดโอกาสให้ทั้งยูไนเต็ดและแชมเปี้ยนในปี ค.ศ.1958-59 วูล์ฟแฮมตัน ให้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลยูโรเปี้ยนคัพ เพื่อชดเชยจากการสูญเสียที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่เคยมีการทำอย่างนี้มาก่อน แต่อย่างไรก็ดี สมาคมฟุตบอลอังกฤษก็ได้ปฏิเสธข้อเสนอนี้ไป
หลังจากนั้น ช่วงระหว่างปีค.ศ.1958 ถึง 1962 เป็นช่วงเวลาของการสร้างทีมใหม่ขึ้นมาด้วยการเซ็นสัญญาคว้านักเตะใหม่เข้ามาเสริมทีม ประกอบไปด้วย อัลเบิร์ต ควิกซอลล์ เมาไรซ์ เซทเทอส์ เดนิส ลอว์ แพต ครีแรนด์ และ โนเอล แคนท์เวลล์ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการลงทุนสำหรับอนาคต เพราะด้วยช่วงเวลาอันนั้น เหล่านักเตะสายเลือดใหม่ยังไม่สามารถทำผลงานได้ประทับใจและอันดับที่ดี ๆ ได้ นักเตะที่เหลือรอดจากเหตุการณ์มิวนิก บางส่วนก็อยู่รับใช้สโมสรอีกหลายปี อันได้แก่ แฮรรี่ เกรกก์ บิลล์ โฟล์ค และบ็อบบี ชาร์ลตัน ขณะที่ เรย์ วู้ด  อัลเบิร์ด สแกนลัน และ เคนนี่ มอร์แกนส์ ย้ายทีมในปี ค.ศ.1961 และเดนิส ไวโอเล็ต ถูกขายให้กับสโมสรสโต้ค ซิตี้ ในปี ค.ศ.1962
หลังเหตุการณ์เครื่องบินตก ชื่อบัสบี้ เบปป์ ดูจะไม่ค่อยเหมาะสม ดังนั้นจึงจำเป็นต้องการนิกเนมใหม่มาแทน เพื่อเป็นการขู่ขวัญคู่ต่อสู้ไปในตัว ในขณะนั้น ทีมสโมสรรักบี้ของอังกฤษแซลฟอร์ด ได้เดินทางไปทัวร์ที่ฝรั่งเศส ในปีค.ศ.1930 โดยใส่ชุดสีแดงภายใต้ชื่อที่รู้จักในหมู่แฟน ๆ ว่า "ปีศาจแดง" บัสบี้ ชอบชื่อนี้มากและคิดว่าปีศาจน่าจะเหมาะและเพิ่มกำลังขวัญให้กับนักเตะและขู่ขวัญคู่แข่งได้เป็นอย่างดี ดังนั้นเค้าจึงกำหนดให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เป็นที่รู้จักกันในนาม "ปีศาจแดง" และในเวลาต่อมาสโมสรก็ได้นำโลโก้รูปปีศาจมาติดไว้ที่หนังสือโปรแกรมการแข่งขันและผ้าพันคอ จนกระทั่งในปี ค.ศ.1970 ตราสโมสรได้ถูกออกแบบให้เป็นรูปปีศาจยืนอยู่ตรงกลางพร้อมทั้งถือง่ามด้วย