cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศอินเดีย
ศิลปะ
ประเทศอินเดียเป็นดินแดนอารยธรรมแห่งหนึ่งของโลกที่มีการรับอารยธรรมจากภายนอกและเผยแพร่ อารยธรรมไปสู่ดินแดนต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศ อินเดียได้รับอิทธิพลทางศิลปะจากต่างประเทศ 4 ครั้ง คือ ครั้งที่หนึ่ง ประมาณ 2,000 ปีก่อนพุทธศักราช อิทธิ พลจากประเทศเมโสโปเตเมียได้แพร่เข้ามาในลุ่มแม่น้ำสินธุจนถึงประมาณ 1,000 ปีก่อนพุทธศักราช เมื่อชาว อารยันได้บุกรุกอินเดียและทำลายอารยธรรมดั้งเดิม ครั้งที่สอง ราวพุทธศตวรรษที่ 3 ได้รับอิทธิพลศิลปะจาก อิหร่านและกรีก ครั้งที่สามพุทธศตวรรษที่ 6 ได้รับอิทธิพลของกรีกและโรมันเข้ามามีบทบาทต่อศิลปอินเดีย และครั้งที่ 4 ช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 กลุ่มมุสลิมซึ่งนับถือศาสนาอิสลามได้รุกรานอินเดียและพุทธศตวรรษที่ 21 ราชวงศ์ โมกุลเข้าครอบครองอินเดีย
ศิลปะอินเดีย ประกอบด้วยศิลปะหลากหลายรูปแบบ ได้แก่ จิตรกรรม, ประติมากรรม, เครื่องปั้นดินเผาและ ศิลปะสิ่งทอ เช่น ผ้าไหมทอ
สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมอินเดียเป็นสถาปัตยกรรมที่มีรากฐานมาจากประวัติศาสตร์ของชาติอินเดีย, วัฒนธรรมอินเดีย และ ศาสนาที่เกิดขึ้นในอินเดีย ซึ่งมีการวิวัฒนาการและพัฒนา แตกต่างกันไปตามยุคสมัยและพื้นที่ ได้รับอิทธิพลจากภายนอกในแต่ละยุค ทั้ง กรีก, โรมัน, เปอร์เซีย และ อิสลาม ผสมผสานกับสถาปัตยกรรมยุคก่อน ๆ และงานศิลปะที่อุทิศเพื่อกษัตริย์และศาสนาอย่างลงตัว
สถาปัตยกรรมอินเดียส่วนใหญ่รวมทั้งทัชมาฮาล ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมโมกุล และสถาปัตยกรรมอินเดียใต้ ผสมผสานประเพณีท้องถิ่นโบราณเข้ากับรูปแบบที่นำเข้ามา สถาปัตยกรรมพื้นถิ่นก็มีอิทธิพลในระดับภูมิภาคเช่นกัน ชาวอินเดียใช้รูปทรงเรขาคณิตที่แม่นยำและการจัดแนวทิศทางเพื่อสะท้อนให้เห็นโครงสร้างของจักรวาล เช่นการสร้างวัดฮินดู ทัชมาฮาลซึ่งสร้างขึ้นในเมืองอัคราระหว่างปี 1631 ถึง 1648 ตามคำสั่งของจักรพรรดิ ชาห์ จาฮัน เพื่อระลึกถึงพระชายา ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกว่าเป็น "อัญมณีแห่งศิลปะมุสลิมในอินเดียและเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกของมรดกโลก" สถาปัตยกรรมฟื้นฟูอินโด-ซาราเซนิก ซึ่งพัฒนาโดยชาวอังกฤษในปลายศตวรรษที่ 19 ได้นำสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลามเข้ามาใช้และพบเห็นได้ในสถานที่สำคัญทั่วไป
การแต่งกาย
ชาวอินเดียโบราณ สตรีจะนิยมสวมเสื้อแขนยาว แบบชาวจีน แต่ตัวสั้น เพื่อเห็นหน้าท้อง นุ่งกางเกงขาลีบด้านใน ใช้ผ้าบาง ๆ เช่น ฝ้ายลินิน มัสลิน ห่มอีกชิ้น ถ้าเป็นชาวพื้นเมืองจะนุ่งส่าหรี หรือกระโปรงจีบดอกสีแดง หรือนุ่งกางเกงขาว ขายาว ส่วนชายนุ่งผ้าขาวใส่เสื้อแขนยาว ไว้หนวดเครา โพกผ้า
ชุดสตรีที่สวมใส่กันทั้งประเทศได้แก่ ส่าหรี มีลักษณะเป็นผ้าผืนเดียวยาว 6 หลา การสวมใส่ส่าหรีนั้นจะผูกรอบเอวและผูกเป็นปมที่ปลายด้านหนึ่ง พันรอบลำตัวส่วนล่าง และพันรอบไหล่ และในรูปแบบที่ทันสมัยกว่าส่าหรีจะถูกใช้เพื่อคลุมศีรษะ รวมถึงใบหน้า เป็นผ้าคลุม มักถูกนำมารวมกับกระโปรงชั้นและสอดเข้าไปในแถบเอวเพื่อการยึดที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมักสวมใส่กับเสื้อเบลาส์อินเดียหรือ choli ซึ่งทำหน้าที่เป็นเสื้อผ้าส่วนบนของลำตัวซึ่งเป็นส่วนปลายของส่าหรี เพื่อปิดบังรูปร่างส่วนบนของร่างกาย
สำหรับผู้ชาย จะสวมผ้าที่สั้นกว่า คือ dhoti ทำหน้าที่เป็นเสื้อผ้าท่อนล่าง ผูกรอบเอวและพันไว้ ทางตอนใต้ของอินเดียมักจะพันรอบลำตัวส่วนล่าง ส่วนบนซุกไว้ในขอบเอว ในภาคเหนือของอินเดีย ยังพันรอบขาแต่ละข้างอีก 1 ครั้ง ก่อนจะยกขึ้นผ่านขาไปซุกที่ด้านหลัง รูปแบบอื่น ๆ ของเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเย็บหรือการตัดเย็บ ได้แก่ แชดดาร์ (ผ้าคลุมไหล่ที่สวมใส่โดยทั้งสองเพศเพื่อคลุมร่างกายส่วนบนในช่วงที่อากาศหนาวเย็น หรือผ้าคลุมศีรษะขนาดใหญ่ที่ผู้หญิงสวมใส่สำหรับครอบศีรษะหรือคลุมศีรษะ) และผ้าปากรี ( ผ้าโพกหัวหรือผ้าพันคอที่พันรอบศีรษะซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีหรือเพื่อกันแสงแดดหรือความหนาวเย็น)
วรรณกรรม
วรรณกรรมอินเดียได้รับการยอมรับว่ามีอิทธิพลในแง่คำสอนและวัฒนธรรมต่อโลกมาอย่างยาวนาน และมักสะท้อนประเพณี วิถีชีวิต และความเชื่อทางศาสนาสอดแทรกลงไปในวรรณกรรมทุกเรื่อง โดยมีสองมหากาพย์วรรณกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ รามายณะ และ มหาภารตะ ที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีคัมภีร์ปุราณะและเรื่องอื่น ๆที่เกี่ยวกับธรรมเนียมกษัตริย์ การสืบราชวงศ์ตามแบบธรรมเนียมโบราณของราชวงศ์ในลุ่มแม่น้ำคงคา วรรณกรรมอินเดียยังมีอิทธิพลต่อชีวิตชาวบ้านในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อีกด้วย โดยการเล่า การอ่านนิทานแสดงเกี่ยวกับเนื้อเรื่องในวรรณกรรม การแสดงหุ่นกระบอก หนัง ละครที่มีเนื้อหาของวรรณกรรม รามายณะ มหากาพย์ และชาดกในโอกาสต่าง ๆ
อาหาร
อาหารอินเดียเป็นชื่อเรียกโดยรวมของอาหารในอนุทวีปอินเดียซึ่งมีลักษณะร่วมกันคือใช้เครื่องเทศ สมุนไพรและผักหรือผลไม้มาก มีทั้งพืชผักที่ปลูกในประเทศอินเดียและจากที่อื่น ๆ นิยมกินอาหารมังสวิรัติในสังคมชาวอินเดีย แต่ละครอบครัวจะเลือกสรรและพัฒนาเทคนิคการทำอาหารทำให้มีความแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางด้านประชากรในอินเดีย ความเชื่อของชาวฮินดูและวัฒนธรรมมีบทบาทต่อวิวัฒนาการของอาหารอินเดียมาก แต่ในภาพรวม อาหารทั่วประเทศอินเดียพัฒนามาจากปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมทั้งจากชาวมองโกลและยุโรปทำให้ได้อาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง การค้าเครื่องเทศระหว่างอินเดียและยุโรปเป็นตัวเร่งหลักสำหรับการค้นพบอินเดียของชาวยุโรป ยุคอาณานิคมได้ทำให้เกิดการผสมผสานระหว่างอาหารยุโรปกับอาหารอินเดียเพิ่มความยืดหยุ่นทำให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น  อาหารอินเดียมีอิทธิพลต่ออาหารทั่วโลกโดยเฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะแคริบเบียน
ด้วยความที่ประเทศอินเดียมีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 7 ของโลก และความหลากหลายของภูมิศาสตร์จึงส่งผลให้มีวิถีชีวิตและการกินอาหารนั้นแตกต่างที่อาจจะมาจากวัฒนธรรมท้องถิ่นและภูมิศาสตร์ เช่น ทางภาคเหนือของอินเดียมีความหนาวเย็น การเลี้ยงแกะจึงเป็นที่นิยมและนำมาเป็นอาหาร ในส่วนของคาร์โบไฮเดรตนั่นนิยมกินเป็นโรตี หรือจาปาตี
อาหารอินเดียมีจุดเด่นในการใช้เครื่องเทศ   ซึ่งมีประวัติมายาวนานกว่า 7,000 ปี เครื่องเทศเหล่านี้รู้จักกันดีในนาม มาซาล่า (Masala) เป็นเครื่องแกงชนิดแห้ง ใช้ในการประกอบอาหารหลายชนิดหรือแม้กระทั่งนำมาโรยข้าวรับประทาน ข้าวของชาวอินเดียจะมีลักษณะเรียวยาวกว่าปกติเรียกว่า ข้าวบัสมาตี (Basmati) มีรสชาติดี แต่ราคาค่อนข้างสูง ตามร้านอาหารจึงเห็นข้าวเหมือนที่รับประทานกันในประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย ส่วนใหญ่ชาวอินเดียนิยมทานแผ่นแป้งสุกที่มีทั้งแบบปิ้ง แบบนาบกระทะ และแบบทอด จำพวก โรตี (Roti) จาปาตี (Chapati) พารัตทา (Paratha) นาน (Nan) และปาปัด (Papad)  อนึ่ง อาหารของชาวอินเดียมีข้อแตกต่างระหว่างพื้นที่ โดยชาวเหนือนิยมใช้ เนยใส (Ghee) ในการทำอาหาร สีสันที่แดงจัดจ้านมาจากมะเขือเทศมากกว่าพริก รสชาติของอาหารเหนือจึงไม่เผ็ดร้อนมากนัก แต่จะหอมเครื่องเทศ ชาวเหนือโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบแคชเมียร์จะนิยมใช้ แซฟฟรอน (Saffron) ซึ่งเป็นเครื่องเทศที่มีราคาสูงในการประกอบอาหาร ในขณะที่ชาวใต้นิยมใช้กะทิ และพริกในการปรุงอาหาร อาหารชาวใต้จึงค่อนข้างเผ็ด อย่างไรก็ตาม ชาวอินเดียโดยทั่วไปนิยมทานเผ็ด
กีฬา
คริกเกตเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอินเดีย การแข่งขันในประเทศที่สำคัญ ได้แก่ พรีเมียร์ลีกอินเดียซึ่งเป็นลีกคริกเก็ตที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลกและอยู่ในอันดับ 6 ในบรรดาลีกกีฬาที่ได้รับความนิยมทั้งหมดจากแฟนกีฬาโลก กีฬาพื้นเมืองดั้งเดิมหลายอย่างยังคงได้รับความนิยม เช่น กาบัดดีเปห์ลวานี และกิลลิดันดา ศิลปะการต่อสู้แบบเอเชียรูปแบบแรก ๆ เช่น กาลาริปปายัตตุ มุสตี ยุดธา สิลัมบัม และมาร์มาอดี มีต้นกำเนิดในอินเดีย และยังมีหมากรุกซึ่งมีถิ่นกำเนิดในอินเดีย กำลังกลับมาได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายด้วยจำนวนปรมาจารย์ชาวอินเดียที่เพิ่มสูงขึ้น
จากผลงานของทีมเทนนิสเดวิสคัพในรายการชิงแชมป์โลก Davis Cup และนักเทนนิสชาวอินเดียคนอื่น ๆ ที่พัฒนาฝีมือขึ้นมาในช่วงต้นทศวรรษ 2010 ทำให้เทนนิสเป็นที่นิยมมากขึ้นในประเทศ อินเดียยังผลิตนักกีฬายิงปืนหลายคน และได้รับรางวัลหลายเหรียญจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก การแข่งขันยิงปืนโลก และเกมเครือจักรภพ กีฬาอื่น ๆ ที่ชาวอินเดียประสบความสำเร็จในระดับสากล ได้แก่ แบดมินตัน (ไซนา เนห์วาล และพี วี สินธุเป็นผู้เล่นแบดมินตันหญิงอันดับต้น ๆ ของโลก) มวย และมวยปล้ำ ฟุตบอลเป็นที่นิยมในรัฐเบงกอลตะวันตก กัว รัฐทมิฬนาฑู เกรละ และรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือ มีลีกการแข่งขันในประเทศคือ Indian Super League
วันหยุด
เนื่องจากประเทศอินเดียถือว่าเป็นประเทศหนึ่งที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมสูง และมีการเฉลิมฉลองเทศกาลและวันหยุดต่าง ๆ อย่างหลากหลาย อย่างไรก็ตามในประเทศอินเดียมีวันหยุดราชการ (national holidays) แค่สามวันเท่านั้น คือ วันสาธารณรัฐ (Republic Day) 26 มกราคม, วันเอกราช (Independence Day) 15 สิงหาคม และ คานธีชยันตี (Gandhi Jayanti) 2 ตุลาคม
รัฐแต่ละรัฐจะมีเทศกาลท้องถิ่นที่แตกต่างกันไปตามศาสนาและภาษาหลักของรัฐนั้น ๆ เทศกาลฮินดูที่เป็นที่นิยมสูง เช่น มกรสังกรานติ, โปนคัล (Pongal), มหาศิวาราตรี, โอนาม (Onam), ชันมาษตมี (Janmashtami), สรัสวตีบูชา, ทีปวลี, คเณศจตุรถี, รักษาพันธาน (Raksha Bandhan), โหลี, ทุรคาบูชา, นวราตรี ส่วนเทศกาลของศาสนาเชน เช่น มหาวีระชนมะกัลยนกะ (Mahavir Janma Kalyanak) และ ปรยุษัน (Paryushan) เทศกาลของศาสนาซิกข์ เช่น คุรุนานักชยันตี และ วิสาขี เทศกาลมุสลิม เช่น อีดิลฟิดรีย์, อีดุลอัฎหา, เมาลิด (Mawlid), มุฮัรรอม เทศกาลพุทธ เช่น อามเพฑกรชยันตี, พุทธชยันตี, วันธรรมจักรปราวตาน (Dhammachakra Pravartan Day) และ โลซาร์ (Losar) เทศกาลโซโรอัสเตอร์ปาร์ซี เช่น โนว์รูซ (Nowruz) และเทศกาลคริสต์ เช่น คริสต์สมภพ กับ ปัสกา เช่นเดียวกับวันหยุดสังเกตการณ์ เช่นศุกร์ศักดิ์สิทธิ์
บรรณานุกรม
ภาพรวม
ศัพทมูลวิทยา
ภูมิศาสตร์
ความหลากหลายทางชีวภาพ
การเมือง
ความสัมพันธ์ต่างประเทศและทหาร
เศรษฐกิจ
ประชากรศาสตร์
วัฒนธรรม
แหล่งข้อมูลอื่น
รัฐบาล
ข้อมูลทั่วไป
คูดามัตสึ
ต้นกำเนิดของของคูดามัตสึ
จากตำนานเมื่อนานมาแล้วเชื่อว่ามีดวงดาวที่ยิ่งใหญ่ดวงหนึ่งได้หล่นมาจากฟากฟ้าลงมาที่ต้นสนที่อยู่บริเวณนั้น โดยที่ชื่อของเมืองคูดามัตสึนั้นมาจากตำนานของ “ต้นสนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยดวงดาว” (หรือจาก คุดาริ มัตสึ (kudari matsu) ในปัจจุบันต้นสนในตำนานที่กล่าวมานั้นได้อยู่ในความดูแลของศาลเจ้าคานาวา ต้นสนคานาเอะ โนะ มัตสึนี้คือสิ่งที่สืบทอดมาจากตำนานดาวตกนี้ ลูกหลานของต้นสนแห่งจุดเริ่มต้นนี้ก็สามารถรับชมได้ทั่วทั้งเมือง
เมืองแห่งบุปผา
ความหลากหลายของดอกไม้ที่เพิ่มสีสันให้กับเมืองแห่งนี้ทุก ๆ ปี ในฤดูใบไม้ผลิไม้ดอกที่หลากหลายพันธุ์ได้ออกดอกบานสะพรั่งสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้พบเห็นได้ชื่นชมกับความงดงามของดอกไม้ได้ทั่วทั้งเมือง
วัฒนธรรมอันล้ำค่าแห่งเมืองคูดามัตสึ
เมืองคูดามัตสึมีเจดีย์อาไกโดตาโฮโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจดีย์ของฮาจิมังงูซึ่งมีเพียงสิบเอ็ดองค์เท่านั้นในประเทศญี่ปุ่น โดยเจดีย์นี้มีความสูงถึง 13.7 เมตร สร้างหลังคาสองชั้นในแบบโคเกราบูกิ
ปลาฮิราเมะ
ปลาฮิราเมะ เป็นปลาทะเลตัวแบนสามารถตกได้จากเกาะคาซาโดะ เป็นอาหารที่ราคาสูงอีกทั้งยังเป็นเมนูพิเศษของคูดามัตสึเลยก็ว่าได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยังสดใหม่จะมีความชุ่มฉ่ำของเนื้อปลาและรสชาติของเนื้อปลายังมีความละเอียดละอ่อนหวานละมุนละไมอยู่ในเนื้อปลา นอกเหนือจากนั้นปลาฮิราเมะยังถือว่าเป็นปลาชั้นสูง ขึ้นชื่อเรื่องความอร่อยเหนือจินตนาการ สามารถหาทานได้ทุกฤดูกาล
นานา อากูโฟ-อัดโด
นานา อัดโด ดันควา อากูโฟ-อัดโด (Nana Addo Dankwa Akufo-Addo, ; เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1944) เป็นนักการเมืองชาวกานา ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีกานาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2003 และเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศระหว่างปี 2002 ถึง 2007 ภายใต้รัฐบาลของ Kufuor
บุษบก
ในงานเครื่องยอดบุษบกและมณฑป งานขนาดเล็กคือ บุษบก เป็นงานครุภัณฑ์ลักษณะเป็นเรือนโล่งทุกด้านไม่ทำฝาผนังกั้นและมีฐานสูง มีหลังคาซ้อนชั้นเป็นยอดแหลม มีบันแถลง (ส่วนที่คล้ายกระจัง) ประดับโดยรอบ ส่วนงานขนาดใหญ่ ได้แก่ พระมณฑป ตั้งบนฐานทึบ ไม่สูงมากเมื่อเทียบกับส่วนเรือน แต่หากมีมุขเรียกว่า ปราสาท ถ้าเข้าได้หลายคนเรียก มณฑป ถ้าเข้าได้คนเดียวเรียกว่า บุษบก
บุษบกในสมัยกรุงศรีอยุธยามีการใช้สอยเป็นบุษบกประดิษฐานที่สำคัญทางพุทธศาสนา เช่นพระพุทธรูป หรือบุษบกกิจการในสถาบันพระมหากษัตริย์ เช่น พระราชยาน ราชรถ เรือพระที่นั่ง พบบุษบกธรรมาสน์ มักทำเป็นเครื่องยอดขนาดย่อ เช่น ธรรมาสน์ วัดศาลาปูนวรวิหาร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, ธรรมาสน์วัดครุฑธาราม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
เครื่องยอดบุษบกในสมัยรัตนโกสินทร์มีรูปแบบสืบเนื่องจากอยุธยาตอนปลายแต่เคร่งครัดกว่า รูปแบบบุษบกในสมัยรัตนโกสินทร์ ได้แก่ บุษบกลอยตัว อาทิ พระที่นั่งราเชนทรยาน บุษบกประดิษฐานพระแก้วมรกต รูปแบบบุษบกท้ายเกริน อาทิ บุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมาน พระมหาพิชัยราชรถ
ฟรานซิส ร็อคโค เพรสเทีย
Francis Rocco Prestia (ฟรานซิส ร็อคโค เพรสเทีย)
ตำนานที่ยังมีชีวิต เดอะคิงส์ ไม่มีผู้ใดอีกแล้ว ….เป็นคำให้เกียรติอันน่าเคารพทั้งหลาย แต่กระนั้นก็เป็นที่สมควรแล้ว Francis Rocco Prestia เริ่มมีชื่อเสียงครั้งแรกในช่วงกลางถึงปลายยุค 60 ในฐานะเบื้องหลังเสียงที่น่าดึงดูดใจและเป็นมือเบสคนแรก, คนปัจจุบันของ soul funk horn band นามว่า “Tower Of Power”
Rocco เป็นมือเบสคนหนึ่งที่สามารถทำให้กฎของเบสในฐานะเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่ง กฎของมือเบสในฐานะนักดนตรีคนหนึ่งเป็นได้มากกว่าการอยู่กับ root ของบทเพลง สำหรับผู้ฟังแล้ว เบสคือเสียงที่ได้ยินเป็นบางโอกาสในเบื้องหลังของอัลบั้มยอดเยี่ยมเท่านั้น Jerry Scheff, มือเบส Elvis Presley, Paul McCartney แห่ง Beatles, Donald "Duck" Dunn และ James Jamerson ได้รับการยอมรับว่าเป็น "มือเบสแห่งยุค" มือเบสยุคเก่าทั้งหมดนี้คือหัวขบวนของความก้าวหน้าสำหรับเหล่ามือเบสทั้งหลาย
ครั้นแล้ว มือเบสผู้หนึ่งจาก Oakland, California ก็ได้สร้างกฎและขอบเขตขึ้นมาใหม่ในวงด้วย 16th note percussive ที่รวดเร็ว ผสมกับเทคนิคที่เป็นเอกลักษณ์ของการเล่นโน้ตต่างๆแบบอุดสาย ได้ปลดแอกขีดความสามารถของเบสในฐานะเครื่องดนตรีชิ้นหนึ่งและใบอนุญาตที่สร้างสรรค์ของมือเบสผู้ที่จะเล่นมัน
ซาวด์เฉพาะตัวของ Rocco เกิดขึ้นมาได้โดยเทคนิคการใช้มือซ้ายอุดสายโดยอาศัยนิ้วชี้และกลางดีดโน้ตที่เลือกเล่น ซึ่งทำให้เกิดซาวด์ percussive ได้อย่างร้ายกาจเลยทีเดียว Sixteenth notes (เขบ็ต 2 ชั้น) ของเขากับสไตล์กลองฟังกี๊ในแบบ David Garibaldi ได้สร้าง rhythm section ให้ขับเคลื่อน funky groove ในแบบฉบับของวงภายใต้ horn section ได้เป็นอย่างดีตั้งแต่อัลบั้มต้นยุค 1970 และเขาคือเจ้าพ่อและผู้คิดการเล่นแบบ “Finger-style Funk” เบสไลน์ของเขาในเพลงเช่น "What Is Hip?' ยังคงเป็นตำนานที่อยู่ในใจแฟนเพลงและนักดนตรีทั่วโลก
การปฏิวัติครั้งนี้ไม่เพียงเปิดทางใหม่ทางความคิดและการทดลองสำหรับนักดนตรีเท่านั้น แต่ยังทำให้มือเบสมีโอกาสสร้าง tempo และ groove เหนือระดับของดนตรีแนวต่างๆที่กำลังเล่น สไตล์ของ Rocco เปิดโอกาสให้มือเบสได้ไถลเข้าไปสู่ผู้ขับเคลื่อนของจังหวะ การเล่นเบสจึงเป็นเรื่องน่าท้าทายและสนุก
ตลอดการเล่นเบสที่มากกว่า 30 ปี การค้นหาที่สร้างสรรค์ของเขาอยู่ภายในการทำงานของวง Tower of Power เขาร่วมเล่นในอัลบั้มอื่นๆและออกทัวร์กับนักดนตรีอื่นๆเท่านั้น แต่ด้านอิทธิพลในการประยุกต์ใช้ในการเล่นเบสในดนตรี Rock, Jazz, Soul, Funk, Blues และ Hip Hop ก็ไม่มากไปกว่าการฟัง solo CD ของเขาที่ชื่อว่า "Everybody on the Bus" (โปรดิวซ์โดย Carmen Grillo ซึ่งมีนักดนตรีร่วมบันทึกเสียงได้แก่ 'Doc' Kupka, Jeff Tamelier, Chester Thompson, Bruce Conte และ David Garibaldi) หรืออัลบั้มอีกเป็นโหลของวง Tower of Power อีกแล้ว
พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน (Carlos II; 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1661 – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700) เป็นผู้ปกครองราชวงศ์ฮาพส์บวร์คพระองค์สุดท้ายของจักรวรรดิสเปน ทรงเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดกับความพิการทางพระวรกายและสงครามสืบราชบัลลังก์สเปนหลังสวรรคต รัชกาลของพระเจ้าการ์โลสมักถูกมองว่าเป็นหนึ่งในความเสื่อมโทรมที่มีการจัดการอย่างไรก็ตาม หลายประเด็นที่สเปนเผชิญในช่วงเวลานี้สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของพระองค์ และนักประวัติศาสตร์บางคนได้เสนอมุมมองที่สมบูรณ์มากขึ้น
พระราชประวัติ
พระเจ้าการ์โลสที่ 2 เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียว ทีมีพระชนม์ชีพอยู่ของพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน และมารีอานาแห่งออสเตรีย เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1665 เจ้าชายการ์โลสราชโอรสองค์เดียวของพระองค์ชันษาเพียง 3 พรรษา จึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทนทรงพระนามว่า พระเจ้าการ์โลสที่ 2 ทรงอภิเษกทั้งหมด 2 ครั้งกับ มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง และ มารีอา อันนาแห่งน็อยบวร์ค เสด็จสวรรคตก่อนวันคล้ายวันพระราชสมภพเพียง 5 วันคือวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1700 ขณะพระชนมพรรษาเพียง 38 พรรษา ครองสิริราชสมบัติได้ 35 ปีสวรรคตโดยไร้รัชทายาท กษัตริย์สเปนสาย พระเจ้าการ์โลสที่ 1 จึงสิ้นสุดลง
อ้างอิง
1661 1700
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบูร์กินาฟาโซเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบูร์กินาฟาโซไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
Xenobrochus
Xenobrochus เป็นสกุลของแบรคิโอพอดที่อยู่ในวงศ์ Dyscoliidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในแอฟริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตำบลเฆร์กู
เฆร์กู เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,259 คนใน 1,314 ครัวเรือน
กบฏปีโฮเง็ง
กบฏปีโฮเง็ง (Hōgen Rebellion; ; 28 กรกฎาคม – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1156) เป็นสงครามกลางเมือง ช่วงสั้น ๆ ที่เกิดขึ้นจากความขัดแย้งเรื่องสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ระหว่างจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะกับอดีตจักรพรรดิซุโตะกุ
หลังจากเสร็จสิ้นสงครามที่ยาวนานถึง 20 วันปรากฎว่าฝ่ายอดีตจักรพรรดิซุโตะกุเป็นฝ่ายพ่ายแพ้โยะรินะงะตายในที่รบส่วนทะเมะโยะชิและทะดะมะซะถูกประหารชีวิตทางด้านทะเมะโตะโมะบุตรชายของทะเมะโยะชิและน้องชายของโยะชิโตะโมะหนีรอดไปได้ส่วนอดีตจักรพรรดิและเชื้อพระวงศ์ถูกเนรเทศไปจังหวัดคะงะวะ และสวรรคตที่นั่น
และจากสงครามครั้งนี้ทำให้โยะชิโตะโมะได้ก้าวขึ้นมาเป็นประมุขคนใหม่ของตระกูลมินะโมะโตะสายเซวะเก็นจิและทำให้ตระกูลไทระและมินะโมะโตะก้าวขึ้นมาเป็นตระกูลที่มีอำนาจในเฮอัง
คอมพ์สมองคนพิฆาตโลก
คอมพ์สมองคนพิฆาตโลก (Transcendence) เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญนิยายวิทยาศาสตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2014 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยผู้กำกับภาพ วอลลี ฟิสเตอร์ กับการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาและเขียนบทโดย แจ็ค แพเกเลน ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย จอห์นนี เดปป์, มอร์แกน ฟรีแมน, รีเบคกา ฮอลล์, พอล เบ็ตตานีย์, เคท มาร่า, คิลเลียน เมอร์ฟี และ โคล ฮาวเซอร์ ผู้ที่ทำงานร่วมกับฟิสเตอร์มาบ่อยๆ อย่าง คริสโตเฟอร์ โนแลน เขามาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารโครงการ
บทภาพยนตร์ของ แพเกเลน ได้รับการจดทะเบียนใน เดอะ แบล็ค ลิสต์ ในปี ค.ศ. 2012 ว่าเป็นบทภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมโดยที่ยังไม่ได้ผลิตในฮอลลีวูด คอมพ์สมองคนพิฆาตโลก เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายน้อยมากบนบ็อกซ์ออฟฟิศทำรายรับเพียง 103 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อเทียบกับงบประมาณอย่างน้อย 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงลบส่วนใหญ่ ถูกวิพากษ์วิจารณ์ในส่วนของพล็อตเรื่องโครงสร้างตัวละครและบทสนทนา แต่พูดถึงเชิงบวกต่อภาพยนตร์ในส่วนของการแสดงและการให้คะแนน
วิวรรธน์ ปฐมภาคย์
พลเอก วิวรรธน์ ปฐมภาคย์ ผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 อดีตอนุกรรมการในคณะอนุกรรมการตรวจสอบปริมาณและคุณภาพข้าวคงเหลือของรัฐ นายทหารพิเศษประจำหน่วยทหารรักษาพระองค์ และราชองครักษ์พิเศษ
ประวัติ
พล.อ.วิวรรธน์ เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เป็นบุตรของนายเปล่ง และนางจันทร์ฉาย ปฐมภาคย์ เข้าเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 16 (ตท.16) นักเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 27 (จปร.27) เมื่อสำเร็จการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้เลือกรับราชการในเหล่าทหารราบ ในตำแหน่งผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 5 จังหวัดปัตตานี ได้รับพระราชทานยศ พลเอก เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2561
ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางศรีกฤษ ปฐมภาคย์ ครูชำนาญการ มีบุตรด้วยกัน 2 คน
วัดศรีวโนภาส
วัดศรีวโนภาส หรือ วัดศรีวโนภาสสถิตย์พร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแกลง อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง
วัดศรีวโนภาสได้มีการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2497 โดยคุณแจง และคุณแข่ง ศรีธาราม เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อก่อสร้างวัดโดยมีเนื้อที่ประมาณ 48 ไร่ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา โดยเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้มีการสร้างกุฏิสงฆ์ขี้นมาใหม่อีก 12 หลัง รวมทั้งมีการพัฒนาปรับปรุงสภาพของวัดขึ้นมาใหม่ ในปี พ.ศ. 2547 ได้ดำเนินการก่อสร้างเรือนรับรองสมเด็จฯ เพื่อรับรองพระเถรานุเถระและพระผู้ใหญ่ รวมถึงได้ใช้ที่ดินส่วนหนึ่งของวัดดสร้างศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านเนินสำราญและสร้างที่อยู่อาศัยให้กับชาวบ้านที่ยากจนไม่มีที่อยู่อาศัย
ปัจจุบันวัดศรีวโนภาส มีพระครูบวรสาธุกิจ หรือพระอาจารย์จิ้ม เป็นเจ้าอาวาส ทั้งนี้ท่านได้พัฒนาและมีความพร้อมทางถาวรวัตถุที่ใช้ในทางพระพุทธศาสนาในระดับหนึ่ง
เดอะไพเรตเบย์
เดอะไพเรตเบย์ (The Pirate Bay - TPB) เป็นเว็บไซต์สัญชาติสวีเดนที่ให้บริการบิตทอร์เรนต์ ซึ่งเปิดให้บริการมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และกล่าวอ้างว่าเป็น "เว็บไซต์บิตทอร์เรนต์แทร็กเกอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก" ได้รับการจัดอันดับจากอเล็กซา ให้เป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมมากเป็นอันดับที่ 106 เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ทางเว็บไซต์ได้ประกาศว่ามีจำนวนผู้ใช้พร้อมกันถึง 25 ล้านเพียร์ และมีจำนวนผู้ใช้ที่ลงทะเบียนเข้าใช้งานทั้งสิ้น 3,500,000 ล้านชื่อ โดยในปัจจุบันเดอะไพเรตเบย์ได้ปิดระบบสมัครสมาชิกและอัปโหลดแบบไร้บัญชีไปแล้วเนึ่องจากมีไฟล์ทอร์เรนต์ที่ฝังไวรัสคอมพิวเตอร์มากเกินไป และในปี พ.ศ. 2565 เดอะไพเรตเบย์มีไฟล์ทอร์เรนต์รวมกันทั้งหมดถึง 6.7 เพตะไบต์ และไฟล์ทอร์เรนต์ที่มีการ Seed อยู่ถึง 2.5 เพตะไบต์
เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เซิร์ฟเวอร์ของเว็บไซต์ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงสต็อกโฮล์ม ถูกตำรวจสวีเดนเข้าตรวจค้น ทำให้เว็บไซต์ใช้งานไม่ได้เป็นเวลาสามวัน ศาลสวีเดนมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552 ว่าเดอะไพเรตเบย์มีความผิดฐานละเมิดกฎหมายลิขสิทธิ์ และให้ลงโทษจำคุก 4 ผู้ดูแลระบบ คือ ปีเตอร์ ซุนเด, Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm และ Carl Lundström เป็นเวลา 1 ปี พร้อมกับปรับเป็นเงิน 30 ล้านครูนาสวีเดน (ประมาณ 3.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นายฟรีดริก เลนนาร์ต เนเยะ หรือที่รู้จักในนามติอาโม่ (TiAMO) ชาวสวีเดน วัย 36 ปี หนึ่งในผู้ก่อตั้งเว็บไซต์บิตทอร์เรนต์ (BitTorrent) “เดอะ ไพเรท เบย์” หรือ The Pirate Bay ถูกจับกุมตัว ที่จังหวัดหนองคาย ประเทศไทย ขณะที่กำลังเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยจากฝั่งประเทศลาว นายฟรีดริก เลนนาร์ต เนเยะ ได้ถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลา 6 เดือนครึ่ง จากเดิม 10 เดือน ที่เรือนจำ Skänninge ในประเทศสวีเดน และได้ถูกปล่อยตัวเมือวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558
ปัจจุบัน เดอะไพเรตเบย์ถูกบริหารอยู่โดยบุคคลที่ไม่ทราบชื่อ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 เดอะไพเรตเบย์มีการเพิ่มความปลอดภัยของเว็บไซต์ และมีเซิร์ฟเวอร์สำรองตั้งอยู่หลายที่ เพื่อเป็นการป้องกัน หากถูกเจ้าหน้าที่เข้าตรวจค้นในอนาคต
ตะกั่ว
ตะกั่ว (Lead) เป็นธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 82 และสัญลักษณ์ธาตุ Pb (จากภาษาplumbum) ตะกั่วเป็นโลหะหนัก (heavy metals) ซึ่งมีความหนาแน่นมากกว่าวัสดุทั่วไป มีเนื้ออ่อนนุ่มสามารถดึงยืดได้ (ductility) และมีจุดหลอมเหลวที่ต่ำพอสมควร เมื่อตัดใหม่ ๆ จะมีสีขาวอมน้ำเงิน แต่เมื่อถูกกับอากาศสีจะเกิดการหมอง (tarnish) เป็นสีขุ่นเทา ตะกั่วเป็นธาตุเสถียรที่มีหมายเลขอะตอมสูงที่สุด และทั้งสามไอโซโทปของมันเป็นจุดจบของห่วงโซ่การสลายนิวเคลียร์หลัก ๆ ของธาตุที่หนักกว่า
ตะกั่วเป็นโลหะหลังทรานซิชันที่ไม่ค่อยไวปฏิกิริยา ความที่เป็นได้ทั้งกรดและเบส (amphoterism) แสดงให้เห็นถึงลักษณะความเป็นโลหะที่อ่อน ตะกั่วและออกไซด์ของตะกั่ว (lead oxide) ทำปฏิกิริยากับกรดและเบส และมักจะสร้างพันธะโคเวเลนต์ ตะกั่วในสารประกอบตะกั่ว (lead compounds) มักมีสถานะออกซิเดชันเท่ากับ +2 มากกว่าสถานะ +4 ซึ่งพบเจอได้บ่อยกว่าในธาตุหมู่คาร์บอนธาตุอื่นที่เบากว่า ข้อยกเว้นส่วนมากเป็นสารประกอบตะกั่วอินทรีย์ (organolead compound) ตะกั่วมักจะสร้างพันธะกับตัวเองเช่นเดียวกับธาตุอื่นในหมู่เดียวกันที่เบากว่า และสามารถสร้างโครงสร้างแบบโซ่และหลายหน้าได้
เพราะตะกั่วสามารถถูกสกัดจากสินแร่ของมันได้อย่างง่าย จึงเป็นที่รู้จัก (Metals of antiquity) ท่ามกลางผู้คนในยุคก่อนประวัติศาสตร์ในแถบตะวันออกใกล้ กาลีนาเป็นสินแร่สำคัญของตะกั่วและเงิน ความสนใจในธาตุเงินส่งเสริมให้เริ่มมีการสกัดและการใช้สอยตะกั่วอย่างกว้างขวางในโรมโบราณ การผลิตตะกั่วเริ่มลดลงหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตก และไม่กลับมาในระดับที่เทียบกันได้เลยจนกระทั่งเกิดการปฏิวัติอุตสาหกรรม ตะกั่วมีบทบาทสำคัญในพัฒนาการของแท่นพิมพ์ เพราะตัวเรียงพิมพ์ (movable type) สามารถถูกหล่อขึ้นจากโลหะเจือตะกั่วได้ง่ายพอสมควร
ใน พ.ศ. 2557 ผลผลิตของตะกั่วทั่วโลกนั้นมากถึงสิบล้านตันต่อปี มากกว่าครึ่งมาจากการแปรใช้ใหม่ ความหนาแน่นสูง จุดหลอมเหลวต่ำ ความสามารถดึงยืด และความเฉื่อยในระดับหนึ่งต่อออกซิเดชันของตะกั่วทำให้มันมีประโยชน์ใช้สอย คุณสมบัติเหล่านี้ พร้อมกับที่มันมีอยู่มากพอสมควรและมีราคาที่ต่ำ ส่งผลให้มันถูกใช้อย่างแพร่หลายในการก่อสร้าง การเดินท่อ แบตเตอรี่ กระสุนปืนกับลูกปราย (Shot (pellet)) น้ำหนัก โซลเดอร์ (solder) พิวเตอร์ (pewter) โลหะเจือหลอมเหลวได้ (fusible alloy) สีขาว (lead paint) แกโซลีนมีสารตะกั่ว (Tetraethyllead) และเกราะกันรังสี (Radiation protection)
ความเป็นพิษของตะกั่ว (lead poisoning) ได้กลายเป็นที่รู้จักในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แม้ว่านักเขียนที่มีการศึกษาชาวกรีกและโรมันโบราณจำนวนหนึ่งนั้นจะรู้จักอาการบางส่วนของพิษจากตะกั่วอยู่แล้วก็ตาม ตะกั่วเป็นสารพิษต่อระบบประสาทที่สะสมตัวอยู่ในเนื้อเยื่ออ่อนและกระดูก ทำลายระบบประสาทและขัดขวางการทำงานของเอ็นไซม์ทางชีวภาพ ก่อให้เกิดโรคทางประสาท (Neurological disorder) ตั้งแต่ปัญหาทางพฤติกรรมจนถึงสมองบาดเจ็บ และยังส่งผลถึงสุขภาพทั่วไป ระบบหัวใจหลอดเลือด และระบบไต
บนโลก
มีกำเนิดทั้งแบบ
แหล่งในประเทศไทย
แร่ตะกั่ว-สังกะสีพบที่จังหวัดกาญจนบุรี ตาก เชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน ลำปาง ลำพูน แพร่ เพชรบูรณ์ เลย เพชรบุรี นครศรีธรรมราช พัทลุง และยะลา
แหล่งแร่สะสมตัวในชั้นหินอุ้มแร่ เช่น แหล่งแร่ตะกั่ว-สังกะสี บ้านสองท่อ อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี แหล่งแร่แบบสการ์น เช่น ที่แหล่งตะกั่ว-สังกะสีซัลไฟด์ ภูขุม บ้านโคกมน อำเภอเมือง จังหวัดเลย ที่บ้านเมืองกี๊ด อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ และที่เขาถ้ำทะลุ อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา แหล่งแร่แบบสายแร่ เช่นที่ภูช้าง บ้านโคกใหญ่ อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย ที่บ้านแม่กะใน บ้านดงหลวง อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน
แหล่งแร่ทุติยภูมิ เช่นแหล่งแร่ตะกั่วคาร์บอเนต-เซรัสไซต์ ที่บ้านบ่องาม อำเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี และแหล่งแร่สังกะสีซิลิเกต-เฮมิมอร์ไฟต์ สังกะสีออกไซด์-ซิงค์ไคต์  และสังกะสีคาร์บอเนต-สมิทซอไนต์ ที่ดอยผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
การประยุกต์ใช้
สินแร่ตะกั่วถลุงได้โลหะตะกั่วที่ใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ ภายในประเทศ ดังนี้
การผลิต
จังหวัดที่เคยมีการผลิตแร่ตะกั่ว ได้แก่ จังหวัดพัทลุง ยะลา ลำพูน และแพร่ จังหวัดกาญจนบุรีเป็นจังหวัดเดียวในปัจจุบันที่ยังคงมีการผลิตแร่ตะกั่วคาร์บอเนต และตะกั่วซัลไฟด์ที่มีแร่สังกะสีปนอยู่ด้วย โดยแหล่งผลิตที่สำคัญคือที่แหล่งสองท่อ บ่องาม บ่อใหญ่ และบ่อน้อย อำเภอทองผาภูมิ สินแร่ตะกั่วคาร์บอเนตจะส่งไปถลุงยังบริษัทโลหะตะกั่วไทย ที่อำเภอลาดหญ้า จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นผู้ผลิตโลหะตะกั่วจากสินแร่ตะกั่วคาร์บอเนตเพียงรายเดียวของประเทศ สินแร่ตะกั่วของประเทศในปี 2539 – 2541 ผลิตได้ 49,243; 12,438 และ 15,146 เมตริกตัน คิดเป็นมูลค่า 346.4; 79.9; และ 108.1 ล้านบาท ตามลำดับ
โกปาอาเมริกา 2021 กลุ่มบี
กลุ่มบีของฟุตบอลโกปาอาเมริกา 2021 (หรือเรียกอีกอย่างว่า กลุ่มโซนเหนือ ตามลักษณะการแบ่งกลุ่มตามภูมิศาสตร์) จะเกิดขึ้นในวันที่ 12 ถึง 28 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ณ ประเทศบราซิล ประกอบด้วยบราซิล แชมป์เก่าและเจ้าภาพ, โคลอมเบีย อดีตเจ้าภาพร่วม, เวเนซุเอลา, เอกวาดอร์ และเปรู รองแชมป์เก่า
แต่เดิมกลุ่มบีมีกำหนดลงเล่นในวันที่ 13 มิถุนายน ถึง 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2020 คอนเมบอลได้ประกาศเลื่อนการแข่งขันออกไปแข่งขันใน ค.ศ. 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปอเมริกาใต้
ตารางคะแนน
ใน รอบก่อนรองชนะเลิศ:
นัด
เวลาการแข่งขันทั้งหมดที่ระบุเป็นเวลาท้องถิ่นคือเวลาในบราซิล (UTC−3) ยกเว้นกูยาบาที่ใช้เขตเวลา GMT-4
บราซิล พบ เวเนซุเอลา
<section begin=B01 /><section end=B01 />
โคลอมเบีย พบ เอกวาดอร์
<section begin=B02 /><section end=B02 />
โคลอมเบีย พบ เวเนซุเอลา
<section begin=B03 /><section end=B03 />
เวเนซุเอลา พบ เอกวาดอร์
<section begin=B05 /><section end=B05 />
โคลอมเบีย พบ เปรู
<section begin=B06 /><section end=B06 />
เอกวาดอร์ พบ เปรู
<section begin=B07 /><section end=B07 />
บราซิล พบ โคลอมเบีย
<section begin=B08 /><section end=B08 />
บราซิล พบ เอกวาดอร์
<section begin=B09 /><section end=B09 />
เวเนซุเอลา พบ เปรู
<section begin=B10 /><section end=B10 />
เคอ เจิ้นตง
ไค เคอ หรือ เคอ เจิ้นตง (ชื่อภาษาอังกฤษ: Kai Ko) หรือชื่อเกิด เคอเจียข่าย เป็นนักร้องและนักแสดงไต้หวันที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2534
ช่องแคบแบสส์
ช่องแคบแบสส์ (Bass Strait) เป็นช่องแคบที่แยกเกาะแทสเมเนียกับแผ่นดินใหญ่ของทวีปออสเตรเลีย ตรงส่วนรัฐวิกตอเรีย
Zygonaria
Zygonaria เป็นสกุลของแบรคิโอพอดที่อยู่ในวงศ์ Terebratulidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วิวาลาวิดาออร์เดธแอนด์ออลฮิสเฟรนส์
วิวาลาวิดาออร์เดธแอนด์ออลฮิสเฟรนส์ (Viva la Vida or Death and All His Friends) เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 4 ของวงดนตรีแนวอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากอังกฤษ โคลด์เพลย์ ออกจำหน่ายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 มีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ 4 ได้แก่ "Violet Hill" กับ "Viva la Vida" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 และ "Lovers in Japan" กับ "Lost!" ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยซิงเกิล "Viva la Vida" ถือเป็นเพลงแรกของวงที่ขึ้นอันดับ 1 ทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร
อัลบั้มประสบความสำเร็จทางด้านเสียงวิจารณ์และการตลาด และยังได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี 2009 ในสาขาอัลบั้มร็อกยอดเยี่ยม วิวาลาวิดาออร์เดธแอนด์ออลฮิสเฟรนส์ ยังเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2008 อีกด้วย
รัฐแบร์น
แบร์น (Berne; Bern) หรือ เบิร์น (Bern) เป็นรัฐที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทั้งทางด้านพื้นที่และประชากร ตั้งอยู่ทางตะวันตก-กลางของประเทศ อยู่ติดกับรัฐฌูราและรัฐโซโลทวร์นทางทิศเหนือ ติดกับรัฐเนอชาแตล รัฐฟรีบูร์ และรัฐโว ทางทิศตะวันตก ติดกับรัฐวาเลทางทิศใต้ ติดกับรัฐอูรี รัฐนิดวัลเดิน รัฐอ็อพวัลเดิน รัฐลูเซิร์น และรัฐอาร์เกา ทางทิศตะวันออก
รัฐแบร์นมีประชากรพูด 2 ภาษา และมีประชากร 992,617 คน (ข้อมูลเมื่อ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2012) เมืองหลวงของรัฐได้แก่กรุงแบร์นซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศเช่นกัน
สครีมแทร็คเกอร์
ScreamTracker (สครีมแทร็คเกอร์) คือเครื่องเรียงลำดับเสียงอเนกประสงค์แบบดิจิตอลซึ่งถูกผลิตขึ้นโดยคณะฟิวเจอร์ ครูว์ของประเทศฟินแลนด์, ซึ่งเชี่ยวชาญการทำตัวอย่างโปรแกรมในพีซี มันถูกสร้างโดยรหัสภาษา Assembly โดยในเวอร์ชัน 3.0 ของโปรแกรมถูกสร้างให้เป็นไฟล์แบบ STM, และเวอร์ชันล่าสุดใช้ไฟล์แบบ D3M
เวอร์ชันล่าสุดของ ScreamTracker คือเวอร์ชัน 3.21 สร้างเสร็จและปล่อยให้ดาวน์โหลดในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994)
มันเป็นคือโปรแกรมรุ่นแรกๆ ในบรรดาโปรแกรมเรียงลำดับเสียงทั้งหลายที่ถูกใช้ในพีซี และเป็นต้นแบบหน้าต่างการใช้ของโปรแกรมรุ่นใหม่อย่างเช่น Impulse Tracker Scream Tracker สามารถรองรับการใช้งานของตัวอย่างเสียงแบบ 8-บิต ได้ 100 ตัวอย่าง, 32 ช่องเสียง, 100 ลักษณะ และ คำสั่งลำดับเสียงได้ 256 คำสั่ง
หัวข้อเพิ่มเติม
- Impulse Tracker
- ไฟล์ต้นแบบ
แคว้นซานมาร์ติน
แคว้นซานมาร์ติน (San Martín) เป็นแคว้นทางตอนเหนือของประเทศเปรู พื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้นตั้งอยู่เหนือป่าดิบชื้นแอมะซอน เมืองหลวงคือเมือง โมโยบัมบา และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมือง ตาราโปโต
นักฟุตบอล
นักฟุตบอลหลากชนิด คือนักกีฬาที่เล่นกีฬาฟุตบอลชนิดใดชนิดหนึ่ง ชนิดหลัก ๆ ของกีฬาฟุตบอลคือ ฟุตบอล อเมริกันฟุตบอล คะเนเดียนฟุตบอล ฟุตบอลออสเตรเลีย รักบี้ลีก สมาคมรักบี้ และเกลิกฟุตบอล
มีการประมาณการว่ามีนักฟุตบอล 250 ล้านคนทั่วโลก และนักฟุตบอลจำนวนมากเล่นฟุตบอลชนิดอื่นที่ไม่ใช่ฟุตบอล
ซากอาสนวิหารนักบุญเปาโล
ซากโบสถ์นักบุญเปาโล (大三巴牌坊; Ruins of St. Paul's; Ruínas de São Paulo) เป็นซากโบสถ์คาทอลิกในเขตซังตูอังตอนียู มาเก๊า ประเทศจีน ซึ่งถูกไฟไหม้และพายุไต้ฝุ่นถล่มในช่วงปี ค.ศ. 1835 จนเหลือเพียงซากประตู เดิมเคยเป็นโบสถ์สำคัญของมาเก๊า ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1602–1640 โดยคณะเยสุอิตในสมัยนั้น เป็นหนึ่งในโบสถ์คาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย (The Most Noble Order of the Crown of Thailand) เป็นตระกูลเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย หนึ่งใน 8 ตระกูลที่สำหรับพระราชทานแด่พระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการ และผู้กระทำคุณความดี ทั้งบุรุษและสตรี โดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้สำหรับพระราชทานแก่ผู้กระทำความดีความชอบเป็นประโยชน์แก่ราชการหรือสาธารณชน โดยการพิจารณาเสนอขอพระราชทานของรัฐบาล เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบและเครื่องหมายเชิดชูเกียรติยศอย่างสูง แก่ผู้ได้รับพระราชทาน พระราชทานทั้งบุรุษและสตรี หากทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แล้ว ให้ประกาศรายนามในราชกิจจานุเบกษา ปรกติแล้วจะประกาศในวันเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม ของทุกปี  เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎไทย มีศักดิ์รองจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์ช้างเผือกในชั้นที่เท่ากัน เช่น ชั้นที่ 3 ต้องประดับ ดวงตราช้างเผือกก่อนแล้วจึงต่อด้วยดวงตรามงกุฎไทย
ประวัติ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาให้สร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2412 เดิมมีชื่อว่า เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎสยาม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2484
ลักษณะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย มีทั้งหมด 8 ชั้น มีลักษณะดังต่อไปนี้
สำหรับพระราชทานสตรี จะมีขนาดย่อมกว่าของบุรุษ
การขอพระราชทาน
การเสนอขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในตระกูลมงกุฎไทยนี้ กำหนดให้พิจารณาถึงตำแหน่ง ระดับ ชั้น ชั้นยศ กำหนดระยะเวลา และความดีความชอบ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย พ.ศ. 2564 การขอพระราชทานในครั้งแรกในกรณีข้าราชการ จะต้องรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปีบริบูรณ์ นับแต่วันเริ่มเข้ารับราชการจนถึงวันที่ 28 พฤษภาคม โดยให้เริ่มจากเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกสลับกัน ดังนี้
ชั้นต่ำกว่าสายสะพาย ในกรณีข้าราชการเริ่มที่ ชั้นสายสะพาย หรือ ข้าราชการที่มีบรรดาศักดิ์ สามารถขอรับพระราชทานโกศประดับเมื่อสิ้นชีวิต
การพิจารณาเสนอขอพระราชทาน
การเสนอขอเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มีทั้งหมด 32 บัญชี
กรณีข้าราชการพลเรือน
การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่ข้าราชการพลเรือน ต้องมีระยะเวลาในการรับราชการมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี ก่อนถึงวันพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาของปีที่จะขอไม่น้อยกว่า 60 วัน โดยมีแนวทางยึดตามระดับตำแหน่ง ดังนี้
ประเทศบุรุนดีในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบุรุนดีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบุรุนดีไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ฮาโลเทน
ฮาโลเทน (Halothane) หรือชื่อทางการค้าคือ ฟลูโอเทน (Fluothane) เป็นยาสลบประเภททั่วไป รับโดยการสูดดม ใช้เพื่อทำให้เกิดภาวะไร้ความรู้สึก ยาสงบชนิดนี้มีข้อดีกว่าชนิดอื่นตรงที่ไม่เพิ่มปริมาณน้ำลายซึ่งเป็นอุปสรรคในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจ
อาการข้างเคียงของการใช้ฮาโลเทน ได้แก่ อัตราชีพจรผิดปกติ, หายใจลำบาก และโรคตับ ยาชนิดนี้สามารถใช้กับผู้ป่วยที่มีอาการตัวร้อนหรือมีประวัติตัวร้อนสูงขั้นรุนแรงได้ ยังไม่เป็นที่สรุปว่ายาประเภทนี้ปลอดภัยต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่ อย่างไรก็ตาม ยาชนิดนี้ไม่ถูกแนะนำให้ใช้ในการผ่าท้องทำคลอด
ฮาโลเทนถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2498 และเป็นหนึ่งในยาหลักขององค์การอนามัยโลก ใช้กันมากในการรักษาทั่วไป ยาชนิดนี้นิยมใช้กันมากในประเทศกำลังพัฒนา มีราคาขายส่งอยู่ที่ 22 ถึง 52 ดอลลาร์สหรัฐต่อขวด 250 มม. แต่ในประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่ ยาชนิดนี้ถูกแทนที่ด้วยยาชนิดใหม่กว่าอย่างซีโวฟลูเรน
วัดจาซีลวินโป
วัดจาซีลวินโป หรือ วัดจาสือหลุนปู้ (扎什伦布寺) หรือ วัดจี๋เสียงซวีหมี (吉祥须弥寺) เป็นวัดที่ใหญ่ที่สุดในเมืองซีกาเจ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน เป็นที่พักของแป็นเช็นลามะตั้งแต่รุ่นที่สี่เป็นต้นมา มักเรียกรวมกับสามวัดใหญ่ในลาซ่าคือวัดกันแต็น วัดเซรา วัดแจปุง ว่าเป็น "สี่วัดใหญ่" และยังเรียกรวมพร้อมกับวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่ และวัดลาจัง (拉卜楞寺) ในมณฑลกานซู่ ว่าเป็น "หกวัดใหญ่" แห่งนิกายเกลุก
ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหนึ่งในภาควิชาในสังกัด คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเปิดสอนในหลักสูตรปริญญาตรีและปริญญาโทด้านสาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ตลอดจนการเรียนการสอนและการวิจัยด้านสาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ
ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาแต่เดิมเป็นกลุ่มวิชาหนึ่งที่เปิดสอนในภาควิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อมีการก่อตั้งคณะสังคมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2517 จึงได้ถูกจัดตั้งเป็นภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา และเปิดสอนในระดับปริญญาตรีหลักสูตรแรกคือหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ในปี พ.ศ. 2518 และต่อมาจึงได้เปิดสอนในระดับปริญญาโทคือหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาประยุกต์ในปี พ.ศ. 2536 นอกจากนี้ภาควิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยายังมีการจัดทำโครงการหลักสูตรสองปริญญาคู่ขนานกับหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาวนศาสตร์ชุมชน และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ใช้เวลาการศึกษา 5 ปี ซึ่งเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างคณะสังคมศาสตร์และคณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เอร์เนสโต บัลเบร์เด
แหล่งข้อมูลอื่น
1964
พอโลเนียม
พอโลเนียม (Polonium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 84 และสัญลักษณ์คือ Po
พอโลเนียมเป็นธาตุกึ่งอโลหะเรดิโอแอคตีฟ (radioactive metalloid) มีสมบัติทางเคมีคล้ายเทลลูเรียมและบิสมัท พบว่ามีอยู่ในแร่ยูเรเนียม กำลังศึกษาการใช้งานเกี่ยวกับความร้อนในยานอวกาศ ค้นพบโดยมารี กูรี ในปี 1898
ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ เป็นราชวงศ์ในช่วง "ยุคทอง" ของสมัยราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ราชวงศ์ที่สี่มีอำนาจขึ้นมมาปกครองนับตั้งแต่ ราว 2613 ถึง 2494 ปีก่อนคริสตกาล นับว่าเป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรืองรวมถึงช่วงเวลาที่มีการบันทึกการค้ากับดินแดนอื่น ๆ
ราชวงศ์ที่สี่ขึ้นสู่จุดสูงสุดของช่วงเวลาแห่งการสร้างพีระมิด ความสงบสุขจากราชวงศ์ที่สามทำให้ผู้ปกครองแห่งราชวงศ์ที่สี่ทรงมีเวลาว่างในการสำรวจศิลปะและวัฒนธรรมมากขึ้น การทดลองสร้างของฟาโรห์สเนเฟรู ได้นำไปสู่วิวัฒนาการจากพีระมิดขั้นบันไดรูปแบบมาสตาบาซ้อนชั้น ไปสู่พีระมิดด้านเรียบที่ “แท้จริง” เช่น หมู่พีระมิดบนที่ราบสูงกิซา ไม่มีช่วงเวลาอื่นใดในประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เทียบเท่ากับความสำเร็จทางสถาปัตยกรรมของราชวงศ์ที่สี่แห่งอียิปต์ได้ ผู้ปกครองแต่ละพระองค์ของราชวงศ์นี้ (ยกเว้นฟาโรห์เชปเซสคาฟ ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์) ได้ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดอย่างน้อยหนึ่งแห่งเพื่อใช้เป็นสุสานหรืออนุสาวรีย์
ราชวงศ์ที่สี่เป็นราชวงศ์ลำดับที่สองในสี่ราชวงศ์ที่จัดรวมกันอยู่ในช่วงสมัย "ราชอาณาจักรเก่า" โดยที่ฟาโรห์สเนเฟรู ซึ่งทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่สี่ ทรงได้ครอบครองดินแดนตั้งแต่ลิเบียโบราณทางตะวันตกไปจนถึงคาบสมุทรซีนายทางตะวันออก ไปจนถึงนิวเบียในทางใต้ เป็นยุคที่ประสบความสำเร็จ และยุคนี้ขึ้นชื่อเรื่องความก้าวหน้าและการปกครองที่เข้มแข็ง ดังที่เห็นได้จากการสร้างพีระมิดและอนุสรณ์สถานอื่นๆ
ฟาโรห์สเนเฟรู
ฟาโรห์สเนเฟรูทรงได้รับการยกย่องว่าเป็น "ผู้นำแห่งความงาม" "เจ้าแห่งความยุติธรรม" และ "ผู้ปกครองแม่น้ำไนล์ล่างและบน" ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกของราชวงศ์ที่สี่ พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลในอียิปต์กลางที่อาศัยอยู่ใกล้กับเมืองเฮอร์โมโพลิส และน่าจะทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์อย่างเป็นไปได้มากที่สุดด้วยการอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงรัชทายาท ซึ่งยังมีการถกเถียงกันว่าพระราชบิดาของพระองค์คือใคร โดยมักจะสันนิษฐานว่าคือฟาโรห์ฮูนิ แต่ก็ยังไม่สามารถยืนยันได้ เนื่องจากความแตกแยกของราชวงศ์ กับพระราชมารดาของพระองค์พระนามว่า เมอร์เอสอังค์ที่ 1 ซึ่งเป็นเป็นพระมเหสีรองหรือพระสนมของฟาโรห์ฮูนิ
จนกระทั่งรัชสมัยของพระองค์ ฟาโรห์อียิปต์ถูกยกย่องว่าเป็นร่างอวตารของเทพฮอรัสบนโลกมนุษย์ โดยทรงได้รับการบูชาอย่างเทพเจ้าเฉพาะในช่วงหลังสวรรคตเท่านั้น แต่ฟาโรห์สเนเฟรูทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่ทรงประกาศว่าพระองค์เป็นอวตารแห่งเทพรา ซึ่งเป็นเทพแห่งดวงอาทิตย์อีกพระองค์หนึ่ง ซึ่งฟาโรห์คูฟูก็ทรงเดินตามรอยพระราชบิดาของพระองค์ โดยใช้พระนามว่า บุตรแห่งเทพดวงอาทิตย์
โดยรวมแล้ว อียิปต์ถูกปกครองโดยศูนย์กลางอำนาจสองแห่ง ได้แก่ อำนาจทางกฎหมายและอำนาจตามประเพณี อำนาจทางกฎหมายที่จัดตั้งขึ้นปกครองโดยฟาโรห์ ไม่ใช่ประชาชนโดยตรง แต่ผ่านทางราชมนตรีและขุนนาง อำนาจตามประเพณีมาจากแนวคิดที่ว่าเทพเจ้าทรงประทานสิทธิอันสูงส่งแก่ฟาโรห์ในการปกครองตามความประสงค์ หัวใจสำคัญคือคณะรัฐบาลอียิปต์สมัยราชวงศ์ที่สี่ได้รับการจัดระเบียบเพื่อให้มีเพียงฟาโรห์เท่านั้นที่สามารถสั่งการอำนาจตามประเพณีได้
พีระมิดโค้งงอเป็นความพยายามครั้งแรกของฟาโรห์สเนเฟรูในการสร้างโครงสร้างพีระมิดที่สมบูรณ์แบบ แต่ในที่สุดมันก็ลาดเอียงและโค้งงอเป็นมุมที่ต่ำกว่า ทำให้โครงสร้างพีระมิดดูบิดเบี้ยว พีระมิดแดงของพระองค์ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นพีระมิดที่แท้จริงตัวแรก และได้รับชื่อจากโทนสีแดงในหินปูนที่ใช้ พีระมิดแดงถือว่าเป็นพีระมิดแห่งแรกในช่วงประมาณ 150 ปีหลังจากพีระมิดที่ฟาโรห์ดโจเซอร์ทรงโปรดให้สร้างขึ้น พีระมิดแดงเป็นพีระมิดแรกที่ได้รับรากฐานที่มั่นคงเพื่อให้มั่นคงเพียงพอสำหรับโครงสร้างอาคารที่สูงขึ้น พระองค์ยังกล่าวกันว่าเป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างพีระมิดหลายแห่งที่สร้างขึ้นในไซลา พระองค์ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดทั้งหมดสามแห่ง แต่มีประวัติที่ชี้ไปที่พีระมิดหนึ่งในสี่แห่ง แม้ว่าพระองค์จะไม่ได้สร้างพีระมิดใดๆ ที่กิซ่า แต่พระก็เป็นที่รู้จักในฐานะฟาโรห์ที่เคลื่อนย้ายหินและอิฐมากที่สุด การเดินทางทางการเมืองของฟาโรห์สเนเฟรูจำนวนหลายครั้งไปยังดินแดนอื่น ๆ นั้น เพื่อรักษาสองสิ่ง คือ กำลังแรงงานจำนวนมากและการเข้าถึงคลังวัสดุขนาดใหญ่ พระองค์ทรงสั่งให้เดินทางไปยังนิวเบียและลิเบียเพื่อเข้าถึงทรัพยากรดังกล่าว การรุกรานของพระองค์ในพื้นที่เหล่านี้ ทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูทรงสามารถจัดหาแรงงานจำนวนมาก ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว เป็นการรุกรานขนาดใหญ่มากจนสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อดินแดนที่ถูกโจมตี นอกจากนี้ พระองค์ทรงยังต้องการปศุสัตว์และแหล่งอาหารอื่น ๆ เพื่อมอบให้กับผู้คนที่สร้างพีระมิดของพระองค์ ในตอนท้ายของความพยายามทางทหาร พระองค์ทรงสามารถจับเชลยได้ 11,000 คน และหัวปศุสัตว์อีก 13,100 หัว
ฟาโรห์คูฟู
ฟาโรห์คูฟูหรือที่ชาวกรีกรู้จักในพระนาม คีออปส์ และเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์สเนเฟรู ถึงแม้ว่าจะไม่แน่ชัดว่าพระองค์จะทรงเป็นพระราชโอรสทางสายพระโลหิตของฟาโรห์สเนเฟรูหรือไม่ แต่ก็ทรงเป็นฟาโรห์ที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง พระองค์ทรงยังเป็นที่รู้จักดีในสื่อปัจจุบัน ทั้งในภาพยนตร์ นวนิยาย และรายการโทรทัศน์ ชื่อเสียงของพระองค์มาจากพีระมิดของพระองค์บนที่ราบสูงทางตะวันออกเฉียงเหนือของกิซา ซึ่งเป็นที่ฝังพระบรมศพของพระองค์ วิหารบูชาพระบรมศพของพระองค์ถูกสร้างขึ้นทางตอนเหนือสุดของพีระมิด ซึ่งไม่สามารถเข้าถึงได้อีกต่อไป เนื่องจากถูกปล้นสะดมโดยโจรปล้นหลุมฝังศพ มีเพียงภาพนูนต่ำสามมิติเท่านั้นที่ได้รับการซ่อมแซมและคงอยู่ถึงในปัจจุบัน รวมถึงรูปสลักครึ่งตัวที่ทำจากหินปูนและรูปปั้นดินเผาจำนวนมาก กิจกรรมในรัชสมัยของฟาโรห์คูฟูทั้งในและนอกดินแดนอียิปต์นั้นไม่ค่อยถูกบันทึกไว้ (ยกเว้นงานสถาปัตยกรรมของพระองค์) และชาวกรีกโบราณก็รู้สึกดูดีจนเกินความเป็นจริงไปมาก ชาวกรีกเหล่านี้รู้สึกว่าฟาโรห์คูฟูทรงเป็นคนชั่วร้ายที่ทำให้เทพเจ้าขุ่นเคืองและบังคับให้ราษฎรไปเป็นทาส เชื่อกันว่าฟาโรห์คูฟูในฐานะพระราชโอรสของฟาโรห์สเนเฟรูทรงเป็นคนผิดทำนองคลองธรรมและทรงไม่คู่ควรกับพระราชบัลลังก์ แม้ว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสแท้ๆ ของฟาโรห์สเนเฟรู แต่พระองค์ก็ทรงทำได้น้อยมากในการขยายดินแดนอียิปต์และทรงล้มเหลวในการเดินตามรอยเท้าของพระราชบิดา มีเพียงไม่กี่บันทึกที่ระบุว่าพระองค์มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการเมืองใดๆ นักประวัติศาสตร์คาดเดาได้ดีที่สุดว่ามีหลักฐานการก่อสร้างท่าเรือบนชายฝั่งทะเลแดงที่ขุดค้นพบโดยจอห์น การ์ดเนอร์ วิลกินสันและเจมส์ เบอร์ตันในปี ค.ศ. 1823
ฟาโรห์ดเจดเอฟเร
ฟาโรห์ดเจดเอฟเรทรงได้รับการกำหนดจากนักประวัติศาสตร์ด้วยที่พระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลาแปดปี ไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวข้องรวมถึงทายาทที่คลุมเครือของพระองค์ และเป็นไปได้ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสหรือเป็นพระอนุชาของฟาโรห์คูฟู ซึ่งมีความคิดเห็นว่าอย่างกว้างขวางว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระมเหสีรอง ผู้ซึ่งทรงสังหารองค์รัชทายาทโดยชอบธรรมและเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของฟาโรห์ดเจดเอฟเรพระนามว่า มกุฎราชกุมารคาวาบ ฟาโรห์ดเจดเอฟเรทรงเลือกที่จะสร้างพีระมิดของพระองค์ห่างจากกิซ่าไปทางเหนือหลายกิโลเมตร ซึ่งเกิดการคาดเดาว่ามีความบาดหมางในะรัราชวงศ์ที่ทำให้ฟาโรห์ดเจดเอฟเรต้องการอยู่ห่างจากที่ฝังพระบรมศพศพของฟาโรห์คูฟู ข้อสรุปที่น่ายินดีกว่านั้นคือฟาโรห์ดเจดเอฟเรทรงเลือกที่จะฝังพระบรมศพไว้ใกล้กับเมืองยูนู ซึ่งเป็นศูนย์กลางของลัทธิเทพรา พีระมิดของพระองค์ทรงยังมีรูปสลักของพระมเหสีของพระองค์พระนามว่า เฮเทปเฮอร์เอสที่ 2 ในรูปแบบของสฟิงซ์ พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์คูฟู และเป็นพระชายาของเจ้าชายคาวาบ บางครั้งก็มีการเสนอว่าเป็นสฟิงซ์ที่แท้จริงตัวแรก ถึงแม้ว่าจะมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับสฟิงซ์ที่กิซาซึ่งกล่าวว่าเป็นผลงานของฟาโรห์คาฟเร พระองค์ทรงกลายเป็นสมาชิกแห่งราชวงศ์ที่ทรงมีพระชนมายุยาวที่สุดในราชวงศ์จนถึงรัชสมัยของฟาโรห์เชปเซสคาฟ
ฟาโรห์คาฟเร
ฟาโรห์คาฟเร เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์คูฟู ซึ่งทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์ดเจดเอฟเร ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ หลังจากครองราชย์ได้ไม่นาน พระองค์ทรงเลือกที่จะสร้างพีระมิดใกล้กับพระราชบิดาของพระองค์ ซึ่งมาลักษณะคล้ายกันและมีขนาดใหญ่กว่าเกือบเท่าตัว ที่ด้านหน้าของทางเดินพีระมิดมีมหาสฟิงซ์ ซึ่งกล่าวกันว่ามีลักษณะตามพระองค์ ยังมีการถกเถียงกันว่าสฟิงซ์ของพระองค์จะถูกสร้างขึ้นก่อนรัชสมัยฟาโรห์ดเจดเอฟเรหรือไม่ มหาสฟิงซ์แห่งคาฟเรกลายเป็นที่รู้จักและใกล้ชิดกับราษฎรของพระองค์มากขึ้น ทำให้ยากต่อการตัดสินว่าสิ่งไหนสร้างขึ้นก่อน เนื่องจากการจดบันทึกที่มีอคติ
ฟาโรห์เมนคาอูเร
เช่นเดียวกับฟาโรห์หลายพระองค์ในราชวงศ์นี้ ระยะเวลาการครองราชย์ของฟาโรห์เมนคาอูเรนั้นยังคลุมเครือ โดยคาดการณ์ไว้ว่าทรงครองราชย์นานกว่า 63 ปี แต่อาจจะเป็นเรื่องเกินจริงอย่างแน่นอน ฟาโรห์เมนเคอูเรทรงสืบพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์คาฟเร ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์ พีระมิดของพระองค์เป็นพีระมิดที่สามและเล็กที่สุดในบรรดาพีระมิดกิซ่า และเป็นที่รู้จักในชื่อ เนทเจอร์-เออร์-เมนคาอูเร ซึ่งแปลว่า "เมนคาอูเรคือพระเจ้า" มีโลงศพที่พบในพีระมิด ซึ่งมีความยาวประมาณแปดฟุตและสูงสามฟุต ทำจากหินบะซอลต์ เช่นเดียวกับพีระมิดหลายๆ แห่งก่อนหน้านี้ ฟาโรห์เมนคาอูเรทรงไม่ได้ถูกจารึกไว้เลยและภายในพีระมิดไม่มีการจดบันทึกใดๆ
ฟาโรห์เชปเซสคาฟ
ฟาโรห์เชปเซสคาฟทรงเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สี่ พระองค์สืบพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์เมนคาอูเร ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระราชมารดาของพระองค์คือใคร แม้เชื่อกันว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของพระมเหสีรองก็ตาม และพระมเหสีของพระองค์เป็นใครก็ไม่ทราบเช่นกัน ฟาโรห์เชปเซสคาฟทรงทำลายห่วงโซ่ของการสร้างพีระมิดโดยฟาโรห์ห้าพระองค์ก่อนหน้านี้ แทนที่จะสร้างพีระมิดทรงสามเหลี่ยม พระองค์ทรงเลือกที่จะสร้างบล็อกสี่เหลี่ยม ซึ่งรู้จักกันทั่วไปในชื่อ มัสตาบัต อัล-ฟิร์’อาอูน ("ม้านั่งแห่งฟาโรห์") อย่างไรก็ตาม ในทำนองเดียวกัน มีการพบจารึกเล็กๆ น้อยๆ ในหลุมฝังพระบรมศพของพระองค์ และพระองค์ทรงถูกฝังไว้อย่างเรียบง่าย
ฟาโรห์บาคา
การระบุตัวตนของฟาโรห์บาคานั้นยังคงคลุมเครืออยู่ บันทึกพระนามฟาโรห์หลายบันทึกยังคงหลงเหลือ อย่างไรก็ตามบันทึกเหล่านั้นก็บันทึกพระนามไม่เหมือนกันและมีส่วนเสียหาย บันทึกพระนามแห่งตูรินมีส่วนที่สูญหายไประหว่างพระนามของฟาโรห์คาฟเรและฟาโรห์เมนคาอูเร ซึ่งผู้เขียนเคยได้บันทึกพระนามฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวที่ทรงครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ พระนามของพระองค์และระยะเวลาของการครองราชย์น่าจะสูญหายทั้งหมด บันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์ยังบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่ครองราชย์ระหว่างรัชสมัยฟาโรห์คาฟเรและฟาโรห์เมนคาอูเร แต่พระนามก็สูญหายไปเช่นกัน นักวิชาการบางคนจึงสันนิษฐานว่าฟาโรห์พระองค์นี้ คือ ฟาโรห์บิเคอร์ริส (Bikheris) ซึ่งปรากฏพระนามในบันทึกพระนามของมาเนโธที่ตรงกับพระนามในภาษาอียิปต์ที่ว่า บาคา หรือ บาคาเร
เคนท์คาอุสที่ 1
บางครั้งหลักฐานที่น่าสนใจที่สุดของราชวงศ์ที่สี่ก็คือพระราชฐานะของพระนางเคนท์คาอุสที่ 1 หรือ เคนติคาเวส พระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์เมนคาอูเร และสุสานของพระองค์ถูกสร้างขึ้นตามทางหลวงแห่งเมนคาอูเร ซึ่งพระองค์อาจจะทรงปกครองในฐานะฟาโรห์
หลุมฝังพระศพของพระองค์เป็นหลุมฝังศพมาสตาบาขนาดใหญ่ โดยมีมาสตาบาที่อยู่นอกศูนย์กลางอีกอันวางอยู่ด้านบน จึงทำให้มาสตาบาตัวที่สองไม่สามารถอยู่กึ่งกลางเหนือมาสตาบาหลักของพระองค์ได้ เนื่องจากพื้นที่ว่างที่ไม่ได้รองรับในห้องด้านล่าง
บนประตูหินแกรนิตที่นำไปสู่หลุมฝังพระศพของพระองค์ ปรากฏว่าพระองค์ทรงได้รับตำแหน่งที่อาจจะอ่านได้ว่าทรงเป็น พระราชมารดาของกษัตริย์สองพระองค์แห่งอียิปต์บนและล่าง พระราชมารดาของกษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่าง และกษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่าง หรือตามที่นักวิชาการคนหนึ่งอ่าน คือ กษัตริย์แห่งอียิปต์บนและล่างและพระราชมารดาของกษัตริย์สองพระองค์แห่งอียิปต์บนและล่าง
นอกจากนี้ ภาพสลักของพระองค์ที่ประตูทางเข้าดังกล่าวยังปรากฏว่าพระองค์มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ครบถ้วน รวมถึงเคราปลอมของฟาโรห์ด้วย การพรรณนาและพระนามที่ได้รับ ทำให้นักไอยคุปต์วิทยาบางคนคิดว่า พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นฟาโรห์ในช่วงใกล้สิ้นสุดราชวงศ์ที่สี่
หลุมฝังพระศพของพระองค์สร้างเสร็จในลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมแบบช่องซอก อย่างไรก็ตาม ช่องซอกดังกล่าวถูกฉาบทับด้วยหินปูนเรียบ
ยุคแห่งพีระมิด
ยุคแห่งพีระมิดได้สื่อถึงข้อเท็จจริงที่ว่าราชวงศ์ที่สี่เป็นช่วงเวลาที่พีระมิดที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้น ซึ่งรวมถึงพีระมิดที่กิซาด้วย ฟาโรห์สเนเฟรูทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่แสดงความสนใจเกี่ยวกับพิธีฝังพระบรมศพและสุสาน ซึ่งนำพระองค์ไปสู่การวางแผนสร้างพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดในอียิปต์ พีระมิดแห่งแรกของพระองค์เรียกว่าพีระมิดโค้งงอและพีระมิดแดง "ยุคแห่งพีระมิด" ไม่ใช่แค่การสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่และเป็นที่จดจำได้ง่ายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเปลี่ยนแปลงการฝังพระบรมศพและพิธีกรรมด้วย ซึ่งรวมถึงการฝังศพของชนชั้นสูงในโครงสร้างขนาดใหญ่และการทำมัมมี่อย่างกว้างขวาง
การเปลี่ยนแปลงทางศาสนา
ในช่วงเวลาของราชวงศ์ที่สี่นั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงในการปฏิบัติทางศาสนาอย่างแท้จริง ซึ่งการบูชาดวงอาทิตย์เป็นเรื่องธรรมดา ลัทธิบูชาเทพราได้แผ่ขยายขนาดขึ้น โดยย้อนไปถึงข้อเท็จจริงที่ว่าหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ดเจดเอฟเรถูกสร้างขึ้นใกล้กับศูนย์กลางการเคารพบูชาในสิ่งที่ชาวกรีกโบราณเรียกว่า เฮลิโอโพลิส ซึ่งเป็นเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำใกล้กับกรุงไคโรในปัจจุบันที่ถูกยึดครองมาตั้งแต่ยุคก่อนราชวงศ์ ซึ่งมีชื่ออียิปต์โบราณว่า ยูนู (I͗wnw) และแปลว่าเสา
ในยุคสมัยที่การรวมศูนย์ของวัตถุ ปัจจัย และทรัพยากรมนุษย์ของรัฐได้เริ่มพัฒนาขึ้น ความสัมพันธ์ระหว่างฟาโรห์กับเหล่าทวยเทพกลายเป็นสิ่งที่ไม่สามารถขัดขวางได้ และฟาโรห์ก็ทรงเริ่มสลักพระนามของพระองค์ลงในรูปสลักและอนุสาวรีย์ที่ก่อนหน้านี้สงวนไว้สำหรับเทพเจ้า ซึ่งก็จะพูดถึงประเภทของเทพเจ้าที่ซับซ้อนในส่วนของฟาโรห์ รูปสลักที่มีชื่อเสียงของฟาโรห์คาฟเร ซึ่งมีนกเหยี่ยวรวมอยู่ในพระมาลาของพระองค์ จึงเป็นเปรียบว่าองค์ฟาโรห์เป็นเทพเจ้าฮอรัส