cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วันออฟดีสไนตส์
"วันออฟดีสไนตส์" (7월 7일 ชี-รว็อล ชี-ริล; One of These Nights) เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ เรดเวลเวต เขียนโดย ซอ จี-อึม, ฮวัง ชัน-ฮี, แอนเดรียส โอเบิร์ก และมาเรีย มาร์คัส ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2016 เป็นซิงเกิลนำจากอีพีชุดที่สอง เดอะเวลเวต และเป็นครั้งแรกของวงที่เน้นไปทางคอนเซปต์เวลเวต "วันออฟดีสไนตส์" เป็นเพลงแนวริทึมแอนด์บลูส์-บัลลาดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องราวของจิกยอและกย็องอู ตำนานพื้นบ้านของเกาหลีซึ่งเป็นที่มาของประเพณีชิลซ็อก (칠석) ที่มีต้นกำเนิดมาจากตำนานเจ็ดนางฟ้าของจีน ซึ่งตรงกับวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดตามปฏิทินสุริยจันทรคติ
เพลงได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์เป็นอย่างดีเมื่อเทียบกับเพลงของวงก่อนหน้านี้ และถูกยกย่องในการกล้าได้กล้าเสียถึงแม้ในช่วงเวลานั้นศิลปินเคป็อปส่วนใหญ่จะปล่อยเพลงที่มุ่งเน้นไปด้านการเต้นมากกว่า "วันออฟดีสไนตส์" ประสบความสำเร็จในเกาหลีใต้ เปิดตัวที่อันดับที่สิบบนแกออนดิจิทัลชาร์ต และขายได้มากกว่าสามแสนดาวน์โหลด
ศันสนีย์ เสถียรสุต
แม่ชี ศันสนีย์ เสถียรสุต (นามเดิม :ศันสนีย์ ปัญญศิริ ) (31 ตุลาคม พ.ศ. 2496 – 7 ธันวาคม พ.ศ. 2564) เป็นผู้ก่อตั้งเสถียรธรรมสถาน สาวิกาสิกขาลัย หุบเขาโพธิสัตว์ และธรรมาศรม และเป็นนักปฏิบัติธรรม และนักเขียน
ประวัติ
แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต หรือนามเดิม ศันสนีย์ ปัญญศิริ (ตุ๊กตา) เกิดวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรีของเฉลียว จรัสศรี นายอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และจำลอง พรหมินทะโรจน์ ครูประจำโรงเรียนบางปะหัน (เชื่อมประชานุกูล) มีพี่สาว 1 คน คือสายสัมพันธ์ ปัญญศิริ (ตุ๋มติ๋ม) เคยพบรักกับ เสถียร เสถียรสุต ซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ร่วมก่อตั้งเสถียรธรรมสถาน และมีพี่น้องต่างมารดา คือทัศนะ จรัสศรี และ ศ.ดร.นราพงษ์ จรัสศรี (ต้ำ) (ผู้บุกเบิกนาฏยศิลป์ร่วมสมัยในประเทศไทย)
การทำงาน
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2523 สละทางโลกเข้าสู่บวรพุทธศาสนาด้วยการบวชชี ที่วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต โดยมีพระครูภาวนาภิธาน เป็นพระอุปัชฌาย์
นอกจากนี้ยังได้จัดตั้ง ‘กองทุนเสถียรธรรม’ โดยมี เสถียร เสถียรสุต เป็นประธาน และ แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต เป็นผู้อำนวยการ
คิม คัพฮวาน
คิม คัพฮวาน (キム・カッファン; Kim Kaphwan) เป็นตัวละครจากเกม เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส (ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม Fatal Fury 2) ซึ่งเป็นนักเทควันโดชาวเกาหลี สมาชิกในทีมเกาหลีของ คิม คัพฮวาน ได้แก่ ชาง, ชเว และ จุน ฮุน นอกจากนี้ คิมยังมีบุตรชายสองคน ได้แก่ คิม ดอง ฮวน และ คิม แจ ฮุน โดยทั้งคู่ต่างก็เป็นนักเทควันโด ตลอดจนคิมยังได้รับการกำหนดเป็นตัวละครในเกม แคปคอม vs. เอสเอ็นเค 2 ด้วยเช่นกัน
ศันสนีย์ เสถียรสุต
สื่อธรรมะ
หนังสือ
คิม คัพฮวาน
ประวัติตามท้องเรื่อง
คิม คัพฮวาน เป็นครูผู้สอนศิลปะการต่อสู้เทควันโด ผู้มีความภาคภูมิใจที่ส่งเสริมให้โลกรู้จักใช้ศิลปะการต่อสู้นี้เพื่อผดุงความยุติธรรม เขาเคยเดินทางไปสู้กับคราวเซอร์มาแล้วครั้งหนึ่งเพื่อความท้าทาย ในขณะเดินทางนี้เอง ที่ทำให้เขาได้พบกับเทอร์รี่ โบการ์ด และเป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา คิมยินดีช่วยเทอร์รี่เสมอ และยินดีประลองฝีมือเพื่อกระชับมิตร ส่วนในด้านครอบครัว คิมมีภรรยาชื่อเมียง ซุกกับบุตรชายสองคนชื่อคิม ดอง ฮวน กับคิม แจ ฮุน ในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส คิมมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ ชาง และ ชอย ซึ่งเป็นสองวายร้ายกลับใจ และยินดีเข้าร่วมทีมตามคำเชิญชวนของคิม โดยมีคิมเป็นหัวหน้าทีม อย่างไรก็ตาม ในศึกเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สครั้งหลัง สมาชิกทีมคิมก็มักมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เป็นระยะๆ เช่น เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XI ที่คิมอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ เทอร์รี่ โบการ์ด กับดั๊ค คิง รวมไปจนถึง เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส XIII ที่มี หัว ใจ กับ ไรเด็น เข้าร่วมทีม
ศันสนีย์ เสถียรสุต
การเสียชีวิต
วันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2564 มูลนิธิเสถียรธรรมสถาน ออกแถลงการณ์ (ฉบับที่ 2) แจ้งข่าวการเสียชีวิตของท่านแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ผู้ก่อตั้งเสถียรธรรมสถาน ระบุว่า จากที่แม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร และเข้ารับการรักษาตั้งแต่ พ.ศ. 2560 โดยมีอาการดีขึ้นในช่วงปีแรกและตรวจพบก้อนมะเร็งอีกครั้งในกลาง พ.ศ. 2563 และเข้ารับการรักษาโดยคณะแพทย์อย่างเต็มความสามารถ
กระทั่งวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564 พบว่าอาการไม่ปกติ อ่อนเพลียมาก คณะผู้ดูแลจึงพาท่านเข้ารับการรักษาอีกครั้ง คณะแพทย์พบว่าก้อนมะเร็งได้ขยายขนาดและลุกลามอย่างมาก ผู้ดูแลจึงตัดสินใจพาท่านกลับมาพำนักที่เสถียรธรรมสถาน ตามปณิธานของท่านในวันที่ 6 ธันวาคม และเสียชีวิตในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เวลา 18.23 น. สิริอายุ 68 ปี 1 เดือน 7 วัน
คานาโกะ ทาเตโนะ
คานาโกะ ทาเตโนะ ( 立野 香菜子<rt>たての かなこ</rt>, 4 มกราคม 1980 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน
โจวันนาแห่งอิตาลี
โจวันนาแห่งซาวอย ซารินาแห่งบัลแกเรีย (ภาษาบัลแกเรีย: Йоанна Савойска; ภาษาอิตาลี: Giovanna Elisabetta Antonia Romana Maria) (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) ทรงเป็นซารินาแห่งบัลแกเรีย พระองค์สุดท้าย โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย เป็นพระราชวงศ์อิตาลี
การอภิเษกสมรสและพระโอรสธิดา
เจ้าหญิงโจวันนาทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย พิธีจัดตามแบบคาทอลิกที่อาซิซิ ประเทศอิตาลีในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 โดยผู้นำเผด็จการแห่งอิตาลี เบนิโต มุสโสลินีได้เข้าร่วมพิธีด้วย ชาวบัลแกเรียเห็นว่าเป็นการอภิเษกสมรสที่ดีเพราะพระมารดาของพระนางทรงเป็นชนพื้นเมืองชาวสลาฟ พระราชพิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นครั้งที่ 2 ที่กรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย เจ้าหญิงโจวันนาทรงอภิเษกสมรสแบบนิกายออร์ทอด็อกซ์ ซึ่งเดิมทีพระนางเป็นพระธิดาในกษัตริย์ผู้เป็นคาทอลิกและราชินีซึ่งนับถืออร์ทอด็อกซ์ แตเพราะพระนางนั้นนับถือนิกายคาทอลิกอยู่แล้วทำให้ขัดแย้งกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระนางทรงใช้พระนามแบบบัลแกเรียว่า ลอนนา  พระนางทรงดำรงเป็น "ซารินาแห่งบัลแกเรีย" หรือ "สมเด็จพระราชินีแห่งบัลแกเรีย" เนื่องจากรัฐธรรมนูญบัลแกเรียได้เขียนไว้ว่า รัชทายาททุกพระองค์ต้องเป็นนิกายออร์ทอด็อกซ์ แต่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ทรงต้องการให้พระโอรสธิดาที่ประสูติเข้ารีตโรมันคาทอลิก พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 ทรงไม่ยินยอม พระสันตปาปาได้เตรียมบัพพชนียกรรมพระเจ้าซาร์บอริส แต่พระคาร์ดินัลด์ อันเจโล จิอูเซปเป รอนกัลลีซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้ช่วยเหลือและห้ามปรามพระสันตปาปาไว้ พระเจ้าซาร์บอริสจึงทำข้อตกลงกับพระสันตปาปาเป็นไปด้วยดี ซารินาโจวันนาและพระเจ้าซาร์บอริสมีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 2 พระองค์ ได้แก่
สงครามโลกครั้งที่ 2 และการเสด็จสวรรคตของพระสวามี
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางทรงกระตือรือร้นในการเข้าร่วมกิจกรรมการกุศลและทรงบริจากทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อการกุศล รวมถึงการอุปถัมภ์โรงพยาบาลแก่เด็ก ระหว่างสงครามพระสวามีของพระนางต้องลงนามในสนธิสัญญาไตรภาคีกับฝ่ายอักษะ พระนางและพระสวามีทรงเปิดช่องทางให้ชาวยิวได้หลบหนีไปยังอาร์เจนตินา พระเจ้าซาร์บอริสทรงไม่อ่อนข้อยอมทำตามคำสั่งอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในการประชุมที่เบอร์ลิน พ.ศ. 2486 ฮิตเลอร์พยายามชักจูงพระองค์เพื่อช่วยรบกับโซเวียตและจะให้ได้ดินแดนเพิ่มขึ้นทางภาคใต้และตะวันตกเพื่อต่อต้านการขยายตัวของสหภาพโซเวียต พระองค์ทรงปฏิเสธและเสด็จกลับ พระองค์ทรงกลับในวันถัดไปไปที่กรุงโซเฟียกับเครื่องบินของเยอรมัน 9 วันหลังจากเสด็จกลับ พระเจ้าซาร์บอริสทรงอาเจียนอย่างรุนแรงและเสด็จสวรรคตในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2486 สิริพระชนมายุ 49 พรรษา การเสด็จสวรรคตของพระองค์ยังเป็นที่โต้แย้งกันมาก บางคนกล่าวโทษฮิตเลอร์ แม้พระอนุชาของพระองค์เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรียทรงประกาศถึงการสวรรคตของพระองค์ในปีพ.ศ. 2488 ว่าทรงถูกลอบวางยาพิษระหว่างเสด็จกลับทางเครื่องบิน แต่การชันสูตรพระศพแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าซาร์บอริสทรงหัวใจวายจากอาการที่ทรงเครียด เจ้าชายซิเมออน พระโอรสได้ขึ้นครองราชสมบัติขึ้นเป็น พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย เนื่องจากมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา จึงจำเป็นต้องมีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ซึ่งก็คือ เจ้าชายคิริลแห่งบัลแกเรีย พระอนุชาของพระเจ้าซาร์บอริส ทรงพยายามประนีประนอมกับเยอรมนี
การลี้ภัย
หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 บัลแกเรียถูกโจมตีโดยสหภาพโซเวียต เจ้าชายคิริลและคณะผู้สำเร็จราชการ,อดีตรัฐมนตรี 22 คน,ผู้แทนราษฎร 67 คน,ที่ปรึกษาพระราชวงศ์ 8 คนและเจ้าหน้าที่ระดับสูง 47 คน รวมถึงผู้ต่อต้านโซเวียตกว่าพันคนถูกสั่งประหารชีวิตทั้งหมด พระราชวงศ์ที่เหลือได้แก่ สมเด็จพระราชินีโจวันนา,พระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 ,เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งบัลแกเรีย พระธิดาและเจ้าหญิงยูโดเซียแห่งบัลแกเรีย พระขนิษฐาของพระเจ้าซาร์บอริส ได้รับการอนุญาตให้พำนักที่พระราชวังวรานาใกล้กรุงโซเฟียในขณะที่ได้มีการแต่งตั้งคณะผู้สำเร็จราชการคอมมิวนิสต์ชุดใหม่ ในบันทึกของพระนางทรงได้เล่าว่า "ทหารโซเวียตในครั้งนั้นได้มีความสนุกจากไล่ยิงพสกนิกรในทุกๆที่ที่นอกเหนือจากได้รับคำสั่งจากคณะรัฐบาลซึ่งตอนนั้นฉันกำลังเดินกับลูกๆอยู่ที่ที่นั้น"
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2489 ได้มีการลงคะแนนเสียงภายในกองทัพโซเวียต ผลออกมาร้อยละ 97 เห็นด้วยในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียและล้มล้างพระราชวงศ์และระบอบกษัตริย์ โดยให้พระราชวงศ์เตรียมตัว 1 เดือนเพื่อออกจากประเทศแต่เพียงวันเดียวคือในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2489 พระราชวงศ์ได้ถูกบังคับให้ออกจากบัลแกเรีย อย่างไรก็ตามพระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงไม่เคยลงพระนามในเอกสารสละราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ พระราชวงศ์ทั้งหมดจึงต้องลี้ภัยไปที่อเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ที่ซึ่งพระบิดาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 แห่งอิตาลีพำนักอยู่หลังจากทรงลี้ภัยจากอิตาลี พระองค์และพระราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่อย่างยากลำบากโดยทรงมีทรัพย์เพียงพระองค์ละ 200 ดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ต่อมาพระเจ้าวิกเตอร์ เอ็มมานูเอลผู้เป็นพระราชบิดาได้เสด็จสวรรคตลง ทรงมอบมรดกให้แก่พระธิดาซึ่งก็คือ สมเด็จพระราชินีโจวันนา ทำให้ราชวงศ์ทรงมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมาก ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2494 รัฐบาลสเปนนำโดยจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโกได้เชิญพระราชวงศ์ลี้ภัยที่สเปน
ปลายพระชนม์ชีพ
หลังจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 กับธิดาตระกูลขุนนางสเปนมาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา ในปีพ.ศ. 2505 พระราชินีโจวันนาทรงย้ายไปพำนักที่ เอสโตริล,ประเทศโปรตุเกส ที่ซึ่งพระนางทรงพำนักในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพ ในปีพ.ศ. 2536 พระนางเสด็จกลับบัลแกเรียเพื่อคารวะพระศพของพระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 ในระหว่างการเสด็จเยือนบัลแกเรียครั้งนั้นซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายตลอดพระชนม์ชีพพระนาง พระนางทรงได้รับการต้อนรับจากพสกนิกรชาวบัลแกเรียหลายพันคนบนถนน ทุกคนมาเพื่อถวายการต้อนรับพระนาง
สมเด็จพระราชินีโจวันนาเสด็จสวรรคตในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุ 92 พรรษา พระศพได้ถูกฝังที่อาซิชิ ประเทศอิตาลี ที่ซึ่งพระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระสวามีครั้งแรก
อ้างอิง
1907 2000
วงศ์เสือและแมว
วงศ์เสือและแมว เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภท เสือ, สิงโต, ลิงซ์ และแมว โดยทั้งหมดอยู่ในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora)  โดยปรากฏครั้งแรกในสมัยโอลิโกซีน  เมื่อประมาณ 30 ล้านปีก่อน ใช้ชื่อวงศ์ว่า Felidae
ลักษณะ
ลักษณะเด่นของสัตว์ในวงศ์นี้ ตามลำดับตัวประกอบไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่ยืดหยุ่นและแข็งแรง หัวกลม ฟันพัฒนามาเพื่อเหมาะแก่การกัดกินเนื้อสัตว์ มีเขี้ยวขนาดใหญ่ยาวและแหลมคม 2 คู่ ใช้กัดสังหารเหยื่อ ส่วนฟันกรามมีลักษณะคมคล้ายใบมีดใช้สำหรับกัดฉีกเนื้อ สามารถเขียนเป็นสูตรได้ว่า มีเล็บแหลมคมทุกนิ้ว ปกติเล็บจะถูกเก็บไว้ในซองเล็บ เวลาเดินเล็บจึงไม่สัมผัสกับพื้นดิน ครั้นเวลาจะใช้ต่อสู้หรือล่าเหยื่อ เล็บจะกางออกเป็นกรงเล็บได้ โดยอาศัยการหดตัวของกล้ามเนื้อที่นิ้วเท้า ทำให้เล็บมีความแหลมคมใช้เป็นอาวุธได้ดีมาก ส่วนของเท้ามีการพัฒนา เพื่อการเดินด้วยปลายนิ้ว คล้ายกับการเต้นบัลเลต์ นิ้วเท้าและฝ่าเท้าเปลี่ยนรูปร่างเป็นปุ่มนิ้วและปุ่มฝ่าเท้า ซึ่งจะมีแผ่นหนังหนา ๆ หุ้มรองอยู่ ใช้สำหรับรับน้ำหนักตัว ส่วนส้นเท้าและข้อเท้ายกสูงเหนือพื้น เท้าหน้ามี 5 นิ้ว แต่นิ้วโป้งสั้นแบะแยกสูงกว่าอีก 4 นิ้ว คล้ายมือ จึงเหมาะต่อการตะปบคว้าเหยื่อ เท้าหลังมี 4 นิ้ว ขนาดเท่าๆ กัน รอยเท้าของสัตว์ในวงศ์นี้จึงปรากฏให้เห็นแต่รอยปุ่มนิ้ว และปุ่มกลม ๆ ข้างละ 4 นิ้วคล้ายกันเท้าหน้าและเท้าหลัง นอกจากนี้ใต้ฝ่าเท้า และร่องนิ้ว จะมีขนนุ่มปกคลุมทั่ว ทำให้การเคลื่อนที่เป็นไปได้อย่างคล่องแคล่ว รวดเร็วและเงียบ ตามีขนาดใหญ่ ตำแหน่งของตาอยู่ด้านหน้าและใกล้กัน ทำให้การมองภาพ มีประสิทธิภาพสูง และการกะระยะแม่นยำ ใบหูกลมมีกล้ามเนื้อสำหรับขยับใบหู เพื่อปรับทิศทาง รับเสียงได้ และมีประสาทรับฟังเสียงดีมากการดำรงชีวิตของสัตว์วงศ์นี้ส่วนใหญ่จึงอาศัยตากับหู เป็นสำคัญมากกว่าใช้จมูกดมกลิ่นอย่างสัตว์กินเนื้อประเภทอื่น นอกจากนี้ยังมีขนหนวดยาว และขนยาวที่ฝ่าเท้า ซึ่งเป็นเส้นขนที่มีเส้นประสาทควบคุม จึงรับความรู้สึกสัมผัสได้ดี ใช้ในการหาทิศทางในที่มืดได้เป็นอย่างดี การอนุกรมวิธานสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย (บางข้อมูลแบ่งเป็น 3) โดยแบ่งออกได้เป็น เสือขนาดเล็ก (Felinae) และเสือขนาดใหญ่ (Pantherinae) โดยแบ่งตามกล่องเสียงในลำคอ ซึ่งสามารถใช้เปล่งเสียงดังที่เรียกว่า คำราม ได้ และแรกเริ่มสัตว์ในวงศ์นี้ จะใช้สกุล Felis เป็นส่วนใหญ่ ก่อนที่จะแตกแขนงออกไปเป็นสกุลใหม่ตามการศึกษาเพิ่มเติม
วัดบางน้อย (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดบางน้อย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจอมปลวก อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางน้อยตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2215 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สิ่งที่ปรากฏหลักฐาน คือ อิฐก้อนใหญ่สมัยกรุงศรีอยุธยา และกระเบื้องรางสำหรับมุงหลังคา เป็นต้น เดิมชื่อว่า วัดโคกมะนาว ต่อมาเรียกว่า วัดต้นมะนาว เข้าใจว่ามีต้นมะนาวใหญ่อยู่หน้าวัด ต่อมาเรียกว่า วัดน้อย และ "วัดบางน้อย" เพราะตั้งอยู่ริมคลองบางน้อย ซึ่งแต่เดิมขึ้นอยู่กับตำบลบางน้อย กำนันตำบลนี้มีนามว่า ขุนพิบูรณ์บางน้อย (ยู้ พุกพิบูลย์) ต่อมารวมกับตำบลจอมปลวก วัดบางน้อยจึงขึ้นอยู่กับตำบลจอมปลวก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2516
ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปหล่อ ลงรักปิดทอง ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 4 ศอก สูง 4 ศอก 1 คืบ หลวงพ่อรด หน้าอุโบสถ ปางป่าเลไลยก์ ศิลาแลง พระพุทธไสยาสน์ หรือหลวงพ่อพระนอน ความยาว 19 เมตร สูง 3 เมตรเศษ องค์ใหญ่ที่สุดในจังหวัดสมุทรสงคราม และปิดด้วยเหรียญชนิดต่างๆ รวมกว่า 5 แสนเหรียญ รอยพระพุทธบาทในวิหาร วิหารเจ้าอาวาสของวัดมีรูปหล่อเท่าองค์จริง (ครึ่งตัว) ของพระอธิการสุข พระอธิการนวน พระอธิการอยู่ และพระครูทรัพย์ ในวิหารยังประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญ ๆ อาทิ หลวงพ่อบ้านแหลม เป็นต้น หินลูกนิมิตรโบราณ และใบเสมาเก่าหินทรายแดง ขุดได้จากการสร้างอุโบสถใหม่ เป็นก้อนหินรูปร่างแปลก มิได้เป็นทรงกลม
ลาบายาเมซา
เอลอิมโนเดอบายาโม (El Himno de Bayamo เพลงสรรเสริญบายาโม) เป็นเพลงชาติของคิวบา ได้มีการขับร้องครั้งแรก ระหว่างศึกบายาโม เมื่อ ค.ศ. 1868. เปรูโชว์ ฟิเกอร์โร ได้เข้าร่วมระหว่างการทำสงคราม โดยได้ประพันธ์บทร้อง และ เรียบเรียงทำนอง ทำนองเพลงดังกล่าวมีชื่อว่า ลาบายาเมซา (La Bayamesa) เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1867.
ภาพรวม
เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2411 กองกำลังคิวบาได้รับการยอมจำนนจากเจ้าหน้าที่อาณานิคมของสเปนในบายาโม ผู้คนที่แสดงความยินดีล้อมวงต่อ ฟิเกเรโด และขอให้เขียนเพลงสรรเสริญด้วยทำนองที่พวกเขากำลังฮัมเพลง บนอานม้าของเขา ฟิเกเรโดประพันธ์เนื้อเพลงของเพลงชาติซึ่งยาวกว่าเวอร์ชันทางการในปัจจุบัน ฟิเกเรโดถูกจับและประหารชีวิตโดยชาวสเปนในอีกสองปีต่อมา ก่อนที่หน่วยยิงจะได้รับคำสั่งให้ยิง ฟิเกเรโด ด้วยการตะโกนประโยคจากเพลงของเขาว่า "Morir por la Patria es vivir" (แปลว่า "เพราะพลีชีพเพื่อมาตุภูมิคือการมีชีวิตอยู่")
คิวบาได้นำเป็นเพลงชาติมาใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1902 และยังคงรักษาไว้แม้หลังจากการปฏิวัติในปี ค.ศ. 1959 นักแต่งเพลงชาวคิวบา ชื่อ อันโตนิโอ โรดริเกซ-เฟอร์เรอร์ เป็นผู้แต่งโน้ตดนตรีเบื้องต้นของเพลงชาติคิวบา
นอกจาก อิมโนเดอบายาโม Himno de Bayamo แล้ว ยังมีเพลงคิวบาอีกสองเพลงที่เป็นที่รู้จักคือ "La Bayamesa" Bayamesa ประพันธ์ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1851 โดย คาลอส มานูเอล เดอ เซ่เปเดส (Carlos Manuel de Céspedes) และ และ โฆเซ่ ฟอร์นาริส (José Fornaris) ตามคำขอของเพื่อนของพวกเขา ฟรานซิสโก คาสติโย โมเรโน (Francisco Castillo Moreno) ซึ่งบางครั้งก็ให้เครดิตกับเนื้อร้องด้วย หลังปี พ.ศ. 2411 ระหว่างสงครามคิวบา เพลงลาบายาเมซา (La Bayamesa) เวอร์ชัน "mambí" ก็ได้รับความนิยม มีทำนองเดียวกันแต่เนื้อเพลงต่างกัน หลายปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1918 นักแต่งเพลงและนักประพันธ์เพลง ซินโด กาเรย์ (Sindo Garay) จาก ซานติเอโกเดอคิวบา (Santiago de Cuba) ได้แต่งเพลงที่เขาเรียกว่า มนูเฆอร์ บายาเมซา (Mujer Bayamesa); ที่นิยมใช้ย่อชื่อให้ในเพลง "La Bayamesa"
บทร้อง
บทร้องต้นฉบับมีทั้งหมด 6 บท. เมื่อปี ค.ศ. 1902. ได้มีการตัดเนื้อร้องในบทที่ 3-6 สืบเนื่องมาจากสงครามสเปน-อเมริกา ที่สร้างความแตกร้าวกับอาณานิคมสเปน ระยะต่อมา บทร้องทั้ง4บทมิได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติ ในภายหลังบทร้องทั้ง4บทที่ถูกตัดนั้น ได้นำกลับมาใช้เป็นเพลงชาติในรัฐพิธีสำคัญภายหลังการปฏิวัติคิวบา เพื่อสื่อถึงการต่อต้านจักรวรรดินิยมอเมริกาที่กดขี่คิวบาภายใต้รัฐบาลหุ่นเชิดของตน
เทวนิยม
เทวนิยม (Theism) ในความหมายอย่างกว้างหมายถึงความเชื่อว่ามีพระเป็นเจ้าหรือเทพเจ้า ความหมายอย่างแคบคือเชื่อแบบเอกเทวนิยมว่ามีพระเจ้าองค์เดียวและทรงสัมพันธ์กับการดำรงอยู่ของเอกภพ  เทวนิยมยังเชื่อว่าพระเจ้าทรงเป็นบุคคล และมีอำนาจปกครองและจัดการโลกและเอกภพ แนวคิดตามแบบแผนนี้อธิบายพระเจ้าในเชิงเอกเทวนิยมซึ่งปรากฏในศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และศาสนาฮินดูในบางสำนัก คำว่า Theism ตามแนวคิดนี้เกิดขึ้นในช่วงการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อให้ต่างจากคำว่าเทวัสนิยม ที่เชื่อว่ามีพระเจ้าเป็นอุตตรภาวะสูงสุด แต่พระเจ้ามิได้ทรงแทรกแซงโลกตามธรรมชาติ และมนุษย์รู้จักพระองค์ได้ด้วยการใช้เหตุผล ไม่ใช่โดยการวิวรณ์ ส่วนสรรพเทวนิยมเชื่อว่าสรรพสิ่งคือพระเจ้า และพหุเทวนิยมเชื่อว่ามีเทวดาหลายองค์ แต่ละองค์มีอำนาจต่าง ๆ กันไป
คำว่า Theism มาจาก theos ในภาษากรีกที่แปลว่า เทพ นักปรัชญาชื่อ Ralph Cudworth ใช้คำนี้เป็นคนแรก ส่วนอเทวนิยมเป็นการปฏิเสธความเชื่อแบบเทวนิยมในความหมายกว้าง คือไม่เชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียว ถ้าปฏิเสธพระเจ้าในความหมายแคบ จะเรียกว่า เทวัสนิยม สรรพเทวนิยม พหุเทวนิยม ตามแต่ลักษณะของความเชื่อ ถ้าเห็นว่าพระเจ้าหรือเทวดาจะมีอยู่หรือไม่เราก็รู้ไม่ได้เรียกว่าอไญยนิยม ถ้าเชื่อว่ารู้ได้ (ว่ามีหรือไม่มี) ก็ถือว่าเป็นเทวนิยมหรืออเทวนิยม (ตามแต่ลักษณะความเชื่อ) เทวนิยมและอเทวนิยมจึงเป็นยืนยันหรือปฏิเสธการดำรงอยู่ของพระเจ้า แต่อไญยนิยมปฏิเสธการรับรู้  ผู้ที่ไม่มีศาสนาจะไม่เชื่อในเรื่องการมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ เลย  ศาสนาพุทธอาจจัดว่าเป็นทั้งเทวนิยมและอเทวนิยม นิกายเถรวาทและนิกายเซน เชื่อในกฎธรรมชาติ สร้างสรรพสิ่ง จัดเป็นอเทวนิยม  นิกายสุขาวดีและวัชรยาน เชื่อว่ามีพระอาทิพุทธะเป็นผู้สร้างโลกและสรรพสิ่งเฉกเช่นพระเจ้า จึงอาจจัดนิกายเหล่านี้เป็นเทวนิยมได้มันเป็นเก
โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน
โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน หรือ โลแกน (Logan) เป็นภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโร่/ดราม่า/ระทึกขวัญ จากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2017 เกี่ยวกับตัวละครวูล์ฟเวอรีนจากมาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดยมาร์เวลเอนเตอร์เทนเมนท์ ทีเอสจีเอนเตอร์เทนเมนท์ และบริษัทเดอะดอนเนอร์ส จัดจำหน่ายโดยทเวนตี้เซนจูรี่ฟอกซ์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 10 ในชุดภาพยนตร์เอ็กซ์เมน และเป็นภาพยนตร์ภาคเดี่ยวของตัวละครวูล์ฟเวอรีนภาคที่ 3 และเป็นภาคสุดท้าย ต่อจาก X-เม็น: กำเนิดวูล์ฟเวอรีน (2009) และเดอะ วูล์ฟเวอรีน (2013) ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจากหนังสือการ์ตูนชุด "โอล แมน โลแกน" โดย มาร์ค มิลลาร์ และ สตีฟ แมคนิเวน นอกจากนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เรท R เนื่องจากภาพยนตร์มีฉากที่ส่วนมากจะเป็นฉากรุนแรงและมีคำพูดที่ไม่เหมาะสม และส่วนในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเรต น.18+ หลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉายได้ไม่นาน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้นำมาฉายใหม่อีกครั้งในรูปแบบภาพขาว-ดำชื่อ "LOGAN Noir" และฉายแบบจำกัดโรงในสหรัฐอเมริกา โดยภาพยนตร์ฉบับนี้จะวางจำหน่ายพร้อมกับฉบับดั้งเดิมในชุดแผ่นบลู-เรย์อีกด้วย
การฉายในประเทศไทย
โลแกน เดอะ วูล์ฟเวอรีน ฉายในประเทศไทยวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2560 แต่ฉายในประเทศไทยใช้เป็น เรต น.18+
ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี
ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 12
ขี้โรคแห่งเอเชีย
วลีคำว่า "ขี้โรคแห่งเอเชีย" หรือ "คนป่วยแห่งเอเชีย" (Sick man of Asia) เป็นคำใช้เรียกประเทศจีนอย่างดูถูกดูแคลนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อประเทศจีนได้ตกอยู่ในสภาพอ่อนแอถูกรุกรานและถูกขูดรีดเอาเปรียบจากเหล่าประเทศมหาอำนาจชาติตะวันตกและญี่ปุ่น ที่ใช้ลัทธิล่าอาณานิคมหรือจักรวรรดินิยมมาคุกคาม เริ่มตั้งแต่เหตุการณ์สงครามฝิ่นกับจักรวรรดิอังกฤษทำให้ประเทศจีนต้องถูกบังคับให้ลงนามในสนธิสัญญาไม่เป็นธรรมที่ถูกเอารัดเอาเปรียบ ความรู้สึกต่ำต้อยและอัปยศอดสูของชาวจีนปิดท้ายจนถึงขีดสุดเมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานประเทศจีนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
คำวลีดังกล่าวได้เป็นที่ดูถูกเหยียดหยามชาวจีนโดยเฉพาะของชาวตะวันตกและชาวญี่ปุ่น จนกระทั่งปัจจุบันคนจีนจำนวนมากยังไม่ลืมประวัติศาสตร์ในยุคดังกล่าว มีการเรียนรู้สั่งสอนถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นเพื่อให้คนจีนรุ่นใหม่ไม่ลืมช่วงเวลาอันแสนอัปยศขมขื่น ถือเป็นบทเรียนที่ชาวจีนทั่วโลกมักจะตระหนักจดจำอยู่เสมอ
อะแพชี แอกซิส
อะแพชี แอกซิส คือ โครงร่างซอฟต์แวร์ประเภทโอเพ่นซอร์ส ใช้สำหรับสร้างเว็บเซอร์วิซ โดยด้วย แอกซิส เองรองรับการพัฒนาอยู่ 2 ภาษาคือ ภาษาจาวา และ ภาษาซีพลัสพลัส ซึ่งนำไปใช้กับ SOAP Server นอกจากนี้ยังมีเครื่องมือ และ APIs ช่วยอำนวยความสะดวกให้กับนักพัฒนา สำหรับสร้าง เว็บเซอร์วิซ และโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานร่วมกับเว็บเซอร์วิซ โดยที่ แอกซิส นี้อยู่ภายใต้มูลนิธีซอฟต์แวร์อะแพชี
อะแพชี แอกซิส สำหรับภาษาจาวา
สำหรับภาษาจาวานั้นมีทางเลือกอยู่ 2 วิธี สำหรับการสร้างเว็บเซอร์วิซ หลังจากพัฒนาโค้ดภาษาจาวาแล้ว คือ เปลี่ยนนามสกุลของไฟล์นั้นจากเดิมที่เป็น .java ให้เป็น .jws (Java Web Service) ซึ่งเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด แต่เมธอดที่อยู่ในไฟล์นั้น จะได้รับการประกาศออกไปว่าให้บริการเว็บเซอร์วิซทั้งหมด ส่วนอีกวิธีการหนึ่งคือ ใช้คุณสมบัติ และเครื่องมือของ แอกซิส ในการเลือกว่าต้องการประกาศ หรือไม่ประกาศเมธอดใดในไฟล์นั้นๆ ให้เพื่อให้บริการเว็บเซอร์วิซ
คารามง
คะระมง หรือ คะระคะโดะ (唐門 (karamon or karakado) เป็นทางเข้ารูปแบบหนึ่งที่พบในสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ลักษณะของคะระมง มี “คะระฮะฟุ” คือแผ่นไม้ฉลุลายตกแต่ง (bargeboard) ที่พบทั่วไปในญี่ปุ่น คะระมงพบทั่วไปเป็นทางเข้าของปราสาทญี่ปุ่น, วัดพุทธ และ ศาลเจ้าชินโต และในอดีตเป็นสัญลักษณ์ของเจ้าหน้าที่
คำว่า “คะระ” (kara; 唐) สามารถแปลว่า “จีน” (ราชวงศ์ถัง) ส่วน “มง” (mon; 門) แปลว่า “ประตู” หลังคาแบบจีนนี้พบครั้งแรกในสมัยเฮอัง คะระมงที่เก่าแก่ที่สุดตั้งอยู่ที่วัดโฮรีวจิ
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์
โทะกุชิมะอินดิโกซอคส์ (徳島インディゴソックス; Tokushima Indigo Socks) เป็นทีมเบสบอลในชิโกะกุไอส์แลนด์ลีกพลัสของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทีมนี้ได้รับการก่อตั้งใน ค.ศ. 2005 โดยส่วนใหญ่ทีมอินดิโกซอคส์มักเล่นในสนามเหย้าของเขาซึ่งมีชื่อว่าสนามเบสบอลคุระโมะโตะ จังหวัดโทะกุชิมะ ที่เมืองโทะกุชิมะ จังหวัดโทะกุชิมะ
สปอนเซอร์ กระทิงแดง
สปอนเซอร์ กระทิงแดงหรือไอ้มา ลูกบ้านเหม้า ในการชกมวยไทย สถิติการชกเฉพาะมวยสากล 1 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1)
เขาหวง
เขาหวงซาน เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเสียงมาจากทิวทัศน์ที่งดงามของยอดเขาหินแกรนิตและต้นสนหวงรูปร่างแปลกตา และภาพของหมอกและเมฆที่ลอยอยู่ใกล้ยอดเขา บริเวณเทือกเขายังมีน้ำพุร้อนและบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอีกมากมาย เนื่องมาจากความงดงาม จึงมักจะปรากฏภาพของเทือกเขาหวงอยู่ในภาพเขียนจีน หรือปรากฏชื่อในวรรณกรรมอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันนี้ องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเทือกเขาหวงเป็นมรดกโลก และยังจัดว่าเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในจีน
เขาหวงประกอบไปด้วยยอดเขาจำนวนมาก มียอดภูเขาที่มีชื่อ 72 ยอด และมีอยู่ 77 ยอดที่มีความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ยอดเขาที่สูงที่สุด 3 อันดับแรกในเทือกเขาคือ ยอดเขาเหลียนหัว (莲花峰 เหลียนหัวเฟิง ยอดเขาดอกบัว มีความสูง 1,864 เมตร) ยอดเขากวงหมิง (光明顶 ยอดเขาสว่าง มีความสูง 1,840 เมตร) และ ยอดเขาเทียนตู่ (天都峰 เทียนตู่เฟิง แปลว่า ยอดเขาเมืองหลวงแห่งสวรรค์ มีความสูง 1,829 เมตร) เขตที่ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกประกอบด้วยบริเวณเทือกเขาซึ่งมีพื้นที่ 154 ตารางกิโลเมตร และรอบๆเทือกเขาอีก 142 ตารางกิโลเมตร
เขาหวงถือกำเนิดขึ้นในมหายุคเมโซโซอิก เมื่อประมาณ 100 ล้านปีก่อน โดยเกิดจากพื้นก้นทะเลยกตัวขึ้นสูง ต่อมาในยุคควอเทอร์นารี พื้นผิวของเทือกเขาถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะเป็นเวลานาน จนเกิดเป็นเสาหินขึ้นทั่วไป และต่อมาก็เกิดป่าขึ้นบนเสาหินเหล่านั้น
ในสมัยราชวงศ์จิ๋น เทือกเขาหวงมีชื่อเรียกว่า ยี่ซาน ชื่อในปัจจุบันได้รับการตั้งขึ้นใหม่ โดยนักประวัติศาสตร์พบข้อเท็จจริงนี้จากกวีนิพนธ์ของ Li Po ซึ่งได้กล่าวถึงเทือกเขาหวงด้วยชื่อในปัจจุบัน
พืชที่ขึ้นอยู่ในบริเวณเทือกเขาหวงจะแตกต่างกันไปตามระดับความสูง ที่ความสูงต่ำกว่า 1,100 เมตร จะเป็นป่าชื้น ความสูงระหว่าง 1,100-1,800 เมตร จะเป็นป่าผลัดใบ และความสูงตั้งแต่ 1,800 เมตรขึ้นไป จะเป็นทุ่งหญ้าในลักษณะที่ขึ้นอยู่ตามที่สูง บริเวณเทือกเขามีพรรณไม้หลากหลายชนิด จากการสำรวจพบว่ามีพืชจำพวกพืชไม่มีท่อลำเลียงจำนวน 1 ใน 3 จากตระกูลที่มีอยู่ในจีน และตระกูลเฟิร์นถึงครึ่งหนึ่งจากจำนวนตระกูลทั้งหมดในจีน อยู่ในเทือกเขานี้
เนื่องจากยอดเขาต่างๆมักจะอยู่เหนือระดับของเมฆ ทำให้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของก้อนเมฆได้จากยอดเขา และทำให้เกิดปรากฏการณ์แสงอันน่าอัศจรรย์ ทั้งปรากฏการณ์ทะเลเมฆ และแสงพระพุทธ เป็นสิ่งที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากให้มาชม โดยเฉลี่ยแล้ว จะเกิดปรากฏการณ์แสงพระพุทธขึ้นเดือนละ 2 ครั้ง
น้ำพุร้อนบริเวณเทือกเขาหวงจะอยู่ที่ใต้ยอดเขาเมฆม่วง (Purple Cloud Peak) น้ำจากน้ำพุร้อนเหล่านี้จะมีอุณหภูมิอยู่ที่ 45 °C ตลอดทั้งปี บ่อน้ำร้อนส่วนใหญ่ในบริเวณนี้จะถูกเรียกรวมกันว่า Songgu Area
ยอดเขาขนปุย (Fur Peak) เป็นบริเวณที่มีชื่อเสียงมาจากชาเขียวที่ได้จากบริเวณเทือกเขา โดยชื่อของยอดเขามีที่มาจากขนอ่อนที่ปกคลุมใบชาเป็นปุย
เขาหวงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกใน พ.ศ. 2533 เนื่องมาจากทิวทัศน์ธรรมชาติที่งดงาม และเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตที่หายากและถูกคุกคามหลายชนิด
ปลาบู่เหลือง
ปลาบู่เหลือง (Yellow prawn-goby, Watchman goby; ) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
เป็นปลาบู่ที่มีพฤติกรรมอยู่ตามโพรงตามพื้นทรายใต้ทะเล โดยอาศัยอยู่ร่วมกับกุ้งดีดขันลายเสือ (Alpheus bellulus) ซึ่งเป็นกุ้งที่มีสายตาที่ไม่ดีนักจึงอาศัยปลาบู่เหลืองทำหน้าที่เฝ้าระวังภัยให้ โดยทั้งคู่จะหากินอยู่เฉพาะบริเวณปากโพรง เมื่อไหร่ที่ถูกคุกคาม ปลาบู่เหลืองจะใช้หางโบกสะบัดเพื่อเป็นการเตือนกุ้งให้รู้ และทั้งคู่จะมุดลงโพรงพร้อม ๆ กัน และปลาก็ได้รับประโยชน์จากกุ้ง โดยกุ้งจะทำหน้าที่ขุดโพรงและดูแลโพรงให้เป็นที่อยู่อาศัยและหลบภัย
เป็นปลาที่มีความสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ด้วยพฤติกรรมการกินอาหารเสมือนทำความสะอาดตู้เลี้ยงให้สะอาดตลอดเวลาด้วย ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยไม่สามารถสังเกตเพศได้จากลักษณะภายนอก แต่พฤติกรรมปลาตัวผู้เมื่ออยู่รวมกันหลายตัว จะเป็นฝ่ายไล่ตัวอื่น โดยปลาจะผสมพันธุ์กันในเวลาเย็น แม่ปลาจะวางไข่ที่มีลักษณะเป็นพวงติดกับผนังด้านบนของโพรงที่อยู่อาศัย แล้วปลาตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปผสม จากนั้นปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่เป็นหลัก ลูกปลาใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 4 วัน หลังจากที่ไข่ได้รับการผสม อัตราในการฟักอยู่ที่ประมาณ 1,000-2,000 ตัว
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเรือพายเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 550 คน การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2012
อ๊าวส่าย
อ๊าวส่าย หรือ อ๊าวหย่าย (áo dài) คือชุดประจำชาติชุดหนึ่งของชาวเวียดนาม ซึ่งห่มนุ่งโดยผู้หญิงเวียดนามมิว่าจะเป็นในหรือนอกประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายในรูปแบบปัจจุบัน เป็นชุดทอจากผ้าไหมซึ่งสวมใส่แนบตัว โดยมีกางเกงขายาวอยู่ชั้นใน
ความหมายของคำ
ในประเทศเวียดนาม อ๊าวส่ายมีชื่อที่เรียกแตกต่างกันไปเล็กน้อยตามแต่สำเนียงท้องถิ่น คำว่า "อ๊าวส่าย" เป็นสำเนียงเวียดนามเหนือ ส่วน "อ๊าวหย่าย"  เป็นสำเนียงของเวียดนามใต้ คำว่า "อ๊าว" แปลว่า "ผืน" ส่วนคำว่า "ส่าย" แปลว่า "ยาว" ดังนั้นถ้าหากแปลคำต่อคำ "อ๊าวส่าย" จะมีความหมายว่า "ผืนยาว"
ทิชา สุทธิธรรม
ทิชา สุทธิธรรม ชื่อเล่น ซอส เป็นมิสยูลีกปี พ.ศ. 2543 อดีตผู้ประกาศข่าวทางด้านเศรษฐกิจในรายการ "เช้านี้...ที่หมอชิต" และเป็นผู้ดำเนินรายการ "เจาะเกาะติด" ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวทางช่อง3HD ,ผู้ดำเนินรายการจอโลกเศรษฐกิจ FM106 วิทยุครอบครัวข่าว, และรายการออนไลน์ MISTER BAN
เจนรัลออฟดิอาร์มีส์
จอมทัพสหรัฐ (General of the Armies of the United States) เป็นยศทหารระดับสูงสุดของกองทัพบกสหรัฐ เคยมีการมอบยศนี้เพียงสองครั้งในประวัติศาสตร์ บุคคลแรกคือจอห์น เจ. เพอร์ชิง ผู้บัญชาการกำลังรบนอกประเทศสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้รับแต่งตั้งใน ค.ศ. 1919 บุคคลที่สองคือจอร์จ วอชิงตัน ได้รับแต่งตั้งย้อนหลังใน ค.ศ. 1976 ในมหกรรมฉลองสองศตวรรษการก่อตั้งสหรัฐ
ประวัติ
ยศจอมทัพถูกบัญญัติขึ้นโดยรัฐบัญญัติคองเกรส (Act of Congress) เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 1799 กฎหมายฉบับดังกล่าวตราขึ้นเพื่อหมายจะมอบยศนี้ให้แก่พลโทจอร์จ วอชิงตัน แต่ประธานาธิบดีจอห์น แอดัมส์ ปฏิเสธการแต่งตั้ง แอดัมส์เชื่อว่าการตั้งวอชิงตันเป็นจอมทัพจะเป็นการละเมิดกฎไกทางรัฐธรรมนูญ
ทิชา สุทธิธรรม
ประวัติและการศึกษา
ทิชา สุทธิธรรม เกิดวันที่ 29 กันยายน จบการการศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (ศิลป์-ฝรั่งเศส) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-5 และสำเร็จการสอบเทียบ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เอกภาษาอังกฤษ – ฝรั่งเศส ปริญญาตรี จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอังกฤษ-ญี่ปุ่น
เจนรัลออฟดิอาร์มีส์
ประวัติ
ในสงครามโลกครั้งที่สอง เคยมีความพยายามมอบยศนี้ให้แก่พลเอกจอร์จ มาร์แชลล์ และพลเอกเฮนรี อาร์โนลด์ แต่ถูกทั้งคู่ปฏิเสธ กระทรวงการสงครามสหรัฐจึงสถาปนายศจอมพลขึ้นเพิ่มเติมในเดือนธันวาคม 1944 ทางกระทรวงยืนยันว่ายศนี้เป็นยศจอมพล ไม่ใช่ยศจอมพล ทั้งคู่จึงยอมรับยศ
ทิชา สุทธิธรรม
ประวัติและการศึกษา
ซึ่งระหว่างศึกษาชั้นปีที่ 4 ได้แสดงความสามารถกล่าวสุนทรพจน์ภาษาอังกฤษและญี่ปุ่น ได้อย่างยอดเยี่ยม จนคว้าตำแหน่ง มิสยูลีก จากการแข่งขันฟุตบอล Thailand Univer- sity League ครั้งที่ 4 ซอสได้รับทุนการศึกษา 150,000 บาทพร้อมทุนเรียน ต่อระดับปริญญาโทที่สหรัฐอเมริกา ระหว่างที่รอศึกษาต่ออยู่นี้ ซอสยังถูกจองตัวให้เข้าทำงานในบริษัทเอเยนซี่ชื่อดัง อย่าง เดนซึ แอนด์ ยังก์ รูบิแคม อีกด้วย
เจนรัลออฟดิอาร์มีส์
ประวัติ
ในอดีต นายพลสหรัฐมีจำนวนดาวสูงสุดเพียงสี่ดวง ตัวของเพอร์ชิงเองแม้มียศจอมทัพสหรัฐ แต่ก็ไม่เคยติดดาวเกินสี่ดวง ทำให้เกิดข้อถกเถียงว่ายศจอมพลที่อยู่ต่ำกว่าควรมีดาวสี่ดวงหรือห้าดวง ข้อถกเถียงนี้ยุติในปี 1944 เมื่อกองทัพสหรัฐกำหนดให้ยศจอมพลเป็นนายพลห้าดาว จึงได้ข้อสรุปว่ายศจอมทัพเป็นนายพลหกดาว
เอกสิทธิ์พิเศษ
จอมทัพสหรัฐได้รับสิทธิพิเศษหลายประการที่นายพลคนอื่นไม่ได้รับ อาทิ ได้รับค่าตอบแทนสูงกว่า เมื่อเกษียณแล้วก็ยังได้รับค่าตอบแทนจำนวนนั้นตลอดชีวิต จอมทัพเพอร์ชิงหลังเกษียณ ถือเป็นบุคคลที่ได้รับค่าตอบแทนสูงที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากประธานาธิบดีสหรัฐ
ทิชา สุทธิธรรม
ประวัติและการศึกษา
ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะบริหารและการจัดการธุรกิจ หลักสูตรภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยมหิดล รวมทั้งผ่านการอบรมหลักสูตรการเป็นนักวิเคราะห์และจัดการธุรกิจ จากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผลงาน
■ ผู้ประกาศข่าวช่อง3 HD และพิธีกรรายการวิเคราะห์เศรษฐกิจรายวันทางออนไลน์ 'MISTER BAN' ร่วมกับ ทวีรัตน์ จิรดิลก ของ บัญชา ชุมชัยเวทย์ ที่ร่วมกับ Money360 (ล่าสุด)
อ้างอิง
Facebook -@Ticha EconNews Fan Page - ทิชา สุทธิธรรม
http://www.naewna.com/entertain/56918
พลศึกษา
พลศึกษา (physical education) เป็นวิชาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซึ่งมุ่งหมายให้เกิดการเรียนรู้เชิงทักษพิสัย (psychomotor learning)
ในสมัยหลังนี้ มีแนวโน้มว่า พลศึกษาพัฒนาเป็นกิจกรรมหลายรูปแบบมากขึ้น การสอนให้นักเรียนทำกิจกรรมทางพลศึกษาตั้งแต่อายุยังน้อยช่วยให้นักเรียนมีอุปนิสัยที่ดีต่อการทำกิจกรรมซึ่งจะมีผลสืบเนื่องต่อไปในวัยผู้ใหญ่ด้วย เช่น ครูบางคนสอนเทคนิคที่ช่วยลดความกดดัน เป็นต้นว่า โยคะ และการฝึกหายใจ ที่เป็นประโยชน์ไม่เพียงต่อกิจกรรมพลศึกษา การสอนให้นักเรียนเล่นกีฬาซึ่งมิใช่ของท้องถิ่นนั้นยังช่วยให้นักเรียนมีแรงจูงใจเข้าร่วมกิจกรรมอื่น ๆ มากขึ้น ทั้งยังช่วยนักเรียนเรียนรู้วัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย เช่น เมื่อสอนบทเรียนเกี่ยวกับกีฬาลาครอส (lacrosse) นักเรียนจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมพื้นเมืองอเมริกันทางแคนาตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดลาครอสด้วย
อะทอลล์
อะทอลล์ (atoll) เป็นเกาะปะการังรูปวงแหวนที่ล้อมรอบลากูน ที่อาจล้อมปิดลากูนโดยสมบูรณ์หรือล้อมรอบเป็นบางส่วนก็ได้
ที่มาของคำ
คำว่าอะทอลล์มาจากภาษามัลดีฟส์ (ภาษาอินโด-อารยัน) เป็นภาษาที่ใช้พูดกันบนหมู่เกาะมัลดีฟส์ ออกเสียงว่า อะทอฬุ (ภาษามัลดีฟส์): އަތޮޅު, )OED พบบันทึกเป็นภาษาอังกฤษครั้งแรกในปี ค.ศ. 1625 เขียนว่า atollon อย่างไรก็ตามคำ ๆ นี้ถูกใช้โดยชาร์ลส์ ดาร์วิน (1842, หน้า 2) ซึ่งเป็นผู้บรรยายลักษณะของอะทอลล์ว่าเป็นลักษณะพิเศษของหมู่เกาะที่มีคุณสมบัติเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่มีแนวปะการังอาศัยอยู่ นิยามสมัยใหม่ของคำว่า อะทอลล์ เป็นไปตามที่แมคนีลอธิบายไว้ (1954, หน้า 396) ว่า "เป็นแนวปะการังรูปวงแหวนล้อมรอบลากูนที่ไม่มีส่วนของโหนกยื่นออกไปนอกเสียจากปะการังและเกาะเล็กเกาะน้อยที่ประกอบไปด้วยเศษชิ้นส่วนปะการัง" และการอธิบายของแฟร์บริดจ์ (1950 หน้า 341) ว่า "เป็นลักษณะเฉพาะของแนวปะการังรูปวงแหวนที่ล้อมรอบลากูนที่อยู่ตรงกลาง"
ขนาดและการกระจายตัว
การกระจายตัวของอะทอลล์ทั่วโลกพบอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก (หนาแน่นอยู่ในหมู่เกาะตูอาโมตู หมู่เกาะแคโรไลน์ หมู่เกาะมาร์แชลล์ หมู่เกาะทะเลคอรอล และกลุ่มของเกาะคิริบาตี ตูวาลู และโตเกเลา) และมหาสมุทรอินเดีย (อะทอลล์ของมัลดีฟส์ หมู่เกาะลักกาดีฟ หมู่เกาะชากอส และหมู่เกาะรอบนอกของเซเชลส์) อะทอลล์โบราณมีลักษณะเป็นเนินในพื้นที่หินปูนเรียกว่ารีฟนอล อะทอลล์ที่ใหญ่เป็นอันดับสองโดยคิดเฉพาะส่วนพื้นที่ที่เป็นบกคือเกาะอัลดาบราด้วยพื้นที่ 155 ตารางกิโลเมตร อะทอลล์ที่ใหญ่ที่สุดโดยคิดเป็นกลุ่มของเกาะคืออะทอลล์ฮูวาดุ อยู่ทางตอนใต้ของมัลดีฟส์รวมแล้วมีจำนวน 255 เกาะ
ตามที่กล่าวไว้ข้างต้น ปะการังที่สร้างแนวปะการังสามารถอาศัยอยู่เจริญงอกงามได้ในเขตร้อนและกึ่งร้อนในทะเลที่มีน้ำอบอุ่น ดังนั้นอะทอลล์จึงพบได้เฉพาะในเขตร้อนและกึ่งร้อน อะทอลล์ที่อยู่ทางด้านเหนือสุดของโลกคืออะทอลล์เคอร์ที่ละติจูด 28° 24' เหนือใกล้ ๆ อะทอลล์อื่น ๆ ของหมู่เกาะฮาวายด้านตะวันตกเฉียงเหนือ อะทอลล์ทางด้านใต้สุดของโลกคือแนวปะการังเอลิซาเบธที่ละติจูด 29° 58' ใต้ ใกล้ ๆ กับแนวปะการังมิดเดิลตันที่ละติจูด 29° 29' ใต้ในทะเลแทสมันซึ่งทั้งสองอะทอลล์ดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนหมู่เกาะคอรอลซี อะทอลล์ทางซีกโลกใต้อื่น ๆได้แก่เกาะดูซีอยู่ในกลุ่มของหมู่เกาะพิตแคร์นที่ระดับละติจูด 24° 40' บางครั้งเกาะเบอร์มิวดาก็ถูกอ้างว่าเป็นอะทอลล์ที่อยู่ทางด้านเหนือสุดที่ระดับละติจูด 32° 24' ซึ่งที่ระดับละติจูดนี้แนวปะการังจะพัฒนาขึ้นมาไม่ได้ถ้าปราศจากกระแสน้ำอุ่นกัลฟสตรีม อย่างไรก็ตาม เบอร์มิวดาถือได้ว่าเป็นอะทอลล์เทียมด้วยรูปแบบทั่วไปของมันมีความละม้ายคล้ายคลึงกับอะทอลล์แต่มีการกำเนิดที่แตกต่างไปจากอะทอลล์เป็นอย่างมาก ทั้งนี้ไม่พบอะทอลล์ที่แนวเส้นศูนย์สูตรโดยตรง อะทอลล์ที่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรที่สุดคืออะรานูกะแห่งคิริบาติ ด้วยปลายด้านใต้สุดของมันห่างจากเส้นศูนย์สูตรไปทางทิศเหนือเพียง 12 กิโลเมตร
อะทอลล์ที่ใหญ่ที่สุดโดยรวมพื้นที่ทั้งหมด (ทั้งส่วนลากูนและส่วนพื้นดิน) คือ
จากการเปรียบเทียบจะพบว่าส่วนที่เป็นพื้นดินของอะทอลล์จะเล็กกว่าพื้นที่ทั้งหมดมาก ๆ จาก ลิฟู (ขนาดพื้นดิน 1,146 ตารางกิโลเมตร) เป็นอะทอลล์ที่มีส่วนของปะการังยกขึ้นมาใหญ่ที่สุดของโลกตามด้วยเกาะเรนเนลล์ (660 ตารางกิโลเมตร) อย่างไรก็ตามจะพบว่าอะทอลล์ที่ใหญ่ที่สุดในแง่ของส่วนของพื้นดินคือคิริบาติซึ่งก็เป็นอะทอลล์ที่มีส่วนของปะการังยกขึ้นด้วย (ส่วนของพื้นดิน 321.37 ตารางกิโลเมตร และแหล่งข้อมูลอื่นให้ไว้ถึง 575 ตารางกิโลเมตร) ด้วยพื้นที่ลากูนหลัก 160 ตารางกิโลเมตร และลากูนอื่น ๆ 168 ตารางกิโลเมตร (แหล่งข้อมูลอื่นให้มีพื้นที่ลากูนทั้งหมด 319 ตารางกิโลเมตร)
การกำเนิด
ชาร์ลส์ ดาร์วิน ได้อธิบายการเกิดอะทอลล์ในมหาสมุทรแปซิฟิก (1842) จากการสังเกตเมื่อครั้งเดินเรือรอบโลกเป็นระยะเวลา 5 ปี HMS Beagle (1831–1836) คำอธิบายของเขาซึ่งได้รับการยอมรับว่ามีความถูกต้องโดยได้พิจารณาว่ามีความเกี่ยวข้องกับเกาะภูเขาไฟกลางมหาสมุทร ที่ได้พัฒนาเป็นแนวปะการังแล้วในที่สุดเป็นอะทอลล์ โดยมีลำดับของกระบวนการเกิดเริ่มต้นจากการทรุดตัวลงไปอย่างช้า ๆ ของเกาะภูเขาไฟ เขาให้เหตุผลว่าแนวปะการังชายฝั่งรอบ ๆ เกาะภูเขาไฟในทะเลเขตร้อนจะเติบโตขึ้นไปขณะที่เกาะจะจมลงและทำให้เกิดอะทอลล์ (เกาะแนวปะการัง) (อย่างที่พบในอายตูทากิ บาราบารา และอื่น ๆ) แนวปะการังชายฝั่งจะกลายเป็นแบริเออร์รีฟที่เป็นเหตุผลว่าด้านนอกของแนวปะการังจะดำรงตัวมันเองอยู่ได้ใกล้ ๆ ระดับทะเลที่มีการเจริญเติบโตต่อไปอย่างต่อเนื่องขณะที่ส่วนด้านในของแนวปะการังจะมีสภาพที่เสื่อมสภาพเกิดเป็นลากูนเนื่องจากมีสภาพที่ไม่เหมาะสมต่อตัวปะการังและสาหร่ายซึ่งเป็นองค์ประกอบที่มีความสำคัญยิ่งในการที่จะทำให้แนวปะการังมีการเติบโต ด้วยระยะเวลา ภูเขาไฟที่ดับแล้วจะจมตัวลงไปใต้น้ำทะเลขณะที่แนวปะการังจะเจริญเติบโตขึ้นมาปรากฏอยู่ และนี่ทำให้เกาะดังกล่าวกลายเป็นอะทอลล์
อะทอลล์ทั้งหลายเป็นผลผลิตมาจากการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตในทะเลเขตร้อน ดังนั้นอะทอลล์เหล่านี้จะพบได้เฉพาะในเขตที่น้ำทะเลมีความอบอุ่นเพียงพอเท่านั้น เกาะภูเขาไฟที่อยู่นอกเขตที่อุณหภูมิของน้ำมีความอบอุ่นเพียงพอซึ่งเป็นที่ต้องการของสิ่งมีชีวิตที่จะสร้างแนวปะการังได้นั้นจะพัฒนาไปเป็นซีเมาต์ด้วยการจมตัวลงไปใต้ทะเลและส่วนพื้นผิวก็ถูกกัดเซาะผุพังทำลายไป ส่วนเกาะที่อยู่ในเขตที่อุณหภูมิของน้ำมีความอบอุ่นเพียงพอแนวปะการังก็จะเติบโตขึ้นไปในอัตราเดียวกันกับอัตราการจมตัวของเกาะ เกาะที่อยู่ในตำแหน่งใกล้เข้าไปทางขั้วโลกจะพัฒนาไปเป็นซีเมาต์ ขณะที่เกาะที่อยู่ใกล้เข้าไปทางเส้นศูนย์สูตรจะพัฒนาไปเป็นอะทอลล์ (ดู อะทอลล์เคอร์)
รีจินัลด์ อัลด์เวิร์ธ ดาลี ได้อธิบายการเกิดอะทอลล์ที่ค่อนข้างจะแตกต่างไปจากการอธิบายของชาร์ล ดาร์วิน คือ เกาะภูเขาไฟทั้งหลายได้ถูกกัดเซาะทำลายไปโดยคลื่นและกระแสน้ำทะเลระหว่างยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายซึ่งระดับทะเลในช่วงดังกล่าวอยู่ต่ำกว่าระดับปัจจุบันประมาณ 275 เมตร แล้วเกิดเป็นเกาะปะการัง (อะทอลล์) เมื่อทะเลค่อย ๆ เพิ่มระดับขึ้นจากการละลายของธารน้ำแข็ง มีการค้นพบร่องรอยของภูเขาไฟที่ลึกมากอยู่ใต้อะทอลล์หลายแห่ง (ดู อะทอลล์มิดเวย์) อย่างไรกตามยังมีข้อสงสัยอีกเล็กน้อยที่ว่าการเปลี่ยนแปลงระดับทะเลจะมีอิทธิพลต่ออะทอลล์และแนวปะการังอื่น ๆ จริงหรือ
อะทอลล์เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญอีกแห่งหนึ่งด้วยเป็นบริเวณที่แร่แคลไซต์มีการเปลี่ยนไปเป็นแร่โดโลไมต์ ที่ระดับความลึกระดับหนึ่งของน้ำทะเลซึ่งมีสารละลายของแคลเซี่ยมคาร์บอเนตที่ไม่อิ่มตัวแต่จะอิ่มตัวสำหรับแร่โดโลไมต์ การไหลวนอันเกิดจากน้ำขึ้นน้ำลงและกระแสน้ำช่วยกระตุ้นให้เกิดกระบวนการนี้ นอกจากนี้กระแสไฮโดรเทอร์มอลที่เกิดจากภูเขาไฟด้านใต้ของอะทอลล์อาจมีบทบาทสำคัญนี้ด้วย
เมืองอะนุวง
อะนุวง หรือ อนุวงศ์ (ອະນຸວົງ) เป็นเมืองเอกของแขวงไชยสมบูรณ์
ประวัติ
อนุวงศ์เป็นชื่อพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์พระองค์สุดท้าย พระนามว่าเจ้าอนุวงศ์ (ເຈົ້າອານຸວົງສ໌) เมื่อแขวงไชยสมบูรณ์จัดตั้งขึ้นวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ทำให้เมืองอะนุวงกลายเป็นเมืองหลักของแขวง
การเดินทาง
การเดินทางไปยังแขวงไชยสมบูรณ์ จากเวียงจันทน์ โดยผ่านถนนหมายเลข 13 ไปยัง แขวงบอลิคำไซ แล้วเลี้ยวซ้ายไปยังเมืองท่าพระบาท แล้วไปสิ้นสุดที่เมืองล้องแจ้ง
ดาบฟันวิญญาณ
ดาบฟันวิญญาณ หรือ ซันปาคุโต จัดเป็นอาวุธของยมทูต ไวเซิร์ต หรือเม้กระทั่งอารันคาร์นับเป็นอาวุธหลักไม่ว่าจะเป็นตัวดี หรือตัวร้ายในเรื่องบลีช ดาบฟันวิญญาณของยมทูต ปลดปล่อยได้ 2 ขั้น คือ ปลดปล่อยขั้นต้น (ชิไค) และปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค) สภาพการปลดปล่อยของดาบฟันวิญญาณของยมทูตและไวเซิร์ตคือการเปลี่ยนอาวุธดาบ ไปเป็นอาวุธหนึ่ง แต่การปลดปล่อยดาบของอารันคาร์หรือแก่นพลังของอารันคาร์ สภาพปลดปล่อยของอิจิโกะของดาบฟันวิญญาณก่อนปลดปล่อยมี 3 ประเภท
ดาบฟันวิญญาณของอารันคาร์
รายนามดาบฟันวิญญาณของเอสปาด้า สภาพการปลดปล่อยนั้นจะทำให้อารันคาร์กลายเป็นสภาพก่อนเป็นอารันคาร์
ดาบฟันวิญญาณของไวเซิร์ต
รายนามดาบฟันวิญญาณของไวเซิร์ด ก็เหมือนดาบฟันวิญญาณของยมทูตทั่วไป(ก็เคยเป็นยมทูตมาก่อนนิ) และรายนามปรากฏหมดแล้ว(ยกเว้นฮัตซ์และมาชิโระ)
พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อน
พระเจ้าซ็อนโจ (선조 宣祖) เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อนองค์ที่ 14 (พ.ศ. 2110 - พ.ศ. 2151) รัชสมัยของพระองค์เป็นเวลาที่วิกฤตที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีและมีเหตุการณ์สำคัญหลายอย่าง ทั้งการรุกรานของญี่ปุ่นและการแบ่งฝ่ายของกลุ่มซานิมออกเป็นฝ่ายตะวันออก และฝ่ายตะวันตก ที่จะส่งผลต่อการเมืองอาณาจักรโชซ็อนไปอีกหลายร้อยปี แม้ว่าในสมัยของพระเจ้าซ็อนโจจะมีผู้มีความสามารถมากมาย เช่น ลีซุนชิน ลีฮวาง อีอี แต่ความแตกแยกก็ทำให้โชซ็อนต้องเผชิญกับศึกหนัก
องค์ชายฮาซง เป็นพระโอรสขององค์ชายทอกกึง ซึ่งเป็นพระโอรสของพระเจ้าชุงจงกับพระสนมอันชางบิน เป็นองค์ชายธรรมดาที่ห่างไกลจากราชบัลลังก์และไม่มีขุนนางใดสนับสนุนให้พระองค์ขึ้นเสด็จครองราชย์ แต่ในพ.ศ. 2110 พระเจ้ามย็องจงเสด็จสวรรคตโดยที่ไม่มีทายาท บรรดาขุนนางจึงสรรหาพระราชวงศ์ที่พระเยาว์มาขึ้นครองราชย์ องค์ชายฮาซงจึงถูกเลือกและขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าซ็อนโจ และเลื่อนสถานะของพระบิดาและพระมารดาเป็นแทวอนกุนและแทกุนบูอิน
การแบ่งฝ่ายของกลุ่มซานิม
เช่นเดียวกับกษัตริย์เกาหลีองค์อื่น ในระยะแรกของรัชสมัยของพระเจ้าซ็อนโจเป็นกษัตริย์ที่ทุ่มเทเพื่อความเป็นอยู่ของชาวบ้าน และพัฒนาประเทศ เพราะอาณาจักรโชซ็อนประสบปัญหาความอ่อนแอของการปกครองเนื่องจากเหตุการณ์ตั้งแต่สมัยเจ้าชายยอนซัน สมัยพระเจ้าจุงจงที่ทรงไม่มีอำนาจปกครอง การแก่งแย่งอำนาจของฝ่ายยุนใหญ่และยุนเล็ก จนถึงการปกครองที่ทุจริตของยุนวอนฮัง พระเจ้าซ็อนโจเปลี่ยนแปลงการสอบควากอ (จอหงวน) ใหม่โดยเพิ่มการสอบเกี่ยวกับรัฐศาสตร์การปกครองและประวัติศาสตร์เข้าไป ซึ่งแต่เดิมมีแต่การสอบปรัชญาขงจื้อและการแต่งกลอนเท่านั้น
เพื่อที่จะพัฒนาประเทศ พระเจ้าซ็อนโจรับเอาปราชญ์กลุ่มซานิมกลับเข้ามารับราชการ ยกย่องขุนนางซานิมเก่าที่เคยถูกลงโทษ เช่น โจกวางโจ และทำลายอำนาจของกลุ่มฮุงงู ในพ.ศ. 2118 ขุนนางซานิมสองคน คือ ชิมอึย-กยอม และคิมฮโยวอน แข่งขันกันเพื่อที่จะแย่งตำแหน่งจองนัง (ขั้น 4) สังกัดฝ่ายบุคคล (อีโจ) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ไม่สูงนักแต่มีอำนาจสามารถแนะนำขุนนางให้ดำรงตำแหน่งต่างๆในซัมซา (ผู้ตรวจรวจการทั้งสาม ประกอบด้วย ซาฮองบู ซากันวาน และฮงมุนวาน) ได้ ชิมอึยกยอมเป็นพระญาติของมเหสี ส่วนคิมฮโยวอนเป็นศิษย์ของลีฮวาง ปราชญ์ขงจื้อชื่อดัง
ขุนนางฝ่ายซานิมจึงแตกออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายที่สนับสนุนชิมอึยกยอม เรียกว่า ฝ่ายตะวันตก (ซออิน) เพราะชิมอึยกยอมอาศัยทางตะวันตกของ ฮันซอง ประกอบด้วยขุนนางอาวุโส เพราะชิมอึยกยอมมีความเกี่ยวดองกับราชวงศ์ จึงมีขุนนางเก่าสนับสนุนมาก ออกไปทางอนุรักษนิยม ขณะที่ฝ่ายที่สนับสนุนคิมฮโยวอนเรียกว่าฝ่ายตะวันออก (ทงอิน) เพราะคิมฮโยวอนอาศัยอยู่ทางตะวันออกของฮันยาง คือพวกขุนนางอายุน้อย เพราะขุนนางรุ่นใหม่กำลังสนใจในปรัชญาแบบใหม่ของลีฮวาง มีความคิดแนวปฏิรูป
จนลีอี หัวหน้าขุนนางซานิมต้องมาไกล่เกลี่ยมิให้มีการแตกแยก โดยการส่งคิมฮโยวอนไปเมืองพูรยอง และส่งชิมอึยกยอมไปเมืองแคซอง เพื่อตัดปัญหา ให้ไปปกครองท้องถิ่นแทน แต่ฝ่ายทงอินกล่าวหาว่าลีอีเข้าข้างฝ่าซออิน เพราะส่งคิมฮโยวอนไปไกลทางเหนือ แต่ส่งชิมอึยกยอมไม่แค่เมืองแคซองใกล้ๆ ฝ่ายตะวันตกมีอำนาจขึ้นมาก่อนเพราะได้รับการสนับสนุนจากขุนนางอาวุโสและพระราชวงศ์ ขณะที่ฝ่ายตะวันออกเรียกร้องให้มีการปฏิรูปแต่ได้รับการปฏิเสธทุกครั้ง ในพ.ศ. 2126 ลีอี ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้ากรมกลาโหม เห็นว่าพวกแมนจูและญี่ปุ่นสะสมกำลังมากขึ้น โชซ็อนควรเตรียมรับมือให้พร้อมโดยการเพิ่มกำลังกองทัพ แต่ทั้งสองฝ่ายและพระเจ้าซ็อนโจไม่มีใครเห็นด้วยเลย เพราะเชื่อว่าบ้านเมืองจะสงบสุขตลอดไป แต่หารู้ไม่อีกไม่กี่ปีข้างหน้าโชซ็อนจะถูกทั้งญี่ปุ่นและแมนจูบดขยี้จนย่อยยับ ลีอีสิ้นชีวิตในพ.ศ. 2127
การรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141)
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ รวบรวมประเทศญี่ปุ่นในยุคเซงโงกุได้สำเร็จ และมีความทะเยอทะยานที่จะพิชิตจีน จึงส่งทูตมาโชซ็อนเพื่อขอความร่วมมือในการบุกยึดจีนในพ.ศ. 2130 โดยผ่านทางตระกูลโซเจ้าครองเกาะซึชิมา ซึ่งเป็นทางเดียวที่โชซ็อนติดต่อกับญี่ปุ่น แต่เจ้าครองเกาะเห็นว่า โชซ็อนไม่มีวันจะเข้ากับญี่ปุ่นรุกรานจีน หากส่งสาสน์ไปจะกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและการค้าที่เกาะซึชิมาพึงมี จึงเปลี่ยนแปลงเนื้อความในสารให้เป็นการทำสัมพันธไมตรีธรรมดา ใน พ.ศ. 2133 พระเจ้าซ็อนโจจึงส่งทูตไปขอบพระทัยโทโยโตมิที่เกียวโต แต่โทโยโตมิกำลังทำสงครามกับไดเมียวอื่นอยู่ ทำให้ทูตโชซ็อนต้องรออยู่หลายวัน และโทโยโตมิเข้าใจว่าทูตโชซ็อนมาส่งบรรณาการ จึงไม่ให้การต้องรับอย่างสมเกียรติเท่าที่ควร และเขียนสาสน์อย่างไม่เคารพพระเจ้าซ็อนโจ ให้ร่วมมือกันบุกยึดจีน
การกระทำของโทโยโตมิสร้างความแปลงประหลาดใจและความสงสัยให้กับโชซ็อนอย่างมาก และไม่เชื่อว่าญี่ปุ่นจะมีความสามารถทำอะไรจีนราชวงศ์หมิงได้ ทูตฝ่ายตะวันตกรายงานว่าโทโยโตมิสะสมกำลังกองทัพไว้ขนาดใหญ่มาก แต่ทูตฝ่ายตะวันออกกลับบอกว่ากองทัพนี้เอาไว้รบกับไดเมียวอื่นๆในญี่ปุ่น พระเจ้าซ็อนโจทรงเชื่อฝ่ายตะวันออก และทรงละเลยความเป็นไปได้ของภัยคุกคามจากญี่ปุ่น
เมื่อไม่ได้รับการตอบรับ ใน พ.ศ. 2134 โทโยโตมิจึงส่งสาสน์มาว่าจะยกทัพผ่านโชซ็อนไปจีน ทำให้ในที่สุดฝ่ายโชซ็อนจึงรู้ถึงสงครามที่กำลังจะเกิด จึงเร่งเตรียมกำลังทัพ แต่ไม่ทันเพราะปีถัดมา พ.ศ. 2135 โคะนิชิ ยุกินะกะ ยกทัพเรือบุกเผ่าเมืองท่าต่างๆทางตอนใต้และยกพลขึ้นบกได้ วันต่อมาคะโต คิโยะมะสะ ก็ตามมาเอาชนะแม่ทัพ ลีอิล ที่ซังจูและชุงจู และรุกคืบหาเมืองฮันซองอย่างรวดเร็ว
พระเจ้าซ็อนโจเมื่อกลับมาก็พบว่าวังของพระองค์เหลือแต่เถ้าถ่าน จึงสร้างพระราชวังใหม่ชื่อว่า พระราชวังต๊อกซู (ต๊อกซูกุง) ยูซอง-ลยอง เสนอว่าโชซ็อนควรจะรับปืนมาใช้ และปรับปรุงกองทัพรวมทั้งเกณฑ์ไพร่พลทุกชนชั้นตั้งแต่ยังบันถึงชอนมิน พ.ศ. 2140 การเจรจาระหว่างจีนและญี่ปุ่นไม่เป็นผล ญี่ปุ่นจึงบุกโชซ็อนอีกครั้งแต่ไม่ง่ายเหมือนคราวก่อน ยึดได้แต่แคว้นเคียงซังและจอลลาทางใต้ ญี่ปุ่นยังวางแผนกำจัดลีซุนชินโดยการหลอกว่าจะส่งทัพเรือมาบุกฮันซองทางทะเล แต่ลีซุนชินไม่เชื่อว่าจะมาได้เพราะผิดหลักยุทธศาสตร์ แต่พระเจ้าซ็อนโจทรงเห็นว่าลีซุนชินขัดพระราชโองการจึงรับสั่งให้จับเข้าคุก เมื่อไม่มีลีซุนชอนโชซ็อนจึงพ่ายแพ้ยับเยินที่ชิลชอน-นยาง จึงปล่อยตัวลีซุนชินและสามารถเอาชนะญี่ปุ่นที่เมียงนัง
ใน พ.ศ. 2141 โทโยโตมิเสียชีวิต ได้สั่งเสียให้ถอนทัพจากโชซ็อน ทัพญี่ปุ่นจึงถอยกลับ ก่อนกลับยังพ่ายแพ้โชซ็อนอีกที่โน-นยาง แต่ลีซุนชินเสียชีวิตในการรบ เป็นอันสิ้นสุดสงครามเจ็ดปี หรือสงครามอิมิจิน
การแบ่งฝ่ายของฝ่ายตะวันออก
สงครามอิมิจินได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าพระเจ้าซ็อนโจละเลยหน้าที่ในฐานะผู้นำประเทศ เพราะขณะที่ขุนพลทั้งหลายต่อสู้กับญี่ปุ่นแต่หลบหนีไปจีน และที่กระทำกับลีซุนชินนั้นก็เป็นการขัดขวางความสำเร็จของโชซ็อน ทำให้นักประวัติศาสตร์กล่าวว่าทรงเป็นหนึ่งในกษัตริย์เกาหลีที่อ่อนแอ
สำหรับสงครามการเมืองนั้น ฝ่ายตะวันออกมีชัย เพราะหลังจากผ่านสงครามมาทำให้ประเทศต้องการการเปลี่ยนแปลงปฏิรูป ซึ่งฝ่ายตะวันตกที่หัวโบราณไม่อาจจะแก้ไขปัญหาที่ประสบอยู่ได้ แต่ฝ่ายตะวันออกนั้นเร่งรัดการปฏิรูปจนยูซองนยองเสนอว่าไม่ควรจะปฏิรูปให้เร็วเกินไป ชะลอลงบ้าง เพราะยูซองนยองอาศัยอยู่ทางใต้ จึงเรียกฝ่ายสนับสนุนยูซองนยองว่าฝ่ายใต้ (นัมอิน) ส่วนที่เหลือเรียกว่าฝ่ายเหนือ (พุกอิน) และฝ่ายเหนือก็ยังแบ่งอีก เป็นฝ่ายเหนือใหญ่ (แทบุก) และฝ่ายเหนือเล็ก (โซบุก) เป็นการแบ่งฝ่ายอีกครั้ง ทำให้การเมืองโจซ็อนมีหลายพรรคหลายพวก ซึ่งจะขัดขวางความเจริญของประเทศไปอีกหลายร้อยปี
พระเจ้าซ็อนโจเหน็ดเหนื่อยหลังจากผ่านวิกฤตมามาก จึงมอบให้องค์ชายควางแฮว่าราชการแทน แต่เมื่อมเหสีอินมอกประสูติองค์ชายยอนชัง ก็เป็นเหตุให้ฝ่ายเหนือใหญ่และฝ่ายเหนือเล็กขัดแย้งกัน เพราะฝ่ายเหนือใหญ่สนับสนุนองค์ชาวควางแฮ และฝ่ายเหนือเล็กสนับสนุนองค์ชายยอนชัง
พระเจ้าซ็อนโจสวรรคตในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2151 โดยที่สถานการณ์ทางการเมืองยังคุกรุ่น องค์ชายควางแฮสืบบัลงก์ต่อจากพระองค์
พระนามเต็ม
พระเจ้าซ็อนโจ แทโจโซคยอง จองรยุน ริปกุ๊ก ซองด็อก ฮงรยอล จิซอง แดอึย คยอกชอล เฮอึน คยองมยอง ซินรยอก ฮงคง ยุนคอป ฮนอนมุน อึยมู ช็อนคเย ดันฮโย แห่งเกาหลี
พระบรมวงศานุวงศ์
พระสนม
พระราชโอรส
พระราชธิดา
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2004
วอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก 2004 (2004 Men's European Volleyball League) เป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายยูโรเปียนลีก ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลของทีมชาติในทวีปยุโรป จัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป รอบสุดท้ายจัดขึ้นที่เมืองออปาวา, สาธารณรัฐเช็ก ระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม – 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2004
ประเทศที่เข้าแข่งขัน
ด้านล่างนี่คือทีมที่เข้าร่วมแข่งขันยูโรเปียนลีก 2004
วัดแสวงสามัคคีธรรม
วัดแสวงสามัคคีธรรม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี หน้าวัดทางทิศตะวันออกติดกับคลองระบายน้ำ
วัดแสวงสามัคคีธรรมได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 นายแสวง สวนสวย และนางสวิง ยินดี ผู้เป็นน้องสาวเป็นผู้ถวายที่ดินและเป็นผู้ทำการสร้างวัด ในด้านการเงินได้รับการช่วยเหลือ บริจาคผู้ใหญ่เสงียม เพ็ชรน้อย และนายพะยอม เพ็ชรน้อย กระทรวงศีกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ชาวบ้านเรียกอีกชื่อว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร ได้รับพัทธสีมาเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทำพิธีฝังลูกนิมิตเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2549
วัดแสวงสามัคคีธรรมเป็นวัดที่มีอุโบสถใหญ่ และทางด้านหลังวัดมีบรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นไม้ใหญ่
โรคจากไข่พยาธิตัวตืด
โรคจากไข่พยาธิตัวตืด (cysticercosis, neurocysticercosis) เป็นโรคติดเชื้อปรสิตหรือพยาธิชนิดหนึ่ง โรคนี้เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อปรสิตในระบบประสาทส่วนกลางที่พบมากที่สุดทั่วโลก ผู้ป่วยจะเป็นโรคนี้ได้จากการกินเอาไข่ของพยาธิตืดหมู Taenia solium เข้าไป แบ่งได้เป็นชนิดที่มีการติดเชื้อในระบบประสาทส่วนกลาง (neurocysticercosis) และติดเชื้อนอกระบบประสาท (extraneural cysticercosis)
การติดเชื้อของเนื้อเยื่อมีสาเหตุจาก ตัวอ่อน (cysticercus) ของพยาธิตืดหมู (Taenia solium)  อาจปรากฏอาการเพียงเล็กน้อยหรือว่าไม่มีอาการเลยเป็นปี ๆ โดยในบางคนอาจจะเกิดเป็นตุ่มที่ผิวหนังหรือกล้ามเนื้อขนาดหนึ่งหรือสองเซนติเมตรและไม่รู้สึกเจ็บปวด หากว่ามีการติดเชื้อที่สมองอาจจะเป็น อาการทางสมอง   หลังจากที่มีตุ่มขึ้นนานหลายเดือนหรือหลายปี อาจจะรู้สึกเจ็บที่ตุ่มเหล่านั้น ตุ่มจะบวมและค่อย ๆ ยุบลง  ในประเทศที่กำลังพัฒนา โรคนี้เป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบได้มากที่สุดของอาการชัก
โดยปกติมักเกิดจากการกินอาหารหรือน้ำที่มีไข่ของพยาธิตัวตืดปนเปื้อนอยู่  แหล่งที่พบส่วนใหญ่คือในผักที่ไม่ได้ปรุงสุก  ไข่ของพยาธิตัวตืดมาจาก อุจจาระของผู้ที่มีพยาธิที่โตเต็มวัยอยู่ในร่างกายซึ่งอาการนี้จะเรียกว่าโรคพยาธิตัวตืด  โรคพยาธิตัวตืดเป็นอีกโรคหนึ่งที่แตกต่างไปซึ่งเกิดจากการรับประทานถุงน้ำของตัวพยาธิซึ่งปนเปื้อนมากับเนื้อหมูที่ปรุงสุก ๆ ดิบ ๆ  ผู้ที่อาศัยอยู่กับผู้ที่มีพยาธิตัวตืดจะมีโอกาสเสี่ยงที่จะเป็นโรคจากไข่พยาธิตัวตืดได้มากกว่า  การวินิจฉัยโรคสามารถทำโดยการดูดถุงน้ำออก  การถ่ายภาพสมองด้วยเครื่องเอ็กซ์เรย์คอมพิวเตอร์หรือซีทีสแกน  การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์หรือการสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก (การตรวจเอ็กซ์เรย์ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าหรือ MRI) มีประโยชน์อย่างมากต่อการตรวจวินิจฉัยโรคทางสมอง  และยังพบว่าจำนวนของเซลล์เม็ดเลือดขาวเพิ่มขึ้นซึ่งเรียกอาการนี้ว่าอีโอซิโนฟิลในน้ำหล่อสมองไขสันหลังและจะใช้เลือดเป็นตัวบ่งชี้
พยาธิตัวตืดพบได้ทั่วไปในทวีปเอเชีย แอฟริกาใต้สะฮารา และละตินอเมริกา  ในบางพื้นที่ประมาณว่าอาจมีผู้ที่ติดเชื้อมากถึง 25%  ในประเทศที่พัฒนาแล้วไม่ค่อยพบโรคนี้  โรคนี้เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตทั่วโลกประมาณ 1,200 รายในปี ค.ศ. 2010 เพิ่มจาก 700 รายที่พบในปี ค.ศ. 1990  โรคจากไข่ของพยาธิตัวตืดพบได้ในหมูและวัวแต่ไม่ค่อยปรากฏอาการเพราะส่วนใหญ่ตายก่อนที่จะเริ่มมีอาการ  มนุษย์เป็นโรคนี้มาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมา  เป็นหนึ่งในโรคเขตร้อนที่ถูกละเลย
เซอร์อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์ บาโรเนตที่ 1
นายพล เซอร์ อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์, บาโรเนตที่ 1 GCB (Sir Archibald Campbell, 1st Baronet, 12 มีนาคม 1769 — 6 ตุลาคม 1843) นายทหารชาวสกอตที่รับราชการในกองทัพอังกฤษจาก ค.ศ. 1824 ถึง 1826 นายพลแคมป์เบลล์บัญชาการกองทัพอังกฤษใน สงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง สงครามที่ยืดเยื้อยาวนานและขยายวงกว้างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของ อินเดียของบริเตน ส่งผลให้อังกฤษได้ควบคุม รัฐอัสสัม และ รัฐมณีปุระ ของอินเดียรวมถึง ยะไข่ และ ตะนาวศรี ของพม่าทำให้นายพลแคมป์เบลล์เป็นที่รู้จักในฐานะ วีรบุรุษแห่งอังวะ จาก ค.ศ. 1831 ถึง 1837
สกุลผักบุ้ง
สกุลผักบุ้ง (Ipomoea, มาจากคำภาษากรีก ipos แปลว่า หนอน และ homoios แปลว่า คล้าย) เป็นสกุลที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์ผักบุ้ง มีมากกว่า 500 ชนิด กระจายพันธุ์ในเขตร้อนและเขตอบอุ่น ชื่อสามัญของสกุลนี้คือ มอร์นิงกลอรี (morning glory) สกุลนี้มีลักษณะเป็นไม้เถาล้มลุกหรือไม้พุ่ม ใบเรียงเวียน เรียบหรือจักเป็นพู ดอกออกเป็นแบบช่อกระจุก ส่วนมากออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ ติดทน ดอกรูปแตรหรือรูประฆัง ปลายจักตื้น ๆ หรือเกือบเรียบ มีแถบกลางกลีบชัดเจน เกสรเพศผู้ 5 อัน ส่วนมากขนาดไม่เท่ากัน จุดติดก้านชูอับเรณูกับหลอดกลีบมีขนหรือต่อม อับเรณูไม่บิดเวียน เรณูเป็นหนามละเอียด จานฐานดอกรูปวงแหวน รังไข่มี 2-4 ช่อง ก้านเกสรเพศเมียเรียวยาว ยอดเกสรจัก 2 พู เป็นตุ่ม เกสรเพศผู้และเพศเมียส่วนมากไม่ยื่นพ้นปากหลอดกลีบ ผลแห้งแตก ส่วนมากมี 4 หรือ 6 ซีก แต่ละซีกมีเมล็ดเดียว รูปสามเหลี่ยมหรือคล้ายครึ่งวงกลม
พืชหลายชนิดในสกุลผักบุ้งนิยมปลูกเป็นไม้ประดับ บางชนิดนิยมนำมารับประทาน เช่น มันเทศ (Ipomoea batatas) และผักบุ้ง (Ipomoea aquatica) ชาวพื้นเมืองในทวีปอเมริกาใช้พืชบางชนิดในสกุลนี้เป็นสมุนไพรพื้นบ้านและยาที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท