cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2014)
เบื้องหลัง
ในซัมเมอร์สแลม (2014) บร็อก เลสเนอร์สามารถคว้าแชมป์ WWE World Heavyweight Championship ไปได้จากจอห์น ซีนา ล่าสุดทริปเปิลเอชประกาศระหว่างรายการเมนอีเวนต์วันที่ 19 สิงหาคมว่าซีนาขอใช้สิทธิ์รีแมทช์ชิงแชมป์ WWE World Heavyweight กับเลสเนอร์ในไนท์ออฟแชมเปียนส์
ผล
<references group=Note/>
คณะกรรมการโอลิมปิกสาธารณรัฐโดมินิกัน
คณะกรรมการโอลิมปิกสาธารณรัฐโดมินิกัน (Comité Olímpico Dominicano อักษรย่อ COLIMDO, Dominican Republic Olympic Committee, รหัสไอโอซี: DOM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐโดมินิกันสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2489 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศสาธารณรัฐโดมินิกัน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสาธารณรัฐโดมินิกันเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกขององค์การกีฬาแพนอเมริกัน (พีเอเอสโอ)
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2560 เป็นการประกวดครั้งที่ 6 ในชื่อมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ เปิดรับสมัครเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2560 ณ โรงแรมเรอเนสซองซ์ กรุงเทพ ราชประสงค์ กรุงเทพมหานคร และเก็บตัวทำกิจกรรมที่จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 19–26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 หลังจากนั้นได้กลับมาเก็บตัวฝึกซ้อมที่กรุงเทพมหานคร โดยรอบพรีลิมมินารีจัดการประกวดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 และรอบตัดสินจัดการประกวดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ รอยัลพารากอนฮอลล์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน กรุงเทพมหานคร โดยในประกวดรอบตัดสิน สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ดำเนินการถ่ายทอดการประกวด ผู้ที่ชนะการประกวดจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2017 โดย ชลิตา ส่วนเสน่ห์ มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2559 เป็นผู้สวมมงกุฏให้กับ มารีญา พูลเลิศลาภ ครองตำแหน่งในปีนี้
พีเพิลส์ชอยซ์
ตำแหน่งพีเพิลส์ชอยซ์เป็นตำแหน่งที่ตัดสินจากคะแนนยอดนิยมสูงสุดจากการโหวตจากผู้ชมทางบ้าน ผู้เข้าประกวดที่ได้รับคะแนนสูงสุดจะผ่านเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้ายทันที (โดยผลคะแนนจะเรียงตามลำดับ)
ผู้เข้าประกวด
ผู้เข้าประกวด 40 คนสุดท้ายได้รับการยืนยันจากเว็บไซต์มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์
ทัดดอกไม้
ทัดดอกไม้ (Pterion) เป็นบริเวณของกะโหลกศีรษะที่บอบบางที่สุด อยู่ขอบหลังของข้อต่อสฟีโนพาไรทัลซูเจอร์ (sphenoparietal suture) ในระยะทารกบริเวณนี้จะเป็นแผ่นเนื้อเยื่อที่กระดูกยังไม่เจริญมาประสานกันเรียกว่า กระหม่อมสฟีนอยด์ หรือ กระหม่อมข้าง (sphenoidal fontanelle) และจะเกิดการสร้างกระดูกจนเป็นข้อต่อเมื่ออายุได้ 6-8 เดือนหลังคลอด
ตำแหน่ง
ทัดดอกไม้อยู่ด้านหลังประมาณ 3 เซนติเมตร และเหนือเล็กน้อยต่อระดับของส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of frontal bone)
บริเวณนี้เป็นที่บรรจบของกระดูก 4 ชิ้น ได้แก่
ความสำคัญทางคลินิก
ทัดดอกไม้เป็นส่วนที่บอบบางที่สุดของกะโหลกศีรษะ เป็นบริเวณที่มีความสำคัญเพราะมีหลอดเลือดแดงมิดเดิลเมนินเจียล (middle meningeal artery) วิ่งอยู่ด้านในของกะโหลกศีรษะใต้ต่อทัดดอกไม้ หากมีการกระทบกระเทือนที่ทัดดอกไม้จะทำให้หลอดเลือดแดงนี้แตก และเกิดการตกเลือดเหนือเยื่อดูรา (epidural hematoma) ซึ่งอาจทำให้หมดสติได้
รากศัพท์
คำว่า ทัดดอกไม้ มีที่มาเนื่องจากเป็นบริเวณด้านข้างของศีรษะระหว่างหูกับขมับ เมื่อนำดอกไม้มาทัดหู กลีบของดอกไม้มักจะอยู่ชิดกับบริเวณนี้
สำหรับภาษาอังกฤษ คำว่า pterion มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก pteron แปลว่า ปีก
ในตำนานเทพปกรณัมกรีก เฮอร์มีส (Hermes) เทพเจ้าผู้สื่อสารสามารถบินได้เนื่องจากมีรองเท้ามีปีก และมีปีกที่ติดอยู่บริเวณทัดดอกไม้
ผลงานวิดีโอของเทย์เลอร์ สวิฟต์
เทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเคยปรากฏในมิวสิกวิดีโอ 60 ตัว สารคดี 5 เรื่อง อัลบั้มวิดีโอ 3 อัลบั้ม และภาพยนตร์สั้น 1 เรื่อง ตลอดจนแสดงบทบาทในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์มากมาย หลังจากออกอัลบัมเปิดตัว (2006) เธอออกมิวสิกวิดีโอให้ซิงเกิล "ทิม แม็กกรอว์" "เทียร์ดรอปส์ออนมายกีตาร์" "อาวเวอร์ซอง" และ "พิกเชอร์ทูเบิร์น" ทั้งหมดกำกับโดยเทรย์ แฟนจอย และออกเผยแพร่ในช่วงปี 2006–2008 เพลง "เทียร์ดรอปส์ออนมายกีตาร์" ได้เข้าชิงรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สาขาศิลปินหน้าใหม่ เธอออกมิวสิกวิดีโอตามมาอีกสามตัวในปี 2008 "บิวตีฟูลอายส์" จากอีพีในชื่อเดียวกับเพลง "เชนจ์" เพลงประกอบเอทีแอนด์ทีทีมยูเอสเอ และ "เลิฟสตอรี" จากอัลบั้มที่สอง เฟียร์เลส (2008) เพลง "เลิฟสตอรี" เข้าชิงรางวัลซีเอ็มทีมิวสิกอะวอดส์ 2009 สองรางวัล ได้แก่ วิดีโอแห่งปี และวิดีโอผู้หญิงแห่งปี วิดีโอเพลง "ยูบีลองวิทมี" ได้รับรางวัลวิดีโอผู้หญิงยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2009 ระหว่างกล่าวรับรางวัล เธอถูกคานเย เวสต์ เข้ามาขัดจังหวะ ทำให้เกิดประเด็นถกเถียงและสื่อให้ความสนใจ
อั้ลบัมที่สาม สปีกนาว (2010) มีซิงเกิล "ไมน์" เธอกำกับมิวสิกวิดีโอเองร่วมกับโรแมน ไวต์ ซึ่งเคยกำกับวิดีโอให้เธอมาแล้วสองตัว ตามด้วยเพลง "แบ็กทูดีเซมเบอร์" วิดีโอที่แสดงความโศกเศร้าหลังอกหัก และเพลง "มีน" บอกเล่าเกี่ยวกับการกลั่นแกล้ง เธอออกวิดีโอเพลง "เดอะสตอรีออฟอัส" "สปากส์ฟาย" และ "อาวเวอส์" ทั้งหมดออกในปี 2011 ปีถัดมา เธอออกอัลบั้มที่สี่ เรด (2012) นำมาด้วยมิวสิกวิดีโอซิงเกิลแรก "วีอาร์เนเวอร์เอเวอร์เกตติงแบ็กทูเกเตอร์" วิดีโอเพลง "ไอนิวยูเวอร์ทรับเบิล" ได้รับรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สาขาวิดีโอผู้หญิงยอดเยี่ยม ในปี 2013 สวิฟต์ออกมิวสิกวิดีโอห้าตัว สี่ตัวมาจากอัลบัมเรด ได้แก่ "22" "เอเวอรีติงแฮสเชนจด์" "เรด" และ "เดอะลาสต์ไทม์" และอีกหนึ่งเพลงร่วมแสดงกับทิม แม็กกรอว์ ในเพลง "ไฮเวย์โดนต์แคร์"
อัลบั้มที่ห้า 1989 (2014) ออกมิวสิกวิดีโอเพลง "เชกอิตออฟ" และ "แบลงก์สเปซ" เมื่อปี 2014 เพลง "แบลงก์สเปซ" เป็นมิวสิกวิดีโอที่มีผู้ชมถึง 1 พันคนเร็วที่สุดบนวีโว มีเพลง "สไตล์" "แบดบลัด" และ "ไวล์ดิสต์ดรีมส์" เมื่อปี 2015 "เอาต์ออฟเดอะวุดส์" และ "นิวโรแมนติกส์" เมื่อปี 2016 วิดีโอเพลง "แบลงก์สเปซ" และ "แบดบลัด" ซึ่งได้เคนดริก ลามาร์ มาร้องรับเชิญ ได้รับสี่รางวัลจากงานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ เพลง "แบดบลัด" ได้รางวัลวิดีโอแห่งปี และเพลงร้องร่วมยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลแกรมมีสาขามิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม สวิฟต์ปล่อยมิวสิกวิดีโอสี่ตัวให้กับอัลบั้มที่หกของเธอ เรพิวเทชัน (2017) ได้แก่ "ลุกวอตยูเมดมีดู" "เรดีฟอร์อิต" "เอนด์เกม" ที่ร่วมงานกับเอ็ด ชีแรน และแรปเปอร์ ฟิวเจอร์ และ "เดลิเคต" อัลบั้มที่เจ็ด เลิฟเวอร์ (2019) สวิฟต์ปล่อยมิวสิกวิดีโอสี่ตัว ซิงเกิลแรก "มี!" ที่ได้ เบรนดอน ยูรี จากวง แพนิคแอดเดอะดิสโก มาร้องรับเชิญ เธอกำกับมิวสิกวิดีโอเองร่วมกับ เดฟ เมเยอร์  มิวสิกวิดีโอของเพลง "ยูนีดทูคาล์มดาวน์"และ "เลิฟเวอร์" เธอกำกับร่วมกับ ดรูว์ เคอรช์  "เดอะแมน" เป็นมิวสิกวิดีโอแรกที่เธอกำกับเองคนเดียว วิดีโอของเพลง "มี!" และ "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" ชนะสามรางวัล ได่แก่ วิดีโอแห่งปี วิดีโอดีเด่น และเอฟเฟกต์ภาพดีเด่นในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2019 รางวัลวิดีโอแห่งปีทำให้ สวิฟต์เป็นศิลปินคนที่สองที่กำกับวิดีโอที่ชนะด้วยตัวเอง เธอยังเริ่มเขียนและกำกับมิวสิกวิดีโอของเธอเอง เช่น มิวสิกวิดีโอ "คาร์ดิแกน" และ "วิลโลว์" ในปี ค.ศ. 2020 และ "แอนตี-ฮีโร" และ "บีจิวเวลด์" ในปี ค.ศ. 2022 เธอเปิดตัวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ด้วย ออลทูเวล: เดอะชอร์ตฟิล์ม (2021) ซึ่งเขียนบทและกำกับเอง
นอกจากมิวสิกวิดีโอ สวิฟต์ยังออกวิดีโออัลบัมอีกสี่ตัว ได้แก่ เทย์เลอร์ สวิฟต์ แอนด์เดฟ เลปพาร์ด (2009) สปีกนาวเวิลด์ทัวร์ – ไลฟ์ (2011) เจอร์นีย์ทูเฟียร์เลส (2011) และ เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ไลฟ์ (2015) เธอเคยปรากฏในรายการโทรทัศน์ ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน เมื่อปี 2009 แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ปี 2009 และนิวเกิร์ลในปี 2013 เธอเคยแสดงในภาพยนตร์เรื่องวาเลนไทน์เดย์ หวานฉ่ำ วันรักก้องโลก เคยให้เสียงตัวละครในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง คุณปู่โลแรกซ์ มหัศจรรย์ป่าสีรุ้ง เธอยังเคยปรากฏในภาพยนตร์โฆษณาหลายตัว ได้แก่ แบนด์ฮีโร (2009) โคคาโคลา (2014) และแอปเปิลมิวสิก (2016)
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอบ้านธิ ตั้งอยู่เลขที่ 147 หมู่ที่ 4 บ้านป่าตาล ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูนตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 โดยความร่วมมือของทางราชการและประชาชนตำบลบ้านธิ ได้สละกำลังทรัพย์ เพื่อซื้อที่ดิน ตั้งโรงเรียนขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการศึกษาของเยาวชนในเขตพื้นที่บริการผู้ที่เป็นกำลังสำคัญ ในการจัด ตั้งโรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยานี้ คือ
สภาพปัจจุบันและที่ตั้งของโรงเรียน
โรงเรียนป่าตาลบ้านธิพิทยา ตั้งอยู่ในพิกัดภูมิศาสตร์ที่ละติจูต 12 องศา อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองลำพูน และอยู่ตำบลบ้านธิ
ละครคน
ละครคน เป็นละครโทรทัศน์แนว ดราม่า-โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ ว.วินิจฉัยกุล ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้งด้วยกัน
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530 ผลิตโดย บริษัท ทีวี เอ จำกัด บทโทรทัศน์ ดาลัด คุปตะเวทิน กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์ นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช, อลิศ คริสตัน, ปรารถนา บรรจงสร้าง, รัญญา ศิยานนท์ ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2560 โดยสร้างในโปรเจกต์ The Writers ผลิตโดย บริษัท กู๊ดซีนส์ จำกัด บทโทรทัศน์ ธัญลักษณ์ จุลพงษ์ กำกับการแสดงโดย คฑาเทพ ไทยวาณิช นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี,นันทิดา แก้วบัวสาย,อนิพรณ์ เฉลิมบูรณะวงศ์,นลินทิพย์ เพิ่มภัทรสกุล,พิมพ์ทอง วชิราคม,อัครวุฒิ มังคลสุต,เดือนเต็ม สาลิตุล,อาภาศิริ นิติพน,สันติสุข พรหมศิริ,อภิรดี ภวภูตานนท์,เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล,เทวินทร์ สุรเชิดเกียรติ,ธนัชพันธ์ บูรณาชีวาวิไล,รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 - 21.45 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2560−18 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 และตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็นทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 21.35 น.ทาง จีเอ็มเอ็ม 25 ต่อจากละครเรื่องป่ากามเทพ
เรื่องย่อ
เพราะชีวิตคือละคร ที่ทุกคนต่างมีบทบาทที่ต้องแสดง แต่ชีวิต...ต่างจากละครตรงที่ ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่า บทบาทของแต่ละคน จะจบลงที่ตรงไหนทุกคนทำได้แค่เพียง...แสดงในบทของตัวเอง ที่ได้รับในวันนี้ ให้ดีที่สุด
เดิมพันบัลลังก์เดือด
เดิมพันบัลลังก์เดือด เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในประเทศเกาหลีใต้ช่วงปี ค.ศ. 2016 กล่าวถึงประวัติของ แพค แท-กิน เจ้าชายองค์หนึ่งของราชวงศ์โชซ็อน ออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 3 แฟมิลี่ ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 19:00 น. - 20:00 น. นำแสดงโดย ชัง กึน-ซ็อก, ยอ จิน-กู, ช็อน กวัง-รย็อล, ชอย มิน-ซู, ยุน จิน-ซอ, อิม จี-ย็อน, คิม ฮยอน-วู
เนื้อเรื่องย่อ
ลี อินจวา ชายผู้มีความแค้นต่อพระราชาแห่งโชซอน เขาได้วางแผนให้ บ๊กซุน ซึ่งเป็นภรรยาของนักพนัน แพคมันกึม ใช้เสน่ห์ทำให้พระราชาหลงใหล จนในที่สุด พระเจ้าซุกจง ก็ได้แย่งชิงนางมาจากมันกึมด้วยเกมการพนัน ต่อมาบ๊กซุนได้กลายเป็น พระสนมซุกบิน ตามแผนที่อินจวาวางไว้ และได้ให้กำเนิดบุตรชาย ซุกบินกลัวว่าลูกของนางอาจจะถูกฆ่าเพราะเป็นลูกที่เกิดจากสามีเก่า นางจึงส่งลูกไปให้มันกึมเลี้ยงดูนอกวัง แต่มันกึมกลับทำตัวเสเพล ไม่เลี้ยงดูลูก ในที่สุดบุตรชายของพระสนมซุกบินก็ตกอยู่ในมือของอินจวา เขาจะใช้เด็กคนนี้ให้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้นต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน พระสนมซุกบินก็ได้ให้กำเนิดโอรสอีกคน นามว่า องค์ชายยอนอิง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพระเจ้ายองโจ
20 ปีผ่านไป จากเด็กชายตัวเล็กได้เติบใหญ่ เป็นที่รู้จักของผู้คนในนาม “แพคแทกิล” นักพนันมืออาชีพที่ใช้ชีวิตเสเพล เจ้าชู้ ขี้เมา เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าโจมตีของเหล่าเสนาบดี และคอยมองหาโอกาสแย่งชิงบัลลังก์ เขาตามหาหลักฐานเพื่อพิสูจน์สายเลือดของตนเอง จนวันหนึ่งแทกิลได้พบกับองค์ชายยอนอิง โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายคือสายเลือดเดียวกัน ทั้งสองตกหลุมรักผู้หญิงคนเดียวกัน นามว่า ดัมซอ และยังกลายเป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา แต่อินจวาก็ได้คอยก่อกวนทั้งสอง ทำให้แทกิลและยอนอิงพบอุปสรรคมากมาย ยอนอิงถูกขัดขวางไม่ให้ทำงานสำเร็จ แทกิลก็ต้องตกระกำลำบากยิ่งกว่าตกนรก
วัดหัตถสารเกษตร
วัดหัตถสารเกษตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี วัดมีเนื้อที่กว่า 114 ไร่เศษ แบ่งเป็นตัววัด 26 ไร่ ทางวัดยังได้แบ่งพื้นที่สร้างโรงเรียนชุมชนวัดหัตถสารเกษตรซึ่งมีนักเรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และให้ที่ดินอีก 40 ไร่ สร้างโรงเรียนมัธยมวัดหัตถสารเกษตร
ประวัติ
วัดหัตถสารเกษตรสร้างเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2439 โดยพระหัตถสารศุภกิจ (ภู่ — ต่อมาได้เลื่อนยศเป็น "พระยาอาหารบริรักษ์") และคุณหญิงจอมผู้เป็นภรรยาได้ยกที่ดินให้และดำเนินการสร้างวัดนี้ ได้รับพระราชทานนามวัดพร้อมกับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2442 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2447 ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดกลางคลองห้า ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2478 มีโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ โรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสถาปัตยกรรมสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีขนาด 5 ห้อง กว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร หันหน้าลงคลอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 ลักษณะทรงฝรั่ง ก่ออิฐมอญเครื่องบนไม้สัก บานประตูหน้าต่างเป็นไม้สักแกะสลัก หลังคามุงกระเบื้องสีเหลี่ยมแบบกระเบื้องว่าว มีช่อฟ้าเป็นเหล็กแหลมตั้งบนฐานคล้ายเชิงเทียน บานประตูหน้าต่างแกะไม้ตามแบบอย่างยุโรป ประดับตกแต่งด้วยกระจกสี คันทวยรับชายคาเป็นไม้สักแกะสลักอย่างสวยงาม หน้าบันตกแต่งด้วยพระพุทธรูปยืนปางประทานพรในช่องคูหา ภายในอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยปูนปั้นปิดทองของเดิม มีพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตรอยู่ซ้ายขวา ผนังโดยรอบเขียนเรื่องพุทธประวัติ ระหว่างช่องหน้าต่างเขียนภาพเทวดาเป็นคู่ ๆ ด้านหลังพระประธานเป็นภาพวิมาน ด้านหน้าพระประธานเป็นภาพผจญมารตามคตินิยมของการเขียนภาพในโบสถ์
กุฏิสงฆ์ 14 หลัง เป็นอาคารไม้และคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ หอฉัน ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน
โรงเรียนการบินทหารบก
โรงเรียนการบินทหารบก (Army Aviation School) เป็นหน่วยฝึกอบรมทางด้านการบินของกองทัพบก ขึ้นตรงต่อศูนย์การบินทหารบก ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ซึ่งมีการจัดตามคำสั่งศูนย์การบินทหารบก (เฉพาะ) ที่ 5/2533 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 มีสถานที่ตั้ง ณ ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา เลขที่ 303 หมู่ที่ 7 ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ทีโอดอร์ ลอง
ทีโอดอร์ โรเบิร์ต รูฟัส ลอง (Theodore Robert Rufus Long) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ทีโอดอร์ ลอง (Theodore Long) และ เท็ดดี ลอง (Teddy Long) เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1947 เป็นผู้จัดการ, กรรมการ และผู้บริหารมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ทำงานกับWWEเป็นผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์และอีซีดับเบิลยู และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2017
แอสกิงอะเล็กซานเดรีย
แอสกิงอะเล็กซานเดรีย (Asking Alexandria) เป็นวงเมทัลคอร์จากยอร์ก ยอร์กนอร์ทเชียร์ เริ่มรวมตัวกันในปี 2008 โดยเริ่มต้นที่ เบน บรูซ (กีต้าร์ลีด) ติดต่อกับเพื่อนเก่า เพื่อที่จะรวมกันอีกครั้งที่อเมริกา หลังจากที่แยกย้ายกันไปที่ดูไบ โดยที่ปัจจุบันนั้นมีสมาชิกดังนี้ เบน บรูซ (กีต้าร์ลีด), แดนนี่ ววอร์สนอป (นักร้องนำ), คาเมรอน ริดเดล (กีต้าร์ริทึ่ม), แซม เบทเล่ (เบส) และ เจมส์ แคสเซิลส์ (กลอง)
ประวัติ
Asking Alexandria มีจุดเริ่มต้นแรกเริ่มที่ดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์โดยเริ่มจาก เบน บรูซ (กีต้าร์ลีด) พยายามที่จะรวมวงและทำอัลบั้มเต็มออกมา โดยมีชื่อว่า The Irony of Your Perfection โดยใช้ชื่อว่า Asking Alexandria และวงก็ไม่เป็นที่รู้จักกันมากนัก บรูซจึงได้ออกคำสั่งในภายหลัง โดยใช้ชื่อ Asking Alexandria จากดูไบนั้น มีชื่ออยู่เพียงไม่กี่เดิอนก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันไป และยังไม่เคยมีการแสดคอนเสิร์ตเลยซักครั้งเดียว
ในปี 2008 บรูซได้กลับมาอเมริกา โดยที่ทิ้งเพื่อนร่วมของเขาเอาไว้ อย่าไรก็ตาม บรูซ ไม่ได้มีการวาแผนเอาไว้ล่วงหน้าว่จะกลับมาทำดนตรีอีก และในไม่ช้าเขากลับเริ่มต้นกับวงใหม่ โดยยังคงใช้ชื่อว่า Asking Alexandria บรูซได้กล่าวไว้ว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่สร้างชื่อนี้ขึ้นมา นั่นทำให้เขายังคงชื่นชอบในความหมายของมัน และทำให้เขากลับมาเริ่มทำดนตรีใหม่อีกครั้งหนึ่ง และนอกจากนี่เขายังคงใช้บล็อกโพสต์อันเดิมในชื่อ Asking Alexandria แต่ไม่ใช่วงเก่าที่มาเขียน The Irony of Your Perfection ในรูปแบบใหม่ต่างออกไป เนื่องมาจากเป็นสองวงที่แตกต่างกัน แม้จะมีการเชื่อโยงกับพวกเขา จึทำให้มีการสับสนเกิดขึ้นกับแฟน ๆ
Asking Alexandria เริ่มฟอร์มวงขึ้นมาในปี 2008 และมีการเปลี่ยนสมาชิกบางคน อย่างเช่นจาก 6 กลายเป็น 5 คน หรืออย่างการที่ ไรอัน บินส์ ทำการออกเดินทาง และการเปลี่ยนครั้สุดท้ายคือ แซม เบทเล่มือเบส ที่มาแทนที่ โจอี้ แลนแคสเตอร์ ช่วงมกราคม 2009 โดยที่แลนแคสเตอร์เล่นโชว์ครั้งสุดท้ายที่ ฟิบเบอร์ บ้านเกิดของเขายอร์ก 4 มกราคม และย้ายจากอเมริกาในวันนั้นเพื่อที่จะโปรโมตเพลงและโชว์ของพวกเขา ให้ดียิ่งขึ้นและยังเตรียมตัวที่จะอัดเพลงในอัลบั้มที่พร้อมจะเดบิวอีกด้วย
ปลายปี 2008 และเริ่มต้นเดือนในปี 2009 ทัวร์ วงเริ่มมีการอัดเพลงในสตูดิโอ ในระหว่างวันที่ 19 พฤษภาคม จนถึง 16 มิถุนายน 2009 ที่ Foundation Recording Studios ในคอนเนอร์สวิลล์ อินเดียนน่า อเมริกา พร้อมกับโปรดิวเซอร์ โจอี้ สเตอร์จี้ และเซ็นสัญญากับ Sumerian Records ในเวลาต่อมาและเมื่อพวกเขาอัดเพลงเสร็จ ก็เริ่มที่จะโปรโมตอัลบั้มทันที Stand Up and Scream ในันที่ 15 พฤศจิกายน 2009 โดยผ่านค่ายใหม่ของพวกเขา และพวเขาประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ในปี 2009 ที่อเมริกา โดยจัดทัวร์พร้อม ๆ กับวงที่มีชื่ออย่าง  Alesana, Enter Shikari, The Bled และ Evergreen Terrace
การจากไปของ Worsnop, การมาของ Shaforostov และแผนการในอนาคต (2015 ปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2015 นักร้องนำแดนนี่ วอร์สน็อป กระบอกเสียงของวง Asking Alexandria เมทัลคอร์ชื่อดังจากประเทศอังกฤษออกมาประกาศลาออกจากวง เขาออกแถลงการณ์ผ่านบัญชีทวิตเตอร์ของตัวเอง (แบบยาวเหยียดผ่านแอป Twitlonger เพราะทวิตเตอร์จำกัดตัวอักษรแค่ 140 ตัวต่อหนึ่งทวีต) เอาไว้ดังนี้ครับ:
“ถึงเพื่อนและเหล่าแฟน ๆ ของผม: ผมอยากจะบอกให้พวกคุณได้ทราบว่าวง Asking Alexandria และผมกำลังจะก้าวต่อไปข้างหน้ากันในคนละเส้นทาง กว่าแปดปีที่อยู่ด้วยกันมาพวกเราได้ทำสิ่งที่มหัศจรรย์และสร้างสิ่งที่พิเศษอย่างแท้จริงเอาไว้ สำหรับผมในตอนนี้ก็ยังคงเหมือนกับในอดีตนั่นก็คือต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้กับวงและสำหรับจุดยืนนี้ในเวลานี้ มันไม่ใช่สำหรับผมแล้ว วง Asking Alexandria จะยังคงเดินหน้าออกทัวร์และก็จะทำอัลบั้มใหม่กันต่อไป ผมก็จะสนับสนุนและยังคงรัก Asking Alexandria และก็รอลุ้นแทบไม่ไหวแล้วว่าอนาคตจะนำพาอะไรมาสู่พวกเขา ผมกำลังตื่นเต้นกับชีวิตบทต่อไปของตัวเองกับวง We Are Harlot และหวังว่าจะได้พบพวกคุณทุกคนระหว่างการออกทัวร์นะครับ”
วอร์สน็อปเข้ามาร่วมวงกับ Asking Alexandria เมื่อปี 2008 ตอนที่เบ็น บรูซฟอร์มวงนี้ขึ้นมาครั้งแรก เขาร้องไว้ในอัลบั้มเต็มของวงถึงสามชุดด้วยกันคือ Stand Up and Scream (2009), Reckless & Relentless (2011) และ From Death to Destiny (2013)
เมื่อบรูซถูกถามเกี่ยวกับเสียงของอัลบั้มที่สี่ของเขาบอกว่าในขณะที่มันจะมีอิทธิพลของ Guns N 'Roses และ Van Halen มันยังจะมีอิทธิพลจากวงดนตรีที่ทันสมัย​​เช่น Avenged Sevenfold และที่ระบุว่าตั้งแต่อัลบั้มที่สามคือ เช่นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดในสไตล์ดนตรีที่เขาเชื่อว่าแฟน ๆ จะคาดหวังว่าการทดลองเพิ่มเติมเกี่ยวกับการต่อไปจึงมีแรงบันดาลใจน้อยลงจากฐานแฟนคลับของพวกเขา. นอกจากนี้เขายังได้กล่าวว่าพวกเขาเริ่มต้นเขียนเนื้อหาสำหรับอัลบั้มในระหว่างการเดินทางในช่วงฤดู​​ร้อนปี 2014 และได้เขียนประมาณ 18 แทร็คและประมาณการว่าจะได้รับการปล่อยตัวระหว่างเดือนกรกฎาคมและเดือนสิงหาคมของปี 2015
เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2015, Denis Stoff (อดีตกีตาร์ / ร้องนำของวงเมทัลยูเครน Make Me Famous ) ถูกเปิดเผยในฐานะนักร้องนำใหม่และเพลงใหม่ที่ชื่อ "I Won't Give In"
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเอกวาดอร์ (Comité Olímpico Ecuatoriano, Ecuadorian National Olympic Committee, รหัสไอโอซี: ECU) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเอกวาดอร์สำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเอกวาดอร์ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเอกวาดอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกขององค์การกีฬาแพนอเมริกัน (พีเอเอสโอ)
โกยเถอะโยม
โกยเถอะโยม เป็นภาพยนตร์ไทย แนวตลก ดราม่า ที่ออกฉายเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ผลงานกำกับเรื่องแรกโดย จาตุรงค์ มกจ๊ก และนำแสดงโดย จตุรงค์ พลบูรณ์, น้องพี หรือ ประสิทธิโชค มานะสันทัดชาติ, โก๊ะตี๋ อารามบอย หรือ เจริญพร อ่อนละม้าย, เจมมี่ - จามร ตันธนะศิริวงษ์, ใบเฟิร์น - พิมพ์ชนก พลบูรณ์, จิ้ม ชวนชื่น หรือ นพดล ทรงแสง, ค่อม ชวนชื่น, จอย ชวนชื่น, นก - วนิดา แสงสุข, พุดเดิ้ล - ปาจรีย์ ณ นคร, สุเมธ องอาจ, พิม Big Brother และ หยินมี่ Big Brother
เรื่องย่อ
เรื่องราวของผีเด็กเร่ร่อน (น้องพี มกจ๊ก) ผีเด็กตนตายเพราะ วิไล (ลักขณา วัธนวงส์ศิริ) ผู้เป็นแม่ไปทำแท้ง เขาต้องการตามหาพ่อซึ่งไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน แต่ด้วยความเหงาและอยากมีเพื่อน ผีเด็กจึงชอบปรากฏตัวให้ผู้คนได้เห็นอย่างซุกซน ซึ่งในการปรากฏตัวทุกครั้ง ได้สร้างความอลหม่านวุ่นวาย และความหวาดกลัวให้กับชาวบ้าน จนชาวบ้านทุกคนต้องรวมพลคนกลัวผีขึ้นมา และแห่กันไปพึ่ง หลวงพ่อ (จตุรงค์ มกจ๊ก) เจ้าอาวาสวัดแห่งหนึ่งในหมู่บ้าน เจ๊หลี (วนิดา แสงสุข) เจ้าของร้านขายของชำที่มีลูกสาวชื่อ กิ๊ก (พิมพ์ชนก พลบูรณ์) ที่ไปแอบชอบกับเด็กวัดก้นกุฏิที่ชื่อ หรั่ง (เจมมี่ - จามร ตันธนะศิริวงษ์) โดยมี กบ (โก๊ะตี๋ อารามบอย) เด็กวัดคู่หูที่คอยช่วยเหลือทั้งสอง จากการขัดขวางความรักของเจ๊หลี และตามขบวนมาด้วย ลุงชู (จิ้ม ชวนชื่น) ภารโรงมาดเนี๊ยบ ที่แอบชอบเจ๊หลีจนออกนอกหน้า มาพร้อมกับ เฮียเท๊งขายหมู (แอนนา ม๊กจ๊ก) และชาวบ้านอีกมากมาย ที่ต่างเจอเรื่องวุ่นๆ และความน่ากลัวของผีเด็ก จึงมารวมตัวกันที่ศาลาวัด และเล่าเรื่องราวความหวาดกลัวเหล่านั้น ด้วยมุขตลกต่างๆ และร่วมกันคิดหาวิธีกำจัดผีเด็ก สุดท้ายทุกคนจึงตัดสินใจที่จะเผชิญหน้ากับผีเด็ก
ฟุตบอลในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ฟุตบอล เป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศสวิตเซอร์แลนด์   โดยสมาคมฟุตบอลสวิสได้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1895 และเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งฟีฟ่าใน ค.ศ. 1904 นครในสวิตเซอร์แลนด์อย่างซือริชและนียงเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของฟีฟ่าและยูฟ่าตามลำดับ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เคยเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1954 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
สวิตเซอร์แลนด์มีสวิสซูเปอร์ลีกเป็นลีกฟุตบอลชายสูงสุดของประเทศ นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันฟุตบอลถ้วย โดยรายการแข่งขันที่มีชื่อเสียงที่สุดคือสวิสคัพ
ทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมนี ซึ่งในรายการนั้น สวิตเซอร์แลนด์แพ้ในการยิงลูกโทษต่อยูเครน ทำให้ต้องตกรอบไป สองปีต่อมา สวิตเซอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพร่วมกับออสเตรียในการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 ซึ่งในรายการนั้น สวิตเซอร์แลนด์ตกรอบแบ่งกลุ่มแม้ว่าจะเอาชนะโปรตุเกสได้ก็ตาม ผลงานของทีมชาติที่ดีที่สุดคาดว่าอยู่ในช่วง ค.ศ. 1954 ซึ่งสวิตเซอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก และสามารถเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในรายการนั้นได้ นอกจากนี้ พวกเขายังเคยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในปี 1934 และ 1938
Pseudosopubia
Pseudosopubia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก (Positive illusions) เป็นทัศนคติเชิงบวกไม่สมจริง ที่มีต่อตนเองหรือต่อบุคคลที่ใกล้ชิด เป็นการแปลสิ่งเร้าผิดในรูปแบบของการหลอกลวงตนเอง (self-deception) หรือการยกย่องตนเอง (self-enhancement) ที่ทำให้รู้สึกดี ดำรงรักษาความเคารพตน (self-esteem) หรือช่วยกำจัดความไม่สบายใจอย่างน้อยก็ในช่วงเวลาสั้น ๆ มีรูปแบบใหญ่ ๆ 3 อย่างคือ ความเหนือกว่าเทียม (illusory superiority) ความเอนเอียงโดยการมองในแง่ดี (optimism bias) และการแปลสิ่งเร้าผิดว่าควบคุมได้ (illusion of control) ส่วนคำภาษาอังกฤษว่า "positive illusions" เกิดใช้เป็นครั้งแรกในงานปี 1988 ของเทย์เลอร์และบราวน์ โดยมีการกล่าวถึงภายหลังว่า "แบบจำลองสุขภาพจิตปี 1988 ของเทย์เลอร์และบราวน์ยืนยันว่า การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกบางอย่างแพร่หลายเป็นอย่างสูงในความคิดปกติ และเป็นตัวพยากรณ์ค่าเกณฑ์ที่ปกติสัมพันธ์กับสุขภาพจิตที่ดี"
ปิยะมาศ โมนยะกุล
ภายหลังเป็นนางเอกผูกขาดของผู้กำกับและอดีตคู่ชีวิต กำธร ทัพคัลไลย เจ้าของบริษัทสยามสตาร์โปรดักชั่นในภาพยนตร์เรื่อง ทายาทป๋องแป๋ง คู่กับ สมบัติ เมทะนี โดยปิยะมาศได้แสดงคู่กับสมบัติอีกหลายเรื่อง เช่น เขยใหม่ปึ๋งปั๋ง, เต้าฮวยไล้เหลี่ยว, ไอ้หยาอาตือ ต่อมาได้แสดงคู่กับสรพงษ์ ชาตรีในเรื่อง มาดามยี่หุบ, สวัสดีคุณนาย, ตะวันยิ้มแฉ่ง และคู่กับทูน หิรัญทรัพย์ เรื่อง นางสาวเย็นฤดี จนได้รับฉายาว่า นางเอกหนังตลก 100 ล้าน และได้ผันตัวไปเป็นผู้อำนวยการสร้างให้กับกำธร ทัพคัลไลย เช่น “จงรัก”, “แฝดแบบว่า” ฯลฯ
Pseudosopubia
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก
มีข้อถกเถียงที่ยังไม่ยุติว่า บุคคลแสดงปรากฏการณ์นี้อย่างสม่ำเสมอในขอบเขตแค่ไหน และปรากฏการณ์นี้มีประโยชน์อะไรกับบุคคลเหล่านั้น
ปิยะมาศ โมนยะกุล
ต่อมาได้เข้าสู่วงการโทรทัศน์ตั้งแต่ปี 2534 จนถึงปัจจุบัน โดยเริ่มจากการแสดงละครเรื่องแรก คือ พ่อปลาไหล แม่พังพอน ตามด้วย วิมานมะพร้าว, แม่ครัวคนใหม่, รักข้ามรั้ว, นางสาวเย็นฤดี, เจ้าสาวผมไม่ใช่ผี, ปลาไหลป้ายแดง, ภารกิจพิชิตดอกฟ้า ฯลฯ  รวมทั้งละครซิตคอมเรื่อง เฮง เฮง เฮง และมีกิจการส่วนตัวร่วมกับ คุณอ้วน – อนันต์ เสมา คือ บริษัท รีเทิร์น จำกัด ดำเนินธุรกิจผู้ผลิตและจัดจำหน่าย เครื่องสำอางบำรุงผิว ภายใต้แบรนด์ รีเทิร์น
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก
ประเภท
ในเรื่องความเหนือกว่าเทียม (illusory superiority) บุคคลจะมองตนเองในเชิงบวกมากกว่ามองคนอื่น และมองตนในเชิงลบน้อยกว่าคนอื่นมองตน นอกจากนั้นแล้ว คุณลักษณะที่ดี ๆ ก็จะประเมินว่าเป็นคำกล่าวหมายถึงตน มากกว่าคนโดยเฉลี่ย (คนกลาง ๆ) เทียบกับคุณลักษณะเชิงลบ ที่ประเมินว่าเป็นคำกล่าวถึงตน น้อยกว่าคนโดยเฉลี่ย ต่อต้านความจริงว่า เป็นไปไม่ได้ทางสถิติที่คนทุกคนหรือโดยมาก จะดีกว่าคนโดยเฉลี่ย คือแทนที่จะตระหนักถึงข้อดีและข้อเสียของตนเท่า ๆ กัน คนตระหนักถึงข้อดีของตนเอง แต่ไม่ได้ตระหนักถึงข้อเสีย กล่าวสั้น ๆ ก็คือ คนมักจะเชื่อว่าตนเก่งกว่าที่เป็นจริง ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่พบเกี่ยวกับคุณลักษณะ และความสามารถต่าง ๆ อย่างมากมายกว้างขวาง รวมทั้งความสามารถในการขับรถ ความสามารถในการเลี้ยงลูก ความเป็นผู้นำ ความสามารถในการสอน ค่าทางจริยธรรม และสุขภาพ รวมทั้งในเรื่องความจำ คือคนโดยมากมักจะรู้สึกว่าตนมีความจำดีกว่าเป็นจริง
ส่วนความเอนเอียงโดยการมองในแง่ดี (optimism bias) เป็นความโน้มเอียงที่จะประเมินโอกาสประสบเหตุการณ์ดี ๆ เช่น การชอบงานแรกที่ทำ หรือมีลูกที่มีพรสวรรค์ เกินความจริง และประเมินโอกาสประสบเหตุการณ์ร้าย ๆ เช่น การหย่า หรือเกิดโรคเรื้อรัง ต่ำกว่าความจริง และเกิดแม้ในการประเมินเวลาที่ต้องใช้ทำงานต่าง ๆ โดยประเมินต่ำกว่าความจริง
แหล่งเกิด
เหมือนกับการรับรู้อื่น ๆ ของมนุษย์ การรับรู้เกี่ยวกับตนเองมักจะมีการแปลสิ่งเร้าผิด แต่การแปลสิ่งเร้าผิดแบบบวก เป็นเรื่องที่เข้าใจว่าเป็นผลปรากฏของการยกย่องตนเอง (self-enhancement) ซึ่งเป็นความต้องการที่จะมองตนเองในเชิงบวกมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และเป็นหน้าที่หนึ่งของการเพิ่มความเคารพตน (self-esteem) และอาจมีเหตุจากความต้องการที่จะมองตนเองในเชิงบวกดีกว่าคนรอบตัว แต่ว่าความเอนเอียงรับใช้ตนเองเช่นนี้ ดูจะมีแต่ในคนที่มองตัวเองในเชิงบวกเท่านั้น คือ จริง ๆ แล้ว คนที่มองตัวเองในเชิงลบแสดงปรากฏการณ์นัยตรงกันข้าม งานวิจัยบอกเป็นนัยว่า กรรมพันธุ์อาจจะมีส่วนให้เกิดการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก สิ่งแวดล้อมในเบื้องต้นของชีวิตก็มีบทบาทสำคัญด้วย คนมักจะพัฒนาความเชื่อเชิงบวกเหล่านี้ได้ดีกว่า ในครอบครัวสิ่งแวดล้อมที่ให้ความอบอุ่น
มีคำอธิบายอื่นเกี่ยวกับปรากฏการณ์เช่นนี้ (นอกจากที่ว่า เป็นการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก) เช่น ความยากง่าย หรือความสามัญของงานที่ให้เพื่อการทดสอบ นอกจากนั้นแล้ว งานที่เปลี่ยนความใส่ใจจากตนเองไปยังเป้าหมายเปรียบเทียบอื่น จะหยุดคนไม่ให้คิดในเชิงบวกมากเกินความจริง
วัฒนธรรมก็มีบทบาทสำคัญต่อการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก แม้ว่าจะง่ายที่จะแสดงปรากฏการณ์นี้กับวัฒนธรรมชาวตะวันตกที่เน้นความเป็นตัวของตัวเอง คนในเอเชียตะวันออกที่เน้นการอยู่ร่วมในสังคมมีโอกาสน้อยกว่าที่จะยกย่องตัวเอง และจริง ๆ แล้วมักจะถ่อมตัวเอง
มีงานศึกษาที่แสดงหลักฐานว่า บุคคลต่าง ๆ มีระดับการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกที่แตกต่างกันอย่างสำคัญ ดังนั้น จะมีคนที่มีความเห็นเชิงบวกอย่างสุด ๆ บางคนก็จะมีแบบอ่อน ๆ บางคนก็แทบจะไม่มี และถ้าตรวจสอบคนทั่วประชากร ปรากฏการณ์นี้ค่อนข้างจะอ่อนโดยทั่ว ๆ ไป
ประโยชน์และโทษ
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกอาจจะมีทั้งประโยชน์และโทษต่อบุคคล และยังเป็นเรื่องถกเถียงที่ยังไม่ยุติว่า ปรากฏการณ์นี้เป็นการปรับตัวทางวิวัฒนาการหรือไม่ คือปรากฏการณ์นี้อาจจะมีผลดีต่อสุขภาพเพราะช่วยบุคคลให้จัดการความเครียดได้ หรือสนับสนุนให้ทำงานให้สำเร็จ แต่ในด้านตรงกันข้าม การคาดหวังเชิงบวกเกินความจริง อาจขัดขวางไม่ให้ทำการป้องกันที่เหมาะสมกับเรื่องเสี่ยงต่อสุขภาพ งานวิจัยไม่นานนี้จริง ๆ ให้หลักฐานว่า คนที่แปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก อาจจะได้ทั้งประโยชน์ในระยะสั้นและโทษในระยะยาว โดยเฉพาะก็คือ การยกย่องตนเองไม่มีสหสัมพันธ์กับความสำเร็จทางการศึกษา หรืออัตราการจบปริญญาในมหาวิทยาลัย
สุขภาพจิต
แบบจำลองจิตวิทยาสังคมของเทย์เลอร์และบราวน์สันนิษฐานว่า ความเชื่อเชิงบวกจะมีผลต่อความเป็นสุขทางจิต คือการประเมินตัวเองในทางบวก แม้กระทั่งไม่สมจริง ก็จะช่วยให้สุขภาพจิตดี ส่วนความเป็นสุขในที่นี้หมายถึงการรู้สึกดีเกี่ยวกับตน การมีความคิดสร้างสรรค์ทำงานได้คล่อง การสร้างความสัมพันธ์ที่น่าพอใจกับผู้อื่น และการจัดการความเครียดได้อย่างมีประสิทธิภาพเมื่อจำเป็น ปรากฏการณ์นี้ มีประโยชน์ช่วยให้บุคคลผ่านเหตุการณ์เครียดหรือเหตุการณ์ที่ก่อความบาดเจ็บทางกายหรือใจ เช่น ความเจ็บป่วยที่เสี่ยงต่อชีวิต หรืออุบัติเหตุรุนแรง คนที่พัฒนาและรักษาความเชื่อเชิงบวกเมื่อเผชิญกับปัญหาสำคัญเหล่านี้ มักจะดำเนินการไปได้ดีกว่า และเครียดน้อยกว่าคนที่ไม่ได้ ยกตัวอย่างเช่น งานวิจัยทางจิตวิทยาแสดงว่า ผู้ที่รอดชีวิตจากโรคมะเร็งแจ้งว่า มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าคนที่ไม่เคยมี กระบวนการเช่นนี้อาจช่วยป้องกันสุขภาพจิต เพราะว่า สามารถที่จะใช้ประสบการณ์แย่ ๆ ปลุกความรู้สึกเกี่ยวกับความหมายและเป้าหมายแห่งชีวิต ซึ่งสัมพันธ์กับแนวคิดเรื่อง psychological resilience (ความยืดหยุ่นทางจิต/การฟื้นคืนตนได้ทางจิต) หรือความสามารถของบุคคลที่จะแก้ไขจัดการสู้กับปัญหาและความเครียด เช่น การยกย่องตน (self-enhancement) สัมพันธ์กับการฟื้นคืนตนได้ในบุคคลที่อยู่ในตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์หรือใกล้ตึกในเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
ความเชื่อเชิงบวกบ่อยครั้งช่วยให้ทำงานได้มากกว่าและทนกว่า ซึ่งถ้าไม่เชื่อก็อาจจะเลิกไปกลางคัน คือเมื่อเชื่อว่าตนสามารถทำเป้าหมายที่ยากให้สำเร็จ ความคาดหวังนี้บ่อยครั้งจะช่วยให้เกิดกำลังใจและความกระตือรือร้น มีผลเป็นความก้าวหน้าที่ถ้าไม่เชื่อก็จะเป็นไปไม่ได้ ปรากฏการณ์นี้ อาจจะอ้างได้ว่าเป็นการปรับตัว เพราะช่วยให้คนมีความหวังเมื่อเผชิญกับความเสี่ยงที่ควบคุมไม่ได้
นอกจากนั้นแล้ว การแปลสิ่งเร้าผิดยังเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับอารมณ์ที่ดี คือ งานวิจัยแสดงทิศทางว่า การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกเป็นเหตุของอารมณ์ที่ดี
แต่งานวิจัยหลังจากนั้นกลับพบว่า การแปลสิ่งเร้าผิดทุกอย่าง จะเชิงบวกหรือเชิงลบก็ดี สัมพันธ์กับอาการซึมเศร้าs และก็มีงานศึกษาอื่น ๆ อีกด้วยที่ปฏิเสธความสัมพันธ์ระหว่างการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกกับสุขภาพจิต ความเป็นสุข หรือความพอใจในชีวิต โดยยืนยันว่า การรับรู้ความจริงที่ถูกต้อง เข้ากับความสุขในชีวิต
ในงานปี 1992 ที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเคารพในตน (self-esteem) กับการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก นักวิจัยพบกลุ่มคนที่เคารพในตนสูงโดยที่ไม่แปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก และคนเหล่านี้ก็ไม่ได้เศร้าซึม ไม่ได้เป็นโรคประสาท ไม่ได้ปรับตัวเข้ากับชีวิตได้ไม่ดี ไม่ได้ผิดปกติทางบุคลิกภาพ และดังนั้น จึงสรุปว่า การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกไม่จำเป็นต่อความเคารพในตน และเมื่อเทียบกับกลุ่มที่มีทั้งการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกและความเคารพในตนสูง กลุ่มที่ไม่แปลสิ่งเร้าผิดที่เคารพในตนสูง สามารถวิเคราะห์วิจารณ์ตนเองได้ดีกว่า มีบุคลิกภาพที่เข้ากันดีกว่า และมีระดับ psychoticism ที่ต่ำกว่า
สุขภาพกาย
นอกจากช่วยให้ปรับตัวทางจิตได้ในสถานการณ์ต่าง ๆ ความสามารถสร้างและรักษาความเชื่อเมื่อเผชิญเหตุร้าย ก็จะมีประโยชน์ต่อสุขภาพด้วย งานวิจัยแสดงว่า ชายที่ติดเชื้อเอชไอวี หรือได้วินิจฉัยว่าเกิดโรคเอดส์แล้ว และประเมินความสามารถควบคุมสภาวะสุขภาพของตนอย่างไม่สมจริงเชิงบวก ใช้เวลานานกว่าที่จะปรากฏอาการต่าง ๆ มีการดำเนินของโรคที่ช้ากว่า และมีผลดีทางใจอื่น ๆ เช่นการยอมรับความจริง
โทษที่เป็นไปได้
มีความเสี่ยงที่เป็นไปได้หลายอย่างถ้ามีการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกเกี่ยวกับคุณสมบัติของตนและสิ่งที่อาจจะเกิดในอนาคต แรกสุดก็คือ อาจจะตั้งตนให้มีเรื่องแปลกใจแบบไม่น่ายินดีในอนาคตที่ไม่สามารถรับได้ เมื่อความเชื่อเชิงบวกที่ไม่สมจริงไม่ตรงกับความจริง และอาจจะต้องจัดการปัญหาที่ตามมา แต่ว่า งานวิจัยเสนอว่า โดยมากแล้ว ผลลบเช่นนี้ไม่เกิดขึ้น คือ ความเชื่อของคนจะตรงกับความจริงมากกว่าในช่วงต่าง ๆ ที่การยอมรับความจริงจะช่วยตนได้ดี เช่น เมื่อวางแผนในเบื้องต้น หรือเมื่อจะต้องรับผิดชอบหรือได้รับการตอบสนองที่ไม่ดีจากสิ่งแวดล้อม นอกจากนั้นแล้ว ถึงจะเกิดเหตุการณ์ร้ายหรือความล้มเหลว ก็ไม่ใช่ว่าจะเสียโอกาสทุกอย่างไป เพราะว่าความเชื่อเชิงบวกเกินจริงก็จะช่วยให้ทำการต่อ ๆ ไปได้
ความเสี่ยงที่สองก็คือ คนที่แปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกจะตั้งเป้าหมายหรือดำเนินการที่มีโอกาสจะล้มเหลวมากกว่าสำเร็จ แต่ความเป็นห่วงนี้ดูจะไม่มีหลักฐาน คืองานวิจัยแสดงว่า เมื่อคนกำลังคิดถึงแผนการในอนาคตสำหรับตน เช่น จะรับงานหรือศึกษาต่อในขั้นบัณฑิตศึกษา ความคิดมักจะใกล้กับความจริง แต่ว่า การดำเนินการตามแผนนั้นอาจจะทำด้วยความรู้สึกเชิงบวกมากเกินไป คือ แม้ว่าจะไม่มีอะไรประกันได้ว่า การพยากรณ์ที่สมจริงจะกลายเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่ว่า การเปลี่ยนความคิดแบบสมจริงสมจังเมื่อวางแผน ไปเป็นการมองโลกในแง่ดีเมื่อดำเนินการ อาจจะเป็นพลังช่วยให้ทำงานที่ยากจากต้นจนจบได้สำเร็จ
ปัญหาที่ 3 ก็คือปรากฏการณ์นี้อาจจะมีโทษทางสังคม หลักฐานมาจากงานศึกษาปี 1989 ที่ตรวจดูการประเมินความสามารถที่ยกย่องตนเอง เกี่ยวกับนิยามโดยเฉพาะ ๆ ของคุณลักษณะและความสามารถ ผู้วิจัยเสนอว่า โทษทางสังคมเกิดขึ้นเมื่อบุคคลเห็นความสามารถที่ตนนิยามเท่านั้น ว่าเป็นปัจจัยสำคัญให้ทำงานได้สำเร็จ หรือกล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ เมื่อคนไม่รู้ว่า มีนิยามของความสามารถอย่างอื่น ๆ อีกที่เป็นปัจจัยให้ถึงความสำเร็จได้ การประเมินความเป็นสุขของตนในอนาคตจึงจะเกินความจริง
สลีปปิงวิทไซเรนส์
สลีปปิงวิทไซเรนส์ เป็นวงโพสต์-ฮาร์ดคอร์ ของอเมริกาจาก ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา โดยเริ่มฟอร์มวงในปี 2552 จากสมาชิกจากวง For All We Know, Broadway และ We Are Defiance และมาเซ็นสัญญากับค่าย Rise และเริ่มโปรโมตสองอัลบั้มเต็มของเค้า If You Were a Movie, This Would Be Your Soundtrack ซึ่งออกจำหน่ายในวันที่ 26 มิถุนายน 2555
โดยวงเริ่มมีชื่อเสียงมาจากนักร้องนำ Kellin Quinn ด้วยเสียงอันเป็นเอกลักษณ์โดยมีแรงบันดาลใจในเพลงมาจากการร้องแบบบทเพลงขอบคุณพระเจ้า และอัลบั้มแรกของเค้า With Ears to See and Eyes to Hear ออกจำหน่ายในวันที่ 23 มีนาคม 2553 และเข้าชาร์ต บิลบอร์ด ท็อปฮิตในอันดับที่ 7 และอันดับที่ 36 ของท๊อบชาร์ต อินดีเพ็นเดนต์ ซึ่งอัลบั้มที่สองของพวกเค้า  Let's Cheers to This ออกวางจำหน่ายในวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 โดยเพลงแรก  Let's Cheers to This ออกวางจำหน่ายในวันที่ 7 เมษายน 2554
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก
โทษที่เป็นไปได้
ดังนั้น แม้ว่าการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกจะมีประโยชน์ในระยะสั้น แต่ก็มาพร้อมกับโทษในระยะยาว นอกจากนั้นแล้ว ยังปรากฏหลักฐานเชื่อมโยงกับความเคารพตนและการอยู่เป็นสุขที่แย่ลง การหลงตัวเอง (narcissism) และความสำเร็จทางการศึกษาที่แย่ลงในนักเรียนนักศึกษา
การแปลสิ่งเร้าผิดเชิงลบ
แม้ว่าจะมีงานศึกษาทางวิชาการในเรื่องการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวกมากกว่า แต่ก็ยังมีการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงลบอย่างเป็นระบบที่ปรากฏในสถานการณ์ที่ต่างกันเล็กน้อย ยกตัวอย่างเช่น แม้ว่านักศึกษามหาวิทยาลัยจะบอกว่าตนมีโอกาสที่จะมีชีวิตจนกระทั่งอายุ 70 มากกว่าโดยเฉลี่ย แต่ก็เชื่อว่ามีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 100 น้อยกว่าโดยเฉลี่ย คนมักจะคิดว่าตนสามารถมากกว่าคนโดยเฉลี่ยในงานที่ง่ายเช่นการขี่จักรยานสองล้อ และคิดว่าสามารถน้อยกว่าคนโดยเฉลี่ยในงานที่ยากเช่นการขี่จักรยานล้อเดียว และปรากฏการณ์หลังนี้เรียกว่า ปรากฏการณ์แย่กว่าโดยเฉลี่ย (Worse-than-average effect) ดังนั้น โดยทั่วไปแล้ว คนมักจะประเมินตัวเองสูงเกินจริง เมื่อตัวเองอยู่ในระดับสูงจริง ๆ และมักจะประเมินตนเองต่ำเกินจริง เมื่อตัวเองอยู่ในระดับต่ำจริง ๆ
การบรรเทา
ทฤษฎีสัจนิยมเหตุซึมเศร้า (depressive realism) เสนอว่า คนซึมเศร้ามองตนเองและโลกอย่างเป็นจริงมากกว่าคนมีสุขภาพจิตดี ธรรมชาติของความซึมเศร้าดูเหมือนจะมีบทบาทในการลดการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก ยกตัวอย่างเช่น คนที่เคารพตนน้อย หรือซึมเศร้าเล็กน้อย หรือว่าทั้งสองอย่าง จะมองตัวเองอย่างสมดุลกว่า และโดยนัยเดียวกัน คนซึมเศร้าเล็กน้อย จะไม่ค่อยประเมินความสามารถควบคุมเหตุการณ์เกินความเป็นจริง และไม่ประเมินเหตุการณ์ข้างหน้าอย่างเอนเอียง แต่ว่า สิ่งที่ค้นพบเหล่านี้ อาจจะไม่ใช่เพราะว่าคนซึมเศร้าแปลสิ่งเร้าผิดน้อยกว่าคนอื่น มีงานศึกษาเช่นงานในปี 1989 ที่แสดงว่าคนซึมเศร้าเชื่อว่าตนไม่สามารถควบคุมเหตุการณ์ได้ แม้ว่าจริง ๆ จะสามารถ ดังนั้น การมองเห็นความเป็นจริงจึงไม่ได้ดีกว่าโดยทั่วไป
มีสมมติฐาน 2 อย่างในวรรณกรรมเรื่องการป้องกันปัญหาของการแปลสิ่งเร้าผิดเชิงบวก คือ นักวิจัยผู้หนึ่งตั้งสมมติฐานว่า การบิดเบือนความจริงเชิงบวกแบบเล็กน้อยอาจจะดีที่สุด เพราะว่า คนที่คิดบิดเบือนในระดับนี้ อาจจะมีสุขภาพจิตดีที่สุด
ต้นไม้วิถีสั้นสุด
ในทฤษฎีกราฟ ต้นไม้วิถีสั้นสุด เป็นต้นไม้ที่ได้จากการแก้ปัญหาวิถีสั้นสุดแบบแหล่งต้นทางเดียวบนกราฟที่กำหนดให้ โดยต้นไม้นี้จะเป็นกราฟย่อยของกราฟนั้นและระยะทางระหว่างรากกับจุดยอดใด ๆ มีค่าน้อยที่สุด
การที่แก้ปัญหาวิถีสั้นสุดแบบแหล่งต้นทางเดียวแล้วได้ต้นไม้นั้นเพราะว่าหากมีสองวิถีระหว่างรากกับโหนด v (มีวัฏจักร) เราสามารถเลือกใช้วิถีที่สั้นกว่า และลบเส้นเชื่อมที่มีระยะทางของวิถีที่ยาวกว่าได้โดยไม่ทำให้ระยะทางจากรากไปโหนดใดๆเพิ่มขึ้น
หากโหนดทุกๆคู่ในกราฟที่กำหนดให้มีวิถีสั้นสุดเพียงแบบเดียว จะได้ว่าต้นไม้วิถีสั้นสุดก็จะมีเพียงแบบเดียวด้วยเช่นกัน
ในกราฟที่ไม่มีน้ำหนักติดลบ ขั้นตอนวิธีของไดค์สตรา สามารถคำนวณหาต้นไม้วิถีสั้นสุดได้ สำหรับกราฟที่มีน้ำหนักติดลบ สามารถใช้ ขั้นตอนวิธีของเบลแมน-ฟอร์ด แทนได้ ดี
แคลนนาด (วิชวลโนเวล)
แคลนนาด (Clannad) เป็นชื่อเกมประเภทวิชวลโนเวล (visual novel) ซึ่งบริษัทคีย์ (Key) ผลิตขึ้นและเผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน 2547 สำหรับเล่นบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลซึ่งใช้ระบบปฏิบัติการของวินโดวส์ ต่อมาจึงพัฒนาให้เล่นกับเพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชันแบบพกพา, เอกซ์บอกซ์ 360 และเพลย์สเตชัน 3 ได้ด้วย เกมนี้เป็นผลงานลำดับที่สามของคีย์ถัดจาก แอร์ (Air) และ แคนอน (Kanon) ตามลำดับ แต่ต่างกันตรงที่เกมทั้งสองนั้นเมื่อแรกประกอบไปด้วยเนื้อหาลามกอนาจารมุ่งเร้ากำหนัดเป็นสำคัญ ต่อภายหลังจึงทำฉบับที่ปราศจากสื่อดังกล่าววางจำหน่ายในตลาดผู้เยาว์ ขณะที่เกมนี้ไม่มีเนื้อหาทำนองเช่นว่ามาแต่ต้น และได้รับการจัดประเภทว่าเหมาะสมสำหรับทุกเพศทุกวัย อย่างไรก็ดี ภายหลังได้ออกตอนพิเศษของเกมนี้โดยมีเนื้อหาเร้ากามารมณ์ ชื่อ โทะโมะโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ (Tomoyo After: It's a Wonderful Life)
เกมนี้ว่าด้วยชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งต้องพบปะกับผู้คนมากหน้าหลายตาตั้งแต่เรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายไปจนถึงเติบใหญ่ทำมาหาเลี้ยงชีพ และต้องช่วยเหลือคนเหล่านั้นแก้ไขปัญหาเป็นรายไป เนื้อหาแบ่งเป็นสององก์ต่อเนื่องกัน องก์แรกเรียก "ชีวิตวัยเรียน" (School Life) และองก์ที่สองเรียก "เรื่องราวให้หลัง" (After Story)
แรกจำหน่าย ฉบับเล่นบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลนั้นขายดีเป็นอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ในเวลาต่อมาก็ติดอันดับเกมห้าสิบเกมที่ขายดีที่สุดในประเทศอีกหลายครั้ง เกมนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นสื่ออื่น ๆ อีกจำนวนมาก ได้แก่ มังงะสี่ชุด ชุดแรกลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร คอมิกรัช (Comic Rush) ชุดสองลง คอมิกดิจิ + (Comi Digi +) ชุดสามลง เด็งเงะกิจีส์แมกาซีน (Dengeki G's Magazine) และชุดสี่ลง แดรก็อนเอจเพียวร์ (Dragon Age Pure) นอกจากนี้ ยังมีประชุมการ์ตูน ไลท์โนเวล สมุดภาพ ละครเสียง และอัลบัมเพลงอีกหลายชุด ต่อมาบริษัทโทเอแอนิเมชัน (Toei Animation) ดัดแปลงเป็นอนิเมะโรง เข้าฉาย ณ วันที่ 15 กันยายน 2550 เป็นวันแรก และบริษัทเกียวโตแอนิเมชัน (Kyoto Animation) ดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์จำนวนสองฤดูกาล สี่สิบเจ็ดตอน กับโอวีเอ (original video animation) อีกสองตอน เผยแพร่ในระหว่างปี 2550 ถึง 2553 ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอันมากทั้งในประเทศและต่างประเทศ
การเล่นเกม
เกมนี้มีเนื้อหาแนวตลกและวีรคติ ผู้เล่นจะได้เล่นเป็นตัวพระของเรื่องแล้วดำเนินปฏิสัมพันธ์กับตัวละครอื่น ๆ แต่ไม่มากนัก เพราะจำต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อ่านข้อความบนหน้าซึ่งพรรณนาเนื้อเรื่องและบทสนทนา
เนื้อเรื่องนั้นมีอยู่หกแบบต่างกัน ตอนจบจะเป็นไปอย่างไรนั้นขึ้นอยู่กับการดำเนินบทบาทและการตัดสินใจของผู้เล่น เมื่อเริ่มเล่นเกม ผู้เล่นจะได้อยู่ในองก์ชีวิตวัยเรียนก่อน ประกอบด้วยฉากต่าง ๆ ที่มีตัวนางห้าตัวเป็นหัวใจ และฉากย่อยอื่น ๆ เมื่อสำเร็จภารกิจในแต่ละฉากแล้ว ผู้เล่นจะได้รับลูกไฟหนึ่งดวง สะสมครบแปดดวงเมื่อไร ก็จะได้รุดหน้าไปสู่องก์เรื่องราวให้หลัง ในองก์นี้ลูกไฟที่เคยอันตรธานไปในองก์แรกนั้นจะปรากฏใหม่ด้วย หากผู้เล่นต้องการทราบตอนจบที่แท้จริง ก็จำจะต้องรวบรวมลูกไฟให้ครบสิบสามดวง
ลูกไฟที่กล่าวถึงนี้ จำเดิมหมายให้เป็นวัตถุที่ให้ผู้เล่นไว้ใช้ประโยชน์ในเกม แต่เพราะเล็งเห็นว่า ยิ่งผู้เล่นได้ลูกไฟเพิ่ม เนื้อหาของเกมก็ยิ่งสับสนและซับซ้อนขึ้น จึงนำลูกไฟออกจากเนื้อเรื่องหลัก แล้วให้ปรากฏแต่น้อยครั้งแทน
ชื่อเรื่อง
จุง มะเอะดะ (Jun Maeda) เขียนเกมนี้ให้มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับคุณค่าของครอบครัว และตั้งนามให้ว่า แคลนนาด เพราะสำคัญว่า คำ "แคลนนาด" (Clannad) เป็นภาษาไอริช มีความหมายว่า ครอบครัว (clan) แต่แท้จริงแล้ว คำ "แคลนนาด" ไม่มีความหมายในภาษาไอริช ส่วนชื่อวงดนตรีแคลนนาดของชาวไอริชนั้น ย่อมาจากวลีในภาษาไอริชว่า "Clann As Dobhar" แปลว่า ครอบครัวชาวเมืองกวีดอร์
ฉากและแก่นเรื่อง
เนื้อเรื่องของเกมว่าด้วยชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โทะโมะยะ โอะกะซะกิ (Tomoya Okazaki) แบ่งเป็นสององก์ องก์แรกเรียก "ชีวิตวัยเรียน" ดำเนิน ณ โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น กับร้านขนมปังของครอบครัวฟุรุกะวะ (Furukawa) และหอพักของโยเฮ ซุโนะฮะระ (Yōhei Sunohara) เพื่อนของโทะโมะยะ เป็นหลัก ส่วนองก์ที่สองเรียก "เรื่องราวให้หลัง" ว่าด้วยโทะโมะยะในอีกเจ็ดปีต่อมาหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว ดำเนินเรื่องในเมืองเดียวกันและต่อเนื่องกันกับองก์แรก ตลอดทั้งสององก์นี้จะปรากฏภพภูมิที่เรียก "โลกมายา" (Illusionary World) สลับขึ้นมาเป็นระยะ ๆ เป็นโลกที่ไร้สรรพชีวิต ยกเสียแต่เด็กหญิงคนหนึ่ง ซึ่งต่อมาได้นำขยะมาประกอบขึ้นเป็นหุ่นยนต์ตัวหนึ่งสำหรับเป็นเพื่อนเล่น
เกมนี้มุ่งหมายแสดงคุณธรรมเกี่ยวกับครอบครัว ในบรรดาตัวละครหลักทั้งหก อันได้แก่ โทะโมะยะ, นะงิซะ ฟุรุกะวะ (Nagisa Furukawa), เคียว ฟุจิบะยะชิ (Kyō Fujibayashi), โคะโตะมิ อิชิโนะเซะ (Kotomi Ichinose), โทะโมะโยะ ซะกะงะมิ (Tomoyo Sakagami) และฟูโกะ อิบุกิ (Fūko Ibuki) นั้น โทะโมะยะ นะงิซะ กับโคะโตะมิสามคนไม่มีพี่น้อง แต่บิดามารดาเป็นเหตุเป็นปัจจัยซึ่งส่งผลต่อชีวิตของเขาเหล่านั้นเป็นอันมาก ชีวิตของนะงิซะนั้นมะเอะดะว่าเขียนขึ้นเพื่อประมวลภาพของสิ่งที่เขาเรียก "ครอบครัวอันสมบูรณ์" โดยประสงค์ให้แสดงถึงความตระหนักรู้ซึ่งจิตสำนึก ในฉากเกี่ยวกับนะงิซะ ยังปรากฏ "ครอบครัวใหญ่ของเหล่าดังโงะ" อันเป็นกลุ่มตัวละครสำหรับเด็กและเป็นที่ชื่นชอบของนะงิซะ บ่อยครั้ง เพื่อเน้นย้ำภาพครอบครัวที่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอบอุ่น มะเอะดะยังว่า ชีวิตของโทะโมะยะกับนะงิซะนั้นเขียนไปในทางให้สื่อความหมายของคำว่า "เติบโตเป็นผู้ใหญ่" เมื่อจบเรื่อง ส่วนตัวละครอื่น ๆ ญาติพี่น้องมีอิทธิพลต่อชีวิตอย่างสมบูรณ์แบบ สำหรับฟูโกะได้แก่พี่สาว เคียวได้แก่น้องสาว และโทะโมะโยะได้แก่สมาชิกทั้งปวงของครอบครัวเธอ
ใช่แต่ชื่อเกมเป็นภาษาไอริชเท่านั้น "แม็กเมล" (Mag Mell) อันเป็นถ้อยคำภาษาไอริชมีความหมายว่า "ดินแดนแห่งความสุข" และเป็นคติธรรมเกี่ยวเนื่องกับเทพปกรณัมไอริชนั้น ยังนำมาใช้เป็นชื่อเพลงเปิดเกม ซึ่งต่อมาอยู่ในอัลบัม มะบิโนะงิ (Mabinogi) ร่วมกับเพลงอื่น ๆ ที่ใช้ประกอบเกม เพื่อให้เป็นประมวลร้อยแก้วจากเอกสารตัวเขียนภาษาเวลช์ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มเคลติกเช่นเดียวกับภาษาไอริชด้วย
ตัวละคร
โทะโมะยะ ตัวพระของเรื่องนั้น เมื่อเรียนไม่รักเรียน การเรียนอยู่ระดับปานกลาง มักไม่อยู่ในร่องในรอยและฝ่าฝืนกฎระเบียบ ครูบาอาจารย์เรียกไปอบรมสั่งสอนเป็นนิจ จนคนทั้งปวงเรียกขานเขาว่า นักเลงหัวไม้ ทั้งนี้ เขามีปัญหาครอบครัว ถึงขนาดเบื่อหน่ายชีวิตและเมืองที่อยู่อาศัย จนไม่นำพาการร่ำเรียนและขาดความกระตือรือร้นในการดำรงชีพ กระนั้น เขามีหน้าตาและบุคลิกภาพดี จึงเป็นที่ต้องใจของหญิงสาวทั่วกัน ทั้งเขายังมีน้ำใจงาม รักใคร่เพื่อนฝูง เสียสละ กับทั้งเอาใจใส่และช่วยเหลือผู้อื่นเสมอโดยไม่ปรารถนาสิ่งตอบแทน
ต้นเรื่อง โทะโมะยะพบนะงิซะซึ่งเป็นตัวนางตัวหลัก นะงิซะมักพูดกระอ้อมกระแอ้มอยู่ในลำคอ ขาดความมั่นใจในตนเองถึงขนาดที่คอยพึ่งพาคนรอบข้างเสมอ และเจ็บป่วยกระเสาะกระแสะ ต่อมา โทะโมะยะจึงได้รู้จักกับตัวนางตัวอื่น ๆ ตามลำดับ โดยเขาได้พบเคียว หญิงสาวฝีปากจัดจ้านและมีโทสะเป็นเจ้าเรือน แต่ฝีมือปรุงอาหารไม่เป็นสองและมีน้ำใจรักใคร่ดูแลเรียว ฟุจิบะยะชิ (Ryō Fujibayashi) น้องสาวฝาแฝด เป็นอันมาก ครั้นแล้ว ก็ได้พบโคะโตะมิ หญิงสาวสติปัญญาดี จัดเจนศิลปวิทยาเกือบทุกแขนง แต่ไม่รู้จะเข้าหาผู้อื่นด้วยประการใด จึงอยู่โดดเดี่ยวเรื่อยมา และโทะโมะโยะ หญิงสาวอารมณ์ร้อนและเก่งการกีฬา ซึ่งย้ายมาโรงเรียนของโทะโมะยะกลางคัน กับฟูโกะ หญิงสาวรูปร่างเล็กที่เมื่อยินดีในเรื่องใด ๆ ก็มักเข้าสู่ภาวะเคลิ้มสุข (euphoria) ดื่มด่ำใจอยู่ไม่รับรู้ความเป็นไปรอบข้างโดยสิ้นเชิง และมักอยู่ลำพังคอยแกะสลักไม้เป็นรูปปลาดาวไว้เป็นของขวัญเชิญให้ผู้อื่นมางานสมรสของพี่สาว ซึ่งภายหลังปรากฏว่าเธอเป็นวิญญาณที่ยังรักใคร่ผูกพันอยู่กับพี่สาว แต่เนื่องจากเจ้าตัวยังไม่ถึงแก่ความตาย เมื่อผู้คนมางานสมรสของพี่สาวสมมาดปรารถนาแล้ว วิญญาณนั้นก็คืนเข้าร่างไป รวมเป็นตัวนางทั้งห้าด้วยกัน
สำหรับโทะโมะโยะนั้น ต่อมายังได้ปรากฏใน โทะโมะโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ ผลงานเกมชิ้นห้าของบริษัทคีย์ ซึ่งมีเนื้อหาลามกอนาจาร และดำเนินเนื้อเรื่องอีกแบบแผนหนึ่งแตกแขนงออกไปว่า โทะโมะโยะเป็นคู่รักของโทะโมะยะ แต่จำใจเลิกรากัน เพราะโทะโมะยะไม่ต้องการให้โทะโมะโยะซึ่งเป็นประธานกรรมการนักเรียนมีมลทินว่าคบหากับนักเรียนไม่เรียบร้อยเช่นตน กระนั้น เพราะยังรักกันอยู่มิเสื่อมคลาย ที่สุดก็ครองคู่กันใหม่
เนื้อเรื่อง
โทะโมะยะเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย มารดาถึงแก่ความตายตั้งแต่เขายังเยาว์ บิดาจึงเลี้ยงดูเขาจนเติบใหญ่ แต่ด้วยตรอมใจในมรณกรรมของภริยา จึงติดสุรายาเมาและการพนันขันต่อ ซึ่งทำให้โทะโมะยะไม่พอใจเป็นอันมากและทะเลาะเบาะแว้งกับบิดาเป็นอาจิณ ขณะวิวาทกันครั้งหนึ่ง บิดาตบโทะโมะยะกระเด็นไปกระแทกหน้าต่าง ทำให้ไหล่ของโทะโมะยะเคลื่อน บิดาเห็นเข้าก็เสียใจ ยิ่งกินเหล้าเมายาหนักขึ้นอีก แม้จะหันมาดูแลเอาใจใส่โทะโมะยะมากขึ้นก็ตาม โทะมะโยะจึงเลี่ยงไม่เข้าบ้านเสมอ และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับบิดาจึงเป็นประหนึ่งคนอื่นคนไกล นอกจากนี้ ไหล่ที่เคลื่อนทำให้เขาไม่อาจเล่นกีฬาได้ดังเดิม โทะโมะยะจึงไม่อาจเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ กับเพื่อนได้ นับแต่บัดนั้น เขาก็เริ่มเกกมะเหรกเกเร ต่อมาได้พบโยเฮ นักเรียนแตกแถวที่เพิ่งถูกขับออกจากชมรมกีฬา จึงได้สนิทชิดเชื้อกัน
องก์ชีวิตวัยเรียนอันเป็นองก์แรกนั้น ตั้งต้น ณ วันจันทร์ที่ 14 เมษายน 2546 ซึ่งเป็นวันเปิดภาคการศึกษา วันนั้น โทะโมะยะได้พบนะงิซะโดยบังเอิญ นะงิซะกลับมาเรียนชั้นเดิมอีกหลังจากปีก่อนต้องพักไปเพราะป่วยหนักต่อเนื่องกันยาวนาน แต่พบว่าเพื่อน ๆ สำเร็จการศึกษาไปสิ้นแล้ว ทั้งไม่รู้จะเข้าหาใคร จึงต้องทำกิจกรรมต่าง ๆ กับตัวเองเสมอมา โทะโมะยะพบว่า เธอต้องการเข้าร่วมชมรมการแสดง แต่ชมรมถูกยุบเลิกไปแล้ว เหตุว่าสมาชิกเดิมได้จบการศึกษาไปและไม่มีสมาชิกใหม่ โทะโมะยะจึงช่วยเธอตั้งชมรมนั้นอีกครั้ง ระหว่างนั้น โทะโมะยะได้พบปะรู้จักและช่วยเหลือคนอื่น ๆ อีกมากหน้าหลายตา กับทั้งได้รักกันกับนะงิซะ
ส่วนองก์เรื่องราวให้หลังอันเป็นองก์ที่สองนั้น ว่าด้วยชีวิตของโทะโมะยะหลังจากสำเร็จการศึกษา สมรสกับนะงิซะ และอาศัยอยู่ด้วยกันฉันสามีภริยาแล้ว โทะโมะยะต้องประเชิญความลำบากกายและใจนานัปการ โดยเฉพาะความเจ็บป่วยของนะงิซะซึ่งกำเริบขึ้นเมื่อเธอคลอดอุชิโอะ (Ushio) บุตรของคนทั้งสอง และยังให้เธอถึงแก่ความตาย โทะโมะยะหมดอาลัยตายอยาก ใช้ชีวิตไปวัน ๆ ติดสุรายาเมาเสมอบิดาเขา และละทิ้งอุชิโอะหาแยแสไม่ บิดามารดาของนะงิซะจึงเป็นธุระอุ้มชูเลี้ยงดูหลานแทน ห้าปีต่อมา โทะโมะยะได้พบกับย่า ย่าเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความทุกข์ระทมที่บิดาประสบมาในอดีตกับน้ำพักน้ำแรงที่บิดาเสียสละเพื่อเลี้ยงดูเขา โทะโมะยะฟังแล้วก็ได้สติและกลับไปเลี้ยงดูอุชิโอะโดยสุดความรักและความสามารถที่ผู้ชายในฐานะบิดาจะมีได้ ทว่า อุชิโอะมีร่างกายไม่แข็งแรงเสมือนมารดา ไม่ช้าก็ตายจากเขาไปอีกคน โทะโมะยะตกอยู่ในความโทมนัสอย่างหาที่สุดมิได้ มิรู้ที่จะดำเนินชีวิตต่อไปเช่นไร และหมดสติล้มลงถึงแก่ความตาย
ทั้งนี้ ในระหว่างเรื่องที่ผ่านมานั้น โทะโมะยะมักฝันถึงโลกมายา อันเป็นภพภูมิหนึ่งที่หมดสิ้นแล้วซึ่งสรรพชีวิต มีแต่เด็กหญิงคนหนึ่งอาศัยอยู่ตัวคนเดียว เธอมีความสามารถสร้างสรรค์สิ่งใหม่ขึ้นจากขยะมูลฝอยโสโครกต่าง ๆ และต่อมา เธอได้นำขยะมาสร้างเป็นหุ่นยนต์ตัวเล็กตัวหนึ่งเพื่อให้เป็นเพื่อน โทะโมะยะจึงมาเกิดในโลกนี้เป็นหุ่นยนต์ตัวนั้น โทะโมะยะในสภาพหุ่นยนต์มีความรู้สึกนึกคิดและเคลื่อนไหวได้ แต่มิอาจพูดจาได้เพราะเด็กหญิงมิได้สร้างปากให้ เพื่อให้วันเวลาในโลกนี้ไม่น่าเบื่อหน่าย เด็กหญิงและโทะโมะยะได้ช่วยกันประกอบขยะขึ้นเป็นสิ่งอื่น ๆ อีกเรื่อย ๆ แต่ปรากฏว่า สิ่งเหล่านั้นล้วนไม่มีชีวิตเพราะขาดไร้วิญญาณ เวลานั้นเอง โทะโมะยะหวนรำลึกถึงโลกที่เขาจากมาได้ จึงชวนเด็กหญิงสร้างเรือใบลำใหญ่จะได้พากันไปยังโลกนั้นละทิ้งดินแดนอันเงียบเหงานี้ไว้เบื้องหลัง
กระนั้น ฤดูหนาวมาเยือน เด็กหญิงจมอยู่ในกองหิมะจนมิอาจเคลื่อนไหวร่างกายได้อีกต่อไป เนื้อเรื่องบัดนี้เผยว่า เด็กหญิงคืออุชิโอะที่ตายแล้วมากลับชาติมาเกิด และด้วยเข้าใจว่าตนกำลังจะสิ้นใจเพราะความหนาวเหน็บ เด็กหญิงจึงบอกแก่โทะโมะยะว่า เขาอาจกลับไปยังโลกนั้นเพื่อแก้ไขอกุศลกรรมที่เขาเคยทำไว้กับเธอได้ ถ้าเขาสามารถรวบรวมลูกไฟอันเป็นสัญลักษณ์ของความปีติสุขให้ได้มาก ตลอดเนื้อเรื่องที่เป็นคนนั้น โทะโมะยะได้ช่วยเหลือผู้คนจำนวนมาก และเมื่อช่วยเหลือใครได้คนหนึ่งก็จะบังเกิดลูกไฟขึ้นดวงหนึ่งในโลกมายานี้ เพราะฉะนั้น ลูกไฟที่เขาสั่งสมไว้เสมอมาจึงมีเป็นอันมาก เมื่อเด็กหญิงสั่งเสียเสร็จ ลูกไฟทั้งปวงก็ประชุมรุมกันเป็นแสงเจิดจ้าปรากฏแก่สายตาของโทะโมะยะ และโลกมายานั้นก็ทำลายลง โทะโมะยะสะดุ้งตื่นขึ้นพบว่า นะงิซะกำลังคลอดอุชิโอะ ทั้งมารดาและทารกปลอดภัยและมีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์ดี ซึ่งหมายความว่า โทะโมะยะสามารถกลับไปใช้ชีวิตใหม่ให้ดีตามคำของเด็กหญิงนั้น กับทั้งเด็กหญิงก็ได้กลับไปเกิดเป็นอุชิโอะอีกครั้ง
การผลิต
หัวหน้าผู้อำนวยการผลิตเกมนี้ คือ ทะกะฮิโระ บะบะ (Takahiro Baba) ประธานบริษัทวิชวลอาตส์ (Visual Art's) ซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตผลงานให้แก่คีย์ โดยเริ่มโครงการทันทีที่ผลิตเกม แอร์ แล้วเสร็จ
คณะผู้ผลิตเกม แคลนนาด นี้ ประกอบด้วย จุง มะเอะดะ, ไค (Kai) และยูอิชิ ซุซุโมะโตะ (Yūichi Suzumoto) สามคนร่วมกันวางโครงเรื่องและเขียนบรรดาฉากหลักของเรื่อง, โทยะ โอะกะโนะ (Tōya Okano) ช่วยเขียนเรื่อง, อิตะรุ ฮิโนะอุเอะ (Itaru Hinoue) กำกับฝ่ายศิลป์และออกแบบตัวละคร ขณะที่เหล่าจิตรกรซึ่งใช้นามแฝงว่า มิราเคิล มิกิปง (Miracle Mikipon), โมะชิซุเกะ (Mochisuke), นะ-งะ (Na-Ga) กับไชเนอรี (Shinory) สี่คนปฏิบัติงานด้านคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ และโทะริโนะ (Torino) สร้างสรรค์ศิลปะในฉากหลัง ส่วนเพลงประกอบนั้น มะเอะดะร่วมประพันธ์กับชินจิ โอริโตะ (Shinji Orito) และมะโงะเมะ โทะโงะชิ (Magome Togoshi)
ในการผลิตเกม แอร์ มะเอะดะว่า ตนรู้สึกสามารถเขียนเนื้อเรื่องได้ดังใจปรารถนา แต่ภายหลังพบว่าผู้เล่นเข้าใจและมีอารมณ์ร่วมน้อย ในการผลิตเกม แคลนนาด เขาจึงว่า ตนมีหน้าที่กระทำให้ผู้เล่นรับรู้เข้าใจเนื้อหาให้ได้มากที่สุดโดยทั่วกัน เมื่อเริ่มวางโครงการนั้น มะเอะดะไม่ประสงค์จะเขียนเนื้อหาทำนอง แอร์ ที่ดำเนินไปโดยแวดล้อมตัวละครหลักแต่เพียงตัวเดียว คือ มิซุซุ คะมิโอะ (Misuzu Kamio) ทว่า เขาต้องการให้เรื่องสื่อถึงความสัมพันธ์ระหว่าง "คนกับเมือง" และความสัมพันธ์ของ "มวลมนุษย์" เขาว่า เมื่อลงมือเขียนไปหลายฉากแล้ว ก็ให้รู้สึกว่าช่างเหลือความสามารถของเขาเสียจริง และพรรณนาว่า กระบวนการเขียนเรื่อง แคลนนาด นั้นเป็นประหนึ่ง "กำแพงที่ให้ข้ามอีกทีก็ทำไม่ได้แล้ว" นอกจากนี้ แม้เขารู้สึกพร้อมเต็มกำลังมาแต่ต้น แต่เมื่อเขียนเรื่อยไป ๆ เรื่องกลับพัฒนาไปถึงขนาดที่เขามิอาจคาดหมายได้ ฝ่ายซุซุโมะโตะว่า เนื้อเรื่องเพิ่มจากที่วางโครงกันไว้เป็นสองเท่า เขายังว่า เรื่องเพิ่มเพราะโครงสร้างฉากพื้นฐานมีความยืดยาวขึ้น ซึ่งก็ยังให้ฉากย่อยต่าง ๆ มีรายละเอียดมากขึ้นตามไปด้วย