cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จังหวัดชลบุรี
การศึกษา
นอกจากนี้ ยังมีสถาบันและวิทยาลัยอื่น ๆ ได้แก่
ฟุตบอล
จังหวัดชลบุรีมีทีมฟุตบอลอาชีพซึ่งเล่นอยู่ในไทยลีกเพียงทีมเดียว คือ สโมสรฟุตบอลชลบุรี ซึ่งเป็นทีมในอำเภอเมืองชลบุรี มีผลงานได้เป็นแชมป์ไทยลีกหนึ่งสมัยในปี พ.ศ. 2550 และเป็นตัวแทนได้ไปแข่งขันในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก
ส่วนสโมสรฟุตบอลอาชีพอื่น ๆ ในจังหวัดชลบุรี ได้แก่ ราชนาวี, นาวิกโยธิน, กองเรือรบ, พัทยา ดอลฟินส์ ยูไนเต็ด, สอ.รฝ. เอฟซี และบ้านบึง นั้นล้วนแต่ลงแข่งขันในไทยลีก 3
ฟุตซอล
จังหวัดชลบุรีมีทีมฟุตซอลที่สร้างชื่อเสียง คือ ทีมชลบุรี บลูเวฟ ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันฟุตซอลไทยลีก 11 สมัย
วอลเลย์บอล
สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรี เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายในจังหวัดชลบุรี ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันวอลเลย์บอลชายไทยแลนด์ลีก 2 สมัย ส่วนสโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรี เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงในจังหวัดชลบุรี ได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 3 สมัย
ตำบลเกาะแต้ว
เกาะแต้ว เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา พื้นที่ทั้งตำบลอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลเกาะแต้ว
ประวัติ
สมัยก่อน ในพื้นที่มีต้นไม้ชนิดหนึ่งลักษณะทรงพุ่มใหญ่ ร่มรื่น ชาวบ้านเรียกว่า ต้นแต้ว ซึ่งขึ้นอยู่เป็นหย่อม ๆ ลักษณะคล้ายเป็นเกาะ และได้มีชาวอิสลาม จากต่างอำเภอ เช่น สิงหนคร จะนะ สะเดา ได้เข้ามาบุกเบิกตั้งที่อยู่อาศัย (ปัจจุบันเป็นหมู่ที่ 6 บ้านเกาะแต้ว) ประกอบอาชีพทำนา ปลูกผัก สวนยาง และเลี้ยงสัตว์ ต่อมามีประชากรอพยพเข้ามาอยู่เป็นกลุ่ม ๆ ทั่วทั้งตำบล และได้ตั้งชื่อถิ่นที่อยู่ว่า “บ้านเกาะแต้ว” และพัฒนามาเป็นตำบลเกาะแต้ว ในปัจจุบันนี้
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะแต้วจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสภาตำบล และองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยได้รับประกาศให้ยกฐานะจากสภาตำบลมาเป็น อบต. เมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2539 เป็นรุ่นที่ 2 ของการยกฐานะจากสภาตำบลเป็น อบต. จำนวน 2,143 แห่งทั่วประเทศในขณะนั้น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 มกราคม 2539 เป็น อบต. ชั้น 5 ในขณะที่ยกฐานะเป็น อบต. ขนาดเล็ก และในปัจจุบันเป็น อบต.ขนาดกลาง ตามมติการประชุม ก.อบต.จังหวัดสงขลา เมื่อวันที่ 27 เมษายน 2548
เอแอนด์เอ
เอแอนด์เอ (A & A) เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ ที่มีความรุนแรงต่ำตัวหนึ่ง A & A เป็นไวรัสที่สามารถเปลี่ยนโปรแกรมในส่วนการตอบสนองเรื่อง เวลา และ วันที่ โดยใส่คำลงในช่องวันที่ หรือ เวลา ที่มีการเปลี่ยนแปลง เมื่อไวรัสทำงาน ไวรัสจะลบแล้วใส่คำใหม่ในช่องของหน้าจอ โดยจะมีคำออกมาดังนี้
เรือดำน้ำชั้นมัจฉาณุ
เรือดำน้ำชั้นมัจฉาณุ ชั้นเรือดำน้ำแห่งกองทัพเรือไทย เข้าประจำการในช่วงทศวรรษที่ 1930 ผลิตโดยมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
วัดแจ้ง (อำเภอเมืองสงขลา)
วัดแจ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2320 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ขณะที่เมืองสงขลาตั้งอยู่ที่ฝั่งแหลมสน ทางทิศตะวันตกของทะเลสาบสงขลา พื้นที่บริเวณข้างเคียงกับที่ตั้งวัด มีราษฎรสร้างบ้านเรือนอาศัยจำนวนน้อย ที่ดินว่างเปล่าจึงเรียกบ้านเรือนแถบนี้ว่า บ้านแจ้ง เมื่อสร้างวัดจึงเรียกว่า "วัดแจ้ง" ต่อมาเจ้าจอมจันทร์ ในรัชกาลที่ 4 ซึ่งอยู่ในสายตระกูล ณ สงขลา และมีบ้านเรือนอาศัยอยู่ติดกับบริเวณวัดด้านทิศใต้ ได้บริจาคที่ดินก่อสร้างบัวสำหรับบรรจุอัฐิของตระกูล ณ สงขลา และได้มอบถวายให้เป็นศาสนสมบัติทำให้วัดมีเนื้อที่เพิ่มมากขึ้น เป็นเนื้อที่วัดจนถึงปัจจุบัน วัดแจ้งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2389
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถรูปแบบทางสถาปัตยกรรมในรัชกาลที่ 4 ที่แสดงอิทธิพลศิลปะตะวันตกผสมผสานศิลปะไทยและจีน สร้างโดยปั้น อุปการโกษากร ท่านผู้หญิงในเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น) อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีกำแพงแก้วโดยรอบซึ่งมีขนาดกว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 34 เมตร บริเวณมุมกำแพงแก้วด้านทิศตะวันตกมีเจดีย์ทรงระฆังขนาดใหญ่อยู่ 2 องค์ อุโบสถมีแผนผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีขนาดกว้างประมาณ 11 เมตร ยาว 21 เมตร มีประตูทางขึ้นทั้งสองด้านทั้งด้านหน้าอุโบสถและด้านหลังอุโบสถด้านละ 2 ประตู หน้าต่างด้านละ 5 ช่อง ส่วนหลังคาอุโบสถเป็นหลังคาทรงจั่วมุงด้วยกระเบื้องดินเผา หน้าบันอุโบสถตกแต่งด้วยปูนปั้นรูปพระอาทิตย์ วัดยังมีศาลาการเปรียญ ที่เก็บอัฐิ อาคารศิลปการงาน
กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 103 ตอนที่ 65 วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2529
จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
บรรยากาศการเลือกตั้ง
ศุภชัย โพธิ์สุ ผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคภูมิใจไทยออกมาวิจารณ์ ผลการสำรวจของมหาวิทยาลัยนครพนมเกี่ยวกับผลการเลือกตั้งว่า ขาดความเชื่อถือ มีความสัมพันธ์ทางการเมือง เมินเดินหน้าปูพรมหาเสียงเชิงรุกชูนโยบายช่วยเกษตรกร ทางด้านอธิการบดี มหาวิทยาลัยนครพนม ยืนยันว่ามีความน่าเชื่อถือมาก
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดนครพนม
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอศรีสงคราม อำเภอนาหว้า อำเภอบ้านแพง และอำเภอนาทม
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครพนม (เฉพาะตำบลอาจสามารถ ตำบลนาราชควาย ตำบลนาทราย ตำบลโพธิ์ตาก ตำบลท่าค้อ และเทศบาลเมืองนครพนม) อำเภอท่าอุเทน และอำเภอโพนสวรรค์
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครพนม (เฉพาะตำบลขามเฒ่า ตำบลคำเตย ตำบลดงขวาง ตำบลบ้านกลาง และตำบลหนองญาติ) อำเภอธาตุพนม และอำเภอเรณูนคร
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครพนม (เฉพาะตำบลกุรุคุ ตำบลบ้านผึ้ง และตำบลวังตามัว) อำเภอนาแก อำเภอปลาปาก และอำเภอวังยาง
การลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2542
'''การลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2542''' (Australian republic referendum, 1999 ) จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 คือการลงประชามติเพื่อหยั่งเสียงของประชาชนต่อการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งเครือรัฐออสเตรเลียซึ่งประกอบไปด้วยสองคำถาม คำถามแรกเป็นคำถามที่ว่าออสเตรเลียควรเปลี่ยนมาใช้ระบอบสาธารณรัฐ โดยมีประธานาธิบดีที่มาจากการแต่งตั้งโดยรัฐสภาตามรูปแบบการแต่งตั้งสองฝ่าย (bi-partisan appointment model) เป็นประมุขของประเทศหรือไม่ ทั้งนี้รูปแบบดังกล่าวได้รับการเห็นชอบจากสมัชชาร่างรัฐธรรมนูญ (Constitutional Convention) ที่จัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ณ กรุงแคนเบอร์รา ซึ่งประกอบไปด้วยสมาชิกที่มาจากการแต่งตั้งและการเลือกตั้งอย่างละครึ่ง ส่วนคำถามที่สองถามว่าควรเพิ่มบทนำ (preamble) เข้าไปในรัฐธรรมนูญด้วยหรือไม่ ทั้งนี้โดยทั่วไปแล้วถือว่าคำถามที่สองนั้นมีความสำคัญในเชิงการเมืองน้อยกว่าคำถามแรกเป็นอย่างมาก
ในขณะที่ผลการสำรวจความคิดเห็นของหลายสำนักในช่วงหลายปีบ่งชี้ตรงกันว่าผู้มีสิทธิ์ออกเสียงส่วนมากเห็นชอบแนวทางการเปลี่ยนไปใช้ระบอบสาธารณรัฐ อย่างไรก็ตามผลคะแนนจริงที่ออกมาแสดงให้เห็นถึงความพ้ายแพ้ของฝ่ายสนับสนุนสาธารณรัฐ อันมีสาเหตุมากจากเสียงคัดค้านรุนแรงจากกลุ่มราชาธิปไตยนิยมหลายกลุ่ม และความแตกแยกภายในฝ่ายสาธารณรัฐนิยมในประเด็นวิธีการเลือกประธานาธิบดี
ผลคะแนน
เนื่องจากมาตรา 128 แห่งรัฐธรรมนูญเครือรัฐออสเตรเลียกำหนดไว้ว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญจำเป็นต้องได้รับการเห็นชอบจาก เสียงส่วนมากสองชั้น (double majority) คือเสียงส่วนมากในระดับเขตปกครอง (เห็นชอบมากกว่า 4 แห่ง) และเสียงส่วนมากในระดับผู้มีสิทธิ์ออกเสียง ส่วนคะแนนของผู้มีสิทธิ์ออกเสียงในเขตปกครองที่มีสถานะเป็นดินแดน (เทร์ริทอรี) จะถูกนับในระดับที่สองเท่านั้น (ระดับผู้มีสิทธิ์ออกเสียง)
ในการลงประชามติครั้งนี้มีผู้มาใช้สิทธิ์รวมทั้งสิ้น 11,785,000 คน คิดเป็นร้อยละ 95.10 ของจำนวนผู้มีสิทธิ์ออกเสียงทั้งหมด (12,392,040 คน) ซึ่งในจำนวนนี้ มีคะแนนเสียงที่ถือเป็นโมฆะ (บัตรเสียหรือไม่ลงคะแนนเสียง) ประมาณ 100,000 เสียงหรือร้อยละ 0.9 ของคะแนนเสียงทั้งหมด
ประเด็นสาธารณรัฐ
ร่างกฎหมาย: แก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อสถาปนาเครือรัฐออสเตรเลียในฐานะสาธารณรัฐ โดยสมเด็จพระราชินีนาถและผู้สำเร็จราชการถูกแทนที่ด้วยประธานาธิบดีซึ่งแต่งตั้งโดยเสียงส่วนมากสองในสามของสมาชิกรัฐสภาเครือรัฐออสเตรเลีย
ท่านเห็นชอบการเสนอแก้ไขนี้หรือไม่
ผลคะแนนที่ได้คือไม่ได้รับการเห็นชอบจากเสียงส่วนมากทั้งในระดับเขตปกครองและระดับผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (เสียงสนับสนุนน้อยกว่าเสียงคัดค้าน 1,137,763 คะแนน) ร่างกฎหมายที่เสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญดังกล่าวจึงถูกตีตกไป
อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน
อัลเฟรโด เอสเตฟาโน ดิ เอสเตฟาโน เลาเล (Alfredo Stéfano Di Stéfano Laulhé) เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1926 ที่บาร์รากัส บัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา เกิดในครอบครัวผู้อพยพชาวอิตาลีจากเกาะกาปรี เป็นอดิตนักฟุตบอลและผู้ฝึกชาวอาร์เจนตินา เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดตลอดกาล ร่วมทีมกับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดโดยมากและเป็นเครื่องมือสำคัญในการทำให้ทีมโดยเด่นในถ้วยยุโรป ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ช่วงเวลาที่สโมสรได้ถ้วยติดต่อกัน 5 ฤดูกาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1956 ดิ เอสเตฟาโนเล่นให้กับทีมชาติสเปนโดยมาก แต่เขาก็ลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินาและโคลอมเบียด้วยเช่นกัน และเขายังชนะรางวัลบาลงดอร์ ถึง 2 สมัย ในปี 1957 และ 1959
การลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2542
ประเด็นบทนำ
ร่างกฎหมาย: แก้ไขเพื่อเพิ่มบทนำเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของรัฐธรรมนูญ
อัลเฟรโด ดิ เอสเตฟาโน
เขาถือสถิติในปัจจุบันในฐานะผู้ยิงประตูสูงสุดอันดับ 4 ในลีกสูงสุดของสเปน และถือสถิติผู้ยิงประตูสูงสุดตลอดกาลอันดับ 2 ในลีกของทีมเรอัลมาดริด โดยยิงได้ 216 ประตูในการลงแข่ง 282 นัดในลีก ระหว่าง ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1964
การลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐออสเตรเลีย พ.ศ. 2542
ประเด็นบทนำ
ท่านเห็นชอบการเสนอแก้ไขนี้หรือไม่
ผลคะแนนที่ได้คือไม่ได้รับการเห็นชอบจากเสียงส่วนมากทั้งในระดับเขตปกครองและระดับผู้มีสิทธิ์ออกเสียง (เสียงสนับสนุนน้อยกว่าเสียงคัดค้าน 2,489,435 คะแนน) ร่างกฎหมายที่เสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญดังกล่าวจึงถูกตีตกไป
พระที่นั่งไกรสรสีหราช (พระที่นั่งเย็น)
พระที่นั่งไกรสรสีหราช หรือ พระที่นั่งเย็น หรือ พระตำหนักทะเลชุบศร เป็นพระที่นั่งที่ประทับอีกแห่งหนึ่งของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ณ เมืองลพบุรี สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงสร้างเพื่อทรงสำราญพระราชอิริยาบถ โดยสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นก่อน พ.ศ. 2228 นับเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์ของประเทศไทย เนื่องจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชใช้เป็นสถานที่ศึกษาจันทรุปราคา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2228 ร่วมกับบาทหลวงเยซูอิตและบุคคลในคณะทูตชุดแรกที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ส่งมาเจริญสัมพันธไมตรี
รัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2513
ภูมิหลัง
หลังจากได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2496 กัมพูชามีพระนโรดม สีหนุเป็นประมุขรัฐและปกครองประเทศผ่านระบอบสังคม พรรคสังคมราษฎรนิยมคุมอำนาจทางการเมืองนับตั้งแต่ชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2498 ต่อมาใน พ.ศ. 2506 พระนโรดม สีหนุได้บีบให้สมัชชาแห่งชาติแก้ไขรัฐธรรมนูญกำหนดให้พระองค์เป็นประมุขรัฐ พระองค์พยายามถ่วงดุลอำนาจระหว่างฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาภายในรัฐบาล และเป็นผู้กำหนดศัพท์เรียกฝ่ายคอมมิวนิสต์ว่าเขมรแดง เมื่อสงครามเวียดนามเริ่มขึ้น พระนโรดมสีหนุพยายามถ่วงดุลระหว่างฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2509 ดุลอำนาจในพรรคสังคมเปลี่ยนเป็นฝ่ายขวา มีกลุ่มนิยมคอมมิวนิสต์จำนวนน้อย เช่น ฮู ยวนและเขียว สัมพันที่ได้รับเลือก ลน นลได้เป็นนายกรัฐมนตรี
ใน พ.ศ. 2512 ลน นลและฝ่ายขวาในพรรคมีบทบาทมากขึ้น กลุ่มชาตินิยมและต่อต้านคอมมิวนิสต์ของลน นลไม่ยอมรับนโยบายของพระนโรดม สีหนุที่อดทนต่อเวียดกงและกองทัพประชาชนเวียดนามในระดับหนึ่งในการล้ำแดนกัมพูชา นโยบายของพระนโรดม สีหนุเริ่มเอียงไปทางฝ่ายซ้ายระหว่าง พ.ศ. 2506 – 2509 มีการเจรจาในทางลับกับฮานอย โดยจะยอมให้ใช้ท่าเรือสีหนุวิลล์ในการขนส่งอาวุธให้เวียดกง นักการเมืองฝ่ายเสรีนิยมในพรรคสังคมนำโดยอิน ตัมได้เพิ่มการต่อต้านพระนโรดม สีหนุมากขึ้น
ระหว่าง พ.ศ. 2512 ลน นลได้เจรจากับกองทัพสหรัฐเกี่ยวกับการสนับสนุนทางทหารเพื่อต่อต้านพระนโรดม สีหนุ ลน นลได้กล่าวว่าพระสีสุวัตถิ์ สิริมตะเคยมีความคิดว่าควรลอบสังหารพระนโรดม สีหนุ แต่ลน นลไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ พระนโรดม สีหนุเองเห็นว่าสิริมตะนั้นมีซีไอเอหนุนหลังและได้ติดต่อกับฝ่ายต่อต้านพระนโรดม สีหนุที่ลี้ภัยอยู่อย่างเซิง งอกทัญ ซึ่งได้แนะนำให้ลน นลปฏิวัติใน พ.ศ. 2512 ความเกี่ยวข้องกับซีไอเอของรัฐประหารครั้งนี้ยังพิสูจน์ไม่ได้ เฮนรี คิสซินเจอร์ได้กล่าวว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้สหรัฐประหลาดใจ แต่ก็เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าสหรัฐวางแผนจะเข้าโจมตีที่มั่นของเวียดนามเหนือในกัมพูชาตั้งแต่ พ.ศ. 2509 – 2510
การปลดสีหนุออกจากประมุขรัฐ
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2513 ในขณะที่พระนโรดม สีหนุเดินทางไปเยือนยุโรป สหภาพโซเวียตและจีน ได้มีกลุ่มต่อต้านเวียดนามปรากฏขึ้นในเวียดนาม และไปประท้วงหน้าสถานทูตเวียดนามเหนือและเวียดกง ในช่วงแรก พระนโรดม สีหนุเห็นด้วยกับผู้ประท้วง และต้องการให้สหภาพโซเวียตกับจีนช่วยกดดันเวียดนามเหนือให้เข้ามาในกัมพูชาน้อยลง อย่างไรก็ตาม การชุมนุมรุนแรงขึ้น โดยลน นลและสิริมตะเข้ามาร่วมสนับสนุนด้วย ในวันที่ 12 มีนาคม สิริมตะประกาศยกเลิกข้อตกลงทางการค้ากับเวียดนามเหนือที่พระนโรดม สีหนุเคยทำไว้ ลน นลสั่งปิดท่าเรือสีหนุวิลล์ไม่ให้เวียดนามเหนือเข้ามาใช้ และให้ทหารเวียดนามเหนือและเวียดกงออกไปจากกัมพูชาภายใน 15 มีนาคม แต่ในตอนเช้าวันที่ 16 มีนาคม ก็ไม่ได้รับการตอบสนอง มีกลุ่มคนประมาณ 30,000 คนมาประท้วงที่หน้าสมัชชาแห่งชาติถึงการคงอยู่ของเวียดนาม
ในวันที่ 18 มีนาคม ได้มีการประชุมในสมัชชาแห่งชาติภายใต้การควบคุมของอิน ตัม มีกำลังทหารลาดตระเวนไปทั่วพนมเปญ กิม พนได้ประท้วงโดยออกจากที่ประชุมสมัชชา ในที่สุดสมาชิกที่เหลือได้ลงมติถอดถอนพระนโรดม สีหนุออกจากประมุขรัฐเป็นการฉุกเฉิน เจง เฮงดำรงตำแหน่งประมุขรัฐแทน หลังจากนั้นจึงเริ่มกระบวนการเพื่อจัดตั้งสาธารณรัฐเขมร
การต่อต้านรัฐประหาร
ในวันที่ 23 มีนาคม พระนโรดม สีหนุได้ประกาศผ่านทางวิทยุเรียกร้องให้มีการลุกฮือขึ้นต่อต้านลน นล ได้เกิดการประท้วงเพื่อเรียกร้องให้พระนโรดม สีหนุกลับมาในจังหวัดกำปงจาม จังหวัดตาแก้ว และจังหวัดกำปอต การประท้วงในจังหวัดกำปงจามรุนแรงขึ้น โดยสมาชิกสมัชชาแห่งชาติสองคนคือ สส ซวนและกิม พนถูกผู้ประท้วงฆ่าตาย หลังจากที่ทั้งสองคนขับรถเข้าไปเพื่อที่จะเจรจากับกลุ่มผู้ประท้วง ลน นิล น้องชายของลน นลได้นำกำลังตำรวจเข้าไปปราบปรามแต่เขาก็ถูกฆ่าตายเช่นกัน ในที่สุด รัฐบาลได้ส่งทหารเข้าไปปราบอย่างรุนแรง ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน และถูกจับกุมเป็นพันคน
หลังจากนั้น
หลังเหตุการณ์รัฐประหาร กองกำลังเวียดนามเหนือได้รุกรานเข้ามาในกัมพูชาใน พ.ศ. 2513 ตามคำของของนวน เจียผู้นำเขมรแดง จากจุดนี้จึงนับเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองกัมพูชาเพื่อโค่นล้มรัฐบาลของลน นลที่มีสหรัฐหนุนหลัง
เกตุ วงศ์กาไสย
เกตุ วงศ์กาไสย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 1 สมัย สังกัดพรรคอิสระ เป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม 2 สมัย และเป็นอดีตหัวหน้าพรรคอิสระ
ประวัติ
นายเกตุ วงศ์กาไสย เคยรับราชการครูในสังกัดกรมอาชีวศึกษา จนได้รับตำแหน่งเป็นครูใหญ่โรงเรียนการช่างมหาสารคาม ระหว่างปี พ.ศ. 2487 ถึงปี พ.ศ. 2494 (ปัจจุบันคือ วิทาลัยเทคนิคมหาสารคาม)
นายเกตุ วงศ์กาไสย ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2499 หลังจากนั้นจึงได้ลาออกไปจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมือง เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2499 โดยมีเขาเป็นหัวหน้าพรรค และนายเรืองยศ ทองโรจน์ เป็นเลขาธิการพรรค และมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ได้ ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม 2 ที่นั่ง แต่เขาไม่ได้รับเลือก และนายเกตุ ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 เป็น ส.ส.คนเดียวของพรรค
ต่อมานายเกตุ ได้กลับมาทำงานการเมืองท้องถิ่นอีกครั้ง โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองมหาสารคาม โดยดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2511-2513 และร่วมจัดตั้งพรรคสังคมชาตินิยม ในปี พ.ศ. 2518
ธงชาติอุรุกวัย
ธงชาติอุรุกวัย (Pabellón Nacional de Uruguay) มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นริ้วแนวนอนขนาดเท่ากัน 9 ริ้วสีขาวสลับน้ำเงิน (ริ้วสีขาว 5 ริ้ว สีน้ำเงิน 4 ริ้ว) ในพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาวที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปดวงอาทิตย์แห่งเดือนพฤษภาคมเปล่งรัศมี 16 แฉก แฉกรัศมีแต่ละแฉกเรียงสลับกันระหว่างแฉกรูปสามเหลี่ยมและแฉกรูประลอกคลื่น เมื่อแรกกำหนดใช้ธงดังกล่าวนั้นในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1828 แถบริ้วในธงมีทั้งหมด 17 ริ้ว ต่อมาในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1830 จึงได้มีการตรากฎหมายธงชาติขึ้นใหม่โดยลดแถบริ้วในธงชาติเหลือเพียง 9 ริ้ว ซึ่งแถบริ้วทั้ง 9 นี้ หมายถึงเขตการปกครองทั้ง 9 เขตของอุรุกวัยเมื่อแรกตั้งประเทศ
ผู้ออกแบบธงชาติอุรุกวัยคือ ฮัวกิน ซัวเรซ (Joaquín Suárez)
ธงประจำชาติ
ประเทศอุรุกวัยต่างจากประเทศอื่นที่มีธงประจำชาติถึง 3 แบบ ซึ่งเรียกรวมกันว่า "ธงแห่งมาตุภูมิ" (Banderas Patrias) ประกอบด้วย
ธงทั้งสามธงนี้ได้กำหนดฐานะไว้ตามกฤษฎีกาที่ 18 แห่งเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952 ทั้งนี้ ธงชาติ (Pabellón Nacional) ถือเป็นธงประจำชาติโดยหลัก ส่วนอีกสองธงที่เหลือนั้นได้รับการยอมรับเป็นธงประจำชาติอย่างเป็นทางการด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ ทั้งสามธงนี้จะต้องชักชึ้นร่วมกันเหนืออาคารสถานที่ของทางราชการเสมอ
ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา
ประวัติศาสตร์ยุคเริ่มแรกของกัมพูชา เริ่มจากยุคโบราณคดีจนถึงสมัยของอาณาจักรเจนละ ซึ่งเรื่องราวของกัมพูชาในสมัยโบราณคดียังไม่เป็นที่เข้าใจกันดีนัก โดยแหล่งโบราณคดีที่เก่าแก่ของกัมพูชาอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัมพูชาในปัจจุบัน ตำนานที่เกี่ยวข้องได้แก่ตำนานเกี่ยวกับพระทอง - นางนาคที่นาคราชเป็นผู้สร้างเมืองกัมพูชาให้แก่พระทองที่เป็นลูกเขย ราชพงศาวดารกัมพูชาถือว่าต้นตระกูลของชาวกัมพูชาเป็นตะกวดที่ขึ้นมาฟังธรรมเทศนา
กัมพูชายุคก่อนประวัติศาสตร์
แหล่งโบราณคดีเก่าแก่ที่สุดของกัมพูชาที่ค้นพบในปัจจุบันคือ ถ้ำ แลง สแปน (Laang Spean) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ  ซึ่งเชื่อว่าผู้คนเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานกันเมื่อประมาณ 7,000 ปีก่อนคริสตกาล  และแหล่งโบราณคดีสำโรง เซน (Samrong Sen) ซึ่งเชื่อว่าเริ่มมีผู้คนเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อราว 230 ถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล
ชาวกัมพูชาเริ่มรู้จักการเลี้ยงสัตว์และเพาะปลูกข้าวได้ตั้งแต่เมื่อราว 2,000 ก่อนคริสตกาล สามารถทำเครื่องมือจากเหล็กได้ตั้งแต่ราว 600 ปีก่อนคริสตกาล ก่อนหน้าที่อิทธิพลจากวัฒนธรรมอินเดียจะแผ่เข้ามาถึงดินแดนแถบนี้ ในราวปีที่ 100 ก่อนคริสตกาล
หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าพื้นที่หลายส่วนของดินแดนประเทศกัมพูชาในปัจจุบันเริ่มมีผู้คนอาศัยอยู่ตั้งแต่เมื่อราวสหัสวรรษแรกและสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล โดยจัดเป็นวัฒนธรรมยุคหินใหม่ ซึ่งผู้คนกลุ่มนี้อาจอพยพมาจากทางพื้นที่ตะวันออกเฉียงใต้ของจีนในก่อนช่วงคริสต์ศตวรรษแรก ผู้คนในแถบนี้ได้มีวิวัฒนาการสู่การตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง มีการจัดโครงสร้างของสังคมอย่างเป็นระบบ ซึ่งทำให้สามารถพัฒนาทักษะวิทยาการต่างๆ ได้ก้าวหน้ากว่ายุคก่อนๆ เป็นอย่างมาก กลุ่มที่มีพัฒนาการก้าวหน้าที่สุดอาศัยอยู่ในบริเวณชายฝั่ง ที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง และบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง สามารถเพาะปลูกข้าวและเลี้ยงปศุสัตว์ได้ นักประวัติศาสตร์หลายคนมีความเห็นว่า ผู้คนกลุ่มนี้ได้ตั้งหลักแหล่งอาศัยก่อนหน้าผู้คนในประเทศเพื่อนบ้าน คือ เวียดนาม ไทย และลาว
ผู้คนกลุ่มนี้อาจจัดอยู่ในกลุ่มออสโตรเอเชียติก (Austroasiatic) หรืออย่างน้อยก็มีความสัมพันธ์กับบรรพบุรุษของมนุษย์กลุ่มดังกล่าว ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่อาศัยอยู่ทั่วไปในดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเกาะแก่งต่างๆ ของมหาสมุทรแปซิฟิกในปัจจุบัน ผู้คนเหล่านี้มีความรู้ในงานโลหะเช่น เหล็กและสำริด โดยเป็นเป็นทักษะที่คิดค้นขึ้นเอง งานวิจัยในปัจจุบันได้ค้นว่า ชาวกัมพูชาในยุคนี้สามารถปรับปรุงสภาพภูมิประเทศมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ โดยปรากฏรูปแบบเป็นพื้นที่รูปวงกลมขนาดใหญ่
รัฐที่สำคัญที่สุดในบริเวณประเทศกัมพูชาในสมัยโบราณคืออาณาจักรพนม ซึ่งจีนเรียกว่าฟูนัน คำนี้จีนโบราณเรียกว่า “เบยยูณาม” ซึ่งไม่มีความหมายในภาษาจีน มีบางความเห็นกล่าวว่า ฟูนันตรงกับคำขแมร์ว่า “ภโนง”  ซึ่งเป็นชื่อกลุ่มชนที่อาศัยอยู่บริเวณที่ราบสูงปัจจุบัน เป็นวงศ์เดียวกับขแมร์  อีกอย่างคือรูปสลักบนฝาผนังโบราณได้แสดงว่าขแมร์ในสมัยนั้นใส่เสื้อผ้าและมีจารีตประเพณีบางอย่างเหมือนพวกภโนง  ยอร์จ  เซเดส เข้าใจว่าฟูนันตรงกับคำขแมร์โบราณว่า “วนม”  ที่กลายเป็น “พนม” ในปัจจุบัน โดยยืนยันว่า “เสด็จ” ในสมัยนั้นมีฐานันดรนามว่า “เสด็จพนม”  คำขแมร์โบราณว่า “โกะรุงวนม” ตรงกับคำสันสกฤตว่า “บรวตภูบาล” หรือ “ไสลราช”  คนจีนก็นำเอาฐานันดรนามนี้ใช้สำหรับเรียกประเทศที่เสด็จทั้งหลายปกครอง  E. Aymomier เห็นว่าสมัยโบราณจีนไม่รู้จักแยกแยะคนกับประเทศ แต่ใช้ชื่อมนุษย์ ราชธานี ประเทศ หรือชื่อฐานันดรนามของผู้นำเรียกรวม ๆ กันไป
ยอร์จ เซเดส ได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า อธิราชอาณาจักรพนมมีฐานันดรนาม “คูลง”  หรือกรุง ที่ปัจจุบันมีความหมายว่า เสด็จเสวยราช ดังนั้นฟูนันที่จีนเรียกตามฐานันดรนามของอธิราชอาณาจักรพนมคือ “โกะรุงวนม” นี่เอง และการที่มีฐานันดรนามอย่างนี้ก็เพราะพนม (ภูเขา) เป็นสถานที่ที่อธิราชขึ้นไปพบกับพระอิศวร เอกสารจีนกล่าวว่า “พระอาทิเทพเสด็จขี้นพนมโมตัน (Mo-tan) เป็นประจำ พระอิศวรมาที่นั่นเพื่อแสดงมหิทธิฤทธิ์ของพระองค์ พระอธิราชทั้งหลายได้รับพรชัยจากองค์พระอิศวร และประชาราษฎร์ก็ได้รับความสุขจำเริญ
ปัญหาที่ตั้ง
ในเอกสารจีนได้กล่าวถึงเขตแดนของอาณาจักรพนมไว้ดังนี้ ฟูนันมีระยะ ๓,๐๐๐ ลี้ จากประเทศลีนยี (จามปา) ไปทางตะวันตก ฟูนันมีระยะ ๗,๐๐๐ ลี้ จากตงกึง (Jenan)  ฟูนันมีความกว้าง ๓,๐๐๐ ลี้  ภายหลังขยายดินแดนมีขนาดถึง ๕,๐๐๐ หรือ ๖,๐๐๐ ลี้  ฟูนันอยู่ตรงอ่าวใหญ่  ฟูนันมีแม่น้ำใหญ่ไหลจากทางตะวันตก (เอกสารบางฉบับว่าพายัพ) แล้วไหลลงสู่ เมื่อพิจารณาว่าระยะทาง ๑ ลี้ มีความยาวเท่ากับ ๕๗๖ เมตร จะได้ระยะทางจากลีนยีมาฟูนันเท่ากับ ๑,๗๒๘ ก.ม. ซึ่งจะตรงกับประเทศกัมพูชา และตอนกลางประเทศไทยในปัจจุบัน ทะเลตามที่ว่าคืออ่าวไทย แม่น้ำใหญ่ที่ว่าคือแม่น้ำโขงหรือเม่น้ำสาบนั่นเอง สรุปก็คือศูนย์กลางรัฐฟูนันอยู่ตรงที่ราบด้านใต้แม่น้ำโขง ซึ่งจุดนี้นักค้นคว้าเห็นพ้องต้องกัน
ศิลาจารึกในสมัยต่อมาได้พูดถึงกรุงวยาธบุระ (เมืองของเสด็จคล้องช้าง) ซึ่งนักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นราชธานีแห่งหนึ่งของฟูนัน จีนเรียกราชธานีฟูนันว่า “โตโม” (T’mo) ซึ่งยอร์จ เซเดส ว่าตรงกับคำขแมร์โบราณว่า “โตเมียะ” หรือ “ตลเมียะ” (คนคล้องช้าง) และเชื่อว่ากรุงวยาธบุระอยู่แถบภูเขาในเขตไปรเวงในปัจจุบัน พระภิกษุปางขัดก็มีความเห็นเดียวกัน และทรงเขียนไว้ว่า “ราชธานีวยาธบุระตั้งอยู่ที่บาพนม  ซึ่งน่าจะอยู่ที่พนมขสัจ (ภูเขาทราย) ในปัจจุบัน เพราะมีการค้นพบโบราณสถานและเทวรูปจำนวนมาก ศิลาจารึกที่อยู่ในวัดจักรึต ตรงเชิงเขา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่๑๐ ได้กล่าวถึงการสร้างเทวรูปพระอิศวรเรียกว่า  อติรวยาธบุเรศวร สิ่งสำคัญอีกอย่างคือที่บาพนมในปัจจุบันมีหมู่บ้านจำนวนมากที่มีชื่อเกี่ยวกับช้าง คือ โรงช้าง หัวช้าง และป่าช้าง
ตามประวัติศาสตร์ราชวงศ์เหลียงว่า กรุงนี้ตั้งอยู่ประมาณ ๒๐๐ ลี้ (๑๑๕ ก.ม.) จากทะเล ซึ่งตรงกับระยะจากบาพนมไปโอแกว ซึ่งเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ Louis Malleret  ชาวฝรั่งเศสได้ทำการสำรวจตามสถานต่าง ๆ ในพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำโขง และได้ค้นพบรมณียฐานโอแกวนี้ ซึ่งเขาได้จัดว่าเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน เพราะที่นั่นอยู่ด้านใต้พนมบาเท เขตกรอมวนสอ (ขี้ผึ้งขาวบริสุทธิ์) เขาขุดพบสิ่งก่อสร้างพร้อมทั้งโบราณวัตถุต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก มีทั้งมาจากจักรวรรดิ์โรมและอินเดีย บ้างเป็นวัตถุทำจากหินมีค่า ด้วยเหตุนี้จึงมีบางความเห็นว่า โอแกวคือราชธานีแรกของฟูนัน แต่มีนักค้นคว้าอื่น เช่น Jean Boisselier  เชื่อว่า ราชธานีนี้ตั้งอยู่ตรงที่ราบด้านใต้แม่น้ำเจ้าพระยา เนื่องจากเขาได้ค้นพบเทวรูปทำจากดินอิฐมอญ ซึ่งเป็นของทำขึ้นภายในประเทศ ไม่ใช่นำมาจากต่างประเทศ ต่อมาในปลายสมัยฟูนัน ราชธานีได้ย้ายไปอยู่ใกล้ปากแม่น้ำทางใต้ประเทศกัมพูชา
ปัญหาเรื่องราชวงศ์แรก
ตามพงศาวดารราชวงศ์เหลียง ฮุนเตียนมีบุตรผู้หนึ่ง  ทำหน้าที่ดูแลเมืองเจ็ดเมือง  ในบรรดาเสด็จที่เสวยราชต่อ ๆ กันมา  มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อว่า “ฮุนปางฮวง”  เสด็จองค์นี้ได้ใช้กลอุบายต่าง ๆ ทำให้เมืองทั้งหลายแตกสามัคคีแล้วยกทัพไปปราบได้ทั้งหมด  จากนั้นก็ได้ให้ลูกหลานของตนไปดูแลเมืองเหล่านั้น  ฮุนปางฮวงทิวงคตเมื่อมีอายุได้ ๙๐ ปี  บุตรคนที่ ๒ ชื่อปานปานได้ขึ้นครองราชย์  แต่พระองค์ได้มอบกิจการทั้งหลายให้แม่ทัพฟานเจมันดูแลรับผิดชอบ  ปานปานเสวยราชได้ ๓ ปีก็สุรคตไป  ประชาราษฎร์พร้อมใจกันให้ฟานเจมันขึ้นเสวยราช  กษัตริย์องค์นี้มีความกล้าหาญ  ทรงยกทัพไปตีเมืองต่าง ๆ มาเป็นเมืองขึ้นได้จำนวนมาก  พระองค์ทรงประกาศว่าตนเองคือมหาราชแห่งฟูนัน  ต่อมาทรงให้ต่อสำเภาข้ามทะเลไปตีเมืองอื่น ๆ ได้มากกว่า ๑๐ เมือง  ในจำนนนี้มีนครคีวตูคุน  เกียวเฉ  และเตียนสุน  พระองค์ได้ขยายดินแดนออกไป ๕,๐๐๐ –  ๖,๐๐๐ ลี้  นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าฟานเจมันนี้คือพระศรีมาระที่มีชื่ออยู่ในศิลาจารึกวูกัญ  ที่พบในจังหวัดญาตราง  ประเทศเวียดนามในปัจจุบัน  ซึ่งแต่เดิมมีความสับสนว่าเป็นกษัตริย์ของจามปา  แต่ต่อมาในปี ค.ศ. ๑๙๗๑ Louis Finot ได้พิสูจน์ว่าเป็นรัฐเพื่อนบ้านของอาณาจักรพนม  เอกสารจีนได้กล่าวว่าฟานเจมันได้เสวยทิวงคตไปขณะยกทัพไปตีรัฐคีวลีน (กำแพงเพชร)  ซึ่งยอร์จ  เซเดสว่าตรงกับสุวรรณภูมิ (แผ่นดินทองในอรรถบทบาลี) หรือสุวรรณกุฎย (กำแพงเพชรในอรรถบทสันสกฤต  อยู่ทางใต้ของพม่าหรือเหนือแหลมมาลายู)  ตอนประชวรนั้นทรงส่งราชบุตรชื่อคินเจงให้ไปเสวยราชแทนพระองค์  ตอนนั้นหลานของพระองค์ชื่อฉาน  ซึ่งเป็นลูกของพี่สาวของพระองค์  ได้คุมทัพ ๒,๐๐๐ ทำการแย่งชิงราชสมบัติและประหารรัชทายาทไป  ในตอนที่ฟานาเจมันทิวงคตไปนั้น  มีบุตรอีกคนหนึ่งที่ยังไม่หย่านมชื่อฉาง  อาศัยอยู่ในหมู่ประชาชนทั่วไป  เมื่อมีอายุได้ ๒๐ ปี ก็นำสมัครพรรคพวกเข้าไปฆ่าฉานได้สำเร็จ  แต่แม่ทัพของฉานชื่อฟานซียุนได้ฆ่าฉางแล้วขึ้นเสวยราชแทน  พระองค์ทรงบัญชาให้ก่อสร้างสถานที่สำหรับพักผ่อนต่าง ๆ  ตอนเช้าและเที่ยงพระองค์ทรงประทานการตัดสินความ ๓ - ๔ คดี  ประชาชนและชาวต่างชาติได้นำของถวาย  เช่น  กล้วย  อ้อย  เต่า  นก  ฯลฯ
ในรัชกาลของฉาน อาณาจักรพนมได้ติดต่อกับราชวงศ์มุรุณฑของอินเดียเป็นครั้งแรก และมีการส่งราชทูตไปจีน  ซึ่งยอร์จ  เซเดส เชื่อว่าเป็นเรื่องทางการค้ามากกว่าเรื่องการเมือง  ซึ่งสมัยนั้นอยู่ในช่วงสามก๊ก (เหตุการณ์นับแต่ฟานเจมันทิวงคตจนถึงฟานซียุนเสวยราชย์คือช่วงปี ค.ศ. ๒๒๕ - ๒๕๐  ก๊กวูไม่สามารถทำการค้าทางบกกับประเทศทางตะวันตกได้  ก็หันมาทางทะเลทำการค้ากับประเทศต่าง ๆ จนถึงช่องแคบมะละกา  ในส่วนของการติดต่อกับอินเดีย  เอกสารจีนในปลายศตวรรษที่ ๕ ได้กล่าวว่า  มีคนพื้นเมืองชื่อเกียเซียงลี  อาศัยอยู่ที่ตันยาง (ทางตะวันตกของอินเดีย)  การเดินทางไปกลับอาณาจักรพนม-อินเดียนี้ใช้เวลาถึง ๓-๔ปี  เขารู้ว่าฟานฉานติดใจในเรื่องแปลก ๆ ที่เขาบอก  และฟานฉานได้ส่งญาติของพระองค์ชื่อซูวูไปอินเดียในฐานะทูต  เมื่อไปถึงโตคีวลี  ตรงนี้เห็นว่าอาณาจักรพนมได้แผ่ขยายอิทธิพลมาถึงมหาสมุทรอินเดีย  สำเภาเดินทางตามแม่น้ำคงคาไปจนถึงราชธานีหนึ่ง  ซึ่ง S. Lévi ว่าเป็นกษัตริย์ในราชวงศ์มุรุณฑ  กษัตริย์องค์นี้ได้นำแขกผู้มาเยือนได้ทัศนาประเทศของพระองค์  และให้ชาวอินเดียผู้หนึ่งชื่อเฉนสงเดินทางส่งกลับประเทศ  พร้อมกับได้มอบม้า ๔ ตัวเพื่อเป็นของถวายแค่อธิราชอาณาจักรพนม
ตามเอกสารสมัยสามก๊กกล่าวว่า ฟานฉานได้ส่งทูตไปจีนเมื่อ ค.ศ. ๒๔๓ โดยถวายนักเพลงและผลิตผลต่าง ๆ ต่อพระเจ้ากรุงจีน  เป็นที่สงสัยกันว่าฟานฉานนี้หรือไม่ที่เป็นผู้สร้างศิลาจารึกวูกัญ  และนับตัวเองเป็นญาติกับศรีมาระ ฟานซียุนได้ต้อนรับคณะทูตจากจีนประมาณ ค.ศ. ๒๔๕ - ๒๕๐ ซึ่งมาผูกสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรพนมต่อมาภายหลังฟานซียุนได้ส่งทูตไปจีนหลายครั้งในช่วง ค.ศ. ๒๖๘ - ๒๘๗ ซึ่งมีการบันทึกไว้ในพงศาวดารราชวงศ์ซีน
อาณาจักรพนมใน ค.ศ. ๓๕๗ จนถึงการรุกรานของเจนฬา
ฟานซียุนได้เสวยราชย์ถึง ค.ศ. ๒๘๙ จากนั้นจนถึงกลางศตวรรษที่ ๔ ไม่มีเอกสารใด ๆ กล่าวถึงอาณาจักรพนมอีกเลย  พงศาวดารราชวงศ์ซีนและเหลียงได้กล่าวว่า  ค.ศ. ๓๕๙ กษัตริย์อาณาจักรพนมชื่อเทียนชูฉานตานได้ส่งส่วยเป็นช้างไปถวาย  คำว่า “เทียนชู” เป็นชื่อที่จีนเรียกประเทศอินเดีย  ดังนั้นคำว่า “เทียนชูฉานตาน” จึงหมายถึงอินเดียชื่อฉานตาน  ซึ่ง S. Lévi ว่าฉานตานเป็นคำเรียกตามเสียงของคำว่า Chandan  ที่เป็นฐานันดรนามของพวกฮินดู-ซิกข์  โดยเฉพาะของราชวงศ์กุษาณะ  ซึ่งได้ยกทัพเข้าตีอินเดียและปกครองแถบแม่น้ำคงคาไปจนถึงกรุงพาราณาสีเป็นอย่างน้อย  ใน ค.ศ. ๓๕๗ อินเดียทางเหนือปกครองโดยราชวงศ์คุปตะ  ภายใต้การนำของพระเจ้าสมุทรคุปต์  พวกซิกข์ผู้รุกรานจึงถูกจำกัดออกไป  ทำให้พวกกุษาณะได้หนีมาถึงสุวรรณภูมิและอาณาจักรพนม  ผู้ค้นคว้าเชื่อว่าเสด็จเทียนชูฉานตานนี้เองที่เป็นผู้นำศิลปะรูปปั้นที่สำคัญ ๆ มาเผยแพร่เช่นเสื้อของพระสุริยะ  และมงกุฎพระวิษณุ  การแสดงความเห็นนี้ก็โดยการอ้างถึงสิ่งที่ค้นพบที่รมณียฐานโอแก้ว  และหลักฐานต่าง ๆ ที่แสดงการติดต่อระหว่างอาณาจักรพนมกับอิหร่าน  เช่นรูปปั้นพิธีบวงสรวงพระอัคคี  และก้อนเพชรรูปกษัตริย์ราชวงศ์ Sasanide เฉพาะรัชกาลของเทียนชูฉานตานนี้  เหตุการณ์ที่รู้แน่ชัดคือการส่งส่วยไปถวายพระเจ้ากรุงจีนใน ค.ศ. ๓๕๗ หลังจากนั้นไม่มีข้อมูลใดอีก  มาเริ่มอีกครั้งเมื่อปลายศตวรรษที่ ๔
ช่วงกลางครึ่งแรกของศตวรรษที่ ๕ มีการเผยแพร่อารยธรรมอินเดียมายังสุวรรณภูมิครั้งใหม่  ซึ่งนักประวัติศาสตร์ได้พยายามค้นหาว่าเกิดจากอะไร  ซึ่งคาดว่าน่าจะเกิดจากการที่พระเจ้าสมุทรคุปต์ (ค.ศ. ๓๕๗-๓๗๕) ได้เข้าตีทางภาคใต้ของอินเดีย  เป็นเหตุให้มีผู้คนอพยพหนีเข้ามายังสุวรรณภูมิ  และ S. Lévi ได้กล่าวว่าเหตุการณ์นี้ได้ทำให้ชาวซิกข์คนหนึ่งได้มาเสวยราชในอาณาจักรพนม  ซึ่งถือเป็นก้าวแรกในการรับอิทธิพลอารยธรรมอินเดียจากพวกกษัตริย์  พราหมณ์  และผู้มีความรู้  นับจากกลางศตวรรษที่ ๔ - ๕
บรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อจากเทียนชูฉานตาน มีเสด็จองค์หนึ่งชื่อเคียวเฉนยู (โกณฑัญญะ)  เป็นพราหมณ์มีชาติกำเนิดในอินเดีย  ได้รับบัญชาจากเสียงลึกลับให้ไปเสวยราชย์ที่อาณาจักรพนม  สร้างความยินดีให้ตัวเองนัก  เมื่อเดินทางไปถึงปานปานทางทิศใต้  ผู้คนในอาณาจักรพนมที่ได้ยินเรื่องราวต่างออกมาต้อนรับแล้วยกให้ขึ้นครองราชย์  เสด็จองค์นี้ได้ตรากฎหมายตามแบบอินเดีย  และบรรดาเสด็จที่เสวยราชย์ต่อมามีเสด็จชื่อเฉลีโดปาเมา (ศรีอินทรวรมัน)  ซึ่งได้ส่งสารและเครื่องบรรณาการไปถวายพระเจ้ากรุงจีนหลายครั้ง  คือเมื่อ ค.ศ. ๔๓๔ - ๔๓๕ และ ๔๓๘ เพื่อรักษาไมตรีกับจีน  ใน ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒ ได้ทะเลาะกับพวกจามปาเพื่อแย่งชิงเขตตงกึงของประเทศจีน
พงศาวดารราชวงศ์ซีนใต้กล่าวว่า ประมาณ ๑๐ ปีหลังจาก ค.ศ. ๔๓๑ - ๔๓๒ เสด็จที่เสวยราชย์ในอาณาจักรพนมคือพระเจ้าชัยวรมัน (เบาเยปาเมา)  เป็นเสด็จในราชวงศ์โกณฑัญญะ  ซึ่ง P. pelliot ได้กล่าวว่า  พระเจ้าชัยวรมันได้ส่งพวกพ่อค้าไปยังกวางตุ้ง  ขากลับประสบกับพายุพัดไปขึ้นฝั่งที่ประเทศลินยีพร้อมกับพระภิกษุอินเดียชื่อนาคเสน  พระภิกษุรูปนี้ได้นำทางกลับมายังอาณาจักรพนมด้วยเส้นทางลัด  ภายหลังได้ถูกส่งไปกรุงจีนอีกครั้งเพื่อขอทัพมาช่วยรบกับมนตรี (บ้างว่าบุตร) ที่ออกจากประเทศไปจามปาเพื่อคิดทำการแย่งราชสมบัติ  จีนไม่ได้ส่งทัพมาตามคำขอ  แต่เพื่อรับไมตรีไว้จึงส่งผ้าแพรสีแปลก ๆ มาให้  ในรัชกาลนี้มีพระภิกษุสองรูป  คือ  สงฆบาลและมนตรเสน  ได้ถูกส่งไปยังจีนเพื่อช่วยแปลคัมภีร์ต่าง ๆ  ใน ค.ศ. ๕๐๓ พระองค์ทรงให้นำพระพุทธรูปและวัตถุต่าง ๆ ไปถวายพระเจ้ากรุงจีน
เดอะคอลเลกชัน (อัลบั้มไมเคิล แจ็กสัน)
เดอะคอลเลกชัน (The Collection) เป็นบ็อกเซตรวบรวมโดยนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน ออกจำหน่ายในวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2009 4 วันหลังจากการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน
พุทธทำนาย
พระไตรปิฎก
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ขุททกนิกาย มหาสุบินชาดก ได้กล่าวถึงบุคคลหนึ่งเล่าความฝันของตนว่า
ชาตกัฏฐกถา
ชาตกัฏฐกถา อธิบายว่าเป็นคำกราบทูลของพระเจ้าปเสนทิโกศลต่อพระพุทธเจ้า ถึงพระสุบิน 16 เรื่อง แต่ละเรื่องพระพุทธได้ประทานคำทำนายว่าหมายถึงยุคเสื่อมซึ่งจะเกิดในอนาคต ดังนี้ พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าจะเกิดทุภิกขภัย ภายหน้าฝนจะไม่ตกต้องตามฤดูกาล แม้มีเมฆใหญ่ตั้งเค้ามา ที่สุดกลับลอยหายไป ไม่มีฝนตก
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าเด็กจะไม่เคารพเลี้ยงดูผู้ใหญ่ คนชราหาเลี้ยงตนเองไม่ได้ จึงต้องอ้อนวอนขอจากเด็กเลี้ยงชีพตน
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่พระราชทานยศตำแหน่งแก่ข้าราชการผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์ กลับตั้งยศตำแหน่งแก่คนหนุ่มเยาว์ คนเหล่านี้ไม่มีประสบการณ์ จึงไม่สามารถทำกิจต่าง ๆ ให้สำเร็จได้
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะโง่เขลา ตั้งคนโลเล ไม่มีศีลธรรมเป็นผู้พิพากษา คนพวกนี้จะรับสินบนทั้งสองฝ่าย
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่พระราชทานยศตำแหน่งแก่ผู้มีชาติตระกูล กลับตั้งยศตำแหน่งแก่คนสกุลต่ำ บรรดาคนมีชาติตระกูลจึงยกบุตรสาวของตนให้แต่งงานคนไม่มีสกุล เพื่อรักษาผลประโยชน์
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าภรรยาจะขี้เมา มักแต่งตัวออกเที่ยวเตร่ ผลาญทรัพย์สมบัติของสามีไปกับชายชู้
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาทั้งหลายจะตกยาก จึงเกณฑ์ประชาชนให้ละทิ้งงาน เพื่อปลูกพืชส่งเป็นส่วยเข้าคลังอย่างเดียว
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะเบียดเบียนประชาชนให้เดือดร้อน ทำให้ประชาชนต่างย้ายไปอยู่ชนบทชายแดน
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าฝนจะไม่ตกต้องตามฤดูกาล และตกไม่ทั่วถึง
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าถ้อยคำของคนไม่มีสกุลและพระทุศีลจะเป็นที่เชื่อถือยอมรับในสังคม
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าถ้อยคำของปัญญาชนและพระมีศีลจะไม่เป็นที่ยอมรับในสังคม
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าภรรยาเด็ก ๆ จะครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของสามี เมื่อสามีถามถึงทรัพย์เหล่านั้น นางจะโกรธแล้วด่าว่าสามีต่าง ๆ นา ๆ
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า ภายหน้าพระราชาจะไม่เฉลียวฉลาด ทรงอุปถัมภ์คนไม่มีสกุล คนมีสกุลจึงพากันไปรับใช้คนไม่มีสกุลเหล่านั้นเพื่อเลี้ยงชีพของตน
พระพุทธเจ้าทรงทำนายว่า คนไม่มีสกุลและพระทุศีลขึ้นมามีอำนาจ ต่างกดขี่คุกคามเอาทรัพย์สินจากคนมีสกุลและพระมีศีล
อินทรีทะเล
อินทรีทะเล (Sea eagle, Fish eagle บางครั้งเรียก Erne หรือ Ern ซึ่งมาจากอินทรีหางขาว) เป็นนกล่าเหยื่อในสกุล Haliaeetus ในวงศ์ Accipitridae
ชนิด
ปัจจุบันมีอยู่ 10 ชนิด:
นิก รอบินสัน
นิโคลัส จอห์น "นิก" รอบินสัน (Nicholas John "Nick" Robinson) เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1995 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ตอนที่เขายังเด็กได้แสดงละครเวทีเรื่อง อะคริสต์มาสแครอล และ Mame (ทั้งสองเรื่องในปี ค.ศ. 2008) หลังจากนั้นแสดงในรายการซิตคอมทางโทรทัศน์เรื่อง Melissa & Joey (2010–2015) เขายังรับบทสมทบในภาพยนตร์นวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง จูราสสิค เวิลด์ (2015) ซึ่งถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล เขายังรับบทในเรื่อง The Kings of Summer (2013), The 5th Wave (2016) และ Everything, Everything (2017) จนในปี 2018 รอบินสันแสดงในบท ไซมอน สเปียร์ ในภาพยนตร์ดราม่ารักตลก เรื่อง อีเมลลับฉบับ, ไซมอน
เครื่องยนต์ฮอนด้า B
เครื่องยนต์ฮอนด้าบล็อก B เป็นเครื่องยนต์แบบ DOHC มีระบบวาล์วแปรผัน(VTEC) สำหรับรถยนต์รุ่นที่ 2 ที่ผลิตโดยฮอนด้า รหัส B มีขนาดตั้งแต่ 1600 ซีซี ถึง 2000 ซีซี เพื่อทดแทนรุ่น A ผลิตออกจำหน่ายทั้งหมด 4 ขนาด B16-, B17-, B18-, B20- และถูกทดแทนด้วยรุ่น H และ รุ่น K
แคว้นแคนเทอร์เบอรี
แคว้นแคนเทอร์เบอรี (Waitaha; Canterbury) คือแคว้นหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและตอนกลางของเกาะใต้ แคว้นมีพื้นที่ 44,508 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 617,700 คน (ค.ศ. 2018) แคว้นก่อตั้งในปี ค.ศ. 1989 ในช่วงปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นทั่วประเทศ
ธงชาติสโลวาเกีย
ธงชาติสโลวาเกีย (Vlajka Slovenska) นับย้อนไปในปี พ.ศ. 2391 ซึ่งเป็นปีของการปฏิวัติในยุโรปและเป็นเวลาที่ชนเผ่าสลาฟได้กำหนดบทบาทของตนเองจากการปกครองของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และออกแบบธงชาติ 3 สี ขาว และแดงเป็นธงประจำชาติของตน สโลวาเกียได้ใช้ธงชาติ 3 สีโบกสะบัดเมื่อประเทศได้รับอิสรภาพ ต่อมาเมื่อแยกตัวออกจากเชโกสโลวาเกียในเดือนมกราคม พ.ศ. 2536 สโลวาเกียจึงกำหนดให้มีตราแผ่นดินอยู่ในธงชาติด้วยเพื่อให้แตกต่างกับธงชาติรัสเซีย ตราแผ่นดินนี้เป็นรูปไม้กางเขน 2 ชั้น ปักอยู่บนภูเขาลูกกลาง ในจำนวนภูเขา 3 ลูก
วัดเกาะสวาด
วัดเกาะสวาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไพรวัน อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส
ความตกลงมาเลเซีย
ความตกลงมาเลเซีย (Malaysia Agreement; MA63) หรือ ความตกลงที่เกี่ยวกับมาเลเซีย ระหว่างสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ สหพันธรัฐมาลายา บอร์เนียวเหนือ ซาราวัก และสิงคโปร์ (Agreement relating to Malaysia between United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Federation of Malaya, North Borneo, Sarawak and Singapore) เป็นความตกลงที่รวมบอร์เนียวเหนือ, ซาราวัก และสิงคโปร์ เข้ากับสหพันธรัฐมาลายา ซึ่งก่อให้เกิดรัฐสหภาพที่มีชื่อว่ามาเลเซีย ภายหลังสิงคโปร์ถูกขับออกจากมาเลเซีย กลายเป็นรัฐเอกราชในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1965
วัดเกาะสวาด
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างระหว่าง พ.ศ. 2462–2482 ดำเนินการสร้างโดยพระวินัยธรรม (จุ้ย) เป็นอุโบสถแบบไทยประเพณี หันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ แผนผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเฉลียงล้อมรอบ ตัวอาคารก่ออิฐถือปูน ฉาบปูนสีดินเหลือง ช่องประตูประดับซุ้มเรือนแก้วและยอดเจดีย์ ช่องหน้าต่างประดับซุ้มทรงมณฑป ส่วนหลังคาเป็นทรงโรงแบบหลังคาลด หน้าบันเป็นแบบเรียบ มีเครื่องลำยองเป็นปูนปั้น หลังคามีปีกนกรองรับด้วยเสาพาไลทรงสี่เหลี่ยมและมีบัวหัวเสา รั้วระเบียงพาไลประดับช่องปรุเซรามิกสีเขียวแบบจีน ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองประทับนั่งปางสมาธิ ขนาบด้วยพระพุทธรูปขนาดเล็กประทับนั่งปางมารวิชัย 2 ด้าน ทั้งสามองค์ประทับนั่งบนฐานชุกชีสูง ประดับกระจกสี และเขียนลวดลายประจำยาม เบื้องหลังพระประธานมีภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปซุ้มเรือนแก้วประดับกอไม้เขียว ด้านนอกอุโบสถมีซุ้มใบเสมาทรงมณฑป ทำจากซีเมนต์ประดับกระจก
บุตรศรัณย์ ทองชิว
บุตรศรัณย์ ทองชิว หรือ น้ำตาล เดอะสตาร์ 5 (21 กันยายน พ.ศ. 2533 – 14 มิถุนายน พ.ศ. 2562) เป็นนักร้อง นักแสดง ที่มีภูมิลำเนาอยู่ที่ ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เธอมีชื่อเสียงมาจากการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 โดยก่อนหน้านั้น บุตรศรัณย์มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง เทวดาท่าจะเท่ง โดยรับบทเป็น "อมยิ้ม" บุตรศรัณย์จบการศึกษาปริญญาตรีจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เอก Voice เธอเป็นบุตรธิดาของวิโรจน์ ทองชิว เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย และเคยแสดงละครเรื่องผู้กองเจ้าเสน่ห์ ซึ่งทางตัวของน้ำตาลเองก็เล่นได้ดีอีกด้วย
ประวัติ
น้ำตาล เดอะสตาร์ เป็นคนที่ชื่นชอบดนตรีและการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งนั่นเองจึงเป็นแรงผลักดันที่ทำให้เธอเข้าศึกษา วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ของมหาวิทยาลัยมหิดล สาขา Music Business โดยเธอเรียนตั้งแต่ชั้น ม.6 จนจบปริญญาตรีรุ่น 12 ซึ่งเป็นสถาบันที่สอนวิชาเกี่ยวกับดนตรีโดยเฉพาะ ตั้งแต่ระดับเตรียมอุดมดนตรี (ม. 4 - ม. 6) จนถึงระดับปริญญาเอก โดยเป็นสถาบันเดียวในประเทศที่เปิดสอนวิชาดนตรีในระดับปริญญาเอก มีอาจารย์ที่ชำนาญในเครื่องดนตรีแต่ละชนิดโดยเฉพาะ เป็นสถาบันเดียวในประเทศที่เปิดสอนทั้งด้านแนวเพลงไทยและแนวเพลงสากล ซึ่งเธอชอบเพลงแนว Pop Soul, R & B และ Hip Hop นั่นเอง
การเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2562 บุตรศรัณย์มีเลือดไหลออกปากและจมูกปริมาณมากและหายใจไม่สะดวกเฉียบพลัน มารดาทำซีพีอาร์ช่วยเหลือ โรงพยาบาลสมุทรสาครซึ่งเป็นโรงพยาบาลแรกที่ไปถึงเห็นว่าเกินศักยภาพ จึงติดต่อขอส่งต่อไปโรงพยาบาลในกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันที่ 12 มิถุนายน เวลา 8.00 น. โรงพยาบาลศิริราชรับตัวเข้ารักษา เบื้องต้นพบเลือดออกในกระเพาะอาหารปริมาณมาก พี่สาวให้สัมภาษณ์ว่า เธอต้องอาศัยเครื่องช่วยหายใจ ตรวจเพิ่มเติมพบปอดแตกหนึ่งข้าง ต่อมาในเวลา 14.00 น. ศ.นพ.ประสิทธิ์ วัฒนาภา คณบดีคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ออกแถลงการณ์ว่า เธอมีอาเจียนเป็นเลือดปริมาณมาก ทำให้หายใจลำบากและหัวใจหยุดเต้นสองครั้ง เอ็กซ์เรย์คอมพิวเตอร์พบสมองบวมและไม่พบตำแหน่งเลือดออกที่ปอด แผนการรักษาเป็นการประคับประคองและใช้เครื่องช่วยพยุงการทำงานของหัวใจและปอด (ECMO)
เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน เวลาเช้ามืด บิดาประกาศว่าเธอเสียชีวิตแล้วอย่างสงบ เมื่อเวลา 02.17 น. โดยโรงพยาบาลศิริราชได้มีแถลงว่าหลังให้ยาเพื่อลดสมองบวมแล้วไม่เป็นผล สมองที่บวมจึงเลื่อนไปกดศูนย์ควบคุมการทำงานของร่างกายจนเสียชีวิต ครอบครัวนำร่างไปประกอบพิธี ณ ศาลา 2 (เทพกาญจนา) วัดป้อมวิเชียรโชติการาม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2562 เวลา 16.00 น.
ต่อมาวันที่ 26 มิถุนายน โรงพยาบาลศิริราชแถลงว่าเธอเสียชีวิตจากวัณโรคหลังโพรงจมูก โดยพบจากการส่องกล้องโพรงจมูก พบชิ้นเนื้อขนาดประมาณ 0.5–1 เซนติเมตรมีสีคล้ำกว่าปกติ เมื่อตรวจหาดีเอ็นเอของวัณโรคพบว่าผลเป็นบวก
การเล่นแร่แปรธาตุ
การเล่นแร่แปรธาตุ หรือ รสายนเวท (alchemy) เป็นแบบแผนประเพณีทางปรัชญาทรงอิทธิพล ซึ่งผู้ปฏิบัติแต่โบราณอ้างว่าเป็นการตั้งต้นอำนาจที่ลึกซึ้ง วัตถุประสงค์ซึ่งนิยามการเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีมากมาย แต่มักได้แก่ การสร้างศิลานักปราชญ์ การเปลี่ยนโลหะฐานเป็นโลหะมีสกุล หรือการพัฒนาน้ำอมฤต ซึ่งจะมอบความเยาว์และอายุยืนยาว
การเล่นแร่แปรธาตุต่างจากวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ตรงที่รวมเอาหลักและการปฏิบัติอันเกี่ยวข้องกับปรัมปราวิทยา เวทมนตร์ ศาสนาและเจตสภาพ (spirituality) ถือกันว่าเป็นศาสตร์ก่อนวิทยาศาสตร์ (protoscience) ซึ่งเอื้อต่อการ พัฒนาการของเคมีและแพทยศาสตร์สมัยใหม่ นักเล่นแร่แปรธาตุพัฒนาโครงสร้างเทคนิคห้องปฏิบัติการ ทฤษฎี ศัพทวิทยา และวิธีการทดลองพื้นฐาน ซึ่งบางอย่างยังใช้มาจนปัจจุบัน
การ์เดียนครอส
การ์เดียนครอส (Guardian Cross) เป็นเกมสำหรับเครื่องไอโฟน/ไอแพด ผลิตโดยบริษัทสแควร์-เอนิกซ์ โดยมีด้วยกันสองรุ่นคือรุ่นภาษาญี่ปุ่น เปิดตัว 21 มิถุนายน 2555 และรุ่นภาษาอังกฤษ เปิดตัวในวันที่ 13 สิงหาคม 2555 ลักษณะเกมประกอบไปด้วยการใช้เทรดดิงการ์ดจำลอง การล่าศัตรู และการแข่งขันระหว่างผู้เล่น
เดอะการ์เดียนได้จัดอันดับเกมและขึ้นเป็นเกมยอดนิยม 20 อันดับแรก ของเกมมือถือประจำสัปดาห์ นอกจากนี้เกมยังได้ขึ้นอันดับ 100 เกมยอดฮิตที่ทำเงินได้ของแอปสตอร์ และติดอันดับเกมดาวน์โหลดฟรียอดฮิต 150 อันดับอีกด้วย ในเดือนธันวาคม 2555 เกมนี้ได้มีการดาวน์โหลดรวมทั้งสิ้นมากกว่า 1,000,000 ครั้ง ทำให้เป็นเกมที่มียอดดาวน์โหลดสูงสุดของเกมจากสแควร์เอนิกซ์ของระบบปฏิบัติการไอโอเอส
ลักษณะเกม
การ์ดแต่ละใบจะแสดงถึงมอนสเตอร์หนึ่งตัวซึ่งเรียกว่า "การ์เดียน" (guardian) โดยมีการแบ่งระดับออกเป็นระดับ 5 ระดับ โดยแสดงโดยจำนวนดาว และขณะเดียวกันได้แบ่งออกเป็น 10 ธาตุ อาทิ ไฟ น้ำ ดิน ฯลฯ การ์เดียนสามารถเพิ่มพลังได้โดยการสังเวยการ์เดียนตัวอื่น หรือการใช้หินเวทมนตร์
ลักษณะเกมจะคล้ายกับเกมในมือถือเกมอื่น คือมีการซื้อของเพื่อเข้ามาใช้ในเกม โดยในเกมตัวนี้จะมีการซื้อเหรียญทองเพื่อนำมาใช้ในการซื้อของในเกมอีกต่อหนึ่ง
การ์เดียน
การ์เดียนได้มีการนำเอามอนสเตอร์จากเกมไฟนอลแฟนตาซีมาหลายส่วน ในขณะเดียวกันได้มีการนำเอาสัตว์หรือเทพในตำนาน และนิยายมารวมกัน เช่น
วัดนาปู่ป้อม
วัดนาปู่ป้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาปู่ป้อม อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน
วัดนาปู่ป้อมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2405 โดยพระวิจิ่งต่า พร้อมด้วยชาวบ้าน ได้ร่วมกันสร้างศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง และเจดีย์จำนวน 1 องค์ ต่อมาเมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ประชาชนชาวบ้านได้อพยพไปอยู่ต่างถิ่น วัดนี้จึงได้ร้างไป จนเมื่อ พ.ศ. 2507 พระมอง พร้อมคณะศรัทธาได้ร่วมกันสร้างเสนาสนะขึ้นเป็นวัดใหม่อีกครั้ง
พระสมุห์สุรเดช เตชวโร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พร้อมด้วยคณะศรัทธาทั้งหลายได้ร่วมใจกัน ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์เจดีย์องค์เก่า โดยได้เริ่มบูรณะตั้งแต่ พ.ศ. 2552 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2556 จากนั้นสร้างอุโบสถทรงไทใหญ่ทำด้วยไม้ขึ้น จำนวน 1 หลัง เมื่อ พ.ศ. 2557 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559
เซี่ย เสียน
เซี่ย เสียน มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "แพทริก เจ่ หยิ่น"  (Patrick Tse Yin) เป็นนักแสดงชายชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในระดับเอเชียมาอย่างยาวนานกว่า 60 ปี โดยมีผลงานการแสดงที่ได้รับความนิยมทั้งทางด้านภาพยนตร์และละครชุดในช่วงยุคทศวรรษที่ 50-80 อีกทั้ง ในช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 60 เซี่ย เสียนกับนักแสดงชายอีกสองคน คือ เจิงเจียง (曾江) และ จางชง ทั้งสามคนต่างเป็นนักแสดงชายยอดนิยมภาษากวางตุ้งแถวหน้าของทางบริษัทชอว์บราเดอร์ส (Shaw Brothers) และในช่วงปลายยุคทศวรรษ 70-ต้นทศวรรษ 80 เขายังเป็นนักแสดงชายยอดนิยมคนหนึ่งกับงานละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี นอกจากการเป็นนักแสดงแล้วเขายังเป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียนบท, โปรดิวเซอร์และเป็นคุณพ่อของนักแสดงชายชื่อดัง "เซียะ ถิงฟง" (Nicholas Tse) อีกด้วย
เซี่ย เสียน เข้าสู่วงการบันเทิงฮ่องกงด้วยการเป็นนักแสดงภาษากวางตุ้งฝึกหัดกับทางบริษัทค่ายหนังแห่งหนึ่งเมื่อปีพ.ศ. 2496 (1953) และประเดิมผลงานการแสดงภาพยนตร์ชิ้นแรกในปีถัดมาโดยการรับบทเป็นตัวสมทบ แต่ด้วยหน้าตาและบุคลิกที่โดดเด่นจากนั้นทางค่ายหนังก็ได้ให้เขารับบทนำเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่องถัดมาทันที และทำให้เขาเริ่มเป็นที่รู้จักในวงการจอเงินกับฐานะ "พระเอกดาวรุ่ง" หลังจากนั้น เขาก็มีผลงานภาพยนตร์ตามมามากมายหลายเรื่องและมีชื่อเสียงเป็นที่นิยมในระดับหนึ่ง จนมามีชื่อเสียงเป็นอย่างมากกับผลงานภาพยนตร์เรื่อง "มังกรหยก ภาค2" ที่สร้างขึ้นในปีพ.ศ. 2501 (1958) โดยรับบทเป็น "เอี๊ยก้วย" ซึ่งถือได้ว่าเขาคือนักแสดงที่รับบท "เอี๊ยก้วย" เป็นคนแรกในโลกภาพยนตร์อีกด้วย และในปีต่อมา เซี่ย เสียนได้เข้าร่วมงานกับทาง บริษัทชอว์บราเดอร์ส (Shaw Brothers) ที่เพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาในปลายปีก่อน โดยมีผลงานที่นิยมมากมายในฺฮ่องกง ทำให้ในช่วงต้นยุคทศวรรษ 60 เขาได้กลายเป็นนักแสดงชายภาษากวางตุ้งยอดนิยมแถวหน้าของทางค่ายชอว์บราเดอร์ส ร่วมกับ เจิงเจียง (曾江) และ จางชง จากนั้นเขาก็มีผลงานภาพยนตร์ตามมาอีกมากมายหลายเรื่องหลายทศวรรษด้วยกันจนถึงยุคทศวรรษ 80 ก่อนที่ทางชอว์บราเดอร์สจะหยุดผลิตภาพยนตร์ลงไปในปีพ.ศ. 2529 (1986) ซึ่งผลงานภาพยนตร์ช่วงท้าย ๆ ที่ประสบความสำเร็จทางด้านรายได้และสร้างชื่อให้แก่เขามาก ๆ ได้แก่ "โครตกล เซียนนกกระจอก" (Mahjong Heroes 1981), คมเฉือนคม ฉบับภาพยนตร์ (Challenge of the Gamesters 1981), เซียนท้าเซียน (Winner Take All 1982), ยอดรักพ่อปลาไหล (Hongkong Playboy 1983) ฯลฯ
ไม่เพียงแต่ผลงานทางด้านการแสดงเท่านั้น เซี่ย เสียนยังมีอีกหลายบทบาทในวงการบันเทิงฮ่องกงโดยเฉพาะอีกหนึ่งบทบาทสำคัญคือการนั่งแท่นเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ซึ่งเขามีบริษัทผลิตภาพยนตร์เป็นของตัวเองและในช่วงยุคต้นทศวรรษถึงกลางทศวรรษ 70 เป็นช่วงที่หนังรักแนวดราม่าโรแมนติกของไต้หวันเป็นที่นิยม เขาก็ได้สร้างหนังแนวรักโรแมนติกออกมาเน้นสู่ตลาดไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่เป็นหลัก เช่น พรุ่งนี้ฉันจะรักคุณ (If Tomorrow Comes 1973), Madness of Love, 365 วันรักเธอคนนี้ตลอดไป (One Year’s Fantasy 1974), Love in Cubicle, ลาก่อนที่รัก (Farewell Dearest 1974), มนต์รักฤดูหนาว (The Splendid Love in Winter 1974), บันทึกรักในฮาวาย (Love in Hawaii 1976) และ พะวงรัก (Confused Love 1976) เป็นต้น
ปัจจุบัน เซี่ย เสียนยังคงมีข่าวคราวปรากฏให้เห็นตามสื่อในฮ่องกงอยู่สม่ำเสมอ ถึงแม้ทุกวันนี้จะมีอายุเลยวัย 80 ปีแล้วก็ตามแต่ยังคงดูแลรูปร่างได้ดีมาตลอด 60 ปีจนเป็นหนึ่งในไอดอลของหลายคนในเรื่องการดูแลรักษารูปร่างและสุขภาพ
ประวัติ
เซี่ย เสียน เกิดที่กวางโจว เมืองหลวงของมลฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐจีน เมื่อเวลาเช้าตรู่ ของวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2479 (1936) ในครอบครัวที่มีฐานะ โดยเขามีชื่อเดิมว่า "เซียะเจียอี้ว์" (謝家鈺) เป็นบุตรคนที่สี่จากพี่น้องทั้งหมดแปดคน จึงทำให้ทางครอบครัวมักจะเรียกเขาว่า "ลูกสี่" แทนชื่อตัวเขาอยู่เสมอ โดยที่ปู่ของเขามีสัญชาติฮั่นนามว่า "เซียะหยี่" (Xie Yi) เป็นเจ้าของธุรกิจส่วนตัวที่มีชื่อเสียงในย่านนั้น และยังดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ต่อมาในช่วงยุค 1920s (พ.ศ. 2463 – พ.ศ. 2472) ได้เกิดปัญหาทางเศรษฐกิจอย่างหนักเพราะผลกระทบจากพิษภัยของสงครามคอมมิวนิสต์กลางเมืองในจีนเลยจำเป็นต้องย้ายครอบครัวไปตั้งถิ่นฐานใหม่อยู่ที่ประเทศฮ่องกง
หลังจากอยู่ที่ฮ่องกง เซี่ย เสียน ได้จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาชั้นปีที่หก (ป.6) จาก"โรงเรียนประถมศึกษาอัลมาเมทลิซ" ต่อมาก็ได้เรียนจบในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นชั้นปีที่3 (ม.3) จาก "โรงเรียนมัธยมศึกษา หลี่เจ๋อ" (麗澤中學) ซึ่งเป็นโรงเรียนเทศบาลของรัฐที่ตั้งอยู่ในย่านเกาลูนโดยมีป้าของเขาดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการโรงเรียนแห่งนี้ แล้วแต่ในช่วงนี้เขากับตัดสินใจไม่เรียนต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายเนื่องจากเพื่อนสนิทคนหนึ่งได้ชักชวนให้เขาสมัครเข้ารับการฝึกอบรมเป็นนักแสดงกับทาง "บริษัทหลิงกวง" (Lingguang) ซึ่งเป็นบริษัทจัดหานักแสดงส่งไปตามค่ายหนัง พอเรียนจบหลักสูตรการแสดงในปีพ.ศ. 2496 (1953) ก็ได้เข้าไปเป็นนักแสดงให้กับทาง "บริษัทผลิตภาพยนตร์ ตี๋ฮัว" (迪华电影企业公司) และก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกในปีถัดมากับทางบริษัทแห่งนี้โดยรับบทเป็นแค่ตัวสมทบในเรื่อง "ห้องพักชั้นล่าง" (Taps Off, Downstairs! 1954) ซึ่งเป็นการเปิดตัวนักแสดงชายดาวรุ่งคนใหม่ของทางค่ายขึ้นมาให้เป็นที่รู้จักแต่ด้วยหน้าตาและบุคลิกที่โดดเด่นของ เซี่ย เสียน ทำให้เขาได้รับบทนำเป็นพระเอกครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่องถัดมาทันที และนับตั้งแต่นั่นเขาก็เริ่มได้รับความนิยมในวงการจอเงิน
คดีเพชรซาอุ
คดีขโมยเครื่องเพชรราชวงศ์ไฟซาลแห่งซาอุดิอาระเบีย หรือ คดีเพชรซาอุ เป็นคดีการขโมยเครื่องเพชรของราชวงศ์ซาอุดิอาระเบีย โดยลูกจ้างชาวไทยในปี 2532 ซึ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซาอุดิอาระเบียและไทยเสื่อมลงเป็นเวลามากกว่า 30 ปี
ตำรวจสามารถจับกุมผู้กระทำผิดได้อย่างรวดเร็ว แต่ทางการซาอุดีอาระเบียแจ้งว่าเพชรบลูไดมอนด์และเครื่องเพชรส่วนใหญ่หายไป ทางการซาอุดีอาระเบียส่งข้าราชการเข้ามาสืบสวนเอง แต่ถูกลักพาตัวไม่ก็ลอบฆ่า เรื่องที่อยู่ของเพชรปัจจุบันและผู้ก่อเหตุฆ่านักการทูตชาวซาอุดีอาระเบียยังเป็นปริศนา ชุดสืบสวนของพลตำรวจโท ชลอ เกิดเทศ ถูกพิพากษาลงโทษในหลายคดี เช่น อุ้มฆ่าภรรยาและลูกของพ่อค้าเพชร และยักยอกของกลาง
สาเหตุ
คดีดังกล่าวมีจุดเริ่มต้นจากการที่นายเกรียงไกร เตชะโม่ง ซึ่งเป็นแรงงานไทยที่ได้เดินทางไปทำงานยังประเทศซาอุดิอาระเบีย และถูกจัดให้เข้าไปทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดภายในพระราชวังของกษัตริย์ซาอุดิอาระเบีย เขาเริ่มการโจรกรรมในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2532 เมื่อนายเกรียงไกรเมื่อเข้าไปทำงานในพระราชวังจึงได้เห็นช่องทางในการขโมยเครื่องเพชรดังกล่าว เพราะเครื่องเพชรเหล่านั้นมีจำนวนมากและถูกวางไว้อย่างไม่เป็นที่เป็นทาง แม้แต่ตู้เซฟก็ยังถูกเปิดทิ้งเอาไว้
นายเกรียงไกรอาศัยช่วงเวลาที่เจ้าชายไฟซาล บิน ฟาฮัด บิน อับดุล อซิซ (Prince Faisal Bin Fahud Bin Abdul Aziz) แปรพระราชฐานไปพักผ่อนในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ในเดือนธันวาคม 2532 ทำการขโมยเครื่องเพชร 91 กิโลกรัม (200 ปอนด์) ซึ่งรวมไปถึงเพชรน้ำเงินกับอัญมณีอื่น ๆ รวม 50 กะรัต โดยแอบนำถุงกระสอบขนาดใหญ่เข้าไปในพระราชวัง ซ่อนตัวอยู่ภายในพระราชวังจนถึงเวลากลางคืน แล้วจึงทำการขโมยเครื่องเพชรใส่ถุงกระสอบแล้วโยนถุงกระสอบลงมาออกนอกกำแพงพระราชวัง เมื่อได้เครื่องเพชรมาแล้ว นายเกรียงไกรใช้วิธีส่งเครื่องเพชรกลับมายังประเทศไทยล่วงหน้า ด้วยบริการขนส่งพัสดุทางอากาศ โดยปะปนกับเสื้อผ้าและเครื่องใช้ส่วนตัว ซึ่งด่านศุลกากรของทั้งสองประเทศไม่สามารถตรวจพบ เมื่อทำการโจรกรรมเรียบร้อยแล้ว เกรียงไกรได้เดินทางกลับประเทศไทยทันที ก่อนที่เจ้าชายไฟซาลจะเสด็จกลับมายังพระราชวัง ทั้งที่เหลือเวลาทำงานตามสัญญาอีก 2 เดือน
โดยเครื่องเพชรดังกล่าวถูกนำมายังจังหวัดลำปาง เนื่องจากเครื่องเพชรเหล่านั้นแยกยาก เขาจึงขายมันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โดยเครื่องเพชรส่วนใหญ่ถูกขายให้กับช่างทำเพชรพลอยชาวกรุงเทพ สันติ ศรีธนะขัณฑ์ หลังจากนั้นไม่นานรัฐบาลซาอุดิอาระเบีย ประสานมายังรัฐบาลไทย ขอให้ติดตามเครื่องเพชรประจำราชวงศ์ส่งคืน
การจับกุมผู้ต้องหา
อธิบดีกรมตำรวจ พลตำรวจเอกประทิน สันติประภพ มอบหมายให้ผู้รับผิดชอบพื้นที่ในเขตภาคเหนือ พล.ต.ท.ชลอ เกิดเทศ ออกติดตามเครื่องเพชรคืนให้แก่รัฐบาลซาอุดิอาระเบีย หลังจากนั้นเมื่อนายเกรียงไกร ถูกชุดสืบสวนของ พล.ต.ท.ชลอ จับกุมและนำตัวมาสอบสวนจนยอมรับสารภาพ และให้การถึงบุคคลที่รับซื้อเครื่องเพชรไป เนื่องจากเกรงว่าจะถูกจับส่งไปดำเนินคดีที่ซาอุฯ ซึ่งมีโทษเพียงสถานเดียว คือ "แขวนคอ" ทำให้ศาลพิพากษาตัดสินจำคุกนายเกรียงไกร เตชะโม่งในข้อหาลักทรัพย์ 7 ปี จำเลยรับสารภาพลดโทษเหลือ 3 ปี 6 เดือน
การตามหาเครื่องเพชรของจริง และคดีฆ่าชาวซาอุ
Mohammad al-Ruwaili นักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบียที่ใกล้ชิดกับราชวงศ์ซะอูด เดินทางมายังกรุงเทพมหานครเพื่อสืบสวนด้วยตนเอง เขาหายสาบสูญไปในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2533 และสันนิษฐานว่าถูกฆ่า ก่อนเขาหายตัวไป นักการทูตชาวซาอุดีอาระเบียถูกฆ่าในย่านสีลม เขตบางรัก ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2533 มีนักการทูตชาวซาอุดีอาระเบียเสียชีวิตเพิ่มอีก 3 คนในย่านยานนาวา ซึ่งคดีเหล่านี้ยังไม่ได้ข้อยุติมาจนปัจจุบัน ถึงแม้ไม่มีความเชื่อมโยงว่ารัฐบาลไทยเกี่ยวข้องกับการโจรกรรมเครื่องเพชร แต่ทางการซาอุดีอาระเบียเชื่อว่ารัฐบาลไทยดำเนินการไม่เพียงพอในการไขปริศนาเกี่ยวกับการฆ่านักการทูตซาอุดีอาระเบีย