cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ความคิดเห็นทางศาสนาของไอแซค นิวตัน
ความเชื่ออื่นๆ
ความเชื่อของ[More|เฮนรี่ มอร์] ต่อจักรวาลและการคัดค้านแนวความคิด[dualism|ทวินิยมของคาร์เทเชียน]อาจส่งผลต่ออิทธิพลทางความคิดของนิวตัน ดังที่ปรากฏในผลงานช่วงท้ายๆ ของนิวตัน เช่น —ลำดับเหตุการณ์ของอาณาจักรในยุคโบราณ (1728) and สิ่งที่พบจากคำทำนายของดาเนียลและคำพยากรณ์ของเซนต์ยอห์น (1733)—ได้ถูกตีพิมพ์หลังจากการตายของนิวตัน.
หลักปรัชญากลศาสตร์ของนิวตันและ[Boyle|บอยล์]ได้ถูกส่งเสริมและตีพิมพ์เพื่อเป็นทางเลือกให้กับบรรดาผู้ที่เชื่อว่ามีพระเจ้าอยู่ทุกแห่ง และได้รับการยอมรับแบบที่ไม่เต็มใจนักจากเหล่านักบวชออร์โธด็อกซ์รวมทั้งนักเทศน์ที่ไม่ค่อยพอใจ. ความชัดเจนและเรียบง่ายของวิทยาศาสตร์นั้นถูกใช้มาเป็นหนทางในการต่อสู้กับการใช้ความรู้สึกและความเชื่อในเรื่องโชครางและสิ่งลึกลับต่างๆ รวมทั้งภัยคุกคามจากผู้ที่เชื่อว่ามีพระเจ้า.
การโจมตีที่มีขึ้นต่อช่วงสมัยก่อน[of Enlightenment|ยุคเรืองปัญญา] ต่อความคิดเรื่องเวทมนตร์ และความลี้ลับในองค์ประกอบของความเป็นคริสเตียนถูกวางรากฐานโดยหลักกลศาสตร์ของบอยล์. นิวตันได้ทำให้แนวความคิดของบอยล์สมบูรณ์ยิ่งขึ้นด้วย[proof|การพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์] และมากยิ่งกว่านั้นประสบความสำเร็จในการเผยแพร่สู่สาธารณชน. นิวตันได้ให้มุมมองต่อโลกใหม่ว่าถูกปกครองโดยพระเจ้าที่คอยดูแลบนโลกใบที่พระองค์ได้ทรงออกแบบและสร้างขึ้นด้วยหลักอันเป็นสากลในจักรวาล. หลักการนี้ทุกคนสามารถเข้าถึงและค้นพบได้ ซึ่งช่วยให้แต่ละคนสามารถค้นหาและตามหาจุดมุ่งหมายในชีวิตนี้ของตนเองให้เกิดผล, ไม่ใช่ในชีวิตหน้า, และทำตัวเองให้สมบูรณ์ได้ด้วยกำลังของตน.
วรัทยา ว่องชยาภรณ์
วรัทยา ว่องชยาภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ชื่อเล่น มายด์ เป็นนักแสดง นางงาม และนางแบบชาวไทย ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 ในการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2555
ประวัติ
วรัทยา ว่องชยาภรณ์ เกิดเมื่อวันพุธ ที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ที่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ปัจจุบัน ศึกษาอยู่คณะศิลปศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษสื่อสารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ทั้งเคยเป็นดาวมหาวิทยาลัยศรีปทุมปี 2554
เป็น รองอันดับ 1 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2555 และดำรงตำแหน่งตำแหน่ง มิสเอิร์ธไทยแลนด์ 2012 และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวดมิสเอิร์ธ 2012 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม และรางวัลอีก 4 รางวัล มิสเอิร์ธ 2012 คือ เทเรซา ไฟวโซวา	(Tereza Fajksova) จากสาธารณรัฐเช็ก ส่วนวรัทยาไม่ผ่านเข้ารอบ 16 คนสุดท้าย
วัดราษฎร์บำรุง (จังหวัดสมุทรปราการ)
วัดราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านตาเจี่ย ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
วัดราษฎร์บำรุงก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2454 เดิมบริเวณที่ตั้งวัดเป็นป่าแสมชายเลน น้ำทะเลท่วมทุกครึ่งเดือน ไม่สะดวกในการเดินทางไปบำเพ็ญกุศล ต่อมานายช้อย บานชื่น พร้อมญาติพี่น้องได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด โดยได้นิมนต์หลวงปู่บุตร วัดใหญ่บางปลากด และพระสินธ์ วัดบางด้วนนอก มารับถวายที่ดิน และได้มาฉันเพลทุกวันพระในพรรษา ต่อมานางแฉ่ง ลือชา ได้นำเสามาถวาย จึงได้ปลูกศาลามุงจาก และมีพระฉ่ำมาอยู่จำพรรษา ใน พ.ศ. 2518 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานยกช่อฟ้าอุโบสถ ต่อมาใน พ.ศ. 2521 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาทรงตัดลูกนิมิตผูกพัทธสีมา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 50 เมตร
ในระยะแรกวัดมีชื่อเรียกว่า วัดคลองตาเจี่ย หรือ วัดจีนเจี่ย เพราะตั้งอยู่ที่คลองตาเจี่ยซึ่งมีชาวจีนชื่อ "เจี่ย" ตั้งบ้านอยู่ ชาวบ้านรู้จักกันดีจึงเรียกขานกันอย่างนั้น วัดได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฎร์บำรุง" เมื่อ พ.ศ. 2483
ในช่วงวันสงกรานต์ ชาวชุมชนคลองตาเจี่ยมีประเพณีการเล่นหมากรุกคนบริเวณวัดราษฎร์บำรุง ชาวบ้านจะช่วยกันแต่งตัวและแต่งหน้าตามลักษณะของตัวหมากรุกต่าง ๆ เช่น ตัวเบี้ย ตัวม้า ตัวเรือ เป็นต้น
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (อุทยานเทรพโท)
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (Sowjetisches Ehrenmal im Treptower Park) เป็นอนุสรณ์สถานสงครามและสุสาน ตั้งอยู่ที่อุทยานเทรพโทในกรุงเบอร์ลิน (เบอร์ลินตะวันออกในอดีต) อนุสรณ์ออกแบบโดยสถาปนิกชาวโซเวียต ยาคอฟ เบโลปอลสกี โดยสร้างเพื่อรำลึกถึงทหารโซเวียต 7,000 ถึง 80,000 คนที่เสียชีวิตระหว่างการรบในยุทธการที่เบอร์ลิน ระหว่างเดือนเมษายน ถึงพฤษภาคม 1945 อนุสรณ์สถานเปิดให้เข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1949 สี่ปีหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด
อนุสรณ์สถานนี้เป็นอนุสรณ์สถานหลักของเยอรมนีตะวันออก โดยอนุสรณ์สถานนี้เป็นหนึ่งในสามอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตที่สร้างในกรุงเบอร์ลิน โดยมีอนุสรณ์สถานอีกสองที่คือ อนุสรณ์สถานที่เทียร์การ์เทินในเขตมิทเทอ และอนุสรณ์สถานที่เชินฮอลเซอร์ไฮเดอในเขตพังโค
อนุสาวรีย์หลักของอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตออกแบบและสร้างโดยสถาปนิกชาวโซเวียต เยฟเกนี วูเชติช มีความสูง 12 เมตร อนุสาวรีย์ประกอบไปด้วยทหารโซเวียตถือดาบกำลังอุ้มเด็กผู้หญิงชาวเยอรมัน โดยยืนอยู่เหนือ เครื่องหมายสวัสดิกะที่ถูกทำลาย โดยสร้างจากความประสงค์ของจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต วาซีลี ชุยคอฟ โดยเพื่อรำลึกถึงสิบเอกนิโคไล มาซาลอฟ ระหว่างการบุกครั้งสุดท้ายที่ตอนกลางของกรุงเบอร์ลิน โดยได้ช่วยชีวิตเด็กสาวอายุสามขวบ ที่ตามหาแม่ที่หายไปท่ามกลางกระสุนปืนกลของนาซี
หลังจากที่กำแพงเบอร์ลินถูกทำลาย มีผู้ไม่หวังดีนิรนามได้ทำลายข้าวของในอนุสรณ์สถาน รวมถึงได้สร้างรอยขูดขีดเขียนต่อต้านโซเวียต ทำให้ชาวเยอรมันตะวันออก 250,000 คน ได้มีการเดินขบวนที่อนุสรณ์สถานในวันที่ 3 มกราคม 1990
ปุ่มกระดูกท้ายทอย
ปุ่มกระดูกท้ายทอย (occipital condyles) เป็นปุ่มกระดูกที่อยู่ด้านล่างของส่วนข้างของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ซึ่งเป็นส่วนของกระดูกที่อยู่ด้านข้างของฟอราเมน แมกนัม (foramen magnum) ปุ่มกระดูกนี้เกิดข้อต่อกับหน้าประกบบนของกระดูกคอชิ้นที่หนึ่ง (atlas)
พื้นผิวข้อต่อของปุ่มกระดูกนี้มีลักาณะนูนในแนวหน้าหลัง และในแนวข้าง และชี้ลงด้านล่างและด้านข้าง
ขอบของปุ่มกระดูกนี้เป็นจุดเกาะของแคปซูลข้อต่อระหว่างกระดูกท้ายทอยและกระดูกคอชิ้นที่หนึ่ง และด้านใกล้กลางของปุ่มกระดูกแต่ละอันเป็นรอยประทับขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นเอลาร์ (alar ligament)
ที่ฐานของปุ่มกระดูกเป็นช่องเล็ก ๆ ซึ่งเป็นทางผ่านของเส้นประสาทกล้ามเนื้อลิ้น (hypoglossal nerve)
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต (នរោត្តម សុរាម្រិត, ; 6 มีนาคม ค.ศ. 1896 – 3 เมษายน ค.ศ. 1960) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 113 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา ทรงเป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชายุคใหม่พระองค์ที่ 4 นับตั้งแต่กัมพูชาตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส
พระราชประวัติ
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต ทรงมีพระนามโดยพิสดารว่า พระบาทสมเด็จพระนโรดม​สุรามฤต วิสุทธมหาขัตติยวงศ์ วิสิษฐ​หริพงศ์ คุณาดิเรก​ธรรมจริโยดม บรมบพิตร พระเจ้าพระราชอาณาจักรกัมพูชา เป็นเจ้าชีวิตอยู่หัว เสด็จพระราชสมภพเมี่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2439 มีพระนามเดิมคือ นักองมจะ (หม่อมเจ้า) นโรดม สุรามฤต พระโอรสของสมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส (ค.ศ. 1872 - 1945) กับพระองค์เจ้านโรดม พงางาม (ค.ศ. 1874 - 1944) เป็นพระภาติยะ (ลูกพี่ชาย) และพระชามาดา (ลูกเขย) ของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กษัตริย์แห่งกัมพูชาสมัยใหม่พระองค์ที่ 3
ทรงอภิเษกสมรสกับพระมหากษัตริยานีสีสุวัตถิ์มุนีวงศ์ กุสุมะนารีรัตน์สิริวัฒนา พระราชธิดาของพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2463 มีพระราชโอรสองค์สำคัญคือ พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งกัมพูชาสมัยใหม่พระองค์ที่ 4
เหตุการณ์ในรัชสมัย
{{external media }} หลังกัมพูชาได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2496 สมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหนุผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ได้สละราชสมบัติเพื่อลงเล่นการเมืองและสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา (ภายใต้สังกัดพรรคสังคมราษฎร์นิยมของพระองค์เอง) ทำให้กัมพูชาเข้าสู่ยุคการปกครองโดยสังคมราษฎรนิยมในที่สุด พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤตจึงทรงได้รับอัญเชิญเสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเมี่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2498 และทรงอยู่ในราชสมบัติตราบจนเสด็จสวรรคตเมี่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2503 ภายหลังการเสด็จสวรรคต ทรงได้รับการถวายพระนามว่า "พระมหากาญจนโกศ"
ในระหว่างที่พระองค์ทรงครองราชย์นั้นราชอาณาจักรกัมพูชามีปัญหาคดีปราสาทพระวิหารกับไทย ทำให้พระองค์ได้ทรงตรัสบริภาษประเทศไทยให้พระสีหนุทรงฟังหลายครั้ง
ปลาหมากผาง
สำหรับปลาที่เป็นปลาทะเลหรือปลาน้ำกร่อยดูที่: ปลามงโกรย
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
เหตุการณ์ในรัชสมัย
อนึ่ง ก่อนพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต จะทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทรงพระราชนิพนธ์ทำนองเพลง "นครราช" เป็นเพลงชาติของกัมพูชา ร่วมกับครูเพลงชาวฝรั่งเศสอีก 2 คน เพลงนครราชนี้ได้รับทำนองที่คล้ายกับเพลงชาติญี่ปุ่น "คิมิงะโยะ" และได้รับการบรรเลงในโอกาสสำคัญ 2 ครั้งได้แก่ พระราชพิธีบรมราชาภิเษกจนถึงพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพของพระองค์
ปลาหมากผาง
ปลาหมากผาง (Freshwater herring, Mekong shad, Laotian shad) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tenualosa thibaudeaui อยู่ในวงศ์ปลาหลังเขียว (Clupeidae)
พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
อ้างอิง
18961960
ปลาหมากผาง
ลักษณะ
มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวกว้าง แบนข้างมาก ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน ตามีเยื่อคลุม เกล็ดใหญ่แต่หลุดร่วงง่าย ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแต้มสีน้ำเงินอมม่วงสด มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต
ที่อยู่
พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาที่เดียวเท่านั้น มีพฤติกรรมอพยพขึ้นลงในแม่น้ำเพื่อวางไข่และหากิน โดยอาหารจะกินได้เพียง แพลงก์ตอนและอินทรียสารเท่านั้น
ชื่อเรียกอื่น
ปัจจุบัน เป็นปลาที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ ใช้บริโภคในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เป็นปลาที่เลี้ยงให้รอดยาก เนื่องจากกินได้แต่เฉพาะอาหารขนาดเล็ก
ปลาหมากผาง มีชื่อเรียกอื่นว่า ปลามงโกรย, ปลาขมงโกรย, ปลาลินโกรย หรือ ปลามงโกรยน้ำจืด เป็นต้น
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเลบานอน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเลบานอน (منتخب لبنان لكرة الطائرة) เป็นทีมวอลเลย์บอลชายของประเทศเลบานอน ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลเลบานอน และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
มหา'ลัย เหมืองแร่
มหา'ลัย เหมืองแร่ เป็นภาพยนตร์ไทยระดับงานคุณภาพที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548 เขียนบทและกำกับโดย จิระ มะลิกุล จากหนังสือรวมเรื่องสั้น ชุด เหมืองแร่ ของอาจินต์ ปัญจพรรค์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้งบประมาณสร้างสูงถึง 70 ล้านบาท แต่ถึงแม้จะล้มเหลวด้านรายได้ ฉาย 10 วันได้รายได้เพียง 19 ล้านบาท แต่ก็สามารถคว้ารางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมถึง 3 สถาบันจากรางวัลสุพรรณหงส์ ชมรมวิจารณ์บันเทิง และคมชัดลึก อวอร์ด
เนื้อเรื่องย่อ
พ.ศ. 2492 อาจินต์ ปัญจพรรค์ วัย 22 ปี นิสิตชั้นปีที่สองจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถูกรีไทร์ออกจากมหาวิทยาลัย เขาเดินทางไปภาคใต้ อาศัยรถขนหมูจากภูเก็ต มุ่งหน้าไปทำงานที่เหมืองกระโสม ตำบลกระโสม อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา หลังจากได้พบและสัมภาษณ์งานกับ นายฝรั่ง (Anthony Howard Gould) เขาได้ฝึกงาน ติดตามนายฝรั่ง และทำงานใช้แรงงานแทนคนงานของเรือขุดสายแร่ดีบุก  ณ ที่นี้ ชีวิตของอดีตนักศึกษาชั้นปี 2 จากมหาวิทยาลัยดัง  ได้เริ่มชีวิตปี 1 ใน มหา'ลัย เหมืองแร่ แล้ว
มิกซ์
มิกซ์ (MIX) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นธีมกีฬาเบสบอล แต่งเรื่องและวาดภาพโดยมิตสึรุ อาดาจิ เป็นภาคต่อของ ทัช ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งซันเดย์รายเดือน  นิตยสารมังงะแนวโชเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม(ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 20 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ 24 ตอน ผลิตโดยสตูดิโอ โอแอลเอ็ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2562 ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2566
ดูม (ภาพยนตร์อินเดีย)
ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบภาพยนตร์ ชื่อเพลง ดูมดูม (Dhoom Dhoom) ขับร้องโดยทาทา ยัง
มัสยิดออฆอโบโซร์ก
มัสยิดออฆอโบโซร์ก (, Masjed-e Āghā Bozorg) เป็นมัสยิดโบราณในเมืองคอชอน ประเทศอิหร่าน สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 18 โดยเมอ์มอร์อูสตัด ฮัจย์ ซาบันอะลี (Ustad Haj Sa'ban-ali) และได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในคอชอน และหนึ่งในหมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในช่วงกลางศตวรรษที่ 19" รวมถึงเป็นที่รู้จักจากการออกแบบแบบสมมาตร ประกอบด้วยเอย์วอนสองเอย์วอน เอย์วอนหนึ่งอยู่ที่เมียะห์รอบ และอีกเอย์วอนอยู่ที่ทางเข้าออก
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 1
รถไฟฟ้าฉงชิ่ง สาย 1 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครฉงชิ่ง สถานีปลายทางคือสถานีเฉาเทียนเหมิน และสถานีต้าซัวเฉิง เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ระยะทาง 16.4 กิโลเมตร ผู้โดยสาร 36,000 คน/ชั่วโมง/ทิศทาง จำนวน 23 สถานี ได้แก่ สถานีเฉาเทียนเหมิน, เซียนจี่ซี่, เจาฉั่งเกา, ควิซิ่งกัน, เหลียงหลูเกา, อีหลิง, ต้าปิง, ชิเยาหลู, เซียไตซี่, ชิเควาปู, เคาเหมียวคัน, มาเจียหยัน, เซียงหลงกัน, ฉาปิงบา, เลียชิมู, ซิควิเกา, ฉวงปิงหนาน, ฉวงปิงเป่ย์, แลเจี้ยเคียว, ถู่จู, ฮูซิ, และต้าซัวเฉิง
กลียุค
กลียุค (อักษรเทวนาครี: कली युग) คือหนึ่งในช่วงเวลาในสี่ช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงของโลก ซึ่งอธิบายไว้ในคัมภีร์ของศาสนาฮินดู โดยมียุคอื่นอีกได้แก่ สัตยยุค เตรตายุค และทวาปรยุค ซึ่งทั้ง 4 ยุครวมกันเรียกว่ามหายุค กลียุคมีอายุ 432,000 ปี การตีความคัมภีร์ฮินดูว่าปัจจุบันนี้โลกอยู่ในกลียุคมีคนเชื่อมากที่สุด การตีความคัมภีร์ฮินดูแบบอื่น ๆ เชื่อว่าโลกอยู่ในช่วงเริ่มทวาปรยุค โดยทั่วไปแล้วกลียุคก็คือยุคมืดเพราะผู้คนห่างเหินจากพระเจ้าอย่างถึงที่สุด ตามคติของศาสนาพราหมณ์ เมื่อโลกมาถึงกลียุค เชื่อกันว่าพระศิวะ หรือพระอิศวร จะทรงเปิดพระเนตรดวงที่อยู่กลางหน้าผากขึ้น และโลกจะถูกทำลาย เพื่อคืนสมดุลของโลกให้เกิดการสร้างโลกขึ้นใหม่
พุงแก
พุงแก เป็นพืชในสกุลชิงชี่ วงศ์ Capparaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้พุ่มรอเลื้อย มีหนาม กิ่งอ่อนมีขนนุ่ม ใบเดี่ยว มีติ่งที่ปลายใบ ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ ผลกลมรี สุกแล้วเป็นสีแดง ออกดอกช่วงธันวาคม – เมษายน พบครั้งแรกในประเทศไทย โดย J.E. Teijsmann ในเขาหินปูนที่จังหวัดราชบุรี ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก (الحسن الثاني) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งประเทศโมร็อกโก ครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 2542 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก และเสด็จขึ้นครองราชย์ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 หลังการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดา พระองค์ทรงถูกกล่าวหาในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชน และทรงเป็นผู้เผด็จการพระองค์หนึ่งในโลกอาหรับ โดยในรัชสมัยของพระองค์ถูกเรียกว่า ปีแห่งตะกั่ว อย่างไรก็ดี พระองค์ถูกยกย่องว่าทรงเป็นกษัตริย์ที่มีพระปรีชาสามารถเป็นอย่างมากในท่ามกลางความวุ่นวายทางการเมืองในภูมิภาคโลกอาหรับ และทรงประกอบพระราชกรณียกิจอันเป็นประโยชน์ต่อชาวโมร็อกโกเป็นจำนวนมาก
พระองค์ทรงมีบทบาทอย่างมากในการอ้างสิทธิ์ดินแดนเวสเทิร์นสะฮาราในฐานะส่วนหนึ่งของประเทศโมร็อกโก และทรงมีบทบาทในความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอล ทั้งนี้ พระองค์เคยเกือบถูกลอบปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2515 ขณะทรงประทับบนเครื่องบินพระที่นั่ง แต่ก็ทรงรอดพระชนม์ชีพมาได้
ในรัชสมัยของพระองค์เศรษฐกิจได้ดำเนินนโยบายแบบเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ ซึ่งทำให้อุตสาหกรรมการเกษตร การท่องเที่ยว และการทำเหมืองแร่มีบทบาทสำคัญเป็นอย่างมาก ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2516 พระองค์ทรงประกาศนโยบายโมร็อกกาไนเซชัน ซึ่งทรัพย์สินของรัฐ ที่ดินทำการเกษตร และธุรกิจจากต่างชาติมากกว่าร้อยละ 50 ถูกโอนไปเป็นของชาวโมร็อกโกและคนชนชั้นสูง แม้ว่าอุตสาหกรรมที่ชาวโมร็อกโกเป็นเจ้าของจะเติบโตจาก 18 เปอร์เซ็นต์ เพิ่มขึ้นมาเป็น 50 เปอร์เซนต์ อย่างไรก็ดี ความมั่งคั่งกระจุกอยู่ที่ 36 ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศเท่านั้น
หลังการเสด็จสวรรคต สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโกซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อไป
พระชนม์ชีพช่วงต้นและการศึกษา
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2472 เป็นพระโอรสของ สมเด็จพระราชาธิบดีโมฮัมเหม็ดที่ 5 แห่งโมร็อกโก และ เจ้าหญิงลัลลา อับลา บินต์ ทาฮาร์ ประสูติที่เมืองราบัต ประเทศโมร็อกโก พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบอร์กโดซ์
เสด็จขึ้นครองราชย์
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโมร็อกโกต่อจากสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโก เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 หลังจากสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมหมัดที่ 5 แห่งโมร็อกโกได้สวรรคตแล้ว
อภิเษกสมรส
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก ได้อภิเษกสมรส 2 พระองค์ คือ
สวรรคต
สมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 แห่งโมร็อกโก เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ที่เมืองบารัต ประเทศโมร็อกโก สมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก พระโอรสของพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโมร็อกโกต่อจากพระองค์ต่อไป
เวิลด์ไวด์เทลิสโกป
ซอฟต์แวร์ที่ใกล้เคียงกับ WWT เช่น Aladin Sky Atlas, เซเลสเทีย, Google Sky, KStars, SKY-MAP.ORG และ Stellarium
การทัพมาลายา
การทัพมาลายา เป็นชุดเหตุการณ์การรบระหว่างกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรกับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในบริติชมาลายา (มาลายาของบริเตน) นับตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ถึงวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การรบที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่เป็นการรบทางบกระหว่างหน่วยรบต่างๆ ของเครือจักรภพอังกฤษและกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น สำหรับสหราชอาณาจักร อินเดีย ออสเตรเลีย และสหพันธรัฐมาลายาแล้ว ยุทธการครั้งนี้นับได้ว่าเป็นหายนะ
ยุทธการนี้เป็นที่จดจำจากการใช้ทหารราบจักรยาน (bicycle infantry) ซึ่งช่วยให้กองกำลังสามารถขนย้ายยุทธปัจจัยและเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วในภูมิประเทศที่เป็นป่าทึบ กรมทหารช่างหลวงของอังกฤษ (Royal Engineers) ได้ทำลายสะพานนับร้อยแห่งด้วยระเบิดระหว่างการล่าถอย ซึ่งช่วยให้สามารถถ่วงเวลาการรุกของกองทัพญี่ปุ่นได้เล็กน้อย เมื่อญี่ปุ่นสามารถยึดสิงคโปร์ได้สำเร็จนั้น ปรากฏว่าสหราชอาณาจักรสูญเสียกำลังรบ 9,600 นาย
ภูมิหลัง
ในระหว่างช่วงสงคราม ยุทธศาสตร์การทหารของกองทัพสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลอยู่ในสภาพย่ำแย่เนื่องจากขาดทั้งความระมัดระวังและเงินทุน แผนการของรัฐบาลสหราชอาณาจักรในกรณีที่เกิดความเป็นศัตรูใดๆ ก็ตามนั้น พึ่งพากับการประจำการของกองเรือรบที่เข้มแข็งในฐานทัพเรือสิงคโปร์เป็นหลัก เพื่อป้องกันทั้งการยึดครองของสหราชอาณาจักรในภูมิภาคตะวันออกไกลและเส้นทางเดินเรือสู่ออสเตรเลีย การดำรงอยู่ของทัพเรือที่เข้มแข็งเช่นนี้ถูกถือว่าเป็นการแสดงออกซึ่งการขัดขวางบัรรดาผู้รุกรานที่อาจเป็นไปได้ด้วยเช่นกัน อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1940 พลโทไลโอเนล บอนด์ (Lionel Bond) ผู้บัญชาการกองทัพมลายา ได้ยอมรับว่าการป้องกันสิงค์โปร์อย่างได้ผลนั้นจำเป็นต้องอาศัยการปัองกันจากทั่วทั้งคาบสมุทร และฐานทัพเรือเพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงที่จะขัดขวางการบุกของญี่ปุ่นได้ ยุทธศาสตร์การป้องกันของสหราชอาณาจักรจึงขึ้นอยู่กับสมมติฐานสองประการ อย่างแรกคือจะต้องมีการเตือนภัยแต่เนิ่นๆ ในเวลาที่เพียงพอที่จะให้มีการระดมกำลังเสริมของกองทัพสหราชอาณาจักรได้ อย่างที่สองคือทางสหรัฐอเมริกาจะให้ความช่วยเหลือในกรณีที่เกิดการโจมตีขึ้น แต่เมื่อถึงปลาย ค.ศ. 1941 ก็เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าสมมติฐานทั้งสองประการนี้ไม่มีทางที่จะเป็นจริงได้
ในช่วงที่เริ่มสงครามโลกครั้งที่ 2 การจัดสรรกำลังพลและทรัพยากรได้เน้นความสำคัญไปที่เมืองแม่ของสหราชอาณาจักรและตะวันออกกลางในระดับสูงยิ่ง ความต้องการกำลังอากาศยานจำนวน 300-500 ของกองทัพอากาศมลายาไม่เคยได้รับการตอบสนอง เมื่อกองทัพญี่ปุ่นทำการบุก ฝ่ายญี่ปุ่นมีกำลังรบเป็นรถถังจำนวน 200 กว่าคัน ประกอบด้วยรถถัง "ไทป์ 95 ฮะ-โงะ", "ไทป์ 97 ชิ-ฮะ", "ไทป์ 89 อิ-โงะ" และ "ไทป์ 97 เตะ-เกะ" ส่วนกำลังรบของฝ่ายวงไพบูลย์ร่วมของสหราชอาณาจักร (Commonwealth) ประกอบด้วยรถหุ้มเกราะ แลนเชสเตอร์ 6x4 (Lanchester 6x4 Armoured Car), รถหุ้มเกราะ มาร์มอน-เฮอร์ริงตัน (Marmon-Herrington Armoured Car), Universal Carrier และรถถังเบา MK-VI (Light Tank Mk VI) อีกเพียงจำนวนเล็กน้อย ซึ่งไม่เพียงพอจะใช้ในการทำสงครามยานเกราะ (armoured warfare) ได้ กองทัพสหราชอาณาจักรมีแผนที่จะชิงทำการบุกภาคใต้ของประเทศไทยก่อนฝ่ายญี่ปุ่นภายใต้ชื่อปฏิบัติการมาทาดอร์ เพื่อยับยั้งการยกพลขึ้นบกของกองทัพญี่ปุ่น แต่ได้ระงับการดำเนินแผนการไป
อาซัน
อาซัน (Asan) เป็นเมืองในจังหวัดชุงช็องใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่พิกัดที่ 36.78333°N, 126.98333°W มีขอบเขตติดกับนครพิเศษโซลทางตอนเหนือ เมืองอาซันมีประชากรโดยประมาณ 250,000 คน
อาซันมีชื่อเสียงเรื่องบ่อน้ำร้อนและเป็นเมืองแห่งสปา
เมืองอาซันนั้นได้ขยายขอบเขตไปยังหมู่บ้านรอบข้างคือ อนยัง-ดง ซึ่งมีชื่อเสียงเรื่องบ่อน้ำร้อนเช่นกัน
เมืองอาซันนี้มีชื่อคล้ายกับเมืองอันซันที่อยู่ในจังหวัดคย็องกี
ระบบขนส่ง
เมืองอาซันใช้สถานีรถไฟความเร็วสูง KTX ร่วมกับเมืองข้างเคียงคือเมืองชอนัน เรียกสถานีนี้ว่า สถานีรถไฟชอนัน-อาซัน ใช้เวลาเดินทางจากอาซันไปโซลเพียง 30 นาทีโดยรถไฟ KTX และใช้เวลาเดินทางไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนโดยรถยนต์ 2 ชั่วโมง สถานีรถไฟใต้ดินของโซลได้ขยายเส้นทางสายหนึ่งมายังอาซันและเปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ทางด่วนหลักสองสายคือ ทางด่วนโซล-ปูซานและทางด่วนชายฝั่งตะวันตกก็ผ่านที่เมืองอาซัน
อุตสาหกรรมและการค้า
บริษัทเช่น ฮุนไดมอเตอร์ ซัมซุงแอลซีดี และซัมซุงอิเล็กทรอนิกส์มีโรงงานอยู่ที่เมืองอาซัน และมีนิคมอุตสาหกรรมทั้งหมด 14 แห่งซึ่งส่วนใหญ่เป็นโรงงานประกอบรถยนต์ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ และโรงงานอื่น ๆ
ท่าเรือพย็องแท็กเป็นท่าเรือที่อยู่ใกล้เคียงเมืองอาซัน
เรือหลวงพฤหัสบดี
กองทัพเรือ กำหนดหมายเลขเรืออเนกประสงค์ เป็นหมายเลข 813 และได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานชื่อเรือ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อเรือว่า เรือหลวงพฤหัสบดี เขียนย่อว่า ร.ล.พฤหัสบดี ตรงกับ ภาษาอังกฤษว่า H.T.M.S. PHARUEHATSABODI เมื่อวันที่ ธันวาคม พ.ศ. 2549 ด้วยดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ และเรือลำนี้มีระวางขับน้ำมากที่สุดในหมู่เรือสำรวจของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ซึ่งเดิมมีอยู่สามลำ คือ
เรือหลวงพฤหัสบดี ต่อขึ้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์เอนจิเนียริ่ง ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้ากับบริษัท Shelde Naval Ship Building ในเครือ Damen Shipyard Group ของเนเธอร์แลนด์ ก่อสร้างโดยใช้แบบของ Damen Shipyard ด้วยงบประมาณ 900 ล้านบาท ใช้เวลาสร้าง 940 วัน
เรือหลวงพฤหัสบดี จะประกอบภารกิจแรกในเดือน สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยทำการสำรวจข้อมูลอุทกศาสตร์และสมุทรศาสตร์ บริเวณเกาะเต่า จังหวัดสุราษฏร์ธานี
ความเป็นมาของโครงการ
เรือหลวงพฤหัสบดี เป็นเรือที่กองทัพเรือจัดสร้างขึ้นตามโครงการจัดหาเรืออเนกประสงค์สำหรับงานอุทกศาสตร์ และงานต่อต้านทุ่นระเบิด/ฝึก ระยะที่ 1 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทดแทนเรือสำรวจขนาดเล็กที่ปลดระวางประจำการและเรือเก่าที่มีอายุใช้ราชการมานาน โดยจะใช้เป็นเรือสำรวจแผนที่ทะเลและสำรวจสมุทรศาสตร์ เพื่อรวบรวมข้อมูลสภาวะแวดล้อมทางธรรมชาติในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ตลอดจนใช้เป็นเรือสนับสนุนงานต่อต้านทุ่นระเบิด เพื่อช่วยเสริมการปฏิบัติการทางเรือสาขาสงครามทุ่นระเบิดให้มีประสิทธิภาพ เรือหลวงพฤหัสบดี ต่อขึ้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี โดยบริษัท ยูนิไทย ชิปยาร์ด แอนด์เอนจิเนียริ่ง ซึ่งเป็นกิจการร่วมค้ากับบริษัท Shelde Naval Ship Building ในเครือ Damen Shipyard Group ของเนเธอร์แลนด์ ก่อสร้างโดยใช้แบบของ Damen Shipyard ด้วยงบประมาณ 900 ล้านบาท ใช้เวลาการสร้าง 940 วัน
ภารกิจ
มีภารกิจและหน้าที่ในภาวะปกติเพื่อใช้ในการสำรวจแผนที่ทะเลและสำรวจสมุทรศาสตร์ เพื่อรวบรวมข้อมูลสภาวะแวดล้อมทางธรรมชาติในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน ที่จำเป็นต่อการปฏิบัติการทางเรือ รวมทั้งใช้ในการสนับสนุนการฝึกตามประเภทเรือให้แก่นักเรียนหลักสูตรที่เกี่ยวข้อง ทั้งภายในและภายนอกกองทัพเรือ สำหรับในสภาวะสงคราม ใช้ในการภารกิจสนับสนุน การต่อต้านทุ่นระเบิด เพื่อช่วยเสริมการปฏิบัติการทางเรือสาขาสงครามทุ่นระเบิดให้มีประสิทธิภาพ และยังสามารถใช้ในการสนับสนุนการกู้ภัยทางทะเล สนับสนุนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทางทะเลและชายฝั่ง สนับสนุนการขจัดคราบน้ำมันในทะเล และสนับสนุนการปฏิบัติการทางเรือของกองทัพเรือ
วัดบ้านซ่อง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดบ้านซ่องตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยปลายกรุงศรีอยุธยาหรือต้นสมัยรัตนโกสินทร์ นายอินทร์และนายโซ ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดซึ่งชำรุดทรุดโทรมและเปลี่ยนชื่อเป็น วัดอินทโชสังฆโพธาราม แต่ชาวบ้านยังคงเรียกว่าวัดบ้านซ่องเช่นเดิม โดยชื่อวัดสันนิษฐานว่ามาจากการเป็นที่ซ่องสุมฝึกปรือคนที่ไปร่วมกับกองกำลังพระเจ้าตาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 ด้านการศึกษาามีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2531
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย หอสวดมนต์กว้าง 16 เมตร ยาว 19 เมตร เป็นอาคารไม้ลักษณะทรงสเปน และกุฏิสงฆ์จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง ปูชนียวัตถุทีสำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว จีวรลายพิกุล
ปรัชญาเพศ
ปรัชญาเพศ เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญาประยุกต์ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเรื่องเพศและความรัก ซึ่งรวมถึง จริยศาสตร์ของปรากฏการณ์ต่างๆ เช่น  การค้าประเวณี  การข่มขืน  การล่วงละเมิดทางเพศ  อัตลักษณ์ทางเพศ  อายุที่ยินยอมให้ร่วมประเวณี  การรักร่วมเพศ  และการวิเคราะห์มโนทัศน์ของแนวคิด  เช่น  "เพศคืออะไร"  ซึ่งรวมไปถึงปัญหาเกี่ยวกับเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศ  และสถานะทางภววิทยาของเพศสภาพ   Alan Soble และ Judith Butler ผู้ซึ่งเป็นนักปรัชญาเพศร่วมสมัยชั้นนำ
ปรัชญาเพศร่วมสมัยบางครั้งได้รับการร้องเรียนจาก ปรัชญาสตรีนิยมตะวันตก ซึ่งเป็นประเด็นที่ถูกยกระดับโดยนักสตรีนิยมอันเกี่ยวกับความแตกต่างทางเพศสภาพ  การเมืองทางเพศ  และธรรมชาติของอัตลักษณ์ทางเพศ  ซึ่งถือเป็นปัญหาที่สำคัญในปรัชญาเพศ
ประวัติของปรัชญาเพศ
ตลอดประวัติศาสตร์ปรัชญาตะวันตก ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องเพศและเพศวิถีได้รับการพิจารณาในประเด็นทางจริยศาสตร์ทั่วไปเท่านั้น   อย่างไรก็ตามมีการหันเหจากแบบแผนที่ปรากฎขนบธรรมเนียมในเรื่องของสิทธิในการพูดถึงปัญหาทางเพศในสิทธิของตนเอง
สมาคมเพื่อปรัชญาเพศและความรัก เป็นกลุ่มผู้เชี่ยวชาญภายในสมาชิกของสมาคมปรัชญาอเมริกัน
ความปรารถนาทางเพศ
การประเมินคุณค่าทางจริยธรรมของกิจกรรมทางเพศนั้นกำหนดจากการตัดสินตามธรรมชาติของแรงกระตุ้นทางเพศ ในแง่นี้ปรัชญาแบ่งออกเป็นสองฝ่าย:
ความเข้าใจในแง่ลบเกี่ยวกับเพศวิถี อย่างเช่น  อิมมานูเอล ค้านท์  เชื่อว่าเพศวิถีบ่อนทำลายค่านิยมและท้าทายการปฏิบัติด้านศีลธรรมของบุคคลอื่น   ค้านท์ได้กล่าวถึงเซ็กส์ว่า “ทำให้คนรักกลายเป็นวัตถุแห่งความกระหาย”   ในแง่นี้ เพศจึงมักได้รับคำแนะนำเพียงเพื่อจุดประสงค์ในการให้กำเนิด   บางครั้งการถือพรหมจรรย์ ถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดหรือมีคุณธรรมมากที่สุด
ความเข้าใจในแง่บวกเกี่ยวกับเพศวิถี อย่างเช่น Russell Vannoy และ Irving Singer  พวกเขาเห็นว่ากิจกรรมทางเพศเป็นสิ่งที่รื่นรมย์ต่อตนเองและผู้อื่นในเวลาเดียวกัน
การบิดเบือนตามคำเล่าลือ
Thomas Nagel เสนอว่ามีเพียงการมีปฏิสัมพันธ์ทางเพศโดยการเร้าอารมณ์ทางเพศทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ถือเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับเพศวิถีของมนุษย์ การเผชิญหน้ากับอุบัติการณ์ทางเพศในทางที่ผิด จะทำให้สิ่งที่เร้าอารมณ์ทั้งสองฝ่ายนั้นหายไป ซึ่งเป็นกรณีที่บุคคลยังคงเหลือประสบการณ์ทางเพศหรือทางวัตถุอย่างเต็มเปี่ยม
ยุทธการที่มาร์สตันมัวร์
ยุทธการที่มาร์สตันมัวร์ (Battle of Marston Moor) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1644 ที่เมืองใกล้ลองมาร์สตันทางตะวันตกของยอร์กในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์และวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งนิวคาสเซิล-อัพพอน-ไทน์ที่ 1 และฝ่ายรัฐสภาและกลุ่มพันธสัญญาของสกอตแลนด์ที่นำโดยอเล็กซานเดอร์ เลสลี เอิร์ลที่ 1 แห่งลีเวน, เอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์ และลอร์ดแฟร์แฟกซ์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 4,000 คนและถูกจับ 1,500 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิตราว 300 คน
จากสงครามครั้งนี้โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับชื่อเสียงว่าเป็นผู้บังคับบัญชากองทหารม้าผู้มีความสามารถ เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งกองทหารที่มีวินัย
โนบูยูกิ ฮิยามะ
โนบูยูกิ ฮิยามะ (25 สิงหาคม พ.ศ. 2510 — ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เขาแจ้งเกิดและโด่งดังสุดขีดจากบทบาทของ ฮิเอ ในเรื่อง คนเก่งทะลุโลก หลังจากนั้นก็มีงานพากย์อย่างต่อเนื่องมาตลอด เนื่องจากสามารถพากย์เสียงได้หลากหลายบทบาท ตั้งแต่พระเอกบุคลิกนุ่มนวล ไปจนถึงตัวร้ายสุดโหด เพื่อนสนิทในวงการของฮิยามะคือกลุ่มของเมงูมิ ฮายาชิบาระ ที่มักจะไปสังสรรค์ด้วยกันเสมอในอดีต และโทชิยูกิ โมริกาวะ ที่เป็นคู่หูจัดรายการวิทยุด้วยกันในปัจจุบัน
เขาสังกัดอาตส์วิชัน
วิชา
วิชา มาจากภาษาบาลี วิชฺช หมายถึง ความรู้ที่ได้จากการเล่าเรียนหรือฝึกฝน บางครั้งอาจหมายถึง ความรู้ความสามารถของบุคคลหนึ่งที่สามารถถ่ายทอดไปให้ผู้อื่นได้ โดยไม่จำเป็นต้องสอนในห้องเรียน ผู้เรียนจะต้องศึกษาเรียนรู้เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในวิชานั้นๆ ฝึกฝนให้เกิดความชำนาญ แล้วสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เราจะพบเห็นวิชาได้บ่อยในโรงเรียนหรือสถานศึกษา โดยใช้วิชาเป็นสิ่งที่แบ่งแยกระหว่างเรื่องที่สอน เช่น วิชาภาษาไทย วิชาสังคมศึกษา วิชาคณิตศาสตร์ เป็นต้น
อนึ่ง คำว่า วิทยา, พิทยา มาจากภาษาสันสกฤต วิทฺย, พิทฺย ซึ่งมีรากศัพท์มาจาก วิชฺช เช่นกัน แต่ปัจจุบันได้ใช้ในความหมายว่า ความรู้ความสามารถที่ถูกต้องตรงตามแบบแผน ดังที่เคยมีบุคคลหนึ่งได้ทดลองและพิสูจน์มาแล้ว เหมือนแนวคิดของวิชาวิทยาศาสตร์ เป็นต้น
ในทางพระพุทธศาสนา วิชชา หมายถึง การรู้แจ้งเห็นจริงตามความเป็นจริง รู้ว่าสิ่งใดเป็นทุกข์ เหตุและหนทางแห่งความดับทุกข์ ตรงข้ามกับคำว่า อวิชชา ซึ่งหมายถึงความไม่รู้แจ้ง
ทางหลวงรัฐออนแทรีโอหมายเลข 416
ทางหลวงคิงส์หมายเลข 416 (King's Highway 416) ซึ่งบ่อยครั้งมักถูกเรียกว่า ทางหลวงหมายเลข 416 (Highway 416) และ ทางหลวงอนุสรณ์ทหารผ่านศึก (Veterans Memorial Highway) เป็นทางหลวงพิเศษสายหนึ่งในทางหลวงหมวด 400 ของรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เชื่อมทางหลวงทรานส์แคนาดา (ทางหลวงหมายเลข 417) ในกรุงออตตาวาเข้ากับทางหลวงหมายเลข 401 ระหว่างเมืองบรอกวิลล์กับคอร์นวอลล์
ทางหลวงพิเศษความยาว 76.4 กิโลเมตรสายนี้เป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญจากทางหลวงระหว่างรัฐหมายเลข 81 ระหว่างรัฐนิวยอร์กกับภูมิภาคออนแทรีโอตะวันออกผ่านทางหลวงหมายเลข 401 และยังเป็นเส้นทางเชื่อมต่อที่เร็วที่สุดระหว่างออตตาวากับนครโทรอนโต ทางหลวงหมายเลข 416 นี้ตัดผ่านพื้นที่ชนบทขนาดใหญ่ ยกเว้นปลายสายทางด้านเหนือซึ่งตัดเข้าสู่ย่านชานเมืองของกรุงออตตาวา
คิม โรด
คิมเบอร์ลี "คิม" ซูซาน โรด (Kimberly "Kim" Susan Rhode; 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 — ) เป็นนักกีฬายิงปืนดับเบิลแทร็ปและเป้าบินชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นคนพื้นเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย เธอเป็นผู้ได้รับเหรียญรางวัลกีฬาโอลิมปิกห้าสมัย ซึ่งรวมถึง สามรางวัลเหรียญทอง และเป็นแชมป์ดับเบิลแทร็ประดับชาติหกกสมัย เธอเป็นนักยิงปืนหญิงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ในฐานะเป็นแชมป์โอลิมปิกสามปีซ้อนเพียงคนเดียว และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลสองเหรียญทองโอลิมปิกในรายการดับเบิลแทร็ป ล่าสุด เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งยิงเป้าบินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยมีคะแนนเท่ากับสถิติโลกด้วย 99 คะแนน จากที่มีอยู่ทั้งหมด 100 คะแนน
ประวัติ
คิม โรด เกิดในวิตทีเออร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เธอเริ่มเล่นกีฬาล่าสัตว์ตั้งแต่สมัยยังเด็ก โดยเดินทางไปยังซาฟารีของทวีปแอฟริกาเมื่ออายุได้ 12 ปี และเมื่อเธออายุ 13 ปี ก็ชนะรายการแข่งขันชิงแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรกในประเภทดับเบิลแทร็ป โรดได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ส่งผลให้เธอเป็นนักกีฬาหญิงที่มีอายุน้อยที่สุดที่ได้รับเหรียญทองของประวัติศาสตร์กีฬายิงปืนในโอลิมปิก หลังจากนั้น เธอก็ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และโรดยังได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์
โรดเป็นผู้ร่วมรายการ สเต็ปเอาท์ไซด์ ทางช่องเอาท์ดอร์แชนแนล และโรดได้ศึกษาด้านสัตวแพทย์ศาสตร์ที่แคลโพลีโพโมนา
ในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2008 โรดถูกขโมย "old faithful" ปืนลูกซองสำหรับการแข่งขันจากรถกระบะของเธอ เธอได้ใช้ปืนกระบอกนี้ในการแข่งขันมาตั้งแต่อายุ 18 ปี ผ่านการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนมาแล้ว 4 ครั้ง เธอได้ปืนกลับคืนมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 หลังจากการค้นหาในบ้านของผู้พ้นโทษก่อนกำหนด ซึ่งผู้พ้นโทษดังกล่าวได้รับการตั้งข้อหาการครอบครองทรัพย์สินที่ได้ขโมยมา ในขณะเดียวกัน บรรดาผู้ที่ชื่นชอบเธอได้บริจาคเงินเพื่อซื้อปืนลูกซองเปรัซซีใหม่ให้แก่เธอในราคา 13,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งกลายเป็นปืนที่ใช้ในการฝึกซ้อมกระบอกใหม่ เธอเลือกที่จะใช้ปืนกระบอกใหม่แทนกระบอกเดิมในการแข่งขันมาจนถึงปัจจุบัน
ณ วันที่ 29 กรกฎาคมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน โรดได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันยิงเป้าบินที่ 99 คะแนน ซึ่งเท่ากับสถิติโลกที่มีอยู่ในปัจจุบัน และโรดยังได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งกีฬาโอลิมปิกห้าครั้งติดต่อกัน เธอยังเป็นหนึ่งในสามนักกีฬา (และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว) ที่ได้รับสามรางวัลเหรียญทองของกีฬายิงปืนในโอลิมปิก เช่นเดียวกันกับ ราล์ฟ ชูมันน์ จากประเทศเยอรมนี และ จิน จงโอ จากประเทศเกาหลี
โรดได้เก็บสะสมหนังสือเด็กรุ่นโบราณฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก กับรถรุ่นคลาสสิกที่ได้รับการซ่อมแซมขึ้นใหม่ รวมทั้งของมีค่าอย่าง เอซีเชลบีคอบร้า 1965 และเธอได้สมรสกับ ไมค์ แฮร์รี่แมน ใน ค.ศ. 2009
ก็อทเอไฮล์ทีฟรานซ์ดินไคเซอร์
"ก็อทเอไฮล์ทีฟรานซ์ดินไคเซอร์" (Gott erhalte Franz den Kaiser, "ขอพระเจ้าโปรดทรงคุ้มครองพระจักรพรรดิฟรันซ์") หรือ "ไคเซอร์เฮมเนอ" (Kaiserhymne, "เพลงสรรเสริญจักรพรรดิ") คือเพลงประจำจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาก็เป็นเพลงชาติและเพลงสรรเสรญพระบารมีของจักรวรรดิออสเตรีย และจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เนื้อร้องประพันธ์โดยลอเรนซ์ เลโอโปลด์ ฮาชก้า (ค.ศ. 1749–1827) และทำนองประพันธ์โดยโยเซ็ฟ ไฮเดิน ต่อมาในปี ค.ศ. 1841 เอากุสท์ ไฮน์ริช ฮ็อฟมัน ฟ็อน ฟัลเลิร์สเลเบิน นักภาษาศาสตร์และกวีชาวเยอรมัน ได้ประพันธ์บทร้องชื่อ "ดัสลีทแดร์ด็อยท์เชิน" ตามทำนองเพลงของไฮเดิน
คำศัพท์และทำนอง
เนื้อร้อง: <poem lang="de" style="float:left;">Gott erhalte Franz den Kaiser, unsern guten Kaiser Franz! Lange lebe Franz der Kaiser, in des Glückes hellstem Glanz! Ihm erblühen Lorbeerreiser, wo er geht, zum Ehrenkranz! Gott erhalte Franz den Kaiser, unsern guten Kaiser Franz! <poem style="margin-left:2em; float:left;">God save Francis the Emperor, our good Emperor Francis! Long live Francis the Emperor in the brightest splendor of bliss! May laurel branches bloom for him, wherever he goes, as a wreath of honor. God save Francis the Emperor, our good Emperor Francis!
รายการภารกิจของกระสวยอวกาศ
รายการนี้เป็นข้อมูลของภารกิจการใช้งานของกระสวยอวกาศที่ถูกสร้างขึ้นมาจนมาถึงปี 2008
สถิติการบินของกระสวย
(ข้อมูลถึงวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2550)
† ไม่ได้ใช้งานแล้ว (ถูกทำลาย)
กระสวยอวกาศลำอื่นๆ
กาฏเฏริอัมมัน
กาฏเฏริอัมมัน (காட்டேரி அம்மன்) เป็นเทพีจำพวกเทพารักษ์ท้องถิ่น ต้นกำเนิดของนางมาจากศาสนาพื้นบ้านทราวิฑซึ่งจัดอยู่ในศาสนาฮินดู
ในรัฐทมิฬนาฑู ถือกันว่ากาฏเฏริอัมมันเป็นภาคหนึ่งของพระปารวตีที่เป็นเทพีผู้ดูแลรักษาเมืองหนึ่ง ๆ
ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. ประจำปี 2553
'''ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี พ.ศ. 2553 (รู้จักในชื่อรายการ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก ประจำปี พ.ศ. 2553 สนับสนุนโดย โคคา-โคล่า''' ตามชื่อของผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. ครั้งที่ 76 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปี โดยนำสโมสรชนะเลิศฟุตบอล ไทยลีก และ สโมสรชนะเลิศฟุตบอล ไทยเอฟเอคัพ เมื่อฤดูกาลที่แล้วมาแข่งขัน โดยทำการแข่งขันที่ สนามศุภชลาศัย กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 30 มกราคม 2554 โดยเป็นการชิงชนะเลิศกันระหว่าง สโมสรฟุตบอลเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ชนะเลิศไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2553 กับ สโมสรฟุตบอลชลบุรี ชนะเลิศ มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ 2553 โดยผลการแข่งขันเป็นทาง สโมสรฟุตบอลชลบุรี เอาชนะทาง สโมสรฟุตบอลเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ไปได้ 2-1 จากประตูของ สุรีย์ สุขะ นาทีที่ 65 และ เอกพันธ์ อินทะเสน ในนาทีที่ 85 ส่วนทาง เมืองทองฯ ยูไนเต็ด ได้ประตูจาก คริสเตียน ควาคู ในนาทีที่ 88
อะพอลโล ครูวส์
ซีซัฟ อูฮา (Sesugh Uhaa; August 22, 1987)  เป็นนักมวยปล้ำชาวอเมริกันในนาม อูฮา เนชัน (Uhaa Nation)  เริ่มต้นอาชีพในปี 2009 และได้รับการพัฒนาในปี 2011 เมื่อเขาได้เซ็นสัญญากับดราก้อนเกทยูเอสเอ ซึ่งยังทำให้การเดินทางครั้งแรกของเขาไปยังประเทศญี่ปุ่นในดราก้อนเกท ในปี 2014 เซ็นสัญญากับWWEในนาม อะพอลโล ครูวส์ (Apollo Crews) เปิดตัวในNXTปี2015 และเปิดตัวค่ายหลักในปี 2016
สกุลยางนา
สกุลยางนา หรือ Dipterocarpus เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ยางนา พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชื่อสกุลนี้มาจากภาษากรีก หมายถึง ผลที่มีสองปีก สกุลนี้เป็นสกุลของพืชที่มีความสำคัญในการนำเนื้อไม้ไปใช้ทางการค้า Dipterocarpus turbinatus ซึ่งเป็นสปีชีส์ที่พบในหมู่เกาะอันดามัน และมีความสำคัญในการนำไปผลิตไม้อัด
มีคาอิล อาแซนที่ 4 แห่งบัลแกเรีย
มีคาอิล อาแซน (Михаил Асен) (ค.ศ. 1322–1355) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซานเดอร์และแตออดอราแห่งวอเลเคีย หลังจากพระบิดาขึ้นครองบัลลังก์เป็นพระเจ้าซาร์แห่งบัลแกเรีย พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิร่วม นอกจากนี้พระองค์ได้รับการคาดหมายว่าจะสืบพระราชบัลลังก์ในพระปรมาภิไธย มีคาอิล อาแซนที่ 4 โดยพระองค์อภิเษกสมรสกับมาเรีย พาลาโอโลกีนาพระธิดาของจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 3 พาลาโอโลกอส ในช่วงปี ค.ศ. 1354 - 1355 จักรวรรดิออตโตมันได้พยายามเข้ารุกรานเมืองพลอฟดิฟและโซเฟีย ซึ่งมีคาอิล อาแซนที่ 4 สิ้นพระชนม์ในสนามรบ แต่สามารถปกป้องดินแดนจากการรุกรานของออตโตมันได้
ปีเอโร เดลลา ฟรันเชสกา
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา (ภาษาอังกฤษ: Piero della Francesca) (ราว ค.ศ. 1412 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1492) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง นอกจากจะเป็นจิตรกรแล้ว เปียโร เดลลา ฟรานเชสกาก็ยังเป็นนักคณิตศาสตร์และนักเรขาคณิต ลักษณะของภาพเขียนจะสงบและการใช้รูปเรขาคณิตโดยเฉพาะการเขียนแบบทัศนียภาพและการเขียนภาพลึกบนผนังแบนเรียบ (foreshortening) งานส่วนใหญ่ของเดลลา ฟรานเชสกาอยู่ที่เมืองอเรซโซในแคว้นทัสเคนี
เบื้องต้น
เปียโรอาจจะเกิดและตายที่เมืองซานเซพอลโคร ในทัสเคนี โดยเป็นลูกของเบ็นเนเด็ตโต เดฟรานเชสชิผู้มีอาชีพเป็นพ่อค้าและโรมานา ดิ เปริโน ดา มอนเตร์ชิซึ่งเกี่ยวดองกับขุนนางชั้นรองๆ ในทัสเคนี ของตระกูลฟรานเชสชิ
เปียโรอาจจะร่ำเรียนการเขียนภาพจากจิตรกรหลายคนจากเซียนนาที่มาทำงานที่ซานเซพอลโครเมื่อเปียโรยังเด็ก ต่อมาเปียโรก็เข้าฝึกงานกับ โดเมนนิโค เวเนเซียโน (Domenico Veneziano) ที่ ฟลอเรนซ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1439 ทั้งสองร่วมงานการเขียนจิตรกรรมฝาผนังสำหรับโรงพยาบาลซานตามาเรีย นูโอวาที่วัดซานเอกิดิโอ ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว นอกจากนั้นเปียโรก็ยังคุ้นเคยกับฟราอันเจลิโคผู้แนะนำให้รู้จักช่างเขียนชั้นครูคนอื่นๆ ในสมัยนั้นเช่นมาซาชิโอและฟีลิปโป บรูเนลเลสกี.
ในปี ค.ศ. 1442เปียโรก็กลับไปซานเซพอลโคร ซึ่งเมื่อสามปีต่อมาก็ได้รับจ้างให้เขียนแท่นบูชาสำหรับวัดไมเซอริคอร์เดียรวมทั้งภาพ “พระแม่มารีปางกรุณา” ที่เขียนเสร็จเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1460 ในปี ค.ศ. 1449 เปียโรเขียนจิตรกรรมฝาผนังหลายภาพในปราสาทเอสเต็นเซ (Castello Estense) และที่วัดซานอันเดรอาที่เฟอร์ราราซึ่งก็หายไปเช่นเดียวกัน เปียโรมีอิทธิพลต่องานการเขียนภาพแบบสัญลักษณ์แฝงคติของโคสิโม ทูรา
สองปีต่อมาเปียโรก็ไปทำงานให้ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา (Sigismondo Pandolfo Malatesta) ที่ริมินิ ที่นี่เปียโรเขียนจิตรกรรมฝาผนังสำคัญหลายชิ้น -- “ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตาสวดมนต์ต่อหน้านักบุญซิกิสมุนด์” (Sigismondo Pandolfo Malatesta Praying in Front of St. Sigismund) และภาพเหมือนของซิกิสมอนโด ที่ริมินิเปียโรพบนักคณิตศาสตร์และสถาปนิกคนสำคัญของยุคศิลปะวิทยาลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ ต่อมาเปียโรก็ย้ายไปอังโคนา, เปซาโร และ โบโลยา
งานเขียนจิตรกรรมฝาผนังในวัดซานฟรานเชสโกและอื่นๆ
ในปี ค.ศ. 1452 เปียโร เดลลา ฟรานเชสกาก็ถูกเรียกตัวไปเมืองอเรซโซเพื่อไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังแทนบิชชิ ดิ โลเร็นโซ (Bicci di Lorenzo) ที่บาซิลิกาซานฟราเชสโก (Basilica di San Francesco) เปียโรเขียนเสร็จก่อน ค.ศ. 1466 และอาจจะเขียนระหว่าง ค.ศ. 1452 - ค.ศ. 1456.
ภาพเขียน “ประวัติของสัตยกางเขน” ซึ่งเป็นภาพเขียนจากตำนานแห่งสัตยกางเขน (Legend of the True Cross) ถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกของเปียโรและของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่มาของภาพเขียนมาจากตำนานจากยุคกลางที่กล่าวถึงการพบไม้ที่เป็นส่วนหนึ่งของสัตยกางเขน (True Cross) ซึ่งเป็นเรื่องหนึ่งที่บันทึกไว้ในตำนานทองโดยจาโคบัส เด โวราจิเน (Jacobus da Varagine) จากคริสต์ศตวรรษที่ 13
ในปี ค.ศ. 1453 เปียโรก็ย้ายกลับไปซานเซพอลโคร ในปีต่อมาก็ได้รับสัญญาจ้างทำ “บานพับภาพนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป” สำหรับวัดซานออกัสติโน สองสามปีต่อมาเปียโรก็ถูกเรียกตัวไปโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 เพื่อไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังที่มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร แต่ในปัจจุบันเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย สองปีต่อมาเปียโรก็ได้รับงานเขียนที่วังวาติกันซึ่งก็ถูกทำลายไปเช่นกัน  งานสำคัญในช่วงนี้ก็ได้แก่:  “พระเยซูถูกเฆี่ยน” (ราว ค.ศ. 1460) ซึ่งเป็นภาพเขียนที่สำคัญและมีข้อถกเถียงกันมากที่สุดในบรรดาภาพจากสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้น ซึ่งขณะที่มีลักษณะเป็นแง่เป็นมุมแต่ก็ดึงดูดผู้ดูอย่างเป็นปริศนาไปยังตัวแบบสามตัวที่ยืนอยู่ทางด้านขวาของรูป  งานที่เด่นอีกชิ้นหนึ่งของเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาคืองาน “พระเยซูรับศีลจุ่มไฟ” (Baptism of Fire), “พระเยซูคืนชีพ”  และ “พระแม่มารีแห่งพาร์โต”  ขณะที่ทำงานให้กับเฟเดอริโกที่ 2 แห่งมอนเตเฟลโตร (Federico II da Montefeltro) ที่เออร์บิโน เปียโรก็พบกับเมล็อซโซ ดา ฟอร์ลิ (Melozzo da Forlì) และ ลูคา พาชิโอลิ (Luca Pacioli) ขณะที่อยู่ที่เออร์บิโนเปียโรก็เขียนภาพสำคัญสองสามภาพ “ภาพเหมือนของเฟเดอริโกที่ 2 แห่งมอนเตเฟลโตรและภรรยา” (Portrait of Federico da Montefeltro) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ยูฟิซิ และ “พระแม่มารีแห่งเซนิกาลเลีย”  และ  “การประสูติของพระเยซู”  ภาพเหมือนของเปียโรมีอิทธิพลมาจากเหรียญโรมัน
เปียโร เดลลา ฟรานเชสกามีหลักฐานบันทึกไว้ที่ริมินิในปี ค.ศ. 1482 และทำพินัยกรรมในปี ค.ศ. 1487 ในบั้นปลายเปียโตร เปรูจิโนและลูคา ซินยอเรลลิก็มักจะมาเยี่ยมที่เวิร์คช็อพ วาซาริกล่าวว่าเปียโรตาบอดเมื่ออายุมากขึ้น เปียโรเสียชีวิตที่ซานเซพอลโครวันเดียวกับที่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเหยียบทวีปอเมริกา
งานทางด้านคณิตศาสตร์และเรขาคณิต
เปียโรมีความสนใจอย่างลึกซึ้งในการศึกษาด้านทฤษฎีเกี่ยวกับการเขียนแบบทัศนียภาพ ซึ่งจะเห็นได้จากผลงานที่เขียนรวมทั้งงานเขียนภาพแผงสำหรับแท่นบูชาที่วัดซานออกัสติโน
เปียโรเขียนหนังสือสามเล่มที่เป็นที่รู้จักในหมู่นักคณิตศาสตร์สมัยใหม่: “Abacus Treatise (Trattato d'Abaco)”, “Short Book on the Five Regular Solids (Libellus de Quinque Corporibus Regularibus)” และ “On Perspective for Painting (De Prospectiva Pingendi)” เนื้อหาในหนังสือเป็นคณิตศาสตร์ พีชคณิต เรขาคณิต และทฤษฎีทัศนีภาพ งานเขียนของเปียโรมักจะรวมกับงานเขียนของนักเขียนคนอื่นในสมัยต่อมาโดยเฉพาะลูคา ปาชิโอลิ (Luca Pacioli) งานด้าน solid geometry ปรากฏในหนังสือ “De Divina Proportione” ของปาชิโอลิซึ่งมีภาพประกอบโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี.
สมุดภาพ
14121492
ฟาโรห์เคนด์เจอร์
ยูเซอร์คาเร เคนดเจอร์ เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่ยี่สิบเอ็ดจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง พระองค์อาจครองราชย์เป็นระยะเวลา 4 ถึง 5 ปี แต่หลักฐานทางโบราณคดีได้ระบุว่า พระองค์ครองราชย์เป็นระยะเวลาอย่างน้อย 3 หรือ 4 ปี 3 เดือน กับอีก 5 วัน มีการเสนอช่วงเวลาที่แน่นอนหลายช่วงสำหรับรัชสมัยของพระองค์ โดยขึ้นอยู่กับนักวิชาการคือ ระหว่าง 1764 - 1759 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยรีฮอล์ตและเบเกอร์, ระหว่าง 1756 - 1751 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยเรดฟอร์ด , และระหว่าง 1718 - 1712 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยชไนเดอร์ พระองค์ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดขนาดเล็กของพระองค์ขึ้นในซัคคารา และ ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่ศูนย์กลางการปกครองของพระองค์จะอยู่ที่เมืองเมมฟิส
พระนาม
พระนามของฟาโรห์เคนดเจอร์ไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นภาษาอียิปต์ โดยพระนาม เคนดเจอร์ "ได้รับการตีความว่าเป็น พระนามที่เป็นภาษาต่างดินแดน ซึ่ง hnzr เป็นนามสำหรับชาวเซมิติก และเขียนเป็น h(n)zr แปลว่า [สำหรับ] "หมูป่า" ตามคิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยาชาวเดนมาร์ก เขาตั้งข้อสังเกตว่า การระบุตัวตนนี้ได้รับการยืนยันโดยข้อเท็จจริง ว่าชื่อ h(n)zr เขียนเป็น hzr ในการสะกดพระนามฟาโรห์พระองค์นี้บนตราประทับจากรัชสมัยของพระองค์ ซึ่งรีฮอล์ตระบุว่าคำว่า 'หมูป่า' คือ:
โดยชื่อ 'หมูป่า' ปรากฏเป็นคำว่า huzīru ในภาษาอัคคาเดียน, hinzīr ในภาษาอาหรับ, hazīrā ในภาษาอาราเมอิก, hazīr ในภาษาฮีบรู (ชื่อที่ปรากฏเป็น hēzīr ใน I Chron. 24:15, Neh. 10:20) hu-zi-ri ในตำรานูซิ, hnzr ในอูการิต และ hi-zi-ri ในภาษาอะมอไรต์
ดังนั้น ฟาโรห์เคนดเจอร์ จึงเป็นฟาโรห์ชาวเซมิติกพระองค์แรกสุดในราชวงศ์แห่งอียิปต์โบราณ พระนามนำหน้าหรือพระนามครองพระบัลลังก์ของพระองค์คือ ยูเซอร์คาเร แปลว่า "ดวงวิญญาณแห่งเทำเร ทรงมีพละกำลัง"
ตำแหน่งตามลำดับเวลาและระยะเวลาในรัชสมัย
ตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของฟาโรห์เคนดเจอร์ในราชวงศ์ที่สิบสามยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด เนื่องจากความไม่แน่นอนระยะเวลาในช่วงรัชสมัยที่ส่งผลต่อลำดับฟาโรห์พระองค์ก่อนหน้าหลายพระองค์ของราชวงศ์ ดาร์เรล เบเกอร์ นักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุให้ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ยี่สิบเอ็ดแห่งราชวงศ์ รีฮอล์ตได้มองว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่ยี่สิบสอง และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้ระบุให้ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบเจ็ดของราชวงศ์ ยิ่งกว่านั้น การระบุตัวตนของผู้ปกครองก่อนหน้าพระองค์ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ โดย เบเกอร์และรีฮอล์ต เชื่อว่า เป็นฟาโรห์เวกาฟ แต่ฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวกลับเป็นที่สับสนกับฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ดังนั้นจึงไม่ทราบว่าใครในสองพระองค์นี้เป็นผู้ทรงสถาปนาราชวงศ์ที่สิบสามขึ้นและพระองค์ใดคือผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์เคนดเจอร์
ช่วงเวลาที่ได้รับการยืนยันสูงสุดสำหรับรัชสมับของฟาโรห์เคนดเจอร์ คือ เดือนที่สี่ แห่งฤดูกาลน้ำท่วม วันที่ 15 ในปีที่ 5 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ โดยคิม รีฮอล์ตได้ตั้งข้อสังเกตว่า บันทึกการควบคุมสองช่วงเวลาบนบล็อกหินจากพีระมิดที่ยังไม่แล้วเสร็จของพระองค์ ระบุว่า พระองค์ทรงปกครองอียิปต์อย่างน้อยที่สุด 3 หรือ 4 ปี 3 เดือน กับอีก 5 วัน บันทึกการควบคุมดังกล่าวลงช่วงเวลาในปีที่ 1 เดือนที่ 1 แห่งฤดูอาเคต วันที่ 10 และปีที่ 5 เดือนที่ 4 แห่งฤดูอาเคต วันที่ 15 ในรัชสมัยของพระองค์ ในบันทึกการควบคุมเหล่านี้ มีการระบุนามเจ้าหน้าที่สามคนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างพีระมิดนี้ด้วย พวกเขาคือมหาดเล็กในพระราชวังนามว่า เซเนบติฟิ มหาดเล็กนามว่า อาเมนิ และมหาดเล็กนามว่า เชเบนู ในภายหลังยังได้รับการยืนยันจากหลักฐานอื่น ๆ อีก
พีระมิด
ฟาโรห์เคนดเจอร์เป็นที่ทราบจากพีระมิดของพระองค์ที่ขุดค้นโดย จี. เฌอกีเออร์ ในซัคคารา ซึ่งอาจจะสร้างแล้วเสร็จ เนื่องจากพบมงกุฏพีระมิด มีการพบชิ้นส่วนของโถคาโนปิก ซึ่งปรากฏพระนามเพียงบางส่วนของพระราชินีในพระองค์พระนามว่า เซเนบ[...] "ซึ่งอาจจะเป็นพระนามว่า โซนบ[เฮนัส]" วัตถุชิ้นอื่น ๆ ที่ปรากฏพระนามของพระองค์ คือ จารึกจากอไบดอส ซึ่งได้บันทึกแผนการก่อสร้างโดยพระองค์ที่วิหารแห่งเทพโฮซิริสที่อไบดอส และบันทึกนามของราชมตรีนามว่า อังค์อู และจารึกอีกชิ้นหนึ่ง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยอยู่ที่เมืองลิเวอร์พูล แต่ได้ถูกทำลายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้บันทึกพระนามของพระราชโอรสแห่งกษัตริย์นามว่า "เคดเจอร์" ซึ่งพระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสแห่งกษัตริย์ วัตถุอื่นๆ ที่ปรากฏพระนามของพระองค์ตามรายการของรีฮอล์ต ได้แก่ ตราประทับทรงกระบอกสามชิ้นจากอาธริบิส แผ่นกระเบื้องที่พบใกล้เอล-ลิชต์ ตราประทับสคารับ และใบมีดขวาน
ยุทธการที่นิวบรีครั้งที่ 2
ยุทธการที่นิวบรีครั้งที่ 2 (Second Battle of Newbury) เป็นยุทธการในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1 ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1644 ที่เมืองนิวบรีในเทศมณฑลบาร์กเชอร์ในอังกฤษ ที่เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายนิยมกษัตริย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ที่นำโดยเจ้าชายมอริซแห่งพาลาทิเนต กับฝ่ายรัฐสภาที่นำโดยรอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์, เซอร์วิลเลียม วอลเลอร์ และเอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์ ผลของสงครามครั้งนี้ฝ่ายรัฐสภาได้รับชัยชนะทางยุทธการ ในด้านความเสียหายฝ่ายนิยมกษัตริย์มีผู้เสียชีวิต 1,500 คน ส่วนฝ่ายรัฐสภามีผู้เสียชีวิต 2,000 คน
มุสนัด อะบูฮะนีฟะฮ์
มุสนัด อะบูฮะนีฟะฮ์ (مسند أبو حنيفة) เป็นหนึ่งในการรวบรวมหะดีษของนักวิชาการอิสลาม อิมามอะบูฮะนีฟะฮ์ (ฮ.ศ. 80 - ฮ.ศ. 150)
คำอธิบาย
ประกอบด้วยเกือบห้าร้อย (500) หะดีษ หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เขียนโดยตรงโดยอิหม่ามอะบูฮะนีฟะฮ์เอง แต่รวบรวมโดยลูกศิษย์ของเขา เขียนขึ้นในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงที่สุดในชีวิตของท่านนบีมุฮัมมัด
พ้อง ชีวานันท์
พ้อง ชีวานันท์ (27 พฤษภาคม 2490 - 12 มีนาคม 2559) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมเมื่อปี 2556 ถึง 2557 และเป็นบิดาของ นพ ชีวานันท์
งานการเมือง
พ้องเป็นเพื่อนของนายมนตรี พงษ์พานิช อดีตหัวหน้าพรรคกิจสังคม เมื่อนายมนตรีเข้าสู่การเมืองจนกระทั่งเป็นรัฐมนตรี จึงนำนายพ้องมาช่วยงานด้วย เริ่มตั้งแต่เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในปี พ.ศ. 2525 และครั้งสุดท้ายเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมให้กับนายสมศักดิ์ เทพสุทิน ซึ่งขณะนั้นเป็นรัฐมนตรีในโควตาพรรคกิจสังคม
หลังจากนายมนตรีวางมือทางการเมือง นายพ้องจึงถอยจากวงการการเมืองไประยะหนึ่ง ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2544 จะกลับมาอีกครั้งในฐานะผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในสังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับการเลือกตั้งติดต่อกันมารวม 4 ครั้ง
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
พ้อง ชีวานันท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
กลุ่มอาการเทอร์เนอร์
กลุ่มอาการเทอร์เนอร์ (Turner syndrome) หรือกลุ่มอาการอุลริค-เทอร์เนอร์ (Ullrich-Turner syndrome) (หรือ "ภาวะต่อมเพศไม่เจริญ", gonadal dysgenesis) เป็นกลุ่มอาการที่อาจเกิดจากความผิดปกติทางพันธุกรรมหลายรูปแบบ ซึ่งรูปแบบที่พบบ่อยที่สุดคือการมีโครโมโซมเดี่ยว X
มนุษย์เพศหญิงปกติมีโครโมโซม X สองแท่ง แต่ในผู้ป่วยกลุ่มอาการเทอร์เนอร์ โครโมโซม X แท่งหนึ่งในสองแท่งนั้นอาจหายไปหรือมีความผิดปกติ ผู้ป่วยบางรายมีโครโมโซม X หายไปในบางเซลล์ของร่างกาย ภาวะนี้เรียกว่าโมเซอิค หรือ Turner mosaicism
เป็นโรคโครโมโซมผิดปกติที่พบบ่อยที่สุดในการตั้งครรภ์ตัวอ่อนเพศหญิง คิดเป็นสัดส่วนประมาณ 3% ของการตั้งครรภ์ตัวอ่อนเพศหญิงทั้งหมด อย่างไรก็ดีตัวอ่อนที่มีแครีโอไทป์เป็น 45,X เพียง 1 ใน 1,000 เท่านั้น ที่สามารถเจริญจนถึงกำหนดคลอดได้
จังหวัดโก-รนตาโล
โก-รนตาโล (Gorontalo, โก-รนตาโล: Hulontalo) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บนเกาะซูลาเวซีบนคาบสมุทรมีนาฮาซา แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดซูลาเวซีเหนือจนตั้งเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2000 มีเมืองโก-รนตาโล (มักเรียก ฮูลนตาโล) เป็นเมืองหลักของจังหวัด เมืองมีชื่อเล่นที่เป็นที่รู้จักว่าเป็น "ชานบ้านแห่งเมดีนา" (Porch of Medina) จังหวัดมีพื้นที่ 12,435 ตารางกิโลเมตร (4,801 ตารางไมล์) มีประชากร 1,133,237 คน (ข้อมูล ค.ศ. 2016) มีความหนาแน่นประชากร 88 คนต่อตารางกิโลเมตร
กลุ่มอาการเทอร์เนอร์
อาการและอาการแสดง
ผู้ป่วยกลุ่มอาการเทอร์เนอร์มักมีอาการดังนี้
จังหวัดโก-รนตาโล
ทางด้านประวัติศาสตร์ จังหวัดโก-รนตาโลเคยเป็นศูนย์กลางการแพร่ขยายของศาสนาอิสลามในอินโดนีเซียตะวันออกเมื่อครั้งก่อนยุคล่าอาณานิคม จังหวัดยังเป็นศูนย์กลางอำนาจของอาณาจักรอิสระหลายครั้ง เมื่อชาวดัตช์มาถึงเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และได้ชนะต่ออาณาจักรท้องถิ่นและได้ยึดครองบริเวณนั้นเป็นหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ในที่สุด จังหวัดโก-รนตาโลถูกยึดครองโดยญี่ปุ่นในช่วงสั้น ๆ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนจะได้รับอิสรภาพเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐอินโดนีเซีย โก-รนตาโลเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดซูลาเวซีเหนือ แต่หลังจากการลาออกของซูฮาร์โต รัฐบาลตัดสินใจตั้งจังหวัดใหม่ที่มีวัฒนธรรมของตนเองและมีศาสนาที่แตกต่างกัน โดยต่างจากจังหวัดซูลาเวซีเหนือที่มีคนนับถือคริสต์จำนวนมากและยังคงเป็นส่วนหนึ่งของการกระจายอำนาจประเทศ จึงได้ก่อตั้งจังหวัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2000
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดโก-รนตาโลแบ่งออกเป็น 5 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 77 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอโก-รนตาโล (Kabupaten Gorontalo)
• อำเภอโก-รนตาโลเหนือ (Kabupaten Gorontalo Utara)
• อำเภอโบเนโบลาโง (Kabupaten Bone Bolango)
• อำเภอโบอาเลโม (Kabupaten Boalemo)
ลำยา
ลำยา หรือ ลำไย ภาษามลายูปัตตานีเรียกบินยา ภาษามลายูเรียกบินไย ภาษาบาหลีเรียกวานี เป็นพืชในสกุลเดียวกับมะม่วง พบในมาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ บรูไน ปาปัวนิวกินี รัฐเกรละ และฟิลิปปินส์ บินยาหรือลำยาเป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เปลือกต้นสีน้ำตาลแกมเทา มีรอยแตกที่เปลือก มียางที่ทำให้ระคายเคือง ใบหนาและเหนียวคล้ายหนัง ดอกช่อสีชมพูอ่อน หรือสีชมพูอมม่วง ผลเปลือกสีออกเหลือง เนื้อสีขาว นุ่ม ฉ่ำน้ำ มีเส้นใย