cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พ่อท่านเอ็น วัดเขาราหู
ต่อมาท่านได้อุปสมบท ณ พัทธสีมา วัดฑีฆาราม อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 โดยมีพระอุปัชฌาย์คือ ท่านพระครูสถิตสันตคุณ วัดสถิตคีรีรมย์ ตำบลย่านยาว อำเภอคีรีรัฐนิคม มีพระกรรมวาจาจารย์คือ ท่านพระครูปราการสมานคุณ วัดปราการ ตำบลท่าขนอน อำเภอคีรีรัฐนิคม และมีพระอนุสาวนาจารย์คือ ท่านพระครูมนูญธรรมธาดา วัดถ้ำสิงขร ตำบลท่าขนอน อำเภอคีรีรัฐนิคม
หลังจากอุปสมบทแล้วท่านได้พากเพียรศึกษาหาความรู้ จนสามารถสอบได้ นักธรรมเอก ในปี พ.ศ. 2484 ณ สำนักเรียนวัดปราการ อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ในปี พ.ศ. 2498 ท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นพระสมุห์เพริ้ม และในปี พ.ศ. 2508 ท่านได้รับความไว้วางใจ ให้ดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาส วัดสถิตคีรีรมย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ท่านก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาส วัดสถิตคีรีรมย์
ในปี พ.ศ. 2531 ท่าน ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ท่านก็ได้รับพระราชทานสมณศักดื์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นโท
ในงานด้านการปกครอง ท่านได้ยึดถือกฎระเบียบในการปกครองวัด ตามหลักพระธรรมวินัย นอกจากนี้ท่านยังเป็นผู้ใฝ่ ศึกษาหาความรู้อยู่เสมอ โดยท่านได้เข้ารับการ ศึกษาพิเศษ เข้ารับการอบรมพระธรรมทูต พระธรรมถึก พระครูแผนใหม่ จนมีความชำนาญในการบรรยายธรรม ซึ่งได้รับนิมนต์เป็นผู้บรรยายธรรม ในที่ประชุมประจำอำเภออยู่เสมอ อีกด้วย ท่านยังเป็นผู้รู้ในธรรมอันเห็นได้จาก ในปี พ.ศ. 2500 ท่านได้ เป็นครูสอนปริยัติธรรม แผนกธรรม สำนักเรียน(ศาสนศึกษา) วัดปราการ อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานีและในปี พ.ศ. 2512 ท่านได้เป็นเจ้าสำนักศาสนศึกษา วัดสถิตคีรีรมย์ (แผนกนักธรรม) อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ซึ่งท่านได้ให้การสนับสนุนการศึกษา แก่บรรดาภิกษุสามเณร แป็นอย่างดีด้วยีจะมีผู้สำเร็จการศึกษา นวกภูมิ และแผนกธรรม อยู่โดยตลอด
วัตถุมงคลที่ท่านสร้างและขึ้นชื่อในปัจจุบันเช่น ขุนแผน เสน่ห์จันทร์แดง และวัตถุมงคลรุ่น "โชคอำนวย รวยไม่รู้จบ"
หน่วยออสโตรโว
หน่วยออสโตรโว (Ostrovo Unit) เป็นหน่วยโรงพยาบาลสนามที่มีแนวขบวนทหารขนส่งของโรงพยาบาลสตรีสกอตแลนด์ ซึ่งประกอบด้วยเต็นท์ประมาณ 200 หลัง และตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบออสโตรโว ประเทศมาซิโดเนีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพบกเซอร์เบีย ที่มักได้รับการเรียกว่าหน่วยอเมริกาเนื่องจากเงินสนับสนุนมาจากอเมริกา และไม่รวมสถานที่ทำบาดแผลเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น นับเป็นโรงพยาบาลของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ใกล้แนวรบที่สุด
ที่ตั้ง
หน่วยนี้อยู่ห่างจากซาลอนีกาไปทางตะวันตกประมาณ 90 ไมล์ และอยู่ในทำเลที่สวยงาม แพทย์หญิง อิซาเบล เอมสลี ซึ่งเป็นหัวหน้าแพทย์ผู้สั่งการคนที่สามได้กล่าวว่า "มันนอนค่อนข้างโดดเดี่ยวบนผืนหญ้าสีเขียวในโพรงของเนินเขาซึ่งสูงตระหง่านขึ้นทุกด้าน ใกล้ ๆ กันนั้นเป็นกลุ่มต้นเอล์มโบราณ ซึ่งเป็นบ้านของครอบครัวพวกเร่ร่อน และเหนือเต็นท์สีขาวของโรงพยาบาลก็มีทะเลสาบออสโตรโว"
ไมลส์ แฟรงคลิน เขียนว่า "แสงแดดใหญ่บนเนินเขาสีม่วง! สีฟ้าราวกับสวรรค์ สูงและแหลมเหมือนฟันแมว พวกเธอเพิ่มความปรารถนาสำหรับโบกองสีฟ้าที่ปวดร้าวมาสิบปี" แฟรงคลินได้รับแรงบันดาลใจให้เขียนเรื่องบายฟาร์ไกมัคชาลัน และผลงานเรื่องซัมแวร์อินเดอะบอลข่าน แต่เขียนไม่เสร็จทั้งสองเรื่อง ส่วนเนมารีนิชตา (ไม่มีอะไรสำคัญมากกว่านี้อีกแล้ว) ยังคงเป็นเรื่องราวเดียวของเธอเกี่ยวกับเวลาที่เธออยู่ที่นั่น โดยเธอจากไปในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918
บุคลากร
หน่วยอเมริกาเป็นหน่วยหนึ่งของโรงพยาบาลสตรีสกอตแลนด์ ซึ่งมีสตรีชาวออสเตรเลียอย่างน้อยสิบคนรับราชการ รวมถึงแอกเนส เบนเนต, แมรี เดอ แกริส และนักเขียนนวนิยายอย่างไมลส์ แฟรงคลิน ส่วนชาวออสเตรเลียคนอื่น ๆ รับราชการในหน่วยเดียวกันใกล้กับซาลอนีกา และอีดิธ แอนน์ สโตนีย์ ซึ่งเป็นนักฟิสิกส์การแพทย์ชาวแองโกล-ไอริช ได้ให้การสนับสนุนการเอกซเรย์แก่หน่วยดังกล่าวขณะประจำอยู่ที่ซาลอนีกา ส่วนโอลีฟ สมิธ เป็นพนักงานนวดหญิงและผู้ฝึกสอนวิชากายภาพชาวอังกฤษได้เข้าร่วมหน่วยกับแพทย์หญิงเบนเนตตั้งแต่เริ่ม และทำงานในเขตสงครามและแผนกต้อนรับ แต่เสียชีวิตด้วยโรคมาลาเรียเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1916
จิตวิญญาณของค่าย
ในคำพูดของ แพทย์หญิง อิซาเบล เอมสลี คือ "จิตวิญญาณของหน่วยนี้เป็นสิ่งที่น่ายินดีมาก ครอบครัวใหญ่ที่มีความสุขของสตรีล้วนทุ่มเทให้แก่ทรัพยากรของตนเองทั้งหมด จนกลายเป็นร่างกายที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน พี่น้องสตรีส่วนใหญ่ทุ่มเทให้กับชาวเซอร์เบียที่พวกเธอได้เรียนรู้ภาษาและเห็นอกเห็นใจพวกเขาเป็นอย่างดี โรงพยาบาลของเราเป็นโรงพยาบาลของกองทัพเซอร์เบีย และเรารับคำสั่งโดยตรงจากกองบัญชาการกองทัพบก" ทั้งนี้ สถานที่ทำบาดแผลขั้นสูงได้ก่อตั้งขึ้นในสามชั่วโมงโดยขับรถขึ้นไปยังไกมักซาลาน ซึ่งหน่วยดังกล่าวได้รับผู้บาดเจ็บโดยตรงจากสนามรบ และแพทย์หญิง เบนเนต ได้เขียนถึงความกล้าหาญของบรรดาสาว ๆ ในระหว่างการทิ้งระเบิด อย่างไรก็ตาม มาลาเรียและโรคบิดทำให้เจ้าหน้าที่ต้องเสียชีวิตจนต้องปิดสถานีนี้ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1917
การปิดหน่วย
เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1918 หน่วยนี้ได้รับข่าวการสงบศึกกับบัลแกเรีย และในเช้าวันที่ 23 ตุลาคม หน่วยดังกล่าวได้เริ่มทางตอนเหนือของเซอร์เบียด้วยขบวนรถเก้าคันในระยะทาง 311 กิโลเมตร เจ้าหน้าที่ทั้งหมดได้เดินทางและหน่วยได้จัดตั้งขึ้นในค่ายทหารที่ถูกทิ้งร้างในวราเย หน่วยนี้เปิดดำเนินการจนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1919 โดยสมาชิกห้าสิบสองคนของหน่วยได้รับการประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์กาชาดหลวง และหลายคนยังได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์ซาวา
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี (ROKAF; Korean: 대한민국 공군; Hanja: 大韓民國 空軍; Revised Romanization: Daehanminguk Gong-gun) เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเกาหลีใต้ที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในเกาหลีใต้ และดำเนินงานภายใต้ของกระทรวงกลาโหม
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี มีเครื่องบินรบ 500 ลำที่ออกแบบจาก กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม
องค์การบริหารส่วนตำบลบัวงาม อาจหมายถึง
รายชื่อโจโยกันจิ
โจโยกันจิ คือตัวอักษรคันจิ 1,945 ตัวที่กำหนดโดยกระทรวงศึกษาธิการของประเทศญี่ปุ่น ว่าเป็นตัวอักษรคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวันเป็นประจำ
แจ็ก แชมเปียน
แจ็ก แชมเปียน (Jack Champion) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากการรับบท สไปเดอร์ มนุษย์วัยรุ่นที่อาศัยอยู่ในแพนดอร่า ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ (2022)
การเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาสหภาพโซเวียต ค.ศ. 1974
การเลือกตั้งสมาชิกสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตจัดขึ่นที่สหภาพโซเวียตในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1974
ตำบลบัวงาม
ตำบลบัวงาม อาจหมายถึง
บี.บี. คิง
ไรลีย์ บี.คิง (16 กันยายน พ.ศ. 2468 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีในชื่อเล่นว่า "บี.บี. คิง (B.B. King)" เจ้าของฉายา "ราชาเพลงบลูส์" ได้รับการยกย่องจากนิตยสาร โรลลิงสโตนส์ ในการจัดอันดับนักกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก บี.บี. คิง ได้จัดอยู่อันดับ 6 (โดยที่ก่อนหน้านี้ได้อยู่อันดับ 3) และยังได้จัดอยู่อันดับ 17 ของบริษัท กิบซัน เลส พอล ในหัวข้อ "50 นักกีตาร์ที่ใช้ กีตาร์กิปซัน เลส พอล ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก" และเกียรติสูงสุดของเขาคือ ได้รับการบรรจุในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในปี พ.ศ. 2530 บี.บี. คิงส์ จึงเป็นต้นแบบของ ศิลปินเพลงบลูส์ หลายๆคน และยังได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อเพลงบลูส์มากที่สุดคนหนึ่งของโลก ปัจจุบันถึงแม้เขาจะอายุ 80 กว่าปีแล้ว ก็ยังคงเล่นกีตาร์ อยู่เหมือนเดิมโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตลอดเส้นทางนักกีตาร์ของเขา ได้แสดงคอนเสิร์ตมามากกว่า 250-300 ครั้ง ต่อปี จนถึงยุคของเขา ในปี พ.ศ. 2499 ได้รับการจดบันทึกว่า เขาได้ออกคอนเสิร์ตมาแล้วถึง 342 ครั้งด้วยกัน ปัจจุบันเขาก็ยังคงเล่นกีตาร์ถึง 100 ครั้งต่อปี.
บี.บี. คิง เคยร่วมงานกับ นักดนตรีชื่อดังหลายๆ ท่านมากมาย เช่น อีริค แคลปตัน จอร์จ แฮรริสันแห่งวง เดอะ บีเทิลส์ จิมมี เพจแห่งวง เลด เซพเพลิน เจฟ เบคแห่งวง ยาร์ดเบริดส์ เพลงของเขามักมีการผสม ระหว่างแจ๊ส บลูส์ ป๊อป สวิง จัมป์บลูส์ มีคำพูดหนึ่งที่เขาเคยพูดไว้กับดนตรีที่เขาเล่น "เมื่อฉันร้องเพลงที่ฉันเล่น มันออกมาจากใจของฉัน และนาทีที่ฉันหยุดร้องเพลง ฉันจะเริ่มร้องเพลงอีกครั้งกับลูซิลล์" (ลูซิลล์ คือชื่อกีตาร์สีดำ ที่ บี.บี. คิง ตั้งให้ โดยที่เขาใช้ออกคอนเสิร์ตทุกครั้ง)
ชีวิตวัยเด็ก
ไรลีย์ เบน.คิง เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน 1925 ในเขตการเพาะปลูกเบอแชร์ ใกล้กับเมือง อิตตา บีนา ,รัฐมิสซิสซิปปี เป็นบุตรชายของ อัลเบิร์ตและโนรา เอลล่า คิง ซึ่งทั้ง 2 เป็นชาวนา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ แม่ของเขาได้หย่าร้างกับพ่อเพื่อไปมีสามีใหม่ ในที่สุดไรลีย์ก็ได้รับการดูแลจากยาย เอลโนรา ฟาลลฺ์ ในเคลมิเชล, รัฐมิสซิสซิปปี
ขณะที่ยังเป็นเด็กหนุ่ม คิงได้ร้องเพลงประสานเสียงกอสเปล ในโบสถ์เอลฮอร์นในเคลมิเชล ซึ่งในขณะนั้นคิงมีอายุเพียงแค่ 12 เขาก็ได้ซื้อกีตาร์ตัวแรกของเขาด้วยเงิน 15 เหรียญ แต่บางแหล่งข้อมูลอื่น ระบุว่าเขาได้รับกีตาร์ตัวแรกจากบุกก้าไวท์ ลูกพี่ลูกน้องของแม่บี.บี.คิง
พฤศจิกายน 1941 รายการวิทยุกระจายเสียง "King Biscuit Time" ออกอากาศทางสถานีวิทยุ KFFA AM ที่ เมืองฮาลีน่า, รัฐอาร์คันซอ มันเป็นรายการวิทยุที่ร่วมรับเชิญ นักร้องชาวบลูส์ จาก ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี , เมื่อคิงได้ฟังวิทยุขณะกำลังพักผ่อนหย่อนใจในสวนไร่ , จากความสามารถทางด้านกีตาร์ , ทำให้เขาอยากจะเป็นนักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์
ตัปปูร์ตูกัล
ตัปปูร์ตูกัล (TAP Portugal) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ การขนส่งทางอากาศโปรตุเกส (Transportes Aéreos Portugueses) เป็นสายการบินแห่งชาติของประเทศโปรตุเกส โดยมีฐานบินอยู่ที่กรุงลิสบอน มีจุดหมายปลายทางในทวีปยุโรป ทวีปแอฟริกา และทวีปอเมริกา เป็นหนึ่งในสมาชิกครือข่ายพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
จุดหมายปลายทาง
ในปัจจุบัน สายการบินตัปปูร์ตูกัลมีเส้นทางบินครอบคลุมในทวีปยุโรป แอฟริกา อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้
ฝูงบิน
จำนวนฝูงบินของสายการบินตัปปูร์ตูกัล ณ วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2558 มีจำนวนทั้งสิ้น 61 ลำ
เคเลบ แบรดแฮม
เคเลบ เดวิส แบรดแฮม (Caleb Davis Bradham; 27 พฤษภาคม 1867 - 19 กุมภาพันธ์ 1934) เป็นเภสัชกรชาวอเมริกัน รู้จักกันดีในฐานะผู้คิดค้นน้ำอัดลมเป๊ปซี่
ประวัติและการศึกษา
เคเลบ เดวิส แบรดแฮมเกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1867 ที่เมืองชินควอพิน รัฐนอร์ทแคโรไลนา เป็นบุตรชายของจอร์จ วอชิงตัน แบรดแฮม และจูเลีย แม็คแคนน์ แบรดแฮม โดยแบรดแฮมมีเชื้อสายอังกฤษและไอริช
เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา แชเปิลฮิลล์ และเขาเป็นสมาชิกของ Philanthropic Society ซึ่งเป็นชมรมเพื่อการโต้วาทีและวรรณกรรม และเข้าศึกษาที่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์
เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1902 บริษัท เป๊ปซี่-โคล่า ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในนอร์ทแคโรไลนา โดยมีแบรดแฮมเป็นประธานบริษัท และในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1903 ได้มีการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เป๊ปซี่-โคล่า เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1903 เขาได้ย้ายการผลิตเป๊ปซี่-โคล่าออกจากร้านขายยาและไปยังอาคารให้เช่าในบริเวณใกล้เคียง ในปี ค.ศ. 1905 แบรดแฮมเริ่มขายเป๊ปซี่-โคลาในขวดขนาดหกออนซ์ (จนถึงเวลานี้เขาขายเป๊ปซี่-โคลาในรูปแบบน้ำเชื่อมเท่านั้น) และขายแฟรนไชส์ให้กับผู้ผลิตขวดในนอร์ทแคโรไลนาสองราย
ในช่วงที่ประสบความสำเร็จสูงสุด แบรดแฮมขายแฟรนไชส์เป๊ปซี่-โคล่าใน 24 รัฐ; อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 แบรดแฮมและบริษัทเป๊ปซี่-โคล่าของเขาได้ประกาศล้มละลาย ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ธุรกิจของแบรดแฮมล้มเหลวคือราคาน้ำตาลหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เมื่อราคาขึ้นไปถึง 28 เซนต์ต่อปอนด์ (เท่ากับ 3 เซนต์ต่อปอนด์ก่อนสงคราม) และแบรดแฮมได้ซื้อน้ำตาลจำนวนมาก ทรัพย์สินของบริษัทของเขาถูกขายให้กับบริษัทคราเวนโฮลดิง ในราคา 30,000 ดอลลาร์ หลังจากประกาศล้มละลายแบรดแฮมก็กลับไปเปิดร้านขายยาของเขา เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 ที่นิวเบิร์น คราเวนเคาน์ตี้ รัฐนอร์ทแคโรไลนา
การให้มีผู้แทนแบบจัดสรรปันส่วนผสม
ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสม หรือ ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนที่มีสมาชิกแบบผสม (mixed-member proportional representation; ย่อ: MMP/MMPR) เป็นระบบเลือกตั้งแบบผสมซึ่งผู้ออกเสียงลงคะแนนมีคะแนนเสียงสองเสียง โดยเสียงหนึ่งใช้ตัดสินผู้แทนสำหรับเขตเลือกตั้งแบบที่นั่งเดียว และอีกเสียงหนึ่งใช้ตัดสินเลือกพรรคการเมือง ที่นั่งในสภานิติบัญญัติจะจัดสรรให้แก่ผู้สมัครแบบแบ่งเขตที่ได้รับเลือกตั้งก่อน และลำดับที่สองจะจัดสรรให้แก่ผู้สมัครจากพรรคการเมืองโดยคิดตามร้อยละของคะแนนเสียงทั่วประเทศหรือทั่วพื้นที่หนึ่ง ๆ ซึ่งแต่ละพรรคได้รับ   ผู้แทนแบบแบ่งเขตจะใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (first-past-the-post) หรือระบบคะแนนเสียงที่เหนือกว่า/ฝ่ายข้างมากอย่างอื่น ส่วนในระดับประเทศนั้นผู้แทนทั่วประเทศหรือภูมิภาคหนึ่ง ๆ มาจากบัญชีรายชื่อซึ่งมีการเผยแพร่ไว้ คล้ายกับการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ในการได้มาซึ่งผู้แทนตัวประเทศ พรรคการเมืองอาจจำเป็นต้องได้ผู้สมัครแบบแบ่งเขตจำนวนหนึ่ง และร้อยละของจำนวนคะแนนเสียงของพรรคทั่วประเทศจำนวนหนึ่ง หรือทั้งคู่
ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสม (MMP) แตกต่างจากการเลือกตั้งแบบคู่ขนาน (parallel voting) ตรงที่จำนวนที่นั่งในสภามีการจัดสรรแก่พรรคการเมืองแบบบังคับเพื่อชดเชยให้ได้ผลลัพธ์การเลือกตั้งแบบเป็นสัดส่วน และแตกต่างจากระบบเสียงเดียวผสมตรงที่ผู้ลงคะแนนสามารถออกเสียงลงคะแนนแยกให้กับพรรคการเมืองหนึ่งในระดับท้องถิ่นและอีกพรรคการเมืองหนึ่งในระดับชาติได้ ภายใต้ระบบ MMP พรรคการเมืองสองพรรคที่ได้คะแนนเสียงร้อยละ 25 เท่ากันอาจได้ที่นั่งร้อยละ 25 เท่ากันแม้พรรคการเมืองหนึ่งชนะเขตเลือกตั้งมากกว่าอีกพรรคหนึ่ง โดยผลลัพธ์ที่แน่นอนนั้นขึ้นอยู่กับระบบที่ใช้ในแต่ละประเทศซึ่งอาจจะมีรายละเอียดปลีกย่อยที่แตกต่างกันซึ่งทำให้ผลของความเป็นสัดส่วนนั้นต่างกันได้ โดยจะมีประเด็นเรื่องที่นั่งส่วนขยาย (overhang seats) ที่เกิดขึ้นโดยพรรคการเมืองใดที่ชนะการเลือกตั้งมากในแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง จนกระทั่งว่าจำนวนที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อไม่อาจชดเชยได้ครบถ้วนจะทำให้ความเป็นสัดส่วนลดลง โดยการแก้ปัญหาวิธีนี้ทำได้โดยการขยายขนาดสภา (เพิ่มจำนวนที่นั่ง) เพื่อให้สัดส่วนยังคงเดิมและลดความไม่เป็นสัดส่วนลง
เดิมระบบ MMP ใช้เริ่มแรกเพื่อเลือกตั้งผู้แทนในสภาบุนเดิสทาคของเยอรมนี และต่อมาโบลิเวีย เลโซโทและนิวซีแลนด์รับไปใช้ นอกจากนี้ยังมีการใช้ในโรมาเนียระหว่างการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาปี 2551 และ 2555 ในเยอรมนีนั้นใช้ทั้งในการเลือกตั้งระดับสหพันธ์และในระดับรัฐเกือบทั้งหมด โดยเรียกระบบการลงคะแนนแบบนี้ว่า "ระบบสัดส่วนแบบเฉพาะตัว" (personalisiertes Verhältniswahlrecht) ส่วนในสหราชอาณาจักร ระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนผสมแบบปรับเปลี่ยนได้นำมาใช้ในสกอตแลนด์ เวลส์ และสภาลอนดอน โดยเรียกว่า "ระบบสมาชิกเพิ่มเติม" (additional member system) ในรัฐเกแบ็กของแคนาดาซึ่งทำการศึกษาการเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมนี้ เรียกว่า "ระบบลงคะแนนแบบสมาชิกผสมแบบมีการชดเชย" (système mixte avec compensation)
ขั้นตอน
ในระบบสัดส่วนผสมส่วนใหญ่จะดำเนินการดังนี้ ผู้ลงคะแนนมีคะแนนเสียงคนละสองคะแนน คะแนนแรกสำหรับผู้แทนแบบแบ่งเขต และอีกคะแนนสำหรับพรรคการเมือง ส่วนในแบบต้นฉบับที่ใช้ในเยอรมนีนั้น ผู้ลงคะแนนมีเพียงคะแนนเดียว กล่าวคือเมื่อทำการลงคะแนนเลือกผู้แทนจะถือว่าทำการเลือกพรรคการเมืองของผู้สมัครรายนั้นโดยอัตโนมัติ ต่อมาในรัฐส่วนใหญ่ของเยอรมนีได้เปลี่ยนไปใช้แบบสองคะแนนเพื่อให้ผู้แทนแบบแบ่งเขตนั้นมีความยึดโยงกับท้องถิ่นมากขึ้น โดยผู้ลงคะแนนสามารถลงคะแนนเลือกผู้สมัครจากท้องถิ่นในเขตเลือกตั้งนั้น ๆ โดยไม่จำเป็นจะต้องคำนึงถึงสังกัดพรรคการเมือง เนื่องจากคะแนนฝั่งพรรคการเมืองนั้นมาจากคะแนนในระบบบัญชีรายชื่อเท่านั้น ในการเลือกตั้งทั่วไปนิวซีแลนด์ ปีค.ศ. 2017 ผู้ลงคะแนนจำนวนร้อยละ 27.33 พบพฤติกรรมการแบ่งคะแนน (โดยผู้ลงคะแนนทำการเลือกผู้สมัครจากท้องถิ่นซึ่งต่างสังกัดกันกับพรรคการเมืองที่เลือกในแบบบัญชีรายชื่อ) ลดลงจากปีค.ศ. 2014 ที่มีมากถึงร้อยละ 31.64
ในแต่ละเขตเลือกตั้งนั้นจะมีผู้ชนะเพียงคนเดียว ปกติแล้วจะใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (ผู้ที่ได้คะแนนนำสูงสุดชนะ)
ในระบบบัญชีรายชื่อส่วนใหญ่ในแบบบัญชีปิดในการเลือกสมาชิกผู้แทนแบบไม่แบ่งเขต (หรือเรียกว่า "สมาชิกผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ") ในประเทศส่วนใหญ่สามารถส่งชื่อผู้สมัครรายเดียวกันได้ทั้งในแบบแบ่งเขต และแบบบัญชีรายชื่อพร้อม ๆ กัน (ในนิวซีแลนด์เรียกว่า "ผู้สมัครคู่") ในเวลส์ระหว่างปีค.ศ. 2006 จนถึงค.ศ. 2014 ห้ามการลงสมัครคู่ กล่าวคือผู้สมัครสามารถเลือกลงแข่งเลือกตั้งได้เพียงระบบแบ่งเขต หรือระบบบัญชีรายชื่อเท่านั้น โดยไม่สามารถเลือกลงสองระบบพร้อม ๆ กันได้ หากผู้สมัครรายนั้นอยู่ในบัญชีรายชื่อและชนะการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตด้วย จะไม่ถือว่าได้สองที่นั่ง โดยผู้สมัครรายนั้นจะถูกข้ามชื่อไปในระดับบัญชีรายชื่อโดยลำดับถัดไปจะได้รับเลือกแทน
ในบาวาเรีย คะแนนเสียงที่สองนั้นไม่เพียงให้แค่พรรคการเมืองเท่านั้น แต่ยังให้คะแนนเสียงผู้สมัครในระบบบัญชีรายชื่อท้องถิ่นด้วย โดยบาวาเรียนำระบบนี้มาใช้ในทั้งเจ็ดเขต ระบบบัญชีรายชื่อท้องถิ่นแบบบัญชีเปิด ได้ถูกเสนอโดยคณะกรรมาธิการเจนกินส์เพื่อนำมาใช้ในการปฏิรูประบบเลือกตั้งของสหราชอาณาจักร (ซึ่งเรียกว่า "ระบบสมาชิกเพิ่มเติม") และสำหรับแคนาดา ซึ่งแนะนำโดยคณะกรรมาธิการกฎหมายแห่งแคนาดา โดยทั้งสองกรณีไม่ได้รับการอนุมัติให้ใช้จริง
ในกรณีตรงข้ามกัน รัฐพรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์ของแคนาดาได้เลือกระบบสัดส่วนผสมแบบบัญชีเปิด โดยผ่านการลงประชามติในปีค.ศ. 2016 สำหรับการปฏิรูประบบเลือกตั้งของรัฐ
ที่นั่งส่วนขยาย
เมื่อพรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งชนะเลือกตั้งแบบแบ่งเขตได้จำนวนที่นั่งมากกว่าจำนวนที่นั่งพึงมี (จากการคำนวณคะแนนพรรค หรือบัญชีรายชื่อ) ในบางระบบจะอนุโลมให้มีการเพิ่มที่นั่ง หรือที่นั่งส่วนขยาย (overhang seats) ในสภาได้ กล่าวคือขนาดของสภาจะขยายใหญ่ขึ้นตามจำนวนที่นั่งขยายในสมัยเลือกตั้งนั้น ๆ
ในสภาบุนเดิสทาคของเยอรมนี และสภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์นั้นสมาชิกที่ได้รับเลือกตั้งจากระบบแบ่งเขตยังคงที่นั่งตัวเองไว้ได้ ตัวอย่างเช่น ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศนิวซีแลนด์ ค.ศ. 2008 พรรคเมารีชนะคะแนนเสียงพรรคเพียงร้อยละ 2.4 ซึ่งคำนวณออกมาได้ 3 ที่นั่งพึงมีในสภาผู้แทนราษฎร แต่พรรคสามารถชนะแบบแบ่งเขตได้ถึง 5 ที่นั่ง ทำให้มี 2 ที่นั่งถือเป็นที่นั่งส่วนขยาย ทำให้ขนาดของสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นจึงมีสมาชิกทั้งหมดเท่ากับ 122 คน ในทางกลับกันในกรณีที่คะแนนเสียงพรรคมีจำนวนตามสัดส่วนใกล้ ๆ กับจำนวนผู้แทนแบบแบ่งเขตสภาผู้แทนราษฎรในสมัยนั้นจะไม่มีที่นั่งส่วนขยายเพิ่ม
เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ
ในการเลือกตั้งระบบสัดส่วนหลายแบบนั้นมีการใช้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำสำหรับการได้ที่นั่งในแบบบัญชีรายชื่อซึ่งใช้กันในระบบสัดส่วนผสม ซึ่งพรรคการเมืองจะต้องได้รับคะแนนเสียงพรรค (บัญชีรายชื่อ) อย่างน้อยตามเกณฑ์ขั้นต่ำ มิฉะนั้นจะไม่ได้ที่นั่งในแบบบัญชีรายชื่อเลย โดยผู้ชนะในแบบแบ่งเขตยังคงที่นั่งไว้ได้เช่นเดิม ในนิวซีแลนด์ใช้เกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำร้อยละ 5 โบลิเวียร้อยละ 3 เยอรมนีร้อยละ 5 เป็นต้น โดยพรรคการเมืองสามารถได้ที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อได้หากชนะการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตอย่างน้อยสามที่นั่งในเยอรมนี หรืออย่างน้อยหนึ่งที่นั่งในนิวซีแลนด์ ซึ่งการชนะที่นั่งให้ได้ในแบบแบ่งเขตจึงถือเป็นเป้าหมายสำคัญของพรรคการเมืองขนาดเล็กในนิวซีแลนด์
แคนาดา
ในเดือนมีนาคม ค.ศ.​2004 คณะกรรมาธิการกฎหมายแห่งแคนาดาได้เสนอร่างระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนผสม โดยประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวนร้อยละ 33 มาจากบัญชีรายชื่อแบบเปิด แต่ต่อมารัฐสภาได้ระงับการพิจารณาลงภายหลังจากการเลือกตั้งปีค.ศ. 2006
พรรคประชาธิปไตยใหม่ ซึ่งเป็นพรรคที่สนับสนุนระบบสัดส่วนผสมอย่างยาวนาน และมีพรรคกรีนแห่งแคนาดาเป็นแนวร่วมเคลื่อนไหวเพื่อการปฏิรูประบบการเลือกตั้งให้เป็นสัดส่วนมากขึ้น
ในปีค.ศ. 2007 สมัชชาประชาชนเพื่อการปฏิรูปการเลือกตั้งในออนแทรีโอยังแนะนำระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนผสมสำหรับการเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติออนแทรีโอในอนาคต โดยมีบัตรลงคะแนนคล้ายกับของนิวซีแลนด์ และมีบัญชีรายชื่อแบบปิดสำหรับระดับจังหวัดเช่นเดียวกับในนิวซีแลนด์แต่กำหนดให้มีสมาชิกแบบชดเชยเพียงร้อยละ 30 ต่อมาการลงประชามติซึ่งทำพร้อมกันกับการเลือกตั้งระดับจังหวัดเมื่อ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ผลคือไม่ผ่านการรับรอง
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 คณะกรรมาธิการพิเศษเพื่อการปฏิรูปการเลือกตั้งได้ก่อตั้งขึ้นโดยสภาสามัญชนแห่งแคนาดาเพื่อศึกษาโอกาสในการเปลี่ยนแปลงระบบการลงคะแนนโดยมีระบบสัดส่วนผสมเป็นหนึ่งในระบบที่พิจารณา โดยคณะกรรมาธิการพิเศษฯ ได้นำเสนอผลการศึกษาต่อรัฐสภาเมื่อ 1 ธันวาคม ในปีเดียวกัน ในต้นปีค.ศ. 2017 รัฐบาลประกาศตกลงยอมรับข้อเสนอแนะของคณะกรรมาธิการพิเศษ และจะไม่ดำเนินการใด ๆ ต่อประเด็นการปฏิรูประบบเลือกตั้งอีกต่อไป
ในการทำประชาพิจารณ์ระหว่าง 27 ตุลาคม และ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 พลเมืองรัฐพรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์ ได้ลงคะแนนรับรองระบบสัดส่วนผสมต่อระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดในการนับคะแนนรอบสุดท้าย ด้วยคะแนนร้อยละ 52 ต่อร้อยละ 43 อย่างไรก็ตาม รัฐบาลจังหวัดซึ่งไม่ได้ทำการกำหนดเกณฑ์ผู้มาใช้สิทธิขั้นต่ำไว้ก่อน ได้ชี้แจงในเวลาต่อมาว่ามีผู้มาใช้สิทธิเพียงแค่ร้อยละ 36 ซึ่งไม่เพียงพอที่จะทำการเปลี่ยนแปลงระบบการลงคะแนน ต่อมาในการลงประชามติเป็นครั้งที่สอง ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งท้องถิ่นระดับจังหวัด ระบบสัดส่วนผสมไม่ได้รับการรับรองโดยคะแนนเสียงร้อยละ 48 ต่อร้อยละ 52 โดยมีผู้มาใช้สิทธิจำนวนร้อยละ 76
รัฐบาลเกแบ็ก ซึ่งได้รับเสียงสนับสนุนโดยพรรคฝ่ายค้านจำนวน 2 ใน 3 (PQ และ Québec Solidaire) ได้ผ่านร่างกฎหมายประชามติในการเปลี่ยนระบบการลงคะแนนเป็นแบบสัดส่วนผสม โดยกำหนดทำประชามติในปีค.ศ. 2022
คอสตาริกา
ในปัจจุบันคอสตาริกานั้นอยู่ในระหว่างการพิจารณาเปลี่ยนจากระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อปิดมาเป็นระบบสัดส่วนผสมตามแบบประเทศเยอรมนี โดยร่างกฎหมายได้รับการเสนอโดยกลุ่มเคลื่อนไหว Citizen Power Now และได้รับเสียงสนับสนุนข้างมากในรัฐสภา ซึ่งระบบใหม่ที่เสนอนั้นจะทำให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถูกแบ่งเป็นสองประเภท โดยมีประเภทแรกจำนวน 42 คนมาจากบัญชีรายชื่อของพรรคการเมืองตามสัดส่วนคะแนนเสียง โดยเรียกผู้แทนประเภทนี้ว่า "สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระดับชาติ (national deputies) และอีก 42 คนมาจากการเลือกตั้งในแบบแบ่งเขตเลือกตั้งโดยระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด ร่างกฎหมายนี้จะต้องผ่านขั้นตอนการแก้ไขรัฐธรรมนูญก่อนซึ่งจะต้องมีเสียงข้างมากพิเศษถึงสองในสามของสภา อย่างไรก็ตามจากการสำรวจความเห็นในปีค.ศ. 2019 ทั้งสี่พรรคการเมืองหลักได้กล่าวสนับสนุนการปฏิรูปดังกล่าว
ศรีลังกา
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของศรีลังกาได้ประกาศว่ารัฐบาลกำลังพิจารณาเปลี่ยนระบบการลงคะแนนปัจจุบันเป็นแบบสัดส่วนผสม
การลงคะแนนเสียงเชิงกลยุทธ์
ในระบบการเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมที่มีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ ประชาชนผู้ชื่นชอบพรรคการเมืองขนาดใหญ่อาจเลือกใช้กลยุทธ์ลงคะแนนโดยเลือกพรรคการเมืองพรรคเล็กที่คาดการณ์ว่าจะได้คะแนนเกือบถึงเกณฑ์ขั้นต่ำ ผู้ลงคะแนนบางคนอาจจะกลัวว่าพรรคขนาดเล็กจะได้คะแนนต่ำกว่าเกณฑ์และจะทำให้พรรคการเมืองใหญ่ในกลุ่มพันธมิตรเดียวกันอ่อนแอลง ตัวอย่างเช่น พรรค FDP ฝั่งขวากลางของเยอรมนีซึ่งปกติจะได้คะแนนเสียงจากผู้ลงคะแนนที่ชอบพรรค CDU ซึ่งเป็นพรรคขนาดใหญ่ เนื่องจากเหล่าผู้ลงคะแนนมีความกลัวว่าหากพรรค FDP ได้คะแนนน้อยกว่าเกณฑ์ขั้นต่ำแล้ว (ร้อยละ 5) จะทำให้พรรค CDU ไม่มีพันธมิตรในสภาและจะส่งผลต่อการจัดตั้งรัฐบาลได้ การลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ยังทำให้ปัญหาคะแนนสูญนั้นแทบจะไม่เกิดขึ้นเลย แต่มีต้นทุนคือการเพิ่มที่นั่งให้กับพรรค FDP แทนที่จะเป็นพรรค CDU ตามความต้องการแท้จริงของผู้ลงคะแนน ยุทธวิธีนี้เหมือนกันกับยุทธวิธีอื่น ๆ ที่ใช้ในระบบสัดส่วนแบบมีเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำ
กรณีคล้ายกันเกิดขึ้นในนิวซีแลนด์ ผู้ลงคะแนนบางส่วนที่ชอบพรรคขนาดใหญ่เลือกลงคะแนนให้กับผู้สมัครท้องถิ่นที่สังกัดพรรครองเพื่อที่จะให้มีคะแนนเสียงมากพอที่จะชนะแบบแบ่งเขตเลือกตั้งในเขตนั้นเขตเดียว โดยเกิดขึ้นในเขตเลือกตั้งเอปซอมในออคแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 2008 และ 2011 ซึ่งผู้ลงคะแนนที่สนับสนุนพรรคชาตินิวซีแลนด์ลงคะแนนเลือกผู้สมัครจากพรรค ACT ในแบบแบ่งเขต ในกรณีนี้ยุทธวิธีนี้ยังคงไว้ซึ่งความเป็นสัดส่วนได้เนื่องจากได้คะแนนเกินเกณฑ์ขั้นต่ำร้อยละ 5 แต่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่พอใจกับยุทธวิธีนี้เนื่องจากทำให้พรรคการเมืองขนาดเล็กได้ที่นั่งเพิ่มขึ้นในขณะที่พรรคการเมืองที่ได้คะแนนเสียงพรรคสูงกว่าแต่ไม่ชนะแบบแบ่งเขตเลือกตั้งนั้นไม่ได้ที่นั่งเลย ซึ่งเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2008 เมื่อพรรค ACT ได้สัดส่วน 5 ที่นั่งจากการชนะแบบแบ่งเขตเพียงที่นั่งเดียว โดยมีคะแนนพรรคเพียงร้อยละ 3.7 ในขณะที่พรรคนิวซีแลนด์เฟิร์สไม่ชนะแบบแบ่งเขตเลยสักที่นั่ง แต่ได้คะแนนพรรคถึงร้อยละ 4.1 ซึ่งรวมแล้วไม่ได้เลยสักที่นั่ง ต่อมาในปี ค.ศ. 2011 ผู้ลงคะแนนจากเขตเลือกตั้งเอปซอมเลือกลงคะแนนให้กับพรรคแรงงาน (ฝ่ายซ้าย) และพรรคกรีน เพื่อพยายามสกัดการใช้กลยุทธ์โดยลงคะแนนแบบแบ่งเขตให้กับผู้สมัครจากพรรคชาตินิวซีแลนด์แทน ถึงแม้ว่าวิธีนี้จะไม่บรรลุผลตามที่คาดหมาย แต่ก็สามารถลดคะแนนเสียงข้างมากของพรรค ACT ต่อพรรคชาตินิวซีแลนด์จาก 12,900 คะแนน เป็น 2,300 คะแนน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 มีรายงานการคณะกรรมการการเลือกตั้งของนิวซีแลนด์ เกี่ยวกับการพิจารณาระบบการลงคะแนนระบบสัดส่วนผสมโดยแนะนำให้ยกเลิกเกณฑ์บังคับขั้นต่ำ 1 ที่นั่งที่จะต้องชนะในแบบแบ่งเขต หมายความว่า พรรคการเมืองใดที่ชนะที่นั่งแบบแบ่งเขตแต่ไม่ได้คะแนนเสียงถึงเกณฑ์ขั้นต่ำร้อยละ 5 (ในรายงานเดียวกันแนะนำให้ลดเกณฑ์ขั้นต่ำลงเหลือร้อยละ 4) จะได้เพียงแค่ที่นั่งเดียวจากแบบแบ่งเขตเท่านั้น
ในกรณีอื่น ๆ พรรคการเมืองใดพรรคการเมืองหนึ่งอาจมีความมั่นใจที่จะชนะที่นั่งในแบบแบ่งเขตจำนวนมาก และคาดการณ์ล่วงหน้าว่าจะไม่ได้รับที่นั่งเพิ่มจากแบบสัดส่วนเลย ผู้ลงคะแนนบางกลุ่มอาจจะพยายามเพิ่มเสียงผู้แทนโดยใช้กลยุทธ์เลือกพรรคการเมืองอื่นในแบบแบ่งเขต เนื่องจากหากพวกเขาเลือกลงคะแนนให้กับพรรคที่สนับสนุนจริง ๆ แล้วคะแนนเสียงจะสูญไป กลยุทธ์นี้มักใช้ไม่ได้ผลกับระบบสัดส่วนผสมที่มีจำนวนที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อจำนวนมาก (ร้อยละ 50 ในรัฐส่วนใหญ่ของเยอรมนี และร้อยละ 42.5 ในสภาผู้แทนราษฎรนิวซีแลนด์) และใช้ไม่ได้ผลกับระบบเลือกตั้งที่มีการเพิ่มที่นั่งส่วนเกินเพื่อลดโอกาสความไม่เป็นสัดส่วนลง โดยจะทำให้พรรคการเมืองยังคงความเป็นสัดส่วนเท่าเดิมไว้ได้แม้แต่มีพรรคการเมืองใดได้จำนวนที่นั่งแบบแบ่งเขตมากเกินไป
การแบ่งพรรคเล็ก
วิธีใช้กลยุทธ์สำหรับการร่วมพันธมิตรระหว่างพรรคการเมืองเพื่อนำไปสู่การชนะที่นั่งแบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อจำนวนมากนั้นอาจนำมาใช้ได้เป็นกลยุทธ์อย่างเป็นจริงเป็นจัง ตัวอย่างเช่น ในการเลือกตั้งในอัลเบเนีย ค.ศ. 2005 ซึ่งพรรคการเมืองหลักทั้งสองพรรคไม่ได้คาดว่าจะได้รับที่นั่งเพิ่มจากสัดส่วนเลย จึงได้โน้มน้าวให้ผู้สนับสนุนลงคะแนนเลือกพรรคการเมืองรองที่เป็นพันธมิตรกันแทน กลยุทธ์นี้บิดเบือนการทำงานของระบบถึงจุดที่พรรคการเมืองที่ได้ที่นั่งแบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อจะแตกต่างจากพรรคการเมืองที่ชนะแบบแบ่งเขตเสมอ (ในกรณีนี้เหมือนได้ที่นั่งทั้งสองแบบ) โดยพรรคการเมืองที่ได้ที่นั่งแบบบัญชีรายชื่อนั้นมีเพียงผู้สมัครรายเดียวจากแบบแบ่งเขตที่ชนะการเลือกตั้ง การเลือกตั้งในครั้งนี้ถูกประนามโดยองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรปว่ามีความล้มเหลวในการปฏิบัติตามมาตรฐานสากลเนื่องจากปัญหา "ความผิดปกติอย่างร้ายแรง" การซื้อเสียง การข่มขู่ และ "ความรุนแรงโดยฝ่ายหัวรุนแรงทั้งสองฝ่าย" โดยแทนที่จะแก้ปัญหาความไม่เป็นสัดส่วนด้วยการปล่อยให้มีที่นั่งส่วนขยายเพิ่ม อัลเบเนียได้เปลี่ยนการลงคะแนนเป็นระบบบัญชีรายชื่อล้วน ๆ
ในกลเม็ดเสียหมากเพื่อได้เปรียบขึ้นเช่นอย่างกรณีในอัลเบเนียนั้น หากพรรคการเมืองขนาดใหญ่สามารถคาดการณ์ได้ล่วงหน้าว่าจะได้ที่นั่งน้อยหรือไม่ได้ที่นั่งแบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อเลยอันเนื่องมาจากความได้เปรียบในตัวผู้สมัครในแบบแบ่งเขตเลือกตั้งนั้นอาจเลือกที่จะแบ่งพรรคการเมืองเป็นสองพรรค โดยพรรคหนึ่งมุ่งเน้นชิงที่นั่งแบบแบ่งเขต ในขณะที่อีกพรรคหนึ่งเน้นแบบสัดส่วนบัญชีรายชื่อ โดยสมมติว่าเป็นไปได้ตามกฎหมายเลือกตั้ง ซึ่งพรรคการเมืองทั้งสองนี้จะสามารถร่วมมือในระดับนโยบายหาเสียงเลือกตั้งร่วมกัน และทำงานร่วมกันภายในสภานิติบัญญัติในขณะที่ยังคงเป็นพรรคการเมืองที่แยกกันโดยนิตินัย ผลลัพธ์ที่ได้จากกลเม็ดนี้หากนำมาใช้กันในทุกพรรคการเมืองจะทำให้ระบบสัดส่วนผสมนี้กลายร่างเป็นระบบคู่ขนานโดยพฤตินัย
ตัวอย่างของเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในการเลือกตั้งทั่วไปในเลโซโท ค.ศ. 2007 ในกรณีนี้พรรคการเมืองหลักสองพรรค ได้แก่พรรค LCD และพรรค ABC ใช้ตัวล่อแทนเป็นพรรคเอกราขแห่งชาติ และพรรคแรงงานเลโซโท ตามลำดับ เพื่อจุดประสงค์ในการหลีกเลี่ยงกลไกลชดเชยที่นั่งในระบบสัดส่วนผสม โดยผลลัพธ์ของการเลือกตั้งคือ พรรค LCD และพรรคสำรองยึดครองที่นั่งในสภาได้ถึงร้อยละ 69.1 ด้วยคะแนนเสียงเพียงร้อยละ 51.8 โดยหัวหน้าพรรค ABC ได้กล่าวถึงการเลือกตั้งครั้งนี้ว่า "เสรี แต่เป็นธรรม" ต่อมาในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2012 ระบบการลงคะแนนได้ถูกปรับเพื่อมีความเชื่อมโยงระหว่างแบบแบ่งเขตและแบบบัญชีรายชื่อเพื่อจะจำกัดประสิทธิภาพของพรรคสำรองนี้ และทำให้ปรับผลการเลือกตั้งที่ออกมาเป็นสัดส่วนได้ระหว่างทุกพรรคการเมืองเกือบจะสมบูรณ์แบบ
อีกกรณีศึกษาตัวอย่างที่น่าสนใจคือในเวเนซุเอลา ซึ่งสุดท้ายต้องเปลี่ยนระบบการเลือกตั้ง โดยรับเอาระบบการลงคะแนนแบบคู่ขนานมาใช้แทนระบบสัดส่วนผสมอย่างเป็นทางการ เวเนซุเอลาเริ่มใช้ระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วนผสมในปี ค.ศ. 1993 แต่กลยุทธ์ในการสร้างพรรคสำรองนั้นเริ่มนำมาใช้กันในปี ค.ศ. 2000 โดยหัวหน้าพรรคฝ่ายค้าน ต่อมากลยุทธ์นี้ได้ถูกนำไปใช้โดยพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนชาเวซในการเลือกตั้งระดับชาติในปี ค.ศ. 2005 ต่อมาเมื่อได้รับรู้กันถึงปัญหานี้ เวเนซุเอลาจึงได้เปลี่ยนกลับมาใช้ระบบการลงคะแนนแบบคู่ขนานซึ่งมีความเป็นสัดส่วนน้อยกว่าแบบสัดส่วนผสม เมื่อ 26 กันยายน ค.ศ. 2010 พรรคการเมืองของชาเวซ (พรรคสหสังคมนิยมแห่งเวเนซุเอลา) ได้ที่นั่งถึงร้อยละ 57.4 ของสภา ในขณะที่ได้คะแนนเสียงทั้งหมดเพียงแค่ร้อยละ 48.2 ในระบบลงคะแนนใหม่นี้ (ยังไม่นับรวมถึงบทบาทของพรรคพันธมิตรอื่น ๆ) จะเห็นได้ว่าการลงคะแนนระบบคู่ขนานนั้นไม่ได้ช่วยให้การเลือกตั้งมีความเป็นสัดส่วนขึ้นแต่อย่างใด ในกรณียิ่งเป็นระบบการลงคะแนนแบบคะแนนนำแล้ว (อาจทำให้ชนะถึง 71 เขตจากทั้งหมด 109 เขต หรือร้อยละ 65)
ก่อนหน้าการเลือกตั้งทั่วไปในเกาหลีใต้ ค.ศ. 2020 ได้มีการเปลี่ยนระบบการลงคะแนนจากระบบคู่ขนานมาเป็นระบบสัดส่วนผสมแบบลูกผสม โดยมีสมาชิกจำนวน 30 ที่นั่งที่จัดสรรมาจากการชดเชย พรรคฝ่ายค้าน คือ พรรคเสรีภาพเกาหลี ได้จัดตั้งพรรคการเมืองลูกขึ้นมา คือ พรรคอนาคตเกาหลี โดยมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มที่นั่งจากแบบสัดส่วน พรรคฝ่ายรัฐบาล คือพรรคประชาธิปไตยแห่งเกาหลีได้ประนามการกระทำของพรรคฝ่ายค้านโดยหาทางจัดการผ่านกระบวนการทางกฎหมายเลือกตั้ง แต่สุดท้ายก็ได้จัดตั้งพรรคการเมืองลูกขึ้นมาเช่นกัน คือ พรรคแพลตฟอร์ม เพื่อเป็นการตอบโต้ โดยทั้งสองพรรคลูกนี้ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง โดยพรรคอนาคตเกาหลีสามารถได้ที่นั่งชดเชยได้ถึง 12 ที่นั่ง และพรรคแพลทฟอร์มได้ที่นั่งชดเชยถึง 11 ที่นั่ง และภายหลังการเลือกตั้งทั้งสองพรรคการเมืองได้ผนวกรวมเข้ากับพรรคแม่ของตนเอง
ปัญหาการแตกเสียงลงคะแนนนั้นสามารถแก้ไขได้โดยการกำจัดกลไกที่นำไปสู่ปัญหานี้ได้ โดยอาจจะยกเลิกเลิกระบบสองคะแนน (บัตรสองใบ) โดยจะทำให้กลายเป็นระบบเสียงเดียวผสม (Mixed single vote) ไปโดยปริยาย (ต้นแบบรุ่นแรกของระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมที่เริ่มใช้ในเยอรมนี) ซึ่งในกรณีนี้ผู้ลงคะแนนไม่สามารถแยกลงคะแนนได้ถึงแม้ว่าจะเป็นความต้องการที่แท้จริง อีกวิธีหนึ่งคือการกำจัดกลไกการเชื่อมโยงกับจำนวนที่นั่งโดยไปใช้การเชื่อมโยงกับคะแนนเสียงแทน โดยในกรณีนี้จำนวนที่นั่งชดเชยอาจจะมีเพิ่มขึ้น ระบบโอนคะแนนลบอย่างสกอร์โปโร (Scorporo) นั้นยังคงเก็บความเสี่ยงที่ทำให้เกิดพรรคลูกขึ้นได้อยู่ แต่หากเป็นกรณีที่คะแนนเสียงทั้งสองคะแนนนั้นเชื่อมโยงกันอยู่ในระบบเลือกตั้งแบบบัตรผสมถ่ายโอนคะแนนได้ (Mixed ballot transferable vote) ซึ่งจะหมดโอกาสในการใช้กลไกในการเพิ่มที่นั่งให้กับพรรคของตัวเองได้ อย่างไรก็ตามในกรณีนี้ไม่อาจจะรับรองได้ว่าที่นั่งของพรรคการเมืองจะยังคงความเป็นสัดส่วนตามคะแนนเสียงของพรรคการเมืองซึ่งก็ย่อมจะขึ้นอยู่กับข้อจำกัดเฉพาะของแต่ระบบที่ใช้
ประเทศเยเมนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศเยเมน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยเมนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยเมนไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เทควันโด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ถนนศรีอยุธยา
ถนนศรีอยุธยา เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนราชปรารภ ต่อจากถนนจตุรทิศ ในเขตราชเทวี ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนพญาไท (สี่แยกพญาไท) ถนนพระรามที่ 6 (สี่แยกศรีอยุธยา) ถนนกำแพงเพชร 5 และทางรถไฟสายเหนือ เข้าสู่ท้องที่เขตดุสิต จากนั้นตัดกับถนนสวรรคโลก (สี่แยกเสาวนี) ถนนพระรามที่ 5 (สี่แยกวัดเบญจฯ) ถนนราชดำเนินนอก (สี่แยกหน้าลานพระบรมรูปทรงม้า) ถนนนครราชสีมา (สี่แยกหอประชุมทหารบก) และถนนสามเสน (สี่แยกสี่เสาเทเวศร์) และสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ประวัติ
ถนนศรีอยุธยาเดิมชื่อ "ถนนดวงตะวัน" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นถนนเส้นหนึ่งในโครงการถนนของอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตในปี พ.ศ. 2441 โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นในพื้นที่ตั้งแต่ถนนราชปรารภจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา พระราชทานชื่อถนนว่า "ดวงตะวัน" ซึ่งมาจากเครื่องลายครามของจีนที่มีภาพดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นจากทะเล ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อถนนดวงตะวันนอก ถนนดวงตะวันใน และถนนดวงตะวันหน้า ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยาถึงถนนราชปรารภ เป็น "ถนนศรีอยุธยา" โดยทรงตั้งชื่อตามพระนามกรมที่ทรงเคยดำรงตำแหน่ง คือ "กรมขุนเทพทวาราวดี" ซึ่งหมายถึง กรุงศรีอยุธยา
สภานิติบัญญัติมาเก๊า
สภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า (澳門特別行政區立法會, Assembleia Legislativa da R.A.E.M., Legislative Assembly of Macau) คือสภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 33 คน โดย 14 คนมาจากการเลือกตั้ง และอีก 12 คนมาจากการเลือกตั้งทางอ้อมผ่านตัวแทนกลุ่มอาชีพ และอีก 7 คนมาจากการแต่งตั้งโดยหัวหน้าฝ่ายบริหาร
แฟนทาสติกโฟร์ (ภาพยนตร์ ค.ศ. 2015)
แฟนทาสติกโฟร์ (Fantastic Four) (มีสไตล์เป็น FANT4STIC) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่สัญชาติอเมริกันปี ค.ศ. 2015 ที่สร้างจากทีมซูเปอร์ฮีโร่ของ Marvel Comics ที่มีชื่อเดียวกัน เป็นภาพยนตร์เรื่อง Fantastic Four เรื่องที่สามและเรื่องสุดท้ายที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดย 20th Century Fox และการรีบูตแฟรนไชส์ภาพยนตร์ Fantastic Four กำกับการแสดงโดย Josh Trank ผู้ร่วมเขียนบทภาพยนตร์ร่วมกับ Jeremy Slater และ Simon Kinberg นำแสดงโดย Miles Teller, Michael B.Jordan, Kate Mara, Jamie Bell และ Toby Kebbell ใน Fantastic Four ทีมต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมความสามารถเหนือมนุษย์ที่ได้รับจากจักรวาลอื่นเพื่อช่วยโลกจากเพื่อนที่กลายเป็นศัตรู
หลังจาก Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer ผลตอบรับเป็นที่น่าผิดหวังในบ็อกซ์ออฟฟิศ Fox ก็ประกาศแผนการที่จะรีบูตแฟรนไชส์และการพัฒนาภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2009 Trank ได้รับการว่าจ้างให้กำกับในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 และตัวละครหลักได้รับการคัดเลือกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 การถ่ายภาพนิ่งเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 ที่เมืองแบตันรูช รัฐลุยเซียนาและใช้เวลาสองเดือน แต่ไม่เป็นที่พอใจกับการผลิต ผู้บริหารของ Fox จึงสั่งให้มีการถ่ายทำใหม่ซึ่งเกิดขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558
อาร์ม หัตถ์เทพมืออสูร
อาร์ม หัตถ์เทพมืออสูร เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นผลงานของ เรียวจิ มินางาวะ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาถูกนำมาทำเป็นอนิเมะ ในปี พ.ศ. 2544 ความยาว 52 ตอน
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเอก ทาคาซึกิ เรียว ผู้ค้นพบว่าตัวเองมีนาโนแมชชีน (เครื่องจักรกลที่มีขนาดเล็กมาก ๆ) ที่เรียกว่า อาร์ม อยู่ในร่างกาย และใช้พลังของอาร์มเข้าต่อกรกับองค์การร้าย ตัวละครในเรื่องโดยเฉพาะเหล่าอาร์มนั้นนำชื่อมาจากเรื่อง อลิสในดินแดนมหัศจรรย์ ของ หลุยส์ แครอล
ลงพิมพ์ในนิตยสาร Shonen Sunday ในญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทยเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์. ความยาว 23 เล่มจบ
สะพานกรุงธน
สะพานกรุงธน (Krung Thon Bridge) หรือที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า สะพานซังฮี้ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่บริเวณถนนราชวิถี เชื่อมระหว่างแขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กับแขวงบางพลัดและแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบท
ประวัติ
สะพานกรุงธนเริ่มก่อสร้างเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2497 โดยบริษัทฟูจิ คาร์แมนูแฟ็กเจอริง จำกัด ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีบริษัท สหวิศวการโยธา จำกัด เป็นผู้แทนในประเทศไทย และได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 สะพานกรุงธนประกอบด้วยโครงสะพานเหล็กยาว 6 ช่วง เชิงสะพานทั้งสองฝั่งเป็นคอนกรีต มีทางเท้าทั้งขนาบสองข้าง ช่วงลอดกลางสะพานสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 7.50 เมตร สร้างเสร็จและเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2500 งบประมาณค่าก่อสร้างรวมเป็นเงินทั้งหมด 24,837,500 บาท
สะพานกรุงธนเป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกด้านการคมนาคมแก่ประชาชนสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา และแบ่งเบาความคับคั่งของสะพานพระพุทธยอดฟ้า สะพานกรุงธนสร้างเสร็จและเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2501 เรียกกันว่า สะพานซังฮี้ เพราะเริ่มต้นที่ถนนราชวิถีหรือถนนซังฮี้ และขณะที่เริ่มก่อสร้างประชาชนเรียกสะพานนี้ว่า "สะพานซังฮี้" จึงเรียกกันมาจนปัจจุบัน
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติฯ 7 รอบพระชนมพรรษา
หอดูดาวเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบพระชนมพรรษา ภูมิภาค หมายถึง
สนมเสาวคนธ์
สนมเสาวคนธ์ (Fragrant Concubine) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์จีนซึ่งเชื่อกันว่า จักรพรรดิเฉียนหลงรับเป็นภรรยาในช่วงศตวรรษที่ 18
และเชื่อกันว่าจักรพรรดิเฉียงหลงโปรดนางมากเพราะว่ามีกลิ่นกายที่หอม
มีอีกชื่อนึงว่า หรงเฟย
อ้างอิง
容妃 (乾隆帝)
แคนาด อินส์ สเตเดียม
แคนาด อินส์ สเตเดียม (Canad Inns Stadium) เป็นสนามฟุตบอลชั่วคราวตั้งอยู่ที่วินนิเพก รัฐแมนิโทบา ประเทศแคนาดา
ในปี ค.ศ. 1999 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของแพนอเมริกันเกมส์ 1999
วัดมูลเหล็ก (จังหวัดปราจีนบุรี)
วัดมูลเหล็ก เดิมชื่อ วัดสโมสร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 เริ่มตั้งวัดโดยพระยิ่ง และชาวบ้านในละแวกนี้ที่มีศรัทธาในตัวท่าน โดยเริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 แต่หนังสือราชการออกว่าวัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รบพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2457 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เมื่อครั้งเสด็จตรวจการณ์คณะสงฆ์ ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมูลเหล็ก" เพื่อให้พ้องกับชื่อหมู่บ้านนับตั้งแต่นั้นมา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 13.5 เมตร ยาว 23 เมตรสร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 20.35 เมตร ยาว 31.5 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ วิหาร กว้าง 4.9 เมตร ยาว 7.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 20 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2538 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล กว้าง 46.25 เมตร ยาว 19.25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และกุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง ส่วนปูชนียวัตถุได้ด้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ กว้าง 1 นิ้ว สูง 1.75 นิ้ว ปางมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญ กว้าง 1.25 นิ้ว สูง 2.15 นิ้ว ปางมารวิชัย หลวงพ่อขาว (ในมณฑป) กว้าง 0.7 ม. สูง 0.95 ม. สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509
รายชื่อไข่อีสเตอร์ในผลิตภัณฑ์ของเทสลา
รายชื่อไข่อีสเตอร์ในผลิตภัณฑ์ของเทสลา เป็นรายชื่อที่รวบรวมไข่อีสเตอร์ที่ซ่อนอยู่ในผลิตภัณฑ์ของเทสลา ซึ่งประกอบด้วยซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ของไข่อีสเตอร์จำนวนมากท่ามกลางคุณลักษณะซอฟต์แวร์ที่โดดเด่นและเป็นเอกลักษณ์อื่น ๆ เช่น ชุดวิดีโอเกม,   โหมดดูแลสุนัข, โหมดทดสอบการปล่อย "คาราโอเกะ" และโหมดโรแมนติก
Back to the Future phone app
ผลิตภัณฑ์: รุ่นโมเดล S, 3, X และ Y
การเปิดใช้งาน: เมื่อรถอยู่ในระยะ 121 ไมล์ (หรือ 121 กม.) ให้แตะไอคอนแบตเตอรี่ภายในแอปมือถือ Tesla เพื่อเปิดไข่อีสเตอร์
คำอธิบาย: ทุกแง่มุมของไข่อีสเตอร์นี้เกิดขึ้นในแอพมือถือ ข้อความป๊อปอัปจะแสดง "Time Circuits Off" และ "อย่าลืมรีเซ็ตนาฬิกาของคุณเป็นบัญชีสำหรับการเคลื่อนที่ชั่วคราว" ชื่อของรถจะเปลี่ยนเป็น "OUTATIME" ภายในแอป "กำหนดการชาร์จ" จะเปลี่ยนเป็น "เปิดวงจรเวลา" "121 ไมล์" เปลี่ยนเป็น "1.21 GW" แท็บ "การชาร์จ" จะเปลี่ยนเป็น "ห้องเชื้อเพลิง" ด้านล่างแท็บ "Fuel Chamber" ตอนนี้อ่านว่า "Current Output: 300R" ซึ่งอาจหมายถึงจำนวนรถจำลอง Back to the Future ที่ผลิตขึ้นต่อปีโดย DeLorean Motor Company การแสดงตำแหน่งยานพาหนะเปลี่ยนเป็น "1600 S Azusa Ave Rowland Heights" ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์และมีการนัดหมายบริการในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ซึ่งเป็นวันสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้
เศรษฐกิจของอินเดียใต้
เศรษฐกิจของอินเดียใต้ หลังจากเป็นอิสระภาพในปี 1947 เป็นไปตามกรอบสังคมนิยมที่มีการควบคุมอย่างเข้มงวดของรัฐบาลมากกว่าการมีส่วนร่วมของภาคเอกชนการค้าต่างประเทศและการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ผ่าน 1960-1990 เศรษฐกิจภาคใต้ของอินเดียประสบการณ์การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจแบบผสม ในปี 1960, เกรละประสบความสำเร็จดังกล่าวข้างต้นเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจโดยเฉลี่ยแล้วในขณะที่เศรษฐกิจของรัฐอานธรประเทศลดลงในช่วงเวลานี้ ในทำนองเดียวกัน รัฐเกรละ ประสบการณ์ลดลงของเศรษฐกิจในปี 1970 ในขณะที่เศรษฐกิจของรัฐทมิฬนาฑูรัฐอานธรประเทศและ รัฐกรณาฏกะ เกินสม่ำเสมอชาติอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ยปี 1970 หลังจากที่รัฐอานธรประเทศและรัฐทมิฬนาฑูกรณาฏกะได้ระบุไว้โดยบางส่วนจะมีมากขึ้นการปฏิรูปที่มุ่งเน้นในแง่ของเศรษฐกิจ นโยบายเมื่อเทียบกับอินเดียรัฐอื่นๆ[3 ] กว่าทศวรรษที่ผ่านภาคใต้ของอินเดียมีการเติบโตที่ 8% ต่อปี การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจในอนาคตจะมีการใส่กุญแจมือตามสัดส่วนที่ค่อนข้างต่ำของประชากรอายุการใช้งานกับจำนวนของผู้อยู่ในอุปการะ
มา 48%ของทางใต้อินเดียเป็นประชากรหมั้นด้วย agriculture ซึ่งเป็น largely ต้องขึ้นอยู่กับ seasonal monsoonsน บางอย่างของหลักของพืชพันธุ์หรส่งน้ำเลี้ยงกันบ้างในตอนใต้อินเดียรวมถึง แพน sorghumน เพิร์ล millet,pulses, sugarcaneนค็อตตอน chilliและ ragiน Arecaกาแฟนชา วนิลา,ยาง, พริกไทยนะ สาคูแล้ว cardamom คือส่งน้ำเลี้ยงกันบ้าอยู่ที่ฮิลล์ในขณะที่มะพร้าวขึ้นใน abundance อยู่ในชายฝั่งแล้วประจำกองได้แล้ว! ข้อมูลของเทคโนโลยีคือกำลังเติบโตอยู่ในสนามทางใต้อินเดีย India. kgm คืออินเดียข้อมูลของฮับเทคโนโลยีและกลับบ้านตั้ง 200 กว่าบริษัทซอฟต์แวร์ได้ มันคือบ่อยครั้งซึ่งอ้างว่าเป็นคน เหมือนน้ำหนักของซิลิกอหุบเขาของอินเดียน สี่คนของประเทศเป็นสุดยอดเจ็ด exporters ของซอฟต์แวร์ viz น India. kgm, india. kgm, india. kgm และ Coimbatore เป็นยังตำแหน่งทางใต้อินเดีย
บ้านเจนไน ยักษ์ใหญ่ในการผลิตรถยนต์ในประเทศ กว่า 65% ของหนักรถที่ผลิตในประเทศเช่นรถยนต์, รถโดยสาร, รถบรรทุกรถไฟและจักรยานที่มีการผลิตในเจนไนและมันจะเรียกว่าเป็นดีทรอยต์แห่งเอเชีย โคอิมบะทอร์ (ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองฝ้าย" และ "แมนเชสเตอร์ทางใต้ของประเทศอินเดีย") ในรัฐทมิฬนาฑูเป็นที่มาของเกือบ 35% ของการผลิตผ้าฝ้ายของอินเดีย เอโรด และ ติรุปุระ เป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของเสื้อผ้าฝ้ายและสิ่งทอในประเทศอินเดีย การส่งออกมากของการผลิตของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศในยุโรป กัดเซาะยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองขมิ้น" เนื่องจากมีตลาดที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียสำหรับขมิ้น Gobichettipalayam เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของผ้าไหมสีขาวที่มีคนแรกของประเทศหน่วยไหมอัตโนมัติหน้ามืดก่อตั้งขึ้นที่นี่ นามักกาล เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของสัตว์ปีกในประเทศ
วัดเขาวงจินดาราม
วัดเขาวงจินดาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อพลอย อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 79 ไร่ 1 งาน 30 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 4 แปลงเนื้อที่ 74 ไร่ 3 งาน 89 ตารางวา
วัดเขาวงจินดารามเดิมชื่อ วัดบ่อพลอย ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2303 เหตุที่ชื่อว่าวัดเขาวงจินดารามเพราะเป็นชื่อภูเขาที่สถานที่ตั้งวัดล้อมด้วยภูเขาเป็นวงโค้ง เป็นวัดที่มีเพชร นิล จินดามณี จำพวกไพลิน จึงรวมชื่อเป็น "วัดเขาวงจินดาราม"
วัดเขาวงจินดารามเป็นวัดโบราณสมัยสงคราม 9 ทัพ สันนิษฐานว่า ชาวพม่าน่าจะเป็นผู้สร้าง เพราะเป็นช่วงปลายกรุงศรีอยุธยาที่มีพม่ามาอยู่บริเวณทางสามแยกไปอำเภออู่ทอง มีเจ้าอาวาสชื่อ อูฬกีฬา หลังจากที่พม่าพ่ายแพ้สงคราม ชาวพม่าอพยพกลับประเทศยกสิ่งของที่มีค่าให้กับวัด เช่นพระพุทธรูป ระฆัง เป็นต้น นับแต่ พ.ศ. 2303–2475 ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดเพราะวัตถุโบราณสถานเก่าแก่ชำรุด ถูกทำลายไม่หลงเหลืออยู่ให้เห็น จนเมื่อ พ.ศ. 2475 ในสมัยหลวงปู่อ๊อด เป็นเจ้าอาวาส ได้สร้างอุโบสถและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ต่อมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในการสร้างอุโบสถหลังใหม่ปัจจุบันนี้ โดยเริ่มสร้างเมื่อ      พ.ศ. 2525 มีพระครูกาญจนกิตติคุณ (ประพันธ์ สังขาร) เป็นผู้ริเริ่มสร้าง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 34 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 20 เมตร ยาว 39 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 กุฎิสงฆ์จำนวน 24 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 3 หลัง ห้องแถว 2 หลัง กูฎิปูน 17 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศลกว้าง 20 เมตร ยาว 29 เมตรเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม 15 เมตร ยาว 35 เมตร เป็นอาคาร 2 ชั้น คอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 วัดมีการก่อสร้างบันไดขึ้นเขาวงจินดาราม แต่เดิมบนเขาหลวงพ่อนิล มีมณฑปรอยพระพุทธบาทจำลองไม่ปรากฎว่าสร้างไว้เมื่อไร รวมถึงได้สร้างพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยนิล คือพระหลวงพ่อนิลหน้าตักกว้าง 9 เมตร สูงจากพื้นถึงพระเศียร 19 เมตร
RAGNAROK ภูตเทพวิบัติ
RAGNAROK ภูตเทพวิบัติ (라그나로크; Ragnarök) เป็นมันฮวาที่สร้างสรรค์โดยอี มย็อง-จิน และเผยแพร่โดยแทว็อน ซีไอในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งมีการจำหน่าย 10 เล่มในปัจจุบัน ที่ได้รับการตีพิมพ์ฉบับภาษาอังกฤษในทวีปอเมริกาเหนือโดยโตเกียวป็อป ตั้งแต่วันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 ถึงวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2004
มันฮวาเรื่องนี้ได้กลายเป็นพื้นฐานของ แร็กนาร็อกออนไลน์ ซึ่งเป็นเกมออนไลน์แบบเล่นตามบทบาทจากประเทศเกาหลี ที่ได้รับความนิยมกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยกราวิตี คอร์ปอเรชัน และเป็นพื้นฐานในการดัดแปลงสู่ฉบับอนิเมะ นั่นคือ แร็กนาร็อก ดิแอนิเมชัน ปัจจุบัน อี มย็อง-จิน ได้เว้นช่วงการเขียนไปอย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากหันไปช่วยพัฒนา แร็กนาร็อกออนไลน์
ฟิฟทีนแอนด์
ฟิฟทีนแอนด์ (피프틴앤드; Fifteen And (15&)) เป็นศิลปินดูโอชาวเกาหลีใต้ภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เปิดตัวในปี ค.ศ. 2012 สมาชิกได้แก่ แบ็ก เย-ริน และพัก จี-มิน ชื่อฟิฟทีนแอนด์ (15&) เกิดจากการรวมตัวกันของสองสมาชิกที่มีอายุ 15 ปี และ(And; แอนด์) มีหมายความว่าพวกเขาจะสามารถประสบความสำเร็จในอนาคต พวกเขาได้ปล่อยซิงเกิลเปิดตัว I Dream เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2012 และพวกเขาปล่อยอีกซิงเกิล Somebody เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2013
การก่อตัว
ในปี ค.ศ. 2012 พัก จี-มิน เป็นผู้ชนะคนแรกของการแข่งขัน "เคป็อปสตาร์" เธอมีโอกาสในการเซ็นสัญญาร่วมกับสามค่ายใหญ่ได้แก่ วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ และเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอได้เลือกที่จะเซ็นสัญญากับเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม สมาชิกอีกคนคือแบ็ก เย-ริน เธอได้ร่วมรายการสตาร์คิง ในปี ค.ศ. 2007 อายุ 10 ปี แบ็ก เย-ริน เคยเป็นเด็กฝึกหัดของเจวายพีนานกว่าสี่ปีก่อนที่เธอจะเปิดอย่างเป็นทางการกับพัก จี-มิน
เปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการ
เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2012 ได้มีการปล่อยเอ็มวีทีเซอร์ตัวแรกออกมา เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ได้มีการปล่อยเอ็มวีทีเซอร์ตัวที่ 2 ออกมา และ วันที่ 5 ตุลาคม ได้มีการเปิดตัวเอ็มวีเป็นทางการโดยได้เผยแพร่ทางยูทูบ ชื่อเพลง I Dream เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ได้เปิดตัวครั้งแรกบนเวที ในรายการเอสบีเอส อินกีกาโย
การทดสอบเส้นแนวยืน
การทดสอบเส้นแนวยืน เป็นวิธีการเชิงภาพวิธีหนึ่ง ใช้พิจารณาว่าเส้นโค้งใด ๆ เป็นกราฟของฟังก์ชันหรือไม่ ด้วยเหตุว่าฟังก์ชันหนึ่ง ๆ สามารถให้ผลลัพธ์เป็นค่า y ออกมาได้เพียงค่าเดียวเท่านั้นสำหรับค่า x แต่ละค่า ถ้าเส้นแนวยืนตัดกับเส้นโค้งบนระนาบ xy มากกว่าหนึ่งจุด หมายความว่าค่า x หนึ่งค่าบนเส้นโค้งให้ผลลัพธ์เป็นค่า y มากกว่าหนึ่งค่า แสดงว่าเส้นโค้งนั้นไม่ได้เป็นตัวแทนของฟังก์ชัน และถ้าเส้นแนวยืนทั้งหมดตัดกับเส้นโค้งเพียงจุดเดียวทุก ๆ แห่ง แสดงว่าเส้นโค้งนั้นเป็นตัวแทนของฟังก์ชัน
การทดสอบเส้นแนวยืนกระทำได้โดยใช้ไม้บรรทัดหรือสันตรงลากเส้นตรงขนานกับแกน y สำหรับค่า x ใด ๆ ที่เลือกไว้ ถ้าเส้นแนวยืนผ่านกราฟมากกว่าหนึ่งครั้งบนค่า x ใด ๆ ก็ตาม กราฟนั้นจะไม่ใช่กราฟของฟังก์ชัน และในทางตรงข้าม ถ้าเส้นแนวยืนผ่านกราฟเพียงครั้งเดียว ไม่ว่าจะลากเส้นตรงที่ตำแหน่งไหน กราฟนั้นจะเป็นกราฟของฟังก์ชัน ตัวอย่าง กราฟเส้นโค้งที่อยู่ในรูปเส้นตรงนอกเหนือจะเส้นแนวยืน เป็นกราฟของฟังก์ชันเสมอ อีกตัวอย่างหนึ่ง กราฟพาราโบลาที่หันข้าง (ที่มีเส้นบังคับเป็นเส้นแนวยืนเส้นหนึ่ง) ไม่เป็นกราฟของฟังก์ชัน เนื่องจากเส้นแนวยืนบางเส้นผ่านกราฟพาราโบลาสองครั้ง
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม ที่ตั้ง 455  หมู่ 4	ตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39   โทรศัพท์ 055-992427  โทรสาร 055-992427    เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื้อที่  52 ไร่  เขตพื้นที่บริการตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มี นางหัทยา นุกองเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสถานศึกษาคนปัจจุบัน จำนวนนักเรียนในเขตพื้นที่บริการทั้งสิ้น 450 คน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงเรียนเป็นป่าไม้มีพื้นที่ทั้งหมด 52  ไร่ เป็นโรงเรียนที่มีภูเขาล้อมอยู่โดยรอบ
ประวัติ
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม จัดตั้งขึ้นด้วยความร่วมมือของประชาชนในท้องถิ่น โดย นายผล มูลไทย กำนันตำบลวังโพรง ในสมัยนั้น (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) เป็นผู้ริเริ่มและประสานงาน รวมทั้งบริจาคที่ดินจำนวน 42 ไร่ เริ่มติดต่อขอจัดตั้งโรงเรียน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ได้เริ่มลงมือก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 8 เมตร 6 ห้องเรียน ระยะเวลานั้นยังมีปัญหาเรื่องที่ดินอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ และได้ติดต่อขอใช้ที่ดินกับกรมป่าไม้จนเป็นผลสำเร็จ ในปี พ.ศ. 2522 โดยได้รับความช่วยเหลือจาก นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา สมาชิกสภาผู้แทนจังหวัดพิษณุโลก จึงได้รับอนุมัติให้เปิดโรงเรียนวังโพรงพิทยาคม  ในปีการศึกษา 2523 เปิดรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียน 80 คน หนังสืออนุญาตจากกรมป่าไม้ เลขที่ 23/6955 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2523 และได้รับบริจาคที่ดินเพิ่มจากนายบุญส่ง ฟักปัญญา จำนวน 10 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ จำนวน 52 ไร่
รัฐสภาเซนต์คิตส์และเนวิส
รัฐสภาเซนต์คิตส์และเนวิส (National Assembly of Saint Kitts and Nevis) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว เมื่อรวมด้วยพระมหากษัตริย์เซนต์คิตส์และเนวิสประกอบเป็นรัฐสภาแห่งสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส
รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 14 หรือ 15 คน (ขึ้นอยู่กับสถานการณ์) โดยมี 11 คนมาจาการเลือกตั้งมีวาระคราวละ 5 ปีในแบบแบ่งเขตเลือกตั้งแบบมีผู้แทนคนเดียว เรียกว่า "ผู้แทน" (Representatives) สมาชิกอีก 4 คน เรียกว่า "สมาชิกวุฒิสภา" โดย 3 คนมาจากการแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการ และคนที่สี่คือ อัยการสูงสุด เป็นสมาชิกโดยตำแหน่ง (ex officio)
รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1983 บัญญัติให้มีสมาชิกวุฒิสภาอย่างน้อยสามคน หรือสี่คนหากอัยการสูงสุดไม่รวมอยู่ในวุฒิสมาชิกสามคนแรก โดยสามารถเพิ่มจำนวนได้โดยมติของสภาหากไม่มีจำนวนรวมเกินสองในสามของจำนวนผู้แทนทั้งหมด ยกเว้นในกรณีของอัยการสูงสุด วุฒิสมาชิกจำนวนสองคนได้รับการแต่งตั้งโดยผู้สำเร็จราชการซึ่งปฏิบัติตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี และอีกหนึ่งคนตามคำแนะนำของผู้นำฝ่ายค้าน
ตามรัฐธรรมนูญ รัฐสภามีบทบาทหน้าที่ผ่านกฎหมายเพื่อสันติภาพ ความเป็นระเบียบ และเพื่อการกำกับดูแลรัฐบาลที่ดีแห่งสหพันธรัฐ โดยไม่รวมถึงบทบาทที่รับผิดชอบโดยสภานิติบัญญัติเกาะเนวิส เมื่อกฎหมายได้รับการรับรองจากรัฐสภาแล้ว จะต้องได้รับพระบรมราชานุญาตโดยผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ การลงมติตามรัฐธรรมนูญจะต้องใช้คะแนนเสียงข้างมากพิเศษจำนวนสองในสามในสภา
รอเจอส์เซนเตอร์
รอเจอส์เซนเตอร์ (Rogers Centre) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ตั้งอยู่ที่เมืองโทรอนโต ออนแทรีโอ แคนาดา ในปี ค.ศ. 2015 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ ครั้งที่ 17 ที่แคนาดาเป็นเจ้าภาพ
จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว
นางหลี่ (ค.ศ. 987–1032) เป็นพระชายาของจักรพรรดิซ่งเจินจง (宋真宗) ฐานันดรศักดิ์ว่า เฉินเฟย์ (宸妃) และเป็นพระมารดาของจักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) เมื่อเสียชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระราชชนนีพันปีหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว (章懿皇太后) หลังจากที่จักรพรรดิซ่งเหรินจงทราบว่า นางเป็นพระมารดาที่แท้จริงของพระองค์
ในประวัติศาสตร์
นางหลี่เป็นสตรีจากสกุลหลี่ (李) เกิดในหางโจว (杭州) ได้เข้าวังเป็นคนรับใช้ของพระนางหลิว (刘) พระชายาของจักรพรรดิซ่งเจินจง ต่อมา จักรพรรดิซ่งเจินจงเสด็จมาพบนางหลี่เข้า ก็พอพระทัย ได้ร่วมประเวณีกับนาง นางให้กำเนิดพระโอรสและธิดาอย่างละองค์ แต่พระธิดาสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ประสูติ ส่วนพระโอรสนั้นพระนางหลิวอ้างเป็นผู้ให้ประสูติการ พระนางหลิวจึงได้เลื่อนขึ้นเป็นมเหสี และพระโอรสนั้นภายหลังได้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเหรินจง กระนั้น นางหลี่ก็ยังไม่เปิดเผยความจริง ขณะที่พระนางหลิวได้เลื่อนเป็นพระราชชนนีพันปีหลวง และได้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิซ่งเหรินจงเป็นเวลา 9 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1022–1031 ครั้น ค.ศ. 1032 นางหลี่ป่วยหนัก และได้รับพระราชทานฐานันดรศักดิ์ "เฉินเฟย์" ในฐานะที่เป็นพระชายาในรัชกาลก่อน แต่ไม่ช้า นางหลี่ก็ถึงแก่กรรม