cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปลาสิงโต
วงจรชีวิตและชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
นอกจากนี้แล้ว ปลาสิงโตยังกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นในฝั่งทะเลด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะชนิด ปลาสิงโตปีกจุด (P. volitans) บริเวณแคริบเบียน, ชายฝั่งฟลอริดา และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงตอนเหนือของบราซิล ตามท่าเรือ, ชายหาด หรือแนวปะการังทั้งน้ำตื้นและน้ำลึกถึง 600 ฟุต และยังไม่เป็นที่รู้แน่ชัดว่ามีการแพร่กระจายพันธุ์ข้ามคลองปานามาได้หรือไม่  โดยการพบปลาสิงโตครั้งแรกในฐานะชนิดพันธุ์ต่างถิ่นเกิดขึ้นในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 2002 ที่ฟลอริดาโดยนักดำน้ำผู้หญิงคนหนึ่งในยามค่ำคืน เมื่อพบกับปลาที่เธอไม่รู้จัก จนกระทั่งต่อมาทราบว่า คือ ปลาสิงโตนั่นเอง เชื่อว่าเกิดจากการเพาะขยายพันธุ์ของนักเลี้ยงปลาสวยงาม หรือพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำท้องถิ่น แล้วปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติหรือหลุดรอดออกมา แต่ในความเห็นของ ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ นักวิชาการด้านสมุทรศาสตร์ชาวไทยเชื่อว่า คงเกิดจากเรือบรรทุกน้ำมันที่ดูดไข่ปลาสิงโตหรือตัวอ่อนของปลาซึ่งมีสภาพเป็นแพลงก์ตอนข้ามมหาสมุทรไป ซึ่งปลาสิงโตสามารถที่จะขยายพันธุ์ได้เองในธรรมชาติ โดยวางไข่ในป่าชายเลน ปลาหนึ่งตัวภายในเวลาไม่ถึง 30 นาที สามารถกินลูกปลาหรือปลาขนาดเล็กไปได้ถึง 20 กว่าตัวเลยทีเดียว คิดเป็นร้อยละ 60 ของน้ำหนักตัว กระเพาะอาหารของปลาสิงโตสามารถขยายออกได้ถึง 30 เท่าของขนาดกระเพาะปกติ นอกจากนี้แล้วปลาสิงโตยังเป็นปลาที่มีความสามารถในการสืบพันธุ์สูง ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาดึงดูดปลาตัวเมีย เมื่อตัวเมียตอบรับจะว่ายขึ้นสู่บน ปล่อยไข่ซึ่งเกาะตัวรวมเป็นเหมือนก้อนวุ้นออกมา ตัวผู้จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปผสมพันธุ์และปฏิสนธิ ก้อนวุ้นนี้จะลอยน้ำชั่วระยะ ก่อนจะค่อย ๆ แตกตัวสลายไปเป็นไข่และฟักออกเป็นลูกปลาตามกระแสน้ำไปไกล ปลาสิงโตสามารถวางไข่ได้ทุก ๆ 3–4 วัน โดยปริมาณไข่ในแต่ละครั้งนับแสนฟอง ปลาสิงโตตัวเมียสามารถวางไข่ได้ถึงปีละ 2 ล้านฟอง เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1–2 ปี แต่ขณะที่ยังเป็นปลาวัยอ่อน ลูกปลาจะมีสภาพเป็นแพลงก์ตอน และตกเป็นอาหารของสัตว์อื่นได้  การแพร่ระบาดของปลาสิงโตที่มหาสมุทรแอตแลนติกพบมีปลาสิงโตแทบทุกพื้นที่ จนมีการกำจัดที่บาฮามาสโดยรัฐบาลที่นั่นเพื่อควบคุมปริมาณในแนวปะการัง รวมถึงมีการแข่งขันจับมารับประทานเป็นอาหาร และทางบริษัทไบโอบอต ได้จัดตั้งหน่วยงามชื่อ ศูนย์บริการหุ่นยนต์เพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมทางทะเล ขึ้น โดยผลิตหุ่นยนต์ที่ช่วยในการกำจัดปลาสิงโต โดยการปล่อยประจุไฟฟ้าช็อตตัวปลา ทำให้ปลาเกิดความงุนงงและถูกดูดเข้าไปในแคปซูลของตัวหุ่นยนต์ ซึ่งหุ่นยนต์ตัวนี้มีราคาไม่แพง และใช้การควบคุมจากระยะไกล เหมาะสมกับการใช้โดยชาวประมงท้องถิ่น   แต่กระนั้น ปลาสิงโตก็ตกเป็นอาหารของปลาที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ปลาเก๋า เป็นต้น
แลนซ์ เคด
แลนซ์ เคอร์ทิส แมคไนท์ เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1980 ในวงการมวยปล้ำมีชื่อว่า แลนซ์ เคด เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นอดีตแชมป์โลกแทกทีมคู่กับ เทรเวอร์ เมอร์ด็อก 3 สมัย ของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงเมื่อ 13 สิงหาคม 2010 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ในขณะที่อายุได้แค่ 30 ปี
ประวัติในวงการมวยปล้ำ
แลนซ์ เคด เป็นศิษย์รุ่นแรกของชอว์น ไมเคิลส์ ได้เริ่มปล้ำในปี 1999 ที่ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาก็ได้เซ็นสัญญาในทางด้านการพัฒนาของ WWE และในที่สุดก็เขามาในรอว์ ได้ในปี 2003 โดยการปล้ำแทคทีมกับ มาร์ค จินแดรก (Mark Jindrak) ก่อนที่จะแยกออกจากกัน และเคตก็ไปจัดคู่ปล้ำแทคทีมใหม่กับเทรเวอร์ เมอร์ด็อก (Trevor Murdoch) ในนามแลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อก และถูกให้ออกในวันที่ 14 ตุลาคม 2008 โดยสาเหตุที่ให้ออกก็เนื่องจาก เคตใช้ยาแก้ปวดมากเกินขนาด ทำให้เกิดอาการเป็นลมชัก ท้ายที่สุด WWE ก็ได้เซ็นสัญญานำเขากลับมา ในค่ายพัฒนาทักษะ FCW และก็ให้เขาออกอีกครั้งหนึ่ง ก็เป็นปัญหาเกี่ยวกับยาโดยคราวนี้ติดการกินยานอนหลับ ผลงานสุดท้ายของ แลนซ์ เคด ก่อนที่จะเสียชีวิตลง เขาไดปล้ำในรายการใหญ่เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมาของ AJPW พบกับ Seiya Sanada
วินเซนต์ โดนอฟรีโอ
วินเซนต์ โดนอฟรีโอ (Vincent Philip D'Onofrio, ; เกิด 30 มิถุนายน พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดง, ผู้อำนวยการสร้าง และผู้กำกับชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากรับบทสนับสนุนและแสดงนำทั้งในภาพยนตร์และโทรทัศน์ เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Award และรางวัลแซทเทิร์น สองรางวัล ซึ่งได้รับหนึ่งรางวัลจากบทบาทสนับสนุนในเรื่อง Men in Black
บทบาทของเขา ได้แก่ Private Leonard "Gomer Pyle" Lawrence ใน เกิดเพื่อฆ่า (1987), Edgar the Bug ใน Men in Black (1997) และ เดอะซีรีส์ (1997–2001), ตำรวจสายสืบเมืองนิวยอร์ก Robert Goren ใน Law & Order: Criminal Intent (2001–10) และ Wilson Fisk / Kingpin ใน แดร์เดวิล (2015–2018) โดนอฟรีโอเป็นผู้ได้รับรางวัลแซทเทิร์นและ Jay Award
อ้างอิง
1959
เดทเมทัล
เดทเมทัล (Death metal) เป็นแนวเพลงย่อยของเอกซ์ตรีมเมทัลเป็นแนวเพลงที่มีเอกลักษณ์ในการใช้เสียงบิดกีตาร์หนักๆ การใช้เสียงร้องอันแข็งกร้าว ที่มีเสียงต่ำ คำราม และใช้จังหวะและเมโลดี้ที่รวดเร็ว จังหวะอัดกลอง และมีโครงสร้างเพลงที่สลับซับซ้อน ที่มีการเปลี่ยนจังหวะดนตรีไปมา เนื้อหาเพลงส่วนมากมักเกี่ยวข้องกับเนื้อหาเชิงลบที่รุนแรงก้าวร้าวทุกอย่าง เช่นเรื่องเกี่ยวกับเลือด ศพ การฆาตกรรม การทรมาน การสังหารหมู่ การข่มขืน การกินเนื้อมนุษย์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีเรื่องเกี่ยวกับการเมือง ศาสนา เรื่องราวปรัมปรา เวทมนตร์ ลัทธิซาตาน ในบางส่วนอีกด้วย
เดมเมทัลเกิดจากการผสมระหว่างแนวแทรชเมทัลที่เน้นจังหวะเพลงโดยรวมรวดเร็วและหนักตามแบบแผนของดนตรีเมทัล และแนวแบล็กเมทัล ในช่วงยุค 1980 ที่จังหวะรวดเร็วคล้ายแทรชแต่มีโครงสร้างเสียงริฟฟ์กีตาร์ที่ไม่ชัดเจน โดยมีวงที่บุกเบิกแรกๆและมีอิทธิพลต่อวงการเดทเมทัลในเวลาต่อมาเช่น เวนอม, เชลติกฟรอสต์, สเลเยอร์ และคลีเอเตอร์ จนในเวลาต่อมาก็เกิดวงทีริเริ่มแนวนี้ เช่น พอสเสสต์ และเดท รวมไปถึง โอบิทัวรี ออโทปไซ และมอร์บิดแองเจิล ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกในแนวนี้อย่างแท้จริง ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 เดทเมทัลเริ่มมีสังกัดเพลงที่มีวงเดทเมทัลสังกัดอยู่อย่าง Earache Records และ Roadrunner Records หลังจากนั้นเดทเมทัลเริ่มมีการกระจาย แตกแยกสู่แนวย่อยอื่น
เดทเมทัลจัดได้ว่าเป็นหนึ่งในแนวที่สุดโต่งที่สุดและไม่เป็นที่นิยมในกระแสหลัก นอกจากนี้ยังอาจกล่าวได้ว่าเป็นแนวที่หนักที่สุดในบรรดาแนวดนตรีทั้งหมดที่มีในปัจจุบัน วงเดทเมทัลส่วนใหญ่มักทั้งมีค่ายเพลงและไม่มีค่ายเพลง ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นวงดนตรีใต้ดิน ทำให้คอนเสิร์ตตามสถานที่ต่างๆมักถูกแบนจากรัฐบาลและประชาชนบางส่วน แต่ถึงอย่างไรก็ดีในปัจจุบันนี้แนวเดทเมทัลก็ได้เข้าสู่กระแสในระดับหนึ่ง ซึ่งเห็นได้จากการติดอันดับอัลบั้มในชาร์ทบางประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีวงเดทเมทัลที่สามารถจำหน่ายได้มากกว่า 1 ล้านก็อปปี้ได้แก่ เดท และแคนนิเบิลคอปส์ ซึ่งยังจัดได้ว่าเป็นวงเดทเมทัลที่ประสบความสำเร็จในด้านยอดขายมากที่สุด
วัดธรรมคุณาราม
วัดธรรมคุณาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 50 ไร่ อาณาเขตทิศเหนือยาว 196 เมตร ติดกับคูและที่ดินเอกชน ทิศตะวันออกยาว 362 เมตร ติดต่อกับคลองขุนราชพินิจใจ ทิศใต้ยาว 196 เมตร ติดต่อกับถนนเลียบคลองพิทยาลงกรณ์ และทิศตะวันตกยาว 362 เมตร ติดต่อกับที่ดินเอกชน
ศาสนาพุทธในประเทศรัสเซีย
ศาสนาพุทธในประเทศรัสเซียส่วนใหญ่เป็นนิกายเกลุกหรือนิกายหมวกเหลือง ซึ่งเป็นศาสนาพุทธแบบทิเบต ส่วนนิกายอื่น ๆ เป็นชนกลุ่มน้อย ศาสนาพุทธแบบทิเบตนี้แพร่หลายมาจากดินแดนทิเบต เข้าสู่ดินแดนมองโกเลีย ไซบีเรีย ก่อนกระจายเข้าสู่รัสเซียในเวลาต่อมา ปัจจุบันมีพุทธศาสนิกชนจำนวน 700,000–1.5 ล้านคนทั่วรัสเซีย โดยมากอาศัยอยู่ในสาธารณรัฐคัลมืยคียา, บูเรียตียา และตูวา
ยุคแรก
มีหลักฐานการดำรงอยู่ของศาสนาพุทธในดินแดนรัสเซียสมัยใหม่ตั้งแต่สองปีก่อนคริสต์ศักราช บรรพบุรุษของชาวมองโกล เช่น ซฺยงหนู, เซียนเปย์ และชี่ตัน มีความคุ้นเคยกับศาสนาพุทธมาก่อน ดังปรากฏการค้นพบสายประคำแบบพุทธในสุสานชาวซฺยงหนูในนิคมอีโวลกินสค์ในสาธารณรัฐบูเรียตียา และคริสต์ศตวรรษที่ 8 พบหลักฐานเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมของรัฐพัลแฮซึ่งครอบครองดินแดนปรีมอร์สกีและแคว้นอามูร์ในปัจจุบัน ชนพื้นเมืองแถบนั้นรับอิทธิพลจากศาสนาพุทธนิกายมหายาน ก่อนแพร่หลายไปยังบริเวณชายแดนของรัสเซียที่ติดกับมองโกเลีย หรือแหล่งอาศัยของกลุ่มชนเชื้อสายมองโกล เช่น คัลมืยคียา, บูเรียตียา, ตูวา และซาไบคัลสกี อันเกิดจากการเผยแผ่ศาสนาพุทธแบบทิเบตช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมา ต่อมาชาวมองโกลเผ่าออยรัตที่รับศาสนาพุทธแล้ว เคลื่อนย้ายเข้าไปในแดนยุโรปและเป็นบรรพบุรุษของชาวคัลมึคในคัลมืยคียา
เดทเมทัล
แม้ว่าแนวเดทเมทัลจะมีเนื้อหาที่รุนแรง และไม่เป็นที่ต้องการของสังคมส่วนใหญ่ แต่ก็ถือเป็นหนึ่งในแนวดนตรีที่ใช้ทักษะสูงที่สุดแนวหนึ่ง โดยเฉพาะทักษะการร้องที่ถือเป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญที่สุด รวมไปถึงจังหวะการโขกศีรษะ (Headbanging) ที่รุนแรงและรวดเร็ว กว่าแนวเมทัลอื่นๆ เพื่อประกอบจังหวะดนตรีขณะบรรเลง
วัดธรรมคุณาราม
วัดธรรมคุณารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 โดยมีนาวาเอก ช่วง สุขชัย อรุณรังษี เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัดในที่ดินซึ่งนายณรงค์และนางอำไพซื้อถวาย กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 โดยได้ขนานนามวัดเพื่อเป็นเกียรติอนุสรณ์แก่พระครูธรรมวิริยคุณ (หลวงพ่อเต่า) ซึ่งคณะผู้สร้างวัดเลื่อมใสศรัทธา โดยมหาเถรสมาคมได้พิจารณานำคำแรกและคำสุดท้ายของนามสมณศักดิ์ ต่อเข้ากับคำว่า อาราม มาใช้เป็นนามของวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528
ศาสนาพุทธในประเทศรัสเซีย
ยุคแรก
ค.ศ. 1714 จักรพรรดินีเยลิซาเวตา เปตรอฟนา ประกาศในราชกฤษฎีกายอมรับการมีอยู่ของ "ลัทธิลามะ" พร้อมยอมรับการดำรงอยู่ของมหาวิทยาลัยสงฆ์หรือดาซัน 11 แห่ง และลามะจำนวน 150 รูป ถือว่าศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่ได้รับการยอมรับของทางการรัสเซียมาตั้งแต่นั้น ใน ค.ศ. 1887 มีดาซัน 29 แห่ง และ ค.ศ. 1917 มีพุทธศาสนิกชนราว 200,000 คน และศาสนสถานจำนวน 175 แห่ง แต่ก่อนหน้านี้ ในเอกสารของชาวรัสเซียยุคแรก พบว่าชาวรัสเซียโดยเฉพาะกลุ่มหมอสอนศาสนามีทัศนคติเชิงลบต่อศาสนาพุทธ ด้วยมองว่าศาสนาพุทธเป็นศาสนาแห่งโชคลาง ซึ่งตรงกันข้ามกับหลักเหตุผลหรือความเป็นวิทยาศาสตร์ ทั้งยังเห็นว่าศาสนาพุทธเป็นอุปสรรคในการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ และการทำให้เป็นรัสเซียในไซบีเรีย ในช่วงที่คอสแซคเข้ายึดไซบีเรีย ก็พบกับพุทธศาสนิกชนในแถบนั้น พวกเขามองว่า ศาสนาพุทธคือพวกนอกรีตกลุ่มหนึ่งเท่านั้น ขณะที่นักสำรวจและหมอสอนศาสนา อธิบายว่าศาสนาพุทธแบบทิเบตเป็น "ความเชื่อทางไสยศาสตร์" "พวกหลงผิด" "พวกบูชารูปเคารพ" เป็นอาทิ สอดคล้องกับวรรณคดีรัสเซียมักเรียกพุทธศาสนสถานหรืออารามว่าเป็นศาลเจ้าของพวกนอกรีต ที่มีการร่ายคาถา การหลอกลวง และประกอบพิธีกรรมทรงเจ้าเข้าผี
วัดธรรมคุณาราม
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารคอนกรีต ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ 4 มุข ใต้ถุนโปร่ง
ศาสนาพุทธในประเทศรัสเซีย
ยุคแรก
ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กกลายเป็นศูนย์กลางการวิจัยด้านศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุด เกิดการค้นคว้าและตีพิมพ์ปรัชญาพุทธศาสนาออกมาจำนวนมาก ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ศาสนาพุทธขยายตัวขึ้น แต่ถูกเหล่าหมอผีและหมอสอนศาสนาคริสต์ในท้องถิ่นต่อต้าน ประกอบกับนักวิชาการในยุคนั้นส่วนใหญ่เป็นคริสต์ศาสนิกชนหรือเป็นหมอสอนศาสนาคริสต์ มักใช้อคติในการหาข้อบกพร่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ของศาสนาพุทธ ทว่าในยุคหลังมานี้ ชาวรัสเซียเริ่มมีทัศนคติเชิงบวกต่อศาสนาพุทธแบบทิเบตมากขึ้น เพราะมีแนวทาง หลักปรัชญา และประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจ ซึ่งก่อนหน้านี้พวกเขามองว่าศาสนาพุทธแบบทิเบตในไซบีเรียคือศาสนาของคนล้าหลัง นอกจากนี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 พวกเขามีการสนับสนุนให้เปลี่ยนศาสนาพุทธให้เป็นแบบยุโรป และให้ชาวพุทธรวมตัวกันอย่างใกล้ชิด เพื่อสร้างความเป็น "อารยะ" แก่ศาสนาพุทธ
ต่อมาในยุคโซเวียตเรืองอำนาจ ศาสนาต่าง ๆ รวมไปถึงศาสนาพุทธถูกมองว่าเป็น "เครื่องมือสำหรับกดขี่" และชาวพุทธที่อยู่ในอำนาจเองก็ไม่ยี่หระการที่ศาสนาของตนถูกกดขี่ ค.ศ. 1917 โจเซฟ สตาลินออกมาประกาศว่าไม่มีดาซันแห่งใดในประเทศที่เปิดให้บริการ รัฐบาลโซเวียตพยายามที่จะลบศาสนาพุทธและศาสนาอื่น ๆ ออก เพราะเชื่อว่าจะทำให้ชุมชนเมืองและการผลิตขยายตัวเพิ่มขึ้น ค.ศ. 1929 อารามพุทธหลายแห่งถูกปิด ลามะหลายรูปถูกจับ บ้างก็ถูกเนรเทศ คริสต์ทศวรรษที่ 1930 เป็นช่วงที่พุทธศาสนิกชนเป็นชุมชนศาสนาได้รับความทุกข์ระทมมากที่สุดในสหภาพโซเวียต ลามะหลายรูปถูกขับออกและถูกกล่าวหาว่าเป็น "สายลับญี่ปุ่น" บ้างก็ว่าเป็น "ศัตรูของประชาชนทั้งหลาย" ค.ศ. 1943 ชาวคัลมืยคียาซึ่งเป็นชุมชนพุทธแห่งเดียวในยุโรปถูกรัฐบาลโซเวียตเนรเทศไปไซบีเรีย หลังถูกรัฐบาลสงสัยว่าพวกเขาให้ความร่วมมือกับพวกนาซีเยอรมนีเมื่อคราวยึดครองคัลมืยคียา ทำให้ชาวชาวคัลมืยคียาร้อยละ 40 เสียชีวิตระหว่างทาง ส่วนผู้ที่รอดชีวิตไม่สามารถกลับมาตุภูมิได้จนถึง ค.ศ. 1956 ส่วนชาวพุทธในบูเรียตียาลี้ภัยไปเขตปกครองตนเองมองโกเลียในของประเทศจีน
แต่ศาสนาพุทธยังไม่หายไปจากรัสเซียเสียทีเดียว เพราะบีเดีย ดันดารอน นักคิดและนักพุทธศาสนศึกษา พยายามฟื้นฟูศาสนาพุทธในยุครัฐอเทวนิยมด้วยแนวคิดศาสนาพุทธใหม่ โดยนำคำสอนของศาสนาพุทธ ปรัชญาตะวันตก และทฤษฎีวิทยาศาสตร์มาผสมผสานกัน แต่เวลาต่อมานายดันดารอนถูกรัฐบาลจับกุมตัวในข้อหาสร้างชุมชนทางศาสนา เขาถูกส่งเข้าค่ายกักกันจนกระทั่งเสียชีวิตในนั้น อย่างไรก็ตามลูกศิษย์ของเขามีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่ศาสนาพุทธช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา
ยุคฟื้นฟู
หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ศาสนาพุทธได้รับการฟื้นฟูอีกครั้ง พร้อมกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีคีร์ซัน อิลูย์มซีนอฟของสาธารณรัฐคัลมืยคียา และมีการฟื้นฟูศาสนาพุทธในบูเรียตียาและตูวา ผู้คนหวนกลับไปนับถือศาสนาดั้งเดิมของบรรพบุรุษ ก่อนแพร่หลายสู่ชาวรัสเซียในพื้นที่อื่น
ค.ศ. 1992 ทะไลลามะที่ 14 ประมุขของศาสนาพุทธนิกายเกลุก เสด็จเยือนสาธารณรัฐตูวาเป็นครั้งแรก
ประเทศไทยมีการส่งพระธรรมทูตเพื่อเผยแผ่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทตั้งแต่ ค.ศ. 1997 เป็นต้นมา โดยมีศูนย์กลางที่วัดอภิธรรมพุทธวิหาร เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
ศาสนิกชน
ค.ศ. 2012 สาธารณรัฐตูวามีพุทธศาสนิกชนร้อยละ 62, สาธารณรัฐคัลมืยคียาร้อยละ 38 และสาธารณรัฐบูเรียตียาร้อยละ 20 นอกจากนี้ยังพบพุทธศาสนิกชนในดินแดนซาไบคัลสกีร้อยละ 6, แคว้นตอมสค์ร้อยละ 0.6 และสาธารณรัฐยาคูเตียร้อยละ 0.4
มีชุมชนชาวพุทธกระจายอยู่ทั่วไปในประเทศรัสเซีย เช่น แคว้นซาฮาลิน, ดินแดนฮาบารอฟสค์, แคว้นอามูร์, แคว้นอีร์คุตสค์, ดินแดนอัลไต, สาธารณรัฐคาคัสเซีย, แคว้นโนโวซีบีสค์, แคว้นตูย์เมน, แคว้นโอเรนบุร์ก, แคว้นอาร์ฮันเกลสค์, แคว้นมูร์มันสค์, กรุงมอสโก, แคว้นมอสโก, นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, แคว้นเลนินกราด และแคว้นคาลินินกราด แต่ละดินแดนจะมีชาวพุทธราวร้อยละ 0.1–0.5
หมายเหตุ
ดาซัน (Дацан) เป็นคำที่ใช้เรียกมหาวิทยาลัยสงฆ์ของนิกายเกลุก พบได้ทั่วไปในมองโกเลีย ทิเบต และไซบีเรียของรัสเซีย โดยทั่วไปดาซันจะมีอยู่สองคณะคือ คณะปรัชญาและคณะแพทย์ บ้างก็มีคณะปฏิบัติตันตระ ซึ่งลามะจะศึกษาหลังสำเร็จการศึกษาจากคณะปรัชญาแล้ว
เอสเอพี อีอาร์พี
SAP (Systems, Applications and Products in Data Processing) เป็นโปรแกรมสำเร็จรูปทางธุรกิจประเภท การบริหารทรัพยากรขององค์กร ของประเทศเยอรมนีที่ใช้ควบคุมดูแลทุกสายงานของบริษัท SAP เป็นโปรแกรมที่ช่วยจัดการสายงานทุกสายงานของธุรกิจให้สามารถเข้าถึงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว และได้ข้อมูลที่ถูกต้องแม่นยำ สามารถนำไปใช้ประกอบการดำเนินกิจกรรมของธุรกิจได้ และผู้บริหารสามารถเรียกดูข้อมูลและตรวจสอบข้อมูลสถานะของบริษัทได้
ความสามารถในการทำงานของ SAP
SAP ได้ออกแบบมาให้รองรับการดำเนินงานของธุรกิจ หรือหน่วยงาน ด้วยคุณสมบัติที่หลากหลาย ง่ายต่อการใช้งาน อาทิเช่น การจัดทำเหมืองข้อมูล การจัดทำคลังข้อมูล  ระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า (Customer Relationship Management: CRM) Integration Business Planning แล้วส่งต่อข้อมูลไปในระบบ ERP ซึ่งสามารถดูผลผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์ การทำ Strategic Management, Balance Score Card การติดตามและประเมินผล การดำเนินงานตามตัวชี้วัด (KPI) การวิเคราะห์แนวโน้ม การวิเคราะห์สถานภาพปัจจุบัน อดีตและอนาคตขององค์กร
เปียโนโซนาตาหมายเลข 11 (โมทซาร์ท)
เปียโนโซนาตาหมายเลข 11 ในบันไดเสียง เอ เมเจอร์ (Piano Sonata No. 11 in A major, K 331) ผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เป็นโซนาตาสำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโน แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ บรรเลงด้วยบันไดเสียง เอ เมเจอร์ หรือ เอ ไมเนอร์ มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 20 นาที
มูฟเมนต์ที่สามของโซนาตาชิ้นนี้ "Alla Turca" เป็นผลงานสำหรับบรรเลงเดี่ยวเปียโนที่ได้รับความนิยม เป็นที่รู้จักในชื่อ เตอร์กิชรอนโด (Turkish Rondo) หรือ เตอร์กิชมาร์ช (Turkish March) เป็นการเล่นเลียงจังหวะเพลงมาร์ชแบบตุรกี ของวงดุริยางค์ทหารออตโตมัน ซึ่งกำลังได้รับความนิยมในขณะนั้น
โมทซาร์ทประพันธ์โซนาตาชิ้นนี้ในช่วงทศวรรษ 1770 ถึง 1780 โดยไม่มีหลักฐานบันทึกชัดเจนว่าเขาแต่งขึ้นที่ใด และปีไหน นักประวัติศาสตร์การดนตรีสันนิษฐานว่าเขาน่าจะแต่งที่เวียนนาหรือซัลทซ์บวร์ค ประมาณปี ค.ศ. 1783 แต่บางแหล่งกล่าวว่าโมทซาร์ทอาจจะแต่งขึ้นก่อนหน้า ที่ปารีส ในปี ค.ศ. 1778
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ (object-relational database: ORD) หรือระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ (object-relational database management system: ORDBMS) เป็นระบบการจัดการฐานข้อมูลคล้ายกับ[[ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์] แต่ใช้โมเดลฐานข้อมูลเชิงวัตถุ ซึ่งวัตถุ คลาส และการสืบทอด ถูกสนับสนุนโดยตรงในโครงสร้างฐานข้อมูล และในภาษาสอบถาม  มันสนับสนุนส่วนเพิ่มเติมของโมเดลข้อมูลด้วยชนิดข้อมูลและเมธอดที่ผู้ใช้สร้างขึ้น
ฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์อาจกล่าวได้ว่าเป็นฐานข้อมูลที่อยู่ระหว่างฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ และฐานข้อมูลเชิงวัตถุ (object-oriented databases: OODBMS) ส่วนหลักของฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์มีลักษณะใกล้กับฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ ข้อมูลอยู่ในฐานข้อมูล และถูกจัดการโดยคำถาม (query) ในภาษาสอบถาม แต่อีกด้านหนึ่ง เป็น OODBMS ซึ่งฐานข้อมูลเป็นวัตถุที่คงอยู่ที่เก็บไว้สำหรับซอฟต์แวร์ที่เขียนด้วยภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุ โดยมีเอพีไอ (API) ของโปรแกรมสำหรับการจัดเรียงและค้นหาและเรียกใช้วัตถุ และไม่สนับสนุนการสอบถาม หรือสนับสนุนเพียงเล็กน้อย
ภาพรวม
เป้าหมายพื้นฐานของฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ คิอเป็นตัวเชื่อมช่องว่างระหว่างฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์และเทคนิคการสร้างแม่แบบเชิงวัตถุซึ่งใช้ในภาษาโปรแกรม เช่น Java, C++, Visual Basic .NET หรือ C# เป็นต้น อย่างไรก็ดี สิ่งที่ได้นอกเหนือจากเป้าหมายคือ การใช้มาตรฐานระบบฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์กับรูปแบบบางประการของการเปลี่ยนชนิดข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ของศอฟต์แวร์ ในขณะที่ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์แบบดั้งเดิม RDBMS หรือผลิตภัณฑ์ที่ใช้ SQL-DBMS มุ่งเน้นที่การจัดการที่มีประสิทธิภาพของข้อมูลที่เขียนจากเซตของชนิดข้มมูลที่นิยามโดยมาตรฐานของภาษาที่สัมพันธฺกัน ระบบฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ยินยอมให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์บูรณาการชนิดข้อมูลของตนเองและเมธอดเพื่อใช้กับมันในระบบการจัดการฐานข้อมูล
ระบบฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ถูกบูรณาการเข้ากับภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุ คุณสมบัติทางลักษณะของมัน ได้แก่ ภายในฐานข้อมูล ความสัมพันธฺ์ทั้งหมดกับวัตถุโปรแกรมที่คงอยู่เป็นความสัมพันธ์กับชื่อวัตถุ (object identifier) ของมัน จุดเหล่านี้ทั้งหมดสามารถอ้างถึงในระบบเชิงสัมพันธ์ที่เหมาะสม แม้ว่ามาตรฐาน SQL และการดำเนินการของมันกำหนดข้อจำกัดอย่างเด็ดขาด และความซับซ้อนเพิ่มเติม
ประวัติ
ในช่วงกลางปีพ.ศ. 2533 ได้มีผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์หลายตัว เช่น Illustra (ผลิตโดย Illustra Information Systems ต่อมาถูกซื้อโดย Informix Software ภายหลังได้ขายต่อให้กับ IBM)  Omniscience (ผลิตโดย Omniscience Corporation ต่อมาขายให้กับ Oracle Corporation และเปลี่ยนชื่อผลิตภัณฑ์เป็น Oracle Lite) UniSQL (ผลิตโดย UniSQL, Inc. และต่อมาขายให้กับ KCOMS) และ Valentina database ซึ่งพัฒนาโดยรัสแลน ซาซูคิน ชาวยูเครน  สิบปีต่อมา โพรเกรสคิวแอล ได้พัฒนาเวอร์ชฃันเชิงพาณิชย์ และได้เป็นพื้นฐานสำหรับผลิตภัณฑ์อีกหลาย ๆ ตัวในปัจจุบัน แนวคิดหลายประการในฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ในช่วงเริ่มต้นได้ถูกนำมารวมในมาตรฐาน SQL:1999 ในความเป็นจริง ผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่ได้เพิ่มลักษณะเชิงวัตถุตามข้อกำหนดของ SQL:1999 สามารถกล่าวได้ว่าเป็น ระบบการจัดการฐานข้อมูลเชิงวัตถุสัมพันธ์ได้ ตัวอย่างเช่น IBM's DB2 Oracle database และ Microsoft SQL Server เป็นต้น
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5
ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2552 โดยเริ่มทำการคัดตัวตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึง พฤศจิกายน 2551 โดยในฤดูกาลนี้ได้ ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ พิธีกรชื่อดังมาเป็นโฮสต์แทน จอดิห์ มีอาเรส ที่หมดสัญญาไปในฤดูกาลที่ 4
A Fashion Baptism of Fire
วันออกอากาศ: 28 เมษายน 2552
Let's Get Physical
วันออกอากาศ: 5 พฤษภาคม 2552
ในสัปดาห์ที่แล้ว การตัดสินต่างทำเอาสาวๆ เครียดกันมาก แต่ไม่ทันที่ความเครียดจะจางหายไป สาวๆ ก็ต้องถ่ายรูปกันอีกครั้ง โดยพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเธอมีศักยภาพพอที่จะทำมันได้!
Makeover Meltdown
วันออกอากาศ: 12 พฤษภาคม 2552
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม แต่พวกเธอบางคนก็ไม่ต้องการที่จะเปลี่ยลุคตัเอง เคสซี่กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของสาวๆ ในการแข่งขนครั้งนี้ และการถ่ายภาพบิวตี้ช็อตที่ทำให้พวกเธอบางคนต้องเสียน้ำตา
Runway Hell
วันออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2552
Cruising the Catwalk
วันออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2552
Media Virgins
วันออกอากาศ: 9 มิถุนายน 2552
Tears and Emotion
วันออกอากาศ: 16 มิถุนายน 2552
London's Calling
วันออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2552
The Final Three
วันออกอากาศ: 30 มิถุนายน 2552
ชาวไอริช
ชาวไอริช (Muintir na hÉireann หรือ na hÉireannaigh หรือ na Gaeil, Irish people) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ชาวยุโรปตะวันตกที่มีถิ่นฐานดั้งเดิมอยู่ในประเทศไอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปยุโรป จากหลักฐานทางโบราณคดี ไอร์แลนด์เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษยชนมาราว 9,000 ปีโดยมีบรรพบุรุษของชาวไอริช ที่เป็นชนเนเมเดียน (Nemedians), ชนโฟโมเรียน (Fomorians) และชนมิเลเซียน (Milesians) (ตามตำนาน - ไม่มีหลักฐานบันทึกเป็นอักษรก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 6) โดยกลุ่มสุดท้ายถูกกล่าวกันว่าเป็นกลุ่มที่เป็นบรรพบุรุษเกลลิคที่แท้จริงและยังคงใช้เป็นคำที่เรียกชนไอริชจนกระทั่งปัจจุบันนี้ กลุ่มชาติพันธุ์หลักที่มีการติดต่อกับชาวไอริชในยุคกลาง ได้แก่ ชาวสกอต ชาวไวกิง และชาวไอซ์แลนด์โดยเฉพาะที่มีเชื้อสายไอริช การรุกรานของแองโกล-นอร์มันในตอนกลางของยุคกลาง, การก่อตั้งดินแดนของอังกฤษ และต่อมาการปกครองโดยอังกฤษเป็นการนำกลุ่มชนนอร์มัน, เวลส์, เฟลมมิช, แองโกล-แซกซัน และเบรตอน เข้ามาในไอร์แลนด์
ชาวไอริชหลายคนมีชื่อเสียงมาตลอดในประวัติศาสตร์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 จนถึงปัจจุบัน เช่น โจนาธาน สวิฟท์, จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์, เลียม นีสัน, ออสการ์ ไวลด์, คิลเลียน เมอร์ฟี, เจมส์ จอยซ์ และริชาร์ด แฮร์ริส
Exodeconus
ถิ่นกำเนิดคือ อเมริกาตะวันตกและอเมริกาใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปลาสิงโตธรรมดา
ปลาสิงโตธรรมดา (Common lionfish, Miles' firefish, Devil firefish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสิงโต (Scorpaenidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีครีบอกยาวเป็นเส้นแลดูสวยงาม ครีบหลังมีก้านครีบแข็งยาวมาก ในปลาขนาดเล็กตาจะมีติ่งแหลม ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะค่อย ๆ หดสั้นลงจนหายไปในที่สุด ลำตัวมีสีสันหลากหลาย ตั้งแต่ สีแดง, สีส้ม, สีน้ำตาลเข้ม เป็นลายบั้งเล็ก ๆ สลับกับบั้งสีจาง ๆ หรือสีชมพู ครีบหลังตอนท้ายหรือครีบก้นจะเป็นครีบใสโปร่งแสง มีจุดประสีดำ
มีพฤติกรรมล่าปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยใช้ครีบอกที่แผ่ยาวเป็นเส้นไล่ต้อนให้จนมุม แล้วใช้ปากฮุบกินไปทั้งตัว
มีขนาดใหญ่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 35 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังและกองหินใต้น้ำ ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาใต้, ทะเลแดง, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก, อินโดนีเซีย ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่
เป็นปลาที่มีพิษ ไม่มีการรับประทานกันเป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำและตู้ปลาตามบ้านในฐานะปลาสวยงาม
มงเทรอ
มงเทรอ (Montreux) เป็นเมืองในรัฐโวของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มงเทรออยู่ในภาครอม็องดีซึ่งเป็นเขตที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในสวิตเซอร์แลนด์ มงเทรอตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดริมทะเลสาบเจนีวาบนเส้นทางเข้าสู่หุบเขาของเทือกเขาแอลป์ ซึ่งในอดีตเป็นเส้นทางที่โรมันใช้สัญจรผ่าน เมืองนี้ถูกกล่าวถึงในเอกสารครั้งแรกในปี ค.ศ. 1215 ในชื่อ Mustruel
เมอร์เมอร์ (ค่ายเพลง)
เมอร์เมอร์ (Murmur) เป็นค่ายเพลงที่เมื่อเริ่มมีค่ายย่อยของโซนีมิวสิกออสเตรเลีย ก่อตั้งกลางปี ค.ศ. 1994 ตั้งชื่อตามอัลบั้มของอาร์.อี.เอ็ม. ชุดแรก เมอร์เมอร์ได้เซ็นสัญญากับศิลปินร็อกออสเตรเลียที่ประสบความสำเร็จอย่างเช่น ซิลเวอร์แชร์ แอมโมเนีย ซัมติงฟอร์เคต และเจบีไดห์
เหตุระเบิดในกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2562
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ระเบิดขนาดเล็กจำนวนมากได้จุดชนวนระเบิดกว่าห้าแห่งทั่วทั้งกรุงเทพมหานครและปริมณฑล สถานที่เกิดเหตุ ได้แก่ สถานีช่องนนทรี ใกล้กับคิง เพาเวอร์ มหานคร, ย่านพระราม 9, ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร, กองบัญชาการกองทัพไทย และภายในร้านมินิโซสยามสแควร์ การระเบิดทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บเจ็ดคน
การสอบสวนเบื้องต้นโดยตำรวจไทยได้รายงานว่าผู้ต้องสงสัยที่ก่อความไม่สงบมีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มเดียวกันที่ได้ทำการโจมตีแบบเดียวกันใน พ.ศ. 2559 เหตุระเบิดดังกล่าวเกิดขึ้นใกล้กับช่วงการประชุมสุดยอดอาเซียนที่จัดขึ้นในตัวเมือง
การโจมตี
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 04:45 น. ตามเวลากรุงเทพ (เวลาสากลเชิงพิกัด+7.00) ได้เกิดเหตุระเบิดเล็กน้อยที่ที่มินิโซสาขาหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านขายสินค้าสาธารณูปโภค ในศูนย์การค้าสยามสแควร์ เขตปทุมวัน ซึ่งระเบิดถูกยัดไว้ในตุ๊กตาจากการ์ตูนซีรีส์ 3 หมีจอมป่วน ส่งผลให้ชั้นวางและสินค้าในร้านพังเสียหาย ซึ่งไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเนื่องจากร้านยังไม่เปิด กล้องรักษาความปลอดภัยเปิดเผยในภายหลังว่าระเบิดถูกวางโดยชายสวมหน้ากากที่สวมแว่นกันแดดเมื่อวันก่อน โดยร้านยังคงปิดเป็นเวลาสองวันเพื่อซ่อมบำรุงชั้นวางที่เสียหาย
เมื่อเวลา 07:00 น. มีการแจ้งเหตุระเบิดสี่ลูกที่ศูนย์ราชการกรุงเทพมหานครที่สถานีตำรวจท้องที่ ระเบิดสองลูกแรกได้จุดชนวนที่หน้าทางเข้าศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ตามด้วยระเบิดลูกที่สาม ซึ่งได้ระเบิดที่หน้ากองบัญชาการกองทัพไทย ส่วนระเบิดลูกที่สี่ถูกปลดชนวนโดยเจ้าหน้าที่อีโอดีที่อาคารบี ของศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร  และไม่มีรายงานผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ
เมื่อเวลา 08:00 น. ได้มีการจุดชนวนระเบิด 2 ลูกที่หน้าสถานีช่องนนทรี และบริเวณทางเข้าคิง เพาเวอร์ มหานคร ซึ่งตามมาด้วยมีรายงานว่าพบวัตถุต้องสงสัยที่อยู่ด้านหน้าทางเข้ารถไฟฟ้าบีทีเอส ตำรวจท้องที่ได้ทำลายวัตถุระเบิดต้องสงสัยด้วยปืนฉีดน้ำแรงดันสูง โดยมีรายงานผู้บาดเจ็บ 2 ราย และไม่มีรายงานผู้เสียชีวิต
เมื่อเวลา 8:50 น. ระเบิดลูกที่เจ็ดได้จุดชนวนในย่านพระรามเก้า แยก 57/1 ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บ 4 รายและบาดเจ็บสาหัส 2 ราย รวมถึงมีการรายงานเกี่ยวกับอุปกรณ์ระเบิดต้องสงสัยที่เป็นเท็จหลายครั้งหลังจากเกิดเหตุการณ์ 3 ครั้งแรก
ทั้งนี้ การประชุมสุดยอดอาเซียนไม่ได้มีการหยุดชะงัก
การสอบสวน
วัตถุระเบิดที่ตำรวจไทยรายงานเชื่อว่าเป็นระเบิดแบบทำที่บ้านซึ่งมีขนาดเท่าลูกเทนนิส แม้ว่าจะยังไม่ทราบแรงจูงใจของการโจมตีครั้งนี้ แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นการโจมตีภาพลักษณ์ของประเทศในขณะที่กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดอาเซียน ที่ซึ่งผู้นำทางการเมืองจากแต่ละประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้เข้าร่วมการประชุมดังกล่าว ในขณะที่ยังมีตัวแทนของประเทศอื่น ๆ เช่น รัฐมนตรีต่างประเทศของสหราชอาณาจักร, รัฐมนตรีต่างประเทศของสหรัฐ และนักการทูตของจีน
สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้สั่งการให้กองบังคับการปราบปราม (CSD) ตรวจสอบการโจมตีที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคมที่ผ่านมา ซึ่งกองบังคับการปราบปรามได้ทำงานร่วมกับสำนักงานอัยการสูงสุด (OAG) อย่างใกล้ชิด เพื่อรวบรวมข่าวกรองและหลักฐานเกี่ยวกับการโจมตี รวมถึงมีรายงานว่าได้มีการวางแผนโจมตีดังกล่าวใกล้ชายแดนไทย–มาเลเซีย
เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ตำรวจไทยได้เผยแพร่รายงานเกี่ยวกับเหตุโจมตี การโจมตีนี้จัดทำโดยกลุ่มคน 15 คน ซึ่งพยานหลักฐานได้มาจากการสอบถามผู้ต้องสงสัย 2 คนที่ถูกจับกุมเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ขณะที่มีการสอบสวน เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจสอบสถานที่ระเบิดและได้รวบรวมหลักฐานกล้องวงจรปิด รวมถึงตัวอย่างลายนิ้วมือและดีเอ็นเอจากสถานที่ดังกล่าว สำนักงานพิสูจน์หลักฐานตำรวจได้ตรวจสอบตัวอย่างและได้ขีดฆ่าประวัติอาชญากร เพื่อจำกัดการค้นหาผู้ต้องสงสัยอีก 13 คนให้แคบลง
เมื่อวันที่ 2 กันยายน ที่กองปราบปราม มีผู้ต้องสงสัยอีก 2 คนที่ถูกจับกุมจากจังหวัดนราธิวาส โดยผู้ต้องสงสัย 2 คนได้ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ซึ่งผู้ต้องสงสัย 2 รายนี้ถูกกล่าวหาว่าส่งมอบอุปกรณ์ระเบิดให้กับมือระเบิดตามจุดต่าง ๆ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม และเจ้าหน้าที่ตำรวจนิติวิทยาศาสตร์ได้เก็บตัวอย่างดีเอ็นเอ รวมถึงลายนิ้วมือเพื่อตรวจเทียบกับตัวอย่างที่รวบรวมจากจุดเกิดเหตุ
ภายในวันที่ 4 กันยายน ศาลอาญาได้ออกหมายจับทั้งหมด 14 หมาย และได้จับกุมผู้ต้องสงสัยทั้งหมด 3 ราย
ปฏิกิริยา
ประยุทธ์ จันทร์โอชา ซึ่งเป็นผู้นำเผด็จการทหาร ได้ตอบโต้การโจมตีครั้งนี้ด้วยการประณามผู้ที่วางแผนโจมตีและทำลายความสงบเรียบร้อยของประเทศ ขณะที่รองนายกรัฐมนตรี ประวิตร วงษ์สุวรรณ ได้บอกกับนักข่าวว่า กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบได้เตรียมสร้างสถานการณ์ให้รัฐบาลอับอายในขณะที่ตัวเมืองเป็นเจ้าภาพการประชุมสุดยอดอาเซียน
ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ จักรทิพย์ ชัยจินดา เชื่อเช่นกันว่าเหตุจูงใจที่อยู่เบื้องหลังการโจมตีนี้เกี่ยวข้องกับการเมือง เนื่องจากประเทศไทยได้จัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกในเดือนมีนาคมนับตั้งแต่รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 อย่างไรก็ตาม ฝ่ายค้านของรัฐบาลหลายคนเชื่อว่าการโจมตีครั้งนี้เป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลเอง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของสาธารณชนต่อภาพลักษณ์สาธารณะที่ย่ำแย่ของรัฐบาลในปัจจุบัน
การจับกุม, การคุมขัง และการดำเนินคดีอื่น ๆ
เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ผู้ต้องสงสัยสองคนถูกจับกุมที่หน้าสำนักงานตำรวจแห่งชาติ และถูกส่งตัวไปคุมขังชั่วคราว ส่วนผู้ต้องสงสัยอีก 2 คนที่ช่วยประสานการโจมตีถูกจับกุมในจังหวัดภาคใต้ของประเทศไทยเมื่อวันที่ 2 กันยายน
รัชนี ศรีไพรวรรณ
รัชนี ศรีไพรวรรณ (สกุลเดิม: อัมพานนท์; 11 มีนาคม พ.ศ. 2473 — 15 เมษายน พ.ศ. 2557) เป็นข้าราชการบำนาญ อดีตศึกษานิเทศก์ระดับ 8 สาขาวิชาภาษาไทย ระดับชั้นประถมและมัธยมศึกษา ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไป จากผลงานเขียนเรื่อง มานะ มานี ปิติ ชูใจ ที่ใช้เป็นแบบเรียนวิชาภาษาไทย ในโรงเรียนประถมทั่วประเทศ ตามหลักสูตรประถมศึกษา พ.ศ. 2521 - 2537 อันเป็นผลงานซึ่งเป็นที่ยกย่อง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ สมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ยังมอบรางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2556 ให้แก่เธอ
ประวัติ
อาจารย์รัชนี ศรีไพรวรรณ เกิดที่อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม สำเร็จการศึกษาระดับประถม จากโรงเรียนประชาบาล ‘พินิจราษฎรบำรุง’ อำเภอยางตลาด จังหวัดมหาสารคาม (ปัจจุบันขึ้นกับจังหวัดกาฬสินธุ์) และมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีอนุกูลนารี อำเภอกาฬสินธุ์ จังหวัดมหาสารคาม (ปัจจุบันคืออำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์) ต่อมาสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษา จากโรงเรียนฝึกหัดครูสวนสุนันทาวิทยาลัย (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา), โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยมวังจันทรเกษม (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม) และ วิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ)
อาจารย์รัชนีมีผลงานเขียนหนังสือ ประกอบการสอนวิชาภาษาไทยเรื่อง กระต่ายน้อยและฝนหลวง และ มานะ มานี ปิติ ชูใจ รวมถึงวรรณกรรมเยาวชนเรื่องทางช้างเผือก ร่วมกับนิตยสารอะเดย์ อนึ่ง รายการ ภาษาไทยใครว่ายาก เคยเชิญอาจารย์รัชนีเป็นวิทยากร โดยออกอากาศทางโทรทัศน์ไทยพีบีเอส เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2556 ด้านชีวิตส่วนตัว อาจารย์รัชนีมีบุตรสาวชื่อพรพรรณ
สิ่งสืบทอด
เป็นที่กล่าวขานในวงการศึกษาไทยว่า อาจารย์รัชนี เป็นผู้มีคุณูปการต่อการศึกษา วิชาภาษาไทยเป็นอย่างมาก โดยขณะรับราชการ ท่านเป็นศึกษานิเทศก์ครูภาษาไทย สังกัดกรมสามัญศึกษา (ปัจจุบันคือ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน) กระทรวงศึกษาธิการ รวมถึงเป็นผู้สอนวิชาภาษาไทยและแนะแนว กรมวิชาการ (ปัจจุบันคือ สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา ในสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน) จึงมอบหมายให้ท่าน เป็นผู้เขียนเรื่องประกอบ หนังสือแบบเรียนภาษาไทย ตามหลักสูตรประถมศึกษา พ.ศ. 2521 ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วไปในชื่อ มานะ มานี ปิติ ชูใจ
นอกจากนี้ ศูนย์ภาษาและวัฒนธรรมไทย นครเมลเบิร์น เครือรัฐออสเตรเลีย ยังขออนุญาตกระทรวงศึกษาธิการของไทย เพื่อนำแบบเรียนชุดมานะ มานี ปิติ ชูใจ ของอาจารย์รัชนี ไปใช้เป็นหนังสือเรียนวิชาภาษาไทยของศูนย์ดังกล่าว ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงปัจจุบัน
นอกจากนี้แบบเรียนชุดมานะ มานี ปิติ ชูใจของอาจารย์รัชนียังถูกนำไปใช้เป็นหนังสือเรียนวิชา Beginning Thai ซึ่งเป็นวิชาเลือกเสรีในระดับปริญญาตรี ณ มหาวิทยาลัย Northern Illinois University เมือง DeKalb ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยรายวิชาดังกล่าวดำเนินการเรียนการสอนโดย Prof. John F. Hartmann มานับตั้งแต่ประมาณปี พ.ศ. 2528 โดยในภายหลังเนื้อหาในแบบเรียนได้รับการพัฒนาเป็นสื่อการเรียนการสอนออนไลน์โดยทุนสนับสนุนและสามารถเข้าเยี่ยมชมได้ที่ Thai SEASITE
เกมต่อสู้
เกมต่อสู้ เป็นเกมประเภทหนึ่งที่ผู้เล่นควบคุมตัวละครในจอภาพและเข้าร่วมในการต่อสู้ระยะประชิดกับคู่ต่อสู้ ตัวละครเหล่านี้จะมีระดับพลังและจำนวนรอบแข่งขันเท่ากัน และต่อสู้กันในสนามประลอง ผู้เล่นจะต้องใช้เทคนิคการต่อสู้เช่น การป้องกัน การโจมตีสวนกลับ และการต่อสู้แบบลูกโซ่ร่วมกับท่าโจมตีที่เป็นชุดหรือเรียกว่า "คอมโบ" ตั้งแต่เริ่มยุคคริสต์ทศวรรษ 1990 เกมต่อสู้ส่วนใหญ่จะให้ผู้เล่นทำท่าโจมจีพิเศษได้โดยกดปุ่มหลาย ๆ ปุ่ม เกมประเภทนี้จะเกี่ยวข้องแต่แตกต่างจากเกมแนวอัดศัตรู หรือบีตเอ็มอัป (beat 'em up) ซึ่งมีปฏิปักษ์ออกมาเป็นจำนวนมาก
เกมแรกที่นำเสนอการต่อสู้ด้วยหมัดคือเกม เฮฟวีเวตแชมป์ ในปี ค.ศ. 1976 แต่เกมต่อสู้ที่ใช้ศิลปะการป้องกันตัวแบบตัวต่อตัวที่ได้รับความนิยมกลับเป็นเกมคาราเต้แชมป์ และเดอะเวย์ออฟเดอะเอ็กซ์โพลดิงฟิสต์ ในปี ค.ศ. 1984 และ 1985 ตามลำดับ ในปี ค.ศ. 1985 เกมเยียอาร์คังฟู นำเสนอตัวปฏิปักษ์ที่มีรูปแบบการต่อสู้ต่าง ๆ ขณะที่เกมสตรีตไฟเตอร์ในปี ค.ศ. 1987 ได้เปิดตัวท่าโจมตีลับสุดยอด ในปี ค.ศ. 1991 เกม สตรีตไฟเตอร์ II เกมค่ายแคปคอมที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงได้ขัดเกลารูปแบบของเกมและทำให้เกมต่อสู้เป็นที่แพร่หลาย เกมต่อสู้ต่อมากลายเป็นประเภทที่โดดเด่นเหนือวิดีโอเกมคู่แข่งในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเกมตู้ ช่วงเวลาดังกล่าวนี้ได้เกิดเกมต่อสู้ที่เป็นที่นิยมมากมายนอกจากสตรีตไฟเตอร์ รวมถึงแฟรนไชส์เกมที่ประสบความสำเร็จและมีมายาวนานอย่าง มอร์ทัล คอมแบท และต่อมาเป็นเกมเวอร์ชัวไฟเตอร์ และเกมเทคเคน
หม่อมเจ้าจันทรศิริปริวัตร จันทรทัต
พันโท หม่อมเจ้าจันทรศิริปริวัตร จันทรทัต (3 มกราคม พ.ศ. 2445 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2511) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา ประสูติแต่หม่อมอาบ จันทรทัต ณ อยุธยา
พระประวัติ
หม่อมเจ้าจันทรศิริปริวัตร จันทรทัต เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา ประสูติแต่หม่อมอาบ จันทรทัต ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2445 มีโสทรอนุชาและโสทรขนิษฐา 3 องค์ ได้แก่
และมีเชษฐาและเชษฐภคินีต่างพระมารดา 4 องค์ ได้แก่
เมื่อปี พ.ศ. 2452 ทรงเข้าศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อสำเร็จการศึกษาทรงเข้ารับราชการเป็นทหาร มียศสูงสุดที่ “พันโท” เนื่องจากทรงรับราชการทหารที่ต่างจังหวัดจึงไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับโอรสธิดานัก
หม่อมเจ้าจันทรศิริปริวัตร จันทรทัต สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2511 สิริชันษา 55 ปี
ครอบครัว
หม่อมเจ้าจันทรศิริปริวัตร จันทรทัต เสกสมรสกับหม่อมจรูญ จันทรทัต ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ถลาง) มีโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
Exaculum
Exaculum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Exaculum pusillum.
ถิ่นกำเนิดคือยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ถึงตะวันตกและเมดิเตอร์เรเนียนกลาง
สติกเกอร์ (เพลงบอดี้สแลม)
"Sticker" เป็นเพลงจากอัลบั้มของวงดนตรีบอดี้สแลม ในอัลบั้ม คราม ประพันธ์เนื้อร้องโดย เหนือวงศ์, อาทิวราห์ คงมาลัย แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย พูนศักดิ์ จตุระมูล, อาทิวราห์ คงมาลัย
ถึงแม้ว่าเพลง Sticker ไม่ได้ออกเป็นซิงเกิล แต่เพลงนี้เป็น 1 ในเพลงฮิตจากอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมมากเช่นเดียวกัน
การตอบรับ
เพลง Sticker ติดอันดับสูงสุด 15 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
บี-1 แลนเซอร์
บี-1 แลนเซอร์ (B-1 Lancer) เป็นเครื่องบินเจ็ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ เพื่อใช้แทนบี-52 สตราโตฟอสเตรส บี-1 มีขนาดเล็กกว่าบี-52 และสามารถบรรทุกอาวุธได้มากกว่า 2 เท่า บินเร็วมากกว่า 2 เท่า โดยใช้ระยะทางบินขึ้นสั้นกว่าบี-52
ประวัติ
บี-1 ถูกสร้างขึ้นในยุคของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ซึ่งถูกสร้างขึ้นในรุ่นแรกคือ บี-1เอ บินขึ้นครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1974 หมายเลข 74-0158 ด้วยราคาที่สูงมากทำให้ต่อมาในสมัยของประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ ก็ได้สั้งยกเลิกโครงการ บี-1 ในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1977 แต่หน่วยข้อมูลข่าวสารที่หน่วยข่าวกรองสหรัฐฯสืบทราบว่าทางฝ่ายสหภาพโซเวียตยังทำการพัฒนเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์แบบใหม่อยู่อย่างจริงจัง จึงทำให้กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯสั่งรีบดำเนินการโครงการ บี-1 ขึ้นอีกครั้ง โดยได้มีการแก้ไขบางอย่างจนได้ชื่อว่า บี-1 แลนเซอร์ ซึ่งเป็นการพัฒนาจากรุ่นเอมาเป็นรุ่นบี และได้มีการพัฒนาพื้นที่หน้าตัดของรุ่นบีให้ลดการปะทะเรดาร์ของข้าศึกให้น้อยลง และมีประสิทธิภาพการประหยัดน้ำมันสูงกว่าด้วย มีการปรับเปลี่ยนการใช้งานอวิโอนิกส์และสรรพวุธแบบใหม่ ผลที่ได้คือน้ำหนักวิ่งขึ้นจากเดิมรุ่นบี-1เอ ที่มีน้ำหนัก 180 ต้น เพิ่มขึ้นเป็น 217 ต้นในรุ่นบี-1บี แต่ลำตัวได้สร้างจากวัสดุไทเทเนียมคุณภาพต่ำเนื่องมาจากสภาคองเกรสปรับตัดงบประมาณลง
เครื่องต้นแบบบี-1บีหมายเลข 82-001 ได้เข้าสู่ขั้นตอนการทดสอบบินในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1983 เครื่องบินที่ออกจากสายการผลิตเครื่องแรกคือเครื่องหมายเลข 83-0065 ขึ้นบินครั้งแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1984 จนผลิตมาถึงเครื่องที่ 100 ซึ่งเป็นเครื่องสุดท้ายที่มีการผลิตมาคือเครื่องหมายเลข 86-0140 โดยได้บินออกจากโรงงานที่เมืองปาล์มเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี ค.ศ. 1989
บี-1 ได้รับการออกแบบมาให้บินโดยใช้เพดานบินต่ำเพียง 500 ฟุตเพื่อหลบเรดาร์ โครงการบี-1 ต้องใช้ชิ้นส่วนที่ผลิตจากบริษัทต่าง ๆ กว่า 5,000 บริษัท จาก 47 รัฐ และมีราคาสูงมากในประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1977 เนื่องจากงบประมาณในการสร้าง บี-1 นั้นมีผลกระทบต่อเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกามาก
วัดเทพนิมิตต์
วัดเทพนิมิตต์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูศรีปริยัติศาสก์ (สาคร ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส
วัดเทพนิมิตต์ตั้งเป็นสำนักปฏิบัติธรรมเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 บนที่ราชพัสดุเนื้อที่ 13 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา โดยรองอธิบดีกรมธนารักษ์ซึ่งเป็นลูกศิษย์พระครูอนุรักษ์ศีลสังวรเป็นผู้ดำเนินการขอใช้ที่ดิน ในช่วงแรกมีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ ใช้ชื่อว่า สำนักปฏิบัติธรรมเทพนิมิตต์ แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดกลางนา เพราะในขณะนั้นมีแต่ทุ่งนาล้อมรอบ จากนั้นได้รับการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 พระครูอนุรักษ์ศีลสังวร เจ้าอาวาสรูปแรก ได้ขอให้กรุงเทพมหานครตั้งชื่อว่า "วัดเทพนิมิตต์" โดยให้เหตุผลไว้ในเอกสารประกอบการพิจารณาเรื่องการขอสถาปนาสำนักปฏิบัติธรรมเทพนิมิตต์ขึ้นเป็นพระอาราม ถึงอธิบดีกรมการศาสนา ตามหนังสือลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ว่า มีทั้งนายทหารอากาศยศนาวาอากาศตรีและนายทหารบกยศพันตรี กับประชาชนอีกหลาย ๆ คน ได้พากันเล่าเรื่องสิ่งแปลกมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในทีดินผืนนี้ ที่ดินผืนนี้มีแสงสว่างเกิดขึ้นในเวลาตอนกลางคืน เป็นแสงสว่างรุ่งโรจน์มาก สีขาวนวล โตเท่าขนาดบาตร เป็นอยู่ประมาณ 10 กว่านาทีก็หายไป นาน ๆ จะเกิดขึ้นสักครั้ง (อดีต) เจ้าอาวาสเห็นว่าเป็นมงคล จึงตั้งชื่อสำนักสงฆ์ว่า เทพนิมิตต์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2553
ชิฟต์ 2: อันลีชต์
ชิฟต์ 2: อันลีชต์ (Shift 2: Unleashed) หรือที่รู้จักกันในชื่อ นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์ 2 (Need for Speed: Shift 2) และ นีดฟอร์สปีด: ชิฟต์ 2 อันลีชต์ (Need for Speed: Shift 2 Unleashed) เป็นเกมแนวแข่งรถตระกูลนีดฟอร์สปีด ที่พัฒนาโดย Slightly Mad Studios และจัดจำหน่ายโดย อิเล็กทรอนิก อาตส์ วางจำหน่ายเมื่อเดือนมีนาคม และเมษายน พ.ศ. 2554  โดยเป็นเกมภาคที่ 17 ของนีดฟอร์สปีด
ฮีเยโรนีมึส โบส
ฮีเยโรนีมึส โบส (Hieronymus Bosch; ราว ค.ศ. 1450 - 9 สิงหาคม ค.ศ. 1516) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา (เรอแนซ็องส์) คนสำคัญของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและบานพับภาพ ภาพเขียนหลายภาพของโบสเป็นภาพความล้มเหลวทางจริยธรรมของมนุษย์ โบสใช้ภาพปีศาจ, มนุษย์ครึ่งสัตว์, และเครื่องกลไกในการสร้างความกลัว, ความสับสน และการแสดงความเลวของมนุษย์ งานจะซับซ้อนและมีเอกลักษณ์เป็นของตัวเอง เต็มไปด้วยจินตนาการและการใช้รูปสัญลักษณ์ บางสัญลักษณ์ก็เป็นสัญลักษณ์ที่ตีความหมายได้ยากแม้แต่ในสมัยของโบสเอง
ชีวิต
"เยโรนีมึส" (Jheronimus) หรือ "ยุน ฟัน อาเกิน" (Joen van Aken) เป็นชื่อแรกเกิดของฮีเยโรนีมึส โบส สร้อยท้ายหมายถึงผู้มาจากเมืองอาเคิน ส่วนชื่อโบสมาจากชื่อเมืองเกิด คือ แซร์โตเคินโบส ('s-Hertogenbosch) ชีวิตเบื้องต้นไม่เป็นที่ทราบมากนัก ส่วนที่ทราบมาจากหลักฐานที่บันทึกไว้ในเอกสารของเทศบาลเมืองและจากสมาคมภราดรพระแม่มารี (Brotherhood of Our Lady) วันเกิดของโบสสันนิษฐานว่าประมาณปี ค.ศ. 1450 เป็นการประมาณจากภาพเหมือนตนเองที่โบสวาดไม่นานก่อนที่จะเสียชีวิต ในภาพเป็นชายสูงอายุราวหกสิบกว่าปี
แซร์โตเคินโบสปัจจุบันอยู่ทางใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองที่รุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ในปี ค.ศ. 1463 เกิดไฟไหม้ใหญ่ บ้านเรือน 4,000 หลังถูกทำลายไปกับไฟ โบสอายุประมาณ 13 ปีคงได้ประสบการณ์จากครั้งนั้น โบสเป็นจิตรกรมีชื่อเสียงที่รู้จักกันดีและมักจะได้รับงานเขียนจากต่างประเทศ ในปี ค.ศ. 1488 โบสก็ได้เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมภราดรพระแม่มารี ซึ่งเป็นสมาคมศาสนาที่เคร่งครัด สมาชิกมีด้วยกันประมาณ 40 คนซึ่งมาจากผู้มีอิทธิพลในเมือง และอีก 7,000 คนจากทั่วยุโรป
ราวระหว่างปี ค.ศ. 1479 ถึงปี ค.ศ. 1481 โบสแต่งงานกับอาไลต์ โคยาตส์ ฟัน เดินเมร์เฟน (Aleyt Goyaerts van den Meerveen) ซึ่งมีอายุแก่กว่าโบสสองสามปี หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ย้ายไปเมืองโอร์สโคต (Oirschot) ซึ่งภรรยาของโบสได้รับมรดกบ้านและที่ดินจากครอบครัว จากหลักฐานของสมาคมภราดรพระแม่มารี โบสเสียชีวิตเมื่อปี  ค.ศ. 1516 พิธีศพทำที่วัดเซนต์จอห์นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคมปีเดียวกัน
โบสเขียนบานพับภาพหลายบานแต่ที่งานชิ้นที่สำคัญที่สุดคือภาพเขียนชื่อ "สวนสำราญ" (The Garden of Earthly Delights) ซึ่งเป็นภาพอาดัมกับอีฟในสวนอีเด็น พร้อมทั้งสัตว์ต่าง ๆ บนบานซ้ายและภาพเปลือยและพรรณไม้และนกต่าง ๆ บนบานกลาง บนบานขวาเป็นภาพนรกที่มีภาพการลงโทษผู้มีบาปด้วยวิธีต่าง ๆ เมื่อปิดบานพับด้านนอกเป็นภาพแบบเอกรงค์เทา (grisaille) ของพระเจ้าสร้างโลก พื้นผิวภาพของโบสจะหยาบกว่าวิธีการเขียนภาพแบบเฟลมิช การเขียนภาพแบบเฟลมิชตามปกติแล้วจะใช้ความเรียบลื่นของผิวภาพในการซ่อนว่าเป็นสิ่งที่สร้างด้วยฝีมือมนุษย์
ความหมาย
ในศตวรรษต้น ๆ หลังจากโบสเสียชีวิตไปแล้ว มักจะเชื่อกันว่างานจิตรกรรมของโบสได้รับอิทธิพลมาจากศิลปะนอกศาสนาคริสต์ในยุคกลางหรือประเพณีท้องถิ่นที่ลึกลับต่าง ๆ แต่บางคนก็เชื่อว่าเป็นงานเขียนที่สร้างขึ้นเพียงที่จะยั่วอารมณ์ของผู้ดูหรือเพื่อความชวนหัวคล้ายกับลักษณะศิลปะที่เรียกว่า "ศิลปะแบบอัปลักษณ์" (Grotesque) ของศิลปะเรอแนซ็องส์แบบอิตาลี ขณะที่ศิลปะของจิตรกรผู้มีฝีมือคนอื่น ๆ ในสมัยนั้นยังวาดภาพสิ่งต่าง ๆ ที่เห็นรอบตัว โบสมักจะวาดภาพจากจินตนาการเช่นที่นักประวัติศาสตร์ศิลปะวอลเตอร์ กิบสันกล่าวว่าเป็นงานเขียนที่แสดงให้เห็นถึง "โลกของความฝัน (และ) ความฝันร้ายในรูปที่แทบจะกระโดดโลดเต้นออกมาได้ต่อหน้าต่อตาผู้ชม" คำบรรยายแรกที่เกี่ยวกับงานของโบสในปี ค.ศ. 1560 ของเฟลิเป เด เกบารา (Felipe de Guevara) ชาวสเปนกล่าวถึงโบสว่าเป็น "ผู้สร้างสัตว์ประหลาดและคิเมียรา" เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวดัตช์กาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) บรรยายงานของโบสว่าประกอบด้วย "wondrous and strange fantasies" แต่ก็สรุปว่าภาพเขียนมักจะไม่ชวนดูและดูแล้วน่าขยะแขยง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักวิชาการเห็นว่าภาพของโบสไม่ได้เป็นภาพอัศจรรย์บรรเจิดอย่างมากมายอย่างที่เคยเชื่อกันแต่เป็นงานที่แสดงให้เห็นความเชื่อทางศาสนาที่เป็นแบบออร์ทอด็อกซ์ของสมัยนั้น โบสวาดภาพความบาปของมนุษย์ และ ภาพสวรรค์และนรกที่ละม้ายคล้ายคลึงกับคำบรรยายทางวรรณกรรมและคำเทศนาในสมัยปลายยุคกลาง นักเขียนหลายคนให้ความสำคัญต่องานของโบสมากกว่าที่เคยเป็นมาและพยายามตีความหมายงานจากมุมมองของจริยธรรมของยุคกลาง นอกจากนั้นก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่างานของโบสสร้างขึ้นเพื่อสอนศีลธรรมเช่นงานเขียนอื่น ๆ ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือในสมัยนั้นเช่นของกวีรอเบิร์ต เฮนริสัน (Robert Henryson) และรายละเอียดแต่ละอย่างภายในภาพเป็นรายละเอียดที่โบสจงใจเขียน ดีร์ก บักซ์กล่าวว่าภาพเขียนของโบสเป็นงานจักษุศิลป์ที่ถอดความหมายมาจากคัมภีร์ไบเบิลและตำนานพื้นบ้านของสมัยนั้น
โบสเไม่เคยลงวันที่บนภาพเขียนและอาจจะลงชื่อเป็นบางภาพเท่านั้น ซึ่งทำให้ผู้เชี่ยวชาญต้องพิจารณาว่าเป็นภาพเขียนของโบสจริงหรือไม่ แต่ในปี ๆ ที่ผ่านมานักวิชาการอ้างว่าเป็นงานของโบสน้อยลงจนปัจจุบันก็มีเพียง 25 ภาพเท่านั้นที่นักวิชาการเชื่อว่าแน่นอนเป็นงานของโบส พระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ทรงซื้อภาพเขียนของโบสหลายภาพหลังจากที่จิตรกรเสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งทำให้พิพิธภัณฑ์ปราโดที่มาดริดกลายเป็นเจ้าของภาพเขียนหลายภาพของโบส รวมทั้งภาพ "สวนสำราญ" ด้วย
สมุดภาพ
14501516
Evandra
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย
โหมโรง (เพลง)
เพลงโหมโรงหมายถึงเพลงที่ใช้เบิกโรง เพื่อเป็นการประกาศให้ผู้คนทราบว่าที่นี่มีงานอะไร และเพื่ออัญเชิญเหล่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวงให้มาชุมนุมในงานเพื่อความเป็นสิริมงคลในงานนั้นอีกด้วย
Evandra
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โหมโรง (เพลง)
เพลงโหมโรงแบ่งได้ดังนี้
โหมโรงพิธี
มี 3 ประเภทคือ โหมโรงเช้า โหมโรงเย็น และโหมโรงเทศน์
โหมโรงโขนและละคร
ใช้บรรเลงเพื่อประกาศว่าที่นี่จะมีการแสดงโขนหรือละคร รวมถึงอัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายทั้งปวงด้วย โหมโรงโขนและละครแบ่งได้ดังนี้
โหมโรงเสภา
ใช้ประกอบการขับเสภา โดยบรรเลงสลับกับการขับเสภา โหมโรงชุดนี้มี 2 เพลงคือ
โหมโรงมโหรี
ใช้เหมือนกับโหมโรงเสภา แต่จะไม่มีเพลงรัวประลองขึ้นต้นเท่านั้น
โหมโรงหนังใหญ่
ใช้เพลงชุดโหมโรงเย็น แต่ใช้ปี่กลางบรรเลง เรียกทางที่เล่นว่า ทางกลาง
มิชชาเอล ยุง
มิชชาเอล ยุง (Michael Jung) เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1982 ที่เมืองบาทโซเดิน ประเทศเยอรมนี เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมัน ซึ่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาได้เข้าร่วมแข่งในรายการประเภททีมและประเภทบุคคล โดยเป็นผู้ชนะทั้งสองรายการ ณ วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ซึ่งเป็นวันเกิดครบรอบ 30 ปีของเขา มิชชาเอล ยุง ได้สร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักขี่ม้าคนแรกของยุโรป ที่เป็นแชมป์โลกและแชมป์โอลิมปิกในเวลาเดียวกัน
คัง กัมชัน
คังกัมชัน (강감찬; Gang Gam-chan; ค.ศ. 948 — 1031) เป็นขุนนางผู้ซื่อสัตย์ต่อ พระพันปีชอนชู และ ราชวงศ์โครยอ เป็นอย่างมากเขาเกิดเมื่อปี ค.ศ. 948 เมื่อกองทัพเหลียวยกทัพมาเขาในฐานะเจ้ากรมกลาโหมในรัชสมัยพระเจ้ามกจงจึงยกกองทัพออกไปต่อสู้จนได้ชัยชนะแต่แล้วเมื่อกองทัพเหลียวบุกประชิดพระนครเขาจึงต้องคุ้มกันพระเจ้ามกจงหนีออกจากพระนครแต่ก็พลาดท่าถูกลีฮอนอูนและอันแพทหารใต้บังคับบัญชาทรยศปลงพระชนม์พระเจ้ามกจงเขาจึงต้องหนีเอาตัวรอดก่อนเมื่อองค์ชายวังซุนขึ้นทรงราชย์เป็นพระเจ้าฮยอนจงเขาจึงคุ้มกันพระเจ้าฮยอนจงหนีรอดไปได้และกลับมาจัดการกับกองทัพเหลียวได้สำเร็จใต้เท้าคังกัมชันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมหาเสนาบดีในเวลาต่อมาและถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1031 ขณะอายุได้ 83 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
9481031
โอซัน คาบัค
กาลาทาซาไร
โอซันเล่นให้กับทีมเยาวชนของกาลาทาซาไรมาตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่เอาชนะ Yeni Malatyaspor 2–0 ในซือเปร์ลีกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ต่อมาวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับชัลเคอ 04 0–0 ในฤดูกาล 2018–19
เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ทในบุนเดิสลีกา ซึ่งเขาเซ็นสัญญาจนถึง ค.ศ. 2024 ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2017 เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะฮันโนเฟอร์ 96 5–1 โดยประตูนี้เป็นประตูแรกในอาชีพของเขา นั่นทำให้เขากลายเป็นเซ็นเตอร์แบ็กชาวตุรกีอายุน้อยและผู้เล่นชตุทการ์ทที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่ 3 ที่สามารถทำคนเดียวสองประตูในหนึ่งนัดในบุนเดิสลีกา
ลิเวอร์พูล
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 คาบัคถูกปล่อยยืมตัวให้กับลิเวอร์พูลในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2020–21 ค่าตัวในการยืมตัวอยู่ประมาณ 1 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนขยายอีก 500,000 ปอนด์ ขึ้นกับจำนวนนัดที่ลงเล่นและผลงานของสโมสรในแชมเปียนส์ลีก ทั้งนี้ยังมีค่าตัวในการซื้อขาดอีก 18 ล้านปอนด์และอาจเพิ่มขึ้นเป็น 26.5 ล้านปอนด์ได้ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีกนัดที่บุกไปแพ้เลสเตอร์ซิตี 1–3 ต่อมาวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เขาลงเล่นในนัดที่บุกไปเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช 2–0 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวตุรกีคนแรกที่ลงเล่นให้กับสโมสรอังกฤษในรายการนี้
ทีมชาติ
โอซันเคยเล่นให้กับทีมชาติตุรกีชุดเยาวชน โดยเป็นกัปตันของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2017 และยูฟ่าก็จัดให้เขาเป็น 1 ใน 10 ผู้เล่นที่น่าจับตามอง วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คาบัคลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับอันดอร์รา โดยนัดนั้น เขาลงเล่นเต็มเวลา ช่วยให้ตุรกีเอาชนะไปได้ 2–0
ไว ชิง โฮ
ไว ชิง โฮ (Wai Ching Ho; เกิด 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวฮ่องกง
เธอปรากฏตัวในบท มาดามเกา ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในเรื่อง แดร์เดวิล (2015–2016), ไอรอน ฟิสต์ (2017) และ เดอะ ดีเฟนเดอร์ส (2017)
อ้างอิง
1943
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเช็กเกีย
วอลเลย์บอลชายทีมชาติเช็กเกีย เป็นทีมชาติวอลเลย์บอลของประเทศเช็กเกีย และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติ
สัญญารักจักรพรรดิคังซี
สัญญารักจักรพรรดิคังซี (寂寞空庭春欲晚) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของจีนในปี ค.ศ. 2016 นำแสดงโดย หลิว ข่ายเวย์, เจิ้ง ฉ่วง และจาง ปินปิน สร้างจากนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง Lonely Courtyard in Late Spring ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศทาง Zhejiang Television และ Shenzhen Television ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ถึง 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
เรื่องย่อ
เรื่องนี้เกี่ยวกับจักรพรรดิคังซีและพระสนมเหลียงเฟยจากตระกูลเว่ย์ พระราชมารดาขององค์ชายยฺหวิ่นซื่อ (องค์ชาย 8)
เมื่อจักรพรรดิคังซี (หลิว ข่ายเวย์) พระชนมายุได้ 16 พรรษา พระองค์ได้กำจัดเอ๋าไป้ (ฉี เส้าเฉียน) ขุนนางทรราช และพันธมิตรของเขา ความเข้าใจผิดทำให้ Wei Abunai ขุนนางผู้ภักดีถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ ทำให้ทั้งครอบครัวของเขาถูกสังหาร เหลียงเอ๋อ (เจิ้ง ฉ่วง) ในวัย 10 ขวบต้องทนเห็นการตายของพ่อแม่และพี่ชายของเธอไปต่อหน้าต่อตา ขณะที่เธอกำลังหลบหนี เธอได้พบกับยุวจักรพรรดิคังซีผู้ซึ่งถูกศัตรูไล่ล่า โดยปราศจากความรู้ภูมิหลังของกันและกัน เหลียงเอ๋อและจักรพรรดิคังซีต้องเผชิญกับความเป็นและความตาย และได้ทิ้งความประทับใจไว้อย่างลึกซึ้งต่อกันและสัญญาว่าจะพบกันใหม่ อย่างไรก็ตาม เหลียงเอ๋อสูญเสียความทรงจำเนื่องจากการถูกลอบสังหาร เพื่อปกป้องเหลียงเอ๋อ ลูกพี่ลูกน้องของเธอคือน่าหลานหรงรั่ว (จางปินปิน, ได้รับแรงบันดาลใจจากน่าหลานซิงเต๋อ) เขาจึงเปลี่ยนชื่อของเธอเป็นเว่ย์ หลินหลาง และรับเธอไว้ในความดูแลของเขา ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันและพัฒนาสายสัมพันธ์พิเศษ อย่างไรก็ตาม พ่อของหรงรั่วคือน่าหลานหมิงจู กลัวว่าตัวตนของหลินหลางจะสร้างปัญหาให้กับครอบครัว จึงแอบส่งเธอเข้าไปในวังเพื่อเป็นนางกำนัลเพื่อป้องกันไม่ให้ทั้งสองอยู่ด้วยกัน หลินหลางคิดว่าเธอจะต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในพระราชวัง แต่การปรากฏตัวของจักรพรรดิคังซีทำให้ชีวิตของเธอปั่นป่วน การกลับมาพบกันอีกครั้งของเธอกับหรงรั่ว ก็ทำให้เธอมีความหวังอีกครั้ง จักรพรรดิคังซีรู้จักหลินหลางในฐานะเด็กสาวที่เคยช่วยชีวิตพระองค์ไว้ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และพระองค์ใช้วิธีต่าง ๆ เพื่อช่วยให้เธอระลึกถึงอดีต ในขณะเดียวกันหรงรั่ววางแผนที่จะพาหลินหลางหนีออกจากวัง ทำให้เธอติดอยู่ตรงกลางระหว่างจักรพรรดิผู้เอาแต่ใจกับคนรักในวัยเด็กของเธอ
หลังจากที่จักรพรรดิคังซีตกหลุมรักหลินหลางอย่างสุดซึ้ง พระองค์จึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอคือลูกพี่ลูกน้องของหรงรั่วที่รักเธอมาตลอด หลังจากผ่านความยากลำบากมาด้วยกันหลายครั้งหลินหลางก็ตระหนักว่าเธอตกหลุมรักจักรพรรดิคังซี อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เธอฟื้นความทรงจำของเธอ และตระหนักว่าจักรพรรดิคังซีต้องรับผิดชอบต่อการตายของครอบครัวของเธอ พี่ชายของหลินหลางคือฉางชิงซึ่งปลอมตัวเข้าไปในวังในฐานะขันที ปรากฏตัวและเปิดเผยตัวตนของเขาต่อหลินหลางและกดดันให้เธอหาทางแก้แค้นให้กับครอบครัวของพวกเขา หลินหลางและจักรพรรดิคังซีจึงพัวพันกับความรักอันโศกเศร้าและบีบคั้นหัวใจ
บูร์กาส
บูร์กาส (Бургас, Burgas) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 บนชายฝั่งทะเลดำของประเทศบัลแกเรีย และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของบัลแกเรีย ถัดจากโซเฟีย พลอฟดิฟและวาร์นา กับจำนวนประชากร 211,033 คน ขณะที่ประชากร 277,922 คน อาศัยอยู่ในเขตเมือง เมืองนี้ยังเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบูร์กาส และเป็นเมืองสำคัญทางด้านอุตสาหกรรม การขนส่ง วัฒนธรรม และศูนย์กลางการท่องเที่ยว