cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นิสิต เวทย์ศิริยานันท์
ประวัติ
นายนิสิต เคยประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง โดยใช้ชื่อบริษัท ปโชตา จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2530 ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 เขาถูกศาลพิพากษาให้ล้มละลาย และให้พ้นจากการล้มละลาย ในปี พ.ศ. 2547
แม่น้ำตูเมน
แม่น้ำตูเมน (Tumen River) หรือ แม่น้ำทูมัน (豆滿江, 두만강) เป็นแม่น้ำทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศจีน เกาหลีเหนือ และรัสเซีย มีความยาว 521 กิโลเมตร (324 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาแพ็กดู (Mount Paektu) ไหลผ่านระหว่างมณฑลจี๋หลินของจีนกับจังหวัดรยังกัง (Ryanggang Province) และจังหวัดฮัมกย็องเหนือ (North Hamgyong Province) ของเกาหลีเหนือ และไหลผ่านพรมแดนรัสเซียกับเกาหลีเหนือเป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร (11 ไมล์) ก่อนไหลลงทะเลญี่ปุ่น
ชื่อแม่น้ำตูเมนมาจากคำในภาษามองโกเลีย tümen (แปลว่า หนึ่งหมื่น) ชื่อภาษารัสเซียคือ Tumannaya (แปลว่า หมอก) ปัจจุบันแม่น้ำสายนี้ได้รับมลพิษจากโรงงานอุตสาหกรรมของเกาหลีเหนือและจีน แต่ยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง เมืองสำคัญริมแม่น้ำได้แก่ ฮเวรย็อง (Hoeryong), อนซ็อง (Onsong) ของเกาหลีเหนือ และหนานผิง (Nanping) ของจีน ในปี ค.ศ. 1938 ญี่ปุ่นได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำตูเมนตรงจุดที่แม่น้ำฉวน (Quan River) มารวมกับแม่น้ำตูเมน ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 จีน มองโกเลีย รัสเซีย เกาหลีใต้ได้ลงนามในความร่วมมือพื้นที่พัฒนาเศรษฐกิจแม่น้ำตูเมน
ชาวเกาหลีเหนือที่ต้องการหลบหนีออกนอกประเทศมักใช้แม่น้ำตูเมนเป็นเส้นทางหลบหนี เนื่องจากมีความตื้นและไม่กว้างมาก สามารถเดินหรือว่ายข้ามเป็นระยะสั้น ๆ ได้ ในฤดูหนาว แม่น้ำสายนี้จะเป็นน้ำแข็งจนเดินข้ามไปอีกฝั่งได้ ผู้ที่หลบหนีส่วนใหญ่จะเลือกข้ามไปประเทศจีนมากกว่ารัสเซีย เนื่องจากรัสเซียมีการลาดตระเวนตามชายแดนที่ดีกว่า และมีชาวเกาหลีคอยช่วยเหลือน้อยกว่า
ยิม แบยอง
ยิม แบยอง (임백령, ?-?) เป็นขุนนางคนสำคัญในรัชกาล พระเจ้าชุงจง และเป็นแกนนำ ฝ่ายยุนเล็ก มีฉายาว่า เคมา ตายเพราะม้าซึ่งเกี่ยวข้องกับฉายา
ยิม แบยอง เกิดเมื่อใดไม่ปรากฏเป็น ยังบัน หรือ บัณฑิต จากเมือง แฮอัน ได้เดินทางมายัง ฮันยาง เพื่อเข้าสอบเป็นขุนนางเพราะชื่นชอบอุดมการณ์ของ โชวกวางโจ ขุนนางคนสำคัญในต้นรัชกาลพระเจ้าชุงจงที่ต้องการกำจัดพวกขุนนางที่เอาแต่ผลประโยชน์ใส่ตัวแต่เมื่อยิม แบยองมาสอบปรากฏว่าไม่ผ่านหลังจากนั้นก็เข้าสอบเรื่อยๆ ก็ไม่ผ่านอีกจนครั้งสุดท้ายปรากฏว่าเขาสอบผ่านเป็น จอหงวน ได้เป็นขุนนางสมใจจากนั้นเขาก็ได้ร่วมมือกับ ยุน ว็อน-ฮย็อง และ ยุน วอนโล ตั้ง ฝ่ายยุนเล็ก ขึ้นและในเหตุการณ์ที่เรียกว่า เหตุการณ์การกวาดล้างปีอึยซา ยิม แบยองผู้นี้ก็ได้หยิบดาบขึ้นไล่ฟันเหล่าขุนนางและบัณฑิต ฝ่ายยุนใหญ่ ล้มตายจำนวนมากแสดงให้เห็นว่าขุนนางผู้นี้แท้จริงแล้วก็เป็นพวกทะเยอทะยานมักใหญ่ใฝ่สูงนั่นเอง
หลังจากเหตุการณ์นี้ได้ไม่นานก็ถึงช่วงวาระสุดท้ายในชีวิตของยิม แบยองเมื่อพระเจ้าจุงจงได้ให้เขาเป็นทูตไปยัง ต้าหมิง แต่ยังไม่ทันได้ไปก็พลาดท่าตกม้าตายซึ่งสมกับฉายาของเขาว่า เคมา ที่แปลว่า เสนาบดีตกม้า และนักษัตรในปีนั้นก็คือ มะเมีย ที่มีม้าเป็นสัญลักษณ์
EE
EE หรือ Ee หรือ ee สามารถหมายถึง
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศบราซิล ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบราซิลได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 12 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 7 คนและหญิง 5 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
อำเภอวังทอง
วังทอง เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เดิมมีพื้นที่ขนาดใหญ่มาก ต่อมามีการแบ่งพื้นที่การปกครองออกในพื้นที่ 3 จังหวัด คือ ครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอวังทอง อำเภอเนินมะปราง บางส่วนของอำเภอบางกระทุ่ม ในจังหวัดพิษณุโลก พื้นที่ทั้งหมดของอำเภอสากเหล็ก บางส่วนของอำเภอเมืองพิจิตร บางส่วนของอำเภอวังทรายพูน ในจังหวัดพิจิตร รวมไปถึงพื้นที่ของอำเภอวังโป่งทั้งหมด ในจังหวัดเพชรบูรณ์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวังทองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ตามหลักฐาน อำเภอวังทองตั้งเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2438 ในเวลานั้นยังไม่มีเขตการปกครอง ตั้งอยู่ที่ "บ้านสามเรือน" ซึ่งเรียกว่า "อำเภอนครป่าหมาก" ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2441 ได้ย้ายจากบ้านสามเรือน ตำบลนครป่าหมาก มาตั้งที่บ้านวังทอง ตำบลตลาดชุม (ปัจจุบัน คือ ตำบลวังทอง ตรงกับตลาดเทศบาลวังทอง) แต่ยังคงใช้ชื่อเดิม
ในปี พ.ศ. 2451 ท้องที่ตำบลสากเหล็ก ตำบลป่ามะคาบ และตำบลวังโป่ง เขตอำเภอนครป่าหมาก มีระยะทางห่างไกลจากตัวอำเภอจึงได้โอนพื้นที่ตำบลสากเหล็ก ตำบลป่ามะคาบ ไปขึ้นกับอำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร และโอนพื้นที่ตำบลวังโป่งไปขึ้นกับกิ่งอำเภอชนแดน จังหวัดเพชรบูรณ์
ในปี พ.ศ. 2470 ได้ประกาศจัดตั้งเขตการปกครองกิ่งอำเภอบางกระทุ่ม โดยขึ้นต่ออำเภอเมืองพิษณุโลก มีการโอนพื้นที่ตำบลเนินกุ่ม ตำบลไผ่ล้อม และตำบลนครป่าหมาก ไปเป็นเขตปกครองของกิ่งอำเภอบางกระทุ่ม และได้รับโอนพื้นที่ตำบลบ้านกลาง ตำบลแก่งโสภา ซึ่งขณะนั้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองนครไทย ให้มาขึ้นกับเขตการปกครองของทางอำเภอ ต่อมาบริเวณที่ว่าการอำเภอนครป่าหมากได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภออีกครั้งหนึ่งเมื่อปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อตำบลที่ตั้งอำเภอจากชื่อตำบลตลาดชุม เป็น "ตำบลวังทอง" และเปลี่ยนชื่ออำเภอให้เป็น "อำเภอวังทอง" มาจนถึงปัจจุบันนี้
ในปี พ.ศ. 2519 ได้มีการแบ่งพื้นที่อีกครั้งโดยประกาศจัดตั้งเขตการปกครองกิ่งอำเภอเนินมะปราง โดยมีพื้นที่ตำบลชมพู ตำบลบ้านมุง ตำบลไทรย้อย ที่แยกออกไป
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวังทองแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 11 ตำบล 168 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวังทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิก
ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้จัดตั้งขึ้นในปี 1933 ระหว่างอยู่ในอาณัติของอังกฤษแห่งปาเลสไตน์[1] อิสราเอลส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1952 (ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน) และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1994 ประเทศได้กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป (EOC) ในปี ค.ศ. 1994
ยานอวกาศ
ยานอวกาศ (spacecraft) คือยานพาหนะ ยานหรือเครื่องยนต์ที่ออกแบบมาเพื่อบินไปในอวกาศ ยานอวกาศถูกนำมาใช้สำหรับวัตถุประสงค์ที่หลากหลาย รวมถึงการสื่อสารโทรคมนาคม การสังเกตโลก การอุตุนิยมวิทยา การนำทาง การสำรวจดาวเคราะห์และการขนส่งมนุษย์และสินค้า
ในการบินในอวกาศแบบวงโคจรย่อย ยานอวกาศเข้าสู่อวกาศด้านนอก จากนั้นก็กลับมายังพื้นผิวโลกโดยไม่ได้ขึ้นไปสู่วงโคจรหลัก. แต่สำหรับการบินในอวกาศแบบวงโคจรหลัก (orbital spaceflight) ยานอวกาศเข้าสู่วงโคจรปิดรอบโลกหรือรอบวัตถุนอกโลกหรือดวงดาวอื่นๆ ยานอวกาศที่ใช้สำหรับการบินของมนุษย์จะบรรทุกลูกเรือหรือผู้โดยสารบนยานจากจุดเริ่มต้นหรือสถานีอวกาศในวงโคจรเท่านั้น ในขณะที่ ยานที่ใช้สำหรับภารกิจหุ่นยนต์อวกาศจะทำงานด้วยตนเองหรือจากระยะไกลอย่างใดอย่างหนึ่ง ยานอวกาศหุ่นยนต์ที่ใช้เพื่อสนับสนุนการวิจัยทางวิทยาศาสตร์เป็นยานสำรวจอวกาศ ยานอวกาศหุ่นยนต์ที่ยังคงอยู่ในวงโคจรรอบโลกเป็นดาวเทียม มีเพียงยานสำรวจระหว่างดวงดาวไม่กี่ลำเช่นไพโอเนียร์ 10 และ 11, Voyager 1 และ 2, และ New Horizons ที่ปัจจุบันยังอยู่ในวงโคจรที่หลุดออกจากระบบสุริยะของเรา
ยานอวกาศที่อยู่ในวงโคจรอาจจะสามารถกู้คืนได้แต่บางทีก็ไม่ได้. โดยวิธีการย้อนกลับไปยังโลก พวกมันอาจจะถูกแบ่งออกเป็นแคปซูลที่ไม่มีปีกหรือเครี่องบินอวกาศที่มีปีก ปัจจุบันมนุษย์ได้ประสบความสำเร็จในการบินในอวกาศ แต่มีเพียงยี่สิบสี่ประเทศเท่านั้นที่มีเทคโนโลยีอวกาศเช่น รัสเซีย (Roscosmos, กองกำลังอวกาศรัสเซีย), สหรัฐอเมริกา (นาซ่า, กองทัพอากาศสหรัฐและอีกหลายบริษัทการบินอวกาศเชิงพาณิชย์), รัฐสมาชิกขององค์การอวกาศยุโรป, สาธารณรัฐประชาชนจีน (องค์การบริหารอทวกาศแห่งชาติจีน), ญี่ปุ่น (สำนักงานสำรวจอวกาศญี่ปุ่น) และอินเดีย (องค์การวิจัยอวกาศอินเดีย)
ประวัติ
สปุตนิกเป็นดาวเทียมดวงแรก มันถูกส่งขึ้นวงโคจรต่ำรูปไข่โดยสหภาพโซเวียตหรือตอนนี้คือรัสเซียเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 1957 การเปิดตัวครั้งนั้นนำไปสู่การพัฒนาใหม่ทางการเมือง, การทหาร, เทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ ในขณะที่การเปิดตัวของสปุตนิกเป็นเหตุการณ์เดียวแต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของยุคอวกาศ นอกเหนือจากมูลค่าของมันในฐานะที่เป็นเทคโนโลยีแรก สปุตนิก ยังช่วยในการระบุความหนาแน่นของชั้นบรรยากาศด้านบน (upper atmospheric layers' density) ผ่านการวัดการเปลี่ยนแปลงของวงโคจรของดาวเทียม นอกจากนี้ยังให้ข้อมูลเกี่ยวกับการกระจายสัญญาณวิทยุในไอโอโนสเฟียส์ ไนโตรเจนแรงดันสูงในตัวยานของดาวเทียมที่ผิดพลาดได้ให้โอกาสแรกสำหรับการตรวจสอบสะเก็ดดาว ถ้าสะเก็ดดาวทะลุเปลือกนอกของดาวเทียมก็จะถูกตรวจพบโดยข้อมูลอุณหภูมิจะถูกส่งกลับไปยังโลก สปุตนิก 1 ถูกเปิดตัวในช่วงปีฟิสิกส์สากลจาก สถานีเลขที่ 1/5 ที่ Tyuratam range ที่ 5 ใน Kazakh SSR (ตอนนี้เป็น Baikonur คอสโมโดรม) ดาวเทียมได้เดินทางที่ 29,000 กิโลเมตร (18,000 ไมล์) ต่อชั่วโมง ใช้เวลา 96.2 นาทีเพื่อให้ครบรอบวงโคจรและปล่อยสัญญาณวิทยุที่ 20.005 และ 40.002 MHz
ในขณะที่สปุตนิก 1 เป็นยานอวกาศที่มีมนุษย์ลำแรกที่โคจรรอบโลก, วัตถุที่มนุษย์สร้างขึ้นอื่นๆก่อนหน้านี้ได้ขึ้นมาถึงที่ระดับความสูง 100 กิโลเมตรซึ่งเป็นความสูงที่กำหนดโดยองค์การระหว่างประเทศคือ Fédération Aéronautique Internationale เพื่อนับว่าเป็นการบินในอวกาศ ระดับความสูงนี้เรียกว่า Kármán line โดยเฉพาะในปี 1940s มีการเปิดตัวเพื่อการทดสอบหลายครั้งของจรวด V-2 บางเครื่องในจำนวนนั้นขึ้นสู่ระดับความสูงกว่า 100 กม
ยานอวกาศที่มีมนุษย์
ดูเพิ่มเติม: รายชื่อของยานอวกาศที่มีมนุษย์และการบินในอวกาศของมนุษย์
ณ ปี 2011, มีเพียงสามประเทศเท่านั้นที่ทำการบินด้วยยานอวกาศที่มีมนุษย์ ได้แก่ USSR/รัสเซีย, สหรัฐอเมริกาและจีน. อินเดีย, ญี่ปุ่น, ยุโรป/อีเอสเอ, อิหร่าน, เกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ, เดนมาร์กและโรมาเนียมีแค่แผนสำหรับยานอวกาศที่มีมนุษย์ (จรวด suborbital ที่มีมนุษย์)
ยานอวกาศที่มีมนุษย์ลำแรกคือ Vostok 1 ซึ่งบรรทุกนักบินอวกาศโซเวียต ยูริ กาการิน ขึ้นสู่อวกาศในปี 1961 และบินรอบโลกสำเร็จ ยังมีภารกิจอื่นอีกห้าครั้งที่ใช้ในยานอวกาศ Vostok ได้ ยานอวกาศลำที่สองชื่อ Freedom 7 ซึ่งสามารถเดินทางในวงโคจรย่อยในปี 1961 เช่นกันโดยบรรทุกนักบินอวกาศชาวอเมริกัน อลัน เชพเพิร์ทขึ้นสู่ความสูงกว่า 187 กิโลเมตร (116 ไมล์) มีภารกิจอื่นอีกห้าครั้งที่ใช้ยานอวกาศ Mercury
ยกเว้นกระสวยอวกาศ, ส่วนของยานอวกาศที่มีมนุษย์ที่สามารถกู้คืนได้เป็นแคปซูลอวกาศ
สถานีอวกาศนานาชาติมีมนุษย์ประจำการตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนปี 2000 เป็นการร่วมการงานระหว่างรัสเซีย, สหรัฐอเมริกา, แคนาดาและประเทศอื่นๆอีกหลายประเทศ
Crew Dragon ของ SpaceX – หลังจากการทดสอบ Crew Demo 2 สำเร็จ SpaceX เองก็เป็นบริษัทเอกชนเจ้าแรกของสหรัฐอเมริกา ที่สามารถนำนักบินอวกาศกลับขึ้นสู่สถานีอวกาศนานาชาติได้ หลังจากที่นาซ่าจ้างทาง ROSCOSMOS (รัฐวิสาหกิจรอสคอสมอส) เพราะนาซ่าเองก็ปลดประจำการกระสวยอวกาศในปี 2011 เป็นเวลากว่า 9 ปี SpaceX เองจัดเป็นบริษัทที่สามารถส่งมนุษย์ขึ้นไปบนสถานีอวกาศนานาชาติได้ไม่พอ ยังเป็นบริษัทแรกที่นำแคปซูลมาใช้ซ้ำ นั่นคือ Crew Dragon Endeavour ในภารกิจ Crew Dragon Demo 2 และ Crew 2
เครื่องบินอวกาศ
บทความหลัก: spaceplane
ยานที่มีมนุษย์บางลำได้รับการออกแบบมาเฉพาะให้สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ และยานเหล่านี้มักจะเรียกว่า spaceplanes ตัวอย่างแรกของยานดังกล่าวคือ North X-15 ซึ่งทำการบินที่มีมนุษย์สองเที่ยวบินที่ความสูงกว่า 100 กิโลเมตรในปี 1960 ยานอวกาศที่นำมาใช้ใหม่ได้เป็นครั้งแรก, X-15, ถูกปล่อยบนอากาศในวิถีโค้งแบบ suborbital เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 1963
ยานอวกาศโคจรที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้เป็นบางส่วนลำแรกเป็นแบบไม่ใช่แคปซูลและมีปีก, กระสวยอวกาศ, ถูกส่งขึ้นโดยสหรัฐอเมริกาในวันครบรอบปีที่ 20 ของการบินของ ยูริ กาการิน ในวันที่ 12 เมษายน 1981 ระหว่างยุคกระสวย, ยานแบบ orbiters 6 ลำถูกสร้างขึ้น, ทุกลำทำการบินในชั้นบรรยากาศและห้าลำในจำนวนนั้นทำการบินในอวกาศ. ยาน Enterprise ถูกใช้เฉพาะการทดสอบการบินเข้าหาและการลงจอด, การปล่อยตัวจากทางด้านหลังของโบอิ้ง 747 SCA และการร่อนไปหลุมจอดที่เอ็ดเวิร์ด AFB แคลิฟอร์เนีย. กระสวยอวกาศลำแรกที่ได้บินไปในอวกาศคือยานโคลัมเบียตามด้วยชาเลนเจอร์, Discovery, Atlantis และ Endeavour. Endeavour ถูกสร้างขึ้นเพื่อแทนที่ชาเลนเจอร์เมื่อมันหายไปในเดือนมกราคมปี 1986 โคลัมเบียระเบิดขึ้นในระหว่างการบินกลับในเดือนกุมภาพันธ์ 2003
ยานอวกาศที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้บางส่วนโดยอัตโนมัติเป็นลำแรกคือ Buran (พายุหิมะ) ถูกส่งขึ้นไปโดยสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1988 แม้ว่ามันจะทำการบินเพียงครั้งเดียว spaceplane แบบนี้ถูกออกแบบมาสำหรับลูกเรือหนึ่งคนและคล้ายกันมากกับกระสวยอวกาศของสหรัฐ ถึงแม้ว่าเครื่องเพิ่มกำลังช่วง Drop-off จะใช้ตัวขับเคลื่อนเป็นของเหลวและเครื่องยนต์หลักของมันติดตั้งอยู่ที่ฐานของบริเวณที่น่าจะเป็นถังเชื้อเพลิงภายนอกในกระสวยของอเมริกา การขาดเงินทุน, ความยุ่งยากจากการสลายตัวของสหภาพโซเวียตที่ขัดขวางมันไม่ให้ทำการบินอีกต่อไป กระสวยอวกาศได้รับการแก้ไขเรื่อยมาเพื่อให้ตัวมันเองสามารถกลับเข้าประจำการในกรณีที่มีความจำเป็น
ยาน 'SpaceShipOne' ของบริษัท Scaled Composites เป็น spaceplane แบบ suborbital ที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้ที่บรรทุกนักบิน ไมค์ Melvill และไบรอัน Binnie ในเที่ยวบินต่อเนื่องในปี 2004 เพื่อชนะรางวัล Ansari X Prize. บริษัทยานอวกาศจะสร้างทายาทของมันคือ สเปซชิปทู (SpaceShipTwo) ขบวนของยาน สเปซชิปทู ที่ดำเนินการโดย Virgin Galactic ควรเริ่มต้นยานอวกาศเอกชนที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้เพื่อขนส่งผู้โดยสารจ่ายเงินในปี 2014
บริษัท XCOR Aerospace ยังวางแผนที่จะเริ่มต้นการบริการยานอวกาศเชิงพาณิชย์แบบ suborbital ด้วยยานชื่อ Lynx Rocketplane ผ่านการเป็นหุ้นส่วนกับบริษัท RocketShip Tours การทดสอบเที่ยวบินแรกมีการวางแผนในปี 2014
ยานอวกาศไร้มนุษย์
ณ เดือนมิถุนายน 2011, มียานอวกาศมากกว่า 2,000 ลำในวงโคจร
ระบบย่อย
ระบบการทำงานของยานอวกาศประกอบไปด้วยระบบย่อยต่างๆมากมาย ขึ้นอยู่กับลักษณะการปฏิบัติการ ระบบย่อยประกอบด้วย "bus" ของยานอวกาศและอาจรวมทั้ง: ระบบกำหนดการวางตัวและการควบคุม (Attitude Determination and Control (ADAC หรือ ADC หรือ ACS)), ระบบนำทางนำร่องและควบคุม ({{lang-en|Guidance,Navigation and Control (GNC หรือ GN&C), ระบบการสื่อสาร (Comms), ระบบคำสั่งและจัดการข้อมูล ({{lang-en|Command and Data Handling (CDH หรือ C&DH)}}), ระบบพลังงาน (EPS), ระบบควบคุมอุณหภูมิ (TCS), ระบบการขับเคลื่อน ({{lang-en|Propulsion}}), และโครงสร้าง ส่วนที่ต่ออยู่กับบัสคือสัมภาระ ({{lang-en|Payload}})
ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด
ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด (Ford Madox Ford; 17 ธันวาคม ค.ศ. 1873 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1939) เป็นนักเขียนและกวีชาวอังกฤษ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ The Good Soldier ซึ่ง The Observer ยกย่องให้เป็นหนึ่งใน "นิยาย 100 เรื่องที่ดีที่สุดตลอดกาล" และ The Guardian ยกให้เป็นหนึ่งใน "นิยาย 1000 เรื่องที่ทุกคนควรอ่าน"
ประวัติ
ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด เกิดเมื่อ ค.ศ. 1873 ที่วิมเบิลดัน เป็นบุตรชายคนโตของแคทเธอรีน แมดด็อกซ์ บราน์และฟรานซิส เฮฟเฟอร์ เมื่ออายุได้ 18 ปี เขาเขียนนิยายเล่มแรก The Shifting of Fire ต่อมาเมื่อฟอร์ดมีอายุได้ 35 ปี เขาก็ก่อตั้งนิตยสาร English Review จัดพิมพ์ผลงานของนักเขียนร่วมสมัยของเขา เช่น ดี. เอช. ลอว์เรนซ์, เอสรา เพาด์ ในปี ค.ศ. 1915 เขาก็ตีพิมพ์ The Good Soldier ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมในชีวิตของทหาร นิยายเรื่องนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ฟอร์ดก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด" เพื่อเป็นเกียรติแก่ฟอร์ด แมดด็อกซ์ บราวน์ คุณตาของเขา ซึ่งเป็นจิตรกรแนวก่อนราฟาเอล ผู้วาดภาพ ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ทำงานเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร Transatlantic Review ซึ่งตีพิมพ์ของเจมส์ จอยซ์ และเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ฟอร์ดเสียชีวิตที่ดูวิลล์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1939 ขณะมีอายุได้ 65 ปี
รายชื่อวัดในจังหวัดศรีสะเกษ
รายชื่อวัดในจังหวัดศรีสะเกษ
อุบล วรวรรณ
อุบล วรวรรณ หรือนามเดิม หม่อมเจ้าอุบลพรรณี วรวรรณ (17 สิงหาคม พ.ศ. 2448 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
อุบลถือเป็นเจ้านายฝ่ายในพระองค์แรกที่เสกสมรสกับชาวต่างชาติ ทว่ามิได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือเป็นการละเมิดกฎมนเทียรบาล จึงถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์
พระประวัติ
อุบลมีพระยศเดิมว่าหม่อมเจ้าอุบลพรรณี วรวรรณ มีพระนามลำลองว่าท่านหญิงตัด ประสูติเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2448 เป็นธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์กับหม่อมผัน วรวรรณ ณ อยุธยา หม่อมเจ้าอุบลพรรณีทรงขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อเสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษใน พ.ศ. 2472 โดยข้อความในลายพระหัตถ์อ้างว่าจะทรงใช้นามว่า M.C. Ubal Varavarn (หม่อมเจ้าอุบล วรวรรณ) โดยจะอยู่ในการดูแลของหม่อมเจ้าดำรัสดำรง เทวกุล และหม่อมเจ้าอรทิพยประพันธ์ เทวกุล (ขณะนั้นหม่อมจ้าดำรัสดำรงเป็นทูตในอังกฤษ) เพื่อศึกษาเล่าเรียนตามสมควร โดยมีเสด็จพ่อและเจ้าพี่สนับสนุนทุนรอนระหว่างเข้าศึกษา
ระหว่างที่ทรงศึกษาอยู่นั้น ทรงพบรักกับเฮนรี "แฮรี" แครบบ์ พนักงานบริษัทยูเนียนเวสเทิร์นเทเลกราฟจำกัด (Union Western Telegraph Ltd.) ทั้งสองสมรสกันเมื่อ พ.ศ. 2477 โดยมิได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ถือเป็นการละเมิดกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสมรสพระราชวงศ์ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2475 ทางรัฐบาลสยามจึงขอให้หม่อมเจ้าอุบลพรรณีกลับประเทศ แต่พระองค์ไม่เสด็จกลับพร้อมกับแนบลายพระหัตถ์ขอลาออกจากฐานันดรศักดิ์ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นกราบทูล และทรงตอบว่า "ไม่มีอะไรที่จะทำให้เปลี่ยนพระทัย และหวังอยู่แต่ว่าจะได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตต่อไป" ผลคือมีพระบรมราชโองการให้ถอดหม่อมเจ้าอุบลพรรณีออกจากฐานันดรศักดิ์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2477 มีผลในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2477
หลังพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวสวรรคตไปแล้ว อุบลได้ถวายงานสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีซึ่งประทับอยู่ในประเทศอังกฤษอย่างเงียบ ๆ ด้วยการตั้งเครื่องไทยถวาย
อุบลพำนักอยู่ที่ต่างประเทศจนกระทั่งสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2528 ชันษา 80 ปี
การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีที
การเคลื่อนไหวของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (แอลจีบีที) เป็นขบวนการเคลื่อนไหวทางสังคมเพื่อสนับสนุนกลุ่มแอลจีบีที แม้ว่าจะไม่มีองค์กรหลักหรือองค์กรกลางซึ่งเป็นตัวแทนของกลุ่มแอลจีบีทีในเรื่องของประโยชน์ที่พึงได้รับของขบวนการ แต่องค์กรด้านสิทธิกลุ่มแอลจีบีทีจำนวนมากคงรณรงค์อยู่ทั่วโลก องค์กรแรกที่ส่งเสริมสิทธิของกลุ่มแอลจีบีที คือ คณะกรรมการวิทยาศาสตร์และมนุษยธรรม (Scientific-Humanitarian Committee) ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2440 ในกรุงเบอร์ลิน
เป้าหมายที่กล่าวไว้โดยทั่วไปในบรรดากลุ่มเคลื่อนไหวนี้ ประกอบด้วยอย่างสิทธิเท่าเทียมทางเพศของกลุ่มแอลจีบีที ซึ่งมักเน้นที่ปัญหาเฉพาะ อาทิ การยุติความเชื่อว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศเป็นอาชญากรรม หรือการบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยสมรสเท่าเทียม บางแหล่งจำพวกมุ่งประเด็นการสร้างชุมชมของกลุ่มแอลจีบีทีหรือทำงานร่วมกันเพื่อปราศจากสังคมอคติจากกลุ่มคนอคติทางเพศอย่างไบโฟเบีย, โฮโมโฟเบีย, และทรานโฟเบีย ในปัจจุบัน การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีประกอบไปด้วยกิจกรรมทางการเมืองและกิจกรรมทางวัฒนธรรมหลากหลาย อย่างการวิ่งเต้น, การเดินขบวนเรียกร้องทางถนน, กลุ่มสังคม, สื่อ, ศิลปะ, และการวิจัย
การเคลื่อนไหวของกลุ่มแอลจีบีทีมักถูกต่อต้านโดยบุคคลและองค์กร    ไม่ว่าจะเป็นเป็นอคติส่วนตัว, การเมือง, หรือความเชื่อทางศาสนาต่อกลุ่มคนหลากหลายทางเพศ ฝ่ายตรงข้ามมองว่าการสมรสเพศเดียวกันไม่นับว่าเป็นการสมรส หากกฎหมายอนุญาตให้มีการสมรสเพศเดียวกันเป็นการเปิดประตูสู่การเกิดคู่ครองหลายคน ซึ่งเป็นเรื่องผิดธรรมชาติ และส่งเสริมพฤติกรรมเสียต่อสุขภาพ  นักอนุรักษนิยมทางสังคมมองว่าความสัมพันธ์ทางเพศที่มาจากเพศเดียวกันที่ไม่ใช่เพศตรงข้ามเป็นการทำลายความสัมพันธ์แบบดั้งเดิม และเด็กควรได้รับการดูแลจากทั้งคู่โดยบิดาและมารดา เนื่องด้วยสังคมในหลายประเทศ (โดยรวมแถบยุโรปตะวันตก, อเมริกาเหนือ, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น และไต้หวัน) ยอมรับรักร่วมเพศเพิ่มมากขึ้น จึงเกิดขบวนการต่อต้านรักร่วมเพศอย่างมาก ในช่วงทศวรรษ 1990 กลุ่มที่เป็นที่รู้จักอย่างมากโดยมีเป้าหมาย คือ กลุ่มเคลื่อนไหวอดีตชายรักชาย
เตราโม
เตราโม (Teramo; ) เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของแคว้นอาบรุซโซ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดเตราโม อยู่ห่างจากกรุงโรม 150 กม. (93 ไมล์) ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาแอเพนไนน์กับชายฝั่งของทะเลเอเดรียติก เศรษฐกิจของเมืองเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรมและการค้า เช่น สิ่งทอ อาหาร วิศวกรรม วัสดุก่อสร้าง และเซรามิก
พัสกร พลบูรณ์
พัสกร พลบูรณ์ (ชื่อเดิม : พิมพ์ชนก; เกิด 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น ใบเฟิร์น เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย
ประวัติ
พัสกร พลบูรณ์ (ชื่อเกิด : พิมพ์ชนก พลบูรณ์) เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 ที่โรงพยาบาลโพธาราม จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นลูกสาวของนักแสดงตลกชื่อดัง จาตุรงค์ พลบูรณ์ (มกจ๊ก, โพธาราม) เข้าสู่วงการด้วยการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ ปี 2003 ได้รับรางวัล นางงามมิตรภาพ
งานบันเทิง
พัสกร พลบูรณ์ มีผลงานทั้งละครโทรทัศน์ ซิตคอม ภาพยนตร์มากมาย โดยเริ่มแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ ลูกตลกตกไม่ไกลต้น ต่อด้วย โกยเถอะโยม ด้านผลงานละคร แสดงละครเรื่อง เพื่อนแซบ 4x4 ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ เป็นซิตคอมของค่ายอาร์เอส
เทือกเขาซากรอส
เทือกเขาซากรอส (چیاکانی زاگرۆس ,Çiyayên Zagros; Lurish: کۆیَل زاگروس; Zagros Mountains) เป็นเทือกเขาในประเทศอิหร่าน อิรัก และทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศตุรกี เทือกเขามีความยาว 1,600 กิโลเมตร เทือกเขาเริ่มต้นทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอิหร่าน จากนั้นทำหน้าที่เป็นเส้นเขตแดนทางทิศตะวันตกของอิหร่าน เทือกเขาครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกีและทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิรัก จากนั้นมีแนวเขาไปถึงชายทะเลของอิหร่านบริเวณอ่าวเปอร์เซีย มีจุดสิ้นสุดอยู่ที่ช่องแคบฮอร์มุซ จุดสูงสุดคือภูเขาเดนา ที่ความสูง 4409 m
เซ็บ แอทลาส
ประวัติ
แอทลาสกิดในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน เรียนจบปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพจากมหาวิทยาลัยออริกอนสเตตในปี ค.ศ. 1993 เขาเริ่มงานนายแบบนิตยสารและเข้าสู่การแข่งขันกีฬาเพาะกายจนเข้าตาช่างภาพแนวอีโรติค รอน ลอยด์ จึงได้ชักชวนมาถ่ายแบบกับผลงานแรกที่ชื่อว่า "บอดี้ โซโล่" ภายใต้สังกัด ลอยด์ส บอดี้ อิมเมจ โปรดักชัน นอกจากนี้แอทลาสได้ถูกเสนอชื่อรางวัล "ผู้ชายแห่งปี" ของนิตสารเม็นในปี ค.ศ 2003 (อันดับที่ 1 ร่วมกับเนท คริสเตียนสัน) และปี ค.ศ 2006
เขาแสดงหนังโป๊เกย์ที่มีฉากการร่วมเพศทางปากครั้งแรกกับเจคครูซดอทคอม บทบาทของเขาในหนังโป๊เกย์เรื่อง "เบสท์เม็น" ของฟอลคอนสตูดิโอส์ถูกเสนอเข้าชิงรางวัล GayVN Awards ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และสาขาฉากการร่วมเพศทางปากยอดเยี่ยม แอทลาสได้รับรางวัลคู่กับอดัม คิลเลียนในสาขาคู่ขายอดเยี่ยมจากงานประกาศผลรางวัล Grabby Award ในหนังโป๊เกย์เรื่องเดียวกัน โดยนังโป๊เกย์เรื่อง "เบสท์เม็น ภาค 1" และ "เบสท์เม็น ภาค 2" ได้เข้าชิงรางวัลภาพยนต์โป๊เกย์ยอดเยี่ยมแห่งปี แต่พ่ายแพ้ให้กับหนังโป๊เกย์เรื่อง "ทู เดอะ ลาสต์แมน" จากค่ายเรกกิ้ง สตอลเลียน สตูอิโอส์
ชีวิตส่วนตัว
แอทลาสเคยคบหาดูใจกับนักแสดงหนังโป๊ชาวอเมริกันเดวอน มิเชลส์ ช่วงปี ค.ศ. 2007-2008 และเป็นหุ้นส่วนเปิดร้านอาหารโปรตีน เฮาส์ร่วมกับนักเพาะกายชาวอเมริกันลาริสซา เรย์สในเมืองลาสเวกัส รัฐเนวาดา
แหล่งข้อมูลอื่น
1971
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศบัลแกเรีย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบัลแกเรียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 18 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 11 คนและหญิง 7 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 8 ชนิดกีฬา
ไรขาว
==ลักษณะรูปร่างและโครงสร้าง ==
ไข่
เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 94 ไมครอน กว้างประมาณ 69 ไมครอน โปร่งใส มีตุ่มเรียงเป็นแถว 6-7 แถวโดยรอบ ประมาณ 36-43 ตุ่ม
ตัวอ่อนเกิดใหม่
เป็นรูปทรงรี มีสีขาวขุ่นคล้ายนม มีขา 3 คู่ มีส่วนท้ายลำตัวแหลมเรียกว่า tegula เมื่อเริ่มโตจะมีสีสว่างกว่าตอนเกิดใหม่
ระยะหยุดนิ่ง
ยาวประมาณ 165 ไมครอน กว้าง 83 ไมครอน โปร่งใส กลางหลังมีรูป dumble
เพศผู้ตัวเต็มวัย
มีขา 4 คู่ เป็นรูปทรงรี ยาวประมาณ 175 ไมครอน กว้างประมาณ 93 ไมครอน
โดยทั่วไปเพศเมียมีขนาดใหญ่กว่าเพศผู้
วิธีการป้องกันและกำจัด
ตรวจดูไรขาวบนใบพืชตั้งแต่เริ่มปลูกอย่างสม่ำเสมอ ถ้าเริ่มตรวจพบให้รีบกำจัดโดยการใช้สารฆ่าเฉพาะไร อาจเป็นสารสกัดจากพืช สารเคมีกำจัดไร เช่น เคลเทน คลอโรเบนไซเลท และพลิคแทรน หรือศัตรูทางชีวภาพของไรขาวเช่นไรตัวห้ำ
อีจ (ประเทศอิหร่าน)
อีจ เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 6,233 คนใน 1,497 ครัวเรือน
ปลากระทิง
ปลากระทิง เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Mastacembelus armatus อยู่ในวงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae) มีลำตัวเรียวยาว แบนข้างเล็กน้อย ครีบหลัง ครีบหาง และครีบก้นเชื่อมต่อกัน ด้านหลังมีก้านครีบแข็งสั้นหลายอัน ตาเล็ก ครีบอกใหญ่ หัวมีลายตั้งแต่ปลายจะงอยปากคาดมาที่ตาถึงช่องปิดเหงือก ตัวมีสีเทาอ่อนหรือน้ำตาลอมเหลือง มีลายสีคล้ำเป็นวงหรือเป็นลายเส้น มีลวดลายหลากหลายแบบ ด้านท้องสีจาง ครีบคล้ำมีจุดประสีเหลืองอ่อน มีขนาดประมาณ 30 - 50 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 80 เซนติเมตร
ปลากระทิงอาศัยอยู่ในแม่น้ำและแหล่งน้ำนิ่งบริเวณที่มีกิ่งไม้หรือพืชน้ำหนาแน่น พบทุกภาคของประเทศไทยตั้งแต่แม่น้ำตอนล่างถึงบริเวณต้นน้ำลำธาร บริโภคโดยปรุงสด เช่น ย่าง, ต้มโคล้งซึ่งขึ้นชื่อมาก, ทำปลาเค็ม และยังนิยมรวบรวมเพื่อเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลากระทิงมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หลาด"
ลิ้มโต๊ะเคี่ยม
ลิ้มโต๊ะเคี่ยม (, Tok Kayan) เป็นโจรสลัดชาวจีนแต๋จิ๋วที่โจมตีชายฝั่งกวางตุ้งกับฝูเจี้ยน แต่ถูกผู้บังคับบัญชากองเรือแห่งราชวงศ์หมิง หยู่ ต้าโหย่ว ขับไล่ไปที่ไต้หวัน ต่อมาเขาย้ายไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งถิ่นฐาน และเสียชีวิตที่ปาตานี
ชีวิต
ลิ้มมีต้นกำเนิดเป็นชาวแต้จิ๋ว และเขาอาจมาจากเฉิงไห่หรือฮุ่ยหลายในมณฑลกวางตุ้ง ต่อมาเขาย้ายไปที่เฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน ลิ้มเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มโจรสลัดโวโก้วที่ปล้นสะดมริมชายฝั่งจีนในรัชสมัยจักรพรรดิเจียจิ้ง (1522–1566) เขาโจมตีเจ้าอาน โดยเขาเผาบ้านมากกว่าร้อยหลังและฆ่าคนมากกว่าพันคน ด้วยเหตุนี้ กองเรือราชวงศ์หมิงที่นำโดยหยู่ ต้าโหย่ว ขับไล่ลิ้มไปที่หมู่เกาะเผิงหู และต่อมาที่เป่ย์กั่ง ประเทศไต้หวัน หลังขับไล่ลิ้มออกไป หยู่ก็ครอบครองเผิงหู แต่ไม่ไล่ตามลิ้มต่อที่ไต้หวัน
ลิ้มเป็นที่รู้จักจากปฏิบัติการที่จามปาและเกาะลูซอนในประเทศฟิลิปปินส์ ใน ค.ศ. 1567 เขาไปปล้นสะดมที่ชายฝั่งจีนอีกครั้ง และใน ค.ศ. 1568 เจ้าหน้าที่ราชวงศ์หมิงตั้งหมายจับลิ้มเพื่อจับกุมเขา ในช่วงหนึ่ง เขาถูกโจมตีโดยลิ้ม เฟิ่ง หัวหน้าโจรสลัดอีกคนที่ยึดเรือของเขา 55 ลำ บันทึกราชวงศ์หมิงกล่าวถึงลิ้มว่า"เจ้าเล่ห์และเล่นกลมากที่สุด" และอาจจะก่อกบฎและสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อเจ้าหน้าที่ราชวงศ์หมิง มีรายงานใน ค.ศ. 1573 ว่าเขาได้ก่อกบฎและหนีไปหลบภัยที่ต่างประเทศ
ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ทศวรรษ 1570 ลิ้มได้ทำปฏิบัติการในพื้นที่ปาตานีแล้ว และกองทัพหมิงได้เข้าร่วมกับกองทัพเรือสยามและเรือโปรตุเกสเพื่อโจมตีพวกโจรสลัด ใน ค.ศ. 1578 เขาตั้งฐานที่ปาตานีกับผู้ติดตาม 2,000 คน ข้อมูลสมัยราชวงศ์หมิงบันทึกว่า ใน ค.ศ. 1578 เขาโจมตีเรือสยามแต่ถูกต้านทานไว้ และใน ค.ศ. 1580 เขาโจมตีอีกครั้ง และออกจากสยามในปีต่อมา เจ้าหน้าที่ราชวงศ์หมิงพยายามจับกุมเขาในตอนที่กำลังโจมตีเรือจีนใน ค.ศ. 1580–81 หลัง ค.ศ. 1581 ก็ไม่มีรายงานกิจกรรมโจรสลัดของเขาแล้ว ซึ่งมีข้อเสนอว่าเขาได้เกษียณและตั้งถิ่นฐานที่ปาตานี
ที่ปาตานี ลิ้มได้ครอบครองที่ดินศักดินาและก่อตั้งเมืองท่าขนาดเล็กใกล้ปาตานี กล่าวกันว่าเขาเป็นหัวหน้าศุลกากร ในขณะที่สมาชิกของเขาได้รับชื่อเสียงจากการบริการผู้ปกครองปาตานี รายงานจากความเชื่อพื้นบ้านปาตานี เขาแต่งงานกับพระราชธิดาสุลต่าน เข้ารับอิสลาม และสร้างมัสยิด กล่าวกันว่าเขาเสียชีวิตขณะทดสอบปืนใหญ่ที่ทำมาถวายแก่พระราชินีปาตานี บางส่วนกล่าวแนะว่า เขาเสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1580 ในขณะที่บางส่วนกล่าวแนะว่า เขายังคงมีชีวิตอยู่ในรัชสมัยรายาบีรูในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชื่อว่าเขาถูกฝังที่กูโบร์บูกิตจีนอ (Kubo Bukit Cina; ป่าช้าจีน) สุสานชาวจีนที่เก่าแก่ที่สุดในปาตานี
ในไต้หวัน
มีตำนานและความเชื่อเกี่ยวกับลิ้มหลายแบบที่ไต้หวัน ถึงแม้ว่าข้อมูลทางประวัติศาสตร์ให้ข้อมูลที่ไม่เหมือนกัน และไม่กระจ่างว่าเขาอยู่ที่นั่นจริงหรือไม่ ตามรายงานจากตำนาน ลิ้มสังหารชาวไต้หวันจำนวนมาก เพื่อนำเลือดของพวกเขาไปอุดรูบนเรือ กล่าวกันว่า เมื่อเขาลงจอดที่เกาสฺยง ประเทศไต้หวันใน ค.ศ. 1563 ลิ้มซ่อนสมบัติลงในตะกร้าไม้ไผ่จำนวนสิบแปดและอีกครึ่งอันในบริเวณเนินเขารอบ ๆ ทำให้เนินเขาเกาสฺยงมีอีกชื่อหนึ่งว่าเนินเขาฝังทอง (埋金山) อีกเรื่องหนึ่งบันทึกว่า ปรมาจารย์ลัทธิเต๋าพูดกับลิ้มว่า เขาสามารถครอบครองจีนทั้งหมดได้ ถ้าหลังจากฝึกภารกิจบางอย่างครบร้อยวัน เขาจะยิงธนูสามอันไปที่ปักกิ่งในตอนเช้าของวันสุดท้าย ปรมาจารย์ให้ธนูวิเศษสามดอกและ"ไก่โต้งวิเศษ" ลิ้มยกไก่ให้จินเหลียน (金蓮) พี่/น้องสาวของเขาดูแล ในช่วงเที่ยงคืนของวันสุดท้าย จินเหลียนทำให้ไก่โต้งตื่นโดยไม่ตั้งใจ ทำให้มันส่งเสียงร้อง ลิ้มตื่นขึ้นมาและเข้าใจผิดว่าเป็นช่วงเช้าแล้ว จึงยิงธนูวิเศษสามดอกกับชื่อของเขาไปที่เมืองหลวงจักรวรรดิ ธนูทั้งสามบินไปถึงพระราชวังต้องห้าม จิ้มบัลลังก์มังกร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นช่วงเที่ยงคืน บัลลังก์จึงว่าง พระจักรพรรดิพบธนูสามดอกที่มีชื่อลิ้มบนนั้น ทำให้รู้ว่าเขาพยายามปลงพระชนม์พระองค์ ทำให้พระองค์สั่งกองทัพไปฆ่าลิ้มเสีย
ในปาตานี
ชาวแต้จิ๋วในประเทศไทยเล่าเรื่องราวของลิ้มไว้มากมาย หนึ่งในนั้นคือ เขาเคยช่วยสยามสู้รบต่อการโจมตีของอันนัม และพระองค์ประทานพระราชธิดาเพื่ออภิเษกสมรส อย่างไรก็ตาม เขาทำให้พระองค์ทรงกริ้วหลังเล่นมุขการปลงพระชนม์กษัตริย์ ทำให้ต้องหนีไป ส่วนอีกเรื่องกล่าวถึงตำนานลิ้มกอเหนี่ยว โดยเธอพยายามให้พี่ชายกลับจีนหลังพบว่าพี่ชายแต่งงานกับเจ้าหญิงในปาตานี เข้ารับอิสลาม และสร้างมัสยิดที่กรือเซะ ปาตานี แต่พี่ชายไม่ยอมกลับบ้าน ทำให้เธอฆ่าตัวตายใต้ต้นมะม่วงหิมพานต์ กล่าวกันว่า พี่ชายสร้างสุสานของเธอที่อยู่ถัดจากมัสยิดกรือเซะ แต่อันที่จริงมันถูกสร้างในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ศาลเจ้าที่มีชื่อเธออยู่ในปัตตานี และมีชาวจีนทั้งในภาคใต้และต่างประเทศมาสักการะกัน
รายงานจาก พงศาวดารเมืองปัตตานี เขาพยายามหล่อปืนใหญ่ทองแดงสามอันที่ใช้ในสงครามปาตานี และประสบความล้มเหลวกับปืนใหญ่อันที่สามที่ใหญ่ที่สุด เขายอมสละชีพตนเองถ้าทำปืนใหญ่นี้เสร็จ แล้วปืนใหญ่ระเบิดหลังนำไปทดสอบ รายงานชาวจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อ้างว่า ผู้นำปาตานีเป็นลูกหลานของเขา
มรดกตกทอด
กล่าวกันว่า ผลงานที่ลิ้มทำในบริเวณนี้อาจมีอิทธิพลให้ชาวแต้จิ๋วอพยพมาที่ประเทศไทยในปีถัดมา ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีชาวจีนตั้งถิ่นฐานในปาตานีมานานแล้ว Olivier van Noort พ่อค้าชาวดัตช์ กล่าวถึงกลุ่มพ่อค้าจากปาตานีในประเทศบรูไนใน ค.ศ. 1601 และสังคมในปาตานีมีความเป็นจีนมากพอที่จะมีกษัตริย์เป็นของตนเอง และใช้กฎหมายเดียวกันกับจีน Jacob van Neck ชาวดัตช์อีกคน รายงานใน ค.ศ. 1603 โดยประมาณว่ามีชาวจีนในปาตานีเท่ากับชาวมลายูท้องถิ่น ชาวมลายูหลายคนที่กรือเซะอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากลิ้ม ถึงแม้ว่าหลายคนอาจเป็นลูกหลานของผู้ติดตามของเขาที่แต่งงานกับหญิงสาวท้องถิ่น
ปืนใหญ่พญาตานีที่บางส่วนเชื่อว่าสร้างโดยลิ้ม ถูกนำไปที่กรุงเทพหลังสยามยึดเมืองปาตานีใน ค.ศ. 1785 และปัจจุบันตั้งอยู่หน้ากระทรวงกลาโหมที่กรุงเทพ ปืนใหญ่นี้ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดปัตตานี โดยใน ค.ศ. 2013 มีการสร้างแบบจำลองหน้ามัสยิดกรือเซะ แต่ถูกกลุ่มแบ่งแยกดินแดนทำลาย โดยเห็นว่าเป็น'ของปลอม' และต้องการปืนใหญ่จริง ๆ กลับมา
ภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์
สุดท้ายมีการกู้ส่วนลูกเรือและอีกหลายส่วนของยานจากพื้นมหาสมุทรหลังปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยอันยาวนาน ไม่ทราบเวลาตายของลูกเรือที่แน่ชัด ทราบว่าลูกเรือหลายคนรอดชีวิตการพังทลายขั้นต้นของยานอวกาศ กระสวยอวกาศนี้ไม่มีระบบหนี และแรงกระแทกของส่วนลูกเรือกับผิวมหาสมุทรนั้นรุนแรงเกินกว่าจะรอดชีวิตได้
ชาวอเมริกันประมาณร้อยละ 17 เป็นพยานการปล่อยกระสวยแบบเรียลไทม์ เพราะมีผู้ชำนาญน้ำหนักบรรทุกพิเศษคนหนึ่งคือ คริสตา แมคออลีฟ ซึ่งจะเป็นครูคนแรกในอวกาศ มีการรายงานอุบัติเหตุนี้ในสื่ออย่างกว้างขวาง มีการศึกษาหนึ่งรายงานว่า ชาวอเมริกันร้อยละ 85 ที่สำรวจ ทราบข่าวภายในหนึ่งชั่วโมง ภัยพิบัติแชลเลนเจอร์ยังใช้เป็นกรณีศึกษาในการอภิปรายความปลอดภัยทางวิศวกรรมและจริยธรรมในที่ทำงานหลายครั้ง
วิกฤตการณ์ตัวประกันโรงละครมอสโก
วิกฤตการณ์ตัวประกันโรงละครมอสโก (Moscow theatre hostage crisis) หรือ '''การล้อมนอร์ด-โอสท์ พ.ศ. 2545''' (2002 Nord-Ost siege) เป็นการยึดโรงละครซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยกลุ่มติดอาวุธเชเชนราว 40 ถึง 50 คน ที่อ้างความภักดีต่อขบวนการแบ่งแยกดินแดนอิสลามในเชชเนีย คนร้ายจับตัวประกัน 850 คน และเรียกร้องให้ถอนกำลังรัสเซียออกจากเชชเนีย และยุติสงครามเชชเนียครั้งที่สอง การล้อมนี้อยู่ภายใต้การนำอย่างเป็นทางการของมอฟซาร์ บาราเยฟ หลังการล้อมนานสองวันครึ่ง กองกำลังสเปซนาซของรัสเซียได้สูบสารเคมีไม่ทราบชื่อ (คาดว่าเป็นเฟนตานิล หรือ 3-เมทิลเฟนตานิล) เข้าไปในระบบระบายอากาศของอาคารและโจมตี
คนร้าย 39 คนถูกสังหารโดยกองทัพรัสเซีย เช่นเดียวกับตัวประกันอย่างน้อย 129 คน (ซึ่งรวมชาวต่างชาติเก้าคน) ตัวประกันเกือบทั้งหมดที่เสียชีวิตในเหตุการณ์เสียชีวิตจากสารพิษที่สูบเข้าไปในโรงละครที่ตั้งใจใช้กับคนร้าย การใช้แก๊สดังกล่าวถูกประณามอย่างกว้างขวางว่า "มือหนัก" แต่รัฐบาลรัสเซียยืนยันว่า ตนมีพื้นที่น้อยมากสำหรับกลวิธี โดยเผชิญหน้ากับกบฏติดอาวุธหนัก 50 คนที่เตรียมฆ่าตัวตายและตัวประกัน แพทย์ในกรุงมอสโกประณามการปฏิเสธที่จะเปิดเผยเอกลักษณ์ของแก๊ส ซึ่งทำให้แพทย์ไม่สามารถช่วยชีวิตได้เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ดี บางรายงานว่า ยานาลอกโซนสามารถใช้ช่วยชีวิตตัวประกันบางคนอย่างได้ผล รวมแล้วมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ทั้งสิ้นประมาณ 170 คน
23 ตุลาคม
เหตุการณ์เริ่มขึ้นไม่นานหลังเริ่มการแสดงละคร เวลา 21.05 น. ของวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ได้มีรถบัสบรรทุกทั้งชายและหญิงในชุดดำลายพราง สวมหน้ากาก และติดอาวุธหนัก และจับตัวประกันราว 850-900 คน รวมทั้งผู้ชมและนักแสดง ในจำนวนนี้มีพลเอกจากกระทรวงมหาดไทยด้วย ปฏิกิริยาของผู้ชมในโรงละครต่อข่าวว่าโรงละครถูกผู้ก่อการร้ายยึดไว้คละกันไป บ่างคนยังสงบ บางคนควบคุมตนเองไม่ได้ และบางคนหมดสติไป นักแสดงบางคนที่กำลังพักอยู่หลังเวทีหลบหนีออกไปทางหน้าต่างและเรียกตำรวจ รวมแล้ว มีราว 90 คนสามารถหลบหนีจากอาคารหรือซ่อนตัว
หัวหน้าคนร้ายบอกว่า พวกเขามาจากหน่วยฆ่าตัวตายของ "กองพลที่ 29" และว่า พวกเขาไม่มีความบาดหมางกับชาวต่างชาติ (ราว 75 คน จาก 14 ประเทศ รวมทั้งออสเตรเลีย เยอรมนี เนเธอร์แลนด์ ยูเครน สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา) และสัญญาจะปล่อยทุกคนที่แสดงพาสปอร์ตต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม นักเจรจารัสเซียปฏิเสธที่จะยอมรับข้อเสนอนี้ และยืนยันให้ทุกคนถูกปล่อยตัวพร้อมกัน โดยไม่มีการแบ่งแยกระหว่างชาวต่างชาติกับชาวรัสเซีย
การสนทนาด้วยโทรศัพท์เคลื่อนที่ระหว่างตัวประกันที่ถูกจับอยู่ในโรงละครกับครอบครัว เปิดเผยว่า ผู้จับตัวประกันมีระเบิดมือ ทุ่นระเบิดและระเบิดแสวงเครื่องผูกรัดอยู่ตามร่างกาย และวางระเบิดเพิ่มไว้ทั่วโรงละคร ระเบิดส่วนใหญ่นี้ (รวมทั้งทั้งหมดที่นักรบหญิงสวม) ถูกพบภายหลังว่าเป็นของปลอมใช้ในทางทหาร ส่วนที่เหลือนั้นไม่มีตัวจุดระเบิดหรือถอดแบตเตอรี่ออกแล้ว นักเจรจาและหน่วยรบพิเศษรัสเซียไม่อาจมั่นใจได้ในเวลานั้น แต่ก่อนหน้าการล้อม ขณะที่มีการเตรียมระเบิด เจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงกลาง (FSB) ผู้แทรกซึมเครือข่ายขนส่งเชเชนจีฮัดได้บ่อนทำลายอุปกรณ์หลายอย่างด้วยแบตเตอรีใช้หมด และตัวเร่งหรือดินเร่งที่ไม่พอสำหรับจุดระเบิด คนร้ายใช้ชื่อภาษาอาหรับในหมู่พวกเขาเอง และผู้ก่อการร้ายหญิงสวมเสื้อผ้าบุรกาแบบอาหรับ ซึ่งผิดปกติอย่างมากในเขตคอเคซัสเหนือ
โฆษกผู้นำแบ่งแยกดินแดนเชเชนกล่าวว่า เขาไม่มีข้อมูลว่าใครเป็นผู้ก่อเหตุ และประณามการโจมตีต่อพลเรือน ผู้นำเชชเนียนิยมรัสเซียยังประณามเหตุโจมตีดังกล่าวด้วย
ตัวประกันทั้งหมดถูกจัดให้อยู่ในโรงละครและหลุมวงออเครสตราใช้เป็นส้วม สถานการณ์ในห้องโถงนั้นตึงเครียดและเปลี่ยนแปลงหลายครั้งขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผู้จับตัวประกัน ตามรายงานในสื่อมวลชนภายหลัง การทราบข้อมูลผิด ๆ ทุกประเภทได้ก่อให้เกิดความสิ้นหวังในหมู่ตัวประกันและความก้าวร้าวรอบใหม่ของคนร้าย ผู้จะขู่ยิงตัวประกันและระเบิดอาคารทิ้ง อย่างไรก็ดี ไม่มีหายนะครั้งใหญ่เกิดขึ้นระหว่างช่วงการล้อม มือปืนปล่อยให้ผู้ชมโทรศัพท์ได้ ตัวประกันใช้โทรศัพท์ขอร้องทางการไม่ให้โจมตีอาคาร ขณะที่ตำรวจและทหารเต็มคันรถบรรทุก ร่วมด้วยยานเกราะ ล้อมอาคาร
หลังจากนั้น คนร้ายได้ปล่อยตัวประกันราว 150 ถึง 200 คน รวมทั้งเด็ก หญิงมีครรภ์ ชาวมุสลิม ผู้ชมละครชาวต่างประเทศบางคน และคนที่ต้องการการรักษาในไม่กี่ชั่วโมงหลังคนร้ายยึดโรงละคร มีหญิงสามารถหลบหนีได้สองคน และไม่มีคนใดได้รับบาดเจ็บระหว่างการหลบหนีนั้น ผู้ก่อการร้ายว่า พวกเขาพร้อมฆ่าตัวประกัน 10 คน หากสมาชิกของพวกเขาตายไป 1 คน ในกรณีที่กำลังความมั่นคงเข้าแทรกแซง
โอลกา โรมาโนวา วัย 26 ปี ผ่านการล้อมของตำรวจและเข้าโรงละครจากทางด้านหลัง เธอเผชิญหน้ากับผู้ก่อการร้ายและกระตุ้นให้ตัวประกันยืดหยัดสู้กับคนร้าย กองโจรตัดสินว่าเธอเป็นเจ้าหน้าที่ FSB และนำเธอไป เธอถูกยิงและเสียชีวิตแทบทันที ร่างของโอลกาภายหลังถูกนำออกจากอาคารโดยทีมแพทย์รัสเซีย และตำรวจรัสเซียรายงานอย่างผิด ๆ ว่าเป็นร่างของตัวประกันคนแรกที่ถูกสังหารระหว่างพยายามหลบหนี
24 ตุลาคม
รัฐบาลรัสเซียเสนอผู้จับตัวประกันให้โอกาสในการลี้ภัยไปยังประเทศที่สาม ตัวประกันที่ถูกยุยงวิงวอน อาจด้วยอยู่ภายใต้คำสั่งหรือถูกข่มขู่ ให้ปูตินเลิกความเป็นปรปักษ์ในเชชเนียและขอให้เขาระงับการโจมตีอาคาร ด้วยวิกฤตการณ์นี้ ปูตินได้ยกเลิกการเดินทางเยือนต่างประเทศซึ่งรวมไปถึงการพบปะกับประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และผู้นำโลกคนอื่นๆ
บุคคลสาธารณะและนักการเมืองที่มีชื่อเสียง อย่างอัสลัมเบค อัสลาฮานอฟ, อีรีนา ฮาคามาดา, รุสลัน ฮัสบูลาตอฟ, อีโอซิฟ คอบซอน, โบริส เนมซอฟ และกรีโกรี ยัฟลินสกี มีส่วนในการเจรจากับผู้จับตัวประกัน อดีตประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียต มิฮาอิล กอร์บาชอฟ ยังประกาศความเต็มใจในการเป็นคนกลางระหว่างช่วงการเจรจรา ผู้ก่อการร้ายยังต้องการให้ผู้แทนกาชาดสากล และองค์การแพทย์ไร้พรมแดน มายังโรงละครเพื่อนำการเจรจาด้วย
ตามข้อมูลของ FSB ตัวประกัน 39 คนถูกผู้ก่อการร้ายปล่อยตัวเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2545 แต่พวกเขาย้ำผ่านหนึ่งในตัวประกันว่า การขู่ก่อนหน้านี้ที่จะเริ่มยิงตัวประกันหากรัสเซียไม่ถือข้อเรียกร้องของพวกเขาเป็นจริงเป็นจัง การเจรจาการปล่อยตัวผู้มิใช่สัญชาติรัสเซียดำเนินโดยสถานทูตหลายแห่ง และชาวเชเชนสัญญาจะปล่อยตัวประกันต่างประเทศทั้งหมด คนร้ายยังอ้างว่า พวกเขาพร้อมปล่อยตัวประกันรัสเซีย 50 คน หากอัคฮ์มัด คาดูรอฟ หัวหน้ารัฐบาลนิยมรัสเซียของเชชเนีย เดินทางมายังโรงละคร แต่คาดูรอฟไม่มีท่าทีตอบสนอง เช่นเดียวกับที่ไม่มีการปล่อยตัว
25 ตุลาคม
ตลอดวันที่ 25 ตุลาคม นักหนังสือพิมพ์ อันนา โพลิตคอฟสคายา, เซียร์เกย์ โกโวรูฮิน และมาร์ค ฟรันเชตติ มีส่วนเจรจากับผู้ก่อการ และบุคคลสาธารณะอย่าง เยฟเกนี พรีมาคอฟ, รุสลัน อูเชฟ และอัสลัมเบค อัสลาฮานอฟ (อีกครั้ง) ผู้ก่อการร้ายต้องการเจรจากับผู้แทนอย่างเป็นทางการของวลาดีมีร์ ปูติน ญาติตัวประกันดำเนินการประท้วงต่อต้านสงครามนอกโรงละครและใจกลางกรุงมอสโก
คนร้ายตกลงปล่อยพลเมืองต่างประเทศ 75 คน เมื่อผู้แทนทางการทูตของรัฐนั้นมาถึง มีรายงานว่าทางการรัสเซียยืนกรานให้ตัวประกันไม่ถูกแบ่งแยกเป็นคนต่างประเทศและคนรัสเซีย พลเมืองรัสเซีย 15 คนถูกปล่อยตัว รวมเด็กแปดคน หลังประชุมกับปูติน หัวหน้า FSB นิโคไล พาทรูเชฟ เสนอให้ไว้ชีวิตพวกเชเชนหากพวกเขาปล่อยตัวประกันที่เหลือทั้งหมดโดยไม่ได้รับอันตราย
กลุ่มแพทย์ชาวรัสเซีย รวมถึง ดร. เลโอนิด โรชัล หัวหน้าศูนยฺการแพทย์ภัยพิบัติ เข้าสู่โรงละครเพื่อนำยาไปให้แก่ตัวประกัน และว่า ผู้ก่อการร้ายมิได้ทุบตีหรือข่มขู่ตัวประกันแต่อย่างใด เขากล่าวว่าตัวประกันส่วนใหญ่ยังสงบ และมีเพียงตัวประกัน "สองหรือสามคน" เท่านั้นที่ควบคุมตนเองไม่ได้ อาหารร้อน เครื่องนุ่งห่มอุ่น ๆ และยายังได้ถูกนำเข้าไปโดยกาชาด
เมื่อเวลา 21.55 น. ตัวประกันอีกสี่คน สัญชาติอาเซอร์ไบจาน ถูกปล่อยตัว ทำให้ยอดตัวประกันที่ถูกปล่อยเป็นอิสระในวันนี้เพิ่มเป็น 19 คน
ราวเที่ยงคืน เกิดเหตุยิงกันขึ้นเมื่อเดนิส กริบคอฟ ชายตัวประกันวัย 30 ปี วิ่งบริเวณด้านหลังที่นั่งโรงละครไปยังคนร้ายหญิงที่นั่งติดกับระเบิดแสวงเครื่องขนาดใหญ่ ผู้จับตัวประกันชายยิงเขาแต่พลาด แต่ลูกหลงไปถูกทามารา สทาร์โควา และพาเวล ซาฮารอฟ ได้รับบาดเจ็บสาหัส ภายหลังไม่นานถูกนำตัวออกจากอาคาร กริบคอฟถูกนำตัวออกจากโรงละคร และภายหลังถูกพบเป็นศพโดยมีแผลถูกยิงด้วยอาวุธปืน
26 ตุลาคม
พวกเชเชน ซึ่งมีบางคนสวมหน้ากากกันแก๊ส ตอบสนองโดยยิงสุ่มไปยังตำแหน่งของทางการรัสเซียข้างนอก หลังผ่านไปสามสิบนาที เมื่อแก๊สเริ่มออกฤทธิ์ การโจมตีอาคารก็เริ่มต้นขึ้น กองกำลังผสมเข้าผ่านหลายช่องทาง รวมทั้งหลังคา ห้องใต้ดิน และท้ายที่สุด ประตูหน้า
เมื่อการยิงกันเริ่มต้นขึ้น ผู้ก่อการร้ายบอกให้ตัวประกันเอนไปข้างหลังในเก้าอี้โรงละครแล้วป้องกันศีรษะของตนเองหลังที่นั่ง ตัวประกันรายงานว่าบางคนในหมู่ผู้ชมหลับไป และมือปืนบางคนหยิบหน้ากากกันแก๊สขึ้นมาสวม ขณะที่ผู้ก่อการร้ายและตัวประกันเริ่มหมดสติไป ผู้ก่อการร้ายหญิงหลายคนได้โผไปยังระเบียง แต่หมดสติก่อนจะไปถึงบันได ภายหลังพวกเขาถูกพบเป็นศพถูกยิง แม้แต่สเปซนาซกลุ่มอัลฟา ที่เป็นผู้โจมตีเองก็พ่ายให้กับแก๊สนั้น และรองนายกเทศมนตรีกรุงมอสโกต้องได้รับการรักษาจากการได้รับพิษแก๊ส หลังการยิงปะทะกันประปรายนานเกือบหนึ่งชั่วโมงครึ่ง หน่วยรบพิเศษรัสเซียระเบิดประตูหน้าห้องโถงใหญ่และกรูเข้าไปในโรงละคร ในการยิงปะทะกันอย่างดุเดือด ทหารรัฐบาลได้ยิงกองโจรนั้น ทั้งที่ยังมีสติอยู่และที่ได้รับแก๊สนั้น
ตามข้อมูลของรัฐบาลรัสเซีย การต่อสู้ระหว่างทหารและนักสู้เชเชนที่ยังมีสติอยู่ดำเนินไปในบางส่วนของอาคารอีกสามสิบนาทีถึงหนึ่งชั่วโมง ตอนแรกมีรายงานว่า มีผู้ก่อการร้ายถูกจับเป็นได้สามคน และสองคนสามารถหลบหนีไปได้ ภายหลัง รัฐบาลอ้างว่าผู้จับตัวประกันถูกสังหารทั้งหมดระหว่างการโจมตี
ชาตรี (แก้ความกำกวม)
ชาตรี อาจหมายถึง
โฮโจ โยชิโตกิ
โฮโจ โยชิโตกิ (北条 義時 (Hōjō Yoshitoki); ค.ศ. 1163 – 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1224) ผู้นำตระกูล โฮโจ คนที่ 2 และ ชิกเก็ง (ผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน) คนที่ 2 แห่ง รัฐบาลโชกุนคามากูระ ดำรงตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1205 ภายหลังจากการสละตำแหน่งของ โฮโจ โทกิมาซะ ผู้เป็นบิดาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ ค.ศ. 1224
ประวัติ
โยชิโตกิเกิดเมื่อ ค.ศ. 1163 ที่ แคว้นอิซุ เป็นบุตรชายของ โฮโจ โทกิมาซะ เจ้าแคว้นอิซุและ โฮโจ โนะ มากิ โยชิโตกิมีพี่สาวคนหนึ่งคือ โฮโจ มาซาโกะ และมีน้องชายคนหนึ่งคือ โฮโจ โทกิฟูซะ โดยตระกูลโฮโจนั้นสืบเชื้อสายจาก ตระกูลไทระ และมีศักดิ์เป็นราชนิกุล
ในขณะนั้นตระกูลไทระซึ่งมี ไทระ โนะ คิโยโมริ เป็นผู้นำตระกูลกำลังเรืองอำนาจอยู่ใน เคียวโตะ ที่เป็นเมืองหลวงได้ทำการกวาดล้าง ตระกูลมินาโมโตะ ตระกูลที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองส่งผลให้ โยชิโตโมะ ที่เป็นผู้นำตระกูลถูกประหารและเนรเทศ โยริโตโมะ ผู้เป็นบุตรชายมายัง อิซุ
อ้างอิง
1163 1224
แฮร์รี่ พอตเตอร์ (ภาพยนตร์ชุด)
แฮร์รี่ พอตเตอร์ (Harry Potter) เป็นภาพยนตร์ชุด สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย เจ. เค. โรว์ลิง ภาพยนตร์ชุดจัดจำหน่ายโดย วอร์เนอร์บราเธอร์ส ประกอบด้วยภาพยนตร์แนวแฟนตาซีทั้งหมดแปดเรื่อง ตั้งแต่ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ (2001) จนถึง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2 (2011) ภาพยนตร์ชุดแยกที่มีเรื่องราวก่อนหน้าภาพยนตร์ชุดนี้ ประกอบด้วยภาพยนตร์ห้าเรื่อง โดยเริ่มต้นจากภาพยนตร์ สัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ (2016) เป็นจุดเริ่มต้นของสื่อแฟรนไชส์ร่วม โลกเวทมนตร์
เครื่องรางยมทูต ภาค 1, ศิลาอาถรรพ์ และ เครื่องรางยมทูต ภาค 2 อยู่ในอันดับภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดห้าสิบอันดับแรก โดยทำเงินอยู่ในอันดับที่ 48, 47 และ 13 ศิลาอาถรรพ์ และ เครื่องรางยมทูต ภาค 2 ทำเงินมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุดอันดับที่สาม โดยทำเงิน 7.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก โดยไม่ปรับตามอัตราเงินเฟ้อ
ภูมิหลัง
ในช่วงปลายปี 1997 เดวิด เฮย์แมน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ได้รับหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรกของนวนิยายชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาเลือกเก็บหนังสือเล่มดังกล่าวไว้บนชั้นและไม่ได้รู้สนใจที่จะหยิบมาอ่าน จนกระทั่งเลขานุการของเฮย์แมนได้หยิบหนังสือเล่มดังกล่าวมาอ่านและแนะนำให้เฮย์แมนได้ลองอ่านดูบ้าง จากนั้น เฮย์แมนซึ่งแต่เดิมเกลียด "ชื่อเรื่องอันแสนเชย" ของหนังสือเล่มนี้ก็ได้ลองหยิบมาอ่านด้วยตัวเอง แล้วก็พบว่าเขารู้สึกประทับใจในงานเขียนของโรว์ลิงเป็นอย่างยิ่ง เฮย์แมนจึงได้เริ่มดำเนินการนำนวนิยายชุดนี้มดัดแปลงเป็นภาพยนตร์นับแต่นั้น
ทัศนคติที่น่าสนใจของเฮย์แมนทำให้โรว์ลิงตัดสินใจขายลิขสิทธิ์ในการดัดแปลงหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์สี่เล่มแรกเป็นภาพยนตร์แก่ทางวอร์เนอร์ บราเธอร์สเป็นเงินจำนวน 1 ล้านปอนด์ (2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยเธอต้องการให้ผู้สร้างนั้นซื่อตรงต่อบทประพันธ์ด้วยการคัดเลือกนักแสดงหลักให้เป็นชาวอังกฤษเพื่อให้สอดคล้องลักษณะตัวละครที่เธอได้บรรยายไว้ในหนังสือ และเธอก็ไม่ต้องการให้ทางผู้สร้างผลิตภาพยนตร์ภาคต่อที่ไม่อิงกับบทประพันธ์ของเธอ
แรกเริ่มนั้นทางสตูดิโอได้ตั้งใจจะให้สตีเวน สปีลเบิร์กมากำกับภาพยนตร์ แต่สปีลเบิร์กก็ได้ปฏิเสธไปเนื่องจากเขานั้นไม่ต้องการกำกับภาพยนตร์ที่ทางค่ายคาดหวังผลกำไรเป็นอย่างสูงเช่นนี้ ท้ายที่สุด ทางวอร์เนอร์ก็ได้เลือกให้คริส โคลัมบัสมารับหน้าที่กำกับภาพยนตร์ในภาคแรก และเริ่มทำการคัดเลือกนักแสดงอย่างเข้มข้นจนได้ แดเนียล แรดคลิฟฟ์, รูเพิร์ท กรินท์ และเอ็มม่า วัตสัน ซึ่งรับบทเป็น แฮร์รี่ พอตเตอร์, รอน วีสลีย์ และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ ตามลำดับ
คำวิจารณ์
นอกจากนี้ แฟนคลับบางส่วนยังรู้สึกว่าการที่ภาพยนตร์เปลี่ยนผู้กำกับบ่อยนั้นทำให้เกิดความไม่ปะติดปะต่อเกิดขึ้น เช่นเดียวกับการตีความบทศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ของไมเคิล แกมบอนที่มารับบทต่อจากริชาร์ด แฮร์ริสที่เสียชีวิตไป อย่างไรก็ตาม ทางเจ. เค. โรว์ลิงนั้นก็ได้ให้ความเห็นเชิงสนับสนุนแก่ภาพยนตร์ทุกภาค  และกล่าวว่าภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2 คือภาพยนตร์ภาคที่เธอชอบมากที่สุด
คำวิจารณ์ของภาพยนตร์แต่ละภาคนั้นมีความแตกต่างกันออกไป โดยหากนับเฉพาะคะแนนวิจารณ์จากเว็บไซต์วิจารณ์ภาพยนตร์หลักจะสามารถแบ่งได้ตามตารางด้านล่างนี้
รายได้
ภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ประสบความสำเร็จในรายได้เป็นอย่างมาก โดยสามารถทำรายได้รวมทั้ง 8 ภาคไปได้กว่า 7.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และเคยเป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำรายได้สูงที่สุดตลอดกาลอีกด้วย (ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 3 รองจากภาพยนตร์ชุด จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และ สตาร์ วอร์ส) โดยภาพยนตร์ภาคที่ทำรายได้สูงที่สุดนั้นก็ได้แก่ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2 ที่กำกับภาพยนตร์โดย เดวิด เยตส์ ซึ่งทำรายได้ไปมากกว่า 1,342 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนภาพยนตร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน ของ อัลฟอนโซ กัวรอน นั้นถือเป็นภาพยนตร์ภาคที่ทำรายได้น้อยที่สุดในชุด โดยสามารถทำรายได้ไปทั้งหมด 796 ล้านดอลลาร์สหรัฐ   หากนับเฉพาะรายได้ที่ภาพยนตร์ชุดนี้สามารถทำได้จากการฉายในระบบ IMAX ภาพยนตร์ 6 ภาคหลังนั้นก็สามารถทำรายได้ทั่วโลกไปได้มากกว่า 216 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยภาพยนตร์แต่ละภาคสามารถทำเงินได้ตามตารางที่ระบุไว้ด้านล่างนี้
กระดังงาแอฟริกา
กระดังงาแอฟริกา (Calabash nutmeg ชื่ออื่น ๆ คือ Jamaican nutmeg, African nutmeg, ehuru, ariwo, awerewa ehiri, airama, African orchid nutmeg, muscadier de Calabash and lubushi ehiri, airama, African orchid nutmeg,  muscadier de Calabash และ lubushi ;) เป็นพืชมีดอกในวงศ์กระดังงา พบในเขตร้อน
ผลสดมีรสเปรี้ยวแบบมะนาว แล้วจะทำให้ชาที่ปลายลิ้น เนื่องจากมีสารระงับความรู้สึกที่เรียก navocaine เป็นอาหารของสัตว์เช่น ลิงชิมแปนซี ในแอฟริกาตะวันตกใช้เมล็ดเป็นเครื่องเทศ น้ำมันหอมระเหยที่ได้จากใบประกอบด้วย β-caryophyllene, α-humulene และ α-pinene ในเมล็ดมี α-phellandrene, α-pinene, myrcene, limonene และ pinene เปลือกไม้ใช้เป็นยารักษาโรคกระเพาะอาหาร เนื้อไม้แข็งใช้ทำเครื่องใช้ต่าง ๆ ได้
ภัทราพร หวัง
ภัทราพร หวัง หรือ เฟิร์ส นางแบบ และนางงามชาวไทยเชื้อสายไต้หวัน มีตำแหน่ง มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014 และ Top 5 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2019 และ ​Top 11 มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2022 และ มิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2023
ประวัติ
ภัทราพร หวัง (ชื่อเล่น: เฟิร์ส; เกิด: 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537) ได้รับตำแหน่ง มิสอินเตอร์คอนติเนนตัลไทยแลนด์ ปี 2014 และตำแหน่งมิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
เฟิร์สเข้าร่วมประกวดเวทีมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014 และได้รับตำแหน่งมิสอินเตอร์คอนติเนนตัลไทยแลนด์ 2014 จากการประกวด
มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014
เฟิร์สเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสอินเตอร์คอนติเนนตัล ปี 2014 ณ ประเทศเยอรมนี เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เฟิร์ส มิสอินเตอร์คอนติเนนตัลไทยแลนด์ 2014 สามารถคว้าตำแหน่งมิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2014 เป็นคนแรกของประเทศไทย และเป็นคนที่ 43 ของโลก โดยตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ได้แก่ คิวบา และ ฟิลิปปินส์ ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 2 ตามลำดับ
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2019
เฟิร์สเข้าร่วมประกวดเวทีมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2019 และเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 5 คนสุดท้าย
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2022
เฟิร์สเข้าร่วมประกวดเวทีมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2022 และเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 11 คนสุดท้าย
มิสซูปร้าเนชันแนลไทยแลนด์ 2023
เฟิร์สเข้าร่วมประกวดเวทีมิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2023 และเธอสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศได้เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดเวทีมิสซูปราเนชันแนล 2023ที่ประเทศโปแลนด์
มิสซูปราเนชันแนล 2023
เฟิร์สเป็นตัวแทนสาวไทยเข้าร่วมประกวดมิสซูปราเนชันแนล 2023 ที่ประเทศโปแลนด์ เธอสามารถเข้ารอบ 24 คนสุดท้ายและได้รางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยม
ออสตรอวีแยตส์ชฟีแยนตอกชึสกี
ออสตรอวีแยตส์ชฟีแยนตอกชึสกี (Ostrowiec Świętokrzyski) เป็นเมืองทางตอนใต้-กลาง ของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 74,211 คน (ค.ศ. 2006) มีอุตสาหกรรมโลหกรรม ผลิตวัสดุก่อสร้างเหล็กและเหล็กกล้า
ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์
ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ (เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2504) สมาชิกอดีตสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรครักประเทศไทย อดีตเลขาธิการพรรคต้นตระกูลไทย พรรคสู้เพื่อไทย และพรรครักประเทศไทย
การศึกษา
ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมต้น จากโรงเรียนชิโนรสวิทยาลัย จบชั้นมัธยมปลาย จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นได้ศึกษาจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท จากคณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า)
การทำงาน
ชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ ประกอบอาชีพเป็นทนายความ เริ่มทำงานประจำที่สำนักงานบำรุงสุวิชา อภิศักดิ์ ต่อมาจึงได้เข้าร่วมงานทางการเมืองร่วมกับพรรคความหวังใหม่ พรรคกิจสังคม และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขตที่ 3 สังกัดพรรคถิ่นไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จากนั้น ได้ย้ายมาร่วมงานการเมืองกับชูวิทย์ และเป็นเลขาธิการพรรคซึ่งชูวิทย์ก่อตั้ง ได้แก่ พรรคต้นตระกูลไทย พรรคสู้เพื่อไทย
ในระหว่างที่ชูวิทย์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการเลือกตั้งของชูวิทย์ จากนั้น ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.กรุงเทพมหานคร เขต 11 สังกัดพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งอีก ก็ย้ายกลับมาทำงานกับชูวิทย์ ในการจัดตั้งพรรคการเมือง ชื่อ พรรครักประเทศไทย ซึ่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส. ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรครักประเทศไทย ในลำดับที่ 2 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรกในการเลือกตั้งครั้งนี้
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ได้ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการพรรครักประเทศไทย แต่เกิดข้อขัดแย้งกับชูวิทย์ในเรื่องการลาออกจากสมาชิกพรรค โดยชูวิทย์ไม่พอใจที่ชัยวัฒน์ลงมติไว้วางใจพลตำรวจเอก ประชา พรหมนอก และความสนิทสนมกับจตุพร พรหมพันธุ์ ชูวิทย์ได้แถลงข่าวพร้อมทั้งนำวิดีโอการสนทนากับชัยวัฒน์ โดยมีใจความว่าชัยวัฒน์ มีส่วนได้ผลประโยชน์จากการสร้างถนนในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช วันที่ 31 มกราคม 2556 กกต. มีมติเห็นชอบให้เสนอเรื่องไปยังประธานสภาผู้แทนราษฎร เพื่อส่งคำร้องขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยการสิ้นสุดความเป็นสมาชิกภาพการเป็น ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรครักประเทศไทย ของชัยวัฒน์ ไกรฤกษ์ ตามที่คณะกรรมการไต่สวนของกกต.เสนอ ซึ่งความเห็นของคณะกรรมการไต่สวนเห็นว่า การที่ชัยวัฒน์ลงลายมือชื่อในหนังสือลาออกจากเป็นสมาชิกพรรครักประเทศไทยจริง ตามกฎหมายแล้ว ถือว่าเมื่อหนังสือลาออกของชัยวัฒน์ ยื่นถึงนายทะเบียนสมาชิกพรรค การลาออกนั้นเป็นอันสมบูรณ์ จึงส่งผลให้สิ้นสุดสมาชิกภาพการเป็น ส.ส. ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 106 (7)
ในปี พ.ศ.2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ.2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.กาญจนบุรี พรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา
โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่  โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ต้นแบบในโครงการตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี
สังกัด มหาเถรสมาคม กองพุทธศาสนศึกษา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา  ที่ ๓๗
ก่อตั้งเมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๐๐ ตั้งอยู่เลขที่ ๑๖  ถนนเจริญเมือง  ตำบลในเวียง  อำเภอเมืองแพร่  จังหวัดแพร่
ข้อมูลทั่วไป
ชื่อสถานศึกษา โรงเรียนพุทธโกศัยวิทยา วัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร จังหวัดแพร่
(โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ต้นแบบในโครงการตามพระราชดำริ  สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ  สยามบรมราชกุมารี)