cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การสันนิษฐานว่าบริสุทธิ์
ในทางประวัติศาสตร์ หลักกฎหมายนี้ปรากฏในระบบกฎหมายของหลายอารยธรรม เช่น ในภาค "ประชุมคำวินิจฉัย" (Digest) ของ ประชุมกฎหมายแพ่ง (Corpus Iuris Civilis) อันเป็นประมวลบทกฎหมายในสมัยพระเจ้าจัสติเนียนที่ 1 (Justinian I) แห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 6 นั้น มีหลักทั่วไปในเรื่องพยานหลักฐานว่า "การพิสูจน์ตกอยู่กับผู้กล่าวอ้าง มิใช่ผู้ปฏิเสธข้อกล่าวอ้าง" (Ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat) และต่อมาจักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุส (Antoninus Pius) แห่งจักรวรรดิเดียวกัน ได้นำหลักการนี้เข้าบรรจุไว้ในกฎหมายอาญา ในปัจจุบัน หลายประเทศที่ใช้กฎหมายระบบซีวิลลอว์ (civil law) ซึ่งแตกแขนงออกมาจากกฎหมายโรมันนั้น ได้รับหลักกฎหมายนี้ไว้ในกฎหมายของตน ในจำนวนนี้รวมถึงประเทศจีน, ประเทศบราซิล, ประเทศโปแลนด์, ประเทศฝรั่งเศส, ประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศโรมาเนีย ประเทศสเปน, และประเทศอิตาลี
เส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 120 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 60 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="115" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคารา ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇺🇿 ! scope="row" | 🇹🇲 ! scope="row" | 🇺🇿 ! scope="row" | 🇹🇲 ! scope="row" | 🇺🇿 ! scope="row" | 🇹🇲 ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
สกุลข่า
สกุลข่า หรือAlpinia เป็นสกุลของพืชในวงศ์ Zingiberaceae ตั้งตามชื่อของ Prospero Alpini นักพฤกษศาสตร์ชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 17 เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชีย ออสเตรเลียและหมู่เกาะแปซิฟิก หลายสปีชีส์ใช้ปลูกเป็นไม้ประดับ
สปีชีส์
สกุลนี้เป็นสกุลใหญ่ที่สุดในวงศ์ขิง. มีสมาชิกประมาณ 230 สปีชีส์  สปีชีส์ในสกุลนี้ได้แก่:
ATC รหัส N01
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
N ระบบประสาท (Nervous system)
ออสติน วูล์ฟ
ออสติน วูล์ฟ (Austin Wolf) หรือชื่อเกิด จัสติน ฮีธ สมิธ (Justin Heath Smith) เป็นนักแสดง และนายแบบภาพยนตร์ลามกเกย์ชาวอเมริกัน
ประวัติ
ออสติน วูล์ฟ เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ.1983 ที่เมืองอัลวาราโด รัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อนที่เขาจะเติบโตในแถบรอบนอกเมืองฟอร์ตเวิร์ท รัฐเท็กซัส เดิมทีออสตินมีความสนใจในการเป็นนักเพาะกายและนักมวยปล้ำโดยเขาได้เริ่มประกอบอาชีพเป็นนักมวยปล้ำมือสมัครเล่นในสังกัด Thunders Arena Wrestling ก่อนที่เขาจะตัดสินใจย้ายไปอยู่นครนิวยอร์กตั้งแต่ตอนอายุ 20 ปี ในระหว่างนั้นเขาได้หางานทำในนิวยอร์กมากมายก่อนที่เขาจะกลายเป็นคนตกงานจากวิกฤติสินเชื่อซับไพรม์และทำให้เขาได้ตัดสินใจมาทำอาชีพขายบริการแทน
จากการทำอาชีพขายบริการทำให้เขาได้มีโอกาสต่อยอดในสายงานของเขาโดยการเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ เขาได้เข้าสู่วงการตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ในสังกัด Randy Blue ก่อนที่เขาจะเริ่มไปเล่นให้กับค่ายภาพยนตร์ต่างๆมากมายทั้ง Falcon Studios, Hot House Entertainment, Raging Stallion และ NakedSword และทั้งหมดทำให้เขาได้มีโอกาสไปเล่นละครบรอดเวย์อยู่ 2 เรื่องคือเรื่อง Broadway-Show Broadway Bares XXII: Happy Endings ซึ่งเล่นร่วมกับ Kyle Dean Massey และ Jennifer Tilly ในปี ค.ศ.2012 และเรื่อง The Big Man ในปี ค.ศ.2013
ในปี ค.ศ. 2019 เขาได้เซ็นสัญญาเป็นนายแบบในสังกัด cocky boys และได้เปิดเว็บไซต์แพลตฟอร์มของตัวเองที่มีชื่อว่า 4my.fans
ชีวิตส่วนตัว
ออสตินได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นเกย์
แหล่งข้อมูลอื่น
1983
หินเชิร์ต
ในประเทศไทยส่วนใหญ่หาพบได้ยาก มีประโยชน์ไว้ทำเครื่องประดับ ทำเลนส์
หวัง (นามสกุล)
หวัง เป็นชื่อแซ่จีนที่พบได้ทั่วไป ซึ่งเขียนในอักษรจีนเป็น ' (Wáng) และ ' (Wāng) ปัจจุบันเป็นชื่อแซ่ที่พลได้มากที่สุดในจีนแผ่นดินใหญ่และทั่วโลก โดยมีผู้ใช้สกุลนี้ถึงมากกว่า 107 ล้านคนทั่วโลก
ต้นกำเนิด
หวัง 王 ในภาษาจีนแปลว่า "กษัตริย์" William Baxter และ Laurent Sagart สร้างศัพท์ "หวัง" ใหม่ในรูปภาษาจีนเก่าเป็น  และในภาษาจีนสมัยกลางเป็น hjwang
จังหวัดบาดกิส
บาดกิส เป็นจังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศมีพรมแดนติดกับเติร์กเมนิสถาน ถือเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ด้อยพัฒนาที่สุดของประเทศ และมีอัตราความยากจนสูงที่สุด เมืองหลักคือ Qala e Naw ในขณะที่เมืองที่มีประชากรมากที่สุด คือ Bala Murghab ซากปรักหักพังของเมือง Marw al-Rudh ในยุคกลาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงทางประวัติศาสตร์ของแคว้น Gharjistan ในยุคกลาง ตั้งอยู่ในจังหวัดแห่งนี้ ใกล้กับเมือง Bala Murghab ที่ทันสมัย
ภูมิศาสตร์
จังหวัดบาดกิส ตั้งอยู่บริเวณเนินเขาโดดเดี่ยวทางตะวันตกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถานและมีพรมแดนติดกับจังหวัดเฮราต, กาวร์ และ ฟาร์ยาบ รวมถึงประเทศเติร์กเมนิสถาน จังหวัดมีพื้นที่ทั้งหมด 20,591 ตร.กม. ทางอุทกวิทยา จังหวัดนี้มีแม่น้ำ Murghab ซึ่งใช้ในการชลประทาน ประกอบไปด้วยภูเขาบางส่วน แต่มีลักษณะเด่นคือเนินเขาสลับกับหุบเหว
จังหวัดนี้มีลมที่แรงมาก ชื่อของจังหวัด "บาดกิส" ได้มาจากคำในภาษาเปอร์เซีย "bâd-khiz" แปลว่า "แหล่งลม" ซึ่งหมายถึงลมบริภาษที่พัดเข้ามาในจังหวัดจากทางเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ พรมแดนทางเหนือทอดยาวไปถึงขอบทะเลทราย Karakum ซึ่งรู้จักกันในชื่อทะเลทราย Sarakhs  Badghis ทางตอนเหนือรวมถึงดินเหลืองและการก่อตัวของ aeolian อื่น ๆ ซึ่งรู้จักกันในท้องถิ่นว่า "chul" ไหลผ่านเขตแดนเติร์กเมนิสถาน - อัฟกานิสถาน ข้ามพรมแดนในเติร์กเมนิสถานคือเขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งรัฐ Badhyz ในเขตกึ่งทะเลทราย Badkhiz-Karabil
ประวัติศาสตร์
จังหวัดนี้เป็นหนึ่งในจังหวัดสุดท้ายที่กลุ่มตอลิบานยึดได้ในการรุกทางทหารก่อนการรุกรานของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2001 จังหวัดนี้ถูกยึดคืนอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังพันธมิตรทางเหนือในขณะที่สหรัฐฯ เริ่มปฏิบัติการทางทหาร จังหวัดบาดกิส อยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มตอลิบานอย่างสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2021
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 จังหวัดนี้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.3 คร่าชีวิตผู้คนไปหลายสิบคน
ข้อมูลประชากร
เช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ ในอัฟกานิสถาน ไม่มีข้อมูลจำนวนประชากรที่แน่นอน กระทรวงการฟื้นฟูและพัฒนาชนบทของอัฟกานิสถาน (MRRD) ร่วมกับ UNHCR และหน่วยงานสถิติและข้อมูลแห่งชาติ (NSIA) ของอัฟกานิสถานประมาณการจำนวนประชากรของจังหวัดว่าจะมีประมาณ 559,297 คนในปี ค.ศ. 2021 ประชากรชายของจังหวัดบาดกิส ในปี ค.ศ. 2013 มีจำนวน 241,200 คน ขณะที่ประชากรหญิงมีจำนวน 230,700 คนในปีเดียวกันที่มีข้อมูลอยู่ในขณะนี้ ชาวทาจิกมีประมาณ 67% ของประชากรทั้งหมดของจังหวัด อีกกลุ่มประกอบด้วยชาวพัชตุนเป็นส่วนใหญ่ (48%) และชาวฮาซารา อุซเบก เติร์กเมน และบาลุชซึ่งมีจำนวนที่น้อยกว่า
การเมือง
พรรคการเมืองขนาดใหญ่ในจังหวัดบาดกิส ได้แก่
ในจังหวัดนี้มีทีมที่คอยช่วยฟื้นฟูส่วนภูมิภาคซึ่งนำโดยสเปน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 ทหารสหรัฐจากรัฐเท็กซัสซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในกรมทหารพรานที่ 75 จนได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการปฏิบัติการรบในจังหวัดดังกล่าว
การคมนาคม
จังหวัดบาดกิส ประสบปัญหาขาดการคมนาคม มีสนามบินระดับจังหวัดเพียงแห่งเดียว นั่นคือสนามบิน Qala i Naw (QAQN) ซึ่งสามารถรองรับแค่เครื่องบินขนาดเล็กได้ งานก่อสร้างถนนวงแหวนอัฟกานิสถานระยะทาง 233 กม. เริ่มขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2012 ส่วนนี้จะเชื่อมต่อ Bala Murghab กับ เฮราต ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ Maymana และ มะซารีชะรีฟ ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
สาธารณสุข
เปอร์เซ็นต์ของครัวเรือนที่มีน้ำดื่มสะอาดลดลงจาก 11.6% ในปี ค.ศ. 2005 เป็น 1% ในปี ค.ศ. 2011 เปอร์เซ็นต์ของการทำคลอดโดยบุคลากรที่เชี่ยวชาญเพิ่มขึ้นจาก 15% ในปี ค.ศ. 2005 เป็น 17% ในปี ค.ศ. 2011 ตัวเลขอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2007 ระบุว่า 17% ของจำนวนประชากรจังหวัดบาดกิส สามารถเข้าถึงน้ำดื่มที่ปลอดภัยได้ ในขณะที่มีเพียง 1% ของการคลอดโดยบุคลากรที่เชี่ยวชาญเท่านั้น
การศึกษา
จากข้อมูลของแผนกการศึกษา จังหวัดบาดกิส มีโรงเรียน 457 แห่ง ในจำนวนนี้เป็นโรงเรียนมัธยม 75 แห่ง ที่เหลือเป็นโรงเรียนแบบประถมและมัธยม มีนักเรียนมากถึง 120,000 คน โดย 35% เป็นนักเรียนหญิง มีโรงเรียนอาชีวศึกษาเกษตร 1 แห่ง และสถาบันฝึกอบรมผดุงครรภ์ 1 แห่งในจังหวัดด้วย อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2007 อัตราการรู้หนังสือโดยรวมอยู่ที่ 9.5% เท่านั้น
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดบาดกิส แบ่งออกเป็น 7 อำเภอ ดังนี้
โอสการ์ รามิเรซ
โอสการ์ อันโตนิโอ รามิเรซ แฮร์นันเดซ (เกิด 8 ธันวาคม ค.ศ. 1964) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวคอสตาริกาที่เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมชาติคอสตาริกา
การเล่นทีมชาติ
รามิเรซลงเล่นทีมชาตินัดแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 ในนัดกระชับมิตรพบกับเอลซัลวาดอร์ เขาลงเล่นให้ทีมชาติทั้งหมด 75 นัด ทำได้ 6 ประตู เขาเคยลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 21 นัด และเคยเล่นในฟุตบอลโลก 1990 ที่ประเทศอิตาลี เขายังได้เล่นในอันแคฟเนชันส์คัพในปี 1991 และ 1997 เช่นเดียวกันกับโกลด์คัพ 1991 และ โกปาอาเมริกา 1997 ที่ประเทศโบลิเวีย
เขาลงเล่นทีมชาตินัดสุดท้ายเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1997 ในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก นัดที่พบกับเอลซัลวาดอร์
ประตูในนามทีมชาติ
อ้างอิง:
เอ็ม3 สจวต
เอ็ม3 สจวต ชื่ออย่างเป็นทางการว่า รถถังเบา, เอ็ม3 เป็นรถถังเบาสัญชาติอเมริกันในสงครามโลกครั้งที่สอง มันได้ถูกส่งมอบให้กับกองทัพบริติชและเครือจักรภพอื่นๆภายใต้เงื่อนไขคือการให้ยืม-เช่า ก่อนที่สหรัฐฯจะเข้าร่วมสงคราม ต่อมาภายหลัง, ได้ถูกใช้งานโดยกองกำลังสหรัฐและฝ่ายสัมพันธมิตรจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลง
การประจำการในบริติซได้มีชื่อเรียกว่า "สจวต" ซึ่งชื่อนี้มาจากนายพลแห่งสมาพันธรัฐอเมริกา เจ.อี.บี. สจวต ในสงครามกลางเมืองอเมริกา และถูกนำมาใช้ทั้งเอ็ม3 และรถถังเบา เอ็ม5 ที่ได้รับมา การประจำการในสหรัฐ, รถถังนี้ได้เป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า "รถถังเบา เอ็ม3"และ"รถถังเบา เอ็ม 5"
สจวตเป็นรถถังสัญชาติอเมริกันคันแรกในสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเข้าต่อกรกับข้าศึกในการต่อสู้ระหว่างรถถังต่อรถถัง
สจวต ยังเป็นรถถังเบาที่เคียงคู่กับเอ็ม3 ลี ซึ่งเป็นรถถังขนาดกลาง
ณ ที่นั่นเรารักกัน
ณ ที่นั่นเรารักกัน (Café Society) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวรัก ตลก-ชีวิต ในปี ค.ศ. 2016 เขียนบทและกำกับโดย วูดดี อัลเลน นำแสดงโดย เจสซี ไอเซนเบิร์ก, คริสเตน สจ๊วต, สตีฟ คาเรล, เบลก ไลฟ์ลี, พาร์กเกอร์ โพซี, จีนนี เบอร์ลิน, คอรีย์ สโตลล์ และเคน สตอตต์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้ย้ายไปอยู่ที่ฮอลลีวูดในคริสต์ทศวรรษ 1930 แต่เขาตกหลุมรักกับเลขาส่วนตัวของลุงซึ่งเป็นผู้จัดการดารา
ณ ที่นั่นเรารักกัน ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ที่เทศกาลภาพยนตร์กาน และออกฉายอย่างเป็นทางการในสหรัฐตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยแอมะซอนสตูดิโอส์และไลออนส์เกต ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ในเชิงบวกและทำรายได้รวม 43 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ตระกูลเจียรวนนท์
ตระกูลเจียรวนนท์ เป็นตระกูลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว ประเทศจีน มีธุรกิจคือบริษัทข้ามชาติเครือเจริญโภคภัณฑ์ กลุ่มบริษัทธุรกิจการเกษตรขนาดใหญ่ โดยนิตยสาร ฟอบส์เอเชีย ให้พี่น้องเจียรวนนท์ (สุภกิต เจียรวนนท์ และศุภชัย เจียรวนนท์) เป็นมหาเศรษฐีไทยที่รวยที่สุดเมื่อ พ.ศ. 2564 มีมูลค่าทรัพย์สิน 3.02 หมื่นล้านดอลลาร์
ประวัติ
ตระกูลเจียรวนนท์รุ่นที่ 1 คือ นายเอ็กชอ แซ่เจี๋ย อยู่ที่อำเภอเถ่งไฮ่ เมืองแต้จิ๋ว ซึ่งอยู่ทางด้านตะวันออกของมณฑลกวางตุ้ง ทางใต้ของเมืองแต้จิ๋วอยู่ติดกับท่าเรือเมืองซัวเถา โดยเมืองแต้จิ๋วกับเมืองซัวเถา เรียกรวมกันว่า แต้ซัว ปัจจุบันอำเภอเถ่งไฮ่อยู่ในการปกครองของเมืองซัวเถา ครอบครัวของนายเอ็กชอเป็นเจ้าของที่ดิน เอ็กชอเดินทางมาประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2462 โดยอาศัยอยู่กับญาติ ได้ลงหลักปักฐานที่เยาวราช โดยนำเมล็ดพันธุ์ที่นำมาจากเมืองจีนขายให้แก่เกษตรกรและส่งขายให้ร้านค้าปลีก จนในปี พ.ศ. 2464 ได้เปิดร้านชื่อ ร้านเจียไต๋จึง ขึ้นบนถนนเยาวราช
รุ่นที่ 2 โดยการนำของพี่ชายคนโต จรัญ เจียรวนนท์ และมนตรี เจียรวนนท์ พี่ชายคนรอง หลังจากได้เรียนจบจากเสฉวนก็ได้กลับมาช่วยกิจการของที่บ้าน ใน พ.ศ. 2496 จรัญได้เริ่มทำธุรกิจอาหารสัตว์ และตั้งชื่อบริษัทว่า เจริญโภคภัณฑ์ ส่วนนามสกุล "เจียรวนนท์" ผู้ใช้คนแรกคือ สุเมธ เจียรวนนท์ พี่ชายคนที่ 3 ส่วนน้องชายคนเล็ก ธนินท์ เจียรวนนท์ ได้เข้ามาทำงานในบริษัทเจริญโภคภัณฑ์ เมื่ออายุ 25 ปี เมื่อ พ.ศ. 2507 ธนินท์รับตำแหน่งผู้จัดการใหญ่ ดูแลธุรกิจอาหารสัตว์ แทนมนตรีที่หันไปทุ่มเททางด้านโรงงาน และงานค้าขายสินค้าเกษตร ขณะที่จรัญดูภาพรวมธุรกิจในฐานะประธานบริษัท
ธุรกิจของเครือเจริญโภคภัณฑ์ในการสร้างของสุเมธและธนินท์ เริ่มตั้งแต่ธุรกิจอาหารสัตว์ การเลี้ยงสัตว์ การแปรรูปอาหาร จักรยานยนต์และธุรกิจการเงิน ความสำเร็จของธุรกิจเครือเจริญโภคภัณฑ์ (ซีพี) ในตลาดจีน ทำให้ซีพีเป็นบริษัทข้ามชาติ และขายการลงทุนไปต่างประเทศ เป็นบริษัทต่างชาติบริษัทแรกที่เข้าไปลงทุนในจีน เป็นบริษัทต่างชาติบริษัทแรกที่ได้จดทะเบียนการค้าในเขตเศรษฐกิจพิเศษเซินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ตั้งแต่นั้นมาใช้ชื่อ เจียไต๋ กรุ๊ป
การลงทุนของญาติของตระกูลเจียรวนนท์ คือ เซี่ย ปิ่ง ซึ่งเป็นบุตรของเซี่ย เจิ้ง หมิง (พี่น้องของบิดานายธนินท์) ที่เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง Sino Biopharmaceutical และ CP Pharmaceutical Group บุตรอีกคนของเซี่ย ปิ่ง ชื่อ เอริค เซี่ย เป็นผู้บริหารของ CP Pharmaceutical Group และ Sino Biopharmaceutical
ธนินท์ เจียรวนนท์ ดำรงตำแหน่งประธานและซีอีโอเครือเจริญโภคภัณฑ์มานานกว่า 50 ปี จนกระทั่งเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 ธนินท์ แต่งตั้งสุภกิต บุตรชายคนโต และศุภชัย บุตรชายคนเล็ก ให้ดำรงตำแหน่งประธานและซีอีโอของเครือซีพีตามลำดับ ขณะที่ ณรงค์ บุตรชายคนกลาง เป็นรองประธานเครือซีพีพร้อมกับการดูแลธุรกิจไฮเปอร์มาร์เก็ตของเครือในประเทศจีน
คณะทำงานสืบสวนร่วม
คณะทำงานสืบสวนร่วม (Joint investigation teams; JIT) เป็นคณะทำงานที่จัดตั้งขึ้นโดยหน่วยสืบสวนข้อเท็จจริงแห่งชาติเพื่อร่วมกันสืบสวนหาข้อเท็จจริงระหว่างพรมแดน คณะทำงานสืบสวนร่วมมีหน้าที่ประสานงานในการสืบสวนและสามารถแจ้งความดำเนินคดีโดยประเทศที่มีส่วนรวม การจัดตั้งคณะทำงานนั้นจะต้องทำตามข้อตกลงของยูโรปอลสำหรับการจัดตั้งคณะทำงานสืบสวนร่วมตามมติเห็นชอบสภายุโรป 2017/C 18/01
หลังจากมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 17 ถูกยิงจนอากาศยานตกนั้น จึงได้มีการจัดตั้งคณะทำงานสืบสวนร่วมกันในหลายประเทศ อาทิ ประเทศออสเตรเลีย, เบลเยี่ยม, มาเลเซีย, เนเธอร์แลนด์ และยูเครน
เท็กซัส โฮลเอ็ม (วิดีโอเกม)
เกมนี้มีโหมดผู้เล่นเดี่ยวสามโหมด รวมถึงการเล่นแบบมาตรฐาน, การเล่นแบบทัวร์นาเมนต์ และสถานการณ์ต่าง ๆ นอกจากนี้ ยังรองรับผู้เล่นสูงสุดแปดคนในเอกซ์บอกซ์ไลฟ์ และปัจจุบันได้รองรับกล้องเอกซ์บอกซ์ไลฟ์วิชัน
ทั้งนี้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เงินที่อยู่ในครอบครองของผู้เล่นทุกคนและกระดานผู้นำของเกมถูกรีเซ็ต เพื่อ "ขจัดคะแนนที่สูงเกินจริง" ที่ผู้เล่นบางคนทำได้ อันเป็นผลมาจากการเอาเปรียบ
วัดสิงห์ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดสิงห์ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในท้องที่หมู่ที่ 2 บ้านธาตุ ตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ
วัดสิงห์ได้รับวิสุงคามสีมา (ได้รับพระราชทานพื้นที่จากพระเจ้าแผ่นดินให้สร้างโบสถ์) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2210 ภายในวัดมีอุโบสถ กว้าง 8.50 เมตร ยาว 18.00 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 อาคารทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ วิหารน้อย ศาลาดิน วิหารโถง กุฏิพระโบราณ
ฟุตบอลโลก 2014 รอบชิงชนะเลิศ
ฟุตบอลโลก 2014 รอบชิงชนะเลิศ กำหนดแข่งขันในวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ที่มารากานัง ในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เพื่อตัดสินหาทีมชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเป็นการแข่งขันระหว่างเยอรมนีและอาร์เจนตินา นัดนี้ได้ย้อนเหตุการณ์ที่ทั้งสองทีมเคยพบกันมาแล้วถึงสองครั้งด้วยกัน (ในรอบชิงชนะเลิศปี 1986 และปี 1990) และเหตุการณ์นี้กลายเป็นการซ้ำรอยฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายที่ผ่านมา
เยอรมนีได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกเป็นครั้งที่เจ็ด (หกครั้งในนามเยอรมนีตะวันตก ตั้งแต่ปี 1954 ถึง 1990), ชนะเลิศสามครั้ง (1954, 1974, 1990) และรองชนะเลิศสี่ครั้ง (1966, 1982, 1986, 2002); ในขณะที่อาร์เจนตินาได้เข้าชิงชนะเลิศมาแล้วสี่ครั้ง, ชนะเลิศสองครั้ง (1978, 1986) และรองชนะเลิศสองครั้ง (1930, 1990)
ในรอบรองชนะเลิศ เยอรมนีชนะบราซิล 7–1 ประตู และอาร์เจนตินาชนะด้วยการยิงลูกโทษในเกมที่พบกับเนเธอร์แลนด์ (0–0 หลังต่อเวลาพิเศษ)
เยอรมนีชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 1-0 หลังต่อเวลาพิเศษ จากการทำประตูของ มารีโอ เกิทเซอ ทำให้เยอรมนีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกสมัยที่สี่มาครอบครองได้สำเร็จ นับเป็นแชมป์ครั้งแรกหลังการรวมประเทศเยอรมนี
ภูมิหลัง
ทั้งสองทีมเคยพบกันมาแล้วทั้งสิ้น 20 นัด ผลคือ เยอรมนีชนะ 6 ครั้ง, เสมอกัน 5 ครั้ง, และอาร์เจนตินาชนะ 9 ครั้ง และทั้งสองทีมทำประตูรวมกันได้ถึง 28 ประตู 6 นัดเกิดขึ้นในฟุตบอลโลก สองครั้งในจำนวนนี้เกิดขึ้นในรอบชิงชนะเลิศ ดังนี้
แขกสำคัญในนัดชิงชนะเลิศ
จิลมา รูเซฟ ประธานาธิบดีบราซิล ได้เชิญผู้นำที่เข้าร่วมประชุมกลุ่มประเทศที่มีเศรษฐกิจที่เติบโตอย่างรวดเร็ว (BRIC) ครั้งที่ 6 เข้าร่วมชมการแข่งขัน โดย วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย เจ้าภาพฟุตบอลโลกครั้งต่อไป และจาค็อบ ซูมา ประธานาธิบดีแอฟริกาใต้ เจ้าภาพฟุตบอลโลกครั้งที่แล้ว ได้เข้าร่วมชมในวันจริง นอกจากนี้ โยอาคิม เกาค์ ประธานาธิบดีเยอรมนี และอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ประเทศคู่ชิงชนะเลิศ ได้เข้าร่วมชมการแข่งขันด้วย ส่วน กริสตีนา เฟร์นันเดซ เด กีร์ชเนร์ ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา คู่ชิงชนะเลิศอีกประเทศหนึ่ง ไม่สามารถเข้าร่วมชมการแข่งขันได้ เนื่องจากวันดังกล่าวเป็นวันเกิดหลาน และมีอาการเจ็บคอ นอกจากนี้ยังมีบุคคลจากวงการกีฬาและบันเทิงเข้าร่วมชมการแข่งขัน ได้แก่ มิค แจ็คเกอร์ เดวิด เบคแคม ฟาบิโอ คันนาวาโร่ โลธาร์ มัทเธอุส แอชตัน คุชเชอร์ แดเนียล เคร็ก เลบรอน เจมส์ ริอานนา และ เปเล่
ก่อนการแข่งขันจะเริ่มต้น มีการแสดงในพิธีปิด โดยชากีรา นักร้องชาวโคลอมเบีย และคาร์ลอส ซานตาน่า นักดนตรีชาวเม็กซิโก ได้ร่วมแสดงในพิธีดังกล่าว หลังจากนั้น จิเซล บุนเชน นางแบบชาวบราซิล และการ์เลส ปูยอล นักฟุตบอลทีมชาติสเปน แชมป์เมื่อครั้งที่แล้ว ได้นำถ้วยฟุตบอลโลกฟีฟ่าเข้าสู่สนาม โดยในพิธีมอบรางวัลหลังการแข่งขันเสร็จสิ้นนั้น รูเซฟเป็นผู้มอบถ้วยดังกล่าวแก่ทีมชนะเลิศ นับเป็นสตรีคนแรกที่เป็นผู้มอบถ้วยชนะเลิศฟุตบอลโลก
กระทรวงกลาโหม (โซมาเลีย)
กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยงานของรัฐบาลกลางโซมาเลียซึ่งดูแลกองทัพโซมาเลีย ทหารของประเทศโซมาเลีย
ภาพรวม
กองทัพโซมาเลียประกอบด้วยกองทัพบก กองทัพเรือ กองทัพอากาศ และกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศ ในช่วงเวลาที่เป็นเอกราชกองกำลังติดอาวุธของประเทศเริ่มจะกลายเป็นหนึ่งในกองทัพขนาดใหญ่ในทวีป การแผ่ขยายของสงครามกลางเมืองโซมาเลียในปีพ.ศ. 2534 นำไปสู่การยกเลิกกองทัพโซมาเลีย แต่หลังจากนั้นก็เริ่มก่อตั้งขึ้นมาใหม่หลังจากตั้งรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่านในปีพ.ศ. 2547
รัฐบาลกลางโซมาเลียก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และเป็นผู้ควบคุมดูแลกระทรวงกลาโหมกลาง โซมาลีแลนด์และพุนต์แลนด์ต่างก็มีกองกำลังรักษาความปลอดภัยและตำรวจเป็นของตนเอง
กฎหมาย
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 สถาปนากองทัพแห่งชาติใหม่ได้รับการยินยอมในบทที่ 10 ข้อ 65 ของกฎบัตรกลางเปลี่ยนผ่าน
โรโบคอป 2
โรโบคอป 2 (RoboCop 2) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1990 กำกับโดย เออร์วิน เคิร์ชเนอร์ นำแสดงโดย ปีเตอร์ เวลเลอร์, แนนซี อัลเลน, แดเนียล โอเฮอร์ลิไฮ, เบลินดา บาวเออร์, ทอม นูแนน and กาเบรียล เดมอน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง โรโบคอป และภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่ออีก คือภาพยนตร์เรื่อง โรโบคอป 3
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงดีทรอยท์ถูกควบคุมโดยแก็งค์ค้าขายยาเสพติด และ โรโบคอป คือคนเดียวที่จะจัดการเกี่ยวกับปัญหานี้ได้ เคน หัวหน้าของแก็งค์ถูกฆ่า เมื่อมีการปะทะกับโรโบคอป องค์กรโอซีพีจึงนำร่างของเขาไปใส่ในหุ่นโรโบคอป 2 หุ่นยนต์ตัวใหม่ที่แข็งแรงกว่าโรโบคอปตัวแรกมาก เมอร์ฟีต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์เลวร้ายอีกครั้ง เมื่อเคนในร่างโรโบคอป 2 ยังไม่ลืมว่าตัวจริงของเขาคือใคร
ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส
ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส เป็นยานอวกาศรุ่นหนึ่งในเกมชุดสตาร์ วอร์ส
ยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส (ภาษาอังกฤษ: Acclamator II-class assault ship) เป็นยานรบที่ถูกใช้ครั้งแรกโดยสาธารณรัฐกาแลกติกในช่วงสงครามโคลน
เอกลักษณ์
แอคคลาเมเตอร์แบบที่สองนี้เป็นหนึ่งในซีรีส์สของยานรบ การออกแบบนั้นเน้นไปที่ประสิทธิภาพในการระดมยิงจากวงโคจร เปลี่ยนจากยานจู่โจม แอคคลาเมเตอร์ เฟิร์ส-คลาสให้เป็นยานรบแบบเต็มตัว ผลที่ได้คือ ยานรุ่นนี้เหลือพื้นที่น้อยกว่า 80% สำหรับจุทหาร ถึงกระนั้น กองยานส่วนมากจะใช้การระดมยิงจากวงโคจรประมาณสองถึงสามครั้ง ขณะที่การโจมตีทางพื้นดินส่วนมากแล้วจะใช้ทหารราบมากกว่า
ประวัติ
ตลอดสงครามโคลน วิศวกรรมโรธาน่าได้ผลิตยานรบที่มีพื้นฐานมาจากยานจู่โจมแอคคลาเมเตอร์มากมาย บางรุ่นได้กลายมาเป็นยานรบจริงๆ เมื่อเทียบกับรุ่นต้นแบบ ซึ่งนำไปใช้เพื่อขนส่งทหาร บางรุ่นก็กลายมาเป็นแอคคลาเมเตอร์ เซคอัน-คลาส
มันใช้โดยสาธารณรัฐในสงครามโคลนเป็นหลัก แต่ก็ยังคงทำหน้าที่รับใช้จักรวรรดิกาแลกติกในช่วงสงครามกลางเมืองกาแลกติก ซึ่งมักถูกใช้เพื่อเป็นกำลังเสริมให้กับสถานีอวกาศของจักรวรรดิ
จาปากูรี
จาปากูรี หรือ ชาปากูรี รู้จักกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า รัม-ดง เป็นบะหมี่เกาหลีที่ผสมผสานกันระหว่าง ชาปาเก็ตตี และนอกูรี ซึ่งทั้งสองเป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ผลิตโดยน็องชิม ไอรีน เจียง จากอินไซเดอร์ อธิบายว่าเป็น "อาหารที่ทานแล้วมีความสุข" ศาสตราจารย์เจนนิเฟอร์ ช็อง-คิม อาจารย์สาขาเอเชียตะวันออกศึกษา มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย อธิบายต่อจากซาราห์ คัฟลินว่า "เป็นอาหารราคาประหยัด" และคัฟลินเองก็อธิบายว่าเป็น "อาหารเกาหลีที่ไม่เหมือนใคร" ซึ่งทำจากผลิตภัณฑ์อาหารญี่ปุ่นของเกาหลี
ดาร์ซีย์ พาเก็ต ผู้แปลภาพยนตร์เรื่อง ชนชั้นปรสิต แปลอาหารจานนี้ในภาพยนตร์ว่า "รัม-ดง" ซึ่งมาจาก ราเม็ง-อูดง ภาพยนตร์ฉบับภาษาอังกฤษแสดงผลิตภัณฑ์ที่มีป้ายกำกับเป็นภาษาอังกฤษว่า "รัมย็อน" และ "อูดง" เพื่อเน้นให้ผู้พูดภาษาอังกฤษได้รับรู้ถึงวิธีการสร้างชื่อ พาเก็ตเชื่อว่า คำว่า รัม-ดง ไม่เคยมีมาก่อน เนื่องจากไม่พบผลลัพธ์ในกูเกิล ผู้คนเริ่มโพสต์วิดีโอเกี่ยวกับการทำอาหารนี้บนยูทูบหลังจากที่ภาพยนตร์ออกฉาย
ชาวสลาฟ
ชนสลาฟ (Slavic people) เป็นกลุ่มชาติพันธ์และสาขาภาษาของตระกูลอินโด-ยูโรเปียนที่ตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณทางตะวันออกและตอนกลางของยุโรป ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนสลาฟก็แผ่ขยายไปจากที่ตั้งถิ่นฐานเดิม (ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าอยู่ในยุโรปตะวันออก) ไปจนถึงทางตะวันออกสุดของยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก และ คาบสมุทรบอลข่าน บางกลุ่มก็ไปถึงไซบีเรีย และเอเชียกลาง หรือไปยังส่วนอื่นๆ ของโลก กว่าครึ่งหนึ่งของอาณาบริเวณในยุโรปเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนที่พูดภาษาสลาฟ
ATC รหัส A01
A01 ยาเตรียมทางโอษฐวิทยา (Stomatological preparations)  เป็นกลุ่มย่อยตามการรักษาของระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System) จัดอยู่ในกลุ่มหลักตามกายวิภาคศาสตร์ A ทางเดินอาหารและเมแทบอลิซึม (Alimentary tract and metabolism)
ซัมเมอร์สแลม (2007)
ซัมเมอร์สแลม (2007) (SummerSlam (2007)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่จัดหลังศึกใหญ่ เดอะเกรทอเมริกันแบช (2007) จัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ณ สนาม Continental Airlines Arena ในเมือง East Rutherford, New Jersey สหรัฐอเมริกา โดยแสดงนักมวยปล้ำจาก รอว์ ,สแมคดาวน์ และอีซีดับเบิลยู โดยจัดเป็นครั้งที่ 20 ของศึกซัมเมอร์สแลม
บรอมอไทมอลบลู
บรอมอไทมอลบลู หรือ โบรโมไทมอลบลู (bromothymol blue) เป็นตัวบ่งชี้พีเอชที่ใช้ในการวัดระดับ pH ของสารที่มีความใกล้เคียงกับความเป็นกลาง (pH 7) และใช้ทั่วไปในการตรวจหากรดคาร์บอนิกในของเหลว บรอมอไทมอลบลูในสถานะของแข็งมีลักษณะเป็นผงผลึกสีชมพู–น้ำตาลอ่อน ไม่มีกลิ่น มีสูตรเคมีคือ C27H28Br2O5S มีความหนาแน่น 1.25 g/cm3 และจุดหลอมเหลวที่ 202 °C
บรอมอไทมอลบลูสามารถสังเคราะห์ได้จากการเติมโบรมีนในไทมอลบลูในสารละลายกรดแกลเชียลแอซีติก บรอมอไทมอลบลูละลายในน้ำ อีเทอร์ และสารละลายเอเควียสของแอลคาไลน์ ละลายได้น้อยในตัวทำละลายไม่มีขั้ว เช่น เบนซีน โทลูอีน ไซลีน และไม่ละลายในปิโตรเลียมอีเทอร์ บรอมอไทมอลบลูมีความไวไฟ 1 ตาม NFPA 704 หรือต้องให้ความร้อนสูงเป็นเวลานานจึงจะลุกติดไฟ และเป็นสารก่อระคายเคือง
สาเหตุหนึ่งที่ทำให้บรอมอไทมอลบลูเกิดความเปลี่ยนแปลงเป็นสีเหลือง–น้ำเงิน เกิดจากการรับโปรตอนและเสียโปรตอนในโครงสร้าง กล่าวคือเมื่อบรอมอไทมอลบลูทำปฏิกิริยากับกรดจะได้รับโปรตอนเพิ่ม ทำให้มีค่าความดูดกลืนแสงสูงสุดที่ 427 nm จึงปรากฏเป็นสีเหลือง ขณะที่เมื่อทดสอบกับสารละลายเบส บรอมอไทมอลบลูจะเสียโปรตอนทำให้มีค่าดูดกลืนแสงสูงสุดที่ 602 nm และปรากฏเป็นสีน้ำเงิน ส่วนการเปลี่ยนแปลงของสีในช่วง pH 6–7.6 เกิดจากโครงสร้างแบบคอนจูเกตของบรอมอไทมอลบลูที่มีหนึ่งหมู่ดึงอิเล็กตรอน (อะตอมโบรมีน) และสองหมู่ให้อิเล็กตรอน (หมู่แทนที่แอลคิล)
ฟูราโนะ
ฟูราโนะ (ไอนุ: フラヌイ ฟูรานุย) เป็นนครในกิ่งจังหวัดคามิกาวะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวในการชมทุ่งลาเวนเดอร์ หรือการเล่นสกีในฤดูหนาว
ประวัติศาสตร์
ชื่อของเมืองนั้น มาจากภาษาไอนุ ภาษาของคนพื้นเมืองของฮกไกโดที่ว่า "ฟุระ-นุอิ" ซึ่งมีความหมายว่า "เปลวไฟที่เหม็น" หรือ "แหล่งที่เหม็น" ซึ่งสันนิษฐานว่า อาจเพราะเดิมในหุบเขานี้ มีกลิ่นเหม็นจากกำมะถันจากยอดภูเขาไฟโทกาจิ
ในปี ค.ศ. 1897 กลุ่มคนจากจังหวัดมิเอะได้มาตั้งรกรากอยู่ในบริเวณนี้ (ในปัจจุบันคือพื้นที่โองิยามะของเมือง) และหมู่บ้านฟูราโนะก็ถูกจัดตั้งขึ้น ต่อมาในปี 1899 ก็ถูกย้ายจากเดิมสังกัดกิ่งจังหวัดโซราจิไปสังกัดกิ่งจังหวัดคามิกาวะ ศาลาว่าการเมืองก็ได้ถูกจัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ภายหลังจากการที่มีเส้นทางรถไฟไปยังอาซาฮิกาวะ เมืองใหญ่อันดับสองในฮกไกโด ในปี 1900
ภูมิศาสตร์
หุบเขาฟูราโนะตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาภูเขาไฟโทกาจิ (ส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง) กับยอดเขายูบาริ โดยมีแม่น้ำโซราจิ และแม่น้ำยูบาริ ไหลผ่านกลางเมือง และจากการที่ฟูราโนะนั้น ตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของเกาะฮกไกโด จึงได้รับฉายาว่า "เฮโซะ โนะ มาจิ" หรือ "เมืองสะดือ" ซึ่งมีอนุสาวรีย์ใจกลางของเกาะฮกไกโดตั้งอยู่บนสนามของโรงเรียนฟูราโนะ พิกัด 43°20′56″N 142°23′04″E.
การท่องเที่ยว
ฟูราโนะมีชื่อเสียงในด้านการท่องเที่ยวทั้งช่วงฤดูร้อนและฤดูหนาว ในหน้าร้อน มีสวนดอกไม้ที่สวยงาม โดยเฉพาะฟาร์มโทมิตะในเมืองนากะฟูราโนะซึ่งมีการปลูกต้นลาเวนเดอร์สวยงามมาก มีนักท่องเที่ยวมากในช่วงปลายเดือนมิถุนายนจนกระทั่งกลางเดือนกันยายน ส่วนหน้าหนาว ฟูราโนะ มีชื่อเสียงในเรื่องของ ลานสกี ที่ท้าทาย นักท่องเที่ยวนิยมมาช่วงกลางเดือนธันวาคมถึงกลางเดือนมีนาคม
thumbnail|left|ทัศนียภาพจากฟูราโนะสโนว์รีสอร์ท คิตะโนะมิเนะเป็นศูนย์กลางของสกีรีสอร์ทและบ้านเช่า และยังมีฟูราโนะสกีรีสอร์ทที่ดำเนินการโดยโรงแรมปรินซ์ในกรุงโตเกียว ซึ่งเป็นสถานที่ในช่วงฤดูหนาวเป็นที่นิยมสำหรับผู้คนจากทั่วโลก และหมู่บ้านชนบทที่ตั้งอยู่ด้านล่างของโรงแรมฟูราโนะปริ้นซ์ยังมีสินค้าให้เลือกซื้อมากมายโดยที่เปิดตลอดทั้งปี ผู้คนจากหลายที่มาที่นี่เพื่อดูเครื่องประดับที่ทำด้วยมือและบางส่วนก็มาเพื่อค้นหาภูตตามตำนาน นอกจากนี้ในคิตะโนะมิเนะยังมีโรงงานชีส และและโรงงานนมเกล็ดหิมะตั้งอยู่
แฮหัวฮุย (ภรรยาของสุมาสู)
แฮหัวฮุย (, ค.ศ. 211 — ค.ศ. 234) ภรรยาของ สุมาสู ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่ง วุยก๊ก ในช่วงปลาย ยุคสามก๊ก
แฮหัวฮุยเป็นบุตรสาวของ แฮหัวซง บุตรบุญธรรมของ แฮหัวเอี๋ยน และเป็นพระสหายสนิทของ พระเจ้าโจผี ปฐมจักรพรรดิแห่งวุยก๊กต่อมาแฮหัวฮุยได้สมรสกับสุมาสูบุตรชายคนโตของ สุมาอี้ ที่ปรึกษาของ โจโฉ ผู้ก่อตั้งวุยก๊กโดยนางมีบุตรสาวกับสุมาสูทั้งสิ้น 5 คนโดยไม่มีบุตรชาย
แฮหัวฮุยถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 234 ด้วยการวางยาพิษซึ่งสันนิษฐานว่าอาจเป็นสุมาสูที่วางยาเนื่องจากความขัดแย้งทางการเมืองของทั้งสอง
ดูเพิ่ม
211 234
ฉลาด ส่งเสริม
ฉลาด ส่งเสริม หรือ ป.ฉลาดน้อย ส่งเสริม  ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) ปี พ.ศ. 2549 ชาวจังหวัดอุบลราชธานี
ประวัติ
ฉลาด ส่งเสริม หรือ ป.ฉลาดน้อย มีชื่อเล่นว่า เป ศิลปินแห่งชาติปี พ.ศ. 2548 สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) เป็นหมอลำเรื่องต่อกลอน ที่มีความโดดเด่นเป็นที่รู้จักในด้านน้ำเสียงที่ก้องกังวาลเป็นแบบฉบับเฉพาะตัว   เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 ที่บ้านหนองบ่อ ตำบลหนองบ่อ อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี สมรสกับนางสมบูรณ์ ส่งเสริม มีบุตร 3 คน คือ นายอดิชาติ ส่งเสริม นางสาววาสนา ส่งเสริม และนางสาวจารุวรรณ ส่งเสริม
ประวัติด้านหมอลำกลอน
นายฉลาด ส่งเสริม เป็นหมอลำเรื่องต่อกลอน ที่มีความโดดเด่นเป็นที่รู้จักในด้านน้ำเสียงที่ก้องกังวาลแจ่มใส คำร้องมีการใช้คำเลียนเสียงธรรมชาติ เป็นแบบฉบับเฉพาะตัว ยากที่คนอื่นจะลอกเลียนแบบได้ โดยเฉพาะความสามารถแต่งกลอนลำทำนองเมืองอุบล จะนำเอาสิ่งแวดล้อม ธรรมชาติตามท้องถิ่น เช่น ดิน ลม ฟ้า อากาศ ต้นไม้ มาแต่งเป็นกลอนลำ กลอนลำแต่ละกลอนจะมีคติสอนใจผู้ฟังอยู่เสมอ ซึ่งถือว่าเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นอย่างแท้จริง และสามารถร้องหมอลำได้หลายประเภท ทั้งลำยาว ลำเพลิน ลำเรื่อง ลำต่อกลอน ผลงานเด่น ได้แก่ นางนกกระยางขาว ท้าวก่ำกาดำ พระเวสสันดรชาดก องคุลีมาลสำนึกบาป พุทธประวัติตอนสิทธัตถะกุมารออกบวช นางนกกระจอกน้อย ผาแดงนางไอ่ ลูกเขยไทยสะใภ้ลาว เพลงรักบุญบั้งไฟ เป็นต้น
รางวัล
ได้รับรางวัลทองคำฝังเพชร ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "นางนกกระยางขาว" จากกรมประชาสัมพันธ์ ได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นสุดยอดศิลปินอีสาน ในวาระ 40 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น นายฉลาด ส่งเสริม จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (หมอลำ) พุทธศักราช 2548
รางวัลและเกียรติคุณที่ได้รับ
พ.ศ. 2515 ได้รับโล่รางวัลทองคำฝังเพชร ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "นางนกกระยางขาว" ของกรมประชาสัมพันธ์ ณ สถานีโทรทัศน์ ช่อง 4 จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2533 ได้รับโล่รางวัล ตัวประกอบฝ่ายชายยอดเยี่ยม ในการประกวดหมอลำเรื่องต่อกลอน จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2534 ได้รับเกียรติบัตร จากกระทรวงสาธารณสุข ในนามสื่อมวลชนและศิลปินท้องถิ่นส่งเสริมโครงการรณรงค์อีสานไม่กินปลาดิบ 17 จังหวัด ในภาคอีสาน และเกียรติบัตรจากจังหวัดอุบลราชธานี ในนามศิลปินผู้สนับสนุนการผลิตเทปเพลงหมอลำอุบลราชธานี 200 ปี พ.ศ. 2538 ได้รับเกียรติบัตรจากจังหวัดศรีสะเกษ เป็นผู้สนับสนุนโครงการคาราวานอีสานไม่กินปลาดิบ พ.ศ. 2542 ได้รับเกียรติบัตรกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในงานศิลปกรรมนักเรียน การประกวดแข่งขันวิชาการ วิชาชีพเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ พ.ศ. 2544 ได้รับโล่เชิดชูเกียรติคุณ เป็นศิลปินดีเด่นของจังหวัดอุบลราชธานี สาขา ศิลปะการแสดง ประจำปี 2544 พ.ศ. 2545 ได้รับโล่ประกาศเกียรติคุณยอดฝีมือหมอลำ ที่คงคุณภาพ ผลงาน และสามารถแก้จน ประสบความสำเร็จ จาก รายการ เกมแก้จน ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบท ช่อง 5 พ.ศ. 2547 ได้รับ เชิดชูเกียรติสุดยอดศิลปินพื้นบ้านอีสาน ประเภทลำเรื่องต่อกลอน ในโอกาส ฉลอง 40 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น โล่เชิดชูเกียรติผู้สร้างสรรค์ผลงานดีเด่นในด้านศิลปวัฒนธรรม สาขาศิลปะการแสดง ของสถาบันวิจัยศิลปวัฒนธรรมอีสาน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม โล่ประกาศเกียรติคุณผู้ส่งเสริมอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย จากหนังสือพิมพ์สื่อสารธุรกิจ เข็มเชิดชูเกียรติ ของมูลนิธิอัฏฐมราชานุสรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์ จากสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามบรมราชกุมาร
ผลงานวิชาการ
เป็นผู้วางแนวคิดในการแต่งกลอนลำประกอบการแสดงลำเรื่องต่อกลอนทุกเรื่องที่แสดง เป็นผู้คิดค้นทำนองลำ "ทำนองเมืองอุบล" ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของจังหวัดอุบลราชธานี โดยเฉพาะสำนวนการ้องที่นำเอาธรรมชาติสิ่งแวดล้อมมาเป็นเนื้อหาประกอบ เช่น การบรรยายถึงลักษณะภูมิอากาศ ฟ้า ลม ฝน น้ำ ซึ่งนักแสดงทั้งหลายโดยเฉพาะนักแสดงตลกชอบนำคำร้องและทำนองลำเมืองอุบลไปล้อเลียน จากทำนองกลอนลำคิดค้นนี้ประชาชนชื่นชอบจนพากันเรียกว่า "ทำนอง ป.ฉลาดน้อย" เขียนกลอนลำ ลำเรื่องต่อกลอน เช่น อยากให้เพิ่นตาย โตตาย (สีโคตรพระตะบอง) ท้าวบัง โฮมบังฮอง (ขุนช้างขุนแผน) พระเวสสันดร (ท้าวกำพร้าปลาหลด) สุทนมโนราห์ ขูลูนางอั้ว จำปาสี่ต้น น้ำตาสาวลาว ผู้บ่าวไทย นางนกกระยางขาว น้ำตาสาวจีน แต่งกลอนลำส่งเสริมรณรงค์การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกวุฒิสภา ฝึกสอนหมอลำให้ กับหมอลำรุ่นหลัง จนมีลูกศิษย์หมอลำที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น ป.ประยุทธ วิไลศรี คณะขวัญอุบล ป.ประหยัด นามศรี คณะศรีอุบล นิคมน้อย อุทะศรี คณะเพชรอุบล สำเภา ภู่ใหญ่ คณะก้องอุบล ขวัญฟ้า ดุลประยูร คณะอุดรมิตรนิยม เป็นต้น ประดิษฐ์ท่ารำ และบทร้องชุด นางนกกระยางขาว ท้าวก่ำกาดำ น้ำตาสาวจีน โดยเฉพาะ ท่ารำนางนกกระยางขาวยังคงใช้เป็นท่าแม่แบบในการแสดง ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือ "กางเขนเหมือนนกถลาบิน ซอยเท้าถี่รุกเร้า สนุกสนาน"
เอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์
เอดเวิร์ด มอนทากิว เอิร์ลที่ 2 แห่งแมนเชสเตอร์ (Edward Montagu, 2nd Earl of Manchester; ค.ศ. 1602 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1671) เป็นนายพลฝ่ายรัฐสภาคนสำคัญในสงครามกลางเมืองอังกฤษและมีฐานะเป็นผู้บังคับบัญชาโอลิเวอร์ ครอมเวลล์
เอดเวิร์ด มอนทากิวเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1602 เป็นบุตรชายคนโตของเฮนรี มอนทากิว เอิร์ลที่ 1 แห่งแมนเชสเตอร์ และแคเทออริน สเปนเซอร์ และเป็นหลานของเซอร์วิลเลียม สเปนเซอร์แห่งยาร์นตันในออกซฟอร์ดเชอร์ และได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยซิดนีย์ซัสเซกซ์ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ระหว่างปี ค.ศ. 1618 ถึงปี ค.ศ. 1622)
ดูเพิ่ม
1602 1671
มาร์วิน ซอนโซยา
มาร์วิน ซอนโซยา (Marvin Sonsona) หรือ มาร์วิน โดเอกาเดซ ซอนโซยา (Marvin Doecadez Sonsona) เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ที่ โกตาบาโต เดล ซูร์ ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 15) เสมอ 1 แพ้ 1
ประวัติ
ซอนโซยาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ชนะคะแนน ริชาร์ด โดแนร์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวดมาตลอด จนได้ชิงแชมป์เยาวชน WBO เอเชียที่ว่างรุ่นฟลายเวทเมื่อ 4 ตุลาคม พ.ศ.2551 ชนะน็อค โจเอล ราฟอล ยก 2 ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง จากนั้น ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกที่ว่างเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ชนะน็อค วันดี สิงห์วังชา ยก 2 จากนั้น ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 ชนะคะแนน โฮเซ่ โลเปซ ที่แคนาดา จากนั้น ซอนโซยาถูกปลดเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ แต่เขาขึ้นชกเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เสมอกับ อเลฮานโดร เฮอร์นานเดซ ที่ แคนาดา ทำให้แชมป์ว่างลง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO ที่ว่างเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค วิลเฟรโด วาสเควซ จูเนียร์ ยก 4 ไม่ได้แชมป์
ซอนโซยายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์เงารุ่นเฟเธอร์เวท WBO ที่ว่างเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ชนะน็อค อากิฟูมิ ชิโมดะ ยก 3 ได้แชมป์มาครอง และได้ขึ้นชิงแชมป์ NABF ที่ว่างรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ชนะคะแนน วิลเฟรโด วาสเควซ จูเนียร์ ได้แชมป์มาครอง เขายังคงชกมวยอยู่
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้
สมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (Confederación Sudamericana de Voleibol; Confederação Sul-americana de Voleibol) เป็นองค์กรที่ดูแลการแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปอเมริกาใต้ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล
สมาชิก
ณ ปี ค.ศ. 2004 สหพันธ์ต่อไปนี้เป็นสมาชิกของสมาพันธ์
จัดโดยสมาพันธ์
ชาย
หญิง
จัดร่วมกับสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือฯ
หญิง
นาธาน เอเดรียน
นาธาน การ์-จูน เอเดรียน (Nathan Ghar-jun Adrian; 7 ธันวาคม ค.ศ. 1988 —) เป็นนักว่ายน้ำชาวอเมริกัน และได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก 4 เหรียญ (3 เหรียญทอง และ 1 เหรียญเงิน) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ครองสถิติโลก ในประเภท 50 ม. – 100 ม.
ชีวิตส่วนตัว
เอเดรียนเกิดที่เบรเมอร์ตัน รัฐวอชิงตัน ในปี ค.ศ. 1988 เขาเป็นลูกชายของเซซิเลียและเจมส์ เอเดรียน เซซิเลียแม่ของเขาเป็นชาวจีน เกิดและเติบโตในฮ่องกง แม่ของเขาเป็นพยาบาลในย่านโรงเรียนเบรเมอร์ตัน พ่อของเขาเป็นนักวิศวกรนิวเคลียร์ที่เกษียณแล้ว เอเดรียนมีพี่สาวคนหนึ่งชื่อ โดเนลลา ซึ่งเป็นนักว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยรัฐแอริโซนา และพี่ชายชื่อ จัสติน เป็นนักว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เอเดรียนเริ่มว่ายน้ำตั้งแต่อายุ 5 ขวบ เพราะได้รับแรงบันดาลใจจากพี่ชายของเขา เขาสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2006 จากโรงเรียนมัธยมปลายเบรเมอร์ตัน ซึ่งเขาว่ายน้ำให้กับทีมโรงเรียน
เอเดรียนเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2006 ซึ่งเขาเรียนเอกด้านสาธารณสุข เขาสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมในฤดูใบไม้ผลปี ค.ศ. 2012 เอเดรียนเป็นแชมป์เอ็นซีเอเอ 5 สมัยได้แก่ ฟรีสไตล์ 50 หลาในปี ค.ศ. 2009 และ ค.ศ. 2011 และฟรีสไตล์ 100 หลาในปี ค.ศ. 2009, ค.ศ. 2010 และ ค.ศ. 2011
ชิงแชมป์โลกระยะสั้น 2008
ในชิงแชมป์โลกระยะสั้น 2008 เอเดรียนได้รับรางวัลเหรียญทองในรายการฟรีสไตล์ 100 เมตร และผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร และเหรียญเงินในผลัดผสม 4×100 เมตร ในรายการผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เอเดรียได้ว่ายร่วมกับไรอัน ลอชต์ ไบรอัน ลุนด์ควิสต์ และดัก แวน วี โดยได้รับรางวัลเหรียญทอง และทำสถิติโลกด้วยเวลา 3 นาที 08.44 วินาที ในรายการที่ 2 ฟรีสไตล์ 100 เมตร เอเดรียนได้รับรางวัลเหรียญทองด้วยเวลา 46.67 วินาที ในขณะที่ฟีลิปโป มาญีนี จบอันดับที่ 2 ด้วยเวลา 46.70 วินาที สำหรับรายการสุดท้าย ผลัดผสม 4×100 เมตร เอเดรียได้ว่ายร่วมกับแรนดัล บอล มาร์ก แก๊งลอฟฟ์ และไรอัน ลอชต์ โดยได้รับรางวัลเหรียญเงิน ในขณะที่เหรียญทองเป็นของรัสเซีย
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปักกิ่ง 2008
ในการทดสอบโอลิมปิกของสหรัฐ เอเดรียนได้อันดับ 4 ในฟรีสไตล์ 100 เมตร และเขาผ่านการคัดเลือกในรายการผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตรในกีฬาโอลิมปิก นอกจากนี้เขายังได้อันดับที่ 6 ในฟรีสไตล์ 50 เมตร
ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง เอเดรียนได้เข้าร่วมในเลกที่ 1 ของรอบคัดเลือกในรายการผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร ทำเวลาได้ 48.82 วินาที โดยว่ายร่วมกับคัลเลน โจนส์ เบน ไวลด์แมน-โตไบรเนอร์ และแมตต์ กรีเวอส์ และสร้างสถิติใหม่ด้วยเวลา 3 นาที 12.23 วินาที วันต่อมาสถิติโลกได้ถูกสร้างใหม่โดยไมเคิล เฟ็ลปส์ การ์เร็ต เวเบอร์-เกล คัลเลน โจนส์ และเจสัน ลีแซก ด้วยเวลา 3 นาที 08.24 วินาที ตามมาด้วยฝรั่งเศสและออสเตรเลียในรอบสุดท้าย โดยเอเดรียนได้รับเหรียญทองแม้เขาจะไม่ได้แข่งในรอบสุดท้าย
ตั้ว ลพานุกรม
จ่าสิบเอก เภสัชกร ดร. ตั้ว ลพานุกรม (21 ตุลาคม พ.ศ. 2441 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484) เป็นเภสัชกรและนักวิทยาศาสตร์ชาวไทย เป็นหนึ่งในสมาชิกก่อตั้งคณะราษฎร ปฏิวัติเปลี่ยนแปลงการปกครองของไทยเป็นระบอบประชาธิปไตยในปี พ.ศ. 2475 ตั้วเคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงราชการและทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ อธิบดีกรมวิทยาศาสตร์ กรรมการราษฎร รัฐมนตรี
ตั้วเกิดในครอบครัวคนไทยในกรุงเทพมหานคร ได้รับทุนสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกไปศึกษาต่อวิชาสามัญในประเทศเยอรมนี มีความสามารถด้านภาษาอย่างหลากหลาย ได้แก่ ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส แล้วสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในสาขาวิทยาศาสตร์ได้แก่ วิชาเคมี, เภสัชศาสตร์ และพฤกษศาสตร์ เมื่อกลับมาประเทศไทยได้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์คนแรก และได้สร้างคุณูปการต่อวงการวิทยาศาสตร์ไทยอย่างยิ่ง ซึ่งมีความรุดหน้าอย่างมากในสมัยของตั้ว นอกจากนี้ยังกระตุ้นส่งเสริมพัฒนาวิชาชีพเภสัชกรรมและการศึกษาเภสัชศาสตร์ให้ทัดเทียมอารยประเทศอีกด้วย
นอกจากนี้ตั้วยังมีความสนใจด้านการอ่านเป็นพิเศษโดยจัดตั้งแผนกห้องสมุดในกรมวิทยาศาสตร์ขึ้น และมีการตีพิมพ์วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในชื่อ Siam Science Bulletin ตั้วเป็นผู้มีอัธยาศัยใจคอดีและเป็นมิตรต่อบุคคลโดยทั่วไป นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวหน้างานที่ดี มีนโยบายการใช้คนอย่างดียิ่ง ตั้วทำงานทางวิทยาศาสตร์และราชการจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคไส้ติ่งอักเสบ ในวันพุธที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484 และได้รับสมญานามว่าเป็น "รัฐบุรุษวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของไทย"
ชีวิตในวัยเยาว์และการเป็นเชลย [2441 - 2462]
รองอำมาตย์เอก เภสัชกร ตั้ว ลพานุกรม หรือที่รู้จักกันในนาม รองอำมาตย์เอก เภสัชกร ดร.ตั้ว ลพานุกรม เกิดเมื่อวันพุธที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2441 ณ ตำบลถนนอนุวงศ์ อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนที่ 3 ของ นายเจริญ ลพานุกรม และ นางเนียร ลพานุกรม (2423 - 2511) มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน เข้ารับการศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนเทพศิรินทร์และโรงเรียนราชวิทยาลัย ( ปัจจุบัน คือ โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ )จนกระทั่งอายุ 12 ปี จึงได้ตามเสด็จสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนสงขลานครินทร์ ไปศึกษาต่อ ณ เมืองบัลเกนแบร์ก จังหวัดมาร์ค จักรวรรดิเยอรมัน โดยทุนของพระองค์ ซึ่งเป็นช่วงเหตุการณ์สงครามโลกครั้งที่หนึ่งโดยจักรวรรดิเยอรมันสังกัดฝ่ายมหาอำนาจกลาง จึงทำให้สยามกับจักรวรรดิเยอรมันต้องประกาศสงครามกันเมื่อปี พ.ศ. 2460 ตั้วถูกจับเป็นเชลยศึกไปคุมขัง ณ ค่ายคุมขังเมือง Celle ทำให้ตั้วมีโอกาสศึกษาภาษาเพิ่มเติม ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมนี ภาษาฝรั่งเศส ตลอดจนศาสตร์อื่นๆ อย่าง คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และดนตรีอย่างขลุ่ยฝรั่ง
ภายหลังการพักรบสงครามเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2461 ตั้วพ้นจากการเป็นเชลยศึก และเดินทางจากเยอรมนีไปยังประเทศฝรั่งเศส สมัครเข้ากองรถยนต์ไทยที่ไปงานพระราชสงครามยุโรป ความสามารถทางภาษาของตั้วทำให้เขาทำหน้าที่เป็นล่ามภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน และเรียนรู้วิธีการทหาร ต่อมาได้รับยศจ่านายสิบแห่งกองทัพบกไทย และได้รับเหรียญดุษฎีมาลาของรัฐบาลฝรั่งเศส ตั้วเดินทางกลับถึงประเทศสยามพร้อมกองทหารอาสาเมื่อปี พ.ศ. 2462 และได้รับพระราชทานเหรียญทองช้างเผือก, เหรียญรามาธิบดี กับเหรียญพระราชสงครามยุโรป และปลดประจำการในปีเดียวกัน
เข้าร่วมเป็นคณะราษฎร [2463 - 2476]
ปลายปี พ.ศ. 2462 ตั้วได้เดินทางกลับไปบังยุโรปเพื่อศึกษาต่อ โดยทุนสมเด็จพระมหิตลาธิเบศรอดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ได้เข้าศึกษาวิชาเคมี และสอบไล่ได้ปริญญาดุษฎีบัณฑิตชั้นเกียรตินิยม โดยเสนอวิทยานิพนธ์เรื่อง "The Influence of Chemical Composition on the Structure of Crystals" ในปี พ.ศ. 2470 และในปีเดียวกันนี้เองตั้วพร้อมสหายอีก 6 ได้ประชุมร่วมกันและปรารถนาที่จะเห็นความเจริญก้าวหน้าของประเทศไทยให้ทัดเทียมชาติตะวันตกจึงร่วมกันก่อตั้งคณะราษฎรขึ้น ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศสเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชเป็นระบอบประชาธิปไตย
ตั้วเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยแยกธาตุชั้น 2 ในศาลาแยกธาตุ กระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ต่อมาได้รับพระราชทานยศเป็นรองอำมาตย์เอก เมื่อทำงานไปได้เพียงครึ่งปี ตั้วก็ได้ร่วมกับคณะราษฎรเป็นคณะผู้เปลี่ยนแปลงการปกครอง ขอพระราชทานรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เมื่อดำเนินการเปลี่ยนแปลงการปกครองเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้วได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดแรก โดยมีพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2476 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรกเช่นกัน
อธิบดีกรมวิทยาศาสตร์คนแรก [2476 - 2484]
เมื่อพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 แล้วตั้วได้ทุ่มเทให้กับงานราชการวิทยาศาสตร์อย่างเต็มที่ ตั้วได้รับการเลื่อนขั้นเป็นผู้ช่วยแยกธาตุชั้น 1 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2475 และในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2477 ได้รับตำแหน่งเป็นนักเคมีและรักษาการตำแหน่งเจ้ากรมของศาลาแยกธาตุ จนกระทั่งเดือนเมษาน พ.ศ. 2478 ศาลาแยกธาตุได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นกรมวิทยาศาสตร์ ตั้วจึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์คนแรก ตั้วได้จัดตั้งสถานศึกษาเคมีปฏิบัติขึ้นในกรมวิทยาศาสตร์ เพื่อฝึกหัดนักเรียนนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาโดยบริบูรณ์จากระดับมัธยมศึกษาให้มีความรู้ความชำนาญทางเคมียิ่งขึ้น
ตั้วให้ความสนใจกับงานวิทยาศาสตร์เป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะการวิจัยที่เกี่วข้องกับงานเกษตรกรรม กรมวิทยาศาสตร์ได้วิจัยและส่งเสริมเกี่ยวกับพืชผลการเกษตรหลายประการ อาทิ การวิจัยเถ้าไม้เพื่อใช้ทำปุ๋ย การวิจัยน้ำมันสน น้ำมันหมู เกลือ เครื่องปั้นดินเผา งานการสำรวจวิเคราะห์ดิน เป็นต้น นอกจากนี้ยังให้ความสนใจด้านการอาหารของประเทศไทยโดยตั้วเป็นผู้ริเริ่มการส่งเสริมอาหารและกิจการถั่วเหลืองในประเทศไทย ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการพิจารณาส่งเสริมกิจการถั่วเหลืองของกระทรวงเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2480 ซึ่งทำให้กลายเป็นนโยบายของรัฐบาลในเวลาต่อมาที่จะส่งเสริมการบริโภคถั่วเหลืองแก่ประชาชน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2481 ตั้วได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในอีกวาระหนึ่งในรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีสั่งการกระทรวงเศรษฐกิจด้วยโดยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์ไปควบคู่กัน นอกจากนี้ ตั้วยังให้ความสำคัญการกับศึกษาเภสัชศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากในขณะนั้นไม่มีกฎหมายรองรับวิชาชีพเภสัชกรรมในประเทศไทย ทำให้การขายยาเกิดขึ้นโดยไม่ต้องฝึกปฏิบัติทางเภสัชกรรมมาก่อน ประกอบกับการเรียนการสอนทางเภสัชศาสตร์ซึ่งอยู่ในฐานะแผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์ศิราชพยาบาลไม่ได้รับการสนุบสนุนงบประมาณจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้วได้ส่งเสริมการเรียนการสอนทางเภสัชศาสตร์โดยจัดหาครูจากกระทรวงและกรมทางวิทยาศาสตร์ในประเทศไทยมาสอนในแผนกปรุงยา ตั้วมีบทบาทในการยกระดับแผนกปรุงยาสู่แผนกอิสระเพื่อเตรียมจัดตั้งเป็นคณะเภสัชศาสตร์ จนกระทั่งได้รับการแต่งตั้งจากจอมพล ป. พิบูลสงครามให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกตำแหน่งหนึ่ง
ตั้วล้มป่วยลงด้วยโรคไส้ติ่งอักเสบเมื่อวันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2484 และถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันพุธที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สิริอายุได้ 43 ปี ตั้วได้รับการยกย่องให้เป็น "รัฐบุรุษวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของไทย"
บทบาทและการดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ตั้วได้มีบทบาทในทางการเมืองไทยเป็นอย่างยิ่ง โดยเข้าร่วมกับคณะราษฎรก่อการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชเป็นระบบประชาธิปไตยในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 โดยเข้าร่วมประชุมก่อตั้งคณะราษฎรขึ้นเป็นครั้งแรก ณ กรุงปารีส โดยเป็นสมาชิกฝ่ายพลเรือน ซึ่งเห็นได้ถึงความปรารถนาของคณะราษฎรในการส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โดยเช้าของวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ตั้วได้ร่วมเดินทางสู่จุดนัดหมายที่บางซื่อ
ภายหลังก่อการการเปลี่ยนแปลงการปกครองแล้วนั้น ตั้วได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการราษฎร (เทียบเท่ารัฐมนตรีในปัจจุบัน) ของคณะรัฐมนตรีชุดแรกในระบอบประชาธิปไตย ภายหลังการพระราชทานรัฐธรรมนูญฉบับถาวร ตั้วได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐบาลชุดพระยามโนปกรณ์นิติธาดา และได้ออกจากตำแหน่งเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลในต้นเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 ส่วนด้านนิติบัญญัติตั้วก็ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไปพร้อมกัน
ตั้วได้แสดงความเห็นด้านการเมืองต่อวิทยาศาสตร์ในบันทึกในเรื่อง "วิทยาศาสตร์กับการเมือง" ว่า "ตลอดเวลาประชุมสมัยของสภาผู้แทนราษฎร...เกือบไม่มีใครเลยที่ให้ความสนใจสำคัญของวิทยาศาสตร์ ซึ่งเป็นรากฐานแห่งการก้าวหน้าของประชาชาติ..."
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2481 ตั้วได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นรัฐมนตรีอีกครั้งหนึ่งในสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม โดยเป็นรัฐมนตรีสั่งการกระทรวงเศรษฐกิจ ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวจนกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้กล่าวระลึกว่า "ท่านผู้นี้ทำงานเข้มแข็งแลเป็นที่วางใจได้เป็นอย่างดี พูดอย่างใด ทำอย่างนั้น งานที่ได้รับมอบจึงสำเร็จทุกอย่างและดีที่สุด..."
การพัฒนาวิทยาศาสตร์ของไทย
ตั้วมีความสนใจการพัฒนาวิทยาศาสตร์เป็นอย่างยิ่งโดยเฉพาะด้านการเกษตร โดยได้วิจัยวัตถุดิบสำคัญของชาติ เช่น การวิจัยเถ้าไม้ไผ่เพื่อใช้ทำปุ๋ย การวิจัยน้ำมันสน น้ำมันหมู เกลือ เครื่องปั้นดินเผา และการสำรวจวิเคราะห์ดิน และตั้วยังเป็นผู้ริเริ่มในกิจการส่งเสริมอาหารและกิจการถั่วเหลืองในประเทศไทย และได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการพิจารณาการส่งเสริมกิจการถั่วเหลืองของกระทรวงเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2480 จนกระทั่งเป็นนโยบายของรัฐบาลในเวลาต่อมา นายแพทย์ยงค์ ชุติมา ซึ่งเคยร่วมงานกับตั้วได้เขียนข้อความระลึกไว้ว่า
นอกจากนี้ตั้วยังมีความสนใจเรื่องของการอ่านเป็นอย่างยิ่ง โดยปรับปรุงห้องสมุดกรมวิทยาศาสตร์ให้ก้าวหน้า จากมีหนังสือไม่กี่สิบเล่มเพิ่มเป็นจำนวนหมื่นเล่มในระยะเวลาอันรวดเร็ว ตั้วมีความตั้งใจจะพัฒนาห้องสมุดกรมวิทยาศาสตร์เป็นหอสมุดวิทยาศาสตร์แห่งชาติ และได้มีการออกวารสารวิทยาศาสตร์ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ หรือวารสาร Siam Science Bulletin อันตีพิมพ์ผลงานวิจัยของไทยเผยแพร่ไปยังต่างประเทศ ซึ่งท่านรับเป็นบรรณาธิการวารสารดังกล่าวอยู่ 2 ปี เมื่อตั้วได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2481 อีกครั้งได้ดำรงตำแหน่งสำคัญอีกหลายตำแหน่งควบคู่กับการเป็นอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์ โดยท่านได้บันทึกข้อคิดทางวิทยาศาสตร์ไว่าว่า "ชาติจะเจริญโดยไม่มีวิทยาศาสตร์เป็นหลักไม่ได้"
การพัฒนาเภสัชศาสตร์และบริการทางเภสัชกรรม
นับได้ว่า ตั้ว ลพานุกรม เป็นผู้บุกเบิกงานด้านเภสัชกรรมไทยไปอย่างมาก สภาพการศึกษาเภสัชศาสตร์ในระยะก่อนที่ตั้วจะเข้ามาดูแลนั้นตกอยู่ในสภาพที่ไม่ได้รับความใส่ใจจากมหาวิทยาลัยและภาครัฐไม่มีกฎหมายในการรองรับสิทธิของเภสัชกรในการบริการร้านยา มีเพียงการรองรับสิทธิการปรุงยาในพระราชบัญญัติการแพทย์ พ.ศ. 2466 เท่านั้น จนกระทั่งมีการยกระดับแผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2477 ตั้วได้ให้ความใส่ใจแก่การศึกษาเภสัชศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง โดยอนุญาตให้ข้าราชการในกองเภสัชกรรม กรมวิทยาศาสตร์มาเป็นอาจารย์พิเศษ นอกจากนั้นท่านยังกระตุ้นการพัฒนาการศึกษาเภสัชศาสตร์เป็นย่างยิ่ง ตามบันทึกของ เภสัชกร ศาสตราจารย์ ดร. วิเชียร จีรวงส์ ว่า ตั้ววซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์และรัฐมนตรีสั่งราชการกระทรวงเศรษฐกิจนั้น ได้รับการแต่งตั้งจากจอมพล ป. พิบูลสงคราม อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในขณะนั้น ให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์อีกตำแหน่งหนึ่ง ซึ่งท่านได้พัฒนาหลักสูตรขึ้นเป็นหลักสูตรปริญญา 4 ปีและจัดสร้างอาคารเรียนหลังแรกของแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์ และมีอาจารย์ประจำแผนกเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก
นอกจากการส่งเสริมการศึกษาเภสัชศาสตร์แล้ว ตั้วยังปรารถนาอย่างยิ่งในการส่งเสริมการผลิตยาขึ้นใช้เองในประเทศ ดังบทความเรื่อง "วิทยาศาสตร์กับความต้องการของประเทศ" ว่า "...ต่อจากอาหารก็ถึงยา ซึ่งมีความสำคัญไม่น้อย ยาเป็นสิ่งจำเป็นของมนุษย์เกือบเท่าอาหาร และในบางโอกาสเราจะแยกอาหารกับยาออกจากกันไม่ได้..." ในช่วงที่ตั้วดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์ ได้ริเริ่มการผลิตยาน้ำมันกระเบาสำหรับรักษาโรคเรื้อนและน้ำยาสกัดรำข้าวที่มีวิตามินบี1สูงช่วยรักษาโรคเหน็บชา ซึ่งเป็นจุดริเริ่มในการผลิตยาหลายขนานใช้กันในประเทศ จนกระทั่งมีการจัดตั้งกองเภสัชกรรมขึ้นในกรมวิทยาศาสตร์ ปรากฏว่าสถานที่มีความคับแคบและไม่สะดวกต่อการผลิตยาจึงได้โครงการจัดตั้งโรงงานเภสัชกรรมขึ้นตามแนวคิดของ ร.อ.หวาน หล่อพินิจ ท่านได้ให้ความสำคัญของงานเภสัชกรรมเป็นอย่างยิ่งซึ่งเห็นได้จากบทความวารสารทางวิทยาศาสตร์ของกรมวิทยาศาสตร์ ฉบับประจำเดือนมกราคม พ.ศ. 2481 ที่ว่า "...รัฐบาลของเรามีความรู้สึกห่วงในเรื่องนี้เป็นอันมาก จึงคิดหาทางวางนโยบายพึ่งตนเองก่อนโดยวางโครงการส่งเสริมขึ้นเป็นต้นว่า ขยายมาตรฐานฐานและปรับปรุงการศึกษาวิชาเภสัชกรรมในมหาวิทยาลัยให้สูงขึ้น เพื่อเพาะผู้มีความรู้จริงในทางนี้ ตั้งกองเภสัชกรรมขึ้น เพื่อทำการศึกษาค้นคว้าในเรื่องยาและจะได้สร้างโรงงานทำยาขึ้นในลำดับต่อไป..."
ชีวิตส่วนตัวและความสนใจ
ตั้วเกิดในครอบครัวชาวไทยมี มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน เป็นบุตรคนที่ 3 เป็นผู้มีความสามารถในด้านการศึกษาจนสอบได้ทุนของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ตั้วมีความสนใจด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ รัฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์แต่ครั้งเยาว์วัย ตั้วรักการอ่านหนังสืออย่างยิ่ง ชีวิตครอบครัวมิได้สมรส
ตั้วเป็นผู้มีความสนใจในวิทยาศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง ซึ่งได้ปรารภถึงความสำคัญของวิทยาศาสตร์อยู่บ่อยๆ ในบทความวารสารวิทยาศาสตร์ที่ตั้วเป็นผู้เขียนขึ้น ได้แก่ วิทยาศาสตร์กับความต้องการของประเทศ วิทยาศาสตร์กับการเมือง วิทยาศาสตร์กับอุตสาหกรรม เป็นต้น ซึ่งล้วนแต่กล่าวถึงความสำคัญของวิทยาศาสตร์ที่จะส่งเสริมความรุ่งเรืองและมั่งคั่งของชาติขึ้นมาได้ ดังบันทึกในข้อความหนึ่งว่า "ชาติจะเจริญโดยไม่มีวิทยาศาสตร์เป็นหลักไม่ได้" ในสมัยที่ตั้วดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์นั้น วิทยาศาสตร์ของไทยมีการพัฒนาขึ้นไปมาก อย่างหนึ่งที่ตั้วให้ความสำคัญในด้านวิทยาศาสตร์คือเรื่องของอาหารและยา ตั้วเคยเขียนในบทความเรื่อง "พลเมืองไทยกละความจำเป็นในทางอาหาร" ว่าควรมีการนำวิทยาศาสตร์มาสั่งสอนประยุกต์ใช้เข้าการการกสิกรรมของไทย และตั้วได้ริเริ่มส่งเสริมกิจการถั่วเหลืองและการบริโภคถั่วเหลืองในประเทศไทยอีกด้วย อีกเรื่องหนึ่งคือยา ซึ่งตั้วกล่าวในบทความ "วิทยาศาสตร์กับความต้องการของประเทศ" ไว้ว่า "วิทยาศาสตร์กับการประดิษฐ์และทำยานั้นเป็นสาขาหนึ่ง เรียกว่า เภสัชกรรม เวลานี้งานในส่วนของเรายังล้าสมัยอยู่มาก เรายังไม่มีการค้นคว้าหาสรรพคุณของสมุนไพรต่างๆ ที่มีอยู่ในประเทศของเรามากพอ เรายังไม่สามารถทำยาใช้เองได้อย่างเพียงพอ"
ตั้วส่งเสริมการเผยแพร่ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ด้วยการเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์วิทยาศาสตร์ภาษาไทยและวารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์ไทยในภาษาอังกฤษชื่อ Siam Science Bulletin สิ่งที่ตั้วชอบมากในงานวิทยาศาสตร์อีกอย่างหนึ่งคืองานด้านนิติเคมี อาทิ การวิเคราะห์เอกสาร ยาพิษ คราบโลหิต ปืน