cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
21 (อัลบั้มอะเดล)
ชาร์ตประจำปี
!scope="row"|Australian Albums (ARIA) !scope="row"|Danish Albums (Hitlisten) !scope="row"|Dutch Albums (MegaCharts) !scope="row"|New Zealand Albums (RMNZ) !scope="row"|Swedish Albums (Sverigetopplistan) !scope="row"|US Billboard 200
! scope="row"| Australian Albums (ARIA) ! scope="row"| Swedish Albums (Sverigetopplistan) ! scope="row"| US Billboard 200
! scope="row"| Australian Albums (ARIA) ! scope="row"| Belgian Albums (Ultratop Flanders) ! scope="row"| Swedish Albums (Sverigetopplistan) ! scope="row"| US Billboard 200
ถนนสี่พระยา
ถนนสี่พระยา ถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ถือเป็นถนนสายรองของพื้นที่ เป็นถนนเชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนพระรามที่ 4 ความยาวทั้งหมด 1,645 เมตร มีจุดเริ่มต้นที่แขวงบางรัก ที่ด้านหน้าโรงแรมรอยัลออร์คิดเชอราตัน ใกล้กับศูนย์การค้าริเวอร์ซิตี้ จนกระทั่งไปสิ้นสุดที่แยกสามย่านอันเป็นจุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 4 กับถนนพญาไท โดยทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งระหว่างแขวงสี่พระยากับแขวงมหาพฤฒาราม
ประวัติ
ชื่อถนนสี่พระยามีที่มาจากการที่ขุนนางซึ่งมีบรรดาศักดิ์เป็นพระยา 4 คน ได้แก่ พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (ม.ร.ว.ลพ สุทัศน์), พระยาพิพัฒโกษา (เซเรสติโน ซาเวียร์), พระยานรฤทธิ์ราชหัช (ทองดี โชติกเสถียร) และพระยานรนารถภักดี (สุด บุนนาค) รวมถึงหลวงมนัศมานิต (เถียน โชติกเสถียร) ได้ร่วมกันซื้อที่ดินระหว่างถนนสุรวงศ์กับคลองผดุงกรุงเกษมและสร้างผ่านที่ดินเชื่อมต่อกับถนนเจริญกรุง คือ วัดหัวลำโพงไปตกท่าน้ำ คือ ท่าน้ำสี่พระยา พระยาทั้ง 4 คนได้น้อมเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "ถนนสี่พระยา" เมื่อ พ.ศ. 2449 ตามที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิประวัติ กรมพระสมมตอมรพันธ์ ทรงกราบบังคมทูลถวายความเห็น แต่มีพระราชกระแสว่า ถนนสี่พระยานี้เจ้าของมิได้ตัดเพื่อสาธารณประโยชน์ แต่ทำเพื่อผลประโยชน์ โดยทรงเทียบว่าไม่เหมือนกับวัดสามพระยา แต่ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามดังกล่าว และเสด็จพระราชดำเนินเปิดถนนสี่พระยาเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน
แนวเส้นทาง
ถนนสี่พระยาเป็นถนนขนาด 3 ช่องจราจร ในช่วงแรกจะจัดการจราจรแบบทิศทางเดียว เริ่มจากตรอกกัปตันบุช (ซอยเจริญกรุง 30) ซึ่งอยู่ระหว่างตรอกฮ่องกงกับที่ทำการไปรษณีย์กลางบางรัก ถึงแยกนเรศ จากนั้นจะจัดการจราจรแบบสองทิศทาง ไปจนถึงแยกสามย่าน โดยมีทิศทางมุ่งหน้าแยกสามย่าน 2 ช่องจราจร และมุ่งหน้าแยกนเรศ 1 ช่องจราจร พื้นที่บริเวณนี้ในอดีตเป็นแหล่งการค้าขายสำคัญที่ต่อเนื่องมาจากย่านเยาวราช, สำเพ็ง และตลาดน้อย ในเขตสัมพันธวงศ์ เป็นที่ตั้งของบริษัทห้างร้านใหญ่ ๆ หลายแห่ง เช่น ห้างเซ็นทรัลสาขาแรก (บริเวณปากตรอก), โรงพิมพ์หมอบรัดเลย์ (โรงพิมพ์แห่งแรกของประเทศไทย), สถานทูตโปรตุเกส (สถานทูตแห่งแรกในกรุงเทพมหานคร ตัวอาคารสถานทูตเป็นสถาปัตยกรรมแบบอาณานิคม), อาคารศุลกสถาน (โรงภาษีที่เก็บภาษีจากเรือสินค้าต่างชาติ ตัวอาคารเป็นสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ), ที่ทำการหอการค้าไทย (แรกเริ่มก่อตั้ง คือ บริษัทเอ็กซอนโมบิล) เป็นต้น และยังมีบ้านเรือนของชาวต่างประเทศโดยเฉพาะชาวตะวันตกอีกมากด้วย ปัจจุบันหลายหลังก็ยังปรากฏอยู่
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2514
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2514'''
วงศ์ปลาข้างตะเภา
สำหรับปลาข้างตะเภาอีกวงศ์หนึ่ง ดูที่: วงศ์ปลาครืดคราด
ฟุตบอลโลก 1986
ฟุตบอลโลก 1986 เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ 13 ที่จัดขึ้นที่ประเทศเม็กซิโก ระหว่างวันที่ 31 พฤษภาคม ถึง 29 มิถุนายน ค.ศ. 1986 เดิมทีประเทศโคลอมเบียได้รับการเลือกให้เป็นเจ้าภาพการแข่งขัน แต่เนื่องจากเหตุผลด้านการเงินบางประการทำให้ไม่สามารถเป็นเจ้าภาพได้ และได้ถอนตัวไปในปี ค.ศ. 1982 และเม็กซิโกได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1983 ประเทศผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้คือทีมอาร์เจนตินา (เป็นครั้งที่ 2 หลังจากชนะในปี 1978) ชนะทีมเยอรมนีตะวันตกไป 3-2 ในรอบตัดสิน ที่จัดขึ้นที่สนาม Estadio Azteca ในเม็กซิโกซิตี
วงศ์ปลาข้างตะเภา
วงศ์ปลาข้างตะเภา หรือ วงศ์ปลาข้างลาย (Tigerperch, Croaker, Grunter) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Terapontidae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลำตัวค่อนข้างสั้นแบบรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากแบนข้าง เกล็ดมีขนาดเล็ก หรือขนาดปานกลาง แบบเกล็ดสาก ปากมีขนาดเล็กเฉียงเล็กน้อย ขอบของกระดูกพรีโอเพอร์คูลัมเป็นหยัก และกระดูกโอเพอร์คูลัมมีก้านครีบแข็ง 2 อัน ครีบหลังทั้งสองติดกันแต่มีรอยเว้าให้เห็นว่าแบ่งออกจากกันได้ ครีบหลังมีก้านครีบแข็งจำนวน 11-14 อัน ครีบหางกลม ตัดตรง หรือเว้าเล็กน้อย ครีบท้องอยู่หลังฐานของครีบอกมีก้านครีบแข็งที่แข็งแรง 1 อัน และก้านครีบอ่อนที่แตกปลาย 5 ก้าน
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก พบกระจายพันธุ์อยู่แถบชายฝั่งมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในบางชนิดจะพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย
มีทั้งหมด 15 สกุล (ดูในตาราง) 50 ชนิด อาทิ ปลาข้างตะเภาลายโค้ง (Terapon jarbua), ปลาข้างตะเภาเกล็ดใหญ่ (T. theraps), ปลาข้างตะเภาเกล็ดเล็ก (T. puta), ปลาข้างลายสี่แถบ (Pelates quadrilineatus) เป็นต้น
พัก วอนจง
พัก วอน-จง (,; 2010-2053) เป็นขุนนางและทหารของเกาหลีในสมัย ราชวงศ์โชซ็อน ซึ่งดำรงตำแหน่ง ย็องอีจ็อง หรือ อัครมหาเสนาบดี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1506 ถึง ค.ศ. 1510 เขาเป็นผู้นำคนสำคัญของ รัฐประหารพระเจ้าจุงจง ที่นำพระเจ้าชุงจงขึ้นครองบัลลังก์ ชื่อรองของเขาคือ แพ็กฮย็อน เขาเป็นอาของ ยุนอิม และ พระนางชังกย็อง พระมเหสีองค์ที่ 2 ของ พระเจ้าชุงจง เขาเป็นบิดาบุญธรรมของ พระสนมคย็องบิน ซึ่งเป็นพระสนมของ พระเจ้าชุงจง
ไท่ซื่อ
ไท่ซื่อ พระมเหสีของ พระเจ้าโจวเหวิน และเป็นผู้หญิงที่ได้รับความเคารพนับถือและให้เกียรติอย่างสูงของ จีนโบราณ พระนางสืบเชื้อสายจาก พระเจ้าอวี่ – ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์เซี่ย และพระมารดาของโอรส 10 พระองค์ เช่น พระเจ้าโจวอู่ – ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โจว และพระอนุชาของพระองค์ โจวกงหวัง
โดยเฉพาะการให้เกียรติโดย บูเช็กเทียน จักรพรรดินีองค์เดียวเท่านั้นที่ปกครองจีน ไท่ซื่อและพระเจ้าเหวิน ได้รับการถวายนามอารามย้อนหลังคือ "ซื่อจู่" ใน ค.ศ. 690
อูเบร์ลังเดีย
อูเบร์ลังเดีย (Uberlândia) เป็นเมืองทางตะวันตกของรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล มีประชากร 600,349 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐ ชื่อเมืองมีความหมายว่า ดินแดนอุดมสมบูรณ์
บอยส์24
บอยส์24 (소년24) เป็นบอยแบนด์พรีเดบิวต์ของเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยซีเจ อีแอนด์เอ็ม ผ่านรายการเซอร์ไววัลชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 2016 มีสมาชิก 27 คนในกลุ่มแบ่งออกเป็น 4 ยูนิต กลุ่มได้ทำการแสดงในคอนเสิร์ตฮอลล์ของตนเอง พร้อมเปิดตัวสมาชิก 8 คนสุดท้ายในชื่อ อินทูอิต เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2017
ยูนิตโปรโมตชุดแรก (ต่อมาเรียกว่า Unit Black) ที่ได้รับเลือกจากคอนเสิร์ต 'BOYS24 The 1st Semi-Final' ประกอบด้วย พัค โดฮา ฮวังอินโฮ โอจินซอก คิมซองฮยอน คิมยงฮยอน จองยอนแท ยูยองดู และฮันฮยอนอุค   ยูนิตนี้เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกชื่อ Steal Your Heart เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ.2017 ในรายการเอ็มเน็ต เอ็มเคานต์ดาวน์ ด้วยเพลง "Steal Your Heart"
หลังจากเสร็จสิ้นการแสดงคอนเสิร์ต 260 ครั้ง กลุ่มสุดท้ายได้รับเลือกจาก "The Final" ประกอบด้วยสมาชิกแปดคน ได้แก่ ยู ยองดู (ยู เจียห์น), จอง ยอนแท, ฮวาง อินโฮ, ฮัน ฮยอนนุก, ไอแซก วู, ลี อินพโย, คิม จินซอบ และ คิม ซองฮยอน เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ในชื่อ อินทูอิต
เคียวโกะ ฟูกาดะ
เคียวโกะ ฟูกาดะ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า ฟุคะเคียวน์ (深キョン) เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่จังหวัดโตเกียว สูง 163 ซม. กรุ๊ปเลือดโอสถานที่เกิด : คีตะ, โตเกียว, ญี่ปุ่น (Kita, Tokyo, Japan)เคยศึกษา Horikoshi High Schoolมีความสามารถในการเล่น เปียโน แคริเน็ท และว่ายน้ำ ปัจจุบันอยู่สังกัดโฮริโปร มีผลงานการแสดงมาแล้วหลายเรื่อง มีผลงานเป็นที่รู้จักในประเทศไทยคือ อยู่เพื่อรัก (Precious time ), สู้อีกนิด พิชิตฝัน (I want to be Happy) และ จู่ ๆ หนูก็เป็นสายลับ (Remote) เคียวโกะ ฟูกาดะ ชนะการประกวด Talent scout caravan grandprix # 21 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2539 และมีละครเรื่องแรกคือ Five ในปี 2540 และละคร นักข่าวสาวเหล็ก (News no onna)
ยูกิฮิโระ
ยูกิฮิโระ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง
เจ้าหญิงนิทรา (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1959)
เจ้าหญิงนิทรา (Sleeping Beauty) ออกฉายวันที่  29 มกราคม ค.ศ. 1959 กำกับโดย Clyde Geronimi ใช้เวลาศึกษาเตรียมงานและดำเนินการสร้างนานถึง 14 ปี
เป็นหนังการ์ตูนเรื่องแรกของโลกที่ถ่ายทำด้วยระบบซูเปอร์เทคนิรามา 70 มม. สีเทคนิค
ในเมืองไทย ฉายครั้งแรกที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมไทย พ.ศ. 2502
อามาเนะ
อามาเนะ เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น อาจหมายถึง
กบฏฮงกย็องแน
กบฏฮงกย็องแน (홍경래의 난) เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2355 ตรงกับปีที่ 12 รัชสมัยของพระเจ้าซุนโจ ที่มณฑลเพียงอันโดยหัวหน้าผู้ก่อการนั้นเป็นยังบัน (บัณฑิต) ตกอับคนหนึ่งชื่อ ฮง กย็อง-แน ซึ่งเกิดความไม่พอใจรัฐบาลในขณะนั้นและมีชาวบ้านที่ไม่พอใจรัฐบาลได้เข้าร่วมกับกบฏนี้จำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยกองทัพกบฏได้เข้ายึดเมืองเปียงยาง และเมืองสำคัญหลายแห่ง
ในพงศาวดารได้บันทึกว่าพ่อค้าอันดับ1ของโชซอนที่ชื่อว่าอิมซังอ๊กซึ่งตอนนั้นได้เข้ารับราชการแล้วได้บริจาคเงินช่วยกองทัพกบฏแต่ในที่สุดกองทัพกบฏก็ถูกปราบที่จองจู และกย็อง-แนก็ตายในที่รบที่เมืองนี้ด้วย ส่งผลให้กบฏฮงกย็องแนสิ้นสุดลง อย่างไรก็ตาม กบฏฮงกย็องแนได้เป็นแรงบันดาลใจให้กับกองทัพกบฏยุคหลัง ๆ ที่กล้าลุกขึ้นต่อสู้กับรัฐบาล
ซะบูร
ซะบูร (زَبُورُ) ตามรายงานจากศาสนาอิสลาม เป็นคำภีร์ของดาวูด (ดาวิด) ซึ่งเป็นหนึ่งในคำภีร์ที่อัลลอฮ์ประทานลงมาก่อนอัลกุรอาน เทียบเท่ากับ เตารอฮ์ (โทราห์) ของมูซา (โมเสส) กับ อินญีล (กอสเปล) ชาวคริสต์อารามวาสีในอาระเบียก่อนการมาของศาสนาอิสลามเป็นที่รู้จักจากการขนหนังสือเพลงสดุดีที่เรียกว่า ซะบูร
ศัพทมูลวิทยา
ซะบูร ในภาษาอาหรับ แปลว่า "หนังสือ" "จารึก" หรือ "งานเขียน"
ในอัลกุรอาน
ในอัลกุรอาน ซะบูรถูกกล่าวแค่สามครั้ง โดยไม่ได้กล่าวถึงเฉพาะ เว้นแต่ว่ามันถูกประทานแก่ดาวูด และในซะบูรถูกเขียนไว้ว่า "แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน"
"แท้จริงเราได้มีโองการแก่เจ้า เช่นเดียวกับที่เราได้มีโองการแก่นูฮ์ และบรรดานะบีหลังจากเขา และเราได้มีโองการแก่อิบรอฮีมและอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และอัล-อัสบาฏ และอีซา และอัยยูบ และยูนุส และฮารูน และ สุลัยมาน และเราได้ให้ซะบูร แก่ดาวูด"
- กุรอาน ซูเราะฮ์อันนิซาอ์ อายะฮ์ 163
"และพระเจ้าของเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และโดยแน่นอนเราได้เลือกนะบีบางคนให้ดีเด่นกว่าอีกบางคน และเราได้ให้ซะบูรแก่ดาวูด"
"และแท้จริงนั้นเราได้บันทึกไว้ในคัมภีร์อัซซะบูร หลังจากที่เราได้บันทึกไว้ในลูห์มะห์ฟูซว่า แผ่นดินนั้นปวงบ่าวของเราที่ดีมีคุณธรรมจะเป็นผู้สืบมรดกมัน"
- กุรอาน ซูเราะฮ์อัลอันบิยาอ์ อายะฮ์ 105
ปากกา หัวใจ กับ ไมโครโฟน
ปากกา หัวใจ กับ ไมโครโฟน เป็นละครโทรทัศน์แนวดราม่า-คอมเมดี บทประพันธ์ของ ณัฐยา วิทวัสกุล บทโทรทัศน์โดย ณัฐยา วิทวัสกุล กำกับการแสดงโดย กรรณพร นามสุดใจ , ยุทธนา ขุนคลเสถียร ผลิตโดย บริษัท ไทยมีเดียโปรดักชั่น จำกัด และ บริษัท นีโอ เจเนซิส จำกัด ออกอากาศทุกวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 21.30 – 22.35 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี นำแสดงโดย ลีโอ พุฒ, ซาร่า ผุงประเสริฐ, ธรากร สุขสมเลิศ, สุมนรัตน์ วัฒนาเศลารัตน์, ยุทธ ทองเจริญ, ณัฐฐาวีรนุช ทองมี และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2544–18 เมษายน พ.ศ. 2544
เรื่องย่อ
เรื่องของ คีตะ ดีเจหนุ่มรูปหล่อ กับ คอลัมนิสต์สาวมือใหม่ อิงนภา เจ้าของนามปากกา "ชิงช้าช่างฝัน"
จากคู่กัด ที่ทะเลาะ ถกเถียงกันผ่านรายการวิทยุออกอากาศสดไปทั่วประเทศ ได้กลายมาเป็นคู่รักกัน
เวิตส์ยาร์ฟ
ทะเลสาบเวิตส์ยาร์ฟ (Võrtsjärv) เป็นทะเลสาบในประเทศเอสโตเนีย มีเนื้อที่ 270 กม² (104 ไมล์²) เป็นทะเลสาบใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ มีความลึก 33.7 ม. เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง มีแม่น้ำเอมาไหลออกจากทะเลสาบนี้ไปทางตะวันออกลงสู่ทะเลสาบไปปัส
มุฮัมมัด
มุฮัมมัด หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด (محمد แปลว่า ผู้ได้รับการสรรเสริญ; เดือนรอบีอุลเอาวัล คริสต์ทศวรรษ 570 - 8 มิถุนายน ค.ศ. 632) เป็นผู้นำทางศาสนา สังคม และการเมืองชาวอาหรับ และเป็นผู้ก่อตั้งศาสนาอิสลาม ตามหลักความเชื่ออิสลาม ถือว่าท่านเป็นผู้เผยพระวจนะที่ถูกส่งมาเพื่อสั่งสอนและยืนยันความเป็นเอกภาพที่ถูกสอนมาตั้งแต่อาดัม, อิบรอฮีม, มูซา, อีซา และนบีท่านอื่น   มุฮัมมัดเป็นนบีคนสุดท้ายของอัลลอฮ์ในอิสลาม และทำให้ประชาชนในคาบสมุทรอาหรับรวมตัวกันเป็นหนึ่ง ท่านมีชื่อเรียกอีกหลายนาม ได้แก่ ศาสนทูตของอัลลอฮ์, ศาสดามุฮัมมัด, ศาสดาคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม เป็นต้น และมีการสะกดชื่อท่านในแบบต่าง ๆ เช่น โมฮาเหม็ด, มะฮะหมัด, มูฮาหมัด เป็นต้น
ชื่อและคำเรียกชื่อในอัลกุรอาน
ชื่อ มุฮัมมัด (muhammad, ) หมายถึง "ผู้ถูกสรรเสริญ" และปรากฏในอัลกุรอาน 4 ครั้ง
ในอัลกุรอานได้กล่าวถึงท่านในตำแหน่งสรรพนามบุรุษที่สองไว้หลายแบบ เช่น: ศาสดา, ศาสนทูต, ผู้รับใช้พระเจ้า (อับด์), ผู้ประกาศ (บะชีร), ผู้เป็นพยาน (ชะฮีด), ผู้ประกาศข่าวดี (มุบาชิร), ผู้ตักเตือน (นาษิร), ผู้แจ้งเตือน (มุซักกิร), ผู้เรียกร้อง [แด่พระเจ้า] (ดาอี), ผู้เป็นแสงสว่าง (นูร), และผู้ให้แสงสว่าง (ศิรอจ มุนีร).
ชีวิตวัยเด็กและช่วงต้น
อบูกอซิม มุฮัมมัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ อิบน์ ฮาชิม ถือกำเนิดที่มักกะฮ์ ในช่วงประมาณปี ค.ศ. 570 และเชื่อว่าวันเกิดของท่านอยู่ในเดือนรอบีอุลเอาวัล. ท่านเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าบนูฮาชิมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเผ่ากุเรช และเป็นหนึ่งในครอบครัวที่สำคัญในมักกะฮ์ ตามธรรมเนียมว่าวันเกิดของมุฮัมมัดตรงกับปีช้าง ซึ่งถูกตั้งชื่อตามความล้มเหลวในการทำลายมักกะฮ์โดยอับรอฮะ กษัตริย์เยเมน ที่นำกองทัพช้างมาที่นี่ นักวิชาการในศตวรรษที่ 20 บางคนได้ตั้งปีเกิดจำเพาะ เช่น ค.ศ. 568 หรือ 569
อับดุลลอฮ์ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ พ่อของมุฮัมมัด เสียชีวิตก่อนที่ท่านเกิดเกือบ 6 เดือน ตามธรรมเนียมอาหรับในสมัยนั้น หลังจากถือกำเนิดแล้ว ท่านถูกส่งไปอยู่กับพวกครอบครัวเบดูอินในทะเลทราย แต่นักวิชาการตะวันตกบางคนปฏิเสธประวัติความเชื่อนี้ มุฮัมมัดอาศัยอยู่กับแม่เลี้ยงฮะลีมะฮ์ บินต์ อะบีษุอัยบ์กับสามีของเธอจนกระทั่งท่านอายุ 2 ขวบ ตอนอายุ 6 ขวบ อะมีนะฮ์ บินต์ วะฮับ แม่ของมุฮัมมัด ป่วยแล้วเสียชีวิต และทำให้ท่านกลายเป็นเด็กกำพร้า จนกระทั่งอายุ 8 ขวบ มุฮัมมัดได้อยู่ในความคุ้มครองของอับดุลมุฏฏอลิบ ผู้นำเผ่าบนูฮาชิม ผู้เป็นปู่ของท่าน จนกระทั่งเขาเสียชีวิต แล้วจึงอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของอบูฏอลิบ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ ลุงของท่าน ผู้เป็นผู้นำคนใหม่ของบนูฮาชิม
ในช่วงวัยรุ่น ท่านได้ช่วยลุงไปค้าขายที่แผ่นดินชาม หรือบริเวณประเทศซีเรียในปัจจุบัน เพื่อเก็บประสบการณ์ทางการค้า ตามธรรมเนียมอาหรับในสมัยนั้นไว้ว่า ตอนที่ท่านนบีมุฮัมมัดอายุ 9 หรือ 12 ขวบ ในตอนที่เดินทางไปกับคาราวานไปที่ซีเรีย ท่านได้พบกับบาดหลวงคริสเตียนหรือฤๅษีนามว่าบะฮีรอ ซึ่งเป็นคนที่เห็นอนาคตของมุฮัมมัดในฐานะศาสนทูตของพระเจ้า
ในปี ค.ศ. 605 ตามรายงานจากอิบน์ อิสฮาก มุฮัมมัดได้เป็นผู้นำหินดำกลับไปตั้งที่กะอ์บะฮ์ หลังจากหินดำถูกนำออกไปเพื่อปรับปรุงกะอ์บะฮ์ ผู้นำมักกะฮ์ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้เผ่าไหนนำหินดำกลับไปที่เดิม พวกเขาจึงตกลงว่าวันนั้นใครมาที่ประตูเมืองคนแรก ก็ให้คนนั้นเป็นผู้ตัดสินใจ และผู้ที่มาคนแรกคือมุฮัมมัดในช่วงอายุ 35 ปี ท่านจึงตัดสินใจให้นำหินดำไปตั้งบนผ้า แล้วให้ผู้นำเผ่าต่าง ๆ จับผ้าผืนนั้นพร้อมกัน และท่านจะเป็นคนนำหินตั้งเอง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนการประทานวะฮ์ยูครั้งแรกของท่านเป็นเวลา 5 ปี
จุดเริ่มต้นของอัลกุรอาน
มุฮัมมัดเริ่มขอพรคนเดียวที่ถ้ำฮิรอบนภูเขาญะบัลนูรใกล้มักกะฮ์ไปหลายสัปดาห์ของทุกปี ในธรรมเนียมอิสลามได้กล่าวว่า ในคืนหนึ่งของปีค.ศ. 610 มลาอิกะฮ์ญิบรีลได้ปรากฏตัวและสั่งให้มุฮัมมัดอ่านอายะฮ์แรกของอัลกุรอาน โดยมันอยู่ในช่วงแรกของซูเราะฮ์ที่. มุฮัมมัดรู้สึกเป็นทุกข์จากการได้รับโองการแรก หลังจากกลับบ้าน ท่านถูกปลอบโยนและทำให้อุ่นใจโดยเคาะดีญะฮ์กับ วะเราะเกาะฮ์ อิบน์ เนาฟัล ลูกพี่ลูกน้องชาวคริสต์ของเธอ ท่านรู้สึกกลัวว่าคนอื่นจะทิ้งท่านโดยอ้างว่าท่านถูกสะกดจิต แต่ตามธรรมเนียมชีอะฮ์แล้ว มุฮัมมัดไม่ได้รู้สึกประหลาดใจหรือตกใจต่อการปรากฏตัวของญิบรีล แต่ท่านได้ต้อนรับเทวทูตเหมือนกับสิ่งที่ท่านคาดไว้ มีฮะดีษจากซอฮิฮ์ อัล-บุคอรีได้บันทึกว่า โองการที่มุฮัมมัดได้รับ "บางครั้งมัน (ตอนเปิดเผยโองการ) เหมือนกับเสียงกรื่งของระฆัง" รายงานจากอาอิชะฮ์ไว้ว่า "ฉันเห็นท่านศาสดาได้รับโองการในช่วงที่อากาศเย็นและสังเกตว่ามีเหงื่อไหลที่หน้าผากของท่าน (หลังประทานเสร็จแล้ว)" ตามรายงานของอัลฟอร์ด ที. เวลช์ ไว้ว่าคำอธิบายนี้เป็นของแท้ เพราะมันไม่ค่อยถูกดัดแปลงโดยมุสลิมในยุคหลัง รายงานจากอัลกุรอาน หนึ่งในบทบาทสำคัญของท่านคือตักเตือนผู้ปฏิเสธศรัทธาสำหรับบทลงโทษทางชีวิตหลังความตาย (กุรอาน, กุรอาน ) ถึงแม้ว่ากุรอานไม่ได้กล่าวถึงวันกิยามัตโดยตรง แต่มันได้ให้ตัวอย่างของสังคมที่ถูกทำลาย และเตือนคนที่อยู่ในยุคเดียวกันกับมุฮัมมัด (กุรอาน ). มุฮัมมัดไม่ได้แค่เตือนผู้ที่ปฏิเสธโองการพระเจ้าอย่างเดียวเท่านั้น แต่ท่านได้กล่าวถึงข่าวดีแก่ผู้ที่หลีกเลี่ยงสิ่งชั่วร้าย ฟังโองการที่ถูกประทาน และรับใช้พระเจ้า
การเป็นปรปักษ์
รายงานจากธรรมเนียมมุสลิม เคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิดเป็นคนแรกที่เชื่อว่าท่านเป็นศาสดา ตามมาด้วยอะลี ลูกพี่ลูกน้องของท่านตอนอายุ 10 ขวบ เพื่อนใกล้ชิดของอะบูบักร์ และบุตรบุญธรรมซัยด์ อิบน์ ฮาริษะฮ์. ราว ๆ ปีค.ศ. 613 มุฮัมมัดเริ่มเผยแผ่แบบเปิดเผยต่อสาธารณะ (กุรอาน ) ชาวมักกะฮ์ส่วนใหญ่ไม่สนใจและล้อเลียนท่าน โดยมีผู้เข้ารับศาสนาไม่กี่คน โดยแบ่งเป็น 3 กลุ่มหลัก คือ: น้องชายและบุตรของพ่อค้า; บุคคลที่ล้มเหลวในการเป็นหัวหน้าเผ่าหรือประสบความล้มเหลว และคนอ่อนแอ ส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติที่ไม่ได้รับการป้องกัน
รายงานจากอิบน์ ซะอัด การต่อต้านในมักกะฮ์เริ่มต้นขึ้น เมื่อมุฮัมมัดเริ่มกล่าวโองการที่โจมตีการสักการะรูปปั้นและพหุเทวนิยมที่ถูกสอนมาตั้งแต่บรรพบุรุษ อย่างไรก็ตาม นักอรรถกถากุรอานยืนยันว่า มันเป็นจุดเริ่มต้นของการเผยแผ่ศาสนาแบบเปิดเผย ในขณะที่ผู้ติดตามเพิ่มขึ้น มุฮัมมัดกลายเป็นภัยต่อชนเผ่าและผู้นำของเมือง พ่อค้าผู้มีอิทธิพลพยายามให้ท่านหยุดสอนเสีย; โดยมีเงื่อนไขหลายประการ แต่ท่านปฏิเสธ
ในปีค.ศ. 615 ผู้ติดตามมุฮัมมัดบางส่วนอพยพไปที่อาณาจักรอักซุม โดยอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของจักรพรรดิคริสเตียนนะญาชี อิบน์ สะอัด อัลบัฆดาดี รายงานถึงการอพยพ 2 ครั้ง โดยเขารายงานว่า มุสลิมส่วนใหญ่กลับไปที่มักกะฮ์เพื่อฮิจเราะห์ ในขณะที่อีกกลุ่มร่วมกันไปที่มะดีนะฮ์ แต่อย่างไรก็ตามส่วน อิบน์ ฮิชามกับมุฮัมมัด อิบน์ ญะรีร อัฏเฏาะบะรีย์ กล่าวว่ามีการอพยพแค่ครั้งเดียว รายงานจากจดหมายสำคัญของอุรวะฮ์ อิบน์ ซุบัยร์ มุสลิมส่วนใหญ่กลับมายังบ้านเกิดหลังจากศาสนาอิสลามมีความแข็งแกร่งมากขึ้น และอุมัรกับฮัมซะฮ์ เข้ารับอิสลาม
ในปีค.ศ. 617 ผู้นำจากเผ่ามัคซูมกับบนูอัดดุชชัมส์ สองเผ่าสำคัญของมักกะฮ์ ได้ลงนามคว่ำบาตรเผ่าบนูฮาชิม โดยมีผลแค่ 3 ปีแต่ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
อิสรออ์กับมิอ์รอจญ์
ในธรรมเนียมอิสลามได้กล่าวถึงเหตุการณ์นี้ว่า ในปีค.ศ. 620 มุฮัมมัดได้รับประสบการณ์ อิสรออ์กับมิอ์รอจญ์ เป็นการเดินทางในยามค่ำคืนที่เกิดขึ้นพร้อมกับมลาอิกะฮ์ญิบรีล โดย อิสรออ์ คือการเดินทางจากมักกะฮ์บนบุรอกไปถึง "มัสยิดที่ไกลที่สุด." ส่วน มิอ์รอจญ์ คือการเยี่ยมชมสวรรค์และนรก และทักทายกับศาสดาในยุคก่อน เช่น อิบรอฮีม, มูซา และอีซา อิบน์ อิสฮัก กล่าวว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดในจิตวิญญาณ หลังจากนั้น นักประวัติศาสตร์ เช่นมุฮัมมัด อิบน์ ญะรีร อัฏเฏาะบะรีย์กับอิบน์กะษีรกล่าวว่าเป็นการเดินทางทั้งร่างกาย
ปีสุดท้ายก่อนฮิจเราะฮ์
ในปี ค.ศ. 619 เคาะดีญะฮ์ ภรรยาของมุฮัมมัด และอบูฏอลิบ ลุงของมุฮัมมัด เสียชีวิตลงทั้งคู่ โดยปีนั้นรู้จักกันในชื่อว่า "ปีแห่งความเศร้าโศก" หลังอบูฏอลิบเสียชีวิตแล้ว อบูละฮับ ศัตรูที่ดื้อรั้นของมุฮัมมัด ได้กลายเป็นหัวหน้าเผ่าคนต่อไป แล้วยกเลิกการป้องกันมุฮัมมัด นั่นทำให้ท่านอยู่ในสภาวะอันตราย เพราะการยกเลิกการป้องกันจะทำให้การหลั่งเลือดในการฆ่าท่านได้รับการยกเว้นโทษ ดังนั้น มุฮัมมัดจึงไปที่ฏออิฟ และหาผู้ปกป้อง แต่ล้มเหลวและทำให้ท่านได้รับบาดเจ็บ มุฮัมมัดจึงต้องเข้ามักกะฮ์ โดยชาวมักกะฮ์คนหนึ่งชื่อว่า มุตอิม อิบน์ อะดี (และผู้ปกป้องจากเผ่าบนูเนาฟัล) ได้พยายามทำให้ท่านเข้าเมืองได้อย่างปลอดภัย
หลังจากการเจรจาที่ล้มเหลวหลายครั้ง ท่านให้ความหวังกับกลุ่มผู้ชายจากยัษริบ (หลังจากนั้นคือมะดีนะฮ์) ในเดือนมิถุนายน มีมุสลิม 75 คนมาแสวงบุญและพบกับมุฮัมมัดที่มักกะฮ์ โดยนัดพบกันลับ ๆ ในเวลากลางคืน กลุ่มคนเหล่านั้นได้ทำ "คำมั่นสัญญาครั้งที่สองที่อะกอบะฮ์" หรือในมุมมองของพวกตะวันออกว่า "คำมั่นสัญญาแห่งสงคราม" หลังจากให้คำมั่นสัญญาแล้ว มุฮัมมัดสั่งให้ผู้ติดตามอพยพไปยังยัษริบ พวกกุเรชพยายามที่จะหยุดการอพยพ แต่อย่างไรก็ตาม กลุ่มมุสลิมเกือบทั้งหมดออกไปจากมักกะฮ์แล้ว
ฮิจเราะฮ์
ฮิจเราะห์คือการอพยพกของมุฮัมมัดกับผู้ติดตามจากมักกะฮ์ไปที่มะดีนะฮ์ในปีค.ศ. 622 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 622 ได้มีการวางแผนลอบสังหารท่าน มุฮัมมัดได้ออกจากเมืองอย่างลับ ๆ และไปยังมะดีนะฮ์ ซึ่งอยู่ห่างจากมักกะฮ์ไป 450 km ทางตอนเหนือ
อพยพไปมะดีนะฮ์
มีการมอบหมายหน้าที่ในสภาของสิบสองชนเผ่าสำคัญแห่งมะดีนะฮ์ ได้เชิญชวนให้มุฮัมมัดเป็นหัวหน้าของสังคมทั้งหมด เพราะว่าท่านมีสถานะเป็นกลาง โดยมีการต่อสู้ในมะดีนะฮ์ ข้อแรกคือความขัดแย้งระหว่างชาวอาหรับกับชาวยิวที่มีมานานกว่าร้อยปี
มุฮัมมัดได้บอกให้ผู้ติดตามให้อพยพไปมะดีนะฮ์ทั้งหมด ตามรายงานธรรมเนียมอิสลามว่า พวกมักกะฮ์วางแผนลอบสังหารมุฮัมมัด แต่ด้วยความช่วยเหลือจากอะลี มุฮัมมัดจึงรอดจากการถูกฆ่า และหนีอออกไปจากเมืองกับอบูบักร์ ในปีค.ศ. 622 มุฮัมัมดได้อพยพไปยังมะดีนะฮ์ โดยใครที่อพยพมาจากมักกะฮ์จะถูกเรียกเป็น มุฮาญิรีน (ผู้อพยพ)
ก่อร่างรัฐธรรมนูญใหม่
สิ่งแรกที่มุฮัมมัดทำเพื่อหยุคการแก้แค้นที่มีมานานระหว่างชนเผ่าในมะดีนะฮ์คือก่อร่างรัฐธรรมนูญประจำเมืองมะดีนะฮ์ หรือ "การสร้างพันธมิตรหรือสหพันธ์" ระหว่าง 8 ชนเผ่ามะดีนะฮ์กับมุสลิมที่อพยพมาจากมักกะฮ์ โดยให้สิทธิแก่ประชาชนทุกคนในมะดีนะฮ์ โดยเฉพาะชาวยิว และ "ชาวคำภีร์"
กลุ่มแรกในมะดีนะฮ์ที่เข้ารับอิสลามเป็นชนเผ่าที่ไม่มีหัวหน้า จากนั้นจึงตามมาด้วยการยอมรับศาสนาอิสลามโดยประชากรที่นับถือลัทธินอกศาสนาในมะดีนะฮ์ โดยมีข้อยกเว้น ชาวมะดีนะฮ์ที่เข้ารับอิสลามและช่วยเหลือมุสลิมถูกเรียกว่า อันศอร (ผู้สนับสนุน)
เริ่มการใช้อาวุธในทางทหาร
หลังการอพยพ ชาวมักกะฮ์ได้ยึดทรัพย์สินของชาวมุสลิมที่อพยพไปยังมะดีนะฮ์ และสงครามได้เกิดขึ้นระหว่างชาวมักกะฮ์กับมุสลิม ศาสดาได้บอกโองการจากอัลกุรอานที่อนุญาตให้มุสลิมต่อสู้ได้ (ดูซูเราะฮ์อัลฮัจญ์ กุรอาน ). รายงานจากธรรมเนียมมุสลิม ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 624 ในขณะละหมาดที่มัสยิดอัลกิบละตัยน์ในมะดีนะฮ์ มุฮัมมัดได้รับโองการจากอัลลอฮ์ให้เปลี่ยนกิบลัตจากเยรูซาเลมไปยังมักกะฮ์
มุฮัมมัดได้สั่งเนรเทศเผ่าบนูกุร็อยเซาะฮ์ หนึ่งในสามชนเผ่ายิว ออกจากมะดีนะฮ์ แต่นักประวัติศาสตร์บางคนกล่าวว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากท่านเสียชีวิตไปแล้ว รายงานจากอัลวะกีดี หลังจากอับดุลลอฮ์ อิบน์ อุบัยด์พูดกับพวกเขา มุฮัมมัดละเว้นการประหารชีวิต และสั่งให้เนรเทศพวกเขาออกจากมะดีนะฮ์ หลังจากสงครามนี้ มุฮัมมัดได้สร้างพันธมิตรกับชนเผ่าเบดูอินหลายเผ่า เพื่อปกป้องสังคมของท่านจากการโจมตีในบริเวณตอนเหนือของฮิญาซ
ความขัดแย้งกับมักกะฮ์
ชาวมักกะฮ์ต้องการแก้แค้น เพื่อให้เศรษฐกิจกลับคืนมา พวกเขาต้องฟื้นฟูศักดิ์ศรีที่สูญเสียไปที่บะดัร ไม่กี่เดือนต่อมา พวกมักกะฮ์ส่งหน่วยสอดแนมไปที่มะดีนะฮ์ ในขณะที่มุฮัมมัดเดินทางไปที่ชนเผ่าที่สวามิภักดิ์ต่อมักกะฮ์ และส่งหน่วยจู่โจมไปที่คาราวานมักกะฮ์ อบูซุฟยานได้เตรียมกองทัพ 3,000 คนไปโจมตีมะดีนะฮ์
หน่วยสอดแนมได้แจ้งมุฮัมมัดถึงการมาและจำนวนทหารของฝ่ายมักกะฮ์ เช้าวันต่อมาได้มีการประชุมเกี่ยวกับสงคราม มุฮัมมัดกับผู้อาวุโสหลายคนมีมติว่าควรสู้ในมะดีนะฮ์ แต่ฝ่ายมุสลิมโต้แย้งว่าฝ่ายมักกะฮ์จะทำลายพืชผล และการสู้รบในเมืองอาจทำลายศักดิ์ศรีของมุสลิม มุฮัมมัดจึงยอมรับและเตรียมกองทัพไปสู้รบที่ภูเขาอุฮุด (ที่ตั้งของค่ายชาวมักกะฮ์) แล้วสู้รบในสงครามอุฮุด เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 625 ถึงแม้ว่าฝ่ายมุสลิมมีความได้เปรียบในช่วงแรก แต่ความหละหลวมต่อยุทธวิธีของพลธนูทำให้ฝ่ายมุสลิมพ่ายแพ้ โดยถูกฆ่าไป 75 คน ซึ่งรวมถึงฮัมซะฮ์ อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ ลุงของมุฮัมมัด พวกมักกะฮ์ไม่ได้ไล่ตามพวกมุสลิม แต่ได้รวมพลกลับมักกะฮ์เพื่อประกาศชัยชนะ เพราะพวกเขาคิดว่ามุฮัมมัดบาดเจ็บและคงตายไปแล้ว เมื่อพวกเขาพบว่ามุฮัมมัดยังไม่ตาย พวกมักกะฮ์จึงล้มเหลวต่อการกำจัดพวกมุสลิมให้สิ้นซาก  ชาวมุสลิมได้ฝังศพและกลับบ้านในเวลาเย็น แล้วถามถึงสาเหตุความพ่ายแพ้ มุฮัมมัดได้กล่าวอายะฮ์กุรอาน  ว่าสาเหตุการพ่ายแพ้มีอยู่สองอย่าง คือ: การไม่เชื่อฟัง และการทดสอบความแน่วแน่
อบูซุฟยานได้นำกองทัพอีกกลุ่มไปโจมตีมะดีนะฮ์ โดยได้ผู้สนับสนุนจากชนร่อนเร่ในบริเวณตอนเหนือกับตะวันออกของมะดีนะฮ์ ผ่านการโฆษณาชวนเชื่อเกี่ยวกับจุดอ่อนของมุฮัมมัด สัญญาที่จะปล้น ความทรงจำในศักดิ์ศรีของเผ่ากุเรช และสินบน มุฮัมมัดรู้ถึงความดื้อดึงต่อผู้คนในมะดีนะฮ์ และตอบสนองอย่างดี ตัวอย่างแรกคือ การลอบสังหารกะอับ อิบน์ อัลอัชรอฟ หัวหน้าเผ่ายิวบนูนาดีร อัลอัชรอฟไปยังมักกะฮ์แล้วเขียนกวีให้ชาวมักกะฮ์แก้แค้นต่อสงครามบะดัร ในปีต่อมา มุฮัมมัดได้เนรเทศเผ่าบนูนาดีรไปจากมะดีนะฮ์ โดยบังคับให้อพยพไปที่ซีเรีย ซึ่งทำให้ศัตรูรวมกันเป็นหนึ่งเพื่อทำลายท่านเสีย มุฮัมมัดพยายามหลีกเลี่ยงการรวมตัวของพวกเขาแต่ล้มเหลว ถึงแม้ว่าท่านสามารถเพิ่มจำนวนพลทหารและหยุดชนเผ่าอื่นเข้าร่วมฝ่ายศัตรูก็ตาม
การล้อมมะดีนะฮ์
ด้วยความช่วยเหลือจากเผ่าบนูนาดีรที่ถูกเนรเทศ พวกกุเรชที่นำโดยอบูซุฟยานได้นำทหารมาสู้รบ 10,000 คน ในขณะที่มุฮัมมัดมีทหารเพียง 3,000 คนและใช้วิธีการป้องกันที่ผู้คนในอาระเบียยังไม่ค่อยรู้จักกันในเวลานั้น โดยพวกมุสลิมได้ขุดสนามเพลาะรอบบริเวณที่โล่ง โดยได้ความคิดจากซัลมาน ฟารซี ชาวเปอร์เซียผู้เข้ารับอิสลาม ยุทธการสนามเพลาะในมะดีนะฮ์เริ่มขึ้นในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 627 โดยกินระยะเวลาไป 2 สัปดาห์ กองทัพของอบูซุฟยานไม่สามารถเอาชนะยุทธวิธีนี้ หลังจากล้อมอยู่เป็นเวลานาน จึงได้ตัดสินใจถอยทัพกลับ ในกุรอานได้กล่าวไว้ในซูเราะฮ์อัลอะฮ์ซาบ อายะฮ์ที่. ในระหว่างสงครามนั้น ชนเผ่ายิวแห่งบนูกุร็อยเซาะฮ์ที่อยู่ทางใต้ของมะดีนะฮ์ ได้เข้าร่วมกับฝ่ายมักกะฮ์เพื่อก่อกบฏต่อมุฮัมมัด หลังจากฝ่ายสหพันธ์ล่าถอยแล้ว ฝ่ายมุสลิมได้กล่าวโทษบนูกุร็อยเซาะฮ์ต่อการทรยศ และปิดล้อมป้อมเป็นเวลา 25 วัน บนูกุร็อยเซาะฮ์จึงยอมแพ้ รายงานจากอิบน์ อิสฮาก ผู้ชายทุกคนโดนตัดหัว ยกเว้นคนที่เข้ารับอิสลามบางส่วน ในขณะที่ผู้หญิงและเด็กกลายเป็นทาส วาลิด เอ็น. อะรอฟัต กับบะรอกัต อะฮ์มัดได้ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับความแม่นยำของรายงานนี้ อะรอฟัตเชื่อว่ารายงานนี้ ถูกกล่าวโดยชาวยิวที่บอกเล่ากันเป็นเวลา 100 ปีหลังจากเหตุการณ์ และถือว่า อิบน์ อิสฮาก เป็นนักประวัติศาสตร์ที่ไม่น่าเชื่อถือ โดยมาลิก อิบน์ อะนัส อะฮ์มัดได้โต้แย้งว่ามีเผ่าไม่กี่กลุ่มที่ถูกฆ่า ในขณะที่อีกส่วนถูกขายเป็นทาส
ในการล้อมมะดีนะฮ์ครั้งนั้น ทำให้พวกมักกะฮ์สูญเสียศักดิ์ศรี และการค้ากับซีเรียได้ล่มสลายลง หลังจากยุทธการสนามเพลาะ มุฮัมมัดได้เดินทางไปทางเหนือสองแห่ง และจบลงโดยไม่มีการต่อสู้ทั้งคู่ ในขณะกลับมานั้น (หรือในปีก่อนตามรายงานบางอัน) ได้มีการใส่ความอาอิชะฮ์ว่าเธอผิดประเวณี แต่เธอรอดพ้นจากข้อกล่าวหาเมื่อมุฮัมมัดประกาศว่า ท่านได้โองการใหม่เกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของอาอิชะฮ์ และกฎการเป็นพยานของการล่วงละเมิดประเวณี คือมีพยาน 4 คน (ซูเราะฮ์ที่ 24, อันนูร).
สนธิสัญญาฮุดัยบิยะฮ์
ถึงแม้ว่ามุฮัมมัดได้กล่าวโองการเกี่ยวกับการทำฮัจญ์ ชาวมุสลิมยังคงทำไม่ได้เพราะความเป็นปฏิปักษ์ของพวกกุเรช ในเดือนเชาวาล ค.ศ. 628 มุฮัมมัดได้สั่งให้ผู้ติดตามเตรียมสัตว์ที่จะนำไปเชือดพลี และเตรียมตัวไปแสวงบุญ (อุมเราะฮ์) ที่มักกะฮ์ หลังจากได้ยินเสียงชาวมุสลิมประมาณ 1,400 ที่กำลังเดินทางมา พวกกุเรชได้นำทหารม้า 200 คนมาเพื่อหยุดพวกเขา มุฮัมมัดเลี่ยงพวกมักกะฮ์โดยเลือกใช้เส้นทางที่ลำบากกว่า ซึ่งทำให้ผู้ติดตามถึงฮุดัยบิยะฮ์ ซึ่งอยู่แค่รอบนอกมักกะฮ์
ในขณะที่รออยู่ตรงนั้น มีคนบอกข่าวลือว่า อุษมานถูกฆ่าโดยชาวกุเรช มุฮัมมัดจึงเรียกผู้แสวงบุญเพื่อทำสัญญาว่าจะไม่หนีไป (หรืออยู่กับมุฮัมมัด โดยไม่สนว่าจะมีการตัดสินใจเป็นอย่างไร) ถ้าสถานการณ์นำพาไปสู่สงครามกับมักกะฮ์ การปฏิญาณเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ปฏิญาณแห่งการยอมรับ" หรือ "ปฏิญาณใต้ต้นไม้" แล้วมีข่าวว่าอุษมานปลอดภัย และทำสัญญาสงบศึกเป็นเวลา 10 ปีระหว่างพวกกุเรชกับมุสลิม จุดประสงค์หลักของสัญญาคือ: การหยุดสงคราม, ให้มุฮัมมัดทำการแสวงบุญในปีหน้า และยอมรับที่จะส่งชาวมักกะฮ์ที่มามะดีนะฮ์โดยไม่ได้รับอนุญาตกลับบ้าน
มุสลิมหลายคนไม่ยินดีกับสัญญานี้ อย่างไรก็ตาม กุรอานซูเราะฮ์ "อัลฟัตฮ์" (ชัยชนะ) (กุรอาน ) สร้างความมั่นใจว่าการเดินทางนี้จะต้องเป็นชัยชนะแน่นอน
หลังจากลงนามสัญญาแล้ว มุฮัมมัดได้รวมกองทัพเดินทางไปที่โอเอซิสของชนเผ่ายิวแห่งค็อยบัร ซึ่งทำให้เกิดสงครามค็อยบัร โดยมีสาเหตุจากเผ่าบนูนาดีรที่ถูกเนรเทศโดยมุฮัมมัด หรือเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีในความไม่ลงเอยของสนธิสัญญาฮุดัยบิยะฮ์ รายงานจากธรรมเนียมมุสลิม มุฮัมมัดได้ส่งจดหมายแก่ผู้นำหลายคน เพื่อเชิญชวนให้เข้ารับอิสลาม ท่านส่งผู้นำสารพร้อมจดหมาย ไปยังจักรพรรดิเฮราคลิอัสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ (จักรวรรดิโรมันตะวันออก), คุสโรแห่งเปอร์เซีย, ผู้นำแห่งเยเมน และคนอื่น ๆ  ในปีต่อมา มุฮัมมัดได้นำกองทัพโจมตีเผ่าอาหรับที่ทรานส์จอร์แดเนียในสงครามมุตอะฮ์
การพิชิตมักกะฮ์
สนธิสัญญาฮุดัยบิยะฮ์ถูกใช้แค่ 2 ปี เพราะเผ่าบนูคุซาอะฮ์มีความสัมพันธ์ที่ดีกับมุฮัมมัด ในขณะที่ศัตรูของพวกเขาซึ่งเป็นเผ่าบนูบักร์ได้เป็นพันธมิตรกับมักกะฮ์  เผ่าบนูบักร์ได้โจมตีเผ่าคุซาอะฮ์ในเวลากลางคืน และฆ่าไปบางคน  พวกมักกะฮ์ได้ช่วยเหลือบนูบักร์อย่างดี และในบางรายงานกล่าวว่า มีพวกมักกะฮ์บางคนเข้าร่วมด้วย หลังจากเหตุการณ์นั้น มุฮัมมัดได้ส่งจดหมายแก่ชาวมักกะฮ์ โดยมีสามเงื่อนไข และต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง คือ: พวกมักกะฮ์อาจต้องจ่ายด้วยเลือดสำหรับการฆ่าคนจากเผ่าบนูคุซาอะฮ์, ประกาศปฏิเสธการกระทำของพวกบนูบักร์ หรือทำให้สนธิสัญญาฮุดัยบิยะฮ์เป็นโมฆะ
พวกมักกะฮ์ได้เลือกข้อสุดท้าย (สัญญาเป็นโมฆะ) จากนั้นพวกเขาจึงรู้ถึงความผิดพลาด และส่งอบูซุฟยานไปเพื่อทำสัญญาใหม่ แต่มุฮัมมัดปฏิเสธ
มุฮัมมัดเรื่มเตรียมการพิชิตขึ้นในปีค.ศ. 630 มุฮัมมัดเดินทางไปมักกะฮ์พร้อมกับมุสลิม 10,000 คน แล้วควบคุมมักกะฮ์ได้ ท่านประกาศนิรโทษกรรมแก่ทุกคน ยกเว้นชายและหญิง 10 คนที่ "มีความผิดจากการฆ่าคนหรืออื่น ๆ หรือก่อสงครามและทำลายสันติภาพ" บางคนถูกให้อภัยในภายหลัง ชาวมักกะฮ์ส่วนใหญเข้ารับอิสลาม และมุฮัมมัดเริ่มดำเนินการทำลายรูปปั้นเทพเจ้าอาหรับทั้งหมดจากข้างในและรอบกะอ์บะฮ์ รายงานจากอิบน์อิสฮักกับอัลอัซรอดี มุฮัมมัดที่ได้งดเว้นภาพหรือเฟรสโกของพระแม่มารีย์กับพระเยซู แต่ในรายงานอื่นกล่าวว่า ภาพทุกรูปถูกลบหมด ในอัลกุรอานได้กล่าวถึงเหตุการณ์พิชิตมักกะฮ์
การพิชิตคาบสมุทรอาหรับ
หลังจากพิชิตมักกะฮ์แล้ว ฝ่ายสหพันธ์ของเผ่าฮะวาซินที่มีกองทัพมากกว่ามุฮัมมัดถึงสองเท่า ซึ่งเป็นศัตรูเก่าของมักกะฮ์ พวกเขาได้ร่วมกันกับบนูษะกีฟ (ที่อาศัยอยู่ในฏออิฟ) เพื่อทำลายศักดิ์ศรีของชาวมักกะฮ์ มุฮัมมัดเอาชนะเผ่าฮะวาซินกับษะกีฟที่สงครามฮุนัยน์
ในปีเดียวกัน มุฮัมมัดได้โจมตีบริเวณอาระเบียตอนเหนือ เพราะพวกเขาพ่ายแพ้ในสงครามมุตอะฮ์กับรายงานความดื้อดึงต่อมุสลิม ที่ต้องนำชาย 30,000 คน; ครึ่งหนึ่งกลับบ้านไปในวันที่สองของการเดินทางโดยอับดุลลอฮ์ อิบน์ อุบัย ถึงแม้ว่ามุฮัมมัดไม่ได้ข้องเกี่ยวกับกองกำลังที่ดื้อดึงที่ตะบูก แต่ท่านได้จดหมายจากผู้นำท้องถิ่นของแคว้นนั้น
ท่านได้สั่งให้ทำลายรูปปั้นในบริเวณตะวันออกของอาระเบีย เมืองสุดท้ายที่ยังมีรูปปั้นในอาระเบียตะวันตกคือฏออิฟ มุฮัมมัดปฏิเสธที่จะให้เมืองหนึ่งยอมแพ้ จนกว่าพวกเขาจะเข้ารับอิสลามและทำลายรูปปั้นของเทพีอัลลาต
ในปีต่อมาหลังสงครามตะบูก เผ่าบนูษะกีฟได้ส่งทูตมาเพื่อยอมแพ้และเข้ารับอิสลาม ชนเผ่าเบดูอินหลายเผ่าขอให้มุฮัมมัดปกป้องเผ่าของพวกเขา และได้กำไรจากสงคราม แต่อย่างไรก็ตาม เผ่าเบดูอินยังคงแปลกใหม่ต่อระบอบอิสลาม และยังต้องการเป็นอิสระ มุฮัมมัดจึงให้เงื่อนไขทางทหารกับการเมืองว่า "ให้รับรองอำนาจของมะดีนะฮ์ เพื่อละเว้นจากการโจมตีของมุสลิมและพันธมิตร และต้องจ่ายซะกาต"
ฮัจญ์อำลา
ในปีค.ศ. 632 ปลายปีที่ 10 ของการอพยพไปยังมะดีนะฮ์ มุฮัมมัดได้ทำพิธีฮัจญ์อย่างสมบูรณ์ครั้งแรก ณ วันที่ 9 ของซุลหิจญะฮฺ มุฮัมมัดได้กล่าวบทเทศนาสุดท้ายที่เขาอะรอฟาตที่อยู่ทางตะวันออกของมักกะฮ์ ในการเทศนาครั้งนั้น ท่านสั่งให้ผู้ศรัทธาห้ามทำสิ่งที่มีก่อนการมาของอิสลาม อาทิ ท่านกล่าวว่าคนผิวขาวไม่ได้เหนือกว่าคนผิวดำ และคนผิวดำก็ไม่ได้เหนือไปกว่าคนผิวขาว เว้นแต่กตัญญูและการกระทำที่ดี ท่านยกเลิกการล้างแค้นและยกเลิกระบอบชนเผ่า มุฮัมมัดกล่าวแก่ผู้ชายว่า "จงทำดีแก่ผู้หญิง..." ท่านบอกกับพวกเขาว่าจงให้สิทธิแก่ภรรยาแต่ต้องทำด้วยความมีเมตตา ท่านได้ยกย่องถึงความศักดิ์สิทธิ์ของ 4 เดือนต้องห้าม รายงานจากตัฟซีรของซุนนี อายะฮ์สุดท้ายของอัลกุรอานถูกประทานว่า: "...วันนี้ข้าได้ให้สมบูรณ์แก่พวกเจ้าแล้ว ซึ่งศาสนาของพวกเจ้าและข้าได้ให้ครบถ้วนแก่พวกเจ้าแล้ว ซึ่งความกรุณาเมตตาของข้า และข้าได้เลือกอิสลามให้เป็นศาสนาแก่พวกเจ้าแล้ว..." (กุรอาน ). ส่วนรายงานจากชีอะฮ์ ได้กล่าวถึงการแต่งตั้งอะลีที่บ่อแห่งคุมม์ในฐานะผู้สืบทอดของมุฮัมมัด
เสียชีวิตและที่ฝังศพ
ไม่กี่เดือนหลังจากฮัจญ์อำลา มุฮัมมัดได้ป่วยลงและตัวร้อน ปวดหัว และอ่อนแอเป็นเวลาหลายวัน ท่านเสียชีวิตในวันจันทร์ที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 632 ในมะดีนะฮ์ ตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ในบ้านของอาอิชะฮ์ ภรรยาของท่าน ท่านถูกฝังอยู่ในบ้านของอาอิชะฮ์
รายงานจาก สารานุกรมอิสลาม สาเหตุการเสียชีวิตของมุฮัมมัดอาจเกิดจากไข้ในมะดีนะฮ์ที่ทำให้รุนแรงขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ
ต่อมาในรัชสมัยของอัลวะลีดที่ 1 มัสยิดอันนะบะวีถูกขยายจนรวมบริเวณสุสานของมุฮัมมัด ส่วนโดมเขียวเหนือสุสานถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของสุลต่านอัลมันศูร เกาะละวุนในศตวรรษที่ 13 ถึงแม้ว่าสีเขียวของมันจะถูกทาในศตวรรษที่ 16 ในรัชสมัยของสุลต่านสุลัยมานผู้เกรียงไกร. ในสุสานเหล่านั้น มีสหายของท่าน (เศาะฮาบะฮ์) ที่เป็นเคาะลีฟะฮ์สององค์แรกคืออะบูบักร์กับอุมัร และห้องที่ว่างไว้ ซึ่งเชื่อว่าได้เตรียมไว้ให้กับอีซา เมื่อซะอูด อิบน์ อับดุลอะซีซ อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ ซะอูดยึดครองมะดีนะฮ์ในปี ค.ศ. 1805 เพชรและทองที่ประดับอยู่หน้าสุสานถูกนำออกไป โดยผู้สนับสนุนวะฮาบีย์ได้ทำลายโดมสุสานทั้งหมดในมะดีนะฮ์เพื่อหลีกเลี่ยงความเลื่อมใส และสุสานของมุฮัมมัดรอดได้อย่างหวุดหวิด และเหตุการณ์เดียวกันเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1925 เมื่อกองกำลังติดอาวุธของซาอุยึดเมืองอีกครั้ง  ในครั้งนี้สุสานไม่ได้รับการเขียนชื่อ แต่มันยังคงไม่เป็นดังหวัง เพราะผู้แสวงบุญยังคงมาซิยาเราะฮ์—เยี่ยมชม—ที่สุสานอยู่ดี
หลังมุฮัมมัดเสียชีวิต
มุฮัมมัดได้รวมชนเผ่าในอาระเบียให้กลายเป็นหนึ่ง หลังจากท่านเสียชีวิตแล้ว ได้มีการโต้แย้งว่าใครควรเป็นผู้สืบทอดคนต่อไป อุมัร เศาะฮาบะฮ์ที่โด่งดัง ได้เลือกอะบูบักร์ เพื่อนของมุฮัมมัด เป็นเคาะลีฟะฮ์คนแรก โดยยังคงโต้แย้งกับผู้ติดตามของมุฮัมมัดที่เลือกอะลี ลูกพี่ลูกน้องของท่าน ให้เป็นผู้สืบทอดโดยอ้างถึงการแต่งตั้งโดยมุฮัมมัดที่ฆอดิรคุมม์
อะบูบักร์ได้โจมตีจักรวรรดิไบเซนไทน์ (หรือจักรวรรดิโรมันตะวันออก) เพราะความพ่ายแพ้ในช่วงแรก ถึงแม้ว่าจะต้องจัดการกับกบฎชาวอาหรับ นักประวัติศาสตร์ชาวมุสลิมกล่าวถึงเหตุการณ์นั้นว่า สงครามริดดะฮ์ หรือ "สงครามต่อผู้ละทิ้งศาสนา"
รูปสัณฐาน
ในเศาะฮีฮ์ อัลบุคอรี บทที่ 61, ฮะดีษที่ 57 และ 60 ของมุฮัมมัด อัลบุคอรี ได้กล่าวถึงรูปสัณฐานของท่านไว้ว่า:
รายละเอียดในชะมาอิล มุฮัมมะดียะฮ์ ของมุฮัมมัด อิบน์ อีซา อัตติรมีซี มีฮะดีษที่เขียนว่า อะลีและฮินด์ อิบน์ อบีฮาละฮ์ กล่าวว่า:
ครัวเรือน
ชีวิตของท่านแบ่งออกเป็นสองช่วง คือ: ก่อนฮิจเราะฮ์ (อพยพ) ในมักกะฮ์ (ตั้งแต่ค.ศ. 570 ถึง 622) และหลังฮิจเราะฮ์ในมะดีนะฮ์ (ตั้งแต่ค.ศ. 622 ถึง 632) ท่านมีภรรยาถึง 13 คน (ถึงแม้ว่ายังยืนยันไม่ได้อีกสองคน คือร็อยฮานา บินต์ ซัยด์ และมาเรีย อัลกิบตียะฮ์ ในฐานะภรรยาหรืออยู่กินด้วยกันโดยไม่ได้สมรส ) โดยการแต่งงานใน 11 จาก 13 ครั้งเกิดขึ้นหลังจากอพยพไปยังมะดีนะฮ์.
รายงานจากธรรมเนียมว่า อาอีชะฮ์ได้หมั้นกับมุฮัมมัดตอนเธออายุ 6 หรือ 7 ขวบ โดยการแต่งงานจะไม่สมบูรณ์แบบจนกระทั่งเธอมีประจำเดือนตอนอายุ 9 หรือ 10 ขวบ      เธอยังคงเป็นสาวพรหมจารีในตอนแต่งงาน นักเขียนมุสลิมสมัยใหม่ได้คำนวณอายุของอาอิชะฮ์ตามหลักฐานอื่น เช่นฮะดีษที่กล่าวถึงอายุที่แตกต่างกันระหว่างอาอิชะฮ์ กับอัสมา พี่/น้องสาวของเธอ โดยคาดการณ์ว่าในช่วงที่เธอแต่งงาน เธออาจจะมีอายุมากกว่า 13 ปี หรืออยู่ในช่วงปลายวัยรุ่น
มุฮัมมัดทำงานบ้านต่าง ๆ เช่น เตรียมอาหาร, เย็บเสื้อ และซ่อมรองเท้า ท่านได้ให้ภรรยาคุ้นเคยต่อการพูด ท่านฟังคำแนะนำของพวกเธอ และภรรยาของท่านได้ถกเถียงและแม้แต่โต้แย้งกับท่าน.
เคาะดีญะฮ์มีลูกสาว 4 คนกับมุฮัมมัด (รุก็อยยะฮ์ บินต์ มุฮัมมัด, อุมมูกัลษุม บินต์ มุฮัมมัด, ซัยนับ บินต์ มุฮัมมัด, ฟาฏิมะฮ์) และลูกชาย 2 คน (อับดุลลอฮ์ อิบน์ มุฮัมมัด กับกอซิม อิบน์ มุฮัมมัด ทั้งคู่เสียชีวิตตั้งแต่วัยเด็ก) นักวิชาการชีอะฮ์บางคนโต้แย้งว่าฟาฏิมะฮ์เป็นลูกสาวคนเดียวของมุฮัมมัด มาเรีย อัลกิบตียะฮ์ มีลูกชายคนเดียวชื่ออิบรอฮีม อิบน์ มุฮัมมัด แต่ลูกท่านเสียชีวิตตอนอายุ 2 ขวบ
ภรรยาเก้าคนของมุฮัมมัดยังมีชีวิตต่อหลังจากที่ท่านเสียชีวิต อาอิชะฮ์ มีชีวิตอยู่หลังจากท่านนานไปหลายทศวรรษ และช่วยรายงานฮะดีษของศาสดามุฮัมมัด
ลูกหลานของมุฮัมมัดผ่านทางฟาฏิมะฮ์เป็นที่รู้จักกันว่า ชะรีฟ, ชีค หรือ ซัยยิด คำนำหน้าเหล่านี้คือคำกล่าวยกย่องในภาษาอาหรับ โดย ชะรีฟ หมายถึง 'ผู้มีตระกูล' และ ซะยีด หรือ ซัยยิด หมายถึง 'เจ้า' หรือ 'ท่าน' พวกเขาถูกให้เกียรติทั้งนิกายซุนนีและชีอะฮ์ แต่ฝั่งชีอะฮ์จะให้ความสำคัญต่อความแตกต่างมากกว่า
ซัยด์ อิบน์ ฮาริษะฮ์เคยเป็นทาสที่มุฮัมมัดซื้อมาแล้วปล่อยให้เป็นอิสระ และรับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมของท่าน รายงานจากผลสรุปของบีบีซีว่า "ท่านศาสดามุฮัมมัดไม่ได้ต้องการเลิกทาส และซื้อ ขาย จับ และครองทาสด้วยตนเอง แต่ท่านได้โต้แย้งว่านายทาสควรดูแลทาสให้ดีและบอกถึงความดีของการปล่อยทาส มุฮัมมัดได้ดูแลทาสเหมือนกับมนุษย์ทั่ว ๆ ไป..."
ธรรมเนียมของมุสลิม
ความเชื่อเกี่ยวกับความเป็นศาสดาของมุฮัมมัดเป็นมุมมองหลักในความเชื่อศาสนาอิสลาม มุสลิมทุกคนได้กล่าว ชะฮาดะฮ์: "ข้าขอปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ และข้าขอปฏิญาณว่ามุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์" ชะฮาดะฮ์นี้เป็นหลักความเชื่อพื้นฐานของศาสนาอิสลาม ซึ่งเชื่อว่าเด็กแรกเกิดจะได้ยินชะฮาดะฮ์เป็นสิ่งแรก เหล่าเด็กจะเรียกคำนี้ทันทีและจะกล่าวถึงมันจนกว่าจะตาย มุสลิมจะกล่าวชะฮาดะฮ์ซ้ำในอะซาน และเวลาละหมาด คนที่ไม่ใช่มุสลิมที่อยากเข้ารับอิสลามจะต้องกล่าวประโยคนี้ก่อน
ในความเชื่อศาสนาอิสลาม มุฮัมมัดถือเป็นศาสดาคนสุดท้ายที่ถูกส่งโดยพระเจ้า    ได้กล่าวว่า "และอัลกุรอานนี้มิใช่จะถูกปั้นแต่งขึ้นโดยผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ แต่เป็นการยืนยันคัมภีร์ที่มีมาก่อน และเป็นการจำแนก ข้อบัญญัติต่าง ๆ ในนั้น ไม่มีข้อสงสัยในคัมภีร์นั้น ซึ่งมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก" เหมือนกันกับ  ที่กล่าวไว้ว่า "และก่อนหน้านี้ (อัลกุรอาน) มีคัมภีร์ของมูซาเป็นแบบอย่างและความเมตตา และนี่อัลกุรอานเป็นคัมภีร์ที่ยืนยันเป็นภาษาอาหรับเพื่อตักเตือนบรรดาผู้กระทำความผิด และเป็นข่าวดีสำหรับผู้กระทำความดี" ในขณะที่  มีคำสั่งแก่ผู้ศรัทธาว่า "พวกท่านจงกล่าวเถิด เราได้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม และอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และบรรดาวงศ์วานเหล่านั้น และสิ่งที่มูซา และอีซาได้รับ และสิ่งที่บรรดานะบีได้รับจากพระเจ้าของพวกเขา พวกเรามิได้แบ่งแยกระหว่างท่านหนึ่งท่านใดจากเขาเหล่านั้น"
ในธรรมเนียมมุสลิมได้ยกย่องมุฮัมมัดด้วยปาฏิหาริย์และเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ เช่น นักวิจารณ์มุสลิมกับนักวิชาการตะวันบางคนได้กล่าวถึงซูเราะฮ์ ที่กล่าวถึงการแยกดวงจันทร์ของมุฮัมมัด
รายงานจากธรรมเนียมของอิสลาม มุฮัมมัดถูกประชาชนในเมืองฏออิฟทำร้าย โดยในเรื่องนั้นถูกกล่าวว่า มีเทวทูตปรากฏต่อหน้าท่านและเสนอให้ทำลายพวกเขาเสีย แต่มุฮัมมัดปฏิเสธคำขอและขอพรให้พวกฏออิฟได้รับทางนำ
ซุนนะฮ์ คือการกระทำ และคำพูดของมุฮัมมัด (ถูกบันทึกไว้ในฮะดีษ) ซึ่งครอบคลุมไปถึงกิจกรรมและความเชื่อตั้งแต่พิธีกรรมทางศาสนา, สุขอนามัยส่วนบุคคล และการฝังศพคนตาย จนถึงคำถามเกี่ยวกับความรักระหว่างมนุษย์กับพระเจ้า โดยสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งสืบทอดของวัฒนธรรมมุสลิม ในการทักทายที่ศาสดามุฮัมมัดได้กล่าวให้มุสลิมกล่าวเมื่อเจอกันว่า "ขอความสันติสุข จงมีแด่ท่าน" (ภาษาอาหรับ: อัสสลามุอะลัยกุม) ซึ่งถูกใช้โดยชาวมุสลิมทั่วโลก พิธีกรรมสำคัญของอิสลามส่วนใหญ่เช่นการละหมาด 5 เวลาทุกวัน, ถือศีลอด และทำพิธีฮัจญ์ ถูกพบในฮะดีษ แต่ไม่มีในอัลกุรอาน
มุสลิมมีการกล่าวถึงความรักและความเลื่อมใสของมุฮัมมัด ชีวประวัติของมุฮัมมัด, การอธิษฐานและปาฏิหาริย์ของท่าน (เช่น "การแยกดวงจันทร์") มักถูกกล่าวเป็นบทกวี ในกุรอานกล่าวถึงมุฮัมมัดว่าเป็น "ผู้มีเมตตา (เราะฮ์มัต) แก่มนุษยชาติ" (กุรอาน ). วันเกิดของมุฮัมมัดถูกฉลองกันทั่วโลกอิสลาม ยกเว้นพวกวะฮาบีย์ที่ถือว่าเป็นบิดอะฮ์ เมื่อมุสลิมคนใดกล่าวหรือเขียนชื่อของมุฮัมมัด ส่วนใหญ่มักตามดามด้วยคำว่า ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม (ขอความโปรดปรานแห่งอัลลอฮฺ และความสันติจงมีแด่ท่าน) ในการเขียนปกติ บางครั้งถูกย่อเป็น ศ็อลฯ (ภาษาอาหรับ) ส่วนในเอกสาร จะมีการใช้ลายวิจิตรที่มีอยู่คือ (ﷺ).
การวาดภาพ
ในฮะดีษได้ห้ามวาดภาพสิ่งมีชีวิต ซึ่งทำให้ในศิลปะอิสลามมักให้ความสนใจกับประโยค โดยทั่วไปแล้ว ชาวมุสลิมจะเลี่ยงการวาดภาพมุฮัมมัด และมัสยิดถูกตกแต่งด้วยอักษรวิจิตรและอายะฮ์อัลกุรอาน หรือรูปทรงเรขาคณิต ไม่ใช่ภาพหรือรูปปั้น ปัจจุบัน ข้อห้ามเหล่านี้—ถูกก่อร่างไว้เพื่อเลี่ยงไม่ให้ผู้คนสักการะมุฮัมมัดมากกว่าอัลลอฮ์—และพวกซุนนี (85%–90% ของมุสลิมทั้งหมด) กับอะฮ์มะดียะฮ์ (1%) จะเคร่งในเรื่องเหล่านี้มากกว่าชีอะฮ์ (10%–15%) ถึงแม้ว่าทั้งฝ่ายซุนนีและชีอะฮ์วาดภาพมุฮัมมัดก็ตามในอดีต โดยภาพเหล่านั้นหายาก และส่วนใหญ่เป็นภาพที่มุฮัมมัดถูกผ้าคลุมตัว หรือถูกแสดงเป็นเปลวเพลิง
ชาวคริสต์ในยุคกลาง
รายงานจากโฮสเซน นัสร์ ในวรรณกรรมของชาวยุโรปช่วงแรกไม่ค่อยมองมุฮัมมัดในแง่ดี โดยพวกเขามองท่านตามมุมมองทางศาสนาคริสต์ หนึ่งในนั้นได้กล่าวถึงมุฮัมมัดว่า เป็นบุคคลที่ล่อลวงชาวซาราเซ็นให้อยู่ภายใต้อำนาจที่อยู่ภายใต้หน้ากากทางศาสนา และมักล้อเลียนมุฮัมมัดว่า เป็นบุคคลที่มุสลิมเคารพสักการะ
ในช่วงหลัง มุฮัมมัดถูกมองเป็นพวกนอกศาสนา: ในศตวรรษที่ 13 บรูเนตโต ลาตินี กล่าวถึงท่านในหนังสือ Li livres dou tresor ไว้ว่าท่านเคยเป็นบาทหลวงและคาร์ดินัลมาก่อน และใน ดีวีนากอมเมเดีย ของดันเต อาลีกีเอรี อธิบายว่ามุฮัมมัดกับอะลีอยู่ในนรก"
การยกย่องของชาวยุโรป
หลังจากการปฏิรูปศาสนาแล้ว มุฮัมมัดยังถูกมองแบบเดิม (แง่ลบ) กีโยม โปสแตล (Guillaume Postel) เป็นคนแรกที่นำเสนอมุฮัมมัดในแง่บวก ในตอนที่เขาโต้เถียงว่ามุฮัมมัดควรเป็นศาสดาในศาสนาคริสต์ ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ยกย่องมุฮัมมัดเพราะ "ท่านไม่ได้แบ่งแยกจากศาสนาดั้งเดิม" อ็องรี เดอ โบแล็งวีแลร์ (Henri de Boulainvilliers) กล่าวในหนังสือ Vie de Mahomed ไว้ว่ามุฮัมมัดเป็นผู้นำทางการเมืองและผู้สร้างกฎหมาย เขากล่าวว่าท่านเป็นศาสดาที่พระเจ้าส่งมาเพื่อปลดปล่อยและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับความเป็นเอกภาพของพระเจ้าตั้งแต่อินเดียถึงสเปน ฌ็อง-ฌัก รูโซ กล่าวไว้ในหนังสือ เดอะโซเชียลดิสคอนแทร็ก (1762) ว่า "ปัดตำนานอันโหดร้ายของมุฮัมมัดในฐานะผู้หลอกลวงและคนโกงทิ้งไปเสีย จงนำเสนอท่านในฐานะปราชญ์ผู้รอบรู้ที่รวมอำนาจทางศาสนาและการเมือง" โกลด์-เอ็มมานูเอล เดอ ปาสโตเรต กล่าวไว้ในหนังสือ โซโรอัสเตอร์, ขงจื๊อ และมุฮัมมัด โดยกล่าวถึงชายทั้งสามคนว่าเป็น "ชายผู้ยิ่งใหญ่", "ผู้สร้างกฎหมายที่ดีที่สุดของจักรวาล" และเปรียบเทียบอาชีพของพวกท่านในฐานะผู้ปฏิรูปศาสนากับผู้บัญญัติกฎหมาย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ชื่นชมมุฮัมมัดกับอิสลาม และกล่าวถึงท่านว่าเป็นผู้ออกแบบกฎหมายและชายผู้ยิ่งใหญ่ ทอมัส คาร์ลีลย์ได้กล่าวถึงท่านในหนังสือ ออนฮีโรส์, ฮีโร-เวิรชิพ, แอนด์เดอะฮีโรอิกอินฮิสทรี (1840) ไว้ว่า "[เป็น] จิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ที่เงียบสงบ; [...] ไม่มีใครทำได้ เว้นแต่ ผู้ที่ทำอย่างจริงจัง". การตีความของคาร์ลีลย์เป็นที่ยอมรับโดยนักวิชาการมุสลิม
ศาสนาบาไฮ
พระบะฮาอุลลอฮ์ ศาสดาของศาสนาบาไฮ กล่าวถึงนบีมุฮัมมัดว่าเป็นผู้เผยพระวจนะที่พระเป็นเจ้าทรงส่งมาเพื่อทำหน้าที่นำพาและให้ความรู้แก่มนุษย์ในยุคสมัยหนึ่ง เช่นเดียวกับผู้เผยพระวจนะท่านอื่น ๆ คือ พระกฤษณะ โมเสส ซาราธุสตรา พระพุทธเจ้า พระเยซู พระบาบ โดยบาฮาอุลลอฮ์อ้างว่าตนเองคือผู้เผยพระวจนะที่พระเจ้าส่งมาในยุคปัจจุบัน เป็นนบีอีซาผู้กลับมาบนโลกอีกครั้งตามที่นบีมุฮัมมัดทำนายไว้ในคัมภีร์หะดีษ นอกจากนี้ยังอ้างว่าตนเองคือฮุซัยน์ อิบน์ อะลี ผู้กลับมาตามที่ชาวชีอะฮ์รอคอย
ลัทธิอนุตตรธรรม
ลัทธิอนุตตรธรรมถือว่าอนุตตรธรรมเป็นรากเหง้าของทุกศาสนารวมทั้งศาสนาอิสลาม โดยนบีมุฮัมมัดเป็นศาสดาองค์หนึ่งที่พระแม่องค์ธรรมทรงส่งมาเพื่อโปรดเวไนยในช่วงธรรมกาลยุคแดง เช่นเดียวกับพระโคตมพุทธเจ้าและพระเยซู และยุคแดงได้สิ้นสุดไปแล้วตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ปัจจุบันจึงเป็นธรรมกาลยุคขาวซึ่งมีลู่ จงอี เป็นผู้ปกครอง
พระโอวาทพระอนุตตรธรรมมารดาสิบบัญญัติ (皇母訓子十誡‏) ซึ่งเป็นคัมภีร์เล่มหนึ่งของลัทธิอนุตตรธรรม อ้างว่านบีมุฮัมมัดได้มาประทับทรงในกระบะทราย แล้วประกาศว่าการไปละหมาดที่มัสยิดนั้นเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า เพราะไม่ได้ช่วยให้เข้าถึงสัจธรรม การปฏิบัติตามอัลกุรอานก็ไม่อาจช่วยให้หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดได้ แต่ต้องเข้ารับธรรมะจากวิสุทธิอาจารย์ (明師) เท่านั้นจึงจะพบหนทางกลับสวรรค์
คำวิจารณ์
ในช่วงยุคมืดและยุคกลาง นักคิดศาสนาคริสต์ทั้งฝั่งตะวันตกและไบแซนไทน์ ได้กล่าวถึงมุฮัมมัดว่าเป็นผู้นำทางที่ผิด, ผู้น่าสังเวช, ศาสดาจอมปลอม และแม้แต่ศัตรูของพระคริสต์ เพราะท่านถูกมองจากโลกคริสเตียนในฐานะพวกนอกรีต หรือถูกครอบงำโดยปีศาจ ตัวอย่างเช่น ทอมัส อไควนัส ได้วิจารณ์มุฮัมมัดว่า ท่านต้องการที่จะเสวยสุขในโลกหน้า
ผู้เคร่งศาสนา และฆราวาสสมัยใหม่    ได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับการอ้างตัวเป็นศาสดาของมุฮัมมัด, ศีลธรรม, การครอบครองทาส,  การรักษาศัตรู, การแต่งงานกับสตรีหลายคน และเรื่องหลักคำสอนของท่าน มุฮัมมัดมักถูกวิจารณ์ถึงการไร้ความปราณี (เช่นในช่วงที่บุกรุกต่อชนเผ่าในมะดีนะฮ์  ) และการแต่งงานกับอาอิชะฮ์ โดยอายุของเธอถูกรายงานว่าอยู่ในช่วงระหว่าง 6 ถึง 19 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
632
ยุทธการที่สโมเลนสค์ (ค.ศ. 1941)
ยุทธการที่สโมเลนสค์ครั้งที่หนึ่งเป็นการสู้รบในช่วงขั้นที่สองของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ฝ่ายอักษะเข้ารุกรานสหภาพโซเวียต, ในสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นสู้รบบริเวณรอบๆของเมืองสโมเลนสค์ ในช่วงระหว่างวันที่ 10 กรกฎาคม และ 10 กันยายน ค.ศ. 1941 ราวประมาณ 400 กิโลเมตร (250 ไมล์) ทางทิศตะวันตกของกรุงมอสโก กองทัพเวร์มัคท์ได้เข้ารุกประมาณ 500 กิโลเมตร (310 ไมล์) เข้าสู่สหภาพโซเวียตใน 18 วันภายหลังการรุกราน เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ในช่วงระหว่างการสู้รบ กองทัพเยอรมันต้องเผชิญการต้านทานที่ไม่คาดคิดซึ่งจะส่งผลทำให้เกิดความล่าช้าอย่างรุนแรงในการรุกไปยังกรุงมอสโก
กองทัพโซเวียตทั้งสาม (กองทัพที่ 16, ที่ 19 และที่ 20) ได้ถูกล้อมและทำลายไปยังทางใต้ของสโมเลนสค์ แม้ว่าจำนวนที่สำคัญจากกองทัพที่ 19 และ 20 สามารถออกจากวงล้อมได้ นักประวัติศาสตร์บางคนได้กล่างอ้างว่าความสูญเสียกำลังคนและยุทธภัณฑ์ที่ได้รับโดยเวร์มัคท์ ในช่วงระหว่างการรบได้ยืดเยื้อออกไปและความล่าช้าสองเดือนในการมุ่งตรงไปยังกรุงมอสโก ได้นำไปสู่ความปราชัยของเวร์มัคท์โดยกองทัพแดงในยุทธการที่มอสโกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941
ราชอาณาจักรบัลแกเรีย
อาณาจักรซาร์บัลแกเรีย (Царство България), หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า อาณาจักรซาร์บัลแกเรียที่สาม (Трето Българско Царство), ในบางครั้งถ้าแปลเป็นภาษาอังกฤษจะกลายเป็น ราชอาณาจักรบัลแกเรีย (Крáлство България) เป็นราชอาณาจักรที่ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในภูมิภาคยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ราชอาณาจักรประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม (ตามปฏิทินจูเลียน 22 กันยายน) ค.ศ. 1908 เมื่อรัฐบัลแกเรียยกสถานะจากราชรัฐไปเป็นอาณาจักรซาร์
ไม่กี่ทศวรรษถัดมา บัลแกเรียได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองโดยอยู่ฝ่ายอักษะ เพื่อต้องการรวมชาติบัลแกเรียอีกครั้ง และเช่นเคย บัลแกเรียได้พ่ายแพ้ในสงคราม และได้เปลี่ยนฝั่งไปอยู่ฝ่ายสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1944 ต่อมาในปี ค.ศ. 1946 ระบอบราชาธิปไตยถูกล้มเลิก ส่งผลทำให้กษัตริย์ซาร์พระองค์สุดท้ายทรงลี้ภัย และราชอาณาจักรถูกเปลี่ยนไปเป็นสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย
พังกาหัวสุมดอกแดง
พังกาหัวสุมดอกแดง หรือโกงกางหัวสุม (Black mangrove, Swart-wortelboom, Isikhangati, Isihlobane) เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rhizophoraceae เปลือกต้นแตกเป็นแนวยาว สีน้ำตาลหรือสีดำ โคนต้นมีพูพอนสูง มีรากหายใจ ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม ท้องใบสีอ่อน ก้านใบสีเหลืองอมน้ำตาล ดอกเดี่ยว ออกตามซอกใบ กลีบเลี้ยงสีแดง ดอกตูมรูปร่างเป็นทรงกระสวย กลีบดอกสีขาวอมชมพู ผลคล้ายลูกข่าง งอกตั้งแต่อยู่บนต้น ฝักคล้ายกระสวย อ่อนเป็นสีเขียวเข้ม แก่แล้วเป็นสีม่วงออกดำ กระจายพันธุ์ในเขตร้อน
กิเดียน
กิเดียน (Gideon) เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 8 ของเคนนี โรเจอส์ วางจำหน่ายโดย United Artists Records ในปี 1980 สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 ได้ในชาร์ตอัลบั้มคันทรีและท๊อป 20 ในชาร์ตเพลงป๊อป อัลบั้มนี้มีเพลงฮิตทั่วโลกอย่าง Don't Fall in Love With a Dreamer (ร้องคู่กับ Kim Carnes ซึ่งได้ช่วยโรเจอส์แต่เพลงและโปรดิวเซอร์อัลบั้มนี้ด้วย)
พังกาหัวสุมดอกแดง
การใช้ประโยชน์
เปลือกแห้งมีแทนนินถึง 35% ใช้ในการฟอกย้อมหนังและแหอวน สารโพลบาฟีนในเปลือกลำต้นให้สีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม ใช้ทำเสาเพราะทนทานต่อการทำลายของปลวกและเพรียง เปลือกใช้ทำกาว มีฤทธิ์เป็นยาฝาดสมาน แก้ท้องเสีย ใช้กินกับหมาก ในมัลดีฟส์ นำฝักของพังกาหัวสุมดอกแดงไปต้มแล้วรับประทานเป็นผัก ซึ่งเป็นที่นิยมมากกว่าฝักถั่วขาว
กิเดียน
กิเดียน แสดงถึงภาพลักษณ์โดยรวมของอัลบั้ม คือคาวบอยเท็กซัส ซึ่งทุกเพลงล้วนเป็นสไตล์นี้หมด อัลบั้มนี้เล่าถึงช่วงชีวิตในอดีตของเขา ในเพลงแรก "Gideon Tanner" ซึ่งเป็นที่รู้อยู่แล้วว่าเขาตายไปแล้ว เพลงนี้และเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มล้วนแต่ถูกถ่ายทอดผ่านมุมของของกิเดียน แม้ว่าอัลบั้มนี้จะมีเพียงซิงเกิ้ลเดียวคือเพลง "Don't Fall in Love with a Dreamer" ส่วนเพลง "Saying Goodbye" ถูกตัดเป็น B-side ของซิงเกิ้ลฮิตท๊อป 5 อย่าง "Love the World Away" กิเดียนขึ้นสู่อันดับ 1 Billboard Country charts ในปี 1980
มะดูก
มะดูก เป็นพืชในวงศ์ Celastraceae มีหูใบแต่ร่วงง่าย ใบเดี่ยว มักจักเป็นซี่ฟันตื้น ๆ ดอกช่อออกเป็นกระจุกตามง่ามใบ ดอกสีขาวครีม มีจุดสีน้ำตาลแดง มีกลีบเลี้ยงและกลีบดอก เกสรตัวผู้ 5 อัน ก้านชูแบน ผลรูปรีหรือกลม สีเขียวหรือเขียวอมเหลือง
ผลสุกรับประทานได้ รากใช้แก้พิษฝี หรือผสมกับสมุนไพรอื่นเพื่อทำเป็นยาบำรุงกระดูก ดับพิษ
พังกาหัวสุมดอกขาว
พังกาหัวสุมดอกขาว หรือขลัก ประสักแดง เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rhizophoraceae ลำต้นแตกเป็นร่องไม่ลึกมาก ผิวหยาบเป็นสะเก็ด เปลือกสีน้ำตาลเข้มถึงเทา โคนต้นเป็นพูพอน ใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม ผิวใบเป็นมัน ท้องใบสีเขียวอ่อนกว่าเล็กน้อย ดอกเดี่ยวออกตามง่ามใบ กลีบเลี้ยงสีเขียวอมเหลือง ปลายแหลม กลีบดอกสีเหลืองอ่อน ผลเดี่ยว ทรงคล้ายลูกข่าง มีเกสรตัวเมียติดอยู่ ผลจะงอกออกมาเป็นฝัก สีเขียว ผิวเรียบ ปลายแหลมมน ไม้ใช้ทำเสาเรือน กระดาน และโป๊ะ ฝักใช้ต้มรับประทานได้
บูลาวาโย
บูลาวาโย (Bulawayo) เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของซิมบับเว และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคมาทาเบเลแลนด์ จำนวนประชากรของเมืองยังเป็นที่ถกเถียง โดยการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2022 ระบุว่ามี 665,940 คน ในขณะที่สภาเมืองบูลาวาโยอ้างว่ามีประมาณ 1.2 ล้านคน บูลาวาโยมีพื้นที่ประมาณ 546 km2 เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ Matsheumhlope นอกจากเมืองหลวงฮาราเรแล้ว บูลาวาโยยังเป็นหนึ่งในสองเมืองในซิมบับเว ที่มีสถานะเป็นจังหวัดด้วย
เนื้อแมวน้ำ
เนื้อแมวน้ำ เป็นเนื้อ ไขมัน (blubber) และอวัยวะต่าง ๆ ของแมวน้ำที่บริโภคโดยมนุษย์หรือสัตว์อื่น มนุษย์มักใช้หลายวิธีในการนำไปทำอาหาร แต่ส่วนใหญ่มักนำไปตากให้แห้งก่อนบริโภค ในอดีต มีการบริโภคเนื้อแมวน้ำในหลายที่ของโลก โดยบริโภคเป็นทั้งอาหารธรรมดาและอาหารบำรุงร่างกาย
ปัจจุบัน การบริโภคเนื้อแมวน้ำโดยมนุษย์ยังพบได้ในประเทศญี่ปุ่น นอร์เวย์ ไอซ์แลนด์ แคนาดา กรีนแลนด์ หมู่เกาะแฟโร และเกาะเบกวีในทะเลแคริบเบียน นอกจากนี้ยังพบได้ในกลุ่มชาวอินุอิต ชาวชุกชีในไซบีเรีย และคนพื้นเมืองหลายกลุ่มในสหรัฐอเมริกา (เช่น ชาวมะกาห์ในภูมิภาคแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ)
การทิ้งระเบิดโตเกียว
การทิ้งระเบิดที่โตเกียว (東京大空襲 (Tōkyōdaikūshū)) หรือมักเรียกว่า การทิ้งระเบิดเพลิง (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุงโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำการ ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้ การตีโฉบฉวยทางอากาศใน ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์
เจเคทีโฟร์ตีเอต
ทีม J
- คือไม่ลงเลือกตั้ง
ทีม KIII
- คือไม่ลงเลือกตั้ง
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาสกีกระโดดไกล ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1924 (พ.ศ. 2467) ณ เมืองชามอนี เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นกีฬาสกีกระโดดไกลก็ได้บรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตลอด และล่าสุดในปี 2014 ก็ได้บรรจุรายการสกีกระโดดไกล ประเภทหญิง ณ เมืองโซชิ
ตารางสรุปเหรียญรางวัล
ล่าสุด : โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
วงศ์โพกริ่ง
วงศ์โพกริ่ง ชื่ออื่น โพกระดิ่ง หรือ วงศ์ En:Hernandiaceae ในประเทศไทย มี 3 สกุล เช่น สกุล En:Hernandia ไม้ต้นขึ้นอยู่ในป่าดิบ เนื้อของวงกลีบเป็นอาหารของค้างคาว ลักษณะของพืชในวงศ์ เป็นไม้ต้น ใบเดี่ยว ไม่มีหูใบ กลีบรวมแยกเป็นพู โคนก้านเกสรตัวผู้มีต่อม ที่อับเรณูเปิดโดยมีลิ้น 2 ลิ้น รังไข่ติดใต้วงกลีบ มี 1 ช่อง แต่ละช่องประกอบด้วย ไข่อ่อน 1 หน่วย โดยห้อยลง ที่ผลล้อมรอบด้วยวงกลีบประดับ มี 1 เมล็ด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เป็นไม้ต้นขนาดกลาง สูงประมาณ 10 - 20 เมตร ใบเดี่ยว เรียงเวียบสลับ รูปไข่กว้างแกมสามเหลี่ยม เปลือกต้นสีเทามัน ลำต้นแตกกิ่งต่ำ ดอกออกเป็นช่อ ช่วงเดือน กันยายน - พฤศจิกายน เมล็ดกลมมีเนื้อนุ่มคล้ายฟองน้ำหุ้ม
เขตกระจายแหล่งที่พบ
ภาคใต้ของไทย พบตามป่าชายหาดที่เป็นหาดทรายตามเกาะและฝั่งทะเลด้านอันดามัน