cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาคารอีสต์เอเชียติก
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมาจากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาดกว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำสัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง
Pseudocarum
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เอธิโอเปียไปจนถึงแอฟริกาเขตร้อนตะวันออก มาดากัสการ์
อาคารอีสต์เอเชียติก
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนังชั้น 2 ของอาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้งของผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม
Pseudocarum
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เอเดรียน (รัฐออริกอน)
เอเดรียน (Adrian) เป็นเมืองในเคาน์ตีแมลเฮียร์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองเอเดรียนมีประชากร 147 คน มีความหนาแน่นของประชากร 227.0 คนต่อตารางกิโลเมตร
Pseudocannaboides
Pseudocannaboides เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัดโพธิ์งาม (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดโพธิ์งาม เป็นโบราณที่สร้างมานานแล้ววัดหนึ่ง สร้างเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง ไม่มีหลักฐานปรากฏชัด   เพียงแค่ทราบว่า วัดโพธิ์งามได้รับวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2450
ประวัติวัด
วัดโพธิ์งามสร้างเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง ไม่มีผู้ใดสามารถให้ความกระจ่างได้  เพราะไม่มีอะไรเป็นหลักฐานให้ปรากฏเลย  เพียงแค่ทราบว่า  เป็นโบราณที่สร้างมานานแล้ววัดหนึ่ง  วัดโพธิ์งามได้รับวิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2450 ส่วนผู้ที่ปฏิสังขรณ์กันสืบมา ๆ มานั้นก็คงเป็นเจ้าอาวาส และประชาชนในตำบลนี้และได้ทำนุบำรุงสืบมาจนถึงปัจจุบันนี้
หลวงพ่อย้อย พระประธานประจำอุโบสถหลังเก่า
หลวงพ่อย้อย เป็นพระปางมารวิชัย  ทำด้วยศิลาแดง  หน้าตัก 145 ซ.ม. สูงจากพื้นฐานที่รองประทับนั่งถึงพระเกตุจุฬา 200 ซ.ม. พระที่สร้างขึ้นใหม่เมื่อประมาณ 50  ปีเศษ  เพื่อประจำอุโบสถหลังใหม่อีกรูปหนึ่ง  เป็นพระหล่อด้วยโลหะต่างๆ  เป็นพระปางมารวิชัย
ลำดับเจ้าอาวาส
วัดโพธิ์งาม เท่าที่สอบถามสืบค้นได้ มีเจ้าอาวาส ดังนี้
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก
thumb|250px|ภาพถ่ายจากอากาศของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก หรือ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก (Okavango delta, Okavango swamp) เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในทวีปแอฟริกา ตั้งอยู่ในเขตของประเทศบอตสวานา แอฟริกาใต้
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก ได้รับสมญาว่าเป็น "รัตนะแห่งคาลาฮารี" เป็นเสมือนโอเอซิสของทะเลทรายคาลาฮารีที่แห้งแล้งของแอฟริกาใต้
เมื่อมองจากอวกาศ พื้นที่บริเวณนี้มีลักษณะคล้ายรอยเท้าของนกเป็นเขาวงกตประกอบด้วยทะเลสาบและแหล่งน้ำเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางดงกกและปาปิรุส นับเป็นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำในแผ่นดินหรือพื้นที่ชุ่มน้ำ ที่ใหญ่ที่สุดในโลก (ไม่ติดทะเล) ครอบคลุมพื้นที่กว่า 15,000 ตารางกิโลเมตร
ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโกนับเป็นปากแม่น้ำโอคาวังโก น้ำที่นี่จะระเหยหายไปโดยไม่ไหลลงสู่ทะเลหรือมหาสมุทรใด ๆ เพราะเป็นพื้นที่รับน้ำจากแม่น้ำหลายสายของแองโกลาและแทนซาเนีย แต่ในช่วงต้นปีของทุกปี ราวเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ จะเป็นฤดูน้ำหลากที่น้ำท่วม น้ำจะใส เกิดเป็นเกาะแก่งและทะเลสาบต่าง ๆ รวมถึงแอ่งน้ำต่าง ๆ ทำให้สภาพพื้นที่เปลี่ยนไป เป็นแหล่งที่ปลาชุกชุม มีปลาต่าง ๆ มากมายหลายชนิดมารวมกัน เช่น ปลาไทเกอร์, ปลาหนัง รวมทั้งสัตว์ป่าแอฟริกาหลายชนิด เช่น เสือดาว, สิงโต, แอนทิโลป, ช้างแอฟริกัน, ควายป่าแอฟริกัน รวมแล้วประมาณ 4,000 ชนิด และเป็นแหล่งยังชีพของชาวพื้นเมืองที่จับปลาเป็นอาชีพ ลำน้ำบางส่วนพอผ่านดินดอนสามเหลี่ยมนี้ไปจะไหลลง ทะเลสาบงามิ (Lake Ngami)
เอ็นดับเบิลยูเอ อินเตอร์เนชั่นแนล เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป
เอ็นดับเบิลยูเอ อินเตอร์เนชั่นแนล เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป (NWA International Heavyweight Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์มวยปล้ำอาชีพของสมาคม เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ (NWA) โดยร่วมมือกับสมาคมเจแปนโปรเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ และต่อมาเป็นออลล์เจแปนโปรเรสต์ลิง เป็น 1 ใน 3 เข็มขัดแชมป์ที่รวมเข้ากับทริปเปิลคราวน์ เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป ในปี ค.ศ. 1989
รายชื่อสถานีรถไฟ ย่านชานเมือง
รายชื่อสถานีรถไฟและที่หยุดรถไฟ ย่านชานเมืองเป็นกลุ่มสถานีในเขตใกล้กรุงเทพและปริมณฑลซึ่งมีการเดินรถอย่างหนาแน่นในรัศมี 150 กิโลเมตร ประกอบด้วยส่วนทับซ้อนจากเส้นทางสายต่าง ๆ โดยจะมีรถชานเมืองหยุดรับส่งทุกสถานี
Pseudocamelina
Pseudocamelina เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อิรักถึงอิหร่าน ตะวันตก หิมาลัย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์
สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์ กินเวลาครอบคลุมตั้งแต่ 1700 ถึง 1550 ปีก่อนคริสตกาล   ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อียิปต์โบราณแบ่งออกเป็นราชวงศ์เล็กๆ เป็นครั้งที่สอง ระหว่างช่วงเวลาของการล่มสลายของราชอาณาจักรกลางและการสถาปนาราชอาณาจักรใหม่ สมัยระหว่างกลางที่สองแห่งอียิปต์จะช่วงเวลาของราชวงศ์ที่สิบสามจนถึงถึงราชวงศ์ที่สิบเจ็ด แนวคิดเรื่อง "สมัยระหว่างกลางที่สอง" ได้เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักไอย์คุปต์วิทยาจากสหราชอาณาจักร
เป็นที่ทราบกันดีว่าช่วงเวลาดังกล่าวเป็นช่วงเวลาที่ชาวฮิกซอสจากเอเชียตะวันตกได้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดยฟาโรห์ซาลิทิส และมีศูนย์กลางอำนาจอยู่ที่เมืองอวาริส ซึ่งอ้างอิงจากหนังสือแอจิปเทียกาของมาเนโธ
การล่มสลายของราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์
การปกครองราชวงศ์ที่สิบสองแห่งอียิปต์สิ้นสุดลงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก่อนคริสตกาลจากการสวรรคของพระนางโซเบคเนเฟรู (1806–1802 ปีก่อนคริสตกาล) เห็นได้ชัดว่าพระองค์ทรงไม่มีรัชทายาท ซึ่งทำให้ราชวงศ์ที่สิบสองถึงจุดสิ้นสุดอย่างกะทันหัน และยุคทองของราชอาณาจักรกลางก็มีราชวงศ์ที่สิบสามที่อ่อนแอกว่ามากขึ้นมาปกครองต่อ เพื่อการรักษาอำนาจต่อจากราชวงศ์ที่สิบสองนั้น ราชวงศ์ที่สิบสามได้ปกครองจากเมืองอิทจ์-ทาวี (แปลว่า "ผู้ยึดครองสองแผ่นดิน") และเปลี่ยนไปปกครองที่เมืองธีบส์ ซึ่งตั้งอยู่ไกลไปทางใต้ ซึ่งธีบส์อาจจะเป็นมาเป็นศูนย์กลางอำนาจนับตั้งแต่รัชสมัยของฟาโรห์เมอร์เนเฟอร์เร ไอย์
บ้านและสวนแฟร์
บ้านและสวนแฟร์ จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 โดยบริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)
แอมิตี (รัฐออริกอน)
แอมิตี (Amity) เป็นเมืองในเคาน์ตีแยมฮิลล์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์
เมืองแอมิตีตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45.11639°N, -123.20556°W มีพื้นที่ทั้งหมด 1.6 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองแอมิตีมีประชากร 1,480 คน มีความหนาแน่นของประชากร 951 คนต่อตารางกิโลเมตร
ผู้เผด็จการ
ผู้เผด็จการ (dictator) เป็นผู้ปกครอง (คือ สมบูรณาญาสิทธิราชย์หรืออัตตาธิปไตย) ที่มีอำนาจเบ็ดเสร็จแต่เพียงผู้เดียว (ซึ่งอาจรวมถึงการควบคุมทางทหารหรือสินบน แต่ไม่จำเป็นเสมอไป) แต่ไม่ถูกจำกัดอยู่เฉพาะในวงศาคณาญาติ อย่างสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เมื่อรัฐอื่นเรียกประมุขแห่งรัฐใดรัฐหนึ่งว่า ผู้เผด็จการ รัฐนั้นจะถูกเรียกว่า เผด็จการ คำนี้กำเนิดขึ้นเป็นตำแหน่งของฝ่ายปกครองในโรมโบราณที่ถูกแต่งตั้งโดยวุฒิสภา เพื่อปกครองสาธารณรัฐในยามฉุกเฉิน (ดูเพิ่มที่ ผู้เผด็จการโรมัน)
โดยทั่วไป การใช้คำว่า "ผู้เผด็จการ" สมัยใหม่มักใช้อธิบายผู้นำที่ถือ และ/หรือ ละเมิดอำนาจจากบุคคลเกินธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อำนาจที่จะออกกฎหมายโดยไม่มีการจำกัดจากสภานิติบัญญัติ เผด็จการมักเข้าลักษณะดังต่อไปนี้ การเลื่อนการเลือกตั้งและยกเลิกเสรีภาพพลเมือง การประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน การปกครองโดยกฤษฎีกา การปราบปรามคู่แข่งทางการเมืองโดยไม่อาศัยกระบวนการนิติธรรม รวมทั้งรัฐพรรคการเมืองเดียวและลัทธิบูชาบุคคล ผู้นำทั้งหลายที่เถลิงอำนาจในหลากหลายระบอบ เช่น เผด็จการทหาร รัฐพรรคการเมืองเดียว และรัฐบาลพลเรือนที่อยู่ภายใต้การปกครองส่วนตัว ถูกเรียกว่าเป็น ผู้เผด็จการ ทั้งนี้ พวกเขาอาจมีมุมมองทางการเมืองเป็นฝ่ายซ้ายหรือฝ่ายขวา หรืออาจเป็นกลางทางการเมืองก็ได้
ฮองกี๋
ฮองกี๋ หรือ ห้องกี (อังกฤษ: Feng Ji, จีนตัวเต็ม: 逢紀, จีนตัวย่อ: 逢纪, ?-ค.ศ.202) เดิมเป็นเสนาธิการของอ้วนเสี้ยว หลังจากอ้วนเสี้ยวถึงแก่กรรม ฮองกี๋จึงรับใช้อ้วนซงบุตรชายของอ้วนเสี้ยวต่อมา
ประวัติ
ฮองกี๋ มีฉายาว่า เหวียนถู เป็นคนสนิทไว้วางใจของอ้วนเสี้ยวผู้ครองแคว้นกิจิ๋ว เป็นคนคล่อง ชอบใช้ถ้อยคำสำบัดสำนวนเสียดสีเย้ยหยันผู้อื่น มีความรู้ความสามารถพอตัว เป็นคนเสี้ยมสอนให้อ้วนเสี้ยว สังหารเตียนฮอง ขุนนางผู้ใหญ่ซึ่งทัดทานมิให้อ้วนเสี้ยวยกทัพไปรบโจโฉ เมื่ออ้วนเสียวตายแล้ว ฮองกี๋ร่วมกับสินโพย ยกอ้วนซง น้องเล็กขึ้นเป็นผู้ครองแคว้นกิจิ๋ว ทำให้การบ้านการเมืองผันแปรไป เพราะอ้วนถำพี่ใหญ่ไม่ยอม และได้ใช้อุบายลวงเอาตัวฮองกี๋ไปเป็นที่ปรึกษา แล้วจับฆ่าเสียในฐานะที่เป็นตัวการทำให้บ้านเมืองวุ่นวาย
ดูเพิ่ม
202
กอด (ภาพยนตร์)
กอด (Handle Me With Care) เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 แนวความรัก-การเดินทาง ผลงานกำกับเรื่องที่สามของคงเดช จาตุรันต์รัศมี นำแสดงโดย เกียรติกมล ล่าทา (ตุ้ย AF3) และศุภักษร ไชยมงคล (กระแต) จากพลอตเรื่องและบทภาพยนตร์ที่เขียนโดย คงเดช ทำรายได้รวมที่ 10 ล้านบาท
เรื่องย่อ
ขวาน (ตุ้ย) อาศัยอยู่สองคนกับแม่ที่อำเภอเล็กๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดลำปาง เขามีแขนข้างซ้ายสองข้าง ที่ใช้งานได้ปกติ ตั้งแต่เด็กมา แม่พร่ำสอนว่าเขาเป็นคนพิเศษกว่าใคร เขาจึงเติบโตมาโดยไม่รู้สึกว่าตัวเองมีปมด้อยผิดมนุษย์มนา ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว แม่ก็พยายามจะให้หมอผ่าแขนข้างที่เกินออกไป แต่ทำไม่ได้ เพราะเส้นเลือดใหญ่ที่แขนต่อตรงกับหัวใจ จะเป็นอันตรายมากเมื่อทำการผ่าตัด
เมื่อแม่ตาย ขวานก็รู้ความจริงว่าตัวเองเป็นคนประหลาดของหมู่บ้าน ใครๆ ก็เรียกว่า ไอ้สามแขน ถูกแฟนที่คบกันมานานบอกเลิก ขวานตัดสินใจเดินทางไปกรุงเทพ เพื่อผ่าตัดความ “พิเศษ” ออก ระหว่างทาง ขวานได้ช่วยเหลือ นา (กระแต) จากการถูกลวนลาม นาเป็นสาวชาวบ้านที่กำลังเดินทางไปตามหาสามีที่กรุงเทพ ทั้งสองจึงร่วมเดินทางไปด้วยกัน
ด้วยความสนิทสนมที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางร่วมกันของคนทั้งสอง ขวานรู้สึกเหมือนเป็นคนพิเศษขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นความรู้สึกพิเศษที่เกิดขึ้นมาจากหัวใจ
คณวัฒน์ วศินสังวร
นายคณวัฒน์ วศินสังวร อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย และทีมเศรษฐกิจพรรคเพื่อไทย อดีตประธานอนุกรรมการจัดเตรียมข้อมูลศูนย์ปฏิบัติการนายกรัฐมนตรี อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง
ประวัติ
คณวัฒน์ วศินสังวร เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 จบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต และนิติศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านการศึกษาหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 51 รุ่นน้องของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา มีเพื่อนร่วมรุ่น วปอ.51 ที่เป็นนายทหารระดับคุมกำลัง เช่น พลตรีอุดมเดช สีตบุตร และผ่านการอบรมหลักสูตรการเมืองการปกครอง รุ่น 8 สถาบันพระปกเกล้า อีกทั้งยังเป็น Candidate for Phd หลักสูตรปริญญาเอกด้านการบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย โดยศึกษาและสอบผ่านรายวิชาตามหลักสูตรปริญญาเอก แต่ไม่ได้ทำดุษฎีนิพนธ์จนเสร็จ เนื่องจากต้องลาออกมารับตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันนายคณวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ดูแลด้านเศรษฐกิจ การจัดทำนโยบายพรรค และวางยุทธศาสตร์ campaign การหาเสียง
ประสบการณ์ทางการเมือง
คณวัฒน์ วศินสังวร ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในปี พ.ศ. 2548 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และที่ปรึกษารองนายกรัฐมนตรีจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์
แอนทิโลป (รัฐออริกอน)
แอนทิโลป (Antelope) เป็นเมืองในเคาน์ตีแวสโก รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์
เมืองแอนทิโลปตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 44.91083°N, -120.72278°W มีพื้นที่ทั้งหมด 1.3 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองแอนทิโลปมีประชากร 59 คน มีความหนาแน่นของประชากร 44.7 คนต่อตารางกิโลเมตร
พระนางอินกย็อง
พระมเหสีอินกย็อง สกุลคิม แห่งควางซาน (1661–1680) เป็นพระมเหสีพระองค์แรกของพระเจ้าซุกจง  พระนางเป็นธิดาของ คิม มัน กี สกุลคิม แห่งควางซาน กับท่านผู้หญิงฮัน สกุลฮัน แห่งช็องจู
เมื่อพระชนมายุ 10 พรรษา พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซุกจงขณะดำรงตำแหน่งองค์ชายรัชทายาท (王世子 왕세자 วังเซจา) พระนางจึงได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นวังเซจาบิน หรือองค์หญิงพระชายาขององค์ชายรัชทายาท (王世子嬪 ; 왕세자빈)
ต่อมาในปีค.ศ. 1674 พระสวามีขึ้นครองราชสมบัติเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซอน ทรงพระนามว่าพระเจ้าซุกจง พระนางได้รับการสถาปนาให้ดำรงตำแหน่งพระมเหสี (วังบี 王妃)
พระนางดำรงตำแหน่งพระมเหสีเป็นเวลา 6 ปี จนกระทั่งเดือนตุลาคม ปีค.ศ. 1680 พระนางประชวรด้วยพระอาการหนัก 8 วันหลังจากนั้น พระนางเสด็จสวรรคต ณ พระตำหนักโฮซังจอน (会祥殿) พระราชวังกย็องด็อกกุง (慶德宮) สิริพระชนมายุ 20 พรรษา พระศพได้รับการบรรจุฝังที่สุสานหลวงในจังหวัดกย็องกี พระนางมีพระราชธิดา 2 พระองค์แต่สิ้นพระชนม์ภายหลังประสูติทั้งสองพระองค์
พระมเหสี สกุลคิมได้รับพระราชทานพระนามหลังสวรรคตว่า พระมเหสีอินกย็อง วังฮู (仁敬王后 金氏)
พระมเหสีอินกย็องยังคงได้รับการเฉลิมพระนามถวายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในรัชกาลต่อๆมา ตามโอกาสสำคัญต่างๆ จนกระทั่งครั้งสุดท้ายในปีค.ศ. 1890 ในรัชกาลพระเจ้าโกจง พระนามอย่างเป็นทางการของพระนางก็มีความยาวทั้งหมด 14 ตัวอักษร คือพระมเหสีควางรย็อล ฮโยจาง มย็อง-ฮย็อน ซอนม็ก ฮเยซ็อง ซ็อนอึย อินกย็อง วังฮู (ฮันกึล : 광렬효장명현선목혜성순의인경왕후, ฮันจา : 光烈孝莊明顯宣穆惠聖純懿仁敬王后)
เฟลด์สปาร์
เฟลด์สปาร์ หรือ แร่ฟันม้า (feldspar) เป็นส่วนประกอบที่สำคัญในเนื้อเซรามิก (ร้อยละ 15.35) และในน้ำยาเคลือบผิว (Glaze 30-50%) เฟลด์สปาร์เป็นแร่ที่มีปริมาณธาตุอัลคาไลด์สูง ทำให้หลอมตัวที่อุณหภูมิต่ำจึงทำหน้าที่เป็นฟลักซ์ทำให้เกิดเนื้อแก้วยึดเหนี่ยวเนื้อ ทำให้เกิดความแกร่งและความโปร่งใสของชิ้นงาน นอกจากนี้ ยังหาได้ง่ายในธรรมชาติ มีธาตุเหล็กต่ำ จึงเป็นที่นิยมใช้
แร่เฟลด์สปาร์ที่เกิดในธรรมชาติมีอยู่ 3 ชนิด คือ
แอนทิโลป (แก้ความกำกวม)
แอนทิโลป หรือ แอนเทอโลป (Antelope) อาจหมายถึง
เฟลด์สปาร์
แหล่งแร่เฟลด์สปาร์
แร่เฟลด์สปาร์ พบอยู่ในหินอัคนีเกือบทุกชนิด และพบในหินชั้นและหินแปรด้วย แต่แหล่งแร่เฟลด์สปาร์ที่เป็นอุตสาหกรรมนั้น ได้มาจากสายแร่เพกมาไทต์ (Pegmatite) หรือสายคา ซึ่งจะมีแร่เฟลด์สปาร์เกิดร่วมกับควอตซ์ ไมกา การ์เนต ทัวร์มาลีน เป็นต้น สายแร่เปกมาไทต์ ที่ตัดเข้าไปในหินแกรนิต มักให้แร่เฟลด์สปาร์พวกโซเดียมและโพแทสเซียม ซึ่งปริมาณของทั้งสองตัวนี้ก็แตกต่างกันไม่แน่นอน บางแหล่งจะมีโปแตซเซียมเฟลด์สปาร์มาก  บางแหล่งก็มีโซเดียมเฟลด์สปาร์มาก  เฟลด์สปาร์ที่ซื้อขายกันในประเทศสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภทใหญ่ ๆ คือ
โดยทั่วไป มีความต้องการโพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ในอุตสาหกรรมเซรามิกมากกว่าโซเดียมเฟลด์สปาร์ ทั้งนี้เพราะโพแทสเซียมเฟลด์สปาร์เมื่อหลอมแล้วได้ความหนืดสูงกว่าและเปลี่ยนแปลงลดลงเล็กน้อย เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น  จึงเป็นผลให้รูปทรงของชิ้นงานอยู่ตัวไม่บิดเบี้ยวในช่วงการเผา โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ลูกถ้วยไฟฟ้า จำเป็นต้องใช้โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์เกรดสูง เพราะต้องการคุณสมบัติความเป็นฉนวนไฟฟ้า (โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์มีความนำไฟฟ้าต่ำ)
การทำเหมือง
การทำเหมืองแร่เฟลด์สปาร์ จากสายแร่เพกมาไทต์ที่จังหวัดตาก, ราชบุรี, กาญจนบุรี และนครศรีธรรมราช การทำเหมืองมักจะเป็นเหมืองเปิด โดยการระเบิดย่อยให้ได้ขนาดเล็กลงด้วยค้อน แล้วใช้วิธีคัดด้วยมือ เพื่อแยกเฟลด์สปาร์ออกจากแร่ควอตซ์, ไมกา และสารเหล็กออกไซด์ วิธีการทำเหมืองแบบนี้ ต้นทุนจะต่ำแต่การสูญเสียแร่ค่อนข้างสูงสำหรับการทำเหมืองแร่โซเดียมเซียเฟลด์สปาร์ วิธีการทำเหมืองดังกล่าวนับว่าใช้ได้ เพราะโซเดียมเซียมเฟลด์สปาร์โดยทั่วไปมักเกิดเป็นก้อนใหญ่ที่ค่อนข้างบริสุทธิ์ ไม่มีแร่อื่นปนมากนักสำหรับการทำเหมืองแร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ น่าจะใช้วิธีการลอยแร่ควบคู่กันไปด้วย เพื่อเก็บแร่ให้หมด โดยแยกเฟลด์สปาร์ออกจากแร่อื่น ทำให้คุณภาพสูงขึ้นและคุ้มทุน เพราะราคาสูง ปัจจุบันมีการลอยแร่โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ที่เหมืองตะโกปิดทอง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี และที่จังหวัดตาก
-Bone Ash เป็นฟลักซ์ที่สำคัญสำหรับ Bone China ได้จากการนำกระดูกวัวควายมาทำ Calcining แล้วบด ถ้าขบวนการ Calcining ถูกต้องจะได้พวกอินทรียวัตถุที่แขวนลอยอยู่เพียงเล็กน้อย ซึ่งจะเพิ่มคุณสมบัติของการใช้งาน องค์ประกอบหลักคือ แคลเซียมฟอสเฟต
-Fluorite - (CaF2) เป็นฟลักซ์ที่ใช้กับ Enamels, แก้วและน้ำยาเคลือบผิวแร่ฟลูออไรด์มีมากในประเทศไทย
วัสดุอื่น ๆ ที่ใช้แทนเฟลด์สปาร์ หิน Nepheline Syenite เป็นหินอัคนีที่ประกอบด้วยแร่ Albite ร้อยละ 50, Microcline ร้อยละ 25, Nepheline (Na2Al2Si2O8) ร้อยละ 25 มีอะลูมินาและโซดามากกว่าเฟลด์สปาร์ พบที่รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา โดยหินนี้จะถูกบดและแยกเอาแร่ที่มีเหล็กออกด้วยเครื่องแยกแร่แม่เหล็ก ประเทศไทยยังไม่พบหินชนิดนี้
หิน Graphic Granite เป็นหินอัคนีบาดาลที่มีแร่เฟลด์สปาร์ร้อยละ 75 และควอตซ์ร้อยละ 25 Intergrowth อาจใช้แทนเฟลด์สปาร์ได้ถ้ามีปริมาณมาก ประเทศไทยยัง พบไม่มาก
Cornish Stone เป็นหินที่ใช้เป็นฟลักซ์ในประเทศอังกฤษ คือหินเปกมาไทต์ที่ผุเล็กน้อย ประกอบด้วยแร่ Albite, Orthoclase, แร่เกาลิน และฟลูออไรด์เล็กน้อย ได้มีการทำเหมือง และบางเกรดมีการแยกฟลูออไรด์ออกมาด้วย
หิน Leucocratic Granite คือ หินแกรนิตสีขาว เนื่องจากมีแร่สีดำน้อย ประกอบด้วยแร่ควอตซ์ร้อยละ 20, โซเดียมเฟลด์สปาร์ร้อยละ 50, โพแทสเซียมเฟลด์สปาร์ร้อยละ 30 ใช้แทนเฟลด์สปาร์ได้ พบที่ตำบลนบพิตำ อำเภอนบพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช ผลิต Leucocratic Granite ปีละประมาณ 150,000 ตัน ส่งไปจำหน่ายยังไต้หวันและมาเลเซีย
Pseudima
Pseudima เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบคอสตาริกาถึงอเมริกาใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เดอะมอลล์ (แก้ความกำกวม)
เดอะมอลล์ อาจหมายถึง
เซลมัน แวกส์มัน
ต่อมาแวกส์มันกลับไปทำงานที่ภาควิชาชีวเคมีและจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยรัตเกอส์ ที่นั่นทีมของเขาค้นพบยาปฏิชีวนะหลายชนิด เช่น สเตรปโตมัยซิน, นีโอมัยซิน, แด็กทิโนมัยซิน, แคนซิซิดิน โดยเฉพาะสเตรปโตมัยซินและนีโอมัยซินที่ใช้รักษาโรคติดเชื้อหลายชนิด สเตรปโตมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะชนิดแรกที่ใช้รักษาวัณโรค ในปี ค.ศ. 1942 แวกส์มันคิดคำว่า antibiotic เพื่อใช้อธิบายสารที่ได้จากเชื้อจุลินทรีย์ที่สามารถต้านการเจริญเติบโตของเชื้อจุลินทรีย์ชนิดอื่นได้ ในปี ค.ศ. 1951 เขาจัดตั้งมูลนิธิด้านจุลชีววิทยาและจัดตั้งสถาบันจุลชีววิทยาแวกส์มัน ปีต่อมาแวกส์มันได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์สำหรับการค้นพบสเตรปโตมัยซิน โดยได้รับการประท้วงจากอัลเบิร์ต ชวาตซ์ ผู้ร่วมค้นพบแต่ไม่ได้รับรางวัลด้วย อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการรางวัลโนเบลแจ้งว่าชวาตซ์ในตอนนั้นเป็นเพียงผู้ช่วยในห้องปฏิบัติการ ไม่ใช่นักวิทยาศาสตร์ที่มีผลงานโดดเด่น ปัญหาการเป็นผู้ค้นพบสเตรปโตมัยซินระหว่างแวกส์มันและชวาตซ์นำไปสู่การฟ้องร้องในเวลาต่อมา แวกส์มันยอมตกลงกับชวาตซ์ โดยให้ค่าชดเชยต่าง ๆ และสิทธิ์เป็นผู้ร่วมค้นพบสเตรปโตมัยซินแก่ชวาตซ์
ด้านชีวิตส่วนตัว แวกส์มันแต่งงานกับเดบอราห์ บี. มิตนิกในปี ค.ศ. 1916 มีบุตรด้วยกัน 1 คน แวกส์มันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1973 ที่เมืองวูดส์โฮล ประเทศสหรัฐอเมริกา
ประเทศแอฟริกาใต้ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศแอฟริกาใต้ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศแอฟริกาใต้ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 34 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 7 ชนิดกีฬา
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในพระอุปถัมภ์ฯ
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในพระอุปถัมภ์ฯ เป็นโรงเรียนสาธิตในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2480
แผนกประถมสาธิต
=== แผนกมัธยมสาธิต === พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปลายรัชกาล สำหรับเป็นที่ประทับพักผ่อนพระราชอริยาบถแทนการเสด็จประพาสหัวเมือง จึงพระราชทานกระแสพระราชดำริให้กะแบบแปลนแผนผังมีลักษณะเป็นสวนป่ากลาย ๆ นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เป็นที่ประทับของพระมเหสี พระราชธิดา และเป็นที่อยู่ของบาทบริจาริกา เมื่อเปลี่ยนรัชกาลของพระองค์แล้ว การที่พระองค์พระราชทานนามสถานที่แห่งนี้ว่า "สวนสุนันทา" เพื่อเป็นพระราชอนุสรณ์ถึงพระอัครมเหสีสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์พระบรมราชเทวี ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2423
ต่อมา "สวนสุนันทา" เปลี่ยนสภาพเป็นสถานศึกษา ทางราชการได้แบ่งอาณาเขตส่วนหนึ่งเป็นโรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย ส่วนหนึ่งเป็นโรงเรียนการเรือน และอีกส่วนหนึ่งเป็นหน่วยงานของกระทรวงมหาดไทย การขยายงานของหน่วยราชการทั้งหมดทำให้ลักษณะของ "สวนสุนันทา" เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก
ครั้งแรกเมื่อสวนสุนันทาได้เปลี่ยนเป็นสถานศึกษานั้น กระทรวงศึกษาธิการให้จัดตั้งเป็นสถานศึกษาของกุลสตรีมีชื่อว่า โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย อาจารย์นิลรัตน์ บรรสิทธิ์วรศาสตร์ เป็นอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2480
ในระยะเริ่มแรก กระทรวงศึกษาธิการให้ย้ายนักเรียนมาจากหลายโรงเรียนเช่น โรงเรียนเบญจมราชาลัย โรงเรียนโชติเวช และโรงเรียนเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ จัดการสอนตั้งแต่ระดับชั้น เตรียมประถม จนถึงชั้นมัธยมปีที่ 8 และรับผู้ที่จบชั้นมัธยมปีที่ 8 เข้าศึกษาประโยคครูประถม หลักสูตร 1 ปี
ในปี พ.ศ. 2481 ทางราชการให้งดสอนนักเรียนระดับชั้นมัธยมปีที่ 8 ในโรงเรียนทั่วไป (ให้มีสอนเฉพาะที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งเดียว) ทางโรงเรียนจึงจัดการสอนแผนกฝึกหัดครูประถมขึ้นกำหนดหลักสูตร 3 ปี รับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมปีที่ 6 การจัดการศึกษาของโรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย จึงมี 3 แผนก คือ
สำหรับแผนกมัธยม เมื่อยุบชั้นมัธยมปีที่ 8 ในปี พ.ศ. 2481 จึงมีนักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 7 เป็นชั้นสูงสุด และในปี พ.ศ. 2482 นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 7 นี้ก็จบชั้นมัธยมปีที่ 8 ดังนั้นนักเรียนในแผนกมัธยมจึงมีตั้งแต่ชั้นมัธยมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 6 แบ่งเป็น นักเรียน 9 ห้องเรียนคือมัธยมปีที่ 1 ถึง มัธยมปีที่ 3 ชั้นละ 1 ห้องเรียน รวม 3 ห้องเรียนมัธยมปีที่ 4 ถึง มัธยมปีที่ 6 ชั้นละ 2 ห้องเรียน รวม 6 ห้องเรียน นักเรียนมัธยมแต่งเครื่องแบบเช่นเดียวกับนักเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา แต่ปักอักษรว่า ส.ส.ว. ที่อกเบื้องซ้าย ในปี พ.ศ. 2501 โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัย ได้รับอนุมัติจากกระทรวงศึกษาธิการให้เปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยครูสวนสุนันทา" การจัดการศึกษาในแผนกมัธยมก็เปลี่ยนเป็น "ฝ่ายมัธยมสาธิต" มีอาจารย์หัวหน้าฝ่าย ครู - อาจารย์ในโรงเรียนมัธยมสาธิตเป็นตัวจักรกลในการดำเนินงาน และรับนักเรียนหญิงที่จบชั้นประถมปีที่ 7 เข้าศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเปลี่ยนอักษรย่อจาก ส.ส.ว. เป็น ส.ว.ส. (สาธิตวิทยาลัยครูสวนสุนันทา) พ.ศ. 2508 เปลี่ยนแปลงการรับนักเรียนจากนักเรียนหญิงล้วน มาเป็นสหศึกษา ทางวิทยาลัยกำหนดเครื่องแบบของนักเรียนโรงเรียนสาธิตขึ้นใหม่ และใช้กันมาจนปัจจุบัน
พ.ศ. 2522 มัธยมสาธิตได้จัดสอนตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญ คือ รับนักเรียนที่จบชั้นประถมปีที่ 6 เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (ม.1) และยังรับนักเรียนชั้นประถมปีที่ 7 (รุ่นสุดท้าย) เข้าเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ด้วย
พ.ศ. 2524 มัธยมสาธิตได้จัดสอนตามหลักสูตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย พ.ศ. 2524 โดยรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) เข้าเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (ม.4) และเปิดแผนการเรียน 3 แผน คือ
พ.ศ. 2533 มัธยมสาธิตมีนักเรียนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 รวม 18 ห้องเรียน จำนวนนักเรียนทั้งหมด 771 คน
พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช (ในขณะดำรงพระอิสริยยศที่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามมินทราธิราช บรมนาถบพิตร) ได้พระราชทานนามใหม่ให้แก่วิทยาลัยครูสวนสุนันทา เป็นสถาบันราชภัฏสวนสุนันทาดังนั้นทางโรงเรียนมัธยมสาธิตวิทยาลัยครูสวนสุนันทาได้เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนมัธยมสาธิตสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา
พ.ศ. 2550 โรงเรียนมัธยมสาธิต ฯ เปิดรับนักเรียนในโครงการ Ep (English Program) จำนวน 2 ห้องเรียน และนักเรียนโครงการ GEp จำนวน 2 ห้อง ดังนั้น ปัจจุบันโรงเรียนสาธิตมัธยมฯ ได้เปิดการเรียนการสอน ดังนี้
ทำเนียบอาจารย์ใหญ่ / ผู้อำนวยการ
สัญลักษณ์: {{legend|#b2ec5d|ตำแหน่งอาจารย์ใหญ่}} {{legend|#fdfd96|ตำแหน่งผู้อำนวยการ}} {{legend|#ffffff|ตำแหน่งรักษาการอาจารย์ใหญ่ / ผู้อำนวยการ}}
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้
ชิม ฮวานจี
ชิม ฮวานจี (심환지,1730-1802) เป็นขุนนางฝ่ายโนนที่เรียกว่า พยอกปา ที่มักจะคอยขัดขวางและเป็นอุปสรรคในการพัฒนาบ้านเมืองของ พระเจ้าจองโจ โดยกล่าวหาพระองค์ว่า การที่พระองค์ทรงตั้ง คยูจังกัก ขึ้นนั้นเพื่อใช้ชุบเลี้ยงขุนนางฝ่ายโซนนที่สนับสนุนพระองค์นั่นเอง
1730 1802
Pseuderucaria
Pseuderucaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เมดิเตอร์เรเนียนตอนใต้และตะวันออก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อาร์ลิงตัน (รัฐออริกอน)
อาร์ลิงตัน (Arlington) เป็นเมืองในเคาน์ตีกิลเลียม รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา
ภูมิศาสตร์
เมืองอาร์ลิงตันตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 45.715°N, -120.19972°W มีพื้นที่ทั้งหมด 5.4 ตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากการทำสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2543 เมืองอาร์ลิงตันมีประชากร 524 คน มีความหนาแน่นของประชากร 113.7 คนต่อตารางกิโลเมตร
สุลต่านมูฮัมหมัด ฮัสซัน
สุลต่านมูฮัมหมัด ฮัสซัน เป็นพระอนุชาของ สุลต่านอับดุล จาลิลุล อัคบาร์ ทรงครองราชย์ เมื่อ พ.ศ. 2125 ต่อจาก สุลต่านชาห์ เบรูไน เสด็จสวรรคต เมื่อ พ.ศ. 2141 ครองราชย์ได้ 16 ปี สุลต่านอับดุล จาลิลุล อัคบาร์ พระเชษฐาพระองค์ จึงขึ้นครองราชย์ เป็นสุลต่านแห่งบรูไนดารุสซาลามองค์ต่อไป
พระเจ้ามีชูแห่งชิลลา
พระเจ้ามีชูแห่งชิลลา กษัตริย์ลำดับที่ 13 แห่ง อาณาจักรชิลลา ((r. 262 – 284)) พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์แรกจากสกุลคิมที่ได้ประทับบนบัลลังก์ชิลลา ราชสกุลนี้จะได้ครองบัลลังก์มากที่สุดในประวัติศาสตร์ชิลลา พระองค์เป็นบุตรชายของ คิมกูโด ชนชั้นนำในชิลลา และเป็นทายาทรุ่นที่ 6 ของผู้ก่อตั้งตระกูล คิมอัลจี
ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้ามีชู ซัมกุก ซากี บันทึกไว้ว่ามีการโจมตีหลายครั้งจากแพ็กเจ และไม่ได้กล่าวถึงการติดต่อกับรัฐใกล้เคียงอื่น ๆ
หลุมพระศพของพระเจ้ามีชูตั้งอยู่ใจกลางเมืองคยองจูทุกวันนี้ ซึ่งรู้จักในชื่อ จุกจังนึง (Jukjangneung)
ความสำเร็จ
นอกจากนี้พระองค์ค่อนข้างเห็นพระทัยในการที่พระองค์ปฏิเสธความต้องการของการสร้างพระราชวังขึ้นใหม่ด้วยเหตุผลที่ว่าผู้คนไม่ควรทำงานมากเกินไป
อีโรติคซิตี
อีโรติคซิตี (Erotic City) เป็นเพลงของพรินซ์ ในปี ค.ศ. 1984 ออกจำหน่ายในส่วนของ B-side "Let's Go Crazy" และ 12" version ในซิงเกิลปี ค.ศ. 1986 "Girls & Boys" แดนซ์มิกซ์ของ "Erotic City" ออกจำหน่ายในรูปแบบซีดีซิงเกิล 3 นิ้ว และ 5 นิ้วในประเทศเยอรมนีปี ค.ศ. 1989 และ 1990 งานศิลปะสำหรับลักษณะซิงเกิลภาพเดียวกันของพรินซ์ที่ใช้สำหรับหน้าปกของ "I Would Die 4 U" ในเวอร์ชันขยายของหลังถูกรวมใน B-side ของ "Erotic City"
CD maxi-single: Paisley Park/Warner Bros. Records 21185 (Germany)
* also available as a 3" Mini CD
พระนางกัมพุชราชลักษมี
พระนางกัมพุชราชลักษมี (ព្រះមហាក្សត្រិយានីកម្ពុជា ឡាក់ស្មី, ) เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรเจนละ ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 575 – 580
พระราชประวัติ
พระนางกัมพุชราชลักษมี เป็นพระมหากษัตริยานีแห่งอาณาจักรเจนละ ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 575 – 580
พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเศรษฐวรมัน และเป็นเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์เจนละ ผ่านทางสายพระราชมารดา พระองค์สืบราชสมบัติต่อจากพระเจ้าวีรวรมันในปี ค.ศ. 575
ต่อมาพระนางก็ทำการมอบราชสมบัติให้แก่พระเจ้าภววรมันที่ 1 ซึ่งเป็นพระราชสวามีของพระนาง
วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2023
วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก 2023 (2023 FIVB Volleyball Men's Nations League) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 5 ของวอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก ซึ่งเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับนานาชาติประจำปี การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 มิถุนายน ถึง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 และรอบสุดท้ายจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาแอร์กอ กดัญสก์ ประเทศโปแลนด์
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน
ในครั้งนี้มี 16 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดย 10 ทีมเป็นทีมหลัก (Core) และอีก 6 ทีมเป็นทีมท้าทาย (Challenger) จะสามารถตกชั้นได้ ทีมชาติคิวบา ได้สิทธิ์เข้าแทนทีมชาติออสเตรเลียจากคว้าแชมป์แชลเลนเจอร์คัพ 2022
รูปแบบการแข่งขัน
รูปแบบการแข่งขันครั้งนี้จะเหมือนกับในปี 2022 โดยทีมที่เข้าร่วม 16 ทีมจะถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 8 ทีม ซึ่งแต่ละทีมจะแข่งขันทั้งหมด 12 นัด (4 นัดต่อสัปดาห์) จากนั้นจะนำเอาแปดอันดับแรกเข้าสู่รอบสุดท้ายต่อไป
การแข่งขันรอบสุดท้าย 7 อันดับแรกและประเทศเจ้าภาพที่ผ่านการคัดเลือก ซึ่งประกอบด้วยการแข่งขันทั้งหมด 8 นัด ได้แก่: รอบก่อนรองชนะเลิศ 4 นัด, รอบรองชนะเลิศ 2 นัด และรอบชิงเหรียญทองแดงและชิงเหรียญทอง
การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
1Q84
1Q84 (One Q Eighty-Four หรือภาษาญี่ปุ่น อิชิ-คิว-ฮาชิ-ยง) เป็นนวนิยายโดยฮารูกิ มุราคามิ ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นสามเล่มในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 2009–2010 1Q84 ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ฉบับพิมพ์ครั้งแรกขายหมดภายในวันที่เปิดตัว และมียอดขายถึงล้านเล่มภายในเดือนเดียว ฉบับแปลภาษาอังกฤษของทั้งสามเล่มจะวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักรในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011 โดยสองเล่มแรกแปลโดย Jay Rubin และเล่มที่สามแปลโดย Philip Gabriel สำหรับฉบับแปลภาษาไทย สำนักพิมพ์กำมะหยี่ได้ลิขสิทธิ์การแปลเล่ม 1–2 โดยแปลจากต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น
ชื่อเรื่อง 1Q84 นั้นเป็นการเล่นการออกเสียงญี่ปุ่นของปี 1984 ซึ่งเป็นการอ้างถึงนวนิยาย หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ ของจอร์จ ออร์เวลล์ ก่อนการตีพิมพ์เรื่อง 1Q84 มุราคมิกล่าวว่าเขาจะไม่เปิดเผยสิ่งใด ๆ เกี่ยวกับหนังสือดังกล่าว หลังจากมีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าข่าวรั่วเกี่ยวกับนิยายเรื่องก่อน ๆ ของเขานั้นได้ทำลายคุณค่าความแปลกใหม่ของวรรณกรรม ตัวอักษร Q และเลข 9 ในภาษาญี่ปุ่น (โดยทั่วไปเขียนเป็นอักษรโรมันว่า "kyū" แต่บนปกหนังสือใช้ว่า "kew") นั้นออกเสียงเหมือนกัน และมักใช้ในการเล่นคำแบบญี่ปุ่น แต่ก็มีทฤษฎีว่าตัว Q อาจจะมาจากชื่อเรื่อง ประวัติจริงของอา Q โดย หลู่ซิ่น นักเขียนชาวจีน ซึ่งเป็นนักเขียนที่มีอิทธิพลต่องานเขียนของมุราคามิ
การวิพากษ์ตอบรับ
รีวิวอันหนึ่งอธิบาย 1Q84 ว่าเป็น "บทพรรณนาอันซับซ้อนและเซอร์เรียล" ซึ่ง "กระโดดกลับไปกลับมาระหว่างนิทานของสองตัวละคร ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ซึ่งตามหากันและกัน" มันมีธีมฆาตกรรม ประวัติศาสตร์ ศาสนาแบบคัลท์ ความรุนแรง ความสัมพันธ์ของครอบครัว และความรัก อีกรีวิวหนึ่งใน เดอะเจแปนไทมส์ กล่าวว่านวนิยายดังกล่าว "อาจจะกลายเป็นหนังสือที่ต้องอ่านเพื่อทำความเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นร่วมสมัย" และเรียก 1Q84 ว่าเป็น "magnum opus" (ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด) ของมุราคามิ
พิมพ์ครั้งแรก
ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร
จักรพรรดิตงอู่
จักรพรรดิตงอู่ (สวรรคต ค.ศ. 1649) พระนามเดิม จู ฉางจิ้ง ถูกอ้างว่าเป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงใต้ ชื่อรัชศกของพระองค์คือ ตงอู่ จักรพรรดิตงอู่ครองราชย์เป็นเวลาหนึ่งปีระหว่างปีค.ศ. 1648 ถึง 1649
จักรพรรดิตงอู่ทรงได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากโคชินกา (เจิ้ง เฉิงกง) ขุนศึกที่มีชื่อเสียงและทรงอำนาจในช่วงเวลานั้น อำนาจของจักรพรรดิตงอู่และโคชินกา อยู่บริเวญมณฑลกวางตุ้งและมณฑลฝูเจี้ยน
พระองค์สวรรคตในปีค.ศ. 1649 และสืบราชบัลลังก์โดยเจ้าชายแห่งกุ้ย จักรพรรดิหย่งลี่ ตามหนังสือประวัติศาสตร์ พระองค์ไม่มีอารามนาม
กีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2014
ขี่ม้า ใน เอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ สนามดรีม พาร์ก อีเควสเตรียน เวนิว, อินช็อน, เกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20 ถึง 30 กันยายน ค.ศ. 2014.
Psammogeton
Psammogeton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม (Şivekiar İbrahim; 25 ตุลาคม ค.ศ. 1876 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947) พระธิดาในเจ้าชายอีบราฮิม ฟาห์มี อะห์มัด ปาชา กับวิจดัน นัฟจูวัน คานุม เป็นอดีตพระชายาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์
พระประวัติ
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม เป็นพระธิดาในเจ้าชายอีบราฮิม ฟาห์มี อะห์มัด พาชา กับวิจดัน นัฟจูวัน คานุม พระชายาองค์แรก พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1876 ณ นครอิสตันบูล จักรวรรดิออตโตมัน
อภิเษกสมรส
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม อภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟูอัดที่ 1 (พระยศในขณะนั้น) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 และวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1896 ด้วยชีวิตสมรสของพระองค์ทั้งสองไม่ราบรื่น สุดท้ายทั้งสองพระองค์จึงหย่าจากกัน ใน ค.ศ. 1898 โดยมีพระโอรส-ธิดา 2 พระองค์ ได้แก่
หลังจากการหย่า เจ้าหญิงได้ทรงสมรสใหม่กับนายทหารผู้หนึ่ง และมีบุตร-ธิดาด้วยกัน โดยบุตรและธิดาที่ปรากฏต่อมาหลังจากการสมรสใหม่ ได้แก่
อิทธิพลในวังหลวง
แม้พระองค์จะทรงหย่ากับพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ไปแล้ว แต่อย่างไรก็ตามพระนางก็ยังทรงมีอิทธิพลในพระบรมวงศานุวงศ์อียิปต์อยู่บ่อยๆ โดยทรงยุยงให้พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ทรงจัดงานปาร์ตี้กับหญิงสาว ที่สร้างความขุ่นเคืองพระราชหฤทัยของสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ จนทำให้พระราชินีฟารีดาเสด็จออกจากพระราชวังไปประทับ ณ บ้านของพระบิดา ทำให้ประชาชนทั้งหลายต่างไม่พอใจในการกระทำของเจ้าหญิงชีเวการ์ และเชื่อว่าเป็นแผนการของเจ้าหญิงกับพระราชินีนาซลีที่กลั่นแกล้งพระราชินีฟารีดาซึ่งเป็นพระสุณิสา
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2017
ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2017 เป็นครั้งที่ 30 ของ ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, อิตาเลียนฟุตบอลซูเปอร์คัพ. นัดนี้จะลงเล่นในวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ที่กรุง โรม, ประเทศอิตาลี. ประกอบกับ ยูเวนตุส ชนะเลิศทั้งสองรายการทั้งแชมป์ เซเรียอา ฤดูกาล 2016–17 และ โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2016–17, เกมนี้เป็นการลงสนามระหว่าง ยูเวนตุส และทีมรองชนะเลิศโกปปาอิตาเลีย ฤดูกาล 2016–17, ลาซีโอ. ลาซีโอเอาชนะนัดนี้ไปได้ 3–2 และครองแชมป์ซูแปร์โกปปาของพวกเขาได้เป็นสมัยที่สี่.
รัฐพิหาร
เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000 พิหารตอนใต้ได้จัดตั้งเป็นรัฐใหม่ชื่อว่ารัฐฌารขัณฑ์ ประชากรเพียง 11.3% ของพิหารอาศัยในเขตเมือง ถือว่าต่ำที่สุดในประเทศอินเดีย ต่อจากรัฐหิมาจัลประเทศ นอกจากนี้ ประชากรพิหารกว่า 58% มีอายุต่ำกว่า 25 ปี ทำให้พิหารเป็นรัฐที่มีอัตราส่วนเยาวชนสูงที่สุดในอินเดีย
ในอินเดียโบราณและอินเดียยุคคลาสสิก บริเวณที่เป็นรัฐพิหารในปัจจุบันถือว่าเป็นศูนย์กลางของอำนาจ การศึกษา และวัฒนธรรม นับตั้งแต่มคธได้เรืองอำนาจขึ้นเป็นจักรวรรดิแรกในแผ่นดินอินเดีย, จักรวรรดิเมารยะ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะศาสนิกชนของศาสนาพุทธ จักรวรรดิมคธโดดเด่นภายใต้การปกครองของราชวงศ์เมารยะ และราชวงศ์คุปตะ รวมกันเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของเอเชียใต้ที่อยู่ภายใต้อำนาจศูนย์กลางเดียว อีกหนึ่งภูมิภาคของพิหารคือมิถิลา ซึ่งเป็นศูนย์กลางการศึกษายุคแรกและเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรวิเทหะ
นับตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 รัฐพิหารได้รั้งท้ายรัฐอื่น ๆ ในประเทศอินเดียในด้านการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม  นักเศรษฐศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์สังคมหลายคนอ้างว่าเป็นผลโดยตรงจากนโยบายจากรัฐบาลอินเดียส่วนกลาง เช่น นโยบาย freight equalisation policy (फ्रेट इक्वलाइजेशन पॉलिसी), ความไม่เห็นใจที่มีต่อรัฐพิหาร (its apathy towards Bihar)  , การขาดความเป็นรัฐนิยมพิหาร (Bihari sub-nationalism),  และการตั้งรกรากถาวร (Permanent Settlement) ในปี ค.ศ. 1793 โดยบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ อย่างไรก็ตามรัฐบาลของรัฐพิหารมีความก้าวหน้าอย่างมากในการพัฒนารัฐ การพัฒนาการปกครองได้นำไปสู่การฟื้นฟูเศรษฐกิจในรัฐผ่านการเพิ่มการลงทุนในสาธารณูปโภค บริการสุขภาพที่ดีกว่า การให้ความสำคัญกับการศึกษา และการลดจำนวนการก่อคดีและการฉ้อโกง
ประชากร
ประชากรเกือบ 58% ของรัฐพิหารมีอายุต่ำกว่า 25 ปี ถือว่าเป็นอัตราส่วนที่สูงที่สุดในประเทศอินเดีย พิหารมีอัตราการขยายเขตเมืองอยู๋ที่ 11.3% ต่ำที่สุดเป็นอันดับที่สองของประเทศอินเดีย รองจากรัฐหิมาจัลประเทศ
ภาษา
ภาษาฮินดีเป็นภาษาราชการของรัฐ ภาษาอูรดูเป็นภาษาราชการที่สองใน 15 เขตของรัฐ อย่างไรก็ตามชาวรัฐพิหารส่วนใหญ่พูดภาษาใดภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาพิหาร ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับการจัดเป็นภาษาถิ่นของภาษาฮินดีในการสำรวจสำมะโนประชากร ภาษาสำคัญคือ โภชปุรี, ไมถิลี และมคธ แต่กลุ่มเล็ก ๆ เช่น ภาษาอังคิกา และภาษาบัชชิกา (Bajjika) (บางครั้งถือว่าเป็นภาษาไมถิลี) ก็พูดกันเป็นจำนวนมากเช่นกัน ไมถิลีเป็นภาษาประจำภูมิภาคของอินเดียที่ได้รับการรับรองโดย ตารางผนวกแนบท้ายที่แปดของรัฐธรรมนูญอินเดีย มีผู้เสนอเรียกร้องให้ภาษาโภชบุรี และภาษามคธได้รับสถานะเดียวกัน อย่างไรก็ตามจำนวนผู้พูดสำหรับภาษาเหล่านี้มีจำกัด เนื่องจากคนที่มีการศึกษาและอาศัยในเมืองมักจะพูดภาษาฮินดี (ในบริบทที่เป็นทางการ) ดังนั้นจึงตอบคำตอบนี้ในการสำรวจสำมะโนประชากร และในพื้นที่ชนบทและชุมชนที่ไม่มีการศึกษาพวกเขาก็ตอบว่าภาษาของพวกเขาเป็นภาษา "ฮินดี" ในสำมะโน
ชุมชนเล็ก ๆ ของผู้พูดภาษาเบงกาลี และภาษาสันถาลี พบได้ในเขตทางตะวันออกของรัฐ
เจ้าชายราฟาเอล ไรเนอร์แห่งทวร์นและทัคซิส
เจ้าชายราฟาเอล ไรเนอร์แห่งทวร์นและทัคซิส (Prince Raphael Rainer of Thurn and Taxis) ประสูติเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2449 ณ เรเกินส์บวร์ค เป็นพระโอรสลำดับที่ 7 และพระองค์ที่ 6 ในอัลแบร์ท เจ้าชายที่ 8 แห่งทวร์นและทัคซิส และ อาร์ชดัชเชสมาร์เกรเธอ คลิเมนไทน์แห่งออสเตรีย ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยกา (ปู่) ในอัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส ทั้งนี้ยังทรงเป็นสมาชิกของคณะเบเนดิกติน ทรงได้รับการศึกษาด้านมนุษยนิยมจากอาจารย์ส่วนพระองค์
เสกสมรส
เจ้าชายราฟาเอล ไรเนอร์แห่งทวร์นและทัคซิส สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน 2536 ณ ชวังเกา สิริพระชันษา 87 ปี
ต้นไม้พ่นควัน
ต้นไม้พ่นควัน  เป็นพืชในวงศ์ Urticaceae เป็นไม้พุ่ม ผลัดใบ ดอกสีเขียวอมขาว ดอกช่อ มีริ้วประดับ เมื่อดอกตัวผู้บานจะปล่อยละอองเรณูออกมาทำให้ดูเหมือนควันบุหรี่
พาร์เธนอน
พาร์เธนอน (Παρθενών ; Παρθενώνας ) เป็นวิหารโบราณ บนอะโครโพลิสแห่งเอเธนส์ ประเทศกรีซ สร้างเพื่ออุทิศแด่เทพีอะธีนา ซึ่งชาวเอเธนส์นับถือเป็นองค์อุปถัมภ์ของพวกเขา การก่อสร้างเริ่มต้นใน 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อสันนิบาตดีเลียนเรืองอำนาจ ตัววิหารสร้างเสร็จใน 432 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการตกแต่งตัววิหารจะดำเนินต่อไปจนถึง 428 ปีก่อนคริสต์ศักราชก็ตาม พาร์เธนอนเป็นอาคารสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของกรีซสมัยคลาสสิกที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นจุดสูงสุด (Zenith) ของเสาแบบดอริก
คำว่า พาร์เธนอน นั้นน่าจะมาจากประติมากรรมที่เคยตั้งอยู่ภายในวิหาร คือ Athena Parthenos ซึ่งมีความหมายว่า เมธีอันบริสุทธิ์ของธรรมชาติ
การก่อสร้าง
วิหารพาร์เธนอนสร้างตามการริเริ่มของเพริเคิล ผู้นำกรุงเอเธนส์ในสมัยนั้น และสร้างโดยมีประติมากรฟีเดียสเป็นผู้ควบคุมงาน การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อ 447 ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึงแม้ว่าการก่อสร้างจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 438 ปีก่อนคริสต์ศักราชแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีการตกแต่งเพิ่มเติมอีก 5 ปี บัญชีส่วนหนึ่งของการก่อสร้างครั้งนี้หลงเหลืออยู่ และแสดงให้เห็นว่างานที่มีค่าใช้จ่ายสูงสุด คือ การขนย้ายหินจากเขาเพนเทลิกัส ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปกว่า 16 กิโลเมตร
วิหารพาร์เธนอนมีขนาดกว้าง 30.9 เมตร ยาว 69.5 เมตร (101.4 × 228.0 ฟุต) เสาภายนอกแต่ละต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.9 เมตร (6.2 ฟุต) และสูง 10.4 เมตร (34.1 ฟุต) เสาที่หัวมุมของวิหารจะมีขนาดใหญ่กว่าเสาอื่น ๆ เล็กน้อย หลังคาปูด้วยหินอ่อนซ้อนกัน
เมื่อนำขนาดของวิหารนี้มาคำนวณเป็นอัตราส่วน จะพบว่าหลาย ๆ แห่งเป็นอัตราส่วนทองคำ เสาด้านหน้าจะมี 8 ต้น และด้านข้างจะมี 17 ต้น
การเปลี่ยนแปลง
พาร์เธนอนยังคงเป็นวิหารมากว่าพันปีนับจากเสร็จสิ้นการก่อสร้าง ซึ่งถือว่ามีอายุเก่าแก่มาก หลังจากนั้นพาร์เธนอนจึงกลายเป็นโบสถ์คริสต์
ในปี ค.ศ. 1456 เอเธนส์ตกเป็นของจักรวรรดิออตโตมัน พาร์เธนอนจึงถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิด
ในระหว่างนี้ มีการครอบครองอาณาจักรกันมากมาย วิหารพาร์เธนอนแห่งนี้จึงเปลี่ยนเป็นสถานที่ทางศาสนาและวัฒนธรรมต่างๆ ของอาณาจักรที่เป็นใหญ่ในขณะนั้น และมีการบูรณะรักษาสถานที่แห่งนี้อยู่หลายครั้ง
ภายหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 2004 มีการบูรณะวิหารพาร์เธนอนครั้งใหญ่เนื่องจากประเทศกรีซได้รับเลือกให้จัดการแข่งขันโอลิมปิกซึ่งแน่นอนว่าจะมีพิธีเปิดที่วิหารพาร์เธนอน
เหตุผลที่ได้รับคัดเลือกเป็นมรดกโลก
แหล่งมรดกโลกอาโครโปลิสแห่งเอเธนส์ได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยมีเหตุผลตามเกณฑ์การพิจารณาคือ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก กลุ่มเอฟ
กลุ่มเอฟของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก เป็นหนึ่งในสิบกลุ่มที่ใช้ตัดสินหาทีมเข้ารอบสำหรับทัวร์นาเมนต์ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบสุดท้าย. กลุ่ม เอฟ ประกอบไปด้วยหกทีม: หมู่เกาะแฟโร, มอลตา, นอร์เวย์, โรมาเนีย, สเปน และ สวีเดน, โดยที่พวกเขาจะลงเล่นในการพบกันหมดในรูปแบบเหย้าและเยือน.
สองทีมที่ดีที่สุดจะได้เข้ารอบสุดท้ายโดยอัตโนมัติ. ไม่เหมือนกับครั้งก่อนหน้านี้, การมีส่วนร่วมของ รอบเพลย์ออฟ จะไม่ถูกนำมาตัดสินขึ้นอยู่กับผลการแข่งขันจากรอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม, แต่แทนที่ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพของพวกเขาใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19.
นัด
โปรแกรมการแข่งขันจะถูกปล่อยออกมาโดยยูฟ่าในวันเดียกันกับการจับสลาก, ซึ่งได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ใน ดับลิน. แต่ละเวลาคือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).
Portenschlagiella
Portenschlagiella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของอิตาลี ตะวันตก คาบสมุทรบอลข่าน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นกศิวะหางสีตาล
นกศิวะหางสีตาล หรือ นกศิวะหางตาล (Bar-throated minla, Chestnut-tailed minla; ) เป็นนกในวงศ์นกกะรางและนกหางรำ (Leiothrichidae) พบในอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
ลักษณะ
นกศิวะหางสีตาลเป็นนกที่มีขนาดปานกลาง ตัวผู้และตัวเมียเหมือนกัน ทางด้านบนของตัวมีสีเขียวมะกอก ด้านล่างมีสีอ่อนกว่าบนหลัง รอบตามีสีเหลือง หางและปีกบางส่วนมีสีน้ำตาลแกมแดง หน้าผากมีสีน้ำตาลแดง ที่คอมีลายขวางสีดำ มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ16-18.5 เซนติเมตร มีหัวสีน้ำตาลอมส้มซึ่งค่อยๆจางลงจนกลมกลืนกับสีของหลัง ไหล่ สะโพกซึ่งเป็นสีเขียวอ่อนแกมเทา คางสีเหลืองเข้ม ใต้คอสีขาวมีลายบั้งสีดำขวางอยู่หลายๆบั้ง ทำให้ดูเหมือนเป็นนกที่มีคอลายๆ ปากสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมส่วนล่างของลำตัวเป็นสีเหลืองออกเขียวอ่อนนิดๆ ขนปีกมีสีเป็นชุดเดียวกับขนหางคือสีน้ำตาลแกมแดง ดำ และ ขาว มีจุดเด่นซึ่งเป็นที่มาของชื่อคือขนหางคู่บนสุดมีสีน้ำตาลแกมแดง ปลายหางเป็นสีขาวอมเหลือง ขอบขนและขนหางคู่อื่นเป็นสีดำ ตัวผู้และตัวเมียหน้าตาคล้ายคลึงกัน
พฤติกรรม
ทำรังวางไข่ในช่วงฤดูฝน เมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์นกในฝูงจะแยกย้ายกันไปอยู่เป็นคู่ ในการเกี้ยวพาราสีนกแต่ละคู่จะเบียดกันแนบชิดตลอดเวลา ทำรังเป็นรูปถ้วยสูงจากพื้นดิน1-3เมตร ทำรังด้วยหญ้า ใบไผ่ มอส เปลือกต้นก่อที่นำมาขัดสานเป็นรูปถ้วยแล้วรัดภายนอกด้วยไลเคนส์ทำให้รังดูแข็งแรงและกลมกลืนกับสภาพแวดล้อม รองก้นรังด้วยขนสัตว์ รากไม้เล็กๆ ฝอยลม ใบสน วางไข่ครอกละ 2-4 ฟอง เปลือกไข่สีเขียวอมฟ้าหรือน้ำเงินเข้ม หรือน้ำเงินแกมเขียว ทั้งพ่อและแม่นกช่วยกันเลี้ยงลูกอ่อน การกินอาหารกินพวกแมลง หนอน เมื่อถึงฤดูหนาวจะอาศัยกินพวกน้ำหวานจากดอกไม้
เขตมิซูโฮะ
เขตมิซูโฮะ (瑞穂区 (Mizuho-ku)) เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 11.22 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 106,899 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,528 ต่อตารางกิโลเมตร
สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก
สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาภาพโดยชิซูกิ ฟูจิซาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสารเบ็ตสึโคมิ นิตยสารมังงะแนวโชโจะของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 14 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ AMiCO ในเครือของสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอชูกะมีกำหนดฉายในไตรมาสที่ 4 ของปี พ.ศ. 2566
ซีรีส์มังงะชนะเลิศรางวัลมังงะโชงากูกังในสาขาโชโจะในปี พ.ศ. 2564
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก
พระบรมราชสมภพ
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 2405 เป็นพระราชโอรสของ สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี นัมเกล วังชุก และ สมเด็จพระราชินีอชี เพมา โชคี เสด็จพระราชสมภพที่ ประเทศภูฏาน
ขึ้นครองราชย์
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก เสด็จขึ้นครองราชย์เป็น พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏาน และ พระมหากษัตริย์ราชวงศ์วังชุกพระองค์แรก เมื่อ พ.ศ. 2450
ราชาภิเษกสมรส
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก ทรงราชาภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีทซูนดู ลาโม คูโท โคมา ชุกโม
สวรรคต
สมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2469 สิริพระชนมพรรษา 63 พรรษา ครองราชย์ได้ 19 ปี
ฟังก์ชันว่าง
ฟังก์ชันว่าง (empty function) ในทางคณิตศาสตร์คือฟังก์ชันที่มีโดเมนเป็นเซตว่าง สำหรับแต่ละเซต A จะมีฟังก์ชันว่างเช่นนั้นเพียงหนึ่งเดียวคือ
กราฟของฟังก์ชันว่างคือเซตย่อยของผลคูณคาร์ทีเซียน ∅ × A เนื่องจากผลคูณนี้เป็นเซตว่าง ดังนั้นจึงมีเซตย่อยเพียงเซตเดียวคือเซตว่าง ∅ เซตย่อยที่เป็นเซตว่างนี้เป็นกราฟที่สามารถใช้งานได้ เพราะสำหรับทุกค่า x ในโดเมน ∅ จะมี y เพียงหนึ่งเดียวในโคโดเมน A ที่ทำให้ (x,y) ∈ ∅ สิ่งนี้เป็นตัวอย่างหนึ่งของความจริงว่างเปล่า (vacuous truth) ด้วยเหตุผลว่า ไม่มี x อยู่ในโดเมน
ฟรีทาวน์
ฟรีทาวน์ เป็นเมืองหลวงและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเซียร์ราลีโอน มีประชากรประมาณ 1,070,200 คน (พ.ศ. 2547) เป็นเมืองท่าที่สำคัญทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก สินค้าที่ผ่านเข้า-ออกท่าเรือส่วนมากจะเป็นข้าว ปลา และผลิตภัณฑ์จากน้ำมัน
Porocystis
Porocystis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
Plocaniophyllon
Plocaniophyllon เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
Porocystis
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Plocaniophyllon
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโกถึงกัวเตมาลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โคอิจิ ยามาเดระ
โคอิจิ ยามาเดระ ( 山寺 宏一<rt>やまでら こういち</rt>, 17 มิถุนายน 1961 -) เป็นนักพากย์ นักบรรยาย ผู้ดำเนินรายการ นักแสดง นักแสดงเลียนแบบ ผู้จัดวิทยุกระจายเสียง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดมิยางิ สังกัดอครอสเอนเทอร์เทนเมนต์ มีชื่อเล่นว่า "ยามะจัง" (やまちゃん) และ "บาซูก้า ยามาเดระ" (バズーカ山寺)
ประวัติ
เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 1993 ได้แต่งงานครั้งแรกกับมิกะ คานาอิ ซึ่งเป็นนักพากย์เหมือนกัน และใน ปี 2006 ก็ได้ประกาศหย่าขาดกัน
เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน 2012 เขาได้ประกาศแต่งงานใหม่กับนักพากย์ ริเอะ ทานากะ ทางทวิตเตอร์ ซึ่งอายุห่างกัน 18 ปี และเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2018 เขาก็ได้ประกาศทางทวิตเตอร์ว่าได้หย่าขาดกันแล้วตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปีนั้น
เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2021 เขาได้ประกาศการแต่งงานใหม่กับโรบิน โชโกะ โอกาดะ อดีตสมาชิกของกลุ่มไอดอล เชา เบลลา ชิงเกวตตี ซึ่งอายุห่างกันถึง 31 ปี
ประเทศเกาหลีใต้ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศเกาหลีใต้ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศเกาหลีใต้ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 86 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 14 ชนิดกีฬา
เอเลี่ยน: โคเวแนนท์
เอเลี่ยน: โคเวแนนท์ (Alien: Covenant) เป็นภาพยนตร์โลดโผนสยองขวัญ ในชุดภาพยนตร์เอเลี่ยน โดยเป็นภาคต่อของ โพรมีธีอุส กำกับโดยริดลีย์ สก็อตต์ เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 และเข้าฉายในภูมิภาคอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
นวนิยายเชิงสารคดี
นวนิยายเชิงสารคดี (Nonfiction novel) เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่บรรยายเนื้อหาของเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงโดยใช้วิธีการเขียนแบบนวนิยาย ซึ่งเป็นประเภทที่จัดอย่างหลวม ๆ ว่าเป็นประเภทยืดหยุ่น
ประวัติ
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าประเภทการเขียนนี้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการในงานเขียน “In Cold Blood” (ฆาตกรเลือดเย็น) โดยทรูแมน คาโพตีในปี ค.ศ. 1965 แม้ว่าจะเป็นงานชิ้นสำคัญที่เป็นการเริ่มแนวเขียนอย่างเป็นทางการก็จริง แต่อิทธิพลของงานลักษณะนี้มีมาแล้วก่อนหน้านั้นเป็นเวลานาน
งานเขียนเชิงประวัติศาสตร์หรือชีวประวัติมักจะใช้วิธีการบรรยายเรื่องแบบการเขียนนวนิยายเพื่อบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง นักวิชาการให้ความเห็นว่า “Operación Masacre” ที่เขียนโดยนักประพันธ์และนักหนังสือพิมพ์ชาวอาร์เจนตินาโรโดลโฟ วอลชในปี ค.ศ. 1957 เป็นงานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” เล่มแรก
คาโพตีให้ความเห็นว่างานเขียนประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” ควรเลี่ยงการใช้บุคคลที่หนึ่งเป็นผู้บรรยายเรื่อง และถ้าจะให้ดีจริงแล้วก็ไม่ควรจะพาดพิงแต่อย่างใดถึงผู้เขียนนวนิยาย หลังจากการพิมพ์ “In Cold Blood” แล้วนักประพันธ์หลายท่านก็พยายามทดสอบความคิดต้นฉบับที่ว่านี้ ที่สำคัญคือ ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันในเรื่อง “Hell's Angels: The Strange and Terrible Saga of the Outlaw Motorcycle Gangs” (เฮลแอนเจล: ตำนานอันประหลาดและเศร้าของกลุ่มมอเตอร์ไซเคิลนอกกฎหมาย) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1966, นอร์มัน เมลเลอร์ ในเรื่อง “Armies of the Night” (ประท้วงสงคราม) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 และ ทอม วูล์ฟ ในเรื่อง “The Electric Kool-Aid Acid Test” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1968 เช่นกัน
การเขียนของวูล์ฟที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) เป็นการเขียนประเภทที่เชื่อมการเขียนนวนิยายกับการเขียนบรรยายแบบนักข่าว ซึ่งเช่นในงานเขียนของคาโพตีที่แทบจะไม่ให้ความสำคัญกับกระบวนการของการบรรยายเรื่อง (แต่วูล์ฟไม่เหมือนกับคาโพตีตรงที่บางครั้งจะใช้บุคคลที่หนึ่งในการบรรยายเรื่อง) แต่ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันใช้วิธีการเขียนแบบที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวกอนโซ” (Gonzo Journalism) ซึ่งละทิ้งวิธีการบรรยายเรื่องแบบที่คาโพตีใช้ ไปใช้การบรรยายผสมระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวของตนเอง กับการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นการเขียนที่หันไปหาการเขียนแบบเดิมมากกว่า
งานเขียนของนอร์มัน เมลเลอร์ “Armies of the Night” ที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์อาจจะเป็นนวนิยายที่สำคัญที่สุดในบรรดางานเขียนประเภทนวนิยายเชิงสารคดี เมลเลอร์แบ่งการบรรยายเรื่องออกเป็นประวัติศาสตร์ และ นวนิยายที่เป็นการบรรยายถึงประสบการณ์ของตนเองในการร่วมการเดินขบวนประท้วงสงครามเวียดนามที่เพนตากอนในปี ค.ศ. 1967 โดยใช้บุคคลที่สามเป็นผู้บรรยายเรื่อง
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 นักประพันธ์ก็เริ่มนำบทความเก่าที่เขียนเป็นตอน ๆ มาพิมพ์ใหม่โดยเพิ่มความกลมกลืนและการผสานเนื้อหา เช่นในงานเขียนของไมเคิล เฮอรร์ ในชื่อ “Dispatches” (ผู้สื่อข่าว) ที่สะท้อนให้เห็นถึงบรรยากาศของการสื่อข่าวของนักหนังสือพิมพ์จากเวียดนาม
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมานวนิยายเชิงสารคดีก็หมดความนิยมลง แต่งงานเขียนที่ใช้ลักษณะการเขียนของการขยายบทความเรียง, บทเขียนความทรงจำ และ ชีวประวัติ/อัตชีวประวัติก็อาจจะใช้เป็นพื้นฐานของการศึกษาการเขียนนวนิยายเชิงสารคดี เช่นงานเขียนของโจน ดิเดียนที่ไม่เคยบรรยายงานเขียนของตนเองว่าเป็นงานประเภท “นวนิยายเชิงสารคดี” แม้ว่าจะได้รับการสรรเสริญว่าเป็นงานที่อยู่ในประเภทนี้ ดิเดียนเรียกงานของตนเองว่าเป็นบทความยาวหรือบทความขยายความ
แหล่งข้อมูลอื่น
Dokumentärroman
นวนิยายอิงชีวประวัติ
นวนิยายอิงชีวประวัติ (Biographical novel) เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของบุคคล นวนิยายประเภทนี้มักจะสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคลที่มีจริง ที่ผู้ประพันธ์สร้างเสริมรายละเอียดจากจินตนาการที่อาจจะมีพื้นฐานจากเหตุการณ์ที่ทราบว่าเกิดขึ้นจริง ชื่อและสถานที่อาจจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากชื่อจริงเมื่อจำเป็น เช่นในงานเขียน “The Vicar of Wakefield” (วิคาร์แห่งเวคฟิลด์) โดยนักเขียนชาวไอริชโอลิเวอร์ โกลด์สมิธที่เขียนในปี ค.ศ. 1761 และ ปี ค.ศ. 1762 และได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1766 ที่เชื่อกันว่าเป็นเรื่องที่โกลด์สมิธเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้จักกัน
นักเขียนผู้หนึ่งที่ใช้การเขียนแบบนวนิยายอิงชีวประวัติเป็นหลักคือฟิลิปปา เกรกอรี เช่นในงานเขียน “The Other Boleyn Girl” (แมรี โบลีน) ที่นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อภาษาไทยว่า “บัลลังก์รัก ฉาวโลก” “The Other Boleyn Girl”เป็นนวนิยายที่เขียนจากชีวประวัติของแมรี โบลีน พี่สาวของแอนน์ โบลีน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษผู้มีความสัมพันธ์กับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษอยู่ชั่วระยะหนึ่ง หรือ “Virgin Earth” ที่เกรกอรีนำชีวิตของจอห์น เทรดสแคนท์ผู้เยาว์นักพฤกษศาสตร์และนักสะสมแสวงหาพันธ์ไม้ใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาผูกเป็นนวนิยาย
สันนิบาตสามจักรพรรดิ
170px|thumb|[[จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี]] 170px|thumb|[[จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย]] 170px|thumb|[[จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย]]