cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ช.การช่าง
บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) (CH. KARNCHANG PUBLIC COMPANY LIMITED ชื่อย่อ: CK ) เป็นหนึ่งในผู้รับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ 3 รายที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยซึ่งมีลักษณะการประกอบธุรกิจที่แตกต่างจากบริษัทรับเหมาก่อสร้างแห่งอื่น โดยมีโครงสร้างทางธุรกิจหลักของบริษัท 2 ประเภทด้วยกัน คือ ธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง และธุรกิจการลงทุนในโครงการสาธารณูปโภค ในส่วนของธุรกิจรับเหมาก่อสร้างนั้น ช.การช่างสามารถดำเนินการก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ในหลายรูปแบบ อาทิ รถไฟฟ้าขนส่งมวลชน, ท่าอากาศยาน, โรงไฟฟ้าพลังน้ำ, โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์, ทางด่วน, ท่าเรือน้ำลึก และในส่วนของธุรกิจการลงทุนในโครงการสาธารณูปโภค ช.การช่างได้มีการเข้าไปลงทุนในธุรกิจทั้งหมด 3 ด้านคือ ธุรกิจด้านการคมนาคมขนส่ง ธุรกิจด้านระบบน้ำและธุรกิจด้านพลังงาน
ประวัติ
บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) หรือ ช.การช่าง ก่อตั้งโดยตระกูลตรีวิศวเวทย์ สำหรับอักษรย่อ ช. มาจากชื่อพี่ชายคุณปลิว, พี่เทพ ภาษาจีนมีตัวย่อเป็น ช.ช้าง และยังสอดคล้องกับความเป็นสิริมงคลจึงตั้งเป็น ช. การช่าง(อ้างอิงจาก ข่าวช่าง, 2548) แต่เดิมเป็นอู่ซ่อมรถ ย่านสี่แยกบ้านแขก ตระกูลตรีวิศวเวทย์อพยพมาจาก จ.สุพรรณบุรี มีพื้นเพเป็นชาวจีนแต้จิ๋ว แซ่เตียว ช่วงแรกพยายามสร้างตัวโดยการทำสารพัดอาชีพแต่ก็ไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จ จนพี่น้อง รุ่นที่ 2 ที่มีอยู่ 10 คน อพยพมากรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2495 จากอู่ซ่อมรถขยับขยายธุรกิจมาเป็นธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง โดยเริ่มจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด ด้วยทุนจดทะเบียนแรกเริ่มจำนวน 1,400,000 บาท เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 โดยในระยะแรกลักษณะงานของบริษัทเป็นการก่อสร้างอาคารและงานโยธาทั่วไป ในปี พ.ศ. 2524 ได้ร่วมทุนกับบริษัทโตคิว คอนสตรัคชั่นจำกัด ซึ่งเป็นบริษัทก่อสร้างของญี่ปุ่น ตั้งบริษัท ช.การช่าง-โตคิว มีทุนจดทะเบียน 20 ล้านบาท โดยทาง ช.การช่าง ถือหุ้น 55% และฝ่ายโตคิวถือหุ้น 45%
ช.การช่าง ได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย แปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อว่า "บริษัท ชายการช่าง (ช.การช่าง) จำกัด (มหาชน)" ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2537 และได้พิธีเปิดการซื้อขายวันแรกในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ถึงปัจจุบัน
ช.การช่าง ได้มีการร่วมทุนกับบริษัทต่างชาติอื่นๆ เพื่อพัฒนาเทคโนโลยีการก่อสร้าง อาทิ บริษัท บิลฟิงเกอร์ เอจี จำกัด จากเยอรมัน บริษัท เธมส์ วอเตอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด จากประเทศอังกฤษ เป็นต้น
ประเภทธุรกิจ
บริษัทฯ ดำเนินธุรกิจแบ่ง สายงานการผลิต, สายงานการรับเหมาก่อสร้าง และสายงานสัมปทาน ซึ่งกลุ่มบริษัทมีการแบ่งแยกสายงานการผลิตของบริษัทย่อย, กิจการร่วมค้า และบริษัทร่วม ตามกลุ่มลักษณะการดำเนินธุรกิจ
ธุรกิจการก่อสร้าง
บริษัท ช.การช่าง จำกัด (มหาชน) มีโครงการก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่ในประเทศ อาทิ
ปลากระจัง
เป็นปลากระดูกแข็งมีขนาดลำตัวยาวตั้งแต่ 5-30 เซนติเมตร จัดเป็นปลาตีนที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง มีครีบคู่หน้า ครีบอกที่แข็งแรงใช้ครีบอกที่แข็งแรงใช้ครีบกระโดดเป็นช่วง ๆ ไปมาบนพื้นเลน และคลานขึ้นต้นไม้ หรือยึดเกาะกับต้นโกงกางหรือแสม ตัวผู้มีขนาดลำตัวแบนเล็กน้อย มีเกล็ดปกคลุมทั่วลำตัว มีฟันเขี้ยวซี่เล็ก ๆ ขบซ้อนเหลื่อมกันทั้งริมขากรรไกรบนและล่าง ตำแหน่งของปากอยู่ปลายสุดของหัวขนานกับพื้น ลำตัวมีสีเทาแถบสีน้ำตาลพาดบริเวณหัวและตามตัวมีจุดวาวสีเขียวมรกต ปลายครีบหลังสีขาว, สีน้ำตาล, สีน้ำเงินแวววาวเหมือนมุก ส่วนตัวเมียสีลำตัวค่อนข้างเหลือง เมื่ออยู่บนบก จะหายใจผ่านผิวหนังและช่องเหงือก กินอาหารจำพวกลูกกุ้ง, ลูกปู, ตัวอ่อนของสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ, สาหร่าย และซากพืชและสัตว์บนผิวเลน ในฤดูผสมพันธุ์ ปลากระจังตัวผู้จะมีสีเข้มขึ้น จะใช้ปากขุดโคลนสร้างหลุม เพื่อไว้เป็นที่ผสมพันธุ์ และมีพฤติกรรมหวงเขตแดนเมื่อมีตัวผู้อื่นเข้ามารุกล้ำจะกางครีบหลังขู่และเคลื่อนที่เข้าหาผู้บุกรุกเพื่อต่อสู้ด้วยการกัดทันที
กระจายพันธุ์ไปในป่าชายเลนที่มีพื้นเป็นเลนหรือโคลน ตั้งแต่อ่าวเบงกอล, ชายฝั่งทะเลอันดามัน, คาบสมุทรมลายู และเกาะบอร์เนียว เป็นปลาที่มักถูกจับกินเป็นอาหารสำหรับชาวพื้นถิ่น และถูกจับขายเป็นปลาสวยงามด้วย
สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ปูตรา
สมเด็จพระราชาธิบดี ตวนกู ซัยยิด ปุตรา ทรงเป็นยังดี เปอร์ตวน อากง พระองค์ที่ 3 แห่งมาเลเซีย และทรงเป็นรายาแห่งรัฐปะลิส พระองค์พระราชสมภพที่เมืองอาเรา รัฐปะลิส พระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 พระองค์ทรงเป็นยังดี เปอร์ตวน อากง เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2503 - 20 กันยายน พ.ศ. 2508 สวรรคตเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
( ไทย)
ชิมะ โคซาคุ
ชิมะ โคซาคุ เป็นซีรีส์มังงะจากประเทศญี่ปุ่น แต่งเรื่องและเขียนภาพโดยฮิโรคาเนะ เคนจิ เป็นเรื่องราวของการเติบโตและหน้าที่การงานของพนักงานเงินเดือนชื่อชิมะ โคซาคุ ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารมอร์นิ่งของสำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 โดยในช่วงแรกใช้ชื่อเรื่องว่า ชิมะ โคซาคุ ภาคหัวหน้าแผนก (Kachō Shima Kōsaku) หลังจากนั้นจึงมีภาคต่อมาเรื่อยๆ ตามการเติบโตทางหน้าที่การงานของชิมะ โคซาคุ โดยภาคล่าสุดคือ Shagai Torishimariyaku Shima Kōsaku (ภาคกรรมการบริหารภายนอก) เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 และภาคล่าสุดที่มีแปลเป็นภาษาไทยคือ ชิมะ โคซาคุ ภาคประธานบริษัท (Shachō Shima Kōsaku)
โป (จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก)
โป (Pau) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกในแคว้นอากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทือกเขาพิเรนีสของฝรั่งเศส เดิมโปเป็นเมืองหลวงของบริเวณเบอาร์น (Béarn)
นอสเฟอราตู
นอสเฟอราตู อะ ซิมโฟนี ออฟ ฮอร์เรอร์ หรือ ที่นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า นอสเฟอราตู (อังกฤษ: Nosferatu: A Symphony of Horror, Nosferatu; เยอรมัน: Nosferatu, eine Symphonie des Grauens) ภาพยนตร์สยองขวัญสัญชาติเยอรมนี ออกฉายในปี ค.ศ. 1922 เป็นภาพยนตร์เงียบขาวดำ
โป (จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก)
โปเป็นที่ตั้งของปราสาทโป
นอสเฟอราตู
นอสเฟอราตู ดัดแปลงบทภาพยนตร์มาจากนวนิยายของบราม สโตกเกอร์ นักเขียนชาวไอริช เรื่อง แดรกคูลา โดยดัดแปลงแบบลอกมาเกือบทั้งหมด โดยคงเนื้อหาเดิมไว้ทั้งหมด เพียงแต่เปลี่ยนชื่อตัวละครและรายชื่อสถานที่เป็นภาษาเยอรมันเท่านั้นเอง เช่น เค้าท์แดร็กคูลา ก็กลายเป็น เค้าท์ออร์ล็อก  โจนาธาน ฮากเกอร์ ก็เปลี่ยนเป็น โธมัส ฮุตเตอร์  และสถานที่เกิดเรื่องก็เปลี่ยนจากกรุงลอนดอน เป็นเมืองวิสบอร์ก แทน
นักแสดงที่รับบท เค้าท์ออร์ล็อก คือ แม็ก ชเร็ค ซึ่งสวมบทนี้ได้อย่างดีเยี่ยม โดยเฉพาะการแต่งหน้าและการทำท่าทางที่เหมือนแวมไพร์จริง ๆ ซึ่งฉากที่น่าจดจำอย่างยิ่งในภาพยนตร์เรื่องนี้ คือ เงาของเค้าท์ออร์ล็อกที่ฉาดฉายไปที่ฝาผนังตอนที่เดินขึ้นบันได ด้วยหลังที่งองุ้มและเล็บนิ้วที่แหลมยาวน่าเกลียดน่ากลัว
ซึ่งเมื่อฉายแล้ว ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์จากภรรยาม่ายของสโตกเกอร์ ผลคือ เมอเนาแพ้ และฟิล์มภาพยนตร์ถูกทำลายทิ้ง แต่ก็ยังมีสำเนาที่ยังหลงรอดมา ซึ่งสาเหตุของการที่มอเนาต้องลอกเลียนเค้าท์แดร็กคูลามาเกือบทั้งหมด ก็ด้วยเรื่องลิขสิทธิ์ที่ก่อนถ่ายทำตกลงกันไม่ได้นั่นเอง
อย่างไรก็ตาม นอสเฟอราตู เป็นภาพยนตร์ที่ได้รับการกล่าวขานเป็นอย่างมากในแวดวงภาพยนตร์ระดับโลก ในเว็บไซต์IMDb ได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 8.1 ดาว จากทั้งหมด 10 ดาว และได้กลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้กำกับสัญชาติเยอรมันอีกคนในยุคปัจจุบันนี้ คือ แวร์เนอร์ แฮร์ซ็อก ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับที่มีผลงานโดดเด่นเป็นตัวของอีกตัวเองอีกคน สร้างเป็นภาพยนตร์ใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 1979 ในชื่อ Nosferatu the Vampyre และเป็นภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันในแนวนอกกระแสในปี ค.ศ. 1999 ชื่อ Shadow of the Vampire ซึ่งเป็นเรื่องราวการถ่ายทำนอสเฟอราตูของเมอเนา ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับที่บ้า และผู้ที่รับบทเป็นเค้าท์ออล็อกนั้นก็เป็นแวมไพร์จริง ๆ  นำแสดงโดย จอห์น มัลโควิช เป็น เมอเนา และวิลเลม เดโฟ เป็น ชเร็ค  ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เคยฉายในประเทศไทยเมื่อต้นปี พ.ศ. 2544 ในแบบจำกัดโรง
กุสกุส
กุสกุส (كُسْكُس; เบอร์เบอร์: ⵙⴽⵙⵓ, ⴽⵙⴽⵙⵓ) เป็นอาหารแอฟริกาเหนือชนิดหนึ่ง ได้จากการนำแป้งเซโมลีนา (แป้งจากข้าวสาลีบดหยาบเป็นเม็ดเล็ก ๆ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 3 มิลลิเมตร) มาผ่านความร้อนด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ เช่น แช่น้ำร้อนหรือนึ่ง ตามธรรมเนียมจะเสิร์ฟโดยราดสตูไว้ด้านบน หญ้าไข่มุกและข้าวฟ่าง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคซาเฮล) รวมทั้งธัญพืชอื่น ๆ สามารถนำมาปรุงในลักษณะเดียวกันโดยบางครั้งก็เรียกอาหารที่ได้ว่ากุสกุสเช่นกัน
มายานางฟ้า
มายานางฟ้า เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-ดราม่า นำแสดงโดย พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล, บุญยิสา จันทราราชัย และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2557–25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 20.15 - 21.15 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท รีไมน์ จำกัด (Remind) บทประพันธ์โดย เกตุวดี บทโทรทัศน์โดย ชลพรรธน์ วิริยะวัฒน์, พรินทรา ชูโต, อาทิชา ตันธนวิกรัย กำกับการแสดงโดย รอน บรรจงสร้าง
กีฬารักบี้ 7 คนในซีเกมส์ 2015
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
จากนักกีฬาทั้งหมด 131 คนจาก 6 ชาติสมาชิกที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนในซีเกมส์ 2015:
ตารางเหรียญรางวัล
{{legend|#ccccff|ประเทศเจ้าภาพ|border=solid 1px #AAAAAA}}
ตำบลน้ำปั้ว
น้ำปั้ว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของอำเภอ
การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งการปกครองเป็น 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำปั้ว มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลน้ำปั้วทั้งหมด เลขที่ 167 หมู่ 3 ตำบลน้ำปั้ว อ.เวียงสา จ.น่าน 55110 โทร. 054-765152 - 3 Fax 054-765152 - 3 ต่อ 14
การแบ่งเขตการปกครอง
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
ร็อคแมน X6
ร็อคแมน X6 หรือ เมกาแมน X6 (Mega Man X6) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 6 ของซีรีส์ร็อคแมน X โดยวางจำหน่ายในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ที่ประเทศญี่ปุ่นวางจำหน่ายในเครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชัน
เนื้อเรื่อง
ในเวลาช่วงปี ค.ศ. 21XX 3 สัปดาห์หลังจากที่โคโลนี่ยูเรเซียตกลงสู่พื้นโลก, เอ็กซ์ได้ปราบซิกม่าลงได้และอิเรกูลาร์ฮันเตอร์ซีโร่ต้องสละชีวิตตนเองเพื่อปกป้องเอ็กซ์ ทำให้มนุษย์ต้องปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตตนเองไปอย่างมาก ซิกม่าไวรัสที่อบอวนอยู่เต็มพื้นโลก ทำให้มนุษย์ต้องอาศัยอยู่ใต้ดิน เหล่าฮันเตอร์ที่รอดชีวิตอยู่ได้ร่วมมือกันฟื้นฟูโลก โดยมีเอ็กซ์ที่ได้รับ Z-เซเบอร์ มาจากซีโร่เป็นผู้นำ
ในเวลาต่อมา เกท เรพริลอยด์หนุ่มได้ทำการสำรวจซากโคโลนี่ที่ตกลงมา จนพบ DNA ของซีโร่เขาได้นำมันไปพัฒนาเป็นไวรัสชนิดใหม่ที่เรียกว่า ไนท์แมร์ไวรัส
รูปแบบการเล่น
ในร็อคแมน X6 ได้เพิ่มส่วนองค์ประกอบในเกมใหม่โดยเอ็กซ์สามารถใช้อาวุธ Z-เซเบอร์ และบอสในฉากต่างๆทั้ง 8 จะมีการช่วยตัวประกันในแต่ละฉากเพื่อเพิ่มความสามารถรวมไปถึงชุดเกราะที่เพิ่มเติมในภาคนี้อีก 2 ชุดเกราะคือเบลดอาร์เมอร์ และ ชาโดว์อาร์เมอร์
โคชูจัง
โคชูจัง เป็นเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่งในอาหารเกาหลี มีรสเค็ม หวาน และเผ็ด ทำจากพริกป่น, ข้าวเหนียวนึ่ง, ผง เมจู (ถั่วเหลืองหมัก), ย็อดกีรึม (ผงมอลต์จากข้าวบาร์เลย์) และเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันแล้วหมักไว้ ความหวานมาจากการที่แป้งข้าวเหนียวถูกเอนไซม์ย่อยระหว่างกระบวนการหมัก ตามธรรมเนียมเดิมจะหมักโคชูจังทิ้งไว้ตามธรรมชาติเป็นเวลานานนับปีใน ชังดก (ไหดินเผา) บนพื้นที่ยกระดับซึ่งเรียกว่า ชังดกแด ในลานหลังบ้าน
โคชูจังเป็นส่วนผสมในอาหารหลายชนิด เช่น พีบิมบับ, ต็อกโบกี เป็นต้น และในอาหารประเภทยำ แกง และอาหารที่มีเนื้อสัตว์หมัก
เทศกาลโคชูจังซุนชังจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในหมู่บ้านโคชูจังที่อำเภอซุนชัง จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ ใน พ.ศ. 2561 เทศกาลนี้จัดขึ้นในเดือนตุลาคม
เอ. อาร์. ระห์มาน
อัลลาห์ รักขา ระห์มาน (A. R. Rahman, அல்லா ரக்கா ரகுமான், अल्लाह रक्खा रहमान เกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1966 เป็นนักประพันธ์เพลงภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์เพลง นักดนตรีและนักร้องชาวอินเดีย เขาเริ่มทำงานเพลงประกอบภาพยนตร์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เขาได้รับ 13 รางวัลฟิล์มแฟร์ ,4 รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติอินเดีย ,1 รางวัลบาฟต้า ,1 รางวัลลูกโลกทองคำ และ 2 รางวัลออสการ์
เขาทำงานหลากหลายอย่างในอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียและละครเพลง โดยในปี 2003 ราห์แมนมียอดขายผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ทั่วโลกมากกว่า 100 ล้านชุด และยอดขาย 200 ล้านคาสเซ็ตต์
ในปี 2009 นิตยสารไทม์จัดอันดับให้เขาอยู่ใน 100 รายชื่อของ บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในโลก
อ้างอิง
1966
อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล
อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล หรือ อุปกรณ์ลอยตัวส่วนบุคคล (personal flotation device; อักษรย่อ: PFD) หรือเรียกว่า เสื้อชูชีพ (life jacket, life vest), ห่วงชูชีพ (life preserver), สายชูชีพ life belt), เสื้อชูชีพแบบเป่าลม (Mae West), เครื่องสวมช่วยคนตกน้ำ (life saver), เสื้อพยุงตัว (cork jacket, buoyancy aid) หรือ ชุดลอยน้ำ (flotation suit) เป็นอุปกรณ์ลอยตัวในรูปแบบของเสื้อกั๊ก หรือชุดที่ผู้ใช้สวมใส่เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้สวมใส่จมน้ำในแหล่งน้ำ อุปกรณ์นี้จะทำให้ผู้สวมใส่ลอยอยู่ด้วยศีรษะและปากเหนือพื้นผิว – ซึ่งพวกเขาไม่ต้องว่ายน้ำหรือลอยตัวในน้ำแนวดิ่งเพื่อที่จะอยู่ลอยไปและอาจหมดสติ
โดยมักจะมีการสวมใส่อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลบนพาหนะทางน้ำขนาดเล็กหรือสถานที่อื่น ๆ ที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจลงในน้ำลึกเพื่อให้การสนับสนุนทันทีสำหรับผู้สวมใส่หากพวกเขาต้องลงเอยในน้ำ นอกจากนี้ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลยังได้รับการเก็บไว้ในเรือขนาดใหญ่เพื่อให้ผู้โดยสารสวมใส่ในกรณีฉุกเฉินเพื่อช่วยให้พวกเขาลอยอยู่ในน้ำได้หากถูกบังคับให้ลงน้ำหรือตกน้ำโดยไม่ตั้งใจระหว่างการอพยพ ซึ่งมักจะสวมใส่อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลสำหรับการว่ายน้ำและ/หรือกิจกรรมอื่น ๆ ที่ต้องให้บุคคลอยู่ในน้ำ ทั้งนี้ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ เช่น เพื่อความปลอดภัย (เพื่อป้องกันการจมน้ำของผู้ว่ายน้ำที่อ่อน, ผู้ที่ว่ายน้ำในสภาวะอันตราย หรือผู้ที่ว่ายน้ำอยู่ห่างไกลจากความปลอดภัย), เพื่อให้การว่ายน้ำง่ายขึ้นและออกแรงน้อยลง, เพื่อให้ผู้ที่ว่ายน้ำไม่เป็นสามารถลงน้ำได้อย่างปลอดภัย หรือเพื่อความช่วยเหลือสำหรับกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การเล่นสกีน้ำ
อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลมีให้เลือกหลายขนาดเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักตัว ซึ่งการออกแบบจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับความสะดวกในการสวมใส่, กิจกรรมและเงื่อนไขที่ออกแบบมาเพื่อใช้งาน ตลอดจนระดับการป้องกันที่ผู้สวมใส่ต้องการ ทั้งนี้ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลมีสามประเภทหลัก ได้แก่: เสื้อชูชีพ, เสื้อพยุงตัว และชุดยังชีพ อุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคลส่วนใหญ่มักสร้างจากชิ้นโฟม ยกเว้นเสื้อชูชีพบางตัวที่พองลม ส่วนรูปแบบพิเศษอื่น ๆ ของอุปกรณ์ลอยน้ำส่วนบุคคล ได้แก่ ตัวชดเชยการลอยตัวที่ใช้สำหรับการดำน้ำสกูบา และอุปกรณ์หนีภัยใต้น้ำ
ประวัติ
ในจดหมายถึงเนเวิลโครนิเคิล ลงวันที่กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802 อับราฮัม โบสเคต์ เสนอให้ออกเรือของราชนาวีร่วมกับ "ถุงผ้าใบแข็งแรงขนาดเมื่อใส่ไม้ก๊อกที่ถูกไสแล้วเท่ากับหมอนข้างเตียง ขดในลักษณะคล้ายปลอกคอ และกว้างพอให้ศีรษะและไหล่ผ่านได้"
ส่วนใน ค.ศ. 1804 เสื้อชูชีพไม้ก๊อกมีวางจำหน่ายในนิตยสารเดอะสปอร์ติงแมกกาซีน
หน่อไม้ฝรั่ง
หน่อไม้ฝรั่ง เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันตก ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี สูง 100-150 เซนติเมตร ใบเปลี่ยนรูปมาจากลำต้น รูปเข็ม กว้าง 1 มิลลิเมตร ยาว 6-32 มิลลิเมตร อยู่รวมเป็นกระจุก 4-15 ใบ ดอกรูประฆังสีขาว-เขียวถึงเหลือง มี 6 กลีบรวม ออกเป็นดอกเดี่ยวหรือกลุ่ม 2-3 ดอก ดอกเพศผู้และเพศเมียอาจพบได้ทั้งในต้นเดียวกันหรือคนละต้น ผลกลมแบบเบอร์รี เส้นผ่านศูนย์กลาง 6-10 มิลลิเมตร เมื่อสุกมีสีแดง มีพิษ
พระยาอินทวิไชย
พระยาอินทวิไชย หรือ เจ้าหลวงอินต๊ะวิไจย เป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระยาเทพวงศ์ผู้เป็นราชบิดา
หน่อไม้ฝรั่ง
คุณค่าทางอาหาร
หน่อไม้ฝรั่งเป็นผักที่ให้แคลอรีต่ำ โดยหน่อไม้ฝรั่ง 90 กรัม ให้พลังงาน 20 แคลอรี หน่อไม้ฝรั่งอุดมไปด้วยวิตามินเอ, วิตามินซี, วิตามินเค และกรดโฟลิก นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งของแอสพาราจีน กรดอะมิโนที่มีส่วนช่วยในพัฒนาการทางสมองของเด็ก
พระยาอินทวิไชย
ราชประวัติ
พระยาอินทวิไชย มีพระนามเดิมว่า เจ้าน้อยอินทวิไชย เป็นราชโอรสองค์โตในพระยาเทพวงศ์ กับแม่เจ้าสุชาดาราชเทวี ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2324 มีตำแหน่งเดิมเป็น พระอินทวิไชย หรือ ท้าวอินทวิไชย จนกระทั่งชนมายุได้ 35 วัสสา ได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ในปี พ.ศ. 2359 ดังบันทึกพับสาวัดดอยจำค่าระบุว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทนอยู่ได้ ๓๑ ปี..."
พระยาอินทวิไชย ถึงแก่พิราลัยเมื่อปี พ.ศ. 2390 สิริชนมายุได้ 66 วัสสา
ราชโอรส-ธิดา
พระยาอินทวิไชย มีราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุพรรณวดีราชเทวี 6 พระองค์
เนื่องจากราชโอรสพระยาอินทวิไชยถึงแก่อนิจกรรมตั้งแต่ยังทรงเยาว์ จึงทำให้ขาดรัชทายาทที่จะขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ พระยาราชวงศ์(พิมพิสาร) โอรสแม่เจ้าปิ่นแก้ว กับเจ้าวังขวา จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่เป็นพระยาพิมพิสารราชา
โคโดโมะ โนะ จิคัง
โคโดโมะ โนะ จิคัง เป็นมังงะสัญชาติญี่ปุ่น ที่เขียนโดย วาตาชิยะ คาโวะรุ  มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของคุณครูที่ชื่อ อาโอกิ ไดสุเกะ ที่เข้ามาทำงานในโรงเรียนประถมฟุตะสึบะชิ และทำให้ โคโคโนเอะ ริน ตกหลุมรักเขา  มังงะเรื่องนี้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสาร Comic High! ออกวางแผงวันแรกวันที่ 22 พฤษภาคม 2548 จนกระทั่งตีพิมพ์เป็นตอนสุดท้าย ซึ่งวางแผงในวันที่ 22 เมษายน 2556 รวมทั้งสิ้น 93 ตอน  ฉบับรวมเล่มทั้งหมด 13 เล่ม เรื่องนี้ถูกนำมาทำเป็นอะนิเมะ และออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นระหว่าง 21 มกราคม - 27 กรกฎาคม 2552 แต่เนื่องจากมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยเหมาะสม ทำให้มีการเซ็นเซอร์ ด้วยวิธีการต่าง ๆ ในบางฉาก ในภาคที่ 2 ได้ออกเป็น โอวีเอ หรือ ออริจินัล วีดีโอ แอนิเมชั่น ระหว่างเดือน มกราคม - กรกฎาคม 2552 จำนวน 4 ตอนด้วยกัน และโอวีเอเสริม ในวันที่ 21 มกราคม 2554
เนื้อเรื่อง
กล่าวถึงผู้ชายอายุ 23 ปี อาโอกิ ไดสุเกะ ที่เพิ่งจบมาหมาด ๆ และเข้ามาสอนในโรงเรียนประถม ชื่อ ฟุตะสึบะชิ เขาได้รับมอบหมายให้เป็นครูประจำชั้น 3 ห้อง 1 และทำให้เขาพบกับ โคโคโนเอะ ริน ซึ่งเธอนั้นตกหลุมรักเขา และพยายามทุกวิถีทางที่ทำให้เขาเป็นแฟนกับเธอ
เดนดริติกสไปน์
เดนดริติกสไปน์ (dendritic spine) เป็นโครงสร้างเยื่อหุ้มเซล์ในส่วนของเดนไดรต์ที่ยื่นออกไปมีลักษณะคล้ายหนามขนาดเล็กทำหน้าที่สร้างไซแนปส์ระหว่างเซลล์ประสาท โครงสร้างเดนดริติกสไปน์นี้ พบได้ในเดนไดรต์ของเซลล์ประสาทส่วนใหญ่ในสมอง เช่น เซลล์ประสาทรูปปิรามิด (pyramidal neuron) ในสมองส่วนคอร์ติคอล และ เซลล์เปอร์กินเจ (Purkinje cell) ในสมองส่วนซีรีเบลลัม เป็นต้น
เดนดริติก สไปน์เป็นโครงสร้างพิเศษที่ยื่นออกมาจากเดนไดรต์ของเซลล์ประสาท โดยทั่วไปแล้วเดนดริติก สไปน์ยาวประมาณ 0.5–2 ไมโครเมตร แต่อาจจะยาวถึง 6 ไมโครเมตรก็ได้ซึ่งพบได้ในเซลล์ประสาทบริเวณ CA3 region ของสมองส่วนฮิปโปแคมปัส (hippocampus) ในทุกๆ ความยาวหนึ่งไมโครเมตรของเดนไดรต์เซลล์ประสาทที่โตเต็มที่ จะพบเดนดริติก สไปน์หนาแน่นประมาณ 1-10 อัน พบว่าเกือบทั้งหมดของไซแนปส์ของสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดที่มีผลเชิงกระตุ้นเกิดขึ้นที่เดนดริติก สไปน์ ซึ่งในเดนดริติก สไปน์ ที่โตเต็มที่จะเกิดเพียงหนึ่งไซแนปส์ที่ส่วนหัว (spine head) ของมัน
เซลล์ประสาทชนิดหลักของสมองเกือบทั้งหมดมีโครงสร้างเดนดริติก สไปน์ ซึ่งได้แก่ เซลล์ประสาทที่หลั่งกลูตาเมต (glutamate) เช่น เซลล์ประสาททรงปิรามิด (pyramidal neuron) เซลล์ประสาทที่หลั่งกาบา (GABA) เช่น เซลล์เปอร์กินเจ (Purkinje neurons) แต่เซลล์ประสาทอีกหลายประเภทก็ไม่มีเดนดริติก สไปน์ เช่น GABA-releasing interneuron เซลล์ประสาทที่มีเดนดริติก สไปน์ (Spiny neurons) พบได้น้อยมากในสัตว์ชั้นต่ำ เช่น Drosophila melanogaster และ Caenorhabditis elegans แสดงให้เห็นว่าเดนดริติก สไปน์ได้ถูกวิวัฒน์ขึ้นเพื่อให้เหมาะแก่การทำงานที่ซับซ้อนของระบบประสาทขั้นสูงในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
โครงสร้างของเดนดริติก สไปน์มีความหลากหลายทั้งขนาดและรูปร่าง และมีปริมาตรตั้งแต่ 0.01 ลูกบาศก์ไมโครเมตร ไปจนถึงขนาด 0.8 ลูกบาศก์ไมโครเมตร การศึกษาลักษณะทางกายวิภาคของ  fixed brain tissue สามารถระบุรูปร่างเดนดริติก สไปน์ ออกแป็น 4  แบบ คือ thin, stubby, mushroom และ cup แต่จากการศึกษาด้วยเทคนิค Live Imaging พบว่าเดนดริติก สไปน์ มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างและขนาดได้มากมายหลายแบบในช่วงเวลงตั้งแต่เป็นวินาทีจนถึงหลายวัน นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างทั้งในออร์แกเนลล์และโมเลกุลพิเศษที่เป็นองค์ประกอบภายในเดนดริติก สไปน์ โดยเดนดริติก สไปน์ที่มีขนาดใหญ่ก็จะมีขนาดไซแนปส์ที่ใหญ่และมีชนิดของออร์แกเนลล์ที่หลากหลายมากกว่าเดนดริติก สไปน์ที่มีขนาดเล็ก
เดนดริติกสไปน์มีรูปร่างและขนาดแตกต่างกันซึ่งขึ้นกับระยะในการเจริญเติบโต ชนิดของสารที่มาออกฤทธิ์ที่ไซแนปส์ รวมทั้งความแข็งแรงของโครงสร้างไซแนปส์ เดนดริติกสไปน์ทำหน้าที่หลายอย่าง เช่น ช่วยจำกัดการแพร่ของไอออนและสารที่ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งข่าวตัวที่สองภายในเซลล์ (second messenger) ในบริเวณที่เกิดไซแนปส์ กลไกการทำงานที่สำคัญของเดนดริติกสไปน์ คือ กระบวนการเรียนรู้และจดจำของเซลล์ประสาท ซึ่งพบว่าบริเวณนี้มีตัวรับสารสื่อประสาทกลูตาเมตทั้งชนิดตัวรับเอ็นเอ็มดีเอ (NMDA receptor) และตัวรับแอมพา (AMPA receptor) ทำงานสอดประสานกันในกระบวนการที่เรียกว่า ลองเทอมโพเทนชิเอชั่น (long-term potentiation) และลองเทอมดีเพรชชั่น (long-term depression)
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็น 1 ใน 4 คณะกลุ่มวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ติดกับถนนพญาไท แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ถือเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ในฐานะแผนกสถาปัตยกรรมศาสตร์ สังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์ และได้แยกตัวมาเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2482
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ประกอบด้วย 6 ภาควิชาหลัก ได้แก่ ภาควิชาสถาปัตยกรรม ภาควิชาการออกแบบอุตสาหกรรม ภาควิชาเคหการ ภาควิชาการวางแผนภาคและเมือง ภาควิชาภูมิสถาปัตยกรรม และภาควิชาสถาปัตยกรรมภายใน
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ร่วมของไทยในสาขาสถาปัตยกรรม และสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง  (อันดับที่ 101 - 150 ของโลก) จากการจัดอันดับของคิวเอสแบ่งตามรายวิชา
ประวัติ
การศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมนั้นเริ่มขึ้นที่โรงเรียนเพาะช่าง มีอาจารย์นารถ โพธิประสาท ผู้ซึ่งได้รับทุนรัฐบาลไปศึกษาวิชาสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษกลับมารับราชการสอนและได้เป็นผู้วางหลักสูตรสถาปัตยกรรมขั้นทดลองเมื่อ พ.ศ. 2473 รับนักเรียนเพาะช่างที่เรียนวิชาวาดเขียนเข้าเรียน 2 รุ่นรวม 30 คน
การทดลองสอนปรากฏผลเป็นที่น่าพอใจ กระทรวงธรรมการจึงมีคำสั่งที่ 75/12679 ลงวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2475 ให้โอนแผนกสถาปัตยกรรมของโรงเรียนเพาะช่างไปขึ้นกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาคณะฯ ได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศให้เป็นแผนกวิชาสังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่เนื่องลักษณะวิชาและการเรียนการสอนแตกต่างกัน มหาวิทยาลัยจึงแยกแผนกวิชาสถาปัตยกรรมเป็นแผนกอิสระหลักสูตรอนุปริญญา 3 ปี ขึ้นตรงต่อมหาวิทยาลัยและแต่งตั้งพระเจริญวิศวกรรมรักษาการณ์ในตำแหน่งหัวหน้าแผนกอิสระสถาปัตยกรรมดังกล่าว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 มหาวิทยาลัยได้อนุมัติให้ยกจากแผนกวิชาขึ้นเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และปรับเป็นหลักสูตรปริญญาตรี 5 ปี และในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 ได้มีพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์ พ.ศ. 2486 กำหนดให้คณะสถาปัตยกรรมประกอบด้วย 3 วิชา คือแผนกสถาปัตยกรรม แผนกศิลปกรรม และแผนกผังเมือง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจึงนับเป็นโรงเรียนระดับอุดมศึกษาทางสถาปัตยกรรมแห่งแรกที่ทำหน้าที่ผลิตสถาปนิกให้แก่สังคมไทย
ปัจจุบันการเรียนการสอนได้ขยายขอบเขตความรับผิดชอบออกไปสู่การผลิตนักออกแบบสาขาอื่น ๆ รวมทั้งผลิตและส่งเสริมการสร้างสรรค์งานทางวิชาการและงานวิจัยเกี่ยวกับการออกแบบแทบทุกสาขา รวมทั้งสถาปัตยกรรมและศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่อง โดยมีจุดประสงค์หลัก ในอันที่จะสร้างให้บัณฑิตของสถาบันแห่งนี้ มีความรู้และความสามารถที่จะปฏิบัติวิชาชีพได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีจริยธรรม หรืออาจสามารถค้นคว้าและวิจัย เกี่ยวกับประเด็นต่าง ๆ ในศาสตร์ว่าด้วยการออกแบบแทบทุกสาขา รวมทั้งสถาปัตยกรรมและศาสตร์อื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่อง เพื่อสนองความต้องการของสังคมไทย
ทำเนียบคณบดี
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้พัฒนาก้าวหน้ามาถึงปัจจุบัน มีผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี ดังต่อไปนี้
เรือนไทย
เรือนไทย เป็นหนังสือแนวตลกขบขัน ที่จัดทำขึ้นโดยนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นกิจกรรมนอกหลักสูตรอีกอย่างหนึ่งของนิสิตคณะสถาปัตย์ฯ ที่มีประวัติการทำสืบทอดกันมายาวนานต่อเนื่องเกือบ 50 ปี
โดยในปัจจุบัน หนังสือเรือนไทย มีกำหนดออกวางจำหน่ายปีละหนึ่งครั้ง บริเวณหน้างานละคอนถาปัด หอประชุมใหญ่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ราวเดือนพฤษภาคมของทุกปี โดยมีนิสิตชั้นปีที่2 ขึ้นปีที่3 ร่วมกันจัดทำระหว่างปิดภาคเรียนฤดูร้อน เพื่อฝึกฝนประสบการณ์ของนิสิตในการร่วมทำงานเป็นทีม รับผิดชอบบริหารจัดการโครงงาน และนำความคิดสร้างสรรค์มาใช้ผลิตชิ้นงาน ให้สำเร็จออกมาเป็นรูปเป็นร่างได้ และนำรายได้จากการขายหนังสือไปใช้ในกิจกรรมของคณะ
ละคอนถาปัด
ละคอนถาปัด มีมาตั้งแต่ปี 2517 นักแสดงและบุคคลในวงการบันเทิงหลายคน เริ่มจากการแสดงละคอนถาปัด เช่น ปัญญา นิรันดร์กุล, ศรัณยู วงษ์กระจ่าง, ภิญโญ รู้ธรรม และบรรดาเหล่าซูโม่จากรายการเพชฌฆาตความเครียด
ในปัจจุบันนี้ นอกจากละคอนถาปัดที่จุฬาแล้ว ก็ยังมีละคอนถาปัดที่อื่นๆด้วย เช่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มหาวิทยาลัยแม่โจ้ มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นต้น
แซม คุก
แซม คุก (Sam Cooke) หรือแซมูเอล คุก (Samuel Cook) (22 มกราคม ค.ศ. 1931-11 ธันวาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักร้องแนวกอสเปล อาร์แอนด์บี ดนตรีโซล และป็อป เป็นนักแต่งเพลง ผู้บริหาร ชาวอเมริกัน ถือเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรก ๆ ของวงการเพลงโซล
คุกมีเพลงฮิตติดท็อป 40 ในอเมริกา 29 เพลง ในระหว่างปี 1957-1965 มีเพลงดังสำคัญ ๆ อย่าง "You Send Me", "A Change Is Gonna Come", "Chain Gang", "Wonderful World" และ "Bring It on Home to Me" คุกยังเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงผิวดำคนแรก ๆ ที่ก้าวสู่วงการธุรกิจ เขาก่อตั้งค่ายเพลงและบริษัทสิ่งพิมพ์ เพื่อขยับขยายงานทางด้านร้องเพลงและแต่งเพลงของเขา ทางด้านงานสังคมเขายังเป็นส่วนหนึ่งของ American Civil Rights Movement
โบสถ์วีส
โบสถ์วีส (Wies church; Wieskirche) หรือ โบสถ์การจาริกแสวงบุญแห่งวีส (Pilgrimage Church of Wies; Wallfahrtskirche auf der Wies) ตั้งอยู่ในเขตไวล์ไฮม์-โชนเกา อยู่บริเวณเชิงเทือกเขาแอลป์ ใกล้เมืองชไตน์กาเดิน (Steingaden) ในรัฐไบเอิร์น ทางใต้ของประเทศเยอรมนี
ประวัติ
วันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1738 เป็นวันแรกที่มีคำกล่าวอ้างว่า ประชาชนได้เห็นน้ำพระเนตร หลั่งจากพระเนตรของรูปไม้กางเขนแกะสลักไม้ของพระเยซู หรือที่เรียกกันว่าพระมหาไถ่ถูกเฆี่ยน (Scourged Saviour) เรื่องเล่าแห่งปาฏิหาริย์ในครั้งนั้น เป็นเหตุให้มีนักแสวงบุญเดินทางไปจารึกบุญ เยี่ยมชม และอธิษฐานขอพรจากรูปแกะสลักพระเยซูอย่างมากมาย  ด้วยความเชื่อที่ว่ารูปแกะสลักนี้สามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บได้  ในปีค.ศ. 1740 ได้จัดสร้างชาเปลขึ้นเพื่อเป็นที่ประดิษฐานรูปแกะสลักนี้โดยเฉพาะ  แต่เนื่องด้วยขนาดของอาคารที่เล็กเกินกว่าที่จะรองรับจำนวนของนักแสวงบุญที่เดินทางมาจารึกบุญ จึงได้มีการตัดสินใจสร้างโบสถ์วีสแห่งนี้ขึ้น
รูปทรงสถาปัตยกรรมภายนอกมีลักษณะการตกแต่งค่อนข้างเรียบ ภายในเป็นทำให้เป็นทรงรูปไข่แม้ว่าตัวสิ่งก่อสร้างจะเป็นสี่เหลี่ยม และเน้นการตกแต่งภายในด้วยปูนปั้นตระกูลโรโกโกเวสโซบรุน ที่เต็มไปด้วยรายละเอียดอย่างวิจิตรตามแบบฉบับของศิลปะโรโกโก การตกแต่งภายในออกแบบโดย โดมีนีคุส ซิมเมอร์มัน ผู้เป็นศิลปินสำคัญของสมัยศิลปะโรโกโก และถือกันว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปีนท่านนี้ โดมีนีคุส ซิมเมอร์มันได้ทุ่มเทสร้างโบสถ์แห่งนี้ เป็นเวลา 11 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ 1745 จนถึงปี ค.ศ. 1754 ก่อนที่จะเสียชีวิตลง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีข่าวลือว่าทางรัฐบาวาเรียจะขายหรือทุบวัดทิ้งระหว่างสมัยการปฏิรูปที่ดิน ที่โบสถ์รอดมาได้ก็เพราะการประท้วงจากชาวบ้านที่อยู่ในบริเวณนั้น  แต่หลักฐานเท่าที่หลงเหลืออยู่พบว่าคณะกรรมการผู้พิจารณาการยุบอารามตั้งใจจะรักษาเอาวัดแสวงบุญนี้ไว้แม้ว่าแอบบอตของแอบบีชไตน์กาเดินจะประท้วงเรื่องค่าใช้จ่ายก็ตาม
มรดกโลก
โบสถ์วีสได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ในปี ค.ศ. 1983 จากนั้นได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1985-1991
ข้อแนะนำ
ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายนของทุกปี จะมีการจัดแสดงดนตรีคลาสสิกที่โบสถ์วีส เป็นช่วงที่เหมาะสำหรับการเยี่ยมชมโบสถ์แห่งนี้
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศศรีลังกาทั้งสิ้น 8 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศศรีลังกามีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
Petrocoptis
Petrocoptis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Caryophyllaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ พิเรนีส ถึงสเปนตอนเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตำบลยาบหัวนา
ยาบหัวนา เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันตกสุดของอำเภอ
การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลยาบหัวนามีพื้นที่ครอบคลุมตำบลยาบหัวนาทั้งหมด
ประเทศไทยในซีเกมส์ 2003
ประเทศไทย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2003 (ซีเกมส์ ครั้งที่ 22) ณ ฮานอยและโฮจิมินห์ซิตี ประเทศเวียดนาม ซึ่งมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และพิธีปิดในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2546
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 90 เหรียญ เหรียญเงิน 93 เหรียญ และเหรียญทองแดง 98 เหรียญ รวม 281 เหรียญ ได้อยู่ในอันดับ 2 ของตารางสรุปเหรียญรองจากเจ้าภาพเวียดนามที่ได้เหรียญทองไปครอง 158 เหรียญทอง
Petrocallis
Petrocallis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
สคริปต์ด้านไคลเอนต์
สคริปต์ด้านไคลเอนต์ (Client-side scripting) เป็นเทคโนโลยีที่สคริปต์ทำงานบนบนฝั่งไคลเอนต์ เช่น จาวาสคริปต์ โดยมากมักจะฝังอยู่ใน HTML และถูกประมวลผลโดยเว็บเบราว์เซอร์เพื่อตอบสนองต่อผู้ใช้อย่างทันที เช่น การแสดงข้อความเตือน การตรวจสอบข้อมูลที่ผู้ใช้ป้อน การปรับเปลี่ยนเนื้อหา รวมถึงการแสดงแอนิเมชัน ปัจจุบันมีการใช้อย่างแพร่หลายในเทคนิค AJAX เพื่อเพิ่มความคล่องตัวในการใช้งานให้กับเว็บไซต์
วัดราษฎร์บูรณะ (แก้ความกำกวม)
วัดราษฎร์บูรณะ อาจหมายถึง
นางกลางไฟ
นางกลางไฟ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวเมโลดราม่า นำแสดงโดย นวพล ลำพูน, จุฬาลักษณ์ จุฬานนท์ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2557–25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ออกอากาศทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 19.00 - 20.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท นะหน้าทอง โปรดักชั่น จำกัด บทประพันธ์โดย ชลาลัย บทโทรทัศน์โดย เขียนขวัญ หัตถวิเศษถาวร และ อโนชา ศิลารัตน์ตระกูล กำกับการแสดงโดย ชานนท์ สมฤทธิ์
การปริพันธ์แบบวินอัพ
การปริพันธ์แบบวินอัพ (integrator windup) เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสัญญาณของตัวกระตุ้นอยู่ในสภาวะอิ่มตัวในระบบควบคุมวงปิด ทำให้ตัวกระตุ้นไม่สามารถตอบสนองสัญญาณจากตัวควบคุมได้ในเวลาอันรวดเร็ว ส่งผลให้ระบบควบคุมอยู่ในสภาวะวงเปิด ซึ่งจะใช้เวลาในการเข้าสู่จุดสมดุล (settling time) นานขึ้น และทำให้เกิดการแกว่งของสัญญาณ (overshoot) โดยขนาดของลักษณะดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับความเร็วของตัวควบคุมและขนาดของสัญญาณที่เปลี่ยนแปลง ในขณะเดียวกัน ผู้ใช้อาจเพิ่มพลังงาน E ทดแทนเพื่อให้สัญญาณยังคงมีลักษณะปกติต่อไปได้ โดยเมื่อกำหนดให้ u(\tau) เป็นสัญญาณจากตัวกระตุ้นในส่วนของเวลา \tau พลังงานดังกล่าวจะมีสมการดังนี้
ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ดังกล่าวสามารถเกิดขึ้นได้จากตัวควบคุมแบบปริพันธ์ของระบบควบคุมพีไอดีเท่านั้น เนื่องจากในสภาวะอิ่มตัว สัญญาณจากตัวกระตุ้นจะลดลงสู่ระดับขีดสุดที่ระบบจะรับได้ ทำให้สัญญาณขาออกเพิ่มช้าลงเมื่อเปรียบเทียบกับสภาวะปกติ ส่งผลให้ความคลาดเคลื่อนระหว่างสัญญาณขาเข้าและขาออกมีจำนวนมากและเป็นเวลานาน เมื่อกำหนดให้ K_i เป็นอัตราขยายเชิงปริพันธ์ ความคลาดเคลื่อน e(\tau) นี้จะถูกปริพันธ์ (สะสม) มากขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลา \tau ตามสมการ จนกว่าสัญญาณขาเข้าและขาออกจะอยู่ในระดับเท่ากัน อย่างไรก็ตาม ระบบที่มีการวินอัพส่วนใหญ่จะมีการตอบสนองช้า จึงทำให้ความคลาดเคลื่อนยังมีจำนวนมาก ส่งผลให้สัญญาณเกิดการแกว่งเป็นช่วงระยะเวลาหนึ่ง
การป้องกัน
การปริพันธ์แบบวินอัพสามารถป้องกันได้โดยหลายวิธี อาทิเช่น
กีเซอร์ บัตเลอร์
เทเรนซ์ ไมเคิล โจเซฟ"กีเซอร์ บัตเลอร์(Terence Michael Joseph Geezer Butler) เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1949 ที่ เบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ เป็นนักดนตรีชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะมือเบสของวงเฮฟวี เมทัล วงแบล็ค ซับบาธ และวง Heaven & Hell ตั้งแต่ปี 2006-2010
อ้างอิง
1949
บายอน
บายอน (Bayonne, ; Baiona, ; Baiona, ; Bayona) เป็นเมืองในจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติกในแคว้นอากีแตนในประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ตรงปากแม่น้ำแม่น้ำนีฟว์และแม่น้ำอาดูร์ เดิมบายอนเป็นเมืองหลวงของบริเวณเบอาร์น (Béarn)
บายอนเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแซ็งต์-มารีแห่งบายอน
ประชากร
ใน ค.ศ. 2017 เทศบาลนี้มีประชากร 51,228 คน
โคดี สมิต-แม็กฟี
โคดี สมิต-แม็กฟี (Kodi Smit-Mcphee; เกิด 13 มิถุนายน 1996) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เริ่มมีผลงานการแสดงจากการเป็นนักแสดงเด็กทางละครโทรทัศน์ โดยได้รับความสนใจจากการแสดงละครชุดของสถานีทีเอ็นทีเรื่อง คืนแห่งฝันสยอง (ค.ศ. 2006) ซึ่งแต่ละตอนสร้างมาจากผลงานเรื่องสั้นของสตีเวน คิง โดยเขาได้แสดงในตอนที่ชื่อว่า คดีสุดท้ายของอัมนีย์ และ เดอะฟิฟท์ควอเตอร์ จนกระทั่งเขาได้แสดงในภาพยนตร์ดราม่าของประเทศออสเตรเลียเรื่อง สายใยรัก สายสัมพันธ์ (ค.ศ. 2007) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงเด็กยอดเยี่ยมจากสถาบันภาพยนตร์ออสเตรเลีย ต่อมาเขาได้รับบทเป็นนักแสดงนำคู่กับวิกโก มอร์เทนเซน ด้วยวัยเพียง 12 ปี ในเรื่องภาพยนตร์เรื่อง เดอะโร้ด ข้ามแดนฝ่าอำมหิต (ค.ศ. 2009) และ แสดงนำคู่กับ โคลอี เกรซ มอเรตซ์ ใน แวมไพร์ร้าย..เดียงสา (ค.ศ. 2010)
ในปี ค.ศ. 2021 สมิต-แม็กฟี ประสบความสำเร็จในอาชีพการแสดงเมื่อเขาแสดงบท "ปีเตอร์ กอร์ดอน" ในภาพยนตร์เรื่อง อำนาจบาดเลือดแค้น ที่กำกับการแสดงโดย เจน แคมเปียน โดยเขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม, รางวัลแบฟตา และรางวัลแซกอวอร์ดส์
นอกจากนี้เขายังมีผลงานการแสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทางรายได้เช่น รุ่งอรุณแห่งอาณาจักรพิภพวานร (ค.ศ. 2014) และการรับบทเป็น "ไนท์ครอว์เลอร์" ใน X-เม็น อะพอคคาลิปส์ (ค.ศ. 2016) และ X-เม็น ดาร์ก ฟีนิกซ์ (ค.ศ. 2019)
พระยาเทพวงศ์
พระยาเทพวงศ์ เจ้าหลวงเทพวงศ์ หรือ เจ้าหลวงอุปเสน ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ราชประวัติ
พระยาเทพวงศ์ มีพระนามเดิมว่า "เจ้าน้อยอุปเสน" และมีอีกพระนามว่า "เทพวงษ์" ซึ่งมาจากชื่อทางพระ เป็นโอรสของพระยาแสนซ้าย เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และก่อนขึ้นเป็นพระยาแพร่ ทรงเคยดำรงตำแหน่งพระเมืองไชย (พระเมืองใจ) มาก่อน ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า
"...เมืองแพร่นั้น เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น พระยาแสนซ้ายได้เป็นเจ้าเมือง ครั้นถึงแก่กรรมแล้ว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่..."
พระองค์ทรงเป็นเจ้าหลวงที่มีปิยวาจา พูดไพเราะน่าฟัง พูดเก่ง พูดจาสิ่งใด ใครๆก็เชื่อฟังหมดจนชาวเมืองให้การเคารพนับถือ พับสาที่เก็บรักษาไว้ที่วัดดอยจ่าคำเรียกพระนามพระองค์ว่า "เจ้าหลวงลิ้นทอง (ลิ้นตอง)" อันเป็นนามที่สื่อถึงความสามารถด้านเจรจากับทุกฝ่ายผลประโยชน์ที่ลงตัวของกลุ่มชน มีผลสืบเนื่องให้เมืองแพร่ธำรงอยู่หนึ่งในห้าหัวเมืองประเทศราชล้านนา
พระยาเทพวงศ์ถึงแก่พิราลัย ในปี พ.ศ. 2359 พระอินทวิไชย ราชโอรสองค์โต จึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาอินทวิไชย ดังระบุในพับสาวัดดอยจำค่าว่า
"...เจ้าหลวงลิ้นทองเสวยเมืองอยู่ได้ ๔๕ ปี เถิงสวัรคต(สวรรต) ว่าง ๑ ปี เจ้าหลวงอินทวิไชยผู้เปนลูกขึ้นแทน..."
ราชโอรส-ธิดา
พระยาเทพวงศ์ ราชโอรส-ธิดา กับแม่เจ้าสุชาดา (ราชธิดาในพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าผู้ครองนครแพร่สมัยกรุงธนบุรี) ดังนี้
ชัยกร หาญไฟฟ้า
ชัยกร หาญไฟฟ้า เป็นนักเขียนที่ได้รับรางวัลจากหลายสถาบัน และมีผลงานเข้ารอบการประกวดงานเขียนมาแล้วหลายรายการ
ประเทศไทยในกีฬาแหลมทอง 1959
หลังจบสิ้นการแข่งขัน นักกีฬาไทยได้รับเหรียญทอง 35 เหรียญ เหรียญเงิน 26 เหรียญ และเหรียญทองแดง 15 เหรียญ รวม 76 เหรียญ เป็นการได้ครองเจ้าเหรียญทองจากการแข่งขันกีฬานานาชาติครั้งแรกของประเทศไทย
เสียงหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง
เสียงหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง (voiceless bilabial stop) หรือ เสียงระเบิด ริมฝีปาก ไม่ก้อง (voiceless bilabial plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ
โดยเมื่อ เกิดที่ต้นพยางค์เน้น เช่นในคำ print, support เวลาออกเสียงจะมีกลุ่มลมตามออกมาด้วยเสมอ แต่หาก  เกิดที่ต้นพยางค์ไม่เน้น เช่นในคำ occupant, rapid, keeper รวมทั้ง  ที่เกิดในพยัญชนะควบกล้ำ โดยตามหลัง  เช่นในคำ spin, sprain, suspend จะออกเสียงแบบไม่พ่นลม ส่วน  ที่เกิดท้ายคำ เช่นในคำ tip, wasp, telescope ก็มักจะเป็นเสียงไม่พ่นลมเช่นกัน
ธงพระอิสริยยศสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งมาเลเซีย
ตารางต่อไปนี้แสดงภาพธงพระอิสริยยศชนิดต่างๆ สำหรับพระมหากษัตริย์แห่งมาเลเซีย
กรกฎาคม พ.ศ. 2556
'''กรกฎาคม พ.ศ. 2556''' เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2556 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ด้อมนี้มีเทพบุตร
ด้อมนี้มีเทพบุตร (성스러운 아이돌) เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ นำแสดงโดยคิม มิน-กยู, โก โบ-กย็อล และอี ชัง-อู สร้างจากนิยายเว็บชื่อเดียวกันของชิน ฮวา-จิน ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็น ตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ถึง 23 มีนาคม ค.ศ. 2023 และออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22:30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังมีการสตรีมบน Viki และวิว ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ
ในอีกโลกหนึ่งที่เหนือธรรมชาติ Pontifex Rembrary (คิม มิน-กยู) และกองทหารของเขาต่อสู้กับอำนาจมืดเพื่อขัดขวางการกลับมามีอำนาจอีกครั้งของ Evil One หลังจากผ่านไปหนึ่งร้อยปี ขณะที่เขาถือไพ่เหนือกว่าในการต่อสู้กับ Evil One กองกำลังลึกลับก็ขัดขวางชัยชนะของ Rembrary และส่งเขามายังโลกปัจจุบัน เขาพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของไอดอลเคป๊อปชื่อ อู ยอน-อู (คิม มิน-กยู) ซึ่งเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์ Wild Animal ในขณะที่ อู ยอน-อู ตัวจริงถูกส่งไปยังอีกโลกหนึ่งไปอยู่ในร่างของ Rembrary ซึ่งความไร้เดียงสาในการทำงานในโลกปัจจุบันทำให้ Rembrary ต้องดิ้นรนเพื่อใช้ชีวิตในฐานะไอดอลเคป๊อป ในขณะที่ต้องหาทางกลับไปสู่อีกโลกหนึ่งเพื่อคืนร่างและให้ ย็อน-อู กลับคืนสู่ร่างเดิมและกอบกู้โลกทั้งสองจาก Evil One
Phaulopsis
Phaulopsis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกา คาบสมุทรอาหรับ ตะวันออก หิมาลัย ถึงจีน และ อินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เรือแคนูในซีเกมส์ 2015
เรือแคนู ใน ซีเกมส์ 2015 จัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาอ่าวมารีนา, ประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 6–9 มิถุนายน 2558.
ตารางเหรียญรางวัล
{{legend|#ccccff|ประเทศเจ้าภาพ|border=solid 1px #AAAAAA}}
เสียงหยุด ริมฝีปาก ก้อง
เสียงหยุด ริมฝีปาก ก้อง (voiced bilabial stop) หรือ เสียงระเบิด ริมฝีปาก ก้อง (voiced bilabial plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ
Perrierophytum
Perrierophytum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โมซัมบิกและมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปงตวซ
ปงตวซ (Pontoise, ฟังเสียง) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดวาล-ดวซในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส เมืองปงตวซเป็นเมืองปริมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปารีส
ปงตวซเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแซ็ง-มากลูแห่งปงตวซ
ปรากฏการณ์เกาะความร้อน
ปรากฏการณ์เกาะความร้อน หรือ เกาะความร้อนเมือง (urban heat island: UHI) คือปรากฏการณ์ที่พื้นที่ในมหานครมีอุณหภูมิสูงกว่าบริเวณโดยรอบอย่างมีนัย ความแตกต่างของอุณหภูมิที่สูงกว่าดังกล่าวจะชัดเจนในตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวัน ในฤดูหนาวมากกว่าฤดูร้อนและเมื่อไม่มีลมหรือมีลมพัดอ่อน สาเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดเกาะความร้อนเมืองคือการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของแผ่นดินที่เกิดจากการพัฒนาเมืองซึ่งใช้วัสดุที่ทำให้เกิดการสะสมกันของความร้อนประกอบกับความร้อนที่ปล่อยออกจากการใช้พลังงานตามอาคารสถานที่ต่างๆ เมื่อศูนย์กลางประชากรของเมืองเพิ่ม การเปลี่ยนแปลงผิวพื้นแผ่นดินก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นตามไปเรื่อยๆ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเพิ่มอุณหภูมิทั่วไปโดยเฉลี่ย ผลของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองทำให้ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายเดือนในบริเวณใต้ลมที่ห่างจากใจกลางเมืองออกไปประมาณ 60 กิโลเมตรเพิ่มขึ้นจากปกติประมาณร้อยละ 28 เมื่อเทียบกับบริเวณพื้นที่เหนือลม
สาเหตุ
อีกสาเหตุหนึ่งที่เกิดจากอาคารสูงได้แก่การบังลมซึ่งทำให้ไม่เกิดความเย็นจากการพาความร้อน (convection) ความร้อนที่ปล่อยออกจากเครื่องปรับอากาศของอาคาร โรงงานอุตสาหกรรมและแหล่งก่อความร้อนอื่นๆ ในเมืองมีส่วนทำให้เกิดปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองได้เช่นกัน รวมทั้งบริเวณที่มีประชากรหนาแน่นในเมืองก็มีส่วนด้วยเช่นกัน นอกจากนี้มลภาวะในรูปต่างๆ ก็มีส่วนเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของบรรยากาศด้วย
สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐฯ (EPA) ได้ให้คำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ว่า: “เกาะความร้อนเกิดขึ้นเมื่อพืชพรรณถูกแทนที่ด้วยแอสฟัลท์และคอนกรีตที่ใช้ทำถนน อาคารและโครงสร้างอื่นที่มีความจำเป็นสำหรับการเพิ่มที่อยู่อาศัยและที่ทำงานของประชากร ผิวพื้นเหล่านี้ดูดซับ – มากกว่าสะท้อนความร้อนจากแสงแดด ทำให้อุณหภูมิผิวพื้นและอุณหภูมิของอากาศเพิ่มขึ้น” การใช้วลี “เกาะความร้อน” อีกแนวหนึ่งได้แก่การใช้หมายถึงบริเวณใดๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะมีการอยู่อาศัยหรืออาคารบ้านเรือนหรือไม่ก็ตาม แต่มีการเกิดความร้อนสูงกว่าบริเวณโดยรอบ ในบางเมืองอาจเกิดปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองสูงสุดในตอนกลางคืน (ดูภาพล่าง) โดยเฉพาะบาง หรือในบางครั้งในฤดูหนาว โดยมีความแตกต่างของอุณหภูมิหลายองศาระหว่างศูนย์กลางเมืองและบริเวณทุ่งชานเมือง ความแตกต่างของอุณหภูมิของสองบริเวณดังกล่าวนี้มักปรากฏในรายงานพยากรณ์อากาศของต่างประเทศ เช่น “อุณหภูมิกลางเมือง 68 องศา และชานเมือง 64 องศา” เป็นต้น
นัยสำคัญ
ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองมีศักยภาพที่จะส่งอิทธิพลต่อสุขภาพและความผาสุกของประชากรในเมือง ในสหรัฐฯ ประเทศเดียว โดยเฉลี่ยมีผู้เสียชีวิตถึง 1,000 คนจากความร้อนจัด (Changnon et al., 1996), ในขณะที่ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองที่ปรากฏในรูปของการเพิ่มอุณหภูมิมีศักยภาพที่จะเพิ่มขนาดความเนิ่นนานของคลื่นความร้อน ( heat wave) ที่เกิดในเมืองได้ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าอัตราการเสียชีวิตสูงสุดในช่วงการเกิดคลื่นความร้อนจะเป็นสัดส่วนรับกันกับช่วงที่มีอุณหภูมิสูงสุด (Buechley et al., 1972) ซึ่งนับเป็นผลกระทบในทางเลวที่เกิดจากปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง ผลกระทบในช่วงกลางคืนนับว่ามีอันตรายมากในช่วงเกิดคลื่นความร้อนเช่นกันเนื่องจากเป็นการทำให้ประชากรในเมืองไม่ให้ได้รับการผ่อนคลายเหมือนประชากรชานเมืองจากอุณหภูมิตอนกลางคืนลดต่ำลง (Clarke, 1972)
งานวิจัยในสหรัฐฯ แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างอุณหภูมิที่สุดโต่งและการตายในสหรัฐฯ ผันแปรไปตามท้องถิ่น ในรายงานชื่อ “โครงการว่าด้วยสุขภาพที่ได้รับผลกระทบจากเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมของโลก” ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ (JHU) พบว่า ความร้อนมักเพิ่มความเสี่ยงในการเสียชีวิตมากในเมืองที่อยู่ในเส้นละติจูดปานกลางและละติจูดสูงที่มีความผันผวนของอุณหภูมิมาก ตัวอย่างเช่น เมื่อนครชิคาโกและนิวยอร์กที่ได้ประสบกับภาวะอุณหภูมิในฤดูร้อนสูงผิดปรกติ ความเจ็บป่วยและการเสียชีวิตสามารถคาดได้ว่าจะสูงตามไปด้วย ตรงข้ามกับประเทศที่มีไม่มีการผันผวนของอุณหภูมิตลอดปีมาก จะมีความเสี่ยงด้านสุขภาพจากคลื่นความร้อนของสาธารณชนน้อยกว่า งานวิจัยของ JHU แสดงให้เห็นว่าประชากรของเมืองในตอนใต้ของประเทศ เช่นไมอามีซึ่งคุ้นกับสภาพวะอากาศร้อนประสบปัญหาน้อยกว่า
ผลต่อเนื่องอีกประการหนึ่งของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองได้แก่การเพิ่มความสิ้นเปลืองพลังงานสำหรับเครื่องปรับอากาศและตู้เย็นในเมืองที่มีอากาศร้อน กลุ่มผู้ศึกษาปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองได้ทำการประมาณความสิ้นเปลืองดังกล่าวในนครลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนียว่าตกถึงประมาณ 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ต่อปี ในขณะที่เมืองในเขตหนาว เช่น ชิคาโกกลับมีค่าใช้จ่ายสำหรับพลังงานเชื้อเพลิงสำหรับความอบอุ่นลดลงในฤดูหนาว
นอกจากผลกระทบที่ชัดเจนเกี่ยวกับอุณหภูมิแล้ว ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองยังมีผลกระทบระดับที่สองต่อการอุตุนิยมท้องถิ่นด้วย ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนรูปแบบของลมประจำถิ่น การเกิดเมฆ หมอก ความชื้นและอัตราของหยาดน้ำฟ้า (Precipitation - ฝน หิมะ น้ำค้าง ฯลฯ) อีกด้วย
ด้วยการใช้ภาพถ่ายดาวเทียม นักวิจัยได้พบว่าลมฟ้าอากาศของเมืองมีอิทธิพลที่สังเกตได้ต่อการเจริญเติบโตของพืชพรรณท้องถิ่นตามฤดูการปลูก โดยส่งผลไปไกลมากถึง 10 กิโลเมตรจากขอบของเมือง ฤดูเพาะปลูกในเมืองต่างๆ 70 เมืองในภาคตะออกเฉียงเหนือของสหรัฐฯ มีความยาวนานมากขึ้นประมาณ 15 วันเมื่อเทียบกับพื้นที่ชนบทขอบเมืองที่อยู่นอกอิทธิพลของปรากฏการณ์เกาะความร้อนของเมือง
การบรรเทา
ผลกระทบของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองอาจบรรเทาได้เล็กน้อยด้วยการใช้วัสดุที่มีผิวพื้นสีขาว หรือที่เป็นวัสดุสะท้อนความร้อนมาใช้ในการก่อสร้างอาคารบ้านเรือน ลานและถนนซึ่งเป็นการเพิ่มอัตรส่วนรังสีสะท้อน (albedo) โดยรวมของเมือง มีหลายประเทศที่นำวิธีนี้มาใช้นานแล้ว ทางเลือกที่สองได้แก่การเพิ่มจำนวนของพืชพรรณที่คายน้ำมาก วิธีทั้งสองนี้อาจนำมาประยุกต์รวมในรูปของ “หลังคาเขียว”
ลักษณะการเกิดช่วงกลางวัน
องค์คณะรัฐบาลนานาชาติว่าด้วยการเปลียนแปลงภูมิอากาศ (IPCC) ได้ออกแถลงการณ์ดังนี้ “เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปแล้วว่า เมื่อเปรียบเทียบพื้นที่ที่ไม่ใช่เมือง เกาะความร้อนเมืองทำให้อุณหภูมิเมืองในตอนกลางคืนมากกว่าอุณหภูมิเมืองตอนกลางวัน" ตัวอย่างเช่น เมืองมอเรโน-การ์เซีย (Int. J. Climatology, 1994) พบว่าอุณหภูมิของเมืองบาร์เซโลนา เย็นกว่า 0.2°C สำหรับอุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดประจำวันและร้อนกว่าอุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดประจำวันของสถานีตรวจวัดในพื้นที่ชนบทใกล้เคียง 2.9°C ความจริงแล้ว รายงานทำนองนี้แรกสุดเกี่ยวกับปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองเป็นของลุค เฮาวาร์ด (Luke Howard) ใน ปี พ.ศ. 2363 ว่า: “เฮาวาร์ดได้ค้นพบว่าศูนย์กลางของเมืองในเวลากลางคืนร้อนกว่าพื้นที่พื้นที่ชนบทใกล้เคียง ซึ่งเป็นสภาวะที่เรียกกันในปัจจุบันว่าปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง ในการนำเสนอในการประชุม “ภูมิอากาศของลอนดอน” (พ.ศ. 2363) ในการเปรียบเทียบการอ่านค่าอุณหภูมิที่แตกต่างระหว่างลอนดอนกับชนบทในช่วงเวลา 9 ปี เฮาวาร์ดให้ข้อคิดเห็นว่า “ในเมืองตอนกลางคืนร้อนกว่า 3.70° และตอนกลางวันเย็นกว่า 0.34° เมื่อเทียบกับชนบท” เฮาวาร์ดกล่าวว่าความแตกต่างนี้เกิดจากการใช้เชื้อเพลิงเป็นจำนวนมากในเมือง''
''ความแตกต่างของอุณหภูมิผิวพื้นระหว่าง เมือง-ชนบท ในตอนกลางคืนน้อยกว่าตอนกลางวันมาก ซึ่งนี่ก็คือการกลับกันของอุณหภูมิใกล้ผิวพื้น ตลอดช่วงวลากลางวัน โดยเฉพาะเมื่อท้องฟ้าปราศจากเมฆ ผิวพื้นของเมืองจะร้อนขึ้นจากการดูดซับการแผ่รังสีของดวงอาทิตย์ ดังได้กล่าวมาแล้วข้างต้น ผิวพื้นของเมืองจะร้อนเร็วกว่าผิวพื้นในชนบท โดยคุณสมบัติในการจุความร้อนที่ที่สูงมาก ผิวพื้นของเมือง (รวมผิวอาคารและโครงสร้างอื่นๆ) จึงกลายเป็นแหล่งเก็บกักพลังงานความร้อนขนาดยักษ์ (ตัวอย่างเช่น คอนกรีตสามารถจุความร้อนได้เป็น 2,000 เท่าของอากาศในบริมาตรเท่ากัน) ด้วยเหตุนี้ อุณหภูมิผิวที่สูงมากของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองจึงปรากฏชัดในภาพถ่ายดาวเทียมที่ถ่ายด้วยรังสีความร้อน (e.g. Lee, 1993)
อย่างไรก็ตาม ในกรณีของความร้อนช่วงกลางวันนี้ก็ทำให้เกิดปรากฏการณ์ “การพาความร้อน” (convective) โดยลมภายใน “เขตชั้นเมือง” (boundary layer) มีการเสนอทฤษฎีว่า เนื่องจากการผสมกันของบรรยากาศ อุณหภูมิอากาศในปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองจึงมีน้อยหรือเกือบไม่มีเลยแม้อุณหภูมิพื้นผิวจะร้อนมากก็ตาม (Camilloni and Barros, 1997)
ส่วนในตอนกลางคืน สถานการณ์กลับกลับกัน การไม่มีความร้อนจากรังสีดวงอาทิตย์ทำให้การพาความร้อนในบรรยากาศลดลง เขตชั้นเมืองเริ่มนิ่ง “ชั้นผกผัน” (inversion layer) จึงเกิดขึ้นและกักอากาศบริเวณใกล้ผิวในเมืองไว้ การร้อนขึ้นที่มาจากผิวพื้นที่ยังร้อนจึงเกิดได้กลายเป็นอุณหภูมิอากาศตอนกลางคืนของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง
คำอธิบายสำหรับการเพิ่มขึ้นสูงสุดของอุณหภูมิตอนกลางคืนคือ ต้นเหตุหลักของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองนั้นเกิดจากการปิดกั้น “วิวท้องฟ้า” ในช่วงที่กำลังอุณหภูมิกำลังเย็นลง ผิวพื้นสูญเสียความร้อนจำนวนมากในตอนกลางคืนด้วยการแผ่รังสีให้แก่ท้องฟ้า (ซึ่งค่อนข้างเย็น) แต่สำหรับในเมืองมีอาคารต่างๆ จำนวนมากปิดกั้นการแผ่รังสีเอาไว้ ปกติการเย็นโดยการคายรังสีจะเพิ่มมากขึ้นอย่างสำคัญเมื่อลมไม่แรงและท้องฟ้าไม่มีเมฆ ดังนั้น ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองที่เกิดมากในตอนกลางคืนก็ด้วยเหตุนี้นั่นเอง
ความสัมพันธ์ที่มีต่อปรากฏการณ์โลกร้อน
เนื่องจากบางส่วนของบางเมืองอาจร้อนกว่าบริเวณโดยรอบได้หลายองศา จึงเป็นที่ห่วงใยว่า ผลของการพัฒนาเมืองแบบกระจาย (urban sprawl) อาจถูกแปลความหมายผิดไปว่าเป็นตัวการทำให้เกิดสภาวะโลกร้อน แม้ปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองจะทำให้อุณหภูมิของโลกเพิ่มขึ้น แม้การร้อนของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองจะเพิ่มมากแต่ก็เป็นการเพิ่มเฉพาะถิ่น ยังไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดสภาวะโลกร้อน
องค์คณะรัฐบาลนานาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ (IPCC 2001) กล่าวว่า:
เป็นที่น่าสังเกตว่า ไม่ใช่เมืองทั้งหมดที่แสดงการร้อนที่สัมพันธ์กับพื้นที่ชนบทที่ล้อมรอบ ตัวอย่างเช่นที่ เฮนเสนและคณะ (Hansen et al. JGR, 2001) ได้ปรับแนวโน้มในสถานีตรวจวัดในเมืองต่างๆ ทั่วโลกเพื่อเทียบกับสถานีตรวจวัดในชนบทของภูมิภาคนั้นๆ เพื่อให้เกิดความกลมกลืนในการบันทึกอุณหภูมิ พบว่า จากการปรับ ร้อยละ 42 ทำให้แนวโน้มในเมืองเพิ่มขึ้น ซึ่งหมายความว่า ร้อยละ 42 ของกรณี เมืองเย็นลงเมื่อเทียบกับบริเวณโดยรอบแทนที่จะร้อนขึ้น เหตุผลหนึ่งก็คือเนื้อของเมืองไม่กลมกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน และสถานีตรวจวัดในเมืองส่วนใหญ่ตั้งอยู่ใน “เกาะเย็น” ซึ่งมักเป็นสวนสาธารณะที่อยู่ในเมือง
ปีเตอร์สัน (2003) ระบุว่าผลกระทบของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองอาจถูกขยายเกินจริง ปีเตอร์สันพบว่า “ขัดกับความรอบรู้ที่เป็นที่ยอมรับกัน ไม่พบว่ามีสถิติที่มีนัยชัดเจนว่าการพัฒนาเมืองมีผลกระทบต่ออุณหภูมิรายปี” การศึกษานี้ทำโดยการใช้ดาวเทียมตรวจจับแสงกลางคืนในบริเวณเมือง ในขณะที่งานวิจัยทั้งหมดกล่าวว่า ถ้าข้อสรุปเป็นที่ยอมรับ ดังนั้นย่อมจำเป็นที่จะต้อง “แก้ปมปัญหาความลับที่ว่าเหตุใดอนุกรมเวลา (time series) ของอุณหภูมิโลกจึงเกิดส่วนหนึ่งจากสถานีตรวจวัดในเมืองจึงไม่แสดงความเกี่ยวพันกับปรากฏการณ์โลกร้อน” ข้อสรุปสำคัญคือ ผลกระทบระดับจุลภาคและขนาดท้องถิ่นบดบังผลกระทบระดับมิโส หรือระดับกลาง (meso-scale impact) ของปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง หลายสถานีตรวจวัดในเมืองอาจร้อนกว่าสถานีในชนบท แต่สถานีตรวจวัดทางอุตุนิยมวิทยาส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในสวนสาธารณะซึ่งเป็น “เกาะเย็น”
การศึกษาโดยเดวิด ปาร์กเกอร์ตีพิมพ์ใน “วารสารเนเจอร์” (Nature') ฉบับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 และในวาสารภูมิอากาศ (Journal of Climate) เมือ่ปี พ.ศ. 2549 ได้พยายามทดสอบทฤษฎีปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมือง โดยทำการเปรียบเทียบค่าอุณหภูมิที่ได้จากคืนที่มีลมสงบกับคืนที่มีลมแรง หากทฤษฎีปรากฏการณ์เกาะความร้อนเมืองถูกต้อง เครื่องมือย่อมวัดการเพิ่มมากของอุณหภูมิในคืนลมสงบมากกว่าคืนลมแรง เพราะการพัดของลมพาความร้อนออกไปจากเมืองและจากเครื่องมือที่ใช้วัด แต่กลับไม่ปรากฏว่ามีความแตกต่างกันของอุณหภูมิในคืนลมสงบและคืนลมแรง ผู้วิจัยจึงได้กล่าวว่า “เราแสดงให้เห็นว่า โดยรวมทั้งโลกแล้ว อุณหภูมิเหนือพื้นผิวแผ่นดินเพิ่มเท่าๆ กันขึ้นในคืนลมแรงและคืนลมสงบ ซึ่งแสดงว่าการร้อนขึ้นโดยรวมของโลกไม่ได้เกิดจากการพัฒนาเมือง ''
อย่างไรก็ตาม โรเจอร์ เอ. พิเอลเก (Roger A. Pielke) อ้างว่า การศึกษาของปาร์กเกอร์ (2004) นั้น “มีประเด็นปัญหาที่หนักที่การสรุป”  จากการวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร “Geophysical Research Letters” ที่กล่าวว่า "ถ้าความร้อนของขอบเขตชั้นกลางคืน (nocturnal boundary layer heat) เปลี่ยนไปตามเวลา แนวโน้มอุณหภูมิในขณะลมอ่อนในชั้นผิวพื้นก็จะเกี่ยวกับผลของความสูง และว่า แนวโน้มในลักษณะเดียวกันของอุณหภูมิย่อมไม่เกิดในชั้นผิวพื้นทั้งในคืนลมสงบและคืนลมแรง". อีกมุมมองหนึ่งมักเป็นข้อกังขาเกี่ยวกับภาวะโลกร้อน ที่ว่าการเพิ่มของอุณหภูมิที่มากจะพบที่เทอร์มอมิเตอร์ที่ตั้งวัดบนดินเกิดจากการเพิ่มการพัฒนาเมืองและการวางตำแหน่งที่ตั้งของสถานีตรวจวัดในเมือง  อย่างไรก็ดี มุมมองนี้เป็นเพียงการนำเสนอใน “บทความแบบทั่วไป” (popular literature) ซึ่งไม่ปรากฏว่ามีการสอบทานโดยผู้รู้ของวารสารวิทยาศาสตร์แต่อย่างใด รายงานการประเมินฉบับที่ 4 ของ IPCC (Fourth Assessment Report from the IPCC) (2007: p.244) กล่าวไว้ดังนี้