cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อัลฮัซม์ (ประเทศเยเมน)
อัลฮัซม์ (الحزم) เป็นเมืองหลักของอำเภออัลฮัซม์ เขตผู้ว่าการอัลเญาฟ์ ประเทศเยเมน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองมะอ์ริบและตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเศาะอ์ดะฮ์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 มีการสร้างทางหลวงผ่านอัลฮัซม์ ซึ่งเริ่มต้นจากบะรอกิชและมะอีนไปยังมะอ์ริบทางตอนใต้ โอเปกรายงานว่า เยเมนได้รับเงินกู้จำนวน 5 ล้านดอลลาร์สำหรับโครงการก่อสร้างทางหลวงดังกล่าวในวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ตัวเมืองมีท่าอากาศยานอัลฮัซม์รองรับ ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มฮูษียึดเมืองนี้ระหว่างการรุกอัลเญาฟ์ พ.ศ. 2563
ดอมีนีก ทอร์น
ดอมีนีก ทอร์น (Dominique Thorne; เกิดวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอแสดงในเรื่อง อิฟบีลสตรีตคุดทอล์ก (2018) รับบทเป็น ชีเลีย ฮันต์ และเรื่อง จูดัสแอนด์เดอะแบล็กมิสไซอาห์ (2021) รับบท จูดี ฮาร์มอน
ในปี ค.ศ. 2020 เธอได้รับการยืนยันว่าจะแสดงเป็น รีรี วิลเลียมส์ / ไอเอิร์นฮาร์ต ในละครชุดทางโทรทัศน์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในดิสนีย์พลัสเรื่องใหม่เรื่อง ไอรอนฮาร์ท และ ภาพยนตร์เรื่อง Black Panther: Wakanda Forever
อ้างอิง
1997
หลิว เซียหนิง
BonBon Girls 303 (硬糖少女303 อิ้งถังเสี่ยวหนี่ว์ ซานหลิงซาน)
ในฐานะสมาชิกวง BonBon Girls 303 (硬糖少女303 อิ้งถังเสี่ยวหนี่ว์ ซานหลิงซาน)
Gugudan (구구단 คูกูดัน)
ในฐานะสมาชิกวง Gugudan (구구단 คูกูดัน)
แหล่งข้อมูลอื่น
1996
ท่าอากาศยานอัลฮัซม์
ท่าอากาศยานอัลฮัซม์ (مطار الحزم) เป็นสนามบินในเมืองอัลฮัซม์ ประเทศเยเมน
จูเลียน แม็กมาน
จูเลียน ดานา วิลเลียม แม็กมาน (Julian Dana William McMahon; เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักแสดงและอดีตนายแบบชาวอเมริกันเชื้อสายออสเตรเลีย และเป็นบุตรชายของเซอร์วิลเลียม แม็กมาน อดีตนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
แม็กมานมีชื่อเสียงจากการแสดงในละครโทรทัศน์รับบท เบ็น ลูชินี ในละครโทรทัศน์ของออสเตรเลียเรื่อง โฮมแอนด์อะเวย์ (2532–2534), รับบทนักสืบจอห์น แกรนต์ ในละครอาชญากรรมอเมริกันเรื่อง โพรไฟเลอร์ (2539–2543), รับบทโคล เทิร์นเนอร์ในละครเหนือธรรมชาติของอเมริกาเรื่อง ชามด์ (2543–2546) และ คริสเตียน ทรอย ในละครทางการแพทย์อเมริกันเรื่อง นิป/ทัก (2546–2553) นอกจากนี้เขายังแสดงในภาพยนตร์โดยรับบทนำและสนับสนุนเช่น เชสซิงสลีป (2543) ร่วมกับ เจฟฟ์ แดเนียลส์, ดอกเตอร์ดูม ในแฟรนไชส์แฟนทาสติกโฟร์ (2548 และ 2550), ในเรื่อง พรีโมนิชัน (2550) ที่แสดงร่วมกับแซนดรา บุลล็อก, เรื่อง คนอึดต้องกลับมาอึด (2553) ร่วมกับบรูซ วิลลิส และเรื่อง เบต (2555) ร่วมกับแดน วิลลี และซาเวียร์ ซามูเอล
อ้างอิง
1968
อำเภออัลก็อบบัยเฏาะฮ์
อัลก็อบบัยเฏาะฮ์ (القبيطة) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการละฮิจญ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 94,516 คน
อำเภอเศาะอ์ดะฮ์
เศาะอ์ดะฮ์ (صَعْدَة) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการเศาะอ์ดะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 58,695 คน
รายชื่อแคว้นของประเทศทาจิกิสถานเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์
นี่คือ รายชื่อแคว้นของประเทศทาจิกิสถานเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ใน พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นข้อมูลใน พ.ศ. 2561
เขตอัยนี
อัยนี (Айнӣ) เป็นเขตทางตอนใต้ของแคว้นซุฆด์ ประเทศทาจิกิสถาน ครอบคลุมพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำซารัฟชอนตอนกลาง โดยมีอัยนีเป็นเมืองหลัก เขตนี้มีประชากร 83,600 คน (ประมาณการในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563) เขตอัยนีตั้งชื่อตามซัดริดดีน อัยนี (Садриддин Айнӣ) กวีแห่งชาติทาจิก
เขตการปกครอง
เขตอัยนีมีพื้นที่ประมาณ 5,200 ตารางกิโลเมตร (2,000 ตารางไมล์) โดยแบ่งออกเป็น 1 เมือง กับ 7 จามออัต ดังนี้:
เฉาก๊วยชากังราว
บริษัท เฉาก๊วยชากังราว จำกัด เป็นบริษัทในประเทศไทย ประกอบธุรกิจการผลิตอาหารและผลิตภัณฑ์อาหารอื่น ๆ ผลิตภัณฑ์ที่มีชื่อเสียง คือ เฉาก๊วย ตรา "เฉาก๊วยชากังราว" จดทะเบียนตั้งเป็นบริษัทเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ชื่อของผลิตภัณฑ์มาจากชื่อเมืองโบราณชากังราว
ประวัติ
เดิมเสริมวุฒิ สุวรรณโรจน์ ผู้ก่อตั้งบริษัท ทำงานที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน แต่เงินเดือนน้อย จึงคิดหารายได้เสริม วันหนึ่ง บุตรชายของเสริมวุฒิที่เพิ่งจบการศึกษามาบอกเสริมวุฒิว่า จะไปทำงานกับเพื่อนคนหนึ่งซึ่งทำธุรกิจเฉาก๊วย ผ่านไปสองเดือน เสริมวุฒิกับบุตรชายจึงซื้อเฉาก๊วยมาลองทำขาย ช่วงแรกไม่ได้รับความเชื่อถือจากผู้บริโภคมากนัก จึงนำต้นเฉาก๊วยจริงไปสาธิตวิธีทำเฉาก๊วยในเทศกาลต่าง ๆ ของจังหวัดกำแพงเพชร หลังจากนั้น เฉาก๊วยชากังราวก็เป็นที่รู้จักและเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว มียอดขายจากวันละไม่ถึง 50 บาท เป็น 5,000–6,000 บาท จนกระทั่งมียอดขายเพิ่มขึ้นจนถึงหลักล้าน จึงขยายธุรกิจมาจนทุกวันนี้
นางาระ
นางาระ (長柄町 (Nagara-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,754 คน 2,976 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 140 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 19.02 km2
ภูมิศาสตร์
นางาระตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาซึ่งอยู่กึ่งกลางของคาบสมุทรโบโซ เมืองนี้มีภูมิประเทศเป็นที่ราบเล็กน้อย และประกอบด้วยเนินเขาสูงชันเป็นหลัก เมืองนี้ไม่มีแม่น้ำสายหลัก แต่มีการสร้างเขื่อนหลายแห่ง เช่น เขื่อนนางาระ เพื่อรองรับแหล่งน้ำของคาบสมุทรโบโซ นางาระตั้งอยู่ห่างจากชิบะ เมืองเอกของจังหวัด ประมาณ 25 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางโตเกียวไม่เกิน 50 ถึง 60 กิโลเมตร
เทศบาลข้างเคียง
จังหวัดชิบะ
ภูมิอากาศ
นางาระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบายและมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในนางาระคือ 14.8 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1639 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.7 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 4.8 °C
ประวัติศาสตร์
นางาระเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อ แคว้นคาซูซะ หมู่บ้านนางาระก่อตั้งขึ้นโดยเป็นการจัดตั้งใหม่ในระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 ต่อมานางาระได้ยกฐานะเป็นเมืองในปี 1955 โดยรวมเข้ากับหมู่บ้านที่อยู่ข้างเคียง ได้แก่ หมู่บ้านฮิโยชิ และส่วนหนึ่งของหมู่บ้านมิซูกามิ
เศรษฐกิจ
กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของเมืองคือการเกษตรและธุรกิจสนามกอล์ฟ
การปกครอง
นางาระมีการปกครองรูปแบบสภา–นายกเทศมนตรี โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาประเภทสภาเดี่ยวที่มีสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองนางาระ รวมทั้งเทศบาลอื่นในอำเภอโชเซ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิบะจำนวน 1 คน ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดชิบะในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
การศึกษา
นางาระมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 2 แห่ง โรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
รถไฟ
นางาระไม่มีรถไฟให้บริการ สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดในการเดินทางไปนางาระคือ สถานีรถไฟโมบาระบนสายโซโตโบ
รถโดยสารประจำทาง
รถโดยสารประจำทางโคมินาโตะ ซึ่งให้บริการโดยบริษัทรถไฟโคมินาโตะ
ทางหลวง
เมืองนี้ไม่มีทางหลวงแห่งชาติสายใดผ่าน
ชาวพม่าในประเทศไทย
ชาวพม่าในไทย (ထိုင်းနိုင်ငံရှိမြန်မာများ) เป็นชาวต่างชาติที่มาอาศัยอยู่ในประเทศไทยมากที่สุด จากการสำรวจใน พ.ศ. 2557 พบว่ามีชาวพม่ากว่า 1,418,472 ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย แบ่งเป็น ชาย 812,798 คน และหญิง 605,674 คน หรือคิดเป็น 70% ของชาวพม่าที่อาศัยอยู่นอกประเทศ ชาวพม่าในไทยส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ แรงงานมีฝีมือ แรงงานไร้ฝีมือ และ ผู้อพยพหนีความขัดแย้ง
ชาวพม่าส่วนใหญ่จะเป็นแรงงานไร้ฝีมือในอุตสหกรรมการประมง โรงงานอาหารทะเลแปรรูป แรงงานก่อสร้าง อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม และงานบริการต่าง ๆ ในประเทศไทย มหาวิทยาลัยแมคควอรี่ประเมินว่ามีการส่งเงินจากไทยไปพม่าเฉลี่ยมากกว่า 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี การย้ายถิ่นฐานเข้ามาในไทยของชาวพม่าเริ่มขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังการรัฐประหารของนายพลเนวี่นที่ทำให้พม่ากลายเป็นสังคมนิยมและการพัฒนาเศรษฐกิจหยุดชะงัก แรงงานชาวพม่ามีส่วนช่วยในการสร้างเศรษฐกิจไทยเป็นอย่างมาก โดยมีส่วนร่วมประมาณ 5 ถึง 6.2% ของจีดีพีประเทศไทย
นโยบายการต่างประเทศ
นโยบายต่างประเทศ เป็นนโยบายของรัฐ มีลักษณะเป็นแผนการดำเนินการในกิจการและปฏิสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ส่วนมากมีรูปแบบเป็นทวิภาคีและพหุภาคี สารานุกรมบริแทนนิการะบุไว้ว่า นโยบายต่างประเทศ ของแต่ละประเทศนั้นจะพิจารณาตามนโยบายภายใน, นโยบายกับพฤติกรรมของประเทศตรงข้าม และแผนทางภูมิรัฐศาสตร์
ชาวพม่าในประเทศไทย
จังหวัดสมุทรสาครเป็นจังหวัดที่ชาวพม่าเข้ามาอาศัยอยู่มากที่สุดในประเทศไทย คาดว่ามีชาวพม่าราว 200,000 คนในจังหวัด ส่วนพื้นที่ ๆ มีชาวพม่าอาศัยอยู่มากที่สุดรองลงมาคือ แม่สอด และ ระนอง
นโยบายการต่างประเทศ
โดยปกติแล้วในประเทศที่ปกครองโดยระบบรัฐสภา จะมีคณะรัฐมนตรี อันมีนายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างประเทศ ส่วนประเทศที่ใช้ระบบประธานาธิบดี ประธานาธิบดีจะเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างประเทศ โดยได้รับคำแนะนำจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และบุคคลชั้นนำฝ่ายนิติบัญญัติ
ชาวพม่าในประเทศไทย
ใน พ.ศ. 2546 รัฐบาลไทยและพม่าได้ร่วมลงนามในหนังสือบันทึกข้อตกลง เพื่อให้แรงงานที่หลั่งไหลเข้ามานี้เป็นแรงงานถูกกฎหมายและแก้ปัญหาการลักลองเข้าเมืองผิดกฎหมาย มีการใช้กระบวนการพิสูจน์สัญชาติโดยแรงงานข้ามชาติจะได้รับหนังสือเดินทางชั่วคราวและใบรับรองให้ทำงานในประเทศไทยได้เป็นเวลา 2 ปี พร้อมสิทธิคุ้มครองแรงงาน
ชาวพม่าอพยพราว 150,000 คน อาศัยอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยทางการ 9 แห่งบริเวณชายแดนไทย–พม่า ค่ายที่ใหญ่ที่สุดคือค่ายผู้ลี้ภัยแม่ลาที่ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ใน พ.ศ. 2557 รัฐบาลไทยประกาศแผนการส่งกลับผู้ลี้ภัย ที่อาศัยอยู่ในค่ายลี้ภัยช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมากลับประเทศ
คิม จี-ซู (นักแสดง)
คิม จี-ซู (김지수; เกิด 30 มีนาคม ค.ศ. 1993) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ จีซู เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
ในโรงเรียนประถมศึกษา จีซูเป็นนักกีฬายูโดและแข่งขันในระดับชาติก่อนที่จะถอนตัวเนื่องจากอาการบาดเจ็บ เขาเป็นเด็กฝึกหัดนักแสดงภายใต้เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี พ.ศ. 2555
จีซูเป็นนักศึกษาของ Digital Seoul Culture Arts University ซึ่งเขาเรียนเอกสาขาภาพยนตร์
อาชีพ
จีซูเริ่มการแสดงด้วยการแสดงบนละครเวทีในปี 2009 และหนังสั้น ก่อนที่จะได้รับการยอมรับมากขึ้นในละครเรื่อง Angry Mom ในปี 2015 ตั้งแต่นั้นมาจีซูก็ได้แสดงในหลายบทบาทบนละครโทรทัศน์ เช่น Cheer Up!, Page Turner, Moon Lovers: Scarlet Heart Ryeo และภาพยนตร์ One Way Trip   ต่อมาในปี 2017 จีซูร่วมแสดงในละครคอมเมดีแฟนตาซีเรื่องสาวน้อยจอมพลัง โดบงซุน ของช่อง JTBC และละครเรื่อง Bad Guys 2 ในปี 2018 จีซูได้ไปเคสต์การแสดงเรื่อง Ping Pong Ball และละครเน็ตฟลิกซ์เรื่อง My First First Love ต่อมาในปี 2020 จีซูเซ็นสัญญานักแสดงสังกัดค่าย KeyEast และในปี 2021 จีซูได้รับบทนำชายในละครประวัติศาสตร์เรื่อง River Where the Moon Rises โดยละครจะออกอากาศในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งได้ถ่ายทำไปแล้วในหลายส่วนก่อนที่จะมีการยืนยันข้อกล่าวหาการกลั่นแกล้งในโรงเรียนเดิมของเขา ทำให้จีซูถูกถอดถอนการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง บทบาทนี้ได้รับการคัดเลือกนักแสดงนา อิน-อู มารับหน้าที่แทน ซึ่งจีซูจะเข้ารับราชการทหารในเดือนตุลาคม
เอวัน ปีเตอส์
เอวัน ทอมัส ปีเตอส์ (Evan Thomas Peters; เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง คลิปปิง อดัม (2004) ตามมาด้วยการแสดงภาพยนตร์วัยรุ่นเรื่อง คืนกรี๊ดสี่สาวโจ๊ะ ที่ออกฉายในปีเดียวกัน และเริ่มเป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์แนวไซไฟเรื่อง อินเวชัน ทางช่องเอบีซี (2005–2006) จากนั้นเขาได้แสดงบทบาทสมทบในภาพยนตร์เรื่องอื่นๆเช่น ซิลเวียร์ เหยื่ออยุติธรรม (2007), กระชากใจสู้แล้วคว้าใจเธอ (2008), เกรียนโคตรมหาประลัย (2010), หมอเลี้ยงใคร่ (2011) ก่อนที่เขาจะโด่งดังในแวดวงโทรทัศน์จากการแสดงหลายบทบาทในละครชุดเรื่อง อเมริกันฮอร์เรอร์สตอรี (2011–2021) ทางช่องเอฟเอ็กซ์, ละครชุดเกี่ยวกับสังคมแอลจีบีทีคิวเรื่อง โพส วาดท่าท้าฝัน (2018) โดยเขาประสบความสำเร็จในวงการละครโทรทัศน์ด้วยการได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีย์ขนาดสั้นจากเรื่อง แมร์ออฟอีสต์ทาวน์ (2021) ทางช่องเอชบีโอ และได้เป็นนักแสดงนำในละครชุดที่สร้างจากเหตุการณ์จริงเรื่อง เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์:ฆาตกรรมอำมหิต (2022) ทางเน็ตฟลิกซ์ ซึ่งเขารับบทเป็น "เจฟฟรีย์ ดาห์เมอร์" ฆาตกรต่อเนื่องที่มีอาการของโรคจิตเภท โดยการแสดงอันสมจริงของเขาได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์จำนวนมาก ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีย์ ในปี 2023
อ้างอิง
1987
รูปจำลองพระบรมรัตนโกศ
รูปจำลองพระบรมรัตนโกศ (រូបសំណាកព្រះបរមរតនកោដ្ឋ ; Norodom Sihanouk Memorial) เป็นอนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่อดีตพระมหากษัตริย์พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุที่กรุงพนมเปญ, ประเทศกัมพูชา อนุสาวรีย์ทองแดงมีความสูง 4.5 เมตร ซึ่งอยู่ใต้สถูปที่สูง 27 เมตร ในฝั่งตะวันออกของสวนวิมานเอกราช มีการใช้เงินสร้างตัวอนุสาวรีย์ไปประมาณ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐและใช้เวลาประมาณ 8 เดือนจะแล้วเสร็จ ในวันเปิดตัวอนุสาวรีย์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 มีสารวัตรทหารจัดบริเวณใกล้ตัวอนุสาวรีย์ ทำให้มีการตรวจสอบอย่างแน่นหนาก่อนเข้าถึงอนุสาวรีย์ในวันนั้น พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เสด็จสวรรคตในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ที่ปักกิ่ง, ประเทศจีน คงเหลือแด่พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา และพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี
อนุสาวรีย์นี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อยกย่องความสำเร็จของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ในการทำให้ประเทศเป็นเอกราชจากอาณานิคมฝรั่งเศสในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953
ทินกร อสุรินทร์
ทินกร อสุรินทร์ (เกิดวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) เป็นนักฟุตบอลชาวไทยที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับหรือเซ็นเตอร์แบ็กให้กับขอนแก่น ยูไนเต็ด
ตราด
สมัยที่ทินกรลงเล่นให้กับตราด เขาได้รับสมญาว่า "แกเร็ท เบล เมืองตราด" โดยในไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2556 นัดที่ตราดเปิดบ้านพบกับขอนแก่น เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับรัฐพร แซ่ตั๋น อย่างไรก็ตาม เขาได้รับบาดเจ็บในนาทีที่ 10 จากนั้นเขาก็ท้องเสียแล้วก็ออกไปนั่งสำรอง
สระบุรี
ทินกรย้ายจากตราดมาร่วมทีมสระบุรีในปลายปี 2557 เขามีจุดเด่นคือความขยันในการไล่บอล ทำให้ไพโรจน์ บวรวัฒนดิลก หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีม ให้โอกาสเขาลองเล่นในตำแหน่งกองกลาง จนมีส่วนช่วยให้ทีมรอดจากการตกชั้นในไทยพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2558 ได้สำเร็จ
สุพรรณบุรี
หลังจากที่สระบุรียุบทีม เขาย้ายไปสุพรรณบุรี โดยในไทยลีก ฤดูกาล 2561 เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายภายใต้การคุมทีมของไพโรจน์อีกครั้ง ต่อมาในช่วงปลายปี 2563 เขาได้แยกทางกับสโมสร
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ได้ทำการเปิดตัวทินกร อสุรินทร์ อย่างเป็นทางการ โดยเขาจะสวมเสื้อหมายเลข 6 ต่อมาในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทินกรได้ลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในการแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2563–64 รอบ 16 ทีมสุดท้าย ซึ่งบุรีรัมย์บุกไปเสมอกับการท่าเรือแบบไร้ประตู ก่อนที่จะเอาชนะด้วยการยิงลูกโทษไปได้ 9–8 ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศได้สำเร็จ
ไวน์ฝรั่งเศส
ไวน์ฝรั่งเศส มีการผลิตทั่วทั้งประเทศฝรั่งเศสในปริมาณระหว่าง 50 ถึง 60 ล้านเฮกตาร์ต่อปี หรือ 7–8 พันล้านขวด ฝรั่งเศสเป็นหนึ่งในผู้ผลิตไวน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกร่วมกับภูมิภาคที่ผลิตไวน์ในอิตาลี สเปน และสหรัฐ ไวน์ฝรั่งเศสนั้นเก่าแก่และสามารถย้อนรอยประวัติศาสตร์ไปได้ถึงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช โดยหลายภูมิภาคของฝรั่งเศสมีประวัติการทำไวน์มาตั้งแต่สมัยโรมัน ไวน์ที่ผลิตมีตั้งแต่ไวน์ราคาแพงที่ส่งขายยังต่างประเทศ ไปจนถึงไวน์ราคาพอประมาณที่มักพบเห็นได้เฉพาะในฝรั่งเศสอย่างไวน์มาร์ญาในช่วงหลังสงคราม
แนวคิดสำคัญสองประการของไวน์ฝรั่งเศสที่ทำให้ไวน์ดีกว่าเดิมได้แก่แนวคิดแตรัวร์ซึ่งเชื่อมโยงลักษณะของไวน์กับสถานที่ที่ปลูกองุ่นและผลิตไวน์ และระบบอาแปลาซียงดอรีฌีนกงโทรเล (อาโอเซ) ซึ่งถูกแทนที่ด้วยระบบอาแปลาซียงดอรีฌีนพรอเตเฌ (อาโอเป) ใน ค.ศ. 2012 กฎอาแปลาซียงกำหนดว่าองุ่นพันธุ์ใดและแนวปฏิบัติในการผลิตไวน์ใดบ้างที่ได้รับการอนุมัติสำหรับการจำแนกประเภทในแต่ละเครื่องหมายแหล่งกำเนิดซึ่งกำหนดตามเขตภูมิศาสตร์ในประเทศฝรั่งเศสและอาจครอบคลุมภูมิภาค หมู่บ้าน หรือไร่องุ่นมากกว่าหนึ่งแห่ง
ฝรั่งเศสเป็นแหล่งกำเนิดขององุ่นหลายสายพันธุ์ (เช่น กาแบร์แนโซวีญง, ชาร์ดอแน, ปีโนนัวร์, โซวีญงบล็อง, ซีรา) ซึ่งปัจจุบันมีการปลูกกันทั่วโลก รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดวิธีการทำไวน์และรูปแบบของไวน์ซึ่งได้รับการการนำไปใช้ในประเทศอื่น ๆ แม้ว่าผู้ผลิตบางรายจะได้รับประโยชน์จากราคาที่สูงขึ้นและความต้องการไวน์ชื่อดังจากบูร์กอญและบอร์โดที่เพิ่มขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แต่อุตสาหกรรมไวน์ของฝรั่งเศสกลับประสบปัญหาการบริโภคที่ลดลงภายในประเทศ ส่วนภายนอกประเทศก็ต้องแข่งขันกับไวน์โลกใหม่จำนวนมาก
เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมัน
จักรวรรดิออตโตมันใช้เพลงชาติมาตั้งแต่การก่อตั้งในช่วงปลายคริสตศตวรรษที่ 13 แต่ไม่ได้ใช้เพลงเฉพาะหรือเพลงชาติจนกระทั่งคริสตศตวรรษที่ 19 ในรัชสมัยมาฮ์มุดที่ 2 เมื่อมีการจัดวงดุริยางค์ของจักรวรรดิและทหารการให้เป็นแบบตะวันตก จูเซ็ปเป โดนีเซ็ตตี (Giuseppe Donizetti) หรือมีชื่อในจักรวรรดิออตโตมันว่า โดนีเซ็ตตี พาชา (Donizetti Pasha) หัวหน้าฝ่ายนี้ เป็นผู้ประพันธ์เพลงสรรเสริญพระบารมีแบบตะวันตกเพลงแรกที่มีชื่อว่า มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ (Mahmudiye Marşı)
เหมือนกับพระมหากษัตริย์องค์อื่นในยุคนั้น เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมันเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี ไม่ใช่เพลงชาติ ทำให้ต้องมีการแต่งเพลงใหม่เมื่อมีจักรพรรดิองค์ใหม่เสวยราชบัลลังก์ อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1844 ด้วยการปฏิรูปตันซีมัต เมจีดีเย มาร์เชอ จึงกลายเป็นเพลงชาติแรกของจักรวรรดิออตโตมัน ธงชาติแรกของจักรวรรดิ (ซึ่งดูคล้ายกับธงตุรกีในปัจจุบัน) ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1844
หลังเริ่มแต่งเพลงสรรเสริญพระบารมี มีสุลต่านสองพระองค์ที่ไม่มีเพลงของพระองค์ องค์แรกคือสุลต่านมูรัดที่ 5 ที่ครองราชย์แค่ 3 เดือนใน ค.ศ. 1876 และองค์ที่สองคือเมห์เหม็ดที่ 6 สุลต่านองค์สุดท้ายชองจักรวรรดิออตโตมันที่ใช้เพลง มาฮ์มูดีเย มาร์เชอ
เฉพาะ ฮามีดีเย มาร์เชอ และ เรชาดีเย มาร์เชอ เท่านั้นที่มีเนิ้อร้อง ส่วนอีกสามเพลงมีแต่เสียงดนตรี
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ
กลุ่มอาการคอร์ซาคอฟฟ์ (Korsakoff syndrome; KS) เป็นโรคสูญเสียความทรงจำซึ่งเกิดจากการขาดไธอามีนหรือวิตามิน B1 โดยทั่วไปแล้วเกี่ยวข้องกับการเสพติดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เรื้อรัง ชื่อของโรคนั้นตั้งตามเซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ นักจิตประสาทวิทยาผู้ค้นพบโรคนี้ในศตวรรษที่ 19
การขาดไธอามีนและผลพิษจากแอลกอฮอล์ส่งผลกระทบที่ธาลามิกนิวเคลียสส่วนมีเดียลดอร์ซอลและที่แมมิลารีบอดีในระบบลิมบิก ส่งผลให้มีปัญหาในการเรียนรู้สิ่งใหม่และไม่สามารถจดจำเหตุการณ์ที่พึ่งเกิดขึ้นได้ หากโรคนี้ไปส่งผลกระทบเพิ่มที่บริเวณเวอร์นิคเกจะส่งผลให้เกิดกลุ่มอาการเวอร์นิคเก-คอร์ซาคอฟ
หยาง จื่อ
นอกจากนี้ยังมีผลงานออกมามากมายเช่น Battle of Changsha (2014), Ode to Joy (2016), จูเซียน กระบี่เทพสังหาร (2016), Ode to Joy 2 (2017), Ashes of Love (2018), Go Go Squid! (2019)
โดยหยางจื่อ ได้รับการจัดอันดับ 100 ดาราจีนผู้ทรงอิทธิพล จาก นิตยสารฟอบส์ ดังนี้ ปี 2017 อยู่ในอันดับที่ 73 ปี 2019 อยู่อันดับที่ 24 ปี 2020 อยู่ในอันดับที่ 13 และปี 2021 อยู่ในอันดับที่ 8
ดันเจียนซีจ II
ดันเจียนซีจ II (Dungeon Siege II) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทซึ่งเป็นภาคต่อของดันเจียนซีจใน ค.ศ. 2002 เกมนี้ได้รับการพัฒนาโดยแก๊สเพาเวิร์ดเกมส์และวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2005 เรื่องราวเป็นความต่อเนื่องของเค้าเรื่องดันเจียนซีจ ส่วนภาคเสริมอย่างโบรเคนเวิลด์ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2006
รูปแบบการเล่นมุ่งเน้นไปที่ระบบคลาสของระยะประชิด, ระยะไกล, เวทมนตร์ธรรมชาติ และเวทมนตร์ต่อสู้ โดยมีการแนะนำคลาสเพิ่มเติมอีกสองคลาสในภาคเสริมอย่าง "โบรเคนเวิลด์" ผู้เล่นที่ควบคุมตัวเอกพบว่าตัวเองผลัดเปลี่ยนพันธมิตรครั้งหนึ่งเมื่อเพื่อนของพวกเขาที่ชื่อเดรวินถูกฆ่าตายในเนื้อเรื่องหลัก และพยายามเพื่อกำจัดวายร้ายที่ชื่อวัลดิส ผู้เล่นสามารถรับเอ็นพีซีคนใหม่ ที่มีบุคลิกและคุณลักษณะเฉพาะ ซึ่งนำเสนอความลุ่มลึกในรูปแบบการเล่น
เกมดังกล่าวได้รับการตอบรับอย่างดีเมื่อวางจำหน่าย โดยได้รับ 80 คะแนนในเว็บไซต์เมทาคริติก และได้รับรางวัล "เกมเล่นตามบทบาทยอดเยี่ยม ค.ศ. 2005" จากนิตยสารพีซี เกมเมอร์ ยูเอส
รูปแบบการเล่น
ไม่เหมือนกับดันเจียนซีจภาคแรก ดันเจียนซีจ II มีแนวทางรูปแบบการเล่นที่หลากหลายกว่า ซึ่งภาคต้นตำรับได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเกมอัตโนมัติเกินไปและขาดคุณค่าในการเล่นซ้ำ โดยผู้พัฒนาแก๊สเพาเวิร์ดเกมส์ได้ปรับปรุงระบบเก่าให้เป็นระบบที่หลากหลายมากขึ้น ที่รวมเอาองค์ประกอบเพิ่มเติมของกลยุทธ์เข้าด้วยกัน
โดยค่าเริ่มต้น ระบบใหม่จะปิดการต่อสู้อัตโนมัติของเกมดั้งเดิมส่วนใหญ่ และกำหนดให้ผู้เล่นคลิกหนึ่งครั้งสำหรับการโจมตีแต่ละครั้งของตัวละครที่เลือก สำหรับผู้เล่นที่ชื่นชอบระบบการต่อสู้ของเวอร์ชันก่อน ระบบใหม่สามารถทำให้มีพฤติกรรมที่ชอบมากกว่า การคลิกที่มอนสเตอร์และกดปุ่มขวาของเมาส์ค้างไว้จะทำให้ตัวละครโจมตีอย่างต่อเนื่องจนกว่ามอนสเตอร์ดังกล่าวจะตาย นอกจากนี้ มีตัวเลือกที่ช่วยให้ตัวละครของผู้เล่นสามารถป้องกันตัวเองโดยอัตโนมัติ และ/หรือโจมตีเป้าหมายต่อไปโดยอัตโนมัติเหมือนกับในระบบเก่า
ในดันเจียนซีจภาคแรก ตัวละครพิเศษทั้งสี่ (หรือที่เรียกว่าคลาส) แตกต่างกันเฉพาะในไอเทมและคาถาที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้ใช้ ส่วนในดันเจียนซีจ II แต่ละความสามารถพิเศษ (ระยะประชิด, ระยะไกล, เวทมนตร์ธรรมชาติ, เวทมนตร์ต่อสู้) ได้มีชุดทักษะเฉพาะตัวที่กำหนดจุดแข็งเฉพาะของตัวละคร ตัวอย่างเช่น ตัวละครที่เน้นระยะประชิดสามารถใช้โล่ปกป้องพันธมิตรได้ดีกว่า หรือพัฒนาทักษะการใช้อาวุธสองมือเพื่อโจมตีคู่ต่อสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า เช่นเดียวกับในเกมภาคแรก การทำมัลติคลาส (กระจายประสบการณ์และทักษะให้มากกว่าหนึ่งคลาส) สามารถทำได้ แต่ควรทำด้วยความระมัดระวัง ทั้งนี้ ทักษะการเรียนรู้ของตัวละครในหลาย ๆ ด้านหากมากเกินไป อาจพบว่าพวกเขาเหล่านั้นแผ่วลง และไม่สามารถทำหน้าที่ใด ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ในภาคเสริมสำหรับดันเจียนซีจ II ซึ่งคือ "โบรเคนเวิลด์" ได้มีการแนะนำคลาสตัวละครใหม่สองคลาส คลาสเหล่านี้เป็นตัวละครมัลติคลาส ได้แก่ หมัดศิลาเป็นมัลติคลาสของระยะประชิดกับเวทมนตร์ธรรมชาติ และนักฆ่าเลือดเป็นมัลติคลาสของระยะไกลกับเวทมนตร์ต่อสู้ คลาสใหม่เหล่านี้ได้รับผังทักษะเฉพาะของตนเองนอกเหนือจากคลาสอื่น ๆ ซึ่งช่วยให้พวกเขาสามารถทำมัลติคลาสได้ง่ายขึ้นโดยไม่เสียเปรียบมากนัก ตัวอย่างเช่น หมัดศิลาสามารถทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาดเล็กเมื่อทำการโจมตี เพื่อสร้างความเสียหายของตัวละครระยะประชิดล้วน ๆ ต่อไป และนักฆ่าเลือดสามารถทำให้เป้าหมายเลือดออก เพื่อความเสียหายของตัวละครระยะไกลล้วน ๆ ต่อไป (เนื่องจากมัลติคลาสของพวกเขา พวกเขาไม่สามารถอัปเกรดอาวุธได้บ่อยนัก และอาจจะอ่อนแอกว่าในการต่อสู้)
การเปลี่ยนแปลงอีกประการในดันเจียนซีจ II คือการเพิ่มระบบฮีโรเพาเวอส์ ซึ่งพลังคือความสามารถพิเศษที่ตัวละครสามารถใช้ได้เมื่อการโจมตีปกติไม่เพียงพอ พวกเขารวมความสามารถ เช่น อยู่ยงคงกระพันสำหรับทั้งคณะ และพลังในการเรียกสายฟ้าที่สร้างความเสียหายให้แก่ศัตรูทั้งหมดในพื้นที่ โดยพวกเขาจะได้รับเมื่อทักษะบางอย่างได้รับการฝึกฝนในระดับหนึ่ง พลังแต่ละแบบมี 3 เลเวล โดยแต่ละเลเวลต้องใช้ค่าทักษะมากขึ้นจึงจะได้รับ รวมถึงพลังจะเพิ่มขึ้นตามเลเวลของตัวละคร
เช่นเดียวกับภาคก่อน ดันเจียนซีจ II เป็นเกมเล่นตามบทบาทซึ่งยึดคณะเป็นหลัก ผู้เล่นสามารถมีตัวละครได้สูงสุดสี่ตัวในคณะภายใต้การตั้งค่าความยากระดับแรก (ทหารรับจ้าง), ตัวละครห้าตัวในระดับความยากทหารผ่านศึก และหกตัวในระดับความยากขั้นสูงสุด นอกเหนือจากความสามารถในการสรรหาตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุม (NPC) ที่ทำหน้าที่เหมือนกับตัวละครของผู้เล่นเองแล้ว ผู้เล่นยังสามารถซื้อสัตว์เลี้ยงที่เติบโตหลังจากที่ได้รับไอเทม อย่างไรก็ตาม ไม่เหมือนภาคก่อน ซึ่งตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมที่ได้รับการว่าจ้างมีบุคลิกเฉพาะตัว และสามารถพูดคุยกับผู้เล่นและคนอื่น ๆ ได้ในบางจุดในเกม โดยพวกเขายังมีภารกิจส่วนตัวอีกด้วย ทั้งนี้ สัตว์เลี้ยงเริ่มต้นด้วยการโจมตีปกติ (และเวทมนตร์ หากมี) โดยได้รับพลังเมื่อเติบโตถึงเลเวลสาม และสุดท้ายจะได้รับการปลดปล่อยเมื่อโตเต็มวัย ส่วนการปล่อยออราพิเศษเฉพาะสัตว์เลี้ยงให้ผลประโยชน์แก่ตัวละครที่เป็นมิตรภายในขอบเขต (เช่น การฟื้นฟูพลังเวทมนตร์ที่เพิ่มขึ้น)
ระบบเวทมนตร์ในดันเจียนซีจ II นั้นส่วนใหญ่ไม่เปลี่ยนแปลง นักเวทต่อสู้และนักเวทยังคงสามารถเข้าถึงสายคำเสกที่แยกจากกันเพื่อเพิ่มพลังตามเลเวลของตัวละคร อย่างไรก็ตาม เวทมนตร์ต่อสู้และเวทมนตร์ธรรมชาตินั้นแตกต่างกันมากกว่าในดันเจียนซีจภาคแรก โดยเวทมนตร์ต่อสู้มุ่งเน้นไปที่การสร้างความเสียหายจำนวนมหาศาลและทำให้ศัตรูอ่อนแอลงด้วยคำสาป ในขณะที่เวทมนตร์ธรรมชาติจะเน้นไปที่การรักษา, การอัญเชิญ และเสริมความแข็งแกร่งให้สมาชิกในคณะด้วยการโอบล้อมและร่ายมนตร์พิโรธ
คณะถูกจำกัดให้บัฟสูงสุดสองบัฟพร้อมกัน ซึ่งคาถาของสัตว์เลี้ยงนับรวมในการจำกัดบัฟนี้ แต่ไม่มีการปล่อยพวกมัน (ดูด้านบน) ส่วนคาถาเสริมประสิทธิภาพอาวุธที่ใช้โดยตัวละครฟิสต์ออฟสโตนและบลัดอัสแซสซินที่นำมาใช้ในภาคเสริม จะไม่นับรวมในขีดจำกัดนี้ อนึ่ง ศัตรูแต่ละตัวสามารถมีดีบัฟได้ครั้งละหนึ่งดีบัฟเท่านั้น ซึ่งผลกระทบด้านลบทั้งหมดจะนับรวมในขีดจำกัดนี้ รวมทั้งคำสาปและทำให้มึน
หัตถการไฮม์ลิคช์
หัตถการไฮม์ลิคช์ (Heimlich maneuver) หรือ การรัดอัดท้อง (abdominal thrust) เป็นหัตถการปฐมพยาบาลอย่างหนึ่งที่ใช้ในการปฐมพยาบาลช่วยชีวิตผู้ที่มีสิ่งแปลกปลอมอุดกั้นทางหายใจส่วนบนแบบสมบูรณ์ (complete upper airway obstruction) หรือสำลัก โดยทั่วไปถือว่าเป็นหัตถการที่คิดค้นขึ้นโดยแพทย์ชาวอเมริกันชื่อ Henry Heimlich วิธีทำให้ผู้ช่วยเหลือยืนหลังผู้ป่วยแล้วใช้มือกดที่ใต้กระบังลม ซึ่งจะเป็นการบีบรัดปอดและหวังให้เกิดแรงดันผลักวัตถุที่ติดค้างอยู่ในหลอดลมออกมา
ดันเจียนซีจ II
รูปแบบการเล่น
ระบบ "เกมโอเวอร์" ของดันเจียนซีจ II นั้นคล้ายกับเกมเล่นตามบทบาทอื่น ๆ เมื่อตัวละครสูญเสียพลังชีวิตเพียงพอ พวกเขามักจะเข้าสู่สภาวะหมดสติ ซึ่งตัวละครล้มลงกับพื้น, ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และต้องรอจนกว่าพลังชีวิตของพวกเขาจะค่อย ๆ ฟื้นคืนขึ้นมาใหม่เอง หรือรอการหายจากเวทมนตร์จากตัวละครอื่น หากตัวละครถูกศัตรูโจมตีอย่างแรงพอ หรือหากศัตรูยังคงโจมตีตัวละครที่หมดสติอย่างต่อเนื่อง ตัวละครนั้นอาจถูกฆ่าตายในที่สุด เมื่อความตายเกิดขึ้น ตัวละครจะไม่สามารถรับการรักษาได้อีกต่อไป และต้องฟื้นคืนชีพโดยตัวละครอื่น หรือโดยผู้ปลุกชีพซากศพ ซึ่งเป็นตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมในเมือง หากคณะถูกเข่นฆ่า ก็อาจเลือกที่จะเกิดใหม่อีกครั้งในเมืองโดยไม่ต้องใช้เครื่องมือ ซึ่งเครื่องมือของพวกเขาถูกทิ้งไว้บนศพ จากนั้น คณะดังกล่าวจะต้องหาวิธีที่จะนำเครื่องมือที่ตกหล่นกลับมา ไม่ว่าจะโดยการกลับไปหาศพของตัวละครดังกล่าว หรือโดยการเรียกตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุมอย่างผู้ปลุกชีพซากศพสำหรับค่าใช้จ่ายทางการเงิน
หัตถการไฮม์ลิคช์
ทั้งนี้ หน่วยงานสุขภาพหลายแห่งเสนอให้ค่อย ๆ ใช้วิธีการต่าง ๆ ที่เพิ่มแรงดันให้มากขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มจากพยายามให้ไอออกมาเองก่อน, ทุบหลังแรง ๆ, แล้วจึงค่อยใช้วิธีอัดรัดท้องหรืออกเป็นวิธีการสุดท้าย (ไม่ใช่ให้ใช้วิธีการดังกล่าวเป็นขั้นแรก)
ดันเจียนซีจ II
โหมดหลายผู้เล่น
ดันเจียนซีจ II รองรับการเล่นเกมแบบร่วมมือกันหลายผู้เล่นผ่านแลน, อินเทอร์เน็ต และเครือข่ายเกมสปาย ผู้เล่นหลายคนสามารถร่วมมือกันในคณะที่แยกจากกันแต่เป็นพันธมิตร โดยมีการจำกัดตัวละครทั้งหมดแปดตัว แม้ว่าจะมีเพียงสี่ตัวเท่านั้นที่สามารถควบคุมโดยผู้เล่นได้ สัตว์เลี้ยงที่ถูกจัดซื้อจะนับรวมในขีดจำกัดนี้ แต่สิ่งมีชีวิตที่อัญเชิญ (จากคาถา) ไม่นับเช่นนั้น เกมนี้มีโหมด "แบบดั้งเดิม" (old school) ที่ไม่รองรับในโหมดหลายผู้เล่น ซึ่งอนุญาตให้ผู้เล่นสูงสุดแปดคนเล่นพร้อมกันได้ หากต้องการเปิดใช้งานสิ่งนี้ ให้เพิ่ม "oldschool=true" (โดยไม่ใส่เครื่องหมายคำพูด) ลงในบรรทัดคำสั่งหรือไฟล์ .ini
สำหรับการเล่นผ่านแลนและอินเทอร์เน็ต เกมที่บันทึกไว้จะได้รับการเก็บไว้ในคอมพิวเตอร์ของผู้เล่นเอง ส่วนสำหรับการเล่นเกมสปาย เกมและตัวละครที่บันทึกไว้จะได้รับการเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์ของเกมสปาย โดยสภาพแวดล้อมของเกมสปายจำกัดจำนวนการโกงออนไลน์ที่อาจเกิดขึ้นได้ แต่ในช่วงเบตาช่วงปลาย ความเป็นไปได้ยังคงมีอยู่ รวมทั้งสามารถดาวน์โหลดตัวละครเกมสปายจากเซิร์ฟเวอร์เกมสปายไปยังคอมพิวเตอร์ของผู้เล่น ซึ่งสามารถใช้กับอินเทอร์เน็ต, แลน และเกมแบบผู้เล่นเดี่ยวได้ ส่วนสิ่งที่ตรงกันข้ามไม่เป็นความจริงคือ: ตัวละครเกมสปายสามารถสร้างและปรับเลเวลได้ในเครือข่ายเกมสปายเท่านั้น ซึ่งเครือข่ายจีเอสพยายามสนับสนุนเฉพาะเกมต้นฉบับเท่านั้น กอปปีที่ไม่มีลิขสิทธิ์จะถูกบล็อกหากไม่สามารถจำลองซีดี-คีย์ ส่วนการเล่นออนไลน์อาจไม่สามารถเล่นได้ด้วยเกมมือสองเช่นกัน และดันเจียนซีจ II เวอร์ชันสตีมไม่รองรับฟังก์ชันหลายผู้เล่น
หัตถการไฮม์ลิคช์
เทคนิค
ทั้งสภากาชาดอเมริกาและบริการสาธารณสุขแห่งชาติสหราชอาณาจักรแนะนำว่า ขั้นแรก ผู้ช่วยเหลือควรกระตุ้นให้ผู้ป่วยไอเอาสิ่งที่อุดกั้นทางเดินหายใจออกมาก่อน ขั้นถัดมา ให้จัดท่าผู้ป่วยโน้มตัวมาข้างหน้าแล้วทุบหลัง 5 ครั้ง แล้วจึงค่อยใช้วิธีอัดรัดท้องถ้าสองวิธีการดังกล่าวล้มเหลว สภากู้ชีพยุโรปและคลินิกมาโยแนะนำให้ใช้วงจรทุบหลัง 5 ครั้งและอัดรัดท้อง 5 ครั้งสลับกันไปเรื่อย ๆ  ทั้งนี้ไม่แนะนำสำหรับเด็กทารกอายุน้อยกว่า 1 ขวบ ในทางกลับกัน สภากู้ชีพออสเตรเลียแนะนำให้อัดรัดอกไม่ใช่อัดรัดท้อง
ดันเจียนซีจ II
โครงเรื่อง
เกมเริ่มต้นด้วยตัวเอกที่ผู้เล่นควบคุมและเพื่อนของพวกเขา เดรวิน ซึ่งทำหน้าที่เป็นทหารรับจ้างในกองทัพของวัลดิส ขุนศึกที่ปรับตัวให้เข้ากับเผ่าพันธุ์ของพ่อมดแห่งความมืดและกวัดแกว่งดาบเวทมนตร์แห่งซารามอธ ตัวละครของผู้เล่นและเดรวินได้รับคำสั่งให้ยึดวิหารที่นางไม้ถือครอง อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ยึดวิหารได้แล้ว วัลดิสก็โจมตีพวกทหารรับจ้าง ซึ่งเดรวินถูกฆ่าตาย และตัวละครของผู้เล่นก็หมดสติไป
ต่อมา ตัวละครของผู้เล่นฟื้นคืนสติในการดูแลของเหล่านางไม้ ซึ่งแทนที่จะประหารชีวิต พวกนางไม้ยอมให้ผู้เล่นได้รับอิสรภาพโดยช่วยพวกเขาในการทำสงครามกับวัลดิส หลังจากที่ตัวเอกได้รับอิสรภาพ พวกเขาค้นพบว่าพวกเขาติดเชื้อโรคระบาด โรคลึกลับที่สร้างขึ้นโดยพ่อมดแห่งความมืดที่ผลักดันให้เหยื่อเข้าสู่ภาวะวิกลจริต ครั้นหลังจากรักษาด้วยน้ำจากเทวสถานเอลเวน พวกเขาก็กลับบ้านเกิด
ระหว่างทางกลับบ้าน ตัวละครของผู้เล่นได้ช่วยชีวิตชายชราคนหนึ่งจากนางไม้ที่เป็นโรคระบาดบ้า ชายชราบรรยายเหตุการณ์ที่เรียกว่ามหากลียุค ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อดาบแห่งซารามอธที่วัลดิสถืออยู่ กระทบกับโล่เวทมนตร์ที่เรียกว่าโล่แห่งอาซูไน โดยการทำให้โล่แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้เกิดภัยพิบัติที่สิ้นสุดยุคแรก วัลดิสหวังว่าจะทำให้เกิดหายนะอีกครั้งด้วยการรวบรวมชิ้นส่วนของโล่แห่งอาซูไนเพื่อที่เขาจะได้ทำลายมันอีกครั้ง ชายชราอธิบายถึงโรคระบาด โดยบอกว่ามันเกิดจากคริสตัลที่สร้างขึ้นระหว่างมหากลียุคที่อนุญาตให้วิญญาณของกองทัพของซารามอธครอบครองสิ่งมีชีวิต
หลังจากที่ตัวละครของผู้เล่นกลับบ้าน พวกเขาเริ่มรวบรวมชิ้นส่วนของโล่เพื่อปะทะกับวัลดิส หลังจากที่พวกเขารวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดแล้ว พวกเขาก็นำพวกมันไปยังอกัลลันยักษ์ เพื่อที่พวกเขาจะได้สร้างโล่ขึ้นใหม่ เมื่อพวกเขาหลอมใหม่ พวกเขาวางเหรียญใหญ่ไว้ตรงกลางเพื่อเพิ่มความทนทาน เหรียญใหญ่นี้เคยสวมใส่โดยเดรวิน ซึ่งเขามอบมันให้แก่ตัวละครของผู้เล่นก่อนที่เขาจะเสียชีวิต
ด้วยการสร้างโล่ขึ้นใหม่ ตัวละครของผู้เล่นจะเดินทางไปยังฐานที่มั่นของวัลดิส ที่รู้จักกันในชื่อเขาแห่งซารามอธ โล่ดังกล่าวปกป้องพวกเขาจากพ่อมดแห่งความมืด แต่การรบกับวัลดิสนั้นพิสูจน์ได้ว่าเป็นภาวะจนมุม จนกระทั่งมีชายชราปรากฏตัวและได้รับโล่จากตัวละครของผู้เล่น เขามอบโล่ให้วัลดิส โดยเผยให้เห็นว่าเขาคือพ่อมดแห่งความมืด ซึ่งวัลดิสพยายามทำลายโล่ด้วยดาบแห่งซารามอธ แต่เมื่อเขาโจมตีโล่ ดาบของเขาก็แตกเป็นเสี่ยงแทน แล้ววัลดิสและตัวละครของผู้เล่นเริ่มการปะทะอีกครั้ง โดยที่วัลดิสถูกสังหาร
โบรเคนเวิลด์
บริษัททูเค เกมส์ ได้เปิดตัวดันเจียนซีจ II: โบรเคนเวิลด์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ภาคเสริมดังกล่าวจะแนะนำคุณสมบัติหลายอย่าง รวมถึงปฏิบัติการ (การศึก) เพิ่มเติม, คลาสลูกผสมสองคลาสตามคลาสที่มีอยู่, คนแคระในฐานะเผ่าพันธุ์ที่สามารถเล่นได้, "ตำรับ" ที่อิงตามมนต์เสน่ห์, สัตว์เลี้ยงสองแบบที่สามารถซื้อได้ในเมืองหลักของ ได้แก่ แกะบรรทุก (Pack Ram) และสัตว์อสูร (Kohl Beast) ตลอดจนบรรดาไอเทมข้ามฝั่งของเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล เพื่อโปรโมต และใช้ร่วมกับดันเจียนซีจ: โธรนออฟแอกโกนี
ดีลักซ์อิดิชัน
ดันเจียนซีจ II: ดีลักซ์อิดิชัน เป็นชุดสะสมพิเศษที่รวมดันเจียนซีจ II ดั้งเดิม, ภาคเสริมอย่างโบรเคนเวิลด์ และไอเทมสะสมจำนวนมาก ซึ่งประกอบไปด้วยแผนที่, ภาพบุคคล, วอลเปเปอร์ และไฟล์วิดีโอ "การสร้างดันเจียนซีจ II" ในซีดี-รอม โดยได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2006
การตอบรับ
เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ซึ่งเป็นที่นิยมโดยทั่วไปจากบทวิจารณ์ของนักวิจารณ์ 51 คน โดยให้ 80 คะแนนในเว็บไซต์เมทาคริติก
ดันเจียนซีจ II ได้รับรางวัล "เกมเล่นตามบทบาทยอดเยี่ยม ค.ศ. 2005" จากนิตยสารพีซี เกมเมอร์ ยูเอส โดยเกรก เวเดอร์แมน แห่งนิตยสารดังกล่าวเรียกเกมนี้ว่า "ภาคต่อที่หายากซึ่งอยู่เหนือกว่าภาคก่อนในทุกด้าน"
ส่วนเว็บไซต์เกมสปอตกล่าวว่า "ดันเจียนซีจ II เป็นความพยายามอย่างแข็งขันที่สามารถปรับปรุงเกมภาคแรก เพื่อส่งมอบการแฮกดันเจียนที่ใช้เวลานานและหนักหน่วงในการต่อสู้ ซึ่งจะทำให้แฟน ๆ ของเกมประเภทนี้พอใจอย่างแน่นอน"
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2564
'''รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2564/2021'''
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2564/2021 เรียงตามวันฉาย'''
(โรงภาพยนตร์และสถานที่จัดฉายภาพยนตร์ในกรุงเทพมหานคร หยุดให้บริการระหว่างวันที่ 26 เมษายน ถึง 9 พฤษภาคม ภายใต้สถานการณ์การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศไทย พ.ศ. 2563 ด้วยอำนาจตามประกาศกรุงเทพมหานครที่ออกคำสั่งปิดสถานที่เป็นการชั่วคราว ฉบับที่ 25 และตามประกาศของจังหวัดที่เลือกใช้มาตรการเดียวกับกรุงเทพมหานครเนื่องจากมีผู้ติดเชื้อจำนวนมาก ต่อมาด้วยสถานการณ์การระบาดที่ยังทวีความรุนแรงต่อเนื่อง กรุงเทพมหานครได้ใช้อำนาจปิดบริการรวมถึงโรงภาพยนตร์และสถานที่จัดฉายภาพยนตร์ต่อถึงวันที่ 17 พฤษภาคม เมื่อสถานการณ์ในกรุงเทพมหานครยังไม่ดีขึ้น โรงภาพยนตร์ในพื้นที่กรุงเทพฯ และปริมณฑล รวมถึงจังหวัดพื้นที่สีแดง จึงยังเป็นสถานที่ที่ถูกสั่งปิดบริการต่อเนื่องถึงวันที่ 31 พฤษภาคม, 14 มิถุนายน, 30 มิถุนายน, 2 สิงหาคม และ 30 กันยายน ตามลำดับ)
รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกผ่านช่องทางออนไลน์
เนื่องจากในปี พ.ศ. 2563/2020 มีภาพยนตร์ไทยขนาดยาวจำนวนหนึ่งที่เลือกจัดจำหน่ายตนเอง หรือได้รับการจัดจำหน่ายครั้งแรกผ่านช่องทางการเข้าถึงออนไลน์ในรูปแบบต่างๆ หรือระบบ Streaming แทนการจัดฉายในโรงภาพยนตร์ โรงมหรสพ หรือสถานที่สาธารณะอื่นๆ ตามแนวทางที่เคยปรากฏมาตลอด - ตารางด้านล่างนี้คือการรวบรวมรายชื่อภาพยนตร์กลุ่มดังกล่าว ซึ่งนับรวมเฉพาะภาพยนตร์ไทยขนาดยาวที่ผู้ชมสามารถเข้าถึงออนไลน์ได้โดยจ่ายค่าเข้าชมเป็นการเช่า ซื้อ หรือสมัครสมาชิกระบบผู้ให้บริการเท่านั้น ไม่นับรวมภาพยนตร์ที่เผยแพร่ให้เข้าถึงได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และหากในช่วงเวลาเดียวกัน หรือในอนาคต ภาพยนตร์เหล่านี้ได้รับการจัดจำหน่ายในโรงภาพยนตร์ โรงมหรสพ หรือสถานที่สาธารณะอื่นๆ รายชื่อและข้อมูลของภาพยนตร์ดังกล่าวจะย้ายไปที่ตารางด้านบน
วัดปากคาน
วัดปากคาน (ວັດປາກຄານ) เป็นวัดตั้งอยู่บริเวณที่แม่น้ำคานมาบรรจบกับแม่น้ำโขง ในแขวงหลวงพระบาง หลวงพระบาง ประเทศลาว อยู่ใกล้กับวัดเชียงทอง สร้างขึ้นราว พ.ศ. 2280 ในสมัยเจ้าอินทโฉม ต่อมาถูกทิ้งร้างไป จนชาวไทลื้อเข้ามาบูรณะ
สิม
จุดเด่นของวัด คือ สิมที่ถือเป็นตัวอย่างของสิมแบบไทลื้อที่ดีที่สุดในเมืองหลวงพระบาง คือ มีลักษณะอาคารที่มีคอสองกว้าง และมีความสูงของหลังคาทางด้านหน้าและด้านยาวเท่ากัน โดยมากแล้วสิมแบบไทลื้อจะพบมากในแคว้นสิบสองปันนา การปรากฏสิมแบบไทลื้อที่พลวงพระบาง แสดงให้เห็นการอพยพเคลื่อนย้ายของคนไทลื้อจากสิบสองปันนาลงมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองหลวงพระบาง สิมของวัดปากคานมีผังพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ห้อง ยาว 6 ห้อง หลังคามี 2 ชั้น ชั้นบนเป็นทรงจั่ว ชั้นล่างแยกเป็นหลังคาปีกนก คลุมรอบสิมทั้งสี่ด้าน สันหลังคาปีกนกมีพญานาคทอดตัวลงมาทั้งสี่มุม ตัวอาคารมีทางเข้าทุกทิศทาง ทางขึ้นด้านหน้าเป็นบันไดกว้าง มีประตูหน้า 3 ประตู ตกแต่งด้วยซุ้มโขงแบบเรียบง่าย ภายในซุ้มประดับปูนปั้นรูปหงส์ ด้านทิศใต้มีทางเข้า 1 ประตู มีเจดีย์ทรงบัวเหลี่ยมตั้งชิดกับฐานของสิม หลักสีมามีรูปทรงเตี้ยมาก ทำเป็นรูปดอกบัว
อำเภออัลญะอ์ฟะรียะฮ์
อัลญะอ์ฟะรียะฮ์ (الجعفرية) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการร็อยมะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 69,705 คน
เส้นประสาททรอเคลียร์
เส้นประสาททรอเคลียร์ (trochlear nerve; ) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ประสาทสมองเส้นที่ 4 เป็นเส้นประสาทสั่งการ (เส้นประสาทกายนำออก) ที่เลี้ยงเพียงหนึ่งกล้ามเนื้อ คือ กล้ามเนื้อซุพีเรียร์ ออบลีก ของดวงตา ซึ่งทำงานผ่านโครงสร้างที่เรียกว่าทรอเคลียร์ที่มีลักษณะคล้ายรอก
เส้นประสาททรอเคลียร์มีลักษณะเฉพาะหลายประการในบรรดาเส้นประสาทสมองทั้งหมด ดังนี้
เส้นประสาททรอเคลียร์ที่มีต้นกำเนิดเหมือนกัน (homologous) พบได้ในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่มีขากรรไกรทุกชนิด คุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์ของเส้นประสาททรอเคลียร์ เช่น การออกทางด้านหลังจากก้านสมองและการไปเลี้ยงกล้ามเนื้อด้านตรงข้ามนั้น มีให้เห็นในสมองส่วนดั้งเดิม (primitive brain) ของฉลาม
เส้นประสาททรอเคลียร์ของมนุษย์พัฒนามากจากแผ่นฐาน (basal plate) ของสมองส่วนกลางในระยะเอ็มบริโอ คำว่า ทรอเคลีย (trochlea ) และทรอเคลียร์ (trochlear ) มาจากภาษากรีกโบราณ τροχιλέα trokhiléa หมายถึง “รอก หรือ เครื่องชักรอก”
อำเภออัลมะชันนะฮ์
อัลมะชันนะฮ์ (المشنة) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอิบบ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 101,148 คน
อำเภออัลฮัซม์
อัลฮัซม์ (الحزم) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลเญาฟ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 30,952 คน โดยมีอัลฮัซม์เป็นเมืองหลัก
ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 การโจมตีทางอากาศของซาอุดีอาระเบียในอัลฮัซม์ส่งผลให้มีพลเรือนเสียชีวิต 7 คน
แฮมีด นอเดรี เยกอเน
แฮมีด นอเดรี เยกอเน (เกิดวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 ในประเทศอิหร่าน) เป็นศิลปินคณิตศาสตร์และศิลปินดิจิทัลชาวอิหร่าน   เขาเป็นที่รู้จักจากการใช้สูตรคณิตศาสตร์วาดภาพวัตถุในชีวิตจริง, ภาพประกอบที่ซับซ้อน, แอนิเมชัน, แฟร็กทัล และเทสเซลเลชัน     นอเดรี เยกอเนใช้คณิตศาสตร์เป็นเครื่องมือหลักในการสร้างสรรค์ผลงาน ดังนั้น ผลงานของเขาจึงมีแนวคิดแบบคณิตศาสตร์ แนวคิดคณิตศาสตร์ที่เขาใช้ในผลงาน ได้แก่ ฟังก์ชันตรีโกณมิติ, ฟังก์ชันเลขชี้กำลัง, จำนวนฟีโบนัชชี และคลื่นฟันเลื่อย เป็นต้น
ฮานาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ภูมิศาสตร์
ฮานาวะตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัดฟูกูชิมะ โดยมีพรมแดนติดกับจังหวัดอิบารากิทางทิศใต้ ฮานาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในฮานาวะคือ 12.0 C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 1420 mm โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 23.9 C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.1 C
แฮมีด นอเดรี เยกอเน
ภาพ
ข้างล่างนี้คือตัวอย่างภาพบางส่วนของเยกอเน:
ฮานาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
สถิติประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮานาวะได้ลดลงตลอด 40 ปีที่ผ่านมา
แฮมีด นอเดรี เยกอเน
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
ฮานาวะ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
ประวัติศาสตร์
พื้นที่ของฮานาวะในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นมุตสึ ส่วนหนึ่งของพื้นที่นี้ถือครองโดยแคว้นศักดินาทานางูระ และส่วนหนึ่งเคยเป็นดินแดนเท็นเรียว ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฮิงาชิชิรากาวะในภูมิภาคนากาโดริของแคว้นอิวากิ
หมู่บ้านสึเนโตโยะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยก่อตั้งเป็นระบบเทศบาลในยุคใหม่ หมู่บ้านนี้ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 1948 โดยได้เปลี่ยนชื่อเป็นฮานาวะในเวลานั้น และเมืองฮานาวะก็ได้ผนวกเอาหมู่บ้านข้างเคียง ได้แก่ ซาซาฮาระ อิชิอิ และทากางิ ในเดือนมีนาคม 1955
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของฮานาวะเน้นเกษตรกรรมเป็นหลัก พืชเพาะปลูกที่สำคัญคือ บุก (Konjac)
การศึกษา
ฮานาวะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนที่รวมมัธยมต้นและมัธยมปลาย 1 แห่ง
โทรทัศน์เคลื่อนที่
โทรทัศน์เคลื่อนที่ (Mobile television) คือโทรทัศน์ที่สามารถรับชมผ่านอุปกรณ์พกพา หรืออุปกรณ์เคลื่อนที่ขนาดเล็ก ซึ่งรวมถึงบริการที่ส่งผ่านเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ รองรับการออกอากาศระบบฟรีทูแอร์ผ่านสถานีโทรทัศน์ภาคพื้นดิน หรือผ่านการถ่ายทอดสัญญาณดาวเทียม สามารถใช้มาตรฐานการออกอากาศปกติหรือรูปแบบการส่งโทรทัศน์เคลื่อนที่เป็นพิเศษได้ คุณสมบัติเพิ่มเติม ได้แก่ การดาวน์โหลด รายการโทรทัศน์ และพอดแคสต์ จากอินเทอร์เน็ต และจัดเก็บโปรแกรมไว้ดูภายหลัง
อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์
อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ (It's a Wonderful Life) เป็นภาพยนตร์ชีวิตแนวครอบครัวและจินตนิมิตสำหรับเทศกาลคริสต์มาส กำกับและผลิตโดยแฟรงก์ คาปรา สร้างจากเรื่องสั้นและหนังสือเล่มเล็กในปี ค.ศ. 1943 เดอะเกรเทสต์กิฟต์ ของฟิลิป แวน โดเรน สเติร์น โดยอิงจากนวนิยาย อะคริสต์มาสแครอล ของชาลส์ ดิกคินส์ ภาพยนตร์นำแสดงโดยเจมส์ สจวร์ตแสดงเป็นจอร์จ เบลีย์ ร่วมด้วยดอนนา รีด, ลิโอเนล แบร์รีมัวร์ และเฮนรี ทราเวอส์
โทรทัศน์เคลื่อนที่
บทวิจารณ์ธุรกิจของฮาร์วาร์ด ระบุว่า การใช้สมาร์ทโฟนที่เพิ่มมากขึ้นทำให้ผู้ใช้สามารถดูวิดีโอการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ได้บนมือถือได้มากที่สุดภายใน 3 วัน เมื่อเทียบกับยอดรับชมทั้งหมดของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 แล้วพบว่าครั้งแรกมีจำนวนมากกว่า 5 เท่า อย่างไรก็ตาม ยังคงยกเว้นในเกาหลีใต้ เพราะการยอมรับของผู้บริโภคในการออกอากาศโทรทัศน์เคลื่อนที่ถูกจำกัด เนื่องจากยังไม่มีอุปกรณ์ที่รองรับอย่างเพียงพอ
อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์
อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ห้าสาขา รวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและได้รับการยกย่องจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้อยู่ในรายชื่อ "100 อันดับสุดยอดภาพยนตร์อเมริกัน" อันดับที่ 11 ในปี ค.ศ. 1998, อันดับที่ 20 ในปี ค.ศ. 2007 และอันดับที่หนึ่งในรายชื่อ "ภาพยนตร์สร้างแรงบันดาลใจยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล" คาปราเผยว่าในบรรดาภาพยนตร์ที่เขากำกับทั้งหมด อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ เป็นภาพยนตร์เรื่องโปรดที่สุดของเขา รวมถึงเจมส์ สจวร์ตด้วย ในปี ค.ศ. 1990 ได้รับการบรรจุชื่อเป็นภาพยนตร์ที่ต้องอนุรักษ์ในหอสมุดภาพยนตร์แห่งชาติเนื่องจาก "มีความสำคัญเชิงวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ หรือสุนทรียศาสตร์"
รางวัล
อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 รายการ:
โทรทัศน์เคลื่อนที่
เครื่องรับโทรทัศน์บนมือถือในยุคแรกมีพื้นฐานมาจาก โทรทัศน์ระบบแอนะล็อกแบบเก่า เป็นโทรทัศน์รุ่นแรกสุดที่สามารถใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ทได้ รุ่นแรกคือ Panasonic IC TV MODEL TR-001 ซึ่งเปิดตัวในปี 1970 ไคลฟ์ ซินแคลร์ ขายสู่สาธารณชนในเดือนมกราคม 1977 เรียกว่า ไมโครวิชันส์ หรือ MTV-1 มีจอรังสีแคโทดยาว 2 นิ้ว (50 มิลลิเมตร) และยังเป็นโทรทัศน์เครื่องแรกที่สามารถรับสัญญาณได้ในหลายประเทศ วัดได้ 4.0 in x 6.25 in × 1.6 in และขายในราคาต่ำกว่า 100 ปอนด์ ในสหราชอาณาจักร และประมาณ 400 ดอลลาร์สหรัฐโครงการนี้ใช้เวลากว่า 10 ปี ในการพัฒนาและได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลอังกฤษราว 1.6 ล้านปอนด์
ในปี 2002 เกาหลีใต้เป็นประเทศแรกที่นำเสนอทีวีมือถือเชิงพาณิชย์ผ่านเครือข่าย 2 จี CDMA IS95-C และ 3 จี (CDMA2000 1X EVDO) ในปี 2005 เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศแรกที่ออกอากาศโทรทัศน์เคลื่อนที่ผ่านดาวเทียมด้วยระบบ DMB (S-DMB) ในวันที่ 1 พฤษภาคม และระบบภาคพื้นดิน (T-DMB) ในวันที่ 1 ธันวาคม แม้ว่า S-DMB ในตอนแรกจะมีเนื้อหามากกว่า แต่ T-DMB ก็ได้รับความนิยมในวงกว้างมากขึ้นเนื่องจากเป็นบริการฟรี และรวมอยู่ในคุณสมบัติในโทรศัพท์มือถือส่วนใหญ่ที่ขายในประเทศในปัจจุบัน เกาหลีใต้และญี่ปุ่นกำลังพัฒนาไปแต่ละส่วน บริการทีวีมือถือเปิดตัวในฮ่องกงในช่วงเดือนมีนาคม 2006 โดยผู้ให้บริการ CSL บนเครือข่าย 3 จี BT เปิดตัวทีวีมือถือในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน 2006 แม้ว่าบริการจะถูกยกเลิกไปในเวลาเพียงไม่ถึง 1 ปี เยอรมนีประสบความล้มเหลวกับ Mobiles Fernsehen Deutschland (MFD) ซึ่งเปิดตัวบริการการแพร่สัญญาณสื่อผสมระบบดิจิทัลในเยอรมนีเมื่อเดือนมิถุนายน 2006 แต่สิ้นสุดในเดือนเมษายน 2007 นอกจากนี้ในเดือนมิถุนายน 2006 ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือ 3 ในอิตาลี (ส่วนหนึ่งของ Hutchison Whampoa) ได้เปิดตัวบริการโทร แต่ตรงกันข้ามกับ MFD ของเยอรมนีนั้นเป็นไปตาม มาตรฐาน DVB-H ของยุโรป สปรินท์ เป็นผู้ให้บริการรายแรกของสหรัฐที่ให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ 2006 ในสหรัฐ Verizon Wireless และ AT&T ได้เสนอให้ใช้ MediaFLO ซึ่งเป็นบริการสมัครสมาชิกตั้งแต่เดือนมีนาคม 2007 ถึงเดือนมีนาคม 2011
ที่ราบตะกอนน้ำพา
ที่ราบตะกอนน้ำพา (alluvial plain) คือ ภูมิประเทศราบเรียบขนาดใหญ่ เกิดจากการสะสมตัวของตะกอนน้ำพาที่แม่น้ำพามาจากภูเขา กระบวนการเกิดนั้นเริ่มจาก ในฤดูน้ำหลากแม่น้ำจะนำพาตะกอนมาสะสมตัวบริเวณที่ราบน้ำท่วมถึงซึ่งเป็นที่ราบขนาดเล็กริมสองฝั่งแม่น้ำ เมื่อกระบวนการนี้เกิดขึ้นซ้ำตามเวลาที่ผ่านไป ที่ราบน้ำท่วมถึงเหล่านี้ก็จะมีปริมาณตะกอนและความสูงเพิ่มขึ้นจนเกิดเป็นที่ราบตะกอนน้ำพา
เมื่อพื้นที่ภูเขาสูงเกิดการกร่อนและการผุพังอยู่กับที่จากลมฟ้าอากาศและน้ำ ตะกอนที่ผุพังจากภูเขาสูงจะถูกพาสู่ที่ราบ ธารน้ำต้นน้ำจะพาตะกอนและน้ำเหล่านี้ไหลไปสู่แม่น้ำ ทะเลสาบ อ่าวและมหาสมุทร เมื่อตะกอนเหล่านี้ถูกพาไป จะมีตะกอนส่วนหนึ่งไปสะสมตัวบริเวณที่ราบน้ำท่วมถึงริมสองฝั่งแม่น้ำ นั้นจึงทำให้พื้นที่ริมน้ำนั้นมีความสูงเพิ่มขึ้น เมื่อเวลาผ่านไปแม่น้ำจะเปลี่ยนทิศทางการไหลไปยังพื้นที่ ๆ ต่ำกว่าเกิดเป็นลำน้ำโค้งตวัด พื้นที่ ๆ น้ำเคยไหลผ่านนี้จึงเกิดเป็นที่ราบที่มีร่องน้ำเก่าและสันดินริมน้ำ เมื่อเวลาผ่านไปสันดินจะถูกกัดเซาะและร่องน้ำจะถูกทับทม กระบวนการนี้ต้องใช้เวลาจึงจะเกิดเป็นที่ราบเรียบ
นกคอสามสี
นกคอสามสี (อังกฤษ: Rail-babbler; ชื่อวิทยาศาสตร์: Eupetes macrocerus) เป็นนกกินแมลงบนพื้นป่าในวงศ์นกคอสามสี (Eupetidae) ซึ่งมีเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียว นกคอสามสีมีขนตัวและหางสีน้ำตาลล้วน แต่มีขนหัวและคอหลายแถบสี รวมทั้งผิวหนังคอที่พองลมโป่งออก 2 ข้างสีน้ำเงินเหลือบ เสียงร้องและพฤติกรรมการพองหนังคอคล้ายกบ อาจเหมาะในการสื่อสารในถิ่นอาศัยบนพื้นป่าดิบชื้นที่มีแสงส่องถึงพื้นน้อย บนคาบสมุทรมลายูตั้งแต่พังงา–สุราษฎร์ธานีลงไป เกาะสุมาตรา และเกาะบอร์เนียว อย่างไรก็ตามพฤติกรรมที่สันโดษและขี้อายทำให้นกชนิดนี้เป็นที่รู้จักน้อยและทำการศึกษาได้ค่อนข้างยาก
อนุกรมวิธาน
นกคอสามสี (Eupetes macrocerus) เป็นนกที่ได้รับความเห็นต่างในการจัดอนุกรมวิธานโดยแรกเริ่มถูกจัดอยู่ในวงศ์นกกินแมลงและนกกะราง (Timaliidae) ต่อมาไม่นานได้ถูกจัดไปอยู่ในวงศ์ Cinclosomatidae (นกประเภทนกกระทาดงกึ่งนกเดินดง ในอันดับย่อยนกกา) การจัดความสัมพันธ์นี้จัดเอานกกินแมลงไพลิน (ปัจจุบัน Ptilorrhoa caerulescens) จากนิวกินีมารวมไว้ในสกุล Eupetes (ในชื่อเดิม Eupetes caerulescens) จนถึงปีพ.ศ. 2483 ก่อนที่จะถูกย้ายไปที่ สกุล Ptilorrhoa ทำให้สกุล Eupetes มีเพียง 1 ชนิดในปัจจุบัน
ในปีพ.ศ. 2495 Serle ได้ชี้ให้เห็นความคล้ายคลึงทางชีววิทยาของนกคอสามสีกับนกอีกสองชนิดในวงศ์ Picathartidae (นกเกาะคอนประเภทกึ่งไก่กึ่งกา มีหัวล้านเหมือนแร้ง จากแอฟริกาตะวันตก มีสกุลเดียวคือ Picathartes) ในปีพ.ศ. 2516 Charles Sibley ได้ยกเลิกความสัมพันธ์กับสกุล Picathartes และแนะนำให้ตรวจสอบเพิ่มเติม และจากการศึกษาระดับชีวโมเลกุลโดย Jønsson et al. (2550) ระบุตำแหน่งที่ถูกต้องสำหรับนกคอสามสี (E. macrocerus) คือมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวงศ์ Chaetopidae (นก rockjumper) มากที่สุด นกคอสามสีจึงถูกจัดในวงศ์ Eupetidae ของมันเอง ซึ่งมีสกุลเดียวและชนิดเดียว (monotypic)
ชนิดย่อย
มีทั้งหมด 2 ชนิดย่อย ได้แก่
ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม
เป็นนกป่าขนาดกลาง ลำตัวยาวประมาณ 28-30 ซม. น้ำหนักเฉลี่ย 66-72 กรัม คอเรียวยาว จะงอยปากยาวตรงสีดำและขายาวสีดำซึ่งต่างจากนกที่อาศัยอยู่บนพื้นป่าทั่วไป ขนสีน้ำตาลล้วนทั่วลำตัวและหาง ใต้ปีกโคนหางเป็นขนฟู นกคอสามสีมีความโดดเด่นอย่างชัดเจนที่ขนหัวและคอซึ่งมีหลายแถบสี คือ แถบแก้มยาวสีดำ คิ้วขาว หน้าผากน้ำตาลอมส้ม คอและคางน้ำตาลแดงเข้ม รวมทั้งแถบหนังคอไม่มีขนที่โป่งนูนออกได้ 2 ข้าง สีน้ำเงินครามเหลือบ ซึ่งพฤติกรรมพองถุงลมที่คอเพื่อการเรียกคู่ และการเกี้ยวพาราสี สันนิษฐานว่าสีสะท้อนแสงนี้ น่าจะเป็นจุดสำคัญในการสื่อสารส่งสัญญาณบนพื้นป่าทึบที่มีแสงส่องถึงน้อย คิ้วขาว 2 แถบมองจากด้านหลังเหมือนราง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อภาษาอังกฤษ rail-babbler
นกคอสามสีทั้ง 2 เพศไม่ต่างกัน นกรุ่นมีสีทึมกว่านกโตเต็มวัย และมีขนคอขาว ขนที่ท้องสีน้ำตาลเทาเข้ม นกคอสามสีชนิดย่อย E. m. borneensis มีความแตกต่างที่สีน้ำตาลแดงของแถบกลางหัว ท้อง และก้นที่สดกว่า หางและหลังมีสีออกแดงกว่านกคอสามสี E. m. macrocerus
เสียงร้อง
ในขณะที่ร้องเรียกนกคอสามสีจะโก้งโค้งตัว อกต่ำเรี่ยพื้น ก้นชูขึ้น และยืดคอไปข้างหน้า ทำเสียงโดยการเป่าให้ถุงลมที่คอขยายพองออก ซึ่งให้เสียงแหลมยาวเหมือนเสียงการเป่าท่อโลหะหรือเสียงกบ เสียง "วี้" ยาวประมาณ 2-3 วินาที ทันทีที่ร้องเสร็จนกคอสามสีจะยืดคอหรือยืดตัวชะโงกมองในหลายทิศทางเพื่อหาตำแหน่งเสียงตอบกลับของนกตัวอื่น ถุงลมเล็ก ๆ ที่คอทั้งสองข้างพองออกระหว่างแถบขนแก้มสีดำและขนคอสีน้ำตาลแดง เป็นผิวเปลือยสีน้ำเงินครามเหลือบ สว่างชัดเจนในที่แสงน้อยอย่างป่าดิบชื้นที่นกอาศัย จุดที่นูนและสว่างที่สุดอาจเห็นเป็นสีออกขาว
การผสมพันธุ์และการทำรัง
มีข้อมูลที่น้อยมากในนิสัยการผสมพันธุ์ของนกคอสามสี คาดว่าไข่จะวางในราวเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ และพบเห็นลูกนกที่ขนเพิ่งงอกได้ในเดือนมิถุนายน สร้างรังไว้สูงจากพื้นดินประมาณ 30 ซม. บนกองเศษใบไม้แห้งและเส้นใยพืชในซอกกิ่งไม้หรือกิ่งไม้พุ่ม รังเป็นรูปถ้วย ออกไข่ครอกละ 2 ใบ สีขาวล้วน
การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
อาศัยบนพื้นป่าในป่าดิบชื้น ที่มีความสูงไม่เกิน 1,060 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ช่วงตีนเขาหรือช่วงที่ลาดชันที่มีต้นไม้สูงและสมบูรณ์ ในช่วงการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างแคบตั้งแต่พังงา สุราษฎร์ธานีลงไปทางใต้จนสุดคาบสมุทรมลายู และที่ความสูงไม่เกิน 900 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลในเทือกเขาบนเกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว และหมู่เกาะนาทูนา
นิเวศวิทยา
ประชากรของนกคอสามสีลดลงอย่างมากเนื่องจากป่าดิบชื้น (ป่าปฐมภูมิ - primary forest) ในที่ราบลุ่มส่วนใหญ่ถูกตัดและแผ้วถางเพื่อการทำสวน เช่นไม้ยาง ปาล์มน้ำม้น และนกคอสามสีมักไม่เลือกอาศัยในป่าที่มีพืชชนิดเดียวหนาแน่นเกินไปอย่างป่าปลูก (ป่าทุติยภูมิ) หรือป่าที่โปร่งเกินไปไม่มีร่มเงาเพียงพอที่จะเอื้ออำนวยต่อพฤติกรรมการหาคู่โดยการส่งเสียง และสะท้อนแสงจากถุงลมที่คอ อย่างไรก็ตามยังสามารถพบได้ในป่าบนเขา เนินเขาทั่ว ๆ ไป
มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย
มาร์เกเรเธ ซัมบีเรีย หรือ มาร์เกรเธอ ซัมบีเรีย (เดนมาร์ก:Margrethe Sambiria, Sambirsdatter or Margrethe Sprænghest; ราวค.ศ. 1230 – เดือนธันวาคม ค.ศ. 1282) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก และเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสยังทรงพระเยาว์ ในช่วงปีค.ศ. 1259 ถึง ค.ศ. 1264 พระนางทรงเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กอย่างเป็นทางการ พระนางทรงได้ปกครองพื้นที่ศักดินาเอสโตเนียของเดนมาร์ก
พระชนม์ชีพ
มาร์เกเรเธประสูติราวปีค.ศ. 1230 เป็นธิดาในซัมบอร์ที่ 2 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียกับเม็ชทิลท์แห่งเมคเลินบวร์ค
มาร์เกเรเธมีเชื้อสายชาวเดนมาร์กผ่านทางตายาย คือ ไฮน์ริช บอร์วินที่ 2 ลอร์ดแห่งเมคเลินบวร์คกับเจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดนซึ่งมีเชื้อสายมาจากแคว้นสคาเนีย เจ้าหญิงคริสตินาเป็นพระธิดาของพระเจ้าสแวร์เกอที่ 2 แห่งสวีเดนกับเบเนดิกตา เอ็บเบสด็อทเทอร์แห่งไวด์ ตระกูลไวด์เป็นสายหนึ่งของสกุลกาเลนจากเดนมาร์กตะวันออกและมาจากเกาะเชลลันด์ มาร์เกเรเธ หรือ มาร์เกรเธอเป็นนามแรกของเธอ ที่ไม่ค่อยมีใครตั้งชื่อนี้ในแถบเยอรมนีตอนเหนือและโปแลนด์ แต่ชื่อนี้ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่เชื้อสายฝั่งสแกนดิเนเวียทางแม่ของเธอ ซึ่งมีชื่อว่า มาร์เกเรเธ มาร์เกรเธอ หรือมาร์กาเรตา ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งก็คือราชสกุลของพระเจ้าอิงเงอผู้อาวุโส และชื่อนี้เคยเป็นของเคานท์เตสแห่งชเวรีน ป้าของเธอ และเจ้าหญิงแห่งรือเกิน ฝ่ายทวดของเธอ
สมเด็จพระราชินี
ในปีค.ศ. 1248 มาร์เกเรเธเสกสมรสกับเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ พระราชโอรสองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กที่ประสูติแต่เจ้าหญิงบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส ตามธรรมเนียมการสืบราชบัลลังก์ในช่วงเวลานั้นคือ การสืบสันตติวงศ์ด้วยลำดับอาวุโส พระสวามีของพระนางจึงได้ครองราชบัลลังก์ในปีค.ศ. 1252 พระนางมาร์เกเรเธจึงเข้าพิธีราชาภิเษกพร้อมพระสวามี
มีการรายงานว่าเมื่อทรงได้เป็นสมเด็จพระราชินี พระนางมาร์เกเรเธทรงมีบทบาททางการเมือง ในช่วงรัชกาลของกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ เกิดความขัดแย้งระหว่างพระมหากษัตริย์และอาร์กบิชอปแห่งลุนด์คนใหม่ คือ จาค็อบ เออลันด์เซน ซึ่งต้องการเรียกร้องการแยกอำนาจศาสนจักรออกจากกษัตริย์ และเรียกร้องสิทธิในการจัดตั้งกองทัพของตัวเอง ข้อเรียกร้องนี้นำมาซึ่งการจับกุมอาร์กบิชอป ความขัดแย้งนี้ทำให้พระราชินีมาร์เกเรเธต้องขึ้นดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 1 พระราชสวามีสวรรคตในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1259 ด้วยข่าวลือว่าทรงถูกลอบวางยาพิษ พระราชโอรสได้ครองราชย์ต่อเป็น พระเจ้าอีริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งยังทรงพระเยาว์ พระนางมาร์เกเรเธต้องขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในช่วงที่พระราชโอรสยังไม่บรรลุนิติภาวะจนถึงปีค.ศ. 1264 สิ่งนี้ไม่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์กมาก่อน ที่สมเด็จพระราชินี หรือสมเด็จพระพันปีหลวง จะได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการและได้รับพระราชอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์เกเรเธทรงต้องเผชิญกับความขัดแย้งที่ยังไม่คลี่คลายระหว่างสถาบันกษัตริย์กับอาร์กบิชอปจาค็อบ เออลันด์เซน พระนางทรงถูกบีบบังคับให้ปล่อยตัวอาร์กบิชอปออกจากที่คุมขังเพื่อให้พระนางสามารถกระชับอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ได้ แต่พระนางก็ทรงแก้ไขปัญหาระหว่างสถาบันกษัตริย์กับศาสนจักรด้วยการเนรเทศอาร์กบิชอปออกจากราชอาณาจักร ปัญหาในการแยกอำนาจปกครองตนเองของศาสนจักรเดนมาร์กออกจากสถาบันกษัตริย์ยังไม่ได้รับการพิจารณาชี้ขาดจนกระทั่งพระราชโอรสของพระนางบรรลุนิติภาวะ แต่สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์เกเรเธทรงเจรจากับสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อแก้ไขปัญหานี้ แม้ว่าในช่วงนั้นพระนางหมดอำนาจจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แล้วก็ตาม
ในปีค.ศ. 1263 สมเด็จพระพันปีหลวงมาร์เกเรเธประสบความสำเร็จในการมีพระราชสาส์นถึงสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 4 เพื่อกราบทูลขอให้ทรงอนุญาตให้สตรีสามารถสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก เป็นความพยายามครั้งสุดท้ายของพระนางที่จะกีดกันพวกราชตระกูลอเบลและพวกของเม็ชทิลท์แห่งฮ็อลชไตน์ขึ้นสู่ราชบัลลังก์เดนมาร์ก ความพยายามครั้งนี้เปิดโอกาสให้พระขนิษฐาของกษัตริย์อีริคที่ 5 สามารถครองราชบัลลังก์เดนมาร์กได้หากกษัตริย์อีริคที่ 5 สวรรคตก่อนที่จะมีทายาท