cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วารสารวิชาการ
วารสารวิชาการ (academic / scientific / scholarly journal) หมายถึงวารสารที่ตีพิมพ์เป็นระยะอย่างสม่ำเสมอและจะต้องผ่านการตรวจคุณภาพบทความโดยผู้รู้ในสาขาวิชานั้นๆ หรือที่เรียกวารสารประเภทนี้เป็นการเฉพาะว่าวารสารผ่านการทบทวน (peer-reviewed periodical) วารสารวิชาการเป็นเวทีสำหรับการแนะนำและนำเสนอผลงานค้นคว้าวิจัยใหม่หรือความเห็นทางวิชาการใหม่ๆ เพื่อรับการตรวจสอบและการวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่ผู้รู้ด้วยกัน ปกติเนื้อหาสาระในวารสารจะอยู่ในรูปของบทความเสนอ งานวิจัยที่มีความเริ่มแรก บทปริทัศน์ และการวิจารณ์หนังสือ งานตีพิมพ์ทางวิชาการและวิชาชีพที่ไม่มีการตรวจรับคุณภาพเรียกโดยทั่วไปว่า นิตยสารวิชาชีพ (professional magazine)
คำ วารสารวิชาการ ใช้กับสิ่งตีพิมพ์วิชาการทุกสาขา วารสารเหล่านี้อภิปรายถึงแง่มุมต่างๆ ในเชิงวิชาการของสาขานั้นๆ
บทความวิชาการ
ในวงวิชาการ นักวิชาการและนักวิชาชีพจะยื่นเสนอบทความของตนที่ไม่ได้รับการเชื้อเชิญโดยตรงจากบรรณาธิการ เพื่อลงตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ เมื่อได้รับต้นฉบับบทความแล้ว บรรณาธิการหรือคณะบรรณาธิการจะพิจารณาตรวจบทความว่าสมควรรับหรือไม่รับไว้ในทันทีก็ได้ หรืออาจเริ่มกระบวนการตรวจแก้คุณภาพโดยผู้รู้ในสาขาวิชา ในกรณีหลัง บทความยื่นเสนอจะกลายเป็นเอกสารลับที่ปกปิดชื่อผู้เขียนเพื่อดำเนิน การทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน (peer-review) ซึ่งเป็นบุคคลผู้รู้ภายนอกที่บรรณาธิการเป็นผู้เลือก จำนวนผู้ตรวจแก้ หรือ "กรรมการ" ผู้ตรวจแก้ไม่ตายตัว โดยทั่วไปมีจำนวน 3 คน แต่จะต้องไม่น้อยกว่า 2 คน  บรรณาธิการอาศัยความเห็นของคณะผู้ตรวจแก้เป็นเครื่องตัดสินว่าบทความที่บุคคลผู้นั้นเสนอมาสมควรได้รับการตีพิมพ์หรือไม่ (ดูกระบวนการนี้ในบทความหลักเรื่อง "การทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน")
ในบางกรณี บทความที่ผ่านการตรวจแก้และได้รับการยอมรับให้ลงพิมพ์ได้ยังต้องผ่านขั้นตอนการตรวจแก้อย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกครั้งหนึ่งโดยคณะบรรณาธิการก่อนส่งแท่นพิมพ์ เนื่องจากกระบวนการตรวจแก้และยอมรับบทความใช้เวลายาวนาน บทความที่เสนอและได้รับการตีพิมพ์จึงใช้เวลานานนับเดือน หรืออาจถึงปีนับจากวันที่ บรรณาธิการได้รับบทความ
กระบวนการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันนับเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างความเชื่อถือให้เกิดขึ้นกับผลงานวิจัยและความรู้ใหม่ในสาขาวิชานั้นๆ นักปราชญ์หรือผู้รู้ย่อมเชี่ยวชาญอย่างลึกซึ้งเฉพาะในสาขาวิชาของตน ดังนั้น นักวิชาการจึงต้องอาศัยวารสารวิชาการที่ผ่านกระบวนการทบทวนโดยผู้รู้เสมอกันเท่านั้นเพื่อเป็นการพิสูจน์ความถูกต้อง สร้างความเชื่อถือและความเลื่อมใสให้เกิดแก่งานวิจัยนั้นๆ และความรู้ใหม่ นอกจากนี้ วารสารวิชาการยังช่วยสร้างความต่อเนื่องหรือการต่อยอดสืบจากงานค้นคว้าวิจัยหรือความรู้ใหม่จากบุคคลในวงวิชาการนั้นๆ ต่อไป
บทปริทัศน์
องค์ประกอบสำคัญของวารสารวิชาการอีกองค์หนึ่งได้แก่ "บทปริทัศน์" ซึ่งบางครั้งก็เรียกว่า "บทปริทัศน์ก้าวหน้า" (rewiews of progress) ถือเป็นการตรวจสอบบทความวิชาการที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการต่างๆ วารสารวิชาการบางฉบับอุทิศเนื้อที่เกือบทั้งหมดในวารสารสำหรับบทปริทัศน์ บางฉบับก็มีบทปริทัศน์เป็นส่วนน้อย แต่วารสารวิชาการจำนวนไม่น้อยที่ไม่มีบทปริทัศน์ บทปริทัศน์ส่วนใหญ่ทบทวนงานวิจัยที่เพิ่งลงในวารสารฉบับก่อนๆ บางฉบับอาจทบทวนบทความวิจัยที่ลงเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้วก็ได้ บางฉบับจะลงบทปริทัศน์เฉพาะเรื่อง บางฉบับลงอย่างกว้างๆ มีหลายฉบับที่ตีพิมพ์บทปริทัศน์เป็นชุด แต่ละชุดลงบทปริทัศน์ของวิชาหนึ่งๆ เป็นรายปี บางฉบับมากกว่า 1 ปี
บทปริทัศน์แตกต่างกับบทความวิจัยที่มักเป็นการเชื้อเชิญผู้เขียนให้เขียนมาลงในวารสาร บางบางฉบับมีการเตรียมการวางแผนการลงบทปริทัศน์ล่วงหน้าเป็นรายปี ผู้เขียนบทปริทัศน์อาจได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินก็ได้
บทวิจารณ์หนังสือ
บทวิจารณ์หนังสือวิชาการเป็นการตรวจสอบหนังสือเกี่ยวกับงานวิจัยที่นักวิชาการตีพิมพ์ สิ่งที่แตกต่างจากบทความวิชาการได้แก่การที่ผู้เขียนมักได้รับการเชิญจากบรรณาธิการ ปกติวารสารวิชาการจะมีบรรณาธิการเฉพาะบทวิจารณ์หนังสือแยกจากบรรณาธิการบทความวิชาการเพื่อพิจารณาโดยเฉพาะว่าหนังสือวิชาการหรือหนังสือตำราเล่มใดควรได้รับการวิจารณ์ และจะให้ใครเป็นผู้วิจารณ์ ผู้วิจารณ์จะได้รับหนังสือที่จะวิจารณ์ฟรีจากวารสารวิชาการที่เป็นผู้ขอมา ความยาวและความลึกของบทวิจารณ์หนังสือวิจัยหรือตำราของแต่ละวารสารมีความแตกต่างกันไปไม่เท่ากัน
เกียรติภูมิ
เกียรติภูมิ หรือชื่อเสียงของวารสารวิชาการแต่ละวารสารได้มาด้วยเวลาที่ยาวนานและด้วยปัจจัยสะท้อนหลายอย่าง บางวารสาร แต่ไม่ใช่ทั้งหมดที่สามารถสะท้อนเกียรติภูมิได้ด้วยเชิงปริมาณ ในแต่ละสาขาวิชาการมักจะมีวารสารที่โดดเด่นอยู่ท่ามกลางวารสารวิชาการอื่นๆ ในสาขาเดียวกัน ซึ่งบ่งชี้โดยจำนวนผู้ยื่นบทความเพื่อขอให้พิจารณาตีพิมพ์เป็นจำนวนมาก ซึ่งมีผลทำให้วารสารฉบับนี้มีบทความดีๆ มาให้ตรวจสอบและคัดสรรเชิงคุณภาพได้มากกว่าวารสารฉบับอื่น แต่ไม่แน่เสมอไปที่วารสารวิชาการขนาดใหญ่ที่สุดดังกล่าวจะได้รับการยอมรับว่าดีที่สุด ตัวอย่างเช่นในวงการวิชาการประวัติศาสตร์ของสหรัฐฯ ซึ่งมีวารสารขนาดใหญ่ที่โดดเด่นอยู่ 2 ฉบับ คือ "ประวัติศาสตร์อเมริกันปริทัศน์" (en:American Historical Review American Historical Review) และ "วารสารประวัติศาสตร์อเมริกัน" (Journal of American History) และมีวารสารวิชาการประวัติศาสตร์เฉพาะเรื่องที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้รู้เสมออีกนับสิบฉบับที่เจาะลึกเน้นตามช่วงเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์ เน้นตามลักษณะเนื้อหา เช่น เฉพาะประวัติศาสตร์สงคราม หรือเน้นตามภูมิภาค ซึ่งวารสารวิชาการเหล่านี้ แม้จะเล็กและแคบ แต่ก็ได้รับการยอมรับในคุณภาพว่าอยู่ในระดับสูงมากไม่แพ้วารสารประวัติศาสตร์โดยรวมขนาดใหญ่ดังกล่าว
ในสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสาขาสังคมศาสตร์ที่ลงลึก มักยึด "ปัจจัยผลกระทบ" (impact factor) เป็นตัวชี้วัดหรือเป็นตัวสะท้อนเกียรติภูมิที่แจงนับได้ โดยการนับจำนวนผู้อ้างอิงบทความวิชาการที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนั้น นอกจากนี้ยังมีวิธีแจงนับเชิงปริมาณแบบอื่น เช่นการได้รับการอ้างอิงโดยรวม จากความรวดเร็วที่บทความในวารสารได้รับการอ้างอิง หรือจาก "เวลาครึ่งชีวิต" โดยเฉลี่ยของบทความ เช่น เมื่อบทความของวารสารไม่ได้รับการอ้างอิงอีกต่อไป มีการตั้งคำถามว่าปัจจัยผลกระทบที่นำมาใช้ชี้วัดเชิงปริมาณดังกล่าวนี้สามารถสะท้อนให้เห็นเกียรติภูมิที่แท้จริงของสารสารได้หรือไม่ วารสารสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติได้รับการยอมรับและจัดระดับโดย "ดัชนีอ้างอิงทางวิทยาศาสตร์" (Science Citation Index) และวารสารวิชาการสาขาสังคมศาสตร์ใช้ "ดัชนีอ้างอิงสังคมศาสตร์" (Social Science Citation Index)
ในสาขามนุษยศาสตร์ (humanities) โดยเฉพาะแนวอังกฤษ-อเมริกันไม่มีวิธีการตายตัวที่ใช้ในการแจงนับ "ปัจจัยผลกระทบ" เพื่อนำมาใช้ในการจัดระดับวารสารดังที่ใช้กับสาขาวิทยาศาสตร์ เหตุผลอาจเป็นเพราะว่าวารสารวิชาการไม่ใช่ตัวชี้วัดสำคัญเพียงอย่างเดียวที่สามารถนำมาใช้ได้ในการจัดระดับชื่อเสียงหรือเกียรติภูมิของวารสารวิชาการสาขามนุษยศาสตร์
การบริหารการเงิน
วารสารวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์เป็นวารสารที่ไม่แสวงกำไร จึงมักได้รับเงินอุดหนุนจากมหาวิทยาลัยหรือจากองค์การวิชาชีพ อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งวารสารวิชาการก็สามารถมีรายได้จากการโฆษณาหรือจากการแจ้งความ เพื่อแปลงร่างเป็นซุปเปิร์ไซย่า  นำรายได้มาใช้เป็นค่าจัดพิมพ์ ปกติสำนักพิมพ์วารสารวิชาการจะคิดค่าบอกรับเป็นสมาชิกวารสารจากห้องสมุดสูงกว่าจากการบอกรับของสมาชิกทั่วไป การบอกรับของสถาบันจะสูงหลายพันบาทถึงหลายหมื่นบาท บรรณาธิการของวารสารวิชาการโดยทั่วไปมักมีความรับผิดชอบด้านวิชาชีพของตนอยู่ด้วย เช่น เป็นศาสตราจารย์สอนหนังสืออยู่ด้วย สำหรับวารสารวิชาการขนาดใหญ่มักต้องมีเจ้าหน้าที่ที่เป็นลูกจ้างประจำเต็มเวลาช่วยทำหน้าที่ตรวจบทความในกองบรรณาธิการ ส่วนการจัดพิมพ์เกือบทั้งหมดทำโดยพนักงานประจำที่กินเงินเดือน ผู้พิมพ์และโฆษณาวารสารวิชาการโดยทั่วไปคือสำนักพิมพ์ของมหาวิทยาลัย เช่น สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (Oxford University Press) หรือ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นต้น
พัฒนาการใหม่ๆ
ความก้าวหน้าทางอินเทอร์เน็ตได้ปฏิรูปทั้งตัวบทความและหนทางเข้าถึงบทความด้วยการเอื้อให้สามารถสืบค้นวารสารวิชาการออนไลน์ของห้องสมุดวิชาการต่างๆ ที่ผู้สืบค้นเป็นสมาชิกโดยเข้าสืบค้นทางอินเทอร์เน็ต บทความวิชาการแต่ละบทความจะมีดัชนี
ไอดอลสคูล
ในลักษณะที่มีความคล้ายคลึงกันกับรายการเซอร์ไวเวอร์ของเอ็มเน็ต อย่างพรอดิวซ์ 101 แต่ทั้งสองรายการนั้นแตกต่างกันในหลาย ๆ ด้าน รวมถึงจำนวนผู้เข้าร่วม ระบบโหวต และจำนวนผู้ชนะที่จะเข้าร่วมกลุ่มสุดท้าย ความแตกต่างที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอีกประการหนึ่งคือการที่พวกเขาปฏิบัติต่อผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออก ในไอดอลสคูลผู้เข้าร่วมที่ได้รับโอกาสในการเรียนต่อใน 'ชั้นเรียนปกติ' เพื่อมีโอกาสได้เดบิวต์ในกลุ่มในอนาคตซึ่งพวกเขาจะเรียนต่อในชั้นเรียนอื่นนอกวิทยาเขต (นอกสถานที่) ภายใต้การพิจารณาของสาธารณชนน้อยลง
ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2017 และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 29 กันยายน 2017 ชื่อวงใหม่ถูกเปิดเผยว่าเป็น ฟรอมิสไนน์ ซึ่งหมายถึง "จากโรงเรียนไอดอล" แต่ออกเสียงคล้ายกับ "สัญญา" ในภาษาเกาหลี และบรรทัดสุดท้ายหมายถึงความเป็นไปได้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดและถนนที่สดใสและรุ่งโรจน์หลังจากสำเร็จการศึกษาที่จะคงอยู่ตลอดไป สมาชิกใหม่ในกลุ่มได้ฝึกฝนและออกอัลบั้มโดยเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ ในขณะที่กิจกรรมกลุ่มของพวกเขาได้รับการจัดการโดยสโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ / ออฟเดอะ เรคคอร์ดเอนเตอร์เทนเมนต์ ในฐานะผู้ร่วมทุนกับซีเจ อีแอนด์เอ็ม ในเดือนสิงหาคม 2021 หลังจากการประชุมเกี่ยวกับอนาคตของกลุ่ม ฟรอมิสไนน์ ได้ย้ายการจัดการไปยังเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
รูปแบบรายการ
แม้ว่าไอดอลสคูลจะถูกเรียกว่าเป็นรายการเซอร์ไวเวิล แต่ไอดอลสคูลก็มีโครงสร้างคล้ายกับโรงเรียนจริง ๆ ซึ่งภายใน 11 สัปดาห์นี้ ผู้เข้าร่วมจะได้รับบทเรียนไม่เพียงแต่การร้องเพลงและการเต้นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงประวัติศาสตร์ของเคป็อปด้วย และทักษะทุกอย่างกับการเป็นไอดอลในเกาหลีใต้ เช่น การฝึกจิตและการปรากฏตัวในที่สาธารณะ โปรดิวเซอร์ชิน ยูซิน ประกาศว่าพวกเขาเริ่มรับสมัครผู้เข้าร่วมในเดือนเมษายน 2017 โดยเปิดรับเฉพาะเด็กฝึกหญิงอายุ 13 (อายุเกาหลี) ขึ้นไปซึ่งไม่ใช่เด็กฝึกจากบริษัทบันเทิงใดๆ เท่านั้นที่สามารถให้เข้าร่วม  โปรดิวเซอร์ยังได้มีเปิดโอกาสให้กับกับอดีตเด็กฝึกและแม้แต่อดีตนักร้องอีกด้วยเข้าร่วม สิ่งนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งเนื่องจากบางคนรู้สึกว่ามันเป็นแนวคิดของ 'การฝึกอบรมนักเรียนแบบธรรมดาๆ' เท่านั้น แต่ถึงอย่างไรก็ตามเด็กฝึกหญิงจำนวนหนึ่งที่เคยเป็นเด็กฝึกภายใต้บริษัทต่าง ๆ ก็ยังสามารถผ่านเข้ารอบมาได้ ผู้ชมสมารถโหวตสดได้ทุกตอนและ 'ระดับคะแนน' ของนักเรียนนะถูกกำหนดโดยการโหวตทั้งหมด การตัดสินใจจัดตั้งกลุ่มที่มีสมาชิก 9 คนยังถูกตัดสินโดยการโหวตก่อนการแสดง ซึ่งตัวเลือกอยู่ระหว่าง 5-13  คะแนน ค่าใช้จ่ายในการโหวตทางโทรศัพท์คือ 100 วอน และเงินทั้งหมดที่รวบรวมได้บริจาคให้กับ CJ Donors Camp
โปรดักชัน
การถ่ายทำอยู่ที่หมู่บ้านอังกฤษ ในอำเภอยังพย็อง จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ในการทำแบบทดสอบจัดขึ้นที่ซีจี อีแอนด์เอ็ม เซ็นเตอร์ โดยสตูดิโอตั้งอยู่ที่ ซัมกัง-ดง จังหวัดมาโป ประเทศเกาหลีใต้ ในตอนที่ 8 เด็กฝึกได้ไปที่เอเจนซีของไอดอลเกิร์ลกรุปหลายแห่งในกรุงโซล รวมทั้งจีเฟรนด์, (ซอร์ซมิวสิก), ทไวซ์ (เจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์), พริสทิน (เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์), คารา (ดีเอสพีมีเดีย ในขณะที่ฮอยองจียังคงอยู่กับบริษัทในฐานะศิลปินเดี่ยว) เป็น 'การฝึกงาน' และการฝึกอบรมพิเศษสำหรับการสอบปลายภาค
เพลงประจำรายการ
เพลง "Cause You're Pretty" (예쁘니까) ซึ่งร้องโดยผู้เข้าแข่งขันทั้ง 41 คน ได้รับการปล่อยตัวแบบดิจิทัลโดยเอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ในวันเดียวกับรอบปฐมทัศน์ของรายการ ผู้เข้าแข่งขันยังได้ร้องเพลงที่เอ็มเคานต์ดาวน์ และเพลงนี้ยังเป็นเพลงประจำโรงเรียนและเพลงธีมปิดอีกด้วย
อันดับ
ผู้เข้าแข่งขัน 9 อันดับแรกจะถูกเลือกจากการโหวนออนไลน์อละโหวตสดในวันที่ออกอากาศ ในตอนจบของตอนที่ 3 อย่างไรก็ตามการโหวตทางออนไลน์ถูกระงับไปหลายสัปดาห์และมีการทดสอบทุกๆสัปดาห์คี่ ดังนั้นผลโหลตจากทางออนไลน์จากก่อนตอนที่ 3 และคะแนนโหวตสดจากตอนที่ 3 และ 4 รวมถึงบัตรอันดับ +X จะถูกรวมกันโดยอัตโนมัติในการแข่งขัน ผลลัพธ์ของตอนที่ 5 ขึ้นอยู่กับคะแนนโหวตสดและคะแนนโหวตจากออนไลน์ในสัปดาห์ที่แล้ว ผลลัพธ์ในตอนที่ 7 มาจากผู้ชมในวันที่ 25 สิงหาคม และคะแนนโหวตออนไลน์ก่อนการออกอากาศตอนที่ 7
การโหวตจากอินเตอร์เน็ตกลับมาในตอนที่ 9 แต่เปิดเผยเพียง 9 อันดับแรกเท่านั้น
การตรวจสอบการโกงคะแนน
หลังจากข้อกล่าวหาเรื่องการฉ้อโกงการลงคะแนนในพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101ที่ส่งผลให้เกิดการฟ้องร้อง สำนักงานตำรวจนครบาลกรุงโซลได้นับรวมรายการไอดอลสคูลในการสอบสวนด้วย เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2019 เด็กฝึกของ ไอดอลกล่าวหาโดยไม่เปิดเผยตัวตนว่ามีเด็กฝึกเพียง 3-4 คน จากผู้สมัคร 4,000 คน เท่านั้นที่ออดิชันให้ไปปรากฏตัวในรายการ ในการให้สัมภาษณ์กับ MBC เด็กฝึกคนหนึ่งกล่าวหาว่าตลอดระยะเวลาการฝึก 6 เดือน ผู้เข้าแข่งขันจะได้รับเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับฤดูร้อนเท่านั้นและต้องสวมใส่ในสภาพอากาศหนาวเย็น นอกจากนั้น ยังถูกตัดขาดจากการสื่อสารภายนอก ได้รับอนุญาตให้ซื้อของใช้ในชีวิตประจำวันเดือนละครั้งเท่านั้น และได้รับอาหารไม่เพียงพอ
พ่อของฮี แฮอิน กล่าววผ่านแฟนไซต์ของเธอว่า ซีเจ อีแอนด์เอ็มแนะนำในระหว่างการออดิชันของเธอว่าเธอเซ็นสัญญากับบริษัทย่อยในเครือเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะสามารถเดบิวต์ได้หลังจากถูกคัดออก และเธอก็ทำเช่นนั้นเพราะกลัวว่าจะไม่ได้รับการยอมรับในไอดอลสคูล อย่างไรก็ตาม หลังจากตกรอบแล้ว ซีเจ อีแอนด์เอ็มก็ไม่ติดตาม และเธอไม่สามารถเซ็นสัญญากับเอเจนซี่อื่นได้ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับ เดอะ กรูฟ คอมพานี ในปี 2020 ในการตอบกลับ ซีเจ อีแอนด์เอ็ม ได้ออกมาขอโทษเพียงเท่านั้น
นอกจากการโต้เถียงเรื่องคะแนนโหวตของ พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 แล้ว เอ็มบีซี ยังได้ออกอากาศรายการหนึ่งในชื่อ PD Note เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2019 เด็กฝึกหลายคนอ้างว่าที่อยู่อาศัยของพวกเขามีการระบายอากาศไม่ดี และเด็กผู้หญิงบางคนก็มีผื่นขึ้นจากฝุ่น ผู้เข้ารับการฝึกอบรมยังอ้างว่ามีภาวะทุพโภชนาการมาก บางคนไม่มีประจำเดือนหรือมีรอบเดือนนานถึงสองเดือนเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่ตึงเครียด
แหล่งข้อมูลอื่น
(ใน เกาหลีใต้)
เทลล์ฮิม
เทลล์ฮิม (Tell Him) เป็นเพลงคู่ที่ขับร้องจากดีว่าส์สาว บาร์บรา สตรัยแซนด์ และ เซลีน ดิออน วางจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ และของบาร์บรา สตรัยแซนด์ในอัลบั้ม ไฮเออร์กราวด์วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เซลีน ดิออนเป็นนักร้องคนแรกที่ได้ขับร้องในงานประกาศรางวัลอะคาเดมี (ออสการ์) ถึง 2 ครั้งในคืนเดียวกัน เพลงแรกเป็นเพลงของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อัพโคลสแอนด์เพอร์โซนัล" และอีกเพลงหนึ่ง คือเพลง "ไอไฟนอลลีฟาวด์ซัมวัน" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะไมเรอแฮสทูเฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยบาบรา สตรัยซัน แลัไบรอัน อดัม และในคืนวันประกาศรางวัล บาบราไม่ได้เข้าร่วมงาน และนาตาลี โคลมีกำหนดการร้องเพลงของเธอแทน และต่อมาเธอปฏิเสธจนกระทั่ง 2 วันก่อนคืนวันงาน เซลีน ได้รับการขอร้องให้ช่วยร้องเพลงนี้ ซึ่งแม้เธอจะตื่นเต้นแต่ก็ยอมรับคำขอร้องและสามารถร้องเพลงนั้นได้
ไม่กี่วันถัดมา บาบรัยส่งจดหมายฉบับหนึ่งในเซลีนพร้อมดอกไม้ ในจดหมายมีใจความว่า "ฉันได้ดูเทปบันทึกการร้องของคุณแล้ว คุณร้องเพลงของฉันได้ไพเราะมาก และฉันเสียใจที่ไม่ได้อยู่ในห้องฟังคุณ ในโอกาสอยากร้องเพลงด้วยกัน ฉันปรารถนาอย่างมากที่ให้เพลงของคุณชนะการประกวด คุณเป็นนักร้องที่น่าทึ่งจริงๆ" จดหมายฉบับนั้นไม่ได้หายไปโดยปราศจากคำตอบ เรเน่ สามีและผู้จัดการส่วนตัวของเซลีน โทรศัพท์ถึงเดวิด ฟอสเตอร์ และเพลงที่ทั้งสองได้มาร้องคู่กันนั้นก็คือเพลง "เทลล์ฮิม"
เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2540 "เทลล์ฮิม" ได้ออกเผยแพร่ทางวิทยุในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแแรก เพลงนี้ได้ออกจากสถานีวิทยุในสถานีเพลงร่วมสมัยที่ไม่ใช่ของผู้ใหญ่ แต่กลับได้รับความนิยมอย่างมากในสถานีวิทยุของผู้ใหญ่ โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนท์ยกเลิกการส่งเพลงนี้เข้าชาร์ตสหรัฐอเมริกา เพราะมีการเปิดไม่บ่อย และไม่พอที่จะเข้าชาร์ตอันดับต้นๆ แต่อย่างไรก็ตามเพลงนี้ได้รับความนิยมอย่างมากนอกสหรัฐอเมริกา
มิวสิกวิดีโอถ่ายทำโดย Scott Floyd Lochmus ออกเผยแพร่ครั้งแรกทางช่องวีเอชวันเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งในภายหลังได้บรรจุในเพลงพิเศษของดีวิดีโอเกอร์ดูสตาด
ฉบับเรดิโออีดิท และฉบับในอัลบั้มคือเพลงเดียวกัน
"เทลล์ฮิม" ขึ้นสู่ชาร์ตอันดับ 1 ในเนเธอร์แลนด์, อันดับ 2 ในไอร์แลนด์, อันดับ 3 ในเบลเยี่ยม, ยุโรป, ฝรั่งเศส และสหราชอาณาจักร, อันดับ 4 ในอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์ และขึ้นอันดับ 1 ใน 10 ในหลายประเทศ ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายทั่วโลก ได้รับพลาตตินัมในเนเธอร์แลนด์ (75,000แผ่น), เบลเยี่ยม (50,000 แผ่น) และโกลด์ ในสหราชอาณาจักร (400,000 แผ่น) , ฝรั่งเศส (400,000 แผ่น) , ออสเตรเลีย (35,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (25,000 แผ่น) และนอร์เวย์ (10,000 แผ่น)
"เทลล์ฮิม" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ สาขาดนตรีป๊อปร้องคู่ยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)
เซลีน ดิออนร้องเพลงนี้กับวิดีโอของบาร์บรา สตรัยแซนด์ใน คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
"เทลล์ฮิม" บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลง เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1 ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงฮิต เอสเซนเชียล ของบาร์บรา สตรัยแซนด์
กู้ต้าเส่า
กู้ต้าเส่า (แต้จิ๋ว: โกวตั่วซ้อ; แปลว่า "ซ้อใหญ่กู้/โกว") ฉายา หมู่ต้าฉง ("แม่เสือ") เป็นตัวละครในนวนิยายจีน เรื่อง ซ้องกั๋ง (ฮกเกี้ยน; จีนมาตรฐาน: ซ่งเจียง; ) จัดเป็นผู้กล้าลำดับที่ 101 ในกลุ่ม 108 ผู้กล้า (一百單八將)
ภูมิหลัง
นวนิยาย ซ้องกั๋ง พรรณนาว่า ซ้อใหญ่กู้เป็นสตรีมีคิ้วหนา ตาโต หน้ากลม เอวใหญ่ ที่ศีรษะและข้อมือสวมเครื่องประดับหลายอย่าง แต่นางต่างจากสตรีทั่วไปในยุคของนางตรงที่นางไม่ใฝ่ใจงานบ้าน แต่สนใจทำเรื่องดิบเถื่อนและอาชญากรรม ชำนาญการใช้อาวุธยาว เช่น หอก และพลอง ทั้งสามารถรับมือคู่ต่อสู้ 20–30 คนพร้อมกัน และนางยังมักโบยตีสามี คือ ซุน ซิน (孫新) ทำให้นางได้ฉายา "แม่เสือ"
นางกับสามีเปิดโรงเตี๊ยมที่เติงโจว (登州) ในภาคตะวันออกของชานตง (山东) ปัจจุบัน
สามีของนางมีน้องชายคนหนึ่ง ชื่อ ซุน ลี่ (孫立) เป็นทหารอยู่ที่เติงโจว และซุน ลี่ มีน้องเขย ชื่อ เยฺว่ เหอ (樂和) เป็นผู้คุมคุกอยู่ที่เติงโจวเช่นกัน
การปล้นคุกเติงโจว
วันหนึ่ง ซ้อใหญ่กู้ได้ข่าวจากเยฺว่ เหอ ว่า พี่น้องเซี่ย เจิน (解珍) กับเซี่ย เป่า (解寶) ถูกพิพากษาประหารชีวิตด้วยข้อหาเท็จ และถูกขังระหว่างรอประหาร นาง พร้อมด้วยสามี และเยฺว่ เหอ กับโจรพี่น้องนาม โจว ยฺเวียน (鄒淵) กับโจว รุ่น (鄒潤) จึงวางแผนปล้นคุกช่วยพี่น้องสกุลเซี่ย แต่นางวิตกว่า ซุน ลี่ ซึ่งเป็นทหาร จะขัดขวาง จึงลวงซุน ลี่ มาคุยด้วย แล้วบีบให้เขาเข้าร่วม ซุน ลี่ เดิมทีอิดเอื้อน แต่เมื่อเห็นว่า เรื่องนี้แม้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่ชอบด้วยคุณธรรม จึงเข้าด้วย
แผนการเริ่มโดยเยฺว่ เหอ แอบเปิดประตูคุกไว้ให้คนอื่น ๆ เข้ามาชิงตัวโทษ และเยฺว่ เหอ คอยเบี่ยงเบนความสนใจของผู้คุมคนอื่น ๆ เมื่อช่วยพี่น้องสกุลเซี่ยได้แล้ว ทั้งหมดหนีไปกบดานอยู่ที่บึงริมภูเขาเหลียง (梁山) ก่อนจะเข้าร่วมกลุ่มกับโจรคนอื่น ๆ ที่นั่น
การรบที่หมู่บ้านสกุลจู้
ในคราวที่กลุ่มโจรแห่งภูเขาเหลียงต้องต่อสู้กับชาวหมู่มู่บ้านสกุลจู้ (祝家村) ซุน ลี่ อาสาจะเข้าไปเป็นไส้ศึกในหมู่บ้านโดยอาศัยความสัมพันธ์กับลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ (欒廷玉) ซึ่งเป็นครูฝึกยุทธ์อยู่ในหมู่บ้าน และเคยเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน เมื่อโจรคนอื่น ๆ เห็นด้วย ซุน ลี่ กับพวก ซึ่งรวมถึงซ้อใหญ่กู้ จึงดำเนินตามแผน โดยลวง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ว่า พาคนมาช่วยรับมือกับกลุ่มโจรภูเขาเหลียง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ยินดีให้ซุน ลี่ กับพวกเข้าพำนักในหมู่บ้าน แต่ไม่เชื่อว่า ซุน ลี่ กับพวกจะมาช่วยเหลือโดยน้ำใสใจจริงดังว่า
เมื่อซุน ลี่ กับพวกสบช่อง ก็สร้างความปั่นป่วนในหมู่บ้านสกุลจู้ และเปิดโอกาสให้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงบุกเข้ายึดหมู่บ้านได้โดยราบคาบ
ชีวิตภายหลัง
เมื่อราชสำนักของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) จะใช้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงไปรบกับราชวงศ์เหลียว (遼朝) โดยแลกกับการอภัยโทษความผิดทั้งหลายที่เคยก่อไว้ ซ้อใหญ่กู้กับสามีรับหน้าที่เตรียมการต้อนรับราชทูตของราชสำนักที่จะมายังภูเขาเหลียง และซ้อใหญ่กู้ก็ได้ออกรบด้วย แม้การรบจะทำให้โจรภูเขาเหลียงล้มตายลงมาก แต่ซ้อใหญ่กู้อยู่ในกลุ่มที่รอดชีวิตกลับไปเมืองหลวงทูลถวายรายงานถึงชัยชนะ ราชสำนักประทานบรรดาศักดิ์ "ตง-ยฺเหวียนเซี่ยน-จฺวิน" (東源縣君) ให้แก่นาง และในบั้นปลายชีวิต นางกลับไปอาศัยอยู่กลับครอบครัวที่เติงโจวดังเดิม
รายพระนามพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
พระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐแห่งราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ตามธรรมเนียม พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอตพระองค์แรกคือ สมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินที่ 1 (ซีเนียด แม็คอัลปิน) ผู้ทรงสถาปนารัฐเอกราชขึ้นในปีพ.ศ. 1386 ความแตกต่างระหว่างราชอาณาจักรสกอตแลนด์และราชอาณาจักรของชาวพิคท์เป็นผลผลิตมาจากความเชื่อในสมัยกลางยุคหลัง และความสับสนในความเปลี่ยนแปลงทางการเรียกชื่อ เช่น Rex Pictorum (พระมหากษัตริย์แห่งชาวพิคท์) ได้กลายเป็น ri Alban (พระมหากษัตริย์แห่งอัลบา) ภายใต้สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 2 เมื่อการบันทึกทางประวัติศาสตร์สลับจากภาษาละตินมาเป็นภาษาท้องถิ่นในรอบช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งเมื่อคราวคำว่า อัลบา ในภาษาแกลิคสก็อต ได้มาถึงราชอาณาจักรของชาวพิคท์มากกว่าบริเตนใหญ่ (ความหมายเก่า)
ราชอาณาจักรของชาวพิคท์เพิ่งกลายเป็นถูกเรียกว่า ราชอาณาจักรอัลบาในภาษาแกลิค ที่ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในภาษาสกอตและภาษาอังกฤษว่า Scotland (สกอตแลนด์) คำนี้ยังคงอยู่ในภาษาทั้งสองจนกระทั่งทุกวันนี้ ด้วยช่วงยุคหลังคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในที่ช่วงหลังสุด พระมหากษัตริย์สกอตได้ใช้คำว่า rex Scottorum หรือ พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต เพื่ออ้างอิงในภาษาละติน พระอิสริยยศ "พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต" ได้สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2250 เมื่อราชอาณาจักรสกอตแลนด์ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรอังกฤษกลายเป็นราชอาณาจักรบริเตนใหญ่เพียงหนึ่งเดียว ดังนั้นสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์จึงทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรสกอตแลนด์และอังกฤษและทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ถึงแม้ว่าราชอาณาจักรทั้งสองจะมีพระมหากษัตริย์ร่วมกันตั้งแต่ พ.ศ. 2146 (ดูที่การรวมราชบัลลังก์) พระปิตุลาของพระนางคือ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายที่ทรงได้ประกอบพิธีราชาภิเษกในสกอตแลนด์ที่เมืองสโคนในปี พ.ศ. 2194
ราชวงศ์อัลปิน (พ.ศ. 1388 - พ.ศ. 1577)
รัชกาลของสมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินได้เริ่มต้นขึ้นและเป็นถูกเรียกว่าราชวงศ์อัลปินตามแนวคิดโลกสมัยใหม่ สายพระราชสันตติวงศ์ของสมเด็จพระเจ้าเคนเนธ แม็คอัลปินได้ถูกแบ่งออกเป็นสองสาย พระมหามงกุฎจะถูกสลับกันระหว่างสายทั้งสอง การเสด็จสวรรคตของพระมหากษัตริย์ของสายหนึ่งๆมักจะผลุนผลันจากสงครามหรือถูกลอบปลงพระชนม์โดยผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2 ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์อัลปิน ในรัชกาลของพระองค์ พระองค์ประสบความสำเร็จในการสู้รบกับฝ่ายต่อต้านและไม่ทรงมีพระราชโอรส แต่ก็ทรงสามารถผ่านราชบัลลังก์ไปยังพระราชโอรสของเจ้าหญิงบีท็อค ผู้เป็นพระราชธิดา ให้ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 ที่ทรงประกาศเริ่มต้นราชวงศ์ดันคีลด์ * หลักฐานในรัชกาลของสมเด็จพระเจ้าโอเชียดไม่เป็นที่แน่ชัด พระองค์อาจจะไม่เคยดำรงเป็นพระมหากษัตริย์จริงๆ ถ้าทรงเป็นพระมหากษัตริย์ พระองค์จะทรงเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมกับสมเด็จพระเจ้ากีริค ส่วนสมเด็จพระเจ้าอัมลีปทรงเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะในการอ้างถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์ในปีพ.ศ. 1520 ที่ซึ่งมีการบันทึกว่าพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอัลบา (ก่อนที่จะเรียกว่าสกอตแลนด์) นับตั้งแต่สมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 2 ทรงเป็นที่รู้จักกันว่ายังคงเป็นพระมหากษัตริย์ในปีพ.ศ. 1515 ถึงพ.ศ. 1516 สมเด็จพระเจ้าอัมลีปต้องได้รับพระราชอำนาจในระหว่างปีพ.ศ. 1516 ถึงพ.ศ. 1520
† สมเด็จพระเจ้าโอเชียดทรงเป็นพระโอรสใน รุน กษัตริย์แห่งสตรัทไคลเดอ แต่พระราชมารดาของพระองค์เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเคนเนธที่ 1
ราชวงศ์ดันคีลด์ (พ.ศ. 1577 - พ.ศ. 1829)
สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 2 ผู้เป็นพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา (พระองค์ยังทรงเป็นรัชทายาทที่สืบสายสัตติวงศ์มาจากสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 ในฐานะที่ทรงเป็นพระอัยกาฝ่ายพระราชบิดาของพระองค์คือ ดันแคนแห่งอโทลล์ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 1 ราชวงศ์ดันคีลด์มีความสืบเนื่องมาจากราชวงศ์อัลปิน) หลังจากภายในรัชกาลที่ไม่ประสบความสำเร็จ สมเด็จพระเจ้าดันแคนทรงถูกปลงพระชนม์ในสนามรบโดยสมเด็จพระเจ้าแม็คเบ็ธ ผู้ทรงครองราชย์อย่างยาวนานและค่อนข้างประสบความสำเร็จ ในช่วงการต่อสู้ระหว่าง พ.ศ. 1600 และ พ.ศ. 1601 พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 1 คือ สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ได้กำจัดและปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าแม็คเบ็ธและพระราชโอรสเลี้ยงซึ่งเป็นองค์รัชทายาทของพระเจ้าเม็คเบ็ธคือ สมเด็จพระเจ้าลูลาช และทรงทำการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ ความขัดแย้งของพระราชวงศ์ยังไม่จบสิ้น สมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 เสด็จสวรรคตในสมรภูมิ เจ้าชายโดนัลด์ แบน พระอนุชาของพระองค์ได้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ในฐานะ สมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 3 ทรงขับไล่พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ออกไปจากสกอตแลนด์ สงครามกลางเมืองในพระราชวงศ์ได้เกิดขึ้น ด้วยสมเด็จพระเจ้าโดนัลด์ที่ 3 และเจ้าชายเอ็ดมันด์ พระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 ถูกต่อต้านโดยพระโอรสชาวอังกฤษของสมเด็จพระเจ้ามัลคอล์มที่ 3 นำโดยเจ้าชายดันแคน ซึ่งตั้งตนเป็น สมเด็จพระเจ้าดันแคนที่ 2 และต่อมาคือเจ้าชายเอ็ดการ์ ซึ่งตั้งตนเป็น สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ ในที่สุดพระเจ้าเอ็ดการ์ทรงได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ส่งพระปิตุลาและพระเชษฐาไปยังสำนักสงฆ์ หลังจากรัชกาลของสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 1 ราชบัลลังก์สกอตแลนด์ได้เปลี่ยนผ่านไปตามกฏของบุตรหัวปี ย้ายจากบิดาถึงโอรสหรือที่เป็นไปไม่ได้จากเชษฐาสู่อนุชา
ราชวงศ์บรูซ (1306–1371)
การอ้างสิทธิเป็นที่ถกเถียง
ราชวงศ์สทิวเวิร์ต (1371–1651)
โรเบิร์ตแห่งสทิวเวิร์ตเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 1 ผ่านทางพระราชธิดาคือเจ้าหญิงมาจอรี ประสูติ ค.ศ. 1316, พระองค์มีพระชนม์มากกว่าสมเด็จพระเจ้าเดวิดที่ 2 พระมาตุลาของพระองค์ ดังนั้น, พระองค์จึงเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว ขณะนั้นมีพระชนม์ 55 พรรษาทำให้ไม่ทรงสามารถทำให้ราชบัลลังก์เข้มแข็งได้ ปัญหาดังกล่าวยังเกิดขึ้นในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าโรเบิร์ตที่ 3 พระราชโอรสแห่งพระองค์ ซึ่งครองราชย์ขณะมีพระชนมายุ 53 พรรษาในค.ศ. 1390 และทรงทุกข์ทรมานในวาระสุดท้ายจากพระอาการบาดเจ็บในอุบัติเหตุขณะทรงม้า ทั้ง 2 พระองค์จึงตามด้วยคณะผู้สำเร็จราชการเนื่องมาจากการทรงพระเยาว์ของพระมหากษัตริย์ที่ทรงรับราชสมบัติต่อ ๆ มารวม 5 พระองค์ ดังนั้น สมัยราชวงศ์สทิวเวิร์ตจึงถูกมองว่าเป็นสมัยที่เฉื่อยชา ในระหว่างที่ขุนนางแย่งชิงอำนาจจากพระมหากษัตริย์ตามด้วยช่วงเวลาแห่งการปกครองโดยกษัตริย์ ในระหว่างพระองค์พยายามที่จะแก้ไขปัญหาที่สร้างขึ้นโดยชนกลุ่มน้อยของตัวเองและผลกระทบระยะยาวของการปกครองในรัชกาลก่อน การปกครองสก็อตแลนด์เริ่มยุ่งยากยิ่งขึ้น ในขณะที่ขุนนางมีอำนาจจนเริ่มคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ความพยายามในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ที่จะหยุดยั้งความวุ่นวายในสิ้นสุดลงในการที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 3 สวรรคตในสงครามกลาเมืองกับพวกขุนนาง นำโดนพระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 4 ผู้ปกครองอย่างเข้มงวดและปราบปรามพวกขุนนาง สวรรคตในยุทธการที่ฟลอตเดน พระชายา พระนางมาการ์เร็ต ทิวดอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้สำเร็จราชการแทนพระราชโอรสที่ยังทรงพระเยาว์ สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 ผู้ถูกปลดโดยกลุ่มขุนนางที่เคียดแค้น และพระชายาในพระองค์แมรี่แห่งกิส, รับช่วงในการปกครองสก็อตแลนด์โดยสำเร็จราชการแทนพระราชธิดา สมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 เท่านั้น โดยการแบ่งและเอาชนะกลุ่มขุนนาง โดยการแจกจ่ายสินบนฝรั่งเศสด้วยข้างเสรีนิยม ในที่สุดสมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 5 พบว่าพระนางไม่สามารถปกครองสกอตแลนด์ด้วยต้องเผชิญกับความเหนือชั้นของชนชั้นสูงและความดื้อรั้นของประชากร, ผู้นับถือนิกายคัลแวง และไม่ชื่นชอบนิกายคาทอลิกที่พระนางนับถือ พระนางถูกบังคับให้สละราชสมบัติและลี้ภัยไปอังกฤษ ตลอด 18 ปีทรงถูกคุมขังในที่ต่าง ๆ และถูกประหารชีวิตที่สุด ด้วยการต่อต้านสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังการสละราชสมบัติ พระราชโอรสในพระนางกับ เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์ พระอนุวงศ์ในราชวงศ์สทิวเวิร์ต ครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6
พระเจ้าเจมส์ที่ 6 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติอังกฤษและไอร์แลนด์ในพระนามสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ในค.ศ. 1603, เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 พระญาติสวรรคต นับแต่นั้น, แม้ว่ามงกุฎทั้ง 2 ของอังกฤษและสก็อตแลนด์จะถือว่าถูกรวมกัน พระราชบัลลังก์ยังมีรากฐานสำคัญอยู่ที่อังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 ทำให้พระองค์ต้องเผชิญหน้ากับสงครามกลางเมือง เป็นเห็นให้เกิดความขัดแย้งยาวนานถึง 8 ปีและจบโดยการสำเร็จโทษพระองค์ จากนั้นรัฐสภาอังกฤษได้กำหนดให้สถาบันกษัตริย์สิ้นสุดลง รัฐสภาสก็อตแลนด์หลังจากใคร่ครวญได้ปฏิเสธความผูกพันกับอังกฤษและประกาศว่า และประกาศสถาปนาพระราชโอรสและรัชทายาทในสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เป็นสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ จนกระทั่ง ค.ศ.1651 เมื่อกองทัพของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ผนวกสก็อตแลนด์และขับไล่สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ออกไป
ราชวงศ์สทิวเวิร์ต (ฟื้นฟู) (ค.ศ. 1660-1707)
หลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษราชวงศ์สทิวเวิร์ตก็ได้กลับมาเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์อีกครั้งหนึ่ง แต่สิทธิของสกอตแลนด์ไม่เป็นที่นับถือเมื่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงยุบรัฐสภาแห่งสกอตแลนด์และแต่งตั้งพระอนุชาเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คขึ้นไปเป็นข้าหลวงแห่งสกอตแลนด์ ต่อมาเจมส์ ดยุคแห่งยอร์คก็ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1685 แต่ความเป็นโรมันคาทอลิกของพระองค์ไม่เป็นที่ยอมรับกันในอังกฤษและพระองค์ทรงถูกโค่นราชบัลลังก์สามปีต่อมา เมื่อรัฐบาลอังกฤษอัญเชิญพระราชธิดาของพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 และพระสวามีวิลเลิมที่ 3 แห่งออเรนจ์จากเนเธอร์แลนด์มาครองราชย์แทน หลังจากนั้นทั้งสองพระองค์ก็ได้เป็นพระมหากษัตริย์คู่แห่งสกอตแลนด์ในพระนามสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 และสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งสกอตแลนด์
เมื่อความพยายามในการแสวงหาอาณานิคมของสกอตแลนด์ภายใต้แผนการแดเรียน (Darien Scheme) ในการโต้ตอบความพยายามของอังกฤษ ประสบความล้มเหลวและทิ้งสกอตแลนด์ให้อยู่ในฐานะล้มละลาย ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์พระราชธิดาองค์ที่สองของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 (เจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ) ขึ้นครองราชย์ สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์มีพระราชโอรสธิดาหลายพระองค์แต่ก็ไม่มีผู้ใดที่มีพระชนมายุยืนกว่าพระองค์ ถ้าเสด็จสวรรคตผู้ที่ใกล้ราชบัลลังก์ที่สุดก็คือเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตพระอนุชาต่างพระมารดาผู้เป็นโรมันคาทอลิกผู้ลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศสก็จะได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระองค์ รัฐสภาแห่งอังกฤษจึงหันไปสนับสนุนเจ้าหญิงโซเฟียแห่งฮาโนเวอร์ผู้ที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ทางพระราชธิดาเจ้าหญิงอลิซาเบ็ธ สทิวเวิร์ตให้เป็นรัชทายาท แต่รัฐสภาแห่งสกอตแลนด์สนับสนุนเจ้าชายเจมส์ และขู่อังกฤษว่าจะเพิกถอนตัวจากสหภาพเพื่อจะได้เลือกประมุขของตนเอง เพื่อที่จะรักษาความเป็นสหภาพอังกฤษก็วางแผนรวมสองอาณาจักรเข้าด้วยกันอย่างเป็นทางการเป็นราชอาณาจักรแห่งเกรตบริเตนโดยมีพระมหากษัตริย์ร่วมกันเพียงองค์เดียว ในที่สุดทั้งสองรัฐสภาก็อนุมัติข้อตกลง (ฝ่ายสกอตแลนด์จำยอมเพราะปัญหาทางเศรษฐกิจจากความพยายามในการแสวงหาอาณานิคมที่ประสบความล้มเหลว) หลังจากนั้นพระมหากษัตริย์ก็เป็นพระมหากษัตริย์ของสหราชอาณาจักร
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 หลังจากสกอตแลนด์รวมกับอังกฤษเป็นเกรตบริเตน บรรดาศักดิ์ พระมหากษัตริย์แห่งชาวสกอต และ พระมหากษัตรีย์แห่งชาวสกอต ก็กลายเป็นบรรดาศักที่ไม่ถูกต้อง ฉะนั้นพระมหากษัตริย์ของสกอตแลนด์หลังจากนั้นจึงรวมอยู่ในรายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งเกรตบริเตน
เคาะศ็อบ
เคาะศ็อบ (خَصَب; Khasab) เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าราชการมุซันดัมซึ่งเป็นดินแดนส่วนแยกของประเทศโอมานติดต่อกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เคาะศ็อบตั้งอยู่ที่ปลายคาบสมุทรมุซันดัมใกล้กับช่องแคบฮอร์มุซ เคาะศ็อบได้รับฉายาว่าเป็น "นอร์เวย์แห่งอาระเบีย" เนื่องจากมีชายฝั่งลึกเว้าที่คล้ายกับฟยอร์ด
ตัวเมืองเคาะศ็อบถูกล้อมรอบโดยรุอูซุลญิบาลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหัจญัรตะวันตก ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวโอมานจากแผ่นดินใหญ่ และมักจะมีนักท่องเที่ยวจากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เนื่องจากสามารถเดินทางเข้าถึงได้ทางถนน นอกจากนี้ยังมีแพขนานยนต์ให้บริการโดยรัฐบาลโอมานด้วย
ประวัติศาสตร์
จักรวรรดิโปรตุเกสสร้างเมืองเคาะศ็อบในช่วงต้นศตวรรษที่ 17 ซึ่งเป็นช่วงที่อิทธิพลของโปรตุเกสในบริเวณอ่าวเปอร์เซียเจริญถึงขีดสุด อ่าวธรรมชาติป้องกันภัยจากคลื่นลมได้ดี เมืองนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นแหล่งจ่ายน้ำและอินทผลัมสำหรับเป็นเสบียงให้เรือของโปรตุเกสที่เดินทางผ่านช่องแคบฮอร์มุซ ในปัจจุบันเคาะศ็อบมีเขื่อนขนาดใหญ่สามเขื่อนเพื่อป้องกันน้ำท่วม
เศรษฐกิจ
แต่เดิมเคาะศ็อบไม่สามารถเข้าถึงได้ทางถนน จนกระทั่งมีการก่อสร้างถนนเชื่อมไปยังสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งทำให้ชาวเอมิเรตส์เดินทางมาท่องเที่ยวในเคาะศ็อบเป็นจำนวนมาก ถนนสายเดียวกันนี้ยังเชื่อมต่อกับหมู่บ้าน Tawi ซึ่งมีภาพวาดก่อนประวัติศาสตร์รูปเรือ สัตว์ และนักรบบนหน้าผาหินด้วย เคาะศ็อบยังมีย่านการค้าสมัยใหม่มากมาย ซึ่งนำเข้าสินค้าจากประเทศอิหร่านและจำหน่ายเครื่องปั้นดินเผาท้องถิ่น และยังมีโรงแรมสำคัญหลายแห่ง
เคาะศ็อบยังเป็นแหล่งการค้าของเถื่อนที่สำคัญเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับชายฝั่งประเทศอิหร่านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของช่องแคบฮอร์มุซ อิหร่านส่งแกะและแพะเข้ามาทางท่าเรือเคาะศ็อบก่อนจะนำขึ้นรถบรรทุกส่งไปยังสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซาอุดีอาระเบีย และในเที่ยวกลับรถบรรทุกดังกล่าวจะนำสินค้าอิเล็กทรอนิกส์และบุหรี่จากสหรัฐกลับมาขึ้นเรือเดินทางกลับไปยังอิหร่าน เรือสินค้าจะมาถึงท่าเรือเคาะศ็อบหลังดวงอาทิตย์ขึ้นและออกจากท่าเรือก่อนดวงอาทิตย์ตกตามกฎหมายของโอมาน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการค้าขายดังกล่าวผิดกฎหมายอิหร่าน ทำให้คนขับเรือข้ามช่องแคบต้องระวังหน่วยยามฝั่งของอิหร่าน เรือขนสินค้าข้ามช่องแคบยังมีความเสี่ยงอีกเนื่องจากเรือเหล่านี้บรรทุกสินค้าจนเพียบและต้องหลบหลีกเรือบรรทุกน้ำมันและเรือสินค้าลำอื่น ๆ ที่เดินทางผ่านช่องแคบฮอร์มุซด้วย การที่สหรัฐใช้นโยบายคว่ำบาตรกับอิหร่านทำให้การลักลอบขนส่งสินค้าผ่านทางเคาะศ็อบมีปริมาณสูงขึ้น
ภูมิอากาศ
ตามหลักการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน เคาะศ็อบจัดอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน (BWh) ซึ่งฤดูร้อนจะอากาศร้อนและชื้นในขณะที่ฤดูหนาวจะมีอากาศเย็น มีฝนตกน้อยและมักตกระหว่างเดือนธันวาคมและเดือนมีนาคม
เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2011 สถิติอุณหภูมิกลางวันที่สูงที่สุดเท่าที่วัดได้ถูกบันทึกที่ท่าอากาศยานเคาะศ็อบ โดยวัดได้ 41.2 °C ก่อนที่หุบเขามรณะในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐจะทำลายสถิติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 (วัดได้ 41.7 °C) ต่อมาเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017 สถิติอุณหภูมิกลางคืนที่สูงที่สุดถูกบันทึกที่เคาะศ็อบโดยวัดได้ 44.2 °C
พัดชา เอนกอายุวัฒน์
พัดชา เอนกอายุวัฒน์ (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528) นักร้องไทยสากล นักแสดง และนักเขียนนางแบบชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิง เมื่อ พ.ศ. 2548 โดยได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 จากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 มีผลงานในวงการบันเทิง เช่น ผลงานเพลง การแสดงละครเวที ละครโทรทัศน์ งานพรีเซนเตอร์ เป็นต้น โดยมีผลงานเพลงที่สร้างชื่อได้แก่ เพลง "เจ้าชายของฉัน", "DESTINY" , "ช้าไปไหมเธอ" , "ไม่เสียใจ...ที่ได้รักเธอ" และ "ทนไม่พอ...รอไม่ไหว" ปัจจุบันเป็นศิลปินในสังกัด มิวสิคครีม จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ชีวิตครอบครัวและการศึกษา
พัดชา เอนกอายุวัฒน์ หรือ พัด เกิดเมื่อวันอังคารที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ณ โรงพยาบาลศิริราช เป็นบุตรสาวคนเล็ก จากจำนวนพี่น้อง 2 คน บิดาชื่อ นาย ประพันธ์ เอนกอายุวัฒน์ อดีตมือเบสวง "อีสซึ่น" และมารดาชื่อ นางจิตราภรณ์ เอนกอายุวัฒน์
ในช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายพัดชาได้ค้นพบความชื่นชอบในการร้องเพลง และได้สมัครเข้าศึกษาต่อระดับเตรียมอุดมดนตรีรุ่นที่ 2 ณ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี รุ่นที่ 6 ในสาขา Music Technology โดยสำเร็จการศึกษาและเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรี ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.42 เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และปัจจุบันกำลังคบหาดูใจอยู่กับนักร้องนักแต่งเพลงชื่อดัง ศิรศักดิ์ อิทธิพลพาณิชย์
นักร้องอาชีพ [ 2548 - ปัจจุบัน ]
พัดชาเป็นนักล่าฝันคนหนึ่งที่มีผลงานโดดเด่นในด้านผลงานเพลง โดยหลังจากจบการแข่งขัน พัดชามีผลงานเพลงออกมาภายใต้สังกัด ทรู แฟนเทเชีย หลายอัลบั้ม อาทิ เคยทำงานอัลบั้มเกิร์ลกรุ๊ปในนามกลุ่มศิลปิน "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ล" ร่วมโปรเจกต์อัลบั้มรวมพิเศษ เช่น "ดรีมทีม", "เลิฟทูแชร์" เป็นต้น หลังจากนั้นประมาณเกือบ 2 ปี พัดชาจึงได้รับโอกาสครั้งสำคัญในการทำงานอัลบั้มเดียวอัลบั้มแรก ชื่ออัลบั้ม "พัดชา เดอะมิราเคิลซิกซ์" อัลบั้มเดี่ยวแนวเพลงวาไรตี้ป๊อป มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างเพลง "ช้าไปไหมเธอ" จากความสำเร็จนี้ทำให้เกิดคอนเสิร์ต " Patcha My Miracle...My Soul" คอนเสิร์ตเดี่ยวอย่างเป็นทางการ ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  อีกหนึ่งปีถัดมา พัดชาได้มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 2 ภายใต้ชื่อ "แฮนเดิลวิทแคร์" ซึ่งมีซิงเกิ้ลเปิดตัวเพลงคือเพลง "ไม่เสียใจ...ที่ได้รักเธอ"
ในปี พ.ศ. 2552 พัดชาได้เข้าร่วมรายการ "เดอะ มาสเตอร์" รายการเรียลลิตี้โชว์ที่รวบรวมผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศจากรายการ ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย โดยมีผลงานโดดเด่นคือ เพลง "เพียงครึ่งใจ" ในสัปดาห์ที่ 2 ทำให้พัดชาได้รับการกล่าวขานอีกครั้งในด้านความสามารถ และ การถ่ายทอดอารมณ์เพลงได้เป็นอย่างดี  และเพลงนี้ได้รับโอกาสให้คัฟเวอร์ขึ้นมาใหม่อีกครั้ง เป็นซิงเกิลในโปรเจกต์พิเศษ "AF Tribute to Ohm Chatree Kongsuwan and The Innocent"
หลังจากทุ่มเทเวลาให้กับการเรียนและการทัวร์คอนเสิร์ตกว่า 1 ปี พัดชาได้มีโอกาสทำงานซิงเกิลเพลง ในอัลบั้มพิเศษ "ผูกใจ" ซึ่งรวบรวมศิลปินจากคอนเสิร์ต "เพลงรักยุคคีตา โดยนกเฉลียง" มีเพลงโปรโมทเป็นเพลงคัฟเวอร์ เพลง "เท่าไหร่เท่ากัน" ในช่วงปี พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2554  พัดชาได้มีผลงานเพลงเป็นซิงเกิลเพลงออกมาติดต่อกัน  ได้แก่ "หนึ่งคนพิเศษ", "เสียงพล่อยๆ" , "รักตัวเองก็พอ" และ "คิดต่าง" โดยมีพื้นฐานแนวดนตรีในแนวเพลงป๊อป ซึ่งซิงเกิลเพลงทั้งหมดได้ถูกรวบรวมในผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 3 ที่มีชื่อว่า "อีฟ ไอ เวอร์ ยู"
ผลงานหลักของพัดชาคือการเป็นศิลปินนักร้องสังกัดทรูแฟนเทเชียที่มีซิงเกิลเพลงเดี่ยวออกมาต่อเนื่องติดต่อกันทุกปี รวมไปถึงโปรเจกต์รวมและโปรเจกต์พิเศษ โดยในปี พ.ศ. 2556 ได้มีโอกาสร่วมงานกับนักแต่งเพลงชื่อดัง คุณหนึ่ง - ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์ สังกัดแชนเดอเลียร์ มิวสิค ซึ่งพัดชาได้ร้องเพลงประกอบละครสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ชื่อเพลง "ยิ่งใกล้ยิ่งใช่" ประกอบละครเรื่องเวียงร้อยดาว และ เพลง "คนคนนั้น" ประกอบละครเรื่องหัวใจปฐพี ในอีกสองปีถัดมา
นักแสดงละครเวที [ 2550 - ปัจจุบัน ]
นอกจากนี้พัดชายังมีผลงานอย่างหนึ่งที่รองจากผลงานเพลง คือผลงานการแสดงละครเวที โดยผลงานโดดเด่นได้แก่ การแสดงนำ ละครเวที "AF The Musical ตอน เงิน เงิน เงิน" และ ละครเวที "AF The Musical ตอน โจโจ้ซัง" ร่วมกับศิลปินทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซึ่งนับว่าเป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนาศาสตร์ด้านศิลปะการแสดง ผสมผสานกับทักษะการร้องเพลงได้อย่างแท้จริง
ในปี พ.ศ. 2554 ได้มีโอกาสร่วมแสดงละครเวที เรื่อง "รักเธอเสมอ เดอะมิวสิคัล" ซึ่งเป็นละครเพลงที่รวบรวมผลงานจากปลายปากกาคุณ "ดี้ - นิติพงษ์ ห่อนาค พัดชาแสดงนำคู่กับ กอล์ฟ - พิชญะ นิธิไพศาลกุล และในปี พ.ศ. 2558 พัดชาได้มีโอกาสร่วมงานกับค่ายซีเนริโอ กับผลงานละครเวที "วันสละโสดกับโจทก์เก่าๆ The Musical Comedy" ซึ่งเป็นละครเพลงแนวคอมเมดี้ที่รวบรวมศิลปินนักร้องชั้นนำของไทยจากหลากหลายสังกัด โดยละครเวทีดังกล่าวได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ซึ่งมีการเพิ่มรอบการแสดงทั้งหมด 35 รอบ ณ เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์
นักเขียน [ 2549 - ปัจจุบัน ]
นอกจากผลงานในวงการบันเทิง พัดชายังมีผลงานเป็นการเขียนหนังสือ ในปี พ.ศ. 2549 พัดชาได้มีโอกาสเขียนหนังสือเล่มแรกในชีวิต ชื่อ "Patcha's Diary" โดยรวบรวมเอาเรื่องราวประสบการณ์การเป็นนักล่าฝันจนถึงในช่วงแรกของการทำงานในวงการบันเทิง ต่อมาในปี พ.ศ. 2555 พัดชาได้มีโอกาสเขียนหนังสือ "ส.ร.น. - สร้างเสริมประสบการณ์ราชินี" เป็นบันทึกประสบการณ์สมัยเป็นนักเรียนโรงเรียนราชินี เป็นหนังสือวาระพิเศษครบรอบ 108 ปี โรงเรียนราชินี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2557 พัดชาได้มีโอกาสเขียนหนังสือบอกเล่าประสบการณ์ ตัวตนและความคิดเป็นหนังสือทั่วไปอย่างเต็มตัวเป็นครั้งแรก ใช้ชื่อว่า "Nightmare Before 29 : ฝันร้ายก่อนวัย 29" และผลงานหนังสือ "ใดใดในโลกล้วนอร่อยจัง" เล่าความประทับใจในการเที่ยวชิมอาหารอร่อยจากเกาหลี ญี่ปุ่น ไทเป และฮ่องกง ในปีถัดมา
คอนเสิร์ตทางการ
'''พ.ศ. 2548'''
'''พ.ศ. 2549'''
'''พ.ศ. 2550'''
'''พ.ศ. 2551'''
'''พ.ศ. 2552'''
'''พ.ศ. 2553'''
'''พ.ศ. 2554'''
'''พ.ศ. 2555'''
'''พ.ศ. 2556'''
ริกะ ฟูกามิ
ริกะ ฟูกามิ เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น มีผลงานมากมายเป็นที่รู้จัก โดยเฉพาะบทของไอโนะ มินาโกะ หรือ เซเลอร์วีนัส ในเรื่อง เซเลอร์มูน ที่สร้างชื่อให้กับเธอเป็นอย่างมาก แต่โดยปกติแล้ว ผลงานพากย์ของฟูกามิจะเน้นหนักไปทางฝั่งภาพยนตร์ต่างประเทศมากกว่าอนิเมะหรือเกม เพื่อนสนิทในวงการของเธอคือ เอมิ ชิโนฮาระ ผู้พากย์เสียงเซเลอร์จูปิเตอร์ ทั้งคู่เกิดในวันเดือนปีเดียวกัน และเคยออกอัลบั้มร่วมกันในนามของ FUNKY TWINS ด้วย
ปัจจุบันฟูกามิแต่งงานแล้ว กับ เอซูเกะ สึดะ นักพากย์และนักแสดงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง
ประวัติ
ชื่อจริง : ริกะ สึดะ (นามสกุลเดิม : ฟูกามิ)
วันเกิด : 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506
บ้านเกิด : จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
สังกัด : วีโว
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2553
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2553 เป็นการเข้าเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
กรด 4-คลอโรเมอร์คิวริเบนโซอิก
กรด 4-คลอโรเมอร์คิวริเบนโซอิก (4-Chloromercuribenzoic acid) เป็นสารประกอบปรอทอินทรีย์ที่ใช้เป็นProtease inhibitor ,โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการใช้ทางอณูชีววิทยา
ประเทศมัลดีฟส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศมัลดีฟส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
โรงพยาบาลสิชล
โรงพยาบาลสิชล เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 300 เตียง ตั้งอยู่เลขที่ 189 หมู่ที่ 5 ถนนศุภโยคพัฒนา ตำบลสิชล อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครศรีธรรมราช
โรงพยาบาลสิชลพัฒนามาจาก สุขศาลา ซึ่งก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2481 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2507 พัฒนาเป็นสถานีอนามัยชั้น 2 และ ยกฐานะเป็นสถานีอนามัยชั้น 1 และมีแพทย์ประจำตั้งแต่ พ.ศ. 2513 จนเมื่อ พ.ศ. 2521 ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลอำเภอสิชล ขนาด 10 เตียง ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 30 เตียง เมื่อ พ.ศ. 2526 ได้รับอนุมัติให้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 60 เตียง เมื่อ พ.ศ. 2536 และได้รับอนุมัติให้ยกฐานะเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด 120 เตียง เมื่อ พ.ศ. 2541 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2565 สร้างอาคารแห่งใหม่ 1 หลังสำหรับการผ่าตัด มีจำนวน 6 ชั้น ประกอบด้วยห้องผ่าตัดระดับมาตรฐาน 6 ห้อง (รวมเป็น 13 ห้อง) และห้องสวนหัวใจและเอ็กซ์เรย์หลอดเลือดอีก 1 ห้อง
โรงพยาบาลให้บริการให้หลายกลุ่มโรค เช่น จักษุ ทันตกรรม รังสีวินิจฉัย เวชกรรมฟื้นฟู ไตเทียม แพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก
รายชื่อทางแยกในเขตมีนบุรี
รายชื่อทางแยกในเขตมีนบุรี เฉพาะทางแยกสัญญาณไฟจราจร รวมทั้งทางแยกบางแห่งที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจรและไม่ใช่ทางแยกต่างระดับ แต่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล
อะแพชี เอกซ์เอ็มแอล (Apache XML) เป็นโครงการหนึ่งของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชีซึ่งให้ความสำคัญกับเอกซ์เอ็มแอลโดยเฉพาะ โครงการนี้มีโครงการย่อยที่เป็นโอเพนซอร์สทั้งหมดดังนี้
หมู่บ้านจักสาน
หมู่บ้านจักสาน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจแห่งหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง จังหวัดอ่างทองเป็นจังหวัดที่มีชื่อเสียงทางด้านการจักสานมาช้านาน ชาวบ้านในจังหวัดอ่างทอง รวมตัวกันจัดตั้งเป็นกลุ่มเครื่องจักสาน เครื่องหวาย เครื่องจักสานไม้ไผ่ เช่น กลุ่มตำบลองครักษ์ กลุ่มตำบลบางเจ้าฉ่า กลุ่มตำบลบางระกำ กลุ่มตำบลพลับและกลุ่มตำบลอิทประมูล แหล่งหัตกรรมที่ขึ้นชื่อของจังหวัดคือ “บ้านบางเจ้าฉ่า” ตำบลบางเจ้าฉ่าเป็นตำบลที่มีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
มาสค์ไรเดอร์เบลด เดอะมูวี่ มิซซิ่งเอช
มาสค์ไรเดอร์เบลด เดอะมูวี่ มิซซิ่งเอช เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2004 ในประเทศไทยเคยนำเข้าฉายโดยบริษัท เมย์เซเวนมีเดีย จำกัด ในช่วงปี 2548
เรื่องย่อ
การต่อสู้ระหว่างมนุษย์ที่ใช้ Rider System กับ Un-Dead สิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะได้จบลง เมื่อไรเดอร์เบลด (คาซุมะ เคนซากิ) สามารถผนึกอันเดดตัวสุดท้ายลงได้ นั่นก็คือ Joker (ไอคาว่า ฮาจิเมะ, ไรเดอร์คาลิส) ความสงบสุขจึงกลับมาอีกครั้ง เหล่าไรเดอร์และพรรคพวกที่ต่อสู้ด้วยกันมาจึงแยกย้ายไปตามวิถีชีวิตของตนเอง
พระเจ้าไว่เหริน
พระเจ้าไว่เหริน  เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 11 แห่งราชวงศ์ซางในประวัติศาสตร์จีน ทรงครองราชย์ระหว่าง 1469- 1454 ปีก่อนคริสตกาล ปีรัชกาล 15 ปี เมื่อ 1454 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์สวรรคต พระเจ้าเหอตันเจี่ย พระอนุชาขึ้นสืบราชวงศ์
ข่า
ข่า เป็นพืชที่มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า "เหง้า" อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในการประกอบอาหารในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ข่ามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กฎุกกโรหินี (กลาง) ข่าหยวก (เหนือ) ข่าหลวง (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) สะเอเชย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ เสะเออเคย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ข่าเป็นไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตรอยู่เหนือพื้นดิน เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน เนื้อในสีเหลืองและมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. ดอก ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง ใบประดับรูปไข่ ผล เป็นผลแห้งแตกได้ ทรงกลม
สรรพคุณ
ข่าเป็นพืชที่นำมาใช้ประโยชน์ทางด้านอาหารมากมาย ใช้ใส่ในต้มข่า ต้มยำ น้ำพริกแกงทุกชนิดใส่ข่าเป็นส่วนประกอบ ยกเว้น แกงเหลืองและแกงกอและทางภาคใต้ที่ไม่นิยมใส่ข่า มีบทบาทในการดับกลิ่นคาวของเนื้อและปลา
หน่อข่าอ่อน เป็นหน่อของข่าที่เพิ่งจะแทงยอดออกมาจากลำต้นใต้ดิน ถ้าอายุประมาณ 3 เดือนเรียกหน่อข่า ถ้าอายุ 6-8 เดือนเรียกข่าอ่อน ถ้าอายุมากกว่า 1 ปีจัดเป็นข่าแก่ ปริมาณน้ำมันหอมระเหยประมาณ 3% หน่อข่าอ่อนทั้งสดและลวกใช้จิ้มหลนและน้ำพริก นำมายำ
ข่ายังมีฤทธิ์ทางยา เหง้าแก่แก้ปวดท้อง จุกเสียด แน่นท้อง ดอกใช้ทาแก้กลากเกลื้อน ผลช่วยย่อยอาหาร แก้คลื่นเหียน อาเจียน ต้นแก่นำไปเคี่ยวกับน้ำมันมะพร้าว ทาแก้ปวดเมื่อย เป็นตะคริว ใบมีรสเผ็ดร้อน แก้พยาธิ สารสกัดจากข่ามีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันหอมระเหยจากข่ามีฤทธิ์ทำให้ไข่แมลงฝ่อ กำจัดเชื้อราบางชนิดได้ ใช้ผสมกับสะเดาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดแมลง ข่า ลดการบีบตัวของลำไส้ ขับน้ำดี ขับลม ลดการอักเสบ ยับยั้งแผลในกระเพาะอาหาร ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ฆ่าเชื้อราใช้รักษากลากเกลื้อน
โชมงวอลเลย์บอล 52
โชมงวอลเลย์บอล 52 (Chaumont Volley-Ball 52) เป็นสโมสรวอลเลย์บอลชายอาชีพตั้งอยู่ที่เมืองโชมง ประเทศฝรั่งเศส สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1996 และปัจจุบันลงแข่งขันในลีกอา
เพียวร์อินสติงต์
เพียวร์อินสติงต์ (Pure Instinct) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 13 ของวงเฮฟวีเมทัลเยอรมัน Scorpions วางขายในค.ศ. 1996
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดเขียนโดย Rudolf Schenkerและ Klaus Meine
มาร์ตีญี
มาร์ตีญี (Martigny) เป็นเมืองในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อยู่ใกล้กับพรมแดนประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลี ถนนสู่ทิศใต้ของเมืองจะมุ่งสู่ช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์
สมคิด บาลไธสง
สมคิด บาลไธสง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองคาย 2 สมัย
อำเภอบ้านผือ
บ้านผือ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี เป็นที่ตั้งของอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ในอดีตมีอาณาเขตพื้นที่ขนาดใหญ่ราว 3,065.06 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมอำเภอบ้านผือ อำเภอน้ำโสม  อำเภอนายูง อำเภอกุดจับ (ยกเว้นตำบลเชียงเพ็ง) จังหวัดอุดรธานี และอำเภอท่าบ่อ (ตำบลโคกคอน ตำบลบ้านว่าน และตำบลนาข่า) จังหวัดหนองคาย
สมคิด บาลไธสง
ประวัติ
นายสมคิด บาลไธสง เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ นายสิงห์ และนางพี บาลไธสง สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต สาขาสังคมศึกษา วิทยาลัยครูอุดรธานี และ MINI MBA สาขาการบริหารการสหกรณ์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางทองมา บาลไธสง มีบุตร 2 คน
อำเภอบ้านผือ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านผือมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
สมคิด บาลไธสง
การทำงาน
ในปี พ.ศ. 2552 มีส่วนในเหตุทะเลาะวิวาทในรัฐสภา และในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 นายสมคิด บาลไธสง เป็นจำเลยฐานหมิ่นประมาทพ.ท.เกรียงศักดิ์ นันทโพธิ์เดช ผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 12 รักษาพระองค์ ร่วมกับ นางอรุณี ชำนาญยา กรณีกล่าวหาว่าเป็นคนทำร้ายร่างกายผู้หญิงที่ใส่ชุดสีแดงในวีดิทัศน์ ในสภาผู้แทนราษฎรในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2552 ในปี พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 10 เมษายน นายสมคิดมีบทบาทในการปราศัยบนเวทีสะพานผ่านฟ้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
อำเภอบ้านผือ
ประวัติ
รัชกาลที่ 5 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกบ้านท่าบ่อเกลือเป็น เมืองท่าบ่อ เมื่อปี พ.ศ. 2438 มีพระกุประดิษฐ์บดีเป็นเจ้าเมืองตลอดชีวิต เขตเดิมมี "นายเส้น" (เป็นตำแหน่งคล้ายกับนายอำเภอและกำนัน) รวม 6 เส้น มีบรรดาศักดิ์เป็นขุน เช่น ขุนท่าบ่อบำรุง นายเส้นท่าบ่อ และขุนวารีรักษา นายเส้นน้ำโมง เป็นต้น จนกระทั่งเจ้าเมืองท่าบ่อถึงแก่อสัญกรรม จึงยุบเมืองท่าบ่อลงเป็น อำเภอท่าบ่อ และยุบนายเส้นท่าบ่อ น้ำโมง โพนสา ลงเป็นตำบลและแยกเป็น 10 ตำบลดังปัจจุบัน ส่วนอีก 3 เส้นก็ได้รับการยกฐานะและแยกออกไป คือ เส้นพานพร้าวเป็นอำเภอศรีเชียงใหม่ เส้นแก้งไก่เป็นอำเภอสังคม เส้นบ้านผือเป็นอำเภอบ้านผือและถูกโอนไปขึ้นกับเมืองอุดรธานี
สมคิด บาลไธสง
การทำงาน
ต่อมาในการเลือกตั้ง 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 นายสมคิดลงสมัครหนองคาย เขต2 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับการเลือกตั้ง แต่คณะกรรมการการเลือกตั้งได้พิจารณาให้ใบเหลืองแก่นายสมคิด ในข้อหาแจกเงินขนคนไปฟังการปราศรัย และกำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ผลการเลือกตั้งใหม่ในครั้งนี้ทำให้นายสมคิด บาลไธสง ได้กลับมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกครั้งตามความคาดหมาย
กระทั่ง พ.ศ. 2561 นายสมคิดมีข่าวว่าได้เตรียมย้ายมาร่วมงานกับ พรรคพลังประชารัฐ แต่จากนั้นไม่นานนายสมคิดได้ตัดสินใจย้ายมาร่วมงานกับ พรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับนาย ภักดีหาญส์ หิมะทองคำ และได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.หนองคาย เขต 1 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
อำเภอบ้านผือ
ประวัติ
มีเรื่องเล่าสืบต่อมาว่าเดิมทีบริเวณแห่งนี้มีหนองน้ำอยู่แห่งหนึ่งชื่อ หนองผือ (หนองปรือ) เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ ปัจจุบันก็คงมีอยู่ แต่ขนาดเล็กลงไป ประชาชนในบริเวณนี้และใกล้เคียงได้อาศัยน้ำจากหนองนี้เป็นประจำ เห็นจะเป็นประโยชน์ด้วย หนองน้ำนี้มีประโยชน์ต่อชาวบ้าน การตั้งหมู่บ้านจึงได้ตั้งตามชื่อหนองว่า หนองผือ นานวันก็เพี้ยนเป็น บ้านผือ จนปัจจุบัน ตามหลักฐานปรากฏว่า ที่ว่าการอำเภอบ้านผือ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2447 บริเวณบ้านถ่อน หมู่ 3 ตำบลบ้านผือ โดยมีพระบริบาลภูมิเขตต์ เป็นนายอำเภอคนแรก อยู่ได้ 18 ปี ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2473 ได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านศรีสำราญ หมู่ 8 ตำบลบ้านผือ เหตุที่ย้ายเนื่องมาจากบริเวณดังกล่าวขาดแคลนน้ำในการอุปโภคบริโภค โดยก่อสร้างอาคารที่ว่าการอำเภอบ้านผือเป็นครึ่งตึกครึ่งไม้ ซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2513 จนกระทั่งวันที่ 12 ตุลาคม 2535 จึงได้เปิดใช้อาคารหลังปัจจุบัน
รายชื่อนายอำเภอ
อำเภอบ้านผือ มีนายอำเภอมาแล้ว 37 คน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านผือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 164 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านผือประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
พระเจ้าจู่อี่
พระเจ้าจู่อี่  เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 13 แห่งราชวงศ์ชางในประวัติศาสตร์จีน ทรงครองราชย์ระหว่าง 1445 - 1426 ปีก่อนคริสตกาล ปีรัชศกที่ 19 (เมื่อ 1426 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์สวรรคต พระเจ้าจูซิน พระราชโอรสขึ้นสืบราชวงศ์
โค อึน-บี
โค อึน-บี (고은비; ; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 – 3 กันยายน ค.ศ. 2014) หรือชื่อในการแสดงว่า อึนบี (EunB) เป็นนักร้องและนักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นอดีตสมาชิกของเลดีส์โค้ด สังกัดโพลาริสเอนเตอร์เทนเมนต์
ประวัติ
อึนบีสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนศิลปะสหศึกษาฮันริม โรงเรียนมัธยมในเกาหลีใต้ที่มีไอดอลวัยรุ่นเกาหลีเข้าศึกษา ก่อนเปิดตัว เธอเป็นที่รู้จักเพราะเกี่ยวข้องกับบุคคลหลักของเอสบีเอส ชื่อคิม ซ็อง-จุน โพลาริสเอนเตอร์เทนเมนต์ยืนยันว่า อึนบีและคิม ซ็อง-จุน เป็นญาติกันทางสมรส
การเสียชีวิต
วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2014 สมาชิกวงเลดีส์โค้ดประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ รถตู้ของพวกเธอชนรั้วถนนบนทางด่วนย็องดงใกล้เคียงแขวงซินกัน อึนบีเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ มีข้อมูลอย่างไม่เป็นทางการว่า คนขับเสียชีวิตเช่นกัน รีเซและโซจ็องได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนรีเซอยู่ในภาวะวิกฤติและเสียชีวิตในสี่วันถัดมา
นิวเคลียส
นิวเคลียส (nucleus, พหูพจน์: nucleuses หรือ nuclei (นิวคลีไอ) เป็นศัพท์ภาษาละติน หมายถึงเมล็ดซึ่งอยู่ด้านในผลไม้ โดยทั่วไปมักหมายถึง:
นิวเคลียส ยังอาจหมายถึง
พระบฏ
พระบฏ คือ ผืนผ้าที่มีรูปพระพุทธเจ้าเป็นต้นและแขวนไว้เพื่อบูชา  คำว่า บฏ มาจากคำในภาษาบาลีว่า ปฏ (อ่านว่า ปะ-ตะ) แปลว่า ผ้าทอ หรือ ผืนผ้า ส่วนมากเป็นผ้าแถบยาว มีวาดภาพพระพุทธเจ้า นิยมแขวนไว้ในสถานที่จัดพิธีกรรมในพุทธศาสนา ใช้แทนที่พระพุทธรูป เพื่อเป็นที่เคารพบูชา
ประวัติ
ต้นกำเนิดของพระบฏยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ อาจมีที่มาจากตำนานพระพุทธฉาย กล่าวถึงพระเจ้าอชาตศัตรูทูลขอพระพุทธฉายจากพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าจึงโปรดให้พระพุทธฉายประทับบนผืนผ้าผืนหนึ่ง ในประเทศอินเดีย มีการประดับอาคารศาสนสถานด้วยพระบฏซึ่งเป็นคตินิยมเนื่องในพุทธศาสนามหายานและได้ส่งอิทธิพลไปยังดินแดนต่าง ๆ ที่พุทธศาสนามหายานไปถึง เช่น จีน ญี่ปุ่นดังพบหลักฐานการเขียนภาพบนผืนผ้าและนำไปประดับตามศาสนสถานตั้งแต่ราชวงศ์สุยและราชวงศ์ถัง (ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12) ยังพบหลักฐานอ้างอิงถึงจิตรกรรมบนผืนผ้าปรากฏในพระสุตตันตปิฎกแปลจากภาษาบาลี ส่วนการทำผ้าพระบฏขนาดใหญ่มาก ๆ ในทิเบต เรียกกันว่า ผ้าทังกา ซึ่งเป็นพุทธศิลป์ชั้นสูงของพุทธศาสนิกชนสายวัชรยาน