cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การปิดกั้นเบอร์ลิน
มุมมองที่แตกต่าง
ในตอนแรก สหรัฐอเมริกายังคงไม่เปลี่ยนแปลงนโยบายต่อเยอรมนี แต่หลังจากที่นายพลลูเชียส ดี. เคลย์ และบรรดาเหล่าเสนาธิการเริ่มแสดงความกังวลต่อการขยายตัวของคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีและเศรษฐกิจของยุโรปที่เริ่มพังพินาศ ฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1947 นายพลจอร์จ มาร์แชล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศของสหรัฐอเมริกา ได้โน้มน้าวให้ประธานาธิบดีทรูแมนยกเลิกแผน JCS 1067 ในที่สุด แผนการ JCS 1779 ก็ถูกนำมาแทนที่แผนการเดิมโดยมีใจความตอนหนึ่งว่า "การที่ยุโรปจะเป็นระเบียบและมั่งคั่งได้ จะต้องได้รับการมีส่วนร่วมทางเศรษฐกิจจากเยอรมนีที่มีเสถียรภาพและอุดมสมบูรณ์" แผนการใหม่นี้สวนทางกับการแผนเดิมอย่างสิ้นเชิง
สหรัฐอเมริกาเริ่มดำเนินนโยบายตามแผนมาร์แชลล์ โดยส่งเงินจำนวนมากให้กับประเทศในยุโรปที่ต้องการเงิน โจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต เริ่มสงสัยในแผนการของสหรัฐอเมริกา เขารู้สึกว่าสหรัฐอเมริกากำลังใช้เงินซื้อประเทศในยุโรปเพื่อขยายอิทธิพลของตนให้เป็นจักรวรรดิ เขากล่าวว่า "นี่คืออุบายของทรูแมน มันต่างจากการช่วยให้ประเทศอื่นตั้งตัวได้ สหรัฐอเมริกาไม่ต้องการช่วยเรา สิ่งที่สหรัฐอเมริกาต้องการคือการแทรกซึมประเทศในยุโรป" ในตอนต้น โมโลตอฟมีความสนใจแผนการดังกล่าวและยังได้เข้าร่วมการประชุมด้วย แต่เขาเปลี่ยนใจในภายหลังโดยกล่าวว่ามันเป็น "ลัทธิจักรวรรดินิยมดอลลาร์" ในที่สุด สตาลินจึงสั่งห้ามไม่ให้ประเทศในเครือข่ายคอมมิวนิสต์รับความช่วยเหลือจากสหรัฐอเมริกา
นโยบายของสหรัฐอเมริกาต่อเยอรมนีในด้านเศรษฐกิจเริ่มไม่ลงรอยกับนโยบายของสหภาพโซเวียต สตาลินต้องการลดศักยภาพของเยอรมนีลงเพื่อไม่ให้ทำสงครามได้อีก แต่สหรัฐอเมริกาต้องการฟื้นฟูเยอรมนีให้เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของยุโรป ความพยายามที่จะดำเนินนโยบายให้เป็นหนึ่งเดียวนั้นสิ้นสุดลง ค.ศ. 1946 สหภาพโซเวียตเลิกส่งออกผลผลิตทางการเกษตรจากเยอรมนีส่วนยึดครองของโซเวียต นายพลเคลย์ตอบโต้ด้วยการเลิกส่งโรงงานอุตสาหกรรมที่ถูกรื้อถอนให้กับเยอรมนีส่วนโซเวียต ในที่สุด สหภาพโซเวียตจึงเริ่มใช้นโยบายประชาสัมพันธ์ต่อต้านอเมริกาและเริ่มขัดขวางการดำเนินการในพื้นที่ทั้งสี่ส่วน
สหรัฐอเมริกามีจุดยืนว่า หากสหภาพโซเวียตไม่ให้ความร่วมมือในการรวมเยอรมนีให้เป็นหนึ่งเดียว สหรัฐอเมริกาและมหาอำนาจตะวันตกจะพัฒนาระบบอุตสาหกรรมแบบตะวันตกขึ้นในเยอรมนีและจะรวมเยอรมนีส่วนตะวันตกเข้ากับประเทศยุโรปตะวันตกใหม่ มหาอำนาจฝ่ายตะวันตกทั้งสามบรรลุข้อตกลงนี้ในการประชุมที่ลอนดอนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948 และประกาศในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1948 ว่าจะให้เยอรมนีฝั่งตะวันตกมีรัฐบาลที่เป็นอิสระ ปกครองในระบอบสาธารณรัฐ และฟื้นฟูสภาพเศรษฐกิจตามแบบสหรัฐอเมริกา
กรุงเบอร์ลิน
ไม่นานนัก กรุงเบอร์ลินก็กลายเป็นจุดสนใจของทั้งสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตในการที่จะปกครองยุโรปให้เป็นไปตามแผนของตนดังที่โมโลตอฟกล่าวว่า "สิ่งที่เกิดขึ้นกับเบอร์ลินก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับเยอรมนี และสิ่งที่เกิดขึ้นกับเยอรมนีก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับยุโรป" ค.ศ. 1946 ประชาชนชาวเบอร์ลินเลือกผู้สมัครเลือกตั้งที่สนับสนุนประชาธิปไตยเข้าสู่สภาเทศบาลเมืองถึง 86% ชนะผู้สมัครจากพรรคคอมมิวนิสต์อย่างถล่มทลาย ดูเหมือนว่าการที่จะรวมประเทศเยอรมนีให้เป็นหนึ่งเดียวได้นั้นจำเป็นจะต้องกำจัดโซเวียตออกไปให้ได้ก่อน ชาวเบอร์ลินต่างเต็มใจสนับสนุนนโยบายของชาติตะวันตก
สภาปกครองฝ่ายพันธมิตรเรียกประชุมอีกครั้งเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1948 วาซีลี โซโคลอฟสกี ประธานสภา กล่าวถามถึงรายละเอียดในการประชุมที่ลอนดอน แต่หลังจากที่เขาไม่ได้รับคำตอบในทันที เขาจึงกล่าวว่า "ผมไม่เห็นว่าการประชุมครั้งนี้จะได้ประโยชน์อีกต่อไป ผมขอยกเลิกการประชุม" หลังจากนั้น ตัวแทนจากสหภาพโซเวียตทั้งหมดได้ลุกขึ้นและเดินออกจากห้องประชุม โซโคลอฟสกี ผู้ซึ่งรับผิดชอบการประชุมสภาไม่ได้กำหนดให้มีการประชุมอีกครั้ง นั่นจึงหมายความว่าสภาปกครองฝ่ายพันธมิตรได้ล่มสลายลง ทรูแมนได้ให้ข้อสังเกตในภายหลังว่า "สำหรับชาวเยอรมันส่วนใหญ่ นี่คงเป็นเพียงแค่การทำให้ข้อเท็จจริงที่ว่าการปกครองโดยประเทศสี่ประเทศนั้นเป็นไปไม่ได้ดูชัดเจนขึ้น แต่สำหรับชาวเบอร์ลิน มันเผยให้เห็นถึงปัญหาหลัก"
วันที่ 31 มีนาคม สหภาพโซเวียตกดดันมหาอำนาจฝ่ายตะวันตกด้วยการสั่งให้รถไฟทุกขบวนที่จะเข้าสู่กรุงเบอร์ลินจากเยอรมนีตะวันตกจะต้องถูกตรวจสอบ นายพลลูเชียส ดี. เคลย์ ผู้บัญชาการของเยอรมนีส่วนยึดครองสหรัฐอเมริกา จึงสั่งให้รถไฟทางทหารทุกขบวนยกเลิกการขนส่ง เขาสั่งให้ใช้เครื่องบินทำการขนส่งอาหารและอาวุธยุทธภัณฑ์ให้กับทหารอเมริกันในกรุงเบอร์ลินแทน การขนส่งทางอากาศครั้งนี้ดำเนินไปได้ประมาณ 10 วัน รวมน้ำหนักอาหารและอาวุธที่ถูกขนส่งทั้งหมดรวม 300 ตัน สหภาพโซเวียตได้คลายข้อบังคับนี้ลงเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1948 แต่ยังคงขัดขวางการจราจรทางรถไฟและทางถนนเป็นระยะ ๆ อีกต่อไปถึง 75 วัน
วิกฤตการณ์สกุลเงิน
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 สหรัฐอเมริกาและอังกฤษยื่นข้อเสนอต่อสภาปกครองฝ่ายพันธมิตรให้สร้างสกุลเงินเยอรมนีใหม่เพื่อแทนที่สกุลเงินไรช์มาร์ค (Reichsmark) ที่มีปริมาณล้นอยู่ในระบบและขาดมูลค่าอย่างแท้จริง สหภาพโซเวียตปฏิเสธข้อเสนอนี้เพราะต้องการให้เยอรมนีคงสภาพอ่อนแอ ประเทศมหาอำนาจตะวันตกทั้งสามจึงร่วมมือกันสร้างสกุลเงินใหม่ขึ้นมาอย่างลับ ๆ และประกาศใช้ในพื้นที่ของตนเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ในชื่อสกุลเงินดอยช์มาร์ค (Deutsche Mark) สหภาพโซเวียตไม่ยอมรับสกุลเงินนี้ แต่ฝ่ายตะวันตกได้แอบลักลอบเอาเงินสกุลใหม่นี้เข้าไปในเบอร์ลินเป็นจำนวนถึง 250,000,000 ดอยช์มาร์คแล้ว ไม่นานนัก ดอยช์มาร์คก็กลายเป็นสกุลเงินมาตรฐานในทุกพื้นที่ของเยอรมนี
สกุลเงินใหม่ดูจะช่วยทำให้เยอรมนีสามารถกลับมามีเสถียรภาพได้อีกครั้ง นอกจากนี้ มันยังเป็นการข่มขวัญสหภาพโซเวียตด้วยการสร้างฐานที่มั่นทางเศรษฐกิจของฝ่ายตะวันตกขึ้นมาท่ามกลางพื้นที่ยึดครองของโซเวียต ในตอนนี้ สตาลินจึงต้องการให้มหาอำนาจฝ่ายตะวันตกทั้งหมดออกไปจากกรุงเบอร์ลิน
การปิดกั้น
วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1948 สหภาพโซเวียตประกาศ "ปิดปรับปรุง" ถนนเอาโทบาน ซึ่งเป็นถนนจากเยอรมนีตะวันตกที่มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเบอร์ลิน อีกสามวันถัดมา การจราจรทางบกระหว่างเยอรมนีในส่วนยึดครองของโซเวียตกับส่วนอื่น ๆ ถูกตัดขาด และในวันที่ 21 มิถุนายน การจราจรทางน้ำสู่กรุงเบอร์ลินถูกตัดขาด วันที่ 24 มิถุนายน สหภาพโซเวียตประกาศว่าจะไม่มีรถไฟเข้าสู่กรุงเบอร์ลินอีกต่อไปเนื่องจาก "ปัญหาทางเทคนิค" วันถัดมา สหภาพโซเวียตประกาศเลิกจัดส่งอาหารให้กรุงเบอร์ลินส่วนของประเทศมหาอำนาจตะวันตก แต่ฝ่ายตะวันตกก็ไม่ได้เจรจาต่อรองใด ๆ กับสหภาพโซเวียต
ในเวลานั้น กรุงเบอร์ลินมีอาหารที่จะทำให้ทั้งเมืองอยู่ได้อีก 35 วัน และมีถ่านหินที่จะใช้ได้อีก 45 วัน ทหารอเมริกันและทหารอังกฤษมีจำนวนน้อยกว่าทหารโซเวียตมาก เพราะการลดขนาดกองทัพหลังสงครามโลกครั้งที่สอง หากสงครามเกิดขึ้น ฝ่ายตะวันตกจะต้องสูญเสียกรุงเบอร์ลินให้โซเวียตอย่างแน่นอน นายพลลูเชียส ดี. เคลย์ ผู้บัญชาการเยอรมนีส่วนยึดครองของสหรัฐอเมริกา กล่าวเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ว่าจะไม่ยอมถอยออกจากเยอรมนีเด็ดขาด "แม้จะเป็นไปไม่ได้ที่เราจะรักษาตำแหน่งของเราในเบอร์ลินไว้ได้ แต่มันจะต้องไม่ถูกประเมินด้วยเหตุผลนั้น... เรามั่นใจว่าการอยู่ในเบอร์ลินของเรานั้นสำคัญต่อเกียรติยศของเราในเยอรมนีและในยุโรป ไม่ว่ามันจะดีหรือร้าย สิ่งนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความมุ่งหมายของอเมริกาไปแล้ว"
นายพลเคลย์รู้สึกว่าโซเวียตทำเป็นเสแสร้งว่าไม่ต้องการให้เกิดสงครามโลกครั้งที่สาม เขายื่นข้อเสนอให้ส่งกลุ่มรถติดอาวุธจำนวนมากไปตามถนนออโทบาห์นมุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเบอร์ลินตะวันตกอย่างสันติ แต่อาจใช้อาวุธได้หากถูกขัดขวางหรือถูกโจมตี อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดีทรูแมนเห็นว่าการกระทำนี้ "เสี่ยงเกินไปที่อาจจะทำให้ผลลัพธ์ที่รุนแรงตามมา"
การตัดสินใจขนส่งทางอากาศ
แม้ว่าฝ่ายตะวันตกจะไม่ได้เจรจาใด ๆ กับสหภาพโซเวียตเพื่อขอให้เปิดการจราจรทางบก แต่พวกเขาได้เจรจาขอให้เปิดการจราจรทางอากาศแทน วันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 ฝ่ายตะวันตกและโซเวียตบรรลุข้อตกลงเปิดเส้นทางจราจรทางอากาศสู่กรุงเบอร์ลิน 3 เส้นทาง แต่ละเส้นทางมีความกว้าง 20 ไมล์ โซเวียตไม่สามารถอ้างว่าเครื่องบินขนส่งเหล่านี้เป็นการข่มขู่ทางทหารได้ หนทางเดียวที่จะปิดกั้นเครื่องบินเหล่านี้คือต้องยิงมันให้ตกลงมาและนั่นก็จะทำให้โซเวียตต้องถูกประณามที่ละเมิดข้อตกลง
อย่างไรก็ตาม การที่จะดำเนินการขนส่งทางอากาศได้นั้นจะต้องมั่นใจว่าจะสามารถจัดส่งอาหารได้รวดเร็วพอ มิฉะนั้นแล้ว ชาวเบอร์ลินอาจต้องขอความช่วยเหลือจากโซเวียตในท้ายที่สุด เคลย์ได้คำบอกกล่าวให้ขอคำปรึกษาจากนายพล เคอร์ติส ลีเมย์ ผู้บัญชาการกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกาในภาคพื้นยุโรป ว่าการขนส่งทางอากาศจะเป็นไปได้หรือไม่ ลีเมย์ตอบว่า "เราสามารถขนส่งอะไรก็ได้"
กองทัพอเมริกันได้ปรึกษากองทัพอากาศอังกฤษถึงความเป็นไปได้ที่จะร่วมมือกันขนส่งทางอากาศ และพบว่าอังกฤษได้ขนส่งทางอากาศเพื่อช่วยเหลือทหารอังกฤษในเบอร์ลินอยู่ก่อนแล้ว เซอร์ ไบรอัน โรเบิร์ตสัน ผู้บัญชาการเยอรมนีส่วนอังกฤษมีความพร้อมเป็นอย่างมาก Reginald Waite นาวาเอกพิเศษกองทัพอากาศอังกฤษได้คำนวณทรัพยากรที่จะใช้หล่อเลี้ยงเมืองทั้งเมือง เขาพบว่าประชาชนทั้งหมด 2 ล้านกว่าคนต้องการพลังงาน 1,700 แคลอรีต่อคนต่อวัน ซึ่งประกอบด้วยแป้งและข้าวสาลี 646 ตัน ธัญพืช 125 ตัน น้ำมัน 64 ตัน เนื้อสัตว์ 109 ตัน มันฝรั่ง 180 ตัน น้ำตาล 180 ตัน กาแฟ 11 ตัน นมผง 19 ตัน นมสำหรับเด็ก ๆ 5 ตัน ยีสต์สำหรับทำขนมปัง 3 ตัน ผักอบแห้ง 144 ตัน เกลือ 38 ตัน และชีส 10 ตัน รวมแล้วจะต้องส่งอาหารวันละ 1,534 ตันเพื่อเลี้ยงประชาชนมากกว่า 2 ล้านคน นอกจากนี้ ยังต้องส่งถ่านหินและน้ำมัน 3,475 ตันต่อวันเพื่อทำให้ทั้งเมืองอบอุ่นและมีไฟฟ้าใช้
การขนส่งทางอากาศนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย การถอนกำลังทหารหลังสิ้นสงครามทำให้กองทัพอากาศสหรัฐมีเพียงเครื่องบินซี-47 สกายเทรน 2 ฝูงบินเหลือไว้ในยุโรป เครื่องบินแต่ละลำสามารถขนส่งได้เพียง 3.5 ตันต่อเที่ยวบิน เคลย์คำนวณแล้วพบว่าฝูงบินเพียงเท่านี้จะขนส่งเสบียงได้เพียง 300 ตันต่อวัน ขณะที่กองทัพอังกฤษซึ่งมีความพร้อมกว่าสามารถส่งได้เพียง 400 ตันต่อวัน ตัวเลขนี้ห่างจากตัวเลขความต้องการทั้งหมด 5,000 ตันต่อวันอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เครื่องบินใหม่จากสหรัฐอเมริกาและอังกฤษที่จะบินเข้ามาสมทบจะช่วยให้สามารถขนส่งได้มากขึ้น ตอนนี้ทางสหรัฐอเมริกายังต้องอาศัยเครื่องบินจากอังกฤษไปก่อน อังกฤษจะส่งเครื่องบินซี-47 เข้ามาสมทบอีก 150 ลำ และส่งเครื่องบิน Avro York ซึ่งมีความสามารถในการขนส่ง 10 ตันเข้ามาสมทบอีก 40 ลำ อังกฤษคาดหวังว่าจะสามารถส่งอาหารได้ทั้งหมด 750 ตันต่อวันในระยะแรก ส่วนในระยะยาวนั้น สหรัฐอเมริกาจะส่งเครื่องบินเข้ามาสมทบให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้ เครื่องบินที่ปฏิบัติภารกิจนี้ได้จะต้องมีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้และจะต้องสามารถบินไปลงสนามบินที่เบอร์ลินได้ ซึ่งก็ได้แก่ เครื่องบินซี-54 สกายมาสเตอร์ และเครื่องบิน R5D ของสหรัฐอเมริกา
แผนการขนส่งเสบียงทางอากาศนั้นดูจะเป็นแผนการตอบโต้โซเวียตที่ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตะวันตกยังคงมีความกังวลเกี่ยวกับประชาชนชาวเบอร์ลิน เคลย์โทรไปหา แอร์นสท์ รอยแทร์ นายกเทศมนตรีเบอร์ลิน และกล่าวว่า "ผมพร้อมจะทดลองแผนการขนส่งเสบียงทางอากาศแล้ว แต่ผมก็ไม่อาจให้การรับรองได้ว่ามันจะประสบความสำเร็จ ผมมั่นใจว่าถึงแม้เราจะพยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่สุดท้ายประชาชนก็จะหนาวและประชาชนก็จะหิว และหากว่าชาวเบอร์ลินไม่อาจทนสภาพนั้นได้ ทุกอย่างก็จะพังทลาย ผมไม่ต้องการให้สิ่งนั้นเกิดจนกว่าคุณจะสัญญาว่าชาวเบอร์ลินยินดีที่จะรับสภาพนั้น" แม้ว่ารอยแทร์จะคลางแคลงใจ แต่เขาก็ตอบเคลย์ไปว่าชาวเบอร์ลินพร้อมจะเสียสละทุกอย่างเท่าที่ทำได้ และชาวเบอร์ลินก็พร้อมจะสนับสนุนแผนการของเขาแล้ว
นายพล Albert Wedemeyer ผู้บังคับบัญชาด้านแผนและปฏิบัติการของกองทัพสหรัฐอเมริกา ยังคงอยู่ในยุโรปเวลานั้น เขาเป็นผู้บัญชาการในสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก ในระหว่างปี ค.ศ. 1944 – 1945 และมีความชำนาญเรื่องการใช้การขนส่งทางอากาศเป็นอย่างมากเพราะเขาเคยขนส่งทางอากาศจากอินเดียข้ามเทือกเขาหิมาลัยในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเห็นด้วยกับแผนการนี้เป็นอย่างมาก อังกฤษและสหรัฐอเมริกาตกลงร่วมมือปฏิบัติภารกิจนี้โดยไม่รีรอ สหรัฐอเมริกาได้ตั้งชื่อให้ภารกิจนี้ว่า"ปฏิบัติการขนส่งเสบียง" (Operation Vittles)
การขนส่งทางอากาศเริ่มต้น
วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ลีเมย์แต่งตั้งนายพลจัตวาโจเซฟ สมิธ ผู้บังคับบัญชาฐานที่มั่นทางทหารวีสบาเด็น (Wiesbaden Military Post) ให้เป็นผู้บังคับบัญชาปฏิบัติการครั้งนี้ วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1948 เคลย์สั่งให้เริ่มปฏิบัติการขนส่งเสบียง สองวันถัดมา เครื่องบินซี-47 จำนวน 2 ลำก็ไปถึงเบอร์ลินโดยนำนม แป้ง และยารักษาโรคไปทั้งหมด 80 ตัน เครื่องบินลำแรกของอังกฤษบินมาถึงเบอร์ลินเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน
วันที่ 27 มิถุนายน เคลย์ส่งโทรเลขไปหา William Draper เพื่อรายงานสถานการณ์ดังนี้
ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน การขนส่งทางอากาศก็เริ่มขึ้น เครื่องบินซี-54 มาร่วมสมทบกับกองบินเป็นจำนวนมาก ฐานทัพอากาศไรน์-มายน์ (Rhein-Main Air Base) ถูกทำเป็นฐานเก็บเครื่องบินซี-54 ฐานที่มั่นทางทหารวีสบาเด็นเป็นที่เก็บเครื่องบินซี-54 และซี-47 เครื่องบินของสหรัฐอเมริกาบินไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือมุ่งสู่สนามบินเทมเพลโฮฟ (Tempelhof) เพื่อขนส่งเสบียง จากนั้นจึงบินไปทางทิศตะวันตกจนเข้าพื้นที่ของอังกฤษ และเลี้ยวกลับมาทางใต้สู่ฐานของตน
ส่วนเครื่องบินของอังกฤษนั้นบินขึ้นจากสนามบินในฮัมบวร์ค มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออกเฉียงใต้สู่สนามบินกาโทว (Gatow) ในเบอร์ลินส่วนอังกฤษ จากนั้นจึงบินไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเดียวกับสหรัฐอเมริกาแล้วลงจอดที่ฮันโนเฟอร์ วันที่ 5 กรกฎาคม เครื่องบิน Short Sunderlands อีก 10 ลำเข้าร่วมกับกองบิน และต่อมา เครื่องบิน Short Hythe ก็เข้ามาร่วมสมทบ การที่ลำตัวของมันมีคุณสมบัติต่อต้านการกัดกร่อนทำให้มันได้รับมอบหมายให้ขนส่งเกลือแกงเข้าสู่กรุงเบอร์ลิน นอกจากนี้ ยังมีลูกเรือจากออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และแอฟริกาใต้ มาเข้าร่วมด้วย
สมิธได้ออกแบบตารางการบินและรูปแบบการบินที่ซับซ้อนขึ้นเพื่อจัดการกับกองบินขนาดมหึมานี้เพื่อให้มีเวลาซ่อมบำรุงเครื่องบินและเวลาขนของขึ้นเครื่อง เครื่องบินจะบินออกจากสนามบินทุก ๆ 3 นาที โดยมีระดับการบินเริ่มต้นอยู่ที่ 5,000 ฟุต เครื่องบินแต่ละลำจะบินสูงกว่าเครื่องบินที่เพิ่งออกไปก่อนหน้า 500 ฟุต และจะวนกลับมาเริ่มต้นที่ 5,000 ฟุตใหม่อีกครั้งหลังจากที่มีเครื่องบินออกไปแล้ว 5 ลำ
ในช่วงสัปดาห์แรกของปฏิบัติการ ฝ่ายตะวันตกสามารถขนส่งเสบียงได้เพียง 90 ตันต่อวัน แต่พอถึงสัปดาห์ที่สอง ฝ่ายตะวันตกก็สามารถทำการขนส่งได้ถึง 1,000 ตันต่อวัน เชื่อกันว่าหากดำเนินการต่อไปอีกสักสองถึงสามสัปดาห์ก็จะทำให้เมืองอยู่รอดได้แล้ว สื่อของคอมมิวนิสต์ในเบอร์ลินตะวันออกเยาะเย้ยปฏิบัติการครั้งนี้ว่าเป็น "ความพยายามอันเปล่าประโยชน์ของอเมริกาที่จะรักษาหน้าและรักษาพื้นที่ในเบอร์ลินที่พวกเขาไม่มีวันจะครอบครองได้"
วันศุกร์ทมิฬ
หลังจากที่สหภาพโซเวียตไม่มีท่าทีว่าจะยอมแพ้ง่าย ๆ ฝ่ายตะวันตกจึงเพิ่มการขนส่งทางอากาศให้มากขึ้น วันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1948 พลโทวิลเลียม เอช. ทันเนอร์ (William H. Tunner) จากหน่วยบริการการขนส่งทางอากาศได้เข้ามาควบคุมการปฏิบัติการ ทันเนอร์มีประสบการณ์ในการสั่งงานและการขนส่งทางอากาศที่ Burma Hump มาก่อน เขาตั้งกองกำลังขนส่งทางอากาศเฉพาะกิจ (Combined Airlift Task Force) ที่เทมเพลโฮฟ
หลังจากที่เขาเพิ่งเข้ามาควบคุมได้ไม่นาน วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ทันเนอร์ตัดสินใจบินไปเบอร์ลินเพื่อมอบรางวัลให้กับร้อยโทพอล โอ. ไลคินส์ (Paul O. Lykins) นักบินผู้ปฏิบัติการขนส่งทางอากาศมากที่สุด ในเวลานั้น เมฆได้ปกคลุมกรุงเบอร์ลินและลอยต่ำลงมาจนถึงยอดตึก ฝนก็ตกหนักจนทำให้เรดาร์แทบใช้การไม่ได้ เครื่องบินซี-54 ลำหนึ่งพุ่งชนปลายรันเวย์จนไฟไหม้เครื่อง เครื่องบินลำที่สองที่กำลังจะลงจอดจึงระเบิดยางล้อเพื่อป้องกันไม่ให้มันวิ่งไปชนลำแรก เครื่องบินลำที่สามหมุนตัวเป็นวงกลมอย่างควบคุมไม่ได้ที่รันเวย์สำรอง ส่งผลให้สนามบินทั้งสนามบินใช้งานไม่ได้ ทันเนอร์สั่งให้เครื่องบินทุกลำบินกลับฐานโดยทันที เหตุการณ์นี้ต่อมาถูกเรียกว่า "วันศุกร์ทมิฬ" (Black Friday)
หลังจากเหตุการณ์นี้ ทันเนอร์ได้ออกกฎควบคุมการบินขึ้นมาใหม่ เขาสั่งให้นักบินปฏิบัติตามเครื่องมือบนเครื่องบินอย่างเคร่งครัดไม่ว่าทัศนวิสัยในขณะนั้นจะแจ่มใสหรือไม่ก็ตาม เขายังสั่งให้ฝูงบินแต่ละฝูงมีโอกาสลงจอดได้เพียงครั้งเดียว หากเกิดความผิดพลาดขึ้น นักบินต้องบินกลับฐานโดยทันที ผลก็คือ อัตราการเกิดอุบัติเหตุลดลงและการปฏิบัติภารกิจเป็นไปด้วยความรวดเร็วขึ้น นอกจากนี้ ทันเนอร์ได้เอาเครื่องบินซี-47 ออกจากภารกิจเพราะมันมีประสิทธิภาพต่ำกว่าเครื่องบินซี-54 มาก เวลาที่ใช้ในการเอาของ 3.5 ตันลงจากเครื่องบินซี-47 นั้นเท่ากับเวลาที่ใช้ในการเอาของ 10 ตันลงจากเครื่องบินซี-54 ทั้งนี้เป็นเพราะเครื่องบินซี-47 มีทางขนของเป็นพื้นเอียงทำให้เอาของลงได้ยาก ขณะที่เครื่องบินซี-54 มีทางขนของเป็นแบบขั้น ๆ ทำให้เอาของลงได้รวดเร็ว
นอกจากนี้ ทันเนอร์ยังพบว่านักบินแต่ละคนใช้เวลาไปหยิบของกินในช่วงพักเป็นเวลานาน เขาจึงสั่งไม่ให้นักบินออกจากเครื่องบินระหว่างอยู่ในเบอร์ลิน แต่เขาส่งรถบริการของกินมาบริการถึงที่และให้สาวเบอร์ลินน่ารัก ๆ ยื่นของกินให้ถึงห้องคนขับ เกล ฮัลเวอร์เซ็น (Gail Halvorsen) นักบินคนหนึ่ง กล่าวว่า "เขาให้สาวเยอรมันสวย ๆ ที่ยังโสดนั่งอยู่ในนั้น พวกเธอรู้ว่าเราไม่อาจขอออกเดตกับพวกเธอได้เพราะเราไม่มีเวลา ดังนั้นพวกเธอจึงเป็นมิตรกับเรามาก"
ชาวเบอร์ลินยังช่วยลูกเรือเอาของลงจากเครื่องบินโดยจะได้รับอาหารเป็นการตอบแทน ต่อมา ผู้ที่ทำหน้าที่เอาของลงจากเครื่องบินก็เป็นชาวเบอร์ลินเกือบทั้งหมด พอพวกเขาชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ เวลาที่ใช้ในการขนของออกก็ลดลงเรื่อย ๆ จนมีครั้งหนึ่งที่ใช้เวลาเอาของ 10 ตันออกจากเครื่องบินซี-45 ภายในเวลา 10 นาที แต่สถิตินี้ถูกทำลายลงเมื่อลูกเรือ 12 คนเอาของ 10 ตันออกภายในเวลา 5 นาที 45 วินาที
สิ้นเดือนกรกฎาคม ปฏิบัติการขนส่งเสบียงก็ประสบความสำเร็จ แต่ละวันมีเครื่องบินทำการขนส่งเสบียงมากกว่า 1,500 เที่ยว รวมน้ำหนักเสบียงทั้งหมด 4,500 ตันต่อวันซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ทั้งเมืองอยู่รอด เครื่องบินซี-47 ทั้งหมดถูกปลดประจำการภายในสิ้นเดือนกันยายน เครื่องบินซี-54 จำนวน 225 ลำปฏิบัติงานแทน โดยขนส่งเสบียงได้ทั้งหมด 5,000 ตันต่อวัน
ปฏิบัติการขนส่งเสบียงเล็ก ๆ
เกล ฮัลเวอร์เซ็น หนึ่งในนักบินที่ปฏิบัติภารกิจขนส่งทางอากาศ ตัดสินใจใช้เวลาว่างของเขาบินไปยังกรุงเบอร์ลินและใช้กล้องถ่ายวิดีโอของเขาถ่ายภาพยนตร์ เขามาถึงสนามบินเทมเพลโฮฟเมื่อวันที่ 17 มิถุนายนหลังจากที่ติดมากับเครื่องบินซี-54 ลำหนึ่ง เขาเดินไปหาเด็ก ๆ กลุ่มหนึ่งที่รวมตัวกันอยู่ที่ปลายรันเวย์คอยเฝ้าดูเครื่องบิน เขาแนะนำตัวเขาให้กับเด็ก ๆ เด็ก ๆ เริ่มถามคำถามเกี่ยวกับเครื่องบินและการบิน ด้วยความใจดีของเขา เขาจึงยื่นหมากฝรั่งริกลีย์รสดับเบิลมินต์ที่เขามีติดตัวอยู่ 2 อันให้กับเด็ก ๆ และสัญญาว่าถ้าพวกเด็ก ๆ ไม่แย่งกัน คราวหน้าเขาจะเอาหมากฝรั่งมาให้อีก เด็ก ๆ รีบแบ่งหมากฝรั่งออกเป็นชิ้น ๆ ให้ที่ดีสุดเท่าที่พวกเขาทำได้ ก่อนที่เขาจะกลับ เด็กคนหนึ่งถามเขาว่าพวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเครื่องบินลำไหนเป็นของเกล เกลตอบว่าเขาจะ"กระพือปีก"
วันถัดมา เกลขับเครื่องบินไปเบอร์ลินและโปรยช็อกโกแล็ตที่ผูกกับร่มชูชีพผ้าเช็ดหน้าลงมาให้เด็ก ๆ ที่รออยู่ข้างล่าง เด็ก ๆ เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกวัน และเขาก็ปล่อยช็อกโกแล็ตลงมามากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานนักก็มีจดหมายกองหนึ่งจ่าหน้ามาถึง "ลุงกระพือปีก" "ลุงช็อกโกแลต" และ "นักบินช็อกโกแลต" ผู้บังคับบัญชาของเขารู้สึกกังวลเมื่อเรื่องนี้ปรากฏเป็นข่าว แต่หลังจากที่พลโททันเนอร์ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ชมว่ายอดเยี่ยมมากพร้อมทั้งตั้งชื่อให้ว่า "ปฏิบัติการขนส่งเสบียงเล็ก ๆ " (Operation Little Vittles) นักบินคนอื่นก็ร่วมทำเช่นเดียวกัน หลังจากที่ข่าวไปถึงสหรัฐอเมริกาแล้ว เด็ก ๆ จากทั่วประเทศต่างก็ส่งลูกกวาดไปช่วย ไม่นานนัก บริษัทขนมหวานใหญ่ ๆ ในอเมริกาก็ส่งลูกกวาดไปช่วยด้วยเช่นกัน รวมแล้วมีขนมหวานกว่า 3 ตันถูกโปรยลงที่กรุงเบอร์ลิน
การตอบโต้จากโซเวียต
วันที่ 1 สิงหาคม สหภาพโซเวียตประกาศแจกอาหารฟรีแก่ผู้ที่ข้ามมายังเบอร์ลินฝั่งตะวันออก อย่างไรก็ตาม มีแค่ไม่กี่คนที่ข้ามไปเพราะรู้ว่าเป็นแผนการหลอกล่อของโซเวียต
วันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1948 กลุ่มคอมมิวนิสต์ในเยอรมนีตะวันออกเข้ายึดสภาเทศบาลเมืองเพื่อไม่ให้มีการเลือกตั้งครั้งใหม่ สามวันถัดมา วิทยุในเบอร์ลินตะวันตกเรียกร้องให้ชาวเบอร์ลินตะวันตกไปประท้วงการกระทำของเยอรมนีตะวันออก ประชาชนกว่า 500,000 คนรวมตัวกันที่ประตูบรันเดินบวร์ค (Brandenburg Gate) ในเวลานั้น การขนส่งเสบียงทางอากาศยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แต่ชาวเบอร์ลินตะวันตกหลายคนเริ่มกลัวว่าประเทศมหาอำนาจตะวันตกจะทอดทิ้งพวกเขาให้กับโซเวียต พวกเขาต้องการแน่ใจว่าการเสียสละของพวกเขาจะไม่สูญเปล่า แอร์นสท์ รอยแทร์ จับไมโครโฟนและกล่าวต่อประชาชนว่า "ชาวโลก ชาวอเมริกัน ชาวอังกฤษ ชาวฝรั่งเศส จงมองมาที่เมืองนี้ และจงจดจำเมืองนี้ ประชาชนที่นี่จะต้องไม่ถูกทอดทิ้ง -- พวกเขาไม่อาจถูกทอดทิ้ง!" ฝูงชนเคลื่อนที่ไปทางตะวันออกและมีคนคนหนึ่งฉีกธงสีแดงลงจากประตู ตำรวจโซเวียตจึงฆ่าคนไปหนึ่งคน
การเลือกตั้งยังคงมีกำหนดวันที่ 5 ธันวาคม ชาวเบอร์ลินตะวันออกพยายามขัดขวาง แต่หลังจากที่ความพยายามของพวกเขาไร้ผล พวกเขาจึงถอนตัวจากการเลือกตั้งและเลือกรัฐบาลของพวกเขาเองภายใต้การนำของ วิลเฮล์ม พีเอิค (Wilhelm Pieck) รอยแทร์ชนะการเลือกตั้งอีกครั้ง ทำให้กรุงเบอร์ลินถูกแบ่งเป็นฝั่งตะวันออกกับฝั่งตะวันตกไปโดยปริยาย ทหารคอมมิวนิสต์รีบส่งคนไปคุมบ้านเรือนและถนนในเยอรมนีตะวันออกอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ทหารโซเวียตเริ่มก่อกวนเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกด้วยการให้นักบินขับเครื่องบินประชิดกับเครื่องบินของฝ่ายตะวันตกและสั่งให้ยิงอากาศบริเวณใกล้เคียง มีครั้งหนึ่งที่เครื่องบินของโซเวียตบินใกล้กับเครื่องบินของอังกฤษมากจนชนกัน ทำให้มีผู้สูญเสียชีวิตทั้งหมด 35 คน นอกจากนี้ยังมีการปล่อยบอลลูนขึ้นมาในบริเวณเส้นทางการบิน การยิงปืนต่อต้านอากาศยานขึ้นมาอย่างสะเปะสะปะ การใช้ไฟส่องเครื่องบิน และการสร้างคลื่นวิทยุปลอมเพื่อหลอกล่อให้นักบินบินออกเส้นทาง อย่างไรก็ตาม วิธีเหล่านี้ไม่ค่อยได้ผลนัก
พาเหรดวันอีสเตอร์
การขนส่งทางอากาศยังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง เดือนเมษายน ค.ศ. 1949 นายพลทันเนอร์ต้องการทำลายความซ้ำซากจำเจ เขาต้องการสร้างเหตุการณ์ใหญ่ ๆ เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับทุกคน เขาตัดสินใจว่า ในวันอีสเตอร์ เขาจะจัดการขนส่งทางอากาศที่มากที่สุด วันนั้นจึงเป็นการขนถ่านหินทั้งหมดเพื่อให้ง่ายต่อการขนส่ง และมีการเปลี่ยนแปลงเวลาซ่อมบำรุงเครื่องบินเพื่อให้มีเครื่องบินปฏิบัติงานได้มากที่สุด
ลูกเรือทำงานตั้งแต่เวลา 12.00 น. ของวันที่ 15 เมษายน จนถึง 12.00 น. ของวันที่ 16 เมษายน ขนส่งถ่านหินทั้งหมด 12,941 ตันด้วยเที่ยวบิน 1,383 เที่ยวโดยไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นแม้แต่ครั้งเดียว ผลจากความพยายามครั้งนี้ยังช่วยทำให้การปฏิบัติการโดยรวมดีขึ้นด้วย ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นเป็น 6,729 ตันต่อวันและเพิ่มเป็น 8,893 ตันต่อวันในเวลาต่อมา ปริมาณการขนส่งทั้งหมดในเดือนเมษายนนั้นมากถึง 234,476 ตัน
วันที่ 21 เมษายน ปริมาณการขนส่งเสบียงเพิ่มขึ้นจนถึงจุดที่มากกว่าการขนส่งด้วยรถไฟ ปฏิบัติการขนส่งทางอากาศประสบความสำเร็จในที่สุดและดูจะดำเนินต่อไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด
การปิดกั้นสิ้นสุดลง
ความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของปฏิบัติการขนส่งทางอากาศทำให้สหภาพโซเวียตต้องอับอาย และ "พาเหรดวันอีสเตอร์" ก็เป็นเสมือนฟางเส้นสุดท้าย วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1949 หน่วยข่าวของรัสเซียรายงานว่าโซเวียตมีความเต็มใจที่จะยกเลิกการปิดกั้น วันต่อมา กระทรวงต่างประเทศของสหรัฐอเมริกากล่าวว่าหนทางที่จะยกเลิกการปิดกั้นดูชัดเจน ไม่นานหลังจากนั้น ประเทศมหาอำนาจทั้งสี่ได้เผชิญหน้าเจรจากันอย่างเคร่งเครียด หลังจากนั้นจึงได้ข้อยุติ วันที่ 4 พฤษภาคม ฝ่ายพันธมิตรประกาศว่าจะยกเลิกการปิดกั้นให้เสร็จสิ้นภายในเวลา 8 วัน
การขนส่งทางอากาศยังดำเนินต่อไปอีกระยะหนึ่งเพื่อสร้างเสบียงเผื่อไว้ เพื่อว่าหากมีเหตุจำเป็นเกิดขึ้น การขนส่งทางอากาศรอบใหม่จะสามารถเริ่มต้นได้อย่างง่ายดาย วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เสบียงสำรองก็ทำให้ทั้งเมืองอยู่ต่อได้อีก 3 เดือน การขนส่งทางอากาศสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1949 หลังจากปฏิบัติงานมา 15 เดือน สหรัฐอเมริกาได้ขนส่งเสบียงทั้งหมด 1,783,573 ตัน อังกฤษขนส่งเสบียง 541,937 ตัน รวมทั้งหมด 2,326,406 ตัน ด้วยเที่ยวบินสู่กรุงเบอร์ลินทั้งหมด 278,228 เที่ยว รวมระยะทางการบินทั้งหมดกว่า 92 ล้านไมล์ซึ่งเกือบจะเท่ากับระยะทางจากโลกสู่ดวงอาทิตย์
จังหวัดจัมบี
จัมบี (Jambi) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย จังหวัดอยู่ทางตอนกลางของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักชื่อจัมบี
จังหวัดมีเนื้อที่ 50,058.16 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 3,092,265 คน ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2010 โดยเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 3,412,459 คน
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดอาเจะฮ์แบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 141 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอเกอรินจี (Kabupaten Kerinci)
• อำเภอซาโรลางุน (Kabupaten Sarolangun)
• อำเภอตันจุงจาบุงตะวันตก (Kabupaten Tanjung Jabung Barat)
• อำเภอเตอโบ (Kabupaten Tebo)
• อำเภอบาตังฮารี (Kabupaten Batanghari)
• อำเภอบูโง (Kabupaten Bungo)
มาซากาซุ โมริตะ
มาซากาซุ โมริตะ เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เดิมเคยเป็นนักแสดงมาก่อน แต่หลังจากที่ได้มาเป็นนักแสดงโมชั่นแอคเตอร์ พร้อมกับพากย์เสียง ทีดัส ในเกมไฟนอลแฟนตาซี X ก็ทำให้ชื่อของเขากลายเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากขึ้นทั้งในประเทศญี่ปุ่นและต่างประเทศ ปัจจุบันโมริตะจึงมีงานพากย์มากกว่างานแสดงไปแล้ว โดยบทที่สร้างชื่อเสียงในฐานะนักพากย์ให้แก่เขาคือ อิจิโกะ จากเรื่อง เทพมรณะ
จังหวัดจัมบี
หน่วยการบริหาร
• อำเภอมูวาโรจัมบี (Kabupaten Muaro Jambi)
จังหวัดระนองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง พ.ศ. 2544''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2539 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
จังหวัดจัมบี
หน่วยการบริหาร
• อำเภอเมอรางิน (Kabupaten Merangin)
จังหวัดระนองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวหมายเลขเดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก
จังหวัดจัมบี
หน่วยการบริหาร
• จัมบี (Jambi; เมืองหลัก)
• ซูไงเปอนุฮ์ (Sungai Penuh)
มาซากาซุ โมริตะ
ประวัติ
สังกัด : อาโอนิโปรดักชัน
จังหวัดระนองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดระนอง
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดระนองทั้งจังหวัด
หน่วยความมั่นคงกลาง
หน่วยงานก่อนหน้าของเอฟเอสบีคือ หน่วยงานต่อต้านข่าวกรองกลาง(FSK) ของรัสเซีย ซึ่งเป็นผู้รับช่วงต่อจากหน่วยเคจีบี: เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2538 ประธานาธิบดีรัสเซีย บอริส เยลต์ซิน ได้ลงนามกฏหมายบังคับให้มีการปรับปรุงโครงสร้างหน่วยเอฟเอสเคเสียใหม่ ซึ่งเป็นผลทำให้มีการสร้างหน่วยเอฟเอสบี ในปี พ.ศ. 2546 ความรับผิดชอบของหน่วยเอฟเอสบีได้ถูกขยายเพิ่มเติมโดยการรวมหน่วยงานพิทักษ์ชายแดนที่เป็นอิสระก่อนหน้านี้และเป็นส่วนสำคัญของสำนักการสื่อสารและข้อมูลสารสนเทศของรัฐบาลกลาง (Federal Agency of Government Communication and Information - FAPSI) ที่ถูกยกเลิกไป องค์ประกอบโครงสร้างที่สำคัญของทั้งสามหน่วยงานที่รับช่วงต่อของอดีตหน่วยเคจีบีที่ยังคงเป็นอิสระในการบริหารของเอฟเอสบี คือ หน่วยข่าวกรองต่างประเทศ (SVR) หน่วยการป้องกันกลาง (FSO) และกองอำนวยการหลักของโครงการพิเศษของประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย (GUSP)
ภายใต้กฏหมายของรัฐบาลกลางรัสเซีย เอฟเอสบีเป็นหน่วยงานทางทหาร เช่นเดียวกับกองทัพ กระทรวงกิจการภายใน (MVD) หน่วยการป้องกันกลาง (FSO) หน่วยข่าวกรองต่างประเทศ (SVR) หน่วยควบคุมยาเสพติดกลางของรัสเซีย (FSKN) กองอำนวยการหลักสำหรับการควบคุมยาเสพติด (GUKON) และกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน (EMERCOM) ในการปกป้องพลเรือน แต่เจ้าหน้าที่นายทหารชั้นสัญญาบัตรมักจะไม่สวมเครื่องแบบทหาร
เอฟเอสบี มีหน้าที่หลักในการรักษาความปลอดภัยภายในของรัฐรัสเซีย การต่อต้านข่าวกรอง และการต่อสู้กับองค์กรอาชญากรรม การก่อการร้าย และการลักลอบขนยาเสพติด ในขณะที่การจารกรรมในต่างประเทศถือเป็นความรับผิดชอบหลักของหน่วยข่าวกรองต่างประเทศของรัสเซีย ซึ่งเป็นผู้รับช่วงต่อจากผู้อำนวยการแรกของเคจีบี เช่นเดียวกับกองอำนวยการข่าวกรองหลัก(GRU) หน่วยงานภายในกระทรวงกลาโหมรัสเซีย อย่างไรก็ตาม FAPSI ของเอฟเอสบีได้ดำเนินการเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ในต่างประเทศ หน่วยงานบังคับใช้กฏหมายและหน่วยงานข่าวกรองทั้งหมดในรัสเซียนั้นจะทำงานอยู่ภายใต้คำแนะนำของเอฟเอสบี หากมีความจำเป็น
เอฟเอสบี มีบุคลากรในเครื่องแบบ จำนวนประมาณ 66,000 คน รวมถึงทหารหน่วยรบพิเศษจำนวนประมาณ 4,000 นาย นอกจากนี้ยังมีบุคลากรจากหน่วยงานชายแดน มีทหารเฝ้าชายแดนจำนวนประมาณ 160,000–200,000 นาย
ภายใต้มาตรา 32 ของกฏหมายรัฐธรรมนูญของรัฐบาลกลางเกี่ยวกับรัฐบาลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย เอฟเอสบีจะตอบคำถามโดยตรงกับประธานาธิบดีรัสเซียและผู้อำนวยการของเอฟเอสบี ในขณะที่สมาชิกของรัฐบาลสหพันธรัฐรัสเซีย ซึ่งมีหัวหน้าเป็นประธานของรัฐบาล ที่จะรายงานต่อประธานาธิบดีเท่านั้น ผู้อำนวยการนั้น ยังมีตำแหน่งเป็นสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งรัสเซีย ซึ่งมีประธานโดยประธานาธิบดีและประธานแห่งคณะกรรมการการต่อต้านการก่อการร้ายแห่งชาติของรัสเซีย
วัดปัจจันตาราม (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดปัจจันตาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านสุนัขหอน ตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 15 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือ จดคลองสุนัขหอน
ประวัติ
วัดปัจจันตารามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2460 สร้างโดยชาวรามัญร่วมกับคนไทย ตั้งชื่อวัดว่า วัดพรมแดน เพราะอยู่ระหว่างเขตแดนจังหวัดสมุทรสาครและจังหวัดสมุทรสงคราม และมีอีกชื่อว่า วัดสุนัขหอน ตามชื่อคลองหน้าวัดซึ่งเป็นคลองเก่าตั้งแต่สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2492 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2494 ในสมัยท่านเจ้าคุณสุนทรคุณากร ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดปัจจันตาราม" ซึ่งมีความหมายว่า วัดชายแดน
ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2500 และศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะส่วนใหญ่เป็นอาคารสมัยใหม่ที่มีการก่อสร้างเมื่อไม่นานมานี้
อุโบสถกว้าง 4.5 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นไม้ทั้งหลัง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว สูง 39 นิ้ว ศิลปะแบบสุโขทัย วิหารหลวงพ่อพุทธศิลาแดง (หลวงพ่อแดง) เป็นอาคารทรงไทยจัตุรมุข ประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาสีแดง มีประวัติความเป็นมาว่า สร้างมาจากหินศิลาสีแดง สร้างสมัยอยุธยาตอนกลาง อายุราว 400–500 ปี ชาวอยุธยานำมาถวายเพื่อเป็นพระประธานในอุโบสถ ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
แอชลี่ย์ แกรแฮม
แอชลี่ แกรแฮม (Ashley Graham) เป็นตัวละครหลักในเกมเรซิเดนต์อีวิล 4 ตามเนื้อเรื่องเธอเป็นลูกสาวของประธานาธิบดีที่ถูกลักพาตัว โดยพวกลัทธิที่มีชื่อว่า "Los Illuminados" สาเหตุที่พวกมันลักพาตัวเธอไปคือ การปลูกฝังปรสิตที่ชื่อว่า Las Plagas เพื่อส่งเธอกลับไปที่อเมริกาเพื่อใช้เธอในการขยายพันธุ์ Las Plagas ไปทั่วโลกและสร้างเหตุการณ์ที่เหมือนใน Raccoon City ขึ้นมาอีกครั้ง แต่ลีออนสามารถขัดขวางและช่วยเหลือด้วยการเอาปรสิตออกไปจากตัวเธอได้สำเร็จ และแล้วหลังจากลีออนกำจัดแซดเลอร์ได้สำเร็จ ลีออนได้พาแอชลี่กลับบ้านโดยอย่างปลอดภัยในที่สุด
List of Resident Evil characters Personnages de Resident Evil 4 Personaggi di Resident Evil 4
ลาซารัส ชาเควรา
ลาซารัส มักคาร์ที ชาเควรา (Lazarus McCarthy Chakwera) เป็นนักเทววิทยาและนักการเมืองชาวมาลาวีซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาลาวีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020
เอสทีเอส-129
STS-129 เป็นภาจกิจกระสวยอวกาศของนาซ่าในสถานีอวกาศนานาชาติ เริ่มต้นในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ในเวลา 14:28 EST และลงจอดในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ในเวลา 09:44 EST  บนรันเวย์ที่ 33 ในสถานที่จอดกระสวยศูนย์อวกาศเคนเนดี
ขอมองรักด้วยหัวใจ
ขอมองรักด้วยหัวใจ (Angel Eyes; 엔젤 아이즈) เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย อี ซัง-ยุน, คู ฮเย-ซ็อน, คิม จี-ซ็อก และ ซึงรี ออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ ทางช่องเอสบีเอส โดยเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักของหญิงสาวตาบอดกับนักเรียนมัธยมปลาย ที่กลับมาพบกันอีกครั้ง หลังจากแยกทางกันเมื่อ 12 ปีก่อน
นางสมุทรชา
นางสมุทรชา หรือในรามายณะฝั่งอินเดียเรียกว่า นางสุมิตรา (Sumitra सुमित्रा, IAST: Sumitrā) เป็นพระมเหสีองค์ที่สามของ ท้าวทศรถ กษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา เป็นมเหสีองค์กลางของพระมเหสีทั้งสามพระองค์ พระนางเป็นพระมารดาของ พระลักษมณ์ กับ พระสัตรุด สองโอรสคู่แฝด ตัวละครสำคัญใน รามายณะ
ขอมองรักด้วยหัวใจ
โครงเรื่อง
ยุน ซู-วัน และ พัก ดง-จู ต่างก็เป็นรักครั้งแรกของกันและกัน แต่พวกเขาถูกบังคับให้แยกทางกัน เนื่องจากสถานการณ์ครอบครัวอันเจ็บปวด ซู-วันซึ่งเคยเป็นคนตาบอด ในที่สุดเธอก็ได้รับการปลูกถ่ายกระจกตาจนกลับมามองเห็น
นางสมุทรชา
นางมีเชื้อสายของกษัตริย์ของกาสี นับได้ว่าเป็นมเหสีที่ฉลาดที่สุดในบรรดามเหสีทั้งสามของท้าวทศรถ ว่ากันว่านางเป็นผู้ทูลขอให้ พระลักษมณ์ ออกติดตามพระรามและรับใช้พระองค์ในระหว่างที่ถูกเนรเทศ พระนางมีส่วนช่วยในการแก้ไขปัญหาส่วนตัวของท้าวทศรถเสมอ นางรักใคร่กับนางอูมิลา พระสุนิสาของนางอย่างมากและถือว่านางสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ในระหว่างที่พระลักษณ์ถูกเนรเทศ นางมักจะคอยให้กำลังใจอยู่เคียงข้างกับนางอูมิลาเสมอ
ประวัติ
จากในวรรณกรรมรามายณะของอินเดียระบุว่านางสมุทรชามีมีอำนาจเหนือกว่านางไกยเกษี อย่างไรก็ตาม แม้จะไม่ใช่มเหสีเอกผู้เป็นที่โปรดปราน แต่พระนางก็ยังจงรักภักดีให้กับท้าวทศรถ พระสวามี และนางเกาสุริยา มเหสีเอกเพียงผู้เดียว และนางยังเสียสละ ให้พระลักษมณ์ลูกชายของเธอไปคอยรับใช้กับพระราม โดยพื้นเพนางเป็นเจ้าหญิงแห่ง กาสี
ขอมองรักด้วยหัวใจ
โครงเรื่อง
สิบสองปีต่อมา ซู-วันเป็นหน่วยแพทย์ฉุกเฉินในหน่วย 911 ขณะเดียวกัน ดง-จูเป็นศัลยแพทย์ พวกเขาได้พบกันอีกครั้ง แต่ซู-วันคบหากับศัลยแพทย์ประสาท คัง จี-อุน ทำให้ดง-จูตัดสินใจที่จะอยู่อย่างเงียบ ๆ และไม่เปิดเผยตัวตนของเขาให้ซู-วัน อีกทั้งยังตัดสินใจที่จะกลับไปสหรัฐอเมริกา แต่ต่อมา ซู-วันรู้ว่าหมอดีแลน พัก คือรักครั้งแรกของเธอซึ่งก็คือพัก ดง-จู แล้วพวกเขาจะจบกันอย่างไร รวมถึงมีอุปสรรคที่กำลังจะเผชิญตามมามากมาย
อูนะโกฏิ
อูนะโกฏิ (Unakoti) แปลตรงตัวว่า น้อยกว่าหนึ่งโกฏิไปหนึ่ง ในภาษาเบงกอล เป็นเนินเขาที่เป็นที่ตั้งของเทวสถานในนิกายไศวะของศาสนาฮินดู ที่ซึ่งมีจุดเด่นที่งานแกะสลักนูนต่ำบนผนังหินขนาดใหญ่ที่แสดงรูปพระศิวะ อูนะโกฏิเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของอำเภออูนะโกฏิ รัฐตรีปุระทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย พบประวัติการบูชาที่นี่ย้อนกลับไปตั้งปต่ศตวรรษที่ 7-9 เป็นอย่างต่ำ
กระบี่เพชฌฆาตไร้เงา
กระบี่เพชฌฆาตไร้เงา (The Executioner ; literally "Spare From The Blade") เป็นละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์ผสมกำลังภายในสัญาติฮ่องกง ผลิตโดย TVB โดยก่าวถึงเรื่องราวในสมัย จักรพรรดิเฉิงฮว่า ฮ่องเต้แห่ง ราชวงศ์หมิง
เรื่องนี้ได้เริ่มต้นถ่ายทำตั้งเดือนมกราคม ถึงเดือนเทษายน ปี 2015 บนสถานที่ทั้งหมดในฮ่องกง เรื่องนี้ออกอากาศวันแรกในวันที่ 7 ธันวาคม 2015 ทางช่อง TVB Jade รวมทั้งสิ้น 26 ตอน โดยออกอากาศตอนจบในวันที่ 10 มกราคม 2016 กระบี่เพชฌฆาตไร้เงา ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกระหว่างการออกอากาศ
เนื้อเรื่องย่อ
เยี่ยฉางลี่ เป็นเพชฌฆาตฆ่านักโทษตายนับไม่ถ้วน ต้องการปกป้องหล่วนซู่ซิน ฮูหยินของผู้มีพระคุณคลอดลูกอย่างราบรื่น พาตัวซู่ซินไปฝากไว้ที่บ้านของฮัวเหล่ยหง ผู้เป็นหมอตำแยที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง จึงเป็นจุดกำเนิดคดีฆาตกรรมลี้ลับ
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 จัดแข่งขันที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภททีมชายและหญิง
กีฬาโปโลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
การแข่งขันโปโลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการแข่งขันกีฬาโปโลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 3-8 สิงหาคม พ.ศ. 2479 ซึ่งการแข่งขันกีฬาโปโลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 21 คน จาก 5 ประเทศ ซึ่งการแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันกีฬาโปโลครั้งสุดท้ายในโอลิมปิก
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 จัดแข่งขันที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภททีมชายและหญิง
จังหวัดรีเยา
รีเยา (Riau) เป็นหนึ่งใน 33 จังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของเกาะสุมาตราซึ่งจรดช่องแคบมะละกา มีเมืองหลักชื่อเปอกันบารู
จังหวัดมีเนื้อที่ 72,569 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 5,538,367 คน ตามการสำรวจสำมะโนประชากร ปี ค.ศ. 2010 และตามการประมาณในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มขึ้นถึง 6,358,636 คน
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดรีเยาแบ่งออกเป็น 10 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 169 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอกูวันตันซีงีงี (Kabupaten Kuantan Singingi)
• อำเภอเกอปูเลาวันเมอรันตี (Kabupaten Kepulauan Meranti)
สวนสัตว์ปักกิ่ง
สวนสัตว์ปักกิ่ง (อักษรจีนตัวเต็ม: 北京動物園;อักษรจีนตัวย่อ: 北京动物园)เป็นสวนสัตว์แห่งแรกของประเทศจีนมีพื้นที่ประมาณ 90 เฮกตาร์ เลี้ยงสัตว์มากกว่า 900 ประมาณ 2 หมื่นตัว สัตว์ป่าในสวนสัตว์ได้แก่ หมี เสือโคร่ง ลิง ช้าง แพนด้าแดงสัตว์ปีก นกกระจอกเทศ นกเพนกวิน
จังหวัดรีเยา
หน่วยการบริหาร
• อำเภอเบิงกาลิซ (Kabupaten Bengkalis)
• อำเภอเปอลาลาวัน (Kabupaten Pelalawan)
• อำเภอโรกันฮีลีร์ (Kabupaten Rokan Hilir)
• อำเภอโรกันฮูลู (Kabupaten Rokan Hulu)
• อำเภออินดรากีรีฮูลู (Kabupaten Indragiri Hulu)
• ดูไม (Dumai)
• เปอกันบารู (Pekanbaru; เมืองหลัก)
อึนกูลุนกูลูอึมนีกาตีเวตีบูซีโซเตมาสวาตี
"อึนกูลุนกูลูอึมนีกาตีเวตีบูซีโซเตมาสวาตี" (Nkulunkulu Mnikati wetibusiso temaSwati) เป็นเพลงชาติของประเทศเอสวาตีนี ซึ่งมีแนวดนตรีผสมทั้งแบบสวาซีกับตะวันตก และถูกนำมาใช้หลังได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1968 เนื้อร้องนี้แต่งโดยฟันยานา ซีเมลาเน (Fanyana Simelane) และทำนองดนตรีโดยเดวิด ไรคอฟต์ (David Rycroft)
วัดป่าชัยมงคล (จังหวัดขอนแก่น)
วัดป่าชัยมงคล เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองโก อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น ที่ดินมีเนื้อที่ 57 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูวิมลสารกิจ อดีตเจ้าคณะอำเภอกระนวน และตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าคณะอำเภอกระนวน เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียง
ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ภายในวัดเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 8 สิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัดมีท้าวเวสสุวรรณ พญานาค พ่อปู่มหาชัยยะนาคา มีพิพิธภัณฑ์หลวงปู่สาย จันทปัญโญ และอุโบสถที่งดงาม
ความแผ่รังสี
ความแผ่รังสี (radiance) เป็นปริมาณทางกายภาพที่อธิบายค่าฟลักซ์การแผ่รังสีที่ปล่อยออกมาในทิศทางหนึ่งจากจุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิด ใช้หน่วย SI เป็นวัตต์ต่อตารางเมตรต่อสเตอเรเดียน (สัญลักษณ์: W sr-1 m-2)
คำนิยาม
พิจารณาจุดหนึ่งบนพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี และพื้นผิวขนาดเล็ก ΔS ที่ตำแหน่ง r เมื่อมองจากจุดนั้น ให้
เป็นมุมตันของพื้นผิว ΔS โดยมีจุดนั้นเป็นจุดศูนย์กลาง และให้
Φ(ΔS)
เป็นฟลักซ์การแผ่รังสีจากจุดนั้นไปยังผิว ΔS นอกจากนี้ ให้พิจารณาพื้นที่เล็ก ๆ ΔA ซึ่งมีจุดนั้นอยู่ภายในนั้น ให้เวกเตอร์แนวฉาก เป็น n และให้มุมระหว่าง n กับ r เป็น θ แล้ว ความแผ่รังสีจากจุดนี้ในทิศทางไปยัง r นิยามได้ว่า
เมื่อหาอนุพันธ์ของฟลักซ์การแผ่รังสีเทียบกับพื้นที่ผิวของแหล่งกำเนิด จะได้ค่าพลังงานที่ปล่อยออกมาในหน่วยเวลาจากจุดบนแหล่งกำเนิด เนื่องจากมีการคูณพื้นที่ผิวของแหล่งกำเนิด ΔA ด้วย
cosθ
ทำให้ในกรณีของรังสีที่ปล่อยออกมาในแนวอียงจากพื้นผิวของแหล่งกำเนิดรังสี พื้นที่ปรากฏเมื่อมองจากทิศทางของรังสีจะมีขนาดเล็กลง และถ้าปริมาณพลังงานที่ส่งผ่านทั้งหมดเท่ากัน ความหนาแน่นต่อพื้นที่จะสูงขึ้น
เมื่อหาปริพันธ์บนซีกด้านนอกแหล่งกำเนิดรังสี จะคำนวณค่าความเปล่งรังสีได้เป็น
ในกรณีที่ความแผ่รังสีไม่ขึ้นกับทิศทาง จะได้ว่า
R=πL
หากขอบเขตของแหล่งกำเนิดมีขนาดเล็กพอ สามารถคำนวณค่าความเข้มของการแผ่รังสีได้จากการหาปริพันธ์บนพื้นทีผิว ΔA รอบแหล่งกำเนิดรังสี
ความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัม
สำหรับการแผ่รังสีแม่เหล็กไฟฟ้า เราอาจพิจารณาค่า ความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัม (spectral radiance) คือความแผ่รังสีต่อช่วงความยาวคลื่น หรือความถี่ ความยาวคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในย่านใกล้เคียงกับแสงที่ตามองเห็นนิยมใช้หน่วย นาโนเมตร (nm) ดังนั้นหน่วย SI ของความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมในรูปของความยาวคลื่นที่นิยมใช้คือ W sr-1 m-2 nm-1 ส่วนหน่วยของการแผ่รังสีสเปกตรัมในรูปความถี่คือ W sr-1 m-2 Hz-1
ให้ Lλ เป็นค่าความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมของความยาวคลื่น λ ให้ Lν เป็นค่าความแผ่รังสีเชิงสเปกตรัมของความถี่ ν แล้ว ค่าความแผ่รังสีโดยรวมคำนวณได้โดย
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 จัดแข่งขันที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภททีมชายและหญิง
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 จัดแข่งขันที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย แข่งขัน 2 ประเภท คือ ประเภททีมชายและหญิง
ลูอิส เซร่า
ลูอิส เซร่า (Luis Sera) เป็นหนึ่งในตัวละครในเกมชุด เรซิเดนต์อีวิล ซึ่งปรากฏตัวในภาค 4 เขาคือนักวิจัยของออสมุนส์  แซดเลอร์ หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ในช่วงวัยเด็ก เขาอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านชนบทเล็กๆแห่งหนึ่งในประเทศสเปน เขาและปู่ของเขาได้ออกล่าสัตว์ด้วยกัน โดยใช้เส้นทางลับที่คนในหมู่บ้านไม่มีทางรู้ ต่อมาเมื่อเขาเติบโตขึ้นก็ได้เดินทางไปมาดริดเพื่อทำงานเป็นตำรวจ แต่กลับทำงานอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลย เขาตัดสินใจลาออกแล้วเดินทางกลับหมู่บ้านของเขา พอเขากลับมาถึงก็พบว่า หมู่บ้านของเขาได้ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของลัทธิ Los Illuminados และแล้วลูอิสก็ได้รับการว่าจ้างจากออสมุนส์  แซดเลอร์  หัวหน้าลัทธิ Los Illuminados ให้มาเป็นนักวิจัยในโครงการวิจัยเชื้อปรสิตที่ชื่อ las Plagas เขาก็ตอบตกลง ต่อมาเขาก็ได้ทำการการเสริมสร้างสิ่งมีชีวิตและโฮสต์ของลัทธิ Los Illuminados  (ตัวอย่างของการปรับปรุงรวมที่โดดเด่นสายพันธุ์ Plaga ด้วยเช่นเปลี่ยนโฮสต์ให้เป็น Novistador)
เวลาต่อมา ลูอิสก็กลายเป็นที่ไม่แยแสกับแซดเลอร์และงานที่ได้ทำไว้สำหรับเขา ลูอิสได้ตัดสินใจที่จะทรยศแซดเลอร์ด้วยการขโมยตัวอย่าง Las Plagas แล้วหนีไปแต่ในที่สุดก็ถูกจับได้ แซดเลอร์ก็ได้สั่งลูกน้องให้มัดลูอิสแล้วนำไปขังไว้ในตู้เสื้อผ้าที่บ้านร้างแห่งหนึ่งเพื่อรอการประหารชีวิต แต่อย่างไรก็ตาม ลีออน สก็อตต์ เคนเนดี้ได้มาเจอเข้าและปลดปล่อยเขาออกมา ต่อมาภายหลังลูอิสได้ช่วยลีออนกับแอชลีย์ เกรแฮมจากพวกกานาดอส ในเวลาต่อมาที่ปราสาทของตระกูลซัลลาซาร์ ลูอิสได้ถูกแซดเลอร์ฆ่าตายก่อนที่จะทำตัวอย่างมาให้ลีออน  จากนั้นแซดเลอร์ก็ได้แย่งตัวอย่างไป แต่ก่อนที่ลูอิสจะตาย เขาได้มอบยาที่สามารถระงับการเจริญเติบโตของเชื้อ Las  Plagas  ได้  หลังจากนั้นลีออนได้สัญญาไว้ว่าจะแก้แค้นให้ลูอิสอย่างแน่นอน
List of Resident Evil characters Personaggi di Resident Evil 4
หมอหัตถ์เทวดา
หมอหัตถ์เทวดา (의사요한) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2019 ที่นำแสดงโดยจี ซ็อง, อี เซ-ย็อง, อี คยู-ฮย็อง และฮวัง ฮี สร้างจากนวนิยายญี่ปุ่นเรื่อง "On Hand of God" โดย โย คูซาคาเบะ และออกอากาศทางเอสบีเอส ตั้งแต่วันที่ 19 กรกฎาคมถึง 7 กันยายน ค.ศ. 2019
รูปแบบที่เกิดตลอดทั้งซีรีส์คือการถกเถียงเรื่องการุณยฆาต
เรื่องย่อ
ชา โย-ฮัน (จี ซ็อง) เป็นแพทย์ด้านวิสัญญีวิทยา เขาทำตัวแปลก ๆ ในบางครั้ง แต่เขาก็อัจฉริยะในงานของเขา คัง ชี-ย็อง (อี เซ-ย็อง) เป็นแพทย์ด้านวิสัญญีวิทยาที่ทำงานร่วมกับ ชา โย-ฮัน เธอเป็นคนฉลาด อบอุ่น และตั้งใจฟังคนไข้ของเธอ
ทานิศ สิทธิกี
ทานิศ สิทธิกี (อักษรโรมัน: Danish Siddiqui; 19 พฤษภาคม 1983 – 15 กรกฎาคม 2021 ) เป็นช่างภาพข่าวชาวอินเดีย อาศัยอยู่ที่มุมไบ อดีตหัวหน้าทีมรอยเตอส์มัลทิมีเดียของอินเดีย เขาได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ร่วมกับทีมรอยเตอส์ในปี 2018 จากผลงานถ่ายภาพและรายงานสถานกรณ์วิกฤตผู้ลี้ภัยโรฮิงญา
ในปี 2021 สิทธิกีถูกยิงเสียชีวิตขณะทำข่าวการปะทะกันระหว่างกองกำลังแห่งชาติอัฟกันกับ ตาลีบัน ที่พรมแดนใกล้กับประเทศปากีสถาน
สิทธิกีเริ่มแรกทำงานในสายวารสารศาสตร์โดยเป็นผู้สื่อข่าวของฮินดูสตานไตมส์ ตามด้วยทีวีตูเดย์เน็ตเวิร์ก เขาเข้าสู่วงการภาพข่าวและเข้าร่วมกับรอยเตอส์ในฐานะอินเทิร์นในปี 2010 นับจากนั้นสิทธิกีได้มีส่วนร่วมในการทำข่าวและภาพข่าวในสงครามที่โมซุล ปี 2016-17, เหตุแผ่นดินไหวที่เนปาลเดือนเมษายน 2015, วิกฤตผู้อพยพโรฮิงญา ปี 2015, การประท้วงในฮ่องกง ปี 2019-20, จลาจลในเดลี ปี 2020 และการระบาดทั่วของโควิด-19 นอกจากนี้ยังมีผลงานเกี่ยวกับเรื่องราวจากเอเชียใต้ ตะวันออกกลาง และยุโรป
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานอมตะของ ยูมิโกะ อิการาชิ เนื้อเรื่องโดย เคียวโกะ มิซุกิ  พิมพ์ครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2518 มีความยาวทั้งสิ้น 9 เล่มจบ ส่วนฉบับภาษาไทยได้รับลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ จัดพิมพ์เมื่อปี 2537 ในรูปแบบปกแข็ง 5 เล่มจบ แต่ก่อนหน้านั้นเคยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามสปอร์ต (ยุคไม่มีลิขสิทธิ์) 7 เล่มจบ ปัจจุบันจัดว่าเป็นหนังสือการ์ตูนที่เป็นที่ต้องการมาก บางเว็บไซต์มีการจัดประมูลในราคาหลักพัน
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น ถูกสร้างเป็นอนิเมะออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2519 และออกอากาศในประเทศไทยเมื่อปี 2521 และหลังจากนั้นต่อมาอีก 14 ปี ก็ได้มีการจัดทำใหม่เป็นภาพยนตร์อนิเมะสำหรับออกฉายในโรงภาพยนตร์ ความยาว 26 นาที เมื่อปี พ.ศ. 2535
เนื้อเรื่อง
แคนดี้ แคนดี้ สาวน้อยจอมแก่น เป็นเรื่องราวของแคนดี้ ไวท์ เด็กสาวกำพร้าคนหนึ่งที่เติบโตมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเล็กๆ ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา เมื่ออายุได้ประมาณ 10 กว่าปี แคนดี้ได้ถูกขอไปเป็นเพื่อนคุยให้แก่คุณหนูอิไลซ่าแห่งตระกูลอาเดรย์ แคนดี้ต้องทนกับการกลั่นแกล้งสารพัด แม้จะต้องเจอความลำบากหลายๆประการแต่แคนดี้ก็ยังยิ้มได้เพราะมีเพื่อนที่คอยเป็นกำลังใจให้ทั้ง 3 คนคือ สแตร์ อาร์ชี่ และแอนโธนี่ แห่งตระกูลอันเดร รวมถึงเจ้าชายบนเนินเขาที่แคนดี้เคยเจอเพียงครั้งเดียวเมื่อสมัยเด็กๆ ซึ่งกลายเป็นกำลังใจสำคัญในการที่จะทนต่อสู้กับความลำบาก
วันหนึ่ง แคนดี้ได้กลายมาเป็นลูกบุญธรรมของท่านลุงวิลเลี่ยม ซึ่งเป็นผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดในตระกูลตระกูลอันเดร ชีวิตของแคนดี้เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ อย่างไรก็ดี ความทุกข์ก็ไม่ได้หายไปจากชีวิตของแคนดี้ เธอต้องสูญเสียคนสำคัญไป สายลมแห่งโชคชะตาได้พัดพาชีวิตของแคนดี้ไปยังอังกฤษ ณ โรงเรียนประจำ แคนดี้ได้พบกับหนุ่มน้อยผู้ซึ่งเป็นทายาทของตระกูลแกรนด์เชสเตอร์ ตระกูลใหญ่แห่งอังกฤษ และเขาคนนี้คือผู้ที่ทำให้ชีวิตของแคนดี้ต้องเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สุดท้ายแคนดี้ได้กลับมาที่อเมริกาอีกครั้ง ที่นั่น เธอต้องพบความจริงบางอย่าง ซึ่งเป็นความจริงที่ทำให้ภาพฝันอันแสนไกลของเธอมาปรากฏตรงหน้า
แททีอานา มัสลานี
แททีอานา แกเบรียล มัสลานี (Tatiana Gabriele Maslany; เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2528) เป็นนักแสดงหญิงชาวแคนาดา เธอมีชื่อเสียงในการรับบทเป็นตัวละครหลายตัวในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนววิทยาศาสตร์เขย่าขวัญเรื่อง Orphan Black (2013–2017) ซึ่งได้รับรางวัล Primetime Emmy Award (2016), TCA Award (2013), Critics 'Choice Awards 2 ครั้ง (2013 และ 2014 ) และรางวัล Canadian Screen 5 รางวัล (2014–18) มัสลานีเป็นชาวแคนาดาคนแรกที่ได้รับรางวัลเอ็มมี่ในประเภทดราม่าที่สำคัญจากการแสดงในซีรีส์ของแคนาดา
มัสลานียังปรากฏตัวในซีรีส์โทรทัศน์ เช่น Heartland (2008–2010), The Nativity (2010), Being Erica (2009–2011) และ Perry Mason (2020) ในปี พ.ศ. 2556 เธอได้รับรางวัล ACTRA Award จากบทบาทนำในภาพยนตร์เรื่อง Picture Day และรางวัล Phillip Borsos Award จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง Cas and Dylan ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ของเธอ ได้แก่ Diary of the Dead (2007), Eastern Promises (2007), The Vow (2012), Woman in Gold (2015), Stronger (2017) และ Destroyer (2018) สำหรับการแสดงในละครโรแมนติกเรื่อง The Other Half (2016) เธอได้รับรางวัลสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมของแคนาดา
วัดสุวรรณ (กรุงเทพมหานคร)
วัดสุวรรณ เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดสุวรรณ เดิมชื่อ วัดสุวรรณอุบาสิการาม ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเห็นว่าชื่อยาวเยิ่นเย้อ จึงได้ตัดคำว่าอุบาสิการามออก สร้างขึ้นในปีเดียวกับที่สร้างกรุงรัตนโกสินทร์ คือเมื่อปี พ.ศ. 2325 สันนิษฐานว่าชาวจีนเป็นผู้สร้างวัดในที่ตั้งเดิมที่เป็นศาลเจ้ามาก่อน เนื่องจากพระอุโบสถหลังเดิมเป็นลักษณะแบบจีน คาดว่าพระประธานในพระอุโบสถ ชาวจีนได้อัญเชิญมาจากสุโขทัยตั้งแต่สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2332
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพเจดีย์จากสถานที่สำคัญต่าง ๆ ของเมืองไทย และประเพณีประจำท้องถิ่นจากภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย ฝีมือแบบช่างพื้นบ้าน ด้านนอกอุโบสถมีวิหารหลวงพ่อทรมานกาย ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางพระพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญทุกรกิริยา บริเวณด้านหน้าทางเข้าวัดก็ยังมีพระแม่กวนอิมมหาโพธิสัตว์ (อวโลกิเตศวร) วัดมีมณฑปเป็นที่เก็บพระพุทธรูปเก่าแก่หลายองค์ ปัจจุบันมณฑปเก่าแก่แห่งนี้ไม่เปิดให้เข้าชม
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬากรีฑาที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 17-23 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Bishan Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬากรีฑาครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 36 รายการ คือ ประเภททีมชาย 18 รายการ และประเภททีมหญิง 18 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 170 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้: ''
กลุ่มกระจุกดาราจักร
กลุ่มกระจุกดาราจักร (Supercluster) คือโครงสร้างขนาดใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากกระจุกดาราจักรจำนวนมาก เป็นหนึ่งในบรรดาโครงสร้างที่ใหญ่ที่สุดในจักรวาล ลักษณะการมีอยู่ของกลุ่มกระจุกดาราจักรบ่งชี้ว่า ดาราจักรในเอกภพของเราไม่ได้กระจายตัวอย่างเป็นระเบียบ ดาราจักรส่วนมากจับกลุ่มอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มและกระจุก โดยกลุ่มของดาราจักรประกอบด้วยดาราจักรประมาณ 50 แห่ง ส่วนกระจุกประกอบด้วยดาราจักรหลายพันแห่ง กลุ่มและกระจุกเหล่านี้รวมกับดาราจักรเดี่ยวอีกจำนวนหนึ่งรวมกันเป็นโครงสร้างที่ใหญ่กว่า เรียกว่า กลุ่มกระจุกดาราจักร ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ค้นพบว่าโลกของเราอยู่ในกลุ่มกระจุกดาราจักรขนาดใหญ่ ชื่อว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรลาเนียเคอา" (Laniakea Supercluster)
โครงสร้างระดับกลุ่มกระจุกดาราจักรนั้นเชื่อว่าเป็นโครงสร้างย่อยของกำแพงหรือชีทขนาดยักษ์ บางครั้งอาจเรียกว่า "กลุ่มกระจุกดาราจักรอันซับซ้อน" ซึ่งอาจมีความกว้างถึง 1 พันล้านปีแสง หรือมากกว่า 5% ของขนาดของเอกภพที่สังเกตได้ ขณะที่ตัวกลุ่มกระจุกดาราจักรเองอาจมีขนาดราวไม่กี่ร้อยล้านปีแสง ความเร็วโดยทั่วไปของดาราจักรอยู่ที่ประมาณ 1000 กิโลเมตรต่อวินาที ตามกฎของฮับเบิลที่ระบุว่า ดาราจักรทั่วไปสามารถเคลื่อนที่ได้ 30 ล้านปีแสงที่ความเร็วฮับเบิล 1/H ซึ่งมีค่าโดยประมาณเท่ากับอายุของเอกภพ แม้นี่จะเป็นระยะทางอันมโหฬารเมื่อเทียบกับขนาดของมนุษย์ แต่ต้องถือว่าเล็กมากเมื่อเทียบกับขนาดของกลุ่มกระจุกดาราจักร
ยังไม่มีข้อสรุปเกี่ยวกับโครงสร้างระดับที่ใหญ่กว่ากลุ่มกระจุกดาราจักร (ดูเพิ่มที่ ใยเอกภพ) ช่องว่างระหว่างกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นที่ว่างขนาดใหญ่ในอวกาศซึ่งไม่ค่อยมีดาราจักรอยู่ ปัจจุบันกลุ่มกระจุกดาราจักรเป็นโครงสร้างขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่จำนวนโดยรวมของกลุ่มกระจุกดาราจักรทำให้คิดกันว่า มีความเป็นไปได้ของการกระจายตัวของโครงสร้างที่ใหญ่กว่านั้น เชื่อว่ามีกลุ่มกระจุกดาราจักรในเอกภพทั้งสิ้นประมาณเกือบ 10 ล้านแห่ง
แบล็กพิงก์: เดอะเวอชวล
แบล็กพิงก์: เดอะเวอชวล (Blackpink: The Virtual) เป็นคอนเสิร์ตเสมือนจริงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ในวิดีโอเกมแบตเทิลรอยัล พับจีโมบายล์ คอนเสิร์ตจัดขึ้นเป็นเวลาสองสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 22-23 กรกฎาคม และ 29-30 กรกฎาคม 2022 ในอเมริกาเหนือและใต้ ตั้งแต่วันที่ 23-24 กรกฎาคม และ 30-31 กรกฎาคม ในประเทศอื่น ๆ คอนเสิร์ตมีการแสดงเพลงฮิตของวง ตลอดจนเปิดตัวแทร็กพิเศษชื่อ "เรดีฟอร์เลิฟ" จากอัลบั้มชุดที่สอง บอร์นพิงก์ (2022)