cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กันดิส สวาเนปุล
ครอบครัวและชีวิตในวัยเด็ก
สวาเนปุลเป็นลูกสาวของ วิลเลม สวาเนปุล และ ไอลีน สวาเนปุล เธอเติบโตที่ประเทศแอฟริกาใต้ พ่อของเธอเป็นชาวดัตช์ มาจากประเทศซิมบับเว แม่ของเธอเป็นชาวแอฟริกาใต้ เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ สตีเฟ่น ในขณวัยเด็กนั้น เธอได้เต้นบัลเลต์ เข้าโรงเรียนประจำที่ St. Anne's Diocesan College ในเมืองฮิลตัน
อาชีพ
สวาเนปุลได้ปรากฏตัวบนปกนิตยสารโว้กหลายประเทศ คือ อเมริกัน, อิตาลี, อังกฤษ, สเปน, เยอรมัน, รัสเซีย, ออสเตรเลีย, บราซิล, ญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน และเม็กซิกัน นิตยสารแอลหลายประเทศ คือ บราซิล, อังกฤษ, เยอรมัน และแอฟริกาใต้ นิตยสารจีคิวหลายประเทศ คือ อังกฤษ, แอฟริกาใต้, โรมาเนีย, เม็กซิกัน และจีน นิตยสารฮาร์เปอส์บะซาร์ คือ อเมริกัน, สเปน, เช็ก, อาร์เจนตินา, ตุรกี และเกาหลี
สวาเนปุลได้เดินแบบให้กับหลายแบนด์ คือ เฟนดิ, ชาแนล, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, โดลเช่ แอนด์ กาบบานา, ไมเคิล คอร์ส, ดอนนา คาราน, เกียบาตติสตา วอลลี่, เจสัน วู, พราบาล กูรัง, แรง&บอนด์, ออสการ์เดอลาเรนต้า, เอลี ซาบ, ไดแอน วอน เฟิร์สเทนเบิร์ก, สปอร์ตแม็กซ์, เบ็ตซีย์ จอห์นสัน, สเตลลา แม็กคาร์ตนีย์, วิกเตอร์ แอน รอฟ, จีวองชี, ฌอง ปอล โกลติเยร์, คริสตีย็อง ดียอร์, Blumarine, ราล์ฟ ลอเรน, และวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
ในปี ค.ศ. 2010 สวาเนปุลได้เป็นหนึ่งในนางฟ้าวิกตอเรียส์ซีเคร็ต
กระบี่เย้ยยุทธจักร
กระบี่เย้ยยุทธจักร เฉี่ยเหงากังโอ๊ว หรือ เซี่ยวเอ้าเจียงหู ผลงานของกิมย้ง (金庸) เรื่องนี้ น.นพรัตน์ แปลครั้งแรกชื่อเรื่อง ผู้กล้าหาญคะนอง ในปี ค.ศ. 1960 มีทั้งหมด 8 เล่ม แต่พอต่อมาก็เปลี่ยนชื่อเป็น เดชคัมภีร์เทวดา ต่อมาจึงเปลี่ยนตามภาพยนตร์โทรทัศน์ว่า กระบี่เย้ยยุทธจักร และเรียบเรียงใหม่ลดลงเหลือ 4 เล่ม
เฉี่ย แปลว่า ยิ้ม หัวเราะ, เหงา แปลว่า ผยอง หยิ่ง, กังโอ๊ว แปลว่า ยุทธจักร รวมแล้วพอจะแปลเอาความได้ว่า 'ยิ้มผยอง (ใน) ยุทธจักร' หรือ 'ยิ้มผยอง หยันยุทธจักร' ในความหมายของไทย "กระบี่เย้ยยุทธจักร" หมายความว่า "มือกระบี่มือหนึ่งแห่งแผ่นดินเยาะเย้ยความเป็นไปของยุทธจักร และ กฎเกณฑ์อันหลอกลวงของยุทธจักร" อันเป็นผลงานชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่งของกิมย้ง และ เรื่องนี้ "กิมย้ง" ยังไม่คล้ายคลึงประวัติศาสตร์ของจีนอย่างตายตัว นิยายเรื่องนี้กิมย้งได้เขียนในเชิงเสียดสีกับการเมืองในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม (Cultural Revolution, ปี ค.ศ. 1966-1976) ของจีน ซึ่งเป็นการต่อสู้ภายในเพื่อแย่งชิงอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์ โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากโครงเรื่องของ The Count of Monte Cristo ของ Alexandre Dumas เช่นเดียวกับกระบี่ใจพิสุทธิ์ ซึ่งเขียนก่อนหน้านี้ (แต่ไม่ได้เสียดสีการเมือง)
การวางโครงเรื่อง
"ธรรมะ อธรรม และวิญญูชนจอมปลอม" หมายความว่า ความแบ่งชนชั้นทางสังคมของธรรมะ และ อธรรม คนไหนนิสัยไม่ดี หรือ คบหาคนไม่ดีก็แบ่งเป็นฝ่ายอธรรม ทั้งที่ฝ่ายธรรมะใช่ว่าจะมีแต่คนดี และ คนของฝ่ายอธรรมใช่ว่าต้องเลวร้ายเสมอไป คนฝ่ายธรรมะที่เลวร้ายก็มี คนที่ดีในฝ่ายอธรรมมันก็มี
"วิญญูชน" หรือ "วีรบุรุษ" ตามความหมายของพจนานุกรมไทยฉบับบัณฑิตราชสถาน หมายความว่า คนที่ได้รับยกย่องจากผู้คนในทางที่ดี
ส่วนวิญญูชนจอมปลอม คือ คนที่ไม่ใช่วีรบุรุษอันแท้จริง มักมีจุดประสงค์ร้ายเคลือบแฝงอย่างแน่นอน อย่างงักปุ๊กคุ้งอาจารย์ของตัวเอกของเรื่อง คนอื่นมองภายนอกว่าเป็นคนดี เที่ยงธรรม ยุติธรรม แต่แท้จริงแล้วโกหกปลิ้นปล้อนหลอกลวงเพื่อให้ตัวเองเป็นใหญ่ในยุทธจักร คาดว่าหลายประเทศก็มีเหมือนกัน
แต่นักการเมืองคนหนึ่งของเวียดนาม ได้นำเอาคำว่า งักปุกคุ้ง อันเป็นวิญญูชนจอมปลอมไปกล่าวหานักการเมืองอีกคนหนึ่งเหมือนกัน
กระบี่เย้ยยุทธจักร เป็นเรื่องราวการแย่งชิงความเป็นหนึ่งในยุทธจักร ระหว่าง ธรรมะ และ อธรรม ท่ามกลางความขัดแย้งและการแย่งชิงอันรุนแรง เหล้งฮู้ชง จอมยุทธฝ่ายธรรมะ ศิษย์เอกของสำนักหัวซาน เป็นคนเปิดเผย ไม่ยึดติดกฎเกณฑ์ คบหาคนด้วยใจ ไม่สนว่าจะเป็นคนฝ่ายธรรมะหรือฝ่ายอธรรม จนถูกขับออกจากสำนัก แต่ยังไม่พ้นเข้าไปพัวพันเหตุความขัดแย้งต่างๆ ทั้งการชิงความเป็นใหญ่ภายในของฝ่ายธรรมะ และการชิงความเป็นใหญ่ภายในของฝ่ายอธรรม จนสับสนวุ่นวายว่าใครกันแน่ที่เป็นมาร ใครกันที่เป็นฝ่ายอธรรม และใครที่เป็นฝ่ายธรรมะ เพียงต้องการที่จะเป็นที่หนึ่ง ไม่เลือกวิธีการ งักปุ๊กคุ้ง เจ้าสำนักหัวซาน ผู้ได้ฉายาว่ากระบี่ผู้ดี ถึงกับทรยศครอบครัว และศิษย์ของตัวเอง จ้อแหน้เซี้ยง เจ้าสำนักซงซาน กำจัดทุกคนที่ไม่คล้อยตามตนเอง ก็เพียงต้องการได้ชื่อว่า เป็นอันดับหนึ่งในยุทธภพ
นวนิยายเรื่องนี้ เป็นนวนิยายที่ล้วนแฝงไว้ด้วย แนวคิดปรัชญาการดำรงชีวิต อีกทั้งยังมีการเสียดสีสังคมอยู่ตลอด แต่ก็หาได้ขาดอรรถรสของนวนิยายกำลังภายในไปแต่อย่างใด ในขณะที่เรื่องดำเนินไป จะเกิดคำถามขึ้นตลอดเวลา ถึงเรื่องของความถูกผิดในพฤติกรรมของตัวละครแต่ละตัว ตัวละครฝ่ายธรรมะ หรือตัวละครฝ่ายอธรรม ต่างมีความเป็นเอกลักษณ์ในตัวเอง โดยมีตัวละคร เหล้งฮู้ชง เป็นตัวดำเนินเรื่อง และเป็นตัวเปรียบเทียบ ว่าความสุขของชีวิตที่แท้จริงนั้น อยู่ที่ไหนกันแน่
โคลิน ฟาร์เรล
โคลิน เจมส์ ฟาร์เรล (Colin James Farrell) เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 เป็นนักแสดงชาวไอริช ที่มีผลงานภาพยนตร์ฮอลลีวูดอย่างเรื่อง Daredevil, Miami Vice, Minority Report, Phone Booth และ S.W.A.T
ฟาร์เรลเคยได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในห้าสิบหนุ่มหล่อของนิตยสารพีเพิลเมื่อปี 2546 ในปีเดียวกันนั้น เขายังได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกเป็นอันดับที่ 6 ของนิตยสารคอมปานี และรับค่าตัวสูงถึง 8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากการรับบทนำใน S.W.A.T. ของปี 2546 รวมทั้งคว้ารางวัลนำแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปีของอังกฤษจากเรื่อง Tigerland ของสมาคมวิจารณ์ภาพยนตร์ลอนดอน ตลอดจนรางวัล เอ็มทีวี มูวี่ อวอร์ดส ในฐานะนักแสดงที่ประสบความสำเร็จจากเรื่อง Phone Booth
ประวัติ
โคลิน ฟาร์เรล เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่แคสเซิลน็อค กรุงดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ตอนเด็ก ฟาร์เรล ใฝ่ฝันเป็นนักฟุตบอลอย่างพ่อและลุงของเขา ที่เป็นนักฟุตบอลสโมสร ไอริชฟุตบอลคลับ ซึ่งทั้งคู่เล่นให้กับแชมร็อค โรเวอร์ในทศวรรษที่ 60 แต่ความสนใจของเขาก็เปลี่ยนเป็นการแสดง ฟาร์เรล เข้าโรงเรียน Gaiety School of Drama ในกรุงดับลิน ก่อนที่จะเรียนจบ
ฟาร์เรล แสดงบทนำในมินิซีรีส์ของไดร์เดร เพอร์เซล เรื่อง Falling For a Dancer ต่อมาเขาแสดงนำในซีรีส์ของบีบีซีเรื่อง Ballykissangel และในเรื่องแรกของผู้กำกับฯ ทิม รอท ในเรื่อง The War Zone นอกจากนั้นเขายังรับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์แก๊งค์สเตอร์ดับลินของทัดเดส โอซัลลิแวน เรื่อง Ordinary Decent Criminal แสดงร่วมกับเควิน สเปซี่
ฟาร์เรล แสดงในภาพยนตร์เรื่อง A Home at the End of the World ซึ่งนำเค้าโครงเรื่องมาจากนิยายของไมเคิล คันนิงแฮม (The Hours) และภาพยนตร์อเมริกันเรื่องแรกคือ Tigerland และเรื่องต่อมาของฟาร์เรลก็คือ American OutLaws ในบทเจสซี่ เจมส์ ส่วนภาพยนตร์อื่นๆ Hart’s War คู่กับบรูซ วิลลิส รวมทั้งแสดงคู่กับทอม ครูซ ในเรื่อง Minority Report ของสตีเฟ่น สปีลเบิร์ก ตลอดจนคู่กับเบน อัฟเฟล็ค ในเรื่อง Daredevil และประกบอัล ปาชิโน ในเรื่อง The Recruit และซามูเอล แอล แจ๊คสัน ในเรื่อง S.W.A.T.
นอกจากนี้ ฟาร์เรล ยังกลับมาร่วมงานกับโจเอล ชูมัคเกอร์ ในเรื่อง Phone Booth และหลังจากจบบทบาทของเขาใน Alexander ฟาร์เรลเดินทางไปยังแอฟริกาใต้เพื่อสวมบทนำใน Ask the Dust กับบทร้อยเอกจอห์น สมิธ ในเรื่อง The New World ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเผชิญหน้าครั้งแรกระหว่างวัฒนธรรมชาวยุโรปกับอินเดียนแดง
ในปี พ.ศ. 2549 ได้แสดงภาพยนตร์กำกับโดย ไมเคิล มานน์ เรื่อง Miami Vice ที่สร้างจากทีวีซีรีส์ในทศวรรษที่ 80 เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นอาชญากรรม แสดงร่วมกับเจมี่ ฟ็อกซ์
คูมางายะ
คูมางายะ (熊谷市 (Kumagaya-shi)) เป็นนครทางตอนเหนือของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 159.82 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 191,503 คน เป็นอับดับที่ 9 ของจังหวัดไซตามะ
ขิงแดง
ขิงแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Alpinia purpurata (Vielle.) Schum.) เป็นพืชพื้นเมืองของมาเลเซียที่มีดอกสวยงาม ส่วนที่เป็นมีสีสดใสเป็นกาบหุ้มช่อดอก ส่วนดอกจริงมีขนาดเล็กอยู่ข้างบน แบ่งเป็นสองสายพันธุ์คือ Jungle King และ Jungle Queen
ขิงแดงสามารถพบได้ในฮาวาย ปวยร์โตรีโก และหลายประเทศในอเมริกากลาง รวมทั้งเบลีซ พบได้ในซามัวซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติของซามัว มีชื่อเรียกในท้องถิ่นว่า "teuila" นอกจากนั้น ยังพบในทางใต้ของฟลอริดา บริเวณที่ไม่มีหิมะปกคลุม ชอบอากาศที่มีร่มเงาและชุ่มชื้น ทนต่อแสงแดดจัดได้ แต่ไม่ชอบอากาศแล้ง สามารถปลูกเป็นไม้ในบ้านได้ และเป็นไม้ตัดดอกได้เช่นกันคคคควน
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ.
รางวัลนักวิจัยรุ่นกลางดีเด่น สกว.-สกอ. (TRF-CHE Outstanding Mid-Career Researcher Award) เป็นรางวัลเชิดชูเกียรติระดับชาติสำหรับนักวิจัย"รุ่นกลาง" ที่มีการมอบมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมาโดยสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)ร่วมกับสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) โดยคัดเลือกจากผู้รับทุนของฝ่ายวิชาการ สกว. และทุนร่วมระหว่าง สกอ.-กับฝ่ายวิชาการ สกว. เพื่อเป็นการส่งเสริมผู้รับทุนซึ่งเป็นนักวิจัยรุ่นกลางที่รับทุนเพิ่มขีดความสามารถด้านการวิจัยของอาจารย์รุ่นกลางในสถาบันอุดมศึกษาของ สกว. และสกอ. หรือทุนพัฒนานักวิจัย (เมธีวิจัย สกว.)ที่มีผลงานจากโครงการวิจัยที่ได้รับทุนอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม ให้มีกำลังใจในการพัฒนางานวิจัยที่มีคุณภาพสูงต่อไป และเป็นตัวอย่างที่ดีแก่นักวิจัยในกลุ่มผู้รับทุน
รางวัลนี้เริ่มมีการมอบครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา โดยเปิดให้สมัครขอรับรางวัลหรือให้มีการเสนอชื่อผู้สมควรได้รับรางวัล จากนั้นจะทำการคัดเลือกโดยกรรมการรางวัลของ สกว. เกณฑ์การพิจารณารางวัลนี้คือ
รางวัลเป็น โล่ พร้อมเช็คเงินสด มูลค่ารวม 100,000.- บาท โดยจัดพิธีมอบในประมาณวันที่ 10-16 ตุลาคม ในการประชุมวิชาการประจำปีของ สกว. "นักวิจัยรุ่นใหม่พบเมธีวิจัยอาวุโส สกว." ซึ่งมักจัดขึ้นที่ ชะอำ หรือ พัทยา ผู้มอบรางวัลนี้ครั้งแรกคือ ศ. เกียรติคุณ นพ. ประเวศ วะสี
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกทีมหญิง
การแข่งขันรอบคัดเลือกหญิงสำหรับกีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะจัดขึ้นระหว่างเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ถึง 2567 กำหนดโควตาให้กับ 12 ทีม สำหรับการแข่งขันจากรายการแข่งขัน ได้แก่ เจ้าภาพโอลิมปิก, แชมป์โลก, แชมป์ระดับทวีป 4 ทีม (แอฟริกา, ยุโรป, เอเชียและโอเชียเนีย และอเมริกา) และ 6 ทีม จากการแข่งขันรอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก ตามลำดับ
ทิวเขาตีตีวังซา
ทิวเขาตีตีวังซา (Banjaran Titiwangsa) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในท้องถิ่นในชื่อ บันจารันเบอซาร์ (Banjaran Besar; ) เป็นภูเขาซึ่งก่อตัวเป็นแนวยาวคล้ายกระดูกสันหลังของคาบสมุทรมลายูตอนล่าง ส่วนเหนือของทิวเขาที่อยู่ในภาคใต้ของไทยมีชื่อเรียกว่า ทิวเขาสันกาลาคีรี
ทิวเขาตีตีวังซาทำหน้าที่เป็นปราการธรรมชาติที่แบ่งมาเลเซียตะวันตกเช่นเดียวกับตอนใต้สุดของไทยออกเป็นฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก โดยมีความยาวจากเหนือจรดใต้ประมาณ 480 กิโลเมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดในทิวเขานี้คือ เขาโกร์บู (Gunung Korbu) มีความสูง 2,183 เมตร อยู่ในเขตรัฐเประ
ทิวเขาสันกาลาคีรี
ทิวเขาสันกาลาคีรี เป็นส่วนเหนือของทิวเขาตีตีวังซาซึ่งกั้นพรมแดนไทยกับมาเลเซียเกือบตลอดทั้งแนว ทอดตัวในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ โดยเริ่มต้นจากริมฝั่งทะเลอันดามันในจังหวัดสตูล ทอดตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เป็นเส้นกั้นเขตแดนระหว่างจังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาสของไทย กับรัฐปะลิส รัฐเกอดะฮ์ รัฐเประ และรัฐกลันตันของมาเลเซีย จนกระทั่งสิ้นสุดที่เขาเยลีใกล้ต้นน้ำโก-ลก รวมความยาวประมาณ 470 กิโลเมตร ยอดเขาที่สูงที่สุดในทิวเขานี้คือ เขาฮูลูติติปาซา มีความสูงประมาณ 1,500 เมตร อยู่ระหว่างเขตจังหวัดยะลากับรัฐเประ
คิม ฮเย-ซ็อง
คิม ฮเย-ซ็อง ; หรือชื่อ Kim Hye-sung; เกิด 14 มกราคม 2531) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้
ประวัติ
คิม ฮเย-ซ็อง เกิด 14 มกราคม 2531 ที่ ปูซาน เกาหลีใต้ เขามีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2548 ซึ่งชื่อเรื่องว่า Jenny, Juno ซึ่งเจ้าตัวเองรับบทเป็น จูโน
นกนางแอ่น
นกนางแอ่น หรือ นกอีแอ่น หรือ จัดอยู่ในประเภทสัตว์มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก จัดเป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Hirundinidae ซึ่งมักมีความสับสนกับนกแอ่น ซึ่งเป็นนกที่มีลักษณะคล้ายกัน สามารถสร้างรังจากน้ำลาย แต่จัดอยู่ในอีกวงศ์
ความเชื่อ
ตามความเชื่อของชาวม้ง ในตอนใต้ของจีน เชื่อว่านกนางแอ่นเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นมงคล และคู่นกนางแอ่นจะซื่อสัตย์ต่อกันไปจนวันตาย นำซึ่งความสุขมาสู่ชีวิตสมรสและชีวิตครอบครัว การมาถึงของนกนางแอ่นเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงฤดูกาลไถหว่าน โดยจะยินยอมให้นกนางแอ่นเข้ามาทำรังที่เพดานบ้านของตนได้ตามสบาย
โอภาส อรุณินท์
โอภาส อรุณินท์ (9 เมษายน พ.ศ. 2477 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2565)  เกิดที่กรุงเทพมหานคร อดีตอัยการสูงสุด อดีตประธานคณะกรรมการอัยการ อดีตประธานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ป.ป.ช.) มีชื่อเสียงมากในช่วงที่พิจารณาบัญชีทรัพย์สินของนักการเมือง โดยเฉพาะกรณีที่ ป.ป.ช. ขอให้วินิจฉัยชี้ขาดตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 295 กรณีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร จงใจยื่นบัญชีแสดงรายการทรัพย์สินและหนี้สินและเอกสารประกอบ ด้วยข้อความอันเป็นเท็จ หรือปกปิดข้อเท็จจริงที่ควรแจ้งให้ทราบ
นายโอภาสเป็นบุตรของนายเอี่ยม (อดีตข้าราชการตุลาการบำนาญ) และนางผ่อง อรุณินท์ สมรสกับทันตแพทย์หญิงยิ่งกมล อรุณินท์ (วัฒนสินธุ์) มีบุตร 2 คน, คือ อริยา อรุณินท์ และนาย ภาส์กร อรุณินท์ (ถึงแก่กรรม)
การศึกษา
เนื่องจากชีวิตในวัยเด็กได้ย้ายตามบิดาที่เป็นผู้พิพากษา ไปประจำในต่างจังหวัด ทำให้ต้องย้ายสถานที่ศึกษาไปตามจังหวัดต่างๆ นั้นด้วย เริ่มชีวิตในวัยเด็ก มีภูมิลำเนาที่กรุงเทพฯ เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนประสาทศิลป์ จังหวัดชลบุรี, โรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง จังหวัดปราจีนบุรี, แล้วกลับมาพำนักที่กรุงเทพฯ อีกครั้ง โดยศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร ต่อด้วยประโยคเตรียมอุดมศึกษาแผนกอักษรศาสตร์ จากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จบนิติศาสตรบัณฑิต (รุ่น 3) ขณะที่ทำงานเป็นเสมียนศาลอาญา ต่อมาสอบได้เนติบัณฑิต (สมัยที่ 7) จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
ประวัติการทำงาน
เริ่มงานครั้งแรกเป็นเสมียนศาลอาญา กระทรวงยุติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2496 ต่อมาโอนรับราชการกรมอัยการ (ปัจจุบันคือ สำนักงานอัยการสูงสุด) ในตำแหน่งดังต่อไปนี้ เริ่มตั้งแต่เป็นอัยการผู้ช่วยกองคดี เมื่อปี พ.ศ. 2502 ดำรงตำแหน่งอัยการผู้ช่วยประจำศาล จังหวัดแม่สอด พ.ศ. 2503, จังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2505, จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. 2511 จากนั้นเข้าประจำกรมอัยการ ในตำแหน่งอัยการประจำกองที่ปรึกษา พ.ศ. 2514 อัยการประจำกรม กองที่ปรึกษา พ.ศ. 2517 เลื่อนเป็นอัยการพิเศษประจำกรม กองที่ปรึกษา พ.ศ. 2520 หัวหน้าพนักงานอัยการ กองที่ปรึกษา พ.ศ. 2524 ผู้ช่วยอัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา พ.ศ. 2525 อัยการพิเศษฝ่ายฎีกา พ.ศ. 2527 อัยการพิเศษฝ่ายคดีธนบุรี พ.ศ. 2529 อัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา 1 ม.ค. 2530 จากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งเป็นรองอัยการสูงสุดฝ่ายบริหาร ปลาย พ.ศ. 2530 (ระหว่างนั้นได้ดำรงตำแหน่งกรรมการในคณะกรรมการการทางพิเศษแห่งประเทศไทย,และเลขาธิการเนติบัณฑิตยสภา) และอัยการสูงสุดเมื่อ 1 ต.ค. 2536 และเกษียณอายุ เมื่อ 30 ก.ย. 2537 ,
หลังเกษียณอายุได้เข้าเป็นกรรมการร่างกฎหมายกฤษฎีกา และเป็นหนึ่งในประธานฯ/กรรมการ ป.ป.ป.ในสมัยรัฐบาล "บรรหาร" (22 ส.ค. 2538), ตุลาการรัฐธรรมนูญผู้ทรงคุณวุฒิ โดยสภาแต่งตั้ง (พ.ศ. 2539) จนลาออกจากประธาน ป.ป.ป. (23 มี.ค. 2542) เพื่อดำรงตำแหน่งประธานคนแรกของ ป.ป.ช. , ซึ่งเป็นองค์กรอิสระตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 (1 เม.ย. 2542 - ครบวาระ 24 ต.ค. 2546) มีผลงานหลายผลงาน โดยเฉพาะการร่างกฎระเบียบที่เกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบในระบบราชการ และผลงานที่สำคัญของกรรมการในชุดแรกนี้, คือ
ผลงานด้านอื่น ๆ
ผลงานด้านอื่น ๆ ตลอดชีวิตราชการ ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการร่างกฎหมาย ตรวจสอบสัญญาของรัฐ นอกจากนี้นายโอภาสยังเป็นกรรมการของรัฐดังต่อไปนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
โอภาส อรุณินท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดตระกูลต่างๆ ดังนี้
อาการกลัวแมงมุม
อาการกลัวแมงมุม หรือ โรคกลัวแมงมุม (Arachnophobia หรือ arachnephobia ซึ่งรากศัพท์มาจากภาษาἀράχνη อาราคเน่ "แมงมุม" และ φόβος โฟบอส "ความกลัว") คือโรคกลัวจำเพาะชนิดหนึ่ง เป็นอาการกลัวแมงมุมซึ่งรวมไปถึงสัตว์ชนิดอื่นในตระกูลแมง เช่น แมงป่อง ซึ่งอาจถูกจัดรวมกับอาการกลัวแมลง
บ่อยครั้งที่ปฏิกิริยาตอบสนองต่ออาการกลัวแมงมุมมักจะเกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล (และไม่ใช่ว่าผู้ที่มีอาการนี้ทุกคนจะรับรู้ถึงความไร้เหตุผลต่อปฏิกิริยาดังกล่าว) มันยังเป็นหนึ่งในอาการกลัวจำเพาะที่พบได้ทั่วไปมากที่สุดอาการหนึ่ง ขนาดที่ว่าสถิติบางสถิติพบว่าร้อยละ 50 ของผู้หญิงและร้อยละ 10 ของผู้ชายมีอาการดังกล่าว มันอาจจะเป็นอาการตอบสนองของสัญชาตญาณที่มากเกิน ซึ่งมีส่วนช่วยให้มนุษย์รอดพ้นจากอันตรายต่างๆ  หรืออาจเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งที่พบได้ทั่วไปที่สุดในสังคมยุโรป
อาการและผลกระทบ
ผู้ป่วยที่มีอาการนี้มักจะรู้สึกไม่สบายใจในบริเวณใดก็ตามที่พวกเขาเชื่อว่าสามารถมีแมงมุมอาศัยอยู่ หรือบริเวณใดก็ตามที่สามารถพบเห็นสัญลักษณ์และวัตถุอันบ่งบอกถึงการมีอยู่ของแมงมุม เช่น ใยแมงมุม ถ้าหากผู้ป่วยพบเห็นแมงมุม พวกเขาจะไม่เข้าใกล้บริเวณโดยรอบที่พบเห็นนั้นจนกว่าจะสามารถเอาชนะอาการกลัวนั้นได้ เมื่ออยู่ในบริเวณที่ใกล้แมงมุมหรือสัมผัสกับใยแมงมุม ผู้ป่วยบางรายถึงกับกรีดร้อง, ร้องไห้, มีปัญหาในระบบทางเดินหายใจ, เหงื่อออกมากหรือแม้กระทั่งหัวใจล้มเหลว ในกรณีร้ายแรง บางรายถึงขนาดกับเกิดอาการกลัวกำเริบเมื่อพบเห็นรูปภาพหรือภาพวาดเสมือนจริงของแมงมุม นอกจากนี้แล้วอาการกลัวแมงมุมยังสามารถถูกกระตุ้นได้ด้วยเพียงการนึกคิดถึงแมงมุมหรือแม้แต่รูปภาพของแมงมุมด้วยในบางกรณี ผู้ป่วยบางรายจะกระทำการตรวจสอบห้องหรือสถานที่ว่ามีแมงมุมหรือไม่ก่อนที่จะเข้าไปยังสถานที่นั้น หากพบเห็นแล้วก็จะจับตาดูความเคลื่อนไหวอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในขณะที่มีอาการอื่นๆ เช่น เบี่ยงเบนความสนใจตัวเองเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการพบเห็นแมงมุม
ไอ (เพลงแท-ย็อน)
ไอ (I) เป็นเพลงเกาหลีของนักร้องชาวเกาหลีใต้ คิม แท-ย็อน ร่วมกับ เวอร์บัล จินท์ โดยเป็นเพลงในอีพีเปิดตัวของ ไอ ประพันธ์คำร้องโดย คิม แท-ย็อน ,Mafly และเวอร์บัล จินท์ และมีโปรดิวเซอร์ โดย Myah Marie Langston, Bennett Armstrong, Justin T. Armstrong, Cosmopolitan Douglas, David Quinones, Jon Asher, และ Ryan S. Jhun ออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวน์โหลดในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2015
ดนตรีเพลง "ไอ" เป็นเพลงป๊อปร็อคซึ่งอ้างอิงถึง เจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร บิลบอร์ด โดยมีความคล้ายคลึงกับเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์
การตอบรับ
เพลงนี้ได้รับความคิดเห็นในเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง เป็นเพลง K-pop ที่ได้รับการจัดอันดับของเพลงที่ดีที่สุดอันดับ 2 และ 15 ของปี 2015 ในนิตยสาร US Billboard และนิตยสารอังกฤษ Dazed ตามลำดับ
นกกางเขน
นกกางเขน หรือ นกกางเขนบ้าน (Oriental magpie robin, ) เป็นนกชนิดหนึ่งที่กินแมลง มีขนาดไม่ใหญ่นัก ยาวประมาณ 18-20 เซนติเมตร ส่วนบนลำตัวสีดำเงา ส่วนล่างตั้งแต่หน้าอกลงไปจะเป็นสีขาวหม่น ใต้หางและข้างหางมีสีขาว ปีกมีลายพาดสีขาวทั้งปีก ตัวผู้สีจะชัดกว่าตัวเมีย ส่วนที่เป็นสีดำในตัวผู้ ในตัวเมียจะเป็นสีเทาแก่ ปากและขาสีดำ มักจะพบเป็นตัวเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หากินแมลงตามพุ่มไม้ บางครั้งก็โฉบจับแมลงกลางอากาศ หางของมันมักกระดกขึ้นลง ร้องเสียงสูงบ้าง ต่ำบ้าง ฟังไพเราะ ทำรังตามโพรงไม้ที่ไม่สูงนัก มันจะวางไข่ครั้งละ 4-5 ฟองและตัวเมียเท่านั้นจะกกไข่ และจะฟักไข่นานประมาณ 8-14 วัน อายุ 15 วัน แล้วจะเริ่มหัดบิน ในประเทศไทยพบทั่วไปในทุกภาคแม้ในเมืองใหญ่ ๆ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
นกกางเขนเป็นนกเกาะคอน (อันดับ Passeriformes) ที่เคยจัดเป็นวงศ์นกเดินดง (Turdidae) แต่ปัจจุบันจัดอยู่ในวงศ์นกจับแมลงและนกเขน (Muscicapidae) เป็นนกสีดำขาวที่เด่น มองเห็นได้ง่าย มีหางยาวที่จะกระดกขึ้นลงเมื่อหาอาหารที่พื้นหรือจับบนต้นไม้ เป็นนกที่มีอยู่กระจายไปทั่วเอเชียใต้และบางส่วนของเอเชียอาคเนย์ เป็นนกที่สามัญทั้งตามสวนในเมืองและในป่า เป็นนกที่รู้จักกันดีเพราะร้องเสียงเพราะ และเคยเป็นนกเลี้ยงที่นิยม นกกางเขนเป็นนกประจำชาติของประเทศบังกลาเทศ ซึ่งเรียกนกว่า "Doyel"
ชื่ออังกฤษของนกคือ Oriental Magpie Robin อาจจะเป็นเพราะนกดูคล้ายนกสาลิกาปากดำ (Common Magpie)
ลักษณะ
นกสปีชีส์นี้ยาวประมาณ 19 ซ.ม. รวมหาง มีรูปร่างคล้ายกับ European robin (Erithacus rubecula) แต่หางจะยาวกว่า ตัวผู้มีส่วนบนเป็นสีดำตรงส่วนของหัวและคอ ที่ต่างหากจากแถบขาวตรงไหล่และปีก ส่วนข้างล่างและด้านข้างของหางยาวเป็นสีขาว ตัวเมียมีสีดำออกเทาด้านบนและสีขาวออกเทาด้านล่าง ส่วนลูกนกจะมีมีสีน้ำตาลเป็นเกล็ดด้านบนและที่หัว (ดูภาพด้านล่าง) นกกางเขนเป็นนกประจำชาติของประเทศบังกลาเทศ
สปีชีส์ย่อยต้นแบบ (nominate subspecies) พบในเอเชียใต้ ตัวเมียของพันธุ์ย่อยนี้มีสีอ่อนที่สุด ส่วนตัวเมียของหมู่เกาะอันดามันมีชื่อสปีชีส์ย่อยเป็น andamanensis มีสีเข้มกว่า มีปากที่แข็งแรงกว่า และมีหางที่สั้นกว่า ส่วนสปีชีส์ย่อยในประเทศศรีลังกาที่มีชื่อว่า ceylonensis (ซึ่งก่อนหน้านี้รวมนกในอินเดียที่อยู่ทางใต้เขตแม่น้ำกาเวรี ) และสปีชีส์ย่อยต้นแบบที่อยู่ทางใต้ของอินเดียประกอบด้วยตัวผู้ตัวเมียที่มีสีเกือบเหมือนกัน
ส่วนนกในเขตประเทศภูฏานและประเทศบังกลาเทศมีขนหางที่ดำมากกว่า และก่อนหน้านี้มีชื่อต่างหากว่า erimelas ส่วนนกในประเทศพม่าและทางใต้ของไทย มีชื่อสปีชีส์ย่อยว่า musicus (เป็นคุณศัพท์ภาษาละตินแปลว่า "เกี่ยวกับดนตรี") ซึ่งต่างที่ขนคือ ขนหางคู่ที่ 3 เป็นสีดำโดยมาก และคู่ที่ 4 เป็นสีดำล้วนหรือเกือบล้วน ส่วนใต้ปีกก็เป็นสีดำล้วนหรือเกือบล้วน มีชื่อสปีชีส์ย่อยอื่น ๆ ตามเขตภูมิภาครวมทั้ง prosthopellus (ฮ่องกง), nesiotes, zacnecus, nesiarchus, masculus, pagiensis, javensis, problematicus, amoenus, adamsi, pluto, deuteronymus และ mindanensis แต่ว่า พันธุ์ย่อย ๆ หลายอย่างเหล่านี้ไม่มีความแตกต่างที่ชัดเจน และยังไม่มีมติที่ลงตัวกัน มีบางสปีชีส์ย่อยเช่น mindanensis ที่นักวิชาการบางพวกปัจจุบันจัดเป็นสปีชีส์ต่างหากเช่น Philippine magpie-robin ขนของตัวเมียต่างไปตามเขตภูมิภาคมากกว่าของตัวผู้
นกมักจะเห็นในที่ใกล้ ๆ พื้น กระโดดไปมาตามกิ่งไม้ หรือหาอาหารตามใบไม้แห้งโดยมีหางกระดกขึ้นลง ตัวผู้จะร้องเสียงดังไพเราะจากกิ่งไม้สูงในฤดูผสมพันธุ์
แถบที่อยู่
นกกางเขนเป็นนกอยู่ประจำในเขตร้อนของทวีปเอเชีย ตั้งแต่ประเทศบังกลาเทศ, ทางใต้ของประเทศจีน, ประเทศอินเดีย, ทางตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย, ประเทศมาเลเซีย, ทางตะวันออกของประเทศปากีสถาน, ประเทศสิงคโปร์, ประเทศศรีลังกา, ประเทศไทย และเป็นนกนำเข้าในประเทศออสเตรเลีย
นกกางเขนมักจะพบในป่าโปร่ง ป่าชายเลน พื้นที่เกษตรกรรม สวนผลไม้ สวนสาธารณะในเมือง เมืองใหญ่ มักจะอยู่ใกล้ที่อยู่ของมนุษย์ เป็นนกที่พบได้ทั่วประเทศไทย
พฤติกรรม
นกกางเขนผสมพันธุ์กันในระหว่างเดือนมีนาคมจนถึงเดือนกรกฎาคมในอินเดีย และในระหว่างเดือนมกราคมจนถึงเดือนมิถุนายนในเอเชียอาคเนย์ ตัวผู้ร้องเสียงไพเราะจากที่สูงในช่วงจีบตัวเมีย ลีลาแสดงตัวของตัวผู้รวมทั้งทำขนให้ฟูขึ้น ยกปาก คลี่หาง และเดินวางมาด นกทำรังในโพรงไม้ หรือที่เวิ้งกำแพงหรืออาคาร และบางครั้งจะเข้าไปอยู่ในกล่องที่ทำไว้ให้นกอยู่ นกจะเอาหญ้าและฟางมาปูรัง ตัวเมียจะทำการสร้างรังมากกว่า และจะทำก่อนการวางไข่ประมาณอาทิตย์หนึ่ง นกจะวางไข่ 4-5 ฟองภายใน 24 ชม. ไข่มีรูปร่างกลมรี มีสีเขียวอ่อน ๆ มีจุดสีน้ำตาล ดูเข้ากับสีของหญ้าและฟางที่ปูในรัง ตัวเมียเท่านั้นจะกกไข่เป็นเวลา 8-14 วัน รังนกจะมีกลิ่นแบบเฉพาะตัว
ตัวเมียเลี้ยงลูกมากกว่าตัวผู้ ส่วนตัวผู้จะค่อนข้างดุในฤดูผสมพันธุ์ จะป้องกันอาณาเขตของตน และจะมีปฏิกิริยาต่อเสียงนกอื่นในอาณาเขต หรือแม้แต่เงาในกระจกของตนเอง ตัวผู้จะทำการป้องกันอาณาเขตมากกว่าตัวเมีย งานศึกษาต่าง ๆ พบว่า เสียงร้องของนกจะต่างไปตามถิ่น แม้แต่นกที่อยู่ใกล้ ๆ กัน นกอาจจะเลียนแบบเสียงร้องของนกสปีชีส์อื่น ๆ ซึ่งอาจจะแสดงว่า นกที่โตแล้วจะย้ายกระจายไปที่อื่น ไม่กลับมาที่กำเนิด (philopatric) ตัวเมียอาจจะส่งเสียงร้องระยะสั้น ๆ เมื่อเจอตัวผู้
นอกจากเพลงที่ร้องแล้ว นกยังส่งเสียงร้องประเภทหลัก ๆ รวมทั้งการประกาศอาณาเขต (territorial call) การออกและการกลับรัง (emergence and roosting call) การแสดงภัย (threat call) การยอมแพ้ (submissive call) การขออาหาร (begging call) และการร้องทุกข์ (distress call) ส่วนเสียงร้องประเภทอื่น ๆ ที่ใช้เป็นบางครั้งคือ  เสียงร้องหนี (escape call) และเสียงร้องฉุน (anger call) นอกจากนั้นแล้ว ยังมีเสียงร้องให้รุมตี (mobbing call) อีกด้วย อาหารโดยมากเป็นแมลงและสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอื่น ๆ แต่บางครั้งก็จะกินน้ำหวานดอกไม้ ตุ๊กแก (และจิ้งจก) ปลิง ตะขาบ และแม้แต่ปลาด้วย
นกจะออกมาหากินบ่อยครั้งในยามสายัณห์ บางครั้งจะเล่นน้ำฝนที่รวมอยู่ที่ใบไม้
นกกางเขนเป็นนกขยันทำมาหากิน เมื่ออิ่มก็จะบินขึ้นไปเกาะที่โล่ง ๆ สูง ๆ เช่นสายไฟ เสาอากาศ แล้วร้องเสียงไพเราะ และเมื่อหิวก็จะลงมาหากินใหม่ มักจะได้ยินเสียงทั้งในเวลาอรุณและในยามสายัณห์
สถานะการอนุรักษ์
โดยทั่วไปนกกางเขนนี้มีสถานะความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ (little concern) แต่ในบางภูมิภาคประชากรเริ่มลดจำนวนลง และบางแห่งลดอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมีนักวิชาการท้องถิ่นสนับสนุนมาตรการเพื่อช่วยให้นกสามารถอยู่รอดได้ โดยอ้างว่า "นกกางเขนกำลังหมดไปรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ เป็นนกที่รู้จักกันดีเพราะเพลงที่มีเสน่ห์และขนที่สวยงาม เป็นนกที่ช่วยรักษาความสมดุลในระบบนิเวศและมีประโยชน์ต่อเกษตรกรรมเพราะโดยทั่วไปกินแมลงที่ทำอันตรายและหนอนก่อโรค ควรทำทุกอย่างเพื่อสนับสนุนให้มีสำนึกเกี่ยวกับ C. saularis และเพื่อรักษามรดกธรรมชาตินี้"
การจับไปเป็นสัตว์เลี้ยงและการเปลี่ยนแปลงทางนิเวศน์ก็มีส่วนทำให้ลดจำนวนลง ดังนั้นจึงเป็นนกที่มีกฎหมายป้องกันในบางพื้นที่
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์ หรือ เอนจินเซ็นไต โกออนเจอร์  (อังกฤษ: Engine Sentai Go-Onger)  เป็นละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ จากละครชุดซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ ลำดับที่ 32 ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 - 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ออกอากาศทุกทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 7.30 น. - 8.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี มีจำนวนตอนทั้งหมด 50 ตอน
นกกางเขน
สถานะการอนุรักษ์
ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 จึงห้ามล่า พยายามล่า ห้ามค้า ห้ามนำเข้าหรือส่งออก ห้ามครอบครอง ห้ามเพาะพันธุ์ ห้ามเก็บหรือทำอันตรายรัง การห้ามการครอบครองและการค้ามีผลไปถึงไข่และซาก
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์
เนื้อเรื่อง
ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2007ที่แมชชีน เวิลด์ ไกอาร์ค ได้ถูกไล่ต้อนอย่างหนักจากชาวเอนจิน จนในที่สุดชาวเอนจินสามารถขับไล่ไกอาร์คออกจากแมชชีน เวิลด์ เป็นผลสำเร็จ แต่นั่นทำให้มิติถูกเปิดออก และส่งผลให้ไกอาร์ค ตกลงมายังฮิวแมน เวิลด์
นกกางเขน
สถานะการอนุรักษ์
นกกางเขนมีนกล่าเหยื่อที่เป็นศัตรูน้อย แต่ว่ามีการรายงานถึงเชื้อโรคและปรสิตหลายอย่าง
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์
เนื้อเรื่อง
ในปีค.ศ. 2008ที่ ฮิวแมน เวิลด์ เกิดความวุ่นวายจากการโจมตีของไกอาร์ค ที่ต้องการสร้างมลพิษจนมนุษย์ไม่สามารถอาศัยและตายในที่สุด เพื่อต้องการยึดครองโลก แต่แผนการยึดครองโลกมีอันต้องสะดุดเพราะการขัดขวางจากโกออนเจอร์
นกกางเขน
ในวัฒนธรรมต่าง ๆ
ในอดีต คนอินเดียได้เลี้ยงนกกางเขนเพราะมีเสียงเพราะและเพื่อการตีนก และปัจจุบันก็ยังเป็นนกที่ถูกจับมาเลี้ยงในบางส่วนของเอเชียอาคเนย์
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์
เนื้อเรื่อง
โกออนเจอร์ ที่ประกอบไปด้วย โชสุเกะ ,เรน และซากิ ได้ทำการต่อสู้จนไกอาร์ค ล่าถอยกลับไปได้แต่ปัญหากลับตามมาคือ การเฝ้ามองของชายหนุ่ม 2 คนที่ได้เห็นเหตุการณ์การต่อสู้อย่างห้าวหาญของโกออนเจอร์
นกกางเขน
ในวัฒนธรรมต่าง ๆ
นกกางเขนเป็นนกประจำชาติของประเทศบังกลาเทศซึ่งมีนกอยู่ทั่วไปอย่างสามัญโดยเรียกว่า Doyel หรือ Doel (দোয়েল) มีการใช้เป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนมากในประเทศ รวมทั้งบนธนบัตร มีจุดสำคัญในมหานครธากาที่เรียกว่า Doyel Chatwar แปลว่า จตุรัสนกกางเขน
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์
เนื้อเรื่อง
ฮันโตะและกุนเปย์ ต่างจู่โจมเข้าหาโกออนเจอร์โดยทั้ง2ด้วยวิธีการต่างกันแต่มีจุดประสงค์เดียวกันคือ "อยากจะเป็นโกออนเจอร์" ทำให้ทั้ง 3 ไม่ไว้ใจและไม่ต้องการให้ทั้ง2เป็นโกออนเจอร์ แต่แล้วด้วยเหตุการณ์ที่ไกอาร์คบุกโจมตีโลก ทำให้ทั้ง3คนจึงจำเป็นต้องรับสมาชิกเพิ่มอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ตัวละคร
ดู ตัวละครในโกออนเจอร์ บอมเปอร์ เคงาเรเซียร์
โลกมิติ
มิติโลกคู่ขนานของโกออนเจอร์นั้น ถูกแบ่งมิติออกเป็นโลกต่างมิติทั้ง 11 ใบ
รายชื่อตอน
ชื่อตอนของโกออนเจอร์จะถูกนับเป็น กรังด์ปรีซ์ หรือตัวย่อ G.P.
การออกอากาศ
ขบวนการเอนจิน โกออนเจอร์ ออกอากาศทุกทุกเช้าวันอาทิตย์ เวลา 7.30 น. - 8.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี
ในประเทศไทย ลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายและออกอากาศคือ โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ โดยใช้ชื่อว่า ขบวนการพลังจักรกล โกออนเจอร์ และออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ในรายการแก๊งการ์ตูนทุกวันเสาร์เวลา 7.30 น. - 8.00 น. เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2553 และ ได้ย้ายออกอากาศเป็นวันอาทิตย์ เวลา 7.10 น. - 7:40 น. เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2554 และจนจบวันที่ 11 กันยายน ปีเดียวกัน
ฮาฮากิงิ
ฮาฮากิงิ (帚木 (Hahakigi); พฤกษาฮาฮากิงิ) เป็นบทที่ 2 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ฮาฮากิงิ
ฮาฮากิงิ เป็นพืชชนิดหนึ่ง มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นอย่างอื่นได้ว่า โฮกิงุสะ (Houkigusa) หรือ โฮกิงิ ( houkigi )หรือชื่อภาษาอังกกฤษว่า โคเชีย ( Kochia )เป็นไม้พุ่ม มีต้นกำเนิดในยุโรปตอนใต้ แล้วแพร่พันธุ์สู่ประเทศจีน ต่อมาถึงญี่ปุ่น ( มีประวัติการแพร่พันธุ์ย้อนหลังไปได้กว่า 1000 ปี )เมล็ดเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า ทงบุริ (tonburi)ใช้เป็นสมุนไพรประกอบอาหาร บางชนิดสามารถใช้เป็นอาหารสัตว์ เมื่อแห้งแล้วสามารถทำเป็นไม้กวาดได้
ฮะฮะกิงิ ในบทกวีของญี่ปุ่นนั้น จะมีความหมายว่า สามารถเห็นได้ในระยะไกล  แต่ครั้นเข้าใกล้กลับหายไปจากสายตาไม่อาจมองเห็นได้โดยเป็นความหมายเปรียบเทียบจากบทกวีของ สะคะโนะอุเอะ โนะ โคะเระโนะริ(坂上是則)  ใน ประชุมร้อยกรอง โคะคินวะกะชู (古今和歌集)ความว่า
園原や伏屋に生ふる帚木のありとてゆけど逢はぬ君かな
Sono-hara ya fuseya ni ofuru hahakigi no aritote yukedo ahanu kimi kana
เก็นจิ
「帚木の心を知らで園原の 道にあやなく惑ひぬるかな 聞こえむ方こそなけれ」
Hahakigi no kokoro wo shira de Sono-hara no　michi ni ayanaku madohi nuru kana Kikoemu kata koso nakere
อุสึเซะมิ
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
พิทยา บุญยรัตพันธุ์ (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2476–14 เมษายน พ.ศ. 2553) เป็นอดีตนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ และนักร้องเพลงลูกกรุงที่มีชื่อเสียง ได้รับความนิยมอย่างมากจากเพลงจูบ เจ้าของฉายาว่า นักร้องเสียงกระดังงาลนไฟ
ฮาฮากิงิ
ที่มาของชื่อบท ฮาฮากิงิ
「数ならぬ伏屋に生ふる名の憂さに あるにもあらず消ゆる帚木」
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
ประวัติ
พิทยา บุณยรัตพันธุ์ นักร้องหญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในอดีต เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 ที่จังหวัดธนบุรี จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 (สมัยนั้น) ที่โรงเรียนสตรีวัดระฆัง ใช้ชีวิตคู่กับนิพนธ์ เศวตนันทน์
ฮาฮากิงิ
ที่มาของชื่อบท ฮาฮากิงิ
Kazu nara nu fuse-ya ni ofuru na no usa ni　aru ni mo ara zu kiyuru Hahakigi
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
โลกเสียงเพลง
เมื่อพิทยาเรียนอยู่ทุกครั้งที่มีงานโรงเรียนเธอจะถูกคัดเลือกให้ร่วมแสดงด้วยทุกครั้ง ซึ่งงานที่ทำให้เธอได้รับความภาคภูมิใจมากที่สุดคือได้รับบทนางเอกละครเรื่อง “Mid Summer Night Dream" ที่คุรุสภา ซึ่งตอนนั้นยังตั้งอยู่ที่โรงเรียนสวนกุหลาบ โดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปรมบุรฉัตร เป็นผู้ควบคุมการซ้อม ทำให้เธอถูกคาดว่าจะเป็นดาวเด่นในการแสดงละครทั้งจากครูบาอาจารย์ และเพื่อนฝูง แต่เธอกลับหันไปเรียนภาษาอังกฤษ โดยให้เหตุผลว่า ” ดีกว่าอยู่ว่างว่าง ”
ฮาฮากิงิ
ตัวละครหลักในบทฮะฮะกิงิ
ยศ จูโจ (Chuujou พลโทราชองครักษ์ )อายุ 17
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
โลกเสียงเพลง
ต่อมาคุณพนิดา สุนทรสนาน แนะนำให้ไปสมัครร้องเพลงที่วงดนตรีสุนทราภรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2495 (รุ่นเดียวกันกับศรีสุดา รัชตะวรรณ,วรนุช อารีย์,พูลศรี เจริญพงษ์) โดยเพลงที่ทำชื่อเสียงให้เธอคือ เพลง “ใจสาว” คำร้องโดย สุรัฐ พุกกะเวส ทำนองโดย เอื้อ สุนทรสนาน จากนั้นก็ลาออกมาอยู่กับวงดนตรีประสานมิตร (อายุของวงอยู่ในช่วงปี พ.ศ. 2498-2500) ประมาณ 2 ปีเศษ เพลงแรกที่ขับร้องบันทึกเสียงคือเพลง “สาวสะอื้น” จากผลไม้อร่อยมาก เวส สุนทรจามร
ฮาฮากิงิ
ตัวละครหลักในบทฮะฮะกิงิ
สหายของเก็นจิ
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
ผลงานเพลง
สำหรับเพลงที่โด่งดังมากที่สุดและสร้างชื่อเสียงให้แก่เธออย่างมากคือ เพลง"จูบ" แต่งเนื้อร้อง/ทำนองโดยสุรพล โทณะวณิก ซึ่งแต่งมาจากน้ำเสียงและใบหน้าที่เซ็กซี่ของเธอที่ครูสุรพลคิดว่าถ้าผู้หญิงสวยๆถูกจูบจะเป็นยังไง และเพลง"คนึงหา"ที่ถูกนำไปประกอบภาพยนตร์เรื่องเด็กหอ ผลงานเพลงอื่นๆ เช่น
อย่าบอกใครนะ - ถ้าฉันจะรัก - โถ่มดแดง - โกรธฉันหรือเปล่า - รัก คู่ หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ - ยิ่งกว่าการฆ่า - ถ้าฉันจะรัก - ธาตุแท้ของเธอ - กอด - จับ - ผวาตื่น - อย่าเพิ่งตาย - หาดกับฟ้า - ฝันเฝื่องเมืองกรุง - กฎแห่งกรรม - อย่าประหารรัก - ขาดทุนรัก - เสียงสน เป็นต้น
ฮาฮากิงิ
ตัวละครหลักในบทฮะฮะกิงิ
พ่อตาของเก็นจิ
พิทยา บุณยรัตพันธุ์
บั้นปลายชีวิต
พิทยา บุณยรัตพันธุ์ ได้รักษาตัวด้วยโรคอัมพฤกษ์ มานานกว่า 10 ปี ที่บ้านพักของตนเอง และ ถึงแก่กรรมด้วยอาการสงบ เมื่อวันพุธที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 เวลา 04.00 น.สิริอายุได้ 76 ปี โดยศพได้รับการบำเพ็ญกุศล ณ วัดหัวลำโพง ศาลา 5 และประชุมเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2553
ฮาฮากิงิ
ตัวละครหลักในบทฮะฮะกิงิ
ภรรยาของเก็นจิ
นางในผู้รับใช้สะไดจิน
เจ้าเมืองคิอิ ขึ้นตรงกับสะไดจิน
รองเจ้าเมืองอิโยะ สามีของอุทสึเซมิ และ บิดาของคิอิโนะคามิ
บุตรีของชิคิบุเคียวโนะมิยะ
แม่เลี้ยงของคิอิโนะคามิ
น้องชายของอุสึเซะมิ อายุ 12-13 ปี
หญิงรับใช้ของอุสึเซะมิ
เรื่องย่อ
ในวันหนึ่งของฤดูร้อน ฝนตกลงมาทั้งวัน  เก็นจิพักผ่อนในตำหนักคิริ โดยมี โทโนะจูโจ อยู่ด้วย  ขณะที่เก็นจิกำลังอ่านหนังสือ  โทโนะจูโจ เหลือบเห็นกระดาษที่มีสีสันต่างๆ มากมายหลายแผ่น  วางในลิ้นชัก  เขาสนอกสนใจกระดาษพวกนั้นมาก  เพราะมันอาจจะเป็น สาส์นรักหรือเพลงยาว แต่มันคงเป็นสาส์นรักที่ไม่สลักสำคัญ  เพราะเก็นจิวางมันไว้อย่างไม่ใส่ใจ  สาส์นที่เกนจิเห็นว่าสลักสำคัญนั้น  เขาต้องเก็บไว้ให้พ้นสายตาผู้คนอย่างแน่นอน
นางฟังดังนั้นแล้ว คว้านิ้วของเขามากัดด้วยความแค้นจนเป็นแผลก่อนทั้งสองจะเลิกรายุติความสัมพันธ์กันไป สะมะโนะคามิ โกรธและเสียหน้ามาก  เขาเลิกร้างไม่ไปหานางเป็นเวลานาน  จนวันหนึ่ง  ยามค่ำที่มีลูกเห็บตกหนัก  เค้าคิดถึงนางและอยากจะไปพบนาง  เมือ่ไปถึงบ้านของนาง  เขาก็ได้รับทราบว่า นางนั้นได้ตายจากไปเสียแล้วด้วยความเจ็บช้ำ
สะมะโนะคามิยังเล่าต่ออีกว่า ในเวลาเดียวกัน เค้าได้คบหาติดพันกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง  นางอบอุ่น เป็นมิตร น่ารักน่าใคร่ ฉลาดเฉลียว เก่งทั้งกาฟย์กลอนและดนตรี  มีรสนิยมดีพูดจาไพเราะ  แต่ทว่า  วันนึง  เขาพบว่า  ตัวเขาเองหาใช่คนรักเพียงคนเดียวของนางไม่
คืนแสงจันทร์กระจ่างในฤดูใบไม้ร่วง ขณะที่เขากำลังกลับบ้าน มีเพื่อนขุนนางอาศัยติดรถเทียมวัวของเขาไปด้วย  ระหว่างทางเพื่อนขุนนางคนนั้น แวะลงที่บ้านของคนรักผู้ฉลาดเฉลียวมีรสนิยมของเขา  โดยไม่รู้ว่า  เขาก็เป็นคนรักของนางเช่นกัน
ดอกเบญจมาศบานสะพรั่ง ทั้งใบไม้สีแดงก็งามนัก ยังสายลมในฤดูใบไม้ร่วงเป็นใจยิ่งทั้ง  เพื่อนขุนนางของเขาเป่าขลุ่ยคลอประสานเสียงโคะโตะของนางอย่างเพราะพริ้ง
หลังจากเหตุการคราวนั้น สะมะโนะคามิก็เลิกไปเยี่ยมเยียนนางอย่างเด็ดขาด  เรื่องที่เขาเล่าทั้ง 2 เรื่อง  เหมือนกับจะบอกว่า สตรีที่ขี้หึงหวงเกินไปหรือใจง่ายเกินไป ล้วนไม่เหมาะที่เป็นคู่ครอง
โทโนะจูโจ ฟังแล้ว อยากเล่าเรื่องราวของตนบ้าง ว่าเขาเคบคบหาเป็นคู่รักกับหญิงสาวขี้อายบอบบางคนหนึ่ง  นางเป็นกำพร้า ไม่มีที่พึ่งพาใดๆนอกจากตัวเขา  เขาไปมาหาสู่กับนางจนกระทั่งมีธิดาด้วยกัน 1 คน  แม้เขาจะไม่ค่อยไปหานางบ่อยนัก  แต่นางก็ยังอ่อนโยนอยู่เสมอ   ไม่เคยแสดงความหึงหวงเสียใจกับการกระทำของเขา   จนกระทั่งภรรยาเอกของเขา พบว่า เขาไปมาหาสู่กับนางเยี่ยงคนรัก  ข่มขู่จนกระทั่งนางหนีหายไปไร้ร่องรอย
พอเล่าจบ โทโนะจูโจ คะยั้นคะยอให้ โทชิคิบุโนะโจ เล่าประสบการณ์ความรักของเขาให้ฟังบ้าง เรื่องของ โทชิคิบุโนะโจ  มีดังนี้
ครั้งนึง เมื่อตอนที่เขายังเป็นนักเรียน  เขาได้คบหากับหญิงที่ปราดเปรื่องมาก  เชี่ยวชาญแตกฉานด้านวิชาการ นางสามารถ เขียนคันจิ หรือ แต่งโคลงจีน ได้ดีกว่าเขา ซึ่งเป็นผู้ชายเสียอีก  แถมยังช่วยสอนเรื่องวิชาการต่างๆให้ด้วย  แต่นางเป็นผู้หญิงที่ไม่มีความอ่อนโยนเอาเลย  เขาจึงห่างเหินจากนางไปพักใหญ่  จนกระทั่งวันนึง  เขามีเหตุที่ต้องไปหานาง  นางกลับยืนยันว่าจะคุยกับเขาผ่านฉากกั้นเท่านั้น  โดยอ้างว่านางกินกระเทียมเข้าไป ยังมีกลิ่นปาก ไม่อาจคุยกับเขาใกล้ๆได้  จริงๆอาจจะเป็นข้ออ้าง เพราะนางโกรธเขา  นางบอกเขาว่าวันหลังค่อยมาหาใหม่แล้วกัน  เขาจึงแยกจากเลิกรากับนางเพราะทนความหัวแข็งไม่ไหว
เก็นจิเมื่อฟังเรื่องราวทั้งหลายที่เพื่อนๆเล่า ใจเขาคิดถึงเพียงสตรีเดียวท่านั้น  นางเป็นสตรีที่ไร้ที่ติในใจเขา  พวกหนุ่มๆคุยกันไปเรื่อยๆ และหาข้อสรุปอะไรไม่ได้มากนัก จวบจนคืนฝนพรำเวียนสู่รุ่งเช้า
ยามเช้าท้องฟ้าดูแจ่มใสปราศจากฝน เก็นจิ ผู้ไม่ได้ไปหาภรรยาที่บ้านสะไดจินนานพอสมควร  กริ่งเกรงว่า ท่านสะไดจินผู้เป็นพ่อตาจะไม่พอใจ  จึงรุดไปหาภรรยาที่คฤหาสน์ท่านสะไดจินที่ซันโจ  ภรรยาของเขา  ท่านหญิงอาโออิ สวย กิริยามารยาทไร้ที่ติ แต่เย็นชากับเขามาก ยามบ่ายบ่าวมาแจ้งเขาว่า ทิศของคฤหาสน์ซันโจวันนี้เป็นทิศไม่ถูกโฉลกกับเขา ดังนั้นเก็นจิต้องเปลี่ยนสถานที่พำนักเพื่อเลี่ยงความอัปมงคลไปที่คฤหาสน์ของ คิอิ โนะ คามิ  ขุนนางท้องถิ่นของเกียวโต
คิอิ โนะ คามิ กุลีกุจอต้องรับเก็นจิและบ่าวไพร่เป็นอย่างดี คฤหาสน์หลังนี้ มีการชักน้ำจากแม่นำสร้างเป็นลำธารจำลองไหลผ่านด้านใต้คฤหาสน์  ระหว่างนั้น  แม่เลี้ยงของ คิอิ โนะ คามิ ก็พำนักอยู่ในคฤหาสน์ด้วย
ระหว่างการต้อนรับ มีการแนะนำเด็กชายที่อยู่ในบ้านของ คิอิ โนะ คามิ ให้เก็นจิรู้จัก  เด็กชายคนนึงมีใบหน้าท่วงท่าสะดุดตา  เก็นจิถามไถ่ คิอิ โนะ คามิ ได้ความว่า เด็กผู้นั้นเป็นน้องชายของ แม่เลี้ยง ยังสาว ของเขาเอง
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ (เกิด 31 สิงหาคม พ.ศ. 2490) เป็นนักการเมืองชาวไทย นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 26 อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อดีตผู้พิพากษา อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม อดีตปลัดกระทรวงแรงงาน ในขณะที่สมชายดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีนั้นเขาไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในทำเนียบรัฐบาล เพราะพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยยังคงยึดพื้นที่ไว้ตั้งแต่ในสมัยรัฐบาล สมัคร สุนทรเวช โดยใช้สนามบินดอนเมืองเป็นที่ทำการแทน
รายชื่อผลงานการแสดงของมิตร ชัยบัญชา
หนังที่สร้างชื่อเสียงเช่นเรื่อง นกน้อย (2507) สิงห์ล่าสิงห์ (2507) เงิน เงิน เงิน (2508) เพชรตัดเพชร (2509) แสนรัก (2510) มนต์รักลูกทุ่ง (2513) ฯลฯ
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ประวัติ
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ที่ตำบลสวนขัน อำเภอฉวาง (ปัจจุบันคือ อำเภอช้างกลาง ) จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของเจิมและดับ วงศ์สวัสดิ์ สมรสกับ เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ ซึ่งเป็นน้องสาวของทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีคนที่ 23
ฮาฮากิงิ
เรื่องย่อ
พ่อของแม่เลี้ยงสาวของ คิอิ โนะ คามิ ตายลง นางกับน้องชายไม่มีผู้ปกป้องดูแล จึงจำต้องแต่งงานกับ อิโยะ โนะ สุเกะ  พ่อของ คิอิ โนะ คามิ ขุนนางหัวเมือง ทั้งที่เขาอายุมากกว่านางมาก
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
ประวัติ
มีบุตร - ธิดา 3 คน คือ
การศึกษา
สำเร็จการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช ชั้นมัธยมจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ สำเร็จนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2513 ต่อมาปี 2516 เข้าศึกษาต่อเนติบัณฑิตไทย (นบท.) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา เมื่อ 2539 ปริญญาบัตร หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักร วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 38 และในปี 2545 รัฐประศาสนศาสตร์ มหาบัณฑิต หลักสูตรการจัดการภาครัฐและภาคเอกชนมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ฮาฮากิงิ
เรื่องย่อ
หลังจากการเลี้ยงสุราอาหาร ทุกคนพากันหลับใหล  ยกเว้นเก็นจิ  คืนนั้น  เขาพบว่า แม่เลี้ยงสาวของ คิอิ โนะ คามิ พำนักอยู่ในห้องทางด้านเหนือ  เขาลอบเข้าหานาง ร่างนางบอบบางจนเขาอุ้มนางไว้ได้อย่างง่ายดาย  แต่นางแข็งขืน  ไม่ยอมโอนอ่อนให้เขาด้วยความรู้ผิดชอบชั่วดี  ไม่ว่าเก็นจิจะหว่านล้อมอย่างไรก็ไม่ได้ผล เขาจึงบังคับมีความสัมพันธ์กับนาง แม้ปากของนางจะปฏิเสธอย่างแข็งขัน  แต่จิตใจนางกลับหวั่นไหว  ครุ่นคิดว่าหากนางยังมิได้แต่งงานเพราะความจำเป็น และยังเป็นโสด  ตอนนี้นางจะมีความสุขเพียงใด  จนกระทั่งฟ้าสาง  ไก่เริ่มขัน  ผู้คนเริ่มตื่นจากหลับใหล  เก็นจิจากลาไป  แต่เขายังประทับใจความเด็ดเดี่ยวและสุขุมของนางมาก
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
การศึกษา
ในปี พ.ศ. 2555 ได้รับพระราชทานปริญญาบริหารธุรกิจดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (การจัดการ) จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
การงาน
หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วสอบบรรจุเข้าเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา กระทรวงยุติธรรม เมื่อ พ.ศ. 2517 ต่อมาได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาประจำกระทรวง พ.ศ. 2518 ผู้พิพากษาศาลแขวงเชียงใหม่ พ.ศ. 2519 จากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาศาลจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2520 แล้วจึงย้ายไปเป็นผู้พิพากษาศาลจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2526 จากนั้นย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดพังงา พ.ศ. 2529 ต่อมาได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลคดีเด็กและเยาวชนจังหวัดระยอง พ.ศ. 2530 ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดชลบุรี พ.ศ. 2531 ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2532 ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอาญาธนบุรี พ.ศ. 2533 เลื่อนตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 พ.ศ. 2536 ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค 2 พ.ศ. 2540
ฮาฮากิงิ
เรื่องย่อ
จากนั้น เก็นจิ พำนักอยู่ที่คฤหาสน์ซันโจ  พลางกลัดกลุ้ม ที่จะไม่ได้พบกับแม่เลี้ยงสาวคนงามของ คิอิ โนะ คามิ อีก  เขาจึงขอให้ คิอิ โนะ คามิ ส่ง โคะงิมิ น้องชายของแม่เลี้ยงสาว มาเป็นเด็กรับใช้ประจำตัวในวัง  เก็นจิใช้ให้โคงิมิส่งสาส์นรักให้พี่สาว  เมื่อนางได้รับสาส์น  นางไม่เขียนตอบ  และตำหนิ โคะงิมิ น้องชายว่า เป็นเด็กเป็นเล็ก กลับทำสิ่งไม่เหมาะสม เช่นการส่งสาส์นรักเช่นนี้
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
การงาน
ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งที่สูงขึ้นเป็นรองปลัดกระทรวงยุติธรรม ฝ่ายวิชาการ พ.ศ. 2541 หลังจากนั้นได้ย้ายไปเป็นรองปลัดกระทรวงยุติธรรม ฝ่ายบริหาร พ.ศ. 2542 หลังจากนั้นได้เลื่อนตำแหน่งสูงสุดเป็นปลัดกระทรวงยุติธรรม 11 พ.ย. 2542 หลังจากนั้นจึงย้ายไปเป็นปลัดกระทรวงแรงงาน 8 มีนาคม 2549 และได้ลาออกจากราชการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550
นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติสาขานิติศาสตร์ พ.ศ. 2542–2549
ฮาฮากิงิ
เรื่องย่อ
แม้ลายมือ ข้อความในสาส์นของเก็นจิ จะงดงามปานใด นางก็ไม่อาจตอบโต้ หรือรับรักเขาได้  เพราะนางแต่งงานเป็นของคนอื่นไปแล้ว  หากนางรับรักเก็นจิ  หมายความว่าต้องทิ้งสามีของนางไป  ซึ่งนางไม่อาจหักใจทำเรื่องไร้ศีลธรรมเช่นนั้นได้  แม้ใจนางปรารถนาเพียงใดก็ตาม
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
การดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ในปี พ.ศ. 2550 เป็นรองหัวหน้าพรรคพลังประชาชน ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้รับเลือกจากคณะรัฐมนตรีให้เป็นรักษาการนายกรัฐมนตรี
17 กันยายน 2551 ได้รับการเลือกจากสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 26 ของประเทศไทย โดยผลการลงคะแนนปรากฏว่าสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ได้ 298 เสียง ส่วนอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะได้ 163 เสียง งดออกเสียง 5 เสียง ทำให้สมชาย ได้รับคะแนนเสียงเกินกึ่งหนึ่งตามรัฐธรรมนูญ จึงได้รับความเห็นชอบให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 26 ของประเทศไทย
ฮาฮากิงิ
บทประเมินสตรีในคืนฝนพรำ
การพบพานสตรีที่เหนือความคาดหมาย สตรีผู้อาภัพ  เป็นเรื่องน่าตื่นเต้น  ซึ่งเนื้อความตอนนี้ตรงกับคุณสมบัติของ อุสึเซะมิ หญิงสมรสแล้วผู้ไร้สุข   หรือ ยูงะโอะ  ชู้รักที่ถูกโทโนะจูโจทอดทิ้ง  โทโนะจูโจเองก็เอ่ยถึงยูงะโอะ  ในบทสนทนาประเมินค่าสตรีในคืนฝนพรำด้วย  แต่ไม่ได้เอ่ยนามของนาง  เพียงแทนชื่อนางด้วย ดอกโทะโคะนัตสึ
สมชาย วงศ์สวัสดิ์
การดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 2
ฉายานาม
วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ธีรยุทธ บุญมี อาจารย์ประจำคณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แถลงข่าวถึงสถานการณ์ทางการเมือง ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ พร้อมทั้ง ตั้งฉายารัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ว่าเป็น รัฐบาล "ชายกระโปรง"
ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ยุบพรรค
เมื่อเวลา 12.30 น. ของวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ศาลรัฐธรรมนูญได้อ่านคำวินิจฉัยคดียุบพรรคพลังประชาชน พรรคชาติไทย และพรรคมัชฌิมาธิปไตย อันเนื่องมาจากกรณีทุจริตการเลือกตั้งของยงยุทธ ติยะไพรัช จากพรรคพลังประชาชน มณเฑียร สงฆ์ประชา จากพรรคชาติไทย และสุนทร วิลาวัลย์ จากพรรคมัชฌิมาธิปไตย ภายหลังบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย และอนงค์วรรณ เทพสุทิน หัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย แถลงด้วยวาจาเสร็จสิ้นแล้ว โดยไม่รอพรรคพลังประชาชนไม่ได้ส่งตัวเข้าแถลงปิดคดีแต่อย่างใด
ต่อมา ศาลรัฐธรรมนูญได้อ่านคำวินิจฉัยในส่วนของพรรคพลังประชาชน ด้วยมติเอกฉันท์ 9 ต่อ 0 ให้ยุบพรรคพลังประชาชน และตัดสิทธิทางการเมืองหัวหน้าพรรค และกรรมการบริหารพรรค 5 ปี (รวม 37 คน) ตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ทำให้สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ในฐานะรักษาการหัวหน้าพรรคพลังประชาชนต้องพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยปริยาย
จากนั้นศาลรัฐธรรมนูญได้อ่านคำวินิจฉัยในส่วนของพรรคมัชฌิมาธิปไตย โดยมีมติให้ยุบพรรคมัฌชิมาฯ และตัดสิทธิทางการเมืองหัวหน้าพรรคและกรรมการบริหารพรรค 5 ปี (รวม 43 คน) ตามประกาศ คปค. เช่นกัน
ต่อมาศาลรัฐธรรมนูญมีมติเสียงข้างมาก 8 ต่อ 1 ให้ยุบพรรคชาติไทยตามไปอีกพรรค โดยศาลฯได้วินิจฉัยว่ามีความผิดตามมาตรา 237 วรรค 2 และมาตรา 68 ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญ ถือว่าเป็นข้อเท็จจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ และกฎหมายได้เอาไว้เป็นเด็ดขาด แม้จะมีการโต้แย้งว่าหัวหน้าพรรคและกรรมการบริหารพรรคคนอื่นฟังไม่ขึ้น (รวม 29 คน) ตามประกาศ คปค.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สมชาย วงศ์สวัสดิ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งในและต่างประเทศ ดังนี้
เหตุโจมตีทางไซเบอร์โคโลเนียลไปป์ไลน์
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 โคโลเนียลไปป์ไลน์ บริษัทระบบท่อขนส่งน้ำมันสัญชาติอเมริกันที่มีจุดกำเนิดในเมืองฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส และขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนใหญ่ไปยังทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ ได้ประสบเหตุถูกโจมตีทางไซเบอร์โดยแรนซัมแวร์อันส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ควบคุมท่อขนส่ง ในส่วนปฏิกิริยาของบริษัทโคโลเนียลไปป์ไลน์ได้ดำเนินการหยุดท่อขนส่งทั้งหมดเพื่อป้องกันการโจมตี
ประธานาธิบดี โจ ไบเดิน ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม นับเป็นการโจมตีทางไซเบอร์ที่มีเป้าหมายต่อโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำมันครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐ สำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ (FBI) และแหล่งข่าวต่าง ๆ ได้ระบุว่า กลุ่มอาชญากรรมที่เจาะระบบข้อมูล คือ ดาร์กไซต์ เป็นผู้ก่อเหตุ โดยเชื่อกันว่ากลุ่มนี้ได้ขโมยข้อมูลกว่า 100 จิกะไบต์จากเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทในวันก่อนมัลแวร์โจมตี
Hawkesiophyton
Hawkesiophyton เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนใต้ของอเมริกาเขตร้อน พบในประเทศโบลิเวีย บราซิล โคลอมเบีย เอกวาดอร์ ฮอนดูรัส ปานามา เปรู และเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จังหวัดสกลนครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 7 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี 2550 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดสกลนคร
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสกลนคร (ยกเว้นตำบลเหล่าปอแดง ตำบลโคกก่อง ตำบลดงชน ตำบลม่วงลาย และตำบลโนนหอม)
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสกลนคร (เฉพาะตำบลเหล่าปอแดง ตำบลโคกก่อง ตำบลดงชน ตำบลม่วงลาย และตำบลโนนหอม) อำเภอกุสุมาลย์ อำเภอโพนนาแก้ว อำเภอโคกศรีสุพรรณ และอำเภอเต่างอย
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบไปด้วยอำเภอพรรณานิคม อำเภอภูพาน อำเภอกุดบาก และอำเภออากาศอำนวย (เฉพาะตำบลบะหว้าและตำบลโพนแพง)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบไปด้วยอำเภอพังโคน อำเภอวาริชภูมิ อำเภอส่องดาว และอำเภอนิคมน้ำอูน
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบไปด้วยอำเภอวานรนิวาส และอำเภอเจริญศิลป์ (ยกเว้นตำบลโคกศิลา)
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบไปด้วยอำเภอบ้านม่วง อำเภอคำตากล้า และอำเภออากาศอำนวย (ยกเว้นตำบลบะหว้า และตำบลโพนแพง)
ชมนาด
ชมนาด [ชม-มะ-นาด] หรือ ชำมะนาด (ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ ดอกข้าวใหม่, อ้มส้าย (ภาคเหนือ), ชำมะนาดฝรั่ง) เป็นไม้รอเลื้อย จัดอยู่ในพวกไม้เถาขนาดกลาง สามารถแผ่ขยายได้ถึง 6–8 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้าม รูปไข่แกมรี ปลายแหลม โคนมน สีเขียว มีกลิ่นหอมเหมือนใบเตยซึ่งคล้ายกลิ่นข้าวใหม่ทำให้ได้ชื่อว่า "ข้าวใหม่" เป็นไม้ที่ชอบแดดจัดต้องการรับแสงแดดเต็มวัน ชอบดินร่วนซุยที่สามารถระบายน้ำได้ดี การใช้ประโยชน์ เป็นไม้ที่ดอกมีกลิ่นหอม บานช่วงเวลากลางคืน ใช้ทำน้ำอบ ข้าวแช่
รัสเซล โครว์
รัสเซล ไอรา โครว์ (Russell Ira Crowe) เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1964 นักแสดงชาวนิวซีแลนด์-ออสเตรเลีย เจ้าของรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำฝ่ายชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Gladiator ในปี 2000
ประวัติ
รัสเซล โครว์เกิดที่เวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ เป็นบุตรชายของ John Alexander Crowe และ Jocelyn Yvonne ต่อมาเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ออสเตรเลียเมื่อเขาอายุได้ 4 ขวบ พ่อของเขามีอาชีพรับจัดเตรียมฉากภาพยนตร์ เขาเริ่มการแสดงเมื่ออายุได้ 6 ขวบ มีผลงานทางโทรทัศน์ในออสเตรเลียอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งอายุ 25 ปีจึงได้รับบทนำ บทบาทการแสดงของโครว์ที่โดดเด่นที่สุดงานหนึ่งคือบท ฮานโด้ ใน Romper Stomper
ในปี 1997 เขาแสดงในภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมเวทีออสการ์เรื่อง L.A. Confidential เป็นผลทำให้ชื่อเสียงของเขาโด่งดังขึ้น จากบท บัด ไวท์ จนถึงในเรื่อง The Insider ที่เขารับบท เจฟฟรีย์ วิกันด์ ผู้เปิดโปงความลับของบริษัทแห่งหนึ่ง ที่แสดงร่วมกับนักแสดงรุ่นใหญ่อย่าง อัล ปาชิโน ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม
ต่อมาในภาพยนตร์เรื่อง Gladiator ในปี 2000 ซึ่งโครว์ได้รับบทเป็น แม็กซิมัส เป็นเรื่องแรกของโครว์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง และทำให้เขาสามารถคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากเวทีออสการ์มาครองได้ ต่อมาในปี 2002 ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง ผู้ชายหลายมิติ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมทั้งจากเวทีรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้า
ในปี 2007 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง American Gangster โดยผู้กำกับ ริดลี่ย์ สก็อตต์ เขาได้แสดงร่วมกับดารารางวัลออสการ์อย่าง เดนเซล วอชิงตัน
ชีวิตส่วนตัว
โครว์ยังตกเป็นข่าวซุบซิบว่า มีความสัมพันธ์กับ เม็ก ไรอัน ส่วนกิจกรรมยามว่าง โครว์มีความสุขกับการขับมอเตอร์ไซค์ไปกับเพื่อน ๆ เป็นระยะทางถึง 4000 ไมล์ทั่วออสเตรเลีย นอกจากนี้เขายังมีวงดนตรี ที่ชื่อว่า 30 Odd Foot of Grunts อีกด้วย และเคยได้แสดงโชว์ในงาน เอ็มทีวี ออสเตรเลีย วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดสแล้ว
อ้างอิง
1964
เดชขนนกยูง
ขนนกยูง (Kong Que Ling) เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นที่แต่งโดยโกวเล้ง ขนนกยูงเป็นหนึ่งในเจ็ดสุดยอดอาวุธของยุทธภพ  หรือ  เจ็ดศาสตรา  เป็นอาวุธลับเฉพาะของหมู่ตึกนกยูง  กล่าวกันว่าในยุทธภพมีอาวุธลับ 360 ชนิด  แต่ขนนกยูงเป็นอาวุธลับที่สวยงามเฉิดฉันที่สุด  และทรงอานุภาพที่สุด  เคล็ดวิชาและกระบวนท่าถือเป็นความลับ  ผู้เป็นทายาทโดยตรงของหมู่ตึกนกยูงเท่านั้นที่จะได้รับการสืบทอด ยอดวิชาขนนกยูงนี้  กล่าวกันกระบวนท่าสวยงามราวกับนกยูงรำแพน  แต่แฝงไว้ด้วยอันตรายรอบด้าน
Hartliella
Hartliella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Linderniaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางใต้ สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ช้างศรีลังกา
ช้างศรีลังกา (Sri Lankan elephant; ශ්‍රි ලංකා‍ අලියා; ) เป็นช้างเอเชียชนิดย่อยชนิดหนึ่ง มีถิ่นกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะซีลอน หรือประเทศศรีลังกาในปัจจุบันเท่านั้น
ช้างศรีลังกา ได้ถูกอนุกรมวิธานแยกออกจากช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ โดยคาโรลัส ลินเนียส นักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดนเมื่อปี ค.ศ. 1758 โดยถือว่าเป็นชนิดต้นแบบของช้างเอเชียด้วย