cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แจสเปอร์ จอนส์
ลำดับเหตุการณ์ชีวิต
ค.ศ. 1964	- จัดผลงานย้อนหลังเดี่ยวที่พิพิธภัณฑ์ Jewish ด้วยรายบทความโดยจอห์น เคค (John Cage) และอลัน โซโลมอน (Alan Solomon)
- วาด Watchman งาน Venice Biennale
- ผลงานย้อนหลังนิทรรศการที่ Whitechapel หอศิลป์ในกรุงลอนดอน
ค.ศ. 1965	- จัดนิทรรศการใน Pasadena โดย Walter Hopps
- ได้รางวัลที่งาน Bienale of Prints ใน Ljubljana ประเทศยูโกสลาเวีย
ค.ศ. 1966	- จัดงานนิทรรศการวาดภาพในวอชิงตัน
ค.ศ. 1967	- ชนะรางวัลการเข้าร่วมแข่งขันงาน Sao Paulo Biennale
ค.ศ. 1968	- ทำงานชุด Number และ Letter ภาพพิมพ์ที่ Gemini ใน Los Angeles
- งานพิมพ์ของเขาจะดำรงอยู่ตำแหน่งในชีวิตของเขาจนถึงค.ศ. 1970
ค.ศ. 1970	- จัดผลงานพิมพ์ย้อนหลังของเขา โดย Richard Field ที่พิพิธภัณฑ์ Philadelphia
ค.ศ. 1973	- เจอ Samuel Beckett ในปารีส หนังสือของเขาจัดแสดงในค.ศ. 1975
- บันทึกราคารายจ่ายโดย Park Bernet เพื่อ Double White Map ซึ่งขายไปในงานประมูล 240.000 ดอลล่า
ค.ศ. 1974	- วาด Scent ด้วยความภักดีต่อ Pollock
ค.ศ. 1975	- แสดง Fizzles/Foirades โดย Samuel Beckett ที่ Crommelynck ทำงานในปารีส
ค.ศ. 1977	- จัดงานนิทรรศการย้อนหลังที่พิพิธภัณฑ์ Whitney ด้วยผลงานมากกว่าสองร้อยชิ้น
- งานนิทรรศการเดินทางแสดงที่ทวีปปและประเทศญี่ปุ่น
ค.ศ. 1978	- นิทรรศการสำคัญของงานพิมพ์โดย Richard Field ที่มหาวิทยาลัย Wesleyan ค.ศ. 1979	- ทำงานนิทรรศการ Poof โดย Christian Geelhaar ปรากฏขึ้นครั้งแรกที่พิพิธภัณฑ์ Basle เดินทางตลอดทวีปยุโรป
ค.ศ. 1980	- พิพิธภัณฑ์ Whitney ซื้อผลงาน Tree Flag ราคา 1.000.000 ดอลลาร์
ค.ศ. 1981	- วาดผลงานระหว่าง The Clock and the Bed แรงบันดาลใจโดย Edvard Munch
ค.ศ. 1982	- ทำงานพิมพ์ใหม่ที่ ULAE
ค.ศ. 1985-86	- หลังจากที่เรียนรู้มาเยอะ เริ่มวาด The Four Seasons
ค.ศ. 1987	 - Leo Castelli แสดงงาน The Four Seasons ในหอศิลป์ของเขาในทางตะวันตกของถนน Broadway
ค.ศ. 1988	- The Four Seasons ชนะรางวัลใหญ่ในงาน Venice Biennale
พุทธเกษตรของพระไภษัชยคุรุ
พุทธเกษตรพระไภษัชยคุรุ (Paradise of Bhaisajyaguru หรือ Pure Land of Bhaisajyaguru) เป็นจิตรกรรมที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวน เดิมที ภาพเขียนนี้ติดตั้งอยู่ในอารามกว่างเชิ่งสี้ (อารามกว่างเชิ่งล่าง) ในแคว้นเจ้าเฉิง (趙城; Zhaocheng) มณฑลซัวไซ ภาพเขียนนี้ตั้งอยู่บนผนังหน้าจั่วทิศตะวันออกของโถงหลักในอาราม ต่อมา อาร์เธอร์ เอ็ม. แซกเคอร์ ได้ซื้อภาพเขียนนี้ และมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะมหานคร ในนิวยอร์ก เมื่อปี 1954
จิตรกรรมนี้แสดงภาพของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า และพระโพธิสัตว์สององค์ คือ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ กับ พระจินตามณีจักรโพธิสัตว์ ตามธรรมเนียมจีน พระไภษัชยคุรุ (เย่าชือฝอ หรือ หยกซือฮุก) ถือว่าเป็นพระพุทธเจ้าแห่งยาและการแพทย์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 53
คณะรัฐมนตรีคณะที่ 53 (14 พฤศจิกายน 2540 – 9 พฤศจิกายน 2543)
นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน 2540 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
รายชื่อคณะรัฐมนตรี
ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2540 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้
หลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร
หลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร คณะรัฐมนตรีทั้งคณะปฏิบัติหน้าที่รักษาการ ซึ่งมีรัฐมนตรีขอลาออกในขณะรักษาการ ดังนี้
การสิ้นสุดคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2543 ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปในวันที่ 6 มกราคม 2544 ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่ต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ (Prince François, Count of Clermont)
พระประวัติ
เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ ประสูติเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระโอรสพระองค์แรกใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส และ ดัชเชสมาเรีย-เทเรซาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระชายาพระองค์แรก ทรงมีพระบิดามารดาทูลหัวคือ เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) พระอัยกา และ อาร์ชดัชเชสโรสแห่งออสเตรีย พระอัยยิกาฝั่งพระมาดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบพระอิสริยยศ เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส แต่พระองค์ทรงมีพระโรคที่ติดมาแต่ครั้นประสูติ คือโรคท็อกโซพลาสมา ส่งผลให้มีความบกพร้องทางพระวรกาย และพระทัย ซึ่งเจ้าหญิงแบลนช์ พระขนิษฐาก็ประชวรด้วยโรคเดียวกับพระองค์
ฝังพระศพ
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส ประมุขพระราชวงศ์ออร์เลอ็องแห่งฝรั่งเศส พร้อมด้วยเจ้าหญิงมิคาเอล่า เคานต์เตสแห่งปารีส พระชายา พร้อมด้วยสมาชิกพระราชวงศ์ออร์เลอองส์ของฝรั่งเศส เสด็จไปในการพิธีพระศพ เจ้าชายฟร็องซัว เคานต์แห่งเคลมอนต์ พระโอรส ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2560 ที่ผ่านมา สิริพระชันษา 56 ปี พิธีพระศพจัดขึ้น ณ วิหารหลวงประจำพระราชวงศ์ออร์เลอ็อง เมืองเดรอซ์ สาธารณรัฐฝรั่งเศส
สินธู ศรสงคราม
สินธู ศรสงคราม (1 มกราคม เกิด พ.ศ. 2482) เป็นอดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงแบร์น นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และรองประธาน ห้างหุ้นส่วนจำกัด รัจนาการ (2530) และเป็นชามาดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ประวัติ
สินธู ศรสงคราม เป็นบุตรของเรืออากาศเอก หลวงวุฒิราษฎร์รักษา (วุฒิ ศรสงคราม) กับประยงคุ์ วุฒิราษฎร์รักษา เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2482
สินธูสมรสกับท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม (สกุลเดิม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์) พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ กับพันเอก อร่าม รัตนกุล เสรีเริงฤทธิ์ เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงประกอบพิธีสมรสพระราชทาน และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเลี้ยง เพื่อประสาทพรแด่คู่สมรส ณ ตึกสันติไมตรี ทำเนียบรัฐบาล ทั้งสองมีบุตรหนึ่งคน คือ ร้อยเอก จิทัศ ศรสงคราม สมรสกับเจสสิก้า มิกเคลิช อดีตนักแสดง มีบุตรหนึ่งคน
สินธูลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2536 และประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เป็นรองประธาน ห้างหุ้นส่วนจำกัด รัจนาการ (2530) และเป็นรองกรรมการตลาดบอง มาร์เช่ ย่านประชาชื่น
สุริยุปราคา 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2711
สุริยุปราคาเต็มดวงจะเกิดขึ้นในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2711 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
คณะพันธมิตรแห่งแหวน
คณะพันธมิตรแห่งแหวน (The Fellowship of the Ring) เป็นชื่อของกลุ่มบุคคลกลุ่มหนึ่งในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในเนื้อเรื่องครั้งแรกในภาคที่หนึ่ง คือตอน มหันตภัยแห่งแหวน คณะพันธมิตรแห่งแหวนประกอบด้วยสมาชิก 9 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของเผ่าพันธุ์ต่างๆ อันเป็นอิสระชนแห่งมิดเดิลเอิร์ธ มีภารกิจเพื่อป้องกันคุ้มครองผู้ถือแหวน โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ในการเดินทางเพื่อนำแหวนเอก ไปทำลายที่ใจกลางอาณาจักรมอร์ดอร์ การเดินทางของพวกเขาเริ่มต้นในวันที่ 25 ธันวาคม ในปีที่ 3018 ของยุคที่สาม หลังจากการก่อตั้งคณะพันธมิตรแห่งแหวนในที่ประชุมของเอลรอนด์
สมาชิกทั้งเก้า
The Fellowship of the Ring
ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน
ภาษาจีนฮกเกี้ยนสำเนียงไต้หวัน (Taiwanese Hokkien; ) หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ภาษาไต้หวัน (Taiwanese; ; ไต้หวัน: Tâi-oân-oē; หรือ ; ไต้หวัน: Tâi-gí) เป็นภาษาจีนสำเนียงฮกเกี้ยนซึ่งใช้โดยราว ๆ  ร้อยละเจ็ดสิบของประชากรในสาธารณรัฐจีน (ประเทศไต้หวัน) จัดเป็นสำเนียงย่อยของภาษาจีนฮกเกี้ยนที่เรียก ฮกโล (Hoklo) และเป็นภาษาประจำชาติไต้หวัน อย่างไรก็ดี ภาษาราชการของสาธารณรัฐจีน คือ ภาษาจีนสำเนียงกลางซึ่งใช้รูปแบบการเขียนแตกต่างจากสำเนียงกลางของสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) เพราะชาวไต้หวันยังใช้ตัวอักษรจีนดั้งเดิมซึ่งเรียก อักษรจีนตัวเต็ม ส่วนจีนแผ่นดินใหญ่ปรับปรุงระบบตัวอักษรให้เขียนง่ายขึ้นเรียก อักษรจีนตัวย่อ
ไวยากรณ์
ใกล้เคียงกับภาษาจีนสำเนียงทางใต้เช่นภาษาฮากกาการเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กริยา-กรรม เช่นเดียวกับภาษาจีนกลาง แต่สามารเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยาได้เมื่อเป็นรูปถูกกระทำและเติมอนุภาคของคำ ตัวอย่างเช่นประโยค "ฉันจับคุณ" คำที่เก่ยวข้องคือ: goá ("ฉัน" ในรูปประธานและกรรม), phō ("จับ"), lí ("คุณ").
ด้วยวิธีนี้จะทำให้สร้างประโยคที่ซับซ้อนขึ้นได้ เช่น Goá kā chúi hō• lí lim ("ฉันให้น้ำแก่คุณเพื่อดื่ม ": chúi หมายถึง "น้ำ"; lim หมายถึง "ดื่ม").
การจัดจำแนก
ภาษาไต้หวันเป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาอมอยที่เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาจีนฮกเกี้ยน และเป็นส่วนหนึ่งของภาษาจีนหมิ่นและภาษาจีน การเป็นภาษาหรือสำเนียงของภาษาไต้หวันขึ้นกับมุมมองทางการเมือง ภาษาจีนหมิ่นเป็นภาษาเดียวของภาษาจีนที่ไม่ได้มาจากภาษาจีนยุคกลางโดยตรง บางครั้งจึงยากที่จะหาอักษรจีนที่เหมาะสมสำหรับคำศัพท์ในภาษาจีนฮกเกี้ยน และเป็นเหตุผลหนึ่งทำให้ผู้พูดภาษานี้เข้าใจกับผู้พูดภาษาจีนกลางหรือผู้พูดภาษาจีนสำเนียงอื่นๆได้ยาก
ผู้พูดภาษาไต้หวันทั้งหมดเกือบจะถือว่าเป็นผู้พูดภาษาอมอยด้วย ความผันแปรทางด้านพื้นที่ภายในภาษาไต้หวัน อาจจะติดตามย้อนกลับไปสู่ความแตกต่างของภาษาอมอยในมณฑลฝูเจี้ยนตอนใต้ ภาษาไต้หวันมีคำยืมจากภาษาญี่ปุ่นและกลุ่มภาษาเกาะฟอร์โมซา ในปัจจุบันได้มีการทำงานวิจัยเกี่ยวกับความเกี่ยวข้องของคำศัพท์พื้นฐานในภาษาไต้หวันกับตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและตระกูลภาษาขร้า-ไท
ผู้พูดภาษาจีนฮกเกี้ยน ส่วนใหญ่อยู่ในมณฑลฝูเจี้ยน และต่อมาบางส่วนได้อพยพไปสู่ไต้หวัน งานเขียนเกี่ยวกับละครที่ตีพิมพ์ในสมัยราชวงศ์หมิงเมื่อราว พ.ศ. 2103 เป็นส่วนหนึ่งของงานที่มีการรู้จักในช่วงแรกๆ แต่รูปแบบของภาษาแบบนี้ส่วนใหญ่เลิกใช้แล้ว
รากศัพท์
ความใกล้ชิดกับภาษาญี่ปุ่นทำให้มีคำยืมจากภาษาญี่ปุ่น แม้ว่าจะมีจำนวนน้อย แต่ใช้บ่อยเพราะเป็นศัพท์ในสังคมสมัยใหม่เช่นคำว่า oo-to-bái มาจากภาษาญี่ปุ่น ootobai ซึ่งมาจากภาษาอังกฤษอีกต่อหนึ่ง และ pháng มาจากภาษาญี่ปุ่น pan (ขนมปัง) ที่มาจากภาษาโปรตุเกสอีกต่อหนึ่ง มีการยืมหน่วยทางไวยากรณ์จากภาษาญี่ปุ่นเช่น te_k (จาก teki) และ ka ซึ่งพบในภาษาไต้หวันที่พูดโดยผู้สูงอายุ ภาษาไต้หวันไม่มีรูปพหูพจน์ที่แท้จริง เช่นเดียวกับภาษาจีนอื่นๆ
ภาษาจีนมีสรรพนามบุรุษที่ 1 พหูพจน์สองคำคือการรวมผู้ฟังและไม่รวมผู้ฟัง เช่น goán = พวกเราไม่รวมคุณ ในขณะที่ lán = พวกเรารวมคุณด้วย คำว่า lán ยังใช้เพื่อแสดงความสุภาพ การแบ่งแยกนี้เป็นลักษณะทั่วไปของกลุ่มภาษาจีน-ทิเบต
อักษรและการออกเสียง
ภาษาไต้หวันไม่มีการเขียนเป็นของตนเองก่อนพุทธศตวรรษที่ 14 ผู้พูดภาษาไต้หวันใช้อักษรจีน ระบบการเขียนที่ใช้อักษรละตินที่เรียกว่าเป่อ่วยยี (POJ) ได้พัฒนาขึ้นขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 24 ปัจจุบันนี้ ผู้พูดภาษาไต้หวันนิยมเขียนด้วยอักษรจีน โดยใช้คำศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาจีนกลาง
อักษรละติน
ในบางครั้งภาษาไต้หวันเขียนด้วยอักษรละติน ตามการออกเสียงเรียกอักษรเป่อ่วยยี พัฒนาขึ้นครั้งแรกโดยมิชชันนารีนิกายเพรสไบทีเรียนและปรับปรุงโดยมิชชันนารีนิกายนี้ที่เป็นชาวไต้หวัน ระบบอื่นๆที่ใช้ภาษาละตินได้แก่ อักษรสัทศาสตร์ภาษาไต้หวัน (TLPA) ภาษาไต้หวันสมัยใหม่ (MTL) และโฟซิสไดบูอัน (PSDB) ในการเขียนแบบเป่อ่วยยีมีตัวอักษร 24 ตัวรวมทั้ง ts ซึ่งใช้แสดงเสียง /ch/ มีเครื่องหมายแสดงเสียงนาสิกและวรรณยุกต์ ใน พ.ศ. 2549 คณะกรรมการภาษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการของสาธารณรัฐจีนได้เสนอการเขียนแบบการออกเสียงแบบโรมันสำหรับภาษาไต้หวัน โดยรวมแบบเป่อ่วยยีกับ TLPA การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคือเปลี่ยนจาก ts เป็น ch และ tsh เป็น chh
อักษรคานะ
ภาษาไต้หวันเคยเขียนด้วยอักษรคานะแบบญี่ปุ่นเมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น รัฐบาลก๊กมินตั๋งเคยเสนอการเขียนแบบ Bopomofo
ในคอมพิวเตอร์
ภาษาจีนฮกเกี้ยนได้ลงทะเบียนใน RFC 3066 เป็น zh-min-nan ภาษาไต้หวันใช้รหัสว่า zh-min-nan-TW
ความผันแปรในแต่ละบริเวณ
ในไต้หวัน สำเนียงไทนานทางใต้ของไต้หวันเป็นสำเนียงหลัก สำเนียงอื่น ๆ ได้แก่ สำเนียงทางเหนือ สำเนียงภาคกลางและสำเนียงตามแนวชายฝั่งทางเหนือ ลักษระที่แตกต่างไปของสำเนียงตามแนวชายฝั่งคือการใช้สระ ‘uiⁿ’ แทนที่ ng สำเนียงทางเหนือแตกต่างไปโดยไม่มีเสียงวรรณยุกต์เสียงที่ 8 สำเนียงกลางเพิ่มเสียงสระ [ɨ] หรือ [ø]ซึ่งอยู่ระหว่าง i และ u
อิทธิพล
ประชาชนส่วนใหญ่ในไต้หวันพูดทั้งภาษาจีนกลางและภาษาไต้หวันทำให้มีอิทธิพลระหว่างกัน มีประชากรในไต้หวันประมาณ 20 - 30% ไม่สามารถพูดภาษาไต้หวันได้เลย ในขณะเดียวกันมีชาวไต้หวันประมาณ 10 - 20% ส่วนใหญ่เกิดก่อน พ.ศ. 2493 ไม่สามารถพูดภาษาจีนกลางได้เลย ชาวฮากกาในไต้หวันประมาณ 1/2 หนึ่งพูดภาษาไต้หวันได้ มีหลายครอบครัวที่เป็นเลือดผสมระหว่างฮากกา ฮกโล และชาวพื้นเมือง มีชาวไต้หวันจำนวนมากที่สามารถเข้าใจภาษาไต้หวันได้ดีกว่าการพูดภาษาไต้หวัน
โดยทั่วไปประชาชนจะใช้ภาษาจีนกลางในสถานะที่เป็นทางการ และใช้ภาษาไต้หวันในสถานะที่ไม่เป็นทางการ ภาษาไต้หวันจะใช้มากในเขตชนบท และใช้ภาษาจีนกลางมากในเขตเมือง คนอายุมากมีแนวโน้มใช้ภาษาไต้หวัน ในขณะที่วัยรุ่นมีแนวโน้มใช้ภาษาจีนกลาง สื่อต่าง ๆ เช่น วิทยุ ละครใช้ภาษาไต้หวัน ส่วนงานที่เป็นเอกสารใช้ภาษาจีนกลาง การสื่อสารทางการเมืองใช้ภาษาไต้หวันและภาษาจีนกลาง
ศิลปะและกวีนิพนธ์
Chhit-jī-á เป็นการเขียนกวีนิพนธ์ของภาษาไต้หวัน แต่ละวรรคมี 7 พยางค์ และมีรูปแบบเฉพาะสำหรับการแสดงละครเรียก koa-á-hì และหุ่นกระบอกแบบไต้หวันเรียก Pò͘-tē-hì
การแปลไบเบิล
เช่นเดียวกับภาษาอื่น ๆ การแปลไบเบิลเป็นภาษาไต้หวันมีลำดับขั้นของการจัดมาตรฐานภาษาและการออกเสียง การแปลไบเบิลเป็นภาษาอมอยหรือภาษาไต้หวันด้วยการออกเสียงแบบเป่อ่วยยีโดยมิชชันนารีที่เข้ามาอยู่ในไต้หวัน James Laidlaw Maxwell ส่วนที่เป็นพันธสัญญาใหม่เผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2416 ส่วนพันธสัญญาเก่าเผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2427
การแปลไบเบิลรุ่นต่อมาดำเนินการโดย Thomas Barclay ทั้งในมณฑลฝูเจี้ยนและไต้หวัน ภาคพันธสัญญาใหม่แปลเป็นภาษาไต้หวันโดยสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2459 การแปลทั้งสองภาคเป็นภาษาไต้หวันโดยใช้การออกเสียงแบบเป่อ่วยยีสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2473 และตีพิมพ์เผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2476 และได้ปริวรรตเป็นรูปที่ใช้อักษรจีนใน พ.ศ. 2539
การตีพิมพ์ไบเบิลปกแดงซึ่งใช้การออกเสียงแบบเป่อ่วยยี ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2516 โดยใช้ศัพท์สมัยใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลาง การแปลเป็นภาษาไต้ไหวันโดยใช้รูปแบบอักษรโรมันปัจจุบันของไต้หวันตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2551 เฉพาะพันธสัญญาใหม่ พันธสัญญาเก่ากำลังจัดพิมพ์
หนังสือและสื่ออื่น ๆ
(หนังสือเกี่ยวกับภาษาไต้หวันที่ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษมีจำกัด ส่วนใหญ่เป็นภาษาญี่ปุ่นและภาษาเยอรมัน)
วิจิตรวีรยะ
วิจิตรวีรยะ เป็นตัวละครในมหาภารตะ ชื่อมีความหมายว่า "ผู้กล้าอันงดงาม" วิจิตรวีรยะเป็นโอรสของท้าวศานตนุกับพระนางสัตยวดี มีศักดิ์เป็นน้องของท้าวภีษมะ แต่เป็นน้องแท้ ๆ ของจิตรางคทะ โดยวิจิตรวีรยะมีมเหสี 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงอัมพิกา และเจ้าหญิงอัมพาลิกา หลังสมรสได้เจ็ดปี วิตรวีรยะป่วยและไม่มีผู้ใดรักษาได้หาย และสิ้นพระชนม์โดยไม่มีบุตร
โอลิมปิกฤดูร้อน 1968
'''มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 19 ประจำปี ค.ศ. 1968 (พ.ศ. 2511)''' จัดขึ้นที่เมืองเม็กซิโกซิตี้ ประเทศเม็กซิโก
การแข่งขันโอลิมปิคมีขึ้นที่ละตินอเมริกาเป็นครั้งแรก โอลิมปิคคราวนี้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้นำการแข่งขันทั้งหมดมีสถิติใหม่ ๆ เกิดขึ้นเช่นการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร โดย Jim Hines, วิ่ง 400 เมตร โดย Lee Evans จากสหรัฐอเมริกาเช่นกัน
ชนิดกีฬาที่แข่งขัน
แข่งขันทั้งหมด 172 รายการใน 18 ชนิดกีฬา ดังนี้:
กีฬาสาธิต
The organizers declined to hold a ยูโด tournament at the Olympics, even though it had been a full-medal sport four years earlier. This was the last time judo was not included in the Olympic games.
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
กำธร ทัพคัลไลย
กำธร ทัพคัลไลย (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) นักแสดง และผู้กำกับภาพยนตร์ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้สร้างภาพยนตร์ตลกจำนวน 12 เรื่อง โดยที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเรื่อง ทายาทป๋องแป๋ง และ มาดามยี่หุบ ภาพยนตร์ที่กำธรกำกับจะมีอดีตภรรยา คือ ปิยะมาศ โมนยะกุล ร่วมแสดงด้วยทุกเรื่อง
ประวัติ
กำธร ทัพคัลไลย เกิดที่อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่ชายชื่อ กมล ทัพคัลไลย เริ่มทำงานหลังจากเรียนจบชั้นมัธยม เป็นช่างเขียนป้ายคัตเอาต์ และรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ และธนาคารแห่งประเทศไทย ก่อนจะลาออกมาทำงานธุรกิจชิปปิ้ง เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2514 โดยเข้าประกวดเป็นดาราหน้าใหม่กับผลิตภัณฑ์น้ำมันใส่ผมยี่ห้อหนึ่ง แสดงละครโทรทัศน์และภาพยนตร์
กำธรตั้งบริษัท สยามสตาร์โปรดักชั่น เมื่อ พ.ศ. 2518 สร้างภาพยนตร์เรื่องแรก ทายาทป๋องแป๋ง นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และปิยะมาศ โมนยะกุล ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2521 ภาพยนตร์ทำรายได้สูงเป็นประวัติการณ์ โดยส่วนหนึ่งเนื่องจากแผนประชาสัมพันธ์ มีของเล่นเกี่ยวกับหนังแจกให้กับผู้ชม เพื่อดึงดูดผู้ชมวัยเด็ก กำธรได้สร้างภาพยนตร์ต่อมาอีก 11 เรื่อง จนถึง พ.ศ. 2537 ทุกเรื่องมีของเล่นแจกจนเป็นเอกลักษณ์
หลังกำธรเลิกสร้างภาพยนตร์ เขากลับมาเล่นละครโทรทัศน์ เรื่องที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง หงส์เหนือมังกร (2542)
กำธร สมรสกับปิยะมาศ โมนยะกุล ซึ่งเป็นนักแสดง แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน ต่อมาได้หย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2543 เนื่องจากกำธรไปมีภรรยาใหม่คือ ชลดา สีราวี มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ ศกุลตลา ทัพคัลไลย
กำธร ทัพคัลไลย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ด้วยโรคมะเร็งตับและปอด อายุได้ 59 ปี
การวินิจฉัยแยกโรค
การวินิจฉัยแยกโรค (differential diagnosis) เป็นกระบวนการหนึ่งของการวินิจฉัยทางการแพทย์ ที่เป็นการพิจารณาว่าโรคหรือภาวะหนึ่ง ๆ มีความเหมือนหรือต่างจากโรคหรือภาวะอื่น ๆ ที่อาจมีลักษณะทางคลินิกใกล้เคียงกันอย่างไรบ้าง ทำโดยแพทย์หรือบุคลากรสาธารณสุขเพื่อหาคำวินิจฉัยที่ถูกต้องของผู้ป่วย หรืออย่างน้อยทำเพื่อตรวจดูว่าผู้ป่วยที่มาด้วยอาการดังที่เห็นนี้มีโรคที่เป็นอันตรายมากหรือไม่ เพื่อแยกโรคที่อันตรายเหล่านั้นออกไปก่อนเป็นสำคัญ แต่ละตัวเลือกมักถูกเรียกว่าคำวิจิจฉัยแยกโรค เช่น ผู้ป่วยที่มาด้วยอาการไอ เมื่อผ่านการตรวจแล้วอาจได้คำวินิจฉัยสุดท้ายเป็นไข้หวัดธรรมดา แต่ระหว่างนั้นแพทย์อาจมีคำวินิจฉัยแยกโรคในใจคือโรคหลอดลมอักเสบ ซึ่งจะต้องซักประวัติและตรวจร่างกายหรือแม้แต่ส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการ เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ป่วยไม่ได้เป็นโรคอันตรายดังที่ว่านั้น เป็นต้น
จิตรางคทะ
จิตรางคทะ เป็นพระโอรสของท้าวศานตนุกับพระนางสัตยวดี มีศักดิ์เป็นน้องชายต่างมารดาของท้าวภีษมะ และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของวิจิตรวีรยะ สิ้นพระชนม์ก่อนวิจิตรวีรยะ เพราะมีคนธรรพ์ที่ชื่อเหมือนกัน คนธรรพ์จิตรางคทะไม่ต้องการให้มีคนชื่อเดียวกับตน จึงมาท้าสู้กับจิตรางคทะตัวต่อตัว เจ้าชายจิตรางคทะยังเยาว์วัยเกินไป และมีความสามารถไม่เท่ากับคนธรรพ์จึงสิ้นพระชนม์ในสนามรบ
กำไรเกินปกติ
กำไรเกินปกติ (abnormal profit หรือ economic rent) คือ กำไรที่เกินมาจาก รายได้หลังหักต้นทุนทางเศรษฐศาสตร์ทั้งหมดแล้ว โดยปกติแล้ว กำไรเกินปกติจะมาจากการผูกขาด เช่น ผูกขาดทรัพยากร ผูกขาดพื้นที่ ผูกขาดข้อมูล เป็นต้น กำไรเกินปกติอาจได้มาจากหลายทาง เช่น
เจนนี ลินด์
เจนนี ลินด์ (6 ตุลาคม ค.ศ. 1820 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887) ชื่อจริง โจแฮนนา มาเรีย ลินด์ (Johanna Maria Lind) ฉายา ไนติงเกลสวีเดน (Swedish Nightingale) เป็นนักร้องโอเปราชาวสวีเดน เป็นหนึ่งในนักร้องที่ได้รับการเชิดชูมากที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังเป็นสมาชิกราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์สวีเดน (Royal Swedish Academy of Music) นับแต่ ค.ศ. 1840
ลินด์โด่งดังขึ้นเพราะได้แสดงละครเรื่อง Der Freischütz ในสวีเดนเมื่อ ค.ศ. 1838 ชื่อเสียงทำให้ลินด์ใช้งานเสียงร้องเกินควรจนแก้วเสียงเสื่อม แต่มานูเอล กราเชีย (Manuel García) ครูสอนขับร้องของลินด์ ช่วยรักษาพยาบาลจนลินด์กลับมาขับขานได้อีกครั้ง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1840 ผู้คนทั่วสวีเดนและยุโรปภาคเหนือเรียกร้องอยากชมการแสดงของลินด์อย่างยิ่ง ทำให้ลินด์ได้แสดงบทโซปราโนในละครโอเปราในสวีเดนและทั่วยุโรป และช่วงนั้น ลินด์ยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน (Felix Mendelssohn) นักแต่งเพลงชาวเยอรมัน ครั้นลินด์แสดงในลอนดอนครบสองฤดูกาล ซึ่งได้รับการชื่นชมท่วมท้น ลินด์ก็ประกาศอำลาวงการโอเปรา ขณะนั้น ลินด์มีอายุเพียง 29 ปี
ต่อมาใน ค.ศ. 1850 ลินด์ได้รับคำเชิญของ พี. ที. บาร์นัม (P. T. Barnum) ผู้จัดมหรสพ ให้ไปเยือนสหรัฐ ลินด์จึงจัดทัวร์คอนเสิร์ตทั่วสหรัฐในช่วง ค.ศ. 1850–1852 โดยคอนเสิร์ต 93 ครั้งเป็นการดำเนินงานของบาร์นัม ส่วนที่เหลือเป็นการดำเนินงานของลินด์เอง ทัวร์ครั้งนี้ได้รับความนิยมสูงยิ่ง และทำให้ลินด์มีรายได้ 350,000 ดอลลาร์สหรัฐ ลินด์บริจาคผลกำไรทั้งหมดเพื่อการกุศล ส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนที่ไม่คิดค่าเล่าเรียนในสวีเดน เมื่อสิ้นการแสดงใน ค.ศ. 1852 ลินด์กลับยุโรปพร้อมสามีใหม่ชาวเยอรมัน คือ Otto Goldschmidt ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 3 คน และนับแต่ ค.ศ. 1855 ลินด์ย้ายไปลงหลักปักฐานในอังกฤษ และออกแสดงคอนเสิร์ตบ้างในช่วง 20 ปีถัดมา นอกจากนี้ ลินด์ยังเป็นอาจารย์สอนร้องเพลงที่ราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (Royal College of Music) แห่งลอนดอน อยู่ช่วงหนึ่งนับแต่ ค.ศ. 1882
วิสเซล โคเบะ
วิสเซล โคเบะ (Vissel Kobe (ヴィッセル神戸)) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ จากเมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันอยู่ในระดับเจลีก ดิวิชัน 1 ใช้สนามฟุตบอลโคเบะวิงสเตเดียมเป็นสนามแข่งขันเหย้า
โดยคำว่า "วิสเซล" มาจากการผสมคำ 2 คำเข้าด้วยกัน คือ "วิคตอรี่" เป็น ภาษาอังกฤษ หมายถึงชัยชนะ และ "เวสเซล" เป็น ภาษาอังกฤษ หมายถึงเรือเดินสมุทร เพื่อสื่อถึงเมืองโคเบะ เมืองท่าที่สำคัญของประเทศญี่ปุ่น
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ธีราทร บุญมาทัน
ฉัตรเลิศ พงษ์ไชยกุล
ศาสตราจารย์ นพ.ฉัตรเลิศ พงษ์ไชยกุล (เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2511) เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอายุรกรรมของโรงพยาบาลศรีนคริทร์ จังหวัดขอนแก่น และยังเป็นอาจารย์สอนแพทย์ในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ผลงานที่เด่นของฉัตรเลิศคือการคิดค้นเครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์แบบที่ใช้ระบบหน่วยประมวลผลคำนวณปริมาณไขมันในร่างกาย และได้ทำการจดอนุสิทธิบัตรเป็นที่เรียบร้อย ภาวะฉุกเฉินระบบต่อมไร้ท่อ ทำให้ฉัตรเลิศได้ขึ้นบัญชีรายชื่อผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อทำหน้าที่ประเมินผลงานวิชาการ จริยธรรมและจรรยาบรรณทางวิชาการ จากกองส่งเสริมและพัฒนาทุนทางปัญญา  ฉัตรเลิศได้เขียนหนังสือตำราเรียนต่าง ๆ และหนังสือเกี่ยวกับด้านอายุรกรรม อาทิ เช่น โรคเบาหวานและความผิดปกติที่เกี่ยวข้อง นอกจากนั้นฉัตรเลิศยังได้รับรางวัลนักวิจัยดีเด่นที่มีผลงานวิจัยที่เป็นประโยชน์ต่อวงวิชาการ จากคณะแพทย์ศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น
เกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
เกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท (action role-playing game, ARPG) เป็นเกมแนวหนึ่งซึ่งจัดอยู่ในหมวดเกมเล่นตามบทบาท มีรูปแบบการเล่นเน้นการต่อสู้โลดโผนตามเวลาจริง ผู้เล่นจะควบคุมการโจมตีของตัวละครได้โดยตรงโดยไม่ต้องอาศัยการเปิดเมนูสั่งการ
ZUI
Zooming User Interface หรือ Zoomable User Interface (ZUI ออกเสียง ซู-อี้) เป็นสภาพแวดล้อมกราฟิกที่ผู้ใช้สามารถเปลี่ยนขนาดของพื้นที่มองเห็นเพื่อดูรายละเอียดเพิ่มขึ้นหรือลดลง ZUI เป็นส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ (GUI) ประเภทหนึ่ง ชิ้นส่วนข้อมูลจะปรากฏโดยตรงบนหน้าโต๊ะเสมือน (virtual desktop) แทนที่จะเป็นบนหน้าต่าง ผู้ใช้สามารถเลื่อนไปมาบนพื้นผิวเสมือนดังกล่าวในสองมิติ และซูมเข้าไปดูวัตถุที่สนใจ ตัวอย่างเช่น ในขณะคุณซูมเข้าไปในวัตถุข้อความ ในตอนแรกมันอาจถูกแสดงเป็นจุดเล็ก ๆ จากนั้นก็เป็นภาพย่อส่วนของหน้าข้อความ จากนั้นก็เป็นหน้าขนาดเต็ม และสุดท้ายก็เป็นหน้าที่ขยายเข้าไปใกล้ ๆ
อนาคามี
อนาคามี แปลว่า ผู้ไม่มาเกิดอีก หมายความว่าจะไม่กลับมาเกิดในกามาวจรภพอีก แต่จะเกิดใน พรหมโลก อีกเพียงครั้งเดียว แล้วจะบรรลุอรหันต์แล้วนิพพานบนพรหมโลกนั้น
การละสังโยชน์
อนาคามี เป็นชื่อเรียกพระอริยบุคคลขั้นที่ ๓ จากทั้งหมด ๔ ขั้นคือ ได้แก่ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ พระอนาคามีเป็นผู้ละสังโยชน์เบื้องต่ำ (โอรัมภาคิยสังโยชน์) ทั้ง ๕ ประการได้แล้ว ยังเหลือสังโยชน์เบื้องสูง (อุทธัมภาคิยสังโยชน์) อีก ๕ ประการ คือ อนึ่งพึงเข้าใจว่า แม้สังโยชน์เบื้องสูงบางข้อจะมีชื่อเหมือนกิเลสอย่างหยาบที่ยังมีในปถุชน (ผู้ยังไม่เป็นบรรลุเป็นพระอริยบุคคล) เช่น มานะ อุทธัจจะ หรือ อวิชชา แต่สังโยชน์เบื้องสูงอันเป็นกิเลสที่ยังหลงเหลืออยู่ในจิตใจของพระอนาคามีนั้น เป็นกิเลสที่ละเอียดกว่าของปถุชนอย่างมาก
ประเภท
พระอนาคามี มีอยู่ 5 ประเภท ได้แก่
เสือโคร่งขาว
ความหมายอื่น ดูที่: เสือขาว เสือโคร่งขาว (white tiger) เป็นลักษณะพิเศษประการหนึ่งของเสือโคร่ง ที่เป็นโดยมากในชนิดย่อยเสือโคร่งเบงกอล
โดยมีรูปร่างลักษณะเหมือนกับเสือโคร่งเบงกอลทุกประการ เพียงแต่มีลักษณะเด่น คือ แต่มีขนพื้นสีขาวและลายสีน้ำตาลเข้ม ม่านตาสีฟ้า จมูกสีชมพูและสีขาวครีม ซึ่งเกิดจากการผิดปกติของยีน โดยมิใช่สัตว์เผือกโดยแท้จริง (albino) แต่เป็นอาการผิดปกติที่ผิวหนังมีจำนวนเม็ดสีน้อย ที่เรียกว่า "ภาวะด่าง" (leucism)
เสือโคร่งขาวเบงกอลตัวแรกที่มีประวัติบันทึกไว้ในธรรมชาติ พบที่ประเทศอินเดีย ในรอบ 100 ปี พบเพียง 12 ตัวเท่านั้น ปัจจุบันพบได้น้อยมากในธรรมชาติ และด้วยความโดดเด่นในสีผิวจึงนิยมแสดงไว้ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ มีการนำไปเพาะเลี้ยงในต่างประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา จนมีแพร่ขยายพันธุ์ออกลูกในที่เลี้ยง  ปัจจุบันมีเสือโคร่งขาวประมาณ 200 ตัว ส่วนใหญ่อยู่ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก รวมทั้งในประเทศไทยด้วย
นอกจากนี้แล้ว เสือโคร่งขาวเบงกอลยังเป็นสัตว์เลี้ยงของบุคคลระดับมหาเศรษฐีด้วย เช่น ไมค์ ไทสัน อดีตแชมป์โลกมวยสากลในรุ่นเฮฟวี่เวทชาวอเมริกัน เป็นต้น
เสือโคร่งขาวในเสือโคร่งชนิดอื่น
ไม่ปรากฏพบเสือโคร่งขาวในเสือโคร่งชนิดย่อยอื่น ๆ จะมีก็แต่เสือโคร่งไซบีเรีย ที่มีการแสดงในสวนสัตว์ต่าง ๆ เช่น ในประเทศจีน เป็นต้น
เสือโคร่งขาวในประเทศไทย
เสือโคร่งขาวเบงกอลในประเทศไทยเป็นสัตว์ป่านำเข้าจากสวนสัตว์ต่างประเทศ ซึ่งเสือขาวนี้จะจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิต, สวนสัตว์เชียงใหม่, สวนสัตว์เปิดเขาเขียว, สวนสัตว์สงขลา, สวนสัตว์ชัยภูมิสตาร์ไทเกอร์, เชียงใหม่ ไนท์ซาฟารี, สวนสัตว์เขาสวนกวาง, อุทยานหินล้านปีและฟาร์มจระเข้พัทยา, ฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ, สวนสัตว์อุบลราชธานี, สวนสัตว์บึงฉวาก และ ไทเกอร์คิงดอม (คุ้มเสือ) ทั้งสาขาเชียงใหม่และภูเก็ต เป็นต้น
อีมอมซอเดฮ์ซอเลฮ์
อีมอมซอเดฮ์ซอเลฮ์ เป็นมัสยิดอีมอมซอเดฮ์ในประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่บนจัตุรัสทอยรีช ในเขตเชอมีรอน ทางเหนือของเตหะราน ภายในมัสยิดเป็นที่ไว้ศพของซอเลฮ์ (Saleh) บุตรของมูซา อัลคะดีม หนึ่งในอิมามชิอะฮ์ทั้งสิบสอง ปัจจุบันเป็นหนึ่งในศางเจ้าของชิอะฮ์ที่มีความนิยมสูงที่สุดในเตหะราน
อาคารอนุสรณ์ศพหลักประกอบด้วยอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าผนังหนา และมีพื้นที่ภายในขนาด 5.6 ตารางเมตร
ภายในยังเป็นที่ไว้ศพของ แมซูเมฮ์ แฆวี (Masoumeh Ghavi) และพี่/น้องสาว แมฮ์ดีเยฮ์ แซวี (Mahdieh Ghavi) สองพี่น้องคู่นี้ถูกสังหารขณะกองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิสลาม (IRGC) โจมตียูเครนอินเตอร์เนชั่นแนลเที่ยวบินที่ 752
วิรายา ภัทรโชคชัย
ประวัติ
วิรายา มีชื่อเดิมว่า วโรชา ภัทรโชคชัย เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2535 ที่ จังหวัดราชบุรี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนดรุณาราชบุรี ระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ในปี 2559 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 2 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม และได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ได้เซ็นสัญญากับ กันตนา
ในปี 2561 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 18 คน เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม และ เมนเทอร์คริส หอวัง ซึ่งวิรายาได้รับตำแหน่งชนะเลิศและได้เป็นเดอะเฟซไทยแลนด์ คนที่ 4 ของประเทศไทย
ปูม้า
ปูม้า ( อดีตคือ Portunus pelagicus ) จัดเป็นปูที่อาศัยอยู่ในทะเลชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในสกุล Portunus ซึ่งพบทั้งหมด 90 ชนิดทั่วโลก และพบในน่านน้ำไทยราว 19 ชนิด
ลักษณะ
ลักษณะทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ ส่วนตัว, อก และท้อง ส่วนหัวและอกยุบรวมกัน มีกระดองหุ้มอยู่ตอนบน ทางด้านข้างทั้งสองของกระดองจะเป็นรอยหยักคล้ายฟันเลื่อยเป็นหนามแหลมข้างละ 9 อัน มีขาเดิน 5 คู่ คู่แรกเปลี่ยนแปลงไปเป็นก้ามใหญ่เพื่อใช้ป้องกันตัวและจับอาหาร ขาคู่ที่ 2, 3 และ 4 จะมีขนาดเล็กปลายแหลมใช้เป็นขาเดิน ขาคู่สุดท้ายตอนปลายมีลักษณะเป็นใบพายใช้ในการว่ายน้ำ ขนาดกระดองสามารถโตเต็มที่ได้ราว 15–20 เซนติเมตร
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ
ปูม้า นับเป็นปูอีกชนิดหนึ่งที่มนุษย์ใช้ปรุงเป็นอาหารเช่นเดียวกับปูทะเล (Scylla sp.) โดยใช้ปรุงได้ทั้งอาหารยุโรป, อาหารจีน, อาหารญี่ปุ่นและอาหารไทย สำหรับอาหารไทยนั้นยังอาจปรุงเป็นส้มตำปูม้าได้อีกด้วย
ปูม้า จึงเป็นสัตว์เศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่งที่หน่วยงานภาครัฐ คือ กรมประมงได้ทำการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงและส่งเสริมให้เกษตรกรชาวไทยเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ เช่น ที่จังหวัดกระบี่ เป็นต้น
โจเซฟ ไฟนส์
โจเซฟ ไฟนส์ (Joseph Fiennes) เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานเป็นที่รู้จักในบท วิลเลียม เชกสเปียร์ ใน Shakespeare in Love, บทเซอร์ โรเบิร์ต ดัดลีย์ ใน Elizabeth, บทคอมมอซาร์ ดานิลอฟ ใน Enemy at the Gates, บทมาร์ติน ลูเธอร์ ใน Luther และบทมาร์ก เบนฟอร์ด ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง FlashForward
โจเซฟ ไฟนส์เป็นน้องชายคนสุดท้องของเรล์ฟ ไฟนส์ นักแสดง, มาร์ทา ไฟนส์และโซฟี ไฟนส์ ผู้กำกับ, แมกนัส ไฟนส์ นักแต่งเพลง และเป็นญาติห่างๆ กับราชวงศ์อังกฤษ เขามีคู่แฝดชื่อ จาค็อป ไฟนส์
อ้างอิง
1970
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันกีฬายกน้ำหนักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 จัดการแข่งขันที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ มีการชิงชัย 10 เหรียญทอง
สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป
สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป (European Society for Medical Oncology; อักษรย่อ: ESMO) เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรด้านมะเร็งวิทยาในทวีปยุโรป
สมาคมนี้เสนอการศึกษาและฝึกอบรมด้านการดูแลและวิจัยโรคมะเร็งทางคลินิค และให้คำแนะนำตามหลักฐานสำหรับมาตรฐานขั้นพื้นฐานในการดูแลรักษาโรคมะเร็ง
ในขณะที่สมาชิกส่วนใหญ่ของสมาคมจำนวน 15,000 คนเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้องอกวิทยา แท้ที่จริง มีสมาชิกครอบคลุมกว่า 130 ประเทศ ซึ่งรวมถึงผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยาทางการฉายรังสีและการผ่าตัด รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการรักษา, วิจัย และดูแลผู้ป่วยโรคมะเร็งอย่างจริงจัง
สมาคมนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1975 โดยจอร์จ มาตี และมอริส ชไนเดอร์ ในเมืองนิส ประเทศฝรั่งเศส ในฐานะสมาคมอายุรศาสตร์โรคมะเร็ง (Société de Médicine Interne Cancérologique) ก่อนที่จะใช้ชื่อสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปในปี ค.ศ. 1980
แอนนัลส์ออฟออนโคโลจี
แอนนัลส์ออฟออนโคโลจี ซึ่งเป็นวารสารวิทยาศาสตร์ของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1990 โดยตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับมะเร็งวิทยา, ศัลยศาสตร์, รังสีบำบัด, มะเร็งวิทยาในเด็ก, การวิจัยขั้นพื้นฐาน และและการจัดการที่ครอบคลุมผู้ป่วยกับโรคร้าย แอนนัลส์ออฟออนโคโลจีเป็นวารสารทางการของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป และจากปี ค.ศ. 2008 ของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งประเทศญี่ปุ่น (JSMO)
แนวทางการปฏิบัติทางคลินิกของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป
แนวทางการปฏิบัติทางคลินิกของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป (CPG) มีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยามีชุดคำแนะนำสำหรับมาตรฐานการรักษามะเร็งที่ดีที่สุด โดยขึ้นอยู่กับการค้นพบทางการแพทย์ตามหลักฐาน หลักเกณฑ์การปฏิบัติทางคลินิกแต่ละข้อประกอบด้วยข้อมูลเกี่ยวกับอุบัติการณ์ของโรคมะเร็ง, เกณฑ์การวินิจฉัย, ระยะของโรคและการประเมินความเสี่ยง, แผนการรักษา และการติดตามผลที่ออกแบบมาเพื่อช่วยนักมะเร็งวิทยาให้การดูแลที่มีคุณภาพ เหมาะสมกับผู้ป่วย
การประชุมสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป
การพบปะกันของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปประจำปี ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในการเป็นพันธมิตรกับองค์การมะเร็งแห่งยุโรป (ECCO) โดยมีผู้เข้าร่วม 15,000 คน การพบปะนี้ได้นำเสนอพัฒนาการทางวิทยาศาสตร์ล่าสุดในขั้นพื้นฐาน, เกี่ยวกับการแปลและการวิจัยโรคมะเร็งทางคลินิก ตลอดจนนำเสนอผลการวิจัยใหม่ ๆ เพื่อนำไปใช้ในทางปฏิบัติในการดูแลผู้ป่วยแต่ละวัน
สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปร่วมกับสมาคมยุโรปด้านมะเร็งวิทยาอื่น ๆ จัดประชุมในขอบเขตพิเศษสี่ด้าน ได้แก่ มะเร็งเต้านม, มะเร็งในทางเดินอาหาร, มะเร็งอวัยวะสืบพันธุ์ และมะเร็งปอด สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปยังจัดการประชุมสัมมนาการศึกษาเกี่ยวกับหัวข้อที่เป็นนวัตกรรมด้านมะเร็งวิทยา นอกจากนี้ สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปยังมีคณะวิทยากรและรับรองอีเวนต์ด้านมะเร็งวิทยาที่มีคุณภาพสูงด้วยป้ายกำกับของสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรป
รวมถึงทางสมาคม ยังได้จัดสัมมนาผู้ป่วยในการประชุมประจำปี สำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็ง, ครอบครัว และผู้ดูแล
ทรัพยากรทางการศึกษาเพิ่มเติม
สมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปเผยแพร่หนังสือคู่มือ, รายงานการประชุมทางวิทยาศาสตร์ และแนวทางการฝึกอบรมด้านมะเร็งวิทยา ตลอดจนให้ทุนการศึกษาสำหรับการฝึกอบรมแก่นักมะเร็งวิทยาวัยหนุ่มสาว, การทดสอบด้านมะเร็งวิทยา รวมถึงโครงการรับรองวิทยฐานะสำหรับสถาบันที่ให้บริการผู้ป่วยแบบบูรณาการและการดูแลแบบประคับประคอง ผ่านความร่วมมือเครือข่ายออนไลน์ของสมาชิกสมาคมมะเร็งวิทยาแห่งยุโรปแบบมืออาชีพ, ปฏิสัมพันธ์และแบ่งปันความรู้ในหัวข้อการวิจัยและการปฏิบัติทางคลินิก
แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะ พ.ศ. 2547
'''แผ่นดินไหวในชูเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะ พ.ศ. 2547''' เกิดขึ้นเมื่อเวลา 17:56 นาฬิกา (ตามเวลาท้องถิ่น) ในวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ตั้งชื่อว่า แผ่นดินไหวชูเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะ ปีเฮเซที่ 16 (平成16年新潟県中越地震 (Heisei ju-roku-nen Niigata-ken Chuetsu Jishin)) จังหวัดนีงาตะตั้งอยู่ในภูมิภาคโฮกูริกุบนเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรับรู้แรงสะเทือนได้จากพื้นที่เกือบครึ่งหนึ่งของเกาะฮนชู ได้แก่บางส่วนของภูมิภาคโทโฮกุ โฮกูริกุ ชูบุ และคันโต
รายละเอียดของแผ่นดินไหว
การไหวครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อเวลา 18:11 (16 นาทีหลังจากครั้งแรก) ครั้งนี้เกิดขึ้นที่ความลึกน้อยกว่าครั้งแรกมาก วัดความรุนแรงได้ชินโดะ 6+ และวัดขนาดได้ที่แมกนิจูก 5.9 ครั้งที่สามเกิดขึ้นเมื่อเวลา 18:34 ระดับความรุนแรงวัดได้ที่ชินโดะ 6- เวลา 19:45 เกิดแผ่นดินไหวระดับความรุนแรงชินโดะ 6- ขึ้นอีกครั้ง และยังมีแผ่นดินไหวย่อยที่รุนแรงน้อยกว่าเกิดขึ้นเป็นระยะในภูมิภาค ใน 66 ชั่วโมงแรก มีแผ่นดินไหวระดับความรุนแรงชินโดะ 5- หรือสูงกว่าเกิดขึ้น 15 ครั้งในภูมิภาคชูเอ็ตสึ
ตามรายงานของสื่อ Geographical Survey Institute (GSI) ในสังกัดรัฐบาลญี่ปุ่น ได้ประเมินขึ้นต้นว่า รอยเลื่อนที่ยาว 22 กิโลเมตร และกว้าง 17 กิโลเมตร ได้เคลื่อนที่ไป 1.4 เมตร
แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในญี่ปุ่นนับตั้งแต่แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2538
แผ่นดินไหวตาม
จุดศูนย์กลางของแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ลึก 13 กิโลเมตร แผ่นดินไหวตาม (อาฟเตอร์ช็อก) ที่เกิดขึ้นตามมานั้นก็ลึกประมาณ 20 กิโลเมตรเช่นกัน หลังเกิดแผ่นดินไหวหลักก็ยังมีแผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่เกิดขึ้นตามมา ในพื้นที่จังหวัดนีงาตะเกิดแผ่นดินไหวตามรุนแรงระดับ 6 ถึงสามครั้ง (6- หนึ่งครั้ง 6+ สองครั้ง) แผ่นดินไหวตามเหล่านี้เกิดขึ้น 2 ชั่วโมงหลังเกิดแผ่นดินไหวหลัก มีการบันทึกแผ่นดินไหวที่มนุษย์สามารถรู้สึกได้ถึง 600 ครั้งภายในวันที่ 31 ตุลาคม และ 825 ครั้งภายในวันที่ 30 พฤศจิกายน หลังจากวันที่ 25 ตุลาคม ทีมวิจัยร่วมของ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น และสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์โลก ได้ติดตั้งเครื่องวัดแผ่นดินไหวชั่วคราวจำนวน 149 เครื่อง เครื่องวัดแผ่นดินไหวแบบ GPS 17 เครื่อง และอุปกรณ์สังเกตการณ์แบบแม่เหล็กไฟฟ้า 9 เครื่อง ซึ่งสามารถใช้ในการบันทึกกิจกรรมการเกิดแผ่นดินไหวตาม และวิเคราะห์โครงสร้างใต้ผิวดิน อุปกรณ์เหล่านี้ถูกพัฒนาขึ้นหลังจากเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง จะเห็นได้ว่าสามารถบันทึกกิจกรรมแผ่นดินไหวตามได้มากกว่าแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเป็นสองเท่า ในปี ค.ศ. 2011 แม้ผ่านไป 7 ปีนับแต่แผ่นดินไหวใหญ่ก็ยังมีอาฟเตอร์ช็อกขนาดเล็กถึงกลางเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว
ความเสียหาย
ในวันที่ 3 พฤศจิกายน พบผู้เสียชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวรายที่ 39 ขณะที่ยังคงมีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นในระดับที่รู้สึกได้ มีรายงานว่าในจังหวัดนีงาตะมีผู้บาดเจ็บมากกว่า 3,000 คน คนมากกว่าหนึ่งหมื่นคนต้องละทิ้งบ้าน แผ่นดินไหวทำให้บ้านหลายหลังในเมืองโอจิยะพังถล่ม
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่รถไฟชิงกันเซ็งตกรางขณะให้บริการ ตู้ของ Toki 35 (ชิงกันเซ็ง 200 series) แปดตู้จากสิบตู้ตกรางบนโจเอ็ตสึชิงกันเซ็งระหว่างสถานีนางาโอกะในเมืองนางาโอกะ กับสถานีอูราซะในเมืองยามาโตะ มีผู้โดยสาร 155 คน แต่ไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บ ทั้ง Railbeds สะพาน และอุโมงค์ล้วนแต่ได้รับผลกระทบ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ได้หยุดรถไฟทุกขบวนในจังหวัดนีงาตะ ซึ่งสายที่ได้รับความเสียหายอย่างหนักได้แก่ สายโจเอ็ตสึ สายหลักชิงเอ็ตสึ สายอียามะ สายทาดามิ และสายเอจิโงะ ส่วนหนึ่งของสถานีนางาโอกะพร้อมจะพังถล่มได้ทุกเมื่อจากแผ่นดินไหวตาม แต่หลังจากปิดชั่วคราวก็เปิดให้บริการอีกครั้ง
เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2547 รถไฟสายโจเอ็ตสึและอียามะส่วนที่ยังคงเหลืออยู่ได้เปิดให้บริการอีกครั้ง ต่อมาวันที่ 28 ธันวาคม ชิงกันเซ็งสายโจเอ็ตสึกลับมาเปิดให้บริการ Japan Highways ได้ปิดทางด่วนทั้งหมดในจังหวัดนีงาตะ ซึ่งมีผลให้ทางด่วนสายคังเอ็ตสึและสายโฮกูริกุต้องปิดด้วยเช่นกัน ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ทางด่วนสายคังเอ็ตสึยังคงปิดให้บริการในช่วงระหว่าง Nagaoka Interchange กับ Koide Interchange ซึ่งส่วนนี้กลับมาเปิดในวันที่ 5 พฤศจิกายน
เหตุแผ่นดินถล่มและปัญหาอื่น ๆ ทำให้ต้องปิดทางหลวงสองสาย คือ หมายเลข 8 และหมายเลข 17 รวมทั้งถนนในจังหวัดอีกหลายเส้นทาง ทำให้ท้องถิ่นหลายส่วนถูกตัดขาด อย่างเช่นหมู่บ้านยามาโกชิเกือบทั้งหมู่บ้าน ซึ่งเคยเป็นหมู่บ้านในเขตโคชิ แต่ต่อมาถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของเมืองนางาโอกะ ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 รัฐบาลได้ยกเลิกคำสั่งอพยพประชาชนที่มีมานานเก้าเดือน โดยมีผลต่อ 528 ครัวเรือนจากที่ได้รับผลกระทบ 690 ครัวเรือน
นอกจากนี้แผ่นดินไหวยังทำให้เกิดแผ่นดินถล่มทับรถยนต์สามคัน เด็กชายคนหนึ่งถูกช่วยเหลือออกมาจากรถยนต์คันหนึ่งได้ แต่มารดาและพี่สาวเสียชีวิต (พายุไต้ฝุ่นที่เกิดขึ้นก่อนหน้าไม่นานทำให้ดินอุ้มน้ำ จึงถล่มได้ง่ายขึ้น)
แผ่นดินไหวทำให้ท่อส่งน้ำประปาเสียหาย และมีรายงานว่าไฟฟ้า โทรศัพท์ (รวมโทรศัพท์มือถือ) และอินเทอร์เน็ต ใช้งานไม่ได้เป็นพื้นที่วงกว้าง ระบบโทรศัพท์มือถือขัดข้องเนื่องจากสถานีถ่ายทอดสัญญาณได้รับความเสียหายโดยตรง อีกทั้งพลังงานสำรองก็ถูกใช้จนหมด
สรุปความเสียหายเป็นตาราง
มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 68 คน ส่วนใหญ่อยู่ในเมืองโอจิยะ โทกามาจิ นางาโอกะ และมิสึเกะซึ่งมีแรงสั่นสะเทือนรุนแรง ในจำนวนนี้มีผู้เสียชีวิตโดยตรงจากการถล่มของอาคารเพียง 16 ราย แต่อีก 52 รายเสียชีวิตจากความเครียดระหว่างการอพยพและภาวะลิ่มเลือดในหลอดเลือดดำอุดตัน ซึ่งนำไปสู่การวิจัยกลุ่มอาการนี้อย่างกว้างขวาง
บ้านเรือนราว 17,000 หลังพังเสียหายแต่เกิดไฟไหม้ตามมาเพียง 9 หลังเท่านั้น ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 หลังมีการบังคับใช้ "มาตรฐานพิเศษสำหรับบ้านบนพื้นสูงในจังหวัดนีงาตะ/พื้นที่หิมะตกหนักพิเศษ" (新潟県・特別豪雪地帯等における高床式住宅の特例基準) ความเสียหายจากแผ่นดินไหวบนพื้นที่สูงจึงน้อยเมื่อเทียบกับที่ต่ำ เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีหิมะตกหนักมาตรฐานอาคารจึงจำเป็นต้องมีโครงสร้างที่แข็งแรงเพื่อป้องกันน้ำหนักของหิมะ
ประวัติศาสตร์
ตามที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ จังหวัดนีงาตะประสบเหตุแผ่นดินไหวบ่อยครั้ง ครั้งใหญ่ที่ผ่านมาไม่นานคือเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.5 มีผู้เสียชีวิต 28 คน อีกทั้งยังทำให้เกิดแผ่นดินเหลวครั้งใหญ่และเกิดคลื่นสึนามิพัดเข้าทำลายท่าเรือของเมืองนีงาตะ แผ่นดินไหวครั้งนั้นเป็นครั้งแรกที่วิศวกรเริ่มศึกษาปรากฏการณ์แผ่นดินเหลวอย่างจริงจัง
ปลาเมือก
ปลาเมือก (Leptocephalus) หมายถึงตัวอ่อนที่มีลักษณะโปร่งแสงของปลาจำพวกปลาไหลในช่วงอายุสามเดือนแรก ครอบคลุมกว่า 801 สายพันธุ์ใน 24 วงศ์ ปลาเมือกมีกล้ามเนื้อที่บางมาก ร่างกายไม่มีเซลล์เม็ดเลือดแดง มีอวัยวะเพียงปากและลำใส้เส้นเดียวเท่านั้น ไม่มีครีบใดๆทั้งสิ้น มีลำตัวที่โปรงแสงขนาดราว 5 เซนติเมตร ปลาประเภทนี้ถือกำเนิดในยุคครีเทเชียส เมื่อ 140 ล้านปีก่อน
บัสคอมพิวเตอร์
บัส (BUS) ในเครื่องคอมพิวเตอร์ คือ เส้นทางการติดต่อสื่อสารเพื่อรับส่งข้อมูลร่วมกัน (shared transmission medium) ระหว่างอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่เสียบเข้ากับสล็อตต่าง ๆ บนเมนบอร์ดของเครื่องคอมพิวเตอร์ เช่น ฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์, ซีดีรอมไดรฟ์, การ์ดเสียง และการ์ดแสดงผล เป็นต้น
ทั้งนี้บัสจะมีความกว้างหลายขนาด ขึ้นอยู่กับรุ่นของเครื่องพีซี เช่น บัสขนาด 8 บิต 16 บิต และ 32 บิต ซึ่งบัสยิ่งกว้างก็จะทำให้การส่งถ่ายข้อมูลจะทำได้ครั้งละมาก ๆ จะมีผลทำให้คอมพิวเตอร์เครื่องนั้นทำงานได้เร็วตามไปด้วย
Rance
Rance เป็นซีรีส์เอโรเกะ สร้างโดยบริษัท AliceSoft โดยมีตัวละครเอกชื่อ Rance ตามชื่อเรื่อง ภาคแรกวางขายเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 บนระบบปฏิบัติการ MSX-DOS ภาคล่าสุดที่วางขายคือ Rance Quest ซึ่งนับตามเนื้อเรื่องเป็นภาคที่ 8 ของซีรีส์ วางขายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แรนซ์เป็นเอโรเกะที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 20 ปี ซึ่งนับเป็น 1 ในเอโรเกะที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุด
ภาค 1
แรนซ์ เป็นนักดาบที่นับว่ามีฝีมือดีมากคนหนึ่ง ประกอบอาชีพรับจ้างทำภารกิจทุกชนิด โดยมี ซิล ทาสรับใช้ของเขาเป็นผู้ช่วย อยู่มาวันหนึ่งแรนซ์ที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายจนหมดตัวก็ไปรับงานจากเอเย่นต์ โดยเลือกรับงานที่มีค่าตอบแทนสูงที่สุด คือการตามหาลูกสาวของเศรษฐีคนหนึ่งซึ่งหายสาบสูญไป โดยเด็กสาวคนนี้เรียนอยู่ที่โรงเรียนสตรีในเมืองหลวงแห่งอาณาจักรลีซาส แรนซ์จึงให้ซิลแฝงตัวเข้าไปสืบเรื่องราวในโรงเรียน (แท้จริงแล้วซิลมีเชื้อสายจอมเวทย์ ซึ่งมีฐานันดรเสมือนขุนนาง แต่ถูกลักพาตัวในตอนเด็กและแรนซ์เป็นคนซื้อตัวไว้เป็นทาส) แต่เมื่อทั้งสองสืบเรื่องราวลึกลงไปเรื่อย ๆ ก็พบว่าเรื่องราวนั้นใหญ่โตกว่าที่คิดมาก...
ภาค 2
แรนซ์ที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายจนหมดตัวเช่นเคยได้ไปรับงานจากเอเย่นต์เจ้าเก่า งานครั้งนี้คือการไปปราบแม่มดทั้ง 4 ที่ใช้เวทมนตร์จมเมืองคัสตั้มลงไปใต้ดินและปิดผนึกทำให้คนข้างในไม่สามารถออกจากเมืองได้
ภาค 3
คืนหนึ่ง จักรวรรดิเฮลแมนได้ยกทัพบุกเข้าตีเมืองหลวงของอาณาจักรลีซาสอย่างไม่ได้คาดฝัน โดยกองทัพเฮลแมนได้รับความช่วยเหลือจาก "มาร" เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายที่อยู่สูงกว่าปิศาจ ซึ่งมนุษย์นั้นไม่สามารถต่อกรกับมารได้เลย ลีอา ราชินีแห่งอาณาจักรลีซาส(จากภาค 1) ได้มอบหมายให้ คานามิ นินจารับใช้ของเธอไปขอความช่วยเหลือจากแรนซ์ โดยให้นำโล่ศักดิ์สิทธิ์แห่งลีซาสไปด้วย ซึ่งปัจจุบันแรนซ์เป็นผู้ถือครองสมบัติในตำนานของลีซาส 2 ใน 3 ชิ้นได้แก่ ดาบศักดิ์สิทธิ์ และเกราะศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีตำนานเล่าขานกันว่าผู้ครอบครองสมบัติทั้ง 3 จะสามารถต่อสู้กับมารได้ (ลีอามอบสมบัติทั้ง 2 ให้แรนซ์เพราะตั้งใจให้แรนซ์เป็นราชาแห่งลีซาสเคียงคู่กับเธอ แต่แรนซ์ได้หอบสมบัติหนีการแต่งงานออกมา) แต่เมื่อคานามิมาพบกับแรนซ์ เธอกลับพบว่าแรนซ์ได้ขายสมบัติทั้งสองไปแล้ว... ชะตากรรมของอาณาจักรลีซาสจะเป็นเช่นไร ? มารจะยึดครองแผ่นดินมนุษย์ไปได้อีกส่วนหรือไม่ ? ความหวังเพียงหนึ่งเดียวคือบุรุษในชุดเขียวผู้นี้เท่านั้น
ภาค 4
จักรวรรดิเฮลแมนได้พยายามฟื้นคืนเกาะโทชิน ป้อมปราการลอยฟ้า-อาวุธโบราณที่ครั้งหนึ่งมนุษย์เคยใช้ต่อกรกับจอมมารได้ เพื่อใช้เป็นอาวุธทำลายล้างอาณาจักรลีซาสให้สิ้นซาก แต่แผนการกลับถูกแรนซ์ขัดขวางโดยบังเอิญ
ภาค 4.1-4.2
เป็นภาคพิเศษที่เนื้อเรื่องเป็นแค่เหตุการณ์สมมติ ไม่นับเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อจากภาค 4 แรนซ์ทำงานรับจ้างและผจญภัย-แก้ปัญหาให้แก่ลูกค้า
ภาคคิจิคุโอ (ราชันย์ผู้เป็นเยี่ยงสัตว์ป่า)
เป็นภาคพิเศษที่เนื้อเรื่องเป็นแค่เหตุการณ์สมมติ ไม่นับเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อจากภาค 4
ภาคนี้แรนซ์เป็นหัวหน้ากลุ่มโจรออกปล้นชาวบ้านอยู่บริเวณชายแดนเฮลแมน แต่ถูกทหารเฮลแมนส่งอัศวินมาตีจนกลุ่มโจรแตกพ่ายและซิลยังถูกจับตัวไป แรนซ์ได้หนีไปที่อาณาจักรลีซาสและยอมแต่งงานกับลีอาเพื่อขึ้นเป็นพระราชาแห่งลีซาส จากนั้นจึงยกทัพไปตีเฮลแมนเพื่อชิงตัวซิลคืนมา แล้วจึงคุมกองทัพเฮลแมนเข้าตีดินแดนอื่น ๆ เพื่อยึดครองโลกให้ได้ในท้ายที่สุด
ภาค 6
แรนซ์ได้เดินทางไปที่อาณาจักร "เซธ" มหานครแห่งเวทมนตร์ อาณาจักรหนึ่งเดียวของมนุษย์ที่สามารถต้านทานการบุกยึดครองของมารได้ด้วยการสร้างข่ายเวทย์ป้องกันขนาดยักษ์ที่เรียกว่า "มาจิโนะไลน์"
ที่เซธ แรนซ์ได้แสดงพฤติกรรมไม่เหมาะสมต่อจอมเวทย์จึงถูกทหารจับขังคุกใต้ดิน ส่วนซิลนั้นกลับได้รับการปฏิบัติเยี่ยง VIP แรนซ์ที่ถูกขังคุกได้เข้าร่วมกับกลุ่มกองกำลังปฏิวัติเซธแหกคุกออกมาได้สำเร็จและตั้งใจว่าจะแก้แค้นรัฐบาลของเซธอย่างสาสม ( ความจริงกะหวังแอ้มสาวๆในกลุ่มต่อต้าน ) ด้วยการร่วมมือกับกองกำลังปฏิวัติในภารกิจก่อการร้ายต่าง ๆ ขณะเดียวกันนั้นเองทางฝ่ายมารก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างลับ ๆ เพื่อสลายมาจิโนะไลน์และเข้ายึดครองอาณาจักรแห่งเวทมนตร์นี้
ภาค 8
แรนซ์ได้ออกเดินทางไปที่ดินแดนทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่เพื่อไปหาวิธีละลายน้ำแข็งของซิลจากเผ่า "คาร่า" (ในภาค 7 ซิลได้เข้ามาปกป้องแรนซ์จากการโจมตีด้วยเวทมนตร์ของจอมมาร Little Princess ทำให้เธอถูกแช่แข็งอยู่ในก้อนน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่ละลาย) เผ่าคาร่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีแต่สตรีเท่านั้น มีลักษณะเด่นคือหูที่ยาวเหมือนเอลฟ์และมีผลึกที่หน้าผาก ผลึกนี้แรกเริ่มจะเป็นสีแดงแต่หากได้สมสู่กับผู้ชายก็จะเปลี่ยนเป็นสีฟ้าและได้รับพลังเวทย์ที่สูงชั้นยิ่งขึ้น หมู่บ้านของชนเผ่าคาร่านั้นเป็นหมู่บ้านมายาอยู่ในป่าใกล้ ๆ กับจักรวรรดิเฮลแมนที่ขึ้นชื่อเรื่องความป่าเถื่อน ชนเผ่าคาร่าเคยถูกทหารเฮลแมนรุกรานบ่อยครั้งทำให้พวกเธอไม่เชื่อใจมนุษย์
แรนซ์ได้ลักลอบเข้าไปในหมู่บ้านของชนเผ่าคาร่าและได้พบกับ "ปาสเทล" ราชินีของเผ่าคาร่าที่กำลังหลับสนิทอยู่ แรกเริ่มนั้นแรนซ์ตั้งใจจะมาพูดคุยกันเท่านั้นแต่ด้วยนิสัยของแรนซ์เมื่อมีสาวงามอยู่ตรงหน้าในสภาพไร้การป้องกันก็ไม่อาจข่มใจได้ แรนซ์ได้ลักหลับปาสเทลในคืนนั้นและหนีออกมา แต่ในวันถัดไปปาสเทลที่มีพลังเวทย์สูงขึ้นก็มาหาแรนซ์ถึงในเมืองและได้สาปแรนซ์ให้ไม่สามารถสมสู่กับสตรีทั่วไปได้ สามารถสมสู่ได้กับสตรีที่มีระดับความสามารถเกินขั้นที่ 35 เท่านั้น (ถือว่าสูงพอสมควรในเกมนี้) และหากสตรีดังกล่าวสมสู่กับแรนซ์ก็จะอ่อนกำลังลงไปหลายขั้น ด้วยเหตุนี้เองแรนซ์จึงต้องพบกับชีวิตที่ไร้เซ็กซ์เป็นเวลานานอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน นอกจากนี้การเจรจากับปาสเทลนั้นก็คงยากที่จะสำเร็จตามที่ต้องการ แล้วเขาจะสามารถช่วย ซิล ทาสสาวคู่ขวัญของเขาได้อย่างไร ?
แรนซ์
พระเอกของเรื่อง มีนิสัยลามก บ้าบิ่น และเจ้าเล่ห์ มักแต่งกายด้วยชุดสีเขียว ชอบการสมสู่กับผู้หญิงมากยิ่งกว่าอาหาร 3 มื้อ ถือคติว่าหญิงงามทุกคนเป็นสมบัติของมนุษยชาติและเป็นสมบัติของแรนซ์เองด้วย ดังนั้นแรนซ์จะไม่ยอมให้ใครทำร้ายผู้หญิง(สวย ๆ)เด็ดขาด ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นปิศาจหรือเทพเจ้าก็ตาม
ซิล เพลน
ทาสรับใช้ของแรนซ์ มีผมสีชมพูฟูนุ่ม สามารถใช้เวทมนตร์ได้หลายสาย ที่โดดเด่นคือเวทย์รักษาและเวทย์ไฟ ซิลนั้นเกิดในตระกูลชนชั้นสูงแต่ถูกลักพาตัวตั้งแต่ยังเล็ก และด้วยการที่ซิลสามารถใช้เวทย์ได้นี้เองทำให้เธอถูกนำมาประมูลขายด้วยราคาแพง แต่แรนซ์ในตอนนั้นก็ยอมทุ่มเงินซื้อเธอมาเป็นทาสรับใช้ ซิลถูกร่ายเวทย์ไว้ให้เชื่อฟังคำสั่งของแรนซ์ตั้งแต่ตอนที่แรนซ์ซื้อเธอมา แต่เมื่ออยู่ด้วยกันมานานจนถึงบัดนี้ เธอไม่ได้เชื่อฟังแรนซ์เพราะฤทธิ์ของเวทย์นั้นแล้ว แต่เป็นด้วยความรู้สึกของเธอเองที่พร้อมจะอุทิศทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อแรนซ์
ในภาค 6 มีเหตุการณ์ที่ทำให้รู้ว่าซิลเป็น 1 ใน 10 ผู้หญิงที่มีด้ายแดงแห่งโชคชะตาผูกติดอยู่กับแรนซ์ (คนปกติจะมีด้ายแดงเพียงเส้นเดียวที่นิ้วก้อย แต่แรนซ์มีครบทั้ง 10 นิ้วผูกติดอยู่กับผู้หญิง 10 คน)
ในภาค 7 ขณะที่แรนซ์กำลังจะถูกเวทย์ของจอมมาร Little Princess ฆ่า ซิลได้เข้ามาขวางและรับเวทย์ไว้แทนทำให้เธอถูกแช่แข็งอยู่ในน้ำแข็งของจอมมาร เมื่อจบภาค 7 หลังจากที่แรนซ์สามารถรวม JAPAN เป็นหนึ่งเดียวได้แล้ว แรนซ์ก็ออกเดินทางเพื่อหาวิธีช่วยซิลซึ่งเป็นเนื้อเรื่องต่อไปในภาค 8
ลีอา ปาราปารา ลีซาส
ราชินีแห่งอาณาจักรลีซาส หน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์แต่แท้จริงแล้วกลับมีงานอดิเรกในการทรมานสาว ๆ ชอบจับผู้หญิงมาทรมานเหมือนเป็นของเล่น แต่หลังจากที่พบกับแรนซ์และถูกแรนซ์ข่มขืนลงโทษ เธอก็หลงรักแรนซ์และได้สัญญาว่าจะเลิกลักพาตัวหญิงสาวมาทรมานอีก ลีอานั้นไม่ค่อยมีความสามารถในการต่อสู้ แต่เธอมีสัตว์เลี้ยงเป็นลูกมังกรสายฟ้าชื่อ ฮารุมากิ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์ที่หายากมาก สายฟ้าของฮารุมากินั้นทรงพลังมาก แต่ใช้ได้เพียงไม่กี่ครั้งในการต่อสู้แต่ละวัน
ในวัยเด็กลีอามีนิสัยเรียบร้อยสมเป็นองค์หญิงรัชทายาท แต่มีครั้งหนึ่งที่สาวรับใช้ได้ทำให้อีกัวน่าของเธอตายโดยไม่ได้ตั้งใจ ลีอาได้ลงโทษสาวรับใช้คนนั้นและเป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกถึงความปลาบปลื้มยินดีจากการทรมานคน นั่นคือความซาดิสม์ของเธอได้ตื่นขึ้นในวันนั้นนั่นเอง หลังจากนั้นเธอจึงได้เริ่มลักพาตัวเด็กสาวที่ถูกใจมาทรมานที่ปราสาท ซึ่งเป็นชนวนเหตุของ Rance ภาคที่ 1
ลีอาเป็นราชินีที่ฉลาด เธอสามารถดูแลการเมืองของลีซาสได้เป็นอย่างดีและได้รับความนิยมจากประชาชนเป็นอย่างมาก แม้รูปลักษณ์ภายนอกของเธอจะดูบริสุทธิ์และสูงส่งแต่แท้จริงแล้วเธอมีนิสัยโหดร้าย ซาดิสม์ และทะเยอทะยานมาก เธอพร้อมจะใช้อำนาจความเป็นราชินีของเธอเพื่อให้ได้ทุกสิ่งที่เธอต้องการโดยไม่เลือกวิธีการ ความฝันของเธอคือการครองโลก
ในเรื่องความรัก เธอมองว่าซิลเป็นอุปสรรคที่สำคัญที่สุดและเคยสั่งให้คานามิหาโอกาสลอบสังหารซิลในภาค 3 แต่คานามิทำไม่ได้และถูกลีอาต่อว่าอย่างหนัก
ในภาค 6 ขณะที่เซธกำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่จากการรุกรานของมาร ลีอาเห็นเป็นจังหวะเหมาะเธอก็ได้ยกทัพมาเตรียมรุกรานเซธ แต่แรนซ์ได้เกลี้ยกล่อมให้เธอใช้กองทัพนั้นช่วยเซธต่อสู้กับมารแทน ในภาคนี้เธอได้พบกับเจ้าหญิงเมจิกแห่งเซธซึ่งเป็นคู่หมั้นของแรนซ์เช่นกัน แต่เธอก็ไม่เห็นว่าเป็นอุปสรรคที่สำคัญเท่าซิล
ในภาค 8 ลีอามีบทบาทมาก เนื่องจากซิลไม่อยู่เธอจึงรีบใช้โอกาสนี้มาอยู่ใกล้ ๆ แรนซ์เพื่อทำคะแนน โดยถึงกับทิ้งประเทศไว้ให้มาริสบริหารแทนตน (เธอเคยตั้งใจจะทำเช่นนี้ตั้งแต่ภาค 7 แต่มาริสห้ามไว้)
ลีอาเรียกแรนซ์ว่า ดาร์ลิ้ง เสมอ
เคนโต คานามิ
คานามิเป็นนินจาที่รับใช้ลีอาโดยตรง เมื่อตอนเด็กเธอสังกัดกลุ่มฟูมะใน JAPAN แต่พลัดหลงกับกลุ่มขณะมาฝึกฝนที่แผ่นดินใหญ่ ลีอาได้พบกับเธอและได้ช่วยเธอให้รอดจากการอดตาย เธอจึงเป็นนินจารับใช้ลีอาตั้งแต่นั้นมา คานามินั้นจงรักภักดีต่อลีอามาก เธอพร้อมจะทำทุกอย่างตามที่ลีอาสั่ง เช่นในภาค 1 ที่เธอลักพาตัวผู้หญิงมาให้ลีอาทรมาน
หลังจากที่พ่ายแพ้และเสียตัวให้แก่แรนซ์เธอก็รังเกียจแรนซ์มาตลอด แต่ก็มักจะได้รับคำสั่งจากลีอาให้มาอยู่ใกล้ ๆ แรนซ์เป็นประจำ แม้ปกติเธอจะทำตัวเฉยชาไม่แยแสต่อแรนซ์แต่แท้จริงแล้วเธอกังวลเรื่องความสามารถของเธอมาก (คานามิมักจะทำพลาดจนแรนซ์ต้องช่วยอยู่เสมอและมักจะล้อเธอว่าเป็นนินจาที่ไม่ได้เรื่อง) เวลาอยู่คนเดียวเธอจะฝึกอย่างหนัก หวังว่าสักวันแรนซ์จะยอมรับในความสามารถทางนินจาของเธอ ในภาค 6 เธอได้รู้ว่าเธอก็เป็น 1 ใน 10 ผู้หญิงที่มีด้ายแดงแห่งโชคชะตาผูกติดอยู่กับแรนซ์
ในภาค 7 คานามิมีโอกาสกลับมาที่ JAPAN เพราะลีอาสั่งให้เธอยกทัพมาช่วยแรนซ์ ซึ่งเธอไม่อยากกลับมาเพราะนินจาที่ทิ้งหมู่บ้านไปจะถูกตามล่าและมีโทษถึงตาย ตอนที่แรนซ์แกล้งส่งเธอไปทำภารกิจแถวเอโดะซึ่งเป็นถิ่นของนินจาฟูมะเธอก็พลาดท่าถูกจับไปจริง ๆ และเกือบถูกฆ่าแต่แรนซ์ก็มาช่วยไว้ได้ทัน ในภาค 7 นี้คานามิได้พบนินจาที่เก่งกว่าเธอหลายคนและเคยท้อใจจนถึงกับจะหนีกลับลีซาสเพราะคิดว่าเธออยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ แต่แรนซ์รู้ทันและมาดักรอเธอที่หน้าปราสาท แรนซ์ได้บอกกับคานามิว่าเขาต้องการเธอและเธอไม่จำเป็นต้องเก่งกว่าใคร แค่เป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็เพียงพอ ทำให้คานามิซึ้งใจมาก
มาริส อมาริลลิส
มาริสเป็นหัวหน้าสาวรับใช้ของปราสาทลีซาส ทำหน้าที่รับใช้ลีอาโดยตรง มาริสนั้นรักและจงรักภักดีต่อลีอามาก เธอเป็นคนที่มากด้วยความสามารถ สามารถทำได้ทุกอย่างตั้งแต่การต่อสู้ไปจนถึงการบริหารบ้านเมือง ลีอาไว้ใจเธอมากและปรึกษาเธอในทุก ๆ เรื่อง เธอจึงเปรียบเสมือนเป็นผู้ครองนครอีกคนหนึ่งของอาณาจักรลีซาส
มาเรีย คัสตาร์ด
1 ใน 4 แม่มดแห่งเมืองคัสตั้ม ถนัดเวทย์น้ำ หลังจากที่แรนซ์ช่วยเธอให้พ้นจากการควบคุมของแหวน เธอก็สูญเสียพลังเวทย์เกือบทั้งหมดไป แต่เธอมีพรสวรรค์ทางด้านการประดิษฐ์และเครื่องกลมาตั้งแต่เด็ก เธอจึงหันมาเอาดีทางด้านนี้แทน
มาเรียเป็นคนฉลาด โอบอ้อมอารี และค่อนข้างใสซื่อ ในภาค 2 เธอตกหลุมรักแรนซ์ตั้งแต่ตอนที่แรนซ์ช่วยเธอและสัญญาว่าจะช่วยเพื่อน ๆ ของเธอด้วย หลังจากที่เหตุการณ์คลี่คลายลงเธอได้เปิดโรงงานในเมืองคัสตั้มเพื่อเป็นการชดใช้ในสิ่งที่เธอทำตอนที่ถูกแหวนควบคุม สิ่งประดิษฐ์ของเธอทำรายได้มากพอที่จะกอบกู้เมืองขึ้นมาได้