cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กระบี่แสง
พลังในการตัด
เมื่อตัดผ่านสิ่งที่อัดแน่นสนามแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยการสร้างแนวโค้งทำให้จะทำเกิดแรงต้านทาน สิ่งนี้ทำให้ใบมีดรู้สึกเหมือนเป็นของแข็งเมื่อกระทบกับวัตถุที่อัดแน่น น้อยครั้งมากที่วัตถุแข็งจะผ่านทะลุสนามแม่เหล็กไฟฟ้าและทำให้แนวโค้งขาด สนามพลังแม่เหล็กไฟฟ้าและพลังงานที่พุ่งออกมายังสามารถปัดป้องได้โดยแนวโค้งของกระบี่แสง สิ่งเหล่านี้ยังรวมทั้งสนามพลัง กระสุนบลาสเตอร์ และใบมีดของกระบี่แสงด้วยกัน
สิ่งที่ต้านทานกระบี่แสง
นอกจากกระบี่แสงอีกเล่มแล้วสิ่งที่ต้านทานกระบี่แสงได้นั้นมีน้อยมาก แต่ก็มีบ้างดังนี้
วัสดุอื่น ๆ ในกาแลคซี่อย่างโล่พลังงานก็ใช้ได้เช่นกัน สัตว์บางชนิดอย่างมังกรลาวามีเกราะตามธรรมชาติที่ป้องกันมันจากกระบี่แสงได้เช่นเดียวกับกระสุนบลาสเตอร์ วัสดุนำไฟฟ้าจะมีองศาในการต้านทานกระบี่แสง สนามพลังงานของกระบี่แสงจะทำปฏิกิริยากับสนามพลังของวัตถุนำไฟฟ้า และพลังงานจากใบมีดจะผ่านวัตถุไปอย่างสม่ำเสมอ ในที่สุดจะทำให้มันละลายหากพลังงานที่มากพอถูกย้าย
ความสอดคล้องของความภักดี
- อาจารย์วินดู
ประเพณีของเจไดในการมอบดาบให้สมาชิกเจไดท่านอื่นนั้นเรียกว่า “ ความสอดคล้องของความภักดี” (Concordance of Fealty) การแลกเปลี่ยนนี้แสดงถึงความเคารพระหว่างเพื่อนแห่งพลัง และแสดงถึงว่าจะช่วยเหลือกันในการต่อสู้ มารยาทที่ดีในเหล่าเจไดนั้นคือการให้ความเคารพแก่กัน
เบื้องหลัง
สตาร์ วอร์สในตอนเริ่มแรกนั้นกระบี่แสงไม่ได้เป็นอาวุธที่ใช้เฉพาะเจไดกับซิธ อันที่จริงแล้วพวกมันเป็นเพียงอาวุธธรรมดาที่ใช้โดยทหารฝ่ายกบฏและจักรวรรดิ หลังจากนั้นจอร์จ ลูคัสได้จำกัดอาวุธนี้ให้ใช้เพียงเจไดและซิธเท่านั้นเพื่อเพิ่มความรู้สึกให้มันเป็นอาวุธที่ไม่ธรรมดา
ในแบบร่างของสตาร์ วอร์สเมื่อปีพ.ศ. 2517 กระบี่แสงถูกเรียกว่า"ดาบเลเซอร์" (lasersword)
กระบี่แสงของอนาคินกับลุคทำมาจากไฟแฟลชกล้องกราฟเฟล็กซ์ ในขณะที่ของดาร์ธ เวเดอร์ทำมาจากไฟแฟลชของไมโคร พรีซิชั่น โปรดักส์ในไตรภาคเดิม ด้ามจับทำมาจากขอบยางติดกระจกรถยนต์ และแหวนตัวดีถูกติดเข้าไปเพื่อให้มันสวมใส่กับเข็มขัดได้ กระบี่แสงของโอบีวันในไตรภาคเดิมเป็นอันที่ซับซ้อนที่สุดในตอนนั้น มันทำมาจากชิ้นส่วนของปืนกลเอเอ็นเอ็ม2 บราวน์นิ่ง ปืนยิงระเบิดมาร์ค 1 ของอังกฤษ และท่อเครื่องยนต์ไอพ่นของโรลส์-รอยซ์
ในแบบแรกของการกลับมาของเจได กระบี่แสงของลุคนั้นเป็นสีฟ้า แต่เมื่อต้องเจอกับท้องฟ้าของทะเลทรายจึงมีการเปลี่ยนให้มันเป็นสีเขียวเพื่อให้มองเห็นได้ชัดขึ้น
ใน กองทัพโคลนส์จู่โจม แซมมวล แอล. แจ็กสันขอให้กระบี่แสงของตัวละครของเขา เมซ วินดู เป็นสีม่วง ในที่สุดลูคัสก็ให้เมซ วินดูใช้กระบี่แสงสีม่วง มันเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์สตาร์ วอร์สที่มีกระบี่แสงสีอื่นที่ไม่ใช่สีแดง ฟ้า หรือเขียว
กระบี่แสงมักจะมีปลายที่โค้งมน ในการต่อสู้ระหว่างโยดากับเคาท์ ดูกูใน กองทัพโคลนส์จู่โจม นั้นเป็นครั้งแรกที่กระบี่แสงมีปลายที่แหลม ปลายที่แหลมยังถูกใช้อย่างมากใน ซิธชำระแค้น
กระบี่แสงถูกแสดงออกมาอย่างไม่กลมกลืนนักในภาพยนตร์สตาร์ วอร์สด้วยการที่แสงจากใบมีดนั้นจะส่งผลต่อสิ่งแวดล้อม กระบี่แสงไม่ได้เป็นแหล่งกำเนิดแสงในไตรภาคเดิม ถึงแม้ว่าพวกมันจะส่องแสงแต่พวกมันก็ไม่ได้ทำให้สิ่งรอบข้างสว่างขึ้น ในไตรภาคใหม่พวกมันทำเช่นนั้นได้ ความไม่กลมกลืนนี้มาจากเทคนิคพิเศษของไตรภาคเดิม
บางครั้งมีการตั้งสันนิษฐานว่ากระบี่แสงไม่ส่งความร้อนออกมา การอยู่ใกล้ใบมีดจะไม่ส่งผลใด ๆ จนกระทั่งไปสัมผัสมันเข้าซึ่งเป็นส่วนที่มีพลังงานและความร้อนสูง นวนิยายลีเจซี่ ออฟ เดอะ ฟอร์ซทั้งสามเล่มกล่าวว่ากระบี่แสงมีความร้อนออกมาจากใบมีด แต่ในนวนิยายเฟท ออฟ เดอะ เจไดได้กล่าวว่ากระบี่แสงมีสนามพลังรอบ ๆ ใบมีดทำให้ความร้อนไม่สามารถแผ่ออกมาได้ เพราะว่าผู้แต่งสตาร์ วอร์สฉบับแรก ๆ บอกว่ากระบี่แสงนั้นมีการแผ่ความร้อน นี่จึงอาจเป็นได้ว่ามันคือการพยายามที่จะใช้เหตุผลเดียวกันนี้ต่อไป
ช่องฮิสตอรี่ แชนแนลได้มีภาคพิเศษของรายการโมเดิร์น มาเวลส์โดยใช้ชื่อว่าเทคโนโลยีของสตาร์ วอร์ส ในภาคนี้นักวิทยาศาสตร์เห็นด้วยว่าใบมีดของกระบี่แสงหากสร้างได้ขึ้นจริง มันคนเป็นการผสมพลาสม่าเข้าไปภายในสนามแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างไรก็ตามนักวิทยาศาสตร์ก็ไม่เห็นด้วยที่ว่ากระบี่แสงนั้นไม่แผ่ความร้อนทั้ง ๆ ที่มันสามารถตัดผ่านวัตถุต่าง ๆ ได้ นักวิทยาศาสตร์กล่าวว่าเพื่อที่จะให้พลาสม่าตัดผ่านวัตถุที่เป็นเหล็กหรือเนื้อนั้น อย่างที่ใบมีดของกระบี่แสงทำได้ พลาสม่าจะต้องร้อนเป็นสิบเท่าของทุกสิ่งที่อยู่บนโลก หรือประมาณ 2 ล้านองศา สิ่งนี้อาจทำให้กระบี่แสงเป็นอาวุธที่ไม่สามารถนำมาใช้งานได้โดยบุคคล.
ในนวนิยาย ไลท์เซเบอร์ส เทเนล คารู้สึกว่าแขนของเธอเย็นเฉียบเมื่อถูกตัดอย่างอุบัติเหตุโดยจาเซน โซโล ไม่ว่ามันจะเป็นเพราะตัวบุคคลหรืออะไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่มีใครทราบ
เสียงของดาบนั้นจะถูกเพิ่มเข้าไปในภายหลังโดยทีมเอฟเฟคทางด้านเสียง แต่ยวน แมกเกรเกอร์นั้นให้เสียงกระบี่แสงของตนเองในเอพพิโซด I ซึ่งเลียม นีสันและเฮย์เดน คริสเตนเซ่นก็ให้เสียงเองด้วยเช่นกันเสียงของกระบี่แสงนั้นเป็นเสียงผสมระหว่างลำแสงของเครื่องโปรเจกต์เตอร์และเสียงสัญญาณรบกวนจากโทรทัศน์ที่ใช้ระบบเคเบิลที่ไม่ได้ป้องกันเสียงรบกวน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโตเกียว (東京国立博物館 (Tōkyō Kokuritsu Hakubutsukan)) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุด และใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1872 เป็นสถานที่เก็บรักษาศิลปวัตถุและโบราณวัตถุที่สำคัญจากทั่วทวีปเอเชีย โดยเฉพาะจากในญี่ปุ่นเอง มีโบราณวัตถุจัดแสดงกว่า 110,000 ชิ้น ซึ่งมีสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น 87 ชิ้น และสมบัติทางวัฒนธรรมที่สำคัญอีก 610 ชิ้นรวมอยู่ด้วย (ข้อมูลเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2005) ทางพิพิธภัณฑ์ยังมีส่วนงานสำหรับค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับโบราณวัตถุ และจัดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อให้ความรู้แก่ประชาชน
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ภายในสวนอูเอโนะ ในเขตไทโต กรุงโตเกียว ประกอบไปด้วยอาคารต่าง ๆ ซึ่งส่วนจัดแสดงจะประกอบด้วยอาคารศิลปะญี่ปุ่น อาคารศิลปะเอเชีย อาคารเฮียวเก อาคารเฮเซ และอาคารสมบัติแห่งวัดโฮรีว และยังมีศูนย์งานวิจัยและสารสนเทศและอาคารส่วนอื่น ๆ ในบริเวณพิพิธภัณฑ์มีร้านอาหารและร้านค้าอยู่หลายร้าน และมีส่วนจัดนิทรรศการกลางแจ้งและสวนหย่อมซึ่งผู้มาเยี่ยมชมสามารถเพลิดเพลินกับบรรยากาศได้
วิทยาลัยนาฏศิลป
วิทยาลัยนาฏศิลป (The College of Dramatic Arts) เป็นกลุ่มสถาบันการศึกษาในสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม โดยเปิดสอนเพื่อผลิตครูและบุคลากรสายอาชีพในด้านนาฏศิลป์และดนตรี
ประวัติวิทยาลัย
พ.ศ. 2488 หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง นายกรัฐมนตรีบัญชาให้แก้ไขปรับปรุงการศึกษาของโรงเรียนสังคีตศิลปใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนนาฏศิลป" มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ
เมื่อเปิดโรงเรียนนาฏศิลป ปี พ.ศ. 2488 มีนักเรียนเก่าเหลืออยู่ในโรงเรียนสังคีตศิลป 33 คน เป็นนักเรียนหญิงทั้งสิ้น จึงเปิดรับสมัครนักเรียนชายเข้าฝึกหัดโขน จำนวน 60 คน นับแต่นั้นมา โรงเรียนนาฏศิลปก็ขยายการศึกษาทั้งนาฏดุริยางคศิลป์ไทยและสากล กองการสังคีตมาขึ้นกับกองศิลปศึกษา และได้รับการยกฐานะให้เป็น "วิทยาลัยนาฏศิลป" เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2515
วิทยาลัยนาฏศิลปเป็นสถาบันการศึกษาที่มุ่งผลิตครูและบุคลากรสายอาชีพ ในด้านนาฏศิลป์ ดนตรี มีการจัดการเรียนการสอนอันประกอบด้วยการศึกษาวิชาสามัญและศิลปะตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ โดยจัดการศึกษาเป็น 3 ระดับ คือ
ในปีการศึกษา 2519 ได้ขยายการศึกษาจนถึงระดับปริญญาตรี โดยสมทบกับสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ในปัจจุบัน) ในคณะนาฏศิลป์และดุริยางค์ รับศึกษาที่สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยนาฏศิลปในระดับนาฏศิลป์ชั้นสูง เข้าศึกษาต่ออีก 2 ปี ได้รับปริญญาศึกษาศาสตรบัณฑิต (ศษ.บ.) ต่อมาในปีการศึกษา 2541 กรมศิลปากรได้จัดตั้ง "สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์" ขึ้น โดยจัดการศึกษาในระดับปริญญาตรีด้านช่างศิลป์ นาฏศิลป์ ดุริยางคศิลป์ ทั้งไทยและสากล รับนักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในระดับนาฏศิลป์ชั้นสูง เข้าศึกษาต่ออีก 2 ปี ในคณะศิลปนาฏดุริยางค์ และคณะศิลปศึกษา​ ปัจจุบัน​วิทยาลัยนาฏศิลป​ เป็น​หน่วยงานในสังกัดสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์​ กระทรวงวัฒนธรรม
อ้างอิง
ประวัติวิทยาลัย
เอ. เอ. อดัมส์
ออลีน อับเบอร์ อดัมส์ หรือที่รู้จักกันในอีกชื่อว่า '''เอ. เอ. อดัมส์''' (เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1900 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1985) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกาจากรัฐวอชิงตัน ออลีน อับเบอร์ อดัมส์เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐวอชิงตัน เขตที่ 27 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 จนถึงปี ค.ศ. 1981 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราาษฎรจากรัฐวอชิงตัน เขตที่ 26 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969 จนถึงปี ค.ศ. 1973
พลังงานลม
พลังงานลม เป็นพลังงานตามธรรมชาติที่เกิดจากความแตกต่างของอุณหภูมิ ความกดดันของบรรยากาศและแรงจากการหมุนของโลก สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดความเร็วลมและกำลังลม เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าลมเป็นพลังงานรูปหนึ่งที่มีอยู่ในตัวเอง ซึ่งในบางครั้งแรงที่เกิดจากลมอาจทำให้บ้านเรือนที่อยู่อาศัยพังทลายต้นไม้ หักโค่นลง สิ่งของวัตถุต่าง ๆ ล้มหรือปลิวลอยไปตามลม ฯลฯ ในปัจจุบันมนุษย์จึงได้ให้ความสำคัญและนำพลังงานจากลมมาใช้ประโยชน์มากขึ้น เนื่องจากพลังงานลมมีอยู่โดยทั่วไป ไม่ต้องซื้อหา เป็นพลังงานที่สะอาดไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสภาพแวดล้อม และสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้อย่างไม่รู้จักหมดสิ้น
พลังงานลมก็เหมือนกับพลังงานแสงอาทิตย์คือไม่ต้องซื้อ ซึ่งปัจจุบันได้มีการนำเอาพลังงานลมมาใช้ประโยชน์มากขึ้น พื้นที่ยังมีปัญหาในการวิจัยพัฒนานำเอาพลังงานลมมาใช้งานเนื่องจากปริมาณของลมไม่สม่ำเสมอตลอดปี แต่ก็ยังคงมีพื้นที่บางพื้นที่สามารถนำเอาพลังงานลมมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้ เช่น พื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลเป็นต้น ซึ่งอุปกรณ์ที่ช่วยในการเปลี่ยนจากพลังงานลมออกมาเป็นพลังงานในรูปอื่น ๆ เช่น ใชั กังหันลม ( windturbine) เพื่อเปลี่ยนให้เป็น พลังงานไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับเทอร์ไบน์หรือไดนาโมเพื่อผลิตไฟฟ้า, กังหันโรงสี (หรือ windmill) เพื่อเปลี่ยนให้เป็น พลังงานกล คือเมื่อต่อเข้ากับระหัดวิดน้ำเพื่อระบายน้ำหรือต่อเข้ากับจักรกลก็สามารถใช้สีข้าวหรือนวดแป้งได้, กังหันสูบน้ำ (หรือ windpump, sails หรือใบเรือ เพื่อขับเคลื่อนเรือ เป็นต้น
windfarm จะประกอบด้วยกังหันลมเป็นจำนวนมาก และต่อเข้ากับสายส่งกลางเพื่อผลิตไฟฟ้าให้กับผู้ผลิตไฟฟ้าหลัก (ในไทยคือ กฟผ) ลมในทะเลจะมีความแรงและแน่นอนกว่าลมบนบก แต่การสร้างในทะเลถึงจะไม่ทำให้รกหูรกตามากนักแต่ค่าใช้จ่ายและการบำรุงรักษาจะแพงกว่าการสร้างบนบกมากเลยทีเดียว แต่ก็ไม่แพงไปกว่าการก่อสร้างโรงไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลทั่วไป
พลังงานลมถูกนำมาใช้เป็นพลังงานทางเลือกเพื่อมาแทนทีพลังงานฟอสซิล มีปริมาณมาก มีอยู่ทั่วไป สะอาด หมุนเวียนได้ และมีผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อมน้อยมาก พลังงานลมมีความสม่ำเสมอในแต่ละปี อาจมีบางช่วงที่ขาดหายไปบ้างแต่ก็จะไม่สร้างปัญหาในการผลิตไฟฟ้าถ้าออกแบบให้มีประสิทธิภาพเพียง 20% ของปริมาณความต้องการไฟฟ้าทั้งหมด การติดตามสภาพอากาศอย่างใกล้ชิดจะสามารถลดปัญหาลงได้
ข้อดี
นอกจากนี้ในโครงการใหญ่ ๆ ที่ใช้กังหันลมขนาดกลางที่ได้รับการทดสอบประสิทธิภาพ จะมีศักยภาพในการปฏิบัติงาน 98% อย่างสม่ำเสมอโดยอาศัยลม ซึ่งหมายถึงต้องซ่อมแซมเป็นระยะเวลาเพียง 2% ซึ่งเป็นประสิทธิภาพการทำงานที่สูงกว่าประสิทธิภาพที่คาดหวังได้จากโรงไฟฟ้าทั่วไปอย่างมาก
ความไม่แน่นอนของพลังงานลม
ความไม่แน่นอนของพลังงานลมสร้างปัญหาน้อยกว่าระบบการจัดการสายส่งไฟฟ้า (grid) ความต้องการพลังงานที่ขึ้นลงไม่แน่นอนและความผิดพลาดจากโรงไฟฟ้าทั่วไปที่จำเป็นต้องป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นทำให้ต้องอาศัยระบบสายส่งไฟฟ้าพลังงานลม และประสบการณ์จริงแสดงให้เห็นว่าระบบไฟฟ้าในประเทศสามารถส่งไฟฟ้าจากพลังงานลมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตัวอย่างเช่น ในคืนวันลมแรง กังหันลมผลิตไฟฟ้าได้สูงสุดถึง 50% แต่งานที่มากเช่นนั้นได้รับการพิสูจน์แล้วว่าจัดการได้
นอกจากนี้ การสร้างสายส่งไฟฟ้าประสิทธิภาพสูงยังลดปัญหาความไม่แน่นอนของลม โดยทำให้พลังไฟฟ้าจากความเร็วลมที่เปลี่ยนแปลงในหลาย ๆ พื้นที่เกิดความสมดุลซึ่งกันและกัน
มุ่งไปข้างหน้า
แม้ว่าพลังงานลมจะเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ไม่สามารถรับรองได้ว่าพลังงานลมจะมีอนาคตที่สดใส แม้ว่าปัจจุบันมีการผลิตพลังงานลมแล้วใน 50 ประเทศ แต่ความก้าวหน้าของพลังงานลมจนถึงปัจจุบันเกิดขึ้นจากความพยายามของไม่กี่ประเทศ โดยผู้นำ คือ เยอรมนี สเปน และ เดนมาร์ก ประเทศอื่น ๆ จำเป็นต้องปรับปรุงอุตสาหกรรมพลังงานลมอย่างมากหากต้องการบรรลุเป้าหมายทั่วโลก ด้วยเหตุนี้การคาดการณ์ว่าจะมีการใช้พลังงานลม 12% ของพลังงานโลกภายในพ.ศ. 2563 จึงเป็นเรื่องไม่แน่นอน แต่เป็นเป้าหมาย นั่นคือ เป็นอนาคตที่เป็นไปได้ที่เราสามารถเลือกถ้าเราเต็มใจ
ส่วนประกอบของระบบกังหันลมขนาดใหญ่สำหรับผลิตไฟฟ้า
ส่วนประกอบสำคัญๆ ของระบบกังหันลมทั่วๆ ไปอาจแบ่งได้ดังนี้
ชนิดของกังหันลม
จำแนกตามลักษณะแนวแกนหมุนของกังหันจะได้ 2 แบบ คือ
ชัยชนะของสถาบันสถาปนา
ชัยชนะของสถาบันสถาปนา (Foundation's Triumph) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ แต่งโดยเดวิด บริน ใน ค.ศ. 1999 โดยจับใจความในนวนิยายชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ ฉบับภาษาไทยแปลโดย ดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น
ชัยชนะของสถาบันสถาปนา ถือเป็นหนึ่งในนิยาย 3 เล่มชุดสถาบันสถาปนาไตรภาคที่สอง ต่อจากสุดหนทางสถาบันสถาปนา (Foundation's Fear) และฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา (Foundation and Chaos) เนื้อเรื่องจะอยู่ระหว่างฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา และสถาบันสถาปนา เล่มแรก
อุทยานแห่งชาติเตย์เด
อุทยานแห่งชาติเตย์เด (Parque Nacional del Teide) ตั้งอยู่บนเกาะเตเนริเฟซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นกานาเรียส ประเทศสเปน สำหรับการเดินทางมายังเกาะนั้น นักท่องเที่ยวสามารถมาได้ทั้งทางเรือและทางเครื่องบิน
อุทยานแห่งชาติเตย์เดเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีทัศนียภาพสวยงามน่าตื่นตาตื่นใจ เนื่องจากเป็นอุทยานแห่งชาติที่เก่าแก่ที่สุดในสเปน ภายในอุทยานนั้นมีภูเขาไฟเตย์เด ที่มีความสูงถึง 3,718 เมตร และมีความสูงเหนือพื้นมหาสมุทร 7500 เมตร และถือว่าเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในสเปนอีกด้วย.
เถ้าภูเขาไฟ
สำหรับเถ้าภูเขาไฟที่ตกลงมาบนพื้นดิน เรียกว่า เถ้าหลาก ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อระบบนิเวศหรือสิ่งปลูกสร้างฝีมือมนุษย์ได้ เมื่อเวลาผ่านไปเถ้าหลากนั้นจะทำให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ของผืนดินขึ้นได้
ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา
ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา (Foundation and Chaos) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ แต่งโดยเกรก แบร์ ใน ค.ศ. 1998 โดยจับใจความในนวนิยายชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ ฉบับภาษาไทยแปลโดย ดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น ถือเป็นหนึ่งในนิยาย 3 เล่มชุดสถาบันสถาปนาไตรภาคที่สอง ต่อจากสุดหนทางสถาบันสถาปนา (Foundation's Fear) และตามด้วยชัยชนะของสถาบันสถาปนา (Foundation's Triumph)
อเล็กซ์ เดนชิโอ
'''อเล็กซ์ เอ. เดนชิโอ''' (เกิดเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1921 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา เกิดที่เมืองวอลลา วอลลา รัฐวอชิงตัน ดำรงตำแหน่งกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ ขณะที่เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง อเล็กซ์ เดนชิโอเป็นเจ้าของธุรกิจประกันภับในยากิมา รัฐวอชิงตัน อเล็กซ์ เดนซิโอเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1975 จยถึงวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1981 และเป็นวุฒิสมาชิก ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1981 จนถึงวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1989 และวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1993 จนถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007
การเจรจา
การเจรจา หรือ การต่อรอง คือการสนทนาที่มีจุดประสงค์เพื่อแก้ไขความขัดแย้ง เพื่อสร้างข้อตกลงระหว่างหลายฝ่าย เพื่อต่อรองเงื่อนไขหรือสนองต่อความพึงพอใจต่างๆ ซึ่งเป็นวิธีหลักเพื่อแก้ไขปัญหาทางเลือก ทั้งนี้หากโต้เถียงยังไม่สิ้นสุดการต่อรองก็ยังดำเนินต่อไป ในขณะเดียวกันการเจรจายังส่งผลต่อคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นอีกด้วย
การเจรจาอาจจะเกิดขึ้นได้ในธุรกิจ องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร การประชุมในระดับรัฐบาล การดำเนินงานทางกฎหมาย การเมืองระหว่างประเทศ หรือสถานการณ์ส่วนตัวเช่นการแต่งงาน หย่าร้าง เลี้ยงดูบุตร และทุกสิ่งอย่างในชีวิต การศึกษาเกี่ยวกับการเจรจานั้นเรียกว่าทฤษฏีการเจรจา ผู้เจรจาที่เป็นมืออาชีพนั้นจะถูกเรียกได้มากมากมาย เช่น นักเจรจาของสหภาพ, นักเจรจาสันติภาพ, นักต่อรองตัวประกัน, หรือไม่ก็ไม่มีคำที่เกี่ยวข้องกับการเจรจาโดยตรงที่อยู่ในชื่อเรียกเช่น นักการทูต สมาชิกสภานิติบัญญัติ หรือนายหน้า
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งที่ 20 ''' จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยสาเหตุมาจากที่ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี ได้ประกาศยุบสภา เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 นับว่าเป็น การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในระบบของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ซึ่งแบ่งเป็นระบบบัญชีรายชื่อ 100 คน และแบบแบ่งเขตเลือกตั้งอีก 400 คน ภายใต้การกำกับดูแลและจัดการเลือกตั้งของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งในครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งครั้งแรกที่มีการพิจารณาเรื่องร้องเรียนผลการเลือกตั้ง ก่อนประกาศรับรอง และมีการประกาศให้จัดการเลือกตั้งใหม่ โดยในการรับรองผลการเลือกตั้งในรอบแรก มีการรับรองจำนวนทั้งสิ้น 338 คน และประกาศให้เลือกตั้งใหม่ 62 เขตเลือกตั้ง
ระบบบัญชีรายชื่อ
{|width = "100%"
การเลือกตั้งใหม่
คณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้กำหนดให้มีการเลือกตั้งใหม่
Cassiopea andromeda
Cassiopea andromeda เป็นแมงกะพรุนจำพวกแมงกะพรุนกลับหัวชนิดหนึ่ง โดยเป็นแมงกะพรุนที่มีส่้วนหัวหรือเมดูซ่าคว่ำลงและเกาะติดกับพื้นทะเล ที่เป็นพื้นทรายหรือพื้นโคลน และเอาส่วนที่เป็นหนวดชูขึ้น ทำให้แลดูคล้ายดอกไม้ทะเลหรือแมงกะพรุนที่ตายแล้ว
Cassiopea andromeda มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร แพร่กระจายพันธุ์ในน่านน้ำแถบอินโด-แปซิฟิกฝั่งตะวันตก รวมถึงในน่านน้ำไทยด้วย แต่เป็นแมงกะพรุนที่ไม่้ได้มีการจับมาบริโภค
โดยการชูเอาหนวดที่มีเข็มพิษคอยดักจับแพลงก์ตอนที่ลอยตามกระแสน้ำกินเป็นอาหาร รวมถึงกุ้งหรือปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร รวมถึงสามารถสังเคราะห์แสงเองได้ด้วยจากสาหร่ายซูแซนแทลลี่ที่อยู่รอบ ๆ หนวด
สะพานเหญิตเติน
สะพานเหญิตเติน (Cầu Nhật Tân) หรือ สะพานมิตรภาพเวียดนาม–ญี่ปุ่น เป็นสะพานขึงข้ามแม่น้ำแดง ตั้งอยู่ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2558 มี 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อฮานอยกับท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่าย ทุนโครงการมาจากเงินให้กู้ยืมเพื่อการพัฒนาขององค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น
สะพานเหญิตเตินได้รับการออกแบบและสร้างให้เป็นสัญลักษณ์ใหม่ของฮานอย โดยหอคอยสะพาน 5 แห่ง หมายถึง ประตูเมืองโบราณ 5 แห่งของฮานอย ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2560 เทศบาลนครฮานอยได้ร่วมมือกับบริษัทฟิลิปส์จากเนเธอร์แลนด์ติดตั้งไฟส่องสว่างทั่วหอคอยสะพานตอนกลางคืน มีการอ้างว่าระบบที่ติดตั้งใหม่นี้สามารถฉายแสงสีได้ถึง 16.7 ล้านสี
สุดหนทางสถาบันสถาปนา
สุดหนทางสถาบันสถาปนา (Foundation's Fear) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ แต่งโดยเกรกอรี เบนฟอร์ด ใน ค.ศ. 1997 โดยจับใจความในนวนิยายชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ ฉบับภาษาไทยแปลโดย ดร. ยรรยงก์ เต็งอำนวย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โปรวิชั่น
สุดหนทางสถาบันสถาปนา ถือเป็นหนึ่งในนิยาย 3 เล่มชุดสถาบันสถาปนาไตรภาคที่สอง เล่มถัดไปคือ ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา (Foundation and Chaos) ตามด้วยชัยชนะของสถาบันสถาปนา (Foundation's Triumph)
แฟนทีวี
แฟน ทีวี (FAN TV) เป็นสถานีเพลงลูกทุ่งและเพลงไทยสากลรวมไปถึงรายการวาไรตี้เพลงที่เคยออกอากาศทางฟรีทีวี ตลอด 24 ชั่วโมง จากจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และแกรมมี่โกลด์ โดยเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จากนั้นเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 แฟนทีวีได้พัฒนาระบบการออกอากาศเป็นระบบโทรทัศน์ความชัดสูง (High-definition television) เป็นช่องแรกของสถานี ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ได้เพิ่มเนื้อหาเพลงไทยสากลซึ่งเดิมอยู่ในช่องจีเอ็มเอ็ม มิวสิค เข้ามารวมอยู่ในช่องแฟนทีวีด้วย และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ปฏิพจน์
ปฏิพจน์ (Oxymoron) เป็นภาพพจน์หรือการเน้นความหมายที่เกิดจากรวมคำหรือวลีสองคำหรือสองวลีที่มีความหมายขัดแย้งกัน “Oxymoron” มาจากภาษากรีก “Oxy” ซึ่งแปลว่า “แรง” (sharp) และ “Moros” ซึ่งแปลว่า “ไม่น่าสนใจ” ฉะนั้นคำว่า “Oxymoron” เองจึงเป็น ปฏิพจน์
รูปแบบ
ปฏิพจน์เป็นลักษณะการสร้างคำหรือวลีที่เป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งของความหมาย (contradiction in terms) สิ่งที่ทำให้ปฏิพจน์แตกต่างจากปฏิทรรศน์และความหมายขัดแย้ง (contradiction) ตรงที่ปฏิพจน์เป็นการใช้อย่างจงใจเพื่อเพิ่มความรู้สึกหรือเห็นภาพพจน์ในวาทศิลป์โดยการสร้างความหมายใหม่โดยการผสมคำที่ตรงข้ามกัน เช่น “ทารุณเพื่อความกรุณา”
รอย คีน
รอย มอรีซ คีน (Roy Maurice Keane; เกิด 10 สิงหาคม ค.ศ. 1971) เป็นอดีตกัปตัน (ฟุตบอล)ทีมและนักฟุตบอลทีมชาติไอร์แลนด์ อดีตกัปตันทีมและนักฟุตบอลสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและสโมสรฟุตบอลเซลติก และเป็นอดีตผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลอิปสวิชในฟุตบอลลีกเดอะแชมเปี้ยนชิพของอังกฤษ
แหล่งข้อมูลอื่น
1971
แจ๊ค รัสเซลล์
แจ๊ค รัสเซลล์ (Jack Russell) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 6
โกลเดนไมล์คอมเพล็กซ์
โกลเดนไมล์คอมเพล็กซ์ (Golden Mile Complex, ) เป็นอาคารเชิงพาณิชย์และที่อยู่อาศัยในกัลลัง ประเทศสิงคโปร์ ไม่ไดลจากสถานีเอ็มอาร์ทีนิโกลล์ไฮเวย์ ชื่อเดิมของอาคารคือ Woh Hup Complex ส่วนพาณิชย์ของอาคารมีร้านค้ารวม 411 ร้าน และที่จอดรถ 500 ที่ อาคารเป็นย่านชาติพันธุ์ที่สำคัญของคนไทยในสิงคโปร์
ฟร็อก เซลอส
ฟร็อก เซลอส (ภาษาเขมร: ???; 地奇星フログのゼーロス; Frog Zelos) เป็นตัวละครในเรื่องเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์ มีบทบาทอย่างมากในภาคแซงค์ทัวรี่
บทบาท
ฟร็อก เซลอส ปรากฏตัวครั้งแรกในปราศาทฮาเดสบนโลกมนุษย์ เพื่อรับคำสั่งของไวเวิร์น ราดาแมนทีส แต่เซลอสก็มักยกแพนโดร่ามาขู่ราดาแมนทีสบ่อย ๆ เมื่อเจมินี่ ซากะ, แคปริคอร์น ชูร่า และอควอเรียส คามิวนำร่างที่ห่อด้วยผ้าขาวที่บอกว่าเป็นร่างของอาธีน่ามามอบให้แก่แพนโดร่า  แต่แพนโดร่าไม่ไว้ใจจึงสั่งให้เซลอสเปิดผ้าออก เมื่อเปิดออกพบว่าไม่มีอะไร ทั้ง 3 อดีตโกลด์เซนต์ก็ได้โจมตีแพนโดร่า ขณะที่เซลอสถูกคามิวโจมตีด้วยพลังเย็น  แต่ทั้ง 3 ก็ไม่อาจทำอะไรได้มากกว่านั้น เพราะชีวิตแค่ 12 ชั่วโมงที่ฮาเดสมอบให้ หมดเสียก่อน
ขณะที่พวกเซย่าบุกเข้ามา เซลอสได้ท้าทายให้ทั้ง 4 โจมตีเข้ามาพร้อมกันทีเดียว พร้อมกระทืบคามิวให้ดูเป็นตัวอย่าง จึงถูกไดม่อน ดัสต์ ของเฮียวกะโจมตีใส่จนกระเด็นกระดอนออกไป เซลอสจึงขอร้องให้ราดาแมนทีสยื่นมือมาช่วย แต่ราดาแมนทีสกลับยืนดูเฉย เพราะเซลอสได้บอกเองก่อนหน้านั้นว่า ให้ราดาแมนทีสยืนดูเฉย ๆ พอ เซลอสจึงพยายามฮึดต่อสู้ด้วยพลังสูงสุด แต่กลับถูกท่าไม้ตาย ออโรร่า เอ็กคิวชั่น ของเฮียวกะโจมตีใส่ แต่ยังไม่ตายในทันทีเพราะยังร้องเสียงหลงได้อยู่ จนกระทั่งปราสาทฮาเดสได้ถล่มลงมา
นับได้ว่า ฟร็อก เซลอส เป็นตัวละครที่น่าเกลียดทั้งรูปร่าง และพฤติกรรม
อ้างอิง
List of Saint Seiya characters Specter Zelos de Sapo
ค่างเทา
ค่างเทา หรือ ค่างหงอก (อังกฤษ: Silvered langur, Silvery lutung, Silvered leaf monkey) ค่างชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trachypithecus cristatus จัดเป็นลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง
ค่างเทามีรูปร่างหน้าตาคล้ายกับค่างดำมลายู (Presbytis femoralis) ขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้ม ปลายขนเป็นสีขาวหรือสีเงิน ทำให้แลดูคล้ายผมหงอกของมนุษย์ อันเป็นที่มาของชื่อ บนหัวจะมีขนยาวเป็นหงอนแหลม ใบหน้ามีสีดำไม่มีวงแหวนสีขาวรอบดวงตา มือและเท้าเป็นสีดำ ลูกค่างที่เกิดใหม่ขนตามลำตัวจะเป็นสีเหลืองทอง มีความยาวลำตัวถึงหัว 49-57 เซนติเมตร ความยาวหางประมาณ 72-84 เซนติเมตร น้ำหนัก 6-8 กิโลกรัม มีชนิดย่อยด้วยกัน 2 ชนิด
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่บนต้นไม้สูง ในบางครั้งอาจพบในป่าพรุด้วย อาหารของค่างชนิดนี้ได้แก่ ใบอ่อนของต้นไม้, ผลไม้ และแมลงตัวเล็ก ๆ จะออกหากินในเวลากลางวัน มักอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 10-15 ตัว
มีการกระจายพันธุ์ในแถบภาคตะวันตก, ภาคเหนือของไทย, ภาคใต้ของลาว, พม่า, เวียดนาม, ตอนใต้ของจีน, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2002
พาราลิมปิกฤดูหนาว 2002 (2002 Winter Paralympic) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 8 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ซอลท์เล้ก ซิตี้ สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 7 มีนาคม ถึง 16 มีนาคม พ.ศ. 2545
สะพานสักเหมียว
สะพานสักเหมียว (Cầu Rạch Miễu) เป็นสะพานขึงที่ข้ามแม่น้ำโขงในประเทศเวียดนาม เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดเกียนซางกับจังหวัดเบ๊นแจ สะพานเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2545 และสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552 ซึ่งล่าช้าจากแผนเดิมที่กำหนดไว้ในปลายปี พ.ศ. 2550 สะพานนี้ยาว 8,331 เมตร (รวมช่วงทางขึ้น) แต่ตัวสะพานจริง ๆ ยาว 2,868 เมตร
โทโยตะ
โทโยตะ เป็นนครในพื้นที่มิกาวะในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนาโงยะ และเป็นที่ตั้งของบริษัทผลิตรถยนต์โตโยต้า
ในปี 2549 ตามสำมะโนมีประชากร 414,840 คน
เกาะลันซาโรเต
ลันซาโรเต (Lanzarote) เป็นเกาะในประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ห่างจากชายฝั่งของทวีปแอฟริการาว 125 กิโลเมตร (78 ไมล์) และห่างจากคาบสมุทรไอบีเรียราว 1,000 กิโลเมตร (621 ไมล์) มีพื้นที่ครอบคลุม 845.9 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศสเปน ชื่อเกาะตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวเจนัวที่ชื่อ ลันเชลอตโต มาโลเชลโล (Lancelotto Malocello)
ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (2018)
ซูเปอร์โชว์-ดาวน์ (Super Show-Down (2018)) เป็นการแสดงมวยปล้ำอาชีพแบบ เพย์-เพอร์-วิว (PPV) และรายการของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค จัดโดย ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สำหรับค่ายรอว์ และ สแมคดาวน์ จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2018 ณ. สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น ในเมืองเมลเบิร์น, รัฐวิกทอเรีย, ประเทศออสเตรเลีย
เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 122 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย ออสเตรเลีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 58 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 122 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลลัปเตฟ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเหลือง ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเหลือง ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเหลือง ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | 🇹🇼 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวลามอน ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวตายาบาส ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ช่องแคบตาบลัส ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลชิบูยัน ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลซูลู ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลซูลู ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ช่องแคบบาซิลัน ! scope="row" | 🇵🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเซเลเบส ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวโตมินิ ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวโตมินิ ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบันดา ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโฟลเร็ซ ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลซาวู ! scope="row" | 🇮🇩 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! แอนตาร์กติกา
วิลเลียม สโตกส์ (แพทย์)
วิลเลียม สโตกส์ (William Stokes; 1 ตุลาคม ค.ศ. 1804 – 10 มกราคม ค.ศ. 1878) เป็นแพทย์ชาวไอริช เกิดที่กรุงดับลิน เป็นบุตรของวิทลีย์ สโตกส์ ศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ของมหาวิทยาลัยดับลิน เรียนที่โรงเรียนแพทย์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระก่อนจะกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลมีธในกรุงดับลิน สโตกส์แต่งตำราเกี่ยวกับโรคหัวใจและปอดที่สำคัญสองเล่มคือ A Treatise on the Diagnosis and Treatment of Diseases of the Chest (ตำราการวินิจฉัยและรักษาโรคทรวงอก; ค.ศ. 1837) และ The Diseases of the Heart and Aorta (ตำราโรคหัวใจและเอออร์ตา; ค.ศ. 1854) ในปี ค.ศ. 1858 เขาได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกราชวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน สามปีต่อมา สโตกส์ได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน ก่อนจะดำรงตำแหน่งประธานราชวิทยาลัยไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1874–1876 เขาเสียชีวิตที่เมืองโฮว์ธในปี ค.ศ. 1878
สโตกส์มีผลงานที่สำคัญคือ ร่วมกับจอห์น เชนอธิบายการหายใจเชน–สโตกส์ และร่วมกับรอเบิร์ต แอดัมส์อธิบายกลุ่มอาการแอดัมส์–สโตกส์
ด้านชีวิตส่วนตัว สโตกส์แต่งงานกับแมรี แบล็ก มีบุตรด้วยกัน 3 คนคือ วิทลีย์ สโตกส์ (ค.ศ. 1830–1909) นักกฎหมายและนักวิชาการ, มาร์กาเรต สโตกส์ (ค.ศ. 1832–1900) นักโบราณคดีและวิลเลียม สโตกส์ (ค.ศ. 1838–1900) ศัลยแพทย์
การได้ยิน
การได้ยิน หรือ การฟัง หมายถึงการรับรู้เสียงได้ เป็นการรับรู้การสื่อสารจากการพูด และเป็นหนึ่งในสัมผัสทั้งห้า อวัยวะที่ใช้ในการฟังเราเรียกว่าหู การได้ยินเป็นหนึ่งในสัมผัสสามอย่างที่ไม่สามารถปิดกั้นได้(ได้แก่ การได้ยิน การดม และกายสัมผัส)
อุปสรรคในการฟัง
อุปสรรคในการฟังแบ่งได้สองประการคือ
คำสั่งศาล
คำสั่งศาล (court order หรือ court ruling) เป็นคำประกาศอย่างเป็นทางการของผู้พิพากษาหรือองค์คณะผู้พิพากษา ที่กำหนดความสัมพันธ์ระหว่างคู่กรณีในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดี การอุทธรณ์ การฎีกา หรือกระบวนการอื่น ๆ ในทางยุติธรรม โดยกำหนดให้คู่กรณีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดกระทำการหรืองดเว้นกระทำการใด ๆ ตามที่ศาลสั่ง ซึ่งในบางท้องที่ในโลกนี้ คำสั่งศาลต้องมีการลงลายมือชื่อของผู้พิพากษาที่สั่ง มีการประทับตราประจำตำแหน่งของเขา และอาจต้องประกาศต่อสาธารณะหรือลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ราชการ เช่น ราชกิจจานุเบกษา ด้วย
เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology)  ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต  ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย
สมองของนายโมไลสันได้รับเก็บรักษาไว้ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ซึ่งมีการตัดเป็นส่วน ๆ เพื่อการศึกษาทางมิญชวิทยาในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับสมองของเขามีการเปิดให้กับนักวิจัยอื่น ๆ แล้ว
ประวัติ
นายเฮ็นรี่ โมไลสันเกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 (พ.ศ. 2469) และมีโรคลมชักที่แก้ไม่ได้ (intractable epilepsy) ที่บางครั้งโทษว่า  เกิดขึ้นเพราะอุบัติเหตุจักรยานเมื่อเขาอายุ 7 ขวบ (ตอนแรก ๆ อุบัติเหตุนี้บอกว่าเกิดขึ้นที่อายุ 9 ขวบ แต่ต่อมาภายหลังได้รับการแก้โดยมารดาของคนไข้ ) เขาประสบปัญหาการชักเฉพาะส่วน (focal seizures) เป็นเวลาหลายปี และได้เกิด tonic-clonic seizure หลายครั้งหลายคราวหลังจากครบอายุ 16 ปี ในปี ค.ศ. 1953 หมอได้ส่งให้เขาไปหาประสาทแพทย์ วิลเลียมส์ บีชเชอร์ สโกวิลล์ ที่โรงพยาบาลฮาร์ตเฟิร์ดเพื่อการรักษา
หลังจากการผ่าตัด แม้ว่าจะจัดว่าสำเร็จตามแผนเพื่อระงับอาการชัก  เขาได้เกิดภาวะเสียความจำส่วนอนาคต  (anterograde amnesia) อย่างรุนแรง และแม้ว่าความจำใช้งาน (working memory) และความจำเชิงกระบวนวิธี  (procedural memory)  ของเขาไม่เกิดความเสียหาย  เขาไม่สามารถจำเหตุการณ์ใหม่ ๆ ซึ่งเป็นหน้าที่ส่วนหนึ่งของความจำชัดแจ้ง (explicit memory) ได้ ตามนักวิทยาศาสตร์บางท่าน นายโมไลสันไม่สามารถเกิดความรู้โดยความหมาย  (semantic knowledge) ใหม่ ๆ แต่ก็มีนักวิจัยอื่น ๆ ที่ถกเถียงกันถึงขนาดขอบเขตของความพิการนี้ เขายังประสบปัญหาภาวะเสียความจำส่วนอดีต (retrograde amnesia) แบบเบา ๆ อีกด้วย คือเขาไม่สามารถจำเหตุการณ์โดยมากในช่วง 1-2 ปีก่อนการผ่าตัด และไม่สามารจำเหตุการณ์บางอย่างไปจนถึง 11 ปีก่อนการผ่าตัด ซึ่งแสดงว่าภาวะเสียความจำย้อนหลังของเขาเป็นไปตามลำดับเวลา แต่ว่า ความจำเชิงกระบวนวิธีระยะยาว (long-term procedural memory) ไม่เกิดความเสียหาย ดังนั้น เขาจึงสามารถเรียนรู้ทักษะการเคลื่อนไหว  (motor skill) ใหม่ ๆ ได้  แม้ว่าจะจำไม่ได้ว่าได้เรียนมาเมื่อไรที่ไหน
ในปี ค.ศ. 1957 น.พ. สโกวิลล์และเบร็นดา มิลเนอร์ได้รายงานถึงเค้สนี้เป็นครั้งแรก ในระยะสุดท้ายของชีวิตของเขา นายโมไลสันเล่นเกมปริศนาอักษรไขว้เป็นประจำ เขาสามารถที่จะให้คำตอบต่อคำถามต่าง ๆ ที่อ้างอิงความรู้ของเขาที่เกิดขึ้นก่อนปี ค.ศ. 1953 ส่วนข้อมูลหลังปี ค.ศ. 1953 เขาสามารถเติมเปลี่ยนข้อมูลเก่า ๆ ด้วยข้อมูลใหม่ เช่น เขาสามารถสร้างความจำเกี่ยวกับ น.พ. โจนาส์ ซอลก์ (ผู้ค้นพบวัคซีนโปลิโอ) โดยเติมเปลี่ยนความจำของเขาเกี่ยวกับโรคโปลิโอ
นายโมไลสันได้เสียชีวิตไปในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551)
ความเข้าใจเกี่ยวกับการสร้างความจำ
นายโมไลสันมีอิทธิพลอย่างยิ่งไม่ใช่เพียงแค่ความรู้ที่เขาให้เกี่ยวกับความเสียหายต่อความจำและภาวะเสียความจำ แต่เพราะว่า มีการพิจารณาว่า  การผ่าตัดทางสมองโดยเฉพาะของเขาได้เปิดโอกาสให้สร้างความเข้าใจว่า  เขตต่าง ๆ โดยเฉพาะในสมองมีความสัมพันธ์กับกระบวนการเฉพาะต่าง ๆ ที่สมมติว่าเกิดขึ้นในการสร้างความจำอย่างไร เพราะเหตุนี้ เค้สของเขาเชื่อกันว่า  ได้ให้ข้อมูลทางพยาธิวิทยาเกี่ยวกับสมอง และมีส่วนช่วยในการพัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับการสร้างความจำที่เป็นปกติ
คือโดยเฉพาะเรื่องแล้ว ความสามารถที่ปรากฏของเขาในการทำงานที่ต้องระลึกถึงความจำระยะสั้นและความจำเชิงกระบวนวิธี  (procedural memory) และความไม่สามารถจะทำงานที่ต้องระลึกถึงความจำอาศัยเหตุการณ์  (episodic memory) บอกเป็นนัยว่า การระลึกถึงความจำต่าง ๆ กันเช่นนี้อาจจะมีการสื่อ อย่างน้อยก็โดยบางส่วน  โดยเขตที่ต่าง ๆ กันในสมอง และโดยนัยเดียวกัน ความสามารถในการระลึกถึงความจำระยะยาวที่มีมาก่อนการผ่าตัด กับความไม่สามารถในการสร้างความจำระยะยาวใหม่ ๆ บอกเป็นนัยว่า การเข้ารหัสและการค้นคืนข้อมูลในความจำระยะยาวอาจจะมีการสื่อโดยระบบต่าง ๆ กันในสมอง
อย่างไรก็ดี การสร้างภาพในสมองของโมไลสันในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 แสดงความเสียหายที่กว้างขวางเกินกว่าที่ทฤษฎีก่อน ๆ ได้กล่าวพาดพิง ทำให้ยากมากที่จะระบุเขตใดเขตหนึ่งโดยเฉพาะ หรือกลุ่มของเขตต่าง ๆ โดยเฉพาะ  ที่สามารถอธิบายถึงความบกพร่องของนายโมไลสัน
ของขวัญที่ให้กับวิทยาศาสตร์
งานศึกษาเกี่ยวกับนายโมไลสันเป็นการปฏิวัติความเข้าใจเกี่ยวกับระเบียบแบบแผนของระบบความจำในมนุษย์ คือได้ให้หลักฐานที่กว้างขวางในการปฏิเสธทฤษฎีเก่า ๆ และในการสร้างทฤษฎีใหม่ ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกี่ยวกับกระบวนการและโครงสร้างทางประสาทที่เป็นฐาน ในบทความต่อไปนี้ จะกล่าวถึงความเข้าใจสำคัญที่เกิดขึ้นพอเป็นโครง
สมองที่รักษาของนายโมไลสันได้กลายเป็นเป้าหมายการศึกษาทางกายวิภาคอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนโดยได้รับทุนมาจากมูลนิธิดานาและจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา โปรเจ็กต์ที่มี ดร. จาโคโป แอนนีส (ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของ The Brain Observatory ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก) เป็นหัวหน้านี้ จะทำการสำรวจในระดับจุลทรรศน์ของสมองนายโมไลสันทั้งหมด เพื่อที่จะแสดงมูลฐานทางประสาทของความเสียหายทางความทรงจำที่ปรากฏในประวัติของนายโมไลสันในระดับเซลล์ ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009 คณะของ ดร. แอนนีสได้ผ่าตัดสมองของนายโมไลสันออกเป็น 2,401 แผ่นเป็นแผ่นบาง ๆ  โดยมีแผ่นที่เสียหายเพียงแค่สองแผ่น  และแผ่นที่อาจจะมีปัญหาอีก 16 แผ่น และการสร้างสมองจำลอง 3-มิติ ก็ได้เสร็จสิ้นแล้วในต้นปี ค.ศ. 2014 ในปัจจุบันกลุ่มงานวิจัยกำลังทำงานระยะที่สองต่อ
ภาวะเสียความจำ
อาการทั่ว ๆ ไปของนายโมไลสันสามารถกำหนดได้ว่า เป็นภาวะเสียความจำส่วนอนาคต  (anterograde amnesia) ที่รุนแรง  และมีภาวะเสียความจำส่วนอดีตที่มีระดับต่าง ๆ กันตามกาลเวลา (temporally graded retrograde amnesia) นายโมไลสันไม่สามารถสร้างความจำระยะยาวสำหรับเหตุการณ์หรือความรู้โดยความหมาย (semantic knowledge)  ใหม่ ๆ คือเขาได้แต่ใช้ชีวิตที่เป็นไปในปัจจุบันเท่านั้น
เนื่องจากว่า นายโมไลสันไม่มีความบกพร่องทางความจำก่อนการผ่าตัด   ดังนั้น  การตัดสมองกลีบขมับส่วนในของเขาออกจึงใช้เป็นคำอธิบายความบกพร่องทางความจำของเขา ดังนั้น จึงเชื่อกันว่า  สมองกลีบขมับส่วนใน  (medial temporal lobe)  เป็นส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างทั้งความจำเชิงความหมาย (semantic memory) และความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ระยะยาว (คือ สมองกลีบขมับด้านในได้รับการกำหนดว่าเป็นศูนย์ของการเข้ารหัสความจำอาศัยเหตุการณ์ ) หลักฐานอื่น ๆ ที่สนับสนุความคิดนี้เกิดในงานวิจัยคนไข้อื่น ๆ ที่มีรอยโรคในส่วนต่าง ๆ ของสมองกลีบขมับส่วนใน
แม้ว่าจะมีภาวะเสียความจำ นายโมไลสันสามารถผ่านการทดสอบทางเชาวน์ปัญญาได้ในระดับปกติ ซึ่งแสดงว่า หน้าที่เกี่ยวกับความจำบางอย่าง  (เป็นต้นว่าความจำระยะสั้น  ความจำเกี่ยวกับคำศัพท์  และความจำเกี่ยวกับพยางค์) ไม่เกิดความเสียหายเพราะการผ่าตัด แต่ว่า ในการทำความเข้าใจและการใช้ภาษาในระดับประโยค  นายโมไลสันมีความบกพร่องโดยความสามารถที่คงเหลือมีความบกพร่องคล้ายกับในระบบความจำ นายโมไลสันสามารถที่จะจำข้อมูลต่าง ๆ เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ตรวจสอบได้โดยการทดสอบความจำใช้งานที่จะต้องระลึกถึงตัวเลขที่แสดงให้ดูมาแล้ว ซึ่งคะแนนของเขาก็ไม่ได้แย่กว่ากลุ่มควบคุม ผลงานวิจัยนี้ให้หลักฐานว่า ความจำใช้งานไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน ซึ่งก็สนับสนุนความแตกต่างโดยทั่ว ๆ ไปของที่เก็บความจำระยะสั้นและความจำระยะยาว การระลึกถึงศัพท์ต่าง ๆ ได้ของนายโมไลสันอย่างไม่มีปัญหาแสดงหลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับศัพท์ (lexical memory)  ไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน
การเรียนรู้ทักษะการเคลื่อนไหว
นอกจากความจำใช้งานและเชาวน์ปัญญาที่ไม่เสียหายของเขาแล้ว งานวิจัยเกี่ยวกับความสามารถในการได้มาซึ่งทักษะการเคลื่อนไหวใหม่ ๆ แสดงว่าการเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ นั้นไม่เสียหาย ในงานวิจัยหนึ่งของมิลเนอร์ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 นายโมไลสันเรียนรู้ทักษะการวาดรูปโดยมองเงาสะท้อนในกระจก งานวิจัยของคอร์กินในปี ค.ศ. 1968 เพิ่มพูนหลักฐานที่แสดงความไม่เสียหายของการเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ ในงานวิจัยนี้  มีการทดสอบนายโมไลสันในงานเกี่ยวกับการเรียนรู้ทักษะ 3 อย่าง  ผู้แสดงความสามารถในการเรียนรู้ทักษะการเคลื่อนไหวอย่างสมบูรณ์ในงานทั้ง 3 อย่าง
งานวิจัยที่ใช้เทคนิค repetition priming แสดงความสามารถในการสร้างความจำโดยปริยาย (implicit memory) ซึ่งไม่ได้อยู่ใต้อำนาจจิตใจของนายโมไลสัน เปรียบเทียบกับการที่เขาไม่สามารถสร้างความจำเชิงความหมาย (semantic memory) และความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ใหม่ซึ่งเป็นประเภทต่าง ๆ ของความจำชัดแจ้ง (explicit memory). ผลงานวิจัยเหล่านี้ให้หลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับทักษะและ repetition priming อาศัยโครงสร้างทางประสาทที่ต่างจากความจำเกี่ยวกับเหตุการณ์และความจริงต่าง ๆ คือ แม้ว่า  ความจำเชิงกระบวนวิธีและ repetition priming จะไม่อาศัยสมองกลีบขมับด้านในที่ถูกตัดออกไปในกรณีของนายโมไลสัน  แต่ว่า  ความจำเชิงความหมายและความจำอาศัยเหตุการณ์ยังต้องอาศัย
ความไม่สัมพันธ์กันระหว่างความจำโดยปริยายและความจำชัดแจ้งเพราะมีโครงสร้างประสาทที่ไม่สัมพันธ์กันที่เห็นได้ในกรณีของนายโมไลสัน ได้เป็นข้อมูลที่ช่วยให้เราเข้าใจระบบความจำในมนุษย์ ยกตัวอย่างเช่น ความจำระยะยาวไม่ใช่มีส่วนเดียวแต่สามารถแยกออกเป็นความจำเชิงประกาศและความจำแบบไม่ประกาศ  (ความจำโดยปริยาย)
ความจำเชิงพื้นที่
ตามคำของคอร์กิน งานวิจัยเกี่ยวกับสมรรถภาพความจำของโมไลสันได้ให้ความเข้าใจเกี่ยวกับโครงสร้างทางประสาทของความจำทางพื้นที่ (spatial memory) และการประมวลข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่ แม้เขาไม่สามารถที่จะสร้างความจำอาศัยเหตุการณ์หรือความจำเกี่ยวกับความจริงใหม่ ๆ โดยระยะยาว และปรากฏความบกพร่องในการทดสอบความจำทางพื้นที่บางอย่าง นายโมไลสันก็ยังสามารถที่จะวาดแผนผังที่ละเอียดของที่อยู่ของเขา สิ่งที่พบนี้น่าสนใจเพราะว่าโมไลสันได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านนั้น 5 ปีหลังจากการผ่าตัด และดังนั้น เพราะเหตุภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) ที่รุนแรงของเขา  และเพราะความเข้าใจของระบบความจำที่ได้ในเค้สอื่น ๆ สิ่งที่คาดหมายก็คือว่า การสร้างความจำเชิงแผนที่ภูมิลักษณ์ของนายโมไลสันควรจจะเกิดความเสียหายไปด้วย คอร์กินได้คาดว่า โมไลสัน "สามารถสร้างแผนที่เชิงประชานของแผนใช้พื้นที่ของบ้านของเขาเพราะมีการไปจากห้องสู่ห้องทุก ๆ วัน" ส่วนในประเด็นเรื่องโครงสร้างทางประสาท คอร์กิน  อ้างว่า  ความสามารถของนายโมไลสันในการสร้างแผนใช้พื้นที่ เป็นไปได้เพราะว่า โครงสร้างของเครือข่ายประสาทในการประมวลพื้นที่โดยส่วนหนึ่งของเขาไม่มีความเสียหาย  (เช่น  ส่วนหลังของ parahippocampal gyrus)
นอกจากความจำเกี่ยวกับแผนที่ภูมิลักษณ์แล้ว โมไลสันยังสามารถเรียนรู้งานในการจำและรู้จำภาพต่าง ๆ และงานรู้จำใบหน้าของคนมีชื่อเสียง แต่งานหลังเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อมีการให้เสียงช่วยโดยพยางค์ ความสามารถของนายโมไลสันเกี่ยวกับการรู้จำภาพอาจเป็นเพราะส่วนที่ไม่เสียหายของ perirhinal cortex ด้านล่าง
การทำความจำให้มั่นคง
ความรู้อีกอย่างหนึ่งที่นายโมไลสันได้ช่วยก็คือโครงสร้างทางประสาทของกระบวนการทำความจำให้มั่นคง (memory consolidation) ในมนุษย์ ซึ่งมีหน้าที่ในการสร้างความจำระยะยาวที่มีเสถียรภาพ คือนายโมไลสันมีภาวะเสียความจำส่วนอดีต (retrograde amnesia)  ที่เป็นไปตามลำดับกาลเวลา  ที่เขา “ยังสามารถระลึกถึงความจำในวัยเด็กได้ แต่มีปัญหาในการระลึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปีก่อน ๆ การผ่าตัด” คือ ความจำเก่า ๆ ของเขาไม่มีความเสียหาย  แต่ว่า  ความจำของปีใกล้ ๆ ก่อนการผ่าตัดมีความเสียหาย นี้เป็นหลักฐานที่แสดงว่า ความจำเก่า ๆ ในวัยเด็กไม่ได้อาศัยสมองกลีบขมับส่วนใน (medial temporal lobe) เปรียบเทียบกับความจำหลังจากนั้นที่ปรากฏว่าต้องอาศัย โครงสร้างต่าง ๆ ในสมองกลีบขมับส่วนในที่ถูกตัดออก ได้รับสมมติว่ามีบทบาทในการทำความจำให้มั่นคงโดยวิธีที่ “การปฏิสัมพันธ์ระหว่างสมองกลีบขมับส่วนในและเขตเปลือกสมองด้านข้างต่าง ๆ ได้รับการพิจารณาว่า เป็นการบันทึกความจำนอกสมองกลีบขมับส่วนใน โดยการสร้างอย่างช้า ๆ ซึ่งการเชื่อมต่อโดยตรง (โดยไม่ผ่านฮิปโปแคมปัส)  ระหว่างเขตเปลือกสมองต่าง ๆ ที่เป็นตัวแทน  (คือเป็นที่บันทึก) ของประสบการณ์”
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์
เจ้าพระยาสุรศักดิ์ เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของพื้นที่ริมฝั่งอ่าวไทย ในภาคตะวันออกของประเทศไทย และยังเป็นเมืองเศรษฐกิจอีกเมืองหนึ่งของจังหวัดชลบุรีอีกด้วย เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์มีพื้นที่ 276.98 ตารางกิโลเมตร เป็นเทศบาลนครที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศไทย
ประวัติ
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์เดิมมีฐานะเป็น สุขาภิบาลอ่าวอุดม จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2510 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลอ่าวอุดม ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แต่เนื่องจากในความเป็นจริงนั้น พื้นที่อ่าวอุดมได้ถูกโอนไปอยู่ในเขตเทศบาลตำบลแหลมฉบัง (ปัจจุบันคือเทศบาลนครแหลมฉบัง) ที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแหลมฉบัง พ.ศ. 2534 โดยมีพื้นที่แยกออกไปจากสุขาภิบาลอ่าวอุดมเป็นจำนวน 72.56 ตารางกิโลเมตร รวม 4 ตำบล 19 หมู่บ้าน ซึ่งอาจทำให้เกิดความสับสน ในปี พ.ศ. 2545 จึงมีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อเทศบาลโดยใช้ชื่อว่า เทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เพื่อเป็นการระลึกถึงเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ผู้บุกเบิกและสร้างความเจริญให้กับอำเภอศรีราชา
ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2556 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยตัดท้องที่หมู่ที่ 6 บ้านโค้งดารา, หมู่ที่ 7 บ้านเนินแสนสุข, หมู่ที่ 8 บ้านหินกอง และหมู่ที่ 11 บ้านหนองเลง (บางส่วน) ของตำบลหนองขาม ให้ไปเป็นพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ เพื่อแก้ไขปัญหาพื้นที่ทับซ้อนที่มีมาตั้งแต่ครั้งที่ยังเป็นสุขาภิบาลอ่าวอุดม และเพื่อประโยชน์ในการจัดบริการสาธารณะ ส่งผลให้เขตเทศบาลมีพื้นที่ลดลงจากเดิม 306.44 ตารางกิโลเมตร เหลือ 276.98 ตารางกิโลเมตร จากนั้นในวันที่ 9 เมษายน กระทรวงมหาดไทยก็ได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเจ้าพระยาสุรศักดิ์เป็น เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
พื้นที่และอาณาเขต
เทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 111 กิโลเมตร และห่างจากเทศบาลเมืองชลบุรีเป็นระยะทางประมาณ 24 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 276.98 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่รวม 5 ตำบล
ประชากร
ประชากรในเทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ ณ วันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2560 มีจำนวน 132,172 คน (ไม่รวมจำนวนประชากรในท้องที่ที่ได้โอนให้กับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองขามแล้ว)
Intraparietal sulcus
intraparietal sulcus (ตัวย่อ IPS, แปลว่า ร่องภายในสมองกลีบข้าง) อยู่ที่ผิวด้านข้างของสมองกลีบข้าง มีทั้งส่วนที่เป็นไปแนวเอียงและเป็นไปในแนวนอน IPS มีส่วนย่อยต่าง ๆ ที่มีกิจหน้าที่ต่าง ๆ กัน ที่ได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวางทางประสาทสรีรวิทยา (neurophysiology) โดยวัดการตอบสนองในระดับเซลล์เดียวของสัตว์อันดับวานร และโดยการสร้างภาพสมองโดยกิจ (functional neuroimaging) ในมนุษย์ สมองส่วนนี้มีหน้าที่หลักเกี่ยวกับการประสานงานระหว่างการรับรู้และการสั่งการ (perceptual-motor) คือการสั่งการการเคลื่อนไหวตาและการเอื้อม และเกี่ยวกับความใส่ใจทางตา
เชื่อกันว่า IPS  ยังมีบทบาทในหน้าที่อื่น ๆ อีกด้วย  รวมทั้ง  การประมวลข้อมูลคณิตโดยสัญลักษณ์ ควา,จำใช้งานทางตาและพื้นที่ (visuospatial working memory) และการประเมินเจตนาความตั้งใจของผู้อื่น
บทบาทของ IPS ในการประมวลเลข
งานวิจัยทางพฤติกรรมบอกเป็นนัยว่า IPS มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเสียหายต่อการประมวลตัวเลขโดยขนาด (numerical magnitude processing)  ขั้นพื้นฐาน และมีรูปแบบการสลับกันทั้งโดยโครงสร้างและโดยหน้าที่ระหว่าง IPS และ คอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า (prefrontal cortex) ในความผิดปกติจำเพาะของทักษะทางคณิตศาสตร์ (dyscalculia [ICD-10 R81.2]) มีการพบว่าเด็กที่มีปัญหาทางพัฒนาการโดยภาวะ dyscalculia มีเนื้อเทาที่น้อยกว่าใน IPS ซีกซ้าย
งานวิจัยหลายงานแสดงว่า มีการทำงานทางไฟฟ้าในกลุ่มเซลล์ประสาทของ IPS โดยเฉพาะ  เมื่อผู้ร่วมการทดลองกำลังทำการคำนวณเลขเท่านั้น ส่วนในกิจนอกการทดลอง พบว่า  เมื่อคนไข้กล่าวถึงเลข ๆ หนึ่ง หรือแม้แต่คำพูดอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับปริมาณเช่น "อีกหน่อยหนึ่ง" "มากมาย" หรือว่า "ใหญ่กว่าอีกตัวหนึ่ง" ก็จะมีการทำงานทางไฟฟ้าของกลุ่มเซลล์ประสาทของ IPS เดียวกันที่ทำงานเมื่อคนไข้กำลังทำการคำนวณในการทดลอง
หน้าที่อื่น ๆ ของ IPS
มีเขตย่อย 5 เขตใน IPS คือ anterior (ด้านหน้า), lateral (ด้านข้าง), ventral (ด้านล่าง), caudal (ด้านท้าย), และ medial (ด้านใน) เขตต่าง ๆ เหล่านี้ล้วนส่งแอกซอนไปยังสมองกลีบหน้าคือเขตต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับ executive control
นอกจากนั้นแล้ว การทำงานของ IPS ยังมีความสัมพันธ์กับการเรียนรู้ลำดับการเคลื่อนไหวนิ้ว
ยุทธการที่ราบสูงซีโลว์
ยุทธการที่ราบสูงซีโลว์  (Schlacht um die Seelower Höhen) เป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการรุกซีโลว์-เบอร์ลิน (วันที่ 16 เมษายน-2 พฤษาภาคม 1945) การรบบนยอดเขาสูง เป็นหนึ่งในการจู่โจมครั้งสุดท้ายในตำแหน่งป้องกันที่ยึดมั่นที่มีขนาดใหญ่ของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นการสู้รบกันตั้งสามวัน ตั้งแต่วันที่ 16-19 เมษายน ค.ศ. 1945 จำนวนทหารโซเวียตเกือบหนึ่งล้านนายของแนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1 (รวมถึงทหารของกองทัพโปแลนด์ที่ 1 จำนวน 78,556 นาย) ภายใต้การบัญชาของเกออร์กี จูคอฟ การโจมตีตำแหน่งนี้ได้เป็นที่รู้จักกันคือ "ประตูสู่เบอร์ลิน" พวกเขาได้ถูกต้านทานจากทหารจำนวนประมาณ 110,000 นายของกองทัพเยอรมันที่ 9 ภายใต้การบัญชาของนายพลเทโอดอร์ บูสเซอ (Theodor Busse) จากส่วนหนึ่งของกองทัพกลุ่มวิสตูลา
การรบครั้งนี้มักถูกรวมอยู่ในยุทธการที่โอดอร์-ไนส์เซอ ที่ราบสูงซีโลว์เป็นที่มีการสู้รบกันอย่างดุเดือดที่สุดในสนามรบ แต่ก็เป็นเพียงหนึ่งในจุดข้ามหลายทางที่ไปตามแม่น้ำโอดอร์และไนส์เซอที่กองทัพโซเวียตโจมตี การรบที่โอดอร์-ไนส์เซอเป็นเพียงการเปิดฉากของการรบที่กรุงเบอร์ลิน
สี่ดรุณี (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1994)
สี่ดรุณี เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวก้าวผ่านวัยแบบย้อนยุค ในปี ค.ศ. 1994 กำกับการแสดงโดย จิลเลียน อาร์มสตรอง โดยสร้างจากนวนิยายของ ลุยซา เมย์ อัลคอตต์ เรื่อง สี่ดรุณี ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการนำเอานวนิยายเรื่องดังกล่าวมาสร้างเป็นภาพยนตร์เป็นครั้งที่ 5 และประสบความสำเร็จโดยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 สาขารางวัล ได้แก่ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม และ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
เนื้อเรื่อง
วันหนึ่ง ธีโอดอร์ ลอว์เรนซ์ หรือ "ลอรี" (แสดงโดย คริสเตียน เบล) หลานชายของคุณเจมส์ ลอเรนซ์ผู้มั่งคั่ง ย้ายเข้ามาเป็นเพื่อนบ้านใหม่และได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกับตระกูลมาร์ช โดยเฉพาะกับโจ คุณลอว์เรนซ์ ซึ่งเป็นเจ้าของบ้านได้ยิน เบธ เล่นเปียโนแล้วนึกถึงลูกสาวที่เสียชีวิตไป จึงอนุญาตให้เบธเข้ามาเล่นเปียโนที่บ้านเป็นประจำ ส่วนเม็กก็ตกหลุมรักจอห์น บรูค ครูสอนพิเศษของลอรี
สวดคฤหัสถ์
สวดคฤหัสถ์ หรือ สวดกะหัด คือการสวดชนิดหนึ่ง เป็นการเล่นที่นิยมเล่นในงานศพ เป็นการเล่นเลียนแบบการสวดพระอภิธรรมของพระสงฆ์ และเล่นในตอนดึกหลังจากพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมเสร็จแล้ว
การแสดงจะมีบทสวด "พื้น" อยู่ 4 อย่าง คือ พื้นพระอภิธรรม (สวดบทพระอภิธรรม) พื้นโพชฌงค์มอญหรือหับเผย พื้นพระมาลัย  (สวดเรื่องพระมาลัย) และพื้นมหาชัย 1 แต่ที่นิยมใช้สวดกันอย่างแพร่หลาย คือพื้นพระอภิธรรม แต่เดิมเป็นการละเล่นของพระสงฆ์ซึ่งสวดมนต์แล้วออกลำนำเป็นภาษาต่างๆ มีปรากฏในกฎหมายตราสามดวง ห้ามไม่ให้พระสงฆ์สวดออกลำนำแบบนี้ จากนั้นจึงแพร่หลายมาในหมู่ชาวบ้าน และเริ่มมีการแต่งตัวตามภาษาที่ใช้สวด
การเล่น
สถานที่เล่นอาจเล่นตามวัด หรือเล่นที่บ้าน จะเล่นกันแต่ตอนค่ำ บ้างก็เลิกจนรุ่งสว่าง ผู้เล่นสวดคฤหัสถ์มีทั้งพระสงฆ์และฆราวาส เรียกผู้สวดว่า “นักสวด” และเรียกผู้สวดคณะหนึ่งๆ ว่า “สำรับ” โดยแบ่งนักสวดเป็น 2 ประเภทคือ นักสวดอาชีพ และนักสวดสมัครเล่น นักสวดอาชีพมีทั้งสำรับพระสงฆ์ และสำรับฆราวาส สำรับหนึ่งมี 4 คน  ที่นั่งสำหรับสวดเรียกว่า "ร้าน" ผู้ที่สวดทุกคนถือตาลปัตร ตั้งตู้พระธรรมข้างหน้า ตำแหน่งนักสวดทั้ง 4 คนนั่งเรียงจากซ้ายไปขวาของผู้ชมดังนี้
เมื่อเริ่มสวดคฤหัสถ์นักสวดทั้งหมดจะใช้ตาลปัตรบังหน้าเหมือนพระสวดพระอภิธรรม หากเป็นบทสวด คฤหัสถ์ของ “สำรับพระ” จะขึ้นต้นบทสวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัยพร้อมกัน 3 จบ แล้วจึงขึ้นบทสวดพระอภิธรรมสังคณี ตัวตุ๊ยก็จะขยับมือข้างหนึ่งออกท่ารำขณะที่ยังถือตาลปัตรอยู่ แม่คู่คนที่อยู่ใกล้จึงยึดมือไว้สักอึดใจหนึ่ง แต่ตัวตุ๊ยยังขยับมือรำอีกแต่จะเป็น 2 มือ หลังจากนั้นจึงมีการเจรจาระหว่างตัวตุ๊ยและแม่คู่
อิทธิพล
ในระยะต่อมาเมื่อการเล่นสวดคฤหัสถ์เสื่อมความนิยมลงไป ได้มีอิทธิพลต่อการละเล่นในยุคต่อมาคือ การเล่นจำอวด ปี่พาทย์ออกสิบสองภาษา การออกหางเครื่องลูกบทของมโหรี ปี่พาทย์ และเครื่องลูกบทของลิเก
อ็องเดร-มารี อ็องแปร์
อ็องเดร-มารี อ็องแปร์ (Andre Marie Ampere; André-Marie Ampère; 22 มกราคม ค.ศ. 1775 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1836) เป็นนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า หน่วย SI ของการวัดกระแสไฟฟ้า โดยชื่อของหน่วยแอมแปร์ ได้ตั้งตามชื่อของเขา
ประวัติ
อ็องแปร์เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1775 ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เขามีความสนใจด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เป็นอย่างมาก ในภายหลังอ็องแปร์ได้เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ก่อนที่จะมาสอนคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ในระดับชั้นมัธยม และ 2 ปีต่อมา เขาได้เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาแคลคูลัสเชิงวิเคราะห์และกลศาสตร์ ที่โรงเรียนโปลีเทคนิคแห่งฝรั่งเศส ที่แห่งนี้เอง ที่เขาได้เริ่มการทดลอง ในค.ศ. 1809 เขาได้เผยแพร่ผลงานของเขาในด้านคณิตศาสตร์ เคมี และชีววิทยา จากผลงานนี้ ส่งผลให้เขาได้รับเชิญเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Institute of Art and Science) และได้รับเลือกเป็นหัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์
ค.ศ. 1820 ฮันส์ คริสเทียน เออร์สเตด นักฟิสิกส์ชาวเดนมาร์กได้เผยแพร่ผลงานการค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างไฟฟ้าและแม่เหล็ก ที่นำไปสู่ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างแม่เหล็กกับไฟฟ้า หรือ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า หลังจากที่อ็องแปร์ได้ทราบข่าวดังกล่าว เขาได้ทำการทดลองตามแบบของเออร์สเตด จากการทดลองของเขา ได้นำไปสู่การสร้างสนามแม่เหล็ก และมอเตอร์ไฟฟ้าในเวลาต่อมา
อ็องแปร์เสียชีวิตวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1836 ที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส