cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล)
การหลบหนีของพระญาติพระวงศ์สู่เมืองพิษณุโลก
คำให้การของ Chen mo, Wen Shao และ Lin Zhengchun รวบรวมโดย Zhen Rui กล่าวว่า Zhao wang ji คือ กรมหมื่นเทพพิพิธ เสด็จลี้ภัยไปเมืองพระพิษณุโลกภายใต้การปกครองของ Fu Shi Lu Wang หรือเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ด้วย ก่อนที่จะเสด็จไปยึดเมืองนครราชสีมาแล้วทรงตั้งชุมนุมเจ้าพิมาย คำให้การดังกล่าวปรากฏใน บทความงานวิจัย เรื่อง The Fall of Ayutthaya and Siam’s Disrupted Order of Tribute to China (1767–1782) ของ Masuda Erika, Ph.D. มหาวิทยาลัยโตเกียว นักวิจัยหลังปริญญาเอกของ CAPAS, Academia Sinica. ความว่า :- "'Zhao wang ji sheltered himself under the protection of a local chief of Fu shi lu wang. Zhao wang ji is Kroma Mun Thepphiphit, who is a son of King Borommakot. Nithi points out that Kroma Mun Thepphiphit was the most formidable opponent of King Taksin... ...Zhao wang ji, who is a half elder brother of the King of Siam [King Ekathat] is around fifty years old. He is the son of the Siamese old King and a woman of the Baitou race. (คำแปล): Zhao wang ji เสด็จลี้ภัยภายใต้การคุ้มครองของผู้นำท้องถิ่นของ Fu shi lu wang. Zhao wang ji คือ กรมหมื่นเทพพิพิธ ซึ่งเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ Nithi [นิธิ เอียวศรีวงศ์] ชี้ว่า กรมหมื่นเทพพิพิธทรงเป็นศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของพระเจ้าตากสิน... ...Zhao wang ji ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระชนนีของพระเจ้ากรุงสยาม [พระเจ้าเอกทัศ] มีพระชนมายุราว 50 พรรษา. พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากรุงสยามในรัชกาลก่อนและพระมารดาเชื้อสาย Baitou..."
ต่อมามีการตั้งชุมนุมขึ้นทั้งหมด 8 ชุมนุม แบ่งเป็นชุมนุมขนาดใหญ่ 5 ชุมนุม ชุมนุมขนาดย่อม 2 ชุมนุม และชุมนุมชนชาติอื่น 1 ชุมนุม ดังนี้
ชุมนุมขนาดใหญ่ 5 ชุมนุม
ชุมนุมขนาดย่อม 2 ชุมนุม
ชุมนุมชนชาติอื่น 1 ชุมนุม
พระราชสาส์นจากสมเด็จพระโสร์ทศ ให้พิษณุโลกจัดกองทัพสนับสนุน
เมื่อปี พ.ศ. 2311 ราวต้นปี สมเด็จพระโสร์ทศ พระนามเดิม เจ้าฟ้าจุ้ย หรือ เจ้าจุ้ย เป็นผู้นำชุมนุมสมเด็จพระโสร์ทศ ตั้งอยู่ที่เมืองพุทไธมาศ (ฮาเตียน) ซึ่งพระจักรพรรดิเฉียนหลง พระเจ้ากรุงจีน ได้ให้การรับรองสถานะพระมหากษัตริย์สืบต่อจากสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ ขณะนั้นสมเด็จพระโสร์ทศทรงกำลังวางแผนปราบสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี รอบที่ 2 ด้วยการรวบรวมกำลังพล 200,000 นาย ทรงแต่งพระราชสาส์นถึงเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) เพื่อขอให้จัดกองทัพจากหัวเมืองเหนือเข้าร่วมสนับสนุนกองทัพของพระองค์ แต่พระราชสาส์นถูกพระยาอนุรักษ์ภูธร เจ้าเมืองนครสวรรค์ หรือพระยาพิชัยดาบหัก (อยู่ในเขตแดนของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี) จับได้ระหว่างทางก่อนจะถึงเมืองพระพิษณุโลก พระราชสาส์นของสมเด็จพระโสร์ทศจึงมิได้ส่งถึงเจ้าเมืองพิษณุโลก เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จึงมิได้ทราบข่าวและมิได้จัดกองทัพตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระโสร์ทศ (ภายหลังพระยาไชยบูรณ์ (จัน) น้องชายของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ทราบข่าวพระราชสาส์นนี้และได้จัดกองทัพร่วบสนับสนุนสมเด็จพระโสร์ทศด้วย)
อนึ่ง พระยาอนุรักษ์ภูธรได้นำพระราชสาส์นของสมเด็จพระโสร์ทศถวายรายงานต่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีให้ทรงทราบ พระราชสาส์นนี้เป็นสาเหตุให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพขึ้นไปปราบชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) เป็นชุมนุมแรกเมื่อเดือนตุลาคม ฤดูน้ำหลาก มีแผนเพื่อสกัดกำลังทัพจากหัวเมืองฝ่ายเหนือ เนื่องจากเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) เป็นฐานอำนาจของสมเด็จพระโสร์ทศ (เจ้าฟ้าจุ้ย) ทั้งยังมีเชื้อสายราชนิกุลราชวงศ์บ้านพลูหลวง และมีความสัมพันธ์เนืองๆ กับพระราชวงศ์ในฐานะพระญาติพระวงศ์
การสถาปนาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์
ครั้นกรุงศรีอยุธยาเสียแก่ข้าศึกแล้ว เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จึงคิดตั้งตนเป็น พระเจ้าแผ่นดิน เมื่อกลางปีชวดสัมฤทธิศกตรงกับ พ.ศ. 2311 (หรืออาจปีเดียวกับเสียกรุง ตามหลักฐานจากหอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์ของจีน) และยกเมืองพระพิษณุโลกขึ้นเป็นพระมหานครเป็นรัฐเอกราชของสยามแห่งใหม่ขึ้นเป็น กรุงพระพิศณุโลกย์ราชธานีศรีอยุทธยามหานคร  เพื่อสร้างฐานราชการบ้านเมืองให้มั่นคงเช่นเดียวกับกรุงศรีอยุธยา  จึงแต่งตั้งข้าราชการขุนนางขึ้นครบทุกตำแหน่ง โดยแต่งตั้งอัครมหาเสนาบดี 1 ฝ่าย เสนาบดีจตุสดมภ์ 4 กรม ตั้งอัฐมนตรี 8 ฝ่าย ตั้งขุนนางผู้ใหญ่ผู้น้อยทุกหน้าที่ครบตามตำแหน่ง ตั้งพระยาไชยบูรณ์ (จัน) พระอนุชา ปลัดเมืองพระพิษณุโลก ขึ้นเป็นพระมหาอุปราช กรมพระราชวังบวรฯ รับพระบัณฑูร และตั้งภริยาบุตรหลานที่อยู่เมืองพระพิษณุโลกขึ้นเป็นเจ้านายโดยทั่วถึงกัน
ปรากฏใน พงศาวดารกรุงศรีอยุทธยาภาษามคธ สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ว่า :-
"บรรดาชนทั้ง ๔ นั้น พระยาพิษณุโลกที่อยู่ในเมืองพิษณุโลกนั้น ชนทั้งหลายรับพระโองการแล้ว ก็ให้ยกเสวตรฉัตรทำการราชาภิเสก..."
ใน สังคีติยวงศ์ พงศาวดาร เรื่องสังคายนาพระธรรมวินัย สมเด็จพระวันรัตนวัดพระเชตุพน ในรัชกาลที่ ๑ กล่าวว่า :-
"ในพระราชาทั้งหลายนั้น ส่วนในเมืองพิษณุโลกปุร ชนทั้งหลายรับพระโองการ แลพระราชาพิษณุโลกราชนั้นให้ยกเสวตรฉัตรขึ้นแล้วอภิเษก"
ปรากฏใน อภินิหารบรรพบุรุษ ฉบับของหม่อมเจ้าปิยะภักดีนารถ ความว่า :- "ครั้งเมืองกรุงแตกเสียแก่พม่าแล้วยังไม่มีพระเจ้าแผ่นดินสยาม ฝ่ายเจ้าพระยาพิษณุโลกย์เรือง จึงตั้งตนขึ้นเปนพระเจ้าแผ่นดินสยาม ตั้งขุนนางขึ้นเต็มตามตำแหน่งเหมือนในกรุง..."
ปรากฏใน พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ความว่า :- "ในขณะนั้นแต่บันดาหัวเมืองตั้งตัวเป็นจ้าวขึ้นหลายตำบล คือ เจ้าพญาพิศณุโลกเรือง ก็ตั้งตัวเป็นจ้าวขึ้นตำบลหนึ่ง... ...แลเมืองเหนือครั้งนั้นมีจ้าวขึ้นสองแห่ง แบ่งแผ่นดินออกเปนสองส่วน ตั้งแต่เมืองพระพิศณุโลกย์ลงมาถึงเมืองนครสวรรค์ กับแควปากน้ำโพนั้น เปนอนาเขตข้างจ้าวพระพิศณุโลก..."
พร้อมจัดพระราชพิธีราชาภิเษกตามจารีตประเพณีอาณาจักรอยุธยาเป็น พระเจ้าพิษณุโลก หรือ พระเจ้ากรุงพิษณุโลก   มีฐานะเป็น พระมหากษัตริย์แห่งกรุงพระพิษณุโลก และใช้พระราชวังจันทน์เป็นที่ประทับ ขาดแต่ยังไม่มีพิธีแห่เลียบพระนคร ส่วนคำสั่งให้บังคับใช้ว่า พระราชโองการ แทนคำว่า พระประศาสน์ ของเจ้าเมืองชั้นเอก ทั้งทรงพระราชยานผูกแปด มีองครักษ์ตามเสด็จหน้าหลังอย่างมีแบบแผนตามจารีตประเพณีพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา  พร้อมทั้งจัดบ้านเมืองคอยท่าจะรับกองทัพพม่าเลยมาตีกรุงพิษณุโลก
ใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า "...แต่เหตุพะม่าตั้งพระนายกองไว้รั้งเมือง แลผู้ครองเมืองเอก, โท, ตรี, จัตวา บรรดาซึ่งขึ้นแก่กรุงเทพฯ นั้น ชวนกันกำเริบอหังการ ตั้งตัวเป็นใหญ่ ให้รับพระโองการเป็นหมู่เป็นเหล่ากัน จึงบังเกิดโจรภัย ทุพภิกขภัยต่าง ๆ สัตว์ทั้งปวงอนาถาหาที่พึ่งมิได้..."  นิธิ เอียวศรีวงศ์ กล่าวว่า "การตั้งตนขึ้นเป็นใหญ่ของเจ้าพระยาพิษณุโลกไม่สามารถที่จะใช้ความเป็นเจ้าเมืองพระยามหานครดำเนินการทางการเมืองได้  เพราะสถานะนี้ไม่มีความหมายนอกเขตเมืองพิษณุโลก  ในขณะที่เจ้าพระยาพิษณุโลกต้องการจะมีอำนาจเหนือหัวเมืองฝ่ายเหนือทั้งหมด  จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนสถานะของตนเป็นพระมหากษัตริย์"
พิธีบรมราชาภิเษก
หนังสือ ต้นวงศ์ตระกูลพะญาศรีสหเทพชื่อทองเพ็ง กล่าวว่า :- "ครั้งนั้นเจ้าพะญาพระพิศณุโลกย์ (บุญเรือง) จึ่งมีใจอหังการกำเริบโดยโมหะจิตร คิดตั้งตนขึ้นเป็นพระจ้าวแผ่นดินเอกราชสยาม ยกเมืองพระพิษณุโลกย์ขึ้นเป็นกรุงพระพิศนุโลกย์ราชธานีศรีอยุธยามหานคร จัดรั้วงานราชการบ้านเมืองให้มั่นคงแข็งแรง คล้ายกับกรุงศรีอยุธยามหานครเสร็จแล้ว จึ่งตั้งข้าราชการทุกตำแหน่งทุกกระทรวงทั้งปวงการ คือ ตั้งเอกอุอรรคมหาเสนาบดี ๑ ตั้งอรรคมหาเสนาบดี ๒ ตั้งจัตุรสดมภ์เสนาบดี ๔ ตั้งอัฐมนตรี ๘ ตั้งขุนนางผู้ใหญ่ผู้น้อยครบทุกน่าที่เต็มตำแหน่งในพระราชกำหนดกฎหมายถ้วนทุกประการ แล้วจึ่งจัดการราชาภิเษกโดยสังเขปเสร็จแล้ว เสด็จออกขุนนางถวายดอกไม้ธูปเทียน ขาดแต่ยังไม่มีพิธีแห่เลียบพระนครเท่านั้น โดยคำสั่งของตน ๆ ก็บังคับให้ใช้ว่าดั่งนี้ 'พระราชโองการ' ทั้งทรงพระราชยานผูกแปด มีหมู่องครักษ์แห่นำตามเสด็จหน้าหลังอย่างแบบแผนพระมหากษัตริย์ในกรุงศรีอยุทธยา ทรงตั้งพะญาไชยบูรณ์ (จัน) ปลัดเมืองพระพิศณุโลกย์ ซึ่งเปนพระราชอนุชาให้เป็นพระมหาอุปราชย์กรมพระราชวังบวร ฯ รับพระราชบัณฑูร แล้วทรงตั้งพระราชโอรสแลพระราชธิดา แลพระราชภาคินัยแลภาคินี กับพระราชวงศานุวงศ์ แต่ล้วนเป็นจ้าวฟ้าบ้าง เปนพระองค์จ้าวบ้าง เปนจ้าวต่างกรมบ้าง เป็นจ้าวราชนิกูลบ้างต่าง ๆ กับที่ชิดแลห่าง ทั้งทรงจัดรั้วงานราชการบ้านเมืองไว้ให้มั่นคง คอยถ้าจะรับรองกองทัพพม่าเพื่อจะเลาะมาตีกรุงพระพิศณุโลกย์บ้าง ในครั้งตั้งเป็นเอกราช จึ่งคอยระวังข้าศึกพม่าให้จงดี"
พระราชสาส์น หูซื่อลู่ (พิษณุโลก) ถึงพระเจ้ากรุงจีน
จากหลักฐาน หอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์ของจีนของพระจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง มีบันทึกเกี่ยวกับพระราชสาส์นที่ส่งจากสยาม นับตั้งแต่ วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2310 พระยาตาก (สิน) ได้เข้าควบคุมเมืองระยอง เมืองชลบุรี เมืองจันทบุรี และตราดได้แล้วนั้น ราวเดือนตุลาคม พ.ศ. 2310 พระยาตาก (สิน) ทำพิธีราชาภิเษกในปีกุน พ.ศ. 2310 ได้แต่งพระราชสาส์นจำนวน 3 ฉบับ โดยใช้พระนามว่า กานเอินชื่อ (Gan Enchi; 甘恩敕) ฉบับแรกเป็นพระราชสาส์นถวายพระจักรพรรดิเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง (จีน: 乾隆) อีก 1 ฉบับเป็นพระราชสาส์นถึง หลี่ชื่อเหยา (Li Shiyao; 李侍堯) ข้าหลวงมณฑลกวางตุ้งและกวางสี และอีก 1 ฉบับถึงอุปราชแห่งเหลียงกวง   โดยให้ส่งผ่านพ่อค้าชาวกวางตุ้ง ชื่อ เฉินเหม่ย (Chen Mei; 陳美) ผ่านเรือสินค้าจากสยามไปเมืองจีนเข้าเทียบที่มณฑลกวางโจว
เนื้อความในพระราชสาส์นทั้ง 3 ฉบับ เป็นรายงานสถานการณ์สยามว่า พลเมืองชาวสยามถูกทัพพม่าเข้ารุกรานจนกรุงศรีอยุธยาได้พ่ายให้กับกองทัพพม่า รวมทั้งราชวงศ์บ้านพลูหลวงได้สิ้นสุดลง พระยาตากสินได้รวบรวมกำลังไพร่พลจนขับไล่พม่าที่เมืองจันทบุรีและตราดออกไปได้ในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2310 รวมทั้งการสถาปนาขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ของพระองค์ ในขณะเดียวกันเจ้าเมืองผู้ปกครองหัวเมืองอื่น 3 เมืองไม่ยอมอ่อนน้อมต่ออำนาจของพระเจ้าตากสิน ปรากฏว่ามี เมืองพิษณุโลก หรือ หูซื่อลู่ (Fu Si Lu; 扶世祿, 扶世禄)  เมืองนครศรีธรรมราช หรือ ลู่คุน (Lu Kun; 祿坤) และเมืองนครราชสีมา หรือ เกาลี่ (Gao Lie; 高烈) และมีพระประสงค์ขอให้ราชสำนักจีนรับรองสถานะความเป็นพระมหากษัตริย์ของพระเจ้าตากสิน
ใน พระราชสาส์นพระเจ้ากรุงจีน (ฉบับแปลไทย) กล่าวว่า
"กันเอินซี่ผู้นี้เดิมเป็นคนชั้นต่ำคนหนึ่งในประเทศจีน แต่ซัดเซพเนจรไปโพ้นทะเล แล้วได้ไปเป็นใหญ่เป็นโตขึ้นในต่างแดน เมื่อพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวเขากับเสียมหลออ๋อง [พระเจ้ากรุงสยาม] แล้ว ก็เป็นเพียงเจ้ากับข้าเท่านั้น บัดนี้บ้านเมืองพินาศลงต้องหายสาบสูญไป เขาบังอาจถือโอกาสก่อการวุ่นวายขึ้นโดยไม่คำนึงถึงพระกรุณาธิคุณของเจ้านายเก่า ที่จริงเขาควรจะให้เชื้อพระวงศ์มากอบกู้ประเทศชาติ และแก้แค้นศัตรู กลับตั้งตนเองเป็นใหญ่ และหวังจะได้รับการแต่งตั้งจากเรา โดยสำคัญว่าตัวเองเป็นผู้กุมอำนาจทั้งหมดนั้น เป็นการกระทำเกินเหตุผลและหน้าที่ของตน ซึ่งท่านเพียงแต่ส่งสาส์นนั้นคืนไป หรือเพียงให้เฉินเหม่ยกลับไป ประเทศแล้วก็อาจจะไม่นำคำตำหนิเหล่านั้นไปบอกต่อ ๆ กัน เราก็ไม่สามารถจะทำให้ประเทศเหล่านั้นเกรงอำนาจของเราได้ ที่ถูกควรจะมีหนังสือตอบให้ผู้นั้นนำกลับไปด้วยเพื่อแจ้งให้นานาประเทศเข้าใจในหลักการอันถูกต้องของเราว่า ราชสำนักของเราทรงไว้ซึ่งอารยธรรมและขนบประเพณีอันดีงามเรา จะชมเชย ยกย่อง หรือตำหนิลงโทษผู้ใดก็ทำด้วยความยุติธรรมที่สุด ผู้ที่เนรคุณคิดอ่านแย่งอำนาจ เราจะไม่ยอมให้ทำเป็นอันขาด"
รวมทั้งพระราชสาส์นพระเจ้าพิษณุโลก (เรือง) ทำให้พระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงทราบว่า ยังมีผู้ปกครองอิสระในกรุงสยามอีก 3 เมือง เป็นอีกสาเหตุที่พระจักรพรรดิจีนไม่ยอมรับสถานะพระเจ้าตากสินว่าเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ของกรุงศรีอยุธยา เพราะพระองค์ยังไม่สามารถปราบปรามรัฐอิสระเล็กๆ ได้ ส่วนหลี่ชื่อเหยา ข้าหลวงมณฑลกวางตุ้งและกวางสี แสดงท่าที ว่าการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าตากสิน เป็นการกระทำที่เย่อหยิ่ง ในที่สุดพระจักรพรรดิเฉียนหลงจึงมีพระราชดำรัสแก่หลี่ชื่อเหยา ว่า "所有取道海洋一说,竟可不复置议" (คำแปล: สุดโพ้นทะเลก็มิอาจถกเถียงได้อีกแล้ว) ให้ยุติการถกเถียงเรื่องนี้
นอกจากนี้ หลักฐานจากหอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์ของจีน ยังแสดงให้เห็นว่า เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ผ่านพิธิราชาภิเษกมาแล้วและมีพระชนม์อย่างน้อย 6 เดือน สอดคล้องกับหลักฐาน พงศาวดารกรุงศรีอยุธยาภาษามคธ ฉบับ สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน โดย ธีระวัฒน์  แสนคำ ได้สันนิษฐานไว้ว่า "เจ้าพระยาพิษณุโลกไม่ได้ถึงแก่พิราลัยหลังจากประกาศตนเป็นพระมหากษัตริย์ได้ 7 วันอย่างแน่นอน ความในส่วนนี้พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์น่าจะมีความน่าเชื่อถือกว่า"
ภูมิหลัง
ชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลกเป็นชุมนุมของขุนนางตามระบบจารีตของอาณาจักรอยุธยาที่คิดต่อต้านพม่า  ซึ่งเจ้าพระยาพิษณุโลก มีฐานะเป็นพระมหากษัตริย์ เป็น พระเจ้าพิษณุโลก ชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก ถือเป็นชุมนุมหัวเมืองเหนือที่ใหญ่ที่สุด มีกำลังทหารมาก มีป้อมปราการที่แข็งแรง เป็นชุมนุมที่แข้มแข็งที่สุดเพราะเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) มีฝืมือกล้าแข็ง
ที่ตั้งชุมนุม ตั้งอยู่บนฝั่งลำน้ำน่าน มีอาณาเขตตั้งแต่เมืองพิชัยลงมาจนถึงเมืองนครสวรรค์และปากน้ำโพครอบคลุม 7 มณฑล คือ 1. เมืองพิษณุโลก (เมืองสรลวงสองแคว) 2. เมืองสุโขทัย (นครไทย) 3. เมืองศรีสัชนาลัย (เมืองสวรรคโลก หรือเมืองเชลียง หรือเมืองเชียงชื่น) 4. เมืองกำแพงเพชร (รวมเมืองนครชุม) 5. เมืองพิจิตร (รวมเมืองปากยม) 6. เมืองพระบาง และ 7. เมืองทุ่งยั้ง (เมืองพิชัย) หลังจากตั้งตนเองเป็นผู้นำชุมนุมแล้วได้มีบรรดาข้าราชการเก่ากรุงศรีอยุธยามาสวามิภักดิ์ด้วยหลายนายตั้งแต่ก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง เนื่องจากเจ้าพระยาพิษณุโลกเป็นผู้มีความสามารถในการสู้รบและการปกครอง เป็นขุนนางเก่าแก่ชั้นสูงในสมัยกรุงศรีอยุธยา จึงมีผู้นับถืออยู่มาก
ปรากฏใน พงศาวดารเรื่อง เรารบพม่า ครั้งกรุงศรีอยุทธยา พระนิพนธ์สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพว่า :- "ก๊กที่ ๑ คือ เจ้าพระยาพิษณุโลก ตั้งตัวเป็นเจ้าขึ้นที่เมืองพิษณุโลก มีอาณาเขตตั้งแต่เมืองพิชัยลงมาจนเมืองนครสวรรค์ เจ้าพระยาพิษณุโลกคนนี้ชื่อ เรือง เป็นข้าราชการผู้ใหญ่ที่มีความสามารถมาแต่ก่อน ถึงเมื่อพม่าคราวหลังนี้ก็ปรากฏว่ามีฝีมือเข้มแข็งไม่แพ้พม่า คงเป็นเพราะเป็นผู้มีชื่อเสียงเกียรติยศดังกล่าวมานี้ จึงมีผู้นิยมนับถือมาก แม้ข้าราชการเก่าในกรุงศรีอยุทธยาก็ไปเข้ากับเจ้าพิศณุโลกมากด้วยกัน" สอดคล้องกับ พระราชพงศาวดารพม่า กล่าวว่า "ขุนนางพากันหลบเหลื่อมหนีไปเสียแล้วก่อนเสียกรุงโดยมาก"
ความเข้มแข็งของชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ที่ปรากฏเป็นประจักษ์ คือ ก่อนเสียกรุงนั้นทัพหลวงของพม่าฝ่ายเหนือ (ทัพเนเมียวสีหบดี) ไม่กล้าเข้าตีเมืองพระพิษณุโลก หลังเสียกรุงแล้วเจ้าพระฝาง (เรือน) ยกทัพมาตีชุมนุมพิษณุโลกยืดเยื้อถึง 6 เดือนก็ไม่สามารถตีให้แตกได้ และในสมัยกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินยกทัพมาตีชุมนุมพิษณุโลกแต่ก็พ่ายแพ้จึงต้องลาดทัพกลับไปยังกรุงธนบุรี
พระเจ้าตากสินยกทัพปราบ
หลังจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตีทัพสุกี้พระนายกองที่ค่ายโพธิ์สามต้นได้แล้ว เมื่อ พ.ศ. 2311 ปีขวด สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ทรงทราบข้อมูลจากเจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) เกี่ยวกับเจ้าพระยาพิษณุโลก ราวเดือนตุลาคม ฤดูน้ำหลากจึงยกทัพด้วยกำลังพล 15,000 นาย ไปปราบชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลกเป็นชุมนุมแรกซึ่งเป็นชุมนุมใหญ่ เจ้าพระยาพิษณุโลกจึงได้ให้หลวงโกษา (ยัง) ทหารผู้มีฝีมือคนหนึ่งมีความชำนาญภูมิประเทศของเมืองเหนือ ยกกองทัพทั้งเรือและทางบกมาตั้งรับที่ตำบลเกยไชยเหนือปากน้ำโพ เขตเมืองนครสวรรค์ (อยู่ห่างจากเมืองพิษณุโลกซึ่งหากใช้เวลาเดินเรือจะใช้เวลา 3 วัน) โดยใช้ยุทธวิธีการรบ คือ ใช้เรือเพรียวแอบซุ่มซ่อนตัวโจมตีคอยดักซุ่มสกัดทัพโดยหลีกเลี่ยงการปะทะแบบซึ่งหน้า และขณะนั้นเป็นฤดูน้ำหลากจึงทำให้สังเกตเห็นง่ายเป็นชัยภูมิที่ได้เปรียบในการรบ
ครั้นกองทัพของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกขึ้นไปถึง ก็ได้ปะทะรบพุ่งกันอย่างสามารถ ทหารฝ่ายชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก ได้ยิงปืนมาถูกพระชงฆ์ (หน้าแข้ง) ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้รับบาดเจ็บ จึงต้องยกทัพกลับ ปรากฏใน พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา กล่าวว่า :-
ปรากฏใน พระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า :-
"พระยาพิษณุโลกรู้ประพฤติเหตุ แต่งพลทหารให้หลวงโกษา (ยัง) ยกออกมาตั้งรับ พระเจ้าอยู่หัวเสด็จนำพลทั้งปวงเข้ารณรงค์ด้วยข้าศึกครั้งนั้น ฝ่ายข้าศึกยิงปืนมาดังห่าฝนต้องพระชงฆ์เบื้องซ้าย เลียบตัดผิวพระมังสะไปจึงให้ลาดทัพกลับยังกรุงธนบุรี"
พระยาศรีสัชนาลัยบดี (เลี้ยง ศิริปาละกะ) บันทึกว่า :-
จดหมายเหตุความทรงจำ ของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี บันทึกไว้ว่า :- "ไปตีเกยชัยถูกปืนไม่เข้า"
หนังสือ ต้นวงศ์ตระกูลพะญาศรีสหเทพชื่อทองเพ็ง กล่าวว่า :- "อนึ่งครั้งนั้นที่มีกองทัพ พระจ้าวตากยกมาจากกรุงธนบุรี มีรี้พลล้อมกรุงพระพิศณุโลกย์ ๆ ต่อสู้รบกันโดยสามารถอาจหาญยิ่งหนัก พลทหารกองพระมหาอุปราชย์กรุงพระพิศณุโลกย์ ยิงปืนนกสับคาบศิลายาว ๗ คืบ ออกไปต้องพระฌงค์เบื้องซ้ายแห่งพระจ้าวตาก (สิน) พระจ้าวแผ่นดินกรุงธนบุรีศรีอยุทธยา กำลังทรงพระคชาธารอยู่น่าพลทหารในสมรภูมิ์ยุทธ์ที่พระฌงค์ถูกกระสุนปืนนั้นเป็นแผลฉกรรจ์ จนถึงพระมังษังหวะพระโลหิตไหลเป็นที่ชุ่มชื้นพระบุพโพอยู่เสมอมิได้ขาด กระสุนปืนนั้นถูกเผินไปหน่อยหนึ่งจึ่งหาถูกถนัดตรงพระอัฐิไม่ เปนแต่พระมังษะขาดเป็นช่องไปหน่อยหนึ่งเท่านั้น ขณะนั้นพระจ้าวตากมีพระราโชงการดำหรัศสั่งแก่ นายทัพนายกองให้ล่าทัพกลับไปยังกรุงธนบุรี"
ชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) นับเป็นชุมนุมใหญ่ชุมนุมแรกที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไปตีแล้วไม่สำเร็จ
หมายเหตุ หลวงโกษา (ยัง) เดิมเป็นเจ้าเมืองพิจิตร เป็นขุนนางที่สนิทสนมกับเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) ซึ่งมาช่วยราชการในการสู้รบเสมอ หลังจากเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) รวบหัวเมืองและตั้งชุมนุมแล้วจึงแต่งตั้งให้หลวงโกษา (ยัง) เป็นทหารของตนเอง หลังจากชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) พ่าย จึงหลบหนีไปเมืองสวางคบุรีไปเป็นทหารของชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน)
เจ้าเมืองพิษณุโลกถึงแก่พิราลัย
ต่อมา พระเจ้าพิษณุโลก ก็เสด็จสวรรคตด้วยโรคฝีระลอกในคอ เมื่อเดือน 11 ปีชวดสัมฤทธิศก ตรงกับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2311 มีเหตุสืบเนื่องจากก่อนใกล้จะเสียกรุงครั้งที่ 2 ปรากฏว่าเกิดโรคระบาดในกรุงศรีอยุธยา  และมีผู้คนจากกรุงศรีอยุธยาเข้าไปรวมกับชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จำนวนมาก โดยเหตุการณ์เสด็จสวรรคตนี้ มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์กล่าวแตกต่างกันออกไป เช่น
สังคีติยวงศ์ พงศาวดาร เรื่องสังคายนาพระธรรมวินัย สมเด็จพระวันรัตนวัดพระเชตุพน ในรัชกาลที่ ๑ กล่าวว่า :- "พระองค์เสวยราชในนครพิษณุโลกนั้นได้ ๖ เดือน มีอายุได้ ๔๙ ก็ทำกาลกิริยาไป"
พงศาวดารกรุงศรีอยุธยาภาษามคธ ฉบับ สมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ตอน แผ่นดินพระยาพิศณุโลก กล่าวว่า :- "พระยาพิษณุโลกอยู่ในราชสมบัติ ๖ เดือน พระชนมายุได้ ๔๙ ปี ก็เสด็จสวรรคตไปตามยถากรรม"
ใน บทละครรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เรื่อง งานสร้างชาติไทย กล่าวว่า :- "เจ้าพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล) ประกาศตนเป็นกษัตริย์ ครองพิษณุโลกมหานคร รบกับคณะเมืองสวางคบุรี ๓ ครั้ง ไม่แพ้ไม่ชะนะกัน ครองราชสมบัติอยู่ ๖ เดือนก็พิราลัยราวเดือน ๑๑ (ก่อนที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จะทรงนำกองทัพเรือกู้ชาติเข้ามาปราบพะม่ากรุงเก่า ๑ เดือน) ศิริชนมายุ ๔๙ พรรษา"
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ฉบับสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งนิพนธ์ขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 กล่าวขัดแย้งกันว่า :- "ในปีชวด สัมฤทธิศกนั้น ฝ่ายเจ้าพระพิษณุโลกเรืองเมื่อมีชัยชนะแก่ข้าศึกฝ่ายใต้แล้ว ก็มีน้ำใจกำเริบถือตัวว่ามีบุญญาธิการมาก จึงตั้งตัวขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินรับพระราชโองการ อยู่ได้ประมาณเจ็ดวัน ก็บังเกิดวัณโรคขึ้นในคอถึงพิราลัย"
เรื่อง ปฐมวงศ์ พระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 กล่าวขัดแย้งว่า :- "เจ้าเมืองพระพิษณุโลกนั้นมีจิตกำเริบ บังคับให้ทอดโฉนดบาดหมายอ้างบังคับของตนเรียกว่า พระราชโองการโดยไม่มีการพิธีราชาภิเษก อยู่ได้ ๗ วัน ก็ถึงแก่พิราลัย"
หนังสือ ต้นวงศ์ตระกูลพะญาศรีสหเทพชื่อทองเพ็ง กล่าวว่า :- "ครั้นอยู่มากาลสมัยหนึ่ง จึ่งพระจ้าวกรุงพระพิศณุโลกย์ทรงพระประชวรเปนไข้พิศม์ได้ ๑๕ วันเสด็จดับขันธ์สวรรค์คต พระชนมายุศม์ได้ ๕๒ พรรษาถ้วนควรที่จะสังเวชน์"
พระยาไชยบูรณ์ (จัน) หรือ พระอินทรอากร (จัน) พระอนุชาของเจ้าพระยาพิษณุโลกซึ่งเป็นพระมหาอุปราช กรมพระราชวังบวรฯ จึงกระทำฌาปนกิจศพแล้วขึ้นครองเมืองแทนพี่ชายแต่ไม่ได้สถาปนาเป็นกษัตริย์
"ครั้นเมื่อพระจ้าวกรุงพระพิศณุโลกย์สวรรค์คตแล้ว พระมหาอุปราชย์ กรมพระราชวังบวร ฯ พระอนุชาธิราช ได้ครอบบ้านครองเมืองแทนพระเชษฐาธิราช ในกรุงพระพิศณุโลกย์ราชธานีต่อไป..."
ชื่อบุคคลจีน
ชื่อบุคคลจีน จะมีการวางตำแหน่งของชื่อและนามสกุลต่างจากรูปแบบชื่อบุคคลไทย และชื่อบุคคลทางตะวันตก โดยจะมีการวางนามสกุลไว้หน้าชื่อ และเขียนชื่อทั้งหมดติดกัน โดยตัวอย่างเช่น หลิว เต๋อหัว (刘德华) ชื่อคือ เต๋อหัว และนามสกุลคือ หลิว ชื่อบุคคลจีนมีการใช้ในหลายประเทศที่ใช้ภาษาจีนเป็นหลักได้แก่ ประเทศจีน ประเทศไต้หวัน ประเทศสิงคโปร์
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล)
ชุมนุมพิษณุโลกล่มสลาย
ภายหลังเมืองพิษณุโลกอ่อนแอลงเนื่องจากพระอินทรอากรไม่ชำนาญการรบ เป็นคนธรรมะธรรมโม ชอบเข้าวัดฟังเทศน์ทำบุญอยู่เป็นนิตย์ และไม่เป็นที่นิยมของชาวเมืองและบรรดาข้าราชการ ต่อมาชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) จึงอ่อนแอลงจึงเกิดไส้ศึกมีชาวเมืองเปิดประตูเมืองรับทัพเจ้าพระฝางเข้าเมือง  เนื่องจากทัพเจ้าพระฝางมาล้อมเมืองพิษณุโลกได้ 3 เดือนจนบ้านเมืองเกิดความอดอยาก ส่งผลให้เกิดการรุกรานของชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) ขึ้นจนตีเมืองเมืองพิษณุโลกแตกไปในที่สุด พระอินทร์อากรถูกเจ้าพระฝาง (เรือน) จับต้องโทษจนเสียชีวิต บรรดาขุนนางและชาวเมืองพิษณุโลกที่หนีออกมาได้จึงหนีไปพึ่งเป็นบริวารของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ปรากฏใน จดหมายเหตุโหร ความว่า "ปีชวด จ.ศ. ๑๑๓๑ เมืองพิษณุโลก เมืองพิจิตร แตกมาสู่โพธิสมภาร..."
ชื่อบุคคลจีน
นามสกุลของจีนเรียกว่า "แซ่" (姓) มักจะมีคำเดียว เช่น แซ่ตั้ง (陳/陈) แซ่หวัง (王) แซ่เตียวหรือแซ่จาง (張/张) ในอดีตอาจพบนามสกุลจีนสองพยางค์ขึ้นไป ซึ่งส่วนมากจะเป็นเชื้อสายราชวงศ์หรือขุนนาง เมื่อหญิงสาวแต่งงานก็จะเปลี่ยนไปใช้แซ่ของสามี สำหรับชื่อตัวอาจมีหนึ่งหรือสองคำ ส่วนเสียงอ่านก็ขึ้นอยู่กับสำเนียงที่ใช้
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล)
ชุมนุมพิษณุโลกล่มสลาย
ชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) เป็นชุมนุมของกบฏไพร่ ตั้งอยู่ที่วัดพระฝาง เมืองสวางคบุรี (เมืองฝาง) มีอาณาเขตทางเหนือถึงหัวเมืองแพร่และน่าน เชื่อมต่อกับวัฒนธรรมระหว่างสยาม ล้านนา และล้านช้าง และอาณาณาเขตทางใต้ถึงหัวเมืองอุทัยธานี รุกล้ำเข้าแดนเมืองชัยนาท ดังปรากฏ "ด้วยเหล่าร้ายนั้นยกลงมาตระเวน ตีเอาข้าวปลาอาหาร เผาเรือนเสียหายหลายตำบล ไพร่บ้านพลเมืองได้รับความแค้นเคืองขัดสน”  ซึ่งอาณาเขตทางใต้ได้มาจากการที่ชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) ผนวกกับชุมนุมเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) เจ้าพระฝาง (เรือน) ถูกกล่าวหาว่าเป็น “คนอาสัตย์อาธรรมฝ่ายเหนือ” เพราะเป็นพระภิกษุที่ย่ำยีพระธรรมวินัย
เหตุการณ์ตามพระนิพนธ์กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
พระนิพนธ์เรื่อง เที่ยวตามทางรถไฟ ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ  กล่าวถึงเหตุการณ์ดังกล่าวไว้ว่า เมื่อพม่ามาตีกรุงศรีอยุธยา ยกกองทัพมาทางเมืองกาญจนบุรี 1 ทาง ทางเมืองเชียงใหม่ 1 ทาง พม่าไม่กล้าไปตีเมืองพิษณุโลก ยกหลีกเลยมาทางเมืองสุโขทัย เจ้าพระยาพิษณุโลกยกกองทัพติดตามไปตีพม่า กำลังรบกันอยู่ทางเมืองพิษณุโลกมีพวกไทยด้วยกันชิงเมือง (หมายถึงเจ้าฟ้าจีด) เจ้าพระยาพิษณุโลกจึงล่าทัพกลับไปรักษาเมืองตามเดิม ครั้นไม่มีพระราชาธิบดีปกครองกรุงศรีอยุธยาแล้ว เจ้าพระยาพิษณุโลกตั้งชุมนุม เจ้าพระฝางยกกองทัพมาตีเมืองพิษณุโลก ต้องล้อมเมืองอยู่ 7 เดือนตีไม่ได้เมืองจึงล่าทัพกลับไป
ชื่อบุคคลจีน
อย่างเช่นเล่าปี่ ก็มีแซ่เล่า (ภาษาจีนกลางอ่านว่า หลิวเป้ย)
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล)
เหตุการณ์ตามพระนิพนธ์กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมายกกองทัพหมายจะตีเมืองพิษณุโลกแต่ก็ถูกปืนต้องล่าทัพกลับ เจ้าพระยาพิษณุโลกจึงตั้งตัวเป็นใหญ่ได้ทำพิธีราชาภิเษกตั้งตัวขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์ แต่เผอิญเกิดโรคที่ในคอ พอราชาพิเษกได้ 7 วันก็ถึงแก่พิราลัย เป็นเหตุให้คนทั้งหลายเห็นว่ายกตนเกินวาสนา เมืองพิษณุโลกจึงอ่อนแอลง เจ้าพระฝางได้ยกทัพมาอีกตั้งล้อมอยู่ 2 เดือนก็ได้เมืองพิษณุโลก
การปราบหัวเมืองเหนือ และการฟื้นฟูสู่กรุงธนบุรี พ.ศ. 2313
พ.ศ. 2313 ตรงกับวันเสาร์เดือน 8 แรม 14 ค่ำ เดือนมิถุนายน สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพไปตี ชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) และพม่า หัวเมืองเหนืออีกครั้งโดยแบ่งเป็น
ชื่อบุคคลจีน
ชื่อของคนจีนนั้นจะมีสองชื่อคือ ชื่อที่เรียกกันในบ้านหรือในครอบครัว เรียกว่า "หมิง" มักมีพยางค์เดียว และ "ชื่อทางการ" (Chinese style name, courtesy name หรือ adult name) ซึ่งเป็นชื่อที่ครูตั้งให้เมื่อเข้าเรียนหนังสือในโรงเรียน เป็นชื่อที่ใช้เรียกเพื่อแสดงความสุภาพ
เช่น เล่าปี่ เล่า (หลิว) เป็นแซ่หรือนามสกุล ปี่ (เป้ย) เป็นหมิง ส่วนชื่อทางการคือ เสวี้ยนเต๋อ
เจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง โรจนกุล)
การปราบหัวเมืองเหนือ และการฟื้นฟูสู่กรุงธนบุรี พ.ศ. 2313
ชุมนุมเจ้าพระฝาง (เรือน) นับเป็นชุมนุมสุดท้ายที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตีได้ ต่อมาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดให้เดินทัพสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท (บุญมา) ไปตีเมืองสวางคบุรี เมื่อทัพบกของเจ้าพระยาพิชัยราชามาถึงจึงให้รีบไปช่วยทัพของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท (บุญมา) ตีเมืองสวางคบุรี
วันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 7 ค่ำ เมื่อตีเมืองสวางคบุรีได้แล้ว มีชาวเมืองสวางคบุรีส่วนหนึ่งหนีขึ้นไปล้านนา ส่งผลให้โป่มะยุง่วน ขุนนางพม่าเชื้อพระวงศ์ เป็นอุปราชอาณาจักรล้านนา เจ้าผู้ครองเมืองเชียงใหม่ขณะนั้นทรงทราบสถานการณ์แล้วว่า สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีสามารถรวบรวมประเทศเป็นอาณาจักรเดียวกันเรียบร้อยแล้วนับจากวันที่เริ่มกอบกู้อาณาจักร 6 พฤศจิกายน 2310 เป็นเวลานาน 2 ปี 10 เดือน
วัฒนธรรมร่วมสมัย
บทบาทการมีตัวตนของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) รวมถึงบุคคลในครอบครัวถูกสร้างการรับรู้แก่สังคมไทยในยุคปัจจุบันผ่านวรรณกรรม งานเขียน ละคร และนวนิยายอิงประวัติศาสตร์หลากหลาย เช่น
ฉันทลักษณ์
ร่ายสุภาพ "๏ เจ้าพระยาพิศณุโลก คนึงโฉลกบ้านเมือง (นามเดิม 'เรือง' เลื่องนาม) คิดเห็นตามโอกาศ ว่าวาศนามาดล จึ่งเชิญตนเชิดตั้ง โดดเด่นเป็นใหญ่ครั้ง เมื่อไร้ไอศวรรย์ เดิมแล ฯ" โครง ๒ สุภาพ
โครง ๔ สุภาพ
ต้นสกุลโรจนกุล
โรจนกุล (Rochanakul) เป็นนามสกุลพระราชทานสมัยรัชกาลที่ 6 ลำดับที่ 368 ใน สมุดทะเบียฬนามสกุลพระราชทาน เป็นสกุลของเจ้าพระยาพิษณุโลก (เรือง) สืบเชื้อสายจากเจ้าราชนิกูล นามว่า เจ้าพระพิไชยสุรินทร์ พระราชนัดดาของสมเด็จพระเพทราชา  สมัยกรุงศรีอยุธยา
ลำดับสมาชิกวงศ์ตระกูล
สมาชิกวงศ์ตระกูลเท่าที่จะสืบได้มีดังนี้
ชั้นบรรพบุรุษ
ชั้นต้นสกุล
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไร (Ngurah Rai International Airport) หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ท่าอากาศยานนานาชาติเด็นปาซาร์ (Denpasar International Airport) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเกาะบาหลี ห่างจากเด็นปาซาร์ไปทางใต้ 13 กิโลเมตร ตั้งชื่อตาม I Gusti Ngurah Rai วีรบุรุษประจำชาติอินโดนีเซียที่เสียชีวิตในยุทธการที่มาร์การะหว่างการปฏิวัติอินโดนีเซีย
ท่าอากาศยานนานาชาติงูระฮ์ ไรเป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับ 3 ของอินโดนีเซีย รองจากท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตาที่กรุงจาการ์ตา และท่าอากาศยานนานาชาติจวนดาที่ซูราบายา ห่างออกไปทางเหนือ 2.5 กิโลเมตรคือเมืองกูตา ซึ่งเป็นสถานที่พักตากอากาศที่พัฒนาขึ้นเพื่อการท่องเที่ยว เมื่อ พ.ศ. 2548 Transportation Security Administration แห่งสหรัฐอเมริกาได้ประกาศเตือนว่าท่าอากาศยานแห่งนี้มีมาตรฐานด้านการรักษาความปลอดภัยต่ำกว่าที่ International Civil Aviation Administration กำหนดไว้ แต่ต่อมาคำเตือนนี้ถูกยกเลิกไปเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับความเสียหายเล็กน้อยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 27
'''รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 27 ประจำปี พ.ศ. 2560''' เป็นการประกาศผลรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2560 จัดโดยสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ กำหนดจัดพิธีประกาศผลรางวัลในวันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2561 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
สรุปผลภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกและได้รับรางวัล
ภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกให้เข้าชิงรางวัล จำแนกตามสาขาทั้ง 18 เรื่อง มีดังนี้:
รายชื่อภาพยนตร์และจำนวนรางวัลที่ได้รับ
ศาสนศึกษา
ศาสนศึกษา (religious studies หรือ religious education) คือสาขาวิชาที่ศึกษาความเชื่อ พฤติกรรม และสถาบันทางศาสนา โดยการบรรยาย ตีความ และอธิบายศาสนาอย่างเป็นระบบ อิงกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และมุมมองจากวัฒนธรรมที่หลากหลาย
ศาสนศึกษาต่างจากเทววิทยาซึ่งเน้นศึกษาเพื่อให้เกิดความเชื่อและเข้าใจอำนาจเหนือมนุษย์ เช่น เทวดา พระเป็นเจ้า แต่ศาสนศึกษาจะศึกษาจากมุมมองของคนนอก จึงมีการใช้หลายสาขาวิชามาเป็นเครื่องมือในการศึกษาด้วย เช่น มานุษยวิทยา สังคมวิทยา จิตวิทยา ปรัชญา และประวัติศาสตร์ศาสนา
เดชอรหันต์ทองคำคนที่ 8
เดชอรหันต์ทองคำคนที่ 8เป็นการ์ตูนจีนกำลังภายในในช่วงกลางของการ์ตูนจีนกำลังใน จากผลงานเขียนและผู้กำกับหน้าใหม่จิ๋วป๋าเตาเรียบเรียงเรื่องราวโดยควั่งปินเฉียงและเขียนภาพโดยซิวฝูหลง ตีพิมพ์และจำหน่ายในประเทศไทย ในช่วง กุมภาพันธ์ 53 ความยาวของเรื่องอยู่ 15 เล่มจบ
แรงบันดาลในของจิ๋วป่าเตา
" วรยุทธ์ในใต้หล้า ล้วนมีที่มาจากเส้าหลิน" คำกล่าวที่คุ้นหูสำหรับผู้ชื่นชอบนิยายจีนกำลังภายในกันเป็นอย่างดี ซึ่งคำกล่าวนี้แสดงให้เห็นถึงศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่แห่งวิทยายุทธ์ของวัดเส้าหลินที่มีประวัติยาวนานกว่าหลายพันปี และผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดของสุดยอดจอมยุทธ์วัดเส้าหลินก็คือเหล่าอรหันต์ทองคำผู้เลื่องชื่อนั่นเอง ตำนานที่เล่าขานกันมากล่าวไว้ว่า อรหันต์ทองคำนั้นมีด้วยกันทั้งหมด18คน ซึ่งแต่ละคนจะทำหน้าที่รักษาด่านเพื่อให้ศิษย์เส้าหลินที่ต้องการลงจากเขาได้เข้ามาประลองฝีมือ หากเอาชนะฝ่าด่านอรหันต์ทองคำไปได้ก็จะถือว่าศิษย์คนนั้นสำเร็จวิชาเส้าหลินอย่างเต็มภาคภูมิ
เรื่องย่อ
ชายหนุ่มนามว่า"หรู่ชีสั่ว"จากหมู่บ้านสกุลหรู่ ผู้ได้รับการหล่อหลอมให้รักในคุณธรรรมและความเป็นวีรบุรษ จนในวันที่เขาตัดสินใจเข้าสู่ดินแดนแห่งวีรบุรุษลิน"วัดเส้าหลิน"โดยที่ไม่ทราบเลยนะว่า นั้นคือจุดเปลี่ยนชีวิตของเขา แม้ว่าชีวิตของ เขาจะไม่ได้สวยงามดังที่เคยรับฟังเกี่ยวกับ"วัดเส้าหลิน" เขากับสหายคู่ใจนาม"จินเป่า"ด้วยความพยายามมุ่งมั่นฝึกวิชาจนทำให้เขาได้กลายเป็นอรหันต์ทองคำคนที่ 8 และเปลี่ยนเส้นทางสู่"การเป็นวีรบุรุษ"ที่แท้จริงในยุทธภพ
รายชื่อซูเราะฮ์ในอัลกุรอาน
ในอัลกุรอานมีการแบ่งเป็นซูเราะฮ์ (ตอน) และแบ่งอีกเป็น อายะฮ์ (โองการ) ทุกซูเราะฮ์จะเริ่มด้วย بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ("ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ"(รู้จักกันในชื่อบัสมาละฮ์))ยกเว้นซูเราะฮ์อัต-เตาบะฮฺ มี 29 ซูเราะฮ์ที่เริ่มด้วย มุกอตตาอัต (อักษรเดี่ยว) โดยแต่ละอักษรไม่มีความหมายชัดเจน อาจเป็นเรื่องสำคัญที่จะกล่าวถึงเทคนิคทางวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยเพื่อบูรณะลำดับเหตุการณ์ของอัลกุรอ่าน
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ
เนื้อเรื่องย่อ
ไต้ฝุ่น 2 คม 2 พายุ เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเหตุการณ์ในช่วงสิ้นสุดสงครามเกาหลี (ระหว่างปีค.ศ. 1950-1953) ซึ่งมีคนหนึ่งที่หนีออกมาจากเกาหลีเหนือเขาผู้นั้นมีชื่อว่า "ชิน" ในอดีตที่ผ่านมาเขาเป็นผู้ที่มีความต้องการมาใช้ชีวิตที่เกาหลีใต้แต่ถูกทางการเกาหลีใต้ส่งตัวกลับเพราะเกรงว่าหากรับเขาเข้ามาจะส่งผลกระทบกับความสัมพันธ์ที่มีต่อประเทศจีน และครอบครัวของชินได้ถูกสังหารลง ส่งผลให้เขาเกิดความเคียดแค้นเป็นอย่างมาก ต่อมาชินได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกกองโจรสลัดทางทะเล และได้ทำการปล้นเรือที่มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่
ทางด้านเกาหลีใต้ได้ตัดสินใจส่งทหารเรือผู้หนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "คัง เซจอง" ตามล่าชิน โดยชินได้เดินทางไปที่กรุงเทพและคังได้เริ่มทำการไล่ล่าที่สนามบินดอนเมือง เรื่อยไปจนถึงรัสเซีย จากการไล่ล่านี้เองทำให้คังได้พบกับ"ชเว มยองจู" ซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในมุมมืดของสังคม นั่นได้ทำให้คังทราบถึงเรื่องราวที่มาของชิน ทั้งยังเกิดความเห็นใจต่อชินมากขึ้น และในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายบนเรือบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ ทั้งคู่ต่างปรารถนาว่าหากชาติหน้ามีจริงขอให้เกิดมาเป็นเพื่อนรักกันแทนการเป็นศัตรูที่อยู่คนละฝ่ายจากการแบ่งแยกประเทศดังที่ผ่านมา
แขนหุ่นยนต์
right|thumb|250px|แขนหุ่นยนต์ของกระสวยอวกาศที่มีชื่อย่อว่า SRMS ในขณะกำลังทำการปรับระดับอัตราของการบรรทุกสัมภาระที่บรรทุกไปบนยาน
แขนหุ่นยนต์ เป็นชนิดของแขนหุ่นยนต์ที่มีการเคลื่อนไหวในแบบที่เป็นไปในลักษณะเชิงกลไก, ที่มักจะสามารถถูกตั้งโปรแกรมการทำงานได้อย่างอัตโนมัติ, มีฟังก์ชั่นการทำงานที่คล้ายคลึงกับแขนของมนุษย์ แขนหุ่นยนต์อาจจะเป็นผลรวมของกลไกที่จะหรืออาจจะเป็นส่วนหนึ่งของหุ่นยนต์ที่มีความซับซ้อนมากขึ้นก็ว่าได้
ความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์
ความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์ คือการตรวจวัดศักยภาพของดาวเคราะห์หรือดาวบริวารของดาวเคราะห์ว่าสามารถรองรับการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตได้หรือไม่ ชีวิตดังกล่าวนี้อาจมีวิวัฒนาการขึ้นบนดาวเคราะห์หรือดาวบริวารนั้นเอง หรืออพยพมาจากแหล่งอื่นก็ได้ ในปัจจุบันนี้ยังไม่มีความแน่ชัดใดๆ เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก ดังนั้นการศึกษาเรื่องความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์จึงใช้เงื่อนไขสภาวะแวดล้อมของโลก และคุณลักษณะของดวงอาทิตย์และระบบสุริยะเป็นสำคัญ ซึ่งเป็นปัจจัยให้สิ่งมีชีวิตสามารถดำรงอยู่ได้บนโลก การศึกษาวิจัยในสาขานี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์และเป็นสาขาเกิดใหม่ในทางชีวดาราศาสตร์
สิ่งจำเป็นพื้นฐานที่สุดสำหรับชีวิต คือ แหล่งกำเนิดพลังงาน ความสามารถอยู่อาศัยได้ของดาวเคราะห์มีความหมายพื้นฐานถึงลักษณะขอบเขตทางฟิสิกส์ธรณีวิทยา เคมีธรณีวิทยา และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ที่พอเหมาะพอดีในการเอื้อหนุนต่อสิ่งมีชีวิต องค์การนาซ่าได้นิยามขอบเขตพื้นฐานของความสามารถอยู่อาศัยได้ ว่า "ต้องมีน้ำในสถานะของเหลว เงื่อนไขที่ช่วยให้เกิดโมเลกุลอินทรีย์ที่ซับซ้อน และมีแหล่งพลังงานพอสำหรับสร้างเมแทบอลิซึม"
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เกสร ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เกสร ในรัชกาลที่ 5 (สกุลเดิม สนิทวงศ์) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าสวาสดิ สนิทวงศ์ (พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท) กับ หม่อมพลอย สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
กรณียกิจ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้นำทุนทรัพย์สมบัติของเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เกสร และพระราชโอรส 2 พระองค์ คือพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอิศริยาภรณ์ และ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์ ไปสร้างโรงเรียนเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร ในปัจจุบัน)
รอยนูนรูปกระสวย
รอยนูนรูปกระสวย (fusiform gyrus, ) เป็นส่วนหนึ่งของสมองกลีบขมับและสมองกลีบท้ายทอยในเขตบร็อดแมนน์ 37  รู้จักโดยคำที่ปัจจุบันไม่ใช้แล้วอีกอย่างหนึ่งคือ "occipitotemporal gyrus"
รอยนูนรูปกระสวยอยู่ในระหว่าง inferior temporal gyrus และรอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส (parahippocampal gyrus) ส่วนด้านข้าง  (lateral)  และส่วนด้านใน  (medial)  แยกออกจากกันโดยร่องตื้นๆ ตรงกลางกระสวย
หน้าที่
ยังมีข้อที่ต้องถกเถียงกันในเรื่องกิจหน้าที่ของสมองเขตนี้ แต่ว่า กิจเหล่านี้โดยมากมีความเห็นพ้องต้องกัน  คือ
นักวิจัยบางท่านคิดว่า รอยนูนรูปกระสวยอาจจะมีบทบาทในความผิดปกติที่รู้จักกันว่า  ภาวะบอดใบหน้า  (prosopagnosia)  งานวิจัยแสดงว่า  เขตรับรู้ใบหน้าในรอยนูนรูปกระสวย  (Fusiform face area ตัวย่อ FFA)  มีบทบาทอย่างสำคัญในการรับรู้ใบหน้า  แต่ไม่มีบทบาทในการบ่งชี้วัตถุต่างๆ ที่อยู่ในประเภทเดียวกันแม้ว่าบทบาทนี้จะเป็นกิจอย่างหนึ่งของรอยนูนรูปกระสวย  (แต่ไม่เป็นกิจของ FFA) ความผิดปกติในรอยนูนรูปกระสวยได้ถูกเชื่อมไปยังกลุ่มอาการวิลเลียมส์ (Williams syndrome ) รอยนูนรูปกระสวยยังมีบทบาทในการรับรู้อารมณ์ความรู้สึกของใบหน้า  แต่ว่า  ผู้มีโรคออทิซึมไม่ปรากฏว่า  มีการทำงานในรอยนูนรูปกระสวยหรือมีการทำงานน้อย  เพื่อตอบสนองการเห็นใบหน้าของมนุษย์
การทำงานทางประสาทสรีรภาพที่เพิ่มจากปกติของรอยนูนรูปกระสวย อาจทำให้เกิดอาการประสาทหลอนเห็นใบหน้า  ไม่ว่าจะเหมือนจริงหรือคล้ายการ์ตูน  ดังที่เห็นใน Charles Bonnet syndrome, ภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น , Peduncular hallucinosis , หรือประสาทหลอนที่เกิดจากการบริโภคยา
งานวิจัยเร็วๆ นี้พบว่า รอยนูนรูปกระสวยมีการทำงาน  ในระหว่างการรับรู้ที่เป็นอัตวิสัยของตัวอักษรพร้อมด้วยสี  ของบุคคลผู้มีภาวะเจือกันของวิถีประสาท (synaesthesia )
งานวิจัยต่อๆ มาของนักวิทยาศาสตร์ที่สถาบันเอ็มไอที สรุปว่า  รอยนูนรูปกระสวยซีกซ้ายซีกขวามีบทบาทที่แตกต่างกัน  แม้ว่าจะมีการทำงานเชื่อมต่อกัน  ซีกซ้ายมีบทบาทในการรู้จำรูปแบบต่างๆ ที่เหมือนใบหน้า  ที่อาจจะไม่ใช่ใบหน้าจริงๆ  ซีกขวามีบทบาทในการตัดสินว่า  รูปแบบที่เหมือนใบหน้านั้น  เป็นใบหน้าจริงๆ หรือไม่
สมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส
สมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส (พ.ศ. 2415 - พ.ศ. 2488) เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารกับเจ้าจอมมารดาเอี่ยม และเป็นพระราชบิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต พระมหากษัตริย์ลำดับที่ 5 แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา
พระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2415 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตารกับเจ้าจอมมารดาเอี่ยม ธิดาพระสุพรรณพิศาล (กอง อภัยวงศ์) ทรงมีพระเชษฐาร่วมมารดาอีกพระองค์คือพระองค์เจ้านโรดม เกศรา (พ.ศ. 2412 - พ.ศ. 2452)
สมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส ทรงเสกสมรสกับพระองค์เจ้านโรดม พงางาม (พ.ศ. 2417 - พ.ศ. 2487) พระขนิษฐาต่างพระมารดา มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ ได้แก่
สมเด็จกรมพระนโรดม สุทธารส สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2488 ตรงกับรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ (ครั้งแรก) ในราชอาณาจักรกัมพูชา และตรงกับรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร ในราชอาณาจักรไทย
สเตฟาน บัยเชติช
สเตฟาน บัยเชติช มากิเยย์รา (Стефан Бајчетић Макијеира / Stefan Bajčetić Maquieira; เกิด 22 ตุลาคม ค.ศ. 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเซอร์เบียและชาวสเปน ผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังหรือกองกลางให้กับสโมสรลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีก
ระดับสโมสร
บัยเชติชเป็นผลผลิตจากสถาบันเยาวชนของเซลตาเดบิโก และย้ายไปลิเวอร์พูลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020
เขาเปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการให้กับลิเวอร์พูลในนัดกระชับมิตรกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่ประเทศไทยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทัวร์เอเชียของสโมสรในช่วงก่อนฤดูกาล ในเดือนถัดมา เขามีชื่ออยู่ในทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเกมกับฟูลัม
เขาได้รับสัญญาใหม่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2022
กูอิงบรา
กูอิงบรา (Coimbra) เป็นเมืองในประเทศโปรตุเกส มีประชากร 137,212 คน มีมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง คือ มหาวิทยาลัยกูอิงบรา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกโดยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1290 และอยู่ในกลุ่มกูอิงบรา
Tabernaemontana
Tabernaemontana เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ตีนเป็ด มี 100-110 สปีชีส์ เป็นพืชที่กระจายตัวในเขตร้อน เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ไม่ผลัดใบ ใบเรียงตรงข้าม ยาว 3–25 เซนติเมตร ยางขาวเหมือนน้ำนม จึงมักเรียกพืชในสกุลนี้ว่า "milkwood" ดอกมีกลิ่นหอม สีขาว พุดจีบ (Tabernaemontana divaricata cv. 'Plena') ซึ่งมีกลับซ้อนเป็นสายพันธุ์ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ส่วน T. coronaria เป็นพืชที่นิยมใช้ในการจัดสวนอีกชนิดหนึ่ง ชื่อสกุลนี้ตั้งตามชื่อของ "บิดาแห่งพฤกษศาสตร์เยอรมัน" Jacobus Theodorus Tabernaemontanus
เฟ็ลท์แบร์ค
เฟ็ลท์แบร์ค (Feldberg) เป็นหมู่บ้านในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ด้วยความสูง 1277 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลทำให้หมู่บ้านแห่งนี้กลายเป็นหมู่บ้านที่อยู่สูงที่สุดในเยอรมนี เฟ็ลท์แบร์คตั้งอยู่ด้านในเขตอุทยานแห่งชาติป่าดำใต้ในช่องเขาเฟ็ลท์แบร์ค โดยมีสโลแกนของหมู่บ้านว่า "สูงที่สุดในป่าดำ" (Das Höchste im Schwarzwald) หมู่บ้านแห่งนี้เป็นแหล่งเล่นสกีแห่งหนึ่งในฤดูหนาว
เนเวอร์เอฟเวอร์
เนเวอร์ เอฟเวอร์ เป็นซิงเกิลที่ 21 ของอายูมิ ฮามาซากิ  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่สามที่อายูเรียบเรียงเองทั้งหมด
วันคนพิการสากล
วันคนพิการสากล (3 ธันวาคม) เป็นวันสำคัญระหว่างประเทศที่สหประชาชาติส่งเสริมตั้งแต่ปี 2535 มีการเฉลิมฉลองโดยมีความสำเร็จระดับต่าง ๆ ทั่วโลก วันนี้จัดขึ้นโดยมุ่งส่งเสริมความเข้าใจปัญหาความพิการและการระดมการสนับสนุนสำหรับศักดิ์ศรี สิทธิและความเป็นอยู่ดีของผู้พิการ นอกจากนี้ ยังมุ่งเพิ่มความตระหนักถึงประโยชน์ที่จะได้จากการรวมผู้พิการเข้ากับทุกแง่มุมของชีวิตการเมือง สังคม เศรษฐกิจและวัฒนธรรม แต่ละปีจะเน้นปัญหาต่างกัน
เนเวอร์เอฟเวอร์
ซิงเกิล NEVER EVER วางจำหน่ายหลังจากเบสท์อัลบั้มแรก A BEST วางจำหน่ายไปเพียงสามสัปดาห์ภายใต้สังกัดเอเว็กซ์ แทร็กซ์ โดยเพลง NEVER EVER เป็นเพลงร็อกเพลงแรกของอายูมิ ฮามาซากิ
เพลง NEVER EVER เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มของคิริน โดยอายูมิเป็นพรีเซ็นเตอร์
คิวริโอ
คิวริโอ (Qrio เป็นชื่อย่อจากคำว่า Quest for cuRIOsity) เป็นหุ่นยนต์เลียนแบบมนุษย์หรือหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ของบริษัทโซนี่ ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นหุ่นยนต์สำหรับการทูตสันถวไมตรีเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์และประชาสัมพันธ์ของบริษัทโซนี่ คิวริโอเป็นหุ่นยนต์เลียนแบบมนุษย์ที่ได้รับการพัฒนาต่อจากหุ่นยนต์สุนัข ไอโบ (Aibo) เปิดตัวให้สาธารณชนได้รู้จักในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2547 โดยมีความสามารถในการเดิน 2 ขา วิ่ง นอนและนั่ง สนทนาด้วยประโยคสั้น ๆ ร้องเพลงและเต้นรำได้คล้ายกับมนุษย์  คิวริโอเป็นหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ที่บริษัทโซนี่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงและเป็นเพื่อนแก่มนุษย์โดยเฉพาะ มีความสูง 2 ฟุต หรือประมาณ 60 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก7 กิโลกรัม
ชื่อของ Qrio นั้นเป็นคำย่อมาจากคำว่า Quest for Curiosity แปลโดยตรงว่า "ช่างสงสัย หรืออยากใคร่รู้ในเรื่องต่าง ๆ" ซึ่งทางบริษัทโซนี่ได้ตั้งชื่อให้กับคิวริโอโดยดูจากลักษณะภายนอกของคิวริโอที่มีความสนุกสนาน ร่าเริงภายในตัว แต่เดิมนั้นคิวริโอไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ จึงถูกเรียกชื่อโดยเรียกตามลักษณะการออกแบบและโครงสร้างหุ่นยนต์ของทางบริษัทโซนี่ว่า หุ่นยนต์ในฝันของบริษัทโซนี่  (Sony Dream Robot) และได้รับการตั้งชื่อ Qrio ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546
ประวัติ
วิศวกรของบริษัทโซนี่ ได้คิดค้นพัฒนาและประดิษฐ์คิวริโอ หุ่นยนต์เลียนแบบมนุษย์ที่สามารถเดิน 2 ขา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 จำนวน 16 ตัวภายในโลก คิวริโอเป็นการพัฒนาประดิษฐ์คิดค้นต่อจากหุ่นยนต์สุนัขไอโบ (Aibo) ในปี พ.ศ. 2542 เพื่อใช้สำหรับทดลองเทคโนโลยีทางด้านหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ โดยทำการศึกษาค้นคว้าที่ศูนย์วิจัยทางด้านหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ชั่วครวที่ศูนย์ค้นคว้า Life Dynamic (ライフ・ダイナミクス研究所) โดยมีจุดมุ่งหมายคือเพื่อเป็นการพัฒนาหุ่นยนต์ที่สามารถวิ่งและเคลื่อนไหวได้เช่นเดียวกับมนุษย์ และเพื่อเป็นการศึกษาวิจัยและพัฒนาหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น รวมทั้งเป็นการพัฒนาเทคโนโลยีทางด้านหุ่นยนต์ให้มีความใกล้เคียงกับมนุษย์
ทางวิศวกรของบริษัทโซนี่ ได้จำลองรูปแบบของคิวริโอในลักษณะของโมเดลหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ ที่มีลักษณะรูปร่างคล้ายกับมนุษย์ โดยได้ทำการศึกษา วิจัยและค้นคว้าพัฒนา ปรับปรุงเพิ่มศักยภาพอย่างต่อเนื่องจนมาถึงหุ่นยนต์คิวริโอในปัจจุบัน ซึ่งคิวริโอในรุ่นก่อน ๆ สามารถเคลื่อนไหวไปมาได้ด้วยตามคำสั่งของโปรแกรม ที่ได้ทำการประมวลผลและติดตั้งไว้ภายใน ทำให้สามารถเคลื่อนไหวท่าทางต่าง ๆ ได้ตามรูปแบบที่ได้กำหนดเอาไว้ ไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เอง วิศวกรของบริษัทโซนี่จึงใช้ผลของการศึกษาค้นคว้าทางด้านทักษะและสมองของมนุษย์ รวมกับระบบปัญญาประดิษฐ์ ทำให้คิวริโอพัฒนาเป็นหุ่นยนต์ที่สามารถเดินหรือเคลื่อนไหวได้โดยอัตโนมัติ
โครงสร้างและส่วนประกอบ
คิวริโอเป็นหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ขนาดเล็กกะทัดรัด ที่มีลักษณะโครงสร้างคล้ายกับมนุษย์ คือมีขา 2 ข้าง แขน 2 ข้างและมีศีรษะ รวมทั้งสามารถมองเห็นได้ด้วยดวงตาฝังกล้องดิจิตอลเลนส์ฟิชอาย (fisheye) จำนวน 2 ตัวภายในศีรษะ ในรัศมีการมองเห็นตลอดแนว 180 องศา บนลำตัว ติดตั้งจุดเซนเซอร์ไว้โดยรอบ สามารถวิเคราะห์ระยะทางเพื่อใช้ในการเคลื่อนไหวร่างกายไปยังจุดต่าง ๆ ที่ต้องการได้ โดยใช้การทำงานควบคู่กับระบบโซนา เพื่อค้นหาวัตถุและตำแหน่งที่ต้องการ ซึ่งทั้งหมดทำงานผ่านระบบโปรแกรม OPEN-R ทำให้คิวริโอเคลื่อนไหวร่างกายได้อย่างต่อเนื่อง คล่องแคล่วเช่นเดียวกับมนุษย์ รวมทั้งความสามารถในการมองเห็นแบบก้าวกระโดด
ข้อมูลทั่วไป
คิวริโอมีความสามารถในการสื่อสาร โต้ตอบกับคู่สนทนาได้มากมายหลายภาษาโดยเฉพาะภาษาญี่ปุ่น ที่สามารถสนทนาด้วยภาษาญี่ปุ่นได้ไม่ต่ำกว้า 60,000 คำ คิวริโอมีหน่วยความจำซ่อนอยู่ภายในตัวเครื่องบริเวณช่องอก ทำให้มีความแม่นยำในการจดจำสิ่งต่าง ๆ รอบตัวถึง 93%
อิสระในการเคลื่อนไหว
คิวริโอมีข้อต่อที่ติดตั้งภายในร่างกายจำนวนมากถึง 38 DOF (Degree of Freedom) ซึ่งเป็นข้อต่อที่ทำให้คิวริโอเคลื่อนไหวร่างกายได้ใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด และกลายเป็นหุ่นยนต์ที่มีข้อต่อภายในตัวมากกว่าหุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ทุกตัวในขณะนี้
ไข่มุกเลี้ยง
ไข่มุกเลี้ยง (Cultured pearl) หมายถึงไข่มุกที่มีผู้เลี้ยงขึ้นมาภายใต้สภาพแวดล้อมที่ได้รับการควบคุม
การพัฒนาของไข่มุก
ไข่มุกเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกได้รับความเสียหายจากปรสิต, จากการกัดกินของปลาหรือเหตุการณ์อื่นซึ่งสร้างความเสียหายแก่บริเวณขอบที่อ่อนแอของเปลือกสัตว์จำพวกพวกหอยชั้น Bivalvia หรือแกสโทรโพดา เนื้อเยื่อปลายยอดชั้นนอกจึงตอบสนองโดยการหลั่งน้ำมุกเข้าไปเคลือบสิ่งแปลกปลอมนั้น ในทางเคมี สารที่หลั่งออกมานี้เป็นแคลเซียมคาร์บอเนตและเส้นใยโปรตีนที่เรียกว่า คอนชิโอลิน เมื่อน้ำมุกถูกสร้างขึ้นในชั้นของอะราโกไนต์บาง ๆ แล้ว มันจะสะสมถุงไข่มุกจนกระทั่งเติบโตขึ้นเป็นไข่มุก โดยมีการเล่ากันว่าเม็ดทรายสามารถก่อให้เกิดไข่มุกได้ อย่างไรก็ตาม น้ำมุกจะไม่หลั่งออกมาเคลือบสิ่งไม่มีชีวิตแต่อย่างใด
ไข่มุกตามธรรมชาติหมายถึงไข่มุกซึ่งเกิดขึ้นเองในธรรมชาติ ซึ่งมีโอกาสน้อย ตรงกันข้ามกับไข่มุกเลี้ยง ซึ่งเป็นการเกิดไข่มุกโดยอาศัยการช่วยเหลือของมนุษย์ คือ การใส่เนื้อเยื่อของหอย จากนั้นถุงมุกจะก่อตัวขึ้น และแคลเซียมคาร์บอเนตจะตกตะกอนในรูปของน้ำมุก
อุตสาหกรรมไข่มุก
ไข่มุกเลี้ยงสมัยใหม่ส่วนมากมักเป็นผลมาจากการค้นพบในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยนักวิจัยชาวญี่ปุ่น มิเซะและนิชิกาวา ถึงแม้ว่าในการเพาะเลี้ยงบางครั้งจะยาวนานจนสามารถกระตุ้นให้สัตว์พวกหอยสามารถผลิตไข่มุกได้โดยมนุษย์ แต่ไข่มุกประเภทนี้มักบวมพองมากกว่าจะกลม วิธีการที่มิเซะและนิชิกากวาค้นพบนั้นเป็นเทคนิคเฉพาะในการชักนำให้เกิดการผลิตไข่มุกกลมภายในอวัยวะสร้างเซลล์สืบพันธุ์ของสัตว์จำพวกหอย ซึ่งเทคนิคนี้ได้รับการจดสิทธิบัตรโดยโคกิชิ มิกิโมโตไม่นานหลังจากนั้น และผลผลิตรอบแรกผลิตเสร็จในปี ค.ศ. 1916
ทุกวันนี้ไข่มุกมากกว่า 99% ที่ขายกันอยู่ทั่วโลกเป็นไข่มุกเลี้ยง
ไข่มุกเลี้ยงสามารถแยกแยะจากไข่มุกธรรมชาติได้โดยการใช้รังสีเอกซ์ โดยการมองนิวเคลียสภายในไข่มุก
ดูเพิ่ม
ไข่มุก
ท่าอากาศยานยาโอะ
ท่าอากาศยานยาโอะ เป็นท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองยาโอะ จังหวัดโอซากะ ใช้เป็นฐานบินของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ไม่มีเที่ยวบินประจำ มีเพียงแต่สายการบินเช่าเหมาลำเท่านั้น
บีเกิล
บีเกิล (Beagle) เป็นสายพันธุ์สุนัขมีถิ่นกำเนิดในประเทศสหราชอาณาจักร อยู่ในจำพวกกลุ่มสุนัขล่าเนื้อ (Hound) มีขนสั้นและหูปรก เป็นสุนัขที่มีประสาทด้านการดมกลิ่นเป็นเลิศ (scent hounds) ด้วยประสาทด้านการดมกลิ่นที่ไวมาก จึงได้มีการฝึกให้เป็นสุนัขตรวจสอบของผิดกฎหมาย อย่างเช่น ยาเสพติด วัตถุระเบิด ฯลฯ  แต่บีเกิลยังได้รับความนิยมในฐานะสัตว์เลี้ยงเช่นกัน  ด้วยขนาดตัวที่พอเหมาะ  เป็นสุนัขอารมณ์ดี และสุขภาพแข็งแรงทนทานต่อโรค
สุนัขสายพันธุ์บีเกิลมีมากว่า 2000 ปีแล้ว และมีชื่อเสียงมากในยุคของพระนางอลิซาเบท (Elizabethan era)  ซึ่งปรากฏในงานวรรณกรรม จิตรกรรม  ภาพยนตร์  โทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูนเรื่องสนู๊ปปี้ (Snoopy) ก็เป็นบีเกิลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดตัวหนึ่งของโลก
พฤติกรรมทั่วไป
บีเกิลเป็นสุนัขที่สุภาพ พวกมันค่อนข้างเป็นมิตร ไม่ดุร้ายเกินไปหรือเฉื่อยชาเกินไป ชอบอยู่กันเป็นกลุ่ม  แม้ว่าจะพอใช้กันคนแปลกหน้าได้บ้าง แต่มันก็เชื่องคนง่ายเกินจึงไม่เหมาะที่จะเป็นสุนัขเฝ้าบ้าน แต่ว่ามันยังคงเห่าหรือหอนบ้าง เมื่อเผชิญหน้ากับคนแปลกหน้า
ในปี 1985 เบ็นและลิเน็ท ฮาท (Ben and Lynette Hart) ได้ทำการศึกษาบีเกิล พร้อมกับสุนัขพันธุ์อื่นๆอย่าง ยอคเชียร์ เทอเรีย(Yorkshire Terrier) เคนท์ เทอเรีย (Cairn Terrier) เวส ไฮด์แลนด์ ไวท์ เทอเรีย (West Highland White Terrier)  ฟอกซ์ เทอเรีย(Fox Terrier)   ผลออกมาว่าบีเกิลเป็นสุนัขที่ฉลาด  และเป็นสายพันธุ์ที่ถูกพัฒนามาด้วยจุดประสงค์เดียว  คือให้เป็นนักล่ามาเป็นเวลานาน  ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ฝึกค่อนข้างยาก  โดยทั่วไปเมื่อมันรับคำสั่งแล้ว จะสั่งยกเลิกได้ยาก  และเมื่อมันจดจำกลิ่นหนึ่งได้  มักจะถูกกลิ่นอื่นรอบตัวเบี่ยงเบนความสนใจได้ง่าย  พวกมันจะไม่ค่อยยอมรับคำสั่งทั่ว ๆ ไป  แต่ก็มีการตอบสนองต่ออาหารที่ดี มีความตื่นตัวสูง ช่างประจบ  ในทางกลับกันก็เป็นสุนัขที่เบื่อง่าย
บีเกิลเป็นสุนัขที่เหมาะกับเด็ก ๆ จึงเป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันในครัวเรือน แต่ว่าพวกมันเป็นสุนัขที่อยู่เป็นฝูง เวลานำไปเลี้ยงจึงอาจเกิดอาการซึมเศร้าได้  ไม่ใช่บีเกิลทุกตัวที่จะหอน แต่ส่วนมากจะเห่าเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งบางตัวจะเห่าหรือหอน  เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นใดกลิ่นหนึ่งโดยเฉพาะ บีเกิลยังเข้ากับสุนัขสายพันธุ์อื่นได้ง่าย พวกมันแข็งแรงมาก จึงวิ่งเล่นได้นานโดยที่ไม่เหนื่อยง่าย ๆ
บีเกิลกับบทบาทคู่หูของมนุษย์
ปัจจุบันบีเกิล ได้รับการเลือกเป็นหนึ่งในสุนัขดมกลิ่น ที่ใช้ตรวจสอบหาวัตถุต้องสงสัย ในงานด้านความมั่นคง และทำงานร่วมกับเจ้าหน้าที่ (Beagle Brigade) บีเกิลกับบทบาทด้านความมั่นคงในการตรวจสอบตามสนามบิน ซึ่งในปีหนึ่งๆ สามารถช่วยเจ้าหน้าที่ตรวจพบวัตถุผิดกฎหมาย ได้ถึง 75000 รายการต่อปี  อีกเหตุผลหนึ่งที่บีเกิลได้รับเลือกในหน้าที่นี้ เพราะว่าบีเกิลมีขนาดตัวที่ค่อนข้างเล็ก  สามารถเข้าไปตรวจได้แม้กระทั่งคนที่ค่อนข้างกลัวสุนัข ดูแลง่าย ฉลาด และมันทำงานเต็มที่เพื่อรางวัล  ซึ่งในหลายประเทศก็ได้มีการ ใช้งานบีเกิลในลักษณะนี้อย่างกว้างขวาง   ส่วนสุนัขดมกลิ่นขนาดใหญ่ ก็จะใช้ในงานค้นหาวัตถุระเบิดโดยเฉพาะ และงานที่จำเป็นต้องปีนป่ายเพื่อเข้าไปตรวจสอบ   ซึ่งบีเกิลไม่ค่อยเหมาะกับหน้าที่ ลักษณะนั้น
การเลี้ยงดูบีเกิล
บีเกิลมีขนาดเล็ก แต่เป็นสุนัขสำหรับล่าสัตว์ ทำให้พวกมันมีพลังงานในตัวมากและชอบการออกกำลังกาย  ทำให้ผู้เลี้ยงต้องพาบีเกิลไปออกกำลังกายบ้างอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น การเลี้ยงดูสุนัขจำเป็นต้องอยู่ในบริเวณที่มีรั้วรอบขอบชิดเนื่องจากพวกมันขาดสัญชาตญาณในการระวังภัยบนท้องถนน
ควรพาเจ้าบีเกิลไปออกกำลังกายอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น เนื่องจากพวกมันชอบออกกำลังกายถึงจะเป็นสัตว์ตัวเล็กแต่มีพลังงานในตัวมาก และเป็นสุนัขที่เหมาะกับเด็ก ๆ ดังนั้นครอบครัวที่มีเด็กจึงเหมาะกับการเลี้ยงสุนับพันธุ์นี้มากๆ
ข้อควรระวัง
ไม่ควรปล่อยบีเกิลอยู่ตามลำพัง เนื่องจากพวกมันเป็นสัตว์ที่มีนิสัยขี้เบื่อ หากอยู่ตัวเดียวเป็นเวลานานๆ พวกมันจะเบื่อและจะซนมาก จะขุดหลุม หลีกหนีหรือดึงเสื้อผ้าที่ตากบนราวลงมาเล่น เพื่อเป็นการคลายเครียดของพวกมัน
ห้ามให้สุนัขรับประทานช็อคโกแลตและหัวหอม เด็ดขาด อาจทำให้เป็นอันตรายถึงชีวิตได้
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ข้อ ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ข้อ ในรัชกาลที่ 5 เป็นธิดาของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสายสนิทวงศ์ กับหม่อมเขียน เป็นน้องสาวของหม่อมราชวงศ์สุวพันธุ์ สนิทวงศ์ เจ้าพระบาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์) และเจ้าจอมมารดาหม่อมราชวงศ์เนื่อง ในรัชกาลที่ 5
หม่อมราชวงศ์ข้อ สนิทวงศ์ เข้าถวายตัวเป็นเจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่ไม่ได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรส หรือพระราชธิดา
เจ้าจอมหม่อมราชวงศ์ข้อถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 สิริรวมอายุได้ 65 ปี และได้จัดพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 ในการนี้ได้พระราชทานเงิน ๑๐๐๐ สตางค์ ผ้าขาว ๒ พับ
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก
บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก (東日本高速道路株式会社 (Higashi Nippon Kōsoku-dōro Kabushiki Gaisha), East Nippon Expressway Company Limited) หรือเรียกโดยย่อว่า NEXCO East เป็นหนึ่งในผู้ดำเนินการหลักในด้านทางด่วนและถนนที่เก็บค่าผ่านทางในประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานอยู่ที่ย่านคาซูมิงาเซกิ เขตชิโยดะ โตเกียว