cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล (Special Branch Bureau) เป็นหน่วยงานในสังกัดของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่ถวายความปลอดภัยแด่องค์พระมหากษัตริย์ พระราชินี และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ พร้อมกับดำเนินการเกี่ยวกับการข่าวกรองบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศ มีหน่วยงานอยู่ในสังกัดอยู่ 6 หน่วยงาน หน่วยงานก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา เพื่อให้ได้ราชการยิ่งขึ้น เป็นผลให้กรมตำรวจถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน หนึ่งในนั้นคือ การก่อตั้งตำรวจสันติบาล
ประวัติ
กองบัญชาการตำรวจสันติบาล เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติในส่วนของส่วนสนับสนุนการป้องกันและปราบปรามอาชญากรรม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ตามพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษา นอกเหนือจากงานด้านการข่าวกรองแล้ว ยังปฏิบัติหน้าที่อารักขาบุคคลสำคัญอีกด้วย ซึ่งเป็นการทำงานร่วมกับกองบัญชาการตำรวจนครบาล และศูนย์รักษาความปลอดภัย กองบัญชาการกองทัพไทย นอกจากนี้ ยังดำเนินการเกี่ยวกับสถานะของพลเมืองชาวไทย อาทิ การถือสัญชาติ หรือการสละสัญชาติ และชาวต่างชาติที่พำนักในประเทศไทยโดยจะต้องไปขอใบรับรองที่สำนักงานตำรวจสันติบาล การกระทำความผิดเกี่ยวกับการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพของพระมหากษัตริย์ไทย, การก่อการร้าย หรือการกระทำอันเชื่อว่าเป็นอันตรายต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร เป็นอีกหน้าที่ของกองบัญชาการตำรวจสันติบาล
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลทำงานร่วมกับตำรวจสันติบาลมาเลเซียในช่วงระหว่างสงครามเย็น ในช่วงระหว่างนั้น พบว่าตำรวจสันติบาลมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เผาลงถังแดง โดยมีผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์จำนวน 3,008 คน ถูกจับลงในถังสีแดงขนาด 200 ลิตร ในสภาพรู้สึกตัวหรือเสียชีวิต แล้วจึงเผาร่างเหล่านั้น ซึ่งเป็นการบริหารแผ่นดินในช่วงของนายกรัฐมนตรี ถนอม กิตติขจร
กองบัญชาการตำรวจสันติบาลถูกกล่าวหาว่าละเมิดสิทธิมนุษยชนกรณีฝาหลุนกง พวกเขาใช้กลุ่มชนฝาหลุนกงเพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองอันนำเรื่องไปสู่รัฐบาล และยังมีการก่อให้เกิดความขัดแย้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2550 ตำรวจสันติบาลมีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นเพื่อประเมินผลถึงการเลือกตั้งอันน่าจะเป็นไปได้  ยังมีเหตุการณ์ลักษณะทำนองเดียวกันในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย พ.ศ. 2554 มีการจัดทำการสำรวจความคิดเห็นโดยส่วนมากมองว่าเป็นการศึกษามากกว่าการสำรวจ
หน่วยงานมีหน่วยตำรวจรบพิเศษชื่อว่า "แบล็กไทเกอร์" เป็นหน่วยรบพิเศษของกองบัญชาการตำรวจสันติบาล สำหรับการอารักขาบุคคลสำคัญ
แพนอเมริกันเกมส์ 2003
กีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2003 (2003 Juegos Panamericanos) การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ซานโตโดมิงโก สาธารณรัฐโดมินิกัน ระหว่างวันที่ 1 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 2003
ตารางสรุปเหรียญรางวัล
หากต้องการจัดเรียงตารางนี้ตามประเทศ จำนวนเหรียญรางวัลทั้งหมด หรือคอลัมน์อื่นๆ ให้คลิกที่ไอคอน ถัดจากชื่อคอลัมน์
เหรียญรางวัลสำหรับ สหรัฐ, แคนาดา และ เม็กซิโก เป็นที่โต้แย้งกัน
มาสคอต
ตัวมาสคอตก็คือแมนนาทีชื่อ "ติโต้"
ตำบลเวย์ซียอน
เวย์ซียอน เป็นตำบลในอำเภอเวย์ซียอน เทศมณฑลเชเกนี จังหวัดโลเรสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 32 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,131 คนใน 1,476 ครัวเรือน
วิมาน (องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม)
วิมาน คือโครงสร้างเหนือ ครรภคฤห์ หรือส่วนในของโบสถ์พราหมณ์ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ และในรัฐโอฑิศาทางตะวันออกของอินเดีย โดยในโบสถ์พราหมณ์แบบโอฑิศาซึ่งสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบกลิงคะนั้นจะมีวิมานเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด เหมือนกับหอศิขร (Shikhara) ในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือและตะวันตก ซึ่งต่างกันกับในสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้ที่หอโคปุรัมหรือหอซุ้มทางเข้านั้นเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุด
คำว่า "ศิขร" (Shikhara) ในเอกสารเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมแบบอินเดียเหนือจะใช้เรียกโครงสร้างสูงเหนือ ครรภคฤห์ ทั้งหมด ในขณะที่ในเอกสารของสถาปัตยกรรมแบบอินเดียใต้จะหมายถึงส่วนประกอบทรงโดมที่ครอบเพื่อตกแต่งด้านบนวิมานอีกทีหนึ่ง
ปางทรงรับอุทกัง
ปางทรงรับอุทกัง เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาทรงบาตรวางบนพระชานุ (เข่า) เป็นกิริยายื่นบาตรออกรับอุทกัง คือ รับน้ำ
ประวัติ
ในครั้งที่พระพุทธเจ้าประทับที่สวนมะม่วงของนายจุนทะ นายจุนทะได้จัดภัตราหารอันประณีตไว้ถวายพร้อมสุกรมัททวะ หลังจากที่เสวยภัตตาหารของนายจุนทะแล้ว พระพุทธองค์ก็ทรงพระประชวร แต่ก็เสด็จไปยังเมืองกุสินารา ระหว่างทางทรงกระหายน้ำเป็นกำลัง จึงรับสั่งให้พระอานนท์นำน้ำมาถวาย พระอานนท์กราบทูลว่า มีเกวียน 500 เล่มเพิ่งข้ามแม่น้ำไป ทำให้น้ำขุ่นไม่ควรเสวย และเชิญเสด็จไปยังแม่น้ำอีกสายที่อยู่ใกล้ๆ แต่มีรับสั่งให้พระอานนท์ไปนำน้ำมา พระอานนท์ทูลทัดทานถึง 2 ครั้ง ครั้งที่ 3 จึงทำตามพระบัญชา เมื่อพระอานนท์นำบาตรไปตักน้ำมาถวาย น้ำกลับใสสะอาดไม่ขุ่นมัวเป็นอัศจรรย์ พระพุทธองค์จึงเสวยน้ำนั้น
ความเชื่อและคตินิยม
เป็นพระพุทธรูปประจำปีมะเส็ง
ดาชิ
ดาชิ เป็นน้ำซุปที่ใช้ในการทำอาหารญี่ปุ่นหลากหลายประเภท  อาหารประเภทน้ำจำนวนมากก็ทำมาจากดาชิ อาทิ ซุปมิโซะ, น้ำแกงใส, น้ำราเม็ง เป็นต้น ปัจจุบันผู้คนนิยมทำดาชิอย่างง่ายคือน้ำดาชิที่ต้มคมบุกับใส่ปลาโอฝอยอบแห้ง หรือหาซื้อเป็นผงดาชิสำเร็จรูปได้ตามซูเปอร์มาร์เก็ต
นิสสัน ทีด้า
นิสสัน ทีด้า (Nissan Tiida) และขายในชื่อ Versa ในอเมริกาและแคนาดา, เป็น รถยนต์นั่งขนาดเล็ก ของ นิสสัน ทำตลาดในกลุ่มคอมแพคท์คาร์ (Compact car) ในตลาดประเทศไทย ทีด้าเป็นรุ่นต่อของ นิสสัน ซันนี่ มีขนาดเครื่องยนต์ 1,600 cc และ 1,800 ซีซี ปัจจุบันมีตัวถังสองแบบ คือ แบบสี่ประตู (Sedan) และแบบห้าประตู (Hatchback) ซึ่งแบบสี่ประตูได้เปลี่ยนชื่อรุ่นไปเป็น ทีด้า ลาติโอ (Tiida Latio) ส่วนแบบห้าประตูยังคงชื่อเดิมเอาไว้ โดยจุดเด่นคือความกว้าง ซึ่งใช่เครื่องยนต์ HR16DET โดยได้ไมเนอร์เชนจ์ เมื่อปี 2552 อาทิ เปลี่ยนกระจังหน้า, กันชนหน้า ปัจจุบันเลิกจำหน่ายแล้วในบางประเทศ สำหรับรุ่นที่ 3 ในประเทศจีน และ รัสเซีย มีการใช้ Nissan Pulsar (C13) มาติดแบรนด์ทีด้า
รุ่นที่จำหน่าย
รุ่นไมเนอร์เชนจ์ NISSAN TIIDA
NISSAN TIIDA LATIO
ท่าอากาศยานเถาะซวน
ท่าอากาศยานเถาะซวน (Sân bay Thọ Xuân) เดิมชื่อ ท่าอากาศยานซาวหว่าง (Sân bay Sao Vàng) เป็นท่าอากาศยานในเมืองซาวหว่าง อำเภอเถาะซวน จังหวัดทัญฮว้า ประเทศเวียดนาม ทางวิ่งมีขนาด 3,200 × 45 เมตร สนามบินแห่งนี้สามารถจุผู้โดยสารได้ 500,000 คนต่อปี เป็นฐานทัพอากาศและจะทำหน้าที่เที่ยวบินโยธาตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556
กระจกตา
กระจกตา (cornea) เป็นส่วนโปร่งใสด้านหน้าของตาซึ่งคลุมอยู่หน้าม่านตา, รูม่านตา, และห้องหน้า (anterior chamber) กระจกตาทำหน้าที่หักเหแสงร่วมกับเลนส์ตา (lens) และช่วยในการโฟกัสภาพ โดยกระจกตามีส่วนเกี่ยวกับกำลังการรวมแสง (optical power) ของตาถึง 80% ในมนุษย์ กำลังการรวมแสงของกระจกตาคิดเป็นประมาณ 43 ไดออปเตอร์ แม้กระจกตามีส่วนอย่างมากในกำลังการโฟกัสภาพ แต่การโฟกัสนั้นค่อนข้างคงที่ ความโค้งของเลนส์จะช่วยปรับโฟกัสตามระยะห่างของวัตถุ
โครงสร้าง
กระจกตามีปลายเส้นประสาทชนิดไม่มีเยื่อไมอีลินที่รับสัมผัส, อุณหภูมิ, และสารเคมี การสัมผัสหรือแตะที่กระจกตาสามารถทำให้เกิดรีเฟล็กซ์ของการปิดหนังตา เนื่องจากกระจกตาต้องมีความใสเพื่อช่วยในการรับแสง จึงไม่มีหลอดเลือด แต่กระจกตาจะได้รับสารอาหารผ่านทางการแพร่ จากน้ำตาที่หล่อภายนอกและในสารน้ำในลูกตา (aqueous humour) และจากนิวโรโทรฟิน (neurotrophins) ซึ่งมาจากใยประสาทที่มาเลี้ยงในบริเวณนี้ ในมนุษย์กระจกตามีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 11.5 มม. และหนาประมาณ 0.5-0.6 มม. ที่ศูนย์กลางและ 0.6-0.8 มม. ที่บริเวณขอบๆ กระจกตาเป็นบริเวณพิเศษที่มีความโปร่งใส, ไม่มีหลอดเลือด, และเป็นบริเวณอภิสิทธิ์ทางภูมิคุ้มกัน (immunologic privilege) ทำให้กระจกตาเป็นเนื้อเยื่อที่มีความพิเศษ กระจกตาเป็นส่วนเดียวในร่างกายที่ไม่มีเลือดมาเลี้ยง และได้รับออกซิเจนโดยตรงผ่านทางอากาศ
บริเวณขอบของกระจกตาเชื่อมกับเปลือกลูกตา (sclera) เรียกว่า คอร์เนียล ลิมบัส (corneal limbus)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี หรือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบีเอตริศภัทรายุวดี (5 ธันวาคม พ.ศ. 2419 – 30 กันยายน พ.ศ. 2456) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 19 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง โดยพระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีเป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง (สกุลเดิม กัลยาณมิตร) ธิดาพระยาไชยวิชิต (ช่วง กัลยาณมิตร) พระนาม ภัทรายุวดี มีความหมายว่า หญิงสาวผู้ประเสริฐ มีพระเชษฐาและพระขนิษฐาร่วมพระชนนี ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอิศรวงศ์วรราชกุมาร, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภางค์นิพัทธพงศ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ ตามลำดับ พระนาม "บีเอตริศภัทรายุวดี" ทรงตั้งตามเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เพื่อเฉลิมพระเกียรติยศเจ้าของพระนาม
พระองค์มีที่ประทับอยู่ภายในพระราชวังดุสิตซึ่งถูกแบ่งอย่างเป็นสัดส่วนแก่พระมเหสี บาทบริจาริกา และพระเจ้าลูกเธอ ที่ตั้งพลับพลาที่ประทับของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีเรียกว่าสวนหนังสือใหญ่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประชวรวัณโรคภายใน แพทย์ได้ถวายการรักษา พระอาการทรงบ้างทรุดบ้าง กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อเวลา 11.21 น. ของวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2456 ณ พระตำหนักในพระบรมมหาราชวัง สิริพระชันษา 36 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2457
พระกรณียกิจและความสนพระทัย
พระองค์มีศรัทธาในบวรพุทธศาสนา ซึ่งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสทรงเขียนชมเชยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีไว้ว่า "เปนผู้พอพระหฤทัยทรงสดับธรรมเทศนามาก ทรงแล้วจดบันทึกใจความแห่งพระธรรมเทศนานั้นไว้ เพื่อสู่ผู้อื่นอ่าน" และปรากฏพระกรณียกิจเกี่ยวกับพระศาสนาในราชกิจจานุเบกษา ได้แก่ วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 พระเจ้าอัยยิกาเธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พร้อมด้วยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีและพระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุได้ประทานเงิน 240 บาทสำหรับการปฏิสังขรณ์วัดสุวรรณดารารามในมณฑลกรุงเก่า ต่อมาช่วงต้นเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2450 พระองค์ได้ประทานเงินจำนวน 2,136 บาทสำหรับปฏิสังขรณ์วัดสมุหประดิษฐ์ อำเภอสาวไห้ เมืองสระบุรี ซึ่งเป็นวัดที่เจ้าพระยานิกรบดินทร์ (โต) ปู่ของเจ้าจอมมารดาแสงเป็นผู้สร้าง แต่ต่อมาพระองค์มีพระประสงค์จะจัดตั้งโรงเรียนไทยขึ้นในวัดดังกล่าว พระยาพิไชยรณรงค์สงคราม ผู้ว่าราชการเมืองสระบุรีจึงจัดศาลาโรงธรรมในวัดดังกล่าวขึ้นเป็นโรงเรียน พระองค์เจ้าภัทรายุวดีประทานนามโรงเรียนนี้ว่า "โรงเรียนประถมสมุหประดิษฐ์" เปิดสอนวันแรกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคมปีเดียวกัน โดยพระองค์เจ้าภัทรายุวดีจะประทานเงินอุดหนุนโรงเรียนไว้ทุกหกเดือน หกเดือนละ 20 บาท
พระองค์ทรงพระนิพนธ์หนังสือธรรมะได้แก่ หนังสือพระนิพนธ์และธรรมเทศนา และหนังสือปรารภการฟังธรรม ซึ่งทรงนิพนธ์จากการสดับพระธรรมเทศนา โดยทรงบรรยายประโยชน์ของการฟังธรรมไว้ว่า "การฟังธรรมจะเกิดประโยชน์ได้ ก็จะต้องอาศัยความตรึกตรองพิจารณาในธรรมนั้น ๆ ให้เข้าใจ จนเกิดความเชื่อความจริงใจ ว่า พระธรรมวินัยนี้สามารถจะล่วงทุกข์ได้จริง จึงจะเปนเหตุให้กระตือรือร้นในการปฏิบัติตามธรรมที่ได้ฟังมาแล้วนั้น ๆ" หนังสือธรรมะของพระองค์ถูกตีพิมพ์ในช่วงที่ยังทรงพระชนม์อย่างน้อยสองครั้งโดยไม่เปิดเผยพระนาม แต่หลังการสิ้นพระชนม์จึงมีการระบุพระนามของพระองค์เจ้าภัทรายุวดีในฐานะผู้แต่งในหนังสืออนุสรณ์งานพระศพของพระองค์เอง
เวอร์จิล เอ็ม. เจ็ตโต
'''เวอร์จิล เอ็ม. เจ็ตโต''' (เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1924 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา โดยเป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติเขตที่ 35 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 จนถึงปี ค.ศ. 1976, ปี ค.ศ. 1780 จนถึงปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1982 จนถึงปี ค.ศ. 1988 นอกจากนี้เป็นวุฒิสภาเขตที่ 18 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 จนถึงปี ค.ศ. 1982 และในปี ค.ศ. 1988 จนถึงปี ค.ศ. 1992
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญศรีชนมายุ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 25 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแสง ประสูติเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2421 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2459 สิริพระชันษา 38 ปี
พระองค์มีพระโสทรเชษฐาและพระโสทรเชษฐภคินี 3 พระองค์ ได้แก่
พระอิสริยยศ
ภายหลังสิ้นพระชนม์
ดาวมาคีมาคี
มาคีมาคี (การตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อย: 136472 มาคีมาคี; Makemake; ; ภาษาราปานุย: มาเกมาเก ; สัญลักษณ์: ) เป็นดาวเคราะห์แคระที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในระบบสุริยะ (เท่าที่ค้นพบแล้วในขณะนี้) และเป็นหนึ่งในสองวัตถุที่ใหญ่ที่สุดของแถบไคเปอร์ (KBO) ซึ่งอยู่ในหมู่วัตถุชั้นเอกของแถบไคเปอร์ ดาวมาคีมาคีมีเส้นผ่านศูนย์กลางสามในสี่ของดาวพลูโต ไม่มีดวงจันทร์บริวาร ซึ่งแปลกจากวัตถุขนาดใหญ่อื่น ๆ แถบไคเปอร์ด้วยกัน อุณหภูมิเฉลี่ยที่ต่ำมากของดาวดวงนี้ (ประมาณ 30 เคลวิน) แสดงให้เห็นว่าพื้นผิวของมันถูกปกคลุมด้วยมีเทน อีเทน และอาจจะมีไนโตรเจนแข็งด้วย
การค้นพบ
ดาวมาคีมาคีถูกค้นพบเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2548 จากพร้อมทีมค้นหาที่มีไมเคิล อี. บราวน์เป็นผู้นำ มีการเผยแพร่ข่าวการค้นพบสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่มีการประกาศค้นพบดาวอีริสและตามหลังการประกาศค้นพบดาวเฮาเมอาเมื่อสองวันก่อน
แม้ว่าดาวมาคีมาคีจะมีความสว่างอยู่บ้าง แต่กลับไม่มีผู้ค้นพบมันจนกระทั่งหลังจากที่วัตถุแถบไคเปอร์อื่น ๆ จางลงมาก การค้นหาดาวเคราะห์น้อยส่วนใหญ่จะค้นหาจากท้องฟ้าที่อยู่ใกล้กับแนวสุริยวิถี (บริเวณบนท้องฟ้าที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ต่าง ๆ ปรากฏเมื่อมองจากโลก) เนื่องจากมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะพบวัตถุฟากฟ้าใหม่ ๆ ที่บริเวณนั้น แต่เนื่องจากวงโคจรของดาวมาคีมาคีมีระนาบเอียงมาก และยังอยู่ในระยะไกลจากแนวสุริยวิถีมากที่สุดในขณะที่ถูกค้นพบ (ทางด้านเหนือของกลุ่มดาวผมเบเรนิซ ) จึงเป็นไปได้ว่ามันอาจจะรอดพ้นจากการถูกตรวจพบในการสำรวจครั้งก่อน ๆ ไปได้
นอกจากดาวพลูโตแล้ว ดาวมาเกมาเกเป็นดาวเคราะห์แคระเพียงดวงเดียวที่สว่างมากพอที่ไคลด์ ทอมบอ (Clyde Tombaugh) อาจค้นพบได้ระหว่างการค้นหาดาวเคราะห์พ้นดาวเนปจูนประมาณคริสต์ทศวรรษ 1930 ในช่วงเวลาที่ทอมบอทำการสำรวจอยู่นั้น มาคีมาคีมีตำแหน่งอยู่ห่างจากแนวสุริยวิถีเพียงไม่กี่องศา ใกล้กับเขตแดนของกลุ่มดาววัวและกลุ่มดาวสารถี โดยมีอัตราความสว่างปรากฏอยู่ที่ 16.0 อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังอยู่ใกล้กับทางช้างเผือก จึงแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะพบดาวดวงนี้ท่ามกลางพื้นหลังที่หนาแน่นไปด้วยดวงดาว ทอมบอยังคงค้นหาต่อไปอีกหลายปีหลังจากที่เขาค้นพบดาวพลูโต แต่เขาก็ประสบความล้มเหลวในการค้นพบดาวมาเกมาเกหรือดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ที่อยู่ถัดจากดาวเนปจูนออกไป
การตั้งชื่อ
ดาวมาเกมาเกมีชื่อชั่วคราวว่า เมื่อข่าวการค้นพบได้รับการเผยแพร่สู่สาธารณะ โดยก่อนหน้านั้นทีมค้นหาได้ใช้ชื่อรหัสว่า อีสเตอร์บันนี (Easter Bunny) เรียกดาวดวงนี้ เพราะได้พบมันไม่นานหลังจากวันอีสเตอร์ได้ผ่านไป
และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 เพื่อให้สอดคล้องกับกฎการตั้งชื่อของสหภาพดาราศาสตร์นานาชาติสำหรับวัตถุชั้นเอกในแถบไคเปอร์ ดาว ก็ได้รับการตั้งชื่อตามชื่อของเทพผู้สร้างพระองค์หนึ่ง โดยชื่อมาคีมาคี (Makemake) เทพเจ้าผู้ให้กำเนิดมนุษยชาติและเทพเจ้าแห่งความอุดมสมบูรณ์ในเทวตำนานของชาวราปานุยซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของเกาะอีสเตอร์ ได้รับการคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งในการรักษาความเชื่อมโยงระหว่างดาวดวงนี้กับวันอีสเตอร์ไว้
ดาวบริวาร
มาคีมาคี มีดวงจันทร์ที่เป็นที่รู้จักเพียงดวงเดียว ซึ่งถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2558-2559 (ภาพการค้นพบในปี 2558 และประกาศเมื่อปี 2559) คาดว่าดวงจันทร์อาจมีเส้นผ่าศูนย์กลางน้อยกว่า 200 กม.
โจ สเตลล์
'''โจเซฟ เอ็ม. สเตลล์, จูเนียร์.''' (เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1928) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคเดโมแครต และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 จนถึงปี ค.ศ. 2007 โดยสเตลล์ได้เข้าสอนมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นนิวเม็กซิโก, มหาวิทยาลับรัฐนิวเม็กซิโก, มหาวิทยาลัยเวสเทิร์นนิวเม็กซิโก โดยเป็นอาจารย์และเจ้าของฟาร์มปศุสัตว์
รังงากุ
รังงากุ (蘭学) เป็นองค์ความรู้ที่พัฒนาโดยญี่ปุ่นผ่านการติดต่อกับเกาะเทียมเดจิมะของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งทำให้ญี่ปุ่นตามทันเทคโนโลยีและการแพทย์แผนตะวันตกในช่วงที่ปิดประเทศไม่ให้ชาวต่างชาติเข้ามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1641 ถึง ค.ศ. 1853 เนื่องจากนโยบายของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในการโดดเดี่ยวประเทศหรือซาโกกุ
เพชฌฆาต
เพชฌฆาต (judicial executioner) คือ ผู้บังคับตามคำพิพากษาของรัฐให้ประหารชีวิตผู้หนึ่งผู้ใด
รังงากุ
ผู้คนบางส่วนในญี่ปุ่นได้เรียนรู้หลายแง่มุมของการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นในยุโรปในเวลานั้นผ่านรังงากุ ช่วยสร้างจุดเริ่มต้นของวิทยาศาสตร์เชิงทฤษฎีและเทคโนโลยีให้กับประเทศ ซึ่งช่วยอธิบายความสำเร็จของญี่ปุ่นในการปรับปรุงให้ทันสมัยอย่างรวดเร็วหลังจากถูกบังคับโดยชาวอเมริกันให้เปิดประเทศสู่การค้ากับต่างประเทศในปี ค.ศ. 1854
ซาย ไฟต์ติง วิทย์สู้วิทย์ 2556
ซาย ไฟต์ติง วิทย์สู้วิทย์ เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์เกี่ยวกับแนววิทยาศาสตร์ โดยออกอากาศครั้งแรกวันที่ 2 มกราคม 2556 ทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ผลิดโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และ สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) เวลา 20.30-21.30 น. โดยมีพิธีกรดำเนินรายการ ณัฐธีร์ โกศลพิศิษฐ์ ตั้งแต่วันพุธที่ 3 กรกฎาคม 2556 นี้ เป็นต้นไป เลื่อนเวลาออกอากาศเป็น 18.05 - 19.00 น.
เทอมที่ 1
การแข่งขันจะมีทั้งหมด 3 รอบ
การแข่งขันรอบแรก
การแข่งขันจะมีทั้งหมด 22 ครั้ง คือ 44 ทีม เพื่อคัดรอบเข้าไปสู่รอบต่อไป 22 ทีม ซึ่งการแข่งขันรอบแรกมีดังต่อไปนี้
การแข่งขันรอบชิงแชมป์ประจำเทอม
ในรอบนี้ ได้ตัด QUIZ Game ออกไป และเพิ่มคะแนนกรรมการเป็น 30 คะแนนแทน
โรงเรียนที่ตกรอบทั้ง 20 ทีม จะได้รับทุนการศึกษา 5,000 บาท
รอบ Final
รอบนี้จะนำผู้ชนะจากสาย A และ สาย B มาแข่งขันเพื่อหาแชมป์ประจำเทอม
รางวัลผู้ชนะเลิศประจำเทอม 1
เทอมที่ 2
การแข่งขันจะมีทั้งหมด 3 รอบ
การแข่งขันรอบแรก
การแข่งขันจะมีทั้งหมด 18 ครั้ง คือ 36 ทีม เพื่อคัดรอบเข้าไปสู่รอบต่อไป 18 ทีม ซึ่งการแข่งขันรอบแรกมีดังต่อไปนี้
รอบ Final
รางวัลผู้ชนะเลิศประจำเทอม 2
รอบชิงแชมป์ระดับประเทศ
ในรอบนี้ จะนำแชมป์และรองแชมป์ของทั้ง 2 เทอมมาแข่งขันในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ รางวัลผู้ชนะเลิศระดับประเทศ
เจอร์รี แซนเดล
'''เจอร์รี ดับเบิลยู. แซนเดล''' (เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1942) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคเดโมแครต ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 จนถึงปี ค.ศ. 2000 แซนเดลได้เข้าร่วมกับมหาวิทยาลยเทคโนโลยีรัฐเท็กซัส และเป็นนักธุรกิจน้ำมัน
ชิโรอิ
ชิโรอิ (白井市 (Shiroi-shi)) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 35.41 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 จำนวน 61,073 คน
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชิบะ กึ่งกลางระยะทางระหว่างกรุงโตเกียวและท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
ปางทรมานพระยามหาชมพู
ปางทรมานพระยามหาชมพู (หรือปางโปรดพญาชมพูบดี) เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถประทับ (นั่ง) ขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้ายวางหงายบนพระเพลา (ตัก) พระหัตถ์ขวาวางคว่ำบนพระชานุ (เข่า) ทรงเครื่องต้นอย่างพระมหากษัตริย์
ประวัติ
พญาชมพูบดีผู้มีฤทธิ์เดชมาก มีความริษยาพระเจ้าพิมพิสาร เพราะทรงมีปราสาทงดงามกว่าปราสาทของพระองค์ จึงมารุกรานข่มเหง จนพระเจ้าพิมพิสารต้องหนีไปพึ่งพระบารมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ทรงเนรมิตพระองค์เองเป็นพระเจ้าราชาธิราชที่งดงามดุจท้าวมหาพรหม และรับสั่งให้ท้าวสักกเทวราชแปลงเป็นราชทูตไปทูลเชิญพญาชมพูบดีมา พญาชมพูบดีตกตะลึงในความงดงามและความยิ่งใหญ่แห่งพระนครของพระราชาธิราช พระพุทธองค์ทรงให้โอกาสพญาชมพูบดีแสดงอิทธิฤทธิ์ แต่ก็พ่ายต่อพระพุทธองค์ จึงทรงบันดาลให้ทุกสิ่งกลับคืนสู่สภาพเดิมและทรงแสดงธรรมโปรด จนพญาชมพูบดีเบื่อหน่ายในราชสมบัติอันไม่ยั่งยืน ทูลขออุปสมบท พระพุทธองค์ทรงประทานเอหิภิกขุอุปสัมปทาแก่พญาชมพูบดี
ความเชื่อและคตินิยม
เป็นพระพุทธรูปประจำปีกุน
เขาอู่ไถ
เขาอู่ไถ คือแหล่งมรดกโลกที่ตั้งอยู่ในเขตภูเขา มณฑลชานซี ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นหนึ่งในสี่ภูเขาอันศักดิ์สิทธิ์ทางพุทธศาสนาของจีน (ประกอบด้วยภูเขาอู่ไถ ภูเขาจิ่วหฺวา ภูเขาเอ๋อเหมย์หรือง้อไบ๊ และภูเขาผู่ถัว) ณ ภูเขาอู่ไถแห่งนี้เป็นที่ประทับของพระมัญชุศรีโพธิสัตว์ ธรรมราชกุมารในคติของพระพุทธศาสนามหายาน
มรดกโลก
เขาอู่ไถได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 33 เมื่อปี พ.ศ. 2552 ที่เมืองเซบิยา ประเทศสเปน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
หลี่ เค่อย่ง
หลี่ เค่อย่ง (24 ตุลาคม ค.ศ. 856 - 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 908) เป็นผู้สำเร็จราชการทหาร ซาถัว (เจี๋ยตู้สื่อ) ในช่วงปลายราชวงศ์ถัง และเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาฐานอำนาจของซาถัวปัจจุบันคือมณฑลชานซีในประเทศจีน ลูกชายของเขาคือ หลี่ ฉุนซฺวี่ (จักรพรรดิจวางจง) เป็นผู้ก่อตั้งในราชวงศ์ถังยุคหลัง ซึ่งเป็นคนแรกของราชวงศ์ที่พิชิตหลายราชวงศ์ในจีน
ภูมิหลัง
หลี่ เค่อย่ง มีแซ่เดิมว่าจูเหย (朱邪) เกิดในปี ค.ศ. 856 ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเซวียนจง พ่อของเขาคือหัวหน้าเผ่า ซาถัว ชื่อ จูเหย ชื่อซิน ซึ่งตอนนั้นผู้คนอาศัยอยู่ในแม่น้ำเสินอู่ (神武川,ไหลผ่าน ซั่วโจว สมัยใหม่, ภูมิภาคซานซี) แม่ของเขาแซ่ฉิน แต่ไม่ชัดเจนว่าเธอเป็นภรรยาหรือสนมของจูเหย ชื่อซินขาเป็นลูกชายคนที่สามของจูเหย ชื่อซิน
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี (อังกฤษ: Faculty of Management Science, UdonThani Rajabhat University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2527 ที่ได้กำหนดในมาตรา 5 ให้วิทยาลัยครูสามารถเปิดสอนในสาขาวิชาอื่น ๆ ได้ คณะวิทยาการจัดการจึงได้ก่อกำเนิดขึ้นโดยเริ่มแรกจัดการเรียนการสอนเพียง 2 สาขาวิชา คือ บริหารธุรกิจ และเศรษฐศาสตร์สหกรณ์เท่านั้น จนปัจจุบันได้ขยายการเรียนการสอนและการวิจัยมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ประวัติ
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2527 ที่ได้กำหนดในมาตรา 5 ให้วิทยาลัยครูสามารถเปิดสอนในสาขาวิชาอื่น ๆ ได้ และเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ในระดับอนุปริญญาและปริญญาตรี 2 สาขาวิชา คือ บริหารธุรกิจ และเศรษฐศาสตร์สหกรณ์ ต่อมาจึงเปิดสอนเพิ่มอีก 1 สาขาวิชา คือ วารสารและการประชาสัมพันธ์ จนกระทั่งปัจจุบันผลิตบัณฑิต 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต, หลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิตและหลักสูตรบัญชีบัณฑิต จึงถือได้ว่าคณะการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีได้พัฒนาเติบโตอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีโครงการร่วมมือกับหอการค้าจังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย และจังหวัดหนองบัวลำภู
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
เออิชิโระ วะชิโอะ
เออิชิโระ วะชิโอะ เกิดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1977 เป็นนักการเมืองจากประเทศญี่ปุ่น สังกัดพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เออิชิโระ วะชิโอะเป็นคนนีงาตะ จบการศึกษาที่มหาวิทยาลัยโตเกียว ทำงานในเอิร์น&ยัง ชินนิฮอน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 จนถึงปี ค.ศ. 2005 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี ค.ศ. 2005
หองจูเปียน
หลิว เปี้ยน (สำเนียงฮกเกี้ยนว่า "เล่าเปียน"; ค.ศ. 176 – 6 มีนาคม ค.ศ. 190) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของประเทศจีน เป็นที่รู้จักด้วยพระนาม "หฺวังจื่อเปี้ยน" (皇子辯; ฮกเกี้ยนว่า "หองจูเปียน"; แปลว่า "ราชบุตรเปี้ยน/เปียน")
หฺวังจื่อเปี้ยนเป็นพระโอรสของฮั่นหลิงตี้ (漢靈帝; ฮกเกี้ยนว่า "ฮั่นเลนเต้") จักรพรรดิพระองค์ที่ 12 ของราชวงศ์ กับเหอหฺวังโฮ่ว (何皇后; ฮกเกี้ยนว่า "โฮฮองเฮา"; แปลว่า "ราชเทวีเหอ/โฮ") เมื่อพระบิดาสวรรคตแล้ว หฺวังจื่อเปี้ยนขึ้นครองราชย์ต่อเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 13 ของราชวงศ์ ทรงพระนาม "ฮั่นเช่าตี้" (漢少帝; แปลว่า "จักรพรรดิเช่าแห่งฮั่น") และทรงอยู่ในตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 189 จนถึงวันที่ 28 กันยายน ปีเดียวกัน เนื่องจากทรงถูกขุนพลต่ง จั๋ว (董卓; ฮกเกี้ยนว่า "ตั๋งโต๊ะ") ถอดจากราชสมบัติลงเป็น "หงหนงหวัง" (弘農王; แปลว่า "เจ้าชายแห่งหงหนง") แล้วตั๋งโต๊ะก็ตั้งพระอนุชาร่วมพระบิดา คือ หฺวังจื่อเสีย (皇子協; ฮกเกี้ยนว่า "หองจูเหียบ"; แปลว่า "ราชบุตรเสีย/เหียบ") ขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่แทน
ภูมิหลัง
หองจูเปียนประสูติใน ค.ศ. 176 พระบิดา คือ หลิว หง (劉宏) ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นฮั่นหลิงตี้ พระมารดา คือ เหอชื่อ (何氏; ฮกเกี้ยนว่า "โฮสี"; แปลว่า "นางเหอ/โฮ") ในเวลาที่ประสูตินั้น หองจูเปียนเป็นพระโอรสพระองค์เดียวของพระเจ้าฮั่นเลนเต้ เพราะพระองค์อื่น ๆ สิ้นพระชนม์ไปแต่ยังทรงพระเยาว์ ซึ่งเป็นเหตุให้พระเจ้าเลนเต้รับสั่งให้นักบวชในลัทธิเต๋านาม ฉื่อ จื๋อเหมี่ยว (史子眇) นำหองจูเปียนไปเลี้ยงไว้ เพื่อป้องกันโชคร้ายเหมือนพระโอรสพระองค์ก่อน ๆ และพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้แก่หฺวังจื่อเปี้ยนว่า "ฉื่อโหว" (史侯; แปลว่า "โหว(แซ่)ฉื่อ")
การประสูติของหฺวังจื่อเปี้ยน ทำให้พระมารดา คือ เหอชื่อ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดินีมเหสี ตำแหน่ง "หฺวังโฮ่ว" (皇后; ฮกเกี้ยนว่า "ฮองเฮา"; แปลว่า "ราชเทวี") เรียกว่า "เหอหฺวังโฮ่ว" (ราชเทวีเหอ) การสถาปนามีขึ้นใน ค.ศ. 180
ต่อมาใน ค.ศ. 181 พระสนมพระองค์หนึ่งของฮั่นหลิงตี้ คือ หวังชื่อ (王氏; ฮกเกี้ยนว่า "อองสี"; แปลว่า "นางหวัง/ออง") ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์ว่า "หวังเหฺม่ย์เหริน" (王美人; ฮกเกี้ยนว่า "อองบิหยิน"; แปลว่า "เหฺม่ย์เหริน/บิหยิน(แซ่)หวัง/ออง") ประสูติพระโอรสอีกพระองค์ให้แก่พระเจ้าฮั่นเลนเต้ คือ หองจูเหียบ ทำให้พระนางโฮเฮาริษยา และวางยาพิษหวังเหฺม่ย์เหรินจนหวังเหฺม่ย์เหรินถึงแก่ความตาย พระมารดาของฮั่นหลิงตี้ คือ ต่งไท่โฮ่ว (董太后; ฮกเกี้ยนว่า "ตังไทเฮา/ไทฮอ"; แปลว่า "มหาเทวีต่ง/ตัง") จึงทรงนำหองจูเปียนผู้เป็นหลานไปเลี้ยงดูแทน เป็นเหตุให้พระเจ้าเลนเต้พระราชทานบรรดาศักดิ์แก่หฺวังจื่อเสียว่า "ต่งโหว" (董侯; แปลว่า "โหว(แซ่)ต่ง")
เมื่อผู้คนเรียกร้องให้พระเจ้าเลนเต้ทรงกำหนดรัชทายาท ฮั่นหลิงตี้ทรงลังเลระหว่างหองจูเปียน กับหองจูเหียบ เพราะหองจูเปียนทรงด้อยความสามารถ มีพระนิสัยเหลาะแหละ ไม่อาจเป็นที่เคารพนับถือของราษฎรได้ พระเจ้าเลนเต้มีพระประสงค์จะให้หองจูเหียบได้เป็นรัชทายาทมากกว่า แต่ก็ทรงพระวิตกว่า ถ้าทรงเลือกหองจูเปียน พระมารดาของหฺวังจื่อเปี้ยน คือ พระนางโฮเฮา กับพระเชษฐาของพระนาง คือ เหอ จิ้น (何進; ฮกเกี้ยนว่า "โฮจิ๋น") ซึ่งคุมกองทัพในตำแหน่ง "ต้าเจียงจฺวิน" (大將軍; แปลว่า "แม่ทัพใหญ่") จะต้องเข้ามาก้าวก่ายเป็นแน่ สุดท้ายแล้ว พระเจ้าเลนเต้จึงทรงปล่อยให้ตำแหน่งรัชทายาทว่างไว้เช่นนั้น
การครองราชสมบัติ
ใน ค.ศ. 189 ฮั่นหลิงตี้ประชวรหนัก ทรงฝากฝังหฺวังจื่อเสียไว้กับขันทีคนสนิท คือ เจี่ยน ชั่ว (蹇碩; ฮกเกี้ยนว่า "เกียนสิด") ให้เจี่ยน ชั่ว ช่วยอุปถัมภ์ค้ำชูด้วย ครั้นสิ้นฮั่นหลิงตี้แล้ว เจี่ยน ชั่ว พยายามล่อลวงให้เหอ จิ้น เข้ามาในพระราชวัง จะได้ฆ่าเหอ จิ้น เปิดทางสะดวกให้หฺวังจื่อเสียได้ขึ้นครองราชย์ แต่ไม่สำเร็จ เหอ จิ้น ชิงสถาปนาหฺวังจื่อเปี้ยน พระชันษา 13 ปี ขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ได้ก่อน โดยมีเหอ จิ้น ในฐานะต้าเจียงจฺวิน (แม่ทัพใหญ่) กับยฺเหวียน เหว่ย์ (袁隗) ในฐานะไท่ฟู่ (太傅; แปลว่า "ครูใหญ่" เป็นชื่อตำแหน่งชั้นสูงในราชสำนัก) ช่วยกันสำเร็จราชการแทนพระองค์ ส่วนน้องสาวของเหอ จิ้น คือ เหอหฺวังโฮ่ว ผู้เป็นสมเด็จพระชนนี ช่วยทำนุบำรุงประคองราชการแผ่นดิน
เหอ จิ้น เอง เมื่อทราบว่า เจี่ยน ชั่ว ประสงค์จะเอาชีวิตตนแล้ว ในฤดูร้อน ค.ศ. 189 เหอ จิ้น ก็จับเจี่ยน ชั่ว ประหาร หลายเดือนให้หลัง ยฺเหวียน เช่า (袁紹; ฮกเกี้ยนว่า "อ้วนเสี้ยว") เสนอให้เหอ จิ้น ปราบปรามกลุ่มขันทีในราชสำนัก เพื่อรวบอำนาจ แต่เหอหฺวังโฮ่วทรงคัดค้าน เหอ จิ้น จึงเลื่อนแผนการออกไปก่อน แล้วเรียกขุนพลในภูมิภาคให้นำทัพเข้าพระนครลั่วหยาง (洛阳; ฮกเกี้ยนว่า "ลกเอี๋ยง") มาปราบปรามขันทีแทน ด้วยหวังว่า กลุ่มอำนาจจากภูมิภาคจะทำให้เหอหฺวังโฮ่วจะทรงเลิกคัดค้านได้ แต่เหอหฺวังโฮ่วก็ยังทรงอยู่ฝ่ายขันที ส่วนกลุ่มขันที เมื่อทราบถึงเจตนาของเหอ จิ้น แล้ว ก็ปลอมพระเสาวนีย์เหอหฺวังโฮ่วเรียกเหอ จิ้น เข้ามาในพระราชฐาน และซุ่มทำร้ายเหอ จิ้น จนเหอ จิ้น ถึงแก่ความตาย
เมื่อเหอ จิ้น ถูกลอบฆ่าเช่นนั้น ผู้ใต้บัญชาของเหอ จิ้น คือ ยฺเหวียน เช่า, ยฺเหวียน ชู่ (袁術; ฮกเกี้ยนว่า "อ้วนสุด"), อู๋ ควง (吳匡), จาง จาง (張璋), และคนอื่น ๆ นำสรรพกำลังบุกเข้าพระราชวังไปประหารขันทีทั้งสิ้น แต่ก็ได้ประหารบุคคลอื่น ๆ ที่คล้ายขันทีไปด้วย เช่น บุรุษที่ไม่ไว้เครา ทำให้หลาย ๆ คนต้องเปลื้องกางเกงต่อหน้าทหารที่กำลังโกรธเกรี้ยว เพื่อแสดงให้เห็นว่า ไม่ได้ถูกตอนอวัยวะเพศ มิได้เป็นขันที ในเวลาชุลมุนนั้นเอง ขันทีจับเหอหฺวังโฮ่ว หฺวังจื่อเปี้ยน และหฺวังจื่อเสีย เป็นองค์ประกัน และพยายามหลบหนีออกจากพระราชวัง ขุนพลหลู จี๋ (盧植; ฮกเกี้ยนว่า "โลติด") สกัดขันทีตฺวั้น กุย (段珪) และช่วยเหอหฺวังโฮ่วไว้ได้ ส่วนหฺวังจื่อเปี้ยนและหฺวังจื่อเสียถูกพาออกนอกพระราชวัง นอกจากนี้ เหอ เหมียว (何苗) น้องชายของเหอจิ้น ที่เห็นใจขันที ถูกขุนพลอู๋ ควง กับต่ง หมิน (董旻) ฆ่าทิ้งเสีย และในคราวนั้น มีผู้ล้มตายกว่า 2,000 คน
ขุนพลหลู จี๋ กับหมิ่น ก้ง (閔貢) ติดตามไปพบหฺวังจื่อเปี้ยนและหฺวังจื่อเสียริมลำน้ำ จึงอารักขากลับพระราชวัง ขบวนเสด็จมาพบกองทัพภูมิภาคเหลียงโจว (涼州) ของต่ง จั๋ว ที่กำลังเดินทางเข้าพระนครตามคำสั่งของเหอ จิ้น หฺวังจื่อเปี้ยนตกพระทัยจนมิอาจตรัสเป็นภาษาได้ แต่หฺวังจื่อเสียตรัสอธิบายสถานการณ์ได้อย่างคล่องแคล่ว และทรงมีขวัญกำลังใจดี สมจะเป็นผู้นำได้ ทำให้ต่ง จั๋ว ประทับใจ และเริ่มคิดจะถอดหฺวังจื่อเปี้ยนออกจากราชบัลลังก์ แล้วยกหฺวังจื่อเสียขึ้นแทน
การพ้นจากราชสมบัติ
เมื่อต่ง จั๋ว นำพาขบวนเสด็จกลับพระนครแล้ว ต่ง จั๋ว อาศัยโอกาสที่ราชสำนักวุ่นวาย เข้ายึดอำนาจการปกครอง ถอดหฺวังจื่อเปี้ยนออกจากราชสมบัติ ยกหฺวังจื่อเสียขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน ทรงพระนาม "ฮั่นเซี่ยนตี้" (漢獻帝; แปลว่า "จักรพรรดิเซี่ยนแห่งฮั่น") ส่วนหฺวังจื่อเปี้ยนนั้น ให้เป็น "หงหนงหวัง" (เจ้าชายแห่งหงหนง) ต่อมาในปีนั้นเอง ต่ง จั๋ว ส่งคนไปวางยาพิษฆ่าเหอหฺวังโฮ่วตายอยู่ในวังหย่งอัน (永安宮)
ต้นปี ค.ศ. 190 ขุนพลรวมกำลังกันมาปราบปรามต่ง จั๋ว เพื่อปลดปล่อยราชสำนักจากเงื้อมมือต่ง จั๋ว ต่ง จั๋ว เริ่มวิตกว่า ขุนพลเหล่านั้นจะยกหฺวังจื่อเปี้ยนกลับสู่ราชบัลลังก์ ซึ่งเป็นการสั่นคลอนความชอบธรรมของตนในฐานะผู้สถาปนาจักรพรรดิพระองค์ใหม่ เมื่อการรวมกำลังเริ่มแล้วหนึ่งเดือน ต่ง จั๋ว ส่งคนสนิท คือ หลี่ หรู (李儒; ฮกเกี้ยนว่า "ลิยู") ไปบีบให้หฺวังจื่อเปี้ยนเสวยยาพิษปลงพระชนม์พระองค์เอง พระศพฝังไว้ ณ สุสานซึ่งทำไว้สำหรับขันทีจ้าว จง (趙忠; ฮกเกี้ยนว่า "เตียวต๋ง") และภายหลังมีการเฉลิมพระนามเป็น "หงหนงหฺวายหวัง" (弘農懷王; แปลว่า "เจ้าชายหฺวายแห่งหงหนง")
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมัน
กองทัพสมาพันธรัฐเยอรมัน (Deutsches Bundesheer) เป็นกองทัพของสมาพันธรัฐเยอรมัน สถาปนาขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1815 ถึง 1866 โดยมีรากฐานจากการรวมกันของกองทหารรัฐต่างๆในแว่นแคว้นเยอรมัน - มีหน้าที่ปกป้องดินแดน พิทักษ์อธิปไตยของสมาพันธรัฐจากศัตรูผู้รุกราน ในช่วงก่อตั้งฝรั่งเศสได้ส่งกองทัพเข้าร่วมทำสงครามต่อต้านจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, ทั้งนี้รัสเซีย เข้ามามีบทบาทในระหว่างการผนวกดินแดนของชาวสลาฟ. ประกอบกับความที่รัฐสมาชิกหลายประเทศไม่สามารถประนีประนอมกันได้ เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามเชลวิก ครั้งที่ 2 (โดยดยุคแห่งโฮลเสตียนได้ทำการปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก) ไม่ขอเข้าร่วมในสมาพันธรัฐ. สงครามปรัสเซีย-ออสเตรีย โดยชนะของกองทัพปรัสเซียเหนือกองทัพบกอิมพีเรียลของออสเตรีย ส่งผลให้สมาพันธรัฐเยอรมันยุบลง เมื่อ ค.ศ. 1866.
กำลังพล
กำลังพลที่ประจำการในปี ค.ศ. 1835 จำนวน 303,484 นาย ดังนี้:
กำลังพลกองทัพสมาพันธรัฐ
<references group="A" />
แหล่งข้อมูลอื่น
รัฐเยอรมัน
เนเฮเลม
เนเฮเลม (Nehalem มักเรียกผิดเป็น เนฮาเลม) เป็นชื่อรหัสของสถาปัตยกรรมไมโครซีพียูของทางอินเทล เป็นตัวที่พัฒนาต่อจากสถาปัตยกรรมไมโครคอร์ โดยโพรเซสเซอร์ตัวแรกที่พัฒนาออกมาคือซีพียู คอร์ i7 สำหรับเดสก์ท็อป ที่เปิดตัวเมื่อพฤศจิกายน 2551 และมีการพัฒนาตามออกมาอีกหลายตัวในชื่อ ซีออน, i3 และ i5
ในช่วงแรกโพรเซสเซอร์เนเฮเลมใช้เทคโนโลยี 45 นาโนเมตร เช่นเดียวกับเพนรินที่ใช้ในอินเทล คอร์ 2 โดยได้ออกมาแสดงในงาน อินเทลเดเวโลเปอร์ฟอรัม ในปี 2550 นอกจากนี้ในตอนแรกสุดเนเฮเลมคาดหวังว่าจะเป็นการพัฒนาภายใต้สถาปัตยกรรมเน็ตเบิรสต์ ภายหลังได้เปลี่ยนโครงการจึงได้นำชื่อเนเฮเลมกลับมาใช้ใหม่ภายใต้โครงการใหม่ แต่ยังคงนำเทคโนโลยีหลายตัวกลับมาใช้เช่น ไฮเปอร์เทร็ดดิง กับ แคช L3
ชื่อของเนเฮเลมตั้งตามชื่อเมืองเนเฮเลมในรัฐออริกอน
พระยาขร
ลักษณะและสี
สีเขียว ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฎจีบ
มเหสีและโอรสธิดา
พญาขรมีมเหสีชื่อ รัชฏาสูร มีโอรสชื่อ มังกรกัณฐ์ และแสงอาทิตย์
ซุปเปอร์บอน บัญชาเมฆ
ซุปเปอร์บอน บัญชาเมฆ (16 สิงหาคม พ.ศ. 2533 – ) มีชื่อจริงคือ ศุภชัย หมื่นสังข์ เป็นนักมวยไทยชาวไทยประเภทไฟท์เตอร์ เน้นเตะ เข่า และถนัดขวา เขาเป็นทั้งอดีตแชมป์ประเทศไทย รุ่น 135 ปอนด์ รวมถึงเป็นเจ้าของอันดับ 2 มวยรอบอีซูซุ ครั้งที่ 22 ตลอดจนเป็นผู้มีผลงานชนะในระดับนานาชาติ ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี ที่มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต (RBAC)
ซุปเปอร์บอน ยังเป็นตัวแทนจากประเทศไทย เข้าแข่งขันรายการ มวยไทยวอริเออร์ส 2012 ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ที่ประเทศกัมพูชา โดยได้พบกับคู่ชกนามว่า ยูมา เซมาตา ซึ่งเป็นนักมวยไทยจากประเทศแอฟริกาใต้ จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว ซุปเปอร์บอนเป็นฝ่ายชนะคะแนน และเป็นหนึ่งในนักมวยไทยที่ได้ร่วมรับถ้วยรางวัลจากสมเด็จฮุนเซนผู้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งประเทศกัมพูชา
ประวัติ
ซุปเปอร์บอน เป็นบุตรของนายรัตน์ และนางละม้าย หมื่นสังข์ เริ่มชกมวยครั้งแรกขณะที่มีอายุได้ 6 ปี โดยมี รัตน์ หมื่นสังข์ ซึ่งเป็นพ่อของเขาเป็นครูมวยคนแรก (ผู้เป็นหัวหน้าคณะและผู้จัดการในเวลาต่อมา) และใช้ชื่อครั้งแรกในการชก คือ ซุปเปอร์บอน ลูกเจ้าแม่สายวารี ปัจจุบัน พ.ต.เฉลิมชัย มัจฉากล่ำ และ บอน ลูกพ่อขุน เป็นผู้ให้การสนับสนุน ในการแข่งขันศึกอีซูซุคัพ ครั้งที่ 22 ณ วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ซุปเปอร์บอน ลูกเจ้าแม่สายวารี พบกับคู่ชกชื่อ เพชรอัศวิน ซีทรานเฟอร์รี่ ที่เวทีมวยอ้อมน้อย ซึ่งซุปเปอร์บอนเป็นฝ่ายชนะคะแนน
วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ซุปเปอร์บอน ได้พบกับคู่ชก แสนชัยน้อย พุ่มพันธ์ม่วง ในรายการศึกจ้าวมวยไทยที่สนามมวยเวทีลุมพินี ซึ่งซุปเปอร์บอนเป็นฝ่ายชนะคะแนน และในรายการมวยรอบอีซูซุ ครั้งที่ 22 รอบรองชนะเลิศ ซุปเปอร์บอน ลูกเจ้าแม่สายวารี ได้พบกับคู่ชกชื่อ อิกคิวซัง ก.รุ่งธนเกียรติ ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการ โดยซุปเปอร์บอน เป็นฝ่ายชนะคะแนน และสามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้สมความตั้งใจ จากนั้น วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2555 ในรอบชิงชนะเลิศ เขาได้พบกับคู่ชกชื่อ สิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์ ที่เวทีมวยอ้อมน้อย และซุปเปอร์บอน เป็นฝ่ายแพ้คะแนนแบบพลิกความคาดหมายจากผู้ชม
วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ซุปเปอร์บอน เข้าแข่งขันศึกมวยไทยวอริเออร์ส ที่จัดขึ้น ณ เวทีมวยพาบิลเลียน ปรินซิเปอร์ ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน โดยใช้ชื่อ ซุปเปอร์บอน ต.ประจวบเหมาะ เข้าแข่ง และเป็นฝ่ายชนะคะแนน อิบบราฮิม นิจิ จารา ซึ่งเป็นนักชกผิวสีจากประเทศสเปน
ฟุตบอลโลก 2026
ฟุตบอลโลก 2026 (2026 FIFA World Cup) เป็นการแข่งขันกีฬาฟุตบอลโลกครั้งที่ 23 ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกระหว่างทีมชาติที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า การแข่งขันจัดขึ้นใน 16 เมืองของแคนาดา เม็กซิโกและสหรัฐ แบ่งเป็น 80 นัด โดยสหรัฐจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันทั้งหมด 60 นัด รวมถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ, รอบรองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ ส่วนแคนาดาและเม็กซิโกจะจัดการแข่งขันประเทศละ 10 นัด ฟุตบอลโลกครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีเจ้าภาพถึง 3 ประเทศ
การเสนอตัวของสหรัฐชนะการเสนอตัวของโมร็อกโกระหว่างการพิจารณาครั้งสุดท้ายของฟีฟ่าในมอสโก ทำให้นี้เป็นการมีเจ้าภาพหลายประเทศเป็นครั้งแรกหลังฟุตบอลโลก 2002 เม็กซิโกเคยเป็นเจ้าภาพในฟุตบอลโลก 1970 และฟุตบอลโลก 1986 ดังนั้นการร่วมเป็นเจ้าภาพครั้งนี้ทำให้เม็กซิโกเป็นประเทศแรกที่ได้เป็นเจ้าภาพถึง 3 ครั้งในฐานะเจ้าภาพเดี่ยวและเจ้าภาพร่วม
นอกจากนี้ฟุตบอลโลก 2026 จะเป็นครั้งแรกที่เพิ่มจำนวนทีมจาก 32 เป็น 48 ทีม
รูปแบบ
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 มีแชล ปลาตีนี ซึ่งในขณะนั้นเป็นประธานยูฟ่า ได้เสนอให้เพิ่มจำนวนทีมในการแข่งขันเป็น 40 ทีม ซึ่งในเดือนมีนาคม 2559 จันนี อินฟันตีโน ประธานสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศคนปัจจุบันก็ได้เห็นด้วยกับข้อเสนอ และในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ได้ประกาศความประสงค์ที่จะเพิ่มทีม โดยพิจารณาจาก 4 ตัวเลือกดังนี้:
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2560 สภาฟีฟ่าได้ลงมติเป็นเอกฉันท์ให้ขยายเพิ่มเป็น 48 ทีม
การแข่งขันจะเริ่มแบบ 3 ทีม 16 กลุ่ม จากนั้นสองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะไปเล่นรอบ 32 ทีมสุดท้ายแบบแพ้คัดออก จำนวนเกมส์การแข่งขันจะเพิ่มจาก 64 เป็น 80 นัด แต่เกมส์รอบสุดท้าย (รอบก่อนรองชนะเลิศ รองชนะเลิศ ชิงอันดับสาม และชิงชนะเลิศ) จะยังเป็น 7 นัดเหมือนเดิม และจะจัดการแข่งขันทั้งหมด 32 วันเช่นเดิม
โควตา
เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2560 สำนักงานของสภาฟีฟ่า (ประกอบด้วยประธานฟีฟ่าและประธานแต่ละสมาพันธ์) เสนอโควต้าตัวแทนจากแต่ละทวีปที่จะได้เล่นในฟุตบอลโลก 2026 ซึ่งข้อเสนอแนะนี้ได้ยื่นขอให้สภาฟีฟ่าอนุมัติ
ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 สองวันก่อนการการประชุมฟีฟ่าคองเกรสครั้งที่ 67 สภาฟีฟ่าได้อนุมัติการแบ่งโควตาในมานามา ประเทศบาห์เรน รวมถึงการแข่งขันรอบเพลย์ออฟระหว่างทวีป 6 ทีมเพื่อหาทีมไปเล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย 2 ทีมด้วย
เพลย์ออฟ
การแข่งขันเพลย์ออฟจะเป็นการแข่งขันระหว่าง 6 ทีมเพื่อหา 2 ทีมที่ดีที่สุดไปเล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย, 6 ทีมจะมาจาก 5 สมาพันธ์ (ไม่มีสมาพันธ์ยูฟ่า) ส่วนอีกหนึ่งทีมจะมาจากสมาพันธ์ของประเทศเจ้าภาพ (ปีนี้คือคอนคาแคฟ)
การคัดเลือก
วิธีการคัดเลือกทีมไปเล่นฟุตบอลโลก 2026 นั้นยังไม่เป็นที่แน่นอน สภาฟีฟ่าตัดสินว่าเจ้าภาพจะมีสิทธิในการแข่งขันโดยอัตโนมัติ เจ้าหน้าที่ในการเสนอตัวของสหรัฐคาดหวังว่าประเทศเจ้าภาพทั้ง 3 จะเป็นสถานที่มอบรางวัลโดยอัตโนมัติ
สนามแข่งขัน
มีเมืองที่เสนอตัว 23 เมืองและจะลดลงเหลือ 16 เมืองใน พ.ศ. 2563 หรือ 2564 (3 เมืองในแคนาดา, 3 เมืองในเม็กซิโก และ 10 เมืองในสหรัฐ) :
เฟียร์เลส (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"เฟียร์เลส" (Fearless) เป็นเพลงแนวคันทรีป็อปของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนโดยสวิฟต์ ร่วมกับลิซ โรส และฮิลลารี ลินด์ซีย์ และผลิตโดยนาธาน แชปแมน "เฟียร์เลส" ออกจำหน่ายวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2010 ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่ห้าและซิงเกิลสุดท้ายจากสตูดิโออัลบั้มที่สอง เฟียร์เลส (2008) สวิฟต์แต่งเพลงนี้ขณะกำลังเดินทางทัวร์คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้มแรก เทย์เลอร์ สวิฟต์ (2006) เธอเขียนเพลง "เฟียร์เลส" ถึงความไม่เกรงกลัวการตกหลุมรัก และในที่สุดก็ตั้งชื่อให้เป็นชื่อสตูดิโออัลบั้มที่สองด้วย ดนตรีมีคุณสมบัติความเป็นดนตรีป็อปร็อก และเนื้อเพลงเกี่ยวกับรักครั้งแรกที่สมบูรณ์แบบ
"เฟียร์เลส" เป็นที่พอใจแก่นักวิจารณ์ ส่วนใหญ่ชื่นชมเพลงเนื่องจากมีเสน่ห์ดึงดูดคนกลุ่มอายุหลายกลุ่ม ในสหรัฐอเมริกา "เฟียร์เลส" เปิดตัวและขึ้นสูงสุดอันดับที่ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) กลายเป็นซิงเกิลแรกที่ออกจำหน่ายหลังจากได้รับการรับรองระดับทองคำจากสมาคม "เฟียร์เลส" เข้าชาร์ตในประเทศแคนาดา และสเปน สวิฟต์แสดงเพลงนี้ในหลายงาน หนึ่งในนั้นคือในเฟียร์เลสทัวร์ (2009–10) มิวสิกวิดีโอเป็นวิดีโอที่รวบรวมจากการแสดงในเฟียร์เลสทัวร์ กำกับโดยทอดด์ แคสเซตตี วิดีโอมีทั้งภาพทัวร์และเบื้องหลัง
เบื้องหลัง
"เฟียร์เลส" เขียนโดยสวิฟต์ ร่วมมือกับลิซ โรส และฮิลลารี ลินด์ซีย์ และผลิตโดยนาธาน แชปแมน และสวิฟต์ด้วย สวิฟต์คิดแนวคิดของเพลงได้ขณะกำลังทัวร์คอนเสิร์ตเป็นนักร้องเปิดคอนเสิร์ตเพื่อส่งเสริมอัลบั้มแรกของเธอเทย์เลอร์ สวิฟต์ (2006) ขณะเธอเขียนเพลงนี้ เธอไม่ได้คบหากับใคร หรือ "ไม่ได้แม้แต่เริ่มสานสัมพันธ์กับใคร" เธอเขียนเพลงนี้หลังจากเธอวิเคราะห์แนวคิดว่าเดทแรกคืออะไร ขณะกำลังทำเพลง "เฟียร์เลส" สวิฟต์อธิบายกระบวนการเขียนเพลงว่า "ฉันคิดว่า บางครั้ง เมื่อคุณกำลังเขียนเพลงรัก คุณไม่ต้องเขียนถึงสิ่งที่คุณกำลังประสบพบเจอในขณะนั้น แต่คุณอาจเขียนถึงสิ่งที่คุณอยากประสบพบเจอก็ได้" เพลงถูกแต่งด้วยแนวคิดสองแนวคิด สวิฟต์เล่าแนวคิดหลักของเพลงว่าเกี่ยวกับ "ความไม่กลัวการตกหลุมรัก" (the fearlessness of falling in love) และ "ไม่ว่าคุณจะเจ็บมากี่ครั้ง คุณก็จะตกหลุมรักอีก" แนวคิดที่สองเกี่ยวข้องกับเดทแรก ซึ่งสวิฟต์กล่าวว่าเธอไม่ได้ประสบเหตุเช่นนั้นขณะเขียนเพลง "เฟียร์เลส" หลังจากทำเพลงเสร็จ สวิฟต์ให้คำจำกัดความของคำว่า "ไม่เกรงกลัว" (fearless) สำหรับเธอแล้ว "ไม่เกรงกลัว ไม่ได้หมายความว่าคุณไม่กลัวเลย และไม่ได้หมายความว่าคุณแข็งแกร่ง แต่มันหมายความว่าคุณมีความกลัว แต่คุณก็กระโดดได้อยู่ดี" ทำให้เธอตั้งชื่ออัลบั้มว่า เฟียร์เลส เพลงออกจำหน่ายครั้งแรกเป็นซิงเกิลวิทยุจากอัลบั้มเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2008 เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ เคาต์ดาวน์ทูเฟียร์เลส ของร้านไอทูนส์ ต่อมาเพลงได้เป็นซิงเกิลที่ห้าและซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้มเฟียร์เลส เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2010
การจัดวางองค์ประกอบเพลง
"เฟียร์เลส" มีความยาวสี่นาที หนึ่งวินาที อเล็กซิส เพทริดิส จากเดอะการ์เดียน บรรยายประเภทของเพลงว่าเป็น "ป็อปร็อกสมบูรณ์แบบแบบทันตกรรมจัดฟัน" (kind of orthodontically perfect pop rock) เขากล่าวว่าส่วนที่เป็นแนวคันทรีที่สุดในเพลงคือเนื้อเพลงที่กล่าวถึง "one horse town" เพลงอยู่ในอัตราจังหวะ 4 4 (Common time) และมีความเร็วปานกลาง 100 จังหวะต่อนาที ด้วยคีย์เอฟเมเจอร์ (F major) และเสียงร้องของสวิฟต์กว้างสองช่วงอ็อกเทฟ ตั้งแต่ F3 ถึง C5 เพลงบรรเลงด้วยคอร์ดดังนี้ F-C-Gm-B♭-C ทอม โรนัลด์ จากช่องเกรตอเมริกันคันทรี ตีความเพลงว่า ข้อความในเพลงเล่าถึง "การใช้ความกล้าไปกับวงจรการออกเดท" (taking courage on the dating circuit) ร็อบ เชฟฟิลด์ จากนิตยสารเบลนเดอร์ มีมุมมองแตกต่างกัน กล่าวว่า เนื้อเพลงที่ว่า "And I don't know why but with you / I'd dance in a storm in my best dress, fearless" อธิบายว่าสวิฟต์มีความสุขกับการตีโพยตีพายเพียงใด เขาเสริมว่าเธอจะไม่สวมใส่ "สิ่งใดเพื่อไปเต้นรำในพายุอีก"
การตอบรับ
"เฟียร์เลส" ได้รับคำสรรเสริญถึงการเชื่อมโยงเข้ากับกลุ่มอายุกลุ่มต่าง ๆ ลีอาห์ กรีนแบล็ตต์ จากนิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี กล่าวว่าเสียงร้องของสวิฟต์เข้ากับทำนองเพลงและเครื่องดนตรีได้ดี ซึ่งเธอกล่าวว่า "ลื่นไหล" (slick) และ "เป็นมิตรกับสถานีวิทยุ" (radio-friendly) เฮเธอร์ แฟส์ จากออลมิวสิก เลือกให้เพลงเป็นหนึ่งในเพลงที่ดีที่สุดในอัลบั้ม เฟียร์เลส อลิซ ฟิชเชอร์ จากนิตยสารดิออบเซิร์ฟเวอร์ ยินดีกับเพลง "เฟียร์เลส" ที่ได้เป็นหนึ่งใน "เพลงยอดเยี่ยมที่มีเนื้อเพลงเกี่ยวกับความจริงสากลที่คนทุกวัยสามารถมีความสุขด้วยได้" ของสวิฟต์ จิม แฮร์ริงตัน จากหนังสือพิมพ์ซานโฮเซเมอร์คิวรีนิวส์ เชื่อว่า "เฟียร์เลส" มีเสน่ห์ดึงดูดคนทุกกลุ่มอายุ "แม่และลูกสาว รวมถึงกลุ่มวัยรุ่นและคู่รักที่ออกเดทกลางคืน [สามารถร้องเพลง] ด้วยกันด้วยความเพลิดเพลิน"
บนชาร์ตเพลง
หลังจากจำหน่ายเป็นซิงเกิลวิทยุแล้ว ในสัปดาห์ของวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 เพลง "เฟียร์เลส" เปิดตัวที่อันดับที่ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ด้วยยอดดาวน์โหลด 162,000 ครั้ง กลายเป็นเพลงที่ขึ้นสิบอันดับแรกเป็นเพลงที่สามติดต่อกัน ในสัปดาห์ต่อมา เพลงตกไปที่อันดับ 38 และหลังจากอยู่ในชาร์ตอีก 4 สัปดาห์ เพลงก็ตกชาร์ตไป หลังจากเพลงได้เป็นซิงเกิล ซิงเกิลกลับเข้ามาที่อันดับ 94 ในสัปดาห์ของวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2010 ตำแหน่งสูงสุดที่ทำได้ในฐานะซิงเกิลคืออันดับที่ 76 เมื่อสัปดาห์ของวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2010 เพลงนี้เป็นหนึ่งใน 13 เพลงจากอัลบั้มเฟียร์เลสที่ติด 40 อันดับแรกบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ทำลายสถิติเพลง 40 อันดับแรกมากที่สุดในอัลบั้มเดียว "เฟียร์เลส" ใช้เวลา 15 สัปดาห์ในการไต่ขึ้นและลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 "เฟียร์เลส" ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 10 บนชาร์ตฮอตเพลงคันทรี กลายเป็นเพลงที่สิบติดต่อกันที่สามารถติด 10 อันดับแรก แต่เป็นซิงเกิลที่ติดอันดับต่ำสุด และติดอันดับที่ 18 บนชาร์ตป็อป 100 ซึ่งปัจจุบันปิดตัวลงแล้ว ซิงเกิลได้รับการรับรองระดับทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) จากยอดขาย 500,000 ดาวน์โหลด ดังนั้นจึงกลายเป็นซิงเกิลแรกที่ออกจำหน่ายหลังได้รับการรับรองจากสมาคม เป็นผลมาจากยอดดาวน์โหลด นับถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 "เฟียร์เลส" ขายได้มากกว่า 1,000,000 ซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา และได้รับการรับรองระดับแพลตินัมจากสมาคมตั้งแต่นั้นมา
การแสดงสด
สวิฟต์แสดงเพลง "เฟียร์เลส" สดทางโทรทัศน์ครั้งแรกในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ในรายการเลตโชว์วิดเดวิด เลตเทอร์แมน เธอแสดงเพลงนี้ต่อในรายการดิเอลเลน ดีเจนเนอเรสโชว์ และรายการสตริปส์ของบริษัทเคลียร์แชนเนิลคอมมิวนิเคชันส์ สวิฟต์ร้องเพลงในทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของเธอ เฟียร์เลสทัวร์ ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2009 ถึง กรกฎาคม ค.ศ. 2010 ในการแสดงแต่ละครั้ง สวิฟต์เดินนำหน้าชุดสีเงินประกายแวววาวและรองเท้าบูตสีดำ และเล่นกีตาร์โปร่ง ขณะที่มีกลีบดอกไม้ที่มาพร้อมกับผีเสื้อโบนบินยื่นออกมาบนเวที อลิซ ฟิชเชอร์ จากนิตยสารดิออบเซิร์ฟเวอร์ เข้าชมคอนเสิร์ตวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ที่เวทีเชปเพิร์ดบุชเอ็มไพร์ ในลอนดอน ประเทศอังกฤษ และกล่าวว่าขณะที่ตัวเธอเดินออกมาในระหว่างการแสดง มัน "ดูสมเหตุสมผลชัดเจนต่อผู้ชมผู้หญิง" โจซีลีน วีนา จากเอ็มทีวีนิวส์ รายงานว่า ผู้ชมร้องเพลงเสียงดังในขณะเล่นเพลง "เฟียร์เลส" ที่คอนเสิร์ตวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน ในนครนิวยอร์ก เพลงยังถูกนำไปแสดงในทัวร์คอนเสิร์ตสปีกนาวเวิลด์ทัวร์ด้วย
ภาพการแสดงทัวร์หลายครั้งกลายเป็นหนึ่งในมิวสิกวิดีโอเพลง "เฟียร์เลส" กำกับโดยทอดด์ แคสเซตตี วิดีโอเผยแพร่ครั้งแรกวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ทางช่องซีเอ็มที วิดีโอเริ่มต้นที่สวิฟต์พูดคุยกับวงดนตรีของเธอก่อนจะเดินขึ้นเวทีว่า "พวกคุณ ทัวร์นี้จะเป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดในชีวิตทั้งชีวิตของฉัน" วิดีโอเป็นการผสมผสานวิดีโอจากทัวร์คอนเสิร์ต มีแฟนคลับชูป้ายให้สวิฟต์ด้วยความตื่นเต้น กับวิดีโอเบื้องหลังของสวิฟต์และวงดนตรีของเธอขณะเดินทางทัวร์เฟียร์เลสทัวร์ วิดีโอจบที่นักร้องโบกมือลาขณะที่เธอเดินลงเวที หลังจากชมวิดีโอ วีนาตีความว่าเป็น "จดหมายรักของสวิฟต์ถึงแฟนเพลง" เนื่องจากมันแสดงให้เห็น "มุมมองด้านในของสิ่งที่เกิดขึ้นในระหว่างทัวร์" จนถึงปัจจุบัน วิดีโอมียอดผู้ชมในยูทูบมากกว่า 23 ล้านครั้ง
ธงหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
ธงของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1985, ตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา.
ธงประจำเครือรัฐได้รับการออกแบบโดยนักธัชวิทยาทางภูมิศาสตร์ที่มีชื่อว่า ตากา ระหว่างปี ค.ศ. 1985. ซึ่งธงแบบแรกมีลักษณะเป็นรูปเสาหินโบราณประกอบกับดาวห้าแฉกสีขาว โดยเริ่มใช้โดยพฤตินัยเมื่อ ค.ศ. 1972 อีก4ปีต่อมาได้มีการรับรองให้ใช้ธงดังกล่าวเป็นธงประจำเครือรัฐอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1976 .ในปี ค.ศ. 1985 ได้มีการเพิ่มช่อดอกมวาร์มวาร์โอบล้อมเสาหิน แบบธงดังกล่าวได้รับรองไว้ในบทบัญญัติรัฐธรรมนูญแห่งเครือรัฐ. ความหมายทั้งสามสิ่งที่ปรากฏบทธงดังนี้ เสาหินโบราณ หมายถึง ชาวชามอร์โร ช่อดอกมวาร์มวาร์ หมายถึง ชาวคาร์โรไลน์ ดาวห้าแฉกสีขาว หมายถึง สหรัฐอเมริกาในฐานะผู้ให้การคุ้มครองดินแดนเครือรัฐ พื้นธงสีน้ำเงิน หมายถืง ผืนน้ำในมหาสมุทรแปซิฟิคอันเป็นที่ตั้งของร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา.
ปลาหน้าหมอง
ปลาหน้าหมอง  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะคล้ายปลาสร้อยนกเขา (O. vittatus) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่จะงอยปากยื่นกว่า ปากงุ้มอยู่ด้านล่าง ครีบหลังสั้นกว่า ลำตัวมีสีน้ำตาลแดงหรือม่วงคล้ำ ส่วนหัวมีสีคล้ำหรือม่วงคล้ำ ข้างช่องเหงือกมีแต้มสีดำ ครีบสีคล้ำ
มีขนาดโดยเฉลี่ย 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์เป็นฝูงเล็ก ๆ ประมาณ 5-10 ตัว เที่ยวเวียนว่ายกินตะไคร่น้ำและอินทรีสารเล็ก ๆ ตามกองหินหรือโขดหินใต้น้ำ เป็นปลาที่พบได้เฉพาะต้นน้ำลำธารในป่า
เป็นปลาที่พบได้น้อย พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยเดิมจะพบแต่เฉพาะในพื้นที่ที่เป็นต้นน้ำลำธารในป่าดิบของภาคใต้เท่านั้น แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้มีการค้นพบที่อำเภอเซกา จังหวัดหนองคาย ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นจังหวัดบึงกาฬ
โลซาร์
โลซาร์ ("ปีใหม่" ) หรือ ปีใหม่ทิเบต เป็นเทศกาลในศาสนาพุทธแบบทิเบต มีการเฉลิมฉลองในวันที่ที่แตกต่างกันไปตามธรรมเนียม ในทิเบต, ภูฏาน, เนปาล, อินเดีย เทศกาลนี้เป็นเทศกาลปีใหม่เฉลิมฉลองในวันแรกของปฏิทินทิเบตซึ่งเป็นสุริยจันทรคติ โดยทั่วไปตรวกับเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคมตามปฏิทินเกรกอเรียน เทศกาลเดียวกันนี้ในเนปาลเรียกว่า โลฉาร์ (Lhochhar) และมีขึ้นราวแปดสัปดาห์ก่อนโลซาร์แบบทิเบต
โลซาร์มีการเฉลิมฉลองอยู่เดิมก่อนการมาถึงของพระพุทธศาสนาในดินแดนทิเบต และมีรากมาจากธรรมเนียมการจุดธูปฤดูหนาวของศาสนาบอน ในรัชสมัยของกษัตริย์ทิบเตองค์ที่เก้า ปูเด คุงยัล (317-398) ว่ากันว่าธรรมเนียมนี้ถูกรวมเข้ากับเทศกาลฉลองการเก็บเกี่ยว กลายมาเป็นเทศกาลโลซาร์ประจำปี
โลซาร์มีการเฉลิมฉลองยาวนาน 15 วัน โดยสามวันแรกมีการเฉลิมฉลองหลัก ๆ อยู่ ในวันแรกของเทศกาลโลซาร์ จะฉลองด้วยเครื่องดื่ม ชังกอล (changkol) ซึ่งทำมาจาก ฉัง (เครื่องดื่มของภูมิภาคหิมาลัย คล้ายเบียร์) ส่วนวันที่สองเรียกว่าวันโลซาร์ของกษัตริย์ (กยัลโปโลซาร์) โดยธรรมเนียมแล้ว เทศกาลโลซาร์จะถูกนำหน้าด้วยการปฏิบัติวัชรกิลายะนานห้าวัน
ริกส์มิวเซียม
ริกส์มิวเซียม หรือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอัมสเตอร์ดัม (Rijksmuseum) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1800
พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัมเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับงานศิลปะ งานหัตถกรรม และประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นก็ยังมีงานสะสมจำนวนมากจากยุคทองของเนเธอร์แลนด์และศิลปะเอเชีย
ความจริง
ความจริง คือสภาพที่เป็นอย่างนั้นโดยแน่แท้ ไม่กลายเป็นอื่น มักใช้อย่างสอดคล้องกับข้อเท็จจริงและความเป็นจริง หรือความเที่ยงตรง ของต้นแบบ, มาตรฐาน หรือความคิด
วัดใต้ (กรุงเทพมหานคร)
วัดใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงอ่อนนุช เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันมีพระครูญาณกิจจาทร (เกษม) เป็นเจ้าอาวาส
วัดใต้สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2346 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง วัดตั้งอยู่ทางทิศใต้จึงชื่อว่า "วัดใต้" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2346
เจดีย์เก่าของวัดน่าจะสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น อุโบสถศิลปะสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในวัดมีสวนต้นข่อยดัดที่อยู่ริมคลองและบริเวณรอบ ๆ วัด ซึ่งเป็นต้นข่อยเก่าแก่อายุกว่าร้อยปี ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธมงคลประทานพร หลวงพ่อทวารวดี หลวงพ่ออู่ทอง มีศาลาไหว้พระ กุฏิทรงไทย บาตรพระโบราณที่ทำด้วยดินเผา พระไตรปิฎกใบลานที่มีอายุเก่าแก่ สมุดสะสมภาพกล่องไม้ขีดที่มีอายุเก่าแก่กว่าร้อยปี วัดยังเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตสวนหลวง เป็นศาลาไม้สักเรือนไทย บริเวณกุฏิของพระสงฆ์
ชุมชนวัดใต้อาศัยอยู่บนที่ดินของวัดใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 เริ่มมีการไล่รื้อชุมชนเพราะต้องการนำที่ดินมาใช้สำหรับจอดรถ เนื่องจากมีผู้มีจิตศรัทธาหลั่งไหลกันเข้ามามากมาย
จังหวัดโม่ญี่น
โม่ญี่น (မိုးညှင်း) เป็นจังหวัดในรัฐกะชีนทางตอนเหนือของพม่า มีเมืองหลักคือโม่ญี่น
ปางนาคาวโลก
ปางนาคาวโลก เป็นพระพุทธรูปอยู่ในอิริยาบถยืน พระหัตถ์ขวาห้อยเยื้องมาข้างหน้าวางไว้ที่พระเพลา (ตัก) ด้านซ้าย พระหัตถ์ซ้ายห้อยลงข้างพระองค์ตามปกติ บางแบบพระหัตถ์ซ้ายห้อยมาข้างหน้า พระหัตถ์ขวาห้อยลงตามปกติ เอี้ยวพระวรกายผินพระพักตร์เหลียวไปข้างหลัง บางแบบพระหัตถ์ขวายกขึ้นเสมอพระอุระ (อก)
ประวัติ
วันหนึ่งเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระชนมายุ 79 พรรษาแล้ว ทรงนำเหล่าภิกษุสงฆ์เสด็จออกจากรุงเวสาลี พร้อมรับสั่งว่า การเห็นกรุงเวสาลีครั้งนี้เป็นปัจฉิมทัศนา คือ เป็นการเห็นครั้งสุดท้าย การตรัสเช่นนี้ถือเป็นมรณญาณ เป็นลางบอกให้ทราบว่าพระพุทธองค์ใกล้ปรินิพพานแล้ว และทรงทราบด้วยพระญาณว่า แม้มหาชนทั่วไปก็ไม่อาจเห็นเมืองเวสาลีอีก เพราะหลังพระพุทธองค์ปรินิพพาน กองทัพของพระเจ้าอชาตศัตรูจะเข้ายึดเมืองเวสาลีเพราะกษัตริย์ลิจฉวีไม่ได้ตั้งมั่นในอาปริหานิยธรรมที่พระพุทธองค์ประทานสำหรับใช้ปกครองร่วมกัน ซึ่งเคยต้านทัพของพระเจ้าอชาตศัตรูไว้ได้ถึง ๒ ครั้ง การทอดพระเนตรครั้งนี้ เรียกว่า "นาคาวโลก" คือการเหลียวมองอย่างพญาช้าง สถานที่นี้มีผู้สร้างเจดีย์เอาไว้เรียกว่า "นาคาวโลกเจดีย์"
เทาลันต์ จากา
เทาลันต์ รากิป จากา (Taulant Ragip Xhaka; เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวแอลเบเนีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับบาเซิล และทีมชาติแอลเบเนีย
เทาลันต์เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของกรานิต จากา ซึ่งเล่นให้กับอาร์เซนอล และสวิตเซอร์แลนด์ ครอบครัวของทั้งคู่อพยพจากคอซอวอมาสู่สวิตเซอร์แลนด์ ตั้งแต่ทั้งคู่ยังไม่มีลูก
ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ในรอบแรก นัดแรกที่สวิตเซอร์แลนด์พบกับแอลเบเนีย เทาลันต์ จากา ต้องพบกับกรานิต จากา ซึ่งเป็นน้องชายของตนด้วย นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การแข่งขันของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ที่พี่น้องต้องพบกันโดยที่อยู่กันคนละทีม ในนาทีที่ 62 เทาลันต์ จากา ถูกเปลี่ยนตัวออก เจ้าตัวแสดงความไม่พอใจด้วยการเขวี้ยงขวดน้ำที่มีทีมงานยื่นให้ที่ม้านั่งริมสนาม
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จัดขึ้นที่สนาม Weingart Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด รายการ คือ ประเภททีมชาย  รายการ และประเภททีมหญิง  รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน  คน จาก  ประเทศ
กลุ่มอาการพอตเตอร์
กลุ่มอาการพอตเตอร์ (Potter syndrome) หรือ ภาวะเกิดต่อเนื่องพอตเตอร์ (Potter's sequence) หรือ ภาวะเกิดต่อเนื่องจากน้ำคร่ำน้อย (oligohydramnios sequence) เป็นความผิดปกติของตัวอ่อนหรือทารกที่เกิดจากการมีน้ำคร่ำน้อย จนทำให้การเจริญของทารกในครรภ์ผิดปกติไป