cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หลักสูตรออกแบบตกแต่งภายในในประเทศไทย
กลุ่มหัวข้อการศึกษาในวิชาวิทยานิพนธ์ ของนักศึกษา
ตารางด้านล่างแสดงตัวอย่างกลุ่มหัวข้อวิทยานิพนธ์โดยเปรียบเทียบกับจำนวนของวิทยานิพนธ์ในหลักสูตรสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ถึงปัจจุบัน ข้อมูลในตารางได้จากการสืบค้นข้อมูลใน KMITL Library Public Access Catalog ณ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2552
ตารางด้านล่างแสดงตัวอย่างกลุ่มหัวข้อวิทยานิพนธ์โดยเปรียบเทียบกับจำนวนของวิทยานิพนธ์ในหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการออกแบบภายใน มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551ถึงปัจจุบัน
หลักสูตรปริญญาตรี
ในปัจจุบันมี 16 สถาบันอุดมศึกษาที่เปิดหลักสูตรปริญญาตรีที่เกี่ยวเนื่องกับสาขาวิชาการออกแบบภายใน โดยมีชื่อหลักสูตรและระยะเวลาการเรียนที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามเนื่องจากการออกแบบตกแต่งภายในเป็นวิชาชีพควบคุม ดังนั้นการออกแบบหลักสูตรที่ไม่ว่าจะใช้ระยะเวลาหรือมีหน่วยกิตการเรียนที่ต่างกันนั้น จึงต้องออกแบบให้สอดคล้องกับข้อบังคับการรับรองปริญญา อนุปริญญา และประกาศนียบัตรในการประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุม พ.ศ. 2545 ที่สภาสถาปนิกกำหนดไว้
หลักสูตรสถาปัตยกรรมภายใน
หลักสูตรแรกมีชื่อหลักสูตรว่า "หลักสูตรสถาปัตยกรรมภายใน" โดยทั่วไปหลักสูตรนี้ใช้ระยะเวลาการเรียนการสอน 5 ปี ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรในกลุ่มนี้จะได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต (สถ.บ. หรือ Bachelor ofArchitecture ) สถาบันอุดมศึกษาที่เปิดหลักสูตรสาขาสถาปัตยกรรมภายในดังกล่าวรวมถึง
หลักสูตรศิลปบัณฑิต
หลักสูตรที่สองใช้ชื่อหลักสูตรศิลปบัณฑิต ซึ่งรวมสาขาออกแบบตกแต่งภายใน และสาขาออกแบบภายในไว้ด้วยกัน ระยะเวลาการเรียนการสอนของหลักสูตรในกลุ่มนี้จะใช้เวลา 4 ปี ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจะได้รับปริญญาศิลปบัณฑิต (ศป.บ. หรือ Bachelor of Fine Arts ) สถาบันอุดมศึกษาที่เปิดหลักสูตรในกลุ่มนี้ได้แก่
หมายเหตุ*: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใช้ชื่อหลักสูตรสถาปัตยกรรมภายใน เหมือนกับกลุ่มแรก แต่เมื่อสำเร็จการศึกษาจะได้รับปริญญาสถาปัตยกรรมภายในบัณฑิต (สน.บ.) ดังนั้นจึงใช้ระยะเวลาการศึกษา 4 ปี เท่ากับหลักสูตรในกลุ่มที่สอง
]]
ยิ่งไปกว่านั้นบางสถาบันอุดมศึกษายังเพิ่มความยืดหยุ่นในการเปิดรับการเข้าเรียน เช่น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต เปิดหลักสูตรเทียบโอน ภาคปกติโดยรับเทียบโอนหน่วยกิตจากสถาบันอุดมศึกษาอื่นๆหรือเทียบโอนจากประสบการณ์ทำงาน และคณะศิลปกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ได้เปิดหลักสูตรการศึกษาปริญญาตรีภาคสมทบ
นอกจากหลักสูตรปริญญาตรีภาคปกติแล้ว บางสถาบันอุดมศึกษา เช่น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ยังได้เปิดโอกาสให้ผู้ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาอื่นแล้วแต่มีความสนใจที่จะเรียนรู้เพิ่มเติมในเนื้อหาและทฤษฏีทางด้านการออกแบบภายใน โดยมีชื่อว่า "โครงการปริญญาที่สองการออกแบบภายใน" ระยะเวลาการเรียนการสอนนั้นขึ้นอยู่กับรายวิชาที่ผู้สมัครได้เคยเรียนในระดับปริญญาตรีมาแล้ว ยกตัวอย่างเช่น หากผู้เข้าศึกษาสำเร็จการศึกษาจากสาขาการออกแบบอื่นๆ ก็จะใช้ระยะเวลาการศึกษา 3 ปี หรือมากกว่านั้นในกรณีที่สำเร็จการศึกษาจากสาขาที่ไม่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ
นอกจากหลักสูตรปริญญาตรีที่ได้กล่าวมายังมีหลักสูตรออกแบบภายในที่เป็นหลักสูตรนานาชาติอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น หลักสูตรสาขาออกแบบตกแต่งภายในและผลิตภัณฑ์ สถาบันออกแบบนานาชาติชนาพัฒน์ เป็นต้น
การล้อมออแดซา (ค.ศ. 1941)
การล้อมออแดซา ชาวโซเวียตเรียก การป้องกันออแดซา กินเวลาตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม ถึง 16 ตุลาคม ค.ศ. 1941 ในช่วงต้นของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ซึ่งเป็นการรุกรานสหภาพโซเวียตของฝ่ายอักษะในคราวสงครามโลกครั้งที่สอง
ออแดซาเป็นท่าเรือบนทะเลดำในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ฝ่ายอักษะเข้ารุกรานสหภาพโซเวียต ครั้นเดือนสิงหาคม ออแดซากลายเป็นเป้าหมายของกองทัพที่ 4 และบางกรมกองของกองทัพที่ 11 แต่เพราะการต่อต้านอย่างหนักจากกองทัพอิสระที่ 9 ของสหภาพโซเวียต และกองทัพแยกป้องกันชายฝั่งที่ก่อตั้งขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยได้รับการสนับสนุนจากกองเรือทะเลดำ ฝ่ายอักษะจึงต้องใช้เวลาถึง 73 วันในการปิดล้อม และต้องเข้าจู่โจมเมืองถึง 4 ครั้ง กองทัพโรมาเนียสูญเสียไพร่พล 93,000 คน ขณะที่กองทัพแดงสูญเสียไปราว 41,000 ถึง 60,000 คน
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ประวัติ
ด้วยมหาวิทยาลัยกรุงเทพมีความมุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถในทางนิติศาสตร์เพื่อออกไปรับใช้ประเทศชาติ จึงได้จัดตั้งคณะนิติศาสตร์ขึ้น โดยได้รับการอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย ในปีพุทธศักราช 2526 ซึ่งแต่แรกเริ่มนั้นเปิดทำการเรียนการสอนภาคค่ำ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2526 มีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 121 คน ต่อมาเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2529 จึงได้เปิดทำการเรียนการสอนภาคปกติรุ่นแรก
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีความเจริญก้าวหน้ามาโดยลำดับ สามารถผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถทางกฎหมายออกไปรับใช้สังคมตามความมุ่งหมายของมหาวิทยาลัย
ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่มีใช้เทคโนโลยีในการดำเนินชีวิตมากยิ่งขึ้น ทรัพย์สินทางปัญญาเข้ามามีบทบาทในชีวิตของคนในสังคม มีการเปิดการค้าเสรีแบบไร้พรมแดน มีการค้าขายระหว่างประเทศกันมากขึ้น เป็นอีกครั้งที่ความรู้ในทางกฎหมายต้องพัฒนาและก้าวตามความเปลี่ยนแปลงให้ทัน เพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการของตลาดแรงงาน ในปีการศึกษา 2548 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จึงได้ปรับปรุงหลักสูตรที่ทันสมัยโดยเปิดหลักสูตรปริญญานิติศาสตรมหาบัณฑิต 2 สาขา คือ สาขากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและเทคโนโลยีสารสนเทศ และสาขากฎหมายธุรกิจระหว่างประเทศและธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อมุ่งผลิตนักกฎหมายที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางให้กับภาครัฐและภาคเอกชน ตลอดจนผู้ประกอบวิชาชีพอิสระ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นสถาบันแห่งแรกที่เปิดทำการสอนระดับบัณฑิตศึกษาที่เน้นความเชี่ยวชาญเฉพาะทางในสาขาดังกล่าว และทีมอาจารย์ผู้บรรยายเป็นนักปฏิบัติที่มีประสบการณ์เฉพาะทางทั้งสิ้น
หลักสูตรและการเรียนการสอน
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เปิดสอน 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.) และหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต (น.ม.)
นิติศาสตรบัณฑิต (น.บ.) / Bachelor of Law (LL.B.)
การศึกษาในหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตครอบคลุมเนื้อหา 4 หมวดวิชา คือ ยกฎหมายแพ่ง กฎหมายอาญา กฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายมหาชน
การศึกษาตลอดหลักสูตรประกอบด้วย หมวดวิชาศึกษาทั่วไป ซึ่งจะทำให้นักศึกษาสามารถปรับตัวเข้ากับสังคมได้โดยเฉพาะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและภาษาอังกฤษเพื่อใช้ในชีวิตประจำวัน หมวดการศึกษาวิชากฎหมาย เป็นหมวดวิชาพื้นฐานสำคัญในการประกอบวิชาชีพกฎหมายและสามารถนำไปใช้ในการศึกษากฎหมายขั้นสูงต่อไป และ หมวดวิชาชีพ ซึ่งเป็นวิชาเลือกนั้นจะเป็นการศึกษากฎหมายเฉพาะด้าน อาทิ กฎหมายธุรกิจ กฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายมหาชน ฯลฯ ตามความสนใจของนักศึกษา ทั้งนี้ คณะนิติศาสตร์ฯ มีการพัฒนาหลักสูตรให้มีความทันสมัยอยู่เสมอ
การเรียนการสอนของคณะนิติศาสตร์ฯ จะเน้นให้นักศึกษาคิดเป็นทำเป็นสามารถแก้ปัญหากฎหมายได้ด้วยตัวเอง ฝึกให้รู้จักการทำงานเป็นทีม มีความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษและสืบค้นข้อมูลโดยผ่านระบบคอมพิวเตอร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยสนับสนุนการเรียนของนักศึกษาด้วยการจัดโปรแกรมดังกล่าวทั้งในรูปแบบซีดีรอมหรือการสืบค้นผ่านระบบอินเทอร์เน็ตเพื่อให้เกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง  พร้อมกันนี้ได้จัดหาตำราเกี่ยวกับกฎหมายจากต่างประเทศที่ทันสมัยให้นักศึกษาได้ศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม
นิติศาสตรมหาบัณฑิต (น.ม.) / Master of Law (LL.M.)
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เล็งเห็นถึงความสำคัญของการคุ้มครองความคิดสร้างสรรค์ จึงได้พัฒนาหลักสูตรที่จะคุ้มครองความคิดสร้างสรรค์เหล่านั้นไว้ ด้วยการเปิดหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตทางด้านกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาและเทคโนโลยีสารสนเทศ และด้านกฎหมายธุรกิจระหว่างประเทศและธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อผลิตนักกฎหมายที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านและสามารถใช้กฎหมายได้อย่างสร้างสรรค์
ผู้ที่จะศึกษาในหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต ต้องเป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีสาขานิติศาสตร์ จากสถาบันการศึกษาในประเทศหรือต่างประเทศ ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษารับรอง
การศึกษาในหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตนั้น แบ่งออกเป็น 2 แผนการศึกษา คือ แผน ก. คือ เลือกทำวิทยานิพนธ์ และ แผน ข. คือ เลือกทำสารนิพนธ์ ซึ่งทั้งสองแผนการศึกษาต้องผ่านการสอบประมวลความรอบรู้ (Comprehensive Examination) ทั้งการสอบข้อเขียนและการสอบปากเปล่า
ในส่วนของคณาจารย์นั้น บัณฑิตวิทยาลัยได้รับความร่วมมือจากคณาจารย์พิเศษซึ่งเป็นนักวิชาการและนักกฎหมายที่มีชื่อเสียง ทั้งจากผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ ที่ปรึกษากฎหมาย ซึ่งมีความเชี่ยวชาญพิเศษในสาขาที่เปิดสอน นอกจากนี้ยังได้เชิญผู้เชี่ยวชาญทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมาบรรยายพิเศษด้วย
การรับรองคุณภาพการศึกษา
ผู้สำเร็จการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จะได้รับการรับรองคุณวุฒิเป็นนิติศาสตรบัณฑิตจากคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน คณะกรรมการอำนวยการอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา และสภาทนายความแห่งประเทศไทย นอกจากนั้น ผู้สำเร็จการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาจะได้รับรองคุณวุฒิเป็นนิติศาสตรมหาบัณฑิต ทั้งนี้ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้ผ่านการรับรองการประเมินคุณภาพภายในจากคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ระดับดีมาก และการรับรองจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน) (สมศ.) ในระดับดี
ความร่วมมือกับองค์กรต่าง ๆ
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีความร่วมมือทางวิชาการกับองค์กรระหว่างประเทศ เพื่อเพิ่มศักยภาพด้านวิชาการ และคุณภาพการศึกษา เช่น
องค์กรทรัพย์สินทางปัญญาโลก (World Intellectual Property Organization: WIPO) เป็นหนึ่งในองค์การเฉพาะทางของสหประชาชาติ ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมกิจการสร้างสรรค์ และสนับสนุนการพิทักษ์ทรัพย์สินทางปัญญาทั่วโลก
สถาบันกฎหมายแห่งเอเชีย (ASIAN Law Institute: ASLI) เป็นองค์กรความร่วมมือระหว่างสถาบันการศึกษาด้านนิติศาสตร์ 12 แห่งในภูมิภาคเอเชีย เพื่อเปิดโอกาสให้มีการส่งเสริม พัฒนา และเผยแพร่องค์ความรู้ทางกฎหมายเกี่ยวกับเอเชียให้มากขึ้น โดยผ่านการเรียนการสอนและการทำวิจัยร่วมกัน
กิจกรรมและรางวัลเกียรติยศ
ที่ผ่านมานักศึกษาคณะนิติศาสตร์ฯ ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางวิชาการและได้รับรางวัลสร้างชื่อเสียงให้แก่คณะฯ อาทิ ชนะเลิศการแข่งขันตอบปัญหากฎหมาย จัดโดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ชนะเลิศและรองชนะเลิศการแข่งขันโตเถียงกฎหมายโดยการแถลงการณ์ด้วยวาจาชั้นอุทธรณ์ ซึ่งจัดโดยเนติบัณฑิตยสภา และได้รับรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย และคณะฯ ยังสนับสนุนให้นักศึกษาเข้าร่วมกิจกรรมและสามารถสร้างชื่อเสียงได้อย่างต่อเนื่อง นับเป็นความสำเร็จของคณะนิติศาสตร์ฯ ในการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพซึ่งจะเป็นกำลังสำคัญของชาติต่อไปในอนาคต
ศิษย์เก่าดีเด่น
ตลอดเวลาที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งและดำเนินการมานั้นได้ผลิตบัณฑิตออกไปรับใช้สังคมมากมายในหลากหลายสาขาอาชีพ เช่น
นอกจากนั้น บัณฑิตจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ยังได้เข้าทำงานในภาครัฐและเอกชน เช่น ผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ ที่ปรึกษากฎหมาย ตำรวจ ฯลฯ
สถานที่ตั้ง / สิงอำนวยความสะดวก
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เปิดทำการเรียนการสอนทั้งสองวิทยาเขต คือ
มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้จัดบรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยให้เหมาะสมกับการเรียนการสอน พร้อมทั้งอำนวยความสะดวกด้านอุปกรณ์สนับสนุนการเรียนการสอน เช่น
ศูนย์หนังสือด้านทรัพย์สินทางปัญญาของ World Intellectual Property Organization (WIPO) ประจำประเทศไทย ณ หอสมุดกลาง วิทยาเขตกล้วยน้ำไท
หอสมุดสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ วิทยาเขตกล้วยน้ำไท ที่มีความทันสมัย รองรับการค้นคว้าฐานข้อมูลที่หลากหลาย และพื้นที่การเรียนรู้ที่กว้างขวาง ห้องบรรยาย มหาวิทยาลัยได้จัดรูปแบบห้องบรรยายให้ทันสมัย ผู้เรียนและผู้สอนสามารถสื่อสารกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสร้างบรรยากาศแห่งการเรียนรู้
ฐานข้อมูลเครือข่ายทางด้านกฎหมาย เช่น www.westlaw.com www.thailandlaw9.com เป็นต้น เพื่อรองรับการค้นคว้าข้อมูลกฎหมายทั้งประเทศไทย และทั่วโลก
ศูนย์กีฬา มหาวิทยาลัยฯ สนับสนุนให้นักศึกษามีความรู้ มีสติปัญญา พร้อมกับสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง จึงได้สร้างศูนย์กีฬาที่รองรับการทำกิจกรรมที่หลากหลาย เพื่อให้นักศึกษาสามารถออกกำลังกายได้ตามอัธยาศัย
ศูนย์กฎหมายเพื่อประชาชน (คลินิกยุติธรรม)
คณะนิติศาสตร์ฯ ได้เล็งเห็นความสำคัญของการให้บริการสังคมด้านกฎหมายควบคู่กับการฝึกทักษะความรู้ภาคปฏิบัติของนักศึกษา จึงได้ก่อตั้งสำนักงานช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมายขึ้น เมื่อปี พ.ศ. 2542 เพื่อให้บริการปรึกษาปัญหาแก่ประชาชนทั่วไปโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย และเมื่อมหาวิทยาลัยปิดภาคการศึกษา คณะฯ ได้จัดค่ายแนะนำกฎหมายแก่ประชาชนในชนบท อันเป็นบริการวิชาการเพื่อสังคมที่นักศึกษาจะได้มีโอกาสให้คำปรึกษาทางกฎหมายในสถานการณ์จริงภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดของอาจารย์พร้อมคำแนะนำเพิ่มเติมในแง่มุมต่าง ๆ เพื่อเป็นการเสริมทักษะในการประกอบอาชีพ
ดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์
ดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ (Intelligent dance music) ในบางครั้งเีรียกว่า ไอดีเอ็ม (IDM) หริอ เบรนแดนซ์ (Braindance) เป็นคำที่อธิบายแนวเพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่เกิดขึ้นในช่วงต้นทศวรรษ 1990 แต่เดิมแนวเพลงได้รับอิทธิพลจากการพัฒนาในดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ เช่น ดีทรอยต์เทคโน และเบรกบีตหลากหลายรูปแบบที่เกิดขึ้นใหม่ในสหราชอาณาจักรในช่วงเวลานั้น คำว่า IDM กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกาในปี 1993 ที่มีการก่อตัวของ ไอดีเอ็มลิสต์ (IDM list) เป็นบัญชีจ่าหน้าอิเล็กทรอนิกส์ที่แต่เดิมเหมาสำหรับการอภิปรายของเพลง (แต่ไม่จำกัดเฉพาะ) จำนวนของศิลปินอังกฤษที่โดดเด่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่ายเพลงวอร์ปเรเคิดส์ได้ปรากฏในปี 1992 กับอัลบั้มรวมเพลงที่เรียกชื่อว่า Artificial Intelligence
การใช้คำ "ดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์" (Intelligent Dance Music) ได้รับการวิจารณ์จากนักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เช่น เอเฟ็กซ์ ทวิน และเป็นที่เห็นโดยศิลปินเช่น ไมค์ พาราดินาส เป็นที่แปลกประหลาดในสหรัฐ
ปลากริมอีสาน
ปลากริมอีสาน (Threestripe gourami) เป็นปลากริมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trichopsis schalleri ในวงศ์ Osphronemidae
มีรูปร่างและสีสันคล้ายกับปลากริมมุก (T. pumilus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ทว่ามีครีบหลังและครีบอกยาวกว่า
ปลากริมอีสานนั้นมีแหล่งกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะลุ่มน้ำโขงทางภาคอีสานของไทยเท่านั้น ถือเป็นปลาเฉพาะถิ่นอีกชนิดหนึ่ง แรกเริ่มเคยเชื่อว่าเป็นความหลากหลายทางสีสันของปลากริมควาย (T. vitatus) ซึ่งเป็นปลากริมชนิดที่พบชุกชุมมากที่สุด เนื่องจากเป็นชนิดที่คล้ายคลึงกันและพบในแหล่งเดียวกัน แต่เมื่อได้ศึกษาไปแล้วพบว่าทั้ง 2 ชนิด นี้ไม่ได้มีการผสมข้ามสายพันธุ์กัน จึงถือว่าเป็นชนิดใหม่
มีความยาวลำตัวประมาณ 6 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
แหล่งข้อมูลอื่น
Trichopsis schalleri Trichopsis schalleri Trichopsis schalleri Skrzeczyk średni Trichopsis schalleri Trichopsis schalleri Trichopsis schalleri
กมล สุโกศล แคลปป์
กมล สุโกศล แคลปป์ (สุกี้) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 เป็นนักดนตรีชาวไทย นักกีตาร์วงพรู และเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเบเกอรี่มิวสิก และเลิฟอีส
ประวัติ
กมล สุโกศล แคลปป์ เป็น บุตรคนที่สามของ กมลา สุโกศล กับ Terrence H. Clapp ชื่อ "กมล" ตั้งตามชื่อของคุณตา คือ กมล สุโกศล นักธุรกิจผู้ก่อตั้งกลุ่มธุรกิจ"กมล สุโกศล" ศึกษาระดับปริญญาตรีสาขา Liberal Art เอกปรัชญา จาก Music Technology New York University U.S.A. และเรียนเสริมด้าน sound engineer ที่ นิวยอร์ก เริ่มทำงานห้องอัดที่อเมริกา กลับมาก่อตั้งค่ายเพลง เบเกอรี่มิวสิก ร่วมกับ บอย โกสิยพงษ์ สมเกียรติ อริยชัยพาณิชย์ และสาลินี ปันยารชุน ต่อมาเกิดวิกฤตเศรษฐกิจจะกดดันให้ต้องเปิดให้ BMG (Bertelsmann Music Group) เข้ามาร่วมทุน และต่อมาปลายปี 2547 โซนี่เข้าซื้อกิจการของ BMG ทั่วโลกรวมถึงในไทย นั่นทำให้ Bakery กลายเป็นสังกัดย่อยของโซนี่ บีเอ็มจี กมลจึงลาออกจากเบเกอรี่ มาตั้งค่ายเพลงใหมชื่อเลิฟอีส
กมลทำรายการที่ชื่อว่า "ซิ่งล่าฝันปี 1" เป็นเรียลลิตี้โชว์ที่เดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ ด้วยมอเตอร์ไซค์ และจากเสียงตอบรับที่ดีจึงมี รายการ"ดรีมเชสเซอร์ ซิ่งล่าฝันปีที่ 2" ออกฉายที่ช่อง 3 เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551
ทางด้านชีวิตส่วนตัว กมล สุโกศล แคลปป์ มีพี่สาว 2 คนชื่อ มาริสาและดารณี มีน้องชายคือ กฤษดา สุโกศล แคลปป์ มีลูกชาย 1 คนคือ ดีโน่ (เดชจุฑา วากเนอร์ แคลปป์)
การกลับเข้าสู่วงการเพลง
หลังห่างหายจากวงการเพลงไปนานถึง 9 ปี โดยสุกี้ กลับมาสู่วงการเพลงอีกครั้งพร้อมโปรเจ็กต์ยักษ์ MONKEY DISCO BOY (มังกี้ ดิสโก้ บอย) หรือ M.D.B คว้าศิลปินแถวหน้าของเมืองไทยมาร่วมกันปฏิวัติวงการเพลงไทย แนวเพลงดิสโก้หรืออีดีเอ็ม (Electronics Dance Music) ซึ่งเริ่มต้นด้วยจุดกำเนิดของมังกี้ดิสโก้บอย มนุษย์จากดาวเรฟ (Rave) ที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายลิง ออกแบบโดย อเล็กซ์ เฟส ศิลปินกราฟฟิตี้ชื่อดัง มีความพิเศษตรงที่มนุษย์จากดาวดวงนี้จะมีดนตรีอีดีเอ็มเป็นพลังชีวิต คลอดผลงานใหม่ในนามค่ายเลเซอร์เฟส ภายใต้การดูแลของวอร์เนอร์มิวสิค ไทยแลนด์
สำหรับในโปรเจ็กต์ MONKEY DISCO BOY มีศิลปินมากมายภายในโปรเจกต์ได้แก่ ธนชัย อุชชิน (ป๊อด โมเดิร์นด็อก), อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข (แสตมป์), กษิดิศ สำเนียง (จีน), บุรินทร์ บุญวิสุทธิ์, ชลาทิศ ตันติวุฒิ (เบน), กฤษดา สุโกศล แคลปป์ (น้อย วงพรู) , ริค วชิรปิลันธิ์  (ริค) , เซาท์ไซด์ (วงดนตรี) , สุวีระ บุญรอด (คิว วงฟลัวร์) และศิลปินน้องใหม่ไฟแรงที่แจ้งเกิดจากโซเซี่ยลเน็ตเวิร์ค "บูม บูม แคช" (Boom Boom Cash)
โดยสุกี้ใช้เวลาทั้งหมด 14 เดือนเพื่อสร้างสรรค์เพลงออกมา 24 เพลง จาก 24 เลือกเพลง 9 เพลงเท่านั้นเข้ามาในโปรเจกต์
สุชาติ บรรดาศักดิ์
สุชาติ บรรดาศักดิ์ (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี 3 สมัย และหัวหน้าพรรคราษฎร์วิถี
งานการเมือง
นายสุชาติ เคยดำรงตำแหน่งประธานสภาจังหวัดก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคประชากรไทย (ก่อนที่จะย้ายมาสังกัด พรรคราษฎร ในเวลาต่อมา) และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2548 รวม 3 สมัย
พ.ศ. 2550 นายสุชาติลงสมัคร ในสังกัดพรรคประชาราช แต่ได้คะแนนเป็นเพียงอันดับที่ 9 ของเขต (มี ส.ส. ได้ 3 คน) ต่อมา ในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 4 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง โดยพ่ายแพ้ให้กับ นายมนตรี ตั้งเจริญถาวร จากพรรคเพื่อไทย
ใน พ.ศ. 2561 นายสุชาติได้ย้ายจากพรรคประชาธิปัตย์มาสังกัด พรรคพลังพลเมืองไทย รับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และประธานสรรหาผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคพลังพลเมืองไทย ต่อมาในปี 2564 เขาได้จัดตั้งพรรครวมไทยรักชาติขึ้น และรับตำแหน่งหัวหน้าพรรค
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายสุชาติ บรรดาศักดิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
ซะกาตฟิฏเราะฮ์
ซะกาตฟิฏเราะฮ์ เป็นการบริจาคแก่คนจนในไม่กี่วันก่อนสิ้นสุดเดือนเราะมะฎอน
การจัดหมวดหมู่
ซะกาตฟิฏเราะฮ์ เป็นหน้าที่ที่วาญิบ (บังคับ) ต่อมุสลิมทุกคน ทั้งชายและหญิง ตราบเท่าที่ยังมีความจำเป็นในการทำ
รายงานจากธรรมเนียมอิสลาม (ซุนนะฮ์) อิบน์ อุมัรกล่าวว่า ท่านศาสดามุฮัมมัดให้ ซะกาตฟิฏเราะฮ์ เป็นภาคบังคับต่อมุสลิมที่เป็นทาส, อิสระ, ชาย, หญิง, หนุ่ม และชราทุกคน ซึ่งจ่ายด้วยอินทผลัมแห้ง 1 ศออ์ หรือข้าวบาร์เลย์ 1 ศออ์
จุดประสงค์
จุดประสงค์หลักของ ซะกาตฟิฏเราะฮ์ คือ ให้คนยากจนสามารถฉลองเทศกาลละศีลอด (อีดิลฟิฏร์) พร้อมกับมุสลิมที่เหลือ มุสลิมทุกคนต้องจ่าย ซะกาตฟิฏเราะฮ์ ในช่วงปลายเราะมะฎอน เสมือนเป็นเครื่องหมายคำขอบคุณจากอัลลอฮ์ จุดระสงค์คือ:
อัตรา
จำนวน ซะกาต เท่ากันทุกคน โดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของรายได้ จำนวนขั้นต่ำสุดคือ อาหาร, เมล็ดข้าว หรือผลไม้แห้ง 1 ศออ์ (ทะนาน) ต่อครอบครัว ซึ่งเป็นไปตามรายงานของอิบน์ อุมัร
รายงานจากซะอีด อัลคุดรี "ในสมัยของท่านศาสดา เราเคยจ่ายมัน (ซะกาตฟิฏเราะฮ์) ด้วยอาหาร, อินทผลัมแห้ง, ข้าวบาร์เลย์, ลูกเกด หรือชีสแห้ง 1 ศออ์ "
ข้อแม้ของผู้ให้
เงื่อนไขของ ซะกาตฟิฏเราะฮ์ เหมือนกันกับซะกาต และเพิ่มขอบเขตอีกว่า ผู้ได้รีบ ซะกาตฟิฏเราะฮ์ ต้องอยู่ใน 8 จำพวกที่ถูกกล่าวใน ซูเราะฮ์ อัตเตาาบะฮ์ [9: 60] ไว้ว่า:
การชักตัวอย่างเรซัฟวาร์
Reservoir sampling เป็นกลุ่มของอัลกอริทึมแบบสุ่ม สำหรับการสุ่มเลือกตัวอย่าง k จากรายการ S ที่มี n รายการ โดยที่ n เป็นจำนวนที่มากหรือไม่ทราบค่า โดยปกติ n มีขนาดใหญ่พอที่ไม่พอดีกับหน่วยความจำหลัก ตัวอย่างเช่นรายการข้อความค้นหาใน Google และ Facebook
ดังนั้นเราจึงรับอาร์เรย์ขนาดใหญ่ของตัวเลข (เพื่อให้ง่ายขึ้น) และเราจำเป็นต้องเขียนฟังก์ชันที่มีประสิทธิภาพเพื่อสุ่มเลือกหมายเลข k ที่ 1 <= k <= n ให้อาร์เรย์อินพุตเป็น stream[]
วิธีง่ายๆคือการสร้างอาร์เรย์ reservoir[] ขนาดสูงสุด k สุ่มเลือกรายการจาก stream[0..n-1] ทีละรายการ หากรายการที่เลือกไม่ได้เลือกไว้ก่อนหน้านี้ แล้วใส่ไว้ใน reservoir[] หากต้องการตรวจสอบว่ามีการเลือกรายการก่อนหน้าหรือไม่ เราจำเป็นต้องค้นหารายการใน reservoir[]
ความซับซ้อนของเวลาของขั้นตอนนี้จะเป็น O(k)² อาจมีค่ามากถ้า k มีขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังไม่ได้ผลถ้าอินพุทอยู่ในรูปแบบของสตรีม
ตัวอย่าง : Sample size 10
สมมติว่าเราเห็นลำดับรายการหนึ่งทีละรายการ เราต้องการที่จะเก็บสิบรายการในหน่วยความจำ และเราต้องการให้พวกเขาได้รับเลือกโดยสุ่มจากลำดับ ถ้าเราทราบจำนวนรวมของรายการ (n) จากนั้นการแก้ปัญหาจะเป็นเรื่องง่าย: เลือกดัชนีที่แตกต่างกันสิบรายการระหว่าง 1 ถึง n กับความน่าจะเป็นเท่ากันและเก็บ i-th ไว้ ปัญหาคือเราไม่ทราบ n ล่วงหน้าเสมอ ทางออกที่เป็นไปได้คือ
เก็บสิบรายการแรกไว้ในหน่วยความจำ
เมื่อรายการที่ i-th มาถึง (for i > 10):
ดังนั้น:
Reservoir with Random Sort
อัลกอริธึมเรซัฟวาร์แบบง่ายๆสามารถออกแบบโดยใช้การจัดเรียงแบบสุ่ม และดำเนินการโดยใช้โครงสร้างข้อมูลคิวลำดับความสำคัญ อัลกอริทึมนี้กำหนดจำนวนสุ่มเป็นคีย์แต่ละรายการและเก็บรักษา k รายการที่มีค่าต่ำสุดสำหรับคีย์ ในสาระสำคัญนี้เทียบเท่ากับการกำหนดหมายเลขสุ่มให้แต่ละรายการเป็นคีย์ การเรียงลำดับรายการโดยใช้คีย์เหล่านี้และรับรายการ k ด้านบน เวลาทำงานที่แย่ที่สุดของอัลกอริทึมคือ O(n log k) ขณะที่เวลาที่ดีที่สุดคือ O(n)
อ้างอิง
https://www.geeksforgeeks.org/reservoir-sampling/
ทวีตเตอร์
ทวีตเตอร์ (tweeter) เป็นลำโพงชนิดหนึ่งที่ออกแบบไว้สำหรับเสียงที่ความถี่สูง ซึ่งมีความถี่จาก 2,000 - 20,000 เฮิตช์ ซึ่งเป็นความถี่สูงสุดที่มนุษย์สามารถได้ยิน คำว่าทวีตเตอร์มาจากเสียงของนกทวีตเตอร์ที่มีความถี่สูง ซึ่งตรงข้ามกับวูฟเฟอร์ที่เป็นเสียงความถี่ต่ำจากเสียงของสุนัข จากเสียง วูฟ วูฟ
ปัญหาถุงกระสอบ
ปัญหาถุงกระสอบ (0/1 Knapsack problem) คือ การเลือกหยิบของใส่ถุงโดยให้มีมูลค่ารวมสูงที่สุด แต่น้ำหนักโดยรวมต้องไม่เกินน้ำหนักที่บรรจุได้ โดยของแต่ละชิ้นจะมีน้ำหนักและมูลค่าแตกต่างกันไป ที่เรียกว่า 0/1 นั้นเพราะเมื่อหยิบของจะเป็นก้อนๆ จะไม่แบ่งย่อยเป็นชิ้นๆ แต่ถ้าแบ่งย่อยได้จะเป็นอีกปัญหาหนึ่ง (fractional knapsack problem)
การแก้ปัญหา
- วิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุดคือการไล่ทดลอง หยิบ/ไม่หยิบ ของแต่ละชิ้น แล้วหามูลค่ารวมที่มากที่สุดโดยน้ำหนักรวมไม่เกินที่กำหนด
- การใช้ Dynamic programming เข้ามาเพื่อหลีกเลี่ยงการทำซ้ำๆ โดยสร้าง array K[][]
อ้างอิง
detohm. 0-1-knapsack-problem-. FINOMENA. 14 May 2018
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นคณะลำดับที่ 8 ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ประวัติ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นคณะลำดับที่ 8 ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ แรกเริ่มเปิดหลักสูตรปริญญาตรีศิลปบัณฑิต 2 สาขาวิชาคือสาขาวิชาการออกแบบตกแต่งภายใน และสาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ ได้จัดการเรียนการสอนขึ้น ณ อาคาร 4 และอาคารฝึกงาน (ปัจจุบันใช้เป็นสำนักงานฝ่ายกิจการนักศึกษา) วิทยาเขตรังสิต
ต่อมาในปีการศึกษา พ.ศ. 2533 จึงได้ย้ายมาจัดการเรียนการสอนในอาคาร 7 และอาคาร 8 วิทยาเขตรังสิต และได้ปรับการใช้พื้นที่สำนักงานฝ่ายอาคารสถานที่ วิทยาเขตรังสิต เป็นอาคารโรงฝึกงานเพื่อใช้สอนวิชาพื้นฐาน
ในปีการศึกษา พ.ศ. 2538 คณะฯได้ทำการปรับหลักสูตรของคณะให้มีความทันสมัยและสอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงานในขณะนั้น รวมทั้งได้ขออนุมัติเปิดสอนอีก 1 สาขาวิชาคือ สาขาวิชาทัศนศิลป์ และได้ดำเนินการขออนุมัติเปิดหลักสูตรสาขาวิชาการออกแบบแฟชั่นและสิ่งทออีกสาขาหนึ่งในปีการศึกษา พ.ศ. 2547
นอกจากภารกิจในด้านการผลิตบัณฑิต ภารกิจสำคัญของคณะศิลปกรรมศาสตร์คือการผลิตผลงานสร้างสรรค์ งานวิจัยและการส่งเสริมทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม โดยที่ผ่านมาคณาจารย์ของคณะฯได้สร้างสรรค์ผลงานศิลปกรรมงานค้นคว้าวิจัยเผยแพร่ออกสู่สังคมอย่างสม่ำเสมอ และเมื่อมหาวิทยาลัยกรุงเทพได้ริเริ่มโครงการหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ โดยได้มีการปรับพื้นที่ห้องเรียน บริเวณชั้น 3 อาคาร 9 (ปัจจุบันคือ อาคาร ดร.เจริญ คันธวงศ์) วิทยาเขตกล้วยน้ำไท ขึ้นเป็นพื้นที่จัดแสดงผลงานศิลปะเมื่อปี พ.ศ. 2539 คณะศิลปกรรมศาสตร์ก็ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลรับผิดชอบโครงการดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน ซึ่ง หอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้รับการยอมรับว่าเป็นหอศิลปะที่ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัยและเป็นแหล่งเรียนรู้ทางด้านศิลปวัฒนธรรมที่มีคุณค่าของสังคม
ซึ่งจากการจัดกิจกรรมที่มีคุณค่าอย่างสม่ำเสมอหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก็ได้เปิดให้บริการอีกแห่ง ณ บริเวณชั้น 2 อาคารหอสมุดสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ วิทยาเขตรังสิต ในปี พ.ศ. 2544 และในปี พ.ศ. 2549 ก็ได้ย้ายที่ทำการจากบริเวณชั้น 3 อาคารดร.เจริญ คันธวงศ์ มาที่อาคารวิทยาลัยนานาชาติและหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพวิทยาเขตกล้วยน้ำไท ซึ่งเป็นอาคารที่ออกแบบมาเพื่อลองรับ การจัดกิจกรรมทางด้านศิลปวัฒนธรรมโดยตรง
กิจกรรมต่างๆ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้มีการสนับสนุนกิจกรรมของนักศึกษาอยู่เป็นประจำ กิจกรรมของนักศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ มีกิจกรรรมหลักทั้งหมด 7 กิจกรรม ซึ่งจัดขึ้นต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี
กิจกรรมที่น้องๆม.ปลายได้มาสัมผัสกับบรรยากาศจริงของคณะที่ตนเองสนใจ สนุกและได้ประสบการณ์ตรงกับคณาจารย์ ผู้เชี่ยวชาญ ไอดอล
กิจกรรมปฐมนิเทศเด็กใหม่ ให้ทำความคุ้นเคยกับมหาวิทยาลัยและเพื่อนๆโดยได้รับการดูแลพี่สต๊าฟของคณะศิลปกรรมศาสตร์
กิจกรรมพี่พบน้องนี้เป็นกิจกรรมเชื่อมความสัมพันธ์รุ่นพี่ รุ่นน้อง และคณะศิลปกรรมศาสตร์ทำให้น้องปี1 รู้จักเพื่อนๆ รู้จักรุ่นพี่ และปรับตัวได้ดียิ่งขึ้น
กิจกรรมปล่อยเป็ดเป็นกิจกรรมของภาควิชาสาขาออกแบบผลิตภัณฑ์ ซึ่งมีกิจกกรมทุกๆปี ที่สระน้ำหน้าตึก Diamond Building
กิจกรรมกองเชียร์และเชียร์ลีดเดอร์ เป็นสิ่งหนึ่งที่แสดงความเป็นศิลปกรรมศาสตร์ได้ดี ซึ่งพวกเราชาวศิลปกรรมศาสตร์ได้ทุ่มเทให้กับการแข่งขันเป็นอย่างมาก
กิจกรรมพิธีครอบครู และปลดไทด์ เป็นพิธีสำคัญอย่างหนึ่งของคณะศิลปกรรมศาสตร์ และพิธีตัดเงา เป็นกิจกรรมที่ทางคณะพึ่งจัดขึ้นเป็นปีแรก
มีกิจกรรมดั้งเดิมที่อยู่ในความทรงจำของนักศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์รุ่นแรกๆ ซึ่งเมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป ก็ได้ปรับปลี่ยนกิจกรรมเพิ่มเติมขึ้นเรื่อยๆ และกิจกรรมที่รุ่นพี่คณะศิลปกรรมศาตร์อาจจะรู้จักกันดี
นักศึกษาของคณะศิลปกรรมศาสตร์ นอกจากมีความสนใจในเรื่องของศิลปะและการออกแบบแล้ว นักศึกษาส่วนมากยังสนใจในเรื่องของดนตรีอีกด้วย มีนักศึกษาจำนวนมากที่เล่นดนตรีเป็นงานอดิเรกและมีการตั้งวงดนตรีกันเอง กิจกรรมนี้จึงจัดขึ้นเพื่อให้นักศึกษาได้แสดงความสามารถทางด้านดนตรีออกสู่สาธารณะ ในงานนอกจากมีดนตรีแล้วยังมีการจัดบุฟเฟต์บา-บี-คิว อีกด้วย กิจกรรมนี้จึงมีชื่อว่า "บา-บี-ชิว" จะจัดขึ้นประจำทุกปี ณ บริเวณอาคาร 7 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต ทั้งนี้จะต้องซื้อบัตรเข้างาน เนื่องจากจะต้องใช้งบประมาณในการจัดงานสูง
ศิษย์เก่า
โครงการ ‘จากเส้นใยสู่ภูมิปัญญา จากภูมิปัญญา สู่อาภรณ์ (Contemporary Fashion Contest 2011)
การออกเสียงคำว่า GIF
การออกเสียงคำว่า GIF ซึ่งเป็นคำย่อของวลีภาษาอังกฤษว่า Graphics Interchange Format ('รูปแบบสับเปลี่ยนภาพกราฟิกส์') เป็นประเด็นโต้แย้งกันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ในภาษาอังกฤษนิยมออกเสียงคำย่อนี้เป็นคำพยางค์เดียวว่า (เสียงคล้าย กิฟ, ) ด้วยเสียง g หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") และ  (เสียงคล้าย จิฟ, ) ด้วยเสียง g เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") การออกเสียงทั้งสองแบบต่างกันที่หน่วยเสียงที่เขียนแทนด้วยอักษร G ที่มาของข้อถกเถียงมาจากข้อเท็จจริงว่าในภาษาอังกฤษไม่มีกฎกลางสำหรับการออกเสียงลำดับอักษร gi
บุคคลสาธารณะและสถาบันจำนวนมากได้ออกมาแสดงจุดยืนของตนในประเด็นโต้แย้งเกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า GIF เช่น สตีฟ วิลไฮต์ ผู้คิดค้นรูปแบบไฟล์ภาพนี้ เคยกล่าวสุนทรพจน์ที่งานมอบรางวัลเวบบี 2013 โดยโต้แย้งว่าการออกเสียงอักษร G ในคำนี้เป็น g เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") คือการออกเสียงที่ถูกต้อง ในขณะที่คนอื่น ๆ ชี้ว่าอักษร G ในคำนี้มีที่มาจากคำว่า graphics (เสียงคล้าย แกรฟิกส์) ซึ่งออกเสียงอักษร G เป็น g หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") จึงควรออกเสียงอักษร G ในคำนี้เป็น g หนัก ตามไปด้วย
แม้ว่าความถี่ของการออกเสียงแต่ละแบบจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค แต่ผลการสำรวจโดยทั่วไปแสดงให้เห็นว่าการออกเสียงอักษร G ในคำว่า GIF เป็น g หนัก เป็นที่แพร่หลายมากกว่าในภาษาอังกฤษ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้พูดภาษาอังกฤษบางคนยังอ่านออกเสียงคำย่อนี้แบบเรียงตัวอักษรว่า (เสียงคล้าย จีไอเอฟ, ) พจนานุกรมภาษาอังกฤษโดยทั่วไปยอมรับการออกเสียงทั้งสองแบบหลัก และการวิเคราะห์ทางภาษาศาสตร์ไม่พบว่ามีการออกเสียงแบบใดที่มีความได้เปรียบทางสถิติอย่างเด่นชัด เมื่อพิจารณาจากความถี่ของรูปแบบการออกเสียงคำที่คล้ายกันในภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ การออกเสียงคำว่า GIF ยังอาจแตกต่างกันไปในภาษาอื่น ๆ นอกเหนือจากภาษาอังกฤษเช่นกัน
ภูมิหลัง
รูปแบบสับเปลี่ยนภาพกราฟิกส์ (Graphics Interchange Format; GIF) เป็นรูปแบบไฟล์ภาพที่ได้รับการพัฒนาขึ้นใน ค.ศ. 1987 โดยสตีฟ วิลไฮต์ ที่คอมพิวเซิร์ฟ ผู้ให้บริการออนไลน์สัญชาติอเมริกัน ไฟล์สกุลนี้เป็นที่นิยมใช้เพื่อแสดงภาพเคลื่อนไหวที่มีขนาดสั้นและวนซ้ำ คำย่อ GIF ซึ่งโดยทั่วไปนิยมออกเสียงเป็นคำพยางค์เดียวกลายเป็นประเด็นถกเถียงว่าควรออกเสียงพยัญชนะต้นคำอย่างไร บางคนออกเสียงคำนี้โดยใช้เสียง g หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") เป็น (เสียงคล้าย กิฟ, ) ในขณะที่คนอื่น ๆ ออกเสียงคำนี้โดยใช้เสียง g เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") เป็น  (เสียงคล้าย จิฟ, ) ผู้พูดส่วนน้อยกลุ่มหนึ่งอ่านออกเสียงคำย่อนี้แบบเรียงตัวอักษร จึงเกิดเป็นคำอ่านว่า  (เสียงคล้าย จีไอเอฟ, )
วิลไฮต์และทีมงานที่พัฒนารูปแบบไฟล์ภาพนี้ระบุไว้ในข้อกำหนดทางเทคนิคว่าคำย่อนี้ให้ออกเสียงด้วย g เบา ในข้อกำหนดดังกล่าว ทีมงานเขียนหัวข้อคำถามหนึ่งไว้ว่า "โปรแกรมเมอร์ที่ช่างเลือก เลือก [การออกเสียงว่า] "กิฟ" หรือ "จิฟ"?" ซึ่งเป็นการล้อคำขวัญโฆษณาสินค้าของบริษัทเนยถั่วจิฟที่ว่า "คุณแม่ที่ช่างเลือก เลือกจิฟ" เอบีซีนิวส์ระบุว่าการถกเถียงเรื่องการออกเสียงคำนี้สามารถสืบย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1994 ที่ซึ่งผู้แต่งสารานุกรมรูปแบบไฟล์ภาพเล่มหนึ่งระบุว่า ดูเหมือนว่า "คนส่วนใหญ่" จะนิยมออกเสียง G ในคำนี้เป็น g หนัก มากกว่า g เบา (ซึ่งตัวเขาเองนิยม)
ในภาษาอื่น ๆ
ในภาษาฝรั่งเศสมีแนวโน้มที่จะออกเสียงคำว่า GIF เป็น (เสียงคล้าย ชิฟ) โดยใช้เสียงเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ก้อง  (เสียงคล้ายเสียงของ "ช") อย่าง j ในคำว่า joie (เสียงคล้าย ชัว) ในภาษาฝรั่งเศส หรืออย่าง s ในคำว่า measure (เสียงคล้าย เมชเชอร์) และ vision (เสียงคล้าย วิชชัน) ในภาษาอังกฤษ แม้ว่าจะมีแนวโน้มที่จะคงเสียง [ เสียงกักเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ก้อง] (ซึ่งไม่ปรากฏในวงศัพท์ฝรั่งเศสดั้งเดิม) ไว้ในคำยืมจากภาษาอังกฤษ (เช่น jeans; เสียงคล้าย จีน) ก็ตาม บางภาษาไม่มีเสียง g หนัก หรือไม่มีเสียง g เบา ในระบบเสียงของตน เช่น ภาษาสเปนและภาษาฟินแลนด์ไม่มีเสียง  ในวงศัพท์ดั้งเดิม ภาษาอาหรับถิ่นหลายภาษาไม่มีเสียง  ในขณะที่ภาษาไทยไม่มีทั้งเสียง,  และ  เป็นต้น ในภาษานอร์เวย์ อักษร G ในคำว่า GIF ออกเสียงเป็น g หนัก  ซึ่งต่างกับการออกเสียงลำดับอักษร ⟨gi⟩ ในคำนอร์เวย์ดั้งเดิมเป็นเสียงเปิด เพดานแข็ง ก้อง  อย่าง y ในคำว่า yes (เสียงคล้าย เยส) ในภาษาอังกฤษ
สาเหตุ
การวิเคราะห์คำจำนวน 269 คำ โดยไมเคิล ดาว (Michael Dow) นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกัน พบว่าแนวโน้มการออกเสียง g หนัก หรือ g เบา เมื่อพิจารณาจากคำภาษาอังกฤษอื่น ๆ มีผลลัพธ์เกือบเท่ากัน กระนั้น ผลการวิเคราะห์อาจแตกต่างไปบ้างขึ้นอยู่กับกรอบค่าที่ใช้ในการวิเคราะห์ ในบรรดาคำ 105 คำที่มี gi อยู่ในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งของคำนั้น มี 68 คำที่ออกเสียง g เบา ในขณะที่มีเพียง 37 คำที่ออกเสียง g หนัก อย่างไรก็ตาม พบว่าคำที่ออกเสียง g หนัก ปรากฏบ่อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญในภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยคำที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักอย่าง flibbertigibbet (เสียงคล้าย ฟลิบเบอร์ทิจิบบิต) และ tergiversate (เสียงคล้าย เทอร์จิเวอร์เซต) ซึ่งออกเสียง g เบา นั้นมีรวมอยู่ในรายการคำ 68 คำที่ออกเสียง gi เบา เมื่อนำความชุกของคำแต่ละคำเข้ามาพิจารณาด้วย พบว่าเสียง g หนัก และ g เบา ปรากฏในความถี่เกือบเท่ากันในบรรดาคำที่มี gi และไม่พบแนวโน้มที่ชัดเจนไปในทางใดทางหนึ่งเช่นกันไม่ว่าจะพิจารณาเฉพาะคำที่ขึ้นต้นด้วย gi หรือพิจารณาเฉพาะคำพยางค์เดียวอย่าง gift (เสียงคล้าย กิฟต์) และ gin (เสียงคล้าย จิน) เป็นต้นก็ตาม
ข้อโต้แย้ง
การวิเคราะห์ใน ค.ศ. 2019 โดยมาร์เติน ฟัน เดอร์ เมอเลิน นักภาษาศาสตร์ชาวดัตช์ พบว่าข้อโต้แย้งที่มีผู้ยกมาใช้บ่อยที่สุดในโลกออนไลน์เกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า GIF คือข้อโต้แย้งประเภท "ระบบ" ซึ่งสนับสนุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในการโต้เถียงโดยยืนกรานว่ารูปแบบการออกเสียงควรเป็นผลสืบเนื่องมาจากกฎที่คงเส้นคงวาของภาษา ตัวอย่างหนึ่งของข้อโต้แย้งประเภทนี้คือ "คำย่อตามระบบ" ซึ่งเสนอว่า ในเมื่ออักษร G ในคำว่า GIF ย่อมาจากคำว่า graphics เราก็ควรจะออกเสียงอักษรนี้โดยใช้หน่วยเสียงเดียวกัน (กล่าวคือ g หนัก) ข้อโต้แย้งนี้บางครั้งมาพร้อมกับการประชดประชันว่า หากเราต้องออกเสียงคำย่อ GIF โดยใช้ g เบา แล้ว เราก็ควรออกเสียงคำเต็มของมันว่า (เสียงคล้าย จแรฟิกส์) ให้เหมือนกันด้วย  ข้อโต้กลับสำหรับข้อโต้แย้งนี้มีอยู่ว่า อักษรในคำย่อไม่จำเป็นต้องออกเสียงเหมือนอักษรในคำรากของมัน เช่น อักษร u ในคำว่า scuba (ย่อมาจาก self-contained underwater breathing apparatus) ออกเสียงเป็น  (เสียง อู) แม้ว่าอักษร u ในคำราก underwater จะออกเสียงเป็น  (เสียงคล้าย อะ) ก็ตาม เช่นเดียวกับกรณีคำย่อ NASA (ย่อมาจาก National Aeronautics and Space Administration) ซึ่งออกเสียงว่า  (เสียงคล้าย แนซา, ) และไม่ได้ออกเสียงว่า  (เสียงคล้าย เนซา)
อีกตัวอย่างหนึ่งของข้อโต้แย้งประเภท "ระบบ" คือการวิเคราะห์ความถี่ ซึ่งสำรวจว่าคำภาษาอังกฤษอื่น ๆ มีกี่คำที่ออกเสียงโดยใช้ g หนัก หรือ g เบา ในสถานการณ์อื่น ๆ ซึ่งคล้ายกับการวิเคราะห์ของไมเคิล ดาว หลังจากที่สตีฟ วิลไฮต์ ประกาศความเห็นของเขาว่าการออกเสียงแบบ g เบา เป็นแบบที่ถูกต้องแบบเดียวเท่านั้น ได้เกิดการพูดคุยอย่างมีนัยสำคัญจากทั้งสองฝ่ายของประเด็นนี้ในสื่อสังคมและสื่อมวลชน เคซี แชน ซึ่งเขียนบทความให้แก่ กิซโมโด โต้แย้งว่าวิลไฮต์เป็นฝ่ายผิด เนื่องจากเสียง g เบา ที่ตามด้วย if ควรจะสะกดด้วยอักษร j ดังเช่นในคำว่า jiffy (เสียงคล้าย จิฟฟี) ในชื่อบริษัทเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง Jiffy Lube (เสียงคล้าย จิฟฟีลูบ) และในวลี be back in a jiffy (เสียงคล้าย บีแบ็กอินอะจิฟฟี) หรือในชื่อบริษัทเนยถั่ว Jif (เสียงคล้าย จิฟ) เป็นต้น
ข้อโต้แย้งที่พบได้บ่อยที่สุดในลำดับถัดมาในการวิเคราะห์ของฟัน เดอร์ เมอเลิน คือข้อโต้แย้งที่อ้างถึงผู้มีอำนาจกำหนด (authority) รายใดรายหนึ่งซึ่งมักจะเป็นวิลไฮต์ในฐานะผู้คิดค้นรูปแบบไฟล์ภาพนี้ หลังจากที่วิลไฮต์ประกาศสนับสนุนการออกเสียงแบบ g เบา หลายคนยอมรับว่าเขาเป็นผู้มีอำนาจกำหนดคำอ่านออกเสียงของคำนี้เนื่องจากเขาเป็นผู้สร้างสรรค์รูปแบบไฟล์ภาพ วิลไฮต์เป็นผู้มีมีสิทธิอำนาจในการกำหนดการออกเสียงคำว่า GIF ที่ได้รับการอ้างถึงมากที่สุดในการวิเคราะห์ โดยคิดเป็นร้อยละ 65.2 ของบรรดาข้อโต้แย้งที่สนับสนุนการออกเสียงแบบ g เบา โดยอ้างถึงผู้มีสิทธิอำนาจ บางคนซึ่งรวมถึงเคซี แชน อ้างถึงประธานาธิบดีบารัก โอบามา เพื่อสนับสนุนการออกเสียงแบบ g หนัก และคนอื่น ๆ อ้างถึงพจนานุกรมหรือซอฟต์แวร์ผู้ช่วยต่าง ๆ (อย่างซีรีเป็นต้น) ในฐานะผู้มีอำนาจในการกำหนดการออกเสียงคำว่า GIF
ผลสำรวจ
การสำรวจซึ่ง แมชาเบิล จัดขึ้นใน ค.ศ. 2014 และมีผู้เข้าร่วมตอบมากกว่า 30,000 คนทั่วโลก พบว่าเจ็ดในสิบคนออกเสียงอักษร G ในคำว่า GIF เป็นเสียง g หนัก การวิเคราะห์ของฟัน เดอร์ เมอเลิน พบว่าร้อยละ 57.2 ของข้อความออนไลน์ที่เขารวบรวมมานั้นสนับสนุนการออกเสียงแบบ g หนัก ในขณะที่ร้อยละ 31.8 พอใจที่จะออกเสียงแบบ g เบา นอกจากนี้ยังพบว่าร้อยละ 8.2 สนับสนุนการออกเสียงทั้งสองแบบ แต่เอียงไปทางแบบ g เบา มากกว่า และร้อยละ 2.8 เลือกออกเสียงคำนี้แบบแยกทีละตัวอักษร
การสำรวจบรรดานักพัฒนาซอฟต์แวร์อย่างไม่เป็นทางการใน สแต็กโอเวอร์โฟลว์ พบว่าผู้ตอบแบบสำรวจร้อยละ 65.6 เลือกออกเสียงแบบ g หนัก, ร้อยละ 26.3 เลือกออกเสียงแบบ g เบา, ร้อยละ 6 เลือกออกเสียงแบบแยกทีละตัวอักษร และร้อยละ 2 ไม่ได้ออกเสียงหนึ่งในสามแบบข้างต้น อย่างไรก็ตาม บทวิเคราะห์จาก ดิอีโคโนมิสต์ โต้แย้งว่าสัดส่วนในผลสำรวจดังกล่าวต่างกันมากเกินจริงเนื่องจากความเอนเอียงในการเลือกตัวอย่าง กล่าวคือ ในขณะที่ประชากรของประเทศที่นิยมใช้เสียง g หนัก มีสัดส่วนคิดเป็นเพียงร้อยละ 45 ของประชากรโลก ผู้ตอบแบบสำรวจจากประเทศเหล่านั้นกลับมีสัดส่วนมากถึงร้อยละ 79 ของกลุ่มตัวอย่างการสำรวจ และเมื่อคำนวณใหม่โดยถ่วงน้ำหนักประชากรของแต่ละประเทศแล้ว สัดส่วนของผู้ออกเสียงแบบ g หนัก ยังคงนำอยู่ แต่ก็นำอยู่ไม่มากที่ร้อยละ 44 ต่อร้อยละ 32 ซึ่งเป็นสัดส่วนของผู้ออกเสียงแบบ g เบา การถ่วงน้ำหนักประชากรยังทำให้สัดส่วนผู้ออกเสียงแบบแยกทีละตัวอักษรเพิ่มขึ้นมาที่ร้อยละ 21 อีกด้วย รูปแบบการออกเสียงแยกทีละตัวอักษรนี้พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชีย โดยพบว่าผู้ตอบแบบสำรวจชาวจีนประมาณครึ่งหนึ่ง และผู้ตอบแบบสำรวจชาวเกาหลีใต้ประมาณร้อยละ 70 เลือกออกเสียงแบบนี้ ส่วนประเทศพัฒนาแล้วโดยรวมมีแนวโน้มเลือกออกเสียงแบบ g หนัก มากกว่า
พจนานุกรม
พจนานุกรมออนไลน์ ดิกชันนารีดอตคอม เก็บคำอ่านออกเสียงของคำว่า GIF ไว้ทั้งแบบ g หนัก และแบบ g เบา โดยให้คำอ่านแบบ g เบา เป็นแบบหลัก ในขณะที่ พจนานุกรมภาษาอังกฤษแบบอเมริกันของเคมบริดจ์ และ พจนานุกรมเคมบริดจ์สำหรับผู้เรียนระดับสูง เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ g หนัก ไว้เพียงแบบเดียว พจนานุกรมออนไลน์ของเมร์เรียม-เวบสเตอร์ และเล็กซิโกเก็บคำอ่านออกเสียงไว้ทั้งสองแบบ นิวออกซ์เฟิร์ดอเมริกันดิกชันนารี ฉบับปี 2005 เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ g เบา ไว้เพียงแบบเดียว ส่วน ออกซ์เฟิร์ดดิกชันนารีออฟอิงกลิช ฉบับปี 2010 เก็บคำอ่านออกเสียงไว้ทั้งสองแบบ แต่เรียงเอาคำอ่านแบบ g เบา ขึ้นก่อน พจนานุกรมภาษาฝรั่งเศส เปอตีรอแบร์ และ เปอตีลารุส เก็บคำอ่านออกเสียงไว้เพียงแบบเดียวคือ (เสียงคล้าย ชิฟ)  พจนานุกรมภาษานอร์เวย์ของบัณฑิตยสถานนอร์เวย์เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ g หนัก ไว้เป็น  (เสียงคล้าย กิฟฟ์) หนังสือ ศัพท์คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฉบับปี 2006 กำหนดคำทับศัพท์ของคำว่า GIF ไว้เพียงแบบเดียวคือ "จิฟ" ซึ่งมีที่มาจากคำอ่านออกเสียงแบบ g เบา ในภาษาอังกฤษ
เหตุการณ์
ผู้เข้าร่วมงานมีปฏิกิริยาตอบรับในทางบวกต่อสุนทรพจน์สั้น ๆ ของวิลไฮต์ แต่กลับเกิดการโต้เถียงขึ้นในโลกออนไลน์ซึ่งมีผู้ใช้บางส่วนแสดงความเห็นต่อต้านรูปแบบการออกเสียงของเขา ฟัน เดอร์ เมอเลิน ตั้งข้อสังเกตว่านี่ "ดูเหมือนจะเป็นคนบัญญัติคำ (หรือคำย่อ ถ้าจะกล่าวให้ถูก) คนแรกที่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้คำที่เขาบัญญัติขึ้นเอง" มีการทวีตมากกว่า 17,000 ครั้งภายหลังการกล่าวสุนทรพจน์ ทำให้ "GIF" กลายเป็นหนึ่งในประเด็นที่กำลังได้รับความนิยมทางทวิตเตอร์ในขณะนั้น และมีการเขียนบทความข่าวถึงเหตุการณ์ครั้งนี้มากกว่า 50 บทความ สามปีถัดมา โคลัมเบียเจอร์นัลลิสม์รีวิว ตั้งข้อสังเกตว่าการโต้เถียงในประเด็นนี้ดูเหมือนจะขึ้นสู่จุดสูงสุดร่วมกับเหตุการณ์ดังกล่าว บริษัทเนยถั่วจิฟตอบทวีตหนึ่งซึ่งถามบริษัทรู้สึกอย่างไรหลังได้ฟังสุนทรพจน์ของวิลไฮต์ โดยระบุว่า "พวกเราคลั่งไคล้เขามากเลย!" เจ็ดปีให้หลัง จิฟจัดกิจกรรมเรียกความสนใจร่วมกับกิฟี ฐานข้อมูลไฟล์ภาพเคลื่อนไหวขนาดสั้น ทั้งสองบริษัทออกแถลงการณ์ร่วมโดยโต้แย้งว่าการออกเสียงที่ถูกต้องคือแบบ g หนัก และเปิดตัวเนยถั่วรุ่นผลิตจำกัดจำนวนซึ่งเปลี่ยนตัวสะกดชื่อยี่ห้อบนฉลากจาก JIF เป็น GIF
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 เดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เล็กน้อยทางสื่อสังคมหลังจากเผยแพร่บทความหนึ่งที่ขึ้นต้นว่า "GIF ซึ่งออกเสียงว่าจิฟ เป็นรูปแบบไฟล์ภาพบีบอัดที่คิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1987" บทความนั้นมีลิงก์ไปยังบทความก่อนหน้าของ เดอะนิวยอร์กไทมส์ ที่มีรายงานเกี่ยวกับสุนทรพจน์ของวิลไฮต์และคำพูดที่เขากล่าวกับหนังสือพิมพ์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 อเล็กซ์ ทริเบก ผู้ดำเนินรายการเกมโชว์ทางโทรทัศน์ เจพาร์ดี! ดึงดูดความสนใจจากสื่อหลังจากคำใบ้สุดท้ายในตอนหนึ่งของรายการอ้างถึงความเห็นของวิลไฮต์เกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า GIF ทริเบกอ่านคำตอบของผู้เข้าแข่งขันโดยใช้เสียง g เบา เมื่อคำว่า GIF ปรากฏเป็นคำตอบที่ถูกต้องของผู้เข้าแข่งขันทั้งสามคน ในอดีต ทริเบกออกเสียงคำนี้แบบเรียงตัวอักษรเพื่อแสดงตัวเป็นกลางในประเด็นโต้เถียงนี้
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น ออกความเห็นว่าควรออกเสียงคำย่อนี้ด้วยเสียง g หนัก หลังประเด็นดังกล่าวผุดขึ้นมาระหว่างการสนทนากับเดวิด คาร์ป ผู้ก่อตั้งทัมเบลอร์ ไมลส์ คลี จาก เดอะเดลีดอต นำโพสต์หนึ่งที่บัญชีทัมเบลอร์ของทำเนียบขาวลงไว้เมื่อเดือนเมษายนปีก่อนหน้ามาทำให้เป็นจุดสนใจ ในโพสต์ดังกล่าวมีอินโฟกราฟิกเชิงขบขันพร้อมข้อความ "ภาพเคลื่อนไหว GIF (g หนัก)"
พญาไม้
พญาไม้ เป็นพืชที่กระจายพันธุ์ในอินเดีย จีนตอนใต้ คาบสมุทรอินโดจีน อินโดนีเซียจนถึงหมู่เกาะโซโลมอน ลักษณะเป็นไม้ต้นสูง 25-30 เมตร ใบรูปใบหอกหรือรูปแถบ หนา ยาว 7-20 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบรูปลิ่ม ออกเรียงเวียน โคนเพศผู้ออกตามซอกใบเป็นกลุ่ม 2-3 ช่อ ยาว 2.5-5 เซนติเมตร กลีบประดับออกเรียงเวียนจำนวนมาก เมล็ดเปลือยอยู่บนฐานที่พัฒนามาจากเกล็ดของออวุล ออกเดี่ยว ๆ ก้านยาว 1-2 เซนติเมตร ที่โคนมีใบประดับรูปลิ่มแคบ 2 ใบ เมล็ดมีเยื่อหุ้มคล้ายผลผนังชั้นในแข็ง รูปไข่ถึงเกือบกลม ยาว 1-1.5 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีม่วงแดง
มังนาไกรกิอา
มังนาไกรกิอา (Magna Graecia, ; Μεγάλη Ἑλλάς, Megálē Hellás, Magna Grecia) เป็นชื่อดินแดนชายฝั่งทะเลของอิตาลีตอนใต้บริเวณอ่าวตารันโต ซึ่งชาวกรีกโบราณได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานได้แก่ อาณานิคมของชาวอะคีอัน (Achaean) ที่ตาเรนตุม โครตัน และซิบาริส รวมไปถึงคิวมีและนีอาโพลิส (เนเปิลส์) ในทางเหนือ ชาวอาณานิคมเริ่มลงรากฐานราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล และนำเอาอารยธรรมเฮลเลนิกมาด้วย ซึ่งเป็นอารยธรรมที่ทรงอิทธิพลในอิตาลีอย่างมากตลอดไปจนถึงโรมันโบราณ
คำว่า มังนาไกรกิอา ปรากฎครั้งแรกในหนังสือ ฮิสทรี โดยพอลิเบียส
หนังสือปกอ่อน
หนังสือราคาไม่แพงหุ้มด้วยกระดาษมีมาตั้งแต่อย่างน้อยศตวรรษที่ 19 ในรูปแบบของจุลสาร, นวนิยายสิบสตางค์เป็นต้น หนังสือปกอ่อนสมัยใหม่มีขนาดที่หลากหลายในสหรัฐอเมริกาถือเป็นตลาดหนังสือปกอ่อนขนาดใหญ่และที่ใหญ่ไปกว่านั้น และมีมายาวนานกว่า คือ หนังสือปกอ่อนฉบับ trade paper edition ส่วนในสหราชอาณาจักร มีขนาด เอ, บี, และใหญ่สุดคือ ซี
หนังสือฉบับปกอ่อนมักตีพิมพ์เพราะสำนักพิมพ์เห็นว่าเป็นหนังสือทุนต่ำ ทั้งถูกกว่าคุณภาพกระดาษต่ำกว่า รวมถึงการใช้กาวติดมีหนังสือปกแข็งจำนวนไม่มากที่มีต้นทุนต่ำหนังสือปกอ่อนอาจเป็นตัววัดว่าหนังสือเหล่านั้นไม่ได้คาดหวังด้านยอดขายจำนวนมาก ตัวอย่างเช่น นวนิยายจำนวนมากและการตีพิมพ์ครั้งใหม่หรือการพิมพ์ซ้ำของหนังสือเก่า
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี (Girls' U17 European Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลสำหรับนักกีฬาที่มีอายุไม่เกิน 17 ปี จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (ซีอีวี) การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2017 และจัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี
การแข่งขันครั้งล่าสุดจัดขึ้นที่ประเทศฮังการีและประเทศสโลวาเกีย ทีมที่ชนะเลิศคือ ทีมชาติรัสเซีย และการแข่งขันครั้งต่อไปจัดขึ้นที่ประเทศเซอร์เบียและประเทศฮังการีในปี ค.ศ. 2023
ที34 แคลลีโอพี
เครื่องยิงจรวด ที34 (แคลลีโอพี) เป็นรถถังที่ถูกติดตั้งด้วยเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องที่ถูกใช้งานโดยกองทัพบกสหรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องยิงจรวดนั้นถูกวางไว้ส่วนด้านบนของรถถังเอ็ม4 เชอร์แมน ด้วยโครงสร้างที่มีความโดดเด่นที่ถูกยึดติดกับด้านข้างของป้อมปืน และระดมยิงด้วยจรวดเอ็ม8 ที่มีขนาด 4.5 นิ้ว(114 มม.) จากท่อลำกล้อง 60 กระบอก มันถูกพัฒนาขึ้นในปีค.ศ. 1943 มีจำนวนที่เล็กน้อยที่ถูกผลิตขึ้นและถูกใช้งานโดยหน่วยยานเกราะสหรัฐหลายหน่วยในปี ค.ศ. 1944-45 มันได้ถูกตั้งชื่อมาจากเครื่องดนตรีชนิดหนึ่งที่เรียกว่า "แคลลีโอพี" ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ออร์แกนไอน้ำ(steam organ) ซึ่งมีท่อสั้นยาวที่เรียงต่อขนานกัน และมีอยู่จริงในประวัติศาตร์คือเรือพลังไอน้ำที่แล่นบนแม่น้ำมิสซิสซิปปีในสหรัฐ หรือเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปและเกี่ยวข้องกับ"ดนตรีละครสัตว์" อันเก่าแก่
การลงคะแนนแบบจัดลำดับ
การลงคะแนนแบบจัดลำดับ (ranked voting) หรือเรียกอีกอย่างว่า การลงคะแนนตามลําดับความชอบ (ranked-choice voting) หรือ การลงคะแนนตามความชอบ (preferential voting) เป็นระบบการลงคะแนนใดๆ ที่ผู้ลงคะแนนเสียงใช้การจัดลำดับผู้สมัคร (หรือลำดับความชอบ) ในบัตรลงคะแนนเพื่อเลือกผู้สมัครมากกว่าหนึ่งรายขึ้นไป และเพื่อเรียงลำดับตัวเลือกผู้สมัครทั้งหมดเป็นลำดับที่หนึ่ง สอง สาม ไปจนครบ โดยในการนับคะแนนนั้นมีหลายวิธีในการนับคะแนนตามลำดับการเลือกเพื่อจะหาผู้ชนะการเลือกตั้ง (คนเดียว หรือหลายคน) ซึ่งในแต่ละวิธีนับคะแนนอาจจะให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงแม้ว่าบัตรลงคะแนนจะเป็นชุดเดียวกันก็ตาม การลงคะแนนแบบจัดลำดับนั้นแตกต่างจากแบบคาร์ดินัล ซึ่งผู้สมัครแต่ละรายนั้นจะได้รับคะแนนมากน้อยแตกต่างกันไป แต่ไม่ใช่ในลักษณะการจัดลำดับ
คำว่า "การลงคะแนนตามลําดับความชอบ" (, ย่อ RCV) จำกัดความโดยองค์กร FairVote ของสหรัฐว่าเป็นระบบการลงคะแนนที่ใช้บัตรลงคะแนนเพื่อจัดลำดับโดยมีวิธีการนับคะแนนเฉพาะ ได้แก่การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที (intstant-runoff voting) สำหรับการเลือกตั้งแบบหาผู้ชนะเพียงคนเดียว หรือการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (single transferable vote) สำหรับการเลือกตั้งแบบหาผู้ชนะหลายคน ในประเทศอื่นๆ นั้นใช้เรียก "การลงคะแนนตามความชอบ" เพื่อกล่าวถึงการลงคะแนนและการนับคะแนนในแบบเดียวกัน ในขณะที่บางประเทศอาจจะหมายความเฉพาะกิจตามประเทศนั้นๆ
การลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) เป็นระบบการลงคะแนนที่ออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อให้มีความใกล้เคียงกับระบบสัดส่วนโดยแบ่งเป็นหลายเขตเลือกตั้งมากกว่าเขตใหญ่เขตเดียว เนื่องจากทั้ง RCV และ STV นั้นมีขั้นตอนต่างๆ คล้ายกัน จึงทำให้ถูกเรียกชื่อสลับกันโดยเป็นปกติ ผู้ที่สนับสนุนแบบ STV นั้นกล่าวว่าเนื่องจากในระบบนี้ผู้สมัครหลายรายที่มาจากหลายพรรคการเมืองอาจถูกเลือกในบัตรลงคะแนนได้แทนที่จะเลือกเพียงคนเดียว จึงทำให้สมาชิกที่รับเลือกทุกคนที่สามารถชนะการเลือกตั้งได้นั้นชนะได้จากคุณสมบัติส่วนบุคคล ผู้ลงคะแนนเสียงยังมีความยึดโยงต่อผู้สมัครในเขตเลือกตั้งของตนได้ในระบบ STV เนื่องจากเขตเลือกตั้งมีขนาดไม่ใหญ่เกินไป ทำให้มีความเชื่อมโยงระหว่างนักการเมืองกับประชาชน และยังเป็นตัวเลือกให้กับผู้ลงคะแนนในการเลือกผู้แทนได้อย่างเหมาะสม
การลงคะแนนแบบจัดลำดับยังเก็บข้อมูลจากผู้ลงคะแนนได้มากกว่าบัตรลงคะแนนแบบกาเพียงหมายเลขเดียวดังที่ใช้ในการเลือกตั้งส่วนใหญ่ในปัจจุบันซึ่งนิยมใช้วิธีลงคะแนนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด และระบบสัดส่วนผสม
ประเภท
เนื่องจากระบบการลงคะแนนแบบจัดลำดับมีหลายแบบที่แตกต่างกัน บางครั้งจึงเป็นการยากที่จะแยกได้ชัดเจนในแต่ละประเภท
แบบหลายรอบในทันที
การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันทีมีลักษณะการลงคะแนนแบบเป็นชุดพร้อมๆ กัน ผู้ลงคะแนนสามารถจัดลำดับความชอบผู้สมัครทุกรายเป็นตัวเลือกลำดับแรก ลำดับสอง ลำดับสาม ไปเรื่อยๆ แทนที่จะเลือกผู้สมัครคนใดคนหนึ่งเพียงคนเดียว โดยในการนับคะแนนผู้สมัครในลำดับแรก (ที่ผู้ลงคะแนนเลือกเป็นที่ 1) ที่ได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด (เกินร้อยละ 50) จะเป็นผู้ชนะในทันที หากในกรณีไม่มีผู้สมัครรายใดได้คะแนนเสียงถึงครึ่งหนึ่งของคะแนนทั้งหมด ดังนั้นคะแนนเสียงที่เลือกผู้สมัครรายที่ได้คะแนนน้อยที่สุดในรอบ (ซึ่งจะตกรอบไป) จะถูกปันมาให้กับผู้สมัครรายที่เหลือตามลำดับที่ระบุไว้ในบัตรเลือกตั้งแต่ละใบ หากยังไม่มีผู้สมัครรายใดได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดอีกก็จะทำซ้ำขั้นตอนเดิมต่อไป
วิธีนี้ถูกคิดว่ามีความทนต่อการปั่นคะแนนเสียงได้เนื่องจากกลยุทธ์เดียวที่ใช้ป้องกันได้คือต้องให้ผู้ลงคะแนนลงคะแนนผู้สมัครที่ต้องการให้แพ้อยู่ในลำดับสูงเข้าไว้ ในขณะเดียวกัน ระบบนี้สอบตกเมื่อประเมินจากเกณฑ์กงดอร์แช หมายความว่าผู้สมัครสามารถเป็นผู้ชนะได้ถึงแม้ว่าผู้ลงคะแนนจะชอบผู้สมัครรายอื่นมากกว่า และยังสอบตกเกณฑ์ลำดับทางเดียว (monotonicity criterion) คือในการจัดลำดับผู้สมัครรายใดสูงจะทำให้ลดโอกาสในการทำให้ผู้สมัครรายนั้นชนะได้ (และกรณีกลับกัน) นอกจากนี้แล้ว นอกจากนี้การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันทียังมีประสิทธิภาพทางกงดอร์แช (Condorcet efficiency) ต่ำกว่าระบบอื่นที่ใกล้เคียงกันซึ่งมีตัวเลือกมากกว่าสี่
แบบมีเงื่อนไข
ในระบบการลงคะแนนแบบมีเงื่อนไข ผู้สมัครทุกรายยกเว้นเพียงสองรายที่ได้รับคะแนนสูงสุดในลำดับที่หนึ่งจะตกรอบพร้อมกันทั้งหมด และคะแนนเสียงตามลำดับที่เหลือจะโอนให้ผู้สมัครหนึ่งในสองรายนี้เพื่อหาผู้ชนะ
แบบถ่ายโอนคะแนนเสียง
ระบบนี้ใช้สำหรับการเลือกตั้งผู้แทนหลายคนต่อหนึ่งเขตเลือกตั้ง โดยผู้สมัครรายใดๆ ที่ได้คะแนนเสียงถึงโควตาที่กำหนดจะได้รับเลือก และคะแนนเสียงส่วนเกินจากโควตานั้นจะถูกถ่ายโอนไปให้ผู้สมัครในลำดับถัดไปตามที่ระบุไว้ในบัตรเลือกตั้ง โดยหากยังไม่สามารถได้ผู้ชนะครบทุกที่นั่ง ผู้สมัครที่มีคะแนนน้อยที่สุดจะตกรอบและคะแนนของผู้ตกรอบจะถูกถ่ายโอนไปให้ผู้สมัครลำดับถัดไปตามบัตรเลือกตั้ง ขั้นตอนเหล่านี้จะถูกทำซ้ำจนกว่าจะได้ผู้ชนะครบทุกที่นั่ง วิธีนี้เรียกอีกชื่อว่า "ระบบแฮร์-คลาร์ก" และผลลัพธ์ที่ได้ควรจะมีความเป็นสัดส่วน ผู้ลงคะแนนสามารถลงคะแนนเลือกผู้สมัครจากต่างพรรคการเมืองในบัตรเลือกตั้งเดียวกันได้
เมื่อใช้ระบบนี้ในการหาผู้ชนะเพียงคนเดียวต่อเขตเลือกตั้งจะมีผลลัพธ์เท่ากับการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที โดยวิธีทั้งสองนี้ในสหรัฐเรียกว่า "การลงคะแนนตามลําดับความชอบ"
วิธีกงดอร์แช
วิธีกงดอร์แช และวิธีสมิธใช้เลือกผู้สมัครที่ได้คะแนนเสียงข้างมากเป็นคู่ ซึ่งมากกว่าผู้สมัครทุกๆ คู่ วิธีสมิธจะเลือกผู้สมัครจากชุดสมิธ (Smith set) ซึ่งคือผู้ชนะกงดอร์แชหากมีเพียงผู้สมัครรายเดียว
การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที
การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที (Instant run-off) นำคะแนนในรอบแรกของผู้สมัครแต่ละรายมาเปรียบเทียบกัน หากไม่มีผู้สมัครรายใดได้คะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาด ผู้สมัครรายที่ได้คะแนนน้อยที่สุดจะตกรอบ และเริ่มการคำนวนใหม่โดยคะแนนของผู้ตกรอบจะถ่ายโอนไปให้ลำดับถัดไป
ในรอบแรกแชตตานูกาตกรอบ โดยคะแนนเสียงจะถ่ายโอนให้กับน็อกซ์วิลล์ ทำให้น็อกซ์วิลล์ได้คะแนนเสียงมากกว่าแนชวิลล์ ทำให้ในรอบที่สองแนชวิลล์กลายเป็นผู้ตกรอบ ในรอบถัดไปคะแนนของแนชวิลล์ถูกถ่ายโอนไปให้น็อกซ์วิลล์ตามบัตรลงคะแนน จึงทำให้น็อกซ์วิลล์ชนะคะแนนเสียงข้างมาก
ปลาปักเป้าทอง (สกุล)
ปลาปักเป้าทอง (Green puffer, Golden puffer) เป็นสกุลของปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Auriglobus (/ออ-ริ-โกล-บัส/)
มีรูปร่างคือ ลำตัวแบนข้างและตาโตมากกว่าสกุล Tetraodon มาก พื้นลำตัวเป็นสีเหลืองทองเหลือบเขียวแวววาว โดยที่ไม่มีลวดลายใด ๆ ทั้งสิ้น ใต้ท้องสีขาว ครีบหลังและครีบก้นใหญ่ ครีบหางปลายตัดตรง ทำให้ว่ายน้ำได้รวดเร็วกว่า อีกทั้งยังพองลมได้ใหญ่กว่าด้วย มักหากินในระดับผิวน้ำจนถึงกลางน้ำ พบอาศัยอยู่บริเวณปากแม่น้ำ
เป็นสกุลปลาที่มีขนาดเล็ก ใหญ่ที่สุดประมาณ 20 เซนติเมตร เล็กที่สุดเพียง 7 เซนติเมตร เท่านั้น
เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล Chonerhinos แต่พบมีความแตกต่างจากหลักสัณฐานวิทยา จึงได้ย้ายมาอยู่ในสกุลปัจจุบันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 จึงทำให้สกุล Chonerhinos มีเพียงชนิดเดียว คือ C. naritus
พบอาศัยอยู่ในน้ำกร่อยและน้ำจืดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งหมด 5 ชนิด คือ