cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10
วุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 (18 มีนาคม พ.ศ. 2551 - 1 มีนาคม พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกชุดแรกที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน ควบคู่กับการสรรหา จากการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 และการสรรหาสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2551
แบบเลือกตั้ง
ประกาศผลครั้งแรก
ประกาศผลครั้งที่ 3
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร เปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2544 ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2553 โดยมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ กับมหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่ไม่ได้เป็นสถาบันในเครือเดียวกันแต่อย่างใด
คณะที่เปิดสอน
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ เปิดทำการสอนทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ดังนี้
วิทยาเขตรังสิต
คอนเทนต์ดิจิทัล
สโมสรฟุตบอล
มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ มีสโมสรฟุตบอลในสังกัดคือ สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ ฉายา "อาชาผยอง ปัจจุบันเล่นอยู่ไทยลีก 3 (โซนกรุงเทพและปริมณฑล)
บุคคลจากมหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
2564
Psychine
ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เซนต์จอร์เจส
เซนต์จอร์เจส (St. George's) เป็นเมืองหลวงของประเทศกรีเนดา เป็นเมืองที่รอบล้อมด้วยภูเขา มีปล่องภูเขาไฟเก่า และอ่าวที่มีรูปร่างเกือกม้า เป็นเมืองจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว ในปัจจุบันได้มีการพัฒนา ในขณะที่ยังอนุรักษ์ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และความงดงามของธรรมชาติ มีสินค้าส่งออกได้แก่ เมล็ดโกโก้ ลูกจันทน์ สเปรย์พริก
ภูมิอากาศ
เซนต์จอร์เจสมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้นที่มีฤดูฝน (มิถุนายนถึงพฤศจิกายน) และฤดูแล้งอย่างเห็นได้ชัด (ธันวาคมถึงพฤษภาคม) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเมืองนี้ไม่ได้มีฤดูแล้วแท้จริง (เดือนที่มีหยาดน้ำฟ้าน้อยกว่า 60 มม.) ทำให้อยู่ในหมวดหมู่นี้
ตำบลท่าสะท้อน
ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
มีทั้งสิ้น 7 หมู่บ้าน คำขวัญประจำตำบล
ทุ่งกระจูดลือเลื่อง
รุ่งเรืองศูนย์จักสาน
งามตระการบ่อน้ำร้อน
ท่าสะท้อนเมืองโบราณ
นมัสการพ่อท่านเพชร
สถานที่ท่องเที่ยวของตำบล
บ่อน้ำพุร้อนท่าสะท้อน ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ
สถานที่ตั้ง หมู่ที่ 3 ตำบลท่าสะท้อน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
น้ำตกธารสวรรค์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
น้ำตกธารสวรรค์ (Thansawan waterfall) ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาสก อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีต้นกำเนิดจากลำห้วยพลูจืด และไหลลงสู่คลองสก จัดเป็นน้ำตกที่สวยงามอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยน้ำตกจะพุ่งและโค้งคล้ายรุ้งกินน้ำ เนื่องจากตกจากหน้าผาที่สูงชัน
สภาพภูมิประเทศ
อยู่ในสภาพภูมิประเทศแบบป่าดิบชื้น
สภาพภูมิอากาศ
อยู่ในเขตสภาพอากาศแบบร้อนชื้น
การเดินทาง
ใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 ประมาณช่วงกิโลเมตรที่ 109
นกกินปลีแดงหัวไพลิน
นกกินปลีแดงหัวไพลิน (Fire-tailed sunbird; ชื่อวิทยาศาสตร์: Aethopyga ignicauda) เป็นนกเกาะคอนขนาดเล็ก ยาว 11-19 เซนติเมตร มีลักษณะร่วมของนกกินปลีมีจะงอยปากยาวโค้ง ลำตัวเรียวยาว ตัวผู้จะมีสีสันโดดเด่นกว่าตัวเมีย ตัวผู้หางสีแดงสดยาว 10-15 เซนติเมตร ตัวเมียไม่มีจุดเด่นใดๆ  อาศัยในป่าดิบบนภูเขาหรือป่าสนเขา ระดับสูงหลายพันเมตร แพร่กระจายพันธุ์ตามแนวเทือกเขาสูง แนวเทือกเขาหิมาลัย ตั้งแต่ประเทศอินเดีย บังกลาเทศ ทิเบต จีนตอนใต้ และพม่า ในประเทศไทยพบเฉพาะดอยผ้าห่มปก และดอยลาง มักจะทำรังห้อยแขวนไว้บนกิ่งไม้ขนาดเล็ก ด้วยใบไม้แห้ง ผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมีนาคมและมิถุนายน จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทนก
Pseudovesicaria
Pseudovesicaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ คาบสมุทรบอลข่าน, คอเคซัส
คาเมนไรเดอร์ X
คาเมนไรเดอร์ X หรือ มาสค์ไรเดอร์ X  เป็นผลงานซีรีส์ชุดที่ 3 ของภาพยนตร์ฮีโร่แปลงร่างเรื่องมาสค์ไรเดอร์ ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 16 กุมภาพันธ์ค.ศ. 1974 ถึงวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1974 ออกอากาศทั้งหมด 35 ตอน
ในประเทศไทยเคยฉายทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ช่อง 7 ในยุคขาวดำ) และยูบีชีคิดส์ ออกอากาศในชื่อเดชไอ้มดเอกซ์ ส่วนลิขสิทธิ์จัดจำหน่ายรูปแบบวีซีดีเป็นของบริษัท ทีไอจีเอ (TIGA) ในชื่อเดชไอ้มดเอกซ์ ในปัจจุบันได้มีการนำลงวิดีโอสตรีมมิ่งทาง true id
เนื้อเรื่อง
จิน เคซึเกะ ได้เดินทางกลับมาที่ญี่ปุ่น เขาได้พบว่าเขาและพ่อของเขาถูกหมายหัวโดยองค์กรวายร้ายที่ชื่อว่าก็อด (GOD) ก่อนที่พ่อของเขาจะเสียชีวิต เขาได้ทำการดัดแปลงเคซึเกะให้กลายเป็นคาเมนไรเดอร์ X เพื่อต่อสู้กับองค์กรก็อด
เข็มขัด
เข็มขัดของ X มีอาวุธ 3 อย่าง มีดาบ เชือก และกระบอง ทำได้โดยกดปุ่มตรงที่จับแล้วดึงออกมา
องค์กร GOD
เป็นองค์กรวายร้ายที่ต่อสู้กับคาเมนไรเดอร์ X ปีศาจขององค์กรมีพื้นฐานมาจากประมวลเรื่องปรัมปรากรีกและบุคคลในประวัติศาสตร์หรือตัวละครสมมติ โดยชื่อองค์กร GOD ย่อมาจาก Government of Darkness
S.I.C. Hero Saga
S.I.C. Hero Saga เรื่องราวของคาเมนไรเดอร์ X ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร Monthly Hobby Japan ในเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน 2552 มีชื่อเรื่องว่า Masked Rider X: Son of Zeus (MASKED RIDER X -ゼウスの息子- (Kamen Raidā Ekkusu: Zeusu no Musuko))
เสียงเปิด ปุ่มเหงือกและหลังปุ่มเหงือก
เสียงเปิด ปุ่มเหงือก (alveolar approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในบางภาษา เช่น ภาษาอัสสัม, ภาษาพม่า (เฉพาะในคำยืมจากภาษาบาลีและภาษาอังกฤษ), ภาษาเยอรมันสำเนียงมาตรฐานออสเตรีย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ
วาเนสสา (มิเลส์)
วาเนสซา (Vanessa) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่คฤหาสน์ซัดลีย์ที่เมืองลิเวอร์พูลในอังกฤษ
มิเลเขียนภาพ “วาเนสซา” ในปี ค.ศ. 1863 เป็นภาพของสตรีที่เป็นคนรักและผู้ที่เขียนจดหมายติดต่อกับโจนาธาน สวิฟต์ (Jonathan Swift) เอสเธอร์ แวนโฮมริกห์ (Esther Vanhomrigh) ผู้ที่รู้จักกันในนามปากกา “วาเนสซา”
“วาเนสซา” แตกต่างไปจากภาพเขียนอื่นๆ ของมิเลเพราะการละทิ้งการเขียนรายละเอียดเป็นครั้งแรกที่ยังเห็นในภาพเขียน “ตื่น” และ “หลับ” ที่แสดงในปีก่อนหน้านั้น จากอิทธิพลของเดียโก เบลัซเกซ และโจชัว เรย์โนลด์ส มิเลเขียนด้วยอย่างมีลักษณะเป็นนาฏกรรมที่เห็นได้จากฝีแปรงในสีที่สด สร้างการใช้สีที่รุนแรงและสมัยใหม่
เอสเธอร์ แวนโฮมริกห์หรือที่รู้จักกัน “วาเนสซาของสวิฟต์” เพราะเป็นชื่อที่สวิฟต์ตั้งให้เมื่อพิมพ์จดหมายติดต่อ ภาพเขียนเป็นภาพจินตนาการ เอสเธอร์ไม่มีภาพจริงที่ให้เห็น ในภาพเอสเธอร์ยืนถือจดหมายที่น่าจะเป็นจดหมายจากสวิฟต์หรือจดหมายที่เขียนถึงสวิฟต์ ท่าทางเศร้าเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเอสเธอร์กับสวิฟต์ซึ่งมายุติลงเมื่อสวิฟต์ไปมีผู้หญิงอื่นเอสเธอร์ จอห์นสันที่สวิฟต์เรียก “สเตลลา” มิเลเขียนภาพคู่กันของสเตลลาด้วย
“วาเนสซา” เป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูศิลปะอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อความสนใจในการเขียนของเรย์โนลส์และทอมัส เกนส์เบรอถูกนำกลับมาอีกครั้งหนึ่ง
ไทสัน อาร์. รอเบิตส์
'''ไทสัน อาร์. รอเบิตส์ หรือ ไทสัน รอเบิตส์''' (Tyson R. Roberts, Tyson Royal Roberts, ชื่อย่อ: T. R. Roberts) เป็นนักวิชาการ, นักวิจัย และนักสำรวจทางด้านมีนวิทยาและธรรมชาติวิทยาชาวอเมริกัน
ดร.ไทสัน อาร์. รอเบิตส์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1940 จบการศึกษาระดับปริญญาเอกทางด้านมีนวิทยาจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เคยเป็นอาสาสมัครช่วยงานมูลนิธิจอร์จ เวนเดอร์บิต มีหน้าที่แกะห่อตัวอย่างปลาที่มีผู้ส่งมาให้ศึกษา จำแนกชนิดของปลา และอายุของปลา เป็นต้น ที่ถูกส่งมาจากมหาสมุทรแปซิฟิก, อ่าวไทย และทะเลอันดามัน
เคยมีประสบการณ์เดินทางไปศึกษาและสำรวจปลามาแล้วหลายที่ของมุมโลก เช่น ทะเลสาบแทนกันยีกา ในทวีปแอฟริกา, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำอะเมซอน, ปาปัวนิวกินี, ศรีลังกา, จีน
และเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยในปี ค.ศ. 1970 เพื่อค้นหาและศึกษาชนิดของปลาเขตร้อน มีความสนใจในแม่น้ำโขงเป็นพิเศษ โดยเดินทางไปตลอดทั่วแม่น้ำโขงเพื่อพูดคุยกับชาวพื้นเมืองและทำความรู้จัก ซึ่งในทัศนะของ ดร.รอเบิตส์เห็นว่าแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากกว่าแม่น้ำสายใหญ่ ๆ หลายแห่งของโลก เช่น แม่น้ำคงคา, แยงซีเกียง หรือสาละวิน
ปัจจุบันพำนักอยู่ยังประเทศไทย
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีร้อยเอ็ด (อังกฤษ : Roi At College of Agriculture and Technology ) เป็นวิทยาลัยด้านการเกษตร สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในจังหวัดร้อยเอ็ด โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ
วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีร้อยเอ็ด ได้ดำเนินการเปิดสอน  ในปี  2522  จนถึงปัจจุบันได้จัดการศึกษา โดยมีวัตถุประสงค์และเป้าหมาย ในการผลิตกำลังคนด้านช่างฝีมือ กึ่งฝีมือ เทคนิคและเทคโนโลยี เน้นการมีทักษะวิชาชีพ มีคุณธรรมจริยธรรม   ร่วมมือกับชุมชนในการพัฒนาท้องถิ่น  สังคม  จัดการศึกษาตามพระราชดำริ เศรษฐกิจพอเพียงสอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ       พุทธศักราช  2542   ซึ่งวิทยาลัยได้เปิดสอน   หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ  (ปวช.)    หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)   และหลักสูตรวิทยาศาสตร์บัณฑิตในระดับปริญญาตรี  (หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี หลังอนุปริญญา) ในการเปิดสอนและฝึกอบรม  วิทยาลัยได้ทำการเปิดสอนและฝึกอบรม  วิทยาลัยได้ทำการเปิดสอนหลากหลายสาขาวิชา ตามความต้องการของชุมชนและตลาดแรงงาน ทั้งประเภทวิชาเกษตรกรรม  พาณิชยกรรม    ช่างอุตสาหกรรม   และบริหารธุรกิจ
ปัจจุบันวิทยาลัยได้เปิดสอนใน  7 แผนกวิชา ได้แก่  แผนกวิชาพืชศาสตร์  สัตวศาสตร์  อุตสาหกรรมเกษตร   ประมง    พื้นฐาน   บริหารธุรกิจ   และช่างอุตสาหกรรม    ในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพซึ่งวิทยาลัยฯ   ได้จัดการศึกษาตามโครงการปฏิรูปการศึกษาเพื่อชีวิต ของ นายสุขวิช รังสิตพล เพื่อเปิดโอกาสให้บุตรหลานของเกษตรกรที่ยากจน  ได้ศึกษาต่อโดยยกเว้นค่าเล่าเรียน   ตลอดหลักสูตรการศึกษา  3  ปี    พร้อมจัดสถานที่พักอาศัย   มีทุนอุดหนุนให้ทำโครงการเกษตรคนละ  5,000  บาท/ปี  นอกจากนี้ใน หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง วิทยาลัยได้จัดทำโครงการเปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง  สาขาพืชศาสตร์ ร่วมกับ (ARAVA)  INTERNATIONAL CENTER FOR AGRICULTURAL TRAINING ( AICAT ) ประเทศอิสราเอล
เปิดสอน
ปัจจุบันทำการเรียนการสอน ดังนี้
หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ
รับนักเรียนจบ ม.3 เรียนต่อ 3 ปี
หลักสูตรปรกาศนียบีตรวิชาชีพชั้นสูง
รับนักเรียนจบ ม.6 หรือ ปวช. เรียนต่อ 2 ปี
หลักสูตรปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
รับนักศึกษาจบปวส. เกษตรศาสตร์ หรือ พืชศาสตร์
ยุทธการที่เซนต์ออลบันส์ครั้งที่ 1
ยุทธการเซนต์อัลบันส์ครั้งที่ 1 (First Battle of St Albans) เป็นยุทธการแรกของสงครามดอกกุหลาบที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1455 ที่เซนต์อัลบันส์ ราว 35 กิโลเมตรเหนือกรุงลอนดอนในมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายราชวงศ์แลงคาสเตอร์ที่นำโดยเอ็ดมันด์ โบฟอร์ท ดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ทที่ 1 และฝ่ายราชวงศ์ยอร์คที่นำโดยริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 และริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลแห่งวอริคที่ 16 ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายราชวงศ์ยอร์คได้รับชัยชนะ ในด้านความเสียหายฝ่ายแลงคาสเตอร์มีผู้เสียชีวิต 300 คน รวมทั้งดยุคแห่งซัมเมอร์เซ็ท แต่ฝ่ายราชวงศ์ยอร์คมีไม่ทราบจำนวน นอกจากนั้นฝ่ายยอร์คยังจับตัวพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ได้ และตั้งตนเป็นผู้ปกครองอังกฤษ
ภัคพงศ์ พงษ์เภตรา
พลตำรวจโท ภัคพงศ์ พงษ์เภตรา (ชื่อเล่น: อู๊ต, เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เป็นนายตำรวจชาวไทย อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล และอดีตกรรมการในศูนย์บูรณาการแก้ไขสถานการณ์โควิด – 19 ในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชนคนที่  2 ผู้บังคับการตำรวจนครบาล 9 และรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ก่อนที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาลคนที่ 50 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562
ประวัติ
ภัคพงศ์ พงษ์เภตรา เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอท่าฉาง จังหวัดสุราษฏร์ธานี เกิดในครอบครัวพ่อแม่ทำธุรกิจสวนปาล์ม โรงโม่ และเหมืองแร่ เป็นลูกชายคนที่ 4 ของตระกูล ศึกษาชั้นประถมอยู่ที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชาก่อนที่จะเข้าสู่รั้วเตรียมทหารรุ่น 22 และก้าวเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่น 38 มีน้องชายชื่อ ทัศพันธ์ พงษ์เภตรา เป็นผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี
การรับราชการตำรวจ
เริ่มต้นรับราชการที่บ้านเกิดในตำแหน่งรองสารวัตรสอบสวน สถานีตำรวจภูธรเมืองสุราษฎร์ธานี ก่อนย้ายเป็นผู้ช่วยนายเวร พล.ต.อ.ชุมพล อรรถศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้บัญชาการตำรวจภูธรภาค 3 คุมพื้นที่ภาคเหนือ ระหว่างดำรงตำแหน่งได้มีโอกาสเรียนรู้งานกิจการพิเศษในแผนกรกฏ จึงทำให้มีความเชี่ยวชาญและความรู้เรื่องยุทธวิธีการคุมชุมนุมประท้วงและแนวทางการปฏิบัติกรณีเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติ ตั้งแต่ไฟไหม้ น้ำท่วม ไปจนถึงการจี้ตัวประกัน หรือเหตุวินาศกรรม
จากนั้นคืนถิ่นเกิดเป็นรองผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 4-5 กุมภาพันธ์ 2551 ร่วมไขคดีสังหารโหดคนงานชาวพม่า 4 ศพ ในพื้นที่หมู่ 7 ตำบลปากหมาก อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ใช้เวลาตามรอยอยู่ไม่นานสามารถจับกุมแก๊งคนร้ายเป็นชาวอำเภอไชยาได้ทั้งหมด 6 คน ซึ่งมีพฤติกรรมโหดเหี้ยมโดยการจับคนงานพม่าทั้งชายและหญิงมามัดมือไพล่หลังด้วยสายไฟก่อนที่จะลากขึ้นรถไปยิงทิ้งอย่างเลือดเย็น
ต่อมาเขาก็ได้ดำรงตำแหน่งรองผู้บังคับการหัวหน้าศูนย์สืบสวนสอบสวนตำรวจภูธรภาค 8 คลายปมคดีสำคัญในพื้นที่รับผิดชอบ โดยเฉพาะคดีมือปืนยิงนายปรีชา เพชรประเสริฐ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนตำบลลำพูน บริเวณบนถนนพูลศิริ ในเขตเทศบาลเมืองนาสาร ตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2551 จับกุมประสาท หรือสุรชัย หรือไข่ วิชัยดิษฐ์
วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 เขาตกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์หลังใช้อำนาจตามตำแหน่งหัวหน้าเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครออกข้อบังคับบริเวณรอบพื้นที่เขตพระราชฐาน 901 แลนด์ (เดิมคือสนามม้านางเลิ้ง และปัจจุบันคืออุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร)
ผู้บังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชน
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ปี 2552 ได้รับคำสั่งจาก พล.ต.ท.สัณฐาน ชยนนท์ ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลในขณะนั้น ให้มาร่วมทำงานสังกัดทัพเมืองหลวงครั้งแรกในตำแหน่งผู้บังคับการอารักขาและควบคุมฝูงชนคนที่ 2 ของหน่วยต่อจาก พล.ต.ต.อนุชัย เล็กบำรุง ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บัญชาการเหตุการณ์จากรัฐบาลเข้าควบคุมสถานการณ์การชุมนุมที่มีการปิดถนนยาวนานต่อเนื่องหลายเดือน ก่อนจะมีประกาศพระราชบัญญัติความมั่นคง และพระราชบัญญัติฉุกเฉิน มีการตั้งศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน หลังสถานการณ์บานปลายและรุนแรงขึ้น
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2001
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์นอร์เซกา 2001 (2001 Men's NORCECA Volleyball Championship) เป็นครั้งที่17 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 07–12 กันยายน ณ บริดจ์ทาวน์, บาร์เบโดส
เดอะไลต์นิงซีดส์
เดอะไลต์นิงซีดส์ (The Lightning Seeds) เป็นวงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากเมืองลิเวอร์พูล เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 โดยเอียน บราวดี้ โดยมีซิงเกิลแรก "Pure"
อับดุลลอฮ์ อิบน์ วะฮับ อัรรอซิบี
อับดุลลอฮ์ อิบน์ วะฮับ อัรรอซิบี (عبدالله بن وهب الراسبي; เสียชีวิตวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 658) เป็นผู้นำเคาะวาริจญ์ช่วงแรก จากเผ่าบะญีละฮ์ เขาเป็นตาบิอี (ผู้เรียนรู้หลักคำสอนศาสนาอิสลามจากเศาะฮาบะฮ์ (ผู้ติดตาม) ของศาสดามุฮัมมัดโดยตรง) เขาสุญูด (ก้มกราบ) ในเวลาละหมาดบ่อยมากจนทำให้เกิดหนังหนาด้านบนหน้าผาก นำไปสู่การตั้งชื่อเล่น dhu ʾl-thafināt, "ผู้มีหนังหนาด้าน"
ในการพิชิตอิรัก อับดุลลอฮ์สู้รบภายใต้การนำของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ จากนั้นในสงครามกลางเมืองมุสลิมครั้งที่หนึ่ง เขาอยู่ในฝ่ายเคาะลีฟะฮ์อะลีและสู้รบให้ท่านในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) เขาต่อต้านการตัดสินใจยอมรับอนุญาโตตุลาการยุติสงครามกลางเมืองของอะลี และหันไปเข้าร่วมกลุ่มผู้ไม่เห็นด้วยที่ฮะรูรออ์ในอิรัก ซึ่งภายหลังกลุ่มนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "เคาะวาริจญ์" ต่อมาพวกเขาย้ายไปที่อัลกูฟะฮ์แล้วเลือกอับดุลลอฮ์เป็นอะมีร (ผู้บัญชาการ) ไม่ใช้เคาะลีฟะฮ์ (ผู้สืบทอดของมุฮัมมัด) อย่างที่มีการกล่าวอ้างบางส่วน พวกเขาเคลื่อนตัวไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 658 และถูกอะลีล้อมไว้ในยุทธการที่นะฮ์เราะวาน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม (9 เศาะฟัร ฮ.ศ. 38) อับดุลลอฮ์เสียชีวิตในการสู้รบ
วอชิงตัน ดี.ซี.
วอชิงตัน ดี.ซี. (Washington, D.C) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตโคลัมเบีย (District of Columbia) มักเรียกทั่วไปว่า วอชิงตัน (Washington) หรือ ดี.ซี. (D.C.) เป็นเมืองหลวงของสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อภายหลังจากการปฏิวัติอเมริกา โดยชื่อ วอชิงตัน มาจากชื่อของจอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีสหรัฐคนแรก และบิดาผู้ก่อตั้งประเทศคนหนึ่ง วอชิงตันเป็นนครหลักนครหนึ่งของเขตมหานครวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area) โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในวอชิงตันจำนวนประมาณ 6,131,977 คน โดยวอชิงตันได้รับฉายาว่าเป็นเมืองหลวงทางการเมืองของโลก เนื่องจากเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางสหรัฐและสถาบันทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศจำนวนมาก อาทิ ธนาคารโลก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ เป็นต้น กรุงวอชิงตันเป็นนครที่นักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมมากที่สุดนครหนึ่งในโลก โดยในแต่ละปีจะมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมชมวอชิงตัน ปีละประมาณ 20 ล้านคน
การลงนามรัฐบัญญัติที่ตั้งในสหรัฐ เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2333 มีเนื้อหาสาระสำคัญในการจัดตั้งเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย กล่าวคือ อนุมัติการจัดตั้งเขตการปกครองที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโปโตแมคบนชายฝั่งตะวันออกของประเทศ โดยรัฐธรรมนูญสหรัฐได้ให้ไว้สำหรับเขตปกครองของรัฐบาลกลาง ภายใต้เขตอำนาจศาลของรัฐสภา และเขตไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของรัฐใด สำหรับเขตที่ดินของรัฐบาลกลางในรัฐแมริแลนด์และรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งเป็นรัฐข้างเคียงของเขตปกครองพิเศษโคลัมเบียนั้น เป็นที่ดินของประชาชนที่บริจาคเพื่อจัดตั้งเป็นเขตการปกครองของรัฐบาลกลาง ซึ่งรวมถึงการตั้งถิ่นฐานที่มีอยู่ก่อนหน้าของจอร์จทาวน์และอเล็กซานเดรีย เมืองวอชิงตันเริ่มทำการก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2334 เพื่อเป็นที่ตั้งเมืองหลวงแห่งใหม่ของสหรัฐ
วอชิงตัน ดี.ซี. มีประชากรประมาณ 693,972 คน (ข้อมูลเมื่อกรกฎาคม พ.ศ. 2560) โดยผู้เดินทางจากรัฐแมริแลนด์และรัฐเวอร์จิเนียจะเพิ่มจำนวนประชากรในเมืองมากขึ้นถึงหนึ่งล้านคนในระหว่างวันทำงาน พื้นที่มหานครวอชิงตันซึ่งเป็นเมืองสำคัญของเมืองมีประชากรมากกว่า 6 ล้านคนซึ่งใหญ่เป็นอันดับที่หกในประเทศ
วอชิงตันเริ่มทำการจัดการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย และสภาสมาชิกเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย 13 คน ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 อย่างไรก็ตาม รัฐสภาสหรัฐยังคงรักษาอำนาจสูงสุดเหนือนายกเทศมนตรีเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย และสภาสมาชิกเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย 13 คน และมีสิทธิ์คว่ำกฎหมายท้องถิ่นของเขตปกครองพิเศษ และมีประชาชนจำนวนมากที่ไม่ออกเสียงผู้แทนสภาในการเลือกสภาผู้แทนราษฎร นอกจากนี้ เขตปกครองพิเศษไม่มีอำนาจในการเป็นตัวแทนสมาชิกวุฒิสภา และเขตปกครองพิเศษยังได้รับสิทธิพิเศษในการลงคะแนนการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ถึงสามรอบในหนึ่งครั้ง จากการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา ครั้งที่ 23 เมื่อ พ.ศ. 2504
ประวัติ
ดูเพิ่มได้ที่ ประวัติกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และ เหตุการณ์ต่าง ๆ ของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
ภูมิประเทศ
ดูเพิ่มได้ที่ ภูมิประเทศของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ตั้งอยู่ในภูมิภาคกลางมหาสมุทรแอตแลนติกของชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา
เอลติเกร
เอลติเกร (El Tigre) เป็นเมืองทางตะวันออกของรัฐอันโซอาเตกิ ประเทศเวเนซุเอลา จากข้อมูลปี ค.ศ. 2001 เทศบาลเมืองมีประชากร 147,800 คน เมืองก่อตั้งเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 หลังจากที่บริษัทน้ำมัน เอลติเกรตั้งสำนักงานที่กัมโป โอฟิซินา (Campo Oficina)
วอชิงตัน ดี.ซี.
ลักษณะของเมือง
ดูเพิ่มได้ที่ รายชื่อถนนและทางหลวงในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.; รายชื่อเขตในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.; รายชื่อตึกที่มีความสูงที่สุดในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. วอชิงตัน ดี.ซี. เป็นเมืองที่ได้วางแผนการก่อสร้างไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2334 โดยประธานาธิบดี จอร์จ วอชิงตัน ได้มอบหมายให้ปีแอร์ ชารล์ส ลา เอนแฟนท์ ซึ่งเป็นสถาปนิกและนักวางผังเมืองชาวฝรั่งเศส ทำการออกแบบเมืองหลวงแห่งใหม่ โดยได้รับความช่วยเหลือจากอเล็กซานเดอร์ ราล์สตัน นักสำรวจรังวัดชาวสกอตแลนด์ในการจัดวางผังเมือง โดยผังเมืองของเอนแฟนท์ที่ได้ออกแบบไว้ มีความโดดเด่น คือ ถนนที่แผ่กระจายออกมาจากแนวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ทำให้มีภูมิทัศน์ที่มีพื้นที่เปิดโล่ง ซึ่งผังเมืองของเขากลายเป็นต้นแบบในการออกแบบผังเมืองอื่น ๆ ในภายหลัง เช่น กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส, กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์, คาร์ลสรูเออ ประเทศเยอรมนี, และมิลาน ประเทศอิตาลี เป็นต้น การออกแบบของลา เอนแฟนท์ยังแสดงให้เห็นว่าถนนใหญ่ได้เรียงรายไปด้วยสวนยาวประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กม.) และยาว 400 ฟุต (120 เมตร) ในพื้นที่ที่เป็นลานคนเมือง ซึ่งต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2335 ประธานาธิบดีวอชิงตันได้ให้ลา เอนแฟนท์พ้นจากการเป็นสถาปนิกออกแบบผังเมือง เนื่องจากเกิดความขัดแย้งกับคณะกรรมาธิการสามคนที่ได้รับการแต่งตั้งเพื่อกำกับดูแลการก่อสร้างเมืองหลวง และได้มอบหมายให้นายแอนดรูว์ เอลลิคอร์ท ผู้ซึ่งเคยร่วมงานในการออกแบบและสำรวจผังเมืองกับลา เอนแฟนท์ ดำเนินการออกแบบผังเมืองต่อ แม้ว่า เอนแฟนทจะทำการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองบางส่วน แต่ยังคงการวางแนวของถนน และภาพรวมของผังเมืองส่วนใหญ่ที่ลา เอนแฟนท์ได้ออกแบบไว้คงเดิม ในช่วงต้นทศวรรษ 1900 การก่อสร้างอาคารในเมืองหลวงตามผังเมืองที่ลา เอนแฟนท์ ที่ได้วางไว้ ได้เกิดความไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย เนื่องด้วยการสร้างอาคารแบบสุ่มรวม รวมไปถึงการสร้างสถานีรถไฟบนลานคนเมือง รัฐสภาจึงได้จัดตั้งคณะกรรมการพิเศษเพื่อความสวยงามของวอชิงตันโดยเป็นที่รู้จักกันในชื่อผังเมืองแมคมิแลน โดยมีการจัดสวนบริเวณอาคารรัฐสภาและลานคนเมือง และรื้อถอนชุมชนแออัดรวมถึงการจัดอุทยานเมืองใหม่ ซึ่งการปรับปรุงเมืองตามผังเมืองแมคมิแลน ได้สำเร็จใน พ.ศ. 2444 ซึ่งได้ออกแบบโดยลา เอนแฟนท์ และผังเมืองฉบับนี้ก็ได้ถูกเก็บรักษาอย่างดีจนถึงปัจจุบัน
รัฐบัญญัติความสูงของอาคาร พ.ศ. 2453 กำหนดให้อาคารสามารถสูงกว่าความกว้างของถนนได้ไม่เกิน 20 ฟุต (6.1 เมตร) แม้จะมีความเชื่อว่า สหรัฐอเมริกาไม่จำกัดความสูงของอาคารหรือสิ่งปลูกสร้าง เช่น อนุสาวรีย์วอชิงตัน ที่มีความสูงถึง 559 ฟุต (6.1 เมตร) ซึ่งยังคงเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงที่สุดในวอชิงตันเป็นอันดับที่ 2 ซึ่งมีนักวิชาการหลายแขนงที่ได้วิพากษ์วิจารณ์ข้อจำกัดด้านความสูงของอาคารเป็นเหตุผลว่าเหตุใดเขตปกครองจึงมีที่อยู่อาศัยที่มีความสูงเกินกำหนดเป็นหนึ่งในสาเหตุที่เกิดปัญหาการจราจรเนื่องด้วยการสร้างอาคารที่พักอาศัยสูง จากการขยายเมือง
วอชิงตัน มีอาณาเขตเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 16 กิโลเมตร โดยใจกลางของสี่เหลี่ยมจัตุรัสเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์วอชิงตัน ที่อยู่ระหว่างทำเนียบขาวและอาคารรัฐสภาสหรัฐ และได้ทำการแบ่งส่วนของเมืองเป็นสี่ส่วน ซึ่งแต่ละเขตจะมีเนื้อที่ไม่เท่ากัน ได้แก่ เขตนอร์ธเวสท์วอชิงตัน เขตนอร์ธอีสท์วอชิงตัน เขตเซาธ์อีสท์วอชิงตัน เขตเซาธ์เวสท์วอชิงตัน โดยมีแกนทั้งสี่ทิศอยู่ที่อาคารรัฐสภาสหรัฐ ถนนทั้งหมดของเมืองจะตั้งอยู่ในรูปแบบตารางที่มีถนนตะวันออก-ตะวันตกที่มีชื่อเป็นตัวอักษร (เช่น C Street SW) ถนนทางตอนเหนือ-ใต้ที่มีตัวเลข (เช่นถนน 4th Street NW) และถนนในแนวทแยงซึ่งหลายแห่งตั้งชื่อตามรัฐต่างๆ (ดูเพิ่มได้ที่ รายชื่อถนนที่เป็นชื่อรัฐต่างๆ ในวอชิงตัน ดี.ซี.)
สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมในกรุงวอชิงตัน ได้ติดอันดับถึง 6 ใน 10 ที่สถาบันสถาปนิกอเมริกันยกย่องว่าเป็นสถาปัตยกรรมยอดนิยมของสหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2550 อันประกอบไปด้วย ทำเนียบขาว มหาวิหารแห่งชาติวอชิงตัน อนุสรณ์สถานเจฟเฟอร์สัน อาคารรัฐสภาสหรัฐ อนุสรณ์สถานลินคอล์น และ อนุสาวรีย์ทหารผ่านศึกเวียดนาม ในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก, จอร์เจีย, กอทิก และ สถาปัตยกรรมสมัยใหม่ รวมถึงสิ่งปลูกสร้างที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ซึ่งสร้างในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบฝรั่งเศส เช่น อาคารที่ทำการฝ่ายบริหารเก่า
ทั้งนี้ บริเวณชานเมืองของวอชิงตัน มีสถาปัตยกรรมที่หลากหลายมากขึ้น ทั้งในรูปแบบควีนแอนน์ แบบริชาร์ดโซเนียน แบบจอร์เจียน แบบวิจิตรศิลป์ แบบวิคตอเรีย เป็นต้น โดยเฉพาะรูปแบบวิคตอเรีย ที่พบเห็นมากในบริเวณที่พักอาศัย ภายหลังจากเหตุการณ์สงครามกลางเมือง ซึ่งบริเวณจอร์จทาวน์ เป็นหนึ่งในบริเวณที่มีบ้านหินเก่าที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2308 ทำให้กลายเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าที่สุดในจอร์จทาวน์ อาคารมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ซึ่งได้ก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2332 มีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่เป็นแบบโรมาเนสก์ผสมกับสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก อาคารโรนัลด์เรแกน เป็นอาคารที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวอชิงตัน ด้วยเนื้อที่ 3.1 ล้านตารางฟุต (288,000 ตารางเมตร)
ประชากร
ดูเพิ่มได้ที่ ประชากรในวอชิงตัน ดี.ซี.
เศรษฐกิจ
ดูเพิ่มที่ หมวดหมู่:สินค้าที่ผลิตในวอชิงตัน ดี.ซี. และ ''
วอชิงตัน มีการเจริญเติบโตทางด้านเศรษฐกิจที่หลากหลาย และมีการจ้างงานในธุรกิจระดับผู้บริหารเพิ่มมากขึ้น โดยการคำนวณยอดมวลรวมผลิตภัณฑ์ของรัฐที่มากที่สุด เมื่อ พ.ศ. 2553 วอชิงตัน มียอดมวลรวมเป็นจำนวน 103.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (330.2 พันล้านบาท) ซึ่งเป็นอันดับที่ 34 จาก 50 รัฐ และยอดมวลรวมผลิตภัณฑ์ในมหานครวอชิงตัน เมื่อ พ.ศ. 2557 วอชิงตัน มียอดมวลรวม 435 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (13.9 หมื่นล้านบาท) ทำให้วอชิงตัน กลายเป็นมหานครที่มีความหนาแน่นทางเศรษฐกิจ เป็นอันดับที่ 6 ในสหรัฐ ระหว่าง พ.ศ. 2552 และ พ.ศ. 2559 ค่าจีดีพีต่อหัวประชากรในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้รับการจัดอันดับอยู่ในอันดับต้นของสหรัฐ ใน พ.ศ. 2559 ค่าจีดีพีของประชากรต่อหัวในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เฉลี่ยอยู่ที่ 160,472 ดอลลาร์สหรัฐ (5.1 ล้านบาท) ซึ่งมีค่าจีดีพีต่อหัวมากกว่ารัฐแมสซาซูเซตส์ซึ่งมีค่าหัวจีดีพีต่อประชากร เป็นอันดับที่ 2 ของสหรัฐ ถึงสามเท่าตัว และเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 มหานครวอชิงตัน มีอัตราการว่างงานคิดเป็นร้อยละ 6.2 ของทั้งมหานคร ซึ่งเป็นอัตราที่ต่ำสุดเป็นอันดับที่สองในบรรดามลรัฐทั้ง 50 แห่งในประเทศ และในขณะเดียวกัน เขตปกครองพิเศษโคลอมเบียมีอัตราการว่างงานร้อยละ 9.8 เช่นกัน
ใน เดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลกลางสหรัฐ คิดอัตรางานในวอชิงตันเป็นร้อยละ 25 ของงานทั้งหมดในสหรัฐ ซึ่งเป็นความคิดที่จะทำให้วอชิงตัน รอดจากสภาวะเศรษฐกิจที่ถดถอยของประเทศ มีหลายองค์กร เช่น บริษัทกฎหมาย ผู้รับเหมาอิสระ องค์กรไม่แสวงหาผลกำไร บริษัทล็อบบี้ยิสต์ สหภาพการค้า กลุ่มการค้าอุตสาหกรรม และสมคมวิชาชีพ มีสำนักงานใหญ่ที่อยู่ใกล้เคียงกับที่ทำการของรัฐบาล
สำหรับด้านการท่องเที่ยว วอชิงตันเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในสหรัฐ ด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวที่เข้ามาท่องเที่ยวในวอชิงตันประมาณ 18.9 ล้านคน คิดเป็นเงิน 1.48 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (1.54 แสนล้านบาท) โดยประมาณ (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2555) วอชิงตันยังเป็นที่ตั้งสถานทูตประมาณ 200 ประเทศ และยังเป็นที่ตั้งองค์กรระหว่างประเทศหลายองค์กร เช่น ธนาคารโลก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ ธนาคารเพื่อการพัฒนาระหว่างทวีปอเมริกา องค์การสุขภาพแห่งภาคพื้นอเมริกา วอชิงตันมีจำนวนคณะทูตานุทูตมากกว่า 10,000 คน โดยสร้างรายได้ให้วอชิงตันปีละประมาณ 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 12,000 ล้านบาท) (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2551)
วอชิงตันยังมีองค์กรที่ไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาล โดยเฉพาะองค์กรทางการศึกษา เศรษฐกิจ สาธารณประโยชน์ และสำรวจวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ ซึ่งมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน โรงพยาบาลศูนย์วอชิงตัน ศูนย์การแพทย์เด็กแห่งสหรัฐ และมหาวิทยาลัยฮอร์วาร์ด เป็นมีองค์กรที่ไม่ขึ้นตรงกับรัฐบาลที่มีขนาดใหญ่เป็น 5 อันดับแรกในวอชิงตัน (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2552) ตามสถิติเมื่อ พ.ศ. 2554 มีบริษัทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐจำนวน 4 แห่ง จาก 500 แห่ง ที่มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในวอชิงตัน ดัชนีศูนย์กลางทางการเงินโลกประจำปี 2560 วอชิงตันได้รับการจัดอันดับให้เป็นศูนย์กลางทางการเงินที่มีการแข่งขันสูงที่สุดในโลก เป็นอันดับที่ 12 และเป็นศูนย์กลางทางการเงินที่มีการแข่งขันสูงที่สุดในสหรัฐ อันดับที่ 5 รองจาก นครนิวยอร์ก ซานฟรานซิสโก ชิคาโก และบอสตัน
วัฒนธรรม
หัวข้อหลัก: วัฒนธรรมในวอชิงตัน ดี.ซี.
สถานที่สำคัญ
ดูเพิ่มได้ที่: รายชื่อสถานที่สำคัญทางด้านประวัติศาสตร์แห่งชาติในวอชิงตัน ดี.ซี., รายชื่ออนุสรณ์สถานแห่งชาติในวอชิงตัน ดี.ซี และ รายชื่อพิพิธภัณฑ์ในวอชิงตัน ดี.ซี.
วอชิงตันยังมีสวนญี่ปุ่นบริเวณทางทิศใต้ของเนชันแนลมอลล์ ชื่อว่า ไทดัลเบซิน (Tidal Basin) โดยสวนดังกล่าว มีลักษณะเป็นต้นเชอร์รี่ญี่ปุ่นเรียงแถว ซึ่งประเทศญี่ปุ่นได้มอบเป็นของขวัญให้สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2455 โดยมีสถานที่สำคัญตั้งอยู่รอบๆ ไทดัลเบซินหลายแห่ง เช่น อนุสรณ์สถานแฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ อนุสรณ์สถานจอร์จ เมสัน อนุสรณ์สถานเจฟเฟอร์สัน อนุสรณ์สถานมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ และอนุสรณ์สถานสงครมกลางเมือง เป็นต้น
พิพิธภัณฑ์
วอชิงตันมีสถาบันวิจัยด้านพิพิธภัณฑ์ หอศิลป์ และสวนสัตว์ในวอชิงตันโดยเฉพาะ คือ สถาบันสมิธโซเนียน ซึ่งก่อตั้งโดยสภาคองเกรส เมื่อ พ.ศ. 2389 โดยทางรัฐบาลจะให้เงินสนับสนุนสถาบันเป็นบางส่วน โดยมีพิพิธภัณฑ์ หอศิลป์ และสวนสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของสถาบันถึง 19 แห่ง ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่บริเวณเนชันแนลมอลล์ และพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสถาบันได้เปิดให้ประชาชนเข้าชมได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โดยพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสถาบัน มีนักท่องเที่ยวเข้าชมรวมทุกแห่งแล้วทั้งสิ้นประมาณ 30 ล้านคน (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560) โดยพิพิธภัณฑ์ที่มีนักท่องเที่ยวเข้าชมมากที่สุดคือพิพิธภัณฑ์ยานบินและยานอวกาศแห่งสหรัฐ ซึ่งมีผู้เข้าชมทั้งปีรวมประมาณ 7 ล้านคน ทั้งนี ยังมีพิพิธภัณฑ์และสถานที่ที่อยู่ภายใต้การดูแลของสถาบันอีกหลายแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติแห่งสหรัฐ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแอฟริกันแห่งสหรัฐ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งสหรัฐ พิพิธภัณฑ์ชาวอินเดียนแห่งสหรัฐ หอศิลป์อาร์เธอร์ เอ็ม.แซคเกอร์ หอศิลป์เฟียร์ พิพิธภัณฑ์เฮอร์ชอร์นและสวนประติมากรรม อาคารศิลปะและอุตสาหกรรม ศูนย์เอส ดิลลัน ริพลีย์ และปราสาทสมิธโซเนียน ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของสถาบัน และยังมีพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ภายในอาคารสำนักงานจดสิทธิบัตร(เดิม) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณไชน่าทาวน์ คือ พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันสมิธโซเนียน และ หอศิลป์ภาพเหมือนแห่งสหรัฐ หอภาพเรนวิค ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันสมิธโซเนียน ซึ่งตั้งอยู่บริเวณใกล้กับทำเนียบขาว พิพิธภัณฑ์แอนาคอสเตีย ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของวอชิงตัน พิพิธภัณฑ์ไปรษณีย์แห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟวอชิงตัน และสวนสัตว์แห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้สวนวูดเล่ย์ วอชิงตันยังเป็นที่ตั้งของหอศิลป์แห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่บนเนชั่นแนลมอลล์ซึ่งใกล้กับรัฐสภาสหรัฐ โดยจัดแสดผลงานทางศิลปะแนวอเมริกันและยุโรป ซึ่งงานศิลปะที่จัดแสดงทั้งหมด เป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสหรัฐและหอศิลป์แห่งนี้ ไม่ได้ขึ้นตรงต่อสถาบันสมิธโซเนียน รวมไปถึงเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑสถานแห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณจัตุรัสตุลาการ ก่อตั้งโดยสภาคองเกรส จัดแสดงผลงานด้านสถาปัตยกรรมและการออกแบบ
วอชิงตันยังมีหอศิลป์และพิพิธภัณฑ์ที่เอกชนเป็นผู้กำกับดูแล ซึ่งจัดแสดงสิ่งสะสมหรือนิทรรศการต่างๆ เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปินสตรี และพิพิธภัณฑ์ฟิลลิป ซึ่งตั้งอยู่บนวงเวียนดูปองต์ โดยเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งแรกในสหรัฐ รวมไปถึงพิพิธภัณฑ์ข่าว พิพิธภัณฑ์มูลนิธิโอสตรีท พิพิธภัณฑ์สายลับระหว่างประเทศ พิพิธภัณฑ์สมาคมเนชั่นแนลจีโอกราฟิก พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์มาเรียนกอชแลนด์ และพิพิธภัณฑ์คัมภีร์ไบเบิล รวมทั้งพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานแห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเนชั่นแนลมมอลล์ โดยมีการจัดแสดงนิทรรศการ เอกสาร และสิ่งของต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์
ศิลปะ
ดูเพิ่มได้ที่: รายชื่อโรงละครในวอชิงตัน ดี.ซี. และ ดนตรีในวอชิงตัน ดี.ซี. วอชิงตัน ดี.ซี. เป็นที่ตั้งของศูนย์ศิลปะด้านต่างๆ อาทิ สถาบันจอห์น เอฟ. เคนเนดีเพื่อศิลปะการแสดง ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของวงดุริยางค์ซิมโฟนีแห่งสหรัฐ วงอุปรากรวอชิงตันแห่งสหรัฐ และเดอะวอชิงตันบัลเล่ต์ และวอชิงตัน ดี.ซี. ยังเป็นสถานที่มอบรางวัลเดอะเคเนดีเซ็นเตอร์ฮอร์นอร์ (Kennedy Center Honors) ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบให้กับศิลปินหรือนักแสดงที่สร้างอิทธิพลต่อสังคมหรือวัฒนธรรมชาวอเมริกัน วอชิงตันยังเป็นสถานที่ตั้งของโรงละครฟอร์ดซึ่งเป็นสถานที่ลอบสังหารอับราฮัม ลิงคอล์น อดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งในปัจจุบันยังคงเปิดใช้งานอยู่
วอชิงตันยังเป็นที่ตั้งของหน่วยทหารทางทะเล ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับแคปิตอลฮิลล์ โดยเป็นที่ตั้งของวงนาวิกโยธินสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2341 โดยเป็นสถาบันทางดนตรีที่มีประวัติศาสตร์อีกแห่งหนึ่งของสหรัฐ โดยดนตรีในวอชิงตันเริ่มเข้าเผยแพร่ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2423 ถึง พ.ศ. 2435 นำโดย จอห์น ฟิลลิป โซซา และนักดนตรีชาวอเมริกันอีกหลายคน สำหรับวงราชนาวีสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2468 ตั้งอยู่บริเวณอู่ต่อเรือวอชิงตัน โดยจัดแสดงตามคอนเสิร์ตสาธารณะทั่วไป วอชิงตันเป็นเมืองที่มีความแข็งแกร่งทางด้านธุกิจโรงละคร นับตั้งแต่โรงละครอารีน่าสเตจก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2493 ซึ่งประสบความสำเร็จ และก่อให้เกิดธุรกิจโรงละครอิสระต่างๆ เช่น บริษัทโรงละครเชคสเปียร์ บริษัทโรงละครวูลี่แมมมอธ รวมไปถึงโรงละครสตูดิโอทั่วไปด้วย นอกจากนี้ ยังมีการปรับปรุงโรงละครอารีน่าสเตจครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมทั้งศูนย์ศิลปะการแสดงลาตินแห่งสหรัฐ ซึ่งตั้งอยู่ในโรงละครกาล่า ในเมืองโคลอมเบียไฮเจสท์ ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2519
วอชิงตันยังเป็นแหล่งรวมของวัฒนธรรมอินดี้ในสหรัฐ โดยเฉพาะผลงานเพลงอินดี้ของค่ายดิสชอร์ดเรคคอร์ดส นำโดยเอียน แมคเคย์ โดยเป็นที่นิยมในวงการเพลงพังค์ในยุคคริสต์ทสวรรษ 1980 โดยมีสถานที่จัดแสดงเพลงอินดี้ที่สำคัญบริเวณถนนยูสตรีท
กีฬา
ดูเพิ่มได้ที่: กีฬาในวอชิงตัน ดี.ซี.
วอชิงตันเป็นหนึ่งในสิบสามเมืองของสหรัฐที่มีทีมกีฬาที่สำคัญถึงสี่ทีม (เบสบอล, ฮ็อกกี้, ฟุตบอล และบาสเกตบอล) รวมถึงเป็นเมืองที่ตั้งของทีมกีฬาเพศหญิงที่สำคัญอีกเมืองหนึ่ง เช่น เดอะวอชิงตันวิซาร์ดส์ (สมาคมบาสเกตบอลแห่งสหรัฐ), เดอะวอชิงตันแคปปิทอล (สมาคมฮ็อกกี้แห่งสหรัฐ), และเดอะวอชิงตันมิสทิคส์ (สมาคมบาสเกตบอลหญิงแห่งสหรัฐ) โดยทั้งสามทีมนี้จะแข่งขันกันที่แคปปิตอลวันอารีน่า ย่านไชน่าทาวน์ ส่วนสนามเนชั่นแนลพาร์คเป็นที่ตั้งของทีมเบสบอลวอชิงตันเนชั่นแนล ทีม ดี.ซี.ยูไนเต็ด ใช้สนามออดี้ฟิลด์ และทีมวอชิงตันเรดสกินส์ ใช้สนามเฟดเอ็กซ์ฟิลด์
สื่อ
หัวข้อหลัก: สื่อในวอชิงตัน ดี.ซี.
ดูเพิ่มได้ที่: รายชื่อหนังสือพิมพ์ในวอชิงตัน ดี.ซี. และ รายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศในวอชิงตัน ดี.ซี.วอชิงตัน ดี.ซี เป็นศูนย์กลางที่สำคัญของสื่อทั้งในประเทศและต่างประเทศ หนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 โดยเป็นหนังสือพิมพ์ที่เก่าแก่และมียอดผู้อ่านมากที่สุดใน วอชิงตัน ดี.ซี. หรือเรียกกันทั่วไปว่า "เดอะโพสต์" โดยมีชื่อเสียงจากการเปิดเผยคดีวอเตอร์เกต และยังเป็นหนังสือพิมพ์ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 6 ของสหรัฐ จากการสำรวจเมื่อ พ.ศ. 2561 และยังได้มีการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันแจกฟรี ซึ่งมีเนื้อหาด้านกีฬาและบันเทิงอีกด้วย
อีกหนึ่งหนังสือพิมพ์ที่นิยมในวอชิงตัน คือ "เดอะวอชิงตันไทมส์" โดยเป็นหนังสือพิมพ์ยอดนิยมอันดับ 2 ในวอชิงตัน โดยมีบทความส่วนใหญ่ไปทางการเมืองด้านอนุรักษ์นิยม และยังมีหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ที่นิยมในวอชิงตัน คือ "วอชิงตันซิตี้เปเปอร์" อย่างไรก็ตาม วอชิงตันก็ยังมีการผลิตนิตยสาร ซึ่งมีกลุ่มเป้าหมายหลัก เช่น วอชิงตันเบลด หรือ เมโทรวีคลี่ ซึ่งมีกลุ่มเป้าหมายหลักเป็นกลุ่มแอลจีบีที ส่วนวอชิงตันอินฟอร์เมอร์  และ เดอะวอชิงตันแอฟโรแอฟริกัน มีกลุ่มเป้าหมายหลักคือประชากรผิวสี และยังมีสื่อสิ่งพิมพ์อีกหลายฉบับที่วิเคราะห์การดำเนินงานของรัฐสภาและรัฐบาลกลาง รวมไปถึงนิตยสารเนชั่นแนล จีโอกราฟิก
ในมหานครวอชิงตัน เป็นตลาดสื่อโทรทัศน์ที่ใหญ่เป็นอันดับเก้าของสหรัฐ
การเดินทาง
ระบบขนส่งมวลชนในเมืองจะมีระบบรถไฟใต้ดินเรียกว่า รถไฟใต้ดินวอชิงตัน (หรือรู้จักในชื่อ เมโทร) ซึ่งมีทั้งหมด 5 สาย และ 86 สถานี สำหรับระบบรถเมล์ในตัววอชิงตันเองจะมีสองระบบได้แก่ เมโทรบัส และ เซอร์คิวเรเตอร์ โดยนอกจากนี้ระบบรถเมล์เหล่านี้ยังเชื่อมต่อกับเมืองและรัฐข้างเคียง
วอชิงตัน ดี.ซี. มี 2 สนามบินคือ ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส และ ท่าอากาศยานแห่งชาติวอชิงตัน โรนัลด์ เรแกน ซึ่งทั้งสองสนามบินตั้งอยู่ในรัฐเวอร์จิเนีย
สำหรับรถไฟจะมีรถไฟแอมแทรก MARC และ Virginia Railway Express เข้าสู่สถานีที่ยูเนียนสเตชันเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟใต้ดิน
ฟาโรห์แรเมซีสที่ 8
ฟาโรห์อูเซอร์มาเร อังค์เอนอามุน แรเมซีสที่ 8 เป็นฟาโรห์ลำดับที่เจ็ด แห่งราชวงศ์ที่ยี่สิบของราชอาณาจักรใหม่ของอียิปต์โบราณและเป็นบุตรคนที่ 9 จาก 10 คนของฟาโรห์แรเมซีสที่ 3
รัฐซังคท์กัลเลิน
ซังคท์กัลเลิน (St. Gallen, Sankt Gallen), แซ็งกาล (Saint-Gall) หรือ ซันกัลโล (San Gallo) เป็นรัฐของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพื้นที่ 2,026 กม² มีประชากร 483,101 คน (ข้อมูลวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2011) จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีชาวต่างชาติ 97,461 คนหรือคิดเป็น 20.9% ของประชากรทั้งหมด
หอสักการะฟ้า
ตัวหอมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 32.5 เมตร และ สูง 38 เมตร โดยมิได้ใช้ตะปูแม้แต่ตัวเดียว หอนี้ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อ พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)
สาธารณรัฐคองโก (เลออปอลวีล)
ยุคอาณานิคม
สภาพการณ์ในคองโกดีขึ้นหลังจากรัฐบาลเบลเยียมเข้ายึดครองเสรีรัฐคองโกในปี 1908 ซึ่งเป็นสมบัติส่วนพระองค์ของกษัตริย์เบลเยียม ภาษาบันตูบางภาษาได้รับการสอนในโรงเรียนประถม ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยากในการศึกษาในยุคอาณานิคม แพทย์ในอาณานิคมช่วยลดการแพร่กระจายของโรคทริปาโนโซมิเอซิสในแอฟริกาหรือที่เรียกกันทั่วไปว่าโรคนอนหลับได้อย่างมาก.
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเล็กๆ ของคองโกได้รับชัยชนะหลายครั้งต่อชาวอิตาลีในแอฟริกาตะวันออก เบลเยียมคองโกซึ่งอุดมไปด้วยยูเรเนียมสะสม ได้จัดหายูเรเนียมที่สหรัฐฯ ใช้สร้างอาวุธปรมาณูที่ใช้ในการทิ้งระเบิดฮิโรชิมาและนางาซากิในเดือนสิงหาคม 1945
การบริหารอาณานิคมดำเนินการปฏิรูปเศรษฐกิจหลายรูปแบบเพื่อปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐาน: ทางรถไฟ ท่าเรือ ถนน เหมืองแร่ พื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่อุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม ชาวคองโกไม่มีอำนาจทางการเมืองและต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติทางกฎหมาย นโยบายอาณานิคมทั้งหมดได้รับการตัดสินในบรัสเซลส์และเลออปอลวีล เลขาธิการและผู้ว่าการอาณานิคมเบลเยียม ซึ่งไม่ได้มาจากการเลือกตั้งของชาวคองโก ต่างก็ใช้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด
ในหมู่ชาวคองโก การต่อต้านระบอบการปกครองที่ไม่เป็นประชาธิปไตยของพวกเขาเติบโตขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ในปี 1955 ชนชั้นสูงชาวคองโก (ที่เรียกว่า "évolués") ซึ่งหลายคนได้รับการศึกษาในยุโรปได้ริเริ่มการรณรงค์เพื่อยุติความไม่เท่าเทียมกัน
วิกฤติการณ์คองโก
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2503 พรรค MNC หรือ ขบวนการแห่งชาติคองโก นำโดย ปาทริส ลูมุมบา ชนะการเลือกตั้งรัฐสภา และลูมูมบาได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ส่วน โจเซฟ คาซะ วูบู จาก ABAKO ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีโดยรัฐสภา พรรคอื่นๆ ที่เกิดขึ้น ได้แก่ พรรคสมานฉันท์แอฟริกัน (PSA) นำโดย อองตวน กิเซนกา และพรรค พรรคประชาชาติ (PNP) นำโดย อัลเบิร์ต เดลโวซ์ และ โลรองต์ เอ็มบาริโก คองโกเบลเยียมได้รับเอกราชในวันที่ 30 มิถุนายน 1960 ในวันที่ 1 กรกฎาคม ลูมูมบาได้ส่งสายไปยังสหประชาชาติเพื่อขอเข้าเป็นสมาชิก โดยระบุว่าคองโก "ยอมรับพันธกรณีที่ระบุไว้ในกฎบัตร โดยปราศจากข้อกังขา ความเชื่อที่ดี." แด๊ก ฮัมมาร์สเจิลด์ เลขาธิการสหประชาชาติ ติดต่อกับกระทรวงการต่างประเทศ โดยชี้ให้เห็นถึงความยากลำบากในการรับประเทศเข้าสู่สหประชาชาติ ภายใต้ชื่อของตน ในขณะที่ต้องเผชิญกับการสมัครเป็นสมาชิกอีกครั้งจากคองโกที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งกำลังเตรียมการเป็นอิสระจากการควบคุมของฝรั่งเศส คณะผู้แทนถูกส่งจากบราซาวีล เมืองหลวงของคองโกฝรั่งเศส ไปยังเลออปอลวีลเพื่อแก้ไขปัญหานี้ ในท้ายที่สุด มีการตัดสินใจว่าอดีตคองโกของเบลเยียมจะได้รับการยอมรับว่าเป็นสาธารณรัฐคองโกหรือคองโก-เลออปอลวีล ในขณะที่คองโกของฝรั่งเศสในอดีตจะรู้จักกันในชื่อสาธารณรัฐคองโกหรือคองโก-บราซาวีล หลังจากการลงประชามติตามรัฐธรรมนูญในปี 1964 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก" และในปี 1971 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐซาอีร์" อีกครั้ง
ขบวนการแบ่งแยกดินแดน
หลังจากได้รับเอกราชไม่นาน จังหวัดกาตังกา (ร่วมกับ มอยเซ่ โชมเบ้) และ คาไซ เข้าร่วมในการต่อสู้กับผู้นำคนใหม่
ก่อนหน้านี้ลูมูมบาได้แต่งตั้ง โจเซฟ-เดซีเร โมบูตู เสนาธิการกองทัพคองโกคนใหม่ของกองทัพแห่งชาติคองโก (ANC) การใช้ประโยชน์จากวิกฤตความเป็นผู้นำระหว่างคาซะวูบู และลูมูมบา ทำให้โมบูตู ได้รับการสนับสนุนอย่างเพียงพอภายในกองทัพเพื่อสร้างแรงบันดาลใจในการก่อการกบฏ ด้วยการสนับสนุนทางการเงินจากสหรัฐอเมริกาและเบลเยียม โมบูตูได้จ่ายเงินให้กับทหารของเขาเพื่อสร้างความจงรักภักดี ความเกลียดชังของมหาอำนาจตะวันตกที่มีต่อลัทธิคอมมิวนิสต์และอุดมการณ์ฝ่ายซ้ายโดยทั่วไปมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของพวกเขาในการจัดหาเงินทุนให้กับภารกิจของ Mobutu เพื่อรักษา "ความสงบเรียบร้อย" ในรัฐใหม่โดยการทำให้คาซะวูบูและลูมูมบา เป็นกลางในการทำรัฐประหารโดยตัวแทน
เมื่อวันที่ 17 มกราคม 1961 กองกำลังกาตันกา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลเบลเยียม ซึ่งต้องการรักษาสิทธิ์ในการขุดทองแดงและเพชรในกาตังกาและคาไซใต้ ได้ประหารชีวิตลูมูมบา และผู้ช่วยของเขาหลายคนที่ฟาร์มหมูใกล้กับเอลีซาแบ็ตวีล ตั้งแต่ 1960 ถึง 1964 ความพยายามรักษาสันติภาพเป็นปฏิบัติการที่ใหญ่ที่สุด ซับซ้อนที่สุด และมีค่าใช้จ่ายสูงที่สุดเท่าที่สหประชาชาติเคยดำเนินการมา
รัฐประหาร
หลังจากห้าปีแห่งความไร้เสถียรภาพอย่างรุนแรงและความไม่สงบในบ้านเมือง โจเซฟ-เดซีเร โมบูตู ซึ่งขณะนั้นเป็นพลโท ได้โค่นคาซะวูบู ลงในการรัฐประหารที่ได้รับการสนับสนุนจาก CIA ในปี 1965 เขาได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐฯ ในการต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างแข็งขัน ซึ่งคงจะทำให้เขาเป็นอุปสรรคต่อกิจกรรมคอมมิวนิสต์ในแอฟริกา
โมบูตูประกาศตัวเป็นประธานาธิบดีเป็นเวลา 5 ปี โดยกล่าวว่าเขาต้องการเวลาอันยาวนานเพื่อแก้ไขความเสียหายที่นักการเมืองได้ทำในช่วง 5 ปีแรกของการเป็นเอกราช อย่างไรก็ตาม ภายในเวลาสองปี เขาได้จัดตั้งขบวนการประชาชนแห่งการปฏิวัติขึ้นเป็นพรรคเดียวในประเทศที่ถูกกฎหมาย ในปี 1970 เขาปรากฏตัวคนเดียวบนบัตรลงคะแนนในการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงครั้งแรกของประเทศ สองสัปดาห์ต่อมา ผู้สมัคร PMR รายชื่อเดียวได้รับเลือกเข้าสู่สภานิติบัญญัติ สำหรับความตั้งใจและวัตถุประสงค์ทั้งหมด สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่เป็นเวลาอีกหนึ่งปีก่อนที่ โมบูตู จะเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นซาอีร์อย่างเป็นทางการ
ไรชส์ทาค (สาธารณรัฐไวมาร์)
ไรชส์ทาค (Reichstag, "สภานิติบัญญัติแห่งไรช์") เป็นสภาล่างของสภานิติบัญญัติแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ เริ่มต้นขึ้นหลังจากการก่อตั้งรัฐธรรมนูญไวมาร์ ใน ค.ศ. 1919 ภายหลังจากการล่มสลายของสาธารณรัฐไวมาร์ใน ค.ศ. 1933 รัฐสภาไรซส์ทาคยังคงดำเนินต่อไป ถึงแม้ว่าจะเป็นบางระยะ ๆ ก็ตาม ในฐานะสภานิติบัญญัติของนาซีเยอรมนีที่เป็นทางการอย่างสิ้นเชิง
อำนาจ
ระหว่าง ค.ศ. 1920 และ 1923 และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1930 เป็นต้นไป กระบวนการต่าง ๆ ถูกหลีกเลี่ยงจากไรชส์ทาคโดยเครื่องมือสองอย่างที่มิได้บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ ได้แก่
จักรพรรดิฮั่นผิง
สมเด็จพระจักรพรรดิผิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นผิงตี้ (9 ปีก่อน ค.ศ.-3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 6) พระนามเดิมว่าหลิวคัน เป็นพระโอรสใน หลิวซิง องค์ชายแห่งจงซาน (中山孝王) ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์เล็กในจักรพรรดิฮั่นหยวนตี้ เมื่อจักรพรรดิฮั่นอายสวรรคตเมื่อ 1 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 542) ตอนนั้นหลิวคันพระชนม์เพียง 9 พรรรษาและได้ขึ้นครองราชย์แทนพระญาติเป็นจักรพรรดิฮั่นผิง
แต่เนื่องจากยังทรงพระเยาว์ จึงต้องให้หวัง หมั่งและหวังไทเฮาเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ครองราชย์ได้เพียง 6 ปีก็สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 6 (พ.ศ. 549) และหวัง หมั่งได้ยกหรูจึอิงพระญาติอีกองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์แทน
-9 6
ภาวะเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็ก
ภาวะมีเหตุจากการทานอาหารที่มีเหล็กไม่พอ และ/หรือการดูดซึมเหล็กได้ไม่ดี หรืออาจเกิดจากเลือดออก ซึ่งอาจจะอยู่ในลำไส้ ในมดลูก หรือในทางเดินปัสสาวะ แต่ภาวะในเด็กประเทศกำลังพัฒนาเกิดจากพยาธิโดยสามัญที่สุด เพราะว่า พยาธิทำให้เลือดออกในลำไส้ แม้ว่าเลือดอาจจะตรวจไม่เจอในอุจจาระ แต่ก็มีผลเสียหายต่อเด็กมาก โรคมาลาเรีย พยาธิปากขอ และการขาดวิตามินเอ มีส่วนให้เกิดเลือดจางในช่วงตั้งครรภ์ในประเทศด้อยพัฒนาโดยมาก ส่วนในหญิงอายุเกิน 50 ปี เหตุสามัญที่สุดของภาวะก็คือการมีเลือดออกเรื้อรังในทางเดินอาหารที่ไม่ใช่เกิดจากพยาธิ เช่นจากแผลในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้น และจากมะเร็งในทางเดินอาหาร
การขาดเหล็กเป็นเหตุเลือดจางประมาณครึ่งหนึ่งในโลก โดยหญิงเป็นมากกว่าชาย และมีคนเป็นโรค 1,200 พันล้านคนในปี 2556 ในปีเดียวกัน ภาวะทำให้คนเสียชีวิต 183,000 คน โดยลดลงเหลือ 86% จาก 213,000 คนในปี 2533
อาการ
อาการของภาวะก็คือซีด (เพราะมีเฮโมโกลบินที่ส่งออกซิเจนในระดับน้อยกว่าที่ผิวหนังและเยื่อเมือกต่าง ๆ) ความล้า เวียนหัว และความอ่อนเพลีย แต่ว่าอาการเหล่านี้ (และที่จะกล่าวต่อไป) ไม่ใช่ว่าจำเป็นต้องมี (not sensitive คือไม่ไวต่อโรค) หรือว่ามีเฉพาะโรคนี้ (nonspecific คือไม่จำเพาะโรค) ความซีดของเยื่อเมือก (โดยหลักที่เยื่อตา คือตาเหลือง) เป็นตัวบ่งภาวะในเด็กที่ดีที่สุด โดยงานศึกษาขนาดใหญ่พบว่า เป็นอาการที่มีค่า ดังนั้น อาการนี้จึงเป็นตัวชี้ที่ดีพอสมควรถ้ามี แต่ไม่ได้ช่วยถ้าไม่มี เพราะว่าเด็กประมาณ 1/3 ถึง 1/2 ที่มีเลือดจางเท่านั้นจะมีอาการนี้ ดังนั้น การวินิจฉัยโรคนี้ต้องอาศัยการตรวจเลือด โรคมักจะเกิดอย่างช้า ๆ และจะเกิดการปรับตัว ทำให้ไม่สังเกตเห็นโรคเป็นระยะเวลานาน บางครั้งเป็นปี ๆ คือคนไข้บ่อยครั้งปรับตัวให้เข้ากับปัญหาทางสุขภาพที่ภาวะเป็นเหตุ ในกรณีที่รุนแรง อาจมีอาการหายใจลำบาก (dyspnea) และการอยากทานแปลก ๆ อย่างหมกมุ่น (pica) อาจจะเกิดขึ้น มีการเสนอว่าการอยากทานน้ำแข็ง (pagophagia) อาจเป็นอาการจำเพาะ แต่จริง ๆ ทั้งไม่ไวทั้งไม่จำเพาะ ดังนั้นจึงไม่ช่วยการวินิจฉัย และเมื่อมี มันอาจจะหายหรือไม่หายเมื่อแก้การขาดธาตุเหล็กแล้ว อาการอย่างอื่น ๆ ของโรครวมทั้ง
พัฒนาการของทารก
ภาวะในทารกโดยเฉพาะในพัฒนาการระยะต้น ๆ อาจมีผลเสียหายมากกว่าในผู้ใหญ่ ทารกที่ขาดธาตุเหล็กอย่างรุนแรงในเบื้องต้นของชีวิตไม่สามารถฟื้นสภาพสู่ภาวะปกติแม้เมื่อให้ธาตุเหล็กแล้ว เปรียบเทียบกับระยะพัฒนาการต่อ ๆ มาที่จะสามารถชดเชยได้ ภาวะมีผลต่อพัฒนาการทางประสาทโดยลดสมรรถภาพในการเรียนรู้ เปลี่ยนสภาพการเคลื่อนไหว ลดจำนวนตัวรับโดพามีนและเซโรโทนินอย่างถาวร การขาดธาตุเหล็กในช่วงพัฒนาการสามารถทำให้สร้างปลอกไมอีลินที่ไขสันหลังน้อยลง และยังเปลี่ยนองค์ประกอบของปลอกไมอีลินอีกด้วย
เหตุ
เมื่อวินิจฉัยว่ามีภาวะเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็กแล้ว ยังควรตรวจสอบว่ามีเหตุอะไรอีกด้วย เพราะอาจมาจากความต้องการเหล็กมากขึ้น หรือการได้เหล็กน้อยลง และสามารถเกิดทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ เหตุของอาการเลือดออกเรื้อรังควรจะพิจารณาตามเพศ อายุ และประวัติ เพราะว่าภาวะเลือดจางที่ยังไม่ทราบเหตุสำคัญพอที่จะรีบตรวจสอบเพื่อกันมะเร็งที่อาจเป็นเหตุ ในทารกและเด็กวัยรุ่น การเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วอาจทำให้ต้องการเหล็กมากขึ้น มีผลให้ขาดเหล็กโดยไม่ถึงกับเป็นโรคหรือเป็นเพราะการขาดอาหารอย่างผิดปกติ สำหรับหญิงวัยเจริญพันธุ์ การมีประจำเดือนที่หนักหรือนานสามารถเป็นเหตุเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็กอย่างเบา ๆ
พยาธิ
เหตุการขาดธาตุเหล็กที่สามัญที่สุดในโลกก็คือการมีพยาธิ เช่น พยาธิตัวแบน พยาธิใบไม้ พยาธิตัวตืด พยาธิตัวกลม องค์การอนามัยโลกประเมินว่า "คนประมาณ 2,000 ล้านคนทั่วโลกติดพยาธิจากพื้น" ซึ่งสามารถเป็นเหตุการอักเสบและการเสียเลือดเรื่อย ๆ
การเสียเลือด
เซลล์เม็ดเลือดแดงมีธาตุเหล็ก และดังนั้น การเสียเลือดจึงทำให้เสียเหล็กด้วย มีเหตุสามัญหลายอย่างในการเสียเลือด หญิงที่มีประจำเดือนหนัก (menorrhagia) เสี่ยงต่อเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็ก เพราะว่ามีความเสี่ยงสูงในการเสียเลือดมากกว่าที่จะได้ชดเชยจากอาหาร ส่วนการเสียเลือดอย่างน้อย ๆ แต่เรื้อรังภายในร่างกาย เช่น จากแผลกระเพาะอาหาร การมีเส้นเลือดวิรูปในท้อง (angiodysplasia) การมีติ่งเนื้อเมือกในลำไส้ใหญ่ หรือมีมะเร็งในทางเดินอาหาร สามารถเป็นเหตุเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็กทั้งนั้น เลือดออกในทางเดินอาหารอาจเกิดจากการใช้ยาบางกลุ่มเป็นประจำด้วย เช่น ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์ (NSAIDs เช่น แอสไพริน) ยากันเลือดเป็นลิ่ม เช่น clopidogrel และวาร์ฟาริน แม้ว่าอาจจะเป็นยาจำเป็นสำหรับคนไข้บางคน โดยเฉพาะที่มีภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือด (thrombosis)
อาหาร
ร่างกายปกติจะได้ธาตุเหล็กที่จำเป็นจากอาหาร แต่ถ้าทานเหล็กน้อยเกินไป หรือว่าดูดซึมเหล็กได้ไม่ดี (เช่นเหล็กแบบที่ไม่อยู่ในรูปแบบ heme) ก็จะสามารถขาดธาตุเหล็กในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ตัวอย่างอาหารที่สมบูรณ์ด้วยเหล็กคือเนื้อ ไข่ ผักใบเขียว และอาหารเสริมเหล็ก เพื่อการเติบโตและพัฒนาการที่สมควร ทารกและเด็กจะต้องได้เหล็กจากอาหาร
การทานนมวัวมากสัมพันธ์กับความเสี่ยงโลหิตจางเหตุขาดธาตุเหล็กที่เพิ่มขึ้น ปัจจัยเสี่ยงอย่างอื่นรวมทั้งการทานเนื้อน้อยและการทานอาหารเสริมเหล็กน้อย
การดูดซึมเหล็ก
เหล็กจากอาหารจะดูดซึมเข้าเลือดผ่านลำไส้เล็ก โดยเฉพาะส่วนต้นและที่ติดกับส่วนปลาย โรคลำไส้หลายชนิดสามารถลดสมรรถภาพการดูดซึมธาตุเหล็ก ซึ่งเกิดจากกลไกต่าง ๆ กัน ในกรณีที่มีการลดบริเวณผิวของลำไส้ เช่น ใน celiac disease, inflammatory bowel disease, หรือการผ่าตัดลำไส้ แม้ว่าร่างกายจะสามารถดูดซึมเหล็ก แต่ก็มีเนื้อที่ไม่พอ ถ้ากระเพาะอาหารผลิตกรดไฮโดรคลอริกไม่พอ ภาวะกรดเกลือน้อย/ภาวะไร้กรดเกลืออาจเกิดขึ้น (บ่อยครั้งจากการติดเชื้อแบคทีเรีย H. pylori อย่างเรื้อรัง หรือการใช้ยายับยั้งการหลั่งกรดเป็นระยะยาว) เกลือเหล็ก (Ferrous salt, Ferric iron salt) จะตกตะกอนจากเหล็กในลำไส้ซึ่งดูดซึมได้ไม่ดี ในกรณีที่เกิดการอักเสบทั้งระบบ (systemic inflammation) เนื้อเยื่อบุผิว (enterocyte) ของลำไส้เล็กจะสามารถดูดซึมเหล็กได้ แต่ว่าเพราะมีระดับโปรตีน ferroportin แบบ basolateral ต่ำซึ่งอำนวยการส่งเหล็กต่อไปในเลือด เหล็กก็จะติดอยู่ที่ enterocyte และจะเสียไปเมื่อเนื้อเยื่อบุผิวลอกหลุดไป ดังนั้น ขึ้นอยู่กับสภาวะของโรค อาจจะมีกลไกอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างที่ทำให้ดูดซึมเหล็กได้ไม่ดี
การตั้งครรภ์
ถ้าไม่เสริมธาตุเหล็ก ภาวะเลือดจางเหตุขาดธาตุเหล็กมักจะเกิดในหญิงมีครรภ์ เพราะว่าเหล็กที่สะสมต้องใช้เพื่อเลือดที่เพิ่มขึ้น เป็นแหล่งเฮโมโกลบินของทารกที่กำลังเจริญเติบโตขึ้น และยังใช้เพื่อสร้างรกอีกด้วย เหตุอื่น ๆ ที่สามัญน้อยกว่ารวมทั้งการสลายของเม็ดเลือดแดงในเส้นเลือด (intravascular hemolysis) และภาวะปัสสาวะมีฮีโมโกลบิน (hemoglobinuria)
กลไก
ภาวะโลหิตจางเป็นผลของการขาดธาตุเหล็กจำนวนสำคัญ ถ้าร่างกายมีเหล็กเพียงพอ ที่เหลือก็จะเก็บไว้ในเซลล์ทั้งหมด แต่โดยมากในไขกระดูก ตับ และม้าม โดยเก็บในรูปแบบ ferritin complexes และเป็นส่วนของระบบเมแทบอลิซึมของเหล็กทั้งในมนุษย์และในสัตว์ ferritin complexes ในมนุษย์มีเหล็ก 4,500 อะตอมโดยอยู่ในรูปแบบหน่วยย่อยโปรตีน (protein subunit) 2 แบบ 24 หน่วย
ประวัติ
ภาวะโลหิตจางสามารถวินิจฉัยจากเพียงอาการ แต่ว่าถ้าเป็นแบบเบา ๆ อาจจะไม่สามารถวินิจฉัยจากอาการที่ไม่เฉพาะต่อโรค ภาวะโลหิตจางเหตุขาดเหล็กจะวินิจฉัยได้โดยประวัติที่สมควร (เช่น โลหิตจางในหญิงที่กำลังมีประจำเดือน หรือนักกีฬาวิ่งทางไกล) การมีเลือดในอุจจาระ (ที่มองไม่เห็น) และบ่อยครั้งโดยประวัติอื่น ๆ ยกตัวอย่างเช่น โรค celiac disease สามารถเป็นเหตุให้ดูดซึมเหล็กได้ไม่ดี ประวัติเดินทางไปยังเขตที่มีพยาธิปากขอและพยาธิแส้ม้า อาจชี้ให้ตรวจอุจจาระเพื่อดูพยาธิหรือไข่พยาธิ
การตรวจเลือด
ภาวะโลหิตจางสามารถพบในการตรวจเลือดทั่วไป ซึ่งมักจะรวมการตรวจนับเม็ดเลือดอย่างสมบูรณ์ (CBC) ซึ่งทำโดยเครื่องมือที่ให้ข้อมูลเป็นชุดตัวเลข การมีค่าเฮโมโกลบิน (Hb) ต่ำ โดยนิยามเป็นตัววินิจฉัยภาวะโลหิตจาง แต่การมีค่าฮีมาโทคริต (Ht หรือ HCT) ต่ำ ก็เป็นลักษณะอีกอย่างด้วย แต่ยังอาจต้องตรวจสอบต่อไปเพื่อเช็คเหตุการมีเลือดจาง ถ้าภาวะมีเหตุจากการขาดธาตุเหล็ก ค่าผิดปกติที่จะพบใน CBC ในขณะที่ระดับสะสมเหล็กค่อย ๆ หมดลง จะเป็นค่า ความกว้างของการกระจายขนาดเม็ดเลือดแดง (RDW) ที่สูง ซึ่งเแสดงขนาดเม็ดเลือดแดงที่ต่าง ๆ กันเพิ่มขึ้น ถ้าเป็นการเสียเหล็กไปอย่างช้า ๆ ค่า RDW ที่เพิ่มขึ้นจะปรากฏก่อนภาวะโลหิตจางเสียอีก ค่าปริมาตรของเม็ดเลือดแดงโดยเฉลี่ย (MCV) ที่ต่ำบ่อยครั้งปรากฏต่อมาเมื่อระดับเหล็กลดลงเรื่อย ๆ ซึ่งแสดงขนาดเม็ดเลือดแดงที่เล็กผิดปกติเป็นจำนวนมาก ค่า MCV ต่ำ, ค่าปริมาณเฉลี่ยของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง (MCH) หรือค่าความเข้มข้นเฉลี่ยของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง (MCHC) ต่ำ, และลักษณะของเม็ดเลือดแดงในฟิล์มเลือด จะจำกัดปัญหาเป็นภาวะโลหิตจางแบบเม็ดเลือดแดงเล็ก (microcytic anemia)
ค่าเหล่านี้กำหนดและคำนวณโดยเครื่องมือแล็บที่ทันสมัย เม็ดเลือดของคนที่ขาดธาตุเหล็กจะมีสีจาง (hypochromic) เล็ก (microcytic) และอาจมีรูปร่างหลายแบบ (poikilocytosis) มีขนาดหลายหลาก (anisocytosis) ถ้าภาวะเลือดจางเริ่มรุนแรงขึ้น ฟิล์มเลือดอาจจะแสดงเม็ดเลือดรูปดินสอมีสีจาง และบางครั้งเม็ดเลือดที่เห็นนิวเคลียส สิ่งสามัญอีกอย่างก็คือ ระดับเกล็ดเลือดจะสูงกว่าปกติเล็กน้อย คือมีภาวะเกล็ดเลือดมากแบบเบา ๆ ซึ่งสันนิษฐานว่ามีเหตุจากระดับฮอร์โมน erythropoietin ที่สูงขึ้นในร่างกาย เพื่อกระตุ้นการผลิตเม็ดเลือดแดงโดยเป็นผลของเลือดจาง แต่ก็กระตุ้นการทำงานของ thrombopoietin receptor ของเซลล์ที่ผลิตเกล็ดเลือดอีกด้วย แต่ว่า กระบวนการนี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่การมีเกล็ดเลือดสูงเกินนิดหน่อยไม่มีอันตราย และเป็นตัวบ่งชี้อย่างหนึ่งถ้าเหตุของภาวะเลือดจางยังไม่ชัดเจน