cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรพรรดิถังจิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังจิงจง (, ค.ศ. 809–826) จักรพรรดิองค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์ถังครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 824-826 จักรพรรดิถังจิงจงเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิถังมู่จงมีพระนามเดิมว่า หลี่จาน (李湛) และเป็นพระเชษฐาในจักรพรรดิถังเหวินจง เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 824 องค์ชายรัชทายาทหลี่จานจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาขณะพระชนม์เพียง 15 พรรษาแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็ถูกปลงพระชนม์โดยขันทีชั่วผู้หนึ่งชื่อ หลิวเคอหมิง เมื่อปี ค.ศ. 826 ขณะพระชนม์ได้เพียง 17 พรรษา
809826
ยตสึไกโด
ยตสึไกโด (四街道市 (Yotsukaidō-shi)) เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 88,167 คน ในปี ค.ศ. 2012
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1
อเมเนมเฮตที่ 1 (อียิปต์โบราณ: Ỉmn-m-hꜣt) หรือ อเมเนมฮัตที่ 1 หรือในรูปแบบที่แปรมาเป็นภาษากรีก อัมเมเนเมส เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์แรกจากราชวงศ์ที่สิบสอง ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ถือว่าเป็นยุคทองของสมัยราชอาณาจักรกลางแห่งอียิปต์
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 อาจจะเป็นบุคคลเดียวกันกับราชมนตรีนามว่า อเมเนเมเฮต ซึ่งเป็นผู้คณะเดินทางไปยังวาดิ ฮัมมามัต ในช่วงรัชสมัยของฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ และพระองค์อาจจะยึดพระราชอำนาจจากฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 นักวิชาการเห็นต่างกันว่า ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 4 ได้ถูกปลงพระชนม์โดยฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 หรือไม่ แต่ไม่มีหลักฐานที่เป็นอิสระที่จะยืนยันในประเด็นนี้ และอาจจะมีช่วงเวลาของการขึ้นมาเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกันระหว่างรัชสมัยของทั้งสองพระองค์
พระองค์ไม่ได้มีเชื้อสายของราชวงศ์ พระองค์ประสูติแต่ผู้ปกครองท้องถิ่นหนึ่งในหลายเขตปกครอง ของอียิปต์นามว่า เซนุสเรต กับนางเนเฟิร์ต ในองค์ประกอบของงานวรรณกรรมบางเรื่อง (คำทำนายแห่งเนเฟอร์ติ (the Prophecy of Neferti) และตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต (Instructions of Amenemhat) ) และทางด้านสถาปัตยกรรม การพลิกกลับของรูปแบบพีระมิดของผู้ปกครองในช่วงสมัยราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์ มักถูกมองว่าเป็นความพยายามในการสร้างความชอบธรรมในราชบัลลังก์ของพระองค์ ข้อความในช่วงเวลานั้นกล่าวถึงพระราชมารดาของพระองค์ว่ามาจากเขตปกครองตา-เซติ นักวิชาการหลายคนในช่วงไม่กี่ปี้ที่ผ่านมาได้โต้แย้งว่า พระราชมารดาของพระองค์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 นั้นมาจากนิวเบีย
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ได้ทรงย้ายราชธานีจากเมืองธีบส์ไปยังเมืองอิททจาวี และถูกฝังพระศพในเอล-ลิชต์ พระองค์อาจจะถูกลอบปลงพระชนม์
ช่วงต้นรัชสมัย
มีหลักฐานบางชิ้นที่แสดงว่าในช่วงต้นรัชสมัยของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1ได้ถูกรุมเร้าด้วยความวุ่นวายทางการเมือง ดังที่ระบุไว้ในจารึกแห่งเนห์ริ ซึ่งเป็นผู้ปกครองท้องถิ่น ได้มีการสู้รบทางเรือ ซึ่งมีผู้ร่วมช่วยทำการสู้รบกับพระองค์นามว่า คนุมโฮเทปที่ 1 ได้ช่วยรบจนได้รับชัยชนะ ในเวลาต่อมา คนุมโฮเทปได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ปกครองท้องถิ่นคนสำคัญที่เบนิ ฮาซาน และได้ก่อตั้งราชวงศ์ของผู้ปกครองท้องถิ่นขึ้นที่นั่น หลานชายของเขาคือ คนุมโฮเทปที่ 3
ในจารึกของคนุมโฮเทปได้กล่าวถึงการเคลื่อนไหวการทางทการต่อต้านชาวเอเชียและชาวนิวเบีย
พระนาม
พระนามของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ได้ปรากฏอยู่ในหนึ่งในสองตำราคำสอน (sebayt) หรือตำราทางจริยธรรมที่เกี่ยวข้องผู้ปกครองอียิปต์ ซึ่งมีชื่อว่า ตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต ถึงแม้ว่าในปัจจุบันโดยทั่วไปถูกพิจารณาว่า เป็นเพียงเอกสารที่ถูกเขียนโดยอาลักษณ์ตามพระราชโองการของฟาโรห์
พีระมิด
พีระมิดของพระองค์ถูกสร้างขึ้นในรูปแบบลักษณะเดียวกับพีระมิดในช่วงสมัยราชวงศ์ที่ห้าและหก โดยมีแกนกลางแข็งแรงที่ฉาบด้วยหินปูนเรียบอย่างดี
"แกนกลางของพีระมิดประกอบด้วยบล็อกหินปูนหยาบขนาดเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยทราย เศษหิน และอิฐโคลน บางทีคุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดคือมันรวมชิ้นส่วนของบล็อกหินจารึกจากสิ่งปลูกสร้างในสมัยราชอาณาจักรเก่า - มากมายหลายชิ้นมาจากทางเดินหลวงและวิหารพีระมิดรวมถึงของฟาโรห์คูฟู บล็อกหินแกรนิตจากสถานที่ฝังพระศพของฟาโรห์คาเฟรได้ถูกนำมาจัดเรียงเป็นทางเดินลาดลงของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 เราสามารถสรุปได้เพียงว่าพวกมันถูกเอามาจากซักคาราและกิซ่าและส่งไปที่ลิชต์ เพื่อรวมเข้ากับพีระมิดเพื่อประสิทธิภาพทางจิตวิญญาณของพวกเขา"
เมื่อชั้นนอกของหินปูนถูกนำออก แกนกลางก็ทรุดตัวลง พีระมิดและวิหารได้ถูกใช้เป็นแหล่งวัตถุดิบสำหรับเตาปูน ดังนั้นในปัจจุบันจึงเหลือเพียงเล็กน้อย
พีระมิดของฟาโรห์ในช่วงสมัยราชอาณาจักรกลางนี้ถูกสร้างขึ้นใกล้กับแม่น้ำไนล์ส่งผลให้ห้องฝังพระศพในปัจจุบันของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 จมอยู่ใต้น้ำ เนื่องจากแม่น้ำไนล์ได้เปลี่ยนเส้นทาง พีระมิดมีผนังหินปูนด้านในและผนังด้านนอกเป็นอิฐโคลน โดยสมาชิกในราชวงศ์ถูกฝังอยู่ระหว่างกำแพงทั้งสองนี้ มีหลุมฝังศพมาสตาบาจำนวนหนึ่งอยู่ระหว่างกำแพงและมีปล่องฝังศพ 22 แห่งทางฝั่งตะวันตกของพีระมิด
ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรส ได้ทรงเจริญรอยตามพระองค์ด้วยการสร้างพีระมิด ซึ่งเป็นรูปแบบของพีระมิดในสมัยช่วงราชวงศ์ที่หกมากกว่าพีระมิดของพระราชบิดาและสร้างที่ลิชต์เช่นกัน แต่พระราชนัดดาของพระองค์นามว่า ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ก็ไม่ได้สร้างพีระมิดเป็นหลุมฝังพระศพตามพระองค์
การลอบปลงพระชนม์
งานเขียนสองงานที่มีอายุสืบเนื่องมาจากช่วงปลายรัชสมัยสืบเนื่องมาจากปลายรัชกาลฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ได้บันทึกเกี่ยวกับการสวรรคตของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 หนึ่งในนั้นตำราคำสอนแห่งอเมเนมเฮต ซึ่งเป็นตำราที่ได้บันทึกคำสอนที่ฟาโรห์ผู้สวรรคตได้มอบให้กับพระราชโอรสในระหว่างกำลังพระสุบิน ในส่วนที่พระองค์ได้ทรงเตือนฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 เกี่ยวกับการความสนิทสนมกับคนใกล้พระองค์มากจนเกินไป โดยพระองค์ได้ทรงเล่าเรื่องการสวรรคตของพระองค์เสริมไป:
"มันเป็นเวลาหลังพระกระยาหารเย็น เมื่อล่วงเข้าสู่ทิวาวาร และข้าได้ใช้ห่วงเวลาแห่งความสุขสำราญ ข้าได้บรรทมอยู่บนพระแท่นบรรจถรณ์ เมื่อข้ารู้สึกเหน็ดเหนื่อย และดวงใจของข้าก็เริ่มตามเข้าสู่นิทรา เมื่อนั้นอาวุธของเจ้าที่ปรึกษาของข้าก็ได้ถูกกวัดแกว่ง ข้าก็กลายเป็นดั่งงูในสุสาน เมื่อข้ารู้ตัว ข้าก็ตื่นจากนิทราขึ้นเพื่อต่อกร และพบว่าเป็นการลอบทำร้ายของราชองครักษ์ ถ้าหากข้าจับอาวุธได้อย่างเร็วพลัน ข้าคงจะทำให้พวกมันต้องหนีด้วยการพุ่งเข้าใส่! แต่ในคืนนั้นกลับไม่มีผู้แข็งแกร่งใดเลย และไม่มีผู้ใดที่จะต่อสู้เพียงคนเดียวได้ ความสำเร็จจะไม่มาโดยปราศจากผู้ช่วยเหลือ ดูเถิด ข้าได้รับบาดเจ็บขณะที่ข้าไม่มีเจ้า เมื่อคนข้างตัวข้ายังไม่ได้ยินว่าข้าจะมอบตัวให้แก่เจ้า เมื่อข้ายังไม่ได้ประทับร่วมกับเจ้า เพื่อที่ข้าจะได้ปรึกษาหารือกับเจ้า เพราะข้าไม่ได้วางแผน ข้าไม่ได้คาดการณ์ และดวงใจของข้าไม่ได้คิดถึงความประมาทเลินเล่อของข้ารับใช้เลย"
ข้อความนี้อ้างอิงถึงแผนการสมคบคิดที่ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ถูกราชองครักษ์รักษาการณ์ของลอบปลงพระชนม์ ในขณะที่ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ผู้เป็นพระราชโอรสและเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระองค์ ทรงกำลังดำเนินการทางหารในดินแดนลิเบีย ส่วนงานเขียนอื่นที่บันทึกเหตุการณ์ต่อไปนี้มีอยู่ในเรื่องราวแห่งซินูเฮ ซึ่งเป็นงานเขียนที่มีชื่อเสียงของวรรณกรรมอียิปต์:
"ในปีที่ 30 เดือนที่ 3 แห่งฤดูน้ำท่วม วันที่ 7 องค์เทพได้เสด็จขึ้นสู่ขอบฟ้าของพระองค์ เมื่อนั้น เซเฮเทปอิบเร กษัตริย์อียิปต์บนและล่างก็ได้เสด็จขึ้นสู่สรวงสวรรค์และได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับรัศมีแห่งดวงอาทิตย์ แขนขาขององค์เทพได้รวมเข้ากับพระองค์ ซึ่งเป็นพระผู้สร้างพระองค์; ในขณะที่พระราชวังอยู่ในความเงียบสงัด หัวใจก็โศกเศร้า ประตูบานใหญ่ได้ถูกปิด เหล่าข้าราชบริพารก็หมอบศีระษะลงบนตัก และบรรดาขุนนางก็เศร้าโศก บัดนี้พระองค์ได้ส่งกองทัพของพระองค์ไปยังดินแดนแห่งทเจเมห์ (ลิเบีย) ซึ่งทรงให้พระราชโอรสพระองค์โตนามว่า เซนุสเรต เป็นแม่ทัพนายกองไปโจมตีแคว้นต่างด้าว และจับเฉลยศึกที่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งทเจนู และตอนนี้พระองค์ทรงกำลังเสด็จกลับมาและได้นำเฉลยศึกที่มีชีวิตจากทเจนูและเหล่าปศุสัตว์ทุกชนิดอย่างมากมายก่ายกอง และข้าราชสำนักไดดถูกส่งตัวไปทางทิศตะวันตก เพื่อไปเข้าเฝ้ากับพระราชโอรสแห่งกษัตริย์เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในราชสำนัก และบรรดาผู้ส่งสารเข้าเฝ้าพระองค์ระหว่างทางเวลายามวิกาลแล้ว พระองค์มิได้รอช้า เหยี่ยวบินออกไปพร้อมกับผู้ติดตามของพระองค์ โดยมิได้แจ้งให้กองทัพทราบ แต่พระราชโอรสแห่งกษัตริย์ที่ติดตามพระองค์ในกองทัพนี้ถูกส่งไปและหนึ่งในนั้นถูกเรียกตัวกลับ(...)"
การสืบสันตติวงศ์
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ถือเป็นฟาโรห์พระองค์แรกแห่งอียิปต์ที่ได้ให้พระราชโอรสขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระองค์นั่นคือ ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 จารึกที่ได้ระบุช่วงเวลาจากอไบดอส และตอนนี้อยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (ซีจี 20516) มีอายุย้อนไปได้จนถึงปีที่ 30 แห่งงการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมฮัตที่ 1 และยังถึงปีที่ 10 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์เซนุสเรตที่ 1 ซึ่งบันทึกไว้ว่า เจ้าชายเซนุสเรตได้รับพระราชทานแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกับพระองค์ในปีที่ 20 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1
พระราชสำนัก
มีราชมนตรีในรัชสมัยของพระองค์เพียงไม่กี่คนเท่านั้น ราชมนตรีในช่วงกลางรัชสมัยมีนามว่า ไอปิ เมื่อถึงช่วงสิ้นสุดรัชสมัยมีราชมนตรีใหม่นามว่า อินเตฟิเกอร์ มีผู้ดูแลพระคลังมหาสมบัตทั้งหมดสองคนภายใต้รัชสมัยของพระองค์นามว่า ไอปิอีกคนหนึ่ง และเรฮูเออร์ดเจอร์เซน เจ้าพนักงานชั้นสูงสองคนนามว่า เมเคตเร และโซเบคนัคต์ ก็ได้รับการระบุเช่นกัน
วรรณกรรมสมัยใหม่
นากิบ มาห์ฟูซ นักเขียนนวนิยายชาวอียิปต์เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ได้รวมฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 1 ไว้ในงานเขียนของเขาที่ได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1941 เรื่อง "Awdat Sinuhi" และได้รับการแปลมาเป็นภาษาอังกฤษโดยเรย์มอนด์ สต็อคในปี ค.ศ. 2003 ในชื่อเรื่องว่า "The Return of Sinuhe" และในชุดเรื่องสั้นของนากิบ มาห์ฟูซ ชื่อว่า "Voices from the Other World" ซึ่งเรื่องนี้มีเค้าโครงมาจากมาจาก "เรื่องราวแห่งซินูเฮ (The Story of Sinuhe)" โดยตรง ถึงแม้ว่าจะเพิ่มรายละเอียดของความรักสามเส้าของคู่รักที่เกี่ยวข้องกับฟาโรห์อเมนเนมเฮตที่ 1 และซินูเฮ แต่ยังไม่ปรากฏในต้นฉบับของมาห์ฟูซ และยังรวมถึงฟาโรห์ในงานเขียนของเขาเกี่ยวกับผู้ปกครองของอียิปต์ "Facing the Throne" ในงานเขียนนี้ นากิบ มาห์ฟูซได้ให้เทพเจ้าแห่งอียิปต์โบราณมาวิพากษ์วิจารณ์เหล่าผู้ปกครองของประเทศตั้งแต่ฟาโรห์เมนาไปจนถึงประธานาธิบดีอันวาร์ ซาดัต
ชารอน เด็น อเดล
ชารอน แจนนี เด็น อเดล (Sharon Janny den Adel) หรือรู้จักในชื่อ ชารอน เด็น อเดล (Sharon den Adel) เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 มีภูมิลำเนาอยู่ที่ Waddinxveen, South Holland เป็นนักร้อง-แต่งเพลง,แฟชั่น ดีไซเนอร์ ชาวเนเธอร์แลนด์ เป็นนักร้องนำวงวิทอินเท็มเทชัน มีเสียงร้องแบบ Mezzo-soprano.
ดีวีดี
1974
แอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน
แอรอน เพอร์รี เทย์เลอร์-จอห์นสัน (Aaron Perry Taylor-Johnson; เกิด 13 มิถุนายน ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานแสดงละครเวที โทรทัศน์และภาพยนตร์ เขาเริ่มการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี มีผลงานการแสดงภาพยนตร์อย่างเช่น แอนกัส, ธองส์แอนด์เพอร์เฟคสน็อกกิง และ ดิอิลลัสชันนิสต์ จากนั้นแสดงในภาพยนตร์อย่าง โนแวร์บอย ที่เขารับบทเป็นจอห์น เลนนอน และแสดงในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง  เกรียนโคตรมหาประลัย จอห์นสันปรากฏตัวในท้ายเครดิตของภาพยนตร์ กัปตันอเมริกา: มัจจุราชอหังการ ใน ค.ศ. 2014 โดยเขาได้รับบทเป็น ควิกซิลเวอร์ และเขาก็ได้รับบทเป็น ควิกซิลเวอร์ อย่างเต็มตัวในภาพยนตร์เรื่อง อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015)
ชีวิตส่วนตัว
จอห์นสันเกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ในโฮลเมอร์กรีน บักกิงแฮมเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรชายของแม่บ้านและพ่อซึ่งเป็นวิศวกรโยธา ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2009 จอห์นสันประกาศหมั้นกับนักสร้างภาพยนตร์ แซม เทย์เลอร์-วูด ผู้กำกับที่เขาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง โนแวร์บอย เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 แซมให้กำเนิดบุตรสาว ชื่อว่า วิลดา เร
อาชีพ
จอห์นสันเริ่มการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี แสดงเป็นบุตรของแม็กดัฟ ร่วมกับรูฟัส ซีเวล ในแม็คเบ็ธในปี 1999 และใน All My Sons ของอาเทอร์ มิลเลอร์ในปี 2000 ผลงานด้านโทรทัศน์ในบทไนเกอร์ ในซีรีส์ทางช่องบีบีซีในปี 2004 ดัดแปลงจากบทประพันธ์เรื่อง Feather Boy และบทโอเวนในซีรีส์ทางช่องอีโฟร์เรื่อง Nearly Famous ในปี 2003 จอห์นสันแสดงในบทชาร์ลี แชปลินในวัยหนุ่มใน Shanghai Knightsในปี 2006 เขาแสดงใน The Illusionist แสดงในฉากย้อนอดีต ในตอนแรกของภาพยนตร์เป็นเอ็ดเวิร์ด นอร์ตันในวัยรุ่น ในเรื่องนี้เขาฝึกการโยนบอล เรียนมายากล เขายังฝึกการตั้งไข่บนไม้เท้า ถึงแม้จะมีเครื่องทุ่นแรงมาช่วย จอห์นสันปรากฏในบทขวัญใจวัยรุ่น ในภาพยนตร์ตลกวัยรุ่นเรื่อง Angus, Thongs and Perfect Snogging ในบทโลริเมอร์ แบล็ก ใน  Armadillo และบทพรอสเพอร์ใน The Thief Lord
จอห์นสันรับบทเป็นจอห์น เลนนอนในภาพยนตร์ชีวประวัติในปี 2009 เรื่อง Nowhere Boy กำกับโดยแซม เทย์เลอร์-วูด ในปี 2010 เขารับบทเดฟ ลีซิวสกี ในบทนำในภาพยนตร์ของแมททิว วอห์นและเจน โกลด์แมนเรื่อง Kick-Ass สร้างจากหนังการ์ตูนแนวซูเปอร์ฮีโรในชื่อเรื่องเดียวกันของมาร์ก มิลลาร์ และจะรับบทสำคัญใน Chatroom กำกับโดยฮิดีโอ นากาตา
ปี 2016 จอห์นสันร่วมแสดงใน Nocturnal Animals ภาพยนตร์ของผู้กำกับ-ดีไซเนอร์ชื่อดัง ทอม ฟอร์ด เขาได้รับคำชมจากนักวิจารณ์มากมายและได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสมทบชายจากหลายสถาบัน รวมถึงลูกโลกทองคำ โดยใน Nocturnal Animals ผู้กำกับทอม ฟอร์ดได้เปิดเผยว่า หนึ่งในฉากที่ถูกตัดออกคือ ฉากเปลือยกายเห็นอวัยวะเพศชายขนาดเขื่องแบบชัดเจนเต็มตาของจอห์นสัน แต่ฟอร์ดต้องตัดฉากนี้ทิ้งด้วยเหตุผลว่า "อวัยวะเพศชายไซส์ขนาดเขื่องของจอห์นสันจะกลายเป็นเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่ผู้ชมทุกคนจะพูดถึง"
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
อาเซียนพาราเกมส์ 2008
อาเซียนพาราเกมส์ 2008 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 4 โดยเจ้าภาพคือจังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย  ในระหว่างวันที่ 20 มกราคม ถึง 26 มกราคม พ.ศ. 2551
สถานที่จัดการแข่งขัน
จังหวัดหลักในการจัดการแข่งขันคือจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 ที่สร้างขึ้นใหม่เป็นสนามกีฬาหลักในการแข่งขัน นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันกีฬาหลายประเภทแยกย้ายกันไปจัดตามสนามกีฬาต่าง ๆ ในจังหวัดนครราชสีมา เช่น สนามกีฬาเทศบาลนคร นครราชสีมา สนามกีฬาของมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุลสนามกีฬามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา หรือสนามกีฬาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี เป็นต้น
การแข่งขันกีฬาบางประเภทจะใช้สนามของการกีฬาแห่งประเทศไทย ในกรุงเทพมหานคร และสนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ 60 พรรษา จังหวัดปทุมธานี สำหรับกีฬาทางน้ำจะจัดแข่งขันที่เมืองพัทยา
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โดย พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธีเปิด ก่อนการแสดงในพิธีเปิด และ พิธีปิด ได้ยืนสงบนิ่งเพื่อถวายความอาลัย สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ สิ้นพระชนม์
พิธีปิด
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา โดย ดร. สุวิทย์ ยอดมณี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เป็นประธานในพิธีปิด
ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2008 มีทั้งหมด 11 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน
สิทธิการออกอากาศ
สำหรับการถ่ายทอดสดการแข่งขันทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย (สทท.11) กรมประชาสัมพันธ์ จะทำการถ่ายทอดสดเป็นเวลา 2 ชั่วโมงต่อวัน ซึ่งมีทั้งหมด 5 ชนิดกีฬา หมุนเวียนในแต่ละชนิด และ เสนอเทปสรุปผลการแข่งขันรายวันในเวลา 22.45-23.45 น. ส่วนสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่องอื่นๆ จะทำการบันทึกเทปสรุปผลการแข่งขันเพื่อนำเผยแพร่ในภาคข่าวกีฬาของแต่ละช่องทุกวัน
ไอน์โบ จิตวิญญาณแห่งอเมซอน
การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 56 ของผู้วิจารณ์ 9 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.30 เต็ม 10 คะแนน
ตรี ชัยณรงค์
เขาเกิดที่ตำบลท่าเกษม อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ เธอซึมซับการเป็นศิลปินมาจากบิดาและครอบครัว และเธอได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมจากฉวีวรรณ ดำเนิน จนเมื่อเธอจบปริญญาตรี เธอได้พบกับอำไพ มณีวงษ์ นักแต่งเพลงและนักดนตรีหมอลำชื่อดัง อำไพได้พาเธอไปพบกับสลา คุณวุฒิและเธอได้เป็นศิลปินในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 และบันทึกเสียงผลงานเพลงในโครงการคือ มันฮักแต่เจ้าฮู้บ่ และ ลำร็อค เจ้าบ่มีใจ และหลังจากนั้นเธอจึงได้เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ชีวิตช่วงต้น
เขาเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2530 ที่ตำบลท่าเกษม อำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว เขาสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหนองนกกระเรียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนท่าเกษมพิทยา และระดับปริญญาตรีจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2553
เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นศิลปิน
ตรีได้เข้ามาประกวดรายการศึกวันดวลเพลง และเป็นแชมป์ 17 สมัย หลังจบการแข่งขัน จึงให้เขาบันทึกเสียงการร้องหมอลำเอาไว้ หลังจากนั้นได้นำไปให้ สลา คุณวุฒิ จนกระทั่งผ่านไปเป็นปี สลาได้ติดต่อเขาให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 ในเพลง มันฮักแต่เจ้าฮู้บ่ และ ยากสำหรับอ้าย ง่ายสำหรับเขา จากนั้นเขากลายเป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์ นับแต่นั้นเป็นต้นมา มีผลงานอันเป็นที่รู้จักหลังจากนี้อาทิ ไผ, ฝันว่าได้เป็นพระเอก เป็นต้น
อัลบั้มเดี่ยว
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
อัลบั้มพิเศษ
{| class="wikitable" !ปี !ชื่ออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
เพลงที่ไม่ได้ปล่อย
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Demo Version ใน YouTube channel : ตรี ชัยณรงค์ OFFICIAL {| class="wikitable" ! ข้อมูลอัลบั้ม ! รายชื่อเพลง ! สถานะเพลงในปัจจุบัน
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น
เพลงที่ตรีได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
โรงเรียนราชินีบูรณะ
โรงเรียนราชินีบูรณะ (Rachineeburana School) เป็นโรงเรียนตั้งอยู่ใน ตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ก่อตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2457 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "สตรีวิทยา" รวมถึง โรงเรียนราชินีบูรณะเป็นศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนภาษาฝรั่งเศสที่สำคัญของภูมิภาค โรงเรียนราชินีบูรณะเป็นโรงเรียนสตรีแห่งแรกในมณฑลนครไชยศรี ที่สมเด็จพระศรีพัชรินทรา พระบรมราชินีนาถในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้บูรณะขึ้น
ประวัติ
โรงเรียนราชินีบูรณะก่อตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2457 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "สตรีวิทยา" จากนั้นในปี พ.ศ. 2460 โรงเรียนได้ถูกเพลิงไหม้ จึงได้ย้ายสถานศึกษามาอยู่ที่เรือนพักกองเสือป่า ในภายหลัง เจ้าพระยาศรีวิไชยชนินทร (ชม สุนทราชุน) ผู้เป็นข้าหลวงเทศาภิบาลผู้สำเร็จราชการมณฑลนครชัยศรี ได้ให้คุณหญิงทองอยู่ สุนทราชุน ผู้เป็นภรรยา เข้ารับพระราชทานทรัพย์ พร้อมที่ดินจากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถพระพันปีหลวง มาสร้างโรงเรียนรวมถึงอาคารเรียนตามแปลนของกระทรวงธรรมการในสมัยนั้น และจัดพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2462 โดยสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถพระพันปีหลวง โปรดเกล้าฯ ให้พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยลาภพฤฒิยากร เสด็จแทนพระองค์ และพระราชทานนามโรงเรียนแห่งนี้ว่า "โรงเรียนราชินีบูรณะ" นับแต่นั้นเป็นต้นมา
พ.ศ. 2502 ได้ก่อตั้งสมาคมผู้ปกครอง ครู และศิษย์เก่าราชินีบูรณะ โดยมีนายวิจิตร นิลพันธ์ เป็นนายกสมาคมฯ คนแรก
พ.ศ. 2515 ได้ซื้อที่ดินด้านติดถนนคตกฤช อีก 97 ตารางวา
พ.ศ. 2526 สร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น โดยรื้อถอนอาคารเดิมทั้งหมด คงอนุรักษ์ไว้แต่อาคารศรีพัชรินทร์ และในปีงบประมาณ 2528 ได้ต่อเติมอาคารเรียนแบบพิเศษ
พ.ศ. 2528 การพัฒนาโรงเรียนเป็นไปตามลำดับ แต่เนื่องจากคณะศรีพัชรินทร์ มีบริเวณคับแคบ ยากแก่การบริหารหลักสูตร ด้วยความสนับสนุนของสมาคมผู้ปกครอง ครูและศิษย์เก่าราชินีบูรณะ และผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐม จึงตัดสินใจซื้อที่ดินเพิ่มอีก 4 ไร่มูลค่ารวมค่าชดเชยบ้าน 22 หลัง เป็นเงิน 8 ล้าน 2 แสนบาท ด้วยปณิธานอันแน่วแน่ของผู้อำนวยการยุพิน ดุษิยามี โครงการซื้อที่ดินก็สำเร็จสมความมุ่งหวังของทุกคน และได้สร้างอาคารเอนกประสงค์ ขึ้น 1 หลัง
พ.ศ. 2538 ได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์พระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2538 และวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2538 เวลา 10.00 น. สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จมาทรงเปิดพระราชานุสาวรีย์ สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ณ โรงเรียนราชินีบูรณะ
พ.ศ. 2543 สร้างอาคารเรียน 2 หลัง คือ อาคารสุนทร-ทัศนีย์ เทียนทอง และอาคารเรียนแบบพิเศษ 5 ชั้น ภายใต้การริเริ่มและการหาทุนจัดสร้างโดย ผู้อำนวยการ สิริยุพา ศกุนตะเสฐียร
แหล่งข้อมูลอื่น
​
ฮาร์มอนิก
ฮาร์มอนิก (harmonic) เป็นสมาชิกอันใดอันหนึ่งก็ได้ของอนุกรมฮาร์มอนิก (harmonic series) ซึ่งเป็นอนุกรมแบบอนันต์และลู่ออก (divergent infinite series) ชื่อของมันมาจากแนวคิดเกี่ยวกับ overtone หรือฮาร์มอนิกที่เกิดในเครื่องดนตรี ซึ่งก็คือ ความยาวคลื่นของเสียง overtone จากสายเครื่องดนตรีหรือคอลัมน์อากาศในเครื่องดนตรี (เช่นในทูบา) ที่กำลังสั่น จะเป็นอนุพันธ์จากความยาวคลื่นมูลฐานของสายเครื่องดนตรี
คำนี้ใช้ในสาขาวิชาต่าง ๆ ที่มาจากประเทศตะวันตก รวมทั้งดนตรี ฟิสิกส์ สวนศาสตร์ สัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ เทคโนโลยีวิทยุ และสาขาอื่น ๆ ซึ่งปกติจะใช้กับสัญญาณที่เกิดซ้ำ ๆ เช่นคลื่นรูปไซน์ ฮาร์มอนิกของคลื่นเช่นนี้ ก็คือคลื่นที่มีความถี่เป็นพหุคูณจำนวนเต็มของคลื่นดั้งเดิม โดยความถี่คลื่นดั้งเดิมจะเรียกว่า ความถี่มูลฐาน คลื่นดั้งเดิมนี้ก็เรียกได้ด้วยว่า ฮาร์มอนิกแรก โดยคลื่นที่มีความถี่สูงยิ่ง ๆ กว่านั้นจะเป็นฮาร์มอนิกที่สูงกว่า (higher harmonic) เนื่องจากฮาร์มอนิกทั้งหมดจะเป็นคาบตรงที่ความถี่มูลฐานด้วย ฮาร์มอนิกรวมกันทั้งหมดก็จะเป็นคาบที่ความถี่นั้นด้วย ยกตัวอย่างเช่น ถ้าความถี่มูลฐานอยู่ที่ 50 เฮิรตซ์ (Hz) ความถี่ของฮาร์มอนิกสูงกว่า 3 อันแรกก็จะอยู่ที่ 100 Hz (ฮาร์มอนิกที่สอง) 150 Hz (ฮาร์มอนิกที่สาม) 200 Hz (ฮาร์มอนิกที่สี่) และคลื่นอื่น ๆ ที่มีความถี่เป็นคาบที่ 50 Hz ด้วย
ศัพท์อังกฤษ
ฮาร์มอนิกอาจจะเรียกด้วยว่า overtones, partials, หรือ upper partials ความต่างระหว่างฮาร์มอนิกกับ overtone ก็คือ ฮาร์มอนิกหมายเอาโน้ตทั้งหมดในอนุกรมรวมทั้งความถี่มูลฐาน (เช่น สายกีตาร์ที่ไม่ได้กด) ส่วนคำว่า overtone หมายเอาเสียงในอนุกรมที่สูงกว่าความถี่มูลฐานเท่านั้น แม้ในวรรณกรรมดนตรีบางบริบท คำทั้งสามนี้อาจใช้เหมือน ๆ กัน
เสือ โจรพันธุ์เสือ
เสือ โจรพันธุ์เสือ (Crime King) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2541 โดยเริ่มออกฉายครั้งแรกในประเทศไทย เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 นำแสดงโดย อำพล ลำพูน, ดอม เหตระกูล, ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ, ศานันทินี พันธุ์ชูจิต, ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ ร่วมด้วย ร.อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา, ยอดรัก สลักใจ, สุเทพ ถวัลย์วิวัฒนกุล, นนทรีย์ นิมิบุตร, สุริยัน อริยวงศ์โสภณ, ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย กำกับการแสดงโดย ธนิตย์ จิตนุกูล
เนื้อเรื่อง
ประเทศสยามในยุค พ.ศ. 2489 หลังหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แผ่นดินลุกเป็นไฟ ผู้เดือดร้อนไปทั่วกลียุค ข้าวยากหมากแพง เกิดโจรผู้ร้ายออกปล้นสดมภ์ไปทั่วทุกหัวระแหง โดยเฉพาะในภาคกลาง แต่เสือใบ (อำพล ลำพูน) จอมโจรมีชื่อแห่งลพบุรีกลับปล้นคนรวยที่คดโกงเพื่อช่วยคนจน ทางกรมตำรวจจึงเรียก ผู้กองยอดยิ่ง สุวรรณคีรี (ดอม เหตระกูล) นายตำรวจมือปราบเพื่อให้ปราบเสือใบโดยเฉพาะ เสือใบมีลูกน้องคู่กาย ชื่อ เสือยอด สิงห์ปืนคู่ (ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ) ผู้ใช้ปืนคู่เป็นอาวุธ
เมื่อทั้งคู่ได้เจอกัน ผู้กองยอดยิ่งรู้ประวัติว่า เสือใบมิใช่คนธรรมดา แต่เป็นคุณหลวงหนุ่มชื่อ เรวัติ วิชชุประภา เป็นบุตรชายของ พระยาบริรักษ์ประชาราษฎร์ (ร.อ.กฤษฎา อรุณวงษ์ ณ อยุธยา) อดีตข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ที่ถูกใส่ความหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ทำให้ต้องออกจากราชการและยังถูกตามฆ่า ทำให้ลูกชายเพียงคนเดียวต้องหนีเข้าป่าไปเป็นโจร
แม้ผู้กองยอดยิ่งจะพยายามเกลี้ยกล่อมอย่างไร เสือใบก็ไม่อาจเปลี่ยนใจ ท้ายที่สุดทั้งสองก็ต้องดวลปืนตัดสินกันด้วยชีวิต
เบื้องหลัง
เสือ โจรพันธุ์เสือ ดัดแปลงมาจากนวนิยายเรื่อง เสือใบ ของป. อินทรปาลิต นักเขียนชื่อดังในอดีต เดิมทีผู้สร้างจะให้ชื่อว่า 72 ชั่วโมง จับตายเสือใบ แต่ได้เปลี่ยนเพื่อความเหมาะสม เป็นภาพยนตร์ในการแสดงเรื่องแรกของอำพล ลำพูน หลังจากไม่ได้แสดงภาพยนตร์มานานนับสิบปี  และเป็นบทบาทการแสดงครั้งแรกด้วยของดอม เหตระกูล นายแบบหนุ่มลูกชายเจ้าของหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
การถ่ายทำภาพยนตร์
ถ่ายทำทั้งที่ กรุงเทพมหานคร, เทศบาลนครเชียงใหม่ และภาคใต้ โดยจัดฉากให้เหตุการณ์เกิดขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2489
สื่อตามบ้าน
ภาพยนตร์ได้วางจำหน่ายเป็นดีวีดี ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2542
รางวัล
บทบาทการแสดงของทั้งอำพล ลำพูน และดอม เหตระกูล ทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2541 ไปครอง นอกจากนี้ภาพยนตร์ก็ได้รับรางวัลไปอีกหลายรางวัลด้วยกัน
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ (Simon de La Loubère; 21 เมษายน พ.ศ. 2185-26 มีนาคม พ.ศ. 2272) เป็นราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ได้เดินทางมาประเทศไทยในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับไทย โดยเดินทางมาที่กรุงศรีอยุธยาพร้อมกับเจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และทหารของฝรั่งเศสจำนวนประมาณ 600 คน
เดอ ลา ลูแบร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าคณะทูตฝรั่งเศสร่วมกับโกลด เซเบอแร ดูว์ บูแล (Claude Céberet du Boullay) เดินทางมาอยุธยาเพื่อเจรจาเรื่องศาสนาและการค้าของฝรั่งเศสในอาณาจักรอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2230 ในการเจรจานั้นอยุธยาไม่สู้จักยินยอมรับข้อเสนอของฝรั่งเศส ทำให้เสียเวลาในการเจรจาหลายสัปดาห์ ในที่สุดฝ่ายไทยก็ยินยอมรับข้อเสนอตามความประสงค์ของฝรั่งเศสและทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในสัญญาการค้าที่เมืองลพบุรีเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม
สึ (คะนะ)
สึ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า つ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 川 และคะตะกะนะเขียนว่า ツ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดอีกแบบหนึ่งของมันโยงะนะ 川 ออกเสียงว่า เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  หรือ  (づ ออกเสียงเหมือน ず แต่มีที่ใช้น้อยกว่า) เสียงอ่านที่เปลี่ยนไปจากปกติเนื่องจากเหตุผลทางสัทศาสตร์
ซีมง เดอ ลา ลูแบร์
นอกจากจะเป็นหัวหน้าคณะทูตจากฝรั่งเศสแล้ว เดอ ลา ลูแบร์ ยังได้รับคำสั่งให้สังเกตเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับอาณาจักรอยุธยาและบันทึกข้อสังเกตทั้งหลายเหล่านั้นกลับไปรายงานให้ราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ได้รับทราบด้วย จดหมายเหตุเหล่านี้ได้กลายเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่มีคุณค่าต่อแวดวงวิชาประวัติศาสตร์ไทยสมัยอยุธยา เพราะกล่าวถึงชีวิตความเป็นอยู่ สังคม ประเพณี ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม หลายสิ่งหลายอย่างของคนในสมัยกรุงศรีอยุธยา จึงนับได้ว่าเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่มีจารึกเป็นลายลักษณ์อักษร
อ้างอิง
1642 1729
สึ (คะนะ)
つ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง ち (ชิ) กับ て (เทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ つ เป็นอักษรลำดับที่ 19 อยู่ระหว่าง そ (โซะ) กับ ね (เนะ)
อักษรแบบอื่น
อักษรแบบอื่นของสึคือคะนะขนาดเล็ก っ, ッ ใช้แทนเสียงพยัญชนะกัก แต่จะเป็นเสียงใดขึ้นอยู่กับว่าคะนะตัวถัดไป ดูเพิ่มที่ สึตัวเล็ก
ภาษาไอนุใช้คะตะกะนะแบบเติมฮันดะกุเต็ง ツ゚ สำหรับใช้แทนเสียง ซึ่งสามารถเขียนด้วย ト゚ แทนก็ได้
ลำดับขีด
ฮิระงะนะ つ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ ツ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
คันจิ
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าสึ และขึ้นต้นด้วยสึ มีดังนี้
ราบิแย กาดีร์
ราบิแย กาดีร์ (อุยกูร์: رابىيه قادىر, Rabiyä Qadir, อ่านออกเสียง ; ) (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นนักธุรกิจหญิงชาวมุสลิมอุยกูร์ และเป็นผู้นำการประท้วงทางการเมือง ในเขตตะวันตกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ของประเทศจีน เธอได้รับเลือกเป็นประธานองค์กรชาวอุยกูร์ลี้ภัย (World Uyghur Congress) ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ราบิแย กาดีร์ เกิดในครอบครัวยากจนในเมืองอัลไต เธอเริ่มทำธุรกิจร้านซักรีดในปี พ.ศ. 2519 และขยายกิจการเป็นธุรกิจค้าปลีก และห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ และขยายไปสู่กิจการค้าตามแนวชายแดนจีน รัสเซีย และคาซักสถาน ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต นอกจากนั้นเธอยังได้ก่อตั้งมูลนิธิชื่อ 1,000 Families Mothers Project เป็นองค์กรที่สนับสนุนให้หญิงชาวอุยกูร์ริเริ่มทำธุรกิจของตัวเอง
กอดีร์ถูกทางการจีนจับกุมตัวในปี พ.ศ. 2542 ด้วยข้อหาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลกลาง และให้การสนับสนุนขบวนการแบ่งแยกดินแดนของชนกลุ่มน้อยอุยกูร์ เธอได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2548 ก่อนหน้าการเดินทางไปเยือนภูมิภาคเอเชียตะวันออกของนางคอนโดลีซซา ไรซ์ อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐอเมริกา และเดินทางไปสมทบกับครอบครัวในสหรัฐอเมริกา
ราบิแย กาดีร์ ถูกทางการจีนกล่าวหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ปะทะระหว่างชาวอุยกูร์และชาวฮั่นในเมืองอุรุมชี เมืองหลวงของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่เธอได้ปฏิเสธข้อกล่าวหานี้
แหล่งข้อมูลอื่น
1947
หม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยา
หม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยา (นามเดิม เจ้าศรี ณ น่าน, 19 มีนาคม พ.ศ. 2431 - 25 กันยายน พ.ศ. 2521) เจ้าธิดาในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช พระเจ้านครเมืองน่าน กับหม่อมศรีคำ (ชาวเวียงจันทน์) เป็นหม่อมเอกในหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ทั้งสองท่านได้ออกหนังสือ “กสิกร” มีนักวิชาการ /ผู้รู้ เสนอบทความต่างๆ เกี่ยวกับการเกษตรมากมาย ยังมีคอลัมน์เกี่ยวกับการทำอาหาร และการถนอมอาหาร โดยหม่อม เจ้าศรีพรหมา เช่น การคั้นน้ำผลไม้ การหมักดอง การทำแฮมและเบคอน เป็นต้น
ประวัติ
เจ้าศรีพรหมาเกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2431 มีนามเดิมว่า เจ้าศรี เป็นพระธิดาคนเล็กในพระเจ้าสุริยพงษ์ผริตเดช พระเจ้านครเมืองน่าน ที่เกิดกับหม่อมศรีคำ หญิงเชลยศึกชาวเวียงจันทน์ มีชื่อเล่นที่เจ้าพ่อตั้งให้ว่า จอด ส่วนคนใช้จะเรียกท่านว่า อีนายจอด มีเจ้าพี่ร่วมมารดาเดียวกัน 5 องค์ เป็นชาย 3 องค์ (ถึงแก่กรรมหมด) ส่วนเจ้าพี่ที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นหญิงชื่อเจ้าบัวแก้ว
ปี พ.ศ. 2442 พระยามหิบาลฯ และภริยา ต้องเดินทางไปรับราชการที่ประเทศรัสเซีย จึงต้องถวายตัวเจ้าศรีพรหมา ณ น่าน ไว้ในพระอุปการะสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าศรีจึงใช้ชีวิตและทรงเรียนหนังสืออยู่ในวังกับเจ้านายในพระบรมราชวงศ์ เป็นเวลา 3 ปี ต่อจากนั้นจึงตามพระยามหิบาลฯ และครอบครัวไปอยู่ที่ประเทศรัสเซีย และประเทศอังกฤษ ตามลำดับ หลังจากกลับจากต่างประเทศ ก็กลับเข้ารับราชการ ในพระราชสำนักของสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ ในหน้าที่นางสนองพระโอษฐ์ ในบางครั้งยังทำหน้าที่เป็นล่ามติดต่อกับชาวต่างประเทศ
มีเรื่องเล่าว่า "พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทอดพระเนตรเจ้าศรีพรหมา ณ น่าน ทรงพึงพอพระราชหฤทัย ถึงกับทรงออกพระโอษฐ์ ตรัสขอเจ้าศรีพรหมาด้วยพระองค์เอง ให้รับราชการในตำแหน่งเจ้าจอม เจ้าศรีพรหมาได้กราบบังคมทูลพระกรุณาปฏิเสธเป็นภาษาอังกฤษว่า "I admire you and respect you, but I don't love you" แปลว่า "ข้าพเจ้าเทิดทูนและเคารพพระองค์ แต่มิได้รักพระองค์ (ในเชิงชู้สาว)" ในกราบบังคมทูลปฏิเสธ โดยเลี่ยงไม่ใช้ภาษาไทย แต่กลับใช้ภาษาอังกฤษ เป็นการง่ายและไม่ทำให้ระคายเคืองเบื้องพระยุคลบาท พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงเมตตาให้เป็นไปตามอัธยาศัย เรื่องความกล้าของเจ้าศรีพรหมาครั้งนี้ และพระมหากรุณาธิคุณของรัชกาลที่ 5 ที่มีต่อเจ้าศรีพรหมาเสมอมา มิทรงได้ถือโทษ ยังพระราชทานเมตตาต่อเจ้าศรีพรหมาเสมอมาตราบจนเสด็จสวรรคต
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนนามเจ้าศรี เป็น "เจ้าศรีพรหมา" ต่อมาในปี พ.ศ. 2459 ทรงขอเจ้าศรีพรหมาให้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร เจ้าศรีพรหมาจึงมีฐานะเป็น “หม่อมศรีพรหมา” มีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน คือ หม่อมราชวงศ์อนุพร และหม่อมราชวงศ์เพ็ญศรี หม่อมเจ้าสิทธิพร ซึ่งรับราชการในตำแหน่งอธิบดีกระทรวงเกษตร ถวายบังคมลาออกจากราชการซึ่งก็ถูกห้ามปรามอย่างมาก ทั้งสองพระองค์ประกอบอาชีพเกษตรกรรมที่บางเบิด (ปัจจุบันคือตำบลทรายทอง อำเภอบางสะพานน้อย) จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เริ่มทำการเกษตรบนที่ดินของหม่อมศรีพรหมาที่ได้รับเป็นมรดกจากท่านเจ้าคุณมหิบาลฯ โดยปลูกผักสวนครัว พืชไร่ เลี้ยงไก่ สุกรพันธุ์เนื้อ และโคนม และต่อมาขยายกิจการเป็นฟาร์ม มีผลผลิตประสบความสำเร็จครั้งแรกของไทย ฟาร์มนี้ยังเป็นสถานีทดลองทางการเกษตรที่มีผลต่อ กสิกรรมในวงกว้าง เป็นผลทำให้หม่อมเจ้าสิทธิพรได้รับยกย่องว่า เป็นบิดาแห่งการเกษตรแผนใหม่ของไทย
ทั้งสองท่านได้ออกหนังสือ “กสิกร” มีนักวิชาการ/ผู้รู้ เสนอบทความต่าง ๆ เกี่ยวกับการเกษตรมากมาย นอกจากนี้ยังมีคอลัมน์เกี่ยวกับการทำอาหาร และการถนอมอาหาร โดยหม่อมศรีพรหมา เช่น การคั้นน้ำผลไม้ การหมักดอง การทำแฮมและเบคอน เป็นต้น ซึ่งหม่อมศรีพรหมานับเป็นคนไทยคนแรกที่ทำหมูแฮมและเบคอนได้ในประเทศไทยในสมัยที่ยังไม่มีตู้เย็น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้หม่อมเจ้าสิทธิพรกลับเข้ามารับราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมตรวจกสิกรรม กระทรวงเกษตร หม่อมศรีพรหมาจึงต้องติดตามมาอยู่ที่กรุงเทพฯ ด้วย ซึ่งในวาระที่หม่อมเจ้าสิทธิพรดำรงตำแหน่งอยู่ กรมตรวจกสิกรรมสามารถส่งข้าวเข้าประกวดได้รางวัลชนะเลิศเป็นที่ 1 ของโลก
แต่ต่อมาเกิดเหตุการณ์ทางการเมือง ทำให้หม่อมเจ้าสิทธิพรต้องออกจากราชการ และเกิดกบฏบวรเดช ซึ่งพระเชษฐาคือพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช ทรงเป็นหัวหน้าในการก่อการแย่งชิงอำนาจกลับคืนจากคณะราษฎรผู้ปกครองแผ่นดิน ซึ่งเปลี่ยนระบบการปกครองระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นระบอบประชาธิปไตย หม่อมเจ้าสิทธิพรได้รับการชักชวนให้เข้าร่วมก่อการด้วย แต่การก่อการไม่สำเร็จ ทำให้หม่อมเจ้าสิทธิพรต้องโทษจำคุกตลอดพระชนม์ชีพที่เกาะตะรุเตาและเกาะเต่า ภายหลังได้รับพระราชทานนิรโทษกรรม จึงจำคุกเพียง 11 ปี หม่อมศรีพรหมาต้องรับภาระหนักทั้งเลี้ยงดูโอรสธิดา ดูแลกิจการที่อำเภอบางเบิด และ ตามไปส่งอาหารและยาให้หม่อมเจ้าสิทธิพรตามสถานที่ต่างๆ ที่ถูกคุมขังไว้
ในรัฐบาลของนายควง อภัยวงศ์ หลังจากหม่อมเจ้าสิทธิพรพ้นโทษแล้ว ก็ได้ทรงเข้ารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ถึง 2 สมัย หม่อมศรีพรหมาจึงได้กลับมาอยู่ที่กรุงเทพฯ อีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งหม่อมเจ้าสิทธิพรสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2514 หม่อมศรีพรหมาจึงได้ผลักดันให้เกิด “มูลนิธิสิทธิพร กฤดากร” เพื่อเป็นการสานต่อเจตนารมณ์ของหม่อมเจ้าสิทธิพร และส่งเสริมการจัดตั้งโรงเรียนเพื่อประโยชน์ทางการเกษตร
หม่อมศรีพรหมา กฤดากร ณ อยุธยา ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2521 สิริอายุได้ 90 ปี อัฐิของท่านได้นำมาประดิษฐานไว้ที่ ณ วัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร ร่วมกับพระอัฐิของหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร
หนังสืออัตชีวประวัติ
ได้มีการพิมพ์หนังสือ "อัตชีวประวัติ หม่อมศรีพรหมา กฤดากร" พิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2522 โดยการจัดทำของสุลักษณ์ ศิวรักษ์ แบ่งเป็นสี่ภาค คือ ประวัติ, ข้อเขียนของท่าน, บทสัมภาษณ์ และ จาก กสิกร และมีการตีพิมพ์ใหม่ในปี 2550 โดยคงโครงและเนื้อหาเดิมไว้เกือบทั้งหมด แต่ตั้งชื่อหมวดใหม่ คือ “ประวัติเจ้าศรีพรหมา เรียบเรียงโดย ส.ศิวรักษ์” “อัตชีวประวัติ” ” สัมภาษณ์หม่อมศรีพรหมา กฤษดากร” “การถนอมอาหาร จากหนังสือพิมพ์กสิกร” ตามลำดับ และเพิ่มภาคผนวก “เล่าเรื่องแม่” ของ ม.ร.ว. เพ็ญศรี กฤดากร เข้าไว้ด้วย หนังสือ "อัตชีวประวัติ หม่อมศรีพรหมา กฤดากร" ติดอยู่ใน รายชื่อหนังสือดี 100 เล่ม ที่คนไทยควรอ่าน (พ.ศ. 2408-2519)
หนานหนิง
หนานหนิง (จ้วง: Namzningz หน่ำหนิ่ง) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ทางภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน บางครั้งเรียกว่า นครสีเขียว เนื่องจากอุดมไปด้วยพื้นที่สีเขียวจากพรรณพืชเขตร้อน
โอนิกซ์
โอนิกซ์ (Onyx) เป็นรูปแบบกลุ่มที่มีผลึกละเอียด (Cryptocrystalline) ของแร่ควอตซ์ (Quartz) โอนิกซ์จะแสดงลักษณะสีเป็นแถบแนวขนาน มีตั้งแต่สีขาวไปจนเกือบทุกสี (นอกจากบางสี เช่น สีม่วง หรือ สีน้ำเงิน) โดยปกติจะพบโอนิกซ์ที่มีแถบสีขาว สีแทน และสีน้ำตาล หรือถ้ามีแถบสีขนานกัน มีสีเหลืองออกน้ำตาลแดงผสมส้ม หรือ สีน้ำตาลเข้ม จะเรียกว่า ซาร์ด (Sard) หรือ ซาร์โดนิกซ์ (Sardonyx) ซึ่งมีสีแดงมากกว่าสีดำ โดยทั่วไปโอนิกซ์จะมีสีดำบริสุทธิ์ และมีความหลากหลายมาก แต่โอนิกซ์มักไม่ค่อยเกิดเป็นแถบสีต่างๆ
แต่ก็มีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานของใช้สำหรับแกะสลักและทำเครื่องประดับที่มีการตัดมักจะเป็น cabochon หรือเป็นประคำ และยังใช้ สำหรับรอยพิมพ์แกะและทำจี้อัญมณี ซึ่งแถบสีจะทำให้ภาพมีความคมชัดมากกว่าพื้นหลัง โอนิกซ์ในธรรมชาติส่วนมากเกิดจากการแปรสภาพมาจากอะเกต
ชื่อที่นำมาใช้บางครั้งใช้ไม่ถูกต้องกับอุตสาหกรรมวัสดุอัญมณี เช่น แถบสีบนแร่แคลไซต์ (Calcite) ที่พบใน ประเทศเม็กซิโก ปากีสถาน และ สถานที่อื่นๆ ที่มีการแกะสลัก, ขัดและขาย ซึ่งเนื้อของแร่เหล่านี้ จะมีความแข็ง ทนทานน้อยกว่าและแปรสภาพได้ง่ายกว่าแร่โอนิกซ์โดยธรรมชาติ
มีแชล แน
มีแชล แน (Michel Ney) เป็นนายทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และต่อมาเป็นนายพลในสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนา ได้รับสมญานามว่า จอมสุรโยธิน (the bravest of the brave) เขาเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิเพียงคนเดียวที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหากบฏต่อแผ่นดินหลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง​
สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
ชื่อเสียงเรียงนามและวีรกรรมของเขาทราบถึงจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ฝีมือการรบของเขานั้นเป็นที่พึงพอใจแก่นโปเลียน ถือเป็นโอกาสดีที่นโปเลียนจะได้มีกองหนุนที่มีความสามารถแบบนี้ นโปเลียนได้มอบหมายให้จักรพรรดินีโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แนหาคู่ครองให้ โฌเซฟีนได้ทำการพูดจาสู่ขอกับนางกำนัลของนาง มีชื่อว่าอากลา โอกีเยร์ ซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าคนใช้ของมารี อ็องตัวแน็ต โดยพิธีสมรสจัดขึ้นที่โบสถ์ในปราสาทโอกีเอใกล้เมืองแวร์ซาย การกระทำดังกล่าวทำให้แนมีความเชื่อมั่นในตัวองค์จักรพรรดินโปเลียนและระบอบการเมืองโบนาปาร์ตได้อย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น
จอมพลแห่งฝรั่งเศส และสงครามนโปเลียน
แนได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลรุ่นแรกของจักรพรรดินโปเลียนเมื่อปี ค.ค.1804 ซึ่งเป็นปีเดียวที่นโปเลียนได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส จอมพลรุ่นแรกที่ได้รับแต่งตั้งเวลาเดียวกับแน ได้แก่ นิโกลาส์ ดาวูต์ ฌอง ลานน์ อังเดร มาสเซนา ฌอง เดอ ดิเยอ ซูลต์ ฌออากีม มูว์รา หลุยส์ อาแล็กซองดร์ แบร์ทิเยร์ เป็นต้น
ค.ศ. 1805 นโปเลียนส่งกองทัพของแนไปบดขยี้กองทัพออสเตรียที่ทุ่งเอลชิงเก็น ซึ่งสมภูมิครั้งนี้แนเป็นฝ่ายได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาด หลังจากศึกนั้นนโปเลียนได้มอบบรรดาศักดิ์เป็นดุ๊กแห่งเอลชินเกน และในปีค.ค. 1806 แนได้ชัยชนะจากกองทัพปรัสเซียในสมภูมิรบที่เยนา ไอเลาและฟรีดลันด์ และในปี ค.ศ. 1808 แนได้ร่วมรบกับจอมพลมาสเซน่าที่สเปนในสงครามคาบสมุทร แนได้ขัดคำสั่งของมาสเซนา เมื่อนโปเลียนทรงรับรู้เรื่องนี้เข้าพระองค์จึงสั่งปลดและส่งกลับไปฝรั่งเศสแบบเสียหน้าเมื่อปี ค.ศ. 1811
บุคลิกและลักษณะของแนนั้น แนเป็นนายทหารที่มีความมุ่งมั่นในหน้าที่ของทหารสูง เพราะเวลาออกรบนั้นเขาจะรบอย่างห้าวหาญ ไม่เกรงกลัวภัยอันตรายใด ๆ เพื่อปลุกใจลูกน้องและกระทำตนเป็นตัวอย่างที่ดี เขาไม่ต้องการที่จะเลื่อนยศทหารระดับสูง และคัดค้านการเลื่อนยศทั้งต่อหน้าผู้บังคับบัญชาและนายทหารอาวุโส แต่สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนได้รับยศ ในการต่อสู้ของเขานั้นเขามักหลีกเลี่ยงการใช้อาวุธปืน และใช้ดาบเป็นหลัก เขาจะเน้นฟันดาบหนัก ๆ และควบม้าพุ่งเข้าหาข้าศึกด้วยความเร็วสูงตามแบบการรบของทหารม้า ตลอดการรับใช้ชาติทหารเขาคิดว่าตนเป็นทหารม้าเท่านั้น เขาเป็นคนที่อารมณ์ร้อน ฉุนเฉียว บุ่มบ่าม และไม่ยอมฟังคำสั่งใครถ้าไม่ใช่คำสั่งของจักรพรรดินโปเลียน จึงมักทำให้การทำงานระหว่างเขากับแม่ทัพคนอื่น ๆ มีปัญหา
ปีค.ศ. 1812 นโปเลียนส่งกองทัพฝรั่งเศสไปบุกครองรัสเซีย เมื่อกองทัพฝรั่งเศสของนโปเลียนไปถึงกรุงมอสโก กลับพบว่ากรุงมอสโกเป็นเมืองร้าง และประชาชนชาวมอสโกเผาเมืองเพื่อไม่ให้นโปเลียนยึดได้ ส่วนพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 ได้หลบหนีไปปารีสก่อนหน้านั้น นโปเลียนจึงสั่งถอยทัพออกจากรัสเซีย ระหว่างการถอยทัพนั้นเต็มไปอุปสรรคมาก อาทิ อากาศหนาวเย็น ฝูงหมาป่า เสบียงไม่เพียงพอ และเหล่าทหารคอสแซคเข้าโจมตี ทำให้ทหารฝรั่งเศสบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก จอมพลแนที่ทำหน้าที่เป็นผู้นำกองระวังหลังได้ข้ามแม่น้ำเบเรซินาที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง และปะทะกับกองทัพรัสเซียของนายพลมีฮาอิล คูตูซอฟอย่างห้าวหาญที่ตำบลโบโรดิโน หลังศึกนั้นเขาขว้างปืนคาบศิลาประจำมือลงแม่น้ำตามวิสัยของทหารม้าแล้วกลับไปยังฝรั่งเศสแบบวีรบุรุษ ซึ่งเขาได้เป็นคนฝรั่งเศสคนสุดท้ายที่ออกมาจากพรมแดนรัสเซีย นโปเลียนได้เห็นความกล้าหาญของจอมพลผู้นี้จึงมอบบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งมอสโก และมอบสมญานามให้แนให้เป็นจอมสุรโยธิน
ในปีค.ศ. 1814 แนได้ออกทัพไปที่เมืองเดนเนวิทซ์ในช่วงสงครามมหาสัมพันธมิตร ในสงครามครั้งนี้ศึกคราวนี้แนต้องเจอคข้าศึกที่เป็นสหายเก่าของตน คือพระเจ้าคาร์ลโยฮันที่ 14 ซึ่งเคยเป็นจอมพลของนโปเลียนและเคยเป็นสิบเอกร่วมรบกับแนในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส มีนามเดิมว่าฌอง-บับติสต์ แบร์นาดอตต์จากสงครามคราวนี้แนเป็นฝ่ายแพ้ หลังจากนั้นก็ไปรบที่ไลพ์ซิจจนได้รับบาดเจ็บ
เมื่อแนทราบว่าจักรพรรดินโปเลียนทรงประสงค์ระดมทหารไปตอบโต้ข้าศึกที่บุกมายังปารีส แนจึงตัดสินใจไม่ส่งกองทัพเข้าไปสนับสนุน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังพระราชวังฟงแตนโบลและร่วมมือกับจอมพลคนอื่น ๆ ให้บีบบังคับให้นโปเลียนสละบังลังก์จนเป็นผลสำเร็จ ทำให้นโปเลียนถูกเนรเทศไปยังเกาะเอลบา
สมัยร้อยวัน
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ทรงทราบข่าวนี้แล้ว พระองค์จึงเรียกตัวแนให้จับกุมตัวนโปเลียนที่หนีออกมาจากเกาะเอลบา แนกราบทูลต่อหน้าพระพักตร์หลุยส์ที่ 18 ว่า "จะจับนโปเลียนขังไว้ในกรงเหล็ก" เมื่อได้พบกับกองทัพของนโปเลียนที่หนีมาเกาะเอลบา ณ เมืองโอแซร์แล้วนั้น ทหารในกองทัพของแนนั้นกลับไม่ยิงนโปเลียนแม้แต่นายเดียว รวมทั้งแนรู้สึกโอดโอนเมื่ออยู่ต่อหน้าองค์จักรพรรดิของตน เพราะนโปเลียนเป็นคนเลี้ยงแนมาตั้งแต่เป็นนายทหารชั้นผู้น้อยกระทั่งเป็นจอมพล เขาจึงร่ำไห้กอดนโปเลียนและพานโปเลียนกลับไปครองบัลลังก์ฝรั่งเศสตามเดิม
วันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1815 นโปเลียนสั่งให้แนไปเป็นแม่ทัพทางด้านปีกซ้ายและไปจัดการกับกองทัพอังกฤษซึ่งนำทัพโดยอาร์เธอร์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งเวลลิงตัน ที่กาเตร บราส (Quatre Bras) แนไม่เข้าใจคำสังของนโปเลียน จึงทำให้ไล่ต้อนกองทัพอังกฤษไม่หมด หลังจากศึกครั้งที่วอเตอร์ลูแล้ว แนได้หลบหนีออกจากเขตการรบแล้วเอาเขม่าควันทาที่ใบหน้าแล้วพูดกับนายทหารผู้หนึ่งว่า "หากว่ามันจับเราได้ครั้งนี้ มันจะแขวนคอเราแน่"
ถูกจับกุมและประหารชีวิต
วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1815 แนถูกจับกุมข้อหากบฏหลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 กลับมาขึ้นครองราชย์อีกครั้ง เขาได้ถูกนำตัวไปขึ้นศาล ในบรรดาสมาชิกในวุฒิสภาในศาลนั้นส่วนใหญ่ฝักใฝ่บูร์บง ในรุ่งเช้าของวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1815 แนได้มุ่งหน้าไปยังลานประหารอย่างองอาจสมกับเป็นจอมสุรโยธิน เขาเดินตรงไปยังลานประหารตรงถนน l'Observatoire ใกล้ ๆ สวนลุกซ็องบูร์โดยไม่ต้องมีผู้คุมมาพยุงและไม่ผูกผ้าคาดตา แนได้สั่งให้พลปืนเพชฌฆาตยิงไปที่หัวใจของเขาพร้อมกับสั่งเสียให้กับทหารทั้งน้ำตาว่า
จอมพลมีแชล แน ดยุคแห่งเอลชิงเกน เจ้าชายแห่งมอสโกวาถูกหน่วยพลปืนสำเร็จโทษ สิริอายุได้ 46 ปี ศพของแนนั้นตั้งอยู่ที่สุสานแปร์ ลาแชส (Pere Lachaise) ที่กรุงปารีส ส่วนบริเวณที่แนถูกประหารชีวิตนั้นได้ก่อสร้างเป็นอนุสาวรีย์ การประหารของจอมพลแนนั้นทำเกิดความแตกแยกในฝรั่งเศส อันก่อให้เกิดการปฏิวัติอีกครั้งในเวลาต่อมา
เดอะเกรทอเมริกันแบช (2005)
เดอะเกรทอเมริกันแบช (2005) (The Great American Bash (2005)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 ณ สนามHSBC Arena ในเมืองบัฟฟาโล, รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการเดอะเกรทอเมริกันแบชครั้งที่ 2 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากสแมคดาวน์ ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 8 รายการด้วยกัน
ชู ฮย็อน-ย็อง
ชู ฮย็อน-ย็อง (เกิด 14 มกราคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงหลักของรายการโทรทัศน์ประเภท สุขนาฏกรรม-ปกิณกะบันเทิง (comedy-variety show) แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ โคเรีย รีบูต (Saturday Night Live Korea Reboot; ค.ศ. 2021–2022) และเป็นที่รู้จักจากบทบาท ดง กือ-รามี ใน อูยองอู ทนายอัจฉริยะ (Extraordinary Attorney Woo; ค.ศ. 2022)
คอหอยอักเสบ
ไวรัสคือสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดอาการคอหอยอักเสบ เด็ก 25% และผู้ใหญ่ 10% ที่เกิดอาการนี้มาสาเหตุมาจากเชื้อสเตร็ปโตค็อกคัส ส่วนสาเหตุอื่น ๆ ได้แก่แบคทีเรียจำพวก หนองใน หรือ เห็ดรา หรือสารระคายเคืองจำพวก สารในบุหรี่ เกสรดอกไม้ เป็นต้น
สถานีรถไฟฮาโกเนะ-ยูโมโตะ
สถานีรถไฟฮาโกเนะ-ยูโมโตะ (箱根湯本駅 (Hakone-Yumoto-eki)) เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางสายฮาโกเนะโทซัน ตั้งอยู่ที่เมืองฮาโกเนะ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น อาคารสถานีในปัจจุบันสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2009
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง
การอนุญาโตตุลาการเวียนนาครั้งที่หนึ่ง เป็นการระงับข้อพิพาททางดินแดนที่เกิดขึ้นระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกียในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1938 โดยบรรลุผลการไกล่เกลี่ยจากนาซีเยอรมนี ซึ่งการอนุญาโตตุลาการนี้เป็นการแก้ไขพรมแดนระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกียตามบรรทัดฐานของการกระจายทางชาติพันธุ์ อันมีผลสืบเนื่องมาจากการลงนามในสนธิสัญญาทรียานง ค.ศ. 1920 ที่ทำให้ฮังการีสูญเสียดินแดนในอดีตประมาณ 70 % และส่งผลให้เกิดชนกลุ่มน้อยฮังการีในเชโกสโลวาเกียเป็นจำนวนมาก ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง การอนุญาโตตุลาการนี้จึงถือเป็นโมฆะและฮังการีต้องส่งคืนดินแดนที่ได้มาจากคำตัดสินให้กับเชโกสโลวาเกียดังเดิม
วิกฤตการณ์ที่เกิดขึ้นจากสนธิสัญญาแวร์ซายเริ่มในช่วงปลายทศวรรษ 1930 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความตึงเครียดระหว่างเชโกสโลวาเกียและเยอรมนีในเรื่องชนกลุ่มน้อยเยอรมันในเชโกสโลวาเกีย ทำให้รัฐบาลฮังการีเห็นถึงความหวังที่จะบรรลุการเปลี่ยนแปลงพรมแดนที่รอคอยมานาน อย่างไรก็ตาม ด้วยความกังวลว่าประเทศจะพึ่งพาเยอรมนีมากเกินไป และความอ่อนแอทางทหารของฮังการีเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน ทำให้ประเทศจึงพยายามสร้างพันธมิตรทางเลือกกับโปแลนด์และอิตาลีเพื่อให้บรรลุเป้าหมายดังกล่าว
ความตกลงมิวนิกที่เกิดขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1938 ยังคงไม่สามารถยุติข้อพิพาทระหว่างฮังการีและเชโกสโลวาเกีย แต่ด้วยการยืนยันจากมุสโสลินี จึงมีการรวมข้อปัญหาของชนกลุ่มน้อยชาวฮังการีและจัดให้ทั้งสองฝ่ายเจรจากันโดยไม่มีอำนาจแทรกแซงเป็นเวลาสามเดือน ซึ่ง การเจรจาระหว่างทั้งสองประเทศมีขึ้นในต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 1938 แต่ไม่บรรลุผลสำเร็จ และในท้ายที่สุดทั้งสองประเทศได้ร้องขอการอนุญาโตตุลาการจากอิตาลีและเยอรมนี โดยได้รับการอนุมัติโดยปริยายจากสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสด้วย จากคำตัดสิน ณ กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ส่งผลให้ดินแดนทั้งหมด 11,000 ตารางกิโลเมตร และผู้คนราวหนึ่งล้านคนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวฮังการี ถูกส่งมอบให้แก่ฮังการี แม้ว่าจะไม่ได้ทุกเมืองที่ต้องการหรือทั้งหมดของรูทีเนียก็ตาม ดินแดนนี้ยังคงอยู่ในอำนาจของฮังการีตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่เมื่อสิ้นสุดสงคราม คำชี้ขาดของการอนุญาโตตุลาการจึงถือเป็นโมฆะ ทำให้สโลวาเกียกลับสู่เชโกสโลวาเกียอีกครั้ง และรูทีเนียรวมเข้ากับสหภาพโซเวียต
สถานะชนกลุ่มน้อยฮังการีและรูซึนในเชโกสโลวาเกีย
เชโกสโลวาเกียเป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์แห่งหนึ่งในทวีปยุโรปสมัยระหว่างสงคราม เช่นเดียวกับยูโกสลาเวีย ทำให้ในบางครั้งจึงถูกเปรียบเปรยว่าเป็นจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีขนาดเล็ก จากประชากรทั้งหมด 13,600,000 คนที่ลงทะเบียนในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 1921 มีเพียง 50.4 % ที่เป็นชาวเช็ก และ 15 % เป็นชาวสโลวัก ในขณะที่ 23.4 % เป็นชนกลุ่มน้อยเยอรมัน 3.5 % เป็นชาวรูซึน และอีก 5.6 % เป็นชาวฮังการีและอื่น ๆ ซึ่งชาวรูซึนและฮังการีส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่ในภูมิภาครูทีเนียและสโลวาเกีย โดยสำหรับสโลวาเกียนั้นมีชาวฮังการีอาศัยอยู่เป็นจำนวน 637,000 คน และชาวรูซึน 86,000 คน (คิดเป็น 21.5 % และ 2.9 % ของจำนวนประชากรในภูมิภาค ตามลำดับ) ในภูมิภาครูทีเนียมีชาวรูซึนอาศัยอยู่เป็น 373,000 คน (61.2 %) และชาวฮังการี 192,000 คน (17 %) โดยทั้งสองภูมิภาค ชนกลุ่มน้อยจะอาศัยอยู่ในพื้นที่ขนาดเล็ก: ชาวฮังการีกระจุกตัวอยู่บริเวณที่ราบทางตอนใต้ ในขณะที่ชาวรูซึนจะอาศัยอยู่พื้นที่ภูเขามากกว่า สโลวาเกียมีความแตกต่างจากภูมิภาคอื่น ๆ ของประเทศ เนื่องจากการรวมสโลวาเกียเข้ากับสาธารณรัฐใหม่ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งนั้นเป็นเพราะเหตุผลจากทางยุทธศาสตร์ ไม่ใช่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม และสำหรับภูมิภาครูทีเนียถูกผนวกเข้ากับเชโกสโลวาเกียเนื่องด้วยคำร้องขอจากผู้อพยพชาวรูซึนในสหรัฐ
สถานะทางกฎหมายของชาวฮังการีในเชโกสโลวาเกียมีความไม่ชัดเจน: ในสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แลได้มอบสัญชาติแก่ชาวฮังการี แต่ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1920 อนุญาตให้เฉพาะผู้คนที่อาศัยอยู่ในดินแดนเชโกสโลวาเกียใหม่ตั้งแต่ ค.ศ. 1910 เท่านั้น ซึ่งข้อจำกัดนี้ส่งผลให้ชาวฮังการีประมาณ 56,000–106,000 คน อพยพไปยังฮังการี นอกจากนี้ยังมีชาวฮังการีประมาณ 15,000–100,000 คน ที่ถูกละทิ้งให้เป็นผู้ไร้สัญชาติ ในทางตรงกันข้าม ชาวรูซึนได้รับอิสรภาพทางดินแดนโดยปฏิบัติในรัฐเชโกสโลวาเกีย
กฎหมายเชโกสโลวาเกียอนุญาตให้ชนกลุ่มน้อยได้รับการศึกษาในภาษาของตนเองได้ภายใต้เงื่อนไขบางประการ ซึ่งหมายความว่า 86.4 % ของนักเรียนชาวฮังการีระดับประถมศึกษาได้รับการศึกษาในภาษาแม่ของพวกเขา เช่นเดียวกับ 72 % ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา แต่ขณะเดียวกันในเชโกสโลวาเกียไม่มีการศึกษาระดับอุดมศึกษาให้สำหรับชาวฮังการี อย่างไรก็ตาม ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง การรับรู้ของชาวฮังการีต่อสถานการณ์การศึกษาของพวกเขาเลวร้ายลง เนื่องด้วยจำนวนโรงเรียนของชาวฮังการีถูกลดลงถึงสองในสาม มหาวิทยาลัยที่ใช้ภาษาฮังการีถูกยกเลิก และประกาศนียบัตรที่ได้รับจากมหาวิทยาลัยในฮังการีไม่ได้รับการยอมรับในเชโกสโลวาเกีย ชนกลุ่มน้อยฮังการีส่วนใหญ่จึงเลือกที่จะสนับสนุนพรรคการเมืองที่วิพากษ์วิจารณ์นโยบายวัฒนธรรมของรัฐบาลเชโกสโลวาเกียและพรรคของชาวฮังการีทุกพรรคในประเทศ โดยหวังว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงพรมแดนในอนาคต ซึ่งจะทำให้สโลวาเกียและรูทีเนียบางส่วนหรือทั้งหมดกลับคืนสู่ฮังการี พรรคฝ่ายค้านได้รับคะแนนเสียงข้างน้อยประมาณครึ่งหนึ่งในการเลือกตั้งรัฐสภาติดต่อกัน ชนชั้นนำฮังการีในยุคจักรวรรดิ (เจ้าของที่ดิน นักบวช ทนายความ ข้าราชการ ครู และประชากรชาวยิวส่วนหนึ่ง) แสดงท่าทีต่อต้านรัฐใหม่และมักจะเข้าควบคุมในฐานะผู้นำพรรคการเมืองของชาวฮังการีในเชโกสโลวาเกีย ชาวนาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยส่วนใหญ่และได้รับการปรับเปลี่ยนสถานะทางเศรษฐกิจในรัฐใหม่ ก็ยังคงสนับสนุนการกลับคืนสู่ฮังการีต่อไป
ในส่วนของชาวรูซึน แม้ว่าพวกเขาจะสนับสนุนพรรคฝ่ายค้านรัฐบาลด้วยเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้ต้องการแยกตัวออกจากเชโกสโลวาเกีย เพียงแค่พวกเขาต้องการปฏิรูปรัฐบาล เพื่อขยายอำนาจการปกครองตนเองและเพิ่มขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของรูทีเนีย โดยการตัดทอนพื้นที่บางส่วนจากสโลวาเกียไป อำนาจการปกครองตนเองนั้นเป็นไปในทางปฏิบัติสำหรับฝ่ายตุลาการในรูทีเนีย และผู้ว่าราชการประจำรูทีเนียก็ไม่ได้มีอำนาจเหนือกว่ารองผู้ว่าราชการที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลกลางปราก อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้วการสนับสนุนพรรคฝ่ายค้านรัฐบาลมีมากกว่านั้นอย่างยิ่ง ซึ่งเป็นผลมาจากภาวะทางเศรษฐกิจมากกว่า ถึงแม้ฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจะสามารถสร้างอิทธิพลขึ้นได้เป็นเวลาสั้น ๆ ในช่วงปลายทศวรรษ 1929 อันเป็นผลจากการปรับปรุงสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ แต่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทำให้ฝ่ายค้านรัฐบาลเริ่มกลับมามีอิทธิพลอีกครั้ง
ความปรารถนาของฮังการี
ฮังการีสูญเสียดินแดนเป็นจำนวนมากภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งตามสนธิสัญญาทรียานง ซึ่งหนึ่งในดินแดนที่สูญเสียไปคือสโลวาเกียและรูทีเนีย ที่มอบให้เชโกสโลวาเกีย โดยวัตถุประสงค์หลักของนโยบายต่างประเทศของฮังการีในช่วงระหว่างสงครามคือการฟื้นฟูดินแดนทั้งหมดหรือบางส่วนที่สูญเสียไปหลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จากเหตุการณ์อันชลุสและความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างเชโกสโลวาเกียและเยอรมนี ทำให้ฮังการีพยายามใช้โอกาสนี้ในการกู้คืนดินแดนในอดีต ทางสันนิบาตปฏิรูปนิยมฮังการีได้ออกมาเคลื่อนไหวเป็นครั้งแรกในรอบห้าปีเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1938 เพื่อเรียกร้องการปฏิบัติแก่ชนกลุ่มน้อยฮังการีในเชโกสโลวาเกียเหมือนดังที่เยอรมนีได้เรียกร้องในเวลาเดียวกัน และเพื่อหลีกเลี่ยงการพึ่งพาเยอรมนีมากเกินไป รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฮังการีจึงพยายามขอความร่วมมือจากอิตาลี ยูโกสลาเวีย โรมาเนีย และโปแลนด์ เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ในการเจรจากับประเทศภาคีน้อย (Little Entente) มีการยินยอมที่จะลงนามในสนธิสัญญาเกี่ยวกับการเคารพชนกลุ่มน้อย ยกเลิกการใช้กำลังเพื่อแก้ไขข้อพิพาทระหว่างทั้งสองฝ่าย และยอมรับสิทธิของฮังการีในสร้างเสริมกำลังอาวุธใหม่ โดยทั้งหมดนี้เป็นไปตามความตกลงเบลต (Bled agreement) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ซึ่งเชโกสโลวาเกียไม่ได้ลงนาม อย่างไรก็ตาม ทางเบอร์ลินได้รับรู้ถึงความตกลงดังกล่าวที่รัฐบาลฮังการีปฏิเสธการใช้กำลังในขณะที่ความตึงเครียดระหว่างเบอร์ลินและปรากเริ่มสูงขึ้น โดยสิ่งนี้ถือเป็นการแสดงท่าทีถึงความเป็นอิสระของนโยบายต่างประเทศฮังการี ซึ่งนั่นทำให้เยอรมนีไม่พอใจเป็นอย่างมาก
ผู้นำเยอรมนีเรียกร้องให้ผู้นำฮังการีที่ขณะนั้นมาเยือนเบอร์ลินเข้าร่วมในการกดดันเชโกสโลวาเกีย ฮิตเลอร์ตั้งใจที่จะรุกรานประเทศโดยใช้การลุกฮือของชนกลุ่มน้อยเป็นเหตุผล และต้องการความร่วมมือจากรัฐบาลบูดาเปสต์สำหรับความช่วยเหลือของชนกลุ่มน้อยฮังการี การร่วมมือของฮังการีมีจุดประสงค์เพื่อให้ได้รับดินแดนกลับคืนมา แม้ว่าฝ่ายเยอรมนีจะมีความไม่ชัดเจนต่อการผนวกดินแดนของฮังการีก็ตาม ถึงแม้จะมีแรงกดดันมหาศาลจากเยอรมนี แต่ฮังการีก็ปฏิเสธแผนการของเยอรมนีอย่างแข็งขัน โดยฮังการีไม่ได้ปฏิเสธการร่วมมือกับเยอรมนี แต่ก็ไม่ได้รับประกันว่าพวกเขาจะร่วมมือด้วยเช่นกัน
ในทางกลับกัน รัฐบาลฮังการียังคงพยายามประสานข้อเรียกร้องของตนกับโปแลนด์ต่อไป รัฐบาลวอร์ซอได้เสนอว่าทางบูดาเปสต์ควรเรียกร้องให้มีการลงประชามติในทุกดินแดนที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฮังการีเดิม ไม่ใช่เพียงแค่พื้นที่ที่มีชาวฮังการีส่วนใหญ่เท่านั้น เพื่อที่จะสร้างพรมแดนร่วมกันระหว่างฮังการี-โปแลนด์ ข้อเรียกร้องของโปแลนด์-ฮังการีได้รับการสนับสนุนจากอิตาลี