cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สง่า อารัมภีร
รางวัล
ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล) ประจำปีพุทธศักราช 2531
คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์
คลี่ปริศนาภาพถ่ายวิเวียน ไมเออร์ (Finding Vivian Maier) เป็นภาพยนตร์สารคดีอเมริกันในปี ค.ศ. 2013 โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับช่างภาพ วิเวียน ไมเออร์ เขียนบท กำกับ และสร้างโดยจอห์น มาลูฟ และชาร์ลี ซิสเกล และอำนวยการสร้างโดย เจฟฟ์ การ์ลิน
ไมเออร์เป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศสที่ทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กและแม่บ้านมาตลอดชีวิตของเธอ โดยทำงานให้กับครอบครัวในชุมชนชิคาโกหลายครอบครัว เธอมักพกกล้องถ่ายรูปไปในทุกที่ แต่ผลงานภาพถ่ายของไมเออร์กลับไม่เป็นที่รู้จักในช่วงที่เธอมีชีวิตอยู่ จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในปี 2009
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าว่า มาลูฟค้นพบผลงานของเธอได้อย่างไร และหลังจากที่เธอเสียชีวิตไปแล้ว ก็ได้เล่าเรื่องราวชีวิตของเธอผ่านการสัมภาษณ์ผู้คนรอบตัวเธอ มาลูฟได้ซื้อกล่องที่บรรจุรูปภาพเนกาทีฟที่งานประมูลในชิคาโกเมื่อปี 2007 และได้สแกนภาพและลงภาพเหล่านี้ทางอินเทอร์เน็ต จากนั้นได้มีการนำเสนอข่าวเกี่ยวกับไมเออร์และได้เริ่มโครงการคิกสตาร์เตอร์เพื่อทำสารคดีหลังจากนั้นไม่นาน
ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2013 และออกฉายปกติทางโรงภาพยนตร์ และออกเป็นดีวีดีในเดือนพฤศจิกายน 2014 หลังการฉาย ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ภาพยนตร์ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 87
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน
ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน (ヴァイオレット・エヴァーガーデン (Vaioretto Evāgāden)) เป็นชุดนวนิยายจากประเทศญี่ปุ่นประพันธ์โดย Kana Akatsuki และวาดภาพโดย Akiko Takase นิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลใหญ่ในประเภทนวนิยายจากงานเกียวโตแอนิเมชันอวอร์ดครั้งที่ห้าของเกียวโตแอนิเมชันในปี 2014 ซึ่งเป็นผลงานชิ้นแรกที่ได้รับรางวัลใหญ่ในสามประเภท (นวนิยาย, บทเรื่อง และมังงะ) เกียวโตแอนิเมชันตีพิมพ์ไลท์โนเวลเรื่องแรกในวันที่ 25 ธันวาคม 2015 ภายใต้สำนักพิมพ์ KA Esuma Bunko
อนิเมะโทรทัศน์ 13 ตอนที่ดัดแปลงโดยเกียวโตแอนิเมชันออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงเมษายน 2018 โดยมีการฉายล่วงหน้าหลายครั้งในปี 2017 ซีรีส์นี้ได้รับรางวัลแอนิเมชั่นยอดเยี่ยมในงานครันชีโรลอนิเมะอวอร์ดประจำปี 2019 ตอนแบบโอวีเอได้ถูกเผยแพร่ในเดือนกรกฎาคม 2018 และภาพยนตร์ภาคแยกฉายรอบปฐมทัศน์ในญี่ปุ่นในเดือนกันยายน 2019 และภาพยนตร์อนิเมะเรื่องที่สอง ไวโอเล็ต เอเวอร์การ์เดน เดอะมูฟวี เข้าฉายในวันที่ 18 กันยายน 2020
มัสยิดพาร์เธนอน
มัสยิดพาร์เธนอน (Parthenon mosque) สื่อถึงหนึ่งในสองมัสยิดที่สร้างข้างในพาร์เธนอนในสมัยที่กรีซอยู่ภายใต้การครอบครองของออตโตมัน แรกเริ่มเป็นมัสยิดที่ดดัดแปลงจากโบสถ์พระแม่มารีย์แห่งเอเธนส์ ซึ่งถูกทำลายด้วยการระดมยิงของฝ่ายเวนิสใน ค.ศ. 1687 ส่วนอาคารหลังที่สองสร้างขึ้นบนพื้นที่เปิด ตรงบริเวณที่เคยเป็นnaosของซากพาร์เธนอน ภายหลังจึงถูกรื้อทำลายใน ค.ศ. 1843
ประวัติ
ไม่มีการบันทึกว่าในช่วงใดที่พาร์เธนอนกลายเป็นมัสยิดใหญ่ครั้งแรก อย่างไรก็ตาม เป็นที่รู้จักว่าสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2 เสด็จไปเอเธนส์ใน ค.ศ. 1458 หลังการยอมจำนนนของอะโครโพลิสต่อจักรวรรดิออตโตมัน และอีกครั้งใน ค.ศ. 1460 และมีการสันนิษฐานว่าการเปลี่ยนแปลงสถานที่อาจเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้นหรือหลังจากนั้นไม่นาน เนื่องจากโดยทั่วไปแล้วโบสถ์ที่โดดเด่นในดินแดนที่ถูกยึดครองมักถูกเปลี่ยนแปลง มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างอาคารเล็กน้อย โดยที่หอแฟรงก์ทางมุมตะวันตกเฉียงใต้ของ pronaos ซึ่งอาจทำหน้าที่เป็นหอระฆัง ถูกแปลงเป็นหออะษาน มีการถอนฉากแท่นบูชา, แท่นบูชาสูง และแท่นบูชาที่มุขโค้งด้านสกัดออก โมเสกพระนางมารีย์พรหมจารีที่มุขโค้งด้านสกัดเห็นได้ชัดว่ารอดจากการแปลง ไม่มีใครทราบชะตากรรมของแท่นเทศน์ คาทีดราที่ไม่ทราบว่าถูกถอนหรือไม่ และที่ตั้งของมินบัรและเมียะห์รอบ อาคารนี้ถูกทำายจากการระดมยิงของฝ่สยเวนิสในดารล้อมอะโครโปลิสใน ค.ศ. 1687 และแทนที่ด้วยมัสยิดหลังคาโดมเดี่ยวขนาดเล็กกว่าตรงบริเวณพื้นที่ว่างของ naos น่าจะสร้างขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภายหลังถูกริ่อทำลายใน ค.ศ. 1843 พร้อมกับการเริ่มต้นของกิจกรรมทางโบราณคดีบนอะโครโปลิส
เขตบางบอน
บางบอน เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปทางด้านตะวันออกของเขตเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยและหนาแน่นปานกลาง โดยมีย่านการค้าและเขตอุตสาหกรรมภายในพื้นที่ ส่วนทางด้านตะวันตกเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยและเขตเกษตรกรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตบางบอนตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติ
บางบอนในอดีตเป็นชื่อหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่มีความเก่าแก่อย่างน้อยตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีหลักฐานเป็นวรรณคดีหลายเรื่องที่กล่าวถึง ได้แก่ โคลงนิราศทวาย (โคลงนิราศไปแม่น้ำน้อย) ของพระพิพิธสาลีในสมัยรัชกาลที่ 1 โคลงนิราศนรินทร์ ของนายนรินทรธิเบศร์ (อิน) ในสมัยรัชกาลที่ 2 และ นิราศเมืองเพชร ของสุนทรภู่ในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาเมื่อมีการจัดการปกครองส่วนภูมิภาคโดยแบ่งออกเป็นมณฑล จังหวัด อำเภอ ตำบล และหมู่บ้าน บางบอนจึงกลายมาเป็นท้องที่การปกครองของอำเภอบางขุนเทียน จังหวัดธนบุรี โดยในพื้นที่แถบนี้รวมทั้งพื้นที่ใกล้เคียงมีการปรับเปลี่ยนเขตการปกครองหลายครั้ง ในที่สุดเมื่อ พ.ศ. 2483 ทางราชการได้ยุบรวมท้องที่ตำบลบางบอนเหนือ ตำบลบางบอนใต้ และตำบลแสมดำเข้าด้วยกันและตั้งเป็น ตำบลบางบอน ขึ้น
ใน พ.ศ. 2514 จังหวัดธนบุรีถูกรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกหน่วยการปกครองใหม่ด้วย ตำบลบางบอนจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงบางบอน และอยู่ในเขตการปกครองของสำนักงานเขตบางขุนเทียน
ภายหลังในเขตบางขุนเทียนมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่นขึ้นมาก เพื่อให้การปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศแยกพื้นที่แขวงบางบอนออกจากเขตบางขุนเทียนตั้งเป็น เขตบางบอน โดยสำนักงานเขตบางบอนได้เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2541 เป็นสำนักงานเขตลำดับที่ 50 ของกรุงเทพมหานคร เดิมตั้งอยู่ที่อาคารตลาดสดเทพยดาอารักษ์ หมู่ที่ 4 แขวงบางบอน ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ได้ย้ายมาตั้งสำนักงานเขตถาวรที่ซอยเอกชัย 135/1 หมู่ที่ 3 แขวงบางบอน
แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ
แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ (Black Panther: Wakanda Forever) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่อเมริกันเรื่องใหม่ที่สร้างจากตัวละครแบล็ค แพนเธอร์ของมาร์เวลคอมิกส์ ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ ตั้งใจให้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่องแบล็ค แพนเธอร์ (2018) และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 30 ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทและกำกับโดย ไรอัน คูเกลอร์ และนำแสดงโดย ลูพีตา ญองอ, ดาไน กูริรา, มาร์ติน ฟรีแมน, ลิทีเชีย ไรต์, วินสตัน ดุ๊ก, แองเจลา บาสเซตต์ และ ดอมีนีก ทอร์น
เขตบางบอน
การแบ่งเขตการปกครอง
เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 กรุงเทพมหานครได้ประกาศยุบแขวงบางบอนและตั้งแขวงขึ้นใหม่ 4 แขวง โดยมีถนนเอกชัยและถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตกเป็นเส้นแบ่งเขตและให้มีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ส่งผลให้เขตบางบอนในปัจจุบันประกอบด้วยแขวงดังต่อไปนี้
หมายเลขที่หายไปคือแขวงที่ถูกยุบเลิก
แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ
แนวคิดสำหรับภาคต่อเริ่มต้นขึ้นหลังจากการเปิดตัวของ แบล็ค แพนเธอร์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คูเกลอร์เจรจาเพื่อกลับมาเป็นผู้กำกับในเดือนต่อมา และมาร์เวลสตูดิโอส์ได้ยืนยันอย่างเป็นทางการถึงการพัฒนาภาคต่อในช่วงกลางปี พ.ศ. 2562 แผนสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้เปลี่ยนไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 เมื่อแชดวิก โบสแมน นักแสดงจากแบล็ค แพนเธอร์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ โดยที่มาร์เวลตัดสินใจที่จะไม่คัดเลือกแสดงใหม่เพื่อมารับบทของทีชัลลา นักแสดงหลักคนอื่นๆ จากภาพยนตร์เรื่องแรกได้รับการยืนยันในเดือนพฤศจิกายนนั้นว่าจะกลับมา และชื่อเรื่องได้รับการประกาศในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 การผลิตเริ่มขึ้นในปลายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ในแอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย และการถ่ายทำก็จะเกิดขึ้นในเมืองวูสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ด้วย
เขตบางบอน
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตบางบอน ได้แก่
แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ
แบล็ค แพนเธอร์: วาคานด้าจงเจริญ มีกำหนดเข้าฉายในสหรัฐวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 กำหนดเข้าฉายประเทศไทย 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 โดยเป็นภาพยนตร์ปิดระยะสี่ของ MCU
ลามิวูดีน
ลามิวูดีน (Lamivudine) หรือมักเรียกว่า 3TC เป็นยาต้านรีโทรไวรัสชนิดหนึ่ง ใช้เพื่อต่อต้านเชื้อ HIV และรักษาโรคเอดส์ และยังเป็นยาทางเลือกหนึ่งเพื่อรักษาโรคตับอักเสบ บี ชนิดเรื้อรัง ยานี้มีประสิทธิภาพในการต่อต้านเชื้อทั้ง HIV-1 และ HIV-2 โดยทั่วไปมักใช้ยานี้ประกอบยาต้านรีโทรไวรัสตัวอื่นๆอาทิ ซิโดวูดีน หรืออะบาคาเวียร์ สามารถรับยานี้ได้โดยการรับประทานทั้งแบบเม็ดและเหลว
ผลข้างเคียงทั่วไปจากการใช้ลามิวูดีนได้แก่ คลื่นไส้, ท้องร่วง, ปวดหัว, อ่อนเพลีย และไอ ผลข้างเคียงระดับรุนแรงได้แก่ เป็นโรคตับ, ภาวะเลือดเป็นกรดแล็กติก และทำให้อาการแย่ลงสำหรับผู้ที่เป็นโรคตับอักเสบ สตรีมีครรภ์สามารถใช้ยานี้ได้ ทารกที่มีอายุตั้งแต่สามเดือนขึ้นไปก็สามารถใช้ยานี้ได้เช่นกัน สามารถทานยานี้พร้อมเวลาอาหารหรือนอกเวลาอาหารก็ได้
ลามิวูดีนได้รับการอนุมัติให้ใช้เป็นยาครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1995 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ชาเคอลีน มึ้นช์
ประวัติ
ชาเคอลีน มึ้นซ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ที่ประเทศเยอรมนี ชาเคอลีนมึ้นซ์มีพ่อเป็นชาวเยอรมันและมีแม่เป็นชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดร้องเพลง WTV ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศ เธอเคยประกวดมิสทีนไทยแลนด์ 2551 จนไปถึงรอบ 15 คน และได้ตำแหน่ง "MISS FASHIONISTA by PLATINUM" หลังจากนั้นชาเคอลีนก็มีงานเข้ามาเรื่อย แต่ด้วยความที่ต้องเรียนหนังสือจึงหายไปจากวงการช่วงหนึ่ง ต่อมาเธอได้รับการติดต่อจากโมเดลลิ่งให้ถ่ายโฆษณาพอนด์ส หลังจากนั้น ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ เห็นเธอจากโฆษณาจึงชักชวนมาแสดงละคร เงาพราย กับทางช่อง 3 และเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด
มิวสิควีดีโอ
SAYONARA (ซาโยนาระ) - วงมายด์
ซู (ไดโนเสาร์)
"ซู" เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียก FMNH PR 2081 ซึ่งเป็นตัวอย่างไทรันโนซอรัสที่มีขนาดใหญ่ที่สุด สมบูรณ์ที่สุดและถูกเก็บรักษาไว้ดีที่สุดเท่าที่เคยค้นพบมา ตัวอย่างดังกล่าวถูกค้นพบในฤดูร้อน ค.ศ. 1990 โดย ซู เฮนดริกสัน นักบรรพชีวินวิทยา และได้ตั้งชื่อตามเธอ มีอายุระหว่าง 67-65.5 ล้านปี หลังข้อพิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ ฟอสซิลดังกล่าวมีการประมูลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 และขายได้เป็นจำนวนเงิน 7.6 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ซึ่งเป็นราคาที่สูงที่สุดในการซื้อตัวอย่างไดโนเสาร์เท่าที่เคยมีมา ปัจจุบัน เป็นวัตถุถาวรในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ประเทศสหรัฐอเมริกา
ม่อ เส้าชง
ม่อ เส้าชง จีนกลางว่า โม่ เส่าฉง นักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ที่ฮ่องกง มีชื่อเสียงโด่งดังโดยเฉพาะในยุคทศวรรษที่ 80 และ 90 มีบทบาทที่เป็นที่จดจำการรับบท "เหลียง คุน" ลูกศิษย์ของหวง เฟยหง จากภาพยนตร์เรื่อง Once Upon a Time in China II, III, IV และ V หลังจากหยวน เปียว รับบทนี้ในภาคแรก
ผลงานในระยะหลัง ๆ เช่น Warrior Period ในปี ค.ศ. 1996
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 มีข่าวปรากฏว่าถูกตำรวจฮ่องกงจับในข้อหาเสพกัญชา แต่เจ้าตัวได้ปฏิเสธพร้อมกับกล่าวว่าตนถูกใส่ความ แต่ต่อมาก็ได้ขอโทษต่อสาธารณชน หลังจากถูกตัดสินใจจำคุกเป็นเวลา 19 วัน
ชีวิตส่วนตัว เคยคบหากับ หง ซิน และทั้งคู่มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน
สถานะนครในสหราชอาณาจักร
สถานะนครในสหราชอาณาจักร (City status in the United Kingdom) เป็นเมืองที่ได้รับพระราชทานฐานะจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (British monarch) ให้แก่ชุมชนที่ทรงเลือก การได้รับพระราชทานฐานะเป็นนครเป็นแต่การได้รับสิทธิที่จะเรียกตนเองเป็น “นคร” โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดใดนอกไปจากนั้น แต่กระนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นที่ต้องการกันเป็นอย่างแพร่หลายเพราะเป็นการนำมาซึ่งความมีหน้ามีตาของเมือง นอกจากนั้นการมอบสิทธิก็มิได้มีหลักเกณฑ์มาตรฐานแต่อย่างใด แต่ในอังกฤษและเวลส์ฐานะการเป็น “นคร” มักจะมอบให้แก่เมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหาร ประเพณีการตั้งเมืองที่มีมหาวิหารขึ้นเป็น “นคร” เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1540 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงก่อตั้งสังฆมลฑล (ซึ่งก็หมายถึงการมีมหาวิหาร) ในเมืองแปดเมืองและพระราชทานฐานะเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นให้เป็น “นคร” โดยทรงมอบพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ให้
การมอบฐานะการเป็นนครให้เมืองในไอร์แลนด์และในเวลส์มีจำนวนน้อยกว่าในอังกฤษมาก ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นไอร์แลนด์เหนือมีเมืองที่มีฐานะเป็นนครมีเพียงสองเมือง ส่วนในสกอตแลนด์ฐานะนครไม่มีให้กันอย่างเป็นทางการจนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในเวลานั้นก็เริ่มมีการฟื้นฟูการมอบฐานะการเป็นนครโดยเริ่มในอังกฤษ ที่การมอบฐานะจะตามด้วยการก่อตั้งมหาวิหาร และต่อมาการมอบฐานะก็เกิดขึ้นในสกอตแลนด์
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 การมอบฐานะการเป็นนครในอังกฤษและเวลส์ก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองที่มีมหาวิหารและสิทธิที่มอบให้ตั้งแต่นั้นมาก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานหลายอย่างเช่นตามจำนวนประชากรในเมืองที่ได้รับฐานะเป็นต้น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีการยุบเลิกรัฐบาลท้องถิ่นบางรัฐบาลที่เป็นผลของการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นที่เกิดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น (ไอร์แลนด์) ค.ศ. 1840 (Municipal Corporations (Ireland) Act 1840) ทำให้เมืองเก่าหลายเมืองถูกยุบฐานะ แต่ก็ได้มีการมอบพระราชเอกสารสิทธิให้แก่เมืองที่ถูกกระทบกระเทือนเพื่อให้เมืองต่าง ๆ เหล่านั้นมีฐานะตามที่เคยเป็นมา ในปัจจุบันโรเชสเตอร์, และเอลกินเป็นเพียงเมืองสามเมืองเท่านั้นในสหราชอาณาจักรที่สูญเสียฐานะในการเป็นนคร
ปัจจุบัน (ตุลาคม 2021) สหราชอาณาจักรมีเมืองฯ ดังกล่าวทั้งสิ้น 69 เมือง ประกอบด้วย 51 เมืองในอังกฤษ, 6 เมืองในเวลส์, 7 เมืองในสกอตแลนด์ และ 5 เมืองในไอร์แลนด์เหนือ
แหล่งข้อมูลอื่น
Rhestr dinasoedd y Deyrnas Unedig Liste der Städte im Vereinigten Königreich Luettelo Yhdistyneen kuningaskunnan kaupungeista Listi yfir borgir á Bretlandi Apvienotās Karalistes pilsētu uzskaitījums Lista de cidades no Reino Unido Список міст Великобританії
รูโมอิ
นครรูโมอิมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 297.84 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 นครรูโมอิมีจำนวนประชากรประมาณ 19,146 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 64.3 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประวัติศาสตร์
รูโมอิพัฒนาขึ้นจากการประมงปลาเฮร์ริงและการทำเหมืองแร่
ภูมิอากาศ
รูโมอิมีภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป (เคิพเพิน Dfb) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่หนาวเย็น มีปริมาณหยาดน้ำฟ้าตกอย่างมีนัยสำคัญตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักที่สุดในช่วงเดือนสิงหาคมถึงธันวาคม อุณหภูมิสูงสุดที่บันทึกไว้คือ 35.6 °C เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2021
รถไฟ
รูโมอิเป็นปลายทางของทางรถไฟสายหลักรูโมอิของบริษัทรถไฟฮกไกโด ซึ่งเส้นทางนี้เคยวิ่งไปจนถึงมาชิเกะจนกระทั่งวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ได้ยกเลิกการเดินรถในระหว่างรูโมอิกับมาชิเกะ เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารลดลง
สถานีในนครรูโมอิ: โทเงชิตะ – โฮโรนูกะ – ฟูจิยามะ – โอวาดะ – รูโมอิ
สถานีเซโงชิและเรอูเกะปิดตัวลงเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2016
มาสคอต
มาสคอตของรูโมอิคือ คาซูโมะจัง (KAZUMOちゃん) เป็นไข่ปลาเฮร์ริงอายุ 25 ปี มีลูกสาว 1 คนชื่อ วากาโกะจัง (ワカコちゃん)
นูกูโอโร
นูกูโอโร เป็นอะทอลล์ในสหพันธรัฐไมโครนีเซีย และเป็นหนึ่งในเทศบาลของรัฐโปนเปย์ โดยตั้งอยู่ใต้ที่สุดเป็นอันดับสองรองจากกาปีงามารางี ซึ่งทั้งสองอะทอลล์ต่างเป็นพื้นที่ส่วนนอกของพอลินีเซีย  นูกูโอโรมีประชากรทั้งสิ้น 372 คน แม้ว่าประชากรหลายร้อยคนจะอาศัยอยู่บนเกาะโปนเปย์ ประมง, สัตวบาล และเกษตรกรรม (เผือกและมะพร้าวตากแห้ง) เป็นอาชีพหลักของประชาชนบนเกาะ โครงการล่าสุดอย่างการทำฟาร์มมุกสีดำจากหอยนางรมกลายเป็นกิจการที่ประสบความสำเร็จและสร้างรายได้ให้กับประชากรบนอะทอลล์
นูกูโอโรอยู่ห่างไกล ไม่มีสนามบิน และเรือโดยสารเดินทางอย่างไม่เป็นประจำหนึ่งครั้งในทุก ๆ หลายเดือน เกาะแห่งนี้ไม่มีการท่องเที่ยว เว้นแต่การเยี่ยมชมจากเรือยอร์ชที่ผ่านเข้ามา บนเกาะแห่งนี้มีอาคารเรียนจำนวน 4 ห้อง แต่เด็ก ๆ ที่มีอายุมากกว่า 14 ปี ต้องเดินทางไปศึกษาไฮสกูลที่โปนเปย์
ฟีเล (ยานอวกาศ)
ฟีเล หรือ ไฟลี (Philae) เป็นส่วนลงจอด (lander) หุ่นยนต์ขององค์การอวกาศยุโรปซึ่งไปกับยานอวกาศ โรเซตตา จนลงจอดบนดาวหาง 67พี/ชูรีวมอฟ-เกราซีเมนโค ที่กำหนด หลังออกจากโลกไปแล้วกว่าสิบปี  เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 ส่วนลงจอดสามารถลงจอดควบคุม (controlled touchdown) บนนิวเคลียสดาวหางได้สำเร็จเป็นครั้งแรก คาดว่าอุปกรณ์จะได้ภาพแรก ๆ จากผิวดาวหางและทำการวิเคราะห์ ณ ที่เดิมเพื่อหาองค์ประกอบของดาวหาง ฟีเล ถูกเฝ้าติดตามและควบคุมจากศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรปที่ดาร์มชตัดท์ ประเทศเยอรมนี
ส่วนลงจอดนี้ได้ชื่อตามเกาะไฟลีในแม่น้ำไนล์ซึ่งพบโอบิลิสก์ โดยโอบิลิสก์ดังกล่าวร่วมกับศิลาโรเซตตาถูกใช้ถอดอักษรไฮโรกลิฟอียิปต์
ขนมจีน (แก้ความกำกวม)
ขนมจีน อาจหมายถึง
การประท้วงในประเทศเบลารุส พ.ศ. 2563–2564
'''การประท้วงในประเทศเบลารุส พ.ศ. 2563–2564''' (2020–2021 Belarusian protests) เป็นระลอกการประท้วงที่ดำเนินไปอยู่เพื่อต่อต้านประธานาธิบดีอาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา. และเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยของเบลารุส การประท้วงได้ดำเนินต่อภายหลังลูกาแชนกาดำรงตำแหน่งต่อเป็นวาระที่หกในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ปี พ.ศ. 2563. เพื่อตอบสนองต่อการประท้วง จึงมีการจัดขบวนผู้สนับสนุนรัฐบาลกลับ
บล็อกเกอร์และนักธุรกิจชาวเบลารุส เซอร์เกย์ ซีคานอฟสกี ผู้เริ่มเรียกลูกาแชนกาว่าเป็น "แมลงสาบ" ในกลอนสำหรับเด็ก "แมลงสาบผู้ยิ่งใหญ่" (The Mighty Cockroach) และใช้รูปรองเทาแตะบี้แมลงสาบตัวนั้นเป็นสัญลักษณ์ ได้ถูกรัฐบาลจับกุมตัวในปลายเดือนพฤษภาคม 2020 ในฐานความผิดเป็นสายลับต่างชาติ ในเดือนมิถุนายน 2020 ลูกาแชนกาล้มเหลวในการจัดการกับการระบาดของโคโรนาไวรัสและปฏิเสธอันตรายของโรคไวรัสโควิด-19ได้นำไปสู่ความโกรธเคืองของประชาชนและการประท้วง นอกจากนี้ผู้นำฝ่ายค้านจำนวนมากที่ลงสมัครในการเลือกตั้งรอบถัดไปถูกจับกุมด้วยข้อหาต่าง ๆ
ในวันที่ 19 มิถุนายน ลูกาแชนกาประกาศว่าเขาได้ "ยับยั้งความพยายามจะรัฐประหาร" โดยการจับกุมผู้นำฝ่ายค้าน วิกตาร์ บาบารีกา ซึ่งถูกตั้งข้อหาฉ้อโกงและสินบน บาบารีกาปฏิเสธว่าข้อหาเหล่านี้เป็นเท็จแต่การจับกุมนั้นเป็นไปเพื่อเหตุผลทางการเมือง ลูกาแชนกากลัวว่าบาบารีกามีสิทธิ์ที่จะเอาชนะลูกาแชนกาในการเลือกตั้งครั้งถัดไปได้
ผู้ประท้วงเผชิญกับการก่อกวนจากเจ้าหน้าที่อย่างรุนแรง โดยข้อมูลจากสำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติในวันที่ 1 กันยายน มีรายงานการทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายต่อผู้ต้องขังมากกว่า 450 คดี เช่นเดียวกันกับการล่วงละเมิดทางเพศและการขมขืน ในช่วงปลาย พ.ศ. 2563 ศูนย์สิทธิมนุษยชนเวียสนามีคำให้การจากเหยื่อที่ถูกทรมาน 1,000 คดี
ภูมิหลัง
อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของประเทศเบลารุสมาตั้งแต่ พ.ศ. 2537 และไม่มีคู่ต่อสู้คนใดเอาชนะเขาในการเลือกตั้ง 5 ครั้งได้ ทำให้สื่อมวลชนกล่าวถึงเขาเป็น "เผด็จการคนสุดท้ายของยุโรป" ภายใต้การปกครองแบบอำนาจนิยม รัฐบาลมักปราบปรามฝ่ายค้านอยู่เสมอ
ลูกาแชนกาเผชิญหน้ากับการต่อต้านของประชาชนมากขึ้นท่ามกลางการบริหารจัดการต่อการระบาดทั่วของโควิด-19 ซึ่งลูกาแชนกาปฏิเสธว่าเป็นภัยคุกคามร้ายแรง ในการเลือกตั้ง 5 ครั้งที่ลูกาแชนกาชนะ มีแค่ครั้งเดียวใน พ.ศ. 2537 ที่ต่างประเทศถือว่าเสรีและยุติธรรม
ก่อนการเลือกตั้ง
การประท้วงนี้มีชื่อเล่นว่า การปฏิวัติรองเท้าแตะ (Slipper Revolution) หรือ การปฏิวัติล้มล้างแมลงสาบ (Anti-Cockroach Revolution)
ดีลาเวียร์ดีน
ดีลาเวียร์ดีน (Delavirdine)
อีโบลา (แก้ความกำกวม)
อีโบลา เป็นคำสามัญของโรคไวรัสอีโบลา
อาจหมายถึง
สโมสรกีฬาดีนาโมบูกูเรชต์
สโมสรกีฬาดีนาโมบูกูเรชต์ (Clubul Sportiv Dinamo București) เป็นสโมสรกีฬาจากประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ที่กรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
ภาพรวม
จังหวัดขอนแก่นมีโรงเรียนทั้งหมด 1,262 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดขอนแก่นมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 1,071 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น (สพม.ขอนแก่น) จำนวน 86 โรงเรียน โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นทั้ง 5 เขตรวม 982 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ 3 โรงเรียน
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาของจังหวัดขอนแก่นแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 1
สพป.ขอนแก่น เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 3 อำเภอทางตอนกลางของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองขอนแก่น อำเภอบ้านฝาง และอำเภอพระยืน มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 157 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองขอนแก่น 104 โรงเรียน อำเภอบ้านฝาง 34 โรงเรียน และอำเภอพระยืน 19 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 2
สพป.ขอนแก่น เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอโคกโพธิ์ไชย อำเภอชนบท อำเภอบ้านไผ่ อำเภอบ้านแฮด อำเภอเปือยน้อย และอำเภอมัญจาคีรี มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 138 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอมัญจาคีรี 62 โรงเรียน อำเภอบ้านไผ่ 53 โรงเรียน อำเภอชนบท 34 โรงเรียน อำเภอโคกโพธิ์ไชย 22 โรงเรียน อำเภอบ้านแฮด 22 โรงเรียน และอำเภอเปือยน้อย 15 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 3
สพป.ขอนแก่น เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตอนใต้สุดของจังหวัด ได้แก่อำเภอโนนศิลา อำเภอพล อำเภอแวงน้อย อำเภอแวงใหญ่ และอำเภอหนองสองห้อง มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 182 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอหนองสองห้อง 63 โรงเรียน อำเภอพล 54 โรงเรียน อำเภอแวงน้อย 27 โรงเรียน อำเภอแวงใหญ่ 20 โรงเรียน และอำเภอโนนศิลา 18 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 4
สพป.ขอนแก่น เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอกระนวน อำเภอเขาสวนกวาง อำเภอซำสูง อำเภอน้ำพอง และอำเภออุบลรัตน์ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 175 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอน้ำพอง 65 โรงเรียน อำเภอกระนวน 36 โรงเรียน อำเภอเขาสวนกวาง 33 โรงเรียน อำเภออุบลรัตน์ 27 โรงเรียน และอำเภอซำสูง 14 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่นเขต 5
สพป.ขอนแก่น เขต 5 มีพื้นที่ครอบคลุม 7 อำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอชุมแพ อำเภอภูผาม่าน อำเภอภูเวียง อำเภอเวียงเก่า อำเภอสีชมพู อำเภอหนองนาคำ และอำเภอหนองเรือ มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 260 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอหนองเรือ 63 โรงเรียน อำเภอชุมแพ 60 โรงเรียน อำเภอภูเวียง 49 โรงเรียน อำเภอสีชมพู 47 โรงเรียน อำเภอภูผาม่าน 15 โรงเรียน อำเภอหนองนาคำ 15 โรงเรียน และอำเภอเวียงเก่า 11 โรงเรียน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดขอนแก่นมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 62 โรงเรียน องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น (20 โรงเรียน) เทศบาลนครขอนแก่น (11 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 4 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองชุมแพ (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองบ้านทุ่ม (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองบ้านไผ่ (2 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองเมืองพล (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 19 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 5 แห่ง
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดขอนแก่นซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 129 โรงเรียน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่นเป็นหน่วยงานในสังกัดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น เปิดสอนในระดับชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษา โดยแบ่งการบริหารงานออกเป็น 7 ฝ่ายได้แก่
โรงเรียนกีฬาสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
โรงเรียนกีฬาจังหวัดขอนแก่น เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลโคกสี อำเภอเมืองขอนแก่น จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่กับการฝึกซ้อมกีฬา
ฟุตบอลโลก 2018 กลุ่มดี
กลุ่มดีของฟุตบอลโลก 2018 จะแข่งขันตั้งแต่วันที่ 16 ถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 2018 กลุ่มนี้ประกอบด้วยอาร์เจนตินา, ไอซ์แลนด์, โครเอเชีย และไนจีเรีย สองทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้าย
ตารางคะแนน
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย :
นัด
เวลาที่ระบุไว้คือเวลาท้องถิ่น
อาร์เจนตินา พบ ไอซ์แลนด์
<section begin=ดี1 /><section end=ดี1 />
โครเอเชีย พบ ไนจีเรีย
<section begin=ดี2 /><section end=ดี2 />
ไนจีเรีย พบ อาร์เจนตินา
<section begin=ดี5 /><section end=ดี5 />
ไอซ์แลนด์ พบ โครเอเชีย
<section begin=ดี6 /><section end=ดี6 />
ระเบียบวินัย
คะแนนแฟร์เพลย์, จะถูกใช้ตามกติกาก็ต่อเมื่อโดยรวมและสถิติเฮด-ทู-เฮดของแต่ละทีมเท่ากัน, จะคิดคำนวณได้นั้นขึ้นอยู่กับจำนวนใบเหลืองและใบแดงที่ได้รับในแต่ละแมตช์ของแต่ละกลุ่มดังต่อไปนี้:
เฉพาะการหักคะแนนดังกล่าวข้างต้นจะถูกนำไปใช้กับผู้เล่นในนัดเดียว.
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 เป็นการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสมในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 22 จัดขึ้นที่รัสสกีกอร์กีจัมปิงเซ็นเตอร์, ในครัสยานา โพลียานา, เมืองโซชี, ดินแดนครัสโนดาร์, สหพันธรัฐรัสเซีย ระหว่างวันที่ 12-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
รอบคัดเลือก
จะมีโควตาสูงสุด 55 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาเพื่อแข่งขัน
เทศบาลตำบลภูผาแดง (จังหวัดอุดรธานี)
เทศบาลตำบลภูผาแดง เดิมคือ เทศบาลตำบลหนองอ้อ-โนนหวาย เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอหนองวัวซอ และเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล ในเขตอำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี มีประชากรทั้งหมด 8,406 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลภูผาแดง อยู่ทางทิศตะวันออกของที่ว่าการอำเภอหนองวัวซอ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอหนองวัวซอ ประมาณ 500 เมตร ระยะทางจากจังหวัดอุดรธานี ประมาณ 39 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
การปกครอง
เทศบาลตำบลภูผาแดง มีพื้นที่ทั้งหมด 7.92 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่
ไวน์โคคา
ไวน์โคคา (Wine Coca) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผสมผสานระหว่างไวน์กับโคเคน ยี่ห้อยอดนิยมยี่ห้อหนึ่งคือแว็งมารียานีซึ่งพัฒนาขึ้นใน ค.ศ. 1863 โดยอันเจโล มารีอานี นักเคมีและผู้ประกอบการชาวฝรั่งเศส-คอร์ซิกา
ในตอนปลายศตวรรษที่ 19 ความกลัวการใช้ยาในทางที่ผิดทำให้เครื่องดื่มที่มีโคคาเป็นส่วนประกอบไม่เป็นที่นิยม สถานการณ์นี้นำไปสู่การห้ามโคเคนในสหรัฐใน ค.ศ. 1914 ผ่านกฎหมายภาษียาเสพติดแฮร์ริสัน และการกำจัดโคเคนออกจากไวน์โคคา แม้ว่าใบโคคาจะยังคงอยู่ก็ตาม
พระเจ้าอุเทน
พระเจ้าอุเทน (Udena) ตามปกรณ์ฝ่ายภาษาบาลี หรือในปกรณ์ฝ่ายภาษาสันสกฤตออกนามว่า พระเจ้าอุทยัน (Udayan) หรือศาสนาพุทธในประเทศไทยออกนามว่า พระอุเทนทราธิราช เป็นพระมหากษัตริย์อินเดียโบราณในราชวงศ์วังสะ ทรงปกครองแคว้นวังสะของอาณาจักรในอินเดียโบราณ(มหาชนบท)สมัยพุทธกาล โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโกสัมพี หรือเกศัมพี ในภาษาสันสกฤต เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำยมุนา พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับตำนานนกหัสดีลิงค์ และทรงได้รับการนับถือเป็นสัญญาลักษณ์ของกรมสรรพากรของประเทศไทย  นอกจากนี้เดิมยังได้รับการประดิษฐานเทวรูปเจว็ดในศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานครคู่กับพระสยามเทวาธิราชในฐานะอารักษ์มเหศักดิ์หลักเมือง  (ปัจจุบันไม่ปรากฏว่าอัญเชิญไปประดิษฐานที่ไหน)
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคตะวันตกตอนบน
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 โซนภาคตะวันตกตอนบน เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นลีกระดับสมัครเล่น และอยู่ลำดับที่ 5 ในระบบฟุตบอลลีกของประเทศไทย มีสโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 8 สโมสร แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม โดยจะนำผู้ชนะของแต่ละกลุ่มมาแข่งขันเพื่อหาแชมป์ของโซน จากนั้นสโมสรที่ได้แชมป์โซนจะต้องไปแข่งในรอบชิงชนะเลิศกับแชมป์ของโซนภาคตะวันตกตอนล่าง โดยผู้ชนะจะได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันระดับลีกอาชีพในไทยลีก 4
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
{| class="wikitable sortable" ! สโมสร !! อำเภอ !! จังหวัด !! ผลงานฤดูกาล 2560
รูปแบบ
การแข่งขันในโซนภาคตะวันตกตอนบนจะแบ่งออกเป็น 2 รอบ ได้แก่รอบมินิลีกและรอบชิงชนะเลิศประจำโซน
รอบมินิลีก
การจับสลากแบ่งสายมีขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ที่การกีฬาแห่งประเทศไทย
บราซิลนัต
บราซิลนัต (Brazil nut; ) เป็นพืชในอเมริกาใต้ในวงศ์ Lecythidaceae เป็นพืชที่เมล็ดรับประทานได้
ในบราซิล การโค่นต้นบราซิลนัตเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ส่วนผลที่มีเมล็ดแข็งอยู่ข้างในหนักและแข็งมาก สามารถทำลายยานพาหนะและเป็นอันตรายต่อคนที่เดินผ่านใต้ต้นได้ และเคยมีคนเสียชีวิตเพราะผลหล่นใส่ศีรษะ
การใช้ประโยชน์
บราซิลนัตรับประทานได้ มีโปรตีน 18% คาร์โบไฮเดรต 13% และไขมัน 69% โดยมี แคลอรี 91% มาจากไขมัน ไขมันทั้งหมดเป็นไขมันอิ่มตัว 25% ไขมันไม่อิ่มตัวตำแหน่งเดียว 41% และไขมันไม่อิ่มตัวหลายตำแหน่ง 34%
กาปีงามารางี
กาปีงามารางี เป็นอะทอลล์และเทศบาลของรัฐโปนเปย์ สหพันธรัฐไมโครนีเซีย โดยเป็นอะทอลล์ใต้สุดของประเทศและหมู่เกาะแคโรไลน์ ตั้งอยู่ห่างจากอะทอลล์ใต้สุดอันดับสองอย่างนูกูโอโร 300 km และห่างไปทางตะวันตกเฉียงใต้จากเกาะหลักโปนเปย์ 740 km และเป็นส่วนหนึ่งของส่วนนอกพอลินีเซีย
พื้นที่ทั้งหมดของอะทอลล์โดยรวมลากูนมีขนาด 74 km2 โดยมีส่วนที่เป็นพื้นดิน 1.1 km2 ครอบคลุมเกาะเล็ก 33 แห่งทางด้านตะวันออกของอะทอลล์ ซึ่งสามเกาะในจำนวนดังกล่าวเป็นที่อยู่อาศัยของประชากร ส่วนเกาะทางฝั่งตะวันตกมักอยู่ใต้น้ำในช่วงน้ำขึ้น กาปีงามารางีมีประชากรจำนวน 500 คน จากข้อมูลในปี 2007 มีชาวกาปีงามารางีหลายร้อยคนอาศัยอยู่บนเกาะโปนเปย์ ภาษาของพวกเขาอยู่ในกลุ่มภาษาพอลินีเชีย และมีประมงเป็นอุตสาหกรรมหลัก
ปฏิวัติหัตถ์ราชัน
ปฏิวัติหัตถ์ราชัน (Guilty Crown) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวไซไฟแฟนตาซีของสตูดิโอ Production I.G. กำกับโดยอารากิ เท็ตสึโร่ ออกแบบตัวละครโดย redjuice นักวาดภาพประกอบประจำวง supercell วงดนตรีญี่ปุ่นแนวป๊อป-ร็อค ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ฟูจิทีวีเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2554 – 23 มีนาคม พ.ศ. 2555
เนื้อเรื่อง
ในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่25 ธันวาคม ค.ศ. 2029 ที่ประเทศญี่ปุ่นได้เกิดเหตุการ์ณแพร่ระบาดจากเชื้อไวรัส Apocalypse Virus แพร่กระจายทั่วประเทศ เหตุการ์ณนี้ถูกเรียกว่า"Lost Christmas" เหตุการ์ณดังกล่าวทำให้องค์กรระหว่างประเทศนามว่าGHQเข้ามายับยั้งแพร่ระบาดในการยับยั้งเชื้อไวรัสชนิดนี้ ในเวลาต่อมา องค์กรดังกล่าวได้ควบคุมประเทศญี่ปุ่นโดยการใช้กำลังกดขี่ประชาชนอย่างรุนแรง ทำให้กลุ่มประชาชนที่ไม่พอใจการกระทำขององค์กรนี้ซึ่งมีนามว่า"ผู้ฝังศพ" ได้ลุกฮือต่อต้านองค์กรดังกล่าว
ตัวละครหลัก
ตัวเอกของเรื่อง หนุ่มน้อยอายุ17ปี อยู่ชมรมภาพยนตร์ของโรงเรียนมัธยมเท็นโนซุ เป็นคนขี้อาย ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง และมีอดีตรันทดจากเหตุการ์ณLost Christmas จนกระทั่งเขาได้พบกับอิโนริ และได้รับพลังVoid Genomeที่เรียกว่า"หัตถ์แห่งราชัน" ทำให้มือข้างขวาของเขาสามารถดึงวอยด์(อาวุธที่มาจากสภาพจิตใจของมนุษย์)ออกจากเด็กหนุ่มสาวที่มีอายุ17ปีออกมาได้หมด
ตัวเอกฝ่ายหญิง สาวน้อยอายุ17ปี เป็นนักร้องนำวงEGOISTวงที่มีผลงานทางอินเทอร์เน็ตและหนึ่งในสมาชิกกลุ่ม"ผู้ฝังศพ" เป็นคนเงียบ ๆ ไม่ค่อยพูด จนกระทั่งได้พบกับชู ทำให้เธอแสดงอารมณ์ที่แท้จริงออกมามากขึ้น เธอเป็นคนมอบพลังVoid Genomeให้แก่ชู และเป็นร่างโคลนของมานะ พี่สาวแท้ ๆ ของชู
หนุ่มอายุ17 ปี หัวหน้ากลุ่ม"ผู้ฝังศพ" เป็นผู้ที่ชักชวนชูให้เข้ากลุ่มของเขา เขามีความสามารถในการต่อสู้ที่หลากหลาย และมีภาวะเป็นผู้นำสูง แท้จริงแล้วเขาคือเพื่อนสมัยเด็กของชูนั่นเอง เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีที่รปโปงงิจนกระทั่งองค์กรดาร์ธ(Da'ath)ชุบชีวิตเขาขึ้นมาใหม่และกลายเป็นคู่ปรับของชูในที่สุด
สมาชิกกลุ่ม "นักจัดงานศพ"
สาวน้อยอายุ17ปี เป็นนักบินของหุ่นรบเอ็นด์เลฟ(Endlave) เนื่องจากเธอใช้ชีวิตอยู่บนรถเข็นทำให้เธออยากเดินได้เหมือนคนอื่น ๆ เป็นคนใจกล้าและสู้คน ซึ่งวอย์ของเธอสามารถทำไห้เธอเดินได้
สาวน้อยแฮ็คเกอร์วัย14 ปี มีนิสัยแก่นแก้วตามประสาเด็กวัยรุ่นทั่วไป
หนุ่มอายุ17ปี ถนัดการต่อสู้แบบประชิดตัว
ชายหนุ่มร่างใหญ่ ถนัดการใช้อาวุธปืนและระเบิด
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 2008
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 2008 (2008 MTV Europe Music Awards) จัดขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ที่สนามกีฬาเอกโคอะรีนา ลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร มีการประกาศชื่อผู้เข้าชิงในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2009 งานประกาศรางวัลมีพิธีกรคือ เคที เพร์รี จาเรด เลโท แชนนอน เลโท และโทโม มิลิเชวิช จากวงเทอร์ตีเซคันส์ทูมาส์ ชาวยุโรปที่ชนะรางวัลคือ โทคิโอโฮเทล (ประเทศเยอรมนี) เอ็มเร เอย์ดิน (ประเทศตุรกี) ริก แอสต์ลีย์ และพอล แม็กคาร์ตนีย์ (สหราชอาณาจักร) และผู้ชนะคนอื่น ๆ อีกมากมาย วงเทอร์ตีเซคันส์ทูมาส์ และบริตนีย์ สเปียส์ ชนะคนละสองรางวัล
ปฏิวัติหัตถ์ราชัน
สมาชิกกลุ่ม "นักจัดงานศพ"
ชายหนุ่มวัย27ปี เป็นผู้วางแผนยุทธวิธีให้แก่ไก
หนุ่มน้อยแฮ็คเกอร์ มีนิสัยวิปริตบ้าภายหลังได้เข้ากลุ่มองค์กรดาร์ธ และถูกชิบุนงิยิงสังหาร
หุ่นยนต์ของอิโนริ ชื่อของหุ่นมาจากคำว่า อัศวินแห่งพระจันทร์ "Funeral"
โรงเรียนมัธยมเท็นโนซุ
เพื่อนร่วมชั้นของชู เป็นแฟนคลับของอิโนริ
เพื่อนร่วมชั้นของชู เธอได้ใช้วอยด์ที่มีลักษณะคล้ายผ้าพันแผลของตัวเองช่วยชีวิตชูเอาไว้ จนกระทั่งร่างกายของเธอติดเชื้อApocalyse Virusทั่วร่างกายและแหลกสลายไปในที่สุด
หัวหน้าห้องClass 2-A
ประธานนักเรียนประจำโรงเรียนมัธยมเท็นโนซุ เธอเป็นหลานสาวของประธานบริษัทคุโฮอิน ภายหลังเธอเข้าร่วมองค์กรดาร์ธเช่นเดียวกับไก และถูกยิงได้รับบาดเจ็บ
องค์กรGHQ
อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดของGHQ เป็นบิดาของดาริลและถูกบุตรชายของตนเองยิงสังหาร
หัวหน้าองค์กรGHQ บิดาบุญธรรมของไกและลุงบุญธรรมของชูกับมานะ เป็นมือสังหารบิดาแท้ ๆ ของชูด้วยความแค้นส่วนตัว
บุตรชายของพลตรียัง เป็นนักบินหุ่นรบขององค์กรGHQ มินิสัยซาดิสม์ ภายหลังได้สังหารบิดาของตนเองเนื่องจากไม่พอใจที่บิดาของตนมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวคนอื่น เขาถูกชะตากับสึงุมิและแอบปกป้องเธออยู่เนือง ๆ
นายทหารยศพันตรีอแห่งองค์กรGHQ เขาสนใจพลังVoid Genome"หัตถ์แห่งราชัน"ของชู และได้โน้มน้าวชูเข้าร่วมองค์กรGHQด้วยจุดประสงค์บางอย่าง แต่ถูกไกจับเท็จได้ ดวงตางข้างซ้ายของเขาเป็นดวงตาเทียมเนื่องจากเสียดวงตาไปในภาคLost Christmas
เจ้าหน้าที่ฝ่ายข้อมูลขององค์กรGHQ
ชายหนุ่มร่างใหญ่พันเอกแห่งองค์กรGHQชาวอเมริกัน อดีตโค้ชทีมฟุตบอล เป็นคนบ้าพลัง ภายหลังถูกมะโคะโตะสังหาร
หนุ่มน้อยลึกลับจากองค์กรดาร์ธ(Da'ath) เป็นคนที่ช่วยชีวิตไกที่รปโปงงิ และเป็นคู่ต่อสู้ของชูในช่วงท้ายเรื่อง
ตัวละครอื่น ๆ
น้องชายของยะฮิโระซึ่งติดเชื้อApocalype Virusขั้นร้ายแรง เขาขอร้องให้ชูใช้วอยด์รูปกรรไกรของพี่ชายของตนเพื่อปลิดชีพตนเอง
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 2009
เอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ 2009 (2009 MTV Europe Music Awards) จัดขึ้นที่สนามกีฬาเมอร์เซเดส-เบนซ์อะรีนา และประตูบรันเดินบวร์ค กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี งานประกาศรางวัลมีพิธีกรคือ เคที เพร์รี จัดขึ้นในประเทศเยอรมนีเป็นครั้งที่สี่ มีการประกาศชื่อผู้เข้าชิงรางวัลท้องถิ่นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2009 ตามด้วยผู้เข้าชิงรางวัลใหญ่ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2009 พีต เวนซ์ เป็นพิธีกรรายการเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอดส์ที่ออกอากาศทางเว็บไซต์
การล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน
การล้มล้างอิทธิพลของสตาลิน (десталинизация; de-Stalinization) ประกอบไปด้วยหนึ่งในการปฏิรูปทางการเมืองในสหภาพโซเวียต ภายหลังการเสียชีวิตมายาวนานของผู้นำโจเซฟ สตาลิน ในปี ค.ศ. 1953 และการขึ้นสู่อำนาจของนีกีตา ครุชชอฟ
การปฏิรูปครั้งนี้ประกอบไปด้วยการเปลี่ยนแปลงหรือลบออกสถาบันอันสำคัญที่ช่วยให้สตาลินกุมอำนาจ: ลัทธิบูชาบุคคลที่รายล้อมรอบตัวเขา ระบบการเมืองแบบลัทธิสตาลิน และระบบค่ายแรงงานกูลัก ซึ่งทั้งหมดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยสตาลิน การปฏิรูปเหล่านี้ได้เริ่มต้นโดยเหล่าผู้นำร่วมซึ่งประสบความสำเร็จหลังจากที่เขาเสียชีวิตในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 ประกอบไปด้วยเกออร์กี มาเลนคอฟ นายกรัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต ลัฟเรนตีย์ เบรียา หัวหน้าของกระทรวงกิจการภายใน และนีกีตา ครุชชอฟ เลขาธิการคนแรกของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต(CPSU)
ปีเตอร์ เดอ โฮค
ปีเตอร์ เดอ โฮค (Pieter de Hooch, Hoogh หรือ Hooghe; 20 ธันวาคม ค.ศ. 1629 (รับศีลจุ่ม) - ค.ศ. 1684) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปีเตอร์ เดอ โฮคมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพชีวิตประจำวันและเป็นจิตรกรที่มีลักษณะการเขียนที่คล้ายคลึงกับโยฮันเนิส เฟอร์เมร์
ประวัติ
เดอ โฮค เกิดที่เมืองโรตเตอร์ดัม เขาเป็นบุตรของแฮ็นดริก แฮ็นดริกส์โซน เดอ โฮค ผู้มีอาชีพเป็นช่างอิฐ และอันแน็ตเยอ ปีเตอส์ ผู้มีอาชีพเป็นหมอตำแย เดอ โฮคผู้เป็นบุตรคนโตในบรรดาพี่น้องห้าคนและมีอายุยืนยาวกว่าน้องทุกคน ได้รับการศึกษาศิลปะในเมืองฮาร์เลมภายใต้จิตรกรภูมิทัศน์นีโกลาส แบร์เคม (Nicolaes Berchem) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650 เดอ โฮคก็ทำงานเป็นจิตรกรและคนรับใช้ให้แก่พ่อค้าผ้าลินินและนักสะสมศิลปะชื่อยึสตึส เดอ ลา กร็องฌ์ และมีหน้าที่ติดตามในการเดินทางไปยังเดอะเฮก, ไลเดิน และเดลฟท์ ซึ่งต่อมาเป็นเมืองที่ย้ายไปอยู่ อาจจะเป็นไปได้ว่าเดอ โฮคยกงานที่เขียนทั้งหมดในช่วงนี้ให้แก่นายจ้างเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับห้องพักและปัจจัยอื่น ๆ จากการสำรวจทรัพย์สินต่อมาปรากฏว่าลา กรานจ์เป็นเจ้าของภาพสิบเอ็ดภาพที่เขียนโดยเดอ โฮค
เดอ โฮคสมรสที่เดลฟท์ในปี ค.ศ. 1654 กับยันแน็ตเยอ ฟัน เดอร์บืร์ค (Jannetje van der Burch) และมีบุตรธิดาด้วยกันเจ็ดคน ขณะที่พำนักอยู่ที่เดลฟท์ก็เชื่อกันว่า เดอ โฮคได้ศึกษากับจิตรกรกาเริล ฟาบรีซียึส (Carel Fabritius) และนีโกลาส มาส (Nicolaes Maes) ผู้เป็นผู้ริเริ่มการเขียนตามแบบที่เรียกว่าตระกูลการเขียนแบบเดลฟท์ ในปี ค.ศ. 1655 เดอ โฮคก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมจิตรกรสมาคมช่างนักบุญลูกา ต่อมาในปี ค.ศ. 1661 ก็ย้ายไปอยู่อัมสเตอร์ดัม
งานสมัยแรกของเดอ โฮคก็เช่นเดียวกับจิตรกรรุ่นหนุ่มในสมัยเดียวกันส่วนใหญ่แล้วจะเป็นภาพของทหารในโรงม้าหรือร้านเหล้า แต่เดอ โฮคมิได้ใช้ประสบการณ์ในการเขียนนี้สำหรับเป็นหัวเรื่องในการเขียน แต่เป็นการศึกษาและพัฒนาความเชี่ยวชาญในการเขียนแสง สี และทัศนมิติ หลังจากเริ่มมีครอบครัวในกลางคริสต์ทศวรรษ 1650 แล้วเดอ โฮคก็หันความสนใจไปเขียนภาพเกี่ยวกับชีวิตภายในที่อยู่อาศัยและภาพเหมือนของครอบครัว งานของเดอ โฮคเป็นงานที่แสดงถึงความสามารถในการสังเกตเหตุการณ์อันเป็นธรรมดาที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเครื่องสื่อความคิดทางจริยธรรม ภาพเขียนเหล่านี้มักจะแสดงถึงความสามารถในการเขียนแสงอันอ่อนนุ่มเช่นเดียวกับงานเขียนของโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ ผู้ที่พำนักอยู่ที่เดลฟท์ในช่วงเดียวกับเดอ โฮค นักประวัติศาสตร์ศิลป์ของคริสต์ศตวรรษที่ 19 สรุปว่าเฟอร์เมร์ได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของเดอ โฮค แต่ในปัจจุบันความเชื่อนี้กลับเป็นตรงกันข้าม
แม้ว่าเดอ โฮคจะเขียนภาพให้ลูกค้าผู้มีฐานะดี แต่ตนเองมีบ้านเรือนอยู่ในบริเวณที่ยากจนที่สุดของเมือง ในช่วงเวลาเดียวกันนี้งานเขียนของเดอ โฮคก็เริ่มที่จะเป็นงานเขียนที่หยาบและใช้สีที่หนักขึ้น และฉากชีวิตประจำวันในบ้านเรือนอย่างง่าย ๆ ก็เปลี่ยนไปเป็นภาพที่ได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราภายในห้องโถงขนาดใหญ่หรือในคฤหาสน์ชนบท นักวิชาการเชื่อว่างานของเดอ โฮคราว ค.ศ. 1670 กลายเป็นงาน "ประดิษฐ์" (stylized) และมีคุณภาพลดลง ทำให้สันนิษฐานกันว่าอาจจะมาจากสาเหตุที่ว่าสุขภาพเสื่อมลง เดอ โฮคเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1684 ในโรงพยาบาลผู้ป่วยเป็นโรคจิตในอัมสเตอร์ดัมแต่ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับประวัติการเข้าไปรักษาตัว
งานเขียน
เดอ โฮคเขียนภาพด้วยกันทั้งหมด 84 ภาพ ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
1629 1684
เรือวาซา
วาซา (Vasa หรือ Wasa; ) คือเรือรบปลดระวางของประเทศสวีเดน ซึ่งสร้างขึ้นระหว่างปี 1626 และ 1628 เรือได้อับปางจมลงในการเดินเรือครั้งแรกเมื่อแล่นไปได้เพียง 1,300 เมตร (1,400 หลา) ในวันที่ 10 สิงหาคม 1628 แต่จุดที่เรือจมไม่เป็นที่ชัดเจนนัก แม้มีการเก็บกู้ปืนใหญ่สัมฤทธิ์ส่วนมากของเรือขึ้นมาได้ในศตวรรษที่ 17 จนกระทั่งปลายทศวรรษที่ 1950 จึงมีการพบตำแหน่งของเรือท่ามกลางเส้นทางเดินเรือที่วุ่นวายนอกอ่าวสต็อกโฮล์ม ตัวเรือถูกเก็บกู้ในปี 1961 และนำมาเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ชั่วคราวที่เรียกว่า Wasavarvet (อู่เรือวาซา) จนกระทั่งปี 1988 เรือจึงได้ถูกย้ายมาเก็บรักษาถาวรที่พิพิธภัณฑ์เรือวาซาในอุทยานแห่งชาตินครหลวง (Royal National City Park) ในเมืองสต็อกโฮล์ม เรือเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งในประเทศสวีเดน โดยมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยียนมากกว่า 35 ล้านคนตั้งแต่ปี 1961 ตั้งแต่เรือถูกค้นพบ วาซา ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ 'ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่' ของประเทศสวีเดน
เรือถูกสร้างขึ้นภายใต้คำสั่งของกุสตาฟวัส อดอลฟัส (Gustavus Adolphus) กษัตริย์แห่งสวีเดน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการขยายอำนาจทางทหารเพื่อทำสงครามกับโปแลนด์–ลิทัวเนีย (1621–1629) เรือต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือในสต็อกโฮล์มโดยวิสาหกิจเอกชนในระหว่างปี 1626–1627 มีการตกแต่งอย่างหรูหรา และติดตั้งอาวุธหลักซึ่งเป็นปืนใหญ่สัมฤทธิ์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับเรือและหล่อขึ้นในสต็อกโฮล์มเช่นเดียวกัน วาซา สามารถถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเรือติดอาวุธที่ทรงพลังที่สุดในโลกในขณะนั้น แต่อย่างไรก็ตาม เรือกลับไม่มีเสถียรภาพและมีน้ำหนักมากเกินไปในโครงสร้างส่วนบนของตัวเรือ ส่งผลให้เรือจมลงภายในไม่กี่นาทีหลังเดินเรือและประสบกับกระแสลมแรง
คำสั่งให้แล่นเรือเป็นผลมาจากการรวมกันของหลายปัจจัย ได้แก่ กษัตริย์ซึ่งเป็นผู้นำกองทัพในโปแลนด์ในช่วงเวลานั้น ร้อนใจต้องการเห็น วาซา เป็นเรือธงของกองหนุนที่แอลสเนบิน (Älvsnabben) ในหมู่เกาะสตอกโฮล์ม และในขณะเดียวกันผู้ใต้บังคับบัญชาของกษัตริย์ยังขาดความกล้าหาญในการหารือถึงปัญหาของเรืออย่างเปิดเผยหรือดำเนินการเลื่อนการเดินเรือครั้งแรกออกไป คณะองคมนตรีแห่งสวีเดนได้เข้ามาทำการไต่สวนหาผู้รับผิดชอบในเหตุการณ์การอับปางของ วาซา นี้ แต่สุดท้ายไม่มีใครถูกลงโทษ
ในช่วงปี 1961 มีการค้นพบโบราณวัตถุหลายพันชิ้นและซากศพของอย่างน้อย 15 ศพทั้งในและรอบ ๆ ตัวเรือ วาซา โดยนักโบราณคดีทางทะเล ในบรรดาสิ่งของที่ค้นพบมากมาย ประกอบด้วย เสื้อผ้า อาวุธ ปืนใหญ่ เครื่องมือ เหรียญ มีด อาหาร เครื่องดื่ม และใบเรือ สิ่งประดิษฐ์และตัวเรือเองได้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีค่าแก่นักวิชาการในรายละเอียดเกี่ยวกับยุทธนาวี เทคนิคการต่อเรือ และชีวิตประจำวันในต้นศตวรรษที่ 17 ของประเทศสวีเดน
พื้นหลัง
ระหว่างศตวรรษที่ 17 สวีเดนมีประชากรกระจัดกระจาย ยากจน และเป็นอาณาจักรทางยุโรปเหนือที่มีอิทธิพลเพียงน้อยนิดต่อมหาอำนาจที่สำคัญในการเมืองของทวีปยุโรป ระหว่างปี 1611 และ 1718 สวีเดนมีอำนาจมากขึ้นในทะเลบอลติกจนในที่สุดก็ได้ครอบครองอาณาเขตที่ครอบคลุมทะเลบอลติกในทุกด้าน และนำไปสู่อำนาจในกิจการระหว่างประเทศและทางทหารที่เพิ่มขึ้นเรียกว่า stormaktstiden ('ยุคแห่งความยิ่งใหญ่' หรือ 'ช่วงพลังอันยิ่งใหญ่') ซึ่งเกิดขึ้นได้โดยการสืบสันตติวงศ์ และการจัดตั้งรัฐบาลกลางที่มีอำนาจเต็ม สนับสนุนองค์กรทางทหารที่มีประสิทธิภาพสูง นักประวัติศาสตร์ชาวสวีเดนได้อธิบายว่านี่เป็นหนึ่งในตัวอย่างที่สุดโต่งที่สุดของรัฐยุคสมัยใหม่ช่วงต้นที่ใช้ทรัพยากรเกือบทั้งหมดในการทำสงคราม อาณาจักรเล็กๆทางเหนือได้แปรสภาพมาเป็นรัฐเศรษฐศาสตร์การทหาร (Fiscal-military state) และเป็นหนึ่งในรัฐการทหารมากที่สุดในประวัติศาสตร์
กษัตริย์กุสตาฟวัส อดอลฟัส (1594–1632) ถือว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์สวีเดนองค์หนึ่งที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในแง่ของการสงคราม เมื่อเรือ วาซา ถูกสร้างขึ้นหลังพระองค์ครองราชมามากกว่าทศวรรษแล้ว ในช่วงปลายรัชสมัย สวีเดนเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องในการทำสงครามกับโปแลนด์ - ลิทัวเนียและได้ตระหนักถึงสงครามสามสิบปีที่กำลังก่อตัวขึ้น ซึ่งตามแผนของพระองค์สำหรับการรณรงค์โปแลนด์และเพื่อรักษาผลประโยชน์ของสวีเดนจำเป็นต้องมีกองทัพเรือที่แข็งแกร่งในทะเลบอลติก
กองทัพเรือประสบความล้มเหลวอย่างรุนแรงหลายครั้งในช่วงปีศตวรรษที่ 1620 ในปี 1625 ขณะกองเรือรบเดินเรือในอ่าวรีกาได้ประสบกับพายุทำให้เรือสิบลำเกยตื้นและอับปาง ในยุทธการที่โอลิวา ( the Battle of Oliwa) 1627 กองเรือรบสวีเดนพ่ายแพ้ต่อกองทัพโปแลนด์และสูญเสียเรือรบขนาดใหญ่สองลำ Tigern ('เสือ') ซึ่งเป็นเรือธงถูกยึดและ Solen ('พระอาทิตย์') ถูกระเบิดทำลายโดยลูกเรือเมื่อเรือใกล้ถูกยึด ในปี 1628 ได้สูญเสียเรือรบขนาดใหญ่สามลำในเวลาไม่ถึงเดือน เรือ Kristina ซึ่งเป็นเรือธงของพลเรือเอกคลาส เฟลมมิง (Clas Fleming) อับปางจากพายุในอ่าวดันท์ซิช (Gulf of Danzig) เรือ Riksnyckeln ('กุญแจอาณาจักร') เกยตื้นที่ทางตอนใต้ของหมู่เกาะสตอกโฮล์ม และ Vasa ได้อับปางในการเดินเรือหนแรก กษัตริย์กุสตาฟวัส อดอลฟัส ได้มีส่วนร่วมในยุทธนาวีหลายครั้ง ส่งผลให้กองทัพเรือยิ่งตกอยู่ในสภาพเลวร้าย นอกเหนือจากการต่อสู้กับกองทัพเรือโปแลนด์แล้ว ชาวสวีเดนยังถูกคุกคามทางอ้อมโดยกองกำลังจักรวรรดิที่รุกรานคาบสมุทรจัตแลนด์ กษัตริย์สวีเดนมีความเห็นใจต่อกษัตริย์เดนมาร์ก พระเจ้าคริสเตียนที่ 4 อีกทั้ง เดนมาร์กและสวีเดนเป็นศัตรูคู่แค้นกันมานานนับศตวรรษ อย่างไรก็ตาม สวีเดนกลัวการพิชิตของคริสตจักรโรมันคาทอลิกในโคเปนเฮเกนและเกาะเชลลันด์ ซึ่งจำทำให้คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีอำนาจควบคุมเส้นทางยุทธศาสตร์ระหว่างทะเลบอลติกและทะเลเหนือซึ่งจะนำหายนะมาสู่ประโยชน์ของสวีเดน
จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 17 กองทัพเรือสวีเดนส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยเรือขนาดเล็กถึงขนาดกลางโดยมีดาดฟ้าติดตั้งปืนชั้นเดียว โดยปกติติดตั้งปืนใหญ่ 12 ปอนด์และปืนใหญ่ขนาดเล็กกว่า เรือเหล่านี้มีราคาถูกกว่าเรือขนาดใหญ่และเหมาะสำหรับการคุ้มกันและการลาดตระเวน อีกทั้งเรือยังเหมาะกับกลยุทธ์ที่ใช้อยู่ภายในกองทัพเรือ ซึ่งเน้นการขึ้นเรือเพื่อต่อสู้แตกหักในการรบทางเรือมากกว่าการยิงต่อสู้ กษัตริย์ผู้ซึ่งเป็นผู้ชำนาญในทหารปืนใหญ่ มองเห็นศักยภาพของเรือในฐานะที่เป็นสถานีปืน มีขนาดใหญ่ และติดอาวุธหนัก สร้างความตื่นตะลึงในแสนยานุภาพทางทะเลในโรงละครทางการเมือง ดังนั้นกษัตริย์จึงสั่งสร้างชุดเรือที่มีดาดฟ้าติดตั้งปืน 2 ชั้น ติดตั้งอาวุธปืนที่ใหญ่ขึ้น โดยเริ่มต้นด้วยเรือ วาซา มีเรือห้าลำถูกสร้างขึ้นหลังจาก วาซา (Äpplet, Kronan, Scepter และ Göta Ark) ก่อนที่สภาองคมนตรีจะยกเลิกคำสั่งสร้างเรือลำอื่นๆหลังจากที่กษัตริย์สวรรคตในปี 1632 เรือเหล่านี้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Kronan และ Scepter ประสบความสำเร็จมากและทำหน้าที่เป็นเรือธงในกองทัพเรือสวีเดนจนถึงทศวรรษที่ 1660 เรือที่เหลือถูกขึ้นระวางเป็น regalskepp (โดยทั่วไปหมายถึง "เรือหลวง") Äpplet ("The Apple"; คำในภาษาสวีเดนหมายถึงลูกโลกประดับกางเขน) ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับเรือ วาซา แต่เรือมีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างการออกแบบจากเรือ วาซา คือมีการเพิ่มความกว้างประมาณหนึ่งเมตร (3.1 ฟุต)
การก่อสร้าง
ก่อนที่เรือ วาซา ถูกสร้างขึ้น ในวันที่ 16 มกราคม 1625 เฮนริก ไฮเบิร์กซัน (Henrik Hybertsson) ("นายช่างเฮนริก") ชาวดัตช์ ซึ่งเป็นช่างต่อเรืออยู่ที่อู่ต่อเรือสตอกโฮล์ม เขาและหุ้นส่วนทางธุรกิจ อาเรินท์ เดอ กรูต (Arendt de Groote) ได้ลงนามในสัญญาเพื่อสร้างเรือสี่ลำภายใต้คำสั่งของกษัตริย์แห่งสวีเดน สองลำมีกระดูกงูยาวราว 135 ft และอีกสองลำมีขนาดเล็กกว่ามีกระดูกงูยาว 108 ft
นายช่างเฮนริกและอาเรินท์ เดอ กรูตเริ่มซื้อวัตถุอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับสร้างเรือลำแรกในปี 1625 โดยซื้อไม้ซุงจากที่ดินจากหลายแห่งในสวีเดน ซื้อไม้กระดานไสหยาบในรีกา, เคอนิชส์แบร์ค (ปัจจุบันคือคาลีนินกราด), และอัมสเตอร์ดัม ขณะที่พวกเขาเตรียมที่จะเริ่มสร้างเรือลำแรกในฤดูใบไม้ร่วงในปี 1625 เฮนริกได้ติดต่อกับกษัตริย์ผ่านทางพลเรือโท คลาส เฟลมมิง (Klas Fleming) ในการสร้างเรือลำแรก เนื่องด้วยการสูญเสียเรือสิบลำจากพายุในอ่าวริกา ทำให้พระราชาดำริให้การสร้างเรือสองลำใหม่ให้มีขนาดกลางๆ และพระองค์ทรงส่งแบบเรือไปให้ ซึ่งเรือจะมีกระดูกงูยาว 120 ฟุต (35.6 ม.) แต่เฮนริกได้ปฏิเสธเนื่องจากเขาได้ตัดไม้ซุงสำหรับเรือขนาดใหญ่และขนาดเล็กไว้แล้ว เฮนริกได้วางกระดูกงูเรือลำใหญ่ในปลายเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นเดือนมีนาคม 1626 แต่ท้ายที่สุดนายช่างเฮนริกกลับไม่มีวันได้เห็นเรือ วาซา เขาล้มป่วยลงในปลายปี 1625 และในฤดูร้อนปี 1626 เขาส่งมอบงานควบคุมการต่อเรือให้ เฮนริก "ฮาน" เจคอบส์สัน (Henrik "Hein" Jacobsson) นายช่างเฮนริกเสียชีวิตในฤดูใบไม้ผลิของปี 1627 ซึ่งอาจเป็นเวลาเดียวกันกับที่ปล่อยเรือ วาซา ลงน้ำ
หลังปล่อยเรือลงน้ำ ก็ดำเนินการตกแต่งขั้นสุดท้ายบนดาดฟ้าเรือชั้นบนสุด ป้อมท้าย จงอยหัวเรือ (beakhead) และระโยง ในเวลานั้นประเทศสวีเดนยังไม่ได้พัฒนาอุตสาหกรรมผ้าใบเรือขนาดใหญ่ และต้องนำเข้าวัสดุดิบจากต่างประเทศ ในสัญญาการซ่อมบำรุงระโยงระบุให้ใช้ผ้าใบเรือนำเข้าจากประเทศฝรั่งเศส แต่ผ้าใบเรือ วาซา น่าจะนำเข้าจากฮอลแลนด์ ใบเรือทำจากเส้นใยกัญชงเป็นส่วนใหญ่และป่านบางส่วน ระโยงทำจากกัญชงทั้งหมดนำเข้าจากประเทศลัตเวียผ่านทางรีกา กษัตริย์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมชมการก่อสร้างที่อู่ต่อเรือในเดือนมกราคม 1628
ในฤดูร้อนปี 1628 เรือเอก เซอฟรีง แฮนสัน (Söfring Hansson) ผู้รับผิดชอบควบคุมการต่อเรือ ได้จัดเตรียมการสาธิตเสถียรภาพของเรือให้แก่พลเรือโทเฟลมมิงซึ่งเดินทางมาจากแคว้นปรัสเซียชม ลูกเรือสามสิบชีวิตได้ดำเนินการแล่นเรือสาธิต แต่เมื่อเรือแล่นทดสอบได้เพียงสามเที่ยวพลเรือโทได้สั่งให้หยุดทดสอบเนื่องจากเกรงว่าเรือจะคว่ำ ขณะนั้น กษัตริย์กุสตาฟวัสก็ทรงส่งจดหมายกำชับเร่งรัดว่าเรือต้องเสร็จพร้อมแล่นเรือในทะเลโดยเร็วที่สุด
มีการคาดคะเนกันว่าเรือ วาซา ถูกเพิ่มความยาวระหว่างการก่อสร้างและการเพิ่มดาดฟ้าติดตั้งปืนในภายหลัง มีหลักฐานเล็กน้อยที่ชี้ให้เห็นว่า วาซา ได้รับการแก้ไขอย่างมีนัยสำคัญหลังจากวางกระดูกงู ในเรือร่วมสมัยที่ถูกทำให้ยาวขึ้นจะถูกตัดครึ่งและนำไม้ซุงมาประกบเข้าระหว่างเรือทั้งสองส่วนทำให้สามารถระบุได้อย่างง่ายดาย แต่เรือ วาซา ไม่พบการประกบไม้ซุงที่ตัวเรือ และไม่พบหลักฐานใดๆในการเพิ่มดาดฟ้าติดตั้งปืนในภายหลัง กษัตริย์ทรงสั่งสร้างปืน 24 ปอนด์ 72 กระบอกสำหรับเรือในวันที่ 5 สิงหาคม 1626 และจำนวนปืนนั้นมากกว่าที่จะติดตั้งในดาดฟ้าเรือชั้นเดียวได้ นับตั้งแต่คำสั่งสร้างปืนของกษัตริย์ซึ่งล้าหลังจากเริ่มการต่อเรือเป็นเวลาน้อยกว่าห้าเดือน จึงเป็นไปได้ที่จะมีดาดฟ้าติดตั้งปืนสองชั้นอยู่ในการออกแบบแล้ว เรือ Galion du Guise ของฝรั่งเศสซึ่งใช้แบบจากเรือ วาซา อ้างอิงจากอาเรินท์ เดอ กรูต มีดาดฟ้าติดตั้งปืนสองชั้นด้วยเช่นกัน การตรวจวัดโครงสร้างของ วาซา ด้วยเลเซอร์ที่ดำเนินการในปี 2007–2011 ยืนยันว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญระหว่างการก่อสร้าง แต่พบว่าจุดศูนย์ถ่วงอยู่สูงเกินไป
วาซา เป็นตัวอย่างแรกๆของเรือรบที่มีดาดฟ้าติดตั้งปืนสองชั้นปืนเต็ม และถูกสร้างขึ้นเมื่อความเข้าใจในหลักการและทฤษฎีทางวิชาการของการต่อเรือยังไม่ดีพอ ไม่มีหลักฐานที่แสดงว่านายช่างเฮนริกเคยสร้างเรือคล้ายแบบนี้มาก่อน และดาดฟ้าติดตั้งปืนสองชั้นมีความซับซ้อนที่จะออมชอมความทนทะเลกับอำนาจยิงมากกว่าดาดฟ้าติดตั้งปืนชั้นเดียว ส่วนเผื่อความปลอดภัยในเวลานั้นต่ำกว่าที่จะยอมรับได้ในปัจจุบัน เมื่อรวมกับความจริงที่ว่าเรือรบในศตวรรษที่ 17 นั้นถูกสร้างขึ้นโดยเจตนาให้โครงสร้างส่วนบนสูง (เพื่อใช้เป็นสถานียิง) ทำให้ วาซา มีความเสี่ยงอย่างมาก
อาวุธยุทธภัณฑ์
อย่างไรก็ตาม คอนสทิทิวชัน สร้างขึ้นหลังยุคยุทธนาวี ยึดตามกลยุทธเส้นแนวประจัญบาน ซึ่งเรือจะเรียงเป็นแนวเดียวและทั้งกลุ่มเรือจะหันปืนเรือด้านหนึ่งไปทางศัตรู ปืนจะโจมตีไปในทิศทางเดียวกันและอาจยิงไปที่เป้าหมายเดียวกัน ในศตวรรษที่ 17 ยุทธวิธีที่เกี่ยวข้องกองเรือขนาดใหญ่ยังไม่ได้รับการพัฒนา การต่อสู้เป็นเรือลำต่อลำหรือเป็นกลุ่มเรือขนาดเล็กและมุ่งเน้นไปที่การขึ้นยึดเรือ วาซา แม้จะมีปืนเรือที่น่าเกรงขาม แต่ถูกสร้างด้วยบนพื้นฐานยุทธวิธีเหล่านี้ และดังนั้นปืนข้างลำเรือทั้งหมดนั้นจึงหันปืนไปในทิศทางเดียวกันอย่างคร่าวๆด้วยเจตนาที่ให้ปืนยิงได้อย่างอิสระ และปืนถูกจัดเรียงไปตามความโค้งของตัวเรือซึ่งหมายความว่า เรือจะมีปืนใหญ่ในทุกทิศทางและครอบคลุมทุกมุมอย่างแท้จริง
วิชาปืนใหญ่ของกองทัพเรือในศตวรรษที่ 17 ยังอยู่ในช่วงระยะเริ่มต้น ปืนใหญ่มีราคาแพงและมีอายุการใช้งานยาวนานกว่าเรือรบ ซึ่งอาจมีอายุมากกว่าศตวรรษในขณะที่เรือรบส่วนใหญ่มีอายุใช้งานเพียง 15 ถึง 20 ปี ในสวีเดนและอีกหลายประเทศในยุโรป เรือจะไม่มีปืนเป็นของตนเองแต่จะได้รับอาวุธจากคลังแสงสำหรับทุกการรบ เรือมักจะติดตั้งปืนที่มีขนาดและอายุแตกต่างกันมาก สิ่งที่ได้ทำให้ วาซา มีอำนาจยิงสูงนั้น ไม่เพียงแต่ปืนจำนวนมากที่ถูกอัดลงไปในเรือที่ค่อนข้างเล็ก แต่ยังรวมถึงปืนหลัก 24 ปอนด์ จำนวน 46 กระบอกแบบใหม่ที่มีการออกแบบให้มีน้ำหนักเบาและได้มาตรฐาน หล่อเป็นชุดเดียวกันที่โรงหล่อปืนของรัฐในสตอกโฮล์มภายใต้การดูแลของเมดดาร์ดัส กัสส์ (Medardus Gessus) ผู้ก่อตั้งชาวสวิส ปืนหัวเรือ 24 ปอนด์ 2 กระบอกเป็นแบบเก่าและมีขนาดที่หนักกว่า ยังมีปืนขนาดหนักอีก 4 กระบอกซึ่งตั้งใจจะติดตั้งที่ท้ายเรือ แต่โรงหล่อปืนใหญ่ไม่สามารถทำการหล่อปืนได้ทันการต่อเรือ และ วาซา ก็ต้องรอเกือบปีหลังต่อเสร็จจึงจะหล่อเสร็จสิ้น เมื่อแล่นเรือในเดือนสิงหาคม 1628 ปืนแปดกระบอกจาก 72 กระบอกยังไม่ได้รับการส่งมอบ ปืนใหญ่ทั้งหมดในช่วงเวลานั้น จะต้องทำจากแม่พิมพ์ที่ทำขึ้นมาเองซึ่งไม่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ แต่ปืนของ วาซา มีความแม่นยำและสม่ำเสมอในการผลิต ซึ่งขนาดมิติของปืนนั้นแปรผันไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร และปากกระบอกลำกล้องปืนแปรผันไม่เกิน 146 มม. (5.7 นิ้ว) อาวุธยุทโธปกรณ์ที่เหลือของ วาซา ประกอบด้วยปืน 3 ปอนด์ 8 กระบอก ปืนครกขนาดใหญ่ 6 กระบอก สำหรับใช้ในระหว่างการดำเนินการขึ้นยึดเรือและปืนฟอลคอนเน็ต 1 ปอนด์ 2 กระบอก รวมกับดินปืน 894 กิโลกรัม (1,970 ปอนด์) และกระสุนปืนชนิดต่างๆมากกว่า 1,000 นัด