cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิกิพีเดียภาษาอูรดู
ผู้ใช้และบรรณาธิการ
วิกิพีเดียภาษาอูรดูมีผู้มีส่วนร่วมประมาณ 320 คนต่อเดือน ส่วนใหญ่มาจากปากีสถาน ถึงแม้ว่าจะมีส่วนหนึ่งมาจากอินเดียด้วย และยังมีผู้ใช้จากซาอุดีอาระเบียด้วย วิกิพีเดียภาษาอูรดูประสบกับการขาดแคลนผู้มีส่วนร่วมด้วยเหตุผลหลายประการ เหมือนกันภาษากลุ่มอินเดียอื่น ๆ Ahmed Nisar ผู้มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียภาษาอูรดูจากประเทศอินเดีย อ้างว่าเหตุผลบางประการคือความชอบของผู้คนในสื่อภาษาอังกฤษ ตลอดจนการขาดผู้เชี่ยวชาญที่พูดภาษาอูรดูซึ่งรอบรู้ในด้านต่าง ๆ ของเหตุการณ์ปัจจุบัน
กรุงเทพโพลล์
ศูนย์วิจัยกรุงเทพโพลล์ เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อบริการสังคมในการผลิตงานวิจัยเชิงสำรวจด้านการสำรวจความคิดเห็น (Poll) ของประชาชน ทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง ด้วยการเป็นแหล่งความรู้ พัฒนา และเผยแพร่ผลงานวิจัยเชิงสำรวจแก่ คณาจารย์ นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ปัจจุบันผลิตงานวิจัยเชิงสำรวจและการสำรวจความคิดเห็นของประชาชนในเรื่องต่างๆแล้วกว่า 800 เรื่อง และได้รับการยอมรับทั้งจากภาครัฐ เอกชนและสื่อมวลชนทุกแขนงในการนำผลสำรวจไปใช้และเผยแพร่ต่อสาธารณชน
วิกิพีเดียภาษาโยรูบา
วิกิพีเดียภาษาโยรูบา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาโยรูบา เริ่มสร้างเมื่อ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาโยรูบามีบทความมากกว่า 5,000 บทความ (เมษายน 2551)
เนตบอลชิงแชมป์โลก
เนตบอลชิงแชมป์โลก (INF Netball World Cup) เป็นการแข่งขันเนตบอลระหว่างประเทศ
ดิสเพลซเมนต์แมปปิง
ดิสเพลซเมนต์แมปปิง (displacement mapping) เป็นการใช้ แผนที่ความสูง ปรับความสูงของพื้นผิวแบบจำลองสามมิติ เช่นใช้ค่าความสว่างบนแผนที่ความสูงเคลื่อนตำแหน่งจุดยอด ของแบบจำลองไปตามแกนแนวฉากจุดยอด ถ้าสว่างมากก็เคลื่อนมาก สว่างน้อยก็เคลื่อนน้อย เป็นต้น โดยแผนที่ความสูงที่ใช้อาจอยู่ในรูปแบบของเทกซ์เจอร์ และอาจอ้างอิงตำแหน่งโดยใช้กระบวนการทำยูวีแมปปิง ประโยชน์ประการหนึ่งของการทำดิสเพลซเมนต์แมปปิงคือใช้สร้างรายละเอียดพื้นผิว ในลักษณะใกล้เคียงกับ นอร์มัลแมปปิง หรือ บัมป์แมปปิง หรืออาจใช้ในการเปลี่ยนรูปทรงของแบบจำลองเพื่อให้ได้รูปร่างที่ต้องการก็ได้
การใช้งาน
การใช้งาน ดิสเพลซเมนต์แมปปิงมักจำกัดอยู่ในการเร็นเดอร์ภาพนิ่งและวีดิทัศน์ มากกว่าการใช้งานในแบบเรียลไทม์ เช่นในเกมคอมพิวเตอร์สามมิติเมื่อเทียบกับเทคนิคอื่นๆเช่น bump หรือนอร์มัลแมปปิง เพราะดิสเพลซเมนต์แมปปิงจำเป็นต้องมีโพลีกอนอยู่จริง ต่างจากวิธีข้างต้นที่ใช้การเปลี่ยนแปลงการสะท้อนแสงของรายละเอียดพื้นผิว (texture) ดังนั้นหากต้องการใช้ในการเพิ่มรายละเอียดพื้นผิวก็จำเป็นต้องสร้างโพลีกอนเพิ่ม เช่นการใช้ไมโครโพลีกอน หรือการแบ่งเป็นซับดิวิชันเซอร์เฟซ ทำให้ใช้เวลาในการประมวลผลมากขึ้นแต่มีข้อดีคือให้ความสมจริง เพราะโพลีกอนที่ถูกสร้างขึ้นใหม่สามารถทำให้เกิดเงาจริงขึ้น (self-shadow)
โซยุซ เอ็มเอส-07
โซยุซ เอ็มเอส-07 เป็นโครงการอวกาศของโซยุซที่เปิดตัวขึ้นเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เวลา 07:21 นาฬิกา ตามเวลาสากลเชิงพิกัด โดยเป็นการส่งลูกเรือ 3 คนจากโครงการเอ็กแพรนชัน 54 ไปที่สถานีอวกาศนานาชาติ เอ็มเอส-07 เป็นโครงการอวกาศโซยุซครั้งที่ 136 โดยมีผู้บัญชาการเป็นชาวรัสเซีย, แพทย์ชาวญี่ปุ่น และวิศวกรชาวอเมริกา.
3000
3000 (สามพัน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 2999 (สองพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 3001 (สามพันเอ็ด)
เบรก
เบรก หรือ เครื่องห้ามล้อ (brake) เป็นอุปกรณ์ที่ยับยั้งการเคลื่อนไหว ตรงกันข้ามกับคลัตช์
ส่วนใหญ่เบรกใช้แรงเสียดทานในการแปลงพลังงานเป็นความร้อน แต่วิธีการอื่น ๆ ของการแปลงพลังงานอาจจะมีการทำงานอย่างอื่น เช่น เบรกใหม่เพื่อแปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานไฟฟ้าซึ่งอาจจะถูกเก็บไว้สำหรับใช้งานในภายหลัง วิธีการอื่นที่แปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานที่อาจจะเกิดขึ้นในรูปแบบที่เก็บไว้เช่นแรงดันอากาศหรือน้ำมันที่มีแรงดัน วิธีการอื่น ๆ การเบรก ถึงแม้ว่าจะมีการแปลงพลังงานจลน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นการถ่ายโอนพลังงานไปตรงมู่เล่ (ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ)..
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (ภาพถ่าย)
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (Bloody Saturday) เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง"
อักษรน่าซี
อักษรน่าซีคืออักษรที่ใช้เขียนภาษาน่าซีมีสามแบบได้แก่
อักษรตงปา
อักษรตงปาประกอบด้วยสัญญลักษณ์ 1,400 ตัวโดย 90% เป็นพิกโตแกรม ประดิษฐ์โดยกษัตริย์มัวเบา อซอง เมื่อราว พ.ศ. 1800 ใช้ในการอ่านออกเสียงหนังสือทางศาสนาและและการรักษาโรคของหมอผี การใช้ภาษาน่าซีและอักษรตงปาถูกขัดขวางในช่วงที่เปลี่ยนการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์ เมื่อ พ.ศ. 2492 และถูกควบคุมเข้มงวดยิ่งขึ้นในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม พ.ศ. 2503 – 2512 หนังสือจำนวนมากถูกเผาทำลาย ในปัจจุบันมีหมอผีที่ยังอ่านอักษรตงปาได้ราว 60 คน ทั้งหมดอายุมากกว่า 70 ปี ที่อายุน้อยที่สุดคือ 30 ปี
ในการฟื้นฟูอักษรนี้ขึ้นใหม่ ผู้ใช้อักษรนี้ได้ที่มีอายุน้อยจะถูกเชิญให้ไปสอนในโรงเรียน หนังสือพิมพ์ในช่วงพ.ศ. 2530 พิมพ์ด้วยอักษรตงปาและอักษรละติน เพื่อเพิ่มความสามารถในการอ่านออกเขียนได้ของชาวน่าซี หนังสือมากกว่า 30 เล่มถูกตีพิมพ์ ความพยายามนี้ประสบความสำเร็จมากในช่วงแรกโดยใน พ.ศ. 2525 มีชาวน่าซี 200 คน สามารถอ่านภาษาน่าซีที่เขียนด้วยอักษรละติน และเพิ่มเป็น 1,700 คน เมื่อ พ.ศ. 2528 รัฐบาลจีนค่อยๆเลิกการสอนภาษาน่าซีในราว พ.ศ. 2531 – 2532 ในปัจจุบันเริ่มกลับมาสอนอีกครั้งหนึ่ง
อักษรกีบา
อักษรเกอปา (哥巴文) มีโครงสร้างใกล้เคียงกับอักษรจีน ประกอบด้วยสัญลักษณ์ที่มาจากภาษาจีนและคิดขึ้นเอง รวมทั้งสัญลักษณ์จากอักษรตงปา ตัวอย่างหนังสือที่เขียนด้วยอักษรนี้มีน้อยและเข้าใจได้น้อย เขียนในแนวนอนจากซ้ายไปขวา การอ่านออกเสียงไม่แน่นอนขึ้นกับผู้ใช้
44
44 (สี่สิบสี่) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 43 (สี่สิบสาม) และอยู่ก่อนหน้า 45 (สี่สิบห้า)
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม เป็นชุดการพิจารณาคดีและดำเนินคดีกับบุคคลที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นพ่อมดแม่มดในจังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์ (Province of Massachusetts Bay) ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1692 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1693 มีบุคคลมากกว่า 200 คนถูกกล่าวโทษ โดย 30 คนถูกตัดสินว่ามีความผิด, 20 คน (แบ่งเป็นผู้หญิง 14 คน และผู้ชาย 6 คน) ถูกประหารชีวิต และเสียชีวิตในคุกอย่างน้อย 5 คน
การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมมีต้นตอมาจากปัญหาด้านความเชื่อ สังคม และเศรษฐกิจ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 กลุ่มพิวริตันที่เพิ่งผ่านการสู้รบกับฝรั่งเศสและการระบาดของโรคฝีดาษจัดตั้งเมืองซาเลมวิลเลจขึ้น (ปัจจุบันคือเมืองแดนเวอร์) และปกครองตามความเชื่อของตนอย่างเคร่งครัด เมืองนี้เป็นอริกับเมืองซาเลมทาวน์ (ปัจจุบันคือเมืองซาเลม) ซึ่งมั่งคั่งกว่า ขณะที่ในหมู่ชาวบ้านซาเลมวิลเลจเองก็มีความเห็นแตกแยกในเรื่องการปกครองของสาธุคุณซามูเอล แพร์ริส ในปี ค.ศ. 1692 หมู่บ้านซาเลมประสบกับฤดูหนาวอย่างหนักจนพืชผลเสียหาย อาหารขาดแคลน หลังจากนั้นไม่นาน เบตตี แพร์ริสและแอบิเกล วิลเลียมส์ บุตรสาวและหลานสาวของสาธุคุณแพร์ริสป่วยและแสดงท่าทางประหลาด หลังตรวจร่างกายไม่พบความผิดปกติ แพทย์วินิจฉัยว่าทั้งสองตกอยู่ใต้อำนาจชั่วร้าย (ปัจจุบันมีการสันนิษฐานว่าความผิดปกติดังกล่าวอาจมาจากโรคไลม์ โรคลมชัก สมองอักเสบ หรือพิษจากราเออร์กอต) ต่อมาแอน พัตแนมและอลิซาเบธ ฮับบาร์ดก็เจ็บป่วยด้วยอาการคล้ายกัน นำไปสู่การจับกุมผู้หญิง 3 คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มดโดยไม่มีหลักฐาน การกล่าวหากันไปมาระหว่างชาวบ้านที่ตื่นตระหนกและเพื่อให้ตัวเองพ้นผิดทำให้มีการจับกุมเพิ่มอีกสิบกว่าคน โดยส่วนใหญ่ผู้ถูกกล่าวหามักแต่งกายหรือประพฤติผิดไปจากหลักความเชื่อของคนส่วนใหญ่
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1692 วิลเลียม ฟิปส์ ผู้ว่าการจังหวัดอ่าวแมสซาชูเซตส์สั่งให้จัดตั้งศาลพิเศษเพื่อไต่สวนและตัดสิน (Special Court of Oyer and Terminer) ในช่วงเวลานี้มีผู้ถูกคุมขังกว่า 60 คน ระหว่างเดือนมิถุนายน–กันยายน มีผู้ถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ 19 คน ส่วนชายอีกหนึ่งคนถูกประหารชีวิตด้วยการทับด้วยหินจนตาย หลังภรรยาตนเองถูกกล่าวหาว่าเป็นแม่มด ฟิปส์สั่งยุบศาลพิเศษแล้วจัดตั้งศาลสูงใหม่เพื่อพิจารณาคดีโดยปฏิเสธหลักฐานความฝันและนิมิต (spectral evidence) ตัดสินให้ผู้ถูกกล่าวหาหลายคนพ้นผิดและอภัยโทษให้แก่ผู้ที่รอรับโทษ การพิจารณาคดีของศาลนี้สิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1693
แอเดร์ (นักฟุตบอลชาวอิตาลี)
แอเดร์ ซีตาจิง มาร์ชิงส์ (Éder Citadin Martins; เกิดวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986) หรือ แอเดร์ เป็นนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเซาเปาลูในบราซิล และทีมชาติอิตาลี เขาเกิดที่บราซิลแต่มีบรรพบุรุษจากอิตาลี จึงย้ายไปอิตาลีตั้งแต่วัยเด็ก และเล่นให้กับหลายสโมสรในอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 2006–2018 โดยในฤดูกาล 2009–10 นั้น เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในเซเรียบีโดยทำได้ 27 ประตู
แอเดร์เกิดที่ประเทศบราซิล แต่สามารถเลือกเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีได้ เนื่องจากเขาถือหนังสือเดินทางของอิตาลี และพำนักในประเทศนี้เกินกว่าสองปี เขาลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 และทำสองประตูให้กับอิตาลีในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
ลำไส้
ในกายวิภาคศาสตร์ ลำไส้ เป็นส่วนหนึ่งในทางเดินอาหารต่อจากกระเพาะอาหารไปสู่ทวารหนัก ลำไส้เล็กและลำไส้ใหญ่ ในมนษุย์สามารถแบ่งลำไส้เล็กเป็นส่วน ๆ ได้แก่ ลำไส้เล็กส่วนต้น (Duodenum), ลำไส้เล็กส่วนกลาง (Jejunum), ลำไส้เล็กส่วนปลาย (Ileum) ส่วนลำไส้ใหญ่แบ่งได้เป็นลำไส้ใหญ่ส่วนต้น (Cecum) และลำไส้ใหญ่ส่วนปลาย (Colon)
กรมทรัพยากรธรณี
กรมทรัพยากรธรณี เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ประกาศตั้ง กรมราชโลหกิจแลภูมิวิทยา สังกัดกระทรวงเกษตราธิการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม ร.ศ. 110 (พ.ศ. 2434) มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวข้องกับแร่ โลหะธาตุ การประทานบัตรและสัญญาการแร่โลหะธาตุ และภูมิวิทยา (ธรณีวิทยา) และต่อมาได้ย้ายสังกัดไปขึ้นกับกระทรวงต่าง ๆ ตามยุคสมัยอีก 3 กระทรวง คือ กระทรวงมหาดไทย (พ.ศ. 2475) กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ และกระทรวงเศรษฐการ เมื่อ พ.ศ. 2506 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรมทรัพยากรธรณี สังกัดกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ ต่อมาย้ายไปสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรม ภายหลังจากการปฏิรูประบบราชการเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 กรมทรัพยากรธรณี ได้ย้ายมาสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
หลังการปฏิรูประบบราชการ
กรมทรัพยากรธรณี ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มภารกิจตาม พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวงกรม พ.ศ. 2545 เป็น 4 กรม คือ
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ ดิศกุล
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ ดิศกุล หรือ หม่อมเจ้าพัฒนายุ ดิศกุล (8 มกราคม พ.ศ. 2441 (2440) – 3 ธันวาคม พ.ศ. 2516) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมลำดวน ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม วสันต์สิงห์) มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงเหลือ
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ เป็นพระธิดาสององค์แรกที่ประสูติแต่หม่อมลำดวน เมื่อแรกประสูติทรงมีคู่แฝด แต่สิ้นชีพตักษัยเมื่อชันษาเพียง 3 เดือน เมื่อชันษา 6 ปี ก็เข้าถวายตัวอยู่ในสำนักของพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฏ ปิยมหาราชปดิวรัดา ในพระบรมมหาราชวังจนเติบใหญ่
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ เป็นผู้ติดตามใกล้ชิดสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ พร้อมกับหม่อมเจ้าพูนพิศมัย ดิศกุล และหม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล เมื่อครั้งที่ทรงลี้ภัยไปประทับที่ปีนัง ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ระหว่าง พ.ศ. 2476 – 2485 จนสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จกลับมาสิ้นสิ้นพระชนม์ที่วังวรดิศ เมื่อ พ.ศ. 2486
หม่อมเจ้าพัฒนายุคุณวรรณ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2516 สิริชันษา 76 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2517 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาส
พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา
พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา ชื่อเล่นชื่อ ป๋อง เกิดวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2494 เกิดที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรสาวของหม่อมหลวงขาบ กุญชร กับ สินีนาฏ โพธิเวส นักแสดงอาวุโส
ประวัติ
พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา ชื่อเล่นชื่อ ป๋อง เกิดวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2494 เกิดที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรสาวของหม่อมหลวงขาบ กุญชร อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรีในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม และอดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ กับ สินีนาฏ โพธิเวส นักแสดงอาวุโส มีน้องสาวอีก 2 คน คือ
นอกจากนี้ พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา ยังมีพี่น้องร่วมบิดาอีก 6 คน คือ
พิมพ์แข สมรสกับคนนอกวงการ มีด้วยกัน 2 คนบุตรชาย คือ พัฒนพล กุญชร​ ชื่อเล่น แมน ผู้เข้าแข่งขัน ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ฤดูกาลที่ 4 ปัจจุบันเป็นนักแสดง นายแบบ นักจัดรายการวิทยุ ส่วนบุตรสาวอาศัยอยู่ที่อเมริกา
วงศ์นกโป่งวิด
วงศ์นกโป่งวิด (painted-snipes) เป็นหนึ่งในอันดับนกลุยน้ำ ซึ่งประกอบด้วย 2 สกุลคือ Rostratula และ Nycticryphes
ลักษณะทางสรีรวิทยา
นกทั้งสามชนิดในวงศ์นกโป่งวิด มีขาค่อนข้างยาว จะงอยปากยาวคล้ายนกปากซ่อมในวงศ์ Scolopacidae แต่นกโป่งวิดมีสีขนโดดเด่นกว่ามาก ตาโตและตำแหน่งลูกตาไปทางด้านหน้า ภาวะทวิสันฐานทางเพศของนกโป่งวิด (ความแตกต่างระหว่างสองเพศ) ที่ขนนกและขนาด ตัวผู้มีสีซีดกว่า ลายกว่า และขนาดเล็กกว่าตัวเมีย
วิวัฒนาการชาติพันธุ์
วงศ์นกโป่งวิด (Rostratulidae) ปัจจุบันประกอบด้วยสองสกุล และสามชนิด (ซึ่งหนึ่งชนิดสูญพันธุ์ไปแล้ว) นกในวงศ์นกโป่งวิด (painted-snipe, Rostratulidae) ดูเผิน ๆ คล้ายนกในวงศ์นกปากซ่อม (วงศ์นกอีก๋อย – true-snipe, Scolopacidae) แต่ทั้งสองวงศ์ไม่เกี่ยวข้องเป็นญาติใกล้ชิด วิวัฒนาการที่มาบรรจบกันภายใต้แรงกดดันคัดเลือก (selective pressure) จากสิ่งแวดล้อมที่คล้ายคลึงกันส่งเสริมให้เกิดผลการวิวัฒนาการของลักษณะทางสรีรวิทยาที่คล้ายคลึงกันเช่น จะงอยปาก และขาที่เรียวยาว ขนนกที่มีลายพราง และสัดส่วนของร่างกายที่มีลักษณะเฉพาะ
นกวงศ์นกโป่งวิดเป็นญาติใกล้ชิดที่สุดของอันดับย่อย Thinocoridea และ Jacanoidea ได้แก่ นกอีแจว, นกพริก, seedsnipe และ plains wanderer แม้ว่าจะมีลักษณะทางสรีรวิทยาที่คล้ายคลึงกันน้อยกว่านกปากซ่อม
วงศ์นกโป่งวิด ชนิด †Rostratula minator ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้รับการอธิบายในปีค.ศ. 1988 จากซากสมัยไพลโอซีนช่วงต้น ที่พบในแหล่งโบราณคดีในลางเงอบาอานเวก (Langebaanweg) ประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นฟอสซิลชิ้นแรกที่มาจากวงศ์นกโป่งวิด (Rostratulidae) การเปรียบเทียบการวัดกระดูกของ R. minator กับสายพันธุ์ปัจจุบันที่ยังหลงเหลืออยู่แสดงให้เห็นว่ามันมีขนาดพอ ๆ กัน แต่มีความแตกต่างกันมากพอที่บ่งชี้ว่าชนิด R. minator อาจเป็นเพียงนกโป่งวิดเฉพาะถิ่นของแอฟริกาที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แทนที่จะเป็นบรรพบุรุษโดยตรงของ R. benghalensis
นกโป่งวิดออสเตรเลีย ถูกระบุชนิด Rostratula australis โดยจอห์น โกลด์ (John Gould) ในปีค.ศ. 1838 แม้ว่าในภายหลังจะรวมเป็นชนิดย่อยของนกโป่งวิด (R. benghalensis) ที่คล้ายกันมาก ในชื่อ Rostratula benghalensis australis แต่เมื่อไม่นานนี้นกโป่งวิดออสเตรเลียได้รับการแยกออกเป็นชนิดจากความแตกต่างทางสัณฐานวิทยาและพันธุกรรม
อนุกรมวิธาน
แผนผังวิวัฒนาการชาติพันธุ์ ตามข้อมูลอ้างอิง Baker, A.J. et al. (2012) และ Boyd, J. H. et al. (2016)
พฤติกรรม
โดยทั่วไปนกโป่งวิดทั้ง 3 ชนิดอาศัยอยู่ในหนองน้ำ บึง และหนองน้ำซึ่งโดยปกติจะอยู่ในที่ราบลุ่ม นอกฤดูผสมพันธุ์นกโป่งวิดมักมีนิสัยสันโดษ รวมกันหรือออกหากินเวลาพลบค่ำหรือกลางคืน
การหาอาหาร
นกโป่งวิดเป็นนกที่กินไม่เลือก (กินทั้งเนื้อและพืช) ได้แก่ สัตว์พวกหนอนปล้อง หอยทาก แมลงในน้ำและหนองน้ำ และกุ้งปู นอกจากนี้ยังกินเมล็ดธัญพืชและหญ้า เช่นข้าวฟ่าง และข้าว ซึ่งธัญพืชอาจเป็นอาหารหลักในประชากรบางกลุ่ม
การผสมพันธุ์
การผสมพันธุ์ของนกโป่งวิดแตกต่างกันไปตามสกุล ในขณะที่นกโป่งวิดอเมริกาใต้เป็นคู่ผัวเมียเดียว นกโป่งวิดสกุล Rostratula ตัวเมียหนึ่งตัวจะจับคู่ผสมพันธุ์กับเพศผู้หลายตัว (เรียกว่า polyandry) นกตัวเมียในสกุล Rostratula จะผูกพันกับตัวผู้หลายตัวในช่วงฤดูผสมพันธุ์ เมื่อวางไข่แล้วตัวผู้ตัวเดียวจะให้การฟักไข่และการดูแลลูกนกตลอด รังของทั้งสองชนิดมีลักษณะเป็นหลุมตื้น ๆ มักสร้างขึ้นบนกลุ่มพืชพวกหญ้าและกก ขนาดครอกมีตั้งแต่ 2–4 ฟอง ฟักไข่เป็นเวลา 15–21 วัน
เฮง เฮง เฮง
ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2558 ซิตคอม เฮง เฮง เฮง ได้ย้ายมาออกอากาศทาง ช่องวัน 31 หลังจากสิ้นสุดการออกอากาศตามระยะเวลาที่ขอต่อไว้เพิ่มเติมที่ช่อง 3HD โดยเริ่มออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันเสาร์ เวลา 11.00 น. - 12.00 น. เริ่มออกอากาศวันที่ 3 ตุลาคม 2558 และตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม 2559 เป็นต้นไป เฮง เฮง เฮง ได้ย้ายเวลามาออกอากาศ เป็นทุกวันเสาร์ เวลา 10.00 - 11.00 น. เช่นเดียวกับ ผู้กองเจ้าเสน่ห์ และในวันที่ 25 มิถุนายน 2559 ซิตคอม เฮง เฮง เฮง ได้ออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายโดยให้เหตุผลเดียวกับบางรักซอย 9 และ นัดกับนัด
พญาโคตรตะบอง
พญาโคตรตะบอง หรือชาวลาวเรียกว่า ท้าวศรีโคตร พระยาศรีโคตรบอง หรือ ศรีโคตร เขมรเรียก พระยาตะบองขยุง เป็นตำนานเก่าแก่ที่แพร่หลายในไทย ลาว และเขมร เรื่องเล่าปรากฏตั้งแต่ดินแดนลุ่มแม่น้ำโขง (ประเทศลาวและในจังหวัดริมฝั่งขวาแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดหนองคายไปจนถึงจังหวัดอุบลราชธานีในภาคอีสานของไทย) ลุ่มแม่น้ำน่าน (จังหวัดพิจิตร ลพบุรี ภาคกลางของประเทศไทย) และบริเวณเมืองพระตะบอง (ประเทศกัมพูชา)
เรื่องราวของพญาโคตรตะบองปรากฏใน พงศาวดารเหนือ ซึ่งรัชกาลที่ 2 โปรดให้พระวิเชียรปรีชา (น้อย) รวบรวมมาจากหนังสือหลายเรื่องที่มีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ยังปรากฏในนิทานประจำถิ่นของชาวพิจิตร มาแต่โบราณ ใน พงศาวดารเหนือ สันนิษฐานว่าพญาโคตรตะบองเป็นกษัตริย์ชาวพุทธของชนพื้นเมืองลุ่มน้ำเจ้าพระยาก่อนตั้งกรุงศรีอยุธยา แต่พญาโคตรตะบองเทวราชของเมืองพิจิตร ผู้ครองนครไชยวานน่าจะเป็นขอม (พราหมณ์) เพราะปรากฏว่าตอนตั้งเมืองนั้นมีการเขนงและมีพิธีโล้ชิงช้าถวายพระอิศวร พระนารายณ์ ชาวพิจิตรเรียกว่า "พ่อปู่" เชื่อกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งเมืองพิจิตร ปัจจุบันรูปปั้นพญาโคตรตะบองประดิษฐานอยู่ด้านล่างของศาลหลักเมืองพิจิตร ในประเทศลาว ได้สร้างอนุสาวรีย์พระยาศรีโคตรบองไว้ที่เมืองท่าแขก แขวงคำม่วน ซึ่งอยู่ด้านหน้าของพระธาตุศรีโคตรบองซึ่งเป็นพระธาตุสำคัญ
พระยาโคตรตะบอง มีภาพสลักขบวนแห่ของพล (เมือง) ละโว้บนปราสาทนครวัด สำหรับเมืองพระตะบอง หรือชื่อกัมพูชาว่า บัดตัมบอง หรือ บัตดอมบอง แปลว่า "ตะบองหาย" ก็มีตำนานที่ต่อเนื่องจากเรื่องพญาโคตรตะบอง
พงศาวดารเหนือ
พญาโคตรตะบอง เป็นโอรสของพญาโคดมเชื้อสายพระมหาพุทธสาครผู้ครองอาณาจักรอยู่ริมเกาะหนองโสนตรงที่เป็นวัดเดิม (ปัจจุบัน คือวัดอโยธยา) พญาโคตรตะบองเป็นกษัตริย์มีพละกำลังมาก มีตะบองเป็นอาวุธคู่มือ ไม่มีอาวุธใดจะสังหารพระองค์ได้ วันหนึ่งโหรหลวงทำนายว่าจะมีผู้มีบุญมาเกิดในเมืองของพระองค์ พระองค์จึงสั่งให้ฆ่าหญิงมีครรภ์เสียทั้งหมด จนโหรทำนายต่อว่า ผู้มีบุญได้เกิดมาแล้ว พระองค์จึงสั่งให้จับเด็กทารกมาเผาไฟ แต่มีทารกผู้หนึ่งรอด เพราะพระภิกษุรูปหนึ่งไปพบเข้าจึงนำไปเลี้ยงไว้ที่ วัดโพธิ์ผีให้ ผ่านมา 17 ปี ทารกเติบโตเป็นหนุ่มแต่พิการเดินไม่ได้เพราะถูกไฟคลอกมือ และเท้างอมาแต่เล็ก จะไปไหนก็ต้องลากเท้าเสียงดังแกรก ๆ คนจึงเรียกว่านายแกรก และมีข่าวลือว่า ผู้มีบุญกำลังมาแล้ว นายแกรกจึงพยายามไปดูผู้มีบุญ พระอินทร์ได้แปลงตัวเป็นชายชราจูงม้า มาฝากไว้และบอกว่าจะไปดูแล้วกลับมาเล่าให้ฟัง ถ้าหิวข้าว ก็ให้เอาข้าวที่ห่อไว้กินไป นายแกรกรออยู่นานจนหิวก็เอาข้าว มากิน เมื่อกินแล้วเกิดมีกำลัง ในห่อนั้นยังมีขวดน้ำมันอยู่ด้วย จึงเอาน้ำมันมาทาตัว แขนขาที่งอหงิกก็หายเป็นปลิดทิ้ง จึงขึ้น ม้าสวมเครื่องกกุธภัณฑ์ที่พระอินทร์มอบไว้ ม้าก็เหาะมาที่พระตำหนัก
พญาโคตรตะบองเห็นก็ตกใจจึงหยิบตะบองขว้างใส่ แต่พลาดไปตกที่เมืองล้านช้าง พญาโคตรตะบองจึงหนีตามตะบองไปที่เมืองล้านช้าง ฝ่ายนายแกรกก็ได้ขึ้นครองเมือง โดยอภิเษกกับเชื้อสายของพญาโคตรตะบอง มีชื่อว่าพระเจ้าสินธพอมรินทร์ ฝ่ายพญาล้านช้างกลัวอำนาจพญาโคตรตะบองจึงยก พระราชธิดาให้เป็นมเหสี แต่ใจก็คิดกำจัดอยู่ตลอดเวลา จึงสั่งให้พระธิดาสอบถามจุดอ่อนเพื่อจะหาทางฆ่าพญาโคตรตะบองให้ตาย พญาโคตรตะบองหลงกลมเหสีได้หลุดปากบอกความลับไปว่าไม่มีอาวุธใดประหารพระองค์ได้ นอกจากใช้ไม้เสียบ ทวารหนักเท่านั้น
พญาล้านช้างจึงทำกลโดยทำกาจับหลักไว้ที่พระบังคน เอาหอกขัดเข้าไว้ ครั้นเมื่อพญาเข้าที่บังคน จึงถูกหอกลั่น สวนทวารเข้าไป พญาโคตรตะบองเสียใจที่เสียรู้สตรีจึงหนีกลับเมืองตน พอมาถึงพระนครก็สวรรคต พระเจ้าสินธพอมรินทร์จึงจัดการพระศพและสร้าง พระอาราม ณ สถานที่พระราชทานเพลิงให้ชื่อว่าวัดศพสวรรค์ (ปัจจุบันคือ วัดสวนหลวงสบสวรรค์)
สำนวนของกลุ่มล้านช้าง
พระยาศรีโคตรบองเป็นสามัญชน ในวัยเด็กได้รับความลำบาก บิดามารดาต้องนำไปบวชเป็นสามเณร แต่เกียจคร้าน วันหนึ่งทางวัดได้ให้ชาวบ้านช่วยตัดไม้มาสร้างศาลา เณรศรีโคตรบองมีหน้าที่หุงข้าว เมื่อข้าวจะสุกเณรศรีโคตรบองได้ใช้ไม้งิ้วดำคนข้าวทำให้ข้าวมีสีดำจึงกลัวความผิด เณรศรีโคตรบองจึงกินข้าวดำหมดหม้อและรู้สึกว่ามีกำลังมาก จากนั้นจึงหุงข้าวใหม่อีกครั้งหนึ่ง ต่อมาตอนเย็นเณรศรีโคตรบองจึงไปแบกต้นไม้มาไว้ที่วัดคนเดียวจนเสร็จ จนทำให้หลวงพ่อตกใจ ต่อมาที่เวียงจันทน์มีข่าวเกี่ยวกับช้างเข้ามาทำลายสิ่งของ พระยาอนุพาวันดีจึงประกาศหาคนปราบช้างพร้อมกับลูกสาวและเมืองให้ ศรีโคตรบองเมื่อสึกแล้ว จึงรับอาสาและปราบช้างได้ จึงได้ครองเมืองเวียงจันทน์และได้นางเขียวค่อมเป็นเมีย ต่อมาพระยาอนุพาวันกลัวว่าพระยาศรีโคตรบองจะครองเมืองทั้งหมด เพราะเป็นผู้มีอิทธิฤทธิ์ จึงออกอุบายถามความลับกับนางเขียวค่อม จึงได้รู้ความจริงในการปราบพระยาศรีโคตรบอง วันหนึ่งพระยาอนุพาวันดีจึงเชิญพระยาศรีโคตรเข้ามากินข้าว เมื่อพระยาศรีโคตรบองจะขับถ่าย จึงถูกหอกยนต์แทงทะลุทวารถึงปาก ก่อนจะตายได้สาปแช่งชาวเมืองเวียงจันทน์ไว้ไม่ให้เจริญรุ่งเรือง พระยาศรีโคตรบองจึงเหาะกลับไปตายที่เมืองเปงจาน
สำนวนเมืองพระตะบอง
พระยาตะบองขยุงถูกเกณฑ์แรงงานไปตัดฟืนเพื่อมาทำเมรุให้กับเจ้าเมืองที่พึ่งเสียชีวิตไป แต่ถูกจัดให้อยู่ฝ่ายอาหาร เมื่อเวลาหุงข้าวเมื่อข้าวจะสุกใช้ไม้สีดำคนข้าวทำให้ข้าวดำ ตะบองขยุง กลัวเพื่อนว่าจึงกินข้าวดำหมดหม้อ และหุงใหม่ เมื่อสุกแล้วจึงแขวนหม้อข้าวไว้ที่กิ่งไม้ พอเพื่อน ๆ มาจึงเหนี่ยวกิ่งไม้ลงมาเพื่อนำหม้อข้าวมาให้ พวกกลุ่มตัดไม้เห็นดังนั้นจึงคิดว่าอัศจรรย์นัก จึงกล่าวว่าน่าจะเป็นเจ้าเมือง หลังจากนั้นตะบองขยุงจึงได้นำพรรคพวกเข้ารบกับเจ้าเมืองจนสู้ไม่ได้จึงยอมยกเมืองให้กับตะบองขยุงเป็นเจ้าเมือง
วัดปากคลองมะขามเฒ่า
วัดปากคลองมะขามเฒ่า เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมบริเวณปากคลองมะขามเฒ่า แม่น้ำท่าจีน ในตำบลมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
วัดปากคลองมะขามเฒ่า หรือเรียกว่า วัดปากคลอง ตามชื่อบ้าน สร้างขึ้นเป็นวัดประมาณ พ.ศ. 2432 เดิมมีนามว่า วัดอู่ทองปากคลองมะขามเฒ่า ต่อมาคำว่า "อู่ทอง" ตัดหายไป การสร้างวัดเริ่มมีสองสามีภรรยาได้บริจาคที่ดินเป็นที่สร้างวัด และมีบุตรชายชื่อ "สุข" ต่อมาได้อุปสมบทและได้เป็นเจ้าอาวาสอยู่ปกครองวัดนี้ ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า "หลวงปู่สุข" ได้ไปบวชที่อื่นและออกธุดงค์เป็นเวลานานประมาณ 10 ปี แล้วกลับมาเยี่ยมโยมบิดามารดาและได้เป็นเจ้าอาวาสวัดปากคลองมะขามเฒ่า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2440
พระเกจิอาจารย์ชื่อดังในอดีต คือ พระครูวิมลคุณากร (ศุข เกสโร) หรือที่ชาวบ้านรู้จักในนาม หลวงปู่ศุข ประชาชนทั่วไปต่างเลื่อมใสศรัทธาท่านในด้านความศักดิ์สิทธิ์ ด้วยตำนานที่ยังเล่าขานกันสืบมาในเรื่องของวิชาอาคม และเครื่องรางของขลัง ความนิยมในพระเครื่องหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า ยังมีอยู่สูงมากในปัจจุบัน แม้ว่าท่านจะมรณภาพไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2466 หลวงปู่ศุขยังได้สร้างพระเครื่อง เครื่องรางของขลัง ซึ่งประชาชนนิยมนำไปสักการะบูชา เชื่อว่าให้คุณทั้งในด้านโชคลาภ เมตตามหานิยม และแคล้วคลาดอยู่ยงคงกระพัน
สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนหลวงปู่ศุข รูปเหมือนกรมหลวงชุมพร เจ้าแม่กวนอิม มณฑป (หลวงปู่ศุข   ได้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2456) อุโบสถซึ่งภายในมีจิตรกรรมฝาผนัง เป็นภาพเขียนฝีพระหัตถ์ของกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์และมีข้าราชบริพารร่วมเขียนด้วย ทั้งหมดเขียนด้วยอักษรขอม ผนังด้านใต้มีภาพเขียนที่บอกเวลาเขียนไว้คือปี พ.ศ. 2433
ตงกว่าน
ตงกว่าน เป็นนครระดับจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับกว่างโจว เมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับฮุ่ยโจว ทิศใต้ติดกับเชินเจิ้น และทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำเพิร์ล ตงกว่านเป็นส่วนหนึ่งของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ล ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยกว่า 44.78 ล้านคนจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ประกอบด้วยนคร 9 แห่ง (รวมมาเก๊า) พื้นที่รวม 17,573 km2
ตงกว่านเป็นที่ตั้งของห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลกอย่าง หัวหนานมอลล์ แม้ว่านครตงกว่านจะมีลักษณะทางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรมกวางตุ้งในรูปแบบเหวย์โถว เช่นเดียวกับวัฒนธรรมแบบฮักกาในเมืองเฟิ่งก่างและเมืองชิงซี (เมืองในตงกว่าน) แต่ประชากรในปัจจุบันส่วนใหญ่พูดภาษาจีนกลางเนื่องจากมีผู้อพยพทางเศรษฐกิจจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของจีน นครตงกว่านเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยหลายแห่ง ได้แก่ มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกวางตุ้ง มหาวิทยาลัยแพทย์กวางตุ้ง และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตงกว่าน
ภูมิศาสตร์
ในทางภูมิศาสตร์ ส่วนใหญ่เป็นเนินเขาทางทิศตะวันออกและที่ราบทางตะวันตก โดยมีชายฝั่งยาว 115.98 km ใจกลางนครตงกว่านอยู่ห่างจากกว่างโจวไปทางเหนือ 50 km ห่างจากเชินเจิ้นไปทางทิศใต้ 90 km ห่างจากฮ่องกง 47 nmi และห่างจากมาเก๊า 48 nmi ตงกว่านตั้งอยู่กึ่งกลางระเบียงเศรษฐกิจกว่างโจว-เชินเจิ้น ซึ่งเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทั้งทางบกและทางทะเล
เขตการปกครอง
ตงกว่านเป็นนครระดับจังหวัดในมณฑลกวางตุ้ง มีการแบ่งเขตการปกครองที่ไม่เหมือนกับที่อื่นคือไม่มีเขตการปกครองระดับอำเภอ แต่จะแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับตำบลโดยตรงซึ่งมีทั้งหมด 32 แห่ง ประกอบด้วย 4 แขวง และ 28 เมือง โดยจัดกลุ่มเขตการปกครองระดับตำบลทั้ง 32 แห่งเป็น 6 เขต
อะแพชี เวโลซิตี
อะแพชี เวโลซิตี (Apache Velocity) เป็นแพ็กเกจโอเพนซอร์สที่สร้างและกำกับดูแลโดยมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี เวโลซิตีเป็นเอนจินแม่แบบบนพื้นฐานของภาษาจาวา ซึ่งช่วยผูกภาษาแม่แบบกับอ็อบเจกต์ที่อ้างถึงในโค้ดจาวา โดยจุดประสงค์เพื่อทำให้เกิดความชัดเจนในการแบ่งแยกระหว่างระดับชั้นการนำเสนอกับระดับชั้นธุรกิจบนเว็บแอปพลิเคชัน (ดูเพิ่มที่ Model-view-controller) แอปพลิเคชันที่มักใช้เวโลซิตีเช่น
อะแพชี เวโลซิตี เคยเป็นโครงการย่อยของโครงการจาการ์ตา แต่ปัจจุบันได้แยกตัวออกมาเป็นโครงการหลักของมูลนิธิซอฟต์แวร์อะแพชี
ตัวอย่างโค้ด
ส่วนนี้คือแฟ้มแม่แบบ Hello $foo World!
หลังจากประมวลผลผ่านเวโลซิตีแล้วจะได้ผลลัพธ์ดังนี้ Hello Velocity World!
ซึ่งรูปแบบของไวยากรณ์และแนวความคิดแม่แบบทั้งหมดในเวโลซิตี นำมาจากเอนจินแม่แบบของเว็บแมโคร (WebMacro) ซึ่งเป็นโครงการเก่าและขณะนี้ก็เป็นโครงการโอเพนซอร์สเหมือนกัน
อุทยานแห่งชาติอูเรเวรา
อุทยานแห่งชาติอูเรเวรา (Urewera National Park) อุทยานแห่งชาติตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1954 เป็นพื้นที่ป่าที่ใหญ่ที่สุดในเกาะเหนือของนิวซีแลนด์ มีเนื้อที่ประมาณ 1,995 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,246,875 ไร่ ในป่ามีไม้เนื้อแข็ง และมีทะเลสาบไวกาเรโมอานา เป็นที่อยู่ของเป็ดและนกต่างๆ ภายในอุทยานมีสัตว์ต่างๆอีกมากมาย เช่น แมว แพะ แกะ กวาง และ หมู
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2009 (2009 FIVB Volleyball Men's World Grand Champions Cup) จัดขึ้นที่เมืองโอซะกะและนะโงะยะ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 18 ถึง 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ทีม
* แชมป์เอเชีย 2009 คือ ญี่ปุ่น แต่ญี่ปุ่นได้รับสิทธิเข้าแข่งขันจากการเป็นเจ้าภาพแล้ว จึงโยนสิทธิ์การเข้าแข่งขันตัวแทนทวีปเอเชียให้กับอิหร่าน อันดับที่ 2 ในการแข่งขันนั้น
สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง
สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง (1 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - ปัจจุบัน) เป็นนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนกวางตุ้งที่อยู่ในธุรกิจอุตสาหกรรมเหล็กกล้าและธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไทย เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท เอ็น.ที.เอส.สตีลกรุ๊ป จำกัด (NTS) และบริษัท นครไทยสตริปมิล จำกัด (NSM) ต่อมา ได้ก่อตั้ง บริษัท เหมราชพัฒนาที่ดิน จำกัด (มหาชน) เพื่อประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ เมื่อ พ.ศ. 2531 เน้นไปที่การก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรม และเป็นสมาชิกพรรคชาติไทย
ภายหลังวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 ธุรกิจของนายสวัสดิ์ หอรุ่งเรือง ต้องแบกรับภาระหนี้กว่าแสนล้านบาท สวัสดิ์ได้ประกาศต่อสาธารณชนว่า "ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย" และดำเนินการเจรจาปรับโครงสร้างหนี้กับเจ้าหนี้
ปัจจุบัน บริษัท เอ็น.ที.เอส.สตีล ได้ร่วมทุนกับบริษัทเหล็กในเครือบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย และตั้งบริษัทใหม่ชื่อ มิลเลนเนียม สตีล และได้ขายหุ้นให้กับทาทา สตีลจากประเทศอินเดีย เมื่อปี พ.ศ. 2549 ส่วนบริษัท นครไทยสตริปมิล ตกเป็นของบริษัท จี สตีล ของนายสมศักดิ์ ลีสวัสดิ์ตระกูล
งานการเมือง
สวัสดิ์ หอรุ่งเรือง เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 7 และร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 9 ซึ่งพรรคชาติไทยได้รับเลือกตั้งจำนวน 6 ที่นั่ง โดยเขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนสมาชิกที่ลาออก ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
ศาสนาพุทธ
ศาสนาพุทธ (พุทฺธสาสนา, बुद्धशासना พุทฺธศาสนา) เป็นศาสนาอเทวนิยมที่มีอายุกว่า 2,500 ปี มีผู้นับถือเป็นอันดับ 4 ของโลก ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใน ทวีปเอเชีย โดยมีพระโคตมพุทธเจ้าเป็นศาสดา มีพระธรรมที่พระองค์ตรัสรู้ชอบด้วยพระองค์เอง และตรัสสอนไว้เป็นหลักคำสอนสำคัญ มีพระสงฆ์ (ภิกษุ ภิกษุณี) สาวกผู้ตัดสินใจออกบวชเพื่อศึกษาปฏิบัติตนตามคำสั่งสอน ธรรม-วินัย ของพระบรมศาสดา เพื่อบรรลุสู่จุดหมายคือพระนิพพาน และสืบทอดคำสอนของพระบรมศาสดา รวมเรียกว่า พระรัตนตรัย  นอกจากนี้ในพระพุทธศาสนา ยังประกอบคำสอนสำหรับการดำรงชีวิตที่ดีงาม สำหรับผู้ที่ยังไม่ออกบวช (คฤหัสถ์ - อุบาสก และอุบาสิกา)  ซึ่งหากรวมประเภทบุคคลที่ที่นับถือและศึกษาปฏิบัติตนตามคำสั่งสอนของพระบรมศาสดา แล้วจะจำแนกได้เป็น 4 ประเภท คือ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา หรือที่เรียกว่า พุทธบริษัท 4
ศาสนาพุทธเป็นศาสนาอเทวนิยม ปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้าหรือพระผู้สร้าง และเชื่อในศักยภาพของมนุษย์ ว่าทุกคนสามารถพัฒนาจิตใจ ไปสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ได้ ด้วยความเพียรของตน กล่าวคือ ศาสนาพุทธ สอนให้มนุษย์บันดาลชีวิตของตนเอง ด้วยผลแห่งการกระทำของตน ตาม กฎแห่งกรรม มิได้มาจากการอ้อนวอนขอจากพระเป็นเจ้าและสิ่งศักดิ์สิทธิ์นอกกาย คือ ให้พึ่งตนเอง เพื่อพาตัวเองออกจากกอง ทุกข์ มีจุดมุ่งหมายคือการสอนให้มนุษย์หลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงในโลกด้วยวิธีการสร้าง ปัญญา ในการอยู่กับความทุกข์อย่างรู้เท่าทันตามความเป็นจริง วัตถุประสงค์สูงสุดของศาสนาคือการหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงและวัฏจักรการเวียนว่ายตายเกิด เช่นเดียวกับที่พระศาสดาทรงหลุดพ้นได้ด้วยกำลังสติปัญญาและความเพียรของพระองค์เอง ในฐานะที่พระองค์ก็ทรงเป็นมนุษย์ มิใช่เทพเจ้าหรือทูตของพระเจ้าองค์ใด
พระพุทธเจ้า พระองค์ปัจจุบันคือพระโคตมพุทธเจ้า มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสิทธัตถะ ได้ทรงเริ่มออกเผยแผ่คำสอนในชมพูทวีป ตั้งแต่สมัยพุทธกาล แต่หลังปรินิพพานของพระพุทธเจ้า พระธรรมวินัยที่พระองค์ทรงสั่งสอน ได้ถูกรวบรวมเป็นหมวดหมู่ด้วยการสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งแรก จนมีการรวบรวมขึ้นเป็นพระไตรปิฎก ซึ่งเป็นหลักการสำคัญที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมาตลอดของฝ่าย เถรวาท ที่ยึดหลักไม่ยอมเปลี่ยนแปลงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า แต่ในการสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่สอง ได้เกิดแนวคิดที่เห็นต่างออกไป ว่าธรรมวินัยสามารถปรับปรุงเปลี่ยนแปลงได้ตามเวลาและสถานการณ์เพื่อความอยู่รอดแห่งศาสนาพุทธ แนวคิดดังกล่าวจึงได้เริ่มก่อตัวและแตกสายออกเป็นนิกายใหม่ในชื่อของ มหายาน ทั้งสองนิกายได้แตกนิกายย่อยไปอีกและเผยแพร่ออกไปทั่วดินแดนเอเชียและใกล้เคียง บ้างก็จัดว่า วัชรยาน เป็นอีกนิกายหนึ่ง แต่บ้างว่าเป็นส่วนหนึ่งของนิกายมหายาน แต่การจัดมากกว่านั้นก็มี หลักพื้นฐานสำคัญของปฏิจสมุปบาท เป็นเพียงหลักเดียวที่เป็นคำสอนร่วมกันของคติพุทธ
ปัจจุบันศาสนาพุทธได้เผยแผ่ไปทั่วโลก โดยมีจำนวนผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในทวีปเอเชีย ทั้งในเอเชียกลาง เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันศาสนาพุทธ ได้มีผู้นับถือกระจายไปทั่วโลก ประมาณ 700 ล้านคน ด้วยมีผู้นับถือในหลายประเทศ ศาสนาพุทธจึงเป็นศาสนาสากล
สิ่งเคารพสูงสุด
พระรัตนตรัย คือ สรณะที่พึ่งอันประเสริฐในศาสนาพุทธ สรณะ หมายถึง สิ่งที่ให้ศาสนิกชนถือเอาเป็นแบบอย่าง หรือให้เอาเป็นตัวอย่าง แต่มิได้หมายความว่าเมื่อเคารพแล้วจะดลบันดาลสิ่งต่าง ๆ ตามต้องการได้ พระรัตนตรัยนั้นประกอบด้วยองค์สาม (ไตรสรณะ) ได้แก่
ศาสดา
ศาสดาของศาสนาพุทธ คือ พระโคตมพุทธเจ้า มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายสิทธัตถะ ประสูติในดินแดนชมพูทวีป ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 80 ปีก่อนพุทธศักราช ณ สวนลุมพินีวัน เจ้าชายสิทธัตถะผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าสุทโธทนะและพระนางสิริมหามายา ทรงดำรงตำแหน่งรัชทายาท ผู้สืบทอดราชบัลลังก์กรุงกบิลพัสดุ์แห่งแคว้นสักกะ และเมื่อพระชนมายุ 16 พรรษา ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงยโสธราแห่งเมืองเทวทหะ ต่อมาเมื่อพระชนมายุ 29 พรรษา มีพระโอรส 1 พระองค์พระนามว่า ราหุล
ในปีเดียวกัน พระองค์ทอดพระเนตรเทวทูตทั้งสี่ คือ คนแก่ คนเจ็บ คนตาย และสมณะ จึงทรงตัดสินพระทัยออกผนวชเป็นสมณะ เพื่อแสวงหาความหลุดพ้นจากทุกข์ คือ ความแก่ เจ็บ และตาย ในปีเดียวกันนั้น ณ ริมฝั่งแม่น้ำอโนมานที และหลังจากออกผนวชมา 6 พรรษา ทรงประกาศการค้นพบว่าการหลุดพ้นจากทุกข์ทำได้ด้วยการฝึกจิตด้วยการเจริญสติ ประกอบด้วยศีล สมาธิ และปัญญา จนสามารถรู้ทุกสิ่งตามความเป็นจริงว่า เป็นทุกข์เพราะสรรพสิ่งไม่สมบูรณ์ ไม่แน่นอน และบังคับให้เป็นดั่งใจไม่ได้ จนไม่เห็นสิ่งใดควรยึดมั่นถือมั่นหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง จวบจนได้ทรงบรรลุพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ คือ การตรัสรู้ อริยสัจ 4 ขณะมีพระชนมายุได้ 35 พรรษา ที่ใต้ต้นศรีมหาโพธิ์ ตำบลอุรุเวลาเสนานิคม จากนั้นพระองค์ได้ออกประกาศสิ่งที่พระองค์ตรัสรู้ตลอดพระชนม์ชีพ เป็นเวลากว่า 45 พรรษา ทำให้ศาสนาพุทธดำรงมั่นคงในฐานะศาสนาอันดับหนึ่งอยู่ในชมพูทวีปตอนเหนือ จวบจนพระองค์ได้เสด็จปรินิพพาน เมื่อพระชนมายุได้ 80 พรรษา ณ สาลวโนทยาน (ในวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 6)
คัมภีร์
หลักธรรมคำสอนทางพุทธศาสนา ในยุคก่อนจะบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร ใช้วิธีท่องจำ (มุขปาฐะ) โดยใช้วิธีการแบ่งให้สงฆ์หลาย ๆ กลุ่มรับผิดชอบท่องจำในแต่ละเล่ม เป็นเครื่องมือช่วยในการรักษาความถูกต้องของหลักคำสอน จวบจนได้ถือกำเนิดอักษรเขียนที่เลียนแบบเสียงเกิดขึ้นมาซึ่งสามารถรักษาความถูกต้องของคำสอนเอาไว้ได้แทนอักษรภาพแบบเก่าที่รักษาความถูกต้องไม่ได้ จึงได้มีการบันทึกพระธรรมและพระวินัยเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นภาษาบาลี รักษาไว้ในคัมภีร์เรียกว่า "พระไตรปิฎก" ซึ่งสามารถแยกออกได้เป็น 3 หมวดหลัก ได้แก่
ผู้สืบทอด
ผู้สืบทอดในทางศาสนาพุทธ ได้แก่ พุทธบริษัท 4 อันหมายถึง พุทธศาสนิกชน พุทธมามกะ พุทธสาวก อันเป็นกลุ่มผู้ร่วมกันนับถือ ร่วมกันศึกษา และร่วมกันรักษาพุทธศาสนาไว้
ประวัติ
หลังจากพระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว ได้เสด็จไปโปรดพระปัญจวัคคีย์ ณ ป่าอิสิปตนมฤคทายวัน แขวงเมืองพาราณสี พระองค์ได้ทรงแสดงธัมมจักกัปปวัตตนสูตรแก่ปัญจวัคคีย์ พระโกณฑัญญะบรรลุเป็นพระโสดาบัน และกราบทูลขอบวช นับเป็นพระสงฆ์องค์แรกในโลก ในสมัยพุทธกาล พระองค์ได้เสด็จไปเผยแผ่พุทธศาสนาตามที่ต่าง ๆ ในชมพูทวีปเป็นเวลานานกว่า 45 พรรษา จนกระทั่งปรินิพพาน
ศาสนาพุทธมีความเจริญรุ่งเรืองและความเสื่อมถอยสลับกัน เนื่องจากการส่งเสริมของผู้มีอำนาจปกครองในแต่ละท้องถิ่น แต่ในภาพรวมแล้ว พุทธศาสนาในอินเดียเริ่มอ่อนแอลงหลังพุทธศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา โดยศาสนาฮินดูได้เข้ามาแทนที่ เช่นเดียวกับการเสื่อมถอยของพุทธศาสนาในเอเชียกลาง จีน เกาหลี ในขณะที่ศาสนาพุทธได้เข้าไปตั้งมั่นอยู่ในญี่ปุ่น และประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 25 ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองเป็นต้นมา ศาสนาพุทธเริ่มเป็นที่ดึงดูดใจของชาวตะวันตกมากขึ้น และได้มีการตั้งองค์กรทางพุทธศาสนาระดับโลกโดยชาวพุทธจากเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือรวม 27 ประเทศที่ศรีลังกาเมื่อ พ.ศ. 2493 ในชื่อ "องค์กรพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก"
หลักธรรมสำคัญของพุทธศาสนา
ศาสนาพุทธสอนว่า ปรมัตถธรรม หรือสรรพสิ่งมี 4 อย่างคือ จิต เจตสิก  รูป  นิพพาน  จึงปฏิเสธการมีอยู่ของพระเป็นเจ้า (เพราะพระเป็นเจ้าจัดเข้าในปรมัตถธรรมไม่ได้) และเชื่อว่าโลกนี้เกิดขึ้นเองจากกฎแห่งธรรมชาติหรือนิยาม5  ประการ คือ อุตุนิยาม พีชนิยาม จิตนิยาม กรรมนิยาม ธรรมนิยาม
กฎแห่งกรรม
กฎแห่งกรรม คือกฎธรรมชาติที่ว่าด้วยการกระทำและผลของการกระทำ ซึ่งการกระทำกับผลนั้นย่อมมีความสัมพันธ์กันเช่น ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผลของการกระทำ
อริยสัจ
อริยสัจ หรือจตุราริยสัจ หรืออริยสัจ ๔ เป็นหลักคำสอนหนึ่งของพระโคตมพุทธเจ้า แปลว่า ความจริงอันประเสริฐ ความจริงของพระอริยะ หรือความจริงที่ทำให้ผู้เข้าถึงกลายเป็นอริยะ มีอยู่สี่ประการ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค
ทุกข์ ในทางศาสนาพุทธคือ ไตรลักษณ์(หลักสัจจธรรมของพุทธศาสนา) เป็นลักษณะสภาพพื้นฐานธรรมชาติอย่างหนึ่ง จากทั้งหมด 3 ลักษณะ ที่พุทธศาสนาได้สอนให้เข้าใจถึงเหตุลักษณะแห่งสรรพสิ่งที่เป็นไปภายใต้กฎไตรลักษณ์ อันได้แก่
เหตุแห่งทุกข์ (สมุทัย)  ได้แก่ ปฏิจจสมุปบาท (หลักศรัทธาของพุทธศาสนา) พุทธศาสนา สอนว่า ความทุกข์ ไม่ได้เกิดจากสิ่งใดดลบันดาล หากเกิดแต่เหตุและปัจจัยต่างๆ มาประชุมพร้อมกัน โดยมีรากเหง้ามาจากความไม่รู้หรือ อวิชชา ทำให้กระบวนการต่างๆ ไม่ขาดตอน เพราะนามธาตุที่เป็นไปตามกฎนิยาม ตามกระบวนการที่เรียกว่ามหาปัฏฐาน ทำให้เกิดสังขารเจตสิกกฎเกณฑ์การปรุงแต่งซึ่งเป็นข้อมูลอันเป็นดุจพันธุกรรมของจิต วิวัฒนาการเป็นธรรมธาตุอันเป็นระบบการทำงานของนามขันธ์ที่ประกอบกันเป็นจิต ( อันเป็นสภาวะที่รับรู้และเป็นไปตามเจตสิกของนามธาตุ) และเป็นวิญญาณขันธ์ ที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นธาตุแสง (รังสิโยธาตุ) อันเกิดจากการทำงานของนามธาตุอย่างเป็นระบบ จนสามารถประสานหรือกำหนดกฎเกณฑ์รูปขันธ์ ของชีวิตินทรีย์ (เช่นไวรัส แบคทีเรีย ต้นไม้ เซลล์ ที่มีชีวิตขึ้นมาเพราะกฎพีชนิยาม) ทำให้เหตุผลของรูปขันธ์เป็นไปตามเหตุผลของนามขันธ์ด้วย (จิตเป็นนายกายเป็นบ่าว) ทำให้รูปขันธ์ที่เป็นชีวิตินทรีย์พัฒนามีร่างกายที่สลับซับซ้อนมีระบบการทำงานจนเกิดมีปสาทรูป 5 รวมการรับรู้ทางมโนทวารอีก 1 เป็นอายตนะทั้ง 6 เมื่ออายตนะกระทบกับสรรพสิ่งที่มากระทบจนเกิดผัสสะ จนเกิดเวทนา คือ ความสุขบ้าง ทุกข์บ้าง ไม่สุขไม่ทุกข์บ้าง(อุเบกขา)
ทำให้มีอุปาทาน (ความยึดมั่นถือมั่น)  เพราะมีสัญญาการสมมุติว่าเป็นสิ่งนั้นเป็นสิ่งนี้จึงมี   จึงเกิดการสร้างภพของจิตหรือภวังคจิต(จิตใต้สำนึก)  และสร้างกรรมอันเป็นเหตุแห่งการสร้างภพชาติขึ้นมา
สู่การเวียนว่ายตายเกิดของจิตวิญญาณทั้งหลายนับชาติไม่ถ้วน ผ่านไประหว่าง วัฏสงสารทั้ง 31 ภูมิ (มิติต่าง ๆ ตั้งแต่เลวร้ายที่สุด (นรก) ไปจนถึงสุขสบายที่สุด (สวรรค์) ในโลกธาตุที่เหมาะสมในเวลานั้นที่สมควรแก่กรรม นี้เรียกว่า สังสารวัฏ
สำหรับการเวียนว่ายของจิตวิญญาณมีเหตุมาจาก "อวิชชา" คือความที่จิตไม่รู้ถึงความเป็นจริง ไปหลงผิดในสิ่งสมมุติต่างๆซึ่งเป็นรากเหง้าของกิเลสทั้งหลาย เมื่อจิตยังมีอวิชชาสัตว์โลกย่อมเวียนว่ายตายเกิด และประสบพบเจอพระไตรลักษณ์อันเป็นเหตุให้ประสบทุกข์มีความแก่และความตาย เป็นต้น ไม่สิ้นสุด จนกว่าจะทำลายที่ต้นเหตุคืออวิชชาลงได้
ความดับทุกข์ (นิโรธ)  คือ นิพพาน ( เป้าหมายสูงสุดของพุทธศาสนา ) อันเป็น แก่นของศาสนาพุทธ เป็นความสุขสูงสุด หรือเรียกอีกอย่างว่า
เนื่องจากธรรมดาของสัตว์โลกมีปกติทำความชั่วมากโดยบริสุทธิ์ใจในความเห็นแก่ตัว ทำดีน้อยซึ่งไม่บริสุทธิ์ใจ ซ้ำหวังผลตอบแทน จึงมีปกติรับทุกข์มากกว่าสุข ดังนั้น ถ้าเป็นผู้มีปัญญาหรือเป็นพ่อค้าที่ฉลาดยอมรู้ว่าขาดทุนมากกว่าได้กำไร และ สุขที่ได้เป็นเพียงมายา ย่อมปรารถนาในพระนิพพาน เมื่อ ขันธ์5 แตกสลาย เจตสิกที่ประกอบกันให้เกิดเป็นจิตนั้นก็แตกสลายตามเช่นเดียวกัน เพราะไม่มีเหตุปัจจัยจะประกอบกันให้เกิดเป็นจิตนั้น กรรมย่อมไม่อาจให้ผลได้อีก (อโหสิกรรม) เหลือเพียงแต่พระคุณความดี เมื่อมีผู้บูชาย่อมส่งผลกรรมดีให้แก่ผู้บูชาเหมือนคนตีกลอง กลองไม่รับรู้เสียง แต่ผู้ตีได้รับอานิสงส์เสียงจากกลอง
วิถีทางดับทุกข์ (มรรค)  คือ มัชฌิมาปฏิปทา (หลักการดำเนินชีวิตของพุทธศาสนา) ทางออกไปจากสังสารวัฏมีทางเดียว โดยยึดหลักทางสายกลาง อันเป็นอริยมรรค คือ การฝึกสติ (การทำหน้าที่ของจิตคือตัวรู้ให้สมบูรณ์) เป็นวิธีฝึกฝนจิตเพื่อให้ถึงซึ่งความดับทุกข์หรือมหาสติปัฏฐาน โดยการปฏิบัติหน้าที่ทุกชนิดอย่างมีสติด้วยจิตว่างตามครรลองแห่งธรรมชาติ มีสติอยู่กับตัวเองในเวลาปัจจุบัน สิ่งที่กำลังกระทำอยู่เป็นสิ่งสำคัญกว่าทุกสรรพสิ่ง ทำสติอย่างมีศิลปะคือรู้ว่าเวลาและสถานการณ์เช่นนี้ ควรทำสติกำหนดรู้กิจใดเช่นไรจึงเหมาะสม จนบรรลุญานตลอดจน มรรคผล เมื่อจำแนกตามลำดับขั้นตอนของการบำเพ็ญเพียรฝึกฝนทางจิต คือ
หลักปฏิบัติ
ศาสนาพุทธมุ่งเน้นเรื่องการพ้นทุกข์ และสอนให้รู้จักทุกข์และวิธีการดับทุกข์ ให้พ้นจากความไม่รู้ความจริงในธรรมชาติ อันเป็นเหตุให้เกิดทุกข์จากกิเลสทั้งปวงคือ ความโลภ ความโกรธ ความหลง รวมทั้งเน้นการศึกษาทำความเข้าใจ การโยนิโสมนสิการด้วยปัญญา และพิสูจน์ทราบข้อเท็จจริง เห็นเหตุผลว่าสิ่งนี้มีสิ่งนี้จึงมี จนเห็นตามความเป็นจริงว่าสรรพสิ่งในธรรมชาติเป็นไปตามกฎพระไตรลักษณ์ และสัตว์โลกที่เป็นไปตามกฎแห่งกรรม แล้วเลือกใช้หลักธรรมในพุทธศาสนาที่เหมาะกับผลที่จะได้สิ่งที่ปรารถนาอย่างถูกต้อง ด้วยความไม่ประมาทในชีวิตให้มีความสุขในทั้งชาตินี้และชาติต่อ ๆ ไป ตลอดจนปรารถนาในพระนิพพานของผู้มีปัญญา
ไตรสิกขา
การวางรากฐาน
ศาสนสถาน
วัดอันเป็นสถานที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวพุทธ ซึ่งเป็นสถานที่อยู่อาศัย หรือ ที่จำพรรษา ของ พระภิกษุ สามเณรตลอดจน อุบาสิกา(แม่ชี)เพื่อใช้ประกอบกิจกรรมประจำวันของพระภิกษุสงฆ์ เช่น การทำวัตรเช้าและเย็น และสังฆกรรมในพระอุโบสถ อีกทั้ง ยังใช้ประกอบพิธีกรรมเช่นการเวียนเทียนเป็นต้นในวันสำคัญทางศาสนาพุทธ และยังเป็นศูนย์รวมในการมาร่วมกันทำกิจกรรมในทางช่วยกันส่งเสริมพุทธศาสนาเช่นการมาทำบุญในวันพระของแต่ละท้องถิ่นของพุทธศาสนิกชน อีกด้วย
วันสำคัญทางศาสนา
วันสำคัญทางพุทธศาสนา ที่สำคัญที่สุด คือ วันวิสาขบูชา ซึ่งเป็นวันพุทธ รองมาคือวันอาสาฬหบูชา ซึ่งเป็นวันพระธรรม และสุดท้ายวันมาฆบูชา ซึ่งเป็นวันพระสงฆ์
วันมาฆบูชา
วันมาฆบูชา เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงโอวาทปาฏิโมกข์ แก่พระอรหันต์จำนวน1250รูป ซึ่งโอวาทปาฏิโมกข์ประกอบไปด้วย หลักการ3 อุดมการ4 และวิธีการ6 ที่ทรงประสงค์ให้สาวกที่จะแยกย้ายไปเผยแผ่พุทธศาสนาในที่ต่างๆ มีแนวทางเผยแผ่เป็นอันเดียวกัน หรือเป็นไปในทิศทางเดียวกัน ซึ่งเปรียบได้กับการกำหนดพันธกิจองค์กร หรือการก่อตั้งศาสนาในปัจจุบัน จึงถือว่าเป็นวันพระสงฆ์
วันอาสาฬหบูชา
วันอาสาฬหบูชา เป็นวันที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงปฐมเทศนา ทรงแสดงธัมมจักกัปวัตตนสูตรแก่ปัจจวัคคีย์ จนพระอัญญาโกณฑัญญะได้ดวงตาเห็นธรรม และอุปสมบทในพระพุทธศาสนา เป็นพระสงฆ์องค์แรก ทำให้มีพระรัตนตรัยครบสามประการ คือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ จึงถือว่าวันนี้เป็นวันพระธรรม
นิกาย
ศาสนาพุทธ แบ่งออกเป็นนิกายใหญ่ได้ 2 นิกายคือ เถรวาทและมหายาน นอกจากนี้แล้วยังมีการแบ่งที่แตกต่างออกไปแบ่งเป็น 3 นิกาย เนื่องจากวัชรยานถือว่าตนเป็นยานพิเศษโดยเฉพาะ ต่างจากมหายาน
หลุมดำเชิงควอนตัม
หลุมดำเชิงควอนตัม หรือ หลุมดำจิ๋ว เป็นสมมติฐานของหลุมดำที่มีขนาดเล็กมาก ๆ ระดับควอนตัม ทฤษฎีควอนตัมจึงมีบทบาทสำคัญในหลุมดำประเภทนี้ เช่น การแผ่รังสีฮอว์คิง
ในทางฟิสิกส์ทฤษฎี หลุมดำจิ๋วอาจเกิดได้ในช่วงแรกของ เอกภพ เรียกว่า หลุมดำยุคเริ่มแรก (primordial black holes) หรือในเครื่องเร่งอนุภาคพลังงานสูง เช่น LHC
แม่น้ำตรัง
แม่น้ำตรัง เป็นแม่น้ำสายสำคัญของจังหวัดตรัง มีความยาวประมาณ 123 กิโลเมตร เมื่ออยู่ในพื้นที่จังหวัดนครศรีธรรมราช เรียกว่า แม่น้ำหลวง เมื่อไหลเข้าเขตจังหวัดตรังเรียกว่า แม่น้ำตรัง ในช่วงที่ไหลผ่านอำเภอเมืองตรัง เรียกว่า คลองท่าจีน เดิมใช้เป็นเส้นทางคมนาคม จากดินแดนภายในจังหวัดติดต่อไปยังทะเลที่ปากน้ำกันตัง กล่าวกันว่า ในสมัยโบราณสามารถเดินเรือไปได้ถึงทุ่งสง  เดิมแม่น้ำสายนี้มีความกว้างราว 50 เมตร แต่ปัจจุบันบางแห่งเหลือความกว้างเพียง 30 เมตร
ต้นกำเนิดแม่น้ำตรัง
ต้นแม่น้ำตรังมาจากเทือกเขานครศรีธรรมราชด้านตะวันตก จากน้ำตกโยง อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช และจากเทือกเขาพนมเบญจา จังหวัดกระบี่ และบรรจบกับลำน้ำที่มาจากเทือกเขาบรรทัด จังหวัดพัทลุง
ต้นกำเนิดแม่น้ำตรังที่เกิดจากเทือกเขาบรรทัด จังหวัดพัทลุง ก่อให้เกิดน้ำตกที่ขึ้นชื่อหลายแห่ง เช่น น้ำตกเขาช่อง น้ำตกปากแจ่ม ในพื้นที่ของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด เป็นต้น
ต้นน้ำของแม่น้ำตรัง มีสาขาที่เกิดจากเทือกเขาในจังหวัดนครศรีธรรมราชที่สำคัญ ได้แก่ คลองท่าเลา คลองทุ่งโจน คลองวังหีบ และคลองปาง โดยคลองท่าเลา เป็นคลองสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำตรัง มีต้นน้ำเกิดจากเขาวังหีบ ในเขตอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช
แม่น้ำตรัง มีลำน้ำสาขาในจังหวัดตรัง ที่สำคัญ 8 สายได้แก่ คลองชี  คลองท่าประดู่  คลองกะปาง  คลองมวน คลองยางยวน  คลองลำภูรา คลองนางน้อย  และคลองสว่าง
แม่น้ำนี้ไหลผ่านท้องที่จังหวัดตรัง 5 อำเภอ คือ อำเภอรัษฎา อำเภอห้วยยอด อำเภอวังวิเศษ อำเภอเมืองตรัง และอำเภอกันตัง แล้วไหลลงทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดีย ที่ปากน้ำกันตัง อำเภอกันตัง
ประวัติศาสตร์แม่น้ำตรัง
มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า แม่น้ำตรังเป็นเส้นทางการคมนาคมมาเป็นเวลากว่าพันปีแล้ว โดยมีการค้นพบพระพิมพ์ดินดิบ ที่ถ้ำเขาขาว เขาสาย เขาปินะ อำเภอห้วยยอด และเขาวิเศษ อำเภอวังวิเศษ แสดงให้เห็นว่าผู้คนจากอินเดีย ที่นับถือพุทธศาสนานิกายมหายานได้เดินทางผ่าน และแวะพักบริเวณแถบนี้ก่อนจะข้ามไปฝั่งตะวันออก ซึ่งมีอาณาจักรศรีวิชัยรุ่งเรืองอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษ 12-15
กระทั่งสมัยอยุธยาพบหลักฐานเอกสารที่ระบุว่า ชาวโปรตุเกสได้เข้ามาติดต่อกับไทยสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โดยเดินทางผ่านเมืองตรังถึง 2 ครั้ง ในช่วงปี พ.ศ. 2054-2057 และยังมีหลักฐานจารึกที่เขาสามบาตร ที่ระบุว่าเมื่อ พ.ศ. 2157 ตรงกับสมัยพระเอกาทศรถ มีกรมการเมือง และชาวบ้านมาร่วมฉลองบุญกุศลที่ เขาสระบาป แสดงถึงความเจริญของเมืองที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตรัง
การขยายตัวของเมือง มีการโยกย้ายเมืองตามลำน้ำของแม่น้ำตรังเรื่อยมาจากทางทิศเหนือลงมาจนกระทั่งสิ้นสุดลงที่ ควนธานี ที่ตั้งเมืองตร้งในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยจุดเริ่มต้นของการตั้งเมืองอยู่ที่ ปากคลองปาง ซึ่งสังเกตดูได้จากความโอ่อ่าของวัด เช่น วัดถ้ำพระพุทธ วัดคีรีวิหาร วัดย่านเกลื่อน แต่ด้วยลักษณะภูมิประเทศติดภูเขา ทำการเกษตรได้น้อย ผู้คนจึงอพยพลงมาตามลำน้ำ และตั้งเมืองใหม่ที่ ตำบลลำภูรา ซึ่งมีหลักฐานบันทึกไว้ว่าเมืองภูราตั้งอยู่ทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกของแม่น้ำตรัง ด้วยสาเหตุเดิมที่พื้นที่เมืองภูราเป็นควนสูง ๆ ต่ำ ๆ ทำนาไม่พอกิน จึงย้ายมายัง นาแขก และจนถึง ควนธานีตามลำดับ
ราวปีพ.ศ. 2367 มีการตั้งชุมชนริมฝั่งแม่น้ำตรังโดยชาวจีนที่มาจากปีนัง ล่องเรือเข้ามาทางปากแม่น้ำตรัง และได้อาศัยแม่น้ำเป็นเส้นทางในการทำการค้า จึงได้ชื่อว่า ชุมชนท่าจีน และเรียกแม่น้ำที่ไหลผ่านช่วงนี้ว่า คลองท่าจีน โดยเส้นทางการค้าหลักในยุคนั้นอาศัยการล่องเรือเลาะมาทางคลองปอนสู่คลองห้วยยาง และมาขึ้นฝั่งที่ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง
การใช้ประโยชน์
การใช้ประโยชน์ลำน้ำโดยส่วนใหญ่ ใช้ในการเกษตรกรรม บางบริเวณของลำน้ำที่ใช้ในการบริโภค เช่น บริเวณลำภูรา และบริเวณก่อนที่ลำน้ำจะไหลผ่านเทศบาลนครตรัง ส่วนบริเวณระหว่างเทศบาลนครตรัง และ สุขาภิบาลคลองเต็ง มีการใช้ประโยชน์ ในกิจการอุตสาหกรรม
ปัจจุบันมีการสร้างอ่างเก็บน้ำขึ้นที่ตำบลท่างิ้ว อำเภอห้วยยอด เพื่อสำรองน้ำในแม่น้ำตรัง เพื่อช่วยในการผลิตน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภค แม่น้ำตรังสามารถผลิตน้ำได้ประมาณปีละ 20 ล้านคิว แม่น้ำตรังเป็นแหล่งน้ำดิบที่สำคัญที่สุดในการผลิตน้ำประปาเพื่อการอุปโภคบริโภคภายในจังหวัดตรัง
นอกจากนี้ แม่น้ำตรัง ยังเป็นแหล่งทรัพยากรทรายแม่น้ำที่สำคัญของจังหวัด มีสัมปทานการขุดทรายแม่น้ำหลายจุดในแม่น้ำตรัง รวมทั้งบริเวณปากแม่น้ำตรังยังเป็นแหล่งทรายแก้วที่มีคุณภาพอีกด้วย
คุณครูครับ
"คุณครูครับ" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยจุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ หรือน้องพลับ แต่งเนื้อร้องและทำนองโดยจักราวุธ แสวงผล (ใช้นามปากกา ID 507) เรียบเรียงโดย SEVENDOGS (วารุศ รินทรานุกูล) เป็นเพลงที่บรรจุอยู่ในอัลบั้ม พลับ (พ.ศ. 2545) เป็นเพลงสุดท้ายที่อัดในอัลบั้ม มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่กำลังจะสารภาพครูว่าทำแจกันแตก แต่เล่าเรื่องในลักษณะแบบป่าล้อมเมือง ค่อย ๆ หว่านล้อมชักแม่น้ำทั้งห้า ก่อนจะเข้าประเด็นในที่สุด มิวสิกวิดีโอเพลงนี้มีเนื้อเรื่องตรงกับเนื้อเพลง คนที่รับบทบาทครูในมิวสิกวิดีโอคือ เยาวลักษณ์ ไตรสุรัตน์ มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี 2546
เพลงนี้ถูกนำมาทำใหม่ในเวอร์ชันภาษาลาว โดยกลุ่มดนตรีสัญชาติลาวที่มีสมาชิก 6 คนที่ชื่อวง เซลล์ โดยใช้ชื่อเพลงว่า "สาวครูเอ้ย" ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้ม แซว และ Sanamluang Connects
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ตั้งอยู่ที่ 85 ถนนมาลัยแมน ตำบลนครปฐม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม เป็นส่วนราชการหนึ่งของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม โดยแนวคิดการจัดตั้งนั้นมาจากนายนิทัศน์ เพียกขุนทด อธิการวิทยาลัยครูนครปฐมในขณะนั้น จัดตั้งขึ้นเพื่อสนองนโยบายของกรมการฝึกหัดครู (สภามหาวิทยาลัยราชภัฏในปัจจุบัน) เพื่อให้วิทยาลัยครูผลิตครูอย่างมีประสิทธิภาพ สมบูรณ์ ทั้งในด้านภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ โรงเรียนสาธิตจึงเป็นแหล่งฝึกปฏิบัติประสบการณ์วิชาชีพครูและศึกษา ค้นคว้าวิจัยทดลองของอาจารย์และนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษา
ในปัจจุบัน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ จำนวน 3 ห้องเรียน โดยเคยทำสถิติเป็นโรงเรียนที่ได้คะแนน O-NET ม.3 สูงที่สุดในประเทศไทยติดต่อกัน 3 ปีซ้อนในปีการศึกษา 2548-2550 และ O-NET ม.6 สูงเป็นอันดับ 3 ของประเทศ ในปีการศึกษา 2554
ประวัติของโรงเรียน
ปัจจุบันโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปีการศึกษา 2555 เปิดสอนระดับชั้นละ 3 ห้องเรียน รวมเป็น 18 ห้องเรียน โดยมีอาจารย์ ดร.อัมรินทร์ อินทร์อยู่ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียน มีอาจารย์ประจำโรงเรียนและอาจารย์ประจำจากภาควิชาต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐมและอาจารย์ชาวต่างประเทศทำหน้าที่สอน
การดำเนินงานของโรงเรียนได้รับความร่วมมือ และการสนับสนุนอย่างดียิ่งจากสมาคมผู้ปกครอง ครู และศิษย์เก่าโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ทั้งในด้านบริหารโรงเรียน การจัดการเรียนการสอน ตลอดจนการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ให้ลุล่วงไปด้วยดี
มาร์ชพิทักษ์สันติราษฎร์
มาร์ชพิทักษ์สันติราษฎร์ หรือมักเรียก เพลงเกียรติตำรวจของไทย ตามเนื้อร้องวรรคแรก หรือ มาร์ชตำรวจ เป็นเพลงปลุกใจและเพลงมาร์ชประจำตำรวจไทย ซึ่งเป็นที่รู้จักเป็นอันมาก ทำนองนั้นประพันธ์โดย นารถ ถาวรบุตร และเนื้อร้องโดย แก้ว อัจฉริยกุล แต่งขึ้นก่อนปี พ.ศ. 2500
ชรินทร์ นันทนาครได้เล่าไว้ในคอลัมน์หกแยกบันเทิง ในหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เมื่อปี พ.ศ. 2539 ไว้ว่า ครูนารถ ถาวรบุตร แต่งเพลงนี้ขึ้นโดยคำสั่งของพลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อธิบดีกรมตำรวจในขณะนั้น โดยมีเงื่อนไขว่าจะต้องแพ้เพลงมาร์ชกองทัพบกไม่ได้เป็นอันขาด ซึ่งครูนารถได้เล่าเรื่องการแต่งเพลงนี้ให้ชรินทร์ฟังในภายหลังอย่างติดตลกว่า "ฉันไม่อยากแต่งเลยวะ ชรินทร์ เพราะฉันไม่ค่อยชอบตำรวจ มันมาจับฉันเรื่อย เวลาฉันเล่นไพ่"
แม้ครูนารถจะไม่ชอบตำรวจนักแต่ท่านก็สามารถแต่งเพลงสำเร็จได้ในเวลาไม่นาน ปรากฏว่าพลตำรวจเอกเผ่าประทับใจกับผลงานชิ้นนี้มาก โดยเฉพาะเนื้อร้องในท่อน "เกิดมาแล้วต้องตาย ชาติชายเอาไว้ลายตำรวจไทย..." ถึงกับมอบรางวัลให้ครูนารถเป็นเงินปึกหนึ่ง พร้อมเขียนคำชมลงในกระดาษ มีนามบัตรและลายเซ็นส่วนตัว ซึ่งเขียนไว้ว่า "สำหรับครู เอาไว้ให้ตำรวจดู เวลาครูเล่นไพ่"
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม
สึประจำโรงเรียน
สีแดง และสีชมพู อีกหนึ่ง สัญลักษณ์ของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ยังมีดอกเฟื่องฟ้า สีแดง-ชมพู อีกด้วย
เพลงมาร์ชเฟื่องฟ้า
คำร้องและทำนอง อาจารย์เผดิมศักดิ์ ปอศรี
เพลงมาร์ชเฟื่องฟ้า ถูกประพันธ์ขึ้นในสมัยที่โรงเรียนยังใช้ชื่อ "โรงเรียนสาธิตวิทยาลัยครูนครปฐม" โดยเกิดจากความต้องการของอาจารย์เผดิมศักดิ์ ปอศรี ที่ต้องการให้โรงเรียนมีเพลงสำหรับเปิดเชิญธงเมื่อชนะการแข่งกีฬา
เพลงสู้เพื่อฝัน
ในช่วงกีฬาสาธิตราชภัฏสัมพันธ์ในปีที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐมเป็นเจ้าภาพ ประธานนักเรียนของโรงเรียนมีความคิดที่จะแต่งเพลง เพื่อใช้เป็นเพลงประจำงานกีฬา ต่อมา เพลงนี้ถูกใช้เป็นสัญญาณเรียกเข้าแถว ซึ่งจะเปิดทุก ๆ วันที่มีการเรียน ในเวลา 07:55 น. โดยเปิดควบคู่กับเพลงมาร์ชเฟื่องฟ้า
ฉากแท่นบูชาเบรรา
ฉากแท่นบูชาเบรรา หรือ พระแม่มารีเบรรา หรือ พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญ (ภาษาอังกฤษ: Holy Conversation; ภาษาอิตาลี: Pala di Brera หรือ Brera Madonna หรือ Brera Altarpiece หรือ Montefeltro Altarpiece) เป็นฉากแท่นบูชาที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา จิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เบรราที่เมืองมิลานในประเทศอิตาลี “แท่นบูชาเบรรา” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1474 ที่เขียนให้เฟเดอริโกที่ 2 แห่งมอนเตเฟลโตร (Federico II da Montefeltro) ดยุกแห่งเออร์บิโนเพื่อฉลองวันเกิดของลูกชาย กุยโดบาลโดแห่งมอนเตเฟลโตร บางหลักฐานกล่าวว่าเป็นการฉลองการได้รับชัยชนะต่อปราสาทในบริเวณมาเร็มมา
เบื้องหลัง
ภาพเขียนที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1474 ซึ่งบันทึกไว้ในสำนักสงฆ์ซานเบอร์นาร์ดิโนที่เป็นที่ตั้งเดิมของภาพบ่งว่าเขียนโดยฟรา บาร์โตโลเมโอ คาร์นาวาเลแห่งเออร์บิโน แต่ในปัจจุบันความเชื่อที่ว่าฟรา บาร์โตโลเมโอ คาร์นาวาเลเป็นผู้เขียนไม่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปโดยนักประวัติศาสตร์ศิลปะ