cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อริชัย อรัญนารถ
เริ่มเข้าสู่วงการเพลงพร้อมกับจอนนี่ แอนโฟเน่ จากการชักนำของคุณนคร เวชสุภาพร หัวหน้าวงแกรนด์เอ็กซ์ โดยได้ร่วมออกอัลบั้มในนามของ Grand Ex' Family ที่มีชื่อว่า ขวดโหล เมื่อปี พ.ศ. 2528 และเริ่มเป็นที่รู้จักในตำแหน่งเบส/แซ็กโซโฟน/นักร้องนำ เขามีชื่อเสียงร่วมกับจอนนี่ แอนโฟเน่, โอ๋ ไอศูรย์ วาทยานนท์, ไก่ สุธี แสงเสรีชน และเพชร พิทพล โชติสรยุทธ์ โดยมีนคร เวชสุภาพร เป็นหัวหน้าวง ทั้งหมดได้ร่วมออกอัลบั้มอีก 4 ชุดคือ ขวดโหล (2529), นิรันดร์กาล (2529), อยากให้ความรักแก่คนทั้งโลก (2530) และ ได้ไหม (2531) ซึ่งระหว่างที่ออกอัลบั้ม เขาและเพื่อนทั้งสี่ได้รับการสัมภาษณ์และถ่ายแบบในนิตยสารต่าง ๆ นอกจากนี้ยังได้แสดงละครเรื่อง หน้ากากแก้ว ร่วมกับ อรพรรณ พานทอง, กันตา ดานาว, อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และ โมนิก้า แมดดอกซ์ จากนั้นจึงมีละครตามมาอีก คือ บัวแล้งน้ำ และ ข้าวนอกนา ทางช่อง 7 ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 จึงได้กลับมามีผลงานเพลงอีกครั้งในแนวอาร์และบีร่วมกับ เพชร พิทพล โชติสรยุทธ์ และโอ๋ ไอศูรย์ วาทยานนท์ ในนามของ G-Three โดยออกอัลบั้มที่มีชื่อว่า G-Three/3 in 1 สังกัด X-Spec Records ในเครือของแกรมมี่ เมื่อปี พ.ศ. 2541
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปฝ่ายขายการตลาด และ ฝ่ายปฏิบัติการ ที่บริษัท โตโยต้า ทูโช (ไทยแลนด์) จำกัด
ผลงานเพลงในนาม
แกรนด์เอ็กซ์
ใจเพชร
ใจเพชร เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง กำกับการแสดงโดย"เนรมิต" ประพันธ์เรื่องโดย ส. อาสนจินดา คนเขียนบทภาพยนตร์คือ'ธม ธาตรี'หรือเชิด ทรงศรี นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, พิศมัย วิไลศักดิ์, ชนะ ศรีอุบล, ทักษิณ แจ่มผล และ ประจวบ ฤกษ์ยามดี ปัจจุบันไม่เหลือฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว
เตียวสิเผง
เตียวสิเผง (Zhang Shiping; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นพ่อค้าม้าชาวเมืองจงซาน เป็นเพื่อนสนิทกับเล่าสงซึ่งเป็นพ่อค้าม้าด้วยกัน
เมื่อเล่าปี่ กวนอู เตียวหุยได้สาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบาน และรวบรวมผู้คนได้ 500 คนเพื่อเตรียมทำศึกกับโจรโพกผ้าเหลือง แต่ยังขาดอาวุธยุทโปกรณ์และม้าศึก ขณะนั้น เตียวสิเผงและเล่าสงซึ่งจะนำม้าไปขายที่มณฑลภาคเหนือ แต่โจรโพกผ้าเหลืองปิดเส้นทาง จึงต้องนำม้ากลับมาทางเมืองตุ้นก้วน และได้พบกับเล่าปี่ เล่าปี่ได้ขอม้าจากเตียวสิเผงและเล่าสงเพื่อนำไปใช้ในการศึก เตียวสิเผงและเล่าสงได้ยินเคยชื่อเสียงของเล่าปี่ และได้เห็นท่าทางที่อ่อนน้อมของเล่าปี่ จึงได้มอบม้าให้ 50 ตัว ทั้งยังมอบเหล็กให้อีก 1,000 ชั่ง และเงินอีก 500 ตำลึงให้แก่เล่าปี่อีกด้วย
สโมสรฟุตบอลชัยนาท ยูไนเต็ด
ชัยนาท ยูไนเต็ด (Chainat United Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยตั้งอยู่ที่จังหวัดชัยนาท ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2559 ปัจจุบันลงเล่นในระดับไทยลีก 3 โซนภาคตะวันตก
ฤดูกาล 2563 สโมสรเปลี่ยนชื่อเป็น ชัยนาท เคที ยูไนเต็ด หลังจากที่ผู้บริหารชุดเดิมไม่ส่งทีมเข้าแข่งขัน และสโมสรฟุตบอลเคที ยูไนเต็ดเข้ารับสิทธิ์บริหารแทน แต่ต่อมาก่อนจะเปิดฤดูกาล ฤดูกาล 2564–65 สโมสรได้เปลี่ยนผู้บริหารและใช้ชื่อกลับไปเป็น ชัยนาท ยูไนเต็ด อีกครั้ง
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์นอร์เวย์
ลำดับการสืบราชบัลลังก์นอร์เวย์ ถูกกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ มาตราที่ 6 ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงครั้งล่าสุดเมื่อปี พ.ศ. 2533 ที่ให้พระราชบุตรพระองค์ใหญ่ไม่ว่าฝ่ายหน้าหรือฝ่ายใน พระราชนัดดา และผู้สืบเชื้อสายในสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 สามารถขึ้นครองราชย์ได้ แต่ในปัจจุบันยังคงจัดให้พระราชโอรสรั้งตำแหน่งรัชทายาทไว้ เนื่องจากการตั้งองค์รัชทายาทนั้นเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ ด้วยเหตุนี้มกุฎราชกุมารโฮกุนและผู้สืบสันดานของมกุฎราชกุมารจึงมีสิทธิธรรมในลำดับการสืบราชบัลลังก์ก่อนหน้าพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ และผู้สืบสันดานของเจ้าหญิง
ผู้เชื้อสายตามกฎหมาย (คือบุตรที่เกิดในสมรส) ของพระมหากษัตริย์จะอยู่ในสายแห่งการสืบราชบัลลังก์ ส่วนพระเชษฐภคินีของกษัตริย์ฮารัลด์ที่ 5 คือ เจ้าหญิงอัสตริดและผู้สืบสันดาน รวมทั้งผู้สืบสันดานของเจ้าหญิงรัญฮิลด์ ที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้น ได้ถูกยกเว้นจากการสืบราชสมบัติเนื่องจากเกิดขึ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญเช่นเดียวกับกรณีเจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอ
ยัน สเตน
ชีวิต
สเตนเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1626 ที่เมืองไลเดินในประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้มีอันจะกินและเป็นเจ้าของร้านอาหารและเหล้า "The Red Halbert" อยู่หลายชั่วคน สเตนก็เช่นแร็มบรันต์เข้าเรียนโรงเรียนละตินในไลเดิน และได้รับการศึกษาการเขียนภาพจากจิตรกรชาวเยอรมันนีโกลาส กนึปเฟอร์ (Nicolaes Knupfer) ในการเขียนภาพประวัติศาสตร์ในเมืองยูเทรกต์ อิทธิพลของกนึปเฟอร์จะเห็นได้จากการวางรูปและการใช้สี ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจอีกคนหนึ่งคืออาดรียาน ฟัน โอสตาเดอ ผู้ที่อาศัยอยู่ที่ฮาร์เลมและชอบเขียนภาพชนบท แต่สเตนจะเคยเรียนกับโอสตาเดอหรือไม่ก็ไม่มีหลักฐาน
ในปี ค.ศ. 1648 สเตนก็เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาที่ไลเดิน แต่ไม่นานต่อมาก็ได้เป็นผู้ช่วยของยัน ฟัน โคเยิน จิตรกรภูมิทัศน์ผู้มีชื่อเสียง และย้ายไปพำนักที่บ้านของโคเยินที่เดอะเฮกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1649 สเตนก็แต่งงานกับมาร์ครีต ลูกสาวของโคเยิน และมีลูกด้วยกันแปดคน สเตนทำงานกับโคเยินจนกระทั่งปี ค.ศ. 1654 เมื่อย้ายไปเดลฟท์ ไปเป็นผู้จัดการโรงกลั่น "De Roscam" อยู่พักหนึ่งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นสเตนก็ไปอยู่ที่วาร์มอนด์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1656 ถึงปี ค.ศ. 1660 และ ฮาร์เลมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1670 ซึ่งเป็นช่วงที่มีผลงานมาก ในปี ค.ศ. 1670 หลังจากการเสียชีวิตของภรรยาและพ่อ สเตนก็ย้ายกลับไปไลเดินและพำนักอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1673 สเตนก็แต่งงานอีกครั้งกับมารียา ฟัน แอ็คโมนต์ และมีลูกด้วยกันอีกคนหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1674 สเตนก็ได้เป็นประธานของสมาคมช่างนักบุญลูกา สเตนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1679
งาน
ภาพชีวิตประจำวันเป็นหัวเรื่องการเขียนที่สเตนเชี่ยวชาญ งานเขียนของสเตนเป็นงานเขียนที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจนบางครั้งออกไปทางยุ่งเหยิง จนกลายมาเป็นคำกล่าวว่า "อย่างกับบ้านของยัน สเตน" (een huishouden van Jan Steen) ซึ่งหมายความว่าเป็นสภาพที่รกรุงรังหรือสถานะการณ์ที่ยุ่งเหยิง ซึ่งสเตนอาจจะสื่อแก่ผู้ดูเป็นนัยเตือนว่าอย่าเอาอย่าง สเตนมักจะใช้บุคคลในครอบครัวเป็นแบบ และเขียนภาพเหมือนของตัวเองหลายภาพที่แสดงถึงความไม่คำนึงว่าใครจะคิดอย่างไรกับลักษณะของตนเอง
แต่สเตนก็มิได้จำกัดการเขียนอยู่แต่เพียงภาพชีวิตประจำวัน หัวเรื่องอื่นที่เขียนก็ได้แก่ภาพประวัติศาสตร์ ตำนานเทพ ศาสนา ภาพเหมือน ภาพนิ่ง และภาพธรรมชาติ และมีชื่อเสียงในการวาดภาพเด็ก นอกจากนั้นก็ยังมีความสามารถในการใช้แสงและการเขียนรายละเอียด สเตนเขียนภาพทั้งหมดประมาณ 800 ภาพแต่ยังคงเหลือเพียง 350 ภาพ
สเตนมีชื่อเสียงพอตัวในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่และได้รับค่าจ้างพอสมควร สเตนไม่มีลูกศิษย์แต่กระนั้นงานของสเตนก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ หลายคน
สมุดภาพ
1626 1679
ซีม เดอ โยง
ซีม เดอ โยง (Siem de Jong) เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือกองหน้าตัวเป้าให้กับสโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
เดอ โยง เกิดที่เมืองแอกล์ (Aigle) ในสวิตเซอร์แลนด์ พ่อแม่ของเขาเป็นชาวดัตช์ซึ่งย้ายกลับเนเธอร์แลนด์เมื่อเขามีอายุได้ 6 ปี ก่อนจะมาเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เดอ โยง เคยอยู่ในสถาบันฝึกสอนเยาวชนของเดอคราฟสคัปและอายักซ์ เขาลงเล่นเปิดตัวในฐานะนักฟุตบอลอาชีพกับอายักซ์ และต่อมาได้รับเลือกให้เป็นกัปตันทีมในขณะที่สโมสรทำสถิติคว้าแชมป์เอเรอดีวีซีติดต่อกัน 4 สมัย (ระหว่างปี ค.ศ. 2010 ถึง ค.ศ. 2014) น้องชายของเขาคือลืก เดอ โยง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
พินาโคแกรม
พินาโคแกรม (Pinacogram) คือ การนำคำหรือกลุ่มคำมาเรียงกันให้เกิดภาพ อย่างเช่น ชื่อของบุคคล นำมาเรียงกันเป็นภาพของบุคคลนั้น ๆ หรือหลักคำสอนของพระพุทธศาสนานำมาจัดรูปแบบออกมาให้สามารถเห็นเป็นรูปพระพุทธรูปได้ โดยส่วนมากภาษาอาหรับมีการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้มาก่อนแล้ว
พินาโคแกรมมาจากภาษาละติน pinacogram = pinaco(ภาพ)+ gram(อักษร)
พระเศวตสุรคชาธารฯ
พระเศวตสุรคชาธารฯ หรือ คุณพระเศวตฯ เล็ก เป็นช้างพลาย เผือก เกิดในป่าตำบลกาลอ อำเภอรามัน จังหวัดยะลา พระบาทสมเด็จพระปรมินทรภูมิพลอดุลยเดชเสด็จราชดำเนินทรงประกอบพิธีสมโภชขึ้นระวาง ที่จังหวัดยะลา เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2511 พระราชทานนามว่า
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช บันทึกว่า คุณพระเศวตเล็ก ถูกพบโดยนายเจ๊ะเฮง หะระตี กำนันตำบลการอ โดยโขลงช้างเดินทางเข้ามาใกล้หมู่บ้านในเวลากลางคืน พอตอนเช้าก็พบเห็นลูกช้างพลัดฝูงอยู่ใต้ถุนบ้าน สันนิษฐานว่าแม่ช้างจะรู้ว่าลูกช้างตัวนี้เป็นช้างสำคัญ และนำมาส่งที่หมู่บ้าน เพื่อเข้ามาสู่พระบารมี ตั้งแต่ยังไม่หย่านม เมื่อนายเจ๊ะเฮงได้เลี้ยงดูลูกช้างนั้นไว้ วันหนึ่งมีสุนัขตัวเมียป่วยหนักใกล้ตาย ได้กระเสือกกระสนมาบริเวณที่คุณพระเศวตเล็กกำลังอาบน้ำอยู่ ได้กินน้ำที่ใช้อาบตัวคุณพระอาการป่วยก็หายไป คงเหลือเพียงอาการปากเบี้ยว และกลายเป็นสุนัขที่คอยคลอเคลียติดตามคุณพระเศวตเล็กตลอดมา ได้ชื่อว่า "เบี้ยว"
ทางสำนักพระราชวัง โดยพระราชวังเมือง (ปุ้ย คชาชีวะ) เจ้ากรมช้างต้นได้ตรวจสอบ พบว่าลูกช้างนั้นมีมงคลลักษณะถูกต้องตามคชลักษณศาสตร์ อยู่ในพรหมพงศ์ ตระกูลช้าง 10 หมู่ ชื่อ “ดามพหัตถี” พระเศวตสุรคชาธารนับเป็นช้างต้นช้างที่สามในรัชกาลปัจจุบัน พ.ต.อ.ศิริ คชหิรัญ ผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา ได้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2511 หลังจากพิธีสมโภชขึ้นระวาง และย้ายไปยืนโรงที่โรงช้างต้น พระราชวังดุสิต นางเบี้ยวก็ได้ติดตามมาด้วย และออกลูกหลานติดตามคุณพระเศวตเล็ก อยู่ภายในพระราชวังดุสิต อีกหลายสิบตัว
พระเศวตสุรคชาธาร เคยเป็นพระสหายในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อยังทรงพระเยาว์ ได้ตามเสด็จราชดำเนินแปรพระราชฐานไปยังวังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์อยู่เสมอ
พระเศวตสุรคชาธาร ได้ล้มลง ณ โรงช้างต้นเมื่อ พ.ศ. 2520
รถไฟชานเมืองในประเทศอินเดีย
รถไฟชานเมือง เป็นระบบขนส่งมวลชนที่สำคัญในเมืองใหญ่ต่าง ๆ ของประเทศอินเดีย เช่น เดลี มุมไบ เจนไน โกลกาตา เป็นต้น
รายชื่อระบบ
สีเขียว หมายถึง กำลังก่อสร้าง สีฟ้า หมายถึง โครงการ
ยูโรคอปเตอร์ เอ็มเฮช-65 ดอลฟิน
ยูโรคอปเตอร์ เอ็มเฮช-65 ดอลฟิน (Eurocopter MH-65 Dolphin) เป็นเฮลิคอปเตอร์เครื่องยนต์คู่ซึงประจำการในหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) สำหรับภารกิจค้นหาและกู้ภัย (SAR) และการกู้ภัยในทะเลทางอากาศ และการใช้ในภารกิจกำลังทางอากาศติดยุทโธปกรณ์ ซึ่งเป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจากยูโรคอปเตอร์ เอเอส365 ดอลฟินที่ผลิตขึ้นในประเทศฝรั่งเศส
นกน้อย
นกน้อย เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2507 ระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม. สีอีสแมนต์ กำกับการแสดงโดย ดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยมิตร ชัยบัญชา เพชรา เชาวราษฎร์ วิไลวรรณ วัฒนพานิช บุษกร สาครรัตน์ ชรินทร์ นันทนาคร และ ดอกดิน กัญญามาลย์ พากย์เสียงโดย จุรี โอศิริ, สมพงษ์ พงษ์มิตร, เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ออกฉายเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2507 ที่โรงภาพยนตร์คาเธ่ย์
โซโคตรา
โซโคตรา (Socotra, Soqotra) หรือ ซุกุฏรอ (سُقُطْرَى‎) เป็นชื่อกลุ่มของเกาะ 4 เกาะในทะเลอาหรับและเป็นชื่อเกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะนั้น โซโคตราตั้งอยู่ใกล้เส้นทางการเดินเรือที่สำคัญและเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยเมนอย่างเป็นทางการ กลุ่มเกาะนี้เคยขึ้นกับเขตผู้ว่าการเอเดนอยู่เป็นเวลานาน ใน พ.ศ. 2547 ได้ย้ายมาขึ้นกับเขตผู้ว่าการฮัฎเราะเมาต์ซึ่งอยู่ใกล้กับกลุ่มเกาะมากกว่าเอเดน (แม้ว่าเขตผู้ว่าการที่อยู่ใกล้ที่สุดคืออัลมะฮ์เราะฮ์) จนกระทั่งใน พ.ศ. 2556 จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตผู้ว่าการโซโคตรา
นกน้อย
ภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นครั้งแรกของวงการภาพยนตร์ไทยที่ได้รับพระบรมราชานุญาตให้นำเพลงพระราชนิพนธ์ "ชะตาชีวิต" เป็นเพลงประกอบเรื่อง ขับร้องโดย จินตนา สุขสถิตย์ (แทนเสียงของเพชรา) บรรเลงโดย วงคีตะวัฒน์ และยังเป็นครั้งแรกในวงการที่มีความคิดริเริ่มถ่ายทำภาพยนตร์ฟิล์ม 16 มม. ประกอบฉากเพลงในระบบ 35 มม.สี เสียงในฟิล์ม จากความพยายามนำเสนอมาตรฐานสากลแก่ผู้ชมภายใต้ข้อจำกัดด้านทุนและการตลาด ซึ่งได้รับความนิยมนับแต่นั้นมา จนพัฒนาเป็นภาพยนตร์ฟิล์ม 35 มม.ตลอดเรื่องได้สำเร็จในเวลาต่อมา
โซโคตรา
เกาะโซโคตรามีเนื้อที่ประมาณร้อยละ 95 ของกลุ่มเกาะโซโคตรา มีความยาว 132 กิโลเมตร (82 ไมล์) และมีความกว้าง 49.7 กิโลเมตร (30.9 ไมล์) ตั้งอยู่ห่างจากจะงอยแอฟริกาไปทางทิศตะวันออกประมาณ 240 กิโลเมตร (150 ไมล์) และห่างจากคาบสมุทรอาหรับไปทางทิศใต้ประมาณ 380 กิโลเมตร (240 ไมล์) เกาะมีสภาพโดดเดี่ยวมากและเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิด พืชบนเกาะที่เป็นพืชเฉพาะถิ่นมีจำนวนมากถึงหนึ่งในสาม เกาะนี้จึงได้ชื่อว่าเป็น "สถานที่ที่ดูแปลกประหลาดที่สุดในโลก"
นกน้อย
ภาพยนตร์เรื่องนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำภาพยนตร์ไปฉายทอดพระเนตรเป็นการส่วนพระองค์ พร้อมด้วย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ณ พระราชวังดุสิต กรุงเทพฯ
ภาพยนตร์ทำรายได้เกินคาดถึงล้านแปดแสนบาท เป็นที่มาของสโลแกน ล้านแล้วจ้า...ล้านแล้วจ้า...ดอกดินตัวดำๆๆ กับความสำเร็จสูงสุดของดอกดินที่สามารถคว้ารางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 สาขานักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม ขณะที่ เพชรา ได้รับรางวัลตุ๊กตาทองครั้งเดียวในชีวิตการแสดง สาขาผู้แสดงนำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่องนี้พร้อมกัน และหลังจากนั้นยังทำให้เธอมีงานแสดงภาพยนตร์ชื่อคล้าย ๆ กัน เช่น นกเอี้ยง นกแก้ว นกขมิ้น มดแดง ฯลฯ
เรื่องย่อ
ที่บ้านของคุณจักร (มิตร ชัยบัญชา) เขาหลงรักนกน้อยตั้งแต่แรกพบ โดยที่เธอที่ไม่รู้ว่าเป็นบ้านของเขา และได้ช่วยเหลือพ่อของเขาจากการถูกทำร้าย นกน้อยเองก็พยายามฝืนความรักมาตลอดและหนีไปไกลถึงอีสาน ซึ่งที่นี่เองที่ทำให้เด็กสาวได้พบกับพ่อแม่ที่แท้จริง โดยมีคุณตาและแม่ของเธอ คอยตามหาจนเจอตัว และความสุขของนกน้อยก็กลับมาอีกครั้ง
รางวัล
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลในพิธีมอบ รางวัลตุ๊กตาทอง ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2507 มีพิธีประกาศผลอย่างเป็นทางการ ณ หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2508 รวม 3 สาขา ได้แก่
การนำมาสร้างใหม่
ต่อมา ดอกดิน กัญญามาลย์ ได้นำกลับมาสร้างใหม่ ในปี พ.ศ. 2524 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, สาลิกา สนธิกาญจน์, ส.อาสนจินดา, วิยะดา อุมารินทร์, ชุมพร เทพพิทักษ์, รอง เค้ามูลคดี, ดอกดิน กัญญามาลย์ เข้าฉายเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2524 ซึ่งเคยฉายออกอากาศต้อนรับปีใหม่ในรายการ แกะกล่องหนังไทย เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 สอดแทรกแง่คิดและจรรยาบรรณของมนุษย์ไว้หลากหลายแง่มุม
พระเจ้าแทจงแห่งโครยอ
พระเจ้าแทจงแห่งโครยอ (고려 대종) เจ้าชายจาก ราชวงศ์โครยอ เป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าซองจง พระราชาลำดับที่ 6, สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนแอ และสมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนจอง
พระเจ้าแทจงมีพระนามเดิมว่า  เจ้าชายวังอุก ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 8 ใน พระเจ้าแทโจ ที่ประสูติแต่สมเด็จพระจักรพรรดินีซินจอง
ต่อมาพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระชายาซอนอึยและมีพระโอรส-ธิดาคือ พระเจ้าซองจง สมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนแอ และสมเด็จพระจักรพรรดินีฮอนจอง
เจ้าชายวังอุกสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 969 ในรัชสมัย พระเจ้าควางจง พระราชาลำดับที่ 4 เมื่อเจ้าชายวังชีพระโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าซองจงได้สถาปนาเจ้าชายวังอุกพระราชบิดาขึ้นเป็น พระเจ้าแทจง
969
เล่าอ้วนกี
เล่าอ้วนกี (Liu Yuanqi; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นน้องชายของเล่าเหง เป็นอาของเล่าปี่
เล่าปี่นั้นพ่อตายตั้งแต่เล็ก ทั้งครอบครัวก็ยากจน เล่าอ้วนกีซึ่งเป็นอาจึงให้ความอนุเคราะห์แก่เล่าปี่และมารดาเสมอ เมื่อเล่าปี่ยังเด็กเล่นกับเด็กคนอื่น ๆ เคยประกาศไปว่าถ้าตนได้เป็นกษัตริย์จะนำต้นหม่อนที่บ้านไปทำเศวตฉัตรกั้น เล่าอ้วนกีได้ยินจึงชมว่าเล่าปี่จะมีบุญเป็นมั่นคง แล้วจึงทำนุบำรุงให้เงินทองแก่เล่าปี่อยู่เสมอ
เล่าสง
เมื่อเล่าปี่ กวนอู เตียวหุยได้สาบานเป็นพี่น้องร่วมสาบาน และรวบรวมผู้คนได้ 500 คนเพื่อเตรียมทำศึกกับโจรโพกผ้าเหลือง แต่ยังขาดอาวุธยุทโธปกรณ์และม้าศึก ขณะนั้น เตียวสิเผงและเล่าสงซึ่งจะนำม้าไปขายที่มณฑลภาคเหนือ แต่โจรโพกผ้าเหลืองปิดเส้นทาง จึงต้องนำม้ากลับมาทางเมืองตุ้นก้วน และได้พบกับเล่าปี่ เล่าปี่ได้ขอม้าจากเตียวสิเผงและเล่าสงเพื่อนำไปใช้ในการศึก เตียวสิเผงและเล่าสงได้ยินเคยชื่อเสียงของเล่าปี่ และได้เห็นท่าทางที่อ่อนน้อมของเล่าปี่ จึงได้มอบม้าให้ 50 ตัว ทั้งยังมอบเหล็กให้อีก 1,000 ชั่ง และเงินอีก 500 ตำลึงให้แก่เล่าปี่อีกด้วย
วัดพระแก้ว (จังหวัดพะเยา)
วัดพระแก้วสร้างเมื่อ พ.ศ. 2250 เดิมชาวบ้านเรียก วัดเวียงหลวง หรือ วัดบ้านเวียงเดิม ได้รับพระราชวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2415 สันนิษฐานว่าสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชแห่งอาณาจักรล้านช้าง ได้เดินทัพผ่านมาพักที่เมืองเชียงคำหรือเมืองเวียงพางคำ สมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชได้อัญเชิญพระแก้วมรกต มาประดิษฐานไว้ชั่วคราวที่วัดเวียงหลวง ต่อมาชาวบ้านจึงเรียกต่อ ๆ กันมาว่า "วัดพระแก้ว" อันเนื่องด้วยเคยเป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตชั่วคราว
ภายในวัดยังเป็นที่ตั้งเสาหลักเมืองเชียงคำในอดีต ซึ่งเป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ของการก่อตั้งชุมชนและเมือง
กิโลวินาที
กิโลวินาที (สัญลักษณ์: ks) คือเวลา 1000 วินาที (16 นาที 40 วินาที) โดยที่ 86.4 กิโลวินาที เท่ากับ 1 วัน และ 604.8 กิโลวินาที เท่ากับ 1 สัปดาห์
โตบี อัลเดอร์เวเริลด์
โตบียัส อัลแบร์ตีเนอ เมาริตส์ อัลเดอร์เวเริลด์ (Tobias Albertine Maurits Alderweireld; เกิด 2 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่อัดดุฮัยล์​ และทีมชาติเบลเยียม
ในฐานะผู้เล่นทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 อัลเดอร์เวเริลด์ได้ลงเล่นแล้วกว่า 40 นัด และได้เป็นตัวแทนประเทศไปแข่งขันในฟุตบอลโลก 2014
อิริส ฟอนต์โบนา
อิริส บัลบินา ฟอนต์โบนา กอนซาเลซ (Iris Balbina Fontbona González) เกิดเมื่อ ค.ศ. 1942 เป็นนักธุรกิจชาวชิลีและภรรยาหม้ายของอันโดรนิโก ลุกซิช อาบาโรอา ผู้ก่อตั้งบริษัทอันโตฟากัสตาจำกัดมหาชนที่เคยเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในชิลี เมื่อสามีเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง   เธอจึงกลายเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดแทนและมีทรัพย์สินมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศลาตินอเมริกา มูลค่าสุทธิ 14.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ตุลาคม ค.ศ. 2019)
แม่น้ำเซกูรา
เซกูรา (สเปนและบาเลนเซีย: Segura; ละติน: Thader; شقورة) เป็นแม่น้ำขนาดกลางทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสเปน ตั้งชื่อตามทิวเขาซิเอร์ราเดเซกูรา (Sierra de Segura) ซึ่งเป็นต้นน้ำ แม่น้ำไหลไปทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ ลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีความยาว 325 กิโลเมตร
แดน บีช แบรดลีย์
แดน บีช แบรดลีย์ (Dan Beach Bradley) หรือคนไทยนิยมเรียก หมอบรัดเลย์ เป็นนายแพทย์ชาวอเมริกันที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมายังเผยแพร่งานพิมพ์และการแพทย์แผนตะวันตกในราชอาณาจักรด้วย
ชีวิตช่วงแรก
แบรดลีย์เป็นชาวเมืองมาร์เซลลัส (Marcellus) รัฐนิวยอร์ก สหรัฐ เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2347 บุตรคนที่ห้าของนายแดน แบรดลีย์และนางยูนิช บีช แบรดลีย์ บิดาเกิดที่เมืองแฮมเดน รัฐคอนเนตทิคัต ก่อนจะย้ายครอบครัวมายังเมืองมาร์เซลลัสเมื่อ พ.ศ. 2288 บิดาของหมอแบรดลีย์เป็นผู้หนึ่งที่เริ่มก่อตั้งเมืองมาร์เซลลัส ส่วนมารดา ยูนิช เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2347 เมื่ออายุ 38 ปี หลังจากที่คลอดหมอแบรดลีย์ ท่านจึงได้มารดาเลี้ยงคือ แนนซี ดูแลในวัยเด็ก
แบรดลีย์เลือกศึกษาวิชาแพทย์เพราะในสมัยนั้นต้องการมิชชันนารีเป็นอย่างมาก ระยะแรกศึกษากับ ดร.เอ.เอฟ โอลิเวอร์ ที่เมืองเพนน์แยน โดยพยายามแก้ไขการพูดติดอ่างซึ่งเป็นมาตั้งแต่วัยรุ่นโดยการเข้ากลุ่มฝึกพูด เขาเคยไปฟังบรรยายทางการแพทย์ที่ฮาเวิร์ดใน ค.ศ. 1830 และกลับไปฝึกปฏิบัติงานการแพทย์ สลับกับการเป็นครูในหมู่บ้าน เมื่อสะสมเงินได้เพียงพอจึงไปโรงเรียแพทย์ที่กรุงนิวยอร์ก เพื่อเรียนและสอบได้รับปริญญาแพทย์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1833 ระหว่างอยู่ที่นิวยอร์กได้ปฏิบัติงานหาความชำนาญ จนสมัครเป็นแพทย์มิชชันนารีกับคณะกรรมการพันธกิจคริสตจักรโพ้นทะเล (American Board of Commissioners for Foreign Missions) เพื่อทำงานในเอเชีย
เดินทางมายังสยาม
แบรดลีย์ออกเดินทางพร้อมภรรยา เอมิลี จากเมืองบอสตัน เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2377 พร้อมมิชชันนารีกลุ่มหนึ่งซึ่งจะเดินทางไปพม่า โดยสารมากับเรือชื่อแคชเมียร์ ใช้เวลา 157 วัน จนถึงเมืองท่าแอมเฮิสต์ ของพม่า (ปัจจุบันคือเมืองไจคามี) เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2377 จนวันขึ้นปีใหม่ 1 มกราคม พ.ศ. 2378 เรือมาทอดสมอที่เกาะปีนัง แล้วเดินทางต่อมาถึงสิงคโปร์ 12 มกราคม ใช้เวลา 6 เดือนกว่าจะถึงสิงคโปร์ เมื่อมาถึงสิงคโปร์ได้พักอาศัยอยู่กับสมาคมมิชชันนารีแห่งลอนดอน (London Missionary Society) โดยพยายามเรียนภาษาไทยกับชาวอินเดียในสิงคโปร์ และเดินทางออกจากสิงคโปร์เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม เรือมาทอดสมออยู่นอกสันดอนแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่เช้า เวลา 7.00 น. ของวันที่ 16 กรกฎาคม รอน้ำขึ้นและคนนำร่อง ในที่สุดเรือผ่านสันดอนได้วันที่ 18 กรกฎาคม จึงได้ลงเรือยาวพร้อมกับสัมภาระบางส่วนเข้ามายังกรุงเทพฯ มาถึงปากน้ำเวลาเที่ยงวัน และถึงกรุงเทพฯ เวลา 21.00 น. ของวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2378 ซึ่งตรงกับวันเกิดปีที่ 31 พอดี
แบรดลีย์พักอาศัยอยู่แถววัดเกาะ สำเพ็ง (วัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร) โดยอาศัยพักรวมกับครอบครัวของศาสนาจารย์สตีเฟน จอห์นสัน หมอแบรดลีย์เปิดโอสถศาลาขึ้นเป็นที่แรกในสยาม เพื่อทำการรักษา จ่ายยาและหนังสือเกี่ยวกับศาสนาให้กับคนไข้ แต่เนื่องจากในย่านนั้นมีชาวจีนอาศัยอยู่ กิจการนี้จึงถูกเพ่งเล็งว่าอาจทำให้ชาวจีนกระด้างกระเดื่องต่อรัฐบาลสยามได้ จึงกดดันให้เจ้าของที่ดินคือนายกลิ่น ไม่ให้มิชชันนารีเช่าอีกต่อไป ต่อมาจึงย้ายไปอยู่แถวกุฎีจีน ที่เป็นย่านของชาวโปรตุเกส เช่าบ้านที่ปลูกให้ฝรั่งเช่าของเจ้าพระยาพระคลัง ซึ่งต่อมาคือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) บริเวณหน้าวัดประยุรวงศาวาสวรวิหาร โดยหมอแบรดลีย์และคณะมิชชันนารีดัดแปลงบ้านเช่าที่พักแห่งใหม่นี้เป็น โอสถศาลา เปิดทำการเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2378
ที่บ้านพักแห่งใหม่นี้ เขาได้ทำการผ่าตัดครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์การแพทย์ของไทย โดยตัดแขนให้แก่ภิกษุรูปหนึ่ง เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2380 พระภิกษุรูปนั้นประสบอุบัติเหตุจากกระบอกบรรจุดินดำทำพลุแตก ในงานฉลองที่วัดประยุรวงศ์ ซึ่งประสบความสำเร็จดีจนเป็นที่เลื่องลือ เพราะแต่ก่อนคนไทยยังไม่รู้วิธีผ่าตัดร่างกายมนุษย์แล้วยังมีชีวิตอยู่ดี หมอแบรดลีย์ได้ทำการรักษาคนไข้จนมีชื่อเสียง ส่วนภรรยา เอมิลี เข้าไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในวัง ค่าใช้จ่ายเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีใครสนับสนุน หมอจึงหางานเสริมมาเลี้ยงครอบครัว จนหน่วยงานด้านกิจการศาสนาในอเมริกา ขอยุติการสนับสนุนภารกิจของมิชชันนารีในสยาม และขอให้ยกทีมเดินทางกลับอเมริกา ส่วนหมอแบรดลีย์กำลังหมดตัว แต่คณะมิชชันนารีได้ทิ้งเครื่องพิมพ์ไว้ให้ จนหมอหันมาทุ่มเทด้านการพิมพ์ จนประดิษฐ์อักษรไทยสำเร็จ เมื่อ พ.ศ. 2395 และได้ทุนรับจ้างพิมพ์จากทางราชการสยาม
กลับอเมริกาและกลับมายังสยาม
จนภรรยาที่เป็นครูสอนภาษาอังกฤษให้ราชสำนักสยามมานาน 10 ปีล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยวัณโรค จึงพาลูก 4 คนที่เกิดในสยามกลับไปอเมริกา เป็นเวลา 3 ปีเศษ ส่งลูกศึกษาที่อเมริกา ดิ้นรนจนได้รับทุนสนับสนุนจากสมาคมมิชชันนารีอเมริกันเป็นผลสำเร็จ และได้พบรักใหม่กับภรรยาใหม่ ซาราห์ บลักลี (Sarah Blachly) บัณฑิตจากวิทยาลัยโอเบอร์ลิน รัฐโอไฮโอ(Ohio) หลังแต่งงานก็กลับสยามเพื่อทำงานที่ค้างไว้ในสยามเมื่อ 3 ปีก่อน การกลับมาครั้งนี้ ได้พิมพ์หนังสือพิมพ์ไทยฉบับแรก บางกอกรีคอร์เดอร์ เป็นทั้งบรรณาธิการและเขียนบทความเอง และได้พิมพ์หนังสือต่าง ๆ อีกหลายเล่ม ส่วนภรรยา ซาราห์ ก็สอนภาษาอังกฤษในราชสำนัก หมอแบรดลีย์ยังริเริ่มการปลูกฝี ที่กำลังระบาดในสยาม
6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2395 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานที่ดินให้หมอแบรดลีย์ รวมถึงมิชชานารี ได้สร้างโรงพิมพ์บริเวณปากคลองบางกอกใหญ่ ข้างป้อมวิชัยประสิทธิ์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตบางกอกใหญ่) พระองค์เสด็จไปสนทนาภาษาอังกฤษและเรื่องราวความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์กับเขาและแหม่มซาราห์ที่บ้านอยู่บ่อยครั้ง
แบรดลีย์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2416 อายุ 69 ปี ศพฝังที่สุสานโปรเตสแตนต์ ที่ใกล้โรงงานยาสูบ ถนนตก ซึ่งยังมีอยู่มาถึงทุกวันนี้
ในฐานะหมอสอนศาสนา
แบรดลีย์สมัครเป็นมิชชันนารีกับคณะกรรมการพันธกิจคริสตจักรโพ้นทะเล (American Board of Commissioners for Foreign Missions) โดยเรียนศาสนศาสตร์ด้วยตัวเอง ต่อมาภายหลังเขาเชื่อหลักศาสนศาสตร์เรื่อง คริสเตียนสมบูรณ์แบบ (Christian perfection) ของชาลส์ ฟินนีย์ โดยเชื่อว่า คริสเตียนทำบาปไม่ได้ เขาเชื่อว่าคนมีสองพวกเท่านั้น คือคนชอบธรรมและอธรรม
สิ่งที่แบรดลีย์ทำเป็นประจำควบคู่กับการรักษาคนเจ็บป่วยที่คลินิกคือการเทศน์และการอธิบายถึงพระเจ้าแท้จริง เขาจะไปเทศน์อธิบายข้อความในพระคัมภีร์ทุกแห่งที่มีโอกาสไม่ว่าจะเป็นที่วัด เช่นเมื่อครั้งไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะที่ทรงผนวชอยู่ที่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ก็ถือโอกาสเทศน์ให้พระสงฆ์ หรือเมื่อไปรักษาคนเจ็บป่วยในวังก็เทศน์ให้ชาววัง ยังมีการแจกแผ่นปลิวที่พิมพ์เป็นภาษาไทย จากการแปลด้วยตัวเอง และมีครูภาษาไทยช่วยเรียบเรียงให้ในระยะแรก แบรดลีย์ยังแวะขึ้นเรือสำเภาที่จอดริมแม่น้ำเจ้าพระยา แถบท่าดินแดง ท่าราชวงศ์ คลองสาน เรื่อยมาจนถึงบางรัก ยานนาวา แจกแก่ลูกเรือชาวแต้จิ๋ว
ในฐานะแพทย์
แบรดลีย์เป็นผู้นำแพทย์แผนปัจจุบัน (แบบตะวันตก) เข้ามาหลายประการ ทั้งการผ่าตัดและการป้องกันโรค หมอแบรดลีย์เปิดสถานพยาบาลรักษาผู้ป่วยในบางกอกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2374 ในการรักษาโรคในระยะแรก ๆ เขาจะตรวจผู้ป่วยได้เป็นจำนวนมากเกือบ 70-100 คน ในเวลา 3-4 ชั่วโมง ส่วนมากในช่วงเช้ามีคนช่วยจัดยาและแจกใบปลิวข้อความในพระคัมภีร์ด้วย
ในปีแรกเจ้าฟ้าน้อย (พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้เสด็จมาเยี่ยม เล่าให้ฟังเรื่องประเพณีการอยู่ไฟของมารดาหลังคลอด หมอแบรดลีย์ได้เสนออยากจะสอนให้คนไทยบางคนรู้จักภาษาอังกฤษแลสอนวิชาแพทย์ที่มี โดยในช่วงที่มีการปลูกฝี มีหมอหลวงมาศึกษากับหมอแบรดลีย์ และยังเขียนหนังสือเพื่อสอนหมอชาวสยาม เขียนบทความอธิบายวิธีการปลูกฝี ในภายหลังรัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานรางวัลให้ 250 บาท (เท่ากับ 145 ดอลลาร์อเมริกันในสมัยนั้น) ตำราแพทย์แผนปัจจุบันเล่มแรกนี้ชื่อว่า ครรภ์ทรักษา มีความหนา 200 หน้า มีภาพประกอบฝีมือคนไทยประมาณ 50 ภาพ มีเนื้อหาเกี่ยวกับอาการของโรคในการคลอดและวิธีการแก้ไขรักษา กับพยายามสอนให้คนไทยเลิกธรรมเนียมการอยู่ไฟ ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มารดาหลังคลอดเสียชีวิต
สิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้แบรดลีย์ คือการผ่าตัด มีการผ่าตัดก้อนเนื้อที่หน้าผากของผู้ป่วยรายหนึ่งเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1835 โดยไม่มียาสลบ และอีกหนึ่งการผ่าตัดที่ได้รับการจารึกไว้คือเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1837 เกิดเหตุระเบิดของปืนใหญ่ที่งานวัดบริเวณวัดประยุรวงศาวาส มีคนตาย 8 คน และบาดเจ็บจำนวนมาก เขาได้ตัดแขนของชายหนุ่มคนหนึ่งถึงเหลือหัวไหล่ ในภายหลังวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1840 หมอแบรดลีย์ได้บันทึกไว้ว่า ได้ตัดแขนเด็กที่ได้รับอุบัติเหตุบนเรือฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีการบันทึกว่า วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1837 เขาได้ใช้เวลาทั้งวันในการแก้ไขกรามบนของชายที่กรามหักในงานวันเมื่อ 6 วันก่อน
สิ่งพิมพ์
แบรดลีย์ถือเป็นผู้บุกเบิกงานพิมพ์ในประเทศไทย ภูมิหลังน่าจะได้มาจากบิดาซึ่งเป็นบรรณาธิการหนังสือ และการสนใจในวรรณคดีแต่เด็ก การพิมพ์ในยุคแรกของเขามุ่งเน้นเรื่องทางศาสนา โดยได้แปลและพิมพ์หนังสือ ใบปลิวที่เกี่ยวกับศาสนาคริสต์เป็นจำนวนมาก โดยไม่ยอมพิมพ์หนังสือเรื่องทางโลกอื่น ๆ ยกเว้นเรื่องทางการแพทย์และเอกสารของราชการ เนื่องจากหมอแบรดลีย์ได้พัฒนาอักษรและแท่นพิมพ์ให้เหมาะสม ทำให้ราชสำนักสยามว่าจ้างให้ตีพิมพ์เอกสารประกาศของราชการ อย่าง ประกาศห้ามมิให้คนสูบแลค้าขายฝิ่นจำนวน 9,000 ฉบับ ปีกุน พ.ศ. 2382 ออกเผยแพร่ให้แก่ราษฎร ซึ่งนับว่าเป็นเอกสารทางราชการไทยชิ้นแรกที่ได้จัดพิมพ์ขึ้น
แต่ต่อมาหลังจากกลับจากอเมริกาและถึงกรุงเทพฯ ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1850 มีความจำเป็นต้องพึ่งตัวเองมากขึ้น จึงเริ่มพิมพ์งานอื่น ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา เช่น พิมพ์นิราศลอนดอน ของหม่อมราโชทัย (หม่อมราชวงศ์กระต่าย อิศรางกูร) ใน พ.ศ. 2404 โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์จากหม่อมราโชทัยด้วยจำนวนเงิน 400 บาท ถือเป็นการซื้อขายลิขสิทธิ์ในการพิมพ์หนังสือครั้งแรกในประเทศไทย และได้จัดพิมพ์หนังสือด้วยตัวอักษรลาวขึ้นเป็นครั้งแรกด้วย มีการตีพิมพ์ ภูมิประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศส พิมพ์ตำราเรียนภาษาไทย เช่น ประถม ก กา จินดามณี หนังสือกฎหมาย ทั้งยังพิมพ์เรื่องในวรรณคดีต่าง ๆ เช่น ราชาธิราช สามก๊ก เลียดก๊ก ไซ่ฮั่น และก่อนจะเสียชีวิตในปี 1873 ได้ตีพิมพ์พจนานุกรมไทย ชื่อ อักขราภิธานศรับท์
นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ริเริ่มการพิมพ์หนังสือพิมพ์ในแนวจดหมายเหตุ ที่ชื่อ บางกอกรีคอเดอ ถือเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาไทยฉบับแรก ฉบับแรกออกเมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2387 เป็นเอกสารชั้นต้นซึ่งบันทึกข่าวสารเหตุการณ์สำคัญทั้งในประเทศและต่างประเทศ เนื้อหาในแต่ละฉบับมีข้อมูลสิ่งประดิษฐ์ เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ การแพทย์และการสาธารณสุข ตลอดจนให้ข้อมูลสินค้าของสยามและต่างประเทศ คำศัพท์สำนวนภาษาอังกฤษ พงศาวดารต่างชาติ ฯลฯ หมอแบรดลีย์นำเสนอข่าวสารอย่างกล้าหาญและรักความเป็นธรรม ตัวอย่างเช่นเมื่อกงสุลฝรั่งเศสชวนข้าทาสไทยให้เข้าไปอยู่ในความคุ้มครองของฝรั่งเศสและเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราโดยไม่บอกรัฐบาลไทยทราบ เมื่อลงหนังสือพิมพ์ก็ถูกฟ้องร้องและถูกปรับ แต่ฝรั่งในไทยช่วยกันรวมรวมเงินจ่ายค่าปรับแทน โดยรัชกาลที่ 4 พระราชทานเงินสมทบด้วย
แบรดลีย์ยังริเริ่มการเย็บเล่ม เข้าปกแบบหนังสือตะวันตก จึงเรียกว่า สมุดฝรั่ง และพิมพ์ปฏิทินสุริยคติเป็นภาษาไทยขึ้นเป็นครั้งแรก
ตัวพิมพ์
ก่อนยุคหมอแบรดลีย์ การพิมพ์และหล่อตัวพิมพ์ภาษาไทยมีขึ้นแล้ว แต่ทำกันในต่างประเทศ ผลงานในยุคแรก ๆ เช่น หนังสือ James Low's Thai Grammar ของเจมส์ โลว์ ใช้ตัวพิมพ์ซึ่งจัดทำโดยมิชชันนารีสตรีชาวอเมริกันชื่อ แอน แฮสเซลไทน์ จัดสัน และช่างพิมพ์ที่ชื่อนายฮัฟ การเรียงตัวและจัดพิมพ์ทำขึ้นที่อินเดียและพม่า ในราว พ.ศ. 2370 เมื่อเขาถึงกรุงเทพ ก็ได้นำตัวพิมพ์ชุดนี้เข้ามาใช้ในโรงพิมพ์ของเขา ต่อมาใน พ.ศ 2382 ได้รับจ้างราชการไทยพิมพ์เอกสาร แผ่นประกาศห้ามสูบฝิ่น เอกสารนี้ใช้ตัวเรียงซึ่งซื้อจากสิงคโปร์ จนมีการหล่อตัวพิมพ์ในประเทศไทยสำเร็จครั้งแรกใน พ.ศ. 2384 ผลงานชิ้นแรก ๆ เช่น ครรภ์ทรักษา
ส่วนตัวพิมพ์ที่เรียกกันว่า "แบรดลีย์เหลี่ยม" ใช้ในผลงานรุ่นถัดมา ปรากฏใช้ครั้งแรกใน บางกอกรีคอร์เดอร์ ซึ่งออกใน พ.ศ. 2387 แบบอักษรของแบรดลีย์เหลี่ยมนั้น ถ่ายทอดมาจากตัวเขียนลายมือ สันนิษฐานได้ว่ามาจากลายมือแบบอาลักษณ์ อาจพบลายมือคล้ายกันนี้ในสมุดข่อย ซึ่งเขียนขึ้นในยุคต้นรัตนโกสินทร์หลายเล่ม ตัวอักษรของแบรดลีย์เหลี่ยม ทำเพื่อให้แกะง่ายขึ้น เช่น ดัดตัวให้ตรง มีเส้นนอนด้านบน ซึ่งหักมุมเหลี่ยมเป็นบุคลิกสำคัญ มีรูปทรงและสัดส่วนของอักษรที่แน่นอน เช่น ก ไก่ มีความกว้างยาวเป็นสัดส่วนราว 2 ต่อ 3 และมีรูปทรงสี่เหลี่ยนผืนผ้าแนวตั้ง ยังปรับปรุงโครงสร้างอื่น เช่น ทำเส้นตั้งหรือ ขา ให้ตั้งฉากกับเส้นนอน กำหนดหัวกลมโปร่งให้มีเอกภาพและตำแหน่งแน่นอน เส้นมีความหนา และการหักมุมเที่ยงตรงแบบเรขาคณิต ดูเป็นระเบียบมากขึ้น ตัวอักษรแบรดลีย์เหลี่ยมยังสร้างมาตรฐานใหม่ของอักษรไทย ถือกันว่าเป็นการวางฐานสำคัญให้แก่ตัวพิมพ์ไทย
นอกจากนั้นยังมีตัวอักษร "แบรดลีย์โค้ง" พิมพ์ครั้งแรกใน นิราษเมืองลอนดอน ของหม่อมราโชทัย (กระต่าย) แบรดลีย์โค้งชุดนี้มี 2 ขนาด ใน บางกอกรีคอร์เดอร์ ซึ่งออกช่วงปี 2408 ใช้แบรดลีย์โค้งเป็นตัวพาดหัว
ผลงาน
ผลงานการตีพิมพ์ของแบรดลีย์ที่ออกมาเป็นรูปเล่ม โดยหนังสือเรื่องแรกที่พิมพ์แต่ยังไม่ออกเป็นรูปเล่ม คือ พระกิตติคุณของพระเยซูคริสต์ หนังสือต่าง ๆ เหล่านี้พิมพ์เป็นภาษาไทย
งานหลวง
แบรดลีย์ใช้วิชาการแพทย์แผนตะวันรักษาผู้ป่วยคนไทยเป็นจำนวนมาก จนพวกขุนนางและข้าราชการไทยได้รับบริการจากท่านด้วย กิตติศัพท์นี้เข้าถึงพระกรรณเจ้าฟ้ามงกุฎซึ่งผนวชอยู่ที่วัดราชาธิราช พระองค์รับสั่งให้หมอแบรดลีย์เข้าเฝ้า เพื่อถวายการรักษาพระโรคลมอัมพาตที่เกิดแก่พระพักตร์ของพระองค์ ต่อมายังเข้าถวายพระโอสถใช้รักษา ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2379 ผลการรักษา ได้ผลดีทำให้อาการของพระโรคทุเลาลงมาก ทำให้หมอแบรดลีย์ได้เข้าใกล้ชิดเบื้องพระยุคลบาท จนโปรดเป็นพระสหายคนหนึ่งในเวลาต่อมา ดังจะเห็นได้จากการโปรดให้หมอแบรดลีย์ เข้าถวายพระอักษรภาษาอังกฤษใน พ.ศ. 2362 เจ้านายที่โปรดหมอแบรดลีย์มากอีกพระองค์คือ เจ้าฟ้าจุฑามณี (พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว) ส่วนขุนนางที่สนิทสนมกับหมอแบรดลีย์ คือ หลวงนายสิทธิ์ (ช่วง บุนนาค) ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค)
แบรดลีย์เข้ามาในสยามในยามที่ชนชั้นนำกำลังปรับปรุงโลกทัศน์ตนเอง โดยเฉพาะหลังการขึ้นครองราชย์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้านายฝ่ายนั้น พร้อมกับการขึ้นมาเป็นหัวหน้าขุนนางของเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ซึ่งเป็นขุนนางหัวก้าวหน้ามาตั้งแต่สมัยมิชชันนารีเริ่มเข้าสู่สยาม จากบันทึกของหมอแบรดลีย์ ในปีแรก ได้พูดคุยกับขุนนางชั้นสูงหลายคน ทั้งซักถามถึงวิทยาการแผนใหม่เช่นการแพทย์ โดยบันทึกไว้ว่า "เมื่อคนชั้นปกครองในเมืองไทยมีความกระหายที่จะเรียนรู้ความเจริญแบบยุโรปเช่นนี้ ก็ย่อมทำให้พวกเราเกิดมีใจมุมานะที่จะอยู่ และปฏิบัติกิจการของเราต่อไปเป็นอันมาก" เขายังเป็นผู้ร่างและแปลจดหมายภาษาอังกฤษถวายตลอดจนทรงปรึกษาแบรดลีย์ในบางกรณีที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับแบบแผนวัฒนธรรมตะวันตก บางครั้งเขาเป็นล่ามในการเจรจาทำสัญญาการค้ากับตะวันตกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
แบรดลีย์สมรสกับภรรยาคนแรก เอมิลี รอยส์ แบรดลีย์ (Emilie Royce Bradley) เมื่อมาเมืองไทยรับลูกของมิชชันนารีด้วยกันเป็นบุตรบุญธรรมคนหนึ่ง และภรรยามีลูกอีก 2 คน รวมมีบุตรเป็น 3 คน แต่เอมิลีเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2388 ด้วยโรควัณโรคและศพได้ฝังอยู่ในประเทศไทย จากนั้น พ.ศ. 2390 กลับอเมริกาโดยพาบุตรและบุตรบุญธรรมกลับ และกลับมาเมืองไทยอีกครั้งปี พ.ศ. 2393 มีภรรยาใหม่ชื่อ ซาราห์ บรักลีย์ แบรดลีย์ (Sarah Brachly Bradley) คงพักอยู่ในสยามโดยไม่ได้กลับอเมริกาเลยตลอดชีวิต เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2436 อายุ 75 ปี อยู่สยามรวม 43 ปี ส่วนลูกของเธอ 4 คนเดินทางกลับไปใช้ชีวิตในอเมริกา มีบุตรชายชื่อ คอร์เนลิอุส บี แบรดลีย์ (Cornelius) ลูกสาวคนหนึ่งของหมอพักอาศัยในบ้านหลังนี้ต่อไปจนเสียชีวิตด้วยโรคชรา และมอบที่ดินดังกล่าวให้กองทัพเรือ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ภาพยนตร์ไทยแนวย้อนยุค–โรแมนติกคอเมดีที่ร่วมทุนสร้างระหว่างค่ายจีดีเอชและบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เรื่อง บุพเพสันนิวาส 2 ออกฉายวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีตัวละครหนึ่งชื่อ "หมอแบรดลีย์" รับบทโดยสตีเฟน โธมัส
อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท
อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาภูพาน ครอบคลุมพื้นที่ 3,430 ไร่ ในเขตป่าสงวนแห่งชาติที่มีชื่อว่า “ป่าเขือน้ำ” บ้านติ้ว ตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี อยู่ห่างจากตัวจังหวัดระยะทางประมาณ 67 กม. อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทเปิดบริการเวลา 08.00-16.30 น. อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทแห่งนี้ ปรากฏร่องรอยของกิจกรรมของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ เมื่อราว 2,000 – 3,000 ปีมาแล้ว มีการพบภาพเขียนสีมากกว่า 30 แห่ง ยังพบการดัดแปลงโขดหินและเพิงผาธรรมชาติให้กลายเป็นศาสนสถานของผู้คนใน วัฒนธรรมทวารวดี ลพบุรี สืบต่อกันมาจนถึงวัฒนธรรมล้านช้าง ตามลำดับ ซึ่งร่องรอยหลักฐานทางโบราณคดีเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการทางสังคมของ มนุษย์ได้เป็นอย่างดี ด้วยเหตุนี้ทางกรมศิลปากรจึงได้ดำเนินการขอใช้พื้นที่ ป่าสงวนจำนวน 3,430 ไร่ จากกรมป่าไม้ โดยได้ประกาศขึ้นทะเบียนเขตโบราณสถานไว้ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 98 ตอนที่ 63 เมื่อวันที่ 28 เมษายน พุทธศักราช 2524 จากนั้นจึงได้พัฒนาแหล่งจนกลายเป็นอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทในที่สุด และในวันที่ 1 เมษายน 2547 ได้ขึ้นเป็นสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้นเพื่อพิจารณาขึ้นเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม
สภาพภูมิประเทศ
สภาพภูมิประเทศของภูพระบาทมีลักษณะเป็นโขดหินและเพิงผาที่กระจัดกระจายอยู่เป็นจำนวนมาก เกิดจากการผุพังสลายตัวของหินทราย ซึ่งมีเนื้อหินที่แข็งแกร่งแตกต่างกัน ระหว่างชั้นของหินที่เป็นทรายแท้ ๆ ซึ่งมีความแข็งแกร่งมาก กับชั้นที่เป็นทรายปนปูนซึ่งมีความแข็งแกร่งน้อยกว่า นาน ๆ ไปจึงเกิดเป็นโขดหิน และเพิงผารูปร่างแปลก ๆ ดังที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน ในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ประมาณ 2,000 - 3,000 ปีมาแล้ว วิถีชีวิตของผู้คน ในสมัยนั้นดำรงชีวิตด้วยการเก็บของป่า และล่าสัตว์เป็นอาหาร เมื่อขึ้นมาพักค้างแรม อยู่บนโขดหินและเพิงผาธรรมชาติเหล่านี้ก็ได้ใช้เวลาว่างขีดเขียนภาพต่าง ๆ เช่น ภาพคน ภาพสัตว์ ภาพฝ่ามือ ตลอดจนภาพลายเส้นสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไว้บนผนังเพิงผาที่ใช้พักอาศัย ซึ่งปรากฏอยู่ในบริเวณอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาทเป็นจำนวนมาก เช่น ที่ถ้ำวัว – ถ้ำคน และภาพเขียนสีโนนสาวเอ้ ซึ่งภาพเขียนสีบนผนังหินเหล่านี้ยังคงเป็นปริศนาให้ผู้คนในชั้นหลังค้นหาความหมายที่แท้จริงต่อไป
สถานที่สำคัญ
สถานที่สำคัญในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ได้แก่
หุบเขาเร้นรัก
หุบเขาเร้นรัก (อังกฤษ: Brokeback Mountain) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก-ดราม่าแนวชายรักชาย ที่เข้าฉายครั้งแรกในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อปี พ.ศ. 2548 มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างชายหนุ่มสองคนในอเมริกาตะวันตก ยุคปี ค.ศ. 1963 - 1983 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยหลี่ อัน (อั้งลี่) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวัน สร้างจากบทภาพยนตร์โดยไดอานา ออสซานา และ แลร์รี แมกเมอทรี ซึ่งดัดแปลงจากเรื่องสั้นชื่อเดียวกันโดย แอนนี พรูซ์ นำแสดงโดย ฮีท เลดเจอร์, เจค จิลเลนฮอล, แอนน์ แฮทาเวย์ และ มิเชลล์ วิลเลียมส์
หุบเขาเร้นรัก ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจาก British Academy of Film and Television Arts, รางวัลลูกโลกทองคำ, Critics Choice Awards และ Independent Spirit Awards ทั้งนี้ยังไม่รวมรางวัลจากสถาบันและงานเทศกาลภาพยนตร์ต่าง ๆ หุบเขาเร้นรัก ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะแคเดมี (ออสการ์) ครั้งที่ 78 มากที่สุดถึง 8 สาขา นักแสดงหลักต่างถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล เช่น รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รวมทั้งยังได้รับการคาดหมายเป็นตัวเก็งว่าน่าจะคว้ารางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม แต่ในที่สุด หุบเขาเร้นรัก ก็คว้ารางวัลออสการ์ได้ทั้งสิ้น 3 สาขา ได้แก่ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และ สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
โครงเรื่อง
หุบเขาเร้นรัก เป็นเรื่องราวชีวิตของเอนนิส เดล มาร์ (ฮีท เลดเจอร์) และ แจ็ก ทวิสต์ (เจค จิลเลนฮอล) คาวบอยหนุ่มสองคนที่พานพบและตกหลุมรักกันเมื่อปี ค.ศ. 1963 ระหว่างทำงานต้อนแกะบนภูเขาโบรคแบ็กในรัฐไวโอมิง ภาพยนตร์นำพาผู้ชมผ่านความสัมพันธ์อันซับซ้อนของบุคคลทั้งสองตลอดช่วง 20 ปีให้หลัง
เอนนิสและแจ็กเริ่มงานบนภูเขาโบรคแบ็กโดยแยกกันอยู่คนละที่ เอนนิสอยู่เฝ้าแคมป์ ส่วนแจ็กเฝ้าแกะบนภูเขาที่อยู่สูงเหนือขึ้นไป ช่วงแรกทั้งสองจึงพบกันเฉพาะเวลาอาหารที่แคมป์ นานเข้าจากที่ไม่รู้จักกันมาก่อน ทั้งคู่เริ่มสนิทจนเป็นเพื่อนกัน ไม่นานหลังจากนั้นเริ่มมีการสลับหน้าที่กันโดยแจ็กอยู่เฝ้าแคมป์และเอนนิสออกไปเฝ้าแกะ คืนหนึ่งทั้งสองคนดื่มวิสกี้จนเมามาย เอนนิสตัดสินใจไม่ไปเฝ้าแกะและลังเลที่จะเข้าไปนอนในกระโจมเดียวกับแจ็ก ดึกมากขึ้นเมื่อกองไฟที่จุดไว้มอดดับไป อากาศหนาวเย็นมากจนแจ็กต้องเรียกให้เอนนิสเข้าไปนอนในกระโจม ทั้งคู่เริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่าเพื่อนในคืนนั้นและยิ่งแนบแน่นขึ้นตลอดช่วงฤดูร้อน
4 ปีต่อมา เอนนิสได้รับไปรษณียบัตรจากแจ็ก แจ้งข่าวว่าเขาจะเดินทางผ่านมาแถวนั้น และแวะมาเยี่ยมในฐานะเพื่อนเก่า การพบกันทำให้พวกเขารู้ว่าความรู้สึกที่มีต่อกันยังคงเหมือนครั้งที่ได้เจอกันบนภูเขาโบรคแบ็ก แจ็กเริ่มเอ่ยถึงความเป็นไปได้ที่เขาทั้งคู่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในฟาร์มเล็ก ๆ ทว่านอกจากไม่อยากจากครอบครัวแล้ว เอนนิสยังฝังใจกับความทรงจำในอดีตที่เขาได้รับรู้ถึงการทรมานและการฆาตกรรมชายที่เป็นเกย์ เอนนิสกลัวว่าการเปิดเผยความสัมพันธ์อาจทำให้ชีวิตของเขาต้องกลายเป็นโศกนาฏกรรมในที่สุด หลังจากพบกันคราวนั้น เอนนิสกับแจ็กก็นัดพบกันอีกบนภูเขาโบรคแบ็กแต่ไม่บ่อยนัก
ปีแล้วปีเล่า ชีวิตแต่งงานของเอนนิสมีแต่ย่ำแย่ลง ส่วนหนึ่งเพราะอัลมาล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างสามีของเธอกับแจ็กนับตั้งแต่การนัดพบผ่านไปรษณียบัตรครั้งแรก อัลมาหย่าขาดกับเอนนิสโดยรับภาระเลี้ยงดูลูกสาวทั้งสองคน เมื่อทราบข่าวนี้แจ็กหวังอย่างเต็มเปี่ยมว่าการหย่าจะเปิดทางให้เขาได้อยู่กับเอนนิสในที่สุด แต่แจ็กคิดผิด เอนนิสปฏิเสธที่จะย้ายไปอยู่เท็กซัส เขายังต้องการอยู่ใกล้ลูกสาวโดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกสาวคนโต อัลมา จูเนียร์ ที่พบกันเสมอ นอกจากนั้นเอนนิสยังได้ออกเดตกับบริกรหญิงคนหนึ่งด้วย
ในการพบกันครั้งสุดท้ายบนภูเขาโบรคแบ็ก เอนนิสยืนกรานที่จะไม่ทิ้งงานของเขาและบอกให้แจ็กรู้ว่าเขาไม่สามารถพบแจ็กได้จนกว่าจะถึงเดือนพฤศจิกายน ทั้งคู่มีปากเสียงกันเมื่อแจ็กตัดพ้อถึงเรื่องการพบกันที่แสนยาก และท่าทีเฉยเมยของเอนนิสต่อข้อเสนอของเขาที่อยากให้เอนนิสย้ายไปอยู่ด้วย การโต้เถียงจบลงด้วยดีแม้ว่าความอึดอัดคับข้องใจยังคงอยู่
หลายเดือนต่อมา ไปรษณียบัตรที่เอนนิสส่งถึงแจ็กทวงถามเรื่องนัดพบเดือนพฤศจิกายนถูกตีกลับ บนไปรษณียบัตรถูกตีตราว่า "ตาย" เอนนิสโทรศัพท์หาภรรยาของแจ็ก ลูรีนบอกเอนนิสว่าแจ็กตายในอุบัติเหตุ ขณะฟังคำอธิบายทางโทรศัพท์อยู่นั้น ภาพที่ผุดขึ้นในหัวของเอนนิสเป็นภาพของแจ็กถูกตีโดยชาย 3 คน ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเอนนิสไม่เชื่อว่าแจ็กจะจากไปด้วยอุบัติเหตุ ลูรีนบอกเอนนิสว่าแจ็กปรารถนาให้นำเถ้ากระดูกของเขาไปโปรยบนภูเขาโบรคแบ็ก เธอแนะให้เอนนิสลองติดต่อกับพ่อและแม่ของแจ็ก
เอนนิสเดินทางไปพบพ่อแม่ของแจ็กเพื่อแจ้งถึงสิ่งที่ลูรีนบอก แต่ผู้เป็นพ่อปฏิเสธไม่ยอมให้นำเถ้ากระดูกของบุตรชายไปยังภูเขาโบรคแบ็ก แม่ที่ดูจะเป็นมิตรกว่า เอ่ยปากอนุญาตให้เอนนิสขึ้นไปดูห้องนอนสมัยเด็กของแจ็กที่ชั้นบน ที่นั่นเอนนิสค้นพบเสื้อเชิร์ตของแจ็กถูกซ่อนอยู่ ด้านในเสื้อตัวนี้มีเสื้ออีกตัวหนึ่ง เป็นเสื้อของเขานั่นเอง เสื้อสองตัวแขวนอยู่ในไม้แขวนเสื้ออันเดียวกัน และเป็นเสื้อตัวที่ทั้งคู่สวมบนภูเขาโบรคแบ็กก่อนจากกันเมื่อปี 1963
ในช่วงท้ายของภาพยนตร์ เอนนิสเปิดตู้เสื้อผ้าออก เผยให้เห็นเสื้อตัวเดิมของเขาและแจ็ก คราวนี้เสื้อถูกวางสลับตำแหน่งกัน เสื้อสีขาวของเอนนิสอยู่ด้านนอกเสื้อสีน้ำเงินของแจ็ก เสมือนกับว่าเขาโอบกอดแจ็กไว้ ที่บานประตูตู้เสื้อผ้ามีไปรษณียบัตรติดอยู่ บนไปรษณียบัตรเป็นภาพถ่ายภูเขาโบรคแบ็ก เอนนิสติดกระดุมเสื้อของแจ็กอย่างประณีตบรรจงพร้อม ๆ กับน้ำตาที่เอ่อท้น พึมพำเบา ๆ อยู่ในลำคอว่า "แจ็ก, ฉันสาบาน... ." หลังจากนั้นเอนนิสจัดไปรษณียบัตรให้เข้าที่พร้อมกับปิดบานประตูตู้เสื้อผ้า ไกลออกไปนอกหน้าต่าง มองเห็นทุ่งหญ้าสีเขียว ถนนดินลูกรัง และทุ่งสีเหลืองอยู่ไกลสุดลูกหูลูกตา
ชาดำ
ชาดำ (เฮย์ฉา) เป็นชาจีนแบบหนึ่ง หมายถึงชาที่ทำโดยผ่านกรรมวิธีภายหลังการหมัก ด้วยชวี เป็นเวลานานกว่าหลายเดือน ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดได้แก่ ชาผูเอ่อร์ เป็นต้น
อนึ่ง ในภาษาทางตะวันตกมักเรียกชาดำด้วยคำที่แปลตรงตัวว่า "ชาหมัก" (เช่น fermented tea ในภาษาอังกฤษ) แต่จะใช้คำที่แปลตรงตัวว่า "ชาดำ" (เช่น black tea ในภาษาอังกฤษ) ในการเรียกชาแดง ดังนั้นระวังสับสน
ลักษณะเฉพาะ
สีของใบชาของชาดำจะมีสีน้ำตาลถึงดำ และสีของน้ำที่ได้มักจะเป็นสีส้มเข้มหรือสีแดงเข้มคล้ายกับชาแดง หรือ ชาอูหลง ในจำนวนนั้นยังมีชาฟางเปา (方包茶) ที่มีสีฟ้าอ่อนคล้ายกับชาเขียว และชาฮวาเจวี่ยน (花捲茶) ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปวงแหวนเมื่อสกัดออกมา กลิ่นหอมของชาดำจะเรียกว่า "เฉินเซียง" (陳香) โดยกลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์นั้นถูกสร้างขึ้นระหว่างกระบวนการทำให้ตกตะกอน
รสชาติของชาดำนั้นมีความโดดเด่นด้วยรสชาติกลมกล่อม มีความฝาดน้อยเมื่อเทียบกับชาชนิดอื่น ๆ เนื่องจากการลดลงของโพลีฟีนอลที่มีความขมและกรดอะมิโนที่มีรสอูมามิ เนื่องจากการเผาผลาญของจุลินทรีย์ในกระบวนการหมักและการเพิ่มขึ้นของน้ำตาลที่ละลายได้
โดยทั่วไปแล้ว ชาจะมีมูลค่าสูงขึ้นเมื่อสดขึ้นและมียอดอ่อนมากขึ้น และเชื่อกันว่ามูลค่าจะลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่สำหรับชาดำซึ่งทำขึ้นจากการะบวนการหมักนั้นอาจใช้ใบชาที่สุกแล้ว โดยตัดพร้อมกับกิ่งแล้วนำมาผลิต ความขมและความฝาดจะยิ่งหายไปเมื่อผลไม้ยิ่งสุก และรสชาติจะยิ่งเพิ่มขึ้น ทำให้ยิ่งเวลาผ่านไปนานจะยิ่งราคาสูงขึ้น
ประเภทและสถานที่ผลิต
โดยทั่วไปชาในจีนจะแบ่งออกเป็นหกประเภท ได้แก่ ชาฟ้า (ชาอูหลง), ชาเขียว, ชาขาว, ชาเหลือง, ชาดำ, และ ชาแดง ขึ้นอยู่กับวิธีการผลิต ในจำนวนนั้น ชาดำและชาแดงเป็นชาหมัก แต่วิธีการหมักนั้นแตกต่างกัน รูปร่างของชาดำสามารถแบ่งออกอย่างกว้าง ๆ ได้เป็น 2 ประเภท คือ ซ่านฉา (散茶) คือนำใบชามาทำเป็นผงทั้ง ๆ อย่างนั้นเลย และ จิ่นยาฉา (緊壓茶) หรือ ชาอัด คือใบชาที่ถูกบีบอัดให้แข็งเป็นก้อนก่อนนำไปหมัก
อำเภอวังทรายพูน
วังทรายพูน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลสากเหล็ก เขตอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และในปี พ.ศ. 2481 ได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลหนองปลาไหล และแยกตัวออกเป็นตำบลวังทรายพูนในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอวังทรายพูน" และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2524
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวังทรายพูน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
แต่เดิมวังทรายพูนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเมืองพิจิตร คือตำบลวังทรายพูนซึ่งแยกมาจากตำบลหนองปลาไหล อำเภอเมืองพิจิตรมีอาณาเขตกว้างขวางไม่สะดวกแก่การปกครอง ต่อมาจึงแยกการปกครอง 3 ตำบล คือ ตำบลวังทรายพูน ตำบลหนองปลาไหล และตำบลหนองพระ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 และต่อมาได้ยกฐานะขึ่้นเป็น อำเภอวังทรายพูน เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2526 ทางราชการได้โอนตำบลหนองปล้องจากอำเภอเมืองพิจิตรให้มาอยู่ในการปกครองของอำเภอวังทรายพูนนับแต่นั้นมา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวังทรายพูนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวังทรายพูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
พิมพ์พัชร วัชรเสวี
พิมพ์พัชร วัชรเสวี (เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น พาย เป็นนางแบบและนักแสดงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ซองเกาะ
ซองเกาะ (စံၚ်, [cɔŋ]) หรือที่รู้จักกันในชื่อ พิณพม่า เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายของประเทศพม่า มีลักษณะเป็นพิณโค้งคล้ายกับคันธนู ซองเกาะได้รับการยกย่องให้เป็นเครื่องดนตรีประจำประเทศพม่าเนื่องจากมีความโดดเด่นตรงที่เป็นเครื่องดนตรีที่เก่าแก่มาก และกล่าวกันว่าเป็นพิณ (แบบพิณฝรั่ง) เพียงชนิดเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ในทวีปเอเชีย
ประวัติ
ซองเกาะเป็นเครื่องดนตรีที่มีความเก่าแก่มาก สันนิษฐานกันว่าอาจได้รับการคิดค้นขึ้นตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 500 จากอินเดียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพิจารณาจากหลักฐานทางโบราณคดี กล่าวคือ รูปนูนที่วัดพม่าแห่งหนึ่งซึ่งแกะเป็นรูปพิณคอยาวและมีลักษณะใกล้เคียงกับรูปนูนพิณที่พบในภูมิภาคเบงกอล หลักฐานทางโบราณคดีที่ว่านั้นอยู่ที่แหล่งโบราณคดีวัดบอบอจีแห่งอาณาจักรศรีเกษตรของชาวปยู ใกล้กับเมืองแปรในปัจจุบัน สร้างเมื่อประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 พิณชนิดดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดารและเอกสารหลายฉบับ รวมทั้งพงศาวดารจีนร่วมสมัยเดียวกันซึ่งกล่าวถึงนักดนตรีชาวปยูที่เล่นพิณทรงโค้งด้วย และต่อมาคำว่า "ซอง" ซึ่งแปลว่าพิณในภาษาพม่าก็ได้รับการบันทึกไว้ตามวัดต่าง ๆ ในสมัยอาณาจักรพุกาม
ซองเกาะยังคงมีการเล่นกันมาอย่างต่อเนื่อง แต่มาเฟื่องฟูมากในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการในสมัยราชวงศ์คองบอง เมื่อพระเจ้ามังระได้ทรงกวาดต้อนเชลยศึกชาวสยามจากสงครามเสียกรุงศรีกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาเป็นจำนวนมาก ในจำนวนเชลยศึกเหล่านี้ก็มีนักแสดงและนักดนตรีรวมอยู่ด้วย จึงได้มีลองเล่นรวมไปถึงการผสมผสานศิลปะดนตรีระหว่างสองประเทศเข้าด้วยกัน มีการดัดแปลงเพลงของสยามให้เป็นเพลงในรูปแบบพม่า หรือสร้างแนวเพลงขึ้นสำหรับเครื่องสาย และรวมไปถึงซองเกาะอีกด้วย จึงถือว่าเป็นยุคที่ซองเกาะมีบทบาทสำคัญมากขึ้น ภายหลังได้มีการดัดแปลงโครงสร้างของพิณโดยการเพิ่มสายจากเจ็ดสายมาเป็นสิบสามสาย และกลายมาเป็นสิบหกสายแบบในปัจจุบัน
การเล่น
เนื่องด้วยซองเกาะถือว่าเป็นเครื่องดนตรีที่มีความสูงศักดิ์ ในอดีตสามารถเล่นกันได้ในราชสำนักเพียงเท่านั้น การตกแต่งเครื่องดนตรีจึงต้องเป็นไปอย่างสมกับสถานะ การเล่นเองก็ต้องให้เกียรติผู้ฟังซึ่งมักจะเป็นกษัตริย์เช่นกัน การเล่นซองเกาะจึงต้องนั่งเล่นโดยนำตัวพิณวางไว้บนตัก หันคอพิณไปทางซ้ายมือ ใช้มือขวาในการดีดพิณ ส่วนมือซ้ายจะใช้ยึดประคองพิณไว้ ในบางครั้งก็มักใช้เล่นเพลงจังหวะเปิดปิด เช่น เพลง "ซิเนหว่า" เป็นต้น
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1987
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1987 (1987 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 15 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองยูเปน, Auderghem และ เกนต์, ประเทศเบลเยียม ระหว่างวันที่ 25 กันยายน – 3 ตุลาคม พ.ศ. 2530
ลำดวน (แก้ความกำกวม)
ลำดวน สามารถหมายถึง
ลาฮอร์
ลาฮอร์ (لہور, لاہور, Lahore) เป็นเมืองหลวงของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน และเป็นเมืองหลวงอันดับ 2 ของประเทศ รองจากการาจี ตั้งขนาบด้วยแม่น้ำราวี มีประชากร 6,318,745 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของภูมิภาคเอเชียใต้ และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 26 ของโลก
ทางหลวงเอเชียสาย 1
ทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1) เป็นถนนที่ยาวที่สุดในเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งสิ้น 12,845 ไมล์ (20,557 กิโลเมตร) จากโตเกียว ญี่ปุ่น ผ่านเกาหลี, จีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (แผ่นดินใหญ่), อินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน และอิหร่าน สิ้นสุดที่ตุรกี และบัลแกเรีย โดยมีเส้นทางต่อไปทางทิศตะวันตกต่อจากอิสตันบูล ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของทางหลวงยุโรป E80
ญี่ปุ่น
ระยะทาง 750 ไมล์ (1,200 กิโลเมตร) ส่วนที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นได้เพิ่มเข้าสู่โครงข่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โดยมีสายทางพาดผ่านทางด่วนต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ได้แก่
จากฟูกูโอกะ ต้องขึ้นเรือคาเมลเลีย เฟอร์รี่ เพื่อข้ามทะเลไปยังปูซาน, เกาหลีใต้, และในอนาคตจะมีโครงการอุโมงค์ข้ามทะเล เพื่อความสะดวกในการขนส่ง
เกาหลีใต้
ส่วนที่อยู่ในประเทศเกาหลีใต้ผ่านถนนต่าง ๆ ดังนี้
ไทย
ทางหลวงเอเชียสาย 1 ช่วงที่ผ่านประเทศไทย เริ่มจากพรมแดนพม่าที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ผ่านจังหวัดนครสวรรค์ นครนายก ปราจีนบุรี จนจรดพรมแดนกัมพูชาที่อำเภออรัญประเทศ ระยะทางประมาณ 703 กิโลเมตร
เชื่อมต่อกับทางหลวงยุโรป
ทางหลวงเอเชียสาย 1 ในประเทศตุรกีมีหมายเลขในโครงข่ายทางหลวงยุโรป คือ E80 ทางหลวง E80 นี้จะไปต่อจากจุดตรวจชายแดนไปยังเมืองโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย ผ่านเมืองนีช, พริสตีนา, Dubrovnik, Pescara, โรม, เจนัว, นิส, ตูลูซ, บูร์โกส, บายาโดลิด, ซาลามังกา และสิ้นสุดที่เมืองลิสบอน ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
ปวยร์โตรีโก
ปวยร์โตรีโก (Puerto Rico, ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐปวยร์โตรีโก (Estado Libre Asociado de Puerto Rico) เป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในภูมิภาคทะเลแคริบเบียน ทางทิศตะวันออกของสาธารณรัฐโดมินิกัน ปวยร์โตรีโกเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีส มีพื้นที่รวมเกาะปวยร์โตรีโก เกาะเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง รวมทั้งกลุ่มเกาะ ได้แก่ โมนา เบียเกซ และกูเลบรา การเดินทางเข้าปวยร์โตรีโกนั้นต้องใช้วีซาของสหรัฐอเมริกา เพราะปวยร์โตรีโกถือเป็นดินแดน (territory) ของสหรัฐอเมริกา แม้จะไม่ถือว่าเป็นรัฐ (state) ก็ตาม
การเข้ามาของชาวสเปน
ในปี 1509 สเปนเข้ามายึดครองเกาะปวยร์โตรีโก จนกระทั่งถึงปี 1898 จึงถูกยกให้สหรัฐอเมริกาหลังจากสเปนแพ้สงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา
การแบ่งเขตการปกครอง
ปวยร์โตรีโกไม่มีหน่วยการปกครองลำดับแรกที่กำหนดโดยรัฐบาลสหรัฐฯ แต่มี เทศบาล (municipios) 78 แห่งเป็นหน่วยการปกครองลำดับรอง (เกาะโมนาไม่มีฐานะเป็นเทศบาล แต่เป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลมายาเกวซ) เทศบาลของปวยร์โตรีโกแบ่งย่อยออกเป็น เขต (barrios) และ แขวง (sectores) แต่ละแห่งมีนายกเทศมนตรีและสภาเทศบาลซึ่งมีการเลือกตั้งใหม่ทุก ๆ 4 ปี
เทศบาลแห่งแรก (เดิมเรียกว่า "เมือง") ของปวยร์โตรีโกคือเทศบาลซานฮวน จัดตั้งขึ้นในปี 1521 ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ได้ตั้งเทศบาลใหม่ขึ้น ได้แก่ โกอาโม (1570) และซันเฮร์มัง (1570) จากนั้นเทศบาลอีก 3 แห่งก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้แก่ อาเรซีโบ (1614) อากวาดา (1692) และปอนเซ (1692)
การตั้งถิ่นฐานในปวยร์โตรีโกขยายตัวเพิ่มขึ้นในอีก 2 ศตวรรษถัดมา โดยเกิดเทศบาลขึ้นใหม่ 30 แห่งในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และอีก 34 แห่งแห่งเกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีเทศบาลเพียง 6 แห่งที่เพิ่งจัดตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเทศบาลแห่งใหม่ที่สุดคือ โฟลรีดา จัดตั้งขึ้นในปี 1971
ธรรมชาติบำบัด
ธรรมชาติบำบัด (Naturopathy หรือ naturopathic medicine หรือ natural medicine) คือการดูแลสุขภาพด้วยวิธีทางธรรมชาติ ในหลายแบบไม่ว่า ดีท็อกซ์ อโรมาเธอราปี โยคะ สมุนไพร สปา การนวด การฝังเข็ม ชี่กง สมาธิ หรือการทานอาหารตามแนวทางธรรมชาติ
ธรรมชาติบำบัดเป็นวิธีต่างๆ ของการแพทย์ทางเลือก (Alternative medicine) ที่เน้นการบำบัดรักษาโดยวิธีที่เป็นธรรมชาติและโดยความเชื่อที่ว่าร่างกายมีความสามารถในการบำบัดรักษาตนเอง ปรัชญาของธรรมชาติบำบัดนิยมใช้การรักษาโดยวิธี Holistic health และการลดการใช้ศัลยกรรมและยาในการรักษา ธรรมชาติบำบัดใช้วิธีการรักษาหลายวิธีที่เป็นที่ยอมรับในระดับต่างๆ ในวงการแพทย์ที่รวมทั้งการกินอาหาร (diet), การดำรงชีวิต และ การฝังเข็มที่อาจจะช่วยลดความเจ็บปวดได้ในบางกรณี
จังหวัดปาลาวัน
ปาลาวัน หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จังหวัดปาลาวัน เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดในประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเกาะที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดคือเกาะปาลาวัน จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในภาคมีมาโรปาทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะลูซอน ถือได้ว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในฟิลิปปินส์ในแง่ของพื้นที่ ในจังหวัดปาลาวันได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 23 เทศบาลและ 1 เมืองพิเศษ โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปูเวร์โตปรินเซซา ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษ นอกจากนี้ในจังหวัดปาลาวันยังเป็นที่ตั้งของมรดกโลกสองแห่ง คือ อุทยานธรรมชาติปะการังตุบบาตาฮา (ค.ศ. 1993) และอุทยานแห่งชาติแม่น้ำใต้ดินปูเวร์โตปรินเซซา (ค.ศ. 1999)
กลุ่มเกาะปาลาวันมีลักษณะทอดยาวจากเกาะมินโดโรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสู่เกาะบอร์เนียวทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และคั่นกลางระหว่างทะเลจีนใต้กับทะเลซูลู จังหวัดปาลาวันมีความยาวราว 450 กิโลเมตร และกว้าง 50 กิโลเมตร
ดยุกแห่งกลอสเตอร์
ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (Duke of Gloucester; ) เป็นบรรดาศักดิ์อังกฤษที่ตั้งขึ้นตามเมืองกลอสเตอร์ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับพระราชโอรสพระองค์หนึ่งของพระมหากษัตริย์อังกฤษ ในการสถาปนาบรรดาศักดิ์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่ 5 เพื่อพระราชทานแก่เจ้าชายเฮนรี โดยต่อมาได้สืบตระกูลไปยังพระโอรสของพระองค์เจ้าชายริชาร์ดซึ่งยังทรงพระชนม์ในปัจจุบัน อนึ่งบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ยังมีบรรดาศักดิ์ย่อยเป็น เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (Earl of Ulster) และบารอนคัลโลเดน (Baron Culloden)
ธีรวัฒน์ ธีรโรจน์วิทย์
ธีรวัฒน์ ธีรโรจน์วิทย์ (เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2496) เคยเป็นผู้พิพากษาอาวุโสในศาลอุทธรณ์ อดีตกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) รับผิดชอบด้านกิจการพรรคการเมืองและการออกเสียงประชามติ
อ้างอิง
1953