cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือ
ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือกับปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์
"การมีปฏิสัมพันธ์โดยการสนทนา" คือ การแลกเปลี่ยนข้อมูลสารสนเทศระหว่างบุลคลสองคนขึ้นไปหรือมากว่านั้น ซึ่งจุดประสงค์หลักของการมีปฏิสัมพันธ์ คือ การพบปะ หรือการสร้างความสัมพันธ์ ซึ่งไม่มีรูปแบบที่แน่นอน เป็นการร่วมกันพิจารณา โดยเป็นการแลกเปลี่ยนข้อมูลสารสนเทศที่ไม่มีข้อกำหนดหรือข้อจำกัด  โดยทั่วไปจะมุ่งเน้นไปที่ประสบการณ์ส่วนตัว เทคโนโลยีที่ใช้ในการสื่อสาร เช่น โทรศัพท์, ระบบส่งข้อความทันที|การส่งข้อความแบบทันที และจดหมายอิเล็กทรอนิกซ์ เทคโนโลยีเหล่านี้เพียงพอแล้วสำหรับการมีปฏิสัมพันธ์โดยการสนทนา
"การมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกัน" มีหน้าที่หลักของความสัมพันธ์ของผู้เข้าร่วม คือ การแลกเปลี่ยนลักษณะของการทำงานร่วมกัน (เช่น การโต้ตอบในการทำธุรกรรมร่วมกัน) ลักษณะของการทำงานร่วมกันเมื่อเทียบกับสิ่งอื่นมีรูปแบบที่ค่อนข้างไม่แน่นอน ตัวอย่างรวมทั้งการพัฒนาด้านความคิด, การสร้างสรรค์ในการออกแบบ, ความสำเร็จของเป้าหมายร่วมกัน ดังนั้น เทคโนโลยีการทำงานร่วมกันแบบเรียลไทม์ให้ฟังก์ชันการทำงานแก่ผู้เข้าร่วมจำนวนมากเพื่อเพิ่มความสามารถในการส่งมอบที่เกิดขึ้นเป็นประจำ บันทึกหรือการจัดการเอกสาร, ความเกี่ยวเนื่องในการอภิปราย, ประวัติการตรวจสอบ และกลไกอื่น ๆ ได้ออกแบบมาเพื่อพยายามจับความหลากหลายในการจัดการเนื้อหาของสภาพแวดล้อม เป็นลักษณะของเทคโนโลยีการทำงานร่วมกัน
การทำงานร่วมกันทางการศึกษา ประกอบด้วยคนตั้งแต่สองคนขึ้นไปซึ่งแต่ละคนเท่าเทียมกันด้วยความสมัครใจที่จะนำความรู้และประสบการณ์ของพวกเขารวมไว้ด้วยกัน ด้วยการมีปฏิสัมพันธ์ที่จะนำไปสู่เป้าหมายร่วมกันในความสนใจที่ดีที่สุดของความต้องการของนักเรียน เพื่อให้นักเรียนเกิดความสำเร็จในการศึกษามากขึ้น
การทำงานร่วมกันต้องมีบุคคลที่ทำงานร่วมกันในรูปแบบของการประสานงานที่มีเป้าหมายร่วมกัน เพื่อบรรลุเป้าหมายซึ่งเป็นจุดประสงค์หลักเพื่อรวมทีมงานเข้าไว้ด้วยกัน ซอฟแวร์เพื่อความร่วมมือจะช่วยอำนวยความสะดวกในการทำงานร่วมกัน ข้ามข้อจำกัดด้านภูมิศาสตร์โดยการใช้เครื่องมือที่ช่วยด้านการสื่อสาร, การทำงานร่วมกันและกระบวนการแก้ปัญหา โดยการจัดให้มีทีมทั่วไปสำหรับการสื่อสารแนวความคิดและการระดมความคิด นอกจากนี้ซอฟแวร์เพื่อความร่วมมืออาจสนับสนุนเครื่องมือการจัดการโครงการ เช่นการมอบหมายงาน, การจัดการเวลากับกำหนดเวลาและปฏิทินที่ใช้ร่วมกัน เครื่องมือเหล่านี้แสดงให้เห็นกระบวนการแก้ปัญหารวมทั้งผลลัพธ์ของความพยายามร่วมกันได้อย่างเป็นรูปธรรม โดยมักจะต้องใช้เอกสารและการเก็บข้อมูลกระบวนการในตัวของเครื่องมือเอง และอาจเกี่ยวข้องกับการจัดเก็บข้อมูลแผนงานโครงการและกำหนดเวลาส่งมอบ
ซอฟแวร์เพื่อความร่วมมือควรจะสนับสนุนบุคคลที่สร้างกลุ่มขึ้นและการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มของพวกเขาในระหว่างขั้นตอนการตัดสินใจของกลุ่ม ส่วนมากกลุ่มในปัจจุบันนี้จะประกอบด้วยสมาชิกจากทั่วโลกที่มีสมาชิกบางคนใช้ภาษาที่สองหรือภาษาที่สามในการสื่อสารกับกลุ่ม สถานการณ์นี้ก่อให้เกิดวัฒนธรรมตลอดจนความท้าทายทางภาษาสำหรับซอฟต์แวร์ที่สนับสนุนความพยายามร่วมกัน อีกทั้งซอฟแวร์ยังอาจช่วยสนับสนุนการเป็นสมาชิกของทีมในด้านบทบาทและความรับผิดชอบ นอกจากนี้ระบบสนับสนุนการทำงานร่วมกันอาจมีความสามารถในการสนับสนุนระบบเสริม เช่นงบประมาณและทรัพยากรทางกายภาพ
ส่วนขยายของกรุ๊ปแวร์ป็นสื่อที่ใช้ร่วมกัน, ซอฟต์แวร์ที่ยอมให้ผู้ใช้จำนวนหนึ่ง สร้างและจัดการข้อมูลใน เว็บไซต์ รูปแบบของสื่อที่มีการร่วมมือกัน รวมถึงวิกิพีเดีย (Comparison of wiki software) ​​และรูปแบบ Slashdot บางเว็บไซต์มีเนื้อหาบางส่วนสามารถเข้าถึงได้ ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของซอฟต์แวร์เพื่อการร่วมมือ  กัน คือ : WikiWikiWeb, Wikipedia and Everything2 โดยวิธีการใช้งาน สามารถแบ่งออกได้ดังนี้ :
สิ่งเหล่านี้ได้กลายเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ล่าสุดวิธีการเหล่านี้ได้ใช้ใน Second Life และ โลกเสมือน (virtual worlds) อื่นๆ นำไปสู่​​การพัฒนาของซอฟแวร์รูปแบบใหม่ที่ใช้ประโยชน์จากการ นำเสนอข้อมูลแบบ 3 มิติ บางส่วนของซอฟต์แวร์นี้ (3D Topicscape) ทำงานเป็นอิสระจากโลกเสมือน จริง (virtual worlds) และใช้ 3D เพื่อที่จะสนับสนุนผู้ใช้ "ในการสร้างแนวคิด การวางแผน การจัดการ การพัฒนาและการทำให้เป็นจริง" รูปแบบอื่นๆเพื่อสนับสนุนในการทำงานร่วมมือกันเมื่อใช้โลกเสมือน (virtual worlds) เป็นแพลตฟอร์มธุรกิจ ในขณะที่ยังซอฟต์แวร์ประเภทอื่น เช่น การจัดการความรู้ แบบร่วมมือกัน(Collaborative Knowledge Management :CKM) สะพานเชื่อมต่อระหว่างกันและ สามารถนำไปใช้ทั้งในSecond Lifeและในเว็บ
โดยแบ่งออกเป็นส่วนเราสามารถแบ่งซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือเป็น:
เครื่องมือจัดการโครงการเพื่อความร่วมมือ
เครื่องมือการจัดการโครงการความร่วมมือ (Collaborative project management tools : CPMT) จะคล้ายกับเครื่องมือการจัดการการทำงานร่วมกัน (Collaborative management tools : CMT) ยกเว้นว่าเครื่องมือการจัดการการทำงานร่วมกันอาจจะเป็นเพียงการอำนวยความสะดวกและจัดการกิจกรรมบางกลุ่ม เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโครงการขนาดใหญ่หรืองาน ในขณะที่เครื่องมือการจัดการโครงการความร่วมมือจะครอบคลุมทุกด้านรายละเอียดทั้งหมดของกิจกรรมการทำงานร่วมกันและการจัดการของโครงการโดยรวมและแหล่งความรู้ที่เกี่ยวข้อง
อีกความแตกต่างที่สำคัญคือ เครื่องมือการจัดการการทำงานร่วมกันอาจรวมถึงซอฟต์แวร์เพื่อสังคม ระบบการจัดการเอกสาร (Document Management System : DMS) และการสื่อสารแบบครบวงจร (Unified Communication : UC) ในขณะที่เครื่องมือการจัดการโครงการความร่วมมือส่วนใหญ่พิจารณาธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมายขององค์กรที่มีชนิดของขอบเขตทางสังคมที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับการจัดการโครงการบางส่วน
ประวัติ
ในช่วงการบริหารจัดการโครงการช่วงกลางปี​​ 1990 เริ่มต้นที่จะพัฒนาขึ้นในการจัดการโครงการความร่วมมือ; นี้คือเมื่อกระบวนการที่ปัจจัยการผลิตของโครงการและผลได้ดำเนินการเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงกับวิวัฒนาการของอินเทอร์เน็ต เนื่องจากขอบเขตทางภูมิศาสตร์ขยายทีมพัฒนามากขึ้นก็ยิ่งห่างไกลการเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงของทีมงานโครงการจึงเปลี่ยนวิธีที่โครงการได้รับการจัดการ
อดีตประธาน General Electric, Jack Welch เชื่อว่าคุณอาจจะไม่ประสบความสำเร็จถ้าคุณไปคนเดียวในเศรษฐกิจโลก Welch จึงกลายเป็นต้นฉบับ ขับเคลื่อนที่อยู่เบื้องหลังไม่เพียง แต่การทำงานร่วมกันระหว่างองค์กร แต่ยังจัดการโครงการความร่วมมือ
มุมมอง
กรอบแนวคิดที่ต่างกันจะถูกจัดตั้งขึ้นตามความต้องการของโครงการนั้นๆ เพื่อหาซอฟต์แวร์ที่ดีที่สุด แต่กรอบการทำงานที่ดีที่สุดคือ มีการกำหนดการจัดการโดยรวมของโครงการและลักษณะของกิจกรรมของโครงการที่มีการกำหนดอย่างครอบคลุมทุกด้านของกิจกรรมการทำงานร่วมกัน
ความท้าทายในการกำหนด CPM ซอฟแวร์ที่จะใช้จะต้องมีความเข้าใจในเรื่องของความต้องการและเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาโครงการเป็นอย่างดี การเปลี่ยนแปลงการบริหารจัดการโครงการทำให้เกิดความท้าทายหลายอย่างคือ (การประสานงาน,การทำงานร่วมกัน,การแบ่งปันความรู้และประสิทธิผลของงานที่จะอำนวยความสะดวกในกระบวนการ) เลือกซอฟต์แวร์ CPM ที่เหมาะสมเป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องอาศัยปัญหาเหล​​่านี้ ตามการสำรวจที่ดำเนินการในปี 2008 เพื่อหาสิ่งที่คาดหวังของผู้บริหารโครงการและการใช้ project management software มีคุณสมบัติที่สำคัญที่สุดที่จะมีผู้จัดการโครงการซอฟต์แวร์การจัดการโครงการเป็น:
เทศบาลนครตรัง
ตรัง เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดตรัง มีพื้นที่ 14.77 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมเขตตำบลทับเที่ยง ซึ่งอาจเรียกตัวเมืองตรังได้อีกชื่อหนึ่งว่า "เมืองทับเที่ยง" มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 59,894 คน
ประวัติ
เทศบาลนครตรัง เดิมเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในรูปแบบสุขาภิบาล ซึ่งสุขาภิบาลเมืองตรังได้ถูกจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2474 สมัยรัชกาลที่ 7 ต่อมาเมื่อมีพระราชบัญญัติระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 สุขาภิบาลเมืองตรังได้รับการยกฐานะมาเป็นเทศบาลเมืองตรัง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองตรัง ซึ่งประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ซึ่งได้เปิดดำเนินการครั้งแรกโดยใช้ที่ทำการสุขาภิบาลเมืองตรังเดิมเป็นสำนักงานเทศบาลเมืองตรัง ตั้งอยู่ถนนวิเศษกุล ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง มีพื้นที่รับผิดชอบ ทั้งสิ้น 6.86 ตารางกิโลเมตร และในปี พ.ศ. 2484 เทศบาลได้ทำการก่อสร้างอาคารสำนักงานเทศบาลเมืองตรังขึ้นมาใหม่ในที่เดิม โดยสร้างเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวแล้วดำเนินการเรื่อยมา
จากนั้นในปี พ.ศ. 2511 เทศบาลได้มีการขยายอาณาเขตเทศบาลออกไปอีก 7.91 ตารางกิโลเมตร เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2511 รวมเป็นพื้นที่รับผิดชอบทั้งสิ้น 14.77 ตารางกิโลเมตร หลังจากนั้นมาเทศบาลนครตรังเจริญขึ้นตลอดเวลา ประกอบกับอาคารสำนักงานเทศบาลเดิมสภาพคับแคบและทรุดโทรม จึงได้ทำการก่อสร้างสำนักงานเทศบาลขึ้นใหม่ ก่อสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2521 และได้ทำพิธีเปิดดำเนินการมาตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 และได้รับการประกาศให้เป็นเทศบาลนครตรัง ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 110 ก เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542
การขนส่ง
ถนนสายหลักที่ผ่านตัวเมืองตรัง คือ ถนนเพชรเกษม (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมจากจังหวัดกระบี่ผ่านจังหวัดตรังต่อไปยังจังหวัดพัทลุง
นอกจากนี้ ยังมีท่าอากาศยานตรัง ตั้งอยู่ในตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง ซึ่งห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 7 กิโลเมตร มี 3 สายการบินให้บริการคือ ไทยแอร์เอเชีย ไทยไลอ้อนแอร์ และนกแอร์
อามิ โคชิมิซุ
อามิ โคชิมิซุ ( 小清水 亜美<rt>こしみず あみ</rt>, 15 กุมภาพันธ์ 1986 -) เป็นนักพากย์ นักแสดงละครเวที และนักร้องชาวญี่ปุ่น สังกัดออฟฟิศรีสตาร์ต เกิดที่นครโคกูบุนจิ โตเกียว สูง 169 ซม.
ผลงานเด่นได้แก่ อาเนโมเน ในยูเรกาเซเวน โฮโล ใน สาวหมาป่ากับนายเครื่องเทศ โฮโจ ฮิบิกิ ใน สวีตพรีเคียว♪ เป็นต้น
พระเจ้าอิมูซุน
พระเจ้าอิมูซุน เป็นกษัตริย์แห่งน่านเจ้าที่ 3 เป็นพระโอรสของเฝิงเจียอี้(鳳伽異) ทรงครอง ราชย์ช่วงปี พ.ศ. 1322–1351 (ค.ศ. 779–808)
อ้างอิง
754808
จักรวรรดิวัตร 12
จักรวรรดิวัตร 12 คือ ธรรมอันเป็นพระราชจริยานุวัตร สำหรับพระมหาจักรพรรดิ และพระราชาเอกในโลก ทั้งนี้ โดยพระมหากษัตริย์ ผู้ปกครองประชาชน ทรงถือ และอาศัยธรรมข้อนี้เป็นธงชัย ร่วมกันกับ ทศพิธราชธรรม และสังคหวัตถุ 4 สำหรับ การดำเนินกุศโลบายและวิเทโศบาย จักรวรรดิวัตร มี 12 ประการคือ
(ในหนังสือเป็นจักรวรรดิวัตร ๕ แต่ในพจนานุกรม จักรวรรดิวัตร ๑๒ )
ศิลปะสกัดหิน
ศิลปะสกัดหิน (petroglyph หรือ rock engravings) เป็นแผนภูมิรูปภาพ (pictogram) และ แผนภูมิโลโก (logogram) ที่สร้างโดยการสกัด, เซาะ, ถาก, แกะ หรือ ครูดหินจนเป็นภาพ นอกทวีปอเมริกาเหนือนักวิชาการมักจะใช้คำว่า "สลัก", "แกะ" หรือคำบรรยายอื่นในการบรรยายวิธีการสร้างภาพดังกล่าว ศิลปะสกัดหินพบทั่วไปในโลกและมักจะเกี่ยวข้อง (แต่ไม่เสมอไป) กับชนยุคก่อนประวัติศาสตร์
ในภาษาอังกฤษคำว่า "petroglyph" มาจากคำสองคำในภาษากรีก คำว่า "petros" ที่แปลว่า "หิน" และ "glyphein" ที่แปลว่า "แกะสลัก" เดิมเป็นคำที่คิดขึ้นในภาษาฝรั่งเศสว่า "pétroglyphe"
"ศิลปะสกัดหิน" ไม่ควรจะสับสนกับคำว่า "ศิลปะวาดบนหิน" ซึ่งเป็นภาพที่วาดบนหน้าหิน แต่ศิลปะทั้งสองแบบจัดอยู่ในกลุ่มศิลปะหิน (rock art) หรือ ศิลปะวางหิน (Petroform) ซึ่งเป็นศิลปะของการวางก้อนหินให้เป็นลวดลายหรือทรงต่างๆ บนพื้น หรือศิลปะก่อหิน (Inukshuk) ซึ่งเป็นศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งที่พบเฉพาะในบริเวณอาร์กติก
ความหมาย
ทฤษฎีที่พยายามที่จะอธิบายถึงวัตถุประสงค์ในการสร้างงานสกัดหินก็มีด้วยกันหลายทฤษฎีขึ้นอยู่กับสถานที่ที่สร้างงาน, อายุของงาน และ ประเภทของภาพ งานสกัดหินบางชิ้นก็เชื่อกันว่าเป็นเครื่องหมายทางดาราศาสตร์, แผนที่ หรือ รูปลักษณ์ที่เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในการสื่อสาร ที่รวมทั้งที่มาของระบบการเขียน แผนที่สกัดหินอาจจะแสดงเส้นทาง, สัญลักษณ์ในการสื่อเวลาหรือความห่างไกลของเส้นทาง และ ภูมิประเทศในภาพของแม่น้ำ, ลักษณะผิวดิน และลักษณะทางภูมิศาสตร์อื่นๆ ภาพสกัดหินที่แสดงลักษณะผิวดินหรือสภาพทางภูมิศาสตร์เรียกกันว่า "Geocontourglyph" (ลายภูมิสัณฐาน) แต่การสร้างภาพสกัดหินอาจจะเป็นงานพลอยได้ของสิ่งอื่น เช่นมีการพบภาพสกัดหินที่รู้จักกันว่า "ฆ้องหิน" ในอินเดีย
ภาพสกัดหินบางภาพอาจจะมีความสำคัญอย่างลึกซึ้งทางวัฒนธรรมและศาสนาต่อสังคมที่สร้างภาพดังกล่าวขึ้น ในหลายกรณีความสำคัญที่ว่านี้ยังคงดำเนินต่อมาจนถึงลูกหลานรุ่นต่อๆ มา แต่ภาพสกัดหินบางภาพก็เชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งใดสิ่งหนึ่งแต่ความหมายก็ยังไม่เป็นที่เข้าใจ ต่อมาลวดลายจากยุคสำริดนอร์ดิคในสแกนดิเนเวียดูเหมือนจะหมายถึงเขตแดนระหว่างชนสองเผ่า และอาจจะมีความหมายทางศาสนาด้วย  และดูเหมือนว่าผู้คนที่อยู่ในประชาคมใกล้เคียงกันมีภาษาท้องถิ่นของตนเอง ส่วนจารึกไซบีเรียมีลักษณะใกล้เคียงกับลักษณะของอักษรรูนส์ แม้ว่าจะเชื่อกันว่าไม่มีความสัมพันธ์อย่างใดต่อกันแต่อย่างใด
นักวิจัยบางท่านตั้งข้อสังเกตความคล้ายคลึงระหว่างของภาพสกัดหินหลายแบบจากทวีปต่างๆ ขณะที่คาดกันว่าลวดลายต่างๆ น่าจะได้รับอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมของผู้สร้างงาน แต่ยากที่จะให้คำอธิบายของความคล้ายคลึงของลวดลายในบริเวณต่างๆ ที่พบ ซึ่งอาจจะเป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ หรือเป็นสิ่งที่เป็นเครื่องแสดงการโยกย้ายถิ่นฐานที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในบริเวณที่เดิมมีมนุษย์อยู่ร่วมกัน หรือหรือเป็นสิ่งที่เป็นเครื่องแสดงการมีต้นรากเดียวกันของมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1853 จอร์จ เททอ่านรายงานแก่สโมสรนักธรรมชาติวิทยาแห่งเบอริคที่จอห์น คอลลิงวูด บรูซเห็นด้วยว่าภาพสกัดหินมี "... ที่มาจากที่เดียวกัน และมีความหมายทางสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับความเชื่อที่เป็นที่นิยมกัน" ในทะเบียนศิลปะหินของสกอตแลนด์ โรนัลด์ มอร์ริสสรุปการตีความหมายได้ 104 ทฤษฎี
ทฤษฎีอื่นที่ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันเป็นอันมากอยู่มีพื้นฐานมาจากจิตวิทยาเชิงยุง (Jungian psychology) และทัศนะของเมอร์ชา อีเลียด ตามทฤษฎีดังว่ากล่าวว่าความคล้ายคลึงกันของลวดลายจากวัฒนธรรมต่างๆ นั้นมีสาเหตุมาจากการถ่ายทอดโครงสร้างทางพันธุกรรมของสมองของมนุษย์
ทฤษฎีอื่นๆ กล่าวว่าภาพสกัดหินชาแมนระหว่างที่อยู่ในสภาวะเข้าทรง ที่อาจจะมาจากการใช้สารที่ก่อให้เกิดประสาทหลอนจากธรรมชาติจากเช่นจากพืช ลวดลายเรขาคณิตที่มักจะพบในภาพสกัดหินและจิตรกรรมถ้ำแสดงให้เห็นโดยเดวิด หลุยส์-วิลเลียมว่าเป็นสิ่งที่ "จารึกอย่างถาวร" (hard-wired) ในสมองของมนุษย์ ที่มักจะเป็นภาพหลอนที่เกิดขึ้นจากการใช้ยาเสพติด, เมื่อมีอาการไมเกรน และ เมื่อมีสิ่งกระตุ้นอื่นๆ
ในปัจจุบันสถาบันการค้นคว้าเกี่ยวกับศิลปะหิน (Rock Art Research Institute) ของมหาวิทยาลัยวิทวอเทอร์สแรนด์ได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างชาแมนและศิลปะหินในหมู่ชนซานในทะเลทรายคาราฮารี แม้ว่างานของชนซานส่วนใหญ่จะเป็นภาพเขียน แต่ความเชื่ออันเป็นพื้นฐานของการเขียนภาพเหล่านี้อาจจะเป็นสิ่งที่ใช้เป็นรากฐานในการทำความเข้าใจศิลปะหินอื่นๆ ที่รวมทั้งภาพสกัดหิน สถาบันการค้นคว้าเกี่ยวกับศิลปะหินให้คำอธิบายในเว็บไซต์ของตนว่า:
อินเดีย
เมื่อไม่นานมานี้มีการพบภาพสกัดหินพบที่ Kollur ใน รัฐทมิฬนาฑู. เพิงหิน ที่ประกอบด้วยภาพสกัดหินสี่ภาพที่เป็นภาพของชายถือหอกที่เป็นง่าม และ ล้อพร้อมด้วยล้อที่มีซี่ใกล้ Triukoilur 35 กิโลเมตรจาก Villupuram ผู้ที่พบคือ K.T. Gandhirajan
สเปน
Petroglyphs from Galicia (Spain)
ตำรวจอวกาศชาลีบัน
ตำรวจอวกาศ ชาลีบัน เป็นชีรีส์เมทัลฮีโรลำดับที่ 2 โดยเป็นซีรีส์ต่อจาก ตำรวจอวกาศเกียบัน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1983 ถึง วันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 ทางสถานีโทรทัศน์ ทีวีอาซาฮี รวมทั้งสิ้น 51 ตอน
เรื่องย่อ
อิกะ เด็น ชายหนุ่มที่เป็นอดีตเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ที่เป็นตำรวจอวกาศชาลีบัน สายตรวจทางช้างเผือกรุ่นน้องของเกียบัน ที่กลับดาวบาร์ด ต่อสู้กับพวกมาโด กลุ่มอาชญากรรมอวกาศที่หมายจะครองโลก
ตัวละครอื่นๆ
อดีตตำรวจอวกาศเกียบันที่ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้กองหลังจากการต่อสู้กับมาคูเพื่อดูแลเขตที่กว้างขึ้นของอวกาศส่วนนี้ เขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาแก่ชาลีบันไปพร้อมกับให้ความช่วยเหลือในยามคับขันแม้ไม่ได้สวมคอมแบทสูทเพื่อต่อสู้ ในตอนสุดท้ายของซีรีส์ได้กลับมาร่วมต่อสู้ในฐานะของตำรวจอวกาศเกียบันอย่างเต็มตัวในการโค่นล้มมาโดพร้อมกับชาลีบัน ผู้บัญชาการของสมาพันธ์ตำรวจอวกาศ เขายังคงเป็นที่ปรึกษาให้แก่ตำรวจอวกาศหนุ่มอยู่เช่นเคยและเป็นผู้เสนอแนวคิดให้ใช้ระบบพลังงานพลาสม่าของดร.โฮชิโนะที่เกียบันกู้คืนมาได้ไปติดตั้งบนยานแกรนด์เบิร์สของชาลีบันเพื่อใช้กับปืนใหญ่พลาสม่าแคนน่อน เขายังเป็นผู้หนึ่งที่รู้ชาติกำเนิดของเด็นเช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงแต่ปิดบังไว้จนกว่าจะเห็นสมควร และยังเดินทางมายังโลกเพื่อเป็นกำลังในการต่อสู้กับมาโดอีกด้วย เลขาของผู้บัญชาการคอมคอยช่วยเหลือเหล่าตำรวจอวกาศอยู่เช่นเดิม อดีตเจ้าหญิงของดาวอิกะที่เดินทางมายังโลกเพื่อร่วมต่อสู้กับมาโดร่วมกับชาลีบันพร้อมกับน้องชาย "บิลลี่" หลังน้องชายถูกสังหารก็คอยช่วยชาลีบันในการต่อสู้กับมาโดเพื่อล้างแค้นและเสียชีวิตในการต่อสู้กับเลซ่า มือสังหารของเลด้าในตอนที่ 42 น้องชายของเฮเลน เบลที่ตั้งใจฝึกฝนเป็นตำรวจอวกาศแต่ถูกสังหารในตอนที่ 36 หนึ่งในลูกหลานของดาวอิกะเช่นเดียวกับเด็น อาศัยอยู่ที่เกาะอิกะเพื่อปกป้องอิกะคริสตัล เธอกับเด็กสาวอิกะคนอื่นๆได้ถูกเคลื่อนย้ายไปด้วยระบบฉุกเฉินผ่านไปยังดวงดาวต่างๆพร้อมกับอิกะคริสตัลแบบสุ่มไปเรื่อยๆ กว่าจะกลับมาที่โลกก็เป็นช่วงท้ายของซีรีส์ หลังมาโดล่มสลายพวกของมิยูกิก็ติดตามเด็นไปพร้อมกับนักรบอิกะคนอื่นๆเพื่อภารกิจฟื้นฟูดาวอิกะ นักข่าวผู้คลั่งไคล้ UFO ยังคงติดตามข่าวสารเรื่องราวของมนุษย์ต่างดาวโดยไม่รู้ว่ามีอยู่ใกล้ตัวเช่นเคย คอยช่วยเหลือเหล่าตำรวจอวกาศแบบฮาๆเช่นเดิม หนึ่งในสมาชิกขององค์กร ออร์แกไนเซอร์ (オーガナイザー) เป็นกลุ่มต่อต้านมาโดและเป็นพันธมิตรกับชาลีบันเช่นเดียวกับคีธและมัวร์โดยเป็นเสมือนหัวหน้าขององค์กร แม้เป็นผู้หญิงแต่ก็มีความสามารถในการต่อสู้พอตัวได้ช่วยเหลือชาลีบันในการต่อสู้พร้อมกับคีธ ในตอนที่ 27 และ 50 หนึ่งในสมาชิกขององค์กร ออร์แกไนเซอร์เช่นเดียวกับคีธและริต้า เป็นมนุษย์ต่างดาวแคระที่ช่วยชาลีบันต่อสู้กับมาโดแต่ปรากฏตัวแค่ในตอนที่ 27 เท่านั้น หนึ่งในสมาชิกขององค์กร ออร์แกไนเซอร์ คีธเป็นมนุษย์ต่างดาวเพศชายร่างกายกำยำโดยคีธนั้นได้มาช่วยชาลีบันต่อสู้ถึง 2 ครั้ง ในตอนที่ 27 และ 50 อดีตสายลับของสมาพันธ์ตำรวจอวกาศที่ถูกมาโดจับกุมไว้ได้ เนื่องจากเขาส่งสัญญาณบอกข้อมูลลับแก่สมาพันธ์ตำรวจอวกาศไม่ทันจึงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสายลับสองหน้าจึงถูกไล่ล่าจากทั้งตำรวจอวกาศและมาโด เขาได้รับการช่วยเหลือจากชาลีบันและมิตรภาพก็ก่อเกิดแต่เนื่องจากเขาเองก็ถูกตำรวจอวกาศตามล่าจนหมดที่ไปจึงวางแผนจะหักหลังโดยสมรู้ร่วมคิดกับมาโดหวังจับกุมสมาชิกออร์แกไนเซอร์ทั้งสามส่งให้แก่มาโด ทว่าเขาได้รู้ข่าวจากลิลี่ว่าเขาพ้นมลทินแล้วเพราะลูกชายของเขาได้ส่งข้อมูลลับแก่สมาพันธ์ตำรวจอวกาศได้สำเร็จก่อนที่เขาจะถูกฆ่า มาริโอจึงหันมาช่วยชาลีบันต่อสู้กับมาโดแต่ก็ถูก "อุรากิริ บีสต์" สังหารในตอนที่ 27 เช่นกัน
ตำรวจอวกาศหนุ่มที่ประจำอยู่ที่ดาวบายาเชีย (バヤシア星) ปรากฏตัวในภาพยนตร์ตำรวจอวกาศชาลีบัน เดอะ เน็ก์ เจเนเรชั่น ได้รับคำสั่งให้มาช่วยชาลีบันรุ่น 2 หรือ เฮียวงะ ไค ในการสืบคดีการค้ายาไฮเปอร์ เอ็มที่ดาวโลกพร้อมกับคู่หู ตำรวจอวกาศหญิง ไอรีน โดยเขาเป็นตำรวจอวกาศหนุ่มเชื้อสายดาวอิกะเช่นเดียวกับไคและยังเคยเป็นตำรวจอวกาศฝึกหัดในความดูแลของอิกะ เด็นเช่นเดียวกันอีกด้วย ทั้งสองถูกเด็นตั้งคำถามถึงการเป็นตำรวจอวกาศที่แท้จริงมาเหมือนกัน ในการแปลงร่างเขาจะตะโกนว่า "Tenshaku" และสวมคอมแบทสูทสีทองในนามของตำรวจอวกาศ เอสเตบัน (ชุดที่สวมใช้ชุดของ เกียบัน บูทเลก จากภาพยนตร์ ขบวนการโจรสลัด โกไคเจอร์ ปะทะ ตำรวจอวกาศเกียบัน มารีไซเคิล) มีท่าไม้ตายคือ "เอสเตบัน แอกเกรสชั่น" เนื่องจากเซย์กินั้นทำซุ่มซ่ามในระหว่างเข้าจับกุมการซื้อขายยาไฮเปอร์ เอ็มทำให้ตัวการอย่างไกร่าโชกุนหนีรอดไปได้ อีกทั้งยังมารับรู้ว่าผู้บังคับบัญชาสงสัย ไอรีน คู่หูของเขาเป็นสายลับให้กับเนโอมาโดทำให้เซย์กิอยู่ในสภาพจิตตกจนยิงไอรีนจนบาดเจ็บสาหัสเพื่อปกป้องไค แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตรเพราะแท้จริงแล้วสายของเนโอมาโดคือตัวเซย์กิเอง เพื่อปกป้องตัวเองเขาจึงจัดฉากยิงไอรีนที่กำลังถูกเบื้องบนสงสัยเพื่อให้เป็นแพะรับบาปอีกทั้งยังวางระเบิดหวังจะสังหารไคและเจนเซอร์ลงพร้อมกันเพื่อปกปิดความจริง แต่เพราะได้เจนเซอร์ในร่างของการ์ดบีสต์ช่วยเอาตัวบังระเบิดไว้ให้ ไคจึงรอดมาได้และบุกเข้าทะลายรังของเนโอมาโดพร้อมกับทำศึกตัดสินกับเพื่อนรักอย่างเซย์กิทั้งน้ำตา ตำรวจอวกาศหญิงผู้จริงจังทำหน้าตาบึ้งตึงตลอดเวลา คู่หูของเซย์กิ เดินทางมายังโลกเพื่อช่วยการสืบสวนคดีค้ายาไฮเปอร์ เอ็มของเนโอมาโดบนดาวโลก เธอถูกผู้บัญชาการนิโคลัส กอร์ดอนสงสัยว่าเธอจะเป็นสายให้กับเนโอมาโด จึงออกคำสั่งลับแก่ชาลีบันรุ่น 2 หรือเฮียวงะ ไคให้สืบหาความจริงอย่างลับๆและเนื่องจากเธอทำท่ามีพิรุธตลอดทั้งแอบส่งข้อความลับๆตอนจะบุกเข้าจับกุมหรือช่วยการ์ดบีสต์หนีออกจากยานแกรนด์เบิร์ส เธอจึงถูกเซย์กิยิงจนบาดเจ็บสาหัสแต่จริงๆแล้วเซย์กินั่นเองคือสายของเนโอมาโด เขาจัดฉากยิงคู่หูที่กำลังถูกสงสัยเพื่อให้เป็นแพะรับบาปอีกทั้งเมื่อไอรีนยังไม่ตายเขาก็ลากเธอลงจากยานแกรนด์เบิร์สมาเพื่อเป็นตัวประกันในระหว่างการต่อสู้กับชาลีบันอีกด้วย
พระราชวังริมน้ำเมืองราชบุรี
พระราชวังริมน้ำเมืองราชบุรี เป็นพระราชวังในจังหวัดราชบุรี ปัจจุบันถูกรื้อลงแล้ว
ปัจจุบัน
ปัจจุบันพระราชวังแห่งนี้คือสถานีตำรวจภูธรจังหวัดราชบุรี
วีนีซีอุช จี โมไรช์
มาร์กุช วีนีซีอุช จี โมไรช์ (Marcus Vinicius de Moraes, 19 ตุลาคม ค.ศ. 1913 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) เกิดที่รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เป็นทั้งนักเขียนบทละคร, กวี และที่คนจดจำเขาได้มากที่สุดในฐานะนักแต่งเพลงและนักร้องเพลงแนวบอสซาโนวา ซึ่งเนื้อเพลงที่เขาแต่งนั้น ยังเป็นที่นิยมและมีคนนำมาขับร้องใหม่จนถึงทุกวันนี้
สนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี
สนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี หรือ สนามกลีบบัว เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ที่ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย มีความจุทั้งหมด 18,000 ที่นั่ง เคยได้รับการปรับปรุงใหม่ในปี พ.ศ. 2552 เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 25 ปัจจุบันสนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรีเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดราก้อน ปทุมวัน กาญจนบุรีในไทยลีก 2 ในอดีตสนามแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลทีโอที
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปทุเมศ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปทุเมศ (พ.ศ. 2353 – 26 ธันวาคม พ.ศ. 2430) หรือ พระองค์เจ้าประทุมเมศ เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเอี่ยม
พระประวัติ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปทุเมศ ประสูติเมื่อพ.ศ. 2353 ในเจ้าจอมมารดาเอี่ยม ทรงมีพระอนุชาร่วมเจ้าจอมมารดาคือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสีสังข์
ในสมัยรัชกาลที่ 4 ทรงเสด็จมาประทับและทรงรับราชการในพระบรมมหาราชวัง ได้ทรงรับราชการสนองพระเดชพระคุณต่อเนื่องมาจนถึงสมัยรัชการที่ 5
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปทุเมศ ประชวรด้วยพระโรคชรา สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2430 พระชันษา 78 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาววัดสระเกศ วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2436
วัดพรประภานิมิต
วัดพรประภานิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี
วัดกร่าง
วัดกร่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านท้ายดง ตำบลบางกระบือ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
วัดกร่างสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2300 เดิมมีชื่อว่า วัดดงดารา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2320 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 24 เมตร ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2423 ชาวบ้านได้ช่วยกันสละเนื้อที่จตุปัจจัยขึ้นมาได้จำนวนหนึ่ง จึงได้ขออนุญาตไปทางกรมศาสนาจัดตั้งเป็นวัดขึ้น ไม่ทราบผู้เป็นหัวหน้าสร้างวัด
วัดมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ คือ หลวงพ่อนรสิงห์ เป็นพระพุทธรูปศิลาศิลปะอยุธยาเก่าสมัยเชียงแสน รูปหล่อหลวงปู่หรำ เกสโร รูปหล่อหลวงพ่อหวล ปภสฺสโร หอสวดมนต์แบบรามัญ กุฏิเรือนไทย วัดยังมีวัตถุมงคลที่มีชื่อเสียง สร้างโดยหลวงพ่อหร่ำ
จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส
จูราสสิค เวิลด์ ค่ายครีเทเชียส (Jurassic World Camp Cretaceous) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์สตรีมมิ่งนิยายวิทยาศาสตร์แอ็คชั่นผจญภัยสัญชาติอเมริกันที่พัฒนาโดย แซค สเตนท์ซ จากนวนิยายเรื่อง จูราสสิค พาร์ค โดย ไมเคิล ไครช์ตัน ซีรีส์นี้เปิดตัวในเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2563 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแฟรนไชส์ จูราสสิค พาร์ค และมีกำหนดฉายก่อน, ระหว่าง และหลังเหตุการณ์ของภาพยนตร์เรื่อง จูราสสิค เวิลด์ นำแสดงโดย พอล-มิเกล วิลเลียมส์, ฌอน เกียมโบรน, คัวซาร์ โมฮัมเหม็ด, เจนนา ออร์เทกา, ไรอัน พอตเตอร์ และ ไรนี โรดิเกรซ เป็นวัยรุ่นหกคนที่ติดเกาะอิสลานูบลาร์หลังจากที่ไดโนเสาร์หลายตัวหนีออกจากกรง ร่วมแสดงสมทบโดย จามีลา จามิล, เกว็น โพเวลล์, สเตฟานี บีทริซ, แบรดลีย์ วิตฟอร์ด และ แอนกัส แซมพ์สัน และซีรีส์เรื่องนี้ประพันธ์ดนตรีประกอบโดย ลีโอ ไบเรนเบิร์ก
อาร์เธอร์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งเวลลิงตัน
เกิดที่ดับลินในไอร์แลนด์ เริ่มจากการเป็นร้อยตรีในกองทัพอังกฤษในปี 1787 โดยประจำการในไอร์แลนด์ในฐานะทหารคนสนิทของข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์ นอกจากนี้ยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาสามัญชน (สภาล่าง) ของไอร์แลนด์ และดำรงยศเป็นพันเอกในปี 1796 โดยเข้าร่วมราชการสงครามในเนเธอร์แลนด์ในช่วงสงครามมหาสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง และในอินเดียในช่วงสงครามอังกฤษ-ไมซอร์ครั้งที่สี่ และจึงได้รับแต่งตั้งเป็นข้าหลวงประจำศรีรังคปัฏนาและไมซอร์ในปี 1799 และต่อมาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นพลตรีภายหลังชัยชนะเหนือจักรวรรดิมราฐาในปี 1803
เวลสลีย์เป็นผู้บัญชาการศึกคาบสมุทรในสงครามนโปเลียน และได้รับการเลื่อนขึ้นขึ้นเป็นจอมพลภายหลังสามารถนำกองทัพพันธมิตรมีชัยเหนือฝรั่งเศสได้ในยุทธการที่วิกตอเรียในปี 1813 ซึ่งตามมาด้วยการเนรเทศนโปเลียนในปีต่อมา เวลสลีย์เข้ารับตำแหน่งเป็นราชทูตประจำฝรั่งเศส และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุก ต่อมาระหว่างสมัยร้อยวันในปี 1815 กองทัพพันธมิตรของเขาร่วมกับกองทัพปรัสเซียที่นำโดยพลโทบลือเชอร์ มีชัยเหนือนโปเลียนในยุทธการที่วอเตอร์ลู ชีวิตทหารของเขานั้นเป็นที่น่ายกย่องอย่างยิ่ง จากรายงานราชการสงคราม ตลอดชีวิตทหารของเขาได้ผ่านศึกสงครามมากว่า 60 ครั้ง เขามีชื่อเสียงขึ้นมาจากการปรับตัวและใช้กลยุทธ์ในการตั้งรับข้าศึกจนสามารถมีชัยนับครั้งไม่ถ้วนเหนือข้าศึกที่มีกำลังเหนือกว่า ในขณะที่ตัวเขาเองก็ได้รับบาดเจ็บน้อยมาก เขาจึงได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้บัญชาฝ่ายตั้งรับตลอดกาล กลยุทธ์และแผนการรบของเขาจำนวนมากถูกนำไปสอนในวิทยาลัยการทหารชั้นนำของโลก
ภายหลังออกจากราชการทหาร เขาก็กลับคืนสู่งานการเมือง โดยได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองสมัยโดยสังกัดพรรคทอรี ระหว่างปี 1828 ถึง 1830 และอีกครั้งเป็นช่วงเวลาไม่ถึงเดือนในปี 1834 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งผู้นำในสภาขุนนาง จนกระทั่งเกษียณอายุแต่ยังคงเป็นผู้บัญชาการกองทัพอังกฤษจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรม
วัยเยาว์และการศึกษา
อาเธอร์เกิดในตระกูลชนชั้นสูงครึ่งอังกฤษ-ไอร์แลนด์ ในราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เป็นบุตรชายคนที่สามในบรรดาบุตรชายห้าคนของ เอิร์ลที่ 1 แห่งมอร์นิงตัน กับภริยานามว่าแอนน์ ซึ่งเป็นบุตรีของไวเคานต์แดนแกนนอนที่ 1 ชีวประวัติของเขามักจะอ้างอิงจากหลักฐานหนังสือพิมพ์เก่า ซึ่งระบุไว้ว่าเขาเกิดในวันที่ 1 พฤษภาคม 1769 ซึ่งเป็นวันที่เข้ารับศีลล้างบาป แต่ไม่ได้ระบุถึงสถานที่เกิดที่แน่นนอน แต่เชื่อว่าเขาน่าจะเกิดที่ทาวเฮาส์ของครอบครัวในกรุงดับลิน
อาเธอร์ใช้ชีวิตในวัยเด็กส่วนใหญ่ของเขาอยู่ที่บ้านสองหลังของครอบครัว หลังแรกคือบ้านขนาดใหญ่ในดับลิน และอีกหลังคือปราสาทแดนแกนทางตะวันตกเฉียงเหนือของดับลิน บิดาของเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี 1781 ซึ่งริชาร์ด ผู้เป็นพี่ชายคนโตของเขาก็เป็นผู้สืบต่อตำแหน่งเอิร์ลแห่งมอร์นิงตัน
เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนโบสถ์ขณะอาศัยอยู่ที่แดนแกน และสถาบันมิสเตอร์ไวนต์ขณะอาศัยอยู่ที่ดับลิน และโรงเรียนบราวน์ขณะอาศัยอยู่ในลอนดอน แล้วจึงเข้าเรียนในวิทยาลัยอีตันระหว่างปี 1781 ถึง 1784 ความโดดเดี่ยวของเขาทำให้เขาเกลียดที่นี่มาก เขามักจะพูดว่า "ชนะศึกวอเตอร์ลูที่ลานกีฬาของอีตัน" ทั้งๆที่อีตันไม่มีลานกีฬา ในปี 1785 จากการที่เขาไม่ค่อยประสบความสำเร็จในการเรียนที่อีตัน ประกอบกับครอบครัวเริ่มมีปัญหาขัดสนเงินทองภายหลังการอสัญกรรมของบิดา ทำให้เขาและมารดาต้องย้ายไปอาศัยอยู่ที่บรัสเซลส์ในเบลเยียม แม้อายุจะย่างเข้ายี่สิบแล้ว แต่เขาก็แสดงความเด่นประกายออกมาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ในขณะที่มารดาของเขาก็ตระหนักถึงความเกียจคร้านในตัวเขา เธอเคยกว่าวว่า "ชั้นไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงกับอาเธอร์เจ้าลูกชายจอมเทอะทะของฉันดี"
ในปีต่อมา อาเธอร์เข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยการทรงตัวในเมืองอ็องเฌของฝรั่งเศส เขาเริ่มแสดงออกถึงความก้าวหน้า และกลายเป็นนักขี่ม้าที่ดี และยังได้เรียนภาษาฝรั่งเศสซึ่งภายหลังได้เป็นประโยชน์ต่อเขาอย่างมาก และจึงกลับไปยังอังกฤษในปลายปี 1786 ซึ่งพัฒนาการของเขาทำให้มารดาของเขาประหลาดใจอย่างมาก
เข้ารับราชการทหาร
เนื่องด้วยเงินทองครอบครัวค่อนข้างยังขัดสน ด้วยคำแนะนำของมารดา พี่ชายของเขาได้ไปร้องขอกับสหาย คือ ดยุกแห่งรัทแลนด์ ซึ่งขณะนั้นเป็นข้าหลวงใหญ่แห่งไอร์แลนด์ ให้รับเวลสลีย์เข้าประจำการในกองทัพ ไม่นานหลังจากนั้นในวันที่ 7 มีนาคม 1787 เวลสลีย์ได้รับการบรรจุเข้ารับราชการทหารที่ตำแหน่งร้อยตรี ในกองร้อยเดินเท้าที่ 73  และในเดินตุลาคม ด้วยความช่วยเหลือจากทางพี่ชาย เวลสลีย์ก็ได้ขึ้นเป็นนายทหารคนสนิท (Aide-de-camp) ของลอร์ดบักกิงแฮม ข้าหลวงใหญ่คนใหม่ ด้วยค่าตอบแทน 10 ชิลลิงต่อวัน (หนึ่งเท่าของค่าตอบแทนร้อยตรี) ต่อมาเขาถูกโอนชื่อไปอยู่ในกองร้อยที่ 76 ที่ตั้งขึ้นใหม่ในไอร์แลนด์ และในวันคริสมาสต์ของปี 1787 นั้นเองเขาก็ได้เลื่อนยศเป็นร้อยโท ด้วยตำแหน่งนายทหารคนสนิทนี้ งานส่วนใหญ่ของเขาจึงเปรียบเสมือนผู้ช่วยและเลขาของข้าหลวงใหญ่ ซึ่งในไอร์แลนด์นี้เองเวลสลีย์ชื่นชอบการพนันมาก และมักจะเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นอยู่เสมอ
มกราคม 1788 เขาถูกโอนชื่อไปอยู่ในกองร้อยเดินเท้าที่ 44 และไม่นานต่อมาถูกโอนชื่อไปอยู่ในกองร้อยมังกรที่ 12 ในเจ้าชายแห่งเวลส์ หลังจากนี้เป็นช่วงเวลาที่เขาเริ่มเข้าไปมีบทบาททางการเมือง และในปี 1789 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาจากเขตทริมในสภาสามัญชนไอร์แลนด์ ในช่วงนี้เขายังคงรับราชการอยู่ในปราสาทดับสินโดยที่มีสิทธิ์ออกเสียงในสภาไอร์แลนด์ เมื่อเขาหมดวาระในสภาในปี 1791 เขาได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอก และถูกโอนชื่อไปประจำการในกองร้อยเดินเท้าที่ 56  และในเดือนตุลาคมโอนไปกองร้อยมังกรที่ 18
ฐานันดร
{| style="width:300px; float:right; margin:0 0 0 0.5em;" class="wikitable"
ชินอิจิโร มิกิ
ชินอิจิโร มิกิ ( 三木 眞一郎<rt>みき しんいちろう</rt>, 18 มีนาคม 1968  -) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่ โตเกียว สังกัด 81 Produce
อ้างอิง
6. ดาบพิฆาตอสูร เดอะมูฟวี่: ศึกรถไฟสู่นิรันดร์
สถานีหมอชิต
สถานีหมอชิต (Mo Chit Station, รหัส N8) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนพหลโยธิน กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าสวนจตุจักร เป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางที่สำคัญของกรุงเทพฯ ด้านเหนือ โดยสามารถเปลี่ยนเส้นทางไปยังสถานีสวนจตุจักร ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงินได้ และยังอยู่ไม่ไกลจากสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) และสถานีกลางบางซื่อ
ที่ตั้ง
ถนนพหลโยธิน ใกล้สวนจตุจักรด้านทิศใต้ ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
สถานีหมอชิตเคยเป็นสถานีปลายทางของระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2542 จนถึง พ.ศ. 2562 รวมเป็นเวลา 19 ปี 8 เดือน 4 วัน หลังจากที่เปิดใช้งาน รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ช่วงหมอชิต – คูคต ระยะที่ 1 หมอชิต – ห้าแยกลาดพร้าว เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ทำให้มีการเดินรถเพิ่ม 1 สถานีโดยข้ามทางยกระดับอุตราภิมุข ไปยังสถานีห้าแยกลาดพร้าว ตามด้วยการเปิดให้บริการในระยะที่ 2 จากห้าแยกลาดพร้าว-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2562 และระยะที่ 3 ตั้งแต่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ – วัดพระศรีมหาธาตุ เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2563 และเปิดใช้งานทั้งโครงการในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563
ทั้งนี้ ที่ตั้งของสถานีหมอชิต ยังถือเป็นส่วนหนึ่งของแผนการพัฒนาศูนย์คมนาคมพหลโยธิน ซึ่งจะเป็นศูนย์กลางในการคมนาคมระบบรางแห่งใหม่ของประเทศไทย โดยได้มีแผนที่จะก่อสร้างโมโนเรล และรถโดยสารด่วนพิเศษ ออกมาจากสถานีกลางบางซื่อ เพื่อรับ-ส่งผู้โดยสารรอบ ๆ ศูนย์คมนาคม ตลอดจนสถานีหมอชิต เพื่อเชื่อมต่อโครงข่ายรถไฟฟ้าชานเมืองสายสีแดงและระบบรถไฟความเร็วสูงให้เข้าถึงรถไฟฟ้าบีทีเอส ซึ่งเป็นหนึ่งในสายหลักที่จะเข้าสู่ย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศได้อย่างรวดเร็ว
แผนผังสถานี
เนื่องมาจากมีการปรับแผนการเดินรถให้มีประสิทธิภาพด้วยการแยกระหว่างขบวนไปสถานีคูคตและสถานีหมอชิต รถไฟฟ้าที่สิ้นสุดที่สถานีหมอชิต จะใช้ชานชาลาที่ 2 เป็นชานชาลาปลายทาง ผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางไปสถานีคูคตจะต้องออกจากขบวนรถ แล้วรอรถไฟฟ้าขบวนถัดไปที่ชานชาลาเดิม
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
ใช้สีส้มตกแต่งรั้วและเสาบริเวณชานชาลา ป้ายทางเข้าและทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีฝั่งพหลโยธินใต้
ทางเข้า-ออก
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออกที่ 2 หลังป้ายรถเมล์ข้างลิฟต์ของสถานีสวนจตุจักรของรถไฟฟ้ามหานคร
การเชื่อมต่อรถโดยสารประจำทาง
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า ห้าแยกลาดพร้าว รถขสมก. สาย 3 ปอ.8 26 34 39 59 63 77 96 134 136 138 145 502 503 510 517 A1 A2 รถเอกชน สาย 8 28 44 52 104 122 524 1-1(29) 1-3(34) 1-5(39) 2-17 2-34 4-29E(529) Y70E
ถนนพหลโยธิน มุ่งหน้า หมอชิต 2 รถขสมก. สาย 96 134 136 138 145 517 A1 รถเอกชน สาย 52 104 122 4-29E(529) Y70E
ดะฮูก
ดะฮูก (دهۆک, Dihok; Nūhadrā; دهوك Dahūk) เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการดะฮูก ในประเทศอิรัก เมืองมีประชากรราว 300,000 คน ประกอบด้วยชาวเคิร์ดและชาวอัสซีเรีย เมืองรายล้อมไปด้วยภูเขาและแม่น้ำไทกรีส ดะฮูกมีอุตสาหกรรมท่องเที่ยวที่กำลังเจริญเติบโต มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 จากการที่คนชนบทย้ายมาอยู่ในเมือง มีมหาวิทยาลัยดะฮูกที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 มีชื่อเสียงด้านการสอนและการวิจัย
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1960
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1960 / พ.ศ.2503 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 12 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 7 สนาม
รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)
*** รุ่น Sidecars 500 ซีซี (นักแข่ง) เนื่องจากไม่พบข้อมูลระหว่างการค้นหา จึงไม่สามารถนำข้อมูลมาแสดงได้***
อ้างอิง
Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. ISBN 2-940125-32-5
ฟร็อกสตอมป์
รายชื่อเพลง
ทุกเพลงแต่งโดย ดาเนียล จอห์นส และ เบน จิลลีส์ ยกเว้นที่ระบุไว้เป็นอย่างอื่น
เดอะ เบรฟ วัน หัวใจเธอต้องกล้า
เดอะ เบรฟ วัน หัวใจเธอต้องกล้า (The Brave One) เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า ทริลเลอร์ ของ นีล จอร์แดน ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เขียนบทโดย โรเดอริค เทย์เลอร์ ซินเธีย มอร์ท เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2550 ความยาว 122 นาที
เนื้อเรื่อง
เอริก้า เบน (โจดี้ ฟอสเตอร์) ถนนหลายสายของมหานครนิวยอร์กนั้นเป็นทั้งบ้านและที่ทำงานของเธอ เธอมีส่วนร่วมในเสียงและเรื่องราวของเมืองอันเป็นที่รักนี้พร้อมกับผู้ฟังวิทยุ โดยเธอเป็นผู้ดำเนินรายการที่มีชื่อว่า “Street Walk” ในเวลากลางคืนเธอกลับบ้านไปสู่อ้อมกอดแห่งความรักกับคู่หมั้นของเธอ เดวิด เคอร์มานี่ (นาวีน แอนดรูวส์) แต่ทุกอย่างที่เอริก้าคุ้นเคยและความรักของเธอถูกพรากไปจากเธอในคืนหนึ่งที่แสนโหดร้ายเมื่อเธอและเดวิดถูกทำร้ายอย่างไม่คาดคิด การถูกจู่โจมอย่างโหดร้ายครั้งนี้ทำให้เดวิดเสียชีวิตและเธอก็เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด
เมื่อความหวาดกลัวมีมากขึ้นจนเธอทนรับมันไว้ไม่ได้ เอริก้าได้ตัดสินใจที่จะหาอาวุธเพื่อตัวเอง ปืนที่อยู่ในมือของเธอนั้นได้กลายมาเป็นหนทางที่เธอจับต้องได้ในการปกป้องตนเองจากศัตรูที่เธอไม่สามารถสัมผัสได้...หรืออะไรที่อยู่ในความคิดของเธอ
ระเบิดเถิดเทิง
ระเบิดเถิดเทิง เป็นอดีต​รายการซิตคอมควบคู่กับเกมโชว์ ซึ่งผลิตโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกทุกวันอาทิตย์ โดยในระยะแรกมีรูปแบบเป็นรายการวาไรตี้ อีก 3 เดือนต่อมาได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นละครซิตคอมคู่กับเกมโชว์ รายการระเบิดเถิดเทิงออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2539 มีการเปลี่ยนรูปแบบรายการหลายครั้ง ปัจจุบันยุติ​ออกอากาศแล้ว
วาไรตี้โชว์
ในระยะเริ่มแรก ระเบิดเถิดเทิงมีรูปแบบเป็นรายการวาไรตี้ ซึ่งออกอากาศระหว่างวันที่ 7 มกราคม - 31 มีนาคม พ.ศ. 2539 มีพิธีกรหลักคือ ตั๊ก - มยุรา เศวตศิลา และ หนู คลองเตย (ภายหลัง ได้เพิ่ม หม่ำ จ๊กมก และ กิ๊ก - เกียรติ กิจเจริญ เป็นพิธีกรหลักด้วย จากเดิมที่เป็นเพียงพิธีกรประจำช่วง ฮาระเบิด) มีช่วงต่าง ๆ ดังนี้ เป็นการแสดงตลกของคณะตลก ซึ่งมีคณะตลกหลักเป็นคณะของหม่ำ ที่นอกจากจะเล่นตลกในช่วงนี้แล้ว ยังมีหน้าที่เป็นพิธีกรประจำช่วงด้วย เป็นการแสดงดนตรีของวงดนตรี หรือเป็นการแสดงจากดาราซึ่งเป็นระเบิดรับเชิญในสัปดาห์นั้น ช่วงแรกนี้ มีธงชัย ประสงค์สันติ และวงสามโทน เป็นพิธีกรประจำช่วง เป็นช่วงการสัมภาษณ์แขกรับเชิญที่ร่วมเล่นละครในแต่ละสัปดาห์ พร้อมกับตอบจดหมายจากทางบ้าน โดยจะปรากฏหลังจากละครได้เล่นจบตอนลง
ซิตคอมเกมโชว์
รายการระเบิดเถิดเทิงออกอากาศได้เพียงระยะเวลา 3 เดือน ก็ได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นละครซิตคอม ควบคู่ไปกับเกมโชว์ในช่วงท้ายรายการ ซึ่งถือเป็นรูปแบบของระเบิดเถิดเทิงในยุคนี้และต่อ ๆ มา โดยพิธีกรหลักเหลือเพียงตั๊กคนเดียว แต่หนูและหม่ำได้เปลี่ยนมาทำหน้าที่เป็นผู้เล่นละครซิตคอม และร่วมเล่นเกมโชว์ด้วย (ทว่าตั๊กก็ได้ร่วมเล่นละครซิตคอมด้วยในบทสมทบ) ซึ่งเริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2539 จนถึงระเบิดเถิดเทิงในยุคต่อ ๆ มา
สำหรับช่วงซิตคอมนั้น มีเนื้อหาเกี่ยวกับชุมชนของคนในซอยเถิดเทิง ชุมชนแห่งหนึ่งในประเทศไทย ที่มีเท่งกับโหน่งเป็นนักเลงคุมซอย (ยุคแรกมีทุ้ย, ทึ้ง และเท่ง เป็นนักเลงคุมซอย) และตัวละครต่าง ๆ เช่น เจ๊หม่ำ, อาโกว, คุณนายสะอาด, พ่อมหา, ตุ่ม และนักแสดงคนอื่น ๆ ที่เข้ามาร่วมแสดงในภายหลังอีก โดยทุกสัปดาห์จะมีเนื้อหาของแต่ละตอนที่ไม่ซ้ำกัน คือแบบตอนเดียวจบ (ยกเว้นบางตอน ที่อาจมีระยะเวลาออกอากาศมากกว่า 1 เทป และในช่วงหลังของระเบิดเถิดเทิง จะมีเนื้อหาที่ต่อเนื่องกัน)
รูปแบบของรายการนั้น ในช่วงแรก (ส่วนใหญ่ของรายการ) จะเป็นซิตคอม จากนั้นจะมีการคุยกับดารารับเชิญสั้น ๆ เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัว เช่น งานในวงการ งานอดิเรก โชว์ความสามารถพิเศษ เรื่องราววัยเด็ก เป็นต้น หลังจากนั้นจะเข้าสู่เกมหลักของรายการ คือ ถอดสลักระเบิด โดยแขกรับเชิญจะเลือกแผ่นป้ายซึ่งเมื่อเปิดออกมาจะมีใบหน้าของผู้ที่ต้องเข้าไปถอดสลัก 1 อัน โดยสลักระเบิดจะมีเป็นหมายเลข 1-5 และจะมีสลักอันเดียวเท่านั้นที่ดึงออกมาแล้วจะถูกระเบิดแป้ง ในช่วงแรกนั้นแผ่นป้ายจะประกอบด้วยใบหน้าของแขกรับเชิญ 9 แผ่นป้าย และของพิธีกรคือ กิ๊ก หม่ำ หนู คนละ 3 แผ่นป้าย แต่ในเวลาต่อมาได้มีการคิดเกมใหม่เพิ่มเข้าไปคือ วางระเบิด ซึ่งจะมีก่อนการถอดสลักจะมีการเลือกแผ่นป้ายให้พิธีกรแต่ละคนและดารารับเชิญโดยจำนวนลูกระเบิดในแผ่นป้ายที่ได้รับจะเป็นจำนวนแผ่นป้ายในช่วงถอดสลักนั่นเอง ในภายหลังยังมีการเพิ่มกติกา เช่น ถ้าป้ายที่เปิดมีเครื่องหมาย (+) ก็จะต้องเลือกแผ่นป้ายเพิ่มทำให้อาจมีคนเข้าไปถอดสลักพร้อมกันมากกว่า 1 คน และหลังจากนั้นก็มีการเพิ่มใบหน้าของตั๊ก มยุรา เป็นจำนวน 1 แผ่นป้ายเข้าไปด้วย
ละครซิตคอม
ตั้งแต่ 7 มกราคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป ได้เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นละครซิตคอมอย่างเดียว ช่วงเกมระเบิดและเกมตู้ระเบิดสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560
12 ปี ระเบิดเถิดเทิง
ฉลองครบรอบ 12 ปี ของรายการระเบิดเถิดเทิงด้วยความพิเศษ คือ มี 12 นางเอกมาร่วมแสดงในแต่ละตอน เริ่ม 1 กุมภาพันธ์ 2552 และสิ้นสุดในวันที่ 12 เมษายน 2552 โดยในแต่ละตอนจะมี 1 นางเอก มาร่วมรายการ แต่ยกเว้นตอน ท้องสองสองท้อง เพียงตอนเดียว ที่มีถึง 2 นางเอก และตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน ได้เพิ่มเป็น 12 พระเอกหนุ่มสุดฮ็อต สิ้นสุดถึงวันที่ 12 กรกฎาคม 2552
ระเบิดเถิดเทิง วันหยุด
เป็นรายการพิเศษของระเบิดเถิดเทิง ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 - พ.ศ. 2548 โดยจะเสนอเรื่องราวในตอนพิเศษที่เพิ่มเติมจากเรื่องราวปกติ หรือ เสนอภาพเหตุการณ์ที่น่าสนใจของตอนที่ออกอากาศไปแล้วนำมาเสนออีกครั้ง และตัดช่วงเกมส์ออก
เบื้องหลังความฮา ระเบิดเถิดเทิง
ออกอากาศเมื่อวันที่ 27 กันยายน 2552 เป็นตอนพิเศษที่จะพูดถึงเบื้องหลังความฮาของรายการ ระเบิดเถิดเทิง
ปรากฏการณ์ความฮายาวนานกว่า 15 ปี
ออกอากาศเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2555 เป็นตอนพิเศษที่จะรวบรวมปรากฏการณ์ความฮาที่มีมาตลอด 15 ปีของรายการระเบิดเถิดเทิง
ระเบิดเถิดเทิง คลาสสิก
เป็นรายการพิเศษที่จะนำรายการระเบิดเถิดเทิง ช่วงซิทคอม ในยุคอดีตมาออกอากาศซ้ำโดยจะนำเทปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 จนถึงยุค Spin-Offs (ยกเว้นตอนพิเศษ) ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศแล้ว
ชื่อรายการ
ระเบิดเถิดเทิง นั้นมีการเปลี่ยนชื่อทั้งหมด 9 ชื่อ และมี 9 ภาค เปลี่ยนรูปสัญลักษณ์รายการมาหลายครั้ง ส่วนมากจะคงคำว่า ระเบิด หรือ เถิดเทิง หรือ ระเบิดเถิดเทิง ไว้เสมอ โดยแต่ละชื่อมีดังต่อไปนี้
ชาวซอยเถิดเทิง
เป็นนักแสดงหลักและนักแสดงสมทบประจำระเบิดเถิดเทิงที่มาร่วมเล่นเกมในช่วงท้ายรายการ แต่ไม่ได้เป็นผู้ดำเนินรายการหลักหรือร่วมแต่อย่างใด ซึ่งภายหลังชาวซอยเถิดเทิงบางคน (ผัดไท, ลิซ่า , ส้มเช้ง และ ทีน สราวุฒิ) ได้ไปเป็นผู้ดำเนินรายการร่วมตามลำดับ
ไฟว์ไลฟ์
ไฟว์ไลฟ์ (Five Live) เริ่มขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2545 เป็นรายการของ บริษัท จีเอ็มเอ็มทีวี จำกัด ถ่ายทอดสดจากตึก จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ชั้น 11 ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 00:55 - 01:50 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 (ปี 2556 เพิ่มการออกอากาศในชื่อ ไฟฟ์ไลฟ์ วีคเอ็น ทุกวันเสาร์เวลา 00:20 - 01:10 น. เริ่ม 5 มกราคม พ.ศ. 2556) ออกอากาศซ้ำ (Rerun) เวลา 10:00 - 11:00 น. ทุกวันจันทร์-ศุกร์ทางช่อง แบงแชนแนล และได้ยุติการออกอากาศไปพร้อมกับการปิดตัวของช่องแบงแชนแนล เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558
เดิมทีมีพิธีกรคือ ดีเจอ้อม (สุนิสา สุขบุญสังข์), ดีเจโจ้ (อัครพล ธนะวิทวิลาศ), น้าเน็ก (เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา), ดีเจอ้อย (นภาพร ไตรวิทย์วารีกุล), ดีเจอั๋น (ภูวนาท คุนผลิน), ดีเจโป้ง (ณัฎฐพงษ์ แตงเกษม), ดีเจกฤษณ์ (กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์) และดีเจออม (ภัสสร พัชรสรวุฒิ) (ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2549) ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้เปลี่ยนพิธีกรทั้งหมดเป็น โบ (ธนากร ชินกูล), เต้ย (ธโนทัย เอื้ออมรรัตน์), หลุยส์ (พงษ์พันธ์ เพชรบัณฑูร), อ๋อง (เขมรัชต์ สุนทรนนท์), อิคคิว (พีระพล เสนาคุณ) และ ปอ (นันทชัย เตชะศรีวิเชียร) โดยออกอากาศครั้งแรกวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2549 เป็นต้นไป
รายนามมรณสักขีประจำวัน
รายนามมรณสักขีประจำวัน (Martyrology, ออกเสียง) คือหนังสือแสดงรายชื่อของมรณสักขีในศาสนาคริสต์ หรือเฉพาะเจาะจงคือนักบุญที่จัดเรียงตามลำดับวันครบรอบหรือวันฉลอง บางครั้งก็จะเป็นรายชื่อที่รวบรวมขึ้นเฉพาะท้องถิ่นหรือเฉพาะโบสถ์ที่อาจจะเสริมด้วยชื่อที่มาจากโบสถ์ข้างเคียง หรือบางครั้งก็นำหลายเล่มมารวมเข้าด้วยกันเป็นเล่มเดียวกันที่อาจจะรวมหรือไม่รวมข้อมูลจากแหล่งวรรณกรรมอื่นก็ได้
คำนี้ในปัจจุบันเป็นใช้ในคริสตจักรละติน ในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เอกสารที่มีลักษณะใกล้เคียงกับรายนามมรณสักขีมากที่สุดคือ “ซิแนกซาเรียน” (Synaxarion) และฉบับที่ยาวกว่าคือ “เมโนโลเจียน” (Menologion) เนื้อหาก็จะมีสองแบบ แบบแรกเป็นแต่เพียงรายชื่อ และ แบบที่สองจะรวมประวัติชีวิตและเรื่องราวรายละเอียดของนักบุญแต่ละองค์ด้วย
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริ (สิ้นพระชนม์ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426) หรือ พระองค์เจ้าศิริพัฒนา หรือ พระองค์เจ้าพระองค์เจ้าสิริวัฒนาวงศ์ เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ ประสูติแต่พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบันเทิง
พระประวัติ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริ ประสูติในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบันเทิง ทรงมีพระเชษฐา-พระเชษฐภคินี ร่วมพระมารดาคือ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริ ประชวรวัณโรคภายใน สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2426 ทรงพระราชทานโกศลุ้งผ้าขาว พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาววัดสระเกศ วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2432 โดยทรงพระราชทานเพลิงพร้อมกับพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบันเทิง
เคอร์บัลสเปซโปรแกรม
เคอร์บัลสเปซโปรแกรม (Kerbal Space Program) หรือ เคเอสพี (KSP) เป็นเกมจำลองการบินอวกาศ พัฒนาโดยสควอด และเผยแพร่โดยไพรเวตดิวิชัน สำหรับระบบปฏิบัติการณ์ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, แมคโอเอส, ลินุกซ์, เพลย์สเตชัน 4 และ เอกซ์บอกซ์วัน ในเกม ผู้เล่นกำกับโครงการอวกาศแรกเริ่มที่ดำเนินการโดยมนุษย์ต่างดาวสีเขียวที่รู้จักในชื่อ เคอร์บัล ตัวเกมการเล่นมีเครื่องมือจำลองทางฟิสิกส์ของวงโคจรที่สมจริง ทำให้ผู้เล่นสามารถจำลองการเคลื่อนย้ายวงโคจรในเรื่องจริง เช่นวงโคจรถ่ายโอนโฮมันน์และการนัดพบในวงโคจร
รุ่นสาธารณะแรกถูกเผยแพร่ทางดิจิทัลในหน้าร้าน Kerbal Space Program ของสควอด ในวันที่ 24 มิถุนายน 2011 และเข้าร่วมโครงการเออร์ลีแอ็กเซสของสตีม ในวันที่ 20 มีนาคม 2013 ตัวเกมถูกปล่อยออกจากการทดสอบขั้นเบตา ในวันที่ 27 เมษายน 2015 เคอร์บัลสเปซโปรแกรม รองรับตัวปรับแต่งเกมที่ผู้เล่นสร้างขึ้นซึ่งเพิ่มรูปแบบการเล่นใหม่ ตัวปรับแต่งเกมที่ได้รับความนิยมได้รับการอุปการะและการรวมเข้าสู่ตัวเกมโดยสควอด ผู้คนและองค์กรในอุตสาหกรรมอวกาศได้แสดงความสนใจในเกม รวมถึงนาซา, องค์การอวกาศยุโรป, และ ปีเตอร์ เบคค์, ประธานบริษัทและประธานฝ่ายเทคโนโลยีของร็อกเก็ตแลป.
ในเดือนพฤษภาคม 2017, สควอดประกาศว่าเกมนั้นถูกซื้อโดยบริษัทวิดีโอเกม เทค-ทู อินเตอร์แอคทีฟ, ซึ่งจะสนันสนุนสควอดในการทำให้รุ่นคอนโซลให้เป็นปัจจุบัน พร้อมกับรุ่นคอมพิวเตอร์ส่วนตัว รุ่น Enhanced Edition ถูกปล่อยใน เอกซ์บอกซ์วันและ เพลย์สเตชัน 4 ในเดือนมกราคม 2018 โดย ไพรเวตดิวิชัน, บริษัทเผยแพร่ย่อยของ เทค-ทู อินเตอร์แอคทีฟ ส่วนขยายของเกมสองส่วนถูกปล่อยเป็นเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้: Making History ในเดือนมีนาคม 2018 และ Breaking Ground ในเดือนพฤษภาคม 2019 ภาคต่อของเกม -เคอร์บัลสเปซโปรแกรม 2- ถูกประกาศว่าจะเปิดตัวในปี 2022
โพกะโยเก
ในโรงงานจะใช้คนทำงานเสียส่วนใหญ่ ซึ่งความผิดพลาดของแต่ละคนในการทำงานก็มีมากเช่นเดียวกัน แนวคิดPoka-yoke จึงเน้นการป้องกันความผิดพลาดจากการสะเพร่าของคนงาน 1คน เช่น การติดตั้งปุ่มในการบังคับเครื่องPress ให้ทำงานเมื่อกด ปุ่ม2ปุ่มที่อยู่ห่างกันพร้อมๆกัน การทำระบบให้ต้องเหยียบเบรกก่อนจึงจะสตาร์ทรถได้ เป็นต้น
ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นก็คือของเสียเป็นต้นจะเกี่ยวเนื่องกับปัญหาเรื่องคุณภาพตามมาเสียส่วนใหญ่ หรือเมื่อความผิดพลาดที่เกิดขึ้นกลายเป็นผลิตภัณฑ์แล้วการค้นหาและการเลือกของเสียออกจากของดี ก็จะใช้เวลามากรวมถึงค่าใช้จ่ายก็จะตามมา หรือการค้นหาของไม่ดีที่เกิดขึ้นก็ยากและอาจจะหลุดลอดไปสู่ตลาดหรือลูกค้าได้ง่าย ซึ่ง ณ จุดตรงนี้ เพื่อป้องกันหรือหลีกเลี่ยงการผิดพลาดของการผลิตในขบวนการสายการผลิตไม่ให้หลุดลอดออกจากขบวนการ ในขบวนการผลิตจึงได้นำหรือติดตั้ง โพะกะโยะเกะ ในสายงานของตนเอง
ได้ถูกนับเป็นหนึ่งในระบบการผลิตแบบโตโยต้าซึ่งระบบการผลิตแบบโตโยต้านั้นมีความคิดที่เป็นพื้นฐานก็คือ "ขบวนการถัดไปก็คือลูกค้า" ของตนเอง ซึ่งจะหมายความว่าขบวนการของตนเองเมื่อทำเสร็จแล้วกล่าวคือ ไม่ส่งของที่ไม่ดีให้กับขบวนการถัดไป ดังนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงของที่ไม่ดีเกิดขึ้นแล้ว ต้องรับประกันคุณภาพของในขบวนการตนเองด้วย
แนวคิดพื้นฐานของโพะกะโยะเกะถูกนำเสนอและนำมาใช้ในระบบการผลิตแบบโตโยต้าโดยวิศวกรชาวญี่ปุ่นชื่อ Shigeo Shingo (新郷重雄 しんごう しげお ค.ศ.1909-1990)แต่เดิมแนวคิดนี้ถูกเรียกว่า บะกะโยเกะ ซึ่งแปลตรงตัวว่า หลีกเลี่ยงความโง่ ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนเป็น โพะกะโยะเกะ เพื่อให้ความหมายดูซอฟท์ขึ้น
เมื่อเวลาที่วงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นได้ก้าวสู่หรือขยายไปในต่างประเทศนั้น ในต่างประเทศก็ได้มีการค้นคว้าวงการอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเช่นกัน และคำนี้ก็ได้ขยายวงกว้างไปสู่ต่างประเทศผลที่ได้ก็คือโพะกะโยะเกะเป็นคำที่สามารถสือสารกันได้ทั่วไปในวงการผลิต
ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์
ระบบป้องกันระยะประชิดฟาลังซ์ เป็นระบบป้องกันระยะประชิด (CIWS, ถูกพูดถึงบ่อยว่า "ซีวิซ" (Sea-wiz)) ติดตั้งบนเรือรบผิวน้ำและฐานยิงบนบก พัฒนาและผลิตโดยบริษัทเจเนอรัลไดนามิค แผนกโพโนมา (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึงของเรย์เทียน) ประกอบไปด้วยเรดาร์ตรวจจับและชี้เป้า - ปืนกลแกตลิ่ง 20 มม. ติดตั้งบนฐานหมุน
ระบบฟาลังซ์ติดตั้งบนเรือรบผิวน้ำของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาทุกชั้น กองเรือยามฝั่งสหรัฐอเมริกา และกองทัพเรือพันธมิตรอีก 23 ประเทศ
สำหรับระบบฟาลังซ์รุ่นฐานยิงบนบกนั้น เรียกอีกชื่อว่า ซี-แรม ติดตั้งเป็นระบบป้องกันอาวุธนำวิถีระยะใกล้ จรวด และกระสุนปืนใหญ่
แหล่งข้อมูลอื่น
M61 Vulcan
พิมพ์นิชกุล บำรุงกิจ
พิมพ์นิชกุล บำรุงกิจ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดค่าย ทีวี ธันเดอร์
ประวัติ
พิมพ์นิชกุล บำรุงกิจ ชื่อเล่น แมงมุม เกิดวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 เป็นบุตรคนที่ 2 ของครอบครัว โดยมีพี่สาว 1 คน และน้องชายอีก 1 คน แมงมุมเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเข้าร่วมการประกวดค้นหาพิธีกรรายการสตอเบอรี่ชีสเค้กในรุ่นที่ 3 ในปี พ.ศ. 2551 และได้เป็น 1 ใน 4 ที่ถูกรับเลือกให้เข้าร่วมเป็นพิธีกร โดยหลังจากที่หมดวาระการเป็นพิธีกรในปี พ.ศ. 2553 แมงมุมก็ยังคงมีผลงานต่างๆอาทิเช่นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ออกมาอีกมากมาย แมงมุมจบการศึกษาระดับชั้นอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลพูลโภคผล จังหวัดสมุทรปราการ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนประดิษฐ์ศึกษา จังหวัดจันทบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแอ๊ดเวนตี๊สเอกมัย กรุงเทพมหานคร และปัจจุบันกำลังศึกษาระดับชั้นปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
กองพลที่ 1 (ญี่ปุ่น)
กองพลที่ 1 (第1師団 (Dai-Ichi Shidan)) เป็นกองพลทหารประจำการที่เป็น 1 ใน 9 กองพลประจำการของกองกำลังป้องกันตนเองภาคพื้นดินญี่ปุ่น  กองพลนี้อยู่ใต้การบัญชาการจากกองทัพตะวันออก ฐานบัญชาการตั้งอยู่ที่ค่ายเนริมะ ในแขวงเนริมะ, โตเกียว มีหน้าที่รับผิดชอบการป้องกันประเทศในพื้นที่โตเกียว กับพื้นที่จังหวัดชิบะ, อิบารากิ, คานางาวะ, ไซตามะ, ชิซูโอกะ และยามานาชิ
ประวัติ
กองพลได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1962 โดยแรกเริ่มถูกก่อตั้งในนาม กองทัพน้อยเขตที่ 1 (โตเกียว) เมื่อ ค.ศ. 1950 ในเวลาขณะนั้นขึ้นตรงกับสำนักงานตำรวจสำรองแห่งชาติ และใน ค.ศ. 1962 ได้ถูกปฏิรูปเป็นกองพลทหารราบ
แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล
แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล (Marriott International, Inc.) เป็นกลุ่มบริษัทอเมริกันที่บริหาร ลงทุน และเป็นเจ้าของธุรกิจที่พักอาศัยรวมถึง โรงแรม ที่พักอาศัย และไทม์แชร์ โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เบเธสดา รัฐแมรีแลนด์ โดยก่อตั้งโดยเจ วิลลาร์ด แมริออท และภรรยาแอลิซ แมริออท ในปัจจุบันประธานกรรมการบริหารของบริษัทคือบุตรชาย บิล แมริออท โดยตระกูลแมริออทยังคงมีหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัท แมริออทได้กลายมาเป็นเครือโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในโลกในจำนวนห้องพัก ด้วยโรงแรมกว่า 30 แบรนด์ และกว่า 7,642 โรงแรม ซึ่งประกอบด้วยห้องพักจำนวน 1,423,044 ห้อง ใน 131 ประเทศทั่วโลก ซึ่งในในจำนวนนี้มี 2,149 โรงแรมที่บริหารงานโดยแมริออท และอีก 5,493 โรงแรมที่บริหารโดยผู้อื่นตามสัญญาแฟรนไชส์ นอกจากนี้ยังบริหารศูนย์รับจองโรงแรมอีกกว่า 20 แห่ง
แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล ก่อตั้งในปีค.ศ. 1993 เมื่อแมริออท คอร์ปอเรชันแยกเป็นสองบริษัท ได้แก่ แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งดูแลด้านบริหารและแฟรนไชส์ของโรงแรม และโฮสต์ แมริออท คอร์ปอเรชัน (ปัจจุบัน คือ โฮสต์ โฮเทลส์ แอนด์ รีสอร์ท) ซึ่งดูแลโรงแรมที่เป็นเจ้าของเอง
เมื่อ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 แมริออทประกาศถึงการเข้าซื้อกิจการของสตาร์วูดในมูลค่า 13 ล้านเหรียญสหรัฐ และได้เพิ่มมูลค่าเป็น 13.6 ล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อเอาชนะกลุ่มอันบังของจีน  โดยการเข้าซื้อกิจการเสร็จสิ้นเมื่อ 23 กันยายน ค.ศ. 2016 ซึ่งทำให้แมริออทกลายเป็นเครือโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีกว่า 5,700 โรงแรม 1.1 ล้านห้องพัก และแบรนด์โรงแรมกว่า 30 แบรนด์ ซึ่งในการเข้าซื้อในครั้งนี้สร้างประโยชน์ให้แมริออทอย่างมหาศาลโดยเฉพาะในตลาดนอกสหรัฐอเมริกาเนื่องจากกว่า 75% ของรายได้สตาร์วูดมาจากตลาดนอกสหรัฐอเมริกา
แบรนด์ในแมริออท
แมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับดูแลโรงแรมทั้งสิ้น 30 แบรนด์รอบโลก
ลักชูรี (ระดับหรูหรา)
คลาสสิก (Classic)
เฉพาะตัว (Distinctive)
พรีเมียม (ระดับบน)
คลาสสิก (Classic)
เฉพาะตัว (Distinctive)
ซีเล็ค (ระดับกลาง)
คลาสสิก (Classic)
เฉพาะตัว (Distinctive)
การพักระยะยาว (Long Stay)
เฉพาะตัว (Distinctive)
โปรแกรมสมาชิก
แมริออท บอนวอย (Marriott Bonvoy) เป็นโปรแกรมสมาชิกของแมริออท อินเตอร์เนชั่นแนล ที่เริ่มต้นขึ้นในปีค.ศ. 2019 ซึ่งรวมเอาโปรแกรมสมาชิกของทั้งสามโปรแกรม (แมริออท รีวอร์ดส์, ริทซ์-คาร์ลตัน รีวอร์ดส์, และสตาร์วูด พรีเฟอร์ เกส) เข้าไว้ด้วยกัน
คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป
คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป (Karl Adolph Gjellerup; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1857 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 1919) เป็นกวีและนักเขียนนวนิยายชาวเดนมาร์ก ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ปี ค.ศ. 1917 ร่วมกับเฮนริก พอนทอปพีดัน (Henrik Pontoppidan) นับเป็นพวกความคิดสมัยใหม่ เขาใช้นามปากกาว่า Epigonos
ผลงานของเขาที่คนไทยรู้จักกันดี ก็คือเรื่อง "Der Pilger Kamanita" หรือ The Pilgrim Kamanita ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเสฐียรโกเศศและนาคะประทีปในชื่อ "กามนิต" นั่นเอง นอกจากผลงานเรื่องนี้ เขายังได้ประพันธ์งานอีกหลายชิ้นที่ส่อว่าเขาได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา ศาสนาพราหมณ์ และปรัชญาและวัฒนธรรมอินเดีย
พระเยซูถูกเฆี่ยน (เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา)
ดูบทความหลักที่ พระเยซูถูกเฆี่ยน