cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย
พระราชประวัติ
ในอีกสามปีถัดมา ทรงเรียกบรรดาหมอดูโหราจารย์มาทำนายว่าพระองค์จะสิ้นพระชนม์เวลาใด วันใด บรรดาโหราจารย์ทูลว่าจะสวรรคตในวันที่ 18 มีนาคม ในวันที่ 17 มีนา พระองค์มีอาการดีขึ้น จึงขู่ว่าจะทรงเผาโหราจารย์ทั้งเป็นข้อหาพ่อมด
แต่แล้วเช้าวันที่ 28 มีนาคม 1584 พระองค์ก็มีพระอาการเกินแก้ และเสด็จสวรรคตในพระชนมายุ 54 พรรษา
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012  จัดขึ้นที่ Shuangliu County, เฉิงตู, ประเทศจีน. ทีมญี่ปุ่นได้รับชัยชนะในการแข่งขันในครั้งนี้และ Sarina Koga ได้รับการคัดเลือกเป็นผู้เล่นทรงคุณค่า
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2010
* ถอนตัว
อันดับการแข่งขัน
ผู้เล่น Yuki Serizawa, Sarina Koga, Shino Nakata, Yurika Kono, Hinako Hayashi, Nanaka Sakamoto, Misaki Shirai, Yuka Kitsui, Akane Ukishima, Minami Takaso, Airi Tahara, Minori Wada หัวหน้าผู้ฝึกสอน: Ichiro Hanzawa
พรรคประชาธิปไตยเพื่อสังคมใหม่
พรรคประชาธิปไตยสำหรับสังคมใหม่ (Democratic Party for New Society; DPNS) เป็นพรรคการเมืองในพม่า ก่อตั้งโดยเมา ที ซุน เลขาธิการทั่วไปของ ABSU ใน พ.ศ. 2531 ซึ่งถูกประกาศให้เป็นพรรคนอกกฎหมายโดยสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐหลังการรัฐประหารเมื่อ 18 กันยายน ในช่วงแรกของการก่อตั้ง พรรคนี้ถือว่าห่างไกลจากพรรคที่ใหญ่ที่สุดคือสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยและเป็นที่ดึงดูดสำหรับนักศึกษาและนักเรียนโดยเฉพาะที่เคยเป็นสมาชิกของ ABSU ในช่วงแรก พรรคประชาธิปไตยสำหรับสังคมใหม่นี้เป็นฝ่ายที่ถูกกฎหมายของ ABSU และทำงานร่วมกับสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยและพรรคที่เน้นประชาธิปไตยอื่นๆ เป้าหมายหลักของพรรคคือเพื่อสร้างสังคมประชาธิปไตยที่มีพื้นฐานมาจากเสรีภาพ ชาตินิยม ความยุติธรรมในสังคม ความเท่าเทียมและสิทธิมนุษยชน
สุลต่านมูรัดที่ 5
สุลต่านมูรัดที่ 5 (Murad V; ภาษาตุรกีออตโตมาน:مراد خامس) ประสูติเมื่อวันที่ 21 หรือ 22 กันยายน ค.ศ.1840 เป็นสุลต่านพระองค์ที่ 33 แห่งจักรวรรดิออตโตมาน
ประวัติ
พระองค์ประสูติที่อิสตันบูล เป็นพระโอรสองค์โตของสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 30 พฤษภาคม ค.ศ.1876 เมื่อสุลต่านอับดุล อะซีซ พระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ พระองค์เป็นผู้ที่นิยมวัฒนธรรมฝรั่งเศสมาก และชอบฟังเพลงสากลและพรงองค์นั้นชอบเล่นเปียโน พระองค์ชอบอ่านวารสารของตะวันตก พระองค์ครองราชย์ได้เพียง 93 วันก็ถูกถอดออกจากราชบัลลังก์เมื่อ 31 สิงหาคม เพราะมีอาการทางประสาทอย่างหนัก และยังมีแนวคิดที่จะต่อต้านการปฏิรูปประเทศ ไม่สนับสนุนการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นอนุชาต่างมารดา ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ.1904 พระศพถูกฝังที่กรุงอิสตันบูล
แนวร่วมสหภาพแห่งชาติ
แนวร่วมสหภาพแห่งชาติ (National United Front) เป็นแนวร่วมทางการเมืองในสหภาพพม่า ตั้งขึ้นเพื่อเข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2499 ประกอบด้วย พรรคแรงงานและชาวนาพม่า พรรคยุติธรรมที่นำโดย ดร. เอ หม่อง พรรคสหประชาชน นำโดย เทียน เป มยินต์ แนวร่วมสันติภาพประชาชนและกลุ่มอื่นๆ กลุ่มนี้ได้ 47 ที่นั่งในการเลือกตั้ง
สปัน เสลาคุณ
สปัน เสลาคุณ เป็นนางแบบ ชาวไทย
ประวัติ
สปัน เสลาคุณ หรือ เปิ้น เกิดปี พ.ศ. 2511 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นพี่สาวคนโตในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 4 คน (ชาย 2 คน หญิง 2 คน) เป็นคนไทยเชื้อสายมอญ ลูกหลานมอญสายพระยารามัญเจ็ดหัวเมือง พระเสลภูมิบดี ต้นตระกูลเสลานนท์และเสลาคุณ ขณะอายุ 7 ขวบ คุณแม่พากลับไปอยู่บ้านเดิมที่ตำบลนครชุมน์ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ในวัยประถมได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนารีวุฒิ และโรงเรียนวัดใหญ่(บุญเอี่ยมอนุเคราะห์) ในช่วงวัยเด็กนั้นเธอเข้าร่วมทำกิจกรรมกับทางชมรมเยาวชนกลุ่ม ไทย-รามัญอย่างสม่ำเสมอ โดยครั้งหนึ่งเธอได้รับการสนับสนุนให้เข้าร่วมการประกวดธิดามอญ ในงานมหกรรมประเพณีมอญ และคว้าตำแหน่งรองอันดับหนึ่งในการประกวดในครั้งนั้นมาครอง นอกจากนี้เธอยังได้รับการฝึกฝนในด้านศิลปะพื้นบ้านอย่าง เพลงฉ่อย มาตั้งแต่อายุ 10 ขวบ และเคยเข้าร่วมประกวดจนคว้ารางวัลที่ 1 มาแล้ว
หลังสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นประถมได้เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพฯ จนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม ขณะเรียนมัธยมได้ประกวดธิดารามัญ จัดโดยสมาคมไทยรามัญและได้ตำแหน่งธิดารามัญมาครอง เธอเข้าสู่วงการนางแบบแฟชั่นเมื่อกำลังศึกษาอยู่ในระดับ ปวช.ที่ ดรุณพิทยาพณิชยการ ปี 2527 ขณะอายุ 16 ปี นอกจากการเป็นนางแบบแล้ว เธอยังมีความเป็นศิลปินอยู่ในตัวอย่างชัดเจน เคยมีงานรวมบทกวีของเธอชื่อ “ชีวิตของหญิงสาว” เมื่อปี 2532 ในฐานะนางแบบเธอประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมในช่วงปี พ.ศ. 2527- 2536
ในปี 2531 ได้ถูกคัดเลือกให้รับบทคุณหญิงละเอียด พิบูลย์สงคราม ในภาพยนตร์เรื่อง 2482 นักโทษประหาร ซึ่งเป็นบทนำประกบคู่กับ ฉัตรชัย เปล่งพานิช ที่รับบทเป็นหลวงพิบูลย์สงคราม เป็นโครงการภาพยนตร์ของบริษัทไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท แต่เนื้อหาไปกระทบกับบุคคลระดับบริหารบางคนในขณะนั้นโครงการภาพยนตร์เรื่องนี้จึงถูกระงับ
เธอเคยถูกขึ้นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งว่าเป็นนางแบบสาวที่ถูกต้องสงสัยว่าจะติดเชื้อ HIV หลังจากมีข่าวเธอก็เริ่มหายไปจากวงการ ช่วงแรกมีข่าวว่าเธอไปทำธุรกิจรีสอร์ทที่กุเรปันอยู่กับแฟนหนุ่ม แต่ข่าวว่าหลังจากนั้นไม่กี่ปี ชีวิตของเธอกลับมามีอิสระอีกครั้งและลาขาดจากวงการไปอย่างสิ้นเชิง ภายหลังเธอก็ได้ย้ายไปอยู่ที่สหรัฐ ปัจจุบันเธอสุขภาพดี ไม่ได้ป่วยแต่อย่างใด
กสิณ
การเพ่งกสิณนับว่าเป็นอุบายกรรมฐานกองต้น ๆ ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงบัญญัติไว้ ว่าด้วยการปฏิบัติสมาธิภาวนาเพื่ออบรมจิต (อันเป็นแนวทางแห่งการบรรลุสำเร็จมรรคผลนิพพาน หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารนี้ออกไปได้) ซึ่งอุบายกรรมฐานมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดสี่สิบกอง ภายใต้กรรมฐานทั้งสี่สิบกองนั้น จะประกอบไปด้วยกรรมฐานที่เกี่ยวเนื่องกับการเพ่งกสิณอยู่ถึงสิบกองด้วยกัน
การเพ่งกสิณ คือ อาการที่เราเพ่ง (อารมณ์) ไม่ได้หมายถึงเพ่งมอง หรือจ้องมอง ไปยังวัตถุหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง อาทิเช่น พระพุทธรูป เทียน สีต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งอากาศ ฯลฯ แล้วเรียนรู้ รับรู้/บันทึก สภาพหรือคุณสมบัติเฉพาะ ของวัตถุ (ธาตุ) หรือสิ่ง ๆ นั้นไว้เช่น เนื้อ สี สภาพผิว ความหนาแน่น ความ เย็นในจิตจนกระทั่งเมื่อหลับตาลงจะปรากฏภาพนิมิต (นิมิตกสิณ) ของวัตถุหรือสิ่ง ๆ นั้นขึ้นมาให้เห็นในจิต หรือแม้กระทั่งยามลืมตาก็ยังสามารถมองเห็นภาพนิมิตกสิณดังกล่าวเป็นภาพติดตา
การเพ่งกสิณจัดเป็นอุบายวิธีในการทำสมาธิที่มีดีอยู่ในตัว กล่าวคือ การเพ่งกสิณเป็นเสมือนทางลัดที่จิตใช้ในการเข้าสู่สมาธิได้อย่างรวดเร็วและง่ายดายกว่าการเลือกใช้อุบายกรรมฐานกองอื่น ๆ มากมายนัก ทั้งนี้เนื่องจากแนวทางในการปฏิบัติสมาธิภาวนาด้วยการใช้อุบายวิธีการเพ่งกสิณนั้น จิตจะยึดเอาภาพนิมิตกสิณที่เกิดขึ้นมาเป็นเครื่องรู้ของจิต แทนอารมณ์ต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในจิต และเมื่อภาพนิมิตกสิณเริ่มรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกันกับจิต จิตก็จะรับเอาภาพนิมิตกสิณนั้นมาเป็นหนึ่งเดียวกันกับจิต
จากนั้นภาพนิมิตกสิณดังกล่าวจะค่อย ๆ พัฒนาไปเองตามความละเอียดของจิต ซึ่งจะส่งผลให้เกิดมีความเปลี่ยนแปลงขึ้นกับภาพนิมิตกสิณนั้น เริ่มตั้งแต่ความคมชัดในการมองเห็นภาพนิมิตกสิณที่ปรากฏขึ้นภายในจิต และสามารถมองเห็นภาพนิมิตกสิณนั้นได้อย่างชัดเจน ราวกับมองเห็นด้วยตาจริง ๆ ไปจนกระทั่งการที่จิตสามารถบังคับภาพนิมิตกสิณนั้นให้เลื่อนเข้า-เลื่อนออก หรือหมุนไปทางซ้าย-ทางขวา หรือยืด-หดภาพนิมิตกสิณดังกล่าวได้ อันเป็นพลังจิตที่เกิดขึ้นจากการเพ่งนิมิตกสิณ
แต่ในที่สุดแล้วภาพนิมิตกสิณทั้งหลายก็จะมาถึงจุดแห่งความเป็นอนัตตา อันได้แก่ ความว่างและแสงสว่าง กล่าวคือ ภาพนิมิตทั้งหลายจะหมดไปจากจิต แม้กระทั่งอาการและสัญญาในดวงจิตก็จะจางหายไปด้วย จากนั้นจิตจึงเข้าสู่กระบวนการของสมาธิในขั้นฌานต่อไปตามลำดับ
อานุภาพกสิณ 10
กสิณ 10 ประการนี้ เป็นปัจจัยให้แสดงฤทธิ์ต่าง ๆ ตามนัยที่กล่าวมาแล้วในฉฬภิญโญ เมื่อบำเพ็ญปฏิบัติใน กสิณกองใดกองหนึ่งสำเร็จถึงจตตุถฌานแล้ว ก็ควรฝึกตามอำนาจที่กสิณกองนั้นมีอยู่ให้ชำนาญ ถ้าท่านปฏิบัติถึงฌาน 4 แล้ว แต่มิได้ฝึกอธิษฐานต่าง ๆ ตามแบบ กล่าวกันว่าผู้นั้นยังไม่จัดว่าเป็นผู้เข้าฌานถึงกสิณ
วิธีอธิษฐานฤทธิ์
วิธีอธิษฐานจิตที่จะให้เกิดผลตามฤทธิ์ที่ต้องการท่านให้ทำดังต่อไปนี้
SQLObject
SQLObject เป็นตัวส่งระหว่างโมเดลเชิงวัตถุและเชิงสัมพันธ์ระหว่างฐานข้อมูลเอสคิวแอลและวัตถุภาษาไพทอน SQLObject ได้รับความนิยมในชุมชนผู้ใช้และยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการอื่นๆ (เช่น เทอร์โบเกียร์) SQLObject คล้ายกับ Active Record ของ Ruby On Rails มาก ในการดำเนินการ SQLObject ใช้นิยามของคลาสเพื่อกำหมดรูปแบบของตารางซึ่งสมบัติการสะท้อนและความไดนามิกมีประโยชน์มาก
SQLObject ใช้ได้กับโปรแกรมฐานข้อมูลที่เป็นที่นิยมหลายโปรแกรม ได้แก่ MySQL PostgreSQL SQLite Sybase SQL Server MaxDB Microsoft SQL Server และ Firebird
SQLObject เป็นซอฟต์แวร์เสรีที่มีสัญญาอนุญาตแบบ LGPL
ตัวอย่างการใช้งาน
from sqlobject import *
class Dict (SQLObject) : data = StringCol oldId = StringCol lang = StringCol
คำสั่งภาษาเอสคิวแอลที่ตรงกับคำสั่งที่ใช้สร้างตารางข้างต้น
CREATE TABLE dict (    id INTEGER PRIMARY KEY,     data TEXT,     old_id TEXT,     lang TEXT ) ;
dict = Dict (oldId=23, lang="Thai", data="(แมว,Cat)")
ตารางเชิงสัมพันธ์ที่ตรงกับวัตถุข้างต้น
dict = Dict.get (1)
print dict.data
dict.data = "(แมว, cat)"
จุลชัยยะมงคลคาถา
จุลชัยยะมงคลคาถา หรือ หรือจุลละชัยปกรณ์ หรือ ไชยน้อย เป็นวรรณกรรมภาษาบาลีผสมภาษาลาว มีลักษณะเป็นบทสวดที่นิยมสวดกันในแว่นแคว้น 2 ฝั่งแม่น้ำโขง ปัจจุบันยังใช้สวดกันอยู่ในกลุ่มวัดป่าสายพระอาจารย์เสาร์ กันตะสีโล-พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระคาถานี้พรรณนาชัยชนะของพระพุทธเจ้า เหนือหมู่มารทั้งปวงทั้งล่วงพ้นอำนาจของพรหม มาร เทวดา ท้าวจตุโลกบาลทั้ง 4 และสรรพสัตว์ อีกทั้งความชั่วร้ายทั้งร้าย เชื่อกันว่า เป็นบทสวดที่มีอานุภาพมาก สามารถขจัดปัดเป่าเรื่องเลวร้าย และภยันตรายทั้งหลายทั้งปวง ทั้งแก่ตัวผู้สวดสาธยาย และบ้านเมืองของผู้สวดสาธยายนั้น
ที่มา
จุลชัยยะมงคลคาถา เป็นคาถาในหมวดเดียวกับพระคาถามหาชัยยะมงคลคาถา หรือ ไชยใหญ่ และพระคาถาไชยหลวง ซึ่งนิยมใช้สวดสาธยายกันในงานมงคลในแถบแว่นแคว้น 2 ฝั่งแม่น้ำโขง การแพร่หลายของพระคาถานี้ปรากฏโดยทั่วไปในแถบภาคอีสานของไทย และภาคกลางจนถึงภาคเหนือของลาว จากการสำรวจโดยหอสมุดดิจิตอลหนังสือใบลานลาว พบคัมภีร์ใบลานเกี่ยวกับบทสวดไชยน้อย ไชยใหญ่ หรือไชยหลวงจำนวนหนึ่ง ทั้งในเมืองหลวงพระบาง นครหลวงเวียงจันทน์ แขวงคำม่วนทางภาคกลาง และในแขวงไชยบุรี ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งมีพื้นที่ประชิดกับภาคเหนือของไทย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสโลวาเกีย
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสโลวาเกียทั้งสิ้น 8 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศสโลวาเกียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 12 แห่ง
จุลชัยยะมงคลคาถา
ที่มา
ทั้งนี้ ผู้แต่งจุลไชยปกรณ์ หรือตำนานพระคาถาจุลชัยยะมงคลคาถา ตามทัศนะของ พระอาจารย์สมภพ โชติปัญโญ แห่งวัด วัดไตรสิกขาทลามลตาราม บ้านฝาง ต.บ้านแพด อ.คำตากล้า จ.สกลนคร คือพระมหาเทพหลวง แห่งนครหลวงพระบาง โดยนำความจากคัมภีร์สมันตปาสาทิกา โดยรจนาเป็นภาษาบาลีผสมกับภาษาพื้นเมือง แต่ไม่ปรากฏว่าระบุถึงปีที่รจนาแต่อย่างใด
เตเฌเว ลีรียา
เตเฌเว ลีรียา (TGV Lyria) เป็นรถไฟความเร็วสูงที่ให้บริการระหว่างฝรั่งเศสกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยใช้รถไฟของเตเฌเวให้บริการในสายต่าง ๆ มีสถานีต้นทางอยู่ที่สถานีรถไฟลียงในกรุงปารีส สู่จุดหมายใน 5 เมืองหลักของสวิตเซอร์แลนด์ มีผู้ให้บริการคือ SNCF ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 74 และ SBB-CFF-FFS ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 26 โดยอาศัยเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในฝรั่งเศสและเครือข่ายรถไฟในสวิตเซอร์แลนด์
จุลชัยยะมงคลคาถา
ที่มา
อย่างไรก็ตาม นักวิชาการในประเทศลาวบางรายระบุว่า จุลชัยยะมงคลคาถา เป็นผลงานของเจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก หรือ "ญาคูขี้หอม" โดยท่านมีช่วงชีวิตในราวปลายพุทธศตวรรษที่ 22 โดยฝ่ายลาวเรียกพระคาถานี้ว่า "จุลละไชยยะสิทธิมงคลคาถา" หรือ "จุลละไซยะสิททิมุงคุนคาถา"
เตเฌเว ลีรียา
ประวัติ
ในช่วงกลางปี 1961 นั้นเส้นทางรถไฟสาย ปารีส - โลซาน ได้ดำเนินการโดยทรานซ์ยุโรปเอกเพรซ(Trans Europ Express) ซึ่งในช่วงนั้นได้ทำการเดินรถไปถึงมิลานด้วย ในวันที่ 22 มกราคม 1984 ได้นำเตเฌเวระบบไฟฟ้า 3 เฟส มาทำการเดินรถแทนแต่ได้ตัดทอนเส้นทางโดยสิ้นสุดที่เมืองโลซานเท่านั้น ส่วนเส้นทางที่ไปยังเบิร์น สมัยนั้นดำเนินการโดยยูโรซิตี้
จุลชัยยะมงคลคาถา
ตำนานเชิงมุขปาฐะ
ทั้งนี้ มีตำนานในเชิงมุขปาฐะเกี่ยวกับที่มาของพระคาถานี้ หนึ่งในนั้นพรรณนาโดยพระอาจารย์สมภพ โชติปัญโญ แห่งวัดไตรสิกขาทลามลตาราม บ้านฝาง ต.บ้านแพด อ.คำตากล้า จ.สกลนคร ซึ่งได้กล่าวถึงความเป็นมาของจุลลไชยยะปกรณ์ หรือบทขัด หรือตำนานของจุลชัยยะมงคลคาถา ไว้ว่า เป็นพระคาถาที่แสดงถึงชัยชนะของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือนัยหนึ่งคือชัยชนะของพระพุทธศาสนาต่อสิ่งชั่วร้ายที่เคยมีอิทธิพลในแถบถิ่นลุ่มแม่น้ำโขง โดยกล่าวว่า ต้นบทจุลชัยยะมงคลคาถา ที่เรียกว่า จุลละชัยปกรณ์ ได้บอกเล่าถึงเหตุการณ์เบื้องหลังเหตุการณ์นี้ว่า เมื่อครั้งพระโสณะ และพระอุตระ รับอาราธนาพระเจ้าอโศกมหาราชและพระโมคคัลลีบุตรติสสะเถระ เพื่อมาเป็นสมณทูตประกาศพระศาสนาในแผ่นดินสุวรรณภูมินั้น พระเถระทั้ง 2 รูปได้ผจญกับปีศาจท้องถิ่น ในรูปของเงือก หรือผีเสื้อน้ำ ซึ่งได้ซักถามพระเถระว่า สิ่งใดฤๅที่เรียกว่า เทวธรรม พระเถระจึงวิสัชนาเป็นพระคาถาว่า หิริโอตัปปะสัมปันนาฯ เป็นอาทิ ซึ่งเป็นพระคาถาเทวธรรม ซึ่งยกมาจากเทวธรรมชาดก และปรากฏอยู่ในช่วงปกรณ์ หรือพรรณนาที่มาของจุลชัยยะมงคลคาถา ความว่า
เตเฌเว ลีรียา
ประวัติ
ในปี 1993 GIE(Groupement d'intérêt économique) ได้ก่อตั้งขึ้นในนาม "GIE TGV France Suisse" ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง SNCF และ SBB ในการทำการเดินรถไฟในเส้นทาง ปารีสไปยังเมืองโลซานและเบิร์น หลังจากนั้นในช่วงปี 1995 - 1996 ได้ทำการขยายเส้นทางจากโลซานเพื่อไปยังบรีกซึ่งเป็นเมืองที่มีรีสอร์ตสำหรับเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว ในช่วงปี 1996 ได้เปิดเส้นทาง ปารีส-ซูริค โดยทำการเดินรถทุกวัน
จุลชัยยะมงคลคาถา
ตำนานเชิงมุขปาฐะ
ในจุลลไชยยะปกรณ์ ยังอ้างข้อความจากคัมภีร์สมันตปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัย ที่ระบุว่า "สุวณฺณภูมิ คจฺฉนฺตฺวาน โสณุตฺตรา มหิทฺธิกา ปิสาเจ นิทฺธมิตฺวาน พฺรหฺมชาลํ อเทสิสุ" ความว่า "พระโสณะและพระอุตตระผู้มีฤทธิ์มาก ไปสู่สุวรรณภูมิ ปราบปรามพวกปีศาจแล้ว ได้แสดงพรหมชาลสูตร" ซึ่งคัมภีร์สมันตปาสาทิกาพรรณนาไว้ว่า พระโสณะและพระอุตตระ ได้แสดงอภินิหาริย์ปราบนางผีเสื้อน้ำและทรงแสดงธรรมพรหมชาลสูตร อันเป็นสูตรว่าด้วยข่ายอันประเสริฐ ประกอบด้วย ศีลน้อย ศีลกลาง และศีลใหญ่ เป็นการสั่งสอนให้เวไนยสัตว์ทั้งหลายประพฤติตนอยู่ในสรณะและศีล พระธรรมเทศนาของพระเถระเจ้า ยังให้ชาวสุวรรณภูมิประเทศได้บรรลุธรรมประมาณ 60,000 คน อีกทั้งยังมีกุลบุตรออกบวชประมาณ 3,500 คน
เตเฌเว ลีรียา
ประวัติ
ในปี 2002 ลีรียาถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นปี 2007 เมื่อทางรถไฟสาย LGV Est เปิดดำเนินการได้ทำการย้ายเส้นทาง ปารีส-บาเซิน/ซูริค ไปอยู่ที่สถานี Paris-Est แทนสถานีลียง โดยช่วงนี้ได้นำ TGV POS มาให้บริการด้วย หลังจากนั้นปี 2011 ได้ย้ายเส้นทางเดินรถสองเส้นทางนี้กลับไปยังสถานีลียงหลังสร้างเส้นทางรถไฟสาย LGV Rhin-Rhône เสร็จ ซึ่งสามารถลดระยะเวลาการเดินทางได้ 30 นาที และในปีเดียวกันได้มี TGV POS ให้บริการทั้งหมด 19 ขบวน
จุลชัยยะมงคลคาถา
ตำนานเชิงมุขปาฐะ
แม้ว่า มุขปาฐะเกี่ยวกับตำนานของจุลชัยยะมงคลคาถา และข้อความจากคัมภีร์สมันตปาสาทิกา จะมีความแตกต่างกันในรายละเอียด (มุขปาฐะว่าพระเถระเจ้าวิสัชนาเทวธรรม ขณะสมันตปาสาทิกาว่า พระเถระแสดงพรหมชาลสูตร) แต่สิ่งที่สอดคล้องกันคือ การประกาศความยิ่งใหญ่ของพระรัตนตรัยให้ชาวพื้นเมืองได้ประจักษ์ สามารถปราบมิจฉาทิษฐิทั้งหลาย ให้หันมาเชื่อถือศรัทธาในพระธรรมวินัยของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อันเป็นสัมมาทิษฐิ
เตเฌเว ลีรียา
จุดหมายปลายทาง
เตเฌเว ลีรียา มีจุดหมายปลายทางจากฝรั่งเศสไปสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีเส้นทางดังนี้ นอกจากนั้นยังมีบริการรถไฟในช่วงฤดูหนาว โดยบริการร่วมกับยูโรสตาร์ จากสถานีเซนต์แพงครัส (St. Pancras) ในกรุงลอนดอน สู่รัฐวาเลในสวิตเซอร์แลนด์
รถไฟที่ให้บริการในปัจจุบัน
เตเฌเว ลีรียา ใช้ขบวนรถไฟเตเฌเวของอาลสตอม (Alstom) หมายเหตุ กระแสไฟฟ้า Tri-current คือ
การนำจักรยานขึ้นรถไฟ
เตเฌเว ลีรียา อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นไปโดยไม่ต้องถอดประกอบ โดยมีที่จัดเก็บไว้ให้
ตู้เสบียง
ในเตเฌเว และเตเฌเว ลีรียา จะมีตู้เสบียงทุกขบวนอยู่บริเวณกลางขบวนรถไฟ โดยบริการทั้งขนม อาหาร รวมไปถึงสื่อต่าง ๆ เช่น หนังสือ ดีวีดี เป็นต้น
จุลชัยยะมงคลคาถา
ความเชื่อ
พุทธศาสนิกชนในแถบลุ่มน้ำโขง นิยมสวดพระคาถานี้ โดยเชื่อว่าจะยังให้เกิดความเป็นสวัสดิมงคล ขับไล่สิ่งชั่วร้ายให้พ้นไป โดยกล่าวกันว่า แม้แต่หลวงปู่ชอบ ฐานสโม พระอริยเจ้าแห่งจังหวัดเลย แนะนำให้สาธุชนได้สวดสาธยาย โดยเฉพาะในงานมงคลพิธี ท่านกล่าวไว้ว่า "ถ้ามีศึกสงครามหรือมีความยุ่งยากในบ้านเมือง หรือแม้แต่ในครอบครัว ให้สาธยายมนต์บทนี้เป็นประจำจะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ได้"
ราชวงศ์เหงียน
พื้นหลัง
ตระกูลเหงียน เป็นหนึ่งในสองตระกูลใหญ่ซึ่งปกครองเวียดนามในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ดำรงตำแหน่งเป็น เวือง (Vương, 王) หรือ จั๊วเหงียน (Chúa Nguyễn, 主阮) หรือ เจ้าญวนใต้ตระกูลเหงียน ปกครองเวียดนามภาคกลาง (อีกตระกูลหนึ่งคือ จั๊วจิ่ญ ปกครองเวียนามภาคเหนือ) จากเมืองฟู้ซวน (Phú Xuân, 富春) หรือเมืองเว้ในปัจจุบัน โดยขึ้นกับพระจักรพรรดิหรือฮว่างเด๊ (Hoàng Đế) ราชวงศ์เลที่เมืองฮานอยแต่เพียงในนามเท่านั้น จั๊วเหงียนได้แผ่ขยายดินแดนและอำนาจไปยังเวียดนามภาคใต้ ซึ่งแต่เดิมนั้นเป็นดินแดนของอาณาจักรจามปา และอาณาจักรเขมร
จนกระทั่งเกิดกบฏเตยเซิน (Tây Sơn, 西山) ขึ้นในค.ศ. 1774 นำโดยสามพี่น้องตระกูลเหงียน (ตระกูลเหงียนวัน ซึ่งเป็นคนละตระกูลกับตระกูลเหงียนฟุกที่ดำรงตำแหน่งจั๊วเหงียน) ซึ่งไม่พอใจระบอบการปกครองของจั๊วเหงียน ทัพของกบฏเตยเซินยกทัพเข้ายึดนครฟู้ซวนได้ ทำให้สมาชิกตระกูลเหงียนต้องอพยพหลบหนีไปยังเมืองซาดิ่ญ (Gia Định, 嘉定) หรือเมืองไซ่ง่อนในปัจจุบัน แต่ทว่าทัพของกบฎเตยเซินยกทัพติดตามไปจนถึงเมืองซาดิ่ญ สามารถยึดเมืองซาดิ่ญได้และสังหารสมาชิกตระกูลเหงียนที่เป็นผู้ชายไปจนเกือบหมดสิ้น
กำเนิดราชวงศ์
หลังจากการสังหารหมู่ตระกูลเหงียนที่เมืองซาดิ่ญ เหงียนฟุกอั๊ญ (Nguyễn Phúc Ánh, 阮福暎) หรือที่ปรากฏในพงศาวดารของไทยว่า องเชียงสือ กลายเป็นสมาชิกตระกูลเหงียนที่อาวุโสที่สุดที่ยังคงเหลือรอดชีวิตอยู่ องเชียงสือสามารถเข้ายึดนครไซ่ง่อนคืนจากกบฎเตยเซินได้ในปีค.ศ. 1778 ปกครองเมืองไซ่ง่อนอยู่เป็นเวลาประมาณสามปี จึงถูกทัพเตยเซินขับออกจากเมืองไซ่ง่อนอีกครั้งในปีค.ศ. 1781 เหงียนฟุกอั๊ญจึงเดินทางมายังกรุงรัตนโกสินทร์ ขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ในขณะที่พำนักอยู่ที่กรุงรัตนโกสินทร์นั้น เหงียนฟุกอั๊ญขอความช่วยเหลือจากบาทหลวงปิโญ เดอ เบเอน (Pigneau de Béhaine) เหงียนฟุกอั๊ญเห็นว่าวิทยาการทางการทหารของชาวตะวันตกมีความจำเป็นในการกอบกู้ดินแดนเวียดนามคืนจากกบฎเตยเซิน ในค.ศ. 1785 บาทหลวงปิโญ เดอ เบเอนพร้อมกับเหงียนฟุกกั๊ญ (Nguyễn Phúc Cảnh, 阮福景) บุตรชายของเหงียนฟุกอั๊ญ เดินทางทางเรือไปยังเมืองปอนดิเชอรี (Pondicherry) เพื่อขอความช่วยเหลือจากทางการอาณานิคมฝรั่งเศส บาทหลวงปิโญ เดอ เบเอน และเหงียนฟุกกั๊ญออกเดินทางต่อไปยังนครแวร์ซายในค.ศ. 1787 ราชสำนักฝรั่งเศสร่วมลงนามกับบาทหลวงปิโญ เดอ เบเอนในฐานะตัวแทนของเหงียนฟุกอั๊ญ ตกลงที่จะส่งกองทัพเรือและทหารเข้าช่วยเหงียนฟุกอั๊ญ เรียกว่า สนธิสัญญาแวร์ซาย (Treaty of Versailles)
หลังจากที่พำนักอยู่ในกรุงรัตนโกสินทร์เป็นเวลาเจ็ดปี องเชียงสือเหงียนฟุกอั๊ญลักลอบเดินทางออกจากสยามเพื่อยกทัพเข้ายึดเมืองไซง่อนในค.ศ. 1788 เหงียนฟุกอั๊ญ ยกทัพเข้ายึดเมืองไซ่ง่อนได้สำเร็จและเข้าปกครองเมืองไซ่ง่อนอีกครั้ง กองทัพตะวันตกของบาทหลวงเดอเบเอนมาถึงยังไซ่ง่อนในปีค.ศ. 1789 เพื่อช่วยร่วมรบกับองเชียงสือในการกอบกู้บ้านเมืองจากกบฎเตยเซิน ในค.ศ. 1800 เหงียนฟุกกั๊ญผู้เป็นบุตรชายสามารถเข้ายึดเมืองกวีเญินอันเป็นราชธานีของราชวงศ์เตยเซินได้ และในปีต่อมาค.ศ. 1801 เหงียนฟุกอั๊ญเข้ายึดเมืองฟู้ซวนได้สำเร็จและปราบดาภิเษกตนเองขึ้นเป็นพระจักรพรรดิซาล็อง (Gia Long, 嘉隆) เป็นปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เหงียน ค.ศ. 1802 พระจักรพรรดิซาล็องทรงยกทัพขึ้นทางเหนือเข้ายึดเมืองทังล็องหรือฮานอยได้ ทรงสามารถรวบรวมดินแดนเวียดนามไว้ได้ในพระอาณาเขตตั้งแต่เหนือจรดใต้
การรวมอำนาจสู่ศูนย์กลางและอานามสยามยุทธ
พระจักรพรรดิซาล็องทรงวางรากฐานการปกครองของราชวงศ์เหงียน ทรงส่งเสริมลัทธิขงจื้อให้เป็นศาสนาประจำชาติของเวียดนาม ทรงสร้างพระราชวังเมืองเว้ หรือ ฮว่างถ่าญ (Hoàng thành, 皇城) ขึ้นในค.ศ. 1804 ตามแบบพระราชวังต้องห้ามของจีน พระจักรพรรดิซาล็องทรงแต่งตั้งข้าหลวงไปปกครองในเวียดนามภาคเหนือและเวียดนามภาคใต้ซึ่งข้าหลวงเหล่านั้นมีอำนาจอย่างมากในพื้นที่ของตน ในเวียดนามภาคเหนือทรงแต่งตั้ง บั๊กถ่าญ (Bắc Thành) ไปปกครองที่เมืองฮานอย และในเวียดนามภาคใต้ทรงแต่งตั้ง ซาดิ่ญถ่าญ (Gia Định Thành) ไปปกครองที่เมืองไซ่ง่อน
เอส'เอ็กซเพรส
เอส'เอ็กซเพรส (S'Express; บางครั้งสะกดว่า S'Xpress หรือ S-Express) เป็นกลุ่นดนตรีแดนซ์จาก อังกฤษ จากปลายยุค 1980s โดยที่มีเพลงฮิตอย่าง "Theme from S'Express"
ปาล์มเขือง
ปาล์มเขือง หรือเขืองสยามหรือขี้หนาง  เป็นปาล์มแตกกอขนาดเล็ก โคนกาบใบเป็นสีดำ ใบประกอบรูปขนนก ใบย่อยยาวรูปหอก ด้านล่างของใบมีนวลขาวเคลือบ ดอกเป็นช่อ ออกที่ซอกใบ ผลกลมรี สุกเป็นสีแดงเข้ม ออกดอกเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน ผลแก่ช่วงเดือนมิถุนายน – สิงหาคม พบในป่าดิบชื้นตั้งแต่ภาคเหนือจนถึงภาคกลาง พบครั้งแรกในประเทศไทย ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย ใช้เป็นไม้ประดับ
ราชวงศ์เหงียน
การรวมอำนาจสู่ศูนย์กลางและอานามสยามยุทธ
ในช่วงปลายรัชสมัยพระจักรพรรดิซาล็องนั้น ขุนนางชื่อ เลวันเสวียต (Lê Văn Duyệt, 黎文悅) ซึ่งดำรงตำแหน่งซาดิ่ญถ่าญ มีอำนาจอย่างล้นพ้นในทางตอนใต้ของเวียดนามไปจนถึงกัมพูชา เมื่อพระจักรพรรดิมิญหมั่งเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ ทรงตระหนักว่าเลวันเสวียตเปรียบเสมือนเป็นหอกข้างแคร่ ใน ค.ศ. 1832 เลวันเสวียตเสียชีวิต พระจักรพรรดิมิญหมั่งทรงแผ่ขยายอำนาจเข้าสู่ภาคใต้ของเวียดนาม ทรงยกเลิกตำแหน่งซาดิ่ญถั่ญให้ขึ้นกับราชสำนักโดยตรง ทรงมีนโยบายรวบรวมอำนาจสู่ศูนย์กลางและส่งเสริมลัทธิขงจื้อ ขุนนางชุดใหม่ที่พระจักรพรรดิทรงแต่งตั้งให้เข้าปกครองเวียดนามใต้พบว่าเลวัน เสวียตได้สะสมกำลังทหารอาวุธไว้เป็นจำนวนมากรวมทั้งมีทรัพย์สินร่ำรวยและเป็นที่นิยมของราษฎร พระจักรพรรดิมิญหมั่งทรงมีคำตัดสินให้เลวันเสวียตเป็นกบฏ มีพระราชอาญาลงโทษให้ลบหลู่และทำลายสุสานของเลวันเสวียต เลวันโคย (Lê Văn Khôi, 黎文𠐤) บุตรชายบุญธรรมของเลวันเสวียตจึงก่อการกบฏต่อต้านจักรพรรดิมิญหมั่งขึ้นใน ค.ศ. 1833 ซึ่งกบฏของเลวันโคยนั้นมีราษฎรชาวเวียดนามใต้ฝักใฝ่มาเข้าพวกจำนวนมาก และบรรดาชาวคาทอลิกหรือบาทหลวงชาวตะวันตกต่างก็ให้การสนับสนุน
เมื่อเกิดการกบฏขึ้นในเวียดนามภาคใต้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพเข้ารุกรานอาณาจักรเขมรเพื่อที่จะนำนักองค์ด้วงเจ้าชายเขมรซึ่งฝักใฝ่สยามขึ้นครองราชสมบัติกัมพูชา เป็นจุดเริ่มต้นของอานามสยามยุทธ ทัพสยามเข้าครองนครพนมเปญ ฝ่ายทัพเรือนำโดยเจ้าพระยาพระคลังสามารถตียึดเมืองบันทายมาศได้ และเดินทัพเรือขึ้นไปตามคลองหวิญเต๊ (Vĩnh Tế) เข้ายึดเมืองโชฎกหรือเจิวด๊ก (Châu Đốc) ของเวียดนามได้สำเร็จ จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงแต่งตั้งให้เจืองมิญสาง (Trương Minh Giảng, 張明講) ให้เป็นผู้นำทัพเรือเวียดนามเข้าต้านทานทัพสยาม เจืองมิญสางนำทัพเรือเวียดนามสามารถตอบโต้การรุกรานได้ทำให้ทัพสยามต้องล่าถอย
จักรพรรดิมิญหมั่งทรงแต่งตั้งให้เจืองมิญสางเป็นข้าหลวงผู้แทนพระองค์ในการดูแลปกครองเขมร ในค.ศ. 1834 พระจักรพรรดิมิญหมั่งทรงสถาปนาเจ้าหญิงนักองค์มี (Ang Mei) ให้เป็นกษัตรีแห่งเขมรและเป็นหุ่นเชิดของเวียดนาม เป็นกษัตรีองค์มี จักรพรรดิมิญหมั่งมีพระราชประสงค์ที่จะผนวกอาณาจักรเขมรเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามโดยสิ้นเชิงทั้งในทางการเมืองและทางวัฒนธรรม ทรงประกาศให้ผนวกอาณาจักรเขมรเข้าเป็นมณฑลหนึ่งของเวียดนามมีชื่อว่า เจิ๊นเต็ย (Trấn Tây, 鎮西) เจืองมิญสางมีคำสั่งให้ชาวเขมรทุกคนเปลี่ยนมาพูดภาษาเวียดนาม แต่งกายอย่างเวียดนาม และดำเนินชีวิตตามหลักลัทธิขงจื๊อและวัฒนธรรมเวียดนาม เป็นนโยบายการกลืนชาติและเพื่อทำให้ชาวเขมรกลายเป็นชาวเวียดนาม นโยบายนี้สร้างความไม่พอใจให้แก่ชาวเขมรเป็นอย่างมาก ในค.ศ. 1841 พระจักรพรรดิมิญหมั่งทรงปลดนักองค์มีออกจากราชสมบัติ ทำให้ชาวกัมพูชาก่อการกบฎต่อต้านการปกครองของเวียดนาม เจืองมิญสางจึงนำกองทัพเวียดนามล่าถอยกลับมายังเมืองโจฏก
ในค.ศ. 1841 เจ้าพระยาบดินทรเดชายกทัพฝ่ายสยามเข้าครองนครอุดงมีชัยและนครพนมเปญได้อีกครั้ง ฝ่ายสยามนำทัพเรือสยามเข้าโจมตีเมืองบันทายมาศ และทัพบกยกไปทางเมืองโจฏก แต่ทว่าฝ่ายเวียดนามสามารถยกทัพเข้าตีทัพของฝ่ายสยามแตกไปได้ เมื่อสงครามระหว่างเวียดนามและสยามดำเนินมาเป็นเวลานานอย่างไม่ประสบผล ทั้งฝ่ายต่างคุมเชิงกันไม่สามารถเอาชนะซึ่งกันและกันได้ การเจรจาจึงเกิดขึ้น ในค.ศ. 1846 พระจักรพรรดิเถี่ยวจิทรงยอมรับให้นักองค์ด้วงเป็นกษัตริย์แห่งเขมร ส่งบรรณาการให้แก่ทั้งราชสำนักเวียดนามเมืองเว้และฝ่ายสยามกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นการสิ้นสุดความขัดแย้งเหนืออาณาจักรกัมพูชาระหว่างเวียดนามและสยาม
การรุกรานของฝรั่งเศสและการสูญเสียดินแดนโคชินจีน
ในสมัยราชวงศ์เหงียน มิชชันนารีชาวตะวันตกได้เข้ามาเผยแพร่หลักคำสอนของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ราชสำนักเวียดนามมองว่าศาสนาคริสต์เป็นลัทธินอกรีต พระจักรพรรดิมิญหมั่งทรงมีพระราชโองการห้ามมิให้มิชชันนารีชาวตะวันตกเข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ตั้งแต่ค.ศ. 1825 แต่ทว่าพระราชโองการนั้นถูกบังคับใช้อย่างไม่เต็มที่และยังคงมีมิชชันนารีชาวตะวันตกเข้ามาในเวียดนามอยู่เป็นจำนวนมาก จึงมีการกดขี่เข่มเหงประหารชาวคริสเตียนจำนวนมาก การประทุษร้ายชาวคริสเตียนในเวียดนามทั้งที่เป็นชาวตะวันตกและชาวเวียดนามนั้น เปิดโอกาสให้มหาอำนาจตะวันตกคือฝรั่งเศสใช้เป็นข้ออ้างในการเข้ายึดดินแดนเวียดนาม ในค.ศ. 1847 มิชชันนารีดอมีนิก เลอแฟบฟวร์ (Dominique Lefèbvre) ชาวฝรั่งเศสถูกจับได้ลักลอบเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในพระอาณาจักรและถูกกุมขัง แม่ทัพเรือฝรั่งเศสชื่อว่า ฌ็อง- บาติสต์ เซซีย์ (Jean-Baptiste Cécille) นำเรือรบเข้าปิดล้อมเมืองท่าดานัง (ฝรั่งเศสเรียก ตูราน Tourane) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1847 เพื่อกดดันให้ทางการเวียดนามปล่อยตัวมิชชันนารีและเรียกร้องให้พระจักรพรรดิเถี่ยวจิพระราชทานเสรีภาพในการนับถือศาสนาให้แก่ชาวคริสเตียน ราชสำนักเวียดนามไม่ยอมประณีประนอม และส่งเรือรบเวียดนามเข้าโจมตีตอบโต้ ฝ่ายฝรั่งเศสจึงยิงปืนใหญ่เข้าทำลายเรือรบของเวียดนามไปสังหารทหารเวียดนามไปจำนวนมาก เมื่อประสบกับความพ่ายแพ้ราชสำนักเวียดนามจึงยินยอมปล่อยตัวมิชชันนารีทั้งสองแต่โดยดี
ในค.ศ. 1857 พระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงลงพระราชอาญาประหารชีวิตมิชชันนารีชาวสเปนจำนวนสองคน ฝ่ายฝรั่งเศสเมื่อทราบเรื่องพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 มีพระราชโอการให้แม่ทัพเรือฝรั่งเศส ชาร์ล รีโกล เดอ เยอนูยยี (Charles Rigault de Genuoilly) ยกทัพเรือฝรั่งเศสมายังเวียดนามเพื่อตอบโต้การกระทำของราชสำนักเวียดนาม นายเดอเยอนูยยียกทัพเรือเข้ายึดเมืองท่าดานังได้ในค.ศ. 1858 ฝ่ายพระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงส่งแม่ทัพเหงียนจิเฟือง (Nguyễn Tri Phương, 阮知方) ยกทัพเวียดนามเข้าล้องเมืองดานังไว้ทำให้ทัพฝรั่งเศสถูกขังอยู่ในเมืองท่าดานังไม่สามารถเดินทัพต่อขึ้นบกได้ แม่ทัพฝรั่งเศสเดอเยอนูยยีแบ่งทัพไปยึดเมืองไซ่ง่อนได้สำเร็จอีกเมืองหนึ่งในค.ศ. 1859 ปีต่อมาค.ศ. 1860 ฝ่ายฝรั่งเศสถอนทัพออกจากเมืองดานังไปสมทบรวมกันที่ไซ่ง่อน เหงียนจิเฟืองจึงยกทัพตามไปล้อมเมืองไซ่ง่อนคืนจากฝรั่งเศส นายเลโอนาร์ ชาร์แนร์ (Léonard Charner) นำทัพฝรั่งเศสฝ่าวงล้อมของเหงียนจิเฟืองที่เมืองไซ่ง่อนและสามารถเอาชนะเหงียนจิเฟืองได้ในยุทธการที่กี่ฮว่า (Battle of Kỳ Hòa) ปีค.ศ. 1861 ต่อมาทัพฝรั่งเศสเข้ายึดจังหวัดเบียนฮว่า (Biên Hòa) และจังหวัดหวิ๋ญลอง (Vĩnh Long) จนนำไปสู่การเจรจาระหว่างราชสำนักเวียดนามกับฝ่ายฝรังเศสในค.ศ. 1862 พระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงให้ฟานทัญซ๋าน (Phan Thanh Giản, 潘淸簡) เป็นผู้แทนฝ่ายเวียดนามในทำข้อตกลงสนธิสัญญาไซ่ง่อน (Treaty of Saigon) ราชวงศ์เหงียนยกเมืองไซ่ง่อน รวมทั้งจังหวัดซาดิ่ญ จังหวัดเบียนฮว่า และจังหวัดดิ่ญเตื่อง (Định Tường) และเกาะโกนเซิน (Côn Sơn) หรือเกาะปูโลคอนดอร์ (Poulo Condore) ให้แก่ฝรั่งเศส นับว่าเป็นการสูญเสียดินแดนให้แก่ชาติตะวันตกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เวียดนาม รวมทั้งราชสำนักราชวงศ์เหงียนยังต้องเปิดเมืองท่าดานังให้เป็นเมืองท่าเสรีชาวฝรั่งเศสสามารถเข้ามาทำการพาณิชย์ได้ ให้สิทธิแก่ชาวฝรั่งเศสสามารถเดินเรือในแม่น้ำโขงได้อย่างอิสระ และราชสำนักเวียดนามต้องชดใช้ค่าปฏิกรรมสงครามให้แก่รัฐบาลฝรั่งเศสอีกด้วยค.ศ. 1863 พระจักรพรรดิตึดึ๊กทรงแต่งคณะทูตนำโดยฟานทัญซ๋านเดินทางไปยังนครปารีสประเทศฝรั่งเศสเพื่อเจรจาทวงขอดินแดนที่เสียให้แก่ฝรั่งเศสคืนมาแต่ไม่ประสบผล ในค.ศ. 1864 ฝรั่งเศสจัดตั้งอาณานิคมขึ้นในเวียดนามอย่างเป็นทางการ มีชื่อว่า อาณานิคมโคชินจีน (Cochinchina) เป็นการย่างเท้าเข้าสู่ดินแดนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก้าวแรกของฝรั่งเศส ในค.ศ. 1867 ฝ่ายทางการอาณานิคมฝรั่งเศสยกกำลังเข้ายึดจังหวัดเจิวด๊ก จังหวัดห่าเทียน (บันทายมาศ) และจังหวัดหวิ๋ญลอง ครอบครองดินแดนเพิ่มเติมไปจากสนธิสัญญาไซ่ง่อนเมื่อค.ศ. 1862 แม้ว่าพระจักรพรรดิตึดึ๊กจะไม่ทรงยินยอมที่จะยกดินแดนเหล่านั้นให้แก่ฝรั่งเศส แต่ก็มิอาจจะทรงกระทำสิ่งใดได้
สงครามกับฝรั่งเศสในตังเกี๋ยและการสูญเสียเอกราช
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาติมหาอำนาจตะวันตกต่างต้องการที่จะแผ่ขยายอิทธิพลเข้าไปในจักรวรรดิจีน ฝรั่งเศสได้สำรวจดินแดนเวียดนามภาคเหนือแถบลุ่มแม่น้ำแดง (Red River) พบว่าเป็นดินแดนที่สามารถเดินทางไปสู่จีนได้เป็นช่องทางในการขยายอิทธิพลเข้าไปในจีน ในค.ศ. 1873 เกิดความขัดแย้งระหว่างทางการเวียดนามกับพ่อค้าชาวฝรั่งเศสในลุ่มแม่น้ำแดง ทางการอาณานิคมส่งฟร็องซิส การ์นีเย (Francis Garnier) ไปเพื่อทำการไกล่เกลี่ย แต่การ์นีเยกลับนำทัพเข้าบุกยึดนครฮานอย ราชสำนักเวียดนามจึงขอความช่วยเหลือจากกองทัพธงดำ (黑旗軍) ในมณฑลกว่างสีของจีนซึ่งนำโดยแม่ทัพชาวจีน ลิ้ว หย่งฟู้ (劉永福, Liú Yǒngfú) ผู้ซึ่งนำกองทัพธงดำเข้ายึดเมืองฮานอยคืนจากฝรั่งเศสให้แก่เวียดนาม และสังหารแม่ทัพฟรังซีการ์นีเยชาวฝรั่งเศสเสียชีวิตในที่รบ
ในค.ศ. 1882 แม่ทัพชาวฝรั่งเศสอีกคนหนึ่งชื่อว่า อ็องรี รีเวียร์ (Henri Rivière) ยกทัพเข้าบุกยึดเมืองฮานอยโดยไม่รับอนุญาตจากทางการอาณานิคมฝรั่งเศส ราชสำนักเวียดนามร้องขอความช่วยเหลือไปยังกองทัพธงดำอีกครั้งและไปยังราชสำนักจีนราชวงศ์ชิง ราชสำนักจีนจึงส่งกองทัพเข้ามาประจำการในเวียดนามภาคเหนือเพื่อเตรียมการต่อสู้กับฝรั่งเศส ในค.ศ. 1883 ลิ้วหย่งฟู้ประกาศท้าทายนายรีเวียร์ให้มาพบกันที่เมืองฮานอยเพื่อต่อรบปรบมือ ขณะที่นายรีวีเยกำลังเดินทางไปยังเมืองฮานอยนั้น ถูกกองทัพธงดำลอบโจมตีระหว่างทางในยุทธการที่สะพานกระดาษ (Battle of Paper Bridge) และนายรีเวียร์ถูกสังหารเสียชีวิตไป หลังจากที่ฝ่ายจีนได้สังหารผู้นำทหารของฝ่ายฝรั่งเศสไปถึงสองคน รัฐบาลฝรั่งเศสจึงจัดตั้งกองกำลังเพื่อการเดินทัพสู่ตังเกี๋ย (Tonkin Expeditionary Corps) เพื่อเข้ามาจัดการจีนและเวียดนามโดยเฉพาะ
ในค.ศ. 1883 สมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก สด็จสวรรคตโดยปราศจากพระโอรส แต่ได้ทรงรับเอาพระราชนัดดามาเป็นพระโอรสบุญธรรมไว้สามพระองค์ กลุ่มขุนนางซึ่งมีอำนาจในขณะนั้นประกอบด้วย เหงียน วัน เตื่อง (Nguyễn Văn Tường, 阮文祥) และโตน เทิ้ต เทวี้ยต (Tôn Thất Thuyết, 尊室説) ได้ยกพระโอรสบุญธรรมของจักรพรรดิตึ ดึ๊กขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก (Dục Đức, 育德) พระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก อยู่ในราชสมมบัติได้เพียงสามวัน ก็ถูกกลุ่มขุนนางนั้นปลดออกจากราชสมบัติ เหงียน วัน เตื่อง และโตน เทิ้ต เทวี้ยต ยกพระโอรสบุญธรรมอีกองค์หนึ่งของพระจักรพรรดิตึ ดึ๊กขึ้นเป็นพระจักรพรรดิเหียป ฮหว่า (Hiệp Hòa, 協和) กองกำลังเพื่อการรุกรานตังเกี๋ยของฝรั่งเศส นำโดยแม่ทัพอาเมดี กูร์แบ (Amédée Courbet) ได้ยกทัพเข้าโจมตีและยึดป้อมปราการถ่วนอาน (Battle of Thuận An) ซึ่งเป็นป้อมปราการที่มีไว้สำหรับป้องกันเมืองเว้ราชธานี หากป้อมนี้ถูกยึดได้พระนครเมืองเว้ก็จะปราศจากการป้องกัน การเสียป้อมถั่วนอันให้แก่ฝรั่งเศสสร้างความตื่นตระหนกอย่างยิ่งให้แก่ราชสำนักเวียดนาม การเจรจาจึงเกิดขึ้นนำไปสู่สนธิสัญญาเว้ (Treaty of Hue) ฝรั่งเศสจัดตั้งรัฐในอารักขาขึ้นในเวียดนามภาคเหนือ เรียกว่า รัฐในอารักขาตังเกี๋ย (Protectorate of Tonkin) แม้แต่เวียดนามภาคกลางอันประกอบไปด้วยเมืองเว้ก็ตกเป็นรัฐอารักขาฝรั่งเศส ชื่อว่ารัฐในอารักขาอันนัม (Protectorate of Annam) ราชสำนักเวียดนามราชวงศ์เหงียนสูญสิ้นซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศเวียดนาม สูญเสียเอกราชให้แก่ฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการนับแต่นั้นเป็นต้นมา ท่ามกลางวิกฤตการณ์เหล่านี้ เหงียนวันเตื่องและโตนทั๊ตเทวี้ยตก็ปลดพระจักรพรรดิเหียปฮหว่าออกจากราชสมบัติ ตั้งพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก (Kiến Phúc, 建福) ขึ้นแทน ในระยะเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งปี ราชวงศ์เหงียนผลัดเปลี่ยนองค์พระจักรพรรดิไปถึงสามพระองค์ด้วยกัน เมื่อพระจักรพรรดิเกี๊ยนฟุกเสด็จสวรรคตในค.ศ. 1884 เหงียนวันเตื่องและโตนทั๊ตเทวี้ยตตั้งพระจักรพรรดิห่าม งี (Hàm Nghi, 咸宜) ขึ้นแทน
ฝ่ายจีนกองทัพธงดำซึ่งนำโดยลิ้ว หย่งฟู้ ถูกทัพฝรั่งเศสตีแตกพ่ายแพ้ไปในยุทธการที่เซินเต็ย (Sơn Tây Campaign) ในค.ศ. 1883 ความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสและจักรวรรดิจีนใหญ่โตลุกลามจนกลายเป็นสงครามจีน-ฝรั่งเศส (Sino-French War) ผลของสงครามจีนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ สนธิสัญญาเทียนสิน (Treaty of Tientsin) ในค.ศ. 1885 จีนยอมรับให้เวียดนามเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส ในปีเดียวกันนั้น เหงียน วัน เตื่อง และโตน เทิ้ต เทวี้ยต ให้พระจักรพรรดิห่าม งี มีพระราชโองการให้ชาวเวียดนามทุกคนลุกฮือขึ้นต่อต้านอิทธิพลและอำนาจของฝรั่งเศส เรียกว่า พระราชโองการเกิ่นเวือง (Cần Vương, 勤王) ชาวเวียดนามทุกระดับตั้งแต่ขุนนางจนถึงชาวบ้านที่เข้าร่วมขบวนการต่อสู้เพื่อกอบกู้ประเทศคืนให้แก่พระจักรพรรดินั้นเรียกว่า ขบวนการเกิ่นเวือง แต่ขบวนการเกิ่นเวืองนั้นประกอบด้วยการลุกฮือเพียงเล็กน้อยกระจัดกระจายตามที่ต่างๆ ไม่อาจขจัดอิทธิพลของฝรั่งเศสได้ ทัพฝรั่งเศสเข้ายึดพระราชวังหลวงเมืองเว้ พระจักรพรรดิห่าม งี และพระราชวงศ์ต้องเสด็จหนีออกจากพระราชวัง พระจักรพรรดิห่าม งี เสด็จหนีไปยังป่าเขาลำเนาไพรในประเทศลาวล้านช้าง โตน เทิ้ต เทวี้ยต หลบหนีไปยังมณฑลกว่างซี ในขณะที่เหงียน วัน เตื่อง ถูกทางการฝรั่งเศสจับกุมได้และเนรเทศไปยังเกาะตาฮีตีของฝรั่งเศสในค.ศ. 1886 ทางการฝรั่งเศสจึงยกพระจักรพรรดิขึ้นพระองค์ใหม่คือ พระจักรพรรดิด่ง คั้ญ (Đồng Khánh, 同慶) ขึ้นเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดให้แก่ฝรั่งเศส หลังจากที่ทรงหลบหนีอยู่เป็นเวลาสามปี พระจักรพรรดิห่าม งี ก็ทรงถูกทหารราชองค์รักษ์ทรยศและจับองค์ส่งให้แก่ทางการฝรั่งเศสในค.ศ. 1888 พระจักรพรรดิห่าม งี ทรงถูกเนรเทศไปยังแอลจีเรียในทวีปแอฟริกา นับแต่นั้นมาขบวนการเกิ่นเวืองจึงสิ้นสุดลง
รัฐอารักขาของฝรั่งเศส
พระจักรพรรดิด่งคั้ญเสด็จสวรรคตในค.ศ. 1889 แม้ว่าพระจักรพรรดิด่งคั้ญจะทรงมีพระราชโอรสอยู่แล้ว แต่ทางอาณานิคมฝรั่งเศสกลับเลือกที่จะยกราชสมบัติให้แก่พระโอรสของอดีตพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก ขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย (Thành Thái, 成泰) พระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย ทรงแสร้งว่าทรงเสียพระจริต เพื่อที่จะทรงหลบหลีกจากการตรวจสอบของรัฐบาลฝรั่งเศสและทรงเข้าร่วมขบวนการปลดแอกประเทศเวียดนามจากฝรั่งเศสอย่างลับ ๆ จนกระทั่งพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย ทรงถูกรัฐบาลอาณานิคมจับได้ว่าทรงต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศส รัฐบาลฝรั่งเศสจึงปลดพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย ออกจากราชสมบัติในค.ศ. 1907 และยกราชสมบัติให้แก่พระโอรสของพระจักรพรรดิถั่ญท้ายพระชนมายุเพียงเจ็ดพรรษาขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระจักรพรรดิซวี เติน (Duy Tân, 維新) การที่รัฐบาลฝรั่งเศสยกพระจักรพรรดิที่ยังทรงพระเยาว์ขึ้นปกครองประเทศก็เพื่อให้ง่ายต่อการควบคุม แต่ทว่าเมื่อพระจักรพรรดิซวี เติน ทรงเจริญพระชันษาขึ้น ทรงวางแผนร่วมกับขุนนางชื่อว่า เจิ่น กาว เวิน (Trần Cao Vân) ก่อการยึดอำนาจจากรัฐบาลฝรั่งเศสด้วยกำลังทหารในค.ศ. 1916 แต่รัฐบาลฝรั่งเศสล่วงรู้แผนการและจับกุมองค์พระจักรพรรดิซวี เติน และเจิ่น กาว เวิน เจิ่น กาว เวินพร้อมพรรคพวกขุนนางผู้สมรู้ร่วมคิดถูกทางการฝรั่งเศสประหารชีวิต ในขณะที่พระจักรพรรดิซวี เติน ทรงถูกปลดจากราชสมบัติ และทรงถูกเนรเทศไปยังเกาะเรอูว์นียงในมหาสมุทรอินเดียพร้อมกับอดีตพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย พระราชบิดา
รัฐบาลฝรั่งเศสกลับไปมอบราชสมบัติให้แก่พระโอรสของพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ เป็นพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่คือพระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ (Khải Định, 啓定) ในรัชกาลของพระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ รัฐบาลฝรั่งเศสเรืองอำนาจอย่างเต็มที่ พระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ ทรงอ่อนน้อมยอมทำตามคำสั่งของรัฐบาลฝรั่งเศสทุกประการ มีพระราชโองการให้ยกเลิกการใช้อักษรจีนในเอกสารของราชสำนักเวียดนาม แล้วเปลี่ยนมาใช้อักษรละตินแทนในค.ศ. 1919 เมื่อพระจักรพรรดิขาย ดิ่ญ สวรรคตในค.ศ. 1925 พระโอรสขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย พระจักรพรรดิแห่งเวียดนามพระองค์สุดท้าย
การเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 ซึ่งตรงกับวันครบรอบการยึดครอง ดานัง ในปี ค.ศ. 1858 ฝ่ายอักษะของญี่ปุ่นรุกรานเวียดนามในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1940 อันเป็นความพยายามที่จะสร้างฐานทหารเพื่อต่อสู้กับฝ่ายสัมพันธมิตรในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในปี ค.ศ. 1941 – ค.ศ. 1945 กลุ่มขบวนการต่อต้านฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่เรียกกันว่า เวียดมินห์ ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ จาก ค.ศ. 1944 ถึง ค.ศ. 1945 ทางภาคเหนือของเวียดนามเกิดภาวะข้าวยากหมากแพงที่ประชากรกว่าหนึ่งล้านคนประสบปัญหาและอดอาหารจนตาย ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 ด้วยความตะหนักถึงชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตร ญี่ปุ่นจึงได้กวาดล้างกลุ่มเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสไปจำคุก และได้ให้การรับรองให้เวียดนามมี "เอกราช" ภายใต้ "การคุ้มครอง" ของญี่ปุ่นโดยมีจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงเป็นพระจักรพรรดิแห่งเวียดนาม
การล่มสลายของราชวงศ์
ญี่ปุ่นได้ยอมแพ้ในวันที่ 15 สิงหาคม และได้เกิดการลุกฮือโดยกลุ่มเวียดมินห์ หลังจากได้รับการร้องขอให้สละราชสมบัติ จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ได้ทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 สิงหาคม และได้มอบอำนาจให้กับเวียดมินห์ ทรงได้รับตำแหน่ง "ที่ปรึกษาสูงสุด" ให้กับรัฐบาลชุดใหม่ หลังจากนั้นทรงหนีออกไปจากเวียดนามไม่นานเพราะทรงไม่เห็นด้วยกับนโยบายของเวียดมินห์และได้ทรงลี้ภัยไปยังฮ่องกง ตามมาด้วยการกลับมาของฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1946 – ค.ศ. 1954) จึงเป็นการปะทะกันระหว่างฝรั่งเศสและเวียดมินห์
การสืบทอดราชวงศ์และตำแหน่งพระประมุขของราชวงศ์
ในปี ค.ศ. 1948 ฝรั่งเศสได้เชิญชวนจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ให้ทรงกลับมาในฐานะของ "ประมุขรัฐ" (Quốc Trưởng, โกว๊กเจื๋อง) ของรัฐเวียดนาม (Quốc Gia Việt Nam, โกว๊กซาเหวียตนาม) ที่ตั้งขึ้นโดยฝรั่งเศสในบริเวณพื้นที่ควบคุมของฝรั่งเศส ขณะที่สงครามเลือดกับกลุ่มเวียดมินห์ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ยังดำเนินต่อไป จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ใช้เวลาส่วนใหญ่ของพระองค์ในช่วงความขัดแย้งทรงเกษมสำราญกับการมีดำรงพระชนม์ชีพในพระตำหนักหรูหราที่ด่าหลัต (ในเขตสูงของเวียดนาม) หรือในปารีส จนกระทั่งฝรั่งเศสได้พ่ายแพ้ต่อเวียดมินห์ที่ เดียนเบียนฟู ในปี ค.ศ. 1954
ฝรั่งเศสได้เจรจาต่อรองกับสหรัฐอเมริกา เพื่อแบ่งเวียดนาม โดยได้มีการแบ่งเวียดนามเหนือให้กับกลุ่มเวียดมินห์ และเวียดนามใต้ ให้กับรัฐบาลใหม่ นายกรัฐมนตรีของรัฐเวียดนาม โง ดิ่ญ เสี่ยม ได้โค่นล้มจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในการลงประชามติในปี 1955 ซึ่งผู้มีสิทธิลงเลือกตั้งส่วนใหญ่กลับเพิ่มขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้ง ไม่เพียงแต่มีผู้ลงมติให้เวียดนามใต้กลายเป็นสาธารณรัฐ ซึ่งมีอยู่ถึงร้อยละ 98 เท่านั้น แต่จำนวนผู้ลงมติให้เป็นสาธารณรัฐกลับมามากกว่าผู้มีสิทธิลงมติ เสี่ยมจึงได้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเวียดนาม (Việt Nam Cộng Hòa, เหวียตนามก่งฮหว่า) ซึ่งทำให้จักรพรรดิบ๋าวดั่ยทรงสิ้นสุดเรื่องราวทางการเมืองอีกครั้งและเป็นการถาวร
จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงลี้ภัยไปยังฝรั่งเศสและเสด็สวรรคตในปี ค.ศ. 1997 และได้ฝังพระบรมศพที่สุสานปาซี มกุฎราชกุมารบ๋าว ล็อง จึงได้สืบทอดตำแหน่งพระประมุขแห่งราชวงศ์เหงียนหลังการเสด็จสวรรคตของพระบิดาในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 หลังจากนั้นเจ้าชายบ๋าว ทั้ง ได้ทรงสืบทอดตำแหน่งพระประมุขราชวงศ์เหงียนจนถึงปัจจุบัน
ซานเปโดรซูลา
ซานเปโดรซูลา (San Pedro Sula) เป็นเมืองในประเทศฮอนดูรัส ตั้งอยู่ทางมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในบาเยเดซูลา (หุบเขาซูลา) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองปวยร์โตกอร์เตสทางทิศใต้ราว 60 กม. เมืองมีประชากร 873,824 คน ในเขตเทศบาล และมีประชากร 1,245,598 คนในเขตมหานคร (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงเตกูซิกัลปา ถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมของประเทศ
ครุยเซอร์ เอ็มเค VIII ชาลเลนเจอร์
รถถัง, ครุยเซอร์, ชาลเลนเจอร์ (เอ30) เป็นรถถังสัญชาติบริติชในสงครามโลกครั้งที่สอง มันถูกติดตั้งด้วยปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง คิวเอฟ 17-ปอนเดอร์ บนฐานรถถังที่ได้มาจากรถถังครอมเวลล์เพื่อเพิ่มอำนาจการยิงต่อต้านรถถังให้กับหน่วยรถถังลาดตระเวน การออกแบบที่ดูประนีประนามในการติดตั้งปืนขนาดใหญ่เข้ากับฐานรถถังครอมเวลล์ ซึ่งส่งผลทำให้รถถังมีอาวุธที่ทรงพลังและเกราะดูบางลง ด้วยความชื่นชมต่อรถถังเชอร์แมนไฟร์ฟรายที่ถูกติดตั้งด้วย 17-ปอนเดอร์ ซึ่งถูกประกอบด้วยตัวรถถังเชอร์แมนที่สหรัฐจัดหามาให้ซึ่งผลิตได้ง่ายกว่า และด้วยความล่าช้าในการผลิต จึงมีรถถังชาลเลนเจอร์เพียง 200 คันเท่านั้นที่ถูกสร้างขึ้น รถถังชาลเลนเจอร์สามารถติดตามรถถังครอมเวลล์ที่เร็วกว่าและถูกใช้งานกับพวกเขาได้
ดีเอ็นซีอี
ดีเอ็นซีอี (DNCE) เป็นวงดนตรีป็อปอเมริกัน ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกได้แก่ โจ โจนาส, แจ็ก ลอว์เลสและจินจู ลี วงเซ็นสัญญากับค่ายรีพับลิกเรเคิดส์ ออกซิงเกิลเปิดตัวชื่อ "เค้กบายดิโอเชียน" เมื่อปี ค.ศ. 2015 เพลงประสบความสำเร็จในหลายประเทศ ขึ้นถึงอันดับที่ 9 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อีพีชุดแรกชื่อ สเวย์ ได้รับการตอบรับที่ดี พวกเขาได้เข้าชิงรางวัลคิดส์ช้อยส์อะวอดส์ 2016 สาขาศิลปินหน้าใหม่ และรางวัลเรดิโอดิสนีย์มิวสิกอะวอดส์ 2016 เพลงที่เหมาะกับลิปซิงก์ยอดเยี่ยม และเพลงสดุดียอดเยี่ยม
พรรคประชาธิปไตย (พม่า)
พรรคประชาธิปไตย (ภาษาอังกฤษ:Democratic Party; DP; ภาษาพม่า: ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ, ออกเสียง [dìmòkəɹɛʔtɪʔ pàtì]) เป็นพรรคการเมืองในพม่าก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีศูนย์กลางในปะซุนด่อง (Pazundaung) ย่างกุ้ง พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2553 หัวหน้าพรรคคือทู ไหว่ ซึ่งเคยเป็นนักโทษการเมืองมาก่อน เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือ มยา ทัน นุ, นาย เย บา เสว่ และ ชอ ชอ คยอว์ เญียน เป็นลูกสาวของอู นุ อดีตนายกรัฐมนตรี คยอว์ เญียน (อดีตรองนายกรัฐมนตรี) และ บา เสว่ (อดีตนายกรัฐมนตรี) ซึ่งล้นเป็นนักการเมืองชื่อดังที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ พรรคมีบทบาทในเขตย่างกุ้งและอิระวดี
ณวัฒน์ อิสรไกรศีล
ประวัติ
ณวัฒน์ อิสรไกรศีล เป็นชาวอำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนสายธรรมจันทร์ จังหวัดราชบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนบดินทรเดชา สิงห์ สิงหเสนี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โดยในช่วงศึกษาอยู่ระดับชั้นมัธยมศึกษา ได้ออกตระเวนเล่น เกมโชว์ ตามรายการโทรทัศน์มากมายนับสิบรายการ เช่น รายการพลิกล็อก, รายการมาตามนัด, รายการเกมตั้งตัว, รายการ ลาภติดเลข ฯลฯ จนได้รับรางวัลมากมายถึงขั้นส่งเสียตัวเองจนเรียนจบ  และเริ่มต้นมีประสบการณ์การเดินทางต่างประเทศจากการได้รับรางวัล จากนั้นได้เป็นพนักงานฝ่ายการตลาดของบริษัทรถยนต์ควบคู่ไปกับการเรียนในระดับชั้นปริญญาตรี ก่อนเปลี่ยนผันตัวเองไปเป็นมัคคุเทศก์ ตระเวนเดินทางไปยังประเทศต่างๆทั่วโลก และได้เปิดบริษัทนำเที่ยวเป็นของตนเอง ในนาม บริษัท โบอิ้ง ฮอลิเดย์ ทัวร์ แอนด์ ทราเวล จำกัด ก่อนเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองอีกครั้งเมื่อถูกชักนำเข้าสู่วงการบันเทิง โดยผู้บริหารของสถานีโทรทัศน์ไอทีวีในยุคแรก
จนเมื่อปี พ.ศ. 2555 ได้หมดสัญญาการเป็นผู้อำนวยการกองประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ (2007-2011) จึงได้ติดต่อ ทาง MUO เพื่อซื้อลิขสิทธิ์แต่ทาง MUO ปฏิเสธที่จะขายลิขสิทธิ์ให้ ดังนั้นจึงผันตัวเองมาตั้งเวทีการประกวดสาวงามในปี พ.ศ. 2556 โดยใช้ชื่อว่า "มิสแกรนด์ไทยแลนด์" (Miss Grand Thailand) โดยร่วมกับทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 แพร่ภาพออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 และนอกจากนั้นยังเป็นประธานและผู้ก่อตั้งเวทีการประกวดสาวงามระดับนานาชาติ โดยใช้ชื่อว่า "มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล" ซึ่งถือเป็นเวทีนางงามระดับนานาชาติเวทีแรกของโลกที่มีจุดกำเนิดและก่อตั้งโดยคนไทย
ณวัฒน์ได้มีข้อพิพาทกับหงษ์ทอง บริษัทจำหน่ายสลากออนไลน์ โดย ฐิตาภา ธนทรัพย์ปรีชา (CEO วี) เข้าแจ้งความเอาผิดข้อหาหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา ที่ สน.พระโขนง กับผู้โพสต์ และเตรียมฟ้องเรียกค่าเสียหายกับผู้ที่แสดงความคิดเห็นอีกอย่างน้อย 10 คอมเมนท์ ที่เข้าข่าย ทำให้เกิดความเสียหายและเสื่อมเสียชื่อเสียง จากกรณี ณวัตน์ อิสรไกรศีล โพสต์ข้อความชี้นำ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2565 เกี่ยวกับการเปิดข้อมูลลูกค้า ซึ่งทางหงษ์ทองฯ รู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องดังกล่าว เพราะมีขั้นตอนการจัดการทรัพย์สินมูลค่าสูง ซึ่งทางหงส์ทองฯ ได้ชี้แจงให้ทราบแต่ต้น และถือเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่ต้องปกป้องข้อมูลของลูกค้าจนกว่าจะมีการส่งมอบ
ประกาศยุติบทบาททางโทรทัศน์
วันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 เวลา 14.02 น. ณวัฒน์ อิสรไกรศีล แถลงการณ์ผ่านการถ่ายทอดสดออนไลน์ ทางเพจเฟซบุ๊ก ณวัฒน์ อิสรไกรศีล – Mr.Nawat Itsaragrisil โดยกล่าวว่า
"...ขออนุญาต ลาออกอย่างเป็นทางการอีกครั้ง สำหรับรายการทูเดย์ โชว์ ซึ่งผมได้คุยเรียบร้อย ทางรายการจะไม่มีผมอีกแล้ว ไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว ส่วนรายการเพชรรามา ทางช่องอมรินทร์ทีวี ก็จะไม่มีผม แต่จะมีรายการนี้อยู่ถึงสิ้นเดือนกันยายนตามสัญญาที่เซ็นไว้ และเปลี่ยนเป็นพิธีกรคนอื่นแทน ถือเป็นการล้างหน้าผมออกจากทีวี 100% นับจากวินาทีนี้ ไม่ใช่แค่รายการครัวคุณต๋อย และขอฝากความปรารถนาดีถึง โก๊ะตี๋ น้องรักของผม สบายใจได้ เพราะไม่ได้ติดสายพันธุ์เดียวกับคุณ โก๊ะตี๋เป็นน้องที่ผมรักมาก โคตรรักเลย ขอบคุณเอ๊าะมาก น้องรักอีกคน คนนี้ก็จะวิตกจริตไปเรื่อย โคตรรักเหมือนกัน เรารักกันจริงๆ..."
ผู้จัดงานคอนเสิร์ต
ศิลปิน ก้อง สหรัถ สังคปรีชา, ณัฐ ศักดาธร, เบน ชลาทิศ, เจนนิเฟอร์ คิ้ม แขกรับเชิญ อ๊อด คีรีบูน, โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ และ แอ๊ด คาราบาว ศิลปิน วงคาราบาว ร่วมด้วย วงดนตรีออร์เคสตร้า แขกรับเชิญ เบิร์ด กับ ฮาร์ท และ ตั๊ก ศิริพร อยู่ยอด
เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม
เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม (industrial organization หรือ industrial economics) เป็นสาขาในวิชาเศรษฐศาสตร์ที่เน้นศึกษาโครงสร้างและความสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิตในตลาดที่มีการแข่งขันไม่สมบูรณ์ เช่น ตลาดที่มีผู้ผลิตรายใหญ่น้อยราย หรือมีปัจจัยกีดกันไม่ให้ผู้ผลิตรายใหม่เข้าสู่ตลาดได้ หัวข้อการศึกษาในสาขาเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรมมักเกี่ยวข้องกับโครงสร้างของตลาด (เช่น จำนวนผู้ประกอบการ ลักษณะสินค้า) พฤติกรรมของหน่วยธุรกิจ ไปจนถึงนโยบายของรัฐที่มีเป้าหมายเพื่อปรับปรุงตลาดให้มีประสิทธิภาพ เช่น กฎหมายการแข่งขันทางการค้า นโยบายกำกับดูแลอุตสาหกรรม เป็นต้น
ประวัติ
แนวคิดการอธิบายอำนาจในการกำหนดราคาของหน่วยผลิตนั้นเป็นส่วนหนึ่งของขนบงานวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์อยู่แล้วก่อนที่จะมีการจำแนกเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรมเป็นสาขาย่อยเฉพาะทาง ในปี ค.ศ. 1837 นักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน ได้นำเสนอทฤษฎีตลาดผูกขาดโดยผู้ขายน้อยราย (oligopoly) ในหนังสือ "งานวิจัยว่าด้วยหลักคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทรัพย์" (Recherches sur les principes mathématiques de la théorie des richesses) แต่ในระยะแรกไม่ได้มีการอภิปรายกันในวงวิชาการเศรษฐศาสตร์มากนัก แบบจำลองทฤษฎีตลาดผู้ขายน้อยรายของกูร์โนยังคงเป็นแบบจำลองสำคัญในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ในปัจจุบัน การศึกษาเรื่องการผูกขาดและการแข่งขันมีบทบาทสำคัญมากขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1870-1900 โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา จากการที่การพัฒนาทางอุตสาหกรรมส่งผลให้เกิดบรรษัทขนาดใหญ่ที่มีอำนาจในตลาดสูง จึงมีการอภิปรายและถกเถียงกันเรื่องผลของการกระจุกตัวของผู้ผลิตในอุตสาหกรรม การกำกับธุรกิจโดยรัฐบาล และการใช้กฎหมายการแข่งขันทางการค้า
สาขาเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรมสมัยใหม่มักถูกจัดว่าว่ามีที่มาจากช่วงทศวรรษ 1930 ที่ถือว่าเป็นช่วงที่มีพัฒนาการสำคัญในด้านการแข่งขันไม่สมบูรณ์ ในช่วงนี้มีการเสนอแนวคิดใหม่ๆ โดยมีเอ็ดเวิร์ด แชมเบอร์เลนกับเอ็ดเวิร์ด เมสันที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เสนอแนวคิดตลาดแข่งขันกึ่งผูกขาด (monopolistic competition) และโจน โรบินสันที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ใช้หลักคิดรายได้ส่วนเพิ่ม (marginal revenue) ในการวิเคราะห์รูปแบบการแข่งขันที่ไม่สมบูรณ์
ในช่วงทศวรรษ 1950 การศึกษาเชิงประจักษ์ของเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม เปลี่ยนไปมุ่งความสนใจกับการศึกษาอุตสาหกรรมด้วยข้อมูลทางสถิติจากเดิมที่เน้นการใช้กรณีศึกษารายอุตสาหกรรม การวิจัยในลักษณะนี้มีนักเศรษฐศาสตร์ชาวอเมริกัน โจ เบน เป็นผู้บุกเบิก ทำให้งานวิจัยเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรมช่วงทศวรรษ 1950-1960 นิยมใช้การศึกษาทางเศรษฐมิติด้วยข้อมูลตามขวาง เบนยังเป็นผู้ริเริ่มกระบวนทัศน์ที่เรียกว่า โครงสร้าง-พฤติกรรม-ผลลัพธ์ (structure-conduct-performance) โดยพิจารณาโครงสร้างของตลาด พฤติกรรมของหน่วยเศรษฐกิจในตลาด และผลของโครงสร้างและพฤติกรรมนั้นที่มีต่อความกินดีอยู่ดีทางเศรษฐกิจ
นับตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา การศึกษาเชิงทฤษฎีในด้านเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรมได้หันมาใช้หลักการคณิตศาสตร์ด้านทฤษฎีเกมเป็นเครื่องมือในการวิเคราะห์ ด้วยแนวคิดดุลยภาพแบบแนช การศึกษาเชิงประจักษ์ในยุคหลังมานี้ จึงได้อาศัยทฤษฎีที่อธิบายปฏิสัมพันธ์ของหน่วยผลิตในตลาด เป็นฐานในการศึกษาด้วย
โครงสร้างของตลาด
โครงสร้างของตลาด มีความหมายอย่างกว้างๆ หมายถึงลักษณะพื้นฐานของอุตสาหกรรมนั้นๆ ที่ค่อนข้างคงที่ และส่งผลต่อพฤติกรรมของผู้ขายและผู้ซื้อในตลาด ลักษณะของอุตสาหกรรมอาจมีที่มาทั้งจากธรรมชาติของสินค้านั้นเอง เช่น เทคโนโลยีการผลิต หรือเป็นลักษณะที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากปัจจัยอื่น (รวมถึงธรรมชาติของสินค้านั้นๆ) เช่น จำนวนผู้ขายในตลาด ปัจจัยที่กีดกันการเข้าร่วมตลาดของผู้ผลิตรายใหม่ หนึ่งในหัวข้อสำคัญของเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม คือการพยายามอธิบายว่ามีปัจจัยใดในโครงสร้างของตลาด ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมในตลาดและประสิทธิภาพของตลาด และโครงสร้างเหล่านั้นถูกกำหนดอย่างไร
พฤติกรรมของธุรกิจในตลาด
การศึกษาในสาขาเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม มักให้ความสำคัญกับอำนาจเหนือตลาด หรืออำนาจผูกขาด (market power หรือ monopoly power) ซึ่งหมายถึงความสามารถของผู้ขายหรือผู้ซื้อ ในการกำหนดราคาหรือเงื่อนไขในการค้าได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่แตกต่างจากแนวคิดการแข่งขันสมบูรณ์ที่ผู้ผลิตและผู้บริโภคแต่ละรายย่อยๆ ไม่มีอำนาจในการกำหนดราคา
หัวข้อการศึกษาที่สำคัญข้อหนึ่งในสาขานี้คือ ผู้ขายที่มีอำนาจเหนือตลาด จะใช้วิธีการตั้งราคาแบบใดเพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์ เช่น การตั้งราคาขายให้ผู้ซื้อแต่ละรายไม่เท่ากัน การตั้งราคาขายแบบไม่เป็นเส้นตรง นอกจากนี้ นักเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม ยังสนใจศึกษาพฤติกรรมการรวมกลุ่มของผู้ขายเพื่อฮั้วราคา ไปจนถึงพฤติกรรมที่ไม่เกี่ยวข้องกับราคา เช่น ผู้ขายต้องการสร้างความแตกต่างของสินค้าอย่างไร การโฆษณามีผลกีดกันไม่ให้ผู้ขายรายใหม่เข้ามาในตลาดหรือไม่ การลงทุนเพื่อวิจัยและพัฒนา เป็นต้น
สภาแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า
สภาแห่งชาติของสหภาพพม่า (ภาษาอังกฤษ: National Council of the Union of Burma; ภาษาพม่า: ပြည်ထောင်စုမြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားကောင်စီ; ออกเสียง [pjìdàuɴzṵ mjəmà nàiɴŋàɴ əmjóðá kàuɴsì]) เป็นกลุ่มต่อต้านรัฐบาลในพม่า ประกอบขึ้นด้วยตัวแทนของกองกำลังติดอาวุธและพรรคการเมืองที่ลี้ภัย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2535 เป้าหมายเพื่อเรียกร้องการปกครองระบอบประชาธิปไตยในพม่า
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มเอ
ฟุตบอลโลกหญิง 2015 กลุ่มเอ ประกอบด้วย, , และ  การแข่งขันจะเริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 6–15 มิถุนายน พ.ศ. 2558
ตารางคะแนน
ใน รอบ 16 ทีมสุดท้าย :
ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง
ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง (Most favoured nation; ตัวย่อ: MFN) เป็นสถานะซึ่งชาติหนึ่งให้แก่อีกชาติหนึ่งในการค้าระหว่างประเทศ ถึงแม้ว่าคำ ชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง จะฟังดูขัดแย้งก็ตาม เนื่องจากคำดังกล่าวหมายความว่า ชาติที่ได้รับสถานะดังกล่าวจะได้ข้อได้เปรียบทางการค้าทั้งหมดมากกว่าชาติอื่น เช่น อัตราภาษีศุลกากรระดับต่ำ ในทางปฏิบัติแล้ว ชาติที่ได้รับสถานะชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งจะไม่ถูกปฏิบัติในระดับต่ำกว่าชาติอื่นซึ่งไม่ได้รับ สมาชิกขององค์การการค้าโลกจะปฏิบัติต่อสมาชิกอื่นในฐานะคู่ค้าที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งทั้งสิ้น
สมาชิกขององค์การการค้าโลก ซึ่งรวมถึงประเทศพัฒนาแล้วทั้งหมด จะต้องสมัครใจมอบสถานะดังกล่าวให้แก่กัน โดยมีข้อยกเว้นเฉพาะประเทศกำลังพัฒนา เขตการค้าเสรีในภูมิภาค และสหภาพการค้า ร่วมกับหลักการว่าด้วยการทำสนธิสัญญา หลักการว่าด้วยชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่งเป็นหลักการสำคัญหนึ่งในกฎหมายการค้าองค์การการค้าโลก
เบอร์เคนเฮด
เบอร์เคนเฮด (Birkenhead) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ บริเวณปากแม่น้ำเมอร์ซีย์ ตรงข้ามกับเมืองลิเวอร์พูล จากการสำรวจสำมโนประชากรในปี ค.ศ. 2001 เมืองมีประชากร 83,729 คน อาจเป็นที่รู้จักจากการเป็นศูนย์กลางการต่อเรือ เป็นเมืองท่า และมีอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง เมืองมีอุโมงค์ลอดใต้แม่น้ำ ความยาว 3.4 กม. เชื่อมกับเมืองลิเวอร์พูล เป็นเมืองแห่งแรกในทวีปยุโรปที่มีรถราง
เหรียญกาชาด
เหรียญกาชาด เป็นเหรียญราชอิสริยาภรณ์อันเป็นบำเหน็จความชอบที่พระราชทานแก่ผู้ทำคุณประโยชน์แก่สภากาชาดไทย แบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ เหรียญกาชาดสมนาคุณ เหรียญกาชาดสรรเสริญ และเหรียญกาชาดสดุดี
เหรียญกาชาดสมนาคุณ
เหรียญกาชาดสมนาคุณ มีลักษณะเป็นเหรียญโลหะกลมแบน เส้นผ่าศูนย์กลาง 27 มิลลิเมตร ด้านหน้ามีรูปกาชาดและรูปนางพยาบาลประคองทารกกับคนชรา ด้านหลังกลางเหรียญมีที่ว่างสำหรับจารึกนามผู้ได้รับเหรียญและพุทธศักราช ภายในวงขอบเหรียญเบื้องบนมีข้อความว่า “สภากาชาด” และภายในวงขอบเหรียญเบื้องล่างมีข้อความว่า “สมนาคุณ” ด้านหน้ามีห่วงเป็นรูปกระหนก สำหรับบุรุษใช้ห้อยกับแพรแถบสีขาวกว้าง 30 มิลลิเมตร ด้านหน้าแพรแถบตรงกลางมีกาชาดลงยา สำหรับสตรีใช้ห้อยกับแพรแถบดังกล่าวผูกเป็นรูปแมลงปอ
เหรียญกาชาดสมนาคุณ มีลำดับเป็น 3 ชั้น คือ