cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภักดี แสนทวีสุข
ตัวการ์ตูนของภักดี แสนทวีสุข
ตัวละครของภักดีเองนั้น ปรากฏอยู่ในรูปของผู้ชายไว้ผมรองทรง ใส่เสื้อยืดลายอักษร "ต" ระบายสีแดงอยู่ครึ่งบน ส่วนครึ่งล่างเป็นสีขาว มักใช้ชื่อว่า ต่าย, ภักดู หรือ เต่ย เห่ยสกุล เป็นต้น (มาจากการเอาชื่อจริงของตนมาดัดแปลง) ในการ์ตูนชุดสองเกลอและไอ้ตัวเล็กยุคแรกๆ นั้น ตัวละครของต่ายจะดูผอมสูงแบบชายไทยมาตรฐาน ขณะที่ในการ์ตูนสามช่องจบนั้น ตัวละครมักจะมีสัดส่วนที่เล็กลงและดูหนากว่า ในระยะหลังๆ ภักดีมักเขียนตัวเองให้ดูอ้วนและลงพุงไปตามวัยของตนเองทั้งในการ์ตูนชุดไอ้ตัวเล็กและในการ์ตูนสามช่องจบ ครั้งหนึ่ง เขาได้เปิดเผยว่าได้รับแนวทางในการเขียนการ์ตูนต่างๆมาจากประสบการณ์ของตัวเองและผู้คนรอบข้าง
นอกจากนี้เขายังเคยเขียนการ์ตูนล้อการเมืองโดยไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และมุ่งเน้นไปที่นายกรัฐมนตรีเป็นหลัก ครั้งหนึ่ง เขาเคยแสดงความเห็นกับทางหนังสือพิมพ์มติชนรายวันว่า หากเขามีโอกาสเขียนบทละคร เขามีความปรารถนาที่จะกล่าวถึง ผู้นำ ที่ไม่แสวงหาผลประโยชน์เข้าหาตนฝ่ายเดียว หากแต่ยึดผลประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ
ตัวการ์ตูนซึ่งเป็นที่จดจำ
ตัวการ์ตูนของภักดีซึ่งเป็นที่จดจำของผู้อ่านส่วนมากอยู่ในการ์ตูนชุดไอ้ตัวเล็ก (ปังปอนด์)
มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน
มหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน (เดนมาร์ก: Københavns Universitet ; อังกฤษ University of Copenhagen) เป็นมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในประเทศเดนมาร์ก ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1479 มีนักศึกษาเกือบ 33,000 คน และพนักงานมากกว่า 6,000 คน มีวิทยาเขตในเมืองโคเปนเฮเกนและบริเวณรอบ ๆ โดยวิทยาเขตที่เก่าที่สุดตั้งอยู่ใจกลางเมืองโคเปนเฮเกน มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองในกลุ่มประเทศสแกนดิเนเวีย หลักสูตรส่วนใหญ่สอนเป็นภาษาเดนมาร์ก และมีบางหลักสูตรสอนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาเยอรมัน
วัดยางมณี (อำเภอโพธิ์ทอง)
วัดยางทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 แต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาขุนเชื้อประศาสน์ได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์และมีพระอินเป็นเจ้าอาวาสรูปแรกหลังบูรณะในระยะแรก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเมื่อ พ.ศ. 2510 และให้ทางราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัดจำนวน 4 ไร่ และได้สร้างศาลาการเปรียญขึ้นอีก 1 หลัง
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ วิหารหลวงพ่อขาว-หลวงพ่อดำ กุฏิสงฆ์ วิหาร ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาอเนกประสงค์ หอระฆัง หอกลอง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมาวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500
บุญชัย บำรุงพงศ์
พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 – 12 กันยายน พ.ศ. 2538) เป็นอดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตผู้บัญชาการทหารบก ลำดับที่ 20 ระหว่าง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 - 30 กันยายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรนายยัง และนางแพ บำรุงพงศ์ สมรสกับคุณหญิงจรัสลักษณ์ บำรุงพงศ์ พึ้นเพครอบครัวมาจากชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ต่อมาได้ย้ายภูมิลำเนามาอาศัยที่กรุงเทพมหานคร บุญชัยสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบพิตรพิมุข และโรงเรียนบ้านสมเด็จเจ้าพระยา และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2477 และเข้ารับราชการครั้งแรกที่กองพันทหารม้าที่ 4 จังหวัดจันทบุรี
ชีวิตครอบครัว
พล.อ. บุญชัย บำรุงพงศ์ สมรสกับ คุณหญิงจรัสลักษณ์  บำรุงพงศ์มีบุตร 1 คน คือ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ดังนี้
ถึงแก่อนิจกรรม
พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2538 สิริอายุ 79 ปี และเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2538 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ พลเอก บุญชัย บำรุงพงศ์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
Opheliida
Opheliida เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Polychaeta.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นิพิธ ฮันเก้
ฐิติฉัตร ฮันเก้ หรือชื่อเดิม นิพิธ ฮันเก้, ปานุวัฒน์ ฮันเก้ (ชื่อเล่น: เบนซ์) เป็นนักแสดง และนายแบบชายชาวไทย สังกัดกันตนา (ช่อง 7)
ประวัติ
ฐิติฉัตร ฮันเก้ มีชื่อตั้งแต่เข้าวงการว่า 'นิพิธ ฮันเก้ โดยเปลี่ยนชื่อจริงเป็น ปานุวัฒน์ ฮันเก้ แต่ล่าสุดเปลี่ยนชื่อเล่นกลับมาใช้ชื่อ “เบนซ์” เหมือนเดิม ส่วนชื่อจริงเปลี่ยนใหม่เป็น ฐิติฉัตร (ชื่อเล่น: เบนซ์) เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดงชายชาวไทย
เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบ และแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "รักฉันจะมีแต่เธอ" ของ ปาน ธนพร แวกประยูร เมื่อปีพ.ศ. 2543 จากนั้นได้เซนต์สัญญาเป็นนักแสดงสังกัดกันตนา และมีผลงานละครหลายเรื่อง ได้แก่ ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ทายาทอสูร, แก้วตาหวานใจ เป็นต้น
นอกเหนือจากงานละคร ฐิติฉัตรก็ได้มีงานอีเว้นท์ เดินแบบบนแคทวอล์ก เป็นดีเจ และงานพิธีกร ด้านชีวิตส่วนตัว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันหันเหไปทำงานอาร์ต วาดรูป พวกกำแพงใหญ่ๆตามมหาวิทยาลัย เป็นงานศิลปะทำฟรี เพื่อการกุศล เพื่อสังคม
ยูริโกะ อิชิดะ
ยูริโกะ อิชิดะ เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1969 เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
สายไฟฟ้า
สายไฟฟ้า เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ส่งพลังงานไฟฟ้าจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งโดยกระแสไฟฟ้าจะเป็นตัวนำพลังงานไฟฟ้าผ่านไปตามสายไฟจนถึงเครื่องใช้ไฟฟ้า สายไฟทำด้วยสารที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ เรียกว่าตัวนำไฟฟ้า และตัวนำไฟฟ้าที่ใช้ทำสายไฟเป็นโลหะที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ดี ลวดตัวนำแต่ละชนิดยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้ต่างกัน ตัวนำไฟฟ้าที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้มากเรียกว่ามีความนำไฟฟ้ามากหรือมีความต้านทานไฟฟ้าน้อย ลวดตัวนำจะมีความต้านทานไฟฟ้าอยู่ด้วย โดยลวดตัวนำที่มีความต้านทานไฟฟ้ามากจะยอม ให้กระแสไฟฟ้าผ่านได้น้อย
=ประเภทของสายไฟฟ้า= สายไฟฟ้าแบ่งออกเป็น 2 จำพวกคือสายไฟแรงดันต่ำ และ สายไฟแรงดันสูง
สายไฟฟ้าแรงดันต่ำ (Low Voltage Power Cable)
เป็นสายไฟที่ใช้กับแรงดันไม่เกิน 750 โวลต์ เป็นสายหุ้มฉนวน ทำด้วยทองแดงหรืออะลูมิเนียม โดยทั่วไปเป็นสายทองแดงสายขนาดเล็กจะเป็นตัวนำเดี่ยว แต่สายขนาดใหญ่เป็นตัวนำตีเกลียว วัสดุฉนวนที่ใช้กับสายแรงดันต่ำคือ Polyvinyl Chloride (PVC) และ Cross-Linked Polyethylene (XLPE)
สาย IEC-01
สายไฟฟ้าตาม มอก.11-2531 ที่ในท้องตลาดนิยมเรียกว่า ทีเอชดับเบิลยู (THW) เป็นสาย ไฟฟ้าชนิดทนแรงดัน 750 โวลต์ เป็นสายเดี่ยว นิยมใช้กันอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะใน โรงงานอุตสาหกรรม เนื่องจากใช้ในวงจรไฟฟ้า 3 phase ได้ ปกติจะเดินร้อยในท่อร้อยสาย ชื่อ THW เป็นชื่อตามมาตรฐานอเมริกัน ซึ่งเป็นสายชนิดทนแรงดัน 600 โวลต์ อุณหภูมิใช้งานที่ 75 องศาเซลเซียส แต่ในประเทศไทยนิยม เรียกสายที่ผลิตตาม มอก. 11 -2531 ว่า สาย THW เนื่องจากมีโครงสร้างคล้ายกันและรู้กันทั่วไปในท้องตลาด
สาย VAF
สายไฟตาม มอก.11-2531 ที่ตามท้องตลาดเรียกว่า สายชนิด วีเอเอฟ (VAF) เป็นสายที่นิยมใช้กันมากตามบ้านในประเทศไทย เป็นสายชนิด ทนแรงดัน 300 โวลต์ มีแบบสายคู่ และที่มีสายดินอยู่ด้วย มีชนิด 2 แกน หรือ 3 แกน เป็นสายแบน ตัวนำนอกจากจะมีฉนวนหุ้ม แล้วยังมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่ง สายคู่จะนิยมรัดด้วยเข็มขัดรัดสาย(Clip) ใช้ในบ้านอยู่อาศัยทั่วไป สายชนิดนี้ห้ามใช้ในวงจร 3 phase ที่มีแรงดัน 380 โวลต์ (ในระบบ 3 phase แต่แยกไปใช้งานเป็นแบบ 1 phase แรงดัน 220 โวลต์ จะใช้ได้)
สาย VCT
เป็น สายชนิดทนแรงดัน 300 โวลต์มีทั้งชนิดเป็นสายเดี่ยวสายคู่และที่มีสายดินอยู่ด้วย ถ้าเป็นสายเดี่ยวจะเป็นสายกลมและถ้าเป็นชนิด 2 แกนหรือ 3 แกนจะเป็นสายแบน ตัวนำนอกจากจะมีฉนวนหุ้มแล้วยังมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่งสายคู่จะนิยมเดิน ตามฝาผนังด้วยเข็มขัดรัดสาย (Clip) หรือเดินในช่องเดินสาย แต่ห้ามเดินฝังดินโดยตรง การจะเดินสายประเภทนี้ใต้ดินจะต้องเดินในท่อฝังดินที่มีการป้องกันน้ำซึม เข้าท่อ ใช้ในบ้านอยู่อาศัยทั่วไปสายชนิดนี้ห้ามใช้ในวงจร 3 เฟสที่มีแรงดัน 380 โวลต์เช่นกัน (ในระบบ3เฟสแต่แยกไปใช้งานเป็นแบบ1 เฟสแรงดัน 220 โวลต์จะใช้ได้)
สาย NYY
สายไฟฟ้าตาม มอก.11-2531 ตามท้องตลาดนิยมเรียกว่าสายชนิด เอ็นวายวาย (NYY) มีทั้งชนิดแกนเดียว และหลายแกนสายหลายแกน ก็จะเป็นสายชนิดกลมเช่นกัน สายชนิดนี้ทนแรงดันที่ 750 โวลต์ นิยมใช้อย่างกว้างขวางเช่นกัน เนื่องจากว่ามี ความทนต่อสภาพแวดล้อม เพราะมีเปลือกหุ้มอีกชั้นหนึ่ง บางทีเรียกว่าเป็นสายฉนวน 3 ชั้น ความจริงแล้วสายชนิดนี้มีฉนวนชั้นเดียว อีกสองชั้นที่เหลือเป็นเปลือกเปลือกชั้นในทำหน้าที่เป็นแบบ (Form) ให้สายแต่ละแกนที่ตีเกลียวเข้าด้วยกันมีลักษณะกลม แล้วจึงมีเปลือกนอกหุ้ม อีกชั้นหนึ่งทำหน้าที่ป้องกันความเสียหายทางกายภาพ
สายไฟฟ้าแรงดันสูง (High Voltage Power Cable)
เป็นสายตีเกลียวมีขนาดใหญ่ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ สายเปลือย และสายหุ้มฉนวน
สายไฟฟ้าที่ผลิตตามมาตรฐานอื่น
หมายถึง สายไฟฟ้าที่ไม่ได้ผลิตตามมาตรฐาน มอก 11-2531 จึงเป็นสายไฟฟ้าทองแดง ที่หุ้มฉนวนชนิดอื่น ที่นอกเหนือไปจากฉนวนชนิด PVC เช่น
คาราเต้
คาราเต้ หรือ คาราเต้โด  เป็นศิลปะการต่อสู้ถือกำเนิดที่โอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นการผสมผสานระหว่างการต่อสู้ของชาวโอะกินะวะและชาวจีน คาราเต้ได้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) เมื่อชาวโอะกินะวะอพยพเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น
คาราเต้มักถูกเข้าใจผิดว่า เป็นการต่อสู้ด้วยการฟันอิฐ แต่ที่จริงแล้ว คือการต่อสู้ด้วยการใช้อวัยวะต่างๆ ในร่างกาย เช่น กำปั้น เท้า สันมือ นิ้ว ศอก เป็นต้น แต่เมื่อถูกดัดแปลงเป็นกีฬาแล้วเหลือเพียงมือและเท้า
ประวัติ
สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 14 โอะกินะวะได้มีการติดต่อการค้ากับทางจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีมานานมากตั้งแต่สมัยอดีต ในขณะนั้นได้มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม วิชาการความรู้แขนงต่างๆ รวมถึงศิลปะการป้องกันตัว โอะกินะวะได้มีศิลปะการต่อสู้ประจำอยู่แล้ว และได้ผสมผสานกับทักษะที่ได้รับมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งก็คือมวยใต้ จนสามารถเรียกได้ว่าญี่ปุ่นเป็นต้นกำเนิดของคาราเต้ โดยโอะกินะวะจะเรียกศิลปะป้องกันตัวของตนเองว่า โทเต้ (唐手Tode) ในภาษาโอะกินะวะ หรือในภาษาญี่ปุ่นจะเรียก โอะกินะวะเต้　(沖縄手 Okinawa Te) โดย โอะกินะวะเต้ จะมีวิชาที่สามารถแยกเป็นจุดเด่นของแต่ละสำนัก หลักๆ ได้แก่ 3 สำนักหลัก ซึ่งชื่อสำนักได้ตั้งตามชื่อเมืองใหญ่ที่วิชานั้นๆ อาศัยอยู่ ได้แก่ ชูริเต้(Shuri Te) นาฮาเต้(Naha Te) และโทมาริเต้(Tomari Te)
ชูริเต้ มวยแห่งเมืองชูริ (Shuri-Te 首里手)
โซคอน มัทสุมูระ (Sokon Mutsumura) ผู้เชี่ยวชาญแห่งชูริเต้ได้เดินทางไปจีนเพื่อศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมความรู้ของตนและนำกลับมาพัฒนาชูริเต้ ความรู้ใหม่ที่โซคอนนำมาก็คือ ทักษะของมวยสิงอี้ฉวน ต่อมา โชกิ โมโตบุ Shoki Motobu ผู้เชี่ยวชาญแห่งชูริเต้ ได้แลกเปลี่ยนความรู้กับ T'ung Gee Hsing (ผู้สืบทอดวิชาสิงอี้ และปากั้ว ซึ่งอพยพมาอยู่ที่โอะกินะวะ)
มาสด้า
มาสด้า เป็นบริษัทผลิตรถยนต์จากประเทศญี่ปุ่น มีฐานการผลิตที่เมืองฟูจู จังหวัดฮิโรชิมะ ข้อมูลปี ค.ศ. 2005 มาสด้ามีกำลังผลิตรถยนต์ประมาณ 800,000 คันต่อปี และเป็นผู้ผลิตรถยนต์อันดับที่ 17 ของโลก โดยวางขายในทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป และทวีปอเมริกาเหนือ
คาราเต้
ชูริเต้ มวยแห่งเมืองชูริ (Shuri-Te 首里手)
ต่อมาปีค.ศ. 1922 ฟูนาโกชิ กิชิน ลูกศิษย์ของ อังโก อิโตสึ (Anko Itosu) แห่งชูริเต้ ได้พัฒนาคาราเต้ และเผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการที่โตเกียวโดยได้รับการสนับสนุนของ จิกาโร่ คาโน (Jikaro Kano) ผู้ก่อตั้งยูโดโคโดกัน Kodokan Judo และต่อมา บรรดาศิษย์ของฟูนาโกชิ ได้เรียกรูปแบบการสอนของฟูนาโกชิว่า โชโต (Shoto 松涛) ตามนามปากกาของท่าน และได้เรียกโรงฝึกแห่งแรกของท่านว่า โชโตกัน (松涛館)
มาสด้า
ประวัติ
มาสด้าก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1920 ในชื่อบริษัท Toyo Cork Kogyo โดยช่วงแรกทำธุรกิจเครื่องจักรกลส่วนประกอบยานพาหนะ และผลิตอาวุธให้กองทัพญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็น "มาสด้า" เมื่อ ค.ศ. 1984 แต่ได้ผลิตรถยนต์มาสด้าคันแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 รถยนต์สี่ล้อรุ่นแรกคือรุ่น มาสด้า R360
คาราเต้
นาฮาเต้ มวยแห่งเมืองนาฮา (Naha-Te　那覇手)
คันเรียว ฮิกาอนนะ (Kanryo Higaonna) ลูกศิษย์ของ อาราคากิ เซย์โช (Arakagi Seisho) ผู้เชี่ยวชาญนาฮาเต้ ได้เดินทางสู่ฟูเจี้ยนเพื่อหาประสบการณ์และศึกษาวิชาการต่อสู้ของจีน ได้เรียนกับ เซี่ยจงเสียง ( 谢崇祥Xie zongxiang 1852-1930) หรืออีกชื่อหนึ่ง  ริวริวโก (如如哥 Ryu Ryu Ko) ผู้เชี่ยวชาญมวยกระเรียนหมิงเฮ่อฉวน (鸣鹤拳 Minghe Quan) และเดินทางกลับมาพัฒนานาฮาเต้ ต่อมา โชจุน มิยากิ (宮城 長順 Miyagi Chojun, 1888-1953) ผู้สืบทอดนาฮาเต้ของคันเรียว ได้เปลี่ยนชื่อสำนักนาฮาเต้ เป็น โกจูริวคาราเต้  (剛柔流空手) เพื่อพัฒนาให้ทันสมัย และได้เข้ามาในญี่ปุ่นและเริ่มทำการสอนคาราเต้ (แต่เดิมสอนอยู่ในโอะกินะวะ) เป็นเวลาไม่นานนักหลังจาก ฟูนาโกชิ แห่งโชโตกัน
หลังจากที่ มิยากิ ได้ทำการสอนในญี่ปุ่นและโอะกินะวะ ท่านได้ตัดสินใจเดินทางไปยังประเทศจีนแผ่นดินใหญ่เพื่อกราบเซี่ยจงเสียงเป็นอาจารย์ ศึกษาในด้านของมวยจีนตามแบบอาจารย์ของตน และได้กลับมาญี่ปุ่นอีกครั้งเพื่อเรียบเรียงตำราการฝึกสอนของสำนักโกจูริวขึ้นใหม่ ให้เหมาะสมกับที่ท่านได้เรียนรู้มา
มาสด้า
ประวัติ
ในวันที่ 6 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1945 ตรงกับวันที่เครื่องบินบี 29 “อีโนร่า เกย์” ได้ทิ้งระเบิดลงที่เมืองฮิโรชิม่า เมืองที่ตั้งของโรงงานมาสด้าในปัจจุบัน ในวันนั้นก็ตรงกับวันเกิดของ จูจิโร่ มัตซึดะ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งมาสด้าพอดิบพอดี“ ฮานส์ ไกลเมลล์ บรรณาธิการฝ่ายเอเชีย ของ ออโตโมทีฟ นิวส์ เขียนบทความไว้น่าสนใจ โดยกล่าวว่า “มาสด้า รอดพ้นจากระเบิดนิวเคลียร์ เพียงเพราะเส้นผม” โดยเขาได้รับรู้จากการไปเยี่ยมชมสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ผ่านการบอกเล่าของผู้เชี่ยวชาญ โดยมาสด้าเองก็ไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังมากนัก เรื่องมีอยู่ว่าในวันที่ 6 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1945 ตรงกับวันที่เครื่องบินบี 29 “อีโนร่า เกย์” ได้ทิ้งระเบิดลงที่เมืองฮิโรชิม่า เมืองที่ตั้งของโรงงานมาสด้าในปัจจุบัน ในวันนั้นก็ตรงกับวันเกิดของ จูจิโร่ มัตซึดะ ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งมาสด้าพอดิบพอดี เวลา 07.30 น. ของเช้าวันนั้นมัตซึดะ ได้เดินทางเข้าไปในย่านใจกลางเมืองเพื่อที่จะตัดผม โดยขณะที่เขากำลังเดินเข้าใกล้ประตูร้าน ก็มีคนจะเดินเข้าไปตัดผมด้วยเช่นกัน แต่ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยยอมใคร เขาจึงรีบสาวเท้าและเข้าไปในร้านได้ก่อนชายคนนั้นเพียงเสี้ยววินาที โดยเขาใช้เวลาตัดผมไม่นานนักก็กลับไปขึ้นรถเพื่อเดินทางต่อ หลังจากนั้นในเวลา 08.16 น. ระเบิด “ลิตเติลบอย” ก็ได้สัมผัสกับพื้นของเมืองฮิโรชิม่าซึ่งจุดที่ระเบิดตกอยู่ห่างจากร้านตัดผมที่มัตซึดะเพิ่งใช้บริการไปเพียงแค่ 50 หลาเท่านั้น และลูกไฟขนาดมหึมาก็ได้เผาทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า ซึ่งแรงระเบิดส่งผลไปถึงรถที่มัตซึดะนั่ง ทำให้เขาและคนขับถึงกับกระเด็นออกไปนอกรถเลยทีเดียว แต่โชคดีที่เขารอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ โดยจุดที่เขาประสบเหตุก็คือที่ตั้งของมาสด้า ซูม-ซูม สเตเดี้ยม และเป็นบ้านของทีมเบสบอล ฮิโรชิม่า โตโย คาร์ป โปรเฟสชันแนล ในปัจจุบันนั่นเอง ขณะที่โรงงาน และสำนักงานใหญ่ของ มาสด้า ซึ่งขณะนั้น มีชื่อว่า “โตโย โคเกียว คอปอเรชั่น” กลับไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากแรงระเบิดดังกล่าว ซึ่งเป็นเพราะภูมิประเทศมีลักษณะเป็นภูเขาล้อม จึงเป็นเกราะกำบังอย่างดีต่อแรงระเบิด รวมถึงอุณหภูมิความร้อนที่มีมากกว่า 10,000 องศา แต่ที่เสียหายนั้นเกิดจากการโจมตีทางอากาศในช่วงปลายสงคราม หลังจากสงครามโลกผ่านพ้นไป จูจิโร่ มัตซึดะ ยังคงดำรงตำแหน่งประธานบริหารอยู่จนถึงปี ค.ศ.1951 ก่อนส่งผ่านไปยังบุตรชายผู้ที่รอดชีวิตจากแรงระเบิดในครั้งนั้นของเขา ที่ชื่อ ทัสซูนิจิ มัตซึดะ ซึ่งอีก 7 ปีต่อมาโรงงานขนาดเล็กภายใต้การนำของทัสซูนิจิ ก็มีศักยภาพเพิ่มขึ้นจนสามารถสร้างรถยนต์ขับเคลื่อน 4 ล้อ ได้เป็นครั้งแรก“
บริษัทฟอร์ดมอเตอร์ได้เข้าถือหุ้น 25% ในมาสด้าเมื่อ ค.ศ. 1979 ก่อนจะเพิ่มมาเป็น 33.4% เมื่อมาสด้าประสบปัญหาทางการเงินในปี ค.ศ. 1996 ในปัจจุบันมีรถยนต์หลายรุ่นที่ฟอร์ดและมาสด้าร่วมกันผลิต หรือฟอร์ดนำรถของมาสด้าไปปรับปรุงต่อเป็นรุ่นใกล้เคียง เช่น มาสด้า ทรีบิ้วกับฟอร์ด เอสเคป มาสด้า 323 โปรทีเจกับฟอร์ด เลเซอร์ เป็นต้น
คาราเต้
นาฮาเต้ มวยแห่งเมืองนาฮา (Naha-Te　那覇手)
ปัจจุบันประวัติศาสตร์ส่วนนี้มีประเด็นถกเถียงกันว่า เซี่ยจงเสียง กับ ริวริวโก เป็นคนละคนกัน เนื่องจากบันทึกของ มิยากิโชจุน กล่าวไว้ว่า ตอนที่เดินทางไปฟุเจี้ยนกราบ ริวริวโก เป็นอาจารย์ถึงได้ทราบว่า ริวริวโกเสียชีวิตไปแล้ว จึงได้กราบ เซี่ยจงเสียงเป็นอาจารย์แทน(ขณะนั้น เซี่ยจงเสียงได้รับสมญานามว่า หรูเกอ หรือ ริวโก ซึ่งแปลว่าเหมือนดั่งพี่ชาย หรือเหมือนดั่งครู ไม่ใช่ หรูหรูเกอ หรือ ริวริวโก) และจากประวัติที่ คันเรียว ฮิกาอนนะไปกราบ ริวริวโกเป็นอาจารย์ ขณะนั้น เซี่ยจงเสียงยังเป็นเพียงเด็กอายุ13ปี(คันเรียว ฮิกาอนนะ อายุมากกว่า เซี่ยจงเสียง1ปี) ซึ่งในขณะนั้น ริวริวโกได้รับ นากาอิมะ โนริซาโต้(仲井間憲里　Nakaima Norisato )ผู้ก่อตั้งสำนักริวเอริว(劉衛流) เป็นศิษย์มานานกว่าสิบปีแล้ว
ในขณะที่ มิยากิ เดินทางไปจีนแผ่นดินใหญ่ หนึ่งในนักเรียนที่ดีที่สุดของ มิยากิ ที่รู้จักกันดีในญี่ปุ่นก็คือ โกเกน ยามากูจิ　(剛玄　山口　Gogen Yamaguchi, 1909-1989) ฉายา THE CAT ผู้ได้รับสายดำระดับ 10 ดั้งจากมิยากิ ได้ทำการสอนต่อไปในญี่ปุ่น โดยยึดหลักการสอนแบบดั้งเดิมที่ได้เรียนรู้จากมิยากิ ก่อนที่จะไปศึกษาต่อที่จีน
มาสด้า
ประวัติ
มาสด้าถือว่าเป็นผู้นำด้านเครื่องยนต์โรตารีที่นำมาต่อยอดและพัฒนาจนมีชื่อเสียงทั้งด้านรถสปอร์ต และรถแข่งมอเตอร์สปอร์ต และปัจจุบันมาสด้าได้มาพัฒนาเครื่องยนต์สำหรับรถยนต์ของตนเองมาใช้ในชื่อ "Skyactiv"
คาราเต้
นาฮาเต้ มวยแห่งเมืองนาฮา (Naha-Te　那覇手)
ภายหลังจึงเป็นเหตุให้เกิดการแบ่งแยกสำนักโกจูริว เป็น 2 พวก คือ โกจูริว ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงท่าใหม่ ซึ่งผสมผสานศิลปะของมวยจีน โดย โชจุน มิยากิ และ โกจูไก พวกที่มีการสอนในญี่ปุ่นตั้งแต่แรกเริ่ม โดย โกเกน ยามากูจิ
ความหมายคำว่า คาราเต้
คำว่า "คาราเต้" เดิมทีมาจากการออกเสียงแบบชาวโอะกินะวะ ตัว "คารา" 唐 ในภาษาจีน หมายถึง "ประเทศจีน" หรือ "ราชวงศ์ถัง" ส่วน "เต้" 手 หมายถึง มือ คาราเต้ หมายความว่า "ฝ่ามือจีน" หรือ "ฝ่ามือราชวงศ์ถัง" หรือ "กำปั้นจีน" หรือ "ทักษะการต่อสู้แบบจีน" ในรูปแบบการเขียนแบบนี้ "ฝ่ามือราชวงศ์ถัง" จึงหมายถึง การต่อยมวยแบบถัง หรือ "ฝ่ามือจีน" ก็บ่งบอกถึงอิทธิพลที่รับมาจากลักษณะการต่อสู้ของชาวจีน ในปีค.ศ. 1933 หลังจากสงครามระหว่างจีนกับญี่ปุ่นครั้งที่ 2 กิชิน ฟุนาโคชิ (船越義珍 Funakoshi Gichin, 1868-1957) ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะ บิดาแห่งคาราเต้สมัยใหม่ ได้เปลี่ยนตัวอักษร "คารา" ไปเป็นตัวอักษรที่มีเสียงเหมือนกันแต่มีความหมายว่า "ความว่างเปล่า" 空 แทน
มาสด้า
เครือข่ายจำหน่ายรถยนต์ของมาสด้า
ในอดีต มาสด้าในญี่ปุ่นได้มีการแยกประเภทตัวแทนจำหน่ายและยี่ห้อรถยนต์เช่นเดียวกับผู้ผลิตรถยนต์รายอื่นๆ ในญี่ปุ่น โดยอมาติ แองฟินิและยูโนส เป็นเครือข่ายและยี่ห้อสำหรับรถยนต์ระดับหรู ส่วนออโต้แซมนั้นเป็นเครือข่ายและยี่ห้อสำหรับรถยนต์ประเภท K-Car แต่ในปี 1996 ทางมาสด้าได้ยกเลิกยี่ห้อรถยนต์เหล่านี้เพื่อไม่ให้เกิดความสับสน แต่ยังมีตัวแทนจำหน่ายในชื่อนั้นๆ เหลืออยู่ในญี่ปุ่น แต่ก็มีน้อยมาก
คาราเต้
ความหมายคำว่า คาราเต้
เมื่อปีค.ศ. 1936 หนังสือเล่มที่สองของฟุนาโคชิใช้ตัวอักษร "คารา" ที่มีความหมายว่าความว่างเปล่า และในการชุมนุมบรรดาอาจารย์ชาวโอะกินะวะก็ใช้ตัวอักษรเดียวกัน ตั้งแต่นั้นมาคำว่า "คาราเต้" (ซึ่งออกเสียงเหมือนเดิม แต่ใช้ตัวอักษรใหม่) จึงหมายถึง "มือเปล่า"
มาสด้า
เครือข่ายจำหน่ายรถยนต์ของมาสด้า
ในประเทศไทย เคยนำรถยนต์ในเครือข่ายดังกล่าวมาขายโดย โดยเป็นรถของยี่ห้อออโต้แซม โดยที่นำมาขายคือ ออโต้แซม เรวิว (Autozam Revue) ประมาณช่วงปี 1992 โดยตั้งชื่อในไทยว่า มาสด้า 121 (Mazda 121) แต่ด้วยความที่ไม่พร้อมจะทำตลาดอย่างจริงจัง จึงเลิกขายไปในปี 1995
รุ่นรถในปัจจุบัน
This is the current Mazda automobile listing internationally.
Scalibregmatidae
Scalibregmatidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Opheliida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แกออร์กี ดีมีตรอฟ
แกออร์กี ดีมีตรอฟ มีไคลอฟ (Гео̀рги Димитро̀в Миха̀йлов) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เกออร์กี มีฮาอิลโลวิช ดีมีตรอฟ (Гео́ргий Миха́йлович Дими́тров) เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวบัลแกเรีย เขาเป็นผู้นำคอมมิวนิสต์คนแรกของสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรีย ตั้งแต่ปี 1946 ถึงปี 1949
หลังการอสัญกรรมของดีมีตรอฟ รัฐบาลบัลแกเรียได้นำร่างของเขาไปไว้ที่สุสานแกออร์กี ดีมีตรอฟ จนหลังการล่มสลายของระบอบคอมมิวนิสต์ในบัลแกเรียร่างของเขาถูกฝังที่สุสานกลางที่นครโซเฟียในปี 1990 ส่วนสุสานเดิมถูกรื้อถอนในปี 1999
กอวอบแชก
กอวอบแชก (Kołobrzeg, ; Kolberg, ; Kòlbrzég) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลบอลติกของเทศมณฑลกอวอบแชก จังหวัดปอมอแชซาคอดแญ ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้อยู่ในประเทศเยอรมนี ร้อยละ 80 ของเมืองที่ถูกทำลายในสงคราม หลังจากสงคราม เมืองอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศโปแลนด์และประชากรชาวเยอรมันได้ถูกขับไล่ออก เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกอวอบแชกระหว่างปี ค.ศ. 1950-1998
ศัพทมูลวิทยา
กอวอบแชก มีความหมายในภาษาโปแลนด์ว่า "ริมชายฝั่ง" โดย กอวอ แปลว่า "ริม" และ บแชก แปลว่า "ชายฝั่ง" ชื่อเมืองในภาษาคาชูเบีย (Kòłobrzeg) มีที่มาเดียวกัน นักภาษาศาสตร์ชาวโปแลนด์และคาชูเบียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 นำชื่อดั้งเดิมของเมือง (คือ Cholberg) มาผูกเป็นชื่อใหม่ หลังการตั้งถิ่นฐานของชาวเยอรมัน ชื่อดั้งเดิมดังกล่าวได้พัฒนาไปเป็น Kolberg ในภาษาเยอรมัน
จุด 45×90
จุด 45×90 เป็นพิกัดบนโลกที่เป็นครึ่งทางระหว่างขั้วโลก เส้นศูนย์สูตร เส้นเมริเดียนแรก และเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา
45° เหนือ 90° ตะวันตก
จุด 45°N, -90°W เป็นจุดที่มีชื่อเสียงและมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากที่สุด ตั้งอยู่บนพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1345 ft ในเมืองริตบร็อก รัฐวิสคอนซิน ใกล้กับเมือง Poniatowski ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่มีผู้ปกครองจากรัฐ เดิมมีการวางหมุดตั้งไว้ที่หนึ่งโดยทางคณะกรรมการอุทยานของเคาน์ตีมาราทอน จากในนั้นปี มีการถอนหมุดออกจากที่เดิมและนำไปตั้งบนพื้นที่ที่ถูกต้อง และเปิดให้เข้าชมได้อีกครั้งในวันที่ 12 กันยายน
จุดดังกล่าวได้กลายเป็นที่รู้จักจากทาเวิร์นของจอห์น เรย์มอนด์ เจสิซกี ซึ่งตั้งในเมือง Poniatowski ที่เขามีส่วนร่วมในการจัดตั้งจากการค้นพบจุดดังกล่าว โดยพวกเขาไปขายเสื้อยืด 45×90 และลงทะเบียนผู้เยี่ยมชมเป็นสมาชิกของชมรม 45×90 ของเขาอีกด้วย นับตั้งแต่ปี สำนักการประชุมและเยี่ยมชมวิสคอนซินวอซอ/เซนทรัลได้ขอยืมหนังสือลงทะเบียนสมาชิกชมรม 45×90 จากทายาทของจอห์น ทั้งนี้หากได้เข้าเป็นสมาชิกของชมรมดังกล่าว ทางสำนักฯ จะมอบเหรียญทีระลึกให้แก่สมาชิกใหม่
45° เหนือ 90° ตะวันออก
อีกจุดหนึ่งของจุด 45×90 ตั้งอยู่บนพิกัด 45°N, 90°W เหนือระดับน้ำทะเล 3311 ft โดยจุดนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ที่ถูกละทิ้งในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของจีน ใกล้กับเขตแดนมองโกเลีย โดยห่างจากอุรุมชีประมาณ 240 km ไปทางทิศตะวันอกเฉียงเหนือโดยการดำเนินการของรัฐ จุดนี้อยู่บนเขตแดนของมณฑลชีไทและชิงจิว เกร็ก ไมเคิลส์ ชาวอเมริกัน และรูรองเจา พนักงานขับรถแท็กซี่จากเมืองที่ใกล้กันกับชีไท ได้เดินทางไปถึงจุดดังกล่าวโดยตัวเองเป็นระยะทาง 110 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือในวันที่ 13 เมษายน และบันทึกการเดินทางครั้งนี้ใน Degree Confluence Project โดยการเดินทางครั้งนี้เขาไปค้นพบจุดดังกล่าวโดยที่ไม่มีหมุดหมายหรือสัญลักษณ์กายภาพใด ๆ แสดงให้เห็นเลย
45° ใต้ 90° ตะวันออก
จุดนี้ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดียตอนใต้ พิกัด -45°N, 90°W อยู่ลึกลงไปจากระดับน้ำทะเล 10489 ft ห่างจากเกาะแซ็งปอลซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ 773 miไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากแหลมอีเลเฟนต์บนเกาะเฮิร์ด 920 miไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากปอโรฟร็องแซในหมู่เกาะแกร์เกแลน 975 miไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ห่างจากทวีปแอนตาร์กติกา 1507 miไปทางทิศใต้ ห่างจากแผ่นดินเมืองออกัสตา รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียซึ่งเป็นเขตที่ผู้คนอาศัยอยู่ที่ใกล้ที่สุด 1521 miไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ห่างจากเกาะเรอูเนียง 2535 miไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ห่างจากทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเบงเกอร์รา ประเทศโมแซมบิก 3450 mi และห่างจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของหาดมอสเซล แอฟริกาใต้ 3600 mi
ในเดือนมีนาคม มีการค้นหาเครื่องบินมาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370ที่สูญหายไปในบริเวณมหาสมุทรอินเดียตอนใต้หลังจากมีการพบเจอภาพสิ่งคล้ายซากเครื่องบินโดยดาวเทียมที่บริเวณจุดกึ่งกลางของพิกัด 45° ใต้ 90° ตะวันออก
45° ใต้ 90° ตะวันตก
เป็นจุดที่ตั้งทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง Guaitecas ของชิลี 806 mi และอยู่เหนือทวีปแอนตาร์กติกา 1910 mi พื้นผิวของพิกัด -45°N, -90°W ตั้งอยู่ลึกใต้ระดับน้ำทะเล 13730 ft
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 2
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันตก-ออกในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ตัดกับ ที่สถานีจัตุรัสประชาชน ระยะทาง 64 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่ยาวที่สุดในระบบรองจาก เป็นเพียงสายเดียวที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง ผู้โดยสาร 1.5 ล้านคนต่อวัน มีผู้โดยสารหนาแน่นที่สุดในระบบ
ซากซุยโยมารุ
ซากซุยโยมารุ (Zuiyo-maru carcass; ; แปลว่า เนสซีใหม่) เป็นซากสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ที่ถูกลากขึ้นมาจากท้องทะเลด้วยเรือประมงสัญชาติญี่ปุ่นชื่อ "ซุยโยมารุ" นอกชายฝั่งของนิวซีแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1977 ซากดังกล่าวได้สร้างความฮือฮาและเป็นปริศนาในเชิงวิทยาศาสตร์
วันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1977 ที่นอกชายฝั่งเมืองไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์ ประมาณ 30 ไมล์ เรือซุยโยมารุ ของญี่ปุ่นที่กำลังทำการประมงปลาแมกเคอเรลอยู่ ขณะกำลังดึงอวนในความลึก 300 เมตรขึ้นมา อวนนั้นได้ติดเอาซากของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างประหลาดขึ้ันมาด้วย ซากนั้นมีสีขาวซีด ส่งกลิ่นเน่าเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว กัปตันทานากะ อากิระ ได้วินิจฉัยด้วยตนเองว่าน่าจะเป็นซากวาฬที่กำลังเน่าเปื่อย แต่ถึงอย่างไรซากดังกล่าวก็ได้ถูกยกขึ้นมาแขวนและถ่ายรูปไว้ โดย มิจิฮิโกะ ยาโนะ นักสมุทรศาสตร์และผู้จัดการเรือ ก่อนจะทิ้งลงทะเลไป เพราะลูกเรือทนกลิ่นของมันไม่ไหว แต่ก็ยังคงมีเนื้อเยื่อติดอยู่จึงเก็บไว้สำหรับใช้ตรวจสอบต่อไป ลักษณะของซากดังกล่าว ดูคล้ายกับเพลสิโอซอร์ สัตว์เลื้อยคลานทางทะเลขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคครีเตเชียสตอนปลาย เมื่อกว่า 65 ล้านปีก่อน คือ มีคอยาว ส่วนหัวเล็ก มีครีบสี่ข้างเหมือนใบพายขนาดใหญ่ โดยซากนี้ทีส่วนคอยาว 1.5 เมตร มีครีบสีแดงสี่ครีบ และส่วนหางยาวประมาณ 2 เมตร  ไม่มีครีบหลัง ไม่มีอวัยวะภายใน แต่ไขมันและเนื้อไม่สมบูรณ์
เมื่อเรือกลับถึงฝั่งในอีกสองเดือนต่อมา กัปตันอากิระได้สเก็ตช์ภาพขึ้นมาพร้อมกับภาพถ่าย ทำให้เรื่องนี้ได้ถูกเผยแพร่ออกไปโดยสำนักข่าวท้องถิ่น ได้สร้างกระแสเป็นที่ฮือฮาในวงกว้างโดยเฉพาะในแวดวงวิทยาศาสตร์ ศาสตราจารย์โยชิโนริ อิมาอิซูมิ แห่งสถาบันวิจัยสัตว์ทะเลกรุงโตเกียว กล่าวว่า นี่ไม่ใช่ปลา วาฬ หรือกระทั่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใด ๆ พร้อมกับได้เรียกชื่อมันเป็นภาษาญี่ปุ่นที่แปลได้ว่า "เนสซีตัวใหม่" ขึ้นมา พร้อมกับได้สันนิษฐานว่า มันน่าจะเป็นเพลสิโอซอร์ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ด้วยการเอาตัวรอดได้ในกระแสน้ำเย็น หาอาหารและเอาชีวิตรอดในมหาสมุทร สอดคล้องกับศาสตราจารย์โทกิโอะ ชิกามะ แห่งมหาวิทยาลัยแห่งชาติโยโกฮามะ ที่เห็นว่ามันคล้ายเพลสิโอซอร์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว และศาสตราจารย์ฟูจิโร ยาซูดะ แห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์ทางทะเลโตเกียว ที่เห็นว่า ภาพถ่ายแสดงให้เห็นถึงซากของสัตว์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์
อย่างไรก็ตาม ในมุมมองของนักวิทยาศาสตร์ชาวตะวันตก เรื่องดังกล่าวเป็นเรื่องที่น่าสนใจ โดยบางคนนำไปผูกโยงกับการค้นพบปลาซีลาแคนท์ ปลาทะเลกระดูกแข็งที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้วในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ก่อนจะค้นพบอีกครั้งที่ชายฝั่งตอนใต้ของทวีปแอฟริกาใน ค.ศ. 1938 แต่บางคนก็เห็นว่าการค้นพบปลาซีลาแคนท์ไม่ใช่เรื่องแปลก หากจะนำไปเทียบกับเพลสิโอซอร์ ซึ่งเป็นสัตว์ขนาดใหญ่กว่ามากและหายใจด้วยปอด ซึ่งต้องโผล่ส่วนหัวพ้นน้ำขึ้นมาเพื่อที่จะหายใจ
แต่การตรวจสอบทางวิทยาศาสตร์ด้วยการใช้เศษเนื้อเยื่อที่หลงเหลืออยู่นั้นด้วยการวิเคราะห์ทางชีวเคมี พบว่ากรดอะมิโนของซากมีลักษณะคล้ายกับกรดอะมิโนในปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลาม หรือปลากระเบน รวมถึงลักษณะของเนื้อเยื่อของครีบก็คล้ายกับครีบของปลาฉลามด้วย จึงเชื่อว่าน่าจะเป็นซากของปลาฉลามบาสกิน ปลาฉลามขนาดใหญ่ที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร ซึ่งเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของโลกรองจากปลาฉลามวาฬมากกว่า อีกทั้งลักษณะทางกายภาคเมื่อเปรียบเทียบความยาว รวมถึงครีบและหางก็เหมือนกันด้วย โดยเชื่อว่าปลาฉลามตัวนี้ได้ตายมานานนับเดือนแล้ว และซากของมันบางส่วนได้หลุดหายไปจากการเน่าเปื่อยหรือถูกสัตว์อื่นกัดกินไป จึงทำให้มีลักษณะผิดแผกออกไปจากปกติ
อย่างไรก็ตาม ซากซุยโยมารุ ก็ยังคงถูกอ้างอิงเสมอ ๆ ในแวดวงของวิทยาสัตว์ลึกลับตามภาพยนตร์สารคดีเรื่องต่าง ๆ เช่น Lost Tapes ตอน Monster of Monterey ในปี ค.ศ. 2009 ทางช่องดิสคัฟเวอรี, The Truth Behind ตอน The Loch Ness Monster ในปี ค.ศ. 2011 ทางช่องเนชั่นแนลจีโอกราฟฟิก หรือกระทั่งถูกอ้างอิงถึงในเครดิตตอนต้นของภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Godzilla ในปี ค.ศ. 2014 เป็นต้น
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration of Human Rights หรือ UDHR) เป็นเอกสารระหว่างประเทศที่เชิดชูสิทธิเสรีภาพของมนุษย์ทั้งปวง สมัชชาสหประชาชาติยอมรับตามข้อมติที่ 217 ในสมัยประชุมที่สาม วันที่ 10 ธันวาคม 1948 ณ ปาแลเดอชาโย ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
เอกสารนี้ถือเป็นข้อความรากฐานในประวัติศาสตร์สิทธิมนุษยชนและสิทธิพลเมือง ปฏิญญาฯ มีเนื้อหา 30 ข้อที่ลงรายละเอียด "สิทธิขั้นพื้นฐานและเสรีภาพมูลฐาน" ของปัจเจก และยืนยันลักษณะสากลของสิทธิเสรีภาพเหล่านี้ว่าเป็นสิทธิติดตัวมาแต่กำเนิด ไม่อาจโอนให้แก่กันได้ และใช้กับมนุษย์ทุกคน UDHR ผูกมัดประชาชาติให้รับรองมนุษย์ทุกคนว่าเกิดมามีอิสระและมีศักดิ์ศรีและสิทธิเท่าเทียมกัน โดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ ถิ่นพำนัก เพศ ชาติหรือชาติพันธุ์กำเนิด สีผิว ศาสนา ภาษาหรือสถานภาพอื่น นับเป็นแรงบันดาลใจโดยตรงแก่การกำเนิดของกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ
แม้ว่าตัวปฏิญญาฯ เองไม่มีผลผูกพันตามกฎหมาย แต่เนื้อหาของปฏิญญาฯ ได้มีการอธิบายเพิ่มเติมและรวมเข้าอยู่ในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ ตราสารสิทธิมนุษยชนระดับภูมิภาค และรัฐธรรมนูญและประมวลกฎหมายของชาติต่าง ๆ ในเวลาต่อมา รัฐสมาชิกสหประชาชาติทั้ง 193 รัฐได้ให้สัตยาบันแก่สนธิสัญญาที่มีผลผูกพันอย่างน้อย 1 ใน 9 ฉบับซึ่งได้รับอิทธิพลจากปฏิญญาฯ และส่วนใหญ่ให้สัตยาบันแก่สนธิสัญญาจำนวนนี้อย่างน้อย 4 ฉบับหรือกว่านั้น นักวิชาการกฎหมายบางคนให้เหตุผลว่าการใช้ปฏิญญาฯ ดังกล่าวเป็นเวลา 50 ปีขึ้นไปน่าจะถือได้ว่ามีผลผูกพันเป็นกฎหมายระหว่างประเทศจารีตประเพณีแล้ว แม้ว่าศาลในบางประเทศยังคงจำกัดผลลัพธ์ทางกฎหมายอยู่  กระนั้น UDHR ได้มีอิทธิพลต่อการพัฒนาทางกฎหมาย การเมืองและสังคมทั้งในระดับโลกและประเทศ และมีความสำคัญจากการแปล 524 สำนวน ซึ่งมากกว่าเอกสารใด ๆ ในประวัติศาสตร์
โครงสร้าง
โครงสร้างพื้นเดิมของปฏิญญาฯ ได้รับอิทธิพลจากประมวลกฎหมายนโปเลียน ซึ่งมีอารัมภบทและหลักการทั่วไปในบทนำ โครงสร้างสุดท้ายมีรูปมาจากฉบับร่างที่สองที่เตรียมโดยนักนิติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส René Cassin ซึ่งทำงานต่อจากฉบับร่างแรกที่เตรียมโดยนักวิชาการกฎหมายชาวแคนาดา จอห์น ปีเตอส์ ฮัมฟรี
ปฏิญญาฯ มีเนื้อหาต่อไปนี้:
ปลากะรังดอกแดง
ปลากะรังดอกแดง หรือ ปลาเก๋าดอกแดง หรือ ปลาเก๋าจุดน้ำตาล หรือ ปลากะรังปากแม่น้ำ (Orange-spotted grouper, Estuary cod; ) ปลาชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะรัง (Serranidae)
เป็นปลาในวงศ์นี้อีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ รูปร่างค่อนข้างป้อม หัวใหญ่ จะงอยปากแหลม นัยน์ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเป็นเขี้ยวแหลมอยู่บนขากรรไกรทั้งบนและล่าง ครีบหลังยาว ครีบหางมีขนาดใหญ่และแข็งแรง ปลายมนกลม พื้นตัวเป็นสีเทาและมีลายน้ำตาลอยู่บนหัวและข้างลำตัว มีจุดประอยู่ตามหัวและลำตัว แต่บางตัวก็ไม่มีจุดขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมและขนาดของปลา
มีขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 30 เซนติเมตร แต่สามารถใหญ่ได้ถึง 1.5 เมตร
พบกระจายพันธุ์ตามแถบปากแม่น้ำ, ป่าชายเลน หรือกองหินใต้ทะเล ในประเทศไทยพบชุกชุมที่อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา ในต่างประเทศพบได้ที่ทะเลแดง, มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย
เป็นปลาเศรษฐกิจอีกชนิดหนึ่ง ที่มีการเพาะเลี้ยงกันเพื่อการพาณิชย์ มีการส่งออกไปขายยังต่างประเทศ เป็นปลาที่ชาวจีนมีความเชื่อว่า เมื่อรับประทานแล้วจะทำให้บำรุงกำลัง ซึ่งในปัจจุบัน ทางกรมประมงยังได้เพาะขยายพันธุ์ลูกผสมระหว่างปลากะรังดอกแดงกับปลาหมอทะเล ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน และถือเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ ได้เป็นผลสำเร็จ โดยลูกปลาขนาดเล็กจะมีลวดลายคล้ายกับปลาเสือตอ ซึ่งเป็นปลาสวยงามน้ำจืดที่มีชื่อเสียง ที่อยู่ต่างวงศ์กัน จนได้รับการเรียกชื่อว่า "ปลาเสือตอทะเล" โดยปลาเสือตอทะเลนั้นได้นำมาเปิดตัวครั้งแรกในงานประมงน้อมเกล้าฯ ครั้งที่ 25 ระหว่างวันที่ 28 มิถุนายน-8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ที่ห้างสรรพสินค้าฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต
Psammodrilidae
Psammodrilidae เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Spionida.
ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง
ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง หรือ ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนัง ตัดฝัน ต่อไฟล์ ให้โลกจึ้ง เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนโดยโชโงะ ซูงิตานิ (เป็นที่รู้จักในชื่อ Ningen Plamo) เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์พิซิฟคอมิกตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) 3 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ Media Factory มังงะภาคแยกโดยซูงิตานิชื่อเรื่องว่า เองะ ไดซูกิ ฟรานจัง ( เผยแพร่ออนไลน์ผ่านพิซิฟคอมิกตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนเล่มเดียวจบโดยสำนักพิมพ์ Media Factory ปอมโปะ ทีมป่วนก๊วนทำหนังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอ CLAP เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยเดิมมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ภายหลังเลื่อนเป็นวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา 2015
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์แอฟริกา 2015 (2015 Women's African Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง ที่จัดขึ้นในไนโรบี, ประเทศเคนยา ระหว่างวันที่ 12–20 มิถุนายน 2015 เพื่อคัดเลือก 2 ทีมที่ดีที่สุดของทวีปแอฟริกาไปแข่งขันเวิลด์คัพ 2015
ทีมที่เข้าแข่งขัน
ทีมชาติต่อไปนี้ได้รับการยืนยันในการเข้าร่วมแข่งขัน
หลักเกณฑ์การแข่งขัน
การแข่งขันในครั้งนี้เป็นการแข่งแบบพบกันหมด แต่ละทีมจะต้องแข่งขันทั้งหมด 5 แมตช์ ทีมใดที่มีคะแนนสูงที่สุดจากการแข่งขันที่แข่งมา จะเป็นทีมชนะเลิศในการแข่งขันครั้งนี้
การแบ่งกลุ่ม
การจับฉลากแบ่งกลุ่มจัดขึ้นในกรุงไนโรบี, ประเทศเคนยา เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
กรมการเงินทหารบก
กรมการเงินทหารบก (อักษรย่อ: กง.ทบ.; Finance Department) เป็นหน่วยงานราชการของกองทัพบกไทย ซึ่งมีบทบาทในด้านการเงินและการบัญชี โดยมีเจ้ากรมการเงินทหารบกคนปัจจุบันคือ พลตรี เกรียงศักดิ์ ไข่ถาวร
ประวัติ
งานด้านการเงินของกองทัพบกไทย ได้เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2440 ซึ่งมีการปรับปรุงกิจการกองทัพบก ตามแบบโลกตะวันตก และแยกงานการเงินมาอยู่ที่กรมยกบัตรทหารบก ก่อนมีการเปลี่ยนชื่อเป็นกรมคลังเงินทหารบก, กรมปลัดบาญชี, กรมปลัดบาญชีทหารบก ตามลำดับ
ปี พ.ศ. 2460 ได้มีการจัดตั้งกรมคลังเงินทหารบก โดยได้โอนกิจการกลับมาจากกรมปลัดบาญชีทหารบก และมีเจ้ากรมคลังเงินทหารบกทำหน้าที่ผู้บังคับบัญชา
ส่วนปี พ.ศ. 2465 มีการจัดตั้งโรงเรียนการสมุหบาญชีทหารบกขึ้นในกรมจเรพัสดุทหารบก ซึ่งทำหน้าที่ฝึกนายทหาร หรือบุคคล ให้ทำหน้าที่สมุหบาญชี หรือเจ้าพนักงานคลังเงิน แล้วมีการเปลี่ยนชื่อเป็นกรมปลัดบาญชีทหาร และกรมปลัดบาญชีทหารบก ตามลำดับ
สำหรับปี พ.ศ. 2473 ได้มีคำสั่งให้กรมปลัดบาญชีทหารบก มารวมกับกรมพลาธิการทหารบก โดยการจัดภารกิจและหน้าที่ ยังคงอยู่ในแบบเดิม
กระทั่งปี พ.ศ. 2481 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดหน่วยย่อยในกระทรวงกลาโหม ให้มีการจัดตั้งกรมการเงินทหารบก เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อกองทัพบก ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยมีพันเอก พระสุริยสัตย์ เป็นเจ้ากรมการเงินทหารบกคนแรก
การถูกโจมตี
ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 หลังจากสภานิติบัญญัติแห่งชาติลงมติผ่านร่างพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ฉบับแก้ไข ซึ่งแม้จะไม่มีมาตราใดเกี่ยวข้องกับซิงเกิลเกตเวย์ตามที่หลายฝ่ายกังวล แต่ก็เกิดกรณีกลุ่มผู้ใช้อินเทอร์เน็ตต่อต้านซิงเกิลเกตเวย์ ทำการโจมตีเว็บไซต์หน่วยงานราชการ โดยเว็บไซต์ของกรมการเงินทหารบก ได้ตกเป็นเหยื่อของการโจมตีเว็บไซต์แรก กระทั่งใช้งานไม่ได้
รายนามเจ้ากรมการเงินทหารบก
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
คาราเต้
ความหมายคำว่า คาราเต้
คาราเต้ แปลว่า วิถีแห่งการใช้มือ (ร่างกาย) ต่อสู้โดยปราศจากอาวุธ วิถีแห่งคาราเต้เป็นวิธีการดึงพลังจากทั้งร่างมารวมให้เป็นหนึ่งในการต่อสู้โจมตี ซึ่งความรุนแรงของการโจมตีนั้นมีคำกล่าวถึงว่า "อิคเคน ฮิซัทสึ"(一拳必殺) หรือ "พิชิตในหมัดเดียว" สิ่งที่สำคัญของคาราเต้คือการต่อสู้กับตนเอง เช่นการฝึกยั้งแรงการโจมตี โดยใช้ในการหยุดโจมตีเมื่อสัมผัสร่างกายคู่ต่อสู้แม้เพียงเล็กน้อย เพื่อให้เกิดความรู้สึกเจ็บไม่มากและป้องกันการบาดเจ็บ ซึ่งเป็นการฝึกการกำหนดความรุนแรงของการโจมตี เมื่อผู้ฝึกสามารถยั้งแรงได้ เขาก็จะเพิ่มความรุนแรงในการโจมตีได้จนถึงขีดความสามารถเช่นเดียวกัน
คำว่า โด แปลว่า วิถีทาง ลู่ทาง ศาสตร์ อีกทั้งยังหมายถึงปรัชญาเต๋าอีกด้วย โด เป็นคำต่อท้ายที่ใช้สำหรับศิลปะหลายชนิด ให้ความหมายว่า นอกจากจะศิลปะเหล่านั้นจะเป็นทักษะแล้ว ยังต้องมีพื้นฐานของจิตวิญญาณอยู่ด้วย สำหรับในความหมายที่เกี่ยวข้องกับศิลปะการต่อสู้ อาจจะแปลได้ว่า "วิถีแห่ง..." เช่น ใน ไอคิโด ยูโด เคนโด ดังนั้น "คาราเต้โด" จึงหมายถึง "วิถีแห่งมือเปล่า"
"โด" อาจมองได้ 2 แบบ คือ แบบปรัชญา และแบบกีฬา
"โด" แบบปรัชญา ด้วยความหมายที่แปลว่า วิถีทาง และเป็นชื่อศาสนาเต๋าของศาสดาเหล่าจื๊อ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากในด้านปรัชญาพุทธศาสนานิกายเซนของญี่ปุ่น การตีความหมายคำนี้ จึงอาจมองได้ว่า วิถีทางการดำเนินชีวิต จิตวิญญาณของนักคาราเต้ เป็นต้น ซึ่งนักคาราเต้บางท่าน อาจใช้ คาราเต้ เป็นวิถีแห่งการเข้าถึง จิตวิญญาณแห่งธรรมชาติ(เต๋า เซน) ได้ ดังนั้น คำว่า "โด" ของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน เพราะแต่ละคนจำมีวิธีการในการเดินแตกต่างกัน
"โด" แบบกีฬา จริง ๆ ในปัจจุบันเราจะเห็นได้ว่ามีทั้งคำว่า คาราเต้ และ คาราเต้โด ทำไมต้องเพิ่มคำว่า โด  คำว่า "โด" เริ่มใช้ครั้งแรกในศิลปะป้องกันตัว ยูโด โดยปรมาจารย์จิกาโร่ คาโน แห่งโคโดกันยูโด เพื่อเปลี่ยนแปลง และแบ่งแยกวิชาใหม่ โดยแยกตัวออกจากวิชา ยูยิทสุ ซึ่งยูโดได้ตัดทอนกระบวนท่าที่อันตรายออกไป เพื่อการฝึกฝนได้อย่างเต็มที่ และสามารถจัดการแข่งขันได้
การฝึกฝน
ขั้นตอนการฝึกของคาราเต้โด จะเริ่มต้นที่การสอนธรรมเนียมปฏิบัติ เช่นท่าเคารพต่าง ๆ การปฏิบัติตนต่อเซนเซ (อาจารย์) เซมไป (รุ่นพี่) มารยาทในโดโจ (โรงฝึก) ระเบียบในการฝึกต่างๆ แล้วจึงสอนหลักในวิชาคาราเต้ โดยจะเริ่มต้นที่การยืนในท่าชิเซนไต (ท่ายืนธรรมชาติ), ซึกิ (ท่าชก), อุเกะ (ท่าปัดป้อง), เกริ (ท่าเตะ), ดาจิ (ท่ายืนและการย่างก้าว) และนำท่าชกปัดหรือเตะมารวมกับท่าย่างก้าว จนเป็นท่ากิฮ้อง (พื้นฐาน) ต่างๆ เมื่อนำท่าพื้นฐานมาฝึกเข้าคู่กัน โดยให้ฝ่ายหนึ่งบุกฝ่ายหนึ่งรับ ก็จะเป็นการฝึกเพื่อเพิ่มทักษะคูมิเต้ (การต่อสู้) และที่การรวมท่าพื้นฐานต่างๆ มาร้อยเรียงเป็นเพลงมวยไว้รำ หรือที่เรียกว่ากาต้า เพื่อใช้ฝึกสมาธิ และเทคนิครูปแบบในการต่อสู้ต่างๆ
สิ่งสำคัญที่จะรวมเป็นนักคาราเต้ที่ดีได้ต้องมีทั้งความเป็น "คาราเต้" และต้องมี "โด" ในจิตใจ โดย คาราเต้ ต้องประกอบด้วย 3K คือ Kihon (基本 กิฮ้อง) เป็นท่าพื้นฐาน　Kumite (組手 คุมิเต้) เป็นการต่อสู้　Kata (型 คาตะ) เป็นท่าเพลงมวย รวมแล้วเป็น KARATE ( 空手 คาราเต้ ) เป็นการฝึกเพื่อให้มีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง และสามารถต่อสู้ป้องกันตัว ช่วยเหลือตนเองและผู้อื่นได้ในยามคับขัน และสิ่งสุดท้ายคือ DO (道 โด) ในคำว่า　คาราเต้โด  คือการฝึกตนเองให้มีระเบียบวินัยต่อตนเองและผู้อื่น มารยาทกาลเทศะ ความอ่อนน้อมถ่อมตน และหลักปรัชญาพุทธนิกายเซน โดย โด เป็นสิ่งที่ควบคุมจิตใจไม่ให้นักคาราเต้ไปทำร้ายผู้อื่นได้เหมือนดาบในฝัก  ดังนั้นนักคาราเต้จึงไม่เป็นแค่นักสู้เท่านั้น แต่ยังต้องเป็นคนที่มีจิตใจดีงามอีกด้วย
คาตะ Kata 型，形
ในคาราเต้ คาตะมีความสำคัญมาก คาตะสามารถบ่งบอกถึงลักษณะเด่นของในคาราเต้แต่ละสำนักได้ว่า สำนักนั้น ๆมีจุดเด่นในการต่อสู้อย่างไร รวมไปถึงระดับความสามารถของบุคคลที่ร่ายคาตะออกมาด้วยว่าอยู่ในระดับไหน มีความรู้ในด้านคาราเต้อย่างไร ในปัจจุบันมีสำนักคาราเต้มากมาย และในแต่ละสำนักก็จะมีคาตะที่ไม่เหมือนกัน ตามแต่ว่าคาราเต้ในสายนั้น ๆ จะสืบทอดต่อกันมาใน โอะกินะวะ-เต้ ชนิดใด
โชโตกันริว Shotokan-Ryu 松涛館流
โกจูริว　Goju-Ryu 剛柔流
วาโดริว Wado-Ryu 和道流
ชิโตริว Shito-Ryu 糸東流
จูชิง ไลเกอร์
เคอิจิ ยามาดะ (山田恵一 (Yamada Keiichi)) หรือที่รู้จักกันดีว่า จูชิง ไลเกอร์ (獣神ライガー (Jūshin Raigā); Jushin Liger) หรือ จูชิง "ทันเดอร์" ไลเกอร์ (獣神サンダー・ライガー (Jūshin Sandā Raigā); Jushin "Thunder" Liger) เกิดวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพสวมหน้ากากชาวญี่ปุ่น เคยไปปล้ำที่สหรัฐอเมริกาอยู่หลายสมาคม ทั้ง TNA ,ROH, WCW และ นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง เป็นต้น
ผลงานแชมป์
1 The win and reign are not recognized by WWE. No reign with the championship is recognized by the company prior to December 1997.
คาราเต้
หลักการตัดสิน
A.) ท่าตามความเป็นจริงตามความหมายของ KATA
B.) ความเข้าใจในเทคนิคที่นำมาใช้ (BUNKAI)
D.) ความถูกต้องและการใช้ลมหายใจอย่างเหมาะสมเพื่อช่วยใน KIME
E.) ความถูกต้องในการรวบรวมความตั้งใจ (CHAKUGAN) และสมาธิ
F.) ความถูกต้องของท่ายืน (DACHI) ด้วยขาที่เกร็งอย่างเหมาะสมและเท้าแบนเรียบที่พื้น
G.) ท้องที่เกร็งอย่างเหมาะสม (HARA) และไม่มีการกระดกขึ้นลงของสะโพกเวลาเคลื่อนตัว
H.) รูปแบบที่ถูกต้อง (KIHON) ของท่าทางที่แสดง
I.) การแสดงท่าทางจะถูกประเมิน ด้วยการวิเคราะห์จุดอื่นๆ ด้วย
J.) ในการแข่งขัน KATA แบบทีมจะดูความกลมกลืนและพร้อมเพรียงกัน โดยไม่ใช้การบอกใบ้ จากการใช้ท่าทางภายนอกมาเป็นปัจจัยในการตัดสินด้วย
2. ใน 2 รอบแรก ผู้แข่งขันที่ใช้ท่าอื่นนอกเหนือจากท่าที่กำหนดจะถูกตัดสิทธิ และผู้แข่งขันที่หยุดชะงักในระหว่าง การแสดง KATA หรือ ผู้ที่แสดง KATA นอกเหนือจากที่ได้ประกาศไว้ จะต้องถูกตัดสิทธิด้วย
คำอธิบายเพิ่มเติม
I. KATA ไม่ใช่การเต้นรำหรือการแสดงละคร ดังนั้นจะต้องยึดมั่นในคุณค่าของเก่าและหลักการดั้งเดิมไว้ จะต้องจริงจังเหมือนในการต่อสู้จริง และแสดงสมาธิ, พลัง, และประสิทธิภาพในการปะทะในเทคนิคของมัน และจะต้องแสดงความแข็งแกร่ง, พลัง, และความเร็ว เช่นเดียวกับท่วงท่าลีลาที่สวยงาม, จังหวะ, และการทรงตัว
II. ใน KATA แบบทีม ผู้ร่วมทีมทั้ง 3 คนจะต้องเริ่ม KATA โดยหันหน้าไปทางเดียวกันให้กรรมการผู้ชี้ขาด
III. สมาชิกในทีมจะต้องแสดงท่าทางในหลักเกณฑ์ของการแสดง KATA โดยพร้อมเพรียงกัน
IV. คำสั่งให้เริ่มและหยุดการแสดง, การกระทืบเท้า, การตบอก แขน หรือเสื้อ, และการหายใจออกอย่างไม่เหมาะสม เป็นตัวอย่างการบอกใบ้จากภายนอก และจะนำมาพิจารณาในการตัดสินด้วย
การแข่งขัน คุมิเต้　Kumite 組手
รูปแบบของ JKA (Japan Karate Association) เป็นรูปแบบเฉพาะของสำนักโชโตกัน เอาไว้ใช้แข่งขันกันภายในสำนัก โดยจะเก็บแค่ 1 คะแนน หรือ อิป้งโชบุ ซึ่งเป็นการแข่งขันที่ต้องอาศัยจิตใจ และความสามารถทางด้านคาราเต้อย่างสูง เพราะแค่ประมาทเพียงนิดเดียวสามารถเสียแต้มได้ ซึ่งทางโชโตกันจะมองว่า การโจมตีเพียงหนึ่งหมัดก็สามารถปลิดชีพได้แล้ว ดังนั้นในการแข่งถ้าพลาดแม้แต่หมัดเดียวก็ถือว่าพ่ายแพ้แล้ว ในการตัดสินแต้มนั้นจะต้องเกิดจากความเร็ว รุนแรง ความถูกต้องของคาราเต้ จังหวะ ระยะ และจิตใจที่มุ่งโจมตี ทั้งหมดจะต้องทำให้สมบูรณ์มากที่สุด ถึงจะสามารถสั่งหยุดการแข่งขัน และตัดสินให้แต้มได้ โดยมากการแข่งประเภทนี้ จะนิยมออกอาวุธเพียงหมัดเดียวเพื่อตัดสินแพ้ชนะกัน ดังนั้นการต่อสู้จึงเน้นที่จะ ทำจังหวะ ระยะ ที่ดีที่สุด ไม่เน้นการโจมตีหลายครั้งเนื่องจากถ้าเคลื่อนไหวมากเกินไป หรือโจมตีด้วยความประมาทอาจจะทำให้เกิดความเพลี้ยงพล้ำได้  ซึ่งรูปแบบการแข่งนี้เป็นต้นแบบการแข่งขันคาราเต้ ซึ่งนำมาใช้ในการแข่งขันคาราเต้ครั้งแรก ที่ประเทศญี่ปุ่น และสำนักอื่นๆ ได้นำรูปแบบกติกานี้ไปประยุกต์ใช้ในสำนักของตน
รูปแบบสากล WKF(World Karate Federation) ที่ใช้ในการแข่งขันระดับชาติเช่น ซีเกมส์ เอเซี่ยนเกมส์ ชิงแชมป์โลก ซึ่งกฎกติกานั้น ทางสหพันธ์คาราเต้โลก ได้กำหนดไว้เพื่อเป็นมาตรฐาน โดยการแข่งขันจะเก็บคะแนนที่ 8แต้ม ใครสามารถทำแต้มได้สูงกว่าในกำหนดเวลา หรือว่าสามารถชิงได้ 8แต้มก่อนถือว่าเป็นฝ่ายชนะ ซึ่งการแข่งนี้ ได้นำเอาการแข่งขันของ JKA มาเป็นต้นแบบ แต่ปรับเรื่องการให้คะแนน จำนวนคะแนนในการตัดสิน และบทลงโทษของการแข่งขัน เพื่อพัฒนาคาราเต้ให้เป็นกีฬาสากล
รูปแบบฟูลคอนแทค เป็นรูปแบบการแข่งขันของคาราเต้ สำนักเคียวคุชิน และสำนักอื่นๆ โดยส่วนใหญ่แล้ว รูปแบบกติกานี้จะนิยมใช้กันในหมู่สำนักที่มาจากเคียวคุชินคาราเต้ การแข่งแบบฟูลคอนแทคนั้น จะไม่สามารถโจมตีใบหน้าด้วยเทคนิคการใช้มือ-แขน หรือศอกได้ การโจมตีใบหน้าสามารถทำได้แค่การเตะ หรือเข่าเท่านั้น ระบบการให้คะแนนจะเป็นรูปแบบที่ว่าชกโดนคู่ต่อสู้กี่ครั้ง คล้ายๆมวยสากล และถ้าสามารถโจมตีเพียงหมัดเดียวให้คู่ต่อสู้น๊อคดาวน์ หรือโจมตีจนกว่าคู่ต่อสู้จะแสดงอาการบาดเจ็บได้ ก็จะเป็นฝ่ายชนะทันที
การแข่งขันในระดับสากล เช่นการแข่ง เอเซี่ยนเกมส์ ซีเกมส์ หรือแข่งชิงแชมป์โลก หรือชิงแชมป์ทวีป ประเทศ จังหวัด หรือเขต จะต้องควบคุมการแข่งขันกับสมาคมที่ควบคุมดูแลโดยสหพันธ์คาราเต้โลก(WKF) และใช้กฎการแข่งสากล หรือที่เรียกกันว่า กฎ WKF
แบ่งเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายน้ำเงิน (อาโอะ) และแดง (อากะ) มีกรรมการธง 3 คนรอบขอบสนาม กรรมการชี้ขาด 1 คนในสนาม กรรมการจดบันทึกอีก 1 คนที่หน้าโต๊ะกรรมการ ซึ่งกรรมการทั้งหมดนี้ จะอยู่ในการควบคุมดูแลโดยกรรมการชุดใหญ่อีกทีหนึ่ง ซึ่งกรรมการชุดใหญ่นี้จะเป็นชุดที่คอยควบคุมดูแลการแข่งขันทั้งหมด
ในการแข่ง Kumite การแข่งขันของฝ่ายชายไม่ว่าจะเป็นการแข่งประเภททีมหรือบุคคลใช้เวลา 3 นาที ส่วนการแข่ง ของผู้หญิง, เด็ก, หรือผู้ฝึกใหม่ใช้เวลา 2 นาที
เวลาในการแข่งเริ่มต้นเมื่อกรรมการผู้ชี้ขาดให้สัญญาณเริ่ม และการแข่งขันจบลงเมื่อกรรมการผู้ชี้ขาดสั่งว่า “YAME (หยุด)” (จะหยุดก็ต่อเมื่อกรรมการชี้ขาดเห็นว่ามีการทำและได้คะแนนเกิดขึ้น)
1. การให้คะแนนสามารถให้ได้ตามระดับต่อไปนี้ :
a.) IPPON 3 คะแนน
b.) WAZARI 2 คะแนน
2. คะแนนจะถูกให้ได้ต่อเมื่อการจู่โจมนั้นมีคุณสมบัติ ดังนี้
a.) Good Form : การจู่โจมด้วยท่าทางที่ดี
c.) Vigorous Application : การใช้พลังและความเร็ว
d.) Awareness (Zanshin) : การระวังการจู่โจมกลับ
f.) Correct Distance : ระยะของการจู่โจม
3. การให้คะแนน SANBON เกิดจากการที่นักกีฬา
a.) เตะสูง หรือ (JODAN KICK)
b.) กวาดขา หรือเหวี่ยงคู่ต่อสู้ล้มลง และตามด้วยการจู่โจมที่ทำคะแนน
4. การให้คะแนน NIHON เกิดจากการที่นักกีฬา
b.) ชกด้านหลังของคู่ต่อสู้
c.) ใช้เทคนิคการต่อสู้ด้วยมือเป็นชุดซึ่งแต่ละเทคนิคสามารถทำคะแนนได้
d.) ทำให้คู่ต่อสู้เสียหลัก แล้วจึงทำคะแนน
5. การให้คะแนน IPPON เกิดจากการที่นักกีฬา
b.) ใช้หลังมือ (UCHI)
6. ผู้แข่งขันสามารถโจมตีส่วนต่าง ๆ ของคู่ต่อสู้ได้เฉพาะบริเวณดังต่อไปนี้ คือ
a.) ศีรษะ
c.) คอ
d.) ท้อง
e.) อก
f.) หลัง
g.) ข้างลำตัว
เจ้าหญิงเซชิ
บันทึก
810 879
คาราเต้
การแข่งขัน คุมิเต้　Kumite 組手
8. กรณีผู้แข่งขันทั้งสองทำการต่อสู้นอกพื้นที่แข่ง ทั้งสองจะไม่ได้คะแนนถึงแม้ว่าสามารถใช้เทคนิคโจมตีได้อย่าง สมบูรณ์ แต่ในกรณีที่มีคนใดคนหนึ่ง ใช้เทคนิคการโจมตีอย่างสมบูรณ์ขณะอยู่ในพื้นที่แข่ง และ กรรมการผู้ชี้ขาด ยังมิได้ประกาศ “YAME” เพื่อหยุดการแข่งขันกรรมการผู้ชี้ขาดสามารถพิจารณาให้คะแนน ผู้แข่งขันคนนั้นได้
คำอธิบายเพิ่มเติม
I. การจับตัวคู่ต่อสู้และทุ่มนั้น สามารถทำได้ต่อเมื่อกระทำหลังจากการใช้เทคนิคจู่โจมของคาราเต้ก่อน หรือคู่ต่อสู้ ได้ทำการจู่โจมและพยายามทุ่มหรือจับตัว
II. เพื่อความปลอดภัย การทุ่มหรือโยนคู่ต่อสู้ในลักษณะต่อไปนี้ ห้ามกระทำและจะถูกเตือนหรือปรับโทษ การทุ่มหรือโยนคู่ต่อสู้โดยมิได้ยึดเหนี่ยว, อันตราย, หรือแกนการหมุนอยู่เหนือระดับสะโพก แต่มีข้อยกเว้น ในการทุ่มหรือโยนคู่ต่อสู้ที่สามารถใช้ได้คือ เทคนิคการปัดเท้าคาราเต้แบบดั้งเดิม ซึ่งไม่ต้องมีการจับยึดคู่ต่อสู้ (De Ashi-barai, Ko uchi gari, Kaui waza, etc) การทำคะแนนหลังจากทุ่มหรือโยนคู่ต่อสู้ : กรรมการผู้ชี้ขาดจะให้เวลาประมาณ 2-3 วินาที หลังจากการทุ่มหรือโยน เพื่อให้โอกาสเข้าทำคะแนน
III. การจู่โจมด้วยท่าทางที่ดี (Good Form) หมายถึง การจู่โจมที่มีลักษณะตรงตามบรรทัดฐานของคาราเต้ดั้งเดิม
IV. ทัศนคติทางกีฬา (Sport Attitude) หมายถึง การจู่โจมด้วยท่าทางที่ดี และไม่มีความตั้งใจที่ จะปองร้ายหรือมุ่งร้าย ต่อคู่ต่อสู้ในขณะที่ใช้เทคนิคจู่โจมทำคะแนน
V. การใช้พลังและความเร็ว (Vigorous Application) หมายถึง การแสดงให้เห็นถึงพลังและความเร็ว ในการใช้เทคนิคจู่โจมและแสดงความตั้งใจอย่างมุ่งมั่นที่ต้องการให้การจู่โจมสำเร็จ
VI. การระวังการจู่โจมกลับ Awareness (Zanshin) เป็นบรรทัดฐานหนึ่งที่ไม่ค่อย ได้นำมาประกอบการให้คะแนน ซึ่งจะเป็นสภาวะต่อเนื่องจากการโจมตี โดยที่นักกีฬาต้องรักษาระดับสมาธิ, การสังเกตคู่ต่อสู้, และการระวัง ความเป็นไปได้ของการถูกโจมตีกลับจากคู่ต่อสู้ขณะที่ตนเองเข้าทำการจู่โจม เช่น ไม่หันหน้าหนีจากคู่ต่อสู้ ขณะที่ทำการจู่โจมคู่ต่อสู้
VII. จังหวะการจู่โจม (Good Timing) หมายถึง ได้ทำการจู่โจมคู่ต่อสู้ ณ ช่วงเวลาที่มีโอกาสมากที่สุด
VIII. ระยะการจู่โจม (Correct Distance) หมายถึง การจู่โจมคู่ต่อสู้ในระยะที่เหมาะสม ทำให้การจู่โจม มีประสิทธิผลสูงสุด หากทำการจู่โจมขณะคู่ต่อสู้กำลังถอยหลังอย่างเร็วนั้น ผลการจู่โจมก็จะลดลง
IX. ระยะหยุด (Distancing) หมายถึง เมื่อสิ้นสุดการจู่โจมอวัยวะที่ใช้ในการจู่โจม เช่นการเตะหรือชกใบหน้า ควรหยุดลงเมื่อสัมผัสผิวเป้าหมาย หรืออาจมีระยะห่างประมาณ 2-3 เซนติเมตรจากเป้าหมายแต่หากเป็น การต่อยแบบ(Jodan Punch) ซึ่งมีระยะการหยุดที่เหมาะสมและคู่ต่อสู้ไม่ได้แสดงถึงความพยายามที่จะปัด หรือหยุด หรือหลบหลีกใดๆ คะแนนสามารถให้ได้ ทั้งนี้การจู่โจมต้องได้มาตรฐานการจู่โจมในข้ออื่นด้วย
XI. การโจมตีที่ต่ำกว่าสายคาดเอวยังอาจได้คะแนน ถ้าการโจมตีนั้นกระทำบริเวณที่สูงกว่ากระดูกบริเวณหัวเหน่า, คอ และคอหอยก็เป็นเป้าหนึ่งถ้าผู้แข่งขันสามารถโจมตีไปยังจุดดังกล่าวได้ โดยไม่โดนหรือสัมผัสก็จะได้คะแนน
XII. การโจมตีคู่ต่อสู้อย่างสวยงามบริเวณเหนือบ่าอาจทำให้ผู้โจมตีได้คะแนน จุดโจมตีที่จะไม่ได้คะแนนคือตำแหน่ง บริเวณช่วงต่อระหว่างกระดูกแขนกับหัวไหล่ และกระดูกไหปลาร้า
XIII. สัญญาณกระดิ่งดังขึ้นหมายถึงว่าความเป็นไปได้ที่จะทำคะแนนจบลง แม้ว่ากรรมการผู้ชี้ขาดยังไม่ยุติการแข่งโดย ไม่ตั้งใจในทันทีก็ตาม การที่เวลาหมดไม่ได้หมายความว่าการลงโทษจะไม่สามารถให้ได้ แต่การลงโทษ ยังสามารถให้ได้จากคณะกรรมการผู้ชี้ขาดจนกว่าจะถึงจุดที่ผู้แข่งขันทั้งสองออกจากพื้นที่การแข่งขัน แต่การให้ โทษก็ยังสามารถให้เกินจากจุดนั้นได้อีกโดยจะได้จากคณะกรรมการควบคุมการตัดสิน
XIV. การเข้าโจมตีพร้อมกัน(Aiuchi) จะเป็นไปได้น้อยมาก ไม่เพียงแต่ทั้งสองจะโจมตีพร้อมกันแต่ต้องใช้เทคนิค ทำคะแนนอย่างสมบูรณ์ ทั้งสองเทคนิคอาจจะทำพร้อมกันแต่น้อยมากที่จะมีประสิทธิภาพต่อการทำคะแนน เท่าเทียมกัน หัวข้อที่ 7: หลักการตัดสินผู้ชนะการแข่งขัน กรรมการผู้ชี้ขาดจะต้องห้ามไม่สั่ง “AIUCHI” ในกรณีที่มีเพียงฝ่ายเดียวเป็นผู้ทำคะแนนได้ที่แท้จริง
พฤติกรรมต้องห้ามแบ่งเป็น 2 ประเภท (ที่ทำให้เสียโทษ)
ประเภทที่ 1 (CATEGORY 1)
1. การจู่โจมซึ่งมีการสัมผัสรุนแรงเกินไป และการจู่โจมที่สัมผัสบริเวณคอหอยคู่ต่อสู้
2. การจู่โจมที่ แขน, ขา, ขาหนีบ, ข้อต่อ, หลังเท้า
3. การจู่โจมที่ ใบหน้า โดยใช้เทคนิค แบมือ
ประเภทที่ 2 (CATEGORY 2)
1. เสแสร้งการบาดเจ็บ, แสดงการบาดเจ็บเกินความจริง
2. ออกนอกบริเวณพื้นที่ แข่งขัน (Jogai) บ่อยครั้งเกินไป
3. ต่อสู้โดยขาดการระมัดระวัง หรือขาดการป้องกันตนเองซึ่งอาจนำไปถึงอันตรายต่อตนเองได้ (Mubobi)
4. หลีกเลี่ยงการต่อสู้ เพื่อมิให้คู่ต่อสู้มีโอกาสทำคะแนน
5. การจับและพยายามทุ่มคู่ต่อสู้โดยมิได้ใช้เทคนิคการจู่โจมที่แท้จริงก่อน ยกเว้นคู่ต่อสู้พยายามทุ่มก่อน, และเมื่อ แกนหมุนของการทุ่มอยู่เหนือระดับสะโพก
6. การหน่วงเหนี่ยว, การปล้ำ, การผลัก, การจับยึด โดยไม่มีความพยายามที่จะใช้การจู่โจมตามมา
7. การใช้เทคนิคจู่โจมที่ไม่สามารถควบคุมความปลอดภัย หรืออันตรายให้แก่คู่ต่อสู้ ไม่ว่าจะจู่โจมถูกเป้าหมายหรือไม่
8. การจู่โจมโดยใช้ ศีรษะ, หัวเข่า, และข้อศอก
CHUKOKU(การเตือน) กรรมการจะเตือนผู้แข่งในกรณีที่เป็นความผิดพลาดครั้งแรกและผิดพลาดเพียงเล็กน้อย
KEIKOKU การลงโทษโดยฝ่ายตรงข้ามได้คะแนน IPPON(1 คะแนน) และเป็นการตักเตือนสำหรับ ความผิดพลาดเล็กน้อย ซึ่งกรรมการได้ทำการว่ากล่าวตักเตือนไปแล้ว ในยกแข่งขันนี้ หรือกรณีที่ความผิดพลาดดังกล่าวไม่รุนแรงพอที่จะสั่งลงโทษ HANSOKU CHUI ได้