cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดพันธุวงษ์
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 ประตูหน้าต่างทำด้วยไม้แกะสลักปิดทอง ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 70 นิ้ว สูง 109 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 1274 นามว่า หลวงพ่อแดง มีเจดีย์ 2 องค์ อุโบสถหลังเก่า ซึ่งปัจจุบันทำเป็นวิหาร สร้างสมัยใดหาหลักฐานไม่ได้ หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องซีเมนต์ หางแหลม ลดชั้น 2 ชั้น ซ้อนกันชั้นละ 2 ตับ เครื่องลำยองไม้แกะสลักประดับกระจกสี หน้าบันลายก้นขด ตรงกลางเป็นลายประจำยาม ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 เป็นอาคารทรงไทย 2 ชั้น หอสวดมนต์ กว้าง 11 เมตร ยาว 38 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารไม้ทรงไทย มุงกระเบื้องเคลือบ กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 9 เมตร ยาว 23.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2541 และศาลาบำเพ็ญกุศล นอกจากนี้ยังมีศาลาพักร้อน 1 หลัง
เจ้าหญิงยูเชนี
เจ้าหญิงยูเชนี นางแจ็ก บรุกส์แบงก์ (Princess Eugenie, Mrs. Jack Brooksbank) มีพระนามเต็มว่า ยูเชนี วิกตอเรีย เฮเลนา (Eugenie Victoria Helena; 23 มีนาคม พ.ศ. 2533) เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก กับซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สิบเอ็ดแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร ต่อจากเจ้าหญิงเบียทริซ พระเชษฐภคินี
พระประวัติ
เจ้าหญิงยูเชนีประสูติเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์สำหรับสตรีและเด็กในลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์ที่สองในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก กับซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก เป็นพระราชนัดดาลำดับที่หกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ็ดวันหลังประสูติกาล ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กตั้งพระนามพระธิดาว่ายูเชนี วิกตอเรีย เฮเลนา (Eugenie Victoria Helena) พระนามตั้งตามวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์กและเจ้าหญิงเฮเลนา พระราชนัดดาและพระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กทรงหย่าจากกันขณะที่เจ้าหญิงยูเชนีมีพระชันษาเพียงหกปี เมื่อเจ้าหญิงยูเชนีไม่เสด็จไปโรงเรียน พระองค์จะใช้เวลาว่างที่มีอยู่ร่วมกับพระบิดามารดาแม้หย่าร้างกัน เพราะดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กตัดสินพระทัยที่จะดูแลพระธิดาร่วมกัน เจ้าหญิงยูเชนีและพระเชษฐภคินีจะเสด็จประพาสต่างประเทศร่วมกับพระชนกชนนีเสมอ ๆ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 เจ้าหญิงยูเชนีเคยให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ว่า "เป็นหนึ่งในสุภาพสตรีที่น่าทึ่งที่สุด" และพระองค์รู้จักพระบิดามารดาในฐานะ "คู่หย่าร้างที่ดีที่สุด"
ขณะพระชันษาได้สิบสองปี ยูเชนีได้ผ่าตัดบริเวณพระปฤษฎางค์เพื่อแก้ไขพระปิฐิกัณฐกัฐิคด ณ โรงพยาบาลศัลยกรรมกระดูกแห่งชาติในลอนดอน และต้องฝังไทเทเนียมขนาด 12 นิ้วในเบื้องพระปฤษฎางค์ ปัจจุบันพระองค์มีพระอาการปกติและมิต้องเข้ารับการผ่าตัดอีก
เสกสมรส
ดยุกแห่งยอร์กได้ประกาศพิธีหมั้นของเจ้าหญิงยูเชนีกับแจ็ก บรุกส์แบงก์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 หลังทั้งสองคบหากันมาเจ็ดปี จากการแนะนำของสหายระหว่างเล่นสกีในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งบรุกส์แบงก์ทำงานที่นั่น บรุกส์แบงก์เคยคุกเข่าขอยูเชนีแต่งงานระหว่างท่องเที่ยวในประเทศนิการากัว เดือนเมษายนปีเดียวกันนั้น ทั้งสองย้ายออกจากพระราชวังเซนต์เจมส์ ไปประทับ ณ ตำหนักไอวีภายในพระราชวังเค็นซิงตัน
พิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้น ณ โบสถ์น้อยนักบุญจอร์จภายในปราสาทวินด์เซอร์ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และเจ้าหญิงยูเชนียังอยู่ในลำดับที่สิบแห่งการสืบราชสันตติวงศ์จากพระราชานุญาตของสมเด็จพระราชินีนาถ
เจ้าหญิงยูเชนีทรงมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์สำหรับสตรีและเด็กในลอนดอน ด้วยการผ่าท้องทำคลอด สืบเนื่องจากการผ่าตัดพระปิฐิกัณฐกัฐิคดของพระองค์ก่อนหน้านี้ พระโอรสนี้อยู่ในลำดับที่ 11 ของการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักรเมื่อแรกเกิด และได้รับการตั้งชื่อว่า ออกัสต์ ฟิลิป ฮอว์ก บรุกส์แบงก์ (August Philip Hawke Brooksbank) เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
ตั้งแต่พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2565 เจ้าหญิงยูเชนีและภัสดามีพระตำหนักฟรอกมอร์เป็นที่ประทับหลัก แต่ต่อมาให้เจ้าชายแฮร์รีซึ่งเป็นพระประยูรญาติเช่า และมีรายงานว่าเจ้าหญิงยูเชนีและภัสดาย้ายไปประทับที่ประเทศโปรตุเกส เมื่อพฤษภาคม พ.ศ. 2565 เพราะบรุกส์แบงก์ทำงานให้กับไมเคิล เมลด์แมน และจะกลับไปประทับที่พระตำหนักไอวีเมื่อนิวัตอังกฤษ เจ้าหญิงยูเชนีให้ประสูติการพระโอรสคนที่สอง นามว่า เออร์เนสต์ จอร์จ รอนนี บรุกส์แบงก์ (Ernest George Ronnie Brooksbank) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ชื่อของพระโอรสตั้งตามจอร์จ บรุกส์แบงก์ พระสสุระ และพันตรี รอนัลด์ เฟอร์กูสัน พระปัยกาฝ่ายพระชนนี
พระเกียรติยศ
ในฐานะที่เจ้าหญิงยูเชนีทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถในสายพระราชวงศ์ฝ่ายชาย (ดยุกแห่งยอร์ก) จึงทรงมีฐานันดรศักดิ์ "เฮอร์รอยัลไฮนิส เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก" (Her Royal Highness Princess Eugenie of York)" ตั้งแต่ประสูติ ต่อมา เมื่อทรงได้เสกสมรสกับแจ็ก บรุกส์แบงก์ ทางราชสำนักโดยเว็บไซต์ราชสำนักอังกฤษได้กำหนดพระนามเป็น เจ้าหญิงยูเชนี นางแจ็ก บรุกส์แบงก์ (Princess Eugenie, Mrs Jack Brooksbank)
แหล่งข้อมูลอื่น
1990
อำเภอเซนเดร์ก
อำเภอเซนเดร์ก เป็นอำเภอในเทศมณฑลมีนอบ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 19,501 คนใน 4,191 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือเซนเดร์ก และ 3 ตำบล คือ ตำบลโบนแดร์, ตำบลแดร์แพฮ์น และตำบลเซนเดร์ก
คนปีศาจ
คนปีศาจ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย นาโอกิ อุราซาว่า เรื่องราวแนวสืบสวนลึกลับสยองขวัญ (ผู้เขียนเดียวกับเรื่อง 20th Century Boys และ ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์) ได้รับรางวัลชนะเลิศในงาน Media Arts ครั้งที่ 1 ของทบวงวัฒนธรรมญี่ปุ่น
เนื้อเรื่อง
9 ปีต่อมา โยฮัน ที่หายตัวไปจากรพ.ในวันนั้น ได้ออกมาสารภาพว่า ตนเป็นผู้ฆ่าผู้อำนวยการ เทมมะ จึงได้ตามไล่ล่าโยฮันด้วยตนเอง ในขณะที่ตนเองนั้นได้ถูกตำรวจตามจับ เพราะต้องสงสัยว่าเป็นคนร้ายในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเสียเอง
เจ้าชายเฌโรม นโปเลียน
เจ้าชายเฌโรม นโปเลียน (Prince Jérôme Napoléon) ประสูติเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2500 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน และอลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน ทรงเป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม พระอนุชาใน ชาลส์ เจ้าชายนโปเลียน พระองค์ทรงมีพระบิดาทูลหัวคือ เจ้าชายซาวีเยแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ 2 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์ฝรั่งเศสถัดจากพระภาติยะคือ ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน
การพนันในประเทศกัมพูชา
การพนันในประเทศกัมพูชา เป็นสิ่งผิดกฎหมายอย่างเป็นทางการภายใต้กฎหมายปราบปรามการพนัน ค.ศ. 1996 ซึ่งออกกฎหมายการพนันทุกรูปแบบที่ไม่ได้รับอนุญาต และมีบทลงโทษตั้งแต่การปรับเงินไปจนถึงโทษจำคุกระยะสั้น แม้ว่ากรมเรือนจำทั่วไปของรัฐบาลกัมพูชาจะไม่ได้ระบุว่าการพนันเป็นหนึ่งใน 28 ความผิดที่มีโทษจำคุก
เจ้าชายเฌโรม นโปเลียน
พระองค์ทรงสมรสกับ ลิเซีย อินโนเซนต์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2556 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศและฐานันดรเป็น เฮอร์อิมพิเรียลไฮนีส เจ้าหญิงลิเซีย นโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระชายา โดยที่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน ปัจจุบันทั้งสองประทับในรัฐเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยพระองค์ทำงานเป็นบรรณารักษ์มหาวิทยาลัยเจนีวา
การพนันในประเทศกัมพูชา
การพนันเป็นงานอดิเรกที่นิยมฝังแน่นในวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยทั่วไปและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในวัฒนธรรมกัมพูชา ผู้ชายที่ไม่เล่นการพนันมักถูกมองว่าไม่เป็นชาย ดังนั้น แม้จะมีกฎหมายห้ามเล่นการพนันของประชาชน แต่การพนันที่ผิดกฎหมายก็แพร่หลายในกัมพูชา ส่วนกองกำลังตำรวจในกัมพูชาซึ่งปกครองโดยหนึ่งในรัฐบาลที่ฉ้อฉลที่สุดในโลก มักจะมองเป็นอย่างอื่น เนื่องจากกาสิโนอนุญาตให้คนในท้องถิ่นเข้าได้อย่างเสรี รวมถึงจัดหาห้องส่วนตัวสำหรับรัฐบาลและเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย ซึ่งมักมีส่วนได้เสียทางการเงินในกาสิโนเพื่อดำเนินการเล่นการพนันที่ผิดกฎหมาย
กิจกรรมนอกกฎหมายยังแพร่หลายนอกกาสิโนที่ได้รับอนุญาต ตั้งแต่การชนไก่และห้องไพ่ ไปจนถึงสปอตส์บุ๊ก (ส่วนใหญ่เป็นการแข่งขันฟุตบอลและมวยระดับภูมิภาค) ศิลปะการต่อสู้ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แผ่นดินใหญ่ ตลอดจนการเสี่ยงโชคจากตัวเลขที่ไม่ได้รับอนุญาต กิจกรรมเหล่านี้ส่วนใหญ่ถูกควบคุมโดยองค์การอาชญากรรม และได้รับการคุ้มครองโดยสินบนต่อการบังคับใช้กฎหมาย
ซึ่งปัญหาทางสังคมหลายประการที่คุกคามกัมพูชาเป็นผลมาจากการพนัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการติดการพนัน
ปลาสิงโตปีกเข็ม
ปลาสิงโตปีกเข็ม หรือ ปลาสิงโตครีบขาว (White-lined lionfish, Clearfin turkeyfish, Radiata lionfish, Radial firefish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาแมงป่อง (Scorpaenidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาสิงโตชนิดอื่น แต่มีครีบอกที่ส่วนปลายเป็นเส้นเรียวเล็กคล้ายปลายเข็ม ครีบหลังมีก้านครีบสั้นกว่า มีติ่งที่ตายาว ลายบนลำตัวเป็นบั้งขนาดใหญ่และมีจำนวนน้อยกว่าปลาสิงโตชนิดอื่น และเป็นสีแดงเข้มหรือสีคล้ำสลับกับลายสีจาง ครีบต่าง ๆ เป็นสีใสปนแดง ปลายครีบอกสีขาว
มีขนาดความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร ขนาดใหญ่ที่สุด 23 เซนติเมตร เป็นปลากินเนื้อ กินกุ้งและปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง ของเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาใต้, หมู่เกาะริวกิว, นิวแคลิโดเนีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย โดยพบได้ที่ฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น เช่น หมู่เกาะสุรินทร์, หมู่เกาะสิมิลัน, หมู่เกาะอาดัง-ราวี เป็นต้น
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
อนุสาวรีย์ทิกลาชิน
อนุสาวรีย์ทิกลาชิน (Tiglachin Monument; ትግላችን แปลว่า "การต่อสู้ดิ้นรนของผองเรา") หรือบางครั้งเรียกว่า อนุสาวรีย์เดร์ก (Derg Monument; ደርግ หมายถึง "คณะเดร์ก") เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงทหารชาวเอธิโอเปียและชาวคิวบาที่ต่อสู้ในสงครามโอกาเดน ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นภายใต้ประธานาธิบดี Mengistu Haile Mariam ประกอบด้วยเสาสูง 50 เมตร ประติมากรรมนูนต่ำสองฝั่ง และที่แสดงภาพถ่ายของทหารชาวคิวบาที่เป็นที่ระลึกถึงของอนุสรณ์ งานประติมากรรมที่พบในอนุสาวรีย์นี้บริจาคให้แก่เอธิโอเปียโดยโครงการมันซูแดของรัฐบาลเกาหลีเหนือเมื่อปี 1984 และเป็นหนึ่งในงานชิ้นแรก ๆ ของโครงการที่บริจาคมายังทวีปแอฟริกา
อนุสาวรีย์ทำพิธีเปิดเมื่อ 12 กันยายน 1984 วันครบรอบสิบปีที่โค่นล้มจักรพรรดิ Haile Selassie และระบบกษัตริย์ในเอธิโอเปีย
มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์
มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ (Montreux Volley Masters) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จัดขึ้นในเมืองมงเทรอ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1984
อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน
อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน หรือ อลิกซ์ เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน (นามสกุลเดิม:เดอ ฟอร์เอชตา) (Alix, Princess Napoléon) ประสูติเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2469 เป็นธิดาใน เคานต์อัลไบรซ์ เดอ ฟอร์เอชตา และ เจนีวิฟ ฟรีเดต โดยเธอได้เสกสมรสกับ หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เฮอร์อิมพิเรียลไฮนีส อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระชายา มีพระบุตรดังนี้
หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระสวามีสิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี พ.ศ. 2540 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์คือ ชาลส์ เจ้าชายนโปเลียน รับตำแหน่ง เจ้าชายนโปเลียน ในการนี้ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน และเป็นพระบรมรวงศานุวงศ์ที่มีพระชันษาสูงที่สุดในพระราชวงศ์โบนาปาร์ตในปัจจุบัน
โอ๊ก
โอ๊ก (oak) หรือ ก่อ เป็นไม้ยืนต้นหรือไม้พุ่มในสกุล Quercus (ภาษาละติน "oak tree") มี 600 สปีชีส์ โอ๊กอาจจะหมายถึงพืชบางชนิดในสกุล Lithocarpusด้วย พืชสกุลนี้เป็นพืชพื้นเมืองในซีกโลกเหนือ แพร่กระจายตั้งแต่เขตที่อากาศหนาวเย็นไปจนถึงเขตร้อนในเอเชียและอเมริกา
การจักจำแนก
ต้นโอ๊กเป็นพืชมีดอก สกุลของโอ๊กแบ่งออกเป็น 2 สกุลย่อย และมีการแบ่งเป็นส่วน:
สกุลย่อย Quercus
สกุลย่อยQuercus แบ่งได้เป็น:
มีสปีชีส์ของต้นโอ๊กที่หายากและจัดจำแนกไม่ได้ เช่น : Quercus coccinea Quercus muehlenbergii และ Quercus stellata
สัญลักษณ์ประจำชาติ
โอ๊กเป็นไม้ประจำชาติของหลายประเทศ เป็นสัญลักษณ์ของเยอรมันโบราณ (Donar Oak) ตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ต่อมาเป็นต้นไม้ประจำชาติของเยอรมนี กิ่งโอ๊กยังพบในเหรียญของเงิน สกุล มาร์กเยอรมัน และ ยูโร ใน พ.ศ. 2547 Arbor Day Foundation ได้เสนอให้โอ๊กเป็นต้นไม้ประจำชาติของสหรัฐ และในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 สภาได้อนุมัติให้ต้นโอ๊กเป็นไม้ประจำชาติ
ประเทศอื่น ๆ ที่ได้กำหนดให้โอ๊กเป็นไม้ประจำชาติได้แก่ อังกฤษ, เอสโทเนีย, ฝรั่งเศส, เยอรมนี, มอลโดวา, โรมาเนีย, แลตเวีย, ลิทัวเนีย, โปแลนด์ สหรัฐอเมริกา, เวลส์, กาลิเซีย, บัลแกเรียและ เซอร์เบีย.
การใช้ประโยชน์
ไม้โอ๊กมีความถ่วงจำเพาะประมาณ 0.75 g/cm3, ตรงและแข็ง ทนต่อแมลงและเชื้อราเนื่องจากมีแทนนินมาก จึงนิยมนำมาทำเครื่องเรือนและเฟอร์นิเจอร์ตั้งแต่ยุคกลาง ใช้ทำถังไม้โอ๊กสำหรับหมักไวน์
ฉลาด วรฉัตร
เรืออากาศตรี ฉลาด วรฉัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราดและกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ นักเคลื่อนไหวทางการเมือง ผู้ได้รับฉายาว่า "จอมอด"
ประวัติ
ร.ต.ฉลาด เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดตราด สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ จาก Adamson University ประเทศฟิลิปปินส์
งานการเมือง
ร.ต.ฉลาด วรฉัตร เคยเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด (ส.ส.ตราด) สังกัดพรรคประชาปัตย์ ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522
ในปี พ.ศ. 2523-2524 ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษา​รัฐมนตรี​ว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (ไกรสร ตันติพงศ์)​
ในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2529 ได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส.กรุงเทพมหานคร
และเคยเป็นรองหัวหน้าพรรคมวลชน แต่เป็นได้ไม่นานก็ลาออกมาเคลื่อนไหวทางการเมืองด้วยตัวเอง ด้วยการประท้วงอดข้าวจนเป็นที่รู้จักกันดี
รัฐประหาร 2549
ร.ต.ฉลาด กลับมาอดข้าวประท้วงอีกหลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 เพื่อประท้วงการยึดอำนาจ และต่อเนื่องด้วยการขังตัวเองอยู่ในกรงขังหน้ารัฐสภาเพื่อประท้วงการรับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 ซึ่ง ร.ต.ฉลาดได้กล่าวว่าจะผูกคอตายถ้าการลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ผ่านการลงประชามติ แต่ไม่ได้กระทำตามนั้น
รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557
เรืออากาศตรี ฉลาด อดข้าวประทัวงหน้าอาคารรัฐสภาอีกครั้ง ตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 เพื่อต่อต้านการใช้กฎอัยการศึก ตลอดจนการกระทำรัฐประหารของกองทัพ
วันที่ 10 มิถุนายน 2557 ที่ศาลอาญา ถนนรัชดาฯ เรืออากาศตรี ฉลาด วรฉัตร พร้อมทนายความ ยื่นฟ้องพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) พร้อมคณะ ปลัดกระทรวงต่าง ๆ และเจ้ากรมพระธรรมนูญ รวม 27 คน ในความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ และกบฏ จากกรณีที่ร่วมกันประกาศกฎอัยการศึกและยึดอำนาจปกครองประเทศ
เรืออากาศตรี ฉลาด กล่าวว่า การประกาศกฎอัยการศึกนั้น ประเทศต้องอยู่ในภาวะสงครามหรือเกิดเหตุการณ์ความรุนแรง และต้องประกาศเฉพาะในพื้นที่ที่เกิดเหตุการณ์ และยังต้องขอความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีและพระบรมราชโองการ แต่ทหารละเมิดอำนาจ หากหลังจากนี้ถูก คสช. เรียกให้ไปรายงานตัว ก็จะไม่ไปตามนั้น แต่ไม่หลบหนี ให้ไปจับที่หน้ารัฐสภา
วันที่ 6 กรกฎาคม 2557 เรืออากาศตรี ฉลาด ได้ประกาศยุติการอดอาหารประท้วงโดยมีสาเหตุจากปัญหาด้านสุขภาพ
การเสียชีวิต
เรืออากาศตรีฉลาด ได้ถึงแก่อนิจกรรมลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน ณ บ้านพักการเคหะท่าทราย แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร สิริอายุรวม 78 ปี ในวันที่17 ธันวาคม ​พ.ศ. 2564 ​พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว​พระราชทานหีบทองลายสลักประกอบศพ
ในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2564 จัดพิธีพระราชทาน​เพลิงศพที่วัดพระศรีมหาธาตุ โดยมีประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ​ อดีตสมาชิกวุฒิสภา​เป็นประธาน
มุฮัรร็อม
มุฮัรร็อม (مُحَرَّم) หรือที่คนไทยบางคนรู้จักกันในนาม "มะหะหร่ำ" เป็นเดือนแรกของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม เป็นเดือนที่มุสลิมชีอะฮ์ไว้อาลัยต่ออิหม่ามฮุซัยน์ หลานตาศาสนทูตมุฮัมมัด ตั้งแต่วันที่ 1 จนถึงวันที่ 10 หรือที่เรียกว่าวันอาชูรออ์ มุสลิมในประเทศไทยและมาเลเซียจะร่วมกันทำขนมบูโบซูรอ หรือที่ชาวชีอะฮ์ในไทยเรียกว่า "หะยีส่า"
พิภพ ภู่ภิญโญ
ประวัติ
ได้รับคัดเลือกให้เป็นพระเอกในเรื่อง เกาะตะรุเตา ผลงานเรื่องแรกของพิภพผ่านพ้นไปได้ด้วยดี พิภพเลิกชกมวยหันมาเล่นหนังดีกว่า (อดีตเคยเป็นนักมวย) ผลงานเรื่องต่อ ๆ มาโดยสร้างของไถง สุวรรณฑัต ในเรื่อง ขุนศึกน่านเจ้า พิภพได้รับบทพระเอกอีกเรื่อง การรับบทพระเอกของพิภพเป็นไปได้เพียงไม่กี่เรื่อง พิภพก็ถูกให้มารับบทร้าย และรับบทร้ายมาตลอด พิภพ ภู่ภิญโญ  เป็นหนึ่งในดาราอาวุโสในอดีตที่มีผลงานแสดงฝากไว้มากมายกว่าร้อยเรื่อง   ลักษณะเด่นของพิภพ  ภู่ภิญโญ คือ เป็นนักแสดงที่มีหัวล้าน  ไว้หนวด  และรับบทเป็นตัวร้ายหรือโจร ในทุก ๆ เรื่อง  ผลงานที่เด่น ๆ ของพิภพ  ภู่ภิญโญ ที่ดังๆก็มีอยู่หลายเรื่อง เช่น เรื่อง ทอง (ภาพยนตร์) ของฉลอง ภักดีวิจิตร  พิภพได้รับบทเป็นหัวหน้ากองโจร  ประชันพระเอกในเรื่องอย่างสมบัติ เมทะนี  และ  กรุง  ศรีวิไล และปัจจุบันนี้  พิภพ  ภู่ภิญโญ  เสียชีวิตแล้วด้วยโรคเบาหวานในขณะมีอายุได้  76 ปี
ฉายา
และยังได้รับฉายาคือ"ยูล บรินเนอร์เมืองไทย" และชื่อในสมัยที่เป็นนักมวย พิภพ มีชื่อว่า"พิภพ ยนตรกิจ"
อาชีพหลังจากการแสดง
หลังจากที่หนังไทยเริ่มซบเซา คุณพิภพก็มายึดอาชีพขายอาหารอีสาน อยู่ที่บางแสน จ.ชลบุรี ก่อนที่จะเลิกกิจการไปในช่วงบั้นปลายของชีวิต
อ้างอิง
​ ​
คานะ ยูกิ
คานะ ยูกิ ( 優木<rt>ゆうき</rt> かな, เกิด 10 มีนาคม) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น สังกัดวิมส์ เกิดที่จังหวัดคานางาวะ
พระเจ้าเชงโลพี
อ้างอิง
673728
วัดกลางอ่างแก้ว
วัดกลางอ่างแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านท่าจีน ตำบลท่าจีน อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 48 ไร่ 3 งาน 79 ตารางวา
อุโบสถหลังเก่าหันหน้าไปทางทิศตะวันออกสู่แม่น้ำท่าจีน หากมองจากสะพานท่าจีนจะเห็นได้ชัดเจน เป็นอาคารไม้ทรงไทย หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ด้านข้างและด้านหลังมีชายคาปีกนก รองรับโครงหลังคาด้วยเสาไม้กลม ด้านหน้ามีมุขยื่นออกมา 1 ห้อง ช่อฟ้าใบระกาปูนปั้น หน้าบันด้านหน้าแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ หน้าบันหลังคากับหน้าบันมุขด้านหน้า ตกแต่งด้วยลวดลายพันธุ์พฤกษา ฝาผนังอาคารทางสีขาว ด้านหน้ามีช่องประตูทางเข้า 2 ประตู ด้านหลังทึบ ผนังด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 6 บาน บานประตูและหน้าต่างเป็นไม้ทาสีเหลือง ด้านนอกมีกำแพงแก้วมีซุ้มประตูทางเข้าทั้ง 4 ด้าน เป็นซุ้มก่ออิฐถือปูนทรงมณฑปและซุ้มหน้านาง
สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต
สาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต (Repúbliká ng̃ Biak-na-Bató; República de Biac-na-Bató) หรือที่ระบุในรัฐธรรมนูญว่าสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ (Repúbliká ng̃ Filipinas; República de Filipinas) เป็นสาธารณรัฐแรกที่ประกาศจัดตั้งขึ้นในฟิลิปปินส์ โดยคณะปฏิวัติของเอมีลีโอ อากีนัลโด และสมาชิกกาตีปูนัน แม้ว่าจะประสบความสำเร็จ สามารถจัดตั้งสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญแห่งแรกของฟิลิปปินส์ได้ แต่ก็สิ้นสุดลงในเวลาเพียงเดือนเดียว หลังจากมีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างอากีนัลโดกับนายพลของสเปน เฟร์นันโด ปรีโม เด รีเบรา ทำให้อากีนัลโดต้องลี้ภัยไปฮ่องกง
รัฐบาล
รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต เขียนขึ้นโดยเฟลิกซ์ เฟร์เรร์ และอีซาเบโล อาร์ตาโช ซึ่งคัดลอกมาจากรัฐธรรมนูญคิวบาเกือบจะคำต่อคำ มีการจัดตั้งสภาสูงสุดเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 และมีการเลือกตั้งสมาชิก
ประวัติศาสตร์
แนวคิดเบื้องต้นของสาธารณรัฐเริ่มขึ้นในช่วงท้ายของการปฏิวัติฟิลิปปินส์ ผู้นำของขบวนการกาตีปูนัน เอมีลีโอ อากีนัลโด ถูกล้อมโดยกองทัพสเปนในตาลีไซในบาตังกัส อากีนัลโดหลบหนีมาได้ พร้อมกับผู้ติดตามราว 500 คน ไปยังเบียก-นา-บาโตซึ่งอยู่ในบูลากัน เมื่อข่าวการมาถึงของอากีนัลโดมาถึงลูซอนกลาง มีผู้คนจากอีโลโคส นูเวบาเอซีฮา ปังกาซีนัน ตาร์ลัก และซัมบาเลส มาสมทบกับกองทัพเพื่อต่อต้านกองทัพสเปน เมื่อไม่สามารถป้องกันให้ฝ่ายต่อต้านจัดตั้งกองทัพ นายพลปรีโม เด รีเบรา ได้ประกาศเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2440 เนรเทศคนเหล่านี้ออกไปจากเมืองหรือหมู่บ้าน ทำให้กลุ่มของอากีนัลโดตัดสินใจจัดตั้งสาธารณรัฐ อากีนัลโดได้กล่าวในคำประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐชื่อว่า "เพื่อลูกผู้กล้าหาญของฟิลิปปินส์" และได้ประกาศเป้าหมายของการปฏิวัติว่า ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2440 ได้มีการลงนามในรัฐธรรมนูญเฉพาะกาลของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต ต่อมา ในราวเดือนธันวาคม พ.ศ. 2440 ปรีโม เด รีเบรา ตัดสินใจเจรจากับอากีนัลโด โดยให้ทนายความจากมะนิลา เปโดร ปาเตร์โนเป็นตัวกลางในการเจรจา ในที่สุด มีการลงนามในข้อตกลงเบียก-นา-บาโต ซึ่งประกอบด้วยเอกสารสามฉบับ สองฉบับแรกลงนามเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2440 ฉบับที่สามลงนามในวันที่ 15 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันสลายตัวของสาธารณรัฐเบียก-นา-บาโต
วัดสุมนาวาส
วัดสุมนาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำปราณ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แห่งที่ 22 ตั้งอยู่ใกล้กับหาดเขากะโหลก วนอุทยานท้าวโกษา โดยมีพระครูสุมนธรรมสถิต เป็นเจ้าอาวาส
วัดสุมนาวาส หรือ วัดเขากะโหลก ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2548 อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารสีทอง มียักษ์ 2 ตน ยืนอยู่หน้าวิหาร ด้านในวิหาร มีองค์หลวงพ่อหว่าง อุตุตโม เจ้าอาวาสรูปแรก
วัดมีเครื่องรางคือ เครื่องรางจระเข้ มีตำนานเกี่ยวกับตำนานสมบัติจระเข้จักรพรรดิ์ ว่า แต่เดิมมีเศรษฐีขี้เหนียวที่ไม่ทำทำบุญทำทาน ได้เงินมาก็รวบรวมเงินทองใส่โอ่งนำไปฝังไว้ที่ท่าน้ำ โดยไม่ให้ใครรู้เห็น จนเมื่อเศรษฐีตายไปแล้วกลับมาเกิดใหม่เป็นจระเข้ ยังคงวนเวียนยึดติดกับทรัพย์สมบัติ คอยเฝ้าสมบัติอยู่ท่าน้ำหน้าบ้านตัวเอง จนวันหนึ่งได้เข้าฝันลูกชายให้เอาสมบัติที่ท่าน้ำนั้นนำไปทอดกฐินและสร้างกุศลที่เป็นประโยชน์แก่พระพุทธศาสนา ระหว่างที่เดินทางนำองค์กฐินแห่ไปทางเรือ จระเข้ตัวนั้นก็ว่ายน้ำตามไปด้วยไปได้พักหนึ่งจึงบอกแก่ภรรยาว่า ตนตามไปด้วยไม่ได้แล้วเพราะเหนื่อย บุตรและภรรยาจึงวาดรูปจระเข้ที่ธงแล้วยกขึ้นไว้ในวัดที่ไปทอดกฐิน เมื่อพระสวดจบ จระเข้ตัวนั้นก็ขาดใจตาย จึงเกิดไปเป็นเทพที่ร่ำรวยบันดาลให้คนที่เคารพได้ทำมาค้าขึ้น เป็นที่มาของธงรูปจระเข้ ซึ่งว่ากันว่าจระเข้ที่วัดเขากระโหลกก็เป็นจระเข้ตัวเดียวกันกับจระเข้บนธงในงานทอดกฐิน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ (Кыргыз ССР Мамлекеттик Гимни;Государственный гимн Киргизской ССР) เป็นเพลงชาติของคีร์กีซสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ประพันธ์เนื้อร้องโดย K. Malikov, T. Sydykbekov, M. Tokobaev และ เรียบเรียงทำนองโดย วลาดิเมียร์ วลาซอฟ, อับดุลลา มัลดาเบฟ, และ วลาดิเมียร์ เฟเร. เริ่มใช้เป็นเพลงชาติคีร์กีซสถานของตั้งแต่พ.ศ. 2489 จนถึง พ.ศ. 2535
ล็อตเต้
ล็อตเต้ (, คะตะกะนะ:ロッテ) เป็นชื่อของกลุ่มบริษัทธุรกิจหลากหลายร่วมมือกันระหว่างเกาหลีใต้ - ญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เกาหลีใต้ และ ญี่ปุ่น ซึ่งประกอบด้วยบริษัทย่อยจำนวนมาก และธุรกิจที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่อยู่ภายใต้แบรนด์ล็อตเต้ โดยลอตเต้ได้ก่อตั้งที่โตเกียวในเดือน มิถุนายน 1948
ปัจจุบันธุรกิจของล็อตเต้ แบ่งออกเป็น 90 หน่วย มีพนักงานประมาณ 60,000 คน ส่วนใหญ่ประกอบอุตสาหกรรมแปรรูปอาหาร, เครื่องดื่ม, โรงแรม, อาหารจานด่วน, ค้าปลีก, ประกันภัย, heavy chemicals, เครื่องใช้ไฟฟ้า, IT, ก่อสร้าง, สื่อสิ่งพิมพ์, และ entertainment. ลอตเต้ยังมีบริษัทลูกใน จีน, ไทย, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, อินเดีย, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, รัสเซีย, ฟิลิปปินส์, ปากีสถาน และ โปแลนด์ (Lotte bought Poland's largest candy company Wedel from Kraft Foods in June 2010) ปัจจุบันล็อตเต้ เป็นบริษัทที่ใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ใน เกาหลีใต้, และเป็นบริษัทอาหารที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่นรองจาก เมจิ เซอิกะ และ เอซากิกูลิโกะ
ชื่อล็อตเต้
คำว่า ล็อตเต้ มีที่มาจากชื่อของตัวละครที่ชื่อ ชาร์ลอตต์ ซึ่งเป็นวีรสตรีในบทประพันธ์ชื่อดังของเยอรมันซึ่งแต่งโดย เกอเทอ ที่ชื่อ แวเธ่อร์ระทม และสำหรับสโลแกนของ Lotte “Your palate’s sweetheart” ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจาก ชาร์ลอตต์ ผู้ซึ่งเป็นที่รักและชื่นชอบของเด็กทั่วโลก
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นคณะสัตวแพทยศาสตร์ที่ก่อตั้งขึ้นเป็นแห่งแรกของภาคใต้ และลำดับที่ 7 ของประเทศ ซึ่งตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช (พื้นที่ทุ่งใหญ่)
ประวัติ
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เกิดขึ้นในสมัยของรองศาสตราจารย์ประชีพ ชูพันธ์ ซึ่งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัยท่านแรก เนื่องจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย มีนโยบายที่จะจัดการเรียนการสอนสาขาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ และให้อยู่ในความรับผิดชอบของคณะสัตวแพทยศาสตร์ที่จะจัดตั้งขึ้นมาใหม่ โดยในระยะแรกให้เป็นโครงการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ และได้แต่งตั้งให้ ศาสตราจารย์ กิตติคุณ พีระศักดิ์ จันทร์ประทีป เป็นที่ปรึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ด้านการจัดการเรียนการสอนสาขาสัตวแพทยศาสตร์ และได้มอบหมายให้ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายสัตวแพทย์ธีระวิทย์ จันทร์ทิพย์ เป็นประธานคณะกรรมการดำเนินการในการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ รับผิดชอบในการจัดทำหลักสูตรสัตวแพทยศาสตรบัณฑิต (หลักสูตรปริญญาตรี 6 ปี) และดำเนินการในการจัดตั้งคณะสัตวแพทยศาสตร์ควบคู่กัน โดยได้เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 โดยมีดความเจริญก้าวหน้าและพัฒนาตามลำดับ ดังนี้
หลักสูตรการศึกษา
คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ได้มีการจัดการเรียนการสอน จำนวน 1 หลักสูตร ดังนี้
วัดเสาธงทอง (อำเภอบางปลาม้า)
วัดเสาธงทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ ปัจจุบันมีพระปลัด ละเอียด อนาลโย เป็นเจ้าอาวาส
วัดเสาธงทองตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2481
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 5 เมตร ยาว 9 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2470 ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 และกุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถพร้อมพระอัครสาวก และพระพุทธรูปปางนาคปรก 1 องค์
ดีเทอร์มิแนนต์
ในสาขาพีชคณิต ดีเทอร์มิแนนต์ (determinant) คือฟังก์ชันหนึ่งที่ให้ผลลัพธ์เป็นปริมาณสเกลาร์ ซึ่งขึ้นอยู่กับค่าของ n ในมิติ n×n ของเมทริกซ์จัตุรัส A ส่วนความหมายทางเรขาคณิตเบื้องต้น ดีเทอร์มิแนนต์คือตัวประกอบมาตราส่วน (scale factor) ของปริมาตร เมื่อ A ถูกใช้เป็นการแปลงเชิงเส้น ดีเทอร์มิแนนต์ถูกใช้ประโยชน์ในเรื่องพีชคณิตเชิงหลายเส้น (multilinear algebra) และแคลคูลัส ซึ่งใช้สำหรับกฎการแทนที่ (substitution rule) ในตัวแปรบางกลุ่ม
สำหรับจำนวนเต็มบวก n ที่กำหนดขึ้น ฟังก์ชันดีเทอร์มิแนนต์จะมีเพียงหนึ่งเดียวบนเมทริกซ์มิติ n×n เหนือริงสลับที่ใดๆ (commutative ring) โดยเฉพาะเมื่อฟังก์ชันนี้นิยามไว้บนริงสลับที่ที่เป็นฟีลด์ของจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน
ดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์ A สามารถเขียนแทนได้ด้วย det (A) หรือ |A| ซึ่งสัญกรณ์แบบขีดตั้งอาจเกิดความกำกวม เนื่องจากมีการใช้สัญกรณ์เดียวกันนี้สำหรับค่าประจำเมทริกซ์ (matrix norm) และค่าสัมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ค่าประจำเมทริกซ์มักจะเขียนด้วยสัญกรณ์แบบขีดตั้งสองขีด (เช่น ‖A‖) เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับดีเทอร์มิแนนต์
ตัวอย่างการใช้งาน กำหนดให้ A เป็นเมทริกซ์ดังนี้ ดีเทอร์มิแนนต์ของ A สามารถเขียนเป็น ซึ่งวงเล็บเหลี่ยมนอกเมทริกซ์จะถูกแทนที่ด้วยเส้นตั้งเพียงอย่างเดียว
เมทริกซ์มิติ 2×2
กำหนดให้เมทริกซ์มิติ 2×2 จะมีดีเทอร์มิแนนต์เท่ากับ ซึ่งแปลความหมายได้ว่า เป็นการหาพื้นที่ของรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานซึ่งมีจุดยอดอยู่ที่ (0, 0), (a, b), (a+c, b+d), และ (c, d) เมื่อเมทริกซ์นั้นมีสมาชิกเป็นจำนวนจริง พื้นที่ที่คำนวณได้จากดีเทอร์มิแนนต์เหมือนกับพื้นที่ในเรขาคณิต แต่ต่างกันตรงที่ผลลัพธ์จากดีเทอร์มิแนนต์สามารถเป็นค่าติดลบได้ ถ้าจุดยอดดังกล่าวเรียงลำดับตามเข็มนาฬิกา
เมทริกซ์มิติ 3×3
กำหนดให้เมทริกซ์มิติ 3×3 ด้วยการกระจายลาปลัส (หรือการกระจายโคแฟกเตอร์) บนแถวแรกของเมทริกซ์ เราจะได้
ซึ่งสูตรนี้สามารถจำได้จากผลบวกของผลคูณของสมาชิกสามตัวในแนวเฉียงลง ลบด้วยผลบวกของผลคูณของสมาชิกสามตัวในแนวเฉียงขึ้น (ลงบวก ขึ้นลบ) โดยคัดลอกสองหลักแรกไปต่อท้ายเมทริกซ์เดิม ดังที่แสดงไว้ดังนี้ โปรดทราบว่าวิธีลัดนี้ไม่สามารถใช้กับเมทริกซ์ที่มีมิติสูงกว่านี้ได้
เมทริกซ์จัตุรัสทั่วไป
ดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์จัตุรัสทั่วไปสามารถคำนวณได้จากการกระจายลาปลัสบนแถวหรือคอลัมน์หนึ่งๆ ซึ่งมีประสิทธิภาพสำหรับเมทริกซ์มิติน้อย ดีเทอร์มิแนนต์จากสูตรของลาปลัสโดยพิจารณาบนแถวที่ i คำนวณได้จาก เมื่อ M_{i,j} คือไมเนอร์ (minor) บนแถวที่ i หลักที่ j ของเมทริกซ์ A นั่นคือค่าของดีเทอร์มิแนนต์ของเมทริกซ์ย่อยที่ตัดสมาชิกแถวที่ i หลักที่ j ออกไปทั้งหมด ส่วน C_{i,j} คือโคแฟกเตอร์ (cofactor) บนแถวที่ i หลักที่ j ของเมทริกซ์ A ซึ่งมีค่าเท่ากับ (-1) ^{i+j} คูณด้วยไมเนอร์ ดังเช่นที่ปรากฏอยู่ในสูตร
คุณสมบัติ
คุณสมบัติทั่วไปของดีเทอร์มิแนนต์มีดังนี้
วุฒิ สุโกศล
พลตำรวจตรีวุฒิ สุโกศล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา จากนั้นในปี พ.ศ. 2554 ได้เข้าร่วมงานกับพรรครวมชาติพัฒนา
ประวัติ
วุฒิ สุโกศล เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2475 ที่เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร(จังหวัดพระนครในขณะนั้น)เป็นบุตรของนายเส็ง กับนางหล่ำ สุโกศล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2499
การทำงาน
พลตำรวจตรี วุฒิ สุโกศล เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา ในสังกัดพรรคชาติพัฒนา เคยได้รับแต่งตั้งเป็นรองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกสุจินดา คราประยูร และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 52 (รัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) และได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย (ชวน 2)
ผักโขมหนาม
ผักโขมหนาม มีชื่อภาษาท้องถิ่นในภาคใต้เรียกว่า ผักโหมหนาม ส่วนที่แม่ฮ่องสอนและกะเหรี่ยงเรียกว่า กะเหม่อลอมี แม่ล้อกู่ และที่เขมรเรียกว่า ปะตี ส่วนภาคกลางจะเรียกว่า ผักขมสวน (spiny amaranth, prickly amaranth หรือ thorny amaranth) เป็นพืชล้มลุก ฤดูเดียว อายุสั้นประมาณ 2–4 เดือน หรือเมื่อออกดอก ติดเมล็ดแล้วก็จะค่อยๆ เหี่ยวแห้งตาย หรือเรียกว่าพืชที่มีอายุปีเดียว
ไดนาสตีวอริเออร์ 7
ไดนาสตีวอริเออร์ 7 (Dynasty Warriors 7) เป็นวีดิโอเกมแฮคและฟัน โดยมีฉากที่ประเทศจีน เป็นภาคที่ 7 ของซีรีส์ไดนาสตีวอริเออร์ พัฒนาโดยโอเมกาฟอร์ซ และจัดจำหน่ายโดยโคอิ โดยจำหน่ายในรูปแบบของเพลย์สเตชัน 3, เอกซ์บอกซ์ 360, และไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยสร้างขึ้นจากประวัติศาสตร์จีนยุคสามก๊ก
ตัวละครในเกม
* หมายถึงตัวละครใหม่ในซีรีส์ ** หมายถึงตัวละครที่เพิ่มโดยขยายชื่อเรื่อง
มหาวิหารแซ็ง-เรมี
มหาวิหารนักบุญเรมีแห่งแร็งส์ (Basilique Saint-Remi de Reims) เป็นอดีตแอบบีย์ ตั้งอยู่ในเมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส มีก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1099 ที่เก็บเรลิกของนักบุญเรมี บิชอปแห่งแร็งส์ผู้เปลี่ยนพระเจ้าโคลวิสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ได้ในวันคริสต์มาสปี ค.ศ. 496 ท่านเสียชีวิตในปี ค.ศ. 553 หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อฝ่ายอาลามานนี (Alamanni) ในยุทธการที่ซึลพิช (Battle of Tolbiac)
บาซิลิกาปัจจุบันเดิมเป็นอารามมาก่อนและได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 ทางเดินกลางและแขนกางเขนสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นแบบโรมาเนสก์และเป็นส่วนที่เก่าที่สุด ด้านหน้าทางด้านใต้เป็นส่วนที่สร้างใหม่ที่สุด
มหาวิหารแซ็ง-เรอมีแห่งแร็งส์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
ประวัติ
ประวัติอันคลุมเครือดั้งเดิม ของอารามแร็งส์อยู่ในชาเปลที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ที่อุทิศให้แก่นักบุญคริสโตเฟอร์ ความมีชื่อเสียงของอารามเริ่มขึ้นเมื่อได้เรลิกของนักบุญเรมีมาเป็นเจ้าของในปี ค.ศ. 553 ซึ่งทำให้ได้รับเงินบริจาคจากผู้มีศรัทธาเป็นจำนวนมาก เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อารามก็เป็นเจ้าของทรัพย์สินที่ดินราวเจ็ดร้อยแปลงและอาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานที่มั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส อาจจะเป็นได้ว่าบาทหลวงประจำมุขมณฑลเป็นผู้ดูแลเรลิก แต่ต่อมาก็ได้รับการดูแลรักษาโดยนักพรตคณะเบเนดิกติน ระหว่างปี ค.ศ. 780 ถึงปี ค.ศ. 945 อาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์เป็นอธิการอารามแห่งนี้ ที่นี่ชาร์เลอมาญทรงต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3
ในปี ค.ศ. 1005 อธิการอาเวียร์ดก็สร้างอารามใหม่และสร้างติดต่อกันตลอดยี่สิบปีจนกระทั่งเพดานทลายลงมา ซึ่งอาจจะเป็นการสร้างค้ำยันที่ไม่พอเพียงที่จะรับน้ำหนักได้ ต่อมาอธิการเตโอโดริกก่อสร้างบาซิลิกาที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ที่ได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 พร้อมกับประทานสิทธิพิเศษหลายอย่างให้แก่โบสถ์ในโอกาสนั้นด้วย ห้องสมุดและสถานศึกษาของอารามมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกันจนกระทั่งสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3ถึงกับทรงเขียนจดหมายมาชมอธิการปีแยร์ที่ยังมีให้เห็นกันอยู่จนทุกวันนี้
อารามแซ็ง-เรอมีเป็นที่บรรจุศพหรือพระศพของบุคคลสำคัญๆ หลายคนที่รวมทั้งอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ เจ้าชายหลายพระองค์ พระอนุชาของชาร์เลอมาญ อ็องรีแห่งออร์เลอ็อง และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เป็นต้น
อธิการอารามก็มักจะมาจากบุคคลผู้มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูง เช่น อ็องรีแห่งลอร์แรน (ค.ศ. 1622-ค.ศ. 1641) ผู้ที่นำอารามไปสังกัดคณะนักบุญมอร์ ฌัก-นีกอลา กอลแบร์ (ค.ศ. 1665) ต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งรูอ็อง ชาร์ล มอริส เลอ เทลลิเยร์ (ค.ศ. 1680-ค.ศ. 1710); และ Joseph de Rochechouart ผู้ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1745.
ทรัพย์สมบัติมีค่าของมหาวิหารถูกขโมยไปเป็นจำนวนมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเหลือแต่เพียงหน้าต่างประดับกระจกสีที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มหาวิหารแซ็ง-เรอมี มหาวิหารแร็งส์ และพระราชวังโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1991
ปีแยร์ รอซีเย
ปีแยร์ โฌแซ็ฟ รอซีเย (Pierre Joseph Rossier; 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1829 – 22 ตุลาคม ค.ศ. 1886 ) เป็นช่างภาพยุคบุกเบิกชาวสวิส ถ่ายภาพโดยวิธีแอลบูเมน รวมถึงการภาพถ่ายสามมิติ และภาพการ์ตเดอวีซิตที่เป็นภาพถ่ายบุคคล ภาพทิวทัศน์ของเมือง และภาพภูมิทัศน์ เขาได้รับว่าจ้างจากบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) ในกรุงลอนดอนให้เดินทางมาทวีปเอเชียเพื่อบันทึกภาพกองทัพอังกฤษ-ฝรั่งเศสในสงครามฝิ่นครั้งที่สอง แม้ไม่ได้ร่วมคณะทหารไปด้วย แต่เขายังคงอยู่ในทวีปเอเชียหลายปี โดยผลิตผลงานเพื่อการค้าเป็นครั้งแรกให้กับประเทศจีน ฟิลิปปินส์ ญี่ปุ่น และสยาม เขาถือเป็นช่างภาพอาชีพคนแรกของประเทศญี่ปุ่น ที่นั่นเขาได้สอนฟูรูกาวะ ชุมเป, คาวาโนะ เทโซ, อูเอโนะ ฮิโกมะ, มาเอดะ เก็นโซ, โฮริเอะ คูวาจิโร และช่างภาพรุ่นแรกคนอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงลดหลั่นไปของญี่ปุ่น ส่วนในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เขาก่อตั้งสตูดิโอถ่ายภาพในเมืองฟรีบูร์และไอน์ซีเดิลน์ และยังคงผลิตภาพถ่ายในสถานที่อื่น ๆ ของประเทศ รอซีเยถือเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคเริ่มแรกของการถ่ายภาพ ไม่เพียงเพราะผลงานภาพถ่ายของเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะการสอนของเขาได้ส่งผลกระทบสำคัญแก่วงการถ่ายภาพญี่ปุ่นในยุคบุกเบิกด้วย
อัตลักษณ์และกำเนิด
ข้อมูลเกี่ยวกับรอซีเยเป็นที่ทราบกันน้อยมากจนเมื่อไม่นานมานี้ แม้ชื่อตัวของเขาก็ยังเคยเป็นปริศนา ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่ บางครั้งเขาใช้ชื่อว่า เป. รอซีเย (P. Rossier) และในบางครั้งก็มีอีกชื่อคือ แอม. รอซีเย (M. Rossier) ในที่สุดเอกสารต่าง ๆ ที่พบที่เมืองฟรีบูร์ก็ทำให้พิสูจน์ได้ว่าเขามีชื่อตัวว่า ปีแยร์ และสามารถอนุมานได้ว่า อักษร M ใน M. Rossier นั้นย่อมาจาก "เมอซีเยอ" (Monsieur) ซึ่งเป็นคำนำหน้าชื่อบุคคลชายในภาษาฝรั่งเศส มีความเชื่อกันมานานว่าเขามาจากฝรั่งเศส และขณะที่เขาอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เขายังถูกเรียกว่าเป็น "ชาวอังกฤษ" อีกด้วย อย่างไรก็ตาม ผลการวิจัยในปัจจุบันเปิดเผยว่า รอซีเยเป็นชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1829 ที่กร็องซีวาซ หมู่บ้านเล็ก ๆ ในรัฐฟรีบูร์ เขาเป็นบุตรคนที่ 4 จากพี่น้อง 10 คน ในครอบครัวเกษตรกรที่มีทรัพย์สินไม่มากนัก ในวัย 16 ปี เขาเป็นครูที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในหมู่บ้านข้างเคียง แต่เมื่อถึง ค.ศ. 1855 เขาได้หนังสือเดินทางสำหรับเดินทางไปประเทศฝรั่งเศสและอังกฤษในฐานะช่างภาพ
ช่วงหนึ่งหลังออกจากประเทศสวิตเซอร์แลนด์และก่อนเดินทางถึงประเทศอังกฤษ รอซีเยได้รับการว่าจ้างจากบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา (Negretti and Zambra) ให้เดินทางไปประเทศจีนเพื่อบันทึกภาพในสงครามฝิ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1858–1860) เป็นไปได้ว่าทางบริษัทเล็งเห็นว่า สัญชาติสวิสของรอซีเยเป็นประโยชน์ต่อการเดินทางดังกล่าว โดยสถานะเป็นกลางของสวิตเซอร์แลนด์น่าจะเอื้อให้เขาเดินทางข้ามประเทศด้วยเรือของอังกฤษหรือเรือของฝรั่งเศสก็ได้ เมื่อพิจารณาจากค่าใช้จ่ายที่สูงและความไม่แน่นอนที่บริษัทก่อขึ้น รวมทั้งภยันตรายที่อาจเกิดขึ้นกับตัวรอซีเยเอง นี่จึงเป็นการว่าจ้างครั้งสำคัญ
การถ่ายภาพในทวีปเอเชีย
รอซีเยอยู่ที่ฮ่องกงในปี ค.ศ. 1858 และเริ่มถ่ายภาพในไม่ช้า ภาพส่วนใหญ่ถ่ายในกว่างโจวและรอบ ๆ กว่างโจว ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1859 เนเกรตตีและแซมบรา จัดพิมพ์ภาพของรอซีเย 50 ภาพ รวมถึงภาพสามมิติด้วย ซึ่งได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากสิ่งพิมพ์รายคาบด้านการถ่ายภาพในช่วงเวลานั้น ใน ค.ศ. 1858 หรือ 1859 รอซีเยเดินทางมาถึงฟิลิปปินส์ เขาเดินทางมาถ่ายภาพภูเขาไฟตาอัล รอซีเยถึงประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1859 ถ่ายภาพแรก ๆ ในนางาซากิ คานางาวะ โยโกฮามะ และเอโดะ (ปัจจุบันคือโตเกียว) เขาเป็นช่างภาพอาชีพคนแรกที่เดินทางมายังประเทศญี่ปุ่น ภาพถ่ายของรอซีเยภาพหนึ่งในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1859 (ขณะที่เขาอยู่ในนางาซากิ) เป็นภาพลูกชายของฟิลลิพ ฟรันทซ์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ ที่ชื่ออเล็คซันเดอร์ กับกลุ่มซามูไรจากกลุ่มนาเบชิมะ
ปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1860 รอซีเยอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ และเป็นไปได้ว่าเขาเดินทางมายังเมืองนี้เพื่อพยายามขออนุญาตติดตามกองทัพอังกฤษ-ฝรั่งเศสที่เดินทัพไปถึงภาคเหนือของประเทศจีนแล้ว เพื่อจะบันทึกภาพสงครามฝิ่นครั้งที่สองตามที่ได้รับว่าจ้างมาให้ลุล่วง หากเขาตั้งใจเช่นนั้นจริง เขาก็ไม่ประสบความสำเร็จ เพราะกองทัพทั้งสองได้จ้างช่างภาพเพื่อบันทึกภารกิจไว้แล้ว กองทัพอังกฤษจ้างช่างภาพชื่อ ฟีลิกซ์ เบอาโต และจอห์น แพพิยอน ส่วนกองทัพฝรั่งเศสจ้างอ็องตวน โฟเชอรี, พันโท ดูว์ แป็ง และอาจรวมถึงหลุยส์ เลอกร็อง แม้รอซีเยจะพลาดภารกิจที่เขาได้รับว่าจ้างมา แต่เขาก็ยังอยู่ในเอเชียตะวันออกเพื่อบันทึกภาพต่อไป
เมื่อถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1860 รอซีเยก็ได้กลับไปยังนางาซากิ เขาถ่ายภาพท่าของเมืองในนามของจอร์จ เอส. มอร์ริสัน กงสุลบริเตนซึ่งจ่ายค่าจ้างให้เขาเป็นเงิน 70 เหรียญสหรัฐ ถึงแม้ เนเกรตตีและแซมบรา โฆษณาภาพถ่ายของรอซีเยอย่างน้อย 2 ครั้งใน ค.ศ. 1860 แต่บริษัทก็ไม่ได้จัดพิมพ์ภาพเหล่านั้นจนเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายน ค.ศ. 1861 มีการเผยแพร่ภาพถ่ายทิวทัศน์ญี่ปุ่น 5 ภาพของรอซีเยก่อนในหนังสือ เท็นวีกส์อินเจแปน ของจอร์จ สมิท ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1861 และในเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน ภาพถ่ายในญี่ปุ่นอีก 8 ภาพของเขาก็ปรากฏในรูปแบบภาพพิมพ์หินในหนังสือ Japan, the Amoor, and the Pacific ของเฮนรี อาร์เทอร์ ทิลลีย์ นิตยสาร Illustrated London News ฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1861 ได้ตีพิมพ์ภาพพิมพ์ลายแกะหลายภาพร่วมกันในชื่อ Domestic Life in China โดยใช้ภาพสามมิติที่ถ่ายโดยรอซีเย หนึ่งในภาพถ่ายที่ เนเกรตตีและแซมบรา ได้โฆษณาไว้ในปี ค.ศ. 1860 กลายเป็นภาพถ่ายทิวทัศน์ญี่ปุ่นเชิงพาณิชย์ภาพแรกที่มีการจัดพิมพ์ และเป็นภาพถ่ายญี่ปุ่นที่ลงสีด้วยมือที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่ทราบ
จากเอกสารจำนวนมากในช่วงนั้น ทำให้สามารถยืนยันได้ว่ารอซีเยเป็นผู้ถ่ายภาพทิวทัศน์ในจีนและญี่ปุ่นของบริษัท เนเกรตตีและแซมบรา แต่คนทั้งหลายต่างเชื่อว่าผู้อื่นถ่ายภาพเหล่านี้เป็นเวลาหลายปี ไม่ว่าจะเป็นวอลเทอร์ บี. วุดเบอรี ที่ได้รับการว่าจ้างจาก เนเกรตตีและแซมบรา เช่นกัน แต่เขาประจำการอยู่ในปัตตาเวีย (ปัจจุบันคือจาการ์ตา) หรือเอเบิล กาวเวอร์ ช่างภาพสมัครเล่นในญี่ปุ่น สิ่งที่น่าสนใจคือ คลังสะสมภาพถ่ายของมหาวิทยาลัยไลเดินมีภาพถ่ายที่กล่าวกันว่าเป็นภาพของกาวเวอร์ แต่มีการเซ็นว่า "เป. รอซีเย" และในปี ค.ศ. 1859 ทั้งรอซีเยและกาวเวอร์ได้เดินทางไปด้วยกันในเรือหลวงแซมป์ซัน จากนางาซากิไปยังเอโดะ
การสอนถ่ายภาพ
รอซีเยเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1859 อันเป็นช่วงเวลาที่การทดลองการถ่ายภาพสมัยแรก ๆ กำลังเริ่มต้นในเกาะคีวชู โดยเฉพาะที่นางาซากิ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของรังงากุ (องค์ความรู้ที่ต่อยอดจากวิทยาการตะวันตก) และเป็นเมืองที่แพทย์ 2 คน ได้แก่ ยัน กาเริล ฟัน แด็นบรุก และเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต เป็นกำลังสำคัญในการถ่ายทอดความรู้แก่นักศึกษาชาวญี่ปุ่น ไม่เฉพาะวิชาการแพทย์ แต่ยังรวมถึงวิชาเคมีและวิชาการถ่ายภาพอีกด้วย แต่ทั้งฟัน แด็นบรุก และโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต ต่างก็ไม่ใช่ช่างภาพผู้มีประสบการณ์ ความพยายามถ่ายภาพส่วนมากก็ล้มเหลว ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้สอนการถ่ายภาพด้วยกระบวนการกระจกเปียกให้แก่เคไซ โยชิโอะ, ฟูรูกาวะ ชุมเป, คาวาโนะ เทโซ, มาเอดะ เก็นโซ, อูเอโนะ ฮิโกมะ, โฮริเอะ คูวาจิโร เป็นต้น
เมื่อรอซีเยมาถึงประเทศญี่ปุ่น คาดว่าเขาคงแนะนำตัวเองว่าเป็นช่างภาพที่บริษัท เนเกรตตีและแซมบรา ส่งมาทำงานในญี่ปุ่น นี่อาจเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดความเข้าใจคลาดเคลื่อน กล่าวคือ ระหว่างที่อยู่ญี่ปุ่น เขาถูกเรียกว่าช่างภาพชาวอังกฤษอยู่บ่อยครั้ง ในนางาซากิ รอซีเยมีผู้ช่วยคือมาเอดะ เก็นโซ ซึ่งได้รับคำสั่งให้ติดตาม "คนอังกฤษ" และเรียนรู้การถ่ายภาพเพิ่มเติม ทั้งมาเอดะและนักเรียนคนอื่น ๆ ติดตามเขาระหว่างอยู่ในเมือง รอซีเยได้ถ่ายภาพนักบวช ขอทาน ผู้ชมการแข่งขันซูโม่ นิคมชาวต่างชาติ และถ่ายภาพอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ กับกลุ่มซามูไร รอซีเยเชื่อว่าความล้มเหลวในการถ่ายภาพของโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต มีสาเหตุมาจากการขาดแคลนสารเคมีที่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงเขียนจดหมายรับรองให้มาเอดะเพื่อให้ได้มาซึ่งอุปกรณ์และสารเคมีสำหรับการถ่ายภาพจากแหล่งหนึ่งในเซี่ยงไฮ้ ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะได้ซื้อเลนส์ สารเคมี และกระดาษแอมบูเมนผ่านทางรอซีเย
ในช่วงเวลานั้น รอซีเยยังได้สอนถ่ายภาพให้กับอูเอโนะ ฮิโกมะ และโฮริเอะ คูวาจิโรอีกด้วย ชัดเจนว่าในช่วงแรก อูเอโนะมีเจตนาเรียนรู้ไม่เพียงแต่การถ่ายภาพแต่อย่างเดียว แต่ยังรวมถึงการผลิตกล้องด้วย ดูเหมือนว่าการพบกับรอซีเยจะทำให้อูเอโนะเกิดความมุ่งมั่นไล่ตามฝันเป็นช่างภาพมืออาชีพ แต่เขาก็จำนนต่อเทคโนโลยีกล้องถ่ายภาพจนเลิกล้มความคิดผลิตกล้องของตัวเองอย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่เดือน เขาและโฮริเอะซื้อกล้องถ่ายรูปและสารเคมีต่าง ๆ จากฝรั่งเศส ก่อนยึดอาชีพเป็นช่างภาพอิสระ
แม้ว่ารอซีเยใช้เวลาอยู่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นระยะเวลาสั้น ๆ และมรดกการถ่ายรูปจากยุคสมัยของเขาจะเหลือเพียงน้อยนิด แต่เขาก็มีอิทธิพลต่อวงการถ่ายภาพของญี่ปุ่นอยู่ช้านาน
บั้นปลายชีวิตและมรดกตกทอด
ค.ศ. 1861 รอซีเยอยู่สยาม เขาทำงานร่วมกับมารี ฟีร์แม็ง บอกูร์ นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศส ช่วยถ่ายภาพทางชาติพันธุ์วรรณนาให้คณะสำรวจด้านวิทยาศาสตร์ของบอกูร์ระหว่าง ค.ศ. 1861–1862 และใน ค.ศ. 1863 เนเกรตตีและแซมบรา ได้ตีพิมพ์ชุดภาพถ่ายสามมิติของบุคคลและภาพทิวทัศน์ในสยามจำนวน 30 รูป ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นผลงานของรอซีเยอย่างไร้ข้อกังขา ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1862 รอซีเยกลับเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง เขาขายกล้องและอุปกรณ์ถ่ายภาพก่อนลงเรือกลับยุโรป ระหว่างที่เขาอยู่ในทวีปเอเชีย เป็นไปได้ว่ารอซีเยไปถ่ายภาพในอินเดียด้วย สันนิษฐานจากที่ เนเกรตตีและแซมบรา ตีพิมพ์ภาพชุดทิวทัศน์อินเดียในช่วงเวลาเดียวกับภาพถ่ายทิวทัศน์จีนของรอซีเย
รอซีเยเดินทางกลับถึงสวิตเซอร์แลนด์ในช่วงต้น ค.ศ. 1862 และได้สมรสกับแคเทอริน บาร์บ เคลิน (ค.ศ. 1843–1867) ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1865 ทั้งคู่มีบุตรชื่อ คริสต็อฟ มารี ปีแยร์ โฌแซ็ฟ ซึ่งเกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1866 ต่อมาแคเทอรินเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1867
รอซีเยยังดำเนินกิจการสตูดิโอถ่ายภาพในฟรีบูร์จนกระทั่ง ค.ศ. 1876 เป็นอย่างน้อย เขายังมีสตูดิโอในในเมืองไอน์ซีเดิลน์ และระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1860 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1870 เขาผลิตภาพถ่ายสามมิติและการ์ตเดอวีซิตอันประกอบด้วยภาพบุคคลและภาพทิวทัศน์ของเมืองฟรีบูร์, ไอน์ซีเดิลน์ และสถานที่อื่น ๆ ในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาใน ค.ศ. 1871 ลาลีแบร์เต หนังสือพิมพ์ภาษาฝรั่งเศสจากเมืองฟรีบูร์ลงโฆษณาโดยเสนอภาพถ่ายงานจิตรกรรมทางศาสนาของศิลปินที่ชื่อ เม็ลชีออร์ เพาล์ ฟ็อน เดชวันเดิน ซึ่งรอซีเยเป็นผู้ถ่าย ใน ค.ศ. 1872 รอซีเยจัดแจงขอหนังสือเดินทางเพื่อเดินทางไปยังฝรั่งเศส คาดว่าเขาอาจถ่ายภาพที่นี่ จากนั้นในช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่าง ค.ศ. 1871 ถึง 1884 เขาสมรสอีกครั้ง ภรรยาคนที่ 2 ชื่อ มารี วีร์ฌีนี ออแวร์แน ซึ่งเป็นคนรับใช้ของเจ้าของที่ดินของสตูดิโอเขา ทั้งคู่มีบุตรชายชื่อ โฌแซ็ฟ หลุยส์ ซึ่งเกิดในปารีสเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1884 ต่อมาบุตรคนนี้ไปมีร้านกาแฟในเมืองเวอแว ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และเสียชีวิตใน ค.ศ. 1927
ปีแยร์ รอซีเย เสียชีวิตในปารีสในช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1883 ถึง 1898
ภาพถ่ายทิวทัศน์สวิตเซอร์แลนด์จำนวนหนึ่งของรอซีเยได้รับการจัดเก็บไว้ในสถาบันและงานสะสมส่วนบุคคลหลายแห่งในประเทศ รอซีเยถ่ายภาพทิวทัศน์จีนและญี่ปุ่นในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรก ปัจจุบันภาพถ่ายเหล่านั้นหาดูได้ยาก บางครั้งเขาก็บ่นเรื่องผลกระทบทางลบของภูมิอากาศต่อสารเคมีสำหรับถ่ายภาพของเขา และภาพเนกาทิฟบางภาพอาจได้รับความเสียหายระหว่างทางจากทวีปเอเชียไปยังลอนดอน แม้ภาพถ่ายของรอซีเยจะหลงเหลืออยู่ไม่มากนักในปัจจุบัน แต่เขาก็มีความสำคัญอย่างมากในประวัติศาสตร์สมัยเริ่มแรกของวิชาการถ่ายภาพในทวีปเอเชีย ก่อนเขาถึงญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1859 นักเรียนวิชาการถ่ายภาพชาวญี่ปุ่นมักติดขัดในการผลิตผลงานถ่ายภาพให้น่าพึงพอใจ แต่ประสบการณ์ คำสอน และการติดต่อกับผู้จัดส่งวัตถุดิบสำหรับการถ่ายภาพของรอซีเยนั้นเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อการพัฒนาขนบการถ่ายภาพในลักษณะเฉพาะของญี่ปุ่น
บรรณานุกรม
1829
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 12
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 12 (America's Next Top Model, Cycle 12) เป็นฤดูกาลที่ 12 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 หลังจากที่ 2 ฤดูกาลก่อนหน้านี้ได้มีผู้เข้าแข่งขันทั้งสิ้น 14 ในฤดูกาลนั้จึงกลับมาเป็น 13 คนในแบบฤดูกาลก่อนๆมา ในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
คำโฆษณาประจำฤดูกาลนี้คือ "Get in the Fold" และ เพลงที่ใช้ประกอบในตัวอย่างรายการคือเพลง The Fame ของ Lady Gaga
ผู้ชนะของฤดูกาล คือ ทีโยน่า แอนเดอร์สัน อายุ 20 ปี จากวู๊ดสโตว์ นิวเจอร์ซี่ย์ และรางวัลของเธอก็คือการได้เซ็นสัญญากับโมเดลลิ่ง เอเจนซี่ ชื่อดัง "เอลีทโมเดลแมเนจเมนท์" ได้ถ่ายแบบ 6 หน้าเต็มลงในนิตยสาร เซเว่นทีน เซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl นอกจากนี้ภาพของเธอก็ยังจะได้ขึ้นบิลบอร์ดที่อยู่ทั่วในไทม์แสควร์อีกด้วย
What Happens In Vegas
ออกอากาศ : 4 มีนาคม 2552
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 34 คนที่ผ่านเข้าถึงรอบสุดท้ายก่อนรอบคัดเลือก ได้เดินทางไปยัง ปราสาทซีซาร์ ในเมืองลาสเวกัส ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้รับการแต่งตัวเป็นเทพธิดาแห่งโรมัน และได้ถ่ายภาพแบบโปรไฟล์ ตามด้วยการที่ผู้เข้าแข่งขันต้องแสดงการเดินแบบของตนเอง ซึ่งเจสสิก้าได้ยั่วยุผู้เข้าแข่งขันคนอื่นด้วยการพูดว่า ท่าเดินของเธอนั้นเปรียบเสมือนเทพธิดา หลังจากนั้น ตอนกลางคืนไทรา แบงส์ได้ปรากฏตัวพร้อมกับการแต่งกายในชุดของ "เทพธิดาแห่งความเลิศหรู" และได้บอกกับผู้เข้าแข่งขันทุกคนว่า เธอกำลังมองหาคนที่จะประสบความสำเร็จในแวดวงนางแบบ
สำหรับรอบการสัมภาษณ์ มีสิ่งโดดเด่นที่น่าจดจำ ประกอบด้วย ลอนดอนเปิดเผยว่าเธอเป็นผู้สั่งสอนกฎศาสนาตามถนน ทาห์เลียแสดงแผลเป็นจากการถูกไหม้ แคธลีนถูกตำหนิโดยไทรา แบงส์จากการที่เธอไม่สามารถบอกได้ถึงคุณลักษณะของนางแบบ 5 ประการ แต่นำความประทับใจกลับคืนมาด้วยการบอกชื่อดีไซเนอร์ 3 คนที่เธอรู้จักและชื่นชอบ รวมไปถึงโมนิคเปิดเผยว่าเธอเป็นนักทฤษฎีด้านการก่อการร้าย ระหว่างการสัมภาษณ์ดำเนินไปนั้น แองเจลี เปิดเผยว่าเธอมีลูกสาวซึ่งเสียชีวิตไปแล้วในขณะช่วงที่เธอกำลังนอนหลับที่ท่ารถรอรับผู้เข้าแข่งขันในมหานครนิวยอร์ก การคัดออกครั้งแรกในรอบคัดเลือก ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขัน 21 คน ซึ่งแต่ละคนนั้นจะต้องแสดงบทบาทในการเป็นเทพธิดาเพื่อถ่ายภาพ ในขณะที่ถ่าพภาพนั้น ซานดร้า และ แองเจลี ได้เกิดการต่อสู้ปะทะคารมกันขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อการถ่าพภาพและการเดินแบบอื่นๆในภายหลัง จากนั้นไทรา แบงส์ได้คัดเลือกผู้เข้ารอบเพียงแค่ 13 คน และได้พูดปลอบใจผู้เข้าแข่งขันที่ไม่ได้รับคัดเลือกว่า อย่าหยุดที่จะพยายามเป็นนางแบบ
Fun and Games
ออกอากาศ : 4 มีนาคม 2552
หลังจากการเดินทางขึ้นสู่ยอดของตึกเอ็มไพร์ สเตท ซึ่งซีเลียได้รับกุญแจบ้านพักของฤดูกาลนี้ จากการขึ้นไปถึงคนแรกและได้รับสิทธิ์ในการเลือกที่นอนก่อนคนอื่น โดย ไนเจล บาร์คเกอร์ และ พอลลิน่า พอริซโคว่า ผู้เข้าขันแขนทั้ง 13 คนได้ย้ายเข้าสู่ที่พักในมหานครนิวยอร์กแต่ก็ได้ตระหนักว่า มีเตียงที่รองรับคนเพียง 12 เตียงเท่านั้น ซีเลียใช้สิทธิ์ที่มีเอาเตียงของซานดร้ามาเป็นของตนเอง จากนั้นไม่นานซานดร้าก็ได้เริ่มต้นสร้างปัญหาโดยการทวงเตียงนอนของตนคืน จนกระทั่งลอนดอนเป็นฝ่ายจำนนมอบเตียงนอนของเธอให้แทน ซึ่งซานดร้าก็ยังมีการโมโหใส้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นจากการที่ผู้เข้าแข่งขันร่วมห้องได้คุยกัน ในขณะที่เธอกำลังพยายามที่จะนอนหลับ
ผู้เข้าแข่งขันได้เข้าร่วมการเดินแบบครั้งแรกของการแข่งขัน สำหรับดีไซเนอร์ Abaeté ซึ่งการเดินไม่สุดทางรันเวย์ของซานดร้าสร้างความสับสนกับให้ทุกคนเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ความมั่นใจของทาห์เลียยังถูกทำลายโดยการที่เธอเป็นนางแบบคนเดียวที่ต้องใส่เสื้อผ้าปกปิดมิดชิด ซึ่งดีไซเนอร์ไม่ต้องการที่จะโชว์แผลเป็นของเธอ หลังจากนั้นผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางสู่ เซ็นทรัล พาร์ค เพื่อที่จะถ่ายภาพเป็นครั้งแรก โดยการนำการละเล่นที่รู้จักเป็นอย่างดีในสมัยเด็กมาเป็นธีมในครั้งนี้ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนได้รับบทในการละเล่นต่างกันไป ดังนี้
แอลลิสัน, โฟ, ทีโยน่า, ลอนดอน และ ซีเลีย สร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการด้วยภาพถ่ายของพวกเธอ ในขณะที่ซานดร้า, อิสซาเบลล่า, ทาห์เลีย และ เจสสิก้า ประสบปัญหาในการถ่ายภาพให้ออกมาดูดี กรรมการทุกคนเห็นว่าภาพถ่ายของแอลลิสันดีที่สุด และเช่นเดียวกับกับฤดูกาลที่ 11 ภาพถ่ายของเธอจะถูกโชว์ในรูปแบบดิจิตอลในบ้านพักของฤดูกาลนี้ สองคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ คือ อิสซาเบลล่า และ ซานดร้า ถึงแม้ว่าการเดินแบบบนรันเวย์และภาพถ่ายของซานดร้าจะไม่ดี แต่อิสซาเบลล่าเป็นผู้ที่ถูกคัดออก เนื่องจากไม่มีความรู้ทางด้านพื้นฐานของการเป็นนางแบบ
Do you light the way I look?
ออกอากาศ : 11 มีนาคม 2552
ถึงเวลาของการเมคโอเวอร์ สาวๆส่วนใหญ่พอใจลุคใหม่ของตนเอง แต่โฟรู้สึกเสียใจกับการที่ต้องเสียผมกับลุคส์หวานๆไป และเป็นครั้งแรกของรายการที่นาตาลีไม่ต้องเมคโอเวอร์ใดๆทั้งสิ้น เนื่องจากเธอดูเป็นนางแบบอยู่แล้ว คืนนั้นสาวๆไปบาร์และซานดร้าก็สร้างความตึงเครียดกับอมินาทโดยแอบจิกว่าเธออาจจะเมาได้ วันต่อมา สาวๆต้องแบ่งกันเป็นทีมๆละ 3 คน เพื่อแนะนำสินค้าของ คัฟเวอร์เกิร์ล ให้กับหญิงสาวที่หามา รวมถึงการช่วยแต่งหน้า ทีม 1 ที่ประกอบด้วยอมินาท,ซีเลีย และ ซานดร้า ชนะการแข่งขันและได้ถ่ายภาพที่จะโชว์ใน วอลมาร์ท
การถ่ายภาพสัปดาห์นี้ได้ให้สาวๆเป็นผู้ควบคุมแสงในเซทโดยใช้โคมไฟเรืองแสง โฟไม่สบายใจกับทรงผมใหม่ถึงกับร้องไห้ ทำให้การถ่ายภาพติดขัด ในห้องตัดสิน กรรมการรู้สึกพอใจกับภาพของ ทีโยน่า, ซีเลีย, แอลลิสัน, นาตาลี และลอนดอน แต่ผิดหวังกับที่เหลือ ถึงแม้ว่าภาพถ่ายจะออกมาได้ดี แต่โฟกลับตกเป็นสองคนสุดท้ายเพราะกรรมการกังวลว่าเธอจะไม่สามารถปรับตัวได้ในวงการแฟชั่น แต่คนที่ตกรอบคือเจสสิก้า ที่ถ่ายทอดความงามของตนเองลงในภาพถ่ายไม่ได้
New York's Finest
ออกอากาศ : 18 มีนาคม 2552
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 11 คนที่เหลือได้เข้าร่วมฝึกในโรงเรียนสอนมารยาทของมิสเจย์เพื่อที่จะฝึกการเดินแบบ โดยที่มี ชานทาล และ บีอังก้า ผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลที่ 9 มาร่วมในรายการด้วยเพื่อให้คำแนะนำกับสาวๆ ผู้เข้าแข่งขัน และเมื่อกลับถึงบ้านพักก็ได้เกิดสภาวะตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง เนื่องจากนาตาลีได้กล่าวถึงการถ่ายภาพในสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า ภาพของทาห์เลียนั้นดูแย่ที่สุดในกลุ่มผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีโยน่าได้รับการแปลงโฉมอีกครั้ง หลังจากที่ไทร่าได้กล่าวถึงการแปลงโฉมของทีโยน่าที่ผ่านมา ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ
สาวผู้เข้าแข่งขันต้องเจอกับการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยการเดินแบบเสื้อผ้าให้กับ จิล สจ๊วร์ต ซึ่งเป็นคอลเลคชั่นสำหรับฤดูใบไม้ผลิและนอกจากนี้ยังต้องถือถุงชอปปิ้งใบใหญ่อีกด้วย ถึงแม้ว่านาตาลีจะมีข้อผิดพลาดในการเดินแบบบนเวทีก็ตาม แต่เธอก็สามารถคว้ารางวัลการแข่งขันประจำสัปดาห์มาครองได้สำเร็จ ซึ่งรางวัลที่ได้รับนั้นคือ สิ่งของต่างๆ ที่เป็นสินค้าในคอลเลคชั่นของ จิล สจ๊วร์ต
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้ ผู้เข้าแข่งขันต้องทำการถ่ายภาพแบบเป็นกลุ่ม ซึ่งสวมบทเป็นตัวละครที่แตกต่างในแต่ละย่านที่โด่งดังของ แมนฮัตตัน
ซานดร้าสร้างความประทับใจแก่คณะกรรมการด้วยการโพสท์ท่าได้อย่างสวยงามและมีสไตล์ จึงถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก อมินาท, โฟ และ ทาห์เลีย ก็สามารถสร้างความประทับใจแก่คณะกรรมการได้เช่นเดียวกัน ซึ่งภาพถ่ายของทั้งสามคนนั้นถือว่าเป็นภาพถ่ายที่ดีที่สุดของพวกเธอตลอดเวลาที่ผ่านมา นอกจากนั้น แอลลิสัน สร้างความผิดหวังให้แก่คณะกรรมการด้วยภาพของเธอที่ดูเธอคิดมากจนเกินไป จึงทำให้ ภาพถ่ายออกมาไม่สวย ทำให้แอลลิสันต้องยืนเป็นสองคนสุดท้ายคู่กับไนจาห์ อย่างไรก็ตาม ไนจาห์ก็กลายเป็นผู้ถูกคัดออกจากการแข่งขัน เนื่องจากภาพถ่ายที่ดูจึดชืด ไม่มีความมั่นใจ และดูจะพึ่งพาความงามของตนเองมากเกินไป