cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
การลงคะแนนเชิงกลยุทธ์
เช่นเดียวกันกับการลงคะแนนแบบอื่นๆ ระบบการลงคะแนนนี้เอื้อให้เกิดการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ขึ้น โดยผู้ลงคะแนนจะมีแรงจูงใจให้ลงคะแนนแก่ผู้สมัครที่คาดว่าจะชนะ ซึ่งแทนที่จะเลือกผู้สมัครรายที่ชอบแต่อาจจะไม่มีโอกาสชนะได้โดยหากลงคะแนนเลือกไปจะทำให้คะแนนที่ออกเสียงไปสูญเปล่า
จึงสามารถสรุปได้อย่างสุดโต่งว่า "คะแนนเสียงทั้งหมดที่ออกเสียงให้แก่ผู้สมัครรายใดๆ ยกเว้นผู้ได้รับคะแนนเป็นอันดับที่สองนั้นถือเป็นคะแนนสำหรับผู้ชนะ" เนื่องจากเพราะว่าคะแนนเสียงสำหรับผู้สมัครรายอื่นๆ นั้นคือคะแนนเสียงที่ไม่สนับสนุนผู้สมัครอันดับสองซึ่งอาจจะกลายเป็นผู้ชนะแทนได้ โดยในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2000 ผู้สนับสนุนอัล กอร์ ซึ่งเป็นผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตนั้นเชื่อว่าสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขาพ่ายแพ้แก่ผู้สมัครจากพรรครีพับลิกัน จอร์จ ดับเบิลยู บุช คือส่วนหนึ่งของคะแนนเสียง (ร้อยละ 2.7) ที่ลงคะแนนให้กับราลฟ์ นาเดอร์ จากพรรคกรีน และเอ็กซิทโพลล์ยังระบุว่าผู้ลงคะแนนส่วนใหญ่ในกลุ่มนี้คงจะเลือกกอร์ (ร้อยละ 45) มากกว่าบุช (ร้อยละ 27) โดยในการเลือกตั้งครั้งนี้ได้ชี้ขาดโดยผลการเลือกตั้งในรัฐฟลอริดา ซึ่งบุชเอาชนะกอร์โดยคะแนนเสียงมากกว่าเพียง 537 คะแนน (ร้อยละ 0.0009) ซึ่งน้อยกว่าจำนวนคะแนนที่พรรคกรีนได้รับในรัฐฟลอริดาเป็นจำนวนมาก (97488 คะแนน หรือ ร้อยละ 1.635)
ในปวยร์โตรีโก มีแนวโน้มที่ผู้สนับสนุนพรรคเอกราชจะเปลี่ยนไปสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคประชาธิปไตยนิยมแทน โดยปรากฏการณ์นี้ได้ทำให้เกิดชัยชนะในหลายครั้งถึงแม้ว่าพรรคก้าวหน้าใหม่จะมีคะแนนเสียงมากที่สุดในเกาะ และยังได้รับการยอมรับว่าชาวปวยร์โตริโกนั้นเรียกเหล่าผู้สนับสนุนพรรคเอกราชที่ลงคะแนนให้กับพรรคประชาธิปไตยนิยมนั้นเป็น "แตงโม" เนื่องจากภายนอกนั้นเป็นสีเขียวแต่เนื้อในนั้นเป็นสีแดง (อิงตามสีประจำพรรค)
เนื่องจากผู้ลงคะแนนจะต้องคาดการณ์ผู้สมัครสองลำดับแรก ผลลัพธ์ที่ได้นั้นจึงสามารถถูกบิดเบือนได้อย่างมีนัยสำคัญ
ผู้เสนอระบบการลงคะแนนอื่นๆ สำหรับเขตเลือกตั้งที่มีผู้แทนคนเดียวกล่าวว่าจะช่วยให้ลดปัญหาการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ และลดผลกระทบเรื่องเสียงแตก ตัวอย่างของระบบลงคะแนนเหล่านี้ได้แก่ระบบลงคะแนนแบบจัดลำดับ เช่น ระบบจัดลำดับความชอบ รวมถึงระบบสองรอบ และระบบที่ผ่านการทดสอบมาน้อย เช่น ระบบการลงคะแนนแบบคะแนนอนุมัติ และวิธีกงดอร์แซ
ผลกระทบต่อพรรคการเมือง
ตามกฎของดูว์แวร์แฌซึ่งเป็นแนวคิดด้านรัฐศาสตร์ซึ่งกล่าวถึงการเลือกตั้งที่ใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดย่อมจะนำไปสู่ระบบสองรอบในที่สุด เจฟฟรีย์ ซาชส์ นักเศรษฐศาสตร์ได้อธิบายว่า:
"เหตุผลหลักของลักษณะเฉพาะเรื่องระบบเสียงข้างมากในอเมริกานั้นคือระบบการลงคะแนนสำหรับรัฐสภา สมาชิกรัฐสภานั้นได้รับเลือกจากเขตเลือกตั้งแบบมีผู้แทนเขตละคนโดยวิธีนับคะแนนแบบคะแนนสูงสุด ซึ่งหมายความว่าผู้สมัครรายใดที่มีคะแนนเสียงนำจะได้รับที่นั่งในรัฐสภาไป ส่วนพรรคการเมืองที่แพ้นั้นย่อมจะไม่ได้สิทธิในการเป็นผู้แทนเลย ระบบการเลือกตั้งนี้มักจะส่งผลให้เกิดพรรคการเมืองหลักเพียงจำนวนน้อย ซึ่งอาจจะมีเพียงสองพรรคเท่านั้น โดยหลักการนี้ในทางรัฐศาสตร์เรียกว่ากฎของดูว์แวร์แฌ ซึ่งพรรคการเมืองขนาดเล็กนั้นถูกบดขยี้ในระบบการเลือกตั้งแบบนี้"
- จากหนังสือ The Price of Civilization โดยเจฟฟรีย์ ซาชส์
อย่างไรก็ตาม ประเทศส่วนใหญ่ที่ใช้การเลือกตั้งระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดมักจะมีสภานิติบัญญัติแบบหลายพรรค (ถึงแม้ว่ามักจะมีพรรคการเมืองใหญ่สองพรรคอยู่เสมอ) ยกเว้นในกรณีของสหรัฐ
นอกจากนี้ยังมีคำวิพากษ์ถึงกฎของดูว์แวร์แฌว่าในขณะที่ใช้ในการเลือกตั้งระดับชาตินั้นระบบคะแนนนำอาจทำให้เกิดพรรคการเมืองใหญ่สองพรรค ส่วนในระดับเขตเลือกตั้งนั้นการได้คะแนนเสียงข้างมากพิเศษนั้นอาจนำให้เกิดปัญหาคะแนนเสียงแตกได้
การแบ่งเขตเลือกตั้งแบบเอาเปรียบ
เนื่องจากระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดนั้นทำให้เกิดคะแนนสูญจำนวนมาก การเลือกตั้งในระบบนี้จึงง่ายต่อการแบ่งเขตแบบเอาเปรียบได้ (Gerrymandering) โดยเขตเลือกตั้งที่ถูกแบ่งโดยเอาเปรียบนั้นจะแบ่งเขตให้เพื่อมีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มจำนวนที่นั่งที่พรรคการเมืองในอำนาจจะได้รับเลือกในสมัยถัดไป โดยแบ่งเขตให้มีผู้สนับสนุนของพรรคการเมืองเป็นเสียงข้างมากในเขตนั้นๆ
พรรคการเมืองเล็กอาจลดความสำเร็จของพรรคการเมืองประเภทเดียวกันที่ขนาดใหญ่ที่สุด
ในระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด พรรคการเมืองขนาดเล็กอาจได้แบ่งคะแนนเสียงและที่นั่งจากพรรคการเมืองใหญ่ที่นโยบายคล้ายคลึงกัน และดังนั้นจึงทำให้เป็นประโยชน์ต่อพรรคเล็กที่นโยบายแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2000 ผู้สมัครนโยบายฝ่ายซ้าน ราล์ฟ นาเดอร์ ได้แย่งคะแนนเสียงจากผู้สมัครจากพรรคการเมืองใหญ่ฝ่ายซ้ายอย่างอัล กอร์ จึงนำไปสู่การกล่าวหาว่านาเดอร์นั้นเป็นผู้สมัครที่ทำให้พรรคเดโมแครตเสียงแตก
ที่นั่งปลอดภัย
อย่างไรก็ตาม ในระบบการลงคะแนนอื่นๆ เช่น ระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อยังทำให้มีนักการเมืองที่มีภูมิคุ้มกันจากแรงกดดันในการเลือกตั้งได้โดยง่าย
ลดความแตกต่างทางการเมือง
จากรายงานของกลุ่ม Makes Votes Matter ระบุว่าระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดจะสร้างแรงจูงใจให้กับพรรคการเมืองขนาดใหญ่ต่างๆ ในการหาเสียงนโยบายให้กับผู้ลงคะแนนทั้งหมดอย่างคล้ายคลึงกัน ผลกระทบนี้จึงทำให้ลดความแตกต่างทางการเมืองภายในประเทศเนื่องจากพรรคการเมืองใหญ่นั้นมักจะเลือกดำเนินนโยบายใกล้เคียงกัน ACE Electoral Knowledge Network ยังกล่าวว่าการใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดในอินเดียนั้นเป็น "มรดกตกทอดของจักรวรรดิอังกฤษ"
การรณรงค์เพื่อทดแทนระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
ในหลายประเทศที่ใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดนั้นล้วนมีการรณรงค์เพื่อเปลี่ยนไปใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วน (เช่น ในสหราชอาณาจักร และแคนาดา ) โดยในประเทศประชาธิปไตยสมัยใหม่นั้นส่วนมากใช้ระบบการลงคะแนนแบบสัดส่วน (PR) ในกรณีของสหราชอาณาจักรนั้นได้มีการรณรงค์ต่อเนื่องมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1970 อย่างไรก็ตามในประเทศเหล่านี้ ผู้รณรงค์การปฏิรูปนั้นมักจะถูกกีดกันโดยพรรคการเมืองใหญ่ที่ครองเสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติซึ่งย่อมมีแรงจูงใจในการต่อต้านความพยายามในการเปลี่ยนแปลงระบบการลงคะแนนที่เป็นที่มาของอำนาจโดยที่ไม่ได้มีคะแนนเสียงข้างมาก
เกณฑ์วิธีการลงคะแนน
นักวิชาการได้จัดลำดับระบบการลงคะแนนโดยใช้การคำนวนทางคณิตศาสตร์เพื่อหาเกณฑ์วิธีการลงคะแนน ซึ่งอธิบายถึงลักษณะเฉพาะที่ดีของในแต่ละระบบ
เกณฑ์เสียงข้างมาก
✅ เกณฑ์เสียงข้างมาก (Majority criterion) หมายถึงกรณีที่ "ผู้สมัครรายใดได้รับคะแนนเสียงข้างมาก (เกินร้อยละ 50) ของคะแนนเสียงทั้งหมด ดังนั้นผู้สมัครรายนั้นจะได้ชนะการเลือกตั้ง" ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดนั้นเข้าเกณฑ์ข้อนี้ (ถึงแม้ว่าผู้สมัครได้รับคะแนนเสียงไม่ถึงร้อยละ 50 ก็ยังสามารถเป็นผู้ชนะได้) อย่างไรก็ตามเกณฑ์นี้ใช้นับได้ในแต่ละเขตเลือกตั้งเท่านั้น แต่เมื่อนำคะแนนเสียงทั้งหมดสำหรับพรรคการเมืองที่ชนะการเลือกตั้งในสภาจะไม่เป็นไปตามเกณฑ์นี้
เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน
❌ เกณฑ์เสียงข้างมากร่วมกัน (Mutual majority criterion) กล่าวถึงว่า "หากผู้สมัครจำนวน x คนได้คะแนนเสียงข้างมาก (เกินร้อยละ 50) ดังนั้นหนึ่งในผู้สมัครจะต้องเป็นผู้ชนะ" ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดไม่เข้าเกณฑ์นี้
ปูไกปา
ปูไกปา, ปูกัลย์ปา (Pucallpa) หรือ ปูกาอัลย์ปา (เกชัว: puka allpa, "ดินสีแดง") เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศเปรู ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำอูกายาลี เป็นเมืองหลวงของแคว้นอูกายาลี จังหวัดกอโรเนลปอร์ตีโย และเขตกาเยเรีย
ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
เกณฑ์ผู้ชนะของกงดอร์แซ
❌ เกณฑ์ผู้ชนะแบบกงดอร์แซ (Condorcet winner criterion) ระบุว่า "หากผู้สมัครรายหนึ่งสามารถเอาชนะในการแข่งขันแบบทีละคู่กับผู้สมัครรายอื่นๆ ทีละราย ดังนั้นผู้สมัครรายนั้นจะต้องชนะการเลือกตั้ง" ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดไม่เข้าเกณฑ์นี้
ปูไกปา
เมืองปูกัลปาก่อตั้งโดยมิชชันนารีคณะฟรันซิสกันในคริสต์ทศวรรษ 1840 ผ่านไปหลายทศวรรษก็ยังคงมีผู้คนตั้งถิ่นฐานไม่มาก เนื่องจากตั้งอยู่โดดเดี่ยวจากส่วนอื่นของประเทศ มีป่าดิบชื้นแอมะซอนและเทือกเขาแอนดีสกั้นขวาง ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1880 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1920 เริ่มมีการเสนอโครงการทางรถไฟเชื่อมต่อจากส่วนอื่นของประเทศ แต่โครงการก็ตกไปหลายครั้ง ทำให้เมืองปูกัลปาก็ตั้งอย่างโดดเดี่ยวในที่สุด จนปลายปี ค.ศ. 1945 มีการสร้างทางด่วนไปยังกรุงลิมา อย่างไรก็ตามเมืองประสบปัญหากับฝนตกหนัก ทำให้ดินกัดเซาะถนน และยังก่อให้เกิดน้ำป่า เมืองมีสนามบินนานาชาติกัปตันโรลเดน
ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน
❌ เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวเลือกที่ไม่เกี่ยวข้องกัน (Independence of irrelevant alternatives criterion) ระบุว่า "ผลการเลือกตั้งจะคงไม่เปลี่ยนแปลงไปถึงแม้ว่าผู้สมัครรายหนึ่งที่ไม่สามารถชนะการเลือกตั้งได้เข้าลงแข่งขันในการเลือกตั้ง" ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดไม่เข้าเกณฑ์นี้
เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน
❌ เกณฑ์ความเป็นอิสระของตัวโคลน (Independence of clones criterion) ระบุว่า "ผลการเลือกตั้งจะคงไม่เปลี่ยนแปลงหากแม้ว่าจะมีผู้สมัครที่เหมือนกันและได้รับความนิยมพอๆ กันตัดสินใจลงแข่งเลือกตั้ง" ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดไม่เข้าเกณฑ์นี้
รายชื่อประเทศที่ใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด
รายชื่อประเทศดังต่อไปนี้ยังใช้ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด (First-past-the-post) สำหรับการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติในระดับชาติ
SERPINB3
เซอร์ปิน บี3 (Serpin B3 หรือ SERPINB3, Squamous cell carcinoma antigen-1; SCCA1) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 3 ในเคลดบีของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 3) ถูกถอดรหัสได้จากยีน SERPINB3 บนโครโมโซมคู่ที่ 18
เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์
เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์ (Helena Bonham Carter, เกิด 26 พฤษภาคม 2509) เป็นนักแสดงหญิงชาวอังกฤษ มีบทบาทแสดงในภาพยนตร์อิสระและบล็อกบัสเตอร์ขนาดใหญ่ ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในเรื่อง The Wings of the Dove (2540) และสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากบทพระราชินีอลิซาเบธใน The King's Speech (2553) จากเรื่องเดียวกัน เธอได้รับรางวัล BAFTA สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในบทบาทสมทบ นอกจากนี้ยังคว้ารางวัลเอ็มมีอินเตอร์เนชันแนล 2010 สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกหลายครั้ง
ชีวิตในวัยเด็ก
เฮเลน่าเกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ณ กรุงลอนดอน ในครอบครัวการเมืองที่มีชื่อเสียงของบริเตน เธอเป็นลูกสาวคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 3 คนของนายเรมอนด์ บอนแฮม คาร์เตอร์ นายธนาคารแถวหน้าและอดีตรักษาการที่ปรึกษาธนาคารกลางแห่งประเทศอังกฤษ กับนางเอเลน่า ปรอปเปรึ เดะ คาเยค่อน นักจิตบำบัดชาวสเปน ลูกสาวของ Eduardo Propper de Callejón นักการทูตผู้โด่งดังจากวีรกรรมการช่วยเหลือชาวยิวจากนาซีในสมัยนั้น ทั้งยังเป็นหลานสาวของบารอเนสไวโอเล็ต บอนแฮม คาร์เตอร์ นักการเมืองหญิงฝ่ายลิเบอรัล หนึ่งในเพื่อนสนิทที่สุดของนายวินสตัน เชอร์ชิล อดีตนายกรัฐมนตรีสมัยสงครามโลก กับเซอร์เมาริส บอนแฮม คาร์เตอร์
และเธอยังเป็นเหลนของอดีตนายกรัฐมนตรีเฮอร์เบิร์ท เฮนรี แอสควิธ เอิร์ลแห่งอ็อกซ์ฟอร์ดอีกด้วย ด้วยเหตุนี้เองเธอจึงถูกอบรมเลี้ยงดูและได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีร่วมกับพี่ชายอีก 2 คนคือนายเอ็ดเวิร์ดและโทมัส บอนแฮม คาร์เตอร์ แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีช่วงชีวิตวัยเด็กที่ยากลำบาก เนื่องจากมารดาของเธอเกิดอาการป่วยทางประสาท เมื่อเธอยังอายุได้เพียง 5 ขวบ เฮเลน่าจึงต้องคอยดูแลมารดาอย่างใกล้ชิดตลอดหลายปีจนมารดาของเธอหายดี ทว่าหลังจากนั้นไม่นานบิดาของเธอก็ล้มป่วยลงด้วยโรคอัมพาตเมื่อเธออายุได้เพียง 13 ปีเท่านั้น เธอจึงต้องคอยทำอาหารและดูแลผู้เป็นบิดาด้วยตนเอง จนบิดาถึงแก่กรรมในปีค.ศ.2004
ความเจ็บป่วยของบิดามารดาที่ไล่เลี่ยกันเพียงไม่กี่ปี ได้สร้างความเครียดและความกังวลให้กับเธอเป็นอย่างมาก ประกอบกับการเรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ยิ่งเพิ่มความกดดันให้กับเธอเป็นเท่าทวี ดังนั้นในวัย 19 ปี เฮเลน่าจึงป่วยเป็นโรคซึมเศร้าที่ทำให้เธอต้องรับประทานยาและเข้ารับการรักษาอยู่หลายปี เฮเลน่ายังกล่าวอีกว่าอาการเจ็บป่วยของบิดามารดายังเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เธอตัดสินใจเข้าวงการบันเทิง การแสดงคือการได้หยุดพักผ่อนจากการเป็นตัวเอง ได้หลงลืมความเครียดและความเจ็บปวดจากปัญหาชีวิตที่กำลังเผชิญ และเป็นการสร้างโลกแห่งความฝันขึ้นมาบนโลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งเป็นโลกที่เธอสามารถควบคุมจัดการและหลบหนีความเหนื่อยหน่ายในชีวิตเพื่อไปพักผ่อนกับตัวเองลำพังได้
ชีวิตในวงการบันเทิง
หลังจากที่เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนหญิงล้วน South Hampstead High School เฮเลน่าได้เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาที่ Westminster school เธอเป็นนักเรียนที่มีทักษะทางภาษาและวรรณกรรมยอดเยี่ยมมากที่สุดคนหนึ่งในชั้นเรียน นอกจากภาษาอังกฤษอันเป็นภาษาแม่ เฮเลน่ายังสามารถใช้ภาษาฝรั่งเศสและภาษาสเปนได้อย่างคล่องแคล่ว ความหลงใหลในการอ่านได้ปลูกฝังความรักการเขียนให้กับเธออีกด้วย เฮเลน่าจึงมักจะส่งงานเขียนเข้าประกวดอยู่เสมอ ซึ่งภายหลังจากที่เฮเลน่าได้รับเงินรางวัลจากการชนะการประกวดการเขียนบทกวี เธอก็ตัดสินใจใช้เงินนั้นเป็นใบเบิกทางให้ตนเองเข้าสู่วงการบันเทิง และเริ่มมีผลงานโฆษณาโทรทัศน์เมื่ออายุได้ 16 ปี ก่อนจะเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว ทำให้เธอต้องเรียนไปทำงานไปและดูแลผู้เป็นพ่อในเวลาที่พี่ๆเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาอีกด้วย
ตั้งแต่เริ่มเข้าวงการเฮเลน่ามีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอตลอดทั้งปี โดยเฉพาะภาพยนตร์คอสตูมที่สร้างมาจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์หรือวรรณกรรมจากนักเขียนชั้นครูอย่างเช็คสเปียร์, ชาร์ลส์ ดิกเกนส์, อี เอ็ม ฟอสเตอร์, เฮนรี่ เจมส์ ฯลฯ ซึ่งทำให้เธอได้รับฉายาว่ากุหลาบอังกฤษ (ผู้หญิงที่งดงามตามขนบผู้ดีอังกฤษแท้ๆ) และราชินีคอร์เซ็ตอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังมีผลงานทางด้านการพากย์เสียงภาพยนตร์ การอ่านบทกวี ละครวิทยุตลอดจนถึงงานร้อง ซึ่งทำให้สามารถกล่าวได้ว่าเธอเป็นบุคลากรที่อยู่แถวหน้าของการบันเทิงเสมอมา  แต่ผลงานที่สร้างชื่อให้เธอมากที่สุดเรื่องหนึ่งคงจะหนีไม่พ้นภาพยนตร์เรื่อง Fight Club ดิบดวลดิบ กับบทบาท มาร์ลา ซิงเกอร์ สาวขี้ยาผู้เป็นนางเอกของเรื่อง บทบาทที่เธอเคยออกมายอมรับว่าไม่ค่อยกล้ารับเล่นนักในตอนแรก แต่ด้วยคำแนะนำจากมารดาที่บอกให้เธอรับโอกาสที่หายากเหล่านี้ไว้ เฮเลน่าจึงตัดสินใจรับแสดงเรื่องนี้ในที่สุด และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็กลายมาเป็นภาพยนตร์ชื่อดัง จนบทมาร์ล่า ซิงเกอร์กลายเป็นภาพติดตาของผู้ชม ซึ่งทำให้บทบาทส่วนใหญ่ที่เธอได้รับในภายหลังมีลักษณะเฉพาะตัวติดตาแฟนคลับเป็นอย่างมาก ดังเช่นบท เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ จาก Harry Potter บทลิงสาวอารี่ จากภาพยนตร์เรื่อง Planet of the apes พิภพวานร บทราชินีแดงจาก Alice in Wonderland อลิซผจญแดนมหัศจรรย์ หรือภาพยนตร์มิวสิคัลที่เธอทั้งร้องและแสดงนำอย่างเรื่อง Sweeney Todd บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท เป็นต้น โดยผลงานในช่วงปี 2005-2012 ส่วนใหญ่มักเป็นผลงานการกำกับของ ทิม เบอร์ตัน คู่ชีวิตที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาร่วมสิบกว่าปี
ชีวิตส่วนตัว
เฮเลน่าเคยคบหาดูใจกับนักแสดงชายหลายคนที่เธอร่วมแสดงด้วย แต่ทุกคนล้วนจบลงด้วยการเดทเพียงระยะเวลาสั้นๆประมาณ 1-2 ปี คือสตีฟ มาร์ติน นานที่สุดคือ 5 ปีกับเคนเน็ธ บรานาห์ นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ (รับบทเป็น กิลเดอรอย ล็อกฮาร์ต ในภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์) ก่อนจะมาตกล่องปล่องชิ้นกับผู้กำกับชื่อดังอย่าง ทิม เบอร์ตัน ที่พบรักกันระหว่างการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง Planet of the apes พิภพวานร เมื่อปีค.ศ.2001 และตัดสินใจหมั้นกันในปีต่อมา แม้ทั้งสองจะมีบุตรธิดาร่วมกัน 2 คนคือบิลลี่ เรย์และเนล เบอร์ตัน แต่ทั้งสองก็ยังคงอยู่ในสถานะคู่หมั้นคู่หมาย และยืนยันว่าไม่มีแผนการณ์จะแต่งงานกันในเร็วๆนี้แต่อย่างใด  โดยให้เหตุผลว่าเธอและทิมยังสนุกกับการทำงานอยู่ และขอให้พื้นที่ส่วนตัวกับกันและกันเพื่อให้ได้ใช้ความคิดและเป็นตัวของตัวเองแบบที่พวกเขาต้องการ ด้วยการแยกกันอยู่คนละฝั่งบ้านซึ่งเชื่อมพื้นที่ตรงกลางติดกันเป็นหลังเดียว
นอกจากนี้ทิมและเธอมีเพื่อนรักร่วมกันอยู่คนหนึ่งนั่นก็คือ จอห์นนี เดปป์ ซึ่งร่วมงานกันบ่อยเสียจนกล่าวได้ว่าทิมกำกับเรื่องไหน เรื่องนั้นต้องมีเดปป์และเฮเลน่าสุดที่รักร่วมแสดงเสมอ จนทุกคนพากันเรียกทั้ง 3 ว่า The Golden Trio เป็นเสียงเดียว นอกจากจะเป็นทั้งเพื่อนร่วมงานผู้รู้งาน และเพื่อนรักผู้รู้ใจ เดปป์ยังเป็นพ่อทูนหัวให้กับลูกๆของคนทั้งคู่อีกด้วย
ด้านอุปนิสัยส่วนตัว เฮเลน่าเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งชื่นชอบการดื่มกาแฟและโค้กเป็นชีวิตจิตใจ ทั้งยังเป็นอดีตสิงห์นักสูบคนหนึ่ง แต่หลังจากคลอดบุตรชายคนแรกอย่างบิลลี่ เธอก็ตัดสินใจเลิกสูบได้อย่างเด็ดขาดเพื่อรักษาสุขภาพและเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูก นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้ที่อัธยาศัยดีมีอารมณ์ขัน ขี้เบื่อ เข้ากับคนง่าย สุภาพ สนุกสนานอยู่เสมอ ซึ่งขัดแย้งกับสิ่งที่คนภายนอกจินตนาการไว้ เพราะใครหลายคนชอบคิดกันไปต่างๆนาๆว่าการที่เธอเติบโตมาในครอบครัวของผู้ดีมีสกุล คงจะทำให้เธอเป็นคนเรียบร้อยเยี่ยงผ้าพับไว้ หรือมีความเป็นกุลสตรีสงวนท่าทีทุกอากัปกิริยา แต่เธอได้กล่าววปฏิเสธกับผู้สื่อข่าวว่า เธอไม่ใช่คนขี้อายหรือชอบอุดอู้อยู่แต่ในบ้านเท่าใดนัก เธอออกจะรู้สึกกดดันและวางตัวลำบากกับภาพลักษณ์ที่ผู้คนคาดหวังไว้ด้วยซ้ำ และเมื่อเทียบกับทิมแล้ว เขายังขี้อายกว่าเธอมาก ผู้สื่อข่าวจึงมักได้ภาพเธอกับครอบครัวกำลังเดินเล่นอยู่ริมถนนหรือย่านการค้าใกล้บ้านพักอยู่เป็นประจำ
นอกจากนี้เฮเลน่าก็เป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งซึ่งมีความเป็นตัวของตัวเองสูงไม่แพ้กัน เธอมักจะปรากฏตัวในงานต่างๆด้วยเสื้อผ้าหน้าผมสุดแหวกแนวไม่แคร์สังคม เธอกล่าวว่าเธอจะไม่มีทางซื้อเสื้อผ้ามาเพื่อใส่ครั้งเดียวแล้วทิ้งอย่างแน่นอน เธอชอบชุดที่ใช้ได้จริงและประยุกต์ได้หลากหลายมากกว่า และยังกล่าวอีกว่าแฟชันคือเรื่องของความสนุก การได้แต่งตัวในแบบของตัวเองหรือแบบที่ตนเองอยากใส่โดยไม่จำเป็นต้องสนใจใครก็คือความสนุกอย่างหนึ่ง  ซึ่งบางครั้งเธอก็ให้ลูกๆมาร่วมสนุกกับเธอด้วยการให้พวกเค้าช่วยแต่งตัวให้เธออีกด้วย  ถึงแม้การแต่งกายออกงานของเธอจะแปลกแหวกแนวประหนึ่งเลดี้กาก้า (ซึ่งเธอเคยแซวตัวเองขำๆว่าเป็น เลดี้ฮาฮ่า) และมักจะถูกกูรูแฟชั่นวิพากษ์วิจารณ์อยู่เสมอ แต่เธอกลับเป็นนักแสดงที่มีโอกาสขึ้นปกนิตยสารแฟชั่นชื่อดังมาแล้วมากมายทั้งในอังกฤษ อเมริกา อิตาลี่ ญี่ปุ่นและอีกหลายๆประเทศ รวมถึงการเล่นโฆษณาและเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับแบรนด์ชั้นนำอย่าง มาร์ก จาคอบส์, ปราด้า, ไดเอ็ท โค้ก เป็นต้น
ล่าสุดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ปี 2014 สำนักข่าว E! Online ได้ออกมาเปิดเผยว่าเธอและทิม เบอร์ตัน ได้ตกลงแยกทางกันด้วยดีแล้ว โดยทั้งคู่จะยังคงความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและช่วยกันเลี้ยงลูกทั้ง 2 คนในฐานะพ่อและแม่ต่อไป
รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง
1. Les Misérables เหยื่ออธรรม (2013)
ชนะ - National Board of Review Award for Best Cast
ชนะ - Satellite Award for Best Cast – Motion Picture
ชนะ - Washington D.C. Area Film Critics Association Award for Best Ensemble
เสนอชื่อ - Broadcast Film Critics Association Award for Best Acting Ensemble
เสนอชื่อ - Phoenix Film Critics Society Award for Best Cast
เสนอชื่อ - Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture
2. Great Expectations (2012)
ชนะ - Beijing Film Festival Award for Best Supporting Actress
3. Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต 7.2 (2011)
ชนะ - MTV Movie Award for Best Cast
ชนะ - People's Choice Award for Favourite Ensemble Film Cast
ชนะ - San Diego Film Critics Society Award for Best Performance by an Ensemble
เสนอชื่อ - Nominated—IGN Movie Award for Best Ensemble Cast
เสนอชื่อ - Nominated—Scream Award for Best Ensemble
เสนอชื่อ - Nominated—Washington D.C. Area Film Critics Association Award for Best Cast
ชนะ - American Film Institute Award – A Year of Excellence Award
ชนะ - BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role
ชนะ - British Independent Film Award – Best Supporting Actress
ชนะ - British Independent Film Award – The Richard Harris Award
ชนะ - Italian Online Movie Award for Best Actress in a Supporting Role
ชนะ - Santa Barbara International Film Festival Award for Best Ensemble Cast
ชนะ - Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Cast in a Motion Picture
เสนอชื่อ - Academy Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Alliance of Women Film Journalists Award for Best Ensemble Cast
เสนอชื่อ - Broadcast Film Critics Association Award for Best Cast
เสนอชื่อ - Broadcast Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Chicago Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Dallas-Fort Worth Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Denver Film Critics Society Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Detroit Film Critics Society Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Empire Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Golden Globe Award for Best Supporting Actress – Motion Picture
เสนอชื่อ - Houston Film Critics Society Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Irish Film & Television Award for Best International Actress
เสนอชื่อ - London Film Critics' Circle Award for British Actress of the Year
เสนอชื่อ - National Movie Award for Performance of the Year
เสนอชื่อ - North Texas Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Phoenix Film Critics Society Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role
เสนอชื่อ - St. Louis Gateway Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - Washington D.C. Area Film Critics Association Award for Best Supporting Actress
5. Alice in Wonderland อลิซผจญแดนมหัศจรรย์ (2010)
เสนอชื่อ - Comedy Film Award for Best Supporting Actress
เสนอชื่อ - London Film Critics' Circle Award for British Supporting Actress of the Year
เสนอชื่อ - MTV Movie Award for Best Villain
6. Enid (2009)
ชนะ - International Emmy Award for Best Performance by an Actress
เสนอชื่อ - British Academy Television Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Broadcasting Press Guild Award for Best Actress
7. Terminator Salvation (2009)
เสนอชื่อ - Scream Award for Best Cameo
8. Harry Potter and the Half-Blood Prince แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม
ชนะ - Scream Award for Best Ensemble
เสนอชื่อ - Scream Award for Best Villain
9. Sweeney Todd บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท (2007)
ชนะ - Empire Award for Best Actress
ชนะ - Evening Standard British Film Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Musical or Comedy
เสนอชื่อ - Italian Online Movie Award for Best Actress in a Supporting Role
เสนอชื่อ - National Movie Award for Best Performance – Female
เสนอชื่อ - Saturn Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Scream Award for Best Actress in a Horror Movie or Show
10. Harry Potter and the Order of the Phoenix แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกส์ (2007)
เสนอชื่อ - Fantasporto Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Scream Award for Scream Queen
11. Wallace & Gromit: The Curse of the Were-Rabbit (2005)
เสนอชื่อ - Annie Award for Best Voice Acting in an Animated Feature Production
12. Conversations with Other Women (2005)
เสนอชื่อ - Evening Standard British Film Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Tokyo International Film Festival Award for Best Actress
13. Henry VIII (2003)
ชนะ - Fantasporto Award for Best Actress
14. Live from Baghdad (2002)
เสนอชื่อ - Emmy Award for Outstanding Lead Actress – Miniseries or a Movie
เสนอชื่อ - Golden Globe Award for Best Actress – Miniseries or Television Film
15. The Heart of Me (2001)
เสนอชื่อ - British Independent Film Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Saturn Award for Best Supporting Actress
17. Fight Club ดิบดวลดิบ (1999)
ชนะ - Empire Award for Best British Actress
18. The Theory of Flight (1998)
เสนอชื่อ - Satellite Award for Best Actress - Motion Picture Drama
เสนอชื่อ - Emmy Award for Outstanding Supporting Actress – Miniseries or a Movie
เสนอชื่อ - Golden Globe Award for Best Supporting Actress – Series, Miniseries or Television Film
20. The Wings of the Dove (1997)
ชนะ - Boston Society of Film Critics Award for Best Actress
ชนะ - Broadcast Film Critics Association Award for Best Actress
ชนะ - Chlotrudis Award for Best Actress (also for Margaret's Museum)
ชนะ - Dallas-Fort Worth Film Critics Association Award for Best Actress
ชนะ - Kansas City Film Critics Circle Award for Best Actress
ชนะ - London Film Critics' Circle Award for British Actress of the Year
ชนะ - Los Angeles Film Critics Association Award for Best Actress
ชนะ - National Board of Review Award for Best Actress
ชนะ - Society of Texas Film Critics Award for Best Actress
ชนะ - Southeastern Film Critics Association Award for Best Actress
ชนะ - Toronto Film Critics Association Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Academy Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Chicago Film Critics Association Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Drama
เสนอชื่อ - National Society of Film Critics Award for Best Actress
เสนอชื่อ - New York Film Critics Circle Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Online Film Critics Society Award for Best Actress
เสนอชื่อ - Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Leading Role
21. Margaret's Museum (1995)
ชนะ - Genie Award for Best Performance by an Actress in a Leading Role
ชนะ - Chlotrudis Award for Best Actress
ชนะ - Fantasporto International Fantasy Film Award for Best Actress
22. Fatal Deception: Mrs. Lee Harvey Oswald (1994)
23. Mary Shelley's Frankenstein (1994)
24. Howards End (1992)
เสนอชื่อ - BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role
มามี้ที่รัก
มามี้ที่รัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้-ครอบครัว ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์ มาสเตอร์ วัน วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด บทประพันธ์โดย ต้นรัก บทโทรทัศน์โดย พรดี สาตราวาหะ, เพียงไพฑูรย์ สาตราวาหะ และ กันต์หทัย ภู่สงวนสิทธิ์ กำกับการแสดงโดย ศุภฌา ครุฑนาค นำแสดงโดย ราศรี บาเล็นซิเอก้า จิราธิวัฒน์, จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล, อมลรดา ไชยเดช, ภาสวิชญ์ บูรณนัติ, รินลณี ศรีเพ็ญ, รฐา โพธิ์งาม, สุริยนต์ อรุณวัฒนกูล, ณัฐ ศักดาทร ออกอากาศวันศุกร์ เวลา 20.35 - 22.30 น. และวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 20.25 - 22.20 น. ทาง ช่อง 3 เอชดี
เรตติ้ง
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 14 ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2565) นีลเส็น ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากคนทั่วประเทศไทยอยู่ที่ 1.69
กีฬายูโดในเอเชียนเกมส์ 2014
ยูโด ใน เอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน, เกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20 และ 23 กันยายน 2014.
รอยัลรัมเบิล (2009)
รอยัลรัมเบิล (Royal Rumble 2009) เป็น รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2009 ณ โจ หลุยส์ แอรีนา ในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน โดยเป็นรายการครั้งที่ 22 ที่จัดภายใต้ชื่อ รอยัลรัมเบิล และร่วมด้วยนักมวยปล้ำจาก รอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 5 รายการด้วยกัน
ผลรอยัลรัมเบิล
สีแดง <font color="#FFEEEE">██ คือ นักมวยปล้ำจากคายรอว์, สีน้ำเงิน <font color="#EEEEFF">██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายสแมคดาวน์ ,สีม่วง <font color="#E7DDEE">██ คือ นักมวยปล้ำจากค่ายอีซีดับเบิลยู, และ สีทอง<font color="#FFFCED">██ คือ นักมวยปล้ำแขกรับเชิญพิเศษ
ดิวโอลิงโก
ดิวโอลิงโก (Duolingo, ) เป็นโปรแกรมเรียนภาษาฟรีที่ใช้ปัญหาเป็นการหาคำตอบเป็นหลัก การให้บริการของโปรแกรมนี้ถูกออกแบบมาให้ผู้ใช้ทำแบบฝึกหัดในแต่ละบทสำเร็จ ในขณะเดียวกันก็ช่วยแปลเว็บไซต์และเอกสารอื่น ๆ ไปด้วย ในวันที่ 13 ธันวาคม 2557 ดิวโอลิงโกได้ให้บริการการเรียนภาษาต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นภาษาสเปน, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาเยอรมัน, ภาษาโปรตุเกส, ภาษาอิตาลี, ภาษาดัตช์, ภาษาไอริช, ภาษาเดนมาร์ก และภาษาสวีเดนสำหรับผู้ใช้ที่พูดภาษาอังกฤษ และภาษาอังกฤษสำหรับผู้ใช้ภาษาสเปน, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, โปรตุเกส, อิตาลี, กรีก, ดัตช์, รัสเซีย, โปแลนด์, ตุรกี, ฮังการี, โรมาเนีย, ญี่ปุ่น, ฮินดี, อินโดนีเซีย, เกาหลี และเช็ก และยังมีคู่ภาษาอื่น ๆ อีกมากมาย สามารถใช้ได้บนเว็บ, ไอโอเอส, แอนดรอยด์ และวินโดวส์โฟน 8.1
ดิวโอลิงโกได้เริ่มต้นทดสอบระบบครั้งแรกเฉพาะเจ้าหน้าที่ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2555 และมียอดผู้ใช้ที่รอคอยมากกว่า 300,000 คน ในวันที่ 19 มิถุนายน 2556 ดิวโอลิงโกได้เปิดตัวสู่สาธารณะเป็นครั้งแรก ในปี 2557 แอปเปิลได้เลือกให้ดิวโอลิงโกเป็นแอปพลิเคชันประจำปี เป็นครั้งแรกที่รางวัลนี้ได้ถูกมอบแก่แอปพลิเคชันทางการศึกษา ดิวโอลิงโกชนะการประกวดแอปพลิเคชันใหม่ที่ดีที่สุดในงาน 2014 Crunchies, และเป็นแอปพลิเคชันทางการศึกษาที่มียอดดาวน์โหลดสูงที่สุดในกูเกิลเพลย์ ปี 2556 และ 2557 ในเดือนมกราคม 2557 ดิวโอลิงโกมียอดผู้ใช้งานรวม 60 ล้านคน ซึ่งมี 20 ล้านคนที่ยังคงใช้งานอยู่
ประเทศโครเอเชีย
โครเอเชีย (Croatia; Hrvatska, ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐโครเอเชีย (Republic of Croatia; Republika Hrvatska, ) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บนทางแยกกลางระหว่างยุโรปกลาง และตะวันออกเฉียงใต้ มีแนวชายฝั่งทางทะเลเอเดรียติก มีชายแดนติดกับสโลวีเนียทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ฮังการีทางตะวันออกเฉียงเหนือ เซอร์เบียทางตะวันออก บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และมอนเตเนโกร ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงมีขอบเขตทางทะเลติดต่อกับอิตาลีทางทิศตะวันตก และตะวันตกเฉียงใต้ โครเอเชียมีเมืองหลวง และเมืองใหญ่ที่สุดคือซาเกร็บ เป็นหนึ่งในเขตการปกครองหลักของประเทศ โดยมี 20 เทศมณฑล ประเทศมีขนาดพื้นที่ 56594 km2 มีประชากรอยู่อาศัยราว 3.9 ล้านคน
ภูมิศาสตร์
โครเอเชียตั้งอยู่ระหว่างภูมิภาคยุโรปกลาง ภูมิภาคยุโรปใต้ และภูมิภาคยุโรปตะวันออก รูปร่างของประเทศคล้ายกับพระจันทร์เสี้ยวหรือเกือกม้า ซึ่งช่วยให้สามารถติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้านหลายประเทศ ได้แก่ สโลวีเนีย ฮังการี เซอร์เบีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มอนเตเนโกร และอิตาลี (อีกฟากหนึ่งของทะเลเอเดรียติก) โดยแผ่นดินใหญ่ของโครเอเชียถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนไม่ติดต่อกันโดยชายฝั่งทะเลสั้น ๆ ของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา รอบ ๆ เมืองเนอุม (Neum)
ภูมิประเทศของโครเอเชียมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป ได้แก่
ยุคก่อนประวัติศาสตร์
พื้นที่ที่รู้จักกันในปัจจุบันในนามโครเอเชียได้ดำรงอยู่ตลอดตั้งแต่ช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์  ฟอสซิลของมนุษย์ยุคหินในยุคพาเลโอลิธิคถูกขุดค้นพบในที่ตั้งเมืองที่โด่งดังและเป็นที่ถูกนำเสนอมากที่สุดอยู่ที่เมืองคราปินาในทางตอนเหนือของประเทศโครเอเชีย เศษซากของวัฒนธรรมนีโอลิธิคและคัลโคลิธิคมากมายถูกค้นพบในทุกบริเวณของประเทศ สัดส่วนที่ใหญ่สุดของที่เมืองคราปินาคือหุบเขาแม่น้ำของทางตอนเหนือของประเทศโครเอเชีย และวัฒนธรรมสำคัญที่ถูกค้นพบในบริเวณนั้น ได้แก่ วัฒนธรรมสตาร์เชโว วูเชดอล และบาเดน ต่อมาช่วงยุคเหล็กได้เหลือร่องรอยวัฒนธรรมฮัลชตัตต์อิลลิเรียและวัฒนธรรมเซลติกลาเทน
ยุคกรีก และ โรมัน
ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 จักรพรรดิจูเลียส เนโปสปกครองดินแดนเล็กๆ จากปราสาท หลังจากอพยพจากประเทศอิตาลี เนื่องจากการถูกเนรเทศในปี 475 ภายหลังได้ถูกลอบปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 480 ในช่วงยุคนี้ได้จบลงที่ชาวอวาร์และชาวโครแอตได้บุกรุกในครึ่งปีแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 7 และการล่มสลายของเมืองโรมัน ชาวโรมันที่รอดชีวิตได้หนีไปยังในที่ที่เหมาะสม อย่างในชายฝั่ง เกาะ และภูเขา เมืองดูบรอฟนิกถูกตั้งขึ้นโดยผู้รอดชีวิตจากเอปิดาอูรุม (Epidaurum)
แหล่งกำเนิดชนกลุ่มชาวโครแอตยังไม่แน่นอน และมีหลากหลายทฤษฎีที่โต้เถียงกัน ชนชาติสลาฟและอิเรเนียนเป็นทฤษฎีที่กล่าวถึงบ่อยที่สุด ทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางคือทฤษฎีชาวสลาฟ เสนอการอพยพของชาวไวต์โครแอตจากอาณาเขตของไวต์โครเอเชียระหว่างในยุคการอพยพ โดยทางตรงกันข้าม ทฤษฎีชาวอิเรเนียน เสนอที่มาของชาวอิเรเนียน โดยมีพื้นฐานจากแผ่นจารึกทานาย ซึ่งมีข้อความที่จารึกชื่อเป็นภาษากรีก Χορούαθ[ος], Χοροάθος, and Χορόαθος (Khoroúathos, Khoroáthos, and Khoróathos) และตีความได้เป็นชื่อของชาวโครเอเชีย
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก และ ออสเตรีย-ฮังการี (ค.ศ. 1538–1918)
หลังจากชัยชนะที่เด็ดขาดของออตโตมัน โครเอเชียได้แยกเป็นอาณาเขตพลเมืองและอาณาเขตทางทหาร ซึ่งแบ่งแยกในปีค.ศ. 1538 อาณาเขตทางทหารกลายเป็นที่รู้จักกันใน "แนวหน้ากองทหารโครเอเชีย" (Croatian Military Frontier) และอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิโดยตรง ออตโตมันได้รุดหน้าไปในอาณาเขตของโครเอเชียต่อไปจนถึงปีค.ศ. 1593 ศึกของซีซีค เป็นการพ่ายแพ้ของชาวออตโตมันครั้งแรก และการรักษาเสถียรภาพของเขตแดน ในระหว่างสงครามเติร์กครั้งยิ่งใหญ่ (ปีค.ศ. 1683-1698) เขตสลาโวเนียได้ถูกยึดคืนมา แต่ทางตะวันตกของบอสเนีย ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของโครเอเชียมาตลอด ก่อนที่ออตโตมันจะพิชิตได้ ยังคงอยู่นอกการปกครองของโครเอเชีย เขตแดนในปัจจุบันระหว่างสองประเทศนี้เป็นเศษซากของผลการพิชิตนี้ ดัลมาเชีย ชายแดนทางตอนใต้ของประเทศถูกนิยามใกล้เคียงกัน โดยสงครามออตโตมัน-เวเนเชียนครั้งที่ห้าและครั้งที่เจ็ด
รัฐสภาของโครเอเชียสนับสนุนกฎการสืบราชบัลลังก์ของพระเจ้าชาร์ลที่ 3 และเซ็นสัญญากฎการสืบราชบังลังก์ของพวกเขาในปีค.ศ. 1712 ต่อมาจักรพรรดิปฏิญาณที่จะพิจารณาสิทธิพิเศษและสิทธิทางการเมืองของราชอาณาจักรโครเอเชีย และพระราชินีมาเรีย เทเรซา สร้างคุณูปการที่สำคัญในเรื่องของโครเอเชีย
ระหว่างในปีค.ศ. 1797 และ ปีค.ศ. 1809 จักรวรรดิฝรั่งเศสแห่งแรกค่อยๆ ยึดครองทางตะวันออกของชายฝั่งเอเดรียติกทั้งหมด และส่วนใหญ่ของพื้นที่ชนบท สิ้นสุดที่บริเวณสาธารณรัฐเวเนเชียนและสาธารณรัฐรากูซัน และก่อตั้งมลรัฐอิลลิเรีย เพื่อตอบสนองราชนาวีที่เริ่มการปิดล้อมทะเลเอเดรียติก นำไปสู่ศึกวิส (Battle of Vis) ในปี 1811 มลรัฐอิลลิเรียถูกยึดครองโดยชาวออสเตรียในปี 1813 และถูกรวมโดยจักรวรรดิออสเตรีย ตามด้วยรัฐสภาของเวียนนาในปี 1815 การถูกรวมนี้นำไปสู่การก่อตั้งอาณาจักรดัลมาเชียและการบูรณะบบบริเวณชายฝั่งของโครเอเชียให้แก่ราชอาณาจักรโครเอเชีย ในตอนนี้ทั้งสองได้อยู่ภายใต้ราชวงศ์เดียวกัน ในช่วงปี 1830 และช่วงปี 1840 มีลัทธิรักชาติแบบโรแมนติกกระตุ้นการฟื้นฟูโครเอเชียระดับชาติ การรณรงค์ทางการเมืองและทางวัฒนธรรมสนับสนุนการเป็นหนึ่งเดียวของชาวสลาฟใต้ในจักรวรรดิ จุดสนใจพื้นฐานของทางจักรวรรดิคือ การกำหนดภาษามาตรฐาน รวมไปถึงการส่งเสริมวรรณกรรมโครเอเชียและวัฒนธรรมโครเอเชีย ในระหว่างการปฏิวัติฮังการี ในปีค.ศ. 1848 โครเอเชียได้อยู่ฝ่ายออสเตรีย ยอซิป เยลาชิช ช่วยในการต่อสู้รบกับกองกำลังฮังการีในปีค.ศ. 1849 และนำไปสู่ยุคนโยบายการทำให้เป็นเยอรมัน (Germanization) ในเวลาต่อไปมา
ในปีค.ศ. 1860 ความล้มเหลวของนโยบายเริ่มชัดเจนขึ้น นำไปสู่การประนีประนอมของออสโตร-ฮังการีของปีค.ศ. 1867 และการสร้างการรวมตัวระหว่างบุคคลระหว่างจุดสูงสุดของจักรวรรดิออสเตรียและราชอาณาจักรฮังการี สนธิสัญญาทิ้งสถานะของโครเอเชียให้กับฮังการี และสถานะเปลี่ยนโดยข้อยุติโครเอเชีย-ฮังการี ในปีค.ศ. 1868 เมื่อราชอาณาจักรโครเอเชียและสลาโวเนียได้รวมเป็นหนึ่งเดียว ราชอาณาจักรดัลมาเชียยังคงเป็นอยู่ในการปกครองของออสเตรียทางพฤตินัย ขณะที่รีเยกา (Rijeka) ได้รับสถานะเมืองแยกตัว (Corpus separatum) ในปีค.ศ. 1779
หลังจากออสเตรีย-ฮังการียึดครองบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จากสนธิสัญญาเบอร์ลิน 1878 (1878 Trety of Berlin) แนวหน้าทางทหารโครเอเชียถูกโค่นล้ม และอาณาเขตได้กลับคืนเป็นของโครเอเชียในปีค.ศ. 1881 ตามบทบัญญัติข้อยุติของโครเอเชีย-ฮังการี ความพยายามในการรื้อฟื้นออสเตรีย-ฮังการีที่นำมาซึ่งไปสู่การรวมโครเอเชียในฐานะหน่วยสหพันธรัฐ หยุดโดยการเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่ 1
ยูโกลสลาเวีย (ค.ศ. 1918–1991)
วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1918 รัฐสภาโครเอเชีย (Sabor) ประกาศเอกราชและตัดสินใจที่จะเข้าร่วมรัฐสโลวีน โครแอตและเซิร์บที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ซึ่งภายหลังได้รวมเป็นหนึ่งเดียวกับราชอาณาจักรเซอร์เบียในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ.1918 จึงได้ชื่อใหม่ว่า ราชอาณาจักรเซิร์บ โครแอต และสโลวีน  ทางสภาโครเอเชียไม่เคยยื่นข้อเสนอในการรวมกับเซอร์เบียและมอนเตเนโกร   รัฐธรรมนูญปี ค.ศ. 1921 กำหนดให้ประเทศเป็นรัฐเดี่ยว แล้วยกเลิกระบบสภาของโครเอเชียและเขตการปกครองทางประวัติศาสตร์ ส่งผลให้การปกครองตนเองของโครเอเชียได้สิ้นสุดไป
รัฐธรรมนูญใหม่ขัดแย้งกับพรรคการเมืองแห่งชาติที่มีการสนับสนุนโดยกว้าง คือพรรค Croatian Peasant Party (HSS) นำโดย สเตปาน ราดิช
สถานการณ์ทางการเมืองย่ำแย่ลงเมื่อราดิชถูกลอบสังหารในสมัชชาแห่งชาติในปีค.ศ. 1928 นำไปสู่ยุคเผด็จการของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ ในปีค.ศ. 1929  ต่อมายุคเผด็จการได้สิ้นสุดลงอย่างทางการในปีค.ศ. 1931 เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์กำหนดรัฐธรรมนูญที่รวมศูนย์กลางไว้แห่งเดียว และเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นประเทศยูโกสลาเวีย    พรรค Croatian Peasant (HSS) สนับสนุนการรวมสหพันธรัฐยูโกสลาเวีย ทำให้เป็นผลของข้อตกลง Cvetković–Maček ของเดือนสิงหาคม ปี 1939 และการก่อตั้งเขตการปกครองตนเองบาโนวีนา (Banovina) ในโครเอเชีย    รัฐบาลยูโกสลาเวียยังคงควบคุมการป้องกันตัวเอง สวัสดิการภายใน การค้า และการขนส่ง ขณะที่ปัญหาอื่นๆ  เหลือให้ทางสภาโครเอเชียจัดการ
ในเดือนเมษายน ปีค.ศ. 1941 ยูโกสลาเวียอยู่ภายใต้การควบคุมของประเทศเยอรมนีและประเทศอิตาลี ตามด้วยการบุกรุกอาณาเขตของประเทศโครเอเชีย ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และพื้นที่ Syrmia ถูกผนวกรวมเป็นรัฐเอกราชโครเอเชีย (Independent State of Croatia – NDH) ซึ่งเป็นรัฐหุ่นเชิดของนาซีเยอรมนี  พื้นที่ฝั่งดัลมาเชียถูกผนวกรวมกับประเทศอิตาลี  และพื้นที่บารันยา (Baranja) และเมจิมูเรีย (Međimurje) ในทางตอนเหนือของโครเอเชีย ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับประเทศฮังการี   รัฐเอกราชโครเอเชียปกครองโดย อันเต ปาเลวิช (Ante Pavelić) และกลุ่มคลั่งชาติอุสตาเช่ (Ustaše)
การแบ่งเขตการปกครอง
โครเอเชียแบ่งออกเป็น 20 เทศมณฑล (counties - županija) กับ 1 เขตเมืองหลวง* จัดกลุ่มรายชื่อโดยแบ่งตามภูมิภาคทางประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์:
ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2013
ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2013 เป็นโปรแกรมสำนักงาน ผลิตโดยบริษัทไมโครซอฟท์ โปรแกรมออกแบบมาให้ใช้งานได้บนระบบปฏิบัติการวินโดว์เพื่อมาทดแทนรุ่น ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2010 และสนับสนุนการใช้งานแบบออนไลน์กับบัญชีผู้ใช้ทางอีเมลของไมโครซอฟท์ พร้อมทั้งถูกออกแบบมาให้รองรับระบบสัมผัสบนวินโดว์แท็ปเล็ตหรืออุปกรณ์ที่รองรับ ไมโครซอฟท์ออฟฟิต 2013 เหมาะสำหรับหน้าจอ 32 บิต และ 64 บิต และสามารถติดตั้งโปรแกรมในระบบปฏิบัติการวินโดวส์ 7, วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2008 หรือวินโดว์รุ่นใหม่กว่า ไมโครซอฟท์ออฟฟิตถูกติดตั้งร่วมอยู่แล้วในอุปกรณ์ที่ใช้วินโดว์ RT ไมโครซอฟท์ออฟฟิต 2013 เริ่มพัฒนาในปี 2010 และสิ้นสุดวันที่ 11 ตุลาคม 2012 เมื่อปล่อยตัวโปรแกรมออกมาใช้งาน ไมโครซอฟท์ออกจำหน่ายทั่วไปเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2013 โดยรุ่นนี้ได้ร่วมคุณลักษณะใหม่ๆออกมา เช่น สนับสนุนรูปแบบการบริการแบบออนไลน์ (SkyDrive, Outlook.com, Skype, Yammer and Flickr) การรองรับที่ดีขึ้นบน Office Open XML (OOXML), OpenDocument (ODF) และสนับสนุนรูปแบบมัลติทัช
วันนักข่าว
ประวัติ
โดยหนังสือพิมพ์แทบทุกฉบับ ต่างก็ให้ความสำคัญกับวันสำคัญของพวกตนเป็นอย่างยิ่ง โดยเป็นประเพณีที่ทราบกัน ระหว่างหนังสือพิมพ์กับผู้อ่านว่า วันที่ 6 มีนาคม ของทุกปี จะไม่มีหนังสือพิมพ์วางจำหน่าย เนื่องจากเป็นวันหยุดงานประจำปีของบรรดานักหนังสือพิมพ์ทั้งหลาย แต่แล้วหนังสือพิมพ์ก็แอบออกวางจำหน่ายในวันที่ 6 มีนาคม เนื่องจากประชาชนในฐานะผู้อ่านเกิดความตื่นตัว และมีความต้องการที่จะบริโภคข่าวสารที่มากขึ้น จึงทำให้หนังสือพิมพ์ฉบับอื่นต้องเลิกประเพณีดังกล่าวไป
สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย ได้กำหนดให้ วันที่ 4 มีนาคม ของทุกปี เป็นวันที่จัดให้มีการประชุมใหญ่สามัญประจำปี เพื่อให้วันรุ่งขึ้นเป็นวันหยุดเฉลิมฉลองกันอย่างเต็มที่ ในงานเลี้ยงสังสรรค์ประจำปี แต่เดิมมา งานทั้งสองจัดขึ้น ณ ที่ทำการสมาคมฯ อาคาร 8 ถนนราชดำเนิน ซึ่งบริเวณริมฟุตบาทใกล้เคียง ก็เป็นสถานที่ซึ่งบรรดาเหยี่ยวข่าว นัดพบปะสังสรรค์กันเป็นปกติอยู่แล้ว แต่ในช่วงหลัง จำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้นอย่างมาก และถนนราชดำเนินยังเป็นถนนสายหลัก มีผู้ใช้รถใช้ถนนเป็นจำนวนมาก รวมถึงสถานที่ยังคับแคบ ส่งผลให้สร้างความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้สัญจรไปมา จึงได้ย้ายสถานที่จัดการประชุมไปยังโรงแรมต่าง ๆ ตามความเหมาะสม
ต่อมา สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย เข้ารวมกับ สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย กลายเป็น “สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย” เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2542 แต่ยังคงกำหนดให้วันที่ 5 มีนาคม เป็นวันคล้ายวันสถาปนาสมาคมฯ และวันนักข่าว จนถึงปัจจุบัน
เกาะเซร์รานิยา
เกาะเซร์รานิยา (Isla Serranilla) เป็นเกาะของประเทศโคลอมเบีย ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน เกาะเซร์รานิยาเป็นเกาะที่มีข้อพิพาททางการปกครอง โดยที่นี่เป็นดินแดนที่โคลอมเบีย จาเมกา นิการากัว และสหรัฐอเมริกาต่างอ้างสิทธิ์ครอบครอง ที่นี่ตั้งอยู่ห่างจากปุนตากอร์ดา นิการากัว ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 350 กิโลเมตร (220 ไมล์) และห่างจากจาเมกาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 280 กิโลเมตร (170 ไมล์) เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ที่สุดคือบาโฮนูเอโบ ตั้งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออก 110 กิโลเมตร (68 ไมล์)
บาเลนเซีย
บาเลนเซีย (Valencia, ) มีชื่อทางการและชื่อท้องถิ่นว่า วาเล็นซิอา (บาเลนเซีย: València, ) เป็นเมืองหลักของแคว้นบาเลนเซียและจังหวัดบาเลนเซีย เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศสเปนและเป็นย่านอุตสาหกรรมใหญ่ริมชายฝั่งโกสตาเดลอาซาอาร์ (Costa del Azahar) ในปี พ.ศ. 2549 เฉพาะเมืองนี้มีจำนวนประชากรคือ 807,396 คน ส่วนประชากรในเขตมหานคร (เขตเมืองรวมกับเมืองบริวาร) มีจำนวน 1,807,396 คน
เมืองบาเลนเซียมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน มีฤดูร้อนที่แห้งอบอุ่นและอากาศหนาวที่ไม่รุนแรง มีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงคือ สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
ชื่อเมือง
ชื่อดั้งเดิมของเมืองในภาษาละตินคือ "วาแล็นติอา"  หมายถึง "ความแข็งแกร่ง" (Vigour) ต่อมาในสมัยการปกครองของพวกมัวร์ เมืองนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "บะลันซียะฮ์" (Balansiya) ในภาษาอาหรับ เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางเสียง ชื่อเมืองนี้จึงกลายเป็น "บาเลนเซีย" ไปในภาษาสเปนแบบคาสตีล และเป็น "วาเล็นซิอา" หรือ "วาแล็นซิอา" ในภาษาบาเลนเซีย
อธิการอาราม
อธิการอาราม (abbot) เป็นสมณศักดิ์สำหรับนักพรตที่เป็นอธิการของอาราม พบในหลายศาสนารวมทั้งศาสนาคริสต์ ถ้าเป็นนักพรตหญิงเรียกว่าอธิการิณีอาราม ส่วนอธิการอารามในศาสนาพุทธเรียกว่า "เจ้าอาวาส" หรือ "สมภาร"
ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า abbot ซึ่งมาจากภาษาแอราเมอิก ܐܒܐ/אבא (อับบา) แปลว่า คุณพ่อ
ที่มา
คำว่า abbot มีต้นกำเนิดมาจากอารามในอียิปต์และซีเรีย และต่อมาได้แพร่ไปทั่วดินแดนเมดิเตอร์เรเนียน จนนำไปใช้ในหลายภาษาว่าหมายถึง อธิการอาราม ในตอนแรกใช้เป็นคำนำหน้าชื่อของนักพรตโดยทั่วไป แต่ต่อมากฎหมายศาสนจักรให้ใช้เรียกเฉพาะบาทหลวงที่เป็นอธิการ คำว่า abbot ยังเคยใช้กับบาทหลวงในหลาย ๆ ตำแหน่ง เช่น ในราชสำนักของราชอาณาจักรแฟรงก์ มีตำแหน่ง Abbas palatinus (อธิการพระราชวัง) และ Abbas castrensis (อธิการค่าย) ซึ่งเป็นอนุศาสนาจารย์ประจำราชสำนักในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงและราชวงศ์การอแล็งเฌียง และกองทัพบกตามลำดับ ปัจจุบันมักใช้ในคณะนักบวชอารามิกในศาสนาคริสต์ตะวันตก ซึ่งมีสมาชิกเป็นบาทหลวงด้วย
ลำดับชั้นของอธิการอาราม
ในคณะนักพรตบางกลุ่ม อธิการอารามจะมีหลายลำดับชั้นตามอำนาจหน้าที่ที่มากน้อยต่างกัน ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการที่อารามบางแห่งมีสถานะเป็นอารามแม่ของอารามอื่น ๆ (ซึ่งนับเป็นอารามลูก) ในบางกรณีเป็นเพราะอารามอยู่ในสังกัดคณะนักบวชเดียวกัน ทำให้อธิการอารามที่ได้เป็นหัวหน้าคณะมีศักดิ์สูงกว่าอธิการอารามอื่น ๆ และบางคณะก็ถือว่าอารามหนึ่งเป็นอารามแม่ของอารามทั้งหมดที่สังกัดคณะนั้น
สโมสรฟุตบอลซ็องนัม
สโมสรฟุตบอลซ็องนัม (성남 FC) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากเมืองซ็องนัมในประเทศเกาหลีใต้ เล่นในระดับเคลีก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2532 เป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ โดยได้รางวัลชนะเลิศเคลีกถึง 7 สมัย, เอฟเอคัพ 2 สมัย, เคลีกคัพ 3 สมัย, เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2 สมัย
ซ็องนัมจัดอยู่ในอันดับที่ 5 ของสโมสรฟุตบอลในทวีปเอเชียในคริสต์ศตวรรษที่ 20 จากสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ
การล้อมสถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐโดมินิกันในกรุงโบโกตา พ.ศ. 2523
การล้อมสถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐโดมินิกันในกรุงโบโกตา ประเทศโคลอมเบีย เริ่มขึ้นเมื่อช่วงเที่ยงของวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980 โดยกลุ่มสมาชิกขบวนการ 19 เมษายน (M-19) 17 คน นำโดยโรเซมเบิร์ก ปาบอน สวมชุดกีฬาพร้อมอาวุธครบมือบุกเข้าสถานเอกอัครราชทูตที่กำลังมีงานฉลองวันประกาศเอกราชของสาธารณรัฐโดมินิกัน ทำให้มีผู้บาดเจ็บ 5 คน ฝ่ายกองโจรเสียชีวิต 1 คน มีผู้ถูกจับเป็นตัวประกันเกือบ 60 คน รวมถึงเอกอัครสมณทูตและเอกอัครราชทูตจาก 14 ประเทศ (ออสเตรีย, บราซิล, คอสตาริกา, สาธารณรัฐโดมินิกัน, อียิปต์, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, เฮติ, อิสราเอล, เม็กซิโก, สวิตเซอร์แลนด์, สหรัฐอเมริกา, อุรุกวัยและเวเนซุเอลา) และเจ้าหน้าที่ชาวโบลิเวีย, จาเมกา, ปารากวัย, เปรูและโคลอมเบีย
ในวันที่ 27 เมษายน เอกอัครราชทูตจากเวเนซุเอลา สาธารณรัฐโดมินิกัน อิสราเอลและอียิปต์และเจ้าหน้าที่ชาวโคลอมเบีย 2 คนได้รับการปล่อยตัว กลุ่มกองโจร 16 คนออกจากสถานเอกอัครราชทูตโดยมีตัวประกัน 12 คนแล้วขึ้นเครื่องบินไปที่กรุงฮาวานา ประเทศคิวบา ภายหลังตัวประกันทั้งหมดได้รับการปล่อยตัว
โรเซมเบิร์ก ปาบอน หนึ่งในหัวหน้ากลุ่ม M-19 กลับมาโคลอมเบียหลังรัฐบาลโคลอมเบียลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับกลุ่ม M-19 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1990 ภายหลังเขาเข้าสู่แวดวงการเมือง
หลัว ยฺหวินซี
หลัว ยฺหวินซี เริ่มเป็นที่รู้จักจากบทบาทของ เหออี้เชิน สมัยเรียนมหาวิทยาลัยจากละครรักโรแมนติกเรื่อง “รอรักกลับมา” และเขาประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับบทบาทของ ลุ่นอวี้ใน “มธุรสหวานล้ำสลายเป็นเถ้าราวเกล็ดน้ำค้าง” ซึ่งได้รับเสียงตอบรับและคำวิพากษ์วิจารณ์ในเชิงบวก
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
หลัว ยฺหวินซี เกิดและเติบโตในเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน เมื่อตอนหลัว ยฺหวินซี อายุสามขวบ คุณพ่อซึ่งเป็นอาจารย์สอนเต้นได้พบว่าหลัว ยฺหวินซี มีพรสวรรค์ทางด้านนี้ และเริ่มสอนการเต้นให้กับเขา หลัว ยฺหวินซี ได้รับการฝึกฝนอย่างมืออาชีพในวงการบัลเล่ต์มามากกว่าสิบปี ในปี 2005 เขาได้เข้าเรียนใน Shanghai Theater Academy ในปี 2008 หลัว ยฺหวินซี และเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเขาได้เข้าร่วมการแข่งเต้น Lotus Award ครั้งที่ 6 ในประเทศจีน พวกเขาได้แสดงบัลเล่ต์แบบกลุ่มในการแสดงชุด “Tchaikovsky Rhapsody” ซึ่งเป็นการแสดงที่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขัน และหลัว ยฺหวินซี ยังได้ขึ้นแสดงเดี่ยวในชุด “The Burning Flame” อีกด้วย
วาเลนเซีย (แก้ความกำกวม)
วาเลนเซีย (Valencia) ซึ่งดั้งเดิมคือเมืองและภูมิภาคในประเทศสเปน อาจหมายถึง:
หลัว ยฺหวินซี
2010-2013: เดบิวต์การเป็นนักร้องและนักแสดง
ในวันที่ 27 ธันวาคม 2010 หลัว ยฺหวินซี ได้เริ่มเดบิวต์จากการเป็นหนึ่งในสมาชิกนักร้องบอยแบรนด์วง JBOY3 และออกซิงเกิ้ลแรกคือ "Promise of Love" จากนั้นก็ออกซิงเกิ้ลที่สอง “Gravity” ในวันที่ 23 มีนาคม 2011 และซิงเกิ้ลที่สาม “Walking Emoji” ในวันที่ 26 ก.ค. 2011 JBOY3 ได้ยุบวงลงในปี 2012