cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นกกาน้ำเล็ก
เป็นนกกาน้ำขนาดเล็ก มีความยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 51-56 เซนติเมตร น้ำหนัก 360-525 กรัม ความกว้างระหว่างปลายปีกทั้งสอง 90 เซนติเมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน ขนตามลำตัวมีสีดำเหลือบน้ำเงิน ตรงปีกมีสีน้ำตาลปน บริเวณรอบตามีจุดสีขาวขนาดเล็ก ใต้คางมีสีครีม แต่ขนชุดนอกและในฤดูผสมพันธุ์แตกต่างกัน นอกฤดูผสมพันธุ์ ปากสีเนื้อแกมเทาหม่น ขนทั่วทั้งหัว, ลำคอ, ลำตัว ปีกและหางสีน้ำตาลแกมดำ แต่ขนบริเวณไหล่และปีกสีค่อนข้างเทา แต่ขอบขนสีดำ คางค่อนข้างขาว ในฤดูผสมพันธุ์ ปากสีค่อนข้างดำ หัว, ลำคอ, อก, ท้อง, สีข้างและขนคลุมใต้โคนหางเปลี่ยนเป็นสีดำเหลือบน้ำเงินและเขียว บนกระหม่อมขนคลุมหู และท้ายทอยมีลายริ้วสีขาว
พบกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรป, แอฟริกา และในทวีปเอเชีย ได้แก่ อินเดีย, จีน, พม่า, อินโดจีน, มาเลเซีย, ชวา และในประเทศไทยพบทั่วไปทุกภาค จัดเป็นนกกาน้ำชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด
อาศัยอยู่ตามหนองบึง, แม่น้ำ, ลำคลอง หรือท้องนา จับปลาขนาดเล็กจำพวกปลาตะเพียนกินเป็นอาหาร ส่วนใหญ่ชอบอยู่ตามลำพัง บางครั้งอาจพบอยู่รวมกันเป็นฝูงบ้าง ชอบดำน้ำไล่จับปลาเป็นอาหาร เมื่อขึ้นจากน้ำมักจะยืนกางปีกตากแดดให้ขนแห้ง
นกกาน้ำเล็กผสมพันธุ์ในราวเดือนกรกฎาคม ทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่รวมกันหลายรังบนต้นเดียวกัน ทำรังด้วยกิ่งไม้เล็ก ๆ ขัดสานไว้อย่างหยาบ ๆ และวางไข่ครั้งละ 2-4 ฟอง จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย
มิกกี้เมาส์คาเพด
มิกกี้เมาส์คาเพด (Mickey Mousecapade) เผยแพร่ในญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ มิกกี้เมาส์: ฟูชิงิ โนะ คูนิ โนะ ไดโบเก็ง (ミッキーマウス 不思議の国の大冒険 (Mickey Mouse: Fushigi no Kuni no Daibouken)) เป็นเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาโดยฮัดสันซอฟท์และเผยแพร่โดยแคปคอมใน ค.ศ. 1987 โดยในประเทศญี่ปุ่นเผยแพร่ด้วยแฟมิคอม ส่วนฝั่งสหรัฐเผยแพร่ด้วยเครื่องเกมนินเทนโด
การตอบรับ
สกายเลอร์ มิลเลอร์ จากออลเกมกล่าวถึงภาพว่าใช้ได้ แต่เสียงดนตรีวนซ้ำมากเกินไป และให้ไป 2 ต่อ 5 ดาว ส่วนไอจีเอ็นยกให้เป็นเกมแฟมิคอมที่ดีที่สุดตลอดกาลในอันดับ 86
ภาษาคอปติก
ภาษาคอปติก (ϯⲙⲉⲧⲣⲉⲙⲛ̀ⲭⲏⲙⲓ, timetremənkhēmi) เป็นตระกูลของภาษาถิ่นที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากภาษาอียิปต์โบราณ และชาวอียิปต์ใช้ในอดีต คอปติกถูกแทนที่โดยภาษาอาหรับอียิปต์ในฐานะภาษาพูดหลักของอียิปต์หลังจากการพิชิตอียิปต์ของชาวมุสลิม ถึงแม้ว่าจะยังคงใช้มาจนถึงปัจจุบันในฐานะภาษาพิธีกรรมของคริสตจักรคอปติก นวัตกรรมด้านไวยากรณ์ การออกเสียง และคำยืมภาษากรีกที่หลั่งไหลเข้ามา ทำให้แยกความแตกต่างของชาวคอปติกจากยุคก่อนหน้าของภาษาอียิปต์ มันเขียนด้วยอักษรคอปติก ซึ่งเป็นรูปแบบดัดแปลงของอักษรกรีก โดยมีตัวอักษรเพิ่มเติมอีกหลายตัวที่ยืมมาจากอักษรดีโมติกอียิปต์
นกกาน้ำเล็ก (สกุล)
นกกาน้ำเล็ก เป็นสกุลของนกสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกกาน้ำ (Phalacrocoracidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Microcarbo เดิมเคยถูกจัดให้เป็นสกุลย่อยของ Phalacrocorax แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับให้เป็นสกุลต่างหาก จากสภาปักษีวิทยานานาชาติ (IOC) จากการที่มีรูปร่างที่เล็กกว่านกกาน้ำสกุล Phalacrocorax โดยชนิดที่รับได้การจัดแยกมาได้แก่
ประธานาธิบดีบอตสวานา
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐบอตสวานา เป็นทั้งประมุขแห่งรัฐ และหัวหน้ารัฐบาลของประเทศบอตสวานา ตลอดจนเป็นผู้บัญชาการทหารกองกำลังติดอาวุธตามที่รัฐธรรมนูญบอตสวานาบัญญัติ
หมายเหตุ
<references group="" responsive="1">
อำภา ภูษิต
อำภา ภูษิต (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น แอ๊ว เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ​ ปี 1977 ณ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง ฟ้าหลังฝน (พ.ศ. 2521) และเป็นนางเอกภาพยนตร์ต่อมาอีกหลายเรื่อง ปัจจุบันยังรับงานแสดง
ประวัติ
อำภาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของอดีตนักแสดงหญิง ผดุงศรี โสภิตา เข้าสู่วงการจากการติดตามพี่สาวเข้าไปในกองถ่ายละคร และได้รับการชักชวนให้เข้าประกวด เทพีสงกรานต์สวนสามพราน ซึ่งเธอก็ได้รับชัยชนะคว้าตำแหน่งมาได้ ในปี 2520 ต่อมา ได้เป็นตัวแทนประเทศไทย ไปประกวดนางงามนานาชาติ 1977 ที่ประเทศญี่ปุ่น หลังจากนั้น จึงได้รับการทาบทามจาก จิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร (คุณนายแดง) ให้มาแสดงภาพยนตร์
ด้านชีวิตส่วนตัว อำภาเคยสมรสกับ อาวุธ พิทักษ์พงษ์ (เปี๊ยก ปากน้ำ) อดีตดาราและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ผู้ล่วงลับ และ วีรยุทธ รสโอชา พระเอกละคร ช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่กับพระเอกวีรยุทธ ได้ไปขอบุตรบุญธรรมมาเลี้ยง เป็นคู่แฝดหญิง เพราะไม่สามารถมีบุตรได้ด้วยตนเอง
อำภาได้รับรางวัลนักแสดงสนับสนุนหญิงยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2521 จากภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอ คือ ฟ้าหลังฝน ที่เธอรับบทเด่นคู่กับ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ ซึ่งจริง ๆ แล้วบทของเธอเป็นทั้งนางเอกและตัวเดินเรื่อง แต่ตามบทเธอต้องเสียชีวิตตอนก่อนจบเรื่อง ด้วยเหตุนี้จึงไม่ได้รับพิจารณารางวัลในฐานะดารานำ แต่หลังจากนั้น ในเรื่องต่อ ๆ มา เธอก็กลับมารับบทนางเอกเต็มตัวได้อีกเป็นสิบเรื่อง จากนั้นจึงค่อย ๆ ผันตัวเองมารับบทรอง ๆ ตามกาลเวลา ซึ่งช่วงที่เธอหันไปรับบทรอง บทร้าย หรือนางเอกประกบกับนางเอกท่านอื่น ๆ เธอยังกลับไปรับบทนางเอกนำเดี่ยวได้อีกหลายเรื่อง นับว่ามีนางเอกไม่มากคนนักที่จะมีโอกาสอย่างเธอ
ช่วงที่เธอแสดงภาพยนตร์อยู่นั้น มีนางเอกดังร่วมรุ่นหลายท่าน เช่น จารุณี สุขสวัสดิ์, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์, สุพรรษา เนื่องภิรมย์, นันทิดา แก้วบัวสาย, วาสนา สิทธิเวช และ อาภาพร กรทิพย์
เอซอเฟ
เอซอเฟ (изофа) เป็นคำอนุภาคที่ทำหน้าที่เชื่อมคำสองคำเข้าด้วยกันในภาษากลุ่มอิหร่านบางภาษา รวมทั้งภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซีย (เช่น ภาษาตุรกี ภาษาฮินดูสตานี) ในภาษาเปอร์เซีย เอซอเฟจะเป็นสระสั้นไม่เน้นเสียงหนัก -เอ หรือ -อี (เมื่อตามหลังสระจะออกเสียงเป็น -เย หรือ -ยี) และปรากฏอยู่ระหว่างคำที่เชื่อม เอซอเฟมักไม่ปรากฎในตัวเขียนอักษรเปอร์เซีย ซึ่งโดยทั่วไปเขียนโดยไม่แสดงสระสั้น แต่จะพบในการเขียนภาษาทาจิก โดยเขียนด้วยอักษรซีริลลิกเป็น и และไม่มียัติภังค์
ในภาษาเปอร์เซีย
เอซอเฟ ในภาษาเปอร์เซียมักใช้ในกรณีดังนี้:
บุรุษปราสาทฟ้า
ดิกได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้หลังอ่าน Bring the Jubilee นวนิยายของวอร์ด มัวร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสมาพันธรัฐอเมริกาชนะสงครามกลางเมืองอเมริกา ดิกยังกล่าวอีกว่าได้รับแนวคิดเพิ่มเติมจากหนังสือ ความรุ่งเรืองและล่มสลายของจักรวรรดิไรช์ที่สาม ประวัติศาสตร์เยอรมันภายใต้นาซี (The Rise and Fall of the Third Reich) โดยวิลเลียม แอล. ไชเรอร์, ฮิตเลอร์ ศึกษาแห่งทรราช (Hitler: A Study in Tyranny) โดยแอลัน บุลลอค และบันทึกของโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ระหว่าง ค.ศ. 1942–1943 บุรุษปราสาทฟ้า ตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1962 และได้รับรางวัลฮิวโกสาขานวนิยายยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1963
ในปี ค.ศ. 2015 บุรุษปราสาทฟ้า ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์โทรทัศน์โดยแอมะซอนสตูดิโอส์ ฉบับภาษาไทยแปลโดยยรรยง เต็งอำนวย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2018 โดยสำนักพิมพ์บทจร
เบื้องหลัง
บุรุษปราสาทฟ้า บอกเล่าเรื่องราวเมื่อแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดีสหรัฐถูกลอบสังหารโดยจูเซปเป แซงการาสำเร็จในปี ค.ศ. 1933 ทำให้ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ดำเนินต่อไป และสหรัฐดำเนินนโยบายโดดเดี่ยวในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ด้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์นำนาซีเยอรมนีพิชิตยุโรปส่วนใหญ่และสหภาพโซเวียต พร้อมทั้งกวาดล้างชาวยิว ชาวโรมานี และชาวสลาฟ ขณะเดียวกันจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดเอเชียตะวันออกและโอเชียเนีย ก่อนจะร่วมกับนาซีบุกสหรัฐอเมริกาจากทางตะวันออกและตะวันตก จนในที่สุดปี ค.ศ. 1947 สหรัฐและพันธมิตรที่เหลืออยู่ยอมจำนนต่อฝ่ายอักษะ เป็นอันสิ้นสุดสงคราม
คริสต์ทศวรรษ 1960 ญี่ปุ่นกับนาซีกลายเป็นสองมหาอำนาจที่แข่งขันกัน ดินแดนสหรัฐอเมริกาเดิมถูกแบ่งเป็นสามส่วน ญี่ปุ่นปกครองสหรัฐแปซิฟิกแห่งอเมริกา (Pacific States of America) ฝั่งตะวันตก ตรงกลางเป็นพื้นที่กันชนเรียกว่ากลุ่มมลรัฐเทือกเขาร็อกกี (Rocky Mountain States) และนาซีปกครองฝั่งตะวันออกที่แยกเป็นสองประเทศ ด้านฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่แต่ป่วยหนักด้วยซิฟิลิส มาร์ทีน บอร์มันจึงดำรงตำแหน่งผู้นำแห่งไรช์ โดยมีโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช แฮร์มัน เกอริง และอาร์ทัวร์ ไซส์-อินควาร์ทวางแผนชิงอำนาจ ฝ่ายนาซีดำเนินหลายโครงการ เช่น สูบน้ำออกจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเพื่อปรับเป็นที่เพาะปลูก พัฒนาระเบิดไฮโดรเจน ออกแบบจรวดความเร็วสูงเพื่อใช้เดินทาง และตั้งนิคมบนดวงจันทร์ ดาวศุกร์ และดาวอังคาร ฉากในเรื่องส่วนใหญ่ดำเนินในเมืองซานฟรานซิสโก ที่ซึ่งชาวจีนถูกจัดให้เป็นพลเมืองชั้นสอง และชาวผิวสีตกเป็นทาส และเมืองแคนยอนซิตี เดนเวอร์ และไชแอนน์ในกลุ่มมลรัฐเทือกเขาร็อกกี
เรื่องย่อ
ในปี ค.ศ. 1962 สิบห้าปีหลังนาซีเยอรมนีและจักรวรรดิญี่ปุ่นชนะสงครามโลกครั้งที่สอง โรเบิร์ต "บ๊อบ" ไชล์แดนเปิดร้านหัตถศิลป์อเมริกันในเมืองซานฟรานซิสโก ไชล์แดนได้รับการติดต่อจากโนบุสุเกะ ทาโกมิ เจ้าหน้าที่ระดับสูงของญี่ปุ่นเพื่อให้หาของกำนัลแก่เบนย์ส นักธุรกิจชาวสวีเดน สินค้าบางส่วนของไชล์แดนเป็นของทำเลียนแบบจากโรงงานวินดัม-แมตสัน โรงงานที่แฟรงก์ ฟริงก์ ทหารผ่านศึกผู้ปิดบังตนเองว่าเป็นชาวยิวเพิ่งถูกไล่ออก ต่อมาแฟรงก์ตกลงตั้งธุรกิจเครื่องประดับทำมือกับอดีตเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง อีกด้านหนึ่งจูเลียนา ฟริงก์ อดีตภรรยาของแฟรงก์ทำงานเป็นครูสอนยูโดที่เมืองแคนยอนซิตีเริ่มคบหากับโจ ซินนาเดลลา คนขับรถบรรทุกชาวอิตาลี ตลอดทั้งเรื่องตัวละครมักใช้ อี้จิง วิชาพยากรณ์ของจีนในการช่วยตัดสินใจครั้งสำคัญ และหลายตัวละครอ่านนวนิยายที่ถูกสั่งห้ามเรื่อง ตั๊กแตนนอนหมอบ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับฝ่ายสัมพันธมิตรชนะสงครามโลกครั้งที่สอง เขียนโดยนักเขียนลึกลับนามฮอว์ธอร์น อเบนด์เซน
แฟรงก์ขู่จะเปิดโปงวินดัม-แมตสันว่าจัดหาของเลียนแบบให้ไชล์แดนเพื่อรีดเอาทรัพย์หาทุนสนับสนุนธุรกิจของตนเอง ด้านทาโกมิและเบนย์สยังหารือกันไม่ได้เนื่องจากต้องรอยาตาเบ้ บุคคลที่สามจากญี่ปุ่น ทันใดนั้นมีข่าวว่ามาร์ทีน บอร์มันเสียชีวิตหลังล้มป่วยได้ไม่นาน ส่วนไชล์แดนนำของฝากขายของแฟรงก์มาเสนอลูกค้าชาวญี่ปุ่น ผู้รับรู้ได้ถึง "พลังงาน" บางอย่างจากของชิ้นนั้น ขณะที่จูเลียนาและโจเดินทางไปเดนเวอร์ โดยโจชักชวนจูเลียนาให้ไปเยี่ยมอเบนด์เซนที่อาศัยอยู่ใน ปราสาทฟ้า ในเมืองไชแอนน์ หลังบอร์มันเสียชีวิตไม่นาน มีข่าวว่าโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่
เบนย์สและทาโกมิพบกับยาตาเบ้หรือนายพลเทเดกิ ต่อมามีการเปิดเผยว่าเบนย์สคือนามแฝงของรูดอล์ฟ เวเกนเนอร์ นาซีผู้แปรพักตร์ที่กำลังถูกซิชเชอร์ไฮทซ์ดีนสท์ (SD) ตามล่า เวเกนเนอร์เตือนนายพลเทเดกิว่านาซีมีแผนโจมตีหมู่เกาะญี่ปุ่นด้วยระเบิดปรมาณู ขณะหารือกันอยู่เจ้าหน้าที่ SD สองนายบุกเข้ามาแต่ถูกทาโกมิใช้ปืนโบราณยิงตายทั้งคู่ ด้านแฟรงก์ถูกคนแจ้งข่าวว่าเป็นชาวยิวและถูกจับกุม ขณะที่จูเลียนาอนุมานได้ว่าโจมีแผนจะฆ่าอเบนด์เซน ซึ่งต่อมาโจยอมรับว่าตนเป็นมือสังหารของนาซี จูเลียนาสบโอกาสทำร้ายโจจนตาย และรีบขับรถไปเตือนอเบนด์เซน
เวเกนเนอร์กลับไปที่เยอรมนีและพบว่าไรน์ฮาร์ท ไฮดริชที่ต่อต้านแผนโจมตีญี่ปุ่นมีแผนจะล้มเกิบเบิลส์ ขณะที่ทาโกมิซึ่งยังตระหนกนำปืนที่ใช้ยิงเจ้าหน้าที่ SD ไปขายคืนให้ไชล์แดน แต่เขากลับซื้อเครื่องประดับชิ้นหนึ่งกลับมา หลังจากนั้นทาโกมิรับรู้ถึงพลังงานจากเครื่องประดับชิ้นนั้นจนมองเห็น "ประวัติศาสตร์อีกด้าน" ของซานฟรานซิสโก และภายหลังบังคับกงสุลเยอรมันให้ปล่อยตัวแฟรงก์โดยที่ไม่รู้ว่าแฟรงก์เป็นผู้ทำเครื่องประดับชิ้นนี้ ด้านจูเลียนาเดินทางไปที่ ปราสาทฟ้า ของอเบนด์เซน และพบว่าเขาย้ายมาอยู่บ้านชั้นเดียวธรรมดา หลังหลบเลี่ยงหลายคำถามที่จูเลียนาถาม อเบนด์เซนเปิดเผยว่าเขาใช้ อี้จิง ในการชี้แนะตอนเขียน ตั๊กแตนนอนหมอบ ในตอนจบของเรื่องจูเลียนาและอเบนด์เซนทำการเสี่ยงทายด้วย อี้จิง และพบว่าแท้จริงแล้วเยอรมนีและญี่ปุ่นแพ้สงคราม
กองเรืออูที่ 12
กองเรืออูที่ 12 (12. Unterseebootsflottille; 12th U-boat Flotilla) เป็นกองเรืออูเยอรมัน ซึ่งได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1942 ที่บอร์โด ภายใต้การบัญชาการของคอร์เวทเทนคาพีเท็น เคลาส์ ช็อลทซ์ กองเรือถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1944 เนื่องจากการมาถึงของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรแบบจวนตัว
เรืออูที่ได้รับมอบหมาย
เรืออูต่อไปนี้ได้รับมอบหมายให้กองเรืออูที่ 12 ที่บอร์โด ในช่วงเวลาต่าง ๆ ระหว่างอายุการใช้งานของพวกมัน:
สามสิบเก้าในสี่สิบสองลำของเรืออูที่ได้รับมอบหมายให้กองเรืออูที่ 12 ถูกทำลายระหว่างการมอบหมาย ก่อนที่ฐาน ณ บอร์โดซ์จะถูกฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ายึด ส่วนเรืออู-861, เรืออู-862 และเรืออู-1061 สามารถหลบหนีได้ และได้รับการถ่ายโอนไปยังกองเรืออูอื่น ๆ
อดีตเรือดำน้ำอิตาลีที่ได้รับมอบหมาย
เรือดำน้ำอิตาลีต่อไปนี้ถูกเข้ายึดหลังจากการยอมจำนนของอิตาลีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1943 และมอบหมายให้กองเรืออูที่ 12:
อารากอร์น
อารากอร์น (Aragorn) หรือ อารากอร์นที่สอง บุตรแห่งอาราธอร์นที่สอง เป็นหนึ่งในตัวละครที่สำคัญในเรื่อง ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาปรากฏตัวในช่วงกลางของหนังสือลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน เมื่อเขาได้พบกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และคณะ เขามีเชื้อสายของ อิซิลดูร์ กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักร กอนดอร์ และเป็นทายาทเพียงผู้เดียวที่หลงเหลืออยู่
หลังจากสิ้นสุดสงครามแหวน อารากอร์นได้รวมสองอาณาจักรแห่งอาร์นอร์และกอนดอร์ไว้ด้วยกัน และปกครองอย่างร่มเย็นต่อเนื่องมาจนจวบสิ้นอายุขัย
ประวัติ
อารากอร์น เป็นชื่อที่ตั้งตาม อารากอร์นที่หนึ่งผู้เป็นบรรพบุรุษ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ในปีที่ 2931 แห่งยุคที่สาม เป็นบุตรของอาราธอร์นที่สองและภรรยากิลไรน์ อารากอร์นสืบเชื้อสายโดยตรงมาจากเอเลนดิล ซึ่งเขาเป็นผู้ที่มีลักษณะและหน้าตาคล้ายกับเอเลนดิลมากที่สุดในหมู่ทายาททุกคน เขายังมีเชื้อสายของ เอลรอส ทาร์-มินยาตูร์ ฝาแฝดครึ่งเอลฟ์ของลอร์ดเอลรอนด์ และกษัตริย์องค์แรกของนูเมนอร์ บรรพบุรุษของเขาอาร์เวดุยได้แต่งงานกับฟิริเอลจากสายตระกูลของอนาริออน มีบุตรคือ อารานาร์ธ นั่นทำให้อารากอร์นเป็นทายาทคนสุดท้ายทางฝั่งของอนาริออนด้วย
เมื่อถึงเวลานั้น เอลรอนด์ก็ได้บอกความจริงแก่"เอสเตล" เรื่องชื่อและประวัติของบรรพบุรุษของเขา และได้มอบ เศษดาบนาร์ซิลและแหวนแห่งบาราเฮียร์ ให้แก่อารากอร์น อารากอร์นได้พบกับอาร์เวนเป็นครั้งแรกเมื่อเขาอายุได้ 20 ปี เวลานั้นอาร์เวนกลับมาจากลอธลอริเอนเพื่อมาเยี่ยมบ้าน อารากอร์นตกหลุมรักอาร์เวนทันที
ปี 2956 ของยุคที่สาม อารากอร์นได้พบกับ แกนดัล์ฟ และต่อมาทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน จากคำแนะนำของแกนดัล์ฟ อารากอร์นและเหล่าคนจรแห่งแดนเหนือจึงได้ร่วมกันระแวดระวังภัยแผ่นดินโดยรอบแว่นแคว้นเล็กๆ ที่มีชื่อว่า ไชร์ ดินแดนอาศัยของเหล่าฮอบบิท อารากอร์นเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า สไตรเดอร์
ระหว่างปี 2957 - 2980 อารากอร์นเดินทางท่องเที่ยวไปทั่ว เขาได้ไปรับราชการอยู่กับ กษัตริย์เธงเกล แห่ง โรฮัน และสจ๊วตเอคเธลิออนที่สองแห่งกอนดอร์ เขาใช้ชื่อในระหว่างปลอมตัวนี้ว่า โธรองกิล (หมายถึง อินทรีแห่งดวงดาว) เขาเคยนำกองเรือเล็กๆ ไปปราบกบฏในอุมบาร์เมื่อปี 2980 ได้เผากองเรือคอร์แซร์ไปมากและสังหารผู้นำของคนเถื่อนพวกนั้น หลังจากชัยชนะในอุมบาร์ "โธรองกิล" ก็จากไป
อารากอร์นในลอร์ดออฟเดอะริงส์
วันที่ 30 กันยายน ปี 3018 ของยุคที่สาม อารากอร์นได้พบกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ ทายาทของบิลโบ และผองเพื่อนฮอบบิทของเขาที่โรงเตี๊ยมแพรนซิ่งโพนี่ ที่เมืองบรี ขณะที่ฮอบบิททั้งสี่เดินทางออกจากไชร์เพื่อนำแหวนเอกไปส่งที่ริเวนเดลล์  เวลานั้นอารากอร์นอายุได้ 87 ปี  เขาช่วยพวกฮอบบิทให้หนีพ้นจากพวกนาซกูล ไปจนถึงริเวนเดลล์ได้ หลังจากนั้นจึงได้เข้าร่วม คณะพันธมิตรแห่งแหวน ร่วมกับตัวแทนชนเผ่าต่างๆ รวมทั้งสิ้น 9 คน เพื่อนำแหวนเอกไปทำลายที่เมาท์ดูม
ตำบลกำแพงเพชร
ตำบลกำแพงเพชร เป็นตำบลในอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2435 ต่อมาเข้ามาอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดสงขลา เรียกว่า อำเภอกำแพงเพชร และปี พ.ศ. 2480 เปลื่ยนชื่อเป็น "อำเภอรัตภูมิ" มีระยะห่างจากศาลากลางจังหวัดสงขลา 60 กิโลเมตร ตำบลกำแพงเพชรมีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 86.6 ตารางกิโลเมตร (54,125 ไร่)
ภูมิศาสตร์
สภาพพื้นที่ของตำบลกำแพงเพชรเป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาสูงทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาสันกาลาคีรีทางด้านตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
สภาพพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร เป็นที่ราบ พื้นที่บางส่วนเป็นภูเขาสูง ทางด้านทิศใต้ของตำบล แหล่งน้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาทางด้านตะวันตก ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่ตำบลท่าชะมวง มีคลองสายหลักไหลผ่านคือ คลองรัตภูมิ คลองเขาล้อน คลองยางแดงและคลองหินดำ
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลกำแพงเพชรประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ
อาชีพ ตำบลกำแพงเพชร สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ บางส่วนเป็นภูเขาจึงเอื้ออำนวยต่อการประกอบอาชีพทางการเกษตร เศรษฐกิจส่วนใหญ่เกิดจากผลผลิตทางการเกษตร นอกจากนี้ภาคเอกชนได้มาจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมในตำบลอันทำให้เกิดการจ้างแรงงานในพื้นที่ ประกอบกับหน่วยงานภาครัฐเข้ามาสนับสนุนให้ราษฎรได้มีความรู้ในด้านการประกอบอาชีพและรายได้เพิ่มขึ้นการประกอบอาชีพของราษฎรในพื้นที่ตำบลกำแพงเพชร แยกได้ดังนี้
โฆเซบา ซูเบลเดีย
โฆเซบา ซูเบลเดีย อาฆีร์เร (เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1979 ที่แคว้นประเทศบาสก์) เป็นนักปั่นจักรยานมืออาชีพจากประเทศสเปน ระหว่างปี ค.ศ. 2002 จนถึงปี ค.ศ. 2007 ซูเบลเดียได้เข้าร่วมทีมยูสกาดี ซูเบลเดียเป็นน้องชาย นักปั่นจักรยาน ชื่อ ไฮมาร์ ซูเบลเดีย
เซียวฮื้อยี้ (ตัวละคร)
เซียวฮื่อยี้ เป็นตัวละครในโก้วเล้ง มีลักษณะเป็นเด็กหนุ่มที่เก่ง ฉลาด ความจำเป็นเลิศ  เขาเติบโตโดยการเลี้ยงดูของ 5 คนโฉด คือ โต่วซัวะ  ฮาฮายี้ ลี้ตั่วฉุ่ย ตู้เกียวเกียว และ อิมเก้าฮิว  และได้รับการดูแลโดยหมอบ้วงฉุนแซ  เซียวฮื้อยี้จึงเป็นคนที่ทันคน ผู้ที่นำเขามาที่หุบเขาคนโฉดคือ อี่น่ำเทียน แต่ไม่ทราบว่าภายหลัง หลังจากเล่มที่ 48 ภาคแค้นอี่น่ำเทียนเป็นต้นไปเขากลายเป็นคนหัวช้า
เดอร์ เออร์ เอ็ท ยินดิจท์ แลนด์
เดอร์ เออร์ เอ็ท ยินดิจท์ แลนด์ (Der er et yndigt land หมายถึง "แผ่นดินอันสวยงาม") เป็นชื่อของเพลงชาติของราชอาณาจักรเดนมาร์ก เพลงนี้ใช้บรรเลงในโอกาสต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับชาติโดยทั่วไป และบรรเลงร่วมกับเพลงสรรเสริญพระบารมีของเดนมาร์กที่มีชื่อว่า "คองคริสเตียนสตุดเวอโฮเอ็นมัสต์" ในวาระต่าง ๆ ที่เกี่ยวของกับพระมหากษัตริย์ โดยปกติแล้วมักใช้ขับร้องด้วยบทร้องบทที่ 1 และสามวรรคสุดท้ายในบทที่ 4 ของเพลงนี้
บทร้องของเพลง Der er et yndigt land ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดย Adam Gottlob Oehlenschläger เมื่อมีการตีพิมพ์บทร้องดังกล่าวครั้งแรกมีความยาวของเนื้อหาทั้งสิ้น 12 บท ภายหลังได้ย่อความลงเหลือเพียงบทที่ 1 บทที่ 3 บทที่ 5 และบทที่ 12 ในการจัดพิมพ์ครั้งต่อมา  สำหรับทำนองเพลงประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1835 โดย Hans Ernst Krøyer ซึ่งต่อมาได้มีผู้ประพันธ์ทำนองสำหรับเพลง Der er et yndigt land ขึ้นใหม่ 2 ทำนองโดย  Thomas Laub และ Carl Nielsen แต่ทั้งสองทำนองนี้ไม่ได้รับการยอมรับและเป็นที่รู้จักของประชาชนมากนัก
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 – โซนภาคใต้
ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 โซนภาคใต้ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกของฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 10 นับตั้งแต่ก่อตั้งลีกภูมิภาคในปี พ.ศ. 2552
สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน
ฤดูกาล 2561 มี 8 สโมสรเข้าแข่งขันในโซนภาคใต้ ได้แก่ หมายเหตุ:
ผู้ทำประตูสูงสุด
สถิตินับถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายของการแข่งขันในโซนภาคใต้
การทำแฮตทริก
ในการแข่งขันไทยลีก 4 โซนภาคตะวันออกมีการทำแฮตทริกเกิดขึ้น 2 ครั้ง ได้แก่
โซเดียมไบคาร์บอเนต
โซเดียมไบคาร์บอเนต (sodium bicarbonate; ชื่อตาม IUPAC: โซเดียมไฮโดรเจนคาร์บอเนต) หรือ โซดาทำขนม (baking soda) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมีคือ NaHCO3 มีเลขอีคือ E500 ลักษณะเป็นผงสีขาว มีรสเค็มคล้ายโซเดียมคาร์บอเนต มีการใช้โซเดียมไบคาร์บอเนตมาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ ในรูปของเนตรอน (natron)
พระรัตนปัญญาเถระ
พระรัตนปัญญาเถระ หรือพระสิริรัตนปัญญาเถระ เป็นพระชั้นผู้ใหญ่ระดับสังฆราชาในรัชสมัยของพระเมืองแก้ว หรือพระติลกปนัดดาธิราช แห่งอาณาจักรล้านนา
ชาตสถานของพระรัตนปัญญาเถระ ยังมีความไม่แน่ชัด บ้างก็ว่าเกิดที่เชียงราย ลำปาง หรือพะเยา คาดว่าเกิดราวปี พ.ศ. 2016 พระรัตนปัญญาเถระอุปสมบทและพำนักอยู่ที่วัดป่าแก้ว จังหวัดเชียงราย ต่อมาได้มาศึกษาต่อที่เชียงใหม่และพำนักอยู่ที่วัดสีหลาราม (ปัจจุบันคือวัดเจ็ดยอด) ท่านเคยพำนักที่วัดฟ่อนสร้อย จนได้เป็นเจ้าอาวาส จากนั้นย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดเจ็ดยอดในสมัยพระเมืองแก้ว ซึ่งเป็นถือเป็นพระอารามหลวง
ท่านได้รจนาชินกาลมาลีปกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2060 ในรัชสมัยพระติลกปนัดดาธิราช ในพรรษาที่ 23 ซึ่งคาดว่าอายุน่าจะย่างเข้า 44 ปี จากหลักฐานในชินกาลมาลีปกรณ์ ท่านมีความรู้ความสามารถ ในพระไตรปิฎกและอรรถกถา มีความสามารถทางด้านภาษาบาลีเป็นอย่างดี
เอาเตอร์ก็อด
เอาเตอร์ก็อด หรือ อุตรเทพ เป็นศัพท์ซึ่งใช้เรียกเทพสมมุติในวรรณกรรมกลุ่มตำนานคธูลู ซึ่งมีที่มาจากบทประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์
โดยรวมแล้ว เอาเตอร์ก็อดเป็นเทพที่มีอำนาจมากกว่าเกรทโอลด์วันและมีอิทธิพลในระดับจักรวาล แต่ความแตกต่างของเทพทั้งสองกลุ่มก็ค่อนข้างคลุมเครือ และบางครั้งผู้ศึกษางานประพันธ์กลุ่มตำนานคธูลูก็ไม่อาจแยกเทพทั้งสองกลุ่มออกจากกันได้
ลักษณะโดยทั่วไป
ผู้นำของเหล่าเอาเตอร์ก็อดคืออซาธอท เทพตาบอดผู้โง่เขลา ซึ่งหลับใหลอยู่ ณ ใจกลางของจักรวาลโดยมีเทพอื่นๆเต้นระบำและเล่นดนตรีขับกล่อมอซาธอทอยู่โดยรอบ ในบรรดาเอาเตอร์ก็อดที่อยู่กับอซาธอทประกอบด้วยทุลซ์ชา เปลวไฟสีเขียว ชุบ นิกกูรัธ แพะดำแห่งป่า ยอก โซธอท ทั้งหมดในหนึ่งเดียว ซึ่งเป็นเทพแห่งมิติและเวลาทั้งมวล และไนอาลาโธเทป ความวุ่นวายที่คืบคลาน ซึ่งเป็นสื่อกลางระหว่างเหล่าเทพเจ้าและสาวก ไนอาลาโธเทปเป็นเอาเตอร์ก็อดเพียงหนึ่งเดียวที่มีบุคลิกคล้ายกับมนุษย์
กรอธ
(Ghroth) ปรากฏตัวในเรื่อง The Music of the Spheres ของเควิน เอ รอส กรอธมีลักษณะเป็นดาวเคราะห์ขนาดเล็กหรือดวงจันทร์ มีสีแดงสนิมและรอยแยกขนาดใหญ่ที่มีดวงตาขนาดมหึมาอยู่ข้างใต้ กรอธจะเดินทางไปในจักรวาลพร้อมกับร้องเพลงไปด้วย เมื่อเข้าใกล้ดาวเคราะห์อื่น เพลงของกรอธจะทำให้เกรทโอลด์วันหรือเอาเตอร์ก็อดที่หลับใหลอยู่ตื่นขึ้น ซึ่งมักทำให้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่บนดาวดวงนั้นหรือแม้แต่การแตกสลายของดวงดาว เชื่อว่ากรอธเป็นสาเหตุของการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่หลายๆครั้งบนโลก และเป็นต้นเหตุให้ดาวแชกไกของเผ่าแมลง ชานแตกสลาย เรื่องของกรอธนี้มีที่มาจากทฤษฏีดาวเนเมซิส
ทุลซ์ชา
(Tulzscha) ปรากฏตัวในเรื่อง The Festival ของเลิฟคราฟท์ มีฉายาว่าเปลวไฟสีเขียว เป็นหนึ่งในเอาเตอร์ก็อดที่เต้นระบำขับกล่อมอซาธอท เมื่อสาวกทำพิธีเรียกมายังโลกจะปรากฏร่างเป็นเสาเพลิงสีเขียวซีด ร่างของทุลซ์ชาไม่มีความร้อนและแสงของทุลซ์ชาจะไม่ทำให้เกิดเงาเหมือนไฟธรรมดา พื้นดินใกล้กับที่ทุลซ์ชาปรากฏร่างนั้นจะแปดเปื้อนด้วยพิษและสิ่งมีชีวิตในบริเวณใกล้เคียงจะล้มตาย กล่าวว่าในอนาคตอันไกลโพ้น ทุลซ์ชาจะเป็นผู้ทำลายโลกโดยทำให้ดวงอาทิตย์โชติช่วงขึ้นและกลืนโลกเข้าไป สาวกของทุลซ์ชานั้นสามารถเรียกเบียกีซึ่งเป็นอสูรรับใช้ของฮัสเทอร์มาเพื่อใช้เป็นพาหนะสำหรับเดินทางในอวกาศได้
ยิดฮ์รา
(Yidhra) ปรากฏตัวในเรื่อง Where Yidhra Walks ของวอลเตอร์ ซี. เดบิล จูเนียร์ มีฉายาว่าแม่มดฝัน ยิดฮ์รานั้นเป็นอมตะและอยู่บนโลกมาตั้งแต่ก่อน3,000ปีแรกเริ่มที่จะมีสิ่งมีชีวิต ยิดฮ์ราสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมได้โดยการกินสิ่งมีชีวิตอื่นและวิวัฒนาการตามลักษณะของสิ่งมีชีวิตนั้น เมื่อเวลาผ่านไป ยิดฮ์ราก็จะแบ่งร่างย่อยออกมาซึ่งล้วนแต่มีจิตสำนึกร่วมกัน ยิดฮ์รานั้นมีสาวกอยู่ทั่วโลก สาวกของยิดฮ์รานั้นอาจรับชีวิตอมตะได้โดยกลายเป็นส่วนหนึ่งของยิดฮ์รา ยิดฮ์ราจะเปิดเผยร่างที่แท้จริงต่อสาวกผู้ภักดีอย่างยิ่งยวดเท่านั้น ส่วนใหญ่แล้วจะปรากฏกายด้วยภาพลวงตาเป็นหญิงสาวผู้งดงามเสียมากกว่า
หมอกนิรนาม
(Nameless mist) ปรากฏตัวในจดหมายของเอช.พี.เลิร์ฟคราฟเอง หมอกนิรนามเป็นเอาเตอร์ก๊อดที่ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตต่างๆในจักรวาลอื่นได้ รวมถึง yog-sothoth ด้วยและมันมีอายุเก่าแก่กว่าเอาเตอร์ก๊อดทุกตัวยกเว้น อซาทอธ ที่เป็นผู้สร้าง​ ลักษณะ​ของมันไม่มีการระบุไว้อย่างชัดเจนเพราะปรากฏ​เพียงในจดหมายเท่านั้น
ซัคซัคครูธ​
(Cxaxakluth)​ ปรากฏตัวในเรื่อง​ the​ Uuresponding​ gods​ ประพันธ์​โดย​ คราก​ แอชตัน​ สมิธ​ ซัคซัคครูธนั้นเป็นลูกที่เกิดจากการแบ่งตัวของอซาธอธ​ มันได้อยู่กับครอบครัวของมันบนดาวยุกกอธก่อนที่จะแยกออกจากครอบครัวเพราะว่าดาวเคราะห์​ทั้งหลายบนระบบสุริยะ​เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยของมัน
อุบโบ ซาธลา
(Ubbo-Sathla) ปรากฏตัวในเรื่อง Ubbo-Sathla ของคลาก แอชตัน สมิท อุบโบ ซาธลาเป็นหนึ่งในเทพซึ่งอยู่ในถ้ำยิคาใต้ภูเขาวูรมิธาเดรธ มีลักษณะเป็นกลุ่มโปรโตพลาสซึมขนาดใหญ่และให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตระดับจุลินทรีย์ออกจากตัวอย่างต่อเนื่อง อุบโบ ซาธลาทำหน้าที่คุ้มกันหินจารึกซึ่งเชื่อว่าบันทึกความรู้ของเหล่าเอลเดอร์ก็อดไว้ แม้จะกล่าวว่าอุบโบ ซาธลาได้ให้กำเนิดบรรพบุรุษของชีวิตทั้งมวลบนโลก แต่สิ่งใดก็ตามที่ถูกระยางของอุบโบ ซาธลาสัมผัสจะปราศจากชีวิตไปตลอดกาล และในอนาคต อุบโบ ซาธลาจะกลืนทุกชีวิตในโลกเข้ากับตัวเองอีกครั้ง
เอาเตอร์ก็อดชั้นต่ำ
(Lesser Outer God) ระบุถึงใน ภารกิจฝันแห่งปริศนาคาแดธ (Dream Quest of Unknow Kadath) ของเลิฟคราฟท์ เอาเตอร์ก็อดชั้นต่ำเป็นคำเรียกรวมๆถึงเอาเตอร์ก็อดที่ไม่มีชื่อและเต้นระบำขับกล่อมอซาธอท เอาเตอร์ก็อดชั้นต่ำมีลักษณะและอำนาจที่แตกต่างกันไป แต่ทั้งหมดก็ล้วนแต่ไม่มีความคิดเช่นเดียวกับอซาธอท บางครั้งเทพชั้นต่ำนี้จะให้กำเนิดเอาเตอร์ก็อดตนอื่นออกมา ซึ่งเอาเตอร์ก็อดที่เกิดใหม่นี้บ้างก็จะเดินทางไปในจักรวาล แต่ส่วนใหญ่จะอยู่กับตนอื่นๆมากกว่า
แอบฮอธ
(Abhoth) ปรากฏตัวในเรื่อง The Seven Geases ของคลาก แอชตัน สมิท มีฉายาว่า ต้นตอแห่งความโสโครก แอบฮอธเป็นหนึ่งในเทพซึ่งอยู่ในถ้ำยิคาใต้ภูเขาวูรมิธาเดรธ แอบฮอธมีลักษณะเป็นบ่อเนื้อเหลวสีเทาซึ่งให้กำเนิดอสุรกายดุร้ายรูปร่างต่างๆกัน อสุรกายที่กำเนิดจากแอบฮอธส่วนใหญ่จะถูกแอบฮอธใช้สายระยางและแขนดึงกลับไปและกินเป็นอาหาร แอบฮอธสามารถใช้โทรจิตสื่อสารกับผู้ที่อยู่ใกล้ได้ เนื่องจากลักษณะของแอบฮอธคล้ายคลึงกับอุบโบ ซาธลามาก จึงเป็นไปได้ว่าแท้จริงแล้วเทพทั้งสองเป็นสิ่งเดียวกัน
ไฮดรา
(Hydra) ปรากฏตัวในเรื่อง Hydra ของเฮนรี คัทเนอร์ มีลักษณะเป็นของเหลวสีเทาปริมาณมหาศาลซึ่งมีหัวของมนุษย์และมนุษย์ต่างดาวจำนวนมากผุดขึ้นมาและร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวด สาวกของไฮดราจะหลอกใช้ผู้อื่นในการสังเวยแก่ไฮดราโดยมอบคัมภีร์ On the Sending Out of the Soul ซึ่งมีมนต์พิธีกรรมสำหรับการถอดจิตออกจากร่างไปยังที่ใดๆได้ตามความปรารถนา แต่ไฮดราจะรวมตัวกับร่างจิตของผู้ประกอบพิธี และตัดหัวของทุกคนในบริเวณที่ร่างจิตปรากฏตัวเพื่อนำมารวมไว้ในตัวไฮดราเอง ผู้ที่ทำพิธีถอดจิตจะกลับคืนสู่ร่างเองในภายหลังโดยไม่มีอันตรายใดๆ นอกจากอาการช็อกที่ได้เห็นการฆ่าฟันของไฮดรา ชื่อของไฮดรานั้นมาจากงูพิษในตำนานกรีก แต่ในตำนานคธูลูนี้ ไฮดราเป็นส่วนหนึ่งของอซาธอท
ไนอาลาโธเทป
ไนอาลาโธเทป (Nyarlathotep) หรือไนอาลัทโฮเทป หรือเนียลาโธเทป เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของ เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไนอาลาโธเทปมีฉายาว่า "ความวุ่นวายที่คืบคลาน" (Crawling Chaos) ปรากฏตัวในเรื่องสั้นชื่อ ไนอาลาโธเทป (พ.ศ. 2463) และนับเป็นเทพที่มีบทบาทมากที่สุดตัวหนึ่งในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ปืนสั้นอัดลม 10 เมตร ทีมผสม
การแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ปืนสั้นอัดลม 10 เมตร ทีมผสม เป็น 1 ใน 15 รายการแข่งขันยิงปืนที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามยิงปืนอาซากะ การแข่งขันรายการปืนสั้นอัดลม 10 เมตร ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 40 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
ไบรอัน แบ็กนาลล์
ไบรอัน แบ็กนาลล์ (เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1981) เป็นนักเขียน, นักพูด และครูฝึกชาวอเมริกัน ไบรอันมีผลงานเขียนอย่างThe Happiness Bible: Your Timeless Guide to Finding True & Lasting Happiness. หรือ ความสุขไบเบิล: ไม่มีเวลาที่คุณค้นพบคู่มือที่ถูกและความสุขภายหลัง
ไบรอันรู้จักกันในฐานะที่มีส่วนร่วมในเครกส์ลิสต์ และในการประท้วงในปี ค.ศ. 2013 ในแบล็กฟลายเดย์ไฟทส์ นอกจากนี้ไบรอันปรากฎในสื่อสิ่งพิมพ์อย่าง ซีบีเอส, ฟ็อกซ์ นิวส์, มาเทอร์ เนเชอร์ เน็ตเวิร์ก, และชิคาโกทริบูน
โคโรชิ ไอ
โคโรชิ ไอ (殺し愛 (Koroshi Ai)) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดย Fe ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวโชโจะ Monthly Comic Gene ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 11 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Platinum Vision เริ่มฉายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2565
ดัชชีลิมบวร์ค
ดัชชีลิมบวร์ค (Herzogtum Limburg, Duchy of Limburg) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ปกครองโดยดยุกแห่งลิมบวร์ค ดัชชีลิมบวร์คตั้งอยู่ในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในบริเวณที่เป็นส่วนหนึ่งของเบลเยียม และ เนเธอร์แลนด์ และบางส่วนในเยอรมนีปัจจุบัน ในสมัยโรมันลิมบวร์คตั้งอยู่ในจังหวัดเจอร์มาเนียใต้ที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเคลท์จนกระทั่งมาแทนด้วยชนเจอร์มานิคเมื่ออำนาจของจักรวรรดิโรมันเริ่มเสื่อมโทรมลง ดัชชีลิมบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1065 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1794 เมื่อถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสที่ผนวกลิมบวร์คเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเมิซใต้ (Meuse-Inférieure)
สำนักงานสถิติแห่งชาติ
สำนักงานสถิติแห่งชาติ (National Statistical Office) เป็นหน่วยงานของรัฐบาลไทย ระดับกรม สังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีภารกิจในฐานะเป็นหน่วยงานกลางของรัฐ ในการดำเนินการเกี่ยวกับสถิติตามหลักวิชาการ และจัดทำสถิติเพื่อติดตามประเมินผลและสนับสนุนการดำเนินการตามนโยบายและแผนงานของรัฐ
ประวัติ
ราชการสถิติของประเทศไทย ได้กำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ ๑ เมษายน ๒๔๕๘ โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตั้ง "กรมสถิติพยากรณ์" ขึ้นในกระทรวงพระคลังมหาสมบัติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๓๑ วันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๗ โดยมีพระราชวรวงศ์เธอกรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ทรงดำรงตำแหน่งอธิบดี ทำหน้าที่รวบรวมหัวข้อทะเบียน และรายงานของกระทรวง ทบวง กรม เพื่อประโยชน์ในการวิเคราะห์และพยากรณ์ภาวการณ์ล่วงหน้า โดยมีผู้เชี่ยวชาญจากต่างประเทศเป็นที่ปรึกษา หลังจากนั้น กรมสถิติพยากรณ์ได้มีการเปลี่ยนแปลงสถานภาพ และสังกัดอีกหลายครั้ง แต่การปฏิบัติราชการสถิติก็มีการดำเนินการอย่างต่อเนื่องโดยมิได้หยุดยั้ง เรื่องราวต่างๆ ได้ถูกลำดับตามช่วงเวลาและขั้นตอนที่สำคัญๆ ซึ่งควรแก่การจารึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ ของหน่วยงานดังนี้คือ
เดือนกันยายน ๒๔๕๘ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชดำริ เห็นสมควรขยายขอบเขตหน้าที่ การปฏิบัติงาน ของกรมสถิติพยากรณ์ไปทางด้านพาณิชย์ด้วย จึงได้โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเป็น "กรมพาณิชย์และสถิติพยากรณ์" แต่ยังคงสังกัดอยู่ใน กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ โดยมีการขยายงานเก็บรวบรวมข้อมูลสถิติสาขาต่างๆ และได้จัดพิมพ์หนังสือสถิติรายงาน ประจำปี พ.ศ. ๒๔๕๙ (Statistical Yearbook) ออกเผยแพร่ เป็นเล่มแรกของประเทศไทย ซึ่งจัดพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษ
เดือนสิงหาคม ๒๔๖๓ ได้มีการยกฐานะ กรมพาณิชย์และสถิติพยากรณ์ ขึ้นเป็น "กระทรวงพาณิชย์" งานสถิติที่สังกัดอยู่ในกระทรวงนี้มีฐานะเป็นกรม และมีชื่อว่า "กรมสถิติ พยากรณ์สาธารณะ" ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ๒๔๖๔ ได้โอนกรมสถิติพยากรณ์สาธารณะ มาสังกัดกรมบัญชาการ กระทรวงพระคลังมหาสมบัติ มีชาวต่างประเทศเป็นหัวหน้าหน่วยงาน โดยมีหน้าที่เก็บรวบรวมข้อมูลจากหน่วยงานต่างๆ และพิมพ์รายงานประจำปีออกเผยแพร่ ในปี พ.ศ. ๒๔๗๐ หัวหน้าหน่วยงานซึ่งเป็นชาวต่างประเทศ ได้เดินทางกลับไป หม่อมเจ้าอธิพรพงศ์ เกษมศรี ทรงเข้ารับหน้าที่เป็นหัวหน้าหน่วยงานแทน และเมื่อทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งปลัดกรม ในเดือนพฤษภาคม ๒๔๗๖ ได้มีการโอน กรมสถิติพยากรณ์สาธารณะ ไปสังกัดอยู่กับกรมพาณิชย์ กระทรวงเศรษฐการ และลดฐานะเป็น "กองสถิติพยากรณ์" โดยมีหม่อมเจ้าอธิพรพงศ์ เกษมศรี ทรงดำรงตำแหน่งหัวหน้ากอง และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กองประมวลสถิติพยากรณ์" เมื่อเดือนตุลาคม ๒๔๗๘ จากนั้น ได้ย้ายมาสังกัดกรมเลขาธิการคณะรัฐมนตรี โดยหม่อมเจ้าอธิพรพงศ์ เกษมศรี ทรงดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองเช่นเดิม โดยทำหน้าที่เป็นหน่วยงานกลาง สำหรับการให้บริการข้อมูลสถิติ
ในปี พ.ศ. ๒๔๗๙ ได้มีพระราชบัญญัติว่าด้วยการสถิติ ออกใช้ในประเทศไทยเป็นครั้งแรก เรียกว่า "พระราชบัญญัติการสถิติพยากรณ์ พุทธศักราช ๒๔๗๙" ซึ่งได้กำหนดหน้าที่ในการบริหารราชการสถิติของประเทศ และหน้าที่ของประชาชน ที่พึงปฏิบัติตาม พ.ร.บ. ฉบับนี้ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ๒๔๘๕ ได้โอนกองประมวลสถิติพยากรณ์ ไปสังกัดกรมการสนเทศ กระทรวงพาณิชย์ และในเดือนพฤษภาคม ๒๔๘๖ ได้โอนกองประมวลสถิติพยากรณ์ กลับมาสังกัดกรมเลขาธิการคณะรัฐมนตรี สำนักนายกรัฐมนตรีตามเดิม ในระยะนี้มีผู้ต้องการใช้ข้อมูลสถิติเพิ่มขึ้น อีกทั้งมีความต้องการใช้สถิติใหม่ๆด้วย จึงมีการพิจารณาปรับปรุงจัดวางมาตรฐานในการบริหารงานสถิติ รวมทั้งมีการบัญญัติศัพท์สถิติขึ้นใช้เป็นครั้งแรก เพื่อให้ส่วนราชการที่มีงานสถิติใช้ร่วมกัน ในเดือนกุมภาพันธ์ ๒๔๙๓ มีการโอนกองประมวลสถิติพยากรณ์ ไปสังกัดสภาเศรษฐกิจแห่งชาติ ซึ่งในขณะนั้นเป็นทบวงการเมืองอิสระ มีฐานะเทียบเท่ากรม กองประมวลสถิติพยากรณ์ภายใต้สังกัดใหม่ ได้ขยายงาน และ ได้จัดทำงานสถิติที่สำคัญร่วมกับกระทรวงเกษตราธิการ คือ จัดทำสำมะโนเกษตรทั่วราชอาณาจักรขึ้นเป็นครั้งแรก ในเดือนพฤศจิกายน ๒๔๙๓
ต่อมาได้มีการจัดตั้ง "สำนักงานสถิติกลาง (Central Statistical Office)" ขึ้นใน สภาเศรษฐกิจแห่งชาติ เมื่อเดือนธันวาคม ๒๔๙๓ โดยมีหม่อมเจ้าอธิพรพงศ์ เกษมศรี เป็นผู้อำนวยการสำนักงานสถิติกลางคนแรก ในช่วงนี้ได้พัฒนาและขยายงานสถิติออกไปอย่างกว้างขวางยิ่งกว่าเดิมและได้นำเครื่องจักรกล มาใช้ในการประมวลผลข้อมูลสถิติ ในปี พ.ศ. ๒๔๙๔ เพื่อใช้ในการประมวลผลข้อมูลงานสำมะโนเกษตร หลังจากนั้นมีการประกาศใช้ "พระราชบัญญัติสถิติ ๒๔๙๕" ซึ่งทำให้สำนักงานสถิติกลาง มีอำนาจหน้าที่อย่างสมบูรณ์ ทั้งในด้านการบริหารกิจการสถิติของรัฐ การส่งเสริม และประสานงานสถิติ การทำสำมะโน สำรวจ การศึกษาอบรมวิชาสถิติ ตลอดจนการวิจัยในด้านวิชาการสถิติ
เมื่อรัฐบาล ได้จัดตั้งสำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติขึ้นใน สำนักนายกรัฐมนตรี ในเดือนกันยายน ๒๕๐๒ เป็นผลให้สำนักงานสถิติกลางได้รับการปรับปรุง และขยายงานเพิ่มขึ้น ในช่วงระยะเวลาดังกล่าวนี้ สำนักงานสถิติกลาง ได้ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลสถิติหลายโครงการ ที่สำคัญๆ คือ โครงการสำมะโนประชากร พ.ศ. ๒๕๐๓ (เป็นสำมะโนประชากรครั้งที่ ๖ ของประเทศไทย และเป็นสำมะโนประชากรครั้งแรกของสำนักงานสถิติกลาง) และโครงการสำรวจการใช้จ่ายของครอบครัว
สำนักงานสถิติกลาง ได้แยกส่วนราชการออกจากสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ และได้ยกฐานะเป็น "สำนักงานสถิติแห่งชาติ" มีฐานะเป็นกรม สังกัดอยู่ในสำนักนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๐๖ ซึ่งถือว่าเป็นวันก่อตั้งสำนักงาน โดยมีนายบัณฑิต กันตะบุตร เป็นเลขาธิการสถิติแห่งชาติคนแรก ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๕๐ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๐๖ และเป็นหน่วยราชการแห่งแรกของประเทศไทย ที่ได้มีการติดตั้งระบบคอมพิวเตอร์ เพื่อใช้ประมวลผลงานสำมะโนและสำรวจ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๖ นอกจากนี้มีการขยายงานสถิติไปยังส่วนภูมิภาค โดยได้จัดตั้งสำนักงานสถิติจังหวัดขึ้นทุกจังหวัด ในปี พ.ศ. ๒๕๐๘ แต่ยังเป็นราชการบริหารส่วนกลาง
ในปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการ สำนักงานสถิติแห่งชาติ สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๓๕ โดยแบ่งส่วนราชการสำนักงานสถิติแห่งชาติ เป็น ๙ กอง ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙ ตอนที่ ๙๑ ลงวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๓๕
ต่อมาในปี ๒๕๓๖ สำนักงานสถิติแห่งชาติ ได้มีการปรับปรุงแบ่งส่วนราชการสำนักงานสถิติแห่งชาติอีกครั้ง โดยกำหนดให้มีสำนักงานสถิติจังหวัด เป็นราชการบริหารส่วนภูมิภาค ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐ ตอนที่ ๒๐๗ ลงวันที่ ๙ ธันวาคม ๒๕๓๖
จากการปฏิรูประบบราชการ ในปี ๒๕๔๕ ตาม พรบ.ปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม มีผลให้สำนักงานสถิติแห่งชาติเข้ามาอยู่ในสังกัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร โดยได้แบ่งส่วนราชการออกเป็น ๓ สำนัก ๑ ศูนย์ ๓ กอง ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๑๙ ตอนที่ ๑๐ ก. ลงวันที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๔๕
จากกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ๑๒๕ ตอนที่ ๑๑๔ ก. ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๑ สำนักงานสถิติแห่งชาติจึงได้แบ่งส่วนราชการออกเป็นราชการบริหารส่วนกลางมี ๖ สำนัก ๒ ศูนย์ ส่วนสำนักงานสถิติจังหวัดเป็นราชการบริหารส่วนภูมิภาค
ตราสัญลักษณ์
จากการที่สำนักงานสถิติแห่งชาติได้จัดโครงการประกวดตราสัญลักษณ์ (โลโก้) สำนักงานสถิติแห่งชาติ เพื่อนำผลงานที่ชนะเลิศใช้เป็นตัวแทนและเป็นสื่อประชาสัมพันธ์สำนักงานฯ นั้น คณะกรรมการฯได้ทำการคัดเลือกและตัดสินเมื่อวันที่ 14 มกราคม 2553 ซึ่งรางวัลชนะเลิศ เป็นผลงานของ นายวีระศักดิ์ พุทธรักษา ตราสัญลักษณ์สื่อถึงหน้าที่ วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ และพันธกิจ ของสำนักงานฯ เพื่อให้ตราสัญลักษณ์เป็นเสมือนของตัวแทนองค์กร ที่จะสื่อสารออกไปสู่สังคมไทย ถึงความสำคัญของข้อมูลสถิติ และสารสนเทศที่มีสำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นองค์กรหลักที่รับผิดชอบดูแล
อำนาจหน้าที่
สำนักงานสถิติแห่งชาติ มีอำนาจหน้าที่ตามพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. 2550 ดังต่อไปนี้
การแบ่งส่วนราชการ
จากกฎกระทรวง แบ่งส่วนราชการสำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร พ.ศ. 2551 สำนักงานสถิติแห่งชาติ แบ่งส่วนราชการดังนี้
หมายเหตุ
จาก พระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. 2550 มีผลให้ตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการของสำนักงานสถิติแห่งชาติ มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิม เลขาธิการสถิติแห่งชาติ เป็นผู้อำนวยการสำนักงานสถิติแห่งชาติ
สเตฟาโน การ์ดู
สเตฟาโน การ์ดู (Stefano Cardu) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ออกแบบอาคารในสยาม เช่น พระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร (ในพระบรมมหาราชวัง) และตำหนักของ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี (ที่พระราชวังเดิม) รวมถึงอาคารไปรษณียาคาร พระราชวังสราญรมย์ โครงการศาลสถิตยุติธรรม อาคารโรงเรียนทหารสราญรมย์ และตึกแถวที่หน้าวัดราชบูรณะ
ประวัติ
สเตฟาโน การ์ดู เกิดที่เมืองคัลยารี ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1849 เป็นบุตรชายคนเดียวของครอบครัวช่างฝีมือ เขาศึกษาด้านเดินเรือแต่ก็เรียนไม่จบ เมื่อ ค.ศ. 1864 ตอนที่อายุ 15 ปี ได้ทำงานเป็นเด็กรับใช้บนเรือพาณิชย์ หลังจากใช้ชีวิต 10 ปี ในทะเล ก็เป็นผู้ได้รับประกาศนียบัตรการเดินเรือ ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1874 การ์ดูเดินทางถึงสยาม
จากบันทึกผู้อยู่อาศัยใน The Directory for Bangkok and Siam แสดงให้เห็นว่าการ์ดูอยู่ในรายชื่อผู้อยู่อาศัยชาวต่างชาติเมื่อ ค.ศ. 1879 เขาได้รับการว่าจ้างจากนักธุรกิจชาวอังกฤษ ต่อมาเขาได้สร้างโรงเลื่อยของตัวเองและเริ่มก่อสร้างบ้านพักและอาคารต่าง ๆ ทั้งถนน สะพาน ให้แก่ราชสำนักสยามซึ่งตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ค.ศ. 1881 ได้รับการว่าจ้างเป็นช่างเขียนแบบให้กับบริษัท H.S.M. Architect Department เขาได้ออกแบบก่อสร้างพระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสุดารัตนราชประยูร (ในพระบรมมหาราชวัง) และตำหนักของ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี (ที่พระราชวังเดิม) รวมถึงอาคารไปรษณียาคาร พระราชวังสราญรมย์ โครงการศาลสถิตยุติธรรม อาคารโรงเรียนทหารสราญรมย์ และตึกแถวที่หน้าวัดราชบูรณะ
การ์ดูก่อตั้งบริษัทรับเหมาก่อสร้างของตน S. Cardu & Co. Building Contractors เมื่อ ค.ศ. 1885 ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 บริษัทได้กลายเป็นวิสาหกิจในชื่อ The S. Cardu & Co., Architects, Civil Engineers & Contractors มีสำนักงานอยู่ทางทิศตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา เขาใช้ชีวิตในบางกอกร่วม 30 ปี
ค.ศ. 1914 ได้บริจาคงานศิลปะต่าง ๆ ของสยาม พม่า จีน และญี่ปุ่น ให้กับเมืองคัลยารี ภายหลังเมื่อ ค.ศ. 1918 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ชื่อ The Stefano Cardu Museum of Siamese Art (Museo d’Arte Siamese Stefano Cardu)
สเตฟาโน การ์ดูเสียชีวิตที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 ด้วยวัย 84 ปี หลุมศพของเขาอยู่ที่สุสานเวราโน
ผลงาน
ผลงานการออกแบบและรับเหมาก่อสร้างของนายการ์ดูมีดังนี้
กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง
กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือ โรคซาร์ส (severe acute respiratory syndrome, SARS) เป็นไวรัสโรคระบบหายใจที่มีต้นกำเนิดจากสัตว์ซึ่งมาจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (severe acute respiratory syndrome coronavirus; SARS-CoV หรือ SARS-CoV-1) สายจำเพาะแรกของสปีชีส์โคโรนาไวรัสซาร์สในโคโรนาไวรัสสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง (SARSr-CoV) กลุ่มอาการนี้ก่อให้เกิดการระบาดของโรคซาร์สใน ค.ศ. 2002–2004 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2017 นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนสืบต้นตอไวรัสจากตัวกลางในอีเห็นข้างลาย ถึงค้างคาวมงกุฎ ในเขตเมืองชาติพันธุ์อี๋ซีหยาง มณฑลยูนนาน
ซาร์สเป็นโรคที่หายาก ในตอนที่โรคระบาดนี้สิ้นสุดลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 มีผู้ติดเชื้อ 8,422 รายที่มีอัตราป่วยตาย (CFR) ร้อยละ 11 ไม่มีเคส SARS-CoV-1 ที่มีการรายงานทั่วโลกมาตั้งแต่ ค.ศ. 2004
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 SARSr-CoV อีกสายหนึ่งมีชื่อว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) สายพันธ์ุนี้ก่อให้เกิดโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ซึ่งเป็นโรคทำให้เกิด การระบาดทั่วของโควิด-19
อาการและอาการแสดง
อาการแรกเริ่มจะคล้ายกับอาการของไข้หวัดใหญ่ คือมีไข้ ปวดกล้ามเนื้อ อ่อนเพลีย ไอ เจ็บคอ และอาการแบบไม่จำเพาะอื่น ๆ อาการเดียวที่พบร่วมกันในผู้ป่วยทุกรายคือมีไข้เกิน 38 องศาเซลเซียส ผู้ป่วยส่วนหนึ่งจะมีอาการหายใจลำบากและมีปอดอักเสบตามมา ซึ่งอาจเป็นปอดอักเสบจากไวรัสโดยตรง หรือเป็นปอดอักเสบจากแบคทีเรียแทรกซ้อน
เชื้อซาร์สมีระยะฟักตัวอยู่ที่ประมาณ 4–6 วัน แต่ก็พบได้สั้นสุดคือ 1 วัน และนานสุดคือ 14 วัน
สาเหตุ
โรคซาร์ส เกิดจากเชื้อไวรัส 2 ชนิด
การระบาด
องค์การอนามัยโลกระบุว่า โรคนี้มีต้นกำเนิดมาจากมณฑลกวางตุ้งของประเทศจีน เมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ระบาดไปที่ฮ่องกง และต่อมาที่เวียดนาม สิงคโปร์ และแคนาดา โดยต่อมามีผู้พบโรคนี้ในที่อื่น ๆ ซึ่งรวมถึงในสหรัฐ ฝรั่งเศส อังกฤษ ไต้หวัน และเยอรมนี
แซนตามอนิกา (แก้ความกำกวม)
แซนตามอนิกา (Santa Monica) หรือ ซานตาโมนีกา (Santa Monica) สามารถหมายถึง
เลโกลัส
เลโกลัส (Legolas) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีนเป็นพระโอรสของกษัตริย์ธรันดูอิลเป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวนซึ่งรับหน้าที่นำแหวนเอกไปทำลายที่ภูมรณะ ในฐานะตัวแทนของเผ่าพันธุ์เอลฟ์ อีกทั้งยังมีการเพิ่มบทบาทของเลโกลัสลงใน ภาพยนตร์เดอะฮอบบิท ของ ปีเตอร์ แจ็คสัน อีกด้วย
ความหมายของชื่อ
ชื่อของเลโกลัส (Legolas) แห่งเมิร์ควู้ด มาจากภาษาซินดารินซึ่งเป็นการประสมคำระหว่าง Laeg ที่หมายถึง ‘สีเขียว’ กับ golas ที่หมายถึง ‘มวลหมู่ใบไม้’ แต่เหตุที่เมื่อนำมารวมกันแล้วอ่านว่า Legolas นั่นเพราะว่าตามหลักไวยากรณ์ของภาษาซินดารินแล้ว รูปสระเสียง a ที่อยู่ในคำศัพท์แต่ไม่ใช่พยางค์สุดท้าย จะต้องออกเสียงเป็นเสียง e ดังนั้นเมื่อมีเสียง e สองตัวจึงถูกตัดออกไปเสียหนึ่ง ด้วยเหตุนี้คำว่า ‘กรีนลีฟ (Greenleaves-หมู่ไม้ใบเขียว) ’ จึงเป็นความหมายของชื่อของเขา ไม่ใช่สมญาหรือนามสกุลแต่อย่างใด
เลโกลัสในอดีต
ชื่อเลโกลัสในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นชื่อที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ยืมมาจากตำนานเรื่อง การล่มสลายของกอนโดลิน (The Fall of Gondolin) ที่เขาเคยเขียนไว้เมื่อนานมาแล้ว (ในราวปี ค.ศ. 1917) โดยในครั้งนั้นมีตัวละครตัวหนึ่งชื่อว่า เลโกลัส กรีนลีฟ แห่งสกุลพฤกษะ (Legolas Greenleaf of the House of the Tree) เป็นเอลฟ์ชาวโนลดอร์ ดังนั้นเขาจึงมีชื่อในภาษาเควนยาว่า ไลควาลัสเซ (Laiqualassë)   หลังจากเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตีพิมพ์แล้ว เจ.อาร์.อาร์. โทลคีนจึงได้เขียนถึงที่มาของชื่อตัวละครใน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ใหม่ โดยให้ชื่อของเลโกลัสแห่งเมิร์ควู้ดมีความหมายต่างจากชื่อของเลโกลัสแห่งกอนโดลินเล็กน้อย แม้ว่าจะออกเสียงเหมือนกันก็ตาม
ประวัติ
เลโกลัสเป็นพระโอรสแห่งกษัตริย์ธรันดูอิล เจ้าผู้ครองอาณาจักรไพรแห่งป่าเมิร์ควู้ด ผู้ซึ่งถูกกล่าวถึงในเดอะฮอบบิทว่าเป็น "กษัตริย์พราย" อาณาจักรของเขาเป็นอาณาจักรของเอลฟ์ชาวซิลวัน  แต่ธรันดูอิลเป็นชาวซินดาร์ที่อพยพมาจากอาณาจักรโดริอัธแห่งแผ่นดินเบเลริอันด์พร้อมกับโอโรแฟร์ผู้บิดา ดังนั้นเลโกลัสจึงไม่ใช่ชาวซิลวัน แต่เป็นชาวซินดาร์ด้วย
ไม่มีที่ใดในหนังสือระบุถึงวันเกิดหรืออายุของเลโกลัส แต่เขามีอายุมากกว่าอารากอร์นหรือกิมลีแน่นอน ปรากฏหลายแห่งว่าเลโกลัสมักเรียกคนเหล่านั้นว่า "พวกเด็กๆ"  เลโกลัสต้องมีอายุไม่น้อยกว่า 500 ปี ตามคำปรารภของเขาช่วงหนึ่งขณะที่อยู่ในแคว้นโรฮันว่า "ใบไม้ในป่าเมิร์ควู้ดบ้านของข้าร่วงหล่นมากว่าห้าร้อยครั้งแล้ว"(ในลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ อารากอร์นจะแนะนำตัวเลโกลัสให้ทัพของโรฮันว่า"เลโกลัสแห่งป่าวู้ดแลนด์") คาดว่าเขาจะร่วมรบอยู่ในสงครามห้าทัพ สงครามครั้งสำคัญในเรื่องเดอะฮอบบิทด้วย
ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เลโกลัสเดินทางมายังริเวนเดลล์ ก็เพื่อแจ้งข่าวการหลบหนีไปของกอลลัม ซึ่งอารากอร์นและแกนดัล์ฟได้ฝากเอาไว้ที่อาณาจักรของเขา เขาเข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวนในฐานะตัวแทนของเผ่าพันธุ์เอลฟ์ และเขาได้ใช้ความสามารถด้านธนูของตนช่วยเหลือพรรคพวกเอาไว้ได้เป็นอย่างมาก และเลโกลัสเป็นตัวละครที่มีสายตากว้างไกลชัดเจนที่สุดในเรื่องอีกด้วย เลโกลัสมีความสามารถหลายอย่าง และสามารถสู้ได้ทั้งระยะไกลและระยะประชิด(แต่เขาจะถนัดการยิงธนูมากกว่า)
ความสัมพันธ์ระหว่างเลโกลัสกับคนแคระกิมลีเป็นแก่นสำคัญส่วนหนึ่งของเรื่อง เพราะพวกเอลฟ์กับคนแคระนั้นเป็นปฏิปักษ์กันมาตั้งแต่โบราณกาล โดยเฉพาะเอลฟ์ชาวซินดาร์ซึ่งพวกคนแคระเคยยกทัพไปโจมตีอาณาจักรโดริอัธเพื่อชิงซิลมาริล กลายเป็นความแค้นลึกล้ำระหว่างเผ่าพันธุ์มานานแสนนาน  แต่การที่ทั้งสองได้ร่วมปฏิบัติภารกิจสำคัญเพื่อกอบกู้มิดเดิ้ลเอิร์ธ ทำให้เกิดเป็นมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่ขึ้น
พรรคเดโมแครต
พรรคเดโมแครต (Democratic Party) อาจหมายถึง
รายชื่อประเทศเรียงตามการใช้น้ำ
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการใช้น้ำลักษณะต่างๆ ซึ่งเป็นข้อมูลจากเดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก, เข้าถึงเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008
วัดราชมณเฑียร
วัดราชมณเฑียร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ
"เมื่อ พ.ศ. ๑๙๗๔ เดือน ๗ ในปีนั้นชาวเมืองทั้งหลายพร้อมกันปลงศพ พระยาสามฝั่งแกน แล้วจึงอาราธนาเอาลูกท่าน ชื่อท้าวลกมากินเมืองเชียงใหม่ เดือน ๘ ออก ๕ ค่ำ เม็งวันอังคาร ได้ราชาภิเษกชื่อว่า อาทิตตราชดิลก หรือ ติโลกราช และท่านรู้ข่าวว่า พระมหาญาณคัมภีร์เถรเจ้า ไปเอาศาสนามารอด ท่านก็ยินดีมากนัก และพระยาอาทิตย์ และพระมหาเทวี จึงพร้อมกันให้รื้อหอราชมณเฑียรหลังเก่าไปสร้างที่พระมหาเถรเจ้าจักอยู่ และได้ชื่อว่า วัดราชมณเฑียร ดังนี้แล"
เมื่ออาณาจักรล้านนาล่มสลาย ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า วัดในอาณาจักรล้านนาจึงรกร้าง กระทั่งเมื่อพระเจ้ากาวิละได้กอบกู้เอกราชของแคว้นล้านนาคืนมา จึงได้บูรณะวัดราชมณเฑียรขึ้นใหม่
อาคารเสนาสนะ
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระประธานวิหาร ซึ่งเคยประดิษฐานอยู่ที่วิหารวัดมณเฑียรหลังเดิม พระพุ่ม 9 ตื้อ เป็นพระพุทธรูปที่สร้างพร้อมกับพระเจ้าเก้าตื้อ ของวัดสวนดอก พระเจ้าพุ่ม หรือ พระพุ่ม พระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะล้านนาผสมสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ รวมทั้งพระประธานประจำอุโบสถหลังเก่า และมีพระพุทธรูปองค์ที่พระมหาญาณคัมภีร์นำมาจากศรีลังกา พระเจ้าหลวงทันใจ หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สูง 11 เมตร ที่สร้างขึ้นด้วยจิตศรัทธาของพุทธศาสนิกชน เมื่อครั้งมีการบูรณะวัด
โลมา
โลมา เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมจำพวกหนึ่ง อาศัยอยู่ทั้งในทะเล, น้ำจืด และน้ำกร่อย มีรูปร่างคล้ายปลา คือ มีครีบ มีหาง แต่โลมามิใช่ปลา เพราะเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีรก จัดอยู่ในอันดับArtiodactyla ใน อันดับฐานวาฬและโลมา (Cetacea) ซึ่งประกอบไปด้วย วาฬและโลมา ซึ่งโลมาจะมีขนาดเล็กกว่าวาฬมาก และจัดอยู่ในกลุ่มวาฬมีฟัน (Odontoceti) เท่านั้น
โลมา เป็นสัตว์ที่รับรู้กันเป็นอย่างดีว่าเฉลียวฉลาด มีความเป็นมิตรกับมนุษย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะช่วยชีวิตมนุษย์เมื่อยามเรือแตก จนกลายเป็นตำนานหรือเรื่องเล่าขานทั่วไป มีอุปนิสัยอยู่รวมกันเป็นฝูง บางฝูงอาจมีจำนวนมากถึงหลักพันถึงหลายพันตัว ว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่วรวดเร็ว รวมถึงสามารถกระโดดหมุนตัวขึ้นเหนือน้ำได้ ชอบว่ายน้ำขนาบข้างหรือว่ายแข่งไปกับเรือ
ศัพทมูลวิทยาและเทพปกรณัม
คำว่า "Dolphin" ซึ่งเป็นชื่อสามัญในภาษาอังกฤษที่ใช้เรียกโลมา มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า δελφίς "เดลฟิส" (Delphis) ในเทพปกรณัมกรีก ไดอะไนซัส เทพเจ้าแห่งไวน์และการเฉลิมฉลอง และหนึ่งในเทพโอลิมปัส ได้แปลงกายลงมาเป็นมนุษย์ ชื่อ เดลฟิส และได้โดยสารเรือข้ามจากเกาะอิคาเรียไปยังเกาะนาซอส ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ไดอะไนซัสนั้นแม้จะเป็นเทพ ทว่าไม่มีญาณหยั่งรู้ว่าเรือลำที่ตนโดยสารไปนั้นเป็นเรือโจร ลูกเรือจะปล้นผู้โดยสารทุกคนถ้วนหน้า เดลฟิสถูกลูกเรือปล้น และคิดจะจับไปขายเป็นทาส ด้วยเหตุนี้ เดลฟิสจำต้องแสดงตนเป็นเทพเจ้า และสาปให้เรือมีเถาองุ่นขึ้นเต็ม มีเสียงขลุ่ยดังขึ้น พวกลูกเรือตกใจและกระโดดน้ำหนีไปหมด และได้กลายร่างเป็นโลมา มาจนกระทั่งทุกวันนี้ เมื่อกลายเป็นโลมา นิสัยของลูกเรือก็เปลี่ยนไปกลายเป็นสัตว์ที่ใจดี มีเมตตา ทั้งยังเป็นผู้ช่วยของเทพเจ้าแห่งมหาสมุทร คือ โพไซดอน อีกด้วย ด้วยเหตุนี้โลมาจึงได้รับเกียรติจากโพไซดอน บันดาลให้เป็นกลุ่มดาวกลุ่มหนึ่งที่ชื่อว่า กลุ่มดาวโลมา (Delphinus)
คำว่า "โลมา" ในภาษาไทย มีรากฐานมาจากคำว่า "ลูมบาลูมบา" (Lumba-lumba) ในภาษามลายู ในภาษาในทวีปเอเชียอื่น ๆ โลมามักมีการเปรียบเทียบกับหมู เช่น ในภาษาจีน โลมามีความหมายตรงตัวว่า "ลูกหมูทะเล" (海豚) และ ในภาษาเวียดนาม โลมามีความหมายตรงตัวว่า "ปลาหมู" (Cá heo)
ลักษณะ
โลมา อาศัยอยู่กระจัดกระจายทั่วไปในมหาสมุทรโดยทั่วไป ลักษณะของโลมาที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ มีรูปร่างเพรียวยาวคล้ายตอร์ปิโดหรือกระสวย ส่วนใหญ่มีปลายปากยื่นแหลม แต่ก็มีบางชนิดที่มีส่วนหัวกลมมนคล้ายแตงโมหรือบาตรพระ มีหางแบนในแนวนอน ไม่ใช่แนวตั้งเหมือนปลา เพื่อช่วยในการพุ้ยน้ำในแนวขึ้น-ลง ไม่มีขนปกคลุมลำตัว ไม่มีเกล็ด รวมทั้งไม่มีเมือกด้วย
นอกจากนี้แล้วยังมีอวัยวะต่าง ๆ ทุกส่วนเหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป หากแต่ละส่วนของอวัยวะจะปรับเปลี่ยนต่างไปจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั่วไป ดังนี้ จมูกของโลมามีไว้เพื่อหายใจ แต่จมูกนั้นต่างไปจากจมูกของสัตว์อื่น ๆ เพราะตั้งอยู่กลางกระหม่อมเป็นรูกลม เพื่อให้สะดวกต่อการเชิดหัวขึ้นหายใจเหนือน้ำ จากจมูกมีท่อหายใจต่อลงมาถึงปอดในตัว จึงไม่จำเป็นต้องให้น้ำผ่านเหงือกเข้าไปในปอดเพื่อช่วยหายใจเหมือนปลาหรือสัตว์น้ำอย่างอื่น และจมูกของโลมาตรงส่วนนี้ไม่สามารถใช้ในการรับกลิ่นได้เหมือนกับสัตว์อื่นทั่วไป ซึ่งในบรรดาวาฬมีฟันทุกชนิดต่างก็เป็นเช่นนี้เหมือนกันหมด หูของโลมานั้นเป็นเพียงแค่รูขนาดเล็กติดอยู่ด้านข้างของหัวเท่านั้น มีประสิทธิภาพสูงมาก สามารถรับคลื่นเสียงใต้น้ำได้อย่างยอดเยี่ยม เพราะโลมาเหมือนวาฬตรงที่เป็นสัตว์ที่ติดต่อสื่อสารกันด้วยคลื่นเสียงที่ปล่อยออกมา โดยเฉพาะกับภาษาที่โลมาสื่อสารกันด้วยเสียงที่มีคลื่นความถี่สูง โลมามีดวงตาไม่เล็กเหมือนอย่างวาฬ แววตาแจ่มใส เหมือนตาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทอื่น มีเปลือกตาปิดได้ และในเวลากลางคืนตาก็จะเป็นประกาย คล้ายตาแมว ตาของโลมาไม่มีเมือกหุ้มเหมือนตาปลา และมองเห็นได้ไกลถึง 50 ฟุต เมื่ออยู่ในอากาศ สีผิวของโลมาแต่ละชนิดจะแตกต่างกัน ส่วนมากจะออกไปในโทนสีเทา ตั้งแต่เข้มเกือบดำ จนกระทั่งถึงเกือบขาว แต่โดยทั่วไปโลมาจะมีสีผิวแบบ 2 สีตัดกัน ด้านบน เป็นสีเทาเข้ม ด้านล่างเป็นสีเกือบขาว เพื่อพรางตัวในทะเล ไม่ให้ศัตรูเห็น เพราะเมื่อมองจากด้านบน สีเข้มจะกลืนกับสีน้ำทะเล และถ้ามองจากด้านล่างขึ้นไป สีขาวก็จะกลืนเข้ากับแสงแดดเหนือผิวน้ำ
สติปัญญา
โลมานั้นเป็นสัตว์ที่มีความเฉลียวฉลาดมาก เชื่อว่า ความฉลาดของโลมานั้นเทียบเท่าเด็กตัวเล็ก ๆ เลยทีเดียว หรือเป็นไปได้ว่าอาจจะฉลาดกว่าชิมแปนซี ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุดด้วยซ้ำ ที่เป็นเช่นนี้เพราะโลมามีขนาดของสมองเมื่อเทียบกับลำตัวแล้วนับว่าใหญ่มาก แถมภายในสมองยังซับซ้อนอีกด้วย โดยเฉพาะโลมาปากขวดนั้นถึงกับมีขนาดของสมอง เมื่อเทียบกับลำตัวใหญ่แล้ว ถือเป็นสัตว์ที่มีขนาดสมองใหญ่เป็นที่สองรองจากมนุษย์ และสมองส่วนซีรีบรัม อันเป็นส่วนของความจำและการเรียนรู้ ก็มีขนาดใหญ่มาก เป็นศูนย์รวมของประสาทการรับกลิ่น, การมองเห็น และการได้ยิน จนอาจเชื่อได้ว่าแท้จริงแล้ว โลมาอาจมีความฉลาดเทียบเท่ากับมนุษย์ก็เป็นได้ ซึ่งจากความฉลาดแสนรู้ของโลมา จึงทำให้เป็นที่นิยมนำมาฝึกแสดงโชว์ต่าง ๆ ตามสวนสัตว์และสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำต่าง ๆ
นอกจากนี้แล้ว โลมายังเป็นสัตว์ที่มีพฤติกรรมชอบช่วยเหลือมนุษย์ยามเมื่อเรือแตกหรือใกล้จะจมน้ำ ทั้งนี้เพราะโลมาเป็นสัตว์ที่รักสนุกและขี้เล่น ที่โลมาช่วยชีวิตมนุษย์อาจเป็นเพราะต้องการเข้ามาเล่นสนุกเท่านั้น หรือไม่เช่นนั้นก็อาจเป็นสัญชาตญาณความเป็นแม่ที่มักจะดุนลูกขึ้นไปหายใจบนผิวน้ำอยู่เสมอ โดยเฉพาะถ้าลูกโลมาเสียชีวิตระหว่างคลอด จะพบว่าแม่โลมาจะพยายามดุนศพลูกเอาไว้ให้ใกล้ผิวน้ำมากที่สุด โดยปกติแล้ว เนื้อโลมาไม่ใช่อาหารหลักเหมือนสัตว์เศรษฐกิจทั่วไป แต่ก็มีบางประเทศ อาทิ ญี่ปุ่นนิยมบริโภคเนื้อโลมาและวาฬ เดิมญี่ปุ่นนั้นล่าวาฬเป็นหลัก แต่ต่อมาได้มีการอนุรักษ์และกฎหมายที่เข้มงวดขึ้น จึงหันมาล่าโลมาแทน โดยเพิ่มปริมาณการล่าโลมาขึ้นเป็นสี่เท่า ทำให้โลมาในทะเลญี่ปุ่นลดน้อยลงเป็นอันมาก
การจำแนก
โดยทั่วไปแล้ว โลมาจะถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Delphinidae ซึ่งจำแนกออกเป็นสกุลต่าง ๆ ได้ทั้งสิ้น 17 สกุล ได้แก่
โลมาแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ราว 40 ชนิด แต่ก็ยังมีโลมาบางประเภทที่ถูกจัดออกเป็นวงศ์ต่างออกไป ได้แก่
กิมลี
กิมลี เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เขาเป็นคนแคระ ซึ่งเป็นบุตรหลานว่านเครือของ ดูริน เจ้าแห่งคนแคระผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณ
ประวัติ
กิมลี เป็นบุตรของโกลอิน คนแคระที่ได้ร่วมผจญภัยกับ บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ในเรื่องเดอะฮอบบิท เป็นบุตรหลานผู้สืบตระกูลของ ดูรินผู้เป็นอมตะ ผู้นำของเจ็ดบิดาของคนแคระผู้ยิ่งใหญ่ในยุคโบราณกาล กิมลีมีกำเนิดในตระกูลเจ้าแห่งคนแคระ แต่ไม่ได้อยู่ในลำดับสืบสันตติวงศ์โดยตรง เขายังเป็นญาติใกล้ชิดกับ บาลิน เจ้าผู้ครองคาซัดดูม ในยุคที่สาม ซึ่งเคยร่วมเดินทางผจญภัยกับบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ด้วยเช่นกัน
กิมลีเดินทางมายังริเวนเดลล์พร้อมกับบิดา เพื่อแจ้งข่าวสถานการณ์ในเอเรบอร์ เขาได้เข้าร่วมในที่ประชุมของเอลรอนด์ และได้รับเลือกให้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวน ในฐานะตัวแทนของเหล่าคนแคระ