cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แผนที่โลกกันตีโน
แผนที่โลกกันตีโน (Cantino World Map) หรือ แผนที่ทรงกลมบนระนาบกันตีโน (Cantino planisphere) เป็นแผนที่เก่าที่สุดที่ยังคงมีอยู่ที่แสดงการพบดินแดนของโปรตุเกสทั้งทางตะวันออกและตะวันตก แผนที่นี้ตั้งชื่อตามอัลแบร์โต กันตีโน ผู้แทนของดยุคแห่งแฟร์รารา และผู้ที่ลักลอบนำแผนที่จากโปรตุเกสเข้าไปในอิตาลีสำเร็จใน ค.ศ. 1502 แผนที่โลกกันตีโนเป็นแผนที่ที่เก่าที่สุดของดินแดนอเมริกาที่เขียนขึ้นและแสดงภาพที่รวมทั้งหมู่เกาะแคริบเบียนและฝั่งทะเลฟลอริดา แอฟริกา ยุโรป และเอเชียที่ตรงกับความจริงเป็นอันมาก แผนที่มีความสำคัญเพราะเป็นแผนที่ที่แสดงให้เห็นลักษณะของฝั่งทะเลของบราซิลที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเปดรู อัลวารึช กาบรัล นักสำรวจชาวโปรตุเกส
แบล็กพิงก์: เดอะมูวี
แบล็กพิงก์: เดอะมูวี (블랙핑크: 더 무비; Blackpink: The Movie, มักเขียน BLACKPINK THE MOVIE) เป็นภาพยนตร์สารคดีใน ค.ศ. 2021 กำกับโดยโอ ยุน-ดง และช็อง ซู-ยี นำเสนอเรื่องราวของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ออกฉายเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ในเกาหลีใต้และทั่วโลก
แบล็กพิงก์: เดอะมูวี มีการสัมภาษณ์สมาชิกทั้งสี่คนของแบล็กพิงก์ ได้แก่ จีซู, เจนนี, โรเซ และ​ลิซ่า ตลอดจนการแสดงสดจากเดอะโชว์และอินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์ อันประกอบไปด้วย "ห้องแห่งความทรงจำ" ที่คลอบคลุมเหตุการณ์สำคัญตลอดห้าปีที่ผ่านมานับตั้งแต่เปิดตัว "ความงาม" รวบรวมภาพถ่ายของสมาชิกแต่ละคน และ "บทสัมภาษณ์พิเศษ" นำเสนอข้อความจากแฟนเพลงของพวกเธอ
การผลิต
ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2021 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศออกภาพยนตร์สารคดีชื่อ แบล็กพิงก์: เดอะมูวี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ 4+1 เพื่อเฉลิมฉลองวันครบรอบ 5 ปีของพวกเธอ จากนั้นในวันที่ 23 มิถุนายน จึงประกาศกำหนดการฉายภาพยนตร์ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2021
การออกฉาย
แบล็กพิงก์: เดอะมูวี ออกฉายเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ด้วยจำนวนโรงฉาย 3,000 โรงทั่วโลก การออกฉายดังกล่าวถูกเลื่อนออกไปจนถึงสิ้นเดือนสิงหาคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศ เข่น อินโดนีเซีย ไทย และมาเลเซีย เนื่องจากระเบียบข้อบังคับในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด-19 หลังออกฉายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จำนวนโรงฉายจึงเพิ่มขึ้นจาก 3,000 เป็น 4,200 โรง
กีฬาเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
การแข่งขันเรือแคนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือแคนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ กันยายน พ.ศ. 2531 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือแคนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 12 รายการ คือ ประเภททีมชาย 9 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก  ประเทศ
ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี
ฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี (حميد بن راشد النعيمي) ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐอัจมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน และทรงเป็นสมาชิกสภาสูงสุดแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2474 เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2524
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์ค (Bismarck) เป็นเรือประจัญบาน และหนึ่งในเรือรบที่มีชื่อเสียงที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง บิสมาร์คเป็นเรือลำแรกในเรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค ซึ่งตั้งตามชื่อนายกรัฐมนตรีจักรวรรดิเยอรมันคนแรก ออทโท ฟอน บิสมาร์ค เรือบิสมาร์คมีระวางขับน้ำเต็มที่ถึง 50,000 ตัน และเป็นเรือประจัญบานขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่เข้าประจำการในสมัยนั้น เรือบิสมาร์คครองตำแหน่งเรือประจัญบานใหญ่ที่สุดได้ราวห้าเดือนก็ถูกล้มแชมป์โดยเรือประจัญบานเทียร์พิทซ์ เรือในชั้นเรือเดียวกันซึ่งหนักกว่าบิสมาร์คราว 2,000 ตัน
สองวันถัดมา เมื่อเรือบิสมาร์คเกือบจะไปถึงน่านน้ำที่ปลอดภัยแล้ว เครื่องบินปีกสองชั้นของราชนาวีอังกฤษได้ยิงตอร์ปิโดถล่มเรือและทำให้หางเสือเรือขัดข้อง เรือรบหนักของอังกฤษสามารถตามทันบิสมาร์คได้ ในการรบที่เกิดขึ้นตามมาในช่วงเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 บิสมาร์คถูกโจมตีอย่างหนักเป็นเวลานานเกือบสองชั่วโมงก่อนที่จะจมลงสู่ก้นทะเล การจมของบิสมาร์คได้รับการรายงานบนหน้าแรกของหนังสือพิมพ์หลายฉบับทั่วโลก
การจัดสร้างและลักษณะเรือ
เรือบิสมาร์คถูกสั่งสร้างภายใต้ชื่อ โครงการทดแทนฮันโนเฟอร์ (Ersatz Hannover) เพื่อทดแทนเรือหลวงฮันโนเฟอร์ (SMS Hannover) ซึ่งจัดสร้างขึ้นก่อนยุคเรือเดรดนอต ในข้อตกลงได้มอบหมายให้อู่ต่อเรือโบลมอุนท์ฟอสส์ (Blohm & Voss) ในเมืองฮัมบวร์คเป็นผู้จัดสร้าง มีการวางกระดูกงูในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1936 ที่ Helgen IX เรือปล่อยลงน้ำในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 ระหว่างพิธีการ โดโรเท ฟอน เลอเวินเฟ็ลด์ (Dorothee von Löwenfeld) หลานสาวนายกรัฐมนตรีบิสมาร์คเป็นผู้ทำพิธีตั้งเรือและปล่อยเรือลงน้ำ และมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์ในพิธี งานปรับปรุงและติดตั้งอุปกรณ์ได้ดำเนินงานหลังการปล่อยเรือลงน้ำ ในเวลานั้น หัวเรือเดิมแบบมุมตรงได้ถูกแทนที่ด้วยหัวเรือเอียงลาดแบบแอตแลนติก (Atlantic bow) ซึ่งคล้ายกับเรือประจัญบานชั้นชาร์นฮอสท์ (Scharnhorst) เรือบิสมาร์คเข้าประจำการในครีคส์มารีเนอวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ขณะทำการแล่นเรือทดสอบ มีหน้าที่ควบคุมทะเลบอลติก โดยมีนาวาเอกแอนสท์ ลินเดอมัน (Ernst Lindemann) เป็นผู้บังคับการเรือในขณะเรือเข้าประจำการ
เรือบิสมาร์คมีระวางขับน้ำมาตรฐาน 41,700 ตัน (41,000 ลองตัน ) และมีระวางขับน้ำเต็มที่ 50,300 ตัน (49,500 ลองตัน) มีความยาวตลอดลำ 251 เมตร, กว้าง 36 เมตร และกินน้ำลึกสูงสุด 9.9 เมตร (32 ฟุต 6 นิ้ว) เรือบิสมาร์คเป็นเรือประจัญบานเยอรมันที่ใหญ่ที่สุด และมีระวางขับน้ำมากกว่าเรือประจัญบานของชาติอื่นๆ ในยุโรป ยกเว้นเรือ เรือหลวงแวนการ์ด (HMS Vanguard)  เรือมีแหล่งกำลังเป็นกังหันไอน้ำโบลมและฟอสส์แบบเปลี่ยนเกียร์ได้ 3 กังกัน และหม้อไอน้ำความร้อนยวดยิ่งวากเนอร์ (Wagner) ซึ่งใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิง 12 หม้อ ให้กำลังถึง 150,170 แรงม้า (shaft horsepower) (111,980 กิโลวัตต์) ให้ความเร็วสูงสุด 30.01 นอต (55.58 กม./ชม.; 34.53 ไมล์/ชม.) ในตอนแล่นทดสอบ มีระยะทำการ 8,870 ไมล์ทะเล (16,430 กม.; 10,210 ไมล์) ที่ความเร็ว 19 kn เรือบิสมาร์คติดตั้งเรดาร์ค้นหา FuMO 23 สามชุด ติดไว้ด้านหน้าเรือ กล้องวัดระยะท้ายเรือ และยกพื้นที่อยู่ส่วนบนสุดของเสาหน้ากระโดงเรือ
ตามมาตรฐานของเรือ เรือจะมีลูกเรือเป็นนายทหาร 103 นาย และพลทหาร 1,962 นาย ลูกเรือจัดแบ่งเป็น 12 กองร้อย กองร้อยละ 180 ถึง 220 นาย หกกองร้อยแรกรับผิดชอบอาวุธยุทธภัณฑ์ กองร้อยที่ 1 ถึงกองร้อยที่ 4 ดูแลหมู่ปืนหลักและหมู่ปืนรอง กองร้อยที่ห้าและหกรับผิดชอบปืนต่อต้านอากาศยาน กองร้อยที่ 7 ประกอบด้วยผู้ชำนาญเฉพาะทางซึ่งรวมถึงพ่อครัวและช่างไม้ กองร้อยที่ 8 มีหน้าที่ดูแลจัดการอาวุธยุทธภัณฑ์ พนักงานวิทยุ เจ้าหน้าที่ให้สัญญาณ และเจ้าหน้าที่ทหารฝ่ายพลาธิการ ประจำกองร้อยที่ 9 สามกองร้อยสุดท้ายประจำในห้องเครื่องยนต์ เมื่อบิสมาร์คออกจากท่า เรือจะมีลูกเรือมากกว่า 2,200 นาย เพราะจะนับรวมพนักงานกองเรือ ลูกเรือที่มีหน้าที่นำส่งเรือเชลย และนักข่าวสงครามบนเรือด้วย พนักงานห้องเครื่องยนต์ราว 200 นายมาจากเรือลาดตระเวนเบาคาลส์รูเออ (Karlsruhe) ที่สูญเสียไประหว่างปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง (Operation Weserübung) ซึ่งเป็นปฏิบัติการการรุกรานนอร์เวย์ของเยอรมัน
เรือบิสมาร์คติดอาวุธปืน SK C/34 ลำกล้อง 38 ซม. แปดกระบอกในป้อมปืนแฝด 4 ป้อม ป้อมปืนติดตั้งแบบซูปเปอร์ไฟร์อิ้ง (super-firing ) ป้อมปืนหน้าชื่อ "อันโทน (Anton)" และ "บรูโน (Bruno)" ป้อมหลังชื่อ "เคซาร์ (Caesar)" และ "โดรา (Dora)" อาวุธรองประกอบด้วยปืน L/55 ลำกล้อง 15 ซม. 12 กระบอก ปืน L/65 ลำกล้อง 10.5 ซม. 16 กระบอก ปืน L/83 ลำกล้อง 3.7 ซม. 16 กระบอก และปืนต่อสู้อากาศยาน ลำกล้อง 2 ซม. 12 กระบอก เรือบิสมาร์คยังบรรทุกเครื่องบินทุ่นลอยน้ำลาดตระเวนอาราโด อาแอร์ 196 (Arado Ar 196) โรงเก็บเครื่องบินขนาดใหญ่ และเครื่องดีดแบบหัวท้ายเหมือนกัน (double-ended catapult) เกราะข้างหนา 320 มม. (13 นิ้ว) และปกคลุมโดยเกราะคู่ส่วนบนและเกราะหลักของดาดฟ้าเรือหนา 50 มม. (2.0 นิ้ว) และ 100 ถึง 120 มม. (3.9 ถึง 4.7 นิ้ว) ตามลำดับ ป้อมปืนหลักได้รับการปกป้องด้วยเกราะหนา 360 มม. (14.2 นิ้ว) บริเวณด้านหน้า และหนา 220 มม. (8.7 นิ้ว) บริเวณด้านข้าง
ประวัติการปฏิบัติการ
วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1940 สามสัปดาห์หลังเข้าประจำการ เรือบิสมาร์คออกจากฮัมบวร์คเพื่อเริ่มแล่นเรือทดสอบในอ่าวคีล (Kiel) เรือซแพร์เบร็คเคอร์ (Sperrbrecher) 13 ได้ทำหน้าที่คุ้มกันเรือเดินทางไปแหลมอาร์โคนา (Cape Arkona) ในวันที่ 28 กันยายน แล้วจึงไปถึงเมืองโกเทินฮาเฟิน (Gotenhafen) เพื่อแล่นเรือทดสอบในอ่าวดันท์ซิช (Gulf of Danzig)  โรงไฟฟ้าของเรือได้รับการทดสอบอย่างละเอียด มีการปรับการวัดไมล์ทะเลให้ถูกต้องแม่นยำ และการแล่นเรือความเร็วสูง ขณะที่ความเสถียรและการจัดการกลยุทธ์ที่เริ่มทดสอบ พบว่ามีข้อบกพร่องในการออกแบบ ขณะที่ความพยายามที่จะคัดท้ายเรือด้วยคนเพียงลำพังด้วยการพัฒนาปรับเปลี่ยนการพัฒนาใบจักรเรือ ลูกเรือเรียนรู้ว่าการปฏิบัตินั้นด้วยตัวคนเดียวปฏิบัติยากมาก แม้ว่า สกรูท้ายเรือจะทำงานเต็มกำลังในทิศตรงข้าม แต่ก็เพิ่มความสามารถในการเลี้ยวเพียงเล็กน้อย หมู่ปืนเรือหลักทำการทดสอบยิงครั้งแรกปลายเดือนพฤศจิกายน ซึ่งจากการทดสอบพบว่าเรือเป็นแท่นปืนใหญ่ที่มีความเสถียรมาก เรือได้แล่นทดสอบจนถึงเดือนธันวาคม บิสมาร์คได้เดินทางกลับไปถึงฮัมบวร์คในวันที่ 9 ธันวาคม สำหรับการปรับเปลี่ยนอีกเล็กน้อยและการติดตั้งอุปกรณ์ที่จำเป็นให้สมบูรณ์
เรือบิสมาร์คมีแผนเดินทางกลับคีลในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1941 แต่มีเรือสินค้าอับปางในคลองคีลส่งผลให้ใช้ทางน้ำไม่ได้ สภาพอากาศที่เลวร้ายได้ขัดขวางการกู้ซากเรือที่จมลง เรือบิสมาร์คจึงเดินทางกลับคีลไม่ได้จนกระทั่งเดือนมีนาคม ความล่าช้าสร้างความผิดหวังให้แก่ลินเดอมันเป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า "เรือบิสมาร์คติดอยู่ที่ฮัมบวร์คถึงห้าสัปดาห์... เวลาอันมีค่าที่จะล่องเรือในทะเลสูญเสียไปด้วยเหตุที่ไม่ได้ก่อขึ้น และเป็นความล่าช้าอย่างมีนัยยะในการเคลื่อนกำลังในขั้นสุดท้ายด้วยเหตุซึ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้" ขณะที่รอให้เดินทางไปถึงคีล เรือบิสมาร์คเป็นที่รับรองเรือเอกแอนเดอร์ ฟอร์เชลล์ (Anders Forshell) ผู้ช่วยทูตกองทัพเรือสวีเดนไปยังเบอร์ลิน เขากลับไปยังสวีเดนพร้อมรายละเอียดลักษณะของเรือ และได้เผยความลับนี้กับอังกฤษ โดยทหารที่สนับสนุนอักฤษในกองทัพเรือสวีเดน ข้อมูลถูกจัดเตรียมไว้ให้ราชนาวีอังกฤษกับรายละเอียดแรกทั้งหมดของเรือ แม้ว่าจะขาดลักษณะจำเพาะที่สำคัญ ซึ่งประกอบด้วยความเร็วสูงสุด, ระยะทำการ, และระวางขับน้ำ
วันที่ 6 มีนาคม เรือบิสมาร์คได้รับคำสั่งแล่นเรือไปคีล โดยมีเครื่องบินรบเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109 จำนวนหลายลำ และเรือสินค้าติดอาวุธจำนวน 2 ลำทำหน้าที่คุ้มกันระหว่างเส้นทาง พร้อมเรือตัดน้ำแข็ง เมื่อเวลา 08:45 น. วันที่ 8 มีนาคม เรือบิสมาร์คได้เกยตื้นที่ชายฝั่งด้านใต้ของคลองคีลเป็นเวลาสั้นๆ แม้ว่าจะหลุดออกมาใต้ภายในหนึ่งชั่วโมง เรือเดินทางถึงคีลในวันถัดมา ลูกเรือได้ทำการกักตุนอาวุธยุทธภัณฑ์ เชื้อเพลิง และเสบียงอื่นๆ และดำเนินการพรางเรือด้วยลายพรางแบบแดซเซิล (dazzle paint) วันที่ 12 มีนาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดของอังกฤษได้เข้าโจมตีท่าเรือแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ วันที่ 17 มีนาคม เรือประจัญบานเก่า เรือหลวงชเลซีน (SMS Schlesien) ซึ่งปัจจุบันดัดแปลงเป็นเรือตัดน้ำแข็ง คุ้มกันฝ่าน้ำแข็งไปถึงเมืองโกเทินฮาเฟิน เพื่อฝึกความพร้อมในการรบ
กองบัญชาการใหญ่กองทัพเรือเยอรมัน (OKM) ซึ่งบัญชาการโดยพลเรือเอกเอริช เรเดอร์ มีเป้าหมายที่จะคงภารกิจที่ใช้เรือขนาดหนักโจมตีเส้นทางการค้าของฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแอตแลนติกต่อไป เรือประจัญบานชั้นชาร์นฮอสท์ (Scharnhorst) สองลำที่ประจำอยู่ที่เมืองแบร็สต์ (Brest) ประเทศฝรั่งเศส เป็นหัวหอกหลักในการโจมตีในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเวลานั้นปฏิบัติการเบอร์ลินเพิ่งจบลง เรือเทียร์พิตส์ซึ่งเรือพี่น้องของเรือบิสบาร์คถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว เรือบิสมาร์คและเรือเทียร์พิตส์เข้าโจมตีเข้าไปในเขตศัตรูจากทะเลบอลติกและนัดพบกับเรือชั้นชาร์นฮอสท์ทั้งสองลำในแอตแลนติก ปฏิบัติการมีแผนเริ่มดำเนินการประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1941 ในช่วงเดือนมืดซึ่งจะทำให้ปัจจัยแวดล้อมช่วยอำนวยประโยชน์
การจัดสร้างและติดตั้งอุปกรณ์บนเรือเทียร์พิตส์เสร็จสมบูรณ์ล่าช้ากว่าที่คาดการณ์ อย่างไรก็ตามเรือยังคงไม่ขึ้นระวางจนกระทั่งวันที่ 25 กุมภาพันธ์ และเรือยังไม่พร้อมเข้าทำการรบจนกระทั่งปลายปี ด้วยสถานการณ์ที่ซับซ้อน เรือประจัญบานกไนเซอเนา (Gneisenau) ได้รับความเสียหายจากตอร์ปิโดขณะอยู่ในแบร็สต์และจากระเบิดขณะอยู่ในอู่แห้ง เรือประจัญบานชาร์นฮอสท์ (Scharnhorst) ต้องการยกเครื่องหม้อไอน้ำเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการเบอร์ลิน ระหว่างการยกเครื่อง คนงานพบว่าหม้อไอน้ำมีสภาพเลวร้ายกว่าที่คาด เรือต้องถอนตัวจากแผนการโจมตี การโจมตีของเครื่องบินทิ้งระเบิดที่คลังสรรพาวุธในคีลทำให้เกิดความล่าช้าในการซ่อมแซมเรือลาดตระเวนหนักพลเรือเอกเชียร์ (Scheer) และพลเรือเอกฮิพเพอร์ (Hipper) เรือทั้งสองไม่พร้อมที่จะปฏิบัติการไปจนถึงเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม พลเรือเอกกึนเธอร์ ลึทเจนต์ นายทหารซึ่งได้รับเลือกเป็นผู้นำปฏิบัติการ ปรารถนาถ้ายืดเวลาปฏิบัติการออกไปอีกอย่างน้อยจนกว่าเรือชาร์นฮอสท์หรือเรือเทียร์พิตส์จะพร้อม แต่กองบัญชาการสูงสุดกองทัพเรือตัดสินใจที่จะดำเนินการปฏิบัติการชื่อรหัส ปฏิบัติการไรน์อือบุง ต่อไป ซึ่งกองเรือประกอบด้วยบิสมาร์คและเรือลาดตระเวนหนักพรินซ์ออยเกิน (Prinz Eugen) เท่านั้น
ปฏิบัติการไรน์อือบุง
5 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ฮิตเลอร์และวิลเฮ็ล์ม ไคเทิลพร้อมคณะเข้าเยี่ยมชม บิสมาร์ค และ เทียร์พิทซ์ ที่เมืองโกเทินฮาเฟิน หลังการเยี่ยมชมฮิตเลอร์ได้เข้าประชุมกับลึทเจนต์เพื่อหารือถึงปฏิบัติการ 16 พฤษภาคม ลึทเจนต์รายงานว่า บิสมาร์ค และ พรินซ์ออยเกิน พร้อมเต็มที่สำหรับปฏิบัติการไรน์อือบุง เขาจึงได้รับคำสั่งให้เริ่มปฏิบัติภารกิจในตอนเย็นของวันที่ 19 พฤษภาคม ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของแผนการปฏิบัติงาน กลุ่มเรือลำเลียงสิบแปดลำจะถูกวางตำแหน่งเพื่อสนับสนุน บิสมาร์ค และ เทียร์พิทซ์ เรืออูสี่ลำถูกวางไว้ตามเส้นทางของขบวนระหว่างแฮลิแฟกซ์และสหราชอาณาจักรเพื่อสอดแนมสำหรับเตรียมการจู่โจม
เมื่อเริ่มปฏิบัติการ บิสมาร์ค มีลูกเรือและทหาร 2,221 นาย ซึ่งรวมถึงพนังงานของพลเรือ 65 คนและลูกเรือที่นำส่งเรือเชลย 80 นาย สำหรับนำส่งเรือที่ถูกจับกุมระหว่างปฏิบัติการ เมื่อเวลา 02:00 วันที่ 19 พฤษภาคม บิสมาร์ค ออกจากโกเทินฮาเฟินไปยังช่องแคบเดนมาร์ก และเมื่อเวลา 11:25 ได้เข้าร่วมขบวนกับ พรินซ์ออยเกิน ซึ่งออกจากแหลมอาร์โคนา (Cape Arkona) เมื่อ 21:18 คืนก่อน เรือทั้งสองได้รับการคุ้มกันโดยเรือพิฆาตสามลำ Z10 Hans Lody Z16 Friedrich Eckoldt และ Z23 และกองเรือกวาดทุ่นระเบิด ลุฟท์วัฟเฟอจัดการคุ้มกันทางอากาศระหว่างเดินทางออกจากน่านน้ำเยอรมัน ราวเที่ยงของวันที่ 20 พฤษภาคม ลินเดอมันแจ้งให้ลูกเรือทราบถึงภารกิจผ่านเครื่องกระจายเสียง ในเวลาใกล้เคียง กลุ่มของเครื่องบินลาดตระเวนทางอากาศของสวีเดนจำนวนสิบหรือสิบสองลำพบกองกำลังเยอรมันและได้รายงานการพบกองเรือ ขณะที่ฝ่ายเยอรมันกลับไม่ตรวจพบเครื่องบินของสวีเดน
German aerial reconnaissance confirmed that one aircraft carrier, three battleships, and four cruisers remained at anchor in the main British naval base at Scapa Flow, which confirmed to Lütjens that the British were unaware of his operation. On the evening of 20 May, Bismarck and the rest of the flotilla reached the Norwegian coast; the minesweepers were detached and the two raiders and their destroyer escorts continued north. The following morning, radio-intercept officers on board Prinz Eugen picked up a signal ordering British reconnaissance aircraft to search for two battleships and three destroyers northbound off the Norwegian coast. At 7:00 on the 21st, the Germans spotted four unidentified aircraft, which quickly departed. Shortly after 12:00, the flotilla reached Bergen and anchored at Grimstadfjord, where the ships' crews painted over the Baltic camouflage with the standard "outboard grey" worn by German warships operating in the Atlantic.
When Bismarck was in Norway, a pair of Bf 109 fighters circled overhead to protect her from British air attacks, but Flying Officer Michael Suckling managed to fly his Spitfire directly over the German flotilla at a height of 8000 m and take photos of Bismarck and her escorts. Upon receipt of the information, Admiral John Tovey ordered the battlecruiser HMS Hood (51), the newly commissioned battleship HMS Prince of Wales (53), and six destroyers to reinforce the pair of cruisers patrolling the Denmark Strait. The rest of the Home Fleet was placed on high alert in Scapa Flow. Eighteen bombers were dispatched to attack the Germans, but weather over the fjord had worsened and they were unable to find the German warships.
Bismarck did not replenish her fuel stores in Norway, as her operational orders did not require her to do so. She had left port 200 t short of a full load, and had since expended another 1000 t on the voyage from Gotenhafen. Prinz Eugen took on 764 t of fuel. At 19:30 on 21 May, Bismarck, Prinz Eugen, and the three escorting destroyers left Bergen. At midnight, when the force was in the open sea, heading towards the Arctic Ocean, Raeder disclosed the operation to Hitler, who reluctantly consented to the raid. The three escorting destroyers were detached at 04:14 on 22 May, while the force steamed off Trondheim. At around 12:00, Lütjens ordered his two ships to turn toward the Denmark Strait to attempt the break-out into the open Atlantic.
By 04:00 on 23 May, Lütjens ordered Bismarck and Prinz Eugen to increase speed to 27 kn to make the dash through the Denmark Strait. Upon entering the Strait, both ships activated their FuMO radar detection equipment sets. Bismarck led Prinz Eugen by about 700 m; mist reduced visibility to 3000 to 4000 m. The Germans encountered some ice at around 10:00, which necessitated a reduction in speed to 24 kn. Two hours later, the pair had reached a point north of Iceland. The ships were forced to zigzag to avoid ice floes. At 19:22, hydrophone and radar operators aboard the German warships detected the cruiser HMS Suffolk (55) at a range of approximately 12500 m. Prinz Eugen's radio-intercept team decrypted the radio signals being sent by Suffolk and learned that their location had been reported.
Lütjens gave permission for Prinz Eugen to engage Suffolk, but the captain of the German cruiser could not clearly make out his target and so held fire. Suffolk quickly retreated to a safe distance and shadowed the German ships. At 20:30, the heavy cruiser HMS Norfolk (78) joined Suffolk, but approached the German raiders too closely. Lütjens ordered his ships to engage the British cruiser; Bismarck fired five salvoes, three of which straddled Norfolk and rained shell splinters on her decks. The cruiser laid a smoke screen and fled into a fog bank, ending the brief engagement. The concussion from the 38 cm guns' firing disabled Bismarck's FuMO 23 radar set; this prompted Lütjens to order Prinz Eugen to take station ahead so she could use her functioning radar to scout for the formation.
At around 22:00, Lütjens ordered Bismarck to make a 180-degree turn in an effort to surprise the two heavy cruisers shadowing him. Although Bismarck was visually obscured in a rain squall, Suffolk's radar quickly detected the manoeuvre, allowing the cruiser to evade. The cruisers remained on station through the night, continually relaying the location and bearing of the German ships. The harsh weather broke on the morning of 24 May, revealing a clear sky. At 05:07, hydrophone operators aboard Prinz Eugen detected a pair of unidentified vessels approaching the German formation at a range of 20 nmi, reporting "Noise of two fast-moving turbine ships at 280° relative bearing!"
ยุทธนาวีช่องแคบเดนมาร์ก
ในวันที่ 24 พฤษภาคม 1941 เรือทั้ง 2 ลำ ถูกฝั่งอังกฤษตรวจจับได้ ขณะอยู่ในบริเวณสแกนดิเนเวียทำให้อังฤกษส่งเรือรบเรือประจัญบานลำใหม่ เรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์ และเรือหลวงฮูดลำเก่า ออกไปดักโจมตีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
เวลาประมาณ 05:30 น. ของวันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม กองเรือเยอรมันได้เดินทางมาถึงช่องแคบเดนมาร์ก ไฮโดรโฟนของเรือพรินซ์ออยเกินตรวจพบเรือสองลำทางกราบซ้าย เวลา 05:45 น. เรือทั้งคู่ก็ปรากฏในระยะสายตาแต่ทางเยอรมันยังไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นข้าศึก ฝ่ายอังกฤษประกอบไปด้วยเรือประจัญบานลำใหม่ ปรินส์ออฟเวลส์และเรือหลวงฮูดลำเก่า ภายใต้การบัญชาการของพลเรือตรีลานเซลอต ฮอลแลนด์ (Lancelot Holland) เรือพรินซ์ออฟเวลส์นั้นเพื่อต่อเสร็จเมื่อเร็วๆนี้และยังเพิ่งเริ่มออกทะเล (ขณะเผชิญหน้ากับบิสมาร์คนั้นมีลูกเรือเพียง 100 นายบนเรือและอยู่ในสภาพไม่พร้อม) เรือฮูดเก่านั้นถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเรือลาดตระเวนประจัญบานก่อนที่จะมีการปรับปรุงการป้องกันของเรือให้เป็นเรือประจัญบานแต่ยังคงมีเกราะดาดฟ้าที่ค่อนข้างอ่อนแอ เยอรมันไม่แปลกใจที่ได้พบกับเรือฝ่ายอังกฤษแต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเรือหลวงของอังกฤษเลย
เมื่อเวลา 05.49 น. ฮอลแลนด์ได้รับคำสั่งให้ยิงตรงไปที่เรือข้าศึกที่แล่นนำหน้ามา พรินซ์ออยเกิน ด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นบิสมาร์ค แต่โชคยังเป็นของอังกฤษ เมื่อผู้บังคับการเรือปรินส์ออฟเวลส์ได้สังเกตเห็นถึงความผิดพลาดและทำการเปลี่ยนเป้าหมาย ฮอลแลนด์ได้รับคำสั่งแก้ไขเป้าหมายแต่คำสั่งนั้นกลับไปไม่ถึงพลปืนของฮูดก่อนที่จะได้ยิงตับแรกออกไป ฮูดได้ยิงกระสุนนัดแรกในยุทธนาวีเมื่อเวลา 05.52 น.ในเวลารุ่งอรุณ และตามติดด้วยพรินซ์ออฟเวลส์ ระยะห่างจากเรือฝ่ายเยอรมันในตอนนั้นประมาณ 12.5 ไมล์ (20.1 กม.) การยิงตับแรกของฮูด กระสุนตกใกล้กับพรินซ์ออยเกิน ทำให้เกิดความเสียหายเล็กน้อยใกล้กับป้อมปืนท้าย
นานกว่า 2 นาทีที่ไม่มีการยิงตอบโต้จากกองเรือเยอรมัน ก่อนที่ผู้บังคับการเรือ ลินเดอมันน์ (Lindemann) จะสั่งให้ยิงตอบโต้ไปยังเรือธงของอังกฤษ ซึ่งก็คือเรือฮูดโดยเยอรมันสามารถระบุบได้เมื่อกองเรือรบอังกฤษได้ทำการเปลี่ยนทิศทางไปยังเรือฮูดเมื่อเวลา 05.55 น. กลยุทธ์นี้จะใช้เมื่อเรือพยายามจัดวางตำแหน่งของตนเองให้อยู่ในโซนคุ้มกัน เมื่ออยู่ในโซนดังกล่าวแล้วเรือจะสามารถยิงมุมสูงได้ (ยิงทำลายดาดฟ้าเรือ) และการยิงตรงของเรือศัตรูจะไม่ค่อยได้ผล แต่เมื่อพิจารณาแล้ว ฮูดก็ยังคงมีจุดอ่อนเล็กน้อยและการควบคุมการยิงของเยอรมันยังเหนือกว่านิดหน่อย นอกจากนี้ยังมีข้อเสียคือ ในระหว่างการแล่นเรือปืนใหญ่ 8 กระบอกจาก 18 กระบอกไม่สามารถยิงสนับสนุนได้
อับปาง
การอับปางของเรือลำนี้เกิดขึ้นหลังการปฏิบัติการไรน์อือบุง นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิล ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค" ซึ่งกระตุ้นให้ราชนาวีอังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ และในระหว่างที่เรือกำลังกลับจากปฏิบัติการนี้ เวลา 09:02 นาฬิกา เครื่องบินรบอังกฤษได้ระดมยิงตอร์ปิโดจำนวนมาก ทำให้เจ้าหน้าที่เรือเสียชีวิตกันมากมาย และหางเสือเรือทรงตัวไม่ได้ และเรือรบ 4 ลำของอังกฤษ ได้ยิงปืนใหญ่ถล่มเรือ Bismarck จนเรือเสียหายอย่างรุนแรง และในที่สุดเวลา 10:20 am เรือก็อับปางลง พร้อมชีวิตของเจ้าหน้าที่เรือ 2,200 ชีวิต มีเพียง 114 ชีวิตเท่านั้นที่รอดมาได้
การค้นพบ
ซากบิสมาร์คถูกค้นพบในวันที่ 8 มิถุนายน 1989 โดย ดร.โรเบิร์ต บัลลาร์ด (Robert Ballard) นักสมุทรศาสตร์ที่รับผิดชอบในการค้นหาอาร์เอ็มเอส ไททานิก บิสมาร์คถูกพบที่ระดับความลึกประมาณ 4,791 เมตร (15,719 ฟุต) ประมาณ 650 กม. (400 ไมล์) ทางตะวันตกของเมืองแบร็สต์ เรือชนกับภูเขาไฟใต้น้ำที่ดับแล้วที่สูงราว 1,000 เมตร (3,300 ฟุต) เหนือที่ราบก้นสมุทร ก่อให้เกิดแผ่นดินถล่ม 2 กม. (1.2 ไมล์) บิสมาร์คเลื่อนลงจากภูเขาลงมาหยุดสองในสามของความสูง บัลลาร์ดเก็บตำแหน่งของซากเรือไว้เป็นความลับเพื่อป้องกันไม่ให้นักดำน้ำอื่นนำสิ่งของจากเรือไป ซึ่งเขาถือว่าเป็นการโจรกรรมหลุมฝังศพ
จากการสำรวจของบัลลาร์ดไม่พบการทะลุใต้น้ำของป้อมหุ้มเกราะ (citadel) ของเรือ พบแปดรูบนตัวเรือเหนือเส้นน้ำลึก หนึ่งรูที่ด้านกราบขวา และอีกเจ็ดรูที่ด้านกราบซ้าย รูหนึ่งอยู่ที่ดาดฟ้าเรือทางกราบขวาของหัวเรือ มุมและรูปร่างบ่งบอกว่ากระสุนที่สร้างหลุมนั้นถูกยิงจากด้านกราบซ้ายของบิสมาร์คแล้วชนกับสมอเรือกราบขวาจนหลุดหายไป หกรูอยู่ตอนกลางลำเรือ สะเก็ดกระสุนสามชิ้นเจาะเข้าไปที่กราบบนสุด และสร้างรูที่เกราะกราบเรือ นอกจากนี้ ท้านเรือปรากฏรูขนาดใหญ่มองเห็นได้ชัด ขนานไปกับแท่นส่งเครื่องบินบนดาดฟ้าเรือ บันทึกของยานดำน้ำไม่บนสิ่งที่แสดงว่ากระสุนทะลุผ่านเกราะหลักและเกราะข้าง พบที่เกราะดาดฟ้าเรือเท่านั้น รอยบุบขนาดใหญ่แสดงให้เห็นว่ากระสุนขนาด 14 นิ้วจำนวนมากถูกยิงโดยเรือคิงจอร์จ V กระเด้งออกมาไม่สามารถเจาะเกราะกราบเรือเข้าไปได้ นักประวัติศาสตร์ทหารเรือวิลเลียม การ์ซคี (William Garzke) และโรเบิร์ต ดับบลิน (Robert Dulin) กล่าวว่าเรือประจัญบานของอังกฤษยิงในระยะใกล้มาก การยิงวิถีราบทำให้ยากต่อการเจาะทะลุเป้าหมายที่ค่อนข้างแคบอย่างเกราะกราบเรือเหนือเส้นน้ำลึก การยิงกระสุนระยะใกล้ทำให้เกิดการสะท้อนกลับขึ้นไปที่ด้านบนของดาดฟ้าเรือหรือระเบิดบนน้ำ
บัลลาร์ดตั้งข้อสังเกตว่าเขาไม่พบหลักฐานของการระเบิดจากภายในที่เกิดขึ้นเมื่อน้ำเข้าลำเรือไม่เต็มลำขณะจม ทำให้น้ำที่อยู่รอบๆซึ่งมีแรงดันมากกว่าอากาศในตัวเรือจะบดขยี้เรือ บัลลาร์ดชี้ให้เห็นว่าตัวเรือนั้นอยู่ในสภาพที่ดี นี่แสดงให้เห็นว่าห้องเรือของบิสมาร์คถูกน้ำท่วมเมื่อเรืออับปาง ซึ่งสนับสนุนทฤษฎีเรือถูกจมโดยการเจาะรูใต้ท้องเรือ บัลลาร์ดกล่าวเสริมว่า "เราพบตัวเรือที่มีทั้งลำและไม่มีความเสียหายเนื่องจากการเลื่อนไถลและการกระแทก พวกเขาสรุปว่าสาเหตุที่ทำให้เกิดการจมคือการจมโดยการเจาะรูใต้ท้องเรือ จากการก่อวินาศกรรมที่ห้องเครื่องยนต์โดยลูกเรือจากคำกล่าวอ้างของผู้รอดชีวิตชาวเยอรมัน
ท้ายเรือทั้งหมดสูญหาย ไม่พบว่าอยู่ใกล้กับซากเรือหลัก และยังไม่ได้ถูกค้นพบ สันนิษฐานว่าไม่ได้เกิดจากการกระแทกกับพื้นทะเล คาดว่าหลุดออกจากการถูกยิงโดยตอร์ปิโด ทำให้เกิดคำถามถึงความเป็นไปได้ของความล้มเหลวทางโครงสร้างเรือ พื้นที่ท้ายเรือถูกยิงหลายครั้งจนเสียหายจากตอร์ปิโด เมื่อรวมกับความจริงที่ว่าท้ายเรือจมลงก่อน และไม่มีโครงสร้างรองรับที่จะยึดเอาไว้ท้ายเรือจึงหลุดออก ในปี 1942 พรินซ์ออยเกินก็ถูกตอร์ปิโดยิงที่ท้ายเรือจนเสียหาย เหตุนี้นี้ทำให้เกิดการเสริมความแข็งแกร่งของโครงสร้างท้ายเรือของเรือหลวงเยอรมันทั้งหมด
อ้างอิง
เชิงอรรถ
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเป็นเจ้าผู้ครองรัฐฟูไจราห์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ องค์ปัจจุบัน ประสูติเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2491 พระองค์เป็นพระราชโอรสของมุฮัมมัด บิน ฮะมัด อัชชัรกี พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ18 กันยายน พ.ศ. 2517 ต่อจากพระราชบิดา
ฮะมัด บิน มุฮัมมัด อัชชัรกี ทรงเสกสมรสกับฟาฏิมะฮ์ บินต์ ษานี อัลมักตูม มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 6 พระองค์
พลังงานไอออไนเซชัน
พลังงานไอออไนเซชัน (Ionization Energy, IE) คือค่าพลังงาน ที่ใช้ในการดึงให้อิเล็กตรอนวงนอกสุด (เวเลนซ์อิเล็กตรอน) หลุดออกจากอะตอมหรือโมเลกุลที่อยู่ในสถานะก๊าซปริมาณพลังงานที่น้อยที่สุดที่สามารถทำให้อะตอมหรือโมเลกุลปลดปล่อยอิเล็กตรอน ค่าพลังงานไอออไนเซชันจะบ่งบอกว่าอะตอมหรือไอออนนั้นสามารถเสียอิเล็กตรอนได้ง่ายหรือยาก หรือในอีกมุมหนึ่งเป็นการบ่งบอกระดับพลังงานของอิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมหรือไอออนนั้นว่ามีความเสถียรมากเพียงใด โดยทั่วไปค่าพลังงานไอออไนเซชันจะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อพยายามที่จะทำให้อิเล็กตรอนตัวต่อไปถูกปลดปล่อยออกมา เนื่องจากการผลักกันของประจุอิเล็กตรอนมีค่าลดลงและการกำบังของอิเล็กตรอนชั้นวงในมีค่าลดลง ซึ่งทำให้แรงดึงดูดระหว่างนิวเคลียสและอิเล็กตรอนมีค่ามาขึ้น อย่างไรก็ตามค่าที่เพิ่มขึ้นอาจไม่เพิ่มเท่าที่ควรจะเป็นในกรณีที่เมื่อปลดปล่อยอิเล็กตรอนตัวนั้นแล้วส่งผลให้เกิดการบรรจุเต็มหรือการบรรจุครึ่งในระดับชั้นพลังงาน เนื่องจากทั้งสองกรณีมีเสถียรภาพเป็นพิเศษ
การศึกษาแนวโน้มของค่าพลังงาไอออนไนเซชันของอะตอมหรือโมเลกุลนั้น สามารถช่วยนักวิทยาศาสตร์ทำความเข้าใจโครงสร้างของอิเล็กตรอนภายในอะตอมและโมเลกุลได้ดีขึ้น หากค่าพลังงานไอออไนเซชันเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรงอาจกล่าวได้ว่าอิเล็กตรอนเหล่านั้นมาจากชั้นอิเล็กตรอน (shell หรือ เลขควันตัมหลัก principle quantum number) เดียวกัน แต่ถ้าพบว่าค่าพลังงานไอออไนเซชันกระโดดไปก็หมายความว่าอิเล็กตรอนที่หลุดออกมานั้นอยู่ในชั้นที่ลึกเข้าไปอีก นอกจากนี้พลังงานไอออไนเซชันยังเป็นแนวโน้มตามตารางธาตุอย่างหนึ่งที่มีลักษณะชัดเจนและสามารถอธิบายได้โดยโครงสร้างการจัดเรียงอิเล็กตรอน (electron configuration) ของอะตอม
เขตของประเทศบรูไน
เขตของประเทศบรูไน (daerah) เป็นเขตการปกครองระดับแรกของประเทศบรูไน โดยแบ่งออกเป็นสี่เขต ได้แก่ เขตบรูไน-มัวรา เขตเบอไลต์ เขตตูตง และเขตเติมบูรง ในแต่ละเขตจะมีเมืองเป็นศูนย์กลางการปกครองและเศรษฐกิจหลัก ยกเว้นบรูไน-มัวรา ซึ่งศูนย์กลางหลักอยู่ที่บันดาร์เซอรีเบอกาวัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
อัครบิดรนิคอนแห่งมอสโก
นีคอน (Ни́кон, ภาษารัสเซียเก่า: Нїконъ) มีนามเดิมว่า นิกิตา มินิน (Nikita Minin; Никита Минин; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1605 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1681) เป็นอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวงองค์ที่ 7 ในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 1652 ถึงค.ศ. 1666 ท่านมีชื่อเสียงในด้านวาทศิลป์ เป็นผู้มีกำลังความสามารถ เคร่งครัดในศาสนา และสนิทกับซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย อัครบิดรนีคอนได้ดำเนินการปฏิรูปมากมายจนในที่สุดนำไปสู่ความแตกแยกในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ที่เรียกว่า ราสโคล เป็นเวลาหลายปีที่ท่านได้กลายเป็นผู้นำทางการเมืองที่โดดเด่น ซึ่งมักจะเทียบตนเสมอซาร์ หรือ แม้กระทั่งบดบังรัศมีของพระเจ้าซาร์ผู้เป็นพระประมุข แนวทางการปฏิรูปเกี่ยวกับพิธีสวดทางศาสนาของอัครบิดรนิคอนนั้นไม่เป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนที่ยึดมั่นประเพณีอนุรักษ์นิยม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1666 อัครบิดรนีคอนถูกคัดค้านจากการประชุมคณะบาทหลวงที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ ท่านถูกลิดรอนหน้าที่ทางศาสนา และถูกถอดยศ ลดสถานะเป็นบาทหลวงธรรมดา อัครบิดรโยอาซัฟที่ 2 แห่งมอสโกได้ขึ้นสืบอำนาจต่อจากการเลือกโดยสภาบาทหลวง
ผักปีกไก่
ผักปีกไก่ เป็นเฟิร์นอิงอาศัย มีเหง้ารูปใบหอกขนาดเล็ก เกล็ดสีน้ำตาลดำ ยาว 1-8 มิลลิเมตร ใบที่ไม่สร้างสปอร์รูปใบหอกหรือรูปแถบ ปลายมน ยาว 6-15 เซนติเมตร กว้าง 1-1.8 เซนติเมตร ก้านใบยาว 1-2 เซนติเมตร ใบสร้างสปอร์รูปแถบ ปลายแหลม ยาว 15-30 เซนติเมตร กว้าง 1-2 เซนติเมตร ก้านใบยาว 4-7 เซนติเมตร กลุ่มอับสปอร์สีน้ำตาลติดด้านล่างช่วงครึ่งบนของใบ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.5 มิลลิเมตร มีขนกระจุกหนาแน่น
ผักปีกไก่เป็นเฟิร์นที่กระจายพันธุ์ในแอฟริกา, อินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสตราเลเซีย ทั้งต้นมีสรรพคุณสมานแผลและแก้บิด
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2133
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2133 สายศรีบุญเรือง–ภูเวียง เป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู กับ อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เข้าด้วยกัน เริ่มจากบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 228 ที่อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู จากนั้นผ่านอำเภอหนองนาคำ จังหวัดขอนแก่น ไปสิ้นสุดที่วงเวียนไดโนเสาร์ภูเวียง ในอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น
ประวัติ
ทางหลวงสายนี้ถูกสร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2133 สายแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2038 (อำเภอภูเวียง) - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข 2153 (บ้านศรีบุญเรือง) พ.ศ. 2528 กรมทางหลวงจึงได้มีการสร้างขื้นในปี พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จในเวลาต่อมา
จีจ้า ดื้อสวยดุ
จีจ้า ดื้อสวยดุ (Raging Phoenix) เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำหนดฉายในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 นำแสดงโดยจีจ้า ญาณิน นักแสดงหญิงชาวไทย นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังมีฉากการต่อสู้ระหว่าง หมัดเมา จากประเทศจีน และ มวยเมา จากประเทศไทยเป็นครั้งแรกของโลกอีกด้วยเช่นกัน ถูกจัดระดับเรต น15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) เยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปีควรได้รับคำแนะนำแก่เด็กและเยาวชน ทั้งนี้ ภาพยนตร์สามารถทำรายได้รวมกว่า 24.5 ล้านบาท
ปราสาทสระกำแพงน้อย
ปราสาทหินสระกำแพงน้อย ตั้งอยู่ภายในวัดสระกำแพงน้อย ติดกับถนนสายอุทุมพรพิสัย-ศรีสะเกษ (หมายเลข 226) ในเขตตำบลขยุง อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ สร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 18
ลักษณะปราสาท
ปราสาทสระกำแพงน้อย เป็นปรางค์เดี่ยวสร้างด้วยศิลาแลงรูปสี่เหลี่ยมย่อมุม สูงประมาณ 11 เมตร ศิลปะการก่อสร้างแบบขอม ใช้เป็นเทวสถานสำหรับบูชาเทพเจ้าในศาสนาพราหมณ์ ประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ
โบราณสถานแห่งนี้ เป็นอโรคยาศาล หรืออโรคยศาลา (โรงพยาบาล) หนึ่งในจำนวน 102 แห่ง ที่พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมโบราณ โปรดให้สร้างขึ้นทั่วราชอาณาจักรในราวพุทธศตวรรษที่ 18 (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1761) ก่อด้วยศิลาแลง และหินทราย ตัวปรางค์ประธาน ยังค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ขาดการบูรณะ ส่วนโคปุระหรือกำแพงแก้วพังทลาย แต่ยังมีองค์ประกอบครบถ้วน ทั้งทับหลัง และโครงสร้างอื่น ๆ แต่ยังไม่ได้รับบูรณะและปรับแต่ง
ในปัจจุบันน้ำในสระอโนดาตนี้ถูกใช้ในทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในพิธีสำคัญของจังหวัดศรีสะเกษ
เรเจ-ฌอง เพจ
เรเจ-ฌอง เพจ (Regé-Jean Page; ; ชื่อเกิด เรเกอเรไร เพจ (Regererai Page) เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทที่โดดเด่นในซีรีส์ละครย้อนยุคเรื่องแรกของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง บริดเจอร์ตัน: วังวนรัก เกมไฮโซ (2020)
เขาเริ่มอาชีพนักแสดงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เพจยังได้ปรากฏตัวในละครของบีบีซีเรื่อง วอเตอร์ลูโร้ด (2015), ละครของฮิสทรีแชแนลเรื่อง รูทส์ (2016) และละครของเอบีซีเรื่อง ฟอร์เดอะพีเพิล (2018–2019) เขายังมีบทบาทสนับสนุนในภาพยนตร์แอคชั่นของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง เดอะเกรย์แมน (2022)
อลงกรณ์ ประทุมวงศ์
อลงกรณ์ ประทุมวงศ์ (เกิด 28 มิถุนายน พ.ศ. 2529) เป็นนักฟุตบอลและอดีตนักฟุตซอลชาวไทย โดยลงเล่นตำแหน่งกองหลัง
อลงกรณ์เกิดที่จังหวัดปราจีนบุรี เขาเคยเล่นฟุตซอลให้กับหลายสโมสรในไทยแลนด์ฟุตซอลลีกอย่างสุราษฎร์ธานี, แคท, การท่าเรือ และสมุทรสงคราม ต่อมาเขาได้เปลี่ยนมาเล่นฟุตบอล โดยเคยเล่นให้กับราชประชา, กรุงธนบุรี, ศรีสะเกษ ก่อนที่จะย้ายมาเล่นให้กับชลบุรี ซึ่งเป็นสโมสรปัจจุบันของเขา
ตักศิลา
ตักศิลา (Taxila; ตัก-กะ-สิ-ลา) หรือ ตักสิลา (Takkasilā; ตัก-กะ-สิ-ลา) ในภาษาบาลี หรือ ตักษศิลา (Takṣaśilā; ตัก-สะ-สิ-ลา) ในภาษาสันสกฤต เป็นชื่อเมืองอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เป็นมหาวิทยาลัยและเป็นศูนย์กลางของศิลปวิชาการ ในอดีตของอินเดียตั้งแต่ก่อนพุทธกาล  มีสำนักอาจารย์ทิศาปาโมกข์สั่งสอนศิลปวิทยาต่าง ๆ  แก่ศิษย์ที่มาเล่าเรียนในแถบดินแดนชมพูทวีป  บุคคลสำคัญและมีชื่อเสียงหลายท่านที่สำเร็จการศึกษาจากที่แห่งนี้ เช่น พระเจ้าปเสนทิโกศล หมอชีวกโกมารภัจจ์ องคุลีมาล
เมืองตักศิลาถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ดึกดำบรรพ์เป็นนครหลวงแห่งแคว้นคันธาระ เป็นหนึ่งในบรรดา 16 แคว้นของชมพูทวีป สถาปนาขึ้นโดยชาวอารยัน ตักศิลาตกอยู่ภายใต้อารยธรรมมากมาย เช่น อารยธรรมกรีกโดยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และอารยธรรมฮินดูหลายราชวงศ์ ในสมัยพุทธกาลมีพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำแคว้นและรุ่งเรืองมานับพันปี โดยมีความรุ่งเรืองถึงขีดสุดในสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช พระองค์ได้สร้างตักศิลาให้มีชื่อเสียงพร้อมๆ กับการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 ชนชาติเฮฟทาไลต์ (Hephthalite) ได้ยกทัพมาตีอินเดียและทำลายพระพุทธศาสนา ทำให้เมืองตักศิลาพินาศสูญสิ้นแต่บัดนั้น
มรดกโลก
ตักศิลาได้ลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2523 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้
ออยซวีเยทลามัยสกาซอรอ
ออย ซวีเยทลา มัยสกา ซอรอ (มอนเตเนโกร: Ој, свијетла мајска зоро, แปลว่า "โอ้ รุ่งสางอันสว่างไสวแห่งเดือนพฤษภา") เป็นชื่อเพลงชาติอย่างเป็นทางการของประเทศมอนเตเนโกร เพลงนี้เดิมเป็นเพลงพื้นเมืองที่ชาวมอนเตเนโกรนิยมขับร้องทั่วไปในลักษณะของเพลงประจำชาติ ซึ่งมีการแต่งเติมเสริมแต่งออกไปหลายรูปแบบและไม่มีใครทราบชัดเจนว่าผู้ใดเป็นผู้เริ่มแต่งเพลงนี้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เซกูลา เดรลเยวิช (Sekula Drljević) นักการเมืองฟาสซิสต์ชาวมอนเตเนโกรได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติของรัฐบาลฟาสซิสต์หุ่นเชิดของมอนเตรเนโกรในชื่อเพลงว่า "เยชนานาชาเซอร์นากอรอ" (แปลว่า มอนเตเนโกรจงเจริญชั่วกาลนาน) ซึ่งเพลงนี้ได้มีการวิจารณ์ด้วยว่า เนื้อร้องในบทเพลงฉบับดังกล่าวนั้นได้รับอิทธิพลมาจากเพลงเพลงหนึ่งของพรรคนาซี แต่เนื้อร้องที่ใช้ในปัจจุบันนนี้เป็นเนื้องร้องที่มีการประพันธ์ขึ้นใหม่ภายหลัง
ฉบับราชการ
เนื้อร้องของเพลงชาติมอนเตเนโกรฉบับราชการปรากฏดังที่แสดงไว้เบื้องล่าง
อย่างไรก็ตาม ในการขับร้องจริงนั้นจะมีการทวนเนื้อซ้ำในหลายบาทของเพลง เพื่อความไพเราะในการเรียบเรียงประสานเสียง ดังแสดงไว้เบื้องล่างต่อไปนี้
กึนเทอร์ ลึทเยินส์
โยฮัน กึนเทอร์ ลึทเยินส์ (Johann Günther Lütjens) เป็นพลเรือเอกชาวเยอรมันซึ่งได้เข้ารับราชการทหารมานานกว่าสามสิบปีและสงครามโลกสองครั้ง ลึทเยินส์เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการปฏิบัติหน้าที่ของเขาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและการบังคับบัญชาของเขาของเรือรบประจัญบานบิสมาร์ค ในช่วงการจู่โจมในมหาสมุทรแอตแลนติกในปี ค.ศ. 1947 ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าวได้เข้าสู่ตำนานกองทัพเรือ
เกิดในปี ค.ศ. 1889 เขาเข้าสมัครเป็นทหารเรือแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน(ไคเซอร์ลีเชอมารีเนอ) ในปี ค.ศ. 1907 เป็นนักเรียนนายทหารเรือที่ขยันขันแข็งและเฉลียวฉลาด เขาก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งยศเจ้าหน้าที่นายทหารก่อนการลุกลามของสงคราม เมื่อเขาได้รับมอบหมายหน้าที่ในกองเรือรบตอร์ปิโด ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ลึทเยินส์ได้ปฏิบัติหน้าที่ในทะเลเหนือและช่องแคบอังกฤษ และเข้าต่อสู้รบกับราชนาวีของบริติชหลายครั้ง เขาได้ยุติความขัดแย้งในฐานะยศตำแหน่ง Kapitänleutnant (กัปตันเรือโท) พร้อมเครื่องราชอิสริยาภรณ์กางเขนเหล็กชั้นที่ 1 และ 2 (ค.ศ. 1914) เพื่อชื่อเสียงของเขา ภายหลังสงคราม เขายังคงประจำการอยู่ในกองทัพเรือ ปัจจุบันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นไรชส์มารีเนอ เขายังคงทพหน้าที่ในกองเรือรบตอร์ปิโดจนในที่สุดก็กลายเป็นเจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการใน ค.ศ. 1925 ในยุคสาธารณรัฐไวมาร์ ลึทเยินส์ได้สร้างชื่อเสียงในฐานะเจ้าหน้าเสนาธิการชั้นยอด
ในปี ค.ศ. 1935 ภายหลังพรรคนาซีขึ้นมามีอำนาจภายใต้การนำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในปี ค.ศ. 1933 กองทัพเรือได้ถูกปรับปรุงใหม่อีกครั้งและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นครีคส์มารีเนอ ในไม่ช้าลึทเยินส์ได้สร้างความคุ้นเคยกับเอริช เรเดอร์และคาร์ล เดอนิทซ์ สองผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งครีคส์มารีเนอในสงครามโลกครั้งที่สอง ความสามารถและมิตรภาพของเขาได้นำไปสู่การเลื่อนตำแหน่งยศเป็น Kapitän zur See (กัปตันเรือทะเล) และผู้บัญชาการทางทะเลที่พวงมาลัยบังคับเรือของเรือลาดตระเวน Karlsruhe ในช่วงเวลาหกปีแห่งความสงบสุข เขาได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งยศเป็น Konteradmiral (พลเรือตรี) ซึ่งได้เลื่อนตำแหน่งยศให้แก่เขาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1937
ภายหลังการทัพ เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองเรือแห่งกองทัพเรือเยอรมันและได้เลื่อนยศตำแหน่งเป็นพลเรือเอก เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1940 เขาได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการวางแผนเบื้องต้นสำหรับปฏิบัติการสิงโตทะเล แผนการบุกครองสหราชอาณาจักร แต่แผนการดังกล่าวต้องหยุดชะงักลงในช่วงหลังยุทธการที่บริเตน ความตั้งใจของเยอรมันได้กลายเป็นการปิดกั้น และลึทเยินส์ได้ทำให้เรือรบประจัญบาน Scharnhorst และ Gneisenau เป็นจุดศูนย์กลางของกองเรือรบของเขา โดยใช้เรือลำหลังเป็นเรือธงของเขา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1941 เขาได้วางแผนและดำเนินปฏิบัติการเบอร์ลิน ในการตีโฉบฉวยมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อสนับสนุนเรืออูในยุทธการที่แอนแลนติกโดยการเข้าโจมตีเส้นทางเดินเรือพาณิชย์ของบริติช ปฏิบัติการนี้เป็นชัยชนะทางยุทธวิธี เมื่อสิ้นสุดลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 เมื่อเรือเทียบท่าในฝรั่งเศสภายใต้การยึดครองของเยอรมัน ภายหลังจากแล่นเรือไปได้ประมาณ 18,000 ไมล์ บันทึกสถิติของกลุ่มรบเยอรมันในช่วงเวลานั้น ความสำเร็จของเขาทำให้เขาได้รับเลือกสำหรับปฏิบัติการห่างไกลออกไป
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 ลึทเยินส์ได้บัญชาการกองเรือรบเฉพาะกิจของเยอรมัน ประกอบไปด้วยเรือรบประจัญบานบิสมาร์คและเรือลาดตะเวนหนัก ฟรินซ์ ยูจีน ในช่วงปฏิบัติการไรน์อือบุง ในการดำเนินปฏิบัติการเบอร์ลินอีกครั้ง ลึทเยินส์จำเป็นต้องแยกห่างจากฐานทัพเรือในโปแลนด์ที่ถูกยึดครอง แล่นเรือผ่านนอร์เวย์ที่ถูกยึดครองและเข้าโจมตีขบวนเรือขนส่งสินค้าพาณิชย์ ด้วยปฏิบัติการที่ผิดพลาดและในไม่ช้า กองเรือรบเฉพาะกิจก็ถูกพบเข้าและเข้าปะทะสู้รบใกล้กับเกาะไอซ์แลนด์ ในยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก เรือหลวงฮู้ดถูกจมลงและเรือรบบริติชอีกสามลำถูกบังคับให้ล่าถอย จากนั้นเรือเยอรมันสองลำก็ได้แยกจากกัน สามวันต่อมา ในวันที่ 27 พฤษภาคม ลึทเยินส์และลูกเรือส่วนใหญ่เสียชีวิต เมื่อเรือรบประจัญบานบิสมาร์คหยุดชะงักและถูกจมลง
ในปี ค.ศ. 1955 สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีได้รับการจัดตั้งกองทัพใหม่อีกครั้งและเข้าร่วมองค์กรเนโท บุนเดิสมารีเนอถูกก่อตั้งในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1967 องค์กรนี้ได้ยอมรับแก่ลึทเยินส์และการปฏิบัติหน้าที่ของเขาโดยการตั้งชื่อเรือพิฆาตลำหนึ่งที่ชื่อว่า ลึทเยินส์ ซึ่งมาจากชื่อของเขา
ตัวประกอบเฉพาะ
ตัวประกอบเฉพาะ ในทฤษฎีจำนวน หมายถึงจำนวนเฉพาะใดๆ ที่สามารถหารจำนวนเต็มหนึ่งได้ลงตัวโดยเหลือเศษเป็นศูนย์ กระบวนการของการหาตัวประกอบเฉพาะเรียกว่า การแยกตัวประกอบจำนวนเต็ม หรือการแยกตัวประกอบเป็นจำนวนเฉพาะ
สำหรับตัวประกอบเฉพาะ p ของจำนวน n ภาวะรากซ้ำ (multiplicity) ของ p คือเลขชี้กำลัง a ที่มากที่สุดจาก pa ที่หาร n ลงตัว การแยกตัวประกอบที่เป็นจำนวนเฉพาะของจำนวนเต็มหนึ่งๆ จะได้ผลลัพธ์เป็นรายการตัวประกอบเฉพาะของจำนวนนั้น ซึ่งจะมีบางจำนวนที่ซ้ำกัน (เกิดภาวะรากซ้ำ) ทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิตกล่าวว่า จำนวนเต็มทุกจำนวนมีรูปแบบการแยกตัวประกอบที่เป็นจำนวนเฉพาะได้เพียงแบบเดียว
จำนวนเต็มบวกสองจำนวนจะเรียกว่าเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ (coprime) ซึ่งกันและกัน ก็ต่อเมื่อไม่มีตัวประกอบเฉพาะอื่นใดนอกจากสองจำนวนนี้ แต่จำนวนเต็ม 1 จะเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ของทุกๆ จำนวนเต็มบวกรวมทั้งตัวมันเอง เนื่องจาก 1 ไม่มีตัวประกอบเฉพาะใดอยู่เลย ซึ่งมันคือผลคูณว่าง (empty product) ด้วยเหตุผลนี้ทำให้สามารถนิยาม a และ b ว่าเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ต่อกันเมื่อ gcd(a, b) = 1 (gcd คือตัวหารร่วมมาก) ดังนั้น gcd(1, b) = 1 สำหรับ b ≥ 1 ขั้นตอนวิธีของยุคลิด (Euclid's algorithm) สามารถใช้เพื่อพิจารณาว่าจำนวนเต็มสองจำนวนเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์หรือไม่ โดยไม่ต้องมีความรู้ในเรื่องตัวประกอบเฉพาะ เพราะขั้นตอนวิธีดังกล่าวใช้พหุนามในรูปแบบตัวเลขช่วยคำนวณ
สำหรับจำนวนเต็มบวก n จำนวนตัวประกอบเฉพาะทั้งหมดของ n และผลรวมของตัวประกอบเฉพาะทั้งหมดของ n (โดยไม่นับตัวซ้ำ) คือตัวอย่างหนึ่งของฟังก์ชันเชิงคำนวณของ n ที่สามารถบวก (additive) กันได้ แต่เป็นการบวกที่ไม่บริบูรณ์
การพิจารณาแยกตัวประกอบเฉพาะ เป็นตัวอย่างของข้อปัญหาที่มักใช้สำหรับการรักษาความปลอดภัยด้วยการเข้ารหัส ซึ่งเชื่อว่ายิ่งจำนวนขนาดใหญ่มากขึ้น เวลาที่ใช้ในการแยกตัวประกอบเฉพาะก็จะยิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ข้อปัญหาที่สร้างขึ้นอย่างง่ายๆ อาจใช้เวลาแก้มากกว่าอายุของเอกภพด้วยขั้นตอนวิธีของคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่ในปัจจุบันเป็นจำนวนที่ไม่สามารถคูณกันได้
อัลมูท ชุลท์
อัลมูท ชุลท์ (Almuth Schult, ; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเธอทำหน้าที่ให้แก่เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์คและทีมชาติเยอรมันในฐานะผู้รักษาประตู
สโมสร
เมื่ออายุได้ห้าขวบ ชุลท์เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับสโมสรฟุตบอลเอ็ฟเซ เอ็สเก การ์โท ในท้องถิ่นของเธอ ก่อนจะย้ายไปฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา ใน ค.ศ. 2007 กระทั่งเธอได้เข้าร่วมมัคเดอบัวร์เกอร์ เอ็ฟเอ็ฟเซ ใน ค.ศ. 2008 ซึ่งเธอเล่นในลีกระดับสามของเรกีโอนาลลีกา ที่มัคเดอบวร์ค ชุลท์ได้ลงเป็นตัวจริงและได้เลื่อนชั้นกับทีมของเธอสู่บุนเดิสลีการะดับสอง โดยเธอลงเล่นครบสองฤดูกาล ครั้นใน ค.ศ. 2011 ชุลท์เซ็นสัญญาสามปีกับทีมเอ็สเซ 07 บาทน็อยเอินอาร์ ในการแข่งบุนเดิสลีกา และใน ค.ศ. 2013 เธอเซ็นสัญญาสองปีกับเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค ในการแข่งบุนเดิสลีกาและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
สถานีหลักสี่
สถานีหลักสี่ (Lak Si Station; รหัสสถานี: RN06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าตั้งอยู่ในบริเวณสี่แยกหลักสี่ หรือจุดตัดถนนแจ้งวัฒนะ (บางกรวย-กรุงเทพ) ถนนกำแพงเพชร 6 และถนนวิภาวดี-รังสิต ในพื้นที่ แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยายกระดับเหนือถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 และในอนาคตจะมีการเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายสีชมพู
ที่ตั้ง
ถนนกำแพงเพชร 6 บริเวณด้านหน้าศูนย์การค้าไอทีสแควร์ หลักสี่ ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร ระดับชานชาลาสูงจากพื้นดิน 18 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา และออกแบบให้มีรางหลีกสำหรับรถไฟทางไกลที่ไม่จอดที่สถานี
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
เวลาให้บริการ
<!--
สถานีรถไฟฟ้าสายสีชมพู สถานีหลักสี่
สถานีหลักสี่ (Lak Si Station; รหัสสถานี: PK14) เป็นสถานีรถไฟยกระตับในเส้นทาง รถไฟฟ้าสายสีชมพู
ที่ตั้ง
ถนนแจ้งวัฒนะ ด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแยกหลักสี่ บริเวณปากซอยแจ้งวัฒนะ 8 ในพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
เวลาให้บริการ
-->
เถียน ฮั่น
เถียน ฮั่น (12 มีนาคม ค.ศ. 1898 – 10 ธันวาคม ค.ศ. 1968) เป็นผู้เขียนบท, ผู้ประพันธ์ และนักกวีชาวจีนที่โด่งดังในขบวนการวัฒนธรรมใหม่ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และดำเนินการต่อจนถูกประณามแล้วจำคุก 2 ปีจนเสียชีวิตในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ก่อนที่ทางเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองจีนจะ "กู้ชื่อเสียงหลังเสียชีวิต" ใน ค.ศ. 1979 นักประวัติศาสตร์ละครถือว่าเขาเป็นหนึ่งในสามผู้ก่อตั้งละครพูดจีน ร่วมกับโอว์หยาง หยู่เชี่ยนกับหง เชิน มรดกที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาอาจเป็นเนื้อร้องสำหรับ"อี้หย่งจฺวินจิ้นสิงฉฺวี่"ใน ค.ศ. 1934 ซึ่งต่อมานำมาใช้เป็นเพลงชาติของประเทศจีน
ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี
รอเบิร์ต วิลเลียม ฮาเวิร์ด จุเนียร์ (Robert William Howard Jr.) เกิด 29 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญาให้กับ WWE ภายใต้ชื่อบนสังเวียนว่า เธอร์แมน "สปาร์กี" ปลัก (Thurman "Sparky" Plugg), บ็อบ "สปาร์ก ปลัก" ฮอลลี (Bob "Spark Plug" Holly), บอมบาสติก บ็อบ (Bombastic Bob) และ ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี‎ (Hardcore Holly)   เริ่มทำงานให้กับ WWE ตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปี 2007 เขาได้จับคู่แท็กทีมกับโคดี โรดส์คว้าแชมป์โลกแทคทีม 1 สมัย แต่ก็ถูกหักหลังโดยโคดี และเสียแชมป์ให้กับเท็ด ดิบิอาซี่คู่แท็กทีมคนใหม่ของโคดี ปัจจุบันได้ลาออกจาก WWE แล้ว
In wrestling
พระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2
เนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 (กรีกโบราณ: Ναβουχοδονόσωρ; อารบิก: نِبُوخَذنِصَّر ) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิกรุงบาบิโลนใหม่ ระหว่างปี 605 ถึง 562 ก่อนคริสตกาล จักรวรรดิกรุงบาลิโลนในยุคของพระองค์เป็นอาณาจักรที่เรืองอำนาจมาก โดยมีอาณาเขตตั้งแต่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงทะเลแดงและอ่าวเปอร์เซีย กองทัพของพระองค์มีชัยเหนืออียิปต์ ตลอดจนเข้าทำลายกรุงเยรูซาเลมและกวาดต้อนชาวอิสราเอลไปยังกรุงบาบิโลน กรุงบาบิโลนของพระองค์เป็นมหานครใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลาง สิ่งก่อสร้างมหึมาของโลกยุคโบราณหลายแห่งถูกสร้างขึ้นในยุคของพระองค์ อาทิ สวนลอยบาบิโลน
คัมภีร์ไบเบิลมักจดจำพระองค์ในฐานะผู้ทำลายพระวิหารซาโลมอนในกรุงเยรูซาเลมและเป็นผู้เริ่มต้นยุคเชลย (ยุคที่ชาวยิวตกเป็นเชลยของบาบิโลน) หนังสือเยเรมีย์เรียกพระองค์ว่า "ผู้ทำลายประชาชาติ" พระองค์ยังเป็นบุคคลสำคัญที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือดาเนียล
ตามบันทึกที่ปรากฏในหนังสือดาเนียลระบุว่า วันหนึ่ง ขณะที่พระองค์ทอดพระเนตรกรุงบาบิโลนจากบนดาดฟ้าของวัง พระองค์ก็ตรัสว่า "ดู​เมือง​ที่​เรา​สร้าง​สิ สวย​งาม​อะไร​อย่าง​นี้ เรา​คือ​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่!" ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้นว่า "เนบูคัดเนสซาร์! เจ้า​ไม่​ได้​ปกครอง​อาณาจักร​นี้​แล้ว" พระเจ้าได้ริบรอนอำนาจและสติปัญญาของเนบูคัดเนสซาร์ เนบูคัดเนสซาร์ทำ​ตัว​เหมือน​สัตว์​และ​ถูกเนรเทศจาก​วัง​ไป​อยู่​กับ​สัตว์​ใน​ป่า ผม​ของ​เนบูคัดเนสซาร์​ยาว​เหมือน​ขน​นก​อินทรีและ​เล็บ​ของ​เขา​ยาว​เหมือน​กรง​เล็บ​ของ​นก เมื่อครบเวลาเจ็ดกาล (มักถูกตีความเป็นเจ็ดปี) เนบูคัดเนสซาร์​ก็​กลับ​มา​เป็น​ปกติ พระเจ้าให้เขากลับมาครองบัลลังก์บาบิโลนอีกครั้ง (เชื่อว่าเรื่องนี้มาจากความแค้นของชาวยิวที่ถูกพระองค์ทำลายอาณาจักรยูดาร์และลดขั้นให้เป็นทาส)
คำว่า "เนบูคัดเนสซาร์" นั้นเป็นภาษาแอกแคด มีความหมายว่า "ขอองค์เนโบโปรดพิทักษ์ซึ่งโอรสแรกแห่งข้า" ซึ่งเนโบนั้นคือเทพแห่งปัญญาผู้เป็นบุตรของเทพมาร์ดุกในศาสนาบาบิโลนเทวนิยม บางครั้งพระองค์ก็เป็นที่รู้จักในชื่อ บาคัตนาซาร์ ซึ่งมีความหมายว่า "ผู้มีชัยเหนือโชคชะตา"
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 152 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 28 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโอค็อตสค์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇫🇲 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลบิสมาร์ก ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโซโลมอน ! scope="row" | 🇵🇬 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโซโลมอน ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคอรัล ! scope="row" | 🇦🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2011
วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2011 (FIVB World Grand Prix 2011) เป็นการจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงจากการคัดเลือกจากทวีปต่างๆ ทั้งหมด 16 ประเทศ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5-28 สิงหาคม 2554 รอบชิงชนะเลิศ จะจัดขึ้นที่มาเก๊า อีสเอเชียนเกมส์โดม, เขตบริหารพิเศษมาเก๊า, สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งปีนี้นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์
หลังจบการแข่งขันครั้งนี้ ทีมชาติไทยจบที่อันดับ 6 ได้คะแนนสะสมเพิ่ม 25 คะแนน อันดับโลกของทีมไทยจึงขยับจากอันดับ 14 ขึ้นไปเป็นอันดับที่ 10 ของโลก
ที่สุดของเวิลด์กรังปรีช์ 2011
ที่สุดของเวิลด์กรังปรีช์ 2011 จากเว็บไซต์วอลเลย์บอลไทยแลนด์.คอม
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ (อังกฤษ: Nawamintrachinutit Suankularb Wittayalai Samutprakarn School, อักษรย่อ: นมร.ส.ก.ส. / NMR.S.K.S.) เป็นโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย ลำดับที่ 3 และต่อมาเข้าร่วมเป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติ ในกลุ่มโรงเรียน 9 นวมินทราชินูทิศ อีกด้วย โดยเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 6 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ชื่อเดิม: กรมสามัญศึกษา) กระทรวงศึกษาธิการ
ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 261 หมู่ที่ 3 ถนนสุขุมวิท ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ บนเนื้อที่ 50 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลังยาวติดกัน หอประชุม หอจาริกานุสรณ์ โรงอาหาร พื้นที่เพาะชำ อาคารคหกรรม สนามบาสเกตบอล สนามฟุตบอล บ้านพักครู บ้านพักนักกีฬา สระน้ำ จัดการเรียนการสอน ในช่วงชั้นการศึกษาที่ 3 และ 4 ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 42 ห้องเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 32 ห้องเรียน รวมทั้งสิ้น 74 ห้องเรียน จัดการเรียนการสอนรูปแบบเป็น 14-14-14/11-11-10
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ นั้นมีความโดดเด่นในเรื่องคุณภาพมาตรฐานของศิษย์เก่าที่จบไปโดยเฉพาะด้านวิชาการ ภาษา และความเป็นผู้นำ ได้รับการสถาปนาขึ้นในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยโรงเรียนอยู่ในลำดับที่ 3 ของเครือ "สวนกุหลาบวิทยาลัย" มีการสร้างพันธกิจสำคัญร่วมกันขับเคลื่อนคุณภาพการศึกษาโดยการบริหารจัดการขององค์กรเครือข่ายสวนกุหลาบ สร้างบรรทัดฐานการเรียนการสอนไปในทิศทางเดียวกัน นอกจากนี้ ยังมีงานกรีฑาสวนกุหลาบสัมพันธ์และงานชุมนุมลูกเสือสวนกุหลาบสัมพันธ์ ซึ่งจัดขึ้นร่วมกับโรงเรียนในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย เป็นประจำทุกปี โดยแต่ละโรงเรียนจะผลัดกันเป็นเจ้าภาพ
ประวัติโรงเรียน
จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 กรมสามัญศึกษา ได้สั่งให้สำนักงานสามัญศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ รับสมัครนักเรียนในปีการศึกษา 2533 จำนวน 5 ห้องเรียน โดยฝากไว้ที่โรงเรียนสตรีสมุทรปราการ 2 ห้อง และ โรงเรียนสมุทรปราการ 3 ห้อง รวมนักเรียนชาย–หญิง จำนวน 250 คน เมื่อประกาศจัดตั้งโรงเรียนแล้ว จึงนำนักเรียนที่ฝากไว้ มาเรียนที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สมุทรปราการ ทว่าเกิดปัญหาขัดข้องในเรื่องที่ดินสร้างโรงเรียน ทำให้ต้องยกนักเรียนที่ฝากไว้ ให้เป็นนักเรียนของโรงเรียนนั้นไป
ต่อมาปี พ.ศ. 2534 อาจารย์สุทธิ เพ็งปาน ผู้อำนวยการโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เข้าพบ นายบรรจง พงศ์ศาสตร์ รองอธิบดีกรมสามัญศึกษาในขณะนั้น เพื่อขอปรึกษาเรื่องประกาศจัดตั้งโรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง ท่านรองอธิบดีฯ จึงได้สั่งการให้โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จัดคณาจารย์ขึ้นคณะหนึ่ง โดยมีอาจารย์สุโข วุฑฒิโชติ ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายปกครอง เป็นหัวหน้าคณะ จัดเตรียมเอกสารการรับสมัคร และรับสมัครนักเรียน ปีการศึกษา 2534 ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2534