cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตัวขยายสัญญาณ
คลาส E
เมื่อมีโหลด ความถี่และ duty cycle (0.5) เป็นเหมือนกับพารามิเตอร์และข้อจำกัดที่กำหนดให้ว่าแรงดันไฟฟ้าจะไม่ถูกเรียกคืนเท่านั้น, แต่ขึ้นสู่จุดสูงสุดที่แรงดันเดิม, พารามิเตอร์ทั้งสี่ (L, L0, C และ C0) จะถูกกำหนด ตัวขยายคลาส E นำความต้านทานที่ชัดเจนมาพิจารณาและพยายามที่จะทำให้กระแสแตะจุดต่ำสุดที่ศูนย์ ซึ่งหมายความว่าแรงดันและกระแสที่ทรานซิสเตอร์จะมีความสมมาตรเมื่อเทียบกับเวลา การแปลงของฟูริเย(Fourier transform) ช่วยให้การกำหนดที่สง่างามในการสร้างเครือข่าย LC ที่ซับซ้อน และบอกว่าฮาร์โมนิคแรกถูกผ่านเข้าไปในโหลด, ฮาร์โมนิคเลขคู่ทั้งหมดจะถูก shorted และฮาร์โมนิคเลขคี่ที่สูงกว่าทั้งหมดจะ open
คลาส E ใช้แรงดันไฟฟ้าฮาร์โมนิคที่สองเป็นจำนวนมาก ฮาร์โมนิคที่สองสามารถนำมาใช้เพื่อลดความเหลื่อมล้ำที่ขอบด้วยความคมชัดที่แน่นอน เพื่อให้มันทำงาน พลังงานบนฮาร์โมนิคที่สองต้องไหลจากโหลดไปยังทรานซิสเตอร์, และแหล่งจ่ายไฟของเรื่องนี้จะไม่สามารถมองเห็นได้ในแผนภาพวงจร ในความเป็นจริง อิมพีแดนซ์เป็นปฏิกิริยาเสียส่วนใหญ่และเหตุผลเดียวที่มันเป็นเช่นนั้นก็คือคลาส E เป็นตัวขยายคลาส F (ดูด้านล่าง)ที่มีเครือข่ายโหลดอย่างง่ายมากๆ และนี่เองที่มันต้องทำธุรกิจกับความไม่สมบูรณ์
ในการจำลองแบบมือสมัครเล่นของแอมป์คลาส E หลายครั้ง, ขอบกระแสที่คมชัดจะถือว่าเป็นแรงจูงใจที่ไร้ผลสำหรับคลาส E และการวัดใกล้ความถี่ขนส่งของทรานซิสเตอร์จะแสดงเส้นโค้งที่สมมาตรมากซึ่งมีลักษณะคล้ายกับแบบจำลองของคลาส F
แอมป์คลาส E ถูกคิดค้นในปี 1972 โดย นาธาน โอ Sokal และอลัน D. Sokal และรายละเอียด ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1975 บางรายงานก่อนหน้าในปฏิบัติการของคลาสนี้ได้รับการตีพิมพ์ในรัสเซีย
คลาส F
ในแอมป์แบบ push–pull และใน CMOS, ฮาร์โมนิคเลขคู่ของทรานซิสเตอร์ทั้งสองตัวเพียงแค่ หักล้างกัน การทดลองแสดงให้เห็นว่าคลื่นสี่เหลี่ยมสามารถถูกสร้างขึ้นโดยแอมป์เหล่านั้น คลื่น สี่เหลี่ยมตามทฤษฎีประกอบด้วยฮาร์โมนิคเลขคี่เท่านั้น ในแอมป์คลาส-D ตัวกรองเอาต์พุตจะบล็อกฮาร์โมนิคทั้งหมด นั่นคือ ฮาร์โมนิคจะเห็นโหลดเปิด ดังนั้นแม้กระแสเพียงเล็กน้อยในฮาร์โมนิคก็พอเพียงเพื่อสร้างแรงดันคลื่นสี่เหลี่ยม กระแสจะ in phase กับแรงดันไฟฟ้าที่จ่ายให้ตัวกรอง แต่แรงดันไฟฟ้าตกครอมทรานซิสเตอร์จะ out of phase ดังนั้นจึงมีการซ้อนทับกันน้อยที่สุดระหว่างกระแสที่ไหลผ่านทรานซิสเตอร์กับแรงดันไฟฟ้าตกคร่อมทรานซิสเตอร์ ขอบยิ่งคมชัดเท่าไร การทับซ้อนยิ่งน้อยเท่านั้น
ขณะที่อยู่ในคลาส D ทรานซิสเตอร์และโหลดอยู่เป็นสองโมดูลแยก คลาส F ยอมรับความไม่สมบูรณ์ เช่นการเป็นกาฝากของทรานซิสเตอร์และคลาส F พยายามที่จะเพิ่มประสิทธิภาพของระบบทั่วโลกที่จะมีอิมพีแดนซ์สูงสำหรับฮาร์โมนิค แน่นอนจะต้องมีแรงดันไฟฟ้าในทรานซิสเตอร์ ที่จะผลักดันกระแสข้ามสภาวะ ON เพราะกระแสที่ถูกนำมารวมกันผ่านทรานซิสเตอร์ทั้งสองส่วนใหญ่จะเป็นฮาร์มอนิคแรกที่ดูเหมือนรูปซายน์ นั่นหมายความว่า ในช่วงกลางของคลื่นสี่เหลี่ยม กระแสสูงสุดต้องไหล ดังนั้นมันอาจเข้าท่าที่จะมีรอยบุ๋มในคลื่นสี่เหลี่ยม หรือพูดอีกทีก็คือการยอมให้มีการแกว่งเกินของแรงดันไฟฟ้าคลื่นสี่เหลี่ยม เครือข่ายโหลดคลาส F โดยนิยามต้องส่งใต้ความถี่ cutoffและสะท้อนให้เห็นถึงเรื่องราวข้างต้น
ความถี่ใดๆที่อยู่ต่ำกว่าความถี่ cutoff และมีฮาโทนิคส์ที่สองสูงกว่าความถี่ cutoff จะสามารถที่จะถูกขยายได้ นั่นคือแบนด์วิดท์ที่แปดอันหนึ่ง ในทางตรงกันข้ามวงจรอนุกรม LC ที่มีค่าเหนี่ยวนำสูงหนึ่งตัวกับค่าความจุปรับได้หนึ่งตัวอาจเป็นวงจรง่ายๆในการนำมาใช้ โดยการลด duty cycle ให้ต่ำกว่า 0.5, ความสูงของเอาต์พุตสามารถถูกมอดูเลทได้ แรงดันรูปคลื่นสี่เหลี่ยมจะลดสถานะลง แต่ความร้อนที่มากเกินไปใดๆจะถูกชดเชยโดยการไหลของกำลังงานโดยรวมที่ต่ำกว่า การ mismatch ของโหลดใดๆที่อยู่หลังตัวกรองทำได้แต่เพียงดำเนินการกับรูปคลื่นกระแสฮาร์โมนิคแรกเท่านั้น เห็นได้ชัดเฉพาะโหลดความต้านทานที่แท้จริงเท่านั้น จากนั้น ความต้านทานยิ่งต่ำ กระแสยิ่งสูง
คลาส F สามารถขับเคลื่อนโดยคลื่นไซน์หรือคลื่นสี่เหลี่ยม, สำหรับคลื่นไซน์ อินพุทสามารถถูกจูนโดยตัวเหนี่ยวนำหนึ่งตัวเพื่อเพิ่มเกน ถ้าคลาส F จะถูกทำขึ้ด้วยทรานซิสเตอร์ตัวเดียว ตัวกรองจะมีความซับซ้อนในการช็อตฮาร์โมนิคส์เลขคู่ทั้งหลาย การออกแบบทั้งหมดก่อนหน้านี้ใช้ขอบของคลื่นที่คมเพื่อลดการทับซ้อน
คลาส G และ H
แอมป์มีการออกแบบที่หลากหลายเพื่อช่วยเพิ่มขั้นตอนเอาต์พุตของคลาส AB ด้วยเทคนิคที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นเพื่อบรรลุประสิทธิภาพให้มากขึ้นด้วยการบิดเบือนที่ต่ำ การออกแบบเหล่านี้ เป็นเรื่องธรรมดาในตัวขยายเสียงขนาดใหญ่ เนื่องจากฮีทซิงค์และหม้อแปลงไฟฟ้าเพาเวอร์ไม่สามารถทำให้มีขนาดใหญ่ได้ (และค่าใช้จ่ายสูง)โดยไม่เพิ่มประสิทธิภาพ คำว่า "คลาส G " และ "คลาส H"จะถูกใช้สลับกันเพื่ออ้างถึงการออกแบบที่แตกต่างกัน เปลี่ยนไปในการกำหนดจากผู้ผลิตหรือเอกสาร
แอมป์ลาส G (ซึ่งใช้"รางสวิตช์" เพื่อลดการใช้พลังงานและเพิ่มประสิทธิภาพ) มีประสิทธิภาพมากกว่าแอมป์คลาส AB แอมป์เหล่านี้จ่ายรางไฟหลายรางที่แรงดันไฟฟ้าแตกต่างกันและสลับรางไปมาระหว่างรางพวกนี้เมื่อสัญญาณเอาต์พุตเข้าใกล้แต่ละระดับ ดังนั้น แอมป์จะเพิ่มประสิทธิภาพโดยการลดพลังงานที่สูญเปล่าที่ทรานซิสเตอร์เอาต์พุต แอมป์คลาส G มีประสิทธิภาพมากกว่าคลาส AB แต่มีประสิทธิภาพน้อยกว่าเมื่อเทียบกับคลาส D โดยไม่มีผลกระทบ EMI เชิงลบของคลาส D แอมป์คลาส H ใช้ความคิดของคลาส G หนึ่งขั้นตอนในการสร้างรางที่จ่ายกำลังที่แปรได้ไม่จำกัดเพิ่มเข้าไป สิ่งนี้จะกระทำโดยการมอดูเลทรางจ่ายไฟเพื่อให้รางเหล่านั้นมีแรงดันมีขนาดไม่กี่โวลท์ใหญ่กว่าสัญญาณเอาต์พุต ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง ขั้นตอนของเอาต์พุตจะทำงานที่มีประสิทธิภาพสูงสุดตลอดเวลา แหล่งจ่ายไฟแบบสลับโหมดสามารถถูกใช้ในการสร้างรางต่างๆได้ เกนประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญสามารถทำสำเร็จได้ แต่มีข้อเสียเปรียบของการออกแบบ แหล่งจ่ายไฟที่ซับซ้อนมากขึ้นและลดประสิทธิภาพการทำงานของ THD ลง ในการออกแบบธรรมดา แรงดันตกลงประมาณ 10V จะถูกรักษาระดับนี้ไว้บนทรานซิสเตอร์เอาต์พุตในวงจรคลาส H ภาพข้างบนแสดงให้เห็นถึงแหล่งจ่ายไฟบวกของขั้นตอนเอาต์พุตและแรงดันไฟฟ้าที่เอาต์พุตของลำโพง การเพิ่มแรงดันแหล่งจ่ายไฟถูกแสดงสำหรับสัญญาณเพลงจริง
สัญญาณแรงดันไฟฟ้าที่แสดงจึงเป็นรุ่นที่ใหญ่กว่าของอินพุท แต่ถูกเปลี่ยนเครื่องหมาย (เป็นตรงข้าม)โดยการขยาย การเตรียมการอื่นๆของอุปกรณ์ขยายมีความเป็นไปได้ แต่ที่ให้มา (นั่นคือ อีมิตเตอร์ร่วม แหล่งที่มาร่วม หรือ แคโทดร่วม) เป็นสิ่งที่ง่ายที่สุดที่จะเข้าใจและใช้ได้ในทางปฏิบัติ ถ้าชิ้นส่วนขยายเป็นแบบเชิงเส้น เอาต์พุตก็จะเป็นเป็นสำเนาที่ซื่อสัตย์ของอินพุท เพียงแต่ใหญ่กว่าและกลับหัวเท่านั้น ในทางปฏิบัติ ทรานซิสเตอร์ไม่เป็นเชิงเส้นและเอาต์พุตจะใกล้เคียงกับอินพุทเท่านั้น การไม่เป็นเชิงเส้นจากหลายแหล่งที่มาจะเป็นที่มาของการบิดเบือนภายใน ตัวขยาย คลาสของตัวขยาย (A, B, AB หรือ C )ขึ้นอยู่กับว่าอุปกรณ์ขยายจะถูกไบอัสอย่างไร แผนภาพได้ละเว้นวงจรไบอัสเพื่อความชัดเจน
แอมป์แท้จริงใดๆคือการตระหนักถึงความไม่สมบูรณ์ของแอมป์ในอุดมคติ ข้อจำกัดที่สำคัญของแอมป์แท้จริงก็คือการที่เอาต์พุตที่มันสร้างจะถูกจำกัดในที่สุดโดยพลังที่มีอยู่จากแหล่งจ่ายไฟ แอมป์จะอิ่มตัวและตัดยอดคลื่นถ้าสัญญาณอินพุทมีขนาดใหญ่เกินไปสำหรับตัวขยายในการสร้างซ้ำ หรือเกินขีดจำกัดการทำงานของอุปกรณ์
แอมป์โดเฮอร์ตี้
โดเฮอร์ตี้, คอนฟิกูเรชั่นไฮบริดแบบหนึ่ง, กำลังได้รับความสนใจใหม่ มันถูกคิดค้นในปี 1934 โดยวิลเลียม เอช โดเฮอร์ตี้ ที่ทำงานกับเบลล์แล็บที่มีบริษัทน้องสาวชื่อ เวสเทิร์นไฟฟ้า ที่ผลิตเครื่องส่งสัญญาณวิทยุ แอมป์โดเฮอร์ตี้ประกอบด้วยคลาส B ขั้นตอนต้นหรือขั้นตอนตัวขนส่งหนึ่งตัวทำงานควบคู่ไปกับคลาส C หนึ่งตัวที่ทำงานอยู่ในขั้นตอนสนับสนุนหรือขั้นตอนสูงสุด สัญญาณอินพุทจะแยกไปขับตัวขยายสองตัว และเครือข่ายการรวมจะรวมสองสัญญาณเอาต์พุต เครือข่าย Phase shifting จะถูกใช้ในอินพุทและเอาต์พุต ในระหว่างช่วงเวลาที่ระดับสัญญาณต่ำ ตัวขยายคลาส B จะทำงานกับสัญญาณได้อย่างมีประสิทธิภาพ และตัวขยายคลาส C จะ cutoff และบริโภคพลังงานน้อย ในช่วงระยะเวลาที่ระดับสัญญาณสูง ตัวขยายคลาส B ส่งมอบกำลังสูงสุดของมันและตัวขยายคลาส C จะส่งมอบกำลังที่จุดสูงสุดของมัน ประสิทธิภาพของ การออกแบบเครื่องส่งสัญญาณ AM ก่อนหน้านี้เป็นสัดส่วนกับการมอดูเลท แต่ด้วยค่าเฉลี่ยการมอดูเลทโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 20% ตัวส่งสัญญาณถูกจำกัดให้มีประสิทธิภาพน้อยกว่า 50% ในการออกแบบของโดเฮอร์ตี้ แม้จะมีการมอดูเลทเป็นศูนย์ ตัวส่งส่งสามารถบรรลุประสิทธิภาพ อย่างน้อย 60%
ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดของไฟฟ้าฝั่งตะวันตกสำหรับตัวส่งสัญญาณออกอากาศ แนวคิดโดเฮอร์ตี้ ได้รับการกลั่นอย่างมากโดยบริษัทผลิตคอนติเนนตัลอิเล็กทรอนิคส์ของเมืองดัลลัสรัฐเท็กซัส บางทีการปรับแต่งอย่างสุดขั้วเป็นการปรับรูปแบบการมอดูเลทแบบหน้าจอ-กริดที่ถูกประดิษฐ์คิดค้นโดย โจเซฟ บี Sainton ตัวขยาย Sainton ประกอบด้วยแอมป์คลาส C ขั้นตอนเริ่มต้นหรือขั้นตอนขนส่งหนึ่งตัวทำงานควบคู่ไปกับแอมป์คลาส C ขั้นตอนเสริมหรือขั้นสูงสุด ขั้นตอนจะถูกแยกและรวมผ่านเครือข่าย phase shift 90 องศา เหมือนในแอมป์โดเฮอร์ตี้ ตัวขนส่งคลื่นความถี่วิทยุที่ไม่ถูกมอดูเลทถูกนำมาใช้เพื่อควบคุมกริดของทั้งสองหลอด จุดไบอัสของหลอดตัวขนส่งกับหลอดพีคจะต่างกันและถูกสร้างเพื่อที่ว่าหลอดพีคจะ cutoffเมื่อไม่มีการมอดูเลท(และตัวขยายกำลังผลิตกำลังตัวขนส่งที่มีอัตราไม่ถูกมอดูเลท) ในขณะที่หลอดทั้งสองมีส่วนช่วยจ่าย กำลังตัวขนส่งที่มีอัตราถึงสองเท่าในระหว่างการมอดูเลท 100% (เมื่อกำลังของตัวขนส่งต้องการถึงสี่เท่าเพื่อบรรลุการมอดูเลท 100 %) เมื่อทั้งสองหลอดทำงานในคลาส C การปรับปรุงที่สำคัญในประสิทธิภาพจึงประสบความสำเร็จในขั้นตอนสุดท้าย นอกจากนี้ เมื่อหลอดตัวขนส่งและหลอดพีค Tetrode ต้องใช้กำลังขับน้อยมาก การปรับปรุงที่สำคัญในประสิทธิภาพภายในขั้นตอนตัวขับจะประสบความสำเร็จเช่นกัน ( 317C, อื่นๆ) รุ่นที่วางจำหน่าย ของตัวขยาย Sainton ใช้ตัวมอดูเลทแบบแคโทด-สาวก, ไม่ใช่ตัวมอดูเลทแบบ push–pull การออกแบบของคอนติเนนตัลอิเล็กทรอนิคส์ก่อนหน้านี้, เจมส์ โอ เวลดอนและอื่นๆยังรักษา ส่วนใหญ่ของคุณลักษณะของตัวขยายโดเฮอร์ตี้แต่เพิ่มการมอดูเลทหน้าจอ-กริดของตัวไดรเวอร์ (317B, อื่นๆ)
แอมป์โดเฮอร์ตี้ยังคงอยู่ในการใช้งานในเครื่องส่งสัญญาณ AM กำลังสูงมาก แต่สำหรับเครื่องส่งสัญญาณ AM กำลังต่ำกว่า, แอมป์หลอดสูญญากาศโดยทั่วไปถูกบดบังในช่วงปี 1980s โดยอาร์เรย์ของแอมป์แบบโซลิตสเตท ซึ่งสามารถเปิดและปิดด้วยเมล็ดที่ละเอียดกว่ามาก ในการตอบสนองความต้องการของเสียงที่อินพุท อย่างไรก็ตามความน่าสนใจในคอนฟิกูเรชั่นของโดเฮอร์ตี้ได้รับการฟื้นฟูโดยโทรศัพท์มือถือและการใช้งานอินเทอร์เน็ตไร้สาย ที่ซึ่งผลรวมของหลาย ผู้ใช้จะสร้างผลลัพธ์รวมของ AM ความท้าทายหลักแอมป์โดเฮอร์ตี้สำหรับโหมดที่ส่งผ่านแบบดิจิตอลอยู่ในการจัดตำแหน่งสองขั้นตอน และการสั่งให้แอมป์คลาส C สามารถเปิดและปิดอย่างรวดเร็ว
เมื่อเร็วๆนี้ แอมป์โดเฮอร์ตี้ได้ถูกพบการใช้งานอย่างแพร่หลายในเครื่องส่งสัญญาณที่สถานีฐาน โทรศัพท์มือถือสำหรับความถี่ย่าน GHz การใช้งานสำหรับเครื่องส่งสัญญาณในอุปกรณ์เคลื่อนที่ยังได้รับการสาธิตให้เห็นอีกด้วย
การนำไปปฏิบัติ
แอมป์ถูกนำไปปฏิบัติโดยใช้องค์ประกอบที่แอคทีฟต่างชนิดกันดังนี้
สำหรับวัตถุประสงค์พิเศษ องค์ประกอบที่แอคทีฟอื่นๆได้ถูกนำมาใช้ ตัวอย่างเช่นในตอนต้นของการสื่อสารผ่านดาวเทียมแอมป์ตัวแปรถูกนำมาใช้ วงจรหลักเป็นไดโอดหนึ่งตัวที่ความสามารถของมันจะถูกเปลี่ยนแปลงโดยสัญญาณ RF ที่สร้างขึ้นในท้องถิ่น ภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง สัญญาณ RF นี้ได้ให้พลังงานที่ถูกมอดูเลทโดยสัญญาณดาวเทียมที่อ่อนแออย่างมากที่รับได้ที่สถานีแผ่นดิน
วงจรแอมป์
วงจรแอมป์ในทางปฏิบัติที่แสดงทางขวาจะเป็นพื้นฐานสำหรับการขยายเสียงกำลังปานกลาง มันแสดงให้เห็นการออกแบบทั่วไป(ที่ง่ายมาก)ตามที่พบในเครื่องขยายเสียงที่ทันสมัย, ​​ที่มีแอมป์คลาส AB ขั้นตอนเอาต์พุตแบบ push–pull และใช้ negative feedback โดยรวมบางอย่าง  ทรานซิสเตอร์แบบไบโพลาร์ถูกแสดงในภาพ แต่การออกแบบนี้จะสามารถใช้ FETs หรือ วาล์วก็ได้
สัญญาณอินพุทถูกเชื่อมต่อผ่านตัวเก็บประจุ C1 เข้าที่เบสของทรานซิสเตอร์ Q1 ตัวเก็บประจุจะยอมให้สัญญาณ AC ผ่านได้ แต่บล็อกแรงดันไฟฟ้าไบอัส DC ที่ถูกสร้างขึ้นโดยตัวต้านทาน R1 และ R2 เพื่อที่วงจรใดๆก่อนหน้านี้จะไม่ได้รับผลกระทบจากมัน Q1 และ Q2 เป็นแอมป์แบบ differential (แอมป์ที่จะคูณส่วนต่างระหว่างสองอินพุทด้วยค่าคงที่บางอย่าง) ในการจัดเตรียมที่เรียกว่าเป็น คู่หางยาว(long-tailed pair) การจัดเตรียมแบบนี้ถูกใช้ในการอำนวยความสะดวกในการใช้ negative feedback ซึ่งถูกป้อนจากเอาต์พุต Q2 ผ่าน R7 และ R8
negative feedback ในแอมป์แบบ differential จะช่วยให้แอมป์เปรียบเทียบอินพุทกับเอาต์พุต ที่เกิดขึ้นจริง สัญญาณที่ถูกขยายจาก Q1 ถูกป้อนโดยตรงไปยังขั้นตอนที่สอง, Q3 ซึ่งเป็นขั้นตอนอีมิตเตอร์ร่วมที่มีการขยายสัญญาณและไบอัส DC ต่อไปเพื่อส่งให้ขั้นตอนเอาต์พุต Q4 และ Q5. R6 เป็นโหลดสำหรับ Q3(การออกแบบที่ดีกว่าอาจจะใช้บางรูปแบบของโหลดที่แอคทีฟที่นี่ เช่น constant-current sink) เมื่อมาถึงเวลานี่ แอมป์ทั้งหมดกำลังทำงานในคลาส A. คู่เอาต์พุตจะถูกจัดเตรียมในคลาส AB push–pull หรือที่เรียกว่าคู่แถม ทีทำงานส่วนใหญ่เป็นการขยายกระแส(ขณะที่บริโภคกระแสนิ่งต่ำ) และขับโหลดโดยตรงและเชื่อมต่อผ่านทาง C2 ที่ปิดกั้นไฟ DC ไดโอด D1 และ D2 จ่ายแรงดันไบอัสคงที่จำนวนเล็กน้อยให้กับคู่เอาต์พุต เพียงเพื่อไบอัสวงจรให้เข้าที่สถาวะนำกระแส เพื่อที่ว่า การบิดเบือนครอสโอเวอร์จะถูกทำให้น้อยที่สุด นั่นคือ ไดโอดผลักดันขั้นตอนเอาต์พุตอย่างมั่นคงให้เข้าสู่โหมดคลาส AB (สมมติว่าแรงดันคร่อมเบส-อีมิตเตอร์ของตัวทรานซิสเตอร์เอาต์พุตจะถูกลดลงโดยการกระจายความร้อน)
การออกแบบนี้จะง่าย แต่เป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับการออกแบบในทางปฏิบัติ เพราะว่ามันจะรักษา จุดปฏิบัติการให้แน่นอน เนื่องจากฟีดแบคดำเนินการภายในจาก DC ขึ้นผ่านช่วงเสียงและไกลออกไป องค์ประกอบวงจรนอกจากนี้อาจจะพบได้ในการออกแบบที่แท้จริงที่จะตัดการตอบสนองความถี่ที่สูงกว่าช่วงที่จำเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความเป็นไปได้ของการ oscillate ที่ไม่พึงประสงค์ นอกจากนี้ การใช้งานของไดโอดไบอัสคงที่แสดงไว้อาจทำให้เกิดปัญหาถ้าไดโอดไม่ match ทั้งทางไฟฟ้าและทางความร้อนกับทรานซิสเตอร์เอาต์พุต- ถ้าทรานซิสเตอร์เอาต์พุต นำกระแสมากเกินไป พวกเขาอาจร้อนเกินไปและทำลายตัวเองได้ง่ายมาก เพราะกระแสจากแหล่งจ่ายไฟจะไหลเต็มที่ ไม่ได้ถูกจำกัดในขั้นตอนนี้
การแก้ปัญหาง่ายๆเพื่อช่วยสร้างความมั่นคงของอุปกรณ์เอาต์พุตก็คือ การเพิ่มตัวต้านทานที่อีมิตเตอร์สักหนึ่งโอห์มหรือมากว่า ในการคำนวณค่าของตัวต้านทานและตัวเก็บประจุของวงจรจะสามารถทำได้ ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบใช้งานและการตั้งใจใช้งานของแอมป์
สำหรับพื้นฐานของตัวขยายความถี่วิทยุโดยการใช้วาล์ว, ดู Valved RF amplifiers.
หมายเหตุเกี่ยวกับการนำไปใช้งาน
แอมป์ในโลกแห่งความจริงไม่สมบูรณ์แบบ ดังนี้
วิธีการที่แตกต่างกันในการจ่ายกำลังมีผลมาจากวิธีการให้ไบอัสที่แตกต่างกัน ไบอัสเป็นเทคนิคอย่างหนึ่งที่อุปกรณ์แอคทีฟจะถูกตั้งค่าให้ทำงานในพื้นที่เฉพาะ หรือเป็นเทคนิคที่ชิ้นส่วน DC ของสัญญาณเอาต์พุตจะถูกกำหนดเป็นจุดกึ่งกลางระหว่างแรงดันไฟฟ้าสูงสุดจากแหล่งจ่ายไฟ ทั้งหลายของแอมป์ ส่วนใหญ่จะใช้อุปกรณ์หลายชิ้นในแต่ละขั้นตอน ทั่วไปพวกมันจะถูกจับคู่ในสเปคที่เท่ากัน ยกเว้นขั้ว อุปกรณ์ขั้วตรงข้ามที่ match กันจะเรียกว่าเป็นคู่สมบูรณ์ แอมป์คลาส A ทั่วไปใช้เพียงอุปกรณ์เดียว เว้นแต่แหล่งจ่ายไฟจะถูกตั้งไว้ให้จ่ายทั้งแรงดันบวกและลบ ซึ่งในกรณีดังกล่าว อาจต้องใช้อุปกรณ์คู่ที่ออกแบบให้สมมาตร แอมป์คลาส C โดยนิยามใช้แหล่งจ่าย กระแสไฟฟ้าขั้วเดียว
แอมป์มักจะมีหลายขั้นตอนต่อเนื่องเพื่อเพิ่มเกน แต่ละขั้นตอนของการออกแบบเหล่านี้อาจเป็นแอมป์ประเภทที่แตกต่างกัน เพื่อให้เหมาะกับความต้องการของขั้นตอนนั้น ตัวอย่างเช่น ในขั้นตอนแรกอาจจะเป็นคลาส A จ่ายให้คลาส AB push pull ในขั้นตอนที่สอง จากนั้นก็ไดรฟ์คลาส G ที่เป็นขั้นตอนสุดท้าย เป็นการใช้ประโยชน์จากจุดแข็งของแต่ละประเภทในขณะที่ลดจุดอ่อนลงให้น้อยที่สุด
วิกิพีเดียภาษาอุซเบก
ถึงแม้ว่าภาษาอุซเบกมีผู้พูดประมาณ 37 ล้านคนและในประเทศอุซเบกิสถานมีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเกือบ 17 ล้านคน จำนวนผู้แก้ไขที่มีความเคลื่อนไหวในวิกิพีเดียภาษาอุซเบกกลับมีไม่มาก และบทความที่มีส่วนใหญ่มีแหล่งที่มาไม่ค่อยดี อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ต้น ค.ศ. 2012 ทั้งจำนวนผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหวและบทความที่เขียนได้ดีเริ่มมีมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จำนวนผู้เข้าชมก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน โดยเฉพาะในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่มีผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหวมากกว่า 500 คนและมีความเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นสองเท่าจาก ค.ศ. 2019 ถึง 2022 จากผู้ใช้ 1,100 บัญชีไปเป็นเกือบ 1,920 บัญชีใน ค.ศ. 2021 ในช่วงต้น ค.ศ. 2013 วิกิพีเดียภาษาอุซเบกเคยจัดอยู่ในอันดับหนึ่งในแง่ของการเติบโตจากการดูหน้าเว็บประจำปี ปัจจุบัน วิกิพีเดียภาษานี้มี บทความ
วิกิพีเดียภาษาอุซเบกเคยถูกบล็อกในประเทศอุซเบกิสถานในช่วงหนึ่งเมื่อปลาย ค.ศ. 2011  แม้ว่าสาเหตุการปิดกั้นยังไม่ได้รับการเปิดเผย มีบางส่วนสันนิษฐานว่าสารานุกรมนี้ถูกบล็อกเนื่องจากรัฐบาลอุซเบกิสถานกังวลเกี่ยวกับการปรากฏตัวของบทความที่วิจารณ์การกระทำของรัฐบาล ในขณะที่บางส่วนคาดเดาว่าวิกิพีเดียภาษาอุซเบกถูกบล็อกตาม "การสวมบทบาทอวดฝีมือ" เนื่องจากรัฐบาลอุซเบกิสถานมองเนื้อหาภาษาอุซเบกอยู่ในการควบคุมของตน การบล็อกนี้ใช่ว่าจะแข็งแกร่งมาก เนื่องจากผู้ใช้สามารถเข้าถึงหน้าในวิกิพีเดียภาษาอุซเบกผ่านการเชื่อมต่อแบบ HTTPS ทำให้ใน ค.ศ. 2013 Google เริ่มจัดหน้าวิกิพีเดียภาษาอุซเบกเข้ากับ HTTPS เป็นค่าเริ่มต้น ปัจจุบัน ผู้ใช้ในประเทศอุซเบกิสถานสามารถเข้าถึงหน้าในวิกิพีเดียภาษาอุซเบกิสถานได้ดดยไม่มีปัญหาใด ๆ
อักษร
ในขณะที่บทความในวิกิพีเดียภาษาอุซเบกเขียนด้วยอักษรละติน ในอดีต ภาษาอุซเบกเคยใช้หลายอักษร โดยก่อน ค.ศ. 1928 ประชากรที่รู้หนังสือเขียนภาษานี้ด้วยชุดตัวอักษรฐานอาหรับ ในช่วง ค.ศ. 1928 ถึง 1940 จึงหันมาเขียนชุดตัวอักษรละติน ซึ่งมีความแตกต่างจากชุดตัวอักษรละตินที่ใช้งานในปัจจุบัน นับตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ภาษาอุซเบกจึงเริ่มเขียนในชุดตัวอักษรซีริลลิก ซึ่งยังคงเป็นรูปเขียนหลักจนกระทั่ง ค.ศ. 1993
มีการใช้ชุดตัวอักษรละตินใหม่ในภาษาอุซเบกหลังประเทศอุซเบกิสถานได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียต ปัจจุบัน มีการใช้อักษรละตินในหนังสือเรียนของโรงเรียนและมหาวิทยาลัย หนังสือพิมพ์บางสำนัก และในเอกสารราชการบางส่วน นั้บตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เว็บไซต์ทางการบางส่วนหันมาเขียนภาษาอุซเบกด้วยอักษรละติน อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้ใช้อักษรซีริลลิกอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะในกลุ่มผู้สูงอายุและในชาวอุซเบกที่อยู่ต่างประเทศ
ปัจจุบัน วิกิพีเดียภาษาอุซเบกมีฟังก์ชัน ("vikifikator") ที่อนุญาตให้ผู้แก้ไขแปลงข้อความซีริลลิกไปเป็นละตินขณะแก้ไขได้ง่าย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 มีการเพิ่มตัวแปลงอักษรละตินไปเป็นอักษรซีริลลิก เพื่อให้ผู้ใช้สามารถดูหน้าวิกิพีเดียภาษาอุซเบกทั้งในอักษรละตินกับซีริลลิก
อักษรอีลาไมต์
อักษรอีลาไมต์ (Elamite)เป็นอักษรที่ใช้โดยชาวอีลาไมต์ก่อนยุคจักรวรรดิเปอร์เซียเมื่อราว พ.ศ. 43 ชาวอีลาไมต์เป็นกลุ่มชนที่มีอิทธิพลครอบงำทางตะวันออกของเมโสโปเตเมีย ซึ่งเป็นภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่าน การพัฒนาการเขียนของชาวอีลาไมต์เป็นคู่ขนานกับชาวสุเมเรีย คาดว่าเก่าสุดเมื่อราว 7, 457 ปีก่อนพุทธศักราช
ประเภทของอักษร
อักษรอีลาไมต์แบ่งเป็น 3 ระยะคือ
อักษรอีลาไมต์โบราณ (Old Elamite)
เป็นอักษรที่มาจากอักษรอีลาไมต์ระยะแรก เมื่อราว 1,707 – 1,677 ปีก่อนพุทธศักราช ถอดความได้บางส่วน มีสัญลักษณ์ 80 ตัว เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และซ้ายไปขวา
การค้นพบข้อความ 2 ภาษาซึ่งเป็นอักษรอีลาไมต์กับอักษรอัคคาเดียโบราณเมื่อ พ.ศ. 2448 ที่ซูซา ทำให้การถอดความง่ายขึ้น รูปแบบโดยทั่วไปเป็นอักษรพยางค์ โดยมีอักษรคำปนอยู่ด้วย รูปแบบอักษรพยางค์เหล่านี้ใกล้เคียงกับอักษรรูปลิ่มในสมัยเดียวกัน คือมีทั้งแบบใช้แทนพยางค์ พยัญชนะ-สระ และ สระ-พยัญชนะ การอ่านยังไม่แน่นอน สัญลักษณ์บางตัวใช้ลงท้ายพยางค์ พยัญชนะ-สระ-พยัญชนะ โดยมีเสียงสระต่างกัน ทำให้ยากต่อการออกเสียง ปัญหาหลักของการอ่านอักษรอีลาไมต์คือ ขาดข้อความขนาดยาว ความเข้าใจภาษาอีลาไมต์มีจำกัดเพราะไม่เกี่ยวข้องกับภาษาใดในปัจจุบัน และมีการศึกษาน้อยกว่าภาษาสุเมเรียและภาษาอัคคาเดีย
อักษรอีลาไมต์รูปลิ่ม (Elamite Cuneiform)
ใช้ในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราชจนถึง พ.ศ. 874 พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดีย มีสัญลักษณ์ 130 ตัว น้อยกว่าอักษรรูปลิ่มอื่นๆ
อักษรอีลาไมต์ไม่พบว่ามีการใช้อีกในช่วง 1,657 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกที่พบในอีแลมในช่วงดังกล่าวเป็นภาษาสุเมเรียหรือภาษาบาบิโลเนียซึ่งเป็นผลจากการขยายตัวของเมโสโปเตเมีย วรรณคดีอีลาไมต์เงียบหายไป 900 ปี มาปรากฏอีกครั้งในช่วง 757 ปีก่อนพุทธศักราช แต่เปลี่ยนรูปแบบมาเป็นอักษรรูปลิ่ม แต่มีจำนวนอักษรน้อยมากคือ พบราว 145 ตัว โดย 113 ตัวใช้แทนพยางค์ 25 ตัวใช้แทนคำ 7 ตัวเป็นศัพท์กำหนด ในขณะที่อักษรรูปลิ่มในเมโสโปเตเมียมีใช้กว่า 700 ตัว
จารึกอักษรอีลาไมต์รูปลิ่มที่มีชื่อเสียงคือ จารึกที่หน้าผาเบอิสตุน ที่จารึกโดยคำสั่งของกษัตริย์ดาริอุสที่ 1 แห่งราชวงศ์อแคมีนิกของเปอร์เซีย เมื่อราว พ.ศ. 43 ในเวลานั้น ภาษาอีลาไมต์เป็นภาษาราชการควบคู่กับภาษาอราเมอิกและภาษาเปอร์เซียโบราณ โดยภาษาเมโสโปเตเมียที่เก่ากว่าเช่น ภาษาสุเมเรีย ภาษาบาบิโลเนีย เป็นภาษาที่ใช้ในทางศาสนาและวิทยาศาสตร์ ภาษาอีลาไมต์มีความสำคัญมากในช่วงต้นของจักรวรรดิเปอร์เซีย แล้วค่อยๆลดความสำคัญลงหลังจาก พ.ศ. 43 โดยภาษาอราเมอิกเข้ามาเป็นภาษากลางแทน ทิ้งให้ภาษาอีลาไมต์กลายเป็นปริศนามาจนทุกวันนี้
หลอดเลือดหัวใจ
หลอดเลือดหัวใจ (coronary arteries) เป็นหลอดเลือด ชนิดหลอดเลือดแดงใน การไหลเวียนของเลือดรอบหัวใจ (coronary circulation) ซึ่งขนส่งเลือดที่เติมออกซิเจนแล้วไปยังกล้ามเนื้อหัวใจ หัวใจจำเป็นต้องใช้ออกซิเจนต่อเนื่องตลอดเวลาในการทำงานและดำรงอยู่ได้ เช่นเดียวกันกับเนื้อเยื่อหรืออวัยวะอื่น ๆ ในร่างกาย
หลอดเลือดหัวใจพันรอบหัวใจทั้งหมด สองแขนงหลักคือหลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย (LCA) และหลอดเลือดแดงหัวใจขวา (RCA) หลอดเลือดหัวใจสามารถแบ่งหมวดหมู่ได้ตามพื้นที่ของหัวใจที่ให้การไหลเวียน หมวดหมู่เหล่านี้คือ หลอดเลือดเยื่อบุหัวใจชั้นนอก (epicardial) อยู่เหนือเยื่อบุหัวใจชั้นนอกสุด (epicardium) และหลอดเลือดเล็ก (microvascular) อยู่ใกล้เยื่อบุหัวใจชั้นใน (endocardium)
การทำงานที่ลดลงของหลอดเลือดหัวใจสามารถนำไปสู่การลดการไหลของออกซิเจนและสารอาหารไปยังหัวใจ สิ่งนี้ไม่เพียงส่งผลกระทบต่อปริมาณกล้ามเนื้อหัวใจเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อความสามารถของหัวใจในการสูบฉีดโลหิตไปทั่วร่างกาย ดังนั้นความผิดปกติหรือโรคของหลอดเลือดหัวใจอาจมีผลกระทบร้ายแรงต่อสุขภาพ อาจนำไปสู่โรคหลอดเลือดหัวใจตีบ หัวใจวาย และแม้กระทั่งเสียชีวิต
โครงสร้าง
หลอดเลือดแดงหัวใจซ้าย (LCA) เริ่มจากหลอดเลือดแดงใหญ่ภายในจุดเชื่อมด้านซ้ายของลิ้นหัวใจเอออร์ติก และส่งเลือดไปทางด้านซ้ายของหัวใจ แยกออกเป็นสองแขนงคือหลอดเลือดแดงแขนงซ้ายลงด้านหน้าและหลอดเลือดแดงแขนงซ้ายอ้อมด้านข้าง หลอดเลือดแดงแขนงที่อยู่ด้านหน้าลงมาทางซ้ายนั้นจะไปเลี้ยงผนังกั้นช่องหัวใจห้องล่าง และ ผนังด้านหน้าของหัวใจห้องล่างซ้าย หลอดเลือดแดงแขนงซ้ายอ้อมด้านข้างนั้น จะไปเลี้ยงส่วนอื่นของผนังห้องล่างซ้าย ประมาณ 33% ของประชากรจะมีหลอดเลือดหัวใจด้านซ้ายต่อไปยังหลอดเลือดแดงแขนงลงด้านหลัง ซึ่งกระจายโลหิตให้กับทำให้ผนังด้านหลังและด้านล่างของช่องหัวใจห้องล่าง บางครั้งจะมีแขนงที่สามเกิดขึ้นที่ทางแยกระหว่าง หลอดเลือดแดงแขนงซ้ายลงด้านหน้า และหลอดเลือดแดงแขนงซ้ายอ้อมด้านข้าง ที่เรียกว่าหลอดเลือดแดงรามัส หรือหลอดเลือดแดงอินเตอร์มีเดียต
หลอดเลือดแดงหัวใจขวา (RCA) มีจุดเริ่มต้นอยู่ภายในจุดเชื่อมด้านขวาของลิ้นหัวใจเอออร์ติก มีแนวลงไปทางร่องโคโรนารีด้านขวา ผ่านไปยังจุดครักซ์ คอร์ดิซ (crux cordis) หลอดเลือดหัวใจด้านขวาส่วนใหญ่จะแตกแขนงเป็นหลอดเลือดแดงส่วนขอบด้านขวา (right marginal arteries) และใน 67% ของประชากร จะต่อเนื่องไปยังหลอดเลือดแดงลงด้านหลัง หลอดเลือดแดงส่วนขอบด้านขวากระจายโลหิตบริเวณห้องหัวใจทางด้านขวา และหลอดเลือดแดงลงด้านหลังกระจายโลหิตบริเวณกล้ามเนื้อผนังหัวใจห้องล่างซ้ายด้านหลังและด้านล่าง
นอกจากนี้ยังมีหลอดเลือดแดงโคนัส (conus) ซึ่งมีอยู่เพียงประมาณร้อยละ 45 ของประชากรมนุษย์ ซึ่งทำให้เลือดไหลเวียนไปยังหัวใจได้เพิ่มเติมเมื่อหลอดเลือดแดงแขนงซ้ายลงด้านหน้าถูกอุดตัน
นัยสำคัญทางคลินิก
การตีบแคบของหลอดเลือดแดงอาจเกิดจากกระบวนการที่เรียกว่า ภาวะหลอดเลือดแข็ง (atherosclerosis, arteriosclerosis, หรือ arteriolosclerosis) เกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อ (ประกอบด้วยไขมันและสารอื่น ๆ ) สะสมอยู่ตามผนังหลอดเลือดแดง สำหรับโรคหลอดเลือดหัวใจ (CAD) หรือโรคหัวใจขาดเลือด (IHD) เป็นคำศัพท์ที่ใช้อธิบายถึงการตีบของหลอดเลือดหัวใจ
ในขณะที่โรคดำเนินไปการสะสมของแผ่นคราบสามารถยับยั้งการไหลเวียนของเลือดไปยังกล้ามเนื้อหัวใจ หากเกิดการขาดเลือดเฉพาะที่ (ischemia) หัวใจจะไม่สามารถทำงานได้อย่างถูกต้องโดยเฉพาะภายใต้ความเครียดที่เพิ่มขึ้น อาการเจ็บเค้นอกคงที่ คืออาการเจ็บหน้าอกเมื่อมีการออกแรง ซึ่งจะดีขึ้นด้วยการพักผ่อน อาการเจ็บเค้นอกที่ไม่คงที่ คืออาการเจ็บหน้าอกที่สามารถเกิดขึ้นได้ในเวลาพัก รู้สึกรุนแรงมากขึ้น และ/หรือนานขึ้นกว่าภาวะเจ็บเค้นอกคงที่ ซึ่งเกิดจากการตีบของหลอดเลือดมากขึ้น
อาการหัวใจวายเป็นผลมาจากการแตกของคราบในหลอดเลือดอย่างฉับพลัน และการก่อตัวของก้อนลิ่มเลือดที่อุดตันการไหลเวียนของเลือดไปยังส่วนหนึ่งของหัวใจ ที่นำไปสู่อาการเนื้อตายเหตุขาดเลือด (infarct)
โรคหลอดเลือดหัวใจ (CAD) อาจส่งผลให้เกิดภาวะหัวใจล้มเหลวหรือภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจล้มเหลวเกิดจากการขาดออกซิเจนเรื้อรังเนื่องจากการไหลเวียนของเลือดลดลง ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปทำให้หัวใจอ่อนแอ ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะเกิดจากการส่งผ่านเลือดไม่เพียงพอไปยังหัวใจ ซึ่งรบกวนสัญญาณแรงกระตุ้นไฟฟ้าของหัวใจ
หลอดเลือดหัวใจสามารถเกิดการตีบเมื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้าต่าง ๆ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสารเคมี ซึ่งเรียกว่าปฏิกริยาสะท้อนของหัวใจ
นอกจากนี้ยังมีกรณีที่หายากคือ การฉีกของหลอดเลือดหัวใจที่เกิดขึ้นเอง (spontaneous coronary artery dissection) โดยที่ผนังของหลอดเลือดหัวใจเส้นหนึ่งรั่วทำให้เกิดอาการปวดอย่างรุนแรง การฉีกของหลอดเลือดหัวใจโดยธรรมชาตินั้นแตกต่างจาก CAD โดยไม่ได้เกิดจากการสะสมของคราบในหลอดเลือดแดง และมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นในบุคคลที่อายุน้อยกว่า รวมถึงผู้หญิงที่เพิ่งคลอด หรือผู้ชายที่ออกกำลังกายอย่างหนัก
นิรุกติศาสตร์
คำว่า corona เป็นคำภาษาละตินหมายถึง มงกุฎ จากภาษากรีกโบราณ κορώνη (korōnè, พวงมาลัย, พวงมาลา) ถูกนำไปใช้กับหลอดเลือดหัวใจเนื่องจากความคล้ายคลึงกันทาง
คำว่า arterie ในภาษาแองโกล-ฝรั่งเศส (artaire ในภาษาฝรั่งเศสโบราณ และ artērium ในภาษาละติน) หมายถึง ท่อลม และ เส้นทางหลัก ถูกนำไปใช้กับหลอดเลือดหัวใจเนื่องจากหลอดเลือดแดงนั้นไม่ปรากฏมีเลือดหลังการเสียชีวิต
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
นักบุญฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ (Francis Xavier; Francisco Javier; Frantzisko Xabierkoa; Franciscus Xaverius) ชื่อจริง ฟรันซิสโก เด ฆาโซ อี อัซปิลิกูเอตา (Francisco de Jasso y Azpilicueta) ในประเทศไทยรู้จักในนาม ฟรังซิสเซเวียร์ เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวนาวาร์ (ปัจจุบันเป็นแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน) เป็นผู้นำศาสนาคริสต์มาเผยแพร่ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นคนแรกตลอดจนประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย ศรีลังกา มาเลเซีย อินโดนีเซีย จีน ญี่ปุ่น เสียชีวิต ณ เกาะช่างชฺวาน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศจีน) และได้รับการประกาศเป็นนักบุญ
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เป็นสมาชิกแรกเริ่มและหนึ่งในสมาชิกที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของคณะเยสุอิต เพราะเขาสนิทสนมกับนักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลาผู้ก่อตั้งคณะ
สถานการณ์ทางประวัติศาสตร์เมื่อเกิด
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เกิดในตระกูลชั้นสูงในราชวงศ์อะกรามอนต์ ผู้ปกครองนาวาร์ บิดาของเขาชื่อ ฆวน เด ฆาโซ ซึ่งเป็นประธานสภาที่ปรึกษาของพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอัลเบรต หลังจากการยึดครองของกัสติยา ฆวนผู้เป็นบิดาและครอบครัวได้หนีภัยไปอยู่ที่ แบร์อาร์น และได้เสียชีวิตที่นั่นในเวลาต่อมา มิเกล และฆวน พี่ชายของฟรานซิสโก ฆาบิเอร์ ได้มีบทบาทสำคัญในการทำศึกเพื่อนำนาวาร์กลับมาอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1521 มิเกลและฆวนได้ต่อสู้กับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ทหารของกัสติยาที่ประจำที่ปัมโปลนา และอิกเนเชียสได้รับบาดเจ็บ แต่ถึงกระนั้นกองทหารกัสติยาก็ชัยชนะอย่างราบคาบในที่สุด ในไม่กี่ปีต่อมา อิกเนเชียสแห่งโลโยลาได้ก่อตั้งคณะแห่งพระเยซูเจ้า และมีฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เป็นสหายและผู้ร่วมงาน
ประวัติ
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เกิดที่ปราสาทฆาบิเอร์ อาณาจักรนาวาร์ (ปัจจุบันอยู่ในภาคเหนือของประเทศสเปน) เกิดในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ.1506 ในครอบครัวชั้นสูงของนาวาร์ บิดาของเขาคือ ฆวน เด ฆาโซ ประธานสภาที่ปรึกษาของพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งอัลเบรต มารดาของเขาคือ มาริอา เด อัซปิลิกัวตา ซึ่งมาจากเชื้อสายเดียวกับมาร์ติน เด อัซปิลิกูเอตา ผู้ได้รับสมญานาม doctor navarrus เขาป็นลูกชายคนสุดท้อง มีพี่น้องคือ : มักดาเลนา, อานา, มิเกล, ฆวน และตัวเขาเอง
การศึกษาในปารีส
ใน ค.ศ. 1542 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้ตัดสินใจเดินทางไปศึกษา ที่มหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งก่อนหน้านี้เขาได้รับการศึกษาในหลายสถาบัน ในหลายเมืองของนาวาร์ และก่อนที่จะเข้ารับการศึกษาในปารีสเขาได้เรียนในปัมโปลนา
ดาวทรายหนาม
ดาวทรายหนาม (Comb seastar, Sand sifting starfish; ) เป็นดาวทะเลชนิดหนึ่ง
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
การศึกษาในปารีส
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1525 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดือนทางไปศึกษาที่ปารีส ซึ่งที่นั่นเองเขาได้รู้จักกับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ผู้เป็นเพื่อนสนิท และต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ อิกเนเชียสไม่เคยทิ้งฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ ในยามลำบาก เช่นเมื่อฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ มีปัญหาด้านการเงิน
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดือนทางไปศึกษาพร้อมกับสหายอีกห้าคน ซึ่งในเวลาต่อมาคือจุดกำเนิดของคณะเยสุอิต หลังจากที่สำเร็จการศึกษา วันที่ 15 กันยายน ค.ศ.1534 เหล่าสหายได้ปฏิญาณตนเพื่อถือความรักและความบริสุทธิ์ และในขณะเดียวกันได้ให้คำสัญญาเพื่อจะเดินทางไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ ส่วนฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ อยู่ที่ปารีสต่ออีกสองปีเพื่อเรียนเทววิทยา หลังจากนั้นได้รวมการบริหารจิตกับอิกเนเชียสแห่งโลโยลา
ดาวทรายหนาม
มีรูปร่างเป็นห้าแฉกหรือรูปดาว เหมือนดาวทะเลทั่วไป มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 20 เซนติเมตร อาศัยอยู่ตามพื้นทรายตามชายฝั่งทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก เพื่อหากินสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น หนอนตัวแบน, หนอนท่อหรือลูกกุ้ง, ลูกปูขนาดเล็กหรือเคย และสาหร่าย ในบางครั้งเมื่อน้ำลดแล้ว จะพบดาวทะเลชนิดนี้ติดอยู่บนหาดทรายหรือแอ่งน้ำบนโขดหิน เช่นเดียวกับดาวทราย (A. indica)
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
การศึกษาในปารีส
ค.ศ. 1537 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ กับอิกเนเชียสแห่งโลโยลาเดินทางไปกรุงโรมเพื่อขอพรจากสมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 3 ก่อนการเดือนทางไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ แต่การเดินทางก็ไม่สามารถเกิดขึ้นเนื่องจากเกิดสงครามระหว่างเวนิสกับตุรกี เมื่อสหายทั้งสองได้รับศีลอนุกรมเมื่อมาถึงเวนิส ในวันที่ 24 มิถุนายนของปีเดียวกัน ในขณะที่รอเรือเพื่อจะไปแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ พวกได้เริ่มพระกาศความเชื่อให้กับคนรอบข้าง และพวกเขาได้เสนอตัวต่อสมเด็จพระสันตะปาปาเพื่อจะไปประกาศความรักของพระเจ้าในสถานที่ใดก็ตาม ด้วยเหตุนั้นนี่เองพวกเขาเดินทางไปลิสบอนในปี ค.ศ.1540 เพี่อเริ่มชีวิตมิชชันนารี เหตุที่ต้องเดินทางไปลิสบอนก็เพราะเอกอัครราชทูตโปรตุเกส ณ กรุงโรม ได้ขอสมาชิกจำนวนหนึ่งจากอิกเนเชียสแห่งโลโยลา ในนามของพระเจ้าฌูเอาที่ 3 แห่งโปรตุเกส เพื่อส่งไปยังอินเดีย ส่วนฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ ถูกส่งไปโดยพระสันตะปาปาโดยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แทนพระองค์ในแผ่นดินของทะเลแดง อ่าวเปอร์เซีย และทะเลทั้งสองฝั่งของแม่น้ำคงคา
เส้นทางการแพร่ธรรม
การเดินทางเท้าจากโรมไปลิสบอนโดยพักที่อัซเปย์เตีย (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดกิปุซโกอา ประเทศสเปน) เพื่อมอบจดหมายของอิกเนเชียสแห่งโลโยลาให้แก่ครอบครัว ซึ่งในขณะเดียวกันนั้นพวกเขาก็เทศนาสั่งสอในทุก ๆ หมู่บ้านที่เดินทางผ่าน
ดาวทรายหนาม
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทะเลแดง, ทะเลญี่ปุ่น, ฮาวาย จนถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
เส้นทางการแพร่ธรรม
วันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1541 วันที่ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ อายุครบ 35 ปีเป็นวันที่เริ่มเดินทาง วันที่ 22 กันยายน เรือเทียบท่าโมซัมบิก และได้อยู่ที่นั้นถึงเดือนกุมภาพันธ์ของปีถัดไป ซึ่งที่นี่เขาได้ช่วยงานในโรงพยาบาล เขาได้รู้ถึงความเอารัดเอาเปรียบคนผิวดำ ซึ่งทำให้เขาพบกับความขัดแย้งเริ่มแรก
หลังจากที่เปลี่ยนเรือที่เมลินดีและโซโคตรา ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ก็เดินทางถึงกัว (ซึ่งต่อมาได้เป็นเมืองหลวงของดินแดนอินเดียที่อยู่ภายใต้โปรตุเกส) ในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1542 เขาได้ปรับปรุงหนังสือคำสอนคาทอลิกของฆวน บาร์โรส และได้ออกเผยแพร่ความเชื่อตามเมืองต่าง ๆ ในหลายครั้งได้ช่วยเหลือคนใกล้ตาย เยี่ยมผู้ต้องขัง และช่วยเหลือผู้ยากไร้
ดาวทรายหนาม
เป็นดาวทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
เส้นทางการแพร่ธรรม
เพื่อที่จะเข้าถึงประชาชนได้ง่ายขึ้น ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้เรียนภาษาของชนชาติที่เขาเผยแพร่ศาสนา หลังจากที่เขาได้ปฏิเสธตำแหน่งอธิการสามเณราลัยนักบุญเปาโล เขาจึงเดินทางไปยังเกาะเพสคาดอเรส ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1542 และอยู่ที่นั่นมากกว่าหนึ่งปี
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้ประกาศศาสนาให้แก่ชาวปาระวัส และได้รับการต่อต้านจากพราหมณ์ในย่านนั้น เขาเรียนภาษาทมิฬ แปลหนังสือเกี่ยวกับศาสนา และได้เทศนาเกี่ยวกับนรกและสวรรค์
ดาวทรายหนาม
โดยคำว่า polyacanthus ที่ใช้เป็นชื่อชนิดนั้น มาจากภาษาละตินที่หมายถึง "มีหนามจำนวนมาก"
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
เส้นทางการแพร่ธรรม
เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1543 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้เจอกับสหายของเขามิเซร์เปาโลและมานซิยาที่กัวและได้ขอมิชชันนารีเพิ่มจากบิขอป เขาได้บาทหลวงเพิ่มอีก 6 คน ซึ่งเขาและเพื่อนร่วมงานใหม่ได้เดินทางไปเกาะเพสคาดอเรสอีกครั้ง ระหว่างการเดินทางเขาได้เขียนจดหมายหลายฉบับไปยังสหายในโรม หนึ่งในนั้นมีใจความว่า "คริสตชนเราละเลยส่วนนี้ เนื่องจากว่ามีคนทื่ทำหน้าที่ประกาศพระวรสาร หลายครั้งหลายคราวที่ฉันมีความคิดที่ไปยังมหาวิทยาลัยเหล่านั้น และฉันจะใช้เสียงเหมือนคนแพ้คดีความ และโดยเฉพาะมหาวิทยาลัยปารีส ไปพูดที่ซอร์บอนกับคนที่มีความรู้มากกว่าความตั้งใจเพราะต้องการได้ดอกผลจากความรู้นั้นว่า มีวิญญาณมากมายที่ไม่ได้ไปสู่สิริรุ่งโรจน์เนื่องจากความละเลยของพวกเขา มีจำนวนมากเหลือเกินคนที่รับเชื่อพระคริสต์ในแผ่นดินเหล่านี้ที่ฉันเดินอยู่ และหลายครั้งที่ฉันเหน็ดเหนื่อยเนื่องจากการโอบกอดในศีลล้างบาป ฉันไม่สามารถกล่าวข้อความเชื่อและพระบัญญัติและบทภาวนาอื่น ๆ ในภาษาของพวกเขาหลายครั้ง"
ที่เกาะเผิงหู (Pescadores) ได้แบ่งงานเป็นเขตให้แก่ผู้รับผิดชอบ หลังจากแบ่งงานแล้วฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ เดินทางไปยังมานาปาร์ เขาอยู่ที่นั่นหนึ่งเดือนและได้โปรดศีลล้างบาปให้มากกว่าหนึ่งหมื่นคน
ระหว่าง ค.ศ. 1544 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดินทางเผยแพร่ศาสนามากกว่ายี่สิบครั้ง เขาได้กลับไปยังกัวและหารือกับผู้ว่าการเมือง เพื่อขอกำลังทหารและขอติดตามไปช่วยเหลือคริสต์ศาสนิกชนที่โดนประหารในศรีลังกา แต่ว่าด้วยเหตุผลบางประการการเดินทางนี้ไม่เกิดขึ้น
ค.ศ. 1545 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดินทางไปยังหมู่เกาะโมลุกกะพร้อมกับสหาย ฆวน เอย์โร และก็ถึงมะละกาในเวลาต่อมา ในเวลาสามเดือนฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้เรียนภาษาขั้นพื้นฐานและทำความคุ้นเคยกับวัฒนธรรมท้องถิ่น และเขาก็ได้แปลหลักการพื้นฐานของความเชื่อคาทอลิกด้วยควมช่วยเหลือของผู้รู้คนอื่น และในปีเดียวกันเขาเขียนจดหมายกราบทูลกษัตริย์โปรตุเกสเกี่ยวกับ ความไม่ยุติธรรมและการดูถูกเหยียดหมายของจำนวนหน้าที่ของพระองค์
เดือนมกราคม 1546 ออกเดินไปยังเกาะอัมบนและเกาะเตอร์นาเตหลังจากที่เขียน คู่มือสำหรับครูคำสอนของคณะแห่งพระเยซูเจ้า ในเวลาเดือนครึ่งถึงไปยังจุดหมาย ฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ ประกาศความเชื่อไปในหลายเกาะในเขตเซรัน ตามตำนานกล่าวว่าปูตัวหนึ่งเอากางเขนที่หายไปตอนมีพายุมาคืนเขา
เดือนมิถุนายน ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดินทางถึงเตอร์นาเต ซึ่งเป็นเมืองการค้าเครื่องเทศที่มั่งคั่งของโปรตุเกส เขาอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสามเดือน จากที่นั่นเขาเดือนทางไปยังเกาะโมโรและอยู่ที่นั่นอีกสามเดือน จากที่เกาะนั้นเขาเดือนทางต่อไปยังโกจจิ ถึงโกจจิเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1548
หลังจากที่ได้ตรวจตาและจัดระเบียบคณะแพร่ธรรมที่อินเดียและหมู่เกาะโมลุกกะแล้ว ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ผิดหวังกับผลงานที่ในอินเดีย เขาจึงเดินทางไปญี่ปุ่น กับสหาย โกสเม เด ตอร์เรส, ฆวน เฟร์นันเดซ และล่ามนามอันจิโร ออกเดินทางในวันอาทิตย์ใบลาน ค.ศ. 1549 ถึงญี่ปุ่นวันที่ 15 สิงหาคมของปีเดียวกัน พวกเขาลงเรือที่คาโงชิมะ เมืองหลวงของญี่ปุ่นใต้ในขณะนั้น เขาอยู่ที่เมืองนั้นหนึ่งปีและอยู่ในญี่ปุ่นเป็นเวลาสองปีสามเดือน ในญี่ปุ่นฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ มีเพื่อนร่วมการประกาศข่าวดีคือ ปาโบล เด ซานตาเฟ พวกเขาแปล การประกาศข้อความเชื่อ ซึ่งถูกท่องจำและกล่าวตามท้องถนน ซึ่งหากมีคำถามใดจะใช้บริการล่าม ฟรังซิสโก ฆาบิเอร์ มีความคาดหวังว่าหากสามารถเปลี่ยนความเชื่อให้แก่กษัตริย์ได้จะทำให้ประชาชนเปลี่ยนตาม ดังนั้นเขาจึงเดินทางขึ้นเหนือใน ค.ศ.1550 และด้วยความหวังนี้จึงได้ตั้งกลุ่มคริสตชนที่ฮิราโดะ เดินทางต่อไปยามางูจิ หลังจากนั้นเดินทางไปซากาอิ และเมอาโกะตามลำดับ แม้เขาไม่เคยได้รับโอกาสที่กษัตริย์จะยอมให้เขาเข้าเฝ้า
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ กลับมายังยามางูจิอีกครั้ง และเขาได้รับการรับรองว่าจะไม่เบียดเบียนผู้เปลี่ยนศาสนาจากเจ้าชาย ในขณะนั้นผลงานของการประกาศศาสนาได้ปรากฏขึ้น ที่นั่นมีกลุ่มคาทอลิกเล็กๆ ผู้รับเชื่อที่นั่นจำนวนมากเป็นซามูไร ซึ่งทำให้เกิดการขัดแย้งกับพวกพระของตระกูล
เดือนกันยายน ค.ศ. 1551 ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เข้าเฝ้าฯ เจ้าชายแห่งบุงโกและได้รับอนุญาตให้ประกาศศาสนาได้ทั่วเกาะ หนึ่งเดือนต่อมา ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ เดือนทางกลับอินเดีย เดือนทางโดยเรือ ซังตากรุช โดยมีดีโยกู ปือไรรา เป็นกัปตันเรือ ซึ่งกัปตันผู้นี้เองเป็นผู้ออกความคิดเรื่องสถานเอกอัครราชทูตโปรตุเกสในจีน เมื่อเขาเดินทางถึงมะละกา เขาได้ทราบว่าอินเดียได้ถูกยกฐานะเป็นแขวงคณะเยสุอิตเอกเทศออกจากแขวงโปรตุเกสที่เขาสังกัดอยู่
24 มกราคม ค.ศ. 1552 เดินทางถึงโกจจิ และวันที่ 18 กุมภาพันธ์ก็เดินทางมาถึงกัว หลังจากที่แก้ปัญหาต่าง ๆ เสร็จสิ้นแล้ว ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ออกเดินทางไปจีน วันที่ 14 เมษายน การเดินทางครั้งนี้มีผู้ร่วมทางคือคุณพ่อกากู, อัลวารู ฟือไรรา, อังตอนียู ดือ ซังตา แฟ (เชื้อสายจีน) และผู้รับใช้ชาวอินเดียนามคริสโตเฟอร์ ออกเรือ ซังตากรุช โดยมีปือไรราเป็นกัปตันเรือ
เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงมะละกา มีปัญหากับอัลวารู ดือ อาตาอีดือ ดา กามา ซึ่งเป็นผู้ควบคุมการเดินเรือ เขาพยายามไม่ให้ปือไรราเป็นกัปตันเรือ ทำให้การเดินทางช้าไปสองเดือน เดินทางมาถีงเกาะช่างชฺวาน ปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1552 ถึงเป็นแหล่งค้าขายระหว่างจีนกับโปรตุเกส
พวกเขารอเรือจีนเพื่อลักลอบเข้าประเทศจากที่นั่น และวันที่ 3 ธันวาคมของปีเดียวกัน ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้เสียชีวิตขณะมีอายุ 46 ปี
ศพของเขามาถึงกัวในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1554 และถูกฝังไว้ที่นั่น
การประกาศเป็นนักบุญ องค์อุปถัมภ์และวันฉลอง
ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ ได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 ใน ค.ศ. 1622 พร้อมกับนักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบุญเตเรซาแห่งอาบิลา นักบุญอิซิโดรคนงานไร่ และนักบุญฟีลิปโป เนรี
อุทยานแห่งชาติเมรู
อุทยานแห่งชาติเมรู (Meru National Park) ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศเคนยา มีเนื้อที่ 880 ตารางกิโลเมตร หรือ 550,000 ไร่  จัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1967 บริเวณอุทยานแห่งชาติเป็นที่ลุ่มชื้นแฉะ มีป่าไม้ ต้นปาล์ม ทุ่งหญ้า และมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน มีสัตว์ต่างๆ เช่น ช้าง ควาย ยีราฟ และ ม้าลาย
มิดไนต์ออยล์
มิดไนต์ออยล์ (Midnight Oil) เป็นวงร็อกจากออสเตรเลีย สมาชิกในวงประกอบด้วย ร็อบ เฮิสต์ (มือกลอง) แอนดรูว์ เจมส์ (มือเบส) และ จิม โมกินนี (คีย์บอร์ด/มือกีตาร์) ต่อมามี ปีเตอร์ การ์เร็ตต์ (ร้องนำ) เขาเคยได้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียในแคนเบอร์รา แรกเริ่มรวมตัวกันในชื่อวง ฟาร์ม (Farm) ในปี 1972 จนภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น มิดไนต์ออยล์ ตั้งแต่ปี 1976
Lepidaria
Lepidaria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศไทยถึงตะวันตกและภาคกลาง มาเลเซีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลโนนเหล็ก ตำบลหนองไผ่แบน และตำบลทุ่งใหญ่ ในอำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหนองไผ่แบนใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบนเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลโนนเหล็ก รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน และในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทุ่งใหญ่ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบนครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนเหล็ก ตำบลหนองไผ่แบน และตำบลทุ่งใหญ่ทั้งหมด
ชัก เยเกอร์
ชาลส์ เอลวูด เยเกอร์ (Charles Elwood Yeager, ; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 2020) เป็นทั้งอดีตเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศสหรัฐ และเสืออากาศ ในปีค.ศ. 1947 เขากลายเป็นคนแรกที่ยืนยันว่าสามารถฝ่าอัตราเร็วของเสียงในเวลาบิน
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศจีนไทเป เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนไทเปเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 57 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจีนไทเปได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
ชัก เยเกอร์
ชีวิตช่วงต้น
เยเกอร์เกิดในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923 มีพ่อแม่ชื่อว่าอัลเบิร์ด ฮาล เยเกอร์ (Albert Hal Yeager) และซูซี เม (ไซส์มอร์) (Susie Mae (Sizemore)) ซึ่งเป็นชาวไร่ในไมรา, รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย และจบไฮสคูลที่แฮมลิน, รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 เขามีพี่น้องชายสองคนชื่อรอย และฮาล จูเนียร์ และพี่น้องสาวสองคนชื่อดอริส แอนน์ (เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุตอนอายุ 2 ขวบ โดยรอยตอนที่เขาอายุ 6 ขวบที่กำลังเล่นปืนลูกซอง) และแพนซี ลี ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เยเกอร์แต่งงานกับเกลนนิส ดิกเฮาส์ (Glennis Dickhouse) แล้วมีลูกสี่คน เธอเสียชีวิตในปีค.ศ. 1990
ประเทศจีนไทเปในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ชัก เยเกอร์
ชีวิตช่วงต้น
ชื่อ "เยเกอร์" (Yeager, ) เป็นคำที่ถูกแปลงเป็นภาษาอังกฤษจากภาษาเยอรมันว่า ยีการ์ (Jäger หรือ Jaeger (แปล: "นักล่า")) เขามีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นอดีตนักรับเบสบอลชื่อว่า สตีฟ เยเกอร์
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร
ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร หรือที่รู้จักกันในนาม ดีเจนุ้ย เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2526 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี จากนั้นศึกษาต่อจนจบการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย แล้วเข้าทำงานในฐานะนักจัดรายการวิทยุ 94 EFM โดยเริ่มจากการอ่านข่าวประจำรายการ แฉแต่เช้า ร่วมกับดีเจมดดำ และดีเจกฤษณ์ ในวันพฤหัสบดี, ศุกร์และเสาร์ จนได้รับฉายาว่า นุ้ย แฉแต่เช้า ตามชื่อรายการ ทั้งยังพากย์เสียง แสดงภาพยนตร์และละครด้วย ได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการในรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง และนักสืบใน I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ ด้วย
ชัก เยเกอร์
สงครามโลกครั้งที่สอง
เขาเข้าร่วมกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ในวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1941 และกลายเป็นช่างซ่อมอากาศยานที่ฐานทัพอากาศจอร์จในวิกเตอร์วิลล์, รัฐแคลิฟอร์เนีย ในตอนสมัครนั้น เยเกอร์ไม่เหมาะสมที่จะทำการบินเพราะอายุและพื้นเพการศึกษา แต่ยังคงรับเขาเพราะมีสายตาที่ไม่ธรรมดา (อัตราของสายตาปกติคือ 20/10) จึงทำให้เขาสามารถยิงกวางที่อยู่ห่างไป 600 หลา
นักบินทดสอบ – ทลายกำแพงเสียง
หลังสงครามโลก เยเกอร์ยังคงอยู่ในกองทัพอากาศสหรัฐ โดยเขากลายเป็นนักบินทดสอบที่สนามกองทัพอากาศมูร็อก (Muroc Army Air Field; ปัจจุบันคือฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ด) แล้วได้รับปริญญาจาก Air Materiel Command Flight Performance School (Class 46C) หลังโครงการ X-1 อันเป็นโครงการทดลองอากาศยานเครื่องยนต์จรวจของบริษัทเบลล์แอร์คราฟต์เปลี่ยนมาดูแลโดยกองทัพอากาศสหรัฐ และชาลเมอร์ส สลิก กูดลิน นักบินทดสอบของเบลล์แอร์คราฟต์เรียกร้องเงิน 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ (มากกว่า 1.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีค.ศ. 2020) เพื่อให้บินทลายกำแพงเสียง ทาง USAAF จึงเลือกเยเกอร์ให้ขับเครื่องบินเบลล์ เอ็กซ์วัน
เยเกอร์ทลายกำแพงเสียงในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1947 โดยการใช้ X-1 Glamorous Glennis ที่มัค 1.05 ที่ระดับความสูง 45000 ft เหนือทะเลสาบแห้งโรเจอร์ (Rogers Dry Lake) ในทะเลทรายโมฮาวี ความสำเร็จยังไม่เป็นที่รู้จักต่อสาธารณะจนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1948
หลังเกษียณ
ในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ในวันครบรอบ 65 ปีของการทลายกำแพงเสียง เขาทำการทลายกำแพงเสียงอีกครั้งตอนอายุ 89 ปี ด้วยเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส เอฟ-15 อีเกิลที่ขับโดยกัปตันเดวิด วินเซนต์ ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส
ชัก เยเกอร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 97 ปี
เอดจ์ (เครือข่ายไร้สาย)
เอดจ์ (Enhanced Data rates for GSM Evolution: EDGE) หรือ อีจีพีอาร์เอส (Enhanced GPRS: EGPRS) เป็นระบบอินเทอร์เน็ตไร้สาย 2.75G ในเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ เป็นเทคโนโลยีตามมาตรฐานสากลที่กำหนดโดย ITU (International Telecommunications Union) คล้ายกับระบบจีพีอาร์เอส แต่มีความเร็วที่สูงกว่าคือที่ประมาณ 200-300 Kbps ซึ่งสูงกว่าจีพีอาร์เอสสี่เท่า แต่ในบางพื้นที่ถ้าหากใช้เอดจ์ไม่ได้ โทรศัพท์ก็จะเปลี่ยนไปใช้จีพีอาร์เอสเอง ช่วยให้การรับส่งข้อมูลบนโทรศัพท์มือถือได้มากกว่าและรวดเร็วกว่า ทั้งการเข้า WAP และ WEB รับส่ง MMS, Video/Audio Streaming และ Interactive Gaming และเป็นก้าวสำคัญเพื่อการก้าวเข้าสู่ยุค 3G
เอชบีโอฮิตส์
HBO Hits เป็นช่องรายการภาพยนตร์ในเครือ HBO ซึ่งเป็นช่องรายการที่ให้ผู้ชมได้รับชมภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ตลอด 24 ชั่วโมง โดยไม่มีโฆษณาคั่น โดยทำการออกฉายภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุด 100 อันดับจากอเมริกาในแต่ละปีออกฉาย และภาพยนตร์ที่ได้รางวัลอย่าง รางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในประเทศไทย สามารถรับชมช่อง HBO Hits ได้ทาง ทรูวิชั่นส์ แพ็คเกจตามสั่ง ช่อง 157
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสาธารณรัฐอุซเบกิสถานมีทั้งสิ้น 265 คน เข้าแข่งขันกีฬา 24 ชนิด
เอชบีโอฮิตส์
HBO Hits มีการจัดเวลารายการให้เหมาะสมกับไลฟ์สไตล์ของผู้ชม โดยมีภาพยนตร์ชื่อดัง 7 เรื่องออกอากาศซ้ำในช่วงเวลาต่างๆ ในแต่ละสัปดาห์ เพื่อให้ผู้ชมสามารถรับชมภาพยนตร์ได้ในเวลาที่ต้องการ
HBO Hits เสนอรายการที่เกี่ยวกับเบื้องหลังและการถ่ายทำของภาพยนตร์ชื่อดังเรื่องต่างๆ และยังมีข้อมูลภาพยนตร์ที่ผู้ชมยังไม่เคยได้เห็นที่ไหนมาก่อน รวมถึงภาพยนตร์ทำเงิน 10 อันดับของสหรัฐอเมริกาและเอเชียในแต่ละสัปดาห์ นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์ใหม่ที่กำลังจะออก ฉาย รวมถึงข่าวลับเฉพาะจากฮอลลีวู้ดอีกด้วย
วัดบางสะแกใน
วัดบางสะแกใน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดพลู เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร วัดมียอดเกจิอาจารย์รูปหนึ่ง คือ หลวงปู่เม่ง
วัดสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคาม พ.ศ. 2490 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 28 ตารางวา ด้านการศึกษา วัดมีโรงเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ และทางวัดยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานครในที่ดินของวัด คือ โรงเรียนวัดบางสะแกใน
อาคารเสนาสนะของวัดได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 10 เมตร, กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง, วิหารกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร, ศาลาการเปรียญกว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร และหอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 เป็นอาคารไม้ นอกจากนี้มีฌาปนสถานและหอระฆัง
Lepechiniella
Lepechiniella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.
ถิ่นกำเนิดคือ อิหร่าน และตะวันตก หิมาลัย ถึง ซินเจียง (ในประเทศจีน) นอกจากนี้ยังพบในประเทศอัฟกานิสถาน คาซัคสถาน คีร์กิซสถาน ปากีสถาน ทาซิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พันธมิตรหลักนอกเนโท
พันธมิตรหลักนอกเนโท (major non-NATO ally, อักษรย่อ: MNNA) เป็นคำที่สหรัฐใช้เรียกประเทศพันธมิตรหลักที่ไม่ได้อยู่ในองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (เนโท) แม้จะไม่ได้รวมถึงสนธิสัญญาป้องกันร่วมกับสหรัฐ แต่ยังคงได้เปรียบทางการทหารและการเงินที่มากกว่าประเทศที่ไม่ได้อยู่ในเนโท
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2554
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2554 เป็นการแข่งขันฟุตบอล ดิวิชั่น 1 เป็นครั้งที่ 14 นับตั้งแต่เริ่ม ฤดูกาล 2540 โดยเป็นลีกระดับที่สองรองจาก ไทยพรีเมียร์ลีก มีทีมเข้าร่วมการแข่งขัน 16 ทีม โดยหา 3 ทีมเลื่อนชั้นขึ้น ไทยพรีเมียร์ลีก และ 4 ทีมตกชั้นลงไป ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
การเพิ่มจำนวนสโมสรที่เข้าแข่งขัน
โดยหลังจากการที่ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และ บริษัท ไทยพรีเมียร์ลีก จำกัด ได้ประกาศที่จะเพิ่มจำนวนสโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน ทั้งในระดับ ไทยพรีเมียร์ลีก และ ดิวิชั่น 1 เป็น 18 ทีม และให้จัดการแข่งขันเพลย์ออฟเลื่อนชั้น ไปแล้วนั้น ซึ่งก็ได้จำนวนสโมสรครบ 18 ทีม แต่ว่าการที่ นครปฐม เอฟซี ถูกสั่งห้ามลงแข่งขันทุกรายการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย เป็นเวลา 2 ปี จาก เหตุแฟนบอลสโมสรฟุตบอลนครปฐมทำร้ายผู้ตัดสิน พ.ศ. 2553 ทำให้ลีกมีเพียง 17 สโมสร ทำให้ฝ่ายจัดการแข่งขันตัดสินใจให้มีการเพลย์ออฟ เพื่อหาสโมสรเล่นแทน สโมสรนครปฐม โดยผลการแข่งขันเป็น สระบุรี เอฟซี ที่สามารถเอาชนะ ระยอง เอฟซี 1 ประตูต่อ 0 ทำให้ สโมสรฯ เป็นทีมลำดับสุดท้าย และได้เลื่อนชั้นมาเล่นใน ดิวิชั่น 1 ฤดูกาล 2554
การเปลื่ยนแปลงสโมสรที่เล่นในลีก
เลื่อนชั้นสู่ ไทยพรีเมียร์ลีก
ตกชั้นสู่ ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
ตกชั้นจาก ไทยพรีเมียร์ลีก
เลื่อนชั้นจาก ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
อยู่ในระหว่างโทษห้ามแข่งขัน
สนามเหย้าและสถานที่ตั้ง
หมายเหตุ : นครปฐม เอฟซี ติดโทษแบน 2 ปี
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก (จังหวัดอุทัยธานี)
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหนองแก ตำบลหนองเต่า และตำบลหนองพังค่า ในอำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหนองแกใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแกเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542
ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหนองพังค่าและสภาตำบลหนองเต่า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแกครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก ตำบลหนองเต่า และตำบลหนองพังค่าทั้งหมด
มิสเตอร์ซูปราเนชันแนลไทยแลนด์ 2018
ลำดับการประกาศชื่อ
หมายเหตุ: รอบตัดสิน มีกรรมการทั้งหมด 5 ทีม ในแต่ละทีมจะต้องเลือกผู้เข้าประกวด 10 คนสุดท้าย จะซ้ำกันก็ได้ และในรอบ 5 คนสุดท้ายแต่ละทีมจะต้องเลือกผู้เข้าประกวดทีมละ 1 คนห้ามซ้ำกับกรรมการทีมอื่น และรอบสุดท้ายกรรมการต้องส่งตัวแทนละ 1 คนเพื่อเลือกผู้ชนะ
ผู้เข้าประกวด
21 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
วัดยายร่ม
วัดยายร่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายในแขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
วัดสร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2365 เดิมมีชื่อว่า วัดจุฬามณี ภายหลังเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2517 เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดยายร่ม" ตามชื่อผู้สร้างคือยายร่ม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2478 พระครูโสภิตบุญญาทร เจ้าอาวาส
อาคารเสนาสนะและพิพิธภัณฑ์
อุโบสถ 2 ชั้น มีการนำเอางานแกะสลักไม้แบบล้านนามาใช้แทนการวาดจิตรกรรมฝาผนัง โดยได้นำช่างจากอำเภอสันกำแพงและอำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ มาเป็นผู้แกะสลัก มีเรื่องราวพระพุทธประวัติชาดกต่าง ๆ หลายเรื่อง เป็นจำนวน 100 ภาพขึ้นไป
อุโบสถหลังแรกเป็นอุโบสถไม้ทั้งหลังหลังเล็ก พอประกอบสังฆกรรมของพระสงฆ์ มีพระพุทธรูปทองเหลืองหน้าตักกว้างประมาณ 19 นิ้ว เป็นพระประธานในอุโบสถ ยังมีหลวงพ่อพุ่ม พระพุทธรูปปางสมาธิหน้าตัก 31 นิ้ว สูง 48 นิ้ว เข้าใจว่าขอมาจากบ้านคหบดีย่านถนนตก มีศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย พระพุทธรูปอื่นและสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น หลวงพ่อพระพุทธเมตตา หลวงพ่อทันใจ พระบรมสารีริกธาตุจากประเทศศรีลังกา ต้นพระศรีมหาโพธิ รอยพระพุทธบาทจำลอง พระพิฆเนศวรหล่อด้วยทององค์ใหญ่ พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตจอมทอง ตั้งอยู่ภายในวัดยายร่ม นำเสนอเรื่องราวที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชกระแสรับสั่งให้ขุดคลองด่านขึ้น และยังเล่าเรื่องราววิถีชีวิตของชาวชุมชนในเขตจอมทอง อย่างการประกอบอาชีพทำสวนส้มเขียวหวาน
One-hot Finite State Machine
One-hot Finite State Machine
ถ้าสร้าง counter โดยออกแบบ flip-flop n ตัว state machine ที่ได้จะมี 2^n ตัว เช่นใช้ flip-flop 3 ตัว bก็แสดงว่ามี 3 บิต 001 001 010 011 100 101 110 111
เพราะฉะนั้นก็จะมี 2^3 = 8 state แต่ว่า one hot คือ แต่ละ state จะมี 1 แค่ตัวเดียว นอกนั้นเป็น 0 หมด อย่างในกรณีนี้ จะได้แค่ 001 010 100
ซึ่งได้แค่ 3 state จึงต้องเพิ่ม flip-flop เข้าไปอีกเพื่อที่จะให้ได้ 8 state ซึ่งดูเหมือนยุ่งยากแต่มีข้อดีคือ เราไม่ต้องแปลง output จากเดิม ถ้า output เป็น 101 เราต้องนำ output ไปใส่ decoder แปลงออกาอีกแต่ถ้าใช้แบบ one hot เราจะสามารถนำ output ออกมาใช้ได้เลย
ชี้ดาบ
ธีรนัย โสตถิปิณฑะ ชื่อเล่น เจม เป็นที่รู้จักในนามปากกา ชี้ดาบ (เกิดวันที่ 25 ตุลาคม 2531) อาชีพนักเขียนอิสระเล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทาง การสร้างแรงบันดาลใจ และการก้าวผ่านช่วงวัย (Coming of age) ผลงานชิ้นแรกที่เป็นที่รู้จักของชี้ดาบ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน ชื่อหนังสือว่า "1 ปี กับชีวิตที่ผมอยู่ในอเมริกา"
ชี้ดาบ เป็นนามปากกาที่ผันมาจากชื่อภาษาอังกฤษไม่มีความหมาย ที่เจมเคยใช้เล่นเกมว่า achidahp (อชิแดพ) เมื่อผันตัวเองจากเกรียนเกมมาเขียนหนังสือจึงผันชื่อนี้ให้เป็นภาษาไทย เพราะอยากให้คนจำได้ โดยตัดคำว่า "อา" ไป เพราะกลัวคนอ่านมาถามว่าทำไมต้องเป็นอา เป็นน้าหรือปู่ไม่ได้หรือ สุดท้ายจึงเหลือแค่ ชี้ดาบ