cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช
คำแปล
(แปลจากภาษารัสเซีย)
ดินแดนของพวกเราชาวคาเรเลีย-ฟินแลนด์
สาธารณรัฐโซเวียตเสรีแห่งแดนเหนือ!
แสงเหนือจากท้องฟ้าที่สว่างไสว
นี่คือมหาปิตุภูมิของประชาชนเรานิจนิรันดร์
เส้นทางของมันคือเส้นทางอันรุ่งโรจน์ของประชาชน
พาประชาชนแห่งคาเรเลียไปสู่ชัยชนะ!
ปิตุภูมิแห่งกาเลวา ดินแดนแห่งอักษรรูน
บัดนี้นำโดยธงแห่งเลนินและสตาลิน
แสงแห่งดาวภราดรภาพของผู้คนส่องแสง
พวกเราเป็นคนที่มีความสุขที่ขยันขันแข็งของเรา
แรงงานคนของเราได้ฟื้นฟูบ้านเกิดของเรา
ท้องนภาของเราพลิ้วไหว ดาบของเราฟาดฟัน
ด้วยกำลังแห่งทหาร เราปกป้องซัมโปแห่งสหภาพโซเวียต
ทรอบเบอร์
ทรอบเบอร์ (Throbber) เป็นวิจิทภาพเคลื่อนไหวเพื่อใช้แสดงว่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์หนึ่งกำลังทำคำสั่งอยู่ในเบื้องหลัง (เช่น การดาวน์โหลดข้อมูล คำนวณอย่างหนักหน่วง หรือสื่อสารกับอุปกรณ์ภายนอก)  ตรงข้ามกันกับโปรเกรสบาร์ (Progress bar) ทรอบเบอร์ไม่ได้แสดงให้ผู้ใช้เห็นว่ากระบวนการดำเนินไปมากเท่าใดแล้ว
ลักษณะทั่วไป
โดยทั่วไปแล้วทรอบเบอร์ในคอมพิวเตอร์จะแสดงผลอยู่ด้านวาของแถบเครื่องมือ (toolbar) หรือแถบเมนู (menu bar) ส่วนในการออกแบบสำหรับมือถือหรือเว็บไซต์มักพแสดงผลกลางหน้าจอ ทรอบเบอร์มีหลายรูปแบบ บ้างก็พบเป็นการทำภาพเคลื่อนไหวจากโลโก ส่วนมากทรอบเบอร์จะแสดงผลเป็นภาพนิ่งในเฟรมที่เป็นสถานะพัก (resting frame) เมื่อโปรแกรมกำลังทำตามคำสั่งจึงเริ่มให้ทรอบเบอร์มีการเคลื่อนไหว (animated) เป็นลูปที่วน (loop) เพื่อให้ผู้ใช้ทราบว่าโปรแกรมยังดำเนินอยู่และยังไม่ได้ค้าง เมื่อการทำงานเสร็จสิ้น ธรอบเบอรืก็จะหลับไปสู่สถานะภาพนิ่งที่เฟรมพักเหมือนเดิม
จังหวัดสุพรรณบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. 2550''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ลดลงจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตการเลือกตั้งที่ 2)
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 7
กลุ่มจังหวัดที่ 7 ประกอบไปด้วยจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดชุมพร จังหวัดระนอง จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสระบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงคราม ทั้งหมด 15 จังหวัด
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 7
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ผู้สมัครที่ได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 7
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 7 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดสุพรรณบุรี
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดสุพรรณบุรี
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุพรรณบุรี อำเภอบางปลาม้า อำเภอสองพี่น้อง และอำเภออู่ทอง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอดอนเจดีย์ อำเภอศรีประจันต์ อำเภอสามชุก อำเภอเดิมบางนางบวช อำเภอด่านช้าง และอำเภอหนองหญ้าไซ
วัดดอนเจดีย์ (อำเภอดอนเจดีย์)
วัดดอนเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 104 ไร่ 1 งาน 39 ตารางวา
วัดดอนเจดีย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2495 สร้างถวายเป็นพระราชกุศลแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช โดยสมเด็จพระสังฆราชฯ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ได้นำคหบดีจากกรุงเทพสร้างเสนาสนะและะโรงเรียนพระปริยัติธรรม ต่อมา พ.ศ. 2516 สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ทรงประกอบพิธีฝังลูกนิมิต วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2502 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษาวัดได้จัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2501 และโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2501
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9.50 เมตร ยาว 24.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร กว้าง 18 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 24 เมตร ยาว 63 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 9.50 เมตร ยาว 16.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฎิสงฆ์ จำนวน 16 หลัง เป็นอาคารไม้ 3 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้า 8 หลัง และตึก 5 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 กว้าง 6 เมตร ยาว 26.70 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และมีห้องสมุดเฉลิมราชกุมารี 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก พร้อมพระโมคคัลลาน์และพระสารีบุตร ผู้บริจาคสร้างพระประธาน คือนายบุญวงค์ อมาตยกุล
เจ้าหญิงซีนาตี เซเอโซแห่งเลโซโท
เจ้าหญิงซินาตี เซโอโซแห่งเลโซโท (Princess Senate Seeiso)
พระประวัติ
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท ประสูติเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ณ มาเซรู ประเทศเลโซโท ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ้ใน คิงเลตซีที่ 3 และ ควีนมาเซเนต เมื่อพระองค์ประสูติ พระองค์ได้รับการคาดการว่าจะเป็นรัชทายาทแห่งเลโซโท และว่าที่ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเลโซโท พระองค์แรกหากพระราชบิดาและพระราชมารดาไม่มีพระราชโอรส แต่แล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2550 พระราชมารดาทรงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสคือ เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ พระอนุชา จึงทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาทันที
พระองค์มีพระนาม แมรี ซึ่งเป็นพระนามแบบชาวตะวันตก โดยได้รับพระนามนี้เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
สาคู (ไม้ล้มลุก)
สาคู (Arrowroot, obedience plant, Bermuda arrowroot, araru, ararao;)เป็นพืชล้มลุกพบในป่าฝนเขตร้อน และใช้ปลูกเพื่อนำแป้งจากเหง้ามาใช้ประโยชน์
ประวัติ
การศึกษาทางด้านโบราณคดีในทวีปอเมริกาแสดงหลักฐานว่ามีการปลูกสาคูเมื่อเกือบ 7,000 ปีที่แล้ว โดยชื่อเรียกของสาคูในภาษาอังกฤษ araru อาจจะมาจาก aru-aru (อาหารของอาหาร) ในภาษาของชาวอาราวักในแถบทะเลแคริบเบียนซึ่งเป็นพื้นที่ที่ปลูกพืชชนิดนี้ นอกจากนั้น อาจได้มาจากการใช้ต้นสาคูรักษาแผลที่ถูกธนู
การทำอาหาร
แป้งจากต้นสาคูใช้ทำอาหารเช่นบิสกิต พุดดิง เยลลี่ เค้ก ซอส เส้นก๋วยเตี๋ยวในอาหารเวียดนามและเกาหลี ในสมัยวิกตอเรีย นำแป้งชนิดนี้มาต้มใช้เป็นอาหารให้เด็กและคนที่ต้องจำกัดอาหาร นอกจากนั้น ใช้ในไอศกรีมที่ทำรับประทานเองเพื่อให้น้ำแข็งละลายช้า ใส่ในซอสเพื่อช่วยให้ข้น โดยเฉพาะซอสจากผลไม้ แต่ไม่ทำให้ซอสหนืดหรือแข็งแบบเดียวกับแป้งข้าวโพด แป้งจากต้นสาคูไม่มีกลูเตน องค์ประกอบส่วนใหญ่เป็นคาร์โบไฮเดรต มีโปรตีนน้อย จึงเหมาะที่จะใช้ทดแทนแป้งสาลีในการทำเบเกอรี่
แป้งจากต้นสาคูจะแข็งที่อุณหภูมิต่ำกว่าแป้งข้าวโพด ไม่อ่อนตัวเมื่อผสมกับส่วนผสมที่เป็นกรด แต่ผสมเข้ากับนมได้ไม่ดี จึงควรผสมแป้งชนิดนี้กับส่วนผสมที่เย็นก่อนแล้วจึงใส่ส่วนผสมที่ร้อน ถ้าให้ความร้อนมากเกินไป แป้งจะเสียคุณสมบัติการแข็งตัว
วัดกกตาด
วัดกกตาด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยขมิ้น อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่ มีพื้นที่ 14 ไร่ 50 ตารางวา ทิศเหนือจรดลำห้วย ทิศใต้จรดถนน สพ.3008 ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกจรคที่ดินเอกชน ปัจจุบันมีพระครูจันทสุวรรณาภรณ์	ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดกกตาดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2424 เดิมวัดตั้งอยู่ด้านล่างเนินเขา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดกกตาด ชาวบ้านได้ทำการขอย้ายวัดขึ้นมาบนพื้นที่ปัจจุบัน ซึ่งมีลักษณะเป็นเนินดินโดดเด่น เหมาะสำหรับการสร้างวัด ชาวกกตาดได้ร่วมแรงกันสร้างและพัฒนามาตามลำดับจนถึงปัจจุบัน แต่เนื่องจากชาวบ้านมีฐานะไม่สู้จะดีนัก และอยู่ห่างไกลจากความเจริญ การพัฒนาจึงล่าช้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อเดิม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542
ฮาจิเมะ คาโมชิดะ
ฮาจิเมะ คาโมชิดะ (鴨志田一 (Kamoshida Hajime); เกิด 11 เมษายน 1978) เป็นผู้แต่งไลต์โนเวล งานที่เป็นที่รู่จักมากที่สุดของเขาคือ ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน และ เรื่องฝันปั่นป่วยของผมกับรุ่นพี่บันนี่เกิร์ล ซึ่งได้ทำเป็นมังงะใน 2011 และซีรีส์อนิเมะใน 2012 เขาเริ่มต้นอาชีพของเขาจาก Saga of a World Without God (神無き世界の英雄伝) ใน 2007
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู โรดไวลด์
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู โรดไวลด์ (WCW Road Wild) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) โดยจัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1996 โดยใช้ชื่อว่า ฮอตไวลด์ โดยจัดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคมในช่วงปี ค.ศ. 1996 - 1999 หลังจากจักครั้งแรกก็ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น โรดไวลด์เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับเครื่องหมายการค้าที่อาจเกิดขึ้นกับ ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน ของHarley Owners Group (HOG) ต่อมาในปี ค.ศ. 2000 รายการนี้ถูกแทนที่โดย New Blood Rising
นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 WWE ได้เป็นเจ้าของรวมถึงลิขสิทธิ์ทั้งหมดของ WCW และในปี ค.ศ. 2015 รายการรายการเพย์-เพอร์-วิวทั้งหมดของ WCW ได้ถูกนำมาฉายใหม่ใน WWE Network
ฮอตไวลด์
ฮอตไวลด์ (Hog Wild) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ในSturgis Motorcycle Rally เมืองSturgis, South Dakota
1997
โรดไวลด์ (1997) (Road Wild (1997)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ในSturgis Motorcycle Rally เมืองSturgis, South Dakota
1998
โรดไวลด์ (1998) (Road Wild (1998)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1998 ในSturgis Motorcycle Rally เมืองSturgis, South Dakota
1999
โรดไวลด์ (1999) (Road Wild (1999)) ถูกจัดขึ้นในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1999 ในSturgis Motorcycle Rally เมืองSturgis, South Dakota
หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร
พระประวัติ
หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร ประสูติเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2430 ทรงได้รับทุนพระราชทานส่วนพระองค์จาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ เมื่อกลับมาได้เป็นรับราชการเป็นวิศวกรสังกัดกรมทางหลวง
หลังเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ได้ทรงออกจากราชการมาเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ต่อมาทรงถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในเหตุการณ์กบฏบวรเดชในปี พ.ศ. 2476 และถูกจำคุกระยะหนึ่ง เมื่อพ้นโทษแล้วท่านได้กลับเข้ารับราชการในกรมทางหลวงอีกครั้งจนเกษียณอายุราชการ โดยในช่วงประมาณ พ.ศ. 2480-2487 ท่านได้ดำรงตำแหน่งนายช่างกำกับแขวงการทางอำนาจเจริญ และรับผิดชอบในการสร้างทางหลวงแผ่นดินสายอุบลราชธานี-มุกดาหาร-นครพนม ซึ่งต่อมาได้กำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 และรัฐบาลไทยได้ขนานนามถนนเพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านว่า "ถนนชยางกูร" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี
หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร สิ้นชีพตักษัยเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 สิริชันษา 83 ปี
ครอบครัว
หม่อมเจ้าวิเศษศักดิ์ ชยางกูร เสกสมรสกับ หม่อมเจ้าเฉลียววรรณมาลา ชยางกูร (ราชสกุลเดิม กมลาศน์) ต่อมาเสกสมรสกับ หม่อมศิลา ชยางกูร ณ อยุธยา (สกุลเดิม วสันตพฤกษ์)
โมซาซอร์
โมซาซอร์ (Mosasaur) ความหมายชื่อคือ "ราชากิ้งก่าแม่น้ำมิวส์"เป็นกลุ่มกิ้งก่าทะเลคล้ายงูในวงศ์ Mosasauridae ที่เคยมีชีวิตอยู่ปลายยุคครีเทเชียส เชื่อว่ามีวิวัฒนาการมาจากสัตว์กลุ่มกิ้งก่าและงู ( Squamata) ที่รู้จักกันว่า aigialosaurs ช่วงต้นยุค และหลังจากที่มีการวิเคราะห์วิวัฒนาการของมัน โดยดูโครงสร้างขากรรไกรและกะโหลกศีรษะที่ยืดหยุ่นได้ ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ากิ้งก่ากลุ่มนี้น่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับงู
โมซาซอร์เป็นญาติห่างจากไลโอพลัวเรอดอนและไพลโอซอร์แต่โมซาซอร์ยาวกว่ามากและโมซาซอร์อาศัยกระจายไปหลายส่วนของโลก เพราะในยุคนี้มีระดับน้ำทะเลสูง เรียกว่าน้ำทะเลไปถึงไหนเจ้าสัตว์กลุ่มนี้ก็ไปถึงนั่น ดังจะเห็นได้จากมีการค้นพบฟอสซิลในหลายพื้นที่ ทั้งในอเมริกาเหนือ ได้แก่ แคนาดาและสหรัฐ ที่พบในหลายรัฐซึ่งเคยเป็นเส้นทางทะเล นอกจากนี้ยังพบในเนเธอร์แลนด์ สวีเดน แอฟริกา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะเวกานอกชายฝั่งขั้วโลกใต้ โดยพบฟอสซิลครั้งแรกในเขตเหมืองหินปูนในเมืองมาสตริกช์ของเนเธอร์แลนด์ ปี 1764 และจากฟอสซิลที่ค้นพบทำให้แบ่งสัตว์กลุ่มนี้ได้ 4 วงศ์ย่อยคือ Halisaurinae ,Mosasaurinae, Plioplatecarpinae และTylosaurinae สกุลที่ใหญ่ที่คือไทโลซอรัส ฮอฟมานี
โมซาซอร์เป็นกิ้งก่าทะเลที่ว่ายน้ำเก่งและสามารถปรับตัวได้ดีเพื่ออยู่ในเขต ทะเลน้ำตื้นและอบอุ่น และแม้แต่ออกลูกในน้ำ ซึ่งออกลูกเป็นตัว ไม่ต้องขึ้นฝั่งเพื่อไปวางไข่เหมือนเต่าทะเลทั่วไป ส่วนอาหารกินได้ทุกอย่าง รวมถึงพวกทากทะเล หอยและสัตว์ทะเลอื่น ๆ เพราะมีฟันแข็งแรง
ตัวเล็กสุดมีขนาดยาวประมาณ 5-9 เมตร ในวงศ์ย่อย ฮาลิซอร์ ส่วนตัวใหญ่สุดยาวระหว่าง 16.8-20 เมตรคือ "ไทโลซอร์รัส" แต่นักวิทยาศาสตร์ชื่อดังหลายคนและข้อมูลบีบีซีเชื่อว่ามันไม่ได้ยาวแค่นั้นและเป็นไปได้ที่อาจยาวถึง30เมตรหรือหนักราว58-74ตันและอาจเคยกินไดโนเสาร์แล้วก็ได้ด้วยกรามที่แข็งแรงมันจึงสามารถกัดเหล็กชั้นหนาจนขาดได้และบางทีมันอาจว่ายน้ำได้ถึง 118 กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ได้ซึ่งเหยื่อที่โมซาซอร์ก็คือปลาฉลามขาว หมึกยักษ์หรือแม้แต่โมซาซอร์ด้วยกันเองโดยมีชีวิตอยู่ช่วง 65-89 ล้านปีก่อนและบางทีอาจจะกินปลาได้ด้วย
ธงชาติบูร์กินาฟาโซ
ธงชาติบูร์กินาฟาโซ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว กลางธงมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลือง 1 ดวง ธงนี้เริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527 หลังเหตุการณ์รัฐประหารในปีนั้น ซึ่งนำโดยร้อยเอกโตมาส์ ซังการา (Thomas Sankara - ต่อมาคือประธานาธิบดีคนแรกของประเทศนี้) สีในธงนี้ถือเป็นสีพันธมิตรแอฟริกาเช่นเดียวกับธงในหลายประเทศ ซึ่งมีต้นแบบมาจากธงชาติเอธิโอเปีย โดยสีแดงหมายถึงการต่อสู้ในการปฏิวัติประเทศ สีเขียวหมายถึงความหวังและความอุดมสมบูรณ์ ดาวสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรแร่ธาตุของประเทศ
ธงชาติอัปเปอร์วอลตา
ก่อนหน้านี้ดินแดนของบูร์กินาฟาร์โซในปัจจุบันมีชื่อเรียกว่า อัปเปอร์วอลตา ซึ่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาลี ต่อมาจึงแยกตัวจากมาลีในปี พ.ศ. 2490 โดยยังคงอยู่ในกลุ่มอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกของฝรั่งเศส ธงชาติของอัปเปอร์วอลตาจึงได้มีการกำหนดให้ใช้ขึ้น โดยเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบสีดำ-ขาว-แดง ตามแนวนอน เรียงลำดับแถบสีจากบนลงล่าง ลักษณะของธงดังกล่าวนี้พ้องกับธงชาติจักรวรรดิเยอรมัน ซึ่งล่มสลายไปตั้งแต่ปี พ.ศ. 2462 ส่วนที่มาของสีธงนั้น มาจากแม่น้ำสายหลัก 3 สายในดินแดนนี้ ได้แก่ แม่น้ำวอลตาดำ (Black Volta) แม่น้ำวอลตาขาว (White Volta) และ แม่น้ำวอลตาแดง (Red Volta) ธงนี้ใช้สืบมาจนกระทั่งเกิดการรัฐประหารและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็นบูร์กินาฟาโซในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2527
ข้ออักเสบ
ประวัติและการตรวจร่างกาย
โรคข้ออักเสบทั้งหมดจะมาด้วยอาการปวด ซึ่งรูปแบบการปวดจะแตกต่างกันตามชนิดของข้ออักเสบและตำแหน่ง ข้ออักเสบรูมาตอยด์มักมีอาการปวดตอนเช้า ในระยะแรกผู้ป่วยมักบอกว่าอาการปวดหายไปหลังจากอาบน้ำตอนเช้า ในผู้สูงอายุหรือเด็กอาจไม่ได้มาด้วยอาการปวด เพราะผู้สูงอายุมักขยับร่างกายได้น้อย ส่วนในเด็กเล็กผู้ป่วยจะปฏิเสธที่จะใช้แขนขาข้างที่เป็น
ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการเจ็บป่วยช่วยบอกการวินิจฉัยโรคได้ โดยลักษณะสำคัญคือเวลาและความเร็วขณะเกิดอาการ รูปแบบของข้อที่เกี่ยวข้อง ความสมมาตร อาการปวดข้อตอนเช้า ความรู้สึกข้อตึงยึดหรือล็อกเมื่อไม่ได้ทำกิจกรรม ปัจจัยที่กระตุ้นหรือทุเลาอาการ และอาการในระบบอื่นๆ การตรวจร่างกายจะช่วยยืนยันการวินิจฉัยหรืออาจบ่งถึงโรคทางกายอื่นที่ทำให้เกิดอาการที่ข้อ ภาพถ่ายรังสีมักใช้เพื่อติดตามอาการหรือประเมินความรุนแรงของโรค
การตรวจเลือดและเอกซเรย์ที่ข้อที่เป็นมักทำเพื่อให้ได้การวินิจฉัยแน่นอน การตรวจเลือดทำเมื่อสงสัยข้ออักเสบบางอย่าง อาทิ รูมาตอยด์ แฟกเตอร์, แอนตินิวเคลียร์แฟกเตอร์ (ANF) และแอนติบอดีจำเพาะอื่น
การรักษา
วิธีการรักษาแตกต่างกันออกไปตามชนิดของข้ออักเสบ ได้แก่ กายภาพบำบัด การปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต โรคข้ออักเสบพบได้บ่อยในผู้สูงอายุและยังพบมากใน ผู้หญิงมากกว่าในผู้ชาย การรักษา เช่น การออกกำลังกายและการควบคุมน้ำหนัก การใช้อุปกรณ์พยุง ยา และอาหารเสริม การผ่าตัดเปลี่ยนข้อมักทำในข้ออักเสบที่มีการสึกกร่อน
โดยทั่วไปแล้วมีการศึกษาแสดงว่าการออกกำลังกายที่ข้อต่อที่เป็นสามารถทำให้อาการปวดทุเลาอย่างมากในระยะยาว นอกจากนี้การออกกำลังกายที่ข้อที่อักเสบช่วยรักษาข้อต่อรวมทั้งสุขภาพโดยรวมของบุคคลนั้น
ซับบาธบลัดดีซับบาธ
ซับบาธบลัดดีซับบาธ (Sabbath Bloody Sabbath) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ห้าของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ วงแบล็ก ซับบาธ ออกวางขายช่วง ธันวาคม 1973 อัลบั้มนี้มีการเพิ่มเคื่องสังเคราะห์เสียง และคีย์บอร์ดในการบันทึกเพลงด้วย
ภูมิทัศน์วัฒนธรรม
ภูมิทัศน์วัฒนธรรม (Cultural landscape) คือพื้นที่ที่ได้รับการนิยามไว้โดยกรรมาธิการมรดกโลกว่าเป็นพื้นที่เด่นทางภูมิศาสตร์ หรือทรัพย์สินที่ “...เป็นตัวแทนของธรรมชาติและผลงานของมนุษย์” ที่มีลักษณะเด่นเฉพาะ แนวคิดนี้เกิดจากการพิจารณาปรับปรุงและพัฒนาขึ้นในแวดวงของแหล่งมรดกโลกนานาชาติ (ยูเนสโก) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามระหว่างประเทศที่จะไกล่เกลี่ยปรองดอง “...คติ “ทวินิยมแห่งธรรมชาติและวัฒนธรรม” ที่โด่งดังแพร่หลายมากในโลกตะวันตก
กรรมาธิการมรดกโลกได้บ่งชี้และรับรองประเภทของภูมิทัศน์วัฒนธรรมไว้ 3 ประเภท ได้แก่ (1) ภูมิทัศน์ที่เกิดจากการจงใจของมนุษย์ (2) ภูมิทัศน์ทั้งหมดที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ ทั้งด้วยความจงใจทำ และไม่ได้จงใจทำ และ (3) ภูมิทัศน์ที่มีร่องรอยการปรุงแต่งโดยมนุย์น้อยที่ (แต่มีคุณค่าสูง) ภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่คัดจาก “แนวทางปฏิบัติของกรรมาธิการ” มีดังนี้ :
(1) “ภูมิทัศน์ที่ได้รับการออกแบบและสรรค์สร้างอย่างจงในโดยมนุษย์”
(2) “ภูมิทัศน์ที่มีวิวัฒนาการมาในเชิงอินทรีย์” (organically evolved) ซึ่งอาจเป็น “ภูมิทัศน์แผ่นดินร้าง” (หรือซากดึกดำบรรพ์) หรือ “ภูมิทัศน์ต่อเนื่อง” (continuing landscape)
(3) “ภูมิทัศน์วัฒนธรรมเชิงเชื่อมโยง” (associative cultural landscape) ที่อาจมีคุณค่าทาง “ศาสนา ศิลปะหรือที่เชื่อมโยงทางวัฒนธรรมกับองค์ประกอบทางธรรมชาติ”
ความเป็นมาของแนวคิด
แนวความคิดเกี่ยวกับ “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” มีต้นตอจากภาพเขียนภูมิทัศน์แบบประเพณีของยุโรป นับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2050 เป็นต้นมา ศิลปินยุโรปหลายคนได้เขียนภาพภูมิทัศน์แบบตามใจผู้คน โดยย่อตัวคนในภาพเขียนให้เล็กลงและจัดกลุ่มให้อยู่ในภูมิทัศน์ประเภทต่างๆ ที่กว้างใหญ่
คำว่า “ภูมิทัศน์” ในตัวของมันเองได้ผนวก “ภูมิ” หรือผืนแผ่นดิน ซึ่งมีต้นตอมาจากคำว่าแผ่นดินในภาษาเยอรมันกับคำกริยา "scapjan/ schaffen" ซึ่งมีความหมายว่า “แผ่นดินที่ถูกขึ้นรูป” (shaped lands) และในขณะนั้นถือว่าเป็นผืนแผ่นดินที่ถูกขึ้นรูปด้วยแรงธรรมชาติ และรายละเอียดของ “แผ่นดินที่ถูกขึ้นรูป” (landshaffen -shaped lands) ได้กลายเป็นเนื้อหาของ “ภาพเขียนภูมิทัศน์”
นักภูมิศาสตร์ชื่อออตโต ชลูเทอร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นคนแรกที่ใช้คำว่า “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” อย่างเป็นทางการในคำศัพท์ทางวิชาการของเขาในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ประมาณ พ.ศ. 2445) ในปี พ.ศ. 2451 ชลูเทอร์ได้ให้เหตุผลว่า ด้วยการนิยามภูมิศาสตร์ให้เป็น “วิทยาศาสตร์ภูมิทัศน์”  ย่อมเป็นเหตุผลที่ทำให้ภูมิศาสตร์กลายเป็นวิชาที่มีเนื้อหาเฉพาะที่ถือได้ว่าไม่อยู่ในวิชาอื่นใด ชลูเทอร์ได้บ่งชี้ให้เห็นรูปแบบภูมิทัศน์ 2 แบบได้แก่: “ภูมิทัศน์ธรรมชาติ” หรือภูมิทัศน์ที่มีมาก่อนที่จะถูกเปลี่ยนแปลงมากโดยมนุษย์ และ “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” หรือภูมิทัศน์ที่มีรูปที่เกิดจากวัฒนธรรมของมนุษย์ งานสำคัญของวิชาภูมิศาสตร์ได้แก่การสืบค้นหาการเปลี่ยนแปลงของภูมิทัศน์ทั้งสองประเภทนี้
ผู้ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในการแพร่หลายแนวคิดภูมิทัศน์วัฒนธรรมได้แก่คาร์ล โอ. ซาวเออร์ นักภูมิศาสตร์มนุษย์ ซาวเออร์มีความแน่วแน่ในการผลักดันหน่วยงานทางวัฒนธรรมให้มีอิทธิพลในการสร้างรูปโฉมของพื้นผิวโลกในเขตกำหนดเฉพาะ ในการให้นิยามนี้ ซาวเออร์บ่งชี้ว่าสิ่งแวดล้อมทางกายภาพควรคงไว้ซึ่งความสำคัญที่เป็นมัชชิมหรือตัวกลางร่วมอยู่กับกิจกรรมทางวัฒนธรรมของมนุษย์ นิยามคลาสสิกของซาวเออร์มีดังนี้:
“ภูมิทัศน์วัฒนธรรมเป็นรูปแบบที่ปั้นแต่งมาจากภูมิทัศน์ธรรมชาติโดยกลุ่มวัฒนธรรมกลุ่มหนึ่ง วัฒนธรรมเป็นตัวการ (agent) ธรรมชาติเป็นตัวกลาง (medium) ภูมิทัศน์วัฒนธรรมคือผลลัพธ์”
นับตั้งแต่ซาวเออร์ได้ใช้คำศัพท์อย่างเป็นทางการและที่ได้เผยแพร่แนวคิดอย่างได้ผลเป็นต้นมา แนวคิดว่าด้วยภูมิทัศน์วัฒนธรรมได้มีการนำมาใช้ในหลายด้าน มีการนำไปประยุกต์ อภิปราย พัฒนาและปรับแต่งในแวดวงวิชาการเป็นจำนวนมาก โดยในปี พ.ศ. 2535 กรรมาธิการมรดกโลกที่เลือกตั้งขึ้นเพื่อจัดประชุม “ผู้เชี่ยวชาญ” เพื่อให้คำแนะนำและช่วยเหลือในการยกร่างแนวปฏิบัติของกรรมาธิการที่รวม “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” ให้เป็นทางเลือกหนึ่งในรายการทรัพย์สินมรดก (heritage listing properties) ที่ไม่มีรูปแบบที่เป็นธรรมชาติเพียงอย่างเดียว หรือ เป็นวัฒนธรรมเพียงอย่างเดียว (เช่นมรดกแบบผสม)
คณะกรรมาธิการมรดกโลกได้ให้การรับรองแนวคิดของ “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” ซึ่งการนำมาใช้นี้ได้ปรากฏให้เห็นในหมู่ผู้เชี่ยวชาญที่หลากหลายทั่วโลก มีหลายชาติที่ได้บ่งชี้ “ภูมิทัศน์วัฒนธรรม” ไว้อย่างชัดเจน มีการประเมินภูมิทัศน์วัฒนธรรม จัดทำรายชื่อภูมิทัศน์วัฒนธรรม จัดการภูมิทัศน์วัฒนธรรมและทำให้ภูมิทัศน์วัฒนธรรมเป็นที่รู้จักและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางไปทั่วโลกรวมทั้งการแตกสาขาอย่างเป็นระบบในลักษณะเชิงปฏิบัติที่นับว่าน่าท้าทาย
การทบทวนทางวิชาการในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งเป็นการรวมพลระหว่างกรรมาธิการมรดกโลก ผู้เชี่ยวชาญพหุคูณทั่วโลกและประเทศที่นำแนวคิดภูมิทัศน์วัฒนธรรมไปใช้ได้ให้ข้อสังเกตและสรุปไว้ว่า:
"แม้ว่าแนวคิดภูมิทัศน์ได้ถูกปลดปล่อยจากมีความสัมพันธ์ดั้งเดิมกับศิลปะมาเป็นเวลานานพอควร .. แต่มันก็ยังปรากฏมีความเด่นในมุมมองทางภูมิทัศน์ที่แนบแน่นเกี่ยวพันกันเสมือนเป็นพี่น้องกับแผนที่หรือกับข้อความปรากฏให้เห็นอยู่ นั่นคือ ความหมายทางภูมิทัศน์และรูปแบบของสังคมยังคงอ่านออกได้ง่ายอยู่"
สำหรับในวงวิชาการ ระบบใดๆ ที่มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมของมนุษย์และที่กับพักพิงธรรมชาติ (natural habbitat) ย่อมนับได้ว่าเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรม และในเชิงของสำนึก จะเห็นว่าความเข้าใจดังกล่าวนี้กว้างขวางกว่านิยามยูเนสโกให้ไว้ คือการรวมเอาพื้นผิวของโลกที่มีการครอบครองพร้อมกับการใช้สอย ระบบนิเวศ ปฏิสัมพันธ์ การปฏิบัติ ความเชื่อ แนวคิดและประเพณีของผู้คนที่อยู่อาศัยในภูมิทัศน์วัฒนธรรมนั้นๆ
ปัจจุบันมีบางมหาวิทยาลัยได้เปิดสอนและให้ปริญญาสาขาเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ภูมิทัศน์วัฒนธรรมศึกษา เช่น มหาวิทยาลัยต่างๆ ในเนเปิล เซนต์-เอแตงน์ และสตุทการ์ดที่ให้ “ปริญญาภูมิทัศน์วัฒนธรรมศาสตรมหาบัณฑิต”
ตัวอย่าง
คณะกรรมาธิการมรดกโลกได้บ่งชี้และขึ้นบัญชีพื้นที่หรือทรัพย์สินหลายแห่งเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่มีคุณค่าโดยรวมต่อมนุษยชาติ ซึ่งรวมถึงสถานที่ต่างๆ ดังต่อไปนี้
"ในปี พ.ศ. 2536 ทองการิโรได้กลายเป็นทรัพย์สินชิ้นแรกที่ได้รับการจารึกไว้ในบัญชีมรดกโลกภายใต้เกณฑ์ที่ปรับปรุงใหม่ที่ว่าด้วยการเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรม ภูเขาที่ใจกลางของอุทยานมีความสำคัญทางวัฒนธรรมและศาสนาของชาวมาวรีและนับเป็นสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณที่เชื่อมโยงระหว่างชุมชนกับสิ่งแวดล้อม ภายในอุทยานมีภูเขาไฟทั้งที่ยังครุกรุ่นอยู่และที่ดับแล้ว มีระบบนิเวศที่มีความหลากหลายมากรวมทั้งภูมิทัศน์ที่สวยงาม"
"อุทยานแห่งนี้เดิมเรียกว่าอุทยานแห่งชาติอูลูรู (Ayers Rock – Mount Olga -อายเออร์ร็อก –เขาโอลกา) เป็นอุทยานที่มีรูปโฉมพิเศษทางธรณีวิทยาที่มีความเด่นอยู่ท่ามกลางที่ราบทรายแดงแห้งแล้งอันกว้างใหญ่ไพศาลของออสเตรเลียตอนกลาง อูลูรู ซึ่งเป็นแท่งหินขนาดมหึมาและคาตา-ทจูทาซึ่งเป็นโดมหินที่อยู่ทางด้านตะวันตกของอูลูรูรวมกับเป็นส่วนของระบบความเชื่อทางประเพณีของสังคมที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เจ้าของตามประเพณีของอูลูรู-คาตา ทจูทาคือชาวอาบอริจิน เผ่าอานานกู” (Anangu Aboriginal people)
นับเป็นเวลา 2,000 ปีมาแล้วที่นาบนที่สูงแห่งอิฟูกาโอได้ทำไปตามเส้นชั้นความสูงของภูเขา ผลของความรู้ในการทำนาแบบนี้ได้ถ่ายทอดต่อๆ กันลงมาหลายชั่วคน การแสดงออกถึงพระเพณีอันศักดิ์สิทธิ์และการมีความสมดุลทางสังคมเป็นอย่างดีนี้ได้ช่วยสรรค์สร้างภูมิทัศน์อันงดงามยิ่ง แสดงให้เห็นความกลมกลืนกันเป็นอย่างดีระหว่างมนุษยชาติและสิ่งแวดล้อม
ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ประมาณตั้งแต่ พ.ศ. 2445 เป็นต้นมา) ซินตรา ได้กลายเป็นศูนย์กลางสถาปัตยกรรมแบบโรแมนติกของยุโรป พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ ที่ 2 ได้เปลี่ยนวิหารที่ปรักหักพังให้กลายเป็นปราสาทที่มีลักษณะละเอียดอ่อนหลายสไตล์โดยมีองค์ประกอบแบบโกธิก อียิปต์ มัวร์และเรนาซองส์ รวมทั้งการสรรค์สร้างอุทยานที่กลมกลืนกับพืชพรรณและต้นไม้ท้องถิ่นกับต้นไม้ต่างถิ่นที่นำเข้า มีที่พักอาศัยที่สวยงามอีกมากที่สร้างในแนวเดียวกันที่ล้อมรอบเซอร์ราอยู่ การสร้างอย่างผสมผสานที่กลมกลืนกับอุทยานและสวนนับเป็นเอกลักษณ์ที่มีความพิเศษเฉพาะที่กลายเป็นอิทธิพลสำคัญที่มีต่อภูมิสถาปัตยกรรมทั่วยุโรปในเวลาต่อมา
“ชายฝั่งไลเกอเรียน ตั้งอยู่ระหว่างซินเควก์ เทอเรแลปอร์โตเวเนอเรนับเป็นภูมิทัศน์วัฒนธรรมที่มีคุณค่าทางทิวทัศน์และวัฒนธรรมที่สูงยิ่ง ผังและตำแหน่งที่ตั้งของเมืองเล็กๆ และรูปร่างของภูมิทัศน์โดยรอบบดบังข้อเสียเปรียบของความลาดชันและความไม่สม่ำเสมอของเนินที่โอบล้อมประวัติความเป็นมาของการตั้งถิ่นฐานที่ต่อเนื่องของผู้คนในย่านนี้มานานนับพันปีจนสิ้น”
“ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 (ประมารระหว่าง พ.ศ. 2245 – 2345) ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของหุบเขาเดรสเดน เอลเบ ..มีรูปโฉมเป็นทุ่งหญ้าเตี้ยและเป็นที่ตั้งของพระราชวังพิลล์นิทซ์และอยู่ใจกลางของเดรสเดนที่เต็มไปด้วยอนุสาวรีย์และอุทยานที่มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 – 20 ในภูมิทัศน์ประกอบด้วยคฤหาสก์ สวน และธรรมชาติที่ทรงคุณค่า เนินเฉลียงบางส่วนตามแนวแม่น้ำยังคงใช้ปลูกองุ่น บางหมู่บ้านก็ยังคงรักษาโครงสร้างทางประวัติศาสตร์ในสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรมไว้ได้ โดยเฉพาะสะพานเหล็กชื่อ “บลูวันเดอร์” ยาว 147 เมตร (พ.ศ. 2434 – 2436) รางเดี่ยวแบบแขวนของรถไฟแขวน (พ.ศ. 2441 – 2444) และรถรางที่ลากด้วยเชือก (พ.ศ. 2437 -2438) เรือกลไฟไอน้ำโดยสาร (เก่าที่สุดตั้งแต่ พ.ศ. 2422 และอู่เรือ (ประมาณ พ.ศ. 2443) ซึ่งยังคงใช้งานอยู่ถึงปัจจุบัน”
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (Мария Владимировна Романова)
พระประวัติ
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย ประสูติ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ มาดริด สเปน ทรงเป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวใน แกรนด์ดยุกวลาดิมีร์ คิเรียลโรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงโลนิดา บรากาติออน โดยพระองค์เป็นพระธิดาของพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และยังทรงสืบเชื้อสายมาจากพระราชวงศ์อังกฤษด้วย ผ่านทาง เจ้าหญิงวิคโทรีอา เมอลีทา แห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งเป็นพระอัยยิกา (ย่า) ของพระองค์ซึ่งเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงเป็นผู้พิทักษ์ราชบัลลังก์รัสเซียสืบต่อจากพระบิดาตั้งแต่วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2535 โดยแกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูนหัว 2 พระองค์ดังนี้
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรส กับ เจ้าชายฟรันซ์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย โดยทีงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่ 3 ในพระองค์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519 โดยทรงรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งปรัสเซีย พระชายา โดยทรงมีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
ในปี พ.ศ. 2525 พระองค์ทั้ง 2 ทรงแยกกันอยู่ โดยพระองค์และพระบุตรจะเสด็จไปประทับ ณ ฝรั่งเศส และ สเปน อยู่บ่อยครั้ง พระองค์สามารถรับสั่งภาษารัสเซีย ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาเยอรมัน ภาษาอิตาลี และ ภาษาอาหรับ ได้ดี
พระกรณียากิจในฐานะแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในฐานะตัวแทนพระราชวงศ์ทั้งยังปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเป็นจำนวนบ่อยครั้ง นักสิชาการของหลายๆประเทศต่างออกมาให่ความเห็นว่า ในอนาคต รัสเซียอาจจะได้รับการฟื้นฟูระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์กลับคืนมาอีกครั้ง แต่ถึงอย่างไรราชวงศ์แห่ง โรมาเนีย ก็มีโอกาสหลับมาได้มากกว่าเนื่องจากประชาชนส่วนมากยังคงมีความจงรักภักดีต่อระบอบกษัตริย์
แกรนด์ดัชเชสมาเรีย วลาดีมีรอฟนาเคยออกมาประทานสัมภาณ์ว่า
ลู เฮนรี ฮูเวอร์
ลู เฮนรี ฮูเวอร์ (29 มีนาคม 1874 -- 7 มกราคม 1944) เป็นภรรยาของประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ และเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ.1929-1933 18741944
ข้อเสื่อม
ข้อเสื่อม (Arthrosis, Osteoarthritis; OA) เป็นกลุ่มโรคที่เกิดจากความเสื่อมจากการใช้งานของข้อต่อ ได้แก่ กระดูกอ่อนผิวข้อและมีการเจริญงอกเกินของกระดูก ซึ่งมักจะมีอาการปวดข้อ ข้อยึดติดโดยเฉพาะตอนเช้าหลังไม่ได้ทำกิจกรรม เคลื่อนไหวข้อได้ลดลง อาจมีเสียงกรอบแกรบที่ข้อ อาจพบข้อบวมหรือข้ออักเสบได้ ข้อเสื่อมเป็นโรคข้ออักเสบที่พบได้บ่อยที่สุด
การรักษาโรคข้อเสื่อมทำโดยการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ได้แก่ ลดน้ำหนัก ออกกำลังให้พอเหมาะไม่ใช้ข้อมากเกินไป เช่น การว่ายน้ำ การเดิน พักผ่อนให้เพียงพอ กายภาพบำบัดเพื่อให้ข้อต่อเคลื่อนไหวได้และให้กล้ามเนื้อมีกำลัง ส่วนการใช้ยาสามารถใช้พาราเซตามอลเพื่อระงับอาการปวด ซึ่งนับเป็นยาหลักที่ได้รับการแนะนำให้ใช้ในแนวทางการรักษาโรคข้อเสื่อม อาจใช้ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตรอยด์ระงับอาการปวดและการอักเสบ ส่วนการใช้สเตอรอยด์ชนิดรับประทานไม่แนะนำเพราะมีผลข้างเคียงสูง แต่การฉีดสเตอรอยด์เข้าข้อช่วยระงับปวดในระยะสั้นเป็นสัปดาห์หรือเป็นเดือน การฉีดกรดไฮยาลูโรนิกเข้าข้อจากการศึกษาทบทวนวรรณกรรมในปี ค.ศ. 2005 และ 2009 ไม่พบว่าทำให้อาการทางคลินิกดีขึ้น การผ่าตัดเปลี่ยนข้อจะทำเมื่อการให้ยาควบคุมอาการปวดไม่ได้ผล
เดอะโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนีย: เดอะไลออน, เดอะวิตช์ แอนด์เดอะวอร์โดรบ
เดอะโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนีย: เดอะไลออน, เดอะวิตช์ แอนด์เดอะวอร์โดรบ (The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005 โดยบริษัทแทรเวลเลอส์เทลส์ เกมดังกล่าวสร้างจากภาพยนตร์ดัดแปลงนวนิยายที่มีชื่ออังกฤษเดียวกัน ซึ่งเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายนก่อนภาพยนตร์สำหรับคอนโซลหลักอย่างเกมคิวบ์, พีซี, เอกซ์บอกซ์, เพลย์สเตชัน 2, นินเท็นโด ดีเอส และเกมบอยอัดวานซ์ นอกจากนี้ ใน ค.ศ. 2005 ทางดิสนีย์โมบายล์ได้เปิดตัวเกมสวมบทบาท, เกมวางแผน และเกมหมากรุก (ที่ทั้งหมดมีชื่อเดียวกัน) สำหรับระบบโทรศัพท์ไร้สาย อนึ่ง วิลเลียม มอสลีย์, สแกนดาร์ เคนส์, แอนนา ป็อปเปิลเวลล์, จอร์จี เฮนเลย์, เอลิซาเบธ ฮอว์ธอร์น และจิม บรอดเบนต์ รับบทเป็นตัวละครสำคัญในภาพยนตร์
รูปแบบการเล่น
วัตถุประสงค์ของภาคเดอะไลออน, เดอะวิตช์ แอนด์เดอะวอร์โดรบ คือการควบคุมเด็กสี่คนของตระกูลพีเวนซี่—ซึ่งได้แก่ ปีเตอร์, ซูซาน, เอ็ดมัน และลูซี่—ผ่านดินแดนที่น่าหลงใหลและหนาวเหน็บของนาร์เนียขณะที่พวกเขาต่อสู้เพื่อยุติการปกครองของแม่มดขาวผู้ชั่วร้ายด้วยความช่วยเหลือจากอัสลาน ซึ่งเป็นสิงโตพูดได้ และราชาที่แท้จริงแห่งนาร์เนีย เกมนี้แบ่งออกเป็นสิบห้าเลเวล โดยเป็นไปตามรูปแบบการเล่นแบบเส้นตรง และใช้องค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่หลากหลาย ทั้งการลอบเร้น, การต่อสู้, การไขปริศนา และยุทธศาสตร์ ในขณะที่สองเลเวลแรกมีฉากในคริสต์ทศวรรษ 1940 ของอังกฤษ ส่วนเลเวลสามมุ่งเสนอฉากนาร์เนีย นอกจากนี้ มีคลิปภาพยนตร์จากอภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง ปรากฏที่จุดเริ่มต้นและบทสรุปของแต่ละเลเวล เกมดังกล่าวมีทั้งโหมดผู้เล่นเดี่ยวและโหมดร่วมมือกัน โดยผู้เล่นสองคนเท่านั้นที่สามารถเล่นได้ในครั้งเดียวกัน แต่มีตัวละครที่สามารถเล่นได้มากถึงสี่ตัวเพื่อสลับไปมาในแต่ละเลเวล
ระหว่างทาง เด็ก ๆ จะได้พบและต่อสู้กับสัตว์ประหลาดต่าง ๆ ในการรับใช้แม่มดขาว ทั้งนี้ ปีเตอร์ที่ทรงพลังที่สุดในกลุ่ม ซึ่งถือดาบ รวมทั้งซูซานสามารถใช้การยิงธนูและโจมตีด้วยอาวุธระยะไกล เช่น ลูกบอลหิมะ ส่วนเอ็ดมันถือคบเพลิงและสามารถปีนขึ้นไป ในขณะที่ลูซี่สามารถทำให้สัตว์ต่าง ๆ เชื่องและขี่ได้ ซึ่งผู้เล่นสามารถสลับตัวละครได้ตลอดเวลา โดยใช้ประโยชน์จากการเคลื่อนไหวและคุณลักษณะพิเศษของตัวละครแต่ละตัว เด็กแต่ละคนมี "ท่าพลัง" พิเศษเก้าอย่าง ตัวอย่างเช่น ลูซี่สามารถรักษาตัวละครอื่น ๆ ได้ นอกจากนี้ เหล่าตัวละครดังกล่าวยังสามารถร่วมทีมกันเพื่อสร้างท่าคอมโบต่าง ๆ ตัวอย่างเช่น ปีเตอร์จะเหวี่ยงเอ็ดมันไปรอบๆ เป็นวงกลม ในขณะที่เอ็ดมันจะเตะทุกอย่างที่ขวางหน้า
ผู้เล่นยังสามารถเก็บเหรียญ ซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนเป็นท่าพิเศษ และการอัปเกรดตัวละคร เช่น การเพิ่มพลังชีวิต ผู้เล่นยังสามารถทำเครื่องหมายรูปปั้นของเหล่าวีรบุรุษที่กลายเป็นหินเพื่อให้อัสลานกู้คืน สิ่งนี้ส่งผลโดยตรงต่อปริมาณกำลังเสริมที่ผู้เล่นจะมีในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับแม่มดขาว ส่วนไอเทมโบนัสอื่น ๆ สามารถพบและรวบรวมได้ตลอดทั้งเกม
เวอร์ชันพกพา
รูปแบบการเล่นของเกมบอยอัดวานซ์ (GBA) และนินเท็นโด ดีเอส (DS) ต่างจากเพลย์สเตชัน 2, เกมคิวบ์ และเอกซ์บอกซ์ เวอร์ชันดังกล่าวประกอบด้วยสิบเจ็ดตอน เวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์มีรูปแบบการเล่นที่ง่ายกว่า โดยมีตัวละครเพียงตัวเดียวให้เล่นตามบทและไม่มีความสามารถในการสลับไปมาระหว่างตัวละครระหว่างเลเวล ในการสำรวจดินแดนที่กลายเป็นน้ำแข็ง ตัวละครอาจต้องขจัดสิ่งกีดขวางทางธรรมชาติด้วยการกำจัดกองหิมะหรือย้ายก้อนหินออกจากเส้นทางของพวกเขา ส่วนการต่อสู้สำหรับตัวละครประกอบด้วยการโจมตีปกติและการโจมตีที่รุนแรงกว่า ทักษะบางอย่างที่เรียกว่าขุนนางนั้นเรียนรู้โดยเหล่าตัวละครอันเป็นผลมาจากการช่วยเหลือสิ่งมีชีวิต และเด็กทุกคนจะเข้าถึงได้เมื่อเรียนรู้ และขุนนางหนึ่งคนช่วยให้ตัวละครรักษาผู้อื่นได้ เป็นต้น นอกจากนี้ หีบบรรจุสารบำรุงสุขภาพนั้นสามารถพบได้ตลอดทั้งเกม เช่น ชาและลูกอม รวมถึงไอเทมอื่น ๆ
ในทางตรงกันข้าม เวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ใช้ระบบของความก้าวหน้าตามเลเวล ตัวละครจะได้รับคะแนนประสบการณ์เมื่อพวกเขาเอาชนะศัตรู และหลังจากได้รับจำนวนที่กำหนด, เพิ่มเลเวล แต่ละเลเวลที่ได้รับจะจัดสรรคะแนนคุณธรรมให้ผู้เล่นหนึ่งคะแนนเพื่อเพิ่มสถิติของตัวละครที่เลือก และปรับปรุงค่าพลังชีวิต, ความแข็งแกร่ง, การป้องกัน หรือความสามารถในการใช้ทักษะบ่อยครั้ง นอกเหนือจากการสำรวจนาร์เนียแล้ว ตัวละครยังสามารถสำรวจดันเจียนต่าง ๆ เพื่อปัดป้องศัตรูและบอสได้เช่นกัน ผู้เล่นยังสามารถไปทำภารกิจรองต่าง ๆ และได้รับรางวัลด้วยการเรียนรู้ทักษะเฉพาะ ทั้งนี้ เวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ช่วยให้ผู้เล่นสามารถสลับไปมาระหว่างเหล่าตัวละครได้ แม้ว่าอาจไม่ครบทุกตัวในบางเลเวล ส่วนตัวละครที่เล่นได้ซึ่งปัจจุบันไม่ได้ถูกควบคุมโดยผู้เล่นสามารถสั่งโจมตี, ป้องกัน หรือกระทำการอื่น ๆ เช่น การรักษา
การตอบรับ
เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวก ส่วนรูปแบบการต่อสู้ที่แตกต่างกันเล็กน้อยมีทั้งการยกย่องและวิพากษ์วิจารณ์
รูปแบบการเล่นของทีมยังได้รับการตอบรับที่หลากหลาย เหล่านักวิจารณ์เห็นว่าปัญญาประดิษฐ์ที่ใช้ควบคุมเด็กคนอื่น ๆ "แน่นิ่ง" โดยบ่นว่าพวกเขาไม่ได้ช่วยอะไรมากเมื่ออยู่ในระหว่างการต่อสู้ ส่วนความถูกต้องของเกมที่ใช้เสียง, ฉากหลัง และเพลงจากภาพยนตร์ได้รับการพิจารณาว่าดี
หนังสือพิมพ์เดอะซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์ให้คะแนนสามดาวจากห้าดาว และกล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็น "การเริ่มต้นที่ดีในสิ่งที่จะเป็นซีรีส์เกมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"
ซึ่งเกมดังกล่าวมียอดจำหน่ายมากกว่า 2 ล้านชุด
เทศบาลตำบลกำแพง (จังหวัดศรีสะเกษ)
กำแพง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ เป็น 1 ในจำนวนเทศบาลตำบล 23 แห่งของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน ถือเป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นที่เก่าแก่มากที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดศรีสะเกษและในประเทศไทย เขตเทศบาลตั้งอยู่ในบริเวณตอนบนของจังหวัดศรีสะเกษ ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกโดยทางรถยนต์ประมาณ 24 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการระดับภูมิภาคอื่น ๆ ของอำเภออุทุมพรพิสัย รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่ง และการสื่อสารของอำเภอ
ประวัติ
เทศบาลตำบลกำแพง เดิมมีฐานะเป็น"สุขาภิบาลกำแพง" จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2498 แล้วได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลกำแพง ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
สภาพภูมิประเทศ
เขตเทศบาลตำบลกำแพงตั้งอยู่บนภูมิประเทศที่มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่ม พื้นที่ส่วนใหญ่มีสภาพเป็นดินร่วนปนทราย ความอุดมสมบูรณ์ของดินค่อนข้างต่ำ มีลำน้ำธรรมชาติที่สำคัญ คือ ลำห้วยทับทัน ซึ่งไหลมาจากต้นน้ำในเขตเทือกเขาพนมดงรัก เป็นแนวแบ่งเขตระหว่างจังหวัดศรีสะเกษกับจังหวัดสุรินทร์
อาณาเขต
ครอบคลุมบางส่วนของตำบลกำแพง อำเภออุทุมพรพิสัย โดยมีอาณาเขตในทิศทางต่าง ๆ ดังนี้
เขตการปกครอง
เขตการปกครองภายในพื้นที่เทศบาลแบ่งออกเป็น 8 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนตำแย, ชุมชนฝั่งธน, ชุมชนรุ่งทิพย์, ชุมชนเทศบาล, ชุมชนศาลเจ้าปู่ตา, ชุมชนวัดประชานิมิต, ชุมชนตลาดอุทุมพรพิสัย และชุมชนโรงพยาบาล–ตำรวจ
ตราสัญลักษณ์
รูปปราสาทหินภายในพื้นที่รูปวงกลมด้านใน ล้อมรอบด้วยวงกลมเป็นกรอบนอก ครึ่งบนของกรอบวงกลมนอกเขียนข้อความ "เทศบาลตำบลกำแพง" ครึ่งล่างของกรอบวงกลมนอกเขียนข้อความ "จังหวัดศรีสะเกษ"
ปราสาทหิน หมายถึง ปราสาทสระกำแพงใหญ่และปราสาทสระกำแพงน้อย อันเป็นปราสาทขอม โบราณสถานสำคัญของอำเภออุทุมพิสัยและจังหวัดศรีสะเกษ
ประชากรและกลุ่มชาติพันธุ์
ในเขตเทศบาลประกอบด้วยประชากร จำนวนทั้งสิ้น 4,034 คน จำแนกเป็นเพศชาย 1,854 คน เพศหญิง 2,180 คน มีครัวเรือนทั้งสิ้น 1,107 ครัวเรือน กลุ่มชาติพันธุ์หลักในเขตเทศบาลได้แก่กลุ่มชาติพันธุ์ชาวกูย (หรือกวยหรือส่วย)ซึ่งพูดภาษากูย,และชาวลาวซึ่งพูดภาษาลาว
เศรษฐกิจ
สภาพโดยทั่วไปทางเศรษฐกิจของประชากรในเขตเทศบาลตำบลกำแพง มาจากการเกษตรและธุรกิจทางการเกษตร การค้าปลีก การบริการ อุตสาหกรรมขนาดเล็กและอุตสาหกรรมในครัวเรือน การรับจ้าง การรับราชการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
หน่วยธุรกิจในเขตเทศบาล ได้แก่
การคมนาคมและขนส่ง
นอกจากนั้น ยังมีบริการรถยนต์โดยสารปรับอากาศจากต้นทางในจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดอุบลราชธานี หยุดรับส่งผู้โดยสารจากอำเภออุทุมพรพิสัย ปลายทางกรุงเทพมหานคร
พลังงานไฟฟ้า
ได้รับบริการจากสำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค อำเภออุทุมพรพิสัย
การประปาและแหล่งน้ำธรรมชาติ
ได้รับบริการน้ำประปาจากการประปาส่วนภูมิภาค อำเภออุทุมพรพิสัย
เดวิด รอบินสัน
เดวิด มัวรีส รอบินสัน(David Maurice Robinson)เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ 1965 เป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่รีไทร์แล้ว เล่นตำแหน่ง เซนเตอร์ (Center)ให้กับทีม ซานอันโตนิโอ สเปอร์ส(San Antonio Spurs) ตลอดชีวิตกาลเป็นนักกีฬา ซึ่งก่อนที่เขาจะเข้ามาเล่นในลีก เอ็นบีเอ เขาได้เข้ารับราชการทหารในสังกัด ทหารเรือ จึงเป็นที่มาของฉายาในขณะเล่นว่า "The Admiral" หรือ "พลเรือเอก"นั้นเอง เขาและเพื่อนร่วมทีมในตำแหน่งพาวเวอร์ ฟอร์เวิด ทิม ดังแคน(Tim Duncan)ถูกเรียกว่า "หอคอยคู่" ประจำทีม ชื่อของเขาได้รับเลือกให้เข้าไปอยู่ในหอเกียรติยศ ร่วมกับ ไมเคิล จอร์แดน (Micheal Jordan)แห่ง ชิคาโก้ บูลส์ (Chicago Bulls), จอห์น สต็อกตัน (John Stockton)แห่ง ยูท่าห์ แจ๊ส(Utah Jazz)ในวันที่ 1 กันยายน 2009 เขาถูกพูดถึงในฐานะที่เป็นผู้เล่นในตำแหน่ง เซนเตอร์ ที่ยอดเยี่ยมตลอดกาล ของ ลีก Nba
ชีวิตในวัยเยาว์
เดวิด มัวรีส รอบินสัน เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ในฟลอริดา เป็นบุตรคนที่สองของครอบครัว ซึ่งพ่อของเค้าได้รับราชการทหารในกองทัพเรือ ทำให้ต้องถูกย้ายที่บ่อย หลังจากพ่อของเขาเกษียณออกจากราชการ ครอบครัวของเขาก็ได้ลงหลักปักฐานที่ วู้ด บริดจ์ รัฐ เวอร์จิเนีย(Woodbridge Verginia)ซึ่งเป็นที่ๆรอบินสันได้แสดงศักยภาพทั้งการเรียน และการกีฬาทุกอย่างยกเว้นบาสเก็ตบอล ในขณะที่อยู่มัธยมต้น เขามีส่วนสูงถึง 5ฟุต9นิ้ว เขาได้ลองเล่นบาสเก็ตบอลดูแต่สุดท้ายก็หยุดเล่น แต่เมื่อเขาได้เข้าเรียนมํธยมปลาย เขาสูงถึง 6ฟุต7นิ้ว โดยโค้ชได้จับเขาซึ่งตัวสูงเข้ามาอยู่ในทีมแต่ก็ยังไม่ได้เล่นบาสเก็ตบอลอย่างจริงจังเนื่องจากขาดการแข่งขันเพราะพื้นที่เขตที่เขาอยู่เป็นพื้นที่นอกเมืองวอชิงตัน ซึ่งรอบินสันได้รับรางวัลชมเชยเล็กๆน้อยๆจากภายในพื้นที่ชุมชนและเขตที่เขาอาศัยอยู่เท่านั้น ซึ่งเขาก็ไม่ได้รับความสนใจจากโค้ชบาสเก็ตบอลในมหาวิทยาลัยดังๆเท่าไหร่นัก รอบินสันสอบวัดระดับเข้ามหาวิทยาลัยได้คะแนนสูงถึง 1320 เขาจึงเลือกที่จะเข้า โรงเรียนนายเรือของกองทัพเรือสหรัฐ (U.S. Naval Academy)
คลองไทย
คลองไทย (หรือในอดีตรู้จักกันในนาม คลองกระ หรือ คลองคอคอดกระ) หมายถึง แผนการก่อสร้างคลองขนาดใหญ่ซึ่งตัดผ่านภาคใต้ของประเทศไทย เพื่อสนับสนุนการขนส่งภายในพื้นที่ เพื่อเชื่อมทะเลอันดามันกับอ่าวไทย
เดวิด รอบินสัน
การเล่นบาสในมหาวิทยาลัย และ การรับใช้ชาติในกองทัพเรือ
1965
คลองไทย
คลองนี้จะเป็นทางเลือกในการสัญจรผ่านช่องแคบมะละกาและทำให้การขนส่งน้ำมันไปญี่ปุ่นและจีนสั้นลง 1,200 กิโลเมตร จีนจัดให้มันเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางสายไหมทางน้ำในคริสต์ศตวรรษที่ 21 คลองตามแบบแผนนำเสนอใน ค.ศ. 2015 มีความยาว 102 กิโลเมตร กว้าง 400 เมตร และลึก 25 เมตร โดยมีการหารือและสำรวจแผนงานคลองหลายครั้ง ต้นทุน ความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม และข้อกังวลด้านภูมิรัฐศาสตร์ได้รับการชั่งน้ำหนักเทียบกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจและกลยุทธ์ที่อาจเกิดขึ้น
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 นายกรัฐมนตรีไทย ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประกาศว่าคลองนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญของรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2020 สภาผู้แทนราษฎรไทยยอมรับที่จะจัดตั้งคณะกรรมการเพื่อศึกษาโครงการคลองไทยภายใน 120 วัน
ประวัติศาสตร์
แนวคิดการก่อสร้างคลองสามารถติดตามได้จนถึง ค.ศ. 1677 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ผู้ทรงตรัสถามวิศวกรชาวฝรั่งเศส de Lamar เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของการสร้างทางน้ำตัดผ่านคอคอดกระ เพื่อเชื่อมต่อสงขลากับมะริด (ปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่า) แต่วิทยาการสมัยนั้นยังไม่มีความเจริญก้าวหน้าพอ
ใน ค.ศ. 1793 แนวคิดดังกล่าวถูกรื้อฟื้นโดยพระอนุชาของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ซึ่งได้เสนอให้มีการก่อสร้างเพื่อป้องกันชายฝั่งด้านตะวันตกจากเรือรบของต่างชาติ ภายหลังพม่าตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษในปี ค.ศ. 1863 ได้มีการสำรวจพื้นที่ดังกล่าว แต่ก็พบว่าไม่สามารถก่อสร้างได้ ในปี ค.ศ. 1882 แฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์ วิศวกรผู้สร้างคลองสุเอซ ได้มาเยี่ยมชมพื้นที่ดังกล่าว แต่ไม่ได้รับพระราชทานอนุญาตจากพระมหากษัตริย์ไทยในการสำรวจเชิงลึก ในปี ค.ศ. 1897 สยามและจักรวรรดิอังกฤษตกลงที่จะไม่มีการก่อสร้างคลองในบริเวณดังกล่าว เพื่อปกป้องการควบคุมการค้าอย่างเบ็ดเสร็จของท่าเรือสิงคโปร์
การแพร่สัญญาณเอเอ็ม
การแพร่สัญญาณเอเอ็ม (AM Broadcasting) เป็นเทคโนโลยีการกระจายเสียงวิทยุซึ่งใช้การส่งสัญญาณด้วยวิธีการกล้ำแอมพลิจูด (Amplitude Modulation; ชื่อย่อ: AM) เป็นวิธีแรกที่พัฒนาขึ้นสำหรับการส่งสัญญาณเสียงผ่านวิทยุ และยังคงใช้กันทั่วโลก โดยเฉพาะสำหรับการส่งคลื่นปานกลาง (หรือที่เรียกว่า "ย่านเอเอ็ม") แต่ยังใช้กับคลื่นวิทยุคลื่นยาวและคลื่นสั้นด้วย
การแพร่สัญญาณเอเอ็มแบบทดลองที่เร็วที่สุดเริ่มต้นในช่วงต้นทศวรรษ 1900 อย่างไรก็ตามการแพร่สัญญาณเอเอ็มอย่างแพร่หลายยังไม่เกิดขึ้นจนถึงปี ค.ศ. 1920 หลังจากการพัฒนาเครื่องรับและเครื่องส่งสัญญาณจากหลอดสุญญากาศ วิทยุเอเอ็ม ยังคงเป็นวิธีการออกอากาศที่โดดเด่นในช่วง 30 ปีต่อมาซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เรียกว่า "ยุคทองของวิทยุ" จนกระทั่งการแพร่ภาพทางโทรทัศน์แพร่หลายในปี 1950 และได้รับการจัดรายการส่วนใหญ่โดยวิทยุก่อนหน้านี้ ต่อจากนั้นผู้ฟังวิทยุเอเอ็มก็หดตัวลงอย่างมากเนื่องจากการแข่งขันจากวิทยุเอฟเอ็ม (การกล้ำความถี่), การแพร่กระจายเสียงดิจิทัล (DAB), วิทยุผ่านดาวเทียม, วิทยุความละเอียดสูง (ดิจิทัล) และวิทยุผ่านสัญญาณต่อเนื่อง
ข้อมูลทางเทคนิค
เพื่อให้มีที่ว่างสำหรับสถานีเพิ่มขึ้นบนย่านความถี่ปานกลางในสหรัฐ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1989 คณะกรรมการกำกับกิจการสื่อสารสหรัฐ (FCC) ได้ใช้มาตรฐานเอ็นอาร์เอสซี ที่จำกัดอัตราการส่งถ่ายข้อมูลเสียงสูงสุดไว้ที่ 10.2 กิโลเฮิรตซ์ และใช้งานได้จริงที่ 20.4 กิโลเฮิรตซ์ แต่ในขณะนั้นกระจายเสียงมากที่สุดได้ที่ 15 กิโลเฮิรตซ์ ส่งผลให้มีอัตราการส่งถ่ายเสียงสูงสุด 30 กิโลเฮิรตซ์ ข้อจำกัดทั่วไปอีกประการเกี่ยวกับความเที่ยงตรงของเอเอ็มเป็นผลมาจากการออกแบบ้ครื่องรับสัญญาณ แม้ว่าจะมีความพยายามบางอย่างในการปรับปรุงสิ่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านมาตรฐานเอแม็กซ์ ที่ใช้ในสหรัฐ
ธงชาติโกตดิวัวร์
ธงชาติโกตดิวัวร์ (Drapeau de la Côte d'Ivoire) มีลักษณะเป็นธงสามสี กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ประกอบด้วยแถบสีแนวตั้ง 3 แถบ ได้แก่ สีส้ม สีขาว และ สีเขียว เรียงจากด้านคันธงไปยังด้านปลายธง แต่ละแถบกว้างเท่ากัน การออกแบบธงนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม และมีลักษณะที่คล้ายคลึงกับธงชาติไอร์แลนด์ซึ่งใช้สีแบบเดียวกัน แต่ผิดกันที่การเรียงลำดับสีธงนั้นสลับที่กัน และสัดส่วนของธงชาติไอร์แลนด์นั้นยาวกว่าธงชาติโกตดิวัวร์ ธงนี้เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502 ก่อนการประกาศเอกราชไม่นานนัก
ธงที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
หลังการประกาศเอกราช ประเทศโกตดิวัวร์ได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มประเทศแอฟริกาตะวันตก ซึ่งกลุ่มประเทศดังกล่าวล้วนใช้ธงที่ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศสและสีพันธมิตรแอฟริกา สีที่โกตดิวัวร์ใช้ในธงชาตินั้น ประเทศไนเจอร์ก็ได้นำไปใช้ในธงชาติของตนด้วยเช่นกัน เพื่อแสดงถึงความเป็นพันธมิตรต่อกันของทั้งสองชาติ ความหมายของสีธงที่ทั้งสองใช้มีดังนี้
แกบโบเรย์ ซิดิเบ
แกบโบเรย์ ซิดิเบ (Gabourey Sidibe) เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ที่มีผลงานการแสดงเปิดตัวในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง Precious: Based on the Novel "Push" by Sapphire ซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขา นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ยุทธการที่ยี่สู
ยุทธการที่ยี่สู อาจหมายถึง:
ยุทธการที่ยี่สู (ค.ศ. 213)
ยุทธการที่ยี่สู เป็นการศึกระหว่างขุนศึกโจโฉและซุนกวนในปี ค.ศ. 213 ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ยุทธการประกอบด้วยการโจมตีหลายครั้งโดยโจโฉ แต่ทุกครั้งกองกำลังซุนกวนสามารถต้านไว้ได้
ลำสาละวัน
ลำสาละวัน เป็นเพลงพื้นบ้านยอดนิยมที่มีต้นกำเนิดจากแขวงสาละวัน แขวงตอนใต้ของประเทศลาว แต่เป็นที่นิยมทั่วบริเวณที่มีผู้พูดภาษาลาว ซึ่งรวมถึงภาคอีสานของประเทศไทยด้วย ซึ่งต่อมาได้รับความนิยมอีกครั้ง โดยมีความนิยมที่เพิ่มขึ้นในลาวและอีสาน
เครื่องดนตรีหลักของลำสาละวันคือแคน ซึ่งเหมือนกับทำนองเพลงหมอลำส่วนใหญ่ เพลงนี้ค้อนข้างเป็นที่นิยมทั้งทำนองเพลงและเนื้อร้อง ทำให้เพลงนี้นิยมใช้ในงานแต่งงาน งานเลี้ยง และงานรื่นเริง
มณฑลตงซา
มณฑลตงซา (ཀྲོང་གསར་རྫོང་ཁག་) เป็นมณฑลหนึ่งของภูฏาน ตั้งอยู่ที่ศูนย์กลางของประเทศภูฏาน และจุดศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของภูฏานอยู่ที่ตองสาซอง เมืองหลวงคือเมืองตงซา
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)
โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)  เป็นหนึ่งใน ๙ โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2539 จัดตั้งโดยกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้น
ปัจจุบันโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) ได้มีการยกระดับให้ก้าวสู่การเป็นโรงเรียนส่งเสริมความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ เช่นเดียวกับโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และเพื่อสนองตอบต่อนโยบายการปฏิรูปการศึกษาของประเทศในการพัฒนาเยาวชนให้สู่ความเป็นเลิศ ร่วมกับโรงเรียนกาญจนาภิเษกอีกทั้ง 8 แห่ง ซึ่งคณะทำงานในการยกระดับโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัยก้าวสู่การเป็นโรงเรียนส่งเสริมความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ได้เสนอแผนโครงการ และ รมว.ศธ. ได้มอบให้ สพฐ. ได้ปรับใช้งบประมาณปี ๒๕๕๔ มาดำเนินการให้กับโรงเรียนในการปรับปรุงเบื้องต้น โรงเรียนละ ๕ ล้านบาท สำหรับแผนการพัฒนาตั้งแต่ปี ๒๕๕๕-๒๕๖๑ ให้ สพฐ. ดำเนินการตามแผนงบประมาณรายจ่ายประจำปีให้เป็นไปตามนโยบายที่ได้จัดทำร่วมกัน
ทำเนียบผู้อำนวยการ
ประวัติ กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้นได้มอบหมายให้นางสายพิณ มณีศรี ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีวิทยา ในขณะนั้น เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการประสานงาน และบริหารโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม โดยได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2539 และตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2540 ประวัติ กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้นได้มอบหมาย นางลัดดา ผลวัฒนะ ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนถาวรานุกูล จังหวัดสมุทรสงคราม ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) และลาออกจากราชการเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2547 ประวัติ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้มอบหมายให้ นายประเสริฐ บุญฤทธิ์ ผู้ตรวจราชการ กระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้น มาดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) และเกษียณอายุราชการเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2549 ประวัติ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษานครปฐม เขต 2 ได้มอบหมาย นางสุรีย์พร สุนทรศารทูล ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนสามพรานวิทยา จังหวัดนครปฐม ในขณะนั้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม) ประวัติ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 9 ได้มอบหมาย นายนพดล เด่นดวง ผู้อำนวยการโรงเรียนจากโรงเรียนสามพรานวิทยา จังหวัดนครปฐม ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย นครปฐม (พระตำหนักสวนกุหลาบมัธยม)
กาญจนาเกมส์
ความเป็นมา การจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย กลุ่มโรงเรียนได้กำหนดโครงการจัดการแข่งขันกีฬากลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษก วิทยาลัย "กาญจนาเกมส์" ขึ้นโดยมีเป้าหมายการพัฒนาการศึกษา ตามจุดเน้นของกลุ่มโรงเรียน นำไปสู่การพัฒนาด้านกีฬา ดนตรี และศิลปะ ให้กับนักเรียนในกลุ่มโรงเรียน ให้สามารถพัฒนาตนเองไปสู่การเป็นนักกีฬา นักดนตรี และศิลปะที่ดี มีศักยภาพสูงจนถึงระดับเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการแข่งขันในระดับที่สูง ขึ้นต่อไป  และเพื่อส่งเสริมให้เกิดความรักความสามัคคีในหมู่คณะ ตลอดจนเปิดโอกาสให้ครู นักเรียนบุคลากรของแต่ละโรงเรียน ได้พบปะแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและประสบการณ์ เพื่อนำไปสู่การพัฒนาโรงเรียนตามเป้าหมาย และที่สำคัญการกีฬานับว่าเป็นกิจกรรมที่จะส่งเสริมให้เยาวชนรู้จักการอยู่ ร่วมกันในสังคม รู้จักเคารพกฎกติกา การมีน้ำใจนักกีฬา "รู้แพ้ รู้ชนะ และ รู้อภัย" เพื่อนักเรียนนำไปใช้ในการดำเนินชีวิตประจำวัน และเพื่อเทิดพระเกียรติ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ซึ่งเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถด้านกีฬาและมีพระคุณอันประเสริฐต่อการศึกษาไทย นับอเนกประการและกลุ่มโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย ได้ดำเนินการจัดการแข่งขันกีฬากาญจนาเกมส์มาตั้งแต่ ปีการศึกษา 2543 โดยในครั้งนั้นโรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย สุพรรณบุรี เป็นเจ้าภาพ
กองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครน
กองทัพกบฎยูเครน (Украї́нська повста́нська а́рмія, УПА) เป็นกองกำลังกึ่งทหารชาตินิยมยูเครนและต่อมากลายเป็นกองทัพพลพรรคที่ได้เข้าร่วมในหนึ่งของการสู้รบแบบกองโจรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งได้ต่อกรกับนาซีเยอรมนี คอมมิวนิสต์ (สหภาพโซเวียต, เชโกสโลวาเกีย) และรัฐใต้ดินโปแลนด์ กองทัพกบฏได้เกิดขึ้นจากการก่อตั้งกองกำลังรบที่แยกต่างหากขององค์กรชาตินิยมยูเครน-ฝ่ายบันเดรา (the OUN-B) กองกำลังรบอื่น ๆ ที่มีความรักชาติ ผู้แปรพัตร์บางส่วนของตำรวจกองหนุนยูเครน (Ukrainian Auxiliary Police) การรวมตัวของประชากรท้องถิ่นและอื่น ๆ ความเป็นผู้นำทางการเมืองของกองทัพเป็นขององค์กรชาตินิยมยูเครน-บันเดรา เป็นพวกกระทำความผิดตั้งแต่แรกของการสังหารหมู่ชาวโปลใน Volhynia และตะวันออกของกาลิเซีย
ไพโรจน์ สังวริบุตร
thumb|right|ไพโรจน์ สังวริบุตร ในเรื่อง เลือดสุพรรณ
ไพโรจน์ สังวริบุตร (ชื่อเล่น: เอ๋) เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ ผู้จัดละคร นักเขียน พิธีกรและนักแสดงชาวไทย
ประวัติ
ไพโรจน์ สังวริบุตร เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ที่อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี เป็นน้องชายของ จีราภา ปัญจศิลป์ เจ้าของคณะละครวิทยุอัชชาวดี บุตรชายของคารม สังวริบุตร ดาราแห่งคณะละครวิทยุแก้วฟ้า ซึ่งเป็นน้องชายของไพรัช สังวริบุตร(ศิลปินแห่งชาติ) จบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ปวส ช่างอิเล็กทรอนิกส์ และปริญญาโท คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก