cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอสีคิ้ว
สีคิ้ว เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสีคิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสีคิ้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 169 หมู่บ้าน ได้แก่
ดาวบริวารของดาวเสาร์
ดาวบริวารของดาวเสาร์มีจำนวนมากและหลากหลาย ตั้งแต่ดวงขนาดเล็กที่มีความยาวเพียงสิบเมตร ไปจนถึงดาวบริวารไททันขนาดมหึมาที่ใหญ่กว่าดาวพุธ นอกจากจะมีวงแหวนที่กว้างและหนาแน่นแล้ว ระบบดาวเสาร์ยังเป็นระบบดาวเคราะห์ที่มีความหลากหลายมากที่สุดภายในระบบสุริยะอีกด้วย
ปัจจุบัน ดาวเสาร์มีดาวบริวารซึ่งได้รับการยืนยันวงโคจรและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนทั้งสิ้น 83 ดวง ในจำนวนนี้มีเพียง 13 ดวงที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่า 50 กิโลเมตร, เจ็ดดวงที่มีขนาดใหญ่พอที่สามารถคงสภาพตัวเองเป็นทรงกลม และสองดวง ได้แก่ ดาวไททันและรีอาที่มีสภาวะสมดุลอุทกสถิต (hydrostatic equilibrium) ดาวบริวารที่เด่นเป็นพิเศษในหมู่ดาวบริวาร คือ ไททัน ซึ่งเป็นดาวบริวารที่ใหญ่เป็นอันดับสองในระบบสุริยะ (รองจากแกนีมีดของดาวพฤหัสบดี) ที่มีชั้นบรรยากาศคล้ายโลกที่อุดมด้วยไนโตรเจนและภูมิประเทศที่มีเครือข่ายแม่น้ำและทะเลสาบไฮโดรคาร์บอน เอนเซลาดัสซึ่งปล่อยไอพ่นของก๊าซและฝุ่นจากบริเวณขั้วโลกใต้ และไอแอพิตัสที่มีซีกโลกขาวดำตัดกัน
ดาวบริวาร 24 ดวงของดาวเสาร์เป็นบริวารที่มีวงโคจรปกติ คือ มีวงโคจรไปในทางเดียวกับดาวดวงอื่น ๆ และเอียงทำมุมกับเส้นศูนย์สูตรของดาวเสาร์ไม่มากนัก นอกจากบริวาร 7 ดวงหลักแล้ว มี 4 ดวงเป็นดาวบริวารโทรจัน (หมายถึงกลุ่มดาวบริวารเล็ก ๆ ที่โคจรไปตามเส้นทางของดาวบริวารดวงใหญ่กว่าอีกดวงหนึ่ง) อีก 2 ดวงเป็นดาวบริวารร่วมวงโคจร และอีก 2 ดวงโคจรอยู่ภายในช่องว่างระหว่างวงแหวนดาวเสาร์ ดาวบริวารเหล่านี้ได้รับการตั้งชื่อตามธรรมเนียมเดิม คือ ตามชื่อของบรรดายักษ์ไททันหรือบุคคลอื่น ๆ ที่มีความเกี่ยวข้องกับเทพแซตเทิร์นของชาวโรมัน (หรือเทพโครนัสของกรีก)
ส่วนดาวบริวารที่เหลืออีก 59 ดวง ทั้งหมดมีขนาดเล็กและมีวงโคจรผิดปกติ คือ มีวงโคจรอยู่ห่างจากดาวเสาร์มากกว่า เอียงมากกว่า โดยมีทั้งไปทางเดียวกันและสวนทางกับทิศทางการหมุนรอบตัวเองของดาวเสาร์ ดาวบริวารเหล่านี้อาจเป็นดาวเคราะห์น้อยที่ถูกแรงโน้มถ่วงของดาวเสาร์ดึงมา หรืออาจเป็นเศษซากของวัตถุขนาดใหญ่ที่เข้าใกล้ดาวเสาร์มากเกินไปจนถูกแรงน้ำขึ้นน้ำลงของดาวเสาร์ฉีกออกเป็นเสี่ยง ๆ เราแบ่งกลุ่มของพวกมันตามลักษณะวงโคจรได้เป็นกลุ่มอินุอิต กลุ่มนอร์ส และกลุ่มแกลิก แต่ละดวงตั้งชื่อตามเทพปกรณัมที่สอดคล้องกับกลุ่มที่มันสังกัดอยู่
วงแหวนของดาวเสาร์ประกอบขึ้นจากก้อนน้ำแข็งที่มีขนาดตั้งแต่ 1 เซนติเมตรไปจนถึงหลายร้อยเมตร แต่ละก้อนโคจรรอบดาวเสาร์ไปตามเส้นทางของตนเอง ดังนั้น เราจึงไม่สามารถระบุจำนวนแน่นอนของดาวบริวารของดาวเสาร์ได้ เนื่องจากไม่มีเส้นแบ่งประเภทชัดเจนระหว่างวัตถุขนาดเล็กจำนวนมากที่ประกอบขึ้นเป็นแถบวงแหวนกับวัตถุขนาดใหญ่ที่ได้รับการตั้งชื่อและถือเป็นดาวบริวารแล้ว แม้เราจะค้นพบ "ดาวบริวารเล็ก ๆ" (moonlets) อย่างน้อย 150 ดวงจากการรบกวนที่มันก่อขึ้นกับวัตถุอื่นที่อยู่ข้างเคียงภายในวงแหวน แต่นั่นเป็นตัวอย่างเพียงน้อยนิดของจำนวนประชากรทั้งหมดของวัตถุเหล่านั้นเท่านั้น
ดาวบริวารที่ได้รับการยืนยันแล้วจะได้รับการตั้งชื่อถาวรจากสหภาพดาราศาสตร์สากล ประกอบด้วยชื่อและลำดับที่เป็นตัวเลขโรมัน ดาวบริวาร 9 ดวงที่ถูกค้นพบก่อน ค.ศ. 1900 (ซึ่งฟีบีเป็นดวงเดียวที่มีวงโคจรแบบผิดปกติ) มีหมายเลขเรียงตามระยะห่างจากดาวเสาร์ออกมา ส่วนดาวบริวารดวงอื่น ๆ มีหมายเลขเรียงตามลำดับที่ได้รับการตั้งชื่อถาวร อย่างไรก็ตาม ขณะนี้ยังมีดาวบริวารดวงเล็ก ๆ ในกลุ่มนอร์สอีก 8 ดวงที่ไม่มีชื่อเรียกถาวร
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (international humanitarian law, ย่อ: IHL) หรือกฎหมายการขัดกันด้วยอาวุธ (law of armed conflict) เป็นกฎหมายซึ่งวางระเบียบจรรยาแห่งการขัดกันด้วยอาวุธ (jus in bello) เป็นกฎหมายระหว่างประเทศสาขาหนึ่งซึ่งมุ่งจำกัดผลแห่งการขัดกันด้วยอาวุธโดยการคุ้มครองบุคคลซึ่งมิได้หรือไม่มีส่วนในความเป็นศัตรูกันอีก และโดยการจำกัดและวางระเบียบวิธีการและระเบียบวิธีแห่งการสงครามที่พลรบใช้ได้ IHL ได้แรงบันดาลใจจากความเห็นใจผู้อื่นของมนุษยชาติและการบรรเทาความทุกข์ของมนุษย์ "มัน [กฎหมายนี้] ประกอบด้วยชุดกฎ ซึ่งสถาปนาโดยสนธิสัญญาหรือจารีตประเพณี ซึ่งมุ่งคุ้มครองบุคคลและทรัพย์สิน/วัตถุซึ่ง (หรืออาจ) ได้รับผลจากการขัดกันด้วยอาวุธและจำกัดสิทธิของภาคีการขัดกันในวิธีการและระเบียบวิธีของการสงครามตามที่เลือก" กฎหมายนี้รวม "อนุสัญญาเจนีวาและอนุสัญญากรุงเฮก ตลอดจนสนธิสัญญา หลักกฎหมายที่ถือเอาคำพิพากษาเป็นบรรทัดฐานและกฎหมายระหว่างประเทศจารีตประเพณีภายหลัง" กฎหมายนี้นิยามจรรยาและความรับผิดแห่งชาติคู่สงคราม ชาติเป็นกลาง และปัจเจกบุคคลที่เข้าร่วมการสงครามต่อกันเและต่อบุคคลที่ได้รับความคุ้มครอง ซึ่งปกติหมายถึงพลเรือน กฎหมายนี้ได้รับการออกแบบให้ดุลความกังวลทางมนุษยธรรมและความจำเป็นทางทหาร และให้การสงครามอยู่ภายใต้บังคับแห่งหลักบังคับแห่งกฎหมายโดยการจำกัดผลทำลายล้างและบรรเทาความทุกข์ของมนุษย์
การละเมิดกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศอย่างร้ายแรง เรียก อาชญากรรมสงคราม กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ (jus in bello) วางระเบียบจรรยาของกำลังเมื่อเข้าสู่สงครามหรือการขัดกันด้วยอาวุธ ต่างจากสิทธิที่จะก่อสงคราม (jus ad bellum) ซึ่งวางระเบียบจรรยาการเข้าสู่สงครามหรือการขัดกันด้วยอาวุธและรวมอาชญากรรมต่อสันติภาพและสงครามการรุกราน ทั้ง jus in bello และ jus ad bellum รวมกันประกอบเป็นกฎหมายสงครามสองสายซึ่งปกครองการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศทุกส่วน
กฎหมายดังกล่าวบังคับแก่ชาติที่ถูกผูกมัดโดยสนธิสัญญาที่เหมาะสม นอกจากนี้ ยังมีกฎสงครามไม่เป็นลายลักษณ์อักษรจารีตประเพณีอื่นอีก มีการเสาะกฎเหล่านี้จำนวนมากในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก โดยการขยาย กฎเหล่านี้ยังนิยามทั้งสิทธิซึ่งมอบให้ของอำนาจเหล่านี้ ตลอดจนการห้ามจรรยาของอำนาจเหล่านั้นเมื่อจัดการกับกำลังนอกแบบและประเทศที่ไม่เป็นภาคีสนธิสัญญา
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศใช้การแบ่งอย่างเข้มงวดระหว่างกฎซึ่งใช้ได้กับการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างประเทศและกฎที่เกี่ยวข้องกับการขัดกันด้วยอาวุธไม่ระหว่างประเทศ การแบ่งนี้ถูกวิจารณ์อย่างกว้างขวาง
สองกระแสประวัติศาสตร์หลัก
กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทษสมัยใหม่ประกอบขึ้นจากสองกระแสประวัติศาสตร์ (historical stream) หลัก ได้แก่
สองกระแสได้ชื่อมาจากการประชุมระหว่างประเทศจำนวนหนึ่งซึ่งร่างสนธิสัญญาเกี่ยวกับสงครามและการขัดกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอนุสัญญากรุงเฮกปี 1899 และ 1907 และอนุสัญญาเจนีวา ซึ่งร่างขึ้นครั้งแรกในปี 1863 ทั้งสองเป็นสาขาของ jus in bello กฎหมายระหว่างประเทว่าด้วยการปฏิบัติที่ยอมรับได้ขณะเข้าร่วมสงครามและการขัดกันด้วยอาวุธ
กฎหมายกรุงเฮก หรือกฎหมายการสงคราม "กำหนดสิทธิและหน้าที่ของคู่สงครามในจรรยาปฏิบัติการและจำกัดทางเลือกวิธีการในการทำอันตราย" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เนื้อหาว่าด้วย
ความพยายามอย่างเป็นระบบเพื่อจำกัดความป่าเถื่อนของการสงครามเพิ่งเริ่มขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 วัตถุประสงค์ของการสงครามคือเพื่อเอาชนะรัฐข้าศึก ซึ่งอาจทำได้โดยการทำให้พลรบข้าศึกหมดความสามารถ ฉะนั้น "ความแตกต่างระหว่างพลรบและพลเรือน การกำหนดให้พลรบข้าศึกที่บาดเจ็บและถูกจับต้องได้รับการปฏิบัติอย่างมีมนุษยธรรม และจัดที่พักให้ เสาหลักของกฎหมายมนุษยธรรมสมัยใหม่บางประการล้วนยึดตามหลักการนี้"
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา (Faculty of Fine and Applied Arts, Burapha University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านศิลปกรรมศาสตร์ทุกแขนงวิชา ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
ประวัติ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2503 ในฐานะวิชาศิลปวิจักษ์ สังกัดคณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน ได้รับการยกฐานะให้เป็น มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน วิชาศิลปวิจักษ์จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น ภาควิชาศิลปและวัฒนธรรม สังกัดคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน และเปิดรับนิสิตหลักสูตรวิชาเอกศิลปศึกษาครั้งแรกในปี 2521
ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131
หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว ในปี 2533 จึงได้จัดทำ โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ขึ้น และนายกรัฐมนตรีได้ลงนามในราชกิจจานุเบกษา จัดตั้ง“คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา”ขึ้นในวันที่ 22 มิถุนายน 2538 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Fine and Applied Arts, Burapha University”
เตเฌเว โปส
TGV POS ย่อมาจาก Paris-Ostfrankreich-Süddeutschland ในภาษาเยอรมัน (แปลว่า "ปารีส-ทางตะวันออกของฝรั่งเศส-ทางใต้ของเยอรมนี")
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ประวัติ
ต่อมา สาขาวิชาดนตรีและการแสดง ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะเอกเทศ แยกจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ ภายใต้ประกาศมหาวิทยาลัยบูรพา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงาน และภาระหน้าที่ของส่วนงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ซึ่งได้ยกฐานะสาขาวิชาดนตรีและการแสดง และรวมสถาบันวิจัยวัฒนธรรมและศิลปะ ซึ่งสังกัดอยู่กับคณะศิลปกรรมศาสตร์ เพื่อจัดตั้งขึ้นเป็น"คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา" ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า "Faculty of Music and Performing Arts, Burapha University"
เตเฌเว โปส
ลักษณะโดยทั่วไป
รถไฟเตเฌเว โปส นั้นเป็นหนึ่งในรถไฟเตเฌเวรุ่นที่ 3 (ได้แก่ เตเฌเว ดูแปล็กซ์, ตาลิส เปเบกาอา และเตเฌเว โปส) ซึ่งผลิตโดยอาลสตอมและได้รับการพัฒนาให้มีแรงม้าเพิ่มขึ้นกว่าเดิม โดยรถกำลังของเตเฌเว โปส มีกำลัง 12,900 แรงม้า ใช้ไฟฟ้า 25 กิโลโวลต์ และสามารถใช้กำลังไฟในย่านต่าง ๆ กันได้ โดยรับไฟฟ้าจากสายไฟฟ้าเหนือราง โดยใช้เสาสาลี่ (pantograph) มีความเร็วสูงสุด 320 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ยกเว้นหมายเลข 4402 เร็วสูงสุด 574.8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ส่วนรถโดยสารนั้น ใช้โบกี้รถโดยสารเก่าที่ได้มาจากการดัดแปลงรถไฟเตเฌเว เรโซ (TGV Réseau) บางส่วนให้กลายเป็นเตเฌเว เรโซ-ดูแปล็กซ์ (TGV Réseau-Duplex) (ใช้โบกี้รถโดยสารสองชั้น (ดูแปล็กซ์) แทนโบกี้รถโดยสารชั้นเดียว) นำมาปรับปรุงทั้งภายในและภายนอกให้มีความสวยงามและสะดวกสบายยิ่งขึ้นและเรียกซีรีส์โบกี้รถโดยสารเหล่านั้นว่า ลาครัว (Lacroix) ตามชื่อนักออกแบบชาวฝรั่งเศสซึ่งได้ออกแบบภายในรถไฟ ภายในให้บริการผู้โดยสารชั้นสองและชั้นหนึ่ง มีเบาะที่สามารถปรับเอนได้ รวมทั้งมีภัตตาคารอยู่ที่โบกี้กลางขบวนรถ (ประมาณโบกี้ที่ 4) รวมทั้งยังมีที่นั่งสำหรับเด็ก ครอบครัว และที่ยึดรถเข็นสำหรับคนพิการ โดยได้ติดมอเตอร์ไฟฟ้าไว้ในทุกแคร่ล้อระหว่างโบกี้เพื่อเพิ่มกำลังให้แก่รถ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
หน่วยงานภายใน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
เตเฌเว โปส
ทำลายสถิติโลก
ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2550 รถไฟเตเฌเว โปส หมายเลข 4402 ได้ทำการวิ่งทดสอบโดยใช้รหัสว่า V150 แปลว่า 150 เมตรต่อวินาที ซึ่งในขบวนรถประกอบด้วยรถกำลังเตเฌเว โปส หมายเลข 4402 2 คัน กับโบกี้รถโดยสารสองชั้นแบบดูแปล็กซ์ (Duplex) ซึ่งได้รับการดัดแปลงโดยติดมอเตอร์ลากจูง (Traction Motor) ซึ่งเรียกว่า AGV (Automotrice à grande vitesse) ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า โบกี้รถโดยสารขับเคลื่อนด้วยตัวเอง (ซึ่งในโบกี้รถโดยสารของ TGV ทุกขบวน จะใช้แคร่ล้อร่วมกันระหว่างโบกี้เพื่อการเข้าโค้งที่ปลอดภัย) ภายในโบกี้แรกจะมีห้องปฏิบัติการซึ่งมีเครื่องมือบอกตำแหน่ง วัดรัศมีโค้ง วัดความเร็วของตัวรถ เพื่อให้การวิ่งทดสอบมีความปลอดภัย ในโบกี้สุดท้ายจะเป็นโบกี้โดยสารไว้รับรองบุคคลสำคัญในระหว่างวิ่งทดสอบ รถกำลังทั้ง 2 คันนั้น ได้มีการดัดแปลงและเพิ่มสมรรถนะให้ดียิ่งขึ้น ได้แก่ เพิ่มกำลังมอเตอร์ลากจูงจาก 12,900 แรงม้า เป็น 25,000 แรงม้า เพิ่มขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของล้อจาก 920 มม. เป็น 1,092 มม. ปิดที่เก็บเสาสาลี่ที่รถกำลังคันหน้า โดยกางเสาสาลี่ที่รถกำลังท้ายแทน เพื่อให้ถูกต้องตามหลักอากาศพลศาสตร์ รวมทั้งลดแรงเสียดทาน และปิดช่องว่างระหว่างโบกี้ในขบวนเพื่อลดเสียงและแรงเสียดทาน ซึ่ง V150 นั้น ได้วิ่งทดสอบตั้งแต่หลักกิโลเมตรที่ 223 จนถึงหลักกิโลเมตรที่ 167 ของเส้นทางรถไฟความเร็วสูงสายตะวันออก (LGV-Est) ผลปรากฏว่า V150 สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 574.8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำให้ V150 เป็นรถไฟล้อเหล็กที่เร็วที่สุดในโลก โดยทำลายสถิติเก่าซึ่งรถไฟเตเฌเว อัตล็องติก หมายเลข 325 สร้างไว้ที่ 515.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมงในเส้นทางความเร็วสูงสายแอตแลนติก (LGV Atlantique)
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้รถไฟเตเฌเว โปส หมายเลข 4402 ได้กลับมาทำขบวนตามปกติโดยกลับมาใช้โบกี้โดยสารชั้นเดียวแบบลาครัวพ่วงกัน 8 โบกี้ แต่ยังคงลวดลายตกแต่งบนรถกำลังเช่นเดิม
การให้บริการ
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 บริษัทลีรียา (Lyria) ซึ่งร่วมทุนระหว่างฝรั่งเศส-สวิตเซอร์แลนด์ ได้ปรับปรุงขบวนรถโดยเปลี่ยนไปใช้ขบวน เตเฌเว 2N2 หรือ ยูโรดูแปล็กซ์ 3UA (หมายเลข 4716 ถึง 4730) แทนโดยขบวน เตเฌเว โปส ได้ถูกส่งมอบคืนให้กับ SNCF โดยนำมาใช้สำหรับเส้นทางในประเทศฝรั่งเศสในสายเหนือ (LGV Nord) และสายตะวันออก (LGV-Est)
เทคโนโลยีในต่างประเทศ
ในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา ได้ประกาศว่าการรถไฟแห่งชาติอาร์เจนตินา จะทำการสั่งซื้อรถไฟความเร็วสูงซึ่งใช้เทคโนโลยีของเตเฌเว โปส ซึ่งผลิตโดยอาลสตอม มาใช้การในเส้นทางสายบัวโนสไอเรส-กอร์โดบา
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจำเริญ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจำเริญ หรือ พระองค์เปีย (6 สิงหาคม พ.ศ. 2393 — 13 กันยายน พ.ศ. 2450) พระราชธิดาพระองค์ที่ 32 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดากลีบ
พระประวัติ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจำเริญ ประสูติเมื่อวันอังคารที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2393 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดากลีบ พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น หม่อมเจ้าจำเริญ หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าจำเริญ
พระองค์เจ้าจำเริญ ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โปรดด้วยทรงประสูติจากเจ้าจอมมารดากลีบพระสนมเอก เซอร์จอห์น เบาว์ริงได้บันทึกถึงพระองค์เจ้าจำเริญว่า
"...ประทานให้ข้าพเจ้ารู้จักลูกเธอ ตัวโปรดที่เรียกว่า เปีย (Pia) ได้เฝ้าอยู่ด้วย และว่ามีลูกเธออยู่ในราวยี่สิบองค์ องค์ใหญ่ ชื่อย็อช เป็นผู้ดีหนุ่มที่ฉลาดอายุได้สิบแปดปี เราได้เห็นจอมมารดาของเปียมาแอบยืนดูที่ประตู เปียแต่งตัวด้วยเครื่องทองและเพชรมาก แต่เมื่อเข้ามาใกล้กระทำให้เสื้อผ้าเราเปื้อนเหลืองด้วยขมิ้น..."
บันทึกของจอห์น เบาว์ริง เล่าถึงพระองค์เจ้าหญิงที่มีพระนามว่า เปีย ว่าเป็นลูกเธอองค์โปรด และว่าเห็นจอมมารดาของพระองค์เปีย มายืนแอบดูอยู่ข้างพระทวาร เป็นบันทึกเมื่อเข้าเฝ้าฯค่ำวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2398 ครั้นวันที่ 21 เมษายน เวลาบ่าย 4-5 โมงก็ได้เข้าเฝ้าฯ วังหน้า ณ พระที่นั่งอิศเรศราชานุสรณ์อีกครั้งหนึ่งจอห์น เบาว์ริง ได้กล่าวถึงพระองค์เปียอีกว่า
"...วังหน้ามักจะทรงหลีกไม่ค่อยรับสั่งถึงเรื่องทางราชการแผ่นดิน วังหน้ามีลูกเธอด้วยเจ้าจอมคนเดียวถึงเจ็ดองค์ เจ้าจอมคนนั้น เป็นตัวโปรด และได้มาคลานคอยแอบดูอยู่ที่ข้างประตูในเวลาที่ข้าพเจ้าหยอกล้อเล่นอยู่กับลูกเธอพระองค์หญิงเล็กที่เรียกว่า "เปีย" ซึ่งชอบข้าพเจ้า และได้เอาพวกมาลัยดอกไม้หอมมาสวมมือให้ข้าพเจ้า วันนี้เปียได้ทรงเครื่องอย่างฝรั่ง แต่ดูเหมือนว่าจะเดือดร้อน ด้วยเครื่องแต่งทองเกะกะมากนัก..."
วัดขุนหลวงนิมิต
วัดขุนหลวงนิมิต หรือ วัดทุ่งขุนหลวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหารเทา อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง
วัดขุนหลวงนิมิตเป็นวัดโบราณ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยใดอย่างแน่ชัด ตามตำนานกล่าวว่า เมื่อพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชได้สร้างพระบรมธาตุเจดีย์ มีการนำทรัพย์สมบัติขนไปสร้างพระเจดีย์ ระหว่างหยุดพักแรม มีพวกโจรเข้ามาปล้น แต่ขุนหลวง ได้ใช้กลอุบายขนทรัพย์สินซ่อนไว้ในคลอง หลังจากนั้นเมื่อขับไล่โจรได้แล้ว ก็พอดีได้ทราบข่าวการสร้างพระธาตุเสร็จสิ้นแล้ว จึงนำทรัพย์สมบัติขึ้นมาจากคลอง แล้วให้สร้างวัดขึ้นบริเวณนั้นเรียกว่า "วัดทุ่งขุนหลวง” ตามประวัติในทำเนียบวัดของอำเภอปากพะยูน ระบุสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2171 ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้าง จนกระทั่ง พ.ศ. 2467–2468 มีพระสงฆ์จากวัดเสื้อเมือง จังหวัดสงขลา ร่วมมือกับชาวบ้านบูรณะวัดขึ้นใหม่ กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ กุฏิไม้ทรงปั้นหยาผสมบรานอ ขนาดกว้าง 30 เมตร ยาว 10 เมตร ยกใต้ถุนสูง หันหน้าไปทางทิศใต้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยประดิษฐานในศาลาการเปรียญ ปัจจุบันได้ซ่อมแซมใหม่จึงดูผิดส่วนไปมาก ของเดิมมีเฉพาะพระพักตร์เท่านั้น เป็นฝีมือช่างท้องถิ่นสมัยอยุธยา ขนาดหน้าตักกว้าง 2 เมตร สูง 4 เมตร ชาวบ้านเรียกว่า "ยายทองตาหลวง" หรือ "ตาหลวงยายทอง"
พรรคเศรษฐกิจไทย
พรรคเศรษฐกิจไทย (Thai Economic Party) เป็นพรรคการเมืองของไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยมีนายประสงค์ วรารัตนกุล และนายเมธาวี เนตรไสว เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก
ประวัติ
พรรคเศรษฐกิจไทยจดทะเบียนก่อตั้งเป็นลำดับที่ 1/2563 เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยมีนายประสงค์ วรารัตนกุล และนายเมธาวี เนตรไสว เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก
โดยพรรคเศรษฐกิจไทยได้ปรากฏเป็นข่าวเมื่อมีกระแสออกมาว่า นาย ฉัตรชัย พรหมเลิศ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ได้ให้คนมาจดทะเบียนจัดตั้งไว้ โดยทางพรรคได้จัดประชุมจัดตั้งสาขาพรรคครบทั้ง 4 ภาคแล้วและมีกำหนดจัดประชุมใหญ่ของพรรคในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 แต่ด้วยสถานการณ์โควิดจึงจำเป็นต้องเลื่อนออกไปก่อน ในเวลาต่อมาคณะกรรมการบริหารพรรคพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะเนื่องจากนายประสงค์ หัวหน้าพรรคได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเมื่อวันศุกร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทำให้พ้นจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคโดยทางพรรคได้รับหนังสือดังกล่าวเมื่อวันเสาร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคที่เหลืออยู่พ้นจากตำแหน่งทั้งคณะแต่ยังต้องดำรงตำแหน่งปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะมีการเลือกตั้งคณะกรรมบริหารพรรคชุดใหม่ โดย นางรัชนี ศิวะเวชช ซึ่งเป็นรองหัวหน้าพรรคได้รักษาการในตำแหน่งหัวหน้าพรรค
จากนั้นในวันพุธที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2564 พันเอก สุชาติ จันทรโชติกุล อดีตประธานยุทธศาสตร์ภาคใต้และผู้ร่วมก่อตั้ง พรรคพลังประชารัฐ ได้ให้สัมภาษณ์กับนักข่าวว่าเตรียมย้ายมาสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยพร้อมคณะอีก 9 คนนำโดย นาย ทวี สุระบาล อดีต ส.ส. จังหวัดตรัง แต่ในเวลาต่อมาพันเอกสุชาติได้ไปสมัครเป็นสมาชิก พรรคกล้า ของนาย กรณ์ จาติกวณิช
การย้ายเข้ามาของกลุ่มร้อยเอกธรรมนัส
ต่อมาในวันพุธที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 พรรคเศรษฐกิจไทยได้ปรากฏเป็นข่าวอีกครั้งว่า ร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า ส.ส. พะเยา และอดีตเลขาธิการ พรรคพลังประชารัฐ พร้อม ส.ส. ในกลุ่มอีก 20 คนได้เตรียมย้ายเข้ามาสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทย ซึ่งมีกระแสข่าวที่ยังไม่ได้รับการยืนยันชัดเจนว่าปรากฏชื่อของ บิ๊กน้อย พลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นหัวหน้าพรรค นาย อภิชัย เตชะอุบล ส.ส. บัญชีรายชื่อ และอดีตเหรัญญิก พรรคประชาธิปัตย์ เป็นเลขาธิการพรรค และ พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ อดีต ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พลเรือเอก ศิษฐวัชร วงษ์สุวรรณ น้องชายของ พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ เป็นที่ปรึกษาพรรค จากนั้นในวันพฤหัสบดีที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2565 นาย ไผ่ ลิกค์ ส.ส. กำแพงเพชร เขต 1 ซึ่งโดนขับออกจาก พรรคพลังประชารัฐ เช่นเดียวกับ ร้อยเอกธรรมนัส ได้โพสต์เฟซบุ๊กยืนยันว่า กลุ่ม ส.ส. ทั้ง 21 คนจะย้ายเข้าไปสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยเพราะแนวทางเข้ากันได้
กระทั่งวันอาทิตย์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2565 นางจอมขวัญ กลับบ้านเกาะ ส.ส. สมุทรสาคร ได้ย้ายเข้ามาเป็นสมาชิกพรรคเศรษฐกิจไทยได้ประชุมจัดตั้งตัวแทนสาขาพรรคเศรษฐกิจไทย เขต 3 ที่ วัดบางพลี ตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร จากนั้นในวันพฤหัสบดีที่ 3 กุมภาพันธ์ เวลา 11.30 น. พลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ประธานยุทธศาสตร์ พรรคพลังประชารัฐ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคต่อ พลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ หัวหน้าพรรค ทำให้พ้นจากตำแหน่งประธานยุทธศาสตร์พรรคพลังประชารัฐ โดยแอดมินเพจ อาน้อย วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ได้โพสต์ผ่านเฟซบุ๊กว่า เตรียมเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคเศรษฐกิจไทย ซึ่งต่อมาแอดมินได้ออกมายอมรับว่าเกิดจากรับข้อมูลคลาดเคลื่อนและตีเจตนารมณ์ผิดต่อมาจึงได้แก้ไขข้อความให้ถูกต้องและแอดมินได้กล่าวขอโทษต่อลูกเพจและประชาชน แต่อย่างไรก็ดีภายในเวลาไม่กี่นาทีแรกนักข่าวได้แคปโพสท์ของแอดมินไปทำข่าวและตีความพร้อมตั้งคำถามไปหลายทิศทางจึงทำให้เกิดกระแสข่าวออกมาค่อนข้างสับสนเนื่องจาก หลังจากนั้นเพียงวันเดียวพล.อ.วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ก็ยังคงลงพื้นที่ เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ที่ศูนย์กักกัน (OQ) แรงงานต่างด้าวตาม MOU โรงแรมอินโดจีน แกรนด์ เรสซิเด้นซ์ ตำบลป่าไร่ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว เพื่อหารือ วางแนวทาง เรื่อง การขาดแคลนแรงงาน,ปัญหาด้านแรงานต่างด้าวลักลอบเข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย (ซึ่งอาจเกี่ยวโยงถึงการค้ามนุษย์), ป้องกันการแพร่ระบาดของโรคโควิด19 จากแรงงานต่างด้าวเข้าสู่ไทย พร้อมกับพล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ตามปกติ
พรรคเศรษฐกิจไทยได้แจ้งต่อสภาผู้แทนราษฏรว่า ได้ทำการรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ถูกขับออกจากพรรคพลังประชารัฐ จำนวน 18 คน เข้าสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทย จากนั้นในวันอังคารที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นการประชุมร่วมกันของรัฐสภา ส.ส. ในสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยก็ได้เข้าร่วมประชุมเป็นครั้งแรก
ต่อมานาย บุญสิงห์ วรินทร์รักษ์ ส.ส. บัญชีรายชื่อ ได้แจ้งข่าวหลังจากประชุม ส.ส. ของพรรคว่าพรรคเศรษฐกิจไทยเตรียมจัดประชุมใหญ่สามัญประจำปีในวันศุกร์ที่ 18 มีนาคม เพื่อแก้ไขข้อบังคับพรรคเปลี่ยนแปลงที่ทำการพรรคมาอยู่ที่ อาคารยูทาวเวอร์ แขวงศรีนครินทร์ เขตสวนหลวง และเปลี่ยนแปลงตราโลโก้พรรค เลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 26 คนโดยตามกระแสข่าว พลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ซึ่งลาออกจากพรรคพลังประชารัฐอย่างเป็นทางการและเข้าร่วมประชุมกับพรรคอย่างเป็นทางการในวันนี้จะดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคส่วนเลขาธิการพรรคจะเป็นร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า
ก่อนหน้านั้นในวันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ทางพรรคเศรษฐกิจไทยได้จัดประชุมใหญ่เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่แทนชุดเดิมที่พ้นจากตำแหน่งซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก นายปัญญา พุกราชวงศ์ และ นายปราโมทย์ ปรีพูล เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ จากนั้นในวันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2565 ทางพรรคเศรษฐกิจไทยได้จัดการประชุมใหญ่สามัญประจำปี ณ ที่ทำการพรรคเศรษฐกิจไทย แห่งใหม่ อาคารยูทาวเวอร์ ถนนศรีนครินทร์ เพื่อแก้ไขข้อบังคับพรรค เปลี่ยนแปลงโลโก้พรรค เปลี่ยนแปลงที่ทำการพรรค และเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือก พลเอก วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา และร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่ตามคาด โดยมีนาย บุญสิงห์ วรินทร์รักษ์ เป็นนายทะเบียนสมาชิกพรรค นาง ธนพร ศรีวิราช ภรรยาของร้อยเอกธรรมนัสเป็นเหรัญญิกพรรค
ในวันพฤหัสบดีที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2565 พรรคเศรษฐกิจไทยได้จัดการประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคครั้งที่ 3/2565 ที่ที่ทำการพรรค โดยวาระการประชุมเป็นการรับทราบรายงานการประชุมใหญ่ของพรรคเมื่อวันศุกร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2565 พร้อมกับมีมติแต่งตั้งตำแหน่งต่าง ๆ เพิ่มเติม จากนั้นในวันพุธที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2565 พลเอกวิชญ์ หัวหน้าพรรคเศรษฐกิจไทยได้เปิดตัว ซินแสโจ้ คมสัน พันธุ์วิชาติกุล เป็นว่าที่ผู้สมัคร ส.ส. คนแรกของพรรคในเขต บางพลัด-บางกอกน้อย
ต่อมาในวันอังคารที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 นาย บุญสิงห์ วรินทร์รักษ์ ส.ส. บัญชีรายชื่อและนายทะเบียนสมาชิกพรรคได้เปิดเผยว่าตนเองและคณะกรรมการบริหารพรรคอีก 14 คนรวมเป็น 15 คนได้ตัดสินใจยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองและ กกต. แล้วทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคชุดปัจจุบันต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะและต้องเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ภายใน 45 วันตามข้อบังคับพรรคเศรษฐกิจไทย ต่อมาพลเอกวิชญ์ได้ตัดสินใจลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรคและสมาชิกพรรครวมทั้ง ซินแสโจ้ คมสัน ก็ตัดสินใจลาออกจากการเป็นรองโฆษกพรรคและสมาชิกพรรคตามพลเอกวิชญ์ ไป
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 – 27 สิงหาคม พ.ศ. 2562) เป็นศิลปินแห่งชาติ นักแสดง นักร้อง นักเขียน และนักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์  มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากการแนะนำและจัดระดับความอร่อยของร้านอาหาร ในชื่อ "เชลล์ชวนชิม" สัญลักษณ์ชามลายผักกาด ทางหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 โดยดัดแปลงมาจาก "มิชลินไกด์" ของผลิตภัณฑ์มิชลิน คุณชายเป็นโอรสคนโตในหม่อมเจ้าเฉลิมศรีสวัสดิวัตน์ สวัสดิวัตน์ กับหม่อมเจริญ
รายการโทรทัศน์ "การบินไทยไขจักรวาล", "ครอบจักรวาล" (และมีรายการวิทยุ) ติดต่อกันมานานหลายปี
นอกจากนี้ยังเป็นนักร้องเพลงลูกกรุง ที่มีชื่อเสียง เช่น สีชัง, ยามรัก, หวงรัก, วนาสวาท, ระฆังทอง, โศก, ตราบสิ้นลม ฯลฯ
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ เป็นโอรสคนใหญ่ในหม่อมเจ้าเฉลิมศรีสวัสดิวัตน์ สวัสดิวัตน์ กับ หม่อมเจริญ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม เศวตะทัต) เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 ที่วังเพชรบูรณ์ กรุงเทพมหานคร และเติบโตอยู่ภายในวังสระปทุม ภายใต้พระราชูปถัมภ์ในสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า มีพี่สาวและน้องชาย คือ
เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนราชินี พ.ศ. 2481 และโรงเรียนเทพศิรินทร์ พ.ศ. 2485 มีเลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.5444 จนจบชั้นมัธยมในปีต่อมา นับรุ่นคือนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์รุ่นปี 2485 แล้วศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง พร้อมกับเริ่มเข้าวงการบันเทิง เป็นนักแสดงและร้องเพลงหารายได้ ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ได้ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งท่อนํ้าดีระยะสุดท้าย ที่โรงพยาบาลเปาโล เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 11.35 น. สิริอายุ 93 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า ฯ เสด็จพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ณ เมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
งานด้านสื่อสารมวลชน
ช่วงหลังสงครามได้ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ จึงได้เป็นนักจัดรายการวิทยุ บีบีซี ภาคภาษาไทย
เมื่อกลับประเทศไทย ได้เป็นนักร้องให้กับวงดนตรีสุนทราภรณ์ของครูเอื้อ สุนทรสนาน และร่วมงานกับโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม ด้านละครและขับเสภา/ร้องเพลงไทย เคยรับบทเด่น เป็น "ตั๋งโต๊ะ" ในงิ้วไทย "สามก๊ก" บทพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ซึ่งมี อารีย์ นักดนตรี และเทิ่ง สติเฟื่อง ร่วมแสดง พ.ศ. 2499 รวมถึงแสดงนำใน "สุริยานีไม่ยอมแต่งงาน" ซึ่งเป็นละครโทรทัศน์เรื่องแรกของไทย พ.ศ. 2499 ในปีเดียวกันด้วย
นักแสดงรับเชิญ ร่วมกับ คุณหญิงจินตนา ยศสุนทร, อิงอร ฯลฯ ในรายการ "สัมนานักสืบ" ดำเนินรายการโดย พ.อ.ถาวร ช่วยประสิทธิ์ (ยศขณะนั้น) ทางทีวีกองทัพบก ช่อง 7 ขาวดำ (ททบ.ช่อง 5 ปัจจุบัน) พ.ศ. 2508
ปรากฏตัวพิเศษฉากเพลง "ยามรัก" ในภาพยนตร์ไทยซาวด์ออนฟิล์ม เรื่อง "กลัวเมีย" ของ ศรีกรุงภาพยนตร์ (ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง) พ.ศ. 2514 กำกับการแสดงโดยขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี และอรัญญา นามวงศ์
ผู้จัดและดำเนินรายการวิทยุและโทรทัศน์ ได้แก่ "ครอบจักรวาล" รายการสารคดีปกิณกะ ว่าด้วยการท่องเที่ยวและแนะนำอาหาร ทั้งในและต่างประเทศ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก, "การบินไทยไขจักรวาล" (พ.ศ. 2521-พ.ศ. 2546) รายการตอบปัญหาสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา โดยมีการบินไทยเป็นผู้สนับสนุน , " พ่อบ้านเข้าครัว" ช่วงทศวรรษ 2520-2530
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ยังเขียนบทความประจำคอลัมน์ "ถนัดศรีชวนชิม" ให้กับหนังสือพิมพ์มติชนรายสัปดาห์ และหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ รวมถึงผลิตและจัดรายการโทรทัศน์ "พ่อลูกเข้าครัว" ร่วมกับบุตรชาย หม่อมหลวงศิริเฉลิม สวัสดิวัตน์ (คุณหมึกแดง) พ.ศ. 2551
ศิลปิน
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ เป็นผู้ที่มีความสามารถเฉพาะตัวที่สูงยิ่งทั้งด้านการขับร้องเพลง ศิลปะการแสดง การพูด และการเขียนบทความ โดยเฉพาะการขับร้องเพลงไทยสากล มีเทคนิคการ้องเพลงท่เป็นแบบเฉพาะของตนเอง การเอื้อน การออกเสียงเต็มไปด้วยมนต์ขลังทั้งนุ่มนวล อ่อนหวาน มีผลงานเพลงที่ขับร้องอัดแผ่นเสียง รวมกว่า 200 เพลง เพลงบางเพลงมีความไพเราะได้รับความนิยมไม่เสื่อมคลาย อาทิ เพลงสีชัง ทะเลระทม วานลมจูบ ทำไมหนอ ตราบสิ้นลม วนาสวาท ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่มีส่วนสำคัญในการยกระดับสถานภาพของนักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลงให้มีเกียรติ มีชื่อเสียง เป็นที่ยอมรับของสังคม รวมทั้งยังเป็นผู้มีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์งานด้านอื่น ๆ เช่น การทำศูนย์อาหารเชลล์ชวนชิม จัดรายการครอบจักรวาล จัดรายการวิทยุโทรทัศน์ เขียนบทความ เป็นพิธีกร เป็นที่ปรึกษาให้กับหน่วยงาน องค์กร บริษัท สถาบันการศึกษาทั้งภาครัฐและเอกชนอยู่เป็นประจำ จากผลงานดังกล่าวทำให้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงสีชัง รางวัลเสาโทรทัศน์ทองคำ ในฐานะจัดรายการดีเด่น รางวัลเมขลาในฐานะผู้มีผลงานดีเด่นด้ายวิทยุและโทรทัศน์
คุณชายยังมีความสามารถในทางจิตรกรรม โดยได้รับเชิญเป็น อาจารย์พิเศษ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
งานนักชิม และการทำอาหาร
"เชลล์ชวนชิม" อันโด่งดังทั่วประเทศ และบุกเบิกรายการทำอาหารในประเทศไทย เช่น "พ่อบ้านเข้าครัว", " พ่อลูกเข้าครัว"
งานประวัติศาสตร์ สังคม และศิลปวัฒนธรรมของไทย
เป็นผู้เชี่ยวชาญ รอบรู้ ในงานประวัติศาสตร์ สังคม และศิลปวัฒนธรรมของไทย ที่ถ่ายทอดความรู้ผ่านรายการวิทยุ และโทรทัศน์ "ครอบจักรวาล" มาอย่างยาวนาน
งานการเมือง
หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 ของรัฐบาล นายสัญญา ธรรมศักดิ์
ชีวิตครอบครัว
สมรสครั้งที่ 1 (2495 - 2501) กับหม่อมหลวงประอร มาลากุล มีบุตร 2 คน คือ
สมรสครั้งที่ 2 (2505 - 2562) กับนางโรจนา สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม สวนรัตน์) มีบุตร 1 คน คือ
เจ้าหญิงตะกอง
เจ้าหญิงตะกอง (Princess of Tagaung; พ.ศ. 2387 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2409) ทรงมีพระนามเดิมคือ เจ้าหญิงศรีสุริยมังคลาเทวี (Sri Suriya Mangala Devi) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์โก้นบอง
พระประวัติ
เจ้าชายมินดงและเจ้าชายกะหน่อง พระอนุชาทรงรอบรวมกองกำลังเข้ายึดพระราชอำนาจจากพระเจ้าพุกามแมง ผู้เป็นพระเชษฐา พระองค์สละราชสมบัติในปี พ.ศ. 2396 พระเจ้ามินดงได้ครองราชสมบัติสืบต่อมา พระเจ้ามินดงทรงย้ายราชธานีไปยังกรุงมัณฑะเลย์ ในปีพ.ศ. 2400 เจ้าหญิงได้รับพระราชทานศักดินา "ตะกอง" (Tagaung) จากพระเจ้ามินดง จึงทำให้มีบรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าหญิงแห่งตะกอง" และกลายเป็นพระนามที่เรียกขานกันว่า "เจ้าหญิงตะกอง"
ในปีพ.ศ. 2407 ขณะที่เจ้าหญิงทรงมีพระชนมายุ 20 พรรษา ทรงอภิเษกสมรสกับพระอนุชาต่างมารดา คือ เจ้าชายสากู (ประสูติ พ.ศ. 2389) ซึ่งมีพระชนมายุ 18 พรรษา เป็นพระโอรสที่ประสูติแต่พระนางตองซองดอ มเหสีใต้ หนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้ามินดง ทั้งสองพระองค์ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน เจ้าชายสากูทรงมีพระโอรสธิดา 2 พระองค์ กับพระสนมฉิ่น เลย์
เจ้าหญิงตะกองและเจ้าชายสากู พระสวามีถูกปลงพระชนม์ที่มัณฑะเลย์ในเหตุการณ์ความวุ่นวายทางการเมือง คือ ความพยายามก่อรัฐประหารวังหลวงในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2409 ซึ่งผู้ก่อการคือเจ้าชายมยินกุ่นและเจ้าชายมยินกุนเดง พระโอรสของพระเจ้ามินดงที่ประสูติแต่พระสนมเอกตองชเวเยที่ 1 พระสนมเอกฝ่ายใต้อีกพระองค์หนึ่ง ทั้งสองพระองค์มีศักดิ์เป็นพระเชษฐาและพระอนุชาต่างมารดาของเจ้าหญิงตะกอง การก่อกบฎของเจ้าชายทั้งสองพระองค์เกิดจากความไม่พอใจที่พระเจ้ามินดง ผู้เป็นพระราชบิดา ทรงแต่งตั้งเจ้าชายกะหน่อง พระอนุชาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท เจ้าชายมยินกุ่นทรงคาดหวังที่จะได้รับตำแหน่งนี้ เจ้าชายทั้งสองพระองค์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอังกฤษ ซึ่งไม่พอใจแนวทางการปฏิรูปราชอาณาจักรและกองทัพให้ทันสมัยของเจ้าชายกะหน่อง เจ้าชายกะหน่องถูกปลงพระชนม์ขณะประชุมในสภาลุดต่อ จากนั้นกองกำลังของเจ้าชายทั้งสองได้บุกพระราชวังหลวงเพื่อปลงพระชนม์พระเจ้ามินดง แต่ทรงหลบหนีออกไปได้ กองทัพกบฏได้ทำการสังหารบรรดาราชนิกุลที่ต่อต้าน ซึ่งเจ้าหญิงตะกองและเจ้าชายสากูก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย ความพยายามก่อการรัฐประหารล้มเหลวเนื่องจากไม่สามารถปลงพระชนม์พระเจ้ามินดงได้ เจ้าชายทั้งสองทรงถูกต่อต้าน จึงหลบหนีไปยังดินแดนพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร และทรงได้รับสถานะลี้ภัยจากอังกฤษ
เจ้าหญิงตะกองถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2409 จากเหตุการณ์กบฎเจ้าชายมยินกุ่นและเจ้าชายมยินกุนเดง สิริพระชนมายุ 22 พรรษา
กฎหมายครอบครัว
กฎหมายครอบครัว, กฎหมายเกี่ยวกับการสมรส หรือ กฎหมายความสัมพันธ์ภายในครอบครัว เป็นขอบเขตของกฎหมายที่ว่าด้วยเรื่องครอบครัวและความสัมพันธ์ภายในครอบครัว
ภาพรวม
เรื่องที่ปกติอยู่ในขอบเขตประมวลกฎหมายครอบครัวของประเทศหนึ่ง ๆ เช่น
ทั้งนี้ รายการข้างต้นนั้นไม่สมบูรณ์ และอาจแตกต่างกันได้ขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาลต่าง ๆ
Balellidae
Balellidae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Anthoathecata.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มกราคม พ.ศ. 2552
'''มกราคม พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนแรกของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
กัลยาณิวัฒนา
คำสำคัญ "กัลยาณิวัฒนา" สามารถหมายถึง
Armorhydridae
Armorhydridae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Limnomedusae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
'''กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนที่สองของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์
มีนาคม พ.ศ. 2552
'''มีนาคม พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนที่สามของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
ฟูมิมาโระ โคโนเอะ
เจ้า ฟูมิมาโระ โคโนเอะ (คิวจิทาอิ: 近衞 文麿, ชินจิทาอิ: 近衛 文麿) เป็นนักการเมืองของญี่ปุ่นในสมัยโชวะ เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ในช่วงปี 1940 - 1941 บิดาของเขาถึงแก่อสัญกรรมตั้งแต่เขาอายุ 12 ขวบ ทำให้เขาต้องสืบทอดบรรดาศักดิ์ที่ชั้น โคชะกุ (เจ้า) และสายตระกูลโคโนเอะตั้งยังเล็ก
ชีวิตและครอบครัว
เจ้าฟูมิมาโระ เกิดในตระกูลฟูจิวาระ สายตระกูลโคโนเอะ ซึ่งเป็นตระกูลเก่าแก่ที่ทรงอำนาจมายาวนาน เจ้าได้รับการศึกษาในภาษาอังกฤษและเยอรมัน เป็นบุตรของเจ้า โคโนเอะ อัตสึมาโระ ผู้คัดค้านสังคมคอมมิวนิสต์แบบรัสเซีย บิดาของเขาเกือบจะได้เป็นนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นแล้วหากไม่ถึงแก่อสัญกรรมไปก่อน แม้จะเป็นตระกูลที่สืบทอดบรรดาศักดิ์ชั้นสูงสุดและมีสถานะทางสังคมที่สูงส่ง แต่มีฐานะทรัพย์สินที่ไม่มั่นคงเทียบเท่าตระกูลคูโจ ซึ่งเป็นพระญาติในพระจักรพรรดิโชวะเนื่องจากมีสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม คอยสนับสนุนอยู่นั่นเอง
ปีสุดท้ายการสิ้นสุดสงครามและการฆ่าตัวตาย
หลังจากการพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าฟูมิมาโระได้ทำการปลิดชีพตัวเองโดยการทานโพแทสเซียมไซยาไนด์ เพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อสงคราม และเพื่อรักษาเกียรติยศของราชวงศ์และประเทศ การอสัญกรรมของเขาส่งผลให้มีการฆ่าตัวตายมากมายในหมู่นักการเมือง และเหล่าราชินิกุลรวมไปถึงนักธุรกิจที่มีส่วนร่วมกับสงคราม อนึ่งเชื่อกันว่าเหตุผลที่ท่านปลิดชีวิตตนเองนั้นเป็นเพราะไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นได้ ประกอบกับการที่มีปัญหากับสมเด็จพระจักรพรรดิจนถูกปลดจากตำแหน่งจึงทำให้เครียดและหาทางออกด้วยวิธีนี้
Asyncorynidae
Asyncorynidae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Anthoathecata.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เมษายน พ.ศ. 2552
'''เมษายน พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนที่ 4 ของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันพุธ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี
โทโอนิปโป
โทโอนิปโป (東奥日報; To-o Nippo) เป็นบริษัทหนังสือพิมพ์ฉบับท้องถิ่นของจังหวัดอาโอโมริที่ออกโดยบริษัทโทโอนิปโป รวมทั้งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของอาโอโมริเทเลวิชัน และเป็นผู้ถือหุ้นรายย่อยของอาโอโมริเอฟเอ็มบรอดแคสติง โดยบริษัทจะทำการจัดพิมพ์ในช่วงเย็นและวางแผงในช่วงเช้า ที่ซึ่งมียอดจัดพิมพ์แต่ละครั้งอยู่ที่ประมาณ 250,000 ฉบับ (ข้อมูลจากสำนักตรวจสอบยอดจำหน่ายแห่งประเทศญี่ปุ่น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010) โดยมีการแข่งขันกับเดลีโทโฮกุในเขตพื้นที่ฮาจิโนเฮะ แต่จะแข่งขันกับเดลีโทโฮกุไม่มากนักในเขตพื้นที่ฮิโรซากิ ในขณะที่บางครัวเรือนสมัครเป็นสมาชิกรับหนังสือพิมพ์มุตสึชิมโป
พระโลกนาถ
พระโลกนาถ (ซัลวาโตเล ซิโอฟฟี) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้รับรองและแสดงธรรมอย่างมากมาย เกี่ยวกับหลักพรหมวิหารธรรม ได้เดินทางจาริกเพื่อประกาศศาสนา ผ่านมายังประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ. 2475 - 2476 จากการเป็นผู้รับศิษย์ชาวไทยที่ปฏิญาณตนเป็นนักมังสวิรัติ โดยเฉพาะชาวไทยที่มีความรู้สูงในสมัยนั้น มากถึง 104 คน จึงได้มีการบันทึกเป็นประวัติไว้ และกล่าวว่า พระโลกนาถ มรณภาพที่ประเทศพม่า เมื่อ อายุ 85 พรรษา
พระโลกนาถจบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากสหรัฐอเมริกาในคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ ไม่เพียงแต่สอนศาสนาตามหลักศาสนา แต่พระโลกนาถสอนและให้เหตุผลแบบสมัยใหม่ด้วย จนเกิดเป็นโครงการที่จะพาศิษย์จากทุกประเทศ ไปสู่การเคลื่อนย้ายทางสังคม เพื่อชำระจิตใจ พระโลกนาถเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์ ซึ่งนำไปสู่การเคลื่อนย้ายทางจิตวิญญาณของชาวพุทธในสมัยนั้น คำแปลธรรมเทศนา และบันทึกประวัติ เมื่อพระโลกนาถจาริกมายังประเทศไทย เกิดเป็นโครงการขึ้น ดังกล่าว เรียกกันว่า Lion-hearted Bhikkhus and Samaneras (โครงการพระภิกษุสามเณรหัวใจสิงห์) คณะบุคคล และคณะพระสงฆ์สามเณรกว่า 200 รูป ได้เดินทางสู่เส้นทางจาริกพร้อมกัน เพื่อเดินทางไปประเทศอินเดีย
พระราชวังบลัว
พระราชวังบลัว (Château de Blois) เป็นวังที่ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำลัวร์ ในเมืองบลัวในจังหวัดลัวเรแชร์ ประเทศฝรั่งเศส พระราชวังบลัวเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 และเป็นสถานที่ที่นักบุญโยนออฟอาร์คเดินทางไปรับพรจากอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ในปี ค.ศ. 1429 ก่อนที่จะนำทัพไปขับไล่ฝ่ายอังกฤษที่ล้อมเมืองออร์เลอ็องอยู่ ระหว่างปี ค.ศ. 1618 ถึง ค.ศ. 1619 พระราชวังบลัวใช้เป็นที่ประทับกักกันสมเด็จพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 พระราชโอรสทรงทำการปฏิวัติโค่นอำนาจการเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินของพระองค์
ตัวพระราชวังที่ตั้งอยู่กลางเมืองบลัวประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างหลายหลังที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 17 รอบลานกลาง องค์ประกอบที่สำคัญที่สุดที่เป็นที่รู้จักกันทางสถาปัตยกรรมคือบันไดเวียนหลักที่ปีกพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1
อนันต์ จินตกานนท์
หลังจากนั้นนายอนันต์กลับมารับราชการ ณ กรุงเทพ ต่ออีกระยะหนึงจนถึงตำแหน่งเลขานุการเอก ก่อนที่จะถูกยืมตัวจาก ECAFE (ESCAP ในปัจจุบัน) นายอนันต์ ดำรงตำแหน่งระดับสูงใน ECAFE ก่อนที่จะโอนกลับกระทรวงการต่างประเทศในปีสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ เพื่อรับตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง
นายอนันต์ สมรสกับนางทองชุบ (หลีละเมียร) น้องสาวหลวงอรรถสารประสิทธิ์ หนึ่งในคณะราษฎร์ นายอนันต์และนางชุบมีบุตร ธิดา 4 คน
1. นางสาวอังสนา จินตกานนท์
2. นางอนุรี หวั่งหลี อดีตรองเลขาธิการสำนักงานสถิติแห่งชาติ สมรสกับ นายสุจินต์ หวั่งหลี
3. นายอนุชา จินตกานนท์ สมรสกับนางนรีวรรณ จินตกานนท์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา (สว สรรหา) อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช) และอดีตรองประธานคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ
4. นายอัศวิน จินตกานนท์ อดีตรองผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์
อีวิลลาฟเตอร์
อีวิลลาฟเตอร์ (evil laughter) หรือ มาไนอาคัลลาฟเตอร์ (maniacal laughter) เป็นเสียงประกอบเผื่อใช้ที่เป็นเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของวายร้ายในนวนิยาย ผลิตใน ค.ศ. 1860 ส่วน "วิกเก็ดลาฟ" (wicked laugh) ถูกผลิตใน ค.ศ. 1784 และ "ซาร์ดอนิกลาฟ" (sardonic laugh) ผลิตใน ค.ศ. 1714 หรือก่อนหน้านั้น
ในหนังสือการ์ตูน เมื่อตัวร้ายที่มีพลังพิเศษจะหัวเราะ คำพูดนั้นจะถูกแปลงเป็น มุวะฮาฮาฮา (mwahahaha, muwhahaha, muahahaha), บวะฮาฮาฮา (bwahahaha) เป็นต้น ในคริสต์ทศวรรษ 1930 เดอะแชโดว์ รายการวิทยุอันโด่งดังได้ใช้เสียงหัวเราะเป็นส่วนหนึ่งของรายการ ซึ่งให้เสียงโดยนักแสดง แฟรงก์ รีดิก (Frank Readick) และยังคงถูกใช้ต่อ หลังจากออร์สัน เวลส์เป็นพิธีกรต่อ เสียงนี้เป็นที่สะดุดตาในตอนท้ายของมิวสิกวิดีโอ ไมเคิล แจ็กสัน ทริลเลอร์
ในภาพยนตร์ มักใส่เสียงนี้ในตอนที่ตัวร้ายไม่ปรากฏต่อหน้ากล้อง เช่น เสียงหัวเราะไล่ตามวีรบุรุษหรือเหยี่อที่พยายามหลบหนี ดังตัวอย่างใน ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
โพรเฟสเซอร์ กรีน
สตีเฟน พอล แมนเดอร์สัน (Stephen Paul Manderson) เกิดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 ที่อีสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นที่รู้จักในชื่อ โพรเฟสเซอร์ กรีน (Professor Green) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอังกฤษ เขาเซ็นสัญญากับค่ายเดอะบีตส์ ดำเนินงานโดยไมก์ สกินเนอร์และเท็ด เมย์เฮม เขาอยู่ในสังกัดจนถึงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ต่อมาเขาชนะในการแข่งขัน จัมป์ออฟมายสเปซ ซึ่งเป็นการแข่งขันดวลการแร็ป ชนะเงิน 50,000 ปอนด์ เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 ในปี 2009 เขาทำงานร่วมกับลิลี อัลเลน ในทัวร์คอนเสิร์ตของเธอในปี 2009
เมื่อเขาอายุ 18 ปี เขาออกมิกซ์เทปชุดแรกชื่อชุด Lecture #1 ออกในปี 2006 ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับค่ายเวอร์จินเรเคิดส์ ออกซิงเกิล  "I Need You Tonight" เขายังได้ร่วมงานกับลิลี อัลเลน ในเพลง "Just Be Good to Green" เขายังออกทัวร์ร่วมกับแร็ปเปอร์อเมริกัน เดอะเกม ในลอนดอน
อ้างอิง
1983
วุฒิศักดิ์ มณีสุข
วุฒิศักดิ์ มณีสุข เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ปัจจุบัน เขาทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก
ประวัติ
วุฒิศักดิ์ มณีสุข เป็นนักกีฬาฟุตบอล ผู้เคยทำหน้าที่ร่วมกับทีมนครปฐม ยูไนเต็ด รวมถึงสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ ตลอดจนเป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองหลังรายสำคัญ ผู้เคยทำหน้าที่ร่วมกับทีมพัทยา ยูไนเต็ด, ศรีราชา บ้านบึง, บีอีซี เทโรศาสน, ราชบุรี และเพื่อนตำรวจ ก่อนที่จะเข้าร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลราชนาวีในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก 2558
วิทยาลัยเทคโนโลยีพาณิชยการลานนาเชียงใหม่
หลักสูตรที่เปิดสอน
1.ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) หลักสูตร 3 ปี รับผู้จบ ม.3 หรือเทียบเท่าเข้าเรียนในระบบปกติ ได้แก่
2.ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หลักสูตร 2 ปี รับผู้จบ ปวช. ม.6 หรือเทียบเท่าเข้าเรียบระบบปกติ ได้แก่
ภาษาโซ่
ภาษาโซ่ อาจหมายถึง:
วิศวนาถ ประตาป สิงห์
วิศวนาถ ประตาป ซิงห์ (विश्वनाथ प्रताप सिंह) เกิดเมื่อ 25 มิถุยายน พ.ศ. 2474 เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 8 ของอินเดีย ต่อจากราจีฟ คานธี วิศวนาถ ประตาป ซิงห์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งไขกระดูกและโรคไตวายที่โรงพยาบาลอพอลโล ในนิวเดลี เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
สารประกอบอะลิฟาติก
สารประกอบอะลิฟาติก (Aliphatic Compound IPA: [ˌæləˈfætɪk]; G. aleiphar, fat, oil) คือสารประกอบในศาสตร์เคมีอินทรีย์ที่ประกอบด้วยคาร์บอนและไฮโดรเจน (สารประกอบไฮโดรคาร์บอน) ประเภทที่ไม่มีวงอะโรมาติก สารประกอบอะลิฟาติกสามารถประกอบด้วยวง (cyclic) เช่นไซโคลเฮกเซนหรืออไซคลิก สารประกอบอาจอยู่ในรูปอิ่มตัว เช่น เฮกเซนหรือไม่อิ่มตัว เช่น เฮกซีน ก็ได้
ในสารประกอบอะลิฟาติก อะตอมของคาร์บอนจะสร้างพันธะแก่กันอาจอยู่ในแบบโซ่ตรง (straight chains), โซ่กิ่ง (branched chains), หรือไม่เป็นวงอะโรมาติกก็ได้ (อะลิไซคลิก) และอาจสร้างพันธะเดี่ยว (แอลเคน), พันธะคู่ (แอลคีน) หรือพันธะสาม (แอลไคน์) นอกเหนือจากไฮโดรเจนนั้น ยังมีอะตอมของธาตุอื่นๆสามารถสร้างพันธะกับคาร์บอนได้ โดยส่วนมากจะได้แก่อะตอมของออกซิเจน, ไนโตรเจน ซัลเฟอร์ และโคลรีน
พฤษภาคม พ.ศ. 2552
'''พฤษภาคม พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนที่ 5 ของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
จอห์น อาร์. อัลฟอร์ด
'''จอห์น อาร์. อัลฟอร์ด''' เป็นนักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ แห่งมหาวิทยาลัยไรซ์ รู้จักกันในงานวิจัยเรื่อง จอหน์ อาร์. อัลฟอร์ด ในสนามสิ่งมีชีวิต (John R. Hibbing in the field of genopolitics)  เขาได้พิสูจน์ด้วยการให้พยานผู้เชี่ยวชาญในกรณีศาลต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในการกำหนดเขตเลือกตั้งใหม่ในรัฐเท็กซัส
อีกนิยามรัก
อีกนิยามรัก (새드무비; Sad Movie) เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ แนวโรแมนติกคอเมดี นำแสดงโดย จุง วู-ซุง, อิม ซูจอง, ชา แทฮยอน, ยอม จองอา, ชิน มินอา, ซัน แตยอง, และอี กีวู ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองที่กำกับโดยกวอน จงกวาน หลังจากเรื่องบันทึกรักหวิวๆ ของสาวยุคใหม่ ในค.ศ. 2004
เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวประกอบด้วยเหตุการณ์หลัก 4 เรื่องที่ดำเนินเรื่องแยกออกจากกัน แต่มีบางส่วนเชื่อมโยงถึงกัน แต่ส่วนใหญ่แล้วเหตุการณ์หลักไม่ได้เกี่ยวข้องกันโดยส่วนใหญ่ ซึ่งประกอบไปด้วย:
ฉันรักเธอ (I love you) - เป็นเรื่องราวของจินวูซึ่งเป็นนักดับเพลิงวัย 30 ปี วางแผนที่จะขอแต่งงานกับซูจุงซึ่งเป็นนักพยากรณ์อากาศ ผู้มีความปรารถนาต้องการให้ฝนตกลงมาทุกวัน
ฉันเข้าใจ (I Understand) - ฮาสัก เป็นชายหนุ่มที่รับจ้างบอกการแยกทางของคู่รักอื่น โดยทั้งที่ตนเองก็พบกับการแยกทางจากซุกฮุน พนักงานเก็บเงินที่ซูเปอร์มาเก็ต ผู้เป็นหญิงสาวที่เขารัก
ฉันขอโทษ (I’m sorry) - จูยังเป็นนักออกตกแต่งแบบภายในที่มีชื่อเสียง ซึ่งมักไม่ค่อยมีเวลาให้กับฮวีชาน ซึ่งเป็นลูกชายของเขา โดยปกติแล้วฮวีชานเป็นเด็กน่ารัก แต่จะโกรธทุกครั้งเมื่อแม่ของเขาไม่อยู่ ต่อมาเธอได้ป่วยเป็นโรคร้าย
การตอบรับ
ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในเกาหลีใต้ และได้รับการตอบรับในการจัดฉายที่ญี่ปุ่น ซึ่งได้รับความนิยมจากนักแสดงนำอย่างจุง วู-ซุง
ซอวอก
ซอวอก ย่อมาจาก ซอเซมอเนเอเทลอ-ออตแวแอมนีแยเทเคชแวร์ (سازمان اطلاعات و امنیت کشور; ) เป็นตำรวจลับและหน่วยสืบราชการลับของอิหร่านในสมัยราชวงศ์ปาห์ลาวี
ต่อมาชอพูร์ แบฆทียอร์ นายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายของราชอาณาจักรอิหร่านได้สั่งยุบซอวอกลงในช่วงการปฏิวัติอิหร่าน
ในช่วงเวลาหนึ่ง ซอวอกมีสายลับและเจ้าหน้าที่มากถึงประมาณ 5,000 คน โกลอมเรซอ แอฟแฆมี นักวิชาการ ได้ประมาณจำนวนเจ้าหน้าที่ซอวอกไว้ที่ 4,000 ถึง 6,000 คน อย่างไรก็ดี นิตยสาร ไทม์ ฉบับวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ก็ระบุว่าองค์การนี้มีสมาชิก 5,000 คนเช่นกัน
สูบคู่กู้โลก
สูบคู่ กู้โลก เป็นภาพยนตร์ไทย ออกฉายวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยเป็นผลงานภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์ตลกของ สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล กำกับโดยนฤบดี เวชกรรม นำแสดงโดย เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา,นาคร ศิลาชัย, อาภา ภาวิไล และภูมิ รังษีธนานนท์
เนื้อเรื่อง
จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อกลุ่มสูบคู่ จ๊อด แฮนด์ลิง (เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา) และ อี๊ด ก้านยาว (นาคร ศิลาชัย) คู่เกรียนตัวป่วน เจ้าของอู่ซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ชอปเปอร์ ซึ่งกำลังถูกตามล่าจากเจ้าหนี้ ทั้งคู่จึงต้องคิดวิธีหาเงินชดใช้หนีสินอันท่วมหัว ส่วนหลานชาย ป๋อง (ภูมิ รังษีธนานนท์) ที่ชอบก่อเรื่อง กลับกลายเป็นชายหนุ่มเรียบร้อย สุภาพบุรุษตัวพ่อ และกลายเป็นขวัญใจของ เนย (อาภา ภาวิไล) สาวพาณิชย์สุดจี๊ดจึงทำให้จ๊อดกับอี๊ดสงสัยพฤติกรรมของหลานชาย และพยายามสืบหาสาเหตุที่เกิดขึ้นครั้งนี้ เรื่องชักจะวุ่นวายไปกันใหญ่ เมื่อความจริงถูกเปิดเผยว่าป๋องคือมนุษย์ต่างดาวและโลกของเรากำลังจะเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ ชะตากรรมของชีวิตของมนุษย์โลกจะเป็นเช่นไร เมื่อคู่หู จ๊อด-อี๊ด อาสากู้โลกเอง
สิงหาคม พ.ศ. 2552
'''สิงหาคม พ.ศ. 2552''' เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2552 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
อำเภอไทยเจริญ
ไทยเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดยโสธร จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอลำดับที่ 9 ของจังหวัดยโสธร
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอไทยเจริญตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอไทยเจริญเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเลิงนกทา ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลไทยเจริญ ตำบลน้ำคำ ตำบลคำไผ่ ตำบลคำเตย และตำบลส่มผ่อ ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอไทยเจริญ  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2540 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอไทยเจริญ  โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ปีเดียวกัน กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 9 ของจังหวัดยโสธร และเป็นลำดับที่ 774 ของประเทศไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอไทยเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 48 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอไทยเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อภิธัมมาวตาร
อภิธัมมาวตาร แปลว่า หยั่งลงสู่อภิธรรม หรือ หยั่งรู้เข้าใจในสรรพสิ่งทุกประการอย่างละเอียดที่สุด เป็นผลงานการเรียบเรียงของท่านพระพุทธัตตะ (พุทธัตตาจารย์) ชาวชมพูทวีป ผู้ชำนาญพระไตรปิฎก ซึ่งท่านได้เรียบเรียงขึ้นจากเนื้อหาในพระอภิธรรมปิฎก อรรถกถาของพระไตรปิฎกภาษาบาลีต่าง ๆ ทั้งที่สืบมาแต่ครั้งพุทธกาล และของอาจารย์ผู้ทรงจำพระไตรปิฎกที่มีชื่อเสียงมีความรู้มากในยุคก่อน พ.ศ. 1000 โดยมีรูปแบบเป็นสังเขปัฏฐกถา คือ นำเนื้อหามาย่อลงเหลือแต่ที่เป็นหลัก ซึ่งคล้ายกับวิสุทธิมรรคฉบับย่อนั่นเอง ซึ่งท่านจัดเป็นบท รวม 24 บท (ปริจเฉท) ดังนี้ :-
เทศบาลเมืองสะเตงนอก
เทศบาลเมืองสะเตงนอก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะเตงนอก อันเป็นพื้นที่ปริมณฑลรอบนอกเทศบาลนครยะลาซึ่งห่างกันเพียง 3 กิโลเมตร ใน พ.ศ. 2561 เทศบาลเมืองสะเตงนอกมีประชากรทั้งหมด 34,278 คน
ประวัติ
เดิมสะเตงนอกเป็นส่วนหนึ่งของตัวเมืองยะลาที่เรียกว่าสะเตง แปลว่าไม้ถ่อเรือหรือไม้ถ่อแพ แต่เพราะมีขนาดใหญ่ยากแก่การปกครอง จึงมีการแยกสะเตงออกเป็นสองส่วน ส่วนที่อยู่ในเขตตัวเมืองยะลาคงเรียกว่าตำบลสะเตง ส่วนพื้นที่นอกตัวเมืองยะลาเรียกว่าตำบลสะเตงนอก แรกเริ่มสะเตงนอกมีเพียง 5 หมู่บ้านขึ้นกับตำบลบันนังสาเรง ต่อมากระทรวงมหาดไทยมีประกาศตั้งตำบลสะเตงนอกแยกจากตำบลบันนังสาเรงเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ปัจจุบันสะเตงนอกมีหมู่บ้านในเขตปกครองทั้งหมด 13 หมู่บ้าน
ตำบลสะเตงนอกได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสะเตงนอก ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสะเตงนอกเป็นเทศบาลตำบลสะเตงนอก เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ต่อมาเทศบาลตำบลสะเตงนอกมีประชากรและรายได้ตรงเงื่อนไขหลักเกณฑ์ จึงมีการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองสะเตงนอก เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2554
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลเมืองสะเตงนอกอยู่ห่างจากเทศบาลนครยะลาเพียง 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 34.78 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลสะเตงนอก 13 หมู่บ้าน มีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เขตการปกครอง
เทศบาลเมืองสะเตงนอกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน และมีประชากรเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 ดังนี้
ประชากร
ใน พ.ศ. 2561 เทศบาลเมืองสะเตงนอกมีประชากรทั้งหมด 32,353 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายูนับถือศาสนาอิสลาม นอกนั้นเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนและชาวไทยพุทธ มีมัสยิดทั้งหมด 21 แห่ง วัดพุทธ 4 แห่ง และศาลเจ้าจีน 2 แห่ง ได้แก่
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชาย เป็น 1 ใน 8 รายการแข่งขันเทควันโดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มะกุฮะริเม็สเซะ การแข่งขันรายการรุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 6 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2000
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
สกุลมะเมื่อย
สกุลมะเมื่อย (Gnetum) เป็นสกุลหนึ่งของกลุ่มพืชเมล็ดเปลือย ซึ่งมีวิวัฒนาการใกล้เคียงกับพืชดอกมากที่สุด ทุกชนิดในสกุลนี้พบเป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย ส่วนใหญ่เป็นไม้เถาเนื้อแข็ง ลักษณะเด่นของพืชสกุลนี้คือ กิ่งเป็นข้อและพองบวมามข้อ สตรอบิลัสทำหน้าที่คล้ายช่อดอก แยกเพศ เมล็ดของพืชกลุ่มนี้งอยากมาก ทำให้มีความเสี่ยงที่จะสูญพันธุ์ ในไทยพบ 8 ชนิดคือ เมื่อยดำ ปีแซ ผักเหมียง มะม่วย เมื่อยดูกหรือม่วยเลือด เมื่อยนก เมื่อย และเมื่อยนก พืชในสกุลนี้นิยมนำเมล็ดไปอบ ใช้ใบเป็นผัก บางชนิดเป็นยาสมุนไพร
เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 101 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 79 องศาตะวันออก