cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คาร์ดิ บี
เบลคาลิส มาร์เลนิส อัลมานซาร์ (Belcalis Marlenis Almánzar) เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1992 หรือที่รู้จักกันในชื่อทางการแสดงว่า คาร์ดิ บี (Cardi B) เธอเป็นแร็ปเปอร์, นักแต่งเพลง และนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในเดอะบร็องซ์ นครนิวยอร์ก เธอเป็นที่รู้จัก บนสื่อสังคมออนไลน์เธอกลายเป็นผู้มีชื่อเสียงในโลกอินเทอร์เน็ตจากวิดีโอของเธอที่กลายเป็นไวรอลบน Vine และ Instragram ระหว่างปี ค.ศ. 2015 - ค.ศ. 2017 เธอปรากฏตัวในฐานะของสมาชิกประจำรายการเรียลลิตีโชว์ Love & Hip Hop: New York ทางช่อง VH1 เพื่อเข้าสู่เส้นทางอาชีพของเธอ และได้ปล่อย 2 มิกซ์เทป Gangsta Bitch Music, Vol. 1 และ Vol. 2
ที่ผ่านมา เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมีหนึ่งครั้ง ได้รับบันทึกสถิติลงในกินเน็สเวิลด์เรเคิดส์สองรายการ ได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอร์ดและรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์สามครั้ง ได้รับรางวัลบีอีทีฮิปฮอปอะวอร์ดและบิลบอร์ดมิวสิกอะวอร์ดเก้าครั้ง
นีโกไล คอสเตอร์-แวลเตา
นีโกไล คอสเตอร์-แวลเตา (Nikolaj Coster-Waldau; เกิด 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดง ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวเดนมาร์ก สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนศิลปะการแสดงแห่งชาติเดนมาร์ก (Danish National School of Performing Arts) ในกรุงโคเปนเฮเกนเมื่อ ค.ศ. 1993 เขามีผลงานแจ้งเกิดจากบทบาทในภาพยนตร์เดนมาร์ก เรื่อง Nightwatch (1994) จากนั้นได้แสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่องทั้งในสแกนดิเนเวียและยุโรป เช่น Headhunters (2011) และ A Thousand Times Good Night (2013)
ร็อคแมน ZX
ดูเนื้อหาเพิ่มเติมได้ที่ ร็อคแมน ZX ซีรีส์
นีโกไล คอสเตอร์-แวลเตา
ในสหรัฐ คอสเตอร์-แวลเตามีผลงานแสดงเรื่องแรกในภาพยนตร์สงคราม Black Hawk Down (2001) โดยรับบทเป็น ”แกรี กอร์ดอน” จากนั้นรับบทเป็นนักสืบชื่อ “จอห์น อัมสเตอร์ดัม” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องฟ็อกซ์เรื่อง New Amsterdam (2008) และรับบท “แฟรงก์ ไพก์” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องฟ็อกซ์เรื่อง Virtuality จนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากบท “เจมี แลนนิสเตอร์” ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ช่องเอชบีโอเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ชุดแนวชีวิตจากรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีในปี 2018 นอกจากนี้เขายังทำหน้าที่ทูตสันถวไมตรีของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ โดยตระหนักทางด้านความเท่าเทียมทางเพศและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
ร็อคแมน ZX
ร็อคแมน ZX (Rockman ZX) หรือ เมกาแมน ZX (Mega Man ZX) เป็นซีรีส์ภาคต่อชุดที่ห้าของเกมชุดร็อคแมน ออกวางตลาดครั้งแรกที่ญี่ปุ่นในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) และออกวางตลาดครั้งแรกที่อเมริกาในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) โดยดำเนินเนื้อเรื่องต่อเนื่อจากซีรีส์ ร็อคแมนซีโร่
เนื้อเรื่อง
รุ่นพี่ของ วานท์ และ เอล ที่ชื่อว่า ซิลเว ผู้ซึ่งมีธุรกิจส่วนตัว "Silve Express" ในการส่งของ(ทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่จดหมายกระทั่งอาวุธ และจัดส่งในทุกพื้นที่และไม่สนใจด้วยว่าจะถูกกฎหมายหรือไม่ ) ได้รับการติดต่อจาก Prairie ให้ทำการส่ง ไลฟ์เมทัล Model X และ Model Z Live Metals คือโลหะลึกลับที่ถูกขุดค้นขึ้นมาจากซากปรักหักพังเพื่อที่จะนำเอาข้อมูลจาก ในอดีตมาและยังสามารถที่จะสร้างความรู้และความสามารถใหม่ๆอีกด้วย อย่างที่ทำกันเป็นประจำอยู่ทุกวัน ซิลเว และ วานท์/เอล ได้มายังจุดที่พวกเขาจะทำการส่งของ เมื่อได้รับข้อความจากศูนย์ย่อยของ Guardian ทันใดนั้นเองอิเรกกิล่าร์ก็เข้าจู่โจม รถมอเตอร์ไซต์ของ วานท์/เอล ก็ถูกยิงจนระเบิดและเขาก็ตกลงไปในเหว เมื่อตกลงมายังก้นเหวกับสินค้าที่จะนำมาส่งแล้วสำรวจพื้นที่บริเวณดังกล่าว ก็พบวัตถุส่องแสงลอยอยู่กลางอากาศ ทันใดนั้นเองผู้หญิงคนหนึ่งก็ออกมาพร้อมกับบอกว่าตนคือ Guardian และตอนนี้ก็ไม่มีเวลาที่จะแนะนำตัวเพราะว่าอิเรกกิล่าร์ปรากฏตัวเข้ามาจู่ โจมก่อน แมคานิลอยด์รูปร่างคล้ายงูขนาดใหญ่ทำให้ทุกคนเข้าตาจน แต่เมื่อ วานท์/เอล สัมผัสกับวัตถุส่องแสง ไลฟ์เมทัล ที่พวกเขานำมาก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสว่าง เป็นการใช้ระบบ R.O.C.K. On เขาได้ปลดล็อก Model X และเปลี่ยนร่างเพื่อจัดการกับแมคานิลอยด์ โดยใช้ Double Charged Shot และเป้าหมายต่อไปของพวกเขาก็คือเดินทางไปยัง Inner…
Live Metals ที่ปรากฏในภาคนี้
ดูบทความหลักที่ โลหะมีชีวิต Live Metals
Falseroid (หรือ Psedoroid) ทั้ง 8
เป็นหุ่นยนต์ที่ถูกเซลพันออกแบบมาเพื่อให้ใช้งานพลังของไลฟ์เมทัล โดยมีเป้าหมายหลักคือการจู่โจมสถานที่ต่างๆและเปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นไซเบอร์เอลฟ์เพื่อเป็นพลังงานในการปลุก Model V ให้ตื่นขึ้น โดยมีแค่ Fistleo กับ Purprill เท่าน้้นที่ได้พลังมาจากการดัดแปลงร่างกายโดยเซลพัน ส่วนอีก 6 ตัวเป็นหุ่นที่สร้างใหม่ทั้งหมด
Hivolt the Raptoroid
Hivolt the Raptoroid Falseroid ที่ถูกสร้างจากส่วนที่ 1 ของ Model H ทำหน้าที่คุ้มกันโรงงานไฟฟ้าใน Area E ที่คอยสร้างพลังงานจากไซเบอร์เอลฟ์ในการปลุก Model V
Lurerre the Abysroid
Lurerre the Abysroid Falseroid ที่ถูกสร้างจากส่วนที่ 1 ของ Model L มีรูปร่างคล้ายปลาตกเบ็ด โดยร่างจริงคือปลายักษ์และใช้หุ่นตัวเล็กเพื่อล่อเหยื่อ ทำหน้าที่คุ้มกันข้อมูลลับของเซลพันใน Area F
Fistleo the Predatoroid
Fistleo the Predatoroid อดีตเคยเป็นหุ่นที่ยอมรับข้อเสนอของเซลพันในการดัดแปลงตัวเองเป็น Falseroid เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง มีพลังไฟจากส่วนที่ 1 ของ Model F มีนิสัยชอบการต่อสู้
Purprill the Mandroid
Purprill the Mandroid เป็นอิเรกูลาร์ที่เคยก่อเหตุทำลายและสังหารผู้คนใน Area H และทำให้วานท์และเอลต้องเสียครอบครัวไปในอดีต ต่อมาได้รับพลังมาจากชิ้นส่วนของ Model P โดยเซลพัน และกลับมาก่อเรื่องใน Area H อีกครั้ง
Leganchor the Gelroid
Leganchor the Gelroid Falseroid ที่ถูกสร้างจากส่วนที่ 2 ของ Model L ทำหน้าที่คุ้มกันข้อมูลลับของเซลพันใน Area J
Flammole the Moleroid
Flammole the Moleroid Falseroid ที่ถูกสร้างจากส่วนที่ 2 ของ Model F ทำหน้าที่ขุดเหมืองในภูเขาไฟใน Area K เพื่อค้นหาไลฟ์เมทัล
Protectos the Goreroid
Protectos the Goreroid Falseroid ที่ถูกสร้างจากส่วนที่ 2 ของ Model P ทำหน้าที่จู่โจมห้องทดลองเก่าใน Area L ซี่งเป็นสถานที่ของหน่วย Guardian มาก่อน เพื่อค้นหาข้อมูลที่หลงเหลืออยู่ภายใน
เบคอนระเบิด
เบคอนระเบิด (Bacon Explosion) เป็นเมนูที่ทำจากเนื้อหมู ประกอบด้วยเบคอนห่อรอบ ๆ ไส้ที่ทำจากไส้กรอกที่มีรสชาติเผ็ดร้อนกับเบคอนสับละเอียดใส่จานขนาดลูกอเมริกันฟุตบอลแล้วรมควันหรืออบ เมนูนี้ถูกโพสต์ขึ้นในบล็อกบาร์บีคิวแอดดิคส์และหลังจากนั้นก็เป็นที่โด่งดังมากในโลกอินเทอร์เน็ต ตามมาด้วยการกระแสวิจารณ์ต่าง  ๆ นานา ยิ่งทำให้เมนูนี้โด่งดังขึ้น กระแสนี้เกิดขึ้นทั้งในสหรัฐและสหราชอาณาจักร
เมนูเบคอนระเบิดมีส่วนผสมคือ เบคอน, ไส้กรอก, ซอสบาร์บีคิวและเครื่องปรุงรสบาร์บีคิวหรือผงบาร์บีคิว ตัวเบคอนจะนำมาสานเป็นแผ่นเพื่อห่อไส้กรอกที่คลุกรวมกับซอสและเบคอนสับละเอียดไว้ ม้วนให้เป็นโรล เมื่อสุกปรุงรสเรียบร้อย ราดน้ำซอสแล้วหั่นเสิร์ฟได้เลย ผู้คิดค้นเมนูเบคอน เอ๊กพลอชั่นนี้เขียนหนังสือตำราอาหารออกมา และในที่สุดก็ได้รับรางวัลตำราอาหารดีเด่นของโลกใน ค.ศ. 2010 ในสาขา "ตำราบาร์บีคิวที่ดีที่สุดในโลก" และเมนูนี้ยังได้รางวัลในงานเทศกาลบลูริบบ้อนเบคอนเมื่อ ค.ศ. 2013 ด้วย
ประวัติ
เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 เจสัน เดย์ และ แอรอน โครนิสเตอร์ ได้โพสต์เมนูนี้ในบล็อก "บาร์บีคิว แอดดิคส์" และต่อมาเมนูนี้ก็กลายเป็นกระแสในโลกอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว มีการเข้าชมมากกว่า 500,000 ครั้งและมีการแชร์มากกว่า 16,000 ครั้ง ถึงขนาดที่มีการนำไปโพสต์ในบล็อกทางการเมืองเนื่องจาก "พรรครีพับลิกันชอบทานเนื้อ" มีแฟนคลับติดตามและมีคลิปวีดีโอมากมายเกี่ยวกับวิธีการปรุงเมนูนี้ด้วย
ผู้คิดค้นเมนูนี้เคยเข้าร่วมการแข่งขันบาร์บีคิวในแคนซัส รัฐมิสซูรี เป็นหนึ่งในทีมเบิร์น ฟิงเกอร์ บาร์บีคิวเพื่อแข่งทำอาหารจานร้อน ตามข่าวรายงานว่า " หลังจากโดนท้าในทวิตเตอร์ให้ทำเมนูสุดยอดของเบคอน พวกเขาเข้าแข่งขันด้วยเมนูที่น่าสนใจมาก " พวกเขาตั้งชื่อเมนูว่า "เบคอนระเบิด:ที่สุดของบาร์บีคิวไส้กรอก" เมนูนี้คล้ายกับหลาย ๆ เมนูที่เคยมีคนทำมาแล้ว อนึ่ง เดย์และโครนิสเตอร์ไม่ได้อ้างว่า พวกเขาเป็นคนคิดค้นขึ้นมา แต่ถือสิทธิ์ใช้ชื่อ "เบคอนระเบิด"
การปรุง
การเตรียมเพื่อปรุงเมนูนี้ใช้ทักษะในการทำอาหารแบบง่ายๆ รวมถึงใช้ส่วนผสมและเครื่องปรุงในการทำเมนูนี้น้อย โดยเริ่มจากการใช้เบคอนหั่นหนา 2 lb, ไส้กรอกอิตาเลียน 2 ปอนด์, ซอสบาร์บีคิว 1 ขวด, และเครื่องปรุงรสบาร์บีคิวหรือผงบาร์บีคิว 1 ขวด การทำเบคอนระเบิดจะต้องเอาเบคอนมาสานกันเป็นแผ่น ปรุงรส และราดไส้กรอกที่คลุกรวมกับเบคอนแล้วสับตาม ปรุงรสเพิ่มอีกครั้งด้วยซอสบาร์บีคิว หรือเครื่องปรุงอื่น ๆ เสร็จแล้วม้วนเป็นโรลเหมือนไส้กรอกขนาดยักษ์" เวลาในการทำให้สุกคือ หนึ่งชั่วโมงต่อความหนาหนึ่งนิ้ว หลังจากนั้นราดด้วยซอสบาร์บีคิวอีกครั้ง แล้วจึงหั่นตามขวางก่อนเสิร์ฟ เมนูนี้ให้พลังงานอย่างน้อย 5,000 แคลอรี่และไขมัน 500 กรัม, ชิ้นเล็ก ๆ ขนาด 8 ออนซ์ให้พลังงาน 878 แคลอรี่และไขมัน 60 กรัม
ความนิยม
เมนูนี้เป็นที่นิยมไปทั่วทั้งในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร รวมถึงสื่อต่าง ๆ ในเยอรมนีและเนเธอร์แลนด์   เดอะเดลีเทเลกราฟ  พาดหัวว่า "เมนูที่ฮิตที่สุดในเว็บ" และ "เมนูบาร์บีคิว 5,000 แคลอรีที่ฮิตที่สุดในโลก" นักวิจารณ์เกี่ยวกับสุขภาพ/เบาหวานชาวอเมริกันออกมาวิจารณ์ว่า เมนูแบบนี้ทำให้ "คนอเมริกันเป็นโรคอ้วน" บ้างก็ว่า เมนูแบบนี้หมอต้องสั่งงดอย่างแน่นอน  เมนูนี้ยังเป็นตัวอย่างของการใช้อินเทอร์เน็ตเว็บ 2.0 ให้เป็นประโยชน์ด้วย (โครนิสเตอร์เป็นนักการตลาดธุรกิจออนไลน์)
หนังสือ บาร์บีคิวทำให้ทุกสิ่งดีขึ้น  (BBQ Makes Everything Better) ทำให้เดย์และโครนิสเตอร์ได้รับ "ข้อตกลงเป็นตัวเลข 6 หลัก" หนังสือเล่มนี้เผยตำราอาหารซึ่งภายหลังได้รับรางวัลตำราอาหารดีเด่นของโลกในปี ค.ศ. 2010 ในสาขา "ตำราบาร์บีคิวที่ดีที่สุดในโลก" ในปี ค.ศ. 2010 หนังสือของอแมนดา เฮสเซอร์ ผู้ชนะจากสหรัฐอเมริกาในชื่อ หนังสือทำอาหารสำคัญนิวยอร์กไทมส์: สูตรอาหารคลาสสิกสำหรับศตวรรษใหม่ (The Essential New York Times Cookbook: Classic Recipes for a New Century)  ก็มีการลงเมนูเบคอนระเบิด และในปี ค.ศ. 2013 เบคอนระเบิดได้รับรางวัล " อาหารจานเด็ด " ในงานเทศกาลบลูริบบอนเบคอน ซึ่งรับประกันผลในการแข่งขันเบคอนเวิลด์แชมเปียนชิพอย่างแน่นอน
ภาษากามาโย
ภาษากามาโย  เป็นภาษาที่มีผู้พูดไม่มากนักใน เมืองบิสลิก ทางภาคใต้ของฟิลิปปินส์ อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน กลุ่มย่อยวิซายัน
Glabrella
Glabrella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gesneriaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ จีนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Gilesia
Gilesia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. อยู่ในวงศ์ย่อย Byttnerioideae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Gilesia biniflora F.Muell. รู้จักกันในชื่อ 'western tar-vine'.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ออสเตรเลียตอนกลาง
ตูแซ็ง ลูแวร์ตูร์
ฟร็องซัว-ดอมีนีก ตูแซ็ง ลูแวร์ตูร์ (François-Dominique Toussaint Louverture, 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1743 – 7 เมษายน ค.ศ. 1803) หรือ ตูแซ็ง ลูแวร์ตูร์ (Toussaint L'Ouverture) หรือ ตูแซ็ง เบรดา (Toussaint Bréda) เป็นนายพลชาวเฮติ เขาเป็นผู้นำคนสำคัญในการต่อสู้กับฝรั่งเศสในการปฏิวัติเฮติ ลูแวร์ตูร์เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองผู้ปราดเปรื่องที่เปลี่ยนกลุ่มกบฏทาสให้กลายเป็นขบวนการปฏิวัติจนเฮติได้รับเอกราช ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับการยกย่องเป็น "บิดาแห่งเฮติ"
ลูแวร์ตูร์เกิดในแซ็ง-ดอแม็งก์ อาณานิคมของฝรั่งเศสที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮิสปันโยลา เขาเป็นทาสชาวคาทอลิกที่เคร่งศาสนาผู้กลายเป็นเสรีชนระหว่างค.ศ. 1772–1776 ก่อนเกิดการปฏิวัติเฮติ ลูแวร์ตูร์ถือตนเป็นชาวฝรั่งเศสเมื่อได้รับอิสรภาพ หลังจากนั้นเขาทำงานเป็นชาวไร่ นายทาส คนขับรถม้า คนขับล่อและเจ้าของโรงสีให้แก่พื้นที่เพาะปลูกหลายแห่ง ลูแวร์ตูร์มีอายุเกือบ 50 ปีเมื่อเกิดการปฏิวัติ เขาเริ่มต้นเป็นนายทหารของฌอร์ฌ เบียซู ผู้นำช่วงต้นของสงครามเพื่อเอกราชของแซ็ง-ดอแม็งก์ในปี ค.ศ. 1791 เดิมลูแวร์ตูร์เป็นพันธมิตรกับฝ่ายสเปนในเขตผู้ว่าการซานโตโดมิงโก (Captaincy General of Santo Domingo) ซึ่งเป็นอาณานิคมใกล้เคียง แต่ภายหลังเขาหันมาสวามิภักดิ์ต่อฝรั่งเศสเมื่อรัฐบาลสาธารณรัฐใหม่ประกาศการเลิกทาส จากนั้นลูแวร์ตูร์ใช้อิทธิพลทางการเมืองและทหารจนค่อย ๆ มีอำนาจเหนือคู่แข่งคนอื่น ๆ
ตลอดเวลาที่อยู่ในอำนาจ ลูแวร์ตูร์พยายามรักษาสมดุลทางเศรษฐกิจและความมั่นคงของแซ็ง-ดอแม็งก์ เขาฟื้นฟูเศรษฐกิจแบบนิคมเกษตรกรรมโดยใช้แรงงานรับจ้าง เจรจาความตกลงทางการค้ากับสหราชอาณาจักรและสหรัฐเพื่อแก้ปัญหาเศรษฐกิจชะลอตัว รวมถึงปรับปรุงกองทัพให้มีประสิทธิภาพ ลูแวร์ตูร์ไม่ได้ตัดความสัมพันธ์กับฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1800 หลังเอาชนะคู่แข่งในขบวนการปฏิวัติ เขาประกาศใช้รัฐธรรมนูญปกครองตนเองโดยมีตนเป็นผู้ว่าการตลอดชีพในปี ค.ศ. 1801 ซึ่งขัดประสงค์ของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1
ในปี ค.ศ. 1802 ลูแวร์ตูร์ได้รับเชิญจากฌ็อง บาติสต์ บรูเนต์ พลตรีของกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศสให้ไปร่วมประชุม แต่เขาถูกจับตัวแล้วถูกส่งไปคุมขังที่ป้อมฟอร์เดอจูในจังหวัดดูทางตะวันออกของฝรั่งเศส ก่อนจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1803 แม้ลูแวร์ตูร์จะเสียชีวิตก่อนการปฏิวัติเฮติจะมาถึงจุดสำคัญ แต่ผลงานของเขาได้ปูทางไปสู่ชัยชนะของฝ่ายเฮติในท้ายที่สุด เมื่อฝรั่งเศสซึ่งสูญเสียอย่างหนักจากการสู้รบและไข้เหลืองตัดสินใจยอมจำนนและถอนทัพจากแซ็ง-ดอแม็งก์ในปลายปีเดียวกัน หลังจากนั้นฌ็อง-ฌัก เดซาลีน นายทหารของลูแวร์ตูร์ประกาศเอกราชในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1804 เกิดเป็นจักรวรรดิเฮติที่หนึ่ง
ภาษาบัชการ์ดี
ภาษาบัซการ์ดี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงใต้ ที่ใช้พูดทางตะวันตกเฉียงใต้ของอิหร่านในจังหวัดเกอร์มาน ซิสสถานและบาลูเชสถาน และโฮร์โมสกัน มีสำเนียงการพูดแตกต่างกันมากมาย
ปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
ปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา (Primera División de Argentina) เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศอาร์เจนตินา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1891
อย่าทำอย่างนี้ไม่ว่ากับใครเข้าใจไหม
อย่าทำอย่างนี้ไม่ว่ากับใคร...เข้าใจไหม เป็นเพลงของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ และเป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม อาสาสนุก ประพันธ์คำร้องโดย สีห์ ธาราสด (นิติพงษ์ ห่อนาค) แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย สุวัธชัย สุทธิรัตน์ ผลิตออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2553 มิวสิกวิดีโอเพลงนี้มี เต๋อ ฉันทวิชช์ และ หนึ่งธิดา โสภณ มาร่วมแสดงด้วย
การตอบรับ
เพลง อย่าทำอย่างนี้ไม่ว่ากับใคร...เข้าใจไหม ได้อันดับสูงสุด 13 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์
ประวัติ
โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์ เป็นบุตรของนักธุรกิจ อับดุลลาฮี โอมาร์ มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน น้องสาวของเขา รากิยา โอมาร์ เป็นนักสิทธิมนุษยชน และน้องชายของเขา ราเจห์ โอมาร์ เป็นนักข่าว ครอบครัวอาศัยอยู่ที่กรุงโมกาดิชู
ปัจจุบันโอมาร์กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
งานการเมือง
โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โอมาร์ ได้ทำงานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโซมาเลีย ได้รับการแต่งตั้งเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 โดยนายกรัฐมนตรี โอมาร์ อับดีราซิด อาลี ชาร์มาร์กี
หลังจากที่ได้ทำงานในหน่วยงานภาครัฐอื่นๆ อีกมากมาย ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 โอมาร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอีกครั้งโดย นายกรัฐมนตรีโซมาเลียคนใหม่ โมฮัมเหม็ด อับดุลลาฮี โมฮัมเหม็ด
ต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2556 โมฮัมเหม็ด โมฮามุด อิบราฮิมได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
มีการปรับคณะรัฐมนตรีในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 อับดุลลาฮี ฮาจี ฮัสซัน ได้ดำรงตำแหน่งแทนโอมาร์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนใหม่
พุนต์แลนด์ โซมาลีแลนด์ และกาตาร์ ได้สนับสนุนให้โอมาร์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโซมาเลียในช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 โดยมีชีฟ ชานการาน แนร์เป็นผู้สื่อกลาง
ซัลลี่ ปาฏิหาริย์ที่แม่น้ำฮัดสัน
ซัลลี่ ปาฏิหาริย์ที่แม่น้ำฮัดสัน เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าชีวประวัติ จากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 2016 กำกับโดย Clint Eastwood เขียนบทโดย Todd Komarnicki ดัดแปลงจากหนังสืออัตชีวประวัติ Highest Duty เขียนโดย Chesley Sullenberger และ Jeffrey Zaslow นำแสดงโดยทอม แฮงส์ รับบทเป็น Sullenberger ร่วมกับ Aaron Eckhart, Laura Linney, Anna Gunn, Autumn Reeser, Holt McCallany, Jamey Sheridan, และ Jerry Ferrana เล่าเรื่องของการลงจอดฉุกเฉินของเที่ยวบินยูเอสแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 1549 บนแม่น้ำฮัดสัน โดย Sullenberger ซึ่งผู้โดยสารและลูกเรือรวม 155 คนรอดชีวิตทั้งหมดโดยบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย รวมไปถึงการสืบสวนและการออกสื่อในเวลาต่อมา
Eurytaenia
Eurytaenia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ โอคลาโฮมา ถึง เท็กซัส
การสังหารหมู่บนแม่น้ำโขง
การสังหารหมู่บนแม่น้ำโขง (Mekong River massacre) เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าของวันที่ 5 ตุลาคม 2011 เมื่อเรือขนส่งสินค้าสัญชาติจีนสองลำถูกโจมตีขณะล่องอยู่บนแม่น้ำโขงช่วงสามเหลี่ยมทองคำ พรมแดนระหว่างประเทศพม่ากับประเทศไทย เจ้าหน้าที่บนเรือชาวจีนทั้ง 13 คนบนเรือทั้งสองลำถูกฆาตกรรมและทิ้งศพลงแม่น้ำ เหตุการณ์นี้เป็นการโจมตีชาวจีนนอกเขตแดนของจีนที่มีผู้เสียชีวิตสูงสุดในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ รัฐบาลจีนตอบโต้โดยการสั่งหยุดการขนส่งทางเรือบนแม่น้ำโขงชั่วคราว และสร้างข้อตกลงร่วมระหว่างไทย พม่า และลาวเพื่อมีสิทธิ์ในการตรวจตราแม่น้ำร่วมกัน เหตุการณ์นี้ยังเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดสนธิสัญญาเนปยีดอ (Naypyidaw Declaration) และความร่วมมือในภูมิภาคเพื่อยับยั้งการค้ายาในพื้นที่
Eulobus
Eulobus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Onagraceae.
การสังหารหมู่บนแม่น้ำโขง
ในวันที่ 28 ตุลาคม 2011 เจ้าหน้าที่ชาวไทยจับกุมทหารกองกำลังผาเมืองจำนวนเก้าคนซึ่งต้องสงสัยมีส่วนรู้เห็นกับเหตุการณ์ แต่ต่อมาทั้งหมดได้ "สูญหายไปจากกระบวนการยุติธรรม" ในที่สุด พ่อค้ายา หน่อคำ และสมุนอีกสามคน ถูกตัดสินประหารชีวิตโดยรัฐบาลจีนด้วยความผิดเกี่ยวข้องกับเหตุฆาตกรรมหมู่ในครั้งนี้
Eulobus
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การสังหารหมู่บนแม่น้ำโขง
เหตุการณ์
เจ้าหน้าที่บนเรืออีกลำที่เห็นเหตุการณ์อ้างว่ามีกลุ่มชายพร้อมอาวุธปืนจำนวนแปดคนบุกเข้าเรือ "หัวผิง" และ "ยฺวี่ซิ่ง 8" ในช่วงเช้าของวันที่ 5 ตุลาคม 2011 โดยดหตุการณ์เกิดขึ้นในน่านน้ำของพม่า ต่อมาในวันนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำของไทยจากจังหวัดเชียงรายได้กู้เรือหลังการโจมตีด้วยปืนบนเรือ และพบแอมเฟตามีน 900,000 เม็ด มูลค่ามากกว่า 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนศพของเหยื่อชาวจีนถูกเก็บกู้ขึ้นมาจากแม่น้ำในภายหลัง ทั้งหมดล้วนถูกยิงหรือแทง บางส่วนถูกมัดและปิดตา
การสืบสวน
ผู้บัญชาการตำรวจภูธรเชียงรายระบุว่าแก๊งก์ค้ายาเรียกร้องเงินคุ้มกันจากเรือบนแม่น้ำโขง และบางทีก็ปล้นเรือเพื่อบังคับให้ขนส่งของผิดกฎหมายและยาเสพติด เจ้าหน้าที่ตำรวจสงสัยแต่แรกว่าเหตุการณ์นี้มีหน่อคำ ชายชาวฉาน สัญชาติพม่า วัยสี่สิบปี พ่อค้ายาและโจรสลัดแห่งสามเหลี่ยมทองคำ เป็นผู้บงการ รวมถึงเชื่อกันว่าหน่อคำเคยเป็นลูกมือของอดีตพ่อค้ายา ขุนส่า และหัวหน้าแก๊งที่มีสมาชิกกว่า 100 คน ผู้ก่อการค้ายา ขนส่งยา ลักพาตัว ฆาตกรรม และปล้นเรือสินค้าบนแม่น้ำโขงเป็นเวลาหลายปี อย่างไรก็ตาม การสืบสวนสอบสวนเพิ่มเติมพบส่วนพัวพัน กับทหารไทยจากกองกำลังผาเมืองซึ่งเป็นกองกำลังกำจัดยาเสพติดของกองทัพไทย
หลังการไล่ล่าหน่อคำโดยเจ้าหน้าที่ทางการทั้งจีนและไทย ในปลายเดือนเมษายน 2012 เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยของประเทศลาวสามารถจับกุมหน่อคำได้ในแขวงบ่อแก้ว และส่งตัวไปยังประเทศจีนในเดือนพฤษภาคม หน่อคำรับผิดต่อทางการจีนว่าเป็นผู้ก่อเหตุฆาตกรรม ส่วนรัฐบาลพม่ามีแผนที่จะส่งตัวผู้สมรู้ร่วมคิดไปยังจีนเพิ่มเติม
กระบวนการยุติธรรม
ในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2012 ศาลแขวงคุนหมิง (China's Intermediate People's Court of Kunming) ในมณฑลยูนนานตัดสินประหารชีวิตหน่อคำและพวกอีกสามคน ในจำนวนนี้ หนึ่งคนมาจากประเทศไทย, หนึ่งคนจากประเทศลาว และอีกคนรัฐบาลจีนระบุว่า "ไม่มีสัญชาติ" นอกจากนี้ยังมี Zha Bo และ Zha Tuobo ซึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตโดยลดหย่อนโทษและจำคุกแปดปีตามลำดับ จำเลยทั้งหกถูกปรับจำนวน 6,000,000 หยวน ($960,000) ขณะตัดสินมีผู้สังเกตการณ์ราว 300 คน ซึ่งมีทั้งญาติผู้เสียชีวิต สื่อมวลชน และผู้แทนทูตจากไทยและลาว ทั้งสี่คนถูกประหารชีวิตด้วยการฉีดสารพิษเมื่อ 1 มีนาคม 2013
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ภาพยนตร์เรื่อง เชือด เดือด ระอุ (กำกับโดย ดันเต หลั่ม) ได้เค้าโครงมาจากเหตุการณ์นี้ ออกฉายเมื่อปี 2016 รายได้ 1.18 พันล้านหยวน และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์รายได้สูงสุดของจีน
ระบบการได้ยิน
ระบบการได้ยิน (auditory system) เป็นระบบรับความรู้สึก/ระบบประสาทสัมผัส ซึ่งรวมทั้งอวัยวะการฟังคือหู และระบบประสาทเกี่ยวกับการฟัง
หูชั้นนอก
กระดูกอ่อนที่อยู่รอบ ๆ ช่องหูเรียกว่า ใบหู (pinna, auricle, auricula) คลื่นเสียงจะสะท้อนและเปลี่ยนไปเมื่อกระทบใบหู โดยความเปลี่ยนแปลงจะให้ข้อมูลเพิ่มเพื่อช่วยสมองกำหนดทิศทางของแหล่งเสียง มนุษย์ได้ยินเสียงรอบ ๆ ศีรษะได้ไม่เท่ากัน จะมีเสียงในความถี่บางอย่างและความดังบางระดับ ที่บางตำแหน่งจะได้ยินดีกว่า การรู้ทิศทางของเสียงโดยเฉพาะในแนวดิ่ง ขึ้นอยู่กับรูปร่างของใบหูอย่างสำคัญ ต่อจากนั้น คลื่นเสียงก็จะเข้าไปยังช่องหู (auditory canal) ซึ่งเป็นท่อที่ดูเหมือนไม่ซับซ้อน แต่ช่องหูจะขยายเสียงระหว่างความถี่ 3-12 กิโลเฮิรตซ์ ที่สุดของช่องหูเป็นแก้วหู (eardrum, tympanic membrane) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของหูชั้นกลาง (middle ear)
หูชั้นกลาง
คลื่นเสียงจะวิ่งผ่านช่องหูเข้าไปกระทบกับแก้วหู (ซึ่งใหญ่ประมาณ 9 มม. ) แล้วจะวิ่งผ่านหูชั้นกลางซึ่งเต็มด้วยอากาศผ่านลำดับกระดูกหู (ossicles) ที่ละเอียดอ่อน คือ กระดูกค้อน (malleus) กระดูกทั่ง (incus) และกระดูกโกลน (stapes)
กระดูกเหล่านี้ทำงานเหมือนคานงัดและลูกสูบ ที่แปลงแรงสั่นของแก้วหูที่มีความดันต่ำ ให้เป็นแรงสั่นมีความดันสูงเมื่อไปถึงช่องหูชั้นในรูปหอยโข่ง/คอเคลีย (cochlea) ที่เล็กกว่าซึ่งเรียกว่าช่องรูปไข่ (oval window) หรือ vestibular window จุดงัดเริ่มต้นคือกระดูกค้อนซึ่งเชื่อมกับแก้วหู เป็นตัวงัดกระดูกทั่ง ซึ่งจะงัดกับกระดูกโกลน ที่ทำหน้าที่คล้ายกับลูกสูบ โดยปลายจะปิดเชื่อมกับช่องรูปไข่ของคอเคลีย ความดันเสียง (แรงสั่น) ที่สูงกว่าที่ช่องรูปไข่ เป็นเรื่องจำเป็นเพราะว่า หูชั้นในเลยช่องรูปไข่เข้าไปเป็นน้ำ ไม่ใช่อากาศเหมือนหูชั้นกลางและหูชั้นนอก กระดูกค้อนและกระดูกทั่งเป็นส่วนเหลือค้างจากกระบวนการวิวัฒนาการ โดยเป็นส่วนของกระดูกขากรรไกรของสัตว์เลื้อยคลานที่เป็นบรรพบุรุษ
รีเฟล็กซ์สเตปีเดียส (stapedius reflex) ที่กล้ามเนื้อหูชั้นกลางจะช่วยป้องกันหูชั้นในจากความเสียหาย โดยลดการส่งต่อพลังงานเสียงเมื่อกล้ามเนื้อสเตปีเดียสเกิดทำงานตอบสนองต่อเสียงดัง (ที่ประมาณ 70-100 เดซิเบล SPL) หูชั้นกลางยังส่งข้อมูลของเสียงในรูปคลื่นเสียง ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นกระแสประสาทที่คอเคลียของหูชั้นใน
หูชั้นใน
หูชั้นในประกอบด้วยอวัยวะรูปหอยโข่ง/คอเคลีย (cochlea) (ในมนุษย์ มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 9 มม. ) และโครงสร้างที่ไม่เกี่ยวกับการได้ยินเสียงอื่น ๆ อวัยวะรูปหอยโข่งจะมีส่วน 3 ส่วนที่เต็มไปด้วยน้ำ โดยแรงดันที่เยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) ซึ่งแบ่งส่วนของโครงสร้าง จะเป็นตัวขับคลื่นในน้ำ สิ่งที่น่าสังเกตอย่างหนึ่งก็คือ ท่อที่เรียกว่า "cochlear duct/partition" หรือ "scala media" จะมี endolymph ซึ่งเป็นน้ำที่มีสารประกอบคล้ายกับของเหลวในเซลล์ อวัยวะของคอร์ติอยู่ในท่อนี้บนเยื่อกั้นหูชั้นใน และมีหน้าที่แปลงคลื่นกลไปเป็นสัญญาณไฟฟ้า อีกสองช่องที่เหลือเรียกว่า scala tympani และ scala vestibuli ซึ่งอยู่ในห้องหูชั้นใน (labyrinth) ที่เป็นกระดูก และเต็มไปด้วยของเหลวที่เรียกว่า perilymph ซึ่งมีสารประกอบคล้ายกับน้ำหล่อสมองไขสันหลัง ความแตกต่างทางเคมีของ endolymph และ perilymph เป็นเรื่องสำคัญต่อการทำงานของหูชั้นใน ซึ่งอาศัยความแตกต่างทางศักย์ไฟฟ้าของไอออน โพแทสเซียมและแคลเซียม (endolymph มีศักย์ไฟฟ้า 80-90 mV มากกว่า perilymph เพราะมีไอออนโพแทสเซียมมากกว่าแคลเซียม )
ถ้าคลี่อวัยวะรูปหอยโข่งออก (ในมนุษย์หญิงจะยาวประมาณ 33 มม. และชาย 34 มม. ) ก็จะพบส่วนต่าง ๆ ที่ตอบสนองต่อความถี่เสียงโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นปกติของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมดและสัตว์มีกระดูกสันหลังโดยมาก โดยส่วนที่ตอบสนองต่อความถี่สูงสุดจะอยู่ใกล้ช่องรูปไข่ (oval window) มากที่สุด ที่ตอบสนองต่อความถี่ต่ำสุดจะอยู่ไกลสุด และความถี่ที่ตอบสนองจะอยู่ในรูปฟังก์ชันยกกำลัง ในสัตว์บางสปีชีส์ เช่น ค้างคาวและโลมา จะมีบางความถี่ที่ตอบสนองเป็นพิเศษเพื่อสนับสนุนการใช้โซนาร์
อวัยวะของคอร์ติ
อวัยวะของคอร์ติเป็นแถบเยื่อบุผิวรับประสาทสัมผัส (sensory epithelium) ซึ่งวิ่งไปตามยาวในส่วน scala media ของอวัยวะรูปหอยโข่ง (cochlea) ทั้งหมด เซลล์ขนของมันแปลงคลื่นกลในของเหลวไปเป็นสัญญาณประสาท การทำงานของเซลล์ประสาทจำนวนมหาศาลเริ่มที่ขั้นแรกนี้ จากนี่ การประมวลข้อมูลเสียงต่อ ๆ ไปจะทำให้ทั้งได้ยินและเกิดปฏิกิริยาต่อการได้ยิน
เซลล์ขน
เซลล์ขน (Hair cell) เป็นเซลล์รูปแท่ง แต่ละเซลล์มีซีเลีย (cilia) ที่ทำงานโดยเฉพาะ ๆ ประมาณ 100-200 อันด้านบนเหมือนขน ซึ่งเป็นลักษณะที่ให้ชื่อของเซลล์ (ในมนุษย์ คอเคลียแต่ละข้างจะมีเซลล์ขนรวมกันประมาณ 16,000 เซลล์ ) มีเซลล์ขน 2 ประเภท คือ
มีเยื่อ tectorial membrane (TM) ที่วางลงเบา ๆ บนซีเลียที่ยาวที่สุดของ IHC เยื่อจะขยับตามวงจร (หรือคาบ) ของเสียงแล้วเบนซีเลีย ซึ่งทำให้เซลล์ตอบสนองทางไฟฟ้าด้วยการสร้าง Graded potential (ศักย์มีหลายระดับ) โดยเหมือนกับเซลล์รับแสงในตา คือไม่ได้สร้างศักยะงาน (action potential) เหมือนนิวรอนทั่ว ๆ ไป และศักย์แบบนี้ไม่ได้จำกัดโดยการ "มีหรือไม่มี" (all or none) เหมือนศักยะงาน
ถึงตรงนี้ อาจจะมีคำถามว่า แล้วการขยับขนทำให้เกิดความต่างศักย์ได้อย่างไร แบบจำลองในปัจจุบันเสนอว่า ซีเลียจะเชื่อมกันโดยใยเชื่อมปลาย (tip link) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่เชื่อมปลายของซีเลียอันหนึ่งไปยังอีกอันหนึ่ง ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นการดึงหรือดัน ใยเชื่อมปลายอาจเปิดช่องไอออนแล้วทำให้เกิดศักย์ไฟฟ้าในเซลล์ขน งานวิจัยปี 2553 แสดงว่า โปรตีน CDH23 (Cadherin-23) ร่วมกับ PCDH15 (Protocadherin-15) เป็นโมเลกุลของใยเชื่อมปลาย เชื่อว่า มีมอเตอร์ขับโดยแคลเซียมที่ทำให้ใยสั้นลงเพื่อทำให้ตึงอีก ซึ่งทำให้รับรู้เสียงที่ดังนานได้
นิวรอน
เซลล์ขนด้านใน (IHC) จะส่งสัญญาณให้ใยประสาทของนิวรอนนำเข้า (Afferent neuron) ผ่านไซแนปส์โดยใช้สารสื่อประสาทกลูตาเมต และนิวรอนนำเข้าจะส่งสัญญาณไปยังนิวรอนในระบบประสาทการได้ยินปฐมภูมิต่อไป มี IHC ในอวัยวะรูปหอยโข่งน้อยกว่านิวรอนนำเข้ามาก ดังนั้น เซลล์ขนแต่ละเซลล์จะเชื่อมกับใยประสาทนำเข้าหลายเส้น (คือนิวรอนนำเข้าหลายตัว) โดยใยประสาทจะเป็นของนิวรอนที่เป็นส่วนของโสตประสาท (auditory nerve) ซึ่งจะรวมเข้ากับ vestibular nerve กลายเป็น vestibulocochlear nerve หรือประสาทสมอง (cranial nerve) หมายเลข VIII ตำแหน่งที่เยื่อกั้นหูชั้นใน (basilar membrane) ให้ข้อมูลกับใยประสาทนำเข้าเส้นใดเส้นหนึ่งโดยเฉพาะสามารถพิจารณาได้ว่าเป็นลานรับสัญญาณ (receptive field) ของมัน
มีใยประสาทนำออกจากสมองไปยังคอคเคลียที่มีบทบาทในการได้ยินเสียง แต่ว่า บทบาทนี้ยังไม่ชัดเจน ไซแนปส์ของใยประสาทนำออกไปสุดที่ทั้งตัวเซลล์ขนนอก (OHC) และที่เดนไดรต์ของใยประสาทนำเข้าที่อยู่ใต้ IHC
ระบบประสาทกลาง
ข้อมูลเสียง ซึ่งตอนนี้ได้เข้ารหัสแล้ว (ไม่ได้เป็นเสียง) จะส่งไปทาง vestibulocochlear nerve ผ่านโครงสร้างต่าง ๆ รวมทั้ง cochlear nuclei และ superior olivary complex ซึ่งอยู่ที่ก้านสมอง ตลอดจน inferior colliculus ของสมองส่วนกลาง ซึ่งแต่ละขั้นตอนจะมีการประมวลข้อมูลเพิ่ม ข้อมูลในที่สุดก็จะส่งไปถึงทาลามัส ซึ่งจะส่งต่อไปยังเปลือกสมอง ในสมองมนุษย์ เปลือกสมองส่วนการได้ยินปฐมภูมิ (primary auditory cortex) จะอยู่ในสมองกลีบขมับ หัวข้อย่อยต่อไปไปนี้แสดงข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับโครงสร้างประสาทต่าง ๆ
Cochlear nucleus
ส่วน cochlear nucleus เป็นจุดแรกที่มีการประมวลข้อมูลประสาทที่หูชั้นในได้เปลี่ยนเป็นข้อมูล "ดิจิตัล" แล้ว ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เขตนี้แบ่งทางกายวิภาคและสรีรภาพออกเป็นสองส่วน คือ dorsal cochlear nucleus (DCN) และ ventral cochlear nucleus (VCN) นอกจากนั้น VCN ยังแบ่งโดยรากประสาท (nerve root) เป็น posteroventral cochlear nucleus (PVCN) และ anteroventral cochlear nucleus (AVCN)
Trapezoid body
trapezoid body เป็นมัดของใยประสาทไขว้ทแยง (decussating fiber) เข้าไปในพอนส์ด้านล่าง (ventral) ที่อยู่ในก้านสมอง ใช้ส่งข้อมูลให้ก้านสมองเพื่อประมวลเสียงจากหูทั้งสอง แอกซอนบางส่วนมาจาก cochlear nucleus แล้วข้ามไขว้ทแยงไปอีกด้านหนึ่งของศีรษะก่อนส่งไปที่ superior olivary nucleus ต่อไป ซึ่งเชื่อว่าช่วยกำหนดทิศทางของเสียง
Superior olivary complex
superior olivary complex อยู่ในพอนส์และได้รับกระแสประสาทโดยมากจาก ventral cochlear nucleus แม้ว่าจะได้จาก dorsal cochlear nucleus บ้างผ่าน Trapezoid body (ซึ่งเรียกอีกอย่างได้ว่า ventral acoustic stria ตัวย่อ VAS) ใน superior olivary complex จะมีส่วนที่เรียกว่า lateral superior olive (LSO) และ medial superior olive (MSO) ส่วนแรกสำคัญในการตรวจจับความแตกต่างของระดับเสียงระหว่างหู ขณะที่อีกส่วนสำคัญในการจำแนกความแตกต่างทางเวลาระหว่างหู
Inferior colliculi
inferior colliculi (IC) อยู่ด้านล่างต่อจากศูนย์ประมวลข้อมูลทางตาที่เรียกว่า superior colliculus ส่วน central nucleus ของ IC เป็นรีเลย์ของสัญญาณประสาทเสียงเกือบทั้งหมด และน่าจะช่วยรวมข้อมูล (โดยเฉพาะข้อมูลทิศทางของเสียงจาก superior olivary complex และจาก dorsal cochlear nucleus) ก่อนจะส่งสัญญาณต่อไปที่ทาลามัสและเปลือกสมอง
Medial geniculate nucleus
medial geniculate nucleus (MGN) หรือ medial geniculate body (MGB) เป็นส่วนของระบบรีเลย์ในทาลามัส ที่สื่อสัญญาณระหว่าง inferior colliculus กับคอร์เทกซ์การได้ยิน (auditory cortex) เป็นโครงสร้างที่มีนิวเคลียสย่อย ๆ ที่แตกต่างกันโดยสัณฐาน โดยใยประสาทนำเข้าและโดยใยประสาทนำออก และโดยรูปแบบการเข้ารหัสข้อมูล เชื่อว่า MGB มีผลต่อการกำหนดและรักษาการใส่ใจ
คอร์เทกซ์การได้ยินปฐมภูมิ
คอร์เทกซ์การได้ยินทุติยภูมิ (secondary auditory cortex) จะล้อมและเชื่อมกับ PAC โดยเขตทุติยภูมิต่าง ๆ จะเชื่อมกับเขตประมวลข้อมูลต่าง ๆ ของ STG, ของ superior temporal sulcus (STS) ด้านบน (dorsal), และของสมองกลีบหน้า ในมนุษย์ การเชื่อมต่อของเขตเหล่านี้กับ middle temporal gyrus (MTG) น่าจะสำคัญต่อการรู้คำพูด ส่วนสมองด้านหน้าของสมองกลีบขมับ (frontotemporal) ซึ่งเป็นส่วนที่รับรู้เสียง ทำให้เราสามารถจำแนกเสียงต่าง ๆ รวมทั้ง คำพูด ดนตรี หรือเสียงอื่น ๆ
ภาพรวม
หูชั้นนอกเป็นกรวยส่งแรงสั่นสะเทือนของเสียงไปให้แก้วหู โดยช่วยเพิ่มแรงดันเสียงในความถี่ระดับกลาง ๆ ส่วนกระดูกหู (ossicles) ในหูชั้นกลาง จะขยายแรงสั่นของเสียงประมาณ 20 เท่า โดยฐานของกระดูกโกลน (ซึ่งเป็นกระดูกหูอันหนึ่ง) จะเป็นตัวส่งแรงสั่นไปยังหูชั้นในผ่านช่องรูปไข่ (oval window) ซึ่งสั่นของเหลว perilymph ที่มีอยู่ทั่วหูชั้นใน แล้วทำให้ช่องรูปกลม (round window) โปนออกจากหูชั้นในเมื่อช่องรูปไข่โปนเข้า ทั้งท่อ Vestibular duct และ tympanic duct ล้วนเต็มไปด้วย perilymph ส่วนท่อ cochlear duct/partition ที่เล็กกว่าและอยู่ระหว่างท่อทั้งสองเต็มไปด้วย endolymph โดยของเหลวทั้งสองจะมีระดับไอออนและศักย์ไฟฟ้าที่ต่างกัน
OHC จะเชื่อมกับเส้นประสาทไม่หุ้มปลอกไมอีลินจาก spiral ganglion ที่สื่อสารได้ทั้งสองด้าน ประมาณใยประสาทหนึ่งต่อขน 30+ เส้น เทียบกับเซลล์ขนด้านใน (IHC) ที่ต่อกับเพียงแต่ใยประสาทนำเข้า แต่ในอัตราใยประสาท 30+ อันต่อขนหนึ่งเส้น มี OHC ในจำนวน 4 เท่าของ IHC และเยื่อฐานก็เป็นเยื่อที่ IHC และ OHC อยู่โดยมาก โดยความกว้างและความแข็งตึงของเยื่อจะเป็นไปตามความถี่เสียงที่ IHC ในตำแหน่งนั้นตรวจจับได้ดีที่สุด ที่ฐานของเยื่อจะเป็นส่วนที่แคบและแข็งตึงที่สุด (ความถี่สูง) และที่ปลายอวัยวะรูปหอยโข่งจะเป็นส่วนที่กว้างที่สุดและแข็งตึงน้อยที่สุด (ความถี่ต่ำ)
ส่วน tectorial membrane เป็นอวัยวะสนับสนุน IHC และ OHC ที่ช่วยขยายแรงสั่นโดยกระตุ้น OHC โดยตรง และกระตุ้น IHC ผ่านของเหลว endolymph ทั้งความกว้างและความแข็งตึงของ tectorial membrane จะคล้ายกับของเยื่อฐานเพื่อช่วยแยกแยะความถี่เสี่ยง
ส่วน superior olivary complex (SOC) ในพอนส์ จะเป็นส่วนแรกที่กระแสประสาทจากอวัยวะรูปหอยโข่งซ้ายขวาไปรวมกัน โดยมีนิวเคลียส 14 อันที่กำหนดแล้ว โดยแต่ละส่วนมีชื่อย่อดังต่อไปนี้
trapezoid body เป็นส่วนที่ใยประสาทจาก cochlear nucleus (CN) ข้ามไขว้ทแยงจากซ้ายไปขวา และจากขวาไปซ้าย โดยมาก การไขว้ทแยงช่วยให้กำหนดทิศทางของเสียงได้
CN สามารถแบ่งออกเป็นเขต ventral CN (VCN) และ dorsal CN (DCN) โดย VCN มีเซลล์หลัก ๆ 3 รูปแบบ คือ
กล่าวอย่างคร่าว ๆ ง่าย ๆ ก็คือ bushy cell ส่งสัญญาณไปยังเขตที่รับข้อมูลเสียงจากทั้งสองข้างใน olivary complex โดยที่ stellate cell จะกำหนดส่วนยอดและส่วนท้องของข้อมูลเสียง และ octopus cell จะกำหนดข้อมูลเกี่ยวกับเวลา
ส่วน lateral lemniscus มีนิวเคลียส 3 อัน คือ dorsal nuclei ตอบสนองข้อมูลเสียงซับซ้อนที่มาจากทั้งสองหู intermediate nuclei และ ventral nuclei จะตอบสนองอย่างกว้าง ๆ แบบซับซ้อนกลาง ๆ Ventral nuclei จะช่วย inferior colliculus (IC) ถอดรหัสแอมพลิจูดของเสียง โดยยิงสัญญาณทั้งแบบเป็นชุด ๆ (phasic) และแบบสม่ำเสมอ (tonic)
IC ได้รับสัญญาณจากเขตต่าง ๆ รวมทั้งที่เกี่ยวกับการเห็น (pretectal area - เพื่อขยับตาไปที่เสียง, superior colliculus - พฤติกรรมต่อและการหันไปทางวัตถุ ตลอดจนการขยับตาแบบ saccade), พอนส์ (superior cerebellar peduncle - การเชื่อมต่อระหว่างทาลามัสกับสมองน้อย เพื่อการได้ยินเสียงและเรียนรู้พฤติกรรมการตอบสนอง), ไขสันหลัง (periaqueductal grey - การได้ยินเสียงและการเคลื่อนไหวโดยสัญชาตญาณ), และทาลามัส การทำงานร่วมกับเขตต่าง ๆ แสดงว่า IC มีส่วนร่วมในพฤติกรรมสะดุ้ง (startle response) และรีเฟล็กซ์ลูกตา (ocular reflexes) นอกจากจะรวมข้อมูลจากประสาทสัมผัสต่าง ๆ แล้ว IC ยังตอบสนองต่อความถี่เสียง ทำให้สามารถตรวจจับเสียงสูงเสียงต่ำได้ IC ยังสามารถกำหนดความแตกต่างทางเวลาของเสียงที่มาจากทั้งสองหูอีกด้วย
medial geniculate nucleus (MGB) แบ่งออกเป็นส่วนล่าง (ventral) ซึ่งเป็นเซลล์รีเลย์หรือเซลล์ยับยั้งข้อมูลเกี่ยวกับความถี่ ความดัง ข้อมูลเสียงจากสองหู โดยส่งข้อมูลเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์, ส่วนบน (dorsal) ซึ่งเป็นนิวเคลียสที่รับข้อมูลหลายอย่างและซับซ้อน และมีส่วนเชื่อมโยมกับประสาทสัมผัสทางกาย, และส่วนแนวกลาง (medial) ซึ่งเป็นนิวเคลียสที่ตอบสนองต่อสัญญาณแบบทั้งกว้าง ซับซ้อน และแคบโดยส่งข้อมูลเกี่ยวกับความดังและช่วงเวลาเสียง
ส่วนคอร์เทกซ์การได้ยิน (auditory cortex, AC) มีหน้าที่ทำให้ได้ยินเสียง AC สามารถระบุเสียง (คือบอกว่าเป็นเสียงอะไรโดยชื่อ) และกำหนดแหล่งเสียง โดยจัดระเบียบเป็นแผนที่ภูมิลักษณ์โดยความถี่ คือ เซลล์จุดต่าง ๆ จะตอบสนองต่อการประสานเสียง (harmonies) ช่วงเวลา และความสูงต่ำของเสียงที่ต่าง ๆ กัน AC ซีกขวาจะไวต่อเสียงสูงต่ำมากกว่า ในขณะที่ซีกซ้ายจะไวต่อความแตกต่างของลำดับเสียงมากกว่า
คอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้าส่วน rostromedial (ตรงกลางด้านหหน้า) และ ventrolateral (ด้านข้างส่วนล่าง) จะทำงานตอบสนองต่อปริภูมิความถี่ (tonal space) และเมื่อบันทึกเสียงในความจำระยะสั้น ตามลำดับ ส่วน transverse temporal gyrus รวมบริเวณเวอร์นิเกและส่วนทำหน้าที่ย่อยของมัน มีหน้าที่เกี่ยวกับอารมณ์-เสียง อารมณ์-สีหน้า และเสียง-ความจำ ส่วน entorhinal cortex เป็นส่วนของระบบฮิปโปแคมปัสที่ช่วยบันทึกความจำเกี่ยวกับสิ่งที่เห็น-ที่ได้ยิน
ส่วนรอยนูนซูปรามาร์จินัล (supramarginal gyrus, SMG) ช่วยให้เข้าใจภาษาและให้ตอบสนองอย่างเห็นใจผู้อื่น คือ SMG จะเชื่อมเสียงกับคำพร้อมกับรอยนูนแองกูลาร์เพื่อช่วยเลือกคำพูด SMG จะรวมข้อมูลทั้งทางสัมผัส ทางการเห็น และทางการได้ยิน
ความสำคัญทางคลินิก
การได้ยินของมนุษย์ขึ้นอยู่กับสมรรถภาพของคอเคลียในการแยกแยะทั้งเสียงสูงต่ำ และเสียงดังค่อย การมีหูพิการอาจทำให้เกิดผลเสียทั้งในด้านพัฒนาการ สังคม จิตใจ และการรอบรู้สิ่งแวดล้อม มนุษย์อาศัยการปฏิสัมพันธ์กับบุคคลอื่นเพื่อทั้งพัฒนาการและเพื่อสังคม เด็กที่ตอนแรกดูว่ามีปัญหาพัฒนาการทางเชาวน์ปัญญาจริง ๆ อาจมีปัญหาการได้ยิน ดังนั้น จึงจำเป็นต้องตรวจสอบเด็ก ๆ ว่าสามารถได้ยินเสียงดีหรือไม่ เด็กที่รักษาให้ได้ยินปกติจะสามารถมีพัฒนาการในระดับที่สมควรต่อไปได้ ผู้ใหญ่ที่ไม่ได้ยินจะทำให้ห่างจากญาติพี่น้องครอบครัวและเพื่อน ทำให้ไม่สามารถดำรงความสัมพันธ์ ซึ่งอาจมีผลทำให้เกิดความซึมเศร้า จนถึงฆ่าตัวตาย
การได้ยินยังสำคัญในเรื่องการรอบรู้สิ่งแวดล้อมและการเห็นภยันตรายที่อาจมาถึงตัว เพราะว่า บ่อยครั้งเราจะสามารถได้ยินสิ่งที่กำลังเข้ามาใกล้ ๆ เราก่อนที่เราจะเห็น แม้บางครั้งเราอาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าได้ยินเสียงนั้นแล้ว หูที่พิการย่อมทำให้สมรรถภาพในการรู้สิ่งแวดล้อมนี้ลดน้อยถอยลง
การเสียการได้ยินบ่อยครั้งเกิดขึ้นพร้อมกับอาการมีเสียงในหู (tinnitus) ซึ่งแม้จะน้อยครั้งก็สามารถเพราะเกิดรอยโรคในวิถีประสาทการได้ยิน แต่บ่อยครั้งเกิดจากสาเหตุที่ไม่ชัดเจน และบางครั้ง จะเกิดในระดับเสียงความถี่สูง ที่อวัยวะไม่สามารถรับรู้แล้ว ทำให้ระบบประสาทเกิดความไวและออกอาการเหมือนกับได้ยินเสียงในความถี่นั้น (โดยคล้ายกับกลุ่มอาการหลงผิดว่าแขนขายังคงอยู่) เสียงในหูสามารถกวนประสาทของผู้ได้ยินได้จนทำให้เกิดอาการซึมเศร้าและผลอื่น ๆ ที่ตามมา
สเปกตรัมการเมือง
สเปกตรัมการเมือง (Political spectrum) เป็นระบบในการกำหนดลักษณะและจำแนกจุดยืนทางการเมืองที่แตกต่างกันแต่มีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ตำแหน่งเหล่านี้ตั้งอยู่บนเรขาคณิตพิกัดหนึ่งหรือหลายพิกัดที่แสดงมิติทางการเมืองที่เป็นอิสระ นิพจน์ เข็มทิศทางการเมือง และ แผนที่ทางการเมือง ใช้เพื่ออ้างถึงสเปกตรัมการเมืองเช่นกัน โดยเฉพาะกับแบบจำลองสองมิติที่เป็นที่นิยม
สเปกตรัมที่ประเทศส่วนใหญ่นิยมใช้ ได้แก่ การเมืองฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา ซึ่งแต่เดิมอ้างถึงการจัดที่นั่งในรัฐสภาฝรั่งเศสหลังการปฏิวัติ (ค.ศ. 1789 – 1799) โดยมีกลุ่มหัวรุนแรงอยู่ฝ่ายซ้าย และขุนนางอยู่ฝ่ายขวา ในขณะที่ลัทธิคอมมิวนิสต์และสังคมนิยมมักได้รับการยกย่องในระดับสากลว่าอยู่ฝ่ายซ้าย ส่วนอนุรักษนิยมและลัทธิฟาสซิสต์ได้รับการยกย่องในระดับสากลว่าอยู่ฝ่ายขวา ส่วนเสรีนิยมอาจหมายถึงสิ่งที่แตกต่างกันในบริบทที่แตกต่างกันบางครั้งอยู่ฝ่ายซ้าย (เสรีนิยมสังคม) และบางครั้งอยู่ฝ่ายขวา (เสรีนิยมอนุรักษ์) ผู้ที่มีมุมมองระดับกลางบางครั้งถูกจัดให้เป็นผู้ที่อยู่ในการเมืองสายกลาง การเมืองที่ปฏิเสธการเมืองฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา มักเรียกว่า การเมืองเชิงผสาน แม้ว่าป้ายจะมีแนวโน้มที่จะกำหนดตำแหน่งที่มีตำแหน่งตรรกะบนสเปกตรัม 2 แกนไม่ถูกต้อง เนื่องจากดูเหมือนว่าจะนำมารวมกันแบบสุ่มบนสเปกตรัมฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวา ฝ่ายละ 1 แกน
นักรัฐศาสตร์มักตั้งข้อสังเกตว่าสเปกตรัมฝ่ายซ้าย–ฝ่ายขวาเพียงแกนเดียวเรียบง่ายเกินไป และไม่เพียงพอสำหรับการอธิบายรูปแบบที่มีอยู่ในความเชื่อทางการเมือง และรวมถึงแกนอื่น ๆ แม้ว่าคำอธิบายที่ตรงข้ามขั้วอาจแตกต่างกันไป แต่แกนของสเปกตรัม 2 แกนที่นิยมมักจะแยกระหว่างประเด็นทางเศรษฐกิจ (ในมิติซ้าย-ขวา) และประเด็นทางสังคมและวัฒนธรรม (ในมิติของอำนาจ-เสรีภาพ)
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ (8 เมษายน พ.ศ. 2480 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นนักร้องเพลงไทยประจำวงดนตรี "ดุริยประณีต" มีความชำนาญในด้านคีตศิลป์ไทยหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นการขับร้องเพลงเกร็ด เพลงเถา เพลงละคร ขับเสภา มีความเชี่ยวชาญในการขับร้องเพลงประกอบการแสดงหุ่นกระบอก เคยมีผลงานในการบันทึกเสียง เป็นนักจัดรายการประจำสถานีวิทยุโทรทัศน์ ตลอดจนเป็นครูต้นแบบผู้คิดค้นนวัตกรรมการสอนขับร้องเพลงไทย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์) ประจำปีพุทธศักราช 2560
ชาติกำเนิด
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2480 ในครอบครัวบ้านดนตรี "ดุริยประณีต" วงดนตรีปี่พาทย์ในย่านบางลำพู กรุงเทพมหานคร ในความควบคุมของศุข ดุริยประณีต ผู้มีศักดิ์เป็นตา บิดาชื่อ เหนี่ยว ดุริยพันธุ์ มารดาชื่อ แช่มช้อย ดุริยพันธุ์ (ดุริยประณีต) ทั้งสองรับราชการเป็นคีตศิลปินประจำกองการสังคีต กรมศิลปากร นอกจากนี้ยังเป็นครูสอนขับร้องโรงเรียนนาฏศิลป  มีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 6 คน เป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงจำนวน 2 คน คือ ดวงเนตร ดุริยพันธุ์ และนฤพนธ์ ดุริยพันธุ์ ในวัยเด็กมักจะได้ติดตามบิดามารดาไปในงานแสดงดนตรีด้วยเสมอ ทำให้ได้ซึมซับเอาเรื่องของศิลปะการแสดงของไทยมาตั้งแต่นั้น นอกจากนี้ยังได้เรียนรู้เรื่องของศิลปะการแสดงจากสมาชิกในครอบครัวและครูดนตรีท่านอื่น ๆ อีกด้วย
การศึกษา
เริ่มเข้าศึกษาครั้งแรกที่โรงเรียนวรวุฒิวิทยาลัยในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 ต่อมาย้ายมาศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ และภายหลังได้ย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนเบญจมราชาลัยจนสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7
เริ่มเรียนขับร้องเพลงไทยกับครูชม รุ่งเรือง (ดุริยประณีต) ผู้เป็นน้าสาว ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของครูแช่มช้อย ดุริยพันธุ์ ตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ตามคำแนะนำของคุณย่าแถม ดุริยประณีต โดยเรียนเพลงมอญ เพลงเถา เพลงสามชั้น จนสามารถออกงานในวงดนตรีของคณะดุริยประณีตได้ และได้เรียนร้องเพลงกับครูชมจนถึงเมื่ออายุ 13 ปี ซึ่งในระหว่างนั้นเคยเข้าร่วมการประกวดขับร้องเพลงไทยได้รับรางวัลชนะเลิศมาโดยตลอด โดยเฉพาะรางวัลชนะเลิศการประกวดขับร้องเพลงไทยระดับมัธยมศึกษาในงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับชาติ ขณะกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ได้รับความกรุณาจากหม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรี ซึ่งโปรดน้ำเสียงและการขับร้องเป็นอย่างมาก ต่อมาจึงได้เรียนกลวิธีการขับร้องเพลงไทยและต่อเพลงกับมารดาจนมีความสามารถในการขับร้องเพลงได้หลายประเภท ทั้งการขับเสภา การขับร้องหุ่นกระบอก และเพลงพื้นเมือง นอกจากนี้ยังได้รับคำแนะนำในด้านการขับร้อง และเรียนรู้การเล่นเครื่องดนตรีไทยจากครูอีกหลายท่าน เช่น สุดา เขียววิจิตร สุดจิตต์ ดุริยประณีต สืบสุด ดุริยประณีต เบ็ญจรงค์ ธนโกเศศ ศรีนาฏ เสริมสิริ จิรัส อาจณรงค์ มนตรี ตราโมท ชิต แฉ่งฉวี สุเอ็ด คชเสนี สำเนียง ฟักภู่ ฉวีวรรณ เปลี่ยนทันผล เป็นต้น
การทำงาน
ภายหลังเกษียณอายุการทำงาน ได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษสอนขับร้องเพลงไทย ให้กับสถาบันการศึกษาและชุมนุมดนตรีไทย เช่น มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง โรงเรียนวัดปทุมวนาราม โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนบุญวัฒนา เป็นต้น
ผลงานทางวิชาชีพ
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ มีผลงานการขับร้องเพลงละคร เพลงเกร็ด บันทึกเสียงกับห้างแผ่นเสียงต่าง ๆ อาทิ ห้างแผ่นเสียงนารายณ์เหยียบกอบัว ห้างแผ่นเสียงโคลัมเบีย ห้างแผ่นเสียงคาเธ่ย์ เป็นต้น มีผลงานแถบบันทึกเสียงกับห้องบันทึกเสียง "เสริมมิตร" ในความควบคุมของ เสริม ศาลิคุปต บรรเลงเผยแพร่ออกอากาศทางสถานีวิทยุมากกว่า 100 เพลง และมีงานบันทึกแผ่นซีดีอีกจำนวนมากในตลอดระยะเวลากว่า 50 ปี
งานแรกที่ได้ทำเมื่อเข้าทำงานที่สถานีโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม คือการสอนขับร้องเพลงไทยให้กับนักแสดงที่อยู่ในสังกัดคณะละคร อาทิ "นาฏศิลป์สัมพันธ์" ตัวอย่างนักแสดงที่มีชื่อเสียง เช่น นงลักษณ์ โรจนพรรณ ศิริพร วงศ์สวัสดิ์ ฉลอง สิมะเสถียร นันทวัน เมฆใหญ่ รอง เค้ามูลคดี อีกทั้งได้เป็นนักร้องขับร้องเพลงไทยและขับเสภาประกอบประกอบการแสดงละครวิทยุโทรทัศน์ ในระหว่างนี้ยังได้ร่วมขับร้องเพลงไทยร่วมกับวงดนตรีไทย "ดุริยประณีต" และเคยได้รับเชิญให้ขับร้องเพลงไทยถวายหน้าพระพักตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ในโอกาสต่าง ๆ อีกทั้งได้รับเชิญให้ขับร้องเพลงไทยร่วมกับวงดนตรีไทยอื่น ๆ เช่น "เสริมมิตรบรรเลง" เป็นต้น
ในด้านสื่อสารมวลชน ได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดทำบทและดำเนินรายการวิทยุโทรทัศน์ เช่น "ไทยเพชรล้ำค่า" "คันธรรพศาลา" "เพลินเพลงกับนฤพนธ์" "รัตนสังคีต" "วรรณกรรมสังคีต" "อยู่อย่างไทย" เป็นต้น และเป็นผู้จัดรายการลิเกโทรทัศน์ในชื่อคณะ "สุรางครัตน์"
การสร้างสรรค์และเผยแพร่ผลงานต่อสาธารณชน
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ มีผลงานการประพันธ์ทางขับร้องเพลงไทย จำนวน 3 เพลง ได้แก่ "เทพรัญจวน เถา" "สุรินทราหู เถา" "เทพนฤมิต เถา" และมีความคิดริเริ่มในการสร้างนวัตกรรมการสอนขับร้อง โดยได้ประพันธ์เพลงและทางขับร้องเพลงเพื่อใช้เป็นสื่อการสอนวิชาขับร้องเพลงไทยให้แก่นิสิตนักศึกษา ได้แก่ "สามเสียงไพเราะ" "หัวใจเสียงเอื้อน" "กลวิธีการขับร้องเพลงไทย" และ "เสียงเอื้อนลูกกระทบ"
มรณกรรม
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2563 ที่โรงพยาบาลเจ้าพระยา กรุงเทพมหานคร ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว ปอดติดเชื้อ ไตวาย สิริรวมอายุ 82 ปี ได้มีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ตั้งบำเพ็ญกุศลศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส และเก็บศพเพื่อบำเพ็ญกุศลเป็นเวลา 100 วัน และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุด้านใต้ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2563
ลำไส้ใหญ่
ลำไส้ใหญ่ (Colon) เป็นอวัยวะที่อยู่ในระบบทางเดินอาหาร ลำไส้ใหญ่ของคนมีความยาวประมาณ 1.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 6 เซนติเมตร แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
รางวัลเกียรติยศ
สุรางค์ ดุริยพันธุ์ ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์) ประจำปีพุทธศักราช 2560 จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2561
ลำไส้ใหญ่
กายวิภาคศาสตร์ของลำไส้ตรง
เส้นเลือดแดง เส้นเลือดแดงหลักที่ให้เลือดเลี้ยงลำไส้ตรง ได้แก่ เส้นเลือดแดง superior rectal ซึ่งเป็นแขนงส่วนปลายของเส้นเลือดแดง inferior mesenteric โดยอยู่ติดกับผนังด้านหลังของลำไส้ตรง แล้วแบ่งเป็นซ้ายขวาในระดับกระดูก S3 เส้นเลือดแดงเส้นนี้มีแขนงย่อยมากมายซึ่งเชื่อมต่อกับทั้งเส้นเลือดแดง sigmoid และ middle rectal ดังนั้นเราจึงสามารถตัดเส้นเลือดแดงนี้ที่ตำแหน่งใดก็ได้ โดยไม่ทำให้ผนังของลำไส้ตรงขาดเลือด เส้นเลือดแดง middle rectal มีลักษณะเป็นเส้นเลือดแดงเล็กหลาย ๆ เส้น ต่อมาจากเส้นเลือดแดง internal iliac หรือจากแขนงย่อยของเส้นเลือดแดง internal pudendal เส้นเลือดแดงนี้วางพาดขวางลำไส้ตรง ชิดไปตามแนวของกระดูกเชิงกราน ดังนั้นการตัด lateral ligament จึงไม่ตัดโดนเส้นเลือดแดงเหล่านี้ เส้นเลือดแดงนี้ให้เลือดเลี้ยงชั้นกล้ามเนื้อของลำไส้ตรง และมีส่วนที่เชื่อมต่อกับเส้นเลือดแดง superior rectal ดังนั้นเราจึงสามารถเลาะลำไส้ตรง จนชิดกับกระดูกเชิงกรานได้ หลังจากที่ตัดเส้นเลือดแดง superior rectal แล้ว เส้นเลือดแดง inferior rectal มีลักษณะเป็นเส้นเลือดแดงเล็กหลาย ๆ เส้น ให้เลือดเลี้ยงกล้ามเนื้อหูรูดของทวารหนัก เส้นเลือดแดงนี้ต่อมาจากเส้นเลือดแดง internal pudendal โดยวางตัวอยู่ในชั้นไขมันภายใน ischiorectal fossa
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
พงศาวลี
ลำดับพงศาวลีของสุรางค์ ดุริยพันธุ์ เป็นดังนี้
ลำไส้ใหญ่
กายวิภาคศาสตร์ของลำไส้ตรง
เส้นเลือดดำ เส้นเลือดดำของลำไส้ตรง วางตัวไปตามแนวของเส้นเลือดแดง โดยแบ่งเป็น ร่างแหเส้นเลือดดำภายใน (internal venous plexus) ซึ่งจะระบายเลือดไปเข้าเส้นเลือดดำ superior rectal และร่างแหเส้นเลือดดำภายนอก (external venous plexus) ซึ่งจะระบายเลือดไปเข้าเส้นเลือดดำ inferior rectal
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น
ศิลปินแห่งชาติ กรมส่งเสริมวัฒนธรรม
ลำไส้ใหญ่
กายวิภาคศาสตร์ของลำไส้ตรง
ท่อน้ำเหลือง ท่อน้ำเหลืองของลำไส้ตรง วางตัวไปตามแนวของเส้นเลือดแดง โดยเริ่มต้นที่ต่อมน้ำเหลืองรอบ ๆ ลำไส้ตรง (perirectal node) แล้วไล่ไปตามเส้นเลือดแดงจนถึงต่อมน้ำเหลือง internal iliac ซึ่งรับน้ำเหลืองมาจากบริเวณของเส้นเลือดแดง middle rectal และต่อมน้ำเหลืองรอบ ๆ aorta (periaortic node) ซึ่งรับน้ำเหลืองมาจากบริเวณของเส้นเลือดแดง superior rectal โดยทั่วไปการกระจายของมะเร็งลำไส้ตรง ก็จะไปตามแนวต่อมน้ำเหลืองที่กล่าวข้างต้น ยกเว้นจะมีการอุดตันของต่อมน้ำเหลืองดังกล่าว มะเร็งจึงจะกระจายออกทางด้านข้างเข้าสู่เนื้อเยื่อรอบ ๆ ลำไส้ตรง หรือไหลลงมาทางด้านล่าง และกระจายไปยังต่อมน้ำเหลืองที่อยู่ด้านข้างของอุ้งเชิงกราน ไปตามแนวของเส้นเลือด middle rectal หรือทะลุไปถึงบริเวณขาหนีบ (inguinal region) ตามแนวของเส้นเลือดแดง inferior rectal ก็ได้ กลุ่มต่อมน้ำเหลืองที่สำคัญของลำไส้ตรง มี 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มต่อมน้ำเหลือง superior rectal อยู่ด้านหลังต่อ ampulla ในระดับสูงกว่ากล้ามเนื้อ levator ani หรือเรียกอีกชื่อว่า pararectal lymph glands of Gerota กลุ่มต่อมน้ำเหลือง middle rectal กระจายอยู่ตามแนวของเส้นเลือดแดง middle rectal โดยน้ำเหลืองจะไหลเข้าสู่ต่อมน้ำเหลืองที่อยู่รอบ ๆ เส้นเลือดในช่องท้องต่อไป ดังนั้นศัลยแพทย์ญี่ปุ่น จึงแนะนำให้เลาะต่อมน้ำเหลืองนี้ในระหว่างการผ่าตัดมะเร็งลำไส้ตรงด้วย
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น
เพจคีตานุสรณ์ ครูสุรางค์ ดุริยพันธุ์
ลำไส้ใหญ่
อ้างอิง
Cólon قولون Gaubtėnė žarna Ободно черво Colon Còlon ckb:کۆلۆن Tračník Colon (anatomeg) Colon Kojlo Colon fa:کولون Côlon Drólann Colon המעי הגס Debelo crijevo (kolon) Colon Colon 結腸 Тоқ ішек 결장 Colon Tjukktarmen Okrężnica (anatomia) Colon (anatomie) Ободочная кишка человека Colon Kolon Дебело црево (део) Malaking isaw Ободова кишка Colon 结肠
สุรางค์ ดุริยพันธุ์
แหล่งข้อมูลอื่น
หนังสือ E-book "สาราคีตานุสรณ์ ครูสุรางค์ ดุริยพันธุ์"
YouTube ช่อง “คีตานุสรณ์ ครูสุรางค์ ดุริยพันธุ์”
เม่าไข่ปลา
ผลรับประทานสดหรือทำแยม ยอดอ่อนรับประทานเป็นผักหรือใช้เป็นเครื่องเทศ ใบใช้เป็นยาแก้ไข้ เนื้อไม้สีแดง แข็ง ใช้ในงานก่อสร้างได้ ใบอ่อนและผลดิบใช้ปรุงอาหารให้มีรสเปรี้ยว ยอดและใบเพสลาดใช้กินแนมกับอาหารอื่นหรือใส่ยำ ปรุงรสเปรี้ยวแทนมะนาว
ความคิดเชิงไสยศาสตร์
ความคิดเชิงไสยศาสตร์ (Magical thinking) หรือ ความคิดเชิงเวทมนตร์ เป็นการยกการกระทำหนึ่งๆ ว่าเป็นเหตุของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่สมเหตุผลและไม่สมกับสิ่งที่สังเกตได้ มีตัวอย่างในความเชื่อทางศาสนา ความเชื่อพื้นบ้าน และความเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ ซึ่งมักอ้างว่าข้อวัตร การสวดมนต์หรือการสวดอ้อนวอน การบูชายัญ หรือการเว้นจากสิ่งต้องห้าม สัมพันธ์กับประโยชน์หรืออานิสงส์ที่จะได้จากการกระทำเช่นนั้น
ในจิตวิทยา ความคิดเชิงไสยศาสตร์อาจทำให้บุคคลกลัวที่จะทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือกลัวที่จะคิดอะไรบางอย่าง เพราะเชื่อว่าสิ่งเลวร้ายจะเกิดขึ้นเนื่องกับการกระทำหรือการคิดนั้น อนึ่ง ความคิดเชิงไสยศาสตร์อาจทำให้บุคคลเชื่อว่า เพียงแค่ความคิดเท่านั้นก่อผลต่างๆ ในโลกได้ นี้เป็นวิธีการคิดหาเหตุ (causal reasoning) แบบหนึ่ง ซึ่งเป็นเหตุผลวิบัติโดยเหตุ (causal fallacy) ที่บุคคลพยายามหาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุการณ์สองอย่างที่เกิดขึ้นต่อๆ กันหรือพร้อมกัน คือระหว่างการกระทำกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่ไม่ได้เป็นเหตุผลกับกันและกันจริงๆ
ในจิตเวช ความคิดเชิงไสยศาสตร์เป็นความผิดปกติทางความคิดด้านเรื่องที่คิด (content) เป็นความเชื่อผิดๆ ว่า ความคิด การกระทำ หรือคำพูดของตนเป็นเหตุหรือเป็นตัวป้องกันผลอะไรบางอย่างโดยวิธีใดวิธีหนึ่งที่ไม่เข้ากับเหตุผลทางธรรมชาติซึ่งเข้าใจกันอย่างสามัญแล้ว
ส่วนความคิดเชิงไสยศาสตร์เสมือน (Quasi-magical thinking) หมายถึง "กรณีที่เรามีพฤติกรรมเหมือนกับเชื่อผิดๆ ว่า การกระทำของตนมีอิทธิพลต่อผลที่เกิดขึ้น แม้ว่าจริงๆ แล้ว ตนจะไม่ได้เชื่ออย่างนั้น"
Associative thinking
นักวิชาการชาวตะวันตกสมัยวิกตอเรียกำหนด "associative thinking" (ความคิดเชื่อมโยง) ว่าเป็นรูปแบบเฉพาะอย่างหนึ่งของความคิดไร้เหตุผล (ซึ่งมักจะเห็นได้ในกลุ่มนักไสยศาสตร์) แต่ว่า ก็เหมือนกับรูปแบบต่าง ๆ ของความคิดเชิงไสยศาสตร์ทั้งหมด  การหาเหตุผลโดยความเชื่อมโยงหรือโดยความเหมือน  ไม่ใช่เรื่องที่มีเฉพาะกับนักไสยศาสตร์เท่านั้น ยกตัวอย่างเช่น การแพทย์โบราณของชาวตะวันตกมีหลักอย่างหนึ่ง (doctrine of signatures) ที่เชื่อว่า  ส่วนของพืชที่มีรูปร่างคล้ายกับอวัยวะในร่างกาย  จะสามารถใช้รักษาโรคในอวัยวะนั้นได้ ความคิดเชื่อมโยงเช่นนี้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการประยุกต์ใช้ representativeness heuristic (ฮิวริสติกโดยความเป็นตัวแทน) ของมนุษย์
นักมานุษยวิทยาชาวอังกฤษเอ็ดวาร์ด ไทเลอร์บัญญัติคำว่า "associative thinking" (ความคิดเชื่อมโยง) ว่าเป็น ความเขลาของผู้ทรงไสย (magician's folly) ในการถือเอาผิด ๆ ว่า ความเชื่อมโยงที่จินตนาการเอาเป็นเรื่องจริง คือ ผู้ทรงไสยคิดว่า  วัตถุ/สิ่งของ/เหตุการณ์ที่มีความคล้ายคลึงกัน  สามารถมีอิทธิพลต่อกันและกันได้ ยกตัวอย่างเช่น คนอะซานด์ (Azande) ในแอฟริกากลางเหนือ จะถูฟันจระเข้ที่ต้นกล้วยเพื่อให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ เพราะว่า ฟันจระเข้มีรูปร่างโค้งคล้ายลูกกล้วย  และจะงอกใหม่ถ้าหลุดออก  คนอะซานด์เห็นความคล้ายคลึงกันเช่นนี้  และต้องการที่จะสร้างความงอกใหม่ได้ให้กับต้นกล้วย จึงพยายามที่จะถ่ายทอดลักษณะฟันจระเข้ให้กับต้นกล้วย
ต่อมาชาวสก็อตเจมส์ เฟรเซอร์ ที่นับถือกันว่าเป็นบิดาของสาขามานุษยวิทยาปัจจุบันได้ต่อยอดหลักนี้  โดยแบ่งเวทมนตร์ (ไสยศาสตร์) ออกเป็นแบบ contagious (แบบติด) และแบบ sympathetic แบบติดเป็นเรื่องเกี่ยวกับการสัมผัสกัน คือ สิ่งที่เคยติดกันจะยังมีความเชื่อมโยงต่อกันและกันแม้ว่าจะแยกจากกันแล้ว เช่น การทำร้ายผู้อื่นโดยทำการต่อผมที่หลุดออกมาแล้วของคนนั้น ส่วนไสยศาสตร์แบบ Sympathetic และการแพทย์ทางเลือกแบบ homeopathy  ทำงานโดยหลักที่อ้างว่า "สิ่งที่เหมือนกันจะมีอิทธิพลต่อสิ่งที่เหมือนกัน" หรือว่า เราสามารถถ่ายทอดลักษณะของวัตถุหนึ่งไปยังอีกวัตถุหนึ่งที่คล้ายกันได้ เฟรเซอร์เชื่อว่า บุคคลเหล่านี้คิดว่า  โลกทั้งหมดทำงานโดยอาศัยหลักการซึ่งล้อเลียนกันแบบนี้
ในปี ค.ศ. 1925 นักปราชญ์ชาวฝรั่งเศส (Lucien Lévy-Bruhl)  กล่าวว่า  ชาวพื้นเมืองหรือคนดั้งเดิมที่มีวัฒนธรรมง่าย ๆ มี "ความคิดที่ไม่มีการแยกแยะละเอียดพอที่จะสามารถพิจารณาไอเดียหรือวัตถุสิ่งของว่า  เป็นคนละส่วนกับอารมณ์ความรู้สึกที่เกิดขึ้น  ซึ่งเป็นเหตุเกิดของไอเดียนั้น  หรือเป็นผลเกิดสืบเนื่องจากไอเดียนั้น" แล้วอธิบายว่า ชาวพื้นเมืองมีเหตุผลวิบัติโดย Post hoc ergo propter hoc ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเราสังเกตเหตุว่าเหตุการณ์ "ข" เกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ "ก" แล้วสรุปอาศัยความสืบเนื่องเช่นนี้อย่างเดียวว่า  "ก" เป็นเหตุของ "ข" นักปราชญ์ท่านนี้เชื่อว่า เหตุผลวิบัติเช่นนี้เป็นหลักสำคัญในวัฒนธรรมคนพื้นบ้าน  และเกิดขึ้นเป็นปกติและบ่อย ๆ
แม้ว่าจะมีมุมมองเช่นนี้ว่า ความคิดเชิงไสยศาสตร์ไม่ประกอบด้วยเหตุผลและเป็นการหาเหตุผลที่ไม่ดี  ในปี ค.ศ. 1966 นักมานุษยวิทยาชาวฝรั่งเศสเสนอว่า วิธีการทางไสยศาตร์บางอย่างมีอิทธิผลโดยเปรียบเทียบในการควบคุมสิ่งแวดล้อม มุมมองเช่นนี้ได้นำไปสู่ทฤษฎีทางเลือกอื่น ๆ ที่อธิบายความคิดทางไสยศาสตร์ โดยเป็นกระบวนการทางสัญลักษณ์ หรือกระบวนการทางจิตวิทยา  ซึ่งลดความแตกต่างกันระหว่างกระบวนการความคิดของ "คนมีการศึกษา" และ "คนวัฒนธรรมง่าย ๆ" ดังที่นักมานุษยวิทยาชาวอเมริกัน (Richard A. Shweder)  กล่าวไว้ในปี ค.ศ. 1977 ว่า "กระบวนการทางสติปัญญาทั่วไปของเราไม่ได้มีความคิดเชิงไสยศาสตร์น้อยไปกว่าวิธีการรักษาของชาวอะซานด์"