cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สัตว์ป่าคุ้มครอง
สัตว์ป่าคุ้มครอง หมายถึง สัตว์ป่าเพื่อการอนุรักษ์ ตามบัญชีแนบท้าย กฎกระทรวง กำหนดให้สัตว์ป่าบางชนิด เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง พ.ศ. 2546 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535
แบ่งได้  7 ประเภท
ประกอบด้วย
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006
ประวัติ
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก เดิมเคยอยู่ในความดูแลของกรมโยธาธิการ จากหลักฐานที่ปรากฏบริเวณสะพานข้ามคลองเสม็ดงาม ที่มีการทำป้ายอักษรระบุว่า "กรมโยธาธิการ พ.ศ. 2539" ซึ่งคาดว่าเป็นปีที่ก่อสร้างสะพาน ติดอยู่บริเวณราวสะพานทั้ง 2 ด้าน
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก มีระยะทาง 7.330 กิโลเมตร ขนาด 2 ช่องจราจร พื้นผิวจราจรแบบคอนกรีตและแอสฟัลต์คอนกรีต ความกว้าง 6 เมตร พร้อมติดตั้งไฟส่องสว่างพลังงานแสงอาทิตย์ และมีสะพานคอนกรีตเสริมแรงจำนวน 1 แห่ง มีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนสายอ่างหิน–เกาะตะเคียน ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตก สิ้นสุดบริเวณอู่ต่อเรือพระเจ้าตากสินมหาราช ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนจังหวัดจันทบุรี
ถนนสายนี้เป็นเพียงเส้นทางเข้าออกทางบกเส้นทางเดียวของบ้านเสม็ดงาม หรือที่เรียกกันในท้องถิ่นว่าเกาะเสม็ดงาม เนื่องจากภูมิประเทศที่เป็นแหลมยื่นออกมาและมีคลองเสม็ดงามแบ่งแยกจากแผ่นดินใหญ่
รายชื่อทางแยก
เนื่องจากทางหลวงท้องถิ่น จบ.ถ 1-0006 สายอ่างหิน–อู่ต่อเรือพระเจ้าตาก เป็นถนนระยะสั้นเพียงประมาณ 7 กิโลเมตร ทำให้ไม่มีทางแยกขนาดใหญ่ มีเพียงทางแยกย่อยในรูปแบบของถนนสายซอยภายในชุมชน จึงแสดงเพียงรายชื่อทางแยกที่มีความสำคัญและเชื่อมต่อกับสถานที่สำคัญ หรือถนนสายทางอื่นใกล้เคียง
ชเว ฮย็อน-ซ็อก
ชเว ฮยอน-ซอก (최현석; เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1999) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้นชาวเกาหลีใต้ เป็นหนึ่งในสองหัวหน้าวงของเทรเชอร์ร่วมกันกับพัค จี-ฮุน ภายใต้สังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ เทรเชอร์เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2020 ด้วยอัลบั้มชื่อ "The first step: Chapter one" ซึ่งมีสองเพลง ได้แก่ "Boy" และ "Come to me" เพลง "Boy" เป็นเพลงไตเติ้ล เขายังมีชื่อเสียงจากการปรากฏตัวทางโทรทัศน์ในฐานะผู้เข้าแข่งขันในรายการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอด มิกซ์ไนน์ และ วายจีเทรเชอร์บอกซ์
แหล่งข้อมูลอื่น
1999
ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรม
ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรม (ภาษาอังกฤษ: History of painting) เริ่มสร้างกันมาตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์และเผยแพร่ไปในทุกวัฒนธรรมและทุกที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ในโลกจนกระทั่งปัจจุบันนี้ จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรที่ 20 จิตรกรรมจะเป็นการเขียนศิลปะแสดงลักษณ์ (Representational art), ศิลปะศาสนา หรือศิลปะคลาสสิก หลังจากนั้นจึงมีการเริ่มเขียนจิตรกรรมที่เป็นแต่เพียงศิลปะนามธรรม (Abstract art) และต่อมาศิลป์มโนทัศน์ (Conceptual art)
การวิวัฒนาการของจิตรกรรมตะวันตกคล้ายคลึงกับการวิวัฒนาการของจิตรกรรมตะวันออกโดยทั่วไปในสองสามร้อยปีหลัง ศิลปะแอฟริกา, ศิลปะอิสลาม, ศิลปะอินเดีย, ศิลปะจีน, และศิลปะญี่ปุ่น แต่ละอย่างที่กล่าวมาต่างก็มีอิทธิพลสำคัญต่อศิลปะตะวันตก และในที่สุดศิลปะก็กลับไปมีอิทธิพลต่อศิลปะตะวันออก
จิตรกรรมก่อนประวัติศาสตร์
จิตรกรรมที่เก่าที่สุดพบที่ถ้ำโชเวท์ (Grotte Chauvet) ในประเทศฝรั่งเศสที่นักประวัติศาสตร์อ้างว่ามีอายุราว 32,000 ปี เป็นภาพที่แกะและทาสารสีแดงและดำเป็นภาพม้า, แรด, สิงห์โต, ควาย, ช้างแมมมอธ, และมนุษย์ที่ส่วนใหญ่อยู่ในท่าล่าสัตว์ นอกจากฝรั่งเศสแล้วจิตรกรรมผนังถ้ำก็ยังพบทั่วโลกเช่นในที่อื่นในประเทศฝรั่งเศส, อินเดีย, สเปน, โปรตุเกส, จีน, ออสเตรเลียและอื่นๆ ความเห็นถึงสาเหตุที่เขียนและความหมายของภาพก็มีกันไปต่างๆ มนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อาจจะเขียนภาพสัตว์เพื่อ “ยึด” เอาวิญญาณของสัตว์เพี่อจะได้ทำให้การล่าสัตว์ง่ายขึ้น หรืออาจจะเป็นการเขียนเพื่อสักการะธรรมชาติรอบข้าง หรืออาจจะเป็นความต้องการธรรมชาติพื้นฐานของมนุษย์ที่ต้องการแสดงออก หรืออาจจะเป็นการเขียนเพื่อเป็นการสื่อความหมายที่มีประโยชน์ก็ได้
ในยุคหินเก่าแก่ภาพเขียนรูปมนุษย์ในถ้ำจึงแบบว่าหาดูได้ยาก ภาพเขียนส่วนใหญ่เป็นภาพสัตว์ที่และไม่แต่สัตว์สำหรับการบริโภคแต่รวมทั้สัตว์ที่เป็นสัญลักษณ์ของความแข็งแกร่งด้วยเช่นแรด หรือ สัตว์ตระกูลเสือแมวเช่นภาพในถ้ำโชเวท์ บางครั้งก็จะมีเครื่องหมายจุด แต่ภาพมนุษย์เป็นแต่เพียงภาพพิมพ์ของมือหรือรูกึ่งสัตว์กึ่งคน ส่วนภาพเขียนในถ้ำอัลตามิรา (Cave of Altamira) ในประเทศสเปนมีอายุราวระหว่าง 14,000 ถึง 12,000 ก่อนคริสต์ศักราชมีภาพต่างๆ ที่รวมทั้งไบซอน
ในโถงวัวของลาส์โกซ์ในดอร์ดอญในฝรั่งเศสมีจิตรกรรมผนังถ้ำที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดที่เขียนระหว่าง 15,000 ถึง 10,000 ก่อนคริสต์ศักราช ความหมายของการเขียนไม่เป็นที่ทราบ ตัวถ้ำไม่ได้อยู่ในบริเวณที่อยู่อาศัยของผู้วาดซึ่งอาจจะหมายถึงว่าเป็นสถานที่ที่ใช้เฉพาะฤดูในประเพณีอย่างใดอย่างหนึ่ง สัตว์แต่ละตัวก็มีเครื่องหมายซึ่งอาจจะมีความหมายทางเวทมนตร์ สัญลักษณ์ที่คล้ายศรในลาส์โกซ์บางครั้งก็ตีความหมายกันว่าเป็นปฏิทินหรือหนังสืออัลมาแนค แต่ก็ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะสรุปอะไรได้แน่นอน
งานที่สำคัญที่สุดของยุคหินกลางคือภาพการเดินทัพของนักการสงครามที่เป็นจิตรกรรมผนังหินที่ชิงเกิลเดอลาโมลา (Cingle de la Mola) ในกัสเตยอง (Castellón) ในประเทศสเปนที่เขียนราวระหว่าง 7,000 ถึง 4,000 ก่อนคริสต์ศักราช วิธีเขียนอาจจะเป็นการพ่นสารสีบนผนัง การเขียนมีลักษณะเป็นธรรมชาติแต่ก็ตกแต่งเพิ่มบ้าง รูปที่วาดมีลักษณะเป็นสามมิติแต่ทับกัน
งานศิลปะของอินเดียที่เก่าที่สุดเป็นจิตรกรรมผนังหินจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ จิตรกรรมขูดหิน (Petroglyph) ที่พบในที่ต่างๆ เช่นที่หลบหินที่บิมเบ็ตคา บางแห่งก็มีอายุเก่ากว่า 5500 ก่อนคริสต์ศักราช งานเขียนประเภทนี้ทำต่อกันมาเป็นเวลาหลายพันปี ในคริสต์ศตวรรที่ 7 เสาสลักแห่งอจันตา (Ajanta) ในรัฐมหาราษฏระในประเทศอินเดียแสดงให้เห็นถึงความงดงามของจิตรกรรมของอินเดียและสีที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสีแดงและส้มเป็นสีที่ทำมาจากแร่ธาตุ
จิตรกรรมอินเดีย
จิตรกรรมอินเดียตามประวัติศาสตร์แล้ววิวัฒนาการมากจากการเขียนภาพบุคคลในศาสนาและพระมหากษัตริย์ จิตรกรรมอินเดียเป็นคำที่มาจากตระกูลการเขียนหลายตระกูลที่เกิดขึ้นในอนุทวีปอินเดีย จิตรกรรมแตกต่างกันไปมีตั้งแต่จิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ของถ้ำอจันต้า (Ajanta) ไปจนถึงงานที่ละเอียดละออของจุลจิตรกรรมของจิตรกรรมโมกุล และงานโลหะจากตระกูล Tanjore ส่วนจิตรกรรมจากแคว้นคันธาระ-ตักกสิลา เป็นจิตรกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากจิตรกรรมเปอร์เซียทางตะวันตก จิตรกรรมในอินเดียตะวันออกวิวัฒนาการในบริเวณตระกูลการเขียนของนาลันทาที่เป็นงานที่ได้รับอิทธิพลจากตำนานเทพอินเดีย
พราหมณ์
พราหมณ์ หรือ พราหมิณ (ภาษาสันสฤต: ब्राह्मण) เป็นวรรณะหนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นกลุ่มคนที่เฉพาะทางในการเป็นนักบวช (ปุโรหิต, บัณฑิต, หรือ บูชารี), อาจารย์ (อาจรรย์ หรือ คุรุ) และผู้ปกป้องแห่งการศึกษาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดผ่านทางสายเลือด
อ้างอิง
ขอบคุณบุญความดีที่สอนให้ผมเป็นคนดีและทุกๆคนและทุกศาสนาให้เราทำแต่ความดีเพื่อเกิดเป็นคนดีของศาสนา
พระเจ้าทองทิพย์ (น่าน)
พระเจ้าทองทิพย์ เป็นพระประธานในพระอุโบสถ วัดสวนตาล ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน วัดสำคัญของนครน่าน ได้รับการยกย่องว่าเป็นพระประธานที่สร้างสำเร็จด้วยอำนาจทิพย์แห่งเทพเทวา
ประวัติพระเจ้าทองทิพย์
ในการสร้างพระพุทธรูปทองทิพย์องค์นี้ในพงศาวดารเมืองน่าน กล่าวไว้ว่า... เมื่อจุลศักราช ๘๑๒ ตรงกับพุทธศักราช ๑๙๙๓ พระเจ้าติโลกราช เจ้านครเชียงใหม่ มีกำลังเข้ม แข็งได้กรีฑาทัพไปตีหัว เมืองต่างๆ ในแคว้นล้านนาไทย คือ เมืองลอ เมืองเทิง เมืองปง เมืองควร ไปทางตีนดอยลาวได้หัวเมือง เหล่านั้นไว้ในอำนาจ หมดแล้ว เลยยกเข้าไปตีเมืองน่าน พระองค์ได้ ตั้งทัพอยู่ที่สวนตาลหลวงตั้งทัพล้อมอยู่ได้ ๗ วัน โดยเร่งไพร่พลยิงปืนใหญ่ เข้าไปในเมือง พอตกกลางคืนก็ยกพลเข้าตี หวังจะเอาเมืองให้ได้ ฝ่ายพญาอินต๊ะแก่นท้าว ซึ่งเป็นเจ้านครน่านในเวลานั้นเห็นกองทัพ เชียงใหม่มีไพร่พลมากมายนัก ประกอบกับได้ยินกิตติศัพท์เล่าลือถึงความเก่งกล้าสามารถของพระเจ้าติโลกราชที่สามารถปราบหัวเมืองใกล้เคียงได้เกือบหมด เห็นชัดแจ้งว่าไม่อาจจะรักษาเมืองไว้ได้จึงได้อพยพครอบครัวหนี พระเจ้าติโลกราชจึงยกทัพไพร่พลเข้าเมืองได้อย่างง่ายดายไม่ต้องสู้รบให้เสียเลือดเสียเนื้อเลย เมื่อพระเจ้าติโลกราชยึดเมืองได้แล้ว จึงได้ปรึกษาเหล่านายทัพนายกองและเสนาอำมาตย์ทั้งหลายว่า การที่กองทัพของพระองค์เข้ายึดเมืองไว้ได้ในครั้งนี้ มิได้สู้รบให้เสียเลือดเสียเนื้อกำลังไพร่พลเลย เหมือนกับว่ามีเทพเจ้าเข้ามาช่วยเหลือจึงเห็นควรให้สร้างอะไรไว้อย่างหนึ่งเพื่อเป็นอนุสรณ์สักขีพยานในชัยชนะของพระองค์ ครั้งนั้นขุนนางเสนอว่าควรจะสร้างถาวรวัตถุเพื่อประชาชนรุ่นหลังจะรำลึกถึง เช่น สร้างพระพุทธรูปหล่อด้วยทอง เป็นต้น
ในที่สุดพระเจ้าติโลกราชก็ตัดสินพระทัยที่จะสร้างพระพุทธรูปหล่อด้วยทอง พระเจ้าทองทิพย์ ซึ่งพระเจ้าติโลกราชแห่งนครเชียงใหม่ โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นใน พ.ศ.๑๙๘๗ ลักษณะเป็นพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์องค์ใหญ่ ปางมารวิชัย ประดิษฐานในวิหารสวนตาล หน้าตักกว้าง ๑๐ ฟุต สูง ๑๔ ฟุต ๔ นิ้ว (๔.๑๑ เมตร) ใช้ทองคำหนักกว่า ๑๒ ตื้อ ซึ่งใช้ทองเยอะที่สุดในแผ่นดินล้านนา ในการสร้างพระพุทธรูปหล่อด้วยทองนี้ พระองค์ได้โปรดให้ช่างทั้งหลาย อาทิ พม่า เงี้ยว และชาวเมืองเชียงแสน กระทำพิธีหล่อหลอมทองและพิธีหล่อองค์พระพุทธรูปด้วย ช่างได้กระทำการหล่อทองเทเข้าเบ้าพิมพ์หลายครั้งหลายหนก็ไม่สำเร็จเพราะเบ้าพิมพ์แตกเสียทุกครั้ง ในที่สุดก็มีชายชราแปลกหน้านุ่งขาวห่มขาวมาช่วยทำจึงสำเร็จเรียบร้อยสมปรารถนา
เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จแล้ว พระเจ้าติโลกราชก็ทรงจัดให้มีการสวดปริตถมงคลและจัดให้มีงานมหกรรมเฉลิมฉลองทำบุญเป็นการใหญ่มโหฬารยิ่ง ส่วนชายชรานั้นก็หายสาบสูญไปไม่มีผู้ใดพบเห็นอีกเลย ประชาชนชาวเมืองต่างโจษขานกันว่าเป็น เทพยดาแปลงกายลงมาช่วย จึงได้ขนานพระพุทธรูปองค์นี้ว่า พระพุทธรูปทองทิพย์ หรือ พระเจ้าทองทิพย์ ตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน
จระเข้ (ภาพยนตร์)
จระเข้ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2523 โดย บริษัท ไชโยภาพยนตร์ กำกับและอำนวยการสร้างโดย สมโพธิ แสงเดือนฉาย นำแสดงโดย นาท ภูวนัย, มานพ อัศวเทพ, มีน วู, เถียน หนี, แองเจลา เวลล์, เคิร์ก วอร์เรน, สมชาย สวามิภักดิ์ และโรเบิร์ต ชาน
เนื้อเรื่อง
อาคม (นาท ภูวนัย) และมีน (มีน วู) เป็นสองนายแพทย์ที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพ ทั้งคู่ไม่มีเวลาให้ครอบครัวมากนัก จนกระทั่งได้หยุดพักผ่อนและพาครอบครัวไปเที่ยวเล่นน้ำทะเลที่พัทยา แต่ปรากฏว่าลูกสาวและภรรยาของทั้งคู่เกิดจมน้ำหายไป เมื่อพบศพกลายเป็นว่าถูกทำร้ายด้วยสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ ต่อมาเมื่อปรากฏข่าวทางหนังสือพิมพ์ จึงเชื่อว่าเป็นการกระทำของจระเข้ขนาดใหญ่ที่กลายพันธุ์เป็นจระเข้ยักษ์ ที่เป็นผลมาจากการทดลองระเบิดปรมาณูในมหาสมุทร  ทั้งคู่จึงออกตามล่าด้วยความแค้น ด้วยความช่วยเหลือจากชาวประมง (มานพ อัศวเทพ)
เบื้องหลังและความสำเร็จ
จระเข้ นับเป็นผลงานภาพยนตร์อีกเรื่องของไชโยภาพยนตร์ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสัตว์ประหลาด และใช้สเปเชียลเอฟเฟกส์รวมถึงเทกนิกในการสร้างเป็นจำนวนมาก โดยเป็นการร่วมกันสร้างของหลายชาติ และใช้นักแสดงหลากหลายเชื้อชาติ
เมื่อออกฉาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก จนกล่าวกันว่าสร้างความหวาดกลัวให้แก่ผู้คนถึงขนาดไม่กล้าลงไปอาบน้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติ อย่าง แม่น้ำหรือลำคลองเลยทีเดียว
ภาพยนตร์ได้ถูกนำไปฉายยังต่างประเทศ โดย ดิก เรนดอลล์ ด้วยการติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์ไปในราคา 1 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 20 ล้านบาท) เมื่อปี พ.ศ. 2522 ประสบความสำเร็จทำรายได้อย่างมาก โดยนำฉายควบคู่กับ Jaws ของสตีเวน สปีลเบิร์ก แต่ว่าได้มีการตัดต่อ ทำให้มีบางส่วนแตกต่างออกไปกับต้นฉบับที่ฉายในประเทศไทย
กระทรวงบริหารกลางสหรัฐ
หัวหน้ากระทรวงยังได้รับการจัดไว้ในลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐในกรณีที่ตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลง โดยอยู่ในลำดับถัดจากรองประธานาธิบดีสหรัฐ, ประธานสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ, และประธานชั่วคราวแห่งวุฒิสภาสหรัฐ
กระทรวงบริหาร
ข้างล่างนี่คือรายการกระทรวงในสหรัฐที่ดำเนินงานอยู่ในปัจจุบัน
ทองกวาว
ทองกวาว, ทอง หรือ ทองธรรมชาติ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในวงศ์ถั่ว มีถิ่นกำเนิดในเอเชียใต้ จากประเทศปากีสถาน, อินเดีย, บังกลาเทศ, เนปาล, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย และทางตะวันตกของอินโดนีเซีย
ทองกวาวมีชื่ออื่นอีกคือ กวาว ก๋าว (ภาคเหนือ), จอมทอง (ภาคใต้), จ้า (เขมร), ทองธรรมชาติ ทองพรหมชาติ ทองต้น (ภาคกลาง), ดอกจาน (อีสาน)
ลักษณะทั่วไป
ต้นไม้ ไม้ยืนต้นขนาดกลาง  สูง 5–15 เมตร  ผลัดใบ  เรือนยอดเป็นพุ่มกลมทึบ  ลำต้นแตกกิ่งต่ำคดงอ  เปลือกนอกสีเทาถึงสีเทาคล้ำค่อนข้างเรียบหรือแตกเป็นร่องตื้น ๆ เปลือกในสีแดง  สับเปลือกทิ้งไว้จะมีน้ำยางใส ๆ ไหลออกมาทิ้งไว้สักพักจะกลายเป็นสีแดง
ใบ ใบประกอบแบบขนนก  ปลายคี่  เรียงเวียนสลับ  ใบย่อยมี  3  ใบ  เรียงตรงข้าม  ใบย่อยที่ปลายเป็นรูปมนเกือบกลม  ใบย่อยด้านข้างรูปไข่เบี้ยว  กว้าง 8-15  ซม. ยาว 9-17  ซม. ปลายใบมน โคนใบสอบ  แผ่นใบหนา  หลังใบเกลี้ยง  ท้องใบมีขนสาก  เส้นแขนงใบข้างละ 5-7 เส้น  ก้านใบย่อยยาว 3-5  มม.
ดอก ออกเป็นช่อแบบไม่แตกแขนง  ตามกิ่งก้านและปลายกิ่ง  ช่อดอกยาว 2-15 ซม. ก้านช่อดอกมีขนสีน้าตาล ก้านช่อดอกยาว 3-4 ซม. กลีบรองกลีบดอกเชื่อมกันเป็นรูปบาตรยาว 1.3 ซม. ส่วนบนแยกออกเป็นกลีบสั้น ๆ 5 กลีบ มีขนสีน้ำตาลดำปกคลุมตลอดกลีบดอกยาว 7 ซม. มี 5 กลีบ ขนาดไม่เท่ากันคล้ายดอกถั่ว กลีบด้านล่างรูปเรือแยกเป็นอิสระดอกบานเต็มที่กว้างประมาณ 6 ซม. ดอกมีทั้งสีแสดและสีเหลืองสด ดอกสีเหลืองพบที่เชียงราย เชียงใหม่ อุบลราชธานี  สุรินทร์
ผล ผลเป็นฝักแบนรูปบรรทัดกว้าง  3.5 ซม. ยาว 1.5 ซม. ผลแก่สีน้ำตาลอมเหลืองมีขนอ่อนนุ่มสีขาวเป็นมัน มีเมล็ดเดียวตรงปลายฝัก
ฟอสเตอร์แอนด์พาร์ตเนอส์
ฟอสเตอร์แอนด์พาร์ตเนอส์ (Foster + Partners) เป็นบริษัทสัญชาติอังกฤษ ทำธุรกิจด้านสถาปัตยกรรม วิศวกรรม และการออกแบบผสมผสาน ก่อตั้งโดยนอร์มัน ฟอสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1967 ปัจจุบันบริษัทเป็นธุรกิจทางสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักร มีพนักงานรวม 1,500 คน และสตูดิโอย่อยในอีก 13 ประเทศทั่วโลก
ผลงานของบริษัท อาทิ สะพานมิลเลนเนียมในลอนดอน, สนามกีฬาเวมบลีย์แห่งใหม่, สนามกีฬานานาชาติลูซัยล์ ประเทศกาตาร์, ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด, ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง, ท่าอากาศยานนานาชาติเตโชตาเขมา ประเทศกัมพูชา, แอปเปิลพาร์ก, 30 เซนท์แมรีอักซ์, แอปเปิลสโตร์ สาขาเซ็นทรัลเวิลด์ (ร่วมกับ บริษัท สถาปนิก 49 จำกัด) และโครงการเดอะฟอเรสเทียส์ เป็นต้น
คราวน์โคโลนี
คราวน์โคโลนี (Crown colony) หรือ อาณานิคมในพระองค์ เป็นประเภทหนึ่งของการบริการอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษ
คราวน์โคโลนีถูกปกครองโดยข้าหลวงซึ่งได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษ (และ ในภายหลัง รัฐมนตรีว่าการอาณานิคม) ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะไม่ถูกใช้ตั้งแต่แรกก็ตาม อาณานิคมแห่งแรกซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่าคราวน์โคโลนี คือ อาณานิคมเวอร์จิเนีย ในสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน ในภายหลังจึงได้ถูกควบคุมโดยบริษัทเวอร์จิเนีย ในปี ค.ศ. 1624
จนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำดังกล่าวมักจะหมายถึงอาณานิคมซึ่งอังกฤษได้มาจากสงคราม อย่างเช่น ตรินิแดด และบริติชกินี แต่หลังจากจุดนี้ คราวน์โคโลนีได้มีการใช้อย่างแพร่หลายโดยหมายความถึงอาณานิคมใด ๆ ก็ตามที่ไม่ใช่บริติชราช และอาณานิคมซึ่งเป็นถิ่นฐานของอังกฤษ อย่างเช่น ออสเตรเลีย แคนาดา และนิวซีแลนด์ ซึ่งในภายหลังกลายมาเป็นดินแดนในปกครอง
คำดังกล่าวได้มีการใช้เรื่อยมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1981 เมื่อพระราชบัญญัติสัญชาติอังกฤษ ค.ศ. 1981 จัดระดับอาณานิคมอังกฤษที่เหลืออยู่เป็น "ดินแดนขึ้นกับอังกฤษ" และนับตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา อาณานิคมเหล่านี้ได้เป็นที่รู้จักกันว่า อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร
ลาตินอเมริกา
ลาตินอเมริกา เป็นกลุ่มของประเทศและดินแดนในซีกโลกตะวันตกที่มีการพูดภาษากลุ่มโรมานซ์ (เช่น ภาษาสเปน, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาโปรตุเกส) เป็นหลัก เป็นการจำแนกที่กว้างกว่ากลุ่มอื่น เช่น ฮิสแปนิกอเมริกาที่เฉพาะเจาะจงถึงประเทศที่พูดภาษาสเปน หรือไอบีโร-อเมริกาที่เฉพาะเจาะจงถึงประเทศที่พูดภาษาสเปนและโปรตุเกส
ศัพท์ "ลาตินอเมริกา" ใช้ครั้งแรกโดยฟรันซิสโก บิลบาโอ นักการเมืองชาวชิลี ในงานประชุม Iniciativa de la América. Idea de un Congreso Federal de las Repúblicas ใน ค.ศ. 1856 รัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในคริสต์ทศวรรษ 1860 ได้ทำให้ศัพท์นี้เป็นที่แพร่หลายโดยแปลเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า Amérique latine เพื่อให้เหตุผลสนับสนุนการมีส่วนร่วมทางทหารของฝรั่งเศสในเม็กซิโก และเพื่อรวมดินแดนที่พูดภาษาฝรั่งเศสเข้าไปในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาสเปนและโปรตุเกสเป็นหลัก
ถ้ารวมประเทศที่พูดภาษาฝรั่งเศสด้วย ลาตินอเมริกาจะประกอบด้วย 20 ประเทศ และ 14 ดินแดนที่กินพื้นที่จากเม็กซิโกถึงติเอร์ราเดลฟูเอโก และส่วนใหญ่ของแคริบเบียน มีเนื้อที่ประมาณ 19,197,000 ตารางกิโลเมตร (7,412,000 ตารางไมล์) คิดเป็นเกือบร้อยละ 13 ของพื้นผิวโลก ณ วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2020 มีประชากรในลาตินอเมริกากับแคริบเบียนประมาณมากกว่า 652 ล้านคน และใน ค.ศ. 2019 ลาตินอเมริกามีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศรวมอยู่ที่ 5,188,250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้ออยู่ที่ 10,284,588 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดตรัง
วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดตรัง เป็นวิทยาลัยในสังกัด คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่ที่ 89 หมู่ที่ 2 ตำบลควนธานี อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง
ประวัติ
วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดตรัง ได้ริเริ่มก่อสร้างขึ้นโดยดำริของ นายชวน หลีกภัย ขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เมื่อ พ.ศ. 2532  โดยสถานที่ก่อสร้างได้มีการประสานงานกับกำนันผู้ใหญ่บ้านตำบลควนธานี อำเภอกันตัง จังหวัดตรังในขณะนั้น คือ นายยวด มณีนูน และนายเพื่อม ปานชนะ โดยใช้พื้นที่ทุ่งลานไซหัก ประมาณ 96 ไร่   นพ.ณรงค์ ฉายากุล นายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดตรังในขณะนั้น ได้มาสำรวจสถานที่แล้วพบว่าสถานที่ดังกล่าวส่วนหนึ่งเป็นหนองน้ำและส่วนหนึ่งปลูกผักมีปัญหากับชุมชนน้อยมาก จึงสนับสนุนให้ใช้พื้นที่ดังกล่าวสร้างวิทยาลัยในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536 คณะกรรมการพิจารณาขอใช้ที่ดินได้พิจารณาให้กระทรวงสาธารณสุขใช้ที่ดิน 78 ไร่ 1 งาน 50.5 ตารางวาในการก่อสร้าง โดยใช้งบประมาณ 165 ล้านบาท เป็นงบผูกพันปี 2535–2538 นอกจากนี้ ยังได้รับการสนับสนุนจากประชาชนตำบลควนธานี บริจาคที่ดินทำถนนเข้าวิทยาลัยฯ และมีการสนับสนุนจากองค์กรภาครัฐและเอกชนอีก คือ ในปีงบประมาณ 2540 การกีฬาแห่งประเทศไทย สำหรับใช้ก่อสร้างสนามกีฬาควนธานี เพื่อใช้เป็นที่ออกกำลังกายสำหรับนักศึกษาและประชาชนในตำบลควนธานีและพื้นที่ใกล้เคียง
หลักสูตร
วิทยาลัยเปิดดำเนินการสอนในหลักสูตรต่างๆ ดังนี้
ชูโอ
ชูโอ ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าใจกลาง ซึ่งอาจหมายถึง
ขบวนการบาห์เรนเสรี
ขบวนการบาห์เรนเสรี (Bahrain Freedom Movement) หรือขบวนการบาห์เรนอิสลามเสรี (Bahrain Islamic Freedom Movement; ภาษาอาหรับ: حركة أحرار البحرين الإسلامية; Harakit Ahraar Al Bahrin Al Islamiyya) เป็นขบวนการทางศาสนาอิสลามที่มีฐานที่มั่นในมัสยิดทางเหนือ ของลอนดอน มีเว็บไซต์เป็นของตัวเองคือ เสียงจากบาห์เรน มีบทบาทสำคัญในการจลาจลในบาห์เรนเมื่อ พ.ศ. 2533 ผู้นำคือ Dr. Said Shehabi ซึ่งเคยเป็นผู้นำของพรรคอิสลามชีอะห์ในบาห์เรนชื่อ Al Wefaq และเป็นนักเขียนของหนังสือพิมพ์ภาษาอาหรับในลอนดอนชื่อ Al Quds Al Arabi หลังจากมีการเปลี่ยนรูปแบบรัฐบาลในบาห์เรนเมื่อ พ.ศ. 2544 ได้มีการเชิญชวนให้สมาชิกของกลุ่มนี้กลับมาร่วมในกระบวนการทางการเมืองของชาติ สมาชิกส่วนใหญ่ตัดสินใจกลับประเทศ ส่วนน้อยยังคงอยู่ในลอนดอนในฐานะผู้ลี้ภัย
สโมสรฟุตบอลกระบี่ในฤดูกาล 2561
สโมสรฟุตบอลจังหวัดกระบี่ในฤดูกาล 2561 เป็นฤดูกาลที่ 7 ของ กระบี่ เอฟซี ใน ไทยลีก 2. ฤดูกาลนี้กระบี่ เอฟซีได้เข้าร่วมการแข่งขันใน ไทยลีก 2, เอฟเอคัพ และ ลีกคัพ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ณ สนาม Eton Dorney มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ
ซุนส์วัล
ซุนส์วัล (Sundsvall, ) เป็นนครและเมืองหลักของเทศบาลซุนส์วัลในเทศมณฑลเว็สเตอร์นอร์ลันด์ ประเทศสวีเดน เมืองมีประชากร 51,354 คน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2010 และมีประชากรมากกว่า 95,000 คน อาศัยอยู่ในเขตเทศบาล
เรียวอิจิ ทางูจิ
เรียวอิจิ ทางูจิ (田口 良一 (Taguchi Ryōichi)) เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น อดีตแชมป์โลก 3 สถาบัน WBA (Unified),IBF และเดอะริง ​รุ่นไลท์ฟลายเวท พ.ศ. 2560 จนถึง พ.ศ. 2561 และอดีตแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์ฟลายเวท พ.ศ. 2557 จนถึง พ.ศ. 2560
มัคส์ กึนเทอร์
มัคส์ กึนเทอร์ (Max Günthör; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองฟรีดริชส์ฮาเฟิน ประเทศเยอรมนี เขาเล่นตำแหน่งตัวบล็อกกลางให้กับสโมสรเฟาเอ็ฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน
โควินทา (นักแสดง)
โควินทา (गोविंदा, เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2506) มีชื่อจริงว่า โควินท์ อรุณ อหุชา เป็นนักแสดงตลกที่มีชื่อเสียงของบอลลีวูด ผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของเขา คือ Salaam - e - Ishq : Tribute to Love และในปี พ.ศ. 2550 โควินทาได้เป็นนักแสดงรับเชิญ โอม ศานติ โอม และในปี พ.ศ. 2547 โควินทา ได้รับเลือกเป็น ส.ส. เมืองมุมไบ ร่วมกับ ธรรมเมนทร และดารา ซิงห์
บุพสัญญา
บุพสัญญา (”) เป็นเครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายอัญประกาศคู่แต่มีด้านปิดเพียงด้านเดียว หรือคล้ายรูปสระ ฟันหนู (") ใช้สำหรับเขียนแทนคำหรือประโยคที่อยู่ในบรรทัดบนหรือเหนือขึ้นไปในตำแหน่งกึ่งกลาง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเขียนซ้ำอีก สามารถใช้ขีดกลางยาวประกอบเครื่องหมาย (เช่น ———”———) เพื่อกำหนดขอบเขตของการกล่าวซ้ำโดยสังเขป และอาจพบเครื่องหมายบุพสัญญามากกว่าหนึ่งตัวในการซ้ำครั้งเดียวกัน (เช่น —”———”—) เวลาอ่านต้องอ่านคำเต็ม บทนิพนธ์หลายชนิดอาทิวิทยานิพนธ์ ไม่อนุญาตให้ใช้เครื่องหมายนี้ปรากฏในเนื้อหาเพื่อละข้อความ แต่ให้ใช้คำเต็มแทน
ภาษาญี่ปุ่นก็มีการใช้บุพสัญญา มีปรากฏในรหัสยูนิโคด U+3003 ดังนี้ 〃 มีชื่อเรียกว่า ditto mark หรือ โนะโนะจิเท็น (ノノ字点) รูปร่างคล้ายกับของภาษาไทยแต่เขียนอยู่ในระดับเดียวกับบรรทัด ภาษาอื่นที่นอกเหนือจากนี้ไม่มีการใช้บุพสัญญา แต่อาจพบการใช้ขีดกลางยาว (em dash) หรือคำว่า Ibid. และ Id. แทนในบรรณานุกรม
ตัวอย่างการใช้งาน
บุพสัญญาในกรณีนี้ใช้แทนวลี "เป็นวรรณคดีในรัชสมัย" ที่อยู่ข้างบน
ในทางปฏิบัติ การใช้เครื่องหมายนี้เหมาะกับการเขียนมากกว่าการป้อนข้อมูลเข้าคอมพิวเตอร์ เนื่องจากโปรแกรมประมวลคำหรือเว็บเบราว์เซอร์มักจัดตำแหน่งตามแนวดิ่งไม่ตรงกัน อันมีสาเหตุมาจากความกว้างของตัวอักษรแต่ละตัวที่ไม่เท่ากัน (หากใช้ไทป์เฟซแบบความกว้างเท่ากันจะไม่เกิดปัญหานี้) จึงต้องใช้ตารางเข้ามาช่วยจัดรูปแบบ นอกจากนั้นระบบคอมพิวเตอร์สามารถคัดลอกข้อความซ้ำไปวางไว้ในตำแหน่งที่ต้องการได้ เครื่องหมายนี้จึงมีความสำคัญน้อยลง
สนธิสัญญาลอนดอน (1604)
สนธิสัญญาลอนดอน เป็นสนธิสัญญาซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม (ปฏิทินเก่า ตรงกับ 28 สิงหาคม ในปฏิทินใหม่) ค.ศ. 1604 เพื่อยุติสงครามอังกฤษ-สเปนซึ่งยืดเยื้อมาเป็นเวลากว่า 19 ปี การเจรจาเกิดขึ้นที่โซเมอเซทเฮาส์ในลอนดอน จึงอาจรู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า การประชุมโซเมอเซทเฮาส์
ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ผู้สืบทอดตำแหน่ง สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ได้พยายามยุติความขัดแย้งที่ยืดเยื้อและสิ้นเปลือง พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน ทรงรับช่วงของสงครามต่อจากรัชกาลก่อนหน้า พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน ได้ตอบรับข้อเสนออย่างอบอุ่นและทรงสั่งเริ่มต้นการเจรจาในเวลาต่อมา
สงครามอังกฤษ-สเปนเป็นความขัดแย้งที่ซับซ้อนและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับสงครามแปดสิบปีในเนเธอร์แลนด์ สงครามศาสนาของฝรั่งเศส และสงครามเก้าปีในไอร์แลนด์ เงื่อนไขของสนธิสัญญาเป็นประโยชน์อย่างมากต่อสเปน เนื่องจากสเปนสามารถยุติการสนับสนุนของอังกฤษต่อกบฏดัตช์ตั้งแต่สนธิสัญญานันซัช (ค.ศ. 1585) และยุติการโจมตีการค้าทางทะเลของสเปน ในขณะเดียวกัน สนธิสัญญาดังกล่าวได้รับรองว่าสเปนจะยุติความหวังที่จะฟื้นฟูนิกายโรมันคาทอลิกในอังกฤษ หลังจากสนธิสัญญาดังกล่าว ทั้งสองชาติไม่มีสงครามต่อกันจนกระทั่ง ค.ศ. 1625
ไมเคิล แจ็กสัน ดิสอีสอิต (อัลบั้ม)
ไมเคิล แจ็กสัน ดิสอีสอิต (Michael Jackson's This Is It) หรือเรียกสั้นๆว่า ดิสอีสอิต (This Is It) เป็นอัลบั้มมรณกรรมซาวด์แทร็กบรรจุ 2 แผ่น โดยศิลปินอเมริกันบันทึกไว้ ไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายโดย อีพิก เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ซึ่งเพลง "This Is It" ได้ออกวางจำหน่ายมาก่อนหน้านี้พร้อมกับ 6 เพลงอาคิโอะที่บันทึกโดย ไมเคิล แจ็กสัน อัลบั้มนี้ได้ออกวางจำหน่ายมาพร้อมกับภาพยนตร์เรื่องไมเคิล แจ็กสัน ดิส อิส อิท ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่บันทึกการซ้อมแสดงคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายของไมเคิล แจ็คสัน ที่ดิโอ2อารีนา ในกรุงลอนดอน เป็นอัลบั้มที่หกที่จัดจำหน่ายโดยโซนี และโมทาวน์/ยูนิเวอร์แซล ตั้งแต่ไมเคิล แจ็กสัน เสียชีวิตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009
อัลบั้มนี้เปิดตัวอันดับ 1 จาก 14 ประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสหรัฐอเมริกา ,แคนาดา ,ญี่ปุ่น ,อิตาลี และฝรั่งเศส นอกจากนี้ได้จัดอันดับชาร์ตที่ 11 แห่งฟินแลนด์ อัลบั้มนี้ได้มียอดขายสูงสุดอันดับที่ 12 ในปี 2009 ในสหรัฐอเมริกา และมียอดขายสูงสุดในปี 2009 ในทั่วโลก อัลบั้มดิสอีสอิตได้มียอดขายกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก
ดอเรีย แร็กแลนด์
ดอเรีย ลอยซ์ แร็กแลนด์ (Doria Loyce Ragland; เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2499) เป็นพระชนนีของเมแกน ดัชเชสแห่งซัสเซกซ์ เป็นพระสัสสุของเจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ และเป็นยายของอาร์ชี เมานต์แบ็ตเทน-วินด์เซอร์ ผู้สืบสันตติวงศ์สหราชอาณาจักรลำดับที่ 7 เธอเคยทำงานเป็นช่างแต่งหน้า เจ้าของธุรกิจ ครูสอนโยคะ และนักสังคมสงเคราะห์ที่ทำงานในฝ่ายงานด้านสุขภาพจิตช่วง พ.ศ. 2558 ถึง 2561
ชีวิตช่วงต้น
ดอเรียเกิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2499 ในครอบครัวแอฟริกันอเมริกันในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ เป็นบุตรสาวของจีเนตต์ อาร์โนลด์ (Jeanette Arnold; พ.ศ. 2472–2543) กับอัลวิน แร็กแลนด์ (Alvin Azell Ragland; พ.ศ. 2472–2554) สามีคนที่สอง มารดาเป็นพยาบาล ส่วนบิดาเป็นพ่อค้าของโบราณตามตลาดนัด ส่วนเจมส์และเน็ตตี อาร์โนลด์ ตาและยายของเธอประกอบกิจเป็นคนยกกระเป๋าและพนักงานคุมลิฟต์ในโรงแรมเซนต์รีจิส ถนนยูคลิดในคลีฟแลนด์ซึ่งเป็นโรงแรมเฉพาะคนผิวขาวเท่านั้น  เธอย้ายตามบิดาและมารดาไปลอสแอนเจลิสตั้งแต่ยังเด็ก
เธอเข้าเรียนโรงเรียนมัธยมศึกษาแฟร์แฟกซ์ในลอสแอนเจลิส ต่อมาบิดามารดาหย่าร้างกัน ครั้น พ.ศ. 2526 บิดาสมรสใหม่กับเอวา เบอร์โรว์ (Ava Burrow) ครูปฐมวัย ซึ่งภรรยาใหม่ของพ่อคนนี้มีอายุไล่เลี่ยกับเธอ และเธอยังคงสนิทสนมกันแม้จะหย่าร้างกับบิดาไปแล้วก็ตาม แร็กแลนด์มีพี่ต่างพ่อสองคนคือโจเซฟ จูเนียร์ (Joseph Jr.) และเซาน์ดรา จอห์นสัน (Saundra Johnson) และมีน้องชายต่างแม่อีกคนหนึ่งชื่อจอฟฟรีย์ แร็กแลนด์ (Joffrey Ragland)
การทำงานและการศึกษา
หลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เธอเข้าทำงานเป็นช่างแต่งหน้า ที่นั่นเธอได้พบกับทอมัส มาร์เกิล อดีตสามี ซึ่งขณะนั้นเขาเป็นลูกจ้างของสตูดิโอละครโทรทัศน์เรื่อง เจเนอรัลฮอสพิทัล (General Hospital) ต่อมาเธอประกอบกิจเป็นตัวแทนท่องเที่ยวและเปิดธุรกิจส่วนตัวขนาดย่อม แต่ถูกฟ้องล้มละลายช่วงกลางปี 2000 เธอสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง พ.ศ. 2558 เธอสอบผ่านเพื่อรับใบอนุญาตด้านสังคมสงเคราะห์ในแคลิฟอร์เนีย หลังสำเร็จการศึกษาสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนียตั้งแต่ พ.ศ. 2554 แร็กแลนด์ทำงานด้านสังคมสงเคราะห์ ณ ศูนย์สุขภาพจิตดีดี เฮิตช์ (Didi Hirsch Mental Health Service) เมืองคูลเวอร์ รัฐแคลิฟอร์เนียสามปี เธอลาออกจากคลินิกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันเธอยังทำงานป็นครูสอนโยคะ
จางฮว่า
จางฮว่า หรือ เจี๊ยงหั่ว ในภาษาฮกเกี้ยน  เป็นนครภายใต้เทศมณฑล และเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลจางฮว่า ในประเทศไต้หวัน จางฮว่าเป็นนครภายใต้เทศมณฑลที่มีประชากรมากที่สุด และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครไถจง–จางฮว่า ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของไต้หวัน
นครแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวปาปู้ซ่า (巴布薩族) หรือชาวเมาอู้ชู่ (貓霧捒族) มานานนับร้อย ๆ ปี ทั้งเป็นฐานทัพของชาวฮั่นที่รุกรานไต้หวันในอดีต ผู้รุกรานเหล่านี้ตั้งป้อมปราการไม้ไผ่เรียงราย เป็นเหตุให้ท้องที่นี้ได้ชื่อว่า "เมืองไม้ไผ่"
จางฮว่าเป็นรู้จักกันดีจากสถานที่สำคัญอย่าง พระพุทธรูปองค์ใหญ่แห่งวัดปากั้วชาน (八卦山大佛) รูปปั้นนี้สูง 26 เมตร ตั้งอยู่บนยอดเขาปากั้วที่มองเห็นทัวทัศน์ของตัวเมืองได้ ทางเดินหลักขึ้นไปยังรูปปั้นพระใหญ่นั้นเรียงรายไปด้วยรูปปั้นในตำนานทางพุทธศาสนา อีกสถานที่หนึ่งที่น่าสนใจคือวัดที่เก่าแก่ที่สุดของไต้หวัน วัดขงจื้อแห่งจางฮว่า (彰化孔子廟)
สาธารณรัฐจีน
หลังจากญี่ปุ่นส่งมอบไต้หวันให้กับสาธารณรัฐจีนเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 1945 นครจางฮว่า ก็ได้รับการสถาปนาเป็นนครที่ปกครองภายใต้มณฑลของมณฑลไต้หวันเมื่อวันที่ 25 ธันวาคมในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 1951 ได้มีการจัดตั้งสำนักงานนครจางฮว่าขึ้น และต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม 1951 ได้มีการลดฐานะลงเป็นนครที่ปกครองภายใต้เทศมณฑล และกลายเป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลจางฮว่า
ภูมิศาสตร์
นครจางฮว่ามีพื้นที่ราบมากมาย อย่างไรก็ตาม ที่ราบถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนตามทิวเขาตอนกลางของไต้หวัน ส่วนที่หนึ่งเป็นพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ และอีกส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือถึงแม้จะเป็นที่ราบเรียบ แต่มักได้รับผลกระทบจากการพังทลายของดินที่เกิดจากพายุไต้ฝุ่นในฤดูร้อน จึงไม่เหมาะสำหรับการอยู่อาศัย
อุณหภูมิโดยเฉลี่ยรายปีของนครจางฮว่าอยู่ที่ 22.4 °C โดยเดือนกรกฎาคมจะร้อนที่สุด และเดือนมกราคมจะหนาวที่สุด ปริมาณน้ำฝนรายปีอยู่ที่ 1723.4 mm โดยในเดือนมิถุนายนจะมีฝนตกชุกที่สุด และเดือนพฤศจิกายนจะแห้งแล้งที่สุด ปริมาณน้ำฝนจะน้อยลงในทางทิศตะวันตกใกล้กับแนวชายฝั่ง
การขนส่ง
ในนครจางฮว่ามีสถานีรถไฟของการรถไฟไต้หวันแห่งเดียว คือ สถานีรถไฟจางฮว่า
ทางด่วน 1 เชื่อมต่อนครจางฮว่าเข้ากับนครไถจง และเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักในการสัญจรไปมาระหว่างสองเมืองนี้ ทางด่วน 3 ตัดกับทางด่วน 1 ที่จางฮว่า และยังเชื่อมต่อกับทางหลวงมณฑล 74 อีกด้วย
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ความหมายตราสัญลักษณ์
พระราชลัญจกรประจำพระองค์ รัชกาลที่ 9 เป็นภาพพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ประกอบด้วยวงจักร กลางวงจักรมีอักขระเป็นอุณาโลม รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออกโดยรอบ เหนือวงจักรเป็นพระเศวตฉัตร 7 ชั้น ตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ อันหมายถึง พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ มีพระบรมเดชานุภาพเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โดยในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์ได้ประทับเหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ตามโบราณราชประเพณี และสมาชิกรัฐสภาได้ถวายน้ำอภิเษกจากทิศทั้งแปดเป็นครั้งแรกแทนราชบัณฑิต
ส่วนพระแท่นลานั้นโรยด้วยดอกพิกุลเงินพิกุลทอง 9 ดอก พระราชลัญจกรล้อมรอบด้วยเพชร 80 เม็ด หมายถึงพระชนมพรรษา 80 พรรษา
ด้านบนพระราชลัญจกรเป็นพระมหาพิชัยมงกุฎ อันเป็นเครื่องประกอบพระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ และเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ภายในพระมหาพิชัยมงกุฎเป็นเลข 9 หมายถึงรัชกาลที่ 9 พระมหาพิชัยมงกุฎนั้นอยู่ด้านหน้าพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรซึ่งอยู่กึ่งกลาง และขนาบข้างด้วยพระเศวตฉัตร 7 ชั้น อันเป็นเครื่องแสดงพระราชอิสริยยศอันยิ่งใหญ่ของพระมหากษัตริย์
ด้านล่างพระราชลัญจกรเป็นเลข 80 หมายถึงพระองค์มีพระชนมพรรษา 80 พรรษา ถัดจากเลขไทยลงมาเป็นแพรแถบบอกชื่องานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 แพรแถบนอกจากบอกชื่องานพระราชพิธีแล้ว ยังรองรับประคองพระเศวตฉัตรด้วย
กลองมลายู
กลองมลายู มีลักษณะเดียวกับกลองแขก แต่สั้นและอ้วนกว่า หน้าหนึ่งใหญ่ อีกหน้าหนึ่งเล็กขึ้นหนังสองหน้า เร่งให้ตึงด้วยหนังรูดให้แน่น สายโยงเร่งเสียงทำด้วยหนัง หน้าใหญ่อยู่ทางขวาตีด้วยไม้งอ หน้าเล็กตีด้วยฝ่ามือ ใช้บรรเลงคู่เหมือนกลองแขก ลูกเสียงสูงเรียกว่า"ตัวผู้" ลูกเสียงต่ำเรียกว่า"ตัวเมีย" ใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์นางหงส์และวงบัวลอย
อุลตร้าแมนเมบิอุส
อุลตร้าแมนเมบิอุส เป็นละครโทรทัศน์ชุดโทคุซัทสึของซีรีส์อุลตร้าแมน ผลิตโดยสึบุรายะ โปรดักชั่น ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2006 จนถึงวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2007 มีจำนวนตอนทั้งหมด 50 ตอน ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 17.30 - 18.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ ทีบีเอส ในประเทศญี่ปุ่น
ภาพรวม
อุลตร้าแมนเมบิอุสเป็นผลงานครบรอบ 40 ปี ของซีรีส์อุลตร้าแมน โดยเป็นภาคต่อของละครชุดโทรทัศน์อุลตร้าแมนยุคโชวะตั้งแต่ "อุลตร้า คิว" ไปจนถึง "อุลตร้าแมน 80" และดำเนินเรื่องในโลกที่ไม่มีสัตว์ประหลาดหรือมนุษย์ต่างดาวปรากฏตัวบนโลกเป็นเวลาประมาณ 25 ปีนับตั้งแต่อุลตร้าแมน 80 กลับดาวอุลตร้าในตอนสุดท้าย (ตอนที่ 50) ของ 80
นอกจากนี้ไม่เพียงแต่นำเสนออุลตร้าแมนในยุคโชวะและสัตว์ประหลาดมนุษย์ต่างดาวยอดนิยมในอดีตเท่านั้น แต่ยังทำให้ตัวละครมีการพูดถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาว รวมไปถึงคำพูด วลี และเหตุการณ์ในอดีตที่คนรู้จัก โดยมีมีการเชื่อมโยงกับผลงานก่อนหน้านี้ และนักแสดงจากผลงานดั้งเดิมสามารถกลับมาได้แสดงอีกครั้งในบทบาทเดิม นอกจากการปรากฏตัวอีกครั้ง ยังมีการตั้งค่าปรับปรุงเส้นเรื่องโลกทัศน์ใหม่ที่เกี่ยวข้องกับผลงานที่ผ่านมาได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการ และปรับปรุงในส่วนที่นักแสดงไม่สามารถปรากฏตัวได้
เนื้อเรื่อง
วันเวลาผ่านไปกว่า 25 ปี นับจากการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของเหล่าอุลตร้าแมนบนโลกมนุษย์ บัดนี้ โลกที่สงบสุขกำลังจะถูกคุกคามจากเหล่าสัตว์ประหลาด และมนุษย์ต่างดาวผู้ชั่วร้ายอีกครั้ง เจ้าพ่ออุลตร้า ผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์จักรวาล นครแห่งแสงสว่าง ได้มอบหมายให้อุลตร้าแมนเมบิอุส นักรบหนุ่มมือใหม่ ผู้ได้รับการฝึกฝนวิชาการต่อสู้จากอุลตร้าแมนทาโร่ มาประจำการบนโลกมนุษย์ เพื่อทำหน้าที่ปกป้องโลกให้พ้นจากภยันตราย และเพื่อเรียนรู้สิ่งสำคัญล้ำค่าจากโลกมนุษย์ เฉกเช่นเหล่าอุลตร้าแมนรุ่นพี่ในอดีต เมบิอุสเดินทางมาแฝงตัวอยู่บนโลกในร่างของ ฮิบิโนะ มิไร เด็กหนุ่มผู้มีจิตใจบริสุทธิ์ และได้พบกับเพื่อนหนุ่มสาวชาวโลก ร่วมกันเป็นสมาชิกหน่วย Crew Guys ชุดใหม่ ร่วมกันปกป้องโลก และสานต่อมิตรภาพอันยาวนานระหว่าง มนุษย์โลก กับ เพื่อนร่างยักษ์สีเงิน ผู้มาจากนครแห่งแสงสว่าง
การแปลงร่าง
เมื่อ มิไร ทำการแปลงร่างของเขาจะยกศอกชูเมบิอุสเบรซขึ้นแล้วใช้มือขวารูดผ่านหน้าเมบิอุสเบรซ ท่าบินในตอนแรกจะยกศอกเหมือนตอนเปลี่ยนร่าง แต่ถัดมาก็จะเปลี่ยนเป็นท่าบินโดยกางมือ 5 นิ้ว เช่นเดียวกับ อุลตร้าแมนทาโร่ ท่วงท่าในการต่อสู้ของเมบิอุส จะดูเหมือนพี่น้องอุลตร้าหลาย ๆ คนรวมกัน ในร่างอุลตร้าแมนของเมบิอุส จะยังคงมีเมบิอุสเบรซติดอยู่ที่ข้อมือ สามารถเรียกดาบแสงออกมาใช้งานได้
เมบิอุสเบรฟ
เมบิอุสที่ได้ยืมพลังจากฮิคาริ โดยเมบิอุสเบรซและไนท์เบรซ ทำการรวมอาวุธจนกลายเป็นดาบแสง มีร่างกายที่บึกบึนขึ้น ถนัดการโจมตีด้วยดาบเป็นหลัก
ฟินิกซ์เบรฟ
เมบิอุสที่รวมร่างกับอุลตร้าแมนฮิคาริและสมาชิกหน่วย GUYS ทั้ง 5 คน มีลักษณะที่ต่างจากร่างเบรฟ คือ อุปกรณ์ของเมบิอุสและอุปกรณ์ของฮิคาริจะอยู่ที่ต้นแขนคนละด้าน
ประวัติที่มา (ฮิคาริ)
นักวิทยาศาสตร์ชาว M78 ดาวอุลตร้า ที่หลงใหลในความสวยงามของดาวอาร์ป แต่ต่อมา เมื่อเขามากลับที่ดาวอาร์ปอีกครั้ง ได้พบว่า ดาวอาร์ปได้ถูกสัตว์ประหลาดโบว์กัลทำลายจนกลายเป็นดาวเพลิง ด้วยความแค้นนั้น ทำให้อุลตร้าแมนฮิคาริโดนครอบงำด้วยเกราะ อาร์บเกียร์ แห่งความแค้น และเดินทางเพื่อตามล่าปีศาจโบว์กัลจนมาถึงโลก ในช่วงที่เขายังมีเกราะแห่งความมืด ผู้คนบนโลกจะเรียกเขาว่า ฮันเตอร์ไนท์สึรุกิ
ไนท์เบรซ และ ไนท์เบลด
การแปลงร่างของเขาจะทำการปักมีดสั้นลงไปในไนท์เบรซที่อยู่ข้อมือขวา ในช่วงที่ยังมีเกราะแห่งความมืด ท่าบินของเขาจะยกศอกขวาตลอด แต่เมื่อไม่มีเกราะ ไนท์เบรซ จะยังคงอยู่แม้จะเข้าสู่ร่างของอุลตร้าแมนแล้วและสามารถกลายเป็นดาบได้เช่นเดียวกับเมบิอุส ที่สำคัญยังเป็นกุณแจสำคัญในการเปลี่ยนเป็นร่างเมบิอุสเบรฟของเมบิอุสด้วย
อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน อภิมหาสงครามทางช้างเผือก
อุลตร้าแมนเมบิอุส ภาคนอกตำนาน อภิมหาสงครามทางช้างเผือก เป็นเรื่องราวภาคต่อจากทีวีซีรีส์ที่ออกอากาศสิ้นสุดลง ได้มีการตีพิมพ์ลงในนิตยสารเทเลบิคุง ของสำนักพิมพ์โชงาคุคัง และ นิตยสารเทเลบิแม็กกาซีน ของ สำนักพิมพ์โคดันฉะ ตั้งแต่ฉบับเดือน มิถุนายน ค.ศ. 2007 โดยฉบับของเทเลบิคุงได้ อุจิยามะ มาโมรุ มาเป็นผู้วาดมังงะในชื่อตอน "สู้สิ! พี่น้องอุลตร้า" (戦え! ウルトラ兄弟) และถือเป็นการกลับมาทำในรอบ 26 ปีนับจากทำมังงะเรื่อง "สงครามทางช้างเผือกของนักรบอุลตร้า" (ウルトラ戦士銀河大戦争) โดยในเรื่องนี้ได้มี เมรอส ที่เคยปรากฎตัวในมังงะเรื่อง "เดอะ อุลตร้าแมน" กลับมาปรากฎตัวและมีบทบาทอีกครั้ง ในส่วนของฉบับเทเลบิแม็กกาซีนเป็นการทำรูปแบบนิยายภาพประกอบโดยเป็นภาพนิ่งจากภาพของไลฟ์แอคชัน
นอกจากนี้ในรูปแบบมังงะยังได้มีการตีพิมพ์ลงในนิตยสารโคโระโคโระอิจิบัง ฉบับที่ 14 และ 15 ของสำนักพิมพ์โชงาคุคัง โดยมีเนื้อเรื่องเชื่อมโยงไปที่ DVD เพลย์มูวี่ DX อุลตร้าค็อกพิต และการแสดงโชว์บนเวทีในงานอุตร้าแมนเฟสติวัลประจำปี 2007 อีกด้วย
ในส่วนของเวอร์ชันมังงะนั้น ได้มีการทำแบบรวมเล่ม ออกวางจำหน่ายไปเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2008 (โดยได้เขียนเนื้อหาเพิ่มเติมบางส่วน แต่ส่วนที่เคยตีพิมพ์ลงในนิตยสารโคโระโคโระอิจิบังไม่ถูกรวมกัน) และในส่วนของนิยายภาพประกอบที่เคยมีการตีพิมพ์ลงในนิตยสารเทเลบิแม็กกาซีนนั้นก็ได้มีการวางจำหน่ายเป็น "สมุดภาพทีวีของโคดันฉะ" ออกมาเมื่อเดือน ตุลาคม ค.ศ. 2007
อุลตร้าแมนที่ปรากฏตัว
หมายเหตุ: อุลตร้าแมนที่ปรากฏในนิตยสารและสื่อต่างๆ
การออกอากาศ
อุลตร้าแมนเมบิอุส ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 17.30 - 18.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ ทีบีเอส ในประเทศญี่ปุ่น
ในประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์โดยบริษัท ดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) จำกัด โดยจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD และได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี ในรายการ คิดส์โซน โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 7.30 น. - 8.00 น. ตั้งแต่วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และกลับมาออกอากาศใหม่ทางช่อง เวิร์คพอยท์ทีวี ทุกวันอาทิตย์เวลา 06:30 - 07:00
การประชุมสุดยอดลิสบอน พ.ศ. 2553
'''การประชุมสุดยอดลิสบอน พ.ศ. 2553''' เป็นการประชุมของประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของเนโท จัดขึ้นในลิสบอน ประเทศโปรตุเกส ระหว่างวันที่ 19-20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
รัฐสมาชิกได้ลงมติยอมรับ "แนวคิดยุทธศาสตร์ใหม่" ซึ่งเป็นแผนการระยะเวลาสิบปีหลังจากการสิ้นสุดของแผนการก่อนหน้าที่ได้ลงมติยอมรับในการประชุมสุดยอดวอชิงตัน พ.ศ. 2542 นอกเหนือไปจากการเห็นชอบแนวคิดยุทธศาสตร์ซึ่งเตรียมการสำหรับความท้าทายสมัยใหม่อย่างเช่น การก่อการร้ายและการโจมตีไซเบอร์แล้ว รัฐสมาชิกยังได้ตกลงที่จะพัฒนาระบบการป้องกันขีปนาวุธร่วมกัน รัฐสมาชิกได้พบกับประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน ฮามิด การ์ไซ เกี่ยวกับปฏิบัติการของเนโทในประเทศ และยังได้ตกลงที่จะค่อย ๆ ถอนกำลังรบออกจากอัฟกานิสถานจนหมดภายใน พ.ศ. 2557 เนโทได้กล่าวยืนยันซ้ำว่าความรับผิดชอบของกลุ่มในการคงกำลังทหารในอัฟกานิสถานเพื่อทำการฝึกและให้คำแนะนำแก่กองทัพและตำรวจอัฟกานิสถาน
แนวคิดยุทธศาสตร์
ได้มีการคาดการณ์ว่ารัฐสมาชิกจะมีการลงมติยอมรับแนวคิดยุทธศาสตร์ใหม่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2542 โดยเลขาธิการเนโท อันเดอร์ โฟค ราสมูสเซน ได้กล่าวก่อนการประชุมว่าเขาได้เตรียมร่างแผนดังกล่าวขึ้นมาด้วยตัวเอง และกล่าวอีกว่า เป้าหมายของแนวคิดยุทธศาสตร์ใหม่นี้ คือ "ต้องยืนยันงานหลักของเนโท - การป้องกันดินแดน - แต่ปรับปรุงวิธีการดำเนินการให้ทันสมัย รวมไปถึงการป้องกันไซเบอร์และการป้องกันขีปนาวุธ" กลุ่มผู้เชี่ยวชาญ นำโดยอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา เมเดลีน อัลไบรท์ ได้ร่างรายงานเพื่อช่วยเตรียมแผนการดังกล่าว ในการประชุมก่อนการประชุมสุดยอด เจ้าหน้าที่ได้กล่าวว่าแผนการดังกล่าว "เสร็จสิ้นไปแล้ว 98%" และกล่าวว่าความไม่เห็นพ้องกันใด ๆ จะยกไปประชุม ร่างแผนดังกล่าวได้ยอมรับว่าภัยคุกคามสมัยใหม่ต่อรัฐสมาชิกมาในรูปแบบที่ไม่เหมือนเดิม อย่างเช่น การก่อการร้าย สิ่งที่เรียกว่า "รัฐอันธพาล" ซึ่งถือครองอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการโจมตีไซเบอร์ที่สามารถบั่นทอนสาธารณูปโภคด้านพลังงานได้
อัฟกานิสถาน
ประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน ฮามิด การ์ไซ ได้เข้าร่วมการประชุมเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน โดยกล่าวว่าเขาต้องการให้เนโทคืนการปกครองประเทศภายในปลายปี พ.ศ. 2557 ก่อนหน้าการประชุม นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร เดวิด คาเมรอน ได้กล่าวว่า "การประชุมสุดยอดเนโทในลิสบอนถูกจัดขึ้นเพื่อเป็นจุดเริ่มต้นของการส่งผ่านความรับผิดชอบด้านความมั่นคงให้กับกองทัพอัฟกานิสถานอย่างต่อเนื่อง"
ในระหว่างการประชุมกับการ์ไซ รัฐสมาชิกได้ตกลงที่จะถอนปฏิบัติการรบอย่างต่อเนื่องจนถึง พ.ศ. 2557 หลังจากนั้น รัฐเนโทจะยังคังให้การสนับสนุนด้านการฝึกและให้คำแนะนำแก่กองทัพแห่งชาติอัฟกานิสถาน เลขาธิการเนโทได้กล่าวว่า "เราจะเริ่มกระบวนการโดยรัฐบาลอัฟกานิสถานจะเป็นผู้นำในการรักษาความมั่นคงภายในประเทศ อำเภอต่ออำเภอ" ถึงแม้ว่ารัฐสมาชิกจะกำหนดให้ถอนทหารออกจากอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2557 แต่หลายประเทศก็ได้กล่าวว่าการถอนกำลังทหารของตนจะเกิดขึ้นนอกเหนือจากการตัดสินใจของเนโท
รัสเซีย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ราสมูสเซนได้ประกาศว่าประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ จะได้รับเชิญเข้าร่วมการประชุมด้วย เมดเวเดฟได้ตอบตกลงที่จะเข้าร่วมหลังจากได้ประชุมกับประธานาธิบดีฝรั่งเศส นีกอลา ซาร์กอซี และนายกรัฐมนตรีเยอรมนี อังเงลา แมร์เคิล ในระหว่างการประชุมสุดยอดดังกล่าวยังได้จัดการประชุมสภาเนโท-รัสเซียขึ้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ได้เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545 ความสัมพันธ์ระหว่างรัสเซียและเนโทตึงเครียดนับตั้งแต่สงครามเซาท์ออสซีเชีย 2008 ซึ่งรัสเซียได้สนับสนุนและยอมรับพื้นที่ซึ่งแยกตัวออกมาจากจอร์เจีย ได้แก่ เซาท์ออสซีเชียและอับฮาเซีย
ก่อนหน้าการประชุม บทความในเดอะอีโคโนมิสท์ได้รายงานว่ารัสเซียอาจมีความกระตือรือร้นมากขึ้นที่จะร่วมมือกับประเด็นปัญหาของเนโทและอาจให้สัญญาที่จะสนับสนุนด้านกำลังพลไปยังอัฟกานิสถาน ในการประชุม รัสเซียตกลงที่จะสนับสนุนโครงการการป้องกันขีปนาวุธที่เนโทต้องการจะพัฒนา รัสเซียยังได้ให้การสนับสนุนปฏิบัติการของเนโทในอัฟกานิสถานต่อไปโดยการอนุญาตให้มีการขนส่งเสบียงผ่านน่านฟ้ารัสเซียมากขึ้นและจัดหาเฮลิคอปเตอร์มิลมี-17 ให้แก่อัฟกานิสถานด้วย
การป้องกันขีปนาวุธ
ในวันแรกของการประชุม ผู้นำได้ตกลงที่จะสร้างโครงการระบบป้องกันขีปนาวุธที่จะมีขีดความสามารถครอบคลุมถึงรัฐสมาชิกทุกประเทศในยุโรป ตลอดจนถึงสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ระบบที่ได้รับการเสนอนั้นเคยเป็นจุดขัดแย้งระหว่างเนโทและรัสเซีย แต่ประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ซึ่งเข้าร่วมการประชุม ได้แสดงความกระตือรือร้นมากยิ่งขึ้นที่จะร่วมมือกับเนโทในด้านดังกล่าว
เอจีเอ็ม-114 เฮลไฟร์
เอจีเอ็ม-114 เฮลไฟร์ (AGM-114 Hellfire) เป็นขีปนาวุธอากาศสู่พื้นต่อต้านยานเกราะ สามารถยิงได้จากอากาศยาน เรือรบผิวน้ำ และฐานยิงบนพื้นดิน มีความสามารถในการโจมตีหลายภารกิจ และหลายเป้าหมาย
คำว่าเฮลไฟร์มาจากคำว่า "เฮลิคอปเตอร์" (HELICOPTER) สมาสกับคำว่า "ยิงแล้วลืม" ในภาษาอังกฤษ (fire-and-forget ) รวมกันเป็น (HELicopter Launched FIRE-and-forget) หรือ เฮลไฟร์ (HELLFIRE) เฮลไฟร์เป็นขีปนาวุธโจมตียานเกาะพื้นฐานของหน่วยยานเกราะกองทัพบกสหรัฐ และในอีกหลายประเทศอื่นๆ ทั่วโลก
สถาปัตยกรรมไทย
รูปแบบ
สามารถจัดหมวดหมู่ ตามลักษณะการใช้งานได้ 2 ประเภท คือ
ตำหนัก และวัง เป็นเรือนที่อยู่ของชนชั้นสูง พระราชวงศ์ หรือ ใช้เรียกที่ประทับชั้นรอง ของพระมหากษัตริย์
ได้แก่ โบสถ์, วิหาร, กุฏิ, หอไตร, หอระฆังและหอกลอง, สถูป, เจดีย์
ยุคทวาราวดี (พุทธศตวรรษที่ 12–16)
จะปรากฏอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย แถบจังหวัดนครปฐม สุพรรณบุรี สิงห์บุรี ลพบุรี ราชบุรี และ ยังกระจายไปอยู่ทุกภาคประปราย เช่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตะวันออกและ ใต้ สถาปัตยกรรมแบบทวาราวดีมักก่ออิฐและใช้สอดิน เช่น วัดพระเมรุ และเจดีย์จุลปะโทนวัดพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม บางแห่งมีการใช้ศิลาแลงบ้าง เช่นก่อสร้างบริเวณฐานสถูป การก่อสร้างเจดีย์ในสมัยทวาราวดีทีพบทั้งเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยม เจดีย์ทรงระฆังคว่ำ มียอดแหลมอยู่ด้านบน
ยุคศรีวิชัย (พุทธศตวรรษที่ 13–18)
พบในภาคใต้ ศูนย์กลางของอาณาจักรศรีวิชัยไม่ทราบแน่ชัด ในประเทศไทยจะพบร่องรอยการ สร้างสถูปตามเมืองสำคัญ เช่น เมืองครหิ อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมืองตามพรลิงก์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี ลักษณะของสถาปัตยกรรมแบบศรีวิชัย คือการสร้างสถูปทรงมณฑปให้มีฐานและเรือนธาตุรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ส่วนยอดเป็นเจดีย์แปดเหลี่ยม ส่วนฐานปากระฆังสร้างเป็นชึ้นลดหลั่นกันไป มีเจดีย์ประดับมุมและซุ้มบันแถลงในแต่ละทิศ ตัวอย่างเช่น พระบรมธาตุไชยา จังหวัด สุราษฎร์ธานี
ยุคลพบุรี (ราวพุทธศตวรรษที่ 12–18)
พบบริเวณ ภาคกลาง ภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีรูปแบบคล้ายศิลปะขอม เช่น เทวาลัย ปราสาท พระปรางค์ ต่างๆ นิยมใช้อิฐ หินทรายและศิลาแลง โดยใช้อิฐและหินทรายสำหรับสร้างเรือนปราสาทและใช้ศิลาแลง สร้างส่วนฐาน ต่อมาก็สร้างด้วยศิลาแลงทั้งหลัง สถาปัตยกรรมที่ยังคงสภาพสมบูรณ์อยู่เช่น ปรางค์วัดพระพายหลวง จังหวัดสุโขทัย และ พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี
ยุคเชียงแสน (ราวพุทธศตวรรษที่ 16–23)
พบในภาคเหนือ สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่สร้างเพื่อเป็นศาสนสถาน อาณาจักรเชียงแสนได้รับเอาศิลปวัฒนธรรมมาจากดินแดนแห่งอื่นเข้าผสมผสาน ทั้งศิลปะสุโขทัย ศิลปะทวาราวดี ศิลปะศรีวิชัย ศิลปะพม่า เชียงแสนนั้นเคยเป็นเมืองหลวงของล้านนาต่อเนื่องจากเวียงกุมกาม เชียงแสนที่มีศิลปะหลายอย่างรวมกันนั้นเพราะว่า ได้ตกเป็นเมืองขึ้นของเมืองที่มีศิลปะนั้น ๆ เช่น วัดพระธาตุจอมสวรรค์และวัดล้างหมายเลข 13 นอกเมืองเป็นต้น พบว่าได้มีศิลปะพม่าผสมผสานอยู่ด้วย
สถาปัตยกรรมยุคเชียงแสน เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา ทั้งโบสถ์ วิหาร เจดีย์ โดยโบสถ์และวิหารสร้างด้วยไม้ เสาและฝาทำจากไม้ ฝาทำเป็นแบบฝาปะกน หลังคาเป็นหลังคาซ้อนหลายชั้น กระเบื้องมุงหลังคาทำจากกระเบื้องดินเผาและไม้ ไม่นิยมตีฝ้าเพดาน มีทางขึ้นทางด้านด้านหน้า และทางลงทางด้านข้าง
ยุคสุโขทัย (พุทธศตวรรษที่ 18–20)
ศิลปะสุโขทัยเริ่มต้นราว พ.ศ. 1780 เมื่อพ่อขุนศรีอินทราทิตย์สถาปนากรุงสุโขทัย สถาปัตยกรรมจะเป็นวัดในพุทธศาสนาลัทธิหินยานเป็นส่วนใหญ่ การวางแผนผังอาคารที่เป็นวัดในสมัยสุโขทัยจะใช้แกนทิศตะวันออก–ตะวันตก เกือบทั้งหมด โดยหันด้านหน้าไปทางทิศตะวันออก สิ่งก่อสร้างที่เป็นหลักจะประกอบด้วยอาคารที่เป็นวิหารอยู่ด้านหน้าเจดีย์ มณฑป หรือพระปรางค์ วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างใช้อิฐและศิลาแลงเป็นหลัก อาจใช้หินชนวนบ้าง ศิลาแลงที่มีขนาดใหญ่และใช้ก่อส่วนฐานอาคารจะใช้วิธีเรียงทับตามแบบอิทธิพลเขมร โดยไม่มีตัวประสาน ส่วนศิลาแลงขนาดเล็กจะใช้ดินเป็นตัวประสานเช่นเดียวกับอิฐ เมื่อก่อวัสดุเสร็จแล้วจะฉาบปูนทับอีกชั้นหนึ่ง ปูนที่ใช้ฉาบผนังหรือทำลวดลายประดับประกอบด้วย ปูนขาว ทราย น้ำอ้อย หนังสัตว์เคี่ยวจนเปื่อยเป็นน้ำเหนียว
อาคารที่ใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา คือ วิหารและอุโบสถ วิหาร นิยมสร้างขนาดใหญ่ และตั้งอยู่ในแกนหลักของวัด ส่วนโบสถ์เป็นอาคารที่พระสงฆ์ใช้ประกอบกิจจะมีขนาดเล็ก มักจะตั้งอยู่นอกคูน้ำหรือนอกกำแพงวัด มีใบเสมาหินชวนปักคู่ 8 ตำแหน่ง แผนผังอาคารทั้งสองประเภทเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยกฐานสูงจากระดับพื้นดินประมาณ 1 เมตร มีขนาดตั้งแต่ 4–11 ห้อง (ช่วงเสา) ด้านกว้างหรือด้านสกัดจะมีช่วงเสากลางตามความกว้างของห้องและมีช่วงเสาเล็กที่รับชายคา ฐานและเสาก่อด้วยอิฐหรือศิลาแลง เสาจะมีทั้งแบบกลมและแปดเหลี่ยม  โครงสร้างหลังคาใช้ไม้ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาแบบขอเต็มลดหลั่นไล่กันเป็นทอด ๆ มีการทำเครื่องสังคโลกมาประดับส่วนหลังคา ตัวอย่างวิหารยุคนี้ เช่น วิหารหลวงวัดมหาธาตุ เมืองสุโขทัย
สำหรับสถาปัตยกรรมที่ใช้สักการะในรูปสัญลักษณ์ ได้แก่ เจดีย์ มณฑป และปรางค์ มี 3 รูปแบบ
ยุคอู่ทอง (ราวพุทธศตวรรษที่ 17–20)
เป็นศิลปะที่เกิดจากการรวมกันของศิลปะทวาราวดี และอารยธรรมขอม มีความเกี่ยวข้องกับพุทธศาสนานิกายหินยาน เอกลักษณ์เช่น วิหารไม่เจาะหน้าต่าง แต่สร้างเป็นทรงยาว ชั้นหลังคาเตี้ย ลักษณะเจดีย์แบบยุคอู่ทอง คือ ลักษณะฐาน 8 เหลี่ยม เรือนฐาน 8 เหลี่ยม มีซุ้มจรนำรับฐานบัวลูกแก้วและองค์ระฆัง ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมอู่ทองเช่น พระปรางค์องค์ใหญ่ในวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จังหวัดลพบุรี
ยุคอยุธยา (พุทธศตวรรษที่ 20–23)
เอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมในยุคนี้ คือการออกแบบให้แสดงถึงความยิ่งใหญ่ ร่ำรวย สถาปัตยกรรมจึงมีขนาดและรูปร่างสูงใหญ่ ตกแต่งด้วยการแกะสลักปิดทอง โบสถ์วิหารในกรุงศรีอยุธยาไม่นิยมสร้างให้มีชายคายื่นออกมาจากหัวเสามากนัก ส่วนใหญ่มีบัวหัวเสาเป็นรูปบัวตูม และนิยมเจาะผนังอาคารให้เป็นลูกกรงเล็กๆแทนช่องหน้าต่าง ลักษณะเด่นของการก่อสร้างโบสถ์วิหารอีกอย่างคือ การปล่อยแสงให้สาดเข้ามาในอาคารมากขึ้น โดยจะออกแบบให้แสงเข้ามาทางด้านหน้าและฉายลงยังพระประธาน
สมัยอยุธยาตอนปลาย รูปแบบสถาปัตยกรรมถือว่าอยู่ในจุดสูงสุด คือเป็นสถาปัตยกรรมที่สามารถตอบสนองความต้องการของมนุษย์ได้ทุกประการ และมีความงดงามอ่อนช้อยตามลักษณะแบบไทยๆ แต่การพัฒนาทางสถาปัตยกรรมต้องหยุดลงหลังกรุงศรีอยุธยาพ่ายแพ้แก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 นับเป็นจุดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็น ทั้งด้านการปกครอง ด้านสังคม ด้านเศรษฐกิจ ด้านวัฒนธรรม ฯลฯ
สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นยุคทองแห่งศิลปะจีน มีการใช้การก่ออิฐถือปูนและใช้ลวดลายดินเผาเคลือบประดับหน้าบันแทนแบบเดิม
สมัยรัชกาลที่ 4 เริ่มมีการติดต่อกับชาติตะวันตกมากขึ้น มีการสร้างอาคารต่างชนิดเพื่อรองรับกิจกรรมทางธุรกิจนอกเหนือจากที่อยู่อาศัยและวัดวาอารามในอดีต ได้แก่ โรงงาน โรงสี โรงเลื่อย ห้างร้านและที่พักอาศัยของชาวตะวันตก นอกจากนี้การสร้างอาคารของทางราชการ กระทรวงต่าง ๆ และพระราชวังที่มีรูปแบบตะวันตกผสมผสานกับสถาปัตยกรรมไทย เช่น พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระที่นั่งอนันตสมาคม เป็นต้น วัดที่มีการผสมผสานสถาปัตยกรรมตะวันตกเช่น วัดนิเวศธรรมประวัติ ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งเป็นศิลปะแบบกอธิค
สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้แบ่งประเภท ของบ้านเรือนในกรุงเทพตามแบบวัฒนธรรมออกเป็น 3 แบบ คือ
โกลด์เมดัลลิสต์ (บริษัท)
โกลด์เมดัลลิสต์ (골드메달리스트) เป็นบริษัทบันเทิงเกาหลีใต้ส่วนตัวที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563 โดย อี ซา-รัง และ คิม มี-ฮเย ปัจจุบันดูแลนักแสดง คิม ซู-ฮย็อน, ซอ เย-จี และคิม แซ-รน ยังได้ผลิตละครโทรทัศน์เรื่อง เรื่องหัวใจ ไม่ไหวอย่าฝืน  ในปี พ.ศ. 2563 อีกด้วย
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย (François Duvalier, 14 เมษายน พ.ศ. 2450 - 21 เมษายน พ.ศ. 2514) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐเฮติ เจ้าของฉายา "ปาปาด็อก" (Papa Doc) เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2450 (ค.ศ. 1907) ที่สาธารณรัฐเฮติ เมื่อโตเป็นหนุ่ม เขาเลือกศึกษาวิชาการแพทย์ ต่อมาได้เปลี่ยนใจลงเล่นการเมือง โดยมีอุดมการณ์อย่างหนักแน่นที่จะเป็นปากเป็นเสียงแก่ประชาชนผิวสีที่ยากไร้และด้อยโอกาสที่มีเป็นจำนวนมากในเฮติ และเพื่อการสนับสนุนและพัฒนาระบอบประชาธิปไตย เขาจึงเป็นที่ชื่นชอบของประชาชน จนเมื่อเขาลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) เขาจึงได้ชัยชนะในการเลือกตั้ง ได้รับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ
แต่เมื่อเขาได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีแห่งเฮติ เขากลับพยายามจะกอบโกยทรัพย์สินและอำนาจไว้แต่ผู้เดียว เขาหนุนหลังให้รัฐบาลของเขากระทำการฉ้อราษฎร์บังหลวงและติดสินบนมากมาย เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ ดังนั้นเมื่อการกระทำเหล่านี้รั่วไหลออกไป ประชาชนต่างสิ้นศรัทธาในดูว์วาลีเย
เมื่อประชนเริ่มรังเกียจเขา เขาจึงได้จัดตั้งหน่วยตำรวจพิเศษขึ้นลับ ๆ โดยหน่วยตำรวจลับนี้มีอำนาจจับกุม ทรมาน สังหารใคร และอย่างไรก็ได้ ตามบัญชาของดูว์วาลีเย ดังนั้นเมื่อหน่วยตำรวจลับนี้เป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วไป ประชาชนจึงนิยมเรียกหน่วยตำรวจนี้ว่า ตงตงมากุต (Tonton Macoute) ซึ่งแปลว่า มนุษย์ปีศาจ
ในเฮติ ประชาชนส่วนใหญ่ยังนับถือไสยศาสตร์วูดู หรือการนับถือผีและวิญญาณ แต่แทนที่ดูว์วาลีเยจะให้การศึกษาที่ถูกต้องแก่ประชาชน เพื่อให้เชื่อแต่พอสมควร กลับประกาศตนเป็นผู้นำวูดู และทำหลายสิ่งหลายอย่างเพื่อให้ประชาชนจมอยู่ในความหวาดกลัวยิ่งขึ้น
ต่อมา เมื่อเขาใกล้จะสิ้นสุดวาระลง เขากลับใช้อำนาจที่มียกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่าเสีย แล้วร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้น แต่งตั้งตนเป็นประธานาธิบดีเฮติตลอดชีพ ด้วยเหตุนี้เฮติจึงล่มจมลงเรื่อย ๆ โชคดีที่สหรัฐอเมริกายังให้ความช่วยเหลือแก่เฮติในด้านต่าง ๆ มาอย่างดีตั้งแต่เฮติได้รับเอกราชจากชาติมหาอำนาจตะวันตก
พอดกอรีตซา
พอดกอรีตซา เป็นเมืองหลวงของประเทศมอนเตเนโกร มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ละติจูด 42.47 องศาเหนือ และลองจิจูด 19.28 องศาตะวันออก มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 44 เมตร จากการสำรวจพบว่าในปี พ.ศ. 2561 เมืองนี้มีประชากร 199,715 คน
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย
แต่ด้วยสหรัฐอเมริกาเห็นว่า การกระทำของดูว์วาลีเยนั้นไม่เหมาะสม ไม่ควรให้ความช่วยเหลือแก่เฮติอีกต่อไป สหรัฐฯ จึงตัดสินใจตัดความช่วยเหลือทั้งหมดที่เคยให้เฮติ เศรษฐกิจของเฮติจึงย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม
พอดกอรีตซา
พอดกอรีตซามีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ดี คือ ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำริบนิตซาและแม่น้ำมอราชา ทางทิศเหนืออยู่ห่างจากศูนย์สกีฤดูหนาวเพียงไม่กี่กิโลเมตร ทางทิศใต้ก็เกือบจะติดกับทะเลเอเดรียติก ทำให้เมืองนี้มีสภาพที่เอื้ออำนวยต่อการตั้งถิ่นฐาน
ฟร็องซัว ดูว์วาลีเย
ฟร็องซัวเสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) และได้แต่งตั้งฌ็อง-โกลด ดูว์วาลีเย ลูกชายของเขาเองเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป
พอดกอรีตซา
ชื่อพอดกอรีตซาในภาษามอนเตเนโกร เมื่อแปลตามตัวอักษรจะมีความหมายว่า "ใต้กอรีตซา" กอรีตซา (หมายถึง ภูเขาลูกเล็ก ๆ) เป็นชื่อของเขาลูกหนึ่งซึ่งสามารถมองลงไปเห็นเมืองนี้ได้ บริเวณเมืองเก่าของเมืองนี้มีชื่อว่า โดเกลอา (Doclea) ในสมัยก่อนโรมันและสมัยโรมัน ต่อมาในสมัยกลางเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ริบนิตซา (Ribnica) และในระหว่างปี พ.ศ. 2488–2535 (ค.ศ. 1945–1992) เรียกว่า ติตอกราด (Titograd) พอดกอรีตซาเป็นที่ตั้งของโรงละครและห้องสมุดหลายแห่ง รวมทั้งมหาวิทยาลัยอีกหนึ่งแห่ง
ฟุตบอลโลก 1990
ฟุตบอลโลก 1990 เป็นฟุตบอลโลกครั้งที่ 14 จัดขึ้นที่ประเทศอิตาลีตั้งแต่วันที่ 8 มิถุนายน ถึง 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 โดยฟีฟ่าได้เลือกอิตาลีเป็นเจ้าภาพในการจัดครั้งนี้เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ถือเป็นประเทศที่ 2 ที่จัดฟุตบอลโลก 2 ครั้ง โดยสหภาพโซเวียต เป็นคู่แข่งในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพ ในการแข่งขันครั้งนี้เยอรมนีตะวันตกเป็นผู้ชนะการแข่งขัน ชนะทีมอาร์เจนตินาไป 1-0 ในรอบสุดท้าย ทำให้ครองตำแหน่งชนะเลิศเป็นครั้งที่ 3