cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กูเกิล เวิร์กสเปซ
ภาคการแข่งขัน
คู่แข่งหลักของชุดโปรแกรม Google Apps คือ Microsoft Office 365 ซึ่งเป็นบริการระบบคลาวด์ของ Microsoft สำหรับธุรกิจที่มีผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกัน ผู้รีวิวทางออนไลน์มีความเห็นแตกต่างกันไปว่าข้อเสนอของใครดีกว่ากัน มีรีวิวกล่าวว่า Google Apps และ Microsoft 365 คล้ายคลึงกันในแง่ของคะแนนที่ได้รับแต่คุณลักษณะนั้นแตกต่างกันมาก
ความแตกต่างที่สำคัญคือแผนการกำหนดราคา พื้นที่จัดเก็บ และจำนวนของคุณฟีเจอร์ Microsoft 365 มีฟีเจอร์มากกว่า Google Apps แต่มีหลายรายการที่ไม่ได้ใช้งานจริง Google ไม่เผยแพร่รายได้หรือจำนวนผู้ใช้ ทำให้ยากที่จะเปรียบเทียบว่า Google Apps หรือ Microsoft Office ที่ประสบความสำเร็จมากกว่ากัน ตั้งแต่เดือนตุลาคม ปี 2557 Microsoft มีลูกค้าของ Office 365 จำนวน 7 ล้านคนและเติบโตขึ้น 25 เปอร์เซ็นต์จากไตรมาสที่แล้ว นอกจากนี้ Microsoft ยังประกาศว่าจะมอบพื้นที่จัดเก็บแบบไม่จำกัดให้กับลูกค้าที่ซื้อ Microsoft Office 365 เวอร์ชันคลาวด์
ผลิตภัณฑ์ใหม่ของ Google Apps ซึ่งได้แก่ Google Apps Unlimited และ Google ห้องนิรภัย ทำให้ Google Apps เริ่มมีคู่แข่งใหม่ๆ อย่าง Box, Dropbox และ OneDrive
ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
Google Apps for Work เป็นส่วนหนึ่งของผลิตภัณฑ์อีกมากมายภายในผลิตภัณฑ์สำหรับการทำงานของ Google ซึ่งได้แก่ Google Cloud Platform, Google Search for Work, Google Maps for Work, Google Chrome for Work
ชารีซ เพ็มเพ็งโค
ชารีซ เพ็มเพ็งโค (Charice Pempengco) เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 เป็นนักร้องชาวฟิลิปปินส์ เริ่มมีชื่อเสียงผ่านทางเว็บไซต์ยูทูบ พิธีกรชื่อดัง Oprah Winfrey พูดถึงเธอว่า เป็นเด็กผู้หญิงที่มีความสามารถที่สุดในโลก เธอเป็นศิลปินเอเชียคนแรกในประวัติศาสตร์ที่มีอัลบั้มติดท็อป 10 ในบิลบอร์ด 200
ชีวิตช่วงแรก
ชารีซ เพ็มเพ็งโค เกิดที่ San Pedro, Laguna ในประเทศฟิลิปปินส์ แม่ของเธอซึ่งเป็นนักร้องมาก่อน ได้เห็นว่าลูกตนเองมีทักษะการร้องเพลง จึงสนับสนุน ส่งลูกเข้าประกวดตามเวทีประกวดร้องเพลงต่าง ๆ ตั้งแต่อายุได้ 7 ปี เธอกล่าวว่าเธอขึ้นเวทีประกวดร้องเพลงมาแล้วไม่ต่ำกว่า 80 เวที
ในปี 2005 ชารีซได้เข้าประกวดรายการแข่งขันร้องเพลงที่มีชื่อว่า Little Big Star ซึ่งเธอได้ตกรอบไปตั้งแต่รอบต้น ๆ แต่ก็ได้รับการโหวตให้เข้ามาแข่งอีกครั้ง จนในที่สุดเธอก็สามารถถึงรอบสุดท้ายได้ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ไปในที่สุดเพราะผลโหวตน้อยกว่าที่ 1
ในปี 2007 เพื่อนเธอได้อัดคลิปวิดีโอร้องเพลงของเธอลงเว็บไซต์ Youtube ภายใต้ชื่อว่า FalseVoice ซึ่งได้รับความนิยมล้นหลามจนเป็นที่รู้จักกันในโลกอินเทอร์เน็ต
อาชีพ
ช่วงยุค (2007-2009)
ในเดือนมิถุนายน 2007 Ten Songs/Productions บริษัทผู้เผยแพร่เพลงในประเทศสวีเดนได้เชิญเธอไปอัด Demo เพลง หลังจากที่ได้เห็นการแสดงของเธอในรายการ Little Big Star ซึ่งเธอได้อัดไว้ 6-7 เพลง และเป็นเพลงต้นฉบับของเรื่อง " Amazing "
เธอได้ถูกรับเชิญไปรายการ Star King รายการชื่อดังของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเธอได้ร้องเพลง And I'm Tellin' You I'm Not Going และเพลง A Whole New World ซึ่งร้องคู่กับ คยูฮยอน ศิลปินจากวง Super Junior
หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคมเธอได้ถูกรับเชิญไป Star King อีกครั้ง และได้ร้องเพลง I Will Survive และ I Will Always Love You ซึ่งร้องคู่กับลูน่า พาร์ค
ในเดือนมกราคมปี 2008 เธอได้ถูกรับเชิญไปที่ Malacañang Palace ของประเทศฟิลิปปินส์เพื่อแสดงการร้องเพลงให้กับประธานาธิบดี Gloria Macapagal Arroyo หลังจากนั้น ในวันที่ 8 เมษายน เธอได้ถูกรับเชิญไปรายการชื่อดังของอังกฤษ ชื่อว่า The Paul O'Grady Show ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
หลังจากนั้น เธอได้ทำอัลบั้มของเธอที่มีชื่อว่า Charice วางขายในฟิลิปปินส์ ในเดือนพฤษภาคม 2008 ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 6 เพลงในอัลบั้ม
ในวันที่ 12 พฤษภาคม พิธีกรชื่อดังของอเมริกา Oprah Winfrey ได้รับเชิญชารีซไปออกรายการของเธอ ในตอน "World's Smartest Kids" ชารีซได้ร้องเพลง I Have Nothing ของ Whitney Houston หลังจากนั้น Oprah ได้ติดต่อไปยัง David Foster เพื่อช่วยทำเพลงให้ชารีซ
ชารีซปรากฏตัวในคอนเสิร์ต Hitman: David Foster and Friends ที่ Mandalay Bay Resort and Casino in Las Vegas, Nevada เธอได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ The Bodyguard ได้ถูกออนแอร์หลายครั้งในช่อง PBS และอื่น ๆ
เมื่อเธอแสดงในตอน "Dreams Come True" ของรายการ The Oprah Winfrey ในเพลง "My Heart Will Go On'' Oprah ได้เรียกเธอว่า เป็นสาวน้อยที่มีความสามารถมากที่สุดในโลกขณะนี้ หลังจากนั้น เธอก็ต้องตกใจเมื่อโอปราห์ได้ให้ชารีซติดต่อกับ Celine Dion ผ่านการถ่ายทอดดาวเทียม เซลีนได้เชิญเธอไปร้องเพลงให้แม่ของเธอ ชื่อเพลงว่า Because You Loved Me และร้องร่วมกับเซลีนในคอนเสิร์ตทัวร์ Taking Chances ที่เมดิสัน การ์เดี้ยน สแควร์ ณ นิวยอร์ก
อ้างอิง
1992
รายการประเทศเรียงตามการส่งออกทองแดง
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศที่ส่งออกทองแดงมากที่สุด 10 อันดับแรก ข้อมูลของ The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี พ.ศ. 2555
ยูกิ
ยูกิ อาจหมายถึง
รอเบิร์ต วิตเตก
รอเบิร์ต วิตเตก (Róbert Vittek) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1982 ที่บราติสลาวา เป็นนักฟุตบอลชาวสโลวาเกีย ปัจจุบันเล่นตำแหน่งศูนย์หน้าให้กับสโมสรฟุตบอลอันการาจือจือในซูเปอร์ลีกของประเทศตุรกี
อัตราเร็วของเสียง
อัตราเร็วของเสียง คือ ระยะทางที่เสียงเดินทางไปในตัวกลางใด ๆ ได้ในหนึ่งหน่วยเวลา โดยทั่วไปเสียงเดินทางในอากาศที่มีอุณหภูมิ 25°C (= 298,15 K) ได้ประมาณ 346 เมตร/วินาที และในอากาศที่อุณหภูมิ 20°C ได้ประมาณ 343 เมตร/วินาที อัตราเร็วที่เสียงเดินทางได้นั้นอาจมีค่ามากขึ้นหรือน้อยลงขึ้นอยู่กับอุณหภูมิของตัวกลางเป็นหลัก และอาจได้รับอิทธิพลจากความชื้นบ้างเล็กน้อย แต่ไม่ขึ้นกับความดันอากาศ
เนื่องจากการเดินทางของเสียงอาศัยการสั่นของโมเลกุลของตัวกลาง ดังนั้นเสียงจะเดินทางได้เร็วขึ้นหากตัวกลางมีความหนาแน่นมาก ทำให้เสียงเดินทางได้เร็วในของแข็ง แต่เดินทางไม่ได้ในอวกาศ เพราะอวกาศเป็นสุญญากาศจึงไม่มีโมเลกุลของตัวกลางอยู่
การคำนวณอัตราเร็วของเสียง
โดย
ดังนั้น อัตราเร็วของเสียง จะเพิ่มขึ้นตามความแข็งเกร็งของวัสดุ และ ลดลงเมื่อความหนาแน่นเพิ่มขึ้น
อัตราเร็วของเสียงในของแข็ง
ของแข็งนั้นมีค่าความแข็งเกร็งไม่เป็นศูนย์ ทั้งต่อแรงบีบอัด หรือ การเปลี่ยนปริมาตร (volumetric deformation) และ แรงเฉือน (Shear Deformation) ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะกำเนิดคลื่นเสียงที่มีความเร็วต่างกัน ขึ้นกับรูปแบบของคลื่น
ในแท่งของแข็ง ซึ่งมีขนาดความหนา (หรือขนาดของตัวกลาง ในแนวตั้งฉากกับการเคลื่อนที่ของคลื่น) เล็กกว่าความยาวคลื่นมาก อัตราเร็วของเสียงหาได้จาก โดย
ดังนั้น ในเหล็ก อัตราเร็วของเสียงจะมีค่าประมาณ 5100 m/s
ในแท่งของแข็งหนา หรือ ขนาดด้านข้างของตัวกลาง ใหญ่กว่าความยาวคลื่น เสียงจะเดินทางได้เร็วกว่า อัตราเร็วของเสียงสามารถหาได้จากการแทนค่ามอดุลัสของยัง ด้วยมอดุลัสคลื่นหน้าราบ (en:plane wave modulus) ซึ่งหาได้จากมอดุลัสของยังและอัตราส่วนของปัวซง \nu
ดังนั้น อัตราเร็วของเสียง
สำหรับคลื่นตามขวางนั้น มอดุลัสของยัง E จะถูกแทนด้วยค่ามอดุลัสของแรงเฉือน (en:shear modulus) G
ฟัสตาโอลันด์
ฟัสตาโอลันด์ (Manner-Ahvenanmaa หรือ Ahvenanmanner หมายถึงแผ่นดินใหญ่ของโอลันด์ Åland) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและประชากรมากที่สุดของหมู่เกาะโอลันด์ซึ่งมีสถานะการปกครองตนเอง และเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง คือ เมืองมารีเอฮัมน์ โดยราวร้อยละ 90 ของประชากรหมู่เกาะอาศัยอยู่บนเกาะนี้ พื้นที่ของเกาะยากต่อการคำนวนเนื่องจากรูปร่างเกาะและชายฝั่งที่ไม่ปกติ แต่มีพื้นที่ประมาณ 740 ตารางกิโลเมตร จนถึง 879 ตารางกิโลเมตร หรืออาจมีพื้นที่มากกว่า 1,010 ตารางกิโลเมตร แล้วแต่ว่าจะรวมหรือไม่รวมอะไร
อัตราเร็วของเสียง
อัตราเร็วของเสียงในของแข็ง
จะเห็นได้ว่า อัตราเร็วของเสียงในของแข็งขึ้นกับความหนาแน่น ของตัวกลางเท่านั้น โดยไม่ขึ้นกับอุณหภูมิ ของแข็ง เช่น เหล็ก สามารถนำคลื่นด้วยความเร็วที่สูงกว่าอากาศมาก
อัตราเร็วของเสียงในของเหลว
ของเหลวจะมีความแข็งเกร็งต่อแรงอัดเท่านั้น โดยไม่มีความแข็งเกร็งต่อแรงเฉือน ดังนั้นอัตราเร็วของเสียงในของเหลวหาได้โดย โดย
อัตราเร็วของเสียงในก๊าซ
ในก๊าซ ค่า K สามารถประมาณโดย
โดย
ดังนั้น อัตราเร็วของเสียงในก๊าซสามารถคำนวณได้โดย
ในกรณี ก๊าซในอุดมคติ (en:ideal gas) จะได้
(นิวตันนั้นค้นพบวิธีการหาค่าอัตราเร็วของเสียงก่อนพัฒนาการของอุณหพลศาสตร์ และได้ใช้การคำนวณแบบอุณหภูมิเสมอ (en:isothermal) แทนที่จะเป็นแบบแอเดียแบติก (en:adiabatic) ซึ่งสูตรของนิวตันนั้นขาดตัวคูณ κ)
ที่สภาพบรรยากาศมาตรฐาน (standard atmosphere) :
T0 = 273.15 K (= 0 °C = 32 °F) ความเร็วเสียง 331.5 m/s (= 1087.6 ft/s = 1193 km/h = 741.5 mph = 643.9 นอต T20 = 293.15 K (= 20 °C = 68 °F) ความเร็วเสียง 343.4 m/s (= 1126.6 ft/s = 1236 km/h = 768.2 mph = 667.1 นอต T25 = 298.15 K (= 25 °C = 77 °F) ความเร็วเสียง 346.3 m/s (= 1136.2 ft/s = 1246 km/h = 774.7 mph = 672.7 นอต
ในกรณีของก๊าซในอุดมคติ อัตราเร็วของเสียง c ขึ้นกับอุณหภูมิเท่านั้น โดยไม่ขึ้นกับความดัน อากาศนั้นเกือบจะถือได้ว่าเป็นก๊าซในอุดมคติ อุณหภูมิของอากาศเปลี่ยนแปลงตามระดับความสูง เป็นผลให้อัตราเร็วของเสียงที่ระดับความสูงต่าง ๆ นั้นแตกต่างกัน
ใน ตัวกลางที่ไม่มีการกระจาย (non-dispersive medium) – อัตราเร็วของเสียงไม่ขึ้นกับความถี่ ดังนั้นอัตราเร็วในการส่งถ่ายพลังงาน และ อัตราเร็วเร็วในการเคลื่อนที่ของเสียง นั้นมีค่าเท่ากัน ในย่านความถี่เสียงที่เราสามารถได้ยินนั้น อากาศมีคุณสมบัติเป็นตัวกลางที่ไม่มีการกระจาย โปรดสังเกตว่า CO2 ในอากาศนั้นเป็นตัวกลางที่มีการกระจาย และทำให้เกิดการกระจายสำหรับคลื่นเสียงความถี่สูง (28KHz) ใน ตัวกลางที่มีการกระจาย (dispersive medium) – อัตราเร็วของเสียงจะขึ้นกับความถี่ องค์ประกอบที่แต่ละความถี่จะเดินทางด้วยความเร็วเฟส (phase velocity) ที่แตกต่างกัน ส่วนพลังงานของเสียงจะเดินทางด้วยความเร็วที่ความเร็วกลุ่ม (group velocity) ตัวอย่างของตัวกลางที่มีการกระจาย คือ น้ำ
อัตราเร็วของเสียงในอากาศ
อุณหภูมิเปลี่ยนแปลงสามารถมีผลกระทบต่ออัตราเร็วของเสียงได้ถ้าอุณหภูมิของอากาศเพิ่มขึ้น ณ ความดันคงที่ อากาศย่อม ขยายตัวออกตามกฏของชาร์ลและจะมีความหนาแน่นลดลงทำให้อัตราเร็วของเสียงเพิ่มขึ้นตามอุณหภูมิอัตราเร็วของเสียงในอากาศจะแปรผันโดยตรงกับอุณหภูมิ(อุณหภูมิเคลวิน)
อัตราเร็วของเสียงในอากาศโดยประมาณหาได้จาก:
โดยที่ \theta\, คือ อุณหภูมิ ในหน่วย องศาเซลเซียส ความแม่นยำในการประมาณในช่วงของอุณหภูมิในช่วง -20°C ถึง 40°C จะมีค่าความผิดพลาดไม่เกิน 0.2% ในช่วงอุณหภูมิสูงกว่า หรือ ต่ำกว่านั้นอัตราเร็วของเสียงจะประมาณโดย
เลขมัค คือ อัตราส่วนอัตราเร็วของวัตถุ ต่อ อัตราเร็วของเสียง ในอากาศ (หรือตัวกลางนั้น)
การเคลื่อนที่ของวัตถุใด ๆ ด้วยอัตราเร็วเท่ากับเสียง ณ ตำแหน่งนั้น จะเรียกว่าอัตราเร็ว 1 มัค (Mach) ในทำนองเดียวกันถ้าเคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็ว 2 เท่าของอัตราเร็วของเสียงวัตถุนั้นก็จะมีความเร็วเป็น 2 มัค
ตัวอย่างอัตราเร็วของเสียงในตัวกลางต่าง ๆ
ตารางด้านล่าง แสดงค่าอัตราเร็วของเสียงในตัวกลาง ที่อุณหภูมิ 20°C
การใช้อัตราเร็วของเสียงวัดระยะทาง
จึงได้ว่า V ∝√T และสำหรับในอากาศนั้น เราสามารถหาอัตราเร็วเสียงที่อุณหภูมิต่าง ๆ ได้โดยอาศัย
สมการ          v  =  vo  + 0.6 t   หรือ  v  =  331 + 0.6 t เมื่อ             Vo     =   อัตราเร็วเสียงที่อุณหภูมิ   0°C     =  331  m/s t       =   อุณหภูมิ (°C)
การใช้คลื่นเสียงวัดระยะทาง ส่วนมากจะใช้ในน้ำ เนื่องจากอัตราเร็วของเสียงในน้ำมีค่าสูงกว่ายานพาหนะหรือวัตถุอื่นที่เคลื่อนที่ในน้ำมาก เช่นการวัดความลึกของทะเล หรือการใช้คลื่นโซนาร์เป็นเรดาร์ของชาวประมงในการสำรวจหาฝูงปลาเป็นต้น
รายชื่อประเทศเรียงตามการส่งออกฝ้าย
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศที่ส่งออกฝ้ายมากที่สุด 10 อันดับแรก ข้อมูลของ The Observatory of Economic Complexity เมื่อปี พ.ศ. 2555
ล็อกฮีด มาร์ติน ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส
ล็อกฮีด มาร์ติน ซี-130เจ ซูเปอร์เฮอร์คิวลิส (C-130J Super Hercules) เป็นเครื่องบินขนส่งทางทหารที่มีเครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด4เครื่องยนต์ของอเมริกา ซี-130เจเป็นการพัฒนาจากล็อกฮีด ซี-130 เฮอร์คิวลิสด้วยเครื่องยนต์ ห้องนักบิน และระบบใหม่ ตระกูลเฮอร์คิวลิสได้เป็นเครื่องบินที่ทำการผลิตติดต่อกันยาวนานที่สุด ตลอดระยะเวลา 50 ปีในการทำงานของมัน ตระกูลนี้ได้มีส่วนร่วมในกองทัพ พลเรือน และการช่วยเหลือด้านมุนษยธรรมมากมาย เฮอร์คิวลิสยังมีอายุยาวนานกว่าเครื่องบินรุ่นใหม่ๆ อย่างเครื่องบินขนส่งขึ้น-ลงระยะสั้นขนาดกลาง
การออกแบบและการพัฒนา
มันสามารถถูกตั้งเป็นระบบจัดการสินค้าเสริมได้อีกด้วย ระบบนี้จะประกอบด้วยสถานีลำเลียงแบบคอมพิวเตอร์จากที่ซึ่งผู้ใช้สามารถใช้รีโมตควบคุมพื้นด้านล่างและตั้งระบบพื้นพลิกเพื่อปรับให้พื้นทีลูกเลื่อนหรือไม่มี ในการพัฒนาตอนแรกให้กับกองทัพอากาศสหรัฐ ระบบนี้สามารถทำการเปลี่ยนแปลงหน้าที่ของมันได้อย่างรวดเร็วเพื่อบรรทุกและยืดเวลาในการทำงานของเครื่องบิน การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้เพิ่มการทำงานให้เหนือกว่าซี-130อี/เอช อย่างพิสัยมากกว่าเดิม 40% ความเร็วสูงสุดมากกว่า 21% และใช้ระยะทางในการขึ้น-ลงน้อยกว่า 41%
ซี-130เจนั้นมีแบบที่มีความยาวพื้นฐานหรือยืดออกได้แบบ-30 ล็อกฮีด มาร์ตินได้รับรายการสั่งซื้อรุ่นเจจากกองทัพอากาศอังกฤษ ซึ่งต้องการทั้งหมด 25 ลำ โดยให้เริ่มส่งมอบในพ.ศ. 2542 โดยใช้ชื่อว่า'''เฮอร์คิวลิส ซี. มาร์ก 4 (ซี-130เจ-30) และเฮอร์คิวลิส ซี. มาร์ก 5''' (ซี-130เจ)
กองทัพอากาศสหรัฐได้เงิน 470 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับการทำสัญญาซื้อเคซี-130เจหกลำจากล็อกฮีด มาร์ตินในกลางเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 ในสัญญาระบุว่าต้องการซี-130เจเข้าไปแทนที่เอชซี-130 และเอ็มซี-130
ด้วยอุปกรณ์พิเศษของนาวิกโยธิน เคซี-130เจะสามารถทำหน้าที่ในการเป็นเครื่องบินเฝ้าดูและสามารถให้การสนับสนุนภาคพื้นดินด้วยการใช้ปืนใหญ่ 30 ม.ม. ขีปนาวุธเฮลไฟร์ และระเบิดนำวิถี ด้วยกำลังเหล่านี้ มันจึงมีชื่อว่า"ฮาร์เวสท์ฮอว์ก" (Harvest Hawk) ที่สามารถใช้ได้ในสถานการณ์ที่ความแม่นยำไม่จำเป็นนัก อย่างพื้นที่ปลอดอาวุธ
ประวัติการทำงาน
ผู้ใช้รายใหญ่ที่สุดคือกองทัพอากาศสหรัฐ ซึ่งกำลังสั่งซื้อในจำนวนที่มากขึ้นเรื่อยๆ ปัจจุบันซี-130เจถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐ นาวิกโยธินสหรัฐ(มันจะเป็นเครื่องบินแบบที่ 4 ต่อจากเคซี-130เอฟ เคซี-130อาร์ และเคซี-130ที) ) ยามชายฝั่งสหรัฐ กองทัพอากาศอังกฤษ กองทัพอากาศออสเตรเลีย กองทัพอากาศเดนมาร์ก กองทัพอากาศนอร์เวย์ และกองทัพอากาศอิหร่าน มีซี-130เจที่จัดหามาทั้งสิ้น 186 ลำในรายการสั่งซื้อเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
ล็อกฮีด มาร์ตินได้เสนอซี-130เจให้กับกองทัพอากาศเยอรมนี ซึ่งกำลังรอคอยเครื่องบินที่จะมาแทนที่ทรานส์คอลในปีพ.ศ. 2553 (เป็นเครื่องเอ400เอ็มของแอร์บัส) แต่ข้อเสนอก็ถูกปฏิเสธ
กองทัพอากาศอินเดียได้สั่งซื้อซี-130เจทั้งหมด 6 ลำในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยมีมูลค่าทั้งหมด 1,059 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มันเป็นข้อตกลงแบบแพ็คเกจกับรัฐบาลสหรัฐภายใต้โครงการการขายให้กับกองทัพต่างชาติ และอินเดียได้เลือกข้อเสนอในการซื้อเพิ่มอีกหกลำสำหรับกองกำลังพิเศษ
กองทัพแคนาดาทำสัญญาซื้อมูลค่า 1,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐกับล็อกฮีด มาร์ตินสำหรับเครื่องซี-130เจจำนวน 17 ลำในวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2551 เพื่อนำมาแทนที่ซี-130เอช/อี รุ่นเจจะได้รับชื่ออย่างเป็นทางการว่าซีซี-130เจ เฮอร์คิวลิสในแคนาดา
กองทัพอากาศนอร์เวย์ได้สั่งซื้อซี-130เจไว้ 4 ลำเมื่อปีพ.ศ. 2550 เพื่อนำมาแทนที่ซี-130เอชทั้งหกลำที่ต้องการการซ่อมแซม เครื่องบินลำแรกถูกส่งมอบในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551
กาตาร์ได้สั่งซื้อซี-130เจเมื่อปีพ.ศ. 2551 พร้อมกับชิ้นส่วนอะไหล่และการฝึกนักบินของกองทัพอากาศ ในสัญญามีมูลค่าทั้งหมด 393.6 ล้านดอลาาร์สหรัฐและมีกำหนดส่งมอบในปีพ.ศ. 2554 กองทัพอากาศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้ประกาศว่าทำการสั่งซื้อซี-130เจจำนวน 12 ลำในงานแสดงการป้องกันนานาชาติเมื่อปีพ.ศ. 2552 โดยมีมูลค่าทั้งหมด 1,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
กองทัพอากาศอิสราเอลกำลังมองหาซี-130เจ-30 กองทัพอากาศอิรักได้สั่งซื้อซี-130เจ-30 หกลำ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 ล็อกฮีด มาร์ตินกล่าวว่าทั้งอังกฤษและฝรั่งเศสได้ขอรายละเอียดทางเทคนิคของซี-130เจเพื่อเป็นทางเลือกของแอร์บัส เอ400เอ็มที่มีปัญหา
มาร์ติน ลูเทอร์ คิง (แก้ความกำกวม)
มาร์ติน ลูเทอร์ คิง (Martin Luther King) อาจหมายถึง
มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ (ค.ศ. 1929 – 1968) เป็นบาทหลวงและนักสิทธิมนุษยชน
ตูนตูน
ตูนตูน (ToonToon) คือ ช่องการ์ตูนหรรษา สำหรับคุณหนูๆ ด้วยการ์ตูนยอดนิยมตลอดกาล จากค่ายการ์ตูนดังทั่วโลก และการ์ตูนชุดจากญี่ปุ่น พร้อมสอดแทรกทักษะความรู้กับสารคดีการศึกษา และอัพเดทข่าวกิจกรรมต่างๆสำหรับเด็ก ตลอด 24 ชม.
หนอนท่อ
หนอนท่อ (Keelworm) จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในทะเล ไฟลัมแอนเนลิดา วงศ์ Serpulidae ความยาวประมาณ 5-8 เซนติเมตร พบในท่อหินปูนแข็งที่ติดตามก้อนหิน อาศัยในเขตน้ำขึ้นน้ำลง กินอาหารโดยการกรองตะกอนจากน้ำทะเล
อ้างอิง
จักกริช พวงแก้ว สรณรัชฏ์ กาญจนะวณิช วิภาพรรณ นาคแพน. นักสืบชายหาด: พืชและสัตว์ชายหาด. กทม. มูลนิธิโลกสีเขียว. 2549 หน้า 91
หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน
หุ่นยนต์มือปราบผู้พิทักษ์แจนเปอร์สัน เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนวเมทัลฮีโร ลำดับที่ 12 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 และจบลงเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1994 โดยออกอากาศทุกวันอาทิตย์เวลา 8:00 ถึง 8:30 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีรวมทั้งสิ้น 50 ตอนและมีตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอน
รายชื่อผู้ครองตำแหน่งนางงามนานาชาติ
รายนามผู้ที่ครองตำแหน่งนางงามนานาชาติอย่างเป็นทางการ โดยเรียงลำดับตามปีการจัดประกวดดังต่อไปนี้
สนามกีฬาเคปทาวน์
สนามกีฬาเคปทาวน์ (Cape Town Stadium; Kaapstad-stadion) เป็นสนามกีฬาในเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 ในช่วงระหว่างวางแผนงาน สนามกีฬาใช้ชื่อว่า กรีนพอยต์ (Green Point) ที่เป็นชื่อของสนามกีฬาเดิมในสถานที่ก่อสร้าง และชื่อนี้ก็ยังมักถูกเอ่ยถึงอยู่ในช่วงฟุตบอลโลกจากสื่อมวลชน
สนามกีฬาตั้งอยู่ที่กรีนพอยต์ ระหว่างเขาซิกนอลและมหาสมุทรแอตแลนติก สนามกีฬามีความจุ 64,100 คน
โธมัส ดอสเซวี
โธมัส ดอสเซวี เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลทีมชาติ โตโก ที่เกิดในฝรั่งเศส เขาเคยเล่นในลีกฟุตบอลของ ฝรั่งเศส ทั้งในลีกเอิง และลีกเดอซ์ มาหลายสโมสร ก่อนจะย้ายไปเล่นในอังกฤษ กับ สวินดอน ทาวน์ ในลีกทู กระทั่งในปี พ.ศ. 2555 วิทยา เลาหกุล ได้ซื้อตัวมาอยู่กับ สโมสรฟุตบอลชลบุรี ใน ไทยพรีเมียร์ลีก
ดอสเซวี เล่นได้ 2 ตำแหน่งคือ กองหน้า และ ปีกขวา
สโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์
สโมสรฟุตบอลนอร์แทมป์ตันทาวน์  เป็นสโมสรฟุตบอลในอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เมืองนอร์แทมป์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับที่สามของอังกฤษ
นอร์แทมป์ตันก่อตั้งในปี ค.ศ. 1897 โดยเกิดจากการประชุมกันของครูในโรงเรียนกับทนายความที่ชื่อว่าดาร์เนล สนามเหย้าในปัจจุบันคือซิกส์ฟีลด์สเตเดียม ความจุ 7,798 ที่นั่ง โดยเริ่มใช้งานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ส่วนก่อนหน้านี้ก็เคยใช้เคาน์ตีกราวด์ ซึ่งเป็นสนามเหย้าร่วมกับสโมสรคริกเก็ตนอร์แทมป์ตันเชอร์เคาน์ตี คู่ปรับท้องถิ่นที่สำคัญได้แก่ ปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด, ออกซฟอร์ดยูไนเต็ด, มิลตันคีนส์ดอนส์, รุชเดนแอนด์ไดมอนด์ และเคมบริดจ์ยูไนเต็ด สีประจำสโมสรคือสีม่วงแดงและขาว ฉายาของสโมสรคือ "ช่างปะรองเท้า" เนื่องจากตัวเมืองเป็นแหล่งอุตสาหกรรมรองเท้าที่สำคัญ
ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางหลงตงเป่า
ท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางหลงตงเป่า เป็นท่าอากาศยานในเมืองกุ้ยหยาง เมืองศูนย์กลางของมณฑลกุ้ยโจว ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1997 และใช้ชื่อปัจจุบันมาตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2006 อยู่ห่างจากใจกลางเมืองกุ้ยหยางประมาณ 11 กิโลเมตร สนามบินมีพื้นที่ 4 ตารางกิโลเมตร มีทางวิ่งยาว 3,200 เมตร กว้าง 45 เมตร สามารถรองรับเครื่องบินขนาดกว้างอย่าง Boeing 747 และ Airbus A330 ได้ อาคารผู้โดยสารมีพื้นที่ 34,000 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 2,000 คนต่อชั่วโมง โดยท่าอากาศยานนานาชาติกุ้ยหยางถือเป็นศูนย์กลางท่าอากาศยานทางภาคใต้ของจีน
ในปี ค.ศ. 2011 กุ้ยหยางหลงตงเป่าเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 25 ของจีน ด้วยจำนวน 7,339,229 คน
สมัยปัจจุบัน
สมัยปัจจุบัน เป็นช่วงเวลาของอารยธรรมหนึ่ง ๆ ซึ่งเป็นช่วงที่แต่ละอารยธรรมจะมีเทคโนโลยีเข้ามาใช้อย่างแพร่หลาย และมีการตระหนักถึงการใช้เทคโนโลยีอย่างถูกวิธี
นักประวัติศาสตร์ได้กำหนดช่วงเวลาที่เป็น "สมัยปัจจุบัน" ของสากลโลกไว้ให้ตรงกับ ค.ศ. 1945 จนถึงปัจจุบันนี้ โดยเริ่มนับจากการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นต้นมา
ในสมัยใหม่ เป็นช่วงเวลาแห่งการสร้างเทคโนโลยี และการค้นพบทฤษฎีความรู้ต่างๆ มากมาย แต่ทว่า การใช้เทคโนโลยีอย่างขาดจิตสำนึกทำให้เทคโนโลยีถูกใช้ไปในทางไม่ดีในช่วงปลายของสมัยใหม่ เกิดการแข่งขันสะสมและประดิษฐ์อาวุธอันร้ายแรงของประเทศต่างๆ จนนำไปสู่สงครามโลกถึง 2 ครั้ง ในเวลาเพียง 31 ปี มีผู้เสียชีวิตรวมกว่า 100 ล้านคน เป็นความสูญเสียของมนุษย์ ที่เกิดจากสิ่งประดิษฐ์และการกระทำของมนุษย์ด้วยกันเอง
แต่ในช่วงใกล้สิ้นสุดของสมัยใหม่ เกิดการตระหนักในการใช้วิทยาการอย่างถูกวิธีและรอบคอบ แต่ในขณะเดียวกัน การพัฒนาเทคโนโลยีก็ยังมีอย่างต่อเนื่อง และนับจากนั้น เทคโนโลยีของมนุษย์ก็ไม่เคยถูกจงใจใช้เพื่อสังหารมนุษย์จำนวนมาก ๆ อีกเลย ทำให้สังคมของอารยธรรมนั้นๆ มีสภาพคล้ายกับในช่วงปัจจุบัน ทำให้สมัยใหม่ของอารยธรรมนั้นๆ สิ้นสุดลง และอารยธรรมก้าวเข้าสู่สมัยปัจจุบัน
แต่ถึงกระนั้น ก็มิใช่ว่าสมัยใหม่จะไม่มีสงครามเลย สงครามที่มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงสมัยปัจจุบัน คือ สงครามเย็น อันเป็นการต่อสู้ทางอุดมการณ์ของระบอบการปกครองระหว่างฝ่ายที่สนับสนุนระบอบประชาธิปไตย กับระบอบคอมมิวนิสต์ ที่ต่างฝ่ายต่างพยายามเปลี่ยนโลกให้มีการปกครองในระบอบที่ฝ่ายตนสนับสนุน มีการใช้อาวุธปืนในการสังหารบ้าง แต่ไม่มีความรุนแรงกว้างขวางไม่มากเท่าสงครามโลกในสมัยใหม่
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 23 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9-25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกนิวซีแลนด์เป็นตัวแทนประเทศนิวซีแลนด์ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 21 คน ใน 5 ชนิดกีฬา
สกีลงเขา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
โซล่า (การ์ตูนญี่ปุ่น)
เนื้อเรื่อง
โซล่าเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ เด็กหนุ่มชื่อ โมริมิยะ โยริโตะ ผู้ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านคนเดียว เนื่องจากพี่สาวซึ่งเป็นญาติเพียงคนเดียว ป่วยและจำเป็นต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลตั้งแต่ 3 เดือนก่อน โยริโตะคลั่งไคล้ในการถ่ายภาพท้องฟ้าเป็นอย่างมาก เขาเที่ยวถ่ายรูปท้องฟ้าจากหลากหลายสถานที่ จากช่วงเวลาต่างๆ แม้กระทั่งที่โรงเรียน ก็จะหาโอกาสขึ้นไปถ่ายรูปท้องฟ้าอยู่บนดาดฟ้าเสมอๆ
สถานที่โปรดที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าสวยงามที่สุด คือที่ริมอ่าว เช้าตรู่ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังขึ้น และที่นี่เอง ในเวลารุ่งเช้าวันหนึ่ง โยริโตะก็ได้พบกับหญิงสาวน่ารักสาวหมวกทรงกลม เธอดูค่อนข้างแปลกแตกต่างจากคนทั่วไป เธอกำลังพยายามใช้กำลัง จัดการกับเครื่องขายเครื่องดื่มกระป๋องอัตโนมัติ ซึ่งไม่ยอมจ่ายซุปมะเขือเทศกระป๋อง(ของโปรด) แม้ว่าเธอจะจ่ายเงินเข้าเครื่องไปแล้ว โยริโตะก็ได้พูดคุยกับเธออย่างสนุกสนาน แต่พอรุ่งเช้าเธอก็หายไป
ชิโฮ มัทสึริ คือชื่อของเธอ โยริโตะหาโอกาสไปพบเธออีกหลายครั้ง จนได้ทราบความพิเศษต่างๆเกี่ยวกับตัวเธอ เธอไม่อาจถูกแสงอาทิตย์ เธอถูกคนตามล่า และเธอไม่เคยเห็นความงดงามของท้องฟ้าในเวลากลางวัน โยริโตะชวนเธอมาอยู่ด้วยที่บ้าน โดยพยายามปกปิดไม่ให้คนอื่นทราบเรื่อง และสัญญาว่าวันนึงจะทำให้เธอได้เห็นความงดงามของท้องฟ้าจริงๆ
เมื่อเวลาผ่านไป โยริโตะก็ได้ทราบเรื่องเกี่ยวกับมัทสึริมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้รู้ความจริงอันน่าตกใจเกี่ยวกับตนเอง ทราบถึงความผูกพันอันเป็นปริศนา ของตนเองและพี่สาว กับมัทสึริ และบุรุษผู้ตามล่าเธอ
กีฬาหมากล้อมในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46
กีฬาหมากล้อมในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 46 เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 19–27 พฤษจิกายน พ.ศ. 2561 ณ ห้องเอ็ม 3518 อาคารเอ็ม 3 มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง โดยมีการแข่งขันอยู่ 2 ชนิดกีฬา ได้แก่ บุคคลชาย และบุคคลหญิง
พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิลฟิวรี
พาวเวอร์เรนเจอร์ จังเกิ้ล ฟิวรี่ (Power ranger Jungle Fury) เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่16 โดยจะออกอากาศในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ถึงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2008
พระเจ้าไมดาส
ผู้สัมผัสเป็นทองคำ
วันหนี่ง คิงไมดาสเสด็จประพาสยังริมฝั่งแม่น้ำซานการิอัสและได้พบ ไซเลนนัส พระอาจารย์ของเทพไดโอนีซุส  เทพเจ้าแห่งไวน์และการเฉลิมฉลอง  ผู้ซึ่งปลอมตัวเป็นชายชราขี้เมาผู้หนึ่งถูกมัดนอนกลิ้งอยู่กับพื้น พระองค์จึงเข้าไปช่วยแก้มัดให้แก้ท่านโดยในวันนั้น ไซเลนนัสที่กำลังเมาไวน์ได้ที่ เกิดพลัดกับขบวนของเทพไดโอนีซุสและได้ไปพบกับพวกชาวนาเข้า พวกชาวนามีความเชื่อว่า หากเจอไซเลนนัสตอนกำลังเมาให้จับตัวเขามัดไว้ โดยในขณะที่ถูกมัดนั้น จะสามารถถามเรื่องในอนาคตจากไซเลนนัสได้
หลังจากคิงไมดาสทรงช่วยไซเลนนัสเอาไว้ เทพไดโอนีซุสก็เสด็จมาถึง พระองค์ทรงโปรดปรานไมดาสเป็นอันมากที่ช่วยพระอาจารย์ของพระองค์ จึงทรงออกปากว่าจะให้พรแก่ไมดาสหนึ่งข้อตามแต่จะขอ ซึ่งเมื่อได้ยินดังนั้น คิงไมดาสก็ลืมองค์ปล่อยให้ความโลภเข้าครอบงำ จึงทรงขอพรแก่เทพไดโอนีซุสว่า ขอให้ทุกสิ่งที่ตนสัมผัสนั้นกลายเป็นทองคำทั้งหมด
ผู้มีหูเป็นลา
คิงไมดาส ได้ตัดสินให้เพื่อนตนเองคือมาร์มาสเป็นฝ่ายชนะเทพอพอลโลในการบรรเลงดนตรีแข่งกัน ประมาณว่าเพื่อนของตนเล่นเพราะกว่า เทพอพอลโลจึงได้ทรงจับพิณกลับหัวลงและบรรเลงเป็นเสียงดนตรีให้คิงไมดาสฟังว่าขนาดพระองค์เอาพิณกลับหัวเล่นยังเพราะกว่ามาร์มาส และมาร์มาสก็ไม่สามารถทำอย่างเทพอพอลโลได้ นั่นทำให้เทพอพอลลโลกริ้ว และได้สาปให้คิงไมดาสที่ตัดสินไม่ได้พระทัย โดยให้คิงไมดาสมีหูเป็นลาซะเลย ซึ่งทำให้คิงไมดาสอับอายมากจึงได้สวมหมวกทรงสูงตลอดเวลา มีเพียงช่างตัดผมส่วนพระองค์ของคิงไมดาสเองเท่านั้นที่รู้ว่าหูของคิงไมดาสเป็นหูลา แต่เขาเก็บความลับไม่ได้ จึงได้ไปตะโกนว่า “พระราชาไมดาสมีหูเป็นลา” ต้นอ้อบริเวณนั้นได้ยินจึงโอนเอนกระซิบบอกต่อกันไปเรื่อย ๆ จนข่าวกระจายทุกคนรู้กันไปทั่ว คิงไมดาสนั้นอับอายเป็นอันมากจึงได้สละบัลลังก์แล้วหนีไปซ่อนตัวในป่าไม่ให้ใครเห็นอีกเลย
หมีสีน้ำตาล
หมีสีน้ำตาล (brown bear; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ (Carnivora) ขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง
จัดเป็นหมีที่มีขนาดใหญ่มาก โดยตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย เมื่อยืน 4 เท้ามีความสูงถึง 5 ฟุต และเมื่อยืนด้วย 2 เท้า อาจสูงถึง 9 ฟุต แต่ยืนได้ในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่อาจมีน้ำหนักมากถึง 1,000 ปอนด์ ส่วนตัวเมียอาจมีน้ำหนักมากกว่า 450 ปอนด์
มีขนสีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว อันเป็นที่มาของชื่อ มีปุ่มหรือเนินตรงหัวไหล่ ขนและเล็บยาว มีจมูกที่ใหญ่ แต่มีใบหูขนาดเล็ก
แต่จะมีขนสีเข้มหรืออ่อนไปตามสภาพแวดล้อมและภูมิประเทศที่อาศัย รวมถึงขนาดตัวด้วย ซึ่งถือเป็นชนิดย่อย (ดูในตาราง) โดยกระจายพันธุ์ไปในพื้นที่ ๆ กว้างไกลมาก ตั้งแต่อะแลสกา, แคนาดา, รัสเซีย, หลายพื้นที่ในยุโรป และตามแนวเทือกเขาหิมาลัยในอินเดีย, เนปาล และจีน และตะวันออกกลาง
หมีสีน้ำตาลกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้งพืชและสัตว์ โดยหากเป็นพืชมักจะเป็นผลไม้ประเภทเบอร์รี่ บางครั้งกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมลง หรือ หนู แต่บางครั้งก็กินสัตว์ใหญ่ เช่น ม้า, วัวป่า, กวาง รวมถึงซากสัตว์ ในช่วงฤดูกาลที่มีอาหารสมบูรณ์ อาหารที่หมีสีน้ำตาลชอบมาก คือ ปลาแซลมอน และปลาเทราต์
มาร์ธา วอชิงตัน
มาร์ธา แดนดริด์จ คัสติส วอชิงตัน (2 มิถุนายน ค.ศ. 1731 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1802) เป็นภริยาของจอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าเธอจะไม่มีตำแหน่งจนกระทั่งเสียชีวิต มาร์ธา วอชิงตันได้รับการพิจารณาให้เป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา คนแรก ในระหว่างที่มีชีวิตอยู่เธอรู้จักกันในนาม "เลดี้ วอชิงตัน"
ประวัติ
มาร์ธา วอชิงตัน เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1731 เธอเป็นบุตรสาวคนโตของเจ้าของฟาร์มใน รัฐเวอร์จิเนีย ชื่อ จอห์น แดนดริด์จ กับ เฟรนซ์ โจนน์ เธอเป็นผู้นับถือ ศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนท์ ตอนอายุ 18 ปี ได้แต่งงานกับ แดเนียล ปราค คัสติส ทั้งคู่อยู่ด้วยกันที่บ้านสวนขาว ริมชายฝั่ง แม่น้ำพามันคีร์ ไม่ไกลมากจากสวนเกาลัด เธอมีบุตรทั้งหมด 4 คนกับ คัสติส บุตรชายแดเนียล และบุตรสาวเฟรนซ์ เสียชีวิตแต่เยาว์วัย ส่วนอีก 2 คน คือ จอห์น และ มาร์ธา ยังมีชีวิตอยู่จนเติบใหญ่ จนกระทั่ง ค.ศ. 1757 คัสติสเสียชีวิต มาร์ธาได้เป็นแม่ม่ายที่รวยมากพร้อมกับมีอิสระในการควบคุมมรดกของสามีที่ตาย และได้เป็นผู้รักษาทรัพย์สินแก่บุตรของเธอ มาร์ธา แดนดริด์จ คัสติสได้แต่งงานใหม่กับ จอร์จ วอชิงตัน ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1759
สวนน้ำรามายณะ
สวนน้ำรามายณะมีเนื้อที่มากกว่า 45 เอเคอร์ หรือประมาณ 100 ไร่ ทำให้เป็นหนึ่งในสวนน้ำที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ประวัติ
โครงการสวนน้ำรามายณะเริ่มต้นขึ้นใน ปี พ.ศ. 2554 พิธีวางศิลาฤกษ์มีขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2559 โดยพิธีเปิดอย่างเป็นทางการจัดขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559
เครื่องเล่น
สวนน้ำรามายณะมีเครื่องเล่นสไลด์เดอร์ทั้งหมด 21 สไลด์เดอร์ โดยทุกเครื่องเล่นเป็นสไลเดอร์ที่ผลิตโดย ไวท์ วอเตอร์ เวสต์ ผู้ผลิตสไลเดอร์ชั้นนำของโลก จากประเทศแคนาดา
บริเวณสวนน้ำมีเลซี่ริเวอร์ ยาว 600 เมตร ที่มีคลื่นเทียม ฟองอากาศ และน้ำตก ที่พาผู้เล่นไปชมทัศนียภาพรอบ ๆ เนินเขาธรรมชาติ และรูปแบบเมืองโบราณของสวนน้ำ ที่มีถ้ำ รูปปั้น และสิ่งประกอบต่าง ๆ สวนน้ำรามายณะยังมี ดับเบิลเวฟพูล ที่มีความกว้างของหน้าหาดถึง 170 เมตร ซึ่งแบ่งเป็นสองส่วน คือ ส่วนที่สามารถใช้ห่วงยาง กับส่วนที่ไม่ใช้ห่วงยาง รวมถึงสระว่ายน้ำยาว 60 เมตร สำหรับทำกิจกรรมต่าง ๆ และบาร์ที่มีเครื่องดื่มไว้คอยให้บริการ
สวนน้ำรามายณะมีโซนสำหรับเด็ก ซึ่งมีเครื่องเล่นพ่นน้ำหลากหลายรูปแบบที่จัดไว้เพื่อเด็กโดยเฉพาะ และสไลเดอร์สำหรับเด็กเล็ก นอกจากนั้นยังมีเกมต่าง ๆ และที่สำหรับปีนป่ายที่ออกแบบมาสำหรับเด็กที่โตขึ้น
สวนน้ำรามายณะใช้น้ำที่ผ่านการกรองพิเศษ และมีไลฟ์การ์ดจำนวนมากกว่า 100 คน ซึ่งผ่านการฝึกอบรมหลักสูตรการช่วยชีวิตมาเป็นอย่างดีมาดูแลผู้ใช้บริการ
สิ่งอำนวยความสะดวก
สวนน้ำรามายณะมีตลาดน้ำที่ตั้งอยู่บนทะเลสาบธรรมชาติ ร้านอาหารที่ให้บริการอาหารมากกว่า 100 ชนิด ร้านอาหารสำหรับเด็ก บริการของหวานและเครื่องดื่ม
สวนน้ำรามายณะยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการอื่น ๆ เช่น คาบาน่า ตู้ล็อกเกอร์ ผ้าเช็ดตัวให้เช่า ร้านขายของที่ระลึก บริการนวดแผนไทยและสปา
วงแหวนของดาวเนปจูน
วงแหวนของดาวเนปจูน ได้แก่ วงแหวนแอดัมส์, วงแหวนอราโก, วงแหวนแลสเซลล์, วงแหวนเลอ แวรีเย และวงแหวนกัลเลอ นอกจากนั้นยังมีวงแหวนที่จางมาก ๆ และยังไม่มีชื่ออีก 1 วง ที่อยู่ในวงโคจรเดียวกันกับดวงจันทร์แกลาเทีย และยังมีดวงจันทร์บริวารของดาวเนปจูนอีก 3 ดวง คือ เนแอด, ทาแลสซา และดิสพีนา ที่มีวงโคจรอยู่ภายในระบบวงแหวนเช่นเดียวกัน
ประวัติการค้นพบ
วงแหวนของดาวเนปจูนไม่สามารถมองเห็นได้ผ่านทางกล้องโทรทรรศน์ขนานเล็ก โดยการค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980 นักวิทยาศาสตร์ได้สังเกตการ์ณดาวเนปจูนกล้องโทรทรรศน์ขยายใหญ่ ซึ่งเห็นวงแหวนบางส่วน และดาวเนปจูน "กะพริบตา" เพียงเล็กน้อย จนถึงในปี ค.ศ. 1989 ยานวอยเอเจอร์ 2 ได้บินผ่านเข้าไปใกล้ดาวเนปจูนและบันทึกภาพส่งกลับมายังโลก ปรากฏว่าวงแหวนของดาวเนปจูนประกอบด้วย วัตถุเล็ก ๆ สีมืดคล้ำ กระจายเป็นวงรอบดาวเนปจูน วงแหวนบางส่วนเล็กและบาง จนไม่สามารถสังเกตเห็นจากโลก สันนิษฐานว่า น่าจะเป็นฝุ่น ที่เกิดจากเศษดาวเคราะห์พุ่งชนดาวบริวาร ของดาวเนปจูนจนฟุ้งกระจาย และถูกดาวเนปจูนดึงดูดไว้ กลายเป็นส่วนประกอบในวงแหวน ในภายหลัง
ขนาดวงแหวน
วงแหวนของดาวเนปจูนประกอบด้วยอนุภาคที่เป็นผงฝุ่นขนาด 1 ไมโครเมตร จนถึงขนาดประมาณ 10 เมตร โดยวงแหวนแต่วงมีขนาด ดังนี้
วงแหวนแลสเซลล์
วงแหวนแลสเซลล์ (Lassell) เป็นวงแหวนชั้นที่สามของดาวเนปจูน มีรัศมี 53,200 - 57,200 กม. ความกว้าง 4,000 กม. และมีปริมาณเศษฝุ่น 20 - 40%
วงแหวนอราโก
วงแหวนอราโก (Arago) เป็นวงแหวนชั้นที่สี่ของดาวเนปจูน มีรัศมี 57,200 กม. และมีความกว้างมากกว่า 100 กม.
การจางหายไปของอาร์ค
ในปี ค.ศ. 1989 ยานวอยเอเจอร์ 2ได้ส่งภาพอาร์คของวงแหวน สามารถมองเห็นอย่างชัดเจน แต่ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2003 Imke de Pater จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ และเพื่อนร่วมงานอีก 10 คน เดินทางมาที่รัฐฮาวาย และใช้กล้องโทรทรรศน์ส่องไปที่วงแหวนแอดัมส์พร้อมกับวิเคราะห์ ปรากฏว่าอาร์คของวงแหวนแอดัมส์กลับได้จางหายไป โดยพวกเขาได้เรียกอาร์คของวงแหวนแอดัมส์นั้นว่า ลิเบอร์ตี้
หน่วยโทษ
ในกฎหมายออสเตรเลีย หน่วยโทษ (penalty unit หรือเรียกโดยย่อว่า PU) เป็นจำนวนเงินซึ่งใช้คำนวณโทษปรับฐานละเมิดกฎหมายลายลักษณ์อักษร ค่าปรับสำหรับความผิดฐานใดคำนวณได้โดยคูณมูลค่าหน่วยโทษเข้ากับจำนวนหน่วยโทษที่กำหนดไว้สำหรับความผิดฐานนั้น เช่น ถ้าต้องโทษปรับ 20 หน่วยโทษ และหน่วยโทษหน่วยหนึ่งเท่ากับ 100 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ก็คำนวณค่าปรับได้โดยนำ 100 คูณ 20
ในแต่รัฐและดินแดนที่ประกอบขึ้นเป็นออสเตรเลียมีการกำหนดค่าหน่วยโทษไว้แยกจากกันเป็นเอกเทศซึ่งหน่วยโทษของรัฐและดินแดนก็ใช้กับการกระทำผิดฝ่าฝืนกฎหมายท้องถิ่นในรัฐและดินแดนเหล่านั้น (เช่น กฎหมายจราจรทางบกของรัฐออสเตรเลียตะวันตก ห้ามมิให้ปล่อยฝูงปศุสัตว์โดยไม่มีคนดูแลไว้บนถนนสาธารณะ หากฝ่าฝืนต้องระวางโทษปรับหนึ่งหน่วยโทษ ) ส่วนรัฐบาลกลางก็มีหน่วยโทษที่ใช้กับการฝ่าฝืนกฎหมายของคอมมอนเวลธ์ (เช่น กฎหมายเลือกตั้ง ให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งทุกคนไปลงทะเบียนภายใน 21 วันนับแต่มีสิทธิ์ หากฝ่าฝืนต้องระวางโทษปรับหนึ่งหน่วยโทษ )
ความถี่และวิธีการปรับค่าหน่วยโทษให้ทันสมัยเป็นอำนาจของรัฐบาลกลาง รัฐบาลรัฐและดินแดนจะกำหนดขึ้นเอาเองตามกรอบอำนาจของตน ในรัฐออสเตรเลียตะวันตกกำหนดหน่วยโทษเกี่ยวกับการจราจรทางบกไว้ที่ 50 ดอลลาร์ออสเตรเลีย แต่สำหรับความผิดร้ายแรงอื่นกำหนดไว้ที่ 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ส่วนรัฐออสเตรเลียใต้ไม่มีการใช้หน่วยโทษ ในรัฐวิคตอเรียค่าของหน่วยโทษจะกำหนดตามปีงบประมาณโดย Treasurer และประกาศลงใน Government Gazette ภายใต้บังคับของ Monetary Units Act 2004 โดยในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 หนึ่งหน่วยโทษของรัฐวิคตอเรียมีค่า 140.84 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ในขณะที่หนึ่งหน่วยโทศในรัฐนิวเซาท์เวลส์มีค่า 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย และในรัฐควีนส์แลนด์มีค่า 100 ดอลลาร์ออสเตรเลีย  สำหรับรัฐบาลกลางกำหนดค่าหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดาไว้ที่ 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย ตั้งแต่ ค.ศ. 2007
อนึ่ง หน่วยโทษสำหรับนิติบุคคลมักมีค่ามากกว่าหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดา เช่น ในมณฑลนครหลวงออสเตรเลียหนึ่งหน่วยโทษสำหรับบุคคลธรรมดามีค่า 110 ดอลลาร์ออสเตรเลีย แต่มีค่า 550 ดอลลาร์ออสเตรเลียสำหรับบรรษัท
หน่วยโทษอาจกำหนดไม่เป็นจำนวนเต็ม เช่น 1.5 หน่วยโทษก็ได้ (เช่น ความผิดขับรถเร็วเกินกว่ากำหนดในรัฐออสเตรเลียตะวันตก) และในกฎหมายฉบับหนึ่งอาจกำหนดโทษเป็นจำนวนเงินและเป็นหน่วยโทษปะปนไปก็ได้ (เช่น กฎหมายเลือกตั้งกำหนดค่าปรับกรณีไม่ไปเลือกตั้งไว้เป็นตัวเงิน แต่ค่าปรับกรณีไม่ลงทะเบียนเลือกตั้งกำหนดเป็นหน่วยโทษ)
หลักการและเหตุผล
ในอดีตค่าปรับกำหนดไว้เป็นหน่วยเงินธรรมดา (ปอนด์สเตอร์ลิงและต่อมาจึงเปลี่ยนเป็นดอลลาร์ออสเตรเลีย) แต่เพราะด้วยเงินเฟ้อทำให้โทษค่าปรับที่กำหนดไว้แต่แรกนั้นมีค่าทางเศรษฐศาสตร์ลดน้อยลงไปไม่เหมาะสมแก่สถานการณ์  การแก้ไขค่าปรับในกฎหมายบ่อย ๆ ย่อมก่อให้เกิดความยุ่งยากและสิ้นเปลืองเวลา หน่วยโทษเป็นวิธีการอย่างง่ายที่ปรับปรุงค่าปรับ ค่าธรรมเนียม หรืออัตราอื่น ๆ ที่กำหนดไว้ในกฎหมายทั้งหมดได้ในคราเดียวกัน
ยุคแห่งการสำรวจ
ยุคแห่งการสำรวจ หรือ ยุคแห่งการค้นพบ (Age of Exploration หรือ Age of Discovery) เป็นช่วงระยะเวลาในประวัติศาสตร์โลกที่เริ่มตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ชาวยุโรปออกเดินทางไปสำรวจทางทะเลในโลกที่กว้างออกไปจากตัวทวีปยุโรปเองโดยมีจุดประสงค์เพื่อหาคู่ค้าขายใหม่ และโดยเฉพาะเพื่อการแสวงหาสินค้าเพื่อสนองความต้องการของตลาดตามต้องการ สินค้าที่เป็นที่ต้องการกันมากในยุโรปในขณะนั้นคือทอง เงิน และ เครื่องเทศ
ยุคแห่งการสำรวจประจวบกับช่วงที่ชาวยุโรปตะวันตกเริ่มใช้เข็มทิศในการกำหนดและระบุเส้นทาง การใช้วิธีการเดินเรือเดินทะเลแบบใหม่ การมีแผนที่ใหม่ และความก้าวหน้าทางดาราศาสตร์ ความก้าวหน้าเหล่านี้ช่วยในการแสวงหาเส้นทางการค้าขายใหม่ไปยังเอเชียโดยเลี่ยงอุปสรรคถ้าการใช้ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่อยู่ภายใต้การควบคุมของมหาอำนาจที่เป็นปฏิปักษ์ สิ่งที่สำคัญที่สุดที่วิวัฒนาการขึ้นสำหรับการเดินทางทางทะเลคือเรือชนิดใหม่สองแบบที่ออกแบบโดยโปรตุเกส--เรือคาร์แร็ค (Carrack) และ เรือคาราเวล (Caravel) ที่วิวัฒนาการมาจากการออกแบบเรือในยุคกลางที่ใช้ในการเดินเรือในทะเลเหนือและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เรือสองชนิดนี้เป็นเรือสองชนิดแรกที่ให้ความปลอดภัยพอที่จะฝ่าคลื่นฝ่าลมในมหาสมุทรแอตแลนติกได้เมื่อเทียบกับเรือรุ่นก่อนหน้านั้นที่ใช้กันเฉพาะในบริเวณที่คลื่นลมไม่รุนแรงเทียบเท่ากับการเดินทางกลางมหาสมุทร
การสำรวจทางบก
ก่อนหน้าที่จะถึงยุคแห่งการสำรวจก็ได้มีชาวยุโรปที่ได้ทำการเดินทางโดยทางบกจากยุโรปไปยังเอเชียหลายครั้งในสมัยยุคกลางตอนปลาย ขณะที่การรุกรานของมองโกลในยุโรปเป็นปัญหาต่อเสถียรภาพของความมั่นคงในยุโรปโดยการปล้นสะดมและการทำลายต่าง ๆ แต่ในขณะเดียวกันความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของรัฐมองโกลต่าง ๆ ในบริเวณส่วนใหญ่ของยูเรเชียเป็นการทำให้เกิดเส้นทางการค้าขายและการคมนาคมที่ติดต่อกันตั้งแต่จากตะวันออกกลางไปจนถึงเมืองจีน ชาวยุโรปหลายกลุ่มก็ถือโอกาสใช้เส้นทางเหล่านี้ในการเดินทางไปสำรวจทางตะวันออก ผู้เดินทางเกือบทั้งหมดในช่วงแรกเป็นชาวอิตาลีเพราะการค้าขายระหว่างยุโรปและตะวันออกกลางแทบทั้งหมดตกอยู่ในมือของพ่อค้าจากนครรัฐต่าง ๆ ในอิตาลี นอกจากนั้นการที่อิตาลีมีความสัมพันธ์ทางการค้าขายกับบริเวณลว้านก็ยิ่งเป็นการทำให้เกิดความอยากรู้อยากเห็นและความสนใจทางด้านการค้าในดินแดนที่ไกลออกไปจากนั้น การสำรวจนอกจากจะมีเหตุผลมาจากความต้องการทางการค้าแล้วก็ยังมีเหตุผลอื่น ๆ เช่นการสำรวจของผู้นำคริสเตียนเช่นเจ้าชายเฮนรีนักเดินเรือก็เริ่มนำคณะสำรวจเพื่อหวังที่จะหาผู้ที่จะหันมานับถือคริสต์ศาสนาเพิ่มขึ้น ฉะนั้นสาเหตุของการออกทำการสำรวจจึงมีด้วยกันหลายประการ
นักเดินทางคนแรกในกลุ่มนี้ก็ได้แก่จิโอวานนิ ดา ปาน เดล คาร์ปิเน (Giovanni da Pian del Carpine) จากอุมเบรียผู้เดินทางไปยังมองโกเลียระหว่างปี ค.ศ. 1241 ถึงปี ค.ศ. 1247 แต่นักเดินทางคนสำคัญที่สุดและมีชื่อที่สุดก็เห็นจะเป็นมาร์โค โปโลผู้บันทึกการเดินทางของการสำรวจไปทั่วเอเชียตั้งแต่ ค.ศ. 1271 จนถึง ค.ศ. 1295 และบรรยายว่าได้มีโอกาสเข้าไปในราชสำนักของราชวงศ์หยวนของกุบไล ข่าน การเดินทางของมาร์โค โปโลบันทึกในหนังสือชื่อ “บันทึกการเดินทาง” ซึ่งเป็นหนังสือที่แพร่หลายและอ่านกันไปทั่วยุโรป ในปี ค.ศ. 1439 นิคโคโล เด คอนติ (Niccolò de' Conti) ก็พิมพ์บันทึกการเดินทางไปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างปี ค.ศ. 1466 ถึงปี ค.ศ. 1472 พ่อค้าชาวรัสเซียอฟานาซิ นิคิติน (Afanasy Nikitin) ก็เดินทางไปอินเดียและเขียนบรรยายไว้ในหนังสือ “การเดินทางเลยไปจากสามทะเล” (A Journey Beyond the Three Seas)
โปรตุเกสเป็นผู้นำ
การเดินทางเพื่อการสำรวจหาเส้นทางค้าขายทางทะเลใหม่ไปยังเอเชียมิได้เริ่มขึ้นโดยชายยุโรปอย่างจริงจังจนมากระทั่งเมื่อมีการวิวัฒนาการเรือคาร์แร็ค และต่อมา เรือคาราเวลขึ้น สาเหตุที่กระตุ้นการริเริ่มการสำรวจเกิดขึ้นหลังจากการยึดคอนสแตนติโนเปิลโดยชนเติร์กในปี ค.ศ. 1453 จากนั้นจักรวรรดิออตโตมันก็มีอำนาจควบคุมการค้าขายในบริเวณนั้น และกีดกันชาวยุโรปจากการใช้เส้นทางเส้นทางสายไหม หรือ การค้าขายไหมและการค้าเครื่องเทศ และเส้นทางการค้าขายผ่านทางแอฟริกาเหนือที่มีความสำคัญสำหรับยุโรปในการเป็นเส้นทางการค้าผสมระหว่างทางบกและทางทะเลผ่านทางทะเลแดงไปยังเอเชีย ทั้งเครื่องเทศและไหมเป็นธุรกิจใหญ่ในยุคนั้น รวมทั้งเครื่องเทศที่ใช้ประโยชน์ทั้งในการถนอมอาหารและปรุงรสซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นอย่างน้อยก็สำหรับผู้มีฐานะดีหรือผู้มีอันจะกิน
สมัยการสำรวจตอนต้นระหว่าง ค.ศ. 1419 ถึง ค.ศ. 1498
การเดินทางสำรวจในระยะแรกนำโดยโปรตุเกสภายใต้การนำของเจ้าชายเฮนรีนักเดินเรือ การเดินเรือของชาวยุโรปก่อนหน้าการเดินทางของเจ้าชายเฮนรีส่วนใหญ่จะเป็นการเดินทางเลียบฝั่งทะเล ถ้าเดินทางไกลออกไปโดยไม่เห็นแผ่นดินก็จะเดินตามเส้นทางใช้กันมาแล้วที่บรรยายอย่างละเอียดในแผนที่เดินเรือพอร์โทลาน แผนที่เดินเรือพอร์โทลานแสดงรายเอียดทางลักษณะทางภูมิศาสตร์ของแผ่นดินที่ทำให้นักเดินเรือสามารถบอกถึงจุดที่เริ่มเดินทางได้ และเดินทางตามเข็มทิศและสามารถบอกได้ว่าเดินทางตรงตามเส้นทางหรือหันเหจากเส้นทางจากโดยการเปรียบเทียบลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่เห็นว่าเหมือนกับหรือต่างจากที่บรรยายไว้ในแผนที่ แต่วิธีนี้เป็นวิธีที่ค่อนข้างเสี่ยงต่อการผิดพลาด นักเดินเรือชาวยุโรปจึงพยายามเดินทางเลียบฝั่งทะเลโดยตลอดและพยายามเลี่ยงการเดินเรือที่มองไม่เห็นฝั่งทะเลเป็นเวลานาน ๆ นอกจากนั้นการเดินทางไกลออกไปจากฝั่งก็ยังเป็นการเสี่ยงต่อตำนานลึกลับต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับพรายทะเลสัตว์ทะเลต่าง ๆ หรือการตกขอบโลกซึ่งก็เป็นเรื่องที่ทำให้นักเดินเรือสยองขวัญกันไปตาม ๆ กัน การเดินเรือของเจ้าชายเฮนรีจึงเป็นการท้าทายความเชื่อต่าง ๆ ที่ว่านี้ ในปี ค.ศ. 1419 เจ้าชายเฮนรีก็ทรงพบหมู่เกาะมาเดราในมหาสมุทรแอตแลนติก และในปี ค.ศ. 1427 อะโซร์ส (Azores) โปรตุเกสยึดดินแดนทั้งสองที่พบเป็นอาณานิคม
จุดมุ่งหมายหลักของเจ้าชายเฮนรีในการเดินทางครั้งนี้ก็เพื่อเป็นการสำรวจฝั่งทะเลทางด้านตะวันตกของแอฟริกา และเขียนแผนที่เดินเรือพอร์โทลาน นอกจากนั้นก็ยังมีเหตุผลข้างเคียงที่รวมทั้งเหตุผลทางการค้า และทางศาสนา เป็นเวลาหลายศตวรรษเส้นทางการค้าขายที่เชื่อมแอฟริกาตะวันตกกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นเส้นทางที่ต้องเดินผ่านทางด้านตะวันตกของทะเลทรายซาฮารา เส้นทางนี้เป็นเส้นทางการค้าขายทาสและทองที่ควบคุมโดยรัฐอิสลามในแอฟริกาเหนือ ซึ่งเป็นศัตรูสำคัญของทั้งโปรตุเกสและสเปน พระมหากษัตริย์โปรตุเกสจึงทรงหวังที่จะหาทางเลี่ยงการค้าขายที่ต้องผ่านรัฐอิสลามโดยการค้าโดยตรงกับแอฟริกาตะวันตกทางทะเล และรัฐเหล่านี้อาจจะกลายมาเป็นรัฐคริสเตียนซึ่งทำให้เป็นพันธมิตรในการต่อต้านรัฐอิสลามในอัลมัฆริบ ในปี ค.ศ. 1434 นักสำรวจชาวโปรตุเกส Gil Eanes ก็สามารถพิชิตอุปสรรคของแหลมโบฮาดอร์ (Cape Bojador) ได้ หลังจากนั้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1455 พระสันตะปาปานิโคลัสที่ 5 ก็ทรงออกพระบัญญัติ “โรมานัสพอนทิเฟ็กซ์” (Romanus Pontifex) ที่ระบุว่าประเทศใดที่พบที่ไกลไปจากแหลมโบฮาดอร์เป็นของโปรตุเกส
ภายในยี่สิบปีการสำรวจของโปรตุเกสก็ทำให้สามารทำการค้าขายทาสและทองได้โดยตรงกับคู่การค้าที่ปัจจุบันคือเซเนกัล และมีการสร้างป้อมการค้าขึ้นที่เอลมินา (Elmina) แหลมแวร์เด (Cape Verde) กลายเป็นอาณานิคมผู้ผลิตน้ำตาลเป็นแห่งแรก ในปี ค.ศ. 1482 การสำรวจภายในการนำของ Diogo Cão ก็ทำให้เกิดการติดต่อกับราชอาณาจักรคองโก จุดสำคัญที่เป็นจุดที่เปลี่ยนแปลงเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อในปี ค.ศ. 1487 เมื่อบาร์ตูลูเมว ดีอัช (Bartolomeu Dias) เดินทางรอบแหลมกูดโฮพ และพบว่าเป็นทางที่ใช้เดินทางติดต่อกับมหาสมุทรอินเดียได้จากด้านมหาสมุทรแอตแลนติก การสำรวจทางบกของ Pero da Covilha ทำให้ได้ข้อมูลสำคัญต่าง ๆ เกี่ยวกับทะเลแดงและฝั่งทะเลเควเนีย ในปี ค.ศ. 1498 วาสโก ดา กามาเดินทางไปถึงอินเดีย
ในขณะเดียวกันดิโอโก ซิลเวสก็พบซานตามาเรีย ในปี ค.ศ. 1427 และในปีต่อ ๆ มาโปรตุเกสก็พบเกาะอื่นในหมู่เกาะอะโซร์ส เกาะเทอร์เซรา (Terceira island) กลายมาเป็นฐานทางการเดินเรือสำหรับการสำรวจใน เทอรราโนวา และนิวฟันด์แลนด์ โดยพี่น้อง คาร์เท รีอาล (Corte Real) ราวปี ค.ศ. 1500 และจากปากคำของบิดาของ คาร์เท รีอาล กล่าวว่า โจเอา วาซ (João Vaz) เป็นผู้พบทวีปอเมริกาในการเดินทางสำรวจจครั้งหนึ่งก่อนหน้าโคลัมบัส
การค้นพบโลกใหม่
ในระยะเริ่มต้นโคลัมบัสและนักสำรวจสเปนก็ผิดหวังกับการค้นพบต่าง ๆ ซึ่งไม่เหมือนกับแอฟริกาหรือเอเชีย ชาวหมู่เกาะแคริบเบียนดูเหมือนจะไม่มีอะไรที่ค้าขายกับสเปนได้ ฉะนั้นหมู่เกาะเหล่านี้จึงกลายมาเป็นจุดสำคัญในการยึดเป็นอาณานิคมแทนที่ จนกระทั่งเมื่อตัวทวีปเองได้รับการสำรวจสเปนจึงพบความมั่งคั่งที่พยายามแสวงหามานานในรูปของทองจำนวนมหาศาล สเปนพบจักรวรรดิต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาที่ทั้งใหญ่และมีประชากรพอ ๆ กับยุโรปเอง และสเปนก็สามารถพิชิตดินแดนเหล่านี้ได้โดยกองกิสตาดอร์ (conquistador) เพียงจำนวนไม่กี่คนกับกองทัพของชนท้องถิ่น จักรวรรดิสำคัญ ๆ ที่สเปนพิชิตได้ก็ได้แก่จักรวรรดิแอซเท็คในเม็กซิโกที่พิชิตได้ในปี ค.ศ. 1521 และ จักรวรรดิอินคาในเปรูปัจจุบันที่พิชิตได้ในปี ค.ศ. 1532 ในช่วงนี้ยุโรปประสบกับปัญหาโรคระบาดร้ายแรง เช่นฝีดาษที่นำความหายนะมาสู่ประชากรในทวีปอเมริกาใต้อย่างย่อยยับ หลังจากก่อตั้งอำนาจการปกครองขึ้นแล้วสเปนก็เริ่มส่งทองและเงินที่พบกลับสเปน
ในปี ค.ศ. 1519 ราชบัลลังก์สเปนก็ให้ทุนนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเฟอร์ดินันด์ มาเจลลัน จุดประสงค์ของการสำรวจครั้งนี้ก็เพื่อหาเส้นทางไปยังหมู่เกาะเครื่องเทศโดยการเดินทางไปทางตะวันตก ซึ่งถ้าพบก็จะทำให้สเปนกลายเป็นมหาอำนาจทางเศรษฐกิจและทางการเมืองในบริเวณภูมิภาคนี้ของโลก คณะการสำรวจสามารถข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนพบหมู่เกาะเครื่องเทศได้และเป็นนักเดินทางกลุ่มแรกที่ทำการเดินเรือรอบโลก (circumnavigation) และเดินทางกลับสเปนอีกสามปีต่อมา แต่มาเจลลันมิได้นำชัยชนะกลับสเปนด้วยตนเองเพราะมาเสียชีวิตในยุทธการมัคตาน (Battle of Mactan) ในฟิลิปปินส์เสียก่อน ซึ่งทำให้ต้องทิ้งให้ Juan Sebastián Elcano เป็นผู้นำในการเดินทางสำรวจต่อจนจบ ในบางด้านการสำรวจประสบความล้มเหลวเพราะเป็นเส้นทางที่ไม่เหมาะสมกับการที่จะใช้เป็นเส้นทางการค้า ช่องแคบมาเจลลัน (Strait of Magalhães) อยู่ไกลไปทางใต้จนเกินไป และมหาสมุทรแปซิฟิกก็มีขนาดกว้างใหญ่ไพศาล ฉะนั้นเส้นทางนี้จึงไม่สามารถใช้แทนการเดินทางรอบแอฟริกาของโปรตุเกสได้ สเปนสามารถสร้างอำนาจในภูมิภาคแปซิฟิกแต่ไม่ใช่จากการสำรวจที่ทำโดยมาเจลลัน แต่จากเส้นทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างเม็กซิโกและฟิลิปปินส์ที่พบโดยนักสำรวจอื่น ๆ เส้นทางตะวันออกไปยังฟิลิปปินส์เดินเป็นครั้งแรกโดยอัลวาโร เดอ ซาเวดรา (Alvaro de Saavedra) ในปี ค.ศ. 1527 เส้นทางตะวันตกขากลับยากกว่าแต่ในที่สุดก็พบโดยอันเดรส์ เดอ อูร์ดาเนตา (Andrés de Urdaneta) ในปี ค.ศ. 1565 เส้นทางนี้ใช้โดยกองเรือมะนิลา (Manila galleon) อยู่เป็นเวลานาน กองเรือมะนิลาเป็นกองเรือค้าขายซึ่งเป็นการเชื่อมการค้าขายระหว่างจีน ทวีปอเมริกา และ ยุโรป โดยเส้นทางทรานสแปซิฟิก และ เส้นทางทรานสแอตแลนติก (Transatlantic)
การหดตัวของเอกสิทธิ์ของโปรตุเกส
เมื่อได้รับการพิทักษ์จากสเปนผู้เป็นคู่แข่งโดยสนธิสัญญาตอร์เดซิยัส โปรตุเกสก็ดำเนินการสำรวจและการยึดอาณานิคมต่อไป และเป็นชาติตะวันตกชาติแรกที่เดินทางไปถึงและติดต่อค้าขายกับญี่ปุ่น ในรัชสมัยของพระเจ้ามานูเอลที่ 1 ราชบัลลังก์โปรตุเกสก็ดำเนินโครงการที่จะควบคุมดินแดนและเส้นทางการค้าขายที่พบมา ยุทธวิธีของแผนการนี้คือการสร้างป้อมตามเมืองท่ารายทางเพื่อที่จะใช้ในการควบคุมเส้นทางการค้าขายหลักทางตะวันออก ฉะนั้นป้อมและอาณานิคมจึงได้รับการก่อตั้งขึ้นบนอาณานิคมโกลด์โคสต์ (Colony of Gold Coast) ลูอันดา โมซัมบิก แซนซิบาร์ โมมบาซา โซโคตรา ออร์มุซ โกลกาตา รัฐกัว บอมเบย์ รัฐมะละกา มาเก๊า และ เกาะติมอร์
แต่โปรตุเกสมีปัญหาในการขยายจักรวรรดิลึกจากฝั่งทะเลเข้าไปในแผ่นดินที่พบ ส่วนใหญ่ก็มุ่งมั่นอยู่แต่กับการสร้างเสริมบริเวณชายทะเล โปรตุเกสเป็นราชอาณาจักรมีขนาดเล็กเกินกว่าที่จะมีกำลังคนหรืองบประมาณพอที่จะบริหารและป้องกันอาณานิคมและเส้นทางการค้าต่าง ๆ ที่ได้มาอย่างมีประสิทธิภาพ ป้อมที่ตั้งอยู่ในบริเวณต่าง ๆ ทั่วโลกส่วนใหญ่แล้วก็ไม่มีกำลังคนที่จะรักษาและไม่มีอาวุธพอเพียง โปรตุเกสจึงไม่สามารถที่จะแข่งขันกับมหาอำนาจที่แข็งแกร่งกว่าที่เริ่มขยายอำนาจเข้ามาในเส้นทางการค้าของตนเองได้ วันแห่งความมีเอกสิทธิ์ในการค้าขายกับตะวันออกก็เริ่มจะนับวันได้ ในปี ค.ศ. 1580 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนก็กลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสด้วย พระองค์ทรงเป็นทายาทที่ถูกต้องของลูกพี่ลูกน้องของพระองค์พระเจ้าเซบาสเตียนแห่งโปรตุเกสผู้เสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท (พระเจ้าฟิลิปที่ 2 เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้ามานูเอลที่ 1) แต่การรวมสองจักรวรรดิอันใหญ่หลวงก็ไม่อาจจะเกิดขึ้นได้โดยปราศจากผู้ท้วงติง นักสำรวจฝ่ายดัตช์ ฝรั่งเศส และอังกฤษก็หันหลังให้กับ “พระบัญญัติแบ่งโลก” (Inter caetera) ซึ่งเป็นพระบัญญัติที่ออกโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่มอบสิทธิในการเป็นเจ้าของดินแดนที่พบให้แก่สเปน การก่อตั้งสถานีการค้าเพิ่มขึ้นโดยดัตช์ ฝรั่งเศส และอังกฤษทางตะวันออกก็ทำให้ประเทศเหล่านั้นมั่งคั่งขึ้น ขณะเดียวกันโปรตุเกสก็เริ่มอ่อนแอลงจากการสูญเสียสถานีการค้าและอาณานิคมในแอฟริกาตะวันตก ตะวันออกกลาง และ ตะวันออกไกล บอมเบย์ถูกยกให้เป็นของขวัญการเสกสมรสของเจ้าหญิงโปรตุเกสกับพระมหากษัตริย์อังกฤษ ดินแดนอื่นเช่นมาเก๊า เกาะติมอร์ รัฐกัว และ โมซัมบิกยังคงอยู่ในความครอบครองของโปรตุเกส ขณะที่บราซิลและแองโกลากู้คืนมาได้จากดัตช์
การเข้าเกี่ยวข้องของยุโรปเหนือ
โครงการการสำรวจแรกของยุโรปเหนือในปี ค.ศ. 1497 เป็นโครงการของอังกฤษที่นำโดยชาวอิตาลี จอห์น แค็บบอท (จิโอวานนิ คาโบโต) ซึ่งเป็นโครงการที่ตามมาด้วยโครงการอื่นอีกหลายโครงการของฝรั่งเศสและอังกฤษในการสำรวจอเมริกาเหนือ สเปนพยายามดำเนินการสำรวจทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาอยู่บ้างแต่ก็ไม่มีกำลังคนพอ เพราะกำลังคนและงบประมาณส่วนใหญ่ไปมุ่งอยู่กับการสำรวจตอนกลางและตอนใต้ของทวีปอเมริกาที่สเปนทราบอยู่แล้วว่าเป็นขุมทอง ในปี ค.ศ. 1524 จิโอวานนิ ดา แวร์ราซซาโน (Giovanni da Verrazzano) กลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางไปถึงฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน การเดินทางสำรวจของแค็บบอท ฌาก การ์ตีเย (การสำรวจครั้งแรก ค.ศ. 1534) และนักสำรวจอื่น ๆ เป็นการสำรวจที่มีจุดประสงค์ในการแสวงหาช่องทางตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Passage) ในการใช้เป็นเส้นทางการค้ากับเอเชีย และช่องทางที่ว่าก็ไม่เป็นที่พบ แต่การเดินทางก็ทำให้พบสิ่งอื่น ๆ และในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 นักล่าอาณานิคมจากหลายประเทศจากทางตอนเหนือของยุโรปก็เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานทางฝั่งทะเลทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ
การขยายตัวของยุโรปเหนือเป็นอันตรายต่อความมั่นคงของอำนาจของโปรตุเกสในแอฟริกาและในบริเวณมหาสมุทรอินเดีย ดัตช์ ฝรั่งเศส และอังกฤษส่งเรือไปผ่านไปในดินแดนที่เป็นของโปรตุเกส แต่โปรตุเกสก็ไม่มีหนทางใดที่จะหยุดยั้งได้เพราะขาดกำลังคนและทุนทรัพย์ นอกจากนั้นประเทศเหล่านี้ก็ยังก่อตั้งสถานีค้าขายของตนเองขึ้นมาด้วย ส่วนแบ่งทางการตลาด (market share) ของโปรตุเกสและสเปนก็เริ่มลดลง นอกจากนั้นแล้วยุโรปเหนือก็ขยายการสำรวจไปยังบริเวณที่ยังไม่ได้รับการสำรวจในมหาสมุทรแปซิฟิกและฝั่งทะเลทางตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ นักสำรวจดัตช์เช่น วิลเล็ม ฟานส์ซุน (Willem Janszoon) และ อาเบล ทัสมันเดินทางไปสำรวจฝั่งทะเลของทวีปออสเตรเลีย ขณะที่ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 นักสำรวจชาวอังกฤษเจมส์ คุกเป็นผู้เขียนแผนที่โพลินีเซีย คุกเดินทางไกลไปถึงอะแลสกาโดยทิ้งชื่อต่าง ๆ  ไว้เป็นที่ระลึกเช่นอ่าวบริสตอล หรืออ่าวเล็กคุกในอะแลสกา
ผลกระทบกระเทือนต่อโลกของยุคแห่งการสำรวจ
เส้นทางข้ามมหาสมุทร (Trans-Oceanic) ใหม่นี้เป็นการนำมหาอำนาจยุโรปเข้าสู่ยุคจักรวรรดินิยมเมื่อยุโรปเข้ามาควบคุมประเทศต่าง ๆ เกือบทั้งโลก ความต้องการของยุโรปในการทำการค้าขาย หาวัตถุดิบ ค้าทาส และขยายจักรวรรดิมีผลต่อบริเวณต่าง ๆ ของโลก สเปนดำเนินนโยบายการทำลายวัฒนธรรมต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาจนวอดวาย และแทนที่วัฒนธรรมเหล่านั้นด้วยวัฒนธรรมของตนเองและบังคับให้ชนท้องถิ่นละทิ้งประเพณีทางศาสนาของตนเองและเปลี่ยนมานับถือคริสต์ศาสนา พฤติกรรมนี้กลายเป็นมาตรฐานทั่วไปของชาติต่าง ๆ ในยุโรปในการปฏิบัติต่อดินแดนต่าง ๆ ที่เข้ายึดครองโดยเฉพาะดัตช์ รัสเซีย ฝรั่งเศส และอังกฤษ ศาสนาใหม่เข้ามาแทนที่ศาสนาที่ชาวยุโรปถือว่าเป็น “ลัทธิเพกัน” นอกจากศาสนาแล้วก็ยังมีการบังคับใช้ภาษา ระบบการบริหาร และประเพณีเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเพศในบริเวณต่าง ๆ เช่นอเมริกาเหนือ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และ อาร์เจนตินา ชนท้องถิ่นถูกขับออกจากที่อยู่อาศัยเดิมหรือถูกจำกัดให้อยู่ในบริเวณใดบริเวณหนึ่งที่เจ้าของอาณานิคมก่อตั้งให้ ประชากรท้องถิ่นถูกลดจำนวนลงไปเป็นจำนวนมาก และในที่สุดก็กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่ต้องอาศัยพึ่งพารัฐบาลของอาณานิคมที่เข้ามายึดครอง
ทางฝั่งแอฟริกาก็เช่นกัน รัฐต่าง ๆ เป็นแหล่งสำคัญของการค้าทาสซึ่งมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงบริเวณไม่แต่เพียงชายฝั่งของแอฟริกา และทางโครงสร้าของสังคมและทางเศรษฐกิแต่ยังลึกเข้าไปถึงใจกลางของทวีปด้วย
ในอเมริกาเหนือชาวยุโรปก็มีปัญหากับชนพื้นเมืองที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ก่อนหน้าที่ชาวยุโรปจะเข้ามายึดครอง ชาวยุโรปได้เปรียบกว่าชนพื้นเมืองหลายประการ นอกจากนั้นแล้วก็ยังนำเชื้อโรคใหม่เข้ามาเผยแพร่ที่เป็นผลให้จำนวนประชากรพื้นเมืองที่ไม่เคยประสบกับเชื้อโรคใหม่นี้ต้องเสียชีวิตไปถึง 50-90% ของจำนวนประชากรทั้งหมด
ผลกระทบกระเทือนทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของยุคแห่งการสำรวจต่ออำนาจของยุโรป
เมื่อสินค้าต่าง ๆ ที่เคยเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยมาจากการสำรวจเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นก็ทำให้ราคางสินค้าเหล่านี้เริ่มคงตัว การค้าขายทางมหาสมุทรแอตแลนติกมาแทนที่อำนาจการค้าขายของอิตาลีและเยอรมนีที่เคยใช้ทะเลบอลติกในการเดินทางขนส่งสินค้ากับรัสเซีย และมาแทนการค้าขายผ่านชาติอิสลาม นอกจากนั้นสินค้าใหม่ก็ยังสร้างความเปลี่ยนแปลงให้แก่โครงสร้างทางสังคม เมื่อน้ำตาล เครื่องเทศ ไหม และเครื่องถ้วยชามของจีนเข้ามาในตลาดสินค้าฟุ่มเฟือยของยุโรป