cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ
thumb|280px|อาคารกระทรวงกลาโหม [[ถนนสนามไชย เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารในรูปแบบปัลลาดีโอ]] สถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ (Palladian architecture) หมายถึงลักษณะของสถาปัตยกรรมตะวันตกที่มาจากการออกแบบโดยอันเดรอา ปัลลาดีโอ (ค.ศ. 1508–1580) สถาปนิกชาวเวนิส คำว่า "แบบปัลลาดีโอ" โดยทั่วไปแล้วมักจะหมายถึงลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่ได้รับอิทธิพลมาจากการออกแบบของปัลลาดีโอเอง สิ่งก่อสร้างในปัจจุบันที่จัดอยู่ในกลุ่มสถาปัตยกรรมลักษณะนี้วิวัฒนาการมาจากปรัชญาการออกแบบของปัลลาดีโอ งานของปัลลาดีโอมีพื้นฐานมาจากความสมมาตร ความมีทัศนมิติ และคุณค่าของสถาปัตยกรรมการก่อสร้างวัดของกรีกและโรมันโบราณ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 การตีความหมายของสถาปัตยกรรมคลาสสิกกลายมาเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า "คตินิยมปัลลาดีโอ" (Palladianism) ลักษณะนี้วิวัฒนาการต่อมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 18
"คตินิยมปัลลาดีโอ" กลายเป็นนิยมกันอยู่ระยะหนึ่งในบริเตนระหว่างกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อมาถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 ลักษณะนี้ก็หวนกลับมาเป็นที่นิยมไม่แต่ในอังกฤษแต่ยังในหลายประเทศทางตอนเหนือของยุโรปด้วย ต่อมาก็ลดความนิยมลงในยุโรป แต่ไปนิยมกันในทวีปอเมริกาเหนือโดยเฉพาะในสิ่งก่อสร้างที่ออกแบบโดยทอมัส เจฟเฟอร์สัน
สถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอยังคงเป็นที่นิยมกันทั่วไปในยุโรปตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 มักจะในการออกแบบสิ่งก่อสร้างทางราชการหรือทางสารธารณะ ตั้งแต่ครึ่งหลังของ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีสถาปัตยกรรมการฟื้นฟูกอทิกเข้ามาเป็นคู่แข่ง ลักษณะหลังนี้สนับสนุนโดยสถาปนิกเช่นออกัสตัส พิวจิน (Augustus Pugin) ที่คำนึงถึงที่มาจากวัดโบราณที่ถือว่าเป็นลักษณะ "นอกศาสนา" เกินไปสำหรับผู้นับถือโปรเตสแตนต์และแองโกล-คาทอลิก แต่กระนั้นสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอก็ยังคงเป็นที่นิยมและวิวัฒนาการตลอดมา ซึ่งจะเห็นได้จากการออกแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ในปัจจุบันในลักษณะหน้าจั่ว ความสมมาตร และความได้สัดส่วน
สถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอมีลักษณะหนา ดูทึบทึม อาคารหลายแห่งในประเทศไทยที่มีสถาปัตยกรรมรูปแบบนี้ ได้แก่ กระทรวงกลาโหม, หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน, อาคารศุลกสถาน เป็นต้น
แอสตันมาร์ติน
แอสตันมาร์ติน (ชื่อเต็มของบริษัทคือ Aston Martin Lagonda Limited) เป็นชื่อบริษัทผลิตรถยนต์สปอร์ตหรูของสหราชอาณาจักร มีฐานการผลิตที่เมืองเกย์ดอน (Gaydon) ในอังกฤษ
ชื่อยี่ห้อแอสตันมาร์ตินนี้ ตั้งชื่อตามนามสกุลของลีโอเนล มาร์ติน (Lionel Martin) ผู้ก่อตั้งบริษัท และตามชื่อสถานที่ เนินแอสตัน (Aston Hill) ใกล้กับหมู่บ้านแอสตันคลินตัน (Aston Clinton) ในเมืองบักกิงแฮมเชอร์ (Buckinghamshire)
ตั้งแต่ พ.ศ. 2537 จนถึง พ.ศ. 2550 แอสตันมาร์ตินเป็นส่วนหนึ่งของ Premier Automotive Group ซึ่งเป็นกลุ่มกิจการของฟอร์ดมอเตอร์ และเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2550 ฟอร์ดได้ขายหุ้นแอสตันมาร์ตินให้กับกลุ่มนักลงทุน Investment Dar และ Adeem Investment จากคูเวต, เดวิด ริชาร์ดส์ ผู้บริหารของโปรไดรฟ์ และจอห์น ซินเดอร์ส (John Sinders) นักลงทุนชาวอังกฤษ รวมเป็นเงิน 479 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง หรือประมาณ 848 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยฟอร์ดเองจะยังคงถือหุ้นแอสตันมาร์ตินบางส่วน ซึ่งมีมูลค่า 77 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากราคาหุ้นทั้งหมด 925 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
นอกจากนี้ แอสตันมาร์ตินยังเป็นที่รู้จักในฐานะรถยนต์ของเจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์หลายๆ เรื่อง
การก่อตั้ง
แอสตันมาร์ตินก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2456 โดย ลีโอเนล มาร์ติน และโรเบิร์ต แบมฟอร์ด (Robert Bamford) โดยก่อนหน้านั้นหนึ่งปี ได้ตั้งบริษัท Bamford & Martin เพื่อจำหน่ายรถยนต์ที่ผลิตโดย ซิงเกอร์ (Singer) ในกรุงลอนดอน โดยนอกจากรถซิงเกอร์แล้ว ยังมีการให้บริการบำรุงรักษารถจีดับเบิลยูเค และรถคัลธอร์ป (Calthorpe) ด้วย
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสงบลง ได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นใหม่ที่ Abingdon Road ในเมืองเดิมคือเมืองเคนซิงตัน และได้มีการออกแบบรถขึ้นมาใหม่ในชื่อแอสตันมาร์ตินเหมือนเดิม แบมฟอร์ดถอนตัวจากบริษัทในปี พ.ศ. 2463 และได้รับการสนับสนุนทางการเงินจาก Count Louis Zborowski ในปี พ.ศ. 2465 ได้เริ่มมีการผลิตรถเพื่อใช้สำหรับแข่งขัน และได้มีการสร้างสถิติต่างๆ ขึ้นด้วยรถดังกล่าวที่สนามบรูกแลนด์ส
ต่อมาในปี พ.ศ. 2467 บริษัทเกิดล้มละลาย และเลดีชาร์นวูด (Lady Charnwood) เข้าซื้อกิจการ แต่ก็ล้มละลายอีกครั้งในปีถัดมา โรงงานของแอสตันมาร์ตินปิดตัวไปในปี พ.ศ. 2469 พร้อมกับการที่ลีโอเนล มาร์ติน ถอนตัวออกจากบริษัท
ในปีเดียวกัน บิล เร็นวิค, ออกุสตัส (เบิร์ท) เบอร์เทลลี และนักลงทุนอีกจำนวนหนึ่ง รวมทั้งเลดีชาร์นวูดด้วย ได้ร่วมกันเป็นหุ้นส่วนในบริษัท และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นแอสตันมาร์ตินมอเตอร์ส และย้ายบริษัทไปยังที่ตั้งเดิมของ Whitehead Aircraft Limited works ในเมืองเฟลแธม (Feltham)
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2475 บริษัทมีปัญหาทางด้านการเงินอีกครั้ง และได้ L. Prideaux Brune เข้ามาร่วมลงทุน ก่อนที่บริษัทจะเป็นของเซอร์อาเธอร์ ซัทเธอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2479
มีการผลิตรถแอสตันมาร์ตินประมาณ 700 คัน ก่อนเริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่สอง และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองนั้นมีการผลิตชิ้นส่วนเครื่องบินโดยแอสตันมาร์ติน
ยุคของเดวิด บราวน์
บริษัท David Brown Limited ที่มีเดวิด บราวน์ เป็นเจ้าของบริษัท เข้าซื้อกิจการแอสตันมาร์ตินในปี พ.ศ. 2490 และในปีเดียวกันบริษัทของบราวน์ก็ได้ซื้อบริษัทรถยนต์ลากอนดา จึงได้นำทั้งสองบริษัทมาควบรวมกิจการกัน ซึ่งชื่อรถแอสตันมาร์ตินที่ใช้อักษร "DB" นี้ก็มีที่มาจากชื่อของบราวน์นั่นเอง
ในปี พ.ศ. 2493 บริษัทได้ออกรถรุ่น ดีบี2 และได้ผลิตรถรุ่นดีบี มาร์คทรีและรถแข่งรุ่น ดีบี3 ในปี พ.ศ. 2500 จากนั้นในปีต่อมาก็ได้ผลิตรุ่น ดีบี4 ต่อจากนั้นก็ได้มีรุ่น ดีบี5 ในปี พ.ศ. 2506, ดีบี6 (พ.ศ. 2508-13), ดีบีเอส และดีบีเอส วี8 (พ.ศ. 2510-15, ภายหลังจากการขายบริษัทของเดวิด บราวน์ จึงย่อชื่อรุ่นลงเป็นแอสตันมาร์ติน วี8)
ในปี พ.ศ. 2515 บริษัทมีปัญหาทางด้านการเงินอีก เดวิด บราวน์จึงขายกิจการแอสตันมาร์ตินออกไป ทำให้ไม่มีรถที่ชื่อรุ่นดีบีใดๆ อีก โดยจะเป็นรถชื่ออื่นแทน และหลังจากนั้นก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งฟอร์ดเริ่มเข้าถือหุ้น
ยุคของฟอร์ด
ฟอร์ดได้อำนาจควบคุมบริษัทแอสตันมาร์ตินในปี พ.ศ. 2534 และในปี พ.ศ. 2536 ก็มีการนำชื่อดีบีนี้มาใช้อีกครั้ง เป็นรุ่น ดีบี7
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
ระวังสับสนกับ เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก
แอสตันมาร์ติน
ยุคของฟอร์ด
ในขณะที่แอสตันมาร์ตินเป็นกิจการของฟอร์ด ฟอร์ดได้นำเอาแอสตันมาร์ตินเข้าไปรวมอยู่ใน Premier Automotive Group ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจของฟอร์ด
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย (The Letters of Death) ภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งดูได้โดยเฉพาะผู้ใหญ่เท่านั้น ไม่เหมาะสมแก่ผู้มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ที่ผู้ใหญ่ควรให้คำแนะนำแก่เด็กและเยาวชน มีเนื้อหาความรุนแรง การใช้ภาษา และภาพสยดสยอง
แอสตันมาร์ติน
ยุคปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2550 กลุ่มนักลงทุนนำโดยเดวิด ริชาร์ดส์ ผู้บริหารของโปรไดรฟ์ (Prodrive) เข้าซื้อหุ้นในกิจการแอสตันมาร์ติน โดยฟอร์ดจะขายหุ้นของแอสตันมาร์ตินมูลค่า 479 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง หรือ 848 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (มูลค่าหุ้นทั้งหมด 925 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยทางโปรไดรว์ไม่สามารถจ่ายเงินจำนวนดังกล่าวได้ทั้งหมด และแบ่งกันซื้อหุ้นกับจอห์น ซินเดอร์ส และบริษัทลงทุนสัญชาติคูเวตอีกสองบริษัท คือ Investment Dar และ Adeem Investment Co. ส่วนฟอร์ดจะยังคงถือหุ้นส่วนที่เหลือ มูลค่า 77 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
เนื้อเรื่อง
เสรี ชายหนุ่มพูดน้อย บุคลิกเงียบขรึม ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงรุ่นเพื่อน ๆ ชั้นประถม เมื่อไปถึงเสรีต้องตะลึงในความสวยของ นาตยา เพื่อนร่วมรุ่นสาวที่ไม่ได้พบกันมานานเกือบ 20 ปี แต่ทั้งหมดได้รับจดหมายลูกโซ่แปลก ๆ ฉบับหนึ่ง ที่มีปริศนาคำทายและรูปของคนแขวนคอตัวเอง เรียกว่า "แฮงค์แมน" และมีข้อความขู่ว่าผู้ที่ได้รับต้องตาย หากจะรอด ต้องส่งต่อจดหมายฉบับนี้ไปยังคนที่ตนแค้นอีก 29 คนจึงจะรอด
แอสตันมาร์ติน
รถยนต์แอสตันมาร์ตินในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ขณะที่เอียน เฟลมมิง แต่งนวนิยายเจมส์ บอนด์ เรื่องที่เจ็ด Goldfinger นั้น เขาได้แต่งให้บอนด์ใช้รถแอสตันมาร์ติน ดีบี มาร์คทรี แต่ในภาพยนตร์ จอมมฤตยู 007 (Goldfinger) นั้นได้ใช้รถแอสตันมาร์ติน ดีบี5 แทนที่ดีบี มาร์คทรี ที่เฟลมมิงแต่งไว้ หลังจากนั้นก็ได้มีรถแอสตันมาร์ตินปรากฏอยู่ในภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ หลายๆ ตอน รวมทั้งตอนพยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (Quantum of Solace) ซึ่งเป็นตอนล่าสุดในขณะนี้อีกด้วย (ในบางตอนจะไม่มีรถแอสตันมาร์ตินปรากฏ โดยเจมส์ บอนด์ จะขับรถยี่ห้ออื่นแทน ทั้งนี้มักจะขึ้นอยู่กับสัญญาหรือข้อตกลงระหว่างบริษัทรถยนต์กับผู้ผลิตภาพยนตร์ ว่าจะได้ใช้รถใดในเรื่อง) นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์และสื่ออื่นๆ อีกด้วยเช่นกัน ที่มีรถแอสตันมาร์ตินปรากฏอยู่ เช่น ในภาพยนตร์ตลกเรื่องพยัคฆ์ร้าย ศูนย์ ศูนย์ ก๊าก (Johnny English) ซึ่งมีเนื้อเรื่องล้อเลียนเจมส์ บอนด์ และมีโรวัน แอตคินสัน แสดงเป็นตัวเอกของเรื่องนั้น ตัวเอกในเรื่องใช้รถแอสตันมาร์ติน รุ่นดีบี7 โดยรถคันดังกล่าวนั้น แท้จริงแล้วเป็นรถของแอตคินสันเอง
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย
เนื้อเรื่อง
จากนั้นเพื่อน ๆ ชั้น ป.6/2 ของเสรีทะยอยตายไปเรื่อย ๆ ตามลำดับเลขที่ แรกเริ่มทุกคนไม่เชื่อ แต่เมื่อผ่านไป มีคนตายตามจดหมายนั้น 2-3 คน ทุกคนก็เริ่มเชื่อ เสรีจึงออกตามหาความจริง โดยมีนาตยาขอตามไปด้วย ก่อนจะพบว่า แท้ที่จริงแล้ว คนที่ส่งจดหมายนี้มาให้ เป็นเพื่อนเก่าที่พวกเขาชอบกลั่นแกล้งรังแก จนไม่สามารถออกไปพบปะผู้คนได้เหมือนคนทั่วไปชื่อ แว่น หรือ โชติธรรม
นักแสดง
รายชื่อนักแสดงนำ ของundefined
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
เดอะเลตเตอร์ เขียนเป็นส่งตาย เป็นภาพยนตร์จากการกำกับเรื่องแรกของ กพล ทองพลับ ดีเจชื่อดังในแนวเล่าเรื่องผีและเรื่องสยองขวัญมากว่า 20 ปี
เมื่อเข้าฉายแล้ว ได้รับเสียงวิจารณ์ส่วนใหญ่ว่า ไม่สนุก ไม่น่ากลัวแต่ประการใด บทภาพยนตร์อ่อน สามารถเดาเนื้อเรื่องได้ง่าย ๆ ซ้ำนักแสดงยังแสดงได้แข็งมากในแต่ละคน อีกทั้งการโปรโมตภาพยนตร์ ทางผู้สร้างได้ทำจดหมายลูกโซ่ที่มีข้อความเหมือนในเรื่องส่งไปตามบ้านจริง ๆ ทำให้ผู้ที่ได้รับตกใจ ทำให้ทางผู้สร้างต้องออกมาขออภัย
ซินเดอเรลล่า
ซินเดอเรลล่า (Cinderella; Cendrillon) เป็นเทพนิยายปรัมปราที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงทั่วทั้งโลก มีการดัดแปลงเป็นรูปแบบต่าง ๆ มากมายกว่าพันครั้ง เนื้อเรื่องเกี่ยวกับเด็กกำพร้าผู้หนึ่งที่อยู่ในอุปถัมภ์ของแม่เลี้ยงกับพี่สาวบุญธรรมสองคน แต่ถูกทารุณและใช้งานเยี่ยงทาส ต่อภายหลังจึงได้พบรักกับเจ้าเมืองหรือเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ ตำนานซินเดอเรลล่ามีปรากฏในเทพนิยายหรือนิทานพื้นบ้านประเทศต่าง ๆ ทั่วทั้งโลกโดยมีชื่อของตัวเอกแตกต่างกันออกไป ทว่าฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นของนักเขียนชาวฝรั่งเศสชื่อ ชาร์ล แปโร ในปี ค.ศ. 1697 ซึ่งอิงมาจากวรรณกรรมของ จิอัมบัตติสตา เบซิล เรื่อง La Gatta Cenerentola ในปี ค.ศ. 1634 ในเรื่องนี้ตัวเอกมีชื่อว่า เอลลา (Ella) แต่แม่เลี้ยงกับพี่สาวใจร้ายของเธอพากันเรียกเธอว่า ซินเดอเรลล่า (Cinderella) อันหมายถึง "เอลลาผู้มอมแมม" ซึ่งกลายเป็นชื่อเรียกเทพนิยายในโครงเรื่องนี้โดยทั่วไป
ซินเดอเรลล่า ได้รับการโหวตจากเด็ก ๆ กว่า 1,200 คนจากการสำรวจโดย cinema chain UCI เป็นเทพนิยายยอดนิยมอันดับหนึ่งในดวงใจ เมื่อปี ค.ศ. 2004 ผลสำรวจจากกูเกิล เทรนดส์ เมื่อปี ค.ศ. 2008 ก็พบว่า ซินเดอเรลล่า เป็นเทพนิยายที่ได้รับความนิยมและกล่าวถึงมากที่สุดในโลกอินเทอร์เน็ต
ประวัติ
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus) แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ
ซินเดอเรลล่าในวัฒนธรรมต่าง ๆ
ยังมีเทพนิยายอีกเรื่องหนึ่งคือ แอนน์ เดอ เฟอร์นันเดซ (Anne de Fernandez) นิทานของอินโด-มลายู ในยุคกลาง ตัวละครหลักคือแอนน์ ได้เป็นเพื่อนกับปลาพูดได้ ชื่อว่า โกลด์อายส์ (Gold Eyes) ซึ่งที่แท้เป็นแม่ของแอนน์ที่กลับชาติมาเกิด โกลด์อายส์ถูกแม่เลี้ยงของแอนน์ชื่อ ติตา วาเวย์ กับลูกสาวผู้อัปลักษณ์สองคนล่อหลอกและฆ่าตาย พวกเขากินโกลด์อายส์เป็นอาหารค่ำระหว่างที่ใช้ให้แอนน์ออกไปธุระด่วน แล้วเอากระดูกของโกลด์อายส์ให้แอนน์ดูเมื่อเธอกลับมา แม่เลี้ยงยังต้องการให้บุตรสาวของตนแต่งงานกับเจ้าชายแห่งตาลัมบันผู้อ่อนโยนและมีรูปงาม แต่เจ้าชายกลับไปหลงรักแอนน์ เดอ เฟอร์นันเดซ เจ้าชายพบรองเท้าทองซึ่งมีขนาดเล็กมาก และทำให้พระองค์ได้พบกับแอนน์ แม้ว่าพี่สาวบุญธรรมของเธอพยายามจะใส่รองเท้านั้นสักเพียงใด
ที่ประเทศญี่ปุ่น มีนิยายเก่าแก่คล้ายกับซินเดอเรลล่าเรื่องหนึ่ง ชื่อ ชูโจ-ฮิเมะ (Chūjō-hime) นางเป็นบุตรีของขุนนางชื่อ ฟูจิวาระ โนะ โตโยนาริ ในเรื่องนางหนีภัยจากแม่เลี้ยงผู้ชั่วร้ายโดยไปออกบวช ได้รับความช่วยเหลือจากภิกษุณี
ประเทศเกาหลีก็มีตำนานปรัมปราที่โด่งดังเรื่อง คงจี (Kongji) ซึ่งถูกทารุณโดยแม่เลี้ยงกับพี่บุญธรรม นางไปร่วมงานเลี้ยงเฉลิมฉลองที่จวนผู้ว่า และได้พบกับบุตรชายของท่านผู้ว่า เรื่องราวดำเนินไปคล้ายคลึงกับซินเดอเรลล่าของทางยุโรป
สำหรับนิทานพื้นบ้านไทยก็มีเรื่อง ปลาบู่ทอง ตัวละครเอกชื่อ เอื้อย เป็นบุตรคหบดีกับภริยาหลวง ซึ่งตกน้ำเสียชีวิตแล้วมาเกิดเป็นปลาบู่คอยดูแลบุตรสาว ภริยาน้อยของคหบดีหรือแม่เลี้ยงของเอื้อยมีบุตรสาวสองคนชื่อ อ้าย กับ อี่ ทั้งหมดใช้งานเอื้อยเยี่ยงทาส เมื่อเห็นเอื้อยพูดคุยกับปลาบู่ทองในสระ ก็จับปลาบู่มาฆ่าเสีย เกล็ดปลาบู่ฝังดินกลายเป็นต้นมะเขือ แม่เลี้ยงก็ทำลายต้นมะเขือ ผลมะเขือฝังดินเติบใหญ่กลายเป็นต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทอง ทำให้พระเจ้าพรหมทัตมาพบเพราะเสียงลมพัดใบโพธิ์ไพเราะ แล้วรับเอื้อยไปอยู่ในวัง
นิทานซินเดอเรลล่าของยุโรปที่เก่าแก่ที่สุดคือเรื่อง La Gatta Cenerentola หรือ "The Hearth Cat" ปรากฏในหนังสือเรื่อง "อิล เพนตาเมอโรน" ("Il Pentamerone") ของนักสะสมเทพนิยายชาวอิตาลี จิอัมบัตติสตา เบซิล (Giambattista Basile) ในปี ค.ศ. 1634 ซินเดอเรลล่าชุดนี้เป็นโครงเรื่องพื้นฐานของซินเดอเรลล่าในยุคต่อ ๆ มาของ ชาร์ลส แปร์โรลต์ นักเขียนชาวฝรั่งเศส รวมถึงพี่น้องตระกูลกริมม์ ชาวเยอรมัน
ซินเดอเรลล่า ของ ชาร์ลส แปร์โรลต์ ในปี ค.ศ. 1697 นับเป็นเรื่องที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุด เนื่องมาจากการเพิ่มเติมรายละเอียดปลีกย่อยมากมายในเทพนิยาย เช่น ผลฟักทอง นางฟ้าแม่ทูนหัว และรองเท้าแก้ว เชื่อว่าเขาเปลี่ยนคำจากตำนานเดิมว่า "vair" (ขนสัตว์) เป็น "verre" (แก้ว) ซึ่งทำให้พี่บุญธรรมของซินเดอเรลล่าไม่อาจสวมรองเท้าแก้วให้พอดีได้
นอกจากนี้ยังมีซินเดอเรลล่าของ เจค็อบกับวิลเฮล์ม กริมม์ (พี่น้องตระกูลกริมม์) ซึ่งประพันธ์ขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็นับเป็นชุดที่มีชื่อเสียงมากเช่นกัน เด็กสาวในเรื่องนี้ชื่อว่า แอนน์ เดล ทาโคล หรือ แอนน์แห่งทาโคลบัน ใช้ชื่อตำนานว่า Aschenputtel ผู้มาช่วยเด็กสาวไม่ใช่นางฟ้าแม่ทูนหัว แต่เป็นผลจากคำอธิษฐานต่อต้นไม้วิเศษซึ่งงอกงามขึ้นบนหลุมฝังศพของแม่ของเธอ ในเรื่องนี้ พี่เลี้ยงของแอนน์สามารถหลอกเจ้าชายได้โดยการตัดปลายเท้าของตนเพื่อให้สามารถสวมรองเท้าได้ แต่เจ้าชายก็ทราบเรื่องในภายหลัง เมื่อนกพิราบสองตัวจิกลูกตาของพวกนาง ทำให้กลายเป็นขอทานตาบอดไปตลอดชีวิต
ตำนานปรัมปราของชาวเคลติกในสก็อตแลนด์ มีอยู่เรื่องหนึ่งชื่อ Geal, Donn, and Critheanach พี่เลี้ยงทั้งสองในตำนานเคลติกมีชื่อว่า Geal และ Donn ส่วนซินเดอเรลล่าในตำนานนั้นมีชื่อว่า Critheanach
เนื้อเรื่องย่อ (จากฉบับของแปร์โรลต์)
ซินเดอเรลล่าเดิมมีชื่อว่า เอลล่า (Ella) เป็นบุตรสาวของเศรษฐีผู้มั่งมี มารดาของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก เป็นเหตุให้บิดาของเอลล่าจำใจแต่งงานใหม่กับมาดามผู้หนึ่งซึ่งเป็นหม้ายและมีลูกสาวติดมาสองคนเพราะอยากให้เอลล่ามีแม่ ไม่นานนักหลังจากนั้น เศรษฐีผู้เป็นบิดาก็เสียชีวิต ทำให้ธาตุแท้ของแม่เลี้ยงปรากฏขึ้น นางกับลูกสาวใช้งานเอลล่าราวกับเป็นสาวใช้ และใช้จ่ายทรัพย์ที่เป็นของเอลล่าอย่างฟุ่มเฟือย ที่ร้ายกว่านั้น ทั้งสามยังเปลี่ยนชื่อของเอลล่า เป็น ซินเดอเรลล่า ที่แปลว่า สาวน้อยในเถ้าถ่าน เพราะพวกนางใช้งานเอลล่าจนเสื้อผ้าขาดปุปะมอมแมมไปทั้งตัวนั่นเอง
ซินเดอเรลล่ายอมทนลำบากทำงานเรื่อยมาจนกระทั่งวันหนึ่ง มีจดหมายเรียนเชิญหญิงสาวทั่วอาณาจักรให้มาที่พระราชวังเพื่อร่วมงานเต้นรำ แต่ความหมายที่แท้จริงก็คือ พระราชา ต้องการหาคู่ครองให้กับเจ้าชายซึ่งเป็นพระโอรสองค์เดียว จึงใช้งานเต้นรำบังหน้า เมื่อรู้ข่าว ลูกสาวทั้งสองต่างพากันดีใจที่บางทีตนอาจมีโอกาสได้เต้นรำและได้แต่งงานกับเจ้าชายก็เป็นไปได้ เช่นกันกับซินเดอเรลล่า เพราะเธอใฝ่ฝันมาตลอดเวลาว่าจะได้เต้นรำในฟลอร์ที่งดงามและเป็นอิสระจากงานบ้านอันล้นมือเหล่านี้ แต่แน่นอน เมื่อเด็กสาวขอไป แม่เลี้ยงใจร้ายจึงกลั่นแกล้งต่าง ๆ นานาจนซินเดอเรลล่าไม่มีชุดใส่ไปงานเต้นรำ
ซินเดอเรลล่าเสียใจมาก จึงหนีไปร้องไห้อยู่คนเดียว ทันใดนั้นนางฟ้าแม่ทูนหัวของซินเดอเรลล่าก็ปรากฏตัวขึ้นและบันดาลชุดที่สวยงามที่สุดให้ซินเดอเรลลา พร้อมกับบอกให้เด็กสาวไปงานเต้นรำ แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องกลับมาก่อนเที่ยงคืน ไม่เช่นนั้นเวทมนตร์จะเสื่อมลงไปในทันที
ซินเดอเรลล่าได้ทำตามความฝัน แต่ที่ยิ่งกว่านั้นคือ คู่เต้นรำที่เธอก็ไม่ทราบว่าเป็นใครนั้นคือเจ้าชายนั่นเอง ทั้งสองตกหลุมรักกันทั้งที่ยังไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนามของอีกฝ่าย แต่เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน ซินเดอเรลล่าก็รีบหนีไปโดยลืมรองเท้าแก้วเอาไว้ เจ้าชายเก็บรองเท้าไว้ได้จึงประกาศว่าจะทรงแต่งงานกับหญิงสาวที่สวมรองเท้าแก้วนี้ได้เท่านั้น
เสนาบดีได้นำรองเท้าแก้วไปตามบ้านต่าง ๆ เพื่อให้หญิงสาวทั่วอาณาจักรได้ลอง จนมาถึงบ้านแม่เลี้ยง เมื่อลูกสาวทั้งสองลองครบแล้ว นางก็โกหกว่าไม่มีหญิงสาวในบ้านอีก พร้อมทำลายรองเท้าแก้วจนแตกละเอียด ทุกคนต่างหมดหวังว่าจะไม่สามารถหาหญิงปริศนาของเจ้าชายพบ แต่สุดท้าย ซินเดอเรลล่าก็หยิบรองเท้าแก้วอีกข้างที่เก็บไว้ขึ้นมาและสวมให้กับเหล่าเสนาได้ดู ทำให้ซินเดอเรลล่าได้แต่งงานกับเจ้าชาย และมีความสุขตราบนานเท่านาน
(ข้อคิดในนิทาน: นารีมีรูปเป็นทรัพย์ แต่ความเมตตากรุณาเป็นสมบัติอันประมาณค่ามิได้ หากปราศจากความเมตตา ย่อมไม่มีสิ่งใดเป็นไปได้ ผู้มีความเมตตาย่อมสามารถทำได้ทุกสิ่ง)
คุณค่าและความนิยม
แม้โครงเรื่องเทพนิยายของซินเดอเรลล่าจะปรากฏในวัฒนธรรมต่าง ๆ ทั่วโลกมาแต่เดิมในชื่อต่าง ๆ กัน แต่ฉบับที่โด่งดังที่สุดคือฉบับของ ชาร์ลส์ แปร์โรลต์ ซึ่งเป็นผู้ตั้งชื่อ ซินเดอเรลล่า ขึ้นด้วย ซินเดอเรลล่าได้ตีพิมพ์พร้อมกับเทพนิยายเรื่องอื่น ๆ ของแปร์โรลด์ในปี ค.ศ. 1697 หลังจากนั้นก็ได้แพร่หลายและมีการแปลไปเป็นภาษาอื่น ๆ มาก โดยเฉพาะเรื่อง ซินเดอเรลล่า ถือเป็นเทพนิยายที่มีการนำไปทำซ้ำมากที่สุด นักแปลผู้มีชื่อเสียงผู้หนึ่งคือ แองเจล่า คาร์เตอร์ ผู้ได้รับสมญาว่า "เจ้าแม่แห่งเทพนิยาย" ได้แปลผลงานของแปร์โรลด์ไว้มากมายหลายเรื่อง ซินเดอเรลล่านับเป็นผู้บุกเบิก เรื่องราวของสตรีในเทพนิยาย และพลิกแนวคิดเกี่ยวกับบทบาทของสตรีในวรรณกรรม รวมถึง "คุณค่า" ของสตรีซึ่งต้องมีกำเนิดมาจาก "ความดีงาม" ของเธอ แม้ว่าในตอนท้าย ความสุขสบายในชีวิตของสตรียังคงต้องขึ้นอยู่กับฝ่ายชายอยู่ดี (คือการได้แต่งงานกับเจ้าชาย)
ซินเดอเรลล่าในวัฒนธรรมยุคใหม่โด่งดังที่สุดด้วยฝีมือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ ในปี ค.ศ. 1950 และได้รับยกย่องว่าเป็นฉบับดัดแปลงจากฉบับของแปร์โรลต์ที่ดีที่สุด ทำให้ภาพของนางฟ้าแม่ทูนหัว รถฟักทอง หนู และรองเท้าแก้ว กลายเป็นสัญลักษณ์ที่รู้จักในหมู่เด็ก ๆ ทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2004 ซินเดอเรลล่า ได้รับการโหวตจากเด็ก ๆ กว่า 1,200 คนจากการสำรวจโดย cinema chain UCI เป็นเทพนิยายยอดนิยมอันดับหนึ่งในดวงใจ ผลสำรวจจาก google trend เมื่อปี ค.ศ. 2008 ก็พบว่า ซินเดอเรลล่า เป็นเทพนิยายที่ได้รับความนิยมและกล่าวถึงมากที่สุดในโลกอินเทอร์เน็ต
การดัดแปลง
เรื่องราวของ ซินเดอเรลล่า มีการดัดแปลงไปยังสื่อต่าง ๆ มากมาย ต่อไปนี้เป็นเพียงงานดัดแปลงส่วนหนึ่งที่มีชื่อเสียง
ละครใบ้
มีการนำ ซินเดอเรลล่า มาแสดงเป็นละครเวทีครั้งแรกที่โรงละคร Drury Lane กรุงลอนดอน ในปี ค.ศ. 1904 และโรงละคร Adelphi กรุงลอนดอน ในปี ค.ศ. 1905 ในครั้งหลังมี Phyllis Dare อายุ 14 ปี เป็นนักแสดงนำ
บทละครเวทีฉบับดั้งเดิมจะเปิดฉากแรกของเรื่องที่ในป่า อันเป็นที่ซึ่งซินเดอเรลล่าได้พบกับเจ้าชายและสหายคู่หู ชื่อ แดนดินี โดยซินเดอเรลล่าเข้าใจผิดว่าแดนดินีเป็นเจ้าชาย ส่วนเจ้าชายเป็นแดนดินี
พ่อของซินเดอเรลล่าชื่อ บารอน ฮาร์ดอัพ ตกอยู่ใต้อำนาจของลูกเลี้ยงสาวหน้าตาน่าเกลียดสองคนพี่น้อง มีคนรับใช้คนหนึ่งชื่อ บัตตอนส์ ซึ่งเป็นเพื่อนกับซินเดอเรลล่า ตลอดการแสดงละคร บารอนจะถูกนายหน้าเก็บค่าเช่าบ้านคอยดูหมิ่นอยู่เรื่อย ส่วนนางฟ้าแม่ทูนหัวต้องใช้เวทมนตร์เสกรถม้า (จากฟักทอง) คนรถ (จากหนู) คนขับรถ (จากกบ) และชุดราตรีสวยงาม (จากผ้าขี้ริ้ว) สำหรับให้ซินเดอเรลล่าใช้ไปในงานเต้นรำ โดยที่เธอต้องรีบกลับมาก่อนเที่ยงคืน อันเป็นเวลาที่เวทมนตร์จะเสื่อม
ภาพยนตร์
นับเป็นเวลาหลายทศวรรษที่มีการสร้างภาพยนตร์โดยดัดแปลงจากเรื่อง ซินเดอเรลล่า หรือนำโครงเรื่องไปใช้ โดยจะมีอย่างน้อย 1 เรื่องในทุก ๆ ปี ถือได้ว่าเรื่อง ซินเดอเรลล่า เป็นงานวรรณกรรมที่มีการดัดแปลงไปเป็นภาพยนตร์มากที่สุด อาจเป็นรองแต่เพียงเรื่อง แดรกคูล่า ของแบรม สโตรกเกอร์ เท่านั้น
ตัวอย่างภาพยนตร์เรื่อง ซินเดอเรลล่า หรือเรื่องที่ใช้โครงเรื่องทำนองเดียวกันนี้ เรียงตามปีต่าง ๆ ดังนี้
หนังสือ
รายชื่อหนังสือบางส่วนที่เกี่ยวข้องหรืออยู่บนโครงเรื่องของซินเดอเรลล่า
เพลง
มีบทเพลงมากมายที่แต่งขึ้นเกี่ยวกับ ซินเดอเรลล่า หรือเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกัน ตัวอย่างเพลงที่มีชื่อเสียงมีดังนี้
เส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
จากขั้วโลกเหนือถึงขั้วโลกใต้
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 64 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
วัดนิกรชนาราม
วัดนิกรชนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอาเนาะรู อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 34.2 ตารางวา
วัดนิกรชนาราม ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดหัวตลาด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2477 สืบเนื่องจากพระธรรมวโรดม (เซ่ง อุตฺตโม) วัดราชาธิวาส เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชมาตรวจการคณะสงฆ์ ได้มาพำนักที่วัดตานีนรสโมสร พระธรรมวโรดมมีความประสงค์จะสร้างวัดในเมืองปัตตานีเพิ่มอีกหนึ่งวัด เนื่องจากในเมืองปัตตานีมีวัดอยู่เพียงสองวัด คือ วัดตานีนรสโมสรกับวัดนพวงศาราม ท่านได้เดินทางเพื่อหาที่สร้างวัดหลายแห่ง จนพบที่ดินที่เป็นป่าช้าแห่งหนึ่ง จึงได้ขอที่ดินแปลงนี้ต่อพระบริรักษ์ภูธร ข้าหลวงประจำจังหวัด และขุนชูปรีชาวุฒิ นายอำเภอสะบารัง ข้าหลวงประจำจังหวัดและนายอำเภอไม่ขัดข้อง เพราะเห็นว่าในบริเวณดังกล่าวมีชุมชนชาวจีนอาศัยอยู่หนาแน่น สามารถที่จะดูแลอุปฐากพระสงฆ์ได้ไม่อัตคัด เริ่มแรกสร้างเป็นสำนักสงฆ์หัวตลาด มีการสร้างกุฏิที่พักสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ได้สร้างเสนาสนะต่าง ๆ ฉลองสมโภชในปี พ.ศ. 2481 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 15 เมตร ยาว 45 เมตร
สมัยพระครูวิโรจน์ธรรมาภรณ์ (เมือง ชุตินฺธโร) ท่านได้ดำเนินการสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2519 สร้างศาลาการเปรียญคอนกรีตเสริมเหล็กเมื่อ พ.ศ. 2534 สร้างหอฉันและหอระฆังเมื่อ พ.ศ. 2538 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในศาลาการเปรียญ เป็นพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1 เมตร 35 เซนติเมตร มีฐานสิงห์สูง 50 เซนติเมตร หล่อติดกับองค์พระ และพระพุทธรูปสร้างด้วยเกสรดอกไม้ ปางมารวิชัย หนักตักกว้าง 1 ศอก นางยกเฮี้ยว เลขะกุล สร้างถวาย
บุนเพ่ง
บุนเพ่ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ เหวิน พิ่ง ตามสำเนียงกลาง เป็นขุนพลที่มีชีวิตอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊กของจีน ระหว่างดำรงตำแหน่งขุนพลภายใต้ขุนศึกโจโฉ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ปราบขุนพลกวนอู และปกป้องผลประโยชน์ของโจโฉในกังแฮ จากขุนศึกตะวันออก ซุนกวน
อาปาไฮ่
อูลาน่าลา อาปาไฮ่ (1590–1626) เป็นภริยาของนู่เอ๋อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ชิง และเป็นมารดาของอาจี้เก๋อ (阿濟格) ตัวเอ่อร์กุ่น (多爾袞) และตัวโต้ว (多鐸)
ประวัติ
นางอาปาไฮ่เป็นชาวแมนจูในตระกูลอูลา (烏喇氏) ซึ่งแตกแขนงมาจากตระกูลน่าลา (那拉氏) บิดาชื่อ หมั่นไท่ (滿泰) เป็นบุตรหัวหน้าตระกูลอูลา ในปี 1602 ขณะที่นางอาปาไฮ่อายุได้สิบสองปี ปู้จั้นไท่ (布占泰) ลุงของนาง จับนางสมรสกับนู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ครั้นปี 1603 นางเสี้ยวฉือเกา (孝慈高) เมียเอกของนู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ตาย นางอาปาไฮ่จึงได้เลื่อนเป็นเมียเอกที่ตำแหน่งอัครมเหสี (大妃; Grand Consort) ต่อมาในปี 1626 หฺวัง ไถจี๋ (崇德帝) บุตรของนางเสี้ยวฉือเกา บีบให้นางอาปาไฮ่ฆ่าตัวตาย เพราะเกรงว่า นางจะเป็นที่กีดขวางแก่การที่เขาจะสืบบัลลังก์ นางอาปาไฮ่จึงสิ้นชีวิตในปีนั้น อายุได้สามสิบหกปี
เมื่อตัวเอ่อร์กุ่น บุตรของนาง ได้สำเร็จราชการแทนพระเจ้าชุ่นจื้อ (順治帝) ซึ่งยังเยาว์ ตัวเอ่อร์กุนจึงถวายยศจักรพรรดินีให้มารดาตัวเอง โดยเฉลิมนามให้ว่า พระนางเสี้ยวเลี่ยกงหมิ่นเสี้ยนเจ๋อเหรินเหอเทียนลี่เชิ่งอู่ (孝烈恭敏獻哲仁和贊天儷聖武皇后) แต่พอตัวเอ่อร์กุนตายแล้ว การถวายยศดังกล่าวก็ถูกเพิกถอนไป
อ้างอิง
15901626
รหัสมรณะ
รหัสมรณะ ชื่อภาษาไทยของนวนิยายภาษาอังกฤษเรื่อง The Key to Rebecca เขียนโดย เคน ฟอลเลตต์ นักเขียนชาวอังกฤษ
เนื้อเรื่อง
ในปี ค.ศ. 1942 อะเล็กซ์ วูล์ฟ จารชนลูกครึ่งอาหรับ-ยุโรปของนาซีแฝงตัวเข้ามาจารกรรมข้อมูลของฝ่ายสัมพันธมิตรในกรุงไคโร ในยุทธการแนวรบแอฟริกาเหนือ โดยผ่านความช่วยเหลือจาก ซันย่า นางระบำหน้าท้องที่ลือชื่อที่สุดของอียิปต์ซึ่งเป็นชู้รักเก่า
ตัวละคร
ตัวละครแต่ง ตัวละครที่มีจริง
เบื้องหลังและภาพยนตร์
The Key to Rebecca เป็นนวนิยายเรื่องที่ 3 ของเคน ฟอลเลตต์ และถือเป็นนวนิยายภาคต่อของ Eye of the Needle ซึ่งเป็นนวนิยายสายลับอีกเรื่องหนึ่งก่อนหน้านั้น
The Key to Bebecca ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980 ที่ประเทศอังกฤษ สำหรับในประเทศไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ปีถัดมา โดย สำนักพิมพ์แอ็ดวานซ์มีเดีย แปลเป็นภาษาไทยโดย จำเนียร เหมะรัต
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1985 โดยมี คลิฟฟ์ โรเบิร์ตสัน รับบทเป็น พันตรีวิลเลี่ยม แวนดัม และเดวิด โซล รับบทเป็น อะเล็กซ์ วูล์ฟ
วัดแสนสุข (จังหวัดอ่างทอง)
วัดแสนสุข เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลากด อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง
วัดแสนสุขตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2255 เดิมชื่อ วัดขัดคอโค เหตุที่ชื่อนี้เนื่องจากเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก ชาวบ้านอีสานจะนำวัวควายมาขายและใช้สถานที่วัดเป็นที่พักให้วัวควายดื่มน้ำและขัดทำความสะอาดร่างกาย เพื่อให้ขายได้ราคา ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบางเปิง จนถึงสมัยพระช่วยเป็นเจ้าอาวาส ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดแสนสุข" เพื่อความเป็นสิริมงคล วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร
อาคารเสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 กว้าง 31 เมตร ยาว 49 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พระประธาน ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 98 นิ้ว สูง 138 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2548 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยประยุกต์ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และวิหาร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532
กีฬาโบว์ลิ่งในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
กีฬาโบว์ลิ่ง ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ปรัชญาโบราณคดี
คำถามสำคัญ ได้แก่ โบราณคดีคืออะไร? พื้นฐานทางทฤษฎีของโบราณคดีคืออะไร? โบราณคดีมีความคิดเกี่ยวกับเวลาอย่างไร? เพราะเหตุใดบางคนจึงได้รับการฝึกฝนทางโบราณคดี ธรรมชาติและความจริงทางภววิสัยและกระบวนการศึกษาทางโบราณคดีคืออะไร? ปรัชญาวิเคราะห์ของโบราณคดีจะตรวจสอบตรรกะเบื้องหลังแนวคิด เช่น สิ่งประดิษฐ์ สถานที่  บันทึกทางโบราณคดี  และวัฒนธรรมทางโบราณคดี  นี่เป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอภิปรัชญา สุนทรียศาสตร์ ญาณวิทยา  จริยศาสตร์  และทฤษฎีที่เป็นหัวใจของการปฏิบัติทางโบราณคดี
นอกจากคำถามทั่วไปเหล่านี้แล้ว ปรัชญาโบราณคดียังเกี่ยวข้องกับวิธีการทำงานภาคสนาม  การบูรณาการทฤษฎีและการร่วมมือกับสาขาวิชาอื่น ๆ  รวมไปถึงทฤษฎีการวัดและการแสดงข้อมูล
ปรัชญาโบราณคดียังแสดงถึงแนวทางหรือทัศนคติบางอย่างที่แน่นอนซึ่งนำไปใช้กับระเบียบวิธี เช่น นักปรัชญาสตรีนิยม นักปรัชญามาร์กซิสต์ นักมนุษยนิยมหรือกระบวนการ  โดยทั่วไปแนวทางเหล่านี้ นักโบราณคดี เรียกว่า "ทฤษฎี" บางครั้งก็รวมเข้าด้วยกัน แต่ไม่เหมือนกับปรัชญาวิเคราะห์ของโบราณคดี  สามารถอ่านเพิ่มเติมในทฤษฎีทางโบราณคดีสำหรับคำอธิบายทั้งหมดของแนวทางเหล่านี้
ปัจจุบันมีความเห็นพ้องกันเพียงเล็กน้อยในหมู่นักโบราณคดีเกี่ยวกับลักษณะของปัญหาในปรัชญาโบราณคดีหรือในบางกรณี ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ปรัชญาโบราณคดีควรศึกษาหรือแม้กระทั่งการดำรงอยู่  ด้วยเหตุนี้ระเบียบวิธีจึงไม่ได้รับการพัฒนาอย่างมาก  แม้กระทั่งการดำรงอยู่หรือความเกี่ยวข้องก็ถูกโต้แย้งโดยนักโบราณคดีบางคน อย่างไรก็ตาม เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าการตระหนักถึงประเด็นทางปรัชญาและกรอบของหัวข้อผ่านการวิจัยเกี่ยวกับปรัชญาโบราณคดีมีความสำคัญต่อความก้าวหน้าในระเบียบวิธีเช่นเดียวกับการออกแบบการวิจัย  การควบคุมการอนุมานและการตีความ  รวมไปถึงการจำแนกประเภท
ประวัติศาสตร์
รากเหง้าของการสืบเสาะหาความรู้ทางโบราณคดีสามารถสืบเนื่องมาจากมนุษย์ที่ต้องการอธิบายที่มาของโลกรอบตัว คำอธิบายเกี่ยวกับต้นกำเนิดของจักรวาลในยุคแรก ๆ เหล่านี้อยู่ในรูปแบบของ เทพนิยาย ด้วยการเพิ่มขึ้นของอารยธรรมที่ซับซ้อนเช่น สุเมเรียน บาบิโลน อียิปต์ และ เปอร์เซีย และด้วยฐานะปุโรหิตที่ซับซ้อนมากขึ้นคำอธิบายในตำนานเหล่านี้ก็มีความซับซ้อนมากขึ้นเช่นกัน
ปรัชญาเหล่านี้อ้างว่ามีจุดเริ่มต้นซึ่งเป็นต้นกำเนิดของทุกสรรพสิ่ง และคิดว่ามันเป็นโมฆะที่ไม่มีรูปแบบหรือความโกลาหล ซึ่งสสารทั้งหมดถูกสร้างขึ้น คำอธิบายเหล่านี้ทำให้เกิดแนวคิดเกี่ยวกับหลักการแรกหรือต้นกำเนิดที่อยู่ภายใต้และรวมทุกสิ่งเข้าด้วยกัน เป็นแนวคิดที่ส่งต่อกันในภาษากรีกเรียกว่า arché
ปรัชญากรีก
ในขั้นต้น เพื่อให้สอดคล้องกับต้นกำเนิด แนวคิดของอาร์เชในภาษากรีกจึงเชื่อกันว่าเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เช่น จักรวาลของเฮสิโอดในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล แต่ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช Thales of Miletus โดยใช้แนวคิดของ arché จากเทพนิยาย เป็นคนแรกที่กล่าวว่ามันไม่ได้มาจากพระเจ้า แต่เป็นธรรมชาติ เขาไปอ้างว่าอาร์เชเป็นน้ำ นักปรัชญาชาวกรีกยุคหลังยังคงค้นหาอาร์เชในธรรมชาติ และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงเป็นที่รู้จักในชื่อ physiologoi (หมายถึงนักปรัชญาทางกายภาพหรือธรรมชาติยุคก่อนโซกราตีส) เพื่อแยกความแตกต่างจากเทววิทยา theologoi ซึ่งยึดหลักปรัชญาของพวกเขาไว้เหนือธรรมชาติ โบราณคดีจึงสืบทอดภาระในการอธิบายที่มาของสิ่งต่าง ๆ และวิธีที่พวกมันเปลี่ยนแปลง ทั้งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นการอนุรักษ์ศาสนาโดยเฉพาะ โดยไม่ต้องอาศัยการแทรกแซงจากพระเจ้า
ดังนั้น วิธีการทางวิทยาศาสตร์ของโบราณคดีจึงสามารถสืบย้อนไปถึงชาวกรีกโบราณทางทิศตะวันตกและค้นหาที่มาหรือหลักการแรกของสาเหตุในธรรมชาติมากกว่าในพระเจ้า เมื่อการค้นหาคำอธิบายถูกแยกออกจากแหล่งที่มาของพระเจ้าและรวมกับหลักการต่างๆ เช่น Parmenides of Elea's dictum ที่ว่า "ไม่มีสิ่งใดมาจากสิ่งใดเลย" การค้นหาหลักการของสาเหตุแรกทำให้เกิดความเชื่อที่ว่าโลกและกระบวนการต่างๆ ของโลกสามารถแสดงให้เข้าใจได้ผ่านความคิดที่มีเหตุผล  สิ่งนี้นำไปสู่ความตระหนักเพิ่มเติมว่าประวัติศาสตร์ธรรมชาติและการพัฒนาของมนุษยชาติอาจได้รับการตรวจสอบอย่างมีเหตุผลด้วย
ด้วยวิธีนี้ หลักการของเหตุผลที่เพียงพอ หลักการของคำพ้องความหมายเชิงสาเหตุ  พร้อมกับสัจพจน์ที่ไม่มีอะไรมาจากความว่างเปล่า นำไปสู่รากฐานของการเสาะหาทางโบราณคดีเป็นกระบวนการของวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ  โบราณคดีจึงเป็นพัฒนาการของประวัติศาสตร์ยุคแรกๆ ของปรัชญาวิทยาศาสตร์
การค้นหา "สาเหตุแรก" ถูกนำไปใช้กับมนุษยชาติซึ่งนำไปสู่ทฤษฎีแรกเกี่ยวกับวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต อย่างไรก็ตาม แม้ว่านักปรัชญาจะตระหนักว่ามนุษยชาติต้องกลายเป็นคนดึกดำบรรพ์อีกครั้ง และความพยายามบางอย่างในการอธิบายพัฒนาการของคำพูดของมนุษย์ตามแนววิวัฒนาการ โบราณคดี ในยุคคลาสสิกยังคงเป็นการแสวงหาทางปรัชญาอย่างโดดเด่น
การเสื่อมโทรมและการฟื้นฟู
การพัฒนาถูกขัดจังหวะด้วยการเพิ่มขึ้นของนักวิชาการศาสนาคริสต์และการสร้างคำอธิบายต้นกำเนิดอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้นใหม่ในวัฒนธรรมตะวันตกในศตวรรษที่ 4 และ 5 การฟื้นตัวของแนวคิดได้รับการกระตุ้นโดยการค้นพบบทกวี Epicurean เรื่อง "On Nature" ของ Lucretius  ซึ่งกำหนดคำอธิบายทางโบราณคดีสำหรับวิวัฒนาการของมนุษย์ การฟื้นคืนชีพของการศึกษาผลงานคลาสสิกระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาเป็นการฝึกปฏิบัติทางโบราณคดีแม้ว่าจะไม่ใช่กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ก็ตาม
การพัฒนาสมัยใหม่
พัฒนาการในศตวรรษที่ 19 โดย  ทฤษฎีความเท่าเทียมกัน (uniformitarianism) ของ Hutton และ Lyell และทฤษฎีการคัดเลือกโดยธรรมชาติของดาร์วิน ซึ่งทั้งสองอย่างนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเสาะหาทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่เกี่ยวกับต้นกำเนิดของมนุษยชาติ
ญาณวิทยา
ญาณวิทยาทางโบราณคดีเกี่ยวข้องกับความรู้ทางโบราณคดี ลักษณะเฉพาะ จะหามาได้อย่างไร และขอบเขตความรู้ทางโบราณคดีของวัตถุหรือเอกลักษณ์ที่สามารถทราบได้ นอกจากนี้ยังยอมรับลักษณะอัตวิสัยของการเสาะหาทางโบราณคดีอีกด้วย ตัวอย่างเช่น มีจุดประสงค์ที่แท้จริงเพียงข้อเดียวในอดีตหรือหลายวัตถุประสงค์ นอกจากนี้ยังพยายามค้นหามาตรฐานที่ควรนำไปใช้กับการอ้างสิทธิ์ในความรู้ทางโบราณคดี ความเชื่อหรือความจริงที่เกี่ยวข้องกับอดีตคืออะไร?
ดังที่ Alison Wylie อธิบายว่า "[w]หมวกที่คุณพบในทางโบราณคดี มีทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่คุณมองหา กับคำถามที่คุณถามและแหล่งข้อมูลเชิงแนวคิดที่คุณนำมาเพื่อพยายามตอบคำถามเหล่านั้น" วิเวียน เจมส์ เพิ่มเติมโดยกล่าวว่าบริบทเป็นผลลัพธ์ทางญาณวิทยาของการปฏิบัติทางโบราณคดี ดังนั้นสิ่งที่คุณมองหา คำถามที่คุณถาม และแหล่งข้อมูลทางความคิดของคุณคือบริบทซึ่งเป็นผลลัพธ์ทางญาณวิทยา
ภววิทยา
ภววิทยาของโบราณคดีเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ เอกลักษณ์ทางโบราณคดีที่ดำรงอยู่ สามารถกล่าวได้ว่าดำรงอยู่จริง และความสัมพันธ์ระหว่างกันอาจเป็นอย่างไร  ตัวอย่างเช่น  อะไรคือสิ่งประดิษฐ์ ไซต์ หรือวัฒนธรรม  และมีเอกลักษณ์ที่แยกออกจากกันหรือไม่ หากเอกลักษณ์ตกลงที่จะดำรงอยู่ควรจัดประเภทหรือบันทึกอย่างไร สาขาของการวิจัยภววิทยาทางโบราณคดี เรียกว่า typology ซึ่งพยายามแยกวัตถุออกเป็นคลาสตามลักษณะทางกายภาพ
การดำรงอยู่และธรรมชาติของเวลายังเป็นข้อสงถกเถียงกันในภววิทยาทางโบราณคดีอีกด้วย ตัวอย่างเช่น การกำหนดระยะเวลามีผลอย่างไร เช่น แบบจำลองอายุสามปี มีผลอย่างไรต่อทฤษฎีและการปฏิบัติทางโบราณคดี คำถามเกี่ยวกับธรรมชาติทางภววิทยาของทั้งเวลาและวัตถุมีความสำคัญอย่างยิ่งในการออกแบบฐานข้อมูลทางโบราณคดี และมีความสำคัญเพิ่มมากขึ้นเมื่อการคำนวณทางคอมพิวเตอร์ของกระบวนการทางโบราณคดีและข้อมูลเพิ่มขึ้น
ทฤษฎี
ปรัชญาโบราณคดียังเกี่ยวข้องกับการสร้างทฤษฎีภายในสาขาวิชาด้วย โบราณคดีเป็นศาสตร์ที่มีการแยกสาขาทางทฤษฎีโดยไม่มีทฤษฎีการตีความที่ใช้กันทั่วไปซึ่งเป็นรากฐานของระเบียบวิธี แนวทางทฤษฎีที่แตกต่างกันมากมายได้พัฒนาขึ้นในช่วง 50 ปีที่ผ่านมาและมีอยู่คู่ขนานกันในสาขาวิชา  สาขาเหล่านี้กว้างตั้งแต่โบราณคดีเชิงประจักษ์ที่มองว่าเป็นวิทยาศาสตร์ ไปจนถึงแนวคิดทางโบราณคดีหลังสมัยใหม่เชิงสัมพัทธ์ ว่าเป็นอุดมการณ์ที่ไม่สามารถยืนยันแนวความคิดของตนเองได้
ดังนั้น การค้นหาทฤษฎีอธิบายที่เป็นเอกภาพจึงเป็นข้อถกเถียงหลักในบรรดานักปรัชญาโบราณคดี อย่างไรก็ตาม นักโบราณคดีบางคนปฏิเสธถึงความเป็นไปได้ของทฤษฎีดังกล่าว โดยเน้นถึงความคลาดเคลื่อนในแนวทางของโบราณคดี
จริยศาสตร์
จริยศาสตร์ทางโบราณคดีเสาะหาประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับการใช้สถานที่และวัตถุทางโบราณคดี ใครบ้างที่คว่ำบาตร ควบคุม และจ่ายเงินสำหรับการใช้งานดังกล่าว มักจะถูกโต้แย้ง ตัวอย่างเช่น สิทธิของชนเผ่าพื้นเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเหตุการณ์ล่าอาณานิคมที่อาจใช้โบราณคดีเพื่อสนับสนุนมหพรรณนาเกี่ยวกับการกดขี่หรือการยึดครอง หรือผู้ที่มีความเชื่อไม่สอดคล้องกับการปฏิบัติทางโบราณคดีบางอย่าง เช่น การนำศพออกจากสุสานโบราณ
ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ การใช้โบราณคดีเพื่อจุดประสงค์ทางการเมือง เช่น การอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดิน หรือการสนับสนุนระบอบการปกครองหรืออุดมการณ์บางอย่าง เช่น Ahnenerbe ที่โด่งดังภายใต้ Third Reich
การศึกษาความลำเอียงในมหพรรณนาทางโบราณคดี เช่น การเชื่อมโยงทางโบราณคดีกับประวัติศาสตร์อาณานิคม และความเป็นเจ้าของสิ่งประดิษฐ์ ตัวอย่างเช่น การโต้เถียงกันอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับ Elgin Marbles
รายชื่อวัดไทยในประเทศมาเลเซีย
วัดไทยและสำนักสงฆ์ในประเทศมาเลเซีย มีอยู่ใน 8 รัฐของประเทศมาเลเซีย คือ รัฐยะโฮร์ รัฐเกอดะฮ์ รัฐกลันตัน รัฐปีนัง รัฐเประ รัฐปะลิส รัฐเซอลาโงร์ และรัฐซาราวัก วัดส่วนใหญ่สังกัดมหานิกาย มีเพียงวัดสันติวนารามในรัฐยะโฮร์ที่สังกัดธรรมยุติกนิกาย
วัดไทยในมาเลเซียอยู่ในการกำกับดูแลของมหาเถรสมาคมคณะสงฆ์ไทย โดยสำนักงานกำกับดูแลพระธรรมทูตไปต่างประเทศ เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบ แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากอยู่นอกราชอาณาจักรไทย ไม่ได้อยู่ภายใต้ พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และมิใช่นิติบุคคลตามกฎหมายไทย อยู่ในศาสนูปถัมภ์ของสุลต่านเจ้าผู้ปกครองรัฐ กฎหมายประเทศมาเลเซีย
ต่อไปนี้คือรายชื่อวัดในประเทศมาเลเซียจำแนกตามรัฐ
รูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำของสมอง
รูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำของสมอง (cerebral arteriovenous malformation, cerebral AVM, CAVM, cAVM) เป็นความผิดปกติชนิดหนึ่งที่หลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำในสมองมีทางเชื่อมต่อกัน เรียกทางเชื่อมต่อผิดปกตินี้ว่ารูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำ (AVM)
อาการและอาการแสดง
อาการที่นำผู้ป่วยมาพบแพทย์ได้บ่อยที่สุดที่เกี่ยวข้องกับ AVM ในสมอง คือ ปวดศีรษะ ชัก เส้นประสาทสมองทำงานผิดปกติ ปวดหลัง ปวดคอ คลื่นไส้ ส่วนหนึ่งเป็นอาการจากการมีเลือดออก และอาการจากการที่เลือดละลายลงไปอยู่ในน้ำไขสันหลัง ผู้ป่วยที่ตรวจพบ AVM ในสมอง ประมาณ 15% ไม่มีอาการใดๆ อาการอื่นๆ ที่อาจพบได้ เช่น ได้ยินเสียงผิดปกติ ชาและอ่อนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และอาการปวดศีรษะรุนแรงเฉียบพลัน
กรณีร้ายแรงที่สุดคือเกิดการแตกหรือฉีกขาดของหลอดเลือดที่เป็น AVM ซึ่งทำให้เกิดเลือดออกในกะโหลกศีรษะได้ ผู้ป่วย AVM กว่าครึ่งได้รับการวินิจฉัยเป็นครั้งแรกว่ามี AVM ก็ตอนที่มีเลือดออกนี้เอง ผู้ป่วยที่มีเลือดออกในสมองเช่นนี้อาจมีอาการหมดสติ ปวดศีรษะรุนแรงเฉียบพลัน คลื่นไส้ อาเจียน ปัสสาวะราด ตาพร่ามัว และอื่นๆ อาจมีการทำงานของสมองบกพร่องขึ้นกับตำแหน่งที่เกิดเลือดออก เช่น ชัก แขนขาอ่อนแรงครึ่งซีก ชาครึ่งซีก พูดไม่ได้ เมื่อเกิดการฉีกขาดของ AVM แล้วจะมีอัตราเสียชีวิตและอัตราทุพพลภาพสูงมาก
การเกิด AVM ในบางตำแหน่งอาจรบกวนการไหลเวียนของน้ำไขสันหลัง จนเกิดการคั่งในบางส่วนของสมอง เกิดเป็นภาวะโพรงสมองคั่งน้ำได้
พยาธิสรีรวิทยา
รูปผิดปกติของหลอดเลือดแดงและดำ หรือ AVM คือทางเชื่อมระหว่างหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ ซึ่งปกติจะไม่มีอยู่ ส่วนใหญ่เกิดตั้งแต่อยู่ในครรภ์ ในสมองปกติเลือดแดงจะไหลจากหัวใจมายังหลอดเลือดแดงที่แตกแขนงย่อยลงไปเรื่อยๆ จนไปถึงหลอดเลือดแดงเล็กและหลอดเลือดฝอย เมื่อไปถึงหลอดเลือดฝอยแล้วสมองจึงจะนำออกซิเจนจากเลือดแดงไปใช้ เหลือเป็นเลือดดำซึ่งมีออกซิเจนต่ำ ถูกส่งไปยังหลอดเลือดดำเล็ก และรวมกันเป็นหลอดเลือดดำขนาดใหญ่ๆ ขึ้นไป จนกลับไปยังหัวใจและปอด
พยากรณ์โรค
ปัจจัยเสี่ยงสำคัญคือการเกิดเลือดออกในกะโหลกศีรษะ ซึ่งประเมินได้ยากเนื่องจากผู้ป่วย AVM จำนวนมากไม่ได้มารับการตรวจ (เนื่องจากไม่มีอาการ) AVM ขนาดเล็กมีโอกาสแตกมากกว่า AVM ขนาดใหญ่ (ต่างจากกรณีหลอดเลือดสมองโป่งพอง ซึ่งถ้ามีขนาดใหญ่จะมีโอกาสแตกมากกว่าขนาดเล็ก) หาก AVM แตก เลือดอาจแทรกเข้าไปอยู่ในเนื้อสมอง (เลือดออกในสมองใหญ่) หรือไปอยู่ในช่องว่างระหว่างเนื้อสมองกับเยื่ออะแร็กนอยด์ (เลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นกลาง) และอาจเข้าไปอยู่ในโพรงสมอง (เลือดออกในโพรงสมอง) โดยส่วนใหญ่จะพบเป็นเลือดออกในสมองใหญ่ มีการศึกษาที่ติดตามผู้ป่วย AVM ที่เคยมีอาการ (เช่น ชัก หรือ เคยมีเลือดออก) จำนวน 150 คน ไปเป็นเวลา 20 ปี พบว่ามีความเสี่ยงต่อการเกิดเลือดออกในสมองประมาณปีละ 4%
เมื่อมีเลือดออกแล้ว ผู้ป่วยประมาณ 29% จะเสียชีวิต และเพียง 55% จะสามารถใช้ชีวิตได้เองโดยไม่ต้องรับความช่วยเหลือ
วิทยาการระบาด
ในแต่ละปีจะพบผู้ป่วย AVM รายใหม่ ในอัตราประมาณ 1 ต่อ 100,000 ประชากร ความชุกในผู้ใหญ่อยู่ที่ประมาณ 18 ต่อ 100,000 พบในเพศชายได้บ่อยกว่าในเพศหญิง แต่ในเพศหญิงอาจมีอาการแย่ลงได้เมื่อตั้งครรภ์เนื่องจากร่างกายมีการไหลเวียนของเลือดมากขึ้น
โซลานี่ เปเตโล
โซลานี่ เปเตโล (Zolani Petelo) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ เกิดเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2518 ที่เมือง Kwazakele ประเทศแอฟริกาใต้ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 9) เสมอ 2 แพ้ 5
จงป้า
จงป้า ชื่อรอง เซวียนเกา เป็นนายพลที่อาศัยอยู่ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และ สมัยสามก๊ก ของจีน แรกเริ่มเดิมทีเขารับใช้ขุนศึก โตเกี๋ยม ตามมาด้วย ลิโป้ และในที่สุดก็ โจโฉ และทายาทของเขา ปีที่เกิดและเสียชีวิตของเขาไม่ได้มีการบันทึกไว้ แต่เขารับใช้รัฐ วุยก๊ก ในสมัยสามก๊กจนถึงรัชสมัยจักรพรรดิวุยก๊กองค์ที่สอง พระเจ้าโจยอย
แดเนียล แด คิม
แดเนียล แด คิม (Daniel Dae Kim) เกิดที่เมืองปูซานเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1968 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ย้ายจากเกาหลีใต้มาอยู่ในสหรัฐอเมริกากับครอบครัวตั้งแต่อายุ 2 ปี ถึงแม้เขายังมีผลงานในรายการโทรทัศน์หลายรายการ แต่คิมก็เป็นที่รู้จักดีในบทบาท จิน-ซู ควอน ในซีรีส์เรื่อง อสุรกายดงดิบ
จงป้า
อ้างอิง
162 230
แดเนียล แด คิม
อ้างอิง
1968
ตราแผ่นดินของอันดอร์รา
ตราแผ่นดินของอันดอร์รา เริ่มใช้เมื่อพ.ศ.2512 มีส่วนประกอบคือ ช่องที่ 1 พื้นหลังสีแดง มงกุฏปิชอบซับสีทอง ช่องที่ 2 พื้นหลังสีทอง แถบสีแดง 3 เส้น ช่องที่ 3 พื้นหลังสีทอง แถบสีแดง 4 เส้น ช่องที่ 4 พื้นหลังสีทอง วัวสีแดง 2 ตัว มีคำขวัญในโล่สีน้ำตาลอ่อน เขียนว่า พลังที่รวมเป็นหนึ่งแข็งแรงกว่า (ละติน:Virtus Unita Fortior)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศบราซิล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศบราซิลทั้งสิ้น 23 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 15 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 7 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศบราซิลมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 21 แห่ง
พรทิพย์ โล่ห์วีระ จันทร์รัตนปรีดา
นางพรทิพย์ โล่ห์วีระ จันทร์รัตนปรีดา อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชัยภูมิ อดีตรองประธานวุฒิสภา คนที่สอง และอดีตประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
ประวัติ
นางพรทิพย์ จันทร์รัตนปรีดา (สกุลเดิม โล่ห์วีระ) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายสมบัติ โล่ชัยวิบูลย์ กับนางเข็มทอง โล่ห์วีระ มีพี่น้อง 10 คน อาทิ อร่ามอาชว์วัต โล่ห์วีระ (ชื่อเดิม นายอร่าม โล่ห์วีระ) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดชัยภูมิ
พรทิพย์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี อักษรศาสตรบัณฑิต สาขาบรรณารักษศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น ระดับปริญญาโท อักษรศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบรรณารักษศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) สาขาการบริหารบุคคล จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(นิด้า) นอกจากนั้นยังผ่านการศึกษาอบรมหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง “การบริหารเศรษฐกิจสาธารณะ สำหรับนักบริหารระดับสูง” (ปศส.) รุ่น 8 สถาบันพระปกเกล้า และหลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง “การเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสำหรับนักบริหารระดับสูง” (ปปร.) รุ่น 14 สถาบันพระปกเกล้า
พรทิพย์ สมรสกับนายทรงศักดิ์ จันทร์รัตนปรีดา มีบุตร 2 คน
การทำงาน
นางพรทิพย์ เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำวิทยาลัยเทคนิคชัยภูมิ ต่อมาได้ย้ายมารับราชการเป็นอาจารย์คณะมนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา และเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดชัยภูมิ และเป็นประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ จากนั้นได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกเป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 แทนรองศาสตราจารย์ทัศนา บุญทอง และลาออกจากตำแหน่งเมื่อครบ 2 ปี ตามที่ได้แสดงวิสัยทัศน์เอาไว้
กังฟูแพนด้า (วิดีโอเกม)
บทความนี้เกี่ยวกับเกมของภาพยนตร์ภาคแรก สำหรับภาค 2 ดูที่ กังฟูแพนด้า 2 วิดีโอเกม
กังฟูแพนด้าวิดีโอเกม เป็นสื่อประเภทหนึ่งของกังฟูแพนด้า ถูกสร้างขึ้นจากภาพยนตร์กังฟูแพนด้า โดยใช้ตัวละครที่มีอยู่เดิม และมีตัวละครใหม่ด้วย
ด่าน
มีทั้งหมด 13 ด่าน ได้แก่
วัดรัตนเนตตาราม
วัดรัตนเนตตารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2454 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อว้นที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วัดล้านหอย เนื่องจากมีการนำเปลือกหอยที่ถูกทิ้งอย่างหอยกาบ หอยจาน และหอยแครง มาสร้างเป็นถาวรวัตถุ โดยฝีมือของเจ้าอาวาส พระ และเณร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ หอพระแก้วสามฤดูหรือมณฑป ภายนอกตกแต่งด้วยเปลือกหอยสารพัดชนิด โทนสีส้มทอง เปลือกหอยถูกทับซ้อนกันเป็นรูปดอกไม้ บริเวณทางขึ้นยังประดับด้วยพญานาคขนาดใหญ่สองฝั่ง ตกแต่งด้วยเปลือกหอยสีเขียวสลับทอง ภายในมีรูปปั้นนกแก้ว นกขุนทอง และรูปปั้นพระพุทธรูปต่าง ๆ หอระฆังและสวนพุทธประวัติแสดงพุทธสถานขององค์พระพุทธเจ้า มีทั้งปางประสูติ ตรัสรู้ แสดงธรรม ตกแต่งด้วยเปลือกหอยเช่นเดียวกัน
เนาวรัตน์ วัชรา
เนาวรัตน์ วัชรา หรือชื่อจริงคือ สมิรา ลำยาน มีชื่อเล่นว่า แหม่ม นักแสดงอาวุโส ลูกครึ่งไทย-ปาทาน โดยคุณพ่อเป็นปาทาน ส่วนคุณแม่เป็นชาวไทย เนาวรัตน์นับถือศาสนาพุทธ จบการศึกษาชั้น ม.ศ. 3 จากโรงเรียนวัดเศวตรฉัตรในปี 2507
ประวัติ
เธอได้เข้าประกวดนางงามหลายเวที เริ่มแรกคุณชุลี ใจยงค์ เจ้าของร้านเสริมสวยดาราพรได้ส่งเธอไปประกวดนางงามบพิตรบอลในนามของอรัญญา ดาราพร และได้คว้าตำแหน่งเป็นครั้งแรก ต่อมาเธอได้ตำแหน่งนางงามสงกรานต์วิสุทธิกษัตริย์ ล่าสุดจึงได้ประกวดนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2507 ในงานวชิราวุธนุสรณ์ และได้รับตำแหน่งรองนางสาวไทย "อันดับ 4" ในปีนั้น อาภัสรา หงสกุลได้ตำแหน่งนางสาวไทย พ.ศ. 2507 ไปครอง หลังจากมีชื่อเสียงแล้วเนาวรัตน์เคยได้นำเงินมาบริจาคให้โรงเรียนวัดเศวตรฉัตรอีกด้วย
เนาวรัตน์ วัชราได้แสดงภาพยนตร์ประมาณ 30 เรื่อง ซึ่งส่วนใหญ่จะรับบทบาทเป็นนางเอกเจ้าน้ำตา โดยแสดงเรื่อง "เดือนร้าว" กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ คู่กับ มิตร ชัยบัญชา เป็นเรื่องแรก และได้รางวัลตุ๊กตาทองปี พ.ศ. 2508 นอกจากนี้เธอยังได้ร้องเพลง ลาสาวแม่กลอง โดยเธอแต่งชุดทหารเรือสีขาว ไม่ว่างานไหนงานนั้นเธอจะร้องเพลงนี้ตลอด เธอรับงานแสดงจนถึงปี พ.ศ. 2525 โดยแสดงเรื่อง "ลูกเหนือ" เป็นเรื่องสุดท้ายร่วมกับสมบัติ เมทะนี และนิภาพร นงนุช
ชีวิตส่วนตัวเคยสมรสกับไมตรี บุญสูง มีบุตรชายด้วยกัน 3 คน ปัจจุบันมีธุรกิจร้านอาหารเป็นของตนเอง
ทางหลวงชนบท สป.4002
สถานที่สำคัญบริเวณถนนสายนี้
จูหวน
จูหวน (Zhu Huan ) ชื่อรองว่า ซิ่วมู่ เป็นบุคคลใน ยุคสามก๊ก โดยเป็นขุนศึกแห่ง ง่อก๊ก ได้เข้ามารับใช้ในสมัยของ ซุนกวน สร้างวีรกรรมไว้ในหลายสงคราม
177 238
ฮิเดโนบุ ฮนดะ
ฮิเดโนบุ ฮนดะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2518 ที่เมืองมิยาซากิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 14) แพ้  6
โจโก๋
โจโก๋ (Cao Song; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นคหบดีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นบิดาของโจโฉ อัครมหาเสนาบดีและผู้ก่อตั้งวุยก๊กในเวลาต่อมา
ประวัติ
โจโก๋เกิดในตระกูลแฮหัว แต่ต่อมาขันทีโจเท้งได้นำโจโก๋เลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม โจโก๋เปลี่ยนมาถือแซ่โจ ทำให้โจโฉต้องถือแซ่โจตามไปด้วย โจโก๋มีบทบาทในเรื่องสามก๊กอยู่ 2-3 ครั้ง ครั้งแรกสุดคือตอนที่กล่าวถึงประวัติของโจโฉในวัยเด็ก โจโฉในวัยเด็กนั้นเป็นเด็กเกเร ชอบหนีไปเที่ยวเล่น โจเต๊ก น้องชายโจโก๋จึงเอาความนี้ไปฟ้องพี่ชายบ่อยๆ โจโก๋จึงทำโทษโจโฉ โจโฉจึงโกรธเคืองอาคิดจะแก้แค้นอยู่เนืองๆ วันหนึ่ง โจโฉเห็นโจเต๊กจึงแกล้งทำเป็นล้มลงทำทีว่าจะมีอันเป็นไป โจเต๊กตกใจรีบไปบอกโจโก๋ให้ทราบ โจโก๋ตกใจรีบวิ่งมาดูเห็นโจโฉวิ่งเล่นเป็นปกติ โจโก๋ถามโจโฉว่า "อาเอ็งไปบอกว่าเอ็งมีอันเป็นไป บัดนี้หายแล้วหรือ" โจโฉจึงตอบว่า "แต่น้อยมาข้าหาเจ็บป่วยสิ่งใดไม่ เพราะอาชังข้าจึงเอาความมิดีมาใส่" โจโก๋ก็เชื่อโจโฉ ตั้งแต่นั้นมา ไม่ว่าโจเต๊กจะพูดเกี่ยวกับโจโฉในทางไม่ดี โจโก๋ก็ไม่เชื่ออีกเลย
ลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20
ลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20 (2019–20 Ligue 1) เป็นฤดูกาลที่ 82 นับตั้งแต่การก่อตั้งในฤดูกาล 1932–33 โดยเริ่มต้นฤดูกาลเมื่อ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2019 และสิ้นสุดเมื่อ 28 เมษายน ค.ศ. 2020
โจโก๋
ประวัติ
โจโก๋มีบทบาทครั้งต่อมา เมื่อโจโฉคิดตั้งกองทัพเพื่อปราบตั๋งโต๊ะ จึงได้หลบหนีจากเมืองหลวงกลับมาเมืองตันลิวซึ่งโจโก๋อยู่ที่นั่น โจโฉได้ขอทรัพย์สินของโจโก๋ส่วนหนึ่งเพื่อใช้ตั้งกองทัพ โจโก่แนะนำบอกว่า "เงินทองเรามีอยู่บ้างเห็นจะไม่พอการ เราเห็นคนหนึ่งชื่ออุยหองมีทรัพย์สินเป็นอันมาก น้ำใจก็กว้างขวางซื่อสัตย์ต่อแผ่นดิน ถ้าได้ไปบอกเนื้อความทั้งปวงก็เห็นจะลงใจด้วย จะให้เงินทองมาจ่ายอาวุธแลม้า จะได้เป็นกำลังสืบไป" โจโฉเชื่อคำโจโก๋แล้วเชิญอุยหองมากินโต๊ะ และกล่าวขอทรัพย์สินเพื่อตั้งกองทัพ อุยหองเห็นดีด้วยจึงให้ทรัพย์สินแก่โจโฉในการตั้งกองทัพ
ลีกเอิง ฤดูกาล 2019–20
เมื่อ 13 มีนาคม ค.ศ. 2020 แอลแอ็ฟเปประกาศระงับแข่งลีกเอิงและลีกเดออย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศฝรั่งเศส ต่อมา เมื่อ 28 เมษายน ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่าลีกเอิงและลีกเดอจะไม่แข่งอีกต่อไปหลังจากมีการห้ามการแข่งขันกีฬาภายในประเทศทั้งหมดจนถึงเดือนกันยายน เมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 2020 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งได้รับรางวัลชนะเลิศหลังจากฤดูกาล 2019–20 ถูกยกเลิก
โจโก๋
ประวัติ
โจโก๋ได้มีบทบาทเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อโจโฉได้เป็นแม่ทัพแห่งภาคตะวันออก มีอำนาจในแคว้นกุนจิ๋ว ทั้งยังเกลี้ยกล่อมผู้คน เสาะแสวงหาคนมีปัญญามาเป็นพวกเป็นจำนวนมาก แล้วให้คนไปรับโจโก๋ซึ่งอยู่ที่ตันลิวให้มาอยู่ด้วยกันที่กุนจิ๋ว โจโก๋จึงได้พาครอบครัวและบริวารออกเดินทางไปกุนจิ๋ว ระหว่างทาง ได้แวะพักที่เมืองชีจิ๋ว โตเกี๋ยมเจ้าเมืองต้อนรับโจโก๋เป็นอย่างดี แล้วยังให้เตียวคีและทหารในสังกัดเป็นองครักษ์คุ้มกันโจโก๋ไปถึงเมืองกุนจิ๋ว
ระหว่างเดินทางเกิดฝนตก ขบวนของโจโก๋จึงหยุดพักที่วัดร้างแห่งหนึ่ง เตียวคีซึ่งเป็นเคยเป็นโจรโพกผ้าเหลือง เกิดละโมบอยากได้ทรัพย์สมบัติของโจโก๋ จึงพาทหารในสังกัดเข้าไปฆ่าโจโก๋ พร้อมครอบครัวและบริวารเสียสิ้น และขโมยทรัพย์สมบัติหนีไป จากเหตุการณ์นี้ ทำให้โจโฉเข้าใจว่าโตเกี๋ยมใช้ให้ทหารของตัวไปฆ่าโจโก๋ จึงได้ยกทัพไปตีเมืองชีจิ๋ว แต่ต่อมาก็ต้องยกทัพกลับ เพราะลิโป้ยกทัพไปยึดแคว้นกุนจิ๋ว
ในปีค.ศ.220 โจผีได้สถาปนาปู่ของตนเป็นจักรพรรดิไท่เว่ยซึ่งหมายถึงจักรพรรดิบรรพชนแห่งเว่ย และพร้อมกันนั้นก็สถาปนาโจเท้งทวดบุญธรรมเป็นจักรพรรดิเกาแห่งเว่ยซึงหมายถึงจักรพรรดิต้นวงศ์แห่งเว่ย
ครอบครัว
จากหลักบันทึกทางประวัติศาสตร์จีนระบุว่า โจโก๋มีโจเท้งเป็นบิดาบุญธรรม และมีโจเต๊กเป็นน้องชาย มีบุตรชายหนึ่งคนคือโจโฉ และมีหลานชายห้าคนได้แก่ โจงั่ง โจผี โจเจียง โจสิด โจหิม โดยมีโจผีเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์วุย
ดูเพิ่ม
193
จักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา (ราชวงศ์ชิง)
เซี่ยวฉือเกา (1575–1603) เป็นพระสนมเอกพระองค์แรกในจักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาชื่อผู้เป็นปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์ชิงและเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิหวงไท่จี๋
อ้างอิง
15751603
กฤตติกุล บุญลือ
พันตำรวจตรี กฤตติกุล บุญลือ (20 มิถุนายน พ.ศ. 2527 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2551) หรือ หมวดตี้  เป็นผู้บังคับหมวด กองร้อยรบพิเศษที่ 2 กองกำกับการ 1 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน ผู้เจริญรอยตามธรณิศ ศรีสุข หรือผู้กองแคน ที่เสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่ ในเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทยเช่นเดียวกัน
กฤตติกุล บุญลือ เป็นคนชอบบันทึกไดอารีข้อมูลส่วนตัวอยู่เสมอ บันทึกสุดท้ายที่เขาเขียนไว้ไม่ถึงชั่วโมงก่อนออกปฏิบัติหน้าที่จนเสียชีวิต คือวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ตรงกับวันเกิดครบรอบ 24 ปี และเป็นวันคล้ายวันเกิดแม่ของเขา
ประวัติ
กฤตติกุล บุญลือ เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 44 และนักเรียนนายร้อยตำรวจรุ่นที่ 60 ได้รับการบรรจุครั้งแรกในตำแหน่งรองสารวัตรประจำโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน แล้วย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองร้อยรบพิเศษที่ 2 กองกำกับการ 1 กองบังคับการสนับสนุนทางอากาศ กองบัญชาการตำรวจตระเวนชายแดน
ชีวิตส่วนตัว
กฤตติกุล บุญลือ เป็นบุตรของนรินทร์ บุญลือ (บิดา) และพิมพลักษณ์ บุญลือ (มารดา) นอกจากนี้ เขามีน้องชายคือร้อยตำรวจโท พัทธงค์ บุญลือ ทั้งนี้ กฤตติกุลมีความฝันอยากเป็นตำรวจตามธรณิศ ศรีสุข หรือผู้กองแคน ซึ่งเป็นตำรวจรุ่นพี่ โดยเลือกเป็นตำรวจตระเวนชายแดนหน่วยเดียวกัน ก่อนอาสาลงปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ 3 จังหวัดภาคใต้