cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Mask Line Thai
โดยรูปแบบการแข่งขันของฤดูกาลนี้ยังคงมีรูปแบบการแข่งขันเหมือนกับ The Mask Project A ทั้งหมด แต่ในฤดูกาลนี้จะแตกต่างจากฤดูกาลที่แล้ว คือจะมีการผสมผสานอัตลักษณ์ความเป็นไทยเข้าไปด้วยในรายการ ไม่ว่าจะเป็นดนตรี หน้ากาก เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย และอื่น ๆ
จอห์น เลฟเฟิร์ต
จอห์น เลฟเฟิร์ต (เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1785 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1829 ที่เมืองบรุกลิน) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา โดยเคยดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐจากรัฐนิวยอร์ก เขต 1 สังกัดพรรคเดโมแครต-รีพับลิกัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1813 จนถึงปี ค.ศ. 1815 และเคยเป็นตัวแทนในการร่างรัฐธรรมนูญรัฐนิวยอร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1820 จนถึงปี ค.ศ. 1825
The Mask Line Thai
คณะกรรมการ
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้
อูเวอ ฮึค
อูเวอ ฮึค (Uwe Hück) เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 ที่เมืองชตุทการ์ท เป็นประธานและรองคณะกรรมการที่ปรึกษาของพอร์เชอ อาเก ในชตุทการ์ท
ประวัติ
อูเวอ ฮึค สูญเสียพ่อแม่ของเขาเนื่องจากอุบัติเหตุทางจราจร เขาเติบโตขึ้นมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ต่อมา ในช่วง ค.ศ. 1977–1981 เขาได้รับการฝึกเป็นช่างพ่นสีรถยนต์ และใน ค.ศ. 1985 เขาได้เป็นนักมวยไทยมืออาชีพและเป็นแชมป์ยุโรปถึงสองครั้ง
ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1985 เขาเริ่มเป็นช่างฝีมือทาสีของพอร์เชอ อาเก ค.ศ. 1987 เขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนปฏิคมสหภาพแรงงาน และใน ค.ศ. 1994 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าที่ได้รับความไว้วางใจ ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 อูเวอ ฮึค เป็นสมาชิกในแผนก จนใน ค.ศ. 1994 ที่เขาได้ว่างเว้นจากวงการ
อาจถือได้ว่าเขามีคุณสมบัติเกินกว่าคนงาน, ค่าตอบแทน รวมถึงสิทธิประกันสังคม ซึ่งใน ค.ศ. 1997 เขาเป็นผู้สืบทอดประธานกรรมการงานทั่วไปคนใหม่ของ ฟรานซ์ สไตน์เบ็ค ประธานคนใหม่ของพื้นที่ซุฟเฟนเฮาเซน/ลุดวิคส์บวร์ก ค.ศ. 1998 ฮึคเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกำกับ ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เขาได้เป็นประธานของพอร์เชอ อาเก จากนั้น ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 เขาเป็นประธานของสภากิจ และ ค.ศ. 2007 เขาเป็นรองประธานคณะกรรมการกำกับของพอร์เชอโฮลดิงออโตโมบิล เอ็สเอ ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2008 เขาได้เป็นหัวหน้าของสภาแรงงานพอร์เชอออโตโมบิลโฮลดิง เอ็สเอ จากนั้น ใน ค.ศ. 2010 เขาได้เป็นรองประธานกรรมการของพอร์เชอ อาเก
เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการท้องถิ่นของอีเก เมทัลชตุทการ์ท และคณะกรรมการศุลกากรขนาดใหญ่ของอีเก เมทัล รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
ในฐานะที่เป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยเยอรมนี เขาได้รับการสนับสนุนการเลือกตั้งจากแกร์ฮาร์ท ชเรอเดอร์ ซึ่งเป็นเพื่อนของเขา และเป็นการปฏิรูปนโยบายไปในตัว
อูเวอ ฮึค แต่งงานกับหมิง ชุง สตรีชาวเวียดนาม และเขาได้เป็นพ่อบุญธรรมของเด็กชายสองคน โดยคนหนึ่งเป็นเด็กที่เกิดจากทางชีวภาพ นอกจากนี้ เขายังเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของเอ็ฟเอ็สเฟา บุคเคินแบร์ค 1921 เอ. เฟา. ซึ่งเป็นสโมสรกีฬาในฟอทซ์ไฮม์ที่มีสมาชิกกว่า 500 ราย ที่เขาได้เข้าฝึกสอนมวยไทยในเวลาว่างให้แก่นักมวยรุ่นหนุ่มสาวด้วยเช่นกัน
คอนสตันติน เชียร์เนนโค
คอนสตันติน อุสตีโนวิช เชียร์เนนโค (Константин Устинович Черненко; 24 กันยายน ค.ศ. 1911 - 10 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักการเมืองโซเวียตและห้าเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เขานำสหภาพโซเวียตจาก 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 จนกระทั่งเขาตายสิบสามเดือนต่อมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1985 Chernenko ยังประธานรัฐสภาของสูงสุดสหภาพโซเวียตจาก 11 เมษายน ค.ศ. 1984 จนกระทั่งเขาตาย
19111985
ชาน ยีห์ชิน
ชาน ยีห์ชิน (Chan Yih-shin) เกิดวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1977 เป็นนักกอล์ฟมืออาชีพชาวไต้หวัน ชานแจ้งเกิดในระดับมืออาชีพใน ค.ศ. 2002 และเล่นในรายการเอเชียนทัวร์ จากเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 และ กันยายน ค.ศ. 2008 เขาชนะรายการแข่งขันเอเชียนทัวร์ครั้งแรกในการสถาปนาคิงส์คัพ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009
สวนชาลิมาร์ (ลาฮอร์)
สวนชาลิมาร์ (ปัญจาบ, شالیمار باغ, Shalimar Gardens) หรือ สวนชาลามาร์ (Shalamar Gardens) เป็นกลุ่มสวนเปอร์เซีย ตั้งอยู่ที่เมืองลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1637 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1641 ควบคุมการสร้างโดยคาลิลุเลาะห์ ข่าน ขุนนางในราชสำนักจักรพรรดิชาห์ชะฮันแห่งจักรวรรดิโมกุล ร่วมกับอาลี มาร์ดาน ข่านและมุลละ อะลอล มอล์ก ตูนี แต่เดิมที่ดินที่สร้างสวนเป็นของตระกูลเมียนแห่งเมืองบักบันปุระ ภายหลังจักรพรรดิชาห์ชะฮันพระราชทานพระราชานุญาตให้ตระกูลนี้เป็นผู้ดูแลสวนเป็นการตอบแทนที่ถวายที่ดิน สวนชาลิมาร์อยู่ในการดูแลของตระกูลเมียนนานกว่า 350 ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1962 โมฮัมหมัด อัยยุบข่าน อดีตประธานาธิบดีปากีสถานประกาศให้สวนชาลิมาร์อยู่ในการดูแลของรัฐ
สวนชาลิมาร์มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมด้านขนาน มีกำแพงสูงที่มีลวดลายวิจิตรล้อมรอบ จากด้านทิศเหนือถึงทิศใต้ยาว 658 เมตรและจากด้านทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตกยาว 258 เมตร มีสามชั้น แต่ละชั้นสูง 4-5 เมตร ชั้นล่างสุดมีชื่อว่า "ผู้มอบชีวิต" (Hayat Baksh), ชั้นกลางชื่อว่า "ผู้มอบความดีงาม" (Faiz Baksh) และชั้นบนสุดมีชื่อว่า "ผู้มอบความพึงใจ" (Farah Baksh) ภายในสวนมีน้ำพุทั้งหมด 410 แห่ง (ชั้นล่าง 153 แห่ง, ชั้นกลาง 152 แห่งและชั้นบนสุด 105 แห่ง) นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ใช้สอยอื่น ๆ เช่น ศาลา, สระน้ำ, โถง, หอสูงและหลุมฝังศพ
ในปี ค.ศ. 1981 สวนชาลิมาร์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมร่วมกับป้อมลาฮอร์
อากาซากะ
อากาซากะ (赤坂 (Akasaka)) เป็นย่านการค้าและที่อยู่อาศัยหนึ่งในกรุงโตเกียว ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะทางทิศตะวันตกของศูนย์ราชการในย่านนางาตาโจ และทางตอนเหนือของย่านรปปงงิ
พ.ศ. 1096
พุทธศักราช 1096 ใกล้เคียงกับ
จอห์น รัสเซลล์ (นักการเมือง)
จอห์น รัสเซลล์ (เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1772 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1842) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐจากรัฐนิวยอร์ก เขต 14 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1805 จนถึงปี ค.ศ. 1809 สังกัดพรรคเดโมแครต-ริพับลิกัน ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นเสียนเมืองออตเซโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 จนถึงปี ค.ศ. 1804
ยู โคชิกาวะ
ยู โคชิกาวะ (เกิด 30 มิถุนายน 1984) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น ปัจจุบันเขาเล่นในลีกอาชีพให้แก่ สโมสรVOREAS北海道
เมื่อเดือนกรกฎาคม 2012 ทางสโมสรซันโตรีซันเบิร์ดส์ ประกาศว่าเขาจะกลับมาร่วมทีมอีกครั้งในฤดูกาลหน้า
พระรัฐกิจวิจารณ์ (สวาสดิ์ ณ นคร)
พระรัฐกิจวิจารณ์ เดิมชื่อ สวาสด์ ณ นคร เกิดที่อำเภอคีรีรัฐนิคม (ท่าขนอม) จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อปี พ.ศ. 2424 ไม่พบบันทึกประวัติการศึกษา เคยรับราชการเป็นนายอำเภอกะเปอร์ จังหวัดระนอง และนายด่านตรวจคนเข้าเมือง ตำแหน่งราชการสุดท้ายคือ ข้าหลวงประจำจังหวัดยะลา ระหว่าง พ.ศ. 2456 - 2458 เป็นข้าหลวงประจำจังหวัดยะลาคนที่ 10
เมื่อออกจากราชการแล้วได้สมัครเลือกตั้งเป็นสมาชิกเทศบาลเมืองยะลา และได้ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีติดต่อกันถึง 2 สมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2480 - 2488 พระรัฐกิจวิจารณ์ มีภรรยา 6 คน มีบุตร 22 คน บุตรคนหนึ่งในจำนวนทั้งหมดรับราชการเป็นนายแพทย์สาธารณสุขประจำจังหวัดยะลา คือ นายแพทย์ณัฐพงศ์ ณ นคร พระรัฐกิจวิจารณ์ถึงแก่กรรมที่กรุงเทพมหานคร เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2493 ด้วยโรคหัวใจวาย
การวางผังเมือง
ในช่วงที่พระรัฐกิจวิจารณ์ดำรงตำแหน่งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองยะลา ได้ใส่ใจในการสร้างเมืองยะลาอย่างจริงจัง โดยเริ่มตั้งเมืองยะลาที่ตำบลนิบง เริ่มตั้งแต่การวางผังเมืองเป็นวงเวียน 1 วงเวียน 2 และ 3 เตรียมจัดผังสำหรับก่อสร้างสถานที่สำคัญของทางราชการ เช่น ศาลากลางจังหวัด ที่ว่าราชการอำเภอเมืองยะลา ศาลจังหวัด และสถานีตำรวจภูธรจังหวัดยะลา
พระรัฐกิจวิจารณ์ได้จัดหาศูนย์กลางของตัวเมืองร่วมกับบิดาของนายอดุลย์ ภูมิณรงค์ โดยปักหลักไว้และมีก้อนหินเป็นเครื่องหมาย ซึ่งต่อมาจุดศูนย์กลางนี้ก็คือที่ที่เดียวกับผังหลักเมืองยะลาในสมัยของผู้ว่าราชการจังหวัด พ.ต.อ. (พิเศษ) ศิริ คชหิรัญ ดังที่ปรากฏอยู่ในขณะนี้
ผังเมืองยะลานั้นจัดได้ว่าเป็นผังเมืองที่สวยงามมีมาตรฐาน กล่าวคือ วางรูปข่ายใยแมงมุม มีวงเวียนซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ชั้นในสุดเป็นหลักเมือง รอบวงเวียนชั้นในเป็นที่ตั้งสถานที่ราชการ เช่น ศาลากลางจังหวัด ศาลจังหวัด ที่ว่าการอำเภอ และสถานีตำรวจ ถัดออกไปเป็นวงเวียนที่ 2 เป็นบ้านพักข้าราชการแผนกต่าง ๆ วงเวียนที่ 3 เป็นโรงพยาบาล สถานศึกษา และบ้านเอกชน และวงเวียนที่ 4 เป็นย่านอุตสาหกรรมและการค้า ถนนที่มาจากอำเภอต่างๆ จะมารวมกันที่บริเวณหลักเมือง แม้ว่าการกำหนดผังเมืองที่แท้จริงจะเป็นของกรมโยธาธิการ แต่ก็ได้แนวผังเมืองเดิมมาจากแนวคิดของพระรัฐกิจวิจารณ์นั่นเอง
การตัดถนนสายสำคัญ
พระรัฐกิจวิจารณ์ได้ตัดถนนสายสำคัญๆ ได้แก่ ถนนที่เริ่มจากสถานีรถไฟยะลาไปยังกิโลเมตรที่ศูนย์ (มลายูบางกอก) ถนนสายนี้ได้ชื่อว่าถนนพิพิธภักดี (ช่วงระยะทางจากสถานีรถไฟถึงวงเวียนหอนาฬิกา) ถนนสุขยางค์ (จากหอนาฬิกาถึงกิโลเมตรที่ศูนย์) และต่อมาภายหลังได้ต่อถนนสุขยางค์ไปจนถึงอำเภอเบตง จังหวัดยะลา และถนนสิโรรสเป็นถนนสายเอกของเมือง
นอกจากนี้พระรัฐกิจวิจารณ์ยังได้ตัดถนนสายย่อยอีกหลายสายได้แก่ ถนนยะลา ถนนไชยจรัส ถนนรัฐกิจ ถนนปราจีน ถนนพังงา และถนนรวมมิตร ในการวางผังเมืองและตัดถนนนั้น แต่ละซอยจะห่างกันพอเพื่อว่าเมื่อสร้างบ้าน หลังบ้านจะชนกัน แต่ตัวบ้านจะห่างกันอยู่ประมาณ 4 เมตร สำหรับเป็นที่วางขยะ ถังอุจจาระ (ปัจจุบันสะดวกแก่การดับเพลิงด้วย)
การก่อสร้างสถานที่อื่น ๆ
พระรัฐกิจวิจารณ์ได้สร้างสนามเด็กเล่นและสนามฟุตบอลขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งตั้งอยู่หน้าสำนักงานเทศบาลเก่า ปัจจุบันเป็นศูนย์เยาวชนเทศบาลนครยะลา สนามฟุตบอลได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นจนได้มาตรฐาน
นอกจากนี้พระรัฐกิจวิจารณ์ยังมีส่วนร่วมในการพิจารณาและให้การสนับสนุนแก่จังหวัดในการย้ายสถานที่ราชการ เช่น ศาลากลางจังหวัด ศาลจังหวัด สถานีตำรวจภูธร และที่ว่าการอำเภอจากตำบลสะเตงอันเป็นที่ตั้งเมืองเก่า มาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอันเป็นเมืองใหม่ที่ตำบลนิบง ได้มีส่วนร่วมกับจังหวัดในการเวนคืนที่ดินของประชาชนให้เป็นที่ราชพัสดุ เพื่อจัดไว้สำหรับการก่อสร้างสถานที่ราชการรอบๆ วงเวียนดังกล่าว และยังร่วมมือสร้างสำนักสงฆ์ วัดพุทธภูมิ (พระอารามหลวง) โรงเรียนประชาบาลบ้านนิบง (ต่อมาเปลี่ยนเป็นโรงเรียนนิบงชนูปถัมภ์) โรงเรียนประชาบาลตำบลสะเตง (เปลี่ยนเป็นโรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านสะเตง) และสถานีตำรวจ
พระรัฐกิจวิจารณ์ยังเอาใจใส่พัฒนากิจการด้านตลาดสด ด้านโรงแรม และโรงภาพยนตร์ คือ นิบงเธียเตอร์ ให้มีขึ้นในเทศบาลนครยะลาเป็นแห่งแรกด้วย
พ.ศ. 1097
พุทธศักราช 1097 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1098
พุทธศักราช 1098 ใกล้เคียงกับ
สนธิ สมมาตร
สนธิ สมมาตรเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายจากดินแดนที่ราบสูงที่ร้องเพลงที่ใช้เสียงสูงได้ดี ถนัดร้องเพลงช้าในแนวหวาน โดยเพลงต้นฉบับที่เขาร้อง เกือบทั้งหมดจะเป็นเพลงในแนวนี้ทั้งนั้น จนหลายคนเรียกเขาว่าทูล ทองใจของชาวอีสาน เขามีผลงานเพลงดังมากมาย และเพลงของเขาก็เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้ สุริยา ชินพันธุ์ ดาราหนุ่มชื่อดัง หน้าตาหล่อเหลาในยุคนั้น ผันตัวมาเป็นนักร้องลูกทุ่งอย่างจริงจัง ซึ่งเป็นการเปิดศักราชให้ดาราดังในยุคนั้นหันมาจับงานร้องเพลงลูกทุ่งกันเป็นแถว ผลงานเพลงดังของสนธิ สมมาตรก็อย่างเช่น “ ลูกทุ่งคนยาก” ,“ออกพรรษาที่เชียงคาน” และ” ด่วน บขส.”
ประวัติ
สนธิ สมมาตร มีชื่อจริงว่า ไพฑูรย์ ทุมวงศ์ เกิดเมื่อปี 2495 ที่บ้านทุ่ง ต.นาคำใหญ่ ปัจจุบันขึ้นอยู่กับ ต.แดงหม้อ อ.เขื่องใน จ.อุบลราชธานี โดยเป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัว เมื่อปี 2512 ขณะกำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนศรีทองวิทยา ที่ จ.อุบลราชธานี สนธิ สมมาตรก็หยุดเรียนกลางคันและเดินทางเข้ากรุงเทพฯแบบไม่รู้จักใครเลย โดยมีความหวังลึกๆว่าจะมาเป็นนักร้อง
เข้าวงการ
ที่เมืองหลวง สนธิ สมมาตร เข้าทำงานในโรงงานทำเก้าอี้บุนวม ระหว่างที่โรงงานส่งไปซ่อมเก้าอี้ที่โรงภาพยนตร์เมโทร ย่านประตูน้ำ ก็ได้ทำความรู้จักคุ้นเคยกับผู้จัดการโรงภาพยนตร์ และเอ่ยปากขอร้องว่าหากมีวงดนตรีมาเปิดการแสดงที่นี่ ขอให้ช่วยฝากฝังเขาเป็นนักร้องด้วย ต่อมาสนธิ สมมาตร ลาออกจากโรงงานทำเก้าอี้มาเป็นบริกรย่านถนนเพชรบุรี และก็ได้เริ่มเข้าประกวดร้องเพลงตามงานวัดแถวนั้น ในปี 2515 เขาชนะการประกวดร้องเพลงที่วัดอุทัยทารามจากเพลงในแนวเสียงของทูล ทองใจ และมีโอกาสเข้าเป็นนักร้องในวง “181 คอมโบ้” โดยได้รับค่าตัวครั้งละ 20 บาท แต่เดือนหนึ่งมีงานแค่ 1-2 ครั้ง แต่ในปีเดียวกันนั้น ผู้จัดการโรงภาพยนตร์เมโทรก็มาเรียกตัวเขาไปพบกับขวัญจิต ศรีประจันต์ที่มาเปิดการแสดงที่โรงภาพยนตร์ และได้เป็นนักร้องประจำวงตามที่หวัง โดยใช้ชื่อว่า คม คีรีบูน ที่เขาเป็นคนตั้งเอง จากความชื่นชอบเป็นการส่วนตัวต่อชื่อ คม ขวัญแก้ว นักร้องคนหนึ่งในวงสุรพล สมบัติเจริญ ส่วนคีรีบูนนั้น เขาก็ว่าเป็นนกที่ได้ชื่อว่ามีเสียงไพเราะที่สุด
ปีถัดมา สนธิ สมมาตร มีโอกาสบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในเพลง “ ฟ้าร้องที่หนองหาร “ และ “รักเหลือเดน” ผลงานการประพันธ์ของ ทอง ธนาทิพย์ หรือ ทอง ธาราทิพ ซึ่งเพลงแรกนั้นก็เป็นที่ชื่นชอบของแฟนเพลงอย่างน่าพอใจ ปี 2517 ทอง ธนาทิพย์ ทำให้สนธิ สมมาตรโด่งดังมากขึ้นไปอีกจากเพลง “ ออกพรรษาที่เชียงคาน “ และจนถึงปัจจุบันเพลงนี้ก็มักถูกนำมาใช้ในงานบุญเทศกาลของ อ.เชียงคานอยู่เป็นประจำ
ปี 2518 สนธิ สมมาตร ลาออกจากวงขวัญจิต ศรีประจันต์ และไปเก็บตัวอยู่ที่เชียงใหม่อย่างเงียบๆร่วมครึ่งปีโดยให้เหตุผลว่า ไปตามที่ใจอยากไป แต่ครูพงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา ได้ไปเรียกตัวเขากลับมา พร้อมกับทะยอยป้อนเพลงดังให้เขาอยู่เป็นระยะ ขณะที่ชื่อ คม คีรีบูน ถูกเปลี่ยนชื่อมาใช้สนธิ สมมาตร จวบจนถึงปัจจุบัน ตามคำแนะนำของครูเอง งานนี้ สนธิ สมมาตร กลับมาดังอีกครั้งด้วยเพลง “ ด่วน บขส.” ของครูพงษ์ศักดิ์ จันทรุกขา และ “ ลูกทุ่งคนยาก “ ของครูสุรินทร์ ภาคศิริ เพลงเหล่านี้และเพลงอื่นๆทำให้สนธิ สมมาตร ผูกขาดเพลงหวานแนวอีสานไว้หมดสิ้นแบบไม่มีใครมาเทียบได้จวบจนถึงปัจจุบัน
เพลงดังของเขาส่วนหนึ่งถูกนำไปเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง “มนต์รักแม่น้ำมูล“ ที่สร้างเมื่อปี 2521 โดยมีดาราดังอย่างสุริยา ชินพันธ์ เป็นพระเอก และต้องรับบทลิปซิงค์เพลงของสนธิ สมมาตร ซึ่งการผสมผสานของเสียงที่ไพเราะ และภาพที่งดงามเป็นที่ชื่นชอบของแฟนภาพยนตร์ในยุคที่ยังไม่รู้จักมิวสิกวิดีโออย่างมาก ขณะที่สุริยา ชินพันธุ์ ก็เคลิบเคลิ้มตามแฟนภาพยนตร์ไปด้วย ถึงขั้นลงทุนตั้งวงดนตรีลูกทุ่งตามคำแนะนำของแฟนภาพยนตร์ ชื่อวง “ลูกทุ่งดารา สุริยา ชินพันธุ์ “ จากนั้นดาราอีกหลายคนก็แห่กันมาจับธุรกิจเพลงลูกทุ่งกันอีกหลายคน
สำหรับสนธิ สมมาตรนั้น หลังความสำเร็จของภาพยนตร์ เขาก็หันมาตั้งวงดนตรีของเขาเอง และออกเดินสายแถวภาคอีสาน แต่ก็อยู่ได้แค่ปีกว่าๆก็ยุบวงไป
สนธิ สมมาตร มีผลงานเพลงอยู่ค่อนข้างน้อย คือประมาณ 60 เพลงเท่านั้น ถ้าไม่นับการเอาเพลงเก่ามาขับร้องใหม่
นอกจากนั้นก็ยังเคยร่วมแสดงในภาพยนตร์เช่นเรื่อง “ สวรรค์บ้านนา “ และ “ดอกคูนเสียงแคน “
ปัจจุบัน
ก่อนหน้านี้สนธิ สมมาตร เจ้าของเสียงเพลง "ลูกทุ่งคนยาก" ก็ป่วยเป็นต่อมทอนซิลอักเสบเรื้อรังและต้องเข้ารับการผ่าตัดเช่นกัน หลังการผ่าตัดที่รักษากล่องเสียงอยู่สองสามปี แม้เสียงจะเปลี่ยนไปบ้าง สนธิ สมมาตรก็มีผลงานเพลงออกมาบ้าง โดยส่วนมากจะเป็นการนำเพลงเก่ากลับมาขับร้องใหม่ ปัจจุบัน สนธิ สมมาตร ได้ไปทำธุรกิจเปิดร้านขายกาแฟ
พ.ศ. 1099
พุทธศักราช 1099 ใกล้เคียงกับ
จิรายุ
จิรายุ เป็นชื่อบุคคล อาจหมายถึง
วราภรณ์ สมพงษ์
วราภรณ์ สมพงษ์ (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2516) เป็นผู้ประกาศข่าวชาวไทย ทางไทยรัฐทีวี ในข่าวเย็นไทยรัฐ ก่อนหน้านี้เคยเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 เอชดี
ประวัติ
วราภรณ์เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2516 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มงานในตำแหน่งนักข่าวกับสถานีโทรทัศน์ไอทีวี โดยมีประสบการณ์ในการเป็นผู้สื่อข่าวนอกสถานที่ เช่น ข่าวการเมือง ข่าวอาชญากรรม ต่อมาเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น เมื่อได้เข้าร่วมงานกับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ร่วมกับธีระ ธัญไพบูลย์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้เคยดำเนินรายการตัวจริง ตามด้วย "สามสิบยังแจ๋ว" ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อรายการมาเป็น แจ๋ว ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549
ภาวะแก่แดด
ภาวะแก่แดด (photoaging, dermatoheliosis) เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังที่อยู่นอกร่มผ้า ซึ่งเป็นผลข้างเคียงระยะยาวของการสัมผัสแสงแดด
วราภรณ์ สมพงษ์
ประวัติ
ต่อมาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 วราภรณ์ได้ยุติการเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ และได้ย้ายไปช่วยทำรายการข่าวสามสีอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยรัฐทีวี ในข่าวเย็นไทยรัฐ ในเดือนถัดมา
ภาวะแก่แดด
อาการ
มีหลายลักษณะ ได้แก่ ตกกระ มีริ้วรอย เหี่ยวย่น เห็นเป็นเส้นเลือดฝอยตามผิวหนังบริเวณต่างๆ ซึ่งเป็นภาวะปกติ แต่ถ้าเป็นนานๆ โดยไม่รักษาป้องกันอาจทำให้เป็นมะเร็งผิวหนังได้
วราภรณ์ สมพงษ์
ประวัติ
ชีวิตส่วนตัว วราภรณ์สมรสกับภณธนิน ตรีสวัสดิวิทย์ เจ้าของโรงงานรีไซเคิล โดยมีพิธีหมั้นกันเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่หมู่บ้านมัณฑนา ย่านบางนา และมีพิธีมงคลสมรสเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่โรงแรมแกรนด์ไฮแอท เอราวัณ
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย
ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส (Charlotte de Savoie; Charlotte of Savoy) (ค.ศ. 1443 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483) ชาร์ล็อตต์แห่งซาวอย เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 1483
ชาร์ล็อตต์เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารหลุยส์ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 7 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1451 เมื่อมีพระชนม์ได้แปดพรรษา และหลุยส์ยี่สิบแปดพรรษา หลังจากที่มาร์กาเร็ต สจวตพระชายาองค์แรกของหลุยส์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1445
แม้ว่าจะเป็นสตรีที่พร้อมไปด้วยความดีแต่หลุยส์ก็ทรงละเลยชาร์ล็อตต์ เช่นหลังจากขึ้นครองราชย์แล้วพระองค์ก็ทรงทิ้งชาร์ล็อตต์ไว้ในเบอร์กันดีที่ทั้งสองพระองค์ประทับหลบภัยอยู่ เพื่อจะเดินทางไปรับตำแหน่งใหม่โดยทิ้งพระราชินีไว้กับอิสซาเบลลาแห่งบูร์บองภรรยาของชาร์ลส์ที่ 1 ดยุคแห่งเบอร์กันดี
พระราชินีชาร์ล็อตต์และพระเจ้าหลุยส์มีพระราชโอรสธิดาด้วยกันแปดพระองค์ แต่เพียงสามพระองค์รอดมาจนโต - แอนน์แห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งบูร์บอง, ฌานน์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
พระราชินีชาร์ล็อตต์สิ้นพระชนม์เมื่อ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ที่อังบัวส์ในประเทศฝรั่งเศส สองสามเดือนหลังจากการสวรรคตของพระสวามี พระศพตั้งอยู่ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแคลรี
ดูเพิ่ม
1443 1483
เดวิด รัมซีย์ (นักการเมือง)
เดวิด รัมซีย์ (เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1810 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1883) เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา เกิดที่เมืองซาเลม รัฐวอชิงตัน จบการศึกษาปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ที่วิทยาลัยฮอบาร์ต ภายหลังจบการศึกษาได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากรัฐนิวยอร์ก เขตที่ 30 ตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1847 จนถึงวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1873 และในปี ค.ศ. 1873 ได้รับการแต่งตั้งจากสมาคมยุติธรรมของศาลสูงสุดนิวยอร์ก
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาบทละครโทรทัศน์ดีเด่น
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ สาขาบทละครโทรทัศน์ดีเด่น เป็นหนึ่งในรางวัลโทรทัศน์ทองคำ จัดโดยชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ มีไว้เพื่อมอบให้แก่นักเขียน หรือทีมเขียนบทละครโทรทัศน์
ได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง
3 ครั้ง
เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง
5 ครั้ง
เทือกเขาฮินดูกูช
เทือกเขาฮินดูกูช (Hindu Kush; हिन्दु कुश; ) เป็นเทือกเขาในเอเชียกลางและเอเชียใต้ที่มีความยาว 800 km ทางตะวันตกของเทิอกเขาหิมาลัย กินพื้นที่จากอัฟกานิสถานกลางและตะวันออก ถึงปากีสถานตะวันตกเฉียงเหนือกับทาจิกิสถานตะวันออกเฉียงใต้ เทือกเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคหิมาลัยฮินดูกูช (Hindu Kush Himalayan Region, HKH) ส่วนตะวันตก;  ส่วนบริเวณตอนเหนือที่ปลายด้านตะวันออกเฉียงเหนือ เทือกเขาฮินดูกูชค้ำยันเทือกเขาปามีร์ใกล้จุดที่เป็นชายแดนระหว่างจีน ปากีสถาน และอัฟกานิสถาน จากนั้นเทือกเขาอยู่ในแนวตะวันออกเฉียงใต้ผ่านปากีสถานและอัฟกานิสถาน จุดปลายตะวันออกของฮินดูกูชทางตอนเหนือเชื่อมเข้ากับเทือกเขาการาโกรัม  ส่วนทางใต้เชื่อมเข้ากับเทือกเขาขาวใกล้แม่น้ำคาบูล  เทือกเขานี้แยกหุบเขาแม่น้ำอามูดาร์ยา (สมัยโบราณเรียก Oxus) ทางตอนเหนือจากหุบเขาแม่น้ำสินธุทางตอนใต้ เทือกเขานี้มียอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะหลายแห่ง โดยยอดเขาที่สูงสุดคือยอดเขาตีริชมีร์ที่มีความสูง 7708 m ในอำเภอจิตราล แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถาน
เทือกเขาฮินดูกูชเคยเป็นจุดศูนย์กลางของศาสนาพุทธ โดยเป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปแห่งบามียาน พื้นที่และชุมชนที่มีผู้ตั้งรกรากอยู่ในนั้น เป็นที่ตั้งของอารามโบราณ เครือข่ายการค้าที่สำคัญ และนักเดินทางจากเอเชียกลางกับเอเชียใต้ แม้ว่าภูมิภาคส่วนใหญ่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิมมาหลายศตวรรษ แต่ยังคงมีบางพื้นที่ที่พึ่งเข้ารับอิสลามเมื่อไม่นาน เช่น กาฟีริสถาน ที่ยังคงความเชื่อแบบพหุเทวนิยมโบราณจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสมัยจักรวรรดิดูร์รานีที่พื้นที่นี้หันมาเข้ารีตเป็นอิสลามและเปลี่ยนชื่อเป็นนูริสถาน เทือกเขาฮินดูกูชยังเป็นทางผ่านสำหรับการรุกรานในอนุทวีปอินเดีย  และยังคงเป็นเส้นทางสำคัญในสงครามร่วมสมัยในอัฟกานิสถาน
ชื่อ
ชื่อ Hindu Kush แบบเปอร์เซียอันแรกสุดเท่าที่ค้นพบ ปรากฏในแผนที่เผยแพร่เมื่อประมาณ ค.ศ. 1000 นักวิชาการสมัยใหม่บางส่วนลบช่องว่างและเรียกเทือกเขานี้เป็น Hindukush
ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์ Hindu Kush หมายถึง 'ผู้สังหารฮินดู' โดยคำว่า Kush เป็นตัวแปรอ่อน (soft variant) ของภาษาอเวสตะว่า 'Kaush' หมายถึง ฆ่าหรือนักฆ่า Nigel Allan รายงานว่า คำว่า Hindu Kush มีความหมายสองแบบ คือ 'หิมะระยิบระยับของอินเดีย 'เทือกเขาของอินเดีย' โดยคำว่า Kush น่าจะเป็นตัวแปรอ่อนของภาษาเปอร์เซียว่า Kuh ('ภูเขา') Allan ระบุว่าฮินดูกูชเป็นแนวพรมแดนสำหรับนักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับ ในขณะที่อีกส่วนเสนอแนะว่า ชื่อนี้อาจมาจากภาษาอเวสตะโบราณที่แปลว่า 'ภูเขาน้ำ'
บางครั้งคำนี้สามารถตีความเป็นดินแดนของ Hindkowans (Hindki ในภาษาปาทาน) ในภูมิภาตนี้
Hobson-Jobson พจนานุกรมบริติชในคริสต์ศตวรรษที่ 19 รายงานว่า Hindukush อาจเป็นรูปแผลงจากภาษาละตินโบราณว่า Indicus (คอเคซัส) รายการกล่าวถึงการตีความครั้งแรกโดยอิบน์ บะฏูเฏาะฮ์ในฐานะทฤษฎีที่ได้รับความนิยมในเวลานั้น แม้ว่าจะมีข้อกังขาก็ตาม
ชื่ออื่น
ในภาษาพระเวท เทือกเขานี้มีชื่อว่า upariśyena และในภาษาอเวสตะเป็น upāirisaēna (จากภาษาอิเรเนียนดั้งเดิม *upārisaina- 'ปกคลุมด้วยจูนิเปอร์') โดยสามารถตีความได้อีกแบบเป็น "เกินเอื้อมนกอินทรี" ในสมัยอเล็กซานเดอร์มหาราช เทือกเขานี้มีชื่อว่า Caucasus Indicus (ตรงข้ามกับเทือกเขา Greater Caucasus ที่อยู่ระหว่างทะเลแคสเปียนกับทะเลดำ) และชาวกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ในปลายสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชเรียกเทือกเขานี้ว่า Paropamisos (ดู Paropamisadae)
สารานุกรมและอักขรานุกรมภูมิศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บางเล่มระบุว่า คำว่า Hindu Kush เดิมทีใช้เรียกเฉพาะส่วนยอดของพื้นที่ทางผ่านกุษาณะ ซึ่งหลายเป้นศูนย์กลางของจักรวรรดิกุษาณะในคริสต์ศตวรรษที่ 1
ชาติพันธุ์วรรณนา
ประชากรในฮินดูกูชก่อนการเข้ามาของอิสลามได้แก่ Shins, Yeshkuns, Chiliss, Neemchas Koli, Palus, Gaware, และ Krammins
ปียัซซาเดย์มีราโกลี
ปียัซซาเดย์มีราโกลี (Piazza dei Miracoli "จัตุรัสอัศจรรย์") หรือชื่อเรียกในอดีตคือ ปียัซซาเดลดูโอโม (Piazza del Duomo) คือลานหน้าอาสนวิหารปิซา ล้อมรอบด้วยกำแพง ประกอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างหลัก 4 อย่าง ได้แก่ อาสนวิหารปิซา (Duomo) หอเอน (Torre) หอศีลจุ่ม (Baptistery) และสุสาน (Camposanto) ในปีค.ศ. 1987 จัตุรัสแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเทียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
ไบรอัน ซิงเกอร์
ไบรอัน ซิงเกอร์ (Bryan Singer) เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1965 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ซิงเกอร์ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีในผลงานภาพยนตร์เรื่อง The Usual Suspects และโดยเฉพาะในหมู่แฟนหนังไซไฟและการ์ตูน กับผลงาน 2 ภาคแรกของ X-Men และ Superman Returns
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 11 เรื่องของ ไบรอัน ซิงเกอร์ 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัลที่ได้รับ
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ ไบรอัน ซิงเกอร์
แหนบ
ลักษณะ
โดยทั่วไปแหนบจะผลิตจากเหล็กชนิดพิเศษเรียกว่า เหล็กสปริง (Spring steel) รูปร่างของแหนบจะเป็นเหล็กแผ่นมีความโค้งเล็กน้อยและนำมาเหล็กแผ่นที่มีความยาวแตกต่างกันเล็กน้อยหลายชิ้นมาประกบเข้าด้วยกันจากเพื่อให้สามารถรับน้ำหนักได้มากขึ้น การประกบเหล็กแผ่นหลายชิ้นซึ่งความยาวแตกต่างกันจะส่งผลให้เมื่อรถบรรทุกน้ำหนักน้อยจะไม่แข็งเกินไป เป็นการกระจายภาระการรับน้ำหนัก เหล็กแหนบจะถูกยึดเข้าด้วยกันโดยเจาะรูไว้ตรงกึ่งกลางแล้วใช้สลักยึดเป็นตับเดียวกันแล้วจึงนำไปยึดกับเพลา ส่วนปลายจะยึดไว้กับโครงรถโดยอาศัยหูแหนบหรือโตงเตง
นูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ
นูร์ซุลตัน แอเบอชูเลอ นาซาร์บายิฟ (Нұрсұлтан Әбішұлы Назарбаев, Nūrsūltan Äbışūly Nazarbaev Нурсултан Абишевич Назарбаев, Nursultan Abishevich Nazarbayev ; เกิด 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2481) เป็นประธานาธิบดีของคาซัคสถานเขาเคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งคาซัคสถานซึ่งเป็นตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่ปกครองคาซัคสถานโดยพฤตินัยในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี 1990 เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศในปี 1991 เขายังได้รับฉายาว่าบิดาแห่งชาวคาซัค ในเดือนเมษายน 2015 เขาได้รับการเลือกตั้งไปด้วยคะแนนร้อยละ 93
แหล่งข้อมูลอื่น
1940
ฮารูกะ อายาเซะ
ฮารูกะ อายาเซะ (綾瀬 はるか (Ayase Haruka);เกิดวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดง นางแบบและนักร้อง ชาวญี่ปุ่น เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนางแบบกราเวียร์ไอดอล ในปี ค.ศ. 2000 โดยอายาเซะถือเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงแถวหน้าของวงการภาพยนตร์และวงการโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
ในวงการ
ในปี 2542 อายาเซะได้ผ่านการออดิชั่นของ Horipro เอเยนซียักษ์ใหญ่แห่งวงการบันเทิงญี่ปุ่น ในขณะที่เธออายุได้ 14 ปี เธอเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายครั้งแรกจากการได้รับบทเด่นในภาพยนตร์สั้นเรื่อง Justice ในปี 2547 เธอมีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้นจากการรับบท อะกิ ในซีรียส์เรื่อง Crying Out Love, In the Center of the World
ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2549 อายาเซะก็ได้ปล่อยซิงเกิลแรกของเธอคือ ซิงเกิล "Period" (ピリオド) ซึ่งเพลงเขียนได้ คาโอริ โมจิดะ จากวง Every Little Thing มาเขียนเนื้อเพลงให้ และยังได้ทาเคะชิ โคบายะชิ มาเป็นโปรดิวเซอร์และประพันธ์และเรียบเรียงดนตรีให้
อายาเซะได้ออกอัลบั้มรูปสองอัลบั้มคือ Birth ในปี 2544 และ Heroine ในปี 2547
รายพระนามผู้ปกครองตลาเตโลลโก
ต่อไปนี้เป็นรายพระนามของตละโตอานี (tlàtoāni, "ผู้ปกครอง") แห่งตลาเตโลลโก นครรัฐแห่งหนึ่งของชาวแอซเท็กก่อนการเข้ามาของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
การชำระให้บริสุทธิ์
ตามความเชื่อในศาสนาคริสต์ การชำระให้บริสุทธิ์ (sanctification) เป็นกระบวนที่พระเป็นเจ้าทรงช่วยมนุษย์ให้ได้รับความรอดและความบริสุทธิ์ในฝ่ายจิตวิญญาณ ผู้ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์เรียกว่า "ผู้บริสุทธิ์" หรือ "ผู้ศักดิ์สิทธิ์"
ในศาสนาพุทธเรียกการชำระจิตให้บริสุทธิ์จากกิเลสว่าว่า "วิสุทธิ" หรือ "ไตรสิกขา" ซึ่งเป็นหลักธรรมเพื่อการบรรลุมรรคผลนิพพาน
ศาสนาพุทธ
ในรถวินีตสูตร พระปุณณมันตานีบุตรกล่าวกับพระสารีบุตรว่าการประพฤติพรหมจรรย์เพื่อบรรลุนิพพานเปรียบเหมือนการนั่งรถ 7 ผลัด นักปฏิบัติต้องประกอบด้วย วิสุทธิ 7 ประการ ได้แก่ วิสุทธิแต่ละข้อเป็นปัจจัยส่งเสริมวิสุทธิในข้อต่อไปเป็นลำดับ จนถึงอนุปาทาปรินิพพาน
เมื่อสรุปวิสุทธิ 7 ลงในไตรสิกขา ศีลวิสุทธิคือศีล จิตตวิสุทธิคือสมาธิ ทิฏฐิวิสุทธิ กังขาวิตรณวิสุทธิ มัคคามัคคญาณทัสสนวิสุทธิ ปฏิปทาญาณทัสสนวิสุทธิ และญาณทัสสนวิสุทธิ คือปัญญา
ศาสนาคริสต์
ในศาสนาคริสต์ ความบริสุทธิ์ หมายถึง ความดีพร้อม ปราศจากบาป ทั้งทางจิตวิญญาณ จิตใจ และร่างกาย ด้วยการประพฤติตามพระบัญญัติของพระเจ้าอย่างครบถ้วน การละเมิดพระบัญญัติแม้เพียงข้อเดียวถือว่าเป็นบาป
คริสต์ศาสนิกชนถือว่ามนุษย์ไม่สามารถชำระตนเองให้บริสุทธิ์ได้ แต่ต้องอาศัยค่าไถ่ของพระคริสต์ และมนุษย์ร่วมรับผิดชอบการชำระนี้โดยการดำเนินชีวิตของตนให้บริสุทธิ์ คือ
พ.ศ. 1100
พุทธศักราช 1100 ใกล้เคียงกับ
พ.ศ. 1101
พุทธศักราช 1101 ใกล้เคียงกับ
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1995
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1995 (1995 Summer Universiade) หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 18 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ฟูกุโอกะ ญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 23 สิงหาคม ถึง 3 กันยายน พ.ศ. 2538
รักชาติ ศิริชัย
รักชาติ ศิริชัย เป็นนักร้องลูกทุ่งในอดีตมีผลงานเพลงคือ " ฉันทนาที่รัก " และ " รักข้ามคลอง " เคยเป็นที่รู้จักกันทั่วทุกหัวระแหงในประเทศ และทำให้ชื่อ " ฉันทนา " ถูกนำมาใช้เรียกบรรดาสาวโรงงานจวบจนถึงทุกวันนี้
ประวัติ
รักชาติ ศิริชัย มีชื่อจริงว่า บุญช่วย จิวิสาย มีชื่อเล่นว่า "จ่า" เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2498 ที่จังหวัดขอนแก่น ในครอบครัวที่มีพี่สาว 2 คนเป็นนางเอกหมอลำ ทำให้รักชาติซึมซับเรื่องจังหวะดนตรีมาตั้งแต่เล็ก เมื่อได้ช่วยตีกลอง ฉับ ฉิ่ง ในระหว่างที่พี่สาวซ้อมหมอลำ แต่รักชาติกลับสนใจเพลงลูกทุ่งมากกว่าหมอลำ โดยในช่วงนั้นเขาชื่นชอบรุ่งเพชร แหลมสิงห์มากเป็นพิเศษ
รักชาติเริ่มจับไมค์ร้องเพลงครั้งแรกในงานแต่งงานงานหนึ่ง จากนั้นเขาก็ตระเวณประกวดร้องเพลงในพื้นที่ใกล้เคียง และก็ชนะเสียเป็นส่วนใหญ่ ในช่วงหลังๆจึงมักได้รับการปฏิเสธไม่ให้เข้าร่วมประกวดจากกองประกวด
ในที่สุด รักชาติก็ไปอยู่กับวงดนตรี " ศรีไพร ลูกราชบุรี " ซึ่งก็มีโอกาสได้ร้องเพลงหน้าเวทีบ้าง ไม่ได้ร้องบ้าง ต่อมาเมื่อวงมาเดินสายอยู่แถวภาคเหนือ รักชาติ ได้ไปพบ สุชาติ เทียนทอง นักร้องนักแต่งเพลงชื่อดังคนหนึ่ง เพื่อฝากตัวเป็นลูกศิษย์ ซึ่งครูสุชาติ ก็รับเขาและแต่งเพลงให้ร้องหลายเพลง และหากว่ายามใดที่มีทุนทรัพย์ ก็พาลูกศิษย์เข้าห้องอัดเสียงด้วย ถ้าไม่มีก็หยุดไปก่อน
รักชาติ ร้องเพลงของสุชาติอยู่หลายเพลง เริ่มตั้งแต่ "แขกจ๋า " และ " ตุ๋ยโฮเตล " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ จนมาถึงเพลงที่ 8 เพลงสุดท้ายที่ตกลงกันว่า ถ้าไม่ประสบความสำเร็จอีกก็คงต้องล้มเลิกการผลักดัน และเพลงสุดท้ายนั้นก็ทำให้รักชาติ ศิริชัย โด่งดังเป็นพลุแตก เพราะมันคือเพลง " ฉันทนาที่รัก " ซึ่งเป็นเพลงยุคแรกๆที่กล่าวถึงชีวิตของสาวโรงงาน กับข้อความอันเป็นปริศนาในเพลง ที่บอกว่า " ปิดไฟใส่กลอน จะเข้ามุ้งนอนคิดถึงใบหน้า นั่งเขียนจดหมาย แล้วรีบทิ้งไปโรงงานทอผ้า " ซึ่งจนถึงปัจจุบันก็ยังไม่ชัดเจนว่า ปิดไฟแล้วจะเขียนจดหมายได้อย่างไร
จากความสำเร็จของเพลง " ฉันทนาที่รัก " รักชาติ ยิ่งทวีความดังมากขึ้นไปอีกจากผลงานเพลง สุดฮิต อย่าง " รักข้ามคลอง " และ  " ฉันทนาใจดำ " ความดังของเขา ทำให้มีการฉวยโอกาส ตั้งวงดนตรีชื่อ"ฉันทนาที่รัก" ออกเดินสายทั่วประเทศ มีคณะลิเกชื่อรักชาติ ศิริชัย ที่เล่นเรื่อง " ฉันทนาที่รัก " และคำว่าฉันทนา ถูกใช้แทนความหมายของเหล่าบรรดาสาวโรงงาน จวบจนถึงปัจจุบัน
แต่จากนั้น ความนิยมของรักชาติก็ค่อยๆลดลง ปี 2536 รักชาติหันไปผลิตผลงานเพลงหมอลำออก มาชุดหนึ่ง ชื่อว่า " อดีตรักฉันทนา " แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก
ปี 2550 รักชาติ ได้ปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ครั้งใหญ่ ด้วยการสลัดเครื่องแต่งกายแบบลูกทุ่ง หันไปออกผลงานเพลงแนวเพื่อชีวิต ชื่อชุด " รักชาติเพื่อชีวิต 1 " ในขณะที่เนื้อหาของเพลงก็เป็นสำเนียงปักษ์ใต้เสียเป็นหลัก
พิโนไซโทซิส
พิโนไซโทซิส (Pinocytosis) เป็นการนำสารเข้าสู่เซลล์ โดยเมื่อสารมาเกาะติดกับเยื่อหุ้มเซลล์ เยื่อหุ้มเซลล์จะเว้าเข้าไปจนหลุดกลายเป็นกระเปาะขนาดเล็กอยู่ภายในเซลล์ ไม่มีความจำเพาะกับชนิดสาร พบได้ในเซลล์หลายชนิด เช่น เซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดแมโครฟาจ (Macrophage) และเซลล์รากพืช เป็นต้น ส่วนการขนส่งสารเข้าสู่เซลล์ที่มีการจำเพาะกับชนิดสาร จะเรียกว่า  การนำสารเข้าสู่เซลล์แบบใช้ตัวรับ (receptor-mediated endocytosis)
การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน
เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ไมเคิล แจ็กสัน เสียชีวิตจากภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน มีสาเหตุจากยานอนหลับโปรโพฟอล ณ บ้านพักของเขา นอร์ธคาโรลวูดไดรฟ์ ย่านโฮล์มบีฮิลส์ ในนครลอสแอนเจลิส แพทย์ประจำตัวของเขา คอนราด เมอเรย์ กล่าวว่าเขาพบแจ็กสันอยู่ในห้องโดยเขาหยุดหายใจและชีพจรเต้นอ่อนอย่างมาก จึงทำการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพเพื่อช่วยเหลือแต่ไม่เป็นผล หลังจากนั้นสายด่วนแจ้งเหตุฉุกเฉิน 911 ได้รับการติดต่อเมื่อเวลา 12:21 น. แจ็กสันได้รับการรปฐมพยาบาลโดยแพทย์ในที่เกิดเหตุ และถูกนำตัวส่งศูนย์การแพทย์โรนัลด์ เรแกน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส ซึ่งได้ประกาศว่าเขาเสียชีวิตในเวลาต่อมา วันที่ 28 สิงหาคม พนักงานสอบสวนแห่งลอสแอนเจลิสได้ระบุว่าการเสียชีวิตของเขามาจากการถูกฆาตกรรม โดยช่วงเวลาไม่นานก่อนหน้านั้น มีรายงานว่าแจ็กสันได้รับยากลุ่มโปรโพฟอล ได้แก่ลอราเซแพมและมิดาโซแลม ในปีค.ศ. 2011 แพทย์ประจำตัวของเขาถูกพิพากษาว่ามีความผิดและได้รับโทษจำคุกเป็นเวลา 2 ปี ในข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันสร้างความตกตะลึงและเรียกปฏิกิริยาจากคนทั่วทุกมุมโลก ก่อให้เกิดประวัติการณ์ของการจราจรทางอินเทอร์เน็ตอย่างไม่เคยมีมาก่อน ยอดจำหน่ายเพลงของเขาและวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นปรากฏการณ์ที่สื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลกต่างพุ่งขึ้นสูงที่สุดในรอบทศวรรษ โดยก่อนหน้านี้ แจ็กสันมีความตั้งใจที่จะดำเนินการแสดงคอนเสิร์ตคัมแบ็กของเขาไปกับผู้ชมหนึ่งล้านคน ที่กรุงลอนดอน O2 Arena ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 งานพิธีไว้อาลัยได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ที่สเตเปิลส์ เซ็นเตอร์ ในลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นสถานที่ใช้ฝึกซ้อมสำหรับการแสดงคอนเสิร์ตในคืนวันก่อนที่เขาจะเสียชีวิต พิธีไว้อาลัยนี้ได้รับการถ่ายทอดสดออกอากาศไปทั่วโลกโดยมีผู้ชมมากกว่าพันล้านคน ในปีค.ศ. 2010 บริษัทโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้ตกลงทำสัญญากับกองทุนจัดการมรดกเป็นจำนวน 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสิทธิในการจัดจำหน่ายผลงานหลังเสียชีวิตของเขาจนถึงปีค.ศ. 2017 รวมถึงการปล่อยอัลบั้มตลอดทศวรรษ นับเป็นสัญญาที่มีมูลค่าสูงสุดที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมดนตรี การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน จัดอยู่ในอันดับ 1 ของรายการ VH1/VH1 Classic's ในหัวข้อ "100 เหตุการณ์ที่ช็อคที่สุดในโลกดนตรี"
พฤติการณ์ช่วงเวลาเกิดเหตุ
ช่วงเวลาประมาณ 18:30 น. ของวันพุธที่ 24 มิถุนายน แจ็กสันเดินทางมาถึงที่หมายสำหรับการฝึกซ้อมที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ สอดคล้องตามที่ เอ็ด อลองโซ นักมายากลซึ่งอยู่ที่นั่น ระบุว่าแจ็กสันพูดติดตลกถึงโรคกล่องเสียงอักเสบและไม่ได้มีการซ้อมจนถึงเวลา 21:00 น. พร้อมกล่าวว่า "เขาดูเฉียบขาดและมีเรี่ยวแรงที่ดี แม้ไม่ได้ร้องเพลงอย่างเต็มกำลังแต่เขาก็ยอดเยี่ยมเหมือนที่เคย" อลองโซ ได้ระบุเพิ่มเติมว่ามีการซ้อมจนล่วงเวลาเที่ยงคืนที่ผ่านมา เช้าวันรุ่งขึ้น แจ็กสันยังไม่ได้ออกมาจากห้องนอนของเขา ช่วงเวลาต่อมาก่อนบ่าย คอนราด เมอเรย์ แพทย์ประจำตัวได้เข้ามาในห้องนอนพบว่าเขาอยู่บนเตียงและหยุดหายใจ ก่อนจะพบว่าเขายังมีชีพจรเต้นอ่อน ๆ และร่างกายยังคงอบอุ่น เมอเรย์พยายามที่จะกู้ชีพเป็นเวลา 5 ถึง 10 นาที จนถึงจุดที่ตระหนักได้ว่าเขาต้องการที่จะเรียกขอความช่วยเหลือ เมอเรย์ระบุว่าเขาถูกขัดขวางเนื่องจากในบ้านไม่มีโทรศัพท์พื้นฐานและยังบอกว่าเขาไม่สามารถใช้โทรศัพท์มือถือของตนเองในการโทรแจ้ง 911 เนื่องจากไม่ทราบที่อยู่ที่แน่ชัด เขากล่าวว่าตนเองได้โทรหารักษาความปลอดภัยแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบใด ๆ ในที่สุดจึงได้วิ่งลงมายังชั้นล่าง ตะโกนขอความช่วยเหลือและบอกพ่อครัวเพื่อเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัยขึ้นมายังห้องพัก ตามเวลาที่หน่วยรักษาความปลอดภัยโทรแจ้ง 911 ทนายความของเมอเรย์ระบุว่าเวลาได้ผ่านไปแล้วอย่างน้อย 30 นาที
รายงานคำแถลงระบุว่าแพทย์ประจำตัว คอนราด เมอเรย์ ได้ทำการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพอย่างผิดวิธีมาตรฐาน ในช่วงระหว่างเทปซึ่งบันทึกช่วงเวลาโทรแจ้งเหตุฉุกเฉินที่ปล่อยออกมาวันที่ 26 มิถุนายน เพียงหนึ่งวันหลังจากการเสียชีวิตของแจ็กสัน เช่น การปฐมพยาบาลบนเตียงซึ่งไม่ได้เป็นพื้นแข็งตามวิธีการคืนชีพมาตรฐาน ทนายความแพทย์กล่าวว่า เมอเรย์ใช้มือหนึ่งข้างประคองใต้ร่างแจ็กสันและใช้มืออีกข้างหนึ่งในการกดหน้าอก ทั้งที่ปกติแล้ว ตามมาตรฐานการกู้ชีพอย่างถูกต้อง ต้องใช้มือสองข้างในการปั้มหัวใจ โฆษกแผนกดับเพลิงลอสแอนเจลิสได้แถลงว่า 911 ได้รับแจ้งเหตุเมื่อเวลา 12:21 น. โดยทีมแพทย์ได้ไปถึงแจ็กสันเมื่อเวลา 12:26 น. และพบว่าเขาหยุดหายใจ
ทีมแพทย์ได้ปฏิบัติการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพในบ้านพักเป็นเวลา 42 นาที ทนายความของเมอเรย์อ้างว่าแจ็กสันยังคงมีชีพจรเมื่อเขาถูกนำตัวออกจากบ้านพักและขึ้นรถพยาบาล อย่างไรก็ตาม แผนกดับเพลิงลอสแอนเจลิสได้ให้คำอธิบายที่ต่างออกไปว่าทีมแพทย์ได้พบว่าแจ็กสันอยู่ในภาวะ "หัวใจหยุดเต้น" และพวกเขาไม่สังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในช่วงเวลาบนเส้นทางขณะไปโรงพยาบาล แผนกดับเพลิงลอสแอนเจลิสได้ส่งตัวแจ็กสันไปยัง ศูนย์การแพทย์โรนัลด์ เรแกน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย หลังจากที่รถพยาบาลมาถึงโรงพยาบาลในเวลาประมาณ 13:14 น. ทีมแพทย์ได้พยายามคืนชีพเขาเป็นเวลามากกว่า 1 ชั่วโมง แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน ได้รับประกาศยืนยันอย่างเป็นทางการ เมื่อเวลา 14.26 น. ตามเวลาท้องถิ่น รวมอายุได้ 50 ปี
รายงานการชันสูตร
ร่างของเขาถูกนำขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปยังสำนักงานชันสูตรศพลอสแอนเจลิส ขั้นตอนดำเนินการชันสูตรมีขึ้นในวันถัดมาในความรับผิดชอบของพนักงานสอบสวนแห่งลอสแอนเจลิสโดยหัวหน้าแพทย์นิติเวช Lakshmanan Sathyavagiswaran โดยใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมง ซึ่งต่อมาครอบครัวของแจ็กสันได้ดำเนินการเตรียมชันสูตรศพครั้งที่ 2 เพื่อเร่งหาผลข้อมูลเกี่ยวกับสาเหตุการเสียชีวิตของเขา หลังจากที่การชันสูตรเบื้องต้นเสร็จสิ้น เครก ฮาร์วีย์ หัวหน้าผู้ตรวจสอบสำนักงานชันสูตรกล่าวว่าไม่พบเครื่องพิสูจน์ถึงการบาดเจ็บหรือผิดกฎหมาย วันที่ 28 สิงหาคม พนักงานสอบสวนแห่งลอสแอนเจลิส ได้ออกแถลงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุการเสียชีวิตของแจ็กสันว่ามาจากการถูกฆาตกรรม เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพประจำพื้นที่ระบุว่า เขาเสียชีวิตอันเนื่องมาจากการรวมกันของยาหลายชนิดในร่างกาย โดยสารเสพติดที่สำคัญที่สุดคือ โปรโพฟอล ที่มีฤทธิ์ระงับความรู้สึกและ ลอราเซแพม คลายความกังวล ส่วนสารเสพติดอื่น ๆที่พบได้น้อยกว่าในร่างกาย ได้แก่ มิดาโซแลม ไดแอซีแพม ลิโดเคน และเอฟิดรีน ซึ่งล้วนเป็นสารเสพติดประเภทช่วยในการนอนหลับและคลายความเครียด โดยเจ้าหน้าที่ชันสูตรได้ส่งผลทางพิษวิทยาที่เสร็จสมบูรณ์เป็นรายงานส่วนตัวตามคำร้องของเจ้าหน้าที่ตำรวจและอัยการเขต ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม สถานีออกอากาศอังกฤษ ได้รายงานถึงบันทึกผลการชันสูตรโดยเปิดเผยว่าเขามี "สุขภาพที่ดีมาก" สำหรับอายุของเขาและหัวใจยังคงแข็งแรง เอกสารระบุว่าปัญหาสุขภาพที่สำคัญที่สุดของแจ็กสันคือการอักเสบเรื้อรังที่ปอด แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่นำไปสู่การเสียชีวิต อวัยวะอื่น ๆ ที่สำคัญของเขายังเป็นปกติ และไม่พบการแข็งตัวของหลอดเลือดแดงยกเว้นการสะสมของคราบจุลินทรีย์เล็กน้อยในหลอดเลือดแดงที่ขา รายงานการชันสูตรระบุว่าเขามีน้ำหนัก 136 ปอนด์ (62 กิโลกกรัม) และมีความสูง 5 ฟุต 9 นิ้ว (175 เซนติเมตร) ซึ่งเท่ากับดัชนีมวลกาย 20.1 ฟ็อกซ์นิวส์ สถานีโทรทัศน์ข่าวสหรัฐระบุว่าข้อมูลนี้ยืนยันถึงข่าวลือที่ว่าแจ็กสันผอมแห้ง ขณะที่สำนักข่าวเอพีระบุว่า น้ำหนักตัวของเขาอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้
หน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย
แม้จะไม่ได้ประกาศออกมาโดยทันทีว่าพวกเขาสงสัยถึงการกระทำความผิด กรมตำรวจลอสแอนเจลิสเริ่มสอบสวนความผิดปกติและรายละเอียดของรูปคดีอย่างเต็มที่ภายในวัน หลังจากการเสียชีวิตของแจ็กสัน โดยวันที่ 28 สิงหาคม กรมตำรวจลอสแอนเจลิสได้ประกาศว่าคดีนี้จะถูกส่งไปยังพนักงานอัยการผู้อาจยื่นฟ้องในคดีอาญาดังกล่าวนั้น
สตีเฟน เอ. รุดด์
สตีเฟน แอนดรูว์ รุดด์ (เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1874 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักการเมืองสหรัฐอเมริกาจากรัฐนิวยอร์ก
สุริยัน ส่องแสง
สุริยัน ส่องแสง เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งชายเสียงดี ที่มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีของแฟนเพลงหลายเพลง แต่ก็เป็นนักร้องที่เข้าขั้นอาภัพ เนื่องจากถูกลอบยิงจนเสียชีวิตตั้งแต่ช่วงที่กำลังเริ่มจะโด่งดัง สุริยัน ส่องแสง เป็นลูกศิษย์หัวแก้วหัวแหวนอีกคน ของครู ชลธี ธารทองเขาโด่งดังอย่างมากจากเพลง " วันนี้สวยกว่าเมื่อวาน"
ประวัติ
สุริยัน ส่องแสง มีชื่อจริงว่า ประสิทธิ์ จันทร์แรม มีชื่อเล่นว่า ชิน เกิดเมื่อปี 2497 ที่ ตำบลหาดท่าเสา อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท เป็นบุตรนายสุนทร นางแป้งร่ำ จันทร์แรม มีพี่น้องรวม 5 คน จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวัดปากคลองมะขามเฒ่า อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท
สุริยัน ส่องแสง มีนิสัยชอบการร้องรำทำเพลงผิดพี่ผิดน้อง ชอบที่จะแสดงความสามารถในการร้องเพลงลูกทุ่งตามเวทีประกวดร้องเพลงต่างๆในเขตใกล้เคียง หลังจากที่เจนจัดกับการประกวดตามเวทีประกวดจนหมดเวทีให้ประกวด เขาก็หาเลี้ยงชีพด้วยการเป็นนักร้องตามห้องอาหาร โดยใช้ชื่อว่าชิน ชัยนาท เริ่มจากห้องอาหาร สภารส ที่ อ.ตาคลี จ.นครสวรรค์ ก่อนที่จะย้ายไปเรื่อย ตามที่เขาเห็นว่าให้ความก้าวหน้าในอาชีพได้มากกว่า จากนครสวรรค์ เขาย้ายไปร้องที่ จ.นครราชสีมา ,จ.อุดรธานี ,จ.นครพนม ,จ.สุรินทร์ ก่อนที่จะมาจบลงที่ จ.จันทบุรี
เพราะที่จันทบุรี เขาเจอกับ กร กรุงเก่า ยอดนักจัดรายการวิทยุชื่อดังของจันทบุรี และได้รับการส่งเสริมให้เป็นนักร้องบันทึกเสียงในชื่อ เทพบุตร ไพบูลย์ จากการตั้งให้โดย กร กรุงเก่า แต่ก็ไม่โด่งดังสมใจ จึงหันหน้ามาปักหลักร้องเพลงอยู่ที่ห้องอาหารเชอราตัน ในจันทบุรี ตามเดิม
ระหว่างที่ร้องเพลงอยู่ที่นี่ โล ธุระวณิชย์ นักธุรกิจบันเทิงที่เคยสนับสนุนให้ อ้อยทิพย์ ปัญญาธรณ์ โด่งดังไปทั่วประเทศจากผลงานอีสาวทรานซิสเตอร์ จากฝีมือการประพันธ์ของครูชลธี ธารทอง ได้มาเที่ยวที่จันทบุรี และมากินอาหารที่ห้องอาหารที่สุริยัน ส่องแสง ร้องเพลงอยู่ และเกิดติดใจในน้ำเสียง จึงเรียกมาคุย และรับปากจะสนับสนุน จากนั้นก็นัดหมายให้ครูชลธี ธารทอง จัดการปั้นนักร้องจมูกใหญ่รายนี้ และระหว่างนั้นก็จัดการส่งเข้าประกวดร้องเพลงที่จัดโดยหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ เพื่อสร้างเครดิตให้ปั้นได้ง่ายขึ้น แต่ยังไม่ทันที่จะทราบผลการประกวด เพลง “ วันนี้สวยกว่าเมื่อวาน “ ของเทพบุตร ไพบูลย์ ภายใต้ชื่อใหม่ว่า สุริยัน ส่องแสง ก็ดังระเบิดทั่วฟ้าเมืองไทย
ครูชลธี ธารทอง เห็นเป็นโอกาสดี จึงเอาบ้านเข้าธนาคาร ได้เงินมาล้านสองแสนบาท ควักกระเป๋าทุ่มไปอีก บวกกับกู้จากที่อื่นมาสมทบ รวมเป็นเงินกว่า 2 ล้านบาท เพื่อตั้งวงให้สุริยัน ส่องแสง เพราะเล็งเห็นว่า เพลงดังขนาดที่สถานีวิทยุแทบทุกแห่งต้องเปิดกันวันละหลายรอบ หมายถึงการที่วงจะมีคิวงานยาวเหยียด และก็เป็นไปตามที่ครู ชลธี ธารทอง ตั้งความหวังไว้ เมื่อคิวงานของวงสุริยัน ส่องแสงนั้นยาวเหยียดจริงๆ ขณะเดียวกัน ครูก็แต่งเพลงป้อนให้กับสุริยัน ส่องแสงอีก เช่น “ สำรวยสำลี “, “จ.ม.ขอเพลง “ , “ ศาลาหลังเก่า “, “ หล่อลากดิน “ และ “ล่องเรือหารัก” โดยครั้งนี้เป็นการทำวงครั้งแรกและครั้งเดียวของครูชลธี ธารทอง
การเสียชีวิต
แต่ในคืนวันที่ 28 มิถุนายน 2525 ในช่วงเวลาใกล้ตี 1 หลังเสร็จสิ้นการแสดงตามปกติ ที่สนามโรงเรียนบ้านจำป่าหวาย อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ระหว่างที่สุริยัน ส่องแสง กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่หลังเวทีใกล้กับรถบัสของวง โดยมีภรรยาดูแลอยู่ใกล้ๆ ระหว่างที่นักร้องชื่อดังถอดเสื้อนอกกับโบว์หูกระต่ายส่งให้ภรรยา ก็มีคนร้ายบุกเข้ามายิง 1 นัด ทำให้สุริยัน ส่องแสง ล้มฟุบลงทันที ในระหว่างนั้นหางเครื่องหนุ่มอีกคนพยายามกระโดดหมายปัดกระบอกปืนแบบไม่กลัวตาย  แต่มือปืนก็ปัดร่างหางเครื่องหนุ่มจนกระเด็นไป ก่อนจะยิงไปที่สุริยัน ส่องแสง อีก 3 นัดซ้อน ซึ่งเข้าเป้าทุกนัด ก่อนที่คนร้ายจะหลบหนีไป
ลูกวงพากันนำร่างของหัวหน้าวง ส่งโรงพยาบาลพะเยาที่อยู่ห่างจุดเกิดเหตุแค่ 7 – 8 กิโลเมตร แต่นักร้องหนุ่มก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลแห่งนั้น
ศพของสุริยัน ส่องแสง ถูกนำมาบำเพ็ญกุศลและฌาปนกิจเมื่อ 30 มิถุนายน 2525 ที่วัดท่าพระ บางกอกใหญ่
หลังเกิดเหตุ หนังสือพิมพ์บางฉบับลงข่าวว่า ครูชลธี ธารทอง พัวพันกับเรื่องนี้ด้วยเพราะหึงหวงน้องภรรยา แต่ต่อมามีการลงแก้ข่าวให้ ครูชลธี ธารทอง บอกว่า สาเหตุของการลอบสังหารสุริยัน ส่องแสง น่าจะเป็นเรื่องของผู้มีอิทธิพลในวงการลูกทุ่ง ที่ตัวเองก็เคยเจอมาบ้างเหมือนกัน และจนถึงปัจจุบัน ปริศนาในเรื่องการฆาตกรรมสุริยัน ส่องแสง ก็ยังคงเป็นปริศนาดำมืดอยู่ต่อไป
ครอบครัว
ก่อนเสียชีวิต สุริยัน ส่องแสง สมรสกับนงเยาว์ เพ่งพินิจ หรือ แน่ง น้องสาวภรรยาของครูชลธี ธารทอง และมีธิดา 1 คนชื่อมณฑา
แอบรักแอบลับ
แอบรักแอบลับ เป็นภาพยนตร์ตลกร้ายระทึกขวัญโรแมนติกที่ได้เค้าโครงเรื่องจากมังงะในชื่อเดียวกันที่เขียนโดยมิโนรุ ฟูรูยะ ลงนิตยสารรายสัปดาห์ในช่วงปี พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2553 ส่วนฉบับภาพยนตร์กำกับโดยเคซูเกะ โยชิดะ และตามระบบจำแนกประเภทภาพยนตร์ขององค์กรพิจารณาจริยธรรมในภาพยนตร์ เรื่องนี้ถูกจัดอยู่ในระดับ อาร์-15+ ในประเทศญี่ปุ่น ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ของมิโนรุที่ได้ฉายในโรงภาพยนตร์ต่อจากเรื่องรักรากเลือดในปี พ.ศ. 2554
ภาพยนตร์เรื่องยาวนี้เป็นการเปิดตัวการแสดงครั้งแรกของนักร้องวงบอยแบนด์วีซิกซ์ "โก โมริตะ" โดยแสดงเป็นตัวร้ายและได้ กากุ ฮามาดะ เป็นตัวเอกใสซื่อไม่มีพิษภัย พร้อมกับนักแสดงอื่น ๆ ที่ติดอยู่ในวังเวียนรักสามเส้าและความสัมพันธ์เพื่อนที่ยุ่งเหยิง แอบรักแอบลับฉายครั้งแรกที่อูดิเน่ ฟาร์อีสต์ ฟิล์ม เฟสติวัล ประเทศอิตาลี ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 และฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 28 พฤษภาคมปีเดียวกัน
เนื้อเรื่อง
อันโดะทำงานอยู่ในบริษัททำความสะอาดแห่งหนึ่ง เขาได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ดูแลเด็กใหม่ โอกาดะ แต่อันโดะมักจะเรียกชื่อผิดเป็น "โอกามูระ" ในระหว่างที่อันโดะกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถในการที่จะจำชื่อของเขาให้ได้ ทั้งสองคนก็ได้เป็นเพื่อนสนิทกันอย่างไม่รู้ตัว โอกาดะไม่ชอบตัวเองที่เขาใช้ชีวิตอย่างไร้จุดมุ่งหมาย เขาเล่าเรื่องนี้ให้กับอันโดะฟังว่าเขาไม่พอใจที่เขาไม่มีทั้งงานอดิเรก คู่รัก และใช้ชีวิตอย่างซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่มีไร้ความหมาย อันโดะกล่าวปลอบใจว่าไม่มีใครบนโลกนี้พอใจกับทุกสิ่ง และความไม่พอใจนั้นจะเป็นตัวขับเคลื่อนมนุษย์เรา เมื่อโอกาดะถามอันโดะว่าแล้วเขารู้สึกเหมือนกับตัวเองหรือไม่ อันโดะตอบกลับไปว่าไม่ พร้อมกล่าวว่า "ฉันใช้ชีวิตเพื่อที่จะมีความรัก"
โอกาดะและอันโดะไปยังร้านคาเฟ่แห่งหนึ่งด้วยกันเพื่อไปพบกับ "ความรัก" ของเขา ซึ่งกลับกลายเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ชื่อยูกะ ซึ่งอันโดะตกหลุมรักเธอแต่ยังไม่เคยสารภาพรักแก่เธอ หลังจากนั้นอันโดะเห็นผู้ชายผมทองคนหนึ่งนั่งอยู่ด้านนอกของร้าน อันโดะคิดว่าผู้ชายคนนั้นกำลังมองผู้หญิงที่เขารักอยู่ โอกาดะหันไปมองตามแล้วนึกขึ้นได้ว่าเขาชื่อโมริตะ เพื่อนร่วมห้องสมัยที่เขาเรียนอยู่ในชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย อันโดะบอกโอกาดะให้ไปคุยกับเขา เผื่อเขามีความคิดที่ไม่ดีต่อยูกะ โอกาดะจึงเดินเข้าหาโมริตะ ซึ่งเขาปฏิเสธว่าเขาไม่เคยมาที่ร้านแห่งนี้มาก่อน และทั้งสองแลกเบอร์โทรศัพท์มือถือกัน ในขณะที่อันโดะและโอกาดะกำลังออกจากร้านคาเฟ่ อันโดะขอให้โอกาดะช่วยตามสืบโมริตะ เขาปฏิเสธที่จะทำเช่นนั้นแต่เห็นด้วยที่จะช่วยคุยกับยูกะ โอกาดะรออยู่ด้านนอกของร้านคาเฟ่ตอนพลบค่ำ รอให้ยูกะเสร็จงานของเธอ ยูกะกล่าวกับโอกาดะว่าเธอกลัวว่ามีคนกำลังติดตามเธออยู่ เธอได้รับสายโทรศัพท์เชิงคุกคาม และจดหมายที่จู่ ๆ ก็หายไป โดยในวันถัดไป อันโดะบอกโอกาดะว่าพวกเขาควรไปที่ร้านคาเฟ่นั้นทุก ๆ วันเพื่อให้แน่ใจว่ายูกะจะปลอดภัย โอกาดะมอบเบอร์โทรศัพท์มือถือแก่ยูกะ และอันโดะบอกกับโอกาดะว่าเขาอยากชวนยูกะไปออกเดต
โมริตะ โทรศัพท์ไปยังวากูซะในขณะที่เขากำลังทำงานอยู่และเรียกขอเงินเป็นจำนวน 5,000 ดอลลาร์ วากูซะจึงไปพบคู่รักของเขา คูมิโกะ และเพื่อนร่วมงานเพื่อช่วยเขาขโมยเงินจากบริษัทพ่อของเขาที่ทั้งคู่ทำงานอยู่ คูมิโกะถามถึงสาเหตุว่าทำไมวากูซะต้องคอยให้เงินแก่โมริตะ เขาบอกกับเธอว่าตัวเขาเองและโมริตะเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย หนึ่งสัปดาห์ก่อนการจบการศึกษา โมริตะไปหาเขาในตอนกลางคืนและบอกกับเขาว่า "ฉันจับกาวาชิมะได้แล้ว" เพื่อแก้แค้นสิ่งที่เขาโดนกระทำมาตลอดนับปี โมริตะบอกวากูซะให้ตีเขาด้วยไม้ตีลูกบอลก่อนที่โมริตะจะฆ่าเขาและฝังศพ นับตั้งแต่เหตุการณ์ดังกล่าว วาซูกะสังเกตว่าบางสิ่งในตัวโมริตะได้เปลี่ยนไป
ในระหว่างการเดตที่ชวนอึดอัดระหว่างอันโดะ โอกาดะ ยูกะ และ ไอ เพื่อนของเธอได้บอกอันโดะว่าเขาไม่มีโอกาสที่จะได้คบกับยูกะ เพราะเธอเป็นเพื่อนกับยูกะตั้งแต่เรียนอนุบาลและรู้ว่าเธอกำลังชอบคนอื่นอยู่ อันโดะขอร้องให้โอกาดะถามยูกะว่าเขาควรชวนชอบอันโดะหรือไม่ ในวันถัดไปโอกาดะเลยรอหน้าร้านคาเฟ่ที่เธอทำงานอยู่เพื่อถามคำถามนี้กับเธอ แต่ยูกะบอกว่าเธอชอบคนอื่นอยู่ ซึ่งคน ๆ นั้นก็คือเขาเอง โอกาดะคิดว่านี้เป็นการแกล้งหยอกเล่นกันและมองหากล้องที่ซ่อนอยู่ แต่เขากลับพบว่าอันโดะหลบอยู่หลังมุม ๆ หนึ่งและเขาได้ยินทุกอย่าง อันโดะล้มฟุบลงไปนอนและเปล่งเสียงกรีดร้องออกมา ยูกะตกใจและเริ่มกรีดร้องออกมาเช่นกัน ก่อนที่ทั้งสองคนวิ่งหนีออกไป
โอกาดะและยูกะพบกันอีกครั้งหลังอันโดะไม่มาทำงานเป็นช่วงเวลานับสัปดาห์ ทั้งคู่พูดคุยกันก่อนที่ยูกะชวนโอกาดะไปเดต ทั้งสองคนตัดสินใจไปที่ห้องพักของเธอ บรรยากาศอันน่าอึดอัดตามมาเมื่อโอกาดะถามเธอถึงจำนวนคนที่เคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อนเขาและเวลาที่เธอเสียความบริสุทธิ์ โมริตะ ซึ่งกำลังแอบติดตามยูกะอยู่นอกห้องพักของเธอสังเกตได้ว่าทั้งคู่กำลังมีเพศสัมพันธ์อยู่ ทำให้เขาตัดสินใจโทรศัพท์ไปยังวากูซะเพื่อช่วยเขาฆ่าโอกาดะ คู่รักของวากูซะชักชวนให้เขาช่วยกันฆ่าโมริตะแทน เป็นจุดฉนวนที่ทำให้โอกาดะกลับมาฆ่าคนอีกครั้ง ชีวิตคู่ของโอกาดะและยูกะอยู่ในอันตราย
การฉาย
ฉายครั้งแรกที่อูดิเน่ ฟาร์อีสต์ ฟิล์ม เฟสติวัล ประเทศอิตาลี ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 ฉายที่ซานดิเอโก เอเชียน ฟิล์ม เฟสติวัล ในวันที่ 7 พฤษจิกายน เมืองแซนดีเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 28 พฤษภาคม และโรงภาพยนตร์ไต้หวันในวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน
มังงะ
ฮิเมะอาโนรุ เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดโดยมิโนรุ ฟูรูยะ ลงนิตยสารรายสัปดาห์ในช่วงปี พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2553 ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันชะในรูปแบบของทังโกบงทั้งหมด 6 เล่ม มังงะเรื่องนี้เล่าเรื่องของสองเพื่อนร่วมห้องในอดีต ซูซูมุ โอกาดะ และ โซอิจิ โมริตะ ที่ทั้งคู่ได้เดินทางกันไปตามเส้นทางที่แตกต่างกัน เมื่อโอกาดะผู้สิ้นหวังตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายกับภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ที่ทำงานให้กับบริษัททำความสะอาด โซอิจิ กำลังค่อย ๆ คลานเข้าสู่ความมืดมิด ตกอยู่ในอดีตของเขา และเป็นฆาตกรต่อเนื่องในที่สุด
เทือกเขาการาโกรัม
การาโกรัม (อักษรโรมัน: Karakoram) เป็นเทอกเขาในภูมิภาคกัศมีร์ กินพื้นที่ในเขตแดนของปากีสถาน, จีน, อินเดีย และมีส่วนปลายตะวันตกเฉียงเหนือยาวไปถึงอัฟกานิสถานกับทาจิกิสถาน พื้นที่ส่วนใหญ่ของการาโกรัมอยู่ในกิลกิตบัลติสถานของปากีสถาน ยอดเขาสูงสุดของการาโกรัม ซึ่งถือเป็นสูงสุดอันดับสอง คือ K2 อยูในกิลกิตบัลติสถานเช่นกัน การาโกรัมเริ่มต้นที่ระเบียงวาฆัน (อัฟกานิสถาน) ทางตะวันตก ทอดยาวผ่านกิลกิตบัลติสถานและลาดาขในอินเดีย การาโกรัมมียอเขาที่สูงเกิน 7500 m รวมสิบแปดยอด ในจำนวนนี้มีสี่ยอดที่สูงเกิน 8000 m ได้แก่ K2, กาเชอร์บรุมวัน, บรอดพีค และ กาเชอร์บรุมทูว
เทือกเขามีความยาวรวม 500 km และถือเป็นพื้นที่ที่มีธารน้ำแข็งมากที่สุดในโลกที่ไม่ได้อยู่ในเขตขั้วโลก ธารน้ำแข็งเซียะเฉินที่ 76 km และธารน้ำแข็งบิอาโฟที่ 63 km ถือเป็นธารน้ำแข็งใหญ่สุดอันดับสองและสามในโลกนอกเชตขั้วโลก
เขตรักษาพันธุ์แห่งชาติตัชกูรฆัน และ ที่ชุ่มน้ำปามีร์ ซึ่งอยู่ในการาโกรัมในจีนล้วนได้รับการเสนอเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นโดยยูเนสโก
Streaming SIMD Extensions
Streaming SIMD Extensions (SSE) หรือชื่อเดิมคือ Intel Streaming SIMD Extensions (ISSE) เป็นชุดของคำสั่งเครื่องแบบ SIMD (Single Instruction, Multiple Data) ซึ่งเป็นส่วนขยายสถาปัตยกรรม x86 ที่ออกแบบโดยบริษัทอินเทล เริ่มใช้ครั้งแรกในเพนเทียม III เมื่อปี ค.ศ. 1999 โดยเป็นคู่แข่งของเทคโนโลยี 3DNow! ของบริษัทเอเอ็มดี ประกอบด้วยชุดคำสั่งจำนวน 70 คำสั่ง
ชื่อในการพัฒนาของ SSE คือ KNI ย่อมาจาก Katmai New Instructions (Katmai เป็นรหัสของเพนเทียม III) ในภายหลังบริษัท AMD ได้นำชุดคำสั่ง SSE ไปใช้ในซีพียูตั้งแต่รุ่น Athlon XP และ Duron เป็นต้นมา
ก่อนหน้าที่จะมี SSE ทางอินเทลได้คิดค้นชุดคำสั่งแบบ SIMD สำหรับสถาปัตยกรรม IA-32 ในชื่อว่า MMX ซึ่งมีปัญหา 2 ประการ คือ ใช้เรจิสเตอร์สำหรับคำนวณทศนิยม (Floating point) ตัวเดียวกับของซีพียู ทำให้ซีพียูไม่สามารถประมวลผลทศนิยมพร้อมกับ MMX ได้ และ MMX สามารถทำงานได้กับจำนวนเต็ม (integer) เท่านั้น
SSE แก้ปัญหาโดยการเพิ่มเรจิสเตอร์ขนาด 128 บิตเข้าไปอีก 8 ตัว ในตำแหน่ง XMM0-XMM7 ในช่วงหลังเมื่อทั้ง AMD และอินเทลปรับขนาดสถาปัตยกรรมเป็น 64 บิต ก็ได้เพิ่มเรจิสเตอร์เข้าไปอีก 8 ตัว (XMM8-XMM15) และยังมีเรจิสเตอร์ควบคุมขนาด 32 บิตอีก 1 ตัวชื่อ MXCSR
ภายหลังอินเทลได้ปรับปรุงรุ่นของ SSE เป็น SSE2, SSE3, SSSE3 และ SSE4 ทั้งนี้ การสนับสนุนนการคำนวณเลขทศนิยม ทำให้สามารถรองรับแอปพลิเคชันได้มากกว่า MMX และกลายเป็นที่นิยมมากขึ้น รวมทั้งการเพิ่มคำสั่งดำเนินการกับจำนวนเต็มใน SSE2 ยิ่งทำให้ MMX บางส่วนกลายเป็นส่วนเกิน แต่อย่างไรก็ดี ในบางสถานการณ์อาจเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานได้โดยใช้ MMX และ SSE ในแบบคู่ขนานกันก็ได้
ที่ชา
ที่ชา คือการเล่นเครื่องน้ำชาอย่างไทย ที่ใช้ถ้วยชาและปั้นชาอย่างจีน โดยกำหนดวิธีการเล่นแบบไทยโดยเฉพาะ เหมือนกับการเล่นปั้นชา และ เครื่องโต๊ะ
ประวัติ
ที่ชาและถ้วยชาที่นิยมเล่นในไทยนั้น สันนิฐานว่าเข้ามาตั้งแต่สมัยสุโขทัยแล้ว ในสมัยรัตนโกสินทร์ ในระหว่าง รัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จนถึง รัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ถ้วยน้ำชาที่เข้ามานั้น ส่วนมากเป็นลายสีและลายน้ำทอง ถ้วยลายครามมีน้อยมาก ถ้วยชง(ถ้วยไก้หว่าน 蓋碗)มักเป็นทรงถ้วยน้ำพริก ถ้วยตวง(จอกชา 品茗杯)มักเป็นทรงบัว ส่วนถ้วยตวงที่มีฝาเป็นของที่ไทยสั่ง ถ้วยในยุคนี้ที่นับถือว่าวิเศษสุด คือ ถ้วยชุด4 เป็นของราชบรรณาการจากจักรพรดิจีนถวายมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เป็นถ้วยชาอย่างที่เรียกว่า เครื่องเปลือกไข่ คือบางเกือบจะเท่าเปลือกไข่ ทรงโอพื้นขาว เขียนลายหนังสือเล็กเส้นหมึกขอบแดง ภายหลังพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเก็บรักษาไว้ตลอดรัชกาล แล้วตกไปเป็นของผู้อื่น แล้วนำมาทูลเกล้าถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถ้วยชาแตกไป1ใบ จึงเอาทองคำทำแทนเนื้อที่แตกแทน
ในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถ้วยชาส่วนมากเป็นเครื่องลายคราม มีทั้งของจีนและของญวน เป็นของที่นำเข้ามาขายโดยพวกนายห้างเพื่อนำมาขายให้บรรดาขุนนาง คฤหบดีเศรษฐี และผู้มีกำลังทรัพย์ มีมากมายหลายยี่ห้อ เช่นยี่ห้อโปจูลี่กี่(寶珠利記) และกิมตึ๋งฮกกี่(金堂福記) ฯลฯ อีกมากมาย ซึ่งมีมาจนถึงสมัยรัชกาลที่5