cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ระเบิดสุญญากาศ
กลไกการทำงาน
ลักษณะเฉพาะของระเบิดสุญญากาศคือ สามารถคงคลื่นแรงดันได้ค่อนข้างยาวและค่อนข้างแบน รวมทั้งยังสามารถสังเกตขอบเขตของแรงดันระเบิดได้อย่างชัดเจน (คล้ายฟองขนาดใหญ่)
ประสิทธิผลของระเบิดสุญญากาศขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการร่วมกัน เช่น การกระจายเชื้อเพลิงได้ดีเพียงใด การผสมเข้ากับบรรยากาศโดยรอบได้เร็วเพียงใด การจุดระเบิดและตำแหน่งของเพลิงที่สัมพันธ์กับภาชนะบรรจุเชื้อเพลิง ในระเบิดสุญญากาศบางแบบ ภาชนะบรรจุระเบิดที่แข็งแรงทำให้แรงดันระเบิดสามารถกักเก็บได้นานพอที่เชื้อเพลิงจะได้รับความร้อนสูงกว่าอุณหภูมิที่จุดติดไฟเองได้ ดังนั้นเมื่อภาชนะระเบิด เชื้อเพลิงที่ร้อนยิ่งยวดจะจุดไฟโดยอัตโนมัติเมื่อสัมผัสกับออกซิเจนในบรรยากาศ ขีดจำกัดบนและล่างของการติดไฟแบบธรรมดามีผลกับอาวุธดังกล่าว การระเบิดในระยะใกล้ การระเบิดจากประจุที่กระจายตัว การอัดและทำให้บรรยากาศโดยรอบร้อนมีอิทธิพลต่อขีดจำกัดล่าง ขีดจำกัดบนได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีอิทธิพลต่อการจุดไฟของหมอกเหนือแอ่งน้ำมันอย่างแรง จุดอ่อนนั้นอาจถูกกำจัดโดยการออกแบบที่อุ่นเชื้อเพลิงให้สูงกว่าอุณหภูมิจุดติดไฟ เพื่อให้การระบายความร้อนระหว่างการกระจายยังคงส่งผลให้มีความล่าช้าในการจุดระเบิดน้อยที่สุดเมื่อผสม การเผาไหม้อย่างต่อเนื่องของชั้นนอกของโมเลกุลเชื้อเพลิง เมื่อมันสัมผัสกับอากาศ จะทำให้เกิดความร้อนเพิ่มเติมซึ่งจะรักษาอุณหภูมิภายในของลูกไฟ และด้วยเหตุนี้จึงคงการลุกไหม้ไว้ได้
ในที่ปิด จะเกิดชุดคลื่นแรงดันกระแทกสะท้อน ซึ่งคงสภาพลูกไฟและสามารถขยายระยะเป็นระหว่าง 10 ถึง 50 เมตร เมื่อเกิดปฏิกิริยาการรวมตัวแบบคายความร้อน ความเสียหายเพิ่มเติมอาจส่งผลให้ก๊าซเย็นลงและความดันลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งนำไปสู่สุญญากาศบางส่วน เอฟเฟกต์สุญญากาศที่เกิดได้ยากนี้ทำให้เกิด "ระเบิดสูญญากาศ" ซึ่งเป็นที่มาของการเรียกชื่อผิด การเผาไหม้ภายหลังแบบลูกสูบเชื่อกันว่าเกิดขึ้นในโครงสร้างดังกล่าวเนื่องจากเปลวไฟจะเร่งความเร็วผ่านเข้าไป
ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ
อุปกรณ์ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (fuel-air explosive; FAE) ประกอบด้วยถังเชื้อเพลิงและประจุระเบิดแยกกันสองก้อน หลังจากที่ทิ้งหรือยิงอาวุธ ประจุระเบิดครั้งแรกจะระเบิดเปิดภาชนะที่ความสูงที่กำหนดไว้และกระจายเชื้อเพลิง (และอาจแตกตัวเป็นไอออน ขึ้นอยู่กับว่ามีการใช้ภาชนะเก็บประจุควอตซ์แบบหลอมรวมหรือไม่) เป็นกลุ่มหมอกที่ผสมกับออกซิเจนในบรรยากาศ (ขนาดของกลุ่มหมอกจะแปรผันตามขนาดของอาวุธ) กลุ่มหมอกของเชื้อเพลิงจะไหลไปรอบ ๆ วัตถุและเข้าสู่โครงสร้างแบบฟอง ประจุครั้งที่สองจะทำให้เกิดการระเบิดละอองลอยและสร้างคลื่นระเบิดขนาดมหึมา คลื่นระเบิดสามารถทำลายอาคารเสริม อุปกรณ์ และสังหารหรือทำร้ายผู้คนได้ ผลกระทบต่อบุคคลของคลื่นระเบิดจะรุนแรงกว่าโดยเฉพาะในหลุมเพลาะที่แคบ อุโมงค์ และในพื้นที่ปิด เช่น บังเกอร์และถ้ำ
ผลกระทบ
จากการศึกษาของสำนักข่าวกรองกลางแห่งสหรัฐอเมริกา "ผลกระทบของการระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศภายในพื้นที่จำกัดนั้นยิ่งรุนแรง ผู้ที่อยู่ใกล้จุดระเบิดจะถูกเผาไหม้หายไปอย่างรวดเร็ว ผู้ที่อยู่บริเวณชายขอบมีแนวโน้มที่อวัยวะภายในจะได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก เป็นการบาดเจ็บที่มองไม่เห็น ได้แก่ แก้วหูแตกและอวัยวะในหูชั้นในเสียหายจากแรงดัน, การถูกกระแทกอย่างรุนแรง, ปอดและอวัยวะภายในแตก, และอาจทำให้ตาบอดได้” เอกสารของสำนักงานข่าวกรองกลาโหมสหรัฐอีกฉบับคาดการณ์ว่าเนื่องจาก "คลื่นกระแทกและแรงกดทำให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุดต่อเนื้อเยื่อสมอง... เป็นไปได้ว่าผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (FAE) จะไม่หมดสติจากการระเบิด แต่จะทนทุกข์เป็นเวลาหลายวินาทีหรือหลายนาทีจากการหายใจไม่ออก"
ทางทหาร
ระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ เช่น CBU-55 ได้รับการพัฒนาครั้งแรกโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อใช้ในสงครามเวียดนาม ซึ่งบางรุ่นได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเพื่อใช้ระหว่างปฏิบัติการพายุทะเลทราย
รายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันระบุว่ากองกำลังทหารของรัสเซียใช้อาวุธเทอร์โมบาริกจากภาคพื้นดินในการบุกโจมตีอาคารรัฐสภารัสเซียในช่วงวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญรัสเซียปี 1993 และระหว่างยุทธการที่กรอซนีย์ (สงครามเชเชนครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง) เพื่อโจมตีนักสู้ชาวเชเชนที่เกณฑ์ขึ้นมา มีรายงานว่ามีการใช้ MLRS หนัก TOS-1 และ "RPO-A Shmel" ระบบจรวดยิงประทับบ่าระหว่างสงครามเชเชน
เป็นที่เชื่อกันว่าอาวุธเทอร์โมบาริกแบบใช้มือถือจำนวนมากถูกใช้โดยกองทัพรัสเซียในความพยายามที่จะยึดโรงเรียนคืนในช่วงวิกฤตการณ์ตัวประกันในโรงเรียนเบสลัน ปี 2004 อาวุธ RPO-A และจรวดเทอร์โมบาริก TGB-7V จากอาร์พีจี-7 หรือจรวดจาก RShG-1 หรือ RShG-2 อ้างว่าถูกใช้โดย Spetsnaz ในระหว่างการบุกโจมตีโรงเรียนครั้งแรก ในเวลาต่อมาพบปลอก RPO-A อย่างน้อย 3 ตัวหรืออาจมากถึง 9 ตัวที่ตำแหน่งของหน่วยรบพิเศษสเปตซ์นาซ (Spetsnaz)  ภายหลังรัฐบาลรัสเซียยอมรับว่ามีการใช้ RPO-A ในช่วงวิกฤตจริง
ตามที่กระทรวงกลาโหมอังกฤษระบุ กองทัพอังกฤษยังใช้อาวุธเทอร์โมบาริกในขีปนาวุธเฮลล์ไฟร์ AGM-114N (บรรทุกโดยเฮลิคอปเตอร์อาปาเช่และ UAV) เพื่อต่อสู้กับกลุ่มตอลิบานในสงครามในอัฟกานิสถาน
กองทัพสหรัฐยังใช้อาวุธเทอร์โมบาริกในอัฟกานิสถาน เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 กองทัพอากาศสหรัฐใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกแบบนำวิถีด้วยเลเซอร์ขนาด 2,000 ปอนด์ (910 กิโลกรัม) กับถ้ำที่กลุ่มอัลกออิดะห์และกลุ่มตอลิบานลี้ภัยในเขตการ์เดซของอัฟกานิสถาน SMAW-NE ถูกใช้โดยนาวิกโยธินสหรัฐในระหว่างการรบครั้งแรกของ Fallujah และยุทธการ Fallujah ครั้งที่สอง
รายงานโดยกลุ่มกบฏของ Free Syrian Army อ้างว่ากองทัพอากาศซีเรียใช้อาวุธดังกล่าวกับเป้าหมายในเขตที่อยู่อาศัยที่กลุ่มกบฏยึดครอง เช่น ระหว่างยุทธการที่อเลปโป และในคาฟาร์บัตนา คณะกรรมการสอบสวนสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติรายงานว่า รัฐบาลซีเรียได้ใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกกับเมืองอัล-กุซัยร์ซึ่งเป็นกบฏในเดือนมีนาคม 2013
รัฐบาลรัสเซียและซีเรียได้ใช้ระเบิดเทอร์โมบาริกและอาวุธยุทโธปกรณ์อื่น ๆ ในช่วงสงครามกลางเมืองในซีเรียกับกลุ่มกบฏและในพื้นที่พลเรือนที่กลุ่มกบฏยึดครอง
การใช้ของผู้ก่อการร้าย
ระเบิดเทอร์โมบาริกและระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศถูกนำมาใช้ในสงครามกองโจรตั้งแต่การทิ้งระเบิดค่ายทหารในเบรุตปี 1983 ที่เลบานอน ซึ่งใช้กลไกการระเบิดแบบเสริมแก๊สซึ่งอาจเป็นโพรเพน บิวเทน หรืออะเซทิลีน วัตถุระเบิดที่นักลอบวางระเบิดใช้ในเหตุวินาศกรรมการระเบิดตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ของสหรัฐอเมริกาในปี 1993 โดยรวมเอาหลักการของระเบิดเชื้อเพลิง-อากาศ (FAE) ด้วยการใช้ถังก๊าซไฮโดรเจนสามถังเพื่อเพิ่มพลังการระเบิด นักลอบวางระเบิดของกลุ่มญะมาอะห์ อิสลามียะห์ ใช้เชื้อเพลิงแข็งที่กระจายตัวด้วยแรงกระแทก ตามหลักการเทอร์โมบาริก เพื่อโจมตีไนท์คลับ Sari ในระหว่างเหตุระเบิดในบาหลี ปี 2002
เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด
เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด หรือรู้จักกันในชื่อ แด๊ก บิ๊กแอส (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักร้องชาวไทย อดีตนักร้องนำวงบิ๊กแอส หลังแยกทางกับวง บิ๊กแอส ปี พ.ศ. 2557 แด๊กก็หันมาจับโปรเจกต์รายการทีวี Rock Rider ภายใต้คอนเซ็ป ปล่อยวาง... เปิดใจ... แล้วเดินทางไปกับเรา.. ซึ่งเป็นโปรเจกต์การเดินทางทั่วไทยโดยมอเตอร์ไซค์ของแด๊กและ หรั่ง - เทวฤทธิ์ ศรีสุข ช่อง Speed Channel ของ ทรูวิชั่น ในปีเดียวกันนี้แด๊กได้ร่วมกับ  เทวฤทธิ์ ศรีสุข (หรั่ง ซิลลี่ ฟูลส์) และ วง Airborne ในนาม ร็อคไรเดอร์ส กลุ่มของนักดนตรีร็อคด้วยกันที่ชื่นชอบการขับขี่ยานยนต์ซึ่งก็คือรถมอเตอร์ไซค์ตระกูลบิ๊กไบต์ และออกเงินเล่นคอนเสิร์ตโดยนำเงินที่ได้ไปช่วยเด็กยากไร้ที่ขาดแคลนโอกาสทางการศึกษา      ในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ร็อคไรเดอร์สได้เปิดตัวซิงเกิ้ลเปิดตัว คนตายที่หายใจ
ประวัติ
แด๊กเกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2518 จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ สาขาวิชาช่างก่อสร้าง จาก วิทยาลัยเทคนิคดุสิต และระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร
บิ้กแอส (พ.ศ. 2539-2554)
การรวมตัวกันของบิ๊กแอส เริ่มจากการที่ หมู - อภิชาติ พรมรักษา และอ๊อฟ - พูนศักดิ์ จตุระบุล เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนสมัยมัธยมที่โรงเรียนสตรีวิทยา 2 และได้ร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมาแต่ไม่ได้จริงจังนัก จนกระทั่งเรียนจบมัธยมก็ได้แยกย้ายกันไป จากนั้นอ๊อฟก็ไปเรียนต่อที่วิทยาลัยก่อสร้างดุสิต จึงชักชวนแด๊กซึ่งเรียนอยู่ที่เดียวกันมาร่วมวงด้วย ขณะนั้นหมูที่เรียนอยู่ที่วิทยาลัยช่างศิลป ก็ชักชวนต้น - เอกรัตน์ รัตนปิณฑะ เพื่อนร่วมวิทยาลัยมาด้วยอีกคน แต่ทั้งสี่ยังขาดอีกตำแหน่งหนึ่งคือมือกลอง หมูจึงชวนกบ - ขจรเดช พรมรักษา น้องชายมาเสริมดนตรี ต่อมาแด๊กได้ให้สัมภาษณ์ถึงการลาออกว่าถูกสมาชิกภายในวงบีบคั้นให้ออก ซึ่งต่อมาก็เป็น เจ๋ง - เดชา โคนาโล ที่เข้ามาเป็นนักร้องนำแทน
สมาชิกร็อคไรเดอร์ (พ.ศ. 2557 - ปัจจุบัน)
หลังจากลาออกกับวงบิ้กแอสแล้ว แด๊กก็หันมาจับงานโทรทัศน์ ทำรายการท่องเที่ยวใช้ชีวิตบนรถจักรยานยนต์คู่กาย และได้ปล่อยซิงเกิ้ลของร็อคไรเดอร์ออกมาในชื่อ คนตายที่หายใจ โดยร็อคไรเดอร์เป็นความร่วมมือของแด๊ก โดยมี หรั่ง - เทวฤทธิ์ ศรีสุข จากวงซิลลี่ ฟูลส์ (เป็นคนแต่งทำนองและเรียบเรียง ร่วมกับ ต้น - จักรินทร์ จูประเสริฐ จากวงซิลลี่ ฟูลส์ เช่นกัน และ เต๋า - นิพนธ์ ไทยเจริญ จากวง Airborne ปัจจุบันได้เป็นศิลปินกับทางค่ายมีเรคคอร์ดส (Me Records) และปล่อยซิงเกิ้ลแรกคือ กลับตัวกลับใจ เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559
ชีวิตส่วนตัว
แด๊กคบหาดูใจกับนางแจง สาวิตรี เมื่อปี พ.ศ. 2548 ทั้งคู่รู้จักกันจากการแสดงโชว์ของวง บิ๊กแอส ที่สกลนคร จนมีโอกาสได้ขอถ่ายรูปกัน และพูดคุยติดต่อขอเบอร์จนสนิทมากขึ้น ก่อนจะเปิดใจสมรสกันเมื่อกลางปี พ.ศ. 2557 มีลูกสาวเพียงคนเดียวคือ ด.ญ.มินญาดา (น้องร็อคกี้)
คดีพรากผู้เยาว์
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 นางจรุงจิต สุรางคนารมภ์ มารดาน้องฝ้าย อดีตนางแบบนู้ด เข้าแจ้งความตำรวจ บก.ปดส. ให้ดำเนินคดีกับแด๊กในข้อหาพรากผู้เยาว์ ภายหลังที่แด๊กไม่ยอมรับ ด.ช.จัสติน ที่เกิดกับน้องฝ้าย โดยเจ้าหน้าที่ บก.ปดส. นำหมายจับข้อหาพรากผู้เยาว์ เข้าจับกุมแด๊กที่ทาวน์เฮาส์ 2 ชั้น เลขที่ 41/27 ซอยสตรีวิทยา 2 หมู่ 3 แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นบ้านของแด๊ก พบตัวอยู่ที่ห้องนอนชั้น 2 ของบ้าน เมื่อทราบว่าจะถูกจับกุม ก็มีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และไม่ยอมออกจากบ้าน พร้อมกับติดต่อขอทนายความให้มาพบที่บ้าน เมื่อทีมทนายความมาถึง แด๊กจึงยอมให้เจ้าหน้าที่ตำรวจควบคุมตัวมาดำเนินคดี อย่างไรก็ตาม เบื้องต้น เจ้าหน้าที่แจ้งข้อหาพรากผู้เยาว์อายุกว่า 15 ปี แต่ไม่ถึง 18 ปีไปจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยผู้เยาว์นั้นเต็มใจไปด้วย และพาบุคคลอายุเกินกว่า 15 ปี แต่ยังไม่เกิน 18 ปี ไปเพื่อการอนาจารแม้ผู้นั้น โดยล่าสุดศาลยกฟ้องคดีเนื่องจากจำเลยไม่ทราบอายุจริงของผู้เสียหาย
อะห์มัด จามัล
อะห์มัด จามัล (Ahmad Jamal) นักเปียโนและคีย์บอร์ดแจ๊สชาวอเมริกัน มีสไตล์การเล่นที่โดดเด่น เป็นที่ประทับใจของไมล์ส เดวิส ในช่วง ค.ศ. 1955 ถึง 1958 ซึ่งขณะนั้นกำลังฟอร์มวงควินเท็ตร่วมกับ จอห์น โคลเทรน (อัลโตแซกโซโฟน) เรด การ์แลนด์ (เปียโน) พอล แชมเบอร์ส (เบส) และฟิลลี โจ โจนส์ (กลอง) ในการบันทึกเสียงอัลบั้ม Kind of Blue ในปี 1959 ไมล์ส ถึงกับกำชับนักเปียโนว่าให้ "เล่นแบบอะห์มัด จามัล"
เคยอะห์มัด จามัล ยังคงแสดงดนตรีในแบบวงทริโอร่วมกับเจมส์ คอมแม็ก (เบส) และอิดริส มูฮัมมัด (กลอง) บางครั้งมีจอร์จ โคลแมน (แซกโซโฟน) ร่วมวงเป็นครั้งคราว
ความตาย
อะห์มัด จามัล เสียชีวิตวันอาทิตย์ที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2566
พระนางฮเยกย็อง
พระนางฮเยกย็องกุง เป็นพระชายาของเจ้าชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระราชมารดาของพระเจ้าช็องโจ หลังจากที่พระสวามีถูกลงพระอาญาจนสิ้นพระชนม์แล้วพระนางฮเยกย็องก็ต้องมีพระชนม์ชีพที่ยากลำบาก เป็นแรงบันดาลใจให้พระนางเขียนบันทึก เรียกว่า ฮันจุงนก (한중록 閑中錄) เพื่อบันทึกเรื่องราวพระชนม์ชีพในฐานะพระชายาที่อาภัพ
พระนางฮเยกย็อง ประสูติในปี พ.ศ. 2278 สมัยพระเจ้าย็องโจ เป็นธิดาของฮงพงฮัน สกุลฮงแห่งพงซาน เมื่อพระชนมายุ 9 ปี ได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายรัชทายาทจางฮอน พระราชโอรสของพระเจ้าย็องโจ ตั้งแต่นั้นมาจึงมีพระยศเป็นเซจาบิน (世子嬪) หรือ พระชายาขององค์ชายรัชทายาท ในพ.ศ. 2293 พระชายาก็ประสูติพระโอรสองค์แรก คือ องค์ชายรัชทายาทอึยโซ แต่ดำรงพระชนม์ชีพอยู่เพียงสองปีก็สิ้นพระชนม์ ในพ.ศ. 2295 พระชายาก็ประสูติพระโอรสอีกพระองค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซซน (王世孫 พระนัดดารัชทายาท) ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าช็องโจ
แต่องค์ชายรัชทายาทจางฮอนพระสวามีทรงเริ่มมีอาการทางพระสติ ทรงหวาดกลัวสิ่งต่างๆรอบตัวและเข่นฆ่าขันทีและนางรับใช้ต่าง ๆ ในวัง เป็นที่เดือดร้อนไปทั่ว จนในพ.ศ. 2305 ขุนนางถวายฎีกาให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาองค์ชายจางฮอน พระเจ้าย็องโจยังลังเลอยู่ จนพระสนมอีย็องบิน พระมารดาขององค์ชายจางฮอนไปทูลขอให้พระเจ้าย็องโจลงพระอาญาพระโอรส โดยมีจดหมายถึงพระชายาว่า
"ข่าวลือที่ข้าได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนั้นร้ายแรงกว่าทุกเรื่องที่ข้าเคยได้ยิน ให้ข้าตายเสียยังจะดีกว่าต้องมาทนรับฟังเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าข้าต้องอยู่ต่อไป สิ่งที่ข้าควรทำเท่านั้นคือปกป้องพระราชอาณาจักรและวังเซซน แม้ว่าข้าอาจจะสู้หน้าเจ้าต่อไปไม่ได้อีกเลยทั้งชีวิต"
พระเจ้าย็องโจมีพระราชโองการปลดองค์ชายจางฮอนจากตำแหน่งรัชทายาท และปลดพระชายาฮงจากตำแหน่ง และเนรเทศนางกลับบ้านเดิมคือบ้านของฮงพงฮัน องค์ชายจางฮอนเข้าไปอยู่ในกล่องไม้ใส่ข้าวตอกตะปูแน่น เป็นเวลาเจ็ดวันจึงสวรรคต ต่อมาพระเจ้าย็องโจรู้สึกผิด ทรงคืนตำแหน่งให้อดีตองค์ชายรัชทายาทใหม่พระนามว่า องค์ชายรัชทายาทซาโด ส่วนอดีตพระชายาฮงนั้น ก็ได้คืนตำแหน่งเป็น พระชายาฮเยบิน (惠嬪)
แต่พระเจ้าย็องโจให้วังเซซนเป็นพระโอรสบุญธรรมขององค์ชายรัชทายาทฮโยจาง และพระชายาฮโยซุน เพื่อจะได้ไม่ต้องมีพระราชบิดาที่ต้องโทษ เมื่อวังเซซนขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจองโจในพ.ศ. 2319 จึงแต่งตั้งพระราชบิดาและพระราชมารดาที่แท้จริงขึ้นเป็นกษัตริย์ไม่ได้เพราะความผิดขององค์ชายซาโดยังเป็นที่ประจักษ์ และก็มีพระราชบิดาและพระราชมารดาบุญธรรมที่ได้รับแต่งตั้งเป็นกษัตริย์อยู่แล้ว (องค์ชายรัชทายาทฮโยจาง เป็น พระเจ้าจินจง) แต่พระเจ้าจองโจก็ถวายพระนามใหม่แก่พระนางฮเยบิน ซึ่งเป็นพระราชมารดาแท้ๆว่า พระนางฮเยกย็องกุง(惠慶宮) อันจะเป็นชื่อสุสานของนางเมื่อสวรรคตแล้ว "กุง" เป็นสุสานระดับของพระสนม
ในรัชกาลพระเจ้าโคจง (พ.ศ. 2395-2462) ได้โปรดให้เฉลิมพระยศเจ้าชายรัชทายาทซาโดและพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮง พระชายาขึ้นเป็นกษัตริย์และราชินี โดยพระนางฮเยกย็องกุง สกุลฮงนั้นได้รับการถวายพระนามว่าพระมเหสีฮอนกย็องวังฮู(獻敬王后)
ต่อมาเมื่อพระเจ้าโกจงยกฐานะราชอาณาจักรโชซ็อนขึ้นเป็นจักรวรรดิ และเฉลิมพระยศพระองค์เองขึ้นเป็นฮวางเจซึ่งเทียบเท่ากับตำแหน่งฮ่องเต้ของราชสำนักต้าชิงแล้ว ได้โปรดเกล้าฯให้เฉลิมพระยศกษัตริย์และพระราชินีรัชกาลก่อนๆของโชซ็อนย้อนหลังขึ้นเป็นพระจักรพรรดิและพระจักรพรรดินีด้วย โดยพระราชินีฮอนกย็องได้รับการถวายพระนามว่า พระจักรพรรดินีอึย (อึยฮวางฮู 懿皇后)
อ้างอิง
JaHyun Kim Haboush. The Memoir of Lady Hyegyong: The Autobiographical Writings of a Crown Princess of Eighteenth-Century Korea. 17351815
พ.ศ. 1938
พุทธศักราช 1938 ใกล้เคียงกับ
วันถึงแก่กรรม
สมเด็จพระราเมศวร
เฟซไทม์
เฟซไทม์ (FaceTime) เป็นผลิตภัณฑ์โทรศัพท์วิดีโอที่เป็นกรรมสิทธิ์ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทแอปเปิล เฟซไทม์พร้อมใช้งานบนอุปกรณ์มือถือที่รองรับไอโอเอสที่ใช้ iOS 4 ขึ้นไป และคอมพิวเตอร์แมคที่ใช้ Mac OS X 10.6.6 ขึ้นไป เฟซไทม์รองรับอุปกรณ์ไอโอเอสทุกเครื่องที่มีกล้องด้านหน้าและคอมพิวเตอร์แมคทุกเครื่องที่มีกล้องเฟซไทม์ เฟซไทม์ออดิโอเป็นเวอร์ชันเฉพาะเสียงเท่านั้น สามารถใช้ได้บนอุปกรณ์ไอโอเอสทุกเครื่องที่รองรับไอโอเอส 7 หรือใหม่กว่า และ แมคที่มีกล้องด้านหน้าที่ใช้ Mac OS X 10.9.2 และใหม่กว่า เฟซไทม์ให้บริการฟรีในไอโอเอสและแมคโอเอสจาก Mac OS X Lion (10.7) เป็นต้นไป
นกพญาปากกว้างอกสีเงิน
นกพญาปากกว้างอกสีเงิน เป็นนกในวงศ์นกพญาปากกว้าง (Family Eurylaimidae) ขนาดใกล้เคียงนกปรอด ประมาณ 16-17 ซม. หัวและลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเหลือง ลำตัวด้านล่างสีเทาแกมขาว ตัวเมียจะมีแถบสีเงินแคบๆคาดที่หน้าอก
โมเช อิฟกี
โมเช อิฟกี (משה איבגי, Moshe Ivgy; เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวโมร็อกโกเชื้อสาวยิว
ประวัติ
โมเช อิฟกี เกิดในกาซาบล็องกา ประเทศโมร็อกโก เมื่อโตขึ้นเขาแต่งงานกับ Irit Sheleg พวกเขามีลูกสาว 1 คนชื่อ "Dana Ivgy" และเป็นนักแสดงในวงการเช่นกัน ต่อมาเขาหย่ากับ Irit Sheleg และแต่งงานกับ Oreet พวกเขามีลูก 2 คนชื่อ "เอลลา" และ "ลิลลี"
ปัจจุบันเขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง And on the Third Day และเขาได้ร่วมงานกับ Dana ลูกสาวของเขาในภาพยนตร์เรื่อง Haiu Leilot ในปี ค.ศ. 2010
โพสพ
โพสพ บ้างเรียก โพสี ภาษาถิ่นพายัพและอีสานว่า โคสก หรือ เสื้อนา เสื้อไร่ ภาษาไทลื้อว่า ย่าขวัญข้าว ภาษากะเหรี่ยงว่า ภี่บือโหย่ หรือ ผีบือโย ภาษามลายูปัตตานีว่า มะฮียัง (Mak Hiang) เป็นเทพเจ้าแห่งข้าวตามคติความเชื่อของไทย โพสพตามความเชื่อแต่เดิมเป็นเทวสตรี แต่ภายหลังได้มีคติปรากฏเป็นบุรุษเพศคู่กัน มีปลาเป็นพาหนะ
นอกจากนี้ยังปรากฏใน โคลงทวาทศมาส ออกนามว่า "พระไพศภ" "พระไพศพ" หรือ "พระไพสพ" และปรากฏอยู่ในพระอัยการเบ็ดเสร็จ ในกฎหมายตราสามดวง ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าให้ชำระ
ประวัติ
โพสพ เป็นเทวดาตามความเชื่อดั้งเดิมของกลุ่มชาติพันธุ์ในตระกูลภาษาไท ตามคติการนับถือผีผู้หญิง ความเชื่อเรื่องขวัญ และเกิดจากรากฐานสังคมเกษตรกรรมที่มีมาช้านาน มีพิธีกรรมบูชาแม่โพสพ โดยทำ เฉลว ในหน้านา ด้วยมีความเชื่อว่าแม่โพสพจะบันดาลให้วิถีชีวิตของพวกเขาพออยู่พอกิน เป็นมิ่งขวัญของชาวนาในยุ้งฉาง ข้าวออกรวงงามสมบูรณ์ ไม่มีโรคภัยมาเบียดเบียนหรือเฉาตายไปเสีย อันเกิดจากความไม่แน่นอนของสภาพแวดล้อมที่ชาวนาต้องเผชิญ พวกเขาต้องพึ่งพาฝนฟ้าอากาศที่เอื้อต่อการเพาะปลูก
สุจิตต์ วงษ์เทศ นักประวัติศาสตร์อธิบายว่า นางโพสพ มีชื่อดั้งเดิมว่า แม่ข้าว เป็นผีบรรพชนข้าวในศาสนาผี อันเป็นศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของคนไทย และการเปลี่ยนชื่อเกิดขึ้นจากการรับภาษาและศาสนาจากอินเดีย แม้พระแม่โพสพจะมีมาเนิ่นนานก่อนการรับศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ ในยุคหลังมีความเชื่อถือว่านางโพสพเป็นพระภาคหนึ่งของพระลักษมี บ้างก็ว่าเดิมเป็นชายาองค์หนึ่งของพระอินทร์ ชื่อ พระสวเทวี (เพื่อโยงชื่อโพสพเข้ากับชื่อชายาพระอินทร์ นั่นคือให้ 'สพ' แผลงมาจาก 'สว' ส่วน โพอาจจะมาจากชื่อ ไพสพ ของเทวดารักษาทิศอีสาน) บ้างก็ว่าคือท้าวกุเวร หรือท้าวเวสสุวรรณ เทพเจ้าประจำทิศเหนือ ซึ่งเป็นคติที่รับมาจากอินเดีย โดยท้าวกุเวรนั้นเป็นบุรุษรูปร่างอ้วนท้วน พุงพลุ้ย ในพระหัตถ์ถือถุงเงิน ด้วยเป็นเทพเจ้าแห่งทรัพย์สิน แต่ไทยปรับเปลี่ยนมาเป็นเทวสตรี และกลายเป็นเทพเจ้าแห่งข้าว
ครั้นเมื่อชาวไทยเลือกที่จะนับถือศาสนาพุทธเป็นหลักแล้ว แต่ยังไม่ละทิ้งความเชื่อดั้งเดิมไปด้วย ทำให้เกิดการผสานความเชื่อ ดังจะพบว่ามีการนำข้าวมาทำบุญถวายพระสงฆ์ในศาสนาพุทธ ใช้อุทิศแก่บรรพบุรุษ และใช้ไหว้เจ้าที่หรือนางโพสพเพื่อแสดงความกตัญญู ถือเป็นการนำแนวคิดแบบพุทธมาปรับใช้กับพิธีกรรมพื้นเมือง
รูปลักษณ์ของนางโพสพยุคแรก ๆ เป็นรูปสตรียืนถือพันธุ์พืช ดังพบเจว็ดศิลาชิ้นหนึ่งเป็นรูปเทวสตรียืนถือช่อพันธุ์พฤกษา ศิลปะอยุธยา และเจว็ดดินเผาพบในพระราชวังโบราณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นรูปเทวสตรียืนอยู่บนเต่า ยกแขนข้างหนึ่งแต่ชำรุดไปเสียจึงไม่ทราบว่ายกอะไร คาดว่าน่าจะเป็นรูปเคารพของนางโพสพ ปัจจุบันเจว็ดทั้งสองจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จันทรเกษม ต่อมาในยุคกรุงรัตนโกสินทร์ มีจิตรกรรมนางโพสพในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ ในพระบรมมหาราชวัง เป็นภาพนางโพสพยืนถือรวงข้าวในมือ ปรากฏตัวพร้อมกับเทพองค์ต่าง ๆ สื่อถึงความเป็นสิริมงคลและความสมบูรณ์พูนสุขของแผ่นดิน ทว่าในยุคหลังมานี้การสร้างรูปลักษณ์อิงจากนางกวักซึ่งเป็นเทพพื้นเมืองเช่นกัน ทำให้โพสพมีลักษณะ "...เป็นหญิงสาวท่าทางอ่อนช้อยสวยงาม ภาพของนางที่สร้างขึ้นเพื่อเคารพบูชาเป็นท่านั่งพับเพียบ มือขวาถือรวงข้าวมือซ้ายถือถุงข้าว แต่งกายนุ่งผ้าถุงห่มผ้าสไบเฉียงแบบหญิงในวังสมัยก่อน" การสร้างรูปนางโพสพมีการพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยแต่งกายอย่างตัวละครในวรรณคดีไทย คือสวมสไบเฉียง สวมกรอบหน้า จอนหู สวมเครื่องถนิมพิมพาภรณ์ต่าง ๆ นั่งพับเพียบอย่างนางกวัก บ้างก็เป็นรูปนางโพสพขี่ปลาก็มี
โคลงทวาทศมาส ซึ่งเป็นวรรณกรรมของอาณาจักรอยุธยามีการกล่าวถึง "พระไพสพ" ว่าเป็นเทพเจ้าแห่งข้าว นิพัทธ์พร เพ็งแก้ว อธิบายว่า "ไพสพ" เป็นคำเดียวกับ "โพสพ" ที่พัฒนามาจาก "ไวศรวณะ" (वैश्रवण Vaiśravaṇa) คือพระไพศรพณ์ หมายถึงท้าวกุเวร หรือท้าวเวสวัณ เทพแห่งความมั่งคั่งและเจ้าแห่งทรัพย์ และเปลื้อง ณ นคร อธิบายเพิ่มเติมว่า "โพสพ" พัฒนามาจาก "ไพศรพณ์" เพราะสมัยนั้นถือว่าข้าวเป็นทรัพย์อย่างหนึ่ง ในยุครัตนโกสินทร์ มีเอกสารทางศาสนาคือ ตำราภาพเทวรูป และ นารายณ์ยี่สิบปาง มีพระมหาไชไพรสภ เป็นเทพเจ้าแห่งข้าว แต่ต่างกับนางโพสพคือเพศสภาพตามคติชายเป็นใหญ่
ในราชสำนักกัมพูชาก็รับความเชื่อเรื่องนางโพสพของไทยไปด้วย แต่นับถือในฐานะบุรุษเพศตามอย่างช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์คือนับถือพระไพสพ ในรัชกาลสมเด็จพระหริรักษ์รามาอิศราธิบดีจัดให้มีพระราชพิธีบูชาพระไพสพ ด้วยการบูชาภูเขาข้าวเปลือกตั้งแต่ พ.ศ. 2398 เป็นต้นมา ปัจจุบันการบูชาแม่โพสพได้สร่างซาลงไป โดยเฉพาะชาวไทยเชื้อสายมลายูที่เลิกการบูชาโพสพเพราะขัดกับหลักศาสนาอิสลาม ต่อมาสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงอุปถัมภ์พิธีกรรมโบราณนี้เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 บางหมู่บ้านก็มีสตรีแต่งกายเป็นพระแม่โพสพช่วงเทศกาลหรืองานเฉลิมฉลองในท้องถิ่น
คติชน
ใน โลกปฏิสนธิ และ ตำนานการสร้างโลก ฉบับนายชัย จันรอดภัย ซึ่งเป็นเอกสารทางศาสนาพื้นเมืองทางภาคใต้ของไทย มีเนื้อหากล่าวถึงนางโพสพ เรียกว่านางโพสาลี เดิมมีกายล่องหนไร้ตัวตนหรือเรียกว่าพับแพรว ล่องลอยเข้าไปสิงสถิตอยู่ต้นข้าว ต่อมาพระอินทร์ส่งโคนิลลงมาทำนาให้มนุษย์ โคนิลกินต้นข้าวที่นางโพสาลีสิงสถิตเข้าไปจึงถ่ายมูลออกมาเป็นต้นข้าวสาลี นางโพสาลีจึงสิงสถิตอยู่ในต้นข้าวและเป็นผู้ผลิตข้าวเรื่อยมา เมื่อมนุษย์ทราบว่าสามารถบริโภคข้าวได้ก็มีการกักตุนและแย่งชิง ครั้นเมื่อปัญหาการแย่งชิงจบสิ้นแล้ว ก็มีเศรษฐีคนหนึ่งชื่อโคทอง ซึ่งร่ำรวยเพราะนับถือพระธรรม นางโพสาลีจึงเข้ามาอยู่ด้วย โคทองจัดพิธีบูชานางโพสาลี นางโพสาลีจึงอำนวยให้โคทองร่ำรวยและเจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ต่อมามีพระโพธิสัตว์นามว่าพระกุกุสุนโธ มาเทศนาโปรดมนุษย์ได้ถามผู้มาฟังเทศน์ว่าใครคือผู้มีบุญคุณกับมนุษย์มากที่สุด มนุษย์ทั้งหลายต่างพร้อมใจกันตอบว่า "พระโพธิสัตว์" เมื่อนางโพสาลีได้ยินเช่นนั้นก็เสียใจว่าตนเป็นอาหารของมนุษย์มาช้านานแต่กลับไม่มีคนนึกถึงบุญคุณ เมื่อคิดได้เช่นนี้นางจึงหนีไป หลังจากนั้นมนุษย์ก็เดือดร้อนมากเพราะไม่มีข้าวให้บริโภคจึงออกตามหานางโพสาลี ปรากฏว่ามีนกซังแซวและปลาประหลาดอาสาตามหานางโพสาลี ทั้งสองตามหานางจนเจอ ทว่านางโพสาลีไม่ยอมกลับแต่มอบเมล็ดพันธุ์ข้าวเจ็ดเมล็ดให้ เมื่อนกซังแซวและปลาประหลาดกลับถึงเมืองมนุษย์ ลูกสาวของโคทองตกปลาประหลาดก็นำไปผ่าท้องแล้วพบว่ามีขวัญข้าว จึงจัดพิธีทำขวัญข้าวขึ้นมาตั้งแต่นั้น
ในจังหวัดพัทลุง มีวรรณกรรมพื้นบ้านเรื่อง พระแม่โพสพ เนื้อหาระบุว่า มีเทพธิดาแห่งข้าวองค์หนึ่งอาศัยอยู่บนสรวงสวรรค์ ประสงค์จะให้มนุษย์ทั้งหลายมีข้าวกิน จึงจำแลงกายเป็นหญิงเฒ่าถือห่อผ้าบรรจุเมล็ดพันธุ์ข้าวไว้ ครั้นแม่เฒ่าเดินไปในหมู่บ้าน ก็กลับมีแต่คนรังเกียจเดียดฉันท์ กระทั่งหญิงชราเดินไปถึงกระท่อมเก่า ๆ หลังหนึ่ง ซึ่งมีผัวเมียยากจนเป็นเจ้าของ ผัวเมียคู่นี้ยินดีให้หญิงเฒ่ามาพักอาศัย หญิงเฒ่าซึ้งในน้ำใจคู่ผัวเมียคนยาก จึงมอบถุงผ้าที่ห่อเมล็ดพันธุ์ข้าว แล้วแนะว่าให้เอาเมล็ดนี้โปรยลงดิน ครั้นเมื่อเมล็ดข้าวได้รับน้ำก็เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว สามารถนำมาหุงบริโภคได้ หญิงเฒ่าจึงบอกให้ทั้งสองนำเมล็ดพันธุ์นี้แจกจ่ายชาวบ้านจะได้มีไว้กินในภายภาคหน้า หลังจากนั้นหญิงชราก็หายตัวไป ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมื่อชาวบ้านจะไถนา ก็จะอัญเชิญนางโพสพมาช่วยดูแลข้าว และบูชานางโพสพที่ประทานข้าวแก่มนุษย์ไว้กินจนถึงปัจจุบัน
พิธีกรรม
ในฤดูทำนาจะมีการทำขวัญข้าวหรือการทำขวัญแม่โพสพสองครั้ง ครั้งแรกคือในช่วงข้าวออกดอกหรือตั้งท้อง เปรียบนางโพสพเป็นหญิงตั้งครรภ์แพ้ท้องอยากอาหารต่าง ๆ และครั้งหลังคือทำหลังนวดข้าวและเก็บข้าวเข้ายุ้ง ถือเป็นการเรียกขวัญเพราะนางโพสพเป็นหญิงสาวอ่อนไหวตกใจง่าย บางท้องที่ต้องกระทำตามฤกษ์ยามที่เหมาะสม มิเช่นนั้นจะถูกผีเสื้อข้าวกินผลผลิตจนสิ้น
โดยการทำขวัญข้าวหรือทำขวัญแม่โพสพนั้นแต่ละท้องถิ่นจะมีพิธีกรรมหรือธรรมเนียมแตกต่างกันออกไป อย่างเช่นในแถบจังหวัดปทุมธานี ต้องเตรียมเฉลว ธงสามสี มีแป้งหอม น้ำมันหอม หวี และกระจก จะให้ผู้หญิงนำอาหารและเครื่องเซ่นใส่ชะลอมไปไว้ที่หัวคันนาของแปลงนาที่ตั้งศาลไว้ โดยปักไม้ไว้ข้างศาลเพื่อแขวนชะลอมที่บรรจุอาหารเครื่องเซ่น และประดับธงสามสีไว้บนยอดเสา จุดธูปสามดอกแล้วสวดบูชาพระรัตนตรัย "นโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมา สัมพุทธ ทัสสะ" สามจบ แล้วกล่าวคำบูชาพระ "พุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา" จากนั้นจึงกล่าวคำเรียกขวัญนางโพสพว่า "แม่พระศรี แม่พระโพสพ แม่พระนพดารา ขอเชิญแม่มาสังเวย อาหารเปรี้ยวหวานมันเค็ม กล้วยหอม กล้วยไข่ กล้วยน้ำว้าลูกใหญ่ ส้มสูกลูกไม้ ขอเชิญมาแม่สังเวยอยู่กับลูกเลี้ยงลูกคน ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร ขอเชิญแม่มา ณ บัดนี้"  จากนั้นจึงเอาน้ำมันหอมทาใบข้าว เอาหวีมาสาง เอาแป้งมาพรมของสังเวย เสร็จแล้วให้ร้องกู่สามครั้งแล้วเดินออกไปห้ามเหลียวหลังมาดู เพราะนางโพสพจะอายไม่มารับของสังเวย
บ้านพิเทน อำเภอทุ่งยางแดง จังหวัดปัตตานี ในช่วงเก็บข้าวใหม่ในแต่ละปี ชาวบ้านจะนำข้าวที่เก็บเกี่ยวไว้มาใส่ใน "เรือนข้าว" หรือยุ้งฉาง โดยนำข้าวมาผูกและทำการไหว้ (คือทำขวัญข้าว) หลังจากนั้นจะนำ "เป็ด" หรือหม้อน้ำเรียกขวัญข้าว ซึ่งเป็นภาชนะทองเหลืองรูปร่างคล้ายเป็ดซึ่งใส่น้ำจนเต็ม นำมาตั้งบนข้าวที่เก็บมาไว้บนเรือนข้าว รอจนนำแห้งไปเอง และจะกระทำเช่นนี้เพียงปีละครั้ง
โพสพในประเทศต่าง ๆ
นอกจากแม่โพสพที่เป็นเทพเจ้าแห่งข้าวตามคติความเชื่อของไทยแล้ว ยังมีเทพเจ้าแห่งข้าวที่ใกล้เคียงกับพระแม่โพสพคือ เทวีศรี ซึ่งเป็นเทพแห่งข้าวตามความเชื่อของชาวชวา, ซุนดา และบาหลี ในประเทศอินโดนีเซีย และ โปอีโนนอการ์ (Po Ino Nogar) เทพเจ้าแห่งข้าวตามคติของชาวจามซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยในประเทศประเทศกัมพูชา และเวียดนาม
งูหางกระดิ่งแคระ
งูหางกระดิ่งแคระ หรือ งูหางกระดิ่งเล็ก (Pigmy rattlesnakes, Massasaugas ) เป็นสกุลของงูพิษในสกุล Sistrurus ในวงศ์งูหางกระดิ่ง (Viperidae) จัดเป็นงูหางกระดิ่งจำพวกหนึ่ง ที่ไม่ใช่สกุล Crotalus ที่มีขนาดใหญ่กว่า โดยคำว่า Sistrurus แปลว่า "หางกระดิ่ง" (Σείστρουρος, Seistrouros) ซึ่งเป็นภาษากรีกที่มีที่มาจากเครื่องดนตรีของอียิปต์โบราณที่ชื่อซิสทรัม
งูหางกระดิ่งแคระ มีลักษณะคล้ายกับงูหางกระดิ่งทั่วไป คือ ส่วนของปลายหางเป็นปล้องของสารประกอบเคอราตินที่เรียงตัวต่อเนื่องกันซึ่งเป็นส่วนของคราบผิวหนังลำตัวที่ยังเหลืออยู่จากการลอกคราบแต่ละครั้ง เมื่อสั่นหางจะเกิดเสียงดังจากการกระทบกันของปล้องของคราบผิวหนังเพื่อใช้เป็นสัญญาณเตือนภัยแก่สัตว์อื่น แต่มีขนาดเล็กกว่า และมีการเรียงตัวของเกล็ดต่างกัน เกล็ดแผ่นใหญ่ที่ส่วนหัวมี 9 แผ่น (เหมือนกับสกุล Agkistrodon) ขณะที่งูหางกระดิ่งทั่วไป (รวมถึงงูสกุลอื่นในวงศ์เดียวกันเกือบทั้งหมด) หัวจะปกคลุมด้วยเกล็ดขนาดเล็กจำนวนมาก
พบกระจายพันธุ์ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของแคนาดา, ภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา รวมถึงตอนเหนือและภาคกลางของเม็กซิโก
การจำแนก
แบ่งได้ 3 ชนิด
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 3
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 ของประเทศญี่ปุ่น คือ ทางหลวงขนาดใหญ่บนเกาะคีวชู ถนนเส้นนี้มาจากเส้นทางตะวันตกถนนซันโยโดะเดิม ถนนเส้นนี้เชื่อมจากนครคาโงชิมะ (จังหวัดคาโงชิมะ), นครคูมาโมโตะ (จังหวัดคูมาโมโตะ) และนครฟูกูโอกะ (จังหวัดฟูกูโอกะ)
ปลายทางด้านเหนืออยู่ในเขตโมจิ คิตะกีวชู ที่ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 มีระยะทางรวม 392.1 กิโลเมตร
คาร์ล สลิม
คาร์ล สลิม (Karl Slym; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 — 26 มกราคม ค.ศ. 2014) เป็นนักธุรกิจและกรรมการผู้จัดการของทาทา มอเตอร์ส ชาวอังกฤษ ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 2014 โดยก่อนที่จะเข้าร่วมทาทา มอเตอร์ส สลิมได้เป็นรองประธานบริหารเอสจีเอ็มดับเบิลยูมอเตอร์ส ประเทศจีน และเป็นทั้งประธาน, กรรมการผู้จัดการ และคณะกรรมการบริษัทของเจเนรัลมอเตอร์ ประเทศอินเดีย ระหว่างปี ค.ศ. 2007 และ 2011 ทั้งนี้ เขาเป็นศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดและได้รับทุนสโลน
เสียชีวิต
สลิมเสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2014 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย โดยเขาได้ตกมาจากชั้น 22 ลงสู่ชั้น 4 ของโรงแรมแชงกรีล่า ในกรุงเทพมหานคร ที่ซึ่งเขาได้เข้าร่วมการประชุมของทาทา มอเตอร์ส ประเทศไทย
การเมืองลาว
การเมืองในประเทศลาวอยู่ในกรอบของสาธารณรัฐสังคมนิยมพรรคการเมืองเดียว พรรคการเมืองตามกฎหมายเพียงพรรคเดียว คือ พรรคปฏิวัติประชาชนลาว ประมุขแห่งรัฐคือประธานประเทศ ทองลุน สีสุลิด ซึ่งเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคดังกล่าวด้วย หัวหน้ารัฐบาลคือนายกรัฐมนตรี พันคำ วิพาวัน แนวนโยบายแห่งรัฐกำหนดโดยคณะกรรมการกรมการเมืองหรือโปลิตบูโรของพรรคปฏิวัติจำนวน 13 คนซึ่งมีอำนาจเต็มในการบริหาร และคณะกรรมการกลางศูนย์กลางพรรคที่มีสมาชิก 71 คน การตัดสินใจที่สำคัญของรัฐอาศัยการลงมติของสภารัฐมนตรี
พรรคไทยสมาร์ท
พรรคไทยสมาร์ท เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเป็นลำดับที่ 6/2564 เมื่อวันพุธที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2564 ในชื่อ พรรคมวลชนสยาม มีการประชุมจัดตั้งพรรคเมื่อวันอาทิตย์ที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 มีนายทรงศักดิ์ ภูขามคม และนายศุภกฤต คำสวาสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก ที่ทำการพรรคอยู่ที่ 46 หมู่ 6 ตำบลยางตลาด อำเภอยางตลาด จังหวัดกาฬสินธุ์
ต่อมาในวันเสาร์ที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565 ที่โรงแรมศรีอู่ทองแกรนด์ จังหวัดสุพรรณบุรี พรรคมวลชนสยามจัดประชุมใหญ่ครั้งที่ 1/2565 เพื่อเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น พรรคไทยสมาร์ท เปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์พรรคมาเป็นแบบปัจจุบัน เปลี่ยนแปลงที่ทำการพรรคแห่งใหม่ พร้อมกับเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ ที่ประชุมมีมติเลือกนายเกียรติภูมิ สิริพันธุ์ และนายกาญจน์กฤติ คันธชัย เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนใหม่
การเมืองลาว
การวางระเบิดต่อต้านรัฐบาลยังคงเกิดขึ้น รวมทั้งมีการยิงประปรายทั่วประเทศด้วย มีหลายกลุ่มออกมาอ้างความรับผิดชอบ เช่น คณะกรรมการเพื่อเอกราชและประชาธิปไตยในลาวและขบวนการพลเมืองลาวเพื่อประชาธิปไตย
ประธานประเทศได้รับเลือกจากสมัชชาแห่งชาติ มีวาระ 5 ปี นายกรัฐมนตรีและสภารัฐมนตรีได้รับการแต่งตั้งจากประธานประเทศ โดยสมัชชาแห่งชาติให้การรับรอง มีวาระ 5 ปี มีรองนายกรัฐมนตรี 4 คน และสภารัฐมนตรีมี 28 คน
ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม
ปลาคาร์ฟ เชิญยิ้ม (บางครั้งก็สะกดว่า ปลาคราฟ) มีชื่อจริงว่า พงษ์ศักดิ์ ชูศรี เป็นนักแสดงตลกชาวไทย และมีพี่ชายอีกหนึ่งคนคือ บรรหาร ศิษย์หอมหวล อดีตพระเอกลิเกดังผู้ล่วงลับ ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของเขา
พ.ศ. 1939
พุทธศักราช 1939 ใกล้เคียงกับ
ปลาหัวตะกั่วซาคาร์ยา
ปลาหัวตะกั่วซาคาร์ยา (Aphanius villwocki) เป็นสปีชีส์ของปลาน้ำจืดในวงศ์ Cyprinodontidae เป็นปลาเฉพาะถิ่นของลุ่มแม่น้ำซาร์คายาตอนบนในประเทศตุรกี ปลาชนิดนี้ถูกคุกคามจากการใช้น้ำ การสร้างเขื่อน และปริมาณน้ำฝนที่ลดลงอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ คำระบุชนิดตั้งเป็นเกียรติแก่ Wolfgang Villwock นักสัตววิทยาชาวเยอรมันจากมหาวิทยาลัยฮัมบูร์ก
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 หรือ ขอนแก่นเกมส์ เป็นการแข่งขันกีฬาของประเทศไทย จัดขึ้นที่จังหวัดขอนแก่น จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม ถึงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยมี สมรักษ์ คำสิงห์ เป็นผู้จุดคบเพลิงในพิธีเปิดการแข่ง แม้การแข่งขันในปีนี้ได้จัดล่าช้าออกไปจากเดิม เนื่องด้วยอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 อย่างไรก็ตาม การแข่งขันมวยไทยสมัครเล่นในปีนี้ถือได้ว่าเป็นรายการที่ได้รับความสนใจอย่างมาก เนื่องด้วยมีนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงเข้าร่วมแข่งขันทั้งประเภทชายและหญิงหลาย
การเตรียมการ
ทางจังหวัดขอนแก่นเตรียมจัดงานนับถอยหลังสู่กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 (Count down to Khonkaen Game) และปล่อยขบวนวิ่งคบเพลิงไฟพระฤกษ์ โดยมี ธนวัฒน์ พลอยโสภณ รองผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น เปิดเผยว่าตามที่จังหวัดขอนแก่นได้รับมอบหมายให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 40 ระหว่างวันที่ 3 – 13 มีนาคม 2555 ขอนแก่นเกมส์ และกีฬาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 30 นครขอนแก่นเกมส์ ระหว่างวันที่ 21- 25 มีนาคม 2555 ซึ่งงานดังกล่าวจังหวัดได้มีการจัดกิจกรรมเพื่อให้คนขอนแก่นมีส่วนร่วมกับงานนี้ โดยกำหนดจัดกิจกรรมนับถอยหลังสู่กีฬาแห่งชาติ ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555 ณ บริเวณลานข้าวเหนียว ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลพลาซ่าขอนแก่น อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
ขบวนคบเพลิง
สำหรับกีฬาแห่งชาติครั้งนี้ส่วนใหญ่จะจัดในพื้นที่อำเภอเมืองขอนแก่นโดยมีกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 39 ชนิดกีฬา และกีฬา สาธิต 2 ชนิดกีฬา ส่วนกีฬาคนพิการแห่งชาติมี 17 ชนิดกีฬา 1 กีฬาสาธิต โดยพิธีจะเริ่มตั้งแต่เวลา 13.30 น โดยมี สมบัติ ตรีวัฒน์สุวรรณ ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น เป็นประธานเปิดงานจากนั้นจะมีพิธีปล่อยขบวนวิ่งคบเพลิงและอัญเชิญไฟคบเพลิง ขบวนวิ่งแบ่งเป็น 2 เส้นทางคือเส้นทางไปจังหวัดนครราชสีมาคือจากห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลพลาซ่าขอนแก่น-โฮมฮับ นำขบวนวิ่งโดย ทรงพล จำปาพันธุ์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น และเส้นทางไปจังหวัดอุดร คือจากห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลพลาซ่าขอนแก่นไปถึงโลตัสเอ็กตร้า นำขบวนวิ่งโดย พยัต ชาญประเสริฐ รองผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น มีผู้ร่วมขบวนวิ่งทีมละ 6 คน ตามด้วยขบวนทหาร 50 นาย ส่วนขบวนอัญเชิญไฟพระฤกษ์ สมบัติ ตรีวัฒน์สุวรรณ ผู้ว่าราชการจังหวัดขอนแก่น จะเป็นผู้อัญเชิญ พร้อมหัวหน้าส่วนราชการ พ่อค้าประชาชนชาวขอนแก่นร่วมพิธีโดยขบวนก็จะประกอบด้วย รถตำรวจนำ วงดุริยางค์ ขบวนนางรำโปรยดอกไม้ รถบุษบก พระบรมฉายาลักษณ์ขบวนกลองยาว ตำรวจ ข้าราชการชุดปกติขาว ขบวนนักกีฬา ประชาชนชาวขอนแก่น และรถพยาบาลปิดท้าย
มีเคอิล ซาคัชวีลี
มีเคอิล ซาคัชวีลี (จอร์เจีย: მიხეილ სააკაშვილი, Mikheil Saakashvili) เป็นนักการเมืองชาวยูเครนและอดีตนักการเมืองชาวจอร์เจียเขาเป็นอดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจอร์เจีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 25 มกราคม พ.ศ. 2547 ถึง 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และได้ลงสมัครเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกสมัยในเลือกตั้งประธานาธิบดีจอร์เจียที่จะจัดขึ้นใน พ.ศ. 2551 ซึ่งระหว่างช่วงก่อนการเลือกตั้ง นางนีนอ บูร์จานาดเซ โฆษกรัฐสภา จะทำหน้าที่รักษาการแทน
หลังจากที่หมดวาระประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2556 ซาคัชวีลี ได้ไปเป็นผู้ว่าการแคว้นโอเดสซาที่ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2558 ถึงปี พ.ศ. 2559
โอลิมเปีย (รัฐวอชิงตัน)
โอลิมเปีย (Olympia) เป็นเมืองหลวงของรัฐวอชิงตัน ของสหรัฐ และเป็นเคาน์ตีซีตของเทิร์สตันเคาน์ตี จัดตั้งขึ้นเมื่อ 28 มกราคม ค.ศ. 1859 มีประชากร 46,478 คน (ค.ศ. 2010) เมืองติดกับชายแดนเลซีย์ทางทิศตะวันออกและติดกับทัมวอเทอร์ทางทิศใต้ โอลิมเปียเป็นเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรมในภูมิภาคพูเกตซาวด์ทางตอนใต้ โอลิมเปียตั้งอยู่ห่างจากซีแอตเทิล เมืองใหญ่สุดของรัฐวอชิงตั ราว 60 mi ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
เดจาวู (แก้ความกำกวม)
เดฌา-วูว์ (déjà-vu) แปลว่า เคยเห็นแล้ว เป็นอาการที่รู้สึกว่าเหตุการณ์ที่ไม่ใช่การเพิ่งพบครั้งแรก และเป็นเหตุการณ์ที่กำลังต้องมีการเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
ความหมายอื่น
￼ เดจาวู (เพลงของโอลิเวีย โรดริโก) เพลงในปี 2021 ของโอลิเวีย โรดริโก
โทรเวช
โทรเวช (Telemedicine) หรือ การแพทย์ทางไกล (Telehealth) เป็นการให้คำปรึกษา คำแนะนำ และบริการทางการรักษาพยาบาลระหว่างแพทย์ถึงผู้ป่วยผ่านวิธีการวิดีโอคอล ทำให้แม้ในชนบทห่างไกล ประชาชนก็สามารถจะได้รับบริการสาธารณสุขที่มีคุณภาพ และเป็นการลดความจำเป็นในการเดินทางไปโรงพยาบาลของผู้ป่วย อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าทุกความเจ็บป่วยเหมาะสมกับการรับบริการผ่านโทรเวช
การแพทย์ทางไกลในประเทศไทย
ในสถานการณ์โควิดที่ผ่านมา โรงพยาบาลในประเทศไทยได้นำการแพทย์ทางไกลมาใช้ในการดูแลผู้ป่วยโควิดอย่างแพร่หลาย เช่น โรงพยาบาลพระนั่งเกล้านำการแพทย์ทางไกลดูแลผู้ป่วยโควิดแบบ Home Isolation โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา นำระบบ Telehealth มาดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรัง โรคจิตเวช และผู้ต้องขังในเรือนจำ โรงพยาบาลพุทธโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา ได้นำเอาการแพทย์ทางไกล หรือ TELEMEDICINE ของไดเอทซ์ใช้ในการดูแลคนไข้เบาหวานขณะตั้งครรภ์ (และเบาหวานชนิดที่ 1 หรือ ชนิดที่ 2 ที่ต้องฉีดอินซูลิน) โดยให้ผู้ป่วยที่ประเมินแล้วว่าสามารถใช้การติดตามผ่านระบบได้
พ.ศ. 1940
พุทธศักราช 1940 ใกล้เคียงกับ
พอล บันยัน
thumb|250px|รูปปั้นพอล บันยัน สูง 49 ฟุต และวัวสีฟ้าที่ชื่อ เบ๊บ ที่เมืองคลาเมต รัฐแคลิฟอร์เนีย พอล บันยัน (Paul Bunyan) เป็นยักษ์ในตำนานพื้นบ้านอเมริกัน ที่มิใช่เป็นเรื่องเล่าขานของอินเดียแดง ซึ่งเป็นกลุ่มชาติปฐมภูมิของอเมริกา หากแต่เป็นเรื่องเล่าประเภทมุขปาฐกที่เกิดจากการแต่งขึ้นของชาวผิวขาวที่มาบุกเบิกดินแดนอเมริกา ในราวต้นศตวรรษที่ 20 ในพื้นที่แถบรัฐเมน, โอกลาโฮมา, มิชิแกน และมินนิโซตา ซึ่งเป็นพื้นที่ ๆ มีอุตสาหกรรมป่าไม้เยอะ เชื่อว่าพอล บัน ยันเป็นเรื่องเล่าขึ้นมาในหมู่คนตัดไม้ขณะชุมนุมรอบกองไฟเพื่อสร้างตัวตนของตนเองขึ้นมา
พอล บันยัน เป็นคนตัดไม้ที่มีรูปร่างสูงใหญ่เกินกว่ามนุษย์ทั่วไป มีเรี่ยวแรงพละกำลังมหาศาล สามารถตัดไม้ได้วันหนึ่งเกือบทั้งป่า และยังเล่าต่อกันไปอีกว่า ช่องทะเลเซนต์ลอเรนซ์นั้นเกิดจากที่พอล บันยัน เดินลากขวานไปบนพื้นดิน เป็นต้น พอล บันยัน แม้จะเป็นคนมุทะลุ อาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่ก็เป็นคนจิตใจดี มีสัตว์เลี้ยงเป็นวัวสีฟ้าตัวหนึ่ง ชื่อ "เบ๊บ" (Babe The Blue Ox)   โดยขณะที่พบมันตัวกระจิ๋วกำลังจะหนาวตายอยู่ในหิมะ เขาจึงนำมันมาเลี้ยง และเมื่อมันโตขึ้น ๆ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็เห็นมันเป็นทารกอยู่ดี ยามที่ทั้งสองวิ่งเล่นกัน รอยเท้าของพวกเขาจะทำให้เกิดทะเลสาบ เมื่อพอลต้องการปรับที่ เพื่อให้เขาและเบ๊บได้ลงนอนพักผ่อน เขาจะถางป่าทั้งป่าจนเหี้ยนเตียน
มีการกล่าวอ้างอิงถึงพอล บันยัน ในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ เช่น การ์ตูนอะนิเมชั่นสำหรับเด็กของวอลต์ ดีสนีย์ในปี ค.ศ. 1958 ชื่อ Paul Bunyan หรือภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง Axe Giant: The Wrath of Paul Bunyan ในปี ค.ศ. 2013 เป็นต้น
แฮงแมน (วงดนตรี)
แฮงแมน (HANGMAN) คือกลุ่มดนตรีสัญชาติไทย แนวร็อก, ป็อป ประกอบด้วยสมาชิก 4 คน
ความหมายของชื่อวง
HANGMAN คือเกมที่ต้องเติมคำ ถ้าเติมพลาดก็ถูกแขวนคอ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึง บางคนอยากทำสิ่งดี ๆ ตั้งใจทำงานดี ๆ แต่คนมักจะรอดูความหายนะของเขา ก็เปรียบเหมือนกับการเล่นเกมที่คนเล่นตั้งใจเล่นให้มันสมบูรณ์โดยที่ตัวเองไม่โดนแขวนคอ แต่คนที่ชมเกมนี้ส่วนมากอยากเห็นถูกแขวนคอ และก็เหมือนกับวงนี้ที่ตั้งใจทำงานกันทุกคนก็หวังว่าคนจะไม่มองและพยายามจับผิด
ประวัติ
โต ได้ออกจากวง ซิลลี่ฟูลส์ จึงได้ทำดนตรีก่อน และต่อมาจึงหานักดนตรีมาออดิชั่น ออดิชั่นกันอยู่ประมาณ 4-5 เดือน ก็ได้เกี๊ยะเป็นมือเบส เก๋เป็นมือกีต้าร์ และแสบเป็นมือกลอง กับแจ๊คเป็นมือกีต้าร์คนที่สองของวง
ต่อมา โตทำดนตรี (เดโม) เสร็จก่อนแล้ว 9 เพลง พอออดิชั่นวงได้ตอนทำงานในห้องอัด ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนักดนตรีแต่ละคนเขาไปคิดมา ถ้าไม่ชอบก็ไปแก้และพยายามคิดว่ามันควรจะเป็นยังไงให้ดีที่สุด และเพลงที่ 10 เก๋กับเกี๊ยเป็นคนทำ และโตก็มาแต่งเนื้อทั้ง 10 เพลง จนเป็นที่มาของอัลบั้มแรก
เมื่อปี พ.ศ. 2555 แฮงแมนได้ยุบวงพร้อมกับลาวงการงานดนตรีของโต ส่วนสมาชิกคนอื่น ๆ ได้แยกย้ายทำงานไป โดยเกี๊ยะ เป็นมือเบสวงมัมมี่แด๊ดดี้, เก๋ เป็นมือกีตาร์และนักร้องนำวงสกายวอล์กเกอร์รวมถึงรับงานพากย์เสียงภาพยนตร์, แสบเป็นแบ็คอัพกลองให้วง ABnormal และทำงานร่วมกับวงอะลาดิน เช่นเดิม และแจ๊คได้เป็นแบ็คอัพกีตาร์ให้กับวงอื่น ๆ ในผับและเป็นมือกีตาร์ วงอะลาดินแทนเอ็ม ส่วนเกี๊ยะไปทำวงดนตรีตัวเอง
อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ 2564 ได้ประกาศว่ากลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยมีสมาชิกดั้งเดิมคือ เก๋, แจ๊ค, แสบ และได้เพิ่มสมาชิกใหม่นั่นก็คือ แซม เสริมศาสตร์ เดอะโรซาริโอ เข้ามาเป็นนักร้องนำในวง ทั้งนี้ไซมอน เฮนเดอร์สัน ยังคงทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์เช่นเคย
อัลบั้ม
{| class="wikitable" style="font-size:small;" !No. !ชื่อ !รายชื่อเพลง (9 ตุลาคม พ.ศ. 2550)
สัทธัมมปัชโชติกา
เนื้อหา
สัทธัมมปัชโชติกา เป็นการขยายความข้อธรรม ด้วยการยกถ้อยคำหรือถ้อยความในนิทเทสนั้นๆ มาอธิบายโดยพิสดาร นอกจากนี้ ยังอรรถธิบายศัพท์สำคัญที่ปรากฏในมหานิทเทส และจูฬนิทเทส โดยเฉพาะอย่างยิ่งการขยายความคำศัพท์ในลักษณะเดียวกับพจนานุกรมและสารานุกรมในเวลาเดียว โดยให้ความกระจ่างทั้งในด้านนิรุกติศาสตร์ และไวยากรณ์ รวมถึงความกระจ่างด้วยการยกตัวอย่างเทียบเคียงด้วยคำศัพท์อื่นๆ บ้าง ด้วยวัตถุอื่นๆ บ้าง และด้วยอุปมาอย่างรวบรัดแต่ลึกซึ้งเห็นภาพ โดยสังเขปแล้ว สัทธัมมปัชโชติกามีลักษณะคล้ายพจนานุกรมเชิงสารานุกรม (Encyclopedic dictionary) ทางพุทธศาสนา ในขณะเดียวกันพระอรรถกถาจารย์ยังใช้อุปมาอุปมัยทางภาษาที่ลึกซึ้งเห็นภาพ มีความงดงามเชิงกวีพจน์ นับเป็นจุดเด่นสำคัญของคัมภีร์สัทธัมมปัชโชติกา
การอธิบายเชิงนิรุกติศาสตร์
ตัวอย่างการอธิบายขยายความศัพท์ที่สำคัญหรือน่าสนใจในนิทเทส เช่นในอรรถกถากามสุตตนิทเทสที่ 1 มีการยกคำศัพท์อธิบายในเชิงนิรุกติศาสตร์และนัยยะทางธรรม ดังนี้ "ชื่อว่า สหชาโต เพราะอรรถว่าเกิดในขณะเดียวกัน, ชื่อว่า สัตว์ เพราะอรรถว่า ข้อง เกี่ยวข้อง ข้องแล้วในอารมณ์ทั้งหลายมีรูปารมณ์เป็นต้น, ชื่อว่า นระ เพราะอรรถว่า นำไปสู่สุคติแลทุคคติ, ชื่อว่า มาณพ เพราะอรรถว่า เป็นลูก คือเป็นบุตรของพระมนู, ชื่อว่า ชีว เพราะอรรถว่า  ทรงไว้ซึ่งชีวิตินทรีย์"
การอธิบายด้วยการขยายความหมาย
ตัวอย่างการแจกแจงความนัยของศัพท์ เช่นในอรรถกถาทุฏฐัฏฐกสุตตนิทเทส มีการยกตัวอย่างเปรียบเทียบเพื่อให้เกิดภาพพจน์ ในกรณีของคำว่า บังสุกุล ที่อรรถกถาจารย์ได้อธิบายไว้ว่า ที่เรียกผ้าชนิดหนึ่งว่าบังสุกุล เพราะ "เป็นเหมือนเกลือกกลั้วด้วยฝุ่นในที่นั้นๆ ด้วยอรรถว่า ฟุ้งไป เพราะตั้งอยู่บนฝุ่นทั้งหลายในที่แห่งใดแห่งหนึ่ง มีถนน ป่าช้า และกองหยากเยื่อเป็นต้น" ต่อมาพระอรรถกถาจารย์อธิบายอีกนัยหนึ่งว่า "ชื่อว่าบังสุกุล เพราะอรรถว่า ถึงภาวะน่าเกลียดเหมือนฝุ่น ท่านอธิบายว่า ถึงความเป็นของน่ารังเกียจ การทรงไว้ซึ่งผ้าบังสุกุลที่มีคำไขอันได้แล้วอย่างนี้ ชื่อว่า บังสุกุล การทรงไว้ซึ่งผ้าบังสุกุลเป็นปกติของภิกษุนั้น เหตุนั้นภิกษุนั้นถึงชื่อว่า บังสุกูลิก ผู้ทรงไว้ซึ่งผ้าบังสุกุล องค์แห่งภิกษุผู้ทรงไว้ซึ่งผ้าบังสุกุลนั้นชื่อบังสุกูลิกังคะ"
การอธิบายโดยอุปมาอุปมัย
อีกหนึ่งตัวอย่างของการอุปมาแสดงภาพพจน์ อยู่ในอรรถกถาคุหัฏฐกสุตตนิทเทสที่ 2 ซึ่งอธิบายลักษณะของสมาธิดังนี้ว่า "บรรดาวิตกและวิจารเหล่านั้น วิตกมีลักษณะยกจิตขึ้นสู่อารมณ์ วิจารมีลักษณะประคองจิตไว้ในอารมณ์ วิตกและวิจารเหล่านั้น แม้เมื่อไม่แยกกันในอารมณ์อะไรๆ วิตกเข้าถึงจิตก่อนด้วยอรรถว่าหยาบและเป็นธรรมชาติถึงก่อน ดุจการเคาะระฆัง วิจารตามพัวพันด้วยอรรถว่าละเอียดและด้วยสภาพตามเคล้า ดุจเสียงครางของระฆัง ก็วิตกมีการแผ่ไปในอารมณ์นี้ เป็นความไหวของจิตในเวลาที่เกิดขึ้นครั้งแรก ดุจการกระพือปีกของนกที่ต้องการจะบินไปในอากาศ และดุจการโผลงตรงดอกปทุมของภมรที่มีใจผูกพันอยู่ในกลิ่น, วิจารมีความเป็นไปสงบ ไม่เป็นความไหวเกินไปของจิต ดุจการกางปีกของนกที่ร่อนอยู่ในอากาศ และดุจการหมุนของภมรที่โผลงตรงดอกปทุม ในเบื้องบนของดอกปทุม"
การอธิบายด้วยการชี้แจงข้อธรรม
ตัวอย่างการขยายความข้อธรรม เช่นในอรรถกถากามสุตตนิทเทสที่ 1 ได้แจกแจงศัพท์โดยอธิบายในเชิงธรรมไว้ว่า "ชื่อว่า สัทธาพละ เพราะอรรถว่า ไม่หวั่นไหวในความไม่เชื่อ, วีริยพละ เพราะอรรถว่า ไม่หวั่นไหวในความเกียจคร้าน, ชื่อว่า สติพละ เพราะอรรถว่า ไม่หวั่นไหวในความลืมสติ, ชื่อว่า สมาธิ เพราะอรรถว่า ให้ยึดมั่น ... พึงเห็นว่า ความตั้งมั่นแห่งใจเหมือนความหยุดนิ่งของเปลวประทีปในที่สงัดลม ชื่อว่า สมาธิพละ เพราะอรรถว่า ไม่หวั่นไหวในความฟุ้งซ่าน (และ) ชื่อว่า ปัญญา เพราะอรรถว่า รู้ชัด รู้ชัดอะไร? รู้ชัดอริยสัจทั้งหลายโดยนัยเป็นต้นว่า นี้ทุกข์ ดังนี้"
การอธิบายโดยยกข้อมูลประกอบ
ตัวอย่างการขยายความโดยให้ความรู้ตามบริบทแวดล้อม เช่นที่ปรากฏในอรรถกถาคุหัฏฐกสุตตนิทเทสที่ 2 ซึ่งอธิบายเกี่ยวกับเทวดาชั้นจาตุมหาราชิกา ความว่า "เทวดาเหล่านั้นชื่อว่า จาตุมมหาราชิกา เพราะอรรถว่า มีมหาราชทั้ง 4 กล่าวคือ ท้าวธตรฐ ท้าววิรุฬหก ท้าววิรูปักข์ และท้าวกุเวร เป็นใหญ่ ชื่อว่า เทพเพราะอรรถว่า รุ่งเรืองด้วยรูปเป็นต้น เทวดาชั้นจาตุมมหาราชิกาเหล่านั้นอยู่ท่ามกลางสิเนรุบรรพต, บรรดาเทวดาเหล่านั้น พวกที่อยู่ที่บรรพตก็มีพวกที่อยู่ในอากาศก็มี อยู่ต่อๆ กันไปถึงจักรวาลบรรพต เทวดาเหล่านี้คือ พวกขิฑฑาปโทสิกะ พวกมโนปโทสิกะ พวกสีตวลาหกะ พวกอุณหวลาหกะ จันทิมเทพบุตร สุริยเทพบุตร แม้ทั้งหมดอยู่เทวโลกชั้นจาตุมมหาราชิกาทั้งนั้น" เป็นต้น
ดีโปโลก
นครดีโปโลก (เซบัวโน: Dakbayan sa Dipolog; Lungsod ng Dipolog; ชาบากาโน: Ciudad de Dipolog; Subanen: Gembagel G'benwa Dipuleg/Bagbenwa Dipuleg) เป็นนครระดับที่ 3 และเป็นเมืองศูนย์กลางประจำจังหวัดฮีลากังซัมบวงกา ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองนี้มีประชากร 130,759 คนในปี ค.ศ. 2015
ตัวเมืองมีเนินเขาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และติดกับทะเลซูลูทางทิศเหนือ ดีโปโลกมีชื่อเสียงในด้านกล้วยไม้และอุตสาหกรรมปลาซาร์ดีน เมืองนี้ได้รับสมญา "ประตูสู่มินดาเนาตะวันตก" และ "เมืองแห่งปลากระป๋อง" การเดินทางมายังดีโปโลก สามารถเดินทางอากาศยานมาลงที่ท่าอากาศยานดีโปโลก หรือใช้บริการเรือมาลงที่ท่าเรือปูลาอูอันที่เมืองดาปีตัน
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในเมืองนี้ คือ ถนนเลียบชายฝั่งดีโปโลก ซึ่งปัจจุบันอยู่ในระหว่างการก่อสร้างระยะที่สอง และมีแผนก่อสร้างในระยะที่สาม
อหิราชสูตร
อหิราชสูตร หรืออหิสูตร เป็นพระสูตรในจตุกกนิบาต อังคุตตรนิกาย พระสุตตันตปิฎก ของพระไตรปิฎก ตัวพระสูตรนี้มักไม่เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง แต่คาถาที่ต่อท้ายพระสูตรได้รับการยกแยกมาเป็นพระปริตรต่างหาก เรียกว่าขันธปริตร อันเป็นพระปริตรที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนแก่ภิกษุทั้งหลาย โดยมุ่งหมายเพื่อแผ่เมตตาให้กับบรรดาอสรพิษตระกูลต่างๆ เพื่อมิให้อสรพิษเหล่านั้นกระทำอันตรายได้ ทั้งนี้ อหิราชสูตรเป็นส่วนหนึ่งของภาณวาร หรือบทสวดมนต์หลวง
มูลเหตุและสถานที่
สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงอหิราชสูตร ขณะที่ทรงประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ซึ่งเป็นพระอารามที่ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีสร้างถวาย ตั้งอยู่ใกล้กับพระนครสาวัตถี วันหนึ่ง ภิกษุรูปหนึ่งในกรุงสาวัตถีถูกงูกัดจนมรณภาพ พระองค์ตรัสสว่า " ดูกรภิกษุทั้งหลายภิกษุนั้นชะรอยจะไม่ได้แผ่เมตตาจิตไปยังสกุลพญางูทั้ง 4 เป็นแน่ ก็ถ้าเธอพึงแผ่เมตตาจิตไปยังสกุลพญางูทั้ง 4 ไซร้ เธอก็ไม่พึงถูกงูกัดทำกาละ" จากนั้นจึงทรงแสดงสาระสำคัญของพระสูตร
เนื้อหา
ทั้งนี้ใน มโนรถปูรณี อรรถกถาอังคุตตรนิกาย ได้ทำการอธิบายเนื้อความและคำศัพท์ในพุทธพจน์ในพระสูตรนี้เพิ่มเติม อาทิเช่นการอธิบายว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุสวดสาธยายพระปริตรนี้เพื่อเป็นการป้องกันตน หรืออธิบายคำว่าเมตตา อันเป็นข้อธรรมสำคัญที่จะทำให้รอดพ้นจากภยันตรายทั้งหลาย รวมถึงอันตรายจากอสรพิษ ดังนี้ว่า "สพฺเพ สตฺตา ความว่า ก่อนแต่นี้ ภิกษุกล่าวเมตตาเจาะจงด้วยฐานะประมาณเท่านี้แล้ว บัดนี้ จึงเริ่มคำนี้ เพื่อกล่าวเมตตาไม่เจาะจง" รวมถึงการกล่าวถึงบทที่เอ่ยถึงพุทธคุณในตอนท้ายว่า "ในบทว่า อปฺปมาโณ พุทฺโธ นี้พึงทราบพุทธคุณว่า พุทฺโธ แท้จริง พุทธคุณเหล่านั้น ชื่อว่าสุดที่จะประมาณได้" ดังนี้ เป็นต้น
ดาวยักษ์แดง
ดาวยักษ์แดง (Red Giant) เป็นดาวฤกษ์มวลน้อยหรือมวลปานกลางขนาดยักษ์ที่ส่องสว่างมาก (มวลโดยประมาณ 0.5-10 เท่าของมวลดวงอาทิตย์) ซึ่งอยู่ในช่วงเวลาท้ายๆ ของวิวัฒนาการของดาวฤกษ์ บรรยากาศรอบนอกของดาวจะลอยตัวและบางมาก ทำให้รัศมีของดาวขยายใหญ่ขึ้นมาก และอุณหภูมิพื้นผิวก็ต่ำ อาจอยู่ที่ประมาณ 5000 เคลวินหรือน้อยกว่านั้น ภาพปรากฏของดาวยักษ์แดงจะมีสีตั้งแต่เหลืองส้มออกไปจนถึงแดง ครอบคลุมระดับสเปกตรัมในชั้น K และ M อาจบางทีรวมถึงชั้น S และดาวคาร์บอนจำนวนมากด้วย
ดาวยักษ์แดงส่วนใหญ่โดยทั่วไปมักเรียกกันเป็นแขนงดาวยักษ์เชิงเส้นกำกับ (RGB) ซึ่งยังมีการสังเคราะห์นิวเคลียสไฮโดรเจนไปเป็นฮีเลียมอยู่ แต่ที่แกนกลางจะเป็นฮีเลียมที่ไม่มีปฏิกิริยาแล้ว แต่ยังมีดาวยักษ์แดงอีกพวกหนึ่งคือที่อยู่ใน AGB ที่สร้างคาร์บอนจากฮีเลียมด้วยกระบวนการทริปเปิลอัลฟา ดาวยักษ์แดงประเภท AGB จะเป็นดาวคาร์บอนประเภท C-N หรือ C-R ช่วงปลายๆ
ดาวยักษ์แดงที่สว่างและโดดเด่นในยามค่ำคืน ได้แก่ ดาวอัลเดบาราน ดาวอาร์คตุรุส และแกมมากางเขนใต้ เป็นต้น ขณะที่ดาวที่ใหญ่ยิ่งกว่านั้นคือดาวปาริชาต และดาวบีเทลจุส เป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง
ดาวยักษ์ใหญ่แดง
ดาวยักษ์ใหญ่แดง (Red Supergiant) เป็นดาวยักษ์ที่มีค่าสเปกตรัมชนิด K หรือ M เป็นดาวฤกษ์ขนาดใหญ่ที่สุดในเอกภพเมื่อดูในแง่ของปริมาตร แม้จะไม่ใช่ดาวที่มีมวลมากที่สุด ดาวที่รู้จักกันว่าเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง ได้แก่ ดาวบีเทลจุส และ ดาวปาริชาต
กันดั้มเวอร์เชีย
GN-005 กันดั้มเวอร์เชีย(ガンダムヴァーチェ ;Gundam Virtue) เป็นโมบิลสูทซึ่งมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะ โมบิลสูทกันดั้มดับเบิลโอ ออกแบบโดยทาคายูกิ ยานาเซะ
เนื้อเรื่อง
กันดั้มเวอร์เชียเป็นหนึ่งในกันดั้มรุ่นที่สามของเซอเลสเทียลบีอิง กันดั้มเวอร์เชียมีจุดเด่นที่เป็นกันดั้มซึ่งมีเกราะหนาที่สุดในกันดั้มรุ่นที่สามและยังสามารถกระจายอนุภาคGNออกมาเพื่อสร้างบาเรียร์GNฟิลด์ได้ ทำให้มีพลังป้องกันสูงมาก นอกจากนั้นยังเป็นกันดั้มที่ติดอาวุธที่มีพลังทำลายสูงสุดในบรรดากันดั้มรุ่นที่สาม โดยใช้อาวุธหลักเป็นGNบาซูก้าที่ใช้ยิงลำแสงอานุภาพสูง ซึ่งGNบาซูก้านี้สามารถเพิ่มพลังทำลายได้โดยเปิดส่วนหน้าอกและเชื่อมGNบาซูก้ากับGNไดรฟ์โดยตรง ซึ่งในสภาพนี้เรียกว่า เบิร์สท์โหมด แต่เบิร์สท์โหมดนี้ใช้พลังงานในการยิงต่อนัดสูงมาก จึงไม่สามารถยิงได้ต่อเนื่อง ส่วนด้ามจับของGNบาซูก้านั้นสามารถถอดแยกจากตัวปืนได้ ซึ่งใช้เหมือนรีโมตบังคับการยิงขณะที่ติดGNบาซูก้าไว้ด้านหลัง กันดั้มเวอร์เชียยังมีGNแคนน่อนแบบสองลำกล้องที่ไหล่ทั้งสองข้าง และมีGNบีมเซเบอร์เป็นอาวุธในระยะประชิด จุดอ่อนของกันดั้มเวอร์เชียอยู่ที่ใช้อาวุธหนักซึ่งไม่สามารถยิงได้ต่อเนื่องและเป็นกันดั้มที่มีความคล่องแคล่วต่ำสุดในบรรดากันดั้มรุ่นที่สาม
กันดั้มเวอร์เชียเป็นกันดั้มประจำตัวของกันดั้มไมสเตอร์ ทิเอเรีย เออเดร ชื่อเวอร์เชียนั้นมาจากเทวทูตคณะหนึ่งของศาสนาคริสต์
กันดั้มนันดาเลห์
คุณสมบัติพิเศษอีกอย่างของกันดั้มนาดเลห์ก็คือระบบไทรอัลซิสเต็ม ซึ่งเป็นระบบที่ออกแบบไว้ใช้ป้องกันกรณีที่ศัตรูสามารถขโมยเอากันดั้มไปใช้ ซึ่งไทรอัลซิสเต็มนี้จะสามารถหยุดการทำงานของโมบิลสูทใดๆที่ใช้ระบบปฏิบัติการซึ่งเชื่อมระบบเข้ากับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ เวดา ของเซอเลสเทียลบีอิงได้
เมื่ออัลเลฮานโดร คอนเนอร์และริบบอน อัลมาร์คได้ทรยศเซอเลสเทียลบีอิงนั้น ริบบอนได้ตัดการเชื่อมต่อระบบของกันดั้มจากเวดา ทำให้ทิเอเรียไม่สามารถใช้ไทรอัลซิสเต็มได้อีก และในที่สุดก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักในการต่อสู้กับจิงซ์ของแพททริก คอร์ลาซาวร์
ในมังงะ กันดั้ม 00F ฟอน สปาค สมาชิกขององค์กรเฟเรชเตซึ่งคอยสนับสนุนเซอเลสเทียลบีอิงอย่างลับๆ ได้เก็บเอา GNไดรฟ์ของกันดั้มนาดเลห์ไป และต่อมาได้ใช้กับกันดั้มเซราวี
ชื่อของนาดเลห์มาจากชื่อของชนชั้นนาร์ดเลห์ของอินเดียนแดงเผ่านาวาโจ ซึ่งเป็นชนชั้นที่ผู้ชายจะแต่งกายเหมือนผู้หญิงและถือว่าเป็นกลุ่มบุคคลชั้นสูงและจะทำหน้าที่สำคัญมากต่อเผ่า
เซราวีกันดั้ม
GN-008 เซราวีกันดั้ม (セラヴィーガンダム; Seravee Gundam) เป็นกันดั้มประจำตัวของทิเอเรียใน กันดั้มดับเบิลโอ ฤดูกาลที่สองและนับเป็นรุ่นพัฒนาของกันดั้มเวอร์เชีย
เซราวีกันดั้มยังคงลักษณะของกันดั้มเวอร์เชียไว้ แต่ได้ปรับปรุงอาวุธให้สามารถต่อสู้กับศัตรูจำนวนมากได้ดีกว่าเดิม โดยเปลี่ยนGNแคนน่อนเป็นแบบลำกล้องเดี่ยวแต่ติดไว้ที่ไหล่และเข่ารวมสี่กระบอก GNบาซูก้าทูว์นั้นสามารถแยกออกจากกันเป็นสองกระบอกซึ่งสามารถยิงได้อย่างต่อเนื่องเหมือนบีมไรเฟิล และในสภาพนี้ยังสามารถประกอบกับGNแคนน่อนเพื่อเพิ่มพลังทำลายเป็น บัสเตอร์แคนน่อน ได้ด้วย GNแคนน่อนทั้งสี่กระบอกยังสามารถเปลี่ยนสภาพเป็นแขนและมือแบบโมบิลสูทซึ่งจะใช้บีมเซเบอร์เป็นอาวุธได้ เซราวีกันดั้มจึงสามารถใช้บีมเซเบอร์ได้หกเล่มพร้อมๆกันทำให้ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดสูงขึ้นมาก
ระบบกระจายอนุภาคของเซราวีกันดั้มยังได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมซึ่งทำให้เซราวีกันดั้มสามารถยิงอาวุธพร้อมกับใช้GNฟิลด์ได้ นอกจากนั้นยังมี เฟซเบิร์สท์โหมด ซึ่งทำงานโดยเปิดหน้ากันดั้มที่อยู่ด้านหลังเพื่อกระจายอนุภาค เฟซเบิร์สท์โหมดนี้จะเพิ่มกำลังของGNฟิลด์และยังใช้เพิ่มพลังทำลายของอาวุธได้ โดยสามารถรวมบีมของGNแคนน่อนทั้งสี่เป็นลำแสงเดียวได้และGNบาซูก้าทูว์จะสามารถยิงเป็นพลังงานทรงกลมแทนลำแสงได้ด้วย
ในช่วงท้ายเรื่อง เซราวีกันดั้มได้รับการปรับปรุงอีกครั้งเป็น GN-008GNHW/B (GN Heavy Weapons Beam) โดยเพิ่มGNบีมแคนน่อนไว้ที่เอวสองกระบอก ที่ไหล่และขาติดตั้งอุปกรณ์เพิ่มกำลังของGNฟิลด์ และมีGNเวอเนียร์เสริมการขับเคลื่อนอยู่ด้านหลัง
เซราฟิมกันดั้ม
แบ็คแพ็คของเซราวีกันดั้มนั้นสามารถถอดแยกออกจากเซราวีและแปลงสภาพเป็น GN-009 เซราฟิมกันดั้ม (セラフィムガンダム; Seraphim Gundam)ได้
เมื่อทิเอเรียจะใช้งานเซราฟิมกันดั้มห้องควบคุมก็จะย้ายไปที่แบ็คแพ็คและแยกจากเซราวีกันดั้ม โดยGNแคนน่อนที่ไหล่จะกลายเป็นแขนของเซราฟิมกันดั้มซึ่งมีนิ้วโป้งทั้งสองด้าน ในสภาพนี้เซราวีกันดั้มจะยังทำงานด้วยอนุภาคGNที่เก็บไว้ในGNคอนเดนเซอร์ ซึ่งทิเอเรียสามารถควบคุมเซราวีกันดั้มจากระยะไกลได้ เซราฟิมกันดั้มสามารถต่อสู้ได้โดยใช้GNบาซูก้าทูว์ของเซราวีและบีมเซเบอร์กับGNแคนน่อนที่ติดไว้ เซราฟิมกันดั้มยังมีไทรอัลฟิลด์ซึ่งพัฒนามาจากไทรอัลซิสเต็มของนาดเลห์แต่มีขอบเขตที่กว้างกว่ามาก หลังจากที่เซราวีกันดั้มได้รับการปรับปรุงแล้วก็ต้องปลดGNเวอเนียร์เสริมการขับเคลื่อนออกไปก่อนจึงจะใช้งานเซราฟิมกันดั้มได้
ในการต่อสู้กับอินโนเวเตอร์ ทิเอเรียถูกริบบอน อัลมาร์คยิงเสียชีวิตในเวดา แต่ก่อนตายเขาก็ได้ย้ายจิตของตนไปยังเวดาแล้ว ทิเอเรียที่กลายเป็นหนึ่งเดียวกับเวดาได้ใช้ไทรอัลฟิลด์ของเซราฟิมกันดั้มบังคับให้โมบิลสูททั้งหมดของอินโนเวเตอร์ที่เชื่อมระบบกับเวดาหยุดทำงาน แต่ในที่สุดเซราฟิมกันดั้มก็ถูก CB-0000G/C รีบอร์นส์กันดั้ม ของริบบอนซึ่งไม่ได้เชื่อมระบบกับเวดาเหมือนเครื่องอื่นๆยิงทำลาย
ชื่อเซราฟิมนั้นมาจากเทวทูตซึ่งเป็นคณะสูงสุดของศาสนาคริสต์
กันดั้มพลูโทเน
GNY-004 กันดั้มพลูโทเน (ガンダムプルトーネ; Gundam Plutone)เป็นกันดั้มรุ่นที่สองของเซอเลสเทียลบีอิงซึ่งเป็นเครื่องต้นแบบของกันดั้มเวอร์เชียและกันดั้มนาดเลห์ รวมทั้งยังเป็นโมบิลสูทที่มีบทบาทสำคัญอย่างมากในเนื้อเรื่องของนิยายประกอบภาพ กันดั้ม 00P และมังงะ กันดั้ม 00F
กันดั้มพลูโทเนนั้นได้รับการออกแบบให้ใช้ทดสอบระบบของGNฟิลด์บาเรียร์และไทรอัลซิสเต็ม เนื่องจากข้อมูลการใช้งานพลูโทเนนั้นสำคัญมากจึงออกแบบให้มีโครงสร้างเป็นแบบคอร์ไฟเตอร์ โดยส่วนห้องควบคุมสามารถแยกออกมาจากตัวเครื่องและแปลงสภาพเป็นยานพานักบินและGNไดรฟ์หนีไปในยามคับขันได้
ในเนื้อเรื่องของภาค 00P ซึ่งเป็นเหตุการ 15 ปีก่อนเนื้อเรื่องหลักนั้น กันดั้มพลูโทเนเป็นกันดั้มประจำตัวของกันดั้มไมสเตอร์ ชาล อคุสติกา ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง ในตอนจบของฤดูกาลแรก กันดั้มพลูโทเนเกิดขัดข้องและGNไดรฟ์ได้กระจายอนุภาคGNปริมาณมหาศาลออกมา ชาลนั้นรอดมาได้โดยกันดั้มไมสเตอร์รุ่นพี่ทั้งสองคือ มาเลเน วลัดดี กับ รุยโด เรโซแนนซ์ได้ช่วยเธอที่สลบอยู่ในคอร์ไฟเตอร์ได้ แต่ทั้งคู่ก็เสียชีวิตจากอาการอนุภาคGNเป็นพิษ และชาลเองก็มีแผลเป็นขนาดใหญ่ที่ใบหน้าและผมของเธอก็กลายเป็นสีเงินไป