cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
ATM และ Frame Relay
Asynchronous Transfer Mode (Asynchronous) และ Frame Relay เป็นมาตรฐานเครือข่ายบริเวณกว้างที่สามารถใช้เพื่อให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้โดยตรงหรือเป็น building blocks ของเทคโนโลยีการเข้าถึงอื่น ๆ ตัวอย่างเช่นการใช้งานหลายๆ DSL ใช้เลเยอร์เอทีเอ็มบนชั้น bitstream ระดับต่ำเพื่อเปิดทางให้หลายเทคโนโลยีที่แตกต่างกันสามารถทำงานบนการเชื่อมโยงเดียวกันได้ ลูกค้าระบบแลนโดยทั่วไปจะถูกเชื่อมต่อกับสวิตช์ ATM หรือโหนด Frame Relay ด้วยวงจรเช่าที่มีอัตราการส่งข้อมูลที่มีความเร็วที่หลากหลาย
เนื่องจากการถือกำเนิดของ Ethernet บนใยแก้วนำแสง การใช้กันอย่างแพร่หลายของ MPLS, VPNs และบริการบรอดแบนด์เช่นเคเบิลโมเด็มและ DSL, ทำให้ ATM และ Frame Relay ไม่ได้มีบทบาทที่โดดเด่นอย่างที่เคย
การเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สาย
บรอดแบนด์ไร้สายจะถูกใช้เพื่อให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั้งแบบอยู่กับที่และแบบเคลื่อนที่
ดาวเทียมบรอดแบนด์
ดาวเทียมสามารถให้การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบอยู่กับที่ แบบพกพาและแบบโทรศัพท์มือถือ มันเป็นหนึ่งในรูปแบบที่แพงที่สุดของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง แต่อาจจะเป็นทางเลือกเดียวที่มีอยู่ในพื้นที่ห่างไกล. ข้อมูลอัตราของดาวน์โหลดมีตั้งแต่ 2 กิโลบิต/วินาที ถึง 1 Gbit/s และของอัปโหลดมีตั้งแต่ 2 กิโลบิต/วินาทีถึง 10 Mbit/s การสื่อสารผ่านดาวเทียมมักจะต้องมีเส้นของสายตาที่ชัดเจน และจะไม่ทำงานได้ดีถ้าผ่านต้นไม้และพืชผักอื่น ๆ และจะได้รับผลกระทบจากความชื้น ฝนและหิมะ (เรียกว่า rain fade) และอาจจำเป็นต้องมีเสาอากาศทิศทางขนาดใหญ่พอสมควรและต้องเล็งให้ตรงที่สุด
ดาวเทียมในวงโคจร geostationary Earth orbit (GEO) ทำงานในตำแหน่งที่คงที่ที่ 35,786 กิโลเมตร (22,236 ไมล์) เหนือเส้นศูนย์สูตรของโลก แม้ที่ความเร็วของแสง (ประมาณ 300,000 กิโลเมตรต่อวินาทีหรือ 186,000 ไมล์ต่อวินาที) ก็จะใช้เวลาหนึ่งในสี่ของวินาทีสำหรับสัญญาณวิทยุในการเดินทางจากโลกไปยังดาวเทียมและกลับมา เมื่อเกิดความล่าช้าในการสวิตชิ่งและการเปลี่ยนเส้นทางอื่น ๆ ที่เพิ่มเข้ามาอีกทั้งความล่าช้าจะเป็นสองเท่าเพื่อให้สามารถส่งทั้งขาไปและขากลับ ทำให้ความล่าช้าทั้งหมดเป็นได้ถึง 0.75-1.25 วินาที ความล่าช้าแฝงนี้มีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับรูปแบบอื่น ๆ ของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่มีศักยภาพทั่วไปที่ช่วง 0.015-0.2 วินาทีเท่านั้น เวลาแฝงที่ยาวสามารถทำให้การใช้งานบางอย่างเช่นการประชุมทางวิดีโอ, Voice over IP, เกมหลายผู้เล่นและการควบคุมระยะไกลของอุปกรณ์ที่จำเป็นต้องมีการตอบสนองในเวลาจริงไม่สามารถทำได้ผ่านดาวเทียม. การปรับแต่งด้วย TCP และ เทคนิคการเร่งความเร็วของ TCP สามารถบรรเทาปัญหาเหล่านี้ได้บ้าง ดาวเทียม GEO ไม่ครอบคลุมบริเวณขั้วโลกของโลก HughesNet และ Viasat เป็นระบบ GEO
ดาวเทียมในวงโคจรโลกต่ำ (Low Earth orbit (LEO) ต่ำกว่า 2,000 กิโลเมตรหรือ 1,243 ไมล์) และวงโคจรโลกกลาง (Medium earth orbit (MEO) ระหว่าง 2000 ถึง 35,786 กิโลเมตรหรือ 1,243 ถึง 22,236 ไมล์) มีความเหมือนกันน้อย, ดำเนินงานที่ระดับความสูงต่ำกว่าและจะไม่อยู่ในตำแหน่งที่คงที่เหนือแผ่นดิน ระดับความสูงที่ต่ำกว่าให้เวลาแฝงต่ำและให้การใช้งานอินเทอร์เน็ตแบบโต้ตอบเรียลไทม์มีความเป็นไปได้ ระบบ LEO รวม Globalstar และ Iridium. ดาวเทียม O3b Constellation นำเสนอเป็นระบบ MEO ที่มีความล่าช้า 125 ms. COMMStellation™ เป็นระบบ LEO วางแผนจะเปิดตัวในปี 2015 คาดว่าจะมีความล่าช้าจากเพียง 7 ms.
ตำบลหนองบัวบาน
ตำบลหนองบัวบาน สามารถหมายถึง
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
บรอดแบนด์เคลื่อนที่
บรอดแบนด์เคลื่อนที่เป็นศัพท์ทางการตลาดสำหรับการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตไร้สายผ่านเสาโทรศัพท์มือถือไปยังเครื่องคอมพิวเตอร์, ไปโทรศัพท์มือถือ (เรียกว่า "เซลล์โฟน" ในอเมริกาเหนือและแอฟริกาใต้) และไปอุปกรณ์ดิจิทัลอื่น ๆ ที่ใช้โมเด็มแบบพกพา. บริการบางอย่างของโทรศัพท์มือถือช่วยให้อุปกรณ์มากกว่าหนึ่งสามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตโดยใช้การเชื่อมต่อแบบเซลลูลาร์เซลล์เดียวโดยใช้กระบวนการที่เรียกว่า tethering โมเด็มอาจจะถูกสร้างไว้ในคอมพิวเตอร์แล็ปท็อป, ในแท็บเล็ต, ในโทรศัพท์มือถือและในอุปกรณ์อื่น ๆ หรืออาจเพิ่มเข้าไปในอุปกรณ์บางอย่างที่ใช้คาร์ดในเครื่องพีซี, โมเด็ม USB และที่ USB sticks หรือ dongles หรือโมเด็มไร้สายแยกส่วน
ทุก ๆ สิบปีเทคโนโลยีใหม่ของโทรศัพท์มือถือและโครงสร้างพื้นฐานที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในธรรมชาติของพื้นฐานของการบริการ, เทคโนโลยีการส่งผ่านที่ไม่ย้อนกลับที่เข้ากันได้, จุดสูงสุดของอัตราความเร็วที่สูงขึ้น, คลื่นความถี่ใหม่, ช่องแบนด์วิดท์ที่กว้างขึ้นมีความพรอมใช้งานได้ การเปลี่ยนเหล่านี้จะเรียกว่า generation ครั้งแรกที่ให้บริการข้อมูลบนมือถือได้อยู่ในช่วงยุคที่สอง (2G)
อัตราการส่งข้อมูลดาวน์โหลด (มาที่ผู้ใช้) และอัปโหลด (ไปยังอินเทอร์เน็ต) ดังกล่าวข้างต้นเป็นจุดสูงสุดหรืออัตราสูงสุดและผู้ใช้มักจะได้สัมผัสกับอัตราการส่งข้อมูลที่ต่ำกว่า
WiMAX ถูกพัฒนามาเพื่อส่งมอบบริการไร้สายอยู่กับที่เพิ่มแบบไร้สายเคลื่อนที่เข้ามาในปี 2005. CDPD, CDMA2000 EV-DO และ MBWA จะไม่ได้รับการพัฒนาอย่างจริงจังอีกต่อไป
ในปี 2011, 90% ของประชากรโลกอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ให้บริการ 2G, ในขณะที่ 45% อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีบริการ 2G และ 3G
วายแมกซ์
WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access) คือชุดของการใช้งานร่วมกันของมาตรฐาน IEEE 802.16 ซึ่งเป็นครอบครัวของมาตรฐานเครือข่ายไร้สายที่ได้รับการรับรองโดย WiMAX Forum. WiMAX เปิดการใช้งาน "ส่งมอบกิโลเมตรสุดท้ายของการเข้าถึงบรอดแบนด์ไร้สายเพื่อเป็นทางเลือกแทนเคเบิลและ DSL". เดิม IEEE 802.16 มาตรฐานนี้ปัจจุบันเรียกว่า "WiMAX อยู่กับที่" ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2001 และให้อัตราการส่งข้อมูล 30 ถึง 40 เมกะบิตต่อวินาที. การสนับสนุนการทำงานขณะเคลื่อนที่ถูกเพิ่มเข้ามาในปี 2005. ในปี 2011 ถูกปรับปรุงให้มีอัตราการส่งข้อมูลได้ถึง 1 Gbit/s สำหรับสถานีอยู่กับที่. WiMax เสนอระบบเครือข่ายในพื้นที่เมือง(แมน) มีรัศมีสัญญาณประมาณ 50 กิโลเมตร (30 ไมล์), ไกลกว่า Wi-Fi เครือข่ายแลนไร้สายทั่วไปที่มีระยะเพียง 30 เมตร (100 ฟุต) สัญญาณ WiMAX ยังมีประสิทธิภาพในการเจาะผนังอาคารมากกว่าของ Wi-Fi
ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สาย
ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตไร้สายมักจะใช้ระบบ ไวไฟ IEEE 802.11 ต้นทุนต่ำเพื่อเชื่อมโยงสถานที่ที่อยู่ห่างไกลเข้าด้วยกัน แต่อาจจะใช้ระบบสื่อสารทางวิทยุพลังงานสูงอื่น ๆ เพื่อเชื่อมโยงได้เช่นกัน
802.11b แบบดั้งเดิมเป็นบริการไวไฟรอบทิศทางที่ไม่มีใบอนุญาตที่ถูกออกแบบให้มีระยะบริการระหว่าง 100 และ 150 เมตร (300-500 ฟุต). โดยเน้นสัญญาณวิทยุโดยการใช้ 802.11b เสาอากาศทิศทางเดียวสามารถทำงานได้อย่างน่าเชื่อถือด้วยระยะทางหลายกิโลเมตร (ไมล์) แม้ว่าความต้องการเทคโนโลยีของเส้นสายตาถูกขัดขวางการเชื่อมต่อในพื้นที่ที่มีภูมิประเทศที่เป็นภูเขาหรือป่าทึบมากๆ นอกจากนั้น เมื่อเปรียบเทียบกับการเชื่อมโยงแบบใช้สาย, การเชื่อมต่อแบบไร้สายจะมีความเสี่ยงด้านการรักษาความปลอดภัย (ยกเว้นว่าจะใช้โพรโทคอลรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่ง) อัตราการส่งข้อมูลจะช้าลงอย่างมีนัยสำคัญ (2-50 เท่า); และเครือข่ายยังมีเสถียรภาพน้อยลงอันเนื่องมาจากการรบกวนจากอุปกรณ์ไร้สายและจากเครือข่ายอื่น ๆ อีกทั้งปัญหาสภาพอากาศและปัญหาแนวเส้นสายตาอีกด้วย
การติดตั้งแบบไร้สายของ ISP ในพื้นที่ชนบทมักจะไม่ได้ทำในเชิงพาณิชย์และจะถูกแทนที่โดยการงานปะติดปะต่อกันของระบบที่สร้างขึ้นโดยการติดตั้งเสาอากาศของมือสมัครเล่นบนเสาวิทยุและหอคอย, ไซโลเก็บเกษตร, ต้นไม้สูงมากๆ หรือวัตถุอะไรก็ได้ที่มีความสูง ปัจจุบันมีบริษัท ที่ให้บริการนี้จำนวนของมาก
เทคโนโลยี Canopy ของโมโตโรล่าและเทคโนโลยีที่เป็นกรรมสิทธิ์เฉพาะอื่น ๆ นำเสนอการเข้าถึงแบบไร้สายไปยังตลาดในชนบทและพื้นที่อื่น ๆ ที่ยากที่จะเข้าถึงด้วยบริการ ไวไฟ หรือ วายแมกซ์
บริการแจกจ่ายหลายจุดท้องถิ่น
Local Multipoint Distribution Service (LMDS) เป็นdkiเข้าถึงเทคโนโลยีบรอดแบนด์ไร้สายที่ใช้สัญญาณไมโครเวฟในการดำเนินงานระหว่าง 26 GHz และ 29 GHz. เดิมถูกออกแบบมาสำหรับการส่งโทรทัศน์ดิจิทัล (DTV) มันถูกพิจารณาว่าเป็นเทคโนโลยีไร้สายอยู่กับที่, หนึ่งจุดไปหลายจุดสำหรับการใช้ในกิโลเมตรสุดท้าย อัตราข้อมูลอยู่ในช่วง 64 กิโลบิต/วินาทีถึง 155 Mbit/s. ระยะทางจะถูกจำกัดโดยทั่วไปที่ประมาณ 1.5 ไมล์ (2.4 กิโลเมตร) แต่สามารถเชื่อมโยงได้ถึง 5 ไมล์ (8 กิโลเมตร) จากสถานีฐานมีความเป็นไปได้ในบางสถานการณ์
LMDS ถูกพบว่ามีศักยภาพทั้งในด้านเทคโนโลยีและการพาณิชย์ต่ำกว่ามาตรฐาน LTE และ WiMAX
การกำหนดราคาและการใช้จ่าย
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะถูกจำกัดโดยความสัมพันธ์ระหว่างการกำหนดราคาและทรัพยากรมนุษย์ที่สามารถจ่ายได้ เกี่ยวกับทรัพยากรมนุษย์ ประมาณว่า 40% ของประชากรโลกพร้อมที่จะจ่ายน้อยกว่า US $ 20 ต่อปีเพื่อเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT). ในเม็กซิโก, 30% ของประชากรที่ยากจนที่สุดสามารถจ่ายประมาณ US $ 35 ต่อปี ($ 3 ต่อเดือน) และในบราซิล 22% ของประชากรที่ยากจนที่สุดยอมจ่ายเพียง US $ 9 ต่อปีเพื่อใช้ไอซีที ($ 0.75 ต่อเดือน) จากลาตินอเมริกาเป็นที่รู้กันว่าเส้นเขตแดนระหว่างไอซีทีที่เป็นความจำเป็นกับไอซีที่เป็นความหรูหราคือประมาณ US $ 10 ต่อคนต่อเดือนหรือ US $ 120 ต่อปี. นี่คือจำนวนเงิน ICT ในการใช้จ่ายเพื่อความภาคภูมิใจเพื่อให้เป็นความจำเป็นขั้นพื้นฐาน ราคาการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตปัจจุบันเกินจำนวนทรัพยากรมนุษย์ที่มีขนาดใหญ่ในหลายประเทศ
ผู้ใช้แบบ dial-up จ่ายเป็นค่าโทรในประเทศหรือทางไกล มักจะต้องจ่ายค่าสมาชิกรายเดือนอีกด้วย และอาจจะต้องจ่ายเพิ่มเติมต่อนาทีหรือตามปริมาณการใช้และเชื่อมต่อที่จำกัดเวลาโดย ISP แม้ว่าในวันนี้จะจ่ายน้อยกว่าในอดีต บางการเข้าถึงแบบ dial-up จะเสนอให้เข้าได้ "ฟรี" ถ้าเข้าไปดูป้ายโฆษณาเป็นการตอบแทน. NetZero, bluelight, Juno, Freenet (NZ) เป็นตัวอย่างของการให้บริการฟรี บางชุมชนเครือข่ายไร้สายยังคงประเพณีของการให้บริการอินเทอร์เน็ตฟรี
บาง ISP ประมาณว่าราว 5% ของผู้ใช้บริโภคประมาณ 50% ของแบนด์วิดท์ทั้งหมด. เพื่อให้แน่ใจว่าผู้ใช้ที่มีแบนด์วิธสูงเหล่านี้จะไม่ทำให้เครือข่ายสำหรับทุกคนช้าลง, บาง ISPs กำลังพิจารณา,กำลังทดลองใช้, หรือมีการดำเนินการผสมกันของการกำหนดราคาตามการจราจร, ช่วงเวลาของวันที่เป็น "พีก" และ "ออฟพีก" และตามแบนด์วิดท์หรือการจำกัดการจราจร.
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเวเนซุเอลาทั้งสิ้น 3 แหล่ง
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
การแบ่งดิจิทัล
แม้จะมีการเติบโตอย่างมากแต่การเขัถึงของอินเทอร์เน็ตไม่ได้ถูกกระจายอย่างเท่าเทียมกันภายในหรือระหว่างประเทศ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเวเนซุเอลา
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเวเนซุเอลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
การแบ่งดิจิทัล
การแบ่งดิจิทัลหมายถึง "ช่องว่างระหว่างคนที่มีประสิทธิภาพในการเข้าถึงข้อมูลและเทคโนโลยีการสื่อสาร (ICT) และผู้ที่มีการเข้าถึงอย่างจำกัดมากหรือไม่มีเลย" ไม่ว่าคนนั้นจะสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่ขึ้นอยู่กับสถานะทางการเงิน, ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และนโยบายของรัฐบาลหรือไม่ "ประชากรที่มีรายได้ต่ำ, อยู่ในชนบทและชนกลุ่มน้อยจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษว่าเทคโนโลยี "ไม่มี"
นโยบายของรัฐบาลมีบทบาทอย่างมากในการนำการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตว่าจะให้กับหรือจะจำกัดการเข้าถึงสำหรับกลุ่มด้อยโอกาศ, กลุ่มในภูมิภาคและในประเทศ ตัวอย่างเช่นในประเทศปากีสถานใฝ่ที่หานโยบายด้าน IT อย่างจริงจังโดยมีเป้าหมายที่จะผลักดันเศรษฐกิจให้ทันสมัย, จำนวนของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นจาก 133,900 (0.1% ของประชากร) ในปี 2000 เป็น 31 ล้าน (17.6% ของประชากร) ในปี 2011 ในประเทศอื่น ๆ เช่นเกาหลีเหนือและคิวบามีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตที่ค่อนข้างน้อยเพราะความกลัวของรัฐบาลในความไม่แน่นอนทางการเมืองที่อาจมาพร้อมกับประโยชน์ของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลก. การคว่ำบาตรการค้าสหรัฐเป็นอีกหนึ่ง อุปสรรคที่จำกัดการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในคิวบา
ในประเทศสหรัฐอเมริกา พันล้านดอลลาร์ถูกนำไปลงทุนในความพยายามที่จะลดช่องว่างการแบ่งดิจิทัลและนำอินเทอร์เน็ตไปยังผู้คนจำนวนมากในพื้นที่มีรายได้ต่ำและในชนบทของประเทศสหรัฐอเมริกา ฝ่ายบริหารของโอบามายังคงมุ่งมั่นที่จะลดการแบ่งดิจิทัลผ่านการให้ทุนกระตุ้น. ศูนย์แห่งชาติเพื่อสถิติการศึกษารายงานว่า 98% ของเครื่องคอมพิวเตอร์ในห้องเรียนสหรัฐทั้งหมดมีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในปี 2008 ด้วยประมาณหนึ่งเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับนักเรียนสามคน จำนวนร้อยละและอัตราส่วนของนักเรียนต่อเครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับโรงเรียนในชนบทเหมือนกัน (98% และ 1 คอมพิวเตอร์ต่อนักเรียน 2.9 คน)
การเข้าถึงคอมพิวเตอร์เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดระดับของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ในปี 2011, ในประเทศกำลังพัฒนา, 25% ของครัวเรือนจะมีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 20% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต, ในขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วตัวเลขเป็น 74% ของครัวเรือนที่มีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 71% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต. เมื่อการมีคอมพิวเตอร์ถูกต้องตามกฎหมายในคิวบาในปี 2007 การเป็นเจ้าของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เป็นของส่วนตัวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก (มี 630,000 เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่บนเกาะในปี 2008 เพิ่มขึ้น 23% จากปี 2007). อินเทอร์เน็ตมีการเปลี่ยนแปลงวิธีการที่หลายคนคิดและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตทางเศรษฐกิจการเมืองและสังคมของประชาชน การให้ผู้คนจำนวนมากในโลกได้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะช่วยให้พวกเขาได้ใช้ประโยชน์จาก "โอกาสทางการเมือง, สังคม, เศรษฐกิจ, การศึกษาและอาชีพ" ที่มีอยู่ผ่านทางอินเทอร์เน็ต. หลายๆ หลักการที่ถูกพัฒนาในที่ประชุมสุดยอดระดับโลก เกี่ยวกับสังคมสารสนเทศที่มีขึ้นโดยสหประชาชาติในเจนีวาในปี 2003 ได้พูดถึงโดยตรงเกี่ยวกับการแบ่งดิจิทัล. ดังนั้นเพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการทำให้ลดลงของการแบ่งดิจิทัล, แผนบรอดแบนด์แห่งชาติกำลังถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความพร้อมใช้งานของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตราคาไม่แพงทั่วโลก
การเติบโตของจำนวนผู้ใช้
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นจากประมาณ 10 ล้านคนในปี 1993 ถึงเกือบ 40 ล้านในปี 1995, 670 ล้านในปี 2002 และ 2.45 พันล้าน ในปี 2011 ด้วยความอิ่มตัวของตลาด การเติบโตของจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตชะลอตัวลงในประเทศอุตสาหกรรม แต่ยังคงเพิ่มในตลาดเอเชีย, แอฟริกา, ลาตินอเมริกา, แคริบเบียนและตะวันออกกลาง
มีประมาณ 0.6 พันล้าน ที่เป็นสมาชิกบรอดแบนด์อยู่กับที่ และเกือบ 1.2 พันล้านเป็นสมาชิกบรอดแบนด์มือถือในปี 2011 ในประเทศที่พัฒนาแล้วคนมักใช้เครือข่ายบรอดแบนด์ทั้งแบบอยู่กับที่และแบบมือถือ ในประเทศกำลังพัฒนาบรอดแบนด์มือถือมักจะเป็นวิธีการเข้าถึงที่หาได้ง่าย
ดูเพิ่ม
ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
แนวสันซุปปราคอนไดลาร์ด้านกลางลำตัว
แบ่งออกเป็นแนวด้านหน้า (anterior lip) ซึ่งเป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis) และกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (Pronator teres), และแนวด้านหลัง (posterior lip) ซึ่งเป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นแนวใกล้กลาง (medial head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (Triceps brachii) , และแนวสันระหว่างกลาง (intermediate ridge) ซึ่งเป็นที่เกาะของผนังกั้นมีเดียล อินเตอร์มัสคิวลาร์ (medial intermuscular septum)
แอ่งเรเดียส
แอ่งเรเดียส (Radial fossa) เป็นแอ่งตื้น ๆ บนด้านหน้ากระดูกต้นแขน (humerus) อยู่เหนือด้านหน้าของแคปปิทูลัม (capitulum) ซึ่งเป็นเบ้ารับกับขอบเขตด้านหน้า (anterior border) ของหัวกระดูกเรเดียสเมื่ออยู่ในท่างอปลายแขน
รางวัลศรีบูรพา
รางวัลศรีบูรพา เป็นรางวัลที่มอบสำหรับศิลปิน นักคิดนักเขียน และนักหนังสือพิมพ์ ผู้มีผลงานอันทรงคุณค่ามีชีวิตที่เป็นแบบอย่าง เป็นกิจกรรมหนึ่งของ "กองทุนศรีบูรพา" ที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อรำลึกและเผยแพร่เกียรติประวัติของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ ศรีบูรพา (31 มีนาคม พ.ศ. 2448 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2517) นักประชาธิปไตย นักเขียน นักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทยและของโลก มีงานเขียนหลากหลายทั้งในรูปแบบนวนิยาย เรื่องสั้น สารคดี บทความ กวี นิพนธ์และเรื่องแปล ที่องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก
อุโมงค์เมล็ดพันธุ์พืชแห่งสฟาลบาร์
อุโมงค์เมล็ดพันธุ์พืชแห่งสฟาลบาร์ (Svalbard globale frøhvelv, Svalbard Global Seed Vault) เป็นแหล่งสำรองเมล็ดพรรณจากทั่วโลก ตั้งอยู่บนเกาะสปีตสเบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ ใกล้กับเมืองลองเยียร์เบียน ห่างจากขั้วโลกเหนือราว 1,300 กิโลเมตร เป็นที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์พืชหลากหลายชนิดซึ่งเก็บไว้ในอุโมงค์ใต้ดิน โดยเมล็ดพันธุ์พืชนี้เก็บไว้เพื่อสำรอง จากพืชพันธุ์ทั่วโลก ในยามที่ขาดแคลนพืช หรือไว้หลบภัยในกรณีที่เกิดวิกฤติการณ์ไม่ว่าจะในภูมิภาคหรือระดับโลก ภายใต้การสนับสนุนจาก 3 ฝ่าย คือรัฐบาลนอร์เวย์, กองทุนความหลากหลายแห่งธัญพืชของโลก (Global Crop Diversity Trust) และศูนย์ข้อมูลพันธุกรรมแห่งนอร์ดิก (Nordic Genetic Resource Center)
การก่อสร้างอุโมงค์ มีมูลค่าราว 45 ล้านโครนนอร์เวย์ (9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ที่ได้มาจากรัฐบาลนอร์เวย์ การปฏิบัติการดูแลและสนับสนุนเงินโดยนอร์เวย์และกองทุนความหลากหลายแห่งธัญพืชของโลก ซึ่งกองทุนได้รับมาจาก มูลนิธิบิลแอนด์เมลินดาเกต, สหราชอาณาจักร, นอร์เวย์, ออสเตรเลีย, สวิตเซอร์แลนด์ และสวีเดน ไปถึงประเทศที่กำลังพัฒนา 4 ประเทศอย่าง บราซิล, โคลอมเบีย, เอธิโอเปีย และอินเดีย
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในซีเกมส์ 2017
การแข่งขันกีฬา ฮอกกี้น้ำแข็ง ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2017 ที่กรุง กัวลาลัมเปอร์ จะจัดขึ้นที่ เอ็มไพร์ ซิตี ไอซ์ อารีนา ใน เซอลาโงร์.
เกมการแข่งขันในปี 2017 จะประกอบไปด้วยการแข่งขันในหนึ่งรายการ (รายการนี้สำหรับผู้ชาย).
โปรแกรมการแข่งขัน
ด้านล่างนี้คือโปรแกรมการแข่งขันสำหรับการแข่งขันฮอกกี้น้ำแข็ง:
ผลการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดคือ เวลามาตรฐานมาเลเซีย (UTC+8)
แอ่งโคโรนอยด์
แอ่งโคโรนอยด์ (Coronoid fossa) เป็นแอ่งขนาดเล็กบนด้านหน้าของกระดูกต้นแขน อยู่เหนือด้านหน้าของโทรเคลียร์ (trochlea) ซึ่งเป็นเบ้ารับกับโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ของกระดูกอัลนา (ulna) เมื่ออยู่ในท่างอปลายแขน
ไชยยศ จิรเมธากร
นายไชยยศ จิรเมธากร รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่ภาคอีสาน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ครม.อภิสิทธิ์ 5) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 6 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และอดีตเลขาธิการพรรคเพื่อแผ่นดิน ปัจจุบันสังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
นายไชยยศ จิรเมธากร เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายวีระ กับนางเล็กน้อย จิรเมธากร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อปี พ.ศ. 2526 และระดับปริญญาโท สาขากฎหมายเศรษฐกิจ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ยังเคยเข้ารับการศึกษาอบรมในหลักสูตรต่าง ๆ อาทิ
งานการเมือง
นายไชยยศ จิรเมธากร เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 6 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งอีก 2 สมัยต่อเนื่องในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม คือ การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2535
นายไชยยศ สอบตก 2 สมัยในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 และเป็นช่วงที่พรรคประชาธิปัตย์ก็ไม่มี ส.ส.ในจังหวัดอุดรธานี จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 นายไชยยศ ได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พรรคประชาธิปัตย์ก็ไม่มี ส.ส.ในจังหวัดอุดรธานีอีกเลย ต่อมาในการเลือกตั้งซ่อมแทนนายประสพ บุษราคัม ที่ถูกใบแดง นายไชยยศ ได้ลงสมัครในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน และร่วมกิจกรรมกับพรรคภูมิใจไทย แม้ว่าในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 นายไชยยศ จะย้ายกลับลงสมัคร ส.ส. อีกครั้งในนามพรรคประชาธิปัตย์ แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 28 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง จากนั้นในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2565 นายไชยยศ ได้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัยแทนนาย วีระชัย วีระเมธีกุล ที่ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็น ส.ส. แต่ดำรงตำแหน่งได้ไม่นาน เขาก็ลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพื่อกลับไปทำหน้าที่รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ไชยยศได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 8
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ไชยยศ จิรเมธากร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้วทั้งหมด 7 สมัย คือ
เพลงสรรเสริญพระบารมี
คำว่า "เพลงสรรเสริญพระบารมี" (royal anthem) โดยการแปลเทียบเคียงจากชื่อเพลงสรรเสริญพระบารมีของไทย (แปลตามตัวว่า เพลงยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์) เพลงชนิดนี้เป็นเพลงปลุกใจชนิดหนึ่ง โดยมากจะคล้ายคลึงกับเพลงชาติ แต่มักใช้กับบรรดาพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะ เนื้อหาของเพลงมักเป็นไปในทางถวายพระพรแด่สถาบันพระมหากษัตริย์
เพลงประเภทนี้นิยมบรรเลงในยามที่พระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์เสด็จออกในที่สาธารณะ เช่น การเสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศต่าง ๆ การเสด็จออกมหาสมาคม และการเสด็จพระราชดำเนินในที่ต่าง ๆ อย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ยังใช้บรรเลงในวาระโอกาสสำคัญของพระราชวงศ์ เช่น วันเฉลิมพระชนมพรรษาในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินี เป็นต้น บรรเลงและเวอร์ชัน ทุกฉบับ
เขตรับรู้หน้าในรอยนูนรูปกระสวย
เขตรับรู้หน้าในรอยนูนรูปกระสวย (fusiform face area,  ตัวย่อ  FFA)  เป็นส่วนหนึ่งของระบบการมองเห็นในมนุษย์  ซึ่งอาจจะทำหน้าที่เฉพาะในการรู้จำใบหน้า  (face recogition)  แต่ยังมีหลักฐานอื่นที่แสดงว่า  FFA  ประมวลข้อมูลเกี่ยวกับประเภทของอารมณ์  โดยเฉพาะอารมณ์ที่คุ้นเคย  โดยตำแหน่ง  FFA  อยู่ในรอยนูนรูปกระสวย  (fusiform gyrus) ซึ่งโดยกายวิภาคเป็นส่วนเดียวกับเขตบร็อดแมนน์  37
กัลยณัฐ สีบุญเรือง
กัลยณัฐ ศรีบุญเรือง (ชื่อเล่น : เก๋) เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2520 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงาน ช่วงปี พ.ศ. 2543 - 2549
เขตรับรู้หน้าในรอยนูนรูปกระสวย
ตำแหน่งในสมอง
FFA ถูกค้นพบและวิจัยในมนุษย์โดยใช้โพซิตรอนอีมิสชันโทโมกราฟี  และ  fMRI  โดยปกติ  ผู้รับการทดลองดูภาพใบหน้า  สิ่งของ  สถานที่  กาย  ใบหน้าบิดเบือน  สิ่งของบิดเบือน  สถานที่บิดเบือน  และกายบิดเบือน  ซึ่งเป็นวิธีหนึ่งในการหาหน้าที่เจาะจงของสมองส่วนต่างๆ  การเปรียบเทียบการตอบสนองของเซลล์ประสาทระหว่างใบหน้าและใบหน้าบิดเบือน  ย่อมแสดงเขตสมองที่ตอบสนองต่อลักษณะต่างๆของใบหน้า  ส่วนการเปรียบเทียบการตอบสนองระหว่างใบหน้าและวัตถุ  ย่อมแสดงเขตที่มีการเลือกตัวกระตุ้นโดยใบหน้า
บทบาทหน้าที่
FFA ในมนุษย์ถูกพรรณนาครั้งแรกโดยจัสติน เซอร์เจนต์ ในปี ค.ศ. 1992 และโดยแนนซี แคนวิชเชอร์  ในปี  ค.ศ. 1997 ผู้เสนอว่าการมี FFA  เป็นหลักฐานที่แสดงถึงการทำหน้าที่เฉพาะของเขตสมองในระบบการมองเห็น  งานวิจัยต่อจากนั้นเสนอว่า  FFA  ไม่ใช่มีหน้าที่เพียงแค่ประมวลผลเกี่ยวกับใบหน้าเท่านั้น คือ   นักวิจัยบางกลุ่มรวมทั้งอิสะเบล กอเทียร์  และอื่นๆ  ยืนยันว่า  FFA  เป็นเขตที่รู้จำความแตกต่างอันละเอียดต่างๆ ของวัตถุ กอเทียร์และคณะทำการทดลองกับทั้งผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับรถยนต์และทั้งผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับนก  และพบว่า  FFA  ทำงานเมื่อผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับรถยนต์กำลังระบุรถ  และเมื่อผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับนกกำลังระบุนก. งานวิจัยอีกงานหนึ่งโดยคาลานิต กริว-สเปคเตอร์และคณะ เสนอว่าการประมวลผลใน  FFA  นั้นไม่ใช่เป็นไปในใบหน้าเท่านั้น  แต่มีการแก้ส่วนผิดที่พิมพ์ต่อในภายหลังแสดงงานวิจัยนั้นว่า  มีความผิดพลาดในบางส่วน  การถกเถียงกันถึงเรื่องบทบาทหน้าที่ของ  FFA  ก็ยังเป็นไปอยู่ในปัจจุบัน
กัลยณัฐ สีบุญเรือง
ประวัติ
เคยแสดงละครทางช่อง 7เพียงไม่กี่เรื่อง มีหนึ่งเรื่องที่เธอรับบทเป็นนางร้ายในละครเรื่อง "ดาวพระศุกร์" รับบทเป็น มาหยารัศมี ทำให้เธอแจ้งเกิดเป็นนางร้ายได้อย่างเต็มตัว หนังจากนั้นก็มีผลงานละครอีกไม่กี่เรื่อง เพราะเธอเคยมีข่าวเป็นมือที่ 3 เรื่องความรักของ "กบ-บรุ๊ค" จึงทำให้เธอเริ่มเงียบหายจากวงการบันเทิง ด้านผลงานภาพยนตร์ก็เคยเล่นภาพยนตร์เรื่อง "ผีสามบาท" ซึ่งเธอรับบทเป็น กันยา หญิงสาวที่ผู้คอตายในเรื่อง
ปัจจุบันเธอทำธุรกิจส่วนตัว เปิดร้านขายของที่ระลึก ให้ชาวต่างชาติอยู่แถวสุขุมวิท
เขตรับรู้หน้าในรอยนูนรูปกระสวย
บทบาทหน้าที่
งานวิจัยโดยใช้ magnetoencephalography ในปี  ค.ศ. 2009 แสดงว่าวัตถุคล้ายใบหน้าที่ถูกรับรู้ว่าเป็นใบหน้าโดยบังเอิญ (ซึ่งเป็นตัวอย่างของ  pareidolia )  ทำให้  FFA  เกิดการทำงานอย่างรวดเร็วภายใน  165  มิลลิวินาที  ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ใกล้เคียงและมีตำแหน่งการทำงานในสมองที่ใกล้เคียง  กับการทำงานของ  FFA  ที่เกิดจากใบหน้า  ซึ่งเกิดขึ้นภายใน  130   มิลลิวินาที  และโดยเปรียบเทียบกับวัตถุสามัญอื่นๆ  ที่ไม่ก่อให้เกิดการทำงานเช่นนี้  ผู้วิจัยเสนอว่า  การรับรู้ใบหน้าที่เกิดจากวัตถุคล้ายใบหน้านั้นเป็นการปฏิบัตการที่รวดเร็ว  ไม่ใช่เป็นการรับรู้ที่เกิดจากการตีความหมายซึ่งเกิดขึ้นช้ากว่า
งานศึกษาเรื่องโรค สภาวะไม่รู้หน้า  (prosopagnosia )  งานหนึ่งแสดงหลักฐานว่า  ใบหน้าถูกประมวลผลโดยวิธีที่พิเศษ  เป็นการศึกษากรณีของคนไข้ที่รู้จักโดยชื่อย่อว่า  ซีเค  ผู้มีสมองเสียหายเพราะอุบัติเหตุรถยนต์  และภายหลังเกิดมีภาวะเสียการระลึกรู้วัตถุ  (object agnosia)  ซีเคมีความลำบากในการรู้จำวัตถุ  (object recognition)  ในระดับขั้นพื้นฐาน  รวมทั้งอวัยวะต่างๆ ของตน  แต่สามารถรู้จำใบหน้าได้เป็นอย่างดี งานศึกษาหลังจากนั้นแสดงว่า  ซีเคไม่สามารถรู้จำใบหน้าที่ถูกกลับหัวลงล่าง  หรือว่ารูปใบหน้าที่ถูกบิดเบือนไป  แม้ในกรณีที่คนปกติทั่วไปสามารถที่จะรู้จำใบหน้าเหล่านั้นได้ งานศึกษานี้ถูกถือเอาเป็นหลักฐานว่า  FFA  มีหน้าที่เฉพาะในการประมวลผลเกี่ยวกับใบหน้าที่อยู่ในแนวปกติ
โดยมีวิวัฒนาการที่กล่าวไปแล้วเป็นพื้นฐาน บริษัทไอบีเอ็มได้สมัครใบสิทธิบัตร  สำหรับระบบการสกัดเอามโนภาพของหน้ามนุษย์จากสมองมนุษย์  ระบบที่ได้รับการสมัครใช้วงจรป้อนกลับ  (feedback loop)  ที่อาศัยการวัดค่าการทำงานของรอยนูนรูปกระสวยในสมองโดยตั้งสมมุติฐานว่า  การทำงานในรอยนูนรูปกระสวยนั้น  เป็นไปสมส่วนกับความคุ้นเคยกับใบหน้า
ภาคการศึกษา
ภาคการศึกษา, ภาคเรียน หรือ เทอม (academic term เป็นช่วงหนึ่งของปีการศึกษาซึ่งสถานศึกษาจัดให้มีการเรียนการสอน ระบบปฏิทินการศึกษามีแตกต่างกันไปดังนี้
ในประเทศไทย
ใน ประเทศไทย มักแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ภาคเรียน โดยในระดับโรงเรียนตั้งแต่อนุบาลถึงมัธยมศึกษามักจะแบ่งเป็น
ในระดับอุดมศึกษามักจะแบ่งเป็น
ในต่างประเทศ
ทั้งนี้อาจมีการเปิดเรียนในช่วงฤดูร้อน เป็นภาคเรียนฤดูร้อนเพิ่มเติมอีกด้วย
ทุน (หนังสือ)
ทุน: บทวิพากษ์ทางเศรษฐศาสตร์การเมือง  (Das Kapital: Kritik der politischen Ökonomie) เป็นหนังสือเศรษฐศาสตร์การเมือง ที่เขียนขึ้นโดย คาร์ล มาร์กซ์ และได้มีการแก้ไขบางส่วนโดย ฟรีดริช เองเงิลส์ โดยมีเนื้อหาวิเคราะห์และวิพากษ์วิจารณ์ระบบทุนนิยม ซึ่งถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1867 และมีการตีพิมพ์เพิ่มอีกหลายครั้ง
การตีพิมพ์
หนังสือเรื่องทุนได้ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1867 ต่อมา คาร์ล มาร์กซ์ ได้เสียชีวิตลงเมื่อ ค.ศ. 1883 เพื่อนร่วมงานของเขา ฟรีดริช เองเงิลส์ จึงได้นำมาปรับปรุงและตีพิมพ์ใหม่อีก 2 ครั้งในปี ค.ศ. 1885 และ ค.ศ. 1894
การแปล
หนังสือเรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นหลายภาษา โดยฉบับภาษาอังกฤษได้รับการแปลโดย ซามูเอล มูร์ และ เอ็ดเวิร์ด อวีลิง ต่อมาได้มีการปรับปรุงใหม่ในกรุงมอสโก
คริส ฮีโร
คริส สแปรดลิน (Chris Spradlin) เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียน คริส ฮีโร (Chris Hero) เซ็นสัญญากับ WWE ในชื่อ แคสซีอุส โอโน (Kassius Ohno) สมัยใช้ชื่อคริส ฮีโร ได้รับเป็นแกนนำในหลายๆ สมาคมมวยปล้ำอิสระรวมทั้งPro Wrestling Guerrilla และRing of Honor เช่นเดียวกับสมาคมPro Wrestling Noahในประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักจากเวลาของเขาในสมาคมมวยปล้ำอิสระ Independent Wrestling Association Mid-South, Combat Zone Wrestling  และChikara ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนร่วม Chikara Wrestle Factory
ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์
ซูซาน อเล็กซานดรา วีเวอร์ (Susan Alexandra Weaver; เกิดวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1949) หรือชื่อในวงการบันเทิงว่า ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ (Sigourney Weaver) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาท "เอลเลน ริปลีย์" ใน ภาพยนตร์ชุดเอเลี่ยน (ค.ศ.1979–1997) และบท "ดานา บาร์เรตต์" ในภาพยนตร์ชุด บริษัทกำจัดผี (ค.ศ.1984,1989,2016 และ 2021) วีเวอร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 3 ครั้งสำหรับการแสดงในเรื่อง เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก (ค.ศ. 1986), กอริลล่าสุดสายหมอก และ เวิร์คกิ้ง เกิร์ล หัวใจเธอไม่แพ้ (ค.ศ. 1988) ซึ่งเธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คนที่เคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากบทบาทการแสดงในภาพยนตร์ไซไฟ โดยในปี ค.ศ. 1988 เธอกลายเป็นนักแสดงหญิงที่ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 2 สาขาภายในปีเดียวกัน โดยเธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากเรื่อง กอริลล่าสุดสายหมอก และ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากเรื่อง เวิร์คกิ้ง เกิร์ล หัวใจเธอไม่แพ้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1997 เธอได้รับรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากเรื่อง ครอบครัวไร้รัก
คริส ฮีโร
ผลงาน
1 Championship not officially recognized by Ring of Honor.
ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์
นอกจากผลงานการแสดงภาพยนตร์แล้ว เธอยังมีผลงานการแสดงทางโทรทัศน์ที่ประสบความสำเร็จ เช่น สโนว์ไวท์ ตำนานสยอง (ค.ศ. 1997) ทางช่องโชว์ไทม์, เพรเยอส์ ฟอร์ บ็อบบี (ค.ศ. 2009) ทางช่องไลฟ์ไทม์ และ โพลิติคัล แอนิมอลส์ (ค.ศ. 2013) ทางช่องยูเอสเอเน็ตเวิร์ก ซึ่งผลงานการแสดงที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ของเธอทั้ง 3 เรื่อง ส่งผลให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทมินิซีรีส์หรือภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ 3 ครั้ง และเธอยังรับบท "อเล็กซานดรา รีด" ตัวละครหลักในละครชุดที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เรื่อง เดอะ ดีเฟนเดอร์ส (ค.ศ. 2017)
อ้างอิง
1949
วัดวังกระแจะ (จังหวัดกาญจนบุรี)
วัดวังกระแจะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวังกระแจะ อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 14 ไร่ 48 ตารางวา ทางทิศตะวันออกจดแม่น้ำแควน้อย
วัดวังกระแจะ แต่เดิมเป็นที่พักสงฆ์ชั่งคราวของพระธุดงค์ทั่วไป จนราว พ.ศ. 2481 ชาวบ้านได้มีมติให้ตั้งเป็นวัดของหมู่บ้านเพื่อสะดวกในการจัดพิธีกรรมทางศาสนา โดยเริ่มจากการสร้างกุฏิไม้หลังเล็ก หลังคามุงจาก ให้พระธุดงค์อยู่จำพรรษา จนเมื่อ พ.ศ. 2505 ชาวบ้านด้นิมนต์พระธุดงค์ฉายาว่า หลวงพ่อชุบ ปัญญวุโธ มาช่วยสร้างวัด เริ่มปรับพื้นที่สร่างกุฏิสงฆ์ สร้างเสนาสนะต่าง ๆ จนถึง พ.ศ. 2511 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้สร้างวัดได้และได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัด จากนั้นคณะปกครองสงฆ์จังหวัดกาญจนบุรีได้มีหนังสือแต่งตั้งให้หลวงพ่อชุบเป็นเจ้าอาวาสวัดวังกระแจะ รูปแรก เมื่อ พ.ศ. 2513 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514 มีพิธีผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ศาลาการเปรียญ มณฑปจัตุรมุข หอระฆัง หอสวดมนต์ หอฉัน ศาลาฌาปนสถาน และกุฏิเจ้าอาวาส
ทีมฟอร์เทรส 2
ทีมฟอร์เทรส 2 (Team Fortress 2, ชื่อย่อ TF2) เป็นเกมแนวเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งและเป็นวิดีโอเกมผู้เล่นหลายคนที่ถูกพัฒนาโดยวาล์ว คอร์ปอเรชั่นที่โดยตัวเกมได้พัฒนามาจากทีมฟอร์เทรส คลาสสิค ซึ่งพัฒนามาจาก มอดของเกม Quake อีกที
การเล่น
ทีมฟอร์เทรสจะแบ่งผู้เล่นทั้งหมดออกเป็นสองทีมทีมแดง(RED ย่อมาจาก Reliable Excavation Demolition)กับทีมน้ำเงิน(BLU ย่อมาจาก Building League United)และให้ผู้เล่นเลือกคลาสตัวละครของทีมฟอร์เทรส โดยจะมีให้เลือกทั้งหมด 9 ตัวและเราก็จะได้เล่นเป็นตัวที่เลือก ขณะที่เล่นหากกระสุนหมดหรือเสียเลือด ก็สามารถจะเติมกระสุนหรือเก็บยาตามจุดต่างๆในแผนที่ เราจะได้มากเพียงใดก็ขึ้นกับขนาดของกล่องยาและกล่องกระสุนด้วย ถ้าหากตายจะต้องใช้เวลาเกิดใหม่(แล้วแต่กำหนด) และจะเกิดใหม่ที่เดิม(ยกเว้นบางโหมด เช่น payload ที่จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามจุดที่ถูกทีมน้ำเงิน(ฝ่ายบุก)เข็นรถระเบิดไปยึดไว้ได้) ซึ่งจุดที่เราเกิดจะมีตู้ยาและตู้กระสุนเอาไว้ด้วย ระหว่างเกมจะมีผู้ดูแล หรือ Administrator อยู่ ผู้หญิงที่ให้เสียงคือ เอเลน แม็คเลน ที่คอยประกาศเมื่อมีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น โดยจะสามารถเล่นกับผู้เล่นหลายคนแบบออนไลน์ใน แคชชวล และเซิร์ฟเวอร์ชุมชน หรือจะเล่นกับบอทคอมพิวเตอร์แบบออฟไลน์ในโหมดฝึกซ้อมก็ได้
โหมดเกม
ในโหมดการยึดธงแบบพิเศษ(variant of capture the flag) แต่ในทีมฟอร์เทรส 2 เรียกว่า การจัดส่งแบบพิเศษ (Special delivery) จะมีลักษณะคล้ายกับโหมดการยึดธงปกติแต่จะแตกต่างกันคือกระเป๋าจะมีเพียงใบเดียว และจุดที่กระเป๋าเกิดจะอยู่ตรงกลางของแผนที่ ให้เราไปแย่งชิงกับฝ่ายตรงข้าม แล้วนำกระเป๋าไปติดตั้งกับจรวดเพื่อเริ่มเครื่องจรวด(ด่าน Doomsday)
โหมดจุดยุทธศาสตร์โจมตี/ป้องกัน(อังกฤษ: Attack/Defend) มีลักษณะคล้ายกับปกติแต่ทีมฟ้าจะเริ่มจากไม่มีจุด และทีมแดงมี 5 จุด โดยทีมสีฟ้า(ฝ่ายบุก)ต้องเข้าจุดทั้งหมดของทีมสีแดง(ฝ่ายป้องกัน)ไปทีละจุดภายในเวลาที่กำหนด ในโหมดแข่งดันรถเข็น(อังกฤษ:Payload race) จะต่างจากโหมดดันรถเข็นปกติโดยทั้งสองทีมจะมีรถเข็นของตัวเอง และแต่ละทีมต้องดันไปให้ถึงเส้นชัยก่อนอีกฝ่ายโดยจะไม่มีเวลากำหนด
คลาสและตัวละคร
ในเกมมีตัวละครอยู่ 9 ตัว ส่วนมากมักจะโดนเรียกแบบทับศัพท์ไปเลย ซึ่งแต่ละตัวก็มีปืนและความสามารถแตกต่างกันไปและโดนแบ่งเป็น 3 ประเภทดังนี้
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์
ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์ (เกิด 13 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดงชาวไทย จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัยสมบูรณ์กุลกัลยา อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา มีผลงานสร้างชื่อในวงการบันเทิง คือ ภาพยนตร์เรื่อง ไอ้ฟัก โดยแสดงคู่กับ บงกช คงมาลัย ปัจจุบันสมรสแล้วกับแฟนสาวนอกวงการหลังคบหาดูใจกันมา 5 ปีเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2555 ที่จังหวัดเพชรบุรี มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนชื่อ ชีต้าร์
ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส
ส่วนต้นของกระดูกเรเดียส ประกอบด้วยหัวกระดูก คอกระดูก และปุ่มกระดูก
ตำบลหัวเวียง (อำเภอเมืองลำปาง)
หัวเวียง เป็นตำบลในอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 6,942 คน
อัลเพนโกลว์
อัลเพนโกลว์ (alpenglow, Alpenglühen) เป็นแถบแสงเรืองสีแดง ปรากฏใกล้เส้นขอบฟ้าด้านตรงข้ามกับดวงอาทิตย์เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้า ปรากฏการณ์นี้สังเกตได้ง่ายจากภูเขาที่ส่องสว่าง และสามารถเกิดกับเมฆผ่านการกระเจิงกลับของแสง สาเหตุที่อัลเพนโกลว์มีสีแดงหรือชมพูเกิดจากดวงอาทิตย์อยู่ในมุมต่ำ และใช้เวลานานในการเดินทางผ่านชั้นบรรยากาศไปกระทบยังภูเขา
อัลเพนโกลว์ถูกอธิบายกว้าง ๆ ว่าเกิดจากแสงอาทิตย์ที่สะท้อนจากเมฆหลังพระอาทิตย์ตกหรือก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เมื่อพระอาทิตย์อยู่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้า แสงอาทิตย์จะไม่สามารถส่องไปที่ภูเขาโดยตรง แต่สะท้อนผ่านหยาดน้ำฟ้า ผลึกน้ำแข็ง ฝุ่นละอองในชั้นบรรยากาศส่วนล่างในลักษณะแสงพร่า ซึ่งลักษณะนี้เป็นสิ่งหนึ่งที่จำแนกอัลเพนโกลว์จากแสงอาทิตย์ระหว่างพระอาทิตย์ตกและพระอาทิตย์ขึ้นโดยตรง หากไม่มีภูเขาหลังพระอาทิตย์ตก อัลเพนโกลว์อาจปรากฏเป็นแสงสีแดงจากละอองลอยบนท้องฟ้าทิศตะวันออก คล้ายแสงสีชมพูที่เรียกว่า แถบวีนัส (Belt of Venus) ที่ปรากฏเหนือเงาโลก
แม้จะมีการอธิบายว่าแสงพร่าเป็นสาเหตุของอัลเพนโกลว์ แต่ยังมีการแย้งว่าปรากฏการณ์นี้เกิดจากแสงอาทิตย์โดยตรงจากพระอาทิตย์ตกและพระอาทิตย์ขึ้น และต้องเกิดขึ้นกับท้องฟ้าโปร่ง
ซุ้มโขง
ลักษณะ
ซุ้มประตูโขงที่พบในล้านนา ส่วนใหญ่สร้างเป็นประตูวงโค้งต่อยอดขึ้นไป 5 ชั้น ประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษา รวมถึงรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น นาค มกร หงส์ กินรี มอม และตัวลวง เป็นต้น ส่วนยอดที่ซ้อนลดหลั่นกันเป็นชั้นได้จำลองซุ้มวิมานของเทพยดาในระดับภพภูมิต่าง ๆ ทำหน้าที่เป็นตัวกั้นระหว่างความไม่สงบภายนอกกับความสงบภายใน เป็นขอบเขตที่ทำให้ผู้ที่เข้าไปภายในต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของตนให้มีความสำรวม องค์ประกอบของซุ้มโขงประกอบด้วยฐานสี่เหลี่ยมรับฐานปัทมยกเก็จ ตัวเรือนธาตุรูปสี่เหลี่ยมยกเก็จตามส่วนฐาน มีช่องเจาะทะลุเป็นทางเข้าสู่ภายในทั้งที่ฐานและตัวเรือนธาตุ ซุ้มทางเข้าเป็นซุ้มวงโค้ง ส่วนยอดเป็นหลังคาลาดและชั้นลดที่เลียนแบบจากเรือนธาตุด้านล่าง ยอดบนสุดมักเป็นรูปดอกบัวตูม
ที่มา
ซุ้มโขงน่าจะพัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมขอมโบราณ ที่มีประตูทางเข้าเขตบริเวณปราสาทหรือศาสนสถานใหญ่ เรียกว่า โคปุระ หรือในอินเดียโบราณเรียกประตูนี้ว่า โตรณะ บ้างก็คาดว่าน่าจะมีที่มาจากรูปแบบของซุ้มพระพิมพ์แบบหริภุญชัย บ้างก็ว่ามีที่มาจากรูปแบบซุ้มประตูที่ซ้อนกันเป็นชั้นซึ่งพบสลักบนใบเสมาสมัยทวารวดีจากเมืองฟ้าแดดสงยาง จังหวัดกาฬสินธุ์ และแนวคิดซุ้มโขงที่ล้อมรอบองค์เจดีย์แบบเจดีย์วัดสวนดอก เป็นลักษณะแผนผังที่เป็นที่นิยมของศิลปะพม่าที่พุกาม สำหรับหลักฐานทางเอกสาร มีการกล่าวถึงซุ้มโขงมาแล้วตั้งแต่สมัยพญากือนา ซุ้มโขงของล้านนาที่เก่าที่สุดที่พบในขณะนี้ไม่น่าจะมีอายุเก่าไปกว่า พุทธศตวรรษที่ 21
ประเภท
ซุ้มประตูโขงหน้าวัด เป็นประติมากรรมแบบลอยตัวก่ออิฐถือปูนที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นทางเข้าออกวัด และเป็นตัวแบ่งเขตแดนที่สําคัญของการก้าวข้ามจากแดนโลกภูมิผ่านเข้าสู่แดนพุทธภูมิ สันนิษฐานว่าในอดีตวัดที่สามารถสร้างซุ้มประตูโขงได้ต้องเป็นวัดที่มีความสำคัญหรือวัดที่มีครูบาแก่กล้าวิชา เนื่องจากผู้คนให้ความเคารพบูชาและลูกศิษย์มีความศรัทธาในครูบาอาจารย์ซึ่งจะสร้างตามผังที่เน้นเรื่องจักรวาล คติโดยใช้ซุ้มประตูโขงเป็นประตูทางเข้าของจักรวาล
ซุ้มประตูโขงเข้าพระธาตุ มีลักษณะคล้ายกับซุ้มประตูโขงหน้าวัดเกือบทุกประการ แต่มีขนาดเล็กกว่า ประดับตกแต่งน้อยกว่า และตำแหน่งที่ตั้งอยู่ข้างพระธาตุ โดยจะปรากฏเฉพาะวัดที่มีพระธาตุองค์สำคัญ และอีกประการหนึ่ง คือ อาจมีไว้สำหรับให้เจ้านายเสด็จผ่านเข้าไปในลานประทักษิณชั้นในเพื่อประกอบพิธีสำคัญ ๆ ทางพุทธศาสนา
ซุ้มประตูโขงทางเข้าวิหาร มีลักษณะเป็นโขงแบบติดกับผนัง เป็นประติมากรรมนูนสูงหน้าประตูทางเข้าวิหาร
โขงพระเจ้า หรือ กู่พระเจ้า มีลักษณะเป็นมณฑปปราสาทใช้สำหรับประดิษฐานพระประธานสำคัญภายในวิหาร
อาหารอีโปะฮ์
อาหารในเมืองอีโปะฮ์เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงในมาเลเซีย เมืองอีโปะฮ์เป็นเมืองหลวงของรัฐเประและมีอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ วัฒนธรรมอาหารของเมืองนี้ส่วนใหญ่เป็นอาหารของชาวจีนที่มีเชื้อสายกวางตุ้งและฮากกา มีอาหารมลายูและอินเดียที่มีชื่อเสียงในอีโปะฮ์ เช่น นาซิกันดาร์ กาแฟขาวอีโปะฮ์เป็นเครื่องดื่มที่มีชื่อเสียง
แมตทิว เดวิส
เดวิสมีผลงานการแสดงที่เป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น วอร์เนอร์ ฮันติงตันที่ 3 แฟนหนุ่มของ เอล วูดส์ (รีส วิทเทอร์สปูน) ในภาพยนตร์ฮิตแนวตลกเรื่อง Legally Blonde (2001) และผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่นอย่าง Blue Crush (2002) (แสดงคู่กับเคต บอสเวิร์ท และมิเชล โรดริเกซ), Tigerland (2000) (แสดงร่วมกับ โคลิน ฟาร์เรล) และ BloodRayne (2005)
ทางด้านผลงานทางโทรทัศน์ เขาแสดงในซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเอบีซี เรื่อง What About Brian (2006-2007) ในบทบาททนายความที่ชื่อ อดัม ฮิลแมน เขายังแสดงซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเดอะซีดับเบิลยู The Vampire Diaries ในบทบาทครูสอนประวัติศาสตร์และนักล่าแวมไพร์ที่ชื่อ อลาริก ซอลซ์แมน
จรูญ อินทจาร
จรูญ อินทจาร (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 -  ) ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี กรรมการอิสระ บริษัท บางกอก โพสต์ จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
นายจรูญ อินทจาร เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2487 สำเร็จการการศึกษา คณะนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา, ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน
เคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าศาลแขวงพิษณุโลก เมื่อปี 2531,รองประธานศาลอุทธรณ์ภาค1,ผู้พิพากษาศาลฎีกา, ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลจังหวัดสมุทรปราการ แผนกคดีเยาวชนและครอบครัว และปี 2549 ดำรงตำแหน่ง ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 ได้รับเลือกจากที่ประชุมตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ให้เป็นประธานศาลรัฐธรรมนูญ ต่อมาในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 นายจรูญได้ลาออกจากตำแหน่งประธานศาลรัฐธรรมนูญ ก่อนที่จะพ้นจากตำแหน่งตุลาการ กรณีอายุครบ 70 ปี ในวันที่ 29 พฤษภาคม ของปีเดียวกัน
เฮลป์! (อัลบั้ม)
เฮลป์! (Help!) เป็นอัลบั้มชุดที่ 5 ในสหราชอาณาจักรและอัลบั้มชุดที่ 9 ในสหรัฐอเมริกา ของวงเดอะบีตเทิลส์ และยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันนี้ โปรดิวซ์โดยจอร์จ มาร์ติน มีเพลงอยู่ 14 เพลง (อัลบั้มรูปแบบแรกออกในประเทศอังกฤษ) และมี 7 เพลงประกอบในภาพยนตร์ด้วย (รวมถึงเพลง "เฮลป์" และ "ทิกเกตทูไรด์")
ในปี 2003 อัลบั้มนี้ติดอันดับ 332 ของจากการจัดอันดับในนิตยสารโรลลิงสโตน ในหัวข้อ 500 อัลบั้มยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เดอะไรต์ออนะระเบิล
เดอะไรต์ออนะระเบิล (The Right Honourable; ย่อว่า "The Rt Hon." หรือ "Rt Hon.") แปลว่า ผู้ทรงเกียรติมาก เป็นคำเรียกตามประเพณีสำหรับบุคคลหรือกลุ่มบุคคลบางจำพวก เช่น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และรัฐมนตรี ในสหราชอาณาจักร แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และราชอาณาจักรบางแห่งในเครือจักรภพ ตลอดจนประเทศแถบแคริบเบียนที่ใช้ภาษาอังกฤษ มอริเชียส และประเทศอื่นในบางโอกาส คำเรียกขานนี้สำหรับผู้ยังมีชีวิตอยู่เท่านั้น ไม่ใช้แก่ผู้วายชนม์
อัลอัคฟะชุลอักบัร
อะบูลค็อฏฏอบ อับดุลฮะมีด อิบน์ อับดุลมะญีด (أبو الخطاب عبد الحميد بن عبد المجيد; เสียชีวิต ฮ.ศ. 177 / ค.ศ. 793) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ อัลอัคฟะชุลอักบัร (الأخفش الأكبر) เป็นนักไวยากรณ์ชาวอาหรับ อาศัยอยู่ที่บัสรา และมีส่วนเกี่ยวข้องกับระเบียบไวยากรณ์ภาษาอาหรับของนักภาษาศาสตร์ และเป็นสมาชิกเผ่าก็อยส์
ลูกศิษย์คนสำคัญของเขา ได้แก่ ซีบะวัยฮ์, ยูนุส อิบน์ ฮะบีบ, อะบูอุบัยดะฮ์, อะบูซัยด์ อัลอันศอรี และอัลอัศมะอี อัลอัคฟัชปรับปรุง กิตาบ ซึ่งเป็นหนังสือเล่มแรกของซีบะวัยฮ์ที่เขียนถึงไวยากรณ์ภาษาอาหรับ และเป็นผู้เวียนส่งเอกสารตัวเขียนชุดแรกของหนังสือนี้หลังจากที่นักเรียนของเขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควร อัลอัคฟัชเป็นหนึ่งในนักภาษาศาสตร์กลุ่มแรกที่มีส่วนสำคัญในการวิจารณ์และวิเคราะห์กวีนิพนธ์ภาษาอาหรับ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีส่วนร่วมในนิรุกติศาสตร์และศัพทานุกรมศาสตร์อาหรับ โดยบันทึกศัพท์และสำนวนของเผ่าเบดูอินซึ่งไม่เคยได้รับการบันทึกมาก่อน
อ้างอิง
793
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฮอนดูรัส
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฮอนดูรัสทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศฮอนดูรัสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
การศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก
การศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก (Placebo-controlled studies) หรือ การศึกษาควบคุมด้วยการรักษาหลอก เป็นวิธีการทดสอบการรักษาทางการแพทย์ ที่นอกจากจะมีกลุ่มบุคคลที่ได้รับการรักษาที่เป็นประเด็น ก็ยังมีกลุ่มควบคุมที่ได้รับการรักษาหลอก (placebo) ที่ออกแบบไม่ให้มีผลอะไร การรักษาหลอกมักจะใช้ในการทดลองแบบอำพราง ที่คนไข้ไม่รู้ว่าตนกำลังได้รับการรักษาแบบจริงหรือหลอก บ่อยครั้งจะมีกลุ่มอีกกลุ่มหนึ่ง (natural history) ที่ไม่ได้รับการรักษาอะไรเลย
จุดมุ่งหมายของกลุ่มรักษาหลอกก็เพื่อที่จะแก้ปรากฏการณ์ยาหลอก (placebo effect) ซึ่งหมายถึงผลจากกระบวนการรักษาที่ไม่ได้เกิดจากการรักษาที่เป็นประเด็น เป็นผลที่อาจเกิดจากปัจจัยต่าง ๆ รวมทั้งการรู้ว่ากำลังได้รับการรักษา ความใส่ใจจากแพทย์พยาบาล และความคาดหวังถึงประสิทธิผลการรักษาของผู้ทำงานวิจัย และถ้าไม่มีกลุ่มรักษาหลอกเพื่อใช้เปรียบเทียบ ก็จะไม่สามารถรู้ได้ว่า การรักษามีผลอะไรจริง ๆ หรือไม่ เพราะคนไข้บ่อยครั้งจะดีขึ้นเมื่อได้รับการรักษาแบบหลอก
การรักษาแบบหลอกอาจมีหลายแบบรวมทั้ง ยาที่มีแต่น้ำตาล การผ่าตัดที่ไม่ทำอะไรที่ได้ผลจริง ๆ (เช่น เพียงแต่ผ่า และบางครั้งจับหรือจัดการอวัยวะเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ) หรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ (เช่น การใช้เครื่องอัลตราซาวนด์) ที่ไม่ได้เปิดจริง ๆ นอกจากนั้นแล้ว เพราะเหตุที่ร่างกายสามารถดีขึ้นได้โดยธรรมชาติ หรือเพราะผลทางสถิติอื่น ๆ เช่น regression to the mean (คือโรคที่อาการหนักมากมักจะดีขึ้น) คนไข้เป็นจำนวนมากจะดีขึ้นแม้ว่าจะไม่ได้รับการรักษาโดยประการทั้งปวง ดังนั้น คำถามที่เป็นประเด็นเมื่อประเมินการรักษาไม่ใช่ "การรักษาได้ผลหรือไม่" แต่เป็น "การรักษาได้ผลดีกว่าการรักษาหลอก หรือเมื่อไม่ได้การรักษาอะไรเลยหรือไม่" นักวิจัยที่ทำการทดลองทางคลินิกในยุคต้น ๆ คนหนึ่งเขียนไว้ว่า "จุดประสงค์แรกของการทดสอบการรักษาก็คือเพื่อสืบหาว่า คนไข้ที่ได้รับการรักษาที่กำลังสืบสวนหายได้เร็วกว่า ได้สมบูรณ์กว่า ได้บ่อยครั้งกว่า ที่จะเป็นเมื่อไม่ได้" หรือกล่าวโดยกว้าง ๆ ก็คือ จุดมุ่งหมายของการทดลองทางคลินิกก็เพื่อจะกำหนดว่า การรักษาอะไร ทำอย่างไร ต่อคนไข้ประเภทไหน ในสภาวะอะไร ที่ได้ผลดีที่สุด
ดังนั้น การใช้การรักษาหลอกเป็นองค์ควบคุมมาตรฐานในการทดลองทางคลินิกโดยมาก ซึ่งพยายามทำการประเมินเชิงปริมาณ (quantitative assessment) ของประสิทธิผลของยาหรือการรักษา การตรวจสอบหรือการทดลองทางคลินิกอย่างที่ว่า เรียกว่า การศึกษาควบคุมด้วยยาหลอก (placebo-controlled study) โดยมีกลุ่มควบคุมเป็นแบบลบ (คือเป็นกลุ่มที่ไม่ควรได้ผล) ส่วนงานศึกษาที่ควบคุมโดยการรักษาที่เคยตรวจสอบมาก่อนแล้ว จะเรียกว่า positive-control study เพราะว่า กลุ่มควบคุมเป็นแบบบวก (คือควรจะได้ผลดังที่เคยพบมาก่อนแล้ว) องค์กรควบคุมของรัฐจะอนุมัติยาก็ต่อเมื่อมีการตรวจสอบที่ไม่ใช่เพียงแค่แสดงว่ามีผลต่อคนไข้ แต่ว่าผลต่างที่ได้มีมากกว่าที่ได้จากการรักษาหลอก (คือมีผลต่อคนไข้จำนวนมากกว่า มีผลต่อคนไข้ในระดับสูงกว่า หรือทั้งสอง)
การทดลองแบบอำพราง
วิธีการต่าง ๆ เช่นการใช้ยาที่มีแต่น้ำตาล ที่ดูเหมือนกับการรักษาจริง ๆ แต่ไม่มีผลอะไร เป็นสิ่งที่ใช้ในการทดลองแบบอำพราง ซึ่งคนไข้ไม่รู้ว่าตนกำลังได้รับการรักษาจริงหรือไม่ ดังนั้น จึงจะสามารถวัดผลต่างจริง ๆ ที่ปราศจากผลที่เกิดจากความคาดหวังของคนไข้ ซึ่งการทดลองแบบอำพรางจะควบคุมโดยทำความคาดหวังทุกอย่างให้เหมือน ๆ กันในทุก ๆ กลุ่ม
แต่ว่าการรักษาหลอกไม่ใช่เป็นเพียงเทคนิคเดียวที่สามารถใช้เพื่ออำพราง เช่น เพื่อจะทดสอบว่าถ้าผู้อื่นสวดมนต์ให้จะมีผลอะไรหรือไม่ ก็จะไม่บอกผู้ร่วมการทดลองว่า ใครสวดมนต์อะไรให้ตนแล้วหรือไม่ เพื่อจะทดสอบว่า การเปลี่ยนความถี่ของหลอดฟลูออเรสเซนต์จะมีผลอะไรต่อความปวดหัวหรือไม่ มีการทดลองจริงที่เปลี่ยนระบบไฟในเวลากลางคืนเพื่อไม่ให้บุคคลเป้าหมายเห็น มีหลักฐานที่แสดงว่า การผ่าตัดหลอกสามารถมีผลคล้ายกัน ดังนั้น วิธีการผ่าตัดบางอย่างจึงต้องศึกษาแบบมีกลุ่มการรักษาหลอก (ซึ่งมักจะไม่ได้ทำแบบอำพรางทั้งสองฝ่าย เพราะยาก)
การทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย
ความเชื่อของแพทย์เกี่ยวกับผลของการรักษา อาจจะมีผลต่อพฤติกรรมของแพทย์ และจึงอาจมีผลต่อความเชื่อของคนไข้ ดังนั้น การทดลองทางคลินิกจึงมักจะทำแบบอำพรางสองฝ่าย คือไม่ใช่เพียงแต่คนไข้เท่านั้นที่ไม่รู้ว่าตนกำลังได้การรักษาแบบจริงหรือหลอก แม้แต่แพทย์ก็ปิดไม่ให้รู้เหมือนกัน
งานศึกษาเกือบทั้งหมดพบผลบวกในกลุ่มหลอก ยกตัวอย่างเช่น งานวิเคราะห์อภิมานปี 2000 เกี่ยวกับผลของยาแก้ซึมเศร้าพบว่า คนไข้ในกลุ่มหลอกลดอัตราพยายามฆ่าตัวตายลง 30% ในขณะที่กลุ่มที่ได้การรักษาลดลง 40% แต่ว่า งานศึกษามักจะไม่รวมกลุ่มที่ไม่รักษาโดยประการทั้งปวง (natural history) ดังนั้น การกำหนดผลต่างของปรากฏการณ์ยาหลอก เทียบกับคนไข้ที่ไม่ได้รับการรักษาโดยประการทั้งปวง เป็นเรื่องยาก
กลุ่ม "natural history"
การใช้กลุ่มที่สามที่เรียกว่า natural history group เริ่มจะมีมากขึ้น เป็นการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม ที่จัดกลุ่มคนไข้โดยสุ่มเข้ากลุ่ม 3 กลุ่มเพื่อให้มีคนไข้ที่มีลักษณะคล้าย ๆ กัน โดยมีบทความในวารสาร Student BMJ ว่า "ควรจะจำไว้ว่า คำวิเศษณ์ว่า สุ่ม หมายถึงวิธีการชักตัวอย่าง ไม่ใช่หมายถึงตัวตัวอย่างเอง" กลุ่มทั้ง 3 คือ
ผลที่พบในแต่ละกลุ่มจะใช้เปรียบเทียบ ทำให้สามารถวัดค่าต่าง ๆ เหล่านี้ได้คือ แต่ว่ามีการตีความต่าง ๆ ว่า P-NH จริง ๆ เป็น "ประสิทธิผลของกระบวนการรักษาทั้งหมด" หรือ "ขนาดของการตอบสนองต่อยาหลอก" ผลเหล่านี้ใช้กำหนดว่า ยานั้นมีประสิทธิผลหรือไม่
การบำบัดที่ทำด้วยการพูด เช่น hypnotherapy (การบำบัดด้วยการสะกดจิต), psychotherapy (จิตบำบัด), counseling, และจิตเวชที่ไม่ใช้ยา ปัจจุบันเริ่มต้องตรวจสอบผ่านการทดลองทางคลินิก แต่ว่า ก็ยังมีข้อถกเถียงไม่เลิกว่า อะไรเป็นการรักษาแบบหลอกที่สมควร สำหรับการบำบัดเยี่ยงนี้ ในปี 2005 วารสารจิตวิทยาคลินิก (Journal of Clinical Psychology) มีฉบับพิเศษ ในประเด็น "แนวคิดเกี่ยวกับการรักษาหลอกในจิตบำบัด" โดยมีบทความแสดงมุมมองต่าง ๆ ในปัญหานี้ ดังที่บทความหนึ่ง ให้ข้อสังเกตว่า
ส่วนประกอบของยาหลอก
ยาหลอกที่ใช้ในการทดลองทางคลินิกบางครั้งมีผลที่ไม่ได้ตั้งใจ รายงานในวารสาร Annals of Internal Medicine ที่พิจารณารายละเอียดจากการทดลองทางคลินิก 150 งาน พบว่า ยาหลอกบางอย่างที่ใช้ในการทดลองเหล่านั้น เปลี่ยนผลที่ได้ ยกตัวอย่างเช่น งานศึกษายาลดคอเลสเตอรอลงานหนึ่ง ใช้น้ำมันมะกอกและน้ำมันข้าวโพดในยาหลอก แต่ว่า ตามรายงานนี้ นี่ "อาจจะทำให้แสดงประโยชน์ของยาน้อยเกินไป คือ กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยวและเชิงซ้อนที่มีอยู่ในยาหลอก และผลต่อต้านอนุมูลอิสระและการอักเสบ (anti-inflammatory) ของพวกมัน สามารถลดระดับไขมันและโรคหัวใจได้" อีกตัวอย่างหนึ่งที่แสดงในรายงานก็คือ การทดลองทางคลินิกของการบำบัดคนไข้โรคมะเร็งที่มีอาการผิดปกติในการรับประทานอาหาร (anorexia) ยาหลอกที่ใช้มีน้ำตาลแล็กโทส แต่เพราะว่า คนไข้โรคมะเร็งปกติมีโอกาสเสี่ยงสูงกว่าต่อการแพ้แล็กโทส (lactose intolerance) ยาหลอกอาจจะทำให้เกิดผลข้างเคียงที่ไม่พึงประสงค์ ทำให้ยาทดลองดูดีกว่าโดยเปรียบเทียบ
การปฏิบัติตาม
โปรเจ็กต์ยาหัวใจและหลอดเลือด (Coronary Drug Project) มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาความปลอดภัยและประสิทธิผลของยาเพื่อการรักษาระยะยาวของโรคหัวใจและหลอดเลือดในชาย แต่ปรากฏว่า บุคคลที่ปฏิบัติตามการรักษาที่ให้ในกลุ่มยาหลอก (คือบริโภคยาหลอกตามที่สั่ง) มีอัตราการตาย (mortality rate) ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ที่ไม่ปฏิบัติตาม งานศึกษาในหญิงที่คล้ายกันพบว่า อัตราการรอดชีวิตของผู้ปฏิบัติตามอยู่ที่ 2.5 เท่าของผู้ไม่ปฏิบัติตาม ปรากฏการณ์ยาหลอกที่เห็นนี้อาจเกิดขึ้นเพราะ
การรู้ว่าเป็นยาหลอก
ดังนั้น แม้ว่าคำว่า "psychoactive placebo" จะไม่ค่อยพบในวรรณกรรม แต่ว่า เมื่อใช้ ก็จะหมายถึงยาหลอกประเภทนี้ ยกตัวอย่างปัญหาที่มาจากงานศึกษาหนึ่ง ก็คือ "ทั้งผู้ทำการทดสอบผู้มีประสบการณ์ หรือผู้ร่วมการทดลองที่ไม่ค่อยมีข้อมูล ไม่ได้ถูกหลอกอย่างง่าย ๆ ว่าผู้ร่วมการทดลองกำลังได้รับสารก่ออาการโรคจิต หรือเพียงแค่ยาหลอกที่มีฤทธิ์ต่อจิตประสาทเช่นแอมเฟตามีน"
เจมส์ ลินด์ กับโรคลักปิดลักเปิด
ในปี ค.ศ. 1747 น.พ.เจมส์ ลินด์ ซึ่งเป็นหมอประจำเรือรบราชนาวีอังกฤษ HMS Salisbury ได้ทำการทดลองทางคลินิกแรก เมื่อตรวจสอบประสิทธิผลของผลไม้สกุลส้มกับโรคลักปิดลักเปิด เขาได้แบ่งคนไข้ 12 คนแบบสุ่ม ที่มี "กรณีคล้ายกันมากที่สุดตามที่ผมจะทำได้" ออกเป็น 6 คู่ แต่ละคู่ได้รับการรักษาที่ต่างกัน ตามบบความของเขาที่ตีพิมพ์ในปี 1753 (Treatise on the Scurvy in Three Parts Containing an Inquiry into the Nature, Causes, and Cure of the Disease, Together with a Critical and Chronological View of what has been Published of the Subject) วิธีการรักษาก็คือ (1) น้ำแอปเปิล 1 ควอร์ตต่อวัน (2) กรดซัลฟิวริก 25 หยด (สมัยนั้นเรียกว่า elixir vitriol) 3 ครั้งต่อวัน (3) น้ำส้มสายชู 2 ช้อน 3 ครั้งต่อวัน (4) น้ำทะเล 1 ไพนต์ทุก ๆ วัน (5) ส้ม 2 ลูกและเลมอน 1 ลูกทุก ๆ วัน (6) และยา "electuary" ที่มีกระเทียม มัสตาร์ด "balsam of Peru" และ "myrrh" เขาสังเกตว่า คู่ที่ได้ส้มและเลมอนหายดีภายในหกวัน คนหนึ่งสามารถกลับไปทำหน้าที่ได้ ส่วนอีกคนหนึ่งหายดีพอที่จะช่วยเหลือคนป่วยคนอื่น ๆ
"สนามแม่เหล็ก" ของสัตว์
ในปี 1784 ราชกรรมาธิการของประเทศฝรั่งเศสตรวจดูเรื่อง "สนามแม่เหล็ก" ของสัตว์ (animal magnetism) โดยเปรียบเทียบผลของน้ำที่จัดว่าได้รับพลังแม่เหล็ก กับน้ำธรรมดา
นพ.ฟลินต์กับการเปรียบเทียบการรักษาโดยใช้ยาหลอก
ในปี 1863 นพ.ชาวอเมริกัน ออสติน ฟลินต์ (1812-1886) ได้ทำการทดสอบที่เปรียบเทียบประสิทธิผลของการรักษาหลอกกับการรักษาจริง ๆ โดยตรงเป็นครั้งแรก แม้ว่า การตรวจสอบของหมอจะไม่ได้เปรียบเทียบผลของทั้งสองกลุ่มในงานทดสอบเดียวกัน ถึงกระนั้น นี่ก็ยังเป็นสิ่งที่แปลกใหม่จากการประพฤติปฏิบัติตามปกติที่เปรียบเทียบผลของการรักษาที่เป็นประเด็น กับสิ่งที่ นพ.ได้กล่าวถึงว่า "เป็นประวัติตามธรรมชาติ (natural history) ของโรค" สิ่งตีพิมพ์ของหมอฟลินต์เป็นวรรณกรรมแรกที่ใช้คำว่า "placebo" หรือ "placeboic remedy" (การรักษาแบบหลอก) โดยหมายถึงการรักษาจำลอง (dummy simulator) ที่ใช้ในการทดลองทางคลินิก
หมอฟลินต์ได้ รักษาคนไข้โรงพยาบาลที่เป็นโรครูมาติก (rheumatic fever) โดยที่ 11 คนเป็นแบบรุนแรง (acute) และ 2 คนที่ไม่ถึงกับรุนแรง (subacute) แล้วเขาจึงเปรียบเทียบผลที่ได้โดยใช้การรักษาแบบหลอก (placeboic remedy) กับผลที่รู้จักกันดีอยู่แล้วของวิธีรักษาในเวลานั้น (ที่หมอเองได้รายงานในวรรณกรรมก่อน เกี่ยวกับประสิทธิผลของการรักษาจริง ๆ) และไม่พบความแตกต่างที่สำคัญของผลที่ได้จากการใช้การรักษาจริง ๆ (active treatment) และการรักษาแบบหลอกใน 12 กรณีในด้านต่าง ๆ รวมทั้งระยะเวลาที่เป็นโรค ระยะเวลาที่ใช้ในการรักษา จำนวนข้อที่เจ็บเพราะมีโรค หรือว่าการเกิดขึ้นของอาการแทรกซ้อน ส่วนในกรณีที่ 13 หมอไม่เชื่อว่า ความแทรกซ้อนที่เกิดขึ้น คือ เยื่อหุ้มหัวใจอักเสบ (pericarditis) เยื่อบุหัวใจอักเสบ (endocarditis) และปอดบวมจะสามารถป้องกันได้ถ้าใช้การรักษาแบบปรกติ (active treatment)
นพ.เจลลิเน็กกับยาแก้ปวดหัว
ในปี 1946 มีการขอให้ น.พ.ชาวอเมริกัน เจลลิเน็ก ตรวจสอบว่าประสิทธิผลของยาแก้ปวดหัวจะลดลงหรือไม่ถ้าลดส่วนประกอบลง คือหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 มีภาวะขาดแคลนสารเคมีที่ใช้ในยา และมีบริษัทผลิตยาสหรัฐที่ขายยาที่มีสารประกอบออกฤทธิ์ 3 อย่างเรียกโดยสมมติว่า a, b, และ c และเป็นสารเคมี b ที่ขาดแคลน