cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นิวส์ (วงดนตรี)
เทโกะมัสโนะราจิโอะ
รายการเทโกะมัสโนะราจิโอะ ออกอากาศทาง MBS Radio ทุกวันพุธ เวลา 23:30-0:00 น. (ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น) โดย เทโกะชิ ยูยะ และ มาสึดะ ทาคาฮิสะ เป็นผู้ดำเนินรายการ
โซระชิเงะ บุ๊ค
รายการโซระชิเงะ บุ๊ค ออกอากาศทาง FM Yogohama ทุกวันอาทิตย์ เวลา 23:00-23:30 น. (ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น) โดย คาโต้ ชิเงอากิ เป็นผู้ดำเนินรายการ
เมมเบอร์ไอ
เมมเบอร์ไอ (M-E-N-A-I) ลงในเจเว็บทุกวันจันทร์และศุกร์ เวลา 18.00 น. เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิต ความคิด หรือสิ่งที่เกี่ยวกับสมาชิกในวงนิวส์ เขียนโดย โคยาม่า เคอิจิโร เขาเขียนในคอลัมน์นี้มาถึง 12 ปี ซึ่งจะเขียนในวันศุกร์ที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นครั้งที่ 1269 เป็นครั้งสุดท้าย และเปลี่ยนเป็นคอลัมน์เคย์อิจิโรแทน
ชิเงะอากิโนะคลาวน์
เป็นบล็อกซีรีส์ เขียนโดย คาโต้ ชิเงะอากิ โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิต ความคิด ประสบการณ์ ผลงาน หรือสิ่งที่เขาต้องการเขียน ไม่มีวันและเวลาที่แน่นอนในการลง ในบางครั้งอาจมีแนบรูปที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในครั้งนั้นๆด้วย ส่วนใหญ่มักเขียนโดยมีเนื้อหาที่ค่อนข้างยาว นอกจากนี้เขายังเคยเขียนลงคอลัมน์สลับกันระหว่างชิเงะอากิโนะคลาวน์กับนิวส์ริงอีกด้วย
มัสสึดะ ทาคาฮิสะ โนะ มารุ
บล็อกซีรีส์ เขียนโดย มัสสึดะ ทาคาฮิสะ ไม่มีวันและเวลาที่แน่นอนในการลง โดย มารุ (วงกลม) จะเปลี่ยนเป็นหัวข้อที่เขาต้องการ
แผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2023
'''แผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2023''' เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 เวลาประมาณ 14:42 น. ตามเวลาท้องถิ่นญี่ปุ่น ขนาด 6.5 ลึกประมาณ 12 กม. มีจุดศูนย์กลางในคาบสมุทรโนโตะ จังหวัดอิชิกาวะ ห่างจากเมืองอานามิซุไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 49 กิโลเมตร (30 ไมล์ ) มีความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือน 6+ (ความรุนแรงที่วัดโดยเครื่องมือ 6.1) วัดการเคลื่อนที่ภาคพื้นดินเป็นเวลานานได้ระดับ 3 โดยมีนครซูซุอยู่ใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด
เมื่อเวลาประมาณ 21:58 น. (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น) ของวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 เกิดแผ่นดินไหวตามขนาด 5.8 ลึก 10 กม. ในภูมิภาคโนโตะของจังหวัดอิชิกาวะ แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวตามจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขนาด 6.5 เมื่อเวลา 14:42 น.
เปลือกโลก
บริเวณปลายสุดทางตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรโนโตะเกิดฝูงแผ่นดินไหวที่เรียกว่า "ฝูงแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ" เป็นเวลานานกว่าสองปีมาแล้ว แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในครั้งนี้มีขนาดใหญ่แซงเหตุการณ์ขนาด  5.4 ที่เกิดขึ้นในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2022.
คาบสมุทรโนโตะตั้งอยู่ในเขตรอยต่อระหว่างแผ่นอามูร์กับแผ่นโอค็อตสค์ ในบริเวณนี้แผ่นโอค็อตสค์กำลังเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเข้าบีบอัดกับแผ่นอามูร์ด้วยความเร็วประมาณ 9 มม./ปี และอัตราเร็วสูงสุดที่ 24 มม./ปี แผ่นอามูร์และโอค็อตสค์เป็นแผ่นเปลือกโลกขนาดเล็กที่อยู่ระหว่างแผ่นแปซิฟิกและแผ่นยูเรเชีย ซึ่งแผ่นแปซิฟิกบรรจบกับแผ่นยูเรเชียทางตะวันตกและมีความเร็วในการเคลื่อนตัว 90 มม./ปี
ความรุนแรงของแผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวมีขนาดประมาณ 6.5 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 14:42 น. (เวลามาตรฐานญี่ปุ่น) ลึก 8.7 กิโลเมตร กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นวัดความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนได้สูงสุด 6+ ขณะที่กรมสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา วัดได้ VIII ในมาตราเมร์กัลลี แผ่นดินไหวมีกลไกการเกิดแผ่นดินไหวประเภทรอยเลื่อนย้อน ต่อมาเกิดแผ่นดินไหวตามขนาด 5.8 เวลา 21:58 น. วัดความรุนแรงได้ 5+ ในเมืองซูซุ ตามแผนที่การกระจายความรุนแรงของคลื่นแผ่นดินไหวโดยประมาณที่ออกโดยสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีป้องกันภัยพิบัติของญี่ปุ่น มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดแรงสั่นสะเทือนขนาดใหญ่เทียบเท่ากับความรุนแรงของแผ่นดินไหว 7ใกล้ท่าเรือประมงโนโรชิในเมืองซูซุ
สึนามิ
หลังแผ่นดินไหวสามารถวัดการเปลี่ยนแปลงของระดับน้ำทะเลได้ 0.1 เมตรซึ่งไม่เป็นอันตรายในนครซูซุ ในเวลา 14:50 น. และวัดได้ 0.1 เมตร เช่นกันที่ท่าเรือวาจิมะ นครวาจิมะ
ความเสียหาย
มีรายงานอาคารพังถล่มสามหลัง มีผู้ติดอยู่ในซากอาคารสองคนซึ่งต่อมาได้รับการช่วยเหลือแล้ว มีรายงานกระเบื้องมุมหลังคาร่วงหล่นลงมาจากสถานีรถไฟในเมืองซูซุ อาคารและโครงสร้างหลายแห่งได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ได้แก่ โรงแรม หลุมฝังศพในสุสาน โรงนา และสถานีตำรวจในเมืองซูซุ ต่อมามีรายงานการเกิดดินถล่มด้วยดินถล่มทำให้บ้านที่ตั้งอยู่บนภูเขาได้รับความเสียหาย มีรายงานผู้เสียชีวิต 1 ราย เนื่องจากตกจากบันไดและเสียชีวิตในเวลาต่อมาโดยภาวะหัวใจหยุดเต้นที่โรงพยาบาล มีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 33 คน  (32 รายในอิชิกาวะและอีก 1 รายในจังหวัดโทยามะ) มีผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสสองคน ได้รับบาดเจ็บจากบ้านถล่มสองคน ที่เหลือได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย    การบาดเจ็บยังรวมไปถึงการถูกตู้เสื้อผ้าล้มทับ หมดสติ และถูกไฟคลอก   มีลิฟต์สองตัวถูกปิดใช้งานโดยอัตโนมัติบนตึกอาเบโนะ ฮารุคัสในโอซากะ ทำให้มีผู้ติดอยู่บนลิฟต์และก็ถูกช่วยเหลือในเวลาต่อมา
เกาะมิสึเกะจิมะซึ่งเคยได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวระดับ 6- เมื่อปีก่อน จากแผ่นดินไหวครั้งนี้ทำให้ตัวเกาะพังถลายลงบางส่วน มีไฟฟ้าดับ 20 หลัง และมีปัญหาเกี่ยวกับระบบน้ำ 105 หลัง ในเมืองซูซุ
การทางรถไฟสายตะวันตกของญี่ปุนได้มีการยุดให้บริการรถไฟบางสาย และมีการหยุดใช้บริการรถไฟชิงกันเซ็งระหว่างสถานีนางาโนะและคานาซาวะ
ความช่วยเหลือ
หลังจากแผ่นดินไหวมีการอพยพประชาชนราว 1,600 คนในจังหวัดอิชิกาวะ และมีผู้ที่ต้องอาศัยอยู่ในศูนย์อพยพ 250 คน. กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเตือนว่าอาจเกิดแผ่นดินไหวตามรุนแรงเป็นเวลานานอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ นายกเทศมนตรีเมืองซูซุได้ออกคำแนะนำฉุกเฉินเกี่ยวกับแผ่นดินไหวและอพยพหลายครัวเรือน
นายกรัฐมนตรีฟูมิโอะ คิชิดะซึ่งอยู่ระหว่างการเดินทางกลับจากการเยือนต่างประเทศ ได้สั่งการให้ศูนย์บริหารจัดการวิกฤตของสำนักนายกรัฐมนตรีจัดตั้งทีมรับมือเหตุฉุกเฉินจากเครื่องบินโดยสาร และเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม จังหวัดอิชิกาวะตัดสินใจใช้กฎหมายบรรเทาสาธารณภัยในนครวาจิมะ ซูซุ และโนโตะ
มหาวิทยาลัยเมจิ
มหาวิทยาลัยเมจิ เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนตั้งอยู่ที่จังหวัดโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2424  (ค.ศ. 1881) โดยนักฎหมาย 3 คน คือ ทัตสึโอะ คิชิโมโตะ, โคโซ มิยางิ และ มิซาโอะ ยาชิโระ และตั้งเป็นมหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) มหาวิทยาลัยเมจิเป็นหนึ่งในกลุ่มมหาวิทยาลัยโตเกียว 6 นักร้องที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ เช่น  ยามาชิตะ โทโมฮิซะ (วง News), เคอิจิโร โคยามะ (วง News) เป็นต้น
วิทยาเขตหลักของมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ที่ย่านโอจาโนมิซุ มีชื่อว่าวิทยาเขต สึรูกะได มีนักศึกษาประมาณ 33,000 คน ในทุกปี มหาวิทยาลัยเมจิจะมีการจัดการแข่งขัน รักบี้และเบสบอลกับมหาวิทยาลัยวาเซดะ
สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
ที่ตั้ง
565/5 ถนนสามเสน แขวงดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร 10300
ประวัติสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
1.พล.อ.พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา อาชีวะรับราชการ “ ข้าหลวงประจำจังหวัดนครปฐม ” ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย “ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ ” (ปัจจุบันสิ้นพระชนม์)
2.อำมาตย์เอก พระยาอาชญาจักร (บุญมา โรจนวิภาต) อาชีวะรับราชการ ผู้บังคับบัญชาการเรือนจำกลางบางขวาง (ปัจจุบันถึงแก่อนิจกรรม)
3.รอ.หลวงยุทธกิจพิลาส ร.น. (มี นาคธน) อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย นาวาเอก (ปัจจุบันถึงแก่กรรม)
4.ร.ต.อ. หลวงสัมฤทธิ์สุขุมวาท (สัมฤทธิ์ สุขุมวาท) อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย พลตำรวจโท (ปัจจุบันถึงแก่อนิจกรรม)
5.ร.ท.ชิต นาคธน อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย พลโท
7.ร.ต.อ.ฟุ้ง ระงับภัย อาชีวะรับราชการ (ปัจจุบันถึงแก่กรรม)
8.ร.ต.เนตร พูนวิวัฒน์ อาชีวะรับราชการ (ปัจจุบันถึงแก่กรรม)
9.ร.ต.อนุ ถนัดหัตถกรรม อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย พลตรี (ปัจจุบันถึงแก่กรรม)
11.ร.ต.ท.ประชา (สว่าง) บูรณธนิต อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย พลตำรวจโท
12.ร.ต.เสริม กำจัดแจ่ม อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย สารวัตรกรมศุลกากร
13.นายสุรัต พรหมะเสน อาชีวะค้าขาย
14.นายแก้ว สมรรคกาญจน์ อาชีวะรับราชการ ตำแหน่งราชการครั้งสุดท้าย สารวัตรกรมศุลกากร (ปัจจุบันถึงแก่กรรม)
16.นายไสว คงสายสินธุ อาชีวะค้าขาย
วัตถุประสงค์ในข้อบังคับ
1.      เพื่อส่งเสริม และธำรงรักษาไว้ซึ่ง ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
2.    บำเพ็ญสาธารณประโยชน์ การกุศล และส่งเสริมการศึกษานักเรียนโรงเรียนเบญจมบพิตร หรือโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
3.    พบปะสังสรรค์ แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และให้ความช่วยเหลือต่อกัน ในระหว่างสมาชิกสมาคม
พล.อ.พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ทรงดำรงตำแหน่งนายกสมาคมติดต่อกัน 5 สมัย สมัยละ 1 ปี เมื่อทรงพิจารณาเห็นว่า สมาคมสามารถดำเนินกิจการได้แล้วจึงทรงลาออก
พระยาอาชญาจักร ดำรงตำแหน่งนายกสมาคม 3 สมัย ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483 จึงลาออก
'''น.อ.หลวงยุทธกิจพิลาส ร.น. (มี นาคธน)''' ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมจนถึงสงครามมหาเอเซียบูรพา 8 ธันวาคม พ.ศ. 2483
พ.อ.ชิต นาคธน (ยศขณะนั้น) ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมจนถึงพลโท จึงขอถอนตัว
นายพจน์ ศังขะฤกษ์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมหลายสมัย ต่อมายกเลิกข้อบังคับสมาคม พ.ศ. 2495 ตราข้อบังคับสมาคม พ.ศ. 2510
พล.ท.แสวง เสนาณรงค์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคม 1 สมัย “ ไม่เคยมาประชุม ” กรรมการบริหารปราศจากผู้นำ ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรเริ่มระส่ำระสาย กรรมการบริหารประชุมไม่ครบองค์ ในที่สุดสมาชิกทราบเรื่องไม่พอใจ วิพากษ์วิจารณ์กันว่ากรรมการบริหารหย่อนสมรรถภาพ และเริ่มมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ไม่สนับสนุนสมาคม สภาพของสมาคมอยู่ในแนวโน้มเชิงทรุด ปราศจากรายได้นอกจากเอาดอกเบี้ยธนาคารมาช่วยเหลือโรงเรียน
พล.ต.เฉลิม สุทธิรักษ์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมหลายสมัยจนเป็น พล.ท. และถึงแก่อนิจกรรม ทราบถึงปัญหาสมาชิกไม่ให้ความช่วยเหลือสมาคม พยายามช่วยเหลือกันประคับประคองลดค่าใช้จ่าย และช่วยเหลือโรงเรียนน้อยลงจะช่วยเฉพาะแต่สิ่งที่จำเป็น
พล.ต.อาทิตย์ กำลังเอก (ยศขณะนั้น)ดำรงตำแหน่งนายกสมาคม มวลสมาชิกของสมาคมพากันชื่นชมยินดี และยกย่องกิตติคุณให้สมญานามว่า “ เพชรน้ำหนึ่งฝ่ายทหารของเบญจม ” พล.ต.อาทิตย์ กำลังเอก ดำรงตำแหน่งได้ไม่กี่เดือนก็ขอลาออกโดยมิได้มีเวลาเตรียมการบริหารและแก้ไขให้สมาคม เพราะในช่วงนั้นสถานการณ์ในตำแหน่งหน้าที่อันสำคัญยิ่งที่ต้องรักษาความมั่นคงและความปลอดภัยของประชาชนทั้งประเทศชาติ ไม่เอื้ออำนวยให้สละเวลามาช่วยสมาคมได้เลย
ผลของการเลือกตั้ง นายมนัส สุขสมาน ดำรงตำแหน่งนายกสมาคม คนที่ 10 โดยข้าพเจ้าเป็นผู้เสนอ
ผลการเสนอญัตติ ข้อบังคับสมาคม พ.ศ. 2525 และระเบียบว่าด้วยการประชุมใหญ่ พ.ศ. 2526
ที่ประชุม มีมติรับรองและเห็นชอบด้วยคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์ และแปรญัตติวาระเดียวแล้วให้นำไปจดทะเบียนได้
นโยบายและการบริหาร กำหนดนโยบาย โดยกระจายเป็นโครงการต่างๆ ดังนี้
1.จดทะเบียนข้อบังคับสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร พ.ศ. 2525และระเบียบว่าด้วยการประชุม ใหญ่ พ.ศ. 2525 ได้รับอนุญาตตามเอกสารลำดับที่ จ.๔๐๔ เมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2526
2.จัดงาน “ วันรำลึกพระคุณครู ” ที่ห้องประดิพัทธ์ภูบาล ราชตฤณมัยสมาคม แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ความมุ่งหมายของการจัดงานเพื่อให้ศิษย์ได้มีโอกาสแสดงกตเวทีต่อครูอาจารย์ นักเรียนเก่ารุ่นต่างๆ ได้มีโอกาสพบปะสังสรรค์กัน ในการจัดงานนี้คณะกรรมการบริหานมิได้นำเงินของสมาคมมาใช้จ่ายเลย แต่ได้รับการสนับสนุนจากบุคคลภายนอกและนักเรียนเก่ารุ่นต่างๆ บริจาคเงินบำรุงกิจการสมาคมประมาณ 9๐,๐๐๐ บาท (เก้าหมื่นบาท)
3.ให้ความช่วยเหลือโรงเรียน เกี่ยวกับการเรียนการสอน โดยตั้งร้านจำหน่ายอุปกรณ์เครื่องเขียนเพื่อ อำนวยความสะดวกให้แก่นักเรียน
4.ตั้งวงดนตรีไทยให้โรงเรียน ตามที่โรงเรียนมีความประสงค์
5.สนับสนุนกิจกรรมนอกและในหลักสูตรของโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
6.ได้นำความกราบบังคมทูลขอพระบรมฉายาลักษณ์ พระบรมฉายาลักษณ์สี พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในขนาด 10 นิ้ว คูณ 12 นิ้ว จำนวน 2 พระรูป เพื่อมาประดิษฐาน ณ ที่ทำการสมาคม และได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ ตามหนังสือราชเลขาธิการพระบรมมหาราชวัง กทม.๑๐๒๐๐ ที่ รล. ๑๐๐๔/๙๓๒๘ ลง 10 สิงหาคม พ.ศ. 2527
7.ได้นำความกราบบังคมทูล ขอพระบารมีปกเกล้าฯ ให้ทรงแผ่เมตตาจิต สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตรเพื่อพระราชทานตราแผ่นดิน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นตราประจำแผ่นดินให้เป็นตราสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตรและขอพระเมตตาบารมีโปรดเกล้าฯ ให้สมาคมได้อยู่ “ ในพระบรมราชูปถัมภ์ ” ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้ทรงพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานให้ ตามหนังสือราชเลขาธิการ สำนักพระบรมมหาราชวังที่ รล.๐๐๐๓/๑๔๖๕๒ ลงวันพุธที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2527
อาจกล่าวได้ว่า การที่สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตรได้รับพระราชทานโปรดเกล้าฯ ในครั้งนี้เป็นการได้รับพระราชทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด หาที่เสมอเหมือนมิได้ ในประวัติศาสตร์ขององค์กรอื่นใดที่เคยมีมาแล้วทั้งหมด
ทั้งนี้ เพราะได้รับการอนุเคราะห์เป็นอย่างสูงยิ่ง จาก ม.ล.ทวีสันต์ ลดาวัลย์ ราชเลขาธิการ และ นายเสริมวงศ์ ประโคมสิน ผู้อำนวยการสำนักพระบรมมหาราชวังให้การสนับสนุนอย่างเต็มที่
ในนามสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ขอกราบเรียนว่าจะไม่ลืมพระคุณของท่านทั้งสองไว้ ณ ที่นี้
ต่อจากนั้นนายฐัตย์ ชูศิลป์ เป็นนายกสมาคมอีก 1 สมัย และนายมนัส สุขสมาน ได้รับเลือกเป็นนายกสมาคม สมัยที่ 14 และสมัยที่ 15 จนถึงปัจจุบัน โดยนายกสมาคมมีวาระ 3 ปี
รายพระนามและนาม นายกสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
รายพระนาม และนาม นายกสมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์ตั้งแต่อดีจจนปัจจุบัน
อ้างอิง
เว็บไซต์สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
เฮเลน เคลเลอร์
เฮเลน แอดัมส์ เคลเลอร์ (Helen Adams Keller; พ.ศ. 2423 — พ.ศ. 2511) นักเขียนและนักมนุษยธรรมชาวอเมริกันผู้พิการทั้งตาบอดและหูหนวกตั้งแต่อายุ 19 เดือนจากเจ็บป่วยหนัก เกิดที่เมืองทัสคัมเบีย รัฐแอลบามา แต่โชคดีที่ได้แอนน์ ซัลลิแวน มาเป็นผู้สอนการพูด การอ่านและเขียน และได้กลายเป็นมิตรสนิทซึ่งกันและกันไปตลอดชีวิต
การศึกษา
เฮเลน เคลเลอร์ จบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่วิทยาลัยแรดคลิฟ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับปริญญาเกียรตินิยมในปี พ.ศ. 2447 เมื่ออายุ 24 ปี นับเป็นบัณฑิตที่หูหนวกและตาบอดคนแรกของมหาวิทยาลัย เฮเลนได้กลายเป็นนักปาฐกถาและนักเขียนที่มีชื่อเสียงโดดเด่นระดับโลก ได้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติชื่อ "เรื่องราวชีวิตของฉัน" (The Story of MyLife) พ.ศ. 2445 ซึ่งได้รับการนำไปทำเป็นบทละครเรื่อง "นักทำงานมหัศจรรย์" (The Miracle Worker) เรื่องที่แสดงให้เห็นวิธีการเรียนการสื่อความของเฮเลนทั้งที่มองไม่เห็นและไม่ได้ยิน ในปี พ.ศ. 2502 และได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ใน 3 ปีต่อมา
ด้านการเมือง
เฮเลน เคลเลอร์ ได้ชื่อว่าเป็นนักรณรงค์เพื่อคนพิการที่มีบทบาทสำคัญ รวมทั้งการณรงค์สนับสนุนให้สตรีมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียง ต่อต้านความรุนแรงและการสนับสนุนการคุมกำเนิด ในปี พ.ศ. 2458 ได้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงกำไร "เฮเลนเคลเลอร์สากล" เพื่อป้องกันการตาบอด เฮเลนกับเพื่อนและครูคือ แอนน์ ซัลลิแวน ได้ร่วมเดินทางไปเยือนประเทศต่างๆ 39 ประเทศทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย และได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นหลายครั้งและเป็นที่ชื่นชอบของชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างยิ่ง เฮเลน เคลเลอร์ ได้พบกับประธานาธิบดีทุกคนตั้งแต่โกรเวอร์ คลีฟแลนด์ รวมถึงประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน เป็นเพื่อนกับผู้มีชื่อเสียงอีกหลายคน อาทิ เช่น อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ชาร์ลี แชปลิน และมาร์ค ทเวน
บั้นปลายชีวิต
เรื่องราวของเฮเลนผู้ซึ่งมีความพิการโดยสิ้นเชิงทั้งตาบอดและหูหนวก ได้เป็นที่สนใจสร้างแรงบันดาลใจเป็นอันมากให้กับบุคคลทั่วโลก และยังคงเป็นตัวอย่างที่ดีในด้านความวิริยสาหะแก่คนพิการและคนทั่วไปรุ่นปัจจุบัน
เคราดำ
เอ็ดเวิร์ด ทีช (Edward Teach หรือ Edward Thatch; ประมาณ ค.ศ. 1680 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1718) หรือที่รู้จักกันดี ในชื่อ ไอ้เคราดำ หรือ แบล็คเบียร์ด (Blackbeard) เป็นโจรสลัดชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง ออกปล้นในหมู่เกาะเวสต์อินดีสและชายฝั่งตะวันออกของอาณานิคมในอเมริกาเหนือ ของสหราชอาณาจักร แม้ว่าไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับชีวิตในวัยเด็กของเขา แต่เขาอาจจะเป็นกะลาสีบนเรือส่วนตัว ในช่วงสงครามพระนางแอนน์ ก่อนที่เขาจะตั้งรกรากบนเกาะนิวโพรวิเดนซ์ ของประเทศบาฮามาสซึ่งเป็นฐานของกัปตันเบนจามิน ฮอร์นิโกลด์ซึ่งเป็นลูกเรือของ Teach
ประวัติ
มีประวัติเกี่ยวกับทีชน้อยมาก แต่คาดว่าเกิดที่บริสตอล ประเทศอังกฤษ ประมาณปี ค.ศ.1680 เริ่มเป็นกะลาสีบนเรือส่วนบุคคล ในระหว่างสงครามพระราชินีแอนน์ (Queen Anne's War) หลังจากนั้น ทีชก็เริ่มเป็นโจรสลัด จับเรือค้าขายของฝรั่งเศส แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น ควีน แอนน์ส รีเวนจ์ (Queen Anne's Revenge) อันแสนโด่งดัง พร้อมกับติดตั้งปืนใหญ่อีก 40 กระบอก ทีชมีฉายาว่า "เคราดำ" เนื่องจากเขามักสร้างภาพลักษณ์ตัวเองให้น่ากลัวและพิลึก เช่น ยัดไม้ขีดไฟที่จุดแล้วไว้ใต้หมวกเพื่อขู่ศัตรู ต่อมาทีชสร้างพันธมิตรโจรสลัด โดยใช้เรือ แอนน์ ที่ยึดมาได้ ร่วมกันปิดท่าเรือชาร์ลสตันในเซาท์แคโรไลนา
ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1718 โรเบิร์ต เมย์นาร์ด นายทหารเรือชาวอังกฤษ นำทัพเรือต้อนเรือโจรสลัดของเคราดำจนจนมุม เคราดำตะโกนว่า "ข้ายอมตกลงนรกหมกไหม้ดีกว่ายอมให้เจ้าได้ไปแม้แต่แดงเดียว!" เมย์นาร์ดกระโดดขึ้นเรือและสู้กับเขาจนฆ่าเคราดำได้สำเร็จ จากนั้นก็ตัดศีรษะของเขาแขวนไว้ที่หัวเรือ เป็นการปิดฉากโจรสลัดที่เคลื่อนไหวมากว่า 2 ปี
อ่านเพิ่มเติม
1680 1718
เจฟฟ์ โกลด์บลุม
เจฟฟ์ โกลด์บลุม (Jeff Goldblum) มีชื่อเต็มว่า เจฟฟรีย์ ลินน์ โกลด์บลุม (Jeffrey Lynn Goldblum) เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) ที่เมืองพิทท์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย
ผลงานดัง ๆ ที่สร้างชื่อเสียง ได้แก่
อ้างอิง
1952
กลยุทธ์กวนน้ำจับปลา
กลยุทธ์กวนน้ำจับปลา หรือ หุนเสว่ยออวี๋ (Catch a fish while the water is disturbed; ) เป็นกลยุทธ์ที่มีความหมายถึงการรู้จักฉกฉวยจังหวะที่ศัตรูเกิดความปั่นป่วนภายในกองทัพให้เป็นประโยชน์ แย่งยึดเอาผลประโยชน์นั้นมาเป็นของตน นำกำลังทหารบุกเข้าโจมตีเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ การเอาชัยชนะจากศัตรูโดยอาศัยความปั่นปวนภายในกองทัพ เป็นดุจดั่งพายุฝนที่พัดกระหน่ำในยามค่ำคืน ภูมิประเทศที่ต่ำกว่าก็จักขังน้ำฝนไว้เป็นแอ่ง ธรรมชาติของมนุษย์เมื่อสัมผัสกับไอเย็นและละอองฝนจักเข้าสู่ห้วงนิทรา การเฝ้าระวังเวรยามย่อมหละหลวม กองกำลังป้องแนวสำคัญย่อมเพิกเฉยต่อหน้าที่ ทำให้สามารถบุกเข้าโจมตียึดครองได้โดยง่าย ตัวอย่างการนำเอากลยุทธ์กวนน้ำจับปลาไปใช้ได้แก่อ้วนเสี้ยวที่วางกลอุบายหลอกใช้กองซุนจ้านในการนำกองกำลังทหารบุกร่วมเข้าโจมตียึดเอาเกงจิ๋วจากฮันฮก
ตลาดน้ำอโยธยา
ตลาดน้ำอโยธยา เป็นตลาดน้ำตั้งอยู่ที่ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งอยู่ในบริเวณชุมชนอโยธยา นอกเกาะเมืองอยุธยา ที่เดียวกับปางช้างอโยธยาข้างวัดมเหยงคณ์ มีเนื้อที่ 60 ไร่ ถือเป็นตลาดน้ำที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตลาดเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 โดยเปิดทำการทุกวัน
ตลาดน้ำแบ่งเป็นพื้นที่ส่วนต่าง ๆ ประกอบด้วยร้านค้า 249 ร้าน เรือขายอาหาร 50 ลํา ตลาดนัดชุมชนวิถีไทยมากกว่า 40 ร้าน สินค้ากลุ่มหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ มีการนำชื่ออำเภอทั้งหมดของจังหวัดพระนครศรีอยุธยามาตั้งเป็นอาคารสถานที่ เช่น ตลาดบางซ้ายเป็นตลาดเครื่องจักสาน ตลาดบางบาลเป็นตลาดขนมและของฝาก ตลาดบางปะหันเป็นตลาดที่ขึ้นชื่อของขนมโรตี ตลาดเสนาเป็นตลาดกุ้งสดและปลาเผา เป็นต้น มีกิจกรรมเช่นนั่งเรือชมตลาด แสดงละครอิงประวัติศาสตร์ ให้อาหารปลา ป้อนอาหารแพะและควาย เป็นต้น
บลูธันเดอร์ เฮลิคอปเตอร์สายฟ้า (ซีรีส์โทรทัศน์)
บลูธันเดอร์ เป็นละครโทรทัศน์แนวแอ็กชันจากสหรัฐอเมริกาที่สร้างจากภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอบีซี ตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม ถึง 16 เมษายน ค.ศ. 1984 ซีรีส์โทรทัศน์ชุดนี้ใช้เฮลิคอปเตอร์แบบ Aérospatiale Gazelle ที่ดัดแปลงแล้วและฟิล์มภาพยนตร์จำนวนมากบางส่วนจากภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในปี 1983 นำแสดงโดย James Farentino, Dana Carvey และอดีตผู้เล่นอเมริกันฟุตบอลมืออาชีพ Bubba Smith และ Dick Butkus ซีรีส์นี้ถูกยกเลิกโดยเอบีซี หลังจากได้เรตติ้งต่ำ และมีการสร้างถึงตอนที่สิบเอ็ดก่อนที่ซีรีส์จะถูกยกเลิก
คลองปานามา
คลองปานามา (Canal de Panamá) เป็นคลองเดินเรือสมุทรความยาว 82 กิโลเมตร (51 ไมล์) สร้างขึ้นบริเวณคอคอดปานามาในประเทศปานามา เพื่อเชื่อมมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติกเข้าด้วยกัน ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาที่ต้องไปอ้อมช่องแคบเดรกและแหลมฮอร์น ทางใต้สุดของทวีปอเมริกาใต้ คิดเป็นระยะทางกว่า 22,500 กิโลเมตร ซึ่งมีผลอย่างยิ่งต่อการเดินเรือระหว่างสองมหาสมุทร โดยถูกใช้เป็นเส้นทางเดินเรือหลักสำหรับการค้าทางทะเลระหว่างประเทศ ตั้งแต่เปิดทำการ คลองปานามาประสบความสำเร็จและเป็นกุญแจสำคัญในการขนส่งสินค้าทั่วโลก จำนวนเรือที่ผ่านคลองปานามาเพิ่มขึ้นจาก 1,000 ลำต่อปีในยุคแรกเริ่ม มาเป็น 14,702 ลำต่อปี ในปี ค.ศ. 2008 มีระวางขับน้ำรวมทั้งสิ้น 309.6 ล้านตัน (คิดเป็นประมาณ 40 ลำต่อวัน ประมาณร้อยละ 5 ของเรือบรรทุกสินค้าทั่วโลก)
แนวความคิดในการขุดคลองปานามามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้างครั้งแรกในปี ค.ศ. 1880 โดยบริษัทสัญชาติฝรั่งเศสภายใต้การบริหารของแฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์ แต่ก็ล้มเหลวไป มีคนงานกว่า 21,900 คนเสียชีวิต มักมีสาเหตุจากโรคระบาด (มาลาเรียหรือไข้เหลือง) และดินถล่ม จนกระทั่งสหรัฐอเมริกาเข้ามาดำเนินงานต่อ โดยมีผู้เสียชีวิตราว 5,600 คน จนกระทั่งสามารถเปิดใช้งานได้เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1914 นับเป็นหนึ่งในโครงการวิศวกรรมที่ใหญ่ที่สุดและยากลำบากที่สุดที่เคยมีมา
การเสนอในช่วงแรก
หลักฐานที่มีการอ้างถึงคอคอดในอเมริกากลาง ย้อนไปเมื่อปี ค.ศ. 1524 เมื่อจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และกษัตริย์แห่งสเปนพระองค์หนึ่ง มีพระนามว่า จักรพรรดิชาลส์ที่ 5 ได้ทรงแนะนำว่า การสร้างคลองผ่านปานามาจะสร้างความสะดวกในการเดินเรือสัญจรไปมาระหว่างสเปนกับเปรู รวมไปถึงสร้างความได้เปรียบทางยุทธวิธีเหนือโปรตุเกส ระหว่างการสำรวจโดยคณะสำรวจของพระองค์ระหว่างปี ค.ศ. 1788-1793 โดยอาเลสซันโดร มาลัสปีนา ได้เสนอความเป็นไปได้และวางแผนโครงสร้างของคลอง
อเมริกากลางถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ คือเป็นแผ่นดินที่มีลักษณะแคบ แบ่งโดยมหาสมุทรขนาดใหญ่ 2 มหาสมุทร ความพยายามที่จะเชื่อมการค้าเกิดขึ้นมานานหลายปีแล้วในบริเวณนี้ ในปี ค.ศ. 1698 สกอตแลนด์ได้พยายามเข้ามาตั้งฐานการค้าบริเวณคอคอดปานามา โดยใช้แผนดาริเอน แต่เนื่องจากเงื่อนไขต่าง ๆ ที่ไม่เอื้ออำนวย ในที่สุดก็ได้ออกจากปานามาไปในปี ค.ศ. 1700 และในที่สุดการรถไฟในปานามาก็ได้เกิดขึ้นเพื่อข้ามคอคอดนี้ได้เปิดใช้ในปี ค.ศ. 1855 เส้นทางสัญจรนี้ได้เอื้อหนุนให้การค้ามีความสะดวกขึ้น และเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญของการเลือกสร้างคลองเชื่อมคอคอดปานามาในภายหลัง
ความพยายามก่อสร้างของฝรั่งเศส
การรื้อฟื้นแนวความคิดในเรื่องการเชื่อมทางน้ำต่อกันระหว่างมหาสมุทรทั้ง 2 มหาสมุทรเกิดขึ้นอยู่หลายครั้งหลายครา อย่างทางเชื่อมผ่านนิการากัวก็ได้มีการสำรวจอยู่บ่อยครั้ง รวมทั้งคลองปานามา เองเป็นหนึ่งในสองโครงการขุดคลองที่เคยดำริมาตั้งแต่ยุคสเปนเรืองอำนาจคริสต์ศตวรรษที่ 16 แล้ว จนในที่สุด การประสบความสำเร็จของการสร้างคลองสุเอซ รัฐบาลโคลอมเบียได้ให้สัมปทานกับนักผจญภัยชาวฝรั่งเศสชื่อ ลูเซียง นโปเลียน โบนาปาร์ต ไวส์ ในการขุดคลองซึ่งจะเชื่อมระหว่างสองมหาสมุทรในบริเวณจังหวัดปานามา และเขาได้ขายสัมปทานต่อให้กับบริษัทฝรั่งเศสที่บริหารโดยแฟร์ดีน็อง เดอ แลแซ็ปส์ ซึ่งดำเนินการขุดคลองปานามาในทันที เขาได้เริ่มขุดคลองจากระดับน้ำทะเล (โดยไม่มีประตูกั้นน้ำ) เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1880 บริษัทฝรั่งเศสได้ทำงานอย่างรีบเร่งโดยขาดการศึกษาที่เพียงพอทั้งทางด้านภูมิประเทศและอุทกวิทยา อีกทั้งโรคภัยไข้เจ็บในภูมิอากาศเขตร้อนที่คนงานก่อสร้างคลองต้องเผชิญทั้งโรคไข้เหลืองและมาลาเรีย คร่าชีวิตคนงานเป็นจำนวนมากและทำให้การก่อสร้างไม่คืบหน้าเท่าที่ควร เป็นเหตุให้คนงานต่างหวาดกลัวและหนีกลับฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1883 บริษัทฝรั่งเศสที่ได้สัมปทานไม่สามารถทำงานต่อได้ เนื่องจากโรคภัยไข้เจ็บและความลำบากในการขุดคลองในระดับน้ำทะเล การขาดประสบการณ์ภาคสนามของคนงาน อย่างเช่น การเก็บเครื่องมือที่เจอห่าฝนไม่ดี ทำให้เกิดสนิมจับ แต่ปัญหาหลักคือค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จากโรคภัยไข้เจ็บที่เกิดขึ้น นับจำนวนคนที่เสียชีวิตระหว่างการขุดคลองปานามา (ระหว่างช่วงปี ค.ศ. 1881 - 1889) ได้กว่า 22,000 คน
จากหนังสือ Overthrow ของสตีเฟน คินเซอร์ในปี ค.ศ. 2006 ได้กล่าวไว้ว่าในปี ค.ศ. 1898 หัวหน้าคนหนึ่งในองค์การเกี่ยวกับคลองของฝรั่งเศส คือ ฟีลีป-ชอง บูโน-วารียา ได้จ้างวิลเลียม เนลสัน ครอมเวลล์ เพื่อโกงจากสภาคองเกรสของอเมริกา ที่จะสร้างคลองปานามา ไม่ใช่คลองที่ข้ามจากนิการากัว
การก่อสร้างของสหรัฐอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1902 หลังจากได้มีการผลิตแสตมป์ 10 เซนต์ ชุดนิการากัวในสหรัฐอเมริกา ออกโดยบริษัทอเมริกันแบงก์โน้ต โดยเป็นภาพควันจากภูเขาไฟโมโมตัมโบ ซึ่งตั้งอยู่ห่างราว 160 กิโลเมตรจากสถานที่ที่เป็นแผนเสนอสร้างคลองนิการากัว จากจุดนี้เอง ครอมเวลได้สร้างข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ในนิวยอร์กซัน โดยมีรายงานว่า ภูเขาไฟโมโมตัมโบเกิดระเบิดขึ้นและเกิดแผ่นดินไหว หลังจากนั้นเขาได้ส่งใบปลิวไปพร้อมกับแสตมป์ไปให้กับวุฒิสมาชิก และในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1902 สามวันหลังจากวุฒิสมาชิกได้รับแสตมป์ พวกเขาต่างลงคะแนนให้ปานามาเป็นเส้นทางในการขุดคลองลัด จากการโกงครั้งนี้เอง ครอมเวลล์ได้รับผลประโยชน์ไปราว 8 แสนดอลลาร์สหรัฐ
หลังจากที่บริษัทของนายเดอเลสเซปล้มละลายต้องขายโครงการขุดคลองทอดตลาดไป สหรัฐอเมริกาได้เล็งเห็นถึงความสำคัญในการขุดคลองครั้งนี้ เนื่องจากในตอนที่สหรัฐอเมริกาได้ทำสงครามกับสเปนในปี ค.ศ. 1898 เห็นว่าการเดินทางระหว่างฝั่งตะวันตกกับตะวันออกเป็นเรื่องยุทธศาสตร์ ถ้ามีคลองลัดย่นระยะทางการเดินทางของเรือรบและเรือขนส่งยุทธสัมภาระได้ก็จะเป็นผลดีอย่างยิ่งในการป้องกันประเทศ รัฐบาลจึงเห็นความสำคัญในจุดนี้
สหรัฐอเมริกาภายใต้การนำของทีโอดอร์ รูสเวลต์ได้ครอบครองเครื่องมือรวมถึงอุปกรณ์ขุดเจาะทั้งหมด ได้เริ่มต้นการทำงานเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1904 สิ่งสำคัญประการแรกคือ ได้เริ่มลงมือปราบปรามโรคร้ายที่เป็นอุปสรรคสำคัญในการก่อสร้างคลอง พันเอก วิลเลียม ซี กอร์กัส ได้รับมอบหมายให้ดำเนินการดังกล่าวกอร์กัสได้เริ่มรณรงค์ขจัดยุงชนิดหนึ่งซึ่งเป็นพาหะในการนำโรคไข้เหลืองและมาลาเรีย โดยการขจัดหนองน้ำที่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และขจัดพงหญ้าที่เป็นแหล่งหลบซ่อนตัวของยุงเหล่านั้น ตลอดจนกำจัดหนูซึ่งเป็นพาหะกาฬโรค เขาใช้เวลาในการกำจัดอยู่ 10 ปี รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้ใช้เงินไปประมาณ 20 ล้านดอลลาร์เฉพาะในการปราบปรามโรคเหล่านี้ จนใน ค.ศ. 1914 จึงได้ดำเนินการก่อสร้างคลองนี้ขึ้น โดยสหรัฐอเมริกาตัดสินใจที่จะก่อสร้างคลองที่มีประตูกั้นน้ำเป็นระยะ ๆ แทนที่จะเป็นคลองที่มีระดับน้ำเท่ากับระดับน้ำทะเล และหลังจากได้ตระเตรียมระบบพื้นฐาน ระบบการก่อสร้างของระบบประตูกั้นน้ำของคลองก็เริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง สหรัฐอเมริกาจึงได้ค่อย ๆ เปลี่ยนเครื่องมือของฝรั่งเศสมาใช้เครื่องไม้เครื่องมือขนาดใหญ่สำหรับงานที่ใหญ่ขึ้น
จนในที่สุดวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1914 คลองปานามาก็ได้เปิดใช้อย่างเป็นทางการ ซึ่งเปิดก่อนแผนเดิมคือปี ค.ศ. 1916 โดยเรือขนส่งสินค้าลำแรกที่ผ่านคือ เรือที่ชื่อว่า อันคอน (Ancon) ช่วงที่เปิดใช้เป็นเดือนที่เริ่มสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในยุโรป คลองซึ่งมีความยาวประมาณ 80 กิโลเมตร สามารถย่นระยะการเดินทางระหว่างฝั่งทะเลด้านตะวันตกและตะวันออกของสหรัฐฯ ไปถึง 15,700 กิโลเมตร ส่วนทางด้านผลสุขภาพอนามัยของคนงาน แม้ว่าวิทยาศาสตร์การแพทย์จะพัฒนาขึ้นในช่วงที่ก่อสร้างโดยสหรัฐอเมริกา แต่กระนั้น ก็มีการสูญเสียคนงานไปถึง 5,609 คน ในช่วงปี ค.ศ. 1904–1914 ซึ่งถ้ารวมการสูญเสียชีวิตทั้งหมดในการสร้างคลองปานามานี้ ตกอยู่ที่ราว 27,500 คน
การพัฒนาในภายหลัง
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นประเด็นที่เกิดขึ้น กระตุ้นให้เกิดการสร้างเขื่อนแมดเดนกั้นแม่น้ำชาเกรส เหนือทะเลสาบกาตุน ซึ่งเขื่อนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1935 และได้สร้างทะเลสาบอาลาฮูเอลาที่เป็นเหมือนอ่างเก็บน้ำให้กับตัวคลอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1939 การก่อสร้างได้เริ่มขึ้น และมีการปรับปรุง การขยายประตูน้ำเซตใหม่ของคลองซึ่งกว้างพอที่จะรับน้ำหนักเรือรบอเมริกัน การทำงานส่วนนี้ใช้เวลาหลายปี และการขุดเจาะช่องทางใหม่ก็เสร็จสมบูรณ์ แต่โครงการนี้ก็ถูกยกเลิกไปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังจากสงครามยุติ สหรัฐอเมริกาเข้ามาควบคุมคลองและพื้นที่บริเวณรอบคลอง รัฐบาลปานามาก็เริ่มแสดงความไม่พอใจว่า สนธิสัญญาที่ทำกับสหรัฐอเมริกาโดยมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินและการบริหารงานบริเวณคลองให้สหรัฐอเมริกาเป็นสัญญาที่อยุติธรรม ความสัมพันธ์ระหว่างสหรัฐอเมริกาและปานามาได้เพิ่มความตึงเครียดมากขึ้น ชาวปานามาหลายคนเห็นว่าเขตบริเวณคลองปานามาเป็นของประเทศปานามา กลุ่มนักศึกษาได้เข้ามาประท้วงบริเวณรั้วของเขตบริเวณคลอง และทางสหรัฐอเมริกาก็เสริมกำลังทหารในบริเวณนั้น ชาวปานามาได้ก่อการจลาจลขึ้นในปี ค.ศ. 1964 มีชาวปานามาเสียชีวิต 20 คน และชาวอเมริกัน 4 คน จนกระทั่งการเจรจาได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1974 และได้ลงนามในสนธิสัญญาตอร์ริโฮส–คาร์เตอร์ เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1977 ลงนามโดยประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ แห่งสหรัฐอเมริกา และประธานาธิบดีโอมาร์ ตอร์ริโฮส แห่งปานามา เป็นสัญญาที่ว่าด้วยขั้นตอนการครอบครองคลองให้ชาวปานามาได้เข้ามาควบคุมโดยอิสระยาวนานตราบเท่าที่ปานามารับประกันว่าจะรักษาความเป็นกลาง และยอมให้สหรัฐอเมริกากลับเข้ามาได้ทุกเมื่อ สหรัฐอเมริกาได้ยอมคืนกรรมสิทธิ์ที่ดินบริเวณคลอง ในปี ค.ศ. 1979 ถึงแม้ว่าจะเกิดการโต้แย้งภายในสหรัฐอเมริกามาโดยตลอด สนธิสัญญานี้ก็ได้มีผลให้ปานามาเข้ามาครอบครอง สหรัฐอเมริกาก็ยอมมอบสิทธิในการบริหารคลองปานามาให้กับรัฐบาลปานามาเมื่อเที่ยงวันของวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 ภายใต้การควบคุมขององค์การบริหารคลองปานามา (Panama Canal Authority หรือ ACP)
เส้นทางและองค์ประกอบ
คลองปานามาประกอบด้วยทะเลสาบที่ขุดขึ้น 17 แห่ง และมีหลายจุดขุดเป็นช่องทางการเดินเรือ มีประตูอยู่ 2 จุด ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก
จากทางมหาสมุทรแปซิฟิก ทางเข้าจากอ่าวปานามา ถึงประตูมิราโฟลเรส เป็นประตูน้ำ 2 ส่วน มีระยะทาง 13.2 กิโลเมตร (8.2 ไมล์) จากอ่าวปานามาเมื่อผ่านไปจะลอดสะพานบริดจ์ออฟดิอเมริกาส์ ต่อมาคือประตูมิราโฟลเรส ซึ่งมีกำแพงขนาดราวยาว 1.7 กิโลเมตร (1.1 ไมล์) ขนาบอยู่ จากจุดนี้ระดับน้ำจะสูงขึ้นไปอีก 16.5 เมตร (54 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ถัดมาคือประตูเปโดรมิเกล ซึ่งมีความยาว 1.4 กิโลเมตร (0.8 ไมล์) เป็นจุดสุดท้ายที่มีการยกระดับขึ้นไป โดยยกขึ้นอีก 9.5 เมตร (31 ฟุต) ขึ้นสู่ระดับน้ำของคลอง
ช่องเขาเกลลาร์ดเป็นส่วนที่แยกทวีปอเมริกาออกเป็น 2 ส่วน โดยตัดภูเขากูเลบราเป็นระยะทาง 12.6 กิโลเมตร (7.8 ไมล์) ด้วยระดับความสูง 26 เมตร (85 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล การตัดคลองมีลักษณะโค้ง ปัจจุบันกำลังเพิ่มความกว้างขนาดคลองเพื่อความปลอดภัย
และถัดไปคือลอดสะพานเซนเทนเนียล แล้วจึงเข้าสู่แม่น้ำตามธรรมชาติคือแม่น้ำชาเกรส ตรงช่วงกลางของแม่น้ำมีเขื่อนกาตุน มีฐานเขื่อนกว้าง 8.5 กิโลเมตร (5.3 ไมล์) มียอดเขื่อนกว้าง 30.5 เมตร ถัดมาคือทะเลสาบกาตุน ครอบคลุมพื้นที่ 418.25 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดที่มนุษย์สร้างขึ้น และสุดท้ายประตูกาตุน เป็นประตูน้ำฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก แบ่งเป็นประตูน้ำ 3 ส่วน แต่ละประตูน้ำแบ่งเป็น 2 ช่องทาง ซึ่งแต่ละประตูจะมีความกว้าง 33.5 เมตร ยาว 305 เมตร รถลากจะลากเรือเข้ามาในประตูน้ำ หลังจากนั้นจะทำการปรับระดับน้ำทีละฟุต โดยใช้หลักการแรงดันน้ำจากระดับน้ำที่สูงกว่ายกระดับเรือผ่านประตูน้ำทั้ง 3 ระดับ ให้สูงกว่าระดับน้ำทะเลที่ 26 เมตร
ค่าธรรมเนียม
ค่าธรรมเนียมการใช้คลองปานามากำหนดโดยองค์การบริหารคลองปานามา ราคาขึ้นอยู่กับประเภทของเรือ ขนาดและประเภทของสินค้าที่ขนมากับเรือ
สำหรับเรือขนสินค้า ค่าธรรมเนียมประเมินจากทีอียู (TEU ย่อมาจาก Twenty-foot Equivalent Unit) ซึ่งเป็นขนาดของคอนเทนเนอร์ มีขนาด 20 ฟุต (6 เมตร) x 8 ฟุต (2 เมตร) x 8.5 ฟุต (2.6 เมตร) มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งมีค่าธรรมเนียมอยู่ที่ 54 ดอลลาร์สหรัฐต่อ 1 ทีอียู เรือขนสินค้าที่ใหญ่ที่สุดอาจขนสินค้าได้ถึง 4,400 ทีอียู แต่มีข้อลดหย่อนลดราคาสำหรับเรือเปล่าที่ไม่มีผู้โดยสาร ไม่มีการขนสินค้า
แต่เรือส่วนใหญ่จะจ่ายค่าธรรมเนียมในหน่วย PC/UMS (Panama Canal/Universal Measurement System) ที่ 1 ตันมีค่าเท่ากับ 100 ลูกบาศก์ฟุต (2.8 ลูกบาศก์เมตร) โดยค่าธรรมเนียมในปี 2007 อยู่ที่ 3.26 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน สำหรับ 10,000 ตันแรก และ จ่ายที่ 3.19 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน สำหรับ 10,000 ตันถัดไป และหากเกินกว่านั้นยอดที่เหลือคิดที่ 3.14 ดอลลาร์สหรัฐต่อตัน และราคามีข้อลดหย่อนสำหรับเรือเปล่าเช่นกัน
ส่วนเรือขนาดเล็ก ค่าธรรมเนียมขึ้นอยู่กับความยาว โดยราคา ณ ปี ค.ศ. 2007 อยู่ที่
สำหรับค่าธรรมเนียมที่แพงที่สุดที่มีการบันทึก เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 จากเรือขนสินค้าที่ชื่อว่า Disney Magic จ่ายค่าธรรมเนียมไป 331,200 ดอลลาร์สหรัฐ ส่วนค่าธรรมเนียมที่ถูกที่สุดคือ 36 เซนต์ สำหรับเรือของนักเดินทางชาวอเมริกันที่ชื่อ ริชาร์ด ฮาลลิเบอร์ตัน ในปี ค.ศ. 1928 ส่วนค่าธรรมเนียมเฉลี่ยอยู่ที่ 54,000 ดอลลาร์สหรัฐ
คลองปานามาในปัจจุบัน
90 ปีตั้งแต่เปิดทำการ คลองปานามาก็ประสบความสำเร็จมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าโลกของการขนส่งทางเรือ จะเปลี่ยนแปลงไปบ้างไม่ว่าจะเป็นขนาดของเรือเอง แต่คลองปานามาก็ยังคงเป็นมีความสำคัญในการเชื่อมโยงการค้าขายของตลาดโลก การขนส่งได้เพิ่มจำนวนขึ้นกว่าแต่ก่อน กับค่าใช้จ่ายที่น้อยลง แต่ถึงกระนั้นก็ตาม แนวโน้มของปัญหาต่าง ๆ ก็ยังตามมาด้วย
ประสิทธิภาพและการดูแลรักษา
เคยมีการหวาดกลัวเกี่ยวกับเรื่องประสิทธิภาพและการดูแลรักษา หลังจากที่สหรัฐอเมริกาได้ถอนออกจากปานามา แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ยังไม่ปรากฏเหตุการณ์ใดขึ้นและประสิทธิภาพก็ยังถูกปรับปรุงอย่างต่อเนื่องภายใต้การควบคุมของชาวปานามาเอง CWT (Canal Waters Time) คือเวลาเฉลี่ยที่เรือแต่ละลำใช้ในการเดินทางภายในคลองปานามา รวมถึงเวลาในการรอเรือลำอื่น เป็นปัจจัยวัดของประสิทธิภาพการใช้งาน ซึ่งทางเอซีพีได้รายงานว่า ค่า CWT นี้ลดลงและเอซีพียังรายงานว่า อุบัติเหตุที่เกิดภายในคลองเกิดขึ้นไม่บ่อยครั้ง
การเพิ่มจำนวนขึ้นของการส่งออกจากเอเชีย ที่ขึ้นฝั่งทางท่าเรือชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ได้ใช้เส้นทางผ่านคลองปานามาไปทางฝั่งตะวันออก จำนวนเรือขนส่งในปีงบประมาณของ ค.ศ. 1999 อยู่ที่ 14,336 ลำ และตกลงไปอยู่ที่ 13,154 ในปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากปัจจัยทางเศรษฐกิจโลกในช่วงนั้น แต่ก็ได้กลับขึ้นมาอีกครั้งที่ 14,194 ในปี ค.ศ. 2006 (นับตั้งแต่เดือน ตุลาคม ถึง กันยายน) และขนาดของเรือและจำนวนเรือขนาดใหญ่ก็ได้เพิ่มเป็น 2 เท่า ซึ่งถ้านับความจุทั้งหมดแล้วเพิ่มจาก 227.9 ล้าน PC/UMS ในปี ค.ศ. 1999 ขึ้นไปที่ 296.0 PC/UMS ในปี ค.ศ. 2006 นี่เป็นการแสดงให้เห็นถึงการเจริญเติบโตโดยรวมของคลอง ถึงแม้ว่าจำนวนเรือจะลดลง คลองปานามาเคยมีสถิติรองรับการจราจรมากที่สุดวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2006 ที่ 1,070,023 PC/UMS ซึ่งทำลายสถิติก่อนหน้านี้ที่ 1,005,551 PC/UMS ของวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2004
คณะบริหารของคลองปานามาลงทุนเงินเกือบ 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อขยายความกว้างของคลองและทำให้คลองทันสมัยขึ้น โดยมีจุดประสงค์เพิ่มการสัญจรขึ้นอีก 20% ฝ่ายบริหารได้ตั้งเป้าการปรับปรุงหลัก ได้แก่ การขยายขนาดความกว้างคลอง การทำคลองเป็นทางตรงในช่วงช่องเขาเกลลาร์ด การขุดทะเลสาบกาตุนให้ลึกลง เพื่อลดข้อจำกัดของปริมาณน้ำและการขุดทางเข้าทั้งทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและแปซิฟิกให้ลึกลง เพื่อรองรับขนาดเรือบรรทุกขนาดใหญ่ โดยได้ดำเนินการสั่งซื้อเรือขุดเจาะใหม่และเรือดูดเลน รวมถึงเพิ่มกองทัพเรือโยงอีก 20% นอกจากนั้นการปรับปรุงยังรวมถึงการดำเนินการเกี่ยวกับเครื่องกลในคลอง เช่น การปรับปรุงและเพิ่มเครื่องของเรือโยง การแทนที่รางเคลื่อนมากกว่า 16 กิโลเมตร และการปรับปรุงเครื่องควบคุมสำหรับประตูกั้นน้ำเครื่องใหม่ ทำให้ระบบการจัดการมีประสิทธิภาพมากขึ้น
การถอนตัวไปของสหรัฐอเมริกานั้น ได้อนุญาตให้ปานามาขายยอดส่วนเกินจากการผลิตพลังงานไฟฟ้าของเขื่อน ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นข้อห้ามของรัฐบาลสหรัฐฯ ซึ่งคลองปานามาใช้พลังงานไฟฟ้าเพียง 25% จากการผลิตของโรงงานพลังงานไฟฟ้า
การรองรับ
อย่างไรก็ตามการรองรับที่เพิ่มขึ้นอย่างมีประสิทธิภาพ คลองปานามาก็คาดการณ์ว่าความจุนี้ใกล้การรองรับที่สูงที่สุดของคลองแล้ว นอกจากนั้นความยุ่งยากของขนาดความใหญ่ของเรือที่เดินผ่านเข้ามาก็เพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน ซึ่งอาจมีผลให้จำนวนของการเรือที่เข้ามาอาจลดลงไปด้วย แม้ว่าสินค้าที่บรรทุกจะเพิ่มขึ้น และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม คลองปานามาก็ยังคงเดินหน้าให้บริการกับเรือสินค้าจากทั่วทุกมุมโลก และขยับขยายการเพิ่มขึ้นที่มีตามมาในอนาคต
คู่แข่ง
ถึงแม้ว่าจะได้เปรียบทางด้านธุรกิจมาโดยตลอดหลาย ๆ ปี แต่คลองปานามาก็ต้องพบกว่าคู่แข่งที่เพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการหาความเป็นไปได้ในการขุดคลองใหม่ผ่านโคลอมเบีย เม็กซิโก หรือในนิการากัว ที่สามารถจะทำได้และเสียงวิจารณ์ที่มุ่งประเด็นไปในแผนการปรับขึ้นราคาค่าธรรมเนียม คำแนะนำที่คลองสุเอซอาจเป็นทางเลือกในการขนส่งสินค้าจากเอเชียไปชายฝั่งตะวันออกของอเมริกา ถึงอย่างไรก็ตามความต้องการที่จะใช้คลองปานามาก็ยังคงมีแนวโน้มมากขึ้นไปอีก
อัตราการละลายของน้ำแข็งในทะเลอาร์กติกเป็นสิ่งที่นำไปสู่การพิจารณาถึงเส้นทางผ่านทางใหม่ที่อาจสามารถใช้ได้ในอนาคต เส้นทางนี้ร่นระยะทางได้ถึง 9,300 กิโลเมตร (5,800 ไมล์) จากเอเชียสู่ยุโรป เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้เส้นทางคลองปานามา นี่เป็นจุดเด่นของเส้นทางนี้ หากแต่ยังไม่ทราบว่าเมื่อใดเส้นทางฝั่งตะวันตกจะเปิดตัวโดยสมบูรณ์ และได้นำไปสู่การถกเถียงระหว่างประเทศ ทางด้านแคนาดาอ้างสิทธิเต็มที่เหนือเส้นทางเดินเรือฝั่งตะวันตกที่ผ่านอาณาเขตของประเทศ แต่การอ้างดังกล่าวก็ได้รับการโต้เถียงจากสหรัฐอเมริกาและสหภาพยุโรปซึ่งแย้งว่า เส้นทางใหม่นั้นควรจะเป็นประโยชน์ของนานาชาติที่ใครจะเดินเรือผ่านก็ได้
ประเด็นเกี่ยวกับน้ำ
ปัญหาสำคัญคือการลดลงของน้ำในทะเลสาบกาตุน สาเหตุใหญ่จากการลดจำนวนของต้นไม้ จำนวนน้ำจืด 202,000 ลูกบาศก์เมตร ได้ระบายลงสู่ทะเลทางประตูน้ำทุก ๆ ครั้งที่เรือผ่านเข้ามาในคลอง และถึงแม้ว่าฝนประจำปีจะตกอย่างเพียงพอที่จะเติมน้ำที่ใช้ในคลอง ฝนที่ตกประจำปีนั้นหมายถึงว่าน้ำนั้นจะต้องกักเก็บไว้ใช้สำหรับฤดูกาลถัดไปด้วย และถึงแม้ว่าทะเลสาบกาตุนจะสามารถกักเก็บน้ำนี้ได้ ป่าในเขตร้อนก็ทำหน้าที่ดูดซับฝนนี้ และจะปล่อยลงสู่ทะเลสาบ การลดลงของต้นไม้นี้เอง ทำให้ฝนที่ตกลงในป่าที่ถูกทำลายไหลลงทะเลสาบอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นจำนวนที่มากเกินไปทำให้ล้นไปในมหาสมุทร ผลคือน้ำไม่เพียงพอในหน้าแล้ง เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำเล็กน้อยที่ไหลเติมเข้ามาในทะเลสาบ ต้นไม้ที่หายไปเป็นเหตุให้ดินโคลนกัดเซาะไปได้จากทะเลสาบกาตุนและจะสะสมที่ใต้ทะเลสาบ เป็นการลดปริมาตรน้ำ
อนาคต
ด้วยความต้องการที่เพิ่มมากขึ้น คลองปานามาก็ยังคงอยู่ตำแหน่งที่สำคัญของโลกแห่งการขนส่งสินค้าในอนาคต อย่างไรก็ตามการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบการขนส่งสินค้า อย่างเช่น จำนวนของเรือขนาดใหญ่ที่มีผลต่อยอดกำไรของคลอง มีการคาดการณ์ไว้ว่าในปี 2011 37% ของเรือขนส่งสินค้าจะใหญ่เกินไปสำหรับคลองปานามาในปัจจุบัน และต่อจากนี้ไปความผิดพลาดจะขยายมากขึ้นมีผลให้สูญเสียการครองตลาดไป ยอดความจุสูงสุดของคลองนี้ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย อยู่ที่ประมาณ 330-340 PC/UMS ตันต่อปี และมีการคาดการณ์ว่าตัวเลขนี้จะถึงในปี 2009 และ 2012 และกว่า 50% ของเรือมีความกว้างสูงสุดของประตูน้ำในปัจจุบันแล้ว
แผนการขยับขยายนั้นคล้ายกับประตูน้ำที่ 3 ที่สร้างขึ้นในปี 1939 เป็นการเพิ่มจำนวนการสัญจรในคลองและความสามารถที่จะรองรับเรือที่ใหญ่ขึ้นได้ถูกนำมาพิจารณาอยู่หลายครั้ง แผนการนี้ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลของปานามา ซึ่งการเสนอการขยายคลองนี้ก็ได้ผ่านประชามติด้วยเสียงประมาณ 80% สนับสนุนเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2006
การขยับขยาย
แผนในปัจจุบันคือการสร้างช่องทางเดินเรือ ขนานไปกับ 2 ช่องทางเดิม จุดแรกทางทิศตะวันออกตรงบริเวณประตูกาตุน อีกที่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประตูมิราโฟลเรส ทั้ง 2 เพื่อรองรับช่องทางนั้น ๆ ในระดับที่สูงขึ้นไปจากระดับของมหาสมุทร ตรงเข้าสู่ทะเลสาบกาตุนและบริเวณมิราโฟลเรส/เปโดรมิเกล ที่ยังไม่ได้มีการสร้างประตูใหม่นี้จะมีการเพิ่มประตูเลื่อน เพิ่มความปลอดภัยเป็น 2 เท่า มีความยาว 427 เมตร (1,400 ฟุต) กว้าง 55 เมตร (180 ฟุต) ลึก 18.3 เมตร (60 ฟุต) สามารถรองรับเรือที่มีความกว้างได้ถึง 49 เมตร (160 ฟุต) มีความยาวรวมทั้งหมด 366 เมตร (1,200 ฟุต) ซึ่งหมายถึงเรือขนส่งสินค้าสามารถขนสินค้าได้ถึง 12,000 TEU
ประตูแห่งใหม่นี้ที่รองรับเส้นทางใหม่ ที่เส้นทางมิราโฟลเรสมีความยาว 6.2 กิโลเมตร (3.8 ไมล์) จากประตูสู่ช่องเขาเกลลาร์ด เลี่ยงทางออกทะเลสาบมิราโฟลเรส เส้นทางดังกล่าวกว้าง 218 เมตร (715 ฟุต) เพื่อต้องการรอบรับเรือขนาดใหญ่ที่สุดที่เดินทางสู่ช่องทาง ส่วนช่องเขาเกลลาร์ดก็จะทำการขยับขยายให้กว้างขึ้นไม่ต่ำกว่า 280 เมตร (918 ฟุต) ในทางตรงและในส่วนทางโค้งจะปรับให้กว้างไม่ต่ำกว่า 366 เมตร (1,200 ฟุต) ระดับสูงสุดของทะเลสาบกาตุนจะทำให้สูงจากระดับอ้างอิง 26.7 เมตร (87.5 ฟุต) ถึง 27.1 เมตร (89 ฟุต)
ประตูแต่ละแห่งกับอ่างเก็บน้ำทั้ง 9 แห่ง (3 แห่งต่อประตู) อ่างเก็บน้ำจะมีความขนาดเฉลี่ย กว้าง 70 เมตร (230 ฟุต) ยาว 430 เมตร (1,410 ฟุต) และ ลึก 5.50 เมตร (18 ฟุต) อ่างเก็บน้ำจะใช้น้ำ 60% ในการเข้ามาแต่ละครั้งของเรือและจะนำกลับมาใช้ใหม่ได้ แต่ประตูแห่งใหม่จะใช้น้ำน้อยกว่า 7% ในแต่ละเที่ยว การขุดทะเลสาบกาตุนให้ลึกลงและการเพิ่มจำนวนน้ำมากขึ้นจะช่วยให้มีการกักเก็บน้ำที่มีจำเป็นในการใช้งานซึ่งการขยับขยายนี้ก็ยังช่วยให้ไม่ต้องมีการขุดอ่างเก็บน้ำแห่งใหม่เพิ่มขึ้นอีกด้วย
ค่าใช้จ่ายสำหรับโครงการนี้โดยประมาณอยู่ที่ 5.25 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โครงการนี้ออกแบบมาเพื่อตั้งเป้าไว้ว่าจะรองรับการเจริญเติบโตของเส้นทางสัญจรได้จาก 280 ล้าน PC/UMS ในปี ค.ศ. 2005 ไปเป็น เกือบ 510 ล้าน PC/UMS ในปี ค.ศ. 2025 และน่าจะมีความสามารถในการรองรับได้ 600 ล้าน PC/UMS ต่อปี ส่วนค่าธรรมเนียมอยู่ระหว่างการคิดคำนวณโดยคำนวณจากขนาดของเรือแต่ไม่ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งการใช้ประตู
ประตูแห่งใหม่คาดว่าจะเปิดใช้ในปี ค.ศ. 2015 ประตูในปัจจุบันซึ่งมีอายุร่วมร้อยปีแล้ว จะมีการปรับปรุงครั้งใหญ่และดำเนินการอย่างต่อไปอย่างไม่มีกำหนด จากบทความเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ในนิตยสารป็อปปูลาร์เมคานิกส์ อธิบายไว้ว่า แผนของคลองปานามาจะมุ่งไปที่ด้านวิศวกรรมในการขยับขยายโครงการ
เดือนกันยายน ค.ศ. 2007 ได้มีการเริ่มต้นการขยับขยายคลอง โดยมีคนงานชาวปานามานับพันจากปาราอีโซ กรุงปานามาซิตี ร่วมกันระเบิดภูเขา อย่างไรก็ตามได้เกิดความเสียหายมีคนงานเสียชีวิต ในขณะที่รถบรรทุกชนเข้ากับเสาไฟฟ้าแรงสูง ช่วงแรกของโครงการจะทำการขุดแห้งคูกว้าง 218 เมตร (715 ฟุต) ให้เชื่อมต่อกับช่องเขากูเลบรากับชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก ได้ทำการขุดหิน 47 ล้านลูกบาศก์เมตร และได้ดำเนินงานด้วยเงิน 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในการสร้างประตูแห่งใหม่และจะเริ่มปลายปี 2007 นี้
วันรำลึกกษัตริย์หุ่ง
วันรำลึกกษัตริย์หุ่ง หรือ เทศกาลศาลเจ้าหุ่ง (Giỗ Tổ Hùng Vương หรือ Lễ hội đền Hùng) เป็นเทศกาลของเวียดนามที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 11 ของเดือน 3 ทางจันทรคติ เพื่อเฉลิมพระเกียรติกษัตริย์หุ่ง (Hùng Vương) วันเทศกาลหลักคือวันที่ 10 ของเดือน ได้รับการประกาศให้เป็นประจำชาติในเวียดนามตั้งแต่ พ.ศ. 2550
แม้ว่าชื่ออย่างเป็นทางการคือ วันครบรอบวันสวรรคตของกษัตริย์หุ่ง (Giỗ Tổ Hùng Vương) เทศกาลนี้ไม่ได้ระบุวันสวรรคตพระองค์ใดโดยเฉพาะ
พิธีสำคัญ
พิธีมีขึ้นหลายวัน แต่วันที่ 10 ของเดือนถือว่าเป็นวันสำคัญที่สุด ขบวนแห่จะเริ่มต้นที่ตีนเขาและหยุดที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ ระหว่างทางทุกแห่ง จนถึงศาลเจ้าบนเขา ที่นี่ผู้แสวงบุญจะจุดธูปไหว้บรรพบุรุษและสวดมนต์
รอมคอมแสนหวานของคู่นักเขียน
รอมคอมแสนหวานของคู่นักเขียน หรือ โอโตนาริ นิ กิงงะ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยกิโดะ อามางากูเระ ตีพิมพ์ในนิตยสารกูด! อาฟเตอร์นูน นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน ออกอากาศในเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 และละครโทรทัศน์ดัดแปลงออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566
โช กว็อน
โช กว็อน (เกิด 28 สิงหาคม 2532) เป็นสมาชิกวงทูเอเอ็ม
นางงามจักรวาล 1970
ผู้เข้าประกวด
มี 64 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
วิทยากร เชียงกูล
รองศาสตราจารย์ วิทยากร เชียงกูล เกิดเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี คณบดีกิตติคุณและอดีตคณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต เรียนจบชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2512 และปริญญาโท จากสถาบันศึกษาสังคม เมืองเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เป็นผู้เขียนบทกลอน "เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน" เมื่อ พ.ศ. 2511 ซึ่งมีท่อนติดปากว่า "ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ม ฉันจึง มาหา ความหมาย ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว" บทกลอนนี้ได้กลายเป็นข้อเขียนหนึ่งในหลายชิ้น ที่มีอิทธพลต่อการเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษาในช่วงนั้น ซึ่งต่อมาได้พัฒนาไปสู่การเรียกร้องประชาธิปไตย ในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 และ เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519
การทำงาน
งานประจำที่เคยทำคือ กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช, นักเศรษฐศาสตร์ ฝ่ายวิจัยและวางแผน ที่ธนาคารกรุงเทพ, อาจารย์คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, นักเศรษฐศาสตร์ฝ่ายวิจัย ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ, ผู้ชำนาญการคณะกรรมาธิการ การคลังฯ ประจำรัฐสภา, รองอธิการบดี คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ และคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต, ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
มีผลงานเขียนและแปลมาแล้วประมาณ 50 เล่ม ที่เป็นบันเทิงคดี ก็มีเรื่อง ฝันของ เด็กชายชาวนา และฤดูใบไม้ผลิจักต้องมาถึง นอกจากนั้น เป็นงานประเภทบทความ และการ วิเคราะห์เชิงวิชาการ เช่น เราจะไปทางไหนกัน ปัญหาพื้นฐานของประเทศด้อยพัฒนา แนวคิด ใหม่ทางการศึกษา ปัญหาพื้นฐานของชาวนาไทย การพัฒนาทุนนิยมในประเทศไทย ปัญญาชน กับการเปลี่ยนแปลงสังคม ทางออกการเมืองไทย ศึกษาบทบาทและความคิดของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช กุหลาบ สายประดิษฐ์ และ ส. ศิวรักษ์ วิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลง สังคมไทย การกอบกู้ฟื้นฟูชาติจากพันธนาการของ IMF
ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์และคณบดีกิตติคุณวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต ได้รับรางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2541
ตราสุริยมณฑล
ตราประจำตระกูลบุนนาค ตราสุริยมณฑล และตราจันทรมณฑล เป็นตราประจำสกุลบุนนาค ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานตราสุริยมณฑลแก่ สมเด็จเจ้าพระยามหาประยูรวงศ์ และพระราชทานตราจันทรมณฑลแก่ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ
อติรุจ สิงหอำพล
อติรุจ สิงหอำพล ชื่อเล่น นัท (เกิดวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดง และพิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดช่อง 7HD ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ
อติรุจ สิงหอำพล ชื่อเล่น นัท เกิดที่อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2529 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนกาญจนาภิเษกวิทยาลัย ชัยภูมิ ที่จังหวัดชัยภูมิ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
เริ่มมีผลงานเมื่อปี 2549 ผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่อง พลิกดินสู่ดาว รับบท ปยุทธ ต่อด้วยแสดงละครจักรๆ วงศ์เรื่อง เกราะกายสิทธิ์ รับบท ไอศูรย์ จากนั้นก็มีผลงานตามมามากมายไม่ว่าจะเป็นแสดงมิวสิกวีดีโอ แสดงภาพยนตร์ และงานพิธีกรชื่อดังต่างๆมากมาย
วงศ์ปลาซักเกอร์
วงศ์ปลาซักเกอร์ (Sucker, Armored catfish) เป็นปลาที่มีวงศ์ใหญ่มากชนิดหนึ่งในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ มีรูปร่างโดยรวมคือ หัวโต ตาเล็ก มีจุดเด่นคือ ปากขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านล่างที่สามารถเกาะหรือดูดกับวัสดุต่าง ๆ ในน้ำได้ มีลำตัวแข็งและหยาบกร้านดูเหมือนมีเกล็ด แต่ความเป็นจริงแล้ว นั่นคือ ผิวหนังที่พัฒนาจนแข็ง ครีบหลังและครีบหางมีขนาดใหญ่ มีหนวดสั้น บางชนิดไม่มีครีบไขมัน ที่มีครีบไขมันจะมีเงี่ยงแข็งหนึ่งอันอยู่หน้าครีบ มีลำไส้ยาว มีกระดูกสันหลัง 23-38 ข้อ หากินตามพื้นน้ำ โดยกินซากพืชซากสัตว์และสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ เป็นอาหาร ใช้ชื่อวงศ์ว่า Loricariidae (/ลอ-ริ-คา-ริ-ดี/)
ตัวผู้จะมีเงี่ยงแหลมยื่นออกมาเห็นได้ชัดบริเวณข้างส่วนหัวและครีบอก เรียกว่า odontodes ในขณะที่ตัวเมียท้องจะอูมกว่า
เป็นปลาที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นปลาสวยงาม เช่น ปลาซักเกอร์ธรรมดา (Hypostomus plecostomus) ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาที่เก็บเศษอาหารที่ปลาอื่นกินเหลือ จนได้อีกชื่อนึงว่า "ปลาเทศบาล" และหลายชนิดก็มีสีสันและรูปร่างที่แปลกตา เช่น ปลาซักเกอร์พานากิ้วลาย (Panaque nigrolineatus), ปลาซักเกอร์บลูพานากิ้ว (Baryancistrus beggini), ปลาซักเกอร์ม้าลาย (Hypancistrus zebra) เป็นต้น ซึ่งผู้ที่นิยมเลี้ยงจะเลี้ยงเพื่อเป็นความสวยงาม
การตอบสนองโดยสู้หรือหนี
การตอบสนองโดยสู้หรือหนี หรือ การตอบสนองแบบสู้หรือหนี (fight-or-flight response, hyperarousal, acute stress response) เป็นปฏิกิริยาทางสรีรภาพที่เกิดตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่รู้สึกว่าเป็นอันตราย เสี่ยงต่อถูกทำร้าย หรือเสี่ยงต่อชีวิต โดยมี ศ. นพ. วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกล่าวถึงไอเดียนี้เป็นคนแรกในปี พ.ศ. 2472 ทฤษฎีของเขาแสดงว่า สัตว์ (และมนุษย์) มีปฏิกิริยาต่อภัยด้วยการทำงานในระบบประสาทซิมพาเทติก ซึ่งช่วยเตรียมสัตว์ให้สู้หรือหนี
วงศ์ปลาซักเกอร์
สำหรับปลาซักเกอร์ธรรมดาแล้ว เป็นปลาที่มีความอดทนมากในการที่อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้ จึงสามารถทนกับสภาพแวดล้อมทางน้ำของประเทศไทยได้เป็นอย่างดี ปัจจุบันกรมประมงได้ประกาศให้เป็นปลาที่ต้องห้าม ทั้งนี้เนื่องจากปัญหาที่มันแพร่พันธุ์ในแหล่งน้ำธรรมชาติมากจนเกินไปจนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่คุกคามสัตว์น้ำพื้นเมือง
การตอบสนองโดยสู้หรือหนี
โดยเฉพาะก็คือ สมองส่วน adrenal medulla ซึ่งเป็นส่วนของต่อมหมวกไตจะสร้างปฏิกิริยาลูกโซ่ทางฮอร์โมนมีผลเป็นการหลั่งสารประกอบอินทรีย์แบบโมโนอะมีนคือ catecholamines โดยเฉพาะนอร์เอพิเนฟรินและอีพิเนฟริน (คือ อะดรีนาลีน) นอกจากนั้นแล้ว ฮอร์โมนเพศหญิงหลักคือเอสโตรเจน ฮอร์โมนเพศชายหลักคือเทสโทสเตอโรน และฮอร์โมนที่หลั่งเมื่อเครียดคือคอร์ติซอล กับทั้งสารสื่อประสาทโดพามีนและเซโรโทนิน ก็ยังมีอิทธิพลต่อการตอบสนองต่อความเครียดของสัตว์อีกด้วย
วงศ์ปลาซักเกอร์
สำหรับชื่อสามัญในภาษาอังกฤษแล้ว ยังเรียกปลาในวงศ์นี้อีกว่า "เพลโก" (Pleco) หรือ "แอลจี อีตเตอร์" (Algae eater) เป็นต้น
การตอบสนองโดยสู้หรือหนี
การตอบสนองเช่นนี้รู้แล้วว่าเป็นระยะแรกของกลุ่มอาการปรับตัวทั่วไป (General Adaptation Syndrome) ที่ควบคุมการตอบสนองต่อความเครียดของสัตว์มีกระดูกสันหลังและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ