cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
ชีวิตนักร้อง
เพลงที่สำคัญก็คือ "เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง" ซึ่งเพลงนี้ครูพยงค์ มุกดา ตั้งใจประพันธ์ให้เธอร้องโดยเฉพาะ เมื่อได้ฟังเธอขับร้องเพลงที่ไนท์คลับ ตามความแนะนำของสุเทพ วงศ์กำแหง เลยเป็นที่มาของบทเพลงประจำตัวของเธอจนกระทั่งปัจจุบัน
ต่อมา ครูเอื้อ สุนทรสนาน ได้เรียกให้เธอกลับมาบันทึกแผ่นเสียงเพลงคู่ชุด "ดำเนินทราย" ของห้างเมโทรเทปและแผ่นเสียง ของ วรชัย ธรรมสังคีติ ในปี พ.ศ. 2522 ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากเช่นเดิม
เธอมีผลงานบันทึกแผ่นเสียงมากกว่า 2,000 เพลง และมีเพลงที่ได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากอาทิ "หลานย่าโม", "เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง", "กังหันสวาท", "แม่สอดสะอื้น", "แฟนซีชีวิต", "คนหน้าเดิม", "เธอคือดวงใจ", "ช่างเขาเถิดนะหัวใจ", "ชีวิตคนเศร้า", "สตรีที่โลกลืม", "วาสนาคนจน", "เฉือนหัวใจ", "โจโจ้ซัง", "นักรบชายแดน", "ใจหวนครวญรำพัน", "ยากจะหักใจลืม" เป็นต้น ปัจจุบันเธอยังคงร้องเพลงให้กับงานคอนเสิร์ตการกุศลต่าง ๆ และยังทำงานให้กับสมาคมนักร้องแห่งประเทศไทย สมาคมดนตรีแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และองค์กรสำคัญต่าง ๆ
ทีวีบูรพา
แผนผังองค์กรของบริษัท
ทีวี บูรพา เป็นบริษัทที่มีขนาดเล็ก จึงแบ่งเป็นฝ่ายต่างๆไม่มาก โดยแบ่งออกเป็น 2 ฝ่ายใหญ่ๆก็คือ ฝ่ายบริหาร และ ฝ่ายผลิต ซึ่งฝ่ายบริหารก็จะประกอบไปด้วย กรรมการผู้จัดการ รองกรรมการผู้จัดการ และผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ และฝ่ายผลิต โดยแบ่งเป็นฝ่ายผลิตของแต่ละรายการ ได้แก่ รายการคนค้นคน รายการกบนอกกะลา รายการจุดเปลี่ยน รายการแผ่นดินไท รายการพลเมืองเด็ก ฯลฯ และ 1 นิตยสารคือ นิตยสาร ค.ฅน นอกนั้นก็คือ ฝ่ายธุรกิจ (Business) ฝ่ายบัญชี ธุรการ การเงิน และฝ่ายบุคคล รวมอยู่ด้วยกันหรือที่เรียกว่า Max office
รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
ชีวิตครอบครัว
สมรสกับ พลตำรวจเอก จรัส เพ็งเจริญ อดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ ซึ่งถึงแก่อนิจกรรมเมื่อปี พ.ศ. 2539 หลังจากครองคู่กันมา 24 ปี มีบุตรสาวเพียงคนเดียวคือ
ทีวีบูรพา
ผู้ดำเนินรายการในปัจจุบัน
พิธีกรเปิดรายการและพิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน (2546 - ปัจจุบัน), อดีตพิธีกรเปิดรายการ หลุมดำ (2548 - 2550), ผู้มาเยือน (2550) และ จุดเปลี่ยน (กุมภาพันธ์ 2550 - ธันวาคม 2551) พิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (2547 - ปัจจุบัน) ,อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน (2546 - 2547) พิธีกรภาคสนาม รายการกบนอกกะลา (สิงหาคม 2550 - พฤษภาคม 2552, สิงหาคม 2553 - ปัจจุบัน) ,อดีตพิธีกรรายการ คิดข้ามเมฆ (กุมภาพันธ์ 2552 - ธันวาคม 2552) พิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน ,อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ แผ่นดินเดียวกัน บ้านฉัน บ้านเธอ (2551) และ อดีตพิธีกรภาคสนาม พลเมืองเด็ก (2551) พิธีกรภาคสนาม รายการกบนอกกะลา อดีตพิธีกร รายการ หม้อข้าวหม้อแกง (2554) ,อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ สนุกยกครัว (2553) พิธีกรภาคสนาม รายการ กระบี่มือหนึ่ง (กันยายน 2553 - ปัจจุบัน) พิธีกรรายการ อาโนเวชั่น สิ่งประดิษฐ์ อาทิตย์อุทัย (5 กันยายน 2558 - ปัจจุบัน) อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (เมษายน 2552 - ธันวาคม 2555), พิธีกรสตูดิโอรายการ กระบี่มือหนึ่ง (กันยายน 2553 - ธันวาคม 2555) อดีตพิธีกรรายการหลงเทศกาลโลก (7 กุมภาพันธ์ 2558 - 29 สิงหาคม 2558) พิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (กุมภาพันธ์ 2552 - กรกฎาคม 2556, กุมภาพันธ์ 2558 - ปัจจุบัน)
รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
เพลง
เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง, หลานย่าโม, คนหน้าเดิม, กังหันสวาท, โจโจ้ซัง, ชีวิตคนเศร้า, ช่างเขาเถอะนะหัวใจ, แม่สอดสะอื้น, บัวขาว, สามหัวใจ, สตรีที่โลกลืม, วาสนาคนจน, ทับนางรอ, ยากจะหักใจลืม, พัทยาลาก่อน, แฟนซีชีวิต, คุณรักฉันน้อย, เธอคือดวงใจ, คอยพี่, แดนดอกเอื้อง, ดอกเอื้องดอย, ในมือมาร, แบ่งเวลาไปหาฉันบ้าง เป็นต้น
ทีวีบูรพา
ผู้ดำเนินรายการในอดีต
อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา(2548 - เมษายน 2550), แผ่นดินเดียวกัน บ้านฉัน บ้านเธอ (กันยายน 2550 - มิถุนายน 2551) พิธีกรเปิดรายการ สนุกยกครัว (2553) และ พลเมืองเด็ก (สิงหาคม 2551 - 2552) พิธีกรรายการ หม้อข้าวหม้อแกง (2554) ,อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (2547 - 2552), พิธีกรเปิดรายการ แผ่นดินเดียวกัน บ้านฉัน บ้านเธอ (กันยายน 2550 - มิถุนายน 2551) และ พิธีกรเปิดรายการ พลเมืองเด็ก (สิงหาคม 2551 - 2552) ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการ สาระพันธุ์สัตว์ ทางช่องไทยรัฐทีวี อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ แผ่นดินเดียวกัน บ้านฉัน บ้านเธอ (2551), จุดเปลี่ยน (2550) และ กบนอกกะลาวาไรตี้ (2553) อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (สิงหาคม 2550 - มกราคม 2552) อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (2549 - กรกฎาคม 2550) อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ จุดเปลี่ยน (กุมภาพันธ์ 2550 - ธันวาคม 2551) อดีตพิธีกรเปิดรายการ คนค้นคน (เมษายน 2546 - 2549) (ถึงแก่กรรม 27 มิถุนายน พ.ศ. 2549) พิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน, อดีตพิธีกรเปิดรายการและพิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (ตุลาคม 2547 - กรกฎาคม 2553) แผ่นดินไท (2551) และ สถานีแรงงาน (2552) พิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน (สิงหาคม 2550 - มิถุนายน 2555), อดีตพิธีกรภาคสนาม รายการ หลุมดำ (2548 - 2550) และ ผู้มาเยือน (2550) พิธีกรภาคสนาม รายการ คนค้นฅน (พ.ศ. 2549 - ไม่ทราบเวลาที่อยู่ถึง) พิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (ตุลาคม 2552 - ไม่ทราบเวลาที่อยู่ถึง) พิธีกรภาคสนาม รายการ กบนอกกะลา (2553 - 2558) ลาออกไปเรียนต่อที่ประเทศแคนาดา พิธีกรสตูดิโอรายการ กระบี่มือหนึ่ง (กันยายน 2553 - 2559), อดีตพิธีกรรายการ จุดเปลี่ยน (กุมภาพันธ์ 2550 - ธันวาคม 2551) พิธีกรรายการ คิดข้ามเมฆ (กุมภาพันธ์ 2552 - ธันวาคม 2552) พิธีกรสตูดิโอรายการ เจ๊รู้ สรรหามาเล่า (2557 - 2558) พิธีกรสตูดิโอรายการ กระบี่มือหนึ่ง (มกราคม 2556 - 2559) ปัจจุบันเป็นนักข่าวสถานีโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์
อ้างอิง
Fanpage รายการกระบี่มือหนึ่ง https://www.facebook.com/krabitv7 Facebook รายการกระบี่มือหนึ่ง https://www.facebook.com/krabiuser
จูลี แอนดรูส์
คุณหญิงจูลี่ เอลิซาเบท แอนดรูส์ (อังกฤษ: Dame Julia Elizabeth Andrews, DBE; เกิดวันที่ 1 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1935) เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงเพียงไม่กี่คน ที่ถูกจัดอันดับว่าเป็น 1 ใน 10 นักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกตลอดกาล เธอเป็นนักร้อง นักแสดงชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงจากละครบรอดเวย์เรื่อง My Fair Lady (ชื่อไทย บุษบาริมทาง ปี 1956) และ Camelot (ปี 1960) และภาพยนตร์เพลง เรื่อง Mary Poppins (ชื่อไทย แมรี่ ป๊อปปินส์ ปี 1964) และ The Sound of Music (ชื่อไทย มนต์รักเพลงสวรรค์ ปี 1965) จูลี แอนดรูส์ ได้รับรางวัลการแสดงมากมาย ทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลบาฟตา และอยู่ในวงการบันเทิงมากกว่า 70 ปี
จูลี่ เอลิซาเบท แอนดรูว์ส มีชื่อเดิมว่า จูลี่ เอลิซาเบท เวลส์ เกิดในครอบครัวนักแสดง ที่เซอร์เรย์ ประเทศอังกฤษ เข้าสู่วงการแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 10 ปี ในการแสดงของครอบครัว และเริ่มร้องเพลงโอเปร่าเมื่ออายุ 12 ปี ที่ลอนดอน
เธอเริ่มแสดงบรอดเวย์ ที่นิวยอร์กเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1954 ก่อนจะถึงวันเกิดอายุครบ 19 ปี และได้ร่วมการแสดงของบิง ครอสบี ในปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1956 เธอได้รับบทนำในละครบรอดเวย์เรื่อง My Fair Lady (บุษบาริมทาง) ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ คู่กับ เร็กซ์ แฮริสัน รับบทซินเดอเรลลา ในละครโทรทัศน์ความยาว 60 นาที ของร็อดเจอร์ส และแฮมเมอร์สไตน์ แสดงสดทางสถานี ซีบีเอส ในปี ค.ศ. 1957 และละครบรอดเวย์เรื่อง Camelot ดัดแปลงจากตำนานเรื่องกษัตริย์อาเธอร์ รับบทราชินีกีเนเวียร์ คู่กับ ริชาร์ด เบอร์ตัน ในปี ค.ศ. 1960
เมื่อมีการนำ My Fair Lady มาสร้างภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1963 ปรากฏว่า วอร์เนอร์ บริษัทผู้สร้างตัดสินใจไม่ให้แอนดรูว์ส รับบทนำ เพราะคิดว่าเธอไม่มีชื่อเสียงเพียงพอ และเลือกให้ ออดรีย์ เฮปเบิร์น เป็นผู้แสดง โดยให้นักร้องอาชีพเป็นผู้ขับร้องเพลงแทน จูลี แอนดรูส์ หันไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง Mary Poppins (แมรี่ ป๊อปปินส์) สร้างโดยดิสนีย์ เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกแทน ปรากฏว่าภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง จูลี แอนดรูส์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปีนั้น
ในปีต่อมา เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง The Sound of Music ซึ่งเป็นภาพยนตร์เพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุด ขับร้องเพลงของริชาร์ด ร็อดเจอร์ส และออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 เธอได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
ในปี ค.ศ. 1997 จูลี แอนดรูส์ ต้องงดการแสดงชั่วคราว เพื่อผ่าตัดเนื้องอกที่กล่องเสียง หลังการผ่าตัด เธอยังคงรับงานแสดงภาพยนตร์ รับบทใน The Princess Diaries และภาพยนตร์ภาคต่อ The Princess Diaries 2 : The Royal Engagement และพากย์เสียงในภาพยนตร์ เชร็ค ภาค 2 และ 3
แหล่งข้อมูลอื่น
1935
ตำบลดอนมะโนรา
ดอนมะโนรา เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม มีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญ คือ วัดดอนมะโนรา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 และได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2433 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2471 และเป็นตำบลที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอบางคนที
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลดอนมะโนราตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอบางคนที มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ดอนมะโนรา แต่เดิมเป็นชุมชนที่ทําการเกษตรและมีการจ้างแรงงานจากต่างถิ่นมาทํางานในตําบล และมีชาวใต้มารับจ้างที่ตําบลจํานวนมาก เมื่อถึงฤดูน้ำหลากจะไม่สามารถทํางานรับจ้างได้ จึงมาอาศัยอยู่บริเวณที่เป็นดอนที่น้ำท่วมไม่ถึง และมีการร้องรำมะโนรากัน จึงมีคนเรียกติดปากว่า “ดอนมะโนรา” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลดอนมะโนรา ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 มีการปกครองในเขตตำบลทั้งหมด 8 หมู่บ้าน ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลดอนมะโนราได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะโนรา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เริ่มขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลางกับกบฏซึ่งหลายคนเคยมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองสาธารณรัฐแอฟริกากลาง กลุ่มกบฏกล่าวหารัฐบาลประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซว่าไม่สามารถปฏิบัติตามความตกลงสันติภาพที่ลงนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
กองกำลังกบฏซึ่งมีชื่อว่า "เซเลกา" (Séléka CPSK-CPJP-UFDR) ยึดเมืองหลักหลายเมืองในภาคกลางและภาคตะวันออกของประเทศ พันธมิตรดังกล่าวประกอบด้วยสองกลุ่มหลัก คือ UFDR และ CPJP ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นเดียวกับ CPSK ซึ่งรู้จักกันน้อยกว่า อีกสองกลุ่มประกาศการสนับสนุนแนวร่วมนี้เช่นเดียวกัน ได้แก่ FDPC และ FPR (ในประเทศชาด) ทั้งสองตั้งอยู่ในภาคเหนือของประเทศ ทุกกลุ่มแยกยกเว้น FPR และ CPSK เป็นฝ่ายในสัญญาความตกลงสันติภาพและกระบวนการปลดอาวุธ
ประเทศชาด กาบอง แคเมอรูน แองโกลา แอฟริกาใต้ และสาธารณรัฐคองโก ส่งทหารช่วยเหลือรัฐบาลบอซีเซยับยั้งการรุกคืบของฝ่ายกบฏสู่กรุงบังกี เมืองหลวงของประเทศ
วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2556 มีการลงนามความตกลงหยุดยิงในกรุงลีเบรอวีล ประเทศกาบอง ฝ่ายกบฏสละข้อเรียกร้องของพวกตนที่จะให้ประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซลาออก แต่เขาต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่จากพรรคฝ่ายค้านภายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 วันที่ 13 มกราคม บอซีเซลงนามกฤษฎีกาซึ่งถอดถอนนายกรัฐมนตรีโฟสแต็ง-อาร์ช็องฌ์ ตัวเดราจากตำแหน่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงกับแนวร่วมกบฏ วันที่ 17 มกราคม นีกอลา ตีย็องกาย (Nicolas Tiangaye) ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี
วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2556 การหยุดยิงถูกละเมิด โดยรัฐบาลประณามเซเลกาว่าละเมิดการหยุดยิง และเซเลกาประณามรัฐบาลโดยกล่าวหาว่ารัฐบาลไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขของความตกลงแบ่งสรรอำนาจ จนถึงวันที่ 21 มีนาคม กบฏรุกคืบถึงเมืองบูกาซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 300 กิโลเมตร วันที่ 22 มีนาคม การสู้รบมาถึงเมืองดามารา ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 75 กิโลเมตร กบฏยึดด่านตรวจที่ดามาราและรุกคืบสู่กรุงบังกี แต่ถูกหยุดด้วยการโจมตีทางอากาศจากเฮลิคอปเตอร์จู่โจม อย่างไรก็ดี วันรุ่งขึ้น ฝ่ายกบฏเข้าสู่กรุงบังกี มุ่งหน้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี วันที่ 24 มีนาคม ฟร็องซัว บอซีเซหลบหนีออกนอกประเทศหลังกบฏยึดทำเนียบได้ ผู้นำกบฏ มีแชล จอตอดียา ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีในวันเดียวกัน
นครินทร์ ชาทอง
นครินทร์ ชาทอง (15 กันยายน พ.ศ. 2488 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563) เป็นครูหนังตะลุงที่มีชื่อเสียงของไทยในอดีต และเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2550
ประวัติ
สำเร็จการศึกษา ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูสงขลา และ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา รับราชการเป็นครู
สนใจการแสดงหนังตะลุงมาตั้งแต่อายุ 8 ขวบ โดยการฝึกฝนจากคุณตา คือหนังวอน รัตนศรี ในขณะเรียนหนังสือ ก็ฝึกหนังตะลุงไปด้วย จนถึงปี พ.ศ. 2504 จึงตั้งเป็นคณะ หนังตะลุง ขึ้นเมื่ออายุ 16 ปี จนเป็นที่รู้จัดในนาม หนังนครินทร์ ชาทอง ขวัญใจนักเรียน ต่อมาได้ใช้สื่อพื้นบ้านหนังตะลุงประชาสัมพันธ์ รณรงค์ให้หน่วยงานภาครัฐในเรื่องต่าง ๆ เช่น ต่อต้านยาเสพติด การวางแผนครอบครัว เผยแพร่หนังตะลุงใน ประเทศฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา และประเทศมาเลเซีย เพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมไทย สั่งสอนถ่ายทอดศิษย์ ทั้งในและนอกระบบการศึกษาไว้ 209 คน
นครินทร์ ชาทอง ถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุรวม 75 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2564 ณ วัดประทุมธาราวาส อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผลงานวรรณกรรมหนังตะลุง
การแสดงหนังตลุง รักษาธรรมเนียมการแสดงแบบโบราณ ทุกเรื่องที่ใช้การแสดงสอดใส่แง่คิดและคติสอนใจ สร้างความเข้าใจระหว่างทางราชการกับประชาชน รวมเรื่องที่ใช้การแสดงตั้งแต่เริ่มฝึกฝนถึงปัจจุบัน จำนวน 110 เรื่อง
รายชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด
บทความนี้ประกอบด้วยตารางที่เรียงลำดับภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด, ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดในแต่ละรูปแบบ, เส้นเวลาของภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดและภาพยนตร์แอนิเมชันชุดที่ทำเงินสูงสุด โดยเรียงลำดับจากจำนวนเงินที่ทำได้จากการฉายในโรงภาพยนตร์เท่านั้น ไม่รวมรายได้จากการขายโฮมวิดีโอ, การขายสิทธิ์ในการฉายผ่านทางโทรทัศน์และสินค้าจากภาพยนตร์
ภาพยนตร์แอนิเมชันสำหรับครอบครัวนั้นทำเงินได้อย่างสม่ำเสมอในบ็อกซ์ออฟฟิศ โดยเฉพาะ ดิสนีย์ ที่มีภาพยนตร์ออกฉายมากมายก่อนจะถึงยุคโฮมวิดีโอ โดยภาพยนตร์ อะลาดิน และ เดอะไลอ้อนคิง จาก วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ นั้นต่างเคยเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดในช่วงปีที่ฉาย ต่อมา ดิสนีย์แอนิเมชันก็ประสบความสำเร็จกับ ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ และ ผจญภัยปริศนาราชินีหิมะ นอกจากดิสนีย์แล้ว พิกซาร์ ก็ประสบความสำเร็จกับภาพยนตร์เรื่อง รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2, ภาพยนตร์ชุด ทอย สตอรี่, ภาพยนตร์ชุด ฟายดิงนีโม และ มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง ซึ่งทำเงินได้ดีในบ็อกซ์ออฟฟิศ นอกจากพิกซาร์แล้ว ยังมีภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด เชร็ค, ไอซ์ เอจ, มาดากัสการ์ และ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด ซึ่งประสบความสำเร็จเช่นกัน
ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด
ตารางด้านล่างแสดงภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดโดยใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์หลายเรื่องที่เข้าฉายในช่วงศตวรรษที่ 20 ไม่ปรากฏในตารางนี้ เนื่องจากไม่มีการปรับตัวเลขตามอัตราเงินเฟ้อ เป็นผลให้ภาพยนตร์สี่สิบเก้าเรื่องจากห้าสิบอันดับแรก เป็นภาพยนตร์ที่ฉายหลังปี ค.ศ. 2000 ถ้าปรับตัวเลขตามอัตราเงินเฟ้อแล้ว สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด จะกลายเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุด โดยทำเงิน 0 ดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์สิบสองอันดับแรกในตารางนี้ อยู่ในห้าสิบอันดับภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล โดยอยู่ระหว่างอันดับที่ 9 ถึง 48 ภาพยนตร์สิบอันดับแรกทำเงินทั่วโลกมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ทุกเรื่องเป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน ยกเว้น เดอะไลอ้อนคิง (1994) และ เดอะ ซิมป์สันส์ มูฟวี่ (2007)
คอมพิวเตอร์
ตารางต่อไปนี้คือรายชื่อภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด ภาพยนตร์ทุกเรื่องใน 50 อันดับแรกเป็นภาพยนตร์ที่ฉายหลังปี ค.ศ. 2000
ภาพยนตร์ทุกเรื่องในแฟรนไชส์ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด, กังฟูแพนด้า, ไฟน์ดิงนีโม และ รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก ปรากฏในตารางนี้ เช่นเดียวกับภาพยนตร์ชุดหลักในแฟรนไชส์ มาดากัสการ์ ส่วนภาพยนตร์ในแฟรนไชส์ ทอย สตอรี่, เชร็ค, ไอซ์ เอจ และ อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร มักจะปรากฏในตารางนี้อยู่บ่อยครั้ง
สตอปโมชัน
ตารางต่อไปนี้คือรายชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันแบบสตอปโมชันทำเงินมากกว่า 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ทุกเรื่องในแฟรนไชส์ วอลเลซแอนด์กรอมมิท และ แกะซ่าฮายกก๊วน มีชื่ออยู่ในตารางนี้ด้วยภาพยนตร์สามเรื่อง
ดั้งเดิม
นี่คือรายชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันแบบดั้งเดิมที่ทำเงินสูงสุด
เส้นเวลาของภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด
ณ ปัจจุบันมีภาพยนตร์แอนิเมชัน 7 เรื่องที่ทำเงินสูงสุดในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน โดยมี 4 เรื่องเป็นของ ดีสนีย์ 2 เรื่องเป็นของ พิกซาร์ และ 1 เรื่องเป็นของ ดรีมเวิร์กส
โดย สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด รักษาตำแหน่งได้นานที่สุดถึง 55 ปี ขณะที่ อะลาดิน รักษาตำแหน่งได้สั้นที่สุดคือ 1 ปี เดอะ ไลอ้อน คิง เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแบบดั้งเดิมเรื่องสุดท้ายที่รักษาตำแหน่ง เชร็ค 2 และ ทอย สตอรี่ 3 เป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่รักษาตำแหน่งทำเงินสูงสุด และ นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันแบบคอมพิวเตอร์เรื่องแรกในศตวรรษที่ 21 ที่รักษาตำแหน่งทำเงินสูงสุด
แฟรนไชส์และภาพยนตร์แอนิเมชันชุดที่ทำเงินสูงสุด
ภาพยนตร์แอนิเมชันชุดสี่ชุดแรกนั้นจัดอันดับอยู่ใน ภาพยนตร์ชุดที่ทำเงินสูงสุด โดยอยู่ที่ 15, 17, 19, 20, 22 และ 23 ตามลำดับ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันชุดที่ทำเงินสูงสุดด้วยจำนวนเงิน 3.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นหนึ่งในสองภาพยนตร์แอนิเมชันชุดที่มีภาพยนตร์ที่ทำเงินทั่วโลกมากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จำนวนสองเรื่อง อีกภาพยนตร์ชุดหนึ่งคือ ทอย สตอรี่ ภาพยนตร์แอนิเมชันชุด เดอะไลอ้อนคิง เป็นแฟรนไชส์ที่มีค่าเฉลี่ยต่อภาพยนตร์มากที่สุด โดยอยู่ที่ 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ไม่ปรับอัตราเงินเฟ้อ) ทุกแฟรนไชส์ของ พิกซาร์, ดรีมเวิกส์แอนิเมชัน, บลูสกาย และ ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ปรากฏอยู่ในตารางนี้ ทุกแฟรนไชส์ต้องมีภาพยนตร์ฉายในโรงภาพยนตร์อย่างน้อยสองเรื่องถึงจะปรากฏอยู่ในตารางนี้
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียน 168 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 12 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลไซบีเรียตะวันออก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลเบริง ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇲🇭 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคอรัล ! scope="row" | 🇻🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคอรัล ! scope="row" | 🇻🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลคอรัล ! scope="row" | 🇳🇨 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇳🇿 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ช่องแคบโฟว์โฟซ์ ! scope="row" | 🇳🇿 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
เนบิวลานาฬิกาทราย
เนบิวลานาฬิกาทราย (Hourglass Nebula) หรือรู้จักกันดีในชื่อ MyCn 18 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์อ่อน ตั้งอยู่ในทิศทางใต้ของกลุ่มดาวแมลงวัน ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 8,000 ปีแสง ค้นพบโดยแอนนี จัมป์ แคนนอน และมาร์กาเร็ท ดับเบิลยู. มาเยลล์ ในระหว่างการทำงานนานของพวกเขาในHenry Draper Catalogue (ถูกสร้างขึ้นระหว่างปี 1918 และ 1924) ในเวลานั้นมันถูกกำหนดให้เป็นเพียงเนบิวลาดาวเคราะห์ขนาดเล็กจาง กล้องโทรทรรศน์ที่ปรับปรุงมากและเทคนิคการถ่ายภาพให้รูปร่างเนบิวลานาฬิกาทรายที่ค้นพบโดย แรชเวนดรา ซาเฮย์ และจอห์น เทราเกอร์ จากJet Propulsion Laboratory ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1996 มันเป็นเรื่องที่คาดคะเนได้ว่ารูปร่างเนบิวลานาฬิกาทราย ลมดาวฤกษ์ที่สร้างโดยการขยายตัวอย่างรวดเร็ว
ชาวกวนเช
ชาวกวนเช (Guanche) เป็นกลุ่มชนพื้นเมืองที่เคยอาศัยอยู่ในกลุ่มเกาะกานาเรียสในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากชายฝั่งแอฟริกาเหนือไปทางตะวันตกประมาณ 100 km
สันนิษฐานกันว่าชาวกวนเชได้มาถึงกานาเรียสแล้วเมื่อประมาณสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช ชาวกวนเชเป็นชนพื้นเมืองเพียงกลุ่มเดียวที่เป็นที่ทราบกันว่าอาศัยอยู่ในกลุ่มเกาะมาคาโรนีเซียก่อนการเข้ามาของชาวยุโรป เนื่องจากไม่มีหลักฐานที่เป็นที่ยอมรับว่ามีผู้อาศัยบนกลุ่มเกาะอื่น ๆ ในมาคาโรนีเซีย (กาบูเวร์ดี มาเดรา และอะโซร์ส) หลังการพิชิตกานาเรียสของสเปนในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวสเปนกำจัดชนพื้นเมืองไปหลายคน ในขณะที่อีกส่วนแต่งงานข้ามกลุ่มชาติพันธุ์
ใน ค.ศ. 2017 มีข้อมูลยืนยันว่าชาวกวนเชมีแหล่งกำเนิดมาจากแอฟริกาเหนือและมีลักษณะทางพันธุกรรมคล้ายกับกลุ่มชนเบอร์เบอร์ซึ่งอาศัยอยู่บริเวณตอนเหนือของทวีปแอฟริกามากที่สุด
ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์พื้นเมือง guanachinet แปลตรงตัวได้ว่า "บุคคลจากเกาะเตเนริเฟ" (จาก Guan = บุคคล และ Achinet = เตเนริเฟ) ฆวน นุญเญซ เด ลา เปญญา รายงานว่า ศัพท์นี้ถูกกัสติยาดัดแปลงไปเป็น Guanches แม้คำว่า Guanche ในทางศัพทมูลวิทยาจะเป็นศัพท์โบราณที่หมายถึงเกาะเตเนริเฟเป็นการเจาะจง แต่ในปัจจุบันคำนี้ส่วนใหญ่ใช้เรียกชนพื้นเมืองทั้งกลุ่มเกาะกานาเรียสก่อนการมาถึงของสเปน
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ (UEFA Super Cup; ชื่อเดิม: ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ European Super Cup) เป็นเกมการแข่งขันฟุตบอลสโมสรของทวีปยุโรป ในเดือนสิงหาคม ก่อนหน้าที่ฟุตบอลสโมสรยุโรปฤดูกาลใหม่จะเริ่มต้นขึ้น โดยจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างทีมชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกหรือยูโรเปียนคัพเดิม กับทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกหรือยูฟ่าคัพเดิม (เมื่อก่อนจะเป็นทีมชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ แต่เมื่อถ้วยยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1999 จึงให้สิทธิ์นี้แก่ทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกแทน) ในฤดูกาลก่อนหน้านั้น ทีมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของรายการนี้คือเอซี มิลานจากอิตาลี และบาร์เซโลนาจากสเปน ที่เป็นผู้ชนะเลิศถึง 5 สมัย
ประวัติ
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ หรือยูโรเปียนซูเปอร์คัพ เริ่มทำการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 ผู้ริเริ่มคือ แอนตั้น วิทแคมป์ นักข่าวและผู้อำนวยการด้านกีฬาของหนังสือพิมพ์เดอ เทเลกราฟ ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ความคิดนี้เริ่มขึ้นเมื่อดัตช์โททัลฟุตบอลกำลังเป็นที่นิยมมากในยุโรป และกำลังอยู่ในยุคทองของสโมสรจากเนเธอร์แลนด์ โดยวิทแคมป์เสนอให้นำเอาทีมชนะเลิศยูโรเปียนคัพ มาพบกับทีมชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างพร้อม การแข่งขันรายการใหม่กำลังจะเกิดขึ้น อย่างไรก็ดี ความคิดที่จะเห็นการแข่งขันรายการนี้ เป็นการแข่งขันแบบเป็นทางการของวิทแคมป์ ได้ถูกปฏิเสธโดยประธานของยูฟ่า
แต่ถึงกระนั้น ถ้วยใบนี้ก็ยังยืนยันที่จะเดินหน้าจัดการแข่งขันต่อไป โดยเป็นการแข่งขันแบบเหย้า-เยือน สนับสนุนการเงินโดยหนังสือพิมพ์เดอ เทเลกราฟนั่นเอง ซึ่งอายักซ์ เอาชนะเรนเจอร์ส คว้าแชมป์สมัยแรกมาครองได้สำเร็จ หลังจากนั้น การแข่งขันรายการนี้จึงได้รับการรับรองจากยูฟ่า
แม้ว่าระบบการแข่งขันแบบเหย้า-เยือนจะยังคงดำเนินต่อไป แต่ในบางปี ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ ก็ต้องทำการแข่งขันแบบนัดเดียว ด้วยเหตุผลเกี่ยวกับตารางเวลาในการแข่งขันและเหตุผลทางด้านการเมือง และในปี ค.ศ. 1974, 1981 และ 1985 ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ ไม่มีการแข่งขัน
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 เป็นต้นมา ยูโรเปียนซูเปอร์คัพได้ทำการแข่งขันแบบนัดเดียวรู้ผล ที่สนามสต๊าด หลุยส์ เดอซ์ ในโมนาโก
เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1998-99 ยูฟ่าได้ยกเลิกการแข่งขันรายการยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ และตั้งแต่เริ่มต้นฤดูกาล 1999-2000 ยูโรเปียนซูเปอร์คัพจะเป็นการแข่งขันกันระหว่างทีมชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (หรือยูโรเปียนคัพเดิม) กับทีมชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก (หรือยูฟ่าคัพเดิม)
ถ้วยรางวัลเปลี่ยนแปลง
ถ้วยรางวัลของยูฟ่าซูเปอร์คัพ ได้มีการเปลี่ยนแปลงจากเดิมค่อนข้างมาก ถ้วยใบแรกที่มอบให้กับอายักซ์นั้น มีขนาดใหญ่กว่าถ้วยของยูโรเปียนคัพถ้วยรางวัลรุ่นต่อมามีลักษณะเล็กที่สุดในบรรดาถ้วยรางวัลของฟุตบอลสโมสรยุโรป โดยมีน้ำหนักเพียง 5 ก.ก. และสูง 42.5 ซ.ม. (ถ้วยรางวัลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก หนัก 8 ก.ก. และถ้วยรางวัลของยูฟ่าคัพ หนัก 15 ก.ก.) และในปัจจุบัน ถ้วยรางวัลใหม่ของยูฟ่าซูเปอร์คัพ มีน้ำหนักอยู่ที่ 12.2 ก.ก.
เช่นเดียวกับถ้วยรางวัลอื่น ๆ ของยูฟ่า สโมสรที่ชนะเลิศ 3 สมัยซ้อนหรือชนะเลิศครบ 5 สมัย จะได้รับถ้วยรางวัลยูฟ่าซูเปอร์คัพ ไปเป็นกรรมสิทธิ์ของสโมสรนั้นโดยถาวร เช่นเดียวกับมิลาน ที่ได้ไปเมื่อปี 2007
การุณ เก่งระดมยิง
ประวัติ
พันเอก (พิเศษ) การุณ เก่งระดมยิง เป็นบุตรของพลโท พลอากาศโท กาจ กาจสงคราม กับคุณหญิงฟองสมุทร เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2461 เป็นบุตรชายคนเดียวในจำนวนพี่น้อง 7 คน สมรสกับชื่นสุข โลจายะ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน
พันเอก (พิเศษ) การุณ ศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา แล้วเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนไปศึกษาแผนกวิศวกรรม มหาวิทยาลัยไมอามี สหรัฐ
ในระหว่างสงครามมหาเอเชียบูรพา พันเอก (พิเศษ) การุณได้เข้าร่วมขบวนการเสรีไทย โดยเป็นเสรีไทยสายอเมริกันรุ่นแรก รหัส "เคน" กระทั่งสงครามสิ้นสุด รัฐบาลสหรัฐได้มอบเหรียญกล้าหาญเป็นเกียรติประวัติ
คอนเสิร์ตเพื่อช้าง
คอนเสิร์ตเพื่อช้าง หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ร่วมมือ ร่วมใจ เพื่อช้างป่าไทย เป็นคอนเสิร์ตของกลุ่มศิลปินเพื่อชีวิต นำทีมโดยวง คาราบาว และศิลปินเพื่อชีวิตระดับตำนาน อย่าง หงา คาราวาน, หมู - พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ , ปู - พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ และ สีเผือก คนด่านเกวียน จัดขึ้นเพื่อช่วยเหลือกองทุนช่วยเหลือและวิจัยช้างป่าบนอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ โดยรายได้จากการขายบัตรทั้งหมดไม่หักค่าใช้จ่ายใด ๆ โดยจะทำการมอบให้กับกองทุนช่วยเหลือและวิจัยช้างป่าบนอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เพื่อการการดำเนินงานวิจัยประชากรช้างป่าไทยต่อไป ภายหลังได้มีการทำ ซีดี และ วีซีดี ออกวางจำหน่ายโดยบริษัท วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์
การุณ เก่งระดมยิง
งานการเมือง
พันเอก (พิเศษ) การุณได้รับทุนรัฐบาล ไปศึกษาต่อด้านวิศวกรรมเครื่องยนต์ มีความชำนาญพิเศษด้านเทคนิคต่างๆ และด้านวิทยุโทรทัศน์ แล้วกลับมารับราชการทหารที่กระทรวงกลาโหม กระทั่งกองทัพบกได้มอบหมายให้ร.อ.การุณ (ยศขณะนั้น) เป็นผู้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก จส.ของกรมการทหารสื่อสาร ซึ่งเป็นสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบกแห่งแรก ติดตั้งเครื่องส่ง ดูแลการออกอากาศ และเป็นโฆษกออกอากาศ ด้วยการเปิดเพลง และอ่านข่าว ต่อมามีการจัดตั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก แบบขาวดำ และพันเอก (พิเศษ) การุณได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการคัดเลือกระบบ และนำระบบโทรทัศน์สี เข้ามาในประเทศไทยเป็นครั้งแรก
ในปี พ.ศ. 2507 พันเอก (พิเศษ) การุณการุณ ได้มีโอกาสเป็นพิธีกรสัมภาษณ์ อาภัสรา หงสกุล เมื่อครั้งที่อาภัสราเดินทางกลับประเทศไทย หลังจากที่ได้รับมงกุฎนางงามจักรวาล ต่อมาในปี 2509 พันเอก (พิเศษ) การุณ ได้เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์มากมายเช่น "ป๊อบท็อป" "บันไดดารา" "ขายหัวเราะ" "ช่องนำโชค" "ยี่สิบคำถาม" ฯลฯ
ทับทิมเจ้าชายดำ
ทับทิมเจ้าชายดำ (Black Price Ruby) หรือ ทับทิมแบล็กพรินซ์ คือ สปิเนลซึ่งเป็นรัตนชาติอันมีลักษณะคล้ายทับทิม หนักประมาณ 170 กะรัต (34 กรัม) ขนาดประมาณไข่ไก่ ทับทิมเจ้าชายดำในปัจจุบันประดับอยู่ตรงกลางกางเขนแพตตี เหนือเพชรคูลลิแนน 2 ที่มีขนาดถึง 317.40 กะรัต (63.48 กรัม) ซึ่งทั้งสองนี้ประดับอยู่บนตัวเรือน "มงกุฎอิมพีเรียลสเตต"
การุณ เก่งระดมยิง
งานการเมือง
พันเอก (พิเศษ) การุณได้เปิดสอนการทำรายการโทรทัศน์ ได้ปั้นพิธีกรขึ้นมามากมาย เช่น ดำรง พุฒตาล ธรรมรัตน์ นาคสุริยะ และ วิชิต แสงทอง
ถึงแก่อนิจกรรม
พันเอก (พิเศษ) การุณถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ด้วยโรคติดเชื้อในกระแสโลหิต ที่ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ด้วยวัย 86 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2548 ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ทับทิมเจ้าชายดำ
ทับทิมเจ้าชายดำ ถือเป็นหนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์ของสหราชอาณาจักรชิ้นหนึ่งที่มีความเก่าแก่ที่สุดทางประวัติศาสตร์ ซึ่งสามารถย้อนกลับไปได้ถึงช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 14 และยังอยู่ในความครอบครองของพระมหากษัตริย์อังกฤษตั้งแต่ได้ขึ้นทูลเกล้าถวายในปีค.ศ. 1367 แด่เอ็ดเวิร์ดแห่งวูดสตอก ("เจ้าชายดำ")
สปิเนล กับทับทิม
ในสมัยโบราณนั้น รัตนชาติส่วนใหญ่ที่มีสีแดงชาด จะถูกเรียกว่า "ทับทิม" จนกระทั่งในปัจจุบันซึ่งสามารถแยกทับทิม ซึ่งพบได้ยากกว่า"สปิเนล" ซึ่งทั้งสองรัตนชาตินี้สามารถแยกกันได้ตามคุณสมบัติของความแข็ง และความหนาแน่น ซึ่งทับทิมนั้นจะมีความแข็งกว่า (เล็กน้อย) และหนาแน่นกว่าสปิเนล
เครื่องราชกกุธภัณฑ์
สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ได้มีพระบรมราชานุญาตให้ประดับทับทิมนี้ไว้บริเวณมงกุฎของพระองค์ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งยังคงอยู่จนกระทั่งสมัยภายใต้การปกครองของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งบัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดนั้นเป็นส่วนน้อยที่รอดจากการทำลาย เครื่องราชกกุธภัณฑ์ส่วนใหญ่ถูกแยกชิ้นส่วนและทำลาย ส่วนเนื้อโลหะนั้นนำไปหลอมเป็นเหรียญกษาปณ์ ส่วนทับทิมเจ้าชายดำนั้น ผู้ค้าอัญมณีรายหนึ่งได้ซื้อเอาไว้ในสมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และต่อมาได้ถูกขายคืนให้กับราชสำนักในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ภายหลังการฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ในปีค.ศ. 1660
ต่อมาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ได้ทรงมีพระบรมราชโองการให้สร้างมงกุฎอิมพีเรียลสเตตองค์ใหม่ขึ้นสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปีค.ศ. 1838 ซึ่งมงกุฎนี้สร้างโดยช่างอัญมณีแห่งราชสำนัก (ห้างรันเดลล์แอนด์บริดจ์) ประกอบด้วยอัญมณีกว่า 3,093 เม็ด รวมถึง'ทับทิมเจ้าชายดำ ประดับบริเวณด้านหน้าของมงกุฎ ซึ่งต่อมาในปีค.ศ. 1937 ได้มีการสร้างมงกุฎอิมพีเรียลสเตตองค์ใหม่ที่มีน้ำหนักเบากว่าขึ้น ก็ได้มีการย้ายทับทิมเม็ดนี้มาประดับไว้ดังปัจจุบัน
รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา
รายการต่อไปนี้คือ รายชื่อรางวัลและเกียรติยศของเนลสัน แมนเดลา เนลสัน แมนเดลา ได้รับรางวัลรวมทั้งสิ้นมากกว่า 250 รางวัลตลอดช่วงเวลา 4 ทศวรรษ รางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ซึ่งได้รับเมื่อปี ค.ศ. 1993
ทศวรรษ 1960
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 แมนเดลาได้รับยกย่องจากสหพันธ์นักศึกษามหาวิทยาลัยสองแห่งในประเทศอังกฤษ
ทศวรรษ 1970
ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 แมนเดลาได้รับรางวัล 3 รางวัล ทั้งจากมหาวิทยาลัย และสหพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัย จากประเทศอังกฤษ 2 แห่ง และจากประเทศเลโซโท 1 แห่ง
1981
ปี ค.ศ. 1981 แมนเดลาได้รับ 3 รางวัลเกียรติยศจากองค์กรในประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ และออสเตรีย
2009
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 แมนเดลาได้รับรางวัล Arthur Ashe ESPY Award สำหรับความกล้าหาญ มอบให้โดย วีนัสและเซเรนา วิลเลียมส์ ผู้เป็นตัวแทนรับมอบคือลูกสาวและหลานชายของเขาซึ่งพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกา
การสละราชสมบัติที่บายอน
การสละราชสมบัติที่บายอน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1808 ที่ปราสาทมารักในบายอน โดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้บังคับกษัตริย์สเปนทั้งสองพระองค์ ได้แก่ พระเจ้าการ์โลสที่ 4 และพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชโอรส ให้สละราชสมบัติให้ตกเป็นของจักรวรรดิฝรั่งเศส
ต่อมาจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้พระราชทานพระราชบัลลังก์สเปนแก่โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต พระอนุชา ส่งผลให้เกิดการต่อต้านของชาวสเปนต่อฝรั่งเศสซึ่งกระตุ้นให้เกิดสงครามคาบสมุทร (ค.ศ. 1808–1814) จักรพรรดินโปเลียนถูกบังคับให้คืนราชบัลลังก์ให้แก่พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 ซึ่งกลับมาครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์สเปนเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1813
ปฏิยานุพันธ์
ในแคลคูลัส ปฏิยานุพันธ์ หรือ ปริพันธ์ไม่จำกัดเขต ของฟังก์ชัน
คือ ฟังก์ชัน
F
ซึ่งอนุพันธ์ของมันมีค่าเท่ากับฟังก์ชัน
f
เดิม ดังประโยคสัญลักษณ์
'
=
กระบวนการแก้ปัญหาของปฏิยานุพันธ์ เรียกว่า การหาปฏิยานุพันธ์ (หรือ การหาปริพันธ์ไม่จำกัดเขต) และกระบวนการในทางตรงข้าม เรียกว่า การหาอนุพันธ์
ตัวอย่าง
ฟังก์ชัน F(x) = x3/3 เป็นปฏิยานุพันธ์ของ f(x) = x2 เพราะว่าอนุพันธ์ของ x3/3 คือ x2 นอกจากนี้ เนื่องจากอนุพันธ์ของค่าคงตัวคือศูนย์ ทำให้ x3/3, x3/3 + 1, x3/3 − 2, ฯลฯ ต่างก็เป็นปฏิยานุพันธ์ของ f (x) จึงสรุปได้ว่า f (x) มีปฏิยานุพันธ์อยู่จำนวนมากมายไม่จำกัด เราจึงแทนปฏิยานุพันธ์ของ x2 ด้วย F (x) = (x3 / 3) + C; เมื่อ C เป็นค่าคงที่ใดๆ เรียก C ว่าค่าคงตัวของการหาปริพันธ์ กราฟของปฏิยานุพันธ์ของ f (x) เกิดจากการแปลงในแนวตั้งซึ่งกันแหละกัน แต่ละตำแหน่งในแนวตั้งของกราฟขึ้นอยู่กับค่าคงตัว  C
ในฟิสิกส์ การหาปริพันธ์ของความเร่งทำให้ได้ความเร็วบวกกับค่าคงตัว ค่าคงตัวนี้ก็คือพจน์ความเร็วตั้งต้น ซึ่งจะหายไปเมื่อเราหาอนุพันธ์ของความเร็ว เพราะว่าอนุพันธ์ของพจน์ที่คงตัวมีค่าเป็นศูนย์ โดยมันจะเป็นเช่นเดิมเมื่อหาปริพันธ์และอนุพันธ์ของการเคลื่อนที่ (ตำแหน่ง ความเร็ว ความเร่ง และอื่น ๆ)
ยูคาลิปทอล
ยูคาลิปทอล (eucalyptol) หรือ ซิเนออล (cineol, cineole) เป็นสารประกอบอินทรีย์ประเภทมอโนเทอร์พีนและอีเทอร์วงแหวน มีสูตรเคมีคือ C10H18O เป็นของเหลวไม่มีสีถึงเหลืองอ่อน มีกลิ่นคล้ายการบูร รสเผ็ด ไม่ละลายน้ำ แต่ผสมเข้ากันได้กับเอทานอล, อีเทอร์และคลอโรฟอร์ม ในปี ค.ศ. 1870 เอฟ. เอส. โคลซจำแนกสารสำคัญในน้ำมันยูคาลิปตัสและตั้งชื่อว่ายูคาลิปทอล นอกจากจะพบในต้นโกฐจุฬารศ ยูคาลิปทอลยังพบในพืชหลายชนิด เช่น ต้นการบูร, ใบกระวาน, โรสแมรีและกระวาน
ยูคาลิปทอลใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เครื่องดื่ม ขนมและเครื่องสำอาง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาฆ่าแมลงและสารไล่แมลง ในทางการแพทย์ใช้ผสมในน้ำยาบ้วนปาก ยาแก้ไอและยาคลายกล้ามเนื้อ
ยูคาลิปทอลมีความเป็นพิษหากใช้เกินขนาด มีค่า LD50 ทางปาก (หนู) เท่ากับ 2480 มิลลิกรัม/กิโลกรัม
ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
ในปี 2542 เธอมีอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองชื่อ "รักเธอที่ใจ" และมีผลงานร้องเพลงประกอบภาพยนตร์และละครทีวีอีกจำนวนหนึ่ง ผลงานล่าสุดคือเพลงประกอบภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง "มหัศจรรย์รักข้ามภพ" (Enchanted) และเพลงประกอบละครทีวีเรื่อง “สาปภูษา” "บ่วง" "มงกุฎดอกส้ม" และ "มัจจุราชสีน้ำผึ้ง" ได้เป็นนักแสดงรับบท “อังศุมาลิน” ในละครเวทีเรื่อง คู่กรรม เดอะมิวสิคัล บทบาทของ “แม่นาค” ในละครเวทีเรื่อง แม่นาค เดอะมิวสิคัล (พ.ศ. 2552) และบทบาทของ Ms. Greta Belle ในละครเวทีเรื่อง “Fame The Musical” ภาคภาษาไทย (พ.ศ. 2554)
ธีรนัยน์ได้รับรางวัล คมชัดลึก อวอร์ด ประจำปี 2554 ประเภทเพลงไทยสากล สาขาศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม จากการบันทึกเสียงในอัลบั้ม “บีเอสโอบรรเลงสุนทราภรณ์” ในปี 2545 เธอได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพจากการประกวดนางสาวไทย และในปี 2549 เธอรับหน้าที่เป็น Acting Trainer ในรายการเรียลลิตีโชว์ "ยูบีซี อะคาเดมี แฟนเทเชีย 3"
ธีรนัยน์ได้เข้าทำงานด้านการสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้า ระหว่าง พ.ศ. 2543 และ 2552 อาชีพหลักของเธอ คือ การสอนร้องเพลงส่วนบุคคล ทั้งในการสอนส่วนตัวแบบอิสระและสอนที่โรงเรียนดนตรีสยามเพชรเก้า
การศึกษาและระดับความสามารถด้านการดนตรี
เสียงร้องเพลงของธีรนัยน์จัดอยู่ในกลุ่มเมซโซ โซปราโน เธอนำพื้นฐานเทคนิคทางการร้องเพลงแบบคลาสสิกมาประยุกต์ใช้ในการร้องเพลงแบบทั่วไป ทำให้มีเสียงร้องเพลงที่มีพลังและสามารถควบคุมการออกเสียงได้ดี จนเป็นเอกลักษณ์ที่เด่นชัดเฉพาะตัว เธอเริ่มเรียนร้องเพลงอย่างจริงจังกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง เมื่ออายุได้ 15 ปี สอบเทียบวัดระดับเกรด 8 ด้านการร้องเพลงคลาสสิกจากสถาบัน Guildhall School of Music and Drama, ลอนดอน และเกรด 5 ด้านวิชาทฤษฎีดนตรีจาก Trinity College of Music, ลอนดอน ได้เมื่ออายุ 18 ปี จากนั้นได้เริ่มเปลี่ยนจากแนวการร้องเพลงแบบคลาสสิกมาเป็นเพลงจากภาพยนตร์หรือละครเพลง จนกลายเป็นแนวทางการร้องเพลงหลักของเธอในปัจจุบัน
หลังจากเริ่มทำงานด้านการสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้าก็ได้เรียนเพิ่มเติมกับ อาจารย์ Beth Ellen และอาจารย์สุชีรา อังคไพโรจน์ เพิ่มเติมเป็นระยะๆ
การร้องเพลงในยุคเริ่มต้น (2534-2536)
ธีรนัยน์เริ่มต้นการเรียนร้องเพลงอย่างจริงจังกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง ในเพลงประเภทคลาสสิกและเพลงจากละครเพลง ตั้งแต่ปี 2534 และเริ่มออกแสดงผลงานการร้องเพลงสู่สาธารณะเป็นครั้งแรกในคอนเสิร์ตเพลงประเภทคลาสสิก ในงานแสดงผลงานนักเรียนของ อนุชิตมิวสิกสตูดิโอ ที่สถาบันเกอเธ่ (Thai German Cultural Foundation Auditorium) ในเพลง “O Mio Babbino Caro” ต่อมาในปี 2536 ได้รับรางวัลชนะเลิศการประกวดขับร้องเพลงภาษาอังกฤษของโรงเรียนชลกันยานุกูล จากเพลง “Wind Beneath My Wings” จากนั้นได้เข้าร่วมแสดงการร้องเพลงคลาสสิกของ อนุชิตมิวสิกสตูดิโอ ที่หอประชุมสถาบันเกอเธ่ อีกหลายครั้ง เช่น คอนเสิร์ต “The Three Soprano” ร่วมกับนักเรียนของอาจารย์อนุชิต คือ คุณโมนิค คล่องตรวจโรคและคุณยูกิ คูชิดะ และคอนเสิร์ต “Opera Night” ในปี 2536 เป็นต้น นอกจากนั้นยังได้เข้าร่วมแสดงบัลเล่ต์ ในฐานะนักแสดงจากโรงเรียนอารีย์นาฏยศิลป์ในการแสดงการกุศลรายการ “Fairy Tales ครั้งที่ 1” ที่จัดขึ้นโดย บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน)
การแสดงการขับร้องเพลง
หลังจากที่ธีรนัยน์เข้าศึกษาด้านปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์แล้ว ในปี 2537 เธอได้สอบวัดระดับเกรด 8 ด้านการร้องเพลงคลาสสิกจากสถาบัน Guildhall School of Music and Drama, ลอนดอน ในปี 2538 เธอได้มีโอกาสขึ้นเวทีที่สำคัญคือ การนักร้องรับเชิญของวงดุริยางค์ราชนาวี ในงานกาชาดคอนเสิร์ตครั้งที่ 24 เป็นครั้งแรก ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ขับร้องเพลงหน้าที่ประทับ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในเพลง “O Divine Redeemer” และเพลง "All I Ask of You" ร่วมกับอาจารย์อนุชิต นันทขว้าง ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นในการเป็นนักร้องรับเชิญในกาชาดคอนเสิร์ตในเวลาต่อมา ในปีเดียวกันนั้น ได้เข้าร่วมการแสดงการกุศลที่จัดขึ้นโดย บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ในบทบาท “Tiger Lilly” ในละครเวทีเรื่อง “ปีเตอร์แพน & เดอะแก๊ง” และได้รับรางวัลชนะเลิศ ประเภทเพลงสากล ในการประกวดขับร้องเพลงของวงดนตรีสากลมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (TU Band) จากเพลง “Saving All My Love for You”
ในเดือนเมษายน ปี 2539 ได้ขับร้องหน้าที่ประทับ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในงานแสดงแสงเสียงประกอบจินตภาพ ซึ่งจัดขึ้นโดย กองทัพเรือ สมาคมภริยาทหารเรือ และธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน) ณ พระราชวังเดิม ต่อมาในปี 2540 ได้เป็นนักร้องรับเชิญของวงดุริยางค์ราชนาวี ในงานกาชาดคอนเสิร์ต ครั้งที่ 25  หน้าที่ประทับ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี อีกครั้งหนึ่ง และในเดือนสิงหาคมปี 2541 ได้ร่วมงานคอนเสิร์ต “วัฒนธรรมไทยสู้ภัยเศรษฐกิจ ครั้งที่ ๒” ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย และเดือนธันวาคม ปี 2541 แสดงการขับร้องเพลงในคอนเสิร์ต “Voices for Tomorrow” ของ บริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เพื่อองค์การ UNICEF หน้าที่ประทับ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ผลงานการบันทึกเสียง
ธีรนัยน์บันทึกเสียงครั้งแรกเป็นผู้ให้เสียงการร้องเพลงภาคภาษาไทยในภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง The Pebble and the Penguin ในปี 2538 และผลงานเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเธอให้เสียงร้องเพลงเป็นเสียงของ Pocahontas ในเพลง สีสันแห่งสายลม (Colors of the Wind) และ “ปล่อยใจไปตามสายชล” (Just Around The River Bend) จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas เธอกล่าวไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า เป็นการร้องเพลงที่ได้เงินมาด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก  ต่อมาในปี 2539 เธอขับร้องเพลง “ลมหนาว” ในอัลบั้มบทเพลงพระราชนิพนธ์ “ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์” ซึ่งจัดทำโดยโรงเรียนจิตรลดา เพื่อเฉลิมฉลองแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี    ในปี 2540 ร้องเพลง “สื่อเพื่อชีวิตที่ดีกว่า” และ “Media for Better Life” ในอัลบั้ม “Golden Records” ของเอ็มสแควร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์” และได้บันทึกเสียงเพลง “รักคืออะไร” ซึ่งเป็นเพลงเอกประกอบละครทีวีเรื่องร้อยรสบทละคร ตอนรักคืออะไร และเพลง "นางเอก" กับเพลง “ดวงชีวิต” จากละครทีวีเรื่องนางเอก ในปี 2541 บันทึกเสียงเพลง “Beauty and the Beast”  ลงในอัลบั้ม “Sila-on Bros., Family and Friends” ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) และ ให้เสียงร้องเพลงภาคภาษาไทยแก่  Pocahontas ในเพลง   “Where Do I Go from Here” และ “What a Day in London” จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas II: Journey to a New World
การขับร้องเพลงในงานสาธารณะ
ธีรนัยน์ได้ให้ข้อมูลในสูจิบัตรงานแสดงการขับร้องเพลงต่างๆในช่วงหลังว่า ผลงานที่เธอมีความภาคภูมิใจ คือการได้รับการคัดเลือกเป็นตัวแทนนักร้องไทยโดยกระทรวงต่างประเทศ เพื่อเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมไทย ในงานเฉลิมฉลองการสถาปนา สาธารณรัฐประชาชนจีน ครบ 50 ปีในปี 2542 และที่ประเทศโมร็อกโก ในปี 2543 และในช่วงดังกล่าว เธอเริ่มได้รับเชิญให้เป็นนักร้องประจำในรายการดนตรีในสวน ของวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพซึ่งจัดแสดงในช่วงฤดูหนาวของทุกปี ณ ศาลาภิรมย์ภักดี สวนลุมพินี และเป็นนักร้องนำในคอนเสิร์ตต่างๆของวง เช่น เดือนพฤษภาคม 2544 เป็นนักร้องนำในคอนเสิร์ต “Music of The Brave” ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เดือนกรกฎาคม 2545 ร้องเพลงในคอนเสิร์ต "50 พรรษา มหาวชิราลงกรณ" พร้อมกับวงดุริยางค์สามเหล่าทัพและสำนักงานตำรวจแห่งชาติ หน้าที่ประทับ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ (ขณะนั้นทรงพระนามว่า หม่อมเจ้าหญิงสิริวัณณวรี มหิดล) ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เดือนตุลาคม 2545 ร่วมร้องเพลงในงานฉลองครบรอบ 20 ปี วงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ณ ห้องแกรนด์บอลรูม โรงแรมแกรนด์ไฮแอทเอราวัณ กรุงเทพฯ เดือนธันวาคม 2545 ร่วมในคอนเสิร์ตเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ ณ บริเวณสะพานพระราม ๘ ด้านฝั่งธนบุรี และคอนเสิร์ต "The Joy of Christmas" ณ ห้องบอลรูม โรงแรมคอนราด (ถนนวิทยุ)
นอกจากนั้น เธอยังได้รับเชิญให้เข้าร่วมร้องเพลงในงานคอนเสิร์ตประเภทเพลงคลาสสิก และเพลงจากละครเพลงและภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ของผู้จัดอื่นๆ ตามลำดับเวลาดังนี้
เดือนสิงหาคม 2542 ได้ร่วมในคอนเสิร์ต "Hollywood Love Songs" ณ โรงแรมสยามซิตี้ ถนนศรีอยุธยา กรุงเทพฯ ถัดมาปลายปี 2542 ได้ร่วมในคอนเสิร์ต “The Sound of Christmas” ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) เพื่อมูลนิธิสวนหลวง ร.๙ ณ สวนหลวง ร.9 ต่อมาในเดือนมกราคม 2544 เป็นนักร้องนำในคอนเสิร์ต “Winter Evening with Schubert”, Lieder & Chamber Music ณ ห้องประชุมสถาบันเกอเธ่ (Thai German Cultural Foundation Auditorium) จัดโดย Bangkok Music Society & AMA Studio ในเดือนเมษายน 2544 เข้าร่วมงานแสดงการกุศลหน้าที่ประทับ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ และ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ในการแสดงชุด “101 Dalmatians” คอนเสิร์ต “Fairy Tales II” เดือนมิถุนายน 2545 เป็นนักร้องนำร่วมกับคณะนักร้องประสานเสียงชาวเยอรมัน "German Speaking Combined Choir Bangkok" ในคอนเสิร์ตเพลงคลาสสิกของ Johann Sebastian Bach  ณ โบสถ์อัสสัมชัญ บางรัก กรุงเทพฯ ต่อมาในเดือนกันยายน 2545 ร่วมแสดงในคอนเสิร์ต "ชรินทร์ in concert" ร่วมกับคุณชรินทร์ นันทนาคร ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  ในเดือนเมษายน 2546 ได้ร้องเพลงออกอากาศในรายการทีวีรายการพิเศษฉลองพระเกียรติในโอกาส “๑๕๐ ปี ร.๕ และ ๑๑๕ ปี ร.พ.ศิริราช” ทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5 เพื่อนำรายได้สมทบทุน “อาคารเฉลิมพระเกียรติ” ในการจัดซื้อครุภัณฑ์และอุปกรณ์การแพทย์แก่ผู้ป่วย ร.พ.ศิริราช และในเดือนพฤษภาคม 2546 มีงานร้องเพลงครั้งสำคัญถึง 4 งานคือ ได้รับเชิญไปขับร้องเพลง "นางสาวไทย" ในงานประกวดประกวดนางสาวไทยประจำปี 2546 ที่อิมแพค อารีน่า เมืองทองธานี ต่อมาได้เข้าร่วมคอนเสิร์ต “๑๐๐ ปี หลวงสุขุมนัยประดิษฐ” ณ ศาลาเฉลิมกรุง และเป็นนักร้องนำในคอนเสิร์ตเพลงคลาสสิกร่วมกับ  "German Speaking Combined Choir Bangkok" เป็นครั้งที่สอง ขับร้องเพลงของ Franz Schubert ณ โบสถ์อัสสัมชัญ บางรัก กรุงเทพฯ และร้องเพลงในคอนเสิร์ตเพื่อสมทบทุน กองทุนสวัสดิการดุริยางค์สากล กรมศิลปากร ร่วมกับศิลปินจากกรมศิลปากร ณ โรงละครแห่งชาติ (โรงเล็ก)
ผลงานการบันทึกเสียง
หลังจากจบการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว ในปี 2542 ธีรนัยน์ได้บันทึกเสียงลงอัลบั้นเดี่ยวชุดแรกและชุดเดียวของตัวเองชื่อ อัลบั้ม "รักเธอที่ใจ" ของบริษัทมีเดีย มิวสิก กรุ๊ป จำกัด อย่างไรก็ดี เธอกล่าวถึงงานครั้งนี้ในการให้สัมภาษณ์ในช่วงหลังว่า เธอไม่ถึงกับชอบงานครั้งนี้ของตัวเองมากนัก และงานดังกล่าวก็ไม่ประสพผลสำเร็จในด้านการขายเนื่องจากความไม่พร้อมในหลายๆด้าน จากนั้นในปีเดียวกันนั้นเอง ก็บันทึกเสียงเพลงภาคภาษาไทยของเพลง "Deliver Us" จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Prince of Egypt และยังมีเพลงเดี่ยวในอัลบั้มต่างๆต่อเนื่องมา คือ ปี 2543 บันทึกเสียงเพลง “สวรรค์สวิง” ในอัลบั้ม “Eclextic Suntaraporn” ผลิตโดยบริษัท วอร์นเนอร์แช็ปเปิล มิงสิค (ประเทศไทย) จำกัด ในปี 2545 มีผลงาน 4 ชุดคือ บันทึกเสียงเพลง “เมื่อไหร่จะให้พบ” ในอัลบั้ม “เพลงชุดร่วมสมัย  ๑๐๐ ปี หลวงสุขุมนัยประดิษฐ” และบันทึกเสียงเพลง "อย่าท้อแท้" "รักแผ่นดิน" "วัฒนธรรมไทยไม่เคยแล้ง" และ "ใช้ของไทยดีกว่า" อัลบั้ม "เพลินเพลงวัฒนธรรม" โดยสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ต่อมาในปี 2546 บันทึกเสียงร้องเพลง “กังวานไพร” “หากรู้สักนิด” และ “สุดชีวิต” ในอัลบั้ม “ร้อยพัน” ผลงานเพลง ม.ล. ประพันธ์ สนิทวงศ์ และขับร้องเพลง "Where Do I Go from Here" "I Want to Spend My Lifetime Loving You" และ "รวมเพลงพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพฯ" ใน CD อัลบั้มบันทึกการแสดงสดกาชาดคอนเสิร์ต ครั้งที่ 31 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2546
ด้านสื่อวิดีโอบันทึกการแสดง ธีรนัยน์ร่วมแสดงและขับร้องเพลง "สามรัก" "รักเธอเสมอ" และ "สุดฟากฟ้า" ใน VCD บันทึกการแสดงสด "ชรินทร์ in concert 2545" ร่วมกับคุณชรินทร์ นันทนาคร ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในเดือนกันยายน 2545
เหตุการณ์สำคัญอื่นๆ
ก่อนเรียนจบปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยมหิดล ในปี 2542 ธีรนัยน์ได้เริ่มเข้าทำงานเป็นครูสอนร้องเพลงที่สถาบันดนตรีมีฟ้า ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนดนตรีในเครือ GMM Grammy เธอสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้จนถึงปี 2552 นักเรียนที่มีชื่อเสียงที่สุดของเธอก็คือ ด.ช. จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ หรือ “น้องพลับ” ของค่ายเพลง GMM Grammy
ต่อมาในช่วงต้นปี 2545 ธีรนัยน์ได้เข้าร่วมการประกวดนางสาวไทย และในการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 11 พฤษภาคม 2545 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เธอได้เข้ารอบสุดท้ายและได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพในปีดังกล่าว
งานแสดงละครเวที
แม้ว่าธีรนัยน์จะมีผลงานด้านการร้องเพลงที่ในงานสำคัญต่างๆเป็นจำนวนมาก แต่ชื่อเสียงของเธอก็เป็นที่รู้จักกันในวงการที่ไม่กว้างขวางมากนัก จนได้มีโอกาสเล่นละครเวที "คู่กรรม เดอะมิวสิกัล" กับค่ายละครดรีมบอกซ์ เธอได้เล่าเกี่ยวกับประสบการณ์ในเรื่องนี้ไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า ช่วงประมาณปี 2542 เธอได้รับการติดต่อจากคุณสุวรรณดี จักราวรวุธ ผู้กำกับละครสังกัดค่ายละครดรีมบอกซ์ เพื่อคัดเลือกเข้าร่วมเล่นละครเวทีเรื่อง "คู่กรรม เดอะมิวสิกัล" จากนั้นทางดรีมบอกซ์ก็ได้ใช้เวลาอีกนานถึง 3 ปี เพื่อดำเนินการด้านลิขสิทธิ์และบทละครจากคุณทมยันตี ผู้แต่งนวนิยายเรื่อง “คู่กรรม” จนกระทั่งในปี 2546 ทางค่ายละครก็ได้ติดต่อกลับมาให้ไปทดสอบเสียงและการแสดงเพิ่มเติม และในที่สุดในรอบสุดท้ายเธอก็ได้รับเลือกให้เล่นในบทบาทของ “อังศุมาลิน” แม้ว่าจะไม่มีประสบการณ์ในด้านการแสดงมาก่อน เนื่องจากจากความสามารถด้านการร้องเพลงเป็นหลัก เพราะละครเรื่องนี้เป็นละครเพลงทั้งเรื่องและบทของ “อังศุมาลิน” นั้นเป็นผู้เดินเรื่องหลักที่แทบจะไม่ได้ออกจากเวทีเลย
ละครเวทีเรื่อง คู่กรรม เดอะมิวสิคัล
ละครเวทีเรื่อง "คู่กรรม เดอะมิวสิคัล" จัดแสดงเป็นครั้งแรกในระหว่างวันที่ 23 ตุลาคม-16 พฤศจิกายน 2546 จำนวน 24 รอบ ณ โรงละครกรุงเทพ ถนนเพชรบุรี ในช่วงแรกละครเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนักเนื่องจากขาดการประชาสัมพันธ์ในสื่อวงกว้าง แต่งานนี้ก็เป็นที่ชื่นชอบของนักวิจารณ์และผู้ที่ได้เข้าชมทั่วไปในด้านบทละคร เพลง รวมทั้งความไพเราะของน้ำเสียงการร้องเพลงของธีรนัยน์ในบทบาทผู้แสดงนำฝ่ายหญิง เช่น คุณธันว์ จากนิตยสารทีวีพูลได้กล่าวถึงเรื่องนี้ในหนังสือฉบับลงวันที่ 29 ตุลาคม 2546  ว่า
“น้ำมนต์ อาศัยน้ำเสียงอันทรงพลัง ทำให้ อังศุมาลิน กลับมาโลดเล่นอีกครั้งได้อย่างสง่างาม เสียงร้องอันไพเราะ มีพลังของเธอ ทำให้ทุกฉากที่ อังศุมาลิน ปรากฏตัวสามารถตรึงอารมณ์คนดูได้อย่างอยู่หมัด ทำให้คู่กรรมฉบับนี้แตกต่างจากที่เคยทำกันมา เป็นฉบับที่ดีที่สุดอีกฉบับหนึ่ง”
ผู้ชมหลายท่านได้แบ่งปันความรู้สึกว่ารู้สึก “ขนลุก” “ตะลึง” หรือ “ต้องมนต์สะกด” ตั้งแต่ได้ยินเสียงร้องจากประโยคแรกของเธอ  อย่างไรก็ดี เนื่องจากละครเรื่องนี้นับเป็นการแสดงในบทเด่นของเธอเป็นครั้งแรก ในส่วนของการแสดงของนั้นจึงไม่โดดเด่นมากนัก เช่น คุณปวิตร มหาสารินันทน์ ได้ให้ความเห็นในหนังสือพิมพ์ The Nation ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2546 ว่า
“From the show’s opening number, “A Promise Under the Lampoo Tree”, to the finale, “The Last Song”, Teeranai Na Nhongkai’s voice was a rare musical gem and a true achievement to celebrate. However, Teeranai was too concerned with her singing and less careful about her acting – to be precise, the character’s interpretation of lyrics and her interaction with other characters.”
ต่อมาด้วยกระแสการบอกเล่าแบบปากต่อปากได้ทำให้สื่อมวลชนเริ่มให้ความสนใจมากขึ้นและละครได้รับการตอบรับที่ดีขึ้นเรื่อยๆ จนทางคณะต้องนำไปแสดงเพิ่มเติมที่ โรงละครกาดเธียเตอร์ เชียงใหม่ จำนวน 4 รอบ ในวันที่ 13-15 กุมภาพันธ์ 2547 และนำกลับมาเล่นใหม่ถึงสองครั้งในปีถัดมา จำนวน 12 รอบ ที่โรงละครกรุงเทพ และ โรงละครกาดเธียเตอร์ ในวันที่ 18-28 มีนาคม  และ 2-4 เมษายน 2547 ตามลำดับ และในงานอำลาและปิดกิจการของโรงละครกรุงเทพ จำนวน 5 รอบ ในวันที่ 5-7 พฤศจิกายน 2547 ตามลำดับ และธีรนัยน์ ก็ได้พัฒนาความสามารถในการแสดงดีขึ้นเรื่อยๆ เช่น คุณ Alongkorn Parivudhiphongs ได้ให้ความเห็นในบทความ 'Ku Kam' makes a return ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post ในวันที่ 24 มีนาคม 2547 ว่า
“Singer-actress Teeranai Na Nongkai looked comfortable with the role of arrogant Angsumalin. While shining during solo parts, the soprano vocalist blended in better this time around when she did duets with other cast members. Most impressively, her acting skill is budding, making her a better Angsumalin than veteran actress…”
ละครเวทีเรื่อง "คู่กรรม เดอะมิวสิคัล" ได้กลับมาแสดงเป็นครั้งที่ 4 จำนวน 10 รอบ ในวันที่ 24 สิงหาคม-2 กันยายน 2550 ณ โรงละครกรุงเทพ เมโทรโปลิส (EGV Metropolis) ถนนราชดำริ และด้วยวัยวุฒิและประสบการณ์ที่มากขึ้น เสียงวิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องการแสดงของธีรนัยน์ก็เปลี่ยนไปในทางบวกอย่างมาก เช่น คุณ Pannasri Chuarayapratib ได้ให้ความเห็นไว้ในบทวิจารณ์ละครเรื่องนี้ ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post ฉบับวันที่ 30 สิงหาคม 2550 ตอนหนึ่งว่า
“A special treat for the audience is singer-cum-actress Theeranai Na Nhongkai, who brings her exceptional vocal talents to the role of the headstrong Angsumalin. A Professional voice coach, Theeranai knows how to project the character’s complex emotions with her powerful voice.”
และคุณปวิตร มหาสารินันทน์ซึ่งเคยวิจารณ์การแสดงครั้งแรกของเธอไว้ ได้เขียนถึงการแสดงในละครเรื่องนี้ในหนังสือพิมพ์ The Nation ฉบับวันที่ 1 กันยายน 2550 อีกครั้งหนึ่ง ความตอนหนึ่งว่า
“In the very first scene, friends and would-be lovers Vanas and Angsumalin sang "A Promise Under the Lampoo Tree". I was hooked straight away by their heartfelt and endearingly intimate performances. ”
ละครเวทีเรื่อง แม่นาค เดอะมิวสิคัล
ในช่วงที่ละครเพลงเรื่องคู่กรรมถูกนำมาเล่นใหม่ในกลางปี 2550 นั้น ค่ายละครดรีมบอกซ์ก็ได้ให้ข่าวประชาสัมพันธ์งานละครเพลงชิ้นต่อไปของค่ายว่าจะทำเรื่อง “แม่นาค เดอะมิวสิคัล” โดยให้ธีรนัยน์ เป็นนักแสดงนำอีกครั้งในบทของ “แม่นาค” อย่างไรก็ดี ต่อมาในช่วงต้นปี 2551 ละครดังกล่าวเลื่อนกำหนดการแสดงออกไปเป็นปี 2552 เนื่องจากธีรนัยน์ ตั้งครรภ์และทางค่ายละครตกลงใจที่จะรอเธอโดยไม่เปลี่ยนตัวแสดงนำ
ละครเวทีเรื่อง “แม่นาค เดอะมิวสิคัล” จัดแสดง ณ เอ็มเธียเตอร์ (M-Theater ซึ่งเดิมคือโรงละครกรุงเทพ) ถนนเพชรบุรี ระหว่างวันที่ 3-19 กรกฎาคม 2552 จำนวน 12 รอบ ธีรนัยน์ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากทั้งในความสามารถในการร้องเพลงและการแสดงอันโดดเด่นของเธอ เช่น คุณปวิตร มหาสารินันทน์ ได้ให้ความเห็นส่วนหนึ่งในหนังสือพิมพ์ The Nation ในวันที่ 12 กรกฎาคม 2552 ว่า
“Dreambox’s musical shows that there are many professional singers in this country who can perfectly balance singing and acting and hence deliver a flawless performance in a musical theatre production. In the title role, Teeranai Na Nongkhai effortlessly tackles the highly demanding scores and dramatic moments. We now realise why this production was postponed for two years to wait for this new mother to be ready.”
และมีความเห็นในลักษณะเดียวกันจาก คุณณัฐพงษ์ โอฆะพนม ในหนังสือพิมพ์ คม ชัด ลึก เวทีสาระบันเทิง หน้า 20 วันพฤหัสบดีที่ 9 กรกฎาคม 2552 ในบทความ “แม่นาคเดอะมิวสิคัล ตำนานไม่มีวันตายความรักไม่มีวันสลาย” จากคุณณัฐพัชญ์ วงศ์เหรียญทอง นักวิจารณ์จากนิตยสาร a day ได้เขียนไว้ใน Web Site รวบรวมบทวิจารณ์งานแสดงต่างๆ