cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เขตพิเศษของโตเกียว
ประวัติ
วันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1943 มีการยุบเทศบาลนครโตเกียว จังหวัดโตเกียวถูกยกฐานะเป็นมหานครโตเกียว ทั้ง 35 เขตถูกโอนไปขึ้นตรงกับศาลาว่าการมหานครโตเกียว
วันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ได้มีการประกาศใช้กฎหมายการปกครองส่วนท้องถิ่นของญี่ปุ่น เป็นผลให้เขตทั้ง 22 เขตเดิม ยกฐานะขึ้นเป็นเขตพิเศษของมหานครโตเกียว
วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1947 ได้มีการประกาศให้เขตเนริมะ เป็นเขตพิเศษที่ 23 ของมหานครโตเกียว
ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1970 เป็นต้นมา เขตพิเศษของมหานครโตเกียวได้รับอำนาจบริหารที่อิสระกว่าเทศบาลในจังหวัดอื่น ๆ แต่ละเขตสามารถเลือกนายกเทศมนตรีเขต (区長 kuchō) และสภาเขต (区議会 kugikai) ของเขตตัวเองได้
ใน ค.ศ. 2000 รัฐสภาของญี่ปุ่นได้มอบอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น (地方公共団体 ชิโฮ โคเกียว ดันไต) ให้เขตพิเศษทั้ง 23 เขตของมหานครโตเกียว ส่งผลให้แต่ละเขต (区 กุ) มีฐานะเทียบเท่ากับนคร (市 ชิ)
หลังคาทรงปั้นหยา
หลังคาทรงปั้นหยา เป็นประเภทของหลังคาที่ทุกด้านลาดไหลลงสู่ผนัง โดยมักมีความชันไหลเอียงเท่ากัน หลังคาทรงปั้นหยาของบ้านทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า จะมีสามเหลี่ยม 2 ด้าน และมีสี่เหลี่ยมคางหมู 2 ด้าน ซึ่งเกือบทั้งหมดจะต้องมีความลาดเอียงเดียวกัน เพื่อให้สมดุลกัน หลังคาทรงปั้นหยาสามารถมีรางใต้รอบทุกด้านได้ นอกจากนี้หลังคาทรงปั้นหยายังสามารถมีหน้าต่างยื่นออกมาจากหลังคาในด้านที่ลาดเอียงได้
เขตพิเศษของโตเกียว
ประวัติ
เขตพิเศษต่าง ๆ มีขนาดต่างกันตั้งแต่ 10–60 ตารางกิโลเมตร และจำนวนประชากรก็ต่างกันตั้งแต่ 40,000–830,000 คน บางเขตมีเกาะที่มนุษย์สร้างขึ้นโดยการถมทะเล เขตที่มีประชากรมากที่สุดคือเขตเซตางายะ (世田谷区 Setagaya-ku) และเขตที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือเขตโอตะ
จำนวนประชากรของเขตพิเศษทั้ง 23 เขตของมหานครโตเกียวจากการสำรวจจำนวนประชากรเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2010 มีจำนวน 8,846,580 คน คิดเป็น 2 ใน 3 ของประชากรของมหานครโตเกียว และ 1 ใน 4 ของประชากรในเขตโตเกียวและปริมณฑล (首都圏 ชุโตเก็ง) มีความหนาแน่นประชากร 13,800 คนต่อตารางกิโลเมตร
รายชื่อเขตพิเศษ (เรียงลำดับตามตัวอักษรโรมัน)
* จำนวนประชากร ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007
สถานที่ที่มีชื่อเสียง
สถานที่ที่มีชื่อเสียงในย่านต่าง ๆ เขตพิเศษทั้ง 23 เขตมีดังต่อไปนี้
เขาพนมขวด
เขาพนมขวด เป็นวัดในจังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่บนยอดเขา
สถานที่ตั้ง
เขาพนมขวดเป็นเขาลูกเล็ก ๆ สูงประมาณ 20 เมตร ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทุ่งนาหลังสถานีรถไฟเพชรบุรี ออกไปไม่ไกลนัก มีถนนไปได้จนถึงเชิงเขา
ปัจจุบันมีโรงพยาบาลพระจอมเกล้า (โรงพยาบาลเพชรบุรี) สร้างขึ้นใกล้กับเขาพนมขวดนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ 2491 จากบันทึก หนังสือสมุดราชบุรี ในปี พ.ศ. 2468กล่าวถึงเขาพนมขวดว่า
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดให้ปฏิสังขรณ์ในปี พ.ศ. 2403 ดังที่ปรากฏในประกาศเรื่องบรรจุของในพระเจดีย์ที่เขาพนมขวดมีความว่า
วัดบางเขียด
วัดบางเขียด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งในตำบลบางเขียด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ อาณาเขตบริเวณวัด กว้าง 120 เมตร ยาว 180 เมตร
วัดบางเขียดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2189 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ในด้านการศึกษาทางวัดได้จัดซื้อที่ดินชาวบ้านสร้างโรงเรียนประถมศึกษาขึ้น
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมตามแบบพระราชนิยมในรัชกาลที่ 3 โดยดัดแปลงให้เป็นรูปแบบเหมาะสมของท้องถิ่นสงขลา เป็นอุโบสถโถงก่ออิฐถือปูน บริเวณตัวผนังอุโบสถ ทำเป็นซุ้มโค้งทุกช่องเสา หลังคาชั้นเดียว มีบีกนกคลุมแบบพาไลรอบ ไม่มีช่อฟ้าและใบระกา หลังคามุงกระเบื้องดินเผาแบบพื้นบ้าน เชื่อมโครงสร้างหลังคาโดยใช้สลัก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปทับนั่งปางมารวิชัยบนบัลลังก์ผ้าทิพย์ 4 ชั้น เป็นอุโบสถที่ไม่ปรากฏในใบเสมาหรือใบเสมาหลบใน วัดมีมณฑปบัวอยู่บริเวณด้านหน้าทางขวามือของอุโบสถ ก่ออิฐถือปูนคล้ายหอระฆังบนฐานสี่เหลี่ยม ทรงสี่เหลี่ยมย่อมุม ยอดแหลม เจาะช่องประตูจำนวน 4 ช่อง มีซุ้มหน้าบันจำนวน 4 ซุ้ม เป็นที่บรรจุอิฐของอดีตเจ้าอาวาสวัดบางเขียด น่าจะสร้างในสมัยพุทธศตวรรษที่ 25
อนิเมะในปี พ.ศ. 2563
เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ '''อนิเมะในปี พ.ศ. 2563'''
ภาพยนตร์
รายชื่อภาพยนตร์อนิเมะที่เข้าฉายเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ซีรีส์โทรทัศน์
รายชื่อซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ออกอากาศเปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน
รายชื่อออริจินอลเน็ตแอนิเมชันที่เผยแพร่เปิดตัวครั้งแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน
รายชื่อออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่เปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563
เสียดาย
เสียดาย (Daughter) ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2537 นำแสดงโดย นุศรา ประวันณา, เขมสรณ์ หนูขาว, วิจิตรา ตริยะกุล, กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม, วยุลี กิติอาภรณ์ชัย ร่วมด้วย จอนนี่ แอนโฟเน่, สรพงษ์ ชาตรี, ธัญญา โสภณ, รณ ฤทธิชัย, จีรุตน์ ณ นคร, กาญจนาพร ปลอดภัย, จักรกฤษณ์ คชรัตน์ บทภาพยนตร์และกำกับการแสดงโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
เนื้อเรื่อง
เด็กวัยรุ่นมัธยมหญิง 4 คน คือ ปู (เขมสรณ์ หนูขาว) แป๋ม (วิจิตรา ตริยะกุล) เดือน (กาญจนา ขึ้นนกคุ้ม) และเงาะ (นุศรา ประวันณา) ที่แต่ละคนมีปัญหาขาดความรักและความอบอุ่นจากครอบครัว ปูถูกพ่อเลี้ยงข่มขืน แป๋มเป็นลูกสาวตำรวจ (ไกรลาศ เกรียงไกร) แต่ติดผงขาวและขายตัว เดือนมีแม่เป็นนักร้องขายตัวและตัวเองก็มีชะตากรรมไม่ต่างจากแม่ ขณะที่เงาะมีครอบครัวที่มีฐานะ แต่มีพ่อขี้เหล้า (สรพงษ์ ชาตรี) และตบตีแม่เป็นประจำ จนวันหนึ่งทั้ง 4 คนได้หนีออกจากบ้านและมารวมกันที่แฟลตของปู เพื่อเผชิญชะตาชีวิตร่วมกัน โดยพวกเธอเลือกที่จะใช้ยาเสพติดในการแก้ปัญหา ในที่สุด ก็พบว่าทุกคนต่าง "เสียดาย" กับช่วงเวลาชีวิตอันสดใส ที่ต้องสูญเสียไปกับสิ่งเลวร้าย บทสรุปของเรื่องนี้มีทั้งที่ต้องเสียน้ำตา แลกกับบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ และแลกด้วยชีวิต
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
เสียดาย เป็นผลงานการกำกับและเขียนบทภาพยนตร์ของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย เมื่อเข้าฉายภาพยนตร์ได้รับความสนใจอย่างมากของสังคม เพราะเป็นภาพยนตร์ที่สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาสังคมในเรื่องยาเสพติดและปัญหาทางเพศของวัยรุ่น อีกทั้งภาพยนตร์ยังดำเนินเรื่องในลักษณะของสารคดี บางช่วงจะตัดสลับกับการให้สัมภาษณ์ของตัวละครต่าง ๆ ในเรื่อง
นักแสดงนำตัวหลักในเรื่อง เป็นการแสดงครั้งแรก แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าแสดงได้ดีมาก โดยเฉพาะ วิจิตรา ตริยะกุล มีหลากฉากที่สะเทือนอารมณ์ เช่น ฉากที่ต้องเปลือยกายยืนเกาะลูกกรงอยู่บนดาดฟ้าตึกแถว เป็นต้น แต่เสียงบางส่วนก็วิจารณ์ว่า หลายส่วนในเรื่องยังหลวมอยู่ เช่น บทบาทของ จอนนี่ แอนโฟนี่ ที่ดูเหมือนคนใจบุญเข้ามาช่วยเหลือเด็ก ๆ แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้วก็เหมือนผู้ใหญ่ที่หลอกฟันเด็กคนนึง หรือในฉากจบที่ให้เด็ก ๆ เดินเล่นบนหาดทรายชายทะเล แล้วรำลึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา และพูดกันว่า "เสียดาย" เป็นการจบที่ไม่สวย เป็นต้น
แต่กระนั้น ภาพยนตร์ก็ยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองประจำปี พ.ศ. 2537 ไปถึง 7 รางวัลด้วยกัน รวมทั้งภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย และทำรายได้ถึง 52 ล้านบาท โดยเปิดฉายสัปดาห์แรกก็สามารถทำรายได้ถึง 30 ล้านบาทด้วยกัน
ละครโทรทัศน์
เสียดาย เป็นละครโทรทัศน์แนวสะท้อนปัญหาสังคมของท่านมุ้ย บทประพันธ์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล บทโทรทัศน์โดย ก้องเกียรติ โขมศิริ, คุณากร เศรษฐี, ฐิติพงศ์ ใช้สติ, ยศพงษ์ ผลทรัพย์, ปรียาภรณ์ บุญภา กำกับการแสดงโดย หม่อมราชวงศ์ศรีคำรุ้ง ยุคล รัตตกุล ผลิตโดย บริษัท ศรีคำรุ้ง โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 น. นำแสดงโดย ชิชา อมาตยกุล, พลอย ศรนรินทร์, แพรวพรรณรายณ์ ศันสนะพิทยากร, ชญานิษฐ์ ชาญสง่าเวช และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย ในตอนแรกละครจะออกอากาศทางช่อง พีพีทีวี แต่ทางช่องได้ยุติการผลิตละครและปรับนโยบายของสถานีไปเน้นรายการกีฬาและภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่องนี้จึงรอออกอากาศทางไลน์ทีวีแทน แต่ต่อมาได้มีแผนจะออกอากาศทางแอปพลิเคชัน iQiyi เท่านั้นผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งจากจีน เริ่มตอนแรกในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2563 และตอนสุดท้ายในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
Eucosma krygeri
Eucosma krygeri เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในเดนมาร์ก
กระทรวงพาณิชย์สหรัฐ
กระทรวงพาณิชย์สหรัฐอเมริกา (United States Department of Commerce) เป็นกระทรวงของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1903 มีหน้าที่ในการขับเคลื่อนความเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ
เนเก็ดไบก์
Naked Bike เป็นคำที่ใช้เรียกรถจักรยานยนต์แบบมาตรฐาน เป็นพาหนะสำหรับใช้เดินทั่วไปที่มีรูปแบบเป็นรถเปลือยแฟริ่งในส่วนด้านหน้า จะมีแฟริ่งในส่วนด้านท้ายของรถเท่านั้น ข้อดีของรถประเภทนี้คือสามารถใช้ขับขี่ในเขตชุมชนที่มีการจราจรค่อนข้างหนาแน่นได้ง่ายและสามารถระบายความร้อนออกจากเครื่องยนต์ได้ดีกว่ารถ Bigbike ประเภทอื่นๆ และยังมีการออกแบบให้มีท่วงท่าในการขับขี่ที่ไม่ต้องก้มหรือโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อจับแฮนด์มากนัก โดยมีการออกแบบให้แฮนด์อยู่ในตำแหน่งที่ค่อนข้างสูงและมีเบาะที่ต่ำกว่ารถ Sport Bike
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์
ฟุตบอลทีมชาติกาตาร์ (منتخب قطر لكرة القدم) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศกาตาร์ อยู่ภายใต้การควบคุมของสมาคมฟุตบอลกาตาร์และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
ทีมเคยเข้าร่วมแข่งขันในเอเชียนคัพ 10 ครั้ง โดยชนะเลิศหนึ่งสมัยในปี 2019 ซึ่งในครั้งนั้น พวกเขาสามารถเอาชนะทีมยักษ์ใหญ่ของทวีปอย่างญี่ปุ่น, ซาอุดีอาระเบีย และเกาหลีใต้ได้ และเสียเพียงประตูเดียวทั้งทัวร์นาเมนต์ พวกเขาลงเล่นเกมเหย้าส่วนใหญ่ที่สนามกีฬานานาชาติเคาะลีฟะฮ์และสนามกีฬาญัสซิม บิน ฮะมัด โดยสนามแห่งหลังถือว่าเป็นสนามเหย้าหลักของทีมชาติ
กาตาร์ลงเล่นในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในปี 2022 ซึ่งพวกเขาผ่านเข้ารอบได้ในฐานะเจ้าภาพ ถือเป็นครั้งแรกที่ชาติอาหรับเป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลก อย่างไรก็ตาม พวกเขาตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยความพ่ายแพ้สามนัดรวด
ผลงาน
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่สาม
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
ผู้เล่นทีมชาติกาตาร์ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่พวกเขาเป็นเจ้าภาพ โดยประกาศรายชื่อผู้เล่นรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
ชุดแข่งขัน
ชุดเหย้าของกาตาร์เป็นสีแดงเลือดหมูล้วน ส่วนชุดเยือนเป็นสีขาวล้วน ผู้ผลิตชุดแข่งขันรายแรกสุดคืออัมโบรซึ่งผลิตชุดแข่งตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง 1989 ปัจจุบันชุดแข่งขันทั้งหมดของกาตาร์ผลิตโดยไนกี้
ชะนีคิ้วขาว
ชะนีคิ้วขาว หรือ ชะนีฮูล็อก (Hoolock gibbons, Hoolocks, White-browed gibbons) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรสกุลหนึ่ง ในวงศ์ชะนี (Hylobatidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hoolock
ชะนีคิ้วขาว มีลักษณะและเสียงร้องทั่วไปเหมือนชะนีสกุลและชนิดอื่น ๆ ตัวผู้มีขนสีดำ ตัวเมียมีขนสีขาว จัดเป็นชะนีที่มีความใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของบรรดาชะนีทั้งหมด รองจากเซียมมัง ที่พบในภาคใต้ตอนล่างของไทยและมาเลเซีย ด้วยมีความสูงสูงสุดได้ถึง 90 เซนติเมตร น้ำหนักระหว่าง 6-9 กิโลกรัม
ชะนีคิ้วขาว กระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียและภาคใต้ตอนล่างของจีน โดยที่ไม่พบในประเทศไทย
เดิมถูกจัดให้มีเพียงชนิดเดียว แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็น 3 ชนิด ได้แก่
ลัทธิอาจาลี่
ลัทธิอาจาลี่ เป็นศาสนาพุทธนิกายวัชรยานรูปแบบหนึ่ง ปฏิบัติในกลุ่มชาวไป๋ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ชื่อลัทธิ "อาจาลี่" มาจากคำสันสกฤตว่า "อาจารฺย" (ācārya) ซึ่งเป็นนักบวชตันตระผู้เป็นกุญแจสำคัญของศาสนาสำหรับการใช้คาถาและเวทมนตร์
ลัทธิอาจาลี่ก่อตั้งขึ้นโดยจันทรคุปตะ (Candragupta) นักบวชชาวอินเดีย ที่เดินทางเผยแผ่ศาสนาจากทิเบตมาจนถึงอาณาจักรน่านเจ้า (653–902) ในปี ค.ศ. 839 ประเพณีของลัทธินี้เป็นการผสานความเชื่อแบบจีน, อินเดีย และพม่าไว้ด้วยกัน ลัทธินี้ได้เป็นศาสนาหลักของอาณาจักรต้าหลี่ (ค.ศ. 937–1253) มีการนับถือเทพมหากาลและกวนอิม นอกจากนี้ในถ้ำบนเขาชือเป่าซาน (Shibaoshan) มีงานศิลปะอย่างวัชรยานของลัทธิอาจาลี่
แม้เคยถูกคุกคามมาตั้งแต่ยุคราชวงศ์หยวนจนถึงชิง อาทิ การประกาศห้ามนับถือในปี ค.ศ. 1507 และการเผยแผ่ศาสนาของนิกายธยานแบบจีนฮั่น กระนั้นลัทธิอาจาลี่ก็ยังดำรงอยู่ในชุมชนชาวไป๋สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน
ชาวมาเก๊า
ประวัติ
จากการที่โปรตุเกสเข้าปกครองมาเก๊าเพื่อสร้างสถานีการค้า โปรตุเกสได้นำทหารเข้ามาประจำการในมาเก๊า หลายคนได้สมรสหรืออยู่กินกับหญิงพื้นเมือง โดยมากชาวโปรตุเกสในมาเก๊านิยมสมรสกับหญิงชาวกัว (ปัจจุบันคือรัฐกัว ประเทศอินเดีย), หญิงสิงหล (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา), หญิงจากอินโดจีน, หญิงมลายูจากมะละกา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย) และหญิงญี่ปุ่น และมีจำนวนไม่มากที่สมรสกับหญิงเชื้อจีน   หญิงทาสีเชื้อสายอินเดีย, อินโดนีเซีย, มลายู และญี่ปุ่นจะถูกเลือกเป็นคู่นอนของชาวโปรตุเกส โดยเฉพาะนางทาสีจากญี่ปุ่นนั้นจะถูกชาวโปรตุเกสซื้อตัวมาจากแผ่นดินแม่ นอกจากนี้มาเก๊ายังเป็นแหล่งรวมกลุ่มชนต่าง ๆ ที่อพยพเข้ามา เป็นต้นว่าทาสจากแอฟริกา, ทาสจากญี่ปุ่น และชาวเกาหลีเข้ารีตที่ถูกโปรตุเกสซื้อตัวมาจากญี่ปุ่นช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)
ค.ศ. 1555 มาเก๊ารับนางทาสีชาวตีมอร์, แอฟริกัน, มะละกา และอินเดีย  นอกจากนี้ชายโปรตุเกสมักจะสมรสกับหญิงพื้นเมืองชาวตั้นซึ่งเป็นหญิงชั้นต่ำของจีน ขณะที่หญิงจีนชั้นสูงมักตั้งข้อรังเกียจต่อการสมรสกับฝรั่งโปรตุเกสเพราะเห็นเป็นต่างด้าว โดยลูกหลานของชาวโปรตุเกสนี้จะได้รับการศึกษาอย่างโปรตุเกส โดยเฉพาะภาษาโปรตุเกสและศาสนาคริสต์ เมื่อสำเร็จการศึกษาก็จะเข้ารับราชการทหาร ช่วงปี ค.ศ. 1980 ชาวมาเก๊าไม่สามารถพูดหรืออ่านภาษาจีนกลางได้ แต่ใช้ภาษากวางตุ้งสื่อสารภายในครอบครัว
นอกจากนี้ยังมีชาวจีนจำนวนหนึ่งได้เข้ารีตโรมันคาทอลิกได้กลายเป็นชาวมาเก๊าทั้งที่ไม่มีเชื้อสายโปรตุเกส เพราะถูกชาวจีนที่ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ปฏิเสธ
หลังการกลับเข้าสู่การปกครองของประเทศจีน ชาวมาเก๊าหลายคนเสียอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างโปรตุเกสไป การศึกษาภาษาโปรตุเกสถูกจำกัดแล้วแทนที่ด้วยภาษาจีนกลางและอังกฤษ ลูกหลานชาวมาเก๊าไม่พูดภาษาโปรตุเกสหรือมาเก๊า ปี ค.ศ. 1980 หญิงมาเก๊าหรือโปรตุเกสเริ่มสมรสกับชายที่ระบุตัวตนว่าเป็นชาวจีน
คูเมือง
คูเมือง หรือ คูปราสาท (moat) คือร่องน้ำกว้างและลึกที่อาจจะเป็นคูแห้งหรือที่มีน้ำขังที่ขุดขึ้นรอบปราสาท, สิ่งก่อสร้าง หรือ เมือง เพื่อใช้เป็นระบบการป้องกันจากการโจมตีจากบุคคลภายนอก ในบางกรณีคูก็อาจจะวิวัฒนาการไปเป็นระบบการป้องกันทางน้ำอันซับซ้อนที่อาจจะรวมทั้งทะเลสาบขุดหรือธรรมชาติ, เขื่อน หรือประตูน้ำ แต่ในปราสาทสมัยต่อมาคูรอบปราสาทอาจจะเป็นเพียงสิ่งตกแต่งเพื่อความงามเท่านั้น
ยุคโบราณ
หลักฐานของคูที่เก่าที่สุดพบรอบป้อมอียิปต์โบราณ เช่นที่ป้อมบูเฮนที่ขุดพบที่นิวเบีย นอกจากนั้นก็ยังพบที่บาบิโลน และในประติมากรรมภาพนูนของอียิปต์โบราณ, อัสซีเรีย และในสิ่งก่อสร้างในอารยธรรมบริเวณนั้น
ยุคกลาง
จากขุดค้นทางโบราณคดีก็พบคูที่ขุดรอบปราสาท หรือ ระบบป้อมปราการที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบการป้องกันที่ตั้งอยู่ติดกับกำแพงด้านนอก ถ้าสะดวกคูก็จะเป็นคูน้ำ การมีคูทำให้ยากต่อการโจมตีกำแพง หรือการใช้อาวุธที่ช่วยในการปีนกำแพงเช่นหอล้อมเมืองเคลื่อนที่ (siege tower) หรือ ไม้กระทุ้งกำแพง (Battering ram) ซึ่งเป็นอาวุธที่ต้องนำมาจ่อที่กำแพงจึงจะใช้ได้ นอกจากนั้นคูที่เป็นน้ำยังทำให้ยากต่อการพยายามขุดอุโมงค์ภายใต้กำแพงเพื่อทำการระเบิดทลายกำแพงได่อย่างมีประสิทธิภาพ
ในภาษาอังกฤษคำว่า “Moat” แผลงมาจากคำในภาษาอังกฤษกลางที่แผลงมาจากคำในภาษาฝรั่งเศสว่า “motte” ที่แปลว่า “เนิน” ที่เดิมหมายถึงเนินกลางปราสาทที่เป็นที่ตั้งป้อม ต่อมาคำนี้แผลงมามีความหมายว่าวงคูแห้งที่ขุดขึ้นรอบปราสาท นอกจากนั้นคำว่า “Moat” ก็ยังหมายถึงภูมิสัณฐานที่คล้ายกับสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น หรือ รูปทรงทางสถาปัตยกรรมที่คล้ายคลึงกับคูล้อม
ยุโรป
คูมีทั้งคูแห้งและคูที่มีน้ำ แต่ระบบการป้องกันด้วยคูน้ำที่ซับซ้อนและกว้างขึ้นทำให้ตัวสิ่งก่อสร้างลอยอยู่กลางน้ำที่ทำให้เกิดลักษณะสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า “ปราสาทน้ำ” (Water Castle) บางครั้งน้ำที่ใช้ในคูก็อาจจะดึงมาจากแหล่งน้ำธรรมชาติ หรือการใช้เกาะ หรือ กั้นเขื่อนเพื่อทำให้เกิดผืนดินที่เป็นเกาะ เช่นที่ปราสาทเบิร์คแคมสเตดที่แสดงให้เห็นถึงการวิวัฒนการดังว่าในยุคแรก และต่อมาที่ปราสาทแคร์ฟิลลีในเวลส์ หรือที่ปราสาทเคนิลเวิร์ธอันมีระบบคูน้ำป้องกันที่ใช้เขื่อนควบคุมการไหลเวียนของน้ำ เกาะเทียม (Crannóg) ก็เป็นระบบคูป้องกันปราสาทอีกระบบหนึ่ง ที่ตัวปราสาทแทบจะโผล่ขึ้นมากลางน้ำ เช่นที่ปราสาทคอร์เน็ทในเกิร์นซีย์ที่คูป้องกันปราสาทเป็นทะเล
ปราสาทที่มีคูหรือล้อมรอบด้วยทะเลสาบเทียมเป็นสิ่งที่นิยมสร้างกันในอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ เวลส์, กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ, เยอรมนี, ออสเตรีย และ เดนมาร์ค
หลังยุคกลางการออกแบบป้อมเพื่อป้องกันจากการโจมตีด้วยลูกระเบิดมักจะเป็นคูแห้ง และ บางครั้งก็อาจจะมีน้ำบ้างเช่นป้อมที่โอโลมุค ส่วนป้อมหลายเหลี่ยมในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นป้อมที่เหมาะกับการใช้คูแห้ง
เอเชีย
ปราสาทญี่ปุ่นมักจะมีระบบคูที่ซับซ้อน บางครั้งอาจจะมีคูหลายคูที่วางเป็นวงซ้อนรอบตัวปราสาท และแต่ละชั้นอาจจะเป็นผังที่มีลักษณะแตกต่างกันที่ออกแบบผสานไปกับลักษณะภูมิทัศน์ของสวน ปราสาทญี่ปุ่นอาจจะมีคูล้อมรอบถึงสามชั้น ชั้นนอกสุดมักจะป้องกันสิ่งก่อสร้างอื่นๆ ด้วยนอกจากปราสาท
แม้ว่าปราสาทจะเป็นศูนย์กลางสำคัญของเมืองแต่ละเมือง คูปราสาทก็เป็นส่วนสำคัญของการคมนาคมทางน้ำของเมืองนั้นด้วย แม้ในปัจจุบันระบบคูของพระราชวังหลวงก็ยังเป็นลำน้ำที่ยังคงมีบทบาท ใช้เป็นที่ตั้งของเรือสำราญ, ภัตตาคาร และ บ่อปลา คูของปราสาทญี่ปุ่นสมัยใหม่มักจะเป็นคูน้ำ และคูในสมัยกลางมักจะเป็นคูแห้ง (karahori, 空堀) แม้ในปัจจุบันปราสาทบนเขาก็มักจะใช้คูแห้ง
คูเป็นระบบป้องกันที่ใช้โดยทั่วไปไม่เพียงแต่ในประเทศญี่ปุ่นแต่ยังมีในประเทศจีนเช่นที่ พระราชวังต้องห้าม และ ซีอาน, ที่ Vellore ในอินเดีย, ที่เมืองพระนคร ใน กัมพูชา และที่ เชียงใหม่, อยุธยา และ กรุงเทพ ใน ประเทศไทย เป็นต้น
คลองคูเมืองในคาบสมุทรอินโดจีน
ในคาบสมุทรอินโดจีน มักจะมีการสร้างคูเมืองเป็นสี่เหลี่ยมล้อมรอบตัวเมืองไว้ โดยมีระยะห่างจากแหล่งน้ำหลักเช่น แม่น้ำหรือทะเลสาบ ส่วนคติแบบทวารวดีจะเน้นให้เมืองมีลักษณะกลมหรือมน บางครั้งอาจจะให้แหล่งน้ำใหญ่เป็นปราการหลัก แล้วขุดคลองโค้งโอบตัวเมืองไปตามภูมิประเทศ ซึ่งคติชั้นหลังนี้ได้ตกทอดสู่กรุงศรีอยุธยา และกรุงรัตนโกสินทร์ โดยเมืองโบราณที่มีคูล้อมรอบ ได้แก่
วัดบุญทวี
วัดบุญทวี ตั้งบนอยู่ที่บริเวณเชิงเขาหลวงด้านทิศใต้ เดิมชื่อ วัดถ้ำแกลบ  ตามชื่อของถ้ำซึ่งติดอยู่กับวัด อาณาเขตของวัดรวมทั้งเขาหลวงด้วยเป็นเนื้อที่ประมาณ  100 ไร่ อยู่ในเขตหมู่ 8 ตำบลธงชัย อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี  ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นวัดบุญทวี  เมื่อ พ.ศ. 2478 เป็นวัดซึ่งก่อตั้งขึ้นสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ประมาณ  รัชกาลที่  6  มีสำนักแม่ชีอยู่คู่กับวัดมาตั้งสมัยเริ่มต้นของวัดจนถึงปัจจุบัน  สถานภาพของวัดเป็นวัดราษฎร์  อยู่กับธรรมชาติแวดล้อมเป็นป่าเขาและถ้ำต่าง ๆ  มากมาย  จึงเป็นวัดที่เน้นด้วยวิปัสนาธระมาแต่สมัยเริ่มแรกของวัดแล้วจึงมีด้านคันถธุระ  ในช่วงต่อมาจนถึงปัจจุบัน  ซึ่งได้รับการยกย่องจากทางราชการให้เป็นวัดพัฒนาดีเด่น  และเป็นวัดอุทยานการศึกษาวัดหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี  ซึ่งวัดบุญทวีหรือชื่อในอดีต  คือ วัดถ้ำแกลบ ภายในถ้ำมีการก่อสร้างเป็นพระพุทธรูปจำนวนหลายองค์  ภายในถ้ำจะมีเถาวัลย์และหินงอกหินย้อยตามธรรมชาติ วัดถ้ำแกลบนี้มีตำนานเล่าว่า ปากถ้ำแกลบที่วัดนี้คือทางเข้าสู่เมืองลับแลอันเป็นเมืองที่มีแต่หญิงสาวทั้งนั้น แต่ก็เป็นเพียงตำนานของชาวเมืองเพชรนับร้อย ๆ ปี มาแล้ว
สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ในฤดูกาล 1949–50
ฤดูกาล 1949–50 ทอตนัมฮอตสเปอร์คว้าแชมป์ดิวิชัน 2 และได้เลื่อนชั้นกลับสู่ดิวิชัน 1 สเปอร์ผ่านเข้ารอบ 5 เอฟเอคัพ ก่อนจะถูกเอฟเวอร์ตันเขี่ยตกรอบที่กูดิสันพาร์ก
นี่เป็นฤดูกาลแรกของอาเธอร์ โรว์หลังจากได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้จัดการทีมทอตนัม เขาใช้ระบบ push-and-run ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากด้วยการไม่แพ้ใคร 23 นัดติดต่อกัน
Epinotia subsequana
Epinotia laterana เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในยุโรป
Eucosma guentheri
Eucosma guentheri เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปแถบอาร์คติก
เจ้าชายโคโตฮิโตะ คังอินโนะมิยะ
เจ้าชายโคโตฮิโตะ คังอินโนะมิยะ เป็นพระอนุวงศ์ญี่ปุ่นและเสนาธิการกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่าง ค.ศ. 1931 ถึง 1940
คนเหล็กทะลุมิติ
คนเหล็กทะลุมิติ (Last Action Hero) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-แฟนตาซีสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1993 กำกับและอำนวยการสร้างโดย จอห์น แมคเทียร์แนน เป็นการเสียดสีประเภทแอ็คชั่นและความคิดโบราณที่เกี่ยวข้องซึ่งมีเนื้อหาล้อเลียนภาพยนตร์แอ็คชั่นหลายเรื่องในรูปแบบภาพยนตร์ภายในภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ แสดงเป็น แจ็ค สเลเตอร์ ตำรวจนักสืบในลอสแอนเจลิสในแฟรนไชส์ภาพยนตร์แอ็คชั่น แจ็ค สเลเตอร์ ขณะที่ ออสติน โอไบรเอน ร่วมแสดงเป็น แดนนี แมดิแกน เด็กชายที่ถูกส่งเข้าไปในจักรวาลสเลเทอร์อย่างน่าอัศจรรย์และ ชาร์ลส์ แดนซ์ แสดงเป็น เบเนดิกต์ นักฆ่าผู้โหดเหี้ยมจากจักรวาลสเลเทอร์ที่หลบหนีไปยังโลกแห่งความจริง อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ยังรับหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารและรับบทเป็นนักแสดงที่รับบทเป็น แจ็ค สเลเตอร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายของนักแสดงอย่าง อาร์ต คาร์นีย์ ในภาพยนตร์ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2003
ซาวด์แทร็ก
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้คะแนนโดยนักแต่งเพลง ไมเคิล คาเมน และ สูงสุดที่อันดับ 7 ในชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มนี้ได้รับการตอบรับอย่างดีจากร้านวิทยุร็อก ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2536
Epinotia nigricana
Epinotia nigricana เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในยุโรป
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2021 – ทีมชาย
การแข่งขันวอลเลย์บอลชายในซีเกมส์ 2021 จะจัดขึ้นที่สนามกีฬาดั่ยเอียน, จังหวัดกว๋างนิญ
การจับสลาก
การจับสลากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายจัดขึ้นเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2022 ที่ฮานอย เวียดนามในฐานะเจ้าภาพจะสามารถเลือกกลุ่มที่ต้องการได้
โกสินทร์ ราชกรม
โกสินทร์ ราชกรม (เกิด 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น โก เป็นนักแสดงชาวไทย และเป็นหนึ่งในกลุ่มพาวเวอร์ทรีสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
12 กันยายน
วันที่ 12 กันยายน เป็นวันที่ 255 ของปี (วันที่ 256 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 110 วันในปีนั้น
ฟาโรห์เซเคมอิบ-เพอร์เอนมาอัต
เซเคมอิบ-เพอร์เอนมา'อัต (หรือ เซเคมอิบ) เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยราชวงศ์ตอนต้นที่ทรงปกครองในช่วงราชวงศ์ที่สอง พระองค์อาจจะเป็นผู้ปกครองก่อนหน้า ผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อ หรือผู้สำเร็จราชการร่วมของฟาโรห์เซธ-เพอร์อิบเซน พระองค์ทรงปรากฏอยู่ในบันทึกทางโบราณคดีร่วมสมัยอย่างดี แต่พระองค์กลับไม่ปรากฏในเอกสารในช่วงหลังจากนั้นเลย ไม่ทราบระยะเวลาที่แน่นอนในรัชสมัยของพระองค์และยังไม่พบสถานที่ฝังพระบรมศพของพระองค์เช่นกัน
ที่มาของพระนาม
พระนามของฟาโรห์เซเคมอิบเป็นที่ทราบจากรอยประทับตราและจากจารึกบนภาชนะที่ทำจากหินอลาบาสเตอร์และหินเบรกเซีย โดยพบที่ทางเข้าสุสานของฟาโรห์เพอร์อิบเซนที่อไบดอส ในห้องชุดใต้ดินใต้พีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์ดโจเซอร์ (ราชวงศ์ที่สาม) ที่ซักกอเราะฮ์ และที่พื้นที่ขุดค้นแห่งหนึ่งที่เอลิแฟนไทน์
พระนามเซเรคของฟาโรห์เซเคมอิบนั้นมีความไม่ปกติทั่วไป เพราะเป็นพระนามแรกในประวัติศาสตร์อียิปต์ที่ขยายด้วยพระนามฉายา นอกจากพระนามจริง เซเคม-อิบ แล้ว ยังมีรอยประทับตราหลายดวงและจารึกภาชนะหิน ซึ่งแสดงพระนามฉายาว่า เพอร์เอนมา'อัต ภายในเซเรค ฟาโรหเซเคมอิบทรงใช้พระนามทั้งสองรูปแบบ พระนามฮอรัสเดี่ยวและพระนามคู่ในเวลาเดียวกัน นักอียิปต์วิทยา เช่น เฮอร์แมน เท เวลเดอ และ ว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์ค คิดว่าพระนามคู่ของฟาโรห์เซเคมอิบได้ถูกนำมาใช้เมื่ออาราจักรอียิปต์ถูกแบ่งออกเป็นสองอาณาจักรอิสระ และดูเหมือนว่าพระองค์จะทรงพยายามเน้นย้ำถึงสถานการณ์ทางการเมืองที่สงบสุขที่เกิดขึ้นในอียิปต์ในขณะนั้น รูปแบบที่เพิ่มขึ้นของพระนามคู่ดังกล่าวได้ถูกสร้างขึ้นและใช้โดยผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์นามว่า ฟาโรห์คาเซคเอมวี ซึ่งฟาโรห์พระองค์นี้ยังใช้พระนามซ้ำและยังทรงตั้งเทพฮอรัสและเทพเซธไว้ด้วยกัน โดยเป็นเทพอุปถัมภ์บนเซเรคของพระองค์ ฟาโรห์คาเซคเอมวีทรงพยายามแสดงถือความสันติภาพและการสัมพันธ์ระหว่างอียิปต์บนและอียิปต์ล่างด้วยเซเรคที่ไม่ธรรมดาของพระองค์เช่นกัน
รัชสมัย
ดูเหมือนจะปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีที่ว่า ฟาโรห์เซเคมอิบจะทรงปกครองเฉพาะในอียิปต์บนเท่านั้น อาณาจักรของพระองค์จะขยายลงมาจากออมบอสไปจนถึงเกาะเอลิแฟนไทน์ ซึ่งเป็นศูนย์การปกครองใหม่ที่เรียกว่า "บ้านขาวแห่งคลังสมบัติ" ซึ่งสถานปนาขึ้นในรัชสมัยของพระองค์ และยังคงเป็นประเด็นถกเถียงของนักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ว่าเหตุใดจึงมีการตัดสินใจแยกอาณ่าจักรเมื่อใดและเหตุใด
สถานที่ฝังพระบรมศพ
ไม่ทราบตำแหน่งของหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์เซเคมอิบ แต่ถ้าหากพระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์เพอร์อิบเซน พระองค์จะถูกฝังในสุสาน พี ที่อไบดอส หรือมิฉะนั้น สถานที่ฝังพระบรมศพของพระองค์อาจจะอยู่ที่ซักกอเราะฮ์
ข้อมูลด้านสุขภาพในวิกิพีเดีย
สารานุกรมออนไลน์วิกิพีเดียมีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000 ทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลสุขภาพ ที่ได้รับความนิยมสำหรับบุคคลทั่วไปและผู้ปฏิบัติงานด้านการดูแลสุขภาพในหลายกรณี บทความที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพในวิกิพีเดียมีการเข้าถึงอย่างแพร่หลายในฐานะผลจากเสิร์ชเอนจิน ซึ่งบ่อยครั้งได้ส่งลิงก์ไปยังบทความวิกิพีเดีย การประเมินผลแบบเสรีได้ทำให้ประชากรและผู้คนจำนวนมากแสวงหาข้อมูลด้านสุขภาพในวิกิพีเดีย จากขอบเขตของข้อมูลด้านสุขภาพในวิกิพีเดีย และคุณภาพของข้อมูลในวิกิพีเดีย
ที่วิกิพีเดียภาษาอังกฤษในปี ค.ศ. 2014 มีบทความในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพประมาณ 25,000 บทความ และในสารานุกรมวิกิพีเดียทุกภาษามีบทความด้านสุขภาพร่วม 155,000 บทความ โดยใช้แหล่งอ้างอิงถึง 950,000 แหล่ง กับจำนวนยอดผู้เข้าชมรวม 4.8 พันล้านครั้งในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งปริมาณการเข้าชมนี้ทำให้วิกิพีเดียเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลด้านสุขภาพที่ได้รับการพิจารณามากที่สุดในโลก หรือบางทีอาจจะเป็นแหล่งที่มาที่ได้รับการพิจารณามากที่สุด
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก
จัดเป็นชะนีชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกรองลงมาจากเซียมมัง หรือชะนีดำใหญ่ ที่พบในป่าดิบในแหลมมลายูและเกาะสุมาตรา เมื่อมีความสูงเมื่อยืนด้วยสองขาหลังได้ถึง 90 เซนติเมตร น้ำหนักเกือบ 10 กิโลกรัม แต่มีความคล่องแคล่วว่องไวเมื่ออยู่บนต้นไม้
ชะนีคิ้วขาวตะวันตก เดิมเคยถูกจัดให้เป็นชะนีฮูล็อกเพียงชนิดเดียว (โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hylobates hoolock ) แต่ต่อมาได้ถูกจัดแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ในปี ค.ศ. 2005 โดยจำแนกจากถิ่นที่อยู่อาศัย ตัวผู้มีขนสีดำ ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าและมีขนสีขาว มีเสียงร้องและพฤติกรรมทั่วไปเหมือนชะนีชนิดอื่น ๆ
ชะนีคิ้วขาวตะวันตกจะกระจายพันธุ์อยู่ในรัฐอัสสัมของอินเดีย อาทิ อุทยานแห่งชาติกาจิรังคา, ตอนใต้ของจีน, พม่า และซีกตะวันตกของแม่น้ำชินด์วิน
Epiblema simploniana
Epiblema simploniana เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในยุโรปและอเมริกาตะวันตกเฉียงเหนือ
ดูอิตยัวร์เซลฟ์!!
ดูอิตยัวร์เซลฟ์!! (Do It Yourself!!) เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินัลญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอ Pine Jam กำกับโดยคาซูฮิโระ โยเนดะ เขียนบทโดยคาซูยูกิ ฟูเดยาซุ ออกแบบตัวละครโดยยูซูเกะ มัตสึโอะ และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยเรียวเฮ ซาตากะ เริ่มออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ทางช่อง TV Tokyo, AT-X, BS11 และ NST เพลงเปิดมีชื่อเพลงว่า  โดยโนโนมิ อินางากิ, คานะ อิจิโนเซะ, อายาเนะ ซากูระ, อาซูมิ วากิ, คาริง ทากาฮาชิ และนิจิกะ โอโมริ
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิก (Baseball) เปิดตัวอย่างไม่เป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 และเป็นกีฬาโอลิมปิกอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เบสบอลมีประวัติเป็นกีฬาสาธิตในโอลิมปิกมาอย่างยาวนานก่อนหน้าที่จะมีการบรรจุให้มีการชิงเหรียญอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) เบสบอลในโอลิมปิกมีหน่วยงานดูแล คือ สหพันธ์เบสบอลนานาชาติ (ไอบีเอเอฟ) ชนิดกีฬาเบสบอลมีการแข่งขันครั้งสุดท้ายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดในกรุงปักกิ่ง โดยเกาหลีใต้ได้เหรียญทองไป
ดูอิตยัวร์เซลฟ์!!
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยโคยูบิตะ เบรุ เริ่มเผยแพร่ทางมังงะอัพ! นิตยสารมังงะออนไลน์ของสแควร์เอนิกซ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
กีฬาเบสบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ในการประชุมไอโอซีเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เบสบอลและซอฟต์บอลถูกลงคะแนนเสียงออกจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับเป็นกีฬาชนิดแรกที่ถูกลงคะแนนออกจากโอลิมปิกนับตั้งแต่โปโลที่ถูกลงคะแนนเสียงออกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 การตัดออกดังกล่าวได้ตัดนักกีฬากว่า 300 คน จาก 16 ทีมออกจากโอลิมปิก 2012 ชนิดกีฬาที่ว่างลงสองชนิดถูกแทนที่ด้วยกอล์ฟและรักบี้ 7 คน ใน พ.ศ. 2559 การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการยืนยันอีกครั้งในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ระหว่างการแข่งขันรอบชิงเหรียญทองแดงระหว่างสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548 ประธานไอโอซี ฌักส์ ร็อกก์ (Jacques Rogge) ให้สัมภาษณ์กับมาร์ค นิวแมนจาก MLB.com และอ้างเกณฑ์สารพัดที่เบสบอลต้องผ่านจึงจะกลับมาบรรจุในโอลิมปิกอีกครั้งว่า "ในการที่จะอยู่ในโครงการโอลิมปิกนั้นเป็นประเด็นที่คุณต้องการความเป็นสากลให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ คุณต้องมีกีฬาที่มีสิ่งเหล่านี้ คุณต้องมีผู้เล่นที่ดีที่สุด และคุณต้องยินยอมตาม WADA (องค์การควบคุมการใช้สารกระตุ้นโลก) อย่างเข้มงวด และเหล่านี้เป็นคุณสมบัติที่ต้องมี เมื่อคุณมีทั้งหมดนั้น คุณต้องเอาชนะใจ (heart) คุณสามารถเอาชนะจิต (mind) แต่คุณยังต้องชนะใจด้วย" มีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในการประชุมคณะกรรมการไอโอซีที่กรุงเบอร์ลิน ว่า เบสบอลจะไม่ถูกบรรจุในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ด้วย
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2554 ไอบีเอเอฟและสหพันธ์ซอฟต์บอลนานาชาติ ประกาศว่า พวกเขากำลังเตรียมข้อเสนอร่วมที่จะฟื้นคืนการเล่นกีฬาทั้งสองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ท่อหด
ท่อหด (heat-shrink tube) เป็นท่อพลาสติกที่จะหดตัวเมื่อโดนความร้อน ทำจากไนลอนหรือพลาสติกตระกูลโพลีโอลีฟินที่ถูกยืด หลังการหดตัว ท่อจะมีขนาดเท่ากับตอนก่อนถูกยืด
โดยส่วนใหญ่ จะใช้หุ้มอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรือจุดต่อเชื่อมสายไฟขนาดเล็ก เพื่อป้องกันการลัดวงจร หรือสนิม
เบสตี
เบสตี (, BESTie) เป็นเกิร์ลกรุ๊ปในประเทศเกาหลีใต้ เดบิวท์ในเดือนกรกฎาคม ปี 2013 ภายใต้สังกัด YNB Entertainment. ทั้งวงประกอบด้วยอดีตสมาชิก EXID 3 คนคือ ยูจี, ดามี (ฮเยยอน) และแฮรยอง, รวมถึงดาฮเยที่เข้ามาใหม่ด้วย
ฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
รอบแบ่งกลุ่ม
ทำการแข่งขันแบบพบกันหมดภายในกลุ่ม คัดเอาอันดับ 1 และ 2 เข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ และ รอบรองชนะเลิศ
กลุ่ม C
Ghana replaced Morocco, who refused to play Israel.
เบสตี
พรีเดบิวท์
สมาชิกสามคนเคยเดบิวท์ในค่าย AB Entertainment ในวงเกิร์ลกรุ๊ป EXID, และปล่อยซิงเกิ้ลเดบิวท์ "Whoz That Girl?" ก่อนออกจากวง 2 เดือน ระยะแรกยูจีที่เป็นอดีตหัวหน้าวงได้หยุดงานชั่วคราว และกลับไป Seoul Institute of Arts หลังจากพักการโปรโมท "Whoz That Girl", ขณะที่ดามีกำลังตั้งใจเรียนเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย และแฮรยองวางแผนเพื่อที่จะเป็นนักแสดง หลังจากนั้น ทั้งสามก็ออกจากบริษัทและมาเข้า YNB Entertainment.
เดบิวท์
ในวันที่ 26 มิถุนายน 2013, ก็ได้มีการเปิดเผยสมาชิกพร้อมกับแฟนคาเฟ่ของวง รวมถึงได้มีการเปิดทวิตเตอร์ส่วนตัวของสมาชิกด้วย. โดยเบสตีจะเดบิวท์ในเดือนกรกฎาคม 2013.
ซิงเกิล
2015: Excuse me
กตเวที
กตเวที หมายถึง การทดแทนพระคุณของท่าน แบ่งงานที่ต้องทำ 2 ประการคือ
ฟาโรห์เซเคนเอนเร ทาโอ
ฟาโรห์เซเคเนนเร ทาโอ (Seqenenre Tao)(หรือ เซเคเอนเร ดเจฮูติ-อา หรือ เซเคนเอนรา ทาอา) เรียกว่า The Brave ปกครองดินแดนสุดท้ายของอาณาจักรของอียิปต์ในสมัยราชวงศ์ที่สิบเจ็ดในช่วงระยะเวลาขั้นกลางที่สอง เขาอาจจะเป็นบุตรชายและทายาทที่จะเซนาคเทนร์อาโมสและสมเด็จพระราชินีเทติเชรี วันแห่งรัชกาลของพระองค์มีความไม่แน่นอน แต่เขาอาจจะเพิ่มขึ้นสู่อำนาจในทศวรรษที่ผ่านมาสิ้นสุดในปี 1560 ก่อนคริสตกาลหรือ 1,558 ปีก่อนคริสตกาล
สปอร์ตไบก์
Sport Bike คือรถจักรยานยนต์ที่มีการออกแบบมาเพื่อใช้ในการแข่งขันทางเรียบเนื่องจากรถประเภทนี้จะมีสมรรถนะของเครื่องยนต์และช่วงล่างสูงมากกว่ารถจักรยานยนต์ประเภทอื่นๆ ซึ่งรถประเภทนี้มีท่วงท่าในการขับขี่แบบกึ่งนั่งกึ่งหมอบเพื่อให้ผู้ขับขี่สามารถควบคุมและทรงตัวในการใช้ความเร็วสูงๆและควบคุมอาการของรถในการเข้าโค้งได้เต็มประสิทธิภาพ
Epiblema cnicicolana
Epiblema cnicicolana เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในยุโรปตะวันตก
สปอร์ตไบก์
ประเภท
สปอร์ตไบก์สามารถแบ่งประเภทได้เป็น
ตาชโฮเต็ลส์
ตาช โฮเต็ลส์ (Taj Hotels) เป็นเครือโรงแรมหรูและบริษัทย่อยของอินเดียนโฮเต็ลส์คอมปานีลิมิเต็ด มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เอ็กซ์เพรสส์ทาวเวอร์ (Express Towers) ในย่านนรีมันพอยต์ (Nariman Point) ในมุมไบ บริษัทก่อตั้งตามกฎหมายโดยผู้ก่อตั้งของเครือทาทา ชามเสตจี ตาตา ในปี 1903 บริษัทประกอบด้วยพนักงาน 20,000 คนในปี 2010.
ในปี 2018 บริษัทมีโรงแรมและโรงแรม-รีสอร์ตภายใต้การดูแลทั้งหมด 100 แห่ง จำนวนนี้ 84 แห่งอยู่ในประเทศอินเดีย และอีก 16 แห่งในต่างประเทศทั้งใน ภูฏาน, มาเลเซีย, มัลดีฟส์, เนปาล, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา และ แซมเบีย
ประวัติ
จามเสตจี ตาตา ผู้ก่อตั้งทาทากรุ๊ป ได้เปิดโรงแรมตาชมหัลพาเลซ ในมุมไบขึ้นเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1903 เป็นโรงแรมแรกของเครือตาช มีเหตุการณ์เรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับสาเหตุที่ตาตาเลือกสร้างโรงแรม หนึ่งในเรื่องเล่านั้นมาจากหลังเหตุการณ์การเลือกปฏิบัติทางชนชาติที่วัตสันส์โฮเต็ล มุมไบ ซึ่งตาตาถูกปฏิเสธการเข้าพักโรงแรมโดยระบุว่าอนุญาตให้เฉพาะชาวตะวันตกเข้าพักได้เท่านั้น เขาจึงตัดสินใจมาเปิดโรงแรมของตนเอง โรงแรมที่เปิดต้อนรับเฉพาะแขกชาวตะวันตกนั้นพบได้ทั่วไปในอินเดียสมัยนั้น อย่างไรก็ตามได้มีอีกกระแสหนึ่งระบุว่าตาตาได้ตัดสินใจเปิดโรงแรมเมื่อเพื่อนของเขาแสดงความรังเกียจต่อโรงแรมซึ่งมีในบอมเบย์ (มุมไบในปัจจุบัน) ในยุคนั้น กระนั้น เหตุผลการเปิดโรงแรมของตาตาที่ฟังดูเป็นเหตุเป็นผลที่สุดนั้นมาจากคำบอกเล่าของ Lovat Fraser เพื่อนสนิทของตาตาซึ่งระบุว่า ตาตาเองไม่ได้มีความต้องการที่จะมีโรงแรมของตนเองแต่อย่างใด แต่เขาต้องการที่จะดึงดูดผู้คนเข้ามาสู่อินเดียและอยากพัฒนาเมืองบอมเบย์ เป็นที่เล่าขานว่าตาตาได้เดินทางไปยังสถานที่อย่างลอนดอน ปารีส เบอร์ลิน และ Düsseldorf เพื่อจัดหาวัสดุ ฝานศิลปะ เฟอร์นิเจอร์ และของตกแต่งสำหรับโรงแรมของเขา
เมื่อปี 1974 ตาชกรุ๊ปได้เปิดตัวรีสอร์ทนานาชาติชายทะเลระดับห้าดาวหรูหราแห่งแรกในประเทศอินเดีย ภายใต้ชื่อ ฟอร์ตอะเกาดาบีชรีสอร์ท (Fort Aguada Beach Resort) ในรัฐกัว เช่นเดียวกันในทศวรรษ 1970s ตาชกรุ๊ปได้เริ่มเปิดโรงแรมในเมืองอย่างโรงแรมห้าดาว Taj Coromandel ในเมืองเจนไนเมื่อปี 1974, โรงแรมธุรกิจในมุมไบเมื่อปี 1977 และ ทัชโฮเตลเดลีในเดลีเมื่อปี 1978
นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ตาชกรุ๊ปได้มีการแปลงวังต่าง ๆ เป็นโรงแรมที่พัก วังแรกที่ตาชกรุ๊ปได้เข้าไปแปลงเป็นโรงแรมคือ วังทะเลสาบในอุทัยปุระ เมื่อปี 1971 ในปัจจุบันได้มีวังต่าง ๆ ที่ตาชกรุ๊ปบริหารทั้งหมดหรือบางส่วนเป็นโรงแรมหรู เช่น วังรามบาฆ ในชัยปุระ, วังอุเมดภวัน ในโชธปุระ, วังฟาลากนูมาในไฮเดอราบาด เป็นต้น
ในปี 1980 ตาขกรุ๊ปได้เปิดโรงแรมนอกอินเดียแห่งแรก คือ Taj Sheba Hotel ในเมือง Sana'a ประเทศเยเมน ตามด้วยในปลายทศวรรษ 1980s ได้เข้าซื้อโรงแรมเซนต์เจมส์คอร์ทโฮเทล (St. James' Court Hotel) ที่ซึ่งปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของทัช 51 บัคกิงแฮมเกกสวีทส์แอนด์เรสซิเดนเซสแอนด์เซนต์เจมส์คอร์ท โรงแรมโดยตาช (Taj 51 Buckingham Gate Suites and Residences and St. James' Court, A Taj Hotel) ในลอนดอน สหราชอาณาจักร
ตาชกรุ๊ปมีโรวแรมในเครือ 10 แห่งที่เป็นสมาชิกของ Leading Hotels of the World
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (Duke Friedrich of Württemberg) ประสูติเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ณ ฟรีดริชฮาเฟิน ประเทศเยอรมนีตะวันตก ทรงเป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน คาร์ล ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค กับ ไดแอนน์ ดัชเชสแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส พระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายฌ็อง เคานต์แห่งปารีส พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์ออร์เลอ็อง ผ่านทางสายพระมารดา พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งการสืบพระอิสริยยศ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระประมุข พระองค์ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวคือ ฟิลลิป์ อัลเบรช์ ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระอัยกา (ปู่) และ เจ้าหญิงอีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง-บรากังซา พระอัยยิกา (ยาย)
เสกสมรส
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเวดส์ พระญาติชั้นสุดท้ายของ พระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีงานฉลองอีก 2 วันถัดมา มีพระบุตรคือ
สิ้นพระชนม์
ดยุกฟรีดริชแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค ทรงประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2561 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ในพระองค์คือ ดยุกวิลเฮล์มแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เป็นทายาทแห่งพระอิสริยยศในอนาคต โดยงานพระศพของพระองค์ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ในปีเดียวกัน โดยมีผู้ร่วมงานมากมาย อาทิ ราชวงศ์ต่างๆในเยอรมัน ราชวงศ์ออร์เลอ็อง รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์แห่งลิกเตนสไตน์ สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีมาตีลด์แห่งเบลเยียม
ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า
ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้า (Thor) เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรที่มาจากต้นฉบับการ์ตูนของมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเดียวกัน ธอร์ สร้างโดย มาร์เวล สตูดิโอส์ และจัดจำหน่ายโดย พาราเมาต์พิกเจอส์ กำหนดตารางจัดฉายครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554
ชาร์ลีน มหาประลัย
ชาร์ลีน มหาประลัย (The Long Kiss Goodnight) เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น-ระทึกขวัญ-สายลับสัญชาติอเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1996 ร่วมอำนวยการสร้างและกำกับโดย เรนนี ฮาร์ลิน และอำนวยการสร้างโดย เชน แบล็ก และ สเตฟานี ออสติน พร้อมบทภาพยนตร์ที่เขียนโดย เชน แบล็ก ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย กีนา เดวิส, ซามูเอล แอล. แจ็กสัน, ทอม อมนเดส, ยวอนเน่ ซิม่า, ไบรอัน ค็อกซ์, แพทริค มาลาไฮด์, เคร็ก เบียร์โก้ และ เดวิด มอร์ส เนื่อเรื่องเกี่ยวกับครูผู้สอนความจำเสื่อมที่ออกเดินทางเพื่อค้นหาว่าเธอเป็นใครโดยได้รับความช่วยเหลือจาก นักสืบเอกชนจนกว่าพวกเขาจะค้นพบการสมรู้ร่วมคิดอันมืดมิด
ภาพยนตร์เรื่องนี้จัดจำหน่าย นิวไลน์ซินีมา และเข้าฉายเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1996 ชาร์ลีน มหาประลัย ทำรายได้เกือบ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐถ้าเทียบกับงบประมาณ 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ตราแผ่นดินของอิหร่าน
ตราแผ่นดินของอิหร่าน เริ่มใช้วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 มีส่วนประกอบคือ
เครื่องอิสริยาภรณ์ลัตเวีย
ข้อมูลต่อไปนี้แสดงรายการของเครื่องอิสริยาภรณ์ลัตเวีย ได้รับการตราไว้ในกฎหมายรัฐบัญญัติ "เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสาธารณรัฐลัตเวีย". ผ่านความเห็นชอบโดยรัฐสภาแห่งสาธารณรัฐ เมื่อ ค.ศ. 2004, แก้ไขเพิ่มเติม เมื่อ ค.ศ. 2010.
เครื่องอิสริยาภรณ์
ประธานาธิบดีลัตเวีย ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติมีดังนี้ 4 พฤษภาคม - วันประกาศอิสรภาพใหม่, 11 พฤศจิกายน - Lāčplēsis Day และ 18 พฤศจิกายน – วันเอกราชสาธารณรัฐลัตเวีย หรือ ในวโรกาสพิเศษ.
ประธานาธิบดี ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ดาว 3 ดวง อันเป็นอิสริยาภรณ์สูงสุด ภายหลังจากการกล่าวสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี.
โตมาช โรซิตสกี
โตมาช โรซิตสกี (Tomáš Rosický ; เกิด: 4 ตุลาคม ค.ศ. 1980 ที่ปราก) เป็นนักฟุตบอลชาวเช็ก ปัจจุบันเล่นให้กับสปาร์ตาปราก เป็นอดีตผู้เล่นของโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์และอาร์เซนอล ในตำแหน่งกองกลาง และเป็นอดีตผู้เล่นทีมชาติสาธารณรัฐเช็ก โดยติดทีมชาติมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000
โรซิตสกี มีฉายาว่า "โมสาร์ตน้อย" ก่อนเริ่มฤดูกาล 2016–17 โรซิตสกีได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอลหลังจากในช่วงก่อนหน้านั้นได้รับบาดเจ็บแทบตลอด กอรปกับอายุที่มากขึ้น โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 โรซิตสกีอยู่ในฐานะผู้เล่นสำรองมาตลอด และเมื่อหลังจบฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ที่ฝรั่งเศส ซึ่งโรซิตสกีเป็นกัปตันทีม ตกรอบแรก โรซิตสกีก็ได้ประกาศเลิกเล่นทีมชาติด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น
1980
ถ้ามันมี..
"ถ้ามันมี.." เป็นซิงเกิลของนักร้องจิระศักดิ์ ปานพุ่ม ในอัลบั้ม Catarock OSX ประพันธ์เนื้อร้องโดย อาทิตย์ สาระจูฑะ, แต่งทำนองโดย ชาญ การช่าง และเรียบเรียงโดย สยุมภู นิลวรรณ มิวสิกวิดีโอเพลงนี้เผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เรื่องราวของชายผู้ซึ่งกำลังเผชิญชะตากรรม­อันแสนเจ็บปวด ภายใต้การดำเนินไปของกาลเวลา คำว่ารักที่สัมผัสได้ในวันนั้น มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปในวันนี้ แต่ด้วยความเชื่อมั่นว่ารักของตนเป็นสิ่งท­ี่จริงแท้ และมั่นคง จึงกล้าพอที่จะปล่อยให้เธอเดินจากไป โดยในใจตนนั้นคิดว่า "ถ้ามันมี" คนที่รักเธอมากกว่าฉันจริง "ก็ยินดี"
แนวดนตรี
เพลง "ถ้ามันมี.." เป็นแนวดนตรีเป็นแนวริธึ่มแอนด์บลูส์ (R&B) ที่ผสมกับความเป็นร็อกจากเสียงกีตาร์ มีลักษณะจังหวะแบบหกแปด (6/8) ซึ่งเป็นลักษณะจังหวะที่นิยมใช้เพื่อถ่ายท­อดอารมณ์เพลงเศร้า เสียใจ คิดถึง ห่วงใย หรือปรัชญาชีวิต โดยเฉพาะในเพลงนี้ที่มีความหมายประชดประชั­นด้วยถ้อยคำ ทว่ามีความเรียบง่ายในแนวทำนองและวิธีการร­้อง จึงสามารถนำแนวดนตรีนี้มาใช้ได้อย่างลงตัว
ความโดดเด่นของเพลงนี้อยู่ที่สำเนียงการโซ­โล่กีตาร์ ทั้งในท่อนขึ้นต้นของเพลง และท่อนโซโล่ในช่วงกลางเพลง ซึ่งมีสำเนียงความเป็นเพลงบลูส์ที่สัมผัสไ­ด้อย่างชัดเจน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะอารมณ์ของเพลงโด­ยรวมที่เป็นไปในทิศทางดังที่กล่าวมา การโซโล่กีตาร์ในแนวบลูส์จึงเป็นวิธีการที­่สื่อถึงอารมณ์เพลงในแนวนี้ได้เป็นอย่างดี
การตอบรับ
เพลง "ถ้ามันมี.." ติดอันดับสูงสุด 6 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
เจป็อป
เจป็อป (J-pop; ; ย่อมาจาก "Japanese popular music") หมายถึงแนวดนตรีของประเทศญี่ปุ่น ที่มีลักษณะดนตรีผสมผสานจากทางตะวันตก ซึ่งรวมถึงดนตรีในลักษณะ ป็อป ร็อก แดนซ์ ฮิปฮอป และโซล
เจป็อป เป็นหนึ่งใน 4 แนวดนตรีที่มีการจำแนกในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งได้แก่ เจป็อป, เอ็งกะ (ลักษณะคล้ายบัลลาด), ดนตรีคลาสสิก และ ดนตรีต่างประเทศ
ทศวรรษที่ 1920–1940: จุดกำเนิด
เจป็อป เป็นแนวดนตรีที่มีรากฐานมาจากเพลงแจซซึ่งเป็นที่นิยมกันมากในประเทศญี่ปุ่นช่วงยุคโชวะตอนต้น (สมัยราชวงศ์ของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ) แจซเป็นแนวเพลงที่นำเอาเครื่องดนตรีใหม่ๆ หลายชิ้น ที่ส่วนใหญ่แล้วจะใช้ในการแสดงเพลงคลาสสิกและเพลงมาร์ชของทหาร มาแนะนำให้ชาวญี่ปุ่นได้รู้จัก และมาช่วยแต่งแต้มสีสัน “ความสนุก” ให้กับวงการเพลงของญี่ปุ่นให้มากขึ้น เครื่องดนตรีต่าง ๆ เหล่านั้น ได้ถูกนำไปใช้ตามคลับและบาร์ในญี่ปุ่นหลายๆ ที่ โดยที่ที่โด่งดังและมีชื่อในเรื่องการแสดงเพลงแจซมากที่สุดก็คือ "องกาคุ คิซซะ" (音楽喫茶)
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การแสดงดนตรีแจซในญี่ปุ่นได้หยุดชะงักลงชั่วคราวเนื่องด้วยการกดดันจากฝ่ายทหารของจักรพรรดิญี่ปุ่น แต่พอสงครามได้สิ้นสุดลงแล้ว แนวดนตรีจากต่างประเทศ ทั้งบูกี-วูกี, แมมโบ, บลูส์ และคันทรี ก็ต่างเข้ามาสู่ประเทศญี่ปุ่นอย่างไม่ขาดสาย โดยผู้ที่นำเข้าดนตรีเหล่านี้ก็คือทหารของสหรัฐอเมริกาที่เข้าไปทำงานในญี่ปุ่นและกลุ่มเครือข่ายตะวันออกไกล
ทศวรรษที่ 1950–1960
จากการไหลเข้ามาของแนวเพลงอันหลากหลายในช่วงนั้น ได้ทำให้นักดนตรีสากลชาวญี่ปุ่นหลายๆ คนถือกำเนิดขึ้นและสร้างผลงานที่โด่งดังออกมาหลายเพลง ตัวอย่างเช่น "โตเกียว บูกี-วูกี" ของชิซูโกะ คาซางิ (พ.ศ. 2491), "เท็นเนซซี วอลทซ์" ของเอริ จิเอมิ (พ.ศ. 2494), "โอมัตสึริ แมมโบ" ของฮิบาริ มิโซระ และ "โอโมอิเดะ โนะ วอลทซ์" ของอิซูมิ ยูกิมูระ เป็นต้น นอกจากนั้น กลุ่มศิลปินและศิลปินแจซชื่อดังจากต่างประเทศไม่ว่าจะเป็น เจเอทีพี หรือหลุยส์ อาร์มสตรอง ก็ยังเคยไปเปิดการแสดงในญี่ปุ่นช่วงนั้นด้วย
ปีที่ถือว่าเป็น "ปีแห่งการเฟื่องฟูของเพลงแจซ” (Year of the Jazz Boom) ที่สุดในญี่ปุ่นคือปี พ.ศ. 2495 โดยในปีนั้น เพลงแจซเริ่มที่จะเพิ่มระดับประสิทธิภาพทางเทคนิคให้สูงขึ้น ส่งผลให้การเล่นเพลงแจซในสมัยนั้นเริ่มยากขึ้นตามไปด้วย นักดนตรีชาวญี่ปุ่นหลายคนจึงต้องหันไปเล่นดนตรีสไตล์คันทรีที่สามารถเรียนรู้และนำไปแสดงได้ง่ายกว่าแทน ทำให้เพลงหลายๆ เพลงในช่วงนั้นมีกลิ่นไอของคันทรีเป็นพื้นฐาน
ในปี พ.ศ. 2499 กระแสเพลงร็อกแอนด์โรลในญี่ปุ่นได้เริ่มต้นขึ้น ผู้ที่ปลุกกระแสนี้ขึ้นมาคือวงดนตรีคันทรีที่ชื่อว่า "โคซากะ คาซูยะ แอนด์ เดอะ แวกอน มาสเตอร์ส" และเพลง "ฮาร์ตเบรกโฮเทล" ของเอลวิส เพรสลีย์ จุดสูงสุดของความนิยมร็อกแอนด์โรลในญี่ปุ่นอยู่ที่ปี พ.ศ. 2502 โดยในปีนั้นได้มีภาพยนตร์ญี่ปุ่นอยู่เรื่องหนึ่งได้นำเอาวงดนตรีร็อกแอนด์โรลหลายๆ วงมาร่วมแสดงด้วย ทำให้เกิดเป็นการตอกย้ำกระแสร็อกแอนด์โรลในญี่ปุ่นให้มากขึ้นไปอีก แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อกระแสเพลงแนวร็อกแอนด์โรลในแถบอเมริกาถึงจุดสิ้นสุด กระแสเดียวกันที่เกิดขึ้นในญี่ปุ่นก็เป็นอันต้องยุติลงไปด้วย เนื่องจากว่าวงดนตรีของญี่ปุ่นหลายๆ วงนั้นได้รับอิทธิพลมาจากวงดนตรีของอเมริกาค่อนข้างมาก ถ้าหากกระแสดนตรีของอเมริกาเปลี่ยนแปลงไปในญี่ปุ่นก็จะเปลี่ยนตามทันที
ในช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงนี้เอง ได้มีนักดนตรีบางคนพยายามจะนำเอาแนวเพลงป็อปดั้งเดิมของญี่ปุ่นมาผสมรวมกับร็อกแอนด์โรล โดยผู้ที่ประสบความสำเร็จจากการกระทำเช่นนี้คนหนึ่งก็คือ คีว ซากาโมโตะ กับเพลงที่ชื่อ "อูเอะ โวะ มูอิเตะ อารูโก" (เพลงนี้รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า "สุกียากี้") เพลงนี้เป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงแรกที่เข้าไปอยู่อันดับ 1 ในชาร์ตจัดอันดับเพลงยอดนิยมของสหรัฐอเมริกา (ติดอันดับหนึ่งสี่สัปดาห์ในนิตยสารแคชบ็อกซ์ กับอีกสามสัปดาห์ในนิตยสารบิลบอร์ด) และยังได้รับรางวัล "โกลด์ เร็คคอร์ด" จากการที่สามารถขายแผ่นเสียงได้หนึ่งล้านแผ่นอีกด้วย
ในขณะเดียวกัน ก็มีนักร้องนักดนตรีญี่ปุ่นกลุ่มอื่นๆ ที่ตัดสินใจหันมาใช้วิธีนำเอาเพลงดังๆ จากอเมริกามาแปลภาษาให้เป็นญี่ปุ่นและนำมาร้องคัฟเวอร์จนโด่งดัง แต่พอถึงยุคที่ทุกๆ ครัวเรือนในญี่ปุ่นเริ่มมีโทรทัศน์หรือวิทยุเป็นของตัวเอง ซึ่งทำให้พวกเขาได้มีโอกาสฟังหรือชมภาพการแสดงและเพลงของต้นฉบับจากอเมริกาจริงๆ ความนิยมที่จะบริโภคผลงานคัฟเวอร์เช่นนี้ก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ
ทศวรรษที่ 1970–1980: นิวมิวสิค, ซีตีป็อป, วาเซป็อป
ต่อมาในช่วงต้นทศวรรษที่ 70 ถึงกลางทศวรรษที่ 80 กระบวนการการสร้างเพลงเริ่มมีความซับซ้อนในด้านการเรียบเรียงและการใช้เครื่องดนตรีมากขึ้น คนส่วนใหญ่จะเรียกเพลงที่เกิดจากกระบวนเช่นนี้ว่า "นิวมิวสิก" เพลงนิวมิวสิก หลายๆ เพลงจะมีเนื้อหาที่สนองความต้องการของสังคมอย่างเรื่องความรักหรือเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิตประจำวัน ตัวอย่างนักร้องญี่ปุ่นแนวนิว มิวสิก ที่เป็นที่รู้จักกันดีก็ได้แก่ ทากูโระ โยชิดะ และ โยซูอิ อิโนอูเอะ
ในยุคเดียวกันนั้น เพลงแนว "ซิตีป็อป" ก็เริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นในญี่ปุ่น เพลงแนวนี้จะเป็นเพลงที่ให้ผู้ฟังได้สัมผัสกับกลิ่นไอบรรยากาศของเมืองใหญ่ในญี่ปุ่น กรุงโตเกียวถือเป็นเมืองหลักที่สร้างแรงบันดาลใจให้เกิดเพลงแนวนี้ขึ้นมาหลายต่อหลายเพลง (ในช่วงที่เพลงซิตีป็อปกลับมาฟื้นคืนชีพอีกครั้งในช่วงปลายทศวรรษที่ 2010 และช่วงต้นทศวรรษที่ 2020 เพลงพลาสติกเลิฟ ของมาริยะ ทาเกอูจิ ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2527 สืบเนื่องจากในปี พ.ศ. 2560 เพลงนี้ได้รับการนิยมมากขึ้นในทั่วโลกหลังฉบับรีมิกซ์ ความยาว 6 นาทีได้ถูกอัปโหลดขึ้นบนยูทูบ และมียอดเข้าชมถึง 24 ครั้งในเวลาอันสั้น ก่อนที่จะถูกนำออกด้วยปัญหาลิขสิทธิ์ ต่อมาวิดีโอได้ถูกแก้ไขปัญหาลิขสิทธิ์เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2562 และมียอดเข้าชมสะสมมากกว่า 60 ล้านครั้ง รวมไปถึงเพลงมาโยนากะโนะโดอะ (สเตย์วิธมี) ของมิกิ มัตสึบาระ ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2522 สืบเนื่องจากในช่วงปี พ.ศ. 2563 "มาโยะนากาโนะโดอะ" ได้รับความนิยมระลอกใหม่จากผู้ฟังทั่ว นิตยสาร "บิลบอร์ด" ระบุว่าคลื่นลูกใหม่นี้มาจากนักร้องชาวอินโดนีเซีย Rainych ผู้ทำดนตรีคัฟเวอร์เพลงญี่ปุ่นเป็นปกติอยู่แล้ว ได้ปล่อยคัฟเวอร์เพลง "มาโยนากะโนะโดอะ" บนช่องยูทูบเมื่อเดือนตุลาคม ทำให้เพลงกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในประเทศอินโดนีเซีย ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วโลก จากนั้นเพลงปรากฏบนชาร์ตยอดนิยมของบริการสตรีมดนตรี ทั้งสปอติฟาย และ แอปเปิลมิวสิก ในช่วงเวลาเดียวกัน เพลงนี้ยังถูกนำไปใช้ประกอบเทรนด์บนสื่อติ๊กต็อก ซึ่งแสดงวิดีโอผู้คนเปิดเพลงนี้ขึ้นและมีคุณแม่ชาวญี่ปุ่นร้องตามโดยทันทีเมื่อได้ยิน )
ทั้งเพลงแนวนิวมิวสิก และเพลงแนวซิตีป็อป ต่างก็มีความคล้ายคลึงกัน ไม่สามารถแบ่งแยกออกจากกันได้อย่างชัดเจน เพลงหลายๆ เพลงที่ถูกสร้างขึ้นมาในช่วงนั้นก็มักจะมีทั้งความเป็นนิวมิวสิกและซิตีป็อปผสมอยู่ในตัว ดังนั้นในเวลาต่อมาจึงได้เกิดชื่อ "วาเซ ป็อป" ขึ้น เพื่อมาใช้อธิบายเพลงแนวนิวมิวสิกและซิตีป็อปรวมกัน
ทศวรรษที่ 1990–2000: เจป็อป
จนกระทั่งในทศวรรษที่ 90 คำว่า "เจป็อป" ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นเพื่อที่จะนำมาใช้อธิบายลักษณะเพลงป็อปดังๆ หลายๆ เพลงในช่วงนั้นแทนคำว่า "วาเซป็อป"
Endothenia ustulana
Endothenia ustulana เป็นผีเสื้อชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Tortricidae มีถิ่นกำเนิดในยุโรป
เจป็อป
ทศวรรษที่ 1990–2000: เจป็อป
ศิลปินเจป็อปที่มีชื่อเสียงในช่วงนั้น ส่วนมากจะเป็นนักร้องหญิง ตัวอย่างเช่น โยโกะ โอกิโนเมะ, ชิซาโตะ โมริทากะ และวิงก์ (ซาชิโกะ ซูซูกิ กับ โชโกะ ไอดะ) เป็นต้น ส่วนนักร้องเจป็อปที่เป็นผู้ชายก็มีอยู่เช่นกัน ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดก็คือ ฮิการุ เก็นจิ วงบอยแบนด์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530 มีเอกลักษณ์คือสมาชิกติดโรลเลอร์สเก็ต ในปัจจุบันหลังจากยุบวงในปี พ.ศ. 2537 สมาชิกในวงต่างก็แยกย้ายไปมีชื่อเสียงในทางของตัวเอง และอีกคนหนึ่งก็คือ เอกิจิ ยาซาวะ ร็อกเกอร์หนุ่มที่ผันแนวมาร้องเพลงป็อป และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกเมื่อเขาได้เซ็นสัญญากับบริษัทบันทึกเสียงวอรเนอร์ ไพโอเนียร์ ในปีพ.ศ. 2523 (เขาได้ย้ายไปอาศัยอยู่ ณ แถบชายฝั่งตะวันตกของประเทศสหรัฐอเมริกา และได้สร้างอัลบั้มเพลงที่นี่ไว้ 3 อัลบั้มด้วยกัน ได้แก่ ยากาซาวะ, อิทส์ จัสท์ ร็อก เอ็น’ โรล, และ แฟลช อิน เจแปน อัลบั้มทั้งหมดได้ส่งไปจำหน่ายในหลายประเทศ แต่ก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จในด้านการโฆษณานัก)
นักร้องเจป็อปที่น่าจดจำอีกคนหนึ่งก็คือ "เซโกะ มัตสึดะ" เธอคนนี้เป็นนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่นที่โด่งดังอย่างมากในช่วงต้นทศววรษที่ 80 โดยเพลงที่นำความสำเร็จมาให้เธอเพลงหนึ่งคือเพลงภาษาอังกฤษที่เธอร้องเอาไว้ในอัลบั้ม อีเทอนัล" (อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2534) รวมไปถึงเพลงซิงเกิลอย่าง "อานาตานิ ไอตากุเตะ (มิสซิงยู)" ในปี พ.ศ. 2539 ก็ประสบความสำเร็จในช่วงทศวรรษที่ 90 เช่นกัน
เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล
นอกเหนือจากการปรากฏในอัลบั้มแบด เพลงยังได้รับการบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงชุดแรกของแจ็กสัน "HIStory: Past, Present and Future, Book I" ในปี 1995 อัลบั้ม "Number Ones" ในปี 2003 "The Ultimate Collection" ในปี 2004 "The Essential Michael Jackson" ในปี 2005 "Visionary: The Video Singles" ในปี 2006 และ "Michael Jackson's This Is It" ในปี 2009  เพลง "The Way You Make Me Feel" ยังเป็นเพลงที่ได้รับการคัฟเวอร์จากศิลปินเป็นจำนวนมาก
เจป็อป
ทศวรรษที่ 1990–2000: เจป็อป
ผลงานเพลงของมัตสึดะยังเคยครองอันดับ 1 ในชาร์ตเพลงของนักร้องหญิงญี่ปุ่นติดต่อกันอย่างยาวนานที่สุด แต่สถิตนั้นก็ถูกทำลายไปโดยผลงานของอายูมิ ฮามาซากิ
เดอะเวย์ยูเมกมีฟีล
เพลงได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ร่วมสมัย "The Way You Make Me Feel" กลายเป็นซิงเกิลที่สามที่ขึ้นสูงสุดอันดับ 1 ติดต่อกันบน Billboard Hot 100 และขึ้นชาร์ตท็อป 10 และท็อป 20 ทั่วโลก มิวสิกวิดีโอเพลง "The Way You Make Me Feel" ได้รับการปล่อยตัวเป็นเรื่องราวที่แสดงให้เห็นถึงการติดตามและการเต้นรำของแจ็กสัน กับอดีตนางแบบ Tatiana Thumbtzen นับตั้งแต่เปิดตัว มิวสิควิดีโอนั้นได้แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลต่อเนื้อหาของศิลปินคนอื่น ๆ เพลงนี้ได้รับการดำเนินการในทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกของแจ็กสันในฐานะศิลปินเดี่ยว และได้รับการวางแผนที่จะนำมาแสดงในระหว่าง "This Is It" ตั้งแต่ปี 2009 ถึง 2010 ผลงานการแสดงสดของแจ็กสันที่มีชื่อเสียง ได้แก่ การแสดงในพิธีมอบรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ 1988
เจป็อป
ทศวรรษที่ 1990–2000: เจป็อป
ในช่วงปลายทศวรรษที่ 70 ได้มีการกำเนิดขึ้นของวงร็อกที่ชื่อ จาเงะ แอนด์ อัสกะ ซึ่งสมาชิกของวงประกอบไปด้วยนักร้องสองคนได้แก่ จาเงะ (ชูจิ ชิบาตะ) และ เรียว อัสกะ (ชิเงอากิ มิยาซากิ) พวกเขาทั้งสองคนได้ร่วมกันสร้างผลงานเพลงมาตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษที่ 70 จนมาถึงปลายทศวรรษที่ 2000 (พ.ศ. 2522 – พ.ศ. 2552) และกลับมามีผลงานอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556 จนถึงปี พ.ศ. 2562
ต่อมาในช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 90 กระแสความนิยมแนวเพลงก็เริ่มเปลี่ยนไปจากร็อกกลายมาเป็นป็อปแดนซ์ จึงส่งผลให้วงร็อกแบบจาเงะ แอนด์ อัสกะ เป็นอันต้องตกรุ่นไปในที่สุด
ทศวรรษที่ 90 ถือเป็นช่วงเวลาที่วงการเพลงญี่ปุ่นได้ผลิตนักร้องเจป็อปออกมาเป็นจำนวนมาก โดยในรอบสิบปีนี้ แต่ละปีจะมีศิลปินหรือกลุ่มศิลปินเจป็อปต่าง ๆ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมามีชื่อเสียงและครองใจตลาดใหญ่เอาไว้ เริ่มตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2533 ถึง พ.ศ. 2536 ศิลปินที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในตอนนั้นก็คือ ซาร์ด, แวนด์ส, ดีน, บีซ และ เซาวเธอร์น ออล สตาร์ส ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2540 ผู้ที่ครองตลาดเจป็อปกลุ่มต่อมาก็คือศิลปินในตระกูล "ทีเค" (เท็ตซึยะ โคมูโระ), นามิเอะ อามูโระ, แม็กซ์ (เดอะ ซูเปอร์ มังกีส์) และสปีด นอกจากนั้นในช่วงปลายของยุคทศวรรษที่ 90 มอร์นิงมูซูเมะซึ่งถือได้ว่าเป็นซูเปอร์ไอดอลเจป็อปที่โด่งดังมากในปัจจุบันก็เพิ่งจะเริ่มก่อตั้งกลุ่มครั้งแรกในปีพ.ศ. 2540
มอร์นิงมูซูเมะได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในช่วงปลายทศวรรษที่ 90 และยังคงสานต่อความโด่งดังอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันด้วยการค้นหาสมาชิกรุ่นใหม่เข้ามาหมุนเวียนตลอดในแต่ละปี และก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะเคยนำรูปแบบ “ซับยูนิต” จากโอเนียงโกะ คลับ วงไอดอลหญิงที่โด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 80 มาใช้ด้วย รวมถึงวงไอดอลญี่ปุ่นอย่างเอเคบีโฟร์ตีเอท ที่ก่อตั้งในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 2000 ก็โด่งดังไม่แพ้มอร์นิงมูซูเมะด้วยเช่นกันในปัจจุบัน
ในช่วงนั้นของปลายยุคทศวรรษที่ 90 มอร์นิงมูซูเมะและสปีดต่างก็สร้างรายได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ เนื่องจากผลงานของพวกเธอสามารถขายได้เกินล้านก๊อปปี้ และนอกจากนั้นทั้งสองกลุ่มนี้ยังมีแนวเพลงแบบป็อป-เทคโนที่คล้ายกันอีกด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2541 อันดับที่ 1 ของชาร์ตเพลงเจป็อป ก็เปลี่ยนมือมาเป็นของวิชวล เค และชัซนะ และในปี พ.ศ. 2542 ก็เป็นการปิดท้ายทศวรรษ 90 ด้วยความนิยมในตัวนักร้องหญิงอย่างอูทาดะ ฮิคารุและอายูมิ ฮามาซากิ