cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บ้านผีปอบ
ปอบ
ในแต่ละภาคจะมีผีปอบอย่างน้อย 1 คนที่คอยปั่นป่วนชาวบ้านเสมอ ในภาคแรกปอบคือ ยายทองคำ (รับบทโดย สุชาดา อีแอม) มีเอกลักษณ์ตรงใบหน้าที่ดุร้าย ไม่ค่อยมีอารมณ์ขันมากนักสำหรับภาคแรก (ยายทองคำกลับมาอีกครั้งในภาค 11) คนต่อมาคือ ยายหยิบ หมอผีประจำหมู่บ้าน ผู้เล่นของและคุณไสย จนกลายเป็น ปอบหยิบ (รับบทโดย ณัฐนี สิทธิสมาน) ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 2 ลักษณะท่าทางยังคงความน่ากลัวอยู่ จนภาค 3 ที่ปรับให้เพิ่มความตลกขบขันจนได้รับเสียงตอบรับที่ดี ปอบหยิบมีเอกลักษณ์คือ ท่าหยิบ ที่ได้แรงบันดาลใจจากไก่ต้ม ส่วนในภาค 8 ปอบหยิบจะหายไป และมีปอบคนใหม่ คือ ผีปอบฝรั่งชื่อ แอน (รับบทโดย วิกกี้ สาริกบุตร) เนื่องจากเปลี่ยนผู้กำกับจาก ศรีสวัสดิ์ ที่กำกับมาตลอด 7 ภาค มาเป็น ธงทอง แต่ก็ล้มเหลว จนปอบหยิบต้องกลับมาอีกครั้งในภาค 9 เป็นต้นมา
ความนิยม
บ้านผีปอบ เป็นภาพยนตร์เกรดบี ในภาคแรกเวลาฉายจะไม่ค่อยได้รอบพิเศษเหมือนภาพยนตร์เกรดเอ จนในภาคสอง มีบางโรงภาพยนตร์ฉายเพิ่มรอบเที่ยงคืน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของภาคสามและก็ทำเรื่อยมา ซึ่งจากรายได้ที่ฉาย ในกรุงเทพจะได้ไม่มากนัก แต่ในต่างจังหวัดอย่างในภาคอีสานและภาคเหนือหนังประสบความสำเร็จทุกภาค ครั้งหนึ่งขณะถ่ายทำภาค 7 ที่เขาพระวิหาร จังหวัดศรีสะเกษ มีคนมามุงดูการถ่ายทำอยู่มาก และมีคนมาขอลายเซ็นณัฐนี สิทธิสมาน, เกียรติ กิจเจริญ, ธงชัย ประสงค์สันติ สามดารานำในเรื่อง ทั้งคนไทยและกัมพูชากันแน่นขนัด
สิ่งสืบเนื่อง
บ้านผีปอบ มีอิทธิพลต่อภาพยนตร์ในรุ่นหลัง ๆ ที่มักมีสไตล์ที่เลียนแบบหรือล้อเลียนมา อย่างเช่น ในปี 2551 มีภาพยนตร์เรื่อง บ้านผีเปิบ ที่ได้รับอิทธิพลมาจากบ้านผีปอบ แต่มีเนื้อเรื่องและสไตล์ที่ต่างกัน ตามยุคตามสมัย ในปีเดียวกันภาพยนตร์เรื่อง ว้อ ... หมาบ้ามหาสนุก ที่มีภาพลักษณะชาวบ้านวิ่งหนีหมาบ้า คล้าย ๆ กับบ้านผีปอบ ในปี พ.ศ. 2561 เป็นเอก รัตนเรือง กำกับซีรีส์ทางช่องเอชบีโอ ในโครงการ Folklore คือซีรีส์สยองขวัญ 6 ตอน โดยรวบรวมผู้กำกับจาก 6 ประเทศแถบเอเชีย ที่สะท้อนถึงความเชื่อ ความเร้นลับ อันเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นเฉพาะตัวของแต่ละประเทศ โดยตอนของเป็นเอก ใช้ชื่อว่า "ปอบ" ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจาก บ้านผีปอบ
นอกจากนั้น ณัฐนี ผู้แสดงเป็นปอบยังได้ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์แนวเดียวกันอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น โรงเรียนกำจัดปอบ, แม่นาคเจอผีปอบ, ปลุกผีมาจี้ปอบ และ สยองก๋อยส์
ซิบอร์นอล
ซิบอร์นอล (Xibornol) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ซึ่งเริ่มแรกมีใช้ในรูปแบบสำหรับการฉีดพ่นเข้าช่องปากและลำคอ ยานี้เป็นสารที่ไม่ชอบน้ำ (lipophilic drug) ถูกใช้เป็นหลักในสเปนและอิตาลีในรูปแบบยาสเปรย์เฉพาะที่สำหรับรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียและลดการอักเสบในช่องคอ จากคุณสมบัติที่ไม่ชอบน้ำของยานี้ ทำให้ซิบอร์นอลละลายน้ำได้น้อยมาก ซึ่งยากต่อการคิดค้นพัฒนายาดังกล่าวให้อยู่ในรูปแบบสารละลาย และทำให้มีการพัฒนารูปแบบยาเตรียมของซิบอร์นอลเพื่อใช้ในการรักษาตามข้อบ่งใช้นั้นมีอยู่น้อยและไม่คงที่ โดยจริงแล้ว ซิบอร์นอลมีจำหน่ายในตลาดยาเฉพาะในรูปแบบยาแขวนตะกอนสำหรับการพ่นสเปรย์เท่านั้น แต่ก็มีบางงานวิจัยที่พยายามศึกษาและประเมินความเป็นไปได้ในการพัฒนาสูตรยาซิบอร์นอลในรูปแบบสารละลายที่มีความคงตัวสำหรับใช้ในการฉีดพ่นทางช่องปากโดยใช้ระบบนำส่งยาที่เกิดไมโครอิมัลชัน (self-microemulsifying drug delivery system; SMEDDS) ซึ่งระบบดังกล่าวจะช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำของซิบอร์นอลให้มากขึ้นจนถึงระดับที่เพียงพอต่อการตั้งตำรับซิบอร์นอลให้อยู่ในรูปแบบสารละลายความเข้มข้นสูงได้
โดยในการศึกษาข้างต้น สารละลายที่มีน้ำมันที่ถูกนำมาใช้ในการศึกษาได้แก่ ลาบราฟิล เอ็ม 1944 (Labrafil M1944), ลาบราฟิล เอ็ม 2124 (Labrafil M2125) และลาบราแฟค ซีซี (Labrafac CC) ส่วนลาบราซอล (Labrasol) และลาบราแฟค พีจี (Labrafac PG) เป็นสารลดแรงตึงผิว และมีทรานส์คูทอล (Transcutol) เป็นสารลดแรงตึงผิวร่วม ในการศึกษาจะมีการสร้างแผนภาพวัฏภาคไตรภาคเทียม (Pseudo-ternary phase diagrams) ขึ้นจากการไทเทรตระบบที่สารละลายที่มีน้ำ (aqueous phase) กับระบบที่สารละลายที่มีน้ำมัน (oil phases) ชนิดต่างๆที่มีส่วนผสมของสารลดแรงตึงผิวและสารลดแรงตึงผิวร่วมปริมาณที่เหมาะสม เพื่อหาพื้นที่การเกิดไมโครอิมัลซิฟิเคชัน (self-microemulsification region) และส่วนผสมของไมโครอิมัลชันที่เหมาะสม จากนั้นจึงมีการเตรียมเภสัชตำรับของยาดังกล่าวโดยอิงจากข้อมูลที่ได้ข้างต้นเพื่อนำไปประเมินความคงตัวและความหนืดของสารละลาย ผลพบว่า เภสัชตำรับของซิบอร์นอลในรูปแบบสารละลายที่พบว่ามีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดคือ ตำรับที่มีส่วนประกอบของลาบราฟิล เอ็ม 1944, ทรานส์คูทอล, ลาบราแฟค พีจี และตัวทำละลายร่วมที่ชอบน้ำ (โพรพิลีนไกลคอล หรือ PEG 200) ซึ่งเป็นสูตรตำรับที่ทำให้ยาเตรียมสารละลายซิบอร์นอลเข้มข้น (3%, w/v) ละลายได้อย่างสมบูรณ์, มีความคงตัวทางกายภาพได้นานมากถึง 2 เดือน ที่อุณหภูมิ 25 และ 4 องศาเซลเซียส และมีความหนืดกับสมบัติทางประสาทสัมผัสที่เหมาะสม
อันดับทัวทารา
อันดับทัวทารา (tuatara) เป็นอันดับของสัตว์เลื้อยคลานอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rhynchocephalia
สัตว์เลื้อยคลานในอันดับนี้ เดิมเคยมีอยู่หลากหลายชนิด และหลายวงศ์ มีการแพร่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง แต่จนถึงปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปเกือบหมดแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งปัจจุบันนี้อยู่เพียงวงศ์เดียว และมีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์เฉพาะในหมู่เกาะของนิวซีแลนด์เท่านั้น
สันนิษฐานว่าสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทาราเป็นบรรพบุรุษของ Squamata หรือ งูและกิ้งก่า เนื่องจากมีลักษณะร่วมกันหลายประการ เช่น ช่องเปิดทวารร่วมเป็นรอยผ่าตามขวางลำตัว, ลิ้นมีรอยหยักทางด้านหน้า, กระบวนการลอกของผิวหนัง, การเกาะติดของฟันติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง, ตำแหน่งที่ปล่อยหางหลุดจากลำตัว, มีถุงขนาดเล็กที่อยู่ด้านท้ายของห้องทวารร่วมซึ่งเปรียบเทียบได้กับถุงพีนิสของงูและกิ้งก่า รวมทั้งโครงสร้างทางกายวิภาคหลายประการ แต่ก็ยังมีลักษณะที่แตกต่างไปออกจาก Squamata เช่น กระดูกควาเดรทเป็นชิ้นเล็ก, มีกระดูกแกสทราเลียในกล้ามเนื้อผนังช่องท้อง, ฟันบนกระดูกพาลาทีนมีขนาดใหญ่, ก้านกระดูกโคโรนอยด์ของขากรรไกรล่างเป็นชิ้นใหญ่ เป็นต้น
สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์
สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (geographical indication) เป็นชื่อหรือสัญลักษณ์เฉพาะที่ใช้บนผลิตภัณฑ์หรือสิ่งที่อิงไปถึงตำแหน่งหรือจุดเริ่มต้นทางภูมิศาสตร์ (เช่นเมือง ภูมิภาค หรือประเทศ) สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์อาจจะใช้เป็นมาตราวัดคุณภาพของสิ่งบางสิ่ง หรือมีชื่อเสียงในทางใดทางหนึ่ง โดยมีผลมาจากจุดกำเนิดทางภูมิศาสตร์ของสิ่งนั้น
ประวัติและผลกระทบทางกฎหมาย
รัฐบาลได้ปกป้องเครื่องหมายการค้าสำหรับอาหารไว้สำหรับบุคคลในภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่งเท่านั้น เริ่มต้นอย่างช้าที่สุดตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยการใช้กฎหมายต่อต้านการแลกเปลี่ยนสินค้าที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งหมายความว่าสินค้าที่ได้มาอย่างไม่ถูกต้องเหล่านั้นผลิตจากตำแหน่งที่ไม่เป็นไปตามกฎหมายหรือมีคุณภาพที่ต่ำกว่าหรือไม่ผ่านมาตรฐานต่างๆเป็นต้น ในบางกรณีเช่นนี้ ความต้องการของผลิตภัณฑ์มีมากเกินข้อจำกัดในการผลิตทางกฎหมาย
ในหลายประเทศ การป้องกันสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์โดยใช้กฎหมายก็เหมือนกับการปกป้องเครื่องหมายการค้านั่นเอง โดยเฉพาะเครื่องหมายรับรองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์กำจัดการใช้ขอ'สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์สำหรับการระบุชื่อสินค้าโดยที่สินค้านั้น ๆ จะต้องผลิตในที่ที่เหมาะสม และอาจต้องมีคุณภาพถึงระดับหนึ่งจึงจะสามารถใช้เชื่อดังกล่าวได้ ถึงแม้ว่าสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์จะไม่ใช่เครื่องหมายการค้าที่ซึ่งผู้เป็นเจ้าของคือบริษัทยักษ์ใหญ่เพียงผู้เดียว แต่ก็ยังมีการกักกันการจดทะเบียนสินค้าบางประเภทในบางภูมิภาคเช่นกัน ในประเทศที่ไม่ได้มีการยอมรับสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ผู้ดูแลส่วนภูมิภาคอาจจำเป็นต้องใช้เครื่องหมายรับรองแทนที่
สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ได้มีความเกี่ยวข้องกับยุโรปมาตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว ที่ซึ่งมีการแยกแยะอาหารออกตามแหล่งผลิต ภายใต้กฎหมายแห่งสหภาพยุโรป ระบบคุ้มครองสถานที่ผลิตที่ได้เริ่มใช้เมื่อปี 1992 เริ่มบังคับใช้สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ต่อไปนี้: การคุ้มครองสถานที่ผลิต และ การคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ และ รับรองความพิเศษท้องถิ่น
เส้นเมริเดียนที่ 111 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 111 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 111 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 69 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 111 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้: ! scope="col" width="130" |พิกัด ! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ทะเลลัปเตฟ ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |อ่าวคาตังกา ! scope="row" | สาธารณรัฐซาฮา — ประมาณ 14 กิโลเมตร จากพิกัด ครัสโนยาสกีไคร —ประมาณ 13 กิโลเมตร จากพิกัด สาธารณรัฐซาฮา — จากพิกัด ครัสโนยาสกีไคร — จากพิกัด สาธารณรัฐซาฮา — จากพิกัด แคว้นอีร์กูทสกา — จากพิกัด สาธารณรัฐบูเรียเทีย — จากพิกัด ซาบัยคาสกีไคร — จากพิกัด ! scope="row" | ! scope="row" | มณฑลส่านซี – จากพิกัด มณฑลส่านซี – จากพิกัด มณฑลเหอหนาน – จากพิกัด มณฑลส่านซี i – จากพิกัด มณฑลหูหนาน - ประมาณ 8 กิโลเมตร จากพิกัด มณฑลหูเป่ย์ – จากพิกัด, crossing the Three Gorges Dam (at ) มณฑลหูหนาน – จากพิกัด เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง – จากพิกัด มณฑลหูหนาน – จากพิกัด มณฑลกวางซี – จากพิกัด มณฑลกวางตุ้ง – จากพิกัด ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ทะเลจีนใต้ ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ทะเลจีนใต้ ! scope="row" | ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ทะเลชวา ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรใต้ ! scope="row" |แอนตาร์กติกา
เฮโจเกียว
เฮโจเกียว หรือ เฮเซเกียว (平城京) เป็นเมืองหลวงโบราณของประเทศญี่ปุ่น อีกนัยหนึ่งก็คือเมืองหลวงในยุคนาระนั่นเอง ตั้งอยู่ใน จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น มีรูปทรงเป็นแบบเวียง คือรูปทรงสี่เหลี่ยมพื้นผ้าตามแบบจีน หรือตามแบบที่นิยมสร้างกันในอาณาจักรล้านนาและพม่า ซึ่งเฮโจเกียวนี้ได้นำแบบแผนมาจากเมืองซีอานประเทศจีน เมืองหลวงของจีนในขณะนั้น
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 1250 (ค.ศ. 707) ได้มีเหตุการณ์ย้ายเมืองหลวง จากฟูจิวาระเกียว ไปสู่เฮโจเกียวตามพระราชเสาวนีย์ของจักรพรรดินีนาถเก็มเม แต่ก็มีการย้ายไปที่อื่นอีกคือคูนิเกียวหรือคูนิโนมิยะ หลังจากนั้นอีกไม่นาน ก็ได้กลับมาเป็นเมืองหลวงเหมือนเดิมในปี พ.ศ. 1283 (ค.ศ. 745)
สุรศักดิ์ วงษ์ไทย
สุรศักดิ์ วงศ์ไทย (เอ็ม) เกิดวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย
ประวัติ
สุรศักดิ์ วงศ์ไทย สำเร็จการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการเมื่ออายุ 19 ปี โดยรับบทเป็นตัวประกอบในหนังเรื่อง "น้ำพุ" ในปี 2527 ต่อมาจึงได้รับบทแสดงนำเรื่องแรกคือ "ซึมน้อยหน่อย กะล่อนมากหน่อย" ของไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จนมีชื่อเสียงโด่งดัง จึงมีงานแสดงภาพยนตร์ตามมาหลายเรื่อง อาทิ ฉลุย, ม่อก 2 ต้องได้สาม และ กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ซึ่งเรื่องนี้เองได้รับรางวัลดารานำฝ่ายชายยอดเยี่ยมจากเวทีประกวดภาพยนตร์แห่งชาติครั้งที่ 1 เมื่อปี 2535
สุรศักดิ์มีผลงานละคร พิธีกร และภาพยนตร์ในเวลาไล่เลี่ยกัน อีกทั้งยังได้ออกผลงานเพลงอัลบั้ม "ตัว M" ของค่ายคีตา เรคคอร์ดส มีเพลงที่ฮิตและจดจำมาจนปัจจุบันคือ "อยู่ตัวอยู่แล้ว", "ละลาย", "อยากไปก็ไป"
ทางด้านงานแสดงละครโทรทัศน์ ได้แก่ จ่ากองร้อย, แก้วขนเหล็ก, เขยบ้านนอก (ทั้ง 2 ภาค), บัลลังก์เมฆ รับบทเป็น ปรก เป็นลูกของ ภัทราวดี มีชูธน และ สรพงษ์ ชาตรี หลังประสบความสำเร็จหน้ากล้องแล้ว จึงเริ่มจับงานหลังกล้อง เช่น เป็นครีเอทีฟให้กับพาเมล่า เบาว์เด้น เป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เช่นเรื่อง เสียดาย 2, สุริโยไท (ในเรื่องนี้เป็นเจ้าของมือที่เอื้อมมาสวมหน้ากากให้พระศพของสมเด็จหน่อพุทธางกูร) และกำกับละครเรื่อง เขยบ้านนอก ภาค 2 เป็นต้น
รายชื่อนายกรัฐมนตรีสวีเดน
บทความนี้รวบรวมรายนามและสถิติของนายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรสวีเดนตั้งแต่การสถาปนาตำแหน่งในปี พ.ศ. 2419 ซึ่งรายนามในบทความนี้ได้ไม่ได้รวมเอาบุคคลซึ่งดำรงตำแหน่งในฐานะนายกรัฐมนตรีรักษาการณ์มาไว้ด้วย
รายนาม
{{legend|#DDEEEE|ไม่สังกัดพรรคการเมือง|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFCC99|พรรคลันต์มันนา|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#8888FF|พรรคโพรเตกโคนนิสติสกา|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#AACCFF|พรรคแห่งชาติ|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFFF00|พรรคสัมพันธมิตรเสรี|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFaaaa|พรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFFF99|พรรคจิตเสรีชน|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#FFFF66|พรรคเสรีนิยม|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#AACC99|พรรคฝ่ายกลาง|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#B0CEFF|พรรคเสรีชน|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#CCD4FF|พรรคมัชฌิมา|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#8990ff|พรรคคริสเตียนประชาธิปไตย|border=1px solid #AAAAAA}}
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค เป็นเพลงชาติของคาซัคสถานสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต.
ประวัติ
ประพันธ์เนื้อร้องโดย มูคัน เทอเลบาเยฟ (คาซัค: Мұқан Төлебаев; Mūqan Tölebaev), เยฟเกนี บรูซิลอฟสกี (รัสเซีย: Евгений Брусиловский; Jevgenij Brusilovskij) และ ลาตีฟ คามีดี (คาซัค: Латиф Хамиди; Latif Hamidi), และ เรียบเรียงทำนองโดย แอบเดิลดา แทเจอบาเยฟ (คาซัค: Әбділда Тәжібаев; Äbdılda Täjıbaev), คาเยิม มูคาเมดคานอฟ (คาซัค: Қайым Мұқамедханов; Qaiym Mūhamedhanov) และ ฆาบีต มือเซอรีปอฟ (คาซัค: Ғабит Мүсірепов; Ğabit Müsırepov). ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534, จึงได้มีการแก้ไขเนื้อร้องเพลงชาติใหม่เพื่อใช้เป็นเพลงชาติสาธารณรัฐคาซัคสถาน หลังจากนั้นอีก 1 ปี ในปี พ.ศ. 2535 ได้ประกาศใช้เนื้อร้องของเพลงชาติฉบับใหม่อย่างเป็นทางการ ซึ่งเพลงดังกล่าวได้ใช้มาจนถึงวันที่, 7 มกราคม พ.ศ. 2549.
เอ็กโซดัส (อัลบั้มเอ็กโซ)
เอ็กโซดัส (Exodus) เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของวงดนตรีชายสัญชาติเกาหลีใต้และจีน เอ็กโซ ออกจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2015 ผ่านสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ภายใต้การจัดจำหน่ายของเคทีมิวสิก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของวงที่บันทึกเสียงด้วยสมาชิกทั้งหมดสิบคน หลังจากคริสและลู่หานได้ฟ้องร้องยกเลิกสัญญากับเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2014 อัลบั้มถูกออกจำหน่ายใหม่ในชื่อ เลิฟมีไรต์ (Love Me Right) ออกจำหน่ายในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ซึ่งเทาไม่มีส่วนร่วมในการบันทึกเสียงและส่งเสริมอัลบั้มเนื่องจากเกิดการยื่นฟ้องสังกัดเช่นเดียวกับอดีตสมาชิกก่อนหน้า อัลบั้มมีซิงเกิลทั้งหมดสองเพลง ได้แก่ เพลง "คอลมีเบบี" และเพลง "เลิฟมีไรต์"
เอ็กโซดัส ถูกส่งเสริมในหลายรายการเพลงและงานประกาศรางวัลในเกาหลีใต้ ทัวร์คอนเสิร์ต เอ็กโซแพลนเน็ต #2 – ดิเอ็กโซ'ลูชัน ถูกจัดเพื่อส่งเสริมอัลบั้มในโซล เอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และอเมริกาเหนือ อัลบั้มภาษาเกาหลีและภาษาจีนเปิดตัวอันดับ 1 และอันดับ 2 บนแกออนอัลบั้มชาร์ต เช่นเดียวกับอัลบั้มออกจำหน่ายใหม่ และทำยอดขายรวมกันมากกว่า 1 ล้านชุด กลายเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดในเกาหลีใต้ประจำปี ค.ศ. 2015 เอ็กโซดัส ชนะรางวัลอัลบั้มแห่งปีในงานเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2015 ทำให้วงได้รับรางวัลนี้เป็นครั้งที่สามติดต่อกัน หลังจากอัลบั้ม เอกซ์โอเอกซ์โอ (2013) และเอกซ์เทนเดดเพลย์ โอเวอร์โดส (2014)
การออกจำหน่ายและงานศิลป์
ภาพปกอัลบั้ม เอ็กโซดัส แบบซีดีถูกเปิดเผยในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2015 ปกอัลบั้มทั้งในอัลบั้มภาษาเกาหลีและภาษาจีนมีทั้งหมด 20 แบบ ประกอบด้วยภาพสมาชิกแต่ละคนอยู่บนปก ตัวอัลบั้มภาษาเกาหลีเป็นสีทองและอัลบั้มภาษาจีนเป็นสีเงิน เมื่อนำสันปกอัลบั้มมาเรียงต่อกันจะได้สัญลักษณ์ใหม่ของวงประจำอัลบั้ม ภาพและวิดีโอตัวอย่างรวมทั้งภาพในอัลบั้มของแต่ละสมาชิกถ่ายในรัฐโคโลราโดและรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา, ลียงและมาร์แซย์ ฝรั่งเศส, ลอนดอนและเอดินบะระ สหราชอาณาจักร, บาร์เซโลนา สเปน, อัลมาเตอ คาซัคสถาน, เบอร์ลิน เยอรมนี และมณฑลยูนนาน จีน ซึ่งอักษรตัวแรกของชื่อสถานที่ทั้งหมดสามารถนำมาเรียงเป็นชื่อซิงเกิลนำอัลบั้ม "คอลมีเบบี" ได้ ภาพปกอัลบั้ม เลิฟมีไรต์ แบบซีดีเป็นรูปสมาชิกวงในเครื่องแบบอเมริกันฟุตบอล ตัวอัลบั้มภาษาเกาหลีเป็นสีเหลืองและอัลบั้มภาษาจีนเป็นสีดำ
การส่งเสริมอัลบั้ม
คหมดน หลังจากคริสและลู่หานทำการยื่นฟ้องเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ทัวร์คอนเสิร์ตถูกประกาศโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2015 ภายใต้ชื่อ เอ็กโซแพลนเน็ต #2 – ดิเอ็กโซ'ลูชัน เริ่มจัดแสดงเป็นครั้งแรกในวันที่ 7 มีนาคม ที่โอลิมปิกยิมนาสติกอะรีนา โซล เกาหลีใต้ และอีกหลายเมือง เช่น โตเกียว ปักกิ่ง กรุงเทพมหานคร สิงคโปร์ และไทเป ภายในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนธันวาคม เอ็กโซส่งเสริมอัลบั้มบนเวทีคัมแบ็กเป็นครั้งแรกด้วยเพลง "มายแอนเซอร์" และเพลง "คอลมีเบบี" ในรายการเอ็ม เคานต์ดาวน์ ออกอากาศวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2015 และแสดงเพลงเดียวกันในรายการมิวสิกแบงก์ วงยังทำการแสดงสดเพลง "เอ็กโซดัส" ในรายการโชว์! มิวสิกคอร์ และอินกีกาโย วงสิ้นสุดการส่งเสริมอัลบั้มด้วยการแสดงในรายการเดอะโชว์ ออกอากาศวันที่ 28 เมษายน สมาชิกเอ็กโซเหลือเพียงแค่เก้าคนที่ส่งเสริมอัลบั้มหลังจากเทาต้องพักรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บข้อเท้า ก่อนหน้านั้นเขาได้ร่วมการแสดงแรกในรายการเอ็ม เคานต์ดาวน์ รายการวิทยุ และรายการฉลองครบรอบสามปีการเปิดตัวเอ็กโซ เอ็กโซแคสต์ #ออนแอร์   ต่อมาเทาได้ยื่นฟ้องยกเลิกสัญญากับเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ทำให้เขาไม่มีส่วนร่วมในการส่งเสริมอัลบั้มออกจำหน่ายใหม่  ในเดือนพฤษภาคม วงเข้าร่วมทำการแสดงสดในรายการการกุศลของเอ็มบีซี  2015 นิวไลฟ์ฟอร์ชิลเดรน, งานเทศกาลดนตรีของลอตเต้ แฟมิลีเฟสติวัล 2015 และงานไอเลิฟโคเรีย 2015 ดรีมคอนเสิร์ต
เอ็กโซทำการแสดงสดเพลง "เลิฟมีไรต์" จากอัลบั้มออกจำหน่ายใหม่เป็นครั้งแรกในรายการเอ็ม เคานต์ดาวน์ ออกอากาศวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ในวันที่ 9 มิถุนายน วงได้ให้สัมภาษณ์กับยู ฮี-ย็อลและทำการแสดงสดผ่านรายการยู ฮี-ย็อลส์สเก็ตช์บุ๊ก
เนยเทียม
เนยเทียม คืออาหารสังเคราะห์อย่างหนึ่งเพื่อใช้แทนเนย ผลิตขึ้นจากไขมันชนิดอื่นที่ไม่ได้มาจากนมวัว เนยเทียมทำยอดขายได้ดีสำหรับแบบที่ใช้ทาขนมปัง ถึงแม้ว่าเนยธรรมดาและน้ำมันมะกอกก็ยังครองตลาดส่วนใหญ่อยู่ เนยเทียมสามารถนำมาใช้ประกอบอาหารแทนเนยธรรมดาได้ ในบางประเทศมีกฎหมายว่าไม่ให้อ้างถึงเนยเทียมว่าเป็น "เนย"
ส่วนประกอบ
การผลิตเนยเทียมนั้นเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ในปัจจุบันผู้ผลิตเนยเทียมมักใช้ไขมันจากสัตว์หรือพืช รวมไปถึงนมขาดมันเนย เกลือ และอีมัลลิไฟเออร์ (สารที่ทำให้เนยละลายในน้ำได้) เนยเทียมที่ทำจากไขมันพืชเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับตลาดในปัจจุบัน เพราะมีผู้บริโภคที่เป็นมังสวิรัติและยิว
เนยเทียมสามชนิดที่พบบ่อย ได้แก่
สารอาหาร
ปัจจุบันยังมีการโต้แย้งเกี่ยวกับคุณค่าทางโภชนาการจากเนยเทียมสองประเภท (ไขมันอิ่มตัว ไขมันไม่อิ่มตัว) ในเรื่องปริมาณและชนิดของไขมัน โดยเป็นการเปรียบเทียบระหว่างเนยธรรมดากับเนยเทียม
แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง
แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียง ตั้งอยู่บนเนินเขาบนพื้นที่ 512 เฮกเตอร์ในมณฑลยูนนาน ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นบันทึกของสังคมในทะเลแห่งยุคแคมเบรียนเริ่มแรกที่สมบูรณ์ที่สุด ด้วยพืชและสัตว์ประจำถิ่นที่ถูกเก็บรักษาไว้ได้อย่างพิเศษสุด เผยให้เห็นถึงกายวิภาคของเนื้อเยื่อทั้งอ่อนและแข็งในหลากหลายพันธุ์พืชและสัตว์ ทั้งที่มีกระดูกสันหลังและไม่มีกระดูกสันหลัง   มันเป็นบันทึกเริ่มแรกของระบบนิเวศทางทะเลที่ซับซ้อน  แหล่งนี้เก็บรักษาข้อมูลของกลุ่มที่มีความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมอย่างน้อย 14 กลุ่มและกลุ่มต่าง ๆ ที่ยังเป็นปริศนาอีกกลุ่มหนึ่ง รวมกว่า 196 ชนิด  เป็นหลักฐานอันพิเศษสุดของการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของสิ่งมีชีวิตบนโลกเมื่อ 530 ล้านปีมาแล้ว เมื่อสัตว์กลุ่มหลัก ๆ เกือบทั้งหมดบนโลกปัจจุบันนี้เริ่มปรากฏขึ้น  เป็นการเปิดหน้าต่างทางบรรพชีววิทยาที่สำคัญยิ่งต่อวงวิชาการ
มรดกโลก
แหล่งซากดึกดำบรรพ์เฉิงเจียงได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 36 เมื่อปี 2555 ที่เซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ประเทศรัสเซียด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาออกแบบงานสร้างยอดเยี่ยม
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์
ผู้ชนะและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง
เหลียง เฉาเหว่ย์
ประวัติ
เหลียง เฉาเหว่ย์ (Tony Leung) เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ที่เกาะฮ่องกง ในครอบครัวที่ยากจน เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชักชวนของโจว ซิงฉือ ให้มาสมัครเข้าเรียนโรงเรียนการแสดงของค่ายโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) เขามีผลงานในวงการบันเทิงครั้งแรกเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก ก่อนที่จะแจ้งเกิดอย่างเต็มตัวในฐานะนักแสดงจากการรับบท อุ้ยเสี่ยวป้อ ซีรีส์ที่สร้างจากนวนิยายของปรมาจารย์นักเขียน กิมย้ง แต่เขามีชื่อเสียงโด่งดังมากมายทั่วเอเชียจากการรับบท ตำรวจ "จางเหว่ยเจี๋ย" ในซีรีส์เรื่อง นักสู้ผู้พิทักษ์ (Police Cadet ,1984) ในช่วงเริ่มแรกของการแสดงเหลียง เฉาเหว่ย์ เป็นนักแสดงดาวรุ่งกลุ่ม 5 พยัคฆ์ทีวีบี ประกอบด้วย หวง เย่อหัว, เหมียว เฉียวเหว่ย , ทัง เจิ้นเยี่ย , หลิว เต๋อหัว และเหลียง เฉาเหว่ย์ เขาประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดในสายงานละครซีรีส์เป็นพระเอกอันดับหนึ่งของค่ายโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) ต่อจากโจว เหวินฟะ และหวง เย่อหัว
ในปี พ.ศ. 2528 ได้เล่นคู่กับดาราสาวชื่อดังแห่งยุคอย่าง อง เหม่ยหลิง ในบท โจวเจี้ยนหง ซีรีส์เรื่อง เทพบุตรทรนง เป็นการเจอกันครั้งแรกและครั้งสุดท้ายก่อนเธอจะเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายในปีเดียวกัน ในยุคกลางทศวรรษที่ 80s ช่วงปี พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2532 เหลียง เฉาเหว่ย์ได้รับบทเด่นๆในละครซีรีส์มากมาย เช่น เตียบ่อกี้ ในซีรีส์ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า (พ.ศ. 2529), ฉิวหยั่นเค่อ ในซีรีส์ ศึกลำน้ำเลือด , ลูกปลาน้อยเซียวฮื้อยี้ ในซีรีส์เดชเซียวฮื้อยี้ และบทฝาแฝด ในซีรีส์มังกรทลายฟ้า เป็นต้น เหลียง เฉาเหว่ย์หมดสัญญากับค่ายโทรทัศน์ทีวีบี(TVB) ในปี พ.ศ. 2533
ต่อมาในยุคทศวรรษที่ 90 เข้าสู่วงการจอเงินอย่างเต็มตัว มีผลงานการแสดงที่โดดเด่นด้านฝีมือการแสดงอย่างมาก เช่น กอดคอกันไว้อย่าให้ใครมาเจาะกระโหลก (Bullet in the Haed, 1991) ของผู้กำกับจอห์น วู , หนังอาร์ตเหงาๆของผู้กำกับหว่อง กาไว เกือบจะทุกเรื่อง ได้แก่ วันที่หัวใจกล้าตัดขอบฟ้า (Days of Being Wild , 1991)  มังกรหยก ศึกอภิมหาภพ (Ashes of Time  , 1994) ผู้หญิงผมทอง หัวใจฟัดโลก (Chungking Express , 1994) โลกนี้รักใครไม่ได้นอกจากเขา (Happy Together , 1997) ห้วงรักอารมณ์เสน่หา (In the Mood for Love , 2000) เป็นต้น ผลงานในระยะหลังๆ เป็นหนังแนวตลาดทั่วไป เช่น พยัคฆ์สำอางผ่าโตเกียว (Tokyo Raiders , 2002) สองคนสองคม (Infernal Affairs , 2002) , ฮีโร่ (Hero , 2002) , สองคนสองคม ภาค 3 ( Infernal Affairs III  , 2003) รับบทจิวยี่ ในเรื่อง สามก๊ก ตอนโจโฉแตกทัพเรือ (Red Cliff  , 2008) ของผู้กำกับจอห์น วู เป็นต้น และเป็นที่ฮือฮาอย่างมากทั่วเอเชียกับการที่เขาแสดงภาพยนตร์อื้อฉาวเรท 18 + เรื่อง เล่ห์ราคะ (Lust Caution , 2007) ของผู้กำกับชาวไต้หวัน อั้งลี่
เหลียง เฉาเหว่ย์ ได้รับยกย่องจากวงการภาพยนตร์นานาชาติว่า เป็นนักแสดงยอดฝีมือของวงการภาพยนตร์จีนฮ่องกง ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมมากถึง 11 ครั้ง จากเวที ฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด(Hong Kong Film Award) และคว้ารางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกง นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม(Best Actor) มาได้ถึง 5 ครั้ง ได้แก่ ครั้งที่ 1 จากภาพยนตร์เรื่อง ผู้หญิงผมทอง หัวใจฟัดโลก (Chungking Express, 1994)  , ครั้งที่ 2 จากเรื่อง โลกนี้รักใครไม่ได้นอกจากเขา (Happy Together  , 1997) , ครั้งที่ 3 จากเรื่อง ห้วงรักอารมณ์เสน่หา (In the Mood for Love , 2000) , ครั้งที่ 4 จากเรื่อง สองคนสองคม ภาค 1 (Infernal Affairs , 2001) , และครั้งที่ 5 จากภาพยนตร์เรื่อง 2046 (ในปี 2004)  เขาสร้างสถิติคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม(Best Actor) มากที่สุดในบรรดานักแสดงชายของเกาะฮ่องกง และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักแสดงคู่บุญของผู้กำกับ หว่อง กาไว
นอกจากนี้ เหลียง เฉาเหว่ย์ ยังเป็นนักร้องมีผลงานออกอัลบั้มเพลงภาษากวางตุ้งอีกด้วย ส่วนมากจะเป็นเพลงประกอบซีรีส์หรือภาพยนตร์ที่เจ้าตัวแสดงเอง เช่น ศึกลำน้ำเลือด, ดาบมังกรหยก เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว เหลียง เฉาเหว่ย์ สมรสกับนักแสดงสาว หลิว เจียหลิง ที่คบหากันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2532 เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศภูฏาน ยังไม่มีบุตร - ธิดา แต่อย่างใด
ภาคขุลนา
ขุลนา (খুলনা) เป็นภาคที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองในบรรดาภาคทั้งแปดของประเทศบังกลาเทศ มีเนื้อที่ 22,285 ตารางกิโลเมตร (8,604 ตร.ไมล์) และมีประชากร 15,563,000 คนจากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2554 เมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของภาคคือขุลนา
อิลยา แกร็ด
อิลยา แกร็ด (Ilya Grad) เป็นแชมป์มวยไทยชาวอิสราเอล สถิติปัจจุบันของเขาอยู่ที่ ชนะ 29 ครั้ง ชนะน็อค 14 ครั้ง แพ้ 9 ครั้ง และไม่เคยเสมอ เขาได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในแปดนักมวยไทยสมัครเล่นที่ดีที่สุดในโลก แกร็ดได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นที่รู้จักครั้งแรกในฐานะนักมวยอิสราเอลที่เข้าประเทศมาเลเซียโดยใช้พาสปอร์ตอิสราเอลของเขา
ชีวิตช่วงต้น
แกร็ดมีคุณสมบัติของผู้ที่ประสบความสำเร็จด้านศิลปะการต่อสู้เป็นอย่างมาก มีการอ้างว่ากีฬานี้ได้นำเขาหันเหจากเส้นทางการต่อสู้ที่บาร์ในกรุงเยรูซาเล็ม แกร็ดเข้าสู่วงการต่อสู้โดยใช้ชื่อ "อคิลลีส" เนื่องด้วยความชื่นชอบของเขาที่มีต่อเทพนิยายกรีก
การถกเถียง
ช่วง ค.ศ. 2009 ในการแข่งขันมวยไทยในเอเชี่ยนมาร์เชี่ยลอาร์ทเกมส์ที่กรุงเทพฯ แกร็ดได้พบกับเพื่อนที่เป็นนักมวยไทยและกัปตันทีมมวยไทยของอิหร่าน มุสตาฟา อับดุลลาฮี แม้จะมีวาทกรรมทางการเมืองระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง แต่ทั้งสองต่างก็กลายมาเป็นเพื่อนกันอย่างรวดเร็ว และเริ่มฝึกฝนด้วยกัน ตลอดจนทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงประจำมุมสำหรับรายการอื่นๆ เว็บไซต์ของสมาพันธ์มวยไทยยังได้เผยแพร่เรื่องดังกล่าว แต่ก็ได้ลบออกภายหลังจากการประท้วงของอิหร่าน
ใน ค.ศ. 2011 แกร็ดกลายเป็นนักมวยชาวอิสราเอลคนแรกที่เข้าสู่ประเทศมาเลเซียอย่างถูกต้องตามกฎหมายภายหลังจากการได้รับเชิญเข้าร่วมรายการเรียลลิตีของเอเอ็กซ์เอ็นเอเชียในชุด "เดอะชาเลนเจอร์มวยไทย" ที่นำเสนอเรื่องราวการต่อสู้ของนักมวยไทยจากนานาประเทศ มาเลเซียซึ่งเป็นประเทศที่มีชาวมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ได้ทำการห้ามชาวอิสราเอลเข้าประเทศอย่างเป็นทางการ เมื่อเขามาถึงที่สนามบินกัวลาลัมเปอร์ แกร็ดได้ถูกกักตัวเป็นระยะเวลา 25 ชั่วโมง แต่ในท้ายที่สุดก็ได้รับอนุญาตเข้าประเทศจากการแทรกแซงของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกีฬามาเลเซีย ในระหว่างการแข่งขันครั้งแรกของเขา ทางโปรดิวเซอร์ได้ร้องขอให้เขาถือธงรัสเซียซึ่งเป็นถิ่นที่เขาเกิด แต่เขาไม่ยินยอมและเขาบอกว่าต้องการที่จะกลับบ้านหากต้องการเช่นนั้น ทางโปรดิวเซอร์จึงอนุญาตให้เขาใช้ธงชาติอิสราเอล เมื่อเขาเข้าสู่สังเวียน ผู้ชมในท้องถิ่นได้โห่ใส่เขา แกร็ดได้พบกับนักสู้ชาวฝรั่งเศสซึ่งมีนามว่าอันทวน เซ้งบ๊อกซิ่ง แต่แล้วเขาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โดยกรรมการชาวมาเลเซียสองคนได้โหวตให้ฝ่ายตรงข้าม ส่วนกรรมการชาวไทยทำการโหวตให้แก่เขาเนื่องด้วยเห็นชอบ ซึ่งแกร็ดเชื่อว่าเขาควรเป็นผู้ชนะจากการสู้ครั้งนี้เช่นเดียวกับพี่เลี้ยงของเขา และเชื่อว่าเกมการเมืองมีผลต่อการตัดสินในครั้งนี้ "ผมฟันศอกใส่เขาที่เข้าหาและเฉือนคิ้วของเขาได้ เมื่อผมเห็นเลือดไหลบนใบหน้าของเขา ผมก็ได้รุกไปข้างหน้า และในช่วงการกอดคอผมได้ใช้ศอกชุดใหญ่ และเห็นการบวมปูดขึ้นที่หน้าผากของเขาอย่างช้าๆ แต่ละยกทั้งหมดล้วนมาจากฝีมือของผมและผมสามารถพิสูจน์ได้ว่าได้สร้างผลงานไว้ สำหรับส่วนที่เหลือของการต่อสู้ผมบอกได้เลยว่าผมเป็นผู้อยู่กลางสังเวียนและอันทวนเป็นฝ่ายพิงเชือกเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งผมเป็นฝ่ายเตะเข้ากลางลำตัวอยู่บ่อยครั้ง เมื่อการต่อสู้ยุติลง ซึ่งดูเหมือนไม่เป็นเรื่องง่าย ผมไม่ได้มีอาการบาดเจ็บทางกาย ไม่เคยสูญเสียเรี่ยวแรง และไม่เคยเป็นฝ่ายพิงเชือกเพื่อตั้งรับ ผมรู้สึกเป็นฝ่ายคุมเกมตลอดการแข่งขันด้วยซ้ำ" หลังจากการต่อสู้ แกร็ดได้เดินเข้าหาบรรดาผู้เข้าชมซึ่งได้ขอโทษที่ทำการเยาะเย้ยเขา และกล่าวถึงแกร็ดโดยพวกเขาคิดว่าแกร็ดน่าจะเป็นฝ่ายชนะจากการแข่งขัน
พระชายาทองอยู่
พระประวัติ
พระชายาทองอยู่ เดิมท่านเป็นชาววังสมัยอยุธยา เป็นข้าหลวงสำนักเจ้าฟ้าจันทวดี เมื่อเสียกรุงครั้งที่ 2 นั้น พม่าเผาเมืองริบทรัพย์และกวาดต้อนชาวกรุงศรีอยุธยากลับพม่า เจ้าฟ้าหญิงจันทวดี เจ้าฟ้าหญิงพินทวดี ทรงถูกกักขังที่ค่ายโพธิ์สามต้น ไม่ได้ถูกกวาดต้อนในคราวแรกร่วมกับเจ้านายหลายพระองค์ เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก จึงได้เชิญเจ้าฟ้าหญิงพินทวดีมาประทับยังกรุงธนบุรี ส่วนเจ้าฟ้าหญิงจันทวดีนั้นไม่ปรากฏ
คุณทองอยู่ได้ตามเสด็จในฐานะข้าหลวงของสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงพินทวดี หลวงฤทธินายเวร (บรรดาศักดิ์กรมพระราชวังหลังในครั้งนั้น) พบเข้าจึงมีจิตปฏิพัทธ์ ท่านสา (สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี) จึงทูลขอคุณทองอยู่จากสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงพินทวดี ซึ่งสมเด็จเจ้าฟ้าฯ ก็มีพระกรุณาประทานให้ เหตุการณ์นี้น่าจะอยู่ในช่วงราว พ.ศ. 2310-2312 นี้เอง เพราะคุณทองอยู่ให้กำเนิดบุตรคนแรก (พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์) ในเดือนอ้าย พ.ศ. 2313 บ้านเมืองเริ่มเข้าภาวะปกติบ้างแล้ว
พระชายาทองอยู่สิ้นพระชนม์ปีใดไม่ปรากฏ พระราชทานเพลิงพระศพที่วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร พระอัฐิบรรจุไว้ที่สุสานวัดระฆังโฆสิตาราม
พระโอรสและพระธิดา
พระชายาทองอยู่ ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ มีพระโอรสและพระธิดารวม 6 พระองค์ ได้รับการยกฐานันดรศักดิ์เป็นพระองค์เจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าพระนามว่า "พระสัมพันธวงศ์เธอ " คือ
ชีวิตส่วนพระองค์
พระจริยวัตรของพระองค์ ส.พลายน้อยเล่าไว้ในหนังสือ กระยานิยาย ว่า
"เดิมเป็นนางข้าหลวงของเจ้าฟ้าหญิงจันทวดี พระราชธิดาพระเจ้าบรมโกศ ซึ่งทรงหนีรอดจากการเสียกรุงศรีอยุธยามาอยู่ที่กรุงธนบุรี ท่านทองอยู่ต่อมาได้สมรสกับพระยาสุริยอภัย หลานชายเจ้าพระยาจักรี ในรัชกาลที่ ๑ เมื่อพระยาสุริยอภัยเลื่อนขึ้นเป็นกรมพระราชวังหลัง ผู้คนก็พากันเรียกพระชายาว่า "เจ้าครอกทองอยู่" หรือ "เจ้าครอกวังหลัง" ในเมื่อท่านเคยเป็นกุลสตรีในสมัยอยุธยามาก่อน ตลอดชีวิตท่านก็แต่งองค์อย่างหญิงผู้ดีอยุธยา คือไว้ผมยาวประบ่า นุ่งผ้าจีบ ไม่ตัดผมสั้นและนุ่งโจงกระเบนอย่างสตรีอื่น ๆ ที่ต้องเปลี่ยนการแต่งกายให้ทะมัดทะแมงคล้ายผู้ชายในยามศึกสงครามตั้งแต่ตอนเสียกรุงครั้งที่สอง"
พระชายาทองอยู่ศรัทธาในศาสนา และมีเมตตาต่อบริวารด้วยดี ในจำนวนนั้นคือ คุณจัน ภริยาของสุนทรภู่ ที่แต่เดิมก่อนสมรสเป็นข้าหลวงในพระองค์และเมื่อหย่าร้างก็ได้กลับมาพึ่งพระบารมีพร้อมบุตรชาย คือ นายพัดกับนายตาบ ซึ่งพระชายาทรงมีพระเมตตาถึงกับเกล้าจุกให้ทุกวัน ดังที่สุนทรภู่เขียนรำพันอาลัยสำนึกในพระกรุณาไว้ใน นิราศวัดเจ้าฟ้า รำลึกถึงเมื่อครั้งเจ้าครอกทองอยู่สิ้นพระชนม์
และอีกตอนหนึ่งว่า
ขนมค้างคาว
ขนมค้างคาว เป็นขนมรสคาว ทำด้วยแป้งมีไส้ข้างใน ตัวไส้คือกุ้งและมะพร้าวปรุงรสด้วยเกลือพริกไทยแล้วผัดเข้าด้วยกัน เมื่อสุกจึงปั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมหุ้มด้วยแป้งดูรูปร่างคล้ายๆค้างคาวกางปีก จึงเรียกว่าขนมค้างคาว
พระชายาทองอยู่ ทรงเป็นต้นตำรับขนมค้างคาวที่อร่อยขึ้นคู่กับพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวีซึ่งทรงเป็นต้นตำรับของขนมไส้หมู ชื่อจนกระทั่งชาววังเรียกขานกันว่า "ขนมค้างคาวเจ้าครอกทองอยู่ ขนมไส้หมูเจ้าครอกวัดโพธิ์" เป็นขนมโด่งดังพอ ๆ กันในสมัยรัชกาลที่ 1
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท พระชายาทองอยู่ ได้แก่
ลมหนาว
ลมหนาว อาจหมายถึง
วอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลก
การแข่งขันวอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลก เริ่มแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 ทีมชายเริ่มแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 ส่วนทีมหญิงเริ่มแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 แต่ในปี ค.ศ. 1975 และ ค.ศ. 1989 กีฬาวอลเลย์บอลไม่ได้ถูกจัดแข่งขันขึ้น
นวน เจีย
นวน เจีย (នួន ជា นวน ชา; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1926 – 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ) อาจรู้จักในชื่อ ลอง บุญรอด หรือ ฬง บุนรวต (ឡុង រិទ្ធិ ฬง ริทฺธิ; Long Bunruot) และมีชื่อภาษาไทยว่า รุ่งเลิศ เหล่าดี เป็นนักการเมืองสายคอมมิวนิสต์ของกัมพูชา เป็นผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจากพล พต จนถูกเรียกกันว่า "พี่ชายหมายเลขสอง" หรือ "พี่รอง"
เขาเป็นที่ต้องการตัวจากสหประชาชาติ เพื่อนำตัวไปดำเนินคดีข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ที่ศาลพิเศษคดีอาชญากรสงคราม กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา พร้อมกับเอียง ซารี, เขียว สัมพัน และเอียง ธิริทธ์ (เขียว ธิริทธ์) ภริยาของนายเอียง ซารี โดยวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2557 นวน เจีย และเขียว สัมพัน ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิต ในคดีฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมรกว่าสองล้านคนช่วงเขมรแดงเรืองอำนาจ
อ่าวน้อย
อ่าวน้อย เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งหนึ่งของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นหนึ่งใน 3 อ่าวของประจวบ
พื้นที่
ทิศตะวันออกติดกับชายฝั่งทะเลอ่าวไทยประชากรในพื้นที่ส่วนใหญ่มีอาชีพทำประมงและเกษตรกรรม มีสะพานปลาเพื่อนำ กุ้ง หอย ปู [[ปลา]และอาหารทะเลอื่นจากการทำประมง ขึ้นสู่ฝั่ง นำมาขายให้กับพ่อค้า
อ่าวน้อยเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์โดยมีถนนเชื่อมต่อกันจากชายหาดอ่าวน้อยไปสู่ชายหาดอ่าวประจวบเป็นสถานที่นิยมในการออกกำลังกาย เช่น การวิ่ง การปั้นจักรยาน จากถนนเรียบชายหาดอ่าวน้อยไปสู่ชายหาดอ่าวประจวบซึ่งมีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามมาก
โดยสภาพพื้นที่ของอ่าวน้อยและอ่าวประจวบ เป็นอ่าวที่มีพื้นที่ติดกัน โดยมีภูเขาขั้นกลางระหว่างอ่าวทั้งสอง คือ ภูเขาตาม่องล่าย เขาตาม่องล่ายก็เป็นแหล่งท่องเที่ยวอีกแหล่งหนึ่ง
เขาตาม่องล่าย
สัตว์ป่า ที่พบเห็นบริเวณวนอุทยานเขาตาม่องล่าย
จักรพรรดิถังจงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังจงจง (ค.ศ. 656–710) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ถัง ครองราชย์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 684 เป็นเวลาสั้น ๆ และกลับมาครองราชย์อีกครั้งในปี ค.ศ. 705 – 710 ในรัชสมัยแรกพระองค์มิได้มีพระราชอำนาจอย่างแท้จริง เนื่องจากราชสำนักทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของพระราชมารดาของพระองค์ อู่ เจ๋อเทียน ซึ่งต่อมาพระองค์ก็ถูกปลดโดยพระนาง แล้วให้จักรพรรดิรุ่ยจงพระอนุชาขึ้นครองราชย์แทน โดยต่อมาไม่นานจักรพรรดิรุ่ยจงก็ได้มอบราชสมบัติให้พระนาง หลังจากนั้นพระนางจึงได้คืนราชสมบัติให้แก่พระองค์อีกครั้ง แต่ในรัชสมัยครั้งที่ 2 ของพระองค์ ราชสำนักส่วนใหญ่ก็ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรพรรดินีเหวย์ มเหสีของพระองค์อยู่ดี
จักรพรรดิจงจงเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิเกาจง และ จักรพรรดินีอู่ (ภายหลังรู้จักกันในพระนาม อู่ เจ๋อเทียน) และในรัชสมัยของพระราชบิดา พระราชอำนาจที่แท้จริงก็ถูกควบคุมโดย จักรพรรดินีอู่ เช่นกัน พระองค์ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ในปี ค.ศ. 684 แต่ในฐานะจักรพรรดิ พระองค์กลับมีพระราชอำนาจน้อยมาก กิจการงานเมืองและพระราชอำนาจทั้งหมดยังคงอยู่ภายใต้พระราชมารดาของพระองค์ อู่ไท่โฮ่ว (อู่ เจ๋อเทียน) อย่างไรก็ตาม พระราชมารดาของพระองค์ได้ปลดพระองค์ออกจากราชบัลลังก์หลังครองราชย์ไม่ถึงสองเดือนเพื่อสนับสนุนให้จักรพรรดิรุ่ยจง พระราชอนุชาของพระองค์ อดีตจักรพรรดิที่ถูกลดพระยศเป็นชั้นเจ้าชาย ถูกเนรเทศออกต่างจังหวัด กักขังในพระตำหนัก หกปีต่อมาจักรพรรดิรุ่ยจงก็สละราชบัลลังก์ให้กับพระราชมารดาและอู่ไท่โฮ่ว (อู่ เจ๋อเทียน) จึงประกาศพระองค์เองเป็นจักรพรรดินีนาถอย่างเป็นทางการ ในขณะที่จักรพรรดิรุ่ยจงได้รับสถาปนาให้เป็นองค์รัชทายาท
วงศ์ทัวทารา
วงศ์ทัวทารา (tuatara) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับทัวทารา (Rhynchocephalia) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphenodontidae
จักรพรรดิถังจงจง
ในปี ค.ศ. 698 ราชสำนักอยู่ท่ามกลางการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันขมขื่น ในความพยายามที่จะรักษาชื่อเสียงของพระนาง จักรพรรดินีอู่ได้ปลดปล่อยอดีตจักรพรรดิหลังจากถูกกักบริเวณมา 14 ปีและเรียกพระองค์กลับมาที่เมืองหลวงในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 698 พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นรัชทายาทในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 698 แทนที่พระราชอนุชาของพระองค์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 705 เกิดการรัฐประหารในวังปลดจักรพรรดินีอู่ จักรพรรดิจงจงและราชวงศ์ถังได้รับการฟื้นฟูในอีกสามวันต่อมา จักรพรรดิจงจงครองราชย์มาห้าปีแต่ทรงเป็นผู้ปกครองที่ค่อนข้างอ่อนแอและครอบงำได้ง่าย พระราชอำนาจที่แท้จริงจึงไปอยู่ภายใต้มเหสีของพระองค์ จักรพรรดินีเหวย์ และคนรักของพระนาง อู่ ซานซือ (พระราชนัดดาของ จักรพรรดินี อู่ เจ๋อเทียน) และพระราชธิดาของพระองค์ หลี่ กั๋วเอ๋อ เจ้าหญิงอันเล่อ
วงศ์ทัวทารา
ลักษณะทั่วไปของสัตว์เลื้อยคลานในวงศ์นี้ คือ มีลำตัวป้อม หัวและหางมีขนาดใหญ่ ฟันมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีรูปร่างแตกต่างกัน โดยมีฟันเขี้ยวอยู่ที่ส่วนนห้าสุดของกระดูกแมคซิลลาและกระดูกเดนทารี นอกจากนั้นยังมีฟันที่กระดูกพาลาทีนอีกด้วย ซึ่งลักษณะเช่นนี้จะไม่พบในกิ้งก่า ตัวฟันเกาะติดกับพื้นผิวกระดูกโดยตรง กะโหลกมีช่องเปิดบริเวณขมับ 2 ช่องแต่ยังคงมีกระดูกเทมเพอรัล ไม่มีกระดูกในชั้นหนัง ไม่มีแผ่นแก้วหู ทางด้านท้ายของช่องทวารร่วมมีถุงขนาดเล็กหนึ่งคู่ซึ่งเป็นโครงสร้างที่จะวิวัฒนาการไปเป็นถุงพีนิสคู่ในสัตว์เลื้อยคลานอันดับ Squamata สามารถปล่อยหางหลุดจากลำตัวได้
จักรพรรดิถังจงจง
ในปี ค.ศ. 710 จักรพรรดิจงจงเสด็จสวรรคต โดยกล่าวกันว่าถูกวางยาพิษโดยจักรพรรดินีเหวย์ ซึ่งต่อมาได้แต่งตั้ง หลี่ ชงเหมา พระราชโอรสของพระองค์เป็น จักรพรรดิถังชาง จักรพรรดินีเหวย์ ซึ่งล้มเหลวในการสถาปนาพระธิดาของพระนาง หลี่ กัวเอ๋อ เจ้าหญิงอันเล่อ เป็นรัชทายาทของจักรพรรดิจงจง คิดว่า หลี่ ชงเหมา หรือ จักรพรรดิถังชาง ประสูติจากจักรพรรดิจงจงและนางสนมและมีพระชนมายุเพียง 16 พรรษาจะง่ายต่อการควบคุมและปล่อยให้พระนางรักษาอำนาจของพระนาง อย่างไรก็ตาม แผนการนี้ล้มเหลว เมื่อ เจ้าหญิงไท่ผิง พระขนิษฐาของจักรพรรดิจงจง ทำการรัฐประหารในอีกสองสัปดาห์ต่อมากับพระนัดดาของพระองค์ หลี่ หลงจี (ต่อมาคือ จักรพรรดิถังเสฺวียนจง) พระราชโอรสของจักรพรรดิรุ่ยจงที่สละราชบัลลังก์ และโค่นล้มจักรพรรดินีเหวย์และจักรพรรดิหนุ่ม จักรพรรดิรุ่ยจง พระราชบิดาของ เจ้าชาย หลี่ หลงจี และพระเชษฐาของ เจ้าหญิงไท่ผิง ได้รับการฟื้นฟูเป็นจักรพรรดิ
วงศ์ทัวทารา
เป็นสัตว์ที่ประชากรส่วนใหญ่ในวงศ์สูญพันธุ์หมดไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเหลือเพียง 2 ชนิด ใน 1 สกุลเท่านั้น ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่ ซึ่งจะพบได้เฉพาะในนิวซีแลนด์เท่านั้น
จักรพรรดิถังจงจง
อ้างอิง
656710
การแลกเปลี่ยนสินค้า
การแลกเปลี่ยนสินค้า (barter มาจากคำว่า baretor ) เป็นระบบการแลกเปลี่ยนที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการธุรกิจโดยแลกเปลี่ยนสินค้าโดยตรงหรือบริการเพื่อให้ได้สินค้าหรือบริการ โดยไม่ต้องใช้สื่อกลางในการแลกเปลี่ยน อย่างเช่น เงินตรา นักเศรษฐศาสตร์ได้แยกการแลกเปลี่ยนแตกต่างจากเศรษฐกิจของขวัญในหลายทาง ตัวอย่างเช่น การแลกเปลี่ยนสินค้าเป็นการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันโดยทันที การแลกเปลี่ยนสินค้าเกิดขึ้นจากการตกลงของทั้งสองฝ่าย หรือบางครั้งอาจมีมากกว่า 2 ฝ่าย (เช่นมีคนกลาง)
สัมมาวาจา
หลักธรรมเกี่ยวกับสัมมาวาจา
รู้จักมิจฉาวาจาว่ามิจฉาวาจา รู้จักสัมมาวาจาว่าสัมมาวาจา ความรู้นั้น เป็น สัมมาทิฐิ
วาจาสุภาษิต
วาจาประกอบด้วยองค์ ๕ ประการ เป็นวาจาสุภาษิต ไม่เป็นทุพภาษิต และเป็นวาจาไม่มีโทษ วิญญูชนไม่ติเตียน คือ
อีกนัยหนึ่ง
วาจาอันประกอบด้วยองค์ ๔ เป็น วาจาสุภาษิต ไม่เป็นทุพภาษิต เป็นวาจาไม่มีโทษ และวิญญูชนไม่พึงติเตียน
ธรรมะที่เกี่ยวข้อง
''ตถาคต... ย่อมรู้วาจาที่ไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น''
อนึ่ง ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ แต่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
อนึ่ง ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง วาจาที่แท้ และประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ในข้อนั้น ตถาคตย่อมรู้กาลที่จะพยากรณ์วาจานั้น
ตถาคตย่อมรู้วาจาที่ไม่จริง ไม่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ แต่วาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ตถาคตไม่กล่าววาจานั้น
ภาคของประเทศบังกลาเทศ
ภาค (বিভাগ, พิภาค) เป็นเขตการปกครองระดับแรกในประเทศบังกลาเทศ ณ พ.ศ. 2566 บังกลาเทศแบ่งออกเป็น 8 ภาค แต่ละภาคได้รับการตั้งชื่อตามเมืองใหญ่ซึ่งยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของภาคนั้นด้วย แต่ละภาคแบ่งออกเป็นอำเภอซึ่งแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นตำบลและสภาชนบท
สาทิส อินทรกำแหง
ประวัติ
สาทิส อินทรกำแหง เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2469 ที่อำเภอบางรัก จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพันเอก พระศรีพิชัยบริบูรณ์ (เหมือน อินทรกำแหง) อดีตเจ้ากรมมณฑลทหารบกที่ 3 กับเชย อินทรกำแหง (มารดา) ข้าหลวงราชสำนัก, สาทิส เป็นผู้สืบสายสกุล “ณ ราชสีมา” ชั้น 6 สาย "เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา)" และเป็นน้องชายของอุบาสิการัญจวน อินทรกำแหง
เดิมชื่อสาโรช แต่มารดามักเรียกว่าจงกล ต่อมาภายหลังจึงเปลี่ยนเป็นสาทิส ตามแนวนโยบายรัฐนิยมของจอมพล แปลก พิบูลสงคราม จากนั้นเมื่อพระศรีพิชัยบริบูรณ์เกษียณอายุราชการ ก็เดินทางย้ายถิ่นฐานกลับไปยังจังหวัดนครราชสีมา อันเป็นภูมิลำเนาเดิมของบิดา ซึ่งสาทิสมีโอกาสเป็นลูกมือผลิตยาสมุนไพรแผนโบราณให้แก่บิดา รวมถึงเป็นลูกมือนวดแผนโบราณและผลิตยาพื้นบ้านช่วยเหลือมารดา ในการรักษาพระสงฆ์อาพาธ สมาชิกครอบครัว ตลอดจนชาวบ้านละแวกนั้น ชีวิตครอบครัว สาทิสสมรสกับฉินโฉม ชาวสิงคโปร์ มีบุตรคือปิยะ และธิดาคือภาสินี สาทิสถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคหลอดเลือดสมองตีบเฉียบพลัน ที่โรงพยาบาลบางปะกอก 9 อินเตอร์เนชันแนล ขณะมีอายุ 86 ปี
การทำงาน
สาทิสเริ่มการทำงาน โดยเป็นผู้ช่วยผู้เชี่ยวชาญทางจิตวิทยา ของโรงพยาบาลและศูนย์การแพทย์ Sacred Heart ที่รัฐออริกอน, ผู้เชี่ยวชาญประจำโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเซียะเหมิน สาธารณรัฐประชาชนจีน และผู้เชี่ยวชาญการส่งเสริมองค์ความรู้เชิงสิ่งแวดล้อม และวิทยาศาสตร์การอาหารเพื่อประโยชน์สูงสุด ประจำสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังเคยเป็นบรรณาธิการหนังสือกะดึงทอง และ สยามสมัย รวมถึงมีผลงานเขียนบทความวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก โดยใช้นามปากกาว่า คีตกร, จ.มงคลขจร, สาทิส, จ.กฤตัญชลี และ ตุลย์ ศิริทรรศน์ และยังเคยเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์รายวัน "ศานต์สยาม"
ชีวจิต
สาทิสพาครอบครัวกลับมายังประเทศไทยเป็นการถาวร หลังจากที่เขาเกษียณอายุงาน ด้วยปณิธานในการเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับ การแพทย์แบบผสมผสาน (Integrated Medicine) เพื่อให้เป็นทางเลือกแก่ชาวไทยในการดูแลสุขภาพ และกลายเป็นผู้ให้กำเนิดแนวทางสุขภาพแบบชีวจิตในประเทศไทย ต่อมาร่วมกับชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ ผู้ก่อตั้งบริษัท อมรินทร์พรินติงแอนด์พับลิชชิง จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งนิตยสารชีวจิตรายปักษ์ โดยสาทิสเป็นบรรณาธิการที่ปรึกษาและคอลัมนิสต์ประจำ ตลอดจนมีงานเขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐฉบับวันอาทิตย์ รวมถึงร่วมกับสุทธิชัย หยุ่น บรรณาธิการอำนวยการ บริษัท เนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโทรทัศน์ กินอยู่อย่างชีวจิต นอกจากนี้ ยังเป็นที่ปรึกษาและวิทยากรพิเศษเกี่ยวกับชีวจิต ให้แก่หน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องและที่สนใจ
สถิติฟุตบอลโลก
รายการต่อไปนี้เป็น บันทึกและสถิติของฟุตบอลโลก
ณ ฟุตบอลโลก 2022 มีฟุตบอลทีมชาติ 80 ทีมเข้าร่วมแข่งขันในการแข่งขันรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก นับจนถึงปัจจุบัน บราซิล เป็นทีมเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 22 ครั้ง เยอรมนี เข้าร่วม 20 ครั้ง อิตาลี และ อาร์เจนตินา 18 และ เม็กซิโก 17 ครั้ง จนถึงปัจจุบันมี 8 ชาติที่ชนะการแข่งขัน ผู้ชนะครั้งแรกในปี ค.ศ. 1930 ได้แก่ อุรุกวัย; ผู้ชนะปัจจุบันคือ อาร์เจนตินา ประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันคือประเทศบราซิล ซึ่งคว้าแชมป์โลกได้ถึง 5 สมัย ทีมจากทวีปยุโรปชนะการแข่งขันมากถึง 12 ครั้ง ตามมาด้วยอเมริกาใต้ 10 ครั้ง มี 5 ทีมที่เข้าแข่งขันรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลกโดยไม่ชนะ ในขณะที่มีอีก 12 ทีมที่เข้าถึงเพียงรอบรองชนะเลิศ
สถิติทีมรวมทั้งหมด
ระบบที่ใช้ในฟุตบอลโลกจนถึงปี ค.ศ. 1990 คือ 2 คะแนนสำหรับการชนะ ในการจัดอันดับนี้ทีมชนะได้ 3 คะแนน, 1 คะแนนสำหรับการเสมอ และ 0 คะแนนสำหรับการแพ้ ตามหลักการทางสถิติในฟุตบอล การแข่งขันที่ตัดสินในช่วงต่อเวลาพิเศษ จะนับเป็นการชนะและแพ้ ในขณะที่การแข่งขันที่ตัดสินโดยการยิงจุดโทษ จะนับเป็นผลเสมอ การจัดอันดับทีมจัดตามคะแนนรวม จากนั้นพิจารณาผลต่างประตูได้เสีย จากนั้นตามด้วยประตูที่ทำได้
ฮิปโปโปเตมัส
ฮิปโปโปเตมัส หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ฮิปโป (Hippopotamus; Hippo) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกินพืชชนิดหนึ่ง ในอันดับสัตว์กีบคู่ จัดอยู่ในวงศ์ฮิปโปโปเตมัส (Hippopotamidae) โดยเป็นสัตว์เพียง 1 ใน 2 ชนิดของวงศ์นี้ที่ยังสืบทอดเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน (อีกชนิดนั้นคือ ฮิปโปโปเตมัสแคระ (Choeropsis liberiensis) ที่พบในป่าดิบชื้นของแอฟริกาตะวันตก )
ชื่อ "ฮิปโปโปเตมิก" มาจากภาษากรีกคำว่า ἵππος (hippos) หมายถึง "ม้า" และ ποταμός (potamos) หมายถึง "แม่น้ำ" รวมแล้วหมายถึง "ม้าแม่น้ำ" หรือ "ม้าน้ำ" (ἱπποπόταμος) เนื่องจากมีส่วนหัวคล้ายม้ามาก โดยเฉพาะยามเมื่ออยู่ในน้ำ
ลักษณะ
ฮิปโปโปเตมัสเป็นสัตว์ที่มีรูปร่างอ้วนกลมใหญ่เทอะทะเหมือนหมู มีจุดเด่น คือ มีส่วนหัวใหญ่และปากกว้างมาก ภายในปากมีเขี้ยวล่างยาวโค้งมาก ที่มีความยาวได้ถึง 40 เซนติเมตร (1.3 ฟุต) และยาวได้มากที่สุด 50 เซนติเมตร (1.6 ฟุต) ซึ่งเป็นอาวุธสำคัญในการต่อสู้และป้องกันตัว โดยเฉพาะในตัวผู้ที่มีความดุร้ายก้าวร้าว ผิวหนังหนามีต่อมเมือกเคลือบอยู่ ตัวมันเองเลยต้องอยู่ใต้น้ำตลอดเวลาเพื่อให้ผิวของมันชุ่มชื้น ไม่ยังงั้นผิวของมันจะแตก ลำตัวมีขนสั้นและน้อยมาก จมูก, หู และตาอยู่ตอนบนของหัว เพื่อสะดวกยามเมื่ออยู่ในน้ำ น้ำหนักตัวหนักมากได้ถึง 2–4 ตัน นับว่าใหญ่เป็นอันดับ 3 ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่บนบก รองจากช้างและ แรด เหงื่อของฮิปโปโปเตมัสมีลักษณะเป็นเมือกสีแดงอ่อน คล้ายเลือดเคลือบอยู่เพื่อป้องกันแมลงและเพื่อให้ผิวหนังชุ่มชื้นตลอดเวลา ฮิปโปโปเตมัสสามารถดำน้ำได้มากถึง 5 นาที
ฮิปโปโปเตมัส กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา โดยพบได้ตั้งแต่ตอนใต้ของสะฮาราลงไป แม้จะเป็นสัตว์บก แต่ฮิปโปโปเตมัสมักจะอาศัยอยู่ในน้ำในเวลากลางวัน โดยพบได้ทั้งแม่น้ำ, หนองน้ำ, ทะเลสาบ หรือปลักโคลน แต่จริงๆแล้วฮิปโปว่ายน้ำไม้ได้แต่ใช้การเดินใต้น้ำแทนและดำน้ำได้เก่งมาก สามารถเดินท่องไปในใต้น้ำ เป็นสัตว์ที่อยู่รวมเป็นฝูง ฮิปโปโปเตมัสเป็นสัตว์ที่เมื่อถ่ายมูลแล้ว จะถ่ายออกมาเป็นจำนวนมากในน้ำ เมื่อถ่ายแล้วจะมีปลากินพืชจำพวกปลาตะเพียนหรือปลาหมอสีตามมากิน หรือแม้กระทั่งตอดตามผิวหนังเพื่อกำจัดปรสิตให้ ฮิปโปโปเตมัสเป็นสัตว์หากินในเวลากลางคืน โดยจะขึ้นจากน้ำมาหากินบนบก อาหารได้แก่ หญ้านานาชนิด รวมทั้งพืชน้ำ เช่น กกและอ้อ กินหญ้าโดยใช้ริมฝีปากที่แข็งงับแล้วดึงให้ขาดทั้งกอ โดยกินอาหารวันละประมาณ 40 กิโลกรัม ซึ่งนับว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับขนาดน้ำหนักและร่างกาย และมีระยะทางหากินไกลประมาณ 6 กิโลเมตร เขี้ยวของฮิปโป ยาวมากที่สุดถึง 50 เซนติเมตร เจ้าฮิปโปไม่ได้ใช้เขี้ยวสำหรับกินอาหารหรอกนะ มันใช้สำหรับการต่อสู้โดยเฉพาะ thumb|left|เมื่ออ้าปาก thumb|left|ฮิปโปโปเตมัสเมื่อต่อสู้กัน thumb|left|ภาพเคลื่อนไหวความเป็นอยู่ในธรรมชาติ ฮิปโปโปเตมัสเป็นสัตว์ที่มีอุปนิสัยดุร้ายฉุนเฉียวมาก โดยเฉพาะในช่วงผสมพันธุ์ ตัวผู้จะสู้กันอย่างรุนแรง เมื่อตกใจหรือได้รับบาดเจ็บจะดุร้ายมาก หรือในวันที่อากาศร้อน ฮิปโปโปเตมัสโดยเฉพาะตัวผู้จะดุร้าย และฮิปโปโปเตมัสที่เป็นแม่ลูกอ่อนจะมีอารมณ์ที่ค่อยข้างจะดุร้ายตลอดเวลาด้วยความหวงลูก  ฮิปโปโปเตมัสยังเป็นสัตว์ที่อ้าปากได้กว้างที่สุดในโลกอีกด้วย ด้วยสามารถอ้าได้กว้างเกือบถึง 180 องศา และยังเป็นสัตว์ที่มีแรงกัดของกรามมากที่สุดอีกชนิดหนึ่งในอาณาจักรสัตว์โลกทั้งหมดด้วย ด้วยมีแรงมากถึง 1,825 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว  นับว่าเป็นสัตว์ที่มีอันตรายต่อมนุษย์มากที่สุดในทวีปแอฟริกา ชนิดที่มีมนุษย์ต้องได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากการโจมตีของฮิปโปโปเตมัสมากกว่าปลาฉลามหรือจระเข้เสียอีก อีกทั้งสัตว์ร้ายขนาดใหญ่ เช่น จระเข้เมื่อเผชิญหน้าต่อฮิปโปโปเตมัสก็ยังต้องเป็นฝ่ายล่าถอยไป และยังมีรายงานว่าแม้กระทั่งฮิปโปโปเตมัสที่เป็นสัตว์เลี้ยงของมนุษย์มาตั้งแต่ยังเล็ก ทำร้ายเจ้าของถึงกระทั่งเสียชีวิต
ฮิปโปโปเตมัสตัวผู้จะใช้หางปัดเวลาถ่ายมูลให้กระเด็นไปรอบ ๆ เพื่อบอกอาณาเขต ฮิปโปโปเตมัสผสมพันธุ์ได้ตลอดปีส่วนใหญ่จะผสมพันธุ์กันในน้ำ ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ระยะเวลาตั้งท้องนาน 227–240 วัน (8 เดือน) ตัวเมียมีเต้านม 2 เต้า ลูกฮิปโปโปเตมัสดูดนมในน้ำ หย่านมเมื่ออายุราว 4–8 เดือน ลูกฮิปโปโปเตมัสอาจจะเกิดบนบกหรือในน้ำก็ได้ แรกเกิดมีน้ำหนักตัวมากกว่า 100 ปอนด์ ตัวเมียเฉลี่ยจะออกลูกประมาณ 2 ปีต่อครั้ง อายุยืนเต็มที่ราว 60–70 ปี  ฮิปโปวิ่งเร็วกว่า อูเซนต์ โบลท์(นักวิ่งที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก) อูเซนต์ โบลท์วิ่งได้เร็ว 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง ฮิปโปวิ่งได้เร็ว 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
ฮิปโปโปเตมัสปัจจุบันจัดว่าเป็นสัตว์ที่หายากมากขึ้น ปัจจุบันฮิปโปแคระที่อาศัยอยู่ในอัฟริกาตะวันตก เหลือยู่เพียง 2,000 – 3,000 ตัว
การจำแนก
ฮิปโปโปเตมัสถูกจำแนกออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ตามลักษณะทางสัณฐาน
ในสถานที่เลี้ยง
ปัจจุบัน ฮิปโปโปเตมัสเป็นสัตว์ที่ถูกจัดแสดงตามสวนสัตว์ต่าง ๆ ทั่วโลก หลายตัวกลายเป็นดาวเด่นหรือตัวดึงดูดใจประจำสวนสัตว์ หลายแห่งมีการเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ประสบความสำเร็จ เช่น แม่มะลิ ฮิปโปโปเตมัสตัวเมียที่สวนสัตว์เขาดิน ของประเทศไทย ที่ตกลูกมาแล้วถึง 14 ตัว โดยฮิปโปโปเตมัสจำนวนมากที่สุดที่อยู่นอกทวีปแอฟริกา อยู่ที่สระน้ำ ภายในสวนสาธารณะฮาเซียนดานาโปน ในประเทศโคลอมเบีย จำนวนทั้งสิ้น 35 ตัว โดยเป็นฮิปโปโปเตมัสที่เกิดจากพ่อแม่พันธุ์เพียง 4 ตัว ที่ปาโบล เอสโกบาร์ นักค้ายาเสพติดชื่อดังในอดีตชาวโคลอมเบีย ซื้อมาจากสวนสัตว์ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1980 โดยสวนสาธารณะแห่งนี้เดิมเคยเป็นสวนสัตว์ส่วนตัวของเอสโกบาร์มาก่อน
และในธรรมชาติ สถานที่ ๆ พบฮิปโปโปเตมัสได้มากที่สุด คือ แม่น้ำลูแองวา ในประเทศแซมเบีย ซึ่งเป็นสาขาหลักของแม่น้ำแซมเบซี
ปี่ใน
ปี่ใน เป็นปี่ที่มีขนาดใหญ่และมีเสียงต่ำ ในบรรดาเครื่องเป่าที่มีลิ้นตระกูลปี่ใน ลักษณะเป็นปี่ท่อนเดียว ลำปี่ที่ทำหน้าที่เป็นตัวขยายเสียงเรียกว่า"เลา" เป็นเครื่องเป่าที่มีลิ้น ผสมอยู่ในวงปี่พาทย์มาแต่โบราณ ที่เรียกว่า " ปี่ใน " ก็เพราะว่า ปี่ชนิดนี้ เทียบเสียงตรงกับระดับเสียงที่เรียกว่า " เสียงใน " ซึ่งเป็นระดับเสียงที่วงปี่พาทย์ไม้แข็ง บรรเลงเป็นพื้นฐาน ปี่ในใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์เครี่องห้า วงปี่พาทย์เครื่องคู่ วงปี่พาทย์เครื่องใหญ่  และได้ใช้ประกอบการแสดงละครใน
ลักษณะของปี่ใน
เลาปี่ทำมาจากไม้ เช่น ไม้พยุง ไม้ชิงชัน มีความยาวประมาณ 42 เซนติเมตร ความกว้างประมาณ 4 เซนติเมตร มีลักษณะหัวบานท้ายและป่องตรงกลาง เจาะรูกลางตลอดเลา ด้านบนมีรูเล็กใช้เสียบลิ้นปี่ ด้านล่างรูจะใหญ่ บริเวณเลาปี่ที่ป่องตรงกลางจะเจาะรู 6 รู ลิ้นปี่ทำจากใบตาลนำมาตัดซ้อนกัน 4 ชั้น ตัดผูกกับท่อทองเหลืองเล็กๆ เรียกว่า"กำพวด" ตัวเลาทำด้วยไม้ชิงชัน หรือไม้พยุง กลึงให้ป่องกลาง และบานปลายทั้งสองข้าง ตัวเลาปี่นอกจากจะทำด้วยไม้ แล้วยังพบปี่ซึ่งทำด้วยหิน เป็นของเก่าแต่โบราณ
ภายในเจาะ เป็นรูกลวงตลอดหัวท้ายมีรูสำหรับเปิดปิดนิ้ว 6 รู โดยให้ 4 รูบนเรียงลำดับเท่ากันเว้นห่างพอควร อีก 2 รูอยู่ระหว่างช่องตอนกลางของแต่ละรู ตอนท้ายของเลาปี่จะมีวัสดุกลมแบน ทำด้วยยาง หรือไม้มาเสริม โดยเฉพาะตอนบน สำหรับสอดใส่ลิ้นปี่ เรียกว่า " ทวนบน " ส่วนตอนล่างจะใช้ตะกั่วมาต่อสำหรับลดเลื่อนเสียงเรียกว่า " ทวนล่าง " ลิ้นปี่ประกอบด้วย กำพวด ทำด้วยโลหะ ลักษณะกลมเล็ก เรียว ภายในโปร่งข้างหนึ่งเล็ก ข้างหนึ่งใหญ่ ใบตาล ใช้ใบตาลแก่และแกร่งตัดซ้อน เป็น 4 ชั้น หรือ 4 กรีบ ผูกรัดด้วยเชือกในลักษณะเงื่อน" ตะกรุดเบ็ด " ให้ติดกับกำพวดทางด้านเล็กส่วน ทางด้านใหญ่จะถักหรือเคียนด้วยเส้นเล็กๆ มีขนาดพอดีกับรูปี่ด้านบน (รูเป่า) เพื่อสอดใส่ลิ้นปี่ให้แน่น
วิธีการเล่น
จากหลักการเป่าปี่ดังกล่าว ก่อให้เกิดวิธีเป่าและเสียงปี่ที่เป็นพื้นฐานดังนี้
บลิส พับลิชชิ่ง
บลิส พับลิชชิ่ง (Bliss Publishing) เป็นสำนักพิมพ์ของประเทศไทย และเป็นสำนักพิมพ์ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยพิมพ์หนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คส์ โดยเน้นนวนิยายแปลภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษเป็นหลัก ปัจจุบันได้ปิดกิจการแล้ว
ประวัติ
ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปีพ.ศ. 2542 ในชื่อสำนักพิมพ์อิมเมจ (IMAGE PUBLISHING) โดยเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท อิมเมจ พับลิชชิ่ง จำกัดเพื่อทำตลาดเกี่ยวกับหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คส์ โดยช่วงแรกเป็นหนังสือเกี่ยวกับคู่มือด้านความงาม ตามด้วยนวนิยายแปลภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น ก่อนที่ภายหลังจะแยกตัวออกมาก่อตั้งเป็นบริษัท บลิส พับลิชชิ่ง จำกัด (BLISS PUBLISHING COMPANY LIMITED) ในปีพ.ศ. 2547
Bliss
เป็นแบรนด์ของนวนิยายแปลภาษาอังกฤษและหนังสือแนวไลฟ์สไตล์สำหรับผู้หญิง ผลงานเล่มแรกของสำนักพิมพ์คือ 'แต่งหน้าสวยด้วยตัวเอง' ของชรภาส โอภาสพันธ์ ส่วนผลงานแปลเล่มแรกของสำนักพิมพ์คือเรื่อง 'ไดอารี่ของบริดเจ็ท โจนส์' ของเฮเลน ฟีลดิง แปลโดยพลอย จริยเวชโดยแบ่งหมวดหมู่หนังสือดังนี้
JBOOK
เป็นแบรนด์ของนวนิยายแปลภาษาญี่ปุ่น โดยผลงานเล่มแรกของสำนักพิมพ์คือเรื่อง 'คิทเช่น' ของบานานา โยชิโมโตะ และเรื่องต่อมาคือ 'ริง คำสาปมรณะ' ของซูซูกิ โคจิ ซึ่งต่อมากลายเป็นหนังสือแนวสยองขวัญของญี่ปุ่นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในประเทศไทย ปัจจุบันมีหนังสือนวนิยายสืบสวนซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ 'คินดะอิจิ ยอดนักสืบ' ของโยโคมิโซะ เซชิ และ 'มิเกะเนะโกะ โฮล์มส์ แมวสามสียอดนักสืบ' ของอาคากะวา จิโร โดยมีหมวดหมู่หนังสือดังนี้
Beast Publishing
เป็นสำนักพิมพ์ที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างสำนักพิมพ์บลิส พับลิชชิ่งและนิตยสาร Mars โดยเน้นหนังสือสำหรับกลุ่มนักอ่านชาย โดยมีหนังสือคือซีรีส์ 'RAGNAROK' ของยาซุย เคนทาโร และ 'The Dark Tower' ของสตีเฟน คิงส์
มูลนิธิดำรงชัยธรรม
เป็นสำนักพิมพ์ของมูลนิธิดำรงชัยธรรม ก่อตั้งโดยไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม จัดพิมพ์วรรณกรรมเยาวชนนานาชาติจากทั่วโลก โดยให้บลิส พัลลิชชิ่งเป็นผู้ดำเนินการผลิตและจัดจำหน่าย
ปรากฏการณ์ที่เกิดในตา
ปรากฏการณ์ที่เกิดในตา (entoptic phenomena จาก ἐντός แปลว่า "ภายใน" และ ὀπτικός แปลว่า "เกี่ยวกับการเห็น") หมายถึงปรากฏการณ์ทางการเห็นที่มีกำเนิดภายในตาเอง ตาม ศ. นพ. แฮร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์ "ภายใต้ภาวะที่เหมาะสม แสงที่ตกลงที่ตาอาจทำให้เห็นวัตถุบางอย่างภายในตาเอง การรับรู้เช่นนี้เรียกว่า entoptical (เกิดในตา)"
[[ไฟล์:Floaters.png|thumb | alt = วัตถุลอย (Floater) เมื่อมองที่ท้องฟ้า
มุมมองกว้าง ๆ
ภาพที่เกิดในตามีมูลฐานทางกายภาพจากรูปซึ่งตกลงที่จอตา ดังนั้น จึงเป็นคนละเรื่องจากภาพลวงตา ซึ่งเป็นปรากฏการณ์รับรู้ที่เกิดจากการตีความภาพของสมอง แต่เพราะภาพที่เกิดในตามาจากปรากฏการณ์ในตาเอง จึงมีลักษณะอย่างหนึ่งเหมือนกับภาพลวงตาและประสาทหลอน คือ ผู้ที่เห็นไม่สามารถแชร์สิ่งที่เห็นโดยเฉพาะและโดยตรงกับผู้อื่น
ตัวอย่างของปรากฏการณ์ที่เกิดในตารวมทั้ง
ปรากฏการณ์หนึ่งที่อาจจัดว่าเกิดในตาถ้าขนตาจัดเป็นส่วนของตาก็คือ การเห็นแสงเลี้ยวเบนผ่านขนตา ซึ่งจะปรากฏเป็นจานแสงที่มีเส้นพร่ามัวหลายเส้น (คือเงาของขนตา) วิ่งข้าม แต่ละเส้นจะมีสีต่าง ๆ โดยรูปจานจะมาจากรูม่านตา