cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทองเนื้อแท้
ทองเนื้อแท้ บทประพันธ์ของ ชโนวรรณ วิสุทธิ์ ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ เมื่อปี พ.ศ. 2551  ผลิตโดย บริษัท โก ออน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยผู้จัด วรายุทธ มิลินทจินดา,ปรารถนา สัชณุกร  กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์ ออกอากาศ : เวลา 20.30 น. ทุกวันศุกร์ - เสาร์ – อาทิตย์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เริ่มออกอากาศตอนแรกวันเสาร์ที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 จนถึงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2551
อิควานัลมุสลิมีน
อาหรับสปริงทำให้กลุ่มนี้มีสถานะถูกกฎหมายและมีอำนาจทางการเมืองอย่างมากในตอนแรก แต่ใน ค.ศ. 2013 กลับประสบกับภาวะพลิกผันอย่างรุนแรง อิควานัลมุสลิมีนในอียิปต์ได้รับการทำให้ถูกกฎหมายใน ค.ศ. 2011 และชนะการเลือกตั้งบางส่วน ซึ่งรวมการเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2012 ที่มุฮัมมัด มุรซี ผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง กลายเป็นประธานาธิบดีอียิปต์คนแรกที่มีอำนาจจากการเลือกตั้ง ปีถัดมา หลังจากการประท้วงครั้งใหญ่และการก่อความไม่สงบ เขาถูกโค่นล้มจากทหารและกักกันไว้ในบ้าน กลุ่มนี้ถูกแบนในอียิปต์และมีการประกาศเป็นองค์กรก่อการร้าย ซาอุดีอาระเบียและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ดำเนินการตาม โดยขับเคลื่อนด้วยการรับรู้ว่ากลุ่มนี้เป็นภัยคุกคามต่อการปกครองแบบอำนาจนิยม ทางกลุ่มอ้างว่าตนเป็นองค์กรสันติสุขที่เป้นประชาธิปไตย และผู้นำ "ประณามความรุนแรงและการกระทำที่รุนแรง"
ทองเนื้อแท้
คาแร็คเตอร์ตัวละคร
สหรัถ สังคปรีชา -- นพนัย -- ผู้ชายจิตใจดี นุ่มนวล มีเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม ขยัน อดทน มั่นคงในความรัก เป็น คนลึกซึ้ง โรแมนติก ยอมทนได้เพื่อให้คนที่ตัวเองรักมีความสุข แม้จะเป็นความเจ็บปวดของตัวเอง
พรชิตา ณ สงขลา -- นวลทอง -- หญิงสาว สวย เป็นเด็กกำพร้าแม่ตายแต่เล็ก เป็นคนสู้ชีวิตยึดมั่นในความดีและ ความกตัญญูรู้คุณเป็นที่ตั้ง เกลียดความไม่ถูกต้อง รักเดียวใจเดียว แต่ต้องพบกับความทุกข์ในความรัก เพราะมักจะเห็นแก่ความสุขของคนอื่นก่อนตัวเอง ยอมทำทุกอย่างเพื่อผู้มีพระคุณ
พิษณุ นิ่มสกุล -- แทน -- ผู้ชายใจดี ขี้สงสาร ใจอ่อน จนบางทีดูเหมือนอ่อนแอ หลงรักนวลโดยไม่รู้ว่าเป็น ความรักแบบพี่น้อง เผลอไผลได้เสียกับน้องหนู และเพิ่งรู้ใจตัวเองว่ารัก จึงเฝ้าดูแลน้องหนูด้วยความจงรักภักดี ทนมองคนรักแต่งงานอยู่กินกับคนอื่นทั้งที่น้องหนูตั้งท้องกับตนแต่ก็ไม่เคยปริปาก สุดท้าย ต้องรับเลี้ยงลูกคนเดียวเพราะน้องหนูตาย
ชิดจันทร์ รุจิพรรณ -- น้องหนู -- หญิงสาว อ่อนแอ ขี้โรค มีน้ำใจ แต่หลงผิดเพราะความรักบังตา สุดท้ายก็ต้อง ตายเพราะความอ่อนแอ ของตัวเอง
พิมลรัตน์ พิศลยบุตร -- พรสวรรค์ -- ผู้หญิงสวยฉาบเช่นดอกไม้พลาสติก แต่งตัวจัด บ้าวัตถุ เอาแต่ใจตัว ขี้อิจฉา ไม่รู้ ผิดชอบชั่วดี เพราะถูกเลี้ยงดูมาแบบผิดๆ แต่ก็มีความดีที่กตัญญู ช่วยเหลือครอบครัวในสถานการณ์คับขัน แต่เพราะไม่เคยพบรักแท้ มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกเพราะต้องขายตัวใช้หนี้แทนพ่อ จึงไม่รู้จัก ความรักเป็นอย่างไร สุดท้ายติดเอดส์ จึงเดินหน้าทำทุกทางเพื่อเงินและความสุขสบาย แต่ก็ ต้องแพ้ภัยตัวเองและจบชีวิตในที่สุด
พิเชษฐ์ไชย ผลดี -- ปัญญา -- เกเร พูดจาขวานผ่าซาก นับถือวัตถุเหมือนพี่สาว แต่สุดท้ายชีวิตหักเห เพราะ ความเลือดร้อนทำให้ ฆ่าคนตาย ชีวิตต้องระหกระเหินหนีตำรวจ สุดท้ายกลับใจเป็นคนดี แต่ก็ต้องพบโศกนาฏกรรม เพราะ ช่วยชีวิตแม่ เป็นการทำดีครั้งสุดท้ายก่อนตาย
ธนากร โปษยานนท์ -- ณรงค์ -- นักธุรกิจเงินหนา เห็นผู้หญิงเป็นเหยื่ออารมณ์ คิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้ ซื้อตัว นวลทองมาเป็นเมีย สุดท้ายหลงรักนวลทองด้วยใจจริง พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเอาชนะใจนวลทองแต่ไม่เป็นผล ยอมแพ้ความดีของนวลทอง และยอมแพ้ต่อรักแท้ของนพนัย คืนอิสระให้นวลทองในที่สุด
เกรียงไกร อุณหะนันท์ -- พจนา -- สามีแสนดีของศรีบังอร เป็นผู้ชายอบอุ่น รักครอบครัว ยุติธรรม แต่ถูกมรสุม เศรษฐกิจทำให้ธุรกิจล้มละลาย แต่ก็ยังสู้ สุดท้ายยอมแพ้เพราะความเสียใจที่ลูกตาย
ไม่มีตรงกลาง
"ไม่มีตรงกลาง" เป็นซิงเกิลของจิรากร สมพิทักษ์ ในปี พ.ศ. 2553 ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย NY ෶ Q ออกจำหน่ายในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
การตอบรับ
เพลง "ไม่มีตรงกลาง" ติดอันดับสูงสุดที่ 2 จากการจัดอันดับของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ในชาร์ตของ 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อายะ เอ็นโด
อายะ เอ็นโด 遠藤 綾<rt>えんどう あや</rt>, 17 กุมภาพันธ์ 1980 - ) เป็น นักพากย์หญิง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดยามางาตะ สังกัด ออฟฟิศ PAC
โนเกีย ลูเมีย 1320
โนเกีย ลูเมีย 1320 (Nokia Lumia 1320) เป็นสมาร์ตโฟนแบบแฟบเล็ต ในตระกูลซีรีย์ลูเมีย พัฒนาโดยบริษัทโนเกีย ทำงานบนระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน 8 โดยเปิดตัวที่งาน Nokia World เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556 และเปิดตัวในทวีปเอเชียในไตรมาสแรกของปี พ.ศ. 2557 พร้อมทั้งยังได้เปิดตัวที่ประเทศอินเดีย ในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ด้วยเช่นกัน คุณสมบัติเด่น มีหน้าจอมีขนาด 6 นิ้ว ใช้เทคโนโลยี ClearBlack IPS LCD display ทำให้มีขนาดหน้าจอใหญ่สุดของวินโดวส์โฟนเทียบเท่า Nokia Lumia 1520
พระแม่มนสาเทวี
พระมนสาเทวี (Manasa devi) เป็นเทวีในศาสนาฮินดูและเป็นเจ้าแห่งนาค เป็นองค์เดียวพระนางชางคุลีโพธิสัตว์ (常瞿利菩薩; ព្រះនាងឆាងគុលីពោធិសត្វ)  ในคติมหายานและวัชรยาน.
เทพปกรณัม
พระแม่มนสาเทวีเป็นเทพีแห่งงูและนาค มีสัญญลักษณ์คืองูหรือนาค มีพาหนะเป็นหงส์ขาว ตำนานที่นิยมโดยทั่วไปมักกล่าวเป็นบุตรีแห่งฤษีกัศยปะเทพบิดรกับพระแม่กัทรุ (มารดาแห่งนาค) พระแม่จึงเท่ากับเป็นพระขนิษฐาของอนันตนาคราชและนาคต่าง ๆ พระแม่มนสาเป็นพระชายาฤษีนามว่า"ชรัตการุ" และทรงมีพระโอรสนามว่า "อาสติกะ"
พระแม่มนสาทรงลงจากเขาไกรลาสซึ่งเป็นที่ประทับแห่งพระศิวะผู้เป็นพระบิดาบุญธรรม บางตำนานหาว่าทรงไม่ถูกกับพระแม่อุมาเทวี และพระนางทรงพระแม่มนสาทรงต้องการเป็นที่เคารพบูชาโดยมีพระศิวะเป็นบุคคลตัวอย่าง จึงลงมาบำเพ็ญเพียรช่วยเหลือมนุษย์ โดยขอร้องให้มนุษย์ก็ทำการสักการบูชาพระแม่ในฐานะเทวีพระองค์หนึ่ง เว้นแต่เศรษฐีแห่งเมืองจำปากะที่ไม่ยอมนับถือพระแม่มนสา จนพระแม่มนสาตามมาราวีต่าง ๆ นานาเช่น ฆ่าบุตรของเศรษฐีเพื่อให้นายเศรษฐีจันท์วิงวอนและหันมาบูชาพระนาง แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ เนื่องจากเศรษฐีจันท์ของพระศิวะ จนพระแม่ประทานบุตรชายแก่เจ้าชาย นามว่า "ลักษมินทร" พอลักษมินทรเติบโตทรงอภิเษกกับธิดาเศรษฐีนามว่า "เพหุลา" ครั้นถึงงานอภิเษกปรากฏลักษมินทรถูกงูกัดวายชนม์ เจ้าสาวผู้เป็นหม้ายก็ทำใจไม่ได้ที่ผู้เป็นสามีด่วนจากไป เพหุลาจึงขอให้ทำแพลอยศพของสามีโดยมีนางนั่งไปด้วย แต่ก็เกิดเรื่องเป็นที่น่าอัศจรรย์ถึงแม้แพจะลอยไปหลายวันหลายคืน ศพของลักษมินทร ก็มิได้เน่าเปื้อยอย่างใด พอแพลอยมาถึงฝั่ง เพหุลาขอความช่วยเหลือจากหญิงสาวคนหนึ่ง หญิงสาวคนนั่นเป็นผู้วิเศษแล้วช่วยชุบชีวิตลักษมินทรขึ้นมา แล้วหญิงสาวก็เฉลยว่าตนคือ พระแม่เนตา อันเป็นสหายของพระนางมนัสเทวี และขอให้ทั้งขอร้องให้นายเศรษฐีจันท์บูชาพระแม่มนสาในฐานะของเทพีองค์หนึ่งและพระนางมนสาจะคืนทุกอย่างให้นายเศรษฐีจันท์ เมื่อทั้งคู่กลับบ้าน ลักษมินทรกับเพหุลาจึงประกอบพิธีบวงสรวงพระแม่มนสา โดยขอร้องนายเศรษฐีจันท์ผู้เป็นบิดาให้ทำการบูชาพระนางในฐานะของเทพีองค์หนึ่ง เมื่อไม่มีทางเลือก นายเศรษฐีจันท์จึงจำใจบูชาพระนางมนสาด้วยความไม่เต็มใจโดยแสดงออกด้วยการใช้มือซ้ายบูชาและไม่มองแม้แต่เทวรูปของพระนาง แต่ถึงอย่างไรพระนางมนสาเทวีก็ทรงพอพระทัยและคืนทุกอย่างที่นายเศรษฐีจันท์ต้องสูญเสียไปในที่สุด.
ตำบลไม้ขาว
ไม้ขาว เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
ประวัติศาสตร์
เมื่อประมาณ 1,000 กว่าปีก่อน ชาวบ้านเรือนที่อยู่ที่ตีนเขาเรียกว่า “บ้านใน” ซึ่งมีบ้านเรือนมากพอสมควร (ใกล้กับบ้านบ่อสอม ในปัจจุบัน) สมัยนั้นยังไม่มีการปลูกยางพาราและการปลูกสับปะรดแดง ต่อมาชาวบ้านเกิดโรคภัยไข้เจ็บขึ้น เชื่อกันว่าสาเหตุที่เจ็บไข้นั้นเพราะเงาของภูเขามาบังทับบ้านเรือน ดังนั้นชาวบ้านจึงย้ายมาอยู่บริเวณชายทะเลฝั่งตะวันตกของทะเลอันดามัน เรียกว่าบ้านหัวนอน และ บ้านใต้ตีน ในสมัยนั้น พื้นที่นี้มีลักษณะเป็นป่าทึบ มีสัตว์ป่าเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามบริเวณนี้มีคนจีนอาศัยอยู่ก่อนแล้ว 5-6 ครัวเรือน หลังจากนั้นมีการขยายบ้านเรือนเพื่อมากขึ้น ซึ่งในป่าทึบดังกล่าวมีต้นไม้ขนาดใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง ต้นไม้ต้นใหญ่นี้มีลักษณะสีขาวทั้งต้น ดังนั้นชาวบ้านจึงได้ตั้งซื้อหมู่บ้านนี้ว่า “หมู่บ้านไม้ขาว” ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ในสมัยก่อนที่ยังไม่มีสะพานสารสิน เมื่อเรือวิ่งข้ามฝั่งเข้ามาจะมองเห็นต้นไม้สีขาวโดดเด่นมาก ปัจจุบันชาวบ้านทราบว่าต้นไม้ต้นนั้นไม่มีอยู่แล้ว ตำบลไม้ขาวเดิมมี 5 หมู่บ้าน ปัจจุบันแยกออกเป็น 7 หมู่บ้าน
สภาพที่ตั้ง ภูมิประเทศ
ตำบลไม้ขาว อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ซึ่งอยู่ตอนเหนือและทางตะวันตกของ เกาะภูเก็ต พื้นที่ตำบลไม้ขาวตั้งอยู่บริเวณด้านเหนือสุดและตะวันตกของเกาะภูเก็ต พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ พื้นที่ตอนกลางของตำบลไม้ขาวเป็นที่ราบสูง และลาดลงสู่ทะเล ทั้ง 3 ด้าน ทิศตะวันออกจดทะเลอันดามัน ทิศตะวันตกจดทะเลอันดามัน รวมทั้งทิศเหนือด้วย พื้นที่ตำบลไม้ขาวประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ซึ่งมีลักษณะพื้นที่ที่ต่างกันและเหมือนกันหลายพื้นที่ คือ มีพื้นที่ติดทะเล ได้แก่ พื้นที่หมู่ 4 บ้านไม้ขาว หมู่ 5 บ้านท่าฉัตรไชย หมู่ 2 บ้านคอเอน ,หมู่ 1 บ้านหมากปรก และยังมีพื้นที่สำหรับการเกษตรกรรม เช่น หมู่ 3 บ้านสวนมะพร้าว และ หมู่ 4 บ้านไม้ขาว ตำบลไม้ขาวมีควนเขา 3 ลูก เขาคอเอนสูง 200 เมตร เขาบางดุกสูง 268 เมตรและ เขาบ่อไทรสูง 141 เมตร มีเกาะ 2 เกาะ คือ เกาะนก และเกาะกะลา พื้นที่ชายฝั่งด้านตะวันออกเป็นดินเลนและป่าชายเลน ส่วนชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกเป็นหาดทรายที่สวยงาม
สันนิษฐานว่าเกิดจาก การเปลี่ยนแปลงชายฝั่งทะเล เนื่องจากพรุผืนนี้อยู่ขนานชายฝั่งทะเล กระแสน้ำตามธรรมชาติบริเวณชายฝั่ง อาจพัดพาตะกอนมาทำให้เกิดสันทรายขนานกับชายฝั่งเดิม และปิดกั้นเกิดเป็นแอ่ง ต่อมาเปลี่ยนแปลงทั้งสภาพธรณีวิทยาและนิเวศวิทยา ทำให้น้ำจากน้ำทะเลกลายเป็นน้ำกร่อยและน้ำจืด มีการทับถมและการแทนที่ของสังคมพืชต่าง ๆ
ทรัพยากร
ตำบลไม้ขาวมีพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติอุทยานแห่งชาติสิรินาถและที่ดินราชพัสดุ 4,208 ไร่ ป่าเขาไม้พอกและป่าเขาไม้แก้ว  4,444 ไร่ ป่าพรุ 605 ไร่ ป่าชายเลนคลองอู่ตะเภา มีพื้นที่ 1,556.25 ไร่ ติดทะเลอันดามันชายฝั่งด้านตะวันออกของตำบลไม้ขาวเป็นพื้นที่ที่เป็นธรรมชาติซึ่งมีลักษณะพิเศษ ประกอบไปด้วยพืชพรรณนานาชนิด และสัตว์นานาพันธ์ดำรงชีวิตร่วมกัน ในสภาพแวดล้อมที่เป็นดินเลน น้ำกร่อยและมีน้ำทะเลท่วมถึงอยู่สม่ำเสมอและยังเป็นแหล่งผลิตอาหารและพลังงานที่สำคัญ พรรณไม้ป่าชายเลนได้แก่โกงกางใบใหญ่ โกงกางใบเล็ก แสม พังกาหัวสุม ลำพู ลำแพนและตะบูน นอกจากนี้ป่าชายเลนฯยังอุดมไปด้วยพืชนานาชนิด เช่น ตาตุ่มเหงือกปลาหมอ ถั่วขาว ถั่วดำ ปรงทะเล รวมทั้งเอผีไฟท์ เช่นกาฝาก กล้วยไม้ ซึ่งขึ้น
ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือน,การเกษตร
ผ้าบาติก, กะปิ, ตะกล้าพลาสติก
การคมนาคม
ตำบลไม้ขาวมีเส้นทางคมนาคม 3 ทาง ได้แก่ ทางบก ทางน้ำและทางอากาศ การคมนาคมทางบก มีทางหลวงหมายเลข 402 ( ภูเก็ต - สารสิน ) เป็นเส้นทางหลัก และมีทางหลวงชนบทรวมทั้งเส้นทางอื่นๆ ที่แยกออกจากทางหลวงหมายเลข 402 และทางหลวงชนบท ไปยังชุมชน หมู่บ้านและสถานที่ท่องเที่ยว ชายหาดต่าง ๆ สำหรับทางน้ำตำบลไม้ขาว มีท่าเทียบเรือยอร์ช 1 แห่ง ท่าเทียบเรือท่องเที่ยวของเอกชน 1 แห่ง อยู่บริเวณ หมู่ที่ 2 ( บ้านคอเอน ) และท่าเทียบเรือท่องเที่ยวและเรือประมงบ้านท่าฉัตรไชย 1 แห่ง นอกจากนั้นยังมีท่าเทียบเรือขนาดเล็กอีก 2 แห่ง ส่วนทางอากาศมีสนามบินนานาชาติภูเก็ต ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร เชื่อมโยงทั้งภายในประเทศและต่างประเทศโดยตรง
ความรอบคอบ
ความรอบคอบ (Prudence) ถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในคุณธรรมพื้นฐานสี่ประการที่ควรเคารพ มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ว่า prudence มาจากภาษาละตินว่า prudentia สายตาอันกว้างไกล ความหลักแหลม อันเป็น providentia foresight มันยังถูกจัดรวมกับ ความรอบรู้ ความเข้าใจลึกซึ้ง และสติปัญญา ในกรณีนี้ มันเป็นความดีที่สามารถตัดสินระหว่างคุณความดีกับพฤติกรรมความดีได้ ไม่เพียงแต่จากความรู้สึกโดยทั่วไป แต่ด้วยการพิจารณาไปถึงการกระทำที่ถูกต้องทั้งสถานที่และกาลเวลาด้วย ถึงแม้ว่าความรอบคอบเพียงอย่างเดียวไม่สามารถประกอบกับการกระทำใดๆ ได้ แต่ถูกเกี่ยวข้องเป็นหนึ่งเดียวกับสติปัญญา เนื่องจากคุณความดีทุกอย่างต้องอยู่ภายใต้การวางระเบียบของมัน ความรอบคอบจะมีความจำเป็นต้องใช้กับความกล้าหาญ
"บิดา" แห่งคุณธรรมทั้งมวล
ความรอบคอบได้ถูกพิจารณาโดยกรีกโบราณและภายหลังโดยนักปรัชญาคริสเตียน ที่โดดเด่นที่สุด คือ นักบุญโทมัส อควีนาส ดังที่ความเห็น การประมาณและระเบียบของคุณความดีทั้งหมดแล้ว มันยังเคยถูกนับถือว่าเป็น auriga virtutum หรือว่า สารถีแห่งคุณธรรมทั้งมวล
ความรอบคอบถูกมองอย่างชัดเจนว่าเป็น "ความสามารถที่ดีเลิศทุกประการ" ของผู้มีปัญญา เพราะเป็นความสามารถในการตัดสินใจอย่างถูกต้อง ยกตัวอย่างเช่น บุคคลหนึ่งสามารถอยู่อย่างพอประมาณได้ เมื่อบุคคลผู้นั้นสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องเพื่อตอบสนองความละโมบของตัวเอง
ความรอบคอบกับความฉลาดและความรอบคอบแบบผิด ๆ
ในความเข้าใจของชาวคริสเตียน ความแตกต่างระหว่างความรอบคอบกับความฉลาดนั้นเป็นจุดจบหรือจุดจบในสิ่งที่เป็นการตัดสินใจของการกระทำที่ได้เกิดขึ้น ความเข้าใจของชาวคริสเตียนกับโลกนั้นรวมไปถึงความมีอยู่ของพระเจ้า กฎธรรมชาติและคุณความดีที่เกี่ยวข้องกับการกระทำของมนุษย์ ในคำอธิบายนี้ ความรอบคอบนั้นแตกต่างจากความฉลาดตรงที่มันนำไปสู่การกระทำที่เป็นความดีอันศักดิ์สิทธิ์ ยกตัวอย่างเช่น การตัดสินใจของคริสเตียนที่ถูกประหารเพื่อให้ทรมานมากกว่าจะปฏิเสธความเชื่อของพวกเขาว่าเป็นความฉลาด เป็นการหลอกหลวงถึงการปฏิเสธความเชื่อของพวกเขาว่าเป็นความฉลาดจากมุมมองของผู้ที่ไม่เชื่อ
การตัดสินนั้นต้องใช้เหตุผลเพื่อจุดจบของความชั่วร้ายหรือว่าความชั่วร้ายหมายถึงการถูกพิจารณาว่าเป็นการกระทำผ่าน "ความฉลาด" และ "ความรอบคอบแบบผิดๆ" อันเป็นการกระทำนอกเหนือจากความรอบคอบที่ถูกต้อง
การตัดสินด้วยความรอบคอบ
ตามหลักธรรมะ "การตัดสินที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง" นั้นต้องดูกรณีแวดล้อมและสิ่งแวดล้อมเพื่อประกอบการตัดสินใจด้วย เพื่อให้เกิดการกระทำที่ถูกต้อง โดยทั่วไปแล้ว มันถูกใช้ในสถานการณ์ที่คนสองคนนั้นมีสถานการณ์แวดล้อมที่มีน้ำหนักแตกต่างกัน และตามหลักจรรยาแล้ว ย่อมได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน
กฎแห่งความรอบคอบ
กฎแห่งความรอบคอบนั้นถูกกำหนดขึ้นมาเพื่อตอบสนองผลประโยชน์ของตน ดังที่ว่า "อย่าได้ดื่มน้ำยาทำความสะอาด" คงจะเป็นกฎแห่งความรอบคอบเช่นเดียวกัน กฎนี้ได้ถูกพิจารณาว่าเป็นกฎแห่งคุณธรรมเพราะว่ามันบาปที่คุณจะฆ่าตัวตายหรือทำร้ายตัวเอง
บรรจบ บุนนาค
พลเอก บรรจบ บุนนาค (เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2468) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (14 มิถุนายน 2535 - 30 กันยายน 2535) ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และ อดีตเสนาธิการทหารบก
ประวัติ
พลเอก บรรจบ บุนนาค เป็นบุตรมหาเสวกโท พระยาศรีธรรมศกราช (ปิ๋ว บุนนาค) และ คุณหญิง เจียน (สกุลเดิม อัตจุตพันธ์) เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2468 พลเอกบรรจบ บุนนาค สมรสกับคุณหญิงอรนุช ธิดาพระยามานิตย์กุลพัทธ์ (มานิตย์ มานิตยกูล) มีบุตรชาย 2 คน ได้แก่ พันตรีเอก บุนนาค และ นายบรรสาน บุนนาค (เสียชีวิตแล้ว)(อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำสหภาพเมียนมาร์ และ เอกอัครราชทูตไทยประจำประเทศญี่ปุ่น หลังจากเกษียณอายุราชการแล้ว เอกอัครราชทูตบรรสารได้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา​)
การศึกษา
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต (ทบ.) โรงเรียนทหารช่างกรมการทหารช่าง โรงเรียนทหารช่างสหรัฐอเมริกา โรงเรียนเสนาธิการทหารบก ชุดที่ 37 โรงเรียนเสนาธิการทหารบกสหรัฐอเมริกา วิทยาลัยการทัพบก ชุดที่ 11 และ วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 22
พลเอก บรรจบ เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นเดียวกับพลเอก เทียนชัย สิริสัมพันธ์ พลเอก หาญ ลีนานนท์ พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก
ตำแหน่งราชการทหาร
พลเอก บรรจบ บุนนาค เข้ารับราชการเป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรเหล่าทหารช่าง เมื่อ พ.ศ. 2492, ตำแหน่งผู้บังคับหมวดกองพันทหารช่างที่ 2, อาจารย์โรงเรียนทหารช่าง, รองผู้บังคับกองพันทหารช่างที่ 6, ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายยุทธการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์,นายทหารคนสนิทรองผู้บัญชาการทหารบก, ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารบกประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงมะนิลา ประเทศสาธารณรัฐฟิลิปปินส์, เสนาธิการกองพลทหารราบที่ 9, ปลัดบัญชีทหารบก, รองเสนาธิการทหารบก, เสนาธิการทหารบก และเสนาธิการทหาร ต่อมา ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2535 (14 มิถุนายน - 30 กันยายน 2535)
ตำแหน่งราชการพิเศษ
พลเอก บรรจบ บุนนาค ได้ตำแหน่งราชการทหารพิเศษ ได้แก่ ราชองครักษ์เวร ,ราชองครักษ์พิเศษ ,เสนาธิการกองกำลังทหารไทยใน สาธารณรัฐเวียดนาม ผลัดที่ 4,เสนาธิการกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน ,ประธานคณะเสนาธิการ กองอำนวยการกลางรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ,กรรมการสภาทหารผ่านศึก และ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ สภาการศึกษา วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
นอกจากนี้ พลเอก บรรจบ บุนนาค ยังได้ดำรงตำแหน่งพิเศษ อาทิ สมาชิกวุฒิสภา,สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และ กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
นายทหารพิเศษ
พลเอก บรรจบ บุนนาค ได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายทหารพิเศษ ดังนี้
ยศทหาร
พลเอก บรรจบ บุนนาค ได้รับพระราชทานเลื่อนยศเป็นพลเอก เมื่อ พ.ศ. 2526,ได้รับอัตราจอมพล เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2528 และ ได้รับพระราชทานยศพลเรือเอก และ พลอากาศเอก เมื่อ 20 สิงหาคม 2535
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลเอก บรรจบ บุนนาค ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ ดังนี้
คว็อน ยัง-ซุก
คว็อน ยัง-ซุก (23 ธันวาคม พ.ศ. 2490) อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศเกาหลีใต้ ด้วยเป็นภริยาของโน มู-ฮย็อน ประธานาธิบดีลำดับที่ 9 ของประเทศ
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมหญิงฮเยฮวา ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธ มีฉายาทางธรรมว่า "แทด็อกฮวา" ด้วยเหตุนี้ช่วงการรณรงค์หาเสียงของนายโนผู้สามี จึงได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มพุทธศาสนิกชน
หลังการถึงแก่อสัญกรรมของสามี เธอดำรงตำแหน่งประธานมูลนิธิพงฮาที่สวยงาม (Beautiful Bongha Foundation) ณ บ้านเกิดของสามีที่หมู่บ้านพงฮา เพื่อดูแลที่เก็บอัฐิและบ้านของนายโนผู้สามี
วัดยาง ณ รังสี
วัดยาง ณ รังสี ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมืองลพบุรี ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมีอายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัด ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี
นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทยซึ่งพบได้ยากในปัจจุบัน ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย
ภูริพล บุญสอน
ภูริพล บุญสอน (13 มกราคม พ.ศ. 2549) เป็นนักวิ่งระยะสั้นชาวไทยในระยะ 100 และ 200 เมตร
ประวัติ
ภูริพลเกิดที่จังหวัดสุรินทร์ แต่ไปเติบโตที่จังหวัดสมุทรปราการ ศึกษาที่โรงเรียนเซนต์ราฟาแอลตั้งแต่สมัยชั้นประถมต้น เริ่มแข่งขันวิ่งครั้งแรกเมื่ออายุ 10 ปี จนกระทั่งชั้นประถมปีที่ 5 ย้ายไปโรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ
การแข่งขันกรีฑาระดับประเทศ
ภูริพลเป็นเจ้าของสถิติซีเกมส์ วิ่ง 200 เมตรชาย ด้วยเวลา 20.37 วินาที ซึ่งแข่งขันในรายการซีเกมส์ 2021
ในการแข่งขันกรีฑาเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี ชิงแชมป์โลก 2022 ที่ประเทศโคลอมเบีย ในรอบรองชนะเลิศของการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร ภูริพลสร้างสถิติประเทศไทยใหม่ด้วยเวลา 10.09 วินาที (+0.7 เมตร/วินาที) รวมถึงเป็นสถิติที่ดีที่สุดของโลกในรุ่นนักวิ่งอายุไม่เกิน 18 ปี (สถิตินี้ถูกทำลายโดยคริสเตียน มิลเลอร์ ด้วยเวลา 10.06 วินาที เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2566) ส่วนในรอบชิงชนะเลิศ ทำเวลาได้เป็นอันดับ 4 ด้วยเวลา 10.12 วินาที
พ.ศ. 2566 ในการวิ่ง 200 เมตรชาย รอบชิงชนะเลิศ ซีเกมส์ 2023 ภูริพลมีอาการกล้ามเนื้อกระตุกระหว่างการวิ่ง ทำให้ไม่ได้ลงแข่งขันในรายการ วิ่ง 100 เมตรชาย และผลัด 4x100 เมตรชาย ต่อมาเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน ภูริพลลงแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย 2023 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพ ได้เหรียญทองวิ่งผลัด 4x100 เมตรชายไทย ด้วยเวลา 38.55 วินาที ทำลายสถิติเดิมของการแข่งขันนี้ พร้อมทำลายสถิติประเทศไทยด้วย
พ.ศ. 2431
พุทธศักราช 2431 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1888 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
โรม
โรม (Rome) หรือชื่อในภาษาอิตาลีและละตินคือ โรมา (อิตาลีและRoma ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นลัตซีโยและประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ ในเขตตัวเมืองมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 2.5 ล้านคน ถ้ารวมเมืองโดยรอบจะมีประมาณ 4.3 ล้านคน โดยมีจำนวนประชากรใกล้เคียงกับมิลานและนาโปลี
นอกจากนี้ โรมยังเป็นที่ตั้งของนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนที่ประทับของพระสันตะปาปาแห่งศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอีกด้วย
หลังสิ้นสุดยุคกลาง โรมได้อยู่ภายใต้การปกครองของพระสันตะปาปา เช่น สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6 และสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ผู้ซึ่งสร้างสรรค์ให้โรมกลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลีเช่นเดียวกับฟลอเรนซ์ ซึ่งในยุคสมัยดังกล่าว ได้มีการก่อสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์แบบที่เห็นในปัจจุบัน และมีเกลันเจโลได้วาดภาพปูนเปียกประดับภายในโบสถ์น้อยซิสทีน ศิลปินและสถาปนิกที่มีชื่อเสียงอย่างบรามันเต แบร์นินี และราฟาเอล ซึ่งพำนักอยู่ในโรมเป็นครั้งคราว ได้มีส่วนช่วยสรางสรรค์สถาปัตยกรรมแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและแบบบารอกในโรมด้วยเช่นกัน
ใน พ.ศ. 2550 โรมเป็นเมืองที่มีผู้มาเยือนมากเป็นอันดับที่ 11 ของโลก มากเป็นอันดับสามในสหภาพยุโรป และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดในอิตาลี ศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ใจกลางเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก นอกจากนี้ อนุสรณ์สถานและพิพิธภัณฑ์อย่างพิพิธภัณฑ์วาติกันและโคลอสเซียมยังจัดอยู่ในแหล่งท่องเที่ยวที่มีนักท่องเที่ยวเยี่ยมชมมากที่สุด 50 อันดับแรกของโลก (พิพิธภัณฑ์วาติกันมีนักท่องเที่ยว 4.2 ล้านคนต่อปี และโคลอสเซียมมี 4 ล้านคนต่อปี)
ที่มาของชื่อ
เรื่องราวของที่มาของชื่อ โรมา นั้น มีข้อสันนิษฐานอยู่มากมาย ข้อสันนิษฐานที่สำคัญได้แก่
ประวัติศาสตร์
โรมมีประวัติศาสตร์ยาวนานมากกว่า 2,800 ปี ตั้งอยู่บนเนินเขาทั้งเจ็ดริมฝั่งแม่น้ำไทเบอร์ตอนกลางของประเทศ โดยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรในอดีตมากมาย เช่น ราชอาณาจักรโรมัน สาธารณรัฐโรมัน และจักรวรรดิโรมัน โรมเคยเป็นเมืองที่มีบทบาทมากที่สุดของอารยธรรมตะวันตก และในอดีตได้เป็นอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปัจจุบันได้เป็นเมืองหลวงของประเทศอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 1870
ประวัติศาสตร์ตอนต้น
หลักฐานทางโบราณคดีแสดงให้เห็นว่าพื้นที่ที่เป็นโรมในปัจจุบัน มีมนุษย์เข้ามาตั้งถิ่นฐานอย่างน้อย 14,000 ปีมาแล้ว แต่มีชั้นเศษหินหนาที่อายุน้อยกว่านั้นมากปกคลุมชั้นผิวดินตั้งแต่ยุคหินเก่าและยุคหินใหม่ นอกจากนี้ หลักฐานของเครื่องมือหิน เครื่องปั้นดินเผา และอาวุธหิน ก็พิสูจน์ให้เห็นว่ามีมนุษย์อาศัยอยู่ในพื้นที่อย่างน้อย 10,000 ปีมาแล้ว ซึ่งตำนานการก่อตั้งโรมที่เป็นที่รู้จักดีก็อาจทำให้เกิดการเข้าใจผิดไปจากจุดเริ่มต้นของโรมที่แท้จริงและเกิดขึ้นมานานกว่าในตำนานมาก
เมืองหลวงของอิตาลี
โรมเป็นเมืองหลวงของอิตาลี และเป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาลอิตาลี ทั้งที่พำนักของประธานาธิบดีสาธารณรัฐอิตาลีและนายกรัฐมนตรีอิตาลี อาคารรัฐสภาอิตาลี และศาลรัฐธรรมนูญอิตาลี ล้วนแต่ตั้งอยู่ในศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ ที่ทำการของกระทรวงต่างๆ ตั้งกระจายอยู่ทั่วเมือง รวมถึงกระทรวงการต่างประเทศที่ตั้งอยู่ในปาลัซโซเดลลาฟาร์เนซีนาใกล้กับสนามกีฬาโอลิมปิก
รีโอนีของโรม
โรมสามารถแบ่งออกเป็นพื้นที่ย่อยอีกประเภทหนึ่งที่ไม่ใช่การแบ่งเขตปกครอง โดยศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์จะแบ่งออกเป็นพื้นที่ย่อยที่เรียกว่า รีโอนี (rioni) โดยมีทั้งหมด 22 รีโอนี ซึ่งนอกจากรีโอนีปราตีและบอร์โกแล้ว รีโอนีอื่น ๆ ล้วนแต่อยู่ภายในกำแพงออเรเลียนทั้งสิ้น
จำนวนของรีโอนีมีการเปลี่ยนแปลงมาทุกยุคสมัย ตั้งแต่สมัยโรมโบราณ ยุคกลาง จนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2286 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ได้ทรงแบ่งพื้นที่ของรีโอนีอย่างเป็นระเบียบมากขึ้น
ในระยะแรกหลังจากจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สิ้นอำนาจ การแบ่งพื้นที่ในโรมยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก จนกระทั่งโรมได้กลายเป็นเมืองหลวงของประเทศอิตาลีที่ถือกำเนิดขึ้นใหม่ ความจำเป็นในการก่อตั้งเมืองหลวงแห่งใหม่นี้ทำให้เกิดการพัฒนาให้เป็นเมืองครั้งใหญ่และมีประชากรเพิ่มมากขึ้นทั้งในพื้นที่ภายในและภายนอกกำแพงออเรเลียน ใน พ.ศ. 2417 ได้มีการก่อตั้งรีโอนีเอสกวีลีโนขึ้นโดยแยกออกจากรีโอนีมอนตี ทำให้ในขณะนั้นมีรีโอนีทั้งหมด 15 พื้นที่ หลังจากเข้าสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 บางรีโอนีก็ได้แบ่งตัวออกและพื้นที่บางส่วนนอกกำแพงออเรเลียนก็เริ่มถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเมือง
ใน พ.ศ. 2464 จำนวนรีโอนีเพิ่มขึ้นเป็น 22 พื้นที่ โดยปราตีเป็นรีโอนีล่าสุดที่ก่อตั้งขึ้น และเป็นเพียงรีโอนีเดียวที่อยู่นอกกำแพงเมือง
ที่ตั้ง
โรมตั้งอยู่ในแคว้นลัตซีโยทางตอนกลางของอิตาลี ริมฝั่งแม่น้ำไทเบอร์ นิคมแรกเริ่มตั้งขึ้นบนเนินเขาที่หันหน้าไปทางบริเวณน้ำตื้นด้านข้างเกาะไทเบอร์ ซึ่งเป็นบริเวณน้ำตื้นตามธรรมชาติเพียงแห่งเดียวตามลำน้ำในพื้นที่นี้ Rome of the Kings สร้างขึ้นบนเนินเขาเจ็ดแห่ง ได้แก่ เนินเขา Aventine เนินเขา Caelian เนินเขา Capitoline เนินเขา Esquiline เนินเขา Palatine เนินเขา Quirinal และเนินเขา Viminal นอกจากนี้ โรมในยุคใหม่ยังมีพื้นที่พาดผ่านแม่น้ำอานีเอเน ที่บรรจบกับแม่น้ำไทเบอร์บริเวณทางเหนือของศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์
แม้ว่าใจกลางเมืองจะอยู่ห่างจากทะเลติร์เรเนียนประมาณ 24 กิโลเมตร แต่อาณาเขตของเมืองก็ขยายออกไปจนถึงชายฝั่ง ซึ่งเป็นที่ตั้งของย่าน Ostia พื้นที่ตอนกลางของโรมมีระดับความสูงแตกต่างกันตั้งแต่ 13 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ที่ฐานของแพนธีออน) ไปจนถึง 139 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ที่ยอดเนินมอนเตมารีโอ) เขตการปกครองส่วนท้องถิ่นของโรมครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,285 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีพื้นที่สีเขียวอยู่หลายแห่ง
ประชากร
ประชากรเกือบทั้งหมดของโรมพูดภาษาโรมาเนสโก (สำเนียงเฉพาะถิ่นของภาษาอิตาเลียน) ในชีวิตประจำวันและในสถานการณ์ที่ไม่เป็นทางการ แต่เชื่อกันว่าทุกคนสามารถพูดภาษาอิตาเลียนมาตรฐานที่ใช้ในสถานการณ์ที่เป็นทางการมากขึ้นได้ {|
ใน พ.ศ. 2550 ประชากรที่อาศัยอยู่ในโรมมีทั้งหมด 2,718,768 คน (ในพื้นที่มหานครโรมมีราว 4 ล้านคน) ในจำนวนนี้เป็นเพศชายร้อยละ 47.2 และเพศหญิงร้อยละ 52.8 เป็นผู้เยาว์ (อายุน้อยกว่าหรือเท่ากับ 18 ปี) ร้อยละ 17 และเป็นผู้รับบำนาญร้อยละ 20.76 เทียบกับค่าเฉลี่ยของชาวอิตาเลียนทั้งประเทศซึ่งเป็นผู้เยาว์ร้อยละ 18.06 และเป็นผู้รับบำนาญร้อยละ 19.94 อายุเฉลี่ยของประชากรในโรมอยู่ที่ 43 ปี เทียบกับค่าเฉลี่ยของทั้งประเทศซึ่งอยู่ที่ 42 ปี ในระหว่าง พ.ศ. 2545–2550 ประชากรในโรมเพิ่มขึ้นร้อยละ 6.54 ขณะที่ทั้งประเทศเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.56 อัตราการเกิดของประชากรในโรมอยู่ที่ 9.10 คนต่อประชากร 1,000 คน เทียบกับทั้งประเทศซึ่งอยู่ที่ 9.45 คน
กลุ่มชาติพันธุ์
จากสถิติล่าสุดที่รวบรวมโดย ISTAT ในโรมมีประชากรที่ไม่ใช่ชาวอิตาเลียนอยู่ราวร้อยละ 9.5 ของประชากรทั้งหมด กลุ่มของผู้ย้ายถิ่นเข้านั้นประกอบด้วยชาวยุโรปสัญชาติอื่นๆ (ส่วนใหญ่เป็นชาวโรมาเนีย โปแลนด์ ยูเครน และแอลบาเนีย) จำนวน 131,118 คน หรือร้อยละ 4.7 ของประชากรทั้งหมดและเกือบครึ่งหนึ่งของจำนวนผู้ย้ายถิ่นเข้าทั้งหมด อีกร้อยละ 4.8 เป็นผู้ย้ายถิ่นที่ไม่ใช่ชาวยุโรป ส่วนใหญ่เป็นชาวฟิลิปปินส์จำนวน 26,933 คน บังกลาเทศ 12,154 คน เปรู 10,530 คน จีน 10,283 คน และสัญชาติอื่นๆ
ย่านเอสกวิลีโน นอกสถานีรถไฟแตร์มินี ได้พัฒนาเป็นย่านผู้ย้ายถิ่นเข้าขนาดใหญ่ ซึ่งปัจจุบันเป็นย่าน Chinatown ของโรม แต่ความจริงแล้วเป็นชุมชนของผู้ย้ายถิ่นจากกว่าหนึ่งร้อยประเทศ เนื่องจากเป็นย่านการค้าที่เฟื่องฟู จึงเป็นที่ตั้งของภัตตาคารจำนวนมากที่ให้บริการอาหารหลากหลายเชื้อชาติ
โรมโบราณ
หนึ่งในสัญลักษณ์ของโรมคือ โคลอสเซียม ซึ่งเป็นทวีอัฒจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาในจักรวรรดิโรมัน เดิมทีนั้นมีที่นั่งที่จุผู้ชมได้ 60,000 คน ใช้เป็นสถานที่จัดการประลองของนักต่อสู้ โบราณสถานอื่นๆ ตั้งแต่สมัยโรมโบราณได้แก่ จัตุรัสโรมัน, Domus Aurea, แพนธีออน, คอลัมน์ทราจัน, Trajan's Market, สุสานใต้ดิน, กีร์กุสมักซิมุส, Baths of Caracalla, Castel Sant'Angelo, Mausoleum of Augustus, Ara Pacis, ประตูชัยคอนสแตนติน, Pyramid of Cestius และบอกกาเดลลาเวรีตะ
ยุคกลาง
โรมเป็นเมืองที่มีโบราณสถานจากยุคกลางอยู่มากที่สุดเมืองหนึ่งในอิตาลี แต่โบราณสถานเหล่านี้มักจะถูกมองข้ามไป ตัวอย่างของโบสถ์จากยุค Paleochristian ได้แก่ มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร และมหาวิหารเซนต์พอลนอกกำแพง (สร้างใหม่ครั้งใหญ่เมื่อศตวรรษที่ 19) ทั้งสองแห่งมีงานโมเสกอันทรงคุณค่าจากสมัยศตวรรษที่ 4 งานโมเสกและภาพปูนเปียกที่มีชื่อเสียงในยุคกลางช่วงถัดมาอยู่ที่โบสถ์ซันตามาเรียอินตรัสเตเวเร ซันตีกวัตโตโคโรนาตี และซันตาปรัสเซเด สิ่งก่อสร้างอื่นๆ ในยุคกลางได้แก่หอคอยต่างๆ โดยหอคอยสองแห่งที่ใหญ่ที่สุดคือ ตอร์เรเดลเลมีลีซีเอ และตอร์เรเดย์กอนตี ทั้งสองแห่งอยู่ถัดจากจัตุรัสโรมัน นอกจากนี้ บันไดขนาดใหญ่ที่ทอดสู่โบสถ์ซันตามาเรียอินอาราโกเอลีก็สร้างขึ้นในยุคกลางเช่นกัน
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรก
โรมเคยเป็นศูนย์กลางในด้านศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของโลก โดยเป็นรองเพียงฟลอเรนซ์เท่านั้น ผลงานสถาปัตยกรรมอันยอดเยี่ยมจากสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคือ เปียซซาเดลกัมปีโดกลีโอ โดยไมเคิลแองเจโล ในยุคสมัยนี้ ตระกูลชนชั้นสูงในโรมหลายตระกูลได้สร้างที่อยู่อาศัยอันมั่งคั่งไว้ เช่น พระราชวัง Quirinal (ปัจจุบันเป็นที่ทำการของประธานาธิบดีสาธารณรัฐอิตาลี) พระราชวังเวเนเซีย พระราชวังฟาร์เนเซ พระราชวังบาร์เบรีนี พระราชวังกีจี (ปัจจุบันเป็นที่ทำการของนายกรัฐมนตรีอิตาลี) พระราชวังสปาดา ปาลัซโซเดลลากันเชลเลเรีย และวิลลาฟาร์เนซีนา
จัตุรัสหลายแห่งในโรมถูกสร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและแบบบาโรก โดยจัตุรัสที่มีพื้นที่กว้างใหญ่และตกแต่งอย่างหรูหราโออ่ามักจะประดับด้วยเสาโอเบลิสก์ ตัวอย่างของจัตุรัสที่สร้างขึ้นในสมัยนี้ได้แก่ จัตุรัสนาโวนา บันไดสเปน Campo de' Fiore จัตุรัสเวเนเซีย จัตุรัสฟาร์เนเซ เปียซซาเดลลาโรทอนดา และเปียซซาเดลลามีแนร์วา หนึ่งในตัวอย่างของผลงานศิลปะบารอกที่ดีที่สุดคือ น้ำพุเตรวี สร้างโดยนีโกลา ซัลวี พระราชวังแบบบารอกในศตวรรษที่ 17 แห่งอื่นๆ ที่มีชื่อเสียงได้แก่ พระราชวังมาดามา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวุฒิสภาอิตาลี และพระราชวังมอนเตชีโตรีโอ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ Chamber of Deputies of Italy
ลัทธิคลาสสิกใหม่
ใน พ.ศ. 2413 โรมได้รับการสถาปนาเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอิตาลีที่ถือกำเนิดขึ้นใหม่ ในยุคสมัยดังกล่าว รูปแบบการก่อสร้างแบบคลาสสิกใหม่ที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมสมัยโบราณ ได้เข้ามามีอิทธิพลอย่างมากต่อสถาปัตยกรรมในโรม อาคารแบบคลาสสิกใหม่หลายแห่งถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ตั้งของกระทรวง สถานเอกอัครราชทูต และหน่วยงานอื่นๆ ของรัฐ สัญลักษณ์ของลัทธิคลาสสิกใหม่ในโรมที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งคือ อนุสาวรีย์พระเจ้าวิกเตอร์ เอมมานูเอลที่สอง หรือ "แท่นบูชาแห่งปิตุภูมิ" ซึ่งเป็นที่ตั้งของสุสานทหารนิรนามที่สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงชาวอิตาเลียน 650,000 คนที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สอง
สถาปัตยกรรมฟาสซิสต์
ระบอบฟาสซิสต์ที่มีอำนาจในอิตาลีระหว่าง พ.ศ. 2465–2486 ได้พัฒนารูปแบบสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมโรมันโบราณ พื้นที่ของสถาปัตยกรรมแบบฟาสซิสต์ที่สำคัญที่สุดในโรม คือ E.U.R. ออกแบบเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยมาร์เชลโล เปียเชนตีนี แรกเริ่มนั้นตั้งใจให้เป็นสถานที่จัดงาน 1942 World Exhibition และถูกเรียกว่า "E.42" ("เอสโปซีซีโอเน 42") แต่งานดังกล่าวก็ไม่ได้ถูกจัดขึ้นเนื่องจากอิตาลีเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองใน พ.ศ. 2483 ตัวอย่างที่เด่นชัดที่สุดของอาคารแบบฟาสซิสต์ใน E.U.R. คือ ปาลัซโซเดลลาชีวิลตะอีตาเลียนา (2481–2486) ซึ่งมีรูปทรงเป็นลูกบาศก์หรือโคลอสเซียมแบบสี่เหลี่ยมจัตุรัส
น้ำพุและลำรางส่งน้ำ
โรมมีชื่อเสียงจากน้ำพุหลายแห่งที่ตั้งอยู่ในตัวเมือง ซึ่งถูกสร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบต่าง ๆ กัน ทั้งแบบคลาสสิก ยุคกลาง บาโรก ไปจนถึงคลาสสิกใหม่ น้ำพุในโรมริเริ่มสร้างมาตั้งแต่เมื่อราวสองพันปีก่อน โดยใช้สำหรับแจกจ่ายน้ำดื่มและเพื่อประดับตกแต่งจัตุรัสต่าง ๆ ในยุคสมัยของจักรวรรดิโรมัน ราว พ.ศ. 632 บันทึกของ Sextus Julius Frontinus กงสุลโรมันผู้ได้รับขนานนามว่า curator aquarum หรือผู้พิทักษ์น้ำแห่งนคร ได้กล่าวไว้ว่า โรมมีลำรางส่งน้ำอยู่เก้ารางสำหรับแจกจ่ายน้ำให้น้ำพุ 39 แห่งและแหล่งน้ำสาธารณะอีก 591 แห่ง โดยไม่นับรวมน้ำที่ส่งไปยังพระราชวัง โรงอาบน้ำ และบ้านพักส่วนตัว น้ำพุที่สำคัญแต่ละแห่งจะเชื่อมต่อกับลำรางส่งน้ำแห่งละสองราง เพื่อสำรองไว้ในกรณีที่รางใดรางหนึ่งหยุดแจกจ่ายน้ำ ในระหว่างศตวรรษที่ 17–18 เหล่าพระสันตะปาปาที่ดำรงตำแหน่งในช่วงเวลาดังกล่าวได้ทรงบูรณะลำรางส่งน้ำสมัยโรมันที่ทรุดโทรม และสร้างน้ำพุใหม่เพื่อประกาศอาณาเขตแห่งอำนาจ จึงถือว่าช่วงเวลาดังกล่าวเป็นยุคทองแห่งน้ำพุในโรม น้ำพุในโรมสะท้อนให้เห็นศิลปะบาโรกในรูปแบบใหม่เช่นเดียวกับภาพวาดของรูเบนส์ โดยประดับไปด้วยองค์ประกอบในเชิงอุปมาที่เต็มไปด้วยอารมณ์และการเคลื่อนไหว สำหรับน้ำพุเหล่านี้ รูปสลักได้กลายเป็นองค์ประกอบหลัก และน้ำถูกใช้เพื่อทำให้รูปสลักดูเสมือนมีชีวิตและสวยงามมากขึ้น นอกจากนี้ น้ำพุเหล่านี้ยังคล้ายกับสวนแบบบาโรกในด้านของการเป็น "สัญลักษณ์แห่งความเชื่อมั่นและอำนาจ"
เสาโอเบลิสก์และคอลัมน์
ในโรมมีเสาโอเบลิสก์สมัยอียิปต์โบราณแปดต้น และสมัยโรมันโบราณห้าต้น นอกจากนี้ยังมีเสาโอเบลิสก์ยุคใหม่อีกจำนวนหนึ่ง และยังเคยมีเสาโอเบลิสก์สมัยเอธิโอเปียโบราณตั้งอยู่อีกด้วย เสาโอเบลิสก์บางต้นตั้งอยู่ในจัตุรัส เช่น จัตุรัสนาโวนา จัตุรัสเซนต์ปีเตอร์ จัตุรัสมอนเตชีโตรีโอ ปีอัซซาเดลโปโปโล และบางต้นตั้งอยู่ในบ้านพัก โรงอาบน้ำ และสวน เช่นในวิลลาเชลีมอนตานา Baths of Diocletian และ Pincian Hill นอกจากนี้ ในตัวเมืองยังเป็นที่ตั้งของคอลัมน์ทราจันและ Antonine Column ซึ่งเป็นเสาคอลัมน์สมัยโรมันโบราณ
สะพาน
ในตัวเมืองโรมมีสะพานที่มีชื่อเสียงหลายแห่งทอดข้ามแม่น้ำไทเบอร์ ตัวอย่างเช่น สะพานเชสตีโอ สะพานมิลวีโอ สะพานโนเมนตาโน สะพานซันตันเจโล สะพานวิกเตอร์ เอมมานูเอลที่สอง สะพานซิสโต และปอนเตเดอีกวัตโตรคาปี ปัจจุบันมีสะพานสมัยโรมันโบราณทั้งหมดห้าแห่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในโรม สะพานในพื้นที่สาธารณะส่วนใหญ่ในโรมสร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบคลาสสิกหรือแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา แต่ก็มีบางส่วนที่สร้างขึ้นด้วยศิลปะแบบบารอก คลาสสิกใหม่ หรือนวศิลป์ ตามข้อมูลในสารานุกรมบริแทนนิกา สะพานโบราณที่จัดว่างดงามที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในโรม คือ สะพานซันตันเจโล ซึ่งสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 678 ต่อมาได้ประดับด้วยรูปสลักเทวทูตสิบรูปที่ออกแบบโดยจานลอเรนโซ เบร์นินี เมื่อ พ.ศ. 2231
สุสานใต้ดิน
โรมมีสุสานโบราณใต้ดินอยู่เป็นจำนวนมาก ทั้งข้างใต้ตัวเมืองและใกล้ตัวเมือง โดยมีอยู่อย่างน้อยสี่สิบแห่ง และบางแห่งเพิ่งค้นพบเมื่อไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา สุสานที่มีชื่อเสียงมักจะเป็นสุสานของคริสต์ศาสนิกชน แต่ก็มีสุสานของชาวเพเกินและชาวยิวอยู่ด้วยเช่นกัน ซึ่งอาจเป็นสุสานที่แยกต่างหากจากกัน หรือฝังอยู่รวมกันก็ได้ สุสานใต้ดินขนาดใหญ่แห่งแรกถูกขุดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 2 แรกเริ่มนั้นสุสานเหล่านี้จะสลักเข้าไปในหินเถ้าภูเขาไฟที่ไม่แข็งนัก โดยจะขุดไว้นอกเขตเมืองเนื่องจากกฎหมายสมัยโรมันห้ามไม่ให้สร้างสิ่งก่อสร้างใต้ดินภายในเขตเมือง ปัจจุบันการบำรุงรักษาสุสานใต้ดินเป็นพระกรณียกิจของพระสันตะปาปา
เศรษฐกิจ
ประชากรในเขตของโรมผลิตจีดีพีได้ประมาณ 6.7% ของจีดีพีรวมทั้งประเทศ (97 พันล้านยูโร) อุตสาหกรรมหลักของโรมคือการท่องเที่ยว นอกจากนี้โรมยังเป็นศูนย์กลางการธนาคาร การพิมพ์ การประกันภัย และแฟชั่น
ความบันเทิงศิลปะการแสดงและการท่องเที่ยว
โรมเป็นศูนย์กลางหลักด้านการวิจัยทางโบราณคดีแห่งหนึ่งของโลก มีสถาบันด้านวัฒนธรรมและการวิจัยตั้งอยู่หลายแห่ง เช่น American Academy in Rome The Swedish Institute at Rome นอกจากนี้ยังมีโบราณสถานตั้งอยู่มากมาย เช่น โรมันฟอรัม Trajan's Market Trajan's Forum โคลอสเซียม แพนธีออน โดยเฉพาะโคลอสเซียมที่จัดว่าเป็นโบราณสถานที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งในโรม และยังจัดเป็นหนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
สื่อ
หนังสือพิมพ์ นิตยสาร สถานีวิทยุและโทรทัศน์ที่มีสำนักงานอยู่ในโรม มีดังต่อไปนี้
กีฬา
โรมได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 และเป็นตัวแทนในการแข่งขันจัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 กีฬาที่นิยมเล่นมากสุดคือฟุตบอลเช่นเดียวกับเมืองอื่นในประเทศ โดยมีสตาดีโอโอลิมปีโกเป็นสนามฟุตบอลประจำเมืองที่ได้เป็นสนามแข่งขัน ฟุตบอลโลก 1990 และเป็นสนามเหย้าของ สโมสรกีฬาโรมาและสโมสรกีฬาลัตซีโย นอกจากฟุตบอลแล้ว รักบี้เริ่มได้รับความนิยมมากขึ้น โดยมีสตาดีโอฟลามีนีโอเป็นสนามรักบี้สำหรับรักบี้ทีมชาติของอิตาลี ซึ่งได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2000 โดยมีทีมที่มีชื่อเสียงคือ ยูนีโอเนรักบี้คาปีโตลีนา รักบี้โรมา และสโมสรกีฬาลัตซีโย การแข่งขันจักรยานเริ่มเป็นที่นิยมภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 โรมได้เป็นสถานที่จัดการแข่งขัน จีโรดีตาเลีย สองครั้งในปี ค.ศ. 1989 และ 2000 ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ จะมีการแข่งขันมาราธอนประจำปี นอกจากนี้โรมยังมีทีมกีฬาอาชีพที่เป็นที่รู้จักหลายอย่างเช่น พาลลาคาเนโตรเวร์ตุสโรมา (บาสเกสตบอล) สโมสรกีฬาลัตซีโย (แฮนด์บอล) โรมาวอลเลย์ เวอร์ตุสโรมา และ ลีเนอาเมดีกาชีรัมโรมา (วอลเลย์บอล) และ สโมสรกีฬาโรมา และสโมสรกีฬาลัตซีโย (โปโลน้ำ)
แฟชั่น
โรมได้รับการยอมรับเป็นวงกว้างในฐานะเมืองหลวงด้านแฟชั่นของโลก ตามข้อมูลจาก 2009 Global Language Monitor นั้น แม้ว่าโรมจะไม่ได้มีความสำคัญด้านแฟชั่นมากเท่ามิลาน แต่ก็เป็นศูนย์กลางด้านแฟชั่นที่มีความสำคัญมากเป็นอันดับที่สี่ของโลก รองจากมิลาน นิวยอร์ก และปารีส และจัดว่าเหนือกว่าลอนดอน
องค์การและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
โรมเป็นเมืองเดียวในโลกที่มีรัฐเอกราชตั้งอยู่ภายในอาณาเขตของเมือง คือ นครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกของโรม และอยู่ภายใต้อธิปไตยในฝ่ายบริหารสูงสุดแห่งคริสตจักรโรมันคาทอลิก ในโรมเป็นที่ตั้งของสถานเอกอัครราชทูตทั้งสำหรับอิตาลีและนครรัฐวาติกัน แต่โดยส่วนใหญ่แล้วเอกอัครราชทูตคนเดียวกันจะถูกส่งมาประจำสำหรับทั้งสองรัฐ
โรมยังเป็นที่ตั้งของหน่วยงานระหว่างประเทศของสหประชาชาติ เช่น โครงการอาหารโลก (WFP) องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) และกองทุนระหว่างประเทศเพื่อพัฒนาเกษตรกรรม (IFAD)
โรมมีส่วนร่วมในกระบวนการบูรณาการทางการเมืองของยุโรปมาเป็นเวลานานแล้ว ใน พ.ศ. 2500 โรมเป็นสถานที่จัดการลงนามในสนธิสัญญากรุงโรมเพื่อก่อตั้งประชาคมเศรษฐกิจยุโรป (ต่อมาคือสหภาพยุโรป) และยังเป็นสถานที่จัดการลงนามรับรองธรรมนูญสหภาพยุโรปอย่างเป็นทางการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547
เมืองแฝด เมืองพี่น้อง
เมืองแฝดของโรมเพียงเมืองเดียวมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 คือ
เมืองพี่น้องและ Partner cities ของโรม ได้แก่
จากนี้ไปจนนิรันดร์
"จากนี้ไปจนนิรันดร์" เป็นซิงเกิลของจิรากร สมพิทักษ์ ในปี พ.ศ. 2554 ประพันธ์เนื้อร้อง-ทำนองโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม) และเรียบเรียงโดย ธีระปริญญ์ รัตนบุตร ออกจำหน่ายในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เพลงนี้ยังถูกรวมในอัลบั้มของ PROJECT Love pill
หยู เหวินเล่อ
หยู เหวินเล่อ (อักษรจีนตัวเต็ม: 余文樂, อักษรจีนตัวย่อ: 余文乐, พินอิน: yu2 wen2 le4) หรือที่นิยมเรียกในชื่อภาษาอังกฤษว่า ชอว์น หยู (Shawn Yue) ดารานักแสดงและนักร้องชาวฮ่องกง เกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981
หยู เหวินเล่อ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการเป็นนายแบบพาร์ทไทม์ หลังจากค้นพบโดยตัวแทนจาก บริษัทโมเดลลิ่ง ขณะเดินช็อปปิ้งกับเพื่อน และเป็นนายแบบเต็มตัวหลังจากเรียนจบมัธยมและกลายเป็นนายแบบยอดนิยมในเวลาไม่นาน (ร่วมรุ่นกับ เซียะ ถิงฟง) ต่อมาก็ได้มีโอกาสแสดงซีรีส์ของไต้หวันและออกอัลบั้มเพลง   โดยได้รับกล่าวขานว่าเป็นนักแสดงดาวรุ่ง  เมื่อมีโอกาสได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่อง ได้แก่ Just One Look, Infernal Affairs, Infernal Affairs   II, The New Option, Feel 100% 2003, Next Station – Tin Hau, Left Hand และ Initial D
โดยเฉพาะใน Infernal Affairs II ที่ได้แสดงเป็น "เหยิน" ในวัยรุ่น ทำให้ชื่อเสียงของหยู เหวินเล่อ เป็นที่จดจำมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 2010 หยู เหวินเล่อ ได้แสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง My Best Bodyguard ร่วมกับนักแสดงชาวไทยหลายคน อาทิ ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี, ชาคริต แย้มนาม และ ธีรภัทร์ สัจจกุล และเป็นนักแสดงรับเชิญในบทนายพลผู้กู้ชาติจีน ใน Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen  และ Reign of Assassins
วัดโคกพระยา
วัดโคกพระยา อาจหมายถึง
ดียอร์
คริสตีย็อง ดียอร์ เอสอี (Christian Dior SE) รู้จักทั่วไปในชื่อ ดียอร์ หรือดิออร์ เป็นบริษัทสินค้าฟุ่มเฟือย จากประเทศฝรั่งเศส มีประธานเป็นนักธุรกิจชาวฝรั่งเศสคือ แบร์นาร์ อาร์โน หัวหน้าในกลุ่มแอลวีเอ็มเอช กลุ่มธุรกิจที่หรูหราที่สุดในโลก ซึ่งดียอร์ถือหุ้นไป 42.36% และสิทธิในการออกเสียง 59.01% ในแอลวีเอ็มเอช บริษัทได้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1946 โดยนักออกแบบคริสตีย็อง ดียอร์ ปัจจุบันได้ออกแบบและจำหน่ายทั้งเสื้อผ้า เครื่องหนัง เครื่องประดับ รองเท้า นาฬิกา น้ำหอม เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว และรวมไปถึงโอตกูตูร์ ภายใต้ชื่อ คริสตีย็อง ดียอร์ โอตกูตูร์ นอกจากนี้ยังมีตราสินค้าที่อยู่ภายใต้บริษัทคือ ดียอร์ โฮมเม่ สินค้าสำหรับผู้ชาย และเบบี ดียอร์ สินค้าสำหรับเด็ก ปัจจุบันบริษัทได้จำหน่าสินค้าทั้งในร้านค้า และออนไลน์ทั่วโลก
ทูตที่มีชื่อเสียง
รายชื่อต่อไปนี้เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงจากเคมเปญของดียอร์
ประเทศไทย
ร้านค้าบูติกดียอร์ในประเทศไทย โดยไม่รวมบูติกย่อย มีดังนี้
ไทระ โนะ โคเรโมริ
ไทระ โนะ โคเรโมริ (平 維盛 (Taira no Koremori); ค.ศ. 1158 – 1184) เป็นหนึ่งในแม่ทัพของตระกูลไทระในสงครามเก็มเปช่วงปลายยุคเฮอันของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เป็นบุตรชายคนโตของไทระ โนะ ชิเงโมริ
ประวัติช่วงต้น
ไทระ โนะ โคเรโมริเกิดในปี ค.ศ. 1158 เติบโตเป็นขุนนางหนุ่มผู้ชื่นชอบบทกวีและดนตรี ต่างจากชิเงโมริผู้บิดาผู้เป็นนักรบเชี่ยวชาญการสงคราม
สงครามเก็มเป
ระหว่างสงครามเก็มเป โคโรโมริพ่ายแพ้ในยุทธการที่ฟูจิกาวะเมื่อปี ค.ศ. 1180 สามปีต่อมาได้บุกแคว้นเอจิเซ็น ยึดได้เขาฮิอูจิยามะและป้อมปราการของมินาโมโตะ โนะ โยชินากะอีกหลายแห่ง ทว่าโยชินากะก็สามารถชิงป้อมปราการคืนมาได้ และเอาชนะโคเรโมริในยุทธการที่คูริคาระ
โคเรโมริหนีจากฐานที่มั่นของตระกูลไทระระหว่างยุทธการที่ยาชิมะและหาทางกลับไปพบครอบครัวที่ทิ้งไว้ที่เมืองหลวง แต่ระหว่างทางกลับโคเรโมริได้พบกับพระทากิงูจิ หรือเดิมคือไซโต โทกิโยริ ที่เขาโคยะ แล้วได้ออกบวชเป็นพระ มีข่าวลือในภายหลังว่าโคเรโมริได้ขึ้นเรือที่ฮามะโนะมิยะออกทะเลแล้วจมลงไปในทะเล
ครอบครัว
บุตรชายของโคเรโมริคือ ไทระ โนะ ทากากิโยะ และ ไทระ โนะ จิกาซาเนะ กลายเป็นสมาชิกสองคนสุดท้ายของตระกูลไทระหลังจากที่คนในตระกูลส่วนใหญ่ถูกสังหารในยุทธนาวีที่ดันโนะอุระในปี ค.ศ. 1185
ศรีนคร
ศรีนคร (แคชเมียร์: سری نگر; อูร์ดู: شرینگر; โดกรี: श्रीनगर; Srinagar) เป็นเมืองหลวงของรัฐทางเหนือสุดของอินเดีย รัฐชัมมูและกัศมีร์ ตั้งอยู่ในหุบเขาแคชเมียร์ บนฝั่งแม่น้ำเฌลัม สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,600 เมตร เป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สุดของอินเดียที่ไม่ได้นับถือศาสนาฮินดู โดยมีมุสลิม 97% เมืองมีประชากร 894,940 คน (ค.ศ. 2001) เมืองผลิตพรม ไหม เงิน เครื่องหนัง ภาชนะทองแดง มีการแกะสลักไม้ การท่องเที่ยว
ทูล ทองใจ
ทูล ทองใจ (1 มีนาคม พ.ศ. 2470 - 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) มีชื่อจริงว่า น้อย ทองใจ เป็นนักร้องเพลงไทยสากลชายชาวไทย โดยเขานั้นมีฉายาในวงการว่า "เจ้าชายแห่งรัตติกาล"
ประวัติ
ทูล ทองใจเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2470 ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ภายหลังครอบครัวของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่อำเภอแม่กลอง พ่อของเขาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ใช้สกุล "แซ่กิม" ต่อมาพ่อของเขาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น "ทองใจ" ส่วนแม่ของเขามีชื่อว่า "นิ่ม ทองใจ" ทูลเป็นลูกคนที่ 3 ในบรรดาลูกทั้ง 4 คน เวลาต่อมาพ่อของเขาได้เสียชีวิตตั้งแต่ทูลและพี่น้องของเขายังเล็ก ส่วนแม่ของเขาจึงได้สมรสใหม่และได้ย้ายไปอยู่ที่ตำบลมหาชัย และมีลูกด้วยกันอีก 1 คนเป็นผู้หญิง ทูลได้ช่วยเลี้ยงน้อง, ช่วยแม่ขายของ และหาบน้ำขาย
ทูลจบการศึกษาชั้นมัธยมปีที่ 3 เขาชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ต่อมาเขาขึ้นเวทีร้องเพลงประกวดครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี เพลงที่ชื่นชอบเป็นพิเศษในช่วงนั้นคือ "ค่ำแล้วในฤดูหนาว" ของครูล้วน ควันธรรม และเพลง "หยาดฟ้ามาดิน" ของครูสมยศ ทัศนพันธ์ เขาไปประกวดที่เวทีไหน เขาจะนำ 2 เพลงนี้ขึ้นไปร้องประกวดเสมอและชนะเลิศทุกครั้ง ในเวลาต่อมาเขาจึงได้รับเกียรติให้เป็นกรรมการตัดสินการประกวดร้องเพลงด้วยวัยเพียง 19 ปี ทำให้เขาภูมิใจไม่เคยลืม หลังจากนั้นครูชาญชัย บัวบังศร แนะนำให้ทูลไปร้องเพลงอยู่ที่ห้องอาหารจังหวัดภูเก็ต
ในเวลาต่อมา ทูลได้เข้ารับราชการเป็นทหาร สังกัด ขส.ทบ. ความสามารถในการร้องเพลงของเขานั้นทำให้เขาได้เป็นนักร้องประจำวง "ลูกมาตุลี" ซึ่งเป็นวงดนตรีชื่อดังของกรมการขนส่งทหารบกในสมัยนั้น
การแสดงผลแบบไดโอดเปล่งแสง
การแสดงผลแบบไดโอดเปล่งแสง หรือ แอลอีดี เป็นการแสดงผลแบบจอแบนซึ่งใช้ลำไดโอดเปล่งแสงขนาดพิกเซลเพื่อแสดงภาพ โดยแสงนี้สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าบนป้ายหรือจอแสดงผลที่รองรับ การแสดงผลนี้ถูกใช้ในป้ายแสดงจุดหมายปลายทางของยานพาหนะที่ใช้ในระบบขนส่งมวลชน เช่นเดียวกันกับป้ายแจ้งเตือนบนทางหลวง จอแสดงผลนี้สามารถให้แสงสว่างที่มองได้ด้วยตาเปล่าเมื่อใช้ในวัตถุประสงค์เกี่ยวกับการแสดงหรือการตกแต่งอื่น ๆ
จอแสดงผลแอลอีดีให้อัตราความต่างแสงสูงกว่าโปรเจกเตอร์ธรรมดา มันจึงถูกใช้ในการแสดงภาพบนพื้นที่ขนาดใหญ่และถูกรบกวนได้ยาก นอกจากนี้ ยังมีจอแสดงผลแบบไมโครแอลอีดี ซึ่งใช้ลำไดโอดเปล่งแสงที่มีขนาดเล็กลง ทั้งนี้ มันถูกคิดค้นขึ้นเพื่อท้าทายการพัฒนาทางเทคโนโลยีที่สำคัญ
ทูล ทองใจ
ประวัติ
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2500  หลังจากที่ครูเบญจมินทร์เดินทางกลับจากประเทศเกาหลี จึงได้นำเพลง "โปรดเถิดดวงใจ" ให้ทูลได้ร้อง หลังจากที่ปล่อยเพลงนี้ออกมา ชื่อเสียงของทูลก็เพิ่มขึ้นอย่างมากมาย
เวลาต่อมาครูเบญจมินทร์แต่งเพลงให้ทูลร้องอีก เช่น ปรารถนา, ในฝัน ฯลฯ แต่เนื่องจากครูเบญจมินทร์มีงานหนัก ทั้งงานด้านดนตรีและงานภาพยนตร์ จึงฝากทูลให้ครูมงคลอุปการะต่อ และได้ครูไพบูลย์ บุตรขัน ช่วยแต่งเพลงให้อีก เช่น น้ำตาเทียน, มนต์เมืองเหนือ, เดือนต่ำดาวตก, นกเขาขันฉันครวญ, รังรักในจินตนาการ, เสียงดุเหว่าแว่ว ฯลฯ ทำให้ชื่อเสียงของทูลนั้นได้โด่งดังจนถึงประเทศลาว เป็นดาวค้างฟ้ามาตั้งแต่บัดนั้น
สิ้นอายุขัย
ทูลเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ก.พ. 2538 ด้วยอาการความดันโลหิตสูง เส้นเลือดในสมองแตก สิริรวมอายุได้ 68 ปี
ด้วยความรักและแรงศรัทธาของแฟนเพลงที่มีต่อเสียงเพลง จึงได้ร่วมกันสร้างอนุสรณ์ที่ระลึก หุ่นทูล ทองใจขึ้นที่บ้านเกิดสมุทรสงคราม ในท่ายืน มือขวาถือไมค์ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าพิพิธภัณฑ์บ้านดนตรี วัดภุมรินทร์กุฎีทอง ต.สวนหลวง จ.สมุทรสงคราม
เกียรติยศ
ทูล ทองใจ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานจากเพลง
ได้รับรางวัลพระราชทานกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลง
เพลง นิราศเวียงพิงค์ ของ สิทธิ์ โมรากรานต์
ผลงาน
1 เดือนต่ำดาวตก (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
3 โปรดเถิดดวงใจ (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
4 น้ำตาเทียน (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
5 ยังรักยังหลง (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
6 เนื้อทิพย์ (คำร้อง - ทำนอง สัมพันธ์ อุมากูล)
7 รังรักในจินตนาการ (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
8 ขนิษฐา (คำร้อง ไพบูลย์ บุตรขัน ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
9 จูบซับน้ำตา (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
10 แสบทรวง (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
11 ซุ้มรักเก่า (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
12 ใจหาย (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
13 รักจนขาดใจ (คำร้อง พิพัฒน์ บริบูรณ์ ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
1 นิราศเวียงพิงค์ (คำร้อง - ทำนอง สิทธิ โมระกรานต์)
2 คืนอำลา (คำร้อง - ทำนอง บุญสม อยุธยา)
3 คืนนั้นสวรรค์ล่ม (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
4 จินตนารำลึก (คำร้อง - ทำนอง บุญสนอง ชัยพันธ์)
5 นกเขาขันฉันครวญ (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
6 หวนคะนึง (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง รัตน์ เริงวิถี)
7 รักฝังใจ (คำร้อง - ทำนอง ป.ชื่นประโยชน์)
8 นางแก้ว (คำร้อง - ทำนอง ป.ชื่นประโยชน์)
9 ฝันสวาท (คำร้อง - ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
10 เหนือดวงชีวา (คำร้อง พิพัฒน์ บริบูรณ์ ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
11 แล้วจะรู้ว่าพี่รัก (คำร้อง พิพัฒน์ บริบูรณ์ ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
12 ดอยสาวครวญ (คำร้อง สัมพันธ์ อุมากูล ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
1 อ่านหัวใจ (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
2 เชลยรัก (คำร้อง - ทำนอง ยังไม่ทราบข้อมูล)
3 ห้องรัก (คำร้อง ปิยะศักดิ์ ปานมา ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
หอดูดาวแห่งชาติ (เม็กซิโก)
หอดูดาวแห่งชาติ (Observatorio Astronomico Nacional) ของประเทศเม็กซิโก เป็นหอดูดาวที่เริ่มสร้างขึ้นในปี 1878 ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยอิสระแห่งชาติเม็กซิโกตั้งแต่ปี 1929
ทูล ทองใจ
ผลงาน
4 กลิ่นสไบนาง (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
หอดูดาวแห่งชาติ (เม็กซิโก)
ตัวหอดูดาวเริ่มแรกถูกสร้างขึ้นที่ปราสาทชาปุลเตเปกในเม็กซิโกซิตี จากนั้นย้ายไปที่ตากูบายาชานเมืองทางตะวันตก จากนั้นจึงย้ายไปที่รัฐปวยบลาในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 และในปี 1967 เนื่องจากมลภาวะทางแสง จึงย้ายไปที่ซิเอร์ราซานเปโดรมาร์ตีร์ในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียจนถึงปัจจุบัน
ทูล ทองใจ
ผลงาน
5 กลิ่นปรางนางหอม (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
หอดูดาวแห่งชาติ (เม็กซิโก)
ที่หอดูดาวแห่งนี้มีการติดตั้งกล้องโทรทรรศน์แบบริตชี–เครเตียง 3 กล้อง กล้องโทรทรรศน์ 1.5 ม. ติดตั้งในปี 1970 กล้องโทรทรรศน์ 0.84 ม. ติดตั้งในปี 1972 และกล้องโทรทรรศน์ 2.12 ม. สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1974 จนถึงปี 1979 ซึ่งถือเป็นกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเม็กซิโก
ทูล ทองใจ
ผลงาน
7 เธอรู้หรือเปล่า (คำร้อง - ทำนอง พล พรภักดี)
8 ปรางชมพู (คำร้อง - ทำนอง จำลอง เบญจานุวัตร)
9 ไกลน้อง (คำร้อง สุนทรภู่ ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
10 ไพรรำพึง (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
11 รสสวาทวาย (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
13 รักสุดหัวใจ (คำร้อง - ทำนอง พิพัฒน์ บริบูรณ์)
14 รอยรักในอารมณ์ (คำร้อง พิพัฒน์ บริบูรณ์ ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
1 เหนือฝัน (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
2 ไพรระกำ (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
3 คืนพี่ครวญ (คำร้อง - ทำนอง พีระ ตรีบุปผา)
4 แขไข (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
5 กระท่อมวิปโยค (คำร้อง - ทำนอง พีระ ตรีบุปผา)
วัดโคกพระยา (ตำบลภูเขาทอง)
วัดโคกพระยา โบราณสถานประเภทวัดร้างที่ตั้งอทางด้านทิศเหนือของเกาะเมือง ในตำบลภูเขาทอง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บริเวณโบราณสถานมีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 40 ไร่ 3 งาน 81 ตารางวา
ทูล ทองใจ
ผลงาน
7 ใครทำเธอร้องไห้ (คำร้อง - ทำนอง วิเชียร คำเจริญ)
วัดโคกพระยา (ตำบลภูเขาทอง)
วัดโคกพระยาเป็นวัดขนาดเล็กที่มีอายุการสร้างมาแต่สมัยอยุธยาตอนต้นและถูกใช้งานมาจนถึงสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่เดิมสันนิษฐานกันว่าวัดนี้เคยใช้เป็นที่ฝังพระศพ และสำเร็จโทษพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ แต่จากหลักฐานที่พบภายหลังการขุดแต่ง ซึ่งไม่ปรากฏพบร่องรอยว่าเคยใช้ประกอบพิธีดังกล่าว จึงสันนิษฐานว่าวัดที่ปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารนั้น อาจจะเป็นวัดโคกพระยาในตำบลลุมพลี
ทูล ทองใจ
ผลงาน
8 สวรรค์จำลอง (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
วัดโคกพระยา (ตำบลภูเขาทอง)
โบราณสถานวัดโคกพระยานี้มีการก่อสร้าง 3 สมัย สมัยแรกสันนิษฐานจากลักษณะของใบเสมาว่าตั้งอยู่ในสมัยอยุธยาตอนกลาง ได้แก่ เจดีย์ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงกลม ส่วนยอดและองค์เจดีย์หักพังลงเหลือแต่ฐานและแกนด้านในองค์เจดีย์ซึ่งก่อเป็นแกนรูปกากบาท อุโบสถมีประตูทางเข้า 4 ประตู มีทางเดินโดยรอบอุโบสถฐานไพทีด้านหลังกว้าง 3 เมตร พื้นปูกระเบื้องดินเผา พบชิ้นส่วนพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดใหญ่ 1 องค์และพบร่องรอยการพอกปูนทับฐานชุกชีของเดิม สมัยที่ 2 มีการบูรณะอุโบสถและกำแพงแก้ว ได้ก่อพอกกำแพงแก้วด้านตะวันออกและตะวันตกให้หนาขึ้นสร้างกำแพงด้านทิศใต้เพิ่มอีก 1 แนว โดยทำเป็นฐานบัวแล้วถมดินเพื่อปรับระดับพื้นส่วนที่ขยายออกมาจากแนวฐานเดิมมาจนชิดแนวกำแพงนี้ สมัยที่ 3 บูรณะอุโบสถโดยปรับปรุงพื้นปูกระเบื้อง มีการก่ออิฐบริเวณกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกและทิศใต้ให้หนาขึ้น มีการก่อสร้างแนวกำแพงวัดใหม่ด้านทิศตะวันออก พร้อมกลบทับแนวกำแพงแก้วเดิมจนถึงระดับมีการก่อพอกและใช้แนวเดิมตั้งแต่สมัยที่ 1 และฐานกำแพงแก้ว และมีอาคารต่าง ๆ อีก
ทูล ทองใจ
ผลงาน
9 ในห้องหัวใจ (คำร้อง - ทำนอง วิเชียร คำเจริญ)
11 แก่งสะพือ (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
12 วาสนา (คำร้อง - ทำนอง ร้อยแก้ว รักไทย)
14 อยากบอกว่ารัก (คำร้อง - ทำนอง พล พรภักดี)
15 เทวี (คำร้อง สัมพันธ์ อุมากูล ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
1 นางรอง (คำร้อง - ทำนอง พยงค์ มุกดา)
2 นางหงส์ (คำร้อง - ทำนอง พยงค์ มุกดา)
3 นางครวญ (คำร้อง พยงค์ มุกดา ทำนอง ไทยเดิม "ดาวทอง")
4 นางอาย (คำร้อง - ทำนอง พยงค์ มุกดา)
5 สาส์นรักฉบับล่า (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
6 กอดหมอนนอนเพ้อ (คำร้อง - ทำนอง วิเชียร คำเจริญ)
7 ในฝัน (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
8 นางห้าม (คำร้อง - ทำนอง พยงค์ มุกดา)
9 นางนอน (คำร้อง พยงค์ มุกดา ทำนอง ไทยเดิม "พม่าแปลง")
10 เทพธิดาหลงฟ้า (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน
11 เรือนหอสีฟ้า (คำร้อง - ทำนอง วิเชียร คำเจริญ)
12 ยังรักเธอคนเดียว (คำร้อง - ทำนอง ยังไม่ทราบข้อมูล)
13 กลับมาเถิดดวงใจ (คำร้อง - ทำนอง พล พรภักดี)
14 แว่วเสียงชะนี (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง เบญจมินทร์)
1 อันเป็นดวงใจ (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
2 ขอบฟ้ากำแพงดิน (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
3 คืนนั้น (คำร้อง ป.ชื่นประโยชน์ ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
4 บ่วงมาร (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
5 ปรารถนา (คำร้อง - ทำนอง เบญจมินทร์)
6 กลิ่นแก้มนาง (คำร้อง - ทำนอง สุรชัย วนินทานนท์)
7 จูบมัดจำ (คำร้อง - ทำนอง นิยม มารยาท)
8 จากเหนือเมื่อหนาว (คำร้อง - ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน)
9 น้องนางเมืองใต้ (คำร้อง ไพบูลย์ บุตรขัน ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
10 สุดาดอกฟ้า (คำร้อง ร้อยแก้ว รักไทย ทำนอง มงคล อมาตยกุล)
11 ลืมพี่ (คำร้อง - ทำนอง วิเชียร คำเจริญ)