cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระนันทาเถรี
บรรลุโสดาปัตติผล
วันหนึ่งพระนันทาเถรีเข้าไปสดับธรรมเทศนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า บางแห่งว่าไปฟังธรรมเพราะได้ยินคนอื่นนิยมชมชอบในพระธรรมที่พระพุทธเจ้าแสดง บางแห่งว่าเพราะนางไม่ยอมไปรับโอวาทจากพุทธองค์กลับส่งภิกษุณีนางอื่นมาแทน พุทธองค์จึงบังคับให้พระนันทาเถรีมาฟังด้วยตนเอง อย่างไรก็ตามนันทาเถรีได้ฟังธรรมจากพระพุทธเจ้า หากแต่ไม่แสดงตน และประทับอยู่ด้านหลัง พระพุทธเจ้าจึงได้แสดงธรรม ด้วยการเนรมิตหญิงงามอายุราว 16 ปี งามเลิศในปฐพี ถือวาลวีชนีถวายงานพัดใกล้พระพุทธองค์ เมื่อพระนันทาเถรีเห็นก็คิดในใจว่า "โอ ผมของหญิงนี้ก็งาม, โอ หน้าผากก็งาม" และกล่าวอีกว่า "รูปโฉมของเรานั้นเทียบไม่ได้ส่วนเสี้ยวที่ 16 ของหญิงนี้เลย ดูนางช่างงามยิ่งนัก ผมก็สวย หน้าผากก็สวย หน้าตาก็สวย ทุกสิ่งทุกอย่างช่างสวยงามพร้อมทั้งหมด" หลังจากนั้นจึงคิดเปรียบหญิงงามนางนั้นว่าว่าเป็นนางพระยาหงส์ทอง แต่ตนเองเป็นเพียงแค่นางกา หลังจากนั้น พระพุทธองค์ก็เนรมิตให้หญิงนั้นมีอายุ 20 ปี พระนันทาเถรีเห็นเช่นนั้นก็พูดว่า "รูปนี้ไม่เหมือนรูปก่อนหนอ" ก่อนเนรมิตให้หญิงคนนั้นแปรสภาพไปตามช่วงวัยต่าง ๆ ของชีวิต ได้แก่ เป็นหญิงคลอดบุตร เป็นหญิงวัยกลางคน เป็นหญิงชรา เป็นหญิงแก่หง่อม ผมหงอก ฟันหลอ หลังค่อมถือไม้เท้า ระหว่างนั้นพระนันทาเถรีที่เพ่งพิศอย่างตั้งใจ ก็พูดว่า "โอ รูปนี้หายไปแล้ว ๆ" ต่อมาหญิงที่กลายสภาพเป็นคนชรานั้นก็ทิ้งวาลวีชนีและไม้เท้าล้มตายลงท่ามกลางกองอุจจาระและปัสสาวะเพราะป่วยโรค จากนั้นก็กลายสภาพเป็นศพขึ้นอืด มีหนองไหล มีหนอนชอนไชออกจากปากแผล มีฝูงสัตว์มากัดกินซากศพ เหลือเพียงโครงกระดูกสีขาว  เมื่อเห็นเช่นนั้น พระนันทาเถรีจึงกล่าวว่า "หญิงนี้ถึงความแก่ ถึงความเจ็บ ถึงความตาย ในที่นี้เอง, ความแก่ ความเจ็บและความตาย จักมาถึงแก่อัตภาพแม้นี้อย่างนั้นเหมือนกัน" จากนั้นพระพุทธเจ้าได้ตรัสคาถาไว้ว่า
หลังจากนั้นพระนันทาเถรี ก็บรรลุโสดาปัตติผล
บรรลุอรหันต์
หลังพระนันทาเถรีบรรลุโสดาปัตติผลแล้ว พระพุทธเจ้าก็แสดงวิปัสสนา แล้วทรงตรัสว่า "ดูก่อนนันทา เธอจงดูอัตภาพร่างกายอันเป็นเมืองแห่งกระดูกนี้ (อฏฺฐีนํนครํ) อันกระสับกระส่าย ไม่สะอาด อันบูดเน่านี้เถิด เธอจงอบรมจิตให้แน่วแน่มั่นคง มีอารมณ์เดียวในอสุภกรรมฐาน จงถอนมานะละทิฏฐิให้ได้แล้วจิตใจของเธอก็จะสงบ จงดูว่ารูปนี้เป็นฉันใด รูปของเธอก็เป็นฉันนั้น รูปของเธอเป็นฉันใดรูปนี้ก็เป็นฉันนั้น รูปอันมีกลิ่นเหม็นบูดเน่านี้ ย่อมเป็นที่เพลิดเพลินอย่างยิ่งของผู้โง่เขลาทั้งหลาย" จากนั้นก็ตรัสพระคาถาเมืองแห่งกระดูก (อฏฺฐีนํนครํ) ดังนี้
แปลความได้ว่า สรีระอันกรรมทำให้เป็นนครแห่งกระดูกทั้งหลาย ฉาบด้วยเนื้อและโลหิต เป็นที่ตั้งลงแห่งชรา มรณะ มานะและมักขะ เปรียบสรีระมนุษย์ดั่งโครงไม้ที่พันเกี่ยวด้วยเถาวัลย์ และฉาบด้วยดินเหนียวทรุดโทรมได้ฉันใด ร่างกายของมนุษย์ที่ห่อหุ้มด้วยผิวหนัง กล้ามเนื้อ อวัยวะ และเส้นเลือด ก็ทรุดโทรมได้ฉันนั้น หลังจากนั้นพระนันทาเถรีก็บรรลุอรหันตผลหลังการเพ่งฌาน ด้วยเหตุนี้พระพุทธเจ้าจึงยกย่องเธอให้เป็น "ผู้เป็นเลิศในการเพ่งฌาน"
ซาเรฟนา
ซาเรฟนา (อังกฤษ:Tsarevna; รัสเซีย: Царевна) เป็นพระอิสริยยศของพระราชธิดาในซาร์  แห่งรัสเซียในยุคก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตำแหน่งนี้หมายความรวมถึงพระราชธิดาในพระเจ้าซาร์ และพระชายาในซาเรวิชด้วย
ซาเรฟนาหลายพระองค์มิได้เสกสมรส และใช้พระชนม์ชีพจนเจริญพระชันษา หรือแม้กระทั่งใช้ชีวิตในวัยชราในคอนแวนต์ หรือในพระราชวังเทอเรม หมู่พระราชวังเครมลินแห่งมอสโก เว้นแต่เพียงพระราชธิดาในซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย ซึ่งก็คือ ซาเรฟนาเยกาเจรีนา อีวานอฟนาแห่งรัสเซีย ได้เสกสมรสกับเจ้าชายคาร์ล เลโอโปลด์ ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน
รถไฟใต้ดินปัลมา
รถไฟใต้ดินปัลมา (Metro de Palma, Metro de Palma de Mallorca) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองปัลมา ปัจจุบันมีจำนวน 9 สถานี ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 2005 ถึง 2007 งบประมาณ 312 ล้านยูโร เปิดให้บริการวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2007
สมันตปาสาทิกา
สมันตัปปาสาทิกา หรือ สมันตปาสาทิกา คือคัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายขยายความพระวินัยปิฎก พระพุทธโฆษจารย์ หรือพระพุทธโฆสะเป็นผู้แต่งคัมภีร์สมันตปาสาทิกานี้ขึ้นในช่วงปีก่อน พ.ศ. 1000 โดยรจนาเป็นภาษาบาลี อาศัยอรรถกถาพระไตรปิฎกที่มีอยู่ในภาษาสิงหฬชื่อมหาอัฏฐกถา เป็นหลักพร้อมทั้งอ้างอิงจากคัมภีร์ มหาปัจจริยะ และคัมภีร์กุรุนที นอกจากจะเป็นคัมภีร์อรรถกาที่อธิบายความของพระวินัยปิฎกแล้ว ท่านผู้รจนายังได้สอดแทรกและบันทึกข้อมูลอันทรงคุณค่าด้านสังคม การเมือง จริยธรรม ศาสนา และประวัติศาสตร์ปรัชญาในยุคโบราณของอินเดียไว้อย่างมากมาย
Oscar von Hinuber ผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณคดีบาลี ชี้ว่า สมันตัปปาสาทิกาได้หยิบยืมคาถาหลายบทมาจากคัมภีร์ทีปวงศ์ ซึ่งรจนาก่อนหน้านั้น นอกจากนี้ ยังระบุว่า ชื่อของคัมภีร์อรรกถานี้ คือ สมันตัปปาสาทิกา มาจากคำว่า "สมันตะ" ที่บ่งนัยถึงทิศทั้ง 4 และคำว่า "ปาสาทิกา" ซึ่งแปลว่า ร่มเย็นราบคาบ
ทั้งนี้ คัมภีร์ชั้นฎีกาที่อธิบายความในคัมภีร์สมันตัปปาสาทิกา คือ สารัตถทีปนี ซึ่งพระสารีบุตรเถระแห่งเกาะลังกา เป็นผู้รจนาในรัชกาลของพระเจ้าปรักกมพาหุที่ 1 แห่งลังกา (พ.ศ. 1696 - 1729) และในปัจจุบัน สมันตัปปาสาทิกยังาถูกใช้เป็นหลักสูตรการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลีของคณะสงฆ์ไทยในระดับชั้น เปรียญธรรม ๖ ประโยค นอกจากนี้ ยังมีการแปลเป็นภาษาจีน ตั้งแต่เมื่อปีค.ศ. 489 โดยพระสังฆะภัทระ
ที่มา
พระพุทธโฆสะ รจนาคัมภีร์สมันตัปปาสาทิกาขึ้นตามคำอาราธนาของพระเถระผู้มีนามว่าพระพุทธสิริ เมื่อประมาณ พ.ศ. 927-973 ณ เมืองอนุราธปุระในศรีลังกาในรัชสมัยของพระเจ้าสิริปาละในอารัมภบทของคัมภีร์ ท่านผู้รจนาได้ชี้แจงว่า คัมภีร์นี้เป็นอรรถกถาแรกที่ท่านได้แต่งขึ้นเพื่ออธิบายความในพระไตรปิฎก ท่านผู้รจนายังได้ชี้แจงด้วยว่า เหตุที่แจ่งอรรถกถาพระวินัยปิฎกก่อนพระสูตร ตามลำดับของคำว่า "พระธรรมวินัย" นั่น ก็ด้วยเหตุที่ท่านได้พิจารณาแล้วว่า พระวินัยคือรากฐานของพระศาสนา
ทัศนะของ พระพุทธโฆษจารย์ เกี่ยวกับความสำคัญของพระวินัย สอดคล้องกับเนื้อความในสมันตปาสาทิกา ที่ระบุถึงเหตุการณ์หลังจากที่พระอานนท์สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แล้วเข้าร่วมการสังคายนาครั้งแรก ดังว่า "เมื่อพระอานนท์นั้นนั่งแล้วอย่างนั้น   พระมหากัสสปเถระ    จึงปรึกษาภิกษุทั้งหลายว่า   ผู้มีอายุทั้งหลาย ! พวกเราจะสังคายนาอะไรก่อน พระธรรมหรือพระวินัย ภิกษุทั้งหลายเรียนว่า  ข้าแต่ท่านพระมหากัสสป  !  ชื่อว่าพระวินัยเป็นอายุของพระพุทธศาสนา เมื่อพระวินัยยังตั้งอยู่  พระพุทธศาสนาจัดว่ายังดำรงอยู่"
เนื้อหา
สมันตปาสาทิกา แบ่งเป็น 3 ภาค คือ ภาคที่ 1 อธิบายความในเวรัญชกัณฑ์ถึงปาราชิกกัณฑ์แห่งมหาวิภังค์ภาค 1 ว่าด้วยวินัยที่เป็นหลักใหญ่ของภิกษุ, ภาคที่ 2 อธิบายความในเตรสกัณฑ์ถึงอนิยตกัณฑ์แห่งมหาวิภังค์ภาค 1 และในนิสสัคคีย์กัณฑ์ถึงอธิกรณสมถะแห่งมหาวิภังค์ภาค 2 รวมทั้งอธิบายความในภิกขุนีวิภังค์ ว่าด้วยวินัยที่เป็นหลักใหญ่ของภิกษุณี และภาคที่ 3 อธิบายความในมหาวรรค (ภาค 1-2) จุลลวรรค (ภาค 1-2) และปริวาร ซึ่งว่าด้วยกำเนิดภิกษุสงฆ์และระเบียบความเป็นอยู่และกิจการของภิกษุสงฆ์ และว่าด้วยระเบียบความเป็นอยู่และกิจการของภิกษุสงฆ์ เรื่องภิกษุณี และสังคายนา รวมถึงหมวดที่ว่าด้วยคู่มือถามตอบซักซ้อมความรู้พระวินัย
โดยสังเขปเล้วสมันตปาสาทิกามีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ เนื้อหาหลักที่เกี่ยวกับพระธรรมวินัย อาทิ มูลเหตุทำสังคายนาครั้งแรก, การสังคายนาครั้งต่อมาๆ คือครั้งที่ 2, 3 และ 4 มีการอธิบายเรื่องพระพุทธคุณ 9, มีการอธิบายเรื่องสติ สมาธิ ปฏิสัมภิทา จิต วิญญาณ อินทรีย์ และมีการอธิบายเรื่องอาบัติปาราชิก สังฆาทิเสส เป็นต้น ทั้งของภิกษุและภิกษุณี
นอกจากนี้ ยังมีการบันทึกและระบุถึงข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ต่างๆ เช่น ประวัติของพระเจ้าอโศกมหาราช ประวัติพระเจ้าอชาตศัตรู ตลอดจนพระเจ้าอุทัยภัทท์ พระเจ้าอนุรุทธะและพระเจ้ามุณฑะ ซึ่งเป็นกษัตริย์ปกครองแคว้นมคธ ประวัติการเกิดข้าวยากหมากแพงในเมืองเวรัญชา เป็นต้น ในส่วนที่ให้ข้อเท็จจริงทางภูมิศาสตร์ เช่น ชัยภูมิที่ตั้งเมืองต่างๆ เช่น กุสินารา จัมปา สาวัตถี และดินแดนสุวรรณภูมิ เป็นต้น
ความสำคัญ
นอกเหนือจากจะเป็นคัมภีร์อรรถกถาคัมภีร์แรกๆ ที่ความสำคัญอย่างยิ่งในการอธิบายพระวินัยปิฎกแล้ว ยังเป็นคัมภีร์ที่บันทีกวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ วรรณกรรม และนานาศาสตร์ของอินเดียโบราณไว้อย่างพิสดารพันลึก โดยพระอรรถกถาจารย์ผู้รจนาได้อ้างอิงศาสตร์เหล่านี้ ในการอธิบายพระวินัยปิฎกนั่นเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบันทึกประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนา ในยุคสมัยแห่งการสังคายนาครั้งที่ 3 มีการระบุผู้ที่เป็นประธานสงฆ์ในการสังคายนาครั้งที่ 3 การส่งคณะพระธรรมทูตไปประกาศพระศาสนาในดินแดนต่างๆ โดยพระบรมราชโองการของพระเจ้าอโศกมหาราช
มีดบินกรีดฟ้า
มีดบินกรีดฟ้า ( The Legend of Flying Daggers) เป็นละครโทรทัศน์จีนกำลังภายใน สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2016 เป็นละครที่สร้างมาจากเรื่อง ฤทธิ์มีดสั้น ของโก้วเล้ง นำแสดงโดย หลิว ข่ายเวย, หยาง หรง, หวง หมิง, กวน จื้อปิน, อู๋ หยิ่งเจี๋ย ออกอากาศทางช่อง 3 ต่อจากละครเรื่อง บูเช็คเทียน
เนื้อเรื่องย่อ
ในอดีต “ลี้น้อยมีดบิน” ลี้คิมฮวงกับเซี่ยงกัวกิมฮ้งเจ้าสำนักกิมงึ้ง หลังจากที่ทั้งสองคนประลองยุทธตัดสินความเป็นความตายกันแล้ว เซี่ยงกัวกิมฮ้งเสียชีวิต ลี้คิมฮวงหายสาบสูญ แต่ ลี้ไฮว หลานชายของลี้คิมฮวง กลับเป็นลูกชายของลี้มั่งแชกับเซี่ยงกัวเซียงลูกสาวของเซี่ยงกัวกิมฮ้ง เซี่ยงกัวเซียงจู่ๆก็ถูกฆ่าตายอย่างอนาถ และสืบเนื่องที่กล่าวขานกันว่าในมือของเซี่ยงกัวเซียงมีขุมทรัพย์ของสำนักกิมงึ้งซุกซ่อนอยู่ ด้วยเหตุนี้เองทำให้ฐานะของลี้ไฮวถูกเปิดเผย
ในช่วงคับขัน ลี้ไฮวได้รับการช่วยชีวิตจาก ซิไฉ่เย่ หญิงสาวลึกลับครั้งแล้วครั้งเล่า ลี้ไฮว,ซิไฉ่เย่, ลี้เจี่ย และ เหล่งอิก ยังมี ปึงคอค่อ หญิงสาวที่หมั้นหมายแต่เด็ก ร่วมกันตามหาศัตรูที่ฆ่าแม่ ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันจนก่อเกิดมิตรภาพที่แนบแน่น ลี้ไฮวและซิไฉ่เย่   ฝ่าฟันอุปสรรคด้วยกันจนก่อเกิดเป็นความรัก ถึงกับตัดสินใจถอนตัวจากยุทธภพ แต่ด้วยความบังเอิญกลับพบว่าซิไฉ่เย่และตนเองมีความแค้นที่ฆ่าพ่อซึ่งไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้
ลี้เจี่ยเพื่อปึงคอค่อแล้ว ต้องผิดใจกลายเป็นศัตรูกับลี้ไฮว ลี้มั่งแชเพื่อที่จะรักษาเกียรติภูมิของตระกูลเอาไว้ จึงออกคำสั่งให้ลี้ไฮวเป็นตัวแทนสกุลลี้ประลองยุทธตัดสินแพ้ชนะกับซิไฉ่เย่ ในช่วงที่กำลังแตกหักนั่นเอง คู่รักคู่หนึ่งต้องเผชิญกับความรักและโศกนาฏกรรม กระทั่งความจริงทั้งหมดปรากฏ คนทั้งสองปรับความเข้าใจกันได้ คืนดีกันดังเดิม
สมาคมสตรีผู้สื่อข่าวภาพยนตร์
สมาคมสตรีผู้สื่อข่าวภาพยนตร์ (Alliance of Women Film Journalists, คำย่อ AWFJ) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไร ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2006 จากฐานในนิวยอร์กซิตี้ สหรัฐอเมริกา ซึ่งอุทิศตนเพื่อสนับสนุนการทำงานโดยสตรีและเกี่ยวกับสตรีในอุตสาหกรรมภาพยนตร์. AWFJ ประกอบด้วยนักวิจารณ์ภาพยนตร์หญิง ผู้สื่อข่าวหญิง และนักเขียนหญิงทางด้านสารคดีภาพยนตร์ ที่ทำงานในสายสิ่งพิมพ์ สายวิทยุและโทรทัศน์ และสื่อออนไลน์ จำนวน 76 คน สถาบันภาพยนตร์อังกฤษอธิบายถึง AWFJ ว่าเป็นองค์การที่เก็บรวบรวมบทความ (ฐานที่สหรัฐอเมริกาเป็นหลัก) โดยสมาชิก และให้รางวัลประจำปี และ "สนับสนุนภาพยนตร์โดยสตรีและเกี่ยวกับสตรี".
รางวัล EDA
เริ่มตังแต่ปี ค.ศ. 2007 AWFJ ได้มอบรางวัลภาพยนตร์ที่ดีที่สุด (และที่แย่ที่สุด) ในภาพยนตร์โดยวิธีการโหวตจากสมาชิก รางวัลเรียกว่า EDA เพื่อเป็นเกียรติแก่มารดาของผู้ก่อตั้ง AWFJ คือ Jennifer Merin ซึ่งก็คือ นักแสดง Eda Reiss Merin (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1913 - 31 มีนาคม ค.ศ. 1998) และ EDA ยังเป็นคำย่อมาจาก "Excellent Dynamic Activism" ด้วย   รางวัลนี้ได้รับการเสนอข่าวในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาโดยมีแหล่งข่าวของสื่อกระแสหลักหลายแห่ง ได้แก่   TIME, USA Today, and Variety, และยังมีรายชื่อในรีวิวรางวัลภาพยนตร์ของ The New York Times ด้วย   ในปี 2007 AWFJ ได้เผยแพร่รายชื่อภาพยนตร์ Top 100 Films List เพื่อการตอบโต้กับ 100 ปี 100 รายชื่อภาพยนตร์ที่จัดทำโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน (AFI)  AWFJ ได้สร้างรายชื่อนั้นเพื่อดูว่าสมาชิกจะมีรายชื่อที่แตกต่างอย่างมีสาระสำคัญจาก AFI หรือไม่
ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส
ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส (Arlanda Express) คือขนส่งมวลชนระบบรางระหว่างท่าอากาศยานสต็อกโฮล์มออลันดา และสถานีรถไฟกลางสต็อกโฮล์ม ระยะทางประมาณ 39 กิโลเมตร ใช้เวลาในการเดินทางประมาณ 20 นาที ออกจากท่าอากาศยานออลันดาทุกๆ 12 นาที หรือทุก 10 นาทีในชั่วโมงเร่งด่วน เป็นรถไฟแบบใช้กระแสไฟฟ้าเป็นแหล่งพลังงาน ใช้รางร่วมกับรถไฟสายตะวันออกของสวีเดน และระบบรางส่วนตัวของออลันดาเอ็กซ์เพร็สที่วิ่งขนานกันไป หยุดรับส่งผู้โดยสาร 3 สถานีคือ ออลันดาฝั่งใต้ ออลันดาฝั่งเหนือ และสถานีกลางสต็อกโฮล์ม มีผู้โดยสารประมาณ 2.7 ล้านคนต่อปี
ออลันดาเอ็กซ์เพร็ส เริ่มการก่อสร้างในปี ค.ศ.1999 โดยเป็นการให้เอกชนลงทุนโดยรัฐบาลดูแล และรัฐบาลให้เงินกู้แก่เอกชนในการลงทุน และดูแลผลประกอบการจนถึงปี ค.ศ.2040 เริ่มเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1999 ค่าโดยสารต่อคนประมาณ 260 โครนาสวีเดน แต่มีส่วนลดสำหรับ เด็ก นักเรียน และผู้สูงอายุตามเงื่อนไข
ข้อมูลทั่วไป
ขบวนรถไฟ เป็นชนิด X3 ผลิตโดยบริษัท Alstom ในเมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ ขบวนรถมีความยาว 93.4 เมตร หนัก 193.2 ตัน ประกอบด้วยตัวรถจำนวน 4 โบกี้ มีที่นั้งโบกี้ละ 48 ที่นั้ง วิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 200 กม/ชม.
วัดป่าสุทธาวาส
วัดป่าสุทธาวาส เป็นวัดที่พระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระละสังขาร ตั้งอยู่ที่ ตำบลธาตุเชิงชุม อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
ประวัติ
ปี พ.ศ. 2469 พระอาจารย์เสาร์ กันตสีลเถระ และพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ ได้มาพักจำพรรษา ณ เสนาสนะป่าบ้านบาก ในภายหลังจึงได้มีการสร้างวัดป่าสุทธาวาสขึ้นมา โดยมีนางนุ่ม ชุวานนท์ นางนิล ชุวานนท์ และนางลูกอินทร์ วัฒนสุชาติ เป็นผู้นิมนต์พระอาจารย์ทั้งสอง
พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์มั่น ภูริทัตเถระ
เนื่องจากวัดป่าสุทธาวาสเป็นสถานที่ในการละสังขารของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ ภายในอาคารจึงมีอัฐิธาตุของพระอาจารย์มั่น และการจำลองรูปเหมือนโดยสร้างเป็นหุ่นขี้ผึ้งในท่าขัดสมาธิขึ้น รวมทั้งมีการใช้สถานที่แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อจัดแสดงเครื่องอัฐบริขาร อาคารนี้ก่อสร้างโดยสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย และดูใกล้ชิดกับธรรมชาติ อันเป็นการสะท้อนถึงการใช้ชีวิตของท่านตลอดทั้งชีวิตการอุปสมบท
เจดียจันทสารเจติยานุสรณ์
"ควรสร้างเจดีย์ที่วัดป่าสุทธาวาส อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร ที่วัดนี้ มีอัฐิธาตุของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ ท่านจะได้อยู่ใกล้กัน"
หลังจากนั้นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จทำพิธีเปิดเจดีย์พิพิธภัณฑ์หลวงปู่หลุย โดยภายในมีการจัดแสดงรูปเหมือนของ หลวงปู่หลุย จนฺทสาโร และเครื่องอัฐบริขารของท่านหลวงปู่หลุยด้วย
พระอุโบสถ
เป็นอาคารตามรูปแบบไทย มีกำแพงแก้วรายรอบ ก่อสร้างขึ้นในสถานที่ที่เคยเป็นกุฏิที่ท่านมรณภาพ อีกทั้งยังเป็นที่ใช้ในการประชุมเพลิงพระอาจารย์มั่น ภูริทัตตเถระ ภายในพระอุโบสถมีพระพุทธรูปประจำวัด อาคารหลังนี้ใช้เป็นสถานที่ในการประกอบพิธีทางศาสนาต่าง ๆ
สมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี ดลามินีแห่งซูลู
สมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี ดลามินีแห่งซูลู (Her Majesty Queen Mantfombi Dlamini) (พระนามาภิไธยเดิม:เจ้าหญิงมันต์ฟอมบีแห่งเอสวาตินี) เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 2499 ณ ประเทศเอสวาตีนี โดยเป็น 1 ในพระราชธิดาของ สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตีนี และเป็น 1 ใน พระเชษฐภคินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี รัชกาลปัจจุบัน พระองค์ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชาธิบดีกูดวิลล์ ซเวเลตินี กาเบกูซูลู ในปี 2516 ขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 17 ปี โดยพระองค์ดำรงตำแหน่งเป็น สมเด็จพระอัครมเหสี ถึงแม้พระราชสวามี จะทรงมีพระมเหสีอีก 5 พระองค์ โดยทั้ง 2 มีพระราชโอรส-ธิดารวม 8 พระองค์ คือ
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ภายหลังสมเด็จพระราชาธิบดี เสด็จสวรรคตลงเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2564 สิริพระชนมพรรษา 72 พรรษา โดยนายกรัฐมนตรีท้องถิ่นของซูลู เจ้าชายมังโกซูธู บูเธเลซี ได้ออกแถลงการณ์ว่าพระบรมวงศ์ชั้นสูงทั้งหลายจะทรงพบปะในการประชุมในวันพุธนี้ ที่เมืองกวาโนโงมา เพื่อทรงหารือว่าด้วยการเลือกผู้สืบราชบัลลังก์พระองค์ใหม่ โดยมีกระแสข่าวว่า หนึ่งในพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีมันต์ฟอมบี เจ้าชายมิซูซูลู ซูลู อาจเป็นผู้สืบราชบัลลังก์พระองค์ถัดไป ในฐานะพระอัครมเหสีตลอด 44 ปีที่ผ่านมา ทรงร่วมปฏิบัติพระราชกรณียกิจเพื่อคงความเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นของชาติซูลูร่วมกับพระราชสวามีตลอดมา
วงศ์มะเขือ
วงศ์มะเขือ (Solanaceae) เป็นวงศ์ของพืชดอกที่มีความสำคัญทางการเกษตร แม้ว่าบางชนิดเป็นพืชมีพิษ ชื่อของวงศ์นี้ตั้งตามชื่อสกุล Solanum วงศ์นี้ประกอบด้วยสกุล Datura, Mandragora (mandrake), Atropa belladonna (deadly nightshade), Lycium barbarum (wolfberry), Physalis philadelphica (tomatillo) , Physalis peruviana (Cape gooseberry flower), Capsicum (พริก), Solanum (มันฝรั่ง, มะเขือเทศ, มะเขือ), Nicotiana (ยาสูบ), และ Petunia พืชเศรษฐกิจในวงศ์นี้ยกเว้นยาสูบ (Nicotianoideae) และพิทูเนีย (Petunioideae) แล้ว สกุลอื่นๆอยู่ในวงศ์ย่อยSolanoideae.
สมาชิกส่วนใหญ่ของวงศ์ Solanaceae ถูกนำมาใช้ประโยชน์และเป็นยา เครื่องเทศ และแหล่งอาหารที่สำคัญ แต่บางชนิดก็เป็นพิษต่อมนุษย์และสัตว์
ไซคลอปส์ (เอ็กซ์เมน)
ประวัติ
สก็อตต์เป็นลูกชายของนาวาอากาศเอก คริสโตเฟอร์ ซัมเมอร์ส แห่งกองทัพอากาศสหรัฐฯ มีคุณแม่ชื่อ แคทเธอรีน แอนน์ และน้องชายชื่อ อเล็กซ์ ตอนที่เขาอายุ 12 ปี ขณะที่ครอบครัวไปพักผ่อนต่างแดน เครื่องบินที่โดยสารถูกโจมตีโดยเอเลี่ยนนามว่า ชิ'อาร์ (Shi'ar) จนตกลงในท้ายที่สุด มีเพียงสองพี่น้องเท่านั้นที่รอดชีวิต แต่สก็อตต์ดูจะอาการหนักหน่อย เพราะศีรษะของเขาได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง
ตรงนี้มีประเด็นที่น่าสนใจอยู่ 2 กรณี ประเด็นแรก เรื่องราวในภายหลังเผยให้เห็นว่า พ่อแม่ของเขายังไม่ตาย แต่กลายเป็นพวกเดียวกับเอเลี่ยน โดยคริสเปลี่ยนไปใช้ชื่อว่า โคแซร์ (Cosair) เป็นผู้นำขององค์กร สตาร์แจมเมอร์ส (Starjammers) ประเด็นต่อมาคืออาการบาดเจ็บที่หัวของสก็อตต์นั้น กลับไม่ค่อยถูกพูดถึงและนำมาใช้ประโยชน์ต่อเส้นเรื่องมากเท่าไหร่ มีในบางช่วงซึ่งนำมาใช้เพื่อเติมความเคร่งเครียดของสถานการณ์เข้าไปว่า การที่เขาบาดเจ็บศีรษะรุนแรง เลยทำให้เขาได้ความสามารถพิเศษในการปล่อยลำแสง ออปติกบลาสต์ (Optic Blast) มาใช้เป็นพลังประจำตัว แต่ในเบื้องต้นมันทำให้เขามีปัญหาอย่างมาก
เขาใช้สมญานามว่า ไซคลอปส์ ยักษ์ตาเดียวในตำนานของกรีก เพราะว่าเมื่อเขาสวมแว่นพิเศษ ซึ่งมีแร่ควอทซ์เป็นเลนส์คอยควบคุมการเปิดปิดของแสงจากดวงตา เขาจะกลายเป็นคนที่มีตาเดียวไปโดยปริยาย
สก็อตต์ตกหลุมรัก จีน เกรย์ ตั้งแต่ที่เธอเข้าร่วมทีม แต่เขาเป็นผู้ชายปากแข็งไม่กล้าบอกออกไป ทั้งยังกลัวว่า เขาอาจจะเผลอทำร้ายเธอด้วยลำแสงจากดวงตาโดยไม่ตั้งใจ แต่เขาหารู้ไม่ว่า จีนเองก็มีใจให้เขาอยู่ด้วยเช่นกัน ทั้งคู่ได้เผยความในใจต่อกันในภายหลัง และเริ่มเดทกันนับตั้งแต่นั้น
ไซคลอปส์เป็นตัวละครที่อยู่กับหนังสือการ์ตูน X-Men ยาวนานมาก แม้ถึงจะมีบางช่วงที่เข้าๆออกๆ เจอทั้งเรื่องดีผสมเรื่องร้าย เขาจะคงยังอยู่กับหนังสือการ์ตูนชุดนี้ต่ไปจนกว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะเลิกผลิตอย่างแน่นอน
พลังพิเศษ
ไซคลอปส์มีพลังพิเศษคือการปล่อยลำแสงออปติกบลาสต์ ลำแสงทำลายล้างสีแดงจากดวงตาได้ หากเขาไม่ใส่แว่นพิเศษที่เซเวียร์สร้างขึ้น ทางเดียวที่เขาจะไม่ปล่อยลำแสงใส่ใครคือหลับตาเท่านั้น แว่นของเขายังสามารถปรับระดับได้ด้วยว่า จะให้ลำแสงที่ออกมานั้นรุนแรงแค่ไหน
กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี
กองทัพอากาศราชอาณาจักรอิตาลี (Regia Aeronautica) เป็นเหล่าทัพสงครามทางอากาศของราชอาณาจักรอิตาลีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เหล่าทัพนี้จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1946
ผ้าย้อมคราม
ผ้าย้อมครามคือผ้าที่ทอด้วยมือ หรือทอด้วยเครื่องจักรที่ย้อมสีด้วยครามธรรมชาติ มีเฉดสีฟ้าถึงสีน้ำเงินเข้ม ผ้าย้อมครามนิยมใช้กันแพร่หลายในหลายเขตพื้นที่ของโลก โดยเฉพาะเอเชีย เช่น ญี่ปุ่น จีน เกาหลี อินเดีย ลาวและประเทศไทย เนื่องจากมีองค์ความรู้ในการปลูกต้นครามและการย้อมคราม ผ้าย้อมครามในประเทศไทยมีมากในภาคอีสาน โดยเฉพาะจังหวัดสกลนครซึ่งมักจะย้อมครามที่เส้นฝ้าย เส้นฝ้ายก่อนนำไปทอด้วยมือให้เป็นผืน บ้างมัดหมี่ให้เป็นลวดลายก่อนแล้วจึงนำไปย้อมและทอมือด้วยกี่พื้นบ้าน เกิดเป็นผ้ามัดหมี่ทอมือย้อมครามที่มีเอกลักษณ์ของแต่ละท้องถิ่น ในปัจจุบันมีการผสมเทคนิคใหม่ๆ เช่นการมัดย้อม การเขียนเทียน บาติก เพื่อให้ได้ลวดลายและสีสันที่ร่วมสมัย
เภตรานฤมิต
เภตรานฤมิต เป็นละครโทรทัศน์ไทย บทประพันธ์โดย ศิริวิมล และบทโทรทัศน์โดย สาวิตา ผลิตโดย บริษัท มีเดีย สตูดิโอ จำกัด นำแสดงโดย ภัทรเดช สงวนความดี, มุกดา นรินทร์รักษ์ , อาภา ภาวิไล , พงศกร โตสุวรรณ , พรชดา วราพชระ , พูลภัทร อัตถปัญญาพล , อนิสา นูกราฮา , ปริตา ไชยรักษ์ , กชกร ส่งแสงเติม , ปิยะมาศ โมนยะกุล , อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา , สมภพ เบญจาธิกุล , ปวีณา ชารีฟสกุล , มัณฑนา หิมะทองคำ , วสุ แสงสิงแก้ว กำกับการแสดงโดย ชัชวาล ศาสวัตกลูน
งานสร้าง
ฉากในละครมีการสร้างเรือนไทย โดยใช้พื้นที่ของเดอะสตูดิโอพาร์ค
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 7 คน ใน 2 ชนิดกีฬา อาทิ สกีลงเขา และมาราธอนสกี
แม่น้ำมูล
ปัจจุบัน ชื่อของแม่น้ำสายนี้ สะกด "มูล" แต่เดิมนั้น ชาวบ้านในท้องถิ่นใช้คำสะกด "มูน" ซึ่งเป็นภาษาถิ่น หมายถึง สิ่งมีค่าน่าหวงแหน เป็นมรดกของบรรพบุรุษสั่งสมเก็บไว้ให้ลูกหลาน แต่ทางราชการได้กำหนดภาษาราชการตามเสียงเรียก โดยสะกด "มูล" ด้วย ล
เส้นทางแม่น้ำ
สองฝั่งเป็นที่ราบน้ำท่วมถึงลุ่มน้ำมูลมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 69,701 ตร.กม. หรือคิดเป็นร้อยละ 13.6 ของพื้นที่ลุ่มน้ำทั้งประเทศครอบคลุมพื้นที่ 10 จังหวัด ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ปริมาณน้ำไหลลงสู่แม่น้ำโขงเฉลี่ยประมาณ 26,655 ล้าน ลูกบาศก์เมตรปี
หนึ่งจุดที่บริเวณแม่น้ำมูลไหลลงสู่แม่น้ำโขง จุดดังกล่าวเรียกว่า แม่น้ำสองสี หรือ โขงสีปูน มูลสีคราม
แอนตี้โดพามิเนอร์จิก
แอนตี้โดพามิเนอร์จิก (Antidopaminergic) เป็นยาที่ออกฤทธิ์ป้องกันหรือต้านการทำงานของ โดพามีน (dopamine)
เบียร์สิงห์
เบียร์สิงห์ เป็นชื่อตราสินค้าประเภทผลิตภัณฑ์เบียร์ของประเทศไทย ซึ่งผลิตโดย บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด และจัดจำหน่ายโดย บริษัท สิงห์คอร์เปอเรชัน จำกัด (เดิมชื่อบริษัท บุญรอดเทรดดิง จำกัด) โดยมี พระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) เป็นผู้ก่อตั้ง
ประวัติ
สิงห์เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ในตำนานของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และในความเชื่อโบราณของไทย ซึ่งกลายมาเป็นตราเครื่องหมายการค้าของผลิตภัณฑ์เบียร์ เครื่องดื่มน้ำส้มและน้ำองุ่นจากโรงเบียร์บุญรอด ซึ่งพระยาภิรมย์ภักดี (บุญรอด เศรษฐบุตร) ก่อตั้งบริษัทเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2476 และเริ่มผลิตเบียร์ออกจำหน่ายเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479 โดยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานครุฑเป็นตราตั้งห้าง ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2482
การตลาด
นาตาลี เกลโบวา นางงามจักรวาลประจำปี ค.ศ. 2005 และวีเจย์ ซิงก์ โปรกอล์ฟชาวฟิจิ เคยเป็นทูตตราสินค้า (Brand Ambassador) ให้กับเบียร์สิงห์ และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 สิงห์คอร์ปอเรชัน เข้าเป็นผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลเชลซี และสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ รวมถึงเป็นสปอนเซอร์บนหน้าอกเสื้อแข่งขันของสโมสรฟุตบอลออกซ์ฟอร์ดยูไนเต็ดในลีกของประเทศอังกฤษ
อ้างอิง
โลโก้ดั้งเดิมของ เบียร์สิงห์ ปี ๒๔๘๐ หนุมานขี่สิงห์
ถนนบางแค
ถนนบางแค เป็นถนนในฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เดิมมีชื่อเรียกว่า "ถนนสุขาภิบาล 1" และ "ถนนบางแค-บางบอน" เริ่มต้นจากถนนเพชรเกษมช่วงแยกบางแคในท้องที่แขวงบางแค เขตบางแค ไปทางทิศใต้ ตัดกับถนนกัลปพฤกษ์ ไปสิ้นสุดที่สะพานข้ามคลองบางโคลัดซึ่งเป็นคลองที่แบ่งเขตระหว่างเขตบางแคกับเขตบางบอน ซึ่งจากจุดนี้ไปก็จะเป็นถนนบางบอน 1
หนังสืออิสยาห์
หนังสืออิสยาห์ (Book of Isaiah, ספר ישעיה [Sefer Y'sha'yah]) เป็นหนังสือลำดับที่ 5 ในหมวดผู้เผยพระวจนะ (Nevi'im) ของคัมภีร์ทานัค (Tanakh) และเป็นหนังสือเล่มที่ 1 ในหมวดประกาศกใหญ่ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม
หนังสืออิสยาห์เขียนด้วยภาษาฮีบรู เชื่อมาแต่โบราณตามคำกล่าวอ้างในหนังสือคัมภีร์ว่าเขียนโดย อิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะชาวยูดาห์ เมื่อ 800 ปีก่อนคริสตกาล
บทที่ 1 - 39 (39 บท) ทำนายเคราะห์กรรมและการลงโทษ แก่ชาวยูเดียและประชาชาติทั้งหมดของโลกที่มีใจบาปต่อต้านพระเจ้า บทที่ 40 - 66 (27 บท) เรียกกันว่า "คัมภีร์แห่งการปลอบประโลม" ทำนายการฟื้นฟูประชาชาติอิสราเอลโดยพระเจ้า (ชาวคริสต์เชื่อว่าบางบทมีนัยความหมายถึง การเสด็จมาไถ่บาปของพระเยซูคริสต์) ส่วนนี้ยังรวมถึง "บทเพลงของผู้รับใช้ที่ได้รับความทุกข์ทน"
เนื้อหาโดยสรุป
หนังสืออิสยาห์ ทั้ง 66 บท ประกอบด้วยคำทำนายสำคัญเกี่ยวกับการปลดปล่อยชนชาติอิสราเอลและผู้ชอบธรรม และการล่มสลายของ บาบิโลเนีย อัสซีเรีย, ฟิลิสเตีย, โมอับ, และซีเรีย อิสราเอลเหนือ (ขณะนั้นชนชาติอิสราเอลแบ่งเป็นอิสราเอลทางเหนือและยูดาห์ทางใต้), เอธิโอเปีย, อียิปต์โบราณ, อาหรับ และฟีนิเซีย
สรุปโดยย่อกล่าวถึง ความยุติธรรมของพระยาห์เวห์ ในฐานะพระเจ้าของประชาชาติโลกทั้งมวล และประชาชาติที่ประพฤติผิดและทะนงว่าตนเองปลอดภัยด้วยกำลังของตน จะถูกพิชิตด้วยประชาชาติอื่นตามดำริของพระเจ้า ขณะเดียวกันทรงช่วยและปลอบโยนประชาชาติที่ชอบธรรม
การทรงพิพากษาไม่จำเพาะต่อ ประเทศที่กดขี่รุกรานราชอาณาจักรยูดาห์ประเทศของอิสยาห์เท่านั้น บทที่ 1-5 และ 28 - 29 ยังทำนายการพิพากษาลงโทษชาวยูดาห์ที่ประพฤติไม่ชอบธรรมด้วย เพราะเดิมทีชาวยูดาห์คิดว่าด้วยตัวเองที่ปลอดภัยเพราะพันธสัญญาของพระเจ้า แต่พระเจ้าเตือนชาวยูดาห์ผ่านอิสยาห์ว่า พันธสัญญานั้นไม่สามารถปกป้องพวกเขา หากพวกเขาทำลายลงด้วยการบูชาพระเจ้าอื่น และความประพฤติอย่างอยุติธรรมและความทารุณ ซึ่งขัดต่อพระบัญญัติของพระเจ้า บางคำทำนายเกี่ยวกับการพิพากษา ปรากฏตลอดทั้งบทต้นของพระธรรมอิสยาห์ด้วย
บทที่ 6 บรรยายถึง การทรงเรียกอิสยาห์ให้เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า
บทที่ 24 - 26 มีข้อความที่ซับซ้อนตีความยาก คือมีข้อความสำคัญทำนายถึงพระเมสสิยาห์ (ศาสนทูตที่พระเจ้าเจิม) และอาณาจักรของพระเมสสิยาห์ ซึ่งสถิตย์ความยุติธรรมและความชอบธรรม
ส่วนนี้ ในคติของชาวยิว เชื่อว่าหมายถึง กษัตริย์ (ตรงตามอักษร) ผู้สืบเชื้อพระวงศ์จาก กษัตริย์ดาวิด กษัตริย์ยิ่งใหญ่ผู้ทำให้ยูดาห์เป็นราชอาณาจักรใหญ่และเยรูซาเลมเป็นนครศักดิ์สิทธิ์
แต่ในคติของชาวคริสต์ตั้งแต่แรกเริ่ม เชื่อว่าหมายถึง พระเยซูคริสต์ โดยสอดคล้องกับคำทำนาย เช่น พระคริสต์ทรงสืบสกุลจากกษัตริย์ดาวิด และทรงตั้งอาณาจักรแห่งความยุติธรรม (หมายถึง คริสตจักร ไม่ใช่อาณาจักรในความหมายทางการเมือง) ซึ่งภายหนึ่งวันหน้า (คริสต์ศาสนา) จะแผ่ขยายไปทั่วทั้งโลก
ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญสมัยใหม่จำนวนหนึ่งเชื่อว่า อาจมีนัยความหมายเชิงขยายอุดมคติซึ่งที่แท้เพียงหมายถึง กษัตริย์เฮเซคียาห์ ผู้สืบสกุลจากดาวิด และพยายามสร้างเยรูซาเล็มเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 36 - 39 ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับ กษัตริย์เฮเซคียาห์ และชัยชนะในศรัทธาต่อพระเจ้าของเขา
บทที่ 40 - 47 ทำนายถึง การปลดปล่อยชาวยิวจากการครอบงำของอาณาจักรบาบิโลน และการฟื้นฟูประเทศของชนชาติอิสราเอล เป็นรัฐประชาชาติเดียว บนแผ่นดินแห่งพันธสัญญาของพระเจ้า
บทที่ 45 ข้อ 1 กล่าวถึง ไซรัส ผู้ปกครองชาวเปอร์เซีย บุคคลทรงพลังผู้จะโค่นล้มบาบิโลน และยอมคืนชนชาติอิสราเอลสู่เมืองเกิดของพวกเขา
บทที่เหลือถัดจากนั้น มีคำทำนายที่ซับซ้อนมากแทรกอยู่ กล่าวถึงผู้รับใช้ คือเขียนด้วยภาษาจินตกวีมาก
บทที่ 50, 52 และ 53 ในคติของชาวคริสต์เชื่อว่า ทำนายถึง การเสด็จมาของพระเยซูคริสต์ เพื่อใช้พระทรมานไถ่บาปให้มวลมนุษยชาติ
บทที่ 52, 54 และ 56 กล่าวถึง ความรุ่งเรืองในอนาคตของศิโยน (แผ่นดินชาวยิว) ภายใต้กฏของผู้รับใช้ที่ชอบธรรม
บทที่ 65 - 66 กล่าวถึง การพิพากษาผู้สักการะรูปเคารพอื่น
บาบิโลน
เมอโรดาช-บาลาดาน ครองบาบิโลน เมื่อ 721 ปีก่อนคริสตกาล ซาร์กอนยึดอำนาจได้โดยสงบเมื่อ 711 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากซาร์กอนสวรรคต เมอโรดาช-บาลาดาน กบฏต่อรัชทายาท เซนนาเคอริบ
บาบิโลนถูกยึดครอง แต่ฟื้นฟูในศตวรรษต่อมา และยึดครองอัสซีเรีย แล้วทำให้ชาวยิวเป็นทาส และทำลายเยรูซาเล็ม
แก่นเรื่อง
หนังสืออิสยาห์ มีเนื้อหาเชื่อมโยงระหว่างการบูชาปฏิบัติกับธรรมจริยาปฏิบัติ
อานา อิวานอวิช
อานา อิวานอวิช (Ана Ивановић, Ana Ivanović) เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1987 เป็นนักเทนนิสหญิงชาวเซอร์เบีย โดยในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2008 เธอสามารถชนะรายการแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน โดยเอาชนะดินารา ซาฟินา ชาวรัสเซีย ด้วยคะแนน 6-4, 6-3 ส่งผลให้เธอสามารถขึ้นเป็นอันดับ 1 ของโลกจาก WTA Tour ในวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2008
หนังสืออิสยาห์
แก่นเรื่อง
<!-- หนึ่งในโครงหลักคือ One of his major themes is God's refusal to accept the ritual worship of those who are treating others with cruelty and injustice.
Isaiah speaks also of idolatry, which was common at the time. The Canaanite worship, which involved fertility rites, including sexual practices forbidden by Jewish law, had become popular among the Jewish people. Isaiah picks up on a theme used by other prophets and tells Judah that the nation of Israel is like a wife who is committing adultery, having run away from her true husband, God.
An important theme is that God is the God of the whole earth. Many gods of the time were believed to be local gods or national gods who could participate in warfare and be defeated by each other. The concern of these gods was the protection of their own particular nations. Isaiah's God is conceived as the only true god, and the god of all humankind, not just the Israelite nation.
No one can defeat God; if God's people suffer defeat in battle, it is only because God permits it to happen. Furthermore, God is concerned with more than the Jewish people. God has called Judah and Israel his covenant people for the specific purpose of teaching the world about him.
A unifying theme found throughout the Book of Isaiah is the use of the expression of "the Holy One of Israel". Some Christians interpret this as a title for Christ. It is found 12 times in chapters 1-39 and 14 times in chapters 40-66. This expression is unique within the Old Testament to the book of Isaiah which suggests that, although scholars believe that the book of Isaiah was written in various sections by different authors (on which, more below), the work was intended to be a unified body evidenced with the attention to literary consistency.
A final thematic goal that Isaiah constantly leans toward throughout the writing is the establishment of God's kingdom on earth, with rulers and subjects who strive to live by the will of God. -->
เชิงวิจารณ์
<!-- One of the most critically debated issues in Isaiah is the proposition that it may have been the work of more than a single author. Different proposals suggest that there have been two or three main authors (Original Isaiah, Deutero-Isaiah, Trito-Isaiah), while alternative views suggest an additional number of minor authors or editors.
Almost all scholars who believe that there are multiple authors recognize some sort of division at the end of chapter 39 and that subsequent portions were written by one or more additional authors, referred to collectively as Deutero-Isaiah. Supporters of the three author proposal see a further division at the end of chapter 55. For most of the twentieth century the three-author position was the most widely held; in the 1990s, more complex and carefully nuanced positions (such as that from Williamson, 1994) started to appear. The typical objections to single authorship of the book of Isaiah are as follows:
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน
บทเพลงของผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน (Songs of the Suffering Servant) ได้แก่ โคลง 4 บท ที่แทรกอยู่ในหนังสืออิสยาห์ กล่าวถึง ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ พระเจ้าคือพระยาห์เวห์ทรงเรียกผู้รับใช้ให้เป็นผู้นำประชาชาติ แต่ผู้รับใช้จำต้องถูกกล่าวร้ายอย่างน่าเกลียด ถูกบูชายัญ ยอมทรมานต่าง ๆ แต่ท้ายที่สุดเขาจะได้รับรางวัลตอบแทน
ในคติของชาวยิวแต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้" เป็นคำอุปมาหมายถึง ผู้คนชาวยิว นั่นเอง ในคติของชาวคริสต์แต่เดิมเชื่อว่า "ผู้รับใช้ผู้ทุกข์ทน" หมายถึง พระเยซู
บทเพลงแรก
อิสยาห์ 42: 1-7 เป็นโคลงแรกกล่าวถึง การเลือกผู้รับใช้จากพระเจ้า เป็นผู้นำความยุติธรรมสู่โลก
บทเพลงที่สอง
อิสยาห์ 49: 1-6 เป็นโคลงที่สองกล่าวถึง ทัศนะของผู้รับใช้ ในความรับผิดชอบต่อการทรงเรียกเพื่อนำประชาชาติ
บทเพลงที่สาม
อิสยาห์ 50: 4-9 เป็นโคลงที่สอง มีบรรยากาศรุนแรงกว่าโคลงอื่น โดยกล่าวถึง ผู้รับใช้ต้องผ่านการถูกกล่าวร้ายและทำร้าย
บทเพลงที่สี่
อิสยาห์ 52 - 53 เป็นโคลงสุดท้าย และเป็นที่รู้จักที่สุด โดยประกาศถึงการเสด็จของพระเยซู กล่าวถึง ผู้รับใช้จะกระทำเพื่อผู้อื่น รับการลงโทษ และการทรมานต่าง ๆ ในที่สุดจะได้รับรางวัลและถูกยกขึ้น ชาวคริสต์โดยทั่วไปเชื่อถือในโคลงบทนี้ ท่ามกลางคำทำนายของเมสไซยาห์เรื่องการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์
เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน
เดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝัน (The Sims 2: University) เป็นภาคเสริมตัวแรกของเกมส์เดอะซิมส์ 2 พัฒนาขึ้นโดย บริษัทเกมส์ Maxis ออกวางจำหน่ายช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 ในเดอะซิมส์ 2 มหาลัยวัยฝันนี้ชาวซิมส์วัยรุ่นจะสามารถไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในเกมได้ ซึ่งมี 3 แห่งให้เลือก และเข้าสู่วัยมหาลัย ชาวซิมส์จะมีการเรียน การสอบปลายภาค มีผลการเรียนหรือเกรด ซึ่งจะดีไม่ดีขึ้นอยู่กับพฤติกรรมในมหาลัยของชาวซิมส์
โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ
โอเบอร์โฮเฟิน (Oberhofen) หรือชื่อเต็มคือ โอเบอร์โฮเฟินอัมทูเนอร์เซ (Oberhofen am Thunersee "โอเบอร์โฮเฟินบนทะเลสาบทูน") เป็นเทศบาลในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ชายฝั่งด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบทูน ราว 32 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงแบร์น เศรษฐกิจท้องถิ่นของเทศบาลนี้คือการทำไร่องุ่นเพื่อทำไวน์
เมืองนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสาร ค.ศ. 1133 ในชื่อ Obrenhoven มีการสร้างปราสาทโอเบอร์โฮเฟินซึ่งมีน้ำล้อมรอบในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยตระกูลเอ็ชเชินบัค ต่อมาตระกูลนี้ถูกบังคับให้ขายปราสาทแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรียใน ค.ศ. 1306 ต่อมาเมื่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์คพ่ายแพ้ในยุทธการที่เซ็มพัคใน ค.ศ. 1386 กรุงแบร์นก็เริ่มแผ่อิทธิพลเข้าครอบงำภูมิภาคแบร์เนอร์โอเบอร์ลันท์แทนที่ออสเตรีย พวกเขาเข้ายึดโอเบอร์โฮเฟินในปีเดียวกันนั้น และยังได้กว้านซื้อที่ดินทั้งหมดจากขุนนางศักดินาทั้งหลายแถบนี้จนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1397
ชนะ รุ่งแสง
ชนะ รุ่งแสง กรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ อดีตนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (ส.ส.) และนักธุรกิจการธนาคารชาวไทย นายชนะเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2473 โดยเป็นทายาทตระกูลคหบดีชาวนาตำบลบางนา ซึ่งปัจจุบันคือ เขตบางนา กรุงเทพมหานคร ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณถนนสุขุมวิท (ทางแยกบางนา), ถนนสุขุมวิท 103, ถนนสุขุมวิท 105, ถนนสรรพาวุธ, สองฝั่งคลองบางนา และบริเวณตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ โดยเข้าสู่แวดวงธุรกิจด้วยการเป็นผู้บริหารธนาคารกสิกรไทย โดยมีตำแหน่งสูงสุดเป็นรองกรรมการผู้จัดการใหญ่
จากนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาลนครกรุงเทพมหานคร ในสังกัดของพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง รวมทั้งได้ดำรงตำแหน่งเทศมนตรีเทศบาลนครกรุงเทพมหานคร อีกด้วย และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
จากนั้นในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2519 นายชนะได้ลงรับสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขต 8 กรุงเทพมหานคร ก็ได้รับเลือกตั้งไป แต่ก็ต้องพ้นจากตำแหน่งในวันที่ 6 ตุลาคม ปีเดียวกัน เมื่อเกิดเหตุการณ์นองเลือดขึ้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสนามหลวง และก็มีการรัฐประหารขึ้นในวันเดียวกัน
ต่อมา ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยได้หมายเลข 4 มีนโยบาย คือ "6 เป้าหมาย 4 แนวทางและ 10 มาตรการ" และใช้คำขวัญในการหาเสียง คือ "เลือกชนะ เพื่อชัยชนะของประชาชน" แต่ก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้แก่ พลตรี จำลอง ศรีเมือง ผู้สมัครอิสระ หมายเลข 8 ไป โดยนายชนะได้ 241,002 คะแนน ขณะที่ พล.ต.จำลอง ได้ 408,233 คะแนน
ปัจจุบัน นายชนะได้วางมือจากการเมืองแล้ว แต่ยังมีตำแหน่งเป็นคณะกรรมการน้ำแห่งชาติ และคณะทำงานของสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (สศ.) และมีตำแหน่งทางวิชาการเป็นนายกสภาวิทยาลัยเซาธ์อีสท์บางกอก โดยมีหลานชาย คือ นายชนินทร์ รุ่งแสง เป็น ส.ส. กรุงเทพมหานคร พรรคประชาธิปัตย์ ในเขตบางกอกน้อย
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส
ธงชาติเซนต์คิตส์และเนวิส เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในมีแถบสีดำขอบสีเหลือง ภายในมีดาวห้าแฉกสีขาว 2 ดวง พาดผ่านจากมุมบนด้านปลายธงมายังมุมล่างด้านคันธง แบ่งพื้นธงออกเป็นรูปสามเหลี่ยม 2 รูป รูปหนึ่งอยู่ด้านคันธง มีพื้นสีเขียว ส่วนอีกรูปอยู่ด้านปลายธง พื้นสีแดง  ธงนี้เป็นที่ชนะเลิศในการประกวดออกแบบธงชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 เริ่มใช้เมื่อวันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน สีที่ใช้ในธงนี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา
ในธงนี้ สีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราช สีดำหมายถึงประชาชนในประเทศสืบเชื้อสายจากชนในทวีปแอฟริกา สีเหลืองคือแสงของดวงอาทิตย์ และดาวสีขาว 2 ดวง เป็นตัวแทนของความหวังและอิสรภาพ
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย (Asian Men's Volleyball Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปเอเชีย และโอเชียเนีย อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1975 และจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี ตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1987 การแข่งขันได้จัดขึ้นทุก ๆ 2 ปี
วัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง
วัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง เป็นสถานที่ตั้งพระธาตุนารายณ์เจงเวง ห่างจากตัวเมืองประมาณ 6 กิโลเมตร ตามถนนสายสกลนคร-อุดรธานี ตำบลธาตุนาเวง อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
ประวัติ
วัดพระธาตุนารายณ์เจงเวง สร้างขึ้นพร้อมกันกับ "พระธาตุนารายณ์เจงเวง" หรือ "อรดีมายานารายณ์เจงเวง" โดยชื่อนี้ตั้งชื่อตามผู้สร้างโดยกลุ่มสตรีของพระนางนาเวงแห่งเมืองหนองหานหลวงมีการแข่งขันกลุ่มบุรุษชาวเมืองหนองหานน้อย เพื่อรอรับพระพระมหากัสสปะเถระ ซึ่งนำพระอุรังคธาตุไปบรรจุยังดอยภูกำพร้า โดยตกลงกันว่าหากฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดสามารถสร้างพระธาตุเจดีย์ใหญ่เสร็จก่อนดาวเพ็กขึ้นฝ่ายนั้นจะเป็นผู้ชนะ
ตามตำนานอุรังคธาตุกล่าวถึงโบราณสถานแห่งนี้ว่า ยังกล่าวว่า เมื่อพระมหากัสสปเถระและบริวารเดินทางมาถึงเมืองหนองหานหลวง กลุ่มสตรีชาวเมืองหนองหานได้ทูลขอแบ่งอุรังคธาตุ(กระดูกหน้าอก)ของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่พระมหาเถระผู้ใหญ่มิได้ทรงอนุญาตด้วยผิดวัตถุประสงค์ที่พระพุทธองค์ที่ตรัสไว้ให้นำอุรังคธาตุไปประดิษฐานบรรจุเจดีย์ที่ภูกำพร้า กลางลำน้ำโขง(พระธาตุพนม) แต่มิให้เสียศรัทธา พระมหากัสสัปะเถระผู้ใหญ่จึงมอบให้พระอรหันต์รูปหนึ่งไปนำพระอังคารธาตุจากที่ถวายเพลิงพระศพสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาประดิษฐานไว้ในพระเจดีย์แห่งนี้ จึงนับว่าพระธาตุนารายณ์เจงเวงเป็นโบราณสถานที่สำคัญของเมืองสกลนคร
เมื่อครั้ง พ.ศ. 2449 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพเมื่อครั้งทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย พระองค์ได้เสด็จตรวจราชการมณฑลนครราชสีมา และมณฑลอุดรอีสาน รวม 56 วัน โดยได้นิพนธ์ไว้ในหนังสือเรื่องเที่ยวที่ต่าง ๆ ภาคที่ 4 เกี่ยวกับเมืองสกลนครไว้ว่า “วันที่ 15 มกราคม ขี่ม้าไปบ้านนาเวง ระยะทาง 15 เส้น ไปตามถนนขอมสร้างไว้แต่ดึกดำบรรพ์  มีสะพานหินเปนสพานศิลาแลง ฝีมือขอมทำดีน่าดูอยู่แห่ง 1 เปนของสมัยเดียวกันกับเทวสถาน ที่ตำบลนาเวงมีเทวสถานเรียกว่า “อรดีมายานารายณ์เจงเวง” ตั้งอยู่บนเนินซึ่งมีซุ้มไม้ร่มรื่นดี..”
พระธาตุนารายณ์เจงเวง
เป็นพระธาตุสร้างด้วยหินทราย มีลักษณะปรางค์แบบขอมที่ส่วนใหญ่สร้วบรางกันในสมัยนั้น ส่วนฐานก่อด้วยศิลาแลงขนาดใหญ่ องค์เจดีย์รูปทรงสี่เหลี่ยมมีซุ้มประตูแต่ละด้าน ภายใต้ซุ้มข้างบนสลักรูปนารายณ์บรรทมสินธุ์ ประดับด้วยกนกด้านขด มุมทั้งสี่ด้านขององค์พระธาตุ เป็นรูปนาคห้าเศียร ปัจจุบัน มีพระครูศรีปริยัติวุฒิคุณ (สุวัฒน์ โกญทัญโญ ป.ธ ๕ M.A.) เป็นเจ้าอาวาส
ไอซ์แมน
โรเบิร์ท หลุยส์ "บ๊อบบี้" เดรก (Robert Louis "Bobby" Drake) เป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในทีมเอ็กซ์-เมน รุ่นแรกเขาเกิดและโตที่นิวยอร์ก
ประวัติ
บ็อบบี้รู้ว่าตนเองเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ครั้งแรกตอนที่ไปออกเดทกับสาว จูดี้ ฮาร์มอน เมื่อจู่ๆ วัยรุ่นอัธพาลอย่าง ร็อกกี้ บีสลี่ย์ เข้ามาก่อกวนและแย่งตัวจูดี้ไป ด้วยความโกรธ บ็อบบี้เลยปล่อยหมัดออกไปชนิดเต็มแรง แต่ทันใดนั้นกำปั้นของเขากลับกลายเป็นสภาพเป็นก้อนน้ำแข็ง เสยเข้าไปเต็มหน้าวัยรุ่นคู่กรณีจนล้มคว่ำลงกับพื้น
เท่านั้นแหละฝูงชนก็เกิดความกลัวและโกรธ รวมตัวกันรุมเล่นงานบ็อบบี้ตำรวจจึงเข้ามาควบคุมตัวเขาไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย สก็อตต์ ซัมเมอร์ส ปรากฏตัวขึ้นและพยายามเลี้ยกล่อมให้เดรคไปอยู่กับทีมเอ็กซ์-เมน แต่บ็อบบี้ก็หัวแข็งใช่ย่อยจนลงเอยด้วยการต่อสู้กัน ก่อนที่เหตุการณ์จะยุติลง เมื่อศาสตราจารย์ เอ็กซ์เข้ามาสงบศึกและพูดหว่านล้อมจนบ็อบบี้เปลี่ยนใจในที่สุด
ด้วยเหตุนี้บ็อบบี้จึงกลายมาเป็นสมาชิกคนที่ 5 ของทีม เขาสนิทสนมกับบีสต์มากที่สุด ต่อมาเขาก็ผูกมิตรกับมนุษย์เพลิง (Human Torch) ผู้มีร่างกายปกคลุมไปด้วยเปลวไฟ เขาเอาอย่างเพื่อนด้วยการเปลี่ยนตัวเองเป็นน้ำแข็งเวลาออกไปปฏิบัติการจัดการศัตรู
แต่ก็มีบ้างเหมือนกันที่เขาเลือกจะอยู่ในร่างน้ำแข็งทั้งวันทั้งคืนแทนร่างคนปกติ บ็อบบี้ เดรค นั้นเป็นมิวแทนต์ที่มีความสามารถในระดับสูงมาก แต่ด้วยความที่ยังละอ่อน เขาเลยไม่สามารถใช้หรือควบคุมพลังได้อย่างเต็มที่ อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังพยายามฝึกฝนเพื่อจะใช้พลังนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นในอนาคต
พลังพิเศษ
เขาสามารถที่จะบังคับหรือสร้างควบคุมน้ำแข็งได้หลากลายรูปแบบเพื่อใช้เป็นอาวุธเล่นงานฝ่ายตรงข้ามหรือแม้แต่ใช้เป็นเกราะป้องกันตัวเองและคนอื่นได้ ต่อให้เขาไม่ใช้น้ำแข็งในการต่อสู้เลยเขาก็ยังคงมีเทคนิค ศิลปะในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวซึ่งฝึกฝนมาจากไซคล็อปส์และบีสต์อีกด้วย
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วินด์เซิร์ฟ RS:X ชาย
การแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วินด์เซิร์ฟ RS:X ชาย เป็น 1 ใน 10 รายการแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-31 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาฮอกกี้โอะอิ การแข่งขันรายการวินด์เซิร์ฟ RS:X ชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 25 คน จาก 25 ประเทศโดยประมาณ
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน หรือเดิมใช้ชื่อว่า หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง และ กรมการรักษาดินแดน (ร.ด.) ตามลำดับ เป็นหน่วยงานขึ้นในสังกัดกองทัพบก ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2491 มีภารกิจหลัก คือ เตรียมกำลังสำรองให้แก่กองทัพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฝึกอบรมเยาวชนของชาติ อันได้แก่ นักศึกษาวิชาทหาร (นศท.)
ปัจจุบัน มีที่ทำการตั้งอยู่ ณ เลขที่ 2 ถนนเจริญกรุง แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ตัวอาคารสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบปัลลาดีโอ มีความสวยงาม ตั้งแต่ พ.ศ. 2466 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในที่ที่เคยเป็นสวนเจ้าเชตุ และวังท้ายหับเผย ถือเป็นอาคารอนุรักษ์แห่งหนึ่ง โดยเมื่อแรกสร้างนั้นใช้เป็นที่ตั้งของ กรมทหารมหาดเล็กรักษาพระองค์ (ปัจจุบันหน่วยทหารดังกล่าวคือกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์)
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 พลโท วสุ เจียมสุข ​ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการ​หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ประวัติ
กิจการรักษาดินแดนมีที่มาจากพระราชบัญญัติจัดระเบียบป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2491 และพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดระเบียบการป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2490 โดยให้เหตุผลว่าเพื่อให้พลเมืองมีส่วนร่วมในการปกป้องท้องที่ของตนเองโดยที่กองทัพเสียงบประมาณน้อยลง และพลเมืองไม่เสียเวลาประกอบอาชีพ ทั้งนี้เกิดขึ้นหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2490 ต่อมามีการแก้ไขสิทธิประโยชน์ตอบแทนของนักศึกษาวิชาทหารให้ได้รับการยกเว้นตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารตามพระราชบัญญัติส่งเสริมการฝึกวิชาทหาร พ.ศ. 2494
ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการรักษาดินแดน
ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งและในวงเล็บเป็นระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่ง
นิรุตติ์ ศิริจรรยา
นิรุตติ์ ศิริจรรยา (เกิด 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทยเชื้อสายจีน เข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนของเทิ่ง สติเฟื่อง และเข้าสู่วงการภาพยนตร์ จากนั้นนิรุตติ์ก็มีงานแสดงภาพยนตร์เรื่อยมา โดยส่วนใหญ่จะได้แสดงประกบกับพระเอกอื่น ๆ และก็ยังมีงานละครโทรทัศน์อีกด้วย
ประวัติ
นิรุตติ์เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของร้อยตำรวจโท บุญยง กับมัลลิกา ศิริจรรยา มารดาเป็นลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส เขาสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ และจบการศึกษาระดับต่อมาที่ประเทศออสเตรเลีย วิชาการบริหารธุรกิจ เป็นเวลา 1 ปีเต็ม และที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย อีก 2 ปีครึ่ง
การทำงาน
หลังกลับมาจากต่างประเทศ นิรุตติ์เข้าทำงานที่ AM PAC ตำแหน่งหน้าที่เอ็นจิเนียร์ จากนั้นย้ายไปทำงานตามสายการบินต่าง ๆ โดยบริษัทสายการบินสุดท้ายที่ทำงานคือบริษัทสายการบินอาลิตาเลีย
นิรุตติ์เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชักชวนของเทิ่ง สติเฟื่อง สู่วงการแสดงละครทีวี โดยละครเรื่องแรก คือ แสงสูรย์ รับบทพระรอง โดยมีภิญโญ ทองเจือ เป็นพระเอก คู่กับ อภันตรี ประยุทธเสนี อดีตนางสาวไทย ออกฉายทางทีวีช่อง 7 ขาว – ดำ นิรุตติ์เริ่มรับบทพระเอกละครเรื่องแรกคือ แค่ขอบฟ้า ของศรีไทยการละคร แสดงคู่กับผาณิต กันตามระ เรื่องนี้ออกอากาศทางช่อง 3 ผลงานเรื่องต่อมาก็คือ กุลปราโมทย์ ออกอากาศทางช่อง 7 สี เรื่อง เพลงชีวิต แสดงคู่กับชัชฎาภรณ์ รักษนาเวศ เรื่อง ทองประกายแสด แสดงคู่กับรัชนี จันทรังษี และผลงานละครที่สร้างชื่อเสียงและเป็นที่ติดตราตรึงใจมากที่สุด คือ บทของจะเด็ด จากเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ทางช่อง 4 บางขุนพรหม
และกลับเข้าสู่วงการอีกครั้งด้วยละครเรื่องแรก สุภาพบุรุษ..ลูกผู้ชาย จากการชักชวนของ ศรัณยู-หัทยา วงษ์กระจ่าง และภาพยนตร์คือ ทวิภพ ส่วนงานละครและภาพยนตร์มีตามมาอีกหลายเรื่อง มหาอุตม์, โอปปาติก, ซุ้มมือปืน, ทับตะวัน, สี่แผ่นดิน, ตามรอยพ่อ, สุดรัก สุดดวงใจ, รักเธอทุกวัน, บ่วงรักกามเทพ, ไฟอมตะ เป็นต้น
ชีวิตส่วนตัว
ทางด้านชีวิตส่วนตัวเคยจดทะเบียนสมรสกับโขมพัสตร์ อรรถยา ก่อนเลิกรากัน และต่อมาได้สมรสใหม่กับอรวรรณ ศิริจรรยา อาจารย์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ กระทั่งภรรยาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อปี พ.ศ. 2539 จึงเดินทางไปอยู่ที่แซนดีเอโก สหรัฐ นาน 6 ปีก่อนจะเดินทางกลับสู่ประเทศไทย ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านสวนที่จังหวัดจันทบุรี
นอกจากนี้แล้ว นิรุตติ์ยังเป็นคนที่ชอบดื่มกาแฟมาก โดยจะดื่มในถ้วยขนาดใหญ่แบบถ้วยซุปวันละ 2 ถ้วย (ประมาณ 10 ถ้วยกาแฟธรรมดา) โดยดื่มมาตั้งแต่ยังหนุ่ม
มณฑลชูคา
มณฑลชูคา (ཆུ་ཁ་རྫོང་ཁག་) เป็นหนึ่งใน 20 มณฑลของประเทศภูฏาน มีเมืองเอกคือ พันท์โชลลิง ซึ่งเป็นประตูเชื่อมระหว่างอินเดียและภาคตะวันตกของภูฏาน ชูคาเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการเงินของภูฏาน เป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ เป็นที่ตั้งของสถานีไฟฟ้าพลังงานน้ำและเขื่อนทาลา ซึ่งเป็นโรงไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเป็นมณฑลที่มีมูลค่า GDP สูงที่สุดในประเทศ อีกทั้งยังมีโรงงานอุตสาหกรรมที่เก่าแก่ที่สุดหลายแห่ง อาทิ บริษัท Bhutan Carbide Chemical จำกัด (BCCL) และ บริษัท Bhutan Boards Products จำกัด (BBPL)
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิก - ฟรีสไตล์ 50 เมตร
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิก - ฟรีสไตล์ 50 เมตร เป็นหนึ่งในรายการแข่งขันของกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน มีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 โดย Matt Biondi จากสหรัฐอเมริกา เป็นผู้ที่สามารถคว้าเหรียญทองได้เป็นคนแรก
มณฑลชูคา
ภาษา
ภาษาหลักที่ใช้ในการสื่อสารคือ ภาษาซองคา ซึ่งพูดโดยชาวงาลอบที่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือ และชาวชาร์คอปที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของมณฑล ส่วนภาษา Lhokpu จะใช้ในกลุ่มชาว Lhop ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้ของชูคาตามแนวเขตแดนกับมณฑลซัมชิ
การแบ่งเขตการปกครอง
มณฑลชูคาประกอบด้วย 11 เขต หรือ gewog
สิ่งแวดล้อม
สภาพแวดล้อมในชูคาค่อนข้างแตกต่างจากมณฑลอื่นๆ เพราะตามแนวเขตแดนกับมณฑลซัมชินั้นไม่ได้ถูกจัดอยู่ในเขตพื้นที่ป่าสงวน ถึงแม้ว่าพื้นที่ทางภาตใต้ของภูฏานส่วนใหญ่จะเป็นป่าสงวนก็ตาม แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1960 พื้นที่ป่าสงวนเหล่านั้นมีการบุกรุกเพิ่มมากขึ้นไม่สามารถควบคุมได้
โดพามีน
โดพามีน (Dopamine) เป็นสารประกอบอินทรีย์ในกลุ่มเดียวกัน แคทิคอลลามีน และ เฟนเอทิลเอมีน ซึ่งมีความสำคัญกับสมองและร่างกาย ซื่อโดพามีน ได้จากโครงสร้างทางเคมี ซึ่งสังเคราะห์โดยการเปลี่ยนหมู่กรดอินทรีย์ของ L-DOPA ( L-3,4-dihydroxyphenylalanine) ให้เป็นหมู่อะมิโน ซึ่งเป็นสารเคมีที่ผลิตขึ้นในสมองและไต และพบว่าพืชและสัตว์บางชนิดก็สามารถสังเคราะห์ได้เช่นกัน
ในสมอง โดพามีนทำหน้าที่เป็นสารสื่อประสาท (neurotransmitter) คอยกระตุ้น ตัวรับโดพามีน (dopamine receptor) โดพามีนทำหน้าที่เป็นฮอร์โมนประสาท (neurohormone) ที่หลั่งมาจากสมองส่วนไฮโปทาลามัส (hypothalamus) หน้าที่หลักของฮอร์โมนตัวนี้คือยับยั้งการหลั่งโปรแลคติน (prolactin) จากต่อมใต้สมองส่วนหน้า (anterior pituitary)
โดพามีนสามารถใช้เป็นยา ซึ่งมีผลต่อระบบประสาทซิมพาเทติก (sympathetic nervous system) โดยมีผลลัพธ์คือ อัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้น แรงดันโลหิตเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อโดพามีนไม่สามารถผ่านโครงสร้างกั้นระหว่างเลือดและสมอง (blood-brain barrier) โดพามีนที่ใช้เป็นยา จะไม่มีผลโดยตรงต่อระบบประสาทส่วนกลาง การเพิ่มปริมาณของโดพามีนในสมองของผู้ป่วยที่เป็นโรคต่างๆ เช่น พาร์คินสัน สามารถให้สารตั้งต้นแบบสังเคราะห์แก่โดพามีน เช่น L-DOPA เพื่อให้สามารถผ่านโครงสร้างกั้นระหว่างเลือดและสมองได้
โดพามีนเป็นสารสื่อประสาทกลุ่มแคทีโคลามีน (catecholamines) ที่สร้างมาจากกรดอะมิโนไทโรซีน (tyrosine) โดยอาศัยการทำงานของเอนไซม์ไทโรซีนไฮดรอกซิเลส (tyrosine hydroxylase) ในสมอง มีปริมาณโดพามีนประมาณร้อยละ 80 ของสารกลุ่มแคทีโคลามีนที่ถูกสร้างขึ้นทั้งหมด นอกจากนี้โดพามีนยังจัดเป็นนิวโรฮอร์โมน (neurohormone) ที่หลั่งจากสมองส่วนไฮโปธาลามัส ซึ่งทำหน้าที่ยับยั้งการหลั่งโปรแลกตินจากกลีบส่วนหน้าของต่อมพิทูอิตารี
เมื่อโดพามีนถูกปลดปล่อยจากเซลล์ประสาทโดพามีนแล้ว จะมีผลต่อสมองส่วนต่างๆ ในหลายด้าน ซึ่งได้แก่ โดพามีนออกฤทธิ์ผ่านตัวรับโดพามีนที่เป็นโปรตีนซึ่งอยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ ตัวรับโดพามีนทุกชนิดจัดอยู่ในกลุ่มตัวรับที่จับอยู่กับโปรตีนจี (G-protein-coupled receptor)
โดพามีนที่ถูกปลดปล่อยออกมาที่ไซแนปติกเคล็ฟท์ (synaptic cleft) แล้วอาจถูกทำลายได้ 3 วิธี คือ
ซอริสเกีย
ซอริสเกีย (Saurischia,, จากภาษากรีกโบราณ σαυρος (sauros) แปลว่า 'กิ้งก่า' และ ισχιον (ischion) แปลว่า "ร่วมสะโพก") เป็นการจัดอันดับของสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วจำพวกไดโนเสาร์ นับเป็นอันดับของไดโนเสาร์ในวงกว้างหนึ่งในสองอันดับ (ร่วมกับออร์นิทิสเกียหรือไดโนเสาร์ที่มีโครงกระดูกสะโพกหรือเชิงกรานคล้ายนก) โดยเป็นการจัดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1888
ซอริสเกียเป็นไดโนเสาร์ที่มีกระดูกเชิงกรานคล้ายสัตว์เลื้อยคลาน โดยครอบคลุมถึงกลุ่มเทโรพอด หรือไดโนเสาร์กินเนื้อ เช่น ไทรันโนซอรัส เร็กซ์, สไปโนซอรัส, ไจแกนโนโตซอรัส และกลุ่มซอโรพอด หรือไดโนเสาร์คอยาว เช่น อะแพโทซอรัส, อาร์เจนติโนซอรัส, ไดพลอโดคัส หรือภูเวียงโกซอรัส
แต่งานวิจัยชิ้นใหม่บ่งชี้ว่ากลุ่มเทโรพอดมีความสัมพันธ์กับอันดับออร์นิทิสเกีย ดังนั้นเทโรพอดไม่ควรจะถูกนำมารวมกับกลุ่มซอโรพอด จึงมีการตั้งเป็นอันดับใหม่ คือ ออร์นิโทสเซลิดา (En:Ornithoscelida) ขึ้นมา
อิวากิ (จังหวัดฟูกูชิมะ)
อิวากิ (いわき市 (Iwaki-shi)) เป็นนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของภูมิภาคฮามาโดริ ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 อิวากิมีประชากร 337,765 คน 143,500 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 270 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 1,232.02 sqkm นับเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดฟูกูชิมะ และใหญ่เป็นอันดับ 10 ในประเทศญี่ปุ่น (ค.ศ. 2010) อิวากิได้รับการกำหนดเป็นนครศูนย์กลาง และอีกทั้งยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเขียนด้วยฮิรางานะ นครอิวากิในปัจจุบันมาจากการควบรวมเทศบาลขนาดเล็ก 14 แห่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ในทุก ๆ ปี อิวากิจะมีการจัดงานเทศกาลไทระทานาบาตะ ในวันที่ 6–8 สิงหาคม
ประวัติศาสตร์
นครอิวากิในปัจจุบันจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 โดยการควบรวม 14 เทศบาล ซึ่งเป็นเทศบาลนคร 5 แห่ง ได้แก่ ไทระ (平), อูจิโง (内郷), อิวากิ (磐城), นาโกโซะ (勿来), และ โจบัง (常磐); เทศบาลเมือง 4 แห่ง ได้แก่ ยตสึกูระ, (四倉) โทโนะ (遠野), โองาวะ (小川) และ ฮิซาโนฮามะ (久之浜); และเทศบาลหมู่บ้าน 5 แห่ง ได้แก่ โยชิมะ (好間), มิวะ (三和), ทาบิโตะ (田人), คาวามาเอะ (川前) และ โอฮิซะ (大久) โดยไทระได้รับเลือกให้เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการเทศบาลนครและสำนักงานการบริหารต่าง ๆ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1999 อิวากิได้รับการกำหนดให้เป็นนครศูนย์กลาง ทำให้มีอำนาจในการปกครองตนเองท้องถิ่นเพิ่มขึ้นและมีความเป็นอิสระจากหน่วยงานบริหารของจังหวัดมากขึ้น
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 อิวากินี้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวและสึนามิ นับตั้งแต่เกิดเหตุจนถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เสียชีวิต 303 ราย และยังมีผู้สูญหายอีก 82 ราย
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของอิวากิยังคงค่อนข้างคงที่ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา
สี่มนุษย์ ส.สริญญา
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้รับการจัดอันดับนักมวยไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทของ 3 เวทีมวย ได้แก่ อันดับ 1 ของสนามมวยเวทีลุมพินี, อันดับ 3 ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อย และอันดับ 4 ของเวทีมวยราชดำเนิน โดยทางสนามมวยเวทีลุมพินีและราชดำเนินได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับขึ้นนำนักมวยไทยอย่างสิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์
ประวัติ
สี่มนุษย์ ส.สริญญา มีชื่อจริงคือ วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ เขามีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง โดยมีพี่น้อง 2 คน ซึ่งเป็นบุตรของนายวิทำรัช และนางปราณี สุทธาภิรมย์ เขามีครูมวยคนแรกชื่อ สูศักดิ์ ทวี นิรันรัตน์ และเริ่มแข่งขันเมื่ออายุ 7 ปี โดยใช้ชื่อ กลั้งชัย ศิษย์จ่าบูรณ์ ในการแข่งครั้งแรก