cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มิสเตอร์โกลบอลทีนไทยแลนด์
ประวัติ
มิสเตอร์โกลบอลทีน เป็นเวทีประกวดวัยรุ่นชาย (อายุระหว่าง 15-19 ปี) ที่พัฒนาและดำเนินการโดยคุณประดิษฐ์ ประดิษฐนันท์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ด้วยแรงบันดาลใจที่ต้องการสร้าง เวทีน้องชาย (Brotherhood) ให้เป็นเวทีคู่ขนานไปกับเวที มิสเตอร์โกลบอล (มิสเตอร์โกลบอล: ที่มีอายุระหว่าง 19-27 ปี) มิสเตอร์โกลบอล ในปัจจุบันเป็นเวทีการประกวด "สัญชาติไทยเพียงเวทีเดียว" ที่ติดอันดับแกรนด์สแลม (แกรนด์สแลม แรงกิ้ง) ซึ่งจัดอันดับโดยเว็บไซต์ "โกลบอล บิวตี้" โดย 5 เวทีการประกวดหนุ่มหล่อที่ดีที่สุดในโลกในปัจจุบัน ได้แก่ เวทีการประกวด มิสเตอร์เวิลด์ (สหราชอาณาจักร) / แมนฮันต์อินเตอร์เนชันแนล (สิงคโปร์) / มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล (สิงคโปร์) / มิสเตอร์โกลบอล (ไทย) และ มิสเตอร์ซูปราเนชันแนล (ปานามา)
มิสเตอร์โกลบอลทีน (Mister Global Teen - Mr.GT) เกิดขึ้นในสังคม ด้วยความเชื่อมัน ศรัทธาและแรงบันดาลใจ ว่า วัยรุ่นในสังคมยุคปัจจุบันไม่เพียงแต่จะมีบุคลิกภาพ-หน้าตาดีเท่านั้น หากแต่สังคมควรเปิดพื้นที่ให้เขาได้พัฒนาความคิด พัฒนาสุขภาวะและมีส่วนร่วมในการพัฒนาสังคมไปพร้อมๆ กัน
การประกวดเวที มิสเตอร์โกลบอลทีน เริ่มต้นขึ้นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2558 ณ ประเทศไทย ภายใต้แนวคิด "Promote Creative Accomplishment, Healthy Living and Community Involvement for teens globally" ในครั้งแรกนี้ มีตัวแทนวัยรุ่นจาก 8 ประเทศเดินทางมาเข้าร่วมการประกวด ได้แก่ ออสเตรเลีย บราซิล เมียนมาร์ อินโดนีเซีย อินเดีย เวียดนาม ศรีลังกา และประเทศไทย ในครั้งนั้น Mr. Daham Dias จากประเทศศรีลังกา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสเตอร์โกลบอลทีน 2015 เป็นคนแรก
ประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2559-2561 เป็นเวลาของความโศกเศร้าและการไว้อาลัยต่อการสววรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช คณะผู้ดำเนินงานได้พิจารณางดจัดการประกวด และได้คัดเลือก Mr. Joaquin Rudolfo Rosallosa (ประเทศฟิลิปปินส์) ให้ดำรงตำแหน่ง Mr.GT ประจำปี 2016 และในปลายปี พ.ศ. 2560 Mr. Mein Reilly Artero จากประเทศกวม ได้รับคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่ง มิสเตอร์โกลบอลทีน ประจำปี 2017-18
การประกวด มิสเตอร์โกลบอลทีนไทยแลนด์ 2019 (Mr.GTT: 2019) ที่จะจัดขึ้นในปีนี้ ถือเป็นครั้งแรกของประเทศไทยที่จะดำเนินการค้นหา "ตัวแทนคนรุ่นใหม่ของประเทศไทย" เข้าร่วมการประกวดระดับนานาชาติ มิสเตอร์โกลบอลทีน 2019: รอบชิงชนะเลิศระดับโลก ซึ่งคาดว่าจะมีตัวแทนเยาวชนจากประเทศต่างๆ กว่า 20 ประเทศทั่วโลกเข้าร่วมการประกวดในครั้งนี้ ภายใต้การดำเนินงานของบริษัท จินตามยปัญญา จำกัด โดย นายพิชญ์ไกร ไชยเดช ผู้ได้รับการแต่งตั้งจาก Mister Global Organization ให้เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ ทำหน้าที่ National Director (Thailand) ในครั้งนี้
ภายใต้แนวคิดหลัก " Teens Exemplifying Leadership, Anti-Bullying, Healthy Living and Community Involvement for teens globally ”
วัตถุประสงค์ การคัดเลือก"ตัวแทนประเทศไทย"
คุณสมบัติของผู้เข้าร่วการ "คัดเลือก"
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
แอสตันมาร์ติน ดีบี9
แอสตันมาร์ติน ดีบี9 (Aston Martin DB9) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนต์หน้าลำ ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (FR) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอังกฤษ แอสตันมาร์ติน รถได้เปิดตัวครั้งแรกที่งานแฟรงค์เฟิร์ตออโตโชว์ ในปี ค.ศ. 2003 มาพร้อมกับ 2 รูปแบบให้เลือก คือแบบคูเป้ และแบบโรสเตอร์เปิดประทุน แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ออกแบบมาเพื่อแทนที่ แอสตันมาร์ติน ดีบี7 ดีบี9 ได้ยุติการผลิตลง นับตั้งแต่การผลิตในปี ค.ศ. 2004 จนถึงหยุดสายการผลิตในปี ค.ศ. 2016 โดยรถทุกคันผลิตที่โรงงานแอสตันมาร์ตินเกย์ดอน ( Aston Martin's Gaydon facility )
ดีบี9 ได้รับการออกแบบโดย มาเรก ไรช์แมน (Marek Reichman) และ เฮนริก ฟิสเกอร์ (Henrik Fisker) ผู้ก่อตั้งบริษัท บริษัทรถยนต์ฟิสเกอร์ ตัวถังส่วนใหญ่ของ ดีบี9 ทำมาจากอะลูมิเนียม จัดเป็นแพลตฟอร์ม VH รุ่นที่ 1 ของแอสตันมาร์ติน เช่นเดียวกับ แอสตัน มาร์ติน ดีบีเอส วี12 สำหรับตัวเครื่องยนต์ มีขนาด 6.0 ลิตร V12 ซึ่งนำมาจาก แอสตันมาร์ติน แวนควิซ โดยเมื่อเร็วๆนี้ แอสตันมาร์ติน ดีบี9 ก็ได้ทำสถิติความเร็วสูงสุดได้ที่ 295 กม./ชม. (183 ไมล์/ชม.) และ อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.1 วินาที
คำว่า "DB" นั้นย่อมาจาก ชื่อและนามสกุลของอดีตเจ้าของ แอสตัน มาร์ติน ชื่อ เดวิด บราวน์ ( David Brown )
ดีบี9 โวเลนเต ( DB9 Volante )
เป็นรูปแบบเปิดประทุนของ ดีบี9 โดยตัวหลังคานั้นทำมาจากผ้าใบ ( Folding fabric ) ใช้เวลาเพียง 17 วินาทีในการเปิดปิด น้ำหนักของตัวถังอยู่ที่ 59 กิโลกรัม (130 ปอนด์) ซึ่งมากกว่า ตัวคูเป้แบบปกติ
รถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 266 กม./ชม. (165 ไมล์/ชม.) เท่ากับรุ่นคูเป้ปกติ ถึงแม้รถจะเป็นราคาผ้าใบก็ตาม รถมีแรงบิดสูงสุด 569 N·m (420 lbf·ft) ที่ 5,000 rpm  และมีกำลังสูงสุด 456 PS (450 hp) ที่ 6,000 rpm อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 4.9 วินาที ซึ่งช้ากว่ารุ่นคูเป้ เนื่องจากน้ำหนักของตัวถังที่มากกว่า และในเวลาต่อมา โวเลนต์ ก็ได้ปรับกำลังเป็น 517 PS (510 hp) และแรงบิดที่ 620 N·m (457 lbf·ft)
DB9 Carbon Black, Morning Frost, and Quantum Silver
เป็นรุ่นพิเศษแบ่งเป็นสีออกเป็น 3 สี ได้แก่ DB9 Carbon Black, Morning Frost และ Quantum Silver ซึ่งทั้ง 3 รุ่นก็ยังคงใช้เครื่องยนต์ 6.0 ลิตร V12 ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ เหมือนรุ่นปกติ โดยในแต่ละคันก็จะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะการแต่งภายใน ภายนอก ที่ใช้สีต่างกัน ดีบี9 ทั้ง 3 คันจะจำหน่ายในรูปแบบคูเป้ และ โวเลนต์
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ 2016
วิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ ค.ศ. 2016 จัดแสดงขึ้นที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ณ กร็องปาแล ร่วมการแสดงดนตรีโดย เลดี้ กาก้า, เดอะวีกเอนด์, และบรูโน มาร์ส ในปีนี้ผู้ที่สวมใส่วิกตอเรียส์ แฟนตาซีบรา คือ แจสมิน ทุกส์
ตอนจบ
นางฟ้า: ลิลี ออลดริดจ์, เอลซา ฮอสค์, เทย์เลอร์ ฮิลล์, มาร์ธา ฮันต์, อาดรียานา ลีมา, สเตลลา แม็กซ์เวลล์, ไลส์ รีเบย์รู, ซารา ซังไปยู, โจเซฟีน สไครเวอร์, โรเม สไตรด์, แจสมิน ทุกส์, และอาเลซังดรา อังบรอซียู
นางแบบที่กลับมาเดินอีกครั้ง: แดเนียลา บรากา, โจน สมอลส์, เดวอน วินด์เซอร์, บาร์บาร่า พาลวิน, จีจี ฮาดีด, เคนดัลล์ เจนเนอร์, วาเลรี คอฟแมน, แซนนี โวลท์, อิซาเบล โกลาร์ท, มาเรีย บอร์เคส, ลิโอมี แอนเดอร์สัน, Flávia Lucini, ราเชล ฮิลเบิร์ต, เคท กริโกเรียวา, ลิลี โดนัลด์สัน, ซินดี้ บรูนา, บริดเจ็ท มัลคอล์ม, เคลลี เกล, หลิว เหวิน, ซุ่ย เหอ, หมิง ซี
นางแบบใหม่ที่เดินครั้งแรก: เบลลา ฮาดีด, เสี่ยว เหวิน จู, ไอริน่า ชาอิค, จัวร์ดานา ฟิลลิป, คีคี ลินด์การ์ด, แม็กกี้ แลน์, จอร์เจีย ฟาวเลอร์, ลูมา โกรธ์, ไลส์ โอลิเวียร่า, เกรซ เอลิซาเบธ, ลาเมก้า ฟ็อกซ์, บรูค เพอร์รี่, ซูรี ทิบบี้, ดิโลนี, คามิล โรว์, เมแกน วิลเลียมส์, อลันนา อาร์ริงตัน, และเฮรียธ พอล
อาสนวิหารเวียน
อาสนวิหารเวียน (Cathédrale de Vienne) หรือชื่อทางการคือ อาสนวิหารนักบุญมอริซแห่งเวียน (Cathédrale Saint-Maurice de Vienne) ปัจจุบันเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหาร ที่ตั้งอยู่ที่เมืองเวียน ในจังหวัดอีแซร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารเวียนเป็นอาสนวิหารที่อุทิศแด่นักบุญมอริซ
เดิมอาสนวิหารเป็นที่ทำการของบิชอปของมุขมณฑลเวียน และต่อมาของอัครมุขมณฑลเวียน และภายหลังถูกยุบไปตามข้อตกลง ค.ศ. 1801 ระหว่างจักรพรรดินโปเลียนกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 โดยไปเพิ่มตำแหน่งของบิชอปแห่งลียงให้เป็นบิชอปแห่งลียง-เวียน (ค.ศ. 1822–2006) และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ก็ย้ายไปขึ้นกับบิชอปแห่งเกรอนอบล์ ผู้กลายเป็นบิชอปแห่งเกรอนอบล์-เวียน
อาสนวิหารเป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกที่สร้างต่อเนื่องกันมาเป็นเวลานานตั้งแต่ ค.ศ. 1052 มาจนกระทั่งถึง ค.ศ. 1533 อาสนวิหารมีลักษณะเป็นบาซิลิกาที่มีทางเดินสามทางและไม่มีมุขหรือแขนกางเขน ตัวอาสนวิหารยาว 315 ฟุต กว้าง 118 ฟุต และสูง 89 ฟุต สิ่งที่เด่นที่สุดคือด้านหน้าที่สูงเด่นขึ้นมาอย่างสง่างามเหนือแม่น้ำโรน แต่ประติมากรรมที่ตกแต่งด้านหน้าได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการทำลายโดยชาวโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1562 ในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศส
อาสนวิหารเวียนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
การลอบวางแผนโพพิช
การคบคิดพ็อพพิช (Popish Plot) (ค.ศ. 1678 - ค.ศ. 1681) เป็นข่าวลือที่ไม่มีมูลที่สร้างขึ้นโดยไททัส โอตส์ ที่เป็นผลที่ทำให้ประชาชนเกิดมีความรู้สึกเป็นปฏิปักษ์ต่อโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงไปทั่วในราชอาณาจักรอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1678 ถึงปี ค.ศ. 1681 โอตส์อ้างว่ามีการคบคิดกันอย่างกว้างขวางในหมู่ผู้นับถือโรมันคาทอลิก ที่จะปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ข่าวลือนี้ทำให้มีผู้ถูกจับและถูกประหารชีวิตไปอย่างน้อย 15 คน และเป็นสาเหตุที่นำไปสู่การออกร่างพระราชบัญญัติยกเว้น ในที่สุดข่าวลืออันซับซ้อนของโอตส์ก็เป็นที่เปิดเผยซึ่งทำให้ถูกจับในข้อหาการสร้างเรื่องเท็จ
เบื้องหลัง
สาธารณชนผู้นับถือโปรเตสแตนต์เพิ่มความหวาดระแวงถึงอิทธิพลของกลุ่มโรมันคาทอลิกในอังกฤษเมื่อรัชทายาทของพระเจ้าชาร์ลส์--เจมส์ สจวต ดยุคแห่งยอร์ค--เปลี่ยนไปนับถือโรมันคาทอลิก นอกจากนั้นพระมเหสีของพระองค์--พระราชินีแคทเธอรีนแห่งบราแกนซา--ก็เป็นโรมันคาทอลิก พระราชนโยบายของพระองค์ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1670 ก็ทำให้ทรงมีความขัดแย้งกับรัฐสภาในปี ค.ศ. 1672 พระเจ้าชาร์ลส์ทรงออกพระราชประกาศผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิกที่หยุดยั้งการลงโทษทางกฎหมายอาญาต่อผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและผู้เป็นปฏิปักษ์ทางศาสนาทั้งหมด
พระเจ้าชาร์ลส์ไม่มีพระประสงค์ที่จะหุ้นอำนาจกับรัฐสภาแต่ทรงต้องทรงพึ่งรัฐสภาทางการเงิน ทรงเชื่อว่าการเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสจะช่วยผ่อนคลายสถานะการณ์ทางการเงินของพระองค์ซึ่งอาจจะทำให้ไม่ทรงต้องพึ่งรัฐบาลอีก ขณะเดียวกันอำนาจของ องคมนตรีคาบาล (Cabal Ministry) ก็เริ่มเสื่อมลง ในขณะที่อำนาจของทอมัส ออสบอร์น ดยุคแห่งลีดส์ที่ 1 หรือลอร์ดแดนบีย์ผู้ที่มาแทนทอมัส คลิฟฟอร์ด บารอนคลิฟฟอร์ดที่ 1 หนึ่งในกลุ่มองคมนตรีคาบาลเดิมก็เพิ่มมากขึ้น โดยมีตำแหน่งเป็นเจ้ากรมพระคลัง (Lord High Treasurer) ลอร์ดแดนบีย์พยายามถวายคำแนะนำให้พระเจ้าชาร์ลส์ลดนโยบายนิยมในฝรั่งเศสลงบ้าง
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1677 ก็มีการแจกใบปลิวที่ไม่ลงชื่อ (อาจจะเป็นแอนดรูว์ มาร์เวิร์ลล์) ไปทั่วลอนดอนเตือนว่าโรมวางแผนที่เปลี่ยนรัฐบาลที่ถูกกฎหมายของอังกฤษ
แผนการคบคิด
แผนการคบคิดถูกเปิดเผยด้วยวิธีที่ค่อนข้างแปลก โอตส์และอิสราเอล ทังก์เขียนเอกสารที่กล่าวโทษสถาบันโรมันคาธอลิกว่าสนับสนุนการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 โดยใช้มือของนักบวชเยซูอิดในอังกฤษ นอกจากนั้นเอกสารยังได้ระบุนามนักบวชเยซูอิดร่วมร้อยคนที่เป็นผู้สนับสนุนและมีส่วนเกี่ยวข้องในการวางแผนการปลงพระชนม์ แต่ไม่มีอะไรในเอกสารที่พิสูจน์ได้ว่าจริง
ท่าอากาศยานกะมะรอน
ท่าอากาศยานกะมะรอน เป็นท่าอากาศยานที่รองรับหมู่บ้านกะมะรอนบนเกาะกะมะรอน ประเทศเยเมน
แม้ว่าจะมองเห็นทางวิ่งเครื่องบินไม่ชัด แต่ยังคงมีสัญลักษณ์ว่ามีทางวิ่งอยู่ โดยมีความยาวในแนวเหนือ–ใต้ 1800 m
สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี
สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี (21 ธันวาคม พ.ศ. 2377 — 10 ตุลาคม พ.ศ. 2395) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ กับเจ้าจอมมารดางิ้ว และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เพียงพระองค์เดียวที่ดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า
พระองค์ได้รับการสถาปนาพระราชอิสริยยศขึ้นเป็นพระอัครมเหสีเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2395 และสวรรคตเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2395 หลังจากนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดโสมนัสราชวรวิหาร เพื่อพระราชอุทิศให้แก่พระอัครมเหสี
น้ำมันพริก
น้ำมันพริก (chili oil) เป็นเครื่องปรุงอาหารที่ทำจากน้ำมันพืชที่ผสมกับพริก เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่อื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาหารเสฉวนจะใช้เป็นส่วนผสมในการปรุงอาหารหรือใช้เป็นเครื่องปรุงทีหลัง บางครั้งใช้เป็นน้ำจิ้มสำหรับเนื้อสัตว์และติ่มซำ นอกจากนี้ยังใช้ใส่ในก๋วยเตี๋ยวจัมปง (jjamppong) ซึ่งเป็นอาหารจีนแบบอย่างเกาหลีอีกด้วย
สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี
พระราชประวัติ
สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีประสูติเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2377 เมื่อแรกประสูติมีพระยศที่ หม่อมเจ้าโสมนัส เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ กับหม่อมงิ้ว จากตระกูลสุวรรณทัต โดยพระบิดาเป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาบาง ส่วนหม่อมมารดาเป็นบุตรีของทองสุข กับทองจันทร์ ต่อมาพระชนนีได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าจอมมารดางิ้ว ด้วยเป็นขรัวยายของสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าพระองค์แรกในรัชกาลที่ 4
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลักขณานุคุณ สิ้นพระชนม์ด้วยด้วยพระโรคไข้ป่วง เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2378 ขณะนั้นหม่อมเจ้าโสมนัสมีชันษาเพียงหกเดือน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระเมตตาพระราชนัดดากำพร้าองค์นี้ยิ่งนัก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญเสด็จจากวังพระบิดามาอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ในพระบรมมหาราชวัง อย่างพระราชธิดาของพระองค์เอง หม่อมเจ้าโสมนัสทรงเจริญชันษาโดยพระอาทรทะนุถนอมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ (พระโสทรเชษฐภคินีพระองค์เดียวของพระบิดา) ซึ่งต่อมาได้สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการตรีสัณทฆาฏ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2388 ขณะที่หม่อมเจ้าโสมนัสมีชันษาได้ 10 ปีเศษเท่านั้น พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวยิ่งทรงพระเมตตากรุณามากขึ้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศให้หม่อมเจ้าหญิงโสมนัสเป็นผู้รับทรัพย์มรดกทั้งสิ้น ทั้งของพระบิดา และปิตุจฉาแต่เพียงองค์เดียว ทั้งทรงสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี นับเป็นพระราชนัดดาเพียงพระองค์เดียวในรัชกาลที่ 3 ที่ดำรงพระอิสริยยศเป็น พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้า
พระองค์ได้เข้าพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2389 ขณะพระชันษาได้ 11 ปีเศษ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งการพระราชพิธีโสกันต์ แห่ใหญ่อย่างพระยศเจ้าฟ้า ทั้งทรงพระสิเนหา ยกย่อง เฉลิมพระเกียรติศักดิ์นานัปการให้ยิ่งใหญ่ในสมัยนั้น ทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการแห่และการละเล่นต่าง ๆ เหมือนอย่างงานโสกันต์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี เพียงแต่ไม่มีเขาไกรลาสและมยุรฉัตร
เข้ารับราชการฝ่ายใน
เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 ขณะนั้นพระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีมีพระชันษา 16 ปี ไม่มีผู้อุปถัมภ์บำรุง พระบรมวงศานุวงศ์และขุนนางต่างสงสารและเห็นว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงพระผนวชมา 27 พรรษา ยังไม่มีพระอัครมเหสีผู้เป็นพระขัตติยนารี ซึ่งจะได้มีพระราชโอรสสืบราชสันตติวงศ์ จึงพร้อมพระทัยและพร้อมใจกันให้มีความสัมพันธ์ระหว่างสองพระองค์ กระทั่งมีการพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2394 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2395) และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี ขึ้นเป็น สมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี ในที่สมเด็จพระนางนาฏบรมอัครราชเทวี ซึ่งถือเป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะนั้นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระชนมพรรษา 47 พรรษา ส่วนสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี มีพระชนมายุ 17 พรรษา ต่อมามีพระนามาภิไธยว่า สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระอัครมเหสี
ทรงพระครรภ์และทรงพระประชวร
ตั้งแต่ราชาภิเษกสมรส สมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีเป็นพระอัครมเหสีร่วมพระราชหฤทัยของพระราชสวามีโดยสนิทสนมกลมเกลียว ทั้งในส่วนพระองค์และทางราชการแผ่นดิน พระองค์เสวยสุขสำราญพระหฤทัยมาตลอดเวลา 6 เดือน ซึ่งทรงพระครรภ์
ครั้นเดือนถัดมา พระองค์ทรงพระอาเจียนเนือง ๆ และทรงเบื่อพระกระยาหาร ต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2395 พระอาการรุนแรงขึ้น ทรงปวดพระอุทร ทรงคลื่นเหียน ทรงพระอาเจียน และทรงปวดพระอุทรอยู่ 4-5 วัน ซึ่งแพทย์หลวงได้ถวายการรักษา ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พระองค์ทรงหายประชวร ทรงพระสำราญเป็นปกติได้ราว 40 วัน ครั้นพระครรภ์ล่วงเข้า 7 เดือน พระอาการปวดพระอุทรก็กลับมาเป็นอีก และทรงพระอาเจียนอยู่เรื่อย ๆ ในคืนวันที่ 9 สิงหาคม ครั้นรุ่งขึ้นก็มีพระอาการไข้ พระองค์ร้อนยิ่งขึ้น จนวันที่ 14 สิงหาคม พระอาการก็ทุเลาลงแต่ยังทรงอ่อนเพลียอยู่ เสวยพระกระยาหารไม่ค่อยได้ ครั้นคืนวันที่ 17 สิงหาคม พระองค์กลับล้มประชวรพระโรคอย่างเดิมอีกแต่ร้ายแรงกว่าทรงคลื่นเหียนและทรงพระอาเจียนกำเริบตลอดทั้งวัน ซ้ำพระอุทรปั่นป่วนรวดร้าวจนคาดกันว่าน่าจะมีพระประสูติการแน่ ๆ แล้วก็เป็นจริงดังคาด
ประสูติการพระราชโอรส
วันเสาร์ที่ 21 สิงหาคม เวลา 13.00 น. สมเด็จพระนางเธอประสูติพระราชกุมารโดยเรียบร้อยและมีพระชนม์แต่พระกำลังอ่อน แต่พระกุมารทรงพระกันแสง โดยปกติ ในไม่ช้าพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการผู้ใหญ่ก็มาชื่นชมพระบารมี ถวายพระพรพระรัชทายาท ชาวประโคมก็ประโคมดุริยดนตรี เป่าสังข์กระทั่งแตร ย่ำฆ้องชัยนฤนาถ เพื่อสำแดงโสมนัสประโมทย์ในมหามงคลฤกษ์ เชิญพระราชโอรสบรรทม ณ พระแท่นแว่นฟ้าทองหุ้มด้วยพระกระโจมเศวตวัตถาสองพระแสงราชาวุธ พระสุด ดินสอ ฯลฯ ไว้รอบล้อมตามขัตติยราชประเพณีโบราณ ระแวดระวังพิทักษ์พระราชกุมารอย่างกวดขัน แต่หลังจากประสูติได้เพียงสามชั่วโมงเท่านั้น พระอัสสาสะปัสสาสะของพระราชกุมารก็หยุดลงเสียเฉย ๆ ในเวลา 16.00 น. เจ้าพนักงานเชิญพระสรีระพระราชกุมารลงกุมภ์ขนันไปเสียเป็นการลับ มิให้สมเด็จพระนางเธอทรงทราบ ประหนึ่งว่าเชิญไปพิทักษ์ไว้ในห้องอื่น ด้วยแม้ประสูติพระราชกุมารแล้ว พระอาการของพระองค์ก็ยังคงเป็นอยู่อย่างเดิม ในคืนแรกพระอาการยิ่งกลับทรุดลง ในคืนถัดมาพระองค์ทรงพระอาเจียนจวนจะสวรรคต แพทย์หลวงได้ประชุมปรึกษากันเพื่อพยายามแก้ไขให้ทรงฟื้น แต่ไม่มีแพทย์ไหนสามารถแก้ไขให้ทรงหยุดพระอาเจียนได้แม้เพียงครึ่งชั่วโมง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท ทรงพยายามถวายยาฝรั่งเพียง 1 หรือ 2 หยด ฤทธิ์ยานั้นได้ระงับพระอาเจียนซึ่งสมเด็จพระนางเธอต้องทรงทรมานมาเกือบตลอดคืนนั้น และบรรทมหลับได้เมื่อราว 4.00-5.00 น. รุ่งขึ้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท พระบรมวงศานุวงศ์อีกหลายพระองค์ พระญาติ และนางข้าหลวงได้ประชุมปรึกษากับแพทย์หลวงหลายคนเพื่อจะให้นายแพทย์ แดน บีช บรัดเลย์ แพทย์ชาวอเมริกันซึ่งอยู่ในกรุงสยามและทรงเชิญมาปรึกษาหารือด้วยนั้นเป็นผู้ถวายพระอภิบาล หมอบรัดเลย์ก็เริ่มถวายการรักษาตามวิธีหมอฝรั่งอย่างใหม่ ซึ่งหมอบรัดเลย์เพิ่งนำมาใช้ในกรุงสยาม ชาวสยามไม่ค่อยเชื่อนักแต่เห็นจำเป็นสมควรจะปฏิบัติตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระนางเธอเอง ตามคำแนะนำของหมอฝรั่งได้ให้นางข้าหลวงซึ่งรายล้อมพระองค์ขณะบรรทมเพลิงให้ออกเสีย เหลือไว้น้อยคนเฉพาะที่นิยมนับถือหมอฝรั่ง ตั้งแต่หมอฝรั่งถวายพระอภิบาลอย่างฝรั่งมา ดูเหมือนพระอาการไม่ทรงดีขึ้นเลย ยังคลื่นเหียน ทรงพระอาเจียน และทรงสะท้านไข้เป็นครั้งคราวอยู่ตลอด ไม่ระงับได้ขาดตลอดช่วงเวลา 7-8 วัน
กระทั่งวันที่ 28 สิงหาคม ซึ่งครบ 7 วันที่พระราชกุมารสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระราชกุมาร พระองค์และพระราชสวามีจึงพร้อมกันทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายมหัคฆภัณฑ์แด่พระสงฆ์พุทธชิโนรสที่มาชุมนุมและทรงโปรยทานบรรจุเงินตราสยามในผลมะนาวพระราชทานแด่พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายในที่มาเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ในการบำเพ็ญทักษิณาทานุทิศนี้เป็นประเพณีการพระศพสมเด็จเจ้าฟ้าพระราชกุมาร (ต่อมาออกพระนามว่าสมเด็จเจ้าฟ้าโสมนัส) แม้มีพระชนม์อยู่เพียงสามชั่วโมงก็ยังทรงได้รับพระเกียรติยศสมพระอิสริยศักดิ์ ตั้งแต่วันที่ 24-30 สิงหาคม พระอาการก็ทรุดลง ทรงพระอาเจียนเป็นสีดำ สีเขียว และสีเหลือง ซึ่งแพทย์หลวงระบุว่าเพราะพระปิตตะผสมกับสิ่งอื่นในพระอันตะอันพิการนั้นหลั่งไหล ไข้ซึ่งเคยทรงจับนั้นก็สะท้านรุนแรงมากขึ้นจนพระชีพจรเต้นถี่มาก หมอบรัดเลย์จึงกราบทูลอุทรณ์ต่อพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ขอให้เชิญเสด็จพระองค์ออกจากการบรรทมเพลิงอย่างธรรมเนียมไทย ให้หมอได้ถวายพระอภิบาลอย่างฝรั่งเต็มที่ตามพอใจทุกประการ ก็ได้พระราชทานพระราชานุญาตตามปรารถนา เมื่อถวายพระอภิบาลอย่างฝรั่งเต็มที่ ในชั้นแรกพระอาการดูเหมือนจะค่อยทุเลาลง หยุดคลื่นเหียน ไม่ทรงพระอาเจียน และไข้ก็ไม่ทรงจับ แต่ยังเสวยมิไม่ค่อยได้ ยังทรงอ่อนเพลียเป็นกำลัง ต่อมาพระอาการดีขึ้นเป็นลำดับ จนถึงวันที่ 11 กันยายน มีพระโศผะ (บวม) ขึ้นที่พระบาท มีพระอติสารอาการปรากฏแก่แพทย์หลวง พระญาติ พระสหาย ข้าหลวงพากันตระหนกตกใจ ต่างปรึกษากันให้แพทย์หลวงลองถวายพระอภิบาลอย่างไทยอีก ความจริงพระองค์เองก็ไม่พอพระทัยที่เป็นหมอฝรั่ง ทรงเห็นว่าเป็นแขกบ้านค้านเมือง ทั้งวิธีถวายพระอภิบาลอย่างฝรั่ง ซึ่งถวายพระโอสถ มีหยดสุราลงในน้ำใสราว 1-2 ฉลองพระหัตถ์ช้อนให้เสวยบ่อย ๆ ทั้งถ้อยคำของหมอฝรั่งหรือคนไทยที่นับถือหมอก็ไม่น่าเชื่อถือ ด้วยหมอยอมรับว่ายังไม่เคยมีตัวอย่างคนไข้ที่เคยรักษามีอาการเหมือนพระองค์เลยสักคนเดียว เมื่อให้แพทย์ไทยถวายพระอภิบาลอย่างไทยได้สามวัน พระอาการได้ทรุดหนักลง ไม่มีแพทย์หลวงผู้ใดกล้ากราบบังคมทูลรับแก้ไขให้ทรงพระสำราญขึ้นได้ จึงรับสั่งให้หาหมอบรัดเลย์กลับมาถวายพระอภิบาลอีกดังเดิม พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้วิธีรักษาสุดแต่ใจ เมื่อเวลาแพทย์สยามถวายพระอภิบาลนั้น พระอาเจียนเป็นสีดำ สีเหลือง และสีเขียวก็ยังมีอยู่เรื่อยไป ทั้งยอกเสียดในพระอุระประเทศก็ซ้ำแทรกมา วันหนึ่ง ๆ เป็นตั้ง 7-8 ครั้ง
ตั้งแต่ให้หมอบรัดเลย์กลับมาถวายอภิบาลอย่างลัทธิฝรั่งอย่างใหม่ ถึงวันที่ 16 กันยายน ดูเหมือนพระอาการทุเลาลงเล็กน้อย ด้วยไม่ค่อยทรงพระอาเจียนเป็นสีดำ สีเหลือง และสีเขียว ซึ่งคาดกันว่าพระปิตตะไหลลงในพระทรวงก็ห่างและน้อยกว่าวันก่อน ๆ ไข้ก็สงบ ต่างจากตอนที่แพทย์หลวงรักษา แต่ยังทรงอ่อนเพลีย ทรงปฏิเสธเสวยพระกระยาหาร เพราะยังทรงพระอาเจียนอยู่ เหมือนทุก ๆ วัน ไม่มีวันไหนที่ไม่ทรงพระอาเจียน แม้จะถวายพระโอสถไทย ฝรั่งขนานไหน ๆ ก็ระงับขาดไม่ได้ทั้งนั้น เวลาผ่านไปหลายคืนหมอบรัดเลย์ก็ไม่สามารถบรรเทาพระอาเจียนให้น้อยลงได้ กลับทรงพระอาเจียนบ่อยขึ้น พระอาการโดยรวมน่าวิตก เพราะพระฉวีที่พระพักตร์และพระองค์ก็เหลืองเห็นได้ชัด จึงต้องปล่อยให้แพทย์หลวงฝ่ายไทยถวายพระอภิบาลต่อไปดังเดิม แต่แพทย์หลวงทั้งสิ้นไม่มีใครกล้ารับฉลองพระเดชพระคุณแก้ไขให้ทรงหายหรือแม้จะให้บรรเทาได้ไหว โดยหมดวิชาและสติปัญญาจะประกอบพระโอสถ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ป่าวประกาศจะพระราชทานบำเหน็จเงินตรา 2 หาบ หากผู้ใดสามารถรักษาให้พระอัครมเหสีที่ทรงพิศวาสให้ทรงพ้นจากพระอาการจวนสิ้นพระชนม์กลับทรงพระสบายปกติได้ดังเดิม
สวรรคต
ตั้งแต่พระอาการทรุดหนักลงในมือหมอบรัดเลย์ พระชีพจรก็เต้นเร็วมากขึ้น ถึงวันที่ 27 กันยายน จับเฟือนพระสติ มีหมอชาวบ้านชราผู้หนึ่งรับอาสาฉลองพระเดชพระคุณด้วยยาศักดิ์สิทธิ์จนสุดกำลังแต่ขอตรวจพระอาการก่อน ก็ได้พระบรมราชานุญาตให้เข้าเฝ้าและตรวจตรา แต่หมอชราเข้าใจพระโรคผิด อ้างว่าพระโรคอันบานปลายนั้นเป็นเพราะรักษาผิดคัมภีร์ครรภ์ทรักษา โดยพระองค์บรรทมเพลิงน้อยไป หมอชราสมัครจะรักษาด้วยยาศักดิ์สิทธิ์ให้ทรงหายเป็นปลิดทิ้ง หลังการยืนยันคำพูดอย่างมั่นคงของหมอชรานี้ สมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีสวรรคตในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2395 ราว 18.00 น. สิริพระชนมายุ 17 พรรษา ยังความโศกเศร้าเสียใจแก่เหล่าข้าราชบริพารยิ่งนัก
มีการถวายน้ำสรงพระศพและทรงเครื่องขัตติยมราภรณ์ศุกลัมตามพระราชประเพณี สมพระเกียรติยศพระอัครมเหสีอันสูงศักดิ์อย่างเต็มที่ ห่อด้วยกัปบาสิกะเศวตพัสตร์หลายชั้น แล้วเชิญลงพระลองทองและสวมพระชฎากษัตริย์เหนือพระศิโรเพศประกอบพระโกศทองแห่จากพระตำหนักพระอัครมเหสีในคืนนั้นสู่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในพระบรมมหาราชวัง ประดิษฐานไว้เหนือพระแท่นแว่นฟ้าตรงที่ตั้งพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งประดิษฐานอยู่ไตรรัตน์มาส คือ ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2394 จนกระทั่งเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2395 พระศพสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีก็ประดิษฐานไว้โดยมหศักดิ์สมพระเกียรติยศอย่างสูงประดับรอบล้อมไปด้วยสรรพสิ่งอลงกตทั้งปวงที่เฉลิมพระอิสริยยศ กระทั่งพระราชทานเพลิง ซึ่งกินเวลาราว 4-5 เดือน เนื่องจากมีการสร้างพระเมรุมาศและประกอบการพระราชพิธีสมพระอิสริยศักดิ์เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2395 (แบบปัจจุบันคือ พ.ศ. 2396) เมื่อสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดีสวรรคตแล้ว บรรดาแพทย์ไทย จีน และอเมริกา ลงความเห็นกันว่ามูลเหตุพระโรคซึ่งยากที่จะบำบัดอย่างยิ่งและถึงทำลายพระชนม์ชีพในที่สุดนั้นได้ปรากฏขึ้นโดยลับ ๆ มาแต่ก่อนราชาภิเษกสมรส ด้วยทรงอวบพระองค์ผิดธรรมดาสตรีในวัยเดียวกัน และกลับซูบพระวรกายลงทันที ทั้งทรงพระกาสะตั้งแต่แรกเริ่มประชวร ภายหลังมาปรากฏขึ้น แต่วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2395 ด้วยเหตุที่พระองค์ทรงกำพร้าพระบิดาและได้มาเป็นพระราชธิดาบุญธรรมของพระมหากษัตริย์โดยเดชะพระมหากรุณาธิคุณ พระองค์จึงเป็นผู้รับพระมรดก ทั้งสวิญญาณกทรัพย์และอวิญญาณกทรัพย์ที่เป็นของพระชนกและพระปิตุจฉา พระองค์ไม่มีพระภาดาหรือพระภคินีร่วมหรือต่างพระชนนีแม้แต่พระองค์เดียว จึงไม่มีทายาทผู้รับพระมรดก พระมรดกจำต้องตกเข้าพระคลังหลวง เมื่อเสร็จพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพแล้ว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ตกลงพระราชหฤทัยว่าพระราชสมบัติของพระอัครมเหสีส่วนหนึ่งเป็นเงินจำนวนมากจะจ่ายเพื่อเพิ่มพูนทักษิณกุศล บูรณะสังฆาวาสของพระชนก และพระปิตุจฉาของพระอัครมเหสี (วัดเทพธิดารามวรวิหาร) แต่อีกส่วนหนึ่งจะจ่ายสร้างพระอารามใหม่ที่เขตกำแพงเมืองใหม่ ในพระนามาภิไธยของพระอัครมเหสีว่า “วัดโสมนัสวิหาร” (วัดโสมนัสราชวรวิหาร) และที่เหลือนอกจากนั้นจะจ่ายบุรณะปฏิสังขรณ์พระอาราม อันจำเป็นต้องช่วยเหลือเพื่อสาธารณประโยชน์
หลังการสวรรคตของสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี เจ้าจอมมารดางิ้ว พระชนนีได้ลาออกจากพระบรมมหาราชวังไปพำนักอยู่กับพระยาราชภักดีศรีรัตนสมบัติบวรพิริยพาหะ (ทองคำ สุวรรณทัต) ผู้เป็นพี่ชาย
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 มีพระบรมราชโองการให้ออกพระนามาภิไธยของพระองค์ว่า "สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี" ตามที่เป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในรัชกาลที่ 4 หากแต่มิได้เป็นพระราชชนนีในพระมหากษัตริย์รัชกาลต่อ ๆ มา อนึ่งสมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี มีศักดิ์เป็นญาติกับเจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์
พระราชกรณียกิจ
ในสมัยรัชกาลที่ 4 แต่แรกยังไม่มีละครหลวง สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีทรงฝึกหัดคณะละครส่วนพระองค์ และทรงฟื้นฟูละครหลวงขึ้น เนื่องจากละครหลวงเลิกเสียเมื่อรัชกาลที่ 3 เพราะพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่โปรดละคร แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ทรงรังเกียจการเล่นละคร สมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดีจึงทรงหัดละครเด็กผู้หญิง ในพระบรมมหาราชวังขึ้นชุดหนึ่ง แต่ยังไม่ทันจะได้ออกโรง พระองค์ก็สิ้นพระชนม์เสียก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2395 ครั้นถึงปี พ.ศ. 2396 มีช้างเผือกแรกมาคู่พระบารมี คือพระวิมลรัตนกิริณี พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงปรารภถึงการที่เคยมีละครหลวงสมโภชช้างเผือก เมื่อในสมัยรัชกาลที่ 2 จึงโปรดให้รวมละครของสมเด็จพระนางเจ้าโสมนัสวัฒนาวดี ฝึกหัดเป็นละครหลวง จึงทันออกโรงเล่นสมโภชช้างเผือกที่ 2 คือพระวิสุทธรัตนกิริณี เมื่อปี พ.ศ. 2397 จึงได้มีละครหลวงขึ้นในรัชกาลที่ 4 แต่นั้นมา โดยคณะละครของพระองค์มีละครหญิงที่สำคัญเช่นเจ้าจอมมารดาเขียน ในรัชกาลที่ 4 ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาวาด ในรัชกาลที่ 4) ซึ่งได้กลายมาเป็นครูละครที่สำคัญในเวลาต่อมา
เครซีโฟร์ยู
"เครซี่ โฟร์ ยู" (Crazy 4 U) เป็นซิงเกิลในประเทศลำดับที่ 10 ของนักร้องและนักแต่งเพลงคูมิ โคดะ ซิงเกิลติดอันดับ 12 ในออริคอนและอยู่ในชาร์ตเป็นเวลาหกสัปดาห์
ประวัติชาร์ต
ตำแหน่งสูงสุด: #12
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย
พรรคสวัสดิการประชาชนมาเลเซีย (Malaysian People's Welfare Party; Parti Kesejahteraan Insan Tanah Air; 马来西亚人民福利党; மலேசிய மக்கள் பொதுநலக் கட்சி) เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ชื่อเดิมของพรรคนี้คือแนวร่วมความยุติธรรมประชาชนมาเลเซีย พรรคนี้แยกตัวออกจากพรรคปาสใน พ.ศ. 2538 เนื่องจากความขัดแย้งภายในพรรค สมาชิกบางส่วนมาจากพรรคจิตวิญญาณมลายู 46 ซึ่งเข้าร่วมกับพรรคนี้หลังการสลายตัวของพรรคเดิม พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2542 แต่ล้มเหลว เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2551 แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีก
ต่อมาเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ดาโต๊ะ โมฮัมหมัด ซาอิด อิบราฮิมได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคและเปลี่ยนชื่อพรรคมาเป็นชื่อปัจจุบัน โดยประกาศเป็นพรรคที่เน้นประชาธิปไตยหลายเชื้อชาติ พรรคนี้ได้ประกาศกฎข้อบังคับและสัญลักษณ์ใหม่ของพรรคที่กัวลาลัมเปอร์เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2554
แมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์
แมนอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ (Men International Thailand) เป็นการประกวดความงามชายในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2562 ซึ่งผู้ชนะการประกวดจะต้องเป็นตัวแทนของประเทศเข้าร่วมการประกวดแมนอินเตอร์เนชันแนล
ผลงานการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
สมาคมฟุตบอลกานา
สมาคมฟุตบอลกานา (Ghana Football Association, หรือ GFA) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศกานา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อักกรา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2463 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศกานารวมถึงฟุตบอลทีมชาติกานา
แอนทิโลปสี่เขา
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Tetracerus
มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 50 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20 กิโลกรัม จัดเป็นแอนทิโลปที่มีขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย มีขนสีเหลืองน้ำตาลที่บริเวณด้านข้างละด้านล่างลำตัว ด้านในของขาเป็นสีขาว ขามีลักษณะเรียวเล็กและมีแถบสีดำเป็นทางยาวไปตามขา
ในตัวผู้จะมีเขาขนาดเล็กสั้น ๆ 4 เขางอกขึ้นมาบนส่วนหัว 2 เขาแรกอยู่ระหว่างใบหูทั้ง 2 ข้างขวาหน้าผาก ซึ่งเขาคู่แรกนี้จะงอกหลังจากเกิดมาได้ไม่กี่เดือน และเขาคู่ที่ 2 จะยาวกว่าคู่แรก เป็นปัจจัยบ่งบอกถึงอายุ และสมบูรณ์แข็งแรงของแต่ละตัว อันเนื่องจากปัจจัยทางโภชนาการ จะไม่มีการสลัดเขาทิ้งเหมือนกวาง แต่เขาอาจจะแตกหักเสียหายได้จากการต่อสู้
แอนทิโลปสี่เขา มีการกระจายพันธุ์อยู่ ในอินเดียแถบรัฐทมิฬนาฑู และโอริศา และบางส่วนในเนปาล ซึ่งปัจจุบันพบได้เฉพาะในอุทยานแห่งชาติป่ากีร์เท่านั้น
มีนิเวศวิทยาอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งหรือป่าผลัดใบ ปกติแล้วจะอาศัยและหากินเพียงลำพัง ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ตัวผู้จะมีพฤติกรรมก้าวร้าว และต่อสู้กันเพื่อแย่งตัวเมีย ปกติแล้ว จะตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่ เช่น เสือ, สิงโต, หมาใน เป็นต้น
ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1969–1986)
หลังจากจบอันดับที่ 8 ในฤดูกาล 1969–70 และออกสตาร์ทฤดูกาล 1970–71 ได้ไม่ดี วิล์ฟ แมคกินเนสถูกปลดออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1970 หลังจากคุมทีมได้เพียง 18 เดือน เซอร์แมตต์ บัสบี กลับมารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเป็นการชั่วคราว และแมคกินเนสส์กลับมารับตำแหน่งโค้ชทีมสำรอง
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1971 หลังจากล้มเหลวในการพยายามชักชวนจ็อก สตีน และดอน เรวี่ให้มาที่โอลด์แทรฟฟอร์ดบอร์ดบริหารของยูไนเต็ดจึงได้แต่งตั้งแฟรงค์ โอ ฟาร์เรลล์เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ ยุคสมัยของโอฟาร์เรลล์เริ่มต้นได้ดี โดยยูไนเต็ดกลับมาเป็นแชมป์อีกครั้งในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 1971-72 แต่ย่ำแย่ในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาลและจบอันดับที่ 8 โอฟาร์เรลล์ถูกปลดออกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1972 หลังจากพ่ายแพ้ 0-5 ต่อคริสตัลพาเลซและยูไนเต็ดตกอยู่ในอันตรายจากการตกชั้นจากดิวิชัน 1 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 ทอมมี่ โดเชอร์ตีเข้ามาช่วยให้แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดรอดพ้นจากการตกชั้นในฤดูกาลนั้น เพียงเพื่อจะได้เห็นพวกเขาตกชั้นในปี ค.ศ. 1974
เดฟ เซกตัน เข้าคุมทีมแทนโดเชอร์ตี้ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ.1977 รวมถึงการเซ็นสัญญาคว้าตัวนักเตะ อันได้แก่ โจ จอร์แดน กอร์ดอน แมคควีน แกรี่ เบลีย์ และ เรย์ วิลกิ้นส์ อย่างไรก็ดีทีมก็ไม่สามารถประสบความสำเร็จจากการเปลี่ยนแปลงทีมในครั้งนี้ โดยแพ้ให้กับ อาร์เซนอล ในการเข้าชิงรายการเอฟเอ คัพ ปี 1979 เซกตันถูกไล่ออกในปี ค.ศ.1981 แม้ว่าภายได้การคุมทีม 7 นัดสุดท้ายของฤดูกาล ทีมจะเก็บชัยชนะรวดทุกนัดก็ตาม จากนั้นรอน แอตกินสัน เข้ามาคุมทีมแทนที่ ซึ่งเขาได้ทำลายสถิติการซื้อตัวผู้เล่นในอังกฤษ โดยดึงตัวไบรอัน ร็อบสัน จาก เวส บรอมวิช อัลเบี้ยน ภายใต้การคุมทีมของแอตกินสัน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลเอฟเอ คัพ ได้ติดต่อกันสองปี คือในปี ค.ศ.1983 และ 1985 ฤดูกาล 1985–86 หลังจากชนะ 13 เกม เสมอ 2 ในช่วงออกสตาร์ท 15 เกมแรก ทีมมีหวังใกล้เคียงที่จะกลับสู่ความยิ่งใหญ่ในฟุตบอลลีกอีกครั้ง แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังคว้าได้เพียงอันดับที่ 4 เท่านั้น ฤดูกาลถัดมาสโมสรทำอันดับได้สุ่มเสี่ยงต่อการตกชั้นอย่างมาก จนแอตกินสันถูกปลดออกจากตำแหน่งในเดือนพฤศจิกายน
ไม่กี่ปี หลังจากยุคบัสบี้
วิล์ฟ แมคกินเนส โค้ชทีมสำรอง ได้รับการเลื่อนขั้นให้มาคุมทีมชุดใหญ่แทน แมตต์ บัสบี้ ซึ่งเขาเป็นลูกหม้อเก่าของสโมสรหลังจากที่เข้ามาร่วมทีมตั้งแต่สมัยเป็นนักเตะในช่วงกลางของทศวรรษ 1950 แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะแทนที่ในสิ่งที่บัสบี้เคยทำไว้ได้อย่างรวดเร็ว ยูไนเต็ดเปลี่ยนถ่ายสู่ยุคใหม่ แต่โชคก็ไม่ค่อยเข้าข้างแมคกินเนสเท่าไหร่ แม้ฤดูกาลแรกเขาจะทำทีมได้ถึงอันดับที่ 8 ซึ่งดีกว่าอันดับที่ 11 ซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายที่บัสบี้คุมทีม แต่ฤดูกาลถัดมาทีมเกาะกลุ่มอยู่ท้ายตารางเสี่ยงที่จะตกชั้นรวมทั้งยังตกรอบลีก คัพ ด้วยน้ำมือของแอสตันวิลลา ซึ่งขณะนั้นยังเป็นแค่ทีมกลางตารางของฟุตบอลดิวิชั่น 3 ทำให้แมคกินเนสต้องถูกลดไปคุมทีมสำรองอีกครั้ง และในอีกไม่นานเขาก็ได้ลาจากทีมไป
บัสบี้ได้กลับมาคุมทีมอีกครั้ง แต่เป็นการชั่วคราวเท่านั้นและก็สามารถช่วยให้ทีมพ้นจากโซนตกชั้นมาได้ และจบฤดูกาลที่อันดับ 8 แฟรงค์ โอ แฟร์เรลล์ จากสโมสรเลสเตอร์ซิตี ได้กลายมาเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ หลังจากฤดูกาล 1971 หลังจากถูกปฏิเสธจากจอร์ค สตีน โค้ชของเซลติก ดอน เรวีย์ ผู้จัดการทีมลีดส์ ยูไนเต็ด และ เดฟ เซ็กตัน จากสโมสรเชลซี ในฤดูกาลแรกของแฟร์เรลล์  ทั้ง ๆ ที่ออกสตาร์ท ฤดูกาล 1971-72 ได้อย่างยอดเยี่ยมและก็กลายเป็นความหวังจากแฟน ๆ ว่าเขาจะนำความสำเร็จมาสู่ทีมได้เหมือนกับในยุคของบัสบี้ แต่จากการที่ต้องแพ้ถึง 7 นัด ตั้งแต่เดือนมกราคมเป็นต้นมาทำให้ทีมจบอันดับได้แค่ที่ 8 เท่านั้น จบความหวังแชมเปี้ยนอันสวยหรูของครึ่งฤดูกาลแรกไปอย่างน่าเสียดาย แต่ถึงอย่างไรก็มีเรื่องน่ายินดี ตรงที่ทีมได้เซ็นสัญญาคว้านักเตะวัยรุ่นอายุเพียง 22 ปี จาก อเบอร์ดีน ในตำแหน่งกองหลัง มาร์ติน บูชาน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกำลังหลักในการนำพายูไนเต็ดเถลิงความสำเร็จ
ในตอนนี้เองที่ จอร์จ เบสท์ เริ่มสร้างปัญหาให้กับทีม ทั้งการแหกกฏระเบียบและสร้างปัญหาต่าง ๆ นานา อยู่เป็นประจำ หลังจบฤดูกาล 1971-72 ในวันเกิดครบรอบ 26 ปีของเขา เขาได้ประกาศเลิกเล่นฟุตบอล แต่ไม่ทันไร ภายในวันเดียวกันเขาก็ประกาศอีกครั้งว่าจะเล่นฟุตบอลต่อไป
ภายใต้ความเอาแน่เอานอนไม่ได้ของเบสท์ ยูไนเต็ดก็ต้องดิ้นรนอีกครั้ง ในฤดูกาล 1972–73 ที่ออกสตาร์ทได้อย่างยำแย่ โดยไม่พบกับชัยชนะเลย ใน 9 เกมเริ่มต้น หลังจากนัดที่แพ้ทอตแฮม ฮอตสเปอร์ ด้วยสกอร์ 4-1 ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ.1972 ประธานสโมสรหลุย เอ็ดเวิร์ดได้พยายามที่จะปลดโอ แฟร์เรลล์และมีแผนที่จะดึงโจ เมอร์เซอร์ ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี มาแทนที่ แต่โอ แฟร์เรลล์ ไม่อยู่ในวันที่เอ็ดเวิร์ดกำลังจะประกาศปลดเขาด้วยภารกิจดูฟอร์มนักเตะ ทำให้แผนในการดึงเมอร์เซอร์ วัย 58 ปี เป็นอันต้องถูกยกเลิกไปก่อน
ฟอร์มการเล่นของยูไนเต็ดดีขึ้นบ้าง ซึ่งนั่นทำให้โอ แฟร์เรลล์ ยังคงนั่งอยู่ในเก้าอี้ร้อนตัวนี้ได้ แต่จากการพ่ายแพ้ต่อทีมคู่แข่งหนีตกชั้นคริสตัล พาเลซโดยสกอร์ยับเยินถึง 5-0 ก่อนช่วงคริสต์มาส ส่งผลให้โอ แฟร์เรลล์ ต้องกระเด็นออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมในวันที่ 19 ธันวาคม ซึ่งถือเป็นการหมดยุคอย่างแท้จริง จากการที่บิลล์ โฟล์กประกาศเลิกเล่น บ๊อบบี้ ชาร์ลตัน ลงเล่นในนัดเทสติโมเนียลแมตช์อันทรงเกียรติก่อนวันไล่โค้ชออก 1 วัน ส่วน จอร์จ เบสท์ ก็ประกาศแขวนสตั้ดอีกครั้งในวันเดียวกัน ชาร์ลตัน ในวัย 35 ปีลงเล่นเกมสุดท้ายของเขาในนัดปิดฤดูกาล
ทอมมี่ โดเชอร์ตี้
3 วันหลังจากนั้น ยูไนเต็ดประกาศแต่งตั้งทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ชาว สก็อตแลนด์ เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ และเขาได้เริ่มต้นเปลี่ยนแปลงทีมในทันที ด้วยการเซ็นสัญญาคว้านักเตะอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะการคว้าตัวลู มาคาริ พวกเขาจบที่อันดับ 18 ยูไนเต็ดรอดพ้นจากการตกชั้น แต่ถึงอย่างไรก็ดี มีหลายสิ่งที่ทำให้ต้องกังวลเกี่ยวกับทีม ทั้งเรื่องปัญหาการใช้งานนักเตะในระยะยาว เรื่องผู้เล่นอันน้อยนิดที่ได้รับมรดกมาจากยุคบัสบี้ หรือจะเรื่องนักเตะอายุมากภายในทีมที่ถูกดึงมาในช่วงของโอ แฟร์เรลล์ และการอยู่รอดอย่างสบายในระดับดิวิชั่น 1 แต่การแจ้งเกิดของมาคาริและกัปตันทีมคนใหม่ มาร์ติน บูชาน (ซึ่งถือว่าเป็นการเซ็นสัญญานักเตะที่ดีที่สุดในยุคของโอ แฟร์เรลล์) ยังพอทำให้แฟน ๆ คิดในแง่บวกว่าทีมจะดีขึ้นมา แต่ฤดูกาลถัดมามันก็เป็นสิ่งยืนยันได้อย่างดีสำหรับการต้องดิ้นรนอีกครั้ง
เดนิส ลอว์ ได้ย้ายไปสู่ทีมแมนเชสเตอร์ซิตี ในช่วงปิดฤดูกาล ท่ามกลางกลุ่มแฟนบอลที่ประท้วงการย้ายทีมครั้งนี้อย่างรุนแรง จอร์จ เบสท์ แขวนสตั้ดในฤดูกาล 1973–74 ยูไนเต็ดต้องพบกับสถานการณ์ดิ้นรนหนีตกชั้นอีกครั้ง โดยต้องชนะใน 2 นัดสุดท้ายของฤดูกาล พร้อมทั้งต้องหวังให้ เบอร์มิงแฮม ซิตี้ พ่ายแพ้เพื่อให้ตัวเองอยู่รอดในเวทีดิวิชั่น 1 ต่อไป เบอร์มิงแฮมชนะในเกมที่ต้องการชัยชนะ แต่ยูไนเต็ดต้องพบกับความพ่ายแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยลูกยิงของอดีตนักเตะยูไนเต็ด เดนิส ลอว์ ส่งผลให้ยูไนเต็ดต้องตกชั้นลงไปเล่นในระดับดิวิชั่น 2 ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 36 ปี
ช่วงเวลานี้เอง จอร์จ เบสท์ ได้จากกันด้วยดีกับยูไนเต็ด โดยเขาลงเล่นนัดสุดท้ายให้กับยูไนเต็ดในวันปีใหม่ ค.ศ.1974 แต่เขายังไม่ได้ออกจากทีมอย่างเป็นทางการ รอจนกระทั่งฤดูกาลถัดมา ที่ทำให้เขาสามารถย้ายทีมได้อย่างอิสระ และไม่มีค่าตัว เบสท์ได้เซ็นสัญญาเข้าร่วมกับทีมสต็อคปอร์ท เคาท์ตี้
การที่ต้องตกชั้นไปเล่นดิวิชั่น 2 ส่งผลให้จำนวนแฟนบอลที่เข้ามาเชียร์ในสนามโอล์ด แทรฟฟอร์ดเพิ่มขึ้นในช่วงฤดูกาล 1974–75 และยูไนเต็ดก็ตอบสนองได้อย่างดี ด้วยการเป็นแชมป์ดิวิชั่น 2 และเลื่อนชั้นกลับมาสู่ลีกสูงสุดของประเทศอีกครั้ง ซึ่งพวกเขาทำได้ดีอย่างมากในการออกสตาร์ท ฤดูกาล 1975–76 และเป็นที่คาดหวังของแฟนบอลว่าทีมของพวกเขาจะก้าวเป็นแชมเปี้ยนอีกครั้งหลังจากเพิ่งเลื่อนชั้นกลับขึ้นมาสู่ดิวิชั่น 1 ซึ่งมีแค่ 3 ทีมเท่านั้นในประวัติศาสตร์ที่สามารถทำได้เช่นนี้ แต่ฟอร์มก็มาสะดุดในช่วงกลางฤดูกาล แต่ก็ยังทำอันดับได้ที่ 3 เป็นที่น่าพึงพอใจ รวมทั้งยังได้เข้าชิงรายการเอฟเอ คัพ ที่เวมบลีย์ แต่ก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่ทีมนักบุญ เซาแธมป์ตัน ซึ่งขณะนั้นยังอยู่ในระดับ ดิวิชัน 2 ด้วยสกอร์ 1-0 ในนัดชิงชนะเลิศ
ในฤดูกาล 1976–77 ยูไนเต็ดโชว์ฟอร์มได้ไม่สม่ำเสมอ รวมทั้งยังประสบปัญหานักเตะตัวหลักได้รับบาดเจ็บ ทำให้จบฤดูกาลได้เพียงแค่อันดับที่ 6 เท่านั้น แต่ยังโชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมในรายการเอฟเอ คัพ เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน โดยสามารถเข้าชิงได้อีกครั้ง และคว้าชัยชนะได้เป็นผลสำเร็จ จากการชนะลิเวอร์พูล ด้วยสกอร์ 2–1 คว้าแชมป์ไปครองได้สำเร็จ อีกทั้งยังจบโอกาสของลิเวอร์พูลที่จะครองทริปเปิ้ลแชมป์ในปีเดียวกันได้สำเร็จ หลังจากที่สามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลลีก และแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพ ในไม่กี่วันหลังจากนั้น โดยในช่วงนั้น ลิเวอร์พูลเป็นมหาอำนาจของฟุตบอลอังกฤษ คว้าแชมป์ได้ถึง 4 รายการ จาก 3 ฤดูกาลล่าสุด นับตั้งแต่ที่บ๊อบ เพสลีย์เข้ามาสานต่อความสำเร็จต่อจากบิลล์ แชงค์ลี ในตำแหน่งผู้จัดการทีม
คลื่นยุคใหม่ของนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ประกอบด้วยนักเตะดาวรุ่งที่โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมทั้งสตีป ค็อปเปล แซมมี่ แมคอิลรอย ไบรอัน กรีนฮอฟ อาร์เธอร์ อัลบิสตัน และสจ็วต เพียร์สัน แม้ตำแหน่งผู้รักษาประตูจะยังคงเป็น อเล็กซ์ สเตปนีย์ ส่วนวิลลี มอร์แกน นักเตะคนสุดท้ายที่บัสบี้เซ็นสัญญาคว้าตัวมาร่วมทีม รวมทั้งยังเป็นกัปตันทีม ได้ออกจากทีมไปในช่วงฤดูร้อนของฤดูกาล 1975 หลังจากที่มีปากเสียงกับผู้จัดการทีมทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ซึ่งทำให้ตำแหน่งกัปตันทีมของยูไนเต็ดล่าสุดตกไปเป็นของมาร์ติน บูชาน แทน
หลังจากนั้น 1 เดือน ก็เกิดข่าวที่ทำให้โดเชอร์ตี้เป็นอันต้องหลุดจากตำแหน่ง จากข่าวฉาวในเชิงชู้สาวกับแมรี่ บราวน์ ภรรยาของนักกายภาพประจำทีม เลารี่ บราวน์ เมื่อเขาได้ประกาศเลิกกับภรรยาคนปัจจุบันและจะแต่งงานใหม่กับเธอ โดยโดเชอร์ตี้ปฏิเสธที่จะลาออก ดังนั้นบอร์ดบริหารของสโมสรจึงมีมติปลดเขาออกจากตำแหน่งแทน จากกรณีการปลดออกจากตำแหน่งของโดเชอร์ตี้ในครั้งนี้ ทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงความไม่ถูกต้อง และไม่เป็นธรรมในการปลดผู้จัดการทีม และจากนั้นสโมสรก็แถลงปลดโดเชอร์ตี้ออกจากตำแหน่ง ด้วยข้อกล่าวหาที่ว่าเขาขายตั๋วนัดชิงชนะเลิศ 2 รายการ อย่างไม่ถูกต้อง และค้ากำไรเกินควร จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทำให้เป็นที่รับรู้กันว่าโดเชอร์ตี้ถูกไล่ออก และก็มีบางส่วนเสนอให้โดเชอร์ตี้ฟ้องร้องกลับสโมสรจากการปลดเขาออกจากตำแหน่งอย่างไม่เป็นธรรม แต่โดเชอร์ตี้ก็ไม่ได้ฟ้องร้องแต่อย่างไร
เดฟ เซ็กตัน
โดเชอร์ตี้เป็นที่นิยมและได้รับแรงสนับสนุนจากกลุ่มแฟนบอล ส่วนเดฟ เซ็กตันต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นจำเป็นอย่างยิ่งที่เขาจะต้องประสบความสำเร็จเพื่อเรียกศรัทธากลับมา สถิติที่ผ่านมาของเซ็กตัน ถือว่าค่อนข้างดีและน่าประทับใจทีเดียว โดยสามารถพาเชลซี คว้าแชมป์รายการเอฟเอ คัพ และรายการยูฟ่า คัพ วินเนอร์ รวมทั้งการเฉือนควีนส์ ปาร์ค แรนเจอส์ ในตำแหน่งสูงสุดของลีก เซ็กตันได้ปฏิเสธข้อเสนอของยูไนเต็ดครั้งแรกในปีค.ศ.1971 ซึ่งเขาก็ถูกโยงเข้ากับตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ปี 1969 หลังจากการประกาศยุติการคุมทีมของบัสบี้ในครั้งแรก
จากการที่ยูไนเต็ดสามารถคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ทำให้พวกเค้าได้สิทธิ์ในการลงเล่นในรายการยูฟ่า คัพ วินเนอส์ แต่ก็เกือบจะถูกตัดสิทธิ์ในการแข่งขัน อันเนื่องมาจากความวุ่นวายของแฟนบอลที่ก่อปัญหาในแซงท์ เอเตียน
อีกครั้งที่ยูไนเต็ดเข้าได้ถึงรอบชิงชนะเลิศรายการ เอฟเอ คัพ ในปี ค.ศ.1979 แต่ก็พ่ายแพ้ให้แก่อาร์เซนอลไปอย่างน่าเสียดาย ซึ่งทำให้การแข่งขันในนัดนี้เป็นที่รู้จักกันในหมู่แฟนบอลว่า "นัดชิงชนะเลิศ 5 นาที" อันเนื่องจากประตูอันตื่นเต้นในช่วงนาทีสุดท้าย
หนึ่งในการเซ็นสัญญาครั้งสำคัญของเซ็กตัน คือการซื้อตัว 2 นักเตะคนสำคัญเข้ามาในทีม คือ โจ จอร์แดน และ กอร์ดอน แมคควีน จากทีมคู่แข่งสำคัญลีดส์ ยูไนเต็ด ที่ไม่สามารถเรืองรองได้อีก หลังจากการออกไปเป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษของดอน เรวี่ในปี ค.ศ.1974 ควบคู่ไปกับการเติบโตอย่างแข็งแรงของลิเวอร์พูล ยูไนเต็ดต้องถูกท้าทายอำนาจจากทีมน็อตติ้งแฮม ฟอร์เรสต์ ภายใต้การนำทีมของไบรอัน คลัฟ สโมสรจาก มิดแลนด์ตะวันออก กลับสู่ดิวิชั่น 1 ในปี ค.ศ.1977 และสามารถคว้าแชมป์ลีกมาครองได้สำเร็จ รวมกับแชมป์ยูโรเปี้ยนคัพ 2 ครั้ง แชมป์ลีก คัพ 2 ครั้ง ภายในระยะเวลา 3 ฤดูกาล
ฤดูกาล 1979–80 ก่อนที่จะมีการเซ็นสัญญาด้วยสถิติของสโมสรคว้าตัวเรย์ วิลกินส์ มาจากเชลซี ด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ ยูไนเต็ดใกล้เคียงกับการคว้าแชมป์ โดยการจบอันดับที่ 2 รองจากลิเวอร์พูล ช่วงระหว่างฤดูกาลนั้นเองที่ แฟนบอลถูกตำหนิจากการที่ไปทำลายและก่อเรื่องที่อารีซัม ปาร์ค สนามของมิดเดิลโบร์ ส่งผลให้มีแฟนบอลเสียชีวิต 2 คน และการถูกกล่าวหาเกี่ยวกับการซื้อตัวนักเตะดาวรุ่งอย่างผิดกฎ ซึ่งข้อกล่าวหามีขึ้นก่อนการจากไปอย่างฉับพลันของประธานสโมสร หลุยส์ เอ็ดเวิร์ด
ปัญหาการบาดเจ็บของนักเตะในช่วงออกสตาร์ทฤดูกาล 1980–81 ส่งผลกระทบต่อฟอร์มการเล่นของทีม ทำให้ทีมตกไปอยู่อันดับแถวกลางตาราง และยังต้องตกรอบฟุตบอลเอฟเอ คัพ อย่างรวดเร็ว แม้ว่าเซ็กตันจะพาทีมอยู่รอดปลอดภัยก็ตาม จากฟอร์มที่ย่ำแย่นี้เองทำให้เซ็กตันต้องเร่งปรับทีมโดยด่วย โดยการซื้อนักเตะกองหน้าแกรรี่ เบอร์เทิ่ลด้วยสถิติสโมสร 1.25 ล้านปอนด์ แต่ผลงานก็ฟ้องว่าเป็นการซื้อตัวที่ผิดพลาด เพราะเขายิงได้แค่ 1 ลูกจากการลงเล่นไปถึง 30 เกม ยูไนเต็ดชนะทั้งหมดใน 7 เกมสุดท้ายของฤดูกาลแต่ก็ยังจบด้วยแค่อันดับที่ 8 เท่านั้น
ถึงแม้จะทำผลงานได้ดีในลีก และสามารถพาทีมเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในช่วงเวลาที่เซ็กตันคุมทีม แต่เขาก็รู้ดีว่า คำว่าใกล้เคียง ไม่เพียงพอ สำหรับแฟนบอล และในที่สุดเซ็กตันก็ถูกไล่ออกหลังจากจบฤดูกาล 1980–81
รอน แอตกินสัน
ประธานสโมสรยูไนเต็ดมาร์ติน เอ็ดเวิร์ด ได้พยายามหาผู้จัดการทีมคนใหม่ที่จะนำพาพวกเค้ากลับสู่ความยิ่งใหญ่อีกครั้ง ผู้ที่มีความเป็นไปได้มากที่สุด คือ ลอว์รี่ แมคเมเนมี่ ผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยพาเซาร์แธมป์ตันช็อควงการด้วยการล้มยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ เมื่อ 5 ปีก่อนหน้า และปัจจุบันยังเป็นทีมที่แข่งขันเพื่อแย่งอันดับในส่วนหัวตารางดิวิชั่น 1 ไบรอัน คลัฟ (ผู้พาทีมน็อตติงแฮม ฟอร์เรสต์เลื่อนชั้นสู่ดิวิชั่น 1 และยังประเดิมแชมป์ลีกได้ในฤดูกาลแรกที่ขึ้นมา รวมทั้งแชมป์ยูโรเปี้ยน คัพ 2 ครั้ง ใน 4 ฤดูกาลแห่งความสำเร็จ) ก็มีข่าวลือถูกโยงเข้ากับตำแหน่งนี้ด้วย แต่ประธานสโมสร มาร์ติน เอ็ดเวิร์ด ได้ออกมายืนยันด้วยตัวเองว่ายูไนเต็ดไม่ได้ยื่นข้อเสนอกับคลัฟ บ็อบบี้ ร็อบสัน (ผู้พา อิปสวิช ทาวน์ ชนะเลิศรายการยูฟ่า คัพ) อีกทั้งยังมีรอน ซอนเดอร์ ผู้พาทีมแอสตันวิลลาเป็นจ่าฝูงในลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 71 ปี แต่สุดท้ายก็เป็นรอน แอตกินสันที่ถูกเลือกให้เข้ามารับหน้าที่ผู้จัดการทีมคนใหม่
แอตกินสันทำลายสถิติการซื้อขายนักเตะของอังกฤษในเดือนตุลาคม ค.ศ.1981 ในการเซ็นสัญญาคว้าตัวนักเตะตำแหน่งมิดฟิลด์ ไบรอัน ร็อบสัน จากเวสต์บรอมวิชอัลเบี้ยนในราคา 1.5 ล้านปอนด์ และตามด้วยการคว้าเพื่อนร่วมทีมของร็อบสัน เรมี่ มอสส์ เป็นจำนวนเงิน 500,000 ปอนด์ นอร์มัน ไวท์ไซต์ ก้าวเข้ามาและกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญด้วยวัยเพียง 17 ปี ขณะที่ศูนย์หน้าอย่างแฟรงค์ สเตเปิลตัน ก็ผลงานสม่ำเสมอในการทำประตูให้กับทีมหลังจากย้ายมาจากอาร์เซนอล แอตกินสัน ยังคงเหลือมิดฟิลด์ 1 คนที่มาจากยุคของเซ็กตัน นั่นก็คือ เรย์ วิลกิ้นส์ สำหรับนักเตะในอีก 2 รายที่อยู่กับทีมมาอย่างยาวนานในยุคผู้จัดการคนก่อนทั้งมาร์ติน บูชาน และลู มาคาริ ซึ่งเข้ามาร่วมทีมยูไนเต็ดในยุคของโอเชอร์ตี้และโอ แฟร์เรลล์ ก็ยังอยู่กับทีมอีกช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายออกไปในปี ค.ศ. 1984
จากการเข้ามาทำทีมของแอตกินสัน ส่งผลต่อฟอร์มการเล่นของทีมที่ดีขึ้น โดยพวกเขาแพ้เพียง 8 เกม และจบในอันดับ 3 สำหรับฤดูกาลแรกของแอตกินสัน การแข่งขันในส่วนหัวตาราง เป็นการขับเคี่ยวกันระหว่างอิปสวิช ทาวน์ และทอตนัมฮอตสเปอร์ รวมทั้งทีมที่อาจจะแทรกเข้ามาได้อย่างเช่น เซาร์แธมป์ตัน และอาจจะรวมถึง สวอนซี ซิตี้ ซึ่งต้องแข่งกับมหาอำนาจในยุคนั้น นั่นก็คือ ลิเวอร์พูล
และแล้วยูไนเต็ดก็ประสบความสำเร็จ สามารถคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ในปี ค.ศ.1983 ด้วยสกอร์สวยหรู 4-0 ในนัดรีเพลย์กับไบรตัน รวมทั้งยังจบอันดับที่ 3 ในรายการลีก โดยแชมป์ยังคงตกเป็นของลิเวอร์พูลอีกครั้ง ส่วนรองแชมป์เป็นของวัตฟอร์ด ที่ทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมน่าประทับใจในฤดูกาลแรกของการขับเคี่ยวในกลุ่มหัวตาราง ไม่เพียงแค่นั้น ยูไนเต็ดยังสามารถเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศรายการฟุตบอลถ้วยลีก คัพ แต่ก็ต้องพบกับความพ่ายแพ้ต่อลิเวอร์พูลไปด้วยสกอร์ 2-1 นอร์แมน ไวท์ไซด์ ของยูไนเต็ดสามารถทำประตูได้ทั้งสองนัดในรายการชิงชนะเลิศในฤดูกาลเดียว ซึ่งถือเป็นนักเตะอังกฤษคนแรกที่สามารถทำได้
ถึงแม้ว่าในฤดูกาลถัดมา ยูไนเต็ดต้องกระเด็นตกรอบเอฟเอ คัพ ด้วยน้ำมือของทีมจากดิวิชั่น 3 บอร์นมัธ พวกเขาก็สามารถล้มบาร์เซโลนาในรายการยูฟ่า คัพ วินเนอร์ส คัพ ผ่านเข้าสู่รอบเซมิไฟนอล ก่อนที่จะแพ้ให้กับยูเวนตุส ยูไนเต็ดช่วงชิงในอันดับหัวตารางกับทีมขาประจำอย่างลิเวอร์พูล เซาร์แธมป์ตันและ น็อตติ้งแฮม ฟอร์เรสต์ ก่อนที่พวกเขาจะแผ่วปลาย จบฤดูกาลได้แค่อันดับที่ 4 เท่านั้น โดยแชมป์ก็ยังตกเป็นของลิเวอร์พูลอีกเช่นเคย ซึ่งถือเป็นการได้แชมป์ 2 สมัยติด ช่วงฤดูร้อน ค.ศ.1984 ทีมได้ขายมิดฟิล์ดเรย์ วิลกิ้นส์ให้กับเอซี มิลาน หลังจากอยู่รับใช้สโมสรนานถึง 5 ปีเต็ม โดยแอตกินสันได้นำเงินจำนวนนี้ไปซื้อนักเตะใหม่เสริมทีมอันได้แก่ มิดฟิลด์ กอร์ดอน สตราแชน จากอเบอร์ดีน และเจสเปอร์ โอล์ดเซ่น จากอาหยักซ์ อัมสเตอร์ดัม
ศูนย์หน้าชาวเวลส์ มาร์ค ฮิวส์ ปรากฏตัวในนามนักเตะยูไนเต็ดครั้งแรกในเดือนตุลาคม 1983 และกลายเป็นนักเตะกำลังหลักของทีมในฤดูกาลถัดมา ด้วยการทำถึง 24 ประตู และได้รับเลือกให้เป็นนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี ของฤดูกาล1984–85 ด้วยวัยตอนนั้นเพียงแค่ 21 ปี นอกจากนั้นเค้ายังช่วยให้ทีมคว้านักเตะอลัน บราซิล เข้าทีมด้วยค่าตัว 500,000 ปอนด์ ซึ่งต่อมาสามารถยึดตำแหน่งตัวจริงของนอร์แมน ไวท์ไซด์ มาได้ในเวลาอันสั้น แต่ถึงอย่างไรก็ดี ไวท์ไซด์ก็ได้ผันตัวเองไปเล่นมิดฟิล์ดตัวกลางแทนหลังจากการบาดเจ็บของเรมี่ มอสส์
ปี ค.ศ.1985 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดสามารถล้มทีมแชมเปี้ยนของฤดูกาลอย่างเอฟเวอร์ตันในรายการเอฟเอ คัพ ซึ่งประกอบด้วยเหตุการณ์อันน่าตื่นเต้นหลายอย่าง เควิน มอร์แรน กลายเป็นนักเตะคนแรกที่ถูกไล่ออกในการแข่งนัดชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพแม้จะเป็นที่วิพากษ์วิจารย์อย่างหนักถึงการแจกใบแดงในครั้งนี้ ด้วยนักเตะ 10 คนที่เหลืออยู่ นอร์แมน ไวท์ไซด์ ยิงประตูโทนในช่วงต่อเวลาพิเศษ ส่งผลให้ยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ไปครองได้สำเร็จ จากแชมป์ในครั้งนี้ส่งผลให้ยูไนเต็ดได้สิทธิ์เข้าร่วมในรายการ ยูโรเปี้ยน คัพ วินเนอร์ส คัพ ฤดูกาล 1985–86 แต่จากการที่ลิเวอร์พูลถูกตัดสิทธิ์การแข่งขันสืบเนื่องจากเหตุการณ์ จลาจลที่สนามเฮย์เซล เป็นระยะเวลา 5 ปี ที่ทีมจากอังกฤษไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในฟุตบอลยุโรปได้ ยูไนเต็ดจบที่ 4 ในฤดูกาลแข่งขันนั้น
หลังจบฤูกาล 1986 มีข่าวลือว่ายูไนเต็ดจะปลดรอน แอตกินสัน ออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม ซึ่งผู้ที่จะมาแทนที่ก็ได้แก่อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมชาวสก๊อตแลนด์ของทีมอเบอร์ดีน ส่วนอีกชื่อหนึ่งที่มีกระแสว่าจะมารับตำแหน่งนี้ก็คือ เทอรรี่ เวเนเบิ้ล ผู้จัดการทีมบาร์เซโลนาที่เพิ่งปฏิเสธการรับงานผู้จัดการทีม อาร์เซนอลในช่วงฤดูใบไม้ผลิ แต่อย่างไรก็ดี ฤดูกาล 1986–87 แอตกินสันก็ยังได้เริ่มต้นกับการคุมทีมต่อไป
ฤดูกาลถัดมา ยูไนเต็ดออกสตาร์ทฤดูกาลได้อย่างย่ำแย่โดยแพ้ถึง 3 นัดติดต่อกัน ซึ่งรวมไปถึงนัดที่แพ้ในบ้านต่อทีมชาร์ลตัน แอตเลติก ที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาด้วยสกอร์ 1-0 ซึ่งชาร์ลตันเพิ่งได้กลับมาเล่นในลีกสูงสุดของอังกฤษอีกครั้งหลังจากล่าสุดในช่วงศตวรรษที่ 1950 จนต้องรอถึงนัดที่ 5 กว่าพวกเค้าจะสามารถเก็บชัยชนะนัดแรกได้ ด้วยการเปิดบ้านถล่มเซาร์แธมป์ตัน ได้ถึง 5-1 แต่ช่วงหลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์พวกเขาก็พ่ายแพ้ให้แก่เอฟเวอร์ตัน และต้องเสียแต้มให้แก่ทีมอย่างวัตฟอร์ต และโคเวนทรี ซิตี้ รวมถึงการพลาดจุดโทษถึง 2 ครั้งในเกมเปิดบ้านพบเชลซี ซึ่งส่งผลให้ทีมจากลอนดอนตะวันตกสามารถบุกมาเก็บสามแต้มไปครองได้ จนกระทั่งมาถึงฟางเส้นสุดท้ายในวันที่ 4 พฤศจิกายน 1986 เมื่อยูไนเต็ดต้องพบกับความพ่ายแพ้ต่อเซาร์แฮมตันในฟุตบอลลีกคัพ รอบ 3 นัดรีเพลย์ ไปด้วยสกอร์ถึง 4-1 เช้าวันที่ 6 พฤศจิกายน 1986 สโมสรได้ประกาศปลด รอน แอตกินสัน ออกจากตำแหน่ง และวันต่อมาก็ได้แต่งตั้งอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน จากอเบอร์ดีน เข้ามารับตำแหน่งผู้จัดการทีมแทน
เฟอร์กูสันประสบความสำเร็จในการแย่งแชมป์สก๊อตติสมาได้จาก 2 มหาอำนาจสก๊อตแลนด์แห่ง โอล์ด เฟิร์ม อันประกอบไปด้วยแรงเจอร์ และเซลติก ที่ครองมานานถึงกว่า 90 ปี แต่งานที่เขาต้องเผชิญที่โอล์ด แทรฟฟอร์ต นั้นใหญ่หลวงและหนักหนาเอาการ เนื่องจากต้องทำทีมต่อ ในขณะที่อยู่ที่อันดับ 4 จากท้ายตารางดิวิชั่น 1 ให้ได้โทรฟี่แชมป์และครองความเป็นที่หนึ่งของลีกอังกฤษกลับมาอีกครั้ง ซึ่งรอมานานถึง 20 ปี เขาต้องสานต่อทีมที่ประกอบด้วยนักเตะ อย่างกัปตันทีม ไบรอัน ร๊อบสัน มิดฟิล์ดตัวรุกนอร์มัน ไวท์ไซต์ (ไวท์ไซต์ได้ 2 เหรียญแชมป์เอฟเอ คัพ และลงเล่นให้ทีมเกือบ 200 นัด ทั้งที่อายุเพียง 21 ปี) และกองหลัง พอล แมคกรัธ แต่นักเตะใหม่ก็จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการดึงตัวเข้ามาเพื่อเสริมทีมในปัจจุบัน ซึ่งเค้าจะต้องแข่งกับทีมแกร่งอย่างลิเวอร์พูล และเอฟเวอร์ตัน ในขณะนั้น
วิกิพีเดียภาษาสวาฮีลี
วิกิพีเดียภาษาสวาฮีลี (Wikipedia ya Kiswahili) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาสวาฮีลี ถือเป็นวิกิพีเดียที่มีบทความมากที่สุดในภาษากลุ่มไนเจอร์คอร์โดเฟิร์น, ตระกูลภาษาไนเจอร์-คองโก หรือตระกูลภาษาไนล์-สะฮารา ตามมาด้วยวิกิพีเดียภาษาโยรูบา
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2021 วิกิพีเดียภาษาสวาฮีลีเป็นวิกิพีเดียที่มีความนิยมในแทนซาเนียและเคนยามากเป็นอันดับ 2 เป็นรองเพียงวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ
สหพันธ์ฟุตบอลไอวอรี
สหพันธ์ฟุตบอลไอวอรี (Fédération Ivoirienne de Football, Ivorian Football Federation, หรือ FIF) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศโกตดิวัวร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ยามูซูโกร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2503 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศโกตดิวัวร์รวมถึงฟุตบอลทีมชาติโกตดิวัวร์