cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การ์เดียนฮีโรส์
เรื่องราว
อุบัติการณ์สุดยอดการสร้างจักรวาลเพื่อค้นหานักรบที่ดีที่สุดเพื่อจ้างเป็นทหารส่วนตัว การต่อสู้ที่ดุเดือดได้เกิดขึ้นระหว่างเอิร์ธสปิริตส์และสกายสปิริตส์ (เปลี่ยนชื่อเป็นเอิร์ธบลัด และสกายบอร์นในเอกซ์บอกซ์ 360 รีมิกซ์) โดยสกายสปิริตส์ได้มอบพลังอันเหลือเชื่อให้แก่มนุษย์ และสร้างพ่อมดที่ทรงพลังอย่างได้ผลเพื่อผลประโยชน์ของพวกเขาเอง พ่อมดที่เป็นมนุษย์ได้เข้าร่วมกับความพยายามต่อต้านเอิร์ธสปิริตส์ โดยขับไล่พวกเขาเข้าสู่ความมืด หลังจากทำสำเร็จได้ไม่นาน สกายสปิริตส์ก็เริ่มหวาดกลัวและอิจฉามนุษย์ และขับไล่พวกเขาทั้งหมดเข้าสู่ความมืดพร้อมกับเอิร์ธสปิริตส์ ส่วนมนุษยชาติกลับเลือกใช้วิธีการทางกายภาพที่มากขึ้นในการมีชีวิต และยุคแห่งดาบก็เริ่มขึ้น
เคนอน พ่อมดที่เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ได้หลบหนีการคุมขังพร้อมกับเอิร์ธสปิริตส์ และกลับมาที่พื้นดินเพื่อแก้แค้นสกายสปิริตส์ ที่นั่น เขาได้นำกรณีของเขาไปยังพวกข่านที่มีอยู่ เนื่องจากพวกข่านไม่เชื่อใจเขา เขาจึงทำลายพวกข่านและแทนที่อาณาจักรของพวกข่านด้วยอาณาจักรพ่อมด โดยมีพวกหุ่นเชิดข่านคอยทำตามความประสงค์ของเขา ซึ่งอดีตกษัตริย์ได้ทำนายก่อนที่พระองค์จะสวรรคตว่าหากอำนาจการปกครองของพระองค์และเวลาแห่งดาบสิ้นสุดลงเช่นนั้น ดาบก็จะฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้งและทำให้อำนาจการปกครองของเคนอนสิ้นสุดลงในที่สุด เพื่อเป็นการป้องกันไว้ก่อน เคนอนได้กำจัดดาบทุกเล่มที่มีอยู่ในอาณาจักรใหม่ของเขา แต่เขากลับมองข้ามดาบเล่มหนึ่ง ซึ่งเป็นของนักรบนิรนามผู้ดุร้ายที่ต่อสู้จนตัวตายระหว่างการยึดครองของเคนอน นอกจากนี้ อดีตเจ้าหญิงเซเรนายังรอดชีวิตจากประสบการณ์ที่แสนสาหัส และเข้าร่วมกลุ่มอัศวินเพื่อพยายามทำให้เกิดจุดจบของเคนอนจากภายใน
เมื่อเริ่มเกม นักรบสี่คน ได้แก่ ฮาน, แรนดี (กับกระต่ายสัตว์เลี้ยงของเขาที่ชื่อแนนโด), นิโคล และกินจิโร – ได้ค้นหาดาบของนักรบผู้กล้าหาญ ส่วนเซเรนาได้มาถึงเพื่อเตือนพวกเขาว่าพวกอัศวินได้รู้ถึงการครอบครองดาบของพวกเขาแล้ว และกำลังจะมาเอาดาบคืน ทั้งสี่คนหนีออกจากบ้านขณะที่ไฟลุกโชนระหว่างการบุกรุก จากนั้นหลบหนีออกจากเมืองโดยแยกทางกัน และนัดพบที่สุสานใกล้ ๆ
วัลการ์ ซึ่งเป็นผู้นำของเหล่าอัศวินดำ กำลังรอพวกเขาอยู่ที่นั่นพร้อมกับนักรบหุ่นยนต์ที่ทรงพลัง พวกเขาไม่สามารถสร้างความเสียหายได้ด้วยอาวุธปกติ และฮานตัดสินใจใช้ดาบใหม่ปะทะกับหุ่นยนต์ ดาบถูกฟ้าผ่า ซึ่งไฟฟ้าช็อตฮาน และทำให้เขาสูญเสียการจับ จากนั้นดาบก็ลอยไปที่หลุมฝังศพของเจ้าของเดิมที่ลุกขึ้นมาในร่างซอมบี ด้วยความโกรธ เขากำจัดหุ่นยนต์ของวัลการ์ และโจมตีเซเรนา อย่างไรก็ตาม ทั้งห้าพบว่านักรบดังกล่าวปฏิบัติตามคำสั่งที่พวกเขาให้ไว้ พวกเขาตัดสินใจว่า ด้วยพันธมิตรใหม่นี้ เวลาที่จะเริ่มโจมตีอาณาจักรใหม่ของเคนอนอยู่ใกล้แค่เอื้อม
จากนี้ เรื่องราวจะแยกออกเป็นเส้นทางต่าง ๆ บางคนเกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับสกายสปิริตส์, เอิร์ธสปิริตส์ และ/หรือสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่สร้างจักรวาล ในขณะที่คนอื่น ๆ ลงเอยด้วยเหล่านักรบที่กำจัดเคนอน เพียงเพื่อที่จะกำจัดซูเปอร์ซูร์ หรือนักรบหุ่นยนต์อันธพาลที่เขาทิ้งไว้เบื้องหลังซึ่งนำโดยโกลเดนซิลเวอร์ที่ชั่วร้าย
ตัวละคร
ตัวละครหลักในการ์เดียนฮีโรส์ คือ:
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2022
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2022 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 ฤดูกาลที่ 67 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรลำดับแรกของยุโรป จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 30 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพมาเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดนี้จะลงเล่นในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2022.
นัดชิงชนะเลิศตามโปรแกรมเดิมจะต้องลงเล่นที่ อัลลีอันทซ์อาเรนา ใน มิวนิก, ประเทศเยอรมนี. อย่างไรก็ตาม, เนื่องจากการเลื่อนและการย้ายที่ตั้งของ นัดชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2020, เจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศถูกเลื่อนกลับไปอีกหนึ่งปี, ซึ่งส่งผลให้รอบชิงชนะเลิศปี 2022 ถูกมอบให้กับ สนามกีฬาเครสตอฟสกี ใน เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก.
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, ยูฟ่า คอนเฟิร์มพิจารณาถอด เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกจากการเป็นเจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศเนื่องจากความต่อเนื่อง วิกฤตรัสเซีย-ยูเครน. ตามด้วย รัสเซียบุกยูเครน ในวันที่ 24 กุมภาพันธ์, ยูฟ่าเรียกประชุมวิสามัญกรรมการบริหาร, ที่คาดว่าจะดึงรัสเซียออกจากการแข่งขันอย่างเป็นทางการ. วันต่อมา, ยูฟ่าได้ยืนยันว่าเลื่อนนัดชิงชนะเลิศไปที่ สตาดเดอฟร็องส์ ใน แซ็ง-เดอนี, ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของ ปารีส. มันจะเป็นครั้งที่สามที่ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกนัดชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬา, โดยครั้งก่อนหน้านี้เป็นเจ้าภาพ 2000 และ 2006 รอบชิงชนะเลิศ.
เรอัลมาดริดชนะนัดนี้ 1–0 ในนาทีที่ 59 ประตูจาก วีนีซียุส ฌูนีโยร์ สำหรับแชมป์ยูโรเปียนคัพสมัยที่ 14 ของพวกเขา. ในฐานะทีมชนะเลิศ, พวกเขาได้สิทธิ์ที่จะลงเล่นพบกับผู้ชนะของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2021–22, ไอน์ทรัคท์ฟรังค์ฟวร์ท, ใน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2022.
วัดชีโพน
วัดชีโพน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผักไห่ อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพระครูประจักษ์สุตคุณ เป็นเจ้าอาวาส มีที่ดินที่ตั้งของวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา
วัดชีโพนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2340 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร จากพระราชหัตถเลขาเรื่องเสด็จประพาสต้นตามลำน้ำมะขามเฒ่า เมื่อ พ.ศ. 2451 เขียนว่าแต่ครั้นเมื่อไปวัดชีโพน ซึ่งเรียกว่า วัดชีตาเห็น ที่หลวงญาณสร้าง (หลวงชลญาณ วิจิต) สมบุญไปสร้างวิหารขึ้นไว้ได้ช่วยการปิดทอง จึงเชิญไปให้อนุโมทนาได้พบพระครูอ่ำเจ้าแขวงเสนาใหญ่
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2022
สัญลักษณ์
โลโก้ดั้งเดิมของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2022 ได้ถูกเปิดเผยออกมาในพิธีการจับสลากรอบแบ่งกลุ่มเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ใน อิสตันบูล.
วัดชีโพน
ต่อมาได้พระราชทานกระเบื้องหินอ่อนปูพื้นอุโบสถ พระพันปีหลวงในรัชกาลที่ 5 พระราชทานกระเบื้องเคลือบมุงหลังคาวิหารแก่วัดชีโพน ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเปลี่ยนนามใหม่ว่า "วัดชีโพน" เพราะคำว่าโพน โพล้นเป็นคำผวน แปลว่า "เห็นไกล" ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2485–2486 กรุงเทพถูกกองฝ่ายสัมพันธมิตรโจมตี คณะครูนักเรียนโรงเรียนราชินีได้อพยพนักเรียนมาทำการเรียนการสอนที่โรงเรียนวัดชีโพนแห่ง นอกจากนั้นยังมีบันทึกว่ามีการประหารชีวิตอ้ายโพ หูแหว่ง กับอ้ายชื้น ที่วัดชีโพนเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2414
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัดมีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ 7 หลัง อย่าไรก็ดีเมื่อ พ.ศ. 2556 มีรายงานว่าางวัดได้รื้อวิหารเก่าสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2022
ทูต
ทูตสำหรับนัดชิงชนะเลิศเป็นอดีตนักเตะ ทีมชาติรัสเซีย และ กองหน้า เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก อันเดรย์ อาร์ชาวิน. อย่างไรก็ตาม, ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าเขาจะยังดำรงตำแหน่งทูตสำหรับเกมรอบชิงชนะเลิศต่อหรือไม่หลังจากย้ายมาอยู่ที่ แซ็ง-เดอนี.
ผู้ตัดสิน
เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2022, ยูฟ่าประกาศชื่อชาวฝรั่งเศส แกลม็องต์ ตูร์ปิง ในฐานะผู้ตัดสินสำหรับนัดชิงชนะเลิศ. ตูร์ปิงมีชื่อเป็น ผู้ตัดสินฟีฟ่า เมื่อปี ค.ศ. 2010, และก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นผู้ตัดสินที่สี่ใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2018, ระหว่างเรอัลมาดริด และ ลิเวอร์พูล มาแล้ว. ในฤดูกาลที่ผ่านมาเขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินสำหรับเกม ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2021 ระหว่าง บิยาร์เรอัล และ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด. เขาทำหน้าที่แปดนัดก่อนหน้านี้ในแชมเปียนส์ลีกฤดูกาล 2021–22, กับสองนัดในรอบคัดเลือก, สี่นัดในรอบแบ่งกลุ่มและสองโปรแกรมการแข่งขันในรอบน็อคเอาท์. เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสิน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ใน 2016 และ 2020, เช่นเดียวกับที่ ฟุตบอลโลก 2018 ในประเทศรัสเซีย. ตูร์ปิงยังเคยเป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอใน ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่ประเทศรัสเซีย (รวมไปถึงใน นัดชิงชนะเลิศ), ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2017 ที่ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และ ฟุตบอลโลกหญิง 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศส. เขาจะมีส่วนร่วมโดยเพื่อนร่วมชาติของเขาห้าคน, ประกอบไปด้วยผู้ช่วยผู้ตัดสิน นิกอลาส์ ดาโนส์ และ ไซริล กรินกอเร. เบอนัวต์ บัสเตียง จะรับหน้าที่ในฐานะผู้ตัดสินที่สี่, ในขณะที่ เฌโรม บริซาร์ จะทำหน้าที่ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ. วิลลี เดลาโฌด์ จะได้รับหน้าที่ในฐานะทีมงานผู้ตัดสินผู้สนับสนุนวีเออาร์, พร้อมด้วยกรรมการชาวอิตาลี มัสซิมิเลียโน เอียร์ราติ และ ฟิลิปโป เมลี.
พิธีเปิดการแข่งขัน
นักร้องสาวชาวคิวบา-อเมริกัน กามิลา กาเบโย เป็นผู้ทำการแสดงสำหรับพิธีเปิดการแข่งขันก่อนแมตช์การแข่งขัน.
รายละเอียด
ทีม "เจ้าบ้าน" จะได้รับการกำหนดขึ้น โดยการจับสลากเพิ่มเติมหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ และรอบรองชนะเลิศ เพื่อวัตถุประสงค์ในการจัดการ
ตูปูอา ตามาเซเซ เมอาโอเล
ตูปูอา ตามาเซเซ เมอาโอเล (Tupua Tamasese Mea'ole; 3 มิถุนายน ค.ศ. 1905 – 5 เมษายน ค.ศ. 1963) เป็นผู้นำสูงสุดประจำซามัวตะวันตก พระองค์ดำรงตำแหน่งตูปูอาตามาเซเซตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ถึง 1963 และโอเลอาโอโอเลมาโล (ประมุขรัฐ) ร่วมกับมาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2ใน ค.ศ. 1962 จนกระทั่งสวรรคตในปีถัดมา
พระราชประวัติ
พระองค์เสด็จพระราชสมภพแด่ผู้นำสูงสุดตูปูอาตามาเซเซเลอาโลฟีที่ 2 ที่ไวโมโซใน ค.ศ. 1905 พระองค์จบการศึกษาที่โรงเรียนแมริสต์ที่อาปีอา ใน ค.ศ. 1929 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นตูปูอาตามาเซเซเมื่อตูปูอา ตามาเซเซ เลอาโลฟีที่ 3 พระอนุชาคนโตและผู้นำมาอู ถูกปลงพระชนม์โดยตำรวจอาณานิคมในช่วงพาเหรดมาอูที่อาปีอา พระองค์อภิเษกสมรสกับโนอูเอ ลูกสาวของโอลาฟ เฟรเดอริก เนลสันใน ค.ศ. 1934 ทั้งคู่มีพระราชโอรสธิดา 4 องค์ แบ่งเป็นพระราชธิดา 2 และพระราชโอรส 2 องค์
ใน ค.ศ. 1957 พระองค์ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติชระดับผู้บัญชาการ เมื่อซามัวได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1962 รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ได้ทำให้ตูปูอาตามาเซเซและมาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2 ร่วมกันเป็นประมุขแห่งรัฐ
อ้างอิง
19051963
เซลตาเดบิโก
ชื่อสโมสรมีที่มาจากชาวเคลต์ซึ่งเคยอาศัยในภูมิภาคนี้ คู่แข่งหลักของสโมสรคือทีมร่วมแคว้นกาลิเซียอย่างเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา มีชื่อการแข่งขันว่าเดร์บีกาเลโก
เซลตาไม่เคยชนะเลิศทั้งลาลิกาและโกปาเดลเรย์ อย่างไรก็ตาม พวกเขาเคยเข้าร่วมชิงชนะเลิศสามครั้ง และจบลำดับสูงสุดในลาลิกาที่ลำดับที่สี่ในฤดูกาล 2002–03 ทำให้ผ่านเข้าสู่ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลถัดไป พวกเขาตกรอบด้วยการแพ้ ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย เซลตายังเคยผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในฤดูกาล 2016–17 ก่อนที่จะแพ้
สโมสร
ณ วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022
ส่วนบุคคล
ณ วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022 ตัวหนา หมายถึง ยังลงเล่นกับเซลตาอยู่ในปัจจุบัน
สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์
สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์ เป็นผู้ประกาศข่าว สังกัด สำนักข่าวไทย โมเดิร์นไนน์ทีวี พิธีกรรายการทีวีและผู้ประกาศข่าวชาวไทย
ประวัติ
สุทิวัส หงส์พูนพิพัฒน์ ชื่อเล่น ตั่ว เกิดเมื่อวันพุธที่ 6 ก.ย. 2532 เป็นชาวจังหวัดขอนแก่น เริ่มเข้ามาเป็นผู้ประกาศข่าว เมื่อปี 2554 กับทางสำนักข่าวไทย อสมท เป็นที่แรก รายการข่าวแรกที่รับผิดชอบคือ ข่าวต้นชั่วโมง (ภาคกลางคืน) โดยขณะนั้นยังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
จบการศึกษาจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน เรียนสายวิทย์-คณิต (ห้อง Gifted-คณิตศาสตร์ อัจฉริยภาพทางคณิต) เป็นตัวแทนไปสอบแข่งขันของโรงเรียน เคยผ่านโอลิมปิกเคมี สอวน. ค่าย 2 และรางวัลแข่งประกวดพูดระดับประเทศ จนได้รับคัดเลือกให้เป็นตัวแทนนักเรียนรางวัลพระราชทานของโรงเรียน เคยเป็นนักข่าว ศูนย์ข่าวเยาวชนแห่งประเทศไทย (TYN) จ.ขอนแก่น พิธีกรของโรงเรียน
จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เอกวิชาเศรษฐศาสตร์การเงิน และเศรษฐศาสตร์การเมือง และจบหลักสูตรผู้บริหารในยุคโลกาภิวัฒน์ (DAD รุ่นที่ 1) คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ NIDA
สมัยเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เข้าร่วมกิจกรรมต่างๆ มากมาย อาทิ เป็นพิธีกรแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นเชียร์ลีดเดอร์คณะ เป็นผู้แทนอัญเชิญธรรมจักร ทูตกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 66 และเป็นผู้อัญเชิญป้ายงานฟุตบอลประเพณีธรรมศาสตร์-จุฬาฯ ครั้งที่ 67
จากจุดเริ่มต้นการเป็นผู้ประกาศข่าว ด้วยการเข้าประกวดในโครงการ “ผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สำนักข่าวไทย รุ่นที่ 3” เมื่อครั้งที่เขายังเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสามารถผ่านด่านการประกวดจากผู้ที่สนใจเป็นผู้ประกาศข่าวกว่า 300 คน จนสุดท้ายได้เป็น 1 ใน 4 ของผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ที่มีผลงานการรายงานข่าวของสำนักข่าวไทย ทั้งการเป็นผู้ประกาศข่าวต้นชั่วโมง ข่าว 9 เศรษฐกิจ ผู้สื่อข่าวโต๊ะเฉพาะกิจ ผู้เรียบเรียงข่าว และจนกระทั่งมารับหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวภาคเที่ยง และภาคค่ำ ทาง ช่อง 9 MCOT HD
มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2
มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2 (Malietoa Tanumafili II; 4 มกราคม ค.ศ. 1913 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) มีพระยศว่า ซูซูกา มาลีเอโตอา ตานูาฟีลีที่ 2 เป็นมาลีเอโตอา ซึ่งเป็นตำแหน่งหนึ่งในสี่หัวหน้าใหญ่ของประเทศ และเป็นประมุขแห่งรัฐ หรือโอเลอาโอโอเลมาโลแห่งซามัวตั้งแต่ ค.ศ. 1962 ถึง 2007 พระองค์เป็นผู้ร่วมปกครองใน ค.ศ. 1962 กับ ตามา-อา-ไอกา ตูปูอา ตามาเซเซ เมอาโอเลและกลายเป็นประมุขแห่งรัฐองค์เดียวในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1963 หลังผู้ร่วมปกครองเสียชีวิต
พระราชประวัติช่วงต้นและชีวิตส่วนตัว
พระองค์เสด็จพระราชสมภพใน ค.ศ. 1913 โดยเป็นพระราชโอรสและเป็นพระราชโอรสธิดาองค์ที่ 3 แด่มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 1 กับโมโมเอ ลูเปอูลูอีวา เมเลอีเซอา หลังพระราชบิดาสวรรคตในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 พระองค์จึงถูกเลือกเป็นมาลีเอโตอาใน ค.ศ. 1940
สวรรคต
มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2 เสด็จสวรรคตในเวลา 18:45 ในวันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 ที่โรงพยาบาลแห่งชาติตูปูอา ตามาเซเซ เมอาโอเลที่โมโตโอตูอา อาปีอา ประเทศซามัว พระองค์ทรงประชวรด้วยโรคปอดบวมที่โรงพยาบาลเป็นเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ สาเหตุการสวรรคตมาจากพระหฤทัยวาย
มาลีเอโตอา ตานูมาฟีลีที่ 2 ทรงเป็นผู้ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐนานที่สุดเป็นอันดับ 3 ในช่วงที่สวรรคตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 โดยเป็นรองแค่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรแห่งประเทศไทย ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1946 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 2016 กับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2แห่งสหราชอาณาจักร ผู้ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1952 จนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 2022
แรนดัลล์ พาร์ก
แรนดัลล์ พาร์ก (Randall Park; เกิด 23 มีนาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักแสดง, นักแสดงตลก และนักเขียนชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีในการรับบท คิม จองอึน ในภาพยนตร์เรื่อง The Interview และพ่อของ Eddie Huang นักภัตตาคารชาวอเมริกัน ใน Fresh Off the Boat ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Critics 'Choice Television Award สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในซีรีส์ตลกในปี พ.ศ. 2559 และในปี พ.ศ. 2555 เขาได้รับความนิยมในการรับบทสตีฟ ซึ่งมารับบทตลกแทน จิม ฮัลเพิร์ท ในตอนของ The Office นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เรื่อง Ant-Man and the Wasp และละครชุดทางโทรทัศน์เรื่องต่อไป WandaVision ในบทตัวแทน FBI Jimmy Woo และในภาพยนตร์ DC Extended Universe เรื่อง Aquaman ในฐานะ Dr.Stephen Shin
เขาเคยปรากฏตัวในซีรีส์ทางเว็บหลายเรื่องทางช่อง 101 รวมถึง Dr. Miracles และ IKEA Heights และ Wong Fu Productions
แขวงหิรัญรูจี
หิรัญรูจี เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงหิรัญรูจีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเขตธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
เทศบาลตำบลบ้านใหม่
เทศบาลตำบลบ้านใหม่ สามารถหมายถึงเทศบาลตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ในเขตจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลาย
กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลาย (Distal phalanges) เป็นกระดูกที่พบในรยางค์ของสัตว์มีกระดูกสันหลังหลายชนิด ในมนุษย์กระดูกเหล่านี้เป็นกระดูกนิ้วเท้าที่อยู่ปลายสุดของนิ้วเท้า สำหรับในสัตว์มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น กระดูกนิ้วเท้าท่อนต้นจะปรากฏในตำแหน่งที่คล้าย ๆ กับเท้าของมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นในครีบของปลาวาฬหรือปีกของนก
โดยทั่วไป กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลายจะถูกต่อด้วยกรงเล็บ สำหรับในไพรเมต (primate) กระดูกนิ้วเท้าท่อนปลายถูกคลุมด้วยเล็บ กระดูกชิ้นนี้เป็นกระดูกนิ้วเท้าชิ้นที่เล็กที่สุด
แขวงวัดกัลยาณ์
วัดกัลยาณ์ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงวัดกัลยาณ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเขตธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ตำบลท่าข้าม
ตำบลท่าข้าม สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 13 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึง
วาทาริ (เก็นโซซุยโคเด็น)
วาทาริ (อังกฤษ: Watari) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อ: วาทาริ ดวงดาวประจำตัว: จิโค (Chikou) บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ อายุ: 23 ปี เผ่าพันธุ์: มนุษย์ รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ ครอบครัว: ไม่ปรากฏ สถานะ: นินจา สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ สงครามที่เข้าร่วม: สงครามทูตแห่งเพลิงครั้งที่สอง
ประวัติ
วาทาริเป็นนินจา และเป็นสมาชิกขององค์กรเงา (Dark Wind Organization) แต่เขากลับทรยศต่อองค์กรและหลบหนีออกมา ทำให้เขาถูกอายาเมะหนึ่งในสมาชิกขององค์กรออกไล่ล่า สาเหตุที่เขาเข้าร่วมกองทัพไฟบริงเกอร์เนื่องจากเขาถือว่าเป็นการว่าจ้าง และในกองทัพนั้นเองที่วาทาริได้พบกับอายาเมะอีกครั้งหนึ่ง ทั้งคู่ได้ทำการประลองฝีมือกันโดยที่วาทาริเป็นผู้ชนะ เขาจึงทำการตกลงกับอายาเมะว่าจะต้องไม่ยุ่งกับเขาจนว่าสงครามจะสิ้นสุดลง
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง วาทาริได้หายตัวไปอย่างลึกลับ คาดว่ายังคงหลบหนีจากการไล่ล่าขององค์กรเงาอยู่
เจอร์นัลออฟเนอร์สซิงเมเนจเมนต์
เจอร์นัลออฟเนอร์สซิงเมเนจเมนต์ (Journal of Nursing Management) เป็นวารสารแบบพิชญพิจารณ์รายสองเดือนซึ่งครอบคลุมความก้าวหน้าในสาขาวิชาการบริหารการพยาบาลและภาวะผู้นำ วารสารดังกล่าวได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 โดยแอนโทนี พาลเมอร์ และเผยแพร่โดยจอห์น ไวลีย์ แอนด์ซันส์ ซึ่งปัจจุบันวารสารนี้ได้รับการเรียบเรียงโดยฟิโอนา ทิมมินส์ (วิทยาลัยทรินิตีดับลิน)
สาระสังเขปและดัชนี
วารสารดังกล่าวได้รับการสรุปและจัดทำดัชนีในฐานข้อมูลบรรณานุกรมต่อไปนี้: • การสืบค้นเอกสารวิชาการ
• การสืบค้นเอกสารวิชาการสำหรับศิษย์เก่า
• การสืบค้นเอกสารวิชาการขั้นสูง
• ฐานข้อมูลการพยาบาลอังกฤษ
• ฐานข้อมูลวารสารทางด้านการพยาบาลและสหเวชศาสตร์
• เนื้อหาปัจจุบัน: เวชศาสตร์คลินิก
• ทรัพยากรห้องสมุดด้านสุขภาพและการแพทย์
• ทรัพยากรห้องสมุดการวิจัยด้านสุขภาพที่มีคุณภาพสูง
• แหล่งที่มาด้านสุขภาพการพยาบาล/วิชาการ
• ฐานข้อมูลการประเมินความคุ้มค่าทางการแพทย์และสาธารณสุข
• ทรัพยากรห้องสมุดโรงพยาบาลที่มีคุณภาพสูง
• เมดไลน์/พับเมด
• โปรเควสต์เซ็นทรัล
• โปรเควสต์เซ็นทรัล เค-347
• ไซค์อินโฟ/บทคัดย่อทางจิตวิทยา
• รีเสิร์ชไลบรารี
• รีเสิร์ชไลบรารีเพร็พ
• ดัชนีการอ้างอิงสาขาวิทยาศาสตร์
• สโกปัส
• ดัชนีการอ้างอิงสาขาสังคมศาสตร์
• เว็บออฟไซเอินซ์
ตามสิ่งพิมพ์เจอร์นัลไซเทชันรีพอตส์ วารสารนี้มีปัจจัยกระทบ ค.ศ. 2020 ที่ 3.325 โดยอยู่อันดับที่ 143 จาก 226 ในหมวดหมู่ 'การจัดการ', อันดับที่ 7 จาก 124 ในหมวดหมู่ 'การพยาบาล' และอันดับที่ 7 จาก 122 ในหมวดหมู่ 'การพยาบาล (สังคมศาสตร์)'
แขวงสมเด็จเจ้าพระยา
สมเด็จเจ้าพระยา เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงสมเด็จเจ้าพระยาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตคลองสาน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ตำบลปากน้ำ
ตำบลปากน้ำ สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้ 10 แห่งในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
หรืออาจหมายถึงตำบลที่มีชื่อนำหน้าด้วย "ปากน้ำ" ในอำเภอและจังหวัดต่อไปนี้
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง หรือ ปราสาทหินพนมรุ้ง เป็นหนึ่งในปราสาทหินในกลุ่มราชมรรคา ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 2 (บ้านดอนหนองแหน) ตำบลตาเป๊ก อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ห่างจากตัวเมืองบุรีรัมย์ลงมาทางทิศใต้ประมาณ 77 กิโลเมตร ประกอบไปด้วยโบราณสถานสำคัญ ซึ่งตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว สูงประมาณ 200 เมตรจากพื้นราบ (ประมาณ 350 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง) คำว่า พนมรุ้ง นั้น มาจากภาษาเขมร คำว่า วนํรุง แปลว่า ภูเขาใหญ่
ปัจจุบัน ปราสาทหินพนมรุ้งกำลังอยู่ในเกณฑ์กำลังพิจารณาเป็นมรดกโลก เช่นเดียวกับ ปราสาทหินในกลุ่มราชมรรคา ปราสาทหินพนมรุ้งเป็นหนึ่งในปราสาทหินขอมของไทยที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ และถือเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญของจังหวัดบุรีรัมย์ รวมถึงเป็นภาพพื้นหลังตราสัญลักษณ์ของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ดอีกด้วย.
ประวัติ
ปราสาทหินพนมรุ้งเป็นโบสถ์พราหมณ์ลัทธิไศวะ มีการบูรณะก่อสร้างต่อเนื่องกันมาหลายสมัย ตั้งแต่ประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 ถึงพุทธศตวรรษที่ 17 และในพุทธศตวรรษที่ 18 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แห่งอาณาจักรขอมได้หันมานับถือศาสนาพุทธนิกายมหายาน เทวสถานแห่งนี้จึงได้รับการดัดแปลงเป็นวัดมหายาน ในช่วงแรกปราสาทหินพนมรุ้ง สร้างขึ้นจากหินทรายสีชมพู ตั้งอยู่บนยอดเขาพนมรุ้งสูง 1,320 ฟุตจากระดับน้ำทะเล ชื่อพนมรุ้งแปลว่าภูเขาใหญ่ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 15-18
จารึกต่าง ๆ ที่นักวิชาการได้อ่านและแปลพอจะสรุปได้ว่า พระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 กษัตริย์แห่งพระนคร (พ.ศ. 1487-1511) ได้สถาปนาเทวสถานถวายพระศิวะที่เขาพนมรุ้ง ซึ่งในสมัยแรก ๆ คงยังไม่ใหญ่โตนัก ต่อมาพระเจ้าชัยวรมันที่ 5 (พ.ศ. 1511-1544) ได้ทรงอุทิศที่ดินและข้าทาสถวายแด่เทวสถานพนมรุ้ง ในสมัยพุทธศตวรรษที่ 17 นเรนทราทิตย์ เจ้านายแห่งราชวงศ์มหิธรปุระที่ปกครองดินแดนแถบนี้ (ซึ่งเป็นต้นตระกูลของพระเจ้าสุริยวรมันที่ 2 ผู้สร้างนครวัด) ได้สร้างปราสาทแห่งนี้ขึ้นและได้ทรงบำเพ็ญพรตเป็นโยคี ณ ปราสาทพนมรุ้ง
สถาปัตยกรรมและโบราณสถาน
องค์ประกอบและแผนผังของปราสาทพนมรุ้งได้รับการออกแบบให้มีลักษณะเป็นแนวเส้นตรง และเน้นความสำคัญเข้าหาจุดศูนย์กลาง นั่นคือปราสาทประธานซึ่งหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ด้านขวาของบันไดทางขึ้นสู่ศาสนสถานมีอาคารที่เรียกว่า พลับพลา อาคารนี้อาจจะเป็นอาคารที่เรียกกันในปัจจุบันว่า พลับพลาเปลื้องเครื่อง ซึ่งเป็นที่พักจัดเตรียมองค์ของพระมหากษัตริย์ ก่อนเสด็จเข้าสู่การสักการะเทพเจ้าหรือประกอบพิธีกรรมในบริเวณศาสนสถาน
สะพานนาคราช
ด้านข้างของทางเดินทางทิศเหนือมีพลับพลาสร้างด้วยศิลาแลง 1 หลัง เรียกกันว่า โรงช้างเผือก สุดสะพานนาคราชเป็นบันไดทางขึ้นสู่ปราสาท ซึ่งทำเป็นชานพักเป็นระยะ ๆ รวม 5 ชั้น สุดบันไดเป็นชานชลาโล่งกว้าง ซึ่งมีทางนำไปสู่สะพานนาคราชหน้าประตูกลางของระเบียงคด อันเป็นเส้นทางหลักที่จะผ่านเข้าสู่ลานชั้นในของปราสาท และจากประตูนี้ยังมีสะพานนาคราชรับอยู่อีกช่วงหนึ่งก่อนถึงปรางค์ประธาน
ที่หน้าซุ้มประตูระเบียงคดทิศตะวันออก มีสะพานนาคราชชั้นที่ 2 ระเบียงคดก่อเป็นห้องยาวต่อเนื่องกัน เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ารอบลานปราสาทแต่ไม่สามารถเดินทะลุถึงกันได้ เพราะมีผนังกั้นอยู่เป็นช่วง ๆ มีซุ้มประตูกึ่งกลางของแต่ละด้าน ที่มุมระเบียงคดทำเป็นซุ้มกากบาท ที่หน้าบันของระเบียงคดทิศตะวันออกด้านนอก มีภาพจำหลักรูปฤๅษีซึงหมายถึงพระศิวะในปางที่เป็นผู้รักษาโรคภัยไข้เจ็บ และอาจรวมหมายถึง นเรนทราทิตย์ ผู้ก่อสร้างปราสาทประธานแห่งนี้ด้วย
ตัวปราสาท
ที่บริเวณหน้าบันและทับหลังของปราสาทประธานมีภาพจำหลักแสดงเรื่องราวในศาสนาฮินดู เช่น ศิวนาฏราช (ทรงฟ้อนรำ) ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ อวตารของพระนารายณ์ เช่น พระราม (ในเรื่องรามเกียรติ์) หรือพระกฤษณะ ภาพพิธีกรรม ภาพชีวิตประจำวันของฤๅษีเป็นต้น โดยเฉพาะทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ เป็นทับหลังที่ถูกขโมยไปเมื่อราวปี พ.ศ. 2503 และได้กลับคืนมาในปี พ.ศ. 2531
ปรางค์ล้วนสลักลวดลายประดับทั้งลวดลายดอกไม้ ใบไม้ ภาพฤๅษี เทพประจำทิศ ศิวนาฏราช ที่ทับหลังและหน้าบันด้านหน้าปรางค์ประธาน ลักษณะของลวดลายและรายละเอียดอื่น ๆ ช่วยให้กำหนดได้ว่าปรางค์ประธานพร้อมด้วยบันไดทางขึ้นและสะพานนาคราชสร้างขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 17 ภายในลานชั้นในด้านตะวันตกเฉียงใต้ มีปรางค์ขนาดเล็ก 1 องค์ ไม่มีหลังคา จากหลักฐานทางศิลปกรรมที่ปรากฏ เช่น ภาพสลักที่หน้าบัน ทับหลัง บอกให้ทราบได้ว่าปรางค์องค์นี้สร้างขึ้นก่อนปรางค์ประธาน มีอายุในราวพุทธศตวรรษที่ 16
ภายในเรือนธาตุตรงกึ่งกลาง เรียกว่า ห้องครรภคฤหะ เป็นที่ประดิษฐานรูปเคารพที่สำคัญที่สุด ในที่นี้คือ ศิวลึงค์ ซึ่งแทนองค์พระศิวะ เป็นที่น่าเสียดายว่า ประติมากรรมชิ้นนี้ได้สูญหายไป เหลือเพียงแต่ ท่อโสมสูตร คือร่องน้ำมนต์ที่ใช้รับน้ำสรงจากการสักการะศิวลึงค์เท่านั้น
บริเวณรายรอบ
บริเวณที่ตั้งของปราสาทพนมรุ้งอาจเคยเป็นที่ตั้งของศาสนพื้นถิ่นมาก่อนที่จะมีการก่อสร้างขึ้นเป็นปราสาท ที่มีความใหญ่โตงดงาม สมกับเป็น กมรเตงชคตวฺนํรุง ผู้เป็นเทพเจ้าแห่งปราสาทพนมรุ้ง อันหมายถึงองค์พระศิวะในศาสนาฮินดูที่กษัตริย์เขมรทรงนับถือ การเปลี่ยนสถานที่เคารพพื้นถิ่นให้เป็นปราสาทตามแบบคติเขมร น่าจะเกี่ยวเนื่องกับ การเปลี่ยนลักษณะการเมืองการปกครอง ที่ผู้นำท้องถิ่นมีความสัมพันธ์กับกษัตริย์เขมรโดยใช้ระบบความเชื่อมทางศาสนา วัฒนธรรมและวัฒนธรรมท้องถิ่น
การบูรณะและการเปิดอุทยาน
กรมศิลปากรได้ทำการซ่อมแซมและบูรณะปราสาทหินพนมรุ้ง โดยวิธีอนัสติโลซิส (ANASTYLOSIS) คือ รื้อของเดิมลงมาโดยทำรหัสไว้ จากนั้นทำฐานใหม่ให้แข็งแรง แล้วนำชิ้นส่วนที่รื้อรวมทั้งที่พังลงมากลับไปก่อใหม่ที่เดิม โดยใช้วิธีการสมัยใหม่ช่วย ซึ่งปราสาทหินพนมรุ้งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติเมื่อปี พ.ศ. 2475 ประกาศในพระราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75
ต่อมาได้ดำเนินการบูรณะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 จนเสร็จสมบูรณ์ และเนื่องในวันอนุรักษ์มรดกไทย ปี พ.ศ. 2531 ได้มีพิธีเปิดอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธาน มีงานประเพณีขึ้นเขาพนมรุ้งซึ่งเป็นงานใหญ่ประจำปี ในวันที่ 2 - 4 เมษายน
ปรากฏการณ์ดวงอาทิตย์ขึ้น ส่องแสงลอดประตูทั้ง 15
ในวันที่ 2-4 เมษายน และ 8-10 กันยายน ของทุกปี ดวงอาทิตย์ขึ้น ส่องแสงลอดช่องประตูทั้ง 15 บาน ชาวบ้านจะเดินเท้าขึ้นมาเพื่อชมความอลังการที่ผสานระหว่างธรรมชาติและสิ่งก่อสร้างของบรรพชน นอกจากนี้ในวันที่ 5-7 มีนาคม และ 5-7 ตุลาคม ของทุกปี ดวงอาทิตย์ก็ตก ส่องแสงลอดช่องประตูทั้ง 15 บาน เช่นกัน
โคนนทิ
เป็นประติมากรรมวัว ตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของปราสาทประธานเคียงข้างกับศิวลึงค์ โคนนทิ (Nandin) คือ พาหนะของพระศิวะ โคนนทิเป็นบุตรของพระกัศยปกับโคสุรภี พระศิวะเห็นโคสุรภีก็อยากจะได้เป็นบริวารแต่รังเกียจว่าเป็นเพศเมีย พระกัศยปจึงอาสาผสมพันธุ์กับโคสุรภี จึงให้กำเนิดเป็นวัวเพศผู้ชื่อว่า "นนทิ" แล้วถวายเป็นบริวารของพระศิวะ ทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้าประตูวิมานบนเขาไกรลาสด้านทิศตะวันออกคู่กับมหากาลและทำหน้าที่เป็นเทพพาหนะเมื่อพระศิวะเสด็จออกภายนอก
เหตุการณ์ทุบทำลาย
คืนวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เกิดเหตุคนร้ายไม่ทราบจำนวนเข้าทุบทำลาย รูปปั้นทวารบาลและสัตว์พาหนะ รวมถึงมีการเคลื่อนย้ายศิวลึงค์ โดยลักษณะเป็นการทำลายแขนเทวรูปก่อน แล้วจึงนำแขนเทวรูปไปทุบกับใบหน้าสัตว์พาหนะอื่นๆ โดย เทพมนตรี ลิมปพยอม นักวิชาการประวัติศาสตร์อิสระกล่าวว่า การใช้ข้อมือของของทวารบาลเป็นตัวทำลาย นั้นเพราะน่าจะเป็นวัสดุแข็งที่พอจะทำลายสิงห์ ทำลายนาค หรือโคนนทิได้ คงไม่ใช่เรื่องของรายละเอียดที่จะต้องเน้นว่าเอามือทวารบาลไปทุบ
ดุสิต ทุมมากรณ์ หัวหน้าอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง ระบุว่า เทวรูปที่ถูกทำลายเสียหายมีของจริงเพียงเศียรนาค 4 เศียร จาก 11 เศียร นอกนั้นเป็นเทวรูปที่จำลองขึ้นแต่มีอายุไม่ต่ำกว่า 20 ปี โดยวันที่ 26 พฤษภาคม นายช่างศิลปกรรม อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งร่วมกับเจ้าหน้าที่กรมศิลปากร ได้เริ่มบูรณะซ่อมแซมโดยเริ่มจาก ซ่อมหัวสิงห์ 2 ตัว ที่ตั้งอยู่ด้านทิศตะวันตกของปราสาทก่อน โดยวัสดุที่ใช้ในการซ่อมแซมคือ เหล็กไร้สนิม ที่ใช้เป็นแกนยึด ส่วนวัสดุประกอบคือ ยางพารา หินทรายเทียม สีฝุ่น ขุยมะพร้าว ปูนปลาสเตอร์ และเชื่อมประสานด้วยอิพ็อกซี โดยกรมศิลปากรระบุว่าจะใช้เวลา 1 เดือนในการบูรณปฏิสังขรณ์
การเดินทาง
ในการเดินทางไปที่อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้งโดยใช้รถยนต์ส่วนบุคคล สามารเลือกเดินทางได้ 2 เส้นทางออกจากตัวจังหวัดบุรีรัมย์ ดังนี้
ถ้าเดินทางโดยใช้บริการรถโดยสารจากขนส่งบุรีรัมย์ ก็ให้ขึ้นรถโดยสารสายบุรีรัมย์-จันทบุรี พอถึงที่หมู่บ้านตะโก แล้วจึงลงจากรถ จากนั้นจะมีรถสองแถววิ่งไปอุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง หรือไม่ก็นั่งวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็ได้
อนุสาวรีย์แห่งชาติ (อินโดนีเซีย)
อนุสาวรีย์แห่งชาติ (Monumen Nasional, ย่อเป็น โมนัซ) เป็นหอคอยสูง 132 เมตร (433 ฟุต) กลางจัตุรัสเมอร์เดกา, จาการ์ตา ในจาการ์ตากลาง สื่อถึงการต่อสู้เพื่อเอกราชของชาวอินโดนีเซีย มีฐานะเป็นอนุสาวรีย์ประจำสาธารณรัฐอินโดนีเซีย เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่การประกาศอิสรภาพของชาวอินโดนีเซีย
การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1961 ภายใต้การควบคุมของซูการ์โน ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย หอคอยเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1975 โดยยอดหอคอยหล่อด้วยเปลวทอง อนุสาวรีย์เปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 08.00-15.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+7) วันที่หอคอยปิดทำการคือวันจันทร์สุดท้ายของแต่ละเดือน
แขวงคลองสาน
คลองสาน เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงคลองสานตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของเขตคลองสาน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
วัดดงเสลา
วัดดงเสลา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลองค์พระ อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่
ประวัติ
ไม่ปรากฏหลักฐานว่าวัดดงเสลาสร้างมาตั้งแต่เมื่อใดและใครเป็นคนสร้าง แต่จากชื่อวัดเล่ากันว่า สมัยก่อนบริเวณนี้เป็นป่าดงดิบซึ่งเต็มไปด้วยต้นเสลา (ป่า) มีลำต้นใหญ่หลายคนโอบจำนวนมาก จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านนี้ว่าบ้านดงเสลา และได้จัดสร้างวัดดงเสลาขึ้นมาคู่กับหมู่บ้าน สมัยก่อนชาวบ้านเป็นชุมชนลาวที่อพยพมาจากเวียงจันทน์ บ้างก็บอกว่าาอพยพมาจากเมืองเขมร สมัยสงครามอยุธยา โดยมีหลักฐานเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกเก่าแก่ศิลปะบายน อายุหลายร้อยปี เนื้อหินศิลาแลงหน้าตัก 12 นิ้ว ที่คนพบได้ในบริเวณที่สร้างอุโบสถมหาอุด ซึ่งน่าจะเป็นพระพุทธรูปที่คนอพยพมาในสมัยนั้นได้นำมาด้วย ต่อมาชาวกะเหรี่ยงซึ่งนับถือผี มาปล้นหมู่บ้านและเผาหมู่บ้านและวัดจนหมดสิ้น ชาวบ้านได้อพยพไปตั้งรกรากใหม่ณ บริเวณบ้านหนองปรือ อำเภอหนองปรือ จังหวัดกาญจนบุรี วัดอยู่ในสภาพร้าง
หลวงพ่อขุนด่าน
ภายในอุโบสถมหาอุดประดิษฐาน หลวงพ่อขุนด่าน หรือ พระพุทธสุพรรณมุนีศรีศาสดา เป็นพระพุทธรูปศิลปะอู่ทองปางพิจารณาชราธรรมองค์ใหญ่ที่สุด อาจถือว่าเป็นองค์เดียวในโลก มีหน้าตักกว้าง 16 ศอก สูง 20 ศอก เนื้อทองเหลืองรมดำ
ประเพณีการถวายดาบหลวงพ่อขุนด่าน มีมาตั้งแต่สร้างองค์หลวงพ่อ ชาวบ้านที่มากราบไหว้ขอพระหลวงพ่อขุนด่าน เชื่อกันว่าสามารถตัดทุกข์ ตัดเคราะห์ ให้เบาบางลง ให้ร้ายกลับกลายเป็นดี เมื่อประสบความสำเร็จ จึงนำดาบมาแก้บนหลวงพ่อขุนด่านกันเป็นจำนวนมาก ส่วนประเพณีห่มผ้าหลวงพ่อขุนด่านจะจัดขึ้นช่วงใกล้สิ้นปีของทุกปี และจะจัดพร้อมกับงานประจำปีปิดทอง ถวายดาบหลวงพ่อขุนด่าน
รี้ด (เก็นโซซุยโคเด็น)
รี้ด (อังกฤษ: Reed) เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค III
ประวัติ
รี้ดเป็นจ่าของกองกำลังในเมืองทินโท มีหน้าที่โดยตรงในการปกป้องคุ้มครอง ลิลลี่ เพนดรากอน ลูกสาวของกุสตาฟเจ้าเมืองทินโท เขาติดตามลิลลี่ไปทุกหนทุกแห่งและคอยห้ามปรามเธอในสิ่งที่ไม่สมควรกระทำ แต่เธอก็ไม่เคยฟังรี้ดเลยแม้แต่ครั้งเดียว รี้ดจะเข้าร่วมเป็นพวกกับเราพร้อมกับลิลลี่
ภายหลังสงครามสิ้นสุดลง รี้ดยังคงติดตามลิลลี่ต่อไป
เบน เมนเดลโซห์น
พอล เบนจามิน เมนเดลโซห์น (Paul Benjamin Mendelsohn); เกิด 3 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลียผู้ซึ่งได้รับความนิยมเป็นครั้งแรกในออสเตรเลียจากบทบาทที่โดดเด่นใน The Year My Voice Broke (1987)
ตั้งแต่นั้นมาเขามีบทบาทในภาพยนตร์เช่น Animal Kingdom (2010), The Dark Knight Rises (2012), Starred Up (2013), Mississippi Grind (2015), Rogue One (2016), Darkest Hour (2017) และ Ready Player One ของ Steven Spielberg (2018) ในปี พ.ศ. 2560 เขาเข้าร่วมจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลในบท Talos ใน Captain Marvel (2019) และ Spider-Man: Far From Home (2019)
เมนเดลโซห์นแสดงในซีรีส์ต้นฉบับของ Netflix เรือง Bloodline (2015–2017) ซึ่งเขาได้รับรางวัล Primetime Emmy Award สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในซีรีส์ดราม่าในปี พ.ศ. 2559 ต่อมาในปี พ.ศ. 2563 เมนเดลโซห์นรับบทนักแสดงนำในละครเรื่องอาชญากรรมของ HBO เรื่อง The Outsider
มาริโอเพนต์
มาริโอเพนต์ (Mario Paint; マリオペイント (Mario Peinto)) เป็นวิดีโอเกมที่เผยแพร่โดยนินเทนโดในปีค.ศ.1992 โดยใช้สำหรับซูเปอร์แฟมิคอมที่บรรจุซูเปอร์แฟมิคอมเมาส์ เกมนี้ผลิตด้วยNintendo Research & Development 1 และIntelligent Systems
วิธีเล่น
มาริโอเพนต์ เป็นเกมที่ให้ผู้เล่นสามารถสร้างภาพได้รูปหนึ่งในแบบพิกเซลต่อพิกเซล หรือสร้างแอนิเมชั่น และทำตัวโน๊ตเสียงดนตรีได้ แต่สิ่งนี้สามารถดูได้ในโทรทัศน์ และบันทึกด้วยเครื่องบันทึกเทปวิดีโอเท่านั้น
เกมนี้มีมินิเกมชื่อว่า แกนตแอทแทค ซึ่งเป็นเกมที่ต้องใช้ความเร็วในการตบแมลง ผู้เล่นจะเป็นมือถือไม้ตบแมลง มีหน้าที่ตีแมลงทุกตัวในหน้าจอให้หมด ก่อนที่มันจะจิ้มมือให้เจ็บ และเสียหัวใจไปดวงหนึ่ง มินิเกมนี้มี 3 ด่าน แต่ละด่านมีแมลง 100 ตัวกับบอสตัวหนึ่ง เมื่อชนะบอสสุดท้ายแล้ว เกมจะย้อนกลับไปด่านแรกใหม่ และจะเพิ่มไอค่อนเล็กๆ ตรงด้านบนซ้ายของหน้าจอ มินิเกมนี้ไม่มีด่านสุดท้ายหรือรางวัล
บนหน้าจอหลักของเกมนี้ มีลูกเล่นลับซ่อนอยู่ โดยแต่ละตัวอักษรบนหน้าจอหลักจะทำให้เกิดบางอย่างที่แตกต่างกัน บางคำจะเปลี่ยนเสียงดนตรี มีโยชิวิ่งรอบหน้าจอ, ทำให้มาริโอเล็กลงแล้วใหญ่ขึ้น, อนุญาตให้ผู้เล่นทาสีฉากหลังได้ชั่วคราว และอื่น ๆ
การตอบรับ
ทางนินเทนโดบอกว่า "เป็นเกมที่มีความคิดสร้างสรรค์และมีแรงบันดาลใจมากที่สุด" และทาง AllGame ได้ให้คะแนนไป 5 ต่อ 5 ดาว ในปี ค.ศ. 2014 ทางไอจีเอ็นได้ให้อันดับเกมนี้อยู่ในอันดับที่ 105 ใน "125 เกมที่ดีที่สุดของนินเทนโดตลอดกาล"
หิ่งห้อย
หิ่งห้อย หรือ ทิ้งถ่วง เป็นแมลงปีกแข็งหลายชนิดหลายสกุลในวงศ์ Lampyridae ในอันดับ Coleoptera ทั่วทั้งโลกมีหิ่งห้อยประมาณ 2,000 ชนิด หิ่งห้อยกะพริบแสงเพื่อการผสมพันธุ์และสื่อสารซึ่งกันและกัน หรือส่งสัญญาณการป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า แสงที่หิ่งห้อยสร้างเป็น "แสงเย็น" โดยทั่วไปจากช่องท้องส่วนล่างอาจเป็นสีเหลืองสีเขียวหรือสีแดงซีด ตำแหน่งของอวัยวะแสงยังแตกต่างกันไปในแต่ละชนิด และเพศของหิ่งห้อยชนิดเดียวกัน
หิ่งห้อยพบได้ในเขตหนาว เขตอบอุ่นและเขตร้อน (ยกเว้นเขตขั้วโลกและกึ่งขั้วโลก) พบมากในหนองน้ำ ป่าโกงกาง หรือป่าริมธารน้ำ ซึ่งมีแหล่งอาหารมากมายสำหรับหิ่งห้อยระยะตัวอ่อน
ลักษณะทางชีววิทยา
ขนาดของหิ่งห้อยนั้นมีลำตัวยาวตั้งแต่ 2–25 มิลลิเมตร ลำตัวเป็นรูปทรงกระบอก
หัว มีสีดำ หรือแถบสีอื่นปน เช่น เหลืองปนน้ำตาล และแดง มีตาโตสีดำ 1 คู่ หนวด 2 ข้างสีดำ
อก ส่วนใหญ่มีลักษณะกว้างออกทางด้านข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า บางชนิดมีอกขยายใหญ่คลุมส่วนหัวเอาไว้มองไม่เห็นส่วนหัวเมื่อมองลงมาทางด้านบน
ปีก คลุมท้องมิด มองไม่เห็นอวัยวะส่วนท้อง ปีกของหิ่งห้อยมี 2 ปีก ปีกบนมีลักษณะ ทึบแสงและไม่แข็งมาก ปีกล่างมีลักษณะบางใสสีดำหรือสีชา สีของปีกมีลักษณะแตกต่างกันตามชนิด หิ่งห้อยตัวเมียบางชนิดมีลำตัวยาวคล้ายหนอนมีปีกสั้นมาก หรือไม่มี
ท้อง ปล้องท้องตัวผู้มีปล้องท้องจำนวน 6 ปล้อง โดยท้องปล้องที่ 5 และ 6 เป็นที่ตั้งอวัยวะทำแสง ตัวเมียมีปล้องท้อง 7 ปล้อง โดยท้องปล้องที่ 5 หรือ 5 - 7 เป็นที่ตั้งอวัยวะทำแสง อวัยวะทำแสงมีสีขาวหรือขาวครีม
ขา มี 6 ขา ขาเป็นข้อ 3 ข้อ ปลายขาของหิ่งห้อย จะเป็นขอเหนี่ยวไว้ยึดเกาะต้นไม้ใบไม้
การให้แสง
การให้แสงในหิ่งห้อยเกิดจากปฏิกิริยาทางเคมีชนิดหนึ่งที่เรียกว่า การเรืองแสงทางชีวภาพ (bioluminescence) กระบวนการนี้เกิดขึ้นในอวัยวะที่เปล่งแสงโดยเฉพาะ แสงที่หิ่งห้อยสร้างเป็น "แสงเย็น" คือ ไม่มีความถี่แสงช่วงอินฟราเรดหรืออัลตราไวโอเลต แสงที่ผลิตเกิดจากปฏิกิริยาเคมีนี้จากช่องท้องส่วนล่างอาจเป็นสีเหลือง สีเขียว หรือสีแดงอ่อน โดยมีความยาวคลื่น 510 ถึง 670 นาโนเมตร หิ่งห้อยบางชนิด พบที่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกาปล่อยแสงสีออกฟ้า (<490 นาโนเมตร)
ถึงปัจจุบันจากการศึกษา หิ่งห้อยตัวเต็มวัยเท่านั้นที่เรืองแสง และตำแหน่งของอวัยวะทำแสงแตกต่างกันไปในแต่ละชนิดและระหว่างเพศของหิ่งห้อยชนิดเดียวกัน รูปแบบของหิ่งห้อยที่เปล่งแสงแตกต่างกันไปในแต่ละสปีชีส์ ตัวอย่างเช่น ในหิ่งห้อยหนอนเรืองแสง (Glowworm - Lampyris noctiluca) ที่พบในสหราชอาณาจักร ตัวเมียที่สังเกตเห็นได้ง่ายจากลักษณะที่คล้ายหนอนและบินไม่ได้ หิ่งห้อยกะพริบแสงเพื่อการเลือกคู่ครองผสมพันธุ์และสื่อสารซึ่งกันและกัน
สมการเคมี การเรืองแสงทางชีวภาพ (bioluminescence) จากปฏิกิริยาของสารลูซิเฟอริน (Luciferin)
หิ่งห้อยในเขตร้อนมักจะประสานแสงกะพริบในกลุ่มใหญ่โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในเวลากลางคืนริมฝั่งแม่น้ำในป่าของมาเลเซียหิ่งห้อยจะประสานการกะพริบแสงอย่างแม่นยำ สมมติฐานปัจจุบันเกี่ยวกับสาเหตุของพฤติกรรมนี้เกี่ยวข้องกับอาหาร การมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม และระดับความสูงเหนือน้ำทะเล ในฟิลิปปินส์สามารถพบเห็นหิ่งห้อยหลายพันตัวประสานการกะพริบแสงได้ตลอดทั้งปีในเมือง Donsol ในประเทศไทยสามารถพบหิ่งห้อยจำนวนมากที่กระพริบแสงพร้อมกันในเวลากลางคืน ในพื้นที่บริเวณปากแม่น้ำท่าจีน ระหว่างหมู่บ้านศรีเมือง และบ้านปากลัด ตำบลท่าทราย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร
ในตัวอ่อนของ Lampyrid การเรืองแสงจะทำหน้าที่แตกต่างจากในตัวเต็มวัย โดยเป็นสัญญาณเตือนถึงสัตว์นักล่า เนื่องจากตัวอ่อนของหิ่งห้อยหลายชนิดมีสารเคมีที่มีรสชาติไม่น่ากินหรือเป็นพิษ
หิ่งห้อยจำนวนหลายชนิดไม่ทำแสง โดยปกติแล้วหิ่งห้อยชนิดเหล่านี้เป็นแบบใช้ชีวิตเวลากลางวัน ได้แก่ ในสกุล Ellychnia ซึ่งอาศัยอยู่ในที่ที่มีเงาเป็นหลัก โดยจะเห็นการเรืองแสงใต้ต้นไม้หรือต้นไม้สูง หิ่งห้อยชนิดหนึ่งในสกุล Lucidota หิ่งห้อยที่ไม่เรืองแสงเลยแต่ใช้ฟีโรโมนในการส่งสัญญาณหาคู่
หิ่งห้อยมีอายุการกระพริบแสงประมาณ 14–30 วันเท่านั้น
ในวงการแพทย์ มีการสกัดเอนไซม์ลูซิเฟอเรส ในหิ่งห้อย ไปใช้ในการทดลองเพื่อประยุกต์เอนไซม์ลูซิเฟอเรสเป็นตัวตรวจวัดชีวภาพ (biosensor) เพื่อใช้ในการตรวจวินิจฉัยโรค
วงจรชีวิต
หิ่งห้อยเป็นแมลงที่มีวัฏจักรชีวิตประกอบด้วย 4 ระยะ เมื่อผสมพันธุ์แล้วจะวางไข่ฟองเดี่ยวตามดิน หรือที่ชื้นแฉะ ใบพืชน้ำ ไข่ใช้เวลา 4–12 วัน จึงฟักเป็นตัว ซึ่งช่วงตัวหนอนใช้เวลานานถึง 4–5 เดือน จากนั้นเจริญเติบโตและผ่านการลอกคราบขณะที่เป็นตัวหนอน 6–8 ระยะ จนกระทั่งเข้าดักแด้ และลอกคราบออกเป็นตัวเต็มวัย ช่วงโตเต็มวัยมีอายุประมาณ 20–30 วันเท่านั้น ซึ่งช่วงเวลาสำคัญเพื่อหาคู่ผสมพันธุ์เท่านั้น
หิ่งห้อยมีรอบวงจรชีวิตอยู่ 3–12 เดือน แล้วแต่ละชนิด โดยทั่วไปเฉลี่ยประมาณ 5–6 เดือน หิ่งห้อยบกบางชนิดมีวงจรชีวิตนานถึง 1 ปี ในขณะที่หิ่งห้อยน้ำส่วนใหญ่มีวงจรชีวิตที่สั้นกว่า
นิเวศวิทยา
หิ่งห้อย มักจะออกหากินในเวลากลางคืน และหลบซ่อนตัวในเวลากลางวัน ส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 กลุ่มคือ หิ่งห้อยบกอาศัยอยู่ตามพุ่มไม้ หรือตามพื้นที่ชุ่มชื้นใกล้หนองน้ำ หิ่งห้อยน้ำจืด อาศัยตามแหล่งน้ำ หรือลำธารที่มีน้ำสะอาดและเป็นน้ำนิ่ง เช่น หนอง บ่อ ท้องร่องสวน คลอง และหิ่งห้อยน้ำกร่อยอาศัยตามบริเวณป่าชายเลน ชายฝั่งทะเล ปากแม่น้ำที่มีพื้นที่ชายเลน ในระยะตัวเต็มวัยหิ่งห้อยมักเกาะอยู่ตามต้นลำพู และต้นลำแพน โพทะเล ต้นจาก ต้นแสม ต้นสาคู และต้นเหงือกปลาหมอ โดยเฉพาะในป่าชายเลนที่มีแหล่งอาหารสมบูรณ์
หิ่งห้อย นับว่าเป็นแมลงที่มีคุณลักษณะพิเศษ คือสามารถบ่งชี้ถึงความอุดมสมบูรณ์และสมดุลของธรรมชาติได้ โดยเฉพาะมีคุณสมบัติที่สามารถใช้เป็น “ตัวห้ำ” ในการควบคุมศัตรูพืชตามหลักการทางชีวภาพ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่การเกษตรกรรม ซึ่งเป็นพื้นฐานวัฒนธรรมของคนไทย
หิ่งห้อยในระยะที่เป็นตัวหนอนจะกินหอยเล็ก ๆ เป็นอาหาร ซึ่งหอยเหล่านั้นเป็นพาหะนำโรคหลายชนิดมาสู่มนุษย์และสัตว์ เช่น โรคพยาธิใบไม้ในลำไส้ โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เป็นต้น นอกจากนั้น หิ่งห้อย ยังเป็นตัวห้ำ ทำลายหอยเชอรี่ ซึ่งเป็นศัตรูสำคัญกัดกินทำลายต้นข้าวในระยะลงกล้าและระยะปักดำใหม่ ๆ หิ่งห้อยจึงเป็นแมลงที่มีความสำคัญทั้งในด้านการสาธารณสุขและการเกษตร
หิ่งห้อยกับต้นลำพู
การที่หิ่งห้อยชอบเกาะกับต้นลำพู สันนิษฐานว่าใบลำพูมีความอ่อนนุ่ม มีสีเขียวอ่อน และมีขนาดเล็ก ทำให้หิ่งห้อยตัวเมียมองเห็นแสงได้ง่าย แต่พันธุ์ไม้อื่น ๆ หิ่งห้อยก็เกาะเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะต้นที่อยู่โดดเดี่ยวจะมาเกาะกันมาก เช่นบริเวณป่าชายเลนบ้านท่าสอน อ.ขลุง จ.จันทบุรี พบว่าหิ่งห้อยพากันมาเกาะบนต้นโกงกางใบเล็กจำนวนมาก
นอกจากนี้ยังมีผู้ตั้งข้อสังเกตว่า สาเหตุที่หิ่งห้อยชอบเกาะอยู่ตามต้นไม้ในป่าชายเลน อาจมีปัจจัยจาก มีหอยบางชนิดที่เป็นอาหารของหิ่งห้อยอาศัยอยู่บริเวณโคนต้นเหล่านี้เป็นจำนวนมาก และน้ำที่ค่อนข้างนิ่งจากรากต้นไม้ที่ยาวและซ้อนหลายชั้นช่วยการซับแรงคลื่น
หิ่งห้อยในประเทศไทย
หิ่งห้อยที่พบในประเทศไทยส่วนใหญ่เป็นหิ่งห้อย 2 ชนิด คือ Luciola brahmina ซึ่งตัวอ่อนอาศัยอยู่บริเวณน้ำจืด หรือเรียกว่าหิ่งห้อยบก และ Pteroptyx malaccae ซึ่งตัวอ่อนอาศัยอยู่บริเวณป่าชายเลน และฝั่งแม่น้ำที่น้ำทะเลท่วมถึง หรือเรียกว่าเป็นหิ่งห้อยน้ำกร่อย
สันนิษฐานว่าในอดีตกรุงเทพมหานครมีต้นลำพูอยู่มากริมแม่น้ำเจ้าพระยาไปจนถึงคลองบางกอกน้อย โดยเฉพาะย่านบางลำพูซึ่งเป็นที่ราบลุ่มต่ำเหมาะแก่การเติบโตของไม้ที่ทนน้ำท่วมขังอย่างต้นลำพู ต่อมาเมื่อขุดลอกคลองเพื่อขยายพระนครในปี พ.ศ. 2326 คลองบางลำพูจึงเป็นส่วนหนึ่งของ คลองรอบกรุงทางตอนเหนือ หิ่งห้อยและต้นลำพูที่เคยมีเป็นจำนวนมากบริเวณปากคลองบางลำพู ก็หมดไปเมื่อวิถีชีวิตของความเป็นเมืองขยายตัวเข้าสู่พื้นที่แถบนี้ ทั้งย่านการค้าทางน้ำและบ้านเรือนริมคลอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 กรมศิลปากรร่วมกับกรุงเทพมหานครได้บูรณะป้อมพระสุเมรุและบริเวณจัดสร้างเป็นสวนสันติชัยปราการ และสร้างพระที่นั่งสันติชัยปราการ เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และเปิดให้ประชาชนและนักท่องเที่ยวเข้าพักผ่อนหย่อนใจ โดยได้มีการปลูกต้นลำพูจำนวนหนึ่ง และเลี้ยงหิ่งห้อย เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการอนุรักษ์และขยายพันธุ์ เป็นการฟื้นฟูวิถีชีวิตบางลำพูในอดีตด้วย
สถานที่ชมหิ่งห้อยที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน เช่น ที่ริมคลองตลาดน้ำอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เกาะลัด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา นิคมสร้างตนเอง ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ คลองปากนคร ตำบลปากนคร อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีมากในช่วงฤดูฝน ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม - ตุลาคม เวลาที่เหมาะกับการชมคือ ในคืนเดือนมืด และเป็นช่วงพลบค่ำ เพราะเห็นแสงของหิ่งห้อยได้อย่างชัดเจน
การอนุรักษ์
ประชากรหิ่งห้อยกำลังลดลงทั่วโลกด้วยเหตุผลหลายประการ หิ่งห้อยเช่นเดียวกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จำนวนมากได้รับผลกระทบโดยตรงจากการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดิน (เช่น การสูญเสียพื้นที่อาศัย และการเชื่อมต่อพื้นที่) ซึ่งถูกระบุว่าเป็นตัวขับเคลื่อนหลักของการเปลี่ยนแปลงความหลากหลายทางชีวภาพในระบบนิเวศบนบก นอกจากนี้สารกำจัดศัตรูพืชและยาฆ่าวัชพืชยังถูกระบุว่าเป็นสาเหตุของการลดลงของหิ่งห้อย และยังรวมถึงการท่องเที่ยวชมแสงหิ่งห้อยที่ไม่มีการจัดการที่ดี ซึ่งต้องการเน้นการให้ความรู้ที่เหมาะสมแก่นักท่องเที่ยว เช่น การใส่เสื้อผ้าแขนยาวขายาวในการชมหิ่งห้อยแทนการทายากันยุง ไม่ใช้ไฟฉายหรือมีแสงหรือเสียงรบกวนหิ่งห้อย เป็นต้น
ความไวต่อมลภาวะทางแสง
หิ่งห้อยอาศัยแสงของมันเองในการแพร่พันธุ์ พวกมันจึงมีความไวต่อระดับแสงในสิ่งแวดล้อมมากและได้รับกระทบผลจากมลภาวะทางแสงด้วย จากรายงานการศึกษาหลายชิ้นที่ได้วิจัยเชิงลึกถึงผลกระทบของแสงไฟกลางคืนที่มีต่อหิ่งห้อย
หิ่งห้อยเป็นสัตว์ที่มีเสน่ห์ดึงดูด (ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่หายากในหมู่แมลง) และพบเห็นได้ง่าย การอนุรักษ์อาจทำได้จัดหาหิ่งห้อยสายพันธุ์ที่ดีเพื่อดึงดูดความสนใจของสาธารณชน อีกทั้งการศึกษาในหิ่งห้อยยังสามารถเป็นตัวอย่าวที่ดีสำหรับผลกระทบของแสงที่มีต่อสัตว์ป่าออกหากินเวลากลางคืน
การมีความอ่อนไหวสูงตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม จากการทดลองของภาควิชากีฏวิทยา คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พบว่าหิ่งห้อยที่อยู่ในห้องมืดสนิทจับคู่ผสมพันธุ์กันภายใน 30 นาที แต่หิ่งห้อยที่อยู่ในห้องมีแสงไฟเล็กน้อย กลับพบว่าตัวเมียไม่ยอมผสมพันธุ์ ส่วนตัวผู้ต้องใช้เวลาจับคู่นานถึง 5–7 ชั่วโมงกว่าจะผสมพันธุ์สำเร็จ ซึ่งอาจสรุปได้ว่า แสงไฟมีผลต่อพฤติกรรมการผสมพันธุ์ของหิ่งห้อย โดยความเข้มแสงเพียง 0.3 ลักซ์นั้น ถือเป็นแสงที่มีความสว่างน้อยมาก เมื่อเทียบกับหลอดไฟที่ใช้กันทั่วไป ซึ่งมีความเข้มแสงถึง 320–500 ลักซ์ ดังนั้นแสงไฟจากท้องถนน บ้านเรือน หรือแม้กระทั่งจากการนั่งเรือชมหิ่งห้อย ย่อมส่งผลกระทบต่อหิ่งห้อยอย่างมาก หิ่งห้อยจึงสามารถเป็นตัวชี้วัดทางธรรมชาติที่ดีสำหรับวัดปริมาณแสงในเวลากลางคืนที่มนุษย์สร้างขึ้น
วิวัฒนาการ
ผังวิวัฒนาการชาติพันธุ์ อ้างอิงจาก Martin et al. 2019
การท่องเที่ยวในประเทศจีน
การท่องเที่ยวในประเทศจีน มีการขยายตัวขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาตั้งแต่การเริ่มต้นของการปฏิรูปและการเปิดประเทศ การเกิดขึ้นของชนชั้นกลางเศรษฐีใหม่และการผ่อนคลายข้อจำกัดการเคลื่อนไหวโดยทางการจีนต่างก็เป็นการเพิ่มการบูมต่อการท่องเที่ยวนี้ ประเทศจีนได้กลายเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้ชมมากที่สุดของโลก และเป็นการตลาดการท่องเที่ยวขาเข้าและขาออกที่ร้อนแรงที่สุด นับว่าการท่องเที่ยวของประเทศจีนมีความเฟื่องฟูอย่างยั่งยืนในอันดับต้น ๆ ของโลก
ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก โดยมีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศ 55.98 ล้านคนในปี ค.ศ. 2010 และมีรายได้จากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศถึง 45.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นอันดับ 4 ของโลกในปีดังกล่าว ตลอดจนมีผู้มาเยือนสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศรวมทั้งสิ้น 1.61 พันล้านคน กับรายได้รวมที่ 777.1 พันล้านหยวน
ตามองค์การการท่องเที่ยวโลก ในปี ค.ศ. 2010 ประเทศจีนจะกลายเป็นประเทศท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดและมีกลุ่มเดินทางในต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุด ส่วนในแง่ของการใช้จ่ายการเดินทางขาออกทั้งหมด คาดว่าประเทศจีนจะมีการเจริญเติบโตเร็วที่สุดในโลกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ตลอดถึงปี ค.ศ. 2015 โดยก้าวกระโดดขึ้นสู่อันดับสองสำหรับค่าใช้จ่ายในการเดินทางรวมในปี ค.ศ. 2015
เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศจีนยังสร้างความพรั่งพรูในธุรกิจการท่องเที่ยว ในประเทศจีน เปอร์เซ็นต์ของยอดขายขึ้นอยู่กับธุรกิจการท่องเที่ยวที่สูงขึ้น 38% เมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกา 21% และ 28% ในสหราชอาณาจักร ซึ่งสอดคล้องกับการคาดการณ์การเดินทางทางธุรกิจ ค.ศ. 2013 สำหรับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของสภาการเดินทางและการท่องเที่ยวโลก
การท่องเที่ยวขาเข้า
ประเทศจีนได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญจากการปฏิรูปและการเปิดประเทศสู่โลกกว้างในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่ได้รับการส่งเสริมโดยเติ้ง เสี่ยวผิง ในปี ค.ศ. 1978 ประเทศจีนได้ทำการต้อนรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประมาณ 230,000 ราย ส่วนใหญ่เป็นเพราะข้อจำกัดเข้มงวดที่รัฐบาลวางไว้สำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตและผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาต ทว่าในปี ค.ศ. 2006 ประเทศจีนได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศถึง 49.6 ล้านคน ทำให้เป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของโลก ส่วนในปี ค.ศ. 2007 จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศไปยังประเทศจีนได้เพิ่มขึ้นเป็น 54.7 ล้านคน
สถิติ
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เดินทางสู่ประเทศจีนในปี ค.ศ. 2015 มาจากประเทศดังต่อไปนี้:
ดูเพิ่ม
• ;การท่องเที่ยว
• รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
• ;วัฒนธรรม
• ประวัติศาสตร์จีน
นกกระติ๊ดตะโพกขาว
นกกระติ๊ดตะโพกขาว (White-rumped Munia; )'' เป็นนกขนาดเล็กอยู่ในอันดับนกเกาะคอน ในวงศ์นกกระติ๊ด มีลักษณะทั่วไปคล้ายนกฟินช์ (Fringillidae) หรือนกกระจอก (Passeridae)
มีถิ่นกำเนิดในทวีป เอเชีย เขตร้อน และบางเกาะที่อยู่ติดกัน ได้รับการนำเข้าเป็นนกเลี้ยงในบางส่วนของ ประเทศญี่ปุ่น ลูกผสมที่ได้รับการเลี้ยงในกรง อาจเรียกชื่อเป็น นกฟินช์สังคม หรือ เบงกาเลสฟินช์ พบได้ทั่วโลกในฐานะสัตว์เลี้ยง และเป็นสิ่งมีชีวิตตัวแบบในการศึกษาพฤติกรรมทางชีววิทยา
อนุกรมวิธาน
ในปี ค.ศ. 1760 Mathurin Jacques Brisson นักสัตววิทยาชาวฝรั่งเศสได้รวม นกกระติ๊ดตะโพกขาวไว้ในหนังสือ Ornithologie โดยอาศัยตัวอย่างที่เขาเชื่อว่าเก็บมาจาก Isle de Bourbon (ในเรอูนียง) ซึ่งปัจจุบันสันนิษฐานว่ามาจากประเทศศรีลังกา โดยใช้ชื่อภาษาฝรั่งเศส Le gros-bec de l'Isle de Bourbon และภาษาละติน Coccothraustes Borbonica แม้ว่า Brisson จะบัญญัติชื่อภาษาละติน แต่ไม่สอดคล้องกับระบบทวินาม และไม่ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยา ในปี ค.ศ. 1766 คาโรลัส ลินเนียส นักธรรมชาติวิทยาชาวสวีเดนได้ปรับปรุงชื่อทวินามของนกกระติ๊ดตะโพกขาวในหนังสือระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 12 ซึ่งรวมไว้กับการเพิ่มชื่อสิ่งมีชีวิต 240 ชนิดที่ Brisson จำแนกไว้ก่อนหน้า และลินเนียสให้คำอธิบายสั้น ๆ ของชื่อทวินามคือ Loxia striata และอ้างถึงงานของ Brisson ชื่อเฉพาะ striata เป็นภาษาละตินสำหรับความหมาน "เป็นริ้ว (striated)" ปัจจุบันสายพันธุ์นี้ถูกจัดให้อยู่ในสกุล Lonchura ซึ่งได้รับการแนะนำโดยนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ William Henry Sykes ในปี พ.ศ. 2375
มี 6 สายพันธุ์ย่อย ดังนี้
นกกระติ๊ดตะโพกขาวลูกผสมที่เลี้ยงในกรงเรียกว่า นกฟินช์สังคม (Lonchura striata domestica) ที่มีบางแหล่งข้อมูลอ้างว่ามี L. s striata เป็นต้นวงศ์วิวัฒนาการ โดยทฤษฎีอื่น ๆ อาจระบุว่ามีส่วนวิวัฒนาการร่วมจากนกกระติ๊ดคอขาว นกกระติ๊ดตะโพกขาวลูกผสมนี้ (นกฟินช์สังคม) มีชื่อเรียกอื่นเช่น นกกะทิญี่ปุ่น และลูกผสมอื่น ๆ ที่มีขนนกหลากหลายรูปแบบ เหล่านี้ได้รับการคัดสายพันธุ์โดยนักเลี้ยงนกใน ญี่ปุ่น
ลักษณะทางชีววิทยา
ลักษณะทั่วไป นกกระติ๊ดตะโพกขาวมีลำตัวยาวประมาณ 10 ถึง 11 เซนติเมตร ตัวเต็มวัยมีจะงอยปากเป็นรูปกรวย หนา สีเทาคล้ายตะกั่ว
ตัวเต็มวัย ลำตัวส่วนบนมีขนสีน้ำตาลเข้ม มีลายขีดเล็ก ๆ สีขาว อกสีน้ำตาลอ่อนกว่าและมีลายเกล็ดสีเนื้อ ตะโพก (ช่วงใต้ปีก-เหนือหาง) เป็นวงสีขาว ท้องสีขาวมีลายขีดสีเข้มไม่เด่นชัด หางสีดำ ปลายหางแหลม ขนห่างคู่กลางยื่นยาวกว่าขนหางคู่อื่น ๆ
มีความแตกต่างระหว่างชนิดย่อย นกทั้งสองเพศคล้ายคลึงกัน โดยทั่วไปตัวผู้มีศีรษะและจะงอยปากที่ใหญ่กว่า
การผสมพันธุ์
ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูร้อนต่อฤดูฝน เดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน นกกระติ๊ดตะโพกขาวจะจับคู่ทำรังวางไข่ แต่ถ้าอุดมสมบูรณ์ก็สามารถทำรังวางไข่ได้ตลอดปี นกตัวผู้บางตัวอาจจับคู่ทำรังได้มากกว่า 1 รัง ในฤดูเดียวกัน ทำรังตามไม้พุ่ม ต้นไม้ที่มีกิ่งรก กอหญ้ารกหรือไม้เลื้อยที่ค่อนข้างรก เช่น ต้นเฟื่องฟ้า รังเป็นรูปทรงกลมมีทางเข้าออกด้านข้าง สูงจากพื้นดิน 2-6 เมตร ทำจากใบไม้ ใบหญ้า ดอกหญ้า ขนนก โดยนำวัสดุสร้างรังมากองรวมกันตามง่ามไม้ อาจรองรังด้วยขนนก ดอกหญ้า หรือวัสดุอื่นๆ รังนกกระจาบ
วางไข่ครอกละ 5-6 ฟอง เปลือกไข่สีขาว ขนาด 11.2 x 17.4 มม. พ่อแม่นกช่วยกันทำรัง ใช้เวลาฟักไข่ 11-12 วัน และเลี้ยงลูกอ่อนในรัง 14-15 วัน ลูกนกออกจากรังก็จะรวมฝูงกับลูกนกจากครอบครัวอื่นหรือรวมฝูงกับพ่อแม่
ถิ่นที่อยู่อาศัยและการกระจายพันธุ์
นกกระติ๊ดตะโพกขาว มีถิ่นที่อยู่ทั่วไปตั้งแต่ อนุทวีปอินเดีย ไปจนถึง ประเทศจีนทางตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงเกาะไต้หวัน และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึง สุมาตรา มักพบตามป่ารุ่น ป่าละเมาะ ทุ่งหญ้า ทุ่งโล่ง และแหล่งกสิกรรมต่าง ๆ พบเป็นคู่ ชอบอยู่เป็นฝูงใหญ่ เวลาบินออกหากินมักพบบินเกาะกลุ่มกัน ลักษณะคล้ายฝูงผึ้ง และบางครั้งก็มาพร้อมกับนกชนิดอื่น ๆ เช่น นกจาบดินอกลาย (Pellorneum ruficeps)
รังเป็นรูปทรงกลม หรือทรงโดมขนาดใหญ่ ทำจากใบหญ้า ฟาง ใบไม้ ดอกหญ้า ขนนก สร้างรังตามง่ามต้นไม้ พุ่มไม้ หรือกอหญ้า โดยทั่วไปแต่ละรังมีไข่ 3-8 ฟอง แต่ที่พบมากเฉลี่ยประมาณ 5-6 ฟอง ไข่สีขาว ระยะเวลาฟักไข่ 10-11 วัน นกกระติ๊ดตะโพกขาวยังรู้จักใช้รังร้างของนกจาบธรรมดาด้วย โดยทั่วไปนกกระติ๊ดตะโพกขาวมักทำรังใกล้บ้านคนเช่นเดียวกับนกกระติ๊ดขี้หมู (Scaly-breasted Munia) แต่เรามักพบเห็นได้ไม่บ่อยนัก นอกจากตอนรวมฝูงกันกินขุยไผ่หรือเมล็ดข้าวในนา เนื่องจากมันเป็นนกที่มีสีมอๆไม่สดใส และมีพฤติกรรมที่ค่อนข้างสันโดษ (ค่อนข้างขี้อาย) โดยมักอาศัยอยู่ในพงไม้ที่หนาแน่นมัน ไม่ค่อยเกาะนานๆในที่โล่งเหมือนนกกระติ๊ดขี้หมู จึงอาจไม่เป็นที่สังเกตได้ง่ายแม้ว่าจะมีประชากรเป็นจำนวนมากก็ตาม มักพบรังของนกกระติ๊ดตะโพกขาวใกล้น้ำ และยังสังเกตเห็นการกินสาหร่าย โดยสันนิษฐานว่าได้รับโปรตีนเสริมจากการกินสาหร่ายซึ่งมักพบในสายพันธุ์ Spirogyra ซึ่งเติบโตใน นาข้าว
ในประเทศไทย นกกระติ๊ดตะโพกขาว เป็นนกประจำถิ่น เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตาม พ.ร.บ.สงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2563. และอาศัยในระดับความสูงไม่เกิน 1,830 เมตรจากน้ำทะเล