cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาโอะ อิโนอูเอะ
ละครโทรทัศน์และภาพยนตร์
ในปี 2008 เธอได้แสดงซีรีส์พิเศษเรื่อง Anmitsu Hime ในบทเจ้าหญิง และเธอยังได้เล่นบทตัวเอกในภาพยนตร์เรื่อง Hana yori dango Final ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ประกาศในเดือนสิงหาคม ปี 2007 (เพียงหนึ่งเดือนหลังจากจบซีรีส์) ภาพยนตร์ได้เริ่มฉายในวันที่ 28 กรกฎาคม 2008 และได้เป็นท็อปของบ็อกออฟฟิศญี่ปุ่น และได้เป็นภาพยนตร์อันดับที่ 2 ทำเงินได้เร็วในปี 2008 ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ยังประสบความสำเร็จในบางประเทศของเอเชียด้วย มาโอะยังได้ฉายาว่า "นักแสดงหญิง 10 ล้านล้านเยน"
แม้ความนิยมของเธอจะพุ่งสูงขึ้นมาก แต่เธอได้เลิกแสดงซักพักเพื่อจะได้มีสมาธิในการเรียน หลังจากนั้นเธอได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิในเดือนมีนาคมปี 2009  เธอได้กลับมาแสดงภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากมังงะ Boku no Hatsukoi wo Kimi ni Sasagu หรือ I Give My First Love to You เธอได้แสดงร่วมกับมาซากิ โอคาดะ ภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มฉายเดือนตุลาคม 2009
3 ปีหลังจากซีรีส์เรื่องล่าสุดของเธอ เธอได้กลับมาแสดงซีรีส์เรื่อง Jūi Dolittle (獣医ドリトル (Veterinarian Dolittle)) กับชุน โอกูริ และได้ออกอากาศในเดือนตุลาคม 2010 เธอได้แสดงซีรีส์ละครตอนเช้า ครั้งที่ 84  Ohisama (おひさま (The Sun))  เกี่ยวกับผู้หญิงที่อยู่ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2   เรื่องนี้ได้วางแผนออกอากาศวันที่ 28 มีนาคม 2011-24 กันยายน 2011 แต่ได้เกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554ขึ้น ทำให้ได้ออกอากาศวันที่ 4 เมษายน 2011 และเธอได้รางวัล"นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม"ใน The Television Drama Academy Award ครั้งที่ 70
อิโนอูเอะ มาโอะได้รับเลือกเป็นทีมแดงใน the New Year's Eve Singing Contest "Kōhaku Uta Gassen 2011" ทีมนี้กลายเป็นทีมที่มีผู้หญิงแล้วชนะในรอบ 7 ปี
ด้วยความสามารถอันน่าทึ่งของเธอใน Oba: Miracle in the Pacific เธอถูกรับเลือกเป็นดาราในรายการวาไรตี้ Tsuna Hiichatta! ออกอากาศปี 2012
และได้เป็นตัวเอกในซีรีส์ซัมเมอร์เรื่อง  Tokkan Tokubetsu Kokuzei Choushukan กำกับโดย สึนะ ฮิอิชัตตะ ออกอากาศในเดือนกรกฎาคม ปี 2012
เธอได้เล่นภาพยนตร์สงครามเรื่อง Eien no Zero ร่วมกับสมาชิก V6 จุนอิจิ โอคาดะ,ฮารุมะ มิอุระ เริ่มถ่ายทำมิถุนายน 2012 และออกอากาศธันวาคม 2013 เรื่องนี้ติดท็อปของบ็อกออฟฟิศญี่ปุ่นอยู่ติดต่อกัน 8 สัปดาห์  และได้รางวัล The Audience Award ที่ the Udine Far East Film Festival
ในมีนาคม 2014 มาโอะได้เป็นตัวเอกในภาพยนตร์เรื่อง The Snow White Murder Case กำกับโดยโยชิฮิโระ นากามูระ
และในปี 2015 มาโอะก็ได้แสดงละครไทกะ ชื่อ "Hana Moyu" โดยเธอเล่นเป็น "ฟุมิ"หญิงสาวที่มีชีวิตในช่วงท้ายของยุคเอโดะ มีสามีคนแรกชื่อ เกนซุอิ คุซะคะ แสดงโดยมะซะฮิโระ ฮิกะชิเดะ และสามีคนที่สองชื่อ โมะโตะฮิโกะ คาโตริ แสดงโดยทะคะโอะ โอซาวะ
พากย์เสียง
ผ่านไปหลายปีหลังจากเธอได้เป็นนักแสดงหญิง อิโนอูเอะได้ตัดสินใจเพิ่มอาชีพตนเองและได้เดบิวต์เป็นนักพากย์ เธอได้รับเลือกเป็นคนพากย์เสียง Apple Boy in one franchise of Anpanman Movie เธอฝึกพากษ์เสียงที่บ้านทุกวัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เข้าโรงในเดือนกรกฎาคม 2014
ชีวิตส่วนตัว
เมื่อยังเด็กงานอดิเรกของเธอคือ แบดมินตันบาสเกตบอลเต้นแบบญี่ปุ่น ฟังเพลง และวาดภาพสีน้ำมัน. ตอนนี้งานอดิเรกหลักๆของเธอคือ ฟังเพลง วาดรูป และถ่ายภาพ การวาดรูปของเธอส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับธรรมชาติและสุนัขของเธอ เธอชอบที่จะเล่นกอล์ฟในเวลาว่างและเธอรักสัตว์ เธอมีสุนัขพันธุ์บอสตันเทร์เรียร์ชื่อว่า "ฮัก (Hug)" เธอเคยบอกว่า ถ้าเธอไม่ได้เป็นนักแสดง เธอจะไปเป็นสัตวแพทย์ และเธอก็เป็นแฟนคลับดิสนีย์แลนด์ตัวจริงอีกด้วย
ล็อกฮีดเจ็ตสตาร์
ล็อกฮีด เจ๊ตสตาร์ (Lockheed JetStar)  เจ๊ตสตาร์ เป็นเครื่องบินเจ๊ตธุรกิจแบบแรก เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1960 และเริ่มการผลิตในปี ค.ศ. 1963 ในปี ค.ศ. 1977 เครื่องเจ๊ตสตาร์ได้รับการพัฒนาใหม่เป็นเจ๊ตสตาร์ II โดยใช้เครื่องยนต์เทอร์โบแฟน
พินัยกรรม
พินัยกรรม (will) หมายถึง นิติกรรมซึ่งบุคคลแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตน หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายแล้ว
ดิสนีย์ไทฟูนลากูน
ดิสนีย์ไทฟูนลากูน (Disney's Typhoon Lagoon) เป็นสวนน้ำที่ตั้งอยู่ที่วอลต์ดิสนีย์เวิลด์รีสอร์ต เลกบิววิสตา รัฐฟลอริดา ใกล้เมืองออร์แลนโด เป็นสวนน้ำที่สองถัดจากดิสนีย์ริเวอร์คันทรีที่ปิดตัวลงในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544
ดิสนีย์ไทฟูนลากูนเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2532 รูปแบบของสวนสนุกคือ เป็นธีมตำนานของดิสนีย์ที่เกิดพายุไต้ฝุ่นคร่าชีวิตผู้คนในอดีต สัญลักษณ์สำคัญของสวนน้ำคือ "มิสทิลลี่" เรือกุ้งที่เสียบบนภูเขาชื่อ เมาท์เมย์เดย์ สูง 50 ฟุต (15 เมตร)
ในปี พ.ศ. 2559 สวนน้ำแห่งนี้มีผู้เข้าชมประมาณ 2,277,000 คน ปัจจุบันเป็นสวนน้ำที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับสองของโลก เปิดให้บริการทุกวันยกเว้นช่วงปรับปรุงซ่อมแซมประจำปีในช่วงฤดูใบไม้ร่วงหรือฤดูหนาว แต่สวนน้ำอีกแห่งคือ ดิสนีย์บลิซเซิร์ดบีช จะเปิดบริการแทนในช่วงนี้
เมาท์เมย์เดย์
เป็นภูเขาที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์ อยู่ด้านหลังของสระว่ายน้ำ มีเรือกุ้งมิสทิลลี่ที่ตั้งเสียบอยู่ด้านบนสุด และมีน้ำพุ่งออกมาทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง
โดยมีเครื่องเล่น คือ ฮูมุนกาโควาบุนกา สไลด์เดอร์แบบล้อมปิด, สตรอมสไลด์, เมย์เดย์ฟอลส์, โอเวอร์ลุกพาส
ไฮด์อเวย์เบย์
เป็นพื้นที่ชายหาด มีเครื่องเล่นคือ ครัชเอ็นกัชเชอร์, มิสแอดเวนเจอร์ฟอลส์, แซนดี้ไวท์บีช
ไทฟูนลากูน
เป็นพื้นที่ที่ใหญ่ที่สุดของสวนน้ำ มีเครื่องเล่นคือ ไทฟูนลากูนเซิร์ฟพูล, เบย์สไลดส์, บลัสเตอรี่เบย์, ไวท์แคปโคฟ, เลิร์นทูเซิร์ฟ
แคสต้าเวย์คีก
เป็นแม่น้ำไหลวนรอบของสวนน้ำยาว 60 เมตร
เจ้าจอมมารดาสำลี (แก้ความกำกวม)
เจ้าจอมมารดาสำลี อาจหมายถึง
เกษตรกรรมในประเทศไทย
เกษตรกรรมในประเทศไทย มีลักษณะแข่งขันสูง หลากหลายและเด่นจัด การส่งออกของไทยประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในระดับนานาชาติ ข้าวเจ้าเป็นพืชผลสำคัญที่สุดของประเทศ ประเทศไทยเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ไปยังตลาดข้าวโลก โภคภัณฑ์การเกษตรอื่นมีทั้งปลาและผลิตภัณฑ์ปลา มันสำปะหลัง ยาง ธัญพืชและน้ำตาล การส่งออกอาหารแปรรูปทางอุตสาหกรรม เช่น ทูน่ากระป๋อง สับปะรด และกุ้งแช่แข็งกำลังมีเพิ่มขึ้น
ประวัติศาสตร์
เกษตรกรรมในประเทศไทยอาจสืบย้อนไปได้ผ่านแง่ประวัติศาสตร์ วิทยาศาสตร์และสังคม ซึ่งได้ก่อให้เกิดการเข้าถึงเกษตรกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศไทยสมัยใหม่ หลังการปฏิวัติยุคหินใหม่ สังคมในพื้นที่ได้วิวัฒนาจากการล่าสัตว์และหาของป่า ผ่านระยะนครเกษตร ไปเป็นจักรวรรดิรัฐศาสนา การอพยพเข้ามาของคนไทยนำไปสู่การเข้าถึงเกษตรกรรมแบบยั่งยืนอย่างชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกับการประกอบกิจเกษตรกรรมอื่นส่วนมากของโลก
นับตั้งแต่ พ.ศ. 1543 วัฒนธรรมการผลิตข้าวเหนียวของชาวไทเป็นตัวกำหนดโครงสร้างการบริหารในสังคมที่เน้นการปฏิบัติซึ่งผลิตส่วนเกินที่สามารถจำหน่ายได้ จวบจนถึงปัจจุบัน ระบบดังกล่าวได้รวมเป็นหนึ่งกับความมั่นคงของชาติและความอยู่ดีกินดีทางเศรษฐกิจ อิทธิพลของชาวจีนและชาวยุโรปก่อให้เกิดธุรกิจการเกษตรและเริ่มต้นความต้องการที่ทำให้เกิดการขยายตัวของเกษตรกรรมผ่านการเพิ่มจำนวนของประชากรจนกระทั่งดินแดนที่เข้าถึงได้ขยายออก
พัฒนาการล่าสุดในทางเกษตรกรรม หมายความว่า นับแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 การว่างงานได้ลดลงจากกว่า 60% เหลือต่ำกว่า 10% ในต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ในสมัยเดียวกัน ราคาอาหารลดลงครึ่งหนึ่ง ความหิวโหยลดลง (จาก 2.55 ล้านครัวเรือนใน พ.ศ. 2531 เหลือ 418,000 ครัวเรือนใน พ.ศ. 2550) และทุพภิกขภัยเด็กลดลงอย่างมาก (จาก 17% ใน พ.ศ. 2530 เหลือ 7% ใน พ.ศ. 2549) ซึ่งสามารถบรรลุได้
เหล่านี้ได้สนับสนุนให้ไทยเปลี่ยนผ่านเป็นเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรมได้สำเร็จ
เกษตรกรรมช่วงเปลี่ยนผ่าน
เกษตรกรรมสามารถขยายตัวได้ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 เมื่อสามารถเข้าถึงที่ดินใหม่และแรงงานว่างงาน ระหว่าง พ.ศ. 2505 ถึง 2526 ภาคการเกษตรโตขึ้นเฉลี่ย 4.1% ต่อปี และ พ.ศ. 2523 ภาคเกษตรมีถึง 70% ของประชากรทำงาน กระนั้น รัฐยังรับรู้ถึงพัฒนาการในภาคเกษตรว่าจำเป็นต่อการกลายเป็นอุตสาหกรรม (industrialization) และการส่งออกถูกเก็บภาษีเพื่อรักษาราคาภายในประเทศให้ต่ำและเพิ่มรายได้แก่การลงทุนของรัฐในเศรษฐกิจภาคอื่น เมื่อมีการพัฒนาในภาคอื่น แรงงานจึงออกไปแสวงหางานในเศรษฐกิจภาคอื่น และการเกษตรถูกบีบให้ใช้คนน้อยลงและเป็นอุตสาหกรรมมากขึ้น โดยได้รับความสะดวกจากกฎหมายของรัฐซึ่งบังคับให้ธนาคารออกเครดิตราคาถูกให้แก่ภาคเกษตร และได้รับเครดิตของตนผ่านธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร รัฐยังลงทุนในการศึกษา ชลประทานและถนนชนบทต่อไป ผลคือ การเกษตรเริ่มเติบโตที่ 2.2% ระหว่าง พ.ศ. 2526 และ 2550 แต่ยังเป็นว่าเกษตรกรรมปัจจุบันให้งานคนชนบทเพียงครึ่งหนึ่ง เพราะเกษตรกรกำลังใช้ประโยชน์จากการลงทุนเพื่อให้มีความหลากหลาย
แม้เกษตรกรรมมีความสำคัญในทางการเงินสัมพัทธ์ถดถอยลงในแง่ของรายได้เทียบกับการที่ประเทศไทยกลายเป็นอุตสาหกรรมและแผลงเป็นอเมริกัน (Americanization) นับจากคริสต์ทศวรรษ 1960 แต่เกษตรกรรมยังให้ประโยชน์ด้านการจ้างงานและการพึ่งพาตนเอง การสนับสนุนสังคมชนบท และการปกป้องวัฒนธรรม กำลังโลกาภิวัตน์ทางเทคนิคและเศรษฐกิจบีบได้ดำเนินการเปลี่ยนเกษตรกรรมเป็นอุตสาหกรรมอาหารต่อไป และดังนั้น เกษตรกรผู้ถือครองรายย่อยจึงได้รับความเสี่ยง ธรรมชาติดั้งเดิมและคุณค่ามนุษย์ลดลงอย่างมากในทุกพื้นที่ยกเว้นพื้นที่ยากจน
ธุรกิจเกษตร ทั้งที่รัฐและเอกชนเป็นเจ้าของ ขยายตัวนับจากคริสต์ทศวรรษ 1960 และเกษตรกรยั่งยืนถูกบางส่วนมองว่าเป็นมรดกสืบทอดจากอดีตจากเดิมที่สามารถทำให้ทันสมัยเป็นธุรกิจเกษตรได้ อย่างไรก็ดี ระบบการผลิตผสมผสานเข้มข้นเกษตรยั่งยืนยังให้ประสิทธิภาพ ซึ่งอาจไม่ใช่ทางการเงิน แต่รวมถึงประโยชน์ทางสังคมซึ่งปัจจุบันทำให้เกษตรกรรมถูกปฏิบัติเป็นทั้งภาคสังคมและเศรษฐกิจในการวางแผน ด้วยความตระหนักถึงคุณค่าทางสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมที่เพิ่มขึ้น "เกษตรกรอาชีพ" คิดเป็น 19.5% ของเกษตรกรทั้งหมดใน พ.ศ. 2547
ด้านที่เป็นเอกลักษณ์ของเกษตรกรรมไทยมีเทคโนโลยีชลประทานซึ่งมีมากว่าสหัสวรรษ นอกจากนี้ ยังมีโครงสร้างบริหารจัดการซึ่งกำเนิดจากการควบคุมน้ำเพื่อการเกษตร ประเทศไทยเป็นผู้นำระดับโลกในการผลิตและส่งออกโภคภัณฑ์การเกษตรหลายชนิด และภาคธุรกิจเกษตรของไทยมีหนึ่งในบรรษัทข้ามชาติที่ใหญ่ที่สุดของโลกรวมอยู่ด้วย ยังมีศักยะที่ผลิตภาพจะเพิ่มขึ้นอีกมากจากเทคโนโลยีที่มีอยู่ปัจจุบัน
ประเทศไทยเป็นผู้นำโลกในการผลิตและส่งออกข้าว ยาง สับปะรดกระป๋อง และกุ้งกุลาดำ เป็นผู้นำภูมิภาคเอเชียในการส่งออกเนื้อไก่ และโภคภัณฑ์อื่นอีกหลายรายการ และเลี้ยงคนได้มากกว่าสี่เท่าของประชากรทั้งประเทศ ประเทศไทยยังแสวงหาการส่งออกปศุสัตว์เพิ่มขึ้นอีก
ในปี พ.ศ. 2555 สภาเกษตรกรแห่งชาติ ได้ก่อตั้งขึ้น มีประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ เป็นประธานสภาเกษตรกรแห่งชาติคนแรกของประเทศไทย
ในปี พ.ศ. 2558 ประเทศไทยมีองค์กรที่เกี่ยวกับการเกษตรเพิ่มขึ้น ที่สำคัญได้แก่ การยางแห่งประเทศไทย และ ศูนย์บัญชาการแก้ไขปัญหาการทำประมงผิดกฎหมาย มีเกษตรกรไทย จำนวน 25.07 ล้านคนคิดเป็นร้อยละ 38.14 ของประชากรทั้งประเทศ
ปัจจุบันประเทศไทย ได้เข้าร่วมเป็นภาคีสมาชิกองค์กร Asian Forest Cooperation Organization ในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมาธิการยุโรป ให้ “ใบเขียว” หรือการถูกระบุว่า เป็นประเทศที่ให้ความร่วมมือในการต่อต้านการทำประมงที่ผิดกฎหมาย ขาดการรายงาน และไร้การควบคุม
การประกอบอาชีพด้านการเกษตร
เกษตรกรรมในประเทศสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายด้าน คือ
การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น เป็นการที่รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาย้ายที่และการกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นและชาวญี่ปุ่นผู้อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกาอย่างน้อย 110,000 คน ไปยังค่ายที่เรียกว่า "ค่ายย้ายที่สงคราม" ในช่วงที่กระตุ้นเตือนจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของจักรวรรดิญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1942 การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นนี้นำมาใช้อย่างไม่เท่ากันทั่วสหรัฐอเมริกา ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นผู้อาศัยตามชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาถูกกักกันทั้งหมด ขณะที่ในฮาวาย ซึ่งมีชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากกว่า 150,000 คน หรือมากกว่าหนึ่งในสามของประชากร มีเพียง 1,200 ถึง 1,800 คนเท่านั้นที่ถูกกักกัน ในบรรดาผู้ที่ถูกกักกันทั้งหมดนั้น เป็นพลเมืองอเมริกัน 62%
ใน ค.ศ. 1988 รัฐสภาคองเกรสผ่านและประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน ลงนามในกฎหมายซึ่งขอโทษสำหรับการกักกันในนามของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ตัวกฎหมายนั้นกล่าวว่า พฤติการณ์ของรัฐบาลนั้นตั้งอยู่บน "อคติแห่งเชื้อชาติ หวาดผวาสงคราม และล้มเหลวในภาวะผู้นำทางการเมือง" รัฐบาลเบิกจ่ายเงินมากกว่า 1,600 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ค่าเสียหายแก่ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันและทายาท
อุทยานแห่งชาติลานสาง
อุทยานแห่งชาติลานสาง เป็นอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ในท้องที่บ้านลานสาง ตำบลแม่ท้อ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก
77 ดินแดนแสนวิเศษ
"77 ดินแดนแสนวิเศษ" เดิมต้นฉบับมาจากเพลง "47 no Suteki na Machi e" หนึ่งในเพลงรองจากซิงเกิลที่ 37 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต "โคโคโระโนะพลาคาร์ด" ซึ่งคัฟเวอร์เป็นภาษาไทยในซิงเกิลที่ 7 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประกอบด้วย 5 เพลง โดยเพลงหลักคือ "77 no Suteki na Machi e (77 ดินแดนแสนวิเศษ)" เพลงรองคือ "It's Life (Ost. BNK48: One Take)" "It's Me (Ost. BNK48: One Take)" "สายซับ (Ost.One Year 365 วัน บ้านฉัน บ้านเธอ)" และ "มปร. (Ost.One Year 365 วัน บ้านฉัน บ้านเธอ)" โดยวงได้ประกาศชื่อเพลงหลักเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ในงานทูช็อต BNK48 2nd Album Jabaja 2-Shot Event ประกาศชื่อเพลงรอง 2 เพลงหลังเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ในงาน BNK48: The Journey to 7th Single ที่ลาน เดอะ สตรีท รัชดา ซึ่งเป็นงานเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเพลงหลัก และประกาศชื่อเพลงรอง 2 เพลงแรกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ในงาน Grand Opening BNK48 Digital Live Studio ที่ศูนย์การค้าเอ็มบีเคเซ็นเตอร์
โดยซิงเกิลนี้จะแบ่งเป็น 2 รูปแบบ ได้แก่ ซีดีลิมิเต็ดอิดิชั่น ซึ่งมี 50,000 แผ่น และมินิโฟโต้บุ๊คกับมิวสิกการ์ด และซิงเกิลนี้ยังแบ่งเป็น 2 ไทป์ ได้แก่ ซีดีและมินิโฟโต้บุ๊คกับมิวสิกการ์ดไทป์ A ซีดีและมินิโฟโต้บุ๊คกับมิวสิกการ์ดไทป์ B
สมาชิก
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
ชาร์ต
It's Life (Ost. BNK48 Documentary)
สายซับ (Ost. ONE YEAR 365 วัน บ้านฉัน บ้านเธอ)
พัก จ็อง-ฮี
พัก จ็อง-ฮี (ในภาษาไทยนิยมทับศัพท์เป็น ปักจุงฮี หรือ ปาร์ค จุงฮี, 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1979) เป็นประธานาธิบดีของเกาหลีใต้ ระหว่างปี ค.ศ. 1961 - ค.ศ. 1979 ในปัจจุบันบทบาทของเขายังเป็นข้อถกเถียงกันว่าเขาเป็นผู้นำเผด็จการผู้ได้อำนาจมาจากรัฐประหารโดยทหารและดำเนินการควบคุมประเทศด้วยกฎอันเข้มงวดถึง 18 ปี จนกระทั่งเขาถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในขณะที่เขาก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ที่นำพาเกาหลีไปสู่ยุคอุตสาหกรรมและเน้นการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจไปที่การส่งออกเป็นหลัก (export-led growth) พัก ช็อง-ฮีได้รับการยกย่องจากนิตยสารไทม์ว่าเป็นหนึ่งในสิบของชาวเอเซียแห่งศตวรรษในปี ค.ศ. 1999 นอกจากนี้ พัก ช็อง-ฮี มีลูกสาวคนโต ชื่อ พัก กึน-ฮเย ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ และเป็นประธานาธิบดีหญิงคนแรกของเกาหลีใต้
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
พัคเกิดใน Seonsan เป็นเมืองเล็ก ๆ ใน Gumi-si จังหวัดคย็องซังเหนือ ใกล้เมืองแทกู ในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลี เขาเป็นลูกคนที่เจ็ดของครอบครัวที่ยากจน พ่อเป็นผู้พิพากษาในเขตปกครองที่อยู่ภายใต้การยึดครองของญี่ปุ่น พัค สอบเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยครูแทกูในปี ค.ศ. 1932 และจบการศึกษาในปี ค.ศ. 1937 จากนั้น เขาเป็นอาจารย์สอนหนังสือในโรงเรียนเป็นเวลาหลายปีที่ Mungyeong ปีของเขาใกล้เคียงกับการรุกรานของญี่ปุ่นของจีนที่เริ่มต้นด้วยเหตุการณ์แมนจูเรียในปี 1931 และปิดท้ายในสงครามทั้งหมดจบลงในปี 1937
ในแมนจูกัว
พัค ได้รับรางวัลการเข้าสู่โปรแกรมการฝึกอบรมสองปี ในแมนจูกัว เขตปกครองของญี่ปุ่น ในแมนจูเรีย ภายใต้นโยบายของญี่ปุ่น โซชิ-kaimei เขามีชื่อเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า ทาคากิ มาซาโอะ (高木正雄) เขาจบการศึกษาจาก "ญี่ปุ่นแมนจูเรีย" สถาบันการทหารด้วยคะแนนเกียรตินิยมของชั้นเรียน ในปี 1942 จากนั้นเขาได้รับเลือกอีกสองปีของการฝึกอบรมที่สถาบันการทหารอิมพีเรียล ในกรุงโตเกียว เป็นเจ้าหน้าที่คนสำคัญของการแสดงสิทธิโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น หลังจากที่เขาจบการศึกษาในปี 1944 เขากลายเป็นเจ้าหน้าที่ของ Kantogun ที่หน่วยของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น และได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยโทของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น (รัฐกัว) ก่อนที่จะสิ้นสุดของสงครามในมหาสมุทรแปซิฟิกในปี 1945 (สงครามโลกครั้งที่สอง)
กลับสู่เกาหลี
ในผลพวงจากการพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น ในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถือเป็นผู้นำในการปฏิวัติและได้รับความนิยมจากเพื่อนทหารของเขา พัก เข้าร่วมกลุ่มคอมมิวนิสต์พรรคแรงงานเกาหลีใต้ ในเขตยึดครองของชาวอเมริกัน ซึ่งต่อมากลายเป็นสาธารณรัฐเกาหลี พัก เกี่ยวข้องในการสมรู้ร่วมคิดที่จะเอาประธาน อี ซึงนัม ออกจากตำแหน่ง ในช่วงต้นปี 1949 พาร์คถูกจับข้อหากบฏและถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต แต่ด้วยคำแนะนำของที่ปรึกษาทหารชาวอเมริกัน คนสำคัญของรัฐบาล นาย. James Hausman ทำให้ พักได้รับการปล่อยตัว หลังจากที่เปิดเผยชื่อของผู้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ ไปยังเจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ อย่างไรก็ตามด้วยเหตุของสงครามเกาหลี ทำให้เขาสามารถกลับคืนสู่สถานะของเขา และทำหน้าที่ในการต่อสู้กับคอมมิวนิสต์
ชีวิตทางการเมือง
อี ซึง-มัน ประธานาธิบดีคนแรกของสาธารณรัฐเกาหลีลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1960 จากเหตุการณ์เคลื่อนไหว ใน 19 เมษายน 1960 การจลาจลที่นำโดยนักศึกษา ในขณะที่เศรษฐกิจ ของประเทศกำลังย่ำแย่จากการทุจริต นักศึกษาได้ออกมาทำการขับไล่ อี ซึงมัน มีการประท้วงตามท้องถนน กับข้อเรียกร้องที่หลากหลาย ข้อเรียกร้อง หลักๆคือการปฏิรูปทางการเมือง รวมถึงเศรษฐกิจ และกฎหมาย โดยที่ตำรวจถูกใช้เครื่องมือของรัฐบาล อี ซึงมัน รัฐบาล ยุน ซึ่งปกครองประเทศภายหลังที่ได้เกิดเหตุการณ์ ประท้วงโค่นล้มรัฐบาลของประธานาธิบดี อี ซึงมัน โดยกลุ่มนักศึกษา และประชาชน โดย อี ซึงมัน ได้ลาออกจากตำแหน่งไป
ยุน โบ-ซ็อน เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 2 แห่งสาธารณรัฐเกาหลีเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1960 แต่เป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ของการปกครองในรัฐสภาสาธารณรัฐเกาหลีโดย ยุน โบซอน สาเหตุที่ยุนต้องลงจากอำนาจในการบริหารประเทศอย่างรวดเร็ว เนื่องจากเขาไม่สนใจในความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ในพรรคการเมืองที่เขาสังกัดอยู่ และยังกระหายในความเผด็จการและการทุจริต รัฐบาลของยุนมีการสับเปลี่ยนตำแหน่งคณะรัฐมนตรีถึง 3 ครั้งภายในระยะเวลาเพียง 5 เดือน
รัฐบาลของยุน โบ-ซ็อนสิ้นสุดลงเพราะเกิดการรัฐประหารซึ่งนำโดยพลตรี พัก ช็อง-ฮี ในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ 1961 เรียกกันว่า "การปฏิวัติ 5.16" การกระทำรัฐประหารครั้งนี้ได้รับการต้อนรับจากประชาชนส่วนใหญ่ ความวุ่นวายทางการเมืองยุติลง แม้ว่าจะมีการต่อต้านอยู่บ้างประปราย ยุน โบ-ซ็อนยังคงดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีทำงานบริหารต่อไปเพื่อให้ถูกต้องตามหลักกฎหมายของระบอบการปกครอง จนกระทั่งเขาลาออกเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1962 พัก ช็อง-ฮีจึงกลายเป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริงในฐานะประธานสภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูแห่งชาติ ในขณะเดียวกันนั้น ยังคงมีแรงกดดันจากสหรัฐอเมริกาภายใต้รัฐบาลของประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ซึ่งมีท่าทีสนับสนุนรัฐบาลพลเรือน
ในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1963 พัก ช็อง-ฮีชนะการเลือกตั้งอย่างฉิวเฉียด โดยพักมีคะแนนนำคู่แข่งเพียงแค่ 1.5% เท่านั้น และเขายังชนะการเลือกตั้งอีกครั้งในปี ค.ศ. 1967
การแก้ไขรัฐธรรมนูญ
ก่อนหน้าที่พักจะเข้าบริหารประเทศ มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญเป็นครั้งที่ 3 โดยให้มีการปรับเปลี่ยนมาใช้ระบบรัฐสภา (Parliamentary system) โดยให้นายกรัฐมนตรีทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายบริหาร ส่วนประธานาธิบดีที่ได้รับเลือกตั้งจากประชาชนทำหน้าที่เป็นเพียงประมุขของประเทศและเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด ระบบรัฐสภาดังกล่าวได้นำมาใช้ในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1960 – กรกฎาคม ค.ศ. 1961 เท่านั้น
การแก้ไขครั้งที่ 4 เกิดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1960 โดยได้เพิ่มบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญว่า ให้รัฐสภาออกกฎหมายเพิ่มการลงโทษต่อผู้ที่ทุจริตในการเลือกตั้งและให้ลงโทษต่อผู้ที่รับผิดชอบในการสังหารและทำร้ายผู้ที่ประท้วงเรื่องการทุจริตการเลือกตั้ง รวมถึงมีการกำหนดบทลงโทษต่อผู้ต่อต้านการปกครองระบอบประชาธิปไตยและต่อข้าราชการที่ทำการคอร์รัปชั่น
การแก้ไขครั้งที่ 5 เกิดขึ้นในยุครัฐบาลทหารรักษาการณ์ในปี ค.ศ. 1962 โดยกำหนดให้นำระบบประธานาธิบดีและการมีสภาเดี่ยวกลับมาใช้ดังเดิม
ในปี ค.ศ. 1969 มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญครั้งที่ 6 เป้าหมายหลัก คือ การขยายวาระของการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีออกเป็น 3 วาระ ข้อกำหนดคราวนี้มีผลให้ประธานาธิบดีพัก ช็อง-ฮี สามารถดำรงตำแหน่งติดต่อกันจนถึงวาระที่ 3 ได้
การจัดตั้งองค์กรด้านข่าวกรอง
พัก ช็อง-ฮีเป็นผู้ริเริ่มจัดตั้งองค์กรณ์เพื่อควบคุมในด้านต่าง ๆ ของประเทศ หนึ่งในองค์กรที่มีบทบาทในทางการเมืองเป็นอย่างมาก คือ สำนักข่าวกรองกลางเกาหลี (KCIA : Korea Central Intelligence Agency) จัดตั้งขึ้นเมื่อ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ในสมัยของพัก ช็อง-ฮี โดยมีต้นแบบมาจากองค์กร CIA ของสหรัฐอเมริกา มีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันการทำรัฐประหารต่อ รัฐบาลของพัก ช็อง-ฮี และปราบปรามศัตรูที่มีศักยภาพทั้งในประเทศและต่างประเทศ องค์กรนี้มีอำนาจสืบสวนและสามารถจับกุมกักขังทุกคนที่ต้องสงสัยว่ากระทำผิดกฎหมายหรือเก็บงำความรู้สึกต่อต้านรัฐบาลทหาร ไม่เพียงเท่านั้นสำนักข่าวกรองกลางเกาหลียังขยายอำนาจของตนเพื่อกิจการทางเศรษฐกิจและต่างประเทศ ภายใต้การสนับสนุนจากพัก และดำเนินการองค์กรโดยผู้นำหน่วยคนแรก คิม จองพิล (หลานเขยของพัก) ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้วางแผนการทำรัฐประหารของพัก
ในช่วงแรก องค์กรนี้มีหน้าที่เจรจาในเกาหลีเหนือ ต่อมาเมื่ออำนาจของพัก ช็อง-ฮีมีมากขึ้น KCIA ได้กลายมาเป็นองค์กรส่วนตัวของประธานาธิบดี มีหน้าที่คอยสอดส่องดูแลและแทรกซึมเข้าไปในทุกวงการทั้งในและต่างประเทศ พักใช้อำนาจที่มีอยู่ในมือของสำนักข่าวกรองกลางอย่างเผด็จการ มีการใช้อำนาจของตนเพื่อกิจการทางเศรษฐกิจ โดยทำการจับกุมนักธุรกิจ นักการเมืองที่มีพฤติกรรมในการทุจริตคอร์รัปชั่น รวมถึงผู้ครอบครองทรัพย์สินและร่ำรวยอย่างผิดปกติมาบังคับให้จ่ายค่าปรับ ซึ่งนอกจากจะเป็นทรัพย์สินเงินทอง ยังเป็นหุ้นจากธนาคารพาณิชย์ ทำให้รัฐบาลมีทุนและสามารถควบคุมธนาคารพาณิชย์ ให้มาร่วมมือสนับสนุนการลงทุนตามนโยบายของรัฐบาล นอกจากเหนือจากนั้น พักยังเข้าทำการยึดอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นในสมัยที่มาปกครองเกาหลี มาเป็นของรัฐและมอบให้เอกชนที่พักคัดเลือกมารับช่วงดำเนินการต่อไปโดยมีรัฐบาลค้ำประกัน ภายหลังองค์กรนี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Agency for National Security Planning''
อย่างไรก็ตาม สหรัฐอเมริกาเกิดความกังวลเกี่ยวกับพักที่จะดำเนินการลับกับพรรคคอมมิวนิสต์ นายทหารชาวอเมริกัน James Hausman ได้บินไปกรุงวอชิงตันด้วยการสนับสนุนจากสถานทูตสหรัฐในกรุงโซล เจ้าหน้าที่ระดับสูงกล่าวว่ามีเหตุสำหรับความกังวลใจเกี่ยวกับพัก ทั้งนี้ พักไม่ได้เป็นคนที่สหรัฐอเมริกาจะให้การรับรองที่จะเป็นผู้นำคนต่อไปของเกาหลี
นโยบายด้านเศรษฐกิจ
แนวความคิดในการพัฒนาทางเศรษฐกิจของพัก ช็อง-ฮี มีที่มาจากประสบการณ์ของเขาที่ได้รับมาจากกองทัพญี่ปุ่น ด้วยการวางแผนและใช้อำนาจควบคุมจากส่วนกลางและใช้อำนาจเด็ดขาดในการควบคุม พักได้จัดตั้ง 4 หน่วยงานไว้กำกับดูแลเพื่อความมีประสิทธิภาพของการพัฒนาเศรษฐกิจ ได้แก่ การจัดตั้งหน่วยงานที่กำกับดูแลด้านเศรษฐกิจเช่นนี้ มีความคล้ายคลึงกันกับของประเทศญี่ปุ่น ในญี่ปุ่นหน่วยงานเหล่านี้เป็นองค์ประกอบสำคัญในการพัฒนาทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะหน่วยงานสำนักข่าวกรองกลางเป็นเครื่องมือที่มีความสำคัญในการควบคุมทางด้านการเมืองไปพร้อมกับอำนาจของการตัดสินใจทางเศรษฐกิจ
พักใช้แผนพัฒนาทางเศรษฐกิจเพื่อที่จะยกระดับสถานภาพของสาธารณรัฐเกาหลี โดยได้จัดวางผู้เชี่ยวชาญทางด้านเศรษฐกิจในการควบคุมดูแล ในปี ค.ศ. 1961 มีการจัดตั้งคณะกรรมการการวางแผนเศรษฐกิจ (EPB) พักยืนยันว่าในตำแหน่งคณะกรรมการระดับสูงเหล่านี้จะเต็มไปด้วยบุคคลที่มีคุณสมบัติทางเทคนิคที่ยอดเยี่ยม มากกว่าที่จะเป็นนักการเมืองหรือสมาชิกระดับสูงของทหาร ต่อมาในปี ค.ศ. 1962 EPB ได้ดำเนินการตามแผนพัฒนา "แผนห้าปีสำหรับการพัฒนาของเกาหลี" ธนาคารของรัฐบาลถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยในการดำเนินการตามแผนพัฒนา มีการออกกฎหมายบังคับใช้กับธนาคารเอกชน เพื่อให้เกิดความมีประสิทธิภาพ
ที่สำคัญ แผนห้าปีสำหรับการพัฒนาของเกาหลี รัฐบาลเป็นผู้มีส่วนร่วมในการประกอบอุตสาหกรรม ในช่วงปี ค.ศ. 1960 งบประมาณของรัฐบาลประมาณกว่าหนึ่งในสาม เป็นการลงทุนโดยภาครัฐ และมีสัดส่วนที่ใกล้เคียงกับหนึ่งในสามของเงินทุนทั้งหมดในประเทศ ดังนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1963 ถึงปี ค.ศ. 1977 รัฐวิสาหกิจในเกาหลีมี GDP เพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละ 10 ต่อปี ส่วนแบ่งของการส่งออกโดย รัฐวิสาหกิจในเกาหลีมี GDP สูงเทียบเคียงกับประเทศอินเดียหรือประเทศปากีสถาน สะท้อนให้เห็นถึงการเป็นตัวแทนที่โดดเด่นในทางเศรษฐกิจ
มีการดำเนินการจัดตั้งกลุ่มบริษัทใหญ่อย่าง chaebol เช่น กลุ่มบริษัท ฮุนได / แดวู / ซัมซุง / โกลสตาร์ (LG) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบริษัทที่ประสบความสำเร็จตามนโยบายของพัก กลุ่มผู้ประกอบการเหล่านี้ประสบความสำเร็จในการขยายธุรกิจของพวกเขาด้วยนโยบายที่มีประสิทธิภาพมากของพัก ด้วยการปลูกฝังค่านิยมที่มุ่งเน้นการส่งออก บริษัทที่จัดตั้งขึ้นเป็นการอำนวยความสะดวกอย่างหนึ่งในภาพรวมของการส่งออกของประเทศ
สามปัจจัยที่สำคัญ (ที่เรียกว่า "สามเหลี่ยมเหล็ก") สำหรับการฟื้นฟูประเทศ
ความเป็นชาตินิยม
ในการปกครอง ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นอะไรบางอย่างที่น่าพิศวง กับบทบาทผู้คุมการสร้างสิ่งที่กำลังจะมาเป็นกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ของอุตสาหกรรม ที่จะพัฒนาประเทศในเวลาต่อมา สหรัฐอเมริกามีคำสั่ง ให้จัดการเลือกตั้งขึ้น แต่พัก ก็ชนะมาได้อย่างเฉียดฉิว นอกจากนี้เขายังชนะเลือกตั้งในปี 1967 และชนะการเลือกตั้งอีกครั้งอย่างเฉียดฉิวในปี 1971 ในการเลือกตั้ง 1971 เขาต้องเผชิญกับความขัดแย้งรุนแรงจากการปลุกระดม โดย คิม แดจุง นอกจากนี้ พัก ยังได้ทำการฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศญี่ปุ่น ซึ่งประชาชนเกาหลีไม่ชื่นชอบอย่างมาก และส่งผลให้เกิดความไม่สงบอย่างกว้างขวาง สาเหตุมาจากการเข้ายึดครองเกาหลี โดยจักรวรรดิญี่ปุ่น ถายใต้การปกครองที่โหดร้ายยาวนานถึง 35 ปี (ญี่ปุ่นบุกเข้ายึดครองเกาหลีอยู่หลายครั้ง ในประวัติศาสตร์) ซึ่งญี่ปุ่นในตอนนั้นคือประเทศ ที่แพ้สงครามโลก ประเทศญี่ปุ่นจึงอยู่ในช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่ด้วยการฟื้นฟูความสัมพันธ์ของทั้งสองประเทศ พัก ได้เปิดประตูสู่ญี่ปุ่น ด้วยเงินทุนช่วยเหลือ แม้ว่าจะได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากชาวเกาหลีเป็นจำนวนมาก ในขณะที่ พักไม่ได้มีตัวเลือกมากนัก ซึ่ง พัก อาจเล็งเห็นแล้วว่า การช่วยเหลือญี่ปุ่น จะทำให้ได้รับผลตอบแทนในด้านต่างๆตามความเหมาะสม เพื่อเข้าถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านเทคโนโลยีทางอุตสาหกรรม แม้ต้องใช้เงินเพื่อเข้าถึงความรู้ด้านเทคโนโลยีก็ตาม อย่างเช่น เทคโนโลยีการผลิตรถยนต์ และอื่นๆ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการตั้งกลุ่ม Chaebol กลุ่มอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ในการพัฒนาประเทศ เราจะเห็นได้ว่า ในช่วงรัฐบาลที่บริหารประเทศภายใต้การนำของ พัก ช็อง-ฮี ต้องเผชิญหน้ากับเกาหลีเหนือ ที่ด้านนอก และต้องเผชิญหน้าจากแรงกดดันของ สหรัฐฯ จากด้านใน ทั้งยังต้องนำพาประเทศให้พ้นไปจากความยากจน ซึ่งไม่ใช่งานที่ง่ายเลย สำหรับ สำหรับประเทศที่ยากจนและด้อยพัฒนา รวมถึงปัญหาที่มาจากสงครามกับเกาหลีเหนือ แม้ว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจของเกาหลีใต้ มีการดำเนินงานควบคุมเพื่อให้เกิดความมั่นคงในระดับสูง เพื่อต้องการคะแนนสนับสนุนในการชิงตำแหน่ง ประธานาธิบดี ในสมัยต่อไป แต่ทว่าแรงสนับสนุนจากประชาชนเริ่มที่จะจางหายไป หลังจากการเติบโตทางเศรษฐกิจชะลอตัวในช่วงต้นปี 1970
ด้วยมาตรการของ พัก ที่ใช้กฎหมาย และบทบัญญัติ ในกฎหมายภาวะฉุกเฉิน ทั้งนี้ยังมีหน่วยข่าวกรองกลาง ที่มีอำนาจจับกุมและควบคุมฝ่ายตรงข้ามถูกสอบสวนและถูกการพิจารณาคดี เป็นสาเหตุหนึ่งที่ฝ่ายตรงข้ามกับ พัก ไม่พอใจ และสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้นั่นคือ ทางรัฐบาลวอชิงตัน (อเมริกา) ไม่รับรองหรือสนับสนุน พัก ด้วยหลายเหตุปัจจัยที่ระบอบของ พัก อาจไม่เอื้ออำนวยให้กับสหรัฐฯ กับการรวมชาติของสองเกาหลี ซึ่งนโยบายของสหรัฐฯ อื่นๆ เช่นการกีดกันบริษัทเกาหลีผู้ที่อาจจะกลายเป็นผู้ส่งออก ที่ประสบความสำเร็จจากการส่งสินค้าออกนอกประเทศ อาจทำให้ระบอบของ พัก เป็นสิ่งที่สหรัฐฯ มักเรียกว่า "ภัยคุกคาม"
การแก้ไข รัฐธรรมนูญ Yushin
การแก้ไขรัฐธรรมนูญให้ผู้ดำรงประธานาธิบดีไม่มีหมดวาระ สามารถครองอำนาจในการบริหารประเทศได้ตลอดการ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 1979 ทำให้เกิดการประท้วงปะทุขึ้นทั่วประเทศ ความไม่สงบรุนแรงเกิดขึ้น เมื่อกลุ่มนักศึกษาเรียกร้องให้มีการสิ้นสุดของการปกครองด้วยระบบ Yushin เริ่มต้นที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซาน. การกระทำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ การต่อต้าน "Pu-Ma" (ชื่อพื้นที่ เขต ปูซานและ Masan ) บนท้องถนนของเมือง ที่นักศึกษาและตำรวจปราบจลาจลเผชิญหน้ากัน โดยมีนักศึกษา 50,000 คนมารวมตัวกันในเมืองปูซาน ต่อมาอีกสองวันหลายคนถูกทำร้ายและผู้ประท้วงประมาณ 400 คนถูกจับ. เมื่อวันที่ 18 ตุลาคมรัฐบาล พัก ประกาศกฎอัยการศึกในปูซาน การประท้วงในวันเดียวกันกับที่แพร่กระจายไปยังมหาวิทยาลัย Kyungnam ใน Masan มีผู้ชุมนุม 10,000 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาและคนงาน เข้าร่วมการประท้วงต่อต้านระบบ Yushin ของ พัก ความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยการโจมตีที่สถานีตำรวจและ สำนักงานของพรรคการเมือง โดยมีการประกาศเคอร์ฟิวทั่วทั้งเมือง Masan.
การบริหารประเทศของ พัก ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ อย่างหนัก หนึ่งในกรณีที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือ การจัดเก็บภาษีด้วยกฎอัยการศึก นอกจากนี้
การถึงแก่อสัญกรรม
ความพยายามลอบสังหารพัก ช็อง-ฮีเกิดขึ้นหลายครั้ง
เมื่อทหารจากเกาหลีเหนือกลุ่มเล็ก ๆ 20 คน รุกคืบเข้ามาในกรุงโซล ได้สังเกตเห็นมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เพิ่มขึ้นไปทั่วเมือง พวกเขาเริ่มตระหนักว่าแผนเดิมของพวกเขามีโอกาสน้อยที่ประสบความสำเร็จ ผู้นำทีมชั่วคราวใหม่ได้เปลี่ยนแผนเป็นการใช้เครื่องแบบของกองทัพเกาหลีใต้ 26 กองทหารราบที่สมบูรณ์ด้วยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ หน่วยทหารตัวจริงพาพวกเขาเดินตามไปในระยะไมล์สุดท้ายก่อนถึงบ้านสีฟ้า ซึ่งที่พักประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ในฐานะทหารแห่งกองทัพเกาหลีใต้ที่กลับมาจากการลาดตระเวน กองทหารเกาหลีเหนือที่ปลอมตัวอยู่ได้เดินผ่านด่านตำรวจและหน่วยทหารมาเรื่อย จนเหลือเส้นทางประมาณ 800 หลาจากบ้านสีฟ้า ในที่สุด ตำรวจก็หยุดหน่วยของพวกเขาและเริ่มที่จะถามพวกเขา เมื่อตำรวจเกิดความน่าสงสัย กองทหารเกาหลีเหนือจึงดึงปืนพกยิงใส่ตำรวจ เกิดการปะทะกันจนกองทหารเกาหลีเหนือเสียชีวิต ส่วนที่เหลือได้หลบหนีไปทางเขต DMZ
ครั้งที่สอง เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1974 ในขณะที่พักกำลังกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีที่ระลึกครบรอบการปลดปล่อยประเทศจากประเทศญี่ปุ่นซึ่งจัดขึ้นในบริเวณโรงละครแห่งชาติเกาหลี ชายชาวเกาหลีเหนือชื่อ มุน เซ-กวัง ยิงปืนไปยังบริเวณที่พักยืนอยู่ แต่กระสุนพลาดไปถูกภรรยาของพัก "ยุก ยองซู" ที่ศีรษะและเธอเสียชีวิตในเวลาต่อมา หลังจากเหตุการณ์สงบลง พักยังกลับมาอ่านคำพูดของเขาที่เตรียมไว้ ผู้ช่วยของเขาอธิบายว่า "ประธานาธิบดีเป็นคนที่ความรับผิดชอบในสิ่งที่เขากำหนดจะทำโดยไม่คำนึงถึงอุปสรรค"
การลอบสังหารครั้งที่สาม ซึ่งทำให้พักเสียชีวิต เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1979 พักถูกยิงตายโดย คิม แจ-คยู ผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง หลังจากงานเลี้ยงส่วนตัวที่เซฟเฮาส์ ใน Gungjeong-dong เขตชงโน กรุงโซล ก่อนที่เขาจะไปยิงพัก คิมฆ่าหัวหน้าหน่วยคุ้มกันชื่อ ชา ฮีชอล เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองกลางคนอื่น ๆ และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของประธานาธิบดีอีก 4 คน คิม แจ-คยูให้เหตุผลว่า พักเป็นอุปสรรคต่อการปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย และให้เหตุผลเพิ่มเติมในการกระทำของเขาว่าเป็นหนึ่งในความรักชาติ
พัก ช็อง-ฮี ถึงแก่อสัญกรรมจากการลอบสังหาร สิริอายุรวม 61 ปี พิธีศพของเขาจัดขึ้นอย่างสมเกียรติ ศพของเขาฝังอยู่ที่สุสานแห่งชาติกรุงโซล และมีการเคลื่อนย้ายศพของยุก ยองซู ภรรยาที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้มาฝังไว้เคียงข้างกัน
อย่างไรก็ตาม ความพยายามทำการลอบสังหาร พัก และ รัฐประหารถูกจัดแจงไว้ก่อนด้วยหน่วยสืบราชการลับ โดยมีความเชื่อกันอย่างกว้างขวางกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คิม และกลุ่มของเขาถูกจับในภายหลัง โดยเสนาธิการทหารของกองทัพ หัวหน้าฝ่ายสอบสวน ช็อน ดู-ฮวัน ในการสอบสวน คิม แจ-กยู ผลออกมาว่ามีแรงจูงใจในการสังหาร พัก ไม่เป็นที่ชัดเจน และถูกตัดสินถูกประหารชีวิตด้วยการแขวนคอเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 1980.. การลอบสังหารยังคงเป็นปริศนา เป็นที่รู้กันทั่วไปว่าหน่วยข่าวกรองกลางอาจจะไม่ได้ทำ โดยได้รับการอนุมัติจากซีไอเอ ของสหรัฐ ซึ่งต้องสงสัยว่าพักเป็นคอมมิวนิสต์ และเป็นช่วงเวลาที่นโยบายการต่างประเทศของสหรัฐที่แข็งแกร่งเป็นอาวุธ ในสงครามเย็น เผด็จการทั่วเอเชียทั้งในเกาหลีใต้, ไต้หวัน, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์, อินโดนีเซียและประเทศอื่น ๆ เข้าสู่การปฏิรูปทางการเมืองต่อ "ประชาธิปไตย" พัก ได้ริเริ่มการเคลื่อนไหวไปสู่การผสมผสานเกาหลี รวมชาติเกาหลี หลักการของการรวมชาติเกาหลีถูกวางลงไปในประวัติศาสตร์ 4 กรกฎาคม 1972, แถลงการณ์ร่วมกันหลังการเยี่ยมชม ในเดือน พฤษภาคม โดยผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง การเคลื่อนไหวไปสู่การรวมชาติได้ถูกบังคับให้ยกเลิก หลังจากการลอบ สังหาร พัก หัวหน้าหน่วยข่าวกรองกลางที่มาแทนที่หัวหน้าคนเก่า "คิม แจกยู'' ได้รับการยืนยัน คือ ซีไอเอของสหรัฐ นักวิเคราะห์ด้านการเมือง ให้ข้อสังเกตว่า สหรัฐ และกลุ่มบริษัท chaebol ได้รับประโยชน์จากการลอบสังหาร พัก
chaebol เหล่านี้ต่อมาเปิดตัวบนเส้นทางของ "ตลาดเสรีนิยม ลิทัวเนีย " ซึ่งสองทศวรรษต่อมา เศรษฐกิจตกต่ำเข้าสู่ภาวะล้มละลายในปี 1997 วิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย..
อ้างอิง
19171979
พระราม
พระราม (, ; राम ), รามา, หรือชื่อเต็มของปางนี้คือ รามจันทรา (, रामचन्द्र, ), เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู ในฐานะอวตารปางที่เจ็ดและเป็นหนึ่งในอวตารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของพระวิษณุ ในศาสนาฮินดูนับถือพระรามเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ โดยถือว่า พระราม เป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุด เรียกว่า พรหมิณ
ตำนานเล่าว่า พระรามเป็นพระโอรสของ ท้าวทศรถ และ นางเกาสุริยา แห่งกรุงอโยธยา กษัตริย์ผู้ครองแคว้นโกศล พระรามมีพระอนุชา 3 พระองค์ คือ พระลักษณ์, พระพรต และ พระสัตรุด พระรามอภิเษกสมรสกับนางสีดา แม้จะเกิดในราชวงศ์ที่สูงส่ง แต่ชีวิตของพระรามที่มีบรรยายไว้กลับระบุว่าเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงข้ามอย่างคาดไม่ถึง เช่น การเนรเทศไปสู่สถานที่ที่ยากไร้และกันดาร ทำให้เกิดคำถามด้านจริยธรรม และประเด็นขัดแย้งทางศีลธรรมในภายหลัง ในช่วงเวลาที่พระรามเดินป่าเกือบ 14 ปีนั้น ช่วงเวลาที่โดดเด่นมากที่สุดคือการลักพาตัวนางสีดาโดยจอมอสูรอย่างทศกัณฐ์ ตามด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดของพระรามและพระลักษมณ์ เพื่อการชิงนางสีดากลับมา และสังหารทศกัณฐ์ที่ชั่วร้าย เรื่องราวชีวิตทั้งหมดของพระราม นางสีดา และบุคคลต่างในรามายณะ เปรียบเทียบได้กับหน้าที่ สิทธิ และความรับผิดชอบต่อสังคมของแต่ละบุคคล แสดงให้เห็นถึงการดำเนินชีวิตด้วยธรรมะ โดยมีตัวละครฝ่ายพระรามเป็นแบบอย่าง
อาบาชิริ
อาบาชิริ เป็นศูนย์กลางของกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ ในจังหวัดฮกไกโด จัดว่าเป็นเมืองที่มีแห้งแล้งที่สุดในญี่ปุ่น
สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาบาชิริคือ เรือนจำอาบาชิริ ซึ่งใช้กักขังนักโทษการเมืองในยุคเมจิ ปัจจุบันได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยมีเรือนจำความปลอดภัยขั้นสูงสุดแห่งใหม่ในเมืองใช้กักขังนักโทษแทน เมืองนี้เป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นปลายทางของรถไฟ
ใน ค.ศ. 2008 อาบาชิริมีประชากร 40,333 คน ความหนาแน่นของประชากร 85.6 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 470.94 ตารางกิโลเมตร
อาบาชิริตั้งอยู่ในด้านตะวันออกของกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ ห่างจากนครคิตามิไปทางตะวันออก 50 กิโลเมตร พื้นที่เต็มไปด้วยเนินเขาจำนวนมาก แต่ไม่มีภูเขาสูง
เมืองพี่น้องของอาบาชิริคือ พอร์ตแอลเบร์นี ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา แต่ละปีมีนักเรียนจำนวนมากเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนระหว่างสองเมืองนี้
ท่าอากาศยานที่อยู่ใกล้กับอาบาชิริคือ ท่าอากาศยานเมมัมเบ็ตสึ ตั้งอยู่ในเมืองโอโซระ
ริทอร์ต
ในอุตสาหกรรมเคมี ริทอร์ตคือภาชนะที่อากาศเข้าไม่ได้ โดยสสารถูกอุ่นเพื่อให้ปฏิกิริยาเคมีที่สร้างผลิตผลก๊าซซึ่งจะถูกเก็บไว้ในภาชนะเพื่อนำไปใช้ต่อไป ริทอร์ตยังถูกใช้ในระดับอุตสาหกรรม เช่น การสกัดน้ำมันหิน และการผลิตถ่านหุงต้ม กระบวนการให้ความร้อนหินน้ำมันเพื่อผลิตน้ำมันหิน ก๊าซหิน มักถูกเรียกว่าการริทอร์ต
กล้องดีเอสแอลอาร์
กล้องดีเอสแอลอาร์ (D-SLR) เป็นกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวด้วยระบบดิจิทัล มีลักษณะเหมือนกล้องที่ใช้ฟิล์ม เพียงแต่ใช้เซ็นเซอร์ในการรับภาพแทนฟิล์ม
ริทอร์ต
ในอุตสาหกรรมอาหาร หม้ออบความดันส่วนใหญ่จะถูกเรียกว่าริทอร์ต หมายถึง "ริทอร์ตบรรจุกระป๋อง" สำหรับการฆ่าเชื้อโรคในอุณหภูมิสูง (116–130 องศาเซลเซียส)
กล้องดีเอสแอลอาร์
ส่วนประกอบ
กล้อง D-SLR มักนำตัวกล้องที่ใช้ฟิล์มแบบ 35mm. SLR มาดัดแปลงให้เป็นกล้องดิจิทัล โดยเปลี่ยนฝาหลัง และแทนที่ฟิล์มด้วยเซ็นเซอร์รับภาพ ซึ่งมีส่วนประกอบดังนี้
ริทอร์ต
ประวัติ
หลังการประดิษฐ์ของภาชนะแก้วหรือโลหะที่ใช้ในการกลั่นหรือริทอร์ตชนิดหนึ่ง ญาบิร นักเล่นแร่แปรธาตุได้พัฒนากรรมวิธีในการกลั่นจนเป็นอย่างที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน นักเล่นแร่แปรธาตุใช้ริทอร์ตกันอย่างแพร่หลาย และรูปภาพของริทอร์ตนั้นยังพบได้ในรูปวาดของห้องปฏิบัติการของคนเหล่านี้ ก่อนการค้นพบของคอนเดนเซอร์ที่ใช้กันในปัจจุบัน ริทอร์ตนั้นถูกใช้โดยนักเคมีที่มีชื่อเสียง เช่น อ็องตวน ลาวัวซีเย, เยินส์ ยาคอบ แบร์เซลีอุส เป็นต้น
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
มหาอำมาตย์เอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2417 – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2463) พระนามเดิม พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ เป็นต้นราชสกุลรพีพัฒน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ทรงเป็นผู้วางรากฐานด้านกฎหมายในประเทศไทย จนได้รับพระสมัญญานามว่า พระบิดาแห่งกฎหมายไทย
ริทอร์ต
หน้าที่ในเคมีวิเคราะห์
ด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวไกลโดยเฉพาะการคิดค้นคอนเดนเซอร์ไส้ตรง การใช้ริทอร์ตในห้องปฏิบัติการถูกมองว่าล้าสมัยตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อย่างไรก็ตาม เทคนิคในห้องปฏิบัติการบางอย่างนั้นอาจไม่ต้องการอุปกรณ์ที่ละเอียดอ่อน และสามารถใช้ริทอร์ตเพื่อทดแทนอุปกรณ์การกลั่นที่ซับซ้อนได้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
ทางด้านชีวิตส่วนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ทรงเสกสมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพัทธ์ประไพ พระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ แต่ทรงใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเพียงไม่นานก็ทรงหย่าขาดจากกัน โดยหลังจากนั้นทรงรับหม่อมอ่อนมาเป็นหม่อมเอก และหลังจากนั้นทรงรับหม่อมมาเพิ่มอีก 2 ท่าน คือ หม่อมแดงและหม่อมราชวงศ์สอางค์ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ สิ้นพระชนม์ ณ กรุงปารีส เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2463 สิริพระชันษา
กล้องดีเอสแอลอาร์
รูปแบบการทำงาน
หลักการทำงานของกล้องรูเข็ม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
ประสูติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติเมื่อวันพุธ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ จุลศักราช 1236 ตรงกับวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2417 มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระองค์ที่ 2 ในเจ้าจอมมารดาตลับ มีพระเชษฐภคินีคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เมื่อทรงพระเยาว์ทรงได้รับการอภิบาลจากเจ้าจอมมารดาตลับ หม่อมราชวงศ์ พึ่งบุญ และพระยาเวียงในนฤบาล (หรั่ง เกตุทัต)
พระราม (แก้ความกำกวม)
ถนนในกรุงเทพมหานคร
สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพมหานครและนนทบุรี
อาหาร
อาวุธ
วัด
พระราชวัง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
การศึกษา
เมื่อเจริญวัยขึ้นพระองค์ทรงเข้าศึกษาวิชาภาษาไทยเบื้องต้นกับพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) โดยใช้เก๋งกรงนกภายในพระบรมมหาราชวังเป็นที่ทรงพระอักษร เมื่อทรงศึกษาจบแล้ว ก็ทรงเข้าศึกษาต่อที่สำนักของบาบู รามซามี โดยใช้โรงเรียนทหารมหาดเล็กเป็นที่ถวายพระอักษรจนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2426 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เข้าศึกษาในโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ
ในการส่งพระราชโอรสไปศึกษายังต่างประเทศของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เป็นพระราชโอรสกลุ่มแรกที่ทรงไปศึกษาต่อในทวีปยุโรป เมื่อ พ.ศ. 2428 พร้อมกัน 4 พระองค์ คือ แต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริให้ทรงแยกกันเรียน โดยพระองค์พระองค์โปรดเกล้าฯ เสด็จไปศึกษาที่กรุงเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ โดยให้หมอเกาวัน เป็นผู้จัดการศึกษา ในการนี้เป็นเพียงการศึกษาเบื้องต้น จึงมีเพียงครูชาวต่างชาติมาถวายพระอักษรที่ตำหนักครึ่งวัน และหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์ ถวายการสอนภาษาไทยอีกครึ่งวัน
พระองค์ทรงศึกษาวิชาภาษาละติน วิชาภาษาอังกฤษ และวิชาภาษาฝรั่งเศสอยู่ 2 ปี จึงเสด็จนิวัติประเทศไทย จนถึงปี พ.ศ. 2431 จึงเสด็จไปศึกษาต่อในชั้นมัธยมอยู่ ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และต่อมาปี พ.ศ. 2434 ทรงเลือกศึกษาวิชากฎหมายต่อที่วิทยาลัยไครส์ตเชิร์ช ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2437 ทรงสามารถสอบไล่ได้ตามหลักสูตรชั้นปริญญาเกียรตินิยม จากนั้นจึงเสด็จกลับประเทศไทย ด้วยพระอัจฉริยภาพที่มีมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ จึงได้รับพระสมญาว่า เฉลียวฉลาดรพี
พระราชพิธีโสกันต์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงจัดให้ตั้งพระราชพิธีโสกันต์พระเจ้าลูกยาเธอทั้ง 3 พระองค์พร้อมกันคือ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าจิรประวัติวรเดช และพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ เป็นการสมโภช 3 วัน ตั้งแต่วันอังคารที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2427 ถึงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2427 แล้วจึงประกอบพระราชพิธีโสกันต์ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2427 โดยโปรดให้ทรงเครื่องต้นทั้ง 4 พระองค์
ผนวช
หลังจากพระราชพิธีโสกันต์ผ่านพ้นไปแล้ว จึงโปรดให้พระเจ้าลูกยาเธอทั้ง 4 พระองค์ที่จะเสด็จไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ ได้ผนวชเป็นสามเณรพร้อมกันตามโบราณราชประเพณี โดยวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 เวลาย่ำค่ำ มีการเวียนเทียนสมโภชทั้ง 4 พระองค์ ณ พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท เช้าวันรุ่งขึ้นแห่พระเจ้าลูกยาเธอทั้ง 4 พระองค์จากพระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ไปวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ผนวชเป็นสามเณรโดยมีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระปวเรศวริยาลงกรณ์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ในคืนนั้นพระองค์เจ้าสามเณรทั้ง 4 พระองค์ทรงประทับแรมที่พระพุทธปรางค์ปราสาท เช้าวันถัดมาพระองค์เจ้าสามเณรทรงรับบิณฑบาตในพระบรมมหาราชวัง เวลาย่ำค่ำจึงเสด็จไปอยู่ที่ตำหนักในวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ถึงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2428 ทั้ง 4 พระองค์จึงทรงลาผนวช ณ พระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหาร
รับราชการ
พระองค์ทรงเริ่มรับราชการในสำนักราชเลขาธิการ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นองคมนตรี ทรงประกอบพระกรณียกิจ อันเป็นคุณประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อวงการกฎหมายไทยและศาลสถิตยุติธรรม ได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงยุติธรรมตั้งแต่วันที่ 3 มีนาคม ร.ศ. 115 เป็นสภานายกในกองข้าหลวงพิเศษ จัดการปรับปรุงศาลยุติธรรมสู่ระบบใหม่ จัดตั้งศาลมณฑล และศาลจังหวัด ทั่วประเทศ, ทรงเป็นประธานกรรมการตรวจชำระกฎหมายทั้งกฎหมายเก่า (พระไอยการต่าง ๆ) และในการร่างประมวลกฎหมายสมัยใหม่ที่รู้จักกันในนามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 (พ.ศ. 2451) ทั้งยังทรงเป็นผู้ดำริให้จัดตั้งโรงเรียนกฎหมาย โดยพระองค์เองยังทรงมีบทบาทรวบรวมและแต่งตำราคำอธิบายกฎหมาย ตลอดจนทรงทำการบรรยายให้เหล่าบรรดานักเรียนด้วยพระองค์เอง, ทรงเป็นกรรมการตรวจตัดสินความฎีกาซึ่งเทียบได้กับศาลฎีกาในปัจจุบัน, เมื่อ พ.ศ. 2443 ทรงตั้งกองพิมพ์ลายมือขึ้น สำหรับตรวจลายพิมพ์นิ้วมือผู้ต้องหาในคดีอาญา ตำแหน่งสุดท้ายทรงเป็นเสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ ทรงปรับปรุงกิจการกรมทะเบียนที่ดิน
สิ้นพระชนม์
ในปี พ.ศ. 2462 พระองค์ประชวรด้วยพระโรคที่ต่อมลูกหมากและมีการแทรกซ้อนต่อไปยังพระวักกะ (ไต) จึงทรงขอลาพักราชการในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 เพื่อรักษาพระองค์แต่อาการยังไม่ทุเลา ต่อมาจึงเสด็จไปรักษาพระองค์ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส แต่พระโรคที่พระวักกะก็ยังทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นเกินที่แพทย์จะเยียวยาได้ จนกระทั่งถึงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เวลาประมาณ 21 นาฬิกา จึงสิ้นพระชนม์ สิริพระชันษา 45 ปี 9 เดือน 17 วัน
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เอกอัครราชทูตสยามประจำประเทศฝรั่งเศสจัดการถวายพระเพลิง ณ กรุงปารีส ตามที่กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์รับสั่งไว้ หลังจากนั้นหม่อมเจ้าไขแสงรพี รพีพัฒน์ เสด็จไปรับและอัญเชิญพระอัฐิของกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์มาถึงประเทศไทยในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2463 ในคราวนั้นเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) หวนระลึกถึงรับสั่งของกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ได้ตรัสไว้ก่อนที่เสด็จไปรักษาพระองค์ที่ประเทศฝรั่งเศสว่า
พระโอรส-ธิดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ หลังเสด็จกลับจากศึกษาที่ประเทศอังกฤษ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสู่ขอพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรพัทธ์ประไพ พระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ พระราชทานเสกสมรสให้ โดยในครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่มีการพระราชทานน้ำสังข์ แต่ทรงใช้ชีวิตคู่ร่วมกันเพียงไม่นานก็ทรงหย่าขาดจากกัน และหลังจากนั้นพระองค์จึงทรงรับหม่อมอ่อนมาเป็นหม่อมเอก โดยนอกจากหม่อมอ่อนแล้วพระองค์ยังมีหม่อมอีก 2 คน คือ หม่อมแดงและหม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ มีพระโอรสและพระธิดา ที่ประสูติกับหม่อมอ่อน หม่อมแดง และหม่อมราชวงศ์สอางค์ 13 องค์ ซึ่งทุกองค์ทรงตั้งพระนามคล้องจองกันหมด และมีความหมายเกี่ยวกับ พระอาทิตย์ หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา บุตรีของพระยาสุพรรณพิจิตร (โต) กับหม่อมราชวงศ์สำอาง เสนีวงศ์ เสด็จในกรมหลวงราชบุรีได้รับหม่อมอ่อนเข้ามาเป็นหม่อมในพระองค์หลังจากที่ทรงหย่ากับพระชายาแล้ว โดยมีพระโอรสพระธิดารวม 11 องค์ ดังนี้ หม่อมแดง รพีพัฒน์ ณ อยุธยา เป็นบุตรีของพ่อค้าชาวจีนเจ้าของร้านเพชรหัวเม็ด ในประมาณปี พ.ศ. 2458 เสด็จในกรมหลวงราชบุรีทรงรับหม่อมแดงเข้ามาเป็นหม่อมในพระองค์ โดยมีพระธิดา 1 องค์ คือ หม่อมราชวงศ์สอางค์ ปราโมช ท.จ. พระธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าคำรบ กับหม่อมนุ่ม โดยมีพระธิดา 1 องค์ คือ
ด้านกฎหมาย
เมื่อพระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ทรงเป็นเสนาบดีกระทรวงยุติธรรม พระองค์ทรงมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิรูปการศาล ซึ่งปัญหาสำคัญสำหรับศาลไทยในเวลานั้น คือ เรื่องของศาลกงสุลต่างชาติ ที่มีอยู่เป็นจำนวนมากในยุคนั้น เป็นที่รู้กันว่าชาวต่างชาติเหล่านี้มีอำนาจอิทธิพลมาก เมื่อเกิดคดีความหรือข้อโต้แย้ง ชาวไทยมักตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เพราะชาวต่างชาติมักจะอ้างว่ากฎหมายยังล้าหลังไม่ทันสมัยเพื่อเป็นข้ออ้างเอาเปรียบชาวไทยซึ่งสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่ผู้พิพากษาและเจ้าหน้าที่ศาลของไทยยังไม่พร้อมที่จะรับข้อกฎหมายใหม่ ๆ ในเวลานั้น พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ทรงแก้ปัญหาเรื่องนี้โดยการจ้างชาวต่างชาติมาเป็นผู้พิพากษาเป็นเหตุให้ผู้พิพากษาศาลไทยเกิดความกระตือรือร้นเร่งศึกษากฎหมายไทยและต่างประเทศทำให้ศาลไทยมีความเชื่อถือมากขึ้นและเป็นที่ยอมรับของชาวต่างชาติ ถึงกับยกเลิกศาลกงสุลยอมให้คนชาติตัวเองมาขึ้นศาลไทยนอกจากนั้น ยังทรงปฏิรูปการศาลในด้านอื่นอีกมากมาย อาทิ ฯลฯ
พระราชกรณียกิจที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือในปี พ.ศ. 2440 ได้ทรงจัดตั้งโรงเรียนกฎหมายขึ้น โดยมีเจ้าพระยาอภัยราชาสยามานุกูลกิจ (โรลังยัคมินส์) เป็นที่ปรึกษา และพระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ทรงเข้าสอนเป็นประจำ ต่อมาได้จัดให้มีการสอบไล่ขึ้นด้วย ในปีแรกที่มีการสอบปรากฏว่ามีผู้สอบผ่านเพียง 9 คนจากจำนวนกว่าร้อยคน และแม้ใน 14 ปีแรกมีผู้สอบผ่านเพียง 129 คนเท่านั้น แต่ก็ถือเป็นการผลิตนักกฎหมายที่มีคุณภาพให้สังคมเป็นอย่างมาก ต่อมายังทรงเป็นประธานกรรมการตรวจชำระกฎหมาย, กรรมการตรวจตัดสินความฎีกา และกรรมการตรวจร่างกฎหมายลักษณะอาญาอีกด้วย
พระอิสริยยศ
ภายหลังสิ้นพระชนม์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ดังต่อไปนี้
รถยนต์พระที่นั่ง
ในภายหลังพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้กรมหลวงราชบุรีฯ สั่งซื้อรถเมอร์ซิเดส - เดมเลอร์สีแดงเข้ามาอีก 1 คัน แต่ปรากฏว่าไอน้ำมันระเหยขึ้นติดตะเกียงไฟลุกไหม้ประตูรถเสียหายไป 1 บาน หลังจากที่ซ่อมแซมเสร็จแล้วจึงนำขึ้นถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์จึงพระราชทานนามรถพระที่นั่งคันนี้ว่า "แก้วจักรพรรดิ์"
วันรพี
นักกฎหมายได้ถือเอาวันสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ คือวันที่ 7 สิงหาคม ของทุกปีเป็นวันรพีเพื่อเป็นวันรำลึกถึงคุณงามความดีของพระองค์ที่มีต่อวงการกฎหมายไทย โดยจะมีการจัดกิจกรรมวันรพีที่อนุสาวรีย์พระรูปพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ หน้าสำนักงานศาลยุติธรรม โดยมีการจัดต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507
อนุสาวรีย์พระรูปหน้าสำนักงานศาลยุติธรรม
เมื่อ พ.ศ. 2498 คณะกรรมการเนติบัณฑิตยสภาได้มีมติจัดสร้างอนุสาวรีย์พระรูปพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ขึ้น โดยได้จัดการเรี่ยไรเงินจำนวน 500,000 บาท ต่อมาวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2507 ได้รับเงินบริจาครวมทั้งหมดเป็นจำนวน 296,546.75 บาท ซึ่งก็ยังไม่ครบตามจำนวนที่ตั้งไว้ แต่แม้จำนวนเงินบริจาคนั้นจะยังไม่ครบ แต่ในส่วนของตัวอนุสาวรีย์นั้นได้มีการปั้นเสร็จในปี พ.ศ. 2506 และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดอนุสาวรีย์พระรูปพระองค์เจ้ารพีพัฒน์ศักดิ์ในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2507
กล้องดีเอสแอลอาร์
รูปแบบการทำงาน
กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวดิจิทัล (D-SLR) ใช้กระจกสะท้อน สำหรับการแสดงภาพที่กำลังจะถ่ายผ่านช่องมองภาพ ภาพตัดขวางด้านซ้ายมือ นั่นแสดงให้เห็นถึงเส้นทางของแสงที่เดินทางผ่านเลนส์  (1)  และสะท้อนผ่านกระจกสะท้อนภาพ (2)  และ ฉายบนแผ่นปรับโฟกัส  (5)  จากนั้นลดขนาดภาพผ่าน เลนส์ลดขนาดภาพ (6)  และสะท้อนใน ปริซึมห้าเหลี่ยม ทำให้ภาพปรากฏที่ช่องมองภาพ (8)  เมื่อกดปุ่มชัตเตอร์ จะทำให้กระจกสะท้อนจะกระเด้งตามลูกศรขึ้นไป และช่องระนาบโฟกัส (3)  เปิดออก และภาพฉายลงบน เซ็นเซอร์รับภาพ (4)  เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนระนาบโฟกัส
ดวงตามนุษย์กับกล้องถ่ายภาพ ส่วนประกอบและการทำงานของดวงตามนุษย์กับกล้องถ่ายภาพจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยมีส่วนสำคัญแบ่งได้เป็น 2 ส่วนคือ 1. ส่วนสำคัญที่ทำให้เกิดภาพ ทั้งดวงตาและกล้องถ่ายภาพจะมีส่วนที่เป็นเลนส์ ในดวงตาของมนุษย์ ก่อนที่แสงจะตกกระทบเลนส์ต้องผ่านชั้นของเยื่อที่เรียกว่าคอร์เนีย (Cornea) ทำหน้าที่ช่วยเลนส์ในการหักเหแสงให้ภาพตกลงบนจอตาพอดี เลนส์ของกล้องถ่ายภาพมีระบบกลไก เปิด-ปิด ให้แสงผ่านเข้าไปยังแกหลังควบคุมเวลาด้วยชัตเตอร์ (Shutter) ส่วนดวงตาควบคุมด้วยหนังตา (Eyelid) ในส่วนหนึ่งของเลนส์ถ่ายภาพจะมีไดอะแฟรม (Diaphragm) สามารถปรับให้เกิดช่องรับแสง (Aperture) ขนาดต่างๆ เช่นเดียวกับดวงตาจะมีส่วนที่เรียกว่าม่านตา (Iris) ตรงกลางของม่านตาจะมีช่องกลมเรียกรูม่านตาหรือพิวพิล (Pupil) เป็นทางให้แสงผ่าน สามารถปรับให้มีขนาดต่างๆ กันโดยอัตโนมัติ เช่น ในที่ๆ มีแสงสว่างมากรูม่านตามจะปรับให้มีขนาดเล้ก ส่วนในที่ๆ มีแสงสลัวๆ รูม่านตาจะปรับให้มีขนาดกว้างขึ้น 2. ส่วนที่ไวแสง ได้แก่ ส่วนที่เป็นฉากหลังในกล้องถ่ายภาพจะเป็นตำแหน่งที่ตั้งวัสดุไวแสง ได้แก่ ฟิล์มส่วนในดวงตา ได้แก่ จอตาเป็นฉากรับภาพ เรียกว่า เรตินา (Retina) ทำหน้าที่เปลี่ยนพลังงานแสงให้เป็นพลังงานประสาท ประกอบด้วยเส้นประสาทไวต่อแสงและเชื่อมโยงไปยังส่วนที่ทำหน้าที่ในการรับความรู้สึกเกี่ยวกับการมองเห็น ทำให้ทราบถึงรูปร่าง ขนาด ลักษณะของพื้นผิว
ที่เปิดขวด
ที่เปิดขวด เป็นอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์ขึ้นหลังจากผลิตขวดที่มีการผนึกแบบฝาจีบ เพื่อการเปิดสำหรับบริโภคน้ำในขวด ใช้หลักการคานงัดแบบฟิสิกส์
กล้องดีเอสแอลอาร์
ขนาดของเซ็นเซอร์รับภาพกับคุณภาพของภาพ
เซ็นเซอร์ที่ใช้ในกล้อง DSLR แต่ละค่าย จะมีขนาดที่แตกต่างกันไปตามการออกแบบของผู้ผลิต หากแบ่งกล้อง DSLR ออกตามขนาดของเซ็นเซอร์ จะสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ๆ ได้แก่ 1. กล้อง DSLR ที่ใช้เซ็นเซอร์ขนาดเล็กกว่าฟิล์ม หรือเรียกง่ายๆว่ากล้องตัวคูณ กล้อง DSLR ประเภทนี้จะใช้เซ็นเซอร์รับภาพที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดฟิล์ม 35 มม. โดยมักจะเทียบเป็นขนาดเท่ากับฟิล์ม APS เช่น ในกล้องแคนนอน EOS 50D จะมีขนาดเซ็นเซอร์เท่ากับ 22.3x14.9 มม. ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับฟิล์ม APS-C ในขณะที่ฟิล์ม 35 มม. มีขนาด 36x24 เลยถูกเรียกว่าเป็นเซ็นเซอร์ขนาด APS-C และด้วยเหตุที่เซ็นเซอร์มีขนาดเล็กกว่าฟิล์ม 35 มม. ทำให้เวลาที่นำเลนส์มาใส่กับกล้องชนิดนี้ องศารับภาพของเลนส์ตัวเดิมจะแคบลง เช่น กล้องที่ใช้เซ็นเซอร์ขนาด 22.3x14.9 มม. ซึ่งเล็กกว่าขนาดของฟิล์ม 35 มม. อยู่ 1.6 เท่า ทำให้เวลานำเลนส์ทางยาวโฟกัส 50 มม. มาใส่กับกล้องตัวคูณ องศารับภาพของเลนส์ 50 มม. ก็จะกลายเป็นเท่ากับเลนส์ 80 มม. ในกล้องฟิล์มแทน (มาจาก50x1.6) คือมีมุมที่แคบลง 2. กล้อง DSLR ที่ใช้เซ็นเซอร์ขนาดเท่าฟิล์ม (Full Frame) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า กล้องฟูลเฟรม (Full Frame) กล้องชนิดนี้จะใช้เซ็นเซอร์ที่มีขนาดใหญ่เท่ากับฟิล์ม 35 มม. คือใช้เซ็นเซอร์ขนาด 36x24 มม.ทำให้ได้สัดส่วนของภาพที่เท่ากับกล้องฟิล์ม เวลาที่นำเลนส์มาสวมจึงไม่ต้องคูณค่าใดๆเข้าไปเหมือนกับกล้องที่ใช้เซ็นเซอร์ขนาด APS-C เลนส์ที่นำมาใช้จึงมีองศารับภาพเท่าเดิม ข้อแตกต่างที่สำคัญคือเซ็นเซอร์ชนิด Full Frame จะมีขนาดที่ใหญ่กว่า ทำให้รับสัญญาณแสงได้ดีกว่า คุณภาพของภาพจึงดีกว่าและมีจุดรบกวน (์Noise) ที่ต่ำกว่า อีกทั้งระยะชัดหรือ Depth of Field ของภาพที่ได้จากกล้อง Full Frame ก็มีน้อยกว่า ทำให้สามารถเบลอฉากหลังได้ง่ายกว่ากล้องตัวคูณ ส่วนข้อเสียของกล้องแบบ Full Frame ก็คือ มีราคาที่แพงกว่ากล้องตัวคูณมาก ทั้งยังใช้ได้เฉพาะกับเลนส์ซีรีส์ EF (Canon) เท่านั้น ส่วน F Mount (Nikon) ยังคงสามารถใช้เลนส์ร่วมกับ DX Format ได้ โดย Nikon ใช้ชื่อรูปแบบ Full Frame ว่า FX Format
ชนิดของเซ็นเซอร์รับภาพ
โดยทั่วไปจะพบชนิดของเซ็นเซอร์รับภาพอยู่ 3 ชนิด คือ CCD CMOS และ MOS แต่ Nikon D2Hs จะใช้รูปแบบ JFET LBCAST
ดูเพิ่ม
Spiegelreflexkamera