cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดาวกัปไตน์
ประวัติ
ดาวฤกษ์ที่ต่อมาได้ชื่อว่าดาวกัปไตน์ ได้รับการจัดหมวดหมู่โดยนักดาราศาสตร์ชาวดัดช์ชื่อยาโกบึส กัปไตน์ ในปี ค.ศ. 1889 เมื่อเขาตรวจสอบผังดวงดาวและแผ่นถ่ายรูป เขาพบดาวดวงที่มีลักษณะการเคลื่อนที่เฉพาะกว่า 8 ลิปดาต่อไป ดาวดังกล่าวได้ชื่อต่อมาว่าดาวกัปไตน์เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ ในยุคนั้นดาวดังกล่าวเป็นดาว์ที่มีระดับการเคลื่อนที่เฉพาะสูงที่สุด รองลงมาคือกรูมบริดจ์ 1830 ต่อมาใน ค.ศ. 1916 เมื่อมีการค้นพบดาวเบอร์นาร์ด ลำดับการเคลื่อนที่เฉพาะสูงสุดของดาวกัปไตน์ก็ตกลงไป แต่ยังคงอันดับสองในลำดับดังกล่าวอยู่ ในปี ค.ศ. 2014 มีการประกาศว่ามีความเป็นไปได้ที่จะพบซูเปอร์เอิร์ธในบริเวณวงโคจรของดาวดังกล่าว
ลักษณะจำเพาะ
โดยอาศัยการวัดพารัลแลกซ์ของดาวเทียมวัดการเคลื่อนที่ฮิปปาคอส ดาวกัปไตน์มีระยะห่าง 12.76 ly จากโลก เมื่อ 10,800 ปีก่อนดาวกัปไตน์เคลื่อนเข้ามาอยู่ในระยะ 7.00 ly จากดวงอาทิตย์ และได้เคลื่อนออกไปนับแต่นั้น มีมวลอยู่ระหว่างหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของมวลดวงอาทิตย์ แต่มีความเย็นกว่ามากที่อุณหภูมิ 3,500 องศาเคลวิน ทั้งนี้ผู้สังเกตต่างคนให้ระยะการวัดไม่ตรงกัน มีการจัดประเภทดาวฤกษ์ไว้ที่ sdM1 ซึ่งแสดงว่าดาวดังกล่าวเป็นดาวแคระย่อยที่มีความสว่างน้อยกว่าดาวในแถบลำดับหลักในชนิดคลื่นรังสีเดียวกับ M1 เมื่ออาศัยการวัดความเป็นโลหะจะพบว่าดาวนี้มีสัดส่วนโลหะอยู่ 14% เทียบกับดวงอาทิตย์ ดาวกัปไตน์เป็นดาวแปรแสงประเภท BY Draconis และถูกขนานนามในชื่อ VZ Pictoris ซึ่งหมายความว่าความสว่างของดาวอาจเปลี่ยนไปได้ตามกิจกรรมบนสนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์ในชั้นโครโมสเฟียร์ รวมถึงการหมุนรอบตัวเอง ทำให้จุดมืดของดาวอยู่ในระยะที่อาจมองเห็นหรือไม่เห็นจากโลก
ดาวกัปไตน์มีลักษณะเฉพาะบางประการ เช่น มีการเคลื่อนที่เฉพาะสูง วงโคจรถอยหลังจากทางช้างเผือก และเป็นดาวกลดที่อยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด รวมทั้งยังเป็นหนึ่งในกลุ่มดาวฤกษ์จลนศาสตร์กัปไตน์ที่มีวิถีโคจรในอวกาศร่วมกัน โดยอาศัยการวัดความเป็นโลหะ เชื่อได้ว่าดาวกัปไตน์น่าจะเคยเป็นส่วนหนึ่งของโอเมกาคนครึ่งม้า ซึ่งเป็นกระจุกดาวทรงกลมที่น่าจะเป็นเศษเล็กเศษน้อยของดาราจักรแคระที่มารวมกับทางช้างเผือก ในขั้นตอนดังกล่าวดาวในกลุ่มนี้รวมทั้งดาวกัปไตน์น่าจะหลุดออกไปเป็นคลื่นเศษซากของดาราจักร
ความเกี่ยวพันกับโลก
ในปี ค.ศ. 2014 มีการประกาศว่าดาวกัปไตน์เป็นบริเวณที่ซูเปอร์เอิร์ธสองดวงคือ กัปไตน์ b และกัปไตน์ c ลอยอยู่ โดยกัปไตน์ b ที่มีอายุ 11,000 ล้านปี เป็นดาวที่เก่าแก่ที่สุดที่อยู่อาศัยได้เท่าที่มีการค้นพบ โดยเมื่อเทียบอัตราส่วนกันแล้วดาวดังกล่าวมีขนาดประมาณ 5:2 แต่ยังไม่สามารถยืนยันเรโซแนนซ์ได้ อาศัยการรวมตัวของพลังงานของดาวพบว่า ดาวทั้งสองอยู่ในสภาวะมีพลังที่เรียกว่า apsidal co-rotation ซึ่งเป็นการอนุมานได้ว่าดาวดังกล่าวมีพลังงานคงที่เป็นเวลานาน ในการค้นพบครั้งนี้ อลาสแต เรย์โนลด์ ได้แต่งเรื่องสั้นไซไฟชื่อ Sad Kapteyn ประกอบด้วย
การตุ๋น
การตุ๋น (Braiser; Braising) เป็นการผสมผสานรูปแบบการทำอาหารโดยใช้ทั้งความชื้นและความร้อน โดยทั่วไปแล้ว อาหารจะถูกให้ความร้อนที่อุณหภูมิสูง และนำไปไว้ในหม้อมีฝาปิดที่มีของเหลวปริมาณไม่คงที่ ทำให้เกิดรสชาติพิเศษขึ้นมา
เปเรซ ปราโด
ดามาโซ เปเรซ ปราโด (Dámaso Pérez Prado) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และหัวหน้าวงดนตรีชาวคิวบา/เม็กซิโก เป็นผู้นำดนตรีในแนวซัลซามาพัฒนาให้เป็น มัมโบจนเกิดความนิยม จนได้รับฉายาว่า "ราชาแห่งมัมโบ" (Mambo King)
เปเรซ ปราโด เกิดที่คิวบา เริ่มหัดเล่นเปียโนคลาสสิกและออร์แกนมาตั้งแต่เด็ก และเริ่มทำงานเป็นนักดนตรีให้กับวงออร์เคสตราที่เล่นในคาสิโนในอาบานา ที่ซึ่งเขาเริ่มนำดนตรีมัมโบมาเล่นในคลับ เมื่อเปเรซ ปราโด ย้ายไปอยู่ที่เม็กซิโกในปี ค.ศ. 1948 เขาเริ่มบันทึกแผ่นเสียงในสังกัด อาร์ซีเอวิกเตอร์ และทำให้ดนตรีมัมโบเป็นที่นิยมในวงกว้าง  และข้ามฝั่งไปในสหรัฐในปี ค.ศ. 1951
ลักษณะเด่นของดนตรีมัมโบของปราโด คือ ใช้แซกโซโฟนให้จังหวะ และใช้เครื่องเป่าทองเหลือง (ทรอมโบนและทรัมเปต)ให้ทำนอง  มีเปียโน กลอง และเครื่องเคาะเป็นส่วนประกอบ  ตอนกลางเพลง เปเรซ ปราโด จะเปล่งเสียงว่า ugh เป็นภาษาละตินซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า say it โดยเพลงที่มีชื่อเสียงของเขา ได้แก่เพลง Mambo No.5, เพลง Mambo No.8, เพลง Patricia และเพลง Cherry Pink (and Apple Blossom White) ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1955  นอกจากนี้ยังมีเพลง "Qué rico el mambo" ที่ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Mambo Jambo"
เปเรซ ปราโดเสียชีวิตจากอาการหัวใจวายที่บ้านพักในเม็กซิโกซิตี ด้วยวัย 72 ปี
ประเทศซูรินาม
ซูรินาม (Suriname, Surinam, ; Suriname, ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐซูรินาม (Republic of Suriname; Republiek Suriname) เดิมรู้จักกันในชื่อ "ดัตช์กีอานา" เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างเฟรนช์เกียนาทางทิศตะวันออกกับกายอานาทางทิศตะวันตก เขตแดนทางทิศใต้ติดต่อกับบราซิล ส่วนทางเหนือจรดมหาสมุทรแอตแลนติก พื้นที่ทางใต้สุดของประเทศกำลังเป็นกรณีพิพาทกับกายอานาและเฟรนช์เกียนา
ประวัติศาสตร์
ในปลายศตวรรษที่ 18 อังกฤษได้มาตั้งอาณานิคมริมแม่น้ำซูรินาม ต่อมาเนเธอร์แลนด์ได้ทำความตกลงแลกอาณานิคมกับอังกฤษ โดยที่เนเธอร์แลนด์ได้ครอบครองอาณานิคมซูรินาม ส่วนอังกฤษได้ครอบครองนิวอัมสเตอร์ดัมของเนเธอร์แลนด์ (คือนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกาปัจจุบัน)
ในยุคอาณานิคมชาวดัตช์ได้บุกเบิกที่ดินทำไร่ และนำทาสจำนวนมากจากแอฟริกามาใช้ทำงานไร่ ความเป็นอยู่ของทาสในซูรินามนั้นมีความยากลำบากมาก ทาสจำนวนหนึ่งจึงได้หนีเข้าไปตั้งถิ่นฐานในป่าลึก ต่อมาเมื่อมีการเลิกทาส จึงได้มีการนำแรงงานใหม่ที่มีสัญญาจ้างงานมาจากอินโดนีเซีย อินเดีย และจีน แรงงงานเหล่านี้ได้กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากของซูรินาม
ต่อมาในปี พ.ศ. 2497 อาณานิคมซูรินามได้รับการยกฐานะให้เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ สามารถเลือกผู้แทนตนเองเพื่อบริหารกิจการภายใน แต่กิจการต่างประเทศ และการป้องกันประเทศเป็นหน้าที่ของเนเธอร์แลนด์ ต่อมาซูรินามได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2518
การแบ่งเขตการปกครอง
ซูรินามมีเขตการปกครอง 10 เขต ได้แก่
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจ ในช่วงที่ซูรินามอยู่ภายใต้การปกครองของคณะทหาร ภาวะความไม่แน่นอนทางการเมือง และความวุ่นวายอันเนื่องมาจากการหยุดงานของกรรมกรอยู่เป็นประจำ รวมทั้งการระงับความช่วยเหลือทางการเงินของเนเธอร์แลนด์ มีผลทำให้ภาวะเศรษฐกิจของประเทศตกต่ำลงไปด้วย ต่อมาเมื่อซูรินามมีการปกครองระบอบประชาธิปไตย เศรษฐกิจของประเทศฟื้นตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว และรายได้ประชาชาติก็เพิ่มขึ้นด้วย
คลองชายทะเล
คลองชายทะเล หรือ คลองใหม่ บางทีก็เรียก คลองชลประทาน เป็นคลองที่ขุดเชื่อมระหว่างคลองบางปิ้งที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ไหลขนานชายฝั่งทะเลและถนนสุขุมวิท ผ่านอำเภอบางบ่อไปบรรจบคลองสำโรงที่อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ความยาวในเขตจังหวัดสมุทรปราการ 36.850 กิโลเมตร ปัจจุบันยังเป็นที่ตั้งของสถานีสูบน้ำขนาดใหญ่ 7 แห่ง
คลองชายทะเลมีบทบาทสำคัญช่วยป้องกันและแก้ไขปัญหาน้ำท่วม โดยเฉพาะในเขตพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมและโรงงานในเขตจังหวัดฉะเชิงเทราและสมุทรปราการ รวมทั้งสนามบินสุวรรณภูมิ ทำหน้าที่เป็นบ่อพักน้ำหรือรับน้ำ กล่าวคือได้ใช้แนวถนนสุขุมวิทเป็นคันกั้นน้ำทะเลที่หนุนท่วมขึ้นมาบนชายฝั่งทะเล และใช้พื้นที่ด้านในของถนนสุขุมวิทเป็นพื้นที่พักน้ำที่ไหลมาจากตอนบน การก่อสร้างสถานีสูบน้ำตามคลองต่าง ๆ เลียบถนนสุขุมวิทตามแนวคลองชายทะเล สามารถระบายน้ำขังออกทะเล 267 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที ทำให้น้ำตามคลองต่าง ๆ ของพื้นที่ด้านบน ไหลลงสู่ด้านล่างได้สะดวกรวดเร็วขึ้น
คลองชายทะเลยังตัดกับสะพานน้ำยกระดับที่สร้างขึ้นจากแนวพระราชดำริของ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2546 เปิดใช้อย่างเป็นทางการ เมื่อ พ.ศ. 2553
เมจิก (อัลบั้มที-สแควร์)
เมจิก (MAGIC; マジック）เป็นอัลบั้มชุดที่ห้าของ ที-สแควร์ วางเมื่อปี พ.ศ. 2526
รายละเอียดของอัลบั้ม
โทโยยูกิ ทานากะ เข้ามาเป็นมือเบสแทน นากามูระ ในขณะที่ อาโอยาม่า ก็ออกจากวงไป และได้ เอจิ ชิมิสึ เข้ามาแทน อัลบั้มนี้เป็นชุดแรกที่ ทาเคชิ อิโต้ นำ Electronic-Woodwind-Instrument (EWI) เข้ามาใช้ จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของวงไปพร้อม ๆ กับ ความสำเร็จในการสร้างแนวทางที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของวงจากมันสมองและฝีมือของ อันโดะ และ ไดซากุ อัลบั้มชุดนี้สร้างชื่อให้กับวงมาก ด้วยเพลง IT'S MAGIC ที่ในเวลาต่อมา Marlene นักร้องชาวฟิลิปปินส์ที่ไปดังในญี่ปุ่น จะนำมาร้องใหม่จนกลายเป็นเพลงฮิตประจำตัวของเธอ ซึ่งส่งผลดีต่อวงด้วย อัลบั้มชุดนี้ยังมีเพลงร้องอยู่สี่เพลง คือ IT'S MAGIC, I'LL NEVER FORGET YOU, SUNSHINE SUNSHINE, I LUV U
ไดซากุ ออกจากวงไปหลังจากจบอัลบั้มชุดนี้ รวมทั้ง ชิมิสึด้วย
คลองบางนางเกรง
คลองบางนางเกรง บ้างเขียนว่า คลองบางนางเกร็ง เป็นคลองลัดทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา ในอำเภอพระประแดงและอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ
ตามประวัติกล่าวว่าคลองขุดขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (ครองราชย์ พ.ศ. 2154–2171) พระองค์ทรงเห็นว่าแผ่นดินตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยามีตลิ่งงอกออกไปจึงโปรดให้ขุดคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อการสัญจรและขนส่ง ทั้งนี้ยังขุดคลองบางด้วนและคลองบางหมูด้วย โดยฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาโปรดให้ขุดคลองบางปลากด แผนที่โดยเอ็งเงิลแบร์ท เค็มพ์เฟอร์ พ.ศ. 2223 ปรากฏชื่อของ Bantianphia หรือ บางเจ้าพระยา เป็นชุมชนปากน้ำหน้าด่านตั้งอยู่ปากคลองบางนางเกรง และยังมีอาคารของทางราชการตั้งอยู่ด้วย
คลองบางนางเกรงมีปัญหาเรื่องมลพิษทางน้ำ เมื่อ่ พ.ศ. 2553 กรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประจำประเทศไทย รายงานว่าตัวอย่างน้ำที่เก็บจากคลองบางนางเกรงพบปนเปื้อนสารโนนิลฟีนอลและไตร-ไอโซ-บิวทิลฟอสเฟต (TiBP)  และยังพบทองแดงและนิกเกิลสูงกว่าค่ามาตรฐานน้ำผิวดินของไทยถึง 2 เท่า นอกจากนี้ตัวอย่างตะกอนดินจากคลองบางนางเกร็งยังปนเปื้อนโครเมียม ทองแดง สังกะสี และนิกเกิลสูงที่สุดในตัวอย่างตะกอนดินทั้งหมดที่เก็บในการศึกษาครั้งนี้ โดยค่าสังกะสีและนิกเกิลมีค่าสูงกว่าค่าความเข้มข้นพื้นฐานปกติถึง 30 และ 80 เท่า ตามลำดับ
เมื่อ พ.ศ. 2564 มีการสร้างสถานีสูบน้ำบริเวณคลองบางนางเกรง เป็นจุดที่รองรับน้ำในพื้นที่เทศบาลตำบลบางเมืองและเทศบาลตำบลสำโรงเหนือจากคลองขุดสายย่อยต่าง ๆ ก่อนจะระบายลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา และยังมีเครื่องสูบน้ำ เครื่องคัดแยกวัชพืชและขยะ พร้อมระบบสังเกตการณ์จากกล้องวงจรปิด มาตรวัดระดับน้ำและหอสำหรับเจ้าหน้าที่ โดยมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ดำเนินการออกแบบก่อสร้างและควบคุมงานเอง แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564
เหงียน กวาง หาย (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2540)
เหงียน กวาง หาย (Nguyễn Quang Hải; เกิดวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนาม ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก หรือปีกให้แก่คองอันฮานอย สโมสรในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
ระดับทีมชาติ
วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560 เหงียน กวาง หาย เปิดตัวในระดับนานาชาติในนามทีมชาติชุดใหญ่นัดที่เจอกับจอร์แดน ซึ่งจบลงด้วยการเสมอ 0–0 เขาทำประตูแรกของเขาให้แก่เวียดนามในนัดที่พบกับกัมพูชาเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560
รายชื่อผู้ถือธงชาติไลบีเรียในโอลิมปิก
รายชื่อผู้ถือธงที่ได้เป็นตัวแทนของประเทศไลบีเรียในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ผู้ถือธงจะถือธงประจำชาติของประเทศของตนในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
แม่น้ำเนสทอส
แม่น้ำเนสทอส (Νέστος) หรือแม่น้ำเมสตา (Места) เป็นแม่น้ำในประเทศบัลแกเรีย และประเทศกรีซ ไหลจากบริเวณเทือกเขารีลา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบัลแกเรียไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านประเทศกรีซ ลงสู่ทะเลอีเจียนทางเหนือ บริเวณตรงข้ามกับเกาะทาซอส (Thasos) แม่น้ำมีความยาว 230 กม. ไหลในประเทศบัลแกเรีย 126 กม. ส่วนที่เหลือไหลผ่านประเทศกรีซ
วันฮาร์ต
เพลงในชื่อเรียกเดียวกันนี้ ดูบทความที่ วันฮาร์ต (เพลง)
วันฮาร์ต (One Heart) เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษที่ 10 และเป็นอัลบั้มที่ 29 เมื่อนับรวมทั้งหมดของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2546
ข้อมูลอัลบั้ม
นอกจากนี้ "แฮพว์ยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" และ "ไอโดรฟออลไนต์" เปนสำหนึ่งของมหรสพ อะ นิว เดย์... ซึ่งบรรจุลงในอัลบั้ม อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส อีกด้วย
รางวัล
Céline Dion was also nominated for one more American Music Award:
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์ (Futari wa Precure Splash☆Star) เป็น อนิเมะ ในซีรีส์ของ พริตตี้เคียว ลำดับที่ 3 ผลิตโดย Toei Animation
เนื้อเรื่อง
ฮิวงะ ซากิ นักเรียนชั้น ม.2 พิชเชอร์ของชมรมซอฟท์บอลจากโรงเรียนยูนากิ ได้เจอกับเด็กสาวแปลกหน้าแต่รู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก มิโช ไม ที่ใต้ต้นไม้แห่งท้องฟ้าในป่าโทเนริโกะบนภูเขา ความจริงแล้วทั้งคู่เคยเจอกันในคืนงานเทศกาลหน้าร้อนที่มีดาวตกเมื่อ 5 ปีก่อน ซากิกับไมได้เจอกับตัวประหลาดจากดินแดนแห่งน้ำ ภูติแห่งดอกไม้ชื่อ "แฟลปปี้" กับภูติแห่งนกชื่อ "ชปปี้" เพื่อปกป้องแฟลปปี้กับชปปี้ ซากิกับไมจึงได้กลายเป็นนักรบในตำนานพริตตี้เคียว แฟลปปี้กับชปปี้ขอร้องให้ซากิกับไมต่อสู้ร่วมกันในฐานะนักรบในตำนานเพื่อปกป้องต้นไม้แห่งโลก ต้นไม้ที่อยู่เหนือสิ่งมีชีวิตทุกสิ่งในทุกโลก ตอนนี้กลุ่มคนที่ใช้ชื่อว่าดาร์คฟอลจ้องทำลายต้นไม้แห่งโลก โดยการทำลายบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 7 ที่หล่อเลี้ยงต้นไม้แห่งโลกอยู่ เป็นหน้าที่ของพริตตี้เคียวที่จะต้องฟื้นคืนสภาพบ่อน้ำให้กลับมาอีกครั้งและต้องปกป้องบ่อน้ำแห่งดวงอาทิตย์ บ่อน้ำแห่งสุดท้ายที่ยังไม่ถูกทำลายอีกด้วย
ตัวละครหลัก
เคียวบลูม (Cure Bloom) / เคียวไบร์ท (Cure Bright) / เรนโบว์เคียวไบร์ทตี้บลูม (Rainbow Cure Brighty Bloom) / ฮิวงะ ซากิ (Hyuuga Saki)
"ดอกไม้สีทองอันเรืองรอง เคียวบลูม!"
"พระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า เคียวไบร์ท!"
สีประจำตัว : "สีชมพู", "สีทอง" , "สีเหลือง" , "สีเขียว"
"ท่าไม้ตาย"
"Precure Twin Stream Splash!"
"Precure Spiral Heart Splash!"
"Precure Spiral Heart Splash Star!"
เคียวอิเกร็ท (Cure Egret) / เคียววินดี้ (Cure Windy) / เรนโบว์เคียววินดี้อิเกร็ท (Rainbow Cure Windy Egret) / มิโช ไม (Mishou Mai)
"ปีกสีเงินอันเจิดจรัส เคียวอิเกร็ท!"
"สายลมหอมหวลบนผืนแผ่นดิน เคียววินดี้!"
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Education, Rajabhat Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2468 ในฐานะโรงเรียนประถมกสิกรรมจังหวัดมหาสารคาม นับเป็นจุดเริ่มต้นของคณะครุศาสตร์ที่มีมายาวนานากว่า ปี ปัจจุบัน คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามเป็นหนึ่งในคณะที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย
ประวัติ
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2468 ในฐานะ โรงเรียนประถมกสิกรรม ซึ่งตั้งอยู่บริเวณวิทยาลัยเทคนิคมหาสารคามในปัจจุบัน หลังจากนั้นในปี 2470 จึงได้ย้ายไปยังสถานที่ตั้งแห่งใหม่บริเวณบ้านโคกอีด่อย อยู่ห่างจากตัวเมืองมหาสารคามไปทางทิศตะวันตกประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามในปัจจุบัน มีพื้นที่ 454 ไร่ ต่อมาในปี 2474 จึงเปลี่ยนสถานะเป็น โรงเรียนประถมวิสามัญ ก่อนที่จะยกฐานะเป็นโรงเรียนประกาศนียบัตรจังหวัดมหาสารคามในปี 2481
ต่อมาในปี 2505 จึงได้ยกฐานะเป็นวิทยาลัยครูมหาสารคาม โดยประสาทประกาศนียบัตรระดับอนุปริญญาด้านการเรียนการสอน และในปี 2519 ราชการได้จัดระบบงานใหม่ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู และ พ.ศ. 2518 มีผลให้วิทยาลัยครูมหาสารคามเป็นสถาบันอุดมศึกษา แบ่งส่วนงานภายในเป็นคณะครุศาสตร์ ที่ได้ส่งทอดกันมาตั้งแต่ปี 2468
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
ตัวละครหลัก
"Precure Spiral Star Splash!"
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
ประวัติ
ต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2535 วิทยาลัยครูทุกแห่งได้รับพระราชทานนามว่า “สถาบันราชภัฏ” แปลว่า “คนของพระราชา” ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “ Rajabhat Institute” และต่อท้ายด้วยชื่อเดิมหรือชื่อจังหวัด ทำให้ในวันที่ 25 มกราคม 2538 จึงได้มีการยกฐานะเป็นสถาบันราชภัฏมหาสารคาม และดำเนินงานตามพระราชบัญญติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 และวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2538 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานพระราชลัญจกรประจำพระองค์ ให้เป็นตราสัญลักษณ์ประจำสถาบันราชภัฏจึงเกิดเป็น “สถาบันราชภัฏมหาสารคาม” พร้อมทั้งยกฐานะคณะครุศาสตร์ที่แต่เดิมสอนเฉาะระดับประกาศนียบัตรขึ้นเป็น“คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏมหาสารคาม” ที่สอนในระดับปริญญาตรี
ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ซึ่งส่งผลให้สถาบันราชภัฏมหาสารคามเปลี่ยน สถานะเป็น “มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม” และคณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏมหาสารคาม ก็ได้ยกฐานะเป็น “คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม” ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน 2547 จนถึงปัจจุบัน
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
ผู้ช่วยของพรีเคียว
แฟลปปี้ (Flappy)
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
โครงสร้างคณะ
การแบ่งส่วนงานภายในคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
กีฬาเชื่อมสัมพันธ์ ครุศาสตร์- ศึกษาศาสตร์ มรม-มมส
เป็นกิจกรรมงานกีฬาเพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม และคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
ผู้ช่วยของพรีเคียว
ภูติแห่งดอกไม้ ได้รับภารกิจจากองค์หญิงฟิเลียให้มาตามหานักรบในตำนาน เพื่อรวมพลังกันและช่วยให้บ่อน้ำที่หล่อเลี้ยงต้นไม้แห่งโลกคืนสภาพมาเป็นดังเดิม แฟลปปี้หิวตลอดเวลาเพราะชอบกินมากๆ แอบชอบชปปี้แต่ชปปี้กลับไม่เคยรู้ตัว แฟลปปี้พูดลงท้ายประโยคว่า "ลาปี้" และเป็นคู่หูของเคียวบลูม
คริสตา แมคออลิฟ
ชารอน คริสตา แมคออลิฟ (เกิด ชารอน คริสตา คอร์ริแกน; 2 กันยายน ค.ศ. 1948 – 28 มกราคม ค.ศ. 1986) เป็นคุณครูชาวอเมริกันจากคอนโคด, รัฐนิวแฮมป์เชอร์ แมคออลิฟเป็นสมาชิกหนึ่งในเจ็ดที่เสียชีวิตจากเหตุภัยพิบัติกระสวยอวกาศแชลเลนเจอร์ในระหว่างการเปิดตัวภารกิจ STS-51-L
จักรพรรดิกงสตันติอุส โคลรุส
จักรพรรดิกงสตันติอุส โคลรุส หรือ จักรพรรดิกงสตันติอุสที่ 1 (Constantius Chlorus; ชื่อเต็ม: Flavius Valerius Constantius) (ราว 31 มีนาคม ค.ศ. 250 – 25 กรกฎาคม ค.ศ. 306) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 293 ถึงปี ค.ศ. 305 ในฐานะซีซาร์ร่วมกับจักรพรรดิแม็กซิเมียน และระหว่างปี ค.ศ. 305 ถึงปี ค.ศ. 306 ในฐานะออกัสตัสทางตะวันตก และร่วมกับจักรพรรดิกาเลริอัสทางตะวันออก พระองค์ทรงได้รับฉายานามจากนักประวัติศาสตร์ไบแซนไทน์ว่า “Chlorus” (ผิวสีอ่อน) โกงสตันติอุส โคลรุสเป็นพระราชบิดาของจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์คอนสแตนติเนียน
คริสตา แมคออลิฟ
แมคออลิฟได้รับปริญญาตรีในสาขาครุศาสตร์ และประวัติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรัฐแฟรมมิงแฮมในปี ค.ศ. 1970 และได้ปริญญาโทด้านการดูแลการศึกษาและบริหาร จากมหาวิทยาลัยรัฐโบวี่ในปี ค.ศ. 1978 แมคออลิฟเข้ารับตำแหน่งคุณครูสังคมที่โรงเรียนมัธยมต้นคอนโคดในรัฐนิวแฮมป์เชอร์ ในปี ค.ศ. 1983
จักรพรรดิกงสตันติอุส โคลรุส
แหล่งข้อมูลอื่น
250 306
คริสตา แมคออลิฟ
ในปี ค.ศ. 1985 แมคออลิฟได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมในโครงการ นาซา คุณครูในโครงการอวกาศ ซึ่งเธอได้รับคัดเลือกจากคนมากกว่า 11,000 คน ในฐานะที่แมคออลิฟได้เป็นหนึ่งในสมาชิกคนหนึ่งของภารกิจ STS-51-L แมคออลิฟได้วางแผนไว้ว่า เธอจะกลับลงมาเป็นครูครั้งที่สอง และจะสอนเรื่องเกี่ยวกับกระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1986 กระสวยอวกาศชาเลนเจอร์ได้เกิดระเบิดขึ้น หลังจากกระสวยอวกาศขึ้นได้เพียง 72 วินาที หลังจากที่เธอเสียชีวิต โรงเรียนและกองทุนศึกษาได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เธอ และในปี ค.ศ. 2004 แมคออลิฟได้รับรางวัล Medal of Honor Medal of Honorium
มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว สแปลช☆สตาร์
ผู้ช่วยของพรีเคียว
มูปุ (Moop)
ภูติแห่งดวงจันทร์ที่ตามซากิกับไมมาจากบ่อน้ำแห่งท้องฟ้า มูปุกับฟูปุเคยเจอมิจิรุกับคาโอรุมาก่อนและดูเหมือนจะเคยอยู่ด้วยกันอีกต่างหากเพราะคำพูดขององค์หญิงฟิเลียที่บอกให้ทุกคนรวมพลังกัน มูปุและฟูปุจึงสามารถให้พลังใหม่กับพริตตี้เคียวได้ มูปุพูดลงท้ายประโยคว่า "มุปุ"
ฟูปุ (Foop)
ภูติแห่งสายลมที่ตามซากิกับไมมาพร้อมกับมูปุ ครั้งหนึ่งคาโอรุเคยช่วยชีวิตมูปุกับฟูปุให้รอดพ้นจากการถูกต้นไม้หล่นทับจึงนึกถึงมิจิรุกับคาโอรุมาตลอด เมื่อรวมพลังกับมูปุและเข้าไปในสแปลชคอมมูนก็จะทำให้พริตตี้เคียวได้รับพลังใหม่สไปรอลริง ฟูปุพูดลงท้ายประโยคว่า "ปุปุ"
คิริว คาโอรุ (Kiryuu Kaoru)
พี่สาวของมิจิรุ ต่างกับมิจิรุที่เป็นคนเก็บความรู้สึกได้ดีกว่า แม้ภายนอกจะดูเย็นชาและปากร้ายแต่ลึกๆ เป็นคนใจดีมากและจิตใจอ่อนไหวง่าย ในตอนที่ 22 มิจิรุกับคาโอรุได้เปิดเผยตัวจริงและจำใจต่อสู้กับพริตตี้เคียวแต่ท้ายที่สุดก็ต่อสู้กับพริตตี้เคียวที่บอกว่าทั้ง 2 คนเป็นเพื่อนกันไม่ได้ จากนั้นทั้ง 4 คนก็ถูกโกยานลากไปดาร์คฟอล พริตตี้เคียวสู้อาคุไดคานไม่ไหว ขณะที่เกือบจะแย่ มิจิรุกับคาโอรุก็มาช่วยป้องกันและส่งพริตตี้เคียวกลับไปยังดินแดนแห่งพฤกษา ส่วนทั้ง 2 คนนั้นก็ต้องหลับไหลอยู่ในบ่อน้ำส่วนที่ลึกที่สุดของดาร์คฟอล ในตอนที่ 42 ทั้ง 2 คนได้ตื่นขึ้นมาอีกครั้งด้วยพลังของคาราเฟ่เพื่อไปช่วยพริตตี้เคียว ในตอนที่ 48 คาโอรุได้รับพลังแห่งสายลมจากฟูปุ ส่วนมิจิรุได้รับพลังแห่งดวงจันทร์จากมูปุและร่วมต่อสู้กับพริตตี้เคียวในศึกสุดท้ายและล้มโกยานลงได้ในที่สุด ก่อนจบมิจิรุกับคาโอรุกำลังจะหายไปเนื่องจากพลังแห่งการทำลายล้างได้หายไปแล้ว ทั้ง 2 คนที่เกิดมาจากพลังแห่งการทำลายล้างจึงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้แต่ภูติของดินแดนแห่งพฤกษาต้องการจะให้ทั้ง 2 คนได้มีชีวิตอยู่ต่อไปจึงได้มอบพลังให้ทั้ง 2 คนได้มีชีวิตอยู่ต่อไป
หน้าที่ของมิจิรุและคาโอรุคือ การเฝ้าบ่อน้ำแห่งท้องฟ้าแต่เพราะอยากจะรู้ว่าตำนานที่กลายมาเป็นจริงได้นั้นจะเป็นยังไงจึงแอบมาที่ดินแดนแห่งพฤกษากับคาโอรุ เป็นพวกคิดอะไรในใจก็แสดงออกมาทางสีหน้าซะหมด เย็นชาแต่พอได้มาเจอกับพริตตี้เคียว มิจิรุก็ได้เรียนรู้ถึงคำว่า "เพื่อน"
องค์หญิงฟิเลีย (Princess Filia)
องค์หญิงฟิเลียจะปรากฏตัวมาทุกครั้งเมื่อพริตตี้เคียวฟื้นสภาพบ่อน้ำกลับมาได้ทุก 1 บ่อและทุกครั้งองค์หญิงจะบอกใบ้เหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตให้พริตตี้เคียวได้รับรู้เพื่อปกป้องบ่อน้ำแห่งดวงอาทิตย์ องค์หญิงจึงได้ซ่อนมันเอาไว้ให้พ้นจากดาร์คฟอล ในตอนที่ซากิกับไมหมดสิ้นความหวังที่จะได้เจอมิจิรุกับคาโอรุอีกนั้น องค์หญิงฟิเลียได้ปรากฏตัวขึ้นและให้ความหวังครั้งใหม่แก่ทั้งคู่
ตัวละครอื่นๆ
ฮิวงะ ไดสึเกะ (Hyuuga Daisuke)
คุณพ่อของซากิ
ฮิวงะ ซาโอริ (Hyuuga Saori) คุณแม่ของซากิ
ฮิวงะ มิโนริ (Hyuuga Minori)
โคโรเนะ (Korone)
แมวอ้วนนิสัยประหลาดที่ครอบครัวของซากิเลี้ยงไว้ สิ่งที่มันชอบคือ การนอน
มิโช โคอิจิโร่ (Mishou Kouichirou)
มิโช คานาโกะ (Mishou Kanako)
คุณแม่ของไม
มิโช คาซุยะ (Mishou Kazuya)
พี่ชายของไม
โฮชิโนะ เคนตะ (Hoshino Kenta)
เพื่อนร่วมชั้นที่มักปล่อยมุขแปลกๆ ประจำ ดูท่าเขาแอบชอบซากิ ความใฝ่ฝันคือ การเป็นนักแสดงตลก
อิโต ฮิโตมิ (Itou Hitomi)
เพื่อนร่วมชมรมซอฟท์บอลของซากิ ติดพูดคำว่า "มาจิ" ทุกประโยค
โอตะ ยูโกะ (Outa Yuko)
เพื่อนร่วมชมรมซอฟท์บอลของซากิ ยูโกะแอบชอบเคนตะและเป็นคนเดียวที่หัวเราะกับมุขแปลกๆ ของเขา
อุปกรณ์ของพรีเคียว
มิกซ์คอมมูนส์ (Mix Communes)
คริสตัลคอมมูนส์ (Crystal Communes)
สแปลชคอมมูน (Splash Commune)
สไปรัลริงค์ (Spiral Rings)
มิราเคิลดร็อปส์ (Miracle Drops)
แฟรี่คาราเฟ่ (Fairy Charafe)
ดาร์คฟอล
คาเรฮาน (Karehan)
โดโรโดรอน (Dorodoron)
มิสชิทาทาเระ (Ms. Shitataare)
คินเทรสกี้ (Kintoleski)
โกยาน (Goyan)
อุไซน่า (Uzaina)
อาคุไดคาน (Akudaikan)
เพลงประกอบ
เพลงเปิด
"Leave it To Us☆Splash☆Star☆"
ขับร้องโดย : "Uchiyae Yuka"
เพลงปิด
"GO by "Smiling is Victory!"
ขับร้องโดย : "Gojo Mayumi"
"Ganbalance de Dance"
แหล่งข้อมูลอื่น
Futari wa Pretty Cure Splash Star
วัคซีนเอชไอวี
แหล่งข้อมูลอื่น
艾滋病
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ (Worcestershire sauce; ) หรือ ซอสวุร์สเตอร์ (Worcester sauce) เป็นเครื่องปรุงรสชนิดหนึ่งที่ได้จากการหมัก คิดค้นขึ้นในนครวุร์สเตอร์ เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ ประเทศอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ซอสนี้คิดค้นโดยเภสัชกรสองคนได้แก่จอห์น วีลีย์ ลี และวิลเลียม เฮนรี เพอร์รินส์ ผู้ซึ่งต่อมาก่อตั้งบริษัทลีแอนด์เพอร์รินส์ ซอสวุร์สเตอร์เชอร์กลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกโดยทั่วไปหลังจากที่ศาลยุติธรรมชั้นสูงของอังกฤษวินิจฉัยว่าลีแอนด์เพอร์รินส์ไม่มีสิทธิครอบครองชื่อ วุร์สเตอร์เชอร์ ในฐานะเครื่องหมายการค้า
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์นิยมใช้ปรุงแต่งรสชาติอาหารต่าง ๆ เช่น เวลช์แรร์บิต สลัดซีซาร์ หอยนางรมเคิร์กแพทริก เดวิลด์เอกก์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังนิยมนำไปใช้ปรุงรสอาหารที่แต่เดิมไม่เคยใช้มาก่อนเช่นชิลิกอนการ์เนและสตูเนื้อวัว นอกจากนี้ยังใช้เป็นซอสสำหรับสเต๊ก แฮมเบอร์เกอร์ และอาหารปรุงสำเร็จอื่น ๆ และผสมในค็อกเทลเช่นบลัดดีแมรีและซีซาร์เป็นต้น
ประวัติ
การหมักปลาเพื่อทำน้ำปลามีมาตั้งแต่สมัยกรีก-โรมัน โดยอาหารกรีก-โรมันจะใช้ซอสที่เรียกว่า การูง เป็นซอสหลัก ซอสการูงยังเป็นสินค้าสำคัญของจักรวรรดิโรมัน โดยทั้งในสารานุกรม ธรรมชาติวิทยา โดยพลินีผู้อาวุโสในศตวรรษที่ 1 และในตำราอาหารโรมันชื่ออาปีกิอุสในช่วงศตวรรษที่ 4–5 ต่างก็กล่าวถึงการูง ในขณะที่หลักฐานการใช้ซอสแอนโชวีเป็นเครื่องปรุงรสในทวีปยุโรปนั้นสืบย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 17
ซอสตราลีแอนด์เพอร์รินส์เริ่มวางจำหน่ายตั้งแต่ ค.ศ. 1837 และเป็นซอสชนิดแรกที่ใช้ชื่อ "วุร์สเตอร์เชอร์" ตามชื่อเทศมณฑลที่ตั้งของบริษัท ต้นกำเนิดของสูตรซอสตราลีแอนด์เพอร์รินส์นั้นไม่แน่ชัดนัก บนฉลากข้างภาชนะบรรจุยุคแรกระบุว่าซอสนี้ "มาจากสูตรของขุนนางคนหนึ่งในเทศมณฑล" บริษัทลีแอนด์เพอร์รินส์ยังอ้างด้วยว่า "ลอร์ดมาร์คัส แซนดีส์ อดีตผู้ว่าราชการมณฑลเบงกอล" ได้พบซอสชนิดนี้ในอินเดียในช่วงทศวรรษ 1830 และสั่งให้เภสัชกรสองคนได้แก่จอห์น วีลีย์ ลี และวิลเลียม เพอร์รินส์ แห่งร้านขายยาเลขที่ 63 ถนนบรอดในวุร์สเตอร์พยายามทำเลียนแบบ อย่างไรก็ตาม ลอร์ดมาร์คัส แซนดีส์ (หรือแม้แต่บารอนแซนดีส์คนใดก็ตาม) ไม่เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการมณฑลเบงกอล หรือแม้กระทั่งเดินทางไปอินเดียด้วยซ้ำ
ตามตำนานของบริษัท ผลิตภัณฑ์ที่ได้เมื่อหมักซอสนี้เป็นครั้งแรกมีรสชาติรุนแรงจนถึงขั้นรับประทานไม่ได้ และถังหมักซอสดังกล่าวถูกทิ้งเอาไว้ในชั้นใต้ดินจนกระทั่งหลายปีต่อมาเมื่อเภสัชกรต้องการจะเก็บกวาดพื้นที่ชั้นใต้ดินและได้ทดลองซอสนี้อีกครั้ง พวกเขาพบว่าซอสที่ถูกหมักทิ้งไว้นานมีรสชาติกลมกล่อมมากขึ้น ใน ค.ศ. 1838 ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ตราลีแอนด์เพอร์รินส์เริ่มวางจำหน่ายเป็นครั้งแรก ชื่อ "ซอสวุร์สเตอร์เชอร์" กลายเป็นชื่อทั่วไปตั้งแต่ ค.ศ. 1876 เมื่อศาลยุติธรรมชั้นสูงของอังกฤษวินิจฉัยว่าลีแอนด์เพอร์รินส์ไม่มีสิทธิครอบครองชื่อ วุร์สเตอร์เชอร์ ในฐานะเครื่องหมายการค้า
ส่วนประกอบ
ส่วนประกอบในซอสวุร์สเตอร์เชอร์สูตรดั้งเดิมได้แก่
เนื่องจากซอสวุร์สเตอร์เชอร์หลายสูตรมีส่วนผสมของแอนโชวี ทำให้ผู้ที่มีอาการแพ้ปลา และผู้ที่หลีกเลี่ยงการรับประทานปลาเช่นผู้ถือมังสวิรัติหลีกเลี่ยงซอสชนิดนี้ ในหลักมาตรฐาน โคเด็กซ์อาลิเมนทาริอุส โดยองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติแนะนำให้ระบุปริมาณของปลาในอาหารปรุงสำเร็จที่มีส่วนผสมของซอสวุร์สเตอร์เชอร์ แม้ว่าในหลายประเทศจะไม่บังคับก็ตาม ในขณะที่กระทรวงเกษตรสหรัฐได้สั่งเรียกคืนสินค้าที่มีส่วนผสมของซอสวุร์สเตอร์เชอร์แต่ไม่ได้ระบุบนฉลากให้ชัดเจน บางบริษัทได้ผลิตซอสวุร์สเตอร์เชอร์แบบที่ไม่มีแอนโชวีผสมออกวางจำหน่าย ซึ่งมักจะระบุบนฉลากว่าเป็นซอสสำหรับผู้ถือมังสวิรัติหรือวีกัน ชาวยิวออร์ทอดอกซ์โดยทั่วไปจะไม่รับประทานปลาและเนื้อในอาหารจานเดียวกันตามข้อบัญญัติศาสนา ฉะนั้นพวกเขาก็จะไม่ใช้ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ปรุงรสเนื้อ อย่างไรก็ตาม ซอสวุร์สเตอร์เชอร์บางตราจะระบุว่ามีปริมาณปลาน้อยกว่า 1/60 ซึ่งสามารถใช้บริโภคร่วมกับเนื้อได้
แม้ว่าซอสวุร์สเตอร์เชอร์หลายสูตรจะใช้ซอสถั่วเหลืองเป็นส่วนผสมตั้งแต่ทศวรรษ 1880 แต่ก็ยังเป็นที่โต้เถียงกันว่าลีแอนด์เพอร์รินส์เคยใช้ถั่วเหลืองในซอสของพวกเขาหรือไม่ จากข้อมูลของซอยอินโฟเซนเทอร์โดยวิลเลียม เชิร์ตเลฟฟ์ ระบุว่าจดหมายฉบับหนึ่งจาก เจ. ดับเบิลยู. การ์เนตต์ ผู้จัดการทั่วไปของโรงงานใน ค.ศ. 1991 ระบุว่าลีแอนด์เพอร์รินส์เคยเปลี่ยนไปใช้โปรตีนที่ได้จากการไฮโดรไลส์ผักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเนื่องจากขาดแคลนวัตถุดิบ ณ ค.ศ. 2021 ซอสของลีแอนด์เพอร์รินส์ไม่ได้ระบุว่ามีถั่วเหลืองเป็นส่วนผสม
ลีแอนด์เพอร์รินส์
บริษัทลีแอนด์เพอร์รินส์ได้ย้ายที่ผลิตจากร้านขายยาถนนบรอดไปยังโรงงานผลิตริมถนนมิดแลนด์ในวุร์สเตอร์ตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1897 ซึ่งโรงงานดังกล่าวก็ยังคงผลิตซอสออกวางจำหน่ายจนถึงปัจจุบัน โดยจะผลิตซอสบรรจุขวดสำหรับจำหน่ายภายในประเทศและผลิตหัวเชื้อสำหรับส่งออกต่างประเทศ
ใน ค.ศ. 1930 บริษัทเอชพีฟูดส์ได้เข้าซื้อกิจการของลีแอนด์เพอร์รินส์ ซึ่งต่อมาบริษัทเอชพีฟูดส์ได้ถูกควบรวมโดยบริษัทอิมพีเรียลโทแบกโคใน ค.ศ. 1967 ต่อมาเอชพีฟูดส์ได้ถูกขายต่อไปให้ดานอนใน ค.ศ. 1988 และไฮนซ์ใน ค.ศ. 2005
ซอสที่วางจำหน่ายในสหรัฐจะบรรจุหีบห่อแตกต่างจากซอสที่วางจำหน่ายในสหราชอาณาจักร โดยจะบรรจุในขวดสีเข้ม ฉลากสีน้ำตาลอ่อน และห่อกระดาษ ลีแอนด์เพอร์รินส์ยูเอสเออ้างว่าเป็นการรักษาลักษณะการบรรจุหีบห่อที่ทำมาตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 19 เพื่อป้องกันไม่ให้ขวดแตกระหว่างขนส่งจากอังกฤษมายังสหรัฐ พวกเขายังอ้างด้วยว่าซอสวุร์สเตอร์เชอร์ของพวกเขาเป็นซอสหมักบรรจุขวดที่วางจำหน่ายเชิงพาณิชย์ที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐ. ส่วนประกอบในซอสสูตรที่วางจำหน่ายในสหรัฐจะแตกต่างออกไปเล็กน้อยโดยจะใช้น้ำส้มสายชูกลั่นแทนน้ำส้มสายชูจากมอลต์ที่ใช้ในสูตรที่วางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรและแคนาดา
ซอสในทวีปยุโรป
ในประเทศเดนมาร์กจะเรียกซอสชนิดนี้ว่า Engelsk sauce หรือ "ซอสอังกฤษ" ขณะที่ในประเทศเยอรมนีจะมีซอสที่คล้ายคลึงกันที่มีรสชาติหวานกว่าและเค็มน้อยกว่าที่เรียกว่า วุสเทอร์โซเซอเดรสเดอเนอร์อาร์ท (Worcestersauce Dresdener Art) ซึ่งเริ่มผลิตตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 ในนครเดรสเดินและยังคงผลิตมาจนถึงปัจจุบัน ซอสชนิดนี้จะนิยมรับประทานทางฝั่งตะวันออกของประเทศ
ซอสในทวีปเอเชีย
ในทวีปเอเชียจะมีซอสที่คล้ายคลึงกับซอสวุร์สเตอร์เชอร์แต่ถูกดัดแปลงไปจากซอสสูตรดั้งเดิมอย่างชัดเจน ที่เห็นได้เด่นชัดที่สุดได้แก่ซอสเหล่านี้จะไม่มีส่วนผสมของปลา
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ตราไก่งวง (Gy-Nguang) เริ่มผลิตในประเทศไทยตั้งแต่ ค.ศ. 1917 ซึ่งจะใช้ซอสถั่วเหลืองเพื่อให้รสชาติอูมามิแทนแอนโชวี โดยบริษัทจะผลิตซอสสองสูตร ได้แก่สูตร 1 สำหรับอาหารเอเชีย และสูตร 2 สำหรับอาหารนานาชาติ ความแตกต่างของทั้งสองสูตรอยู่ที่สูตร 2 จะมีซอสถั่วเหลืองน้อยกว่าแต่มีเครื่องเทศมากกว่า
ซอสวุร์สเตอร์เชอร์ในประเทศญี่ปุ่นจะระบุบนฉลากว่า อูซูตาโซซุ หรือ "ซอสวุร์สเตอร์" ซึ่งซอสนี้ในประเทศญี่ปุ่นจะเป็นสูตรมังสวิรัติโดยมีส่วนผสมหลักได้แก่น้ำ น้ำเชื่อม น้ำส้มสายชู แอปเปิลบด และมะเขือเทศบด โดยจะมีรสชาติหวานกว่าและเผ็ดน้อยกว่า ในขณะที่ซอสทงกัตสึจะเป็นซอสสำหรับทงกัตสึและคล้ายกับซอสวุร์สเตอร์เชอร์แต่ข้นกว่า
ในบริเวณที่พูดภาษาจีนมีการผลิตซอสวุร์สเตอร์เชอร์หลายชนิดเช่น ล่าเจี้ยงโหยว หรือ "ซอสถั่วเหลืองเผ็ด" ในเซี่ยงไฮ้ และ กิ๊บซับ  ในฮ่องกง เป็นต้น ล่าเจี้ยงโหยวมีที่มาจากซอสวุร์สเตอร์เชอร์ซึ่งผลิตโดยบริษัทเมลลิงอะแควเรียสตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นบริษัทของอังกฤษ เมลลิงอะแควเรียสได้ย้ายไปฮ่องกงใน ค.ศ. 1946 ในขณะที่เมลลิงอะแควเรียสในเซี่ยงไฮ้กลายเป็นของจีนใน ค.ศ. 1954 กิจการผลิตซอสได้ถ่ายโอนไปยังบริษัทไท่คังใน ค.ศ. 1960 บริษัทได้ปรับปรุงสูตรใน ค.ศ. 1981 และอีกครั้งใน ค.ศ. 1990 ซึ่งในครั้งหลังได้ผลิตซอสสองชนิดได้แก่ไท่คังฉลากเหลืองและไท่คังฉลากน้ำเงิน ณ ค.ศ. 2020 มีเพียงฉลากเหลืองเท่านั้นที่ยังมีวางจำหน่าย ไท่คังฉลากเหลืองจะไม่มีส่วนผสมของปลา มีกลิ่นหอมแต่ไม่มีรสอูมามิ นิยมใช้ในอาหารไห่ไพ่ซึ่งเป็นอาหารที่ผสมผสานระหว่างอาหารเซี่ยงไฮ้กับอาหารตะวันตก เช่นพอร์กชอปหรือบอชช์แบบเซี่ยงไฮ้ เป็นต้น
กิ๊บซับเป็นซอสที่คล้ายกับซอสวุร์สเตอร์เชอร์อีกชนิดหนึ่งซึ่งบริโภคในฮ่องกง ที่มาของชื่อไม่ชัดเจน อาจจะมาจากคำภาษาอังกฤษว่า catsup หรือ give กิ๊บซับจะมีรสชาติอูมามิเข้มข้นเนื่องจากได้เติมซอสถั่วเหลือง น้ำปลา หรือผงชูรสผสมลงไปด้วย บางสูตรจะไม่มีส่วนผสมของปลาเลย ซอสนี้จะนิยมรับประทานกับติ่มซำเช่นลูกชิ้นนึ่งหรือเปาะเปี๊ยะ เป็นต้น
ที่ราบก้นสมุทร
thumb|right|ภาพแสดง[[เขตความลึกก้นสมุทรโดยสัมพันธ์กับเขตทะเลลึกอื่นๆ]]
ที่ราบก้นสมุทร (Abyssal plain) เป็นที่ราบใต้น้ำตรงบริเวณก้นสมุทร โดยทั่วไปจะพบที่ความลึกระหว่าง 3,000 ถึง 6,000 เมตร และอยู่ระหว่างลาดตีนทวีปกับเทือกเขากลางสมุทร มีพื้นที่มากกว่าร้อยละ 50 ของพื้นผิวโลก มันเป็นพื้นที่ ๆ แบนและราบเรียบที่สุดแต่ได้รับการศึกษาน้อยมาก ที่ราบเหล่านี้เป็นองค์ประกอบทางธรณีวิทยาที่สำคัญของแอ่งมหาสมุทร (องค์ประกอบอื่นๆ ได้แก่ เทือกเขากลางสมุทรที่ยกตัวขึ้น และเขาก้นสมุทรที่ขนาบข้าง) นอกจากองค์ประกอบเหล่านี้แล้ว โดยปกติแอ่งมหาสมุทรมีพลัง (เชื่อมโยงกับรอยต่อของแผ่นเปลือกโลกที่เคลื่อนไหวอยู่) จะมีร่องลึกก้นสมุทรและเขตมุดตัวของเปลือกโลกรวมอยู่ด้วย
สนร่ม
สนร่ม (ภาษาอังกฤษ: koyamaki หรือ Japanese umbrella-pine) เป็นสนที่เป็นไม้พื้นเมืองของญี่ปุ่น เป็นพืชชนิดเดียวในวงศ์ Sciadopityaceae และสกุล Sciadopitys  จัดเป็นฟอสซิลมีชีวิตโดยไม่มีพืชที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด และพบเป็นฟอสซิลมาตั้งแต่เมื่อ 230 ล้านปีก่อน ชื่อของสกุลมาจาก ภาษากรีก  sciado- หมายถึง "เงา" และ pitys, หมายถึง สน ชื่อสปีชีส์หมายถึง เป็นวงรอบ พืชชนิดนี้ถูกเลือกใช้เป็นตราประจำพระองค์ของเจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ รัชทายาทอันดับที่สามของญี่ปุ่น
สนร่มเป็นพืชไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 15–27 m มีกิ่งสีน้ำตาลมีกิ่งที่เปลี่ยนเป็นสีเขียวยาว 7–12 cm เรียงเป็นวงเรียกคลาโดด (cladodes) ทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสงแทนใบ  โคนยาว 6–11 cm แก่เต็มที่ภายใน 18 เดือน เกล็ดจะเปิดเพื่อปล่อยเมล็ดออกมา
สนร่มเป็นไม้ที่นิยมใช้แต่งสวน แต่โตช้า พืชชนิดนี้นำเข้าสู่ทวีปยุโรปครั้งแรกโดย John Gould Veitch ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2403
มีข้อโต้เถียงเกี่ยวกับพืชวงศ์นี้ที่พบที่ทะเลบอลติก หลักฐานจากฟอสซิลขนาดเล็กและขนาดใหญ่แสดงความเกี่ยวข้องกับสกุล Pinus  แต่สารเคมีและโครงสร้างภายในแสดงความใกล้เคียงกับสกุล Agathis หรือ Sciadopitys.
นิโคลัส เฮาลต์
นิโคลัส คาราดอก เฮาลต์ (Nicholas Caradoc Hoult) เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ แสดงในภาพยนตร์อาทิ About a Boy (2002), A Single Man (2009), Clash of Titans(2010), X-Men: First Class (2011), Warm Bodies (2013), Jack the Giant Slayer (2013), และแสดงในบทบาท  Tony Stonem ในซีรีส์ Skins (2007–2008) ทางช่องอี 4
ผลงานด้านการแสดง
• Intimate Relations (1996)
• About a Boy (2002)
• A Single Man (2009)
• X-Men: First Class (2011)
• Warm Bodies (2013)
• X-Men: Days of Future Past (2014)
• Mad Max: Fury Road (2015)
• Rebel in the Rye (2017)
คิม เซ-จ็อง
คิม เซ-จ็อง (เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1996) รู้จักกันในนาม เซจ็อง เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอได้อันดับที่ 2 จากรายการแข่งขันเรียลลิตีเกิร์ลกรุปของเอ็มเน็ต "พรอดิวซ์ 101" ทำให้เธอได้เป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปโพรเจก ไอโอไอ เซ-จ็องยังเป็นสมาชิกของ คูกูดัน เกิร์ลกรุปภายใต้สังกัดเจลลีฟิชเอนเตอร์เทนเมนต์ ปัจจุบัน เธอทำงานในฐานะนักร้องเดี่ยวและนักแสดงที่เป็นที่รู้จักจากบทนำในละครชุดทางโทรทัศน์ นักเรียนอลวน มัธยมอลเวง (ค.ศ. 2017) เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจ (ค.ศ. 2020–2021) และ นัดบอดวุ่น ลุ้นรักท่านประธาน (ค.ศ. 2022)
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา
คิม เซ-จ็อง เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1996 ที่ กิมเจ จังหวัดช็อลลาเหนือ ต่อมาได้ย้ายมาอยู่ที่ อันยาง จังหวัดคยองกี ที่ซึ่งเธออาศัยอยู่กับแม่และพี่ชายในบ้านของป้าเธอ พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้แม่ต้องเลี้ยงเธอและพี่ชายคนเดียว เซ-จ็องกล่าวว่าเธอไม่ได้ติดต่อกับพ่อของเธอเลยจนตนเองกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ค.ศ. 2012–2016: การปรากฏตัวบนโทรทัศน์ครั้งแรกและการเปิดตัวกับไอโอไอ
ใน ค.ศ. 2012 เซ-จ็องเข้าร่วมฤดูกาลที่ 2 ของรายการแข่งขันบนโทรทัศน์ เค-ป๊อปสตาร์ 2 ในอายุ 16 ปี เธอไม่ได้ผ่านการคัดตัวอันดับรอบที่สอง แต่ ยัง ฮย็อน-ซ็อก ให้สิทธิพิเศษเธอกลับมาในรอบคัดตัวอีกครั้ง ซึ่งเธอได้ร่วมร้อง "ไอนีดอะเกิร์ล" โดย แทยัง ร่วมกับผู้เข้าแข่งขันอีกคน โจ ยู-มิน ยังเป็นผู้คัดตัวทั้งสองคน โดยจัดให้เซ-จ็องแข่งกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ อย่าง นิโคล เคอร์รี และ อี ซู-กย็อง ในรอบคัดตัวสุดท้าย เธอไม่ผ่านการคัดตัวเข้าสู่วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 เซ-จ็องอยู่ภายใต้สังกัด เจลลี่ฟิช เอนเตอร์เทนเมนต์ ด้วยกันกับเด็กฝึกอีกสองคนอย่าง คิม นา-ย็อง และ คัง มี-นา ในรายการเรียลลิตี โปรดิวซ์ 101 ซึ่งผู้เข้าร่วมจะแข่งขันกันเพื่อโอกาสที่จะเปิดตัวในวงเกิร์ลกรุปของเอ็มเน็ต ทั้งสามคนได้รับการจัดให้อยู่ใน "กลุ่มเอ" ในตอนแรกของรายการและเธอได้อันดับหนึ่งในหลาย ๆ ตอน ทำให้ได้รับฉายา "พระเจ้าเซ-จ็อง" รายการสิ้นสุดลงในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2016 และมีการประกาศรายชื่อสมาชิกของ ไอโอไอ ที่ประกอบด้วยผู้ชนะตามผลการลงคะแนน 11 คนแรก โดยเซ-จ็อง ได้รับอันดับรองชนะเลิศจากการลงคะแนน 525,352 เสียง และกลายเป็นสมาชิกของ ไอโอไอ อย่างเป็นทางการ พวกเขาเปิดตัวในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ด้วยซิงเกิลหลัก "ดรีมเกิลส์" จากอัลบั้ม คริสซาลิส ไอโอไอ ออกแสดงน้อยกว่า 1 ปี ก่อนยุบวงอย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 สมาชิกต่างกลับไปยังค่ายและสังกัดของตนหลังสิ้นสุดสัญญาลง
ค.ศ. 2016–2018: คูกูดันและบทบาทการแสดงช่วงแรก
ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2016 วายเอ็มซี เอ็นเตอร์เทนเมนต์​ เปิดเผยว่าเซ-จ็องจะไม่แสดงต่อในฐานะสมาชิกของไอโอไอ แต่จะกลับไปที่ต้นสังกัดของเธอเพื่อเปิดตัวและแสดงร่วมกับเกิร์ลกรุปที่จะมาใหม่ ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ขณะที่ยังเป็นสมาชิกของไอโอไอ เซ-จ็องพร้อมด้วยสมาชิกของไอโอไอ คัง มี-นา เปิดตัวในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุป คูกูดัน ด้วยซิงเกิลหลัก "วันเดอร์แลนด์" ในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เซ-จ็องเข้าร่วมโพรเจกช่องเพลงของเจลลีฟิชเอนเตอร์เทนเมนต์ "เจลลีบ็อกซ์" และปล่อยซิงเกิล "ฟลาวเวอร์เวย์" พร้อมมิวสิกวิดีโอ อำนวยการผลิตโดย ชีโก (Zico) ซิลเกิลได้รับการจัดอันดับสูงสุดบนแกออนดิจิทัลชาร์ตให้อยู่อันดับที่ 2 เซ-จ็องได้รับถ้วยรายการดนตรีครั้งแรกในฐานะศิลปินเดี่ยวจากเพลง "ฟลาวเวอร์เวย์" ในตอนวันที่ 30 พฤศจิกายนของ โชว์แชมเปียน ทำให้เธอเป็นหนึ่งในศิลปินเดี่ยวที่ได้รับรางวัลรายการดนตรีได้เร็วที่สุด ในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2017 เซ-จ็องปล่อยเพลง "อิฟโอนลี" เพลงประกอบละครโทรทัศน์ เงือกสาวตัวร้ายกับนายต้มตุ๋น ภายหลังในปีเดียวกัน เธอผลิตเพลง "ไอไลก์ยู, ไอดอนท์" ร่วมกับ อี แท-อิล จากบล็อกบี ซึ่งติดชาร์ตอันดับที่ 8 ในแกออนดิจิทัลชาร์ต เซ-จ็องยังร่วมงานกับ โทย็อง จากเอ็นซีที สำหรับเพลง "สตาร์บลอสซอม" ซึ่งเป็นหนึ่งในโพรเจกเพลงของเอสเอ็มสเตชัน เซ-จ็องทำหน้าที่เป็นพิธีกรในรายการของเคบีเอสใหม่ ทาเลนส์ฟอร์เซล ร่วมกับ คิม จง-กุก, อี ซอ-จิน และ โน ฮง-ชุล ที่ซึ่งเธอได้แสดงความสามารถที่หลากหลายและได้รับฉายา "กุญแจโกงรายการวาไรตี" (Variety Cheat Key) ภายหลังเธอได้รับการเสนอชื่อเป็น "วาไรตีมือใหม่" ในงานรางวัลเคบีเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์อวอร์ด ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เธอเข้าร่วมกับรายการเรียลลิตี–สารคดี เดอะลอว์ออฟจังเกิล นำโดย คิม บย็อง-มัน ในพื้นที่ทุรกันดาลในสุมาตรา อินโดนีเซีย
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เธอได้รับบทนำครั้งแรกในละครโทรทัศน์วัยรุ่นของเคบีเอส2 นักเรียนอลวน มัธยมอลเวง ซึ่งเธอชนะรางวัล "นักแสดงนำหญิงมาใหม่ยอดเยี่ยม" ที่งานรางวัลเคบีเอสดรามาอวอร์ดครั้งที่ 31 สำหรับการแสดงของเธอ เซ-จ็องยังร้องเพลงประกอบละครชุดพร้อมกับวงของเธอ คูกูดัน "บีลิฟอินดิสโมเมนต์" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2017 มีการยืนยันว่าเซ-จ็องจะเป็นนักแสดงประจำในรายการวาไรตีแรกของเน็ตฟลิกซ์เกาหลี จับให้ได้ ไล่ให้ทัน! ร่วมกับผู้มากฝีมือในรายการวาไรตีอย่าง ยู แจ-ซ็อก, คิม จ็อง-มิน, อี กวาง-ซู, อัน เจ-วุก, นักแสดงหญิง พัก มิน-ย็อง และไอดอล โอ เซ-ฮุน รายการเผยแพร่ไปสามฤดูกาลโดยมี อี ซึง-กี เข้าร่วมทีมนักแสดงในฤดูกาลที่สอง ในเดือนเดียวกัน เธอยังเป็นพิธีกรถาวรในรายการ สวยใส สไตล์เกาหลี ของช่องออนสไตล์ ร่วมกับ ฮันนี อี, อี เซ-ย็อง และ พัก ซันดารา
เซ-จ็องและศิลปินเจลลีฟิช เลโอ จาก วิกซ์ ได้รับเลือกให้ร้องเพลงเชียร์อย่างเป็นทางการของฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ "วี, เดอะเรดส์" สำหรับฟุตบอลโลก 2018 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 เธอแสดงเป็นหนึ่งในสมาชิกของสถานีวิจัยพื้นผิวดาวอังคาร (Mars Desert Research Station; MSRS) นำโดย คิม บย็อง-มัน พร้อมด้วย ฮา จี-ว็อน และ นิชคุณ จาก ทูพีเอ็ม สำหรับรายการวาไรตีแนวไซไฟของทีวีเอ็นชื่อ Galileo: Awakened Universe
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 มีการตั้งกลุ่มย่อยของคูกูดัน คูกูดันเซมินา พร้อมด้วยอดีตสมาชิกจากรายการพรอดิวซ์ 101 มีนาและนาย็อง พวกเขาเปิดตัวในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ด้วยซิงเกิล "เซมินา" (SeMiNa) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 เซ-จ็องปล่อย "เลิฟเวอร์" เพลงประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง สุภาพบุรุษตะวันฉาย
ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน: ศิลปินเดี่ยว เปิดตัวสู่วงการละครเวที และความสำเร็จในฐานะนักแสดง
ใน ค.ศ. 2019 เซ-จ็องได้รับบทนำครั้งที่สองในละครโทรทัศน์ลึกลับ–โรแมนติก–คอเมดี อยากฟังเพลงนั้นของเธอ แสดงเป็นนักเล่นกลองทิมปานีที่สูญเสียความทรงจำจากเหตุการณ์เลวร้ายไป เธอชนะรางวัลเคดรามาฮัลยูสตาร์อวอร์ดในงานรางวัลเคบีเอสดรามาอวอร์ดจากบทบาทดังกล่าว หลังจากการพักการร้องเพลงและเว้นช่วงระยะเวลา 3 ปีจากเพลงเดี่ยวเปิดตัวของเธอ เซ-จ็องปล่อยซิงเกิล "ทันเนิล" ในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ตามด้วยเพลงที่เขียนและอีพีเรียบเรียงเองเพลงแรก "แพลนท์" โดยมีซิงเกิลหลักในชื่อเดียวกัน ปล่อยเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2020 เธอได้รับถ้วยรางวัลรายการเพลงถ้วยที่สองใน เดอะโชว์ จากซิงเกิลของเธอ เซ-จ็องปล่อยเพลง "ออลออฟมายเดยส์" เพลงประกอบของละครโทรทัศน์เรื่อง ปักหมุดรักฉุกเฉิน ซึ่งติดชาร์ตอันดับที่ 50 บนแกอนดิจิทัลชาร์ต ตามด้วย "วัตมายเฮิร์ทเซย์" สำหรับ เส้นทางดาว ต่อมา เซ-จ็องปล่อยซิงเกิลดิจิทัล "เวลล์" ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2020
เซ-จ็องเปิดตัวในฐานะผู้แสดงนำหญิงในละครเวทีเรื่อง รีเทิร์น: เดอะพรอมิสออฟเดอะเดย์ ละครเวทีแนวทหารที่เล่าเรื่องการตามหาศพทหารผู้กล้าและเสียสละเพื่อปกป้องประเทศชาติในสงครามเกาหลีที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ในวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 มีการยืนยันว่าเธอจะนำแสดงในละครโทรทัศน์แฟนตาซี–ระทึกขวัญ เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจ รับบทบาทเป็น โด ฮา-นา ก่อนการถ่ายทำจะเริ่มขึ้น เซ-จ็องและนักแสดงร่วมคนอื่น ๆ เข้ารับการฝึกที่โรงเรียนสอนโลดโผนเพื่อให้สอดคล้องกับบทบาทการแสดงของพวกเขา ละครโทรทัศน์กลายเป็นละครชุดที่ได้รับเรตติงสูงสุดของโอซีเอ็น เซ-จ็องยังได้ทำเพลงชื่อ "มีตอะเกน" ให้แก่ละครโทรทัศน์ ติดชาร์ตอันดับที่ 147 บนแกอนดิจิทัลชาร์ต หลังไม่ได้มีความเคลื่อนไหวกว่าสองปี ในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2020 เจลลีฟิชเอ็นเตอร์เทนเมนต์ยุบคูกูดันอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เซ-จ็องต่อสัญญาของเธอกับบริษัทในฐานะศิลปินเดี่ยวและนักแสดง
ในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2021 มีการเปิดเผยว่าเซ-จ็องกำลังอยู่ในช่วงการเตรียมตัวการกลับมาอีกครั้ง (comeback) ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2021 เซ-จ็องปล่อยอีพีที่เธอเขียนและเรียบเรียงเอง แอม โดยมีซิงเกิลหลักชื่อ "วาร์นนิง" ภายหลังในปีเดียวกัน เธอยังปรากฏในอัลบั้ม ฟลาวเวอร์ไนน์ โดย เอ็มซีมง ด้วยเพลง "แคนไอโกแบก" ในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าเซ-จ็องจะแสดงละครเวทีเป็นครั้งที่สองในเรื่อง เรดบุก เล่าเรื่องเกี่ยวกับการเติบโตของหญิงสาวที่แสวงหาเกียรติและศักดิ์ศรีของตนในยุควิกตอเรีย เธอเล่นเป็นแอนนา ตัวเอกของเรื่อง ผู้ท้าทายทุกความอยุติธรรมในสตรี เรดบุก ได้รับความเห็นชอบจากผู้ชม 9.9 จาก 10 และเป็นละครเวทีที่ได้รับความเห็นชอบผู้ชมมากที่สุดจากยอดขาย 20 อันดับแรกของละครเวทีใน ค.ศ. 2021 เซ-จ็องได้รับรางวัลผู้แสดงละครเวทีนำหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงของเธอในงานรางวัลละครเวทีเกาหลี ค.ศ. 2022
ในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 เซ-จ็องและสมาชิกไอโอไอเฉลิมฉลองการเปิดตัวปีที่ 5 ของวงด้วยการถ่ายทอดสดการรวมตัวกันใหม่ (reunion) ในรายการ "เยส, ไอเลิฟอิต!" ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 เซ-จ็องร่วมมือกับมูนิคอนและปล่อยดิจิทัลซิงเกิล "เบบีไอเลิฟยู" ซึ่งเป็นเพลงรีเมกในชื่อเดียวกันโดยนักร้องชาวญี่ปุ่น ที (TEE) ปลายปี ค.ศ. 2021 เซ-จ็องดำเนินรายการ เอ็มบีซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์อวอร์ด ร่วมกับ ช็อน ฮย็อน-มู และ อี ซัง-อี
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 เซ-จ็องกลับมาแสดงในละครโทรทัศน์อีกครั้งในฐานะนักแสดงนำหญิงในเรื่อง นัดบอดวุ่น ลุ้นรักท่านประธาน ของเอสบีเอส ร่วมกับ อัน ฮโย-ซ็อบ ในเดือนมีนาคม มีการยืนยันว่าเซ-จ็องจะแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์ ทูเดย์เว็บตูน ร่วมกับ ชเว แดเนียล และ นัม ยุน-ซู มีการกำหนดแฟนมีตเดี่ยวของเซ-จ็องครั้งแรกในวันที่ 26 มีนาคม ก่อนถูกเลื่อนเป็นวันที่ 23 เมษายน หลังเธอได้รับการตรวจว่ามีโควิด-19 เซ-จ็องจัดแฟนมีตครั้งแรกนอกประเทศใน จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ในวันที่ 4 และ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 และในวันที่ 11 พฤศจิกายน ที่ประเทศญี่ปุ่น
โรเบิร์ต บราวน์ (นักพฤกษศาสตร์)
โรเบิร์ต บราวน์ (Robert Brown; FRS; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1773 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1858) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสก๊อตผู้มีบทบาทสำคัญในวิชาพฤกษศาสตร์อันเนื่องมาจากงานบุกเบิกในการใช้งานกล้องจุลทรรศน์ ผลงานของเขารวมไปถึงการค้นพบนิวเคลียสของเซลล์ และ cytoplasmic streaming, การค้นพบการเคลื่อนที่ของบราวน์ และเป็นผู้แรกที่ตระหนักถึงความแตกต่างในระดับพื้นฐานระหว่าง gymnosperms กับ angiosperms เขายังมีส่วนสำคัญในการกำหนดพฤกษอนุกรมวิธาน รวมถึงชื่อตระกูลของพืชจำนวนมากซึ่งยังคงใช้กันอยู่ในปัจจุบัน
แหล่งข้อมูลอื่น
17731858
เคซูเกะ อิตางากิ
เคซูเกะ อิตางากิ (เกิด 4 เมษายน ค.ศ. 1957) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงาน บากิ ผลงานที่มีชื่อเสียงของเขามากที่สุดคือมังงะชุด บากิ ก่อนที่เขาจะเป็นนักเขียนการ์ตูนเขาเคยปฏิบัติหน้าที่ในสังกัด 1st Airborne Brigade ของ Japan Ground Self-Defense Force มาเป็นระยะเวลา 5 ปี ในระหว่างที่เขาปฏิบัติหน้าที่ได้ฝึกฝนการชกมวยสมัครเล่น และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ เขายังเป็นเจ้าของคุณวุฒิด้านการป้องกันตัวแบบโชรินจิ เคมโป ซึ่งเขาได้ร่วมฝึกฝนมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น นอกจากนี้ เขายังได้รับเชิญจากบริษัทนัมโคซึ่งเป็นผู้ผลิตเกม ให้มีส่วนร่วมในการออกแบบชุดนักมวยไทยโบราณ สำหรับบรูซ เออร์วิน ซึ่งเป็นตัวละครจากเกมเทคเคน ในภาค 5 มาแล้วครั้งหนึ่งด้วยเช่นกัน
กวม
กวม (Guam; ชามอร์โร: Guåhån) หรือชื่อทางการว่า ดินแดนกวมแห่งสหรัฐ (U.S. Territory of Guam) เป็นเกาะหนึ่งในมหาสมุทรแปซิฟิก และเป็นดินแดนที่ยังไม่ได้ปกครองตนเองของสหรัฐ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวชามอร์โรซึ่งอพยพมาอยู่ที่เกาะเป็นครั้งแรกเมื่อ 3,500 ปีมาแล้ว
กวมเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะมาเรียนา มีเมืองหลวงคือ ฮากัตญา (Hagåtña) เดิมเรียกว่า "อากาญา" (Agana) รายได้หลักของเกาะมาจากการท่องเที่ยว (โดยเฉพาะจากญี่ปุ่น) และจากการเป็นฐานทัพเรือสหรัฐ สหประชาชาติจัดให้กวมอยู่ในรายชื่อดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองและมีประชากรทั้งเกาะประมาณ 173,000 คน
ภูมิศาสตร์
กวมมีพื้นที่ 549 ตารางกิโลเมตร (212 ตารางไมล์) ส่วนเหนือของเกาะเป็นที่ราบหินปูนปะการัง ในขณะที่ทางส่วนใต้มียอดภูเขาไฟ และมีพืดหินปะการังล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะ
กวมเป็นเกาะที่อยู่ทางทิศใต้สุดของแนวลูกโซ่มาเรียนาและเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคไมโครนีเซีย ตั้งอยู่ใกล้ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา ซึ่งเป็นเขตมุดตัวบริเวณขอบของแผ่นธรณีภาคแปซิฟิก แชลเลนเจอร์ดีปเป็นจุดที่ลึกที่สุดของโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกวม มีความลึก 10,911 เมตร (35,797 ฟุต) เกาะกวมประสบกับภัยแผ่นดินไหวเป็นบางครั้ง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เกิดแผ่นดินไหวซึ่งมีจุดศูนย์กลางอยู่ใกล้กับเกาะ มีระดับความสั่นสะเทือน (magnitudes) ตั้งแต่ 7.0 ถึง 8.2
การแบ่งเขตการปกครอง
กวมแบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน ได้แก่
แกงสะแล
จากการศึกษาของเสาวภา ศักยพันธุ์ เมื่อ พ.ศ. 2534 พบว่าแกงสะแลปริมาณ 100 กรัม มี 96.36 แคลอรี โปรตีน 10.36 กรัม ไขมัน 2.46 กรัม คาร์โบไฮเดต 8.25 กรัม แคลเซียม 180.89 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 55.60 มิลลิกรัม เหล็ก 1.95 มิลลิกรัม วิตามินเอ 179.12 อาร์อี วิตามินบีหนึ่ง 0.26 มิลลิกรัม วิตามินบีสอง 0.33 มิลลิกรัม ไนอะซิน 2.40 มิลลิกรัม และวิตามินซี 8.17 มิลลิกรัม ผลสะแลมีสรรพคุณช่วยให้เจริญอาหาร และมีสารต้านอนุมูลอิสระ
แน็งมย็อน
แน็งมย็อน (เป็นชื่อเรียกในเกาหลีใต้) หรือ แร็งมย็อน (เป็นชื่อเรียกในเกาหลีเหนือ) เป็นอาหารจานบะหมี่จากเกาหลีเหนือ ประกอบด้วยเส้นหมี่เส้นยาวและบางทำมาจากแป้ง นิยมใช้แป้งบักวีต (메밀) แต่ก็มีที่ใช้แป้งมันฝรั่ง แป้งมันเทศ และแป้งเท้ายายม่อมญี่ปุ่น (칡) เช่นกัน
ในปัจจุบัน มุลแน็งมย็อน (물냉면) ถือเป็นแน็งมย็อนแบบที่นิยมรับประทานในฤดูร้อน กระนั้น ในอดีตนิยมทานในฤดูหนาว
ประวัติศาสตร์
ในเอกสารสมัยศตวรรษที่ 19 ชื่อ ทงกุกเซชีกี (동국세시기, 東國歲時記) ระบุว่า แน็งมย็อน มีทำมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิโชซ็อน และเป็นอาหารจากเกาหลีเหนือนิยมมากเป็นพิเศษในเปียงยางและฮัมฮึง ก่อนจะกลายมาเป็นที่นิยมไปทั่วทั้งคาบสมุทรเกาหลีหลังเกิดสงครามเกาหลีขึ้น
รูปแบบ
มุลแน็งมย็อน มีที่มาจากเปียงยาง เป็นอาหารที่นิยมทานในฤดูร้อน ส่วน พีบิมแน็งมย็อน (비빔냉면) คือแน็งมย็อนใส่น้ำพริก พีบิมแน็งมย็อน ชนิดมีที่มาจากฮัมฮึง เรียกว่า ฮเวแน็งมย็อน (회냉면) มีการเพิ่มปลาดิบดอง (ฮเว) ลงไปด้วย
ชุงกุกแน็งมย็อน (중국냉면) เป็นหมี่เย็นเกาหลีที่ได้รับอิทธิพลจากจีน ส่วนอาหารจานเดียวกันนี้ในจีนเรียกว่า "หมี่เย็นเกาหลี" (朝鲜冷面) หรือ "หมี่เย็นจีนตะวันออกเฉียงเหนือ" (东北冷面) เป็นที่นิยมมากในแถบตะวันออกเฉียงเหนือของจีนซึ่งมีพรมแดนติดกับเกาหลีเหนือ
ในวัฒนธรรม
ในรายการปกิณกะ อินฟินิตแชลลินจ์ ของเกาหลีใต้ พัก มย็อง-ซู และเจสซิกา ช็อง อดีตสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชัน ได้ร่วมกันแสดงดนตรีและร้องเพลง "แน็งมย็อน" ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อของอาหารจานนี้ เพลงนี้กลายเป็นเพลงยอดนิยมเพลงหนึ่ง
รัฐซือริช
รัฐซือริชอยู่บริเวณตอนเหนือของเทือกเขาแอลป์ โดยมีทิศเหนือติดกับรัฐชัฟเฮาเซิน ทิศตะวันตกติดรัฐอาร์เกา ทิศใต้ติดรัฐซูคและรัฐชวีทซ์ ส่วนทางตะวันออกติดกับรัฐทัวร์เกาและรัฐซังคท์กัลเลิน นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบซือริชซึ่งบริเวณเกือบทั้งหมดอยู่ภายในรัฐ
การแบ่งเขตปกครอง
รัฐซือริชแบ่งออกเป็น 12 เขต (Bezirke) ได้แก่ และเขตทั้ง 12 เขตนี้ยังแบ่งย่อยลงไปอีกเป็น 171 เทศบาล (Politische Gemeinden)
เศรษฐกิจ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐใช้เพาะปลูก แต่ไม่นิยมจัดว่าเป็นพื้นที่การเกษตรเพราะทุกบริเวณในภาคจะมีอุตสาหกรรมอยู่ด้วย ในอดีตอุตสาหกรรมผ้าไหมและใยฝ้ายมีความสำคัญแต่ปัจจุบันได้หมดความสำคัญลง ปัจจุบันมีอุตสาหกรรมกระดาษขนาดใหญ่ บริษัทขนาดเล็กถึงกลาง และเมืองซือริชยังเป็นศูนย์กลางการธนาคารและประกันภัยขนาดใหญ่ด้วย
การคมนาคม
ศูนย์กลางการคมนาคมอยู่ที่สถานีหลักซือริช สถานีที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดในยุโรป ซึ่งมีรถไฟเชื่อมต่อกับภายในประเทศและนานาประเทศ เช่นรถไฟเตเจเวซึ่งเชื่อมต่อกับประเทศฝรั่งเศส สนามบินซือริชซึ่งเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดก็ตั้งอยู่ในรัฐนี้ด้วย