cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร
ประวัติ
จอมพลอากาศ เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก ศึกษาวิชาการบินจากกองโรงเรียนการบินที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2477 จบโรงเรียนเสนาธิการทหารบก เมื่อ พ.ศ. 2489 และไปศึกษาต่อวิชาเสนาธิการที่ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2493
ในช่วงสงครามอินโดจีน เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2484 ขณะนั้นท่านมียศเป็นเรืออากาศโท เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร เป็นหัวหน้าหมู่บินลาดตระเวน 3 ลำ บริเวณบ้านยาง ถึงบ้านกูบ อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี ท่านขับเครื่องบินขับไล่แบบที่ 9 (ฮอร์ค 2) ต่อสู้กับเครื่องบินทิ้งระเบิด และเครื่องบินขับไล่ของฝรั่งเศส เครื่องบินฝรั่งเศสถูกยิงตก 3 ลำ
จอมพลอากาศ เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2503 ขณะมียศเป็น พลอากาศเอก หลังการประชุมกองทัพอากาศภาคพื้นแปซิฟิก ที่ไทเป ไต้หวัน เครื่องบินดักลาส C-54 Skymaster ที่เป็นพาหนะ เกิดอุบัติเหตุชนภูเขาเสียชีวิตทั้งลำ  และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นจอมพลอากาศในวันเดียวกัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ณ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
การเมือง
เฉลิมเกียรติ วัฒนางกูร ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประเภทที่ 2 ในปี พ.ศ. 2494 เขาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย ในปี พ.ศ. 2500 ในรัฐบาลของจอมพล ป.พิบูลสงครามป. พิบูลสงคราม ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
จอมพลอากาศ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
เกษรวิลเลจ
เกษรวิลเลจ (Gaysorn Village) เป็นโครงการพัฒนาศูนย์การค้าและพื้นที่พาณิชยกรรมซึ่งตั้งอยู่บริเวณย่านราชประสงค์ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร มีชื่อเดิมว่า "เกษรพลาซ่า" เปิดทำการตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ในลักษณะของศูนย์การค้าที่รวบรวมสินค้าชื่อดังจากทั่วทุกมุมโลกมาไว้ในที่เดียวเพื่อจับกลุ่มลูกค้าระดับบนโดยเฉพาะ แต่ในภายหลังทางกลุ่มศรีวิกรม์ซึ่งเป็นเจ้าของได้เล็งเห็นโอกาสในการเติบโต จึงทำการปรับรูปแบบโครงการใหม่ทั้งหมด รวมถึงปรับภาพลักษณ์ที่หรูหราให้กลายเป็นไลฟ์สไตล์วิลเลจสำหรับคนเมือง (lifestyle urban village) โดยปัจจุบันได้สร้างอาคารเพิ่มเติมชื่อว่า "เกษรทาวเวอร์" ที่มีทั้งโซนที่เป็นศูนย์การค้า ศูนย์สุขภาพ และความงาม รวมถึงโซนอาคารสำนักงาน และเชื่อมต่อไปยังอาคารเก่าที่เรียกว่า “เกษรเซ็นเตอร์” นอกจากนี้ยังมีโครงการจะปรับปรุงศูนย์การค้าอัมรินทร์พลาซ่าฝั่งตรงข้ามเพื่อเชื่อมต่อให้เป็นส่วนหนึ่งของเกษรวิลเลจในอนาคตอันใกล้อีกด้วย เกษรวิลเลจยังเป็นที่ประดิษฐานของศาลเทพเจ้าฮินดู 2 แห่งในย่านแยกราชประสงค์ คือ ศาลพระลักษมี เกษรวิลเลจ และ ศาลท้าวจตุโลกบาล เกษรวิลเลจ ซึ่งประดิษฐานอยู่บนชั้น 4 (ดาดฟ้า)
องค์ประกอบ
เกษรวิลเลจในปัจจุบันประกอบด้วย 2 อาคารที่เชื่อมต่อถึงกัน ได้แก่ อาคารเกษรเซ็นเตอร์ (ตึกเกษรพลาซ่าเดิม) และอาคารเกษรทาวเวอร์ มีงบลงทุนในโครงการราว 3,470 ล้านบาท โดยในระยะที่ 1 จะเป็นการก่อสร้างอาคารเกษรทาวเวอร์ให้เสร็จสิ้นภายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และระยะที่ 2 จะเป็นการทะยอยปรับปรุงอาคารอัมรินทร์พลาซ่าในปี พ.ศ. 2561 เพื่อเชื่อมต่อกันเป็น 3 อาคารในอนาคต
อาคารเกษรเซ็นเตอร์ (เกษรพลาซ่าเดิม)
อาคารดังกล่าวเปิดทำการตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีพื้นที่ 41,500 ตารางเมตร แบ่งเป็นศูนย์การค้า 5 ชั้น และสำนักงานให้เช่าอีก 3 ชั้น บนชั้น 4 ของอาคาร (ชั้นแรกของส่วนสำนักงาน) ประดิษฐานศาลพระลักษมี เกษรวิลเลจ และ ศาลท้าวจตุโลกบาล เกษรวิลเลจ
อาคารเกษรทาวเวอร์
เกษรทาวเวอร์เป็นอาคารสูง 30 ชั้น มีพื้นที่ 63,000 ตารางเมตร โดยโซนด้านล่างของอาคารจะเป็นที่ตั้งของร้านค้าไลฟ์สไตล์ มีทางเชื่อมต่อกับอาคารเกษรเซ็นเตอร์ ซึ่งจุดเชื่อมต่อนี้เรียกว่า “เกษรโคคูน” เนื่องจากมีการออกแบบให้คล้ายกับรังไหม (Cocoon) เพื่อสื่อถึงจุดกำเนิดของสิ่งใหม่ๆ และยังถือเป็นแลนด์มาร์คสำคัญของเกษรวิลเลจอีกด้วย
อาคารเกษรอัมรินทร์
ประกอบด้วยตึกอัมรินทร์พลาซ่าซึ่งเป็นศูนย์การค้า และตึกอัมรินทร์ทาวเวอร์ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานความสูง 23 ชั้น มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 76,000 ตารางเมตร แบ่งเป็นพื้นที่ศูนย์การค้า 55,000 ตารางเมตร และพื้นที่สำนักงานให้เช่า 21,000 ตารางเมตร
การเชื่อมต่อกับพื้นที่โดยรอบ
เกษรวิลเลจ สามารถเดินเชื่อมต่อกับพื้นที่โดยรอบย่านราชประสงค์ได้ผ่าน ราชประสงค์วอล์ค หรือ อาร์วอล์ค (R Walk) ซึ่งเป็นทางเดินยกระดับที่เชื่อมต่อตั้งแต่สถานีรถไฟฟ้าชิดลม และสถานีรถไฟฟ้าสยาม มายังตัวโครงการ และเชื่อมต่อเพิ่มเติมไปยังย่านประตูน้ำ โดยใช้ทางเชื่อมที่สร้างขึ้นใหม่ผ่านหน้าโรงแรมอโนมา บิ๊กซี ราชดำริ ศูนย์การค้าเดอะมาร์เก็ตบายแพลตตินั่ม ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ และสิ้นสุดเส้นทางที่ศูนย์การค้าแพลตตินั่ม แฟชั่นมอลล์ ถนนเพชรบุรี ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางกับท่าเรือคลองแสนแสบ ประตูน้ำ และสถานีประตูน้ำ ของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ตามแนวถนนราชปรารภและถนนเพชรบุรีตัดใหม่ในอนาคต
ตลอดเส้นทาง อาร์วอล์ค สามารถเชื่อมต่อกับอาคารโดยรอบได้ถึง 19 อาคาร โดยแยกออกเป็นสี่เส้นทาง ดังนี้
ยาลดไขมันในเส้นเลือด
ยาลดไขมันในเส้นเลือด (hypolipidaemic agents) เป็นกลุ่มของเภสัชภัณฑ์ที่ใช้รักษาไขมันในเส้นเลือดสูงกว่าปกติ (hyperlipidemia) พวกมันถูกเรียกว่า ยาลดไขมัน (lipid-lowering drugs ) หรือ (LLD) ตัวอย่างของยาลดไขมันได้แก่
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง หรือ พระองค์เจ้าโศกสร่าง (4 กันยายน พ.ศ. 2399 — 13 พฤศภาคม พ.ศ. 2471) พระราชธิดาพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
พระประวัติ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าโศกส่าง ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน วชิรญาณวิเศษ ว่า
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันอาทิตยที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 พระชันษา 72 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
เทศบาลตำบลเกาะช้างใต้
เทศบาลตำบลเกาะช้างใต้ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะช้างใต้เกือบทั้งหมด (ยกเว้นหมู่เกาะบางส่วนของเขตตำบลเกาะช้างใต้ ซึ่งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง) ในอำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเกาะช้างใต้ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2533 ก่อนที่จะยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะช้างใต้ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ในวันที่ 12 มีนาคม 2563 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะช้างใต้เป็นเทศบาลตำบลเกาะช้างใต้ ในท้องที่ตำบลเกาะช้างใต้เฉพาะส่วนที่ตั้งอยู่ในเกาะช้าง โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 13 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
พื้นที่ของเทศบาลตำบลเกาะช้างใต้เป็นชุมชนชาวประมงเหมาะแก่การพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ เนื่องจากเป็นหมู่เกาะ มีปะการัง มีป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์ ชายฝั่งทะเลเป็นอ่าวขนาดใหญ่เหมาะสำหรับเป็นที่จอดเรือ เช่น อ่าวสลักคอก อ่าวสลักเพชร อ่าวบางเบ้า มีหาดทรายเล็กที่สวยงามและเงียบสงบ ได้แก่ หาดทรายขาว หาดคลองกลอย และชายฝั่งด้านทิศใต้เป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ยุทธนาวีเกาะช้าง มีหมู่เกาะใกล้เคียงเขตเทศบาลที่เหมาะแก่การท่องเที่ยว ได้แก่ เกาะง่าม เกาะเหลายา เกาะทรายขาว เกาะหวาย เกาะคลุ้ม เกาะไม้ซี้ใหญ่ และเกาะไม้ซี้เล็ก นอกจากนั้นยังมีน้ำตกที่สวยงามอีก 3 แห่ง คือ น้ำตกคลองหนึ่ง น้ำตกคีรีเพชร และน้ำตกคลองสิบเอ็ด
Echinoporidae
Echinoporidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เมรฐะ
เมรฐะ (อักษรโรมัน: Meerut,, IAST: Meraṭha) เป็นนครในอำเภอเมรฐะ รัฐอุตตรประเทศ เมรฐะมีประวัติการตั้งถิ่นฐานย้อนกลับไปได้ถึงอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ เมรฐะตั้งอยู่ 70 km ทางเหนือของนิวเดลี และเป็นส่วนหนึ่งอของภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ และตั้งอยู่ 430 km จากเมืองหลวงรัฐ ลักเนา เมรฐะเป็นผู้ผลิตใหญ่ของผลิตภัณฑ์กีฬาและเครื่องดนตรี เป็นศูนย์กลางการศึกษาแห่งหนึ่งของรัฐ และเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่เป็นจุดเริ่มต้นของกบฏปี 1857
ภาษาศาสตร์สังคม
ภาษาศาสตร์สังคม (sociolinguistics) คือการศึกษาเชิงพรรณนาเกี่ยวกับผลกระทบของแง่มุมใด ๆ ทั้งหมดของสังคม (รวมถึงบรรทัดฐาน ความคาดหวัง และบริบททางวัฒนธรรม) ต่อวิธีการใช้ภาษา และผลกระทบของสังคมต่อภาษา ภาษาศาสตร์สังคมแตกต่างจากสังคมวิทยาภาษาซึ่งมุ่งเน้นไปที่ผลกระทบของภาษาต่อสังคม ภาษาศาสตร์สังคมมีเนื้อหาซ้อนเหลื่อมกับวัจนปฏิบัติศาสตร์มาก และยังมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับมานุษยวิทยาภาษาศาสตร์ บางคนตั้งคำถามถึงความแตกต่างระหว่างสาขาทั้งสองโดยเน้นย้ำความสัมพันธ์ต่อกันและกันในอดีต
ภาษาศาสตร์สังคมยังศึกษาว่าวิธภาษาระหว่างกลุ่มบุคคลที่แยกจากกันโดยตัวแปรทางสังคมบางอย่าง (เช่น ชาติพันธุ์ ศาสนา สถานภาพ สถานะเพศ ระดับการศึกษา อายุ ฯลฯ) มีความแตกต่างกันอย่างไร และการสร้างและความยึดมั่นในเกณฑ์เหล่านี้ถูกใช้ในการจัดจำแนกบุคคลในชั้นสังคมหรือชั้นเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างไร เนื่องจากการใช้ภาษานั้นแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ การใช้ภาษาจึงแตกต่างกันไปตามชั้นสังคมด้วย และสังคมภาษณ์ (sociolect) เหล่านี้คือสิ่งที่ภาษาศาสตร์สังคมสนใจศึกษา
แง่มุมทางสังคมของภาษาได้รับการค้นคว้าตามแบบสมัยใหม่โดยนักภาษาศาสตร์ชาวอินเดียและชาวญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1930 และโดยหลุยส์ โกชา นักภาษาศาสตร์ชาวสวิส ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่ยังไม่ได้รับความสนใจมากนักในซีกโลกตะวันตกจนกระทั่งในเวลาต่อมา ในทางกลับกัน การศึกษาเหตุจูงใจทางสังคมของการเปลี่ยนแปลงภาษามีรากฐานมาจากแบบจำลองคลื่นของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้ศัพท์ ภาษาศาสตร์สังคม เป็นครั้งแรก (ที่ได้รับการยืนยัน) ปรากฏในชื่อบทความ "Sociolinguistics in India" ของทอมัส คัลลัน ฮอดสัน ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Man in India ใน ค.ศ. 1939 ภาษาศาสตร์สังคมปรากฏครั้งแรกในซีกโลกตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960 และได้รับการบุกเบิกโดยนักภาษาศาสตร์เช่นวิลเลียม ลาโบฟ ในสหรัฐ และบาซิล เบิร์นสไตน์ ในสหราชอาณาจักร ในคริสต์ทศวรรษ 1960 วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ สจวร์ต และไฮนทซ์ โคลส ได้นำเสนอแนวคิดพื้นฐานสำหรับทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมของภาษาพหุศูนย์ ซึ่งอธิบายว่าวิธภาษามาตรฐานมีความแตกต่างกันอย่างไรในแต่ละชาติ (เช่น ภาษาอังกฤษแบบบริติช/อเมริกัน/แคนาดา/ออสเตรเลีย; ภาษาเยอรมันแบบเยอรมัน/ออสเตรีย/สวิส; ภาษาบอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบียแบบบอสเนีย/โครเอเชีย/มอนเตเนโกร/เซอร์เบีย เป็นต้น)
เอ็ดดี เมอร์ฟี
เอ็ดเวิร์ด เรแกน เมอร์ฟี (Edward Regan Murphy; เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ดารานักพากย์ ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ ดาราตลกและนักร้อง เขาเป็นนักแสดงประจำของรายการแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ ตั้งแต่ปี 1980-1984 และเขาได้แสดงสแตนอัปคอเมดี เขาติดอันดับ 10 ของการจัดอันดับทางช่องคอเมดีเซ็นทรัล ในหัวข้อ 100 อันดับผู้แสดงสแตนอัปคอเมดี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เมอร์ฟียังทำงานพากย์เสียงใน The PJs ภาพยนตร์ซีรีส์ Shrek และบทมังกรมูชูใน Mulan ของดิสนีย์ และในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขาแสดงในหลายบทบาทในภาพยนตร์เดียวกัน ทังยังสรรเสริญการแสดงนักแสดงขวัญใจของเขาคือ ปีเตอร์ เซลเลอร์ส ที่เล่นในหลายบทบาทใน Dr. Strangelove เมอร์ฟีแสดงหลายบทบาทในเรื่อง  Coming to America, Vampire In Brooklyn, Nutty Professor, Bowfinger และภาพยนตร์ในปี 2007 เรื่อง Norbit
แหล่งข้อมูลอื่น
1961
ตำบลบึงคอไห
บึงคอไห เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบเอ็ด คลองสิบสอง คลองสิบสาม คลองสิบสี่ รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองทั้งสี่ ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ได้แก่ ทำนา ทำไร่หญ้า และทำสวน
ตําบลบึงคอไหทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงคอไหซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลบึงคอไหเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538
ที่มาของชื่อ
บริเวณตำบลบึงคอไหเดิมมีสภาพเป็นทุ่งกว้าง มีลำบึงใหญ่อยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านอาศัยอยู่ไม่มากนัก สมัยก่อนชาวบ้านต้มเหล้ากันเองโดยจะเก็บไว้ในที่มืดและเย็น จึงนิยมนำเหล้าใส่ไหไปฝังไว้ที่ริมบึง ลักษณะการฝังจะฝังตัวไหไว้ในดิน เหลือไว้เพียงส่วนที่เป็นคอไห บริเวณริมบึงจึงมีคอไหโผล่ให้เห็นเป็นจำนวนมาก จนชาวบ้านต่างพากันเรียกว่า "บึงคอไห" เมื่อมีการจัดตั้งตำบลก็เรียกท้องที่อันเป็นที่ตั้งลำบึงแห่งนั้นว่า ตำบลบึงคอไห
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบึงคอไหตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบึงคอไหแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
Diplangidae
Diplangidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แฮหัวอิ๋น
ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เมื่อ ค.ศ. 208 เมื่อครั้งที่เล่าปี่พาราษฎรหลบหนีการไล่ล่าของโจโฉ และได้พลัดหลงกับกำฮูหยินและบิฮูหยินกับอาเต๊า (พระเจ้าเล่าเสี้ยน) จูล่ง ทหารเอกของเล่าปี่ได้ฝ่าทัพโจโฉเข้าไปตามหา และต่อสู้กับแฮหัวอิ๋น จูล่งใช้ทวนแทงแฮหัวอิ๋นตายในที่สุด
สกุลมะละกอ
สกุลมะละกอ หรือ Carica เป็นสกุลของพืชมีดอกในวงศ์ Caricaceae มีเพียง  มะละกอ สปีชีส์เดียว  อต่เดิมสกุลนี้เคยมีสมาชิก 20 - 25 สปีชีส์ แต่ต่อมาถูกย้ายไปยังสกุล Vasconcellea, และบางส่วนไปยังสกุล Jacaratia และ Jarilla, ดังต่อไปนี้:
โชนันโมโนเรล
โชนันโมโนเรล (湘南モノレール (Shōnan Monorēru)) เป็นรถไฟฟ้ารางเดี่ยวชนิดแขวนแบบ SAFEGE เชื่อมต่อระหว่างเมืองคามากูระ และเมืองฟูจิซาวะ ในจังหวัดคานางาวะ บริหารงานโดยบริษัทโชนันโมโนเรล จำกัด (湘南モノレール株式会社 (Shōnan Monorēru Kabushiki-gaisha))  เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1970 ถือเป็นรถไฟรางเดียวแบบแขวนชนิดแรกในญี่ปุ่น
โชนันโมโนเรลมีเส้นทางบริการเพียงเส้นทางเดียวคือ สายเอโนชิมะ รวมระยะทาง 6.6 กิโลเมตร โดยรถไฟจะออกเดินทางทุก 8 นาที ระหว่างสถานีรถไฟโอฟุนะถึงเอโนชิมะ มีสถานีระหว่างทาง 6 สถานี ใช้เวลาเดินทางตลอดสายทั้งสิ้น 14 นาที
Dictysarcidae
Dictysarcidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยศพล เทียงดาห์
ยศพล เทียงดาห์ (ชื่อเล่น: เต้ย) เกิดที่จังหวัดสุรินทร์ ประเทศไทย เขาเป็นนักฟุตบอลผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้รักษาประตู ให้แก่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก
สโมสร
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ยศพล เทียงดาห์ เป็นหนึ่งในฟุตบอลจากสังกัดสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ที่เดินทางไปฝึกซ้อมกับสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ณ ประเทศอังกฤษ โดยเขาได้มีโอกาสฝึกซ้อมกับแคสเปอร์ สไมเกิล ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูของทีมดังกล่าว
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ นัดชิงชนะเลิศ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด แชมป์ไทยลีก ฤดูกาล 2561 เจอกับ สิงห์ เชียงราย ยูไนเต็ด แชมป์ช้าง เอฟเอคัพ 2561 ที่สนามกีฬากองทัพบกในกรุงเทพมหานคร ยศพลมีชื่อเป็นตัวสำรองในนัดนั้น สุดท้าย บุรีรัมย์ แซงเอาชนะ สิงห์ เชียงราย 3–1 ช่วยให้บุรีรัมย์คว้าแชมป์ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ สมัยแรก ได้สำเร็จ
ทีมชาติ
พ.ศ. 2556 ยศพล เทียงดาห์ เป็นหนึ่งในผู้ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทำหน้าที่ให้แก่ฟุตบอลทีมชาติไทยในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2015 รอบคัดเลือก และช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เขายังได้รับการเรียกตัวจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง เพื่อทำหน้าที่ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติไทย ในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า กรณีที่ผู้รักษาประตูรายอื่นของทีมได้รับบาดเจ็บ
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย (Agensi Penguatkuasaan Maritim Malaysia; อักษรย่อ: APMM; Malaysian Maritime Enforcement Agency; อักษรย่อ: MMEA) รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย (Malaysia Coast Guard) สำหรับการระบุตัวตนระหว่างประเทศ เป็นองค์กรหน่วยามฝั่งของประเทศมาเลเซีย และหน่วยงานหลักของรัฐที่รับผิดชอบในการรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย รวมถึงประสานงานปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยในอาณาเขตทางทะเลของมาเลเซียและในทะเลหลวง
หน่วยงานและสมาชิกเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานพลเรือนแห่งสหพันธรัฐมาเลเซียและรายงานโดยตรงไปยังกระทรวงมหาดไทย อย่างไรก็ตาม สำนักงานบังคับใช้กฎหมายทางทะเลของมาเลเซียสามารถรวมเข้าด้วยกันภายใต้คำสั่งของกองทัพมาเลเซียในช่วงฉุกเฉิน, วิกฤตพิเศษ หรือในช่วงสงคราม
หน่วยงานนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) และหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (JCG)
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ย่านบางกะปิ
ทุ่งบางกะปิ
แต่ก่อนนั้นบางกะปิเป็นทุ่งกว้าง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทุ่งหลวง ที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ใต้กรุงศรีอยุธยาลงมาจนถึงกรุงเทพมหานคร เป็นป่าประเภทป่าบึง (Swamp forest) มีสัตว์ป่าหลายชนิดตั้งแต่เสือ ช้าง กระทิง เก้ง กวาง เนื้อทราย และเนื้อสมัน ทั้งยังเป็นที่อยู่ของนกน้ำนานาชนิด ในเขตทุ่งหลวงนี้ไม่มีผู้คนเข้าไปอยู่อาศัยนอกจากชายขอบ จนเมื่อในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สยามทำสงครามเพื่อขจัดอิทธิพลของญวนที่เข้ายึดครองเขมร พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองแสนแสบ เริ่มมีผู้คนอพยพมาอยู่อาศัยมากขึ้น
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรคนที่ 15   ระหว่าง พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2479
ย่านบางกะปิ
ทุ่งบางกะปิ
ทุ่งบางกะปิมีพื้นที่กว้างขวางมาก ครอบคลุมทั้งย่านคลองจั่นและย่านที่เป็นต้นทางของถนนสุขุมวิทในปัจจุบัน ถูกบุกเบิกเป็นนา บริเวณทุ่งบางกะปิตรงสุขุมวิทมีการตั้งโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2417 ส่วนทุ่งบางกะปิย่านคลองแสนแสบจากคลองหนองจอกออกไป บริเวณทุ่งแสนแสบต่อกับตอนใต้ของทุ่งรังสิตยังปรากฏว่ามีช้างป่าอาศัยอยู่เมื่อ พ.ศ. 2431 ครั้นสำรวจอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2438 ได้กลายเป็นชุมชนที่อยู่ของชาวบ้าน และแหล่งเพาะปลูกไปแล้ว ส่วนช้างป่าถูกขับไล่ออกไปจนไม่เหลือ
พระดรุณพยุหรักษ์ (บุญเย็น ธนโกเศศ)
ผู้อำนวยการโรงเรียนเทพศิรินทร์ คนที่ 11     ระหว่าง 4 มกราคม พ.ศ. 2479 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481
ย่านบางกะปิ
ย่านการค้า
ตลาดสดบางกะปิแต่เดิมเป็นเพียงร้านเล็ก ๆ 2–3 ร้าน จน พ.ศ. 2505 สุขาภิบาลบางกะปิได้จัดสร้างอาคารและตลาดสาธารณะขึ้นบนพื้นที่ 5 ไร่ 31 ตารางวา เปิดดำเนินการ พ.ศ. 2507 ขณะเดียวกันเอกชนได้สร้างอาคารพาณิชย์จำนวน 13 ห้อง และเปิดขายในปีต่อมา จน พ.ศ. 2511–2520 ห้างสรรพสินค้าน้อมจิตต์ (ปัจจุบันคือ ศูนย์การค้าเอ็นมาร์คพลาซ่า) ได้เข้ามาดำเนินการเป็นห้างแห่งแรกในย่านนี้ ขณะเดียวกันมีตลาดสดเพิ่มรวมเป็นตลาดสด 3 แห่ง พ.ศ. 2521–2530 เกิดห้างสรรพสินค้าบางกะปิ ต่อมาคือ ห้างซุปเปอร์เซฟ มีการเปิดตลาดแฮปปี้แลนด์เพิ่มอีกแห่ง ย่านบางกะปิจึงเริ่มขยายไปทางทิศตะวันตก ขณะที่แยกลำสาลีหรือทางทิศใต้ของคลองแสนแสบเริ่มมีการขยายตัวของอาคารพาณิชย์และหมู่บ้านจัดสรรเช่นกัน
ระหว่าง พ.ศ. 2531–2540 ย่านบางกะปิมีห้างสรรพสินค้าเพิ่ม คือ ห้างแมคโคร เดอะมอลล์บางกะปิ ห้างสรรพสินค้าบางกะปิคอมเพล็กซ์ และห้างดีเซมเบอร์ ปลายปี พ.ศ. 2545 ห้างเทสโก้โลตัสเข้ามาเปิดในย่านบางกะปิ ซึ่งมีการร่วมทุนกับเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์
การคมนาคม
การคมนาคมมีทั้งทางบกและทางน้ำ ทางน้ำมีเรือโดยสารคลองแสนแสบ ทางบกเชื่อมต่อกับถนนสายสำคัญ คือ ถนนรามคำแหง ถนนลาดพร้าว ถนนศรีนครินทร์ ถนนนวมินทร์ และถนนเสรีไทย เป็นปลายทางของรถประจำทางบริเวณตลาดแฮปปี้แลนด์ และเป็นท่ารถตู้ ในอนาคตยังมีรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้มและรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
สโลว์ลูป
สโลว์ลูป เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬาตกปลา เขียนโดยไมโกะ อูจิโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนวเซเน็ง Manga Time Kirara Forward ของสำนักพิมพ์โฮบุนชะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2561 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Connect ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2565
เจ้าจอมมารดาปิ่น ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
ประวัติ
เจ้าจอมมารดาปิ่น ถวายตัวเป็นหม่อมในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์ ต่อมาเมื่อกรมหลวงเสนานุรักษ์ได้อุปราราภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล หม่อมปิ่นจึงได้เลื่อนเป็นเป็นเจ้าจอมมารดาปิ่น มีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
ซูไทคูน 2: มารีน เมเนีย
ซูไทคุน 2: มารีน เมเนีย เป็นภาคเสริมที่ 3 ของเกม ซูไทคูน 2. โดยในภาคเสริมนี้จะประกอบได้ด้วยสัตว์น้ำนานาชนิด, ตามชื่อ Marine Mania ซึ่งเป็นภาคเสริมของเกมซูไทคูนในภาคแรก ภาคแรกของเกมชุด "ซูไทคูน".
การแสดงสัตว์น้ำ
มารีน เมเนีย ได้เพิ่มโหมดการแสดงสัตว์น้ำ และมินิเกมฝึกฝนสัตว์ลงไปนี้ภาคเสริมนี้ (มินิเกมได้ถูกเพิ่มอีกในภาคเสริม Extinct Animals) ซึ่งไม่เคยมีในภาคเสริมใดมาก่อน
เกมในโทรศัทพ์มือถือ
Zoo Tycoon 2: Marine Mania Mobile เป็นเกมโทรศัพท์มือถือที่เปิดให้เล่นในปี 2550 พัฒนาโดย InFusio.
แหล่งข้อมูลอื่น
Extensions de Zoo Tycoon 2
เทศบาลเมืองสัตหีบ
เทศบาลเมืองสัตหีบ เป็นเมืองริมฝั่งทะเลอ่าวไทยในพื้นที่ทางตอนใต้ของตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี มีที่ฐานทัพและค่ายทหารเรืออยู่ทั้งในเขตเทศบาลและบริเวณรอบ ทำให้สัตหีบมีชื่อเรียกว่า "เมืองทหารเรือ" อีกทั้งยังมีทะเลที่สวยงามเหมาะแก่การท่องเที่ยวและพักผ่อน
ประวัติ
ชุมชนสัตหีบได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลสัตหีบโดยกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2498 ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการขยายพื้นที่จาก 1.120 ตารางกิโลเมตร เป็น 6.22 ตารางกิโลเมตร และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลสัตหีบเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 และเปลี่ยนแปลงฐานะอีกครั้งเป็นเทศบาลเมืองสัตหีบเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2550
อาณาเขต
พื้นที่ของเทศบาลเมืองสัตหีบมีลักษณะเป็นแนวยาวไปตามถนนสุขุมวิท (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3) และถูกล้อมรอบด้วยพื้นที่ของเทศบาลตำบลเขตรอุดมศักดิ์
กีฬาเขตแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 13
กีฬาเขตแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 13 หรือ การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 13 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งกำหนดให้มีการแข่งขันระหว่างวันที่ 23 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2526 โดยมีนายนิเวศน์ สมสกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นประธานกรรมการจัดการแข่งขัน มีการแข่งขันกีฬารวม 15 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล ยูโด เทนนิส เซปักตะกร้อ ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ยิมนาสติก จักรยาน ยกน้ำหนัก และรักบี้ฟุตบอล (กีฬาสาธิต วอลเลย์บอลชายหาด) มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 10 เขต จำนวน 2,359 คน รวมนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ทั้งสิ้น 2,848 คน
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• แบดมินตัน
• บาสเกตบอล
• มวยสากลสมัครเล่น
• จักรยาน
• ฟุตบอล
• เทนนิส
• เซปักตะกร้อ
• เทเบิลเทนนิส
• รักบี้ฟุตบอล
• วอลเลย์บอล
• ว่ายน้ำ
• ยูโด
• ยกน้ำหนัก
• ยิมนาสติก
กีฬาสาธิต
Deropristidae
Deropristidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมสหศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาหนองคาย ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2535
ประวัติ
เดิมจังหวัดหนองคายมีโรงเรียนมัธยมศึกษาอยู่ 2  โรง คือ โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร ซึ่งเป็นโรงเรียนชาย  ปัจจุบันเป็นสถานที่ตั้งสนามกีฬาจังหวัดหนองคายสถานที่ตั้งเดิม และโรงเรียนสตรีปทุมเทพรังสรรค์ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของที่ดินจังหวัดหนองคาย ในวันที่ 4 พฤษภาคม  2510  กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรวมโรงเรียนทั้ง 2 แห่งเข้าด้วยกันและชื่อใหม่ว่า โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร  แล้วย้ายมาอยู่ตรงข้ามกับสนามบินเก่า ต่อมาประมาณเดือน  ตุลาคม 2534   โดยนายวิเชียร  ชูประยูร  ผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร ในขณะนั้น ได้ดำเนิน การขอจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาระดับจังหวัดแห่งที่  2  ขึ้นต่อกรมสามัญศึกษา  โดยขอใช้ชื่อโรงเรียนประจำจังหวัดชายเดิมว่า " โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร "
พ.ศ. 2457 โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เปิดทำการเรียนการสอนระดับประถมศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยอาศัยศาลาโรงธรรมวัดศรีสุมังค์ ตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมืองหนองคาย เป็นสถานที่เล่าเรียน มีนายน้อย บุญชัยศรี เป็นครูใหญ่ และนายสำราญ ภักดีนวล เป็นครูน้อย
พ.ศ. 2458 ขุนวรสิษฐดรุณเวทย์ (นารถ อินทุสมิต) ได้รับแต่งตั้งให้มารับตำแหน่งครูใหญ่ ได้ย้ายโรงเรียนมาอาศัย ศาลาโรงธรรมวัดศรีคุณเมือง เป็นที่เล่าเรียน
พ.ศ. 2460 ย้ายโรงเรียนมาอาศัยศาลาโรงธรรมวัดศีรษะเกษ เป็นสถานที่เล่าเรียน และจัดการศึกษาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1
พ.ศ. 2463 – 2464 กระทรวงศึกษาธิการ จัดสรรงบประมาณให้สร้างอาคารเรียนแบบชั่วคราวขึ้นที่บริเวณสนามกีฬาจังหวัดหนองคาย จึงย้ายมาทำการสอนที่อาคารหลังใหม่ จัดการศึกษาถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
พ.ศ. 2465 ย้ายสถานที่เล่าเรียนไปอยู่ที่จวนผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย ปัจจุบันเป็นเรือนไม้ทรงปั้นหยาชั้นเดียว พ.ศ. 2467 ได้รับงบประมาณมาสร้างอาคารเรียนถาวรขึ้นที่บริเวณสนามกีฬาอนุสาวรีย์ปราบฮ่อจึงได้ย้ายสถานที่มาเรียนที่ตึกใหม่นี้ตลอดมา
พ.ศ. 2472 นายอำไพ พลศักดิ์ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และได้เริ่มจัดการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ขึ้น ต่อมาได้ขยายการจัดการศึกษาในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตามลำดับ
พ.ศ. 2503 นายสุชาติ สุขากันยา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่และ ได้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญแผนกวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ขึ้น ในปี พ.ศ. 2505 มีนักเรียนชั้นประโยคมัธยมศึกษาตอนปลาย (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5) เป็นรุ่นแรก
พ.ศ. 2505 กระทรวงศึกษาธิการ ขยายพื้นที่ของสถานศึกษาให้เพียงพอกับจำนวนนักเรียนที่เพิ่มขึ้นจึงได้จัดสร้างอาคารเรียนขึ้นในพื้นที่สาธารณะ ถนนมิตรภาพ ตำบลโพธิ์ชัย ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของสนามบินหนองคาย แล้วให้ย้ายโรงเรียนหนองคายวิทยาคารมาอยู่ ณ บริเวณปัจจุบัน ซึ่งมีเนื้อที่ 35 ไร่ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้ไปประกาศจัดตั้งโรงเรียนหนองคายวิทยาคาร เมื่อวันที่ 28  กุมภาพันธ์  2535  ในระหว่างที่ยังไม่มีผู้บริหารโรงเรียนกรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้ นายวิเชียร  ชูประยูร  ผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร เป็นผู้ดูแลและดำเนินการต่าง ๆ เพื่อให้การรับนักเรียนเข้าเรียน การจัดเตรียมการเปิดการเรียนการสอน การประสานงานในเรื่องอาคารสถานที่และวัสดุอุปกรณ์  ตลอดทั้งในเรื่องอื่น ๆ ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและทันการ โรงเรียนจึงแต่งตั้งให้นายสมศักดิ์  คณาวราประเสริฐ   ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนปทุมเทพวิทยาคารเป็นผู้ดูแลและการดำเนินการต่าง ๆ  ของโรงเรียนหนองคายวิทยาคาร ปัจจุบันโรงเรียนหนองคายวิทยาคารเป็นแบบสหศึกษา เปิดสอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนายเฉลียว สรสิทธิ์ เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบัน
อ้างอิง
https://www.nkwit.info/basicdata https://data.bopp-obec.info/emis/schooldata-view_bobec.php?School_ID=1043660498&Area_CODE=101721
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล (Nationalpark Eifel) เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 14 ของประเทศเยอรมนี และเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน อุทยานนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครโคโลญไปราว 65 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศเบลเยียม
สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
อุทยานแห่งชาติไอเฟิลเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ากว่า 7,100 ชีวิต และพืชกว่า 1,800 สายพันธุ์ สัตว์ป่าหายากที่พบได้ในอุทยานนี้อาทิ แมวป่า, นกกระสาดำ, นกหัวขวานจุดกลาง
แม้อุทยานนี้จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ก็มีบางพื้นที่ภายในอุทยานถูกกำหนดเป็นเขตหวงห้าม เนื่องจากยังมีกับระเบิดหลงเหลือจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ตับอักเสบ อี
ตับอักเสบ อี (Hepatitis E) เป็นตับอักเสบที่เกิดจากการการติดเชื้อไวรัสที่เรียกว่า hepatitis E virus (HEV) HEV เป็นไวรัส RNA สายเดียวประเภท positive-sense มีรูปทรงแบบ icosahedral และมีขนาดจีโนม 7.5 kilobase HEV ใช้ช่องทางแพร่เชื่อผ่านอุจจาระ/ช่องปาก เป็นไวรัสตับอักเสบหนึ่งในห้าชนิดที่รู้จักกันดี (A, B, C, D และ E) การติดเชื้อที่มีการบันทึกไว้ครั้งแรกเกิดใน ค.ศ. 1955 ณ เมืองนิวเดลี ประเทศอินเดีย  วัคซีน (HEV 239) สำหรับป้องกันไวรัสนี้ได้รับอนุญาตให้ใช้ในประเทศจีน
ชีววิทยาเชิงโมเลกุล
แม้ว่าเดิมจะถูกจัดอยู่ใน Caliciviridae family ไวรัสถูกจัดอยู่ในจีนัส Hepevirus และถูกย้ายไปอยู่ใน Hepeviridae family ตัวไวรัสเองเป็นอนุภาคขนาดเล็กที่ไม่มีซองห่อหุ้ม
ขนาดจีโนมมีความยาวราว 7200 เบส มีลักษณะเป็นโมเลกุล RNA สายเดี่ยวแบบ polyadenylated  ที่มี open reading frames (ORFs) สามช่วงที่ไม่เชื่อมต่อและทับซ้อนกันตามแนว 5' and 3' cis-acting elements ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการจำลองตัวของ HEV และในกระบวนการ transcription โครงสร้างสามมิติระดับอะตอมของโปรตีนที่เป็น capsid ในอนุภาคที่เป็นไวรัสถูกค้นพบและตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2009 อย่างไรก็ดียังไม่มีระบบเพาะเลี้ยงแบบ in vitro
สปีซีส์ภายใต้จีนัสของไวรัสนี้สามารถก่อโรคในคน หมู หมูป่า กวาง หนู กระต่าย และนก
การจัดจำแนก
มีเพียง serotype ชนิดเดียวแต่จัดจำแนกโดยลำดับ nucleotide ของจีโนม Genotype 1 แบ่งออกเป็นชนิดย่อยห้าชนิด Genotype 2 แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 2 ชนิด Genotype 3 แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 10 ชนิด Genotype 4 แบ่งออกเป็นชนิดย่อย 7 ชนิด
<!--
การกระจายตัว
Genotype 1 has been isolated from tropical and several subtropical countries in Asia and Africa. Genotype 2 has been isolated from Mexico, Nigeria, and Chad. Genotype 3 has been isolated almost worldwide including Asia, Europe, Oceania, North and South America. Genotype 4 appears to be limited exclusively to Asia.
Genotypes 1 and 2 are restricted to humans and often associated with large outbreaks and epidemics in developing countries with poor sanitation conditions. Genotypes 3 and 4 infect humans, pigs and other animal species and have been responsible for sporadic cases of hepatitis E in both developing and industrialized countries.
Clinical features
The incidence of hepatitis E is highest in juveniles and adults between the ages of 15 and 40. Though children often contract this infection as well, they less frequently become symptomatic. Mortality rates are generally low, for hepatitis E is a "self-limiting" disease, in that it usually goes away by itself and the patient recovers. However, during the duration of the การติดเชื้อ (usually several weeks), the disease severely impairs a person’s ability to work, care for family members, and obtain food. Hepatitis E occasionally develops into an acute, severe ตับ disease, and is fatal in about 2% of all cases. Clinically, it is comparable to ตับอักเสบ เอ, but in pregnant women the disease is more often severe and is associated with a clinical syndrome called fulminant hepatic failure. Pregnant women, especially those in the third trimester, suffer an elevated mortality rate from the disease of around 20%.
In immunocompromised subjects - particularly in solid organ transplanted patients - Hepatitis E may cause a chronic infection. Occasionally this may cause liver fibrosis and cirrhosis. The use of low dose ไรบาวิริน (600 to 800 milligrams / day) over a three month period has been associated with viral clearance in such cases.
แพร่กระจาย
Hepatitis E is prevalent in most ประเทศกำลังพัฒนา, and common in any country with a hot climate. It is widespread in Southeast Asia, northern and central Africa, India, and Central America. It is spread mainly through fecal contamination of water supplies or food; person-to-person transmission is uncommon.
The incubation period following exposure to the hepatitis E virus ranges from three to eight weeks, with a mean of 40 days. Outbreaks of epidemic hepatitis E most commonly occur after heavy rainfalls and มรสุม because of their disruption of water supplies. Major outbreaks have occurred in นิวเดลี, ประเทศอินเดีย (30,000 cases in 1955-1956), ประเทศพม่า (20,000 cases in 1976-1977), Kashmir, ประเทศอินเดีย (52,000 cases in 1978), Kanpur, ประเทศอินเดีย (79,000 cases in 1991), and ประเทศจีน (100,000 cases between 1986 and 1988).
สัตว์เป็นแหล่งเพาะโรค
Domestic animals have been reported as a reservoir for the hepatitis E virus, with some surveys showing infection rates exceeding 95% among domestic pigs. Replicative virus has been found in the ลำไส้เล็ก, lymph nodes, colon and ตับ of experimentally infected pigs. Transmission after consumption of หมูป่า meat and uncooked deer meat has been reported as well. The rate of transmission to humans by this route and the public health importance of this are, however, still unclear.
A number of other small mammals have been identified as potential reservoirs: the lesser bandicoot rat (Bandicota bengalensis), the black rat (Rattus rattus brunneusculus) and the Asian house shrew (หนูผีบ้าน). A new virus designated rat hepatitis E virus has been isolated.
A rabbit hepatitis E virus has also been described.
An avian virus has been described that is associated with hepatitis-splenomegaly syndrome in ไก่s. This virus is genetically and antigenically related to mammalian HEV, and probably represents a new genus in the family.
การระบาดล่าสุด
In 2004, there were two major outbreaks, both of them in sub-ทะเลทรายสะฮาราn ทวีปแอฟริกา. There was an outbreak in ประเทศชาด in which, as of September 27, there were 1,442 reported cases and 46 deaths. The second was in ประเทศซูดาน with, as of September 28, 6,861 cases and 87 deaths. Increasingly, hepatitis E is being seen in developed nations, with reports of cases in the UK, US and Japan. The disease is thought to be a zoonosis in that animals are thought to be the source. Both deer and swine have been implicated.
In October 2007, an epidemic of hepatitis E was suspected in Kitgum District of northern Uganda where no previous epidemics had been documented. This outbreak has progressed to become one of the largest hepatitis E outbreaks in the world. By June 2009, the epidemic had caused illness in >10,196 persons and 160 deaths.
In 2011, a minor outbreak was reported in Tangail, a neighborhood of Dhaka, Bangladesh.
In June 2012, an outbreak was reported in city of Ichalkaranji, Maharashtra, India. As of June 14, 2012, 3232 cases were reported and 18 died. and 3 died in Shirol taluka of Kolhapur Maharashtra, India in June 2012. Officials in the Indian state of Maharashtra India suspect that contaminated water from the Panchganga river was responsible for the hepatitis E outbreak in Ichalkaranji.
In July 2012, an outbreak was reported in South Sudanese refugee camps in Maban County near the ประเทศซูดาน border. ประเทศเซาท์ซูดาน's Ministry of Health reported over 400 cases and 16 fatalities as of September 13, 2012. Progressing further, as of February 2, 2013, 88 have died due to the outbreak. The "Medical charity Medecins Sans Frontieres (MSF) said it had treated almost 4,000 patients." -->
พันธุศาสตร์ประชากร
Genotypes 1,3 และ 4 ต่างเพิ่มจำนวนประชากรในคริสต์ศตวรรษที่ 20 จำนวนประชากรใน genotype 1 เพิ่มอย่างรวดเร็วในช่วง 30–35 ปีที่ผ่านมา ส่วน Genotypes 3 และ 4 เพิ่มประชากรตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงช่วง ค.ศ. 1940-1945 อย่างไรก็ดี Genotype 3 ยังมีการเพิ่มจำนวนประชากรอีกจนกระทั่งคริสทศวรรษ 1960s นับแต่ ค.ศ. 1990 ประชากรในทั้งสอง genotype สดลงไปยังระดับที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 19
อัตราการกลายพันธุ๋โดยรวมอยู่ที่ ~1.4 x 10−3 substitutions/site/year.
การป้องกัน
การพัฒนาการสุขาภิบาลเป็นวิธีการที่สำคัญที่สุด ซึ่งเริ่มจากการกำจัดของเสีย การจัดให้มีน้ำสะอาด การรักษาสุขอนามัยส่วนบุคคล และการจัดเตรียมอาหารให้ถูกสุขลักษณะ ซึ่งก็เป็นวิธีการทั่ีวไปในการป้องกันโรคอื่นด้วยในประเทศกำลังพัฒนา ซึ่งต้องอาศัยเงินทุนขนาดใหญ่และอาจพึ่งพาความช่วยเหลือจากนานาชาติในโครงสร้างพื้นฐานเกี่ยวกับน้ำประปาและกาบำบัดน้ำเสีย
มีการพัฒนาและทดลองวัคซีนที่ผลิตจาก recombinant viral proteins ในกลุ่มเสี่ยง (กองทหารของประเทศกำลังพัฒนาแห่งหนึ่ง) เบื้องต้นพบว่าวัคซีนดังกล่าวมีประสิทธิภาพและปลอดภัย แต่โครงการได้ระงับไปด้วยเหตุผลทางการเงิน เนื่องจากตับอักเสบ อี พบได้น้อยในประเทศที่พัฒนาแล้ว
วัคซีนอีกตัวหนึ่ง (HEV 239 จำหน่ายภายใต้ชื่อ Hecolin โดยผู้พัฒนา Xiamen Innovax Biotech) ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้ใน ค.ศ. 2012 โดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของประเทศจีน หลังจากมีการทดลองเฟสสามในประชาชนสองกลุ่ม กลุ่มละ 50,000 คนจากจังหวัด Jiangsu โดยพบว่าไม่มีใครในกลุ่มที่ได้รับวัคซีนติดเชื้อเลยในระยะเวลา 12 เดือน เทียบกับ 15 คนในกลุ่มที่ไม่ได้รับวัคซีน (แต่ได้รับยาหลอก) วัคซีนลอตแรกออกจากโรงงานของ Innovax ในปลายเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012
ผลกระทบ
มีการติดเชื้อไวรัสตับเอกเสบ อี ราว 20 ล้านรายต่อปีทั่วโลก ซึ่งก่อให้เกิดความเจ็บป่วยราว 3 ล้านราย และถึงตายประมาณ 70,000 คน ซึ่งส่วนมากเป็นอัตรากับหญิงมีครรภ์ซึ่งอัตราการตายมีสูงถึง 20%  ไวรัส HEV เป็นสาเหตุหลักของการตายในประเทศกำลังพัฒนาและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหญิงมีครรภ์ แม้ว่าจะมีการทดลองวัคซีน HEV รวมถึงการทดลองในเอเชียใต้แสดงให้เห็นว่าวัคซีนมีประสิทธิภาพและปลอดภัย แต่ว่ายังไม่มีการใช้อย่างแพร่หลายในประชากรที่เป็นกลุ่มเสี่ยง ยกเว้นแต่เพียงในประเทศจีน หลังจากการตรวจสอบโดย State Food and Drug Administration (SFDA) เป็นเวลาปีกว่า ก็อนุญาตให้ใช้วัคซีนได้ในสิ้นปี ค.ศ. 2012 ในสหรัฐอเมริกายังไม่มีการอนุญาตให้ใช้วัคซีนนี้แต่อย่างใด
ซง ยูวิน
ซง ยู-บิน (송유빈; เกิด 28 เมษายน พ.ศ. 2541) มักเรียกกันว่า ซง ยูวิน เป็นนักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้เข้าแข่งขันรายการ Superstar K 6 และพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 และเป็นหนึ่งในนักร้องหลักของวงมายทีนของเกาหลีใต้ หลังจากมายทีนถูกยุบในปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกของวงดูโอ้ บีออฟยู ซงเปิดตัวศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ด้วยดิจิตอลซิงเกิ้ล "It's You To The Bone" เขาเปิดตัวการแสดงในละครเรื่อง เอจออฟยูธ ปี พ.ศ. 2559
อ้างอิง
1998
ไอคาร์ลี่
ไอคาร์ลี่ (ICarly) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวตลกของสหรัฐอเมริกา ที่สร้างโดย แดน ชไนเดอร์ โดยออกอากาศทางช่องนิคคาโลเดียน ในวันที่ 8 กันยายน 2550 และจบลงในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2555 ซีรีส์นำแสดงโดย เมอรานดา คอสโกรฟ, เจนเนตต์ แมคเคอร์ดี, นาธาน เครส, เจอร์รี่ เทรนเนอร์ และโนอาห์ มุงค์
นกเปล้า
นกเปล้า หรือ นกเขาเปล้า หรือ นกเป้า (Green pigeons) เป็นสกุลของนกสกุลหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Treron
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกในสกุล Columba หรือนกพิราบ แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่า แต่มีสีลำตัวสีเขียวเห็นได้ชัด แต่ละชนิดแตกต่างกันตรงสีที่หน้าอกและไหล่ซึ่งอาจเป็นสีม่วงหรือน้ำตาล อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินเมล็ดพืชและธัญพืชเป็นอาหาร โดยปกติจะไม่อาศัยอยู่ในเมืองเหมือนนกพิราบ แต่จะอาศัยอยู่ในป่าหรือชายทะเล พบกระจายพันธุ์ระหว่างทวีปเอเชีย และแอฟริกา มีความแตกต่างระหว่างเพศสูงโดยจำแนกจากสีขน
พบทั้งหมด 23 ชนิด พบในประเทศไทย 12 ชนิด ได้แก่
เบสบอลทีมชาติสหรัฐ
เบสบอลทีมชาติสหรัฐ เป็นทีมเบสบอลระดับทีมชาติของสหรัฐ เป็นตัวแทนของสหรัฐในการแข่งขันเบสบอลระดับนานาชาติเช่น เวิลด์เบสบอลคลาสสิก เป็นต้น
Derogenidae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตำบลพืชอุดม
พืชอุดม เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดนครนายก จังหวัดฉะเชิงเทรา และกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานหลายสายไหลผ่าน ได้แก่ คลองสิบสาม คลองสิบสี่ และคลองหกวาสายล่าง ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม (เช่น ทำนา ทำสวน ทำไร่อ้อยและไร่หญ้า) ประมง (เช่น เลี้ยงปลา เลี้ยงกุ้ง) ค้าขาย และทำงานในโรงงานอุตสาหกรรมหรือสถานประกอบการของเอกชน
ประวัติ
เดิมพื้นที่ตําบลพืชอุดมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลลำไทร จนกระทั่งในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศตั้งและกำหนดเขตตำบลในอำเภอลำลูกกา โดยแยกพื้นที่หมู่บ้าน 9 หมู่บ้านทางด้านตะวันออกของตำบลลำไทรออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลพืชอุดม และให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม ปีเดียวกัน ตำบลใหม่นี้ได้ชื่อมาจากชื่อวัดพืชอุดมซึ่งตั้งอยู่ในหมู่ที่ 9 เดิมวัดนี้มีชื่อว่า "วัดราษฎร์ศรัทธาราม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดพืชอุดม" เนื่องจากบริเวณวัดและพื้นที่ใกล้เคียงมีไม้ผล ไม้ดอก และพืชพรรณธัญญาหารต่าง ๆ ขึ้นอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์
ตําบลพืชอุดมทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพืชอุดมซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลพืชอุดมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2539
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลพืชอุดมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของอำเภอลำลูกกา ห่างจากตัวอำเภอเป็นระยะทางประมาณ 18 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลพืชอุดมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลพืชอุดมและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
Cryptogonimidae
Cryptogonimidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฮันนี่ ศรีอีสาน
ฮันนี่ ศรีอีสาน (22 ตุลาคม พ.ศ. 2514 – 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น พิณ เป็นชื่อการแสดงของ สุพิณ เหมวิจิตร เป็นนักร้องแนวเพลงลูกทุ่งหมอลำชาวไทย เจ้าของเพลง "น้ำตาหล่นบนที่นอน" "วอนพี่มีรักเดียว" "สาวกาฬสินธุ์" จนเป็นตำนานตลอดกาลได้รับฉายาว่า ราชินีหมอลำสาวเสียงกำมะหยี่
ประวัติ
ฮันนี่ ศรีอีสาน มีชื่อจริงคือ สุพิณ เหมวิจิตร มีชื่อเล่นว่า พิณ เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2514 เป็นลูกสาวคนสุดท้องของพี่น้อง 14 คน ของนายคำภา และนางมี เหมวิจิตร เกิดที่บ้านเมย ตำบลดงลิง อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ จบแค่ชั้น ป.6 เมื่อปี พ.ศ. 2526 จากโรงเรียนโคกเมยประชาพัฒนา ด้วยใจรักในชีวิตศิลปิน ปี พ.ศ. 2529 ขณะอายุ 15 ปี ก็ได้เข้าสู่วงการหมอลำ เป็นนางเอกหมอลำยอดนิยมอยู่หลายคณะ เช่น ดอกฟ้ามหากาฬ เลิศฟ้าพรสวรรค์ ฯลฯ
เธอเริ่มบันทึกเทปเมื่อปี พ.ศ. 2534 ในอัลบั้มชุด น้ำตาหล่นบนที่นอน โดยการชักชวนของดาว บ้านดอน และในขณะนั้นเพลง เสือ ของฮันนี่ ภัสสร บุณยเกียรติ กำลังโด่งดังเธอจึงใช้ชื่อในการแสดงว่า "ฮันนี่ ศรีอีสาน" (ซึ่งฮันนี่เป็นหมอลำคนแรกและคนเดียวที่สวมชุดว่ายน้ำขึ้นปก "มาลัยไทยรัฐ") ช่วงนั้นนักร้องหมอลำนิยมตั้งชื่อตามอย่างดารา หรือนักร้องสตริงดัง ๆ อาทิ อำพล ภูไท มาช่า ฟ้าอิสาน ฯลฯ
25 มกราคม พ.ศ. 2534 เธอได้พบกับบริษัท เยนาวี่ โปรโมชั่น และบันทึกเสียงชุดแรกชื่อ "น้ำตาหล่นบนที่นอน" จากผลงานการประพันธ์ของดาว บ้านดอน ด้วยเสียง ที่เป็นเอกลักษณ์ และแนวการลำที่ไม่เหมือนใคร ทำให้เธอประสบความสำเร็จอย่างมาก ต่อมาวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ก็มีผลงานชุด "วอนพี่มีรักเดียว" ตามมาอีก ผลงานทั้งสองชุดได้รับการต้อนรับอย่างดีจากแฟนเพลงทั่วประเทศ ฮันนี่ ศรีอีสาน จึงได้เปิดวงของตนเองตามคำเรียกร้องของแฟนเพลง จวบจนถึงบั้นปลายของชีวิต ซึ่งเธออยู่ในวงการเพลงระดับชาติแค่ 1 ปีเท่านั้น หลังการเสียชีวิต ทางต้นสังกัดได้จัดทำเทปชุด "บันทึกการแสดงสดด้านหน้าเวทีของฮันนี่ ศรีอีสาน" ออกมาอีก 1 ชุด
การเสียชีวิต
ฮันนี่ ศรีอีสานเสียชีวิตขณะกลับจากการแสดงที่ อำเภอปรางกู่ จังหวัดศรีสะเกษ รถปิกอัพยางแตก​พลิกคว่ำ ที่ถนนศรีสะเกษ-อุบลราชธานี กิโลเมตรที่ 7-6 ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ เมื่อวันพุธที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เวลา 04.30 น. คอหักเสียชีวิตคาที่
ฮันนี่ เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 21 ปี และจุดที่ฮันนี่ประสบอุบัติเหตุ มีการสร้างศาลไว้เป็นที่ระลึก และในวันครบรอบการเสียชีวิตของเธอ ก็จะมีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตเป็นประจำ
ลือเนอบวร์ค
ลือเนอบวร์ค (Lüneburg) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ นครฮันเซอลือเนอบวร์ค (Hansestadt Lüneburg) เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จากนครฮัมบวร์คไปราว 50 กิโลเมตรและถือเป็นเมืองปริมณฑลของฮัมบวร์ค ลือเนบูร์คได้รับสถานะเป็น "นครฮันเซอ" (Hansestadt) เมื่อค.ศ. 2007 เพื่อเป็นการระลึกว่าเมืองนี้เคยเป็นเมืองหนึ่งในสันนิบาตฮันเซอในอดีต
แย้
แย้ หรือ สกุลแย้ เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่าประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Leiolepidinae ในวงศ์ Agamidae พบกระจายทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะภูมิภาคอินโดจีน พบทั้งหมด 9 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 4 ชนิด มีลักษณะเด่นคือ มีแถบหรือจุดสีสด และลำตัวไม่มีปุ่มหนาม
มีถิ่นกำเนิดในคาบสมุทรมาเลเซีย ไทย พม่า ลาว กัมพูชา อินโดนีเซีย เวียดนาม และอาจพบในหมู่เกาะรีวกีว (ญี่ปุ่น) และไหหลำ (จีน) สกุลแย้นี้มีทั้งชนิดที่สืบพันธุ์โดยการผสมพันธุ์ และสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์
ลักษณะ
มีความแตกต่างจากกิ้งก่าในวงศ์ย่อย Agaminae ซึ่งเป็นวงศ์ย่อยที่มีจำนวนสมาชิกหลากหลายที่สุดของวงศ์ Agamidae คือ มีช่องเปิดบริเวณแอ่งเบ้าตาเล็ก และไม่มีช่องเปิดบริเวณกล่องหู มีขนาดลำตัววัดจากปลายปากโดยตลอดยาวประมาณ 11.5 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 23.8 เซนติเมตร ตัวแบนหางราบ โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง ช่องหูใหญ่ เยื่อหูจมใต้ผิวหนัง หนังข้างคอมีรอยพับตามขวาง รอบลำตัวมีเกล็ดประมาณ 40 แถว หัวและหลังสีเขียวมะกอก โดยมีจุดสีเหลืองขอบดำเรียงเป็นแนวข้างตัว มีแถบดำสลับเหลืองคอมีลวดลายร่างแหดำ ประกอบสีครีม ท้องและอกสีส้มสด ตัวผู้จะมีพังผืดด้านข้างที่กางออกได้ และมีสีสดกว่าตัวเมีย โดยที่แย้ไม่สามารถปรับเปลี่ยนสีได้ตามสภาพแวดล้อมเหมือนสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่น ๆ
พฤติกรรมและนิเวศวิทยา
แย้ทุกชนิดเป็นสัตว์ที่หากินและอาศัยอยู่ในพื้นดินราบ เปิดโล่ง โดยเฉพาะพื้นที่ดินปนทราย ไม่ขึ้นต้นไม้อย่างสัตว์เลื้อยคลานชนิดอื่น ที่อยู่ของแย้เป็นรู ลึกประมาณ 1 ฟุต เป็นโพรงข้างใน สามารถกลับตัวได้ ที่ปากรูจะมีรอยของหางแย้ เป็นรอยยาว ๆ และจะมีรูพิเศษอีกรูหนึ่ง ที่ใช้ป้องกันตัว เมื่อถูกศัตรูรุกรานเข้ารูด้านหนึ่ง แย้สามารถหลบรอดออกไปอีกรูหนึ่งได้อย่างแยบยล โดยรูนี้เรียกในภาษาลาว-อีสานว่า "แปว"
แย้สามารถสืบพันธุ์ได้ทุกฤดูกาล กินแมลงต่าง ๆ เป็นอาหาร แย้ไม่สามารถที่จะว่ายน้ำได้ บางครั้งกินทั้งพืชและสัตว์ขนาดเล็ก (omnivore)
นอกจากนี้แล้วในพฤติกรรมการสืบพันธุ์ แย้บางชนิดเป็นสัตว์ที่เป็นกะเทยหรือมีเพศที่ไม่แน่นอน สามารถขยายพันธุ์ได้เองโดยไม่ต้องอาศัยเพศผู้
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
แย้จัดเป็นอาหารดั้งเดิมของมนุษย์มาช้านานแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในถิ่นอีสานของไทย ชาวอีสานจะนิยมจับแย้กินเป็นอาหาร โดยมีรสชาติคล้ายเนื้อไก่ นิยมนำไปทำเป็นเมนูได้หลากหลาย เช่น ปิ้ง หรือ ลาบ
นอกจากนี้แล้ว จากพฤติกรรมที่อาศัยอยู่ในรู จึงทำให้การละเล่นพื้นบ้านที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีการละเล่นที่เรียกว่า "แย้ลงรู"
Cladorchiidae
Cladorchiidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Choanocotylidae
Choanocotylidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Calycodidae
Calycodidae เป็นสกุลของ Trematodes ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorchiida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัฒนธรรมแลพีตา
วัฒนธรรมแลพีตา (Lapita Culture) เป็นกลุ่มบุคคลหรือวัฒนธรรมในยุคก่อนประวัติศาสตร์ในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งดำรงอยู่ในช่วงระยะเวลาประมาณ 1600 ปีก่อนคริสตกาลถึง 500 ปีก่อนคริสตกาล นักโบราณคดีเชื่อว่าชาวแลพีตาเป็นบรรพบุรุษและเป็นจุดกำเนิดของวัฒนธรรมทั้งในภูมิภาคพอลินีเซีย ไมโครนีเซีย และบางพื้นที่ของเมลานีเซีย ลักษณะของวัฒนธรรมแลพีตาเป็นการขยายพื้นที่อยู่อาศัยในหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่ไม่เคยมีใครอยู่อาศัยมาก่อน ส่งผลให้เกิดการแพร่กระจายการอยู่อาศัยอย่างกว้างขวาง การปั้นเครื่องปั้นดินเผา การแพร่กระจายของการใช้หินออปซีเดียน รวมไปถึงการแพร่กระจายของกลุ่มภาษาโอเชียเนีย
ชาวแลพีตาอาจเป็นกลุ่มคนที่มีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในการนำทางและการเดินเรือในสมัยนั้น จากการเดินทางหาเกาะสำหรับการอยู่อาศัยในหมู่เกาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่กว้างใหญ่ ทายาทของชาวแลพีตาคือคนในกลุ่มพอลินีเซียในปัจจุบันที่ลงหลักปักฐานตั้งแต่ฮาวายจนถึงเกาะอีสเตอร์ นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าผู้คนในวัฒนธรรมแลพีตาอาจเคยเดินทางถึงทวีปอเมริกาใต้
มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล
"นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" (Miss Asia Pacific International) หรือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันนัล หรือเรียกโดยย่อว่า มิสเอเชียแปซิฟิก เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2511 ใช้ชื่อว่า "นางงามเอเชีย" หรือ "มิสเอเชีย" โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า (Miss Asia Quest)
ในปี พ.ศ. 2528 การประกวดเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิก" หรือ "มิสเอเชียแปซิฟิก" (Miss Asia Pacific Quest) เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคแปซิฟิก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย และเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" (Miss Asia Pacific International) ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น
รายชื่อผู้ชนะการประกวด
หมายเหตุ: ชื่อผู้เข้าประกวดในปี 1965 คือมิสเอเชีย และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียเว็ซท ตั้งแต่ปี 1968 จนถึงปี 1983 จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียแปซิฟิก อีกครั้งในปี 1984 จนถึงปี 2003 และในปี 2005 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันคือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชั่นแนล
ปีเตอร์ ยี
ปีเตอร์ ยี (Peter Yee) เป็นทั้งนักมายากล นักคิด นักประดิษฐ์ และนักออกแบบอุปกรณ์มายากลชาวไทย ได้รับการยกย่องจากวงการกลว่าเป็นบุคคลที่มีทักษะและความชำนาญในศาสตร์มายากลระดับสูง และจัดเป็นบุคคลที่มีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุดคนหนึ่งในวงการมายากล
ประวัติ
ปีเตอร์ ยี เกิดในครอบครัวของชาวจีน ย่านเยาวราช มีพี่น้องทั้งหมด 10 คน เขาเป็นลูกคนที่ 8 บิดาทำงานเป็นนักดนตรีในโรงละครงิ้ว มารดาเป็นแม่บ้านในยุคเสื่อผื่นหมอนใบ เขามีความรักและความชอบในด้านศิลปะมาตั้งแต่เด็ก ๆ ทั้งวาด เขียน ออกแบบ งานประดิษฐ์ งานไม้ เป็นต้น
ปี พ.ศ. 2513 เมื่ออายุได้ 6 ขวบ ขณะที่ปีเตอร์นั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่บ้าน เป็นภาพเคลื่อนไหวขาวดำของชายหนุ่มวัยกลางคนกำลังแสดงมายากล เขาหลงใหลในศิลปะมายากลทันที แต่ด้วยความว่ายังเด็กมากในเวลานั้น เขาไม่รู้ว่า สิ่งที่เขาหลงใหลนั้นเรียกว่า มายากล
ในปี พ.ศ. 2514 ขณะที่ปีเตอร์ อายุ 7 ขวบ ก็ได้ดูมายากลด้วยความบังเอิญในรายการโทรทัศน์อีกครั้งหนึ่ง จากรายการ บันไดดารา และ ป็อบท็อบ (Pop Top) โดย พ.อ.การุณ เก่งระดมยิง เป็นพิธีกร ปีเตอร์ได้รู้แล้วว่า สิ่งที่เขาชื่นชอบมาตลอดระยะเวลา 1 ปี เรียกว่า  “มายากล” และตัดสินใจอยากเป็นนักมายากลทันที โดยเริ่มจากการหาตำราสอนเล่นมายากลมาอ่าน ในที่สุดมายากลชุดแรกที่เขาเล่นได้สำเร็จจากตำราสอนกลคือ “การเสกเหรียญหาย (French drop)”
เริ่มต้นสู่อาชีพนักมายากล
ปีเตอร์ฝึกฝนเล่นมายากลอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2518 ปีเตอร์ ยี อายุได้ 11 ปี ได้พบกับสมชัย เมธเมาลี บรรณาธิการนิตยสารมายากลในขณะนั้น และได้ถูกชักชวนเข้าร่วมงานในฐานะฝ่ายขายอุปกรณ์มายากล ปีเตอร์ก็เริ่มหารายได้เองนับแต่นั้น และพัฒนาฝีมือขึ้นเรื่อย ๆ จนขณะนี้ได้เสียชีวิตเเล้ว