cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สงครามจีน–พม่า
สงครามสิ้นสุดลงด้วยการเจรจาและบรรลุสนธิสัญญาก้องโตน โดยยึดเอาแนวเขตพรมแดนเดิม โดยทั้งสองฝ่ายต่างอ้างชัยชนะในสงครามครั้งนี้ และสงครามครั้งนี้ยังทำให้พระเกียรติยศของพระเจ้ามังระเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด หลังจากก่อนหน้านี้กองทัพของพระองค์ก็สามารถพิชิตอยุธยาได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน รวมถึงอะแซหวุ่นกี้แม่ทัพฝ่ายพม่าเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา ก่อนที่จะมีบทบาทสำคัญต่อมาอีกหลายครั้งในภายหลังทั้งทางด้านการเมืองและการศึกสงคราม
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 (T5) เป็นเรือยิงตอร์ปิโดประจำการในราชนาวียูโกสลาเวียระหว่างปี 2464–2484 ชื่อเดิมคือ 87เอฟ (87 F) เป็นเรือยิงตอร์ปิโดขนาด 250 ตัน (250 ตัน) ของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีระหว่างปี 2457–58 มีปืนขนาด 66 มม. (2.6 นิ้ว) สองกระบอก และท่อตอร์ปิโด 4 ท่อขนาด 450 มม. (17.7 นิ้ว) สี่ท่อ และสามารถบรรทุกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีการใช้เรือในภารกิจขบวนเรือ ลาดตระเวน คุ้มกันและเก็บกวาดทุ่นระเบิด ปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำและภารกิจโจมตีชายฝั่ง หลังออสเตรีย-ฮังการีปราชัยในปี 2461 มีการจัดสรร 87เอฟ ให้แก่ราชนาวีราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นราชนาวียูโกสลาเวียและได้เปลี่ยนชื่อเป็น ที5 ขณะนั้น เรือดังกล่าวและเรือชั้น 250ที อื่น ๆ อีกเจ็ดลำเป็นเรือเดินสมุทรสมัยใหม่ไม่กี่ลำของกองทัพเรือนั้น
ในสมัยระหว่างสงคราม ที5 และกองทัพเรือที่เหลือเข้าร่วมการฝึกซ้อมและลาดตระเวนไปท่าเรือฝ่ายเดียวกัน แต่กิจกรรมถูกจำกัดด้วยงบประมาณกองทัพเรือที่ลดลง อิตาลียึดเรือดังกล่าวได้ระหว่างการบุกครองยูโกสลาเวียของฝ่ายอักษะที่มีเยอรมนีเป็นผู้นำในเดือนเมษายน 2484 จากนั้นมีการปรับปรุงอาวุธหลักของเรือให้ทันสมัย เรือเข้าประจำการในกองทัพเรืออิตาลีภายใต้ชื่อยูโกสลาเวียเดิม ปฏิบัติภารกิจชายฝั่งและคุ้มกันแถวสองในทะเลเอเดรียติก หลังอิตาลียอมแพ้ในกันยายน 2486 อิตาลีส่งมอบเรือคืนแก่ราชนาวียูโกสลาเวียพลัดถิ่น เมื่อสงครามยุติ ก็มีการส่งมอบเรือให้กับกองทัพเรือยูโกสลาเวียใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น เคอร์ จนมีการแยกชิ้นส่วนในปี 2505
เบื้องหลัง
ใน พ.ศ. 2453 คณะกรรมการเทคนิคทหารเรือออสเตรีย-ฮังการีริเริ่มโครงการการออกแบบและพัฒนาเรือยิงตอร์ปิโดชายฝั่งระวางขับน้ำ 275 ตัน (271 ลองตัน) และกำหนดว่าควรคงความเร็วได้ 30 นอต (56 กม./ชม.) เป็นเวลา 10 ชั่วโมง ข้อกำหนดนี้ตั้งอยู่บนการคาดการณ์ว่ากำลังข้าศึกจะปิดล้อมช่องแคบโอตรันโต ซึ่งเป็นที่บรรจบของทะเลเอเดรียติกกับทะเลไอโอเนียน ระหว่างความขัดแย้งในอนาคต ในพฤติการณ์เช่นนั้น มีความจำเป็นต้องใช้เรือยิงตอร์ปิโดซึ่งสามารถแล่นจากฐานทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี (kaiserliche und königliche Kriegsmarine) ที่อ่าวโคโทรไปช่องแคบดังกล่าวในยามกลางคืน หาตำแหน่งและโจมตีเรือที่ปิดล้อมแล้วกลับสู่ท่าเรือก่อนเช้า มีการเลือกเครื่องยนต์กังหันไอน้ำสำหรับการขับเคลื่อน เนื่องจากไม่มีน้ำมันดีเซลที่มีพลังงานที่จำเป็น และกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีไม่มีประสบการณ์เชิงปฏิบัติในการใช้เรือกังหันไฟฟ้า บริษัทต่อเรือด้านเทคนิคของตรีเยสเต (Stabilimento Tecnico Triestino, ชื่อย่อ: STT) ได้รับคัดเลือกให้ทำสัญญาต่อเรือแปดลำแรกในชื่อกลุ่ม ที มีการขอคำเสนอให้ต่อเรืออีกสี่ลำ แต่เมื่อบริษัทต่อเรือแกนซ์และดานูบิอุส (Ganz Danubius) ซึ่งเป็นคู่แข่ง ลดราคาสิบเปอร์เซ็นต์ ทำให้มีการสั่งเรือรวมสิบหกลำจากบริษัทดังกล่าว ชื่อว่ากลุ่ม เอฟ ซึ่งกลุ่มชื่อเอฟ หมายถึงตำแหน่งอู่ต่อเรือหลักของแกนซ์และดานูบิอุสที่ฟีอูเม
การออกแบบและการต่อเรือ
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5 มีความยาว 250 ฟุต กลุ่มเอฟ มีความยาว 58.5 m ความกว้าง 5.8 m และกินน้ำลึกปกติ 1.5 m มีระวางขับน้ำตามการออกแบบ 266 ตันและเพิ่มเป็น 330 ตัน เมื่อบรรทุกเต็มที่ สามารถบรรจุลูกเรือได้ 38–41 คน เรือขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำ เออีจีเคอร์ทิสส์ 2 ใบพัด ขับเคลื่อนโดยหม้อไอน้ำแบบยาร์โรว์ 2 หม้อ หม้อหนึ่งเผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิง และอีกหม้อหนึ่งเผาไหม้ถ่านหิน กังหันทั้งสองจัดเป็น 5,000 แรงม้า (3,700 กิโลวัตต์) และสูงสุดถึง 6,000 แรงม้า (4,500 กิโลวัตต์) และออกแบบมาเพื่อขับเคลื่อนเรือให้มีความเร็วสูงสุด 28 kn บรรทุกถ่านหิน 20 ตัน และน้ำมันเชื้อเพลิง 34 ตัน ทำให้มีพิสัย 1200 nmi ที่ความเร็ว 16 kn กลุ่มเอฟมีปล่องควันสองปล่องซึ่งมากกว่ากลุ่มทีซึ่งมีปล่องเดียว เนื่องจากการจัดหาทุนที่ไม่เพียงพอ ทำให้ 87เอฟ และเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที ลำที่เหลือกลายเป็นเรือชายฝั่งโดยสภาพแม้ว่ามีเจตนาทีแรกให้ปฏิบัติการ "ทะเลน้ำลึก" เป็นครั้งแรกที่กองทัพเรือเล็กของออสเตรีย-ฮังการีที่ใช้ระบบกังหันและเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องกับระบบใหม่
เรือลำนี้มีปืนสโกด้า 66 มิลลิเมตร (2.6 นิ้ว) แอล/30 2 กระบอก และ ตอร์ปิโด 450 mm 4 ลูก สามารถพกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก 87เอฟ เริ่มวางกระดูกงูในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2457 ถูกปล่อยลงน้ำ 20 มีนาคม พ.ศ. 2458 และขึ้นระวางวันที่ 25 ตุลาคมของปีเดียวกัน
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 87เอฟ ถูกนำมาใช้เพื่อลาดตระเวนคุ้มกันและกวาดทุ่นระเบิด รวมถึงปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำ และภารกิจโจมตีชายฝั่ง 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 87เอฟ และเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250 ที อีกสองลำเข้าร่วมปฏิบัติโจมตีชายฝั่งใน ออร์โทนา และซาน วีโท ชีลติโน ของอิตาลี นำโดยเรือรบหุ้มเกราะ เซนต์ กีออร์ก สามวันต่อมาเรือลาดตระเวน เฮลโกแลนด์ เรือยิงตอร์ปิโด 87เอฟ และเรือยิงตอร์ปิโดรุ่น 250ที อีกห้าลำถูกดักฟังโดย เรือประมงลาดตระเวนส่วนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถ จากเมืองเวย์มัทของอังกฤษ และเรือพิฆาต บูคลิเออร์ ของฝรั่งเศสบริเวณทางตอนเหนือของเมืองดูร์เรสโซ ในแอลเบเนีย ในระหว่างการปะทะกันระหว่างสองฝ่ายมีเพียงเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที 2 ลำเท่านันที่ได้รับความเสียหาย ในวันที่ 9 กรกฎาคมเรือลาดตระเวน นาวารา นำได้ร่วมกับ 87เอฟ และ เรือตอร์ปิโดชั้นไคมาน 2 ลำ ในการเข้าโจมตีกองเรือพันธมิตรที่ปิดกั้นช่องแคบโอตรันโต ผลของการปะทะทำให้เรือเดินสมุทรสองลำจมล่มลง วันที่ 4 พฤศจิกายนเรือพิฆาตสามลำและเรือตอร์ปิโดสามลำของอิตาลีได้เผชิญหน้ากับเรือพิฆาตของออสเตรีย – ฮังการี สองลำ พร้อมเรือยิงตอร์ปิโดรุ่น 250 ที จำนวน 2 ลำ ทางตอนเหนือของทะเลเอเดรียติก  วันรุ่งขึ้นเรือตอร์ปิโดสามลำของอิตาลีได้เข้าโจมตีบริเวณชายฝั่งแซนต์ เอลปิดิโอ ในปี พ.ศ. 2460 ได้มีการติดตั้งปืน 66 มิลลิเมตรไว้บน 87เอฟ เพื่อใช้ปืนต่อต้านอากาศยาน เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 เรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที สองลำได้เริ่มภารกิจโจมตีชายฝั่ง ซึ่งในภารกิจที่สอง 87เอฟ ได้เข้าร่วมกับเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที เจ็ดลำกับเรือพิฆาตอีกหกลำในการการโจมตีชายฝั่งปอร์โตคอร์ซินี่ มารอตตา และ เซเซนาติโก
เมื่อถึงปี พ.ศ. 2461 ฝ่ายพันธมิตรได้เพิ่มกำลังการปิดล้อมอย่างต่อเนื่องบนช่องแคบโอตรันโต ตามที่กองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการีคาดการณ์ไว้ ซึ่งส่งผลให้ปฏิบัติการณ์ของเรืออูของทั้งอออสเตรีย - ฮังการีและเยอรมันในทะเลเมดิเตอเรเนียนยากขึ้น ผู้บัญชาการกองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการีคนใหม่ พลเรือตรีมิกโลช โฮร์ตี ตัดสินใจจะเข้าโจมตีกองเรือฝ่ายพันธมิตรโดยเรือประจัญบาน เรือลาดตระเวนและเรือพิฆาต ในตอนกลางคืนของวันที่ 8 มิถุนายน โฮร์ตี ได้นำทัพเรือออกจากฐานทัพเรือโพลาในทะเลเอเดรียติกตอนบนพร้อมเรือประจัญบานเดรดนอต วิริบัส ยูนิทิส และ พรินซ์ออยเกน เมื่อเวลาประมาณ 23.00 น ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2461 หลังจากมีปัญหาในการนำโซ่กันเรือในท่าเทียบเรือออก เรือประจัญบานเดรดนอต เซนต์ อิชต์วาน และ เทเก็ททอฟ  เรือพิฆาตหนึ่งลำและเรือยิงตอร์ปิโดหกลำซึ่งรวมถึง 87เอฟ ได้ออกจาก โพลา ไปยัง สลาโน ทางตอนเหนือของรากูซา (ปัจจุบันคือเมืองดูโบรฟนิก) เพื่อนัดพบกับกองเรือของโฮร์ตีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเข้าโจมตีกองเรือพันธมิตรบริเวณช่องแคบโอตรันโต ในวันที่ 10 มิถุนายน เวลาประมาณ 03:15 ในขณะที่เรือยนต์ยิงตอร์ปิโดสองลำของราชนาวีอิตาลี (Regia Marina) เอ็มเอเอส 15 และ เอ็มเอเอส 21 กลับจากการลาดตระเวนนอกชายฝั่งแดลเมเชียได้เห็นควันจากเรือของออสเตรีย - ฮังการี ทั้งสองลำประสบความสำเร็จในการเจาะการคุ้มกันส่วนหน้าและแยกทางกันโดย เอ็มเอเอส 21  เข้าโจมตีเรือเทเก็ททอฟ แต่ตอร์ปิโดยิงพลาดเป้า  ณ เวลา 03:25 น. เอ็มเอเอส 15 ภายใต้การบังคับบัญชาของ ลุยจิ ริซโซ่ ยิงตอร์ปิโดสองลูกถูกเรือเซนต์ อิชต์วาน ซึ่งทำให้ห้องหม้อไอน้ำของเรือ เซนต์ อิชต์วาน เป็นรูรั่ว น้ำได้เข้าท่วมตัวเรือแต่ไม่สามารถระบายได้เนื่องจากน้ำได้ทำลายระบบพลังงานปั้มสูบน้ำไปแล้ว สามชั่วโมงต่อมาเรือ เซนต์ อิชต์วาน ได้อับปางลง ในตุลาคม พ.ศ. 2461 ท่าเรือในเมืองดูร์เรสโซที่แอลเบเนียถูกระดมยิงโดยกองทัพเรือพันธมิตร 87เอฟ รอดจากการถูกโจมตีแต่เรือได้รับความเสียหายเล็กน้อย ซึ่งนั้นเป็นการทำหน้าที่สุดท้ายให้กับกองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการี
สมัยระหว่างสงคราม
เรือยิงตอร์ปิโด 87เอฟ สามรถรอดจากสงครามได้ ใน พ.ศ. 2463 ภายใต้เงื่อนไขของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ทำให้เรือตกเป็นของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (KSCS, ภายหลังคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) พร้อมกับเรือยิงตอร์ปิโดลำอื่นอีกในชั้น 250ที ได้แก่เรือกลุ่มเอฟ ได้แก่ 93เอฟ 96เอฟ และ 97เอฟ และเรือกลุ่มที สี่ลำ ต่อมาเรือได้เข้าประจำการใน ราชนาวียูโกสลาเวีย (เซอร์โบ-โครแอต: KJRM; Кpaљeвcкa Југословенска Pатна Морнарица) ซึ่งได้รับเรือในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2464 และได้ถูกปล่อยชื่อเป็น ที5 ใน พ.ศ. 2468 ได้มีการจัดการซ้อมรบตามชายฝั่งแดลเมเชียซึ่งเกี่ยวข้องกับกองทัพเรือส่วนใหญ่ การซ้อมรบในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2472 มีเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250ที จำนวน 6 ลำซึ่งมาพร้อมกับเรือลาดตระเวน Dalmacija เรือสนับสนุนเรือดำน้ำ Hvar และเรือดำน้ำ Hrabri และ Nebojša ล่องเรือไปยังเกาะมอลตา เกาะคอร์ฟูของกรีซ ในทะเลไอโอเนียน และเมือง บีเซิร์ท ในตูนิเซียใต้อารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งไม่ชัดเจนว่า ที5 เป็นหนึ่งในเรือยิงตอร์ปิโดที่อยู่ในการซ้อมรบหรือไม่ ซึ่งเรือและลูกเรือสร้างความประทับใจที่ดีมากในขณะเดินทางเยือนมอลตา ใน พ.ศ. 2475 กองเรือราชนาวีอังกฤษรายงานว่าราชนาวียูโกสลาเวียอยู่ในช่วงขาดงบประมาณทำให้การซ้อมรบและการฝึกยิงปืนใหญ่ลดลง
สงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงคราม
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ยูโกสลาเวียเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองเมื่อเยอรมนีรุกรานยูโกสลาเวีย โดยในช่วงเวลาการรุกราน ที5 ได้รับมอบหมายให้อยู่ในกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 อยู่ใน ซิเบนิก ร่วมกับเรือกลุ่มเอฟอีกสามลำ เมื่อวันที่ 8 เมษายน เรือยิงตอร์ปิโดทั้งสี่ลำของกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 พร้อมกับเรือลำอื่นถูกมอบหมายให้สนับสนุนการโจมตีเขตอิตาลีที่ซาดาร์ บนชายฝั่งแดลเมเชีย กองเรือถูกโจมตีทางอากาศจากกองทัพอากาศอิตาลีสามครั้งและหลังจากที่แล่นออกจากพื้นที่ซาทอนลงสู่ทะเลสาบ Prokljan ซึ่งกองเรืออยู่จนถึงวันที่ 11 เมษายน ในวันที่ 12 เมษายนกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 ถึงเมืองมิลนาบนเกาะบราช และก่อนที่จะปฏิเสธที่คำสั่งให้แล่นเรือไปที่อ่าวคาร์ ในที่สุดทั้งสี่ลำถูกยึดโดยอิตาลี
ที5 ได้เข้าประจำการในราชนาวีอิตาลีทำหน้าที่คุ้มกันชายฝั่งและเส้นทางเดินเรือในทะเลเอเดรียติก เรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยโดยแทนปืนต่อต้านอากาศยานด้วยปืน 76 mm แอล/40 แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงให้แตกต่างจากเดิมมากหนัก หลังจากที่อิตาลียอมจำนนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 อิตาลีก็ส่งมอบเรือคืนในเดือนธันวาคมของปีนั้น ที5 ได้กลับเข้าประจำการในยูโกสลาเวียหลังสงครามและเปลี่ยนชื่อเป็น เคอร์ เรือถูกติดตั้งปืนขนาด 40 mm, 40 mm และ ปืน 20 mm และท่อตอร์ปิโดถูกถอดออก เรือยังทำหน้าที่จนกระทั่งปลดประจำการใน พ.ศ. 2505
ซูเปอร์ทีนส์
ซูเปอร์ทีนส์ (Super Teens) เป็นอัลบั้มเฉพาะกิจซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันของศิลปินวัยรุ่นชื่อดังจากค่ายอาร์เอสซึ่ง อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จทั้งทางด้านยอดขายและเสียงตอบรับพร้อมกันนั้นก็ยังเคยออกคอนเสิร์ตมาแล้วด้วย
รายชื่อเพลง
ในอัลบั้มนี้ได้นำบทเพลงที่ได้รับความนิยมในอดีตมาขับร้องใหม่ 10 เพลง และเพลงที่แต่งขึ้นใหม่อีก 2 เพลง โดยเพลงใหม่ทั้ง 2 เพลงเป็นเพลงที่ศิลปินทั้งหมดในอัลบั้มขับร้องร่วมกัน {| class="wikitable" width="70%" ! แทรก !! เพลง !! ร้องโดย !! เวลา !! ต้นฉบับ
{| class="wikitable" width="70%" ! แทรก !! เพลง !! ร้องโดย !! เวลา !! ต้นฉบับ
Aethina
Aethina เป็นสกุลของอันดับด้วงที่อยู่ในวงศ์ Nitidulidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แกะรอยอาชญากรซ่อนเขี้ยว
แกะรอยอาชญากรซ่อนเขี้ยว (Following) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญอาชญากรรมนีโอนัวร์ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1998 ของอังกฤษเขียนบทและกำกับโดย คริสโตเฟอร์ โนแลน เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มผู้ตามคนแปลกหน้าไปตามถนนต่างๆ ในลอนดอนและถูกดึงดูดเข้าสู่โลกแห่งอาชญากรรมเมื่อเขาล้มเหลวในการรักษาระยะห่าง
เป็นการเปิดตัวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของ คริสโตเฟอร์ โนแลน เลยจะถูกออกแบบมาให้มีราคาไม่แพงเท่าที่จะทำได้ ฉากถูกซ้อมอย่างหนักเพื่อที่จะใช้เวลาเพียงหนึ่งหรือสองอย่างในการประหยัดสต็อกฟิล์ม 16 มม. ค่าใช้จ่ายส่วนมากของการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้คือเงินเดือนของโนแลนที่เอามาใช้จ่ายเพื่อถ่ายทำ ไม่สามารถจัดหาอุปกรณ์ให้แสงสว่างระดับมืออาชีพที่มีราคาแพงโนแลนใช้แสงที่มีอยู่ในฉากนั้นซะส่วนใหญ่ นอกจากเขียนบทกำกับโดยและถ่ายภาพเองแล้ว โนแลนยังตัดต่อและอำนวยการสร้างภาพยนตร์อีกด้วย
แกะรอยอาชญากรซ่อนเขี้ยว จำหน่ายและเผยแพร่แบบแผ่นโดย เดอะ ไครทีเรียน คอลเลคชั่น ทั้ง บลูเรย์ และ ดีวีดี ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2012
จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก
พระราชประวัติ
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง (Nguyễn Phúc Ưng Đăng, 阮福膺登) พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884)
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก มักมีพระพลานามัยไม่แข็งแรงและเสด็จสวรรคตในพระราชวังเกี๊ยนถั่ญเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1884 เป็นเวลาเกือบ 8 เดือนที่ทรงครองบัลลังก์ การเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันของพระองค์ก่อให้เกิดข่าวลือว่า พระมารดาบุญธรรมห็อก ฟี (Học phi) กับเหงียน วัน เตื่อง ร่วมกันวางยาพิษเพื่อลอบปลงพระชนม์เพราะพระองค์ทรงล่วงรู้ความสัมพันธ์ลับระหว่างพระมารดาบุญธรรมกับผู้สำเร็จราชการ
อ้างอิง
18691884
ระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด
ระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด (innate immune system) เป็นระบบย่อยหนึ่งในสองระบบของระบบภูมิคุ้มกันของสัตว์มีกระดูกสันหลังรวมทั้งมนุษย์ด้วย ระบบนี้มีจุดกำเนิดในสายวิวัฒนาการที่เก่ากว่าอีกระบบหนึ่งคือระบบภูมิคุ้มกันแบบปรับตัว นอกจากนี้แล้วระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิดยังเป็นระบบภูมิคุ้มกันหลักของสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์แบบดั้งเดิม รวมถึงพืช เห็ดรา และแมลงอีกด้วย
วิกิวิทยาลัย
วิกิวิทยาลัย (Wikiversity) เป็นโครงการหนึ่งของมูลนิธิวิกิมีเดีย โดยมีเป้าหมายรวบรวมความรู้ต่าง ๆ คล้ายมหาวิทยาลัย โดยวิกิวิทยาลัยยังไม่มีแบบภาษาไทย วิกิวิทยาลัยใช้ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิซึ่งเป็นซอฟต์แวร์เดียวกันกับวิกิพีเดีย และเผยแพร่ภายใต้ GFDL และ CC-BY-SA
ฮอตเทสไทม์ออฟเดอะเดย์
ฮอตเทสไทม์ออฟเดอะเดย์ (Hottest Time of the Day) เป็นซิงเกิลลำดับที่ 1 ของวงทูพีเอ็ม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2551 ซึ่งได้รับการเปิดตัววงครั้งแรกด้วย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดกาญจนบุรี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 5 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดกาญจนบุรีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ นายดาบ ยู่เกียง ทองลงยา
ประเทศโอมานในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศโอมาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศโอมาน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 46 คน เพื่อแข่งขัน 8 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโอมานได้รับ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
ประเทศโตโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศโตโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโตโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศโตโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เซอร์เอิน พีเตอร์เซิน
พีเตอร์เซินขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นและได้เป็นแชมป์ประเทศเดนมาร์กเมื่อ พ.ศ. 2463 -2464 และติดทีมชาติเดนมาร์กเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก พ.ศ. 2463 ที่ แอนต์เวิร์ป ในรุ่นเฮฟวี่เวท รอบแรก ได้บาย รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะอาร์เอสซี แฟรงค์ โดฟ จากสหราชอาณาจักร ยก 3 เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ คู่ชกถอนตัว รอบชิงชนะเลิศ แพ้ โรนัลด์ รอว์สัน จาก สหราชอาณาจักร เมื่อ 24 สิงหาคม ได้เหรียญเงิน ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2467 ที่ปารีส ในรุ่นเฮฟวี่เวท รอบแรก ชนะ คาร์โล สกอตตี จากอิตาลี เมื่อ 15 กรกฎาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ คู่ชกถอนตัว รอบรองชนะเลิศ ชนะ เฮนก์ เด เบสท์ จากเนเธอร์แลนด์ เมื่อ 19 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศ แพ้ ออตโต วอน พอราต จาก นอร์เวย์ เมื่อ 20 กรกฎาคม ได้เหรียญเงิน
หลังจากกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2467 พีเตอร์เซินขึ้นชกมวยสากลอาชีพ และได้ครองแชมป์สแกนดิเนเวียรุ่นเฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2469 และแชมป์ยุโรปรุ่นเฮฟวี่เวทเมื่อ พ.ศ. 2472 และแขวนนวมไปเมื่อ พ.ศ. 2475 ต่อมาใน พ.ศ. 2477 เขาขึ้นชกอีกครั้งที่ประเทศสเปนแต่ไม่ประสบความสำเร็จ รวมสถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 10
ธงชัย ชิวปรีชา
ธงชัย ชิวปรีชา เป็นรักษาการผู้อำนวยการโรงเรียนกำเนิดวิทย์ และผู้อำนวยการคนแรกของโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ในสถานะองค์การมหาชน เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 และได้ปฏิบัติงานครบสองวาระในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 ก่อนมาบริหารโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) ระหว่างที่อยู่ที่โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ได้สร้างโครงการความร่วมมือกับโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำของโลก ทั้งในเกาหลีใต้ สหรัฐอเมริกา สิงคโปร์ จีน เยอรมนี อิสราเอล อินเดีย และอื่นๆ โดยโครงการที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาระบบการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศไทยคือ การกระจายระบบการเรียนการสอนโดยหลักสูตรพิเศษที่ใช้เป็นระบบการเรียนการสอนในโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ให้ใช้กับโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยทั้ง 12 แห่งทั่วประเทศ ซึ่งโครงการในปีแรกเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ปีการศึกษา 2551
นอกจากนี้ ดร.ธงชัย ชิวปรีชา ยังริเริ่มโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนกับ Partner School ในโรงเรียนวิทยาศาสตร์ทั่วโลกเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์นำมาเป็นแนวทางในการเรียนการสอนของโรงเรียน และในอนาคตก็มีความเป็นไปได้ว่าจะมีการปรับระบบการเรียนการสอนไปใช้ในโรงเรียนมัธยมศึกษาทั่วประเทศไทย
ตำบลหนองแวงโสกพระ
หนองแวงโสกพระ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น มีลักษณะเป็นที่ลุ่มที่ดอนมีลำน้ำ ลำห้วยกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ พื้นที่ส่วนใหญ่จะใช้การเกษตร เช่น ทำนาข้าว ทำไร่และเลี้ยงสัตว์ ในฤดูร้อนดินจะแห้งมากเนื่องจากฤดูฝนมีปริมาณน้ำฝนน้อย เนื่องจากพื้นที่อยู่ในเขตเงาฝน
ประวัติ
หนองแวงโสกพระแรกเริ่มแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านในการปกครองของตำบลหนองมะเขือ ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ได้รับการจัดตั้งเป็นตำบลหนองแวงโสกพระ ตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 โดยแยกจากตำบลหนองมะเขือ อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น และมีการจัดตั้งสภาตำบลหนองแวงโสกพระ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516
จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้เปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลหนองแวงโสกพระ เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงโสกพระ จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองแวงโสกพระตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลหนองแวงโสกพระแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ดังนี้
โกปาลิเบร์ตาโดเรส
โกปาลิเบร์ตาโดเรสเดอาเมริกา (Copa Libertadores de América) หรือ กอปาลีเบร์ตาโดริสดาอาแมรีกา (Copa Libertadores da América) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ จัดขึ้นทุกปีโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ โดยชื่อการแข่งขันตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ โฮเซ เด ซาน มาร์ติน และซิมอน โบลิบาร์ ผู้นำในการประกาศเอกราชในประเทศแถบลาตินอเมริกาจากสเปนและโปรตุเกส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม Libertadores
ปัจจุบันมีผู้สนับสนุนหลักในการแข่งขันคือบริดจสโตน จึงมีชื่อเรียกว่า โกปาบริดจสโตนลิเบร์ตาโดเรส
โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960–2004 ผู้ชนะจะได้สิทธิ์แข่งขันอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา ผู้ชนะจะได้สิทธิ์แข่งขันฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพในปลายปีที่แข่งขัน
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์โตในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีลูอีเซอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 เสด็จพระราชสมภพที่กรุงโคเปนเฮเกน ขณะนั้นพระราชมารดาทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นพระรัชทายาทหญิงแห่งราชบัลลังก์ ในฐานะมกุฎราชกุมาร พระองค์ทรงเข้าร่วมสงครามใน ค.ศ. 1864 ระหว่างเดนมาร์กกับปรัสเซียและออสเตรีย ระหว่างนั้นได้ทรงสำเร็จราชการแทนพระราชบิดา พระองค์เสด็จขึ้นทรงราชย์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1906 ทรงเป็นสมเด็จพระราชมาตุลาธิราช (ลุงฝ่ายแม่) ใน นิโคลัสที่ 2 และ จอร์จที่ 5
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ พระองค์จะช่วยเหลือข้าพเจ้า (Herren er min hjælper)
สถานีโทรทัศน์วีอีซีทีวี
วีอีซีทีวี เป็นช่องโทรทัศน์เพื่อการอาชีวศึกษา ดำเนินการโดย สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563
ประวัติ
หลังการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศไทย พ.ศ. 2563 โดยคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ในระบบทีวีดิจิทัล ผ่านช่องหมายเลข 53 บนคลื่นความถี่ของตัวเองเป็นระยะเวลาไม่เกิน 6 เดือน เริ่มทดลองออกอากาศเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เวลา เวลา 24.00 น.
ซาวีเย เอลุแอร์
อาลแบร์ ซาวีเย เอลุแอร์ (Albert Xavier Eluère) ชื่อจริงว่า ซาวีเย มารี หลุยส์ อ็องตวน เอลุแอร์ (Xavier Marie Louis Antoine Eluère) นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2440 ที่ฝรั่งเศส เสียชีวิตเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ที่ ฝรั่งเศส ญาติของเขาคือ อาลแฟรด เอลุแอร์ ติดทีมชาติรักบี้ของฝรั่งเศสชุดโอลิมปิก พ.ศ. 2463 ด้วย
เอลุแอร์ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในรุ่นเฮฟวีเวตระหว่าง พ.ศ. 2463–2464 และได้ติดทีมชาติฝรั่งเศสเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2463 ที่แอนต์เวิร์ปในรุ่นเฮฟวีเวต รอบแรก ชนะมาเรียโน บาร์บาเรซี จากอิตาลี เมื่อ 21 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะซิการ์ด โฮเอล จากนอร์เวย์ เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ แพ้โรนัลด์ รอว์สัน จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 23 สิงหาคม รอบชิงเหรียญทองแดง คู่ชกถอนตัว จึงได้เหรียญทองแดงในรุ่นนี้ไป
หลังจากนั้น เขาขึ้นชกมวยสากลอาชีพระหว่าง พ.ศ. 2464–2467 รวม 20 ครั้ง ก่อนจะแขวนนวมไป โดยไม่เคยครองตำแหน่งแชมป์ใด ๆ
เคปเลอร์-34บี
ดาวเคปเลอร์-34บี เกิดความผิดปกติมากกว่า เคปเลอร์-16บี หรือ เคปเลอร์-35บี สาเหตุนี้ยังไม่ทราบ
แอร์อันดามัน
แอร์อันดามัน เป็นสายการบินที่มีฐานการบินอยู่ที่กรุงเทพมหานคร เป็นสายการบินภายในประเทศและต่างประเทศขนาดเล็ก และยังเป็นสายการบินที่ให้บริการเช่าเหมาลำอีกด้วย
ประวัติ
แอร์อันดามัน ถือกำเนิดเมื่อปี 2543 เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2543 และถือว่าเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจการบินลำดับต้น ๆ ของประเทศ และรัฐบาลก็ได้มีนโยบาย เปิดน่านฟ้าเสรี ในวันที่ 1 กันยายน 2543
แอร์อันดามัน ให้บริการเส้นทางการบินภายในประเทศระหว่าง กรุงเทพมหานคร ไปยังภูเก็ต และเที่ยวบินไปยัง สิงคโปร์ และในปี 2546-2547 แอร์อันดามันได้เข้าร่วมเครือข่าย 13 จุดหมายปลายทางในภูมิภาคและได้เปิดเส้นทางการบินใหม่ จากกรุงเทพมหานครสู่เชียงใหม่
ปลายปี 2547 สายการบินแอร์อันดามันได้ปิดตัวลง และในเดือน มีนาคม 2549 การบินพลเรือนกำลังจะถอนใบอนุญาต
ในเดือน มีนาคม 2549 นายอภิชาติ อรรถกวีสุนทร และ นายประทีป บุญประสม วางแผนที่จะกลับมา ร่วมมือกับ นักลงทุนจากเยอรมนี นายฮิวเบอร์ท โจเซฟ ทรันเซอร์ และ นักลงทุนจากสวิสต์ Bernan Luthee และได้ลงทุนเปิดบริษัทร่วมโดยมีชื่อว่า Asian Aerospace Service โดยให้บริการเช่าเหมาลำและจะทำการบินจาก กรุงเทพมหานคร
จังหวัดมหาสารคามในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2548''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดมหาสารคาม
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองมหาสารคาม และอำเภอกันทรวิชัย (เฉพาะตำบลเขวาใหญ่)
เขตเลือกตั้งที่ 2
ประกอบไปด้วยอำเภอวาปีปทุม อำเภอแกดำ และอำเภอบรบือ (เฉพาะตำบลหนองม่วง ตำบลยาง และตำบลบัวมาศ)
เขตเลือกตั้งที่ 3
ประกอบไปด้วยอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย อำเภอนาดูน และอำเภอยางสีสุราช
เขตเลือกตั้งที่ 5
ประกอบไปด้วยอำเภอโกสุมพิสัย และกิ่งอำเภอกุดรัง
เขตเลือกตั้งที่ 6
ประกอบไปด้วยอำเภอกันทรวิชัย (ยกเว้นตำบลเขวาใหญ่) อำเภอเชียงยืน และกิ่งอำเภอชื่นชม
ทางาโจ
ทางาโจ (多賀城市 (Tagajō-shi)) เป็นนครในจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของเมืองได้มาจากชื่อปราสาททางะ ซึ่งในอดีตบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของแคว้นมัตสึในอดีต
ทางาโจได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 19.69 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 62,602 คน
ในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2011 ทางาโจได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ ค.ศ. 2011 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 177 ราย สูญหาย 15 ราย และบุคคลไร้ที่พักพิงอีก 1,811 ราย
เดอะแมน
"เดอะแมน" (The Man) เป็นเพลงที่บันทึกโดยนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นเพลงลำดับที่สี่ของสตูดิโออัลบั้ม เลิฟเวอร์ (2019) สวิฟต์ประพันธ์และผลิตร่วมกับโจเอล ลิตเทิต "เดอะแมน" เป็นแนวเพลงซินท์ป็อปและอิเล็กโทรป็อปที่มีเสียงประสานที่ฉูดฉาด ซินท์ที่มืดมน และจังหวะที่ดังก้องกังวาน สวิฟต์จินตนาการตัวเธอเองว่าจะได้รับการปฏิบัติอย่างไรหากเธอนั้นเป็นผู้ชาย เพลงนี้ได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ซึ่งยกย่องการแสดงที่สื่อถึงคตินิยมสิทธิสตรี
เพลงขึ้นสูงสุดที่อันดับ 23 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐเมื่ออัลบั้มเปิดตัว และเข้าสู่ 40 อันดับแรกในออสเตรเลีย เบลเยียม แคนาดา สาธารณรัฐเช็ก เอสโตเนีย ฮังการี ไอร์แลนด์ มาเลเซีย นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ สิงคโปร์ สโลวาเกีย และสหราชอาณาจักร ได้ส่งผลต่อดนตรีร่วมสมัยสำหรับผู้ใหญ่ และวิทยุเพลงป็อปในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 27 และ 28 มกราคม ค.ศ. 2020 โดยเป็นซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้ม ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 เพลงเวอร์ชันอะคูสติกของการแสดงสด "เดอะแมน (ไลฟ์ฟรอมปารีส)" เผยแพร่บนแพลตฟอร์มเพลงทั้งหมดพร้อมกับวิดีโอการแสดงสด
มิวสิกวิดีโอเผยแพร่เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ซึ่งกำกับโดยสวิฟต์เอง นับเป็นการเปิดตัวผลงานการกำกับเดี่ยวครั้งแรกของเธอ ในวิดีโอสวิฟต์ได้แสดงเป็นตัวละครชายตามทฤษฎีของเธอ โดยมีชื่อว่า "ไทเลอร์ สวิฟต์" พากย์เสียงโดยดเวย์น จอห์นสัน นำเสนอตัวอย่างพฤติกรรมการกีดกันทางเพศที่แพร่หลายในสังคม รวมถึงวัตถุทางเพศ การคัดค้านการทำให้ผู้หญิงเป็นเพศ ภาวะความเป็นชายเป็นพิษ และปิตาธิปไตย วิดีโอดังกล่าวได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากสำหรับแนวคิดและการเปลี่ยนแปลงของสวิฟต์ให้กลายเป็นผู้ชาย โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลวิดีโอแห่งปี วิดีโอที่มีข้อความแฝงนัยยอดเยี่ยม และกำกับการแสดงยอดเยี่ยมที่งานเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ ค.ศ. 2020 และได้รับรางวัลกำกับการแสดงยอดเยี่ยม ทำให้สวิฟต์เป็นผู้กำกับหญิงเดี่ยวคนแรกในประวัติศาสตร์เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ที่คว้ารางวัลสาขานี้
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแทนซาเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแทนซาเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
โกนจุก
พิธีการไว้จุกและโกนจุก เป็นประเพณีโบราณที่ปรากฏในกัมพูชา ไทย ลาว และพม่า ที่เริ่มต้นจากการไว้จุกจนกระทั่งถึงพิธีโกนจุก มีทั้งพิธีหลวงซึ่งเรียกว่า พระราชพิธีโสกันต์ และพิธีราษฎร์ ซึ่งพิธีหลวงสิ้นสุดในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวในพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย ปัจจุบันมีประเพณีราษฎร์ในประเทศไทยที่เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ กรุงเทพมหานคร อันเป็นพิธีหลังเสร็จพิธีตรียัมปวาย ยังมีพิธีโกนจุกเพื่อสิริมงคลเช่นที่วัดพิกุลทอง จังหวัดนนทบุรี พิธีกรรมโกนจุกเรียกเป็นภาษาเขมรว่า กอร์เซาะกำป็อด
โดยเมื่อเด็กอายุครบ 1 เดือนจะมี พิธีโกนผมไฟ ทำขึ้นเพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าทารกนั้นได้รอดพ้นจากอันตรายแล้วจึงรับเข้าเป็นสมาชิกในตระกูล ด้วยเหตุนี้จึงมี การทำขวัญเดือนและโกนผมไฟ โดยจะโกนผมเด็กทั้งศีรษะ และต่อไปเด็กก็จะไว้จุก และต้องคอยโกนส่วนอื่นของศีรษะให้เกลี้ยง ส่วนที่เป็นจุกอยู่กลางศีรษะก็จะเกล้าและปักปิ่นและถอนไรจุกโดยรอบ พิธีโกนจุกจะทำในวัยเด็กก่อนวัยรุ่น สืบเนื่องจากพระอิศวรโกนพระเกศาพระพิฆเนศวร พระโอรส เมื่อชันษา 11 ปี บนยอดเขาพนมไกรลาส ดังนั้นในพิธีหลวงจะมีปะรำพิธีที่ทำพิธีประพรมน้ำพระพุทธมนต์ สำหรับเจ้านายในพิธีโสกันต์จึงสร้างบนยอดเขาจำลอง สมมติว่าเป็นพนมไกรลาส
พิธี
พิธีโกนจุกของเด็กไทยในสมัยโบราณส่วนใหญ่นิยมไว้จุกกัน สำหรับเด็กผู้หญิงจะโกนจุกเมื่ออายุประมาณ 11 ปี เด็กผู้ชายเมื่ออายุประมาณ 13–15 ปี พิธีมงคลโกนจุกมักจัดกัน 2 วัน แล้วนิมนต์พระสงฆ์เพื่อมาสวดมนต์เย็นในวันสุกดิบและฉันเช้าในวันงาน อุปกรณ์ที่ใช้ได้แก่ โต๊ะหมู่บูชาพร้อมเครื่องสักการะ โต๊ะสำหรับวางพานมงคล พานใส่ใบบัว มีดโกนและกรรไกร พานล้างหน้าและพานรองเกี้ยว สายสิญจน์ ด้ายผูกข้อมือ แป้งเจิม แหวนนพเก้า ใบมะตูม ชุดถวายของพระ ไทยธรรม ภัตตาหาร เครื่องดื่มถวายพระและเลี้ยงแขกในงาน
เวลาเย็นในวันสุกดิบ พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์โดยเจ้าภาพนำเด็กไปไว้ที่บ้านญาติ โกนผมรอบจุกของเด็กแล้วแห่มาจนถึงบ้านของตนเอง เข้ามานั่งสวดมนต์โดยสวมมงคลลงยังผมจุกของเด็กแล้วเอาสายสิญจน์ มาคล้องศีรษะเด็ก จากนั้นหมอทำขวัญทำพิธีสู่ขวัญเด็ก หลังเสร็จพิธีพิณพาทย์ประโคม ลั่นฆ้องและโห่ร้องเอาชัย จากนั้นให้เด็กเปลี่ยนชุดแต่งกายเป็นธรรมดา เป็นอันเสร็จพิธีวันแรก ในช่วงกลางคืนอาจมีมหรสพสมโภช และกินเลี้ยงฉลองกัน
เช้าวันที่สองมีการเลี้ยงพระ เด็กนุ่งขาวห่มขาว แบ่งผมจุกเด็กออกเป็น 3 ปอย นำสายสิญจน์ผูกปลายผมกับแหวนนพเก้าและใบมะตูมทั้งสามปอย ปอยละ 1 วง เอาใบเงินใบทองแซมไว้ที่ผม และเอาหญ้าแพรกขมวดเป็นแหวนหัวพิรอดสวมครอบจุกไว้ จากนั้นนำเด็กออกจากพิธี ชาวบ้านที่มาร่วมงานร่วมกันทำบุญตักบาตร นำอาหารถวายพระ เมื่อพระฉันเสร็จและได้เวลาฤกษ์ก็ลั่นฆ้องชัย เจ้าภาพของเด็กเชิญประธานมาตัดจุก พราหมณ์ส่งสังข์ให้รดน้ำศีรษะเด็กและส่งกรรไกรตัดผมออกจุกหนึ่ง แล้วเอา มีดเงิน ทอง นาก โกนเล่มละ 3 ที พอเป็นพิธี แล้วเชิญแขกตัดอีก 2 ปอย จากนั้นมอบให้ช่างโกนผมจนเสร็จ นำเด็กไปยังที่นั่งเบญจารดน้ำ แขกจะทะยอยมาให้พรเด็ก เสร็จแล้วทัดใบมะตูมที่หูขวา จากนั้นนำเด็กไปเปลี่ยนชุดให้ทันก่อนพระฉันเพลเสร็จ เด็กถวายเครื่องไทยธรรมแด่พระสงฆ์ เป็นอันจบพิธี ส่วนผมที่โกนจะนำไปใส่กระทงลอยน้ำอธิษฐานขอความก้าวหน้า
ถัด พรหมมาณพ
นายถัด พรหมมาณพ (11 มกราคม พ.ศ. 2442 - 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2502) อดีตรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 4 สมัย
ประวัติ
นายถัด พรหมมาณพ เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2442 เป็นบุตรของนายพุ่ม และ นางบุญมี พรหมมาณพ สำเร็จการศึกษาระดับวุฒิ ปป. จาก โรงเรียนฝึกหัดครูบวรนิเวศ (มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร ในปัจจุบัน) สมรสกับนางเปี่ยม พรหมมาณพ (สกุลเดิม: เตมียะทัต) มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน
การทำงาน
ถัด เริ่มรับราชการเป็นครูฝึกสอนที่โรงเรียนพัทลุง ก่อนที่จะลาออกเพื่อมาศึกษาต่อ หลังจากจบการศึกษา จึงเข้ารับราชการครั้งแรกที่โรงเรียนพาณิชยการวัดสามพระยา (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร วิทยาเขตพณิชยการพระนคร ในปัจจุบัน) ใน พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2477 และได้กลับเข้ามารับราชการอีกครั้งในตำแหน่งครู และเจริญในหน้าที่จนได้เป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนพัทลุง ต่อมาลาออกจากราชการเป็นครั้งที่ 2 เพื่อมาลงเล่นการเมือง จนกระทั่งกลับมารับราชการอีกครั้ง ที่กองแผนงาน กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ
งานการเมือง
ถัด ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงครั้งแรก ใน พ.ศ. 2480 ซึ่งได้รับเลือกตั้งในครั้งแรก และได้รับเลือกจนถึง พ.ศ. 2495 รวม 4 สมัย
ถัด ได้รับตำแหน่งทางการเมืองสำคัญ คือ รัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลพันตรีควง อภัยวงศ์ เมื่อปี พ.ศ. 2491
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ถัด พรหมมาณพ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
ถึงแก่อนิจกรรม
ถัด พรหมมาณพ เสียชีวิตด้วยโรคอัมพาตในสมอง เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 สิริอายุรวม 60 ปี มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ณ วัดคูหาสวรรค์ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง
Afranthidium
Afranthidium เป็นสกุลของผึ้งที่อยู่ในวงศ์ Megachilidae ชนิดพันธุ์ในสกุลนี้พบได้ในเอเชียใต้, แอฟริกา และออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Anoplostethus
Anoplostethus เป็นสกุลของอันดับด้วงที่อยู่ในวงศ์ Scarabaeidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ ใน ค.ศ. 1948 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1980 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปี ค.ศ. 1961 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปี ค.ศ. 1966 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟ็อน อัมสแบร์ค นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์
เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 2002 ในช่วงที่พระองค์สละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์
รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์เป็นสมัยที่มีการถือครองเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสได้เปลี่ยนรูปแบบใหม่ด้วยการแยกตัวของอารูบาที่ได้กลายเป็นสถานะประเทศองค์ประกอบด้วยตัวเองภายในราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1986 และเช่นเดียวกับเกิดการแยกตัวของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในปี ค.ศ. 2010 ซึ่งเป็นการสร้างรูปแบบการปกครองตนเองแห่งโบแนเรอ ซินต์เอิสตาซียึส และซาบา และประเทศองค์ประกอบอีกสองประเทศคือ กือราเซาและซินต์มาร์เติน
ในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2013 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงประกาศว่า พระองค์จะทรงสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013 ในวันโกนิงงินเนอดัค (วันพระราชินีนาถ) โดยทรงสละราชบัลลังก์แก่พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแห่งราชบัลลังก์ ทำให้พระองค์ทรงกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์พระองค์แรกในรอบ 123 ปี
พระชนม์ชีพตอนต้น
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงมีพระนามตั้งแต่แรกประสูติว่า เบียทริกซ์ วิลเฮลมินา อาร์มการ์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ ประสูติเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1938 ที่พระราชวังโซเอสดิจ์ค, บาร์น เนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในเจ้าหญิงยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเชื้อสายขุนนางชั้นสูงชาวเยอรมัน เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้ารับพิธีบัพติศมาในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 ที่มหาวิหารใหญ่ในเดอะเฮก เจ้าหญิงมีพระบิดามารดาอุปถัมภ์ 5 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ดยุกอดอล์ฟ เฟรเดอริกแห่งเม็คเคลนบวร์ก เคานท์เตสอัลลีน เดอ ค็อทเซเบอ พระนามกลางของเจ้าหญิงเบียทริกซ์มาจากพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ที่ทรงครองราชย์อยู่ในขณะนั้น และพระนามของพระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา คือ อาร์มการ์ดแห่งเซียร์สตอร์ฟ พระองค์มีพระโสทรกนิษฐภคินี 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์
สงครามโลกครั้งที่สอง ได้มาถึงเนเธอร์แลนด์ในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 (ยุทธการที่ฝรั่งเศส) ในวันที่ 13 พฤษภาคม พระราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ได้เสด็จลี้ภัยไปยังลอนดอน สหราชอาณาจักร หนึ่งเดือนถัดมา เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้เสด็จไปยังออตตาวา รัฐออนแทรีโอ แคนาดา พร้อมกับเจ้าหญิงยูเลียนา พระราชมารดาและเจ้าหญิงไอรีน พระขนิษฐา ในขณะที่พระราชบิดาของพระนาง เจ้าชายแบร์นฮาร์ทและสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา พระอัยยิกายังคงประทับอยู่ที่ลอนดอน พระราชวงศ์ประทับอยู่ที่บ้านสตอร์โนเวย์ (เดิมเป็นบ้านที่พำนักของผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรของแคนาดา) ด้วยกันกับราชองครักษ์และนางพระกำนัล พระราชวงศ์ได้ประทับในช่วงฤดูร้อนที่เลคออฟเบย์ ออนแทรีโอ ซึ่งเป็นกระท่อมหินสี่หลังของรัสอร์ทที่จัดไว้ให้ประทับ ขณะประทับอยู่ที่เกาะบิกวิน รัฐธรรมนูญของเนเธอร์แลนด์ได้ถูกเก็บรักษาไว้ในตู้เหล็กนิรภัยที่ห้องโถงกลมของโรงเตี๊ยมบิกวิน เจ้าหญิงยูเลียนาและพระราชวงศ์ทรงถูกจดจำในฐานะที่ทรง "ลงมาสู่ผืนดิน" ด้วยมิตรไมตรี ความกตัญญูอย่างใหญ่หลวงและการให้ความเคารพอย่างสูงต่อแผ่นดินเกิดและประชาชนของพระองค์ เพื่อที่จะแสดงความเคารพนี้ พระนางทรงงดของฟุ่มเฟือยทั้งหมดที่รีสอร์ทได้บริการให้และมีการจ่ายเงินค่าใช้จ่ายจำนวนมากแก่รีสอร์ทที่ใหญ่ที่สุดและหรูหราที่สุดในแคนาดา เพื่อที่จะทำให้ทรงรู้สึกถึงความปลอดภัย การทำอาหารและเจ้าพนักงานที่ได้รับคำสั่งส่วนบุคคลในช่วงเวลาอาหาร เมื่อทรงเดินทางมาถึง นักดนตรีของโรงเตี๊ยมบิกวินได้ถูกเรียกมาที่ท่าเรือและทำการแสดงในสาธารณะตลอดจนกระทั่งสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีการบรรเลงเพลง วิลเฮลมัส ด้วย ในหลายปีต่อมารีสอร์ทถูกละเลย แต่กระท่อม "ยูเลียนา" ยังคงได้รับการรักษาอย่างดีและเป็นการเก็บรักษาเพื่อระลึกถึงเจ้าหญิงยูเลียนาและพระราชวงศ์ ด้วยการแสดงความขอบคุณที่ได้ให้การคุ้มครองพระนางและพระราชธิดา เจ้าหญิงยูเลียนาทรงดำเนินการจัดส่งดอกทิวลิปจำนวนมากแก่รัฐบาลแคนาดาในทุกๆฤดูใบไม้ผลิ ซึ่งถือเป็นหัวใจของเทศกาลทิวลิปแคนาดา
พระขนิษฐาองค์ที่สองของเจ้าหญิงเบียทริกซ์ คือ เจ้าหญิงมาร์ครีต ประสูติในออตตาวา ปี ค.ศ. 1943 ในระหว่างทรงลี้ภัยอยู่ในแคนาดา เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้าศึกษาในสถานรับเลี้ยงเด็กและ โรงเรียนเทศบาลร็อคคลิฟปาร์ค โรงเรียนชั้นประถามศึกษาที่เจ้าหญิงทรงเป็นที่รู้จักในฐานะ "ทริซี่ออเรนจ์" (Trixie Orange)
ในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 กองทัพเยอรมันในเนเธอร์แลนด์ยอมจำนน พระราชวงศ์ได้เสด็จกลับเนเธอร์แลนด์ในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนประถมศึกษา De Werkplaats ในบิลโทเฟน พระขนิษฐาองค์ที่สาม เจ้าหญิงคริสตีนา ประสูติในปี ค.ศ. 1947 ในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1948 พระราชมารดาของพระนาง เจ้าหญิงยูเลียนา ทรงครองราชบัลลังก์สืบต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา ในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงกลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ขณะมีพระชนมายุ 10 พรรษา
การศึกษา
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1950 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้า Incrementum ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Baarnsch Lyceum ซึ่งในปี ค.ศ. 1956 พระองค์ทรงผ่านการสอบในสาขาวิชาศิลปะและคลาสสิก
ในปี ค.ศ. 1954 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าสาวในงานแต่งงานของบารอนเนสฟาน รันวีเย็ค กับนายที โบอี
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1956 เจ้าหญิงเบียทริกซ์มีพระชนมายุ 18 พรรษา นับตั้งแต่วันนั้นภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงมีสิทธิ์ตามพระราชอำนาจ ในเวลานั้น พระราชมารดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นสมาชิกคณะกรรมการกฤษฎีกาแห่งเนเธอร์แลนด์
ในปีเดียวกันทรงเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีแรกขณะในมหาวิทยาลัย พระองค์ทรงศึกษาสังคมวิทยา นิติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์การเมืองและกฎหมายรัฐธรรมนูญ ในหลักสูตรการศึกษาของพระองค์ พระองค์ทรงเข้าร่วมการฟังบรรยายเกี่ยวกับวัฒนธรรมของซูรินามและเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส กฎบัตรแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ กฎหมายระหว่างประเทศ ประวัติศาสตร์และกฎหมายสหภาพยุโรป
พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยือนประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรปและองค์การระหว่างประเทศในเจนีวา สทราซบูร์ ปารีสและบรัสเซลส์ พระองค์ยังทรงเป็นสมาชิกของ VVSL (สหภาพนักศึกษาสตรีไลเดิน) ที่ตอนนี้ถูกเรียกว่า L.S.V. Minerva หลังจากรวมเข้ากับองค์กร Leidsch Studenten Corps (ซึ่งแต่ก่อนเป็นองค์กรสำหรับผู้ชายเท่านั้น) ในฤดูร้อน ค.ศ. 1959 พระองค์ทรงผ่านการสอบเบื้องต้นด้านกฎหมายและทรงได้รับปริญญาบัตรด้านนิติศาสตร์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1961
การมีส่วนร่วมทางการเมือง
การปรากฏพระองค์ในทางการเมืองเป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งอย่างรุนแรง ในปี ค.ศ. 1965 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงหมั้นกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน สังกัดกระทรวงต่างประเทศเยอรมนี ก่อให้เกิดการชุมนุมประท้วงครั้งใหญ่ในพิธีอภิเษกสมรสที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1966 เจ้าชายเคลาส์ทรงเคยรับราชการในยุวชนฮิตเลอร์และเวร์มัคท์ ดังนั้นจึงเป็นความข้องเกี่ยวระหว่างประชาชนชาวดัตช์กับระบอบนาซีเยอรมัน กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงได้มีข้อความการประท้วงซึ่งเป็นที่จดจำได้แก่ "Claus 'raus!" ("เคลาส์ออกไป!") และ "Mijn fiets terug" ("เอาจักรยานของเราคืนมา"-อ้างถึงการยึดครองเนเธอร์แลนด์ของทหารเยอรมันที่ทำการยึดจักรยานของชาวดัตช์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง) ระเบิดควันถูกโยนเข้าใส่รถม้าพระที่นั่งสีทองโดยกลุ่มโปรโว (Provo) ทำให้เกิดการปะทะกับตำรวจอย่างรุนแรงบนท้องถนน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เจ้าชายเคลาส์ทรงกลายเป็นหนึ่งในพระราชวงศ์ที่ได้รับความนิยมที่สุดของพระราชวงศ์ดัตช์ และการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเคลาส์ในปี ค.ศ. 2002 ได้มีการไว้อาลัยแด่พระองค์ทั่วประเทศ
ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975 เจ้าหญิงเบียทริกซ์และเจ้าชายเคลาส์ทรงเป็นผู้แทนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถ ในพระราชพิธีประกาศเอกราชของซูรินามที่เมืองหลวงแห่งใหม่ ปารามารีโบ เหตุการณ์การจลาจลที่มีความรุนแรงได้เกิดขึ้นอีกในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1980 ในระหว่างพิธีขึ้นครองราชย์ (ประมุขของเนเธอร์แลนด์จะไม่มีการ "สวมมงกุฎ") ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ กลุ่มผู้จับจองแนวคิดสังคมนิยม ใช้โอกาสนี้ประท้วงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของคนจนในเนเธอร์แลนด์และต่อต้านสถาบันพระมหากษัตริย์ ด้วยข้อความการประท้วงซึ่งเป็นที่จดจำคือ "Geen woning; geen Kroning" (ไม่มีบ้าน ไม่ต้องครองราชย์) เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงกับตำรวจและกองกำลังรักษาความปลอดภัย เหตุการณ์ครั้งนี้สะท้อนให้เห็นในวรรณกรรมร่วมสมัยในงานเขียนของเอ. เอฟ. ทีเอช. ฟาน เดอ ไฮจเดิน
ในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ทรงพบปะกับนายกรัฐมนตรีทุกสัปดาห์ ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติของรัฐสภาและพระราชกฤษฎีกา จนกระทั่งการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญในช่วงปลายรัชสมัย โดยมีการแต่งตั้งข้าราชการซึ่งมีส่วนช่วยในสภาวะการก่อตัวของรัฐบาลใหม่ ในการเปิดสมัยประชุมสภาในเดือนกันยายนของทุกปี พระองค์ทรงมีพระราชดำรัสบนราชบัลลังก์ ซึ่งรัฐบาลจะต้องประกาศแผนประจำปีสมัยประชุม ในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถ พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นประธานรัฐสภา และทรงมีบทบาททางพระราชพิธีโดยส่วนใหญ่ และเป็นศูนย์รวมเอกภาพของชาติ พระองค์ไม่ทรงใช้พระราชอำนาจตัดสินพระทัยทางด้านนิติบัญญัติและด้านบริหาร
พิธีหมั้นกับเคลาส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค
ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ได้มีการประกาศพิธีหมั้นระหว่างเจ้าหญิงเบียทริกซ์กับเคลาส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค ทั้งสองทรงพบกันในงานเลี้ยงก่อนการเสกสมรสของเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์คกับโมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน ในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1964 (ทั้งสองทรงพบกันมาก่อนแล้วครั้งหนึ่งในช่วงก่อนเทศกาลปีใหม่ปี ค.ศ. 1962 ที่บาดดรีบูร์ก ในงานเลี้ยงของเคานส์ ฟ็อน เอินเฮาเซน-เซียร์สตอร์ฟ ซึ่งเป็นพระญาติห่างๆของทั้งสอง) ด้วยการยินยอมของรัฐสภาในการอภิเษกสมรส เคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์กจึงกลายเป็นพลเมืองชาวดัตช์ และเมื่ออภิเษกสมรสจึงกลายเป็นเจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ จองคีร์ ฟ็น อัมส์แบร์ค
พระราชพิธีอภิเษกสมรส ค.ศ. 1966
เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1966 ทั้งรัฐพิธีและพิธีทางศาสนา ทรงฉลองพระองค์แบบดั้งเดิมด้วยผ้าไหมซาตินแบบดัชเชส ที่ออกแบบโดยแคโรไลน์ บรีก-ฟาร์วิค แห่งไมซอนลีเน็ตต์ ในเดน บอร์ชและมงกุฎไข่มุกเวือร์เทมแบร์ก
เพื่อนเจ้าสาวที่อาวุโส ได้แก่ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (พระโสทรกนิษฐภคินีพระองค์เล็ก) เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน, เลดี้เอลิซาเบธ แอนสัน, โจแอนนา โรเอล, ยูเจนี ลอดอน และน้องสาวของเจ้าบ่าวคือ คริสตินา ฟอน อัมส์เบิร์ก เพื่อนเจ้าสาวที่อ่อนอาวุโสกว่าได้แก่ แด็ฟเน สจ๊วต คลาร์ก และแคโรลิน อัลทิง ฟอน เกอเซา และเด็ก ๆ เพื่อนเจ้าบ่าวได้แก่ โจอาคิม เจนเคล และมาร์คัส ฟอน เอินเฮาเซน-เซียร์สตอร์ฟ
ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จไปยังพระราชพิธีด้วยรถม้าพระที่นั่งสีทอง พระราชพิธีได้ดำเนินการโดยนายกเทศมนตรีแห่งอัมสเตอร์ดัม กิลส์เบิร์ต ฟาน ฮอล ที่ศาลาว่าการอัมสเตอร์ดัม พิธีรับพรสมรสถูกจัดขึ้นที่เวสเตอร์เคิร์ก ดำเนินการโดยสาธุคุณ เฮนดริก ยาน คาเตอร์ และรับการเทศนาโดยสาธุคุณ โยฮันเนส เฮนดริก ซิลเลวิส สมิต
ทั้งสองพระองค์ประทับที่ปราสาทดราเกนสไตน์ในลาเกวูร์สเชด้วยกันกับพระราชโอรสจนกระทั่งเจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงครองราชบัลลังก์ ในปี ค.ศ. 1981 ทั้งสองพระองค์ได้ทรงย้ายไปประทับที่พระราชวังฮุส เทน บอส์ช ในเฮก
พระราชโอรส
พระองค์และพระราชสวามี มีพระราชโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ดังนี้
รัชกาล
ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1980 สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา พระราชมารดาของพระองค์ ทรงสละราชบัลลังก์ พระองค์ได้สืบราชบัลลังก์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ตลอดรัชสมัย สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงมีบทบาทสำคัญในกระบวนการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีดัตช์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรงแต่งตั้ง informateur ซึ่งเป็นบุคคลที่เป็นผู้นำการเจรจาต่อรองที่ในที่สุดแล้วนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาล อย่างไรก็ตามได้มีการเปลี่ยนแปลงในปี ค.ศ. 2012 และพรรคที่มีคะแนนเสียงมากที่สุดในสภาจะทำการแต่งตั้ง "scout" ซึ่งจะเป็นผู้แต่งตั้ง "informateur" อีกทีหนึ่ง ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1986 อารูบาได้แยกตัวออกจากเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสและได้กลายเป็นสถานะประเทศองค์ประกอบด้วยตัวเองภายในราชอาณาจักร
ในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2002 เจ้าชายเคลาส์ พระราชสวามีได้สิ้นพระชนม์ลง หลังจากทรงพระประชวรเป็นเวลานาน หนึ่งปีครึ่งต่อมา พระราชมารดาของพระองค์ได้เสด็จสวรรคตจากภาวะสมองเสื่อม ในขณะที่พระราชบิดาของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคมะเร็งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004
ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 พระองค์ทรงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ซึ่งเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถโดยปกติแล้วทรงปฏิเสธที่จะรับ การมีพระราชดำรัสของพระองค์ได้สะท้อนภาพของสถาบันกษัตริย์และทรงครองราชสมบัติมาเป็นเวลา 25 ปี พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชินีนาถได้มีการออกอากาศทั่วประเทศ
ในวันที่ 29 และ 30 เมษายน ค.ศ. 2005 สมเด็จพระราชินีนาถทรงประกอบพระราชพิธีรัชดาภิเษก พระองค์ทรงพระราชทานสัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ดัตช์ มีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตที่จตุรัสดัมในกรุงอัมสเตอร์ดัม และมีการจัดงานเฉลิมฉลองที่เดอะเฮก ซึ่งเป็นที่ทำการรัฐบาล
ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 เกิดการแยกตัวของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซึ่งเป็นการสร้างรูปแบบการปกครองตนเองแห่งโบแนเรอ, ซินต์เอิสตาซียึสและซาบา และประเทศองค์ประกอบอีกสองประเทศคือ กูราเซาและซินต์มาร์เติน มีพิธียุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสจัดขึ้นที่กรุงวิลเลมสตัด ซึ่งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ในขณะนั้นคือ เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และเจ้าหญิงแม็กซิมา พระชายา เสด็จแทนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถในการพิธี
เหตุการณ์การโจมตีพระราชวงศ์
ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2009 สมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ดัตช์ถูกโจมตีด้วยการใช้รถพุ่งเข้าชนโดยชายชาวดัตช์ ชื่อ คาร์สท์ เท็ทส์ เท็ทท์ได้ขับรถเข้าพุ่งเข้าไปในขบวนเสด็จที่อาเพลโดร์น โดยเฉียดรถบัสพระที่นั่งของสมเด็จพระราชินีนาถ มีประชาชนห้าคนเสียชีวิตทันทีและผู้บาดเจ็บสองคนและรวมทั้งผู้ก่อเหตุได้เสียชีวิตในเวลาต่อมา ผู้บาดเจ็บถูกชนได้รับบาดเจ็บสาหัส หนึ่งสัปดาห์หลังจากการโจมตีผู้บาดเจ็บอีกคนหนึ่งได้เสียชีวิตลง พระราชวงศ์ไม่ได้รับอันตรายใดๆ แต่สมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ทรงทอดพระเนตรเห็นการพุ่งเข้าชนในระยะใกล้ ภายในไม่กี่ชั่วโมง สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงออกอากาศในรายการโทรทัศน์ซึ่งเป็นกรณีที่ไม่เกิดขึ้นบ่อย ทรงแสดงความตกพระทัยและเสียพระราชหฤทัยทัยของพระองค์ จากการรายงานของตำรวจได้รายงานว่าเป้าหมายของผู้ก่อเหตุคือพระราชวงศ์โดยมีการวางแผนมาก่อน
สละราชสมบัติ
ในประกาศที่แพร่ภาพทางสื่อประจำชาติเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2013) สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงประกาศว่าพระองค์จะสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน (วันพระราชินีนาถ) ซึ่งเป็นวันที่พระองค์ทรงครองราชสมบัติครบ 33 ปีพอดี พระองค์ตรัสว่า ถึงเวลาแล้วที่จะ "ฝากความรับผิดชอบของประเทศไว้ในมือของคนรุ่นใหม่" รัชทายาทของพระองค์ คือ เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์ที่สามติดต่อกันที่สละราชสมบัติ ตามสมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระอัยยิกา และสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระราชมารดา หลังการแพร่สัญญาณดังกล่าว นายกรัฐมนตรี มาร์ค รูทท์ ได้มีถ้อยแถลงตามมา โดยกล่าวถึงสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ว่า "นับแต่พิธีราชาภิเษกของพระองค์ใน ค.ศ. 2013 พระองค์ทรงมอบหัวใจและวิญญาณให้แก่สังคมดัตช์"
การสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์และพิธีราชาภิเษกเจ้าชายแห่งออเรนจ์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่จะมีขึ้นในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013 สมเด็จพระราชินีนาถจะทรงลงพระปรมาภิไธยในตราสารสละราชสมบัติที่พระราชวัง กรุงอัมสเตอร์ดัม ส่วนพิธีขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์องค์ใหม่จะมีขึ้นที่โบสถ์ใหม่ (Nieuwe Kerk) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม
พระราชทรัพย์ส่วนพระองค์
ในปี ค.ศ. 2009 นิตยสารฟอร์บส์ ได้ระบุว่าพระองค์ทรงมีพระราชทรัพย์สมบัติรวม 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ
Aponomma
Aponomma เป็นสกุลของMiteที่อยู่ในวงศ์ Ixodidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในออสเตรเลียและอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มีตบีตมานิเฟสโต
มีตบีตมานิเฟสโต (Meat Beat Manifesto) เรียกอีกชื่อคือ Meat Beat หรือ MBM เป็นวงดนตรีอิเล็กทรอนิกแดนซ์จาก สวินดัน ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1987 โดย แจ็ค แดนเจอร์ส์ และ จอนนี่ สตีเฟนส์
หมู่เกาะโกโก
หมู่เกาะโกโก (Coco Islands; ကိုကိုးကျွန်း) เป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวเบงกอล เป็นส่วนหนึ่งของเขตย่างกุ้ง ประเทศพม่า หมู่เกาะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของย่างกุ้งราว 414 km เกาะโกโกมี 5 เกาะ มีเกาะพรีแพริสของพม่าอยู่ทางเหนือของหมู่เกาะ และมีเกาะแลนด์ฟอลล์อยู่ทางทิศใต้
ชาวแองเกิล
แองเกิล (Angles) เป็นคำภาษาอังกฤษใหม่สำหรับเรียกกลุ่มผู้พูดภาษากลุ่มเจอร์แมนิกที่ได้ชื่อมาจากบริเวณการตั้งถิ่นฐานอังเงิลน์ (Angeln) ที่อยู่ในบริเวณรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (Schleswig-Holstein) ในเยอรมนีปัจจุบัน แองเกิลเป็นกลุ่มชนหลักที่มาตั้งถิ่นฐานในบริเตนในช่วงเวลาหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน (Fall of the Roman Empire) และก่อตั้งอาณาจักรหลายอาณาจักรในสมัยแองโกล-แซกซันของอังกฤษและ "Angles" เป็นรากของคำว่า "England" (อังกฤษ)
ที่มา
ชื่อกลุ่มชน "แองเกิล" สะกดได้หลายอย่าง แรกสุดสะกด "Anglii" ซึ่งเป็นการสะกดแบบละตินของกลุ่มชนเจอร์แมนิก ที่กล่าวถึงในหนังสือ "Germania" โดยนักประวัติศาสตร์โรมันแทซิทัส "Anglii" เป็นคุณศัพท์ ถ้าเป็นบุคคลในเผ่าที่เป็นผู้ชายก็จะเรียกว่า "Anglius" ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะเรียกว่า "Anglia" (พหูพจน์ "Anglii" และ "Angliae" ตามลำดับ) คำเรียกผู้ชายเป็นคำที่ใช้เรียกทั่วไป
คำนามเดิมที่เป็นที่มาของคุณศัพท์ยังไม่ทราบแน่นอนว่าเป็นคำใด รากคำสันนิษฐานกันว่ามาจากโครงสร้าง *Ang?l/r- ทฤษฎีทางศัพท์มูลวิทยาต่าง ๆ ที่พยายามอธิบายที่มาของคำก็ได้แก่