cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ลิงค์ในภาษาเดนมาร์กและสวีเดน
สรรพนาม
เช่นเดียวกับในภาษาอังกฤษ การกกรรมตรงและการกกรรมรองรวมกันเป็นการกเดียวคือการกอ้อม (oblique case) และแสดงไว้ที่สรรพนามกรรมเท่านั้น
พายุไต้ฝุ่นนิดา (พ.ศ. 2552)
พายุไต้ฝุ่นนิดา หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุไต้ฝุ่นบินตา (Vinta) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกในช่วงปี พ.ศ. 2552 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ทางตอนใต้ของประเทศไมโครนีเชีย และเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ พายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น ภายใต้สภาพอากาศที่เอื้ออำนวย พายุโซนร้อนนิดาได้ยกระดับเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน และต่อมายกระดับจากพายุโซนร้อนกำลังแรงเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันรุ่งขึ้น จากนั้นเป็นต้นมา พายุไต้ฝุ่นนิดามีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วโดยถึงระดับความรุนแรงสูงสุดในวันนั้นด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ความเร็วลมสูงสุด 315 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (195 ไมล์ต่อชั่วโมง) หรือด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ความเร็วลมสูงสุด 230 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (145 ไมล์ต่อชั่วโมง) หลังจากอยู่นิ่ง ๆ เป็นเวลาหลายวัน และความรุนแรงผันผวน พายุไต้ฝุ่นนิดาเริ่มอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ต่อมาก็ได้กลายเป็นพายุโซนร้อนในวันรุ่งขึ้น เมื่อพายุอ่อนกำลังลงจนถึงพายุดีเปรสชันเขตร้อน และพายุได้สลายไป เนื่องจากเศษบางส่วนของมันถูกดูดกลืนเข้าไปในกระแสน้ำ นอกจากนี้ ยังเป็นพายุที่แรงที่สุดในเดือนพฤศจิกายน และเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2552 อีกด้วย
แม้ว่าลมจากพายุไต้ฝุ่นนิดาจะมีความรุนแรงเป็นอย่างมาก แต่พายุไม่ได้พัดเข้าฝั่งบริเวณชายฝั่งโดยตรง แม้ว่าจะต้องมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อน เนื่องจากพายุอยู่ใกล้กับประเทศไมโครนีเชีย และไม่มีผลกระทบโดยตรง จึงไม่มีความเสียหาย ผู้บาดเจ็บ หรือผู้เสียชีวิต
ประเทศไมโครนีเชีย
ก่อนกำหนดในวันที่ 24 พฤศจิกายน บริการสภาพอากาศแห่งชาติอากาศสำนักงานพยากรณ์อากาศในกวม เกาะฟาเราเลปภายใต้คำเตือนพายุโซนร้อนก่อนในภายหลังว่าตอนเช้าสำหรับเกาะไฟ และเกาะอุลิธิ ขณะที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนนิดาเป็นพายุไต้ฝุ่นโดย ได้ยกระดับการเตือนภัยพายุโซนร้อนสำหรับเกาะฟาเราเลปเป็นการเตือนภัยเกี่ยวกับพายุไต้ฝุ่น หลังจากนั้นรายงานว่าการเตือนภัยพายุไต้ฝุ่นสำหรับเกาะฟาเราเลปได้ถูกยกเลิก พายุไต้ฝุ่นนิดากำลังเคลื่อนไปทางทิศเหนือห่างจากเกาะฟาเราเลป ก่อนเช้าวันรุ่งขึ้นการเตือนภัยพายุโซนร้อนสำหรับเกาะไฟ และเกาะอุลิธิถูกยกเลิก
เหรียญ 2 เซนต์ (ยูโร)
เหรียญ 2 เซนต์ เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 18.75 มม. น้ำหนัก 3.06 กรัม เหรียญ 2 เซนต์ในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
วัดโบสถ์ (อำเภออินทร์บุรี)
วัดโบสถ์ เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลอินทร์บุรี อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
วัดโบสถ์เป็นวัดที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้าง จนเมื่อ พ.ศ. 2416 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระภิกษุ 3 รูป คือ พระอาจารย์คง พระอาจารย์แผน และพระอาจารย์ต่าย แห่งวัดประยูรวงศาวาส ได้มาถากถางปลูกเป็นกระท่อมผักอยู่บริเวณวัดโบสถ์ ต่อมาชาวบ้านที่อยู่ใกล้วัด คือ ขุนจ่าเมือง (นิล) และอุบาสกคำ เป็นหัวหน้าช่วยกันสร้างกุฏิและศาลาให้เป็นที่พำนักอาศัย ได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2416 มีพระอาจารย์คง ปกครองวัดอยู่ได้นาน 4 ปี จึงลาสิกขา เจ้าอาวาสรูปต่อมาคือ พระฉ่ำ โดยขุนจ่าเมืองอินทร์เป็นหัวหน้าบำรุงอุปถัมภ์วัดให้เจริญในด้านการก่อสร้างขึ้นมาระยะหนึ่ง ต่อมาพระอาจารย์เอม ได้ซ่อมแซมเสนาสนะหลายอยาง เช่น กุฏิ ศาลา และอุโบสถ โดยมีพระศักดิ์บุรีนทร์เป็นหัวหน้าในการสร้างพระอุโบสถ แต่เดิมวัดโบสถ์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายภายหลังเปลี่ยนเป็นวัดธรรมยุต
วัดโบสถ์ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2525 เป็นพระอารามหลวงวัดแรกในจังหวัดสิงห์บุรี
อุโบสถมีงานแกะสลักฝีมือ "ช่างชื่น หัตถโกศล" ภายในประดิษฐาน พระพุทธมงคลนิมิต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยบนฐานชุกชี 4 ชั้นสลับฐานสิงห์ เบื้องหน้ามีผ้าทิพย์ปูทอดลงมา ภายในวัดยังมีโรงเรียนวัดโบสถ์ เปิดสอนระดับประถมศึกษา พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติอินทร์บุรี หอสมุดแห่งชาติ และโรงเรียนพระปริยัติธรรม (โรงเรียนพระภิกษุ สามเณร) เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษาชั้นที่ 1–6 เป็นสถานศึกษาของสามเณรทั้งทางโลกและทางธรรม
ยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก
ยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก (Artistic Gymnastics World Championships) เป็นการแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลระดับโลกที่ควบคุมโดยสหพันธ์ยิมนาสติกนานาชาติ (FIG) การแข่งขันชิงแชมป์ครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1903 สำหรับนักยิมนาสติกชายเท่านั้น นับตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 10 ในปี ค.ศ. 1934 รายการหญิงได้จัดแข่งขันร่วมกับรายการชาย
สหพันธ์ฯ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1881 และเดิมมีชื่อว่า FEG (Fédération Européenne de Gymnastique) แต่เปลี่ยนชื่อในปี ค.ศ. 1921 เป็น Fédération Internationale de Gymnastique (FIG); การเปลี่ยนชื่อนี้มีความสัมพันธ์คร่าว ๆ กับการตั้งชื่อที่แท้จริงของการแข่งขันชิงแชมป์โลก แม้ว่าการแข่งขันดังกล่าวจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 แต่เดิมพวกเขาไม่ได้เรียกว่า "ชิงแชมป์โลก" การแข่งขันครั้งแรกที่เรียกจริง ๆ ว่า 'ชิงแชมป์โลก' หรือ 'World Championships' เป็นการแข่งขันที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 1931 ซึ่งในขณะที่มีการอ้างถึงในสิ่งพิมพ์อย่างเป็นทางการของสหพันธ์ฯ ว่า "First Artistic Men's World Championships" มักจะถูกละเลยโดยหน่วยงานกีฬาต่าง ๆ การแข่งขันชิงแชมป์ก่อนคริสต์ทศวรรษที่ 1930 ซึ่งเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1903 ท้ายที่สุดแล้วก็จะได้รับการยอมรับในฐานะการแข่งขันชิงแชมป์โลก
ปลาคู้แดง
ปลาคู้แดง หรือ ปลาเปคูแดง (Red bellied pacu; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาคาราซิน (Characidae) วงศ์ย่อย Serrasalminae มีรูปร่างเหมือนกับปลาปิรันยาแดง (Pygocentrus nattereri)  แต่ปลาคู้แดงมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า กรามล่างไม่ยื่นยาวออกมาและลักษณะของฟันไม่แหลมคมเหมือนกับปลาปิรันยาแดง  เกล็ดมีขนาดเล็กละเอียด มีสีสันแวววาวเหมือนกับปลาปิรันยาแดง แต่ในส่วนของสีแดงไม่เข้มเท่า แต่ลูกปลาวัยอ่อนมีจุดกลมสีแดงเหมือนกัน และจุดเหล่านี้จะค่อย ๆ เล็กลงและหายไปเมื่อปลาโตขึ้น
ปลาคู้แดง มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ 80 เซนติเมตร น้ำหนักหนัก 25 กิโลกรัม (ขนาดและน้ำหนักโดยเฉลี่ยคือ 45 เซนติเมตร และน้ำหนัก 2-3 กิโลกรัม) มีถิ่นกำเนิดในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและแม่น้ำโอริโนโคในประเทศอาร์เจนตินา
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2505
'''ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2505''' (ค.ศ. 1962) เป็นฤดูของพายุหมุนเขตร้อนแต่ไม่มีการกำหนดช่วงของขอบเขตของพายุ แต่ส่วนใหญ่จะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในช่วงระหว่างเดือนพฤษภาคมและพฤศจิกายน วันเหล่านี้ในแต่ละปีเมื่อพายุไซโคลนเขตร้อนมักจะก่อตัวทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก
พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งแปซิฟิกนี้ ศูนย์ร่วมการเตือนภัยไต้ฝุ่นของสหรัฐอเมริกาได้กำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ข้างหน้า
แคว้นยามาโตะ
แคว้นยามาโตะ (大和国 (Yamato no Kuni)) เป็นแคว้นในอดีตของประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่บนเกาะเกาะฮนชูในปัจจุบันคือจังหวัดนาระ
ยุคยามาโตะในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นหมายถึงปลายยุคโคฟุง และยุคอาซูกะ นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่นเน้นย้ำข้อเท็จจริงที่ว่าในช่วงต้นยุคโคฟุงการปกครองของกษัตริย์ยามาโตะขัดแย้งกับมหาอำนาจในภูมิภาคอื่นๆ เช่นแคว้นคิบิซึ่งอยู่ใกล้กับจังหวัดโอกายามะในปัจจุบัน ราวศตวรรษที่ 6 ผู้นำท้องถิ่นได้ปกครองประเทศและก่อตั้งราชสำนักขึ้นในแคว้นยามาโตะ
เรือประจัญบานยามาโตะซึ่งเป็นเรือธงของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการตั้งชื่อตามแคว้นนี้
ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ
ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ (Leonardo DiCaprio; เกิด 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ชนะรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทภาพยนตร์ดรามา และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา ค.ศ. 2014 ดิแคพรีโอยังได้รับการยกย่องให้เป็นนักแสดงแห่งปีที่งานเทศกาลฮอลลีวูดฟิล์มและใน ค.ศ. 2016 เขากวาดรางวัลด้านการแสดงในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง ต้องรอด หลายสถาบันรวมถึงรางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำอีกด้วย
ประวัติ
พ.ศ. 2533 หลังจากที่เขาเข้าเรียนเกี่ยวกับภาพยนตร์ Mickey's Safety Club ก็เป็นโอกาสให้เขาได้เล่นละครชุดทางโทรทัศน์ ในบทจอช (Josh) กับเรื่อง กลิ้ง..งับ…งับ 3 ใน พ.ศ. 2534 และเขาได้บทประจำในซิตคอมเรื่อง Growing Pains บทแจ้งเกิดในภาพยนตร์ของเขาคือเมื่อผู้กำกับการแสดง ไมเคิล เคตัน-โจนส์ คัดเลือกเขาให้รับบทยอดนิยมเป็นโทเบียส วุล์ฟ ในภาพยนตร์ดัดแปลงอัตชีวประวัติของวุล์ฟเรื่อง ขอเพียงใครซักคนที่เข้าใจ แสดงร่วมกับ โรเบิร์ต เดอ นีโร และเอลเลน บาร์กกิน
ใน พ.ศ. 2538 เขาได้รับบทในหนังตะวันตกเรื่อง เพลิงเจ็บกระหน่ำแหลก แสดงกับชารอน สโตน และจีน แฮกแมน กำกับโดยแซม ไรมีและรับบทเป็น จิม คาร์โรล คนติดยาในภาพยนตร์เรื่อง ขอเป็นคนดีไม่มีต่อรอง และต่อมาได้รับบทเป็นอาร์ตูร์ แร็งโบ กวีที่มีปัญหาทางเพศในหนังของแอกนีซกา ฮอลแลนด์ เรื่อง รักนี้โลกห้ามยาก
พ.ศ. 2539 ในปีถัดมา ดิแคพรีโอแสดงในภาพยนตร์เรื่อง โรมิโอ + จูเลียต ของแบซ เลอร์แมนน์ ส่งผลทำให้เขาได้รับรางวัล Best Actor Award ที่ Berlin International Film Festival ในปีเดียวกันเขาร่วมทีมดารากับเมอรีล สตรีป ไดแอน คีตัน และโรเบิร์ต เดอ นีโร ในภาพยนตร์เรื่อง เชื่อมใจสายใยรัก ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล SAG Award สาขา Best Ensemble Cast
ใน พ.ศ. 2540 ดิแคพรีโอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง ไททานิก ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับภาพยนตร์เรื่องไททานิกได้รับรางวัลออสการ์ 11 รางวัล รวมทั้ง Best Picture และยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้อันดับ 2 ของโลกรองจากเรื่อง อวตารอีกด้วย ต่อมาเขาแสดงสองบทบาทในเรื่อง คนหน้าเหล็กผู้พลิกแผ่นดิน และหลังจากนั้นได้แสดงในเรื่อง เดอะบีช ที่มีบางฉากถ่ายทำในประเทศไทย และต่อมาในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง Celebrity
ในภาพยนตร์เรื่อง เรื่อง จับให้ได้ถ้านายแน่จริง ใน พ.ศ. 2545 กำกับการแสดงโดยสตีเวน สปิลเบิร์ก ดิแคพรีโอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่ 3 สำหรับบทบาทแฟรงค์ อบาเนล และต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้แสดงในภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Gangs of New York เป็นการร่วมงานครั้งแรกของเขากับมาร์ติน สกอร์เซซี ผู้กำกับการแสดง
ได้รู้จักกับ ดอม ในปี ค.ศ 1942 ในขณะ ดอม ยังเป็นซุปเปอร์สตาร์ ตัวน้อยในวงการฮอลลี่วู้ด โดย ลีโอนาโด้ ได้มีอายุเพียง 11 ปีเท่านั้น เขาได้เข้าวงการ การกิน"ลาบจิ๋น" ทำให้ ดอมได้ประทับใจในตัว ลีโอนาโด มากๆ หล้งจากนั้น ลีโอนาโด ก็ไม่สามารถ พูดภาษา อังกฤษได้เลย ได้แต่อู้เมืองเพียงอย่างเดียว
เหรียญ 5 เซนต์ (ยูโร)
เหรียญ 5 เซนต์ เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 21.25 มม. น้ำหนัก 3.92 กรัม เหรียญ 5 เซนต์ในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
เจเดน มาร์เทลล์
เจเดน มาร์เทลล์ (Jaeden Martell ; เกิด 4 มกราคม 2003) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้รับบทบิลล์ เดนโบรห์ ในภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนิยายของสตีเวน คิง เรื่อง อิท โผล่จากนรก (2017) และได้แสดงบทบาทซ้ำของเรื่องนี้ใน อิท โผล่จากนรก 2 (2019) นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวในภาพยนตร์แนวลึกลับเรื่อง ฆาตกรรมหรรษา ใครฆ่าคุณปู่ (2019) และแสดงในละครสั้นเรื่อง ดีเฟนดิง เจคอบ (2020)
ฮัมดัมซัลตาเนห์ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฮาดัมซัลดีห์ ปาห์ลาวี (Hamdamsaltaneh Pahlavi) ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2446 ณ กรุงเตหะราน อิหร่าน เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน เรซา ชาห์ ปาห์ลาวี กับ มารายัม ซาวากูดไฮ พระวรราชชายาคนแรก โดยพระมารดาของพระองค์นั้นเสียชีวิตไปตั้งแต่พระองค์ทรงมีพระชันษา 1 ขวบ พระองค์ได้เสกมรสกับ ฮาดี อาตาบาเมื่อปี 2468 มีพระบุตรดังนี้
เจ้าหญิงฮาดัมซัลดีห์ ปาห์ลาวี สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2521 สิริพระชันษา 74 ชันษา
เทศบาลเมืองมหาสารคาม
มหาสารคาม เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลมหาสารคาม มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ ตำบลตลาดทั้งตำบล
ชุมชน
จากภาพเรียงชุมชนต่าง ๆ ตามเลขในภาพแผนที่ดังนี้
เขตที่ 1
การศึกษา
เทศบาลเมืองมหาสารคาม เป็นศูนย์กลางการศึกษาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมือง “ตักสิลานคร” เนื่องจากเป็นที่รวมของสถานศึกษาในระบบโรงเรียนทุกระดับ ตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษาจนถึงระดับอุดมศึกษา เป็นจังหวัดที่มีสถานศึกษาเกือบทุกสังกัดกระจายอยู่ในจังหวัด โดยในเขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม สามารถจำแนกตามระบบการศึกษาและสังกัดได้ดังนี้
หม่อมเหม็น
หม่อมเหม็น พระนามเดิม สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ กรมขุนกษัตรานุชิต หรือ เจ้าฟ้าเหม็น (17 กันยายน พ.ศ. 2322 — 13 กันยายน พ.ศ. 2352) เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ประสูติแต่เจ้าครอกฉิมใหญ่ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระนามเดิมว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระองค์ได้รับการละเว้นจากการประหาร ก่อนได้รับการเฉลิมพระนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศ และเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ก่อนทรงกรมเป็น กรมขุนกษัตรานุชิต
ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงถูกฟ้องร้องว่าคิดวางแผนก่อการกบฏ จึงถูกถอดยศเป็น "หม่อมเหม็น" และถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคา พร้อมทั้งประหารพระโอรสทั้งหกพระองค์ด้วยการไปล่มน้ำที่ปากอ่าว
พระประวัติ
หม่อมเหม็น ประสูติเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 7 ค่ำ เดือน 11 จ.ศ. 1141 หรือวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2322 ได้รับพระนามเมื่อประสูติว่า สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ แต่คนทั่วไปเรียกว่า เจ้าฟ้าเหม็น เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี กับเจ้าครอกฉิมใหญ่ (ต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฉิมใหญ่) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ดังปรากฏใน จดหมายเหตุความทรงจำกรมหลวงนรินทรเทวี ซึ่งได้บันทึกเรื่องราวดังกล่าวไว้ ความว่า
"'เจ้าฟ้ากษัตริย์ศึกเข้าเมืองได้ ณ วันจันทร์ ขึ้น ๓ ค่ำ เดือน ๑๐ เจ้าเมืองหนี ได้พระแก้วพระบาง พระไอยกาเข้าเมืองได้ ๓ วัน เจ้าลูกทรงครรภ์ประสูตร์เจ้า ณ วันศุกร์ ขึ้น ๗ ค่ำ เดือน ๑๐ ประสูตร์เปนพระราชกุมาร ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย แมงมุมทั้งไข่จิ้งจกตกพร้อมกัน แมงมุมอนิจกรรม จิ้งจกไปได้ ๑๒ วัน เจ้าแม่สิ้นพระชนม์ ส่วนเจ้าลูกให้พระพี่นางเธอเอาไปเลี้ยง ให้นามเจ้าสุพันทวงษ์'"
ซึ่งนิมิตดีคือพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทำศึกตีเวียงจันทน์แตกได้พระแก้วมรกตและพระบางมาสู่พระนคร ส่วนลางร้ายคือแมงมุมและจิ้งจกตกลงมาพร้อมกัน หลังจากนั้นสิบสองวันเจ้าจอมมารดาฉิมใหญ่ก็สิ้นพระชนม์ แต่ขณะเดียวกันการ "ประโคมแตรสังข์ลั่นฆ้องไชย" เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพระราชโอรสที่ประสูติเป็นเจ้าฟ้าทั้ง ๆ ที่ผู้ให้กำเนิดเป็นเพียงเจ้าจอมมารดาเท่านั้น ซึ่งในกรณีดังกล่าวจัดว่าเป็นเจ้าฟ้าตั้ง
หลังการสิ้นชีพของมารดาเจ้าฟ้าเหม็นก็ตกอยู่ภายใต้การดูแลของยายสา (ภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี) และมีพระพี่เลี้ยงชื่อหม่อมบุญศรี (เชื้อพระวงศ์กรุงศรีอยุธยาเก่า)
ต่อมาอีก 3 ปีก็กำพร้าบิดาเมื่อพระราชบิดาคือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงถูก "เจ้าคุณตา" สำเร็จโทษ แต่ด้วยทรงอาลัยในเจ้าฟ้าเหม็นจึงทรงรอดพ้นจากการประหาร ดังปรากฏพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ความว่า
"'สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรมพระราชวังฯ เสด็จลงมาเฝ้า กราบทูลว่าบรรดาบุตรชายน้อย ๆ ของเจ้าตากสิน จะขอรับพระราชทานเอาใส่เรือไปล่มน้ำเสียให้สิ้น คำบุราณกล่าวไว้ ตัดหวายอย่าไว้หนามหน่อ ฆ่าพ่ออย่าไว้ลูก ซึ่งจะเลี้ยงไว้นั้นหาประโยชน์ไม่ จะเป็นเสี้ยนหนามต่อไปภายหน้า สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงพระอาลัยอยู่ในเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ พระราชนัดดา จึงดำรัสแก่สมเด็จพระอนุชาธิราชเจ้า ขอชีวิตไว้ทั้งสิ้น'"
ที่ทรงเป็นหลานคนโตของเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) พระราชทานนามใหม่เป็น เจ้าฟ้าอภัยธิเบศร์ คนทั่วไปเรียกว่าเจ้าฟ้าอภัยทศ แต่เนื่องจากพระนามพ้องกับเจ้าฟ้าอภัยทศ แผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์ พ้องกับเจ้าฟ้าอภัย ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ซึ่งได้รับพระราชอาญาสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ในช่วงผลัดแผ่นดิน ทรงสดับรับสั่งว่า ไม่เป็นมงคล โปรดให้เปลี่ยนเป็นเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ ต่อมาปี พ.ศ. 2349 เป็นกรมขุนกษัตรานุชิต ครั้งทรงเจริญพระชันษา จึงโปรดเกล้าพระราชทานวังถนนหน้าพระลาน ด้านตะวันตก ซึ่งเรียกว่า "วังท่าพระ"
ข้อหากบฏ
ในปี พ.ศ. 2352 หลังพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จสวรรคตได้เพียง 3 วัน เกิดการกล่าวโทษว่าพระองค์คบคิดกับขุนนางจำนวนหนึ่งว่าคิดแย่งชิงราชสมบัติ จนเกิดคดีเป็นกบฏ หลังจากไต่สวนได้ความเป็นจริง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงโปรดให้ชำระโทษถอดพระยศ ลงพระราชอาญา ให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เมื่อวันพุธ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 10 จ.ศ. 1171 หรือวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2352 พร้อมพระอนุชาต่างมารดา คือพระองค์เจ้าชายอรนิกา และพระขนิษฐา พระองค์เจ้าหญิงสำลีวรรณ ซึ่งถูกข้อหาสมรู้ร่วมคิด ผู้ร่วมสมรู้ร่วมคิดอื่นได้ถูกประหารชีวิตที่สำเหร่ รวมทั้งพระโอรสทั้งหมดในเจ้าฟ้ากรมขุนกษัตรานุชิตถูกสำเร็จโทษด้วยวิธีการถ่วงน้ำ ในเหตุกบฏเจ้าฟ้าเหม็นด้วย
พระทายาท
หม่อมเหม็นมีพระโอรส พระธิดาทั้งหมด 13 ท่าน ดังรายพระนาม ดังนี้
ในจำนวนนี้ทราบแต่เพียงว่าหม่อมเจ้าหญิงสารภี ประสูติแต่หม่อมห้ามชื่อหม่อมคลี่จากสกุลอมาตยกุล ซึ่งพระยากระสาปนกิจโกศล (โหมด อมาตยกุล) ได้จดบันทึกไว้ว่าเป็นคนในสกุลอมาตยกุล ความว่า "...บุตรหลวงยศคงชื่อสิงเป็นบุตรเขยเจ้าพระยาธรรมา (มั่ง) แล้วได้เป็นหลวงยศแทนบิดาคน๑ น้องหลวงยศคงเป็นหญิงชื่อหม่อมคลี่เป็นห้ามหม่อมเหม็นคน๑ มีบุตรกับหม่อมเหม็นเป็นหญิง ชื่อภีคน๑..." แต่หม่อมห้ามท่านอื่น ๆ นั้นไม่พบว่ามีการบันทึกเกี่ยวกับหม่อมห้ามของหม่อมเหม็นไว้เลย และต้องสืบหากันต่อไป
หลังคดีกบฏเจ้าฟ้าเหม็น เจ้าฟ้าเหม็นถูกถอดพระยศและถูกสำเร็จโทษ ส่วนพระโอรสทั้งหกถูกประหารชีวิตทั้งหมด ขณะที่พระธิดาที่ยังเหลืออยู่ก็ถูกถอดให้มีพระยศเป็น คุณ หรือ หม่อม และยังพบว่าพระธิดาของหม่อมเหม็นสองท่านคือ หม่อมเจ้าตลับ และหม่อมเจ้าหอ ปรากฏตัวเมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปกรุงเก่าทางชลมารค ระหว่างนั้นก็มีเรือเก๋งพายเข้ามาเคียงเรือพระที่นั่งอย่างไม่เกรงพระอาญา นำโดยเจ้าจอมมารดาน้อย (ธิดาพระอินทรอภัย) พร้อมด้วยหม่อมเจ้าอีกสองท่านดังกล่าว เรื่องนี้พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชหัตถเลขาเล่าความแก่เจ้าจอมมารดาพึ่ง ดังปรากฏความว่า "...อยากจะใคร่ให้เอาไปตัดหัวเสียตามสกุลพ่อมัน แซ่นี้มักเป็นเช่นนั้นเหมือนคุณสำลี...ข้าได้ยินว่าคนพวกเจ้าตลับ เจ้าครอกหอ ไปด้วย พวกนั้นเปนพวกใกล้เคียงกับยายป้าน้อยของเต่า เต่าอย่าไปไถ่ถามว่ากล่าวอะไรวุ่นวายน้อยมันจะด่าให้อายเขา..."
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สืบเชื้อสายของหม่อมเหม็นได้รับพระราชทานนามสกุลว่า "อภัยกุล" เป็นนามสุกลพระราชทานลำดับที่ 3941 เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Abhayakul นายพิศาล เป็นบุตรหม่อมหลวงแฉล้ม หม่อมหลวงแฉล้มเป็นบุตรพระยาทิพรัตนอมร เป็นผู้ขอพระราชทาน พระราชทานเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2460
ชั้นโปรแกรมประยุกต์
Application layer หรือ ชั้นโปรแกรมประยุกต์ เป็นชั้นลำดับที่ 7 จาก 7 ชั้น ใน OSI Model. เป็นการเชื่อมต่อระหว่างจุดสองจุดโดยตรงเพื่อที่จะทำการบริการผ่านโปรแกรมประยุกต์; และยังต้องแจกจายคำร้องไปยังชั้นนำเสนอ (Presentation Layer) อีกด้วย
ชั้นโปรแกรมประยุกต์ ยังเหมือนกับชั้นที่ 4 และ 5 ใน TCP/IP Model
พระเจ้าอัคนิมิตร
พระเจ้าอัคนิมิตร ( अग्निमित्रः) ((r. 149 – 141 ปีก่อนคริสตกาล)) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์ศุงคะ ปกครองทางตอนเหนือของ อินเดีย พระองค์เป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าปุษยมิตรศุงคะ พระราชบิดา ในปี 149 ก่อนคริสตกาล ใน Vayu Purana และ Brahmanda Purana ระบุว่าพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 8 ปี
บรรพบุรุษ และชีวิตในวัยเยาว์
อ้างอิงจาก Mālavikāgnimitram เขียนโดย กาลิทาส (Act IV, Verse 14), เป็นของตระกูล Baimbika ( Baimbika-kula ) ในขณะที่ ปุรณะ กล่าวถึงเขาว่าเป็น ศุงคะ ในรัชกาลของพระราชบิดา ระบุว่าพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งมหาอุปราช
พระองค์มีพระมเหสีสามพระองค์ คือ พระนางธารินี (พระมารดาของ พระเจ้าวสุมิตร), พระนางอิรวตี, และพระนางมาลวิกา (องค์หญิงแห่งวิทรรภะ)
โฟตอนิกส์
โฟโตนิกส์ (photonics) คือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของการสร้างและควบคุมแสง (โฟตอน) โดยเฉพาะในช่วงสเปคตรัมที่มองเห็นและอินฟราเรด การประยุกต์ใช้โฟโตนิกส์นั้นมักเกี่ยวข้องกับแสงเลเซอร์ ความถี่ของแสงที่ใช้งานนั้นอยู่ในช่วงร้อยเทราเฮิรตซ์
งานวิจัยทางโฟโตนิกส์โดยสังเขป
วิทยาการของโฟโตนิกส์นั้นรวมถึง การกำเนิดแสง, การเดินทางของแสง, การขยายแสง, การตรวจวัดแสง, การ modulate คลื่นแสง, และการ switch แสง อุปกรณ์ทางโฟโตนิกส์ได้แก่ เลเซอร์, LED, ใยแก้วนำแสง (fiber optics) และโฟตอนิกส์คริสตัล (photonic crystal) โฟตอนิกส์นั้นถูกประยุกต์ใช้อย่างมากในการสื่อสารและการประมวลผลข้อมูล
ประวัติของโฟโตนิกส์
การศึกษาโฟโตนิกส์นั้นเริ่มขึ้นในยุค 1960 หลังจากเลเซอร์ถูกสร้างขึ้นเป็นครั้งแรก และขยายตัวออกเป็นสาขาใหญ่หลังจากใยแก้วนำแสงเริ่มถูกนำมาใช้เป็นตัวกลางในการส่งข้อมูลในยุคปี 1970
การค้นพบที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของโฟโตนิกส์จวบจนปัจจุบันคือโฟโตนิกส์คริสตัล ซึ่งนำไปสู่ photonic crystal fibre ซึ่งเป็นใยแก้วนำแสงชนิดใหม่ ออกแบบขึ้นด้วยหลักการของโฟโตนิกส์คริสตัลและมีความสูญเสียพลังงานในเส้นใยแก้วต่ำมาก photonic crystal fibre ที่ใช้งานได้จริงเป็นครั้งแรกนั้นเป็นผลงานของ Jonathan Knight, Tim Birks, และ Philip Russell ที่มหาวิทยาลัยเมืองบาธในปี 1996
อุปกรณ์โฟโตนิกส์
อุปกรณ์ที่ใช้เกี่ยวกับโฟโตนิกส์  ได้แก่ แผ่นกรองแสง กระจกเลนส์ ปริซึม เส้นใยนำแสง จอแสดงผลแบบผลึกเหลวที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ เกรตติ้ง(อุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจสอบสเปรคของแสง)สำหรับแบ่งแสงหรือแยกสีของแสงออกจากกัน  อุปกรณ์ควบคุมแสงด้วยเสียงและตัวรับภาพในกล้องดิจิทัล โคมไฟสะท้อนแสงเลเซอร์ หลอดไฟแสงสว่างชนิดต่างๆ
อ้างอิง
http://media.sut.ac.th/download.act?idx=2460
http://km.bus.ubu.ac.th/?p=1232
อัสซีซี
อัสซีซี (Assisi) เป็นโคมูนี (เทศบาล) ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปรูจา แคว้นอุมเบรีย อยู่ทางตะวันตกของภูเขาซูบาซิโอ (Mt. Subasio) อัสซีซีเป็นเมืองเกิดของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกันในปี ค.ศ. 1208 และนักบุญกลาราแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะกลาริส และนักบุญกาเบรียลแห่งแม่พระระทมทุกข์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19
บาซิลิกาเซ็นต์ฟรานซิสแห่งอาซิซิและคริสต์ศาสนสถานในเมืองอัสซีซีได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปีค.ศ. 2000
เหรียญ 10 เซนต์ (ยูโร)
เหรียญ 10 เซนต์ เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 19.75 มม. น้ำหนัก 4.10 กรัม เหรียญ 10 เซนต์ในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
ซอฟต์แวร์สำนักงาน
ซอฟต์แวร์สำนักงาน หรือ ชุดซอฟต์แวร์สำนักงาน (office suite) เป็นซอฟต์แวร์สำหรับใช้ในการทำงานในสำนักงาน โดยมีการรวมซอฟต์แวร์ต่าง ๆ ที่จำเป็นเข้าไว้ด้วยกัน โดยมีรูปแบบการใช้งานง่ายๆ และโดยปกติ สามารถนำซอฟต์แวร์ในชุดมาใช้งานร่วมกันได้
รูปแบบของชุดซอฟต์แวร์
ชุดซอฟต์แวร์สำนักงานส่วนใหญ่ อย่างน้อยจะมีการรวมเอา ซอฟต์แวร์ประมวลผลคำ (word processor) และ ซอฟต์แวร์ตารางงาน (spreadsheet). หากมีเพิ่มเติม ในชุดซอฟต์แวร์อาจมี ซอฟต์แวร์นำเสนอ เครื่องมือ ฐานข้อมูล ชุดแก้ไขงานกราฟิค และเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสาร ในชุดโปรแกรมสำนักงาน อาจะมีการเพิ่มโปรแกรมรับส่งอีเมลและโปรแกรมจัดการข้อมูลส่วนตัว หรือ ชุดโปรแกรมใช้งานระบบกลุ่ม
เหรียญ 20 เซนต์ (ยูโร)
เหรียญ 20 เซนต์ เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 22.25 มม. น้ำหนัก 5.74 กรัม เหรียญ 20 เซนต์ในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2019
เอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ 2019 เป็นงานประกาศผลรางวัลครั้งที่ 21 ที่จัดขึ้นโดยซีเจ อีแอนด์เอ็มผ่านทางสถานีโทรทัศน์เอ็มเน็ต จัดขึ้นในวันที่ 4 ธันวาคมที่นาโงยะโดม ประเทศญี่ปุ่น และเป็นงานประกาศผลรางวัลครั้งแรกที่ไม่จัดที่ฮ่องกงหลังจัดมาแล้ว 7 ปี และอีก 3 สถานที่หลังจัดมาแล้ว 2 ปี ธีมของปีนี้คือ "มิติถัดไปแห่งวงการเพลง"
เบื้องหลัง
ในเดือนสิงหาคม เอ็มเน็ตตอบกลับรายงานเกี่ยวกับสถานที่จัดงานในปีนี้ ซึ่งในการประท้วงต่อเนื่องในฮ่องกง และความตึงเครียดในความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีและญี่ปุ่น ทำให้เกิดความล่าช้าในการยืนยันสถานที่จัดงาน
ในวันที่ 24 กันยายน เอ็มเน็ตประกาศว่างานมามา 2019 จะจัดที่ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น โดยระบุว่าการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมจะต้องดำเนินต่อไปโดยไม่คำนึงถึงประเด็นทางการเมือง
เพลงทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อ เป็นเพลงที่วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2018 ถึง 23 ตุลาคม 2019
ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
ผู้ชนะจะอยู่ในลำดับแรก เป็นตัวหนา การลงคะแนนออนไลน์เปิดในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมามา, แอปเอ็มเวฟ และทวิตเตอร์ในหนึ่งชั่วโมงหลังจากการประกาศผู้ได้รับการเสนอชื่อในวันที่ 24 ตุลาคม 2019 การลงคะแนนจะสิ้นสุดในวันที่ 3 ธันวาคม 2019
ศราวุฒิ จิตรภักดี
ประวัติการศึกษา
ศาสตราจารย์ ศราวุฒิ จิตรภักดี หรือ ศาสตราจารย์ ดร.ศราวุฒิ จิตรภักดี จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสามัญโฆษิตสโมสร ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย จากโรงเรียนทวีธาภิเศก สำเร็จการศึกษาปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง) จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในปี พ.ศ. 2534 และศึกษาต่อในระดับปริญญาโท สาขาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ ศาสตราจารย์ ดร.วิชัย บุญแสง โดยสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2537 จากนั้นสอบชิงทุนรัฐบาลไทยศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก สาขา Molecular Biology ที่ Department of Biochemistry, School of Molecular Biosciences, University of Adelaide ประเทศออสเตรเลีย โดยมี mentor คือ Professor John Wallace และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2542 นักวิจัยหลังปริญญาเอกที่ University of Cambridge ประเทศอังกฤษโดยทุนจาก Royal Society ระหว่างปี พ.ศ. 2547-2548
ประวัติการทำงาน
พ.ศ. 2542-2544 อาจารย์ที่ภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2544-2548 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2549-2556  รองศาสตราจารย์ ภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2556-ปัจจุบัน  ศาสตราจารย์ ภาควิชาชีวเคมี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
ผลงานวิจัย
ศาสตราจารย์ ศราวุฒิ จิตรภักดี ทำงานวิจัยใน 2 เรื่องใหญ่ๆ คือ
เกียรติคุณและรางวัล
ศาสตราจารย์ ศราวุฒิ จิตรภักดี เคยได้รับรางวัลต่างๆ ได้แก่ รางวัลจากมูลนิธิศาสตราจารย์ ดร. แถบ นิลนิธิ (พ.ศ. 2534), Promega Young Investigator Award (พ.ศ. 2541) , 1st prize poster presentation จาก Australian Society for Biochemistry and Molecular Biology (พ.ศ. 2541) , Dean' Special Commendation Ph.D. Award, University of Adelaide (พ.ศ. 2542) , รางวัลวิทยานิพนธ์ดีเยี่ยม (สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์) ประจำปี 2544 ของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ จากผลงานเรื่อง "การศึกษายีนและการควบคุมการแสดงออกของเอ็นไซม์ไพรูเวทคาร์บอกซิเลซในหนู" รางวัลผู้เสนอผลงานวิจัยดีเยี่ยม (ร่วมกับทุนเผยแพร่ผลงานวิจัยในต่างประเทศ) ของผู้รับทุนวิจัยหลังปริญญาเอก จากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (พ.ศ. 2544) และรางวัลนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่ สาขาชีวเคมี ของมูลนิธิส่งเสริมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในพระบรมราชูปถัมภ์ ประจำปี พ.ศ. 2546, Postdoctoral International Research Fellowship จาก Royal Society ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2547, รางวัลนักชีวเคมีดีเด่น จากสาขาชีวเคมี สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทย และรางวัล CHE-TRF Scopus Award ปี พ.ศ. 2554 และรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นสาขาวิชาการและวิจัยจากสมาคมศษย์เก่า บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล ปีพ.ศ. 2558
พิพิธภัณฑ์เปอรานากัน
พิพิธภัณฑ์เปอรานากัน (Peranakan Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในสิงคโปร์ที่จัดแสดงวัฒนธรรมเปอรานากันโดยเฉพาะ เดิมเคยเป็นพิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชียสาขาแรก เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่จัดแสดงวัฒนธรรมเปอรานากันในสิงคโปร์และนิคมช่องแคบอื่นๆในมะละกาและปีนังในอดีต และชุมชนเปอรานากันอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ในอาคาร Old Tao Nan School ที่ถนนอาร์เมเนียน ใช้เป็นส่วนจัดแสดงเพิ่มเติมจากศิลปวัตถุในพิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชีย
เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2549 พิพิธภัณฑ์อารยธรรมเอเชีย หรือที่ต่อมารู้จักกันว่า ACM 1 ได้ปิดสาขาที่ถนนอาร์เมเนียนเพื่อปรับปรุงครั้งใหญ่ ซึ่งขณะที่ปิดนั้น ฝ่ายจัดการพิพิธภัณฑ์ได้เลือกวัฒนธรรมเปอรานากันมาเป็นหัวข้อใหม่ในการจัดแสดงในอาคาร Tao Nan School โดยหัวข้อที่ได้รับการพิจารณาด้วยคือ พิพิธภัณฑ์เด็ก และพิพิธภัณฑ์เครื่องเคลือบดินเผาจีน ทำให้พิพิธภัณฑ์เป็นสถานที่จัดแสดงศิลปวัตถุและเครื่องใช้ของชาวเปอรานากันที่มีเอกลักษณ์และครอบคลุมมากที่สุดในโลก แต่ละปีมีผู้เข้าชมราว 112,000 คน หลังจากปรับปรุง ทำให้มีพื้นที่จัดแสดงมากขึ้นร้อยละ 25 สำหรับจัดแสดงแง่มุมต่างๆ ของบ้านและวิถีชีวิตแบบเปอรานากัน และยังมีแผนการสร้างร้านอาหารและร้านค้าแบบเปอรานากันที่ห้องแถวสี่คูหาติดกับอาคารพิพิธภัณฑ์
พิพิธภัณฑ์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2551 ประกอบด้วยห้องจัดแสดงถาวร 10 ห้องที่จัดแสดงวิถีชีวิตของชาวแปอรานากัน จุดสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือ เตียงงานแต่งงานแบบเปอรานากัน ที่เคยเป็นของ Mrs. Quah Hong Chiam จากปีนัง ซึ่งเธอได้ให้กำเนิดบุตรเจ็ดคนแรกจาก 11 คนบนเตียงหลังนี้ ส่วนห้องจัดแสดงอื่นๆมีดังต่อไปนี้
คอเคซัส
คอเคซัส (Caucasus) หรือ คอเคเชีย (Caucasia) เป็นภูมิภาคระหว่างทะเลดำกับทะเลแคสเปียน ประกอบด้วยประเทศอาร์มีเนีย, อาเซอร์ไบจาน, จอร์เจีย และส่วนหนึ่งของรัสเซียตอนใต้ เทือกเขาคอเคซัสเคยเป็นสิ่งกีดขวางทางธรรมชาติระหว่างยุโรปตะวันออกกับเอเชียตะวันตก
ยอดเขาเอลบรุสในประเทศรัสเซีย เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ในคอเคซัสตะวันตก ส่วนทางใต้คือคอเคซัสน้อยที่รวมที่ราบสูง Javakheti และที่ราบสูงอาร์มีเนีย มีพื้นที่บางส่วนอยู่ในประเทศตุรกี
ภูมิภาคนี้เป็นที่รู้จักจากการมีความหลากหลายทางภาษาศาสตร์: นอกจากภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียนและเตอร์กิกแล้ว ตระกูลของภาษาคอเคซัสใต้, คอเคซัสตะวันตกเฉียงเหนือ และคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือเป็นภาษาพื้นเมืองในพื้นที่นี้ด้วย
ช็อน บย็อง-กวัน
ประวัติ
ช็อนขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน ปาร์ค นัมชุน จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน ปาร์ค ยุนโฮ ในการชกครั้งถัดมา ช็อนขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ชนะน็อค คิม กีซาง ยก 3 ได้แชมป์มาครอง ช็อนป้องกันแชมป์ได้ 3 ครั้ง เบียนขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA กับเขาทรายแกแล็กซีที่กรุงเทพฯ เมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2530 ปรากฏว่าช็อนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ ช็อนขึ้นชกแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท แต่คราวนี้เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชาง แตอิลไปเมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2531 เสียแชมป์ไป จากนั้น ช็อนมาชิงแชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เมียง โฮยาง ยก 3 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลิม กวางบอก เสียแชมป์ไป ช็อนขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 แพ้น็อค ลี เซืองคู ยก 3 จากนั้นก็แขวนนวมไป
เหรียญ 50 เซนต์ (ยูโร)
เหรียญ 50 เซนต์ เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 24.25 มม. น้ำหนัก 7.8 กรัม เหรียญ 50 เซนต์ในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
ตำนานแห่งนาร์เนีย
ชุดนาร์เนียฉบับภาษาไทยได้รับการตีพิมพ์หลายครั้ง ครั้งล่าสุดจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช
หนังสือในชุด
เรียงตามลำดับการจัดพิมพ์
ลำดับการอ่าน
การจัดพิมพ์หนังสือในชุดนาร์เนียนั้นไม่เรียงตามลำดับเวลาในท้องเรื่อง ซึ่งลำดับการอ่านนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าควรอ่านแบบไหน กลวิธีเล่าเรื่องไม่ตามลำดับเวลาอาจยากเกินกว่าความเข้าใจของเยาวชนที่เป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของหนังสือชุดนี้ แต่การอ่านตามลำดับเวลาในเรื่องอาจทำให้เสียอรรถรสเนื่องจากการรู้ที่มาที่ไปของเหตุการณ์บางส่วนก่อน
แรงบันดาลใจ
ลิวอิสได้แรงบันดาลใจมาจากชีวิตวัยเด็กของเขา ประกอบกับความเชื่อในตำนานและคริสต์ศาสนา เขายังเป็นผู้นำกลุ่มอิงคลิงส์อีกด้วย ตัวละคร ฟอน เซนทอร์ หรือคนแคระ นำมาจากเทพนิยายกรีกและนอร์ส มีผู้วิเคราะห์ว่า ลิวอิสอาจได้รับแรงบันดาลใจทางการเมืองจากความขัดแย้งในประวัติศาสตร์ระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์ด้วย (ในฉบับแปลภาษาไทย บทความท้ายเล่มที่แนะนำหนังสือชุดนี้และตัวผู้ประพันธ์ ก็กล่าวถึงความเป็นไปได้ข้อนี้) ในการสร้างตัวละครมนุษย์ฝ่ายที่มิใช่ฝ่ายดี (หรือฝ่ายพระเอกนางเอก) คือเผ่าพันธุ์ คาร์โลเมน มีผู้เห็นว่าลิวอิสได้ใช้ภาพต้นแบบที่เจือปนด้วยอคติของชาวยุโรปผิวขาวที่มีต่อชนผิวสี โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพลักษณ์ของชาวอาหรับ หรือตะวันออกกลาง หรือชาวมุสลิม ด้วยเหตุนี้จึงมีผู้วิจารณ์ว่างานชุดนาร์เนียของลิวอิสมีลักษณะเหยียดผิวและมีอคติทางเชื้อชาติศาสนา
นาร์เนียในรูปแบบอื่นๆ
ตู้พิศวง ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อ อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์, แม่มด กับตู้พิศวง (The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe) โดยบริษัทวอลท์ ดิสนีย์ พิคเจอร์ส เข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2548 และประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และคำวิจารณ์ ทั้งยังมีภาคสองอีกคืออภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน (The Chronicles of Narnia: Prince Caspian) แต่รายได้ไม่ดีเท่าภาคแรกอย่างมาก ทั้ง ๆ ที่คำวิจารณ์และผู้ชมก็ชื่นชม บริษัทจึงไม่สนใจภาพยนตร์ชุดนี้อีกต่อไป บริษัททเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ได้ตกลงทำสัญญากับบริษัท วอลเดน มีเดีย เจ้าของลิขสิทธิ์ดั้งเดิมแทนดิสนีย์ และสร้างเป็นภาพยนตร์ ชื่อว่า อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ผจญภัยโพ้นทะเล (The Chronicles of Narnia: The Voyage of The Dawn Treader)
เซงิ โอเซกิ
ประวัติ
เซกิเป็นชาวเมืองฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสามคน มีพี่สาวสองคน สำเร็จการศึกษาโทเกียวโชกางากูอิง (Tokyo Shokagakuin) สาขาแฟชั่นดีไซน์ เขาเข้าสู่วงการบันเทิงโดยบังเอิญ จากการที่มีแมวมองชวนเขาถ่ายแบบ และทำงานเป็นนายแบบในประเทศญี่ปุ่น ต่อมา พ.ศ. 2546 เขาได้งานโฆษณาเครื่องดื่มยี่ห้อหนึ่งในไทย ก็ถูกทาบทามให้แสดงละครเวทีเรื่อง คู่กรรมเดอะมิวสิคัล เพราะเขามีบุคลิกตรงกับโกโบริ ตัวเอกของเรื่อง หลังทดสอบการแสดง เขาต้องฝึกร้องและฟังเพลงที่จะต้องแสดงเป็นภาษาไทย โดยใช้เวลาเพียงสัปดาห์เดียวก็จำได้ จากนั้นเขาจึงมีผลงานการแสดงในไทยเรื่อยมา เช่น คู่แรด (2550) รับบท เซกิ และ ซามูไร อโยธยา (2553) รับบท ยามาดะ นางามาซะ
เซกิได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตวัฒนธรรมไทยประจำ พ.ศ. 2554 จากกระทรวงวัฒนธรรม
ซูโม่
ซูโม่ หรือมวยปล้ำญี่ปุ่นเป็นกีฬาประจำชาติที่ได้รับความนิยมในญี่ปุ่น ประวัติของซูโม่สามารถย้อนกลับไปได้ไกลถึงศตวรรษที่ 8 โดยวังหลวงได้คัดเลือกนักมวยปล้ำจากกองทัพมาสู้กัน เพื่อสร้างความบันเทิงแก่ชาววังในเกียวโต และพัฒนาจนกลายเป็นกีฬาอาชีพในปัจจุบัน นอกจากนั้นยังเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมจากประเทศในยุโรป เช่น อังกฤษ เป็นต้น อีกด้วย
ประเพณีที่ยึดถือในกีฬาซูโม่นั้นมีความเก่าแก่มาก และยึดถือเป็นแบบปฏิบัติต่อเนื่องกันมาถึงปัจจุบัน เช่น การโปรยเกลืออันเป็นสัญลักษณ์แสดงความบริสุทธิ์ ซึ่งเป็นประเพณีที่ซูโม่ถูกนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในศาสนาชินโต การใช้ชีวิตของนักปล้ำซูโม่นั้นเคร่งครัดเป็นอย่างยิ่ง และอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ที่กำหนดโดยสมาคมซูโม่ นักปล้ำซูโม่อาชีพจะใช้ชีวิตร่วมกันภายใต้ค่ายสังกัด (heya) ของตนเอง โดยแบบแผนการดำเนินชีวิตในทุกด้าน นับตั้งแต่อาหารการกิน ไปจนกระทั่งการแต่งกาย นั้น ถูกกำหนดด้วยประเพณีปฏิบัติอันเคร่งครัด
ลักษณะ
คู่ปล้ำจะมีรูปร่างอ้วนใหญ่ และจะต้องมีน้ำหนักตัวจะต้องไม่ต่ำกว่า 75 กก.ทั้งสองฝ่ายต้องพยายามทำให้อีกฝ่ายหนึ่งล้ม ทำให้อวัยวะส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายนอกเหนือจากฝ่าเท้าแตะกับพื้น หรือดันคู่ต่อสู้ให้ออกจากวงกลมขนาดเล็ก การต่อสู้ใช้เวลาไม่นานและเริ่มต้นด้วยพิธีกรรมซึ่งรวมถึงการโปรยเกลือบนพื้นในกรอบวงกลม เป็นเครื่องหมายของความบริสุทธิ์ เนื่องจากซูโม่เป็นกีฬาที่มีเกียรติ ผู้ที่ก้าวไปถึงตำแหน่ง "โยโกสุนะ" ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของซูโม่ถือว่าเป็นผู้พิชิตอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ฤดูกาลแข่งขันซูโม่ของนักซูโม่อาชีพ เปิดการแข่งขันปีละ 6 ครั้ง คือในเดือนมกราคม มีนาคม พฤษภาคม กรกฎาคม กันยายน และพฤศจิกายน โดยแต่ละครั้งใช้เวลานาน 15 วัน
เอกอัครสมณทูต
เอกอัครสมณทูต (nuncio; apostolic nuncio) เรียกโดยย่อว่าพระสมณทูต เป็นตำแหน่งตามลำดับชั้นทางทูตในศาสนจักร คำว่า "nuncio" มาจากคำว่า nuntius ในภาษาละตินโบราณ ซึ่งแปลว่า "ผู้แทนทางทูต" (envoy) ซึ่งแสดงถึงฐานันดรศักดิ์ในตำแหน่งทูตตามโครงสร้างองค์กรคริสตจักรโรมันคาทอลิก
ประวัติ
เอกอัครสมณทูต (Papal Nuncio; Apostolic Nuncio) ในทางทูตคือผู้แทนถาวร (หัวหน้าคณะทูต) ของสันตะสำนักประจำรัฐเอกราชหรือองค์การระหว่างประเทศ (เช่น สันนิบาตอาหรับ) มีลำดับชั้นเสมอเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็ม ในทางศาสนจักรพระสมณทูตจะได้รับสมณศักดิ์เป็นอัครมุขนายกเกียรตินามด้วย นอกจากนี้ตามอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูตปี 1961 ยังถือว่าเอกอัครสมณทูตมีสถานะเป็นเอกอัครราชทูตเช่นเดียวกับประเทศอื่น ๆ แต่อนุสัญญาดังกล่าวก็อนุญาตหากบางรัฐจะยกสถานะให้สูงกว่าเอกอัครราชทูตอื่น ๆ ในประเทศและมอบตำแหน่งประธานคณะทูตานุทูตแก่พระสมณทูตนั้นโดยมิต้องคำนึงถึงความอาวุโส
นอกจากนี้พระสมณทูตยังต้องเป็นผู้ประสานงานระหว่างสันตะสำนักกับคณะมุขนายกคาทอลิกในชาติหรือภูมิภาคที่ตนประจำการ คณะมุขนายกระดับชาติหรือภูมิภาคดังกล่าวตามปกติจะมีสภามุขนายกปกครองอยู่ ซึ่งมีมุขนายกหรืออัครมุขนายกที่มีสมณศักดิ์สูงสุดในประเทศนั้นเป็นประธาน
เอกอัครสมณทูตในประเทศไทย
นับตั้งแต่ประเทศไทยสถาปนาความสัมพันธ์ทางทูตกับนครรัฐวาติกันก็มีการแลกเปลี่ยนเอกอัครราชทูต โดยมีอาร์ชบิชอป ฌ็อง ฌาโด (Archbishop Jean Jadot) เป็นเอกอัครสมณทูตวาติกันท่านแรก (ขณะนั้นยังเรียกว่าเอกอัคราชทูตวาติกัน หรือ Pro-Nuncio) มาประจำประเทศไทยเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2512 โดยต้องรับผิดชอบรวมถึงมาเลเซียและลาวด้วย
นับแต่นั้นมาจนปัจจุบัน ประเทศไทยมีเอกอัครสมณทูตมาประจำแล้วทั้งสิ้น 11 คน ได้แก่
ยุทธการที่เดิงแกร์ก
ยุทธการที่เดิงแกร์ก เป็นปฏิบัติการทางทหารซึ่งเกิดที่เดิงแกร์ก (ดันเคิร์ก) ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง การยุทธ์นี้ต่อสู้กันระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรกับนาซีเยอรมนี เป็นส่วนหนึ่งของยุทธการที่ฝรั่งเศสบนแนวรบด้านตะวันตก ยุทธการที่เดิงแกร์กเป็นการป้องกันและอพยพทหารบริติชและฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรประหว่างวันที่ 26 พฤษภาคมถึง 4 มิถุนายน 1940
หลังสงครามลวง ยุทธการที่ฝรั่งเศสเริ่มอย่างจริงจังเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1940 ทางทิศตะวันตก กองทัพเยอรมันกลุ่มบีบุกครองประเทศเนเธอร์แลนด์และบุกไปทางทิศตะวันตก ผู้บัญชาการสูงสุดฝ่ายสัมพันธมิตร พลเอกฝรั่งเศสมอริส กาเมอแล็ง เริ่ม "แผนดีล" และเข้าประเทศเบลเยียมเพื่อประจัญบานกับฝ่ายเยอรมันในประเทศเนเธอร์แลนด์ แผนดังกล่าวต้องพึ่งพาป้อมทหารบนเส้นมาฌีโนตามชายแดนเยอรมัน–ฝรั่งเศสอย่างมาก แต่กองทัพเยอรมันข้ามแนวดังกล่าวมาแล้วผ่านประเทศเนเธอร์แลนด์ส่วนใหญ่ก่อนกองทัพฝรั่งเศสมาถึง เกมลินจึงส่งกำลังภายใต้บังคับบัญชาของเขา ได้แก่ กองทัพสนามยานเกราะ (mechanized army) สามกอง คือ กองทัพที่ 1 ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และกำลังรบนอกประเทศบริเตน (British Expeditionary Force) ไปแม่น้ำดีล (Dyle) วันที่ 14 พฤษภาคม กองทัพเยอรมันกลุมเอทะลวงผ่านป่าอาร์เดนและบุกไปทางทิศตะวันตกอย่างรวดเร็วสู่เซอด็อง (Sedan) แล้วหันขึ้นเหนือสู่ช่องแคบอังกฤษ การนี้จอมพลเอริช ฟ็อน มันชไตน์ เรียกว่า "เกี่ยวออก" (หรือเรียก "แผนเหลือง" หรือแผนมันชไตน์) ซึ่งเป็นการโอบทัพฝ่ายสัมพันธมิตร
การตีโต้ตอบหลายครั้งของฝ่ายสัมพันธมิตร รวมทั้งยุทธการที่อารัส (Arras) ไม่สามารถหยุดยั้งหัวหอกของเยอรมนีได้ ซึ่งไปถึงชายฝั่งเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม แยกกองทหารบริติชใกล้กับอาร์ม็องเตียร์ (Armentières) กองทัพที่ 1 แห่งฝรั่งเศส และกองทัพเบลเยียมที่อยู่เหนือขึ้นไปจากกำลังฝรั่งเศสส่วนใหญ่ที่อยู่ทางใต้ของการบุกทะลวงของเยอรมนี เมื่อถึงช่องแคบแล้ว กำลังเยอรมันกวาดไปทางเหนือตามชายฝั่ง คุกคามที่จะยึดท่าและดักกองทัพบริติชและฝรั่งเศสก่อนที่จะสามารถอพยพไปบริเตน
ฝ่ายเยอรมันหยุดการบุกเข้าเดิงแกร์กซึ่งเป็นการตัดสินใจที่มีการถกเถียงกันมากที่สุดครั้งหนึ่งของสงคราม สิ่งที่เรียกว่า "คำสั่งหยุด" นั้นมิได้มาจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ซึ่งขัดต่อความเชื่อของมหาชน จอมพลแกร์ท ฟ็อน รุนท์ชเต็ท และกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ เสนอว่ากองทัพเยอรมันรอบวงล้อมเดิงแกร์กควรหยุดการบุกเข้าท่าและสะสมกำลังเพื่อเลี่ยงการตีฝ่าของฝ่ายสัมพันธมิตร ฮิตเลอร์อนุมัติคำสั่งดังกล่าวในวันที่ 24 พฤษภาคมด้วยการสนับสนุนของกองบัญชาการทหารสูงสุด กองทัพหยุดเป็นเวลาสามวันซึ่งทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรมีเวลาเพียงพอสำหรับจัดระเบียบการอพยพเดิงแกร์กและตั้งแนวป้องกัน แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะประเมินสถานการณ์ดังกล่าวไว้อย่างเลวร้าย โดยบริเตนถึงขั้นอภิปรายกันเรื่องยอมจำนนแบบมีเงื่อนไขต่อเยอรมนี ในบั้นปลายทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้รับการช่วยเหลือกว่า 330,000 นาย
ภูมิหลัง
หลังจากสงครามลวง (Phony War) ยุทธการฝรั่งเศสก็เริ่มขึ้นวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองพันรถถังพันท์เซอร์เยอรมันผ่านแคว้นอาร์เดนส์และมุ่งหน้าไปทางเหนือซึ่งมีเส้นทางคดเคี้ยวคล้ายคลึงกับเคียว จึงทำให้ยุทธวิธีการเคลื่อนพลนี้ถูกเรียกว่า "การเคลื่อนพลแบบเคียวผ่า" ส่วนในทางฝั่งตะวันออกกองทัพเยอรมันได้เปิดฉากการบุกและทำการผนวกเนเธอร์แลนด์เข้าเป็นรัฐของตนเอง และมุ่งหน้าไปยังเบลเยียมอย่างรวดเร็ว
กองกำลังผสมของสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส และเบลเยียมดำเนินการตั้งรับโดยการคุ้มกันอาณาบริเวณรอบ ๆ หมู่บ้านอาร์ม็องเตียร์ ส่วนกองกำลังเยอรมันทางเหนือก็ยังมุ่งหน้าต่อไป โดยการยึดเมืองกาแล ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่มีความสำคัญที่สุดทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ทำให้กองกำลังเยอรมันสามารถตรึงกำลังทหารสัมพันธมิตรจำนวนมาก ให้ถูกปิดล้อมจากชายฝั่งทะเลในพรมแดนฝรั่งเศส-เบลเยียม เมื่อฝ่ายกองกำลังผสมจนมุมก็เท่ากับแพ้ศึกครั้งนี้
คำสั่งหยุด
วันที่ 24 พฤษภาคม ฮิตเลอร์เยี่ยมสำนักงานใหญ่ของพลเอก ฟ็อน รุนท์ชเต็ท ที่ชาร์เลอวีล (Charleville) คิดกันว่าภูมิประเทศรอบเดิงแกร์กไม่เหมาะสำหรับยานเกราะ ฟ็อน รุนท์ชเต็ทแนะเขาว่าทหารราบควรเข้าตีกองทัพบริติชที่อารัส ที่ซึ่งฝ่ายบริติชพิสูจน์ว่าสามารถปฏิบัติการสำคัญได้ ขณะที่ยานเกราะของไคลสท์ตรึงแนวทางทิศตะวันตกและใต้ของเดิงแกร์กเพื่อยกเข้าทหารฝ่ายสัมพันธมิตรที่กำลังล่าถอยก่อนกองทัพกลุ่มบี ฮิตเลอร์ซึ่งคุ้นเคยกับที่ลุ่มชื้นแฉะของแฟลนเดอส์มาแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งก็เห็นชอบด้วย คำสั่งนี้ทำให้ฝ่ายเยอรมันเสริมความมั่นคงของดินแดนที่ยึดได้และตระเตรียมบุกลงใต้ต่อกองทัพฝรั่งเศสที่เหลือ
ผู้บัญชาการลุฟท์วัฟเฟอ แฮร์มันน์ เกอริงขอโอกาสทำลายกองทัพในเดิงแกร์ก ฉะนั้นการทำลายกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรทีแรกจึงถูกมอบหมายให้แก่ลุฟท์วัฟเฟอระหว่างที่ทหารราบเยอรมันจัดระเบียบในกองทัพกลุ่มบี ฟ็อน รุนท์ชเต็ทภายหลังเรียกการนี้ว่า "จุดพลิกผันยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งของสงคราม"
เหตุผลที่แท้จริงสำหรับการตัดสินใจหยุดยานเกราะเยอรมันเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคมยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ทฤษฎีหนึ่งว่าฟ็อน รุนท์ชเต็ทและฮิตเลอร์ตกลงรักษายานเกราะไว้สำหรับฟัลรอท (Fall Rot) ซึ่งเป็นปฏิบัติการสำหรับทางใต้ เป็นไปได้ว่าความสัมพันธ์ของกองทัพอากาศที่ใกล้ชิดกับพรรคนาซีมากกว่ากองทัพบกมีส่วนให้ฮิตเลอร์อนุมัติคำขอของเกอริง อีกทฤษฎีหนึ่งซึ่งนักประวัติศาสตร์ส่วนน้อยยอมรับ มีว่า ฮิตเลอร์กำลังพยายามสถาปนาสันติภาพทางทูตกับบริเตนก่อนปฏิบัติการบาร์บารอสซา (การบุกครองสหภาพโซเวียต) แม้ว่าหลังสงครามฟ็อน รุนท์ชเต็ทตั้งข้อสงสัยว่าฮิตเลอร์ต้องการ "ช่วยพวกบริติช" โดยยึดการยกย่องจักรวรรดิบริติชระหว่างการเยี่ยมสำนักงานใหญ่ของเขาตามอ้าง แต่มีหลักฐานเล็กน้อยว่าฮิตเลอร์ต้องการปล่อยให้ฝ่ายสัมพันธมิตรหนีได้นอกจากถ้อยแถลงยกเว้นความรับผิดต่อตนเองของฮิตเลอร์เองในปี 1945 นักประวัติศาสตร์ ไบรอัน บอนด์ เขียนว่า
ปัจจุบันมีนักประวัติศาสตร์เพียงน้อยนิดยอมรับความคิดที่ว่า การที่ฮิตเลอร์ต้องการปล่อยทหารบริติชไปนั้น เกิดจากความหวังเล็กน้อยว่าต่อไปพวกเขาจะยอมรับสันติอย่างรอมชอม จริงอยู่ว่า พินัยกรรมทางการเมืองลงวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 1945 ระบุว่าฮิตเลอร์เศร้าใจที่เชอร์ชิล "ไม่ค่อยจะมีสปิริตนักกีฬา" ทั้งที่ฮิตเลอร์อุตส่าห์ยกเว้นไม่ทำลายกองกำลังต่างแดนบริติชที่เดิงแกร์ก แต่คำกล่าวนี้ไม่สอดคล้องกับบันทึกร่วมสมัย คำสั่งหมายเลข 13 ซึ่งกองบัญชาการใหญ่แห่งแวร์มัคท์ออกในวันที่ 24 พฤษภาคม เรียกร้องเป็นพิเศษให้ทำลายล้างกำลังทหารฝรั่งเศส อังกฤษ และเบลเยียม ที่ตกอยู่ในวงล้อม ขณะที่ลุฟท์วัฟเฟอได้รับคำสั่งป้องกันไม่ให้กองทหารอังกฤษหนีข้ามช่องแคบไปได้
ฮิตเลอร์ไม่ได้ยกเลิกคำสั่งหยุดจนกระทั่งถึงเย็นวันที่ 26 พฤษภาคม นับเป็นเวลาสามวันที่ราชนาวีอังกฤษได้หยุดพักหายใจ เพื่อที่จะจัดการอพยพทหารบริติชและฝ่ายสัมพันธมิตร ทหารราว 338,000 นายได้ถูกช่วยเหลือในเวลาประมาณ 11 วัน
การอพยพ
ในวันที่ 22 พฤษภาคม ปฏิบัติการเตรียมความพร้อมเพื่อการอพยพก็เริ่มขึ้น ภายใต้รหัส ปฏิบัติการไดนาโม ซึ่งถูกสั่งการมาจากเมืองโดเวอร์โดยพลเรือโท เบอร์แทรม แรมเซย์ ซึ่งมีจุดประสงค์แรกคือการระดมกองเรือให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยสั่งการให้เรือราชนาวีทุกลำที่สามารถบรรทุกทหารได้ลำละ 1,000 นายขึ้นไปภายในพิกัด มุ่งหน้าไปยังเมืองเดิงแกร์กเพื่อขนถ่ายกองกำลังผสมแห่งบริเตนใหญ่ 45,000 นายกลับมายังประเทศอังกฤษให้ได้ภายในสองวัน ห้าวันต่อมากองเรือสามารถขนถ่ายกำลังพลกลับมาได้ 120,000 นาย ในวันที่ 27 พฤษภาคม รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้ทำการขอความร่วมมือพลเรือนที่ครอบครองเรือและอยู่ในพิกัด ให้ช่วยปฏิบัติการอพยพโดยการสนับสนุนเรือกระบังแคบทุกลำที่มีปริมาตรตั้งแต่ 9.14-30.48 เมตร (30-100 ฟุต) ให้แก่ทางราชการเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการครั้งนี้ ในคืนเดียวกันนั้นการดำเนินการอพยพอย่างเป็นทางการครั้งแรกก็เริ่มต้น เรือจำนวนมากรวมถึงเรือจับปลาและเรือเก่าที่ถูกซ่อมแซมใหม่ ร่วมด้วยเรือนาวิกพานิชย์และเรือรบราชนาวี เดินเรือไประดมพลกันที่เมืองเชียร์เนสแล้วทุกลำจึงมุ่งหน้าไปยังเดิงแกร์กและล้อมชายฝั่งใกล้ ๆ เพื่อขนถ่ายกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรกลับมา แต่เนื่องจากการระดมยิงด้วยปืนใหญ่อย่างหนักโดยฝ่ายเยอรมัน มีทหารเพียง 8,000 นายเท่านั้นที่รอดกลับมาได้
เรือพิฆาตอีกสิบลำได้ถูกเรียกระดมพลเพื่อปฏิบัติการอพยพครั้งที่สองในวันที่ 28 พฤษภาคมในช่วงเช้าตรู่ แต่ก็ไม่สามารถประชิดชายฝั่งได้มากพอเนื่องจากน้ำตื้นเกินไป อย่างไรก็ตามทหารหลายพันนายก็ได้รับการช่วยเหลือออกมาได้ และแสดงให้เห็นว่าเรือลำเล็กกว่ามีประโยชน์มากกว่าเรือลำใหญ่ในบางสถานการณ์ ทำให้อู่ต่อเรือก็เริ่มค้นหาเรือที่มีขนาดพอเหมาะ และให้พวกมันไปรวมกันที่เมืองเชียร์เนส แชทแฮม และโดเวอร์ ด้วยเรือที่มีขนาดเล็กลงทำให้จุดรวมพลสัมพันธมิตรอยู่ใกล้ขึ้น 30 ตารางกิโลเมตรภายในวันที่เดียวกัน ยุทธการหลังจากได้เรือลำเล็กแล้วประสบความสำเร็จดีเยี่ยม พร้อมกับทหารอีก 16,000 นายที่สามารถอพยพกลับมาได้ แต่ยุทธการทางอากาศของเยอรมนีก็เพิ่มขึ้นเช่นกันและเรือหลายต่อหลายลำอับปางลง และอีกหลายต่อหลายลำที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก รวมทั้งเรือพิฆาตเก้าลำ
300px|thumb|ทหารบริติชอพยพที่หาดเดิงแกร์ก ในวันที่ 29 พฤษภาคม กองยานเกราะเยอรมันหยุดการบุกเมืองเดิงแกร์กแล้วปล่อยให้ทหารราบและลุฟท์วัฟเฟอเป็นผู้บุก ยุทธวิธีที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์นิยมนำมาใช้ กลับไร้ผลและขาดประสิทธิภาพเทียบจากการปฏิบัติการในศึกครั้งนี้กับศึกครั้งก่อน (การบุกครองโปแลนด์) แต่ถึงกระนั้นก็มีทหารเพียงแค่ 14,000 นายเท่านั้นที่อพยพกลับมาในวันนั้น และในตอนโพล้เพล้ของวันที่ 30 พฤษภาคม เรือลำเล็กจำนวนมากเข้าเทียบท่าพร้อมกับทหาร 30,000 นาย ในวันที่ 31 พฤษภาคม กองกำลังสัมพันธมิตรต้อนเข้ามาสู่เมืองเดอปันเนอและแบร-ดูน ซึ่งห่างจากเมืองเดิงแกร์กอีก 5 กิโลเมตร ในวันเดียวกันนั้นทหารถึง 68,000 นายถูกอพยพกลับมา และอีก 10,000 นาย ภายในคืนเดียวกัน การอพยพครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายคือในในวันที่ 1 มิถุนายน ทหารอีก 65,000 นายเดินทางกลับมายังอังกฤษ แต่ปฏิบัติการย่อย ๆ นั้นยังคงยังคงดำเนินต่อเนื่องไปจนถึงวันที่ 4 มิถุนายน
เหรียญ 1 ยูโร
เหรียญ 1 ยูโร เป็นเหรียญของเงินสกุลยูโร มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 23.25 มม. น้ำหนัก 7.5 กรัม เหรียญ 1 ยูโรในแต่ละประเทศจะมีภาพด้านหลังเหมือนกันและมีภาพด้านหน้าแตกต่างกัน
แสบกว่านี้มีอีกไหม
แสบกว่านี้มีอีกมั้ย! เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย ฮิเดยูกิ โยเนฮาร่า ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์อาคิตะพับลิชชิ่ง ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ
โครงเรื่อง
ชิมาดะ อากิ และ อากากิ นาโอมิ คู่หูสุดแสบ ได้เรียนต่อชั้นไฮสกูลที่ โรงเรียนมัธยมปลายโอกิ แต่ก็ต้องเกิดไปมีเรื่องกับ กลุ่มเจ้าถิ่นประจำโรงเรียน นอกจากนี้เพื่อนสาวสมัยเด็กตัวแสบของทั้ง 2 คนที่ย้ายบ้านไปเมื่อ 2 ปีก่อนก็ได้ย้ายกลับมาพร้อมกับนำเรื่องราวและปัญหาต่างๆมากมายมาสู่ทั้งคู่
เนื้อเรื่อง
เป็นเรื่องของคู่หูนักเรียนม.ปลาย ชิมาดะ อากิ และ อากากิ นาโอมิ หลังจากที่ได้เข้าโรงเรียนมัธยมปลายโอกิ ก็ต้องไปมีเรื่องพัวพันกับการชกต่อยกับกลุ่มต่างๆ เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็นช่วงๆดังนี้
เจ้าถิ่น โรงเรียนมัธยมปลายโอกิ
เจ้าหมาบ้าแห่ง ชิซึโอกะ อามากิง
เพื่อนสาวสมัยเด็กตัวแสบของทั้ง 2 คนที่ย้ายบ้านไปเมื่อ 2 ปีก่อน ชื่อ โอบินาตะ อาเคมิ ได้ย้ายกลับมา ช่วงที่เธอหายไป เธอไปอยู่ที่ชิซึโอกะ และมีอดีตที่เลวร้ายที่มีต้นเหตุมาจาก อามากิง (อามาคุสะ กิง) เมื่อเธอย้ายหนีมา อามากิงจึงออกตามล่า พร้อมกับหาตัว ชิมาดะ และ อากากิ ผู้ชาย 2 คนที่เธอที่พึ่งพาได้ทุกเรื่องที่เธอพูดถึงบ่อยๆ
4 พี่น้องรันทาเกะแห่ง นางาโนะ
หลังจากที่ อาเคมิ ได้ย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ที่อเมริกา ก็เข้าช่วงปิดเทอมหน้าร้อน ชิมาดะ และ อากากิ ได้พบลางแทงสมบัติในบ้านของ เรจิ กลุ่มนร.โอกิ เลยได้เดินทางไปค้นหา ระหว่างทางก็ได้พบกับ โมโมคาวะ มิซาโตะ น้องของอดีตหัวหน้ารุ่นที่4 ของแก๊งซิ่งและนักมวยฝีมือดี กับสาวน้อย สึสึกิ ไรมุ เนื่องจาก โมโมคาวะ ได้เก็บรักษา มอเตอร์ไซด์สัญลักษณ์ของแก๊งไว้ ทำให้ทางแก๊งตามรังควาน แต่ด้วยกลุ่มโอกิมาช่วยเหลือโมโมคาวะ ทำให้ทางแก๊งต้องเรียกตัว 4พี่น้องรันทาเกะมาช่วย
คลื่นจากตะวันตก นิได แห่งโอซาก้า
เปิดเทอม โมโมคาวะ และ ไรมุ ได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่โอกิ ขณะเดียวกัน อามากิง ได้ไปหานิได มานาบุ เพื่อเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ ชิมาดะ และอากากิ นิไดฟังแล้วเกิดสนใจจึงได้ย้ายโรงเรียนมาที่โอกิด้วย เบื้องหน้าที่นิไดทำตัวสนิมสนมกับกลุ่มโอกิ แต่เบื้องหลังได้แอบบงการแก๊งโตเกียวโบโด และสุดท้ายก็ไปหลอกใช้ ไรมุ ในการที่จะล่อ ชิมาดะมาติดกับ
เด็กฆ่าพ่อ คุโจ้แห่งฮอกไกโด
เวลาผ่านไป เซชิโร่ กับ เรโอ ก็จบการศึกษา เซชิโร่เลยถือโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนเก่า ทาเคอิ มาซาโยชิ ซึ่งปัจจุบันทำงานก่อสร้าง แต่ลูกสาวของหัวหน้า ทามูนะ มาอิ กลับเป็นสมาชิกของแก๊งซิ่งซับดิว ทาเคอิซึ่งต้องการดึงตัวของมาอิออกจากแก๊ง จึงถูก มาบุจิ ซาโตชิ หัวหน้ารักษาการณ์ของซับดิวจัดการเอา แต่กลุ่มโอกิก็มาช่วยไว้ได้ หลังจากเหตุการณ์นี้ เซชิโร่ ได้ขอ คาโอริแต่งงาน เมื่อเปิดเทอม น้องคนเล็กของ 4พี่น้องรันทาเกะ, รันทาเกะ ชิโร่ก็ย้ายมาเรียนที่โอกิ ขณะเดียวกัน หัวหน้าที่แท้จริงของซับดิว คุโจ้ อาซาโอะ ก็ได้ไล่จัดการคนแข็งแกร่งจากเหนือลงใต้มาจนถึงนางาโนะ และได้จัดการกับ รันทาเกะ เมื่อชิโร่ รู้ข่าวจึงไปหาคุโจ้และถูกซ้อมกลับมา ชิมาดะ และ อากากิ จึงต้องออกโรงไปจัดการคุโจ้
อาราบะ นากิ
หลังคาเขียว
หลังคาเขียว (green roof) คือหลังคาของอาคารที่ปิดทับบางส่วนหรือทั้งหมดด้วยพืชพรรณและดิน หรือเครื่องปลูกอย่างอื่นบนชั้นแผ่นกันน้ำ ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงหลังคาที่ทาด้วยสีเขียว หรือวัสดุมุงสีเขียวใดๆ หลังคาเขียวอาจรวมส่วนประกอบอื่น เช่นแผ่นชั้นกันราก ระบบระบายน้ำและระบบรดน้ำต้นไม้
แสบกว่านี้มีอีกไหม
เนื้อเรื่อง
ชิมาดะ ร่วมมือกับ อามากิง ในการจัดการกับแก๊งค้ายาเสพติด สแครมเบิ้ล ฮัลโลวีน อามากิงได้บอกชิมาดะว่า คนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดคือ พี่ชาย ต่างมารดา อาราบะ นากิ อามากิงต้องการล้างแค้นให้แม่ที่ตายเพราะฮัลโลวีน แต่สุดท้าย อามากิง กลับโดนยิงตาย ชิมาดะ จึงได้ออกเดินทางไปล้างแค้นคนเดียว แต่ก็ไม่สำเร็จ พรรคพวกของอากากิ ได้ออกตามหา สุดท้ายจึงได้ร่วมมือกับทุกคน เข้าไปจัดการกับนากิ
หลังคาเขียว
คำว่า “หลังคาเขียว” อาจใช้กับหลังคาที่ใช้เทคโลโลยี “เขียว” บางรูปแบบ เช่นแผงผลิตไฟฟ้าจากพลังสุริยะด้วยก็ได้ หลังคาเขียวอาจหมายถึงหลังคาแบบอื่น เช่น หลังคานิเวศ (eco-roofs) หลังคามีชีวิต (living roofs) ที่มีเป้าหมายของแนวคิดเดียวกัน
ปัจจุบัน ประโยชน์ของหลังคาเขียวได้ถูกนำมาใช้เป็นมาตรการหนึ่งทางสถาปัตยกรรมและการผังเมืองเพื่อช่วยบรรเทาปรากฏการณ์โลกร้อน
คุณประโยชน์ของหลังคาเขียว
หลังคาเขียวนับเป็นองค์ประกอบสำคัญของ “อาคารอิสระ” (อาคารที่เป็นเอกเทศจากโครงสร้างพื้นฐานของเมืองหรือท้องถิ่น -(autonomous building)
เมื่อ พ.ศ. 2548 ผลการศึกษาของแบรด บาสส์ (Brad Bass) แห่งมหาวิทยาลัยแห่งโทรอนโทได้แสดงให้เห็นว่าหลังคาเขียวสามารถลดการสูญเสียความร้อนและการสิ้นเปลืองพลังงานได้มาก
ความเป็นมาและการใช้ประโยชน์ของหลังคาเขียว
หลังคาเขียวสมัยใหม่สร้างขึ้นตามระบบแผ่นชั้นที่ทำขึ้นจำหน่ายโดยบริษัทผู้ผลิตที่จงใจทำขึ้นเฉพาะเพื่อใช้วางบนหลังคาสำหรับรองรับวัสดุปลูกพืชและตัวพืชที่จะปลูก นับเป็นปรากฏการณ์ใหม่ เทคโนโลยีนี้พัฒนาขึ้นในประเทศเยอรมันเมื่อประมาณ พ.ศ. 2508 และได้แพร่หลายไปทั่วประเทศนับแต่นั้นมา ปัจจุบัน ประมาณว่าร้อยละ 10 ของหลังคาอาคารในประเทศเยอรมนีเป็น “หลังคาเขียว” หลังคาเขียวกำลังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในสหรัฐฯ แม้จะยังไม่มากและเป็นธรรมดาอย่างในยุโรป