cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยามซากุระร่วงโรย
บทที่สาม: ห้าเซนติเมตรต่อวินาที
ต่อมา ทะกะกิและอะกะริสวนกันที่ตลิ่งทางรถไฟในกรุงโตเกียว และเฉลียวใจขึ้น ทั้งคู่หยุดอยู่ตรงข้ามกันโดยมีรถไฟเคลื่อนคั่น และเริ่มมองหันกลับมา แต่รถไฟบังสายตาทั้งสอง ทะกะกิรอจนรถไฟพ้นไป แต่พบว่าหญิงสาวคนเมื่อครู่เดินจากไปแล้ว เขาพึงระลึกได้ว่า เธอไม่ได้รอเขาอีกแล้ว ทะกะกิยิ้มด้วยความโล่งใจ และเดินต่อไป
การผลิต
มาโกโตะ ชิงไก กล่าวว่า อนิเมะเรื่องนี้ไม่เหมือนเรื่องก่อน ๆ ของเขา เพราะจะไร้เรื่องราวจินตนิมิต (fantasy) หรือบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ (science fiction) โดยสิ้นเชิง แต่มุ่งนำเสนอโลกจริงด้วยมุมมองต่าง ๆ ด้วยภาพมนุษย์มากหน้าหลายตาต้องดิ้นรนในชีวิต และมีปัจจัยหลายหลากคอยเปลี่ยนผันทัศนคติของเขาเหล่านั้น อาทิ เวลา, ระยะทาง, คนรอบข้าง และความรัก
ชื่ออนิเมะในภาษาแม่ที่แปลว่า "ห้าเซนติเมตรต่อวินาที" นั้น มาจากข้อเท็จจริงที่ว่า ซากุระกลีบหนึ่ง ๆ ร่วงหล่นด้วยความเร็วห้าเซนติเมตรต่อหนึ่งวินาที อันเป็นถ้อยคำที่ตัวนางบอกแก่ตัวพระเมื่อยังเยาว์วัยอยู่ด้วยกัน ชิงไกใช้กลีบซากุระเป็นเครื่องอุปมาถึงมนุษย์ เป็นเครื่องย้ำเตือนถึงความเอื่อยเฉื่อยของชีวิต และเป็นเครื่องชี้ว่า ผู้คนพบเจอกัน ผูกสัมพันธ์กัน และค่อย ๆ ห่างเหินกันไปตามทางของตนได้ฉันใด
ในการสร้างอนิเมะเรื่องนี้ ชิงไกร่วมทำงานกับศิลปินแอนิเมชันของเขาอย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรกด้วย
เพลงประกอบอนิเมะ
เท็มมง (Tenmon) ผู้ประพันธ์เพลงให้งานของมาโกโตะ ชิงไก เสมอมา รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบอนิเมะ ยามซากุระร่วงโรย นี้
เขานำเพลง "วันมอร์ไทม์, วันมอร์แชนซ์" (One More Time, One More Chance) ของ ยะมะซะกิ มะซะโยะชิ (Yamazaki Masayoshi) ซึ่งวางแผงในปี 2540 มาแต่งเป็นเพลงบรรเลงสิบเอ็ดเพลงเพื่อใช้สำหรับอนิเมะเรื่องนี้ เพลงทั้งสิบเอ็ดใช้เปียโนนำ และออกจำหน่ายเป็นอัลบัมเพลงประกอบอนิเมะ ส่วน "วันมอร์ไทม์, วันมอร์แชนซ์" นั้น ใช้ปิดอนิเมะ และค่ายนะยุตะเวฟเรเคิดส์ (Nayutawave Records) ทำเป็นซิงเกิลวางแผงอีกครั้งเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2550
<!--
ดีวีดี
The DVD was released on the 19 July 2007 in Japan. The title was licensed by ADV Films and scheduled for a December 2007 release, but the release was delayed until March 2008. The film's Region 2 DVD release date was pushed back from March 4, 2008 to April, 2008. The official Russian release by Reanimedia was already in stock in January 2008. The film is also licensed in Taiwan by Proware Multimedia International. On July 11, 2008, ADV announced that it was discontinuing print of the DVD. Bang Zoom! Entertainment has re-dubbed the entire film at the request of its original Japanese distributor, and the new dub was first streamed via Crunchyroll as part of their Day of Makoto Shinkai on 28 February 2009. On August 13, 2010, Crunchyroll CEO Kun Gao announced plans to release titles on DVD, starting with 5 Centimeters per Second. Bandai Entertainment will manufacture and distribute the DVDs and will include the Bang Zoom! dub. This version will be released 22 February 2011.
On 29 March 2009 the distribution company Madman Entertainment announced plans to release 5 Centimetres Per Second in Australia. The film's ending theme was "One More Time, One More Chance" by Masayoshi Yamazaki. The Blu-ray version of the film has been released on April 18, 2008 in Japan. The HD version of the film has also been released on April 18, 2008, which is region-free by default.
นิยาย
The novel version of 5 Centimeters Per Second, licensed by Media Factory, was released on November 16, 2007 in Japan. It was the first novel written by Makoto Shinkai. The photographs in the novel were also taken by Shinkai.
การตอบรับ
อนิเมะเรื่องนี้ได้รางวัลภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม ณ งานประกาศผลรางวัลเอเชียแปซิฟิกสกรีน (Asia Pacific Screen Awards) ปี 2550 และรางวัลชนะเลิศแลนเซียแพลทินัม (Lancia Platinum) สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันหรือเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม ณ เทศกาลภาพยนตร์อนาคต (Future Film Festival) เมื่อปี 2551
ครั้นออกขายแล้ว ดีวีดีฉบับจำกัดของภาพยนตร์นี้อยู่อันดับที่สามตามผังโทะฮัง (Tohan charts) ระหว่างวันที่ 18-24 กรกฎาคม 2550 ส่วนดีวีดีฉบับธรรมดานั้นติดอับดับเจ็ด นอกจากนี้ แบบบลูเรย์ยังได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับที่สี่ในบ้านเกิดเมืองนอนตลอดปี 2551 ด้วย
รอนนี เชบ (Ronnie Scheib) จากนิตยสารวาไรอีที (Variety) ชื่นชม มาโกโตะ ชิงไก ผู้สร้างอนิเมะนี้ ว่า
"'ชิงไกได้รับการสดุดีว่าเป็นมิยะซะกิหมายเลขสอง เขานำเสนอโลกจินตนาการชวนฝันใฝ่ แล้วไปด้วยรายละเอียดอันกว้างขวาง และอารมณ์อันลึกซึ้ง อุปมาดังเขาบรรลุอรหัตแห่งวงการอนิเมะ หรือจะว่าถึงชั้นสูงกว่านั้นแล้วก็ได้ ชิงไกบันดาลให้พลวัตอนิเมะเสมอมีชีวิตจริงตามธรรมชาติ โดยนำหลักการสร้างภาพลักษณ์งามสดใสกลับมาใช้ ขยายรายละเอียดในฉากหลัง และบางครั้งตั้งใจสร้างให้ตัวละครมีส่วนขาดเหลือ เพื่อสะท้อนสันดานของตัวละครเมื่ออยู่ในสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ'"
เว็บไซต์ เมเนีย.คอม (Mania.com) ให้ ยามซากุระร่วงโรย เป็นอะมิเมะยอดเยี่ยมซึ่งมิใช่งานของฮะยะโอะ มิยะซะกิ มาร์ก ชิลลิง (Mark Schilling) จาก เดอะเจแปนไทมส์ (The Japan Times) ว่า เขาดีกว่ามิยะซะกิ "ตรงที่สามารถถลกม่านกำบังแห่งวันเวลา เพื่อยังให้ปรากฏซึ่งความงามอันน่าขมขื่นและไม่จีรังที่เราส่วนใหญ่รับรู้ได้ต่อเมื่ออยู่ในโมงยามพิเศษเท่านั้น"
ส่วนเธรอน มาร์ติน (Theron Martin) จากเครือข่ายเดียวกัน ว่า อนิเมะเรื่องนี้เป็น "ผลงานซึ่งใช้เสียงประกอบเก่ง โดยเฉพาะเสียงยิงธนูในบทที่ 2" เขากล่าวด้วยว่า
"'เมื่อมองแยกส่วนกันแล้ว แต่ละบทให้ 'บรรณพิลาส' (vignette) ดีเยี่ยมในจุดเล็กจุดน้อย ขณะที่ในภาพรวม บททั้งหลายเหล่านี้แสดงภาพผืนใหญ่เกี่ยวกับพัฒนาการแห่งชีวิตและความรัก ตอนจบของเรื่องเปิดให้ตีความได้หลายแง่ จึงทำให้ผลงานชิ้นนี้ของชิงไกแตกต่างไปจากชิ้นอื่น ๆ ทั้งจะเป็นเป้าการวิพากษ์วิจารณ์ และยังให้บางคนที่นิยมชมชอบผลงานของเขาผิดหวังอย่างไม่ต้องสงสัย บางคนอาจรู้สึกว่าอนิเมะเรื่องนี้จบแบบยังไม่ได้ตอบโจทย์สักข้อ แต่ถ้าพิเคราะห์ถ้อยบรรยายบางส่วนในบทที่สองดู ลองพินิจดูว่าบทนั้นจบเช่นไร และว่าสรรพสิ่งลงตัวกันได้อย่างไร ก็จะพบแสงสว่างว่า ที่จริงแล้วการตอบโจทย์นั้นมิใช่ประเด็นเลย อนึ่ง แม้ [ตัวละครใน] เรื่อง เสียงเพรียกจากดวงดาว (Voices of a Distant Star) พยายามคงความสัมพันธ์ระหว่างกันไว้ ส่วนในเรื่อง เหนือเมฆา...ที่แห่งสัญญาของเรา (The Place Promised in Our Early Days)  ก็พยายามสานความสัมพันธ์กันใหม่ก็ตาม แต่ใน ยามซากุระร่วงโรย นี้เป็นความมุมานะจะก้าวเดินต่อไป ให้ความสัมพันธ์ในอดีตเป็นเบื้องหลัง ทิ้งวันวานไว้อย่างนั้น หาลู่ทางชื่นชีวันในปัจจุบัน ยิ่งกว่าจมปลักอยู่กับสิ่งที่พ้นมือไปแล้วตลอดกาล ฉะนั้น ในแง่นี้ ยามซากุระร่วงโรย จึงชื่อว่าเป็นงานของชิงไกที่นำเสนอความเป็นผู้ใหญ่และมีเงื่อนมีปมมากที่สุดในยามนี้'"
อย่างไรก็ดี คริส เบเวอริดจ์ (Chris Beveridge) จาก เมเนีย.คอม ว่าอนิเมะเรื่องนี้แย่ตรงที่ใช้ชื่อไม่ตรงกับเรื่องเสียทีเดียว กับทั้ง "เวลาถึงจุดสำคัญ ๆ ของเรื่องแล้ว มักมีอัตราบิตต่ำขึ้น ๆ ทุกที ทำให้รู้สึกว่าภาพไม่ชัดและตะปุ่มตะป่ำมากไปหน่อย ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้สีสุกสกาวเยอะ สีพวกนี้รบกวนภาพเป็นอันมาก ทั้งยังชวนให้อารมณ์บิดเบือนไปพอ ๆ กับชื่อของภาพยนตร์เองด้วย"
เรื่องอื้อฉาว
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2552 กรมประชาสัมพันธ์แห่งรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน ร่วมกับบริษัทหลันไห่เทคโนโลยี (Lanhai Technology) ผลิตภาพยนตร์แอนิเมชันทางโทรทัศน์ เรื่อง ซินหลิงจือชวง (Spirit's Window) ความยาวเกือบหนึ่งชั่วโมง แล้วนำออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ซึ่งเป็นวิสาหกิจของรัฐบาลจีน โดยระบุว่า "รายการนี้ผลิตเพื่อเยาวชนจีน และเป็นแอนิเมชันสำหรับจะยกระดับศีลธรรมแห่งจิตใจ และปลูกฝังทัศนคติการใช้ชีวิตแบบใฝ่สูง"
เพราะภาพอันสวยงามที่นำเสนอ ภาพยนตร์ดังกล่าวจึงได้รับความนิยมภายในประเทศอย่างรวดเร็ว ทั้งยังได้รับรางวัลแอนิเมชันยอดเยี่ยมประจำปีนั้นด้วย อย่างไรก็ดี มีผู้สังเกตอย่างรวดเร็วเช่นกันว่า ภาพยนตร์นี้คัดลอกภาพจาก ยามซากุระร่วงโรย มาเป็นอันมาก แล้วตัดต่อแบบลวก ๆ เกิดเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในสังคมออนไลน์จีน ก่อนจะแพร่หลายไปที่อื่น ซึ่งทั้งรัฐบาลจีนและบริษัทหลันไห่เทคโนโลยีบอกปัดไม่แสดงความคิดเห็นต่อประเด็นนี้
สโมสรฟุตบอลธำรงไทยสโมสร
สมาคมธำรงไทยสโมสร เป็นสโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งโดย สุเมธ แก้วทิพยเนตร โดยเริ่มแรกได้ส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันในนามทีมน้องของ บริษัท บุญรอด บริวเวอรี จำกัด ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2524 จึงได้ส่งทีมในนามของตัวเอง จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2539 จีงได้มาลงแข่งขันใน ไทยลีก ฤดูกาล 2539/40 ปัจจุบันเล่นใน ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนกรุงเทพมหานคร
ประวัติสโมสร
สมาคมธำรงไทยสโมสร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2523 โดย สุเมธ แก้วทิพยเนตร ต้องการที่จะให้เป็นสโมสรฟุตบอลที่สามารถผลิตนักฟุตบอลอาชีพ โดยในระยะแรก สโมสรก่อตั้งมาพร้อมๆ กับ สโมสรบุญรอด บริวเวอรี โดยการสนับสนุนของ สันติ ภิรมย์ภักดี โดยในปีนั้น สโมสรบุญรอดฯ ทำการแข่งขันอยู่ใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ส่วนทางสโมสรธำรงไทยฯ ทำการแข่งขันอยู่ใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.
ส่งแข่งขันในนามธำรงไทยฯ
ต่อมาสโมสรบุญรอดฯ ชนะเลิศการแข่งขัน ถ้วยพระราชทาน ค. ฤดูกาล 2523 ร่วมกับ สโมสรการท่าเรือแห่งประเทศไทย เนื่องเพราะในปีนั้นเกิดเหตุการณ์ น้ำท่วมใหญ่ใน กรุงเทพมหานคร ทำให้ไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ ต่อมาจึงได้ยุบสโมสรบุญรอด บริวเวอรี่ ทำให้ทางสโมสรธำรงไทยฯ ตัดสินใจส่งทีมลงแข่งขันเอง โดยซ้อมและลงเล่นอยู่ใน สนามของตนเอง ณ ซอยวัดคู้บอน ถนนรามอินทรา กม.8 โดยเริ่มต้นสอนฟุตบอลในแบบของ ทีมชาติบราซิล และเริ่มส่งนักฟุตบอลและทีมงาน ไปอบรมที่ สโมสรฟลาเมงโก้ ขณะเดียวกันทางฟาเมงโก้ก็ได้ส่งเยาวชนของสโมสรฯ มาเล่นให้กับทางสโมสรธำรงไทยฯ อีกด้วย
ผงาดในระดับยุวชนโลก
ต่อมาสโมสรธำรงไทยได้ลงแข่งขันฟุตบอลในระดับยุวชนโลกหลายรายการ โดยได้ลงแข่งขันในระดับยุวชนรายการแรก ที่ สหรัฐอเมริกา ในการแข่งขัน PREMIER CLASSIC CUP ในปี พ.ศ. 2532 และได้รางวัลชนะเลิศ ต่อมาสโมสรธำรงไทยได้ทำการแข่งขัน ในหลายประเทศจนได้ตำแหน่งชนะเลิศฟุตบอลยุวชนโลกถึง 23 ตำแหน่ง โดยใน 23 ตำแหน่งนี้ มีการแข่งขัน ฟุตบอลยุวชนต่างๆเช่น ฟุตบอลยุวชน เฮลซิงกิคัพ ปี 1999 และ ฟุตบอลยุวชน โกเธียคัพ ปี 2000 ที่สร้างนักฟุตบอลอย่าง แอลัน เชียเรอร์ โดยสโมสรธำรงไทยส่งในรุ่น 11, 12, และ 13 ปี เป็นต้น
สู่ฟุตบอลอาชีพ
นับตั้งแต่สโมสรฯ เลื่อนขั้นมาเล่นใน ถ้วยพระราชทาน ข. ในปี พ.ศ. 2525 ก็ได้สร้างความฮือฮาให้ วงการฟุตบอลไทย ด้วยที่ว่า เป็นสโมสรแรกๆ ที่จ้างนักฟุตบอลชาวต่างชาติมาเล่นในฟุตบอลไทย โดยส่วนมากมาจาก บราซิล โดยนักฟุตบอลบราซิลคนแรกๆ ในเมืองไทยตือ ตูลิโอ เฟโดร ต่อมาจึงสามารถพาสโมสรมาเล่นใน ไทยลีก ได้สำเร็จ ต่อมาสโมสร ได้ลงเล่นใน ไทยลีก ฤดูกาล 2539/40 แต่ทว่าสโมสรฯ กลับทำผลงานได้ไม่ดีนัก โดยจบอันดับที่ 18 โดยชนะแคเกมเดียว แพ้ไปถึง 27 นัด ยิงได้ 26 ประตูเสียไป 101 ลูก นับว่าเป็นสถิติการเสียประตูมากที่สุดในหนึ่งฤดูกาล ชณะเดียวกัน ทางสโมสรฯ กลับเจอเรื่องที่ไม่คาดฝัน เมื่อในการแข่งขันไทยลีก ที่ต้องพบกับ สโมสรตำรวจ กลับถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบ เข้ามารุมทำร้ายนักฟุตบอลของสโมสรในระหว่างเกมการแข่งขัน จนถึงขั้นบาดเจ็บ นอกจากนี้ ยังต้องเจอกับการที่ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ตั้งกฎการเลื่อนชั้น-ตกชั้น ทั้งๆที่ ทางสโมสรฯ ไม่ทราบล่วงหน้า ทำให้ต้องตกชั้นไปเล่น ไทยลีกดิวิชัน 1 ในปีถัดมา
ประสบปัญหา
ต่อมาสโมสรฯ มีปัญหาทางการเงิน และด้านการจัดการของสมาคม ทำให้ สุเมธ แก้วทิพยเนตร ตัดสินใจปล่อยทีม จนกลายเป็นว่าสโมสรฯ ต้องกลับไปเล่นใน ถ้วยพระราชทาน ข. จนกระทั่งมีการฟอร์มทีมขึ้นใหม่ แต่ทว่ากลับโดนความไม่เป็นธรรมของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ในการแข่งขัน ทำให้ทีมเริ่มถอดใจ ต่อมา สโมสรได้พยายามส่งทีมเข้าแข่งขันใน ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 แต่กลับถูกทางฝ่ายจัดการแข่งขันปฏิเสธ ทำให้ต้อมีการยื่นฟ้องต่อศาล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 แต่ก็ได้เงียบหายไปจนไม่มีความเคลื่อนไหวอีก
กลับมาส่งทีมเข้าแข่งขัน
หลังจากทางสโมสรได้ยุติความเคลื่อนไหวในการส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ในปี 2560 ทางสโมสรได้ขอแสดงความจำนงที่จะส่งทีมเข้าร่วมแข่งขัน ไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ โดยส่งทีมลงเล่นในโซนภาคกลางและตะวันตก มีบอส สุเมธทิพย์ แก้วทิพยเนตร บุตรชายของอาจารย์สุเมธมาเป็นประธานสโมสร
จีเซลล์
จีเซลล์ (Giselle) เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ ออกแบบท่าเต้นโดยฌอง คอราลลี (Jean Coralli, 1779-1854) และชูลส์ เพอโรต์ (Jules Perrot, 1810-1892) ประกอบดนตรีที่แต่งโดยอดอล์เฟ แอดัม (Adolphe Adam, 1803-1856) คำร้องโดยชูลส์-อองรี เวอร์นอย เดอ แซงต์-จอร์จส (Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges, 1799-1875) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากบทกวีของไฮน์ริช ไฮน์ กวีชาวเยอรมันคนสำคัญ และจากผลงานของวิกตอร์ อูโก กวีชาวฝรั่งเศส
บัลเลต์เรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1841 ที่ Ballet de l'Opéra National de Paris ปารีส บทจีเซลล์นำแสดงโดย Carlotta Grisi  ต่อมาคณะอิมพีเรียลบัลเลต์ของรัสเซีย ได้นำกลับมาแสดงใหม่ในปี ค.ศ. 1884, 1899 และ 1903
นิสสัคคิยปาจิตตีย์ 30
นิสสัคคิยปาจิตตีย์คือประเภทของโทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบทประเภท ลหุกาบัติที่เรียกว่า อาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ จัดเป็นอาบัติโทษเบา มีทั้งหมด 30 ประการดังนี้
คำว่า สัคคิยปาจิตตีย์ แปลว่า อาบัติประเภทที่พระภิกษุผู้กระทำผิดโดยการรับหรือได้ของอย่างหนึ่งมา จะต้องทำการสละของนั้นก่อนจึงจะแสดงอาบัติได้ กล่าวคือเมื่อพระภิกษุได้ทำการครองครอบสิ่งของจตุปัจจัย เช่น เงินทอง จีวร บาตร เป็นต้นอย่างมากเกินความจำเป็นจึงถือว่ามีโทษอาบัติ การจะปลงอาบัติสัคคิยปาจิตตีย์ได้นั้นจะต้องทำการสละสิ่งของที่มีอยู่ แล้วทำการปลงอาบัติได้
จีเซลล์
เรื่องย่อ
ยามเมื่ออยู่ในห้วงแห่งความรัก จีเซลล์เฝ้าแต่คิดถึงชายหนุ่ม เธอหยิบดอกเดซีมาเด็ดกลีบออกทีละกลีบ เพื่อเสี่ยงทายว่ารอยส์รักและจริงใจต่อเธอหรือไม่ ต่อมาเมื่อเธอรู้ว่าแท้จริงแล้ว เขาเป็นบุคคลชั้นสูงที่กำลังจะแต่งงาน เธอเสียชีวิตลงด้วยหัวใจที่แตกสลาย
เมื่อทราบข่าวร้าย อัลเบรชต์ได้ผละจากงานแต่งงาน และติดตามหาหลุมศพของจีเซลล์ เพื่อพร่ำพรรณนาความรักที่มีต่อเธอ อัลเบรชต์ถูกตามล่าเอาชีวิตโดยปิศาจร้ายชื่อ ไมร์ธา ราชินีแห่งวิลิสที่มีแต่ความเกลียดชัง วิญญาณของจีเซลล์จึงปรากฏตัวขึ้นเพื่อปกป้องชีวิตของคนรัก และจากไปในที่สุด
อันโตนิโอ บาร์รากัน
อันโตนิโอ บาร์รากัน เฟร์นันเดซ (Antonio Barragán Fernández; เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวา ให้กับเอลเช ในลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน
ปาฏิเทสนียะ 4
ปาฏิเทสนียะคือประเภทหนึ่งของโทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบทประเภท ลหุกาบัติที่เรียกว่า อาบัติปาฏิเทสนียะ จัดเป็นอาบัติโทษเบา มีทั้งหมด 4 ประการ ได้แก่
คำว่า ปาฏิเทสนียะ แปลว่า ที่พึงแสดงคืน
หนังแท้
หนังแท้ (Dermis) เป็นชั้นของผิวหนังที่อยู่ใต้หนังกำพร้า (epidermis) ประกอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (connective tissue) ลดการกระแทกจากแรงดึงต่างๆ หนังแท้ยึดติดกับหนังกำพร้าอย่างแน่นหนาโดยเยื่อฐาน (basement membrane) และมีปลายประสาทมากมายซึ่งรับความรู้สึกเช่นสัมผัสหรือความร้อน ในหนังแท้ยังมีรากขน (hair follicle), ต่อมเหงื่อ (sweat gland) , ต่อมไขมัน (sebaceous gland) , ต่อมเหงื่อแบบอะโพครายน์ (apocrine sweat glands) , และหลอดเลือด (blood vessel) หลอดเลือดในชั้นหนังแท้มีประโยชน์ในการให้อาหารมาเลี้ยงและขับของเสีย เช่นเดียวกับสตราตัม เบซาเลของหนังกำพร้า
ซุนเสียว
ซุนเสียว (ค.ศ. 188–241) บุตรบุญธรรมของซุนเซ็ก พ่อของเขาเป็นพี่ชายของซุนเหอ ซุนเซ็กรักเขามากและรับอุปการะเขาเป็นบุตรบุญธรรม ซุนเสียวรับช่วงอำนาจต่อจากซุนเหอ หลังจากซุนเหอโดนลอบสังหาร ซุนกวน ประทับใจในความสามารถของเขามาก ในศึกที่โจผีบุกมาตีง่อ ซุนเสียวซุ่มโจมตีทัพของโจผี ทำให้ทัพโจผีแตกพ่ายและสูญเสียทหารมากมายรวมทั้งแม่ทัพชั้นยอดอย่างเตียวเลี้ยว
งบประมาณแผ่นดินของไทย พ.ศ. 2566
'''งบประมาณแผ่นดินของไทยสำหรับปีงบประมาณ พ.ศ. 2566''' ซึ่งกินเวลาตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2566 เป็นงบประมาณแผ่นดินชุดที่ 4 ที่คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 62 (ประยุทธ์ 2) เสนอต่อสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 โดยเข้าสู่การพิจารณาของสภาฯ ในวาระแรกในวันที่ 31 พฤษภาคม 2565
สำหรับหน่วยรับงบประมาณที่ได้รับงบประมาณมากที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่ งบกลาง (590,470 ล้านบาท), กระทรวงศึกษาธิการ (325,900 ล้านบาท), กระทรวงมหาดไทย (325,578 ล้านบาท), กระทรวงการคลัง (285,230 ล้านบาท) และกระทรวงกลาโหม (197,292 ล้านบาท)
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 7 คน ใน 5 ชนิดกีฬา
เอก ยิ อึน
เอก ยิ อึน (Ek Yi Oun) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2453 เป็นนักการเมืองกัมพูชาที่สังกัดพรรคสังคม และได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีกัมพูชาระหว่างวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2501 จนถึง 17 มกราคม พ.ศ. 2501 หลังจากที่ซิม วาร์ออกจากตำแหน่งเพราะปัญหาทางเศรษฐกิจ เขาดำรงตำแหน่งได้เพียง 6 วันเท่านั้น ผู้ดำรงต่อจากเขาคือเพ็ญ โนต ไม่ปรากฏว่าเขาเสียชีวิตเมื่อใด
Э
ภาษาคาซัค
ในภาษาคาซัค เรียกว่า (เอ) นำอักษรละตินโดย É ที่มีAcute accent ใช้แทน /e/
การขนส่งในประเทศลาว
การคมนาคมในประเทศลาว ประเทศลาวมีระบบการคมนาคมที่ทันสมัยและหลากหลาย รวมไปถึงสนามบินต่าง ๆ ด้วย แต่ประเทศลาวไม่มีด้านใดติดกับทะเล ดังนั้นประเทศลาวจึงไม่มีท่าเรือแต่อย่างใด
การคมนาคมทางรถไฟ
ในช่วงที่ฝรั่งเศสปกครองในช่วง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2484 เคยมีการสร้างทางรถไฟสายดอนเดด–ดอนคอน ซึ่งเป็นเกาะกลางแม่น้ำโขงทางตอนใต้ของลาว ยาว 7 กิโลเมตร โดยเป็นรางขนาด 600 มิลลิเมตร เพื่อใช้เป็นเส้นทางขนส่งสินค้าผ่านเขตน้ำตกและเกาะแก่ง ปัจจุบันยังเหลือร่องรอยทางรถไฟ ซากสะพาน และหัวรถจักร
เส้นทางรถไฟในปัจจุบัน
ปัจจุบันประเทศลาวมีเส้นทางรถไฟอยู่สองสาย โดยเชื่อมต่อมาจากโครงข่ายของรถไฟไทย ซึ่งเป็นเส้นทางหนองคาย - ท่านาแล้ง ระยะทาง 3.5 กิโลเมตร เป็นรถไฟทางเดี่ยว เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2550 และเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยใช้รางขนาด 1 เมตร หรือมีเตอร์เกจ โดยเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวของประเทศลาว โดยจะมีการเปิดเส้นทางรถไฟส่วนต่อขยายจากสถานีรถไฟท่านาแล้ง - สถานีเวียงจันทน์ ระยะทาง 7.5 กิโลเมตร
ล่าสุดมีการเปิดให้บริการเส้นทางรถไฟลาว-จีน จากบ่อเต็น - นครหลวงเวียงจันทน์ เป็นรถไฟทางเดี่ยว และถือเป็นเส้นทางแรกของประเทศที่ใช้ความเร็วปานกลาง หรือประมาณ 160 - 200 กม./ชม. ซึ่งจะใช้เป็นรางขนาด 1.435 เมตร หรือสแตนดาร์ดเกจ โดยได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564
การคมนาคมทางถนน
ประเทศลาวมีทางหลวงด้วยกันทั้งสิ้น 21,716 กิโลเมตร ในจำนวนนั้น 9,673.5 กิโลเมตรเป็นทางลาดยาง และที่เหลืออีก 12,042.5 กิโลเมตรเป็นทางลูกรังและประเทศลาวขับรถทางขวา
ประเทศลาวกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างทางหลวงใหม่โดยใช้เงินทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นเชื่อมแขวงสุวรรณเขต กับเขตแดนเวียดนามที่ลาวเบา ซี่งเมื่อเสร็จจะเป็นผลทำให้การเดินทางผ่านประเทศลาวสะดวกมากขึ้น ถนนสายนี้ปัจจุบันใช้เวลาเดินทางทั้งหมดราวสองสามชั่วโมงเมื่อเทียบกับ 9 ชั่วโมงบนถนนที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ (แต่ทิวทัศน์สวย) ในปี พ.ศ. 2545
การคมนาคมทางน้ำ
ประเทศลาวมีแม่น้ำที่ใช้ในการคมนาคมได้ 4,587 กิโลเมตร ส่วนใหญ่คือแม่น้ำโขงและลำคลองที่แยกออกไป และอีก 2,897 กิโลเมตร ที่บางส่วนใช้ในการคมนาคมได้ด้วยเรือที่ลึกลงไปจากผิวน้ำไม่เกินครึ่งเมตร
การคมนาคมทางอากาศ
ประเทศลาวมีสนามบินทั้งหมด 52 แห่ง ซึ่งมีอยู่เพียง 9 แห่งเท่านั้นที่มีรันเวย์ลาดยาง ส่วนอีก 43 แห่งไม่มี และสนามบินทั้งหมดที่มารันเวย์ลาดยาง เฉพาะสนามบินนานาชาติวัตไตเท่านั้นที่มีระยะทางมากกว่า 2,438 เมตร ส่วนที่เหลือที่มีรันเวย์ลาดยาง สนามบินสี่แห่งมีรันเวย์ยาว 1,524 - 2,437 เมตร และสี่แห่งที่เหลือมีระยะทางระหว่าง 914 - 1,523 เมตร
สนามบินที่เหลือที่ไม่มีรันเวย์ลาดยางจำนวน 43 แห่ง มีสนามบินเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่มีความยาวมากกว่า 1,524 เมตร; 17 แห่งมีความยาวระหว่าง 914 - 1,523 เมตร ส่วนอีก 25 แห่งสุดท้ายมีรันเวย์ที่มีความยาวน้อยกว่า 914 เมตร
ประเทศลาวมี 2 สายการบินคือ รัฐวิสาหกิจการบินลาว และ รัฐวิสาหกิจลาวเดินอากาศ
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (María Luisa de Orleans; 26 มีนาคม ค.ศ. 1662 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน พระองค์เป็นเปอทิเทอ-ฟิลล์เดอฟร็อง โดยเป็นพระธิดาในดยุกฟีลิปที่ 1 แห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1679 และดำรงพระยศจนถึงสวรรคตในปี ค.ศ. 1689 จากเหตุสันนิษฐานว่าไส้ติ่งอักเสบ
พระราชประวัติ
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็องพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1662 ที่พระราชวังหลวงในกรุงปารีสในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารี-หลุยส์เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่แรกในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
ดูเพิ่ม
1662 1689
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 1 คน แข่งขัน 1 ชนิดกีฬา
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดนครสวรรค์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดนครสวรรค์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ มาลินี สุขเวชชวรกิจ ประสิทธิ์ พิทูรกิจจา พัฒนา ศิริวันสาณฑ์ และ สมเกียรติ ศรลัมพ์
แปน โสวัณ
แปน โสวัณณ์ (Pen Sovan; ภาษาเขมร: ប៉ែន សុវណ្ណ; 15 เมษายน พ.ศ. 2479 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2559) เกิดที่จังหวัดตาแก้ว ประเทศกัมพูชา เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา โดยดำรงตำแหน่งระหว่าง 27 มิถุนายน พ.ศ. 2524 จนถึง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 และเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาตั้งแต่ พ.ศ. 2522 จนถึง 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 โสวัณณ์เคยเป็นสมาชิกพรรคฝ่ายค้านคือพรรคกู้ชาติกัมพูชา
ประวัติ
โสวัณณ์เป็นผู้ร่วมก่อตั้งแนวร่วมสามัคคีประชาชาติกู้ชาติกัมพูชาเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 และเป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาระหว่าง 5 มกราคม พ.ศ. 2522 จนถึง 1 ธันวาคม พ.ศ. 2524 โดยเฮง สัมรินได้มาดำรงตำแหน่งแทนตามคำสั่งของทางเวียดนาม เขาถูกจับกุมเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2524 จากการที่เขาขัดแย้งกับเล ดึ๊ก เถาะ ประธานที่ปรึกษาชาวเวียดนามของแนวร่วมประชาชาติกู้ชาติกัมพูชาและพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชา เขาถูกปล่อยตัวออกจากคุกในเวียดนามเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2535 โสวัณณ์ได้กล่าวถึงความเจ็บปวดในการถูกคุมขังว่า เป็นเพราะเขาต้องการสร้างกองทัพขึ้นและเวียดนามไม่เห็นด้วยและเล ดึ๊ก เถาะได้ไปกล่าวฟ้องต่อสหภาพโซเวียต
วงเดือน อินทราวุธ
พ.วงเดือน อินทราวุธ หรือ พ.วงเดือน ยนตรรักษ์ (อ่านว่า พะวงเดือน) ชื่อเล่น น้ำตาล เป็นอดีตนักแสดงหญิงชาวไทย ที่มีผลงานแสดงช่วงสั้นๆ ระหว่าง พ.ศ. 2521–2523 มีผลงานจากภาพยนตร์เรื่อง เมียหลวง (2521), ลูกทาส (2522) และผลงานแสดงละครจำนวนหนึ่ง
อองซานซูจี
อองซานซูจี (အောင်ဆန်းစုကြည်; เกิด 19 มิถุนายน 2488) เป็นนักการเมือง นักการทูต นักเขียนชาวพม่าและประธานพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย (NLD) ผู้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีประจำทำเนียบประธานาธิบดี
วงเดือน อินทราวุธ
ประวัติ
วงเดือน อินทราวุธ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นบุตรคนสุดท้องของเจ้าดวงเดือน ณ เชียงใหม่ กับนายพิรุณ อินทราวุธ อดีต ส.ส. จังหวัดเชียงใหม่ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศ และสมรสกับณัฐ ยนตรรักษ์ นักเปียโนที่มีชื่อเสียง มีบุตร 3 คน ชื่อ พณ (ลูกนัท) พารณี (ลูกตาล) และ พิณนรี (ลูกจันทร์)
ในช่วงการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เมื่อ พ.ศ. 2549 พ-วงเดือน และสามี ร่วมการแสดงบนเวทีโดยขึ้นมาเล่นเปียโน และขับร้องเพลง ที่สนามหลวงและลานพระบรมรูปทรงม้าด้วย และในปี พ.ศ. 2551 ที่พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยได้ชุมนุมขับไล่รัฐบาลสมัคร สุนทรเวช ที่เชิงสะพานมัฆวานรังสรรค์ ทั้งคู่ก็ได้กลับมาร่วมร้องและดนตรีบนเวทีอีกหลายครั้ง โดยเฉพาะเพลงหนักแผ่นดิน
อองซานซูจี
ซูจีได้รับรางวัลราฟโต (Rafto Prize) และรางวัลซาฮารอฟสำหรับเสรีภาพทางความคิด (Sakharov Prize for Freedom of Thought) ในปี 2533 และรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2534 ในปี 2535 เธอได้รับรางวัลชวาหระลาล เนห์รูเพื่อความเข้าใจระหว่างประเทศ (Jawaharlal Nehru Award for International Understanding) โดยรัฐบาลอินเดีย และรางวัลซีมอง โบลีวาร์ระหว่างประเทศ (International Simón Bolívar Prize) จากรัฐบาลเวเนซุเอลา ในปี 2555 รัฐบาลปากีสถานมอบรางวัลชาฮิด เบนาซีร์ บุตโตเพื่อประชาธิปไตย (Shaheed Benazir Bhutto Award For Democracy) ในปี 2550 รัฐบาลแคนาดาประกาศให้เธอเป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์ของประเทศ เป็นคนที่สี่ที่ได้รับเกียรตินี้ ในปี 2554 เธอได้รับเหรียญวัลเลนเบิร์ก (Wallenberg Medal) วันที่ 19 กันยายน 2555 อองซานซูจีได้รับเหรียญทองรัฐสภา ซึ่งร่วมกับเหรียญเสรีภาพประธานาธิบดี เป็นเกียรติยศพลเรือนสูงสุดในสหรัฐอเมริกา
วันที่ 1 เมษายน 2555 พรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยประกาศว่าเธอได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งในปีตูลุ้ดดอ (Pyithu Hluttaw) สภาล่างของรัฐสภาพม่า ซึ่งเป็นตัวแทนของเขตเลือกตั้งกอว์มู (Kawhmu) พรรคของเธอยังได้ที่นั่งว่าง 43 จาก 45 ที่นั่งในสภาล่าง คณะกรรมการการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการยืนยันผลการเลือกตั้งในวันรุ่งขึ้น
วันที่ 6 มิถุนายน 2556 ซูจีประกาศบนเว็บไซต์ของเวิลด์อีโคโนมิกฟอรัมว่าเธอต้องการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งปี 2558 ทว่า ซูจีถูกห้ามมิให้เป็นประธานาธิบดีภายใต้รัฐธรรมนูญปัจจุบัน ซึ่งมิอาจแก้ไขได้โดยปราศจากการรับรองจากสมาชิกสภานิติบัญญัติทหารอย่างน้อยหนึ่งคน
ในปี 2557 นิตยสารฟอบส์จัดให้เธอเป็นหญิงทรงอำนาจที่สุดในโลกอันดับที่ 61
ในการเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2558 พรรค NLD ได้คะแนนเสียงทั้งประเทศ 86% (255 ที่นั่ง ในสภาผู้แทนราษฎรและ 135 ที่นั่ง ในสภาเชื้อชาติ) ทว่า เธอซึ่งเป็นประธานพรรค NLD ไม่สามารถดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเนื่องจากมีข้อห้ามในรัฐธรรมนูญ
ชีวิตช่วงแรก
อองซานซูจี เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ณ ย่างกุ้ง พม่าของอังกฤษ (British Burma) บิดาของเธอ นายพลอองซาน ผู้ได้รับการสนับสนุนจากประเทศญี่ปุ่น ช่วยให้ญี่ปุ่นยึดพม่าจากสหราชอาณาจักรได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีข้อแลกเปลี่ยนกับทางญี่ปุ่นให้แต่งตั้งตนเป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ดี นายพลอองซาน ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 เมื่อเธอได้อายุได้ 2 ปี ดอว์ขิ่นจี ผู้เป็นภรรยาของนายพลอองซาน ต้องรับภาระเลี้ยงดูบุตรชายหญิง 3 คน โดยลำพังหลังจากสามีถูกลอบสังหาร ซูจีเป็นลูกคนเล็กและเป็นบุตรสาวคนเดียวของครอบครัว ภายหลังบิดาเสียชีวิตไม่นาน พี่ชายคนรองของเธอประสบอุบัติเหตุ จมน้ำตายในบริเวณบ้านพัก ซูจีและพี่ชายคนโตคือ อองซาน อู เติบโตมากับการดูแลของมารดาที่เข้มแข็ง และความเอ็นดูของเครือข่ายอำนาจเก่าของบิดา
พ.ศ. 2503 ดอว์ขิ่นจี ได้รับการแต่งตั้งให้ไปดำรงตำแหน่งทูตพม่า ประจำประเทศอินเดีย ซูจีถูกส่งเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมและวิทยาลัยสตรีศรีราม ที่นิวเดลี จากนั้นไปเรียนต่อระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ การเมือง และปรัชญาที่เซนต์ฮิวส์คอลเลจ ในสหราชอาณาจักร ระหว่างปี พ.ศ. 2507–2510 ช่วงที่ศึกษาอยู่นั้น ซูจีได้พบรักกับ ไมเคิล อริส นักศึกษาสาขาวิชาอารยธรรมทิเบต
ปีเดียวกันกับที่ซูจีจบการศึกษา ดอว์ขิ่นจี หมดวาระในตำแหน่งทูตประจำประเทศอินเดีย และย้ายกลับไปยังย่างกุ้ง ซูจีจึงแยกจากมารดาเพื่อเดินทางไปมหานครนิวยอร์ก ตามคำชักชวนของเพื่อนบิดา ซึ่งดำรงตำแหน่งเลขาธิการขององค์การสหประชาชาติในขณะนั้น คือ นายอูถั่น ซึ่งเป็นชาวพม่า ซูจีเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการ ในคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านการตั้งคำถามเกี่ยวกับงบประมาณและการจัดการของสำนักงานเลขาธิการ องค์การสหประชาชาติ
เดือนมกราคม พ.ศ. 2515 ซูจีแต่งงานกับ ไมเคิล อริส และย้ายไปอยู่กับสามี ที่ราชอาณาจักรภูฏาน ซูจีได้งานในกระทรวงต่างประเทศของรัฐบาลภูฏาน ขณะที่ไมเคิลมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายการแปล รวมทั้งมีหน้าที่ถวายการสอนแก่สมาชิกราชวงศ์แห่งภูฏาน ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2516–2520 ทั้งสองย้ายกลับมาที่กรุงลอนดอน ไมเคิลได้งานสอนวิชาหิมาลัยและทิเบตศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ซูจีให้กำเนิดบุตรชายคนแรก อเล็กซานเดอร์ ในปี พ.ศ. 2516 และบุตรชายคนเล็ก คิม ในปี พ.ศ. 2520 นอกจากใช้เวลากับการเลี้ยงดูบุตรชายทั้งสองแล้ว ซูจีเริ่มทำงานเขียนเกี่ยวกับชีวประวัติของบิดาจากความทรงจำของตนเองโดยมิต้องอาศัยเอกสารหลักฐานใด ๆ
พ.ศ. 2528–2529 ซูจีได้รับการติดต่อจากศูนย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยเกียวโต เพื่อทำวิจัยเกี่ยวกับบทบาทของบิดาของเธอ ขณะที่ไมเคิลได้รับทุนจาก Indian Institute of Advanced Studies ที่ซิมลา (Simla) ทางภาคตะวันออกของอินเดีย ซูจีพาคิม บุตรชายคนเล็กไปญี่ปุ่นด้วย ส่วนไมเคิลได้พาอเล็กซานเดอร์ บุตรชายคนโตไปอยู่ด้วยที่อินเดีย ปีต่อมาไมเคิลประสานงานภายใน Indian Institute of Advanced Studies เพื่อให้ซูจีได้รับทุนสนับสนุนเช่นกัน ซูจีจึงพาคิมมาสมทบกับสามีที่ซิมลา ประเทศอินเดีย
พ.ศ. 2530 ไมเคิลย้ายครอบครัวกลับมาอยู่ที่ออกซฟอร์ด ซูจีเข้าศึกษาต่อที่ London School of Oriental and African Studies ที่กรุงลอนดอน เธอได้แสดงความสนใจในการศึกษาเกี่ยวกับวรรณคดีพม่า
กลับบ้านเกิดเพื่อสานความฝันในการปกครองพม่าของบิดา
ปลายเดือน มีนาคม พ.ศ. 2531 อองซานซูจี ในวัย 43 ปี เดินทางกลับบ้านเกิดที่ย่างกุ้ง เพื่อมาเยี่ยมนางดอว์ขิ่นจี มารดา ในขณะนั้นเป็นช่วงที่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ และมีความวุ่นวายทางการเมืองในพม่ากดดันให้นายพลเนวินต้องลาออกจากตำแหน่งประธานพรรคโครงการสังคมนิยมพม่า (The Burma Socialist Programme Party-BSPP) ที่ยึดอำนาจการปกครองประเทศพม่ามานานถึง 26 ปี เธอเคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า ''“ตอนที่ดิฉันเดินทางกลับมาพม่าเมื่อ พ.ศ. 2531 เพื่อมาพยาบาลคุณแม่นั้น ดิฉันวางแผนไว้ว่าจะมาริเริ่มทำโครงการเครือข่ายห้องสมุดในนามของคุณพ่อ ด้วย เรื่องการเมืองไม่ได้อยู่ในความสนใจของดิฉันเลย แต่ประชาชนในประเทศของดิฉันกำลังเรียกร้อง ประชาธิปไตย และในฐานะลูกสาวของพ่อ (นายพลอองซาน) ดิฉันรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ที่ดิฉัน ต้องเข้าร่วมด้วย”''
ประชาชนไม่พอใจต่อระบอบเนวิน โดยเฉพาะการดำเนินนโยบายเศรษฐกิจนั้นสะสมต่อเนื่อง และรุนแรงมากขึ้นเมื่อมีการปลุกระดมภายหลังจากที่รัฐประกาศยกเลิกการใช้ธนบัตรมูลค่า 25 จัต 35 จัต และ 75 จัต ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2530 นักศึกษามหาวิทยาลัยย่างกุ้งประท้วงด้วยการทำลายร้านค้าหลายแห่ง จนมีเหตุการณ์รุนแรงครั้งสำคัญปะทุขึ้นเป็นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 หลังเกิดเหตุทะเลาะวิวาทระหว่างนักศึกษาในร้านน้ำชา และตำรวจจับกุมผู้ก่อเหตุ กลุ่มนักศึกษาได้รวมตัวกันประท้วง ให้ปล่อยตัวผู้ต้องหา ก่อให้เกิดความไม่พอใจในหมู่นักศึกษาประชาชน และขยายไปทั่วประเทศ มีการประท้วงในพื้นที่ต่างๆ จำนวนมาก จนเป็นสาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งที่กดดันให้นายพลเนวินต้องประกาศลาออก
การลาออกของนายพลเนวินในวันที่ 23 กรกฎาคม ตามมาด้วยการชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยของนักศึกษา และประชาชนหลายแสนคนในเมืองหลวงย่างกุ้ง และแผ่ขยายไปทั่วประเทศ ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531 เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย การประท้วงแผ่ขยายไปทั่วประเทศ
อองซานซูจี เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2531 โดยส่งจดหมายเปิดผนึกเรียกร้องสิทธิในการขึ้นปกครองประเทศของตนจากความดีความชอบของบิดาผู้ล่วงลับ วันที่ 26 สิงหาคม อองซานซูจี ในขึ้นกล่าวปราศรัยเป็นครั้งแรกต่อหน้าฝูงชนที่มาชุมนุมกันที่เจดีย์ชเวดากอง ในย่างกุ้ง โดยต่อมาซูจีเรียกร้องให้มีการจัดตั้งรัฐบาลประชาธิปไตย แต่ผู้นำทหารกลับจัดตั้งสภาฟื้นฟูกฎระเบียบแห่งรัฐ (The State Law and Order Restoration Council : SLORC) ขึ้นแทน และได้ทำการปราบปรามและจับกุมผู้ต่อต้านอีกหลายร้อยคน วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2531 อองซานซูจี ได้ร่วมจัดตั้งพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตยขึ้น (National League for Democracy: NLD) และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค  ชีวิตทางการเมืองของนางอองซานซูจี จึงได้เริ่มต้นนับแต่นั้น
มารดาของซูจี ดอว์ขิ่นจี ซึ่งมีอาการป่วยมานาน ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2531
เกียรติยศ และการจองจำ
27 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 แม้ว่าซูจียังคงถูกกักบริเวณอยู่ แต่พรรคเอ็นแอลดี ก็ยังคงได้รับชัยชนะอย่างท่วมท้นในการเลือกตั้งทั่วไป รัฐบาลทหารในนามของ “สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ” ยื่นข้อเสนอการถ่ายโอนอำนาจให้แก่ซูจี โดยให้ซูจียุติบทบาทการปลุกระดมทางการเมือง แต่ซูจีปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว รัฐบาลทหารจึงมีคำสั่งยืดเวลาการกักบริเวณเธอจาก 3 ปี เป็น 5 ปี และเพิ่มอีก 1 ปีในเวลาต่อมา
ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ซูจีประกาศต่อสื่อมวลชนทั้งในพม่าและสื่อนานาชาติ ว่าจะมอบเงินรางวัลจำนวน 1.3 ล้านเหรียญ เพื่อให้รัฐบาลใช้จัดตั้งกองทุนสุขภาพและการศึกษาของประชาชนพม่า จากข่าวดังกล่าวรัฐบาลจึงยกเลิกคำสั่งการกักบริเวณของเธอ ซูจีจึงได้รับอิสรภาพจากการถูกกักบริเวณ อย่างไรก็ดีในภายหลัง ไม่พบว่ามีหลักฐานการโอนเงินรางวัลดังกล่าวจากนางซูจีเข้ากองทุนฯ แต่อย่างใด
การเคลื่อนไหว
วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ซูจี และสมาชิกพรรคสันนิบาตแห่งชาติ จะเดินทางเพื่อไปดำเนินกิจกรรมทางการเมือง แต่ถูกสกัดไม่ให้เดินทางออกพ้นชานเมืองย่างกุ้ง เนื่องจากตำรวจได้เบาะแสว่ามีฝูงชนกลุ่มหนึ่งวางแผนดักทำร้ายเธอระหว่างทาง ซูจียืนยันที่จะเดินทางต่อโดยใช้วิธีเผชิญหน้ากับตำรวจ ณ จุดที่ถูกสกัดเป็นเวลาถึง 9 วัน จนถึงวันที่ 2 กันยายน สองสัปดาห์ต่อมา ซูจี พร้อมคณะผู้นำพรรคฝ่ายค้านได้เดินทางไปที่สถานีรถไฟ เพื่อซื้อตั๋วโดยสารทางออกจากเมืองย่างกุ้ง แต่มีฝูงชนที่ต่อต้านเธออยู่บริเวณนั้น รัฐบาลจึงได้ส่งหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษไปควบคุมตัวเธอกลับบ้านพัก พร้อมทั้งวางกำลังเจ้าหน้าที่ควบคุมจุดต่าง ๆ บนถนนหน้าบ้านพักของนางซูจี
ภายหลังการปราศรัยปลุกระดมมวลชนที่สนับสนุนเธอให้ต่อสู้เพื่อล้มรัฐบาล ซูจี จึงถูกกักบริเวณเป็นครั้งที่สอง ซึ่งเป็นเวลา 18 เดือน นับตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2543 และได้รับอิสรภาพจากการกักบริเวณครั้งนี้เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 โดยในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ขณะที่ทั่วโลกร่วมกันเฉลิมฉลองวาระครบรอบหนึ่งร้อยปี ของรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ พร้อมกับฉลองวาระครบสิบปีที่ซูจี ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ นางอองซาน ซูจี ผู้นำพรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย ยังคงถูกจำกัดอิสรภาพอยู่ในประเทศพม่า ไม่มีโอกาสเดินทางไปร่วมพิธีเฉลิมฉลองรางวัลเกียรติยศแห่งชีวิตพร้อมกับผู้ได้รับรางวัลคนอื่น ๆ
เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ระหว่างที่นางซูจีเดินทางเพื่อพบปะกับประชาชน ในเมืองเดพายิน (Depayin) ทางตอนเหนือของพม่า เกิดเหตุการณ์ปะทะระหว่างมวลชนผู้ไม่พอใจนางซูจีกับกลุ่มผู้สนับสนุนซูจี การปลุกระดมครั้งนี้ทำให้ซูจีถูกสั่งกักบริเวณให้อยู่ในบ้านพักอีกเป็นครั้งที่ 3 ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2546
การประท้วงต่อต้านรัฐบาลในพม่า พ.ศ. 2550
การประท้วงที่นำโดยคณะพระภิกษุสงฆ์ แม่ชี นักศึกษาและประชาชน ซึ่งเริ่มตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2550 จากการปลุกระดมให้เกิดความไม่พอใจต่อการประกาศขึ้นราคาน้ำมันเชื้อเพลิงและขึ้นราคาก๊าซหุงต้มของรัฐบาลทหารพม่า การประท้วงเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยมา จนถึงวันที่ 5 กันยายน มีการชุมนุมประท้วงที่วัดแห่งหนึ่งในเมืองพะโคกกุ ทางตอนกลางของประเทศ เจ้าหน้าที่เข้าสลายการชุมนุม และมีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก รวมทั้งพระสงฆ์จำนวน 3 รูป
คณะพระภิกษุ ประกาศ "ปฐม นิคหกรรม" ไม่รับบิณฑบาตจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลทหารพม่า ทหาร และครอบครัว และเรียกร้องให้ทางการพม่า ขอโทษองค์กรสงฆ์อย่างเป็นทางการภายในวันที่ 17 กันยายน แต่ไม่ได้รับการตอบสนอง ภิกษุสงฆ์จำนวนหนึ่งจึงเริ่มเข้าร่วมการประท้วงเพิ่มเติม ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน เมื่อรวมผู้ประท้วงได้มากกว่า 1 แสนคน การประท้วงต่อต้านรัฐบาลครั้งนี้จึงนับว่าเป็นการประท้วงต่อต้านครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่การประท้วงเมื่อปี พ.ศ. 2531
การละเมิดกฎหมาย พ.ศ. 2552
วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 จอห์น ยัตทอว์ ชายชาวอเมริกัน ได้ว่ายน้ำข้ามทะเลสาบอินยาไปยังบ้านพักของอองซานซูจี และถูกจับกุมเมื่อเขากลับออกมาในอีกสามวันให้หลัง เขาได้พยายามทำแบบเดียวกันเมื่อสองปีก่อน แต่เบนหนีโดยไม่ทราบสาเหตุ ภายหลังเขาอ้างในการไต่สวนว่า เขามีเหตุจูงใจจากนิมิตของพระเจ้าซึ่งประสงค์ให้เขาบอกให้เธอทราบถึงความพยายามลอบสังหารก่อการร้ายที่คุกคาม วันที่ 13 พฤษภาคม ซูจีถูกจับกุมในข้อหาละเมิดเงื่อนไขคำสั่งกักบริเวณของเธอ เพราะอนุญาตให้ชายชาวต่างชาติที่หลบหนีเข้าเมืองโดยผิดกฎหมายอาศัยอยู่ในบ้านของเธอเป็นเวลาสามวัน ซึ่งเธออาจถูกตัดสินจำคุกจากการละเมิดกฎหมายดังกล่าว การพิจารณาซูจีและคนรับใช้หญิงของเธออีกสองคนเริ่มขึ้นในวันที่ 18 พฤษภาคม โดยมีผู้ประท้วงจำนวนน้อยรวมตัวกันอยู่ด้านนอก ทูตและผู้สื่อข่าวถูกห้ามมิให้เข้าร่วมการพิจารณา อย่างไรก็ดี ในโอกาสหนึ่ง ทูตหลายคนจากสิงคโปร์ รัสเซีย ไทย และผู้สื่อข่าวได้รับอนุญาตให้เข้าพบซูจีได้ อัยการเดิมมีแผนเรียกพยาน 22 ปาก นอกจากนี้ ยังกล่าวหาจอห์น ยัตทอว์ว่าทำให้พม่าขายหน้า ระหว่างการแก้ต่าง ซูจีแก้ต่างว่าเธอบริสุทธิ์ โดยมีพยานเพียงหนึ่งปาก ขณะที่อัยการสามารถเรียกพยานได้ถึง 14 ปาก ทั้งนี้ ศาลปฏิเสธพยานสองปาก คือ สมาชิกพรรคเอ็นแอลดี ทิน อู และวิน ทิน และอนุญาตให้การแก้ต่างเรียกได้เฉพาะผู้เชี่ยวชาญทางกฎหมายเท่านั้น หัวหน้าตำรวจแห่งชาติภายหลังยืนยันว่า ยัตทอว์เป็น "ผู้กระทำผิดอาญาหลัก" ในคดีที่ฟ้องต่อซูจี ตามข้อมูลในบันทึกช่วยจำ ซูจีต้องฉลองวันเกิดครบรอบ 64 ปีของเธอในเรือนจำ
การจับกุมเธอและการพิจารณาคดีภายหลังได้รับการประณามจากทั่วโลก รัฐบาลพม่าวิจารณ์แถลงการณ์ดังกล่าวอย่างรุนแรง เพราะมันได้สร้าง "ประเพณีอันไม่เป็นที่ยอมรับ" และวิจารณ์ประเทศไทยว่าแทรกแซงกิจการภายในของพม่า
รัฐมนตรีต่างประเทศ ญาณ วิน กล่าวในหนังสือพิมพ์แสงใหม่ของพม่า ว่า เหตุการณ์ดังกล่าว "ถูกแสร้งทำให้เพิ่มแรงกดดันนานาชาติต่อพม่า โดยกลุ่มต่อต้านรัฐบาลทั้งในและนอกประเทศ ผู้ไม่ปรารถนาจะเห็นความเปลี่ยนแปลงด้านบวกต่อนโยบายของประเทศเหล่านั้นต่อพม่า" เลขาธิการสหประชาชาติ บัน คี มุน สนองต่อการรณรงค์นานาชาติ ด้วยการบินไปยังพม่าเพื่อเจรจา แต่พลเอกอาวุโส ตาน ฉ่วยปฏิเสธคำร้องของเขาทั้งหมด
วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2552 การพิจารณาสิ้นสุดลง โดยซูจีถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสามปี โทษนี้ได้รับการลดหย่อนโดยผู้ปกครองทหารให้เป็นการกักบริเวณอยู่แต่ในบ้านต่อไปอีก 18 เดือน วันที่ 14 สิงหาคม วุฒิสมาชิกสหรัฐ จิม เว็บบ์ เยือนพม่า เข้าพบหัวหน้ารัฐบาลทหาร พลเอก ตาน ฉ่วย และภายหลังกับซูจี ระหว่างการเข้าพบ เว็บบ์เจรจาการปล่อยตัวยิตทอว์และการส่งตัวออกนอกพม่า หลังคำตัดสินการพิจารณา ทนายความของซูจีว่า ตนจะอุทธรณ์ต่อโทษ 18 เดือน วันที่ 18 สิงหาคม ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บารัก โอบามา ขอให้ผู้นำทหารพม่าปล่อยตัวนักโทษการเมืองทั้งหมด รวมทั้งอองซานซูจี ในการอุทธรณ์ อองซานซูจีได้แย้งว่า การพิพากษาลงโทษไม่มีหมาย อย่างไรก็ดี การอุทธรณ์ต่อโทษเดือนสิงหาคมถูกศาลพม่าปฏิเสธเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 คำตัดสินดังกล่าวหมายความว่า เธอไม่อาจเข้าร่วมในการเลือกตั้งที่กำหนดขึ้นใน พ.ศ. 2553 ครั้งแรกในพม่าในรอบสองทศวรรษ ทนายความของเธอแถลงว่า ทีมกฎหมายของเธอจะอุทธรณ์รอบใหม่ภายใน 60 วัน
ปล่อยตัว
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เธอได้รับการปล่อยตัวจากรัฐบาลทหารพม่า เมื่อวันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน เธอได้พบกับบุตรชายคนเล็กครั้งแรก โดยเธอได้รอรับบุตรชายที่สนามบินมิงกะลาดง เธอและบุตรชายได้ปรากฏตัวที่มหาเจดีย์ชเวดากอง เมื่อวันพุธที่ 24 พฤศจิกายน ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่เธอได้อยู่ร่วมกับครอบครัว แม้จะไม่สมบูรณ์ก็ตาม
ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม 2555 นางซูจีได้เดินทางออกนอกประเทศเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ถูกกักบริเวณเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยเข้าร่วมประชุมสภาเศรษฐกิจโลกภูมิภาคเอเชียตะวันออก ที่ประเทศไทย โดยก่อนหน้าการประชุมนางซูจีได้เยี่ยมแรงงานชาวพม่าที่จังหวัดสมุทรสาคร เพื่อรับทราบปัญหาต่างๆ และให้กำลังใจแรงงานดังกล่าวด้วย
นอกจากนี้ ซูจี ยังได้เดินทางเพื่อไปตระเวนเยือนยุโรปตลอดเดือนมิถุนายน 2555 โดยนางซูจีเดินทางไปเยือนสวิตเซอร์แลนด์เป็นชาติแรกในยุโรป จากนั้นเดินทางต่อไปยังนอร์เวย์ เพื่อไปรับรางวัลโนเบลสันติภาพด้วยตัวเอง หลังจากได้รับการประกาศชื่อให้เป็นผู้คว้ารางวัลเมื่อหลายสิบปีก่อน จากนั้นจึงตระเวนเดินทางต่อไปยัง ไอร์แลนด์ อังกฤษ และฝรั่งเศส โดยระหว่างเยือนยุโรป นางซูจี กล่าวสุนทรพจน์ในที่ประชุมองค์การแรงงานระหว่างประเทศ และกล่าวแถลงในรัฐสภาอังกฤษ รวมทั้ง เข้ารับรางวัลด้านสิทธิมนุษยชนขององค์กรนิรโทษกรรมสากล ในกรุงดับลิน ของไอร์แลนด์ จาก โบโน ร็อกสตาร์ชื่อดัง คนสนิทของเธอไม่เปิดเผยรายละเอียดการเยือนต่างประเทศของเธอมากนัก โดยกล่าวเพียงว่า เธอต้องพกยากล่อมประสาทเป็นจำนวนมากไปด้วย เพราะเธอเมาเรือและเมาเครื่องบินง่ายมาก การเยือนยุโรปของนางซูจี มีขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งอย่างรุนแรงในรัฐยะไข่ ทางตะวันตกของพม่า ซึ่งเกิดการจลาจล และการเผาบ้านเรือนหลายร้อยหลัง โดยเธอปฏิเสธไม่ขอออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว
กังฟูดังค์ ศึกบาส ทะยานฟ้า
กังฟูดังค์ ศึกบาสทะยานฟ้า (Kung Fu Dunk หรืออีกไตเติ้ลคือ Slam Dunk ), เป็นภาพยนตร์ตลก กำกับโดยผู้กำกับชาวไต้หวันที่มีชื่อว่า จู่ หยินปิง นำแสดงโดย เจย์ โชว และ เฉิง จื้อเหว่ย์
เนื้อเรื่องย่อ
ซื่อเจี๋ย คือเด็กหนุ่มที่เติบโตในโรงเรียนสอนกังฟู เขามีโอกาสได้ฝึกฝนวิชากังฟูจนฝีมือยอดเยี่ยม และเป็นคนที่มีจิตใจที่ดี ต่อมา หลังได้แสดงฝีมือในการสแลมดั้งอย่างยอดเยี่ยมอย่างที่ทุกคนคาดไม่ถึง เฉินหลี่ เจ้าของไอเดียร้ายๆ และเป็นผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างถนน ได้เลือกตัวซื่อเจี๋ยเข้าทีม และเพื่อช่วยซื่อเจี๋ยตามหาครอบครัวของเขา เฉินหลี่ได้ชวนซื่อเจี๋ยให้ไปเล่นบาสเกตบอลที่มหาวิทยาลัย อย่างไรก็ดี เฉินหลี่คิดจะหาเงินจากความสามารถของซื่อเจี๋ยด้วย
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศตุรกี มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908 นักกีฬาตุรกี ได้ปรากฏในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นสามครั้ง ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 1920 ในแอนต์เวิร์ป โอลิมปิกฤดูร้อน 1932 ในลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลกและโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ในมอสโก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้
มาเรีย อันนา แห่งนอยบูร์ก
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-นอยบูร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (Mariana de Neoburgo, Maria Anna von der Pfalz-Neuburg, Maria Anna of the Palatinate-Neuburg) (28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 - 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1740)
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-นอยบูร์กประสูติเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 ที่วังเบนรัทที่เมืองดึสเซลดอร์ฟในเยอรมนี เป็นพระธิดาในฟิลิป วิลเลียม อีเล็คเตอร์แห่งพาลาไทน์และเอลิซาเบธ อมาลีแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน
ดูเพิ่ม
1667 1740
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเพชรบูรณ์
จังหวัดเพชรบูรณ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดเพชรบูรณ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ เกษม ชัยสิทธิ์ ประสงค์ โฆษิตานนท์ และ สุทัศน์ จันทร์แสงศรี
สิงหาคม พ.ศ. 2564
สิงหาคม พุทธศักราช 2564 เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2564 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร
โขดหินอุลูรู
โขดหินอุลูรู (Uluru; ) หรือเรียกอีกอย่างได้ว่า"หินแอร์ส"(Ayers Rock) ชื่ออุลูรูเป็นชื่อทางการซึ่งใช้ในปัจจุบันเป็นภาษาอะบอริจินีโดยเฉพาะภาษาพิทแชนชาชารา ส่วนชื่อหินแอร์สนั้นตั้งตามชื่อ เซอร์เฮนรี แอร์ส นายกรัฐมนตรีของเซาธ์ออสเตรเลีย ซึ่งตั้งไว้ในปี ค.ศ. 1873 โขดหินอุลูรู ตั้งอยู่ในตอนกลางของประเทศออสเตรเลีย เป็นโขดหินขนาดใหญ่ที่โผล่จากพื้นดินโดดๆซึ่งสามารถมองเห็นได้ไกลกว่า 100 กิโลเมตร มีขนาดความสูง 348 เมตร เส้นรอบวงที่ฐานวัดได้ 9 กิโลเมตร จัดได้ว่าเป็นโขดหินที่ใหญ่ทีสุดในโลก ลักษณะเป็นหินทรายสีแดงเป็นหินอาร์โคส มีปริมาณแร่ฟันม้าหรือแร่เฟลด์สปาร์อยู่มาก มีสภาพการกัดเซาะของฝนและลมตามธรรมชาติ มีถ้ำและแอ่งน้ำ บริเวณผิวนอกของหินโดนความร้อนจากแสงอาทิตย์ ทำให้เกินผิวนอกแตกหลุดออกเป็นสะเก็ดและร่วมลงมาที่พื้นทับถมกันเป็นกำแพงภูเขาขนาดใหญ่ สีสันของหินเปลี่ยนแปลงตามเวลาซึ่งในแต่ละช่วงมีสีแตกต่างกัน ในตอนกลางวันแสงอาทิตย์เจิดจ้าทำให้มีแดง แต่พอตกเย็นสีสันจะเปลี่ยนเป็นสีม่วง
การกำเนิดของโขดหิน
โขดหินอุลูรูจริงๆแล้วเป็นส่วนหนึ่งของยอดเขา ซึ่งจมอยู่ใต้ดินลึกลงไปถึง 6 กิโลเมตร โดยโขดหินนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งของพื้นมหาสมุทรเมื่อประมาณ 550 ล้านปีที่แล้วตรงใจกลางทวีปออสเตรเลีย ต่อมาน้ำในมหาสมุทรลดลง เปลือกโลกก็เคลื่อนตัวดันให้โขดหินโผล่ขึ้นมา
ความเชื่อของชาวอะบอริจินี
ตำนานของชาวอะบอริจินีกล่าวไว้ว่าโขดหินอุรูลูเป็นภูมิประเทศเส้นทางแห่งความฝัน บรรพบุรุษสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยจูคูร์ปา (ยุคแห่งช่วงฝัน) ซึ่งเป็นพื้นพิภพกำลังก่อตัว ในยุคนั้นบริเวณแถบโขดหินอุลูรูเป็นถิ่นของมนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้และมนุษย์งูคาร์เป็ต ครั้งหนึ่งมนุษย์งูคาร์เป็ตถูกมนุษย์งูพิษรุกรานซึ่งพวกมนุษย์งูพิษเป็นศัตรูจากแดนใต้ และพวกมนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้ก็ได้เข้ามาช่วยเหลือมนุษย์งูคาร์เป็ต โดยหัวหน้าเผ่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้โดยเจ้าแม่บูลาริก็ได้เป่าพิษร้ายแห่งความตายและเชื้อโรคเข้าใส่ศัตรู นอกจากนี้ยังมีตำนานที่เล่ากันอีกว่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้นี้ได้ถูกศัตรูรุกรานโดยการปล่อยหมาป่าดิงโก้ ออกมากัด แต่โชคดีที่มนุษย์ครึ่งกระต่ายหลบหนีได้เพราะสามารถกระโดดได้ไกลกว่า และปัจจุบันนี้ชาวอะบอริจินีเชื่อว่าร่างของมนุษย์ครึ่งงูพิษถูกสาปให้กลายเป็นโขดหินอุลูรู และรอยน้ำไหลที่ด้านหนึ่งของหินเป็นรอยเลือด ส่วนรอยเท้ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้นั้นที่ทิ้งไว้ขณะวิ่งหนีศัตรูได้กลายเป็นถ้ำทั้งหลายที่ฐานโขดหิน
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ (Pablo Hernández Domínguez, เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับลีดส์ ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ ในตำแหน่งปีกขวา
แหล่งข้อมูลอื่น
1985
หอคอยคูเวต
หอคอยคูเวต (Kuwait Towers) คือ กลุ่มหอคอยสูง 3 หอในกรุงคูเวตซิตี ตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นออกไปยังอ่าวเปอร์เซีย กลุ่มหอคอยนี้เปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 และเป็นจุดสังเกตของเมืองคูเวตซิตีและเป็นสัญลักษณ์แห่งความทันสมัยในประเทศคูเวต
หอคอย 3 หอ
หอคอยหลัก สูง 187 เมตร ประกอบด้วยหอ 2 ชั้น หอครึ่งล่าง มีขนาดเท่ากับถังเก็บน้ำ 4,500 คิวบิกเมตร หอครึ่งล่าง คือ หอเก็บน้ำ (Water tower) ส่วนหอครึ่งบนมีภัตตาคารสำหรับลูกค้า 90 ที่นั่ง ร้านคาเฟ่ ห้องรับแขก และห้องโถง หอชั้นที่สอง ประกอบด้วยร้านคาเฟ่ หอคอยหลักเปิดสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1979
หอคอยที่สอง มีความสูง 147 เมตร ใช้สำหรับเป็นหอเก็บน้ำ
หอคอยที่สาม คือ หอควบคุมไฟฟ้าและแสงของสองหอที่ใหญ่กว่า หอทั้งหมดมีพื้นที่ 9,000 คิวบิกเมตรของน้ำ แม้ว่าจะมี 3 หอ แต่การอ้างถึงหอคอยคูเวต มักรวมหมดทั้ง 3 หอ
มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา
มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา (Crown of Mary of Modena) เป็นมงกุฎพระอัครมเหสี (Consort Crown) ที่มีความสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์อังกฤษ สั่งทำขึ้นเพื่อสำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ตามประเพณีแห่งราชสำนักอังกฤษ เมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ พระอัครมเหสีจะต้องเสด็จเข้าในพระราชพิธีฯด้วย โดยหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปีค.ศ. 1661 โดยปราศจากพระอัครมเหสี จนกระทั่งผลัดแผ่นดินมาในรัชสมัยของพระอนุชาของพระองค์ ซึ่งเป็นดยุกแห่งยอร์ก ได้เสด็จเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ (หรืออีกพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 7 แห่งสกอตแลนด์") ซึ่งมีพระอัครมเหสีคือ สมเด็จพระราชินีแมรี จึงมีพระดำริให้จัดสร้างมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้นสำหรับพระองค์ ซึ่งในครั้งนั้นได้มีการจัดสร้างทั้งหมด 3 อย่าง ได้แก่ "มงกุฎราชาภิเษก" (Coronation Crown) "มงกุฎแห่งพระราชวงศ์" (State Crown) และ "มงกุฎองค์เล็ก" (เดียเด็ม - คาดพระเกษา) ซึ่งในปัจจุบันหลงเหลือแต่เพียงสองอย่างสุดท้ายเท่านั้น
รูปแบบ
สำหรับตัวเรือนมงกุฎทำจากทองคำ ประดับด้วยคริสตัล (แทนที่เพชรที่ถูกย้ายไปประดับที่มงกุฎองค์อื่น) เงิน และไข่มุก ภายในกรุด้วยผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้ม ขอบทำด้วยขนเออร์มิน บริเวณฐานประดับเพชรทรงรีจำนวน 18 เม็ด ขนาบบนล่างด้วยไข่มุก ด้านบนเป็นสัญลักษณ์ดอกลิลลี (เฟลอร์ เดอ ลีส) จำนวนสี่ดอก สลับกับกางเขนแพตตี ซึ่งองค์ประกอบทั้งแปดนี้ประดับด้วยเพชรใหญ่น้อยขนาดต่างๆ ด้านบนมงกุฎเป็นส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ประดับด้วยไข่มุกยาวตลอดก้าน และขนาบด้วยเพชรทั้งสองด้าน โดยก้านทั้งสี่นั้นแล่นขึ้นไปบรรจบที่ลูกโลกประดับเพชร ซึ่งด้านบนสุดนั้นเป็นกางเขนแพตตีฝังเพชรเม็ดใหญ่ ปลายแขนกางเขนทั้งสามประดับด้วยไข่มุกด้านละ 1 เม็ด
คริสตัลแก้วเจียระไนได้ถูกนำมาใส่แทนที่เพชรที่ถูกเช่ามาสำหรับใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชสวามีในปีค.ศ. 1685 และพระราชพิธีอื่นๆ ซึ่งมงกุฎองค์นี้ถือเป็น "มงกุฎพระอัครมเหสี" (Consort Crown) องค์แรกของอังกฤษภายหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์ในปีค.ศ. 1660 (ช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ มงกุฎแห่งราชวงศ์อังกฤษได้ถูกทำลายลงสิ้นภายใต้การปกครองของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์) มงกุฎทั้งสามองค์นี้สร้างโดยช่างอัญมณีแห่งราชสำนักในสมัยนั้น คือ ริชาร์ด โบวัวร์ ซึ่งภายหลังได้รับการบันทึกโดย ฟรานซิส แซนด์ฟอร์ด ว่า "ได้รับเกียรติอย่างสูงยิ่งที่ทำให้ทั้งสองพระองค์พึงพอพระราชหฤทัยยิ่ง"
การใช้งาน
ถึงแม้ว่าสมเด็จพระราชินีแมรี จะไม่ได้ทรงมงกุฎองค์นี้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์เอง แต่ก็มีความสำคัญในเวลาต่อมา เพื่อใช้เป็นมงกุฎราชาภิเษกสำหรับพระราชินี ที่ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสำหรับพระอัครมเหสีพระองค์ถัดไปจนถึงปีค.ศ. 1831 โดยพระองค์ได้ทรง"มงกุฎราชาภิเษก"ของพระองค์ในระหว่างพระราชพิธีฯ ซึ่งต่อมาได้หายไป และได้ใช้"มงกุฎแห่งพระราชวงศ์" สำหรับเป็นมงกุฎพระอัครมเหสีในรัชกาลถัดมา
มงกุฎองค์นี้จะถูกประดับด้วยอัญมณีและเพชรในแต่ครั้งที่มีงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษก โดยได้ผ่านการใช้งานในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 (ค.ศ. 1689), สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ (ค.ศ. 1702) และสมเด็จพระราชินีแคโรไลน์ (ค.ศ. 1727) จึงเป็นธรรมเนียมไปโดยปริยายที่ ว่าที่สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษนั้นจะต้องทรงมงกุฎองค์นี้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกจนกระทั่งถูกแทนโดย "มงกุฎพระราชินีชาร์ลอตต์" ตามมาโดย มงกุฎพระราชินีอเดลเลด ในปีค.ศ. 1831 และในที่สุดธรรมเนียมได้เปลี่ยนไปโดยให้มีการสร้างมงกุฎองค์ใหม่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสำหรับสมเด็จพระราชินี ซึ่งองค์ล่าสุดที่มีการสร้างนั้น คือ มงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ สำหรับสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เทศบาลตำบลเขาย้อย
เทศบาลตำบลเขาย้อย เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี
สภาพทั่วไปของพื้นที่
ห่างจากจังหวัดเพชรบุรี 22 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนเพชรเกษม 137 กิโลเมตร และตามถนนพระรามที่ 2 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35 สายธนบุรี–ปากท่อ) 97 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 25,000 ไร่
ลารัช
ลารัช (Larache), ลาราเช (Larache) หรือ อัลอะรายช์ (العرايش) เป็นเมืองในประเทศโมร็อกโก เป็นเมืองท่าบนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ตอนเหนือของประเทศ ตั้งอยู่ใกล้ซากโบราณสถานของเมืองลีซัสซึ่งเป็นเมืองเก่าแก่ที่ชาวฟินิเชีย ชาวคาร์เทจ และชาวโรมัน เข้ายึดครองสืบต่อกันมา ตกเป็นของสเปนระหว่าง ค.ศ. 1610-1698 และ 1912-1956
ปราสาทเมืองต่ำ
ปราสาทเมืองต่ำ เป็นหนึ่งในกลุ่มปราสาทมรรคโค เป็นศาสนสถานที่สร้างตามคติความเชื่อทางศาสนาฮินดู สันนิษฐานว่าสร้างขึ้น เพื่อถวายพระศิวะ ตั้งอยู่บริเวณตำบลจระเข้มาก อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์
และ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ได้ทรงนำมาเป็นส่วนประกอบในการทำพระเครื่อง ที่เรียกว่า "พระสมเด็จจิตรลดา"
ปราสาทเมืองต่ำ เป็นศาสนาสถาน ศิลปะขอมแบบบาปวน อายุประมาณ พ.ศ. 1551-1630 หรือราวพุทธศตวรรษที่ 16-17
ณ ปัจจุบัน ยังไม่สามารถระบุได้ว่า ใครเป็นผู้สร้างเทวสถานแห่งนี้
ประวัติ
ปราสาทเมืองต่ำสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 16 ในศิลปะบาปวนตอนต้น และลดความสำคัญลงไปในราวพุทธศตวรรษที่ 18 และถูกทิ้งร้างในที่สุด จนเมื่อราวปี พ.ศ. 2490 จึงเริ่มมีการอพยพเข้ามาของชาวบ้าน มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้อีกครั้งหนึ่ง
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
ปราสาทเมืองต่ำน่าจะเป็นเทวสถานในศาสนาฮินดู ลัทธิไศวนิกาย แม้จะพบภาพสลักส่วนมากที่ ล้วนเป็นภาพเกี่ยวกับการอวตารของพระนารายณ์ อีกทั้งเป็นปราสาทน้ำล้อม ซึ่งเป็นลักษณะของไวษณพนิกาย แต่มีการค้นพบศิวลึงค์และฐานโยนีในปราสาทประธานและภาพสลักขององค์พระศิวะและพระอุมาสามารถสรุปได้ว่าสถานที่แห่งนี้สร้างเพื่อถวายแด่องค์พระศิวะ ปราสาทเมืองต่ำมีปรางค์ประธานห้าองค์บนฐานเดียวกัน เช่นเดียวกับปราสาทศีขรภูมิ