cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปราสาทสระกำแพงใหญ่
ประวัติ
ปราสาทสระกำแพงใหญ่เป็นศาสนสถานแบบเขมร ทั้งในด้านศิลปกรรมและสถาปัตยกรรม รวมทั้งความเชื่อในการนับถือศาสนาจากหลักฐานที่ปรากฏสันนิษฐานว่าเดิมเป็นศาสนสถานในศาสนาฮินดู โดยดูจากทับหลังที่สลักภาพบุคคลเล่าเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวข้องกับความเชื่อในศาสนาฮินดู ภายหลังเมื่อพระพุทธศาสนาเข้ามามีอิทธิพลในดินแดนแถบนี้จึงเปลี่ยนเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธโดยได้ขุดพบพระพุทธรูปนาคปรกปางสมาธิ สูง 1.33 เมตร
จารึกปราสาทสระกำแพงใหญ่
จากจารึกปราสาทสระกำแพงใหญ่ ที่กรอบประตูระเบียงคต มีทั้งหมด 33 บรรทัด เนื้อความย่อมีดังนี้
พระกมรเตงอัญศิวทาส คุณโทศพระสภาแห่งกมรเตงชคตศรีพฤทเธศวร เมืองสดุกอำพิลร่วมกับข้าราชการคนอื่น ๆ คือพระกมรเตง อัญขทุรอุปกัลปดาบส พระกมรเตงอัญศิขเรสวัตพระธรรมศาสตร์ และพระกมรเตงอัญ ผู้ตรวจราชการ แต่ละปักษ์ ซื้อที่ดินซึ่งอยู่ติดกับตระพัง (สระน้ำ) เพื่อถวายให้แก่กมรเตงชคตศรีพฤทเธศวร ในวันวิศุวสงกราณต์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 5 มหาศักราช 964 (พ.ศ. 1585)
องค์ประกอบของปราสาท
นอกจากนี้ยังมีปรางค์เดี่ยวอีกหนึ่งหลังอยู่ทางทิศตะวันตกค่อนไปทางทิศใต้ภายในระเบียงคต (ที่มีปรางค์หลายหลังเนื่องจากศาสนาฮฺนดูนับถือพระเจ้าหลายองค์ จึงต้องมีที่ประดิษฐานรูปเคารพหลายหลัง) ปรางค์ทั้งหมดมีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสขนาด 4 x 4 เมตร สำหรับปรางค์ประธานมีมุขยื่นออกมาด้านหน้า ปรางค์ทุกหลังหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และมีประตูเข้าออกเพียงด้านเดียว นอกนั้นทำเป็นประตูปลอม
ภาพจำหลักทับหลัง
โบราณสถานประเภทปราสาทหิน โดยทั่วไปจะมีทับหลังตั้งอยู่เหนือกรอบประตูทางเข้าเสมอ ทับหลังนี้เป็นภาพจำหลักเล่าเรื่องต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคติความเชื่อเกี่ยวกับศาสนา ภาพจำหลักทับหลังปราสาทหินสระกำแพงใหญ่เป็นศิลปะเขมรแบบคลังต่อบาปวน ที่เจริญรุ่งเรืองอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 ทับหลังที่พบที่ปราสาทหินสระกำแพงใหญ่มี่มากถึง 13 แผ่นอยู่ภายในบริเวณปราสาทสระกำแพงใหญ่ ทับหลังที่น่าสนใจได้แก่
ผีหิ้ง
ผีหิ้ง เป็นพิธีกรรมในการเรียกผีบรรพบุรุษของชาวชอง มีที่มาจากการเล่นเชิญผีของเด็กเลี้ยงควาย จนกลายเป็นพิธีกรรมสำคัญในการติดต่อกับบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว และเป็นพิธีที่ทำให้ญาติพี่น้องได้มาพบปะกัน
การเตรียมพิธี
บ้านที่จัดให้มีการเชิญผีหิ้ง ต้องมีบริเวณเพียงพอให้ญาติๆ เข้ามารวมตัวกันได้ มีหิ้งแบบหิ้งพระสมัยโบราณ บนหิ้งมีขนมต้ม ขนมเทียน เหล้าและเนื้อสัตว์ต่างๆ แขวนรูปช้าง รูปม้าไว้ คนทรงผีต้องเป็นผู้หญิง ใช้ด้ายขาวที่โยงจากหิ้งเคียนรอบหัว ปักดอกไม้ไว้รอบ ทั้งนี้ ครูหมอผีจะเป็นคนเชิญผี โดยเชิญได้ปีละ 1 ครั้งๆละ 12 ผี เท่านั้น
การเชิญผี
ครูหมอผีร้องเพลงเชิญผี โดยมี โทน กรับ ฉิ่ง ตีเป็นจังหวะ เมื่อเชิญผีมาแล้ว คนทรงผีลุกขึ้นเต้นรำ กินอาหารที่อยู่บนหิ้งจนอิ่ม จากนั้นจะล้มตัวลงบนตักของครูหมอผีๆ จะเป่ากระหม่อมด้วยคาถาใช้ข้าวสารเสก คนทรงผีจะลุกขึ้น พูดคุยกับลูกหลานด้วยกิริยาเหมือนคนที่ถูกเชิญมาเมื่อยังมีชีวิต เมื่อพูดคุยกันพอแล้ว ผีตัวแรกออกไป ผีตัวอื่นเข้ามาจนครบ 12 ผี จึงสิ้นสุดการเชิญด้วยการร้องเพลงส่งผี
กำหนดการเชิญ
นิยมเชิญในช่วงกลางคืน ตั้งแต่เดือนห้าถึงเดือนหก โดยจะบอกญาติทั้งหมดให้มาร่วมงาน
ผีโรง
ต่างจากผีหิ้งคือ นิยมเชิญตอนกลางวัน ต้องตั้งโรงนอกบ้านบนพื้นดิน ของแขวนหน้าโรงเป็นเรือ หรือ เครื่องบิน รายละเอียดอื่นเหมือนการเชิญผีหิ้ง
วิทยาลัยการอาชีพนครปฐม
วิทยาลัยการอาชีพนครปฐม (อังกฤษ: Nakhon Pathom Industrial and Community Education College) เป็นสถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัดนครปฐม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 58 หมู่ 2 ตำบลไร่ขิง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 73210
ประวัติ
วิทยาลัยการอาชีพนครปฐม เดิมชื่อศูนย์ฝึกวิชาชีพนครปฐม (วัดไร่ขิง) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พุทธศักราช 2525 ตามโครงการแผนพัฒนาเศรฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 โดยได้รับความกรุณาจากพระธรรมมหาวีรานุวัตร เจ้าอาวาสวัดไร่ขิง (สมณศักดิ์ชั้นยศในขณะนั้น) อนุญาตให้กรมอาชีวศึกษาใช้ที่ดินของวัดประมาณ 20 ไร่ เป็นสถานที่จัดตั้ง
ในวันที่ 6 มิถุนายน พุทธศักราช 2534 ได้รับการเปลี่ยนชื่อสถานศึกษาจาก ศูนย์ฝึกวิชาชีพนครปฐม เป็น วิทยาลัยการอาชีพนครปฐม เนื่องจากกระทรวงศึกษาธิการได้เล็งเห็นความสําคัญของการขยายการอาชีวศึกษาให้แพร่หลายและรองรับความต้องการของตลาดแรงงานตาม ความเจริญของเทคโนโลยี ศูนย์ศึกวิชาชีพนครปฐมเป็นสถานศึกษาหนึ่งที่มีความพร้อมในด้านบุคลากร เครื่องมือเครื่องจักร และวัสดุอุปกรณ์ในการผลิตนักศึกษาในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และ หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)
ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต
ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต, ชื่อเดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติซีป , เป็นท่าอากาศยานหลักของ [โอมาน] ตั้งอยูห่างจากเมืองเก่าราวๆ 32 กิโลเมตร และอยู่ในเขตเมืองหลวงของกรุงมัสกัด ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นทำหน้าที่บริการสารการบินประจำชาติอย่างโอมานแอร์ และสารการบินต้นทุนต่ำอย่าง ซาลามแอร์ ที่ให้บริการทั้งภายในภูมิภาคและรวมถึงเอเชีย แอฟริกา และยุโรป
ประวัติ
ในปี 2516 เปิดให้บริการท่าอากาศยานนานาชาติซีป เพื่อใช้ทดแทนสนามบินเล็กๆ อย่าง เบย์ อัล ฟาลาซ ซึ่งเป็นหน่วยบัญชาการของกองทัพอากาศมาก่อน รวมถึงใช้ในสงครามกัฟ ในปี 2534 ในชื่อปฏิบัติการ เมจิก รันอะบาว โดยความร่วมมือของกับกองทัพเรือโอมาน ฐานแห่งนี้ถูกใช้ปล่อย Vickers VC10 ของฝูงบิน RAF ในระหว่างฝึกสงคราวอ่าวกับกองทัพอากาศ SEPECAT Jaguars.
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2551 ชื่อสนามบินแห่งนี้ได้รับการเปลี่ยนอย่างเป็นทางการจาก ท่าอากาศยานนานาชาติซีป เป็น ท่าอากาศยานนานาชาติมัสกัต
สิ่งอำนวยความสะดวก
พื่นที่ของท่าอากาศยานทั้งหมด 21.24 ตารางกิโลเมตร โดยมีจุดเด่นของอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลังเดิมที่มีขนาดเล็ก หนึ่งรันเวย์ และส่วนประกอบอย่างอาคารสินค้า อาคารบริการต่างๆ หลังจากมีการสร้างขยายทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้มีอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ อาคารควบคุมการบินหลังใหม่ อาคารใหม่ๆ เหล่านี้ได้รับการทดสอบตอนเดือนธันวาคม 2560 ซึ่งผลที่ได้เป็นที่น่าพอใจ สิ่งอำนวยความสะดวกยังรวมถึงอาคารผู้โดยสารระดับ VIP และอาคารปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ของโอมานแอร์ สำหรับไฟลท์ของกษัตริย์และกองทัพอากาศโอมานนั้น จะใช้สนามบินแห่งนี้บางส่วนด้วย
ปี 2562 ท่าอากาศยานแห่งนี้ได้รับการติดตั้งระบบตรวจจับโดรนอย่างAaronia AARTOS C-UAS ซึ่งเป็นสนามบินนานาชาติแห่งแรกที่ได้รับการติดตั้งระบบดังกล่าว
อาคารผู้โดยสารหลังที่ 1 (อาคารใหม่)
อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ถูกเปิดให้ใช้งานเมื่อวันที 20 เดือนมีนาคม ปี 2561 เป็นอาคารทางเหนือของอาคารหลังเดิมและรันเวย์เดิม อาคารหลังใหม่สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 20 ล้านคนต่อปีเมื่อเฟสแรกเสร็จสิ้น สำหรับในส่วนของเฟสที่สองและสามนั้น ท่าอากาศยานสามารถรองรับได้ที่ 24 และ 48 ล้านคนตามลำดับ สำหรับอาคารผู้โดยสารมีพื้นที่ 580,000 ตาราเมตร มีจำนวนเคาเตอร์เช็คอิน 118 เคาเตอร์ และ 10 สายพานรับกระเป๋า และจำนวน 82 เคาเตอร์สำหรับตรวจลงนามพาสปอร์ต มีจุดเชื่อมเครื่องบิน 45 จุด และมีอาคาร ATC สูง 97 เมตร อาคารใหม่แห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างรันเวย์เก่าและรันเวย์ใหม่ ส่วนรันเวย์ใหม่นั้นสามารถรองรับเครื่องขนาดใหญ่อย่าง Airbus A380s และ Boeing 747s.ได้
วันที่ 31 มกราคา 2561 มีการประกาศย้ายอาคารผู้โดยสารไปยังหลังใหม่ ในวันที่ 20 มีนาคม 2561 อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ถูกให้บริการครั้งแรกเมื่อเวลา 15.00 น. โดยสารการบินโอมานแอร์ และขาเข้าจากนาจาฟ เวลา 18.30 น.
อาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 (อาคารเก่า)
อาคารหลังที่ 2 เป็นอาคารเดี่ยว สองชั้นรูปตัวที เปิดให้บริการตั้งแต่ปี 2513 ถูกนำมาเพื่อใช้ทดแทน ท่าอากาศยานบาอิทอัลฟาลาจ และสามารถที่จะขยายเพื่อรองรับการเพิ่มจำนวนของผู้โดยสารได้
อาคารผู้โดยสารหลังนี้มีเคาเตอร์เช็คอินทั้งหมด 58 เคาเตอร์ ห้องพักผู้โดยสารขาออกจำนวน 23 จุด และ 4 สายพานกระเป๋า และรวมถึงจุดให้บริการและร้านค้าบางส่วน การให้บริการขนส่งผู้โดยสารระหว่างอาคารและเครื่องบินจะใช้รถบัสเพื่อให้บริการเนื่องจากตัวอาคารผู้โดยสารแห่งนี้ไม่มีสะพานเชื่อมต่อระหว่างอาคารกับเครื่องบินโดยตรง
หลังจากการเปิดใช้งานอาคารผู้โดยสารหลังใหม่เมื่อเดือนมีนาคม 2561 อาคารผู้โดยสารหลังเก่าถูกใช้สำหรับสารการบินต้นทุนต่ำ ในวันที่อาคารผู้โดสารหลังใหม่ถูกเปิดใช้อย่างเป็นทางการไฟลท์สุดท้ายของอาคารผู้โดยสารหลังเก่านี้คือไฟลท์ที่เดินทางไปยังนครซูริค ประเทศสวิซเซอร์แลนด์ และไฟลท์ในประเทศไปยังซาลาล่า
ทางวิ่งและลานจอดเครื่องบิน
ท่าอากาศยานแห่งนี้มีรันเวย์ 2 แห่ง โดยใช้รันเวย์ 08R/26L เดิมนั้นเป็นซึ่งรันเวย์นี้รองรับเครื่องบินขนาดใหญ่อย่าง โบอิ่ง 747-400 และ โบอิ่ง 777 ส่วนทางวิ่งแห่งใหม่ที่อยู่ทางทิศเหนือของอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ คือทางวิ่ง 08L/26R ที่มีความยาว 4000 เมตร และสามารถรองรับการขึ้นลงของเครื่องบินอย่างโบอิ่ง 747-8 แอร์บัส เอ380 และแอนโทนอฟ เอเอ็น 2255 ได้ ซึ่งทางวิ่งแรกนั้นทางสนามบินได้ทำการปิดเพื่อปรับปรุงและขยาย
อาคารผู้โดยสารหลังเก่าสามารถรองรับการจอดของเครื่องบินได้ 32 ลำ ทั้งสองด้านของอาคารผู้โดยสารรูปตัวที
ผู้โดยสาร
สายการบินที่ให้บริการในไฟลท์ปกติและเช่าเหมาลำมายังและออกจากมัสกัส
อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น
อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น (ชื่อเดิม อุทยานแห่งชาติพระพุทธฉาย) มีพื้นที่ครอบคลุมอยู่ในท้องที่อำเภอแก่งคอย อำเภอหนองแค อำเภอวิหารแดง และอำเภอเมือง จังหวัดสระบุรี ป่าเขาสามหลั่นอยู่ใกล้กรุงเทพฯ มาก มีสภาพป่าอุดมสมบูรณ์ สภาพธรรมชาติป่าเขา น้ำตกที่สวยงาม โดยเฉพาะน้ำตกเขาสามหลั่น ซึ่งนักท่องเที่ยวรู้จักกันเป็นอย่างดี ทางคมนาคมสะดวกสบาย สามารถเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปกลับได้ในวันเดียว อุทยานแห่งชาติน้ำตกสามหลั่น มีเนื้อที่ประมาณ 27,856.25 ไร่ หรือ 44.57 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ
สภาพภูมิประเทศประกอบด้วยภูเขาสลับซับซ้อน เป็นเทือกเขาสูงที่วางตัวตามแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ มีที่ราบแคบๆ ระหว่างหุบเขาอยู่ทางตอนเหนือของอุทยานแห่งชาติ ยอดเขาที่สูงที่สุดคือ เขาครก มีความสูงประมาณ 329 เมตรจากระดับน้ำทะเล สามารถมองเห็นตัวเมืองสระบุรี และอำเภอใกล้เคียงได้อย่างชัดเจน ป่าแห่งนี้เป็นต้นกำเนิดของน้ำตกหลายแห่ง เป็นต้นน้ำลำธารที่ไหลไปหล่อเลี้ยงไร่นาของราษฎรที่อยู่ใกล้เคียง สภาพของดินเป็นดินเหนียวและดินร่วนปนทราย หินชั้นล่างเป็นพวกหินดินดาน
ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศในเขตอุทยานแห่งชาติสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ฤดูกาล ได้แก่ อุณหภูมิเฉลี่ย 28oC มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,200 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งสามารถเดินทางไปท่องเที่ยวพักผ่อนได้ตลอดปี
พืชพรรณและสัตว์ป่า
สภาพป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญได้แก่ แดง ประดู่ พลวง เต็ง รัง ตะเคียนทอง มะค่าโมง ตะแบก เป็นต้น และพันธุ์ไม้อื่นๆ ที่ทำการสำรวจไว้กว่า 800 ชนิด ส่วนไม้พื้นล่างเป็นพวกไม้ไผ่ชนิดต่างๆ ตลอดจนหวาย และกล้วยไม้ เป็นต้น
สำหรับสัตว์ที่มีอาศัยอยู่เป็นสัตว์ขนาดเล็ก เช่น ไก่ฟ้า ไก่ป่า เก้ง กระจง ลิง หมูป่า กระรอก กระแต และนกชนิดต่างๆ ที่สำคัญ ได้แก่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร ซึ่งคาดว่าจะสูญพันธุ์ ไปแล้ว
แคปิตอลเรเคิดส์
แคปิตอลเรเคิดส์ (Capitol Records) เป็นค่ายเพลงที่อยู่ในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยอยู่ในเครือ อีเอ็มไอกรุ๊ป ปัจจุบันอยู่ในเครือ ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป
โรคจิตเหตุขาดไทรอยด์
โรคจิตเหตุขาดไทรอยด์ (myxedema psychosis) เป็นผลที่ไม่ค่อยสามัญเนื่องกับภาวะขาดไทรอยด์ (hypothyroidism) เช่น ในโรค Hashimoto's thyroiditis หรือในคนไข้ที่ผ่าเอาต่อมไทรอยด์ออกและไม่ทานยา thyroxine ต่อมไทรอยด์ที่ทำงานน้อยเกินอาจก่อภาวะสมองเสื่อมที่แย่ลงเรื่อย ๆ อาการเพ้อ และในกรณีรุนแรงประสาทหลอน โคม่า หรือภาวะโรคจิต โดยเฉพาะในคนชรา แพทย์วิทยาต่อมไร้ท่อชาวอังกฤษริชาร์ด แอชเช่อร์ ได้สำนึกถึงอาการเช่นนี้เป็นคนแรกในปี 1949
อาการแก้ด้วยวิธีการรักษาภาวะขาดไทรอยด์ปกติด้วยฮอร์โมนไทรอยด์คือ thyroxine ในรูปแบบ T4 ทางปาก หรือในกรณีที่เกิดฉับพลัน liothyronine ซึ่งเป็นเกลือโซเดียมของ T3 การทดแทนฮอร์โมนในคนไข้เยี่ยงนี้แก้อาการโรคจิตให้เป็นปกติ แต่อาจไม่ช่วยเรื่องความบกพร่องทางประชานเนื่องกับความเปลี่ยนแปลงทางเมแทบอลิซึมในระบบประสาทกลาง
ยฺหวี ต้าเหว่ย์
ยฺหวี ต้าเหว่ย์ (21 มิถุนายน ค.ศ. 1984 –) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติจีน ในตำแหน่งตัวตีด้านนอก ให้แก่สโมสรชานตง
ประวัติ
เขาเริ่มเล่นวอลเลย์บอลอาชีพ ในปี ค.ศ. 2000 ในสโมสรวอลเลย์บอลชิงเต่า หลังจากสามปีเขาได้ย้ายไปเล่นสโมสรชานตงซึ่งมีส่วนร่วมในการแข่งขันสโมสรวอลเลย์บอลที่สูงที่สุดในประเทศจีน
เมื่อปี ค.ศ. 2004 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004 และในปี ค.ศ. 2005 เขาติดทีมชาติชุดใหญ่
เขาได้ร่วมการแข่งขันรายการวอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 5 ครั้ง (2006, 2007, 2008, 2009 และ 2010)
ในปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2006 ซึ่งได้อันดับที่ 17 และในปีเดียวกันเขาได้เข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลในเอเชียนเกมส์ 2006 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมจีนเข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ
และในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมจีนเข้าร่วมการแข่งรายการวอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมจีนเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ
วิตนีย์ ฮิวสตัน
วิตนีย์ ฮิวสตัน (Whitney Houston) หรือชื่อจริงว่า วิตนีย์ เอลิซาเบธ ฮิวสตัน (Whitney Elizabeth Houston; 9 สิงหาคม 2506 — 11 กุมภาพันธ์ 2555) เป็นนักร้อง นักแสดง และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2552 เธอถูกยกให้เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดตลอดกาลจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ฮิวสตันยังเป็นหนึ่งในศิลปินเพลงที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล โดยประมาณ 200 ล้านแผ่นเสียงทั่วโลก
ฮิวสตันเริ่มร้องเพลงในโบสถ์ตั้งแต่ยังเป็นเด็กและกลายเป็นนักร้องเบื้องหลังในช่วงมัธยมปลาย ด้วยคำแนะนำของ Clive Davis ประธานบริษัท Arista Records เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงเมื่ออายุ 19 ปี อัลบั้มสตูดิโอสองชุดแรกของเธอคือ Whitney Houston (1985) และ Whitney (1987) โดยทั้งสองอัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 และอยู่ในอันดับอัลบั้มยอดขายสูงสุดตลอดกาล  เธอเป็นศิลปินเพียงคนเดียวที่มีซิงเกิ้ลอันดับหนึ่ง 7 ครั้งติดต่อกันบนบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐอเมริกา จาก "Saving All My Love for You" ในปี 1985 ถึง "Where Do Broken Hearts Go" ในปี 1988
ฮิวสตันเริ่มต้นการแสดงในภาพยนตร์โรแมนติกเขย่าขวัญเรื่อง The Bodyguard (1992) โดยเธอปล่อยเพลงประกอบภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เพลง รวมถึง I Will Always Love You ซึ่งได้รับรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี และกลายเป็นเพลงที่ขายดีที่สุดโดยผู้หญิงคนหนึ่งในประวัติศาสตร์วงการดนตรี อัลบั้มประกอบภาพยนตร์นี้ยังได้รับรางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มแห่งปี และยังคงเป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 ฮิวสตันถูกพบเสียชีวิตในห้องพักของเธอที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลตัน ซึ่งตั้งอยู่ในเบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย รายงานการชันสูตรศพได้พิจารณาว่าเธอเสียชีวิตจากการจมน้ำในอ่างอาบน้ำ โดยคาดว่าโรคหัวใจและการใช้โคเคนเป็นปัจจัยร่วมที่ทำให้เธอเสียชีวิต การเสียชีวิตของเธอก่อนงานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 54 ในอีกไม่กี่วัน ทำให้สื่อทั่วโลกต่างนำเสนอข่าวอย่างใหญ่โต
ชีวิตในวัยเด็กและการเริ่มต้นอาชีพ
วิตนีย์ ฮิวสตันเกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 1963 ในครอบครัวที่มีรายได้ปานกลางในเมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ เธอเป็นลูกสาวของทหารและผู้บริหาร จอร์จ รัสเซล ฮิวสตัน จูเนียร์ และนักร้องเพลงกอสเปล เอมิลี ซิสซี ฮิวสตัน พี่ชายของเธอชื่อไมเคิลเป็นนักร้อง และพี่น้องร่วมมารดายังเป็นอดีตผู้เล่นบาสเกตบอล แกรี การ์แลนด์ พ่อแม่ของเธอทั้งสองคนเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาแต่แม่ของเธอมีเชื้อสายดัตช์อีกด้วย ฮิวสตันเป็นลูกพี่ลูกน้องของนักร้อง ดิออน วอร์วิค และดีดี วอร์วิกเมื่อนับจากฝ่ายมารดา ส่วนแม่อุปถัมภ์ของเธอคือ ดารลีน เลิฟ และป้ากิตติมศักดิ์ของเธอคือ อารีทา แฟรงคลิน  เธอได้พบกับแฟรงคลินเมื่อเธออายุ 8-9 ขวบ เมื่อแม่ของเธอพาเธอยังห้องอัดเพลง หลังจากนั้นครอบครัวของเธอย้ายไปยังอีสต์ออเรนจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อเธออายุสี่ขวบ
เมื่ออายุ 11 ปี ฮิวสตันเริ่มการแสดงในฐานะศิลปะเดี่ยวกับคณะประสานเสียงกลุ่มกอสเปล ในโบสถ์ New Hope Baptist ในนวร์ก ซึ่งเธอได้เริ่มฝึกเล่นเปียโนเป็นครั้งแรกอีกด้วย ผลงานการแสดงของเธอในโบสถ์คือเพลง "Guide Me, O Thou Great Jehovah" เมื่อโตขึ้น เธอได้เข้าเรียนที่ Mount Saint Dominic Academy และทำให้เธอได้พบ ร็อบบิน แคลทฟอร์ด ซึ่งเธอกล่าวว่าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ ฮิวสตันกล่าวว่าแม่ของเธอเป็นผู้สอนร้องเพลงและทำให้เธอได้รู้จักเพลงจากศิลปินหลายคน เช่น ชากา คาน, แกลดีส์ ไนต์ และโรเบอร์ตา แฟล็ก ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีอิทธิพลต่อเธอในฐานะนักร้องและนักดนตรีอย่างมาก
ฮิวสตันในช่วงวัยเด็กได้ใช้เวลาบางส่วนไปผับที่แม่ของเธอเปิดบริการ โดยเธอมักจะขึ้นไปบนเวทีและทำการแสดงเป็นบางครั้ง ในปี 1977 ขณะอายุ 14 ปี เธอเป็นนักร้องแบ็กอัพให้กับวงไมเคิล เซเจอร์ ในเพลง Life's a Party ในปี 1978 ขณะอายุ 15 ปี เธอได้ร่วมร้องประสานในเพลง I'm Every Woman ของชากา คาน โดยเพลงนั้นได้เริ่มทำให้ฮิวสตันเป็นที่รู้จัก เธอยังร้องแบ็กอัพให้กับอัลบั้มของศิลปินอีกหลายคน เช่น Lou Rawls และ Jermaine Jackson
ในต้นยุค 1980 ฮิวสตันทำงานเป็นนางแบบหลังจากที่มีตากล้องไปเห็นเธอใน Carnegie Hall ร้องเพลงกับแม่ ทำให้เธอได้ลงนิตยสารเซเวนทีน และกลายเป็นหนึ่งในผู้หญิงผิวสีคนแรกในหน้าปกของนิตยสาร เธอยังเป็นจุดเด่นในหน้าปกนิตยสารอย่าง Glamour, Cosmopolitan และ Young Miss รวมถึงในโฆษณาเครื่องดื่ม Canada Dry รูปลักษณ์และความมีเสน่ห์ของเธอทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในนางแบบวัยรุ่นที่โด่งดังในช่วงเวลาขณะนั้น ในขณะที่เป็นนางแบบ เธอก็ยังเดินหน้าอัดเพลงโดยมีไมเคิล เบิร์นฮอร์น, บิล ลาสเวล และมาร์ติน บีซีเป็นโปรดิวเซอร์ โดยมี One Down เป็นอัลบั้มแรกจากวงแมททีเรียล หลังจากนั้น ฮิวสตันมีส่วนในการร้องเพลง Memerois เพลงคัฟเวอร์โดยฮิว ฮอปเปอร์ จากวงซอฟท์แมชชีน โดยโรเบิร์ต คริสต์กัล จากวงดิวิลเลจวอยซ์ อธิบายผลงานของเธอว่าเป็น หนึ่งในเพลงที่งดงามที่เคยได้ยิน เธอยังได้ร่วมร้องเพลงในอัลบั้ม Paul Jabara and Friends ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 4 ของพอล จาบารา วางจำหน่ายโดยโคลัมเบียเรเคิดส์ เมื่อปี 1983
วันที่เสียชีวิต
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 วิทนีย์ถูกพบเสียชีวิตที่โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลตัน ในเบเวอร์ลี ฮิลส์, รัฐแคลิฟอร์เนีย ส่วนสาเหตุการเสียชีวิตยังคงไม่เป็นที่แน่ชัด เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของเบเวอร์ลีฮิลส์ระบุว่าพบนักร้องสาวในร่างซึ่งไร้การตอบสนองและได้ทำการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพเป็นเวลาประมาณ 20 นาที ก่อนที่จะประกาศว่าเธอได้เสียชีวิตลงแล้ว ณ เวลา 15:55 นาฬิกา ทางด้านเจ้าหน้าที่ตำรวจระบุว่า "ไม่มีข้อบ่งชี้ใดที่แน่ชัดว่าการเสียชีวิตเป็นเหตุอาชญากรรม"
ผู้มีชื่อเสียงจากหลากหลายแขนงต่างกันร่วมแสดงความเสียใจต่อการตายของวิทนีย์ เช่น ดอลลี พาร์ตันผู้ที่ร้องเพลง ไอวิลออลเวย์สเลิฟยู ซึ่งวิทนีย์นำมาร้องคัฟเวอร์ใหม่แสดงความเห็นว่า "จะยังคงรู้สึกสำนึกและเกรงขามต่อการแสดงอันน่าตื่นตะลึงที่เธอได้กระทำกับเพลงของฉัน และขอพูดมันจากก้นบึ้งของหัวใจ 'วิทนีย์ ฉันจะยังคงรักคุณเสมอไป คุณจะยังคงเป็นที่โหยหาจากผู้คน'." ส่วนแม่บุญธรรมของวิทนีย์ อาเรธา แฟรงคลิน กล่าวว่า "มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อและชวนตกตะลึง ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองเพิ่งจะได้อ่านข่าวนี้ผ่านหน้าจอโทรทัศน์ไป"
ทางด้านอดีตสามีของวิทนีย์อย่าง บ็อบบี้ บราวน์ ระบุว่าเขา "ร้องไห้ไม่หยุด" หลังจากที่ได้รับทราบข่าวการเสียชีวิต เขาไม่ได้ยกเลิกตารางการแสดงของตัวเองที่กำลังดำเนินอยู่ ภายในหนึ่งชั่วโมงของการตาย บ็อบบี้ได้จุมพิตแล้วโบกไปยังท้องฟ้าพร้อมกับหลั่งน้ำตาก่อนจะพูดว่า "วิทนีย์, ผมรักคุณ" ซึ่งผู้ชมการแสดงของเขาในมิสซิสซิปปีต่างร่วมเป็นสักขีพยาน
โฮวา ไทป์-89
โฮวา ไทป์-89 (89式アサルトライフル; Howa Type 89 Assault Rifle) เป็นชื่อเรียกที่อ้างอิงถึง "ไรเฟิล ไทป์89 5.56 มม." (89式5.56mm小銃) เป็นปืนเล็กยาวจู่โจมญี่ปุ่น ที่ได้รับการนำมาใช้โดยกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น ซึ่งเป็นหน่วยทีมรักษาความปลอดภัยพิเศษของหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น และทีมจู่โจมพิเศษ ไม่เคยมีการส่งอาวุธนี้ออกนอกประเทศญี่ปุ่นเนื่องจากนโยบายต่อต้านการส่งออกอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เข้มงวด ปืนนี้เป็นที่รู้จักในปฏิบัติการเจ.จี.เอส.ดี.เอฟ ในฐานะคู่หู
ปืนนี้ได้เข้ามาแทนที่ปืนไรเฟิลที่ใช้กระสุนขนาดใหญ่อย่างโฮวา ไทป์-64 ในหน่วยรบแถวหน้า
คานะ อาซูมิ
คานะ อาซูมิ (12 สิงหาคม ค.ศ. 1983     -) เป็นนักพากย์ นักร้อง และ นักแสดงละครเวที ชาวญี่ปุ่น เกิดใน จังหวัดฟูกูโอกะ อยู่สังกัด 81 Produce แต่งงานแล้ว
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดบึงกาฬ
จังหวัดบึงกาฬ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยขณะนั้นบึงกาฬยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย
โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม
โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม (Chanpradittharam Wittayakom School) (อักษรย่อ : จ.ป.ว. (J.P.V.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษาและเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ ซอยเพชรเกษม 48 แขวงบางด้วน เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 10160
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคมก่อตั้งโดยดำริของคณะกรรมการจัดงานทำบุญอายุ โรงเรียนวัดรางบัว ครบ 50 ปี เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2457 ในขณะนั้น โรงเรียนวัดรางบัว มีนักเรียนเป็นจำนวนมาก ทำให้สถานที่เรียนแออัด คับแคบ ไม่สะดวก คณะกรรมการวัดรางบัว จึงเสนอกันว่าต้องหาสถานที่ก่อตั้งโรงเรียนแห่งใหม่ แยกเป็นโรงเรียนสตรี ในที่สุดก็ได้สถานที่ในบริเวณวัดจันปะขาว ซึ่งอยู่ใกล้โรงเรียน คณะกรรมการวัดรางบัวติดต่อขออนุญาต พระอธิการ สมทรง เจ้าอาวาสวัดจันปะขาวขณะนั้นและเสนอเรื่องขอจัดตั้งโรงเรียนไปยัง กระทรวงศึกษาธิการ ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการ ได้เช่าที่ดินของวัดจันปะขาวซึ่งมีเนื้อที่ 19 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาเฉพาะสตรีให้ชื่อว่า "โรงเรียนสตรีวัดจันปะขาว" ใช้อักษรย่อ "ส.จ." ตามประกาศตั้ง โรงเรียนรัฐบาลของ กระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 เมื่อประกาศตั้งโรงเรียนแล้ว กรมวิสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้แต่งตั้ง นางนังคร คชะสุต ครู โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัย ดำรงตำแหน่งครูใหญ่เป็นคนแรกและรับนักเรียนหญิงชั้น ม.1 ถึงชั้น ม.4 จำนวน 111 คน พร้อมครู 2 คน จาก โรงเรียนวัดรางบัว เปิดสอนตั้งแต่วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2499 นับว่าเป็นรุ่นบุกเบิกที่ได้วางรากฐานการจัดการศึกษาของโรงเรียน ทั้งด้านอาคารสถานที่ วัสดุอุปกรณ์และการจัดการเรียนการสอน จนเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงตลอดมาจนถึงปัจจุบันนี้
ชื่อโรงเรียน
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนตามลำดับ ดังนี้
พ.ศ. 2501 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนสตรีวัดจันทร์ประดิษฐาราม" ตามชื่อของวัดที่เปลี่ยนจากวัดจันปะขาวเป็นวัดจันทร์ประดิษฐารามและใช้อักษรย่อ "ส.จ."
พ.ศ. 2514 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น "โรงเรียนจันทร์ประดิษฐารามวิทยาคม" เพื่อให้ตรงกับชื่อวัดและคงใช้อักษรย่อ "จ.ป.ว." ตามเดิม
ชูเกซซิง
ชูเกซซิง (shoegazing) หรือ ชูเกซ (shoegaze หรือช่วงแรกเรียกว่า dream pop ) เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ชูเกซซิงมีลักษณะเสียงร้องที่อันตรธานผสมกับเสียงมัว ด้วยเสียงกีตาร์จะใช้เสียงแตก เอฟเฟกต์หลากหลาย เสียงหอน และเสียงที่ดังกระหึ่ม คำว่า "shoegazing" ได้ถูกนิยามโดยสื่อมวลชนอังกฤษที่อธิบายถึงวงนิโอ-ไซเคเดลิก ที่ส่วนใหญ่มักจะยืนกันนิ่งไม่ไหวติง เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเครื่องดนตรีของพวกเขาไปในขณะขึ้นแสดงบนเวที โดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ที่มักจะก้มหัวลง เพราะหนักในการใช้กีตาร์เอฟเฟกต์ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ต
คริส ไพน์
อาชีพ
ไพน์ เริ่มอาชีพการแสดงในปี 2003 กับตอนในซีรีส์ ER และในปีเดียวกันเขาก็ได้ปรากฏในตอนของ The Guardian และ CSI: Miami ในปี 2004 เขามีผลงานใน Why Germany? ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้น และแสดงใน บันทึกรักเจ้าหญิงวุ่นลุ้นวิวาห์ รับบทเป็นคนที่ตัวละครแสดงโดยแอนน์ แฮททาเวย์ หลงชื่นชอบ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเดือนสิงหาคมในปีนั้นและทำรายได้ดีในตารางบ็อกซ์ออฟฟิส ในปี 2005 ไพน์แสดงในตอนหนึ่งของซีรีส์เรื่อง Six Feet Under และแสดงในหนังอินดี้เรื่อง Confession มีออกขายเฉพาะในวิดีโอ และแสดงในภาพยนตร์สั้นเรื่อง The Bulls
ไพน์แสดงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Surrender Dorothy ซึ่งออกอากาศเมื่อต้นปี 2006 เขายังแสดงเป็นเจค ฮาร์ดิน ในภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง Just My Luck ภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอเมดี้ที่แสดงนำร่วมกับลินด์เซย์ โลแฮน ซึ่งรับบทเป็นแอชลีย์ อัลไบรต์ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เขายังแสดงในภาพยนตร์ตลกเรื่อง Blind Dating และหนังแอ็กชันเรื่อง Smokin' Aces
ในปี 2007 ไพน์ปฏิเสธที่จะรับบทในภาพยนตร์ดัดแปลงเรื่อง White Jazz ต่อมาเขาแสดงในบท เจมส์ ที. เคิร์ก ในภาพยนตร์ สตาร์ เทรค
โคกิ อูจิยามะ
โคกิ อูจิยามะ (16 สิงหาคม ค.ศ. 1990  } -) เป็นนักพากย์และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดไซตามะ      อยู่สังกัดคณะละครฮิมาวาริ
แจมป์ (วงดนตรี)
แจมป์ (JAMP) เป็นเกิร์ลกรุปสัญชาติไทยสังกัดกรีนบีนส์ ในเครือจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ แนวเพลงป็อปแดนซ์ ที่มีชื่อเสียงในปีพ.ศ. 2542 - 2544 ประกอบด้วยสมาชิก 4 คน มีผลงานออกมาแล้ว 2 อัลบั้ม ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงได้แก่เพลง ไม่ต้องห่วงฉัน, บังอรเอาแต่นอน, จะขอก็รีบขอ และเพลง สาวรำวง ซึ่งเป็นเพลงเก่าในมาขับร้องใหม่ในสไตล์ป็อปแดนซ์
ประวัติ
แจมป์ (ออกเสียงว่า: แจ๊ม) เป็นศิลปินเกิร์ลกรุป มีสมาชิกทั้งหมด 4 คนด้วยกัน ซึ่งทั้งสี่คนเข้าวงการมาจากถ่ายแบบ หรือแสดงมิวสิควีดีโอ เริ่มจากเจนนี่ เข้าสู่วงการจากการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่น และแสดงมิวสิควีดีโอ "คำว่ารัก" ของ บอยสเก๊าท์ และเพลง "แววตา" ของ เจตริน วรรธนะสิน ต่อด้วยแอนนา เริ่มเข้าสู่วงการจากการแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "เหลวไหล" ของ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ต่อด้วยมิเชล เธอเข้าสู่วงการจากการแสดงมิวสิควีดีโอต่างๆของสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และสุดท้ายคือปอ เข้าสู่วงการจากการประกวด "6.2.12 คอนเทสต์" จนได้รับรางวัลชนะเลิศ ภายหลังทั้งสี่ได้มาเป็นศิลปินฝึกหัดที่ค่ายแกรมมี่
ผลงานแรกของ 4 สาววงแจมป์นั้น คือการรวมกลุ่มกับนักร้องชายอีก 4 คน ได้แก่ ปริญญา อินทชัย (เวย์), สราวุฒิ พุ่มทอง (ทีน), ฐิติ เวชบุล (เอ๊กซ์) และ ศตวรรษ เศรษฐกร (เต๊ะ) รวมตัวกันทั้งหมด 8 คนในนาม "ทีน เอต เกรด เอ (Teen 8 Grade A)" กลุ่มวงดนตรีวัยรุ่นค่าย กรีนบีนส์ ในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเปิดตัวครั้งแรกเมื่อเดือน มกราคม พ.ศ. 2541 โดยมีเพลงฮิตสร้างชื่อเสียงในขณะนั้น ได้แก่เพลง ไปด้วยคน, เพื่อนเท่านั้น, ของใคร, ฝากไว้ได้ไหม และเพลง ถึงเธอ นอกจากนี้ยังได้ทำซีรีส์ออกอากาศทางช่อง 5 ในเรื่อง "รักเกรดเอ" นักแสดงนำได้แก่ศิลปินวงทีนเอตเกรดเอ ผลิตทางค่ายเอ็กแซ็กท์ โดนยออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เมื่อเดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
ภายหลังแยกตัวจากวงทีนเอตเกรดเอแล้ว ทั้งสี่สาวได้มารวมตัวกันภายใต้วง "แจมป์ (Jamp)" โดยชื่อวงนั้นมีที่มาจากชื่อเล่นของพวกเธอทั้ง 4 คนคือ "J เจนนี่-เจนนิเฟอร์ โปลิตานนท์", "A แอนนา-อิสราภรณ์ จันทรโสภาคย์", "M มิเชล วอกอร์ด " และ "P ปอ-ภวพร ภูวะปัจฉิม"
วงแจมป์ มีผลงานอัลบั้มเต็ม 2 ชุดด้วยกัน เป็นแนวเพลงป็อป แดนซ์ ภายใต้สังกัดกรีนบีนส์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มชุดแรกใช้ชื่อว่า "JAMP" ซึ่งเป็นความแปลกใหม่ของวงการเพลงไทย คือการนำเพลงสากลมาโคฟเวอร์โดยนักร้องไทย ซึ่งในอัลบั้มชุดแรกส่วนใหญ่เป็นเพลงสากล ได้แก่เพลง Chirpy Chirpy Cheep Cheep (ต้นฉบับคือวง Middle of the Road), Can't Take My Eyes Off You (ต้นฉบับคือ แฟรงกี้ วอลลี่), Miss You Like Crazy (ต้นฉบับคือวง เดอะ มอฟฟ์แฟตส์) เป็นต้น เพลงในอัลบั้มชุดแรกมีเพลงสตริงไทยเพียงแค่ 3 เพลงด้วยกัน ได้แก่เพลง ไม่ต้องห่วงฉัน (ต้นฉบับคือ วงโลโซ), ขอใจเธอคืน (ต้นฉบับคือ วงไทม์) และเพลง ไม่รักได้ไง (ต้นฉบับ ลีโอ พุฒ) ออกวางจำหน่ายในรูปแบบเทป, ซีดี เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
ต่อด้วยอัลบั้มชุดที่สอง "บังอรเอาแต่แดนซ์" เป็นอัลบั้มพิเศษที่นำเอาเพลงลูกทุ่งมาทำในสไตล์เพลงสตริงแด๊นซ์ เช่นเพลง จะขอก็รีบขอ สาวรำวง สาวเชียงใหม่ ผู้ชายในฝัน ฯลฯ
ค่ายเพลงอิสระ
ค่ายเพลงอิสระ (Independent record label) หรือ ค่ายเพลงอินดี้ (indie record label) คือ ค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยไม่อยู่ในการควบคุมของบริษัทหรือองค์กรในอุตสาหกรรมธุรกิจการบันทึกเสียงใด ๆ
ภาพรวม
นักวิจารณ์ทั้งหลายต่างก็ให้คำนิยามความแตกต่างระหว่างค่ายเพลงทั่วไปกับค่ายเพลงอิสระแตกต่างกันออกไป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว คำนิยามเดิมของค่ายเพลงทั่วไป คือ ค่ายเพลงที่มีช่องการเผยแพร่เป็นของตนเอง ซึ่งในค่ายเพลงอิสระบางแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ค่ายเพลงที่มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จสังกัดอยู่ จะลงนามในข้อตกลงกับค่ายเพลงทั่วไป ค่ายเพลงทั่วไปยังอาจถือสิทธิ์ในค่ายเพลงอิสระบางส่วนหรือทั้งหมดก็เป็นได้
ถนนชัยพฤกษ์
ถนนชัยพฤกษ์ หรือ ทางหลวงชนบท นบ.3030 สายชัยพฤกษ์ เป็นเส้นทางการคมนาคมในพื้นที่อำเภอปากเกร็ดและอำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี โดยเป็นถนนแอสฟัลต์คอนกรีตขนาด 6 ช่องทางจราจร เขตทางกว้าง 60 เมตร มีเกาะกลางคั่นขาไป-ขากลับ เส้นทางเริ่มต้นจากถนนแจ้งวัฒนะ ตัดกับถนนราชพฤกษ์ และไปบรรจบกับถนนบางกรวย-ไทรน้อย
ประวัติ
ถนนชัยพฤกษ์ช่วงแรกตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอปากเกร็ด อำเภอบางบัวทอง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2540 เป็นถนนสายหนึ่งในโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณห้าแยกปากเกร็ดและถนนเชื่อมต่อ เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การคมนาคม การขนส่ง และการจราจร ต่อมาสำนักนายกรัฐมนตรีได้กำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์บริเวณแนวเวนคืนนั้นเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเมื่อปี พ.ศ. 2543 กรมทางหลวงชนบทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างถนนตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 จนกระทั่งแล้วเสร็จและเปิดใช้อย่างไม่เป็นทางการได้เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมารเสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเป็นประธานในพิธีเปิดสะพานพระราม 4 และถนนเชื่อมต่ออย่างเป็นทางการ พร้อมด้วยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ถนนชัยพฤกษ์ช่วยระบายความหนาแน่นของการจราจรจากเส้นทางข้างเคียงโดยรอบ ได้แก่ สะพานพระนั่งเกล้า สะพานนนทบุรี ถนนแจ้งวัฒนะ ถนนติวานนท์ ถนนรัตนาธิเบศร์ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (บางบัวทอง-บางพูน) โดยคาดว่าจะสามารถรองรับปริมาณรถได้ถึงวันละ 30,000-40,000 คัน หรือชั่วโมงละ 2,000-4,500 คัน
ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ตัดถนนชัยพฤกษ์ช่วงที่ 2 ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบ้านฉาง ตำบลบางปรอก ตำบลบางหลวง ตำบลบางเดื่อ ตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี ตำบลคูบางหลวง ตำบลคลองพระอุดม อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี และตำบลคลองข่อย ตำบลบางพลับ อำเภอปากเกร็ด ตำบลละหาร ตำบลบางบัวทอง ตำบลพิมลราช ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2549 โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนเชื่อมต่อถนนราชพฤกษ์-ถนนกาญจนาภิเษก แนวเหนือ-ใต้ และแนวตะวันออก-ตะวันตก ซึ่งที่ประชุมคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก ครั้งที่ 1/2547 เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 มีมติมอบหมายให้กรมทางหลวงชนบทรับผิดชอบดำเนินการ สำหรับถนนเชื่อมต่อแนวตะวันออก-ตะวันตกหรือถนนชัยพฤกษ์ช่วงที่ 2 นี้เริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 จนเสร็จและเปิดให้ใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 ทำให้ถนนชัยพฤกษ์กลายเป็นเส้นทางสายแรกที่เชื่อมต่อย่านตัวอำเภอปากเกร็ดเข้ากับย่านตัวอำเภอบางบัวทองโดยตรง
รายละเอียดเส้นทาง
ถนนชัยพฤกษ์ช่วงแรกมีเส้นทางเริ่มต้นจากถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในลักษณะทางยกระดับตัดข้ามทางแยกปากเกร็ด ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา (ด้วยสะพานพระราม 4) บริเวณท่าน้ำปากเกร็ด เข้าเขตตำบลบางตะไนย์ ไปทางทิศเดิม จากนั้นเริ่มโค้งไปทางทิศตะวันตกเล็กน้อยก่อนข้ามคลองบ้านแหลมเหนือ (คลองวัดอินทาราม) เข้าเขตตำบลคลองพระอุดม ไปทางทิศเดิม ข้ามคลองพระอุดม ข้ามคลองบางภูมิเข้าเขตตำบลบางพลับ ตรงไปทางทิศเดิม จนสิ้นสุดเส้นทางที่ทางแยกต่างระดับสาลีโขฯ ซึ่งเป็นจุดบรรจบกับถนนราชพฤกษ์ ระยะทางทั้งหมด 4.85 กิโลเมตร
ส่วนถนนชัยพฤกษ์ช่วงที่ 2 มีเส้นทางต่อจากถนนชัยพฤกษ์ช่วงแรกบริเวณทางแยกต่างระดับสาลีโขฯ ไปทางทิศตะวันตก ข้ามคลองขุนมหาดไทย (ท่าลาย) แล้วเริ่มโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านพื้นที่เกษตรกรรมและชุมชนเบาบาง ข้ามคลองชลประทานพระอุดม-บางบัวทอง (คลองแอน) เข้าเขตตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง ตัดผ่านพื้นที่บางส่วนของหมู่บ้านภัทราวรรณและทางหลวงชนบท นบ.4012 (แยกทางหลวงหมายเลข 3215 - บ้านลำโพ) เข้าเขตตำบลพิมลราช จากนั้นแนวเส้นทางจะเบนไปทางทิศตะวันตกแล้วข้ามคลองลำโพเข้าเขตตำบลบางบัวทอง ก่อนจะไปบรรจบกับถนนบางกรวย-ไทรน้อยที่ทางแยกสามวัง (ห่างจากทางแยกบางบัวทองไปทางทิศตะวันออก 789 เมตร) รวมระยะทางจากทางแยกต่างระดับสาลีโขฯ ถึงทางแยกสามวังประมาณ 3.76 กิโลเมตร
อาณาจักรพัน - พัน
อาณาจักรพัน - พัน เป็นอาณาจักรฮินดูขนาดเล็กที่หายสาบสูญที่มีอยู่ประมาณศตวรรษที่ 3 ถึงศตวรรษที่ 7 เชื่อว่ามีที่ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู ตั้งแต่บริเวณของรัฐกลันตันหรือรัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซีย ถึงบริเวณใกล้เคียงกับอำเภอพุนพิน, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, ประเทศไทย
ประวัติ
ไม่ค่อยมีใครมีข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรนี้ แต่สิ่งที่รู้กันคือ ก่อน ค.ศ. 775 อาณาจักรนี้ถูกยึดโดยอาณาจักรศรีวิชัยภายใต้การนำของธรรมเซตู
ในช่วง ค.ศ. 424 ถึง 453 ทางอาณาจักรได้ส่งคณะทูตไปจีนเป็นครั้งแรก กล่าวกันว่า โกณฑัญญะที่ 2 ได้พยายามนำศาสนาฮินดูไปเผยแพร่แก่อาณาจักรฟูนาน ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของอ่าวสยาม
ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ของจีน ใน ค.ศ. 529, 533, 534, 535 และ 571 อาณาจักรพัน - พันได้ส่งบรรณาการแก่จีน ใน ค.ศ. 616 ถึง 637 ก็ส่งบรรณาการแก่ราชวงศ์ถัง
อธิการเจ้าคณะแขวง
ในประเทศไทย
ในปัจจุบันคณะนักบวชคาทอลิกคณะต่าง ๆ ในประเทศไทย มีอธิการเจ้าคณะแขวงดังนี้
อธิการิณีเจ้าคณะแขวง มีดังนี้
ค้อนเคียว
ค้อนเคียว เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ มักใช้เพื่อเป็นเครื่องหมายของลัทธิคอมมิวนิสต์ พรรคคอมมิวนิสต์ หรือรัฐคอมมิวนิสต์ต่างๆ ทั่วโลก โดยปกติแล้วมักทำเป็นรูปค้อนและเคียวไขว้กันดังภาพ ซึ่งเครื่องหมายทั้งสองอย่างนี้ คือสัญลักษณ์บุคคลในชนชั้นกรรมาชีพและชนชั้นชาวนา การนำสัญลักษณ์ทั้งสองอย่างมารวมกัน จึงหมายถึงเอกภาพของแรงงานในภาคเกษตรกรรมและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของสังคมในแบบคอมมิวนิสต์
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
'''กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557''' เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2557 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์
ค้อนเคียว
สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักกันดีจากการที่นำรูปดังกล่าวไปใช้ในธงชาติสหภาพโซเวียต ควบคู่ไปกับรูปดาวแดง และยังถูกนำไปใช้ในธงและตราสัญลักษณ์ต่างๆ อีกจำนวนมาก
รูปสัญลักษณ์ค้อนเคียวในระบบยูนิโคด (Unicode) อยู่ในตำแหน่งรหัส U+262D
ระเบียงภาพ
ภาพเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการนำรูปค้อนเคียวไปใช้หรือดัดแปลงเป็นรูปสัญลักษณ์ต่างๆ
สถานีหลักหก
สถานีหลักหก (Lak Hok Station; รหัสสถานี: RN09) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายธานีรัถยา ตั้งอยู่บนถนนกำแพงเพชร 6 ในพื้นที่ตำบลหลักหก อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ถือเป็นสถานีรถไฟฟ้าสายสีแดงสถานีแรกที่มีที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดปทุมธานี
ที่ตั้ง
ถนนกำแพงเพชร 6 ติดกับสะพานข้ามทางรถไฟแนวถนนเอกทักษิณ (ทางเข้าหมู่บ้านเมืองเอก และ มหาวิทยาลัยรังสิต) ในพื้นที่ตำบลหลักหก  อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาด้านข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ในระดับเดียวกับพื้นดิน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา
ทางเข้า-ออก
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ ได้แก่
พระยาตรัง
พระยาตรังเป็นชาวเมืองนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของ 'ออกพระศรีราชสงครามราชภักดี (เยาว์) ' มารดาคือ 'หม่อมแจ่ม' ธิดาเจ้าพระยานคร (พัฒน์) ประวัติอื่นๆ เท่าที่ทราบ ก็คือ ท่านมีภรรยา 4 คน ชื่อ 'เขียว' (มีบุตรหนึ่งคน ชื่อ พิม), ชื่อ'คง ' (มีบุตรชื่อ อบ) , ชื่อ 'แดง' (มีบุตรชื่อนายภู่และนายหนู) และชื่อ 'ฉิม' (มีบุตรชื่อเจิม)
ในวัยเยาว์ท่านคงจะบวชและเรียนหนังสือที่วัดท่ามอญ (ปัจจุบัน คือ วัดศรีทวี ในเขตอำเภอเมือง นครศรีธรรมราช) ท่านได้เป็นเจ้าเมืองตรังในสมัยใดไม่ปรากฏ แต่ไม่น่าจะช้ากว่าสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี และเมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงปราบดาภิเษก เมื่อ พ.ศ. 2325 พระยาตรังได้เข้ามาถวายตัวรับราชการในกรุงเทพมหานคร โดยได้พักอาศัยอยู่กับพระยาภักดีภูธร (ฮิม) ลุงของท่าน
เมื่อพระยาตรังชราภาพลงมาก จึงกราบถวายบังคมลากลับไปอยู่บ้านที่เมืองนครศรีธรรมราช ในสมัยรัชกาลที่ 3 และอยู่ที่นั่นกระทั่งถึงแก่อนิจกรรม
ผลงาน
นอกจากนี้พระยาตรังยังได้แต่งมหาชาติ กัณฑ์มัทรีไว้เรื่องหนึ่งด้วย แต่ยังไม่พบต้นฉบับ
เขตเศรษฐกิจยุโรป
thumb|325px|เขตเศรษฐกิจยุโรปประกอบด้วย; {{legend|#008000|[[สมาคมการค้าเสรียุโรป|ประเทศสมาชิกเอฟตา (ยกเว้นสวิตเซอร์แลนด์)}} {{legend|#000080|รัฐสมาชิกสหภาพยุโรป}}
เขตเศรษฐกิจยุโรป หรืออีอีเอ (European Economic Area หรือ EEA) เป็นผลจากข้อตกลงระหว่างรัฐสมาชิกของสมาคมการค้าเสรียุโรป (เอฟตา) ประชาคมยุโรป (อีซี) และสหภาพยุโรป (อียู) ทำให้ประเทศสมาชิกของเอฟตาสามารถเข้าร่วมตลาดร่วมกับสมาชิกสหภาพยุโรปได้ สมาชิกของเขตเศรษฐกิจยุโรปได้แก่ 27 รัฐสมาชิกอียูและอีอีซี และอีกสามประเทศจากเอฟตา ได้แก่ ไอซ์แลนด์ ลิกเตนสไตน์ และนอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์เป็นสมาชิกของเอฟตา แต่ไม่เข้าร่วมเขตเศรษฐกิจยุโรปนี้
โกโจ
โกโจ (市 (Gojō-shi)) เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นนครเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1957 ณ วันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2014 นครโกโจมีจำนวนประชากรประมาณ 33,283 คน มีจำนวนบ้าน 13,742 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 121.17 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 291.98 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศส่วนมากเป็นภูเขาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดนาระ มีแม่น้ำโยชิโนะไหลผ่าน เป็นแหล่งปลูกพลับที่สำคัญ
หมู่บ้านนิชิโยชิโนะ และหมู่บ้านโอโต จากอำเภอโยชิโนะ ได้ยุบรวมเข้ากับนครโกโจเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2005
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก มีลักษณะเป็นธงแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบใหญ่สีขาวและแถบเล็กสีเขียวพาดผ่านตามแนวนอน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล ประกาศใช้เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2496 และได้ใช้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534
2 ปีต่อมา ใน พ.ศ. 2474 ได้มีการเปลี่ยนแปลงธงใหม่ตามรัฐธรรมนูญที่ประกาศใช้ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ของปีนั้น โดยเปลี่ยนมาใช้รูปอักษรย่อนามประเทศเป็นอักษรลาตินสีทอง ภาษาทาจิก ที่มุมบนด้านคันธง ความว่า ÇSS Toçikiston ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2478 อักษรย่อนามประเทศในภาษารัสเซีย เขียนด้วยอักษรซีรีลลิก จึงถูกเพิ่มเข้ามาในธง ในบริเวณตอนล่างของอักษรย่อเดิม ความว่า Таджикская ССР (Tadzhikskaya SSR)
ปี พ.ศ. 2480 มีการเพิ่มรูปค้อนเคียวไว้เหนืออักษรย่อนามประเทศ และรูปอักษรมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยคำย่อตอนบนซึ่งเป็นอักษรและภาษาละติน มีใจความว่า RSS Toçikiston ส่วนตอนล่างซึ่งเป็นอักษรซีริลลิกยังคงมีลักษณะเช่นเดิม แบบธงดังกล่าวนี้ได้ใช้ต่อมาจนถึงช่วงทศวรรษที่ 1940 (พุทธทศวรรษที่ 2483) จึงได้เปลี่ยนอักษรย่อนามประเทศในธงทั้งหมดให้เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิง โดยอักษรย่อแถวบนมีข้อความภาษาทาจิก ความว่า РСС Тоҷикистон (RSS Tojikiston) ส่วนตอนล่างเป็นภาษารัสเซีย ความว่า Таджикская ССР (Tadzhikskaya SSR) แบบธงนี้ได้ใช้ต่อมาจนกระทั่งมีการเปลี่ยนธงครั้งสุดท้ายใน พ.ศ. 2496
อาณาจักรเชียะโท้
อาณาจักรเชียะโท้ว（赤土国）เป็นอาณาจักรที่อยู่ใต้อาณาจักรตามพรลิงค์ เมืองสำคัญของอาณาจักรนี้สันนิษฐานว่าอาจจะอยู่แถบกลันตันหรือบริเวณจังหวัดพัทลุงในปัจจุบัน มีอายุอยู่ระหว่างพุทธศตวรรษ 9 - 12 ตามจดหมายเหตุของจีนได้กล่าวว่าอาณาจักรเชียะโท้วราชวงศ์ของกษัตริย์นามว่าชือทัน กษัตริย์ทรงพระนามว่า ลิ-ฟู-โท-ลี มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งเป็นบุตรธิดาของอาณาจักรใกล้เคียง
สภาพทางสังคมวิทยา
จากหลักฐานทางด้านการเมือง การปกครอง เศรษฐกิจ และสังคมของดินแดนแถบนี้จะเห็นได้ว่ามีอิทธิพลของจีนและอินเดียปะปนอยู่โดยทั่วไป ทั้งนี้เพราะพ่อค้าชาวจีนและอินเดียได้เดินทางติดต่อเพื่อการค้ากับดินแดนแถบเอเชียอาคเนย์นับแต่ 2,000 ปีที่แล้วมา โดยเดินทางมาทางเรือเป็นส่วนมาก ชนชาวเอเชียอาคเนย์เองก็ได้เดินทางไปยังจีนและอินเดียโดยทางทะเลเช่นกัน โดยเฉพาะชนชาติซึ่งตั้งรกรากอยู่ตามหมู่เกาะทางตอนใต้ของแผ่นดินใหญ่ การเดินทางทางเรือทำได้สะดวกเพราะลมช่วยในระยะเดือนเมษายนถึงเดือนกันยายน จะมีกระแสลมพัดมาจากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยเหตุนี้ทำให้อาณาบริเวณฝั่งทะเลของเอเชียอาคเนย์เป็นจุดนัดพบของพ่อค้าจีน อินเดีย และชนเผ่าพื้นเมือง จึงทำให้มีอิทธิพลของชนชาติเหล่านี้เข้ามาผสมปนเปกับวัฒนธรรมชนเผ่าพื้นเมือง นอกเหนือไปจากผลประโยชน์ทางการค้า ที่เห็นได้เด่นชัดคือวัฒนธรรมทางการเมืองและการปกครอง แต่ในขณะเดียวกันก็ไม่ยอมรับความคิดอันขัดกับความเชื่อถือเดิมของตน
เร็คลิงเฮาเซิน
เร็คลิงเฮาเซิน (Recklinghausen) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองโคโลญไปราว 96 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีจุดเด่นคือการทำฟาร์มและแปลงเกษตรกรรมขนาดใหญ่ทางเหนือของเมือง ในอดีตเมืองแห่งนี้เคยเป็นสมาชิกในสันนิบาตฮันเซอ
พระเยซูและหญิงผิดประเวณี (เบรอเคิลผู้พ่อ)
พระเยซูและหญิงผิดประเวณี (Jezus en de op overspel betrapte vrouw; Christ and the Woman Taken in Adultery) เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์สถาบันศิลปะคอร์โทลด์ (Courtauld Institute of Art) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เป็นภาพที่มีเนื้อหามาจากพระคัมภีร์ไบเบิล เมื่อฟาริซีนำหญิงที่ทำผิดฐานล่วงประเวณีมาหาพระเยซู ความผิดดังกล่าวตามปกติแล้วมีโทษถึงตายโดยการถูกขว้างด้วยก้อนหิน แต่ในภาพนี้พระเยซูทรงคุกเข่าลงเขียน "ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีบาป ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน" บนพื้นหน้าสตรีที่ถูกกล่าวหา บนพื้นทางซ้ายของสตรีมีก้อนหินวางอยู่หลายก้อนที่ไม่ได้ใช้ขว้าง เบรอเคิลเขียนภาพสตรีที่มีลักษณะอ่อนโยน ที่เป็นรูปทรงแบบอุดมคติแทนที่จะเป็นภาพสตรีพื้นบ้านเช่นที่เบรอเคิลชอบเขียนตามปกติ
งานเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ความที่เป็นภาพที่มีชื่อเสียงและมีค่ามากทำให้หาผู้ซื้อไม่ได้ และภาพเขียนหายไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1992 เมื่อตำรวจพบ
โอเลครานอน โพรเซส
โอเลครานอน (Olecranon) หรือ โอเลครานอน โพรเซส (Olecranon process) หรือ ปุ่มปลายศอก หรือ ยอดศอก เป็นส่วนยื่นที่มีลักษณะโค้ง ขนาดใหญ่และหนา ตั้งอยู่ที่ด้านบนและด้านหลังของกระดูกอัลนา ที่ยอดมีลักษณะโค้งไปทางด้านหน้าเป็นจะงอยรับเข้ากับแอ่งโอเลครานอน (olecranon fossa) ของกระดูกต้นแขนเมื่อปลายแขนอยู่ในท่าเหยียดตรง ส่วนฐานของโอเลครานอน โพรเซสเป็นคอคอดเชื่อมกับส่วนกลางของกระดูกอัลนา นับว่าเป็นส่วนคอดที่สุดของปลายบนของกระดูกอัลนา
พื้นผิวด้านหลังของโอเลครานอน โพรเซสชี้ไปทางด้านหลัง มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม เรียบ อยู่ในชั้นใต้ผิวหนัง (subcutaneous) และถูกปกคลุมด้วยถุงลดเสียดสี (bursa)
พื้นผิวด้านบนมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยม ด้านหลังมีรอยประทับขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii) ส่วนด้านหน้าใกล้กับขอบกระดูกมีร่องตื้นๆ ในแนวขวางซึ่งเป็นจุดเกาะของส่วนของเอ็นด้านหลังของข้อศอก
พื้นผิวด้านหน้ามีลักษณะเรียบ เว้า และสร้างเป็นส่วนบนของรอยเว้าเซมิลูนาร์ (semilunar notch) ขอบของโอเลครานอน โพรเซสเป็นส่วนต่อของร่องบนขอบของพื้นผิวด้านบนซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ ดังนี้
ขอบด้านใกล้กลางเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ส่วนขอบด้านข้างเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อแอนโคเนียส (Anconæus)
เกิดเพื่อฆ่า
เกิดเพื่อฆ่า (Full Metal Jacket) เป็นภาพยนตร์แนวสงครามปี ค.ศ. 1987 ซึ่งเป็นการร่วมทุนสร้างระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนจากนวนิยายอิงอัตชีวประวัติเรื่อง เดอะ ชอต-ไทม์เมอร์ส (ค.ศ. 1979) โดยกุสตาฟ แฮสฟอร์ด อดีตผู้สื่อข่าวสงครามของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ที่เขียนขึ้นเพื่อบอกเล่าประสบการณ์ของตนในช่วงสงครามเวียดนามระหว่างเหตุการณ์การรุกตรุษญวน โดยมี สแตนลีย์ คูบริก ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับภาพยนตร์, โปรดิวเซอร์ และ ผู้เขียนบท ร่วมด้วย ไมเคิล แฮร์ และ กุสตาฟ แฮสฟอร์ด ที่เป็นผู้เขียนบทร่วม นำแสดงโดย แอดัม บอลด์วิน, วินเซนต์ โดนอฟรีโอ, อาร์ ลี เออร์มี, ดอเรียน แฮร์วูด, อาร์ลิส โฮเวิร์ด, เควนน์ เมเจอร์ ฮาวเวิร์ด และเอ็ด โอ'รอสส์ เนื้อหาของภาพยนตร์แบ่งเป็นสองช่วง โดยในช่วงแรกจะกล่าวถึงการฝึกทหารใหม่อย่างหนักเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่ในสงครามเวียดนาม และช่วงที่สองกล่าวถึงเรื่องราวเมื่อพวกเขาถูกส่งไปดานังและเว้ระหว่างเหตุการณ์การรุกตรุษญวน โดยชื่อภาพยนตร์ยังอ้างอิงถึงกระสุนปืนชนิด FMJ ที่ใช้สำหรับเหล่าทหารอเมริกันอีกด้วย
เกิดเพื่อฆ่า ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกและยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม สำหรับคูบิก, แฮร์ และแฮสฟอร์ต ในปี ค.ศ. 2001 สถาบันภาพยนตร์อเมริกันจัดอันดับให้ภาพยนตร์เรื่องนี้อยู่อันดับที่ 95 ใน 100 ของความตื่นเต้นยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ในรอบ 100 ปี (AFI's 100 Years...100 Thrills)
ยู ยามาดะ
ยู ยามาดะ (山田 優 (Yamada Yū); เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1984) เป็นนางแบบ นักแสดงหญิง นักร้องชาวญี่ปุ่น เธอเป็นที่รู้จักจากงานนางแบบกับนิตยสาร CanCam น้องชายของเธอชื่อ ชินตาโร ยามาดะ เป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน
ชีวิตส่วนตัว
ยามาดะจบการศึกษาจากโรงเรียนนักแสดงโอกินาวะ (Okinawa Actors School) ยามาดะได้แต่งงานกับนักแสดงญี่ปุ่นชื่อ ชุง โองูริ โดยแต่งงานรอบแรกที่โอกินาว่าในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2555 บ้านเกิดของยามาดะ
รอบที่สองจัดที่โรงแรมโฟร์ ซีซันส์ รีสอร์ตที่ฮาวายในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2556
และลูกคนแรกเกิดในปี พ.ศ. 2557
น้ำเงี้ยว
น้ำเงี้ยว หรือ น้ำงิ้ว เป็นอาหารภาคเหนือของประเทศไทย เป็นน้ำแกงที่รับประทานกับขนมจีนหรือเส้นก๋วยเตี๋ยว ถ้าเป็นก๋วยเตี๋ยว เรียกก๋วยเตี๋ยวน้ำเงี้ยว บางสูตรใช้ถั่วเน่าแข็บย่างไฟ โขลกลงในเครื่องแกง บางสูตรใส่เต้าเจี้ยว ชาวไทใหญ่ เรียกอาหารชนิดนี้ว่า “เข้าเส้นน้ำหมากเขือส้ม”  มีส่วนประกอบหลักคือดอกงิ้ว เลือดหมู และหมูสับ ดัดแปลงมาจากน้ำพริกอ่อง พริกแกงจะคล้ายพริกแกงส้มของทางภาคกลางแต่ไม่ใส่กระชาย น้ำเงี้ยวเป็นอาหารมงคลของภาคเหนือ นิยมทำในงานบุญต่างๆ มักจะใช้รับประทานกับขนมจีนหรือเส้นก๋วยเตี๋ยว มีเครื่องเคียง คือ ผักกาดดอง แคบหมู หนังปอง กะหล่ำปลีซอย ถั่วงอกดิบ พริกทอด ราดกระเทียมเจียว โรยหน้าด้วย ต้นหอมและผักชีซอย มีเครื่องปรุง คือ พริกผัดน้ำมัน มะนาว กินคู่กับข้าวกั้นจิ้นหรือข้าวเงี้ยว น้ำเงี้ยวแต่ละที่ก็จะมีลักษณะไม่เหมือนกันแตกต่างกันไปแต่ละท้องถิ่น น้ำเงี้ยวเป็นอาหารขึ้นชื่อของจังหวัดเชียงราย
ประวัติ
น้ำเงี้ยวมีรสชาติเค็มเผ็ดเปรี้ยว ซึ่งรสเปรี้ยวได้มาจากมะเขือเทศ โดยเป็นน้ำแกงสำหรับใส่ขนมจีนหรือเส้นก๋วยเตี๋ยว เช่นเดียวกับน้ำก๋วยเตี๋ยว หรือขนมจีนน้ำยา ซึ่งชาวไทใหญ่มักจะเรียกน้ำเงี้ยวว่า น้ำหมากเขือส้ม ซึ่งถ้าใส่ขนมจีนก็เรียกว่า ข้าวเส้นน้ำหมากเขือส้ม
ในการปรุงนั้น น้ำพริกน้ำเงี้ยวนั้นจะมีถั่วเน่าเป็นส่วนประกอบ (แตกต่างจากน้ำพริกอ่องที่ไม่ได้ใส่ถั่วเน่า) พริกแดงแห้งเม็ดใหญ่ หอมแดง กระเทียม ตะไคร้ ข่าแก่กระชาย ผสมตำจนละเอียด ลงคั่วในน้ำมันให้หอม เติมน้ำให้ท่วม และใช้เกสรดอกงิ้วป่า ซึ่งเป็นงิ้วชนิดดอกแดงตากแห้ง (ในภาษาเหนือ งิ้ว จะหมายถึง ต้นนุ่น ได้ด้วย มักจะเรียกว่า งิ้วดอกขาว) ใส่ลงไป ซึ่งดอกงิ้วเป็นส่วนประกอบสำคัญในการปรุงน้ำเงี้ยว ตามด้วยมะเขือส้ม (มะเขือเทศสีดา) เนื้อสัตว์ต่างๆ (นิยมใช้เนื้อ หมู ไก่) เลือดก้อนหั่นเต๋า ตุ๋นประมาน 2-3 ชั่วโมง ปรุงรสด้วย น้ำปลา ผงปรุงรส เกลือ น้ำตาลเพื่อตัดรสให้กลมกล่อม
น้ำเงี้ยวเป็นอาหารที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวล้านนามาแต่อดีตจวบจนถึงปัจจุบัน น้ำเงี้ยวมักจะมีการปรุงจัดเลี้ยงในงานต่าง ๆ ถือว่าเป็นอาหารมงคลอย่างหนึ่งของชาวล้านนา
น้ำเงี้ยวเชียงใหม่
เป็นน้ำแกงที่มีเครื่องแกง คือ พริกแห้ง กระเทียม หอมแดง ข่า ตะไคร้ รากผักชีและกะปิ น้ำแกงข้นไปด้วยมะเขือเทศ นิยมกินคู่กับขนมจีน
น้ำเงี้ยวแพร่
น้ำเงี้ยวแพร่ ขนมเส้นเมืองแพร่ หรือ ขนมเส้นน้ำหมูหรือขนมจีนน้ำต้ม(หนมเส้นน้ำต้ม) มีลักษณะเป็นกระดูกหมูต้มกับรากผักชีและข่าจนเปื่อย ใส่หมูสับ ปรุงรสด้วยปลาร้า ใส่เลือดไก่และมะเขือเทศ เวลาทานจะโรยหน้าด้วยกระเทียมเจียว ปรุงรสเผ็ดด้วยพริกป่นคั่ว รสเปรี้ยวด้วยมะนาว นิยมทานคู่กับขนมจีน
ลักษณะขนมจีนน้ำเงี้ยว
ขนมจีนน้ำเงี้ยวมีดอกงิ้วเป็นองค์ประกอบสำคัญ กินกับแคบหมูและข้าวกั้นจิ๊น (ข้าวเงี้ยว, จิ๊นส้มเงี้ยว) เป็นเครื่องเคียง
เดิมทีขนมจีนไม่ได้รับประทานพร้อมกับน้ำเงี้ยว แต่เพิ่งนำประยุกต์มารับประทานพร้อมกันไม่นานมานี้ น้ำเงี้ยวเป็นอาหารของชาวเงี้ยว ซึ่งเป็นกลุ่มไทใหญ่ที่อาศัยอยู่ในรัฐชาน ประเทศพม่า ต่อมาอพยพหนีการสู้รบกับรัฐบาลพม่า จึงเข้ามาอาศัยกระจายทั่วไปทุกจังหวัดภาคเหนือ แต่ที่เป็นชุมแหล่งใหญ่คือจังหวัดแพร่ เนื่องจากในยุคนั้นมีการสัมปทานพื้นที่การทำป่าไม้ให้กับบริษัทจากอังกฤษ มีความต้องการแรงงานมาก ชาวเงี้ยวจึงปักหลักอาศัยเป็นชุมชนใหญ่ที่จังหวัดแพร่ ปัจจุบันขนมจีนน้ำเงี้ยวนิยมรับประทานควบคู่ผักนานาชนิด เช่น ถั่วงอกสด ยอดกระถิน ต้นหอม ผักชี ผักกาดดอง แคบหมู ข้าวกั้นจิ๊น ส้มตำ เนื้อทอด
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำปาง
จังหวัดลำปาง มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดลำปางมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ พลตำรวจตรี อำพล งามจิตร นพดล สมบูรณ์ และ นิคม เชาว์กิตติโสภณ
มารวย ผดุงสิทธิ์
มารวย ผดุงสิทธิ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นอดีตผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเป็นผู้ริเริ่มใช้ระบบการซื้อขายหลักทรัพย์ด้วยระบบคอมพิวเตอร์
ประวัติ
มารวย ผดุงสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2472 ที่ตำบลห้วยสัก อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรของนายมา กับนางถนอม ผดุงสิทธิ์ ในวัยเด็กเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จากนั้นจึงย้ายมาบิดาที่รับราชการในกรมรถไฟ เข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนเทเวศน์ศึกษา และย้ายตามบิดาไปอยู่ในจังหวัดต่างๆ ในเขตภาคเหนือ และเข้าเรียนจนจบชั้นมัธยมปีที่ 4 จากโรงเรียนอุตรดิตถ์ และเข้าไปเรียนต่อที่โรงเรียนวัดบวรนิเวศ จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ต่อมาได้เกิดสงครามโลกครั้งที่สองจึงหยุดเรียน และกลับไปอาศัยอยู่ที่จังหวัดอุตรดิตถ์ ต่อมาบิดาของเขาล้มป่วยและต้องลาออกจากราชการ เขาจึงต้องทำงานเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว โดยเขาสอบเข้ารับราชการได้ที่กรมรถไฟ และย้ายไปอยู่กรมชลประทาน และกรมบัญชีกลางตามลำดับ
มารวย สอบเทียบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 และเข้าเรียนต่อจนจบปริญญาตรี จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จากนั้นเขาสอบชิงทุนไปเรียนต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา หลังจากกลับมาเขาได้รับการติดต่อให้สอบชิงทุนของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน
มารวย ได้รับปริญญาพาณิชยศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2532 และพัฒนบริหารศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2533
มารวย ได้ถึงแก่กรรมอย่างสงบด้วยวัย 92 ปี เมื่อเวลา 20.00 น. ของวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2564
การทำงาน
มารวย ผดุงสิทธิ์ เคยรับราชการในสังกัดกรมรถไฟ ต่อมาโอนย้ายไปอยู่กรมชลประทาน และกรมบัญชีกลาง จนกระทั่งสอบชิงทุนได้ จึงย้ายมาเป็นอาจารย์ประจำสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2528-2535
มารวย ผดุงสิทธิ์ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ในช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์การเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 หรือที่รู้จักกันในชื่อ "วิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง" ทำให้รัฐบาลต้องประกาศลดค่าเงินบาท แต่ดำรงตำแหน่งได้ไม่นานก็ต้องพ้นจากความเป็นรัฐมนตรีทั้งคณะ เนื่องจากพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี ประกาศลาออกจากตำแหน่ง
โทกูงาวะ อิเอนาริ
โทะกุงะวะ อิเอะนะริ เป็น โชกุน ลำดับที่ 11 และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1787 ถึงปี ค.ศ. 1837 เขาเป็นเหลนของโชกุนลำดับที่ 8 โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ผ่านบุตรชายของเขา มูเนตาดะ (1721-1764) หัวหน้าตระกูลสาขาฮิโตสึบาชิ และหลานชายของเขา ฮารูซาดะ (1751-1827)