cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วาล์วคอร์ปอเรชัน
วาล์วคอร์ปอเรชัน เป็นผู้พัฒนา, ผู้จัดจำหน่ายวิดีโอเกม, และผู้จำหน่ายสื่อดิจิทัลสัญชาติอเมริกันที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองเบลเลอวู รัฐวอชิงตัน วาล์วเป็นที่รู้จักดีในฐานที่เป็นผู้พัฒนาซอฟต์แวร์สตีมและเกมฮาล์ฟ-ไลฟ์, เคาน์เตอร์-สไตรก์, พอรทัล, เดย์ออฟดิฟีท, ทีมฟอร์เทรส 2, เลฟท์ 4 เดด, และโดตา 2
วาล์วก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 โดยอดีตพนักงานบริษัทไมโครซอฟท์ เกบ นิวเอลล์ และ ไมค์ แฮร์ริงตัน ในปี พ.ศ. 2541 วาล์วได้เปิดตัวเกมสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลแนวเกมยิงบุคคลที่หนึ่งที่ชื่อ ฮาล์ฟ-ไลฟ์ ซึ่งได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและประสบความสำเร็จ ในเวลาต่อมา ไมค์ แฮร์ริงตัน ได้ลาออกจากบริษัทในปี พ.ศ. 2543 ในปี พ.ศ. 2546 วาล์วได้เปิดตัวสตีม ซึ่งถือว่าเป็นแพลตฟอร์มจำหน่ายดิจิทัลที่ใหญ่ที่สุดสำหรับเกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ในปี พ.ศ. 2555 วาล์วมีพนักงานอยู่ประมาณ 250 คนและมีมูลค่ามากกว่า 3 พ้นล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือว่าเป็นบริษัทที่ทำกำไรได้มากที่สุดต่อพนักงานในสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2558 วาล์วได้เข้าสู่ตลาดเกมฮาร์ดแวร์ด้วยการเปิดตัวสตีมแมชชีน ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์สำเร็จรูปสำหรับการเล่นเกมที่ออกแบบมาเพื่อใช้งานสตีมโอเอสผ่านทางไคลเอนต์สตีม
อาหารกัมพูชา
อาหารกัมพูชา หรือ อาหารเขมร (សិល្បៈខាងធ្វើម្ហូបខ្មែរ) เป็นอาหารที่บริโภคกันอย่างแพร่หลายในประเทศกัมพูชา อาหารของกัมพูชามีทั้งผลไม้ ข้าว ก๋วยเตี๋ยว เครื่องดื่ม ขนมและซุปต่าง ๆ ที่รับประทานเกือบทุกมื้อ แต่ก๋วยเตี๋ยวยังเป็นที่นิยม กับข้าวมีความหลากหลายทั้งที่เป็นแกง ซุป ทอดและผัด มีพันธุ์ข้าวจำนวนมากในประเทศกัมพูชารวมทั้งข้าวหอมและข้าวเหนียว ข้าวเหนียวนิยมรับประทานเป็นของหวานกับกับผลไม้ เช่น มะม่วง
อาหารเขมรส่วนมากมีความคล้ายคลึงกับอาหารของเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทยแม้ว่าโดยทั่วไปจะไม่เผ็ดเท่า และเวียดนามที่มีประวัติศาสตร์ร่วมกันในการเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นอกจากนี้ยังได้รับอิทธิพลจากอาหารจีนและฝรั่งเศสที่เคยมีอิทธิพลต่อกัมพูชาในประวัติศาสตร์ อาหารประเภทแกงหรือที่เรียกว่าการี (ការី) แสดงร่องรอยของอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากอาหารอินเดีย ก๋วยเตี๋ยวเส้นหลายรูปแบบแสดงอิทธิพลของอาหารจีน กะทิเป็นส่วนผสมหลักของแกงกะหรี่เขมรและของหวาน
ขนมปังฝรั่งเศสเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากยุคอาณานิคม ซึ่งชาวกัมพูชามักจะกินกับปลากระป๋องหรือไข่ กาแฟปรุงด้วยนมข้นหวาน เป็นตัวอย่างของอาหารเช้ากัมพูชาในกัมพูชาแบบหนึ่ง
ประวัติและอิทธิพล
น้ำ ข้าว และปลาน้ำจืดเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลมากต่ออาหารกัมพูชา แม่น้ำโขงไหลผ่านใจกลางประเทศกัมพูชา เมืองหลวงของประเทศคือพนมเปญตั้งอยู่ระหว่างจุดตัดของแม่น้ำโขงกับแม่น้ำโตนเลสาบและแม่น้ำบาสัก ทำให้กัมพูชามีปลาน้ำจืดอุดมสมบูรณ์ และเหมาะสมต่อการปลูกข้าว ในปัจจุบันอาหารกัมพูชามีความใกล้เคียงกับอาหารของประเทศเพื่อนบ้านคืออาหารไทยในด้านการใช้พริก น้ำตาลหรือกะทิ และอาหารเวียดนามในด้านที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารฝรั่งเศสเช่นกัน และยังได้รับอิทธิพลจากอาหารจีนอีกด้วย โดยเฉพาะอาหารจำพวกที่ใช้เส้นก๋วยเตี๋ยว อาหารจำพวกแกงที่ในภาษาเขมรเรียกว่า การี (ការី) แสดงถึงอิทธิพลของอาหารอินเดีย และยังมีอิทธิพลบางส่วนจากอาหารโปรตุเกสและอาหารสเปน ซึ่งเป็นผลจากการติดต่อค้าขาย อย่างไรก็ตามอาหารกัมพูชาไม่ได้มีรสจัดเท่าอาหารไทย อาหารลาว และอาหารมาเลเซีย อิทธิพลจากอาหารฝรั่งเศสที่สำคัญคือบาแกตที่เรียกนมปังในภาษาเขมร ชาวกัมพูชากินนมปังกับปลาซาร์ดีนหรือไข่ หรือกาแฟใส่นม อาจจะนำบาแกตไปทำแซนด์วิชซึ่งเรียกว่าปาเต โดยจะใส่ผักและเนื้อสัตว์จำพวกหมูยอ แฮม หรือเนื้อย่าง แล้วปิดท้ายด้วยการราดซอสพริก คล้ายกับอาหารเวียดนามที่เรียกบัญหมี่ นอกจากนั้น ฝรั่งเศสยังได้นำเบียร์ เนย กาแฟ ช็อกโกแลต หัวหอม แครอท บร็อกโคลี มันฝรั่งและอื่น ๆ เข้ามาเป็นส่วนประกอบในอาหารกัมพูชา อนึ่งบาแกตแบบกัมพูชามักมีขนาดสั้นและอวบกว่าแบบฝรั่งเศสดั่งเดิม
ผัก
ผักส่วนใหญ่ที่ใช้ในอาหารกัมพูชาจะมีลักษณะเดียวกับอาหารจีน ผักหลายชนิด เช่น มะระ บวบ ผักบุ้ง และถั่วฝักยาวจะพบในซุปและสตู ฟักทอง กะหล่ำปลี ข้าวโพดอ่อน หน่อไม้ ขิง นิยมนำมาใช้ผัด ซึ่งในภาษาเขมรเรียก ชา (ឆា) หัวปลีจะนำมาหั่นและใส่ในอาหารต่าง ๆ เช่นกินกับขนมจีน
เกรือง
ในกัมพูชามีการบดเครื่องเทศให้เป็นผงเพื่อใช้ในการปรุงอาหาร เช่น กระวาน โป๋ยกั๋ก กานพลู อบเชย จันทน์เทศ ขิง และขมิ้น และยังเพิ่มส่วนผสมอื่น ๆ เช่น ตะไคร้ ข่า กระเทียม หัวหอม ผักชีและใบมะกรูด เมื่อบดผสมทั้งหมดนี้เข้าด้วยกันจะเรียกว่าเกรือง
เครื่องเทศ
กระวานเป็นพืชที่พบมากบนเทือกเขาบรรทัดไปจนถึงจังหวัดตราดในประเทศไทย ชาวกัมพูชาใช้กระวานเป็นยาและปรุงซุป ขมิ้น (រមៀត) พบมากในจังหวัดพระตะบอง และเป็นส่วนผสมหลักในผงกะหรี่ และใช้ปรุงรสซุป เช่น สัมลอร์มะจู หญ้าฝรั่น ใช้ในการปรุงยาพื้นบ้าน โดยเฉพาะโรคผิวหนัง นอกจากนี้ เครื่องเทศอื่น ๆ ที่พบมาก ได้แก่ ขิง ข่า ตะไคร้ และใบมะกรูด
ปร็อฮก-ปลาร้า
ปลาร้าหรือปร็อฮก (ប្រហុក) เป็นส่วนผสมพื้นฐานในอาหารกัมพูชา กลิ่นและรสของปลาร้าทำให้อาหารเขมรมีเอกลักษณ์ของตนเอง ปลาร้าเตรียมได้หลายวิธีและรับประทานได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ปลาร้าทอด (ប្រហុកចៀន) เป็นการนำปลาร้าไปผสมกับเนื้อสัตว์ เช่น เนื้อวัว เนื้อหมูและพริก แล้วนำไปทอด รับประทานกับผัก เช่น แตงกวา มะเขือ และข้าว ปรอฮก​​ ก็อบ (ប្រហុកកប់) หรือปรอฮก อัง (ប្រហុកអាំង) เป็นการนำปลาร้ามาห่อใบตองแล้วย่างไฟให้สุก
นอกจากปลาร้าแล้ว กะปิหรือกาปิ (កាពិ) ซึ่งเป็นกุ้งหรือเคยหมัก อาจนำมาใช้ปรุงอาหารแทนปลาร้าได้ และยังใช้น้ำปลาในการปรุงรสอาหาร โดยเฉพาะซุปและผัด
ปลาและเนื้อสัตว์
ปลาน้ำจืดเป็นเนื้อสัตว์ที่สำคัญในอาหารกัมพูชาทั้งในรูปปลาร้า ปลาแห้ง อาหารที่มีชื่อเสียงของกัมพูชาคืออาม็อก ปรุงจากปลาดุกนึ่งกับเครื่งแกงและกะทิ ปลาตัวเล็กทอดกรอบเป็นอาหารที่นิยมรับประทานโดยทั่วไป นอกจากปลาแล้ว หมูหรือไก่ก็เป็นเนื้อสัตว์ที่นิยมในกัมพูชาโดยทั่วไป เช่นเดียวกับเวียดนาม อาหารมังสวิรัติ นิยมรับประทานในหมู่ชาวพุทธที่เคร่งครัด
ก๋วยเตี๋ยว
อาหารประเภทก๋วยเตี๋ยวในกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากจีนและเวียดนาม แต่ก็มีมี่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่นหมี่กาตัง (មីកាតាំង) เป็นรูปแบบหนึ่งของราดหน้าที่ราดน้ำเกรวี หมี่โกลาเป็นเส้นหมี่แบบพม่าไม่ใส่เนื้อสัตว์ ใส่ซอสถั่วเหลืองและกระเทียม  กินกับผักดอง ไข่ หมี่ชา (មីឆា) คือหมี่ผัด
ผลไม้
ผลไม้ที่เป็นที่รู้จักกันดีในกัมพูชา คือ ทุเรียน มังคุด ละมุด และลูกน้ำนม ผลไม้อื่นๆที่เป็นที่นิยมเช่นกันได้แก่ กีวี ชมพู่ สับปะรด มะพร้าว ขนุน มะละกอ แตงโม กล้วย ตาล มะม่วง เงาะ ผลไม้เหล่านี้รับประทานเป็นของหวาน และมีบางชนิดเช่นมะม่วงสุก แตงโมและสับปะรดจะรับประทานกับข้าวและปลาเค็ม ผลไม้บางชนิดใช้ทำเครื่องดื่มที่เรียก ตึก กรอลก (ទឹក ក្រឡុក) เช่น ทุเรียน ทุเรียนเทศ มะม่วง กล้วย​ ลำไย ขนุน ​​​
ศตวรรษที่ 5
ศตวรรษที่ 5 อาจหมายถึง
ศตวรรษที่ 4
ศตวรรษที่ 4 อาจหมายถึง
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2550
'''รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2550/2007'''
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550/2007 เรียงตามวันฉาย'''
อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง
อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในอำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีถนนเพชรเกษมตัดผ่าน แบ่งอุทยานแห่งชาติออกเป็นสองส่วนคือ เขาลำปีทางฝั่งตะวันออก และหาดท้ายเหมืองทางฝั่งตะวันตก
ประวัติ
เดิมอุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง มีชื่อเสียงมาจากน้ำตกลำปี ต่อมา 6 มิถุนายน 2523 กองจัดการที่ดินป่าสงวนแห่งชาติได้ เสนอร่างกฎกระทรวงให้ป่าเขาลำปี จังหวัดพังงา เป็นป่าสงวนแห่งชาติ ต่อมา 11 สิงหาคม 2523 ดร.เถลิง ธำรงนาวาสวัสดิ์ ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในขณะนั้น ได้มีบันทึกถึงกรมป่าไม้ ให้เร่งจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ เนื่องจากหากปล่อยทิ้งไว้ อาจเกิดการบุกรุกของชาวบ้านได้
15 กันยายน 2523 กองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ ได้ดำเนินการสำรวจพื้นที่ดังกล่าวพบว่า ป่าเขาลำปีเป็นป่าซึ่งคณะรัฐมนตรีมีมติเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2504 ให้รักษาไว้เป็นป่าไม้ถาวรของชาติ มีน้ำตกร่มรื่นสวยงามตามธรรมชาติ คือ น้ำตกลำปี ซึ่งในปี พ.ศ. 2498 จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้เคยมาเที่ยวชมน้ำตกแห่งนี้ด้วย มีสภาพป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นต้นน้ำลำธาร มีสัตว์ป่าชุกชุม เหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ต่อมา วันที่ 22 กรกฎาคม 2525 กรมป่าไม้ประกาศเป็นป่าสงวนแห่งชาติ และขณะเดียวกันกับที่กรมป่าไม้ดำเนินการจัดการให้เป็นวนอุทยาน
ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศบริเวณพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาลำปี – หาดท้ายเหมือง ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งมีกำลังแรงระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม พัดพาความชุ่มชื้นจากมหาสมุทรอินเดียมายังแผ่นดิน ทำให้เกิดฝนตกชุกในช่วงเวลาดังกล่าว พื้นที่นี้ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือน้อย เนื่องจากมีเทือกเขาสูงทอดตัวในแนวเหนือ – ใต้ เป็นแนวกั้นทำให้ลมมีกำลังอ่อนลง อย่างไรก็ตามในช่วงเดือนพฤศจิกายน ซึ่งลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือมีกำลังแรง ก็สามารถส่งผลให้เกิดฝนตกได้บ้างแต่มีปริมาณไม่มากนัก ในช่วงเดือนธันวาคมถึงเดือนเมษายน เป็นช่วงฤดูแล้ง ท้องฟ้ามีเมฆปกคลุมน้อยลง อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้น ขณะที่ปริมาณฝนจะมีน้อย
เขาลำปี
สภาพป่าในบริเวณเทือกเขาลำปีเป็น ป่าดิบชื้น พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง หลุมพอ ตะเคียนทอง ตะเคียนชันตาแมว กระบาก เทพทาโร ยมหอม สุเหรียน ทุ้งฟ้า พลอง ฉก ฯลฯ พืชพื้นล่าง ได้แก่ ปุด เร่วดง หวายขม หวายขริง หวายกำพวน ไผ่ หมากผู้หมากเมีย คล้า กล้วยป่า และบริเวณที่ใกล้ลำธารจะเป็นเฟินตีนตะขาบ โปรงทอง ลำเพ็ง ผักกูด และกูดขน เป็นต้น เป็นบริเวณที่อยู่อาศัยของสัตว์ที่สำคัญหลายชนิด เช่น เหยี่ยวผึ้ง เหยี่ยวรุ้ง ไก่ฟ้าหน้าเขียว นกหว้า นกแสกแดง นกเค้าป่าสีน้ำตาล นกโพระดก นกพญาไฟ ชะนีมือขาว ลิงเสน ลิงกัง ค่าง สมเสร็จ เก้ง และเลียงผา เป็นต้น
หาดท้ายเหมือง
บริเวณหาดท้ายเหมืองเป็นที่ราบชายฝั่งด้านตะวันตกเป็นหาดทรายขาว ด้านตะวันออกจรด ป่าชายเลน ที่ขึ้นอยู่ริมคลองหินลาด พันธุ์ไม้ที่พบ ได้แก่ โกงกางใบใหญ่ โกงกางใบเล็ก ตะบูนดำ ตะบูนขาว ลำพู ถั่วดำ ถั่วขาว แสมขาว และแสมดำ บางส่วนเป็นป่าจากล้วน ป่าชายเลนนี้เป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อน เป็นแหล่งสืบพันธุ์ และสถานที่วางไข่ของสัตว์บกและสัตว์น้ำต่างๆ เช่น กุ้ง หอย ปู ปลาต่างๆ จึงเป็นทั้งแหล่งที่อยู่อาศัย และแหล่งอาหารของนกและสัตว์ป่าหลากหลายชนิด เช่น นกกาน้ำเล็ก นกยางทะเล เหยี่ยวแดง นกแต้วแล้วป่าโกงกาง ลิงแสม พังพอนกินปู เหี้ย งูปากกว้างน้ำเค็ม งูสามเหลี่ยม งูแสมรัง และปลาซิวข้าวสารชวา เป็นต้น
บริเวณชายหาดจะเป็น ป่าชายหาด มี สนทะเล จิกเล หูกวาง หยีทะเล ปอทะเล เมา มะนาวผี และรักทะเล ส่วนพืชพื้นล่างได้แก่ สังหยู สาบเสือ ลำเท็ง ปรงทะเล เตยทะเล ผักบุ้งทะเล และถั่วทะเล ขึ้นอยู่ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์หลากชนิด เช่น เหยี่ยวขาว นกออก ไก่ป่า นกกวัก นกหัวโตทรายเล็ก นกเขาใหญ่ นกกระปูดใหญ่ นกบั้งรอกใหญ่ นกกะเต็นอกลาย นกตะขาบดง นกแซงแซวหางปลา ลิ่นชวา กระแตใต้ ค้างคาวขอบหูขาวเล็ก ชะมดแผงสันหางดำ พังพอนเล็ก แย้ จิ้งเหลนบ้านเป็นต้น
บริเวณศูนย์กลางพื้นที่หาดท้ายเหมืองประมาณ 1,000 ไร่ มีสภาพเป็น ป่าพรุ ที่มีน้ำจืดขังอยู่เกือบตลอดปี สภาพดินเป็นดินทรายละเอียดขาวนวล สังคมพืชที่เด่นชัดในสภาพป่านี้คือ เสม็ดขาว บริเวณที่ดอนจะมีเสม็ดแดง ชะมวงป่า มะพลับพรุ ตีนเป็ด และหว้าน้ำ ขึ้นปะปน พืชอิงอาศัยที่ขึ้นรอบลำต้นไม้ขนาดใหญ่ เช่น กระแตไต่ไม้ สไบสีดา เกล็ดนาคราช เฟินก้ามปู และเฟินข้าหลวง โดยมี กระดุมเงิน โคลงเคลง ปลาไหลเผือก เข็มป่า รามใหญ่ กะทือ ย่านาง มันเทียน หวายลิง และเอื้องหมายนา เป็นพืชพื้นล่าง สัตว์ป่าที่สำคัญและสำรวจพบในป่านี้ได้แก่ นกยางกรอกพันธุ์จีน นกอีลุ้ม นกกระแตแต้แว้ด นกตบยุงหางยาว นกกะเต็นอกขาว หมูหริ่ง นากใหญ่ขนเรียบ หมีขอ หมูป่า กระรอกลายท้องแดง เต่านา ตะกวด งูหลามปากเป็ด งูเหลือม กบนา ปลาดุกลำพัน และปลาหัวตะกั่ว เป็นต้น
ในบริเวณแหล่งน้ำ ห้วย และลำคลองต่างๆ สำรวจพบปลาน้ำจืด 31 ชนิด ได้แก่ ปลาสลาด ปลาซิวใบไผ่ ปลาแขยงหิน ปลาดุกลำพัน ปลาซิวข้าวสารแคระ ปลาแรด ปลาช่อน ปลาก้าง ปลานิล เป็นต้น สัตว์น้ำที่พบบริเวณชายฝั่งหาดท้ายเหมืองได้แก่ ปลาทราย ปลากระบอก เต่ากระ เต่าหญ้า ปูลม ปูแสม หอยมวนพลู หอยตลับลาย กุ้งฝอย กุ้งตะกาด แมงกะพรุน
รางจี
รางจี (राँची, ) เป็นเมืองหลวงของรัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของขบวนการฌารขัณฑ์ ที่เรียกร้องการแยกออกมาตั้งเป็นรัฐแยกจากพื้นที่ต่าง ๆ ในรัฐพิหาร, รัฐโอริศา, รัฐเบงกอลตะวันตก ท้ายที่สุดขบวนการสำเร็จในการตั้งรัฐฌารขัณฑ์ขึ้นใหม่ในปี 2000 โดยแยกออกจากอำเภอโจตนาคปุระและสานตาลปรคณะของรัฐพิหาร รางจีเป็นหนึ่งในเมืองภายใต้โครงการสมาร์ตซิตีของรัฐบาลอินเดีย
เคลาส์ เฟลิคส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค
เคลาส์ เฟลิคส์ ฟ็อน อัมส์แบร์ค (Claus Felix von Amsberg) เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2433 ณ เยอรมนี เป็นบุตรชายของ วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน อัมส์แบร์ค กับ อิริส ฟ็อน อัมส์แบร์ค ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นทหารในกองทัพบกจักรวรรดิเยอรมัน โดยเป็นทหารคู่ใจของ นายพลพอล ฟอน เลตโตว์-เวอร์เบก ซึ่งทั้ง 2 ต่างสู้รบที่แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี
ใน พ.ศ. 2460 เขาได้ไปทำสวนที่ประเทศแอฟริกาใต้ แต่ประสบความล้มเหลว ใน พ.ศ. 2471 เขาได้ย้ายไปพำนัก ณ ดินแดนแทนกันยีกาหรือแทนซาเนียในปัจจุบัน ซึ่งหลบหนีจากเหตุสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเขานั้นเป็นผู้จัดการโรงงาน ปูนซีเมนต์เยอรมนี-อังกฤษ ก่อนจะนิวัติกลับประเทศใน พ.ศ. 2490
แต่งงาน
เคลาส์ได้แต่งงานกับ บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2467 โดยมีบุตรดังนี้
เคลาส์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2496 ณ ประเทศเยอรมนีตะวันตก ด้วยอาการหัวใจวาย สิริอายุรวม 63 ปี
วัดสุวรรณารามราชวรวิหาร
วัดสุวรรณาราม ราชวรวิหาร หรือนิยมเรียกกันสั้น ๆ ว่า วัดสุวรรณาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร  ปัจจุบันตั้งอยู่ในซอยจรัญสนิทวงศ์ 32 ถนนจรัญสนิทวงศ์ ตรงข้ามกับแยกบางขุนนนท์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย โดยติดอยู่ริมคลองบางกอกน้อยฝั่งตะวันตก
ประวัติ
วัดสุวรรณาราม ราชวรวิหาร เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมชื่อ วัดทอง ลักษณะเป็นลานกว้างขวาง ในสมัยกรุงธนบุรีเป็นสถานที่ซึ่งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีมีพระราชดำรัสให้นำเชลยศึกพม่าจากค่ายบางแก้วไปประหารชีวิต ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) ทรงรับมาอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์และสถาปนาขึ้นใหม่ทั้งพระอารามและพระราชทานนามว่า "วัดสุวรรณาราม" ทั้งนี้เนื่องจากพระองค์มีพระนามเดิมว่า "ทองด้วง" เช่นเดียวกับชื่อวัด  นอกจากนี้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท มีพระราชศรัทธาสร้างเมรุหลวงสำหรับใช้ในการพระราชทานเพลิงศพเจ้านายและขุนนางผู้ใหญ่ ซึ่งตามประเพณีต้องนำไปฌาปนกิจนอกกำแพงพระนครชั้นนอก เมรุหลวงนี้ใช้มาจนถึงในสมัยรัชกาลที่ 5
ในสมัยรัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดสุวรรณารามและให้ช่างเขียนภาพฝาผนังในพระอุโบสถด้วย มีงานของหลวงวิจิตรเจษฎา (ทองอยู่) ผู้เขียนเนมิราชชาดก กับหลวงเสนีย์บริรักษ์ (คงแป๊ะ) ผู้เขียนมโหสถชาดก ซึ่งเป็นจิตรกรขึ้นชื่อในยุคนั้นทั้งคู่ โดยทั้งคู่เขียนด้วยการประชันกัน โดยใช้ผ้าคลุมและเปิดออกเผยให้เห็นเมื่องานเสร็จแล้ว นับเป็นจิตรกรรมฝาผนังในยุครัตนโกสินทร์ที่สวยงาม มีความละเอียดอ่อนของลายเส้นและรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ และมีความสมบูรณ์แบบที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานครและประเทศไทย
พระราชทานเพลิงพระศพ เชื้อพระวงศ์บ้านพลูหลวง
เชื้อพระวงศ์อยุธยาทั้งหมดได้ถูกทูลเชิญลงมาพำนักที่พระราชวังกรุงธนบุรี ต่อมาในปี พ.ศ.2325 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงปราดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้ทูลเชิญเชื้อพระวงศ์บ้านพลูหลวงทั้งหมดจากราชสำนักกรุงธนบุรี มาพำนักยังพระบรมมหาราชวังด้วย ในปี พ.ศ.2344 เจ้าฟ้าพินทวดีแห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวงทรงสิ้นพระชนม์ลง ได้มีบันทึกในหมายรับสั่งของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช กล่าวถึงการพระราชทานเพลิงพระศพเจ้าฟ้ากิม (คาดว่าคือเจ้าฟ้าพินทวดี) ณ เมรุวัดสุวรรณารามราชวรวิหาร เมื่อปี พ.ศ.2345 และสันนิฐานว่าอาจเป็นที่พระราชทานเพลิงพระศพของพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงอยุธยาทั้ง 4 พระองค์ อันเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และมีศักดิ์เป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอุทุมพร และสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ (พระเจ้าเอกทัศน์)
สถาปัตยกรรมและศิลปกรรม
ทางด้านสถาปัตยกรรมและศิลปกรรม พระอุโบสถ สร้างตามแบบแผนศิลปกรรมสมัยรัชกาลที่ 1 มีเสาทรงสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง มีระเบียงทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ช่อฟ้าใบระกาประดับกระจก หน้าบันจำหลักลายรูปเทพนมและรูปนารายณ์ทรงครุฑปิดทอง สถาปัตยกรรมอื่นๆ ภายในวัดได้แก่ พระวิหารสร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 ซึ่งมีมุขขวางทั้งด้านหน้าและด้านหลังกับหมู่กุฏิสงฆ์ที่เป็นเรือนไม้ฝาปะกน เก่าแก่และงดงามมาก หมู่กุฏิสงฆ์ เป็นหมู่ตึก 6 หลัง มีหอฉันอยู่กลางและมีหอเล็กติดกำแพง 2 หอพร้อมทั้งหอระฆังและหอไตร
เรื่องเล่าลือ
นอกจากนี้แล้ว ยังมีเรื่องเล่าลือกันว่าที่วัดแห่งนี้มีผีสิง ด้วยเป็นดวงวิญญาณของทหารพม่าที่ถูกประหารชีวิตจำนวนมากในสมัยกรุงธนบุรี ครั้งหนึ่งมีการบูรณะโรงเรียนวัดสุวรรณาราม ซึ่งเป็นที่ดินส่วนหนึ่งของวัด มีการขุดพบโครงกระดูกที่ข้อแขนหรือข้อขามีกำไลนากสวมอยู่ นักการภารโรงผู้หนึ่งพบเข้าจึงแอบหยิบกลับมาและนำไปขายต่อ ได้เงินมาซื้ออาหารจำนวนมากเลี้ยงภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์อยู่ ตกดึกคืนนั้นภรรยาของภารโรงผู้นี้ก็ฝันเห็นทหารพม่ามาทวงกำไลคืน จึงเล่าให้ผู้เป็นสามีฟัง แต่ภารโรงก็ไม่รู้จะไปหาคืนมาได้อย่างไรเพราะได้ขายต่อไปแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน ภรรยาที่ตั้งครรภ์อยู่นั้นก็เสียชีวิต และไม่นาน ภารโรงก็เสียชีวิตตามไปด้วย ผู้คนที่อาศัยอยู่ในละแวกนี้จึงมีความหวาดกลัว และได้ตั้งศาลบูชาขึ้นมาให้เป็นที่สิงสถิตย์ของเหล่าดวงวิญญาณทหารพม่า และได้ตั้งอีกศาลหนึ่งขึ้นมาซึ่งภายในเป็นรูปวาดของทหารไทยโบราณ 3 นาย เรียกว่า "ศาลเสด็จพ่อสามพระยา" ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นนายทหารผู้ที่ควบคุมเชลยศึกพม่ามาแต่ครั้งนั้น เพื่อให้ควบคุมเหล่าดวงวิญญาณทหารพม่าอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันศาลทั้ง 2 อยู่ในบริเวณลานโรงเรียนวัดสุวรรณาราม นอกจากนี้แล้วยังมีผู้พบเห็นผีหรือดวงวิญญาณหลายต่อหลายครั้ง เช่น ปรากฏมาในรูปของผีหัวขาด, เป็นผู้หญิงนั่งห้อยขาอยู่ริมน้ำ หรือเปรตบนหอระฆัง เป็นต้น
ศตวรรษที่ 2
ศตวรรษที่ 2 อาจหมายถึง
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิก
กลุ่มภาษาเจอร์แมนิก เป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาเจอร์แมนิกที่ยังมีพูดกันในปัจจุบันสามารถแบ่งออกได้เป็นสองสาขาหลัก ได้แก่ กลุ่มภาษาเจอร์แมนิกตะวันตก เช่น ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาดัตช์ เป็นต้น และกลุ่มภาษาเจอร์แมนิกเหนือ เช่น ภาษาเดนมาร์ก ภาษาสวีเดน ภาษานอร์เวย์ ภาษาไอซ์แลนด์ ภาษาแฟโร เป็นต้น
ตะเคียน (แก้ความกำกวม)
ตะเคียน อาจหมายถึง
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 18
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 18 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดเชียงราย ระหว่างวันที่ 20 – 26 มกราคม พ.ศ. 2531 มีการแข่งขัน 15 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ลอนเทนนิส เซปักตะกร้อ ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก และโบว์ลิ่ง มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ รวมทั้งกรรมการผู้ตัดสินจากสมาคมกีฬาสมัครเล่น ตลอดจนผู้สังเกตการณ์เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 2,840 คน
การอนุญาตให้นักกีฬาทีมชาติสามารถลงแข่งขันในครั้งนี้ได้นั้น ก่อให้เกิดการตื่นตัวทางกีฬาเป็นอย่างมาก มีเยาวชนและประชาชนให้การสนใจเข้าร่วมการแข่งขันทุกประเภทกีฬาอย่างเนืองแน่น โดยกีฬาที่ได้รับความสนใจสูง คือ ฟุตบอล วอลเลย์บอล บาสเกตบอล มวยสากล และว่ายน้ำ เนื่องจากการแข่งขันบางรายการนักกีฬาทั่วไปสามารถเอาชนะนักกีฬาทีมชาติได้ ทำให้นักกีฬามีขวัญและกำลังใจที่จะฝึกซ้อมเพื่อเพิ่มสมรรถภาพของตนให้สูงขึ้น เพื่อพร้อมเต็มที่ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันนักกีฬาแห่งชาติในครั้งต่อไป
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• แบดมินตัน
• บาสเกตบอล
• มวยสากลสมัครเล่น
• จักรยาน
• ฟุตบอล
• เทนนิส
• เซปักตะกร้อ
• ยิงปืน
• เทเบิลเทนนิส
• วอลเลย์บอล
• ยูโด
• ยกน้ำหนัก
• โบว์ลิ่ง
ศตวรรษที่ 21
ศตวรรษที่ 21 อาจหมายถึง
ราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดแห่งอียิปต์
ประวัติราชวงศ์
ราว 411 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์อไมร์เตอุส ซึ่งเป็นชาวอียิปต์พื้นเมืองได้ทรงก่อกบฏต่อกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 ซึ่งเป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิด และเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ ฟาโรห์อไมร์เตอุสทรงประสบความสำเร็จในการขับไล่ชาวเปอร์เซียออกจากเมืองเมมฟิสใน 405 ปีก่อนคริสตกาลด้วยความช่วยเหลือจากทหารรับจ้างชาวครีต และใน 404 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากการเสด็จสวรรคตของกษัตริย์ดาริอุส ฟาโรห์อไมร์เตอุสทรงได้ประกาศตนว่าเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์ ถึงแม้ว่ากษัตริย์อาร์ตาเซอร์ซีสที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นองค์รัชทายาทของกษัตริย์ดาริอัส ในฐานะกษัตริย์แห่งเปอร์เซียพยายามที่จะนำกองทัพเพื่อเข้ายึดอียิปต์กลับ แต่พระองค์กลับไม่สามารถทำได้เนื่องจากปัญหาทางการเมืองกับไซรัส ผู้เยาว์ ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ และสิ่งนี้ส่งผลให้ฟาโรห์อไมร์เตอุสมีอำนาจมากขึ้นสำหรับปกครองเหนือดินแดนอียิปต์
ไม่ค่อยทราบเกี่ยวกับรัชสมัยของ ฟาโรห์อไมร์เตอุส และไม่พบอนุเสาวรีย์จากราชวงศ์นี้เลย
ใน 398 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์อไมร์เตอุสทรงถูกโค่นล้มพระราชบัลลังก์และทรงถูกสำเร็จโทษโดยฟาโรห์เนฟอาอารุดที่ 1 จึงเป็นจุดสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ที่ยี่สิบแปดแห่งอียิปต์ และเป็นจุดเริ่มต้นการปกครองของราชวงศ์ที่ยี่สิบเก้าแห่งอียิปต์
แหล่งข้อมูล
* O. Perdu, 'Saites and Persians (664-332),' in A.B. Lloyd (ed.),  A Companion to Ancient Egypt  (Chichester, 2010), 140-58 (at 153-7).
* J.D. Ray, 'Egypt: Dependence and Independence (425-343 B.C.)', in  Achaemenid History 1  (Leiden, 1987), 79-95.
สตีเฟน ฮาร์เปอร์
สตีเฟน โจเซฟ ฮาร์เปอร์ (Stephen Joseph Harper) เกิดเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2502 เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดาคนที่ 22 และอดีตหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยมแห่งแคนาดา เขานำพรรคอนุรักษนิยมชนะการเลือกตั้งในปี 2549 และครั้งที่ 2 ในปี 2551 ฮาร์เปอร์จัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อย และการชนะการเลือกตั้งครั้งที่ 3 ในปี 2554 ทำให้เขาสามารถจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากได้
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 19
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 19 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดจันทบุรี ระหว่างวันที่ 14 – 20 มกราคม พ.ศ. 2532 มีการแข่งขัน 16 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น จักรยาน ฟุตบอล ยูโด ลอนเทนนิส เซปักตะกร้อ ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก โบว์ลิ่ง และตะกร้อลอดห่วง มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ รวมทั้งกรรมการผู้ตัดสินจากสมาคมกีฬาสมัครเล่น ตลอดจนผู้สังเกตการณ์เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 2,804 คน
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• แบดมินตัน
• บาสเกตบอล
• มวยสากลสมัครเล่น
• จักรยาน
• ฟุตบอล
• เทนนิส
• เซปักตะกร้อ
กูรุฟ
กูรุฟ (Kurów) เป็นหมู่บ้านทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ระหว่างปูวาวีกับลูบลิน ติดกับแม่น้ำกูรุฟกา และเป็นเมืองหลักของเทศบาลกูรุฟภายในจังหวัดลูบลิน มีประชากรประมาณ 2,811 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2548)
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 19
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• ยิงปืน
• เทเบิลเทนนิส
• วอลเลย์บอล
• ยูโด
• ยกน้ำหนัก
• โบว์ลิ่ง
• ตะกร้อลอดห่วง
การดูแลและหาเพื่อน
การดูแลและหาเพื่อน (Tend-and-befriend) เป็นพฤติกรรมของสัตว์บางชนิดรวมทั้งมนุษย์ เพื่อตอบสนองต่อภัยโดยป้องกันหรือดูแลเลี้ยงลูก (tend) และโดยหาพวกหรือกลุ่มสังคมเพื่อช่วยป้องกันให้กันและกัน (befriend) มีสมมติฐานว่าพฤติกรรมนี้เป็นการตอบสนองปกติของหญิงต่อความเครียด เหมือนกับที่การตอบสนองหลักของชายเป็นแบบสู้หรือหนี เป็นแบบจำลองทางทฤษฎีที่ตั้งขึ้นโดย ดร. เช็ลลีย์ เทย์เลอร์ และคณะวิจัยที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส และกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในวารสารวิชาการ Psychological Review พิมพ์ในปี พ.ศ. 2543
มูลฐานทางชีวภาพ
ตามทฤษฎี Polyvagal Theory ของ ดร. สตีเฟ็น พอร์จส ระบบประสาทสังคม (Social Nervous System) เป็นวงจรประสาทที่ทำงานร่วมกันเพื่อให้เกิดความผูกพัน (affiliation) โดยเฉพาะเมื่อตอบสนองต่อความเครียด ระบบนี้ควบคุมพฤติกรรมการเข้าหาทางสังคม (social approach behavior) ตัวการทางชีวภาพที่ควบคุมระบบนี้ดูเหมือนจะเป็นฮอร์โมนออกซิโทซิน (oxytocin)
ออกซิโทซินสัมพันธ์กับความสัมพันธ์และกิจกรรมทางสังคมมากมายหลายหลาก รวมทั้งการผูกมิตรในกลุ่มเพื่อน กิจกรรมทางเพศ และการเลือกคบกับบุคคลหรือกลุ่มต่าง ๆ มนุษย์จะปล่อยออกซิโทซินตอบสนองต่อตัวก่อเครียดมากมาย โดยเฉพาะต่อตัวที่อาจจุดชนวนให้สร้างความผูกพันกับคนอื่น ฮอร์โมนเป็นตัวโปรโหมตพฤติกรรมสร้างความผูกพัน รวมทั้ง การที่แม่ดูแลลูก และการผูกมิตรกับเพื่อน และการสร้างความผูกพันภายใต้ความเครียดอย่างหนึ่งก็คือดูแล รวมทั้งป้องกันลูก
การสร้างความผูกพันอาจอยู่ในรูปแบบของการผูกมิตร ซึ่งก็คือหาคนช่วยเหลือทางสังคมเพื่อป้องกันตัวเอง ป้องกันลูก และป้องกันกลุ่มสังคมของตน การตอบสนองทางสังคมต่อภัยเหล่านี้ช่วยลดการตอบสนองทางชีวภาพต่อความเครียด รวมทั้ง ลดอัตราหัวใจเต้น ความดันโลหิต และการทำงานของกลุ่มประสาทแกนไฮโปทาลามัส-พิทูอิทารี-อะดรีนัล (HPA) เช่นลดการหลั่งฮอร์โมนความเครียดคือคอร์ติซอล
หญิงมีโอกาสตอบสนองต่อความเครียดโดยดูแลและผูกมิตรมากกว่าชาย และฮอร์โมนหญิงคือเอสโตรเจนจะเพิ่มผลของออกซิโทซิน ซึ่งเข้ากับความแตกต่างระหว่างเพศของพฤติกรรมนี้ เทียบกับฮอร์โมนเพศชายคือแอนโดรเจนที่ยับยั้งการปล่อยออกซิโทซิน
การดูแลภายใต้ความเครียด
ฮอร์โมนออกซิโทซินที่ร่างกายปล่อยตอบสนองต่อตัวก่อความเครียดอาจเป็นกลไกการตอบสนองของหญิงโดยดูแลลูก งานศึกษาในแกะตัวเมียแสดงว่า การให้ฮอร์โมนออกซิโทซินจะเสริมพฤติกรรมความเป็นแม่ การให้นมลูกในมนุษย์ ซึ่งสัมพันธ์กับการปล่อยออกซิโทซิน เป็นการปลอบใจทั้งแม่และทารกโดยมีผลต่อสรีรภาพ
การเลี้ยงลูกร่วมกัน
การดูแลและผูกมิตรเป็นกลยุทธ์แบบปรับตัวที่จำเป็น เพื่อช่วยเพิ่มความสำเร็จทางการสืบพันธ์ของหญิงในสัตว์ที่เลี้ยงลูกร่วมกัน (cooperative breeders) สัตว์ที่เลี้ยงลูกร่วมกันเป็นสัตว์อยู่เป็นกลุ่มที่คนช่วยดูแลผู้ไม่ใช่มารดาเป็นสิ่งจำเป็นให้ทารกและเด็กรอดชีวิต สัตว์ที่เลี้ยงลูกร่วมกันรวมทั้งหมาป่า ช้าง สัตว์อันดับวานรที่ไม่ใช่มนุษย์หลายพันธุ์ และมนุษย์ ในบรรดาสัตว์อันดับวานรและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยมาก กระบวนการทางต่อมไร้ท่อและระบบประสาททำให้หญิงดูแลทารก แม้ที่ไม่ใช่ญาติ หลังจากได้รับสัญญาณต่าง ๆ จากทารกเป็นเวลานานพอ หมาป่าตัวเมียที่ไม่ใช่แม่และหมาที่ไม่ได้เลียงบางครั้งจะเริ่มมีนมเพื่อช่วยเลี้ยงลูกของหมาตัวเมียที่เป็นแม่ฝูง
มนุษย์เกิดมาช่วยตนเองไม่ได้ จำเป็นต้องได้การเลี้ยงดูจากพ่อแม่ โตช้า และอาศัยการดูแลของพ่อแม่จนถึงวัยผู้ใหญ่ต้น ๆ และบ่อยครั้งนานกว่านั้น ในช่วงวิวัฒนาการของมนุษย์โดยมาก มนุษย์ได้หาอาหารแบบนักล่า-เก็บของป่า ในบรรดาชุมชนนักล่า-เก็บของป่าที่ไม่ใช้วิธีการคุมกำเนิดปัจจุบัน หญิงจะมีความเท่าเทียมกันสูง และมักจะคลอดลูกประมาณทุก ๆ 4 ปีในช่วงวัยเจริญพันธุ์ และเมื่อคลอดลูก บ่อยครั้งจะมีลูกหลายคนต้องดูแล ผู้ต้องอาศัยผู้ใหญ่เพื่ออาหารและที่อยู่อย่างน้อย 18 ปีหรือมากกว่านั้น กลยุทธ์การสืบพันธุ์เช่นนี้จะวิวัฒนาการขึ้นมาไม่ได้ถ้าหญิงไม่ได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่น พี่เลี้ยง (คือผู้ช่วยที่ไม่ใช่แม่ของเด็ก) ป้องกัน ให้อาหาร อุ้ม และดูแลเด็ก ซึ่งอาจจะเป็นป้า ลุง พ่อ ย่ายาย พี่น้อง และหญิงอื่น ๆ ในชุมชน
แม้แต่ในสังคมตะวันตกปัจจุบัน พ่อแม่บ่อยครั้งต้องอาศัยญาติ เพื่อน หรือพี่เลี้ยงเด็กเพื่อช่วยดูเด็ก ในปี 2552 มีนักวิชาการที่อ้างว่า การช่วยกันเลี้ยงลูกในมนุษย์อาจเป็นเหตุให้เกิดวิวัฒนาการการปรับตัวทางจิตใจให้ชอบเข้าสังคมมากขึ้น ปรับการรู้จำทางสังคม (social cognition) ปรับสมรรถภาพการรู้คิดเพื่อประโยชน์ส่วนรวม รวมทั้งความสมัครใจเพื่อแชร์ความรู้สึกในใจ และการมีจุดประสงค์ร่วมกัน กระบวนการทางการรู้คิดที่ชอบสังคมที่เกิดจากการเลี้ยงลูกร่วมกันอาจนำให้เกิดวัฒนธรรมและภาษา
การผูกมิตรเมื่อเครียด
การใช้ชีวิตเป็นกลุ่มมีประโยชน์มากมาย รวมทั้งการป้องกันสัตว์ร้าย และการร่วมมือกันเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน เพื่อเข้าถึงทรัพยากรธรรมชาติ หญิงสร้าง ธำรง และใช้เครือข่ายสังคม โดยเฉพาะมิตรภาพกับหญิงอื่น ในการจัดการบริหารสถานการณ์ที่สร้างความเครียด ในสถานการณ์ที่มีภัย สมาชิกกลุ่มจะเป็นแหล่งให้ความสนับสนุนและความป้องกันสำหรับหญิงและลูก ๆ ของตน งานวิจัยแสดงว่าหญิงมีโอกาสหาคนช่วยเมื่อเกิดความทุกข์สูงกว่า เมื่อเทียบกับชาย
ทั้งหญิงและหญิงวัยรุ่นรายงานว่ามีแหล่งสนับสนุนทางสังคมมากกว่า และมีโอกาสหันหาเพื่อนเพศเดียวกันเพื่อขอความช่วยเหลือมากกว่าชายหรือเด็กชาย โดยเป็นเรื่องที่ข้ามวัฒนธรรมต่าง ๆ หญิงและเด็กหญิงมักจะให้ความช่วยเหลือแก่กันบ่อยครั้งกว่าและดีกว่าชาย และมีโอกาสหาความช่วยเหลือและการสนับสนุนจากเพื่อนหญิงหรือญาติหญิงอื่น ๆ มากกว่า
หญิงมักจะผูกพันกับหญิงอื่นในสถานการณ์ที่เครียด แต่ว่า ถ้าต้องเลือกระหว่างรอคนเดียวหรือผูกมิตรกับชายแปลกหน้าก่อนแก้ปัญหาในแล็บที่ทำให้เครียด หญิงจะเลือกรอคนเดียว
เครือข่ายสังคมหญิงสามารถให้ความช่วยเหลือเรื่องการดูแลเด็ก การแลกเปลี่ยนทรัพยากร และการป้องกันจากสัตว์ร้าย อันตรายอื่น ๆ และจากคนกลุ่มอื่น ๆ มีนักวิชาการสองพวก (ปี 2535 และ 2543) ทีอ้างว่า กลุ่มสังคมหญิงสามารถให้การป้องกันจากความก้าวร้าวรุกรานจากชาย
มูลฐานทางประสาทร่วมต่อไร้ท่อ
งานศึกษาในมนุษย์และสัตว์ (ทบทวนในปี 2543 ) แสดงว่า ออกซิโทซินเป็นกลไกทางประสาทร่วมต่อมไร้ท่อ (neuroendocrine) ของการตอบสนองต่อความเครียดแบบ "ผูกมิตร" ของหญิง การให้ออกซิโทซินกับหนูและสัตว์วงศ์หนูทุ่ง (Microtus ochrogaster) เพิ่มการมาหาสู่กันทางสังคมและการดูแลกันและกัน ลดความเครียด และลดความก้าวร้าว ในมนุษย์ ออกซิโทซินโปรโหมตความรักระหว่างแม่ลูก ระหว่างคู่ และระหว่างเพื่อน การคุยติดต่อกับผู้อื่นหรือได้รับความช่วยเหลือในเวลาที่เครียด ทำให้ระบบประสาทซิมพาเทติกและระบบประสาทต่อมไร้ท่อตอบสนองต่อความเครียดลดลง แม้ว่า การช่วยเหลือทางสังคมจะช่วยลดการตอบสนองทางสรีรภาพเช่นนี้ทั้งในหญิงชาย แต่ว่า หญิงมีโอกาสสูงกว่าที่จะหาคนช่วยเมื่อเครียด นอกจากนั้นแล้ว การได้รับความช่วยเหลือจากหญิงอีกคนยังช่วยลดความเครียดได้ดีกว่า
ประโยชน์ของความผูกพันภายใต้ความเครียด
หญิงมีการคาดหมายคงชีพนับแต่เกิดมากกว่าชายในประเทศโดยมากที่สามารถเข้าถึงหมอพยาบาลได้เท่าเทียมกัน ยกตัวอย่างเช่น ในประเทศสหรัฐอเมริกาความแตกต่างระหว่างหญิงชายเกือบถึง 6 ปี สมมติฐานหนึ่งก็คือว่า การตอบสนองต่อความเครียดของชาย (รวมทั้งความก้าวร้าว การถอนตัวจากสังคม และการใช้สารเสพติด) ทำให้เสี่ยงต่อผลทางสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์ และโดยเปรียบเทียบกัน การตอบสนองต่อความเครียดของหญิง ซึ่งรวมการหันหาการสนับสนุนช่วยเหลือทางสังคม อาจช่วยป้องกันสุขภาพ
การแข่งขันเพื่อทรัพยากร
การอยู่เป็นกลุ่มและการผูกพันกับผู้ที่ไม่ใช่เป็นญาติกันและเป็นเพศเดียวกัน (ที่ไม่มีเป้าหมายความสนใจทางพันธุกรรมที่เหมือนกัน) ก็ก่อปัญหาการแข่งขันเพื่อให้ได้ทรัพยากรที่จำกัด เช่น สถานะทางสังคม อาหาร และคู่ ด้วย ความเครียดทางความสัมพันธ์เป็นปัญหาที่สามัญและก่อความเครียดมากที่สุดสำหรับหญิง
แม้ว่า การตอบสนองต่อความเครียดโดยการผูกมิตรอาจจะทำงานเป็นพิเศษในหญิงภายใต้สถานการณ์ที่ขาดอาหาร แต่การขาดทรัพยากรก็ยังสร้างการแข่งขันที่รุนแรงยิ่งขึ้นเพื่อได้ทรัพยากรเหล่านั้น ในสถานการณ์ที่มีหญิงมากกว่าชาย ในที่ที่ชายกลายเป็นทรัพยากรที่จำกัดกว่า การแข่งขันระหว่างหญิงจะหนักขึ้น บางครั้งจนถึงความรุนแรง
แม้ว่าอัตราอาชญากรรมของชายจะมากกว่าหญิง การถูกจับเพราะทำร้ายร่างกายในหญิงมีการกระจายตัวตามอายุเหมือนกับชาย โดยถึงจุดยอดสุดในหญิงปลายวัยรุ่นจนถึงประมาณอายุ 25 ปี ซึ่งเป็นช่วงอายุที่หญิงมีศักยภาพสูงสุดในการสืบพันธุ์ และจะประสบกับการแข่งขันเพื่อคู่มากที่สุด
ดังนั้น ประโยชน์ของความผูกพันจะต้องมีค่ามากกว่าราคาเพื่อที่พฤติกรรมเยี่ยงนี้จะเกิดวิวัฒนาการได้
ความแข่งขันและความก้าวร้าว
อัตราความก้าวร้าวระหว่างมนุษย์ชายและหญิงอาจจะไม่ต่างกัน แต่ว่า รูปแบบความก้าวร้าวระหว่างเพศก็ต่างกัน โดยทั่วไป แม้ว่าหญิงจะแสดงความก้าวร้าวทางกายน้อยกว่า แต่ก็มักจะแสดงโดยทางอ้อมเท่ากันหรือมากกว่า เช่น การกีดกันจากสังคม การนินทา การปล่อยข่าวลือ และการว่าร้าย เมื่อจัดให้มีแรงจูงใจในเรื่องคู่หรือการแข่งขันทางสถานะในการทดลองภายในสถานการณ์ที่สร้างความก้าวร้าว ชายมักจะเลือกแสดงความก้าวร้าวโดยตรงกับชายอีกคนหนึ่ง เทียบกับหญิงที่แสดงโดยอ้อมกับหญิงอีกคนหนึ่ง
แต่ว่า การจัดให้แข่งขันเพื่อทรัพยากรจะเพิ่มความก้าวร้าวโดยตรงทั้งในหญิงชาย และเข้ากับผลที่พบนี้ อัตราความรุนแรงและอาชญากรรมจะสูงกว่าทั้งในหญิงชายเมื่อทรัพยากรขาดแคลน
โดยเปรียบเทียบกัน การแข่งขันเพื่อทรัพยากรจะไม่เพิ่มความก้าวร้าวโดยตรงทั้งในหญิงชาย ถ้าให้จินตนาการว่าตนแต่งงานและมีลูกเล็กคนหนึ่ง เพราะว่า การได้รับความบาดเจ็บทางกายต่อพ่อหรือแม่จะเป็นราคาสำหรับครอบครัว
ความแปรปรวน (variance) ที่ต่ำกว่าในความสำเร็จของการสืบพันธุ์ และราคาที่สูงกว่าเมื่อใช้ความก้าวร้าวทางกาย อาจอธิบายอัตราความก้าวร้าวทางกายในระหว่างหญิงเทียบกับชาย คือ หญิงโดยทั่วไปมีโอกาสมีลูกในชีวิตมากกว่าชาย ดังนั้น การต่อสู้แล้วเสี่ยงบาดเจ็บหรือตายจะเป็นราคาความเหมาะสมที่สูงสำหรับหญิง นอกจากนั้นแล้ว การรอดชีวิตของเด็กเล็ก ๆ ยังพึ่งแม่มากกว่าพ่อ ซึ่งเน้นให้เห็นความสำคัญของความปลอดภัย การรอดชีวิต และการหลีกเลี่ยงความเสี่ยงของแม่ ทารกโดยหลักจะติดแม่ และการตายของแม่เพิ่มโอกาสความตายในวัยเด็กในสังคมนักล่า-เก็บของป่า 5 เท่าตัว เทียบกับ 3 เท่าตัวถ้าพ่อตาย ดังนั้น หญิงจึงตอบสนองต่อภัยโดยดูแลและผูกมิตร และความก้าวร้าวของหญิงบ่อยครั้งเป็นแบบอ้อมหรือแบบแอบแฝงโดยธรรมชาติก็เพื่อเลี่ยงการแก้เผ็ดหรือการบาดเจ็บทางกาย
การสู้กันด้วยปาก
หญิงผูกมิตรกับคนอื่นไม่ใช่เพื่อความปลอดภัยอย่างเดียว แต่เพื่อสร้างพันธมิตรเพื่อแข่งขันกับสมาชิกของกลุ่มอื่นเพื่อทรัพยากร เช่น อาหาร คู่ และทรัพยากรทางสังคมและวัฒนธรรม (เช่น สถานะ ตำแหน่งทางสังคม สิทธิและหน้าที่รับผิดชอบ) การสู้กันด้วยปากเป็นกลยุทธ์การแข่งขันในรูปแบบของความก้าวร้าวทางวาจาโดยอ้อมต่อคู่แข่ง การนินทา (gossip) เป็นกลยุทธ์หนึ่ง ซึ่งกระจายข่าวที่ทำชื่อเสียงของคู่แข่งให้เสียหาย มีทฤษฎีหลายอย่างเกี่ยวกับการนินทา รวมทั้งเป็นการเชื่อมความสัมพันธ์กันทางสังคม และเป็นการรวมกลุ่ม
แต่ว่า เข้ากับทฤษฎีทางสงครามข้อมูล (informational warfare) เนื้อความของสิ่งที่นินทาจะต้องเข้าประเด็นกับสถานการณ์ ยกตัวอย่างเช่น ถ้ากำลังแข่งขันเพื่อตำแหน่งในที่ทำงาน คนมักจะกระจายข่าวไม่ดีเกี่ยวกับงานของคู่แข่งให้เพื่อนร่วมงาน
การนินทาว่าร้ายยังเพิ่มขึ้นตามความขาดแคลนทางทรัพยากรหรือตามค่าของทรัพยากรด้วย นอกจากนั้นแล้ว คนมักจะกระจายข่าวร้ายเกี่ยวกับคู่แข่งแต่มักจะกระจ่ายข่าวดีเกี่ยวกับสมาชิกครอบครัวและเพื่อน และดังที่ได้กล่าวแล้ว การผูกมิตรจะช่วยป้องกันหญิงจากอันตราย รวมทั้งความมุ่งร้ายจากผู้อื่น ๆ ซึ่งไม่จำกัดเพียงแค่การทำร้ายทางกายแต่รวมการเสียชื่อเสียงทางสังคมด้วย ดังนั้น หญิงผูกมิตรและสร้างพันธมิตรส่วนหนึ่งก็เพื่อแข่งขันเพื่อได้ทรัพยากรที่จำกัด และส่วนหนึ่งก็เพื่อป้องกันตัวเองจากอันตรายต่อความสัมพันธ์หรือชื่อเสียง
การมีเพื่อนหรือพันธมิตรช่วยขัดขวางการนินทาว่าร้าย เพราะพันธมิตรมีสมรรถภาพที่จะเอาคืนสูงกว่าสมรรถภาพของบุคคลคนเดียว งานวิจัยปี 2552 พบว่า การอยู่ด้วยของเพื่อนคู่แข่งลดความโน้มเอียงที่จะนินทาคู่แข่ง และผลนี้จะแรงกว่าถ้าเพื่อนมาจากสิ่งแวดล้อมทางสังคมที่เกี่ยวข้องกัน (เช่น ในที่ทำงานเดียวกัน) เทียบกับเพื่อนที่มาจากกลุ่มที่ไม่เกี่ยวข้องกัน เพื่อนช่วยเพิ่มความรู้สึกว่าหญิงนั้นมีสมรรถภาพในการทำลายชื่อเสียงของคู่แข่งและในการป้องกันการก้าวร้าวโดยอ้อมอื่น ๆ
อัลกุรอานเลือด
"อัลกุรอานเลือด" เป็นสำเนาของคัมภีร์อัลกุรอานของศาสนาอิสลาม เขียนขึ้นจากเลือดของอดีตประธานาธิบดีอิรัก ซัดดัม ฮุสเซน ตลอดเวลามากกว่าสองปีในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ซัดดัมมอบหมายให้เริ่มดำเนินงานใน พ.ศ. 2540 ตรงกับวันคล้ายวันเกิดปีที่ 60 ของเขา ซึ่งตามรายงานระบุว่าเขาต้องการขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ทรงช่วยเหลือเขาหลายครั้งตลอด "การสมรู้ร่วมคิดและภยันตราย" เขาอธิบายเหตุผลของเขาที่มอบหมายให้สร้างคัมภีร์ดังกล่าวในจดหมายซึ่งได้รับการตีพิมพ์โดยสื่อของรัฐอิรักในเดือนกันยายน พ.ศ. 2543: "ชีวิตของข้าพเจ้าเต็มไปด้วยภยันตรายซึ่งข้าพเจ้าควรจะเสียเลือดเป็นจำนวนมาก ... แต่เนื่องจากเลือดของข้าพเจ้าหลั่งออกมาเพียงเล็กน้อย ข้าพเจ้าจึงร้องขอให้มีผู้เขียนพระวาทะของพระผู้เป็นเจ้าด้วยเลือดของข้าพเจ้าด้วยความรู้สึกขอบคุณ" หลังจากซัดดัมสิ้นอำนาจใน พ.ศ. 2546 อัลกุรอานเลือดถูกนำออกจากการแสดงต่อสาธารณะ ปัจจุบัน ผลงานดังกล่าวยังอยู่ในระหว่างการถกเถียงว่าควรจะดำเนินการอย่างไรกับมันดี เนื่องจากกระบวนการสร้างสรรค์ถือว่าดูหมิ่นศาสนา แต่การทำลายผลงานดังกล่าวก็อาจถือได้ว่าดูหมิ่นศาสนาได้เช่นเดียวกัน
การผลิตและการจัดแสดง
คัมภีร์ได้รับการผลิตโดยอับบาส ชากิรฺ เจาดี นักอักษรวิจิตรอิสลาม ผู้ซึ่งปัจจุบันอาศัยอยู่ในรัฐเวอร์จิเนียในสหรัฐอเมริกา ตลอดช่วงเวลาสองปี ซัดดัมได้อุทิศเลือด 24-27 ลิตร ซึ่งเจาดีได้ใช้ในการคัดเลือกคัมภีร์กว่า 6,000 โองการ ความยาวมากกว่า 360,000 คำ ตามคำบอกเล่าของเจาดี ซัดดัม ฮุสเซนได้เรียกเขาไปยังโรงพยาบาลอิบน์ ซีนา ในกรุงแบกแดด ที่ซึ่งบุตรชายของฮุสเซน อูเดย์ ฮุสเซน กำลังพักฟื้นจากการพยายามลอบสังหาร และต้องการให้เขาเขียนอัลกุรอานด้วยเลือดของเขาว่าเป็น "การให้สัตย์ปฏิญาณรูปแบบหนึ่งจากฝ่ายซัดดัม" ผลงานถูกส่งมอบให้แก่ซัดดัมเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ต่อมา มันได้ถูกจัดแสดงในสุเหร่าอุมม์ อัลมะอาริก (มารดาแห่งการยุทธ์ทั้งปวง) ในแบกแดด ซึ่งสร้างขึ้นโดยซัดดัมเพื่อระลึกถึงสงครามอ่าว (พ.ศ. 2533-34) และได้รับการออกแบบหออะซานให้เป็นรูปจรวดสกั๊ดและลำกล้องไรเฟิลคาแลชนิคอฟ
เขาโอลิมปัส (ดาวอังคาร)
เขาโอลิมปัส (Olympus Mons) เป็นภูเขาไฟรูปโล่ขนาดใหญ่บนดาวอังคาร จากการวัดด้วยเครื่องมือเรเซอร์วัดความสูง (MOLA) แสดงให้เห็นว่าภูเขาไฟลูกนี้มีความสูงประมาณ 22 กม.(13.6 ไมล์ or 72,000 ฟุต) ทำให้มันมีความสูงกว่าความสูงเหนือระดับน้ำทะเลของเอเวอเรสต์ถึง 2 เท่าครึ่ง จึงทำให้มันกลายเป็นภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุด, ภูเขาที่ใหญ่ที่สุดที่พบบนดาวเคราะห์และครั้งหนึ่งมันเคยได้ชื่อว่าสูงที่สุดในระบบสุริยะจนกระทั่งค้นพบรีอาซิลเวียบน 4 เวสตาจึ่งทำให้กลายเป็นภูเขาที่สูงเป็นอันดับที่ 2 ของระบบสุริยะแทน ในด้านของขนาดพื้นที่นั้นภูเขาไฟโอลิมปัสเป็นภูเขาไฟที่ครอบคลุมพื้นที่มากเป็นอันดับที่สองในระบบสุริยะรองจากทามู มาซซิฟในมหาสมุทรแปซิฟิก ภูเขาไฟโอลิมปัสเป็นภูเขาไฟที่อายุน้องที่สุดบนดาวอังคาร โดยคาดว่าน่าจะก่อตัวขึ้นในยุคเฮ็ซเพียเรียน นักดาราศาสตร์มีการค้นพบมันตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ในลักษณะแอลบีโดที่เรียกมันว่า นิกซ์โอลิมปิกา(ภาษาละตินแปลว่า "หิมะโอลิมปัส") ในช่วงแรกนั้นมีข้อสงสัยเป็นอย่างมากว่ามันคืออะไรจนกระทั่งยานสำรวจอวกาศยืนยันว่ามันเป็นภูเขา
ภูเขาไฟลูกนี้ตั้งอยู่ในซีกตะวันตกของดาวอังคารบริเวณพิกัด 18.65°N, 226.2°W, หรือบริเวณขอบทางตะวันตกเฉียงเหนือของธาร์ซิส
อัลกุรอานเลือด
หลังการสิ้นอำนาจของซัดดัม
หลังจากการนำทัพบุกแบกแดดนำโดยกองทัพสหรัฐในเดือนเมษายน พ.ศ. 2546 ผู้รับผิดชอบดูแลสุเหร่าได้นำอัลกุรอานเลือดไปเก็บไว้เพื่อความปลอดภัย การเสียชีวิตของซัดดัมได้ทำให้องค์การศาสนาและฝ่ายฆราวาสอิรักอยู่ในสภาวะลำบากอย่างรุนแรง ในแง่หนึ่ง ศาสนาอิสลามถือว่าเป็นฮะรอม (ข้อห้าม) ที่จะเขียนอัลกรุอานด้วยเลือด พฤติการณ์ของซัดดัมได้รับการประณามใน พ.ศ. 2543 โดยองค์การศาสนาในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซาอุดิอาระเบีย ศาสตราจารย์อับดุล กอฮ์ฮะร์ อัล-อะนี ศาสตราจารย์ด้านความคิดอิสลามจากมหาวิทยาลัยแบกแดด ได้ให้เหตุผลว่า "ซัดดัมไม่ใช่บุคคลศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้นเลือดของเขาจึงสกปรก" อะลี อัลวะอะฮ์ นักบวชนิกายชีอะฮฺผู้ซึ่งถูกจองจำในสมัยซัดดัม อธิบายว่าอัลกุรอานเลือดเป็น "เวทมนตร์ดำของซัดดัม อัลกุรอานเป็นสิ่งที่เกี่ยวกับทองคำและเงิน ไม่ใช่สิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ดังเช่นเลือด [อัลกุรอานเลือด] สามารถถูกเผาทิ้งหรือสามารถโยนลงแม่น้ำได้ ผมจะโยนมันลงในแม่น้ำ" ในอีกแง่หนึ่ง เป็นข้อห้ามมิให้ทำให้อัลกุรอ่านแปดเปื้อนหรือเสียหาย โดยที่ชาวอิรักคนหนึ่งได้สรุปถึงปัญหาดังกล่าวว่า "มันเป็นข้อห้ามที่จะเขียนอัลกุรอานด้วยเลือด แต่เราจะทำลายคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์จากพระผู้เป็นเจ้าได้อย่างไร"
รัฐบาลอิรักและบุคคลทางการเมืองยังได้แสดงมุมมองที่แตกต่างกันว่าควรจะดำเนินการอย่างไรกับอัลกุรอานเลือด รัฐบาลชีอะฮฺไม่ต้องการเห็นการเกิดใหม่ทางสัญลักษณ์ของการปกครองสมัยซัดดัมและตั้งคณะกรรมการขึ้นเพื่อดูแลการทำลายสัญลักษณ์เหล่านี้ อดีตศัตรูการเมืองของซัดดัมบางคน อย่างเช่น อะห์มัด ชลาบี ได้ให้เหตุผลสำหรับการทำลายอนุสาวรีย์และสัญลักษณ์บนพื้นดินทั้งหมดสมัยซัดดัมเนื่องจากมันเป็น "เครื่องเตือนใจที่ชัดเจนถึงผลที่ตามมาของการปกครองแบบเผด็จการเบ็ดเสร็จและสร้างภาพบุคคลที่มีความชั่วร้ายอยู่ในตัวว่าเป็นอุดมคติ" ส่วนคนอื่น อย่างเช่น มุวัฟฟัก อัลรุบาอีย์ ได้โต้แย้งว่าชาวอิรัก "จำเป็นต้องจดจำ [สมัยซัดดัม] ทั้งสิ่งที่เลวร้ายและสิ่งที่ดีและเรียนรู้จากบทเรียนดังกล่าว" โฆษกประจำนายกรัฐมนตรีอิรัก อะลี อัลมูซาวี ได้เสนอว่าอัลกุรอานเลือดควรจะเก็บไว้ "เป็นเอกสารสำหรับความป่าเถื่อนของซัดดัม เนื่องจากเขาไม่ควรจะสร้างสิ่งนี้ขึ้นมา มันสามารถบอกอะไรเราได้มากเกี่ยวกับเขา" อย่างไรก็ตาม เขากล่าวว่ามันไม่ควรจะถูกจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ เนื่องจากคงไม่มีชาวอิรักคนใดต้องการได้เห็นมัน แต่มันอาจถูกนำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เอกชน อย่างเช่น เรื่องน่าจดจำของฮิตเลอร์หรือสตาลิน
แซมมวล ป.คันนิ่งแฮม
ประวัติ
แซมมวล ป. คันนิ่งแฮม เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2532 ที่อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร มีแม่เป็นชาวไทย และพ่อเป็นชาวแอฟริกันอเมริกัน เริ่มศึกษาในระดับชั้นประถมที่โรงเรียน เซนต์โยเซฟสกลนครจากนั้นจึงศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาปีที่1 ที่โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลและเริ่มเล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหลังแต่เปลี่ยนมาเป็นผู้รักษาประตูในเวลาต่อมา จากนั้นแซมมวลย้ายมาเรียนในกรุงเทพที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรีและติดทีมชาติชุดอายุไม่เกิน17ปี ไปแข่งชิงแชมป์โลกที่ประเทศญี่ปุ่น จากนั้นก็ได้เป็นหนึ่งในทีมนักเรียนไทยชุดแชมป์นักเรียนเอเซียที่อินโดนีเซียพร้อมรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมประจำทัวนาเมนต์ และได้แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่น 18ปี ประเภท ข.กับโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
ฤดูกาล 2549
แซมมวลเล่นในระดับสโมสรครั้งแรกเมื่อได้เข้าร่วมทีมราชประชาลงแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข. ครั้งที่ 73 ปี พ.ศ. 2549 โดยเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรอง
ฤดูกาล 2550
ฤดูกาล 2550 แซมมวลย้ายไปร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด ในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภายใต้การคุมทีมของ นพพร เอกศาสตรา ด้วยสัญญายืมตัวจากราชประชา 1ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่สโมสรเปลี่ยนมาใช้ชื่อเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด หลังจากใช้ชื่อเดิมคือโรงเรียนหนองจอกพิทยานุสรณ์ ลงแข่งขันในฤดูกาลก่อน แซมมวลได้เล่นเป็นตัวจริงและช่วยให้ทีมคว้าแชมป์และได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในไทยลีก ดิวิชัน 1 ในขณะที่สโมสรราชประชาต้นสังกัดที่แท้จริงของเขาสามารถคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข 2550/51และได้เลื่อนขึ้นมาเล่นลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2
ฤดูกาล 2551
ฤดูกาล 2551 สโมสรราชประชา เรียกแซมมวล ป. คันนิ่งแฮม กลับมาอยู่ในทีมอีกครั้ง เพื่อลงแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2551 สาย A. และเป็นกำลังสำคัญช่วยให้ทีมรอดพ้นจากการตกชั้นได้เมื่อจบฤดูกาล โดยราชประชาได้อันดับที่ 6 ของสาย และมีคะแนนห่างจากทีมที่ตกชั้นเพียง 1 คะแนน
ฤดูกาล 2552
ในเดือน มกราคม พ.ศ. 2552 แซมมวลได้ย้ายมาเล่นกับทีมในระดับไทยพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรก โดยเปิดตัวในฐานะผู้เล่นใหม่ของสโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ภายใต้การคุมทีมของประพล พงษ์พาณิช ที่ได้แชมป์ในฤดูกาลที่แล้ว และได้สิทธิแข่งขันรายการเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก รอบคัดเลือกในปีนี้ โดยแซมมวลได้รับเสื้อหมายเลข 18 และต้องแย่งตำแหน่งมือหนึ่งในทีมกับ อัมรินทร์ เยาดำ เขาได้รับโอกาสลงสนามให้สโมสรเป็นครั้งแรกในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ครั้งที่ 33 รอบคัดเลือก เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ถึงแม้สโมสรจะได้ที่ 1 ของกลุ่ม B. แต่ก็ตกรอบตัดเชือก จึงไม่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ส่วนรายการเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีกสโมสรตกรอบคัดเลือกอีกเช่นกันด้วยการแพ้สโมสรสิงคโปร์ อาร์มฟอร์ซไป 1-4 จึงต้องลงเล่นในถ้วยลำดับรองลงมาคือเอเอฟซีคัพ รอบแบ่งกลุ่ม
แซมมวลได้ลงสนามในเกมส์ระดับไทยพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2552 ในเกมส์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก 2552 นัดที่ 5 ที่เปิดบ้านแพ้ให้กับสโมสรบางกอกกล๊าส 1-2 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยในช่วงแรกเขาต้องเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองเสียส่วนใหญ่ และได้ลงสนามในเอเอฟซีคัพ 1 นัด ในเกมส์รอบแบ่งกลุ่มนัดที่ 4 ของกลุ่ม H เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2552 ที่บุกไปเสมอสโมสรบินห์ เยือง 1-1 ที่สนามโก เด๋า สเตเดี้ยม เมืองถูเหย่าโมท ประเทศเวียดนาม
ต่อมาเมื่อทีมตกรอบแบ่งกลุ่มเอเอฟซี คัพ จึงมีการเปลี่ยนแปลงผู้ฝึกสอนเป็น ทองสุข สัมปหังสิต ในช่วงเดือน พฤษภาคม แซมมวลจึงได้ลงสนามเป็นตัวจริงมากขึ้น และได้ลงสนามในไทยลีกฤดูกาลนั้นทั้งสิ้น 11 นัด และสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 9
หลังจบฤดูกาล 2552 สโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ได้ขายหุ้นของสโมสรให้นายเนวิน ชิดชอบ โดยหลังจากนายเนวิน ชิดชอบ เข้ารับตำแหน่งเป็นประธานสโมสรคนใหม่ ก็ให้สโมสรย้ายสนามเหย้าของทีมจากสนามกีฬากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ไปใช้สนามเขากระโดง สเตเดี้ยม (ไอ-โมบาย สเตเดี้ยม) และเปลี่ยนชื่อทีมเป็นบุรีรัมย์-พีอีเอ ทำให้แซมมวล ป. คันนิ่งแฮม และ อภิภู สุนทรพนาเวศ ที่ไม่พร้อมไปที่จังหวัดบุรีรัมย์ด้วยเหตุผลส่วนตัว แสดงความประสงค์ขอย้ายทีม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ฤดูกาล 2553
ส่วนในเกมส์ไทยพรีเมียร์ลีก แซมมวลลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีก 2553 ให้ทีโอที แคท นัดแรกในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2553 ในเกมส์ที่บุกไปชนะสโมสรทีทีเอ็ม เอฟซี พิจิตร 0-1 ที่สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิจิตร และสามารถโชว์ฟอร์มจนยึดตำแหน่งมือ 1 ภายในทีมได้ในช่วงต้นฤดูกาล จนไบรอัน ร็อบสัน โค้ชทีมชาติไทยในขณะนั้น ใส่ชื่อเขาอยู่ในทีมชาติชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่จะแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 ที่นครกว่างโจว ประเทศจีน ในช่วงปลายปี
ในช่วงเดือน กรกฎาคม แซมมวลเสียตำแหน่งมือ 1 ในทีมให้กับ ฌอง มาร์ค เอ็นกูลู เบเยเม่ ผู้รักษาประตูชาวแคเมอรูน จึงตัดสินใจย้ายทีมในเลกที่ 2
ทีทีเอ็ม พิจิตร
ในเดือนสิงหาคม ช่วงเลกที่ 2 ของ ฤดูกาล 2553 แซมมวล ย้ายมาร่วมทีม ทีทีเอ็ม เอฟซี พิจิตร และลงสนามเป็นนัดแรกให้ทีทีเอ็มในเกมส์ไทยพรีเมียร์ลีกที่เปิดบ้านแพ้สโมสรชลบุรี เอฟซี 0-2 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ที่สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิจิตร
แม้แซมมวลจะทำผลงานในสนามได้ดีเมื่อได้รับโอกาส แต่การลงเล่นภายใต้การคุมทีมของโชเซ่ อัลเวส บอร์จีส โค้ชชาวบราซิล แซมมวล ป. คันนิ่งแฮมก็ยังไม่สามารถแย่งตำแหน่งตัวจริงในทีมมาอย่างถาวรได้ โดยเขาต้องสลับกันลงสนามกับทศพร ศรีเรือง นายทวารที่เป็นตัวจริงในเลกแรก และได้ลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้สโมสรในเลกที่ 2 ทั้งสิ้น 7 นัด
หลังจากที่สโมสรทีทีเอ็ม เอฟซี พิจิตร จบไทยพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2553 ด้วยอันดับ 13 และรอดพ้นจากการตกชั้นอย่างหวุดหวิด แซมมวลก็ได้รับการคัดเลือกจากไบรอัน ร็อบสัน ให้เป็นหนึ่งในนักเตะทีมชาติไทย ชุดอายุไม่เกิน 23 ปี เดินทางไปแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010ที่ นครกว่างโจว ประเทศจีน
แซมมวล ได้ลงเล่นให้ทีมชาติไทย ชุดอายุไม่เกิน 23 ปีเป็นครั้งแรกในการแข่งขันกระชับมิตรกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน ชุดอายุไม่เกิน 23 ปี เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ที่สนามไทย-ญี่ปุ่น ดินแดง ซึ่งจบลงด้วยผลเสมอ 2-2 ในการแข่งขันเอเชี่ยนเกมส์ แซมมวลเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองของกวิน ธรรมสัจจานันท์ และได้ลงสนามในนัดสุดท้ายของรอบแบ่งกลุ่มที่ทีมชาติไทยเสมอกับมัลดีฟท์ไป 0-0 เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ที่สนามกีฬาหวงผู่ ต่อมากวิน ธรรมสัจจานันท์ ผู้รักษาประตูตัวจริงเกิดอาการบาดเจ็บที่กระดูกฝ่ามืออย่างกะทันหันระหว่างฝึกซ้อม แซมมวลจึงได้ลงเป็นตัวจริงในรอบ 16 ทีมสุดท้ายที่พบกับทีมชาติเติร์กเมนิสถาน เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ที่สนามเยว่ซิว สเตเดี้ยม โดยทีมชาติไทยต้องเหลือตัวผู้เล่นแค่ 10 คน แต่แซมมวลป้องกันประตูได้อย่างเหนียวแน่นและเป็นกำลังสำคัญให้ทีมชาติไทยชนะ 1-0 ผ่านเข้าไปเล่นในรอบ 8 ทีมสุดท้าย
ในรอบ 8 ทีมสุดท้ายวันที่ 19 พฤศจิกายน ทีมชาติไทยต้องโคจรมาพบกับทีมชาติญี่ปุ่น และไม่สามารถต้านทานความแข็งแกร่งของขุนพลจากแดนซามูไรได้ และแพ้ไป 0-1
ฤดูกาล 2554
หลังจากที่ทำผลงานได้ดีในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2010 สโมสรบีอีซี เทโรศาสน จึงเซ็นสัญญานำแซมมวล มาร่วมทีมในเดือน มกราคม พ.ศ. 2554 โดยแซมมวลได้เสื้อหมายเลข 18
การลงเล่นให้บีอีซี เทโรศาสนในยุคที่มีปีเตอร์ บัตเลอร์ กุนซือชาวอังกฤษเป็นโค้ช แซมมวล ป. คันนิ่งแฮม ตกเป็นผู้รักษาประตูมือสาม ต่อจากทนงศักดิ์ พันภิพัฒน์ที่เป็นมือหนึ่ง และพิศาล ดอกไม้แก้วที่เป็นมือสอง และไม่ได้ถูกส่งลงสนามเลยตลอดครึ่งฤดูกาลแรก สโมสรศรีสะเกษ เอฟซี และสโมสรบุรีรัมย์ เอฟซี (ปัจจุบันคือสงขลา ยูไนเต็ด) จึงยื่นข้อเสนอขอยืมตัวแซมมวล มาเล่นในเลกที่ 2 แต่ถูกบีอีซี เทโรศาสนปฏิเสธในท้ายที่สุด
สุพรรณบุรี เอฟซี
ในเลกที่ 2 ของฤดูกาล 2554 แซมมวล ได้ย้ายมาเล่นในดิวิชั่น 1 ให้ทีมสุพรรณบุรี เอฟซี ด้วยสัญญายืมตัว และได้เสื้อหมายเลข 34 โดยหลังจากแซมมวล ย้ายมาร่วมทีมสุพรรณบุรีได้ไม่นานก็ได้รับบาดเจ็บหนักที่หัวเข่า ต้องเข้ารับการผ่าตัดและพักฟื้นเป็นระยะเวลานาน โดยที่ยังไม่มีโอกาสลงเล่นให้สโมสร และเมื่อจบฤดูกาลจึงกลับต้นสังกัดเดิม โดยในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่แซมมวล ไม่ได้ลงสนามในลีกเลยแม้แต่นัดเดียว
ฤดูกาล 2555
หลังประสบปัญหาบาดเจ็บ และหมดสัญญายืมตัว แซมมวล กลับมาเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองของบีอีซี เทโรศาสน อีกครั้ง ในไทยพรีเมียร์ลีก 2555
ฤดูกาลนี้แซมมวล ป. คันนิ่งแฮม ได้โอกาสลงสนามในไทยพรีเมียร์ลีกให้กับบีอีซี เทโรศาสน เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ย้ายมาเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ในเกมส์ที่บีอีซี เทโรศาสน เสมอกับสโมสรฟุตบอลบีบีซียู 1-1 ที่สนามเทพหัสดิน และลงสนามในเกมส์โตโยต้า ลีกคัพ 2555 รอบ 64 ทีมสุดท้าย วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยบุกไปชนะลำปาง 0-5 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดลำปาง ผ่านเข้ารอบ 32 ทีมสุดท้าย
ในโตโยต้า ลีก คัพ รอบ 32 ทีมสุดท้าย วันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 แซมมวล ได้ลงสนามอีกครั้งโดยนัดนี้ต้องไปเยือนสโมสรลำพูน วอริเออร์ส ที่สนามแม่กวง สเตเดี้ยม และทีมของเขาเอาชนะเจ้าบ้านไปได้ 2-1 แต่นับจากนั้นก็ไม่ได้ลงสนามอีกเลย จึงตัดสินใจย้ายทีมในที่สุด
ฤดูกาล 2556
แซมมวล ป. คันนิ่งแฮม ลงสนามให้ต้นสังกัดเป็นครั้งแรก ในเกมส์ยามาฮ่า ลีก วัน ฤดูกาล 2556เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 ภายใต้การคุมทีมของนาวาอากาศโท นราศักดิ์ บุญเกลี้ยง โดยเป็นการบุกไปชนะสโมสรระยอง เอฟซี 1-2 ถึงสนามกีฬากลางจังหวัดระยอง
จากการที่แซมมวลได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีม และได้ลงสนามอย่างต่อเนื่อง ทำให้การลงเล่นในฤดูกาลนี้แซมมวลมีความมั่นใจและกลับมาอยู่ในฟอร์มที่ยอดเยี่ยมอีกครั้ง โดยสามารถพาทีมคว้าแชมป์ ยามาฮ่า ลีกวัน เลื่อนชั้นกลับมาอยู่ไทยพรีเมียร์ลีกได้เป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี และทีมเสียประตูไปเพียง 28 ประตูจาก 34 นัด โดยแซมมวลลงเล่นในลีก วัน ฤดูกาลนั้นถึง 28 นัด
ฤดูกาล 2557
ในไทยพรีเมียร์ลีก 2557 สโมสรได้เซ็นสัญญาคว้าตัว แมนเทวา ล่ามสมบัติ ผู้รักษาประตูจากสโมสรนครราชสีมา เอฟซี มาร่วมทีม ทำให้แซมมวล กลายเป็นตัวสำรอง โดยหลุดไปเป็นมือสามของทีม ต่อจากแมนเทวา ล่ามสมบัติ ที่เป็นมือหนึ่ง และวัชรพล บุญชั้น ที่เป็นมือสองของทีม
ด้วยการเล่นที่ไม่แน่นอน และออกลูกผิดพลาดหลายครั้ง ทำให้ แมนเทวา โดนดร๊อปไปช่วงนึง โดยเป็นโอกาสของ วัชรพล บุญชั้น ประตูมือสอง ซึ่งก็ทำผลงานได้ไม่ดีเช่นเดียวกัน จนแอร์ฟอร์ซต้องกลับมาใช้แซมมวล ลงเฝ้าเสาเป็นตัวจริงอีกครั้ง
โดยแซมมวลได้ลงสนามเป็นครั้งแรกในฤดูกาลนี้ ในเกมส์ไทยพรีเมียร์ลีก วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2557 ที่ออกไปแพ้สโมสรสุพรรณบุรี เอฟซี 0-1 ที่สนามกีฬากลางจังหวัดสุพรรณบุรี แต่ก็เล่นได้ไม่จบเกมส์ ในช่วงทดเวลาแซมมวลได้รับบาดเจ็บโคนขาหนีบในจังหวะป้องกันประตูจนต้องถูกเปลี่ยนตัวออก และเข้ารับการรักษาทำให้ไม่สามารถซ้อมและลงสนามให้ทีมได้เป็นระยะเวลานาน
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา ในเครือสวนกุหลาบวิทยาลัย ลำดับที่สอง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ