cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัฏจักรของหิน
การเปลี่ยนแปลงเป็นหินตะกอน
เนื่องจากหินที่มีการผลุบโผล่ขึ้นมาบนผิวโลกจะมีความเสถียรลดลง จึงเกิดการผุพังและกัดกร่อนของหินได้ง่ายด้วยกระบวนการจากลมฟ้าอากาศ สารละลาย การกระทำของต้นไม้ รวมไปถึงแบคทีเรีย กระบวนการผุพังและกัดกร่อนจะทำให้หินดั้งเดิมแตกหักจนกลายเป็นตะกอนและสามารถพัดพาไปยังที่ต่าง ๆ โดยลม น้ำ หรือธารน้ำแข็ง เมื่อเกิดการสะสมเป็นจำนวนมากในบริเวณหนึ่ง ๆ และเกิดการทับถมกลายเป็นหินตะกอนเนื้อเม็ด แต่ถ้าเกิดจากการระเหยของแร่จะเรียกว่าหินตะกอนเคมี เช่น หินปูน หินเชิร์ต ถ้าตะกอนเหล่านั้นเกิดจากการทับถมของสิ่งมีชีวิตจะเรียกว่าหินตะกอนอินทรีย์
กวอกูฟ
กวอกูฟ (Głogów, ; Glogau น้อยครั้งเขียนเป็น Groß-Glogau; Hlohov; Głogōw) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ จากข้อมูลประชากรใน ค.ศ. 2004 มีประชากรราว 71,686 คน เป็นเมืองบนฝั่งแม่น้ำโอเดอร์ ตกเป็นของปรัสเซียใน ค.ศ. 1742 และกลับมาเป็นของโปแลนด์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
เมืองพี่น้อง
กวากูฟเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
รายชื่อธงในประเทศอาร์เจนตินา
เบื้องล่างนี้แสดงข้อมูลธงต่างๆ ที่ใช้ในประเทศอาร์เจนตินา สำหรับเนื้อหาเกี่ยวกับธงชาติสามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติอาร์เจนตินา
เขย่งก้าวกระโดด
เขย่งก้าวกระโดด (Triple jump) เป็นกีฬากรีฑา คล้ายกับการกระโดดไกล แต่เริ่มจากการวิ่ง เขย่ง ก้าว แล้วกระโดด ลงผืนทราย กีฬาเขย่งก้าวกระโดดเริ่มมีมาตั้งแต่การแข่งขันโอลิมปิกโบราณ และมีแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1896
สถิติ
หมายเหตุ: ผลลัพธ์ไม่สามารถนับรวมในสถิติได้ถ้ามีลมช่วย (>2.0 m/s)
ซาบา
ซาบา (Saba, ) เป็นเกาะแห่งหนึ่งในหมู่เกาะลีเวิร์ดในทะเลแคริบเบียน และเป็นเทศบาลรูปแบบพิเศษ (เรียกอย่างเป็นทางการว่า "ทบวงการเมือง") ที่เล็กที่สุดของประเทศเนเธอร์แลนด์ ตัวเกาะส่วนใหญ่ประกอบขึ้นจากเมานต์ซีเนอรี (Mount Scenery) ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่อาจยังมีพลัง ด้วยความสูง 887 เมตร ภูเขาลูกนี้จึงเป็นจุดที่สูงที่สุดในราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
เกาะซาบารวมกับเกาะกรีนมีสถานภาพเป็นเทศบาลรูปแบบพิเศษในประเทศเนเธอร์แลนด์หลังจากที่ดินแดนเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสถูกยุบเลิกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010
ตัวเกาะพื้นที่ 13 ตารางกิโลเมตร (5.0 ตารางไมล์) ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2013 มีจำนวนประชากร 1,991 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 153.15 คนต่อตารางกิโลเมตร (398.2 คนต่อตารางไมล์) เมืองและที่ตั้งถิ่นฐานหลักในปัจจุบันได้แก่ เดอะบอตทัม (เมืองหลัก), วินด์เวิร์ดไซด์, เฮลส์เกต และเซนต์จอห์น
เนื่องจากเกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์จึงใช้ภาษาดัตช์เป็นภาษาราชการ แม้ว่าซาบาจะมีความเกี่ยวพันกับเนเธอร์แลนด์และภาษาดัตช์ แต่ภาษาอังกฤษก็เป็นภาษาหลักที่ใช้พูดกันบนเกาะและใช้ในการเรียนการสอนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ดังนั้นชาวซาบาจึงสามารถใช้ภาษาอังกฤษในการติดต่อสื่อสารทางราชการด้วย แต่ก็ยังมีภาษาถิ่นใช้กันอีกภาษาหนึ่ง ดอลลาร์สหรัฐได้กลายเป็นสกุลเงินทางการของซาบาแทนที่กิลเดอร์เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011
ซาบาเป็นที่ตั้งของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยซาบา ซึ่งก่อตั้งโดยกลุ่มแพทย์ผู้อพยพชาวอเมริกันร่วมกับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ สถาบันแห่งนี้ทำให้มีผู้อยู่อาศัยบนเกาะเพิ่มขึ้นกว่าสามร้อยคนในช่วงที่มีการเรียนการสอน
อิแมจิน (เพลง)
"อิแมจิน" (Imagine) เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด Imagine ออกในปี 1971 หลังจากการแตกของวง เดอะบีเทิลส์
เพลง "อิแมจิน" ออกเป็นซิงเกิ้ลในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 3 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิ้ลอันดับ 1 ซิงเกิ้ลเดียวของซิงเกิ้ลหลังที่อยู่กับวงเดอะบีตเทิลส์ในชาร์ตออสเตรเลีย ติดอันดับ 1 นาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ยังเป็น 1 ใน 3 เพลงของเลนนอนในฐานะศิลปินเดี่ยว ร่วมกับเพลง "Instant Karma!" และ "Give Peace a Chance" ที่อยู่ในรายชื่อ 500 เพลงที่มีอิทธิพลของร็อกแอนด์โรล ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล นิตยสารโรลลิงสโตนยังจัดให้อยู่อันดับ 3 ของเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ใน 500 อันดับเพลง
นอกจากนี้เพลง อิแมจิน เป็นหนึ่งในเพลง ปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 2012ซึ่งเป็นหนึ่งในไฮไลท์ของงาน ที่มีเด็กพิการออทิสติกมาร่วมร้องบรรเลง เพลงนี้รวมถึง ชาวอังกฤษและนักกีฬาโอลิมปิกในสนาม ที่อยู่ในสนามต่างช่วยกันร้องเพลงนี้จนดังกึกก้องสนามโอลิมปิก
ในเพลง
เพลงอิแมจิน ของจอห์น เลนนอน นั้นมีโครงสร้างเพลงที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนเป็นเพลงสั้นๆที่ได้ใจความ ไม่มีลูกเล่นอะไรมากมาย เพลงนี้ จอห์นกับภรรยา โยโกะ ได้ร่วมแสดง ใน มิวสิก วิดีโอด้วย โดยที่ตอนแรก จอห์น เลนนอนเดินเคียงคู่กับโยโก มาที่บ้านหลังหนึ่ง ต่อจากนั้นจอห์นเล่นเปียโน พร้อมกับร้องเพลง ส่วนโยโกะ ไม่ได้ร้อง แต่เป็นคนเปิดผ้าม่านในห้องมืดๆ ซึ่งหมายถึง การเปิดผ้าม่านเพื่อให้ห้องได้รับแสงสว่างในยามเช้า คอนเซปของเพลงนั้น คือ เพื่อให้โลกได้รับรู้ว่าทุกคนมีความฝัน คนเรานั้นไม่ใช่ว่าจะมีความฝันแล้วจะไม่เป็นความจริงเสมอ เปรียบเหมือนห้องมืดๆที่ซึ่ง ดูแล้วเหมือนคนไม่มีจินตนาการไม่มีความฝันเอาเสียเลย แต่เมื่อลองเปิดตาสู่โลกกว้างก็จะสามารถ ทำให้เรามีจินตนาการการได้ เพราะจินตนาการเกิดจากการสังเกตจากสิ่งรอบๆตัว ก็เปรียบเหมือนห้องที่สว่าง ไม่ยอมให้ความมืดเขาครอบงำ
อเลน วอคเกอร์
อเลน วอคเกอร์ (Allen walker; アレン・ウォーカー) ตัวละครจากหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชั่นเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ โดยเป็นตัวละครเอกที่มีบทบาทสำคัญในเรื่อง และเป็นเอ็กโซซิสท์ที่มีอายุน้อยที่สุด ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย ซานาเอะ โคบายาชิ ให้เสียงพากย์ภาษาไทยโดย ศรีอาภา เรือนนาค (TIGA) และ ปิยะ ประวังสุข (ทรูวิชั่นส์)
ประวัติ
อเลนเชื่อว่าตนเองเป็นเด็กที่ถูกทิ้ง เนื่องจากมีแขนซ้ายที่น่าเกลียด ซึ่งแท้จริงแขนข้างนั้นมีอินโนเซนส์สิงสถิตอยู่จึงทำให้รูปร่างผิดปกติ แต่เขาก็ได้รับการเลี้ยงดูด้วยความรักจากมานา วอคเกอร์ ซึ่งเป็นพ่อบุญธรรม อเลนรักมานามาก ทั้งสองจะออกเดินทางแสดงละครข้างถนนไปในที่ต่าง ๆ ซึ่งอเลนเคยรับบทเป็นปิเอโรขณะแสดงละครข้างถนน ทำให้มีความสามารถในการแสดงและเล่นมายากลต่างๆ
ต่อมาเมื่อมานาซึ่งเป็นพ่อบุญธรรมตายจากไป ความเศร้าเสียใจทำให้อเลนตกลงทำสัญญากับท่านเคาน์ทพันปี เพื่อจะนำมานากลับคืนมาโดยใส่วิญญาณของมานาไว้ในอาคุม่า แต่เขาหารู้ไม่ว่าอาคุม่าคืออาวุธฆ่าคนที่จะทำตามคำสั่งของเคานท์ โดยอาศัยพลังงานจากวิญญาณอันทนทุกข์ทรมานต่อบาปซึ่งถูกเรียกให้มาอยู่ในอาคุม่า เมื่อเรียกวิญญาณมาแล้ว มานาได้สาปแช่งอเลนด้วยความโกรธ และทำให้ดวงตาของอเลนมองเห็นวิญญาณที่ต้องทนทุกข์ในอาคุม่าได้
เคานท์พันปีได้สั่งให้มานาในร่างอาคุม่าสังหารอเลนเสียเพื่อสวมใส่ผิวหนังของอเลน แต่ก่อนที่มานาจะลงมือสังหารอเลน อินโนเซนส์ที่แขนซ้ายของอเลนก็สำแดงฤทธิ์ออกมา และทำลายอาคุม่าที่มีวิญญาณของมานาอยู่โดยนอกเหนือความตั้งใจของอเลน คำพูดสุดท้ายของมานาก่อนจะหายไปคือ "พ่อรักลูก ทำลายพ่อเสีย" ขณะนั้นเอง เคาน์ทพันปีจึงถือโอกาสจากไป
จากนั้นครอส มาเรี่ยน ซึ่งเป็นเสนาธิการของศาสนจักรแห่งความมืด (Black order) ได้มาพบตัวอเลนหลังจากมานาถูกทำลายไม่นานนัก ครอสได้บอกว่าทางเดียวที่จะช่วยวิญญาณที่อยู่ในอาคุม่าได้คือการทำลายอาคุม่าให้วิญญาณนั้นเป็นอิสระ และให้อเลนมาเป็นลูกศิษย์ของเขา จากนั้นอเลนจึงได้รับการฝึกฝนจากครอส จนกระทั่งวันหนึ่ง ครอสได้บอกอเลนว่าเขาสามารถเป็นเอ็กโซซิสท์อย่างเป็นทางการได้แล้ว และได้สั่งให้อเลนไปที่ศาสนจักรแห่งความมืด พร้อมโกเลมชื่อทีมแคนพี และได้ใช้ค้อนตีหัวอเลนจนสลบ เมื่ออเลนตื่นขึ้นมา ก็ไม่เห็นครอสอีก เขาจึงได้ไปที่ศาสนจักรพร้อมทีมแคนพี เชื่อกันว่าผลจากคำสาปของมานาทำให้ที่ใบหน้าข้างซ้ายของอเลนปรากฏสิ่งที่คล้ายรอยสักรูปดาวห้าแฉกอยู่ด้วย
อเลนไม่ถูกกับคันดะ ยู เอ็กโซซิสท์อีกคนหนึ่งตั้งแต่แรกพบและมักทะเลาะกันตลอดเวลา แต่ทั้งสองยังคงสู้ร่วมกันกับคนอื่นเสมอ ความที่เขาผ่านอดีตอันเลวร้ายมา อเลนจึงเข้าใจความรู้สึกของผู้คนที่ทุกข์ทรมานกับการจากไปของบุคคลอันเป็นที่รักเป็นอย่างดี จึงคอยเตือนสติคนที่พบเจอชะตากรรมแบบเดียวกับตนให้เข้มแข็งเพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าหมายรายต่อไปของเคาท์พันปี
ในมังงะฉบับที่17 อเลนได้รับรู้ความจริงจากปากครอส มาเรี่ยนว่า เขาคือมนุษย์ที่ถูกบรรจุความทรงจำของโนอา[ลำดับที่14] เนีย พี่น้องของมาน่า เจ้าของเรือนที่คงอยู่เพื่อเป็นร่างให้ลำดับที่14ใช้กลับมายังโลกนี้ ซึ่งเป็นความขัดแย้งอย่างที่สุดเนื่องจากอินโนเซนส์ได้เลือกสรรเขาให้เป็นเอ็กโซซิสท์ แต่ในร่างเดียวกันนี้กลับมีโนอาอยู่ด้วย ดังนั้นดาบของตัวตลกแห่งพระผู้เป็นเจ้าซึ่งไม่สร้างความเสียหายใดๆให้มนุษย์จึงมีผลกระทบกับตัวอเลนเอง
อาวุธ
ก่อนทำการวิวัฒน์ อินโนเซนส์รูปแบบแรกสุดคือมือสีเงินขนาดยักษ์ที่เปลี่ยนเป็นปืนและดาบได้ ภายหลัง เขาได้สู้กับโนอาลำดับ3 ทีกี้ มิคส์และวิวัฒนาการรูปแบบสู่[ตัวตลกแห่งพระผู้เป็นเจ้า]
ความแตกต่างระหว่างฉบับหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชั่น
อเลน วอคเกอร์ ในฉบับหนึ่งสือการ์ตูนเล่มแรก จะตัวเตี้ยกว่าอเลนที่ปรากฏในฉบับแอนิเมชั่น และอเลนในฉบับแอนิเมชั่นจะมีทรงผมที่สั้นกว่า อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ดี. เกรย์แมน เล่มที่ 6 เป็นต้นมา คาสึระ โฮชิโนะได้เริ่มเปลี่ยนลายเส้นของตนเอง ทำให้อเลนในฉบับหนังสือการ์ตูนเริ่มตัวสูงขึ้น ซึ่ง คาสึระ โฮชิโนะ กล่าวไว้ในหน้าปกด้านในของเล่มที่ 9 ว่าอเลนเริ่มตัวโตขึ้นทุกทีเมื่อเทียบจากที่ปรากฏในเล่มหนึ่ง
ยูกะ อิงุจิ
ยูกะ อิงูจิ (เกิด 11 กรกฎาคม 1988) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น
คลองกันนาเรโจ
คลองกันนาเรโจ (Canale di Cannaregio กานาเลดีกันนาเรโจ; เวนิส: Canal de Canarégio กานัลเดกานาเรโจ) เป็นคลองสายหนึ่งในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ตลอดสองฝั่งคลองสามารถพบอาคารที่มีสถาปัตยกรรมงดงามที่เป็นมรดกที่ตกทอดมาจากยุคสาธารณรัฐเวนิสที่เคยเรืองรอง ถือเป็นคลองที่มีความสำคัญด้านการคมนาคม เนื่องจากคลองนั้นเชื่อมต่อกับคลองใหญ่ที่สามารถเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ได้
คลองมีความยาว 800 เมตร กว้างไม่ต่ำกว่า 22 เมตร โดยเฉพาะบริเวณปอนเตเดลเลกูลยีเอ (Ponte delle Guglie) และกว้าง 27 เมตรบริเวณมหาวิทยาลัยกาฟอสการีแห่งเวนิส (Università Ca' Foscari Venezia)
การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ
การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติ (Habitat destruction) หมายถึงกระบวนการที่ถิ่นฐานธรรมชาติถูกทำให้กลายเป็นถิ่นฐานที่ไม่อาจจะสนับสนุนหรือไม่อาจจะใช้ในการการดำรงชีวิตของสปีชีส์ที่เคยดำรงชีวิต ณ ถิ่นฐานนั้นแต่เดิมได้ กระบวนการดังว่านี้เป็นการกำจัดโดยการทำให้ต้องเคลื่อนย้ายหรือทำลายสิ่งที่มีชีวิตจากถิ่นฐานที่เดิมเคยดำรงชีวิตอยู่ ซึ่งเป็นการลดความหลาหลายของชีวภาพ (biodiversity) การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติโดยมนุษย์ส่วนใหญ่เป็นการทำเพื่อการขยายตัวทางเกษตรกรรม, การขยายตัวทางอุตสาหกรรม และ การขยายตัวของเมือง กิจการอื่นที่ทำลายถิ่นฐานธรรมชาติก็ได้แก่การทำเหมือง และ การถางป่า
การทำลายถิ่นฐานธรรมชาติเป็นสาเหตุลำดับหนึ่งในการสร้างการสูญพันธุ์ให้แก่สปีชีส์ต่างๆ ทั่วโลก ที่เป็นปัจจัยสำคัญต่อความเปลี่ยนแปลงที่มีต่อการวิวัฒนาการ และการอนุรักษ์ชีวภาพ สาเหตุอื่นๆ ที่มีผลต่อการทำลายสปีชีส์ก็ได้แก่การสร้างความแตกแยกแก่ถิ่นฐานธรรมชาติ (habitat fragmentation), ความเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยา, ความเปลี่ยนแปลงทางสภาวะอากาศ, การรุกรานของสปีชีส์อื่น, ความเปลี่ยนแปลงของอาหารในสิ่งแวดล้อม
คำอื่นที่มีความหมายใกล้เคียงกันที่ใช้ก็ได้แก่ “การสูญเสียถิ่นฐานธรรมชาติ” (loss of habitat) หรือ “การลดบริเวณถิ่นฐานธรรมชาติ” (habitat reduction) ที่มีความหมายที่กว้างออกไปที่รวมทั้งการสูญเสียถิ่นฐานที่เกิดจากปัจจัยอื่นๆ เช่นจาก น้ำเสีย และ noise pollution
วอตส์โกอิงออน (เพลง)
"วอตส์โกอิงออน" (What's Going On) เป็นเพลงที่เขียนโดยเรนัลโด "โอบี" เบนสัน, อัล คลีฟแลนด์ และมาร์วิน เกย์ เป็นเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มของมาร์วิน เกย์ในปี 1971 ชุด What's Going On และถือเป็นซิงเกิ้ลฮิตที่ติดอันดับ 2 บนชาร์ตเพลงป็อปและติดอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บี. เป็นเพลงที่พูดถึงปัญหาต่าง ๆ ในโลกนี้ เพลงซึ่งออกในช่วงเวลาอันพอเหมาะและถือเป็นการข้ามพ้นเพลงป็อปของมาร์วิน เกย์ ในรูปแบบเพลงโมทาวน์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 อีกด้วยที่มีเนื้อหามาจากเขาเอง เพลงติดอันดับ 1 ในรายชื่อของหนังสือพิมพ์เมโทรไทมส์ ในหัวข้อ 100 เพลงดีทรอยต์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2004 ยังติดอยู่อันดับ 4 ของนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้ยังมีศิลปินนำมาทำใหม่อยู่หลายครั้ง ที่เป็นที่รู้จักเช่นของซินดี ลอเปอร์ ที่ติดอันดับ 12 บนซิงเกิ้ลเพลงป็อปในปี 1987
ชายผู้เห็นภรรยาเป็นหมวก
หนังสือมี 24 บทที่แบ่งออกเป็น 4 ภาค แต่ละภาคเป็นเรื่องเกี่ยวกับประเด็นหนึ่งของหน้าที่ในสมอง เช่น เรื่องความบกพร่องและเรื่องความเกินที่มีใน 2 ภาคแรก (โดยมีการเน้นที่สมองซีกขวา) ในขณะที่ภาคที่ 3 และภาคที่ 4 พรรณนาถึงสิ่งที่ปรากฏโดยอัตวิสัยกับคนไข้ โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่มีการระลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตโดยไม่มีสาเหตุ การรับรู้ที่เพี้ยนไป และความสามารถและลักษณะที่น่าอัศจรรย์ในบุคคลพิการทางสมอง
เนื้อความ
บทต่าง ๆ ในหนังสือ เช่น
รัฐเกรละ
เกรละ [เก-ระ-ละ] (केरल; കേരളം) เป็นรัฐหนึ่งในทางตะวันตกเฉียงใต้ของชายฝั่งมะละบาร์ของประเทศอินเดีย รัฐเกรละก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1956 ตามการประกาศใช้ States Reorganisation Act โดยรวมภูมิภาคสองรัฐที่ใช้ภาษามลยาฬัมเข้าด้วยกันคือ ตรวันโกเล-โกจีน (Travancore-Cochin) และมัทราส รัฐเกรละมีพื้นที่กว่า 38863 km2 มีพื้นที่เป็นอันดับที่ยี่สิบสาม มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐกรณาฏกะทางตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐทมิฬนาฑูทางตะวันออกและใต้ และลักษทวีปทางทะเล ทางตะวันตก รัฐเกรละประกอบด้วยประชากร 33,387,677 คนตามที่ระบุในสำมะโนประชากรปี 2011 คิดเป็นอันดับที่สิบสามของประเทศอินเดีย การปกครองของรัฐแบ่งออกเป็น 14 เขต โดยมีเมืองหลวงคือติรุวนันตปุรัม ภาษามลยาฬัมเป็นภาษาที่ใช้ทั่วไปในรัฐและเป็นภาษาราชการประจำรัฐ
จักรวรรดิเจระ (Chera Dynasty) เป็นอาณาจักรแรกที่ตั้งรกรากถาวรบนพื้นที่ของเกรละ ตามด้ายอาณาจักรอัย (Ay kingdom) ลึกเข้าไปทางใต้และ อาณาจักรเอญีมาลา (Ezhimala kingdom) ในทางตอนเหนือ และอาณาจักรอื่น ๆ ที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงปีหลังคริสตกาล บริเวณนี้เป็นจุดส่งออกเครื่องเทศที่สำคัญของโลกนับตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล ความโดดเด่นในแวดวงการค้าขายนั้นพบในบันทึกของพลินีผู้อาวุโสและในบันทึกเส้นทางการเดินเรือในทะเลอีริทเธรียน เมื่อราว ค.ศ. 100 ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 การค้าเครื่องเทศได้ดึงดูดพ่อค้าชาวโปรตุเกสมายังเกรละ และนำไปสู่อาณานิคมอินเดีย ในยุคสมัยของขบวนการเรียกร้องเอกราชอินเดีย ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 มีอยู่สองรัฐมหาราชาที่ยังหลงเหลืออยู่ คือ รัฐเกรละ-รัฐตรวันโกเล (Kerala - Travancore State) กับราชอาณาจักรโกจีน (Kingdom of Cochin) ทั้งสองได้รวมกันเพื่อก่อตั้ง ติรู-โกจี (Thiru-Kochi) ในปี 1949 บริเวณภูมิภาคมะละบาร์ทางตอนเหนือของเกรละได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมัทราสในสมัยบริติชอินเดีย ซึ่งในภายหลังคือรัฐมัทราส ในยุคหลังได้รับเอกราช หลังการประกาศใช้ States Reorganisation Act, 1956 รัฐเกรละในปัจจุบันก็ได้จัดตั้งขึ้นโดยการรวมเขตมะละบาร์ของรัฐมัทราส (ยกเว้นเพียง Gudalur taluk ใน เขตนิลคีรีส (Nilgiris district), Topslip, ป่า Attappadi ทางตะวันออกของ Anakatti), รัฐติรู-โกจี (ยกเว้นตาลุกะทางใต้สี่แห่งของเขตกันยากุมารี (Kanyakumari), Shenkottai และ Tenkasi taluks), และตาลุกะใน Kasaragod (ปัจจุบันคือเขต Kasaragod District)
สามเหลี่ยมมรกต
สามเหลี่ยมมรกต หรือ ช่องบก (Emerald Triangle) เป็นพื้นที่รอยต่อระหว่างชายแดนไทย ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ประมาณ 12 ตารางกิโลเมตร สำหรับพื้นที่ส่วนที่อยู่ในประเทศไทยคือ พื้นที่ในอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี พื้นที่ในเขตประเทศลาวคือเมืองมูลประโมกข์ แขวงจำปาศักดิ์ ส่วนพื้นที่ในประเทศกัมพูชาคือเมืองจอมกระสานต์ จังหวัดพระวิหาร สามเหลี่ยมมรกตตั้งชื่อเลียนแบบสามเหลี่ยมทองคำ ซึ่งเป็นพื้นที่รอยต่อของไทย ลาว และพม่า ในภาคเหนือ
สมรภูมิช่องบก
เกิดขึ้นในช่วงเดือนมราคม พ.ศ.​ 2528 - เดือนธันวาคม พ.ศ.​ 2530 เป็นสงครามระหว่างกองทัพไทยกับกองทัพเวียดนามซึ่งควบคุมพื้นที่กัมพูชาในขณะนั้น โดยทางเวียดนามได้รุกล้ำเข้ามาในพรมแดนไทย ซึ่งสุดท้ายกองทัพไทยสามารถขับไล่ทหารเวียดนามกลับไปได้ แต่ทหารเสียชีวิต 109 นาย และบาดเจ็บ 664 นาย
ความร่วมมือ
เป็นความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่าง 3 ประเทศที่อยู่ในบริเวณสามเหลี่ยมมรกต เริ่มขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2543 โดยนายกรัฐมนตรีกัมพูชาเป็นผู้เสนอ โดยฝ่ายไทยนั้นคณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติเมื่อ 12 กุมภาพันธ์​ พ.ศ.​ 2545 และดำเนินเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน หน่วยงานของไทยที่รับผิดชอบคือ กระทรวงการต่างประเทศ และ กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รวมถึงได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้อง เช่น องค์การการท่องเที่ยวโลก (World Tourism Organization: WTO) และ UNDP เป็นต้น
จุดผ่านแดน
จุดผ่านแดนอย่างเป็นทางการของพื้นที่สามเหลี่ยมมรกต มีดังนี้
พระธรรมทูต
พระธรรมทูต (อ่านว่า -ทำมะทูด) หรือ พระธรรมจาริก หมายถึง ภิกษุที่เดินทางไปแสดงธรรมในที่ต่าง ๆ ทำหน้าที่เหมือนทูตทางธรรมหรือทูตของพระศาสนา
พระธรรมทูตเริ่มมีครั้งแรกเมื่อพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมจนมีพระสาวกมากรูปแล้วจึงส่งพระสาวกเหล่านั้นไปประกาศธรรมในทิศต่างๆ โดยตรัสว่า "เธอทั้งหลายจงจาริกไปเพื่อประโยชน์สุขแก่ประชุมชน เพื่ออนุเคราะห์แก่ประชุมชน" ดังนี้เป็นต้น
พระธรรมจาริก มีความหมายเดียวเช่นเดียวกันกับพระธรรมทูต แต่เป็นคำบัญญัติที่เกิดที่หลังคำว่าพระธรรมทูต
ปัจจุบันแบ่งพระธรรมทูตออกเป็น 2 ประเภทคือ พระธรรมทูตในประเทศ กับ พระธรรมทูตต่างประเทศ
พระธรรมทูตในประเทศ
พระธรรมทูตในประเทศแบ่งพื้นที่ความรับผิดชอบเป็น 9 สายดังนี้
รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา
รัฐและดินแดนของประเทศแคนาดา เป็นเขตการปกครองระดับย่อยในพื้นที่ของประเทศแคนาดา อยู่ภายใต้อำนาจของรัฐธรรมนูญแคนาดา โดยในการรวมสมาพันธ์แคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1867 สามมณฑลอันประกอบไปด้วยบริติชนอร์ทอเมริกา—นิวบรันสวิก, โนวาสโกเชีย และมณฑลแคนาดา (ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นออนแทรีโอและเกแบ็ก) ได้รวมตัวกันจัดตั้งอาณานิคมสหพันธ์เพื่อเตรียมพร้อมเป็นรัฐเอกราชในศตวรรษถัดไป ประวัติศาสตร์แคนาดามีการเปลี่ยนแปลงขอบเขตดินแดนอยู่บ่อยครั้งและมีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองจากเดิมที่มีเพียง 4 รัฐ กลายเป็น 10 รัฐและ 3 ดินแดน รัฐและดินแดยเหล่านี้ทำให้แคนาดากลายเป็นประเทศที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 2 ของโลกในปัจจุบัน
ความแตกต่างระหว่างรัฐกับดินแดนของแคนาดา นั่นคือ รัฐจะมีอำนาจในการปกครองของตนเองตาม พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ 1867 (เดิมมีชื่อว่า พระราชบัญญัติบริติชนอร์ทอเมริกา 1867), ในขณะที่ดินแดนนั้น อำนาจจะถูกลดทอนลงโดยรัฐสภาแคนาดา อำนาจที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญถูกแบ่งให้กับรัฐบาลแคนาดา (รัฐบาลสหพันธ์) และรัฐบาลประจำรัฐ การเปลี่ยนแปลงอำนาจระหว่างสหพันธ์กับรัฐต้องอาศัยการแปรบัญญัติทางรัฐธรรมนูญ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงอำนาจของดินแดน มีเพียงรัฐสภาหรือรัฐบาลที่ดำเนินการได้เพียงฝ่ายเดียว
ตามหลักรัฐธรรมนูญแคนาดาสมัยใหม่ รัฐมีลักษณะเป็นรัฐอธิปไตยร่วมบนพื้นที่ในความรับผิดชอบระหว่างรัฐบาลสหพันธ์และรัฐบาลประจำรัฐตาม พระราชบัญญัติ 1867 ในแต่ละรัฐจะมีตำแหน่งผู้แทนที่เรียกกันว่า ผู้ว่าร้อยโท ในขณะที่ดินแดนจะไม่มีความเป็นอธิปไตย เพียงแต่จะได้รับอำนาจบางส่วนจากสหพันธ์ และมีคณะกรรมาธิการเป็นตัวแทนของรัฐบาลสหพันธ์
รัฐ
หมายเหตุ:
ดินแดน
มีดินแดนทั้งหมด 3 แห่งในแคนาดา ดินแดนแตกต่างจากรัฐตรงที่จะไม่มีอำนาจอธิปไตยเป็นของตนเอง และมีอำนาจที่จำกัดโดยรัฐบาลสหพันธ์  ดินแดนเหล่านี้ครอบคลุงพื้นที่ที่อยู่ทางทิศเหนือของเส้นละติจูด 60 องศาเหนือ พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอ่าวฮัดสัน และเกาะที่อยู่ในพื้นที่ตั้งแต่อ่าวเจมส์ไปจนถึงหมู่เกาะควีนเอลิซาเบธ
วินัยมุข
วินัยมุข เป็นชื่อหนังสือที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร ทรงรจนาไว้ เป็นหนังสือที่ว่าด้วยแนวทางแห่งการศึกษาและปฏิบัติพระวินัยให้สำเร็จประโยชน์
คณะสงฆ์ใช้หนังสือวินัยมุขป็นหลักสูตรสำหรับศึกษาวิชาวินัยของภิกษุสามเณรตลอดมาจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกเป็น 3 เล่ม คือ
เล่ม 1 เป็นหลักสูตรนักธรรมตรี ว่าด้วยเรื่องสิกขาบทหรือศีล 227 ข้อของภิกษุ
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ (Legend of the Angel of Love: Wedding Peach) แปลได้ตรงตัวว่า ตำนานเทพธิดาแห่งความรัก เวดดิ้งพีช แฟนๆใช้ตัวย่อว่า WP เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แนวโชโจะ แต่งเรื่องโดย สุเกะฮิโระ โทมิตะ และวาดภาพโดย นาโอะ ยาซาว่า ลงตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนCiao รายเดือน ของสำนักพิมพ์ โชงาคุคัง แยกออกมาเล่มเดี่ยวเป็นจำนวน 6 เล่มจบ และยังมีเวดดิ้งพีช Young Love 1 เล่มจบ
วินัยมุข
เล่ม 2 เป็นหลักสูตรนักธรรมชั้นโท ว่าด้วยเรื่องกายบริหาร บริขาร นิสัย วัตร เป็นต้น
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
ในประเทศไทย เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ ฉบับอนิเมะ เคยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทุกวันพุธ เวลา 16.00 น. แต่ได้หยุดการฉายอย่างกะทันหัน จนเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2541 ได้ออกอากาศ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ DX ในวันเสาร์ เวลา 09.00 น. และฉายภาคปกติอีกครั้งในเวลา 06.30น.จนจบเรื่อง แล้วยังออกจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอ ผลิตโดย ไรท์พิคเจอร์ส
วินัยมุข
เล่ม 3 เป็นหลักสูตรนักธรรมเอก ว่าด้วยเรื่องสังฆกรรม สีมา กฐิน เป็นต้น
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
เนื้อเรื่อง
ฮานาซาคิ โมโมโกะ นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 อยู่ชมรมหนังสือพิมพ์กับเพื่อนอีก 2 คนนั่นคือ ทานิมะ ยูริ และทามาโนะ ฮินางิคุ ได้รับให้เป็น เอนเจิลไฟเตอร์ จาก เทพอโฟรดิเต้ เพื่อให้หาเซนต์ซัม'ธิงโฟร์ในตำนาน เพื่อปกป้องคลื่นแห่งความรักที่มีอยู่บนโลกให้พ้นภัยจาก ดินแดนปีศาจ ที่มีเรนเดวิลล่าเป็นหัวหน้าเหล่าลูกน้องในดินแดนปีศาจ นอกจากนี้ยังมีจามะพีและเทพรีโมเน่คอยให้ความช่วยเหลือเหล่าเอนเจิลไฟเตอร์ในยามคับขันอีกด้วย
อุปกรณ์
กล่องใส่เพชร เป็นกล่องใส่เซนต์ซัมธิงโฟร์
รายชื่อตอนและวันที่ออกอากาศของ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
เวดดิ้งพีช ออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นทุกวันพุธ ทางสถานีโทรทัศน์โตเกียว
ภาคแรก
เวดดิ้งพีช เฟสทิเวิล
เวดดิ้งพีช เฟสทิเวิล เป็นคอนเสิร์ตของกลุ่มนักพากย์ของเวดดิ้งพีชที่มีชื่อกลุ่มว่า FURIL ซึ่งแสดงสดในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ณ Yakult Hall โตเกียว และยังออกจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอ และเลเซอร์ดิสก์ โดยโปรแกรมมีดังนี้
เวดดิ้งพีช Summer Angel in '96
เป็นคอนเสิร์ตของกลุ่มนักพากย์ของเวดดิ้งพีชที่มีชื่อกลุ่มว่า FURIL เช่นเดียวกัน เพลงที่ร้องออกคอนเสิร์ตเป็นเพลงเปิดและเพลงปิดของ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ DX คือเพลง Merry Angel และSweet Little Love
เวดดิ้งพีช Winter Dream Rave
เป็นคริสต์มาสคอนเสิร์ตของกลุ่ม FURIL และยูกะ อิไม เพลงที่ออกมาร้องในคอนเสิร์ตนี้เป็นเพลงที่ใช้ประกอบวันคริสต์มาส คือเพลง White Christmas และ Silent Night
เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์
เพลงเปิดเรื่อง:
วิดีโอเกม
เมื่อปี พ.ศ. 2538 เวดดิ้งพีชได้มีเกม ลงในเครื่อง ซุปเปอร์แฟมิคอม ซึ่งเนื้อหาในเกมจะเป็นแนวมินิเกมต่างๆ โดยมีผู้เล่นให้เลือก 3 คน (โมโมโกะ ยูริ และฮินางิคุ) โดยเมื่อจบเกมก็จะมีฉากงานเต้นรำของตัวละครที่เราได้เลือกไว้ในแต่ละตัว นอกจากนี้ยังมีแบบเกมบอย โดยใช้ชื่อว่า จามะ-พี พานิค เป็นระบบเกมซุปเปอร์เกมบอยที่สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นจอขาว-ดำ หรือจอสี ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ก็ยังมีลงในเครื่องเพลย์สเตชัน โดยใช้ชื่อว่า เวดดิ้งพีช: โดกิ โดกิ โออิโร-นาโอชิ แฟชั่น ได-ซาคุเซน เป็นเกมเล่นตามบทบาท และยังมีเกมที่เล่นในคอมพิวเตอร์ระบบวินโดว์อีกด้วย ซึ่งเกมเหล่านี้ผลิตโดย KSS
เดอะคาร์เพนเทอส์
คาร์เพนเทอส์ (Carpenters) เป็นวงดนตรีสัญชาติอเมริกันซึ่งประกอบด้วยสมาชิกที่เป็นพี่น้องกัน คือ แคเรน คาร์เพนเทอร์ และ ริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ หนึ่งในสุดยอดวงดนตรียุค 70 แม้ว่าในช่วงยุคทศวรรษที่ 70 จะนิยมเพลงร็อกหนัก ๆ แต่ ริชาร์ดและแคเรน ก็ทำเพลงในสไตล์ที่แตกต่าง ด้วยคุณภาพของน้ำเสียงที่เป็นหนึ่งในยุค 70s ของแคเรนและการเรียบเรียงเสียงประสานอันสุดยอดของริชาร์ด ทำให้พวกเขาได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้และสามารถทำยอดขายมากที่สุดตลอดกาล
จุดเริ่มต้น
ริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ ([Richard Carpenter]) เกิดวันที่ 15 ตุลาคม 1946 ที่เมือง New Heaven Connecticut ส่วนแคเรน คาร์เพนเทอร์ ([Karen Carpenter]) ผู้เป็นน้องสาว เกิดวันที่ 2 มีนาคม 1950 ที่เมือง New Heaven Connecticut เช่นกัน ครอบครัวประกอบไปด้วย Harold Carpenter ผู้เป็นพ่อ และ Agnes Carpenter ผู้เป็นแม่ เป็นครอบครัวคนชั้นกลางในอเมริกา ตั้งแต่สมัยเด็ก ริชาร์ดชอบที่จะขลุกอยู่กับห้องเก็บแผ่นเสียงของพ่อซึ่งเป็นคนที่ชอบสะสมแผ่นเสียงต่าง ๆ โดยริชาร์ดจะชอบฝึกเล่นเปียโนมากกว่าออกไปเล่นฟุตบอลเหมือนเด็กคนอื่น แต่เขาก็มีพรสวรรค์ทางดนตรีให้เห็นตั้งอายุยังน้อย ซึ่งเป็นที่ชื่นชมของ Agnes ผู้เป็นแม่เป็นอย่างมาก ว่าลูกชายเป็นคนเก่งและมีความเป็นอัจฉริยะทางดนตรี ถึงแม้ว่าแคเรนจะมีพรสวรรค์ แต่ขณะนั้นยังไม่มีใครมองเห็น เมื่อริชาร์ดเริ่มเรียนในสาขาดนตรี เขาสนใจในการแต่งและเรียบเรียงเสียงประสาน ในขณะที่แคเรนผู้เป็นน้องสาวจะมีลักษณะเป็นทอมบอยที่ชอบออกไปเล่นกีฬากลางแจ้ง เธอมักจะตามริชาร์ดเสมอ เพราะริชาร์ดคือคนที่เธอเชื่อและเหมือนไอดอล เมื่อริชาร์ดเริ่มเล่นดนตรีจึงเป็นแรงผลักดันให้เธอเล่นดนตรีด้วย โดยในปี 1965 แคเรนฝึกเล่นกลองชุดเพื่อให้สามารถร่วมวงกับพี่ชายได้ นอกจากนี้เธอยังสามารถเล่นเบสได้ จากการสอนของ Gary Sims ซึ่งเป็นสมาชิกคนหนึ่งในวง และยังเป็นเพื่อนชายของเธอ ณ ขณะนั้นด้วย
ปี 1965-1968: Richard Carpenter Trio - Spectrum
เริ่มก่อตั้งวงครั้งแรกในปี ค.ศ.1965 โดยมีสมาชิก 3 คน คือ ริชาร์ด, แคเรน และ เวส จาคอปส์ ซึ่งเป็นเพื่อนของริชาร์ด ชื่อว่า "วงริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ ทริโอ" เล่นเพลงแจ๊ส (ริชาร์ด: เปียโน, แคเรน: กลอง และ เวส จาคอปส์: เบสและทูบา) ในปี 1966 โจ ออสบอร์น ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของค่ายเพลง Magic Lamp Records ที่เป็นค่ายเพลงเล็ก ๆ (สำนักงานดัดแปลงจากโรงรถ) สนใจในน้ำเสียงของแคเรน จึงได้รับเป็นศิลปินในสังกัด และได้ออกซิงเกิลชื่อ Looking For Love ประมาณ 500 แผ่นเท่านั้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากขาดการโปรโมตของค่าย ในกลางปี 1966 วงริชาร์ดคาร์เพนเทอร์ทริโอได้เข้าแข่งขันรายการ Hollywood Bowl Battle of the Bands และชนะเลิศในรายการดังกล่าว ทำให้พวกเขาได้รับความสนใจและเซ็นสัญญาเข้าสังกัด RCA Records พวกเขาได้บันทึกเสียงหลายเพลงด้วยกัน แต่เนื่องจากรูปแบบที่ทำออกมาไม่ได้เป็นไปตามกระแสนิยมของตลาดช่วงนั้น ซึ่งเพลงร็อกแอนด์โรลยังเป็นที่นิยมอย่างมาก ทำให้พวกเขาถูกระงับการออกอัลบั้ม ในปี 1967 ริชาร์ดได้ตั้งวงขึ้นมาใหม่ในชื่อ Spectrum และยุบวงในปี 1968
ปี 1969-1970: Offering - Close To You
แต่อย่างไรก็ดี ริชาร์ดได้ตัดสินใจทำงานดนตรีทั้งหมดด้วยตัวเองขึ้นมา ในชื่อ "คาร์เพนเทอร์ส" (ตั้งชื่อไม่ให้มี "เดอะ" นำหน้า เนื่องจากไม่ต้องการให้เหมือนชื่อวงดนตรีอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยมขณะนั้น โดยพวกเขา (ริชาร์ดและแคเรน) ทำงานกันเองทั้งหมด ทั้งการแต่งเนื้อร้อง ทำนอง เรียบเรียงดนตรี บรรเลง ร้องนำ และ ร้องประสาน ด้วยความที่ริชาร์ดเชื่อมั่นในน้ำเสียงของแคเรน ว่าสามารถเป็นนักร้องนำได้ เขาได้ส่งเทปเดโมไปยังค่ายเพลงต่าง ๆ จนในที่สุด Herb Alpert เจ้าของค่าย A&M Records ได้สะดุดกับการเรียบเรียงดนตรีของริชาร์ด และน้ำเสียงของแคเรน โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำเสียงของแคเรนประทับใจ Herb Alpert เป็นอย่างมาก ทำให้ Herb Alpert ตกลงใจที่จะรับให้พวกเขาเข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดในต้นปี 1969 และในปลายปีนั้นเองก็ได้ออกอัลบั้มแรกในนามของวงคาร์เพนเทอร์ส Offering (เปลี่ยนชื่อและปกเป็น Ticket To Ride ตามซิงเกิลแรกที่ได้รับความนิยมในปี 1970) เป็นอัลบั้มแรกของพวกเขา โดยมีเพลง Ticket To Ride ซึ่ง cover มาจาก The Beatles ปล่อยมาเป็นซิงเกิลแรก โดยได้นำมาเรียบเรียงดนตรีใหม่ทั้งหมด จากเพลงเร็วกลายเป็นบัลลาดช้า ๆ ที่ไม่เหมือนของเดิมเลย Ticket To Ride ติดชาร์ทอันดับที่ 54 ของอเมริกา อัลบั้มดังกล่าวมียอดขายที่ไม่มากนัก (ภายหลังมีการออกจำหน่ายใหม่โดยมีการเปลี่ยนปกและชื่ออัลบั้มเป็น "Ticket To Ride" แทน) แต่อย่างไรก็ดี Herb Alpert ก็ไม่ได้ให้เขาออกจากสังกัด แต่ยังให้โอกาสกับพวกเขาออกอัลบั้มที่ 2 อีกด้วย
ในขณะเดียวกันนั้น Burt Bacharach ซึ่งเป็นนักแต่งเพลงมือฉมัง ที่แต่งเพลงฮิตให้กับ Dionne Warwick มากมายหลายเพลง ได้ยินเพลง Ticket To Ride ในเวอร์ชันของคาร์เพนเทอร์สและสนใจพรสวรรค์ในการเรียบเรียงเสียงประสานของพวกเขา จึงได้ติดต่อกับ Herb ว่า เขาต้องการให้วงคาร์เพนเทอร์สซึ่งเป็นศิลปินในสังกัดได้ร่วมเปิดการแสดงให้เขาในงานคอนเสิร์ทการกุศล โดยให้พวกเขาเล่นเพลงที่แต่งโดย Burt Bacharach และ Hal David ซึ่งทาง Herb ก็ยินดีและได้ให้ชีทเพลงของ Bacharach และ David กับริชาร์ดหลายเพลงเพื่อนำมาเรียบเรียงใหม่เพื่อใช้แสดงในงานงานคอนเสิร์ตการกุศลดังกล่าว Herb ได้ถามริชาร์ดว่ารู้จักเพลง (They Long To Be) Close To You หรือไม่ เพราะจะให้นำมาใช้เล่นเป็นเมดเล่ย์ในคอนเสิร์ตด้วย แต่ริชาร์ดเองก็ไม่คุ้นเคยกับเพลงดังกล่าวอย่างใด เนื่องจากเพลงนี้ไม่ได้เป็นเพลงที่ฮิตของ Bacharach และ David แต่หลังจากที่ริชาร์ดได้นำชีทเพลงนี้ไป เขากลับมาบอกกับ Herb ว่าเปลี่ยนใจที่จะนำใช้แสดงในคอนเสิร์ต แต่จะนำมาทำเป็นเพลงของคาร์เพนเทอร์สเอง โดยหลังจากความพยายามของการเรียบเรียงและการปรับแก้ของ Herb ถึงสามครั้ง สุดท้ายสำเร็จอย่างที่ทุกคนต้องการ  (They Long To Be) Close To You ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลที่ 2 ของพวกเขา เพียงไม่กี่อาทิตย์ก็ขึ้นสู่อันดับที่ 1 บนชาร์ทซิงเกิล 100 อันดับของอเมริกา และครองอันดับ 1 ได้นานถึง 4 สัปดาห์ เป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นแรกของพวกเขา และสามารถขึ้นชาร์ทอันดับที่ 6 ในอังกฤษได้ ทำให้พวกเขากลายเป็นศิลปินหน้าใหม่ที่ได้รับการความนิยมอย่างมาก อัลบั้ม Close To You กลายเป็นอัลบั้มขายดีขึ้นชาร์ทอันดับที่ 2 ของอเมริกา และตามมาด้วยซิงเกิลที่ 3 We've Only Just Begun จากอัลบั้มนั้นเอง ก็ได้รับความนิยมมากไม่ต่างจาก  (They Long To Be) Close To You โดยขึ้นสู่อันดับที่ 2 บนชาร์ทซิงเกิล 100 อันดับของอเมริกาได้นานถึง 4 สัปดาห์ และเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นที่สองของพวกเขาในปีเดียวกัน อัลบั้ม Close To You สามารถขึ้นอันดับ 2 ในสหรัฐ และ 23 ในอังกฤษ โดยมียอดจำหน่ายมากกว่า 1 ล้านแผ่น (ณ ขณะนั้น) และเพลง (They Long To Be) Close To You ก็ทำให้พวกเขาได้รับรางวัล Grammy ถึง 2 รางวัลในปี 1970 คือ Best New Artist (ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม) และ Best Contemporary Vocal Performance by a Duo, Group or Chorus (ปัจจุบันทั้ง (They Long To Be) Close To You และ We've Only Just Begun ถูกบรรจุไว้ใน Grammy Hall of Fame awards) ซึ่งตำนานของวงคาร์เพนเทอร์สได้เริ่มต้นขึ้น ณ จุดนั้นเอง
นอกจากนี้ยังมีเพลงหลายเพลงในชุด Close To You ที่ได้รับเช่น Reason To Believe (ริชาร์ดชอบเพลงนี้เป็นพิเศษและคิดจะตัดเพลงนี้เป็นซิงเกิลถัดไปด้วย), Maybe It's You (เป็นเพลงจากช่วงยุคก่อนวงคาร์เพนเทอส์ และกลายเป็นเพลงไฮไลทของชุดทีเดียว), Mr. Guder (เป็นเพลงที่ริชาร์และ John แต่งเพื่อร้องล้อเลียนนาย Guder ซึ่งเป็นหัวหน้างานของพวกเขาขณะที่พวกเขาทำงานพิเศษร้องเพลงในดิสนีแลนด์ แต่เนื่องจากไปร้องเพลงของ Beatle ตามคำขอของนักท่องเที่ยวซึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้ร้องในดิสนี่แลนด์ทำให้พวกเขาถูกไล่ออก!!! เพลงนี้ได้รับความนิยมจากคนดูคอนเสิร์ทมาก), Love Is Surrender และ Help (ในครั้งแรกเพลงนี้ถูกวางแผนให้ตัดเป็นซิงเกิลแรกของชุด แต่หลังจากที่ Herb ได้ยินเพลง (They Long To Be) Close To You แล้วจึงเปลี่ยนความคิดทันที)
ปี 1971: Carpenters
ปลายปี 1970 พวกเขาได้ปล่อยซิงเกิลใหม่ตามมาคือ Merry Christmas, Darling ปรากฏว่าได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในช่วงเทศกาลคริสต์มาส โดยเพลงนี้ขึ้นอันดับหนึ่งในคริสต์มาส ชาร์ทในปี 1970 และ 1971 หลังจากความสำเร็จอย่างท้วมท้นของซิงเกิล (They Long To Be) Close To You และ We've Only Just Begun ทำให้พวกเขาค่อนข้างเครียดกันมากว่าเพลงอะไรจะเป็นซิงเกิลต่อไปของพวกเขา เป็นปัญหาที่ริชาร์ดแก้ไม่ตกที่เดียว จนกระทั่งคืนที่พวกเขาไปแสดงเปิดคอนเสิร์ทให้กับ Engelbert Humperdinck ขณะช่วงเวลาพักผู้จัดการส่วนตัวของพวกเขาได้แนะนำให้พวกเขาไปผ่อนคลายด้วยการดูภาพยนตร์เรื่อง Lovers and Other Strangers เมื่อริชาร์ดได้ฟังเพลงประกอบภาพยนตร์นั่นเองทำให้เขาพบกับทางออกของปัญหา นั่นคือเพลง For All We Know ในเรื่องสะดุดหูริชาร์ดเป็นอย่างมากเขาคิดว่าเพลงนี้ไม่ใช่แค่เหมาะกับเสียงร้องของแคเรนเท่านั้นแต่ยังเหมาะกับสไตล์ของวงอีกด้วย ทั้งคู่จดจำท่วงทำนองและนำกลับมาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่ในแนวของคาร์เพนเทอส์ ซึ่งก็แน่นอนหลังจากเพลงนี้ถูกปล่อยเป็นซิงเกิลก็เริ่มไต่สู่ชาร์ท For All We Know กลายเป็นเพลงฮิตเพลงที่ 3 ของพวกเขา ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 3 ในอเมริกา และเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นที่สาม ด้วยความดังของเพลงนี้ในเวอร์ชันคาร์เพนเทอส์ ทำให้เวอร์ชันเพลงประกอบภาพยนตร์ได้รับอิทธิพลไปด้วย ทำให้เพลงนี้ชนะรางวัลออสกาสาขา Academy Award for Best Original Song ในปี 1971 จากนั้นก็ได้เวลาของอัลบั้มชุดที่ 3 ของพวกเขา "Carpenters" อัลบั๊มนี้นอกจากจะมีเพลง For All We Know แล้ว ยังมีซิงเกิลฮิตอีก 2 เพลงตามมาคือ Rainy Days And Mondays และ Superstar ซึ่งทั้ง 2 เพลงก็เป็นเพลงฮิตที่ได้รับความนิยมสูงมาก ขึ้นอันดับ 2 ในอเมริกา และเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นที่สี่และห้าของพวกเขาอีกด้วย
สำหรับอัลบั๊ม Carpenters เป็นอัลบั๊มแรกที่พวกเขาเริ่มใช้โลโก้ "Carpenters" ที่คุ้นตาไว้บนหน้าปกอย่างเป็นทางการอีกด้วย อัลบั๊ม Carpenters ขึ้นสู่อันดับที่ 2 บนชาร์ทอัลบั๊ม 100 อันดับของอเมริกา ทำยอดขายได้เกินล้านแผ่น และได้รับรางวัล Grammy "Best Pop Vocal Performance by a Duo or Group" ในปี 1971 อีกด้วย ซึ่งนอกจาก 3 ซิงเกิลดังแล้ว ยังมีอีกหลาย ๆ เพลงที่เป็นที่นิยมของแฟนเพลงเช่น Let Me Be The One, (A Place To) Hideaway และ One Love เพลง Let Me Be The One เป็นเพลงหนึ่งที่ริชาร์ดรู้สึกชื่นชอบเป็นพิเศษและคิดว่าถ้าหากตัดเป็นซิงเกิล เพลงคงจะเป็นหนึ่งในเพลงดังของวงอย่างแน่นอน (Let Me Be The One ถูกตัดเป็นแผ่นซิงเกิลในปี 1991 เพื่อโปรโมทอัลบั้มชุด "From The Top") เพลง (A Place To) Hideaway เป็นเพลงที่แฟนเพลงคาร์เพนเทอส์หลายคนโหวตว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดของวงเพลงหนึ่งเลยทีเดียว
ปี 1972: A Song For You
ด้วยการที่พวกเขามีอัลบั้มฮิตต่อเนื่อง 2 ชุด (Close To You และ Carpenters) รวมกับ 5 ซิงเกิลแผ่นเสียงทองคำ ทำให้สถานภาพและอนาคตของวงราบรื่นทีเดียว ซิงเกิลถัดไปเริ่มด้วย Hurting Each Other ซึ่ง cover จากวง Ruby and the Romantics ออกจำหน่ายปลายปี 1971 เป็นการเปิดตัวอัลบั๊มที่ 4 ของพวกเขา A Song For You โดยออกจำหน่ายก่อนอัลบั๊มนานถึง 9 เดือน Hurting Each Other กลายเป็นเพลงฮิตเพลงถัดไปของพวกเขา โดยขึ้นอันดับ 2 ในอเมริกา และเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นที่หก ตามมาด้วย It's Going To Take Some Time ซึ่ง cover งานของ Carole King และนับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ซิงเกิล Ticket To Ride ที่ซิงเกิลของพวกเขาไต่ไม่ถึง 3 อันดับแรกของชาร์ท It's Going To Take Some Time ขึ้นอันดับ 12 ในอเมริกา และตามด้วยซิงเกิลลำดับที่ 3 Goodbye To Love ซึ่งเป็นเพลงที่ริชาร์ดและเพื่อนสนิทของเขา John Bettis แต่งขึ้น เป็นเพลงแรกที่ริชาร์ด โดยให้ Tony Peluso หนึ่งในสมาชิกหลักของวงซึ่งริชาร์ดพึ่งชวนเข้ามาร่วมงานในวง โซโลกีต้าร์ในช่วงกลางและท้ายเพลง ด้วยการโซโลกีต้าร์ที่ดุเดือด โดยเฉพาะท่อนโซโลท้ายเพลงที่นานกว่า 2 นาที ทำให้เพลง Goodbye To Love ออกมาเหมือนเป็นเพลงร็อกมากกว่าเพลงในสไตล์ที่วงเคยทำออกมา ทำให้พวกเขาได้รับจดหมายต่อว่าจากเพลงเป็นจำนวนมากว่าพวกเขาดังแล้วเปลี่ยนสไตล์ ไม่รักษารูปแบบเดิมอย่างที่ควรเป็น แต่อย่างไรก็ดี Goodbye To Love ก็กลายเป็นเพลงฮิต ขึ้นอันดับ 7 ในอเมริกา และ 9 ในอังกฤษ และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเพลงป๊อปที่มีการโซโลกีต้าร์ที่ดีที่สุดเพลงหนึ่งด้วย และการโซโลกีต้าร์ของ Tony Peluso ก็กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของวงไปด้วย
ปี 1973: Now And Then และ The Singles 1969-1973
ซิงเกิลถัดไปพวกเขาเลือกที่จะปล่อยคือ Top Of The World ซึ่งเป็นเพลงจากอัลบั้ม A Song For You ในปี 1972 ซึ่งก็ได้รับการค้านจากสต๊าฟส่วนใหญ่ใน A&M อีกเช่นกันเนื่องจากเป็นเพลงจากอัลบั้มเก่าเมื่อปีที่แล้ว และนอกจากนี้เพลงที่ตัดเป็นซิงเกิลจากอัลบั้ม A Song For You ก็มีมากแล้ว (Hurting Each Other, It's Going To Take Some Time และ Goodbye To Love รวมถึง Bless The Beasts And Children ที่เป็น B-side ของซิงเกิล Superstar ด้วย) แต่ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่างที่เกี่ยวกับเพลง Top Of The World ทำให้ริชาร์ดเชื่อว่าเพลงนี้มีศักยภาพที่จะกลายเป็นเพลงดังเพลงต่อไปของพวกเขา เช่นการได้รับการตอบรับเหมือนเป็นเพลงฮิตเมื่อพวกเขาเล่นในคอนเสิร์ท, Lynn Anderson นักร้องเพลงคันทรี cover เพลงนี้และสามารถไต่ขึ้นอันดับ 2 ของคันทรีชาร์ทได้, สถานีวิทยุต่าง ๆ ขึ้นชาร์ทเพลงนี้จากการขอเพลงทางวิทยุเพียงอย่างเดียว, มีการตัดเพลงนี้ออกเป็นซิงเกิลในญี่ปุ่นและมียอดจำหน่ายในระดับแผ่นเสียงทองคำ รวมถึงแฟนเพลงต่างก็เรียกร้องให้ริชาร์ทตัดเพลงนี้ออกมาเป็นซิงเกิล อย่างไรก็ดีริชาร์ดเองรู้สีกไม่พอใจกับ steel กีต้าร์ในเวอร์ชันเดิม รวมทั้งตัวแคเรนก็ยังไม่พอใจกับการร้องของตัวเอง จึงได้บันทึกเสียงเพลงนี้ใหม่ (เฉพาะเสียงร้องนำของแคเรน และ steel guitar เท่านั้น) ผลปรากฏว่า Top Of The World ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 1 ในอเมริกา และ 5 ในอังกฤษ และเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นที่เก้า ด้วยความดังของเพลง Top Of The World ทำให้ A&M ต้องออกอัลบั้มรวมฮิต The Singles 1969-1973 รวมผลงานซิงเกิลจากปี 1969 จนถึงเพลงล่าสุด แคเรนเองไม่พอใจกับการร้องของตัวเองในอัลบั้ม Ticket To Ride มาก โดยเธอได้บันทึกเสียงร้องและกลองใหม่ (แคเรนเล่นตำแหน่งกลองด้วยในการบันทึกเสียงชุด Ticket To Ride) ส่วนริชาร์ดเองก็ได้ให้ Tony Peluso เพิ่มเติมเสียงกีต้าร์ลงในเพลง Ticket To Ride ด้วย ซึ่งก็กลายมาเป็นเวอร์ชันที่คุ้นหูที่สุด (ในอัลบั้มรวมฮิตทั้งหมดจะเป็นเวอร์ชันนี้) อัลบั้ม The Singles 1969-1973 มียอดจำหน่ายถล่มทลาย สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ทั้งในอังกฤษและอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอังกฤษอัลบั้มนี้สามารถครองอันดับ 1 ได้นานถึง 17 สัปดาห์ กลายเป็นอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดอัลบั้มหนึ่งในยุค 70s ทีเดียว
ปี 1974: Live In Japan
หลังจากที่ Top Of The World ประสบความสำเร็จอย่างท่วมท้นแล้ว ทีมงาน A&M ได้ปล่อยเพลง Jambalaya (On The Bayou) จากอัลบั้ม Now And Then ซึ่ง cover งานเพลงเก่าของราชาเพลงคันทรี Hang William ออกเป็นซิงเกิลจำหน่ายในหลายประเทศยกเว้นที่อเมริกา (ซึ่งริชาร์ดอาจจะไม่ได้คิดถึงในจุดนี้) ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเกินคาดเพราะสามารถขึ้นอันดับที่ 12 ได้ในอังกฤษ รวมถึงมียอดจำหน่ายในระดับแผ่นเสียงทองคำในประเทศญี่ปุ่นและฮอลแลนด์ด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฮอลแลนด์ Jambalaya (On The Bayou) กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของคาร์เพนเทอส์ทีเดียว หลังจากออกอัลบั้ม Now And Then แล้วพวกเขาแทบไม่มีวัตถุดิบในการทำงานชุดใหม่เหลือเลย อีกทั้งยังเหนื่อยมากจากการทัวร์คอนเสิร์ทที่เพิ่มมากขึ้นทุกปี ด้วยเหตุนี้ในปี 1974 นี้ พวกเขาจึงยังไม่มีอัลบั้มใหม่ออกมา แต่มีซิงเกิลใหม่ตามออกมานั่นคือ I Won't Last A Day Without You เพลงจากอัลบั้ม A Song For You ในปี 1972 ด้วยเหตุผลที่คล้ายกันกับ Top Of The World ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่ 6 ที่ถูกตัดเป็นซิงเกิลจากอัลบั้ม A Song For You (นับรวม Bless The Beasts And Children) I Won't Last A Day Without You ประสบความสำเร็จอย่างดี เมื่อขึ้นชาร์ทอันดับที่ 11 ในอเมริกา และ 32 ในอังกฤษ (เพลงนี้ขึ้นชาร์ทอันดับที่ 9 ในอังกฤษพร้อมกันกับ Goodbye To Love ในปี 1972 มาแล้วครั้งหนึ่ง) นอกจากนี้เพลงนี้ยังชนะรางวัล "World Disc Grand Prix" ในสาขาซิงเกิลแห่งปี 1974 ในประเทศญี่ปุ่นด้วย ซึ่ง ณ ขณะนี้ความนิยมของวงคาร์เพนเทอส์ในญี่ปุ่นพุ่งสูงขึ้นมากในระดับที่เทียบเท่ากับวง The Beattle ซึ่งในปีนั้นเองพวกเขาได้มีกำหนดการที่จะออกทัวร์คอนเสิร์ทตามประเทศต่าง ๆ ซึ่งแน่นอนหนึ่งในนั้นคือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งก็ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลาม ทำให้ทีมงาน A&M ประจำญี่ปุ่นนำการแสดงสดดังกล่าวมาทำและจัดจำหน่ายเป็นอัลบั้มคู่ Live In Japan ซึ่งก็ได้รับความนิยมและจำหน่ายได้ในระดับแผ่นเสียงทองคำเช่นกัน
ในปลายปี 1974 พวกเขากลับเขาสตูดิโออีกครั้งพร้อมกับบันทึกเสียงซิงเกิลใหม่ Please Mr. Postman เพลง cover จากกลุ่มนักร้องสาวผิวสี Marvelettes โดยได้เรียบเรียงเสียใหม่ให้มีความกระชับกว่าเดิม ผลปรากฏว่า Please Mr. Postman ขึ้นชาร์ทอันดับ 1 ในอเมริกาเป็นเพลงที่ 3 และยังขึ้นชาร์ทอันดับที่ 2 ในอังกฤษ และในอีกหลาย ๆ ประเทศ เพลงนี้ได้รับแผ่นเสียงทองคำในอเมริกาเป็นเพลงที่ 10 ของพวกเขา ริชาร์ดกล่าวว่า เขาเคยคิดว่าเพลง Yesterday Once More เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมที่สุดของพวกเขา แต่ตอนนี้ Please Mr. Postman คือเพลงที่โด่งดังที่สุดของพวกเขา หลังจากนี้พวกเขายังปล่อยเพลง Santa Claus Is Comin' To Town ซึ่งเป็นเพลงคริสต์มาสต์เพลงที่ 2 ของพวกเขาเป็นซิงเกิลถัดมา แม้จะไม่ได้รับความนิยมมากเท่า Merry Christmas, Darling แต่เพลงนี้ก็ยังขึ้นอันดับ 35 ในฝั่งอังกฤษ ในช่วงเวลาดังกล่าวนี้เอง เป็นช่วงที่แคแรนเริ่มอาการของแอนนอริเซีย เนฟโวซา (Anorexia nervosa) ซึ่งเป็นโรคกลุ่มอาการผิดปกติในเรื่องการกินอาหาร
ปี 1975: Horizon
หลังจาก Please Mr. Postman ประสบความสำเร็จโด่งดังไปทั่วโลกแล้ว ซิงเกิลถัดมา Only Yesterday ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของริชาร์ดร่วมกับคู่หู John Bettis เช่นเคย เพลงนี้ขึ้นอันดับ 4 ในอเมริกา และ 7 ในอังกฤษ และโด่งดังในหลาย ๆ ประเทศ (โดยเพลงนี้ทำให้ริชาร์ดต้องเสียเงินค่าพนันจำนวน 1,000 เหรียญให้กับนักวิศวกรเสียง ด้วยเหตุว่าเขาคิดว่าเพลงนี้ไม่น่าจะดัง) และตามมาด้วยอัลบั้มที่ 6 ของพวกเขา Horizon แต่ช่วงกลางยุค 70s บรรยากาศแนวดนตรีเริ่มเปลี่ยนไป รวมถึงมีนักร้องคลื่นลูกใหม่ออกมาก เช่น ดิ อีเกิ้ล ทำให้ความนิยมของวงคาร์เพ็นเตอร์สในอเมริกาเริ่มลดลง โดยเห็นได้จากชาร์ตอัลบั้มที่ขึ้นไปที่อันดับ 13 แต่ความดังของพวกเขากับเพิ่มขึ้นในหลาย ๆ ประเทศ เช่น อังกฤษและญึ่ปุ่น ที่ Horizon สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้ ซิงเกิลที่ 3 ที่ตัดออกมา Solitaire ขึ้นอันดับ 17 ในอเมริกา และ 32 ในอังกฤษ
อย่างไรก็ดี อัลบั้มดังกล่าวก็ยังมียอดจำหน่ายที่ดีในระดับแพลตินั่มในอเมริกา (เกินล้านแผ่น) อีกทั้งแฟนเพลงและนักวิจารณ์ชื่นชมกับอัลบั้มชุดนี้มากเกี่ยวกับน้ำเสียงและเทคนิคที่แคเรนร้อง (แคเรนใช้คีย์เสียงในระดับฐานของเสียง ซึ่งริชาร์ดบอกไว้ว่าเป็นคีย์เสียงที่ดีและไพเราะที่สุดของแคเรน) ทั้งบทเพลงและดนตรีที่ลงตัว รวมถึงการมิกซ์เสียง แต่อาจเนื่องจากเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มชุดนี้จะเป็นบัลลาดหนัก ๆ เสียส่วนใหญ่ ทำให้ในยุคนั้นคนยังนิยมเพลงแนวบุพพาชนเสียส่วนใหญ่ และนอกจากนี้ด้วยคอนเซ็ปของชุดนี้ที่เริ่มจากเพลง Arora และปิดท้ายด้วย Eventide ซึ่งทั้ง 2 เพลงมีทำนองและดนตรีเหมือนกันต่างเพียงเนื้อร้องและด้วยความที่มีความยาวของเพลงสั้นประมาณ 1:33 นาที ทำให้ทั้ง 2 เพลงเหมือนเป็น jingle ที่ทำหน้าที่เปิดและปิดอัลบั้มเท่านั้น ทำให้คนฟังมีความรู้สึกเหมือนว่าชุดนี้มีเพลงเพียงแค่ 8 เพลง แทนที่จะมี 10 เพลงเป็นอย่างน้อยเหมือนชุดอื่น ๆ
ส่วนเพลงอื่น ๆ ที่เป็นที่นิยมของแฟนเพลง เช่น (I'm Caught Between) Goodbye And I Love You, Happy (เป็นเพลงที่มีจังหวะเร็วกว่าเพลงอื่นในชุด ทำให้ริชาร์ดคิดว่าถ้าตัดสินใจใหม่ได้จะเลือกเพลงนี้เป็นซิงเกิลแทน Solitaire), Love Me For What I Am และ Desperado (งานโคฟเวอร์ของดิ อีเกิ้ล ซึ่งครั้งแรกที่ริชาร์ดได้ยินเพลงนี้หลังการมิกซ์เสร็จก็ตัดสินใจที่จะเลือกเป็นซิงเกิลถัดไปเช่นกัน แต่เนื่องจากมีศิลปินมากมายนำไปโคฟเวอร์แล้ว ความคิดดังกล่าวจึงถูกยกเลิกไป)
ปี 1976: A Kind Of Hush
ในปี 1976 ริชาร์ดค่อนข้างกังวลกับปัญหาในเรื่องของความนิยมต่อวงคาร์เพนเทอส์ในอเมริกาที่กำลังลดลง ดังนั้นเขาจึงค่อนข้างที่จะหวังกับอัลบั้มถัดไปอย่างมาก โดยปล่อยเพลง There's A Kind Of Hush ซึ่งเป็นการโคฟเวอร์งานเก่าของวง Herman's Hermits ออกมาเป็นซิงเกิลแรก ซึ่งก็ขึ้นชาร์ท 12 ในอเมริกา และ 22 ในอังกฤษ และตามมาด้วย I Need To Be In Love ซิงเกิลที่สองอันเป็นผลงานการประพันธ์ของริชาร์ดร่วมกับคู่หู ซึ่งตัวริชาร์ดเองค่อนข้างหวังไว้กับเพลงนี้สูงมาก เนื่องจากเป็นเพลงที่เขาตั้งใจแต่งและเพลงนี้ยังเป็นเพลงที่แคเรนชอบมากที่สุดที่เธอได้ร้องไว้ แต่ผลจากความนิยมที่ลดลง ทำให้เพลงดังกล่าวขึ้นชาร์ทได้เพียงอันดับที่ 25 ในอเมริกา และ 36 ในอังกฤษ (อย่างไรก็ดีเพลงนี้ถูกนำมาตัดเป็นซิงเกิลใหม่ในปี 1995 ในญี่ปุ่น สามารถขึ้นสู่ชาร์ดได้ในอันดับที่ 5 และมียอดจำหน่ายกว่า 4 ล้านแผ่น ซึ่งสูงสุดในยอดจำหน่ายของปีนั้นที่เดียว สร้างปรากฏการณ์ที่หน้าประหลาดใจให้กับริชาร์ดเป็นอย่างมาก) และตามมาด้วยซิงเกิลที่ 3 Goofus ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้กับแฟนเพลงทั่วโลกในการเลือกเพลงนี้มาเป็นซิงเกิล โดยชาร์ทที่ตามมาก็ไม่น่าประหลาดใจ อยู่ในอันดับที่ 56 ในอเมริกา ทำให้อัลบั้มที่ 7 ของพวกเขา A Kind Of Hush ขึ้นอันดับที่ 33 ในอเมริกา แต่ยังสามารถรักษาความนิยมในอังกฤษได้อันดับที่ 3 อย่างไรก็ดี A Kind Of Hush ยังมียอดจำหน่ายที่ดีในระดับแผ่นเสียงทองคำในอเมริกาอยู่ เพลงที่ได้รับความนิยมเพลงอื่น ๆ ได้แก่ You เป็นงานโคฟเวอร์เช่นกัน แต่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดเพลงหนึ่งของวงด้วย ด้วยเสียงร้องที่โด่ดเด่นไพเราะของแคเรน เพลงนี้ได้รับความนิยมมากในประเทศญี่ปุ่น โดยมีแฟนเพลงจำนวนมากคิดว่าเพลงนี้น่าจะออกเป็นซิงเกิล แต่ไม่ทราบว่าด้วยเหตุผลใดที่ทำให้เพลงนี้ไม่ได้ถูกทำเป็นซิงเกิลแต่เลือกเพลง Breaking Up Is Hard To Do เป็นซิงเกิลที่ 3 สำหรับญี่ปุ่นแทน (สร้างความผิดหวังให้กับแฟนเพลงหลายคนทีเดียว ใครทราบสาเหตุรบกวนเล่าให้ฟังด้วยครับ), Sandy เป็นเพลงโปรดเพลงหนึ่งของริชาร์ด เขาแต่งเพื่อบรรยายถึงแซนดี้ ซึ่งเป็นช่างผมช่างแต่งตัวให้กับแคเรนและเขาก็เคยมีเดทกันนิดหน่อย (ซึ่งสุดท้ายก็ต้องเลิกกันไปสาเหตุเพราะแคเรนและแอกเนส), Can't Smile Without You เป็นเพลงที่อยู่แผนการตัดเป็นซิงเกิลเช่นกัน โดยมีการทำออกมาเวอร์ชันในปี 1978 และในปีเดียวกันนั้น Berry Manillow ได้โคฟเวอร์เพลงนี้จนทำให้กลายเป็นเพลงดังที่คนรู้จัก และ I Have You
ขณะเดียวกันในช่วงเวลานี้เองวงคาร์เพนเทอส์มีงานทัวร์คอนเซิร์ททั่วโลกทั้งอังกฤษและญี่ปุ่นแทบเต็มตาราง ทำให้อาการป่วยของแคเรนจากโรคแอนนอริเซีย เนฟโวซา เริ่มแสดงอาการให้เห็นจากการที่เธอเป็นลมล้มลงกลางเวทีหลังจากร้องเพลง Top Of The World จนสุดท้ายต้องยกเลิกการแสดงทัวร์ที่ญี่ปุ่นไป ขณะเดียวกันริชาร์ดก็เริ่มใช้และติดยานอนหลับด้วย
ปี 1977: Passage
เนื่องจากปัญหาความนิยมของวงที่ลดลงในสหรัฐอเมริกา (ทั้งยอดจำหน่ายอัลบั้มและชาร์ทซิงเกิล) รวมถึงขณะนั้นเป็นยุคทองของเพลงดิสโก้ ส่งผลให้เกิดแรงกดดันที่มหาศาลกับ ริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นทุก ๆ อย่างในการผลิตอัลบั้มของวงเรื่อยมา ทำให้อัลบั้มใหม่นี้เขาไม่ต้องการให้ความนิยมของวงตกลงโดยไม่ได้มีการจัดการอะไร... นั่นจึงเป็นที่มาของอัลบั้ม Passage ซึ่งเขาลดบทบาทของเขาลงหลายอย่างและทดลองเพลงหลาย ๆ แนวในชุดนี้โดยที่พยายามคงความเป็นวงคาร์เพนเทอส์เอาไว้ไม่ให้อิงไปกับกระแสดิสโก้ เช่นการใช้วงซิมโฟนี่และการประสานเสียงเต็มวง (เพลง Don't Cry For Me Argentina และ Calling Occupants Of Interplanetary Craft) รวมถึงเป็นอัลบั้มแรกที่ไม่มีเพลงที่เขาและคู่หูแต่งอยู่เลย โดยเพลงในชุดนี้จะมีความหลากหลายของแนวเพลงมากที่สุด โดยที่มีเพลง All You Get From Love Is A Love Song เป็นซิงเกิลแรก ซึ่งขึ้นชาร์ทได้ 35 ในสหรัฐ และตามมาด้วย Calling Occupants Of Interplanetary Craft (ซิงเกิลที่แปลกที่สุดและยาวที่สุดของวง) เป็นซิงเกิลที่ 2 ซึ่งขึ้นชาร์ทที่ 32 ในสหรัฐ แต่สามารถขึ้นชาร์ทที่ 9 ได้ทั้งในอังกฤษและออสเตรเลีย สร้างความประหลาดใจให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก ถัดมาเป็นเพลงคริสต์มาส The Christmas Song (Chestnut Roasting On An Open Fire) (ไม่ได้บรรจุในชุด Passage) และตามด้วยเพลง Sweet, Sweet Smile ในต้นปี 1978 ซึ่งขึ้นอันดับ 44 ในสหรัฐและ 40 ในอังกฤษ และเป็นครั้งแรกที่เพลงของวงสามารถขึ้นชาร์ทเพลงครันทรีได้ (อันดับที่ 9) นอกจากนี้ในอัลบั้ม Passage ยังมีเพลงที่น่าสนใจอีกเพลงคือ I Just Fall In Love Again ซึ่งจริง ๆ แล้วริชาร์ดต้องการจะตัดเพลงนี้เป็นซิงเกิลถัดไปมากกว่า แต่เนี่องจากช่วงเวลาดังกล่าวดีเจที่เปิดแผ่นจะไม่เปิดเพลงที่มีความยาวเกินกว่า 4 นาที (I Just Fall In Love Again มีความยาว 4:04) ทำให้เพลงนี้ถูกลืมไป แต่อย่างไรก็ดีในปี 1978 แอน เมอร์เรย์ ได้โคฟเวอร์เพลงดังกล่าวและสามารถขึ้นชาร์ทลำดับที่ 12 ในสหรัฐได้ (ทำให้ริชาร์ดทราบว่าเขาตัดสินใจเกี่ยวกับเพลงนี้ผิดไป)
อย่างไรก็ดี ถึงแม้ว่าอัลบั้มชุดนี้จะมีความพยายามที่จะทำให้เกิดความแปลกใหม่อย่างมากมาย แต่ผลตอบรับก็ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย Passage ขึ้นอันดับ 49 ในสหรัฐและ 12 ในอังกฤษ และเป็นครั้งแรกที่ยอดจำหน่ายของอัลบั้มต่ำกว่าระดับแผ่นเสียงทองคำ (ตั้งแต่ Close To You จนถึง A Kind Of Hush ทุกชุดมียอดจำหน่ายเกินทั้งหมด)
ปี 1978: Christmas Portrait
ในปี 1978 พวกเขาเตรียมทำอัลบั้มคริสต์มาสโดยมีการทำรายการทีวีออกมาก่อน ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และตามมาด้วยอัลบั้มเต็ม Christmas Portrait ซึ่งในชุดนี้มีเพลง Merry Christmas, Darling ที่ได้ตัดเป็นซิงเกิลออกมาตั้งแต่ปี 1970 บรรจุอยู่ (ขับร้องใหม่โดยแคเรนในปี 1978) อัลบั้มชุดนี้ขึ้นอันดับ 145 ในสหรัฐ โดยมียอดจำหน่ายมากกว่า หนึ่งล้านแผ่นเลยทีเดียว ในยุคนั้นโดยปกติแล้วมีศิลปินไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำอัลบั้มคริสต์มาสแล้วจะได้รับการตอบรับและประสบความสำหรับ ซึ่ง Christmas Portrait เป็นหนึ่งในอัลบั้มดังกล่าวที่ปัจจุบันยังคงเป็นที่นิยมเปิดกันในเทศกาลคริสต์มาสจนถึงทุกวันนี้ เพลงอื่น ๆ ที่เป็นไฮไลทของชุดนี้ได้แก่ Ave Maria, White Christmas, Silent Night, Have Yourself A Merry Little Christmas และ Christmas Waltz
ปลายปี 1978 พวกเขาได้บันทึกเสียงเพลงใหม่ ๆ สำหรับเตรียมออกอัลบั้มใหม่ และได้ออกซิงเกิลเพลงใหม่หนึ่งเพลงคือ I Believe You ซึ่งขึ้นอันดับ 68 ในสหรัฐ นอกจากนี้ยังออกอัลบั้มรวมเพลงฮิตชุดที่ 2 "The Singles 1974-1978" ซึ่งออกจำหน่ายเฉพาะในอังกฤษ และสามารถขึ้นชาร์ทได้ในอันดับที่ 2 (ขณะนั้นความนิยมของวงในอเมริกาลดลงจึงไม่ได้ออกจำหน่าย)
ปี 1979-1980: อัลบั้มเดี่ยวของแคเรน (Karen Carpenter)
ในช่วงต้นปี 1979 สุขภาพของทั้งคู่ย่ำแย่ลง ทั้งอาการติดยานอนหลับอย่างรุนแรงของริชาร์ด และอาการแอนนอริเซีย เนฟโวซา ของแคเรนก็พัฒนาอาการไปอย่างต่อเนื่อง (ซึ่งจะเห็นได้จากสื่อต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นภาพจากหนังสือพิมพ์ วิดีโอ ทีวี) จนริชาร์ดตัดสินใจว่าเขาจะหยุดพักงานเพื่อบำบัดอาการติดยานอนหลับของเขาให้หายดีก่อน รวมถึงอาการป่วยของแคเรนด้วย แล้วจึงค่อยกลับเข้าห้องอัดใหม่ โดยที่แคเรนเองก็ต้องเข้ารับการบำบัดที่โรงพยาบาลในเมืองนิวยอร์ก ซึ่งตัวแคเรนไม่ค่อยเห็นด้วยกับพี่ชายนักในเรื่องการพักการออกอัลบั้มใหม่ ทำให้เธอตัดสินใจทำงานเดี่ยวไปด้วยในช่วงที่เธอพักรักษาตัว โดยได้ฟิล รามอน มาเป็นโปรดิวเซอร์ อัลบั้มดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นงานเพลงที่แต่งเองจากนักดนตรีที่ร่วมงานในขณะนั้นทำให้เพลงส่วนใหญ่มีปัญหาเรื่องคุณภาพ อีกทั้งฟิล รามอน เองก็อยากให้เสียงร้องของแคเรนในงานเดี่ยวมีความแตกต่างจากที่เป็นแคเรนของวงคาร์เพนเทอส์ ดังนั้นเมื่ออัลบั้มเสร็จออกมาจึงมีความแตกต่างจากงานที่เคยทำร่วมกับพี่ชายมาก ไม่ว่าจะเป็นดนตรี การเรียบเรียง เนื้อเพลง รวมถึงวิธีการร้องของแคเรนด้วย (ชุดนี้มีกลิ่นไอของดิสโก้อยู่มาก ซึ่งริชาร์ดได้เคยพูดห้ามในเรื่องนี้เอาไว้) ผลคือทำให้เมื่อนำเดโมที่เสร็จแล้วไปให้ริชาร์ดและผู้บริหารบริษัทเอแอนด์เอ็มฟัง ก็ไม่เป็นที่ประทับใจเท่าไหร่ ทำให้เธอตัดสินใจที่จะระงับการจำหน่ายอัลบั้มเดี่ยวดังกล่าวของเธอ (ซึ่งสร้างความสะเทือนใจกับแคเรนเป็นอย่างมาก) การทำอัลบั้มดังกล่าวยังใช้เงินส่วนตัวของแคเรนไปถึง 400,000 เหรียญสหรัฐด้วย
อัลบั้มดังกล่าวเสร็จสิ้นในปี 1980 แต่ถึงแม้ว่าแคเรนจะเสียชีวิตแล้วในปี 1983 ไปแล้วก็ตามแต่อัลบั้มดังกล่าวก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจำหน่าย แม้ว่าแฟนเพลงจำนวนมาก (ที่ทราบว่าอัลบั้มดังกล่าวมีอยู่จริง ๆ) ได้เขียนจดหมายถึงริชาร์ดว่าต้องการให้ออกจำหน่าย ซึ่งสุดท้ายแล้วอัลบั้ม Karen Carpenter ก็ได้ฤกษ์ออกจำหน่ายในปี 1996 ซึ่งหลาย ๆ เพลงในชุด Karen Carpenter ก็มิได้แย่จนถึงขั้นที่จะต้องถูกระงับการจำหน่ายเลย ในอัลบั้มนี้มีซิงเกิลหนึ่งเพลงคือ If I Had You (ริชาร์ดได้ให้ความคิดเห็นว่าเป็นเพลงที่ดีที่สุดในชุด แต่โดยความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนรู้สึกชอบ My Body Keeps Changing My Mind และ Making Love In The Afternoon มากกว่า) อย่างไรก็ดีริชาร์ดได้นำเอาเพลง 4 เพลงจากงานเดี่ยวดังกล่าวมาบรรจุไว้ในอัลบั้ม Loveliness (1989) ของวงคาร์เพนเทอส์ด้วย (Loveliness, If We Try, Remember When Loving' Took All Night และ If I Had You)
ในกลางปี 1980 แคเรนได้พบรักและแต่งงานกับนักธุรกิจ โทมมัส เบอริส โดยงานจัดที่ Crystal Room of the Beverly Hills Hotel และมีเพลงที่แต่งสำหรับงานดังกล่าว Because We Are in Love (The Wedding Song) ซึ่งบรรจุอยู่ในอัลบั้ม Made In America
ปี 1981: Made In America
หลังจากการบำบัดอาการติดยานอนหลับของริชาร์ดจนหายดี และการเสร็จสิ้นการรักษาอาการแอนนอริเซีย เนฟโวซา ของแคเรน (ซึ่งยังไม่ได้หายขาด) พวกเขาก็เตรียมตัวเข้าห้องอัดเพื่อออกอัลบั้มใหม่เลย นั่นคือ Made In America โดยเริ่มจากเพลง Touch Me When We're Dancing เป็นซิงเกิลที่ 2 (I Believe You เป็นซิงเกิลแรก) ได้รับการตอบรับดีในระดับหนึ่ง (อันดับ 16 ในสหรัฐ และเป็นเพลงฮิต top 20 เพลงสุดท้าย) โดยริชาร์ดไม่ค่อยพอใจกับอันดับชาร์ทมากนักเนื่องจากเพลงนี้เป็นเพลงที่ดีที่น่าจะสามารถได้รับความนิยมในระดับ top 5 ได้ แต่เนื่องจากขณะนั้นมันพ้นช่วงยุคทองของวงไปแล้ว (ดีเจไม่ค่อยโปรโมทเพลงของวงคาร์เพนเทอส์ เพราะไม่ใช่เพลงในแนวกระแสในช่วงยุค 80) เพลงถัดมา (Want You) Back in My Life Again ขึ้นอันดับ 72 ในสหรัฐ ตามมาด้วย Those Good Old Dreams ขึ้นอันดับ 63 ในสหรัฐ (ริชาร์ดให้ความเห็นเกี่ยวกับเพลงนี้ว่าน่าจะขึ้นชาร์ทได้สูงกว่านี้) และ Beech wood 4-5789 ขึ้นอันดับ 74 ในสหรัฐ (และเป็นเพลงสุดท้ายที่สามารถขึ้นชาร์ท top 100 ในสหรัฐได้) Made In America ไต่ชาร์ทอันดับที่ 52 ในสหรัฐและ 12 ในอังกฤษ
ปี 1983: Voice Of The Heart แคเรนเสียชีวิต ด้วยโรคหัวใจ
ปลายปี 1982 อาการแอนนอริเซีย เนฟโวซา ของแคเรนก็ยังไม่ดีขึ้น ทั้งนี้เนื่องจากน้ำหนักของแคเรนที่ลดลงอย่างมาก (ประมาณ 35 กิโลกรัม) ประกอบกับการที่เธอไม่ได้กลับมาทานอาหารอย่างปกติ แต่ใช้วิธีการฉีดสารอาหารเข้าสู่หลอดเลือดทำให้น้ำหนักของเธอกลับมาอยู่ในระดับที่เหมาะสม โดยพฤติกรรมการไม่ทานอาหาร การใช้สารทำให้อาเจียร (บูลิเมียร์) หลังจากทานอาหารเสร็จ รวมถึงการใช้การกลุ่มกระตุ้นการทำงานของต่อมไทรอยด์เพื่อเพิ่มอัตราการเผาผลาญพลังงานก็ยังเป็นอยู่ ซึ่งนอกจากจะส่งผลกระทบต่อทั้งหลอดเสียงของเธอ ยังทำให้เกิดปัญหาหลอดเลือดแดงที่หัวใจบางและเปราะ รวมถึงกระตุ้นให้หัวใจทำงานหนัก (ปกติแล้วร่างกายคนที่ขาดอาหารจะไปลดอัตราการเต้นของหัวใจรวมถึงเมตตาบอริซึ่มเพื่อลดการใช้พลังงานลง แต่การใช้สารกระตุ้นการทำงานของหัวใจกับสภาพร่างกายของแคเรนที่ขาดสารอาหารยิ่งไปกระตุ้นให้กล้ามเนื้อหัวใจทำงานมากขึ้น) ซึ่งสิ่งเหล่านี้สะสมและค่อย ๆ ทำลายกล้ามเนื้อหัวใจของเธอเรื่อยมาจนวันหนึ่ง