cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บรรยิน ตั้งภากรณ์
คดีความ
บรรยินถูกออกหมายจับใน 4 ข้อหา ประกอบด้วย ร่วมกันลักทรัพย์ รับของโจร ปลอมแปลงและใช้เอกสารปลอม เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 และต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 เขาถูกจับกุมตัวในฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและไตร่ตรองไว้ก่อนเพื่อจะเอาหรือเอาไว้ซึ่งผลประโยชน์อันเกิดแต่การที่ตนได้กระทำความผิดอื่นเพื่อปกปิดความผิดอื่นของตน หรือเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาความผิดอื่นที่ตนได้กระทำไว้ จากกรณีการเสียชีวิตของนายชูวงษ์ แซ่ตั๊ง ซึ่งก่อนหน้าที่บรรยินจะเกี่ยวข้องกับเสียชีวิตของนายชูวงษ์ แซ่ตั๊งคนใกล้ตัวของบรรยินได้เสียชีวิตโดยปริศนา เช่น เมื่อวันที่23 มีนาคม พ.ศ. 2534 นางสาวรสรินทร์ ศรีนุกูลได้เสียชีวิตจากรถยนต์ชนต้นไม้ซึ่งจากคำให้การที่ถูกบันทึกได้บันทึกไว้ว่าในวันที่เกิดเหตุบรรยินได้ไปทำธุระที่จังหวัดกำแพงเพชรพร้อมกับรสรินทร์ ซึ่งรสรินทร์เป็นคนขับ เมื่อเวลาประมาณ23.00น. รถได้ประสบอุบัติเหตุชนกับต้นไม้เนื่องจากหักหลบรถสิบล้อส่งผลให้นางสาวรสรินทร์เสียชีวิต ซึ่งญาติของรสรินทร์ได้ตั้งข้อสงสัยว่ารสรินทร์ขับรถยนต์ไม่เป็นแต่ทำไมวันนั้นถึงเป็นคนขับรถ แต่ว่าคดีนี้อัยการสั่งไม่ฟ้องบรรยิน และหลังจากบรรยินแต่งงานใหม่กับวราภรณ์ซึ่งครอบครัววราภรณ์ได้ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในจังหวัดนครสวรรค์ เมื่อปีพ.ศ. 2553 นายสราวุธซึ่งเป็นน้องชายของวราภรณ์และประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้างถูกคนร้ายยิงเสียชีวิตแต่ไม่สามารถจับกุมคนร้ายได้ และยังมีอีกหลายคดีฆาตกรรมผู้มีชื่อเสียงในจังหวัดนครสวรรค์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาใกล้เคียงกับการลอบยิงสราวุธนี้แต่ก็ไม่สามารถจับกุมคนร้ายได้ ต่อมาในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน มีคำสั่งอายัดทรัพย์ นายบรรยินเป็นเวลา 90 วัน วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 บรรยินและพวกรวม 6 คนได้ร่วมกันก่อเหตุลักพาตัวนายวีรชัย ศกุนตะประเสริฐที่หน้าศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ซึ่งวีรชัยพี่ชายของนางสาวพนิดา ศกุนตะประเสริฐ ผู้พิพากษาอาวุโสของศาลอาญากรุงเทพใต้และเป็นเจ้าของสำนวนคดีโอนหุ้นศาลอาญากรุงเทพใต้ที่หน้าศาลอาญากรุงเทพใต้และคนร้ายได้โทรไปข่มขู่ผู้พิพากษาให้ยกฟ้องคดีโอนหุ้นนายชูวงษ์ แซ่ตั๊ง ระหว่างทางนายวีรชัยได้ดิ้นรนขัดขืนทำให้ถูกคนร้ายได้ลงมือทำร้ายด้วยการต่อยที่ท้องทำให้นายวีรชัยเสียชีวิตก่อนจะนำศพไปเผาทำลายที่เขาใบไม้ในอำเภอตาคลี แล้วเอาเศษเถ้าและชิ้นส่วนขนาดเล็กนำไปทิ้งในพื้นที่รกร้างที่ตำบลนิคมเขาบ่อแก้ว อำเภอพยุหะคีรี ส่วนชิ้นส่วนร่างกายที่มีขนาดใหญ่ได้นำไปทิ้งลงแม่น้ำเจ้าพระยาในบริเวณตำบลบ้านกลางแดด อำเภอเมืองนครสวรรค์และโทรศัพท์มือถือและนำกระเป๋าสตางค์ของนายวีรชัยถูกนำไปทิ้งที่แม่น้ำปิง  ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ตำรวจได้จับกุมบรรยินที่จังหวัดนครสวรรค์ในคดีฆาตกรรมนายวีรชัยก่อนส่งไปที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพ ระหว่างที่บรรยินถูกคุมตัวอยู่เจ้าหน้าที่กรมราชทัณฑ์ได้สืบทราบว่าบรรยินได้ให้พรรคพวกที่อยู่นอกเรือนจำให้การช่วยผู้ต้องหาคนหนึ่งในคดีอื่นซึ่งเขาได้รู้จักขณะถูกคุมขังอยู่ในเรือนจำ หลังจากที่ผู้ต้องหาคนดังกล่าวถูกจับและได้รับสารภาพว่ามีการบงการให้วางแผนไปลักพาตัวภรรยาของผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อแลกกับการให้บรรยินออกไปจากคุกหากแผนการจะมีคนมาวางระเบิดที่ข้างเรือนจำแล้วจะล้มเสาธงกลางลานสนามหญ้าแล้วใช้ปีนหนี เมื่อออกมาได้ก็จะมีเฮลิคอปเตอร์มารับตัวอีกที นั้นไม่สำเร็จ   ในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2563เขาได้พยายามฆ่าตัวตายด้วยการเเขวนคอแต่เจ้าหน้าที่เรือนจำสามารถช่วยชีวิตเขาได้ทัน ส่วนสาเหตุเกิดจากอาการเครียดหนักหลังจากถูกย้ายตัวมาจากเรือนจำพิเศษกรุงเทพมาเรือนจำกลางบางขวาง
คดีอุ้มฆ่าพี่ชายผู้พิพากษา​
ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ที่ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง ถนนนครไชยศรี ศาลนัดฟังคำพิพากษาคดีอุ้มฆ่าพี่ชายผู้พิพากษาอดีตเจ้าของสำนวนคดีโอนหุ้นเสี่ยชูวงษ์ ในคดีหมายเลขดำ อท.69/2563 ที่พนักงานอัยการสำนักงานคดีปราบปรามการทุจริต 3และนางสาวพนิดา ศกุนตะประเสริฐน้องสาวของนายวีรชัยซึ่งเป็นเจ้าของสำนวนคดีโอนหุ้นเสี่ยชูวงศ์เป็นโจทก์ร่วมยื่นฟ้องพลตำรวจโทบรรยิน ตั้งภากรณ์ซึ่งเป็นอดีตรัฐมนตรี​ช่วยว่าการ​กระทรวงพาณิชย์​และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรนครสวรรค์หลายสมัย,นายมานัส ทับทิม,นายณรงค์ศักดิ์ ป้อมจันทร์,นายชาติชาย เมณฑ์กูล,นายประชาวิทย์หรือตูน ศรีทองสุขและดาบตำรวจธงชัยหรือส.จ.อ๊อด วจีสัจจะซึ่งเป็นจำเลยที่ 1-6ในความผิด 9 ข้อหาได้แเก่ความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนเพื่อปกปิดความผิดอื่นของตนหรือเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาในความผิดอื่นที่ตนได้กระทำไว้,ร่วมกันหน่วงเหนี่ยวหรือกักขังผู้ใดเพื่อให้ได้มาซึ่งค่าไถ่จนเป็นเหตุให้ผู้ถูกเอาตัวไปถึงแก่ความตาย,ร่วมกันหน่วงเหนี่ยวกักขังผู้อื่นเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย,ร่วมกันข่มขืนใจเจ้าพนักงานให้ปฏิบัติการอันมิชอบด้วยหน้าที่โดยใช้กำลังประทุษร้ายโดยร่วมกันกระทำผิดตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป,เป็นซ่องโจรโดยสมคบกันเพื่อกระทำผิดที่มีระวางโทษประหารชีวิต,ร่วมกันพยายามข่มขืนใจผู้อื่นให้กระทำการใดโดยร่วมกันกระทำผิดตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป,ร่วมกันซ่อนเร้น ทำลายศพเพื่อปิดบังการตายและสาเหตุการตาย, ร่วมกันกระทำการใดๆแก่ศพก่อนการชันสูตรพลิกศพเสร็จสิ้นเพื่ออำพรางคดี​ ศาลจึงพิพากษาให้ประหารชีวิตบรรยินพร้อมพวก 5 คน ที่ร่วมกันก่อเหตุอุ้มฆ่าพี่ชายผู้พิพากษาแต่จำเลยให้การรับสารภาพจึงลดโทษเหลือจำคุกตลอดชีวิต ยกเว้นจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นคนขับรถ พิพากษาให้จำคุกตลอดชีวิตแต่ให้การเป็นประโยชน์จึงลดโทษเหลือจำคุก 33 ปี 4เดือน โดยศาลพิเคราะห์แล้วว่าคดีนี้มีหลักฐานชัดเจนทั้งจากการสอบปากคำพยาน และหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ โดยเป็นการกระทำความผิดในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำและพยานหลักฐานมีน้ำหนักเพียงพอที่จะชี้ชัดให้เห็นว่ากลุ่มจำเลยเป็นผู้ก่อเหตุจริง แต่ฝั่งโจทก์ขอสู้ต่อที่ศาลอุทธรณ์ชี้ว่าไม่มีเหตุใดให้ลดโทษ ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์กลับคำตัดสิน​ในวันที่1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 จากจำคุกตลอดชีวิต เป็นโทษประหารชีวิตพลตำรวจโทบรรยิน ตั้งภากรณ์และนายณรงค์ศักดิ์ ป้อมจันทร์ เมื่อลงโทษประหารชีวิตบรรยินและณรงค์ศักดิ์ และไม่อาจนำโทษกระทงอื่นมารวมหรือนับต่อจากโทษคดีอื่นหรือเพิ่มโทษได้อีกทั้งนี้บรรยินและณรงค์ศักดิ์ ไม่ปรับบทตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 (3) นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น
การวางแผนเเหกคุก ​
ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางได้ตัดสินว่าบรรยินได้วางแผนแหกคุกจริง จึงตัดสินให้จำคุก 3 ปี และปรับ 50,000 บาท
คดีฆาตกรรมชูวงษ์ แซ่ตั๊ง ​
เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลอาญาพระโขนงได้อ่านคำพิพากษา คดีหมายเลขดำ 4915/2559 ที่นางศิริรัตน์ แซ่ตั๊ง ภรรยาของนายชูวงษ์ แซ่ตั๊งหรือเสี่ยจืดซึ่งเป็นนักธุรกิจรับเหมาก่อสร้างระดับประเทศกับพวกและพนักงานอัยการร่วมกันเป็นโจทก์ยื่นฟ้องพลตำรวจโทบรรยิน ตั้งภากรณ์ในความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน,ร่วมกันฆ่าผู้อื่นเพื่อจะเอาหรือเอาไว้ซึ่งประโยชน์อันเกิดแต่การที่ตนได้กระทำความผิดอื่น เพื่อปกปิดความผิดอื่นของตน หรือเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาในความผิดอื่นที่ตนได้กระทำไว้ ศาลขึ้นนั่งบัลลังก์ใช้เวลาอ่านคำพิพากษานานประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง บรรยายพฤติการณ์ ข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานโดยละเอียดเกี่ยวกับพยานหลักฐานโจทก์ที่มีทั้งกล้องวงจรปิด พยานผู้เชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์และพยานแวดล้อมที่พิสูจน์ได้ว่าการกระทำของบรรยินมีพิรุธ นายชูวงษ์ไม่ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่ถูกบรรยินร่วมกับผู้อื่นฆ่าตายและจำเลยไม่มีความสำนึกจึงไม่มีเหตุปรานี ศาลพิพากษาว่าบรรยินและกระทำความผิดตามฟ้องตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289จึงตัดสินให้ประหารชีวิต ต่อมาจำเลยได้ยื่นอุทธรณ์โดยศาลอุทธรณ์ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาหารือแล้วเห็นว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริงที่ยื่นอุทธรณ์มาฟังไม่ขึ้น ที่ศาลชั้นต้นพิพากษามานั้นศาลอุทธรณ์เห็นพ้องด้วยจึงพิพากษายืนประหารชีวิตในวันที่25 สิงหาคม พ.ศ. 2565
อเมริกา (วงดนตรี)
เบคลีย์, พีก และบันเนล ร่วมกันเล่นดนตรีตั้งแต่ปี 1970 ขณะมีอายุ 18 ปี โดยเป็นวงทริโอเครื่องดนตรีสามชิ้น ได้รับอิทธิพลจากวงครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง ผลงานอัลบัมแรกใช้ชื่อ America เช่นเดียวกับชื่อวง ประสบความสำเร็จขึ้นถึงอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด
อเมริกาประสบความสำเร็จในช่วงปี 1971 ถึง 1979 โดยได้จอร์จ มาร์ติน อดีตโปรดิวเซอร์ของเดอะบีทเทิลส์เป็นผู้ดูแลการผลิตมาตั้งแต่อัลบัมชุดที่สาม จนกระทั่งแดน พีก หนึ่งในสมาชิกหลักลาออกจากวงไปในปี 1977 ผลงานของวงในช่วงนี้ของวง มักตั้งชื่ออัลบัมนำหน้าด้วยตัว "เอช" (H) หลังจากนั้นผลงานของวงกลับไม่ประสบความสำเร็จ แต่ยังรวมกลุ่มกับนักดนตรีอาชีพออกแสดงสดอย่างสม่ำเสมอ
พ.ศ. 647
พุทธศักราช 647 ใกล้เคียงกับ
Chula
Chula สามารถหมายถึง
สถาบันมัคส์พลังค์เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ
สถาบันมัคส์พลังค์เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ (Max Planck Institute for Solar System Research) หรือย่อว่า MPS เป็นสถาบันวิจัยด้านดาราศาสตร์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี สถาบันนี้ก่อตั้งในปีค.ศ. 1934 ในสมัยนาซีเยอรมนี เมื่อแรกก่อตั้งมีฐานะเป็นฐานทดสอบของกองทัพอากาศเยอรมัน ก่อนที่ในปี 2004 จะเปลี่ยนชื่อเป็นสถาบันมัคส์พลังค์เพื่อการวิจัยระบบสุริยะ โดยอยู่ในการกำกับของสมาคมมัคส์พลังค์
ต๋อง ชวนชื่น
ต๋อง ชวนชื่น นักแสดงและนักแสดงตลกชาวไทยจากคณะชวนชื่น
ต๋องมีชื่อจริงว่า วิชัย พรหมจรรย์ เกิดที่จังหวัดอุบลราชธานี เข้าสู่วงการตลกด้วยการชักชวนของเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นพนักงานห้างด้วยกันซึ่งมีอาชีพเสริมเป็นตลกหลังจากนั้นต๋องจึงได้ย้ายไปอยู่อีกหลายคณะก่อนที่กล้วย เชิญยิ้มจะมาชักชวนให้ไปร่วมคณะตลกของเขา
ชีวิตส่วนตัว
ต๋อง​แต่งงานกับ ธาราดา พรหมจรรย์ (ฝน) มีบุตรชาย​ด้วยกัน 2 คนคือ น้องแต๊งกิ้ว และ น้องเตตัส
แม่น้ำนีเปอร์
แม่น้ำนีเปอร์ (Dnieper River ออกเสียง /ˈniːpər/) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในยุโรป โดยมีต้นสายจากเนินวัลไดใกล้สโมเลนสค์ ประเทศรัสเซีย ไหลผ่านเบลารุสและยูเครน แล้วไปที่ทะเลดำ แม่น้ำนี้เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศยูเครน และยาวเป็นอันดับสี่ของยุโรป เป็นรองเพียงแม่น้ำวอลกา, แม่น้ำดานูบ และแม่น้ำยูรัล แม่น้ำนี้มีความยาวประมาณ 2200 km และมีพื้นที่ที่ราบลุ่มแม่น้ำ 504000 km2
พ.ศ. 648
พุทธศักราช 648 ใกล้เคียงกับ
เขาวิซูเวียส
เขาวิซูเวียส (Mount Vesuvius) หรือ เขาเวซูวีโย (Monte Vesuvio) ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเนเปิลส์ เหนืออ่าวเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับเพียงแห่งเดียวในแผ่นดินใหญ่ยุโรป มีความสูง 1,281 เมตร ปากปล่องมีเส้นรอบวง 1,400 เมตร ลึก 216 เมตร การระเบิดครั้งที่มีชื่อเสียงเกิดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 79 ในรัชสมัยของจักรพรรดิไททัส เถ้าถ่านได้ทับถมเมืองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียมทั้งเมือง แต่การระเบิดครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1944
การ์ตูนไทย
การ์ตูนไทย ในยุคเริ่มต้น(ช่วงก่อนเข้าสู่ปีพุทธศักราช 2500ต้นๆ)เกิดจากการนำนิทานแนวพื้นบ้าน ผี และเรื่องแนวจักรๆ วงศ์ๆ มาวาดเป็นนิยายภาพในราคาเล่มละหนึ่งสตางค์ก่อนจะมีการนำนวนิยาย เรื่องอ่านเล่นในยุคนั้นๆที่ได้รับความนิยมมาเขียนเป็นการ์ตูนและมีการสร้างตัวละครออริจินอล รึ นิยายภาพเรื่องยาวที่ได้รับความนิยม โดยมีนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อเสียงสมัยนั้นหลายๆท่าน เช่น จุก เบี้ยวสกุลเป็นหัวแถว ผลงานของเหล่านักวาดในยุคนี้(ที่หลายๆคนเรียกว่าเป็นยุคทองของการ์ตูนไทย)จะได้อิทธิพลมาจากทางตะวันตก
ต่อมาหนังสือการ์ตูนแนวตลกสั้น ๆ ในลักษณะของการ์ตูนแก๊กขำขัน เริ่มได้รับความนิยมขึ้นมาจนครองตลาด เช่น เบบี้ ,หนูจ๋า, ขายหัวเราะ และ มหาสนุก
ก่อนที่การ์ตูนจากญี่ปุ่น หรือ Manga จะเข้ามาในประเทศไทย ทำให้การ์ตูนไทยรุ่นใหม่ๆได้รับอิทธิพลจากมังงะมาจนปัจจุบัน เริ่มในช่วงต้นๆของยุค'90 โดยนิตยสารการ์ตูนไทยในแนวมังงะยุคบุกเบิกได้แก่ ไทยคอมมิค (Thai Comics) ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และ เอ.คอมมิค (a.comix)จาก ธีรดา หรือ งานการ์ตูนไทยจากแผนก cartoon thai studio ของ สยามอินเตอร์คอมมิค
ยุคแรก
ประวัติศาสตร์การ์ตูนไทยมีรากเหง้าจากการเข้ามาของวิทยาการเขียนภาพแบบตะวันตก ซึ่งขรัวอินโข่ง จิตรกรในสมัยรัชกาลที่ 3 - รัชกาลที่ 4 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้นำมาใช้เป็นคนแรกในการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังลักษณะเหมือนจริงแต่ยังจัดอยู่ในหมวดหมู่ศิลปะกรรมไม่นับว่าเป็นการ์ตูน กระทั่งต่อมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 มีการผลิตนิตยสาร, วารสาร และ หนังสือพิมพ์ตามอย่างชาวตะวันตกและยังได้ทรงแปลคำว่า "การ์ตูน" เป็นภาษาไทยว่า "ภาพล้อ" จนมีการเขียนภาพล้อหรือการ์ตูนการเมืองในไทยอย่างนิยมแพร่หลายมากขึ้น โดยเฉพาะแนวการ์ตูนล้อการเมือง ยุคนี้ได้มีนักเขียนการ์ตูนล้อการเมืองคนแรกเกิดขึ้น คือ ขุนปฏิภาคพิมพ์ลิขิต (เปล่ง ไตรปิ่น) รัชกาลที่ 6 ทรงโปรดการ์ตูนลักษณะนี้มาก ดังปรากฏหลักฐานว่า มีภาพวาดฝีพระหัตถ์ล้อเหล่าเสนาบดีและข้าราชบริพารในพระองค์อยู่เสมอๆ ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ดุสิตสมัย
ถึงสมัยรัชกาลที่ 7 วงการการ์ตูนซบเซาลงเนื่องจากพิษเศรษฐกิจ จนถึง พ.ศ. 2475 ประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ทำให้นักเขียนการ์ตูนมีเสรีภาพในการเสนอความคิดเห็นมากขึ้น จึงมีนักเขียนการ์ตูนดังๆ เกิดขึ้นในยุคนี้หลายคน อาทิ สวัสดิ์ จุฑะรพ ผู้นำเรื่องสังข์ทองมาวาดเป็นการ์ตูนเรื่องยาวเรื่องแรกของประเทศไทย ลงในหนังสือพิมพ์สยามราษฎร์ และเจ้าของตัวการ์ตูน "ขุนหมื่น" ซึ่งดัดแปลงมาจากตัวการ์ตูนตะวันตก เช่นป๊อบอาย โดยเป็นตัวตลกแทรกอยู่ในการ์ตูนจักรๆ วงศ์ๆ เรื่องต่างๆที่ท่านเขียน ต่อมานักเขียนการ์ตูนคนอื่นๆ จึงสร้างการ์ตูนตัวเด่นๆของตัวเองขึ้นมาบ้าง นอกจากนี้ยังมีนักเขียนการ์ตูนแนวเดียวกับ สวัสดิ์ จุฑะรพ คนอื่นๆ เช่น วิตต์ สุทธิเสถียร, จำนงค์ รอดอริ หรือฉันท์ สุวรรณบุณย์ ผู้บุกเบิกการ์ตูนสำหรับเด็กเป็นคนแรกของประเทศไทย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 การ์ตูนไทยซบเซาลง จากภัยสงครามเช่นเดียวกับวงการวรรณกรรม เมื่อสิ้นสงครามแล้ว วงการการ์ตูนไทยจึงฟื้นตัวอีกครั้ง ในยุคนี้ปรากฏนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ประยูร จรรยาวงษ์ นักเขียนการ์ตูนเจ้าของฉายา "ราชาการ์ตูนไทย" ซึ่งวาดทั้งการ์ตูนตลกและการ์ตูนการเมือง ในยุคเดียวกันนี้ก็มีนักวาดภาพประกอบผู้โด่งดังซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปคือ เหม เวชกรที่เริ่มต้นวาดนิยายภาพ ราชาธิราช ลงในหนังสือพิมพ์
พ.ศ. 2495 ได้มีการ์ตูนสำหรับเด็กเกิดขึ้นเป็นเล่มแรก คือ หนังสือการ์ตูน "ตุ๊กตา" อันเป็นผลงานของพิมล กาฬสีห์ มีตัวการ์ตูนอย่าง หนูไก่, หนูนิด, หนูหน่อย และหนูแจ๋ว และประสบความสำเร็จอย่างมาก (เลิกออกประมาณ พ.ศ. 2530 เนื่องจากพิมล กาฬสีห์ เสียชีวิต) หลังจากนั้นจึงมีการ์ตูนสำหรับเด็กออกมาอีกหลายเล่ม เช่น การ์ตูน "หนูจ๋า" ของ จุ๋มจิ๋ม (จำนูญ เล็กสมทิศ) ซึ่งเริ่มวางแผงเล่มแรกเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2500 และที่ได้รับความนิยมตามมาอีกเล่มก็คือการ์ตูน "เบบี้" ของ วัฒนา เพ็ชรสุวรรณ ซึ่งเริ่มวางแผงฉบับแรกเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่โด่งดังจนมีการนำตัวละครในหนังสือชุดนี้ไปผลิตเป็นหนังโฆษณา หนังสือทั้งสองเล่มนี้อยู่ในเครือสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ที่จะตีพิมพ์ต่อเนื่องมาอีกกว่า 50 ปี เป็นต้นแบบให้กับการ์ตูนยอดนิยมอีกสองหัวเช่น ขายหัวเราะ,มหาสนุก ในเวลาต่อมา
นักเขียนอีกท่านที่มีชื่อเสียงร่วมสมัยได้แก่ พ.บางพลี (เจ้าของผลงานเรื่อง อัศวินสายฟ้า และศรีธนญชัย), ราช เลอสรวงผู้วาด สิงห์ดำ และ จุก เบี้ยวสกุลวาด เจ้าชายผมทอง ฯลฯ ซึ่งในยุคนี้ส่วนมากจะนิยมวาดการ์ตูนเรื่องยาวกันเป็นสิบๆเล่ม นับว่าเป็นยุคทองของการ์ตูนไทยอีกช่วงหนึ่ง นอกจากนี้แล้วก็ยังมีหนังสือการ์ตูนสำหรับเด็กที่แฝงสาระและจัดทำนานหลายปีบนแผงอีกเล่มหนึ่งก็คือ ชัยพฤกษ์การ์ตูน ซึ่งมี ทาร์ซานกับเจ้าจุ่น เป็นตัวการ์ตูนชูโรง ผู้วาดและจัดทำ ก็คือ รงค์ หรือ รงค์ ประภาสโนบล ส่วนนักเขียนการ์ตูนนิยายภาพที่สร้างชื่อเสียงในชัยพฤกษ์การ์ตูน ก็เช่น เตรียม ชาชุมพร ที่เขียนเรื่อง "เพื่อน" โอม รัชเวทย์, สมชาย ปานประชา, พล พิทยาสกุล, เฉลิม อัคภู หรือแม้แต่ อุดม แต้พานิช ศิลปินชื่อดังก็เคยวาดการ์ตูนหารายได้กับทางนิตยสารหัวนี้
มาในยุคต่อจาก ชัยพฤกษ์การ์ตูน กลุ่มนักวาดการ์ตูนระดับแนวหน้า 5 ท่าน มารวมกลุ่มกันใหม่ชื่อว่า กลุ่มเบญจรงค์ เปิดเป็นสำนักงานเล็กๆแถวสี่แยกเสือป่า ถนนเจริญกรุง โดยมี เตรียม ชาชุมพร, โอม รัชเวทย์, สมชาย ปานประชา, พล พิทยาสกุล, เฉลิม อัคภู ทำหนังสือการ์ตูนรายเดือนขึ้นมาชื่อว่า "เพื่อนการ์ตูน" อยู่ในตลาดได้พักใหญ่ก็ปิดตัวลง ในเวลาไล่เลี่ยกันนั้น ก็มีกลุ่มทำงานเล็กๆกลุ่มหนึ่ง รุ่นไล่เลี่ยกันกับ กลุ่มเบญจรงค์ ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นสำนักพิมพ์คุณภาพผลิตหนังสือสำหรับเด็กมากมายนั่นคือ สำนักพิมพ์ห้องเรียนโดย ศิวโรจน์ คุณเล็ก เป็นกำลังสำคัญตั้งแต่ยุคต้นๆ
ก่อนที่ตลาดการ์ตูนเมืองไทยจะถูกการ์ตูนแปลจากญี่ปุ่นในยุคที่ยังไม่มีการขอลิขสิทธิ์อย่างถูกต้อง จากหลายๆเจ้ารุกตลาดอย่างหนัก ทำให้งานการ์ตูนฝีมือชาวไทยค่อยๆหายไปจากแผงอย่างเงียบๆ นักวาดฝีมือดีค่อยๆอำลาวงการไปทำงานในสายอื่น หลายๆสำนักพิมพ์เริ่มหันมาจัดทำการ์ตูนแปลจากญี่ปุ่นเพราะต้นทุนค่าใช้จ่ายค่อนข้างน้อย ไม่ต้องมีการขอลิขสิทธ์ ลงทุนแต่ค่าแปลกับค่าพิมพ์เท่านั้น ทำให้การ์ตูนญี่ปุ่นยึดแผงในไทยนานอยู่หลายปี
หลังจากนั้น การ์ตูนไทยได้ปรับตัวเองไปเป็นความบันเทิงราคาถูกที่พอให้ผู้มีรายได้น้อยหาซื้อได้โดยเบียดเบียนเงินในกระเป๋าให้น้อยที่สุด อาจจะลดคุณภาพลงบ้างตามความจำเป็น นี่คือยุคของ "การ์ตูนเล่มละบาท" แนวเรื่องของการ์ตูนเล่มละบาท มีทั้งเรื่องชีวิต, เรื่องผี, เรื่องตลก, นิทาน, เพศ โดยเฉพาะเรื่องแนว "ผี" เป็นเรื่องที่ผู้บริโภคนิยมเสพย์อย่างมาก เป็นความตื่นเต้นแบบง่ายๆ ที่ใกล้ชิดชาวบ้านมาโดยตลอด เริ่มจัดทำครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์สากล ต่อมาหลายสำนักพิมพ์ก็ทำตามออกมา เช่น สำนักพิมพ์สุภา, บางกอกสาส์น, สำนักพิมพ์สามดาว ฯลฯ นับว่าเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อไปยังวงการการ์ตูนในยุคต่อมา นักเขียนการ์ตูนยุคนั้นเช่น นักรบ รุ่งแก้ว, รุ่ง เจ้าเก่า, ชายชล ชีวิน, แมวเหมียว, ราตรี, น้อย ดาวพระศุกร์, ดาวเหนือ, เพลิน, เทพบุตร, มารุต เสกสิทธิ์, นอม เป็นต้น
โดยบางครั้งก็ได้นักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อเสียงในยุคก่อนหน้านั้น เช่น จุก เบี้ยวสกุล  ช่วยเขียนปกให้ เพื่อช่วยดึงดูดนักอ่านอีกทาง  การ์ตูนเเนวนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในยุคหนึ่ง จนสามารถทำให้คำว่า"การ์ตูนเล่มละบาท" เป็นชื่อเฉพาะและเป็นเอกลักษณ์ที่เรียกกันมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นสไตล์การ์ตูนที่มีลักษณะเฉพาะสำนักพิมพ์แนวนี้ในช่วงนั้นมีหลายเจ้า เช่น บางกอกสาส์น, ชนะชัย การ์ตูนเล่มละบาทยังนับเป็นที่ฝึกฝนฝีมือของนักเขียนการ์ตูนหน้าใหม่ที่อยากจะเข้าวงการ ,นักเรียนศิลปะที่ต้องการหารายได้ในระหว่างเรียนหนังสือ มีหลายๆท่านกลายเป็นนักเขียนการ์ตูนคุณภาพระดับแนวหน้าของเมืองไทยในเวลาต่อมาหรือ แม้แต่ วินทร์ เลียววาริณ นักเขียนรางวัลซีไรต์ก็เคยเขียนเล่มละบาทขายในช่วงวัยรุ่น ทว่าด้วยความมักง่ายของสำนักพิมพ์ รึ นักวาดบางส่วน ที่จับแพะชนแกะรับซื้อผลงานที่เขียนลงบนกระดาษไขเพื่อประหยัดต้นทุนการทำเพลทในยุคนั้น ทำให้มีการลอกต้นฉบับส่งขาย บางส่วนก็ไม่พิถีพิถันในการแต่งเรื่อง รึ การวาด หมายจะเอาเงินอย่างเดียวไม่แคร์ว่าคนอ่านจะสนุกไปด้วยรึไม่ ส่งผลให้ผู้บริโภคลดจำนวนลงอย่างรวดเร็วเมื่อต้องเจอกับงานสุกเอาเผากินที่ไม่มีคุณภาพบ่อยๆ จนยอดจำหน่ายของเล่มละบาทค่อยๆหดตัวลงตามกาลเวลา
ยุคปัจจุบัน
หรือ นิตยสารยุคไล่เลี่ยกันเช่น a.comix จาก ส.น.พ.ธีรดา ที่มีผลงานของ ชัยยันต์ สุยะเวช,วัชระ ส่งสมบูรณ์,ชัยพร พานิชย์รุทติวงศ์ฯลฯ
การถือกำเนิดของนิตยสารการ์ตูนไทยร่วมสมัยหลายๆเล่ม ส่งผลให้เหล่านักวาดรึคนรุ่นใหม่ที่มีใจอยากจะเข้าวงการได้มีสถานที่กับเวทีแสดงผลงานมากขึ้น ต่างกับในยุคก่อนที่การ์ตูนไทยจะจำกัดวงอยู่แค่ในฝั่งของการ์ตูนเล่มละบาท รึ การ์ตูนตลกขำขัน การตอบรับของผู้อ่านก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อวงการการ์ตูนในไทยเริ่มปรับตัวสู่รูปแบบลิขสิทธ์เต็มตัวในช่วงต้นๆุของยุค 1990
ค่าย B.Boyd.CG ในเครือเบเกอรี่มิวสิค ที่ลงมาบุกเบิกวงการหนังสือและอนิเมชั่นด้วยนิตยสาร เช่น Katch รึ Manga Katch มีการ์ตูนในเครืออย่าง Joe The Sea-Cret Agent,ฮีชีอิท เป็นต้น ในระหว่างช่วงยุค '90-'2000 กว่าๆ จะมีนิตยสารการ์ตูนไทย จากหลายๆสำนักพิมพ์หลายๆค่ายออกมาวางแผงกันอย่างต่อเนื่อง แม้หลายๆหัวจะวางตลาดกันได้ไม่ยาวนานนักแต่ก็สร้างความคึกคักและความเคลื่อนไหวให้วงการได้เสมอ และก็ได้มีนักวาดรุ่นใหม่บางส่วนที่วาดการ์ตูนขายเองในรูปแบบหนังสือการ์ตูนทำมือ หรือ โดจินชิ ตามแบบญี่ปุ่นโดยวางขายรึจำหน่ายตามงานการ์ตูน บางส่วนก็ส่งผลงานแจ้งเกิดกับสำนักพิมพ์ที่เปิดรับงานการ์ตูนของคนไทย เช่น NED ,สยามอินเตอร์คอมิกส์ ,Punica,บงกช พับลิชชิ่ง, วิบูลย์กิจ ฯลฯ สื่ออินเทอร์เน็ตเองก็เข้ามามีบทบาทสำคัญในการพัฒนาฝีมือโดยอาศัยแลกภาพกันติชมวิจารณ์ผ่านเว็บบอร์ด หรือสร้างเว็บไซต์แสดงผลงานรวมกันเป็นคอมมุนิตี้ จนมีศิลปิน CG artist ผุดขึ้นมามากมายในวงการ
ต่อมาจึงเกิดการ์ตูนความรู้ในรูปแบบคอมมิคสี่สีขึ้น เช่น บริษัท Eq.Plus ที่เน้นกลุ่มเป้าหมายไปยังเยาวชน และประสบความสำเร็จด้วยการ์ตูนชุด ลา ฟลอร่า โรงเรียนป่วนก๊วนเจ้าหญิง จนมีส.น.พ.ที่ผลิตหนังสือในแนวทางนี้ออกมามากมายในท้องตลาด กระตุ้นให้เกิดนักวาดการ์ตูนเพิ่มขึ้นซึ่งเป็นผลดีต่อวงการ
อีกช่วงของการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดของการ์ตูนไทย คือการ์ตูนที่ไม่เป็นแนวตลาดซึ่งพัฒนาแยกมาออกจากการ์ตูนแนวมังงะอีกที มีลักษณะของการเน้นแนวความคิดมากขึ้น แนวเรื่องก็ซับซ้อนขึ้น ที่เรียกกันเล่นๆว่า "การ์ตูนแนว" จนมีความนิยมของคนอ่านในแนวทางนี้ขึ้นเรื่อยๆ เช่น นิตยสาร Let's Comics ในเครือของสตาร์พิกส์ และอีกหลายๆเล่มในท้องตลาด มีนักเขียนหลายคนที่มีชื่อเสียงในแนวทางนี้ เช่น วีระชัย ดวงพลา,วิศุทธิ์ พรนิมิตร,ทรงศีล ทิวสมบุญฯลฯ
ปัจจุบันการเข้ามาของ Platform การ์ตูนแบบonline เช่น Line Web Toon,Comico ไปจนถึง Wecomics มีส่วนช่วยให้บรรดานักเขียนทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่มีเวทีสร้างสรรค์ผลงานได้หลากหลายมากขึ้นกว่าในอดีต นอกจากนี้มีการเปิดโรงเรียนสอนวาดรูปการ์ตูนสไตล์ร่วมสมัยกันมากขึ้น หรือการวางขายหนังสือทำมือและผลงานตามงานการ์ตูนในปัจจุบันที่มีจัดกันอย่างสม่ำเสมอในกรุงเทพและตามต่างจังหวัด เช่น เชียงใหม่, ขอนแก่น ไปจนถึงโลกโซเชียลแบบ Facebook หรือตลาดการ์ตูนออนไลน์แบบ อีบุ้ค เช่น Meb ก็ทำให้เหล่านักวาด-นักเขียนชาวไทยหลากหลายรุ่นหลากหลายแนว สามารถส่งผลงานเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้โดยตรง
ภาพยนตร์การ์ตูนไทย
สุดสาคร ถือได้ว่าเป็น ภาพยนตร์การ์ตูนไทยเรื่องแรกที่มีการผลิตเพื่อฉายในโรงด้วยฝีมือของ ปยุต เงากระจ่าง ก่อนที่จะเว้นช่วงไปนานเป็นสิบๆปี จนมี ก้านกล้วย ภาพยนตร์อนิเมชั่นสามมิติจาก บ.กันตนา และงานแนวสองมิติเช่น ประวัติพระพุทธเจ้า และ นาค จากทาง B.Boyd.CG ตามมาด้วย ยักษ์ (ภาพยนตร์),เอคโค่ จิ๋วก้องโลก,คุณทองแดง ดิ อินสไปเรชั่นส์,อนันตา แอนิเมชั่น,9 ศาสตรา,ครุฑ มหายุทธ์ หิมพานต์,นักรบมนตรา ตำนานแปดดวงจันทร์ ออกฉายอย่างต่อเนื่อง
อย่างไรก็ตาม พงศ์สุข หิรัญพฤกษ์ ได้กล่าวถึงแอนิเมชันของไทยว่า ยังไม่ได้รับการแก้ไขในเรื่องของการเคลื่อนไหวที่ค่อนข้างเร็วเกินไปในฉากแอ็คชั่น
การตอบรับ
ในปัจจุบัน การ์ตูนไทยนับเป็นสื่อที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง รวมทั้ง มีนักเขียนการ์ตูนไทยหลายราย และ หนังสือการ์ตูนหลายเล่มที่ประสบความสำเร็จสามารถสร้างชื่อเสียงได้ในต่างแดน อาทิเช่น การ์ตูนชุด มหากาพย์กู้แผ่นดิน ,สตรีทบอลสะท้านฟ้า,เรื่องมีอยู่ว่า,แว่วกริ่งกังสดาล ที่ได้รับรางวัล International Manga Award จากทางญี่ปุ่น,การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ จากทาง Punicaที่ประสบความสำเร็จในตลาดหนังสือของมาเลเซีย หนังสือการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จอย่าง ปังปอนด์ และ หนูหิ่น อินเตอร์ ถูกนำมาสร้างเป็น อนิเมชั่นและหนังคนแสดง ไปจนถึง 13 เกมสยอง ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนเรื่องสั้น 13 Quiz Show ใน รวมเรื่องสั้นจิตหลุด ที่ต่อมาได้รีเมคเป็นหนังฮอลลีวูดชื่อ 13 Sins,อภัยมณี ซาก้าที่ได้รับการซื้อไปแปลใน ฝรั่งเศส
นักวาดและศิลปินเช่น วิศุทธิ์ พรนิมิตรเจ้าของผลงานชุด มะม่วง ที่ไปสร้างชื่อในญี่ปุ่น,สกาล ศรีสุวรรณ CGอารต์ติสมือฉมังที่ได้ร่วมงานกับ Stan Lee วาดนิยายภาพ Romeo&Juliet: The War ในสหรัฐอเมริกา เป็นต้น
วีรวิชญ์ ธนพงศ์ทวีวุฒิ ซึ่งเป็นนักวาดการ์ตูนไทยเจ้าของนามปากกา ปีกนกบูรพา ได้ให้สัมภาษณ์กับทางมติชนว่า ปัจจุบัน ภาพลักษณ์ของวงการการ์ตูนไทยดีกว่าที่มีอยู่เดิมเป็นอย่างมาก โดยเริ่มได้รับความนิยมตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2553 - 2554 ซึ่งมีการจ้างงานและจัดจำหน่ายเพิ่มขึ้น ซึ่งแตกต่างจากสมัยก่อนที่ภาพพจน์ของนักเขียนการ์ตูนไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ก่อนที่กลุ่มนักเขียนการ์ตูนได้ร่วมกันช่วยยกระดับให้ดีขึ้นในเวลาต่อมา
ด้านนิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ หรือที่รู้จักกันดีในฉายาน้าต๋อย เซมเบ้ ได้แสดงข้อคิดเห็นว่านักวาดการ์ตูนไทยต่างมีฝีมือระดับนานาชาติ หากแต่ยังคงมีอุปสรรคในเรื่องของเงินทุน และช่องทางในการเผยแพร่ กระทั่งในเวลาต่อมา การ์ตูนไทยเป็นที่โดดเด่นสำหรับนานาประเทศมากขึ้น โดยมีการ์ตูนไทยหลายเรื่องที่ได้รับรางวัลการ์ตูนระดับนานาชาติที่ประเทศญี่ปุ่นแทบทุกปี
การรวมราชบัลลังก์
การรวมราชบัลลังก์ (Union of the Crowns; Aonadh nan Crùintean; Union o the Crouns) คือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2146 เมื่อพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษและไอร์แลนด์ และรวมการปกครองแผ่นดินของทั้งสามราชอาณาจักรไว้ภายใต้พระมหากษัตริย์พระองค์เดียว ภายหลังจากที่พระญาติของพระเจ้าเจมส์ คือ พระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ (พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ทิวดอร์) เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท ทำให้อังกฤษ สกอตเเลนด์ เเละไอร์เเลนด์ มีกษัตริย์องค์เดียวกันนับตั้งเเต่นั้นเป็นต้นมา
การรวมราชบัลลังก์ทำให้เกิดการรวมราชวงศ์และรัฐร่วมประมุขขึ้นใหม่ โดยราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ยังคงแยกต่างหากออกมาจากราชบัลลังก์แห่งอังกฤษ แม้ว่าพระเจ้าเจมส์จะทรงพยายามอย่างมากในการสถาปนา ราชบัลลังก์แห่งบริเตนใหญ่ ขึ้นมาใหม่ก็ตาม ทำให้อังกฤษและสกอตแลนด์ยังคงดำรงสถานะเป็นรัฐอธิปไตยต่อไป รวมทั้งมีพระประมุขร่วมกับราชอาณาจักรไอร์แลนด์ (ทั้งสามอาณาจักรมีสมัยไร้กษัตริย์ร่วมกันระหว่างปี พ.ศ. 2192 - 2203 หรือในสมัยเครือจักรภพแห่งอังกฤษและสมัยรัฐในอารักขา) ไปจนกระทั่งการผ่านร่างพระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250 โดยรัฐสภาอังกฤษและรัฐสภาสกอตแลนด์ ซึ่งตรงกับรัชสมัยของพระราชินีนาถแอนน์ พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์สจวต
ช่วงต้น
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2046 พระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ทิวดอร์ พระธิดาองค์โตในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ อันนับเป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยใหม่ดังที่ปรากฏในบทกลอน เดอะทริสซิลแอนด์เดอะรอยซ์ โดยวิลเลียม ดันบาร์ การอภิเษกสมรสดังกล่าวเป็นผลสืบเนื่องมาจากสนธิสัญญาสันติสุขตลอดกาล พ.ศ. 2045 (Treaty of Perpetual Peace (1502)) ซึ่งในทางทฤษฎีแล้วเป็นเครื่องมือยุติความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและสกอตแลนด์ที่ดำเนินมานามร่วมศตวรรษ ทั้งยังรวมลำดับการสืบราชสมบัติสายราชวงศ์สจวตเข้ากับสายราชวงศ์ทิวดอร์แห่งอังกฤษ แม้ว่าในขณะนั้นการเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งอังกฤษโดยเจ้าชายสกอตแลนด์แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อย่างไรก็ตาม ขุนนางฝ่ายอังกฤษจำนวนมากต่างวิตกกังวลถึงผลที่ตามมาจากการรวมราชวงศ์ผ่านการเสกสมรสในครั้งนี้ รวมถึงสมาชิกสภาองคมนตรีแห่งอังกฤษบางคนด้วยเช่นกัน และเพื่อเป็นการตอบโต้ความหวาดระแวงนี้ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 จึงมีพระราชดำรัสตอบอันโด่งดังว่า
อาณาจักรของเราจะมิได้รับภยันตรายใด เนื่องจากในการนี้ อังกฤษมิได้ถูกรวมเข้ากับสกอตแลนด์ หากแต่เป็นสกอตแลนด์ที่ถูกหลอมรวมเข้ากับอังกฤษ ด้วยเหล่าเจ้านายผู้ทรงเกียรติแห่งแผ่นดินนี้ ... เฉกเช่นเดียวกับนอร์ม็องดีเมื่อครั้นบรรพชนชาวอังกฤษของเราเรืองอำนาจ
หากแต่ว่าสันติสุขนั้นไม่ได้ยืนยาวตลอดกาล สนธิสัญญาถูกเพิกถอนในปี พ.ศ. 2056 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 พระมหากษัตริย์อังกฤษและเจ้าแห่งไอร์แลนด์ ผู้สืบทอดราชสมบัติต่อจากพระบิดาเมื่อสี่ปีก่อน ประกาศสงครามต่อฝรั่งเศส ฝรั่งเศสจึงตอบโต้ด้วยการใช้สิทธิ พันธมิตรเก่า (Auld Alliance) อันเป็นสายสัมพันธ์กับสกอตแลนด์มาตั้งแต่ยุคโบราณ ส่งผลให้พระเจ้าเจมส์รุกรานตอนเหนือของอังกฤษและนำไปสู่สมรภูมิฟลอดเดน
หลายทศวรรษต่อจากนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษกับสกอตแลนด์ตกอยู่ในสภาวะโกลาหล ตามมาด้วยปัญหาการสืบราชสมบัติที่เริ่มบานปลาย เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ครองราชย์มาได้ครึ่งค่อนรัชกาล ทั้งที่ก่อนหน้านี้ในปี พ.ศ. 2046 ปัญหาดูเหมือนจะไม่มีสาระสำคัญอะไร จึงเริ่มมีคำถามเกิดขึ้นว่าเป็นเพราะภาวะการเจริญพันธุ์ของสมาชิกราชวงศ์ทิวดอร์เริ่มเสื่อมถอยจนนำไปสู่สภาวะแย่งชิงอำนาจทางการเมืองหรือไม่ ซึ่งในขณะนั้นรัชทายาททิวดอร์สายพระราชินีมาร์กาเร็ต (พระเชษฐภคนีในพระเจ้าเฮนรีที่ 8) ถูกกันออกจากลำดับสืบราชสมบัติอังกฤษ แม้กระทั่งในรัชกาลของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ก็ยังมีกระแสวิตกกังวลขึ้นมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตามช่วงทศวรรษสุดท้ายในรัชกาลของพระนางเจ้าเอลิซาเบธ เป็นที่กระจ่างชัดแก่ทุกคนแล้วว่าพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ พระปนัดดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 4 กับพระราชินีมาร์กาเร็ต คือรัชทายาทเพียงพระองค์เดียวที่สามารถยอมรับได้
การขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 6
จากปี พ.ศ. 2144 ในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 นักการเมืองอังกฤษจำนวนหนึ่ง เช่น เซอร์โรเบิร์ต เซซิล เอกรัฐมนตรีของพระนาง ยังคงติดต่อเป็นการลับกับพระเจ้าเจมส์เพื่อให้การสืบราชสมบัติที่จะเกิดขึ้นเป็นไปอย่างราบรื่น เซซิลถวายคำชี้แนะแก่พระเจ้าเจมส์ว่ามิควรเร่งเร้าประเด็นการสืบราชบัติกับสมเด็จพระราชินีนาถ แต่ทรงควรที่จะถวายความเมตตาและความเคารพแด่สมเด็จพระราชินีนาถต่อไป ท่าทีดังล่าวได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผล เมื่อพระนางเจ้าเอลิซาเบธทรงพระราชหัตถเลขาถึงพระเจ้าเจมส์ว่า "ข้าพเจ้าเชื่อว่าพระองค์มิได้เคลือบแคลงพระทัย หากแต่พระราชหัตถเลขาฉบับท้ายสุดของพระองค์ ข้าพเจ้ารับมันไว้ด้วยความปิติ จนข้าพเจ้ามิอาจเพิกเฉยต่อความรู้สึกขอบคุณเฉกเช่นเดิมได้อีกต่อไป" ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2146 เป็นที่ชัดเจนว่าพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 จวนที่จะเสด็จสวรรคตแล้ว เซซิลดำเนินการร่างคำประกาศอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์อังกฤษของพระเจ้าเจมส์ มีการยกระดับการเฝ้าระวังตามป้อมปราการสำคัญ ๆ ส่วนที่กรุงลอนดอนต่างเต็มไปด้วยทหารราชองครักษ์ พระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 เสด็จสวรรคตไม่นานหลังจากล่วงเข้าสู่วันที่ 24 มีนาคม ภายในระยะเวลาแปดชั่วโมงนับจากนั้น พระเจ้าเจมส์ก็ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์ใหม่ ณ กรุงลอนดอน ในขณะที่ข่าวสารการเสด็จขึ้นครองราชย์เผยแพร่ไปทั่วโดยปราศจากความวุ่นวายหรือการประท้วงต่อต้าน
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2146 พระเจ้าเจมส์เสด็จฯ ออกจากเอดินบะระมุ่งสู่ลอนดอน ทรงให้คำมั่นว่าจะเสด็จฯ นิวัตสกอตแลนด์ทุก ๆ สามปี (คำมั่นที่มิทรงสามารถรักษาได้สำเร็จ เนื่องจากเสด็จฯ นิวัตสกอตแลนด์เพียงครั้งเดียวในปี พ.ศ. 2160 นับเป็นระยะเวลาสิบสี่ปีหลังจากเสด็จฯ ออกจากสกอตแลนด์) การเสด็จพระราชดำเนินในครั้งนี้เป็นไปอย่างเชื่องช้า จากอีกเมืองสู่อีกเมืองหนึ่ง ทั้งนี้ก็เพื่อให้เสด็จฯ ถึงลอนดอนพอดีกับที่พระราชพิธีศพของพระนางเจ้าเอลิซาเบธเสร็จสิ้นลงพอดี ตลอดเส้นทางเสด็จพระราชดำเนิน บรรดาเจ้านายและขุนนางท้องถิ่นถวายการต้อนรับพระองค์อย่างดีเยี่ยม เฉกเช่นเดียวกับพสกนิกรมากมายต่างพากันแห่แหนมาเข้าเฝ้าพระองค์ ทำให้ทรงคลายความกังวลที่ว่าการสืบราชสมบัติของพระองค์จะจุดชนวนความไม่สงบหรือสงครามขึ้น ต่อมาขณะที่กำลังเสด็จฯ เข้าสู่กรุงลอนดอน ฝูงชนจำนวนมหาศาลหลั่งไหลกันมาชื่นชมพระบารมี ผู้สังเกตการณ์คนหนึ่งถึงกับบรรยายเอาไว้ว่า "ท้องทุ่งอันงดงามถูกแทนที่ด้วยมวลมหาชน แก่งแย่งกันเพื่อที่จะชื่นชมพระพักต์กษัตริย์ของตน จนทำให้มีผู้บาดเจ็บหลายราย" พิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าเจมส์จัดขึ้นวันที่ 25 กรกฎาคม พร้อมกับคำกล่าวสรรเสริญเชิงอุปมาอุปไมยโดยกวีชาวอังกฤษผู้เลื่องชื่ออย่าง โธมัส เดกเคอร์ และเบน โจนสัน แม้ว่างานเฉลิมฉลองจะถูกจำกัดเนื่องจากการแพร่ระบาดของกาฬโรคก็ตาม ถึงกระนั้นก็ตาม ผู้คนจำนวนมากต่างก็ยังคงออกมาร่วมเฉลิมฉลองทั่วกรุงลอนดอน ดังเช่นที่เดกเคอร์บรรยายเอาไว้ว่า "พื้นของท้องถนนแปรสภาพไปราวกับถูกปูด้วยฝูงชน ชั้นวางของแทนที่จะเต็มไปด้วยเครื่องตกแต่งราคาแพง กลับถูกแทนที่ด้วยพวกเด็ก ๆ บานหน้าต่างเองก็เต็มไปด้วยสตรีผู้เฝ้าดูการเฉลิมฉลอง"
และแม้ว่าความวิตกกังวัลที่ว่าชาวสกอตกำลังปกครองอังกฤษจะยังคงหลงเหลืออยู่บ้างก็ตาม แต่การเสด็จฯ มาถึงของพระเจ้าเจมส์ได้ปลุกเร้าชาวอังกฤษให้คาดหวังเอาไว้สูง เนื่องจากช่วงท้ายรัชกาลของพระนางเจ้าเอลิซาเบธสร้างความผิดหวังให้กับประชาชนจากคำถามและความกังวัลเกี่ยวกับการสืบราชบัลลังก์ที่บั่นท้อนประเทศชาติให้ตกอยู่ในวังวนของปัญหาอยู่หลายสิบปี พร้อมกับการมาถึงของกษัตริย์พระองค์ใหม่ บุคคลผู้รักครอบครัวและมีรัชทายาทของพระองค์อยู่แล้ว แต่ช่วงเวลาอันสวยหรูของกษัตริย์พระองค์ใหม่นั้นช่างแสนสั้น เนื่องจากพระราโชบายในช่วงต้นจะสร้างผลตอบรับที่ออกมาในเชิงลบ และเปลี่ยนพระเจ้าเจมส์จากพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ผู้ประสบความสำเร็จไปสู่พระมหากษัตริย์อังกฤษผู้น่าผิดหวัง หนึ่งในเหตุผลที่เด่นชัดและใหญ่หลวงมากที่สุดนั่นก็คือข้อกังขาถึงพระราชสถานะและพระอิสริยยศของพระองค์ พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามที่จะใช้พระอิสริยยศ พระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ แต่ขวากหนามชิ้นใหญ่ที่ขัดขวางความพยายามนี้ก็คือทัศนคติในรัฐสภาอังกฤษ
พระราชดำรัสแรกที่ทรงมีต่อรัฐสภาแห่งอาณาจักรทางตอนใต้ในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2146 ระบุชัดเจนถึงพระราชปณิธานของพระองค์ ดังนี้
สิ่งที่พระเจ้ารวมเข้าไว้ มนุษย์คนใดก็มิอาจแยกมันออกจากกันได้ ข้าพเจ้าคือสวามี ส่วนผืนแผ่นดินทั้งเกาะก็คือมเหสีตามกฎหมายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคือศีรษะ ส่วนนางก็คือเรือนร่าง ข้าพเจ้าคือผู้เลี้ยงแกะ และนี่ก็คือฝูงแกะของข้าพเจ้า ฉะนั้นแล้วคงมิมีผู้ใดประสงค์ให้ข้าพเจ้า กษัตริย์คริสเตียนผู้อยู่ต่อหน้าพระกิตติคุณ เป็นสวามีผู้ครองมเหสีสององค์ เป็นบุรุษผู้มีสองร่างแยกออกจากกันเฉกเช่นสัตว์ประหลาด หรือบุรุษเลี้ยงแกะผู้แบ่งฝูงของตนออกเป็นสอง
กระแสต่อต้าน
ในสกอตแลนด์ หลายคนเห็นสัญญาณบ่งชี้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้อาจเปรียบได้กับ "ปลาตัวใหญ่กินปลาตัวเล็ก" ดังเช่นที่พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ได้ตรัสเอาไว้ ตัวอย่างที่เห็นได้ก่อนหน้านี้ก็คือไอร์แลนด์ ราชอาณาจักรแต่เพียงในนาม หากแต่ในทางปฏิบัติแล้วแท้จริงก็คือรัฐบริวารนั่นเอง (นับตั้งแต่ พ.ศ. 2144) นักเขียนและนักกฎหมายอย่างจอห์น รัสเซล ได้ถวายฎีกา การรวมเป็นสหภาพอันปีติและศักดิ์สิทธิ์ระหว่างราชอาณาจักรโบราณแห่งสกอตแลนด์และอังกฤษ (the happie and blissed Unioun betuixt the tua ancienne realmes of Scotland and Ingland) เตือนพระเจ้าเจมส์ว่า
อย่างทรงปล่อยให้นี่เป็นการเริ่มต้นด้วยสุขนาฏกรรมแต่จบลงด้วยโศกนาฏกรรม ด้วยการร่วมเป็นสหภาพที่ปราศจากความเท่าเทียมอย่างแท้จริง ผลักดันอาณาจักรของตนให้ก้าวหน้าเพื่อชัยชนะแห่งเกียรติยศโดยไม่สนใจพวกที่เหลือ ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับความว่างเปล่าและความอ้างว้างที่ไม่ทัดเทียมกับพระเกียรติยศของพระองค์ เนื่องด้วยพระเจ้าได้ประทานสกอตแลนด์ จักรวรรดิแรกเริ่มอันเก่าแก่ที่สุด ไว้เป็นส่วนหนึ่งแห่งพระบรมเดชานุภาพของพระองค์มาแต่เดิมแล้ว
ความหวาดกลัวนี้ยิ่งถูกแผ่ขยายออกไปโดยรัฐสภาสกอตแลนด์ สมาชิกรัฐสภากล่าวต่อพระเจ้าเจมส์ด้วยความมั่นใจว่าแผนการรวมเป็นสหภาพของพระองค์จะไม่ส่งผลกระทบทางลบต่อกฎหมายและเสรีภาพอันเก่าแก่ของสกอตแลนด์ แต่หากว่าเกิดผลกระทับดังกล่าวขึ้น "ระบอบราชาธิปไตยแบบเสรีคงมิอาจดำรงอยู่ได้อีกต่อไป" พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามให้พสกนิกรชาวอังกฤษของพระองค์มั่นใจว่าการรวมเป็นสหภาพจะไม่แตกต่างจากการเป็นสหภาพระหว่างอังกฤษและเวลส์ และว่าหากสกอตแลนด์เลือกที่จะปฏิเสธแผนการดังกล่าวแล้ว "ก็จะทรงบีบบังคับให้พวกเขายินยอม" ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2147 รัฐสภาของทั้งสองประเทศผ่านร่างพระราชบัญญัติในการจัดตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อศึกษาถึงความเป็นไปได้ถึงการรวมเป็น "สหภาพที่สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น" โดยพระเจ้าเจมส์มีพระราชดำรัสปิดการพิจารณาร่างฯ ดังกล่าวในวาระสุดท้ายด้วยการต่อว่าฝ่ายที่ต่อต้านสหภาพในสภาสามัญชนว่า "ณ สถานที่แห่งนี้ ... ท่านผู้มีบุญญานุภาพได้ฝั่งร่างของตนลง ณ ก้นเหวแห่งท้องทะเล ด้วยใคร่พินิจแต่การแบ่งแยกสหภาพซึ่งพระเจ้าได้ทรงประสานเอาไว้"
คณะกรรมการว่าด้วยการรวมเป็นสหภาพดังกล่าวปฏิบัติงานตามพันธกิจของตนได้เพียงน้อยนิด โดยเฉพาะในประเด็นที่ไม่ลงรอยกันระหว่างสองชาติ อาทิเช่น ความบาดหมางในประเด็นเส้นเขตแดน การค้า และสถานภาพของพลเมือง มีการถกเถียงถึงแนวคิดการเปิดการค้าเสรีกันอย่างกว้างขวาง เช่นเดียวกับประเด็นสิทธิอันเท่าเทียมตามกฎหมาย ความหวาดกลัวและวิตกกังวลว่าชาวสกอตแลนด์ผู้ยากจนจะแย่งงานไปจากชาวอังกฤษจนหมดถูกแสดงออกกันอย่างเปิดเผยในรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ พวกเขากังวลว่าชาวสกอตแลนด์จำนวนมากจากอาณาจักรยากจนทางตอนเหนือ "จะล้นทะลักเข้ามาเป็นจำนวนมหาศาล ซึ่งอาจจะนำความอดอยากและความตายตามมาด้วย" ส่วนประเด็นสถานภาพพลเมืองของบุคคลที่เกิดหลังการรวมราชบัลลังก์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2146 นั้นยังไม่ได้รับการชี้ชัดโดยรัฐสภา แต่ถูกชี้ชัดจากฝ่ายตุลาการด้วยคำพิพากษาใน คดีแคลวิน พ.ศ. 2151 ที่ตัดสินให้พสกนิกรใต้อาณัติของพระมหากษัตริย์ (ที่เกิดหลังการรวมราชบัลลังก์) ทุกคนอยู่ภายใต้ระบอบกฎหมายจารีต (คอมมอนลอว์) ของอังกฤษ ไม้เว้นแม้กระทั่งบุคคลซึ่งเกิดในสกอตแลนด์
ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างสองชาติ
อภิสิทธิ์ชนชาวสกอตและผู้โหยหาอำนาจต่างพากันมุ่งสู่กรุงลอนดอน หวังแข่งขันเพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งอันใหญ่โตในรัฐบาล หลายปีต่อมาเซอร์แอนโธนี เวลดอน เขียนไว้ว่า
ในสุขนาฏกรรมเรื่อง อีสต์เวิร์ดโฮ (Eastward Ho) ซึ่งเป็นการรังสรรค์ร่วมกันระหว่างเบน โจนสัน, จอร์จ แชปแมน และจอห์น มาร์สตัน มีการคาดการณ์ถึงชีวิตอันแสนสุขสบาย ณ อาณานิคมเวอร์จิเนียไว้ว่า
ที่นั่น ท่านจะได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างอิสระปราศจากนายทหาร ข้าราชสำนัก นักกฎหมาย หรือนักปราชญ์ - มีเพียงแต่ชาวสกอตผู้กล้าได้กล้าเสียจำนวนหนึ่ง ที่บางทีอาจแพร่กระจายกันไปทั่วทั้งพื้นแผ่นดินของโลกใบนี้ แต่สำหรับพวกเขาแล้ว คงไม่มีมิตรสหายไหนดีไปกว่าอังกฤษและชาวอังกฤษอีกแล้ว ข้าพเจ้าหวังอยากให้มีพวกเขาจำนวนหลายแสนคนที่นั่น และเมื่อเราต่างก็เป็นชนชาติเดียวกันแล้ว สำหรับเราชาวอังกฤษผู้ตั้งถิ่นฐานในอาณานิคมแห่งนั้น คงจะมีชีวิตอันสุขสบายมากกว่าอยู่ที่นี่นับสิบเท่า
จากบทละครนั้นเอง กระแสความไม่พอใจและต่อต้านอังกฤษแพร่กระจายไปทั่ว และในปี พ.ศ. 2152 พระเจ้าเจมส์ผ่านร่างพระราชบัญญัติที่พิจารณาบทลงโทษอันร้ายแรงต่อนักเขียน นักประพันธ์ หรือผู้ครอบครอง งานเขียนเชิงเสียดสี งานเขียนเชิงดูหมิ่น บทเพลง เรื่องเล่าเชิงขบขัน ตลก และคำประกาศใดก็ตามที่บ่อนทำลายและดูหมิ่นประเทศและรัฐชาติแห่งอังกฤษ
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2148 เอกอัครราชทูตเวนิสประจำกรุงลอนดอนบันทึกไว้ว่า "ข้าพเจ้ามั่นใจได้ว่าข้อถกเถียงเรื่องการรวมเป็นสหภาพจะตกไป ฝ่าพระบาท (พระเจ้าเจมส์) ทรงตระหนักได้อย่างถ่องแท้แล้วว่ามิสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ทั้งสองฝ่ายล้วนแต่แสดงความดื้อรั้นออกมาเสียจนไม่มีที่ว่างสำหรับความปรองดอง ฉะนั้นแล้ว ในตอนนี้ฝ่าพระบาทก็ทรงทำได้แต่เพียงปล่อยวางประเด็นดังกล่าว คอยหวังว่ากาลเวลาจะช่วยกลบกลืนตลกร้ายเหล่านี้ให้หมดสิ้นไป"
สัญลักษณ์
พระเจ้าเจมส์ทรงประดิษฐ์ตราอาร์ม เครื่องแบบ เหรียญกษปาณ์ และอื่น ๆ ขึ้นเสียใหม่ ส่วนธงชาติใหม่ก็นำมาซึ่งการถกเถียง เนื่องจากฝ่ายนึงยอมรับและชื่นชมรูปแบบของธงที่มีลักษณะดูหมิ่นฝ่ายที่เหลือ จนในที่สุดพระเจ้าเจมส์จึงประกาศใช้ธงสหภาพในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2149 ชาวสกอตผู้เห็นกางเขนนักบุญจอร์จซ้อนทับลงบนกางเขนนักบุญแอนดรูว์รู้สึกไม่พอใจ และพยายามที่จะประดิษฐ์ธงสหภาพในแบบของตนด้วยการให้กางเขนนักบุญแอนดรูว์ซ้อนทับลงบนกางเขนนักบุญจอร์จแทน (ธงสหภาพแบบสกอตแลนด์นี้ถูกใช้งานในสกอตแลนด์จนกระทั่งปี พ.ศ. 2250) ส่งผลให้กองเรือของทั้งสองรัฐต่างฝ่ายต่างใช้ธงสหภาพในแบบของตนเป็นเวลาหลายสิบปี แม้จะมีพระราชโองการประกาศใช้ธงสหภาพตามแบบที่ถูกต้องออกมาก็ตาม กว่าธงสหภาพจะถูกใช้งานอย่างแพร่หลายและทั่วไป เวลาก็ล่วงเลยเข้าสู่สมัยรัฐในอารักขาที่ปกครองโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์เสียแล้ว
จอห์น บาซิโลน
จอห์น บาซิโลน (4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1916 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารในตำแหน่งยศกันเนอร์รี่ ซาร์เจนท์ (ตำแหน่งยศเทียบเท่ากับจ่าสิบโท) ของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ที่ได้รับเหรียญมีเดล ออฟ ฮอนเนอร์ สำหรับวีรกรรมอันยอดเยี่ยมและนอกเหนือจากการปฏิบัติหน้าที่ในช่วงยุทธการทุ่งเฮนเดอร์สันในการทัพกัวดัลคะแนล และได้รับเหรียญเนวี ครอสส์ ในภายหลังจากที่เขาเสียชีวิตสำหรับวีรกรรมที่พิเศษในช่วงยุทธการที่อิโวะจิมะ เขาเป็นทหารนาวิกโยธินที่ถูกเกณฑ์มาเพียงคนเดียวที่ได้รับเหรียญอิสริยาภรณ์ทั้งสองเหรียญนี้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
การปิดน่านฟ้าทั่วยุโรปจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553
ภายหลังจากการปะทุครั้งที่สองของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ในไอซ์แลนด์ พ.ศ. 2553 ส่งผลให้เกิดการปิดน่านฟ้าทั่วยุโรป เนื่องจากมีความกังวลว่ากองเศษหินซึ่งถูกปลดปล่อยออกมาหลังการปะทุจะลอยเข้าไปอยู่ในเฉลียงการบินมาตรฐานและทำให้เครื่องยนต์ของอากาศยานเสียหาย ห้วงอากาศยานควบคุมของหลายประเทศถูกปิดตามระเบียบเครื่องมือการบิน ทำให้มีผู้โดยสารตกค้างนับล้านคน ส่งผลให้เป็นการปิดการจราจรทางอากาศครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง และเนื่องจากพื้นที่อากาศส่วนใหญ่ปิดการจราจรทางอากาศ  ทำให้อีกหลายประเทศได้รับผลกระทบจากการยกเลิกเที่ยวบินเหล่านี้ด้วยเช่นกัน
จอห์น บาซิโลน
เขาได้เข้าเกณฑ์ทหารในเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ภายหลังจากปฏิบัติหน้าที่เป็นเวลาสามเดือนในกองทัพบกสหรัฐด้วยการปฏิบัติหน้าที่ในฟิลิปปินส์
การปิดน่านฟ้าทั่วยุโรปจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553
การปะทุดังกล่าวเกิดขึ้นใต้ธารน้ำแข็ง น้ำเย็นจากน้ำแข็งซึ่งกำลังละลายทำให้ลาวาเย็นตัวลงอย่างรวดเร็ว ทำให้มันแตกออกเป็นอนุภาคแก้ว (ซิลิกา) ขนาดเล็กมาก และเถ้า และถูกพัดพาไปพร้อมกับพวยเถ้าถ่าน เนื่องจากธรรมชาติของอนุภาคเถ้าถ่านและปริมาตรมหาศาลของไอน้ำ ซึ่งเกิดจากการละลายของธารน้ำแข็ง ได้ทำให้พวยเถ้าถ่านซึ่งเป็นอันตรายต่ออากาศยานถูกส่งขึ้นไปยังชั้นบรรยากาศเบื้องบนอย่างรวดเร็ว
สถาบันมักซ์พลังค์เพื่อดาราศาสตร์วิทยุ
สถาบันมักซ์พลังค์เพื่อดาราศาสตร์วิทยุ (Max Planck Institute for Radio Astronomy) เป็นสถาบันวิจัยด้านดาราศาสตร์วิทยุ ตั้งอยู่ในเมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนี ถือเป็นหนึ่งใน 80 สถาบันที่สังกัดสมาคมมักซ์พลังค์ เดิมทีสถาบันนี้มีฐานะเป็นคณะหนึ่งของมหาวิทยาลัยบอนน์ ก่อนที่จะแยกตัวออกมาเป็นสถาบันในภายหลัง สถาบันนี้มีกล้องโทรทัศน์วิทยุแอฟเฟ็ลส์แบร์ค (Effelsberg) ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 100 เมตรในความดูแล ซึ่งเป็นกล้องโทรทัศน์วิทยุขนาดใหญ่ที่สุดของโลก
การปิดน่านฟ้าทั่วยุโรปจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553
สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ ประมาณการว่าอุตสาหกรรมสายการบินจะสูญเสียรายได้กว่า 148 ล้านยูโร (200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ต่อวัน ระหว่างการปิดน่านฟ้าดังกล่าว ทั้งฟินแลนด์และสหรัฐอเมริกาต่างก็มีรายงานการค้นพบแก้วจากภูเขาไฟในอากาศยานของตน เป็นการเน้นถึงอันตรายต่ออากาศยานซึ่งบินผ่านพวยเถ้าถ่าน
จอห์น บาซิโลน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1945 เขาได้เสียชีวิตในปฏิบัติหน้าที่ในช่วงวันแรกของการบุกครองอิโวะจิมะ ภายหลังจากที่เขาได้ทำลายป้อมบังเกอร์ฝ่ายข้าศึกเพียงลำพังและนำรถถังนาวิกโยธินที่ติดกับระเบิดและถูกปืนใหญ่ข้าศึกระดมยิงใส่ไปยังพื้นที่ปลอดภัย
การปิดน่านฟ้าทั่วยุโรปจากการปะทุของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ พ.ศ. 2553
ประเทศซึ่งได้รับผลกระทบ
นี่คือรายชื่อประเทศซึ่งปิดห้วงอากาศยานควบคุมตามระเบียบเครื่องมือการบินหลังจากการปะทุ: ออสเตรีย, เบลเยี่ยม, สาธารณรัฐเช็ก, เดนมาร์ก, เอสโตเนีย, หมู่เกาะแฟโร, ฟินแลนด์, เยอรมนี, ฮังการี, ไอร์แลนด์, อิตาลี (ตอนเหนือของประเทศ), แลตเวีย, ลักเซมเบิร์ก, เนเธอร์แลนด์, โปแลนด์, โรมาเนีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย, สวิตเซอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม ประเทศไอซ์แลนด์อันเป็นที่ตั้งของเอยาฟยาตลาเยอคุตล์ กลับได้รับผลกระทบน้อยมากจนน่าประหลาดใจ
ฮง คย็อง-แน
ฮง คย็อง-แน (Hong Gyeong-nae; 홍경래 2323–2355) บัณฑิตหนุ่มจากพย็องอัน ผู้เป็นผู้นำกบฎชาวนาในช่วงปลายยุคราชวงศ์โชซ็อน
เขาเมรู
เขาเมรู (Mount Meru) ตั้งอยู่ในประเทศแทนซาเนีย ในเขตอุทยานแห่งชาติเมรู-อารูชา เป็นภูเขาไฟที่เกิดจากแนวหุบเขาทรุดเกรตริฟต์แวลลีย์ เขาเมรูอยู่ห่างจากเขาคิลิมันจาโรเพียง 70 กิโลเมตร มีความสูงกว่า 4,565 เมตร และเป็นยอดเขาที่สูงเป็นอันดับ 5 ในทวีปแอฟริกา
จอห์น บาซิโลน
เขาได้รับเกียรติยศมากมาย รวมทั้งได้มีการใช้ชื่อของเขาสำหรับถนน สถานที่ทางทหาร และเรือพิฆาตสองลำของกองทัพเรือสหรัฐ
1916 1945
ฮง คย็อง-แน
ฮงเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2323 ตรงกับปีที่ 4 ในรัชสมัย พระเจ้าช็องโจ ในตระกูลฮงแห่งนัมยางอันเป็นตระกูลเดียวกับพระสนมฮีบิน หนึ่งในสามพระสนมเอกของพระเจ้าจุงจง
พ.ศ. 649
พุทธศักราช 649 ใกล้เคียงกับ
เส้นขนานที่ 57 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 57 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 57 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 57° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม Krylatskoye Sports Complex Cycling Circuit และ Krylatskoye Sports Complex Velodrome ซึ่งการแข่งขันกีฬาจักรยานครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 230 คน จาก 34 ประเทศ
พ.ศ. 650
พุทธศักราช 650 ใกล้เคียงกับ
คณะกรรมการโอลิมปิกสหพันธรัฐไมโครนีเชีย
คณะกรรมการโอลิมปิกสหพันธรัฐไมโครนีเชีย (Federated States of Micronesia Olympic Committee, รหัสไอโอซี: FSM) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของสหพันธรัฐไมโครนีเชียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2538 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศสหพันธรัฐไมโครนีเชีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากสหพันธรัฐไมโครนีเชียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโอเชียเนีย (โอเอ็นโอซี)
พ.ศ. 651
พุทธศักราช 651 ใกล้เคียงกับ
ไทย ซูเปอร์คัพ 2552
ไทย ซูเปอร์คัพ 2552 เป็นรายการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย โดยการนำเอาสโมสรฟุตบอลอาชีพที่มีผลงานจบฤดูกาลในไทยพรีเมียร์ลีก อันดับที่ 1 - 4 ในฤดูกาลนั้น มาเตะแข่งขันแบบพบกันหมด ชิงเงินรางวัลรวม 1.5 ล้านบาท
ในปี พ.ศ. 2552 จัดแข่งขันระหว่างวันที่ 22 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2552 โดยใช้สนามศุภชลาศัยเป็นสนามแข่งขันหลัก
รางวัลประจำการแข่งขัน
ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม
กองหลังยอดเยี่ยม
กองกลางยอดเยี่ยม
กองหน้ายอดเยี่ยม
ซิงก์: ไฮเปอร์ไลน์
ซิงก์: ไฮเปอร์ไลน์ (Synk: Hyper Line) เป็นทัวร์คอนเสิร์ตทั่วโลกครั้งแรกของวงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา ปัจจุบันทัวร์มี 31 รอบการแสดงในเอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป เพื่อโปรโมตอัลบั้ม ซาเวจ (2021), เกิลส์ (2022) และ มายเวิลด์ (2023) ทัวร์ประกอบด้วย 31 รอบการแสดงในเอเชีย อเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป เริ่มแสดงในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
เบื้องหลัง
วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2565 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของญี่ปุ่นของเอสปาได้ประกาศว่ากลุ่มจะจัดทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยจะใช้ชื่อว่า "Aespa Live Tour 2023 'Synk: Hyper Line'" ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2023 ในวันเดียวกันนั้นเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าพวกเขาจะจัดคอนเสิร์ตในเกาหลีใต้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เปิดตัวกลุ่มที่ Jamsil Indoor Stadium ในวันที่ 25 และ 26 กุมภาพันธ์ ในเดือนเมษายน มีการเพิ่มการแสดงสองรายการที่โตเกียวโดม และเพิ่มการแสดงในจาการ์ตาในเดือนต่อมา วันที่ 19 พฤษภาคม ทัวร์ได้เพิ่มรอบการแสดงไปยังอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ และยุโรป รวม 14 วัน
รายชื่อเพลง
ต่อไปนี้คือเซ็ตลิสต์จากการแสดงครั้งแรกของทัวร์ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2023 ที่โซล ไม่ได้มีไว้เพื่อแสดงถึงการแสดงทั้งหมด
อองคอร์:
สภาพนอกอาณาเขต
ในกฎหมายระหว่างประเทศ สภาพนอกอาณาเขต (extraterritoriality) หมายถึง สภาพที่ได้รับยกเว้นจากเขตอำนาจของกฎหมายท้องถิ่น มักเป็นผลมาจากการเจรจาทางการทูต
ตามประวัติศาสตร์ สภาพนอกอาณาเขตเกิดแก่ปัจเจกบุคคลเป็นหลัก เพราะมักมีการอ้างเขตอำนาจเหนือตัวบุคคลมากกว่าพื้นที่ สภาพนอกอาณาเขตยังนำไปใช้บางส่วนได้กับสถานที่ เช่น ความคุ้มกันที่ให้แก่คณะผู้แทนทางทูต ฐานทัพของต่างชาติ หรือสำนักงานต่าง ๆ ของสหประชาชาติ กรณีที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุด 3 กรณี ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รับรู้กันในระดับระหว่างประเทศนั้น ว่าด้วยตัวบุคคลและทรัพย์สินของประมุขแห่งรัฐและหัวรัฐบาลต่างประเทศ ตัวบุคคลและทรัพย์สินของเอกอัครราชทูตและนักการทูตอื่น ๆ และเรือในน่านน้ำสากล
พ.ศ. 652
พุทธศักราช 652 ใกล้เคียงกับ
องค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล
องค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล (Habitat For Humanity International; HFHI) เป็นองค์การสากล ไม่แสวงหาผลกำไร ทำงานด้านที่อยู่อาศัยกับผู้ขัดสน มุ่งขจัดปัญหาการไร้ที่อยู่อาศัยทั่วโลก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองอเมริคุส รัฐจอร์เจีย โดยมีสำนักงานบริหารตั้งอยู่ที่เมืองแอตแลนตา และมีสำนักงานตั้งอยู่ทั่วโลกใน 5 ภูมิภาค ทั้งในสหรัฐอเมริกา แคนาดา แอฟริกา เอเชียกลาง (ตั้งอยู่ในเมืองพริทอเรีย แอฟริกาใต้) เอเชียแปซิฟิก (กรุงเทพ ประเทศไทย) ยุโรปและเอเชียกลาง (บราติสลาวา สาธารณรัฐสโลวาเกีย) และละตินอเมริกาและแคริบเบียน (ซันโคเซ คอสตาริกา)
พ.ศ. 653
พุทธศักราช 653 ใกล้เคียงกับ
อรชุน
อรชุน (เทวนาครี : अर्जुन) เป็นหนึ่งในตัวละครเอกในมหากาพย์มหาภารตะ ชื่อนี้หมายถึง สว่าง ส่องแสง ขาว หรือ เงิน อรชุนเป็นนักยิงธนูที่มีฝีมือสูงส่ง ไม่มีใครเทียบได้ เป็นพี่น้องคนที่สามในบรรดาปาณฑพทั้งห้า เป็นลูกของนางกุนตี ภรรยาคนแรกของปาณฑุ และเป็นคนเดียวในพี่น้องปาณฑพที่ได้รับพรและอาวุธวิเศษจากเทพเจ้ามากที่สุดด้วย
ชื่อต่าง ๆ ของอรชุน
ชื่อ อรชุน แปลว่า ผู้สวมเครื่องทรงและอาภรณ์สีขาว นอกจากนี้ยังมีชื่ออื่น ๆ อีก ได้แก่
การเกิด
อรชุนเป็นลูกของพระอินทร์ที่ประทานมาให้นางกุนตีเพราะท้าวปาณฑุต้องคำสาป จึงไม่สามารถมีลูกได้ มีพี่ 2 คนคือ ยุธิษฐิระกับภีมะ และมีน้องอีก 2 คน คือ นกุลกับสหเทพ อรชุนเป็นคนรูปงามมีฝีมือในการรบและพรสวรค์ในการยิงธนูมากที่สุด
ชีวิตวัยเด็กและการเรียน
หลังจากท้าวปาณฑุตาย ก็ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงหัสตินาปุระ กลุ่มพี่น้องปาณฑพถูกกลั้นแกล้งหลายต่อหลายอย่างจากทุรโยธน์ และกลุ่มพี่น้องเการพ เพราะไม่ต้องการให้ยุธิษฐิระพี่คนโตของฝ่ายปาณฑพขึ้นครองราชย์ต่อจากท้าวธฤตราษฎร์ อรชุน และพี่น้องเข้าศึกษาในราชสำนักกับกฤปาจารย์ หลังจากนั้นก็ไปศึกษาต่อกับโทรณาจารย์ อรชุนใฝ่เรียนมากโดยเฉพาะวิชาธนู เขาแอบมาฝึกกับโทรณาจารย์และอัศวัตถามาในช่วงเวลาพักกลางวัน และยังมาฝึกยิงธนูในเวลากลางคืน จนสามารถยิงธนูในความมืดได้
การแต่งงานกับพระนางเทราปที
หลังจากพวกปาณฑพหนีออกจากลักษาคฤหะ ก็ออกบวชเป็นฤๅษี วันหนึ่งฤๅษีวยาสมาบอกว่า พระนางเทราปที ลูกสาวของท้าวทรุปัทกำลังกระทำพิธีสยุมพรเลือกคู่ จึงอยากให้พี่น้องปาณฑพไปร่วมงานนั้นด้วย เมื่อถึงในงานได้พบพวกของทุรโยธน์ แต่เนื่องจากเหล่าปาณฑพบวชเป็นฤๅษี จึงไม่มีใครจำได้ วิธีการเลือกคู่ของพระนางเทราปทีนั้นก็คือให้เจ้าชายแต่ละเมืองยกธนูทองของพระศิวะ ซึ่งหนักเท่าภูเขาพันลูก ที่วางอยู่กลางสนามประลองขึ้น แล้วยิงให้ถูกตาของปลาปลอมที่ติดอยู่บนยอดเสา แต่ให้เล็งโดยใช้เงาจากในน้ำเท่านั้น ซึ่งอรชุนเท่านั้นที่ทำได้ และก็เป็นจริงดั่งว่าเพราะไม่มีเจ้าชายจากแคว้นใดเลยที่ยกได้ จนเมื่อมาถึงกรรณะ กรรณะสามารถยกธนูนั้นขึ้นได้อย่างง่าย ๆ แต่พระนางเทราปทีไม่ต้องการสยุมพรกับกรรณะเพราะว่ากรรณะเป็นวรรณะศูทรซึ่งนับเป็นวรรณะต่ำกว่า เมื่อเจ้าชายที่เหลือไม่สามารถยกได้ ก็เป็นโอกาสของพวกฤๅษี อรชุนที่ปลอมตัวมาจึงเข้าไปยก ปรากฏว่า อรชุนสามารถยกและยิงได้ถูกเป้าอีกด้วย เป็นเหตุให้พวกทุรโยธน์ไม่ยอมจึงเกิดการต่อสู้เพื่อแย่งพระนางเทราปทีขึ้น กรรณะอยากรู้ถึงฝีมือพราหมณ์ผู้นั้นจึงได้ดวลธนูกับอรชุน ส่วนที่เหลือเข้าไปสู้กับภีมะ แต่ก็ไม่มีใครต้านทานภีมะได้จนถึงท้าวศัลยะ ผู้เป็นพระมาตุลา เจ้าแห่งมวยปล้ำ เขาได้สู้กับภีมะอย่างสูสี จนทุรโยธน์เริ่มสงสัยว่าพราหมณ์เหล่านี้อาจจะเป็นปาณฑพที่รอดตายปลอมตัวมา สุดท้ายท้าวทรุปัทได้สั่งให้หยุดการต่อสู้กัน พวกปาณฑพจึงพาพระนางเทราปทีกลับที่พัก เมื่อถึงที่พักพระนางกุนตีที่เป็นมารดานึกว่าพวกเขาไปหาอาหารกันมา จึงบอกว่าวันนี้ได้อะไรมาให้แบ่งกันให้ครบ ๆ จะได้ไม่ต้องมาแย่งกัน แต่พอมารู้อีกทีก็ต้องตกใจเพราะพวกเขาได้ตัวพระนางเทราปทีมา แต่พวกยุธิษฐิระก็ตกลงว่าจะให้นางเทราปทีอยู่กับพวกปาณฑพทั้ง 5 คน ๆ ละปี โดยปีแรกจะอยู่กับยุธิษฐิระก่อนปีถัดมาถึงอยู่กับภีมะและก็ไล่ไปเรี่อย ๆ จนถึงสหเทพแล้วก็วนกลับมาที่ยุธิษฐิระใหม่ หากระหว่างที่นางเทราปทีอยู่กับสามีคนใดแล้วมีอีกคนเข้าไปยุ่งก็จะต้องเนรเทศตัวเองออกแล้วไปอยู่ป่าเป็นเวลา 12 ปี เมื่อภีษมะรู้ว่าพวกปาณฑพยังมีชีวิตอยู่จึงได้ไปพาให้กลับมาอยู่ที่กรุงหัสตินาปุระอย่างเดิม และเพื่อยุติปัญหาก็ได้ให้พวกปาณฑพไปสร้างเมืองอีกเมืองนึงอยู่ที่นอกอาณาเขตของกรุงหัสตินาปุระ ในดินแดนตอนเหนือที่ชื่อว่า ขาณฑวะปรัสถ์
การเผาป่าขาณฑวะปรัสถ์และการสร้างกรุงอินทรปรัสถ์
พระอัคนี เกิดอาการประชวรขึ้น จึงไปพบพระพรหม พระพรหมจึงบอกว่า ในป่าขาณฑวะปรัสถ์มีพืชและสมุนไพรมาก ให้พระอัคนีเผาป่าเพื่อกินสมุนไพร แต่ในป่านั้นมีพญานาคชื่อ ตักษกะ ซึ่งเป็นสหายกับพระอินทร์ และ มายาสูร ผู้ช่วยของพระวิศวกรรม อาศัยอยู่ เมื่อพระอัคนีเผาป่าพระอินทร์จะส่งฝนลงมาดับไฟ พระอัคนีขอร้องให้พระกฤษณะและอรชุนช่วยตนในการเผาป่า โดยพระอัคนีได้มอบคันธนูคาณฑีวะ ให้อรชุน มอบจักรสุทรรศน์ และคทาเกาโมทกี ให้พระกฤษณะ อรชุนและพระกฤษณะรบกับพระอินทร์และกองทัพเทวดา รบกับตักษกะและกองทัพนาค รบกับมายาสูรและกองทัพอสูร แต่ทั้งสามกองทัพต่างพ่ายแพ้ พระอัคนีเผาป่าขาณฑวะปรัสถ์จนราบ ตักษกะนาคราชต้องหนีออกจากป่าไป ส่วนมายาสูรยอมแพ้มาขอพึ่งพาพระกฤษณะ เพราะกลัวจะถูกพระอัคนีเผา ส่วนพระอินทร์นั้นก็ยกย่องในฝีมือของอรชุน ผู้เป็นบุตร และได้บัญชาให้พระวิศวกรรมสร้างเมืองให้พวกปาณฑพชื่อว่า อินทรปรัสถ์ ส่วนมายาสูรได้สร้างพระราชวังให้พวกปาณฑพชื่อว่า มายาสภา
การเนรเทศตนเอง 12 ปี
ก่อนจะเริ่มพิธีราชสูยะ ท้าวธฤตราษฎร์ได้ส่งวัวแสนตัวให้เป็นบรรณาการ ศกุนิได้วางแผนให้ตักษกะนาคราชมาขโมยวัวแสนตัวไป เพื่อแก้แค้นอรชุน เหล่าทหารที่ต้อนวัวมา ได้มาบอกอรชุนว่าวัวถูกขโมยไป อรชุนจึงไปหยิบอาวุธในตำหนักของยุธิษฐิระแต่ระหว่างนั้นพระนางเทราปตีกำลังเล่นสกาอยู่กับยุธิษฐิระ เมื่ออรชุนไปชิงวัวคืนมาได้อรชุนก็ต้องเนรเทศตัวเองตามที่สัญญาไว้ ทั้งๆ ที่อรชุนไม่จำเป็นต้องเนรเทศตัวเองก็ตาม การเนรเทศตัวเองครั้งนี้อรชุนได้ออกผนวชเป็นฤๅษี และเข้าสู่ติรฐายาตรา(การจาริกแสวงบุญ) โดยการนำของเทวฤๅษีนารัทมุนี
การแต่งงานกับนางนาคอุลูปี
หลังออกจากมณีปุระ อรชุนเดินทางต่อไปจนถึงแม่น้ำคงคา อรชุนลงไปสรงน้ำ และถูกนางนาคอุลูปี รัดขาและลากลงไปในแม่น้ำคงคา นางได้สมสู่กับอรชุน จนตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชื่อ อิราวัต
การแต่งงานกับเจ้าหญิงสุภัทรา
หลังออกจากเมืองบาดาล อรชุนเดินทางต่อไปที่แคว้นเกรละ และเดินทางต่อไปจนถึงทวารกา พระกฤษณะต้องการให้อรชุนแต่งงานกับสุภัทรา จึงเชิญอรชุนเข้าไปในพระราชวัง สุภัทราตกหลุมรักอรชุนทันทีที่แรกเห็น กฤษณะบอกให้อรชุนลักพาตัวสุภัทราเพื่อแต่งงาน อรชุนอยู่กับสุภัทราที่ทวารกา เมื่อหมดการเนรเทศก็เดินทางกลับอินทรปรัสถ์ สุภัทราตั้งครรภ์ และให้กำเนิดบุตรชื่อ อภิมันยุ
พิธีราชสูยะ
ยุธิษฐิระ ได้ให้อรชุนนำสาน์สไปยังอาณาจักรต่างๆทางตอนเหนือ ได้แก่ สวรรณปรัสถ์ ปราณปรัสถ์ เทวปรัสถ์ ปราคชโยติษะ ตรีครรตะ พาหลีกะ วิศวคัสวะ ไกเกยะ กัมโพช คันธาระ ฤษิกะ กิมปุรุษะ กิราตะ กินนร คนธรรพ์ ยักษะ จนไปถึงหิมาลัย ประสบความสำเร็จ
การเนรเทศ 13 ปี
หลังจากยุธิษฐิระแพ้พนันสกา เหล่าพี่น้องปาณฑพได้ออกเดินป่า เป็นเวลา 13 ปี