cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมาพันธรัฐ
สมาพันธรัฐ (confederation) เป็นศัพท์การเมืองสมัยใหม่ หมายถึง การรวมกันของหน่วยการเมืองเป็นการถาวรเพื่อให้มีการเคลื่อนไหวร่วมกันตามหน่วยอื่น สมาพันธรัฐตามปกติก่อตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญา แต่ภายหลังมักก่อตั้งขึ้นจากการเห็นชอบรัฐธรรมนูญร่วมกัน สมาพันธรัฐมีแนวโน้มสถาปนาขึ้นเพื่อจัดการกับปัญหาร้ายแรง เช่น การป้องกัน การระหว่างประเทศหรือสกุลเงินร่วม โดยมีรัฐบาลกลางที่ถูกกำหนดให้จัดหาการสนับสนุนแก่สมาชิกทั้งหมด
ธรรมชาติความสัมพันธ์ระหว่างรัฐซึ่งประกอบขึ้นเป็นสมาพันธรัฐนั้นแตกต่างกันมาก เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ระหว่างรัฐสมาชิก รัฐบาลกลางและการกระจายอำนาจให้รัฐต่าง ๆ ก็มีแตกต่างกันเช่นกัน สมาพันธรัฐอย่างหลวมบางแห่งคล้ายคลึงกับองค์การระหว่างรัฐบาล ขณะที่สมาพันธรัฐอย่างเข้มอาจเหมือนสหพันธรัฐ
ถนนราชดำริ
ถนนราชดำริ เป็นถนนสายสั้น ๆ มีความยาวประมาณ 2 กิโลเมตร มีเส้นทางต่อจากถนนสีลม เริ่มตั้งแต่แยกศาลาแดง บริเวณตัดกับถนนพระรามที่ 4 ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงปทุมวันกับแขวงลุมพินีตลอดทั้งเขต ระหว่างนั้นตัดกับถนนสารสินที่สามแยกราชดำริ ตัดกับถนนพระรามที่ 1 และถนนเพลินจิตที่แยกราชประสงค์ จากนั้นข้ามคลองแสนแสบที่สะพานเฉลิมโลก 55 เข้าสู่เขตราชเทวี เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงถนนเพชรบุรีและแขวงมักกะสันในช่วงสั้น ๆ และสิ้นสุดที่สี่แยกประตูน้ำซึ่งเป็นแยกตัดกับถนนเพชรบุรี โดยมีถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนราชปรารภ
ประวัติ
ถนนราชดำริเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2445 การสร้างถนนเส้นนี้เป็นพระราชดำริของพระองค์ที่ให้กำหนดขนาดถนนที่จะสร้างในรัชสมัยของพระองค์ โดยคำนึงถึงความสำคัญของถนนในอนาคตด้วย เพื่อว่าเมื่อธุรกิจก้าวหน้าขึ้น ด้วยประชาชนที่มากขึ้นและนิยมเดินทางด้วยถนนมากขึ้น จะทำให้ถนนคับแคบเกินไปดังเช่นถนนเจริญกรุง เมื่อแรกสร้างประชาชนวิพากษ์วิจารณ์ว่ากว้างเกินไป แต่ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ถนนเจริญกรุงกลับแคบเล็กไปทำให้เกิดอุบัติเหตุเสมอ
ถนนที่จะตัดขึ้นใหม่นั้น ควรจะได้วินิจฉัยเสียก่อนว่าจะเป็นถนนขนาดใด แล้วให้ปักเขตถนนไว้ และห้ามมิให้ปลูกสร้างตึกเรือนที่ถาวรลงในเขตถนนที่กำหนดไว้ เพื่อเป็นการเตรียมการไว้แต่แรก เจ้าหน้าที่จะได้ไม่ลำบากในการรื้อถอนเมื่อต้องการจะขยายถนน และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เริ่มที่ถนนราชดำริเป็นต้นไป และกำหนดแนวการตัดถนนและขุดคลองไว้ที่ช่วงตั้งแต่ศาลาแดงไปถึงบางกะปิ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงเกษตราธิการและกระทรวงธรรมการเป็นผู้ดำเนินการ และมีเจ้าพนักงานในการสุขาภิบาลเป็นนายงานทำการขุดคลองและถนน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามถนนและนามคลองในคราวเดียวกันเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2445 ว่า "ถนนราชดำริห์" และ "คลองราชดำริห์" และมีพระราชกระแสให้ปลูกต้นไม้ เช่น ต้นขี้เหล็ก หรือต้นก้ามปู หรือต้นประดู่ เพื่อให้รากของต้นไม้ยึดขอบถนนไว้ด้วย แต่เจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ ได้กราบบังคมทูลว่าท่านได้ปลูกต้นยางอินเดียและต้นมะพร้าวสลับกันไปแล้ว ซึ่งได้โปรดเกล้าฯ ให้คงไว้ตามเดิม
ปัจจุบันถนนราชดำริกลายเป็นถนนสำคัญในย่านการค้า เพราะทั้ง 2 ฝั่งของถนนราชดำริฝั่งทิศเหนือของแยกราชประสงค์ เต็มไปด้วยศูนย์การค้า ห้างสรรพสินค้า และตลาดมากมาย และมีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม เป็นรถไฟฟ้ายกระดับเหนือเกาะกลางตั้งแต่สี่แยกราชประสงค์ไปจนถึงสี่แยกศาลาแดง และเป็นที่ตั้งของสถานีราชดำริ บริเวณใกล้ ๆ กับสามแยกราชดำริ
พระกริ่งปวเรศ
พระกริ่งปวเรศ เป็นพระกริ่งที่สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์โปรดให้พระยาเวียงในนฤบาลสร้างขึ้น มีพระพุทธรูปลักษณะ ปางหมอยา เป็นชื่อเรียกพระกริ่งที่สร้างโดยฝีมือของช่างสิบหมู่ หรือ ช่างหลวง ตั้งแต่ พ.ศ. 2382–2434 ในอาณาจักรพระเครื่องรางที่นับถือว่ามีอานุภาพขลังศักดิ์สิทธิ์เป็นที่รู้จักแพร่หลายในหมู่นักนิยมพระเครื่องตั้งแต่ในสมัยรัชกาลที่ 4 สืบมาถึงปัจจุบัน มีราคาซื้อขายสูงที่สุดในประเภทพระโลหะ การสร้างมีพิธีพระพุทธาภิเษก และมีพิธีโหร พิธีพราหมณ์ และพิธีบวงสรวงอัญเชิญเทพเทวาพระเบื้องบนมาช่วยร่วมพิธีกรรมต่าง ๆ
ที่มา
พระพุทธรูปที่จัดว่าเป็นพระเครื่องในช่วงแรกนี้มีทั้งทำจากดินและจากโลหะ แต่พระที่ใช้โลหะเป็นวัสดุในการสร้างและเมื่อเขย่าแล้วจะมีเสียงดังกริ่ง ๆ ที่เรียกกันว่า พระกริ่ง ได้รับการยอมรับและศรัทธาในสังคมมากกว่า ได้กล่าวโดยกรมพระยาดำรงราชานุภาพ อาจเนื่องจากรูปแบบของพระกริ่งนั้นคือ พระไภษัชยคุรุ ในหนังสือตำนานพุทธเจดีย์ว่า พระกริ่งที่สร้างขึ้นทุกองค์เป็นพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตทั้งสิ้น และความเชื่อที่ว่าพระไภษัชยคุรุนั้น มีอำนาจพุทธานุภาพทำให้ผู้ที่บูชาหายจากความเจ็บป่วยไข้และพ้นภัยจากอันตรายทั้งปวง การสร้างพระกริ่งที่เป็นพระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคตขนาดเล็กขึ้นเพื่ออาศัยบารมีของพระไภษัชยคุรุนี้ ช่วยขจัดภยันตรายต่าง ๆ และให้ผู้ที่พกพาติดตัวระหว่างเดินทางปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวงจากที่พกติดตัว จึงเป็นมูลเหตุที่สำคัญในการนับถือพระกริ่งเป็นเสมือนเครื่องรางและนำติดตัว กล่าวได้ว่า พระกริ่งปวเรศ เป็น พระกริ่งรุ่นแรก ที่สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ อีกทั้งยังมีส่วนส่งเสริมให้เกิดความนิยมสร้างพระพุทธปฏิมาในลักษณะ พระกริ่ง ในเวลาต่อมาอย่างแพร่หลายได้รับความนิยม ศรัทธา สูงสุดในวงการซื้อขายที่ถือเป็นสุดยอดพระกริ่ง การสร้างเป็นพิธีกรรมของราชสำนักบุคคลทั่ว ๆ ไปย่อมไม่มีโอกาสได้พบเห็นจำนวนการสร้างเกือบทั้งหมดบรรจุกรุที่วัดพระแก้ว ไม่ทราบจำนวนการสร้างที่แน่ชัดจึงถือเป็นของหายากและเป็นที่สุดของพระกริ่งปวเรศ
ประวัติการสร้างพระกริ่งปวเรศ
พระกริ่งในสมัยรัตนโกสินทร์เริ่มสร้างที่มีความโดดเด่นมากในยุคสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2382 จัดได้ว่าเป็นพระกริ่งยุคเริ่มบุกเบิกและมีพลังพุทธนุภาพแรงที่สุด พระกริ่งปวเรศเริ่มมีชื่อเสียงในวงแคบ ๆ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมาถึงยุคของรัชกาลที่ 5 พระกริ่งที่โด่งดังในอดีตล้วนแต่เป็นพระกริ่งที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ร่วมอธิษฐานจิต เนื่องจากพระกริ่ง และพระกริ่งปวเรศมีจำนวนการสร้างมากแต่จำนวนเกือบทั้งหมดถูกเก็บรักษาไว้ในกรุของวัดพระแก้ว (วัดพระศรีรัตนศาสดาราม) ทำให้บุคคลทั่ว ๆ ไปในยุคหลังสมัยรัชกาลที่ 5 แทบไม่เคยพบเห็นและรู้จัก
ภาพรวมของพระกริ่งปวเรศแบ่งออกเป็น 5 ยุค ดังต่อไปนี้
พระกริ่งปวเรศและพระเครื่องวังหน้า ยุคที่ 1 เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2394 ถึง พ.ศ. 2408 ในสมัยของ รัชกาลที่ 4 มีพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว (พระบาทสมเด็จฯปวเรศ), ตำแหน่ง วังหน้าและ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ร่วมอธิษฐานจิต
พระกริ่งปวเรศและพระเครื่องวังหน้า ยุคที่ 2 เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2408 ถึง พ.ศ. 2411 ในสมัยของ รัชกาลที่ 4 ตำแหน่ง วังหน้า ว่างเว้น และ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ร่วมอธิษฐานจิต
พระกริ่งปวเรศและพระเครื่องวังหน้า ยุคที่ 3 เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2411 ถึง พ.ศ. 2415 ในสมัยของ รัชกาลที่ 5 กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ตำแหน่ง วังหน้าองค์สุดท้าย และ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ร่วมอธิษฐานจิต
พระกริ่งปวเรศและพระเครื่องวังหน้า ยุคที่ 4 เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2415 ถึง พ.ศ. 2428 ในสมัยของ รัชกาลที่ 5 กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ตำแหน่ง วังหน้าองค์สุดท้าย
พระกริ่งปวเรศและพระเครื่องวังหน้า ยุคที่ 5 เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2428 ถึง พ.ศ. 2435 ในสมัยของ รัชกาลที่ 5 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ เนื่องจากไม่มีตำแหน่งวังหน้า ผู้ที่มีอาวุโสของพระญาติวังหน้า จึงได้มีบทบาทสำคัญยุคสุดท้ายของพระกริ่งวังหน้าในยุคที่ 5
มวลสารพระกริ่งปวเรศ
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ วัดบวรนิเวศวิหาร สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 13 เคยมีดำรัสถึงเรื่องพระกริ่งปวเรศนี้ว่า ตำราการสร้างพระกริ่งและตำรามงคลโลหะ ที่มีมาแต่โบราณสืบค้นได้ถึงสมัยสมเด็จพระพนรัตนวัดป่าแก้ว ท่านอาจารย์ตรียัมปวาย ได้กล่าวถึงเรื่องพระกริ่งปวเรศไว้ดังนี้ "พระกริ่งปวเรศที่คนโบราณเขานิยมกันนั้น มีอยู่เนื้อเดียว คือเนื้อนวโลหะผิวกลับดำ เมื่อขัดเนื้อในจะเป็นสีจำปาเทศ และเมื่อทิ้งไว้ถูกกับอากาศจะกลับดำอีกครั้งหนึ่งในเวลาไม่นาน เนื้อนวโลหะ ประกอบไปด้วย โลหะ 9 อย่างได้แก่ ทองคำ เงิน ทองแดง จ้าวน้ำเงิน(พลวง) เหล็กละลายตัว ชิน(ตะกั่ว+ดีบุก) ตะกั่วน้ำนม ปรอท สังกะสี
เจมส์ โลว์
ประวัติ
เจมส์ โลว์ เป็นชาวเมืองกลาสโกว์ สกอตแลนด์ เริ่มทำงานกับบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษในฐานะนายทหารประจำกองพันทหารราบพื้นเมืองที่ 46 แห่งมัทราส และถูกส่งมาที่ปีนังเมื่อ ค.ศ. 1818 ภายหลังเจมส์ โลว์ ได้รับหน้าที่กิจการพลเรือน โดยตำแหน่่งสุดท้ายเท่าที่ค้นได้คือได้เลื่อนยศเป็นพันเอก ตำแหน่งรองข้าหลวงปีนัง ขณะที่อยู่ปีนังเขาเรียนรู้ภาษาไทยและภาษามลายู ในปี ค.ศ. 1822 เขาแต่งตำราสอนภาษาไทยให้ชาวต่างประเทศ และส่งไปให้ดิเอเชียทิกโซไซตี (The Asiatic Society) ที่กัลกัตตาพิจารณาจัดพิมพ์ จนได้รับการตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1828 โดยการสนับสนุนของข้าหลวงใหญ่ที่สเตรตส์เซตเทิลเมนต์
ข้าหลวงอังกฤษประจำปีนังจึงได้แต่งตั้งให้ร้อยโทเจมส์ โลว์ เป็นทูตไปยังนครศรีธรรมราชเพื่อชี้แจงสถานการณ์สงครามระหว่างอังกฤษกับพม่าที่กำลังดำเนินอยู่ใน ค.ศ. 1824 อังกฤษต้องการชักชวนให้เจ้าเมืองนครศรีธรรมราชหรือราชสำนักสยามเข้าร่วมรบกับฝ่ายอังกฤษ รวมถึงเจรจาเรื่องเกี่ยวกับไทรบุรี ปีนัง ดินแดนทางตอนใต้ของอังวะ การว่าจ้างเรือและความต้องการเสบียงข้าวเปลือกและข้าวสารจากตรัง ปะลิส และไทรบุรีซึ่งเป็นเมืองที่ขึ้นกับนครศรีธรรมราช แต่เจมส์ โลว์ไม่สามารถเข้าพบเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชได้สำเร็จ
งานเขียน
บันทึกรายวันของร้อยโทเจมส์ โลว์ และเอกสารแนบท้ายปรากฏอยู่ในหนังสือ Factory Record, Straits Settlement vol. 98 มีชื่อเรื่อง Journal of Public Mission to Raja of Ligor สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ โปรดให้คัดมาจากหอจดหมายเหตุต่างประเทศ กองวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากรรวบรวมในชุด Record of the Relations between Siam and Straits Settlement vol.7 ภายหลังได้แปลเรื่อง Journal of Public Mission to Raja of Ligor เป็นภาษาไทยโดยให้ชื่อว่า จดหมายเหตุเจมส์ โลว์ พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรก พ.ศ. 2519 และครั้งที่ 2 พ.ศ. 2542
ตำราไวยากรณ์ไทยชื่อ A Grammar of the Thai or Siamese Language (เขียน ค.ศ. 1822 พิมพ์ ค.ศ. 1828) ซึ่งถือเป็นหลักฐานเก่าแก่ที่สุดของตัวพิมพ์ไทยที่พบในขณะนี้ โดยสันนิษฐานว่าหนังสือเล่มนี้อาจทำขึ้นจากตัวพิมพ์ไทยชุดเดียวกันกับที่แอน จัดสันออกแบบไว้
A Translation of the Keddah Annals termed Merong Mahawangsa พิมพ์ ค.ศ. 1849 โลว์ชี้แจงไว้ในบทเกริ่นนำว่า ได้แปลต้นฉบับฮีกายัตมะโรงมหาวงศ์ ที่รู้จักกันในชื่อพงศาวดารเมืองไทรบุรี
The British settlement of Penang พิมพ์ ค.ศ. 1836
Dissertation on the soil and agriculture of the British settlement of Penang พิมพ์ ค.ศ. 1852
อ้างอิง
17911852
มิสแฟบิวลัสไทยแลนด์ 2022
มิสแฟบิวลัสไทยแลนด์ 2022 (อังกฤษ : Miss Fabulous Thailand 2022) เป็นรายการเรียลลิตี้ประกวดนางงามเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้หญิงหรือ LGBTQIA+ ที่มีอายุระหว่าง 18 - 30 ปี ที่มีความสวยในแบบของตนเองสามารถเข้าประกวดได้ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีคุณไบรอัน ตัน เป็นประธานกองประกวด
รูปแบบการแข่งขัน
ดูบทความใน : มิสแฟบิวลัสไทยแลนด์
ข้อมูลการแข่งขัน
ตารางคะแนนของผู้เข้าประกวด
ตอนที่ 7 : Behind the Scenes
เป็นการนำเบื้องหลังที่ไม่เคยนำมาออกมากาศมาให้ได้รับชม
ตอนที่ 8 : Special Episode
ซึ่งทั้ง 2 พาร์ทนี้ ไม่มีการเก็บคะแนน
หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา)
ศาสตราจารย์ หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) (2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427 – 16 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นสถาปนิก ครูช่าง ข้าราชการ ชาวไทย มีผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมไทยประเพณีและสถาปัตยกรรมไทยประยุกต์
ครอบครัวและการศึกษา
ศาสตราจารย์ หลวงวิศาลศิลปกรรม (เชื้อ ปัทมจินดา) เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427 ที่จังหวัดพระประแดง เป็นบุตรของนางทิม นางภู มีทวดคือ หลวงประสิทธิหัตถการ ซึ่งเป็นช่างหลวง หลวงวิศาลศิลปกรรมมีภรรยาชื่อนางบุษย์ มีบุตรหญิง 2 คน ชาย 3 คน เริ่มเรียนหนังสือกับบิดา ต่อมาได้เรียนหนังสือไทยและขอมที่วัดทองศาลางาม ได้เรียนช่างกับครูดำ เรียนแกะและปั้นกับครูทัต ต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนนวลนรดิศ จนจบชั้น 3 ประโยค 1
การงาน
ท่านได้ทำงานที่โรงเรียนหัตถกรรม (ต่อมาคือโรงเรียนเพาะช่าง) ได้รับมอบหมายนำนักเรียนไปช่วยเขียนลายเทพพนม ผนังพระที่นั่งดุสิต ในงานพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านลงมือเป็นตัวอย่าง หลวงวิศาลศิลปกรรมรับราชการประมาณ 17 ปี ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ขุนและหลวงตามลำดับ ผลงานการออกแบบในช่วงแรกได้ทำงานร่วมกับเอ็ดเวิร์ด ฮีลีย์และพระสาโรชรัตนนิมมานก์ (สาโรช สุขยางค์) ผลงานชิ้นแรกได้แก่ อาคารโรงเรียนเทพศิรินทร์ ซึ่งมีลักษณะสถาปัตยกรรมกอทิก และยังออกแบบงานร่วมกับพระสาโรชรัตนนิมมานก์ อีกหลายงาน อย่าง อาคารวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อาคารวชิรมงกุฎ วชิราวุธวิทยาลัย, อาคารพยาบาล วชิราวุธวิทยาลัย และอาคารจักรพงษ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หลังจากนั้นหลวงวิศาลศิลปกรรมได้รับแต่งตั้งเป็นนายช่างตรวจการก่อสร้างประจำกระทรวงธรรมการ ในช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครองย้ายมาอยู่กรมศิลปากรประมาณหนึ่งปี จากนั้นย้ายมาเป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกของโรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวาย ดำรงตำแหน่งอยู่ 2 ปี จึงลาออก แล้วเปิดสำนักงานศิลปะส่วนตัว ชื่อสำนักงาน ศิลปกรรม ตั้งอยู่หน้าโรงเรียนเสาวภา ปากคลองตลาด
หลวงวิศาลศิลปกรรมได้กลับมารับราชการอีกครั้งในสังกัดกรมการศาสนาเพื่อเขียนแบบวิหารถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อนำไปสร้างที่สิงคโปร์ แต่งานนี้ไม่ได้สร้าง ในปี พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชโองการแต่งตั้งเป็นราชบัณฑิต หลวงวิศาลศิลปกรรมเกษียณอายุราชการเมื่ออายุ 63 ปี ได้ช่วงบั้นปลายยังมีส่วนร่วมในการจำลองสถาปัตยกรรมไทย ณ เมืองโบราณ จังหวัดสมุทรปราการ ท่านเป็นอาจารย์พิเศษ 3 คณะของมหาวิทยาลัยศิลปากร คือ คณะจิตรกรรมและประติมากรรม คณะมัณฑนศิลป์ และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ท่านได้รับพระราชทานปริญญาศิลปะดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สถาปัตยกรรมไทย) และได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา
ผลงานออกแบบ
ออกแบบวัด ในส่วนพระอุโบสถ ออกแบบ วัดราชบูรณะ วัดไตรมิตร วัดสุนทรธรรมทาน วัดจันทรสโมสร วัดไผ่ตัน วัดอนัมนิกายาราม วัดท่าพระ วัดอมรินทรารามวรวิหาร วัดบุปผารามวรวิหาร วัดช่องลมนาเกลือ ชลบุรี วัดศรีมหาราชา วัดทุ่งสว่าง นครราชสีมา วัดสูงเนิน วัดชลประทานรังสฤษดิ์ วัดสามง่าม นครปฐม วัดทุ่งสะพาน จันทบุรี วัดบ้านกล้วย ยโสธร วัดอิติสุขโข หัวหิน วัดจุฬามณี พิษณุโลก วัดโปรดสัตว์ อยุธยา และออกแบบกุฎีสงฆ์ วิหาร ท่านเป็นทั้งสถาปนิก และวิศวกรรม ผลงานออกแบบวัดท่านทำเป็นการกุศล ไม่ได้รับค่าตอบแทน
งานสถานศึกษา ออกแบบตึกวิทยาศาสตร์ ตึกจักรพงษ์ ตึกคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย ตึกมนุษย์นาค โรงเรียนวัดบวรนิเวศ ตีกนภานภดล วัดเทพศิรินทร์ โรงเรียนปริยัติธรรม วัดปากน้ำ ท่านออกแบบโรงพยาบาลตึกอัษฎางค์ ตึกหอพักนางพยาบาล ศาลาท่าน้ำ โรงพยาบาลศิริราช ส่วนงานที่เมืองโบราณ ได้จำลองแบบจากโบราณสถานทั่วประเทศ
รายชื่อสายการบินในประเทศจีน
นี่คือรายชื่อสายการบิน ซึ่งมีผู้ให้บริการรับรองอากาศที่ออกโดยการบริหารการบินพลเรือนของจีน. สายการบินทั้งหมดที่ระบุด้านล่างนี้ก่อตั้งขึ้นในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ สำหรับสายการบินของฮ่องกงและมาเก๊า ดูรายชื่อสายการบินในฮ่องกง, รายชื่อสายการบินในมาเก๊า
ผ่าทะลุฟ้า รักทะลุมิติ
ผ่าทะลุฟ้า รักทะลุมิติ (The Myth) เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2010 ซึ่งมีเค้าโครงมาจากภาพยนตร์เรื่อง ดาบทะลุฟ้า ฟัดทะลุเวลา โดยมี เฉินหลง นักแสดงจากภาพยนตร์ชุดดังกล่าวเป็นโปรดิวเซอร์ และมี สแตนลีย์ ตง, ผู้กำกับภาพยนตรมาทำหน้าที่ ผู้อำนวยการสร้าง ให้กับละครเรื่องนี้ ละครเรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางช่อง CCTV-8 ในจีน เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 โดยลงทุนสร้างไป 40 ล้านหยวน
เนื้อเรื่องย่อ
ละครเรื่อง The Myth ผ่าทะลุฟ้า รักทะลุมิติ เป็นเรื่องราวของสองพี่น้องฝาแฝด อี้ต้าชวน และ อี้เสี่ยวชวน ที่บังเอิญพบกับกล่องลึกลับใบหนึ่งทำให้ อี้เสี่ยวชวน ทะลุมิติข้ามกาลเวลากลับไปยังแคว้นฉินเมื่อสองพันปีก่อนส่วน ต้าชวน ยังคงอยู่ในโลกปัจจุบัน เสี่ยวชวน ซึ่งอยู่ในยุคอดีต ต้องผจญภัยเสี่ยงอันตรายมากมายเข้าร่วมกองทัพเข้าเฝ้าจิ๋นซีฮ่องเต้เข้าร่วมภารกิจสำคัญในการเปลี่ยนราชวงศ์อีกด้านหนึ่งในเวลาเดียวกันคนชุดดำก็ติดตามรังควาน ต้าชวนไม่สิ้นสุดจากการต่อสู้กันนับครั้งไม่ถ้วนในที่สุดก็พบเบาะแสบางอย่างที่โบราณสถานทำให้มีความหวังที่จะตามน้องชายกลับมา ทางด้านเสี่ยวชวน หนุ่มเจ้าสำราญนั้นต่อมาได้รู้จักกับ องค์หญิงอี้ซู่ หญิงสาวที่มีผิวพรรณผุดผ่องแต่ทั้งสองไม่สามารถรักกันได้ แล้วเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร ติดตามได้ในละครเรื่อง ผ่าทะลุฟ้า รักทะลุมิติ
โจเซ่ อัลตาฟินี่
โจเซ่ เจา อัลตาฟินี่ (José Joāo Altafini; เกิด 24 กรกฎาคม 2481) หรือ มาซโซล่า อดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี-บราซิลในตำแหน่งกองหน้าเริ่มต้นเส้นทางอาชีพกับสโมสร พัลเมรัส แต่เป็นที่จดจำมากที่สุดกับสโมสร เอซี มิลาน ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งในประเทศและระดับทวีปก่อนจะย้ายมาร่วมทีม นาโปลี และ ยูเวนตุส และยุติเส้นทางอาชีพกับสโมสรใน สวิตเซอร์แลนด์
ซึ่งอัลตาฟินี่ยังคงเป็นเจ้าของสถิติดาวยิงสูงสุดตลอดกาลของ เซเรียอา ในอันดับ 4 ร่วมที่ 216 ประตูร่วมกับ จูเซ็ปเป้ เมอัซซ่า ตำนานดาวยิงของ อินเตอร์ มิลาน นอกจากนี้เขายังเป็นเจ้าของสถิตินักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดที่ทำประตูครบ 100 ประตูเป็นอันดับที่ 5 ด้วยวัย 24 ปี 239 วัน
ส่วนระดับทีมชาติอัลตาฟินี่เล่นให้ทั้ง บราซิล และ อิตาลี โดยเขาเป็นหนึ่งในสมาชิกชุดแชมป์ ฟุตบอลโลก 1958 ที่ สวีเดน ของทีมชาติบราซิลร่วมกับ เปเล่ และได้โอนสัญชาติมาเล่นให้กับทีมชาติอิตาลีลงเล่นใน ฟุตบอลโลก 1962 ที่ ชิลี
สถิติอาชีพ
=== ในอิตาลี  ===
=== นานาชาติ ===
บังโฮย
บังโฮย (, ? — ?) ขุนศึกแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตกโดยก่อนหน้านั้นเคยรับใช้ วุยก๊ก
บังโฮยเป็นบุตรชายของ บังเต๊ก ขุนศึกคนสำคัญของ โจโฉ มีบทบาทสำคัญเมื่อคราวสังหารหมู่ลูกหลานของ กวนอู จนหมดสิ้นภายหลังจาก จ๊กก๊กล่มสลาย เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 263 เพื่อเป็นการล้างแค้นให้กับบังเต๊กที่ถูกกวนอูสั่งประหารโดยหลังจากนั้นไม่ได้มีการกล่าวถึงบังโฮยอีกเลย
รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินในประจำการ
This is a รายชื่อเรือบรรทุกเครื่องบิน which are currently in service or reserve, or being constructed or rebuilt. It only refers to the status of the ship, not availability or condition of an air wing. Ships classed as เรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก และ เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์, whose primary purpose is to carry, arm, deploy, and recover aircraft are included.
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย (Taiyō-class escort carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามเรือบรรทุกเครื่องบินไทโย ที่เข้าประจำการตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1941 ก่อนสงครามแปซิฟิก
เรือบรรทุกเครื่องบินคุ้มกันชั้นไทโย ประกอบด้วยเรือสามลำคือ เรือบรรทุกเครื่องบินไทโย, เรือบรรทุกเครื่องบินอุนโย และ เรือบรรทุกเครื่องบินชูโย
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
ชานะ นักรบเนตรอัคคี เป็นนิยายแบบไลท์โนเวลที่แต่งโดย  ยาชิจิโร ทากาฮาชิ  และวาดภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ต่อมาได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน อนิเมะ และดราม่าซีดี ตัวเอกของเรื่องคือ ซาคาอิ ยูจิ และ ชานะ ซึ่งถูกเรียกว่า "มือสังหารเกศาเพลิงเนตรอัคคี"
รักบริสุทธิ์
คำภาษาไทยมาจากคำประสมระหว่าง คำว่า รัก และ บริสุทธิ์ หมายถึง รักที่มาจากความบริสุทธิ์ใจ
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
ในประเทศไทย ชานะ นักรบเนตรอัคคี ฉบับนิยาย ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย บลิส พับลิชชิ่ง (อยู่ในหมวด J-Light ) แปลโดย กมลวรรณ สงวนสิริกุล และ ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ ฉบับหนังสือการ์ตูนได้ลิขสิทธิ์โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์ ส่วนฉบับอนิเมะซีซันแรกได้ลิขสิทธิ์โดย อามีโก้ ใช้ชื่อภาษาไทยว่า เนตรเพลิงชานะ และอนิเมะซีซันสองและสามได้ลิขสิทธิ์โดย โรส แอนิเมชัน
เนื้อเรื่อง
ซาคาอิ ยูจิ นักเรียนมัธยมปลายผู้ซึ่งหวังว่าจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ได้ทราบว่าแท้จริงแล้วตัวเขาเองนั้นได้ตายไปแล้ว ระหว่างทางกลับบ้านวันหนึ่ง เขาได้พบเหตุการณ์ประหลาด อยู่ๆ บรรยากาศรอบข้างก็หยุดลง และผู้คนที่อยู่รอบๆ ก็ตกอยู่ในเปลวเพลิงสีฟ้า ขณะที่ปิศาจที่รูปร่างคล้ายตุ๊กตาขนาดยักษ์ดูดเปลวเพลิงนั้นเข้าไปในปาก ขณะที่ปิศาจนั้นกำลังจะกินยูจิเข้าไป ก็ปรากฏหญิงสาวถือดาบในผ้าคลุมสีดำผู้ซึ่งมีผมและนัยน์ตาสีแดงราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนออกมาช่วยเขา หญิงสาวคนนั้นเรียกตัวเองว่า เฟลมเฮซ (Flame Haze) ผู้ซึ่งออกล่าเหล่าโทโมงาระ (ชื่อเต็มคือ กุเซะ โนะ โทโมงาระ ที่แปลว่า "ผู้อาศัยในโลกปิศาจ" ในภาษาไทย) สิ่งมีชีวิตจากต่างมิติ เมื่อยูจิสังเกตเห็นลูกไฟสีฟ้าภายในตัวเอง เฟลมเฮซนั้นจึงได้บอกเขาว่า ยูจิตัวจริงนั้นได้ตายไปแล้ว ขณะนี้เขาคือทอร์ช (Torch) เป็นสิ่งที่ใช้ทดแทนมนุษย์ที่ถูกลบไป ทอร์ชนั้นจะสวมในรูปของคนที่ถูกลบไป แต่พอเวลาผ่านไป พวกเขาจะหายไปจากความทรงจำของคนอื่นๆ เมื่อตระหนักถึงการตายของตนเองแล้ว ยูจิจึงได้เป็นเพื่อนกับหญิงสาวแปลกหน้าคนนั้นและได้ตั้งชื่อเธอว่า ชานะ ชานะคิดว่ายูจิคงจะสลายไปเช่นเดียวกับทอร์ชอื่นๆ แต่กลับพบว่ายูจินั้นไม่ใช่ทอร์ชธรรมดา แต่เป็นทอร์ชพิเศษที่เรียกกันว่ามิสเทส (Mistes) เขามี สมบัติแห่งพิภพแดง (โฮกุ)  อยู่ภายในตัว และเป็นสมบัติแห่งพิภพแดง ที่มีพลังและมีค่ามาก ดังนั้นชานะจึงคอยคุ้มครองยูจิจากพวกโทโมงาระ ซึงจะใช้สมบัติแห่งพิภพแดง (โฮกุ) เพื่อทำลายสมดุลแห่งโลก ยูจิจึงตัดสินใจที่จะฝึกฝนตนเองกับชานะเพื่อช่วยเหลือเธอต่อสู้
รักบริสุทธิ์
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดของความรักบริสุทธิ์ ได้แก่ ความรักระหว่างพ่อแม่กับลูก หรือความรักระหว่างเพื่อนฝูง โดยสังเกตได้ว่าความรักบริสุทธิ์ นั้นจะไม่มีความเห็นแก่ตัว หรือความหึงหวง เข้ามาเกี่ยวข้อง
ชานะ นักรบเนตรอัคคี
เนื้อเรื่อง
การต่อสู้ของชานะนั้นเป็นหนึ่งในการต่อสู้อันยาวนานระหว่างเหล่าเฟลมเฮซและโทโมงาระ พวกโทโมงาระนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่อีกมิติหนึ่งและคอยดูดพลังชีวิต ซึ่งเป็นพลังงานที่สร้างชีวิตต่างๆ ในโลก จากสิ่งมีชีวิต และใช้พลังนั้นตามความทะเยอทะยานของตนเอง ส่วนเฟลมเฮซนั้นเป็นเหล่าศัตรูของพวกโทโมงาระ ซึ่งจะคอยรักษาสมดุลของทั้งสองโลก ดังนั้นพวกเฟลมเฮซจึงสร้างทอร์ชขึ้นมาแทนที่คนที่ตายไปเพื่อเยียวยาความเสียหายจากการกระทำของพวกโทโมงาระ
นิยายและหนังสือ
นิยาย ชานะ นักรบเนตรอัคคี แต่งโดย ยาชิจิโร ทาคาฮาชิ ภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ได้ออกจำหน่ายแล้ว 26 เล่มจบ ระหว่างวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ถึง 10 พฤศจิกายน 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยสำนักพิมพ์ เด็นเกคิ บุนโกะ ในเครือ แอสกี มีเดียเวิร์คส์ ประกอบด้วยเนื้อเรื่องหลัก 22 เล่มและรวมเรื่องสั้นไซด์สตอรีอีก 4 เล่ม    สำนักพิมพ์ VIZ Media ได้ประกาศซื้อลิขสิทธิ์ของนิยายเรื่องนี้ เพื่อจำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนิยายเล่มแรกในภาษาอังกฤษนั้นแปลโดย ยูกิ โยชิโอกะ และ คินดี เอช. ยามาอุจิ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 และเล่มสองวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แปลโดย ยูกิ โยชิโอกะ & คินดี เอช. ยามาอุจิ และ มาร์ค เกียมบรูโน หลังจากนั้นสำนักพิมพ์ Viz ก็ไม่ได้วางจำหน่ายเล่มต่อไปอีกเลย ส่วนประเทศไทย ชานะ นักรบเนตรอัคคี ฉบับนิยาย ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยบลิส พับลิชชิ่ง ในหมวดหนังสือ J-Light แปลโดย กมลวรรณ สงวนสิริกุล (เล่ม 0, 1, 2, 4, 6-14, S) และ ชนินันท์ กิตติปฏิมาคุณ (เล่ม 3, 5, 10) ปัจจุบันหยุดวางจำหน่ายเนื่องจาก บลิส พับลิชชิ่ง ได้ปิดกิจการแล้ว
มังงะ
มังงะเรื่องแรก วาดโดย อายาโตะ ซาซาคุระ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารรายเดือน Dengeki Daioh เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส และ เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ส่วนประเทศไทย สยามอินเตอร์คอมิกส์ ได้ลิขสิทธิ์
มังงะเรื่องที่สองใช้ชื่อว่า Shakugan no Shana X Eternal song -Harukanaru Uta- วาดโดย ชิอิ คิยะ โดยนำเนื้อเรื่องจากในนิยายเล่ม 10 และเริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารDengeki Black Maoh เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์ มีเดียเวิร์กส
อนิเมะ
ในเวอร์ชันอนิเมะซีซันแรกของ ชานะ นักรบเนตรอัคคี นั้นกำกับโดย ทาคาชิ วาตานาเบะ ผลิตโดย J.C.Staff ออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 รวมทั้งหมด 24 ตอน ลิขสิทธิ์ในอเมริกาเหนือโดย Geneon และลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยอามีโก้ ส่วนการวางจำหน่ายดีวีดีแผ่นแรกในญี่ปุ่น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2549
ในอนิเมะซีซันสอง ใช้ชื่อว่า Shakugan no Shana Second ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2551 รวมทั้งหมด 24 ตอน และสำหรับโอวีเอ Shakugan no Shana S จะวางจำหน่ายวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552
ซีซัน 3 มาแล้ว และ จบ แล้ว ชื่อว่า shakugan no shana final 24 ตอน
ฉบับพากย์ไทย มีให้ดูทั้งสามซีซัน ในยูทิวป์ ตอนละประมาณ 25 นาที
เพลง
ใน เนตรเพลิงชานะ นั้นประกอบไปด้วยเพลงเปิดและปิดอย่างละ 2 เพลง โดยเพลงเปิดเพลงแรกคือเพลง "ฮิโชคุ โนะ โซระ" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงเปิดใน 16 ตอนแรกและโอวีเอ เพลงเปิดเพลงที่สองคือเพลง "บีอิง" ร้องโดย โคโตโกะ ในเป็นเพลงเปิดตอนที่เหลือ เพลงปิดเพลงแรกคือเพลง "โยอะเคะ อูมาเระคุรุ โชโจ" ร้องโดย โยโกะ ทาคาฮาชิ ใช้เป็นเพลงปิด 14 ตอนแรกและโอวีเอ เพลงปิดเพลงสุดท้ายคือเพลง "อะคา โนะ เซอิจาคุ" ร้องโดย โยโกะ ทาคาฮาชิ ใช้เป็นเพลงปิดระหว่างตอนที่ 14 ถึง 23 ส่วนตอนสุดท้ายใช้เพลง "ฮิโชคุ โนะ โซระ"
เพลงเปิดเพลงแรกสำหรับ เนตรเพลิงชานะ II ก็คือเพลง "จอนท์" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงเปิดตั้งแต่ตอนที่ 1 ถึง ตอนที่ 15 โดยซิงเกิล วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2007 เพลงปิดเพลงแรกคือเพลง "ไทรแองเกิล" ร้องโดย มามิ คาวาดะ ใช้เป็นเพลงปิด 15 ตอนแรก เพลงเปิดเพลงที่สองคือเพลง "เบลซ" ร้องโดย โคโตโกะ และ เพลงปิดเพลงที่สองคือเพลง "โซซีโอเมไทร" ร้องโดย โคโตโกะ และเพลงปิดเพลงที่สามในตอนที่ 24 คือเพลง "sense" ร้องโดย มามิ คาวาดะ
ซาวนด์แทร็คประกอบอนิเมะ วางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2006 โดย Geneon และยังมีอัลบั้มซาวนด์แทร็คอีกอัลบั้มหนึ่งใช้ชื่อว่า แอสสอร์ท ชานะ โดยแผ่นที่ I, II และ III วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์, 24 มีนาคม และ 21 เมษายน 2006 โดย Geneon
นกแก้วโม่ง
นกแก้วโม่งมีถิ่นกำเนิดแพร่กระจายทั่วไปในแถบทวีปเอเชีย ตั้งแต่ฝั่งตะวันตกและตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ไล่ลงไปยังอินเดีย, อินโดจีน เช่น พม่า หรือ ประเทศไทยฝั่งตะวันตก รวมทั้งยังพบได้ตามหมู่เกาะในทะเลอันดามัน
เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในประเทศไทย
ลักษณะ
นกแก้วโม่งมีความยาววัดจากหัวถึงปลายหางได้ราว 57-58 เซนติเมตร ลำตัวมีสีเขียว จะงอยปากมีลักษณะงุ้มใหญ่สีแดงสด บริเวณหัวไหล่จะมีแถบสีแดงแต้มอยู่ทั้งสองข้าง นกเพศผู้และเมียสามารถแยกแยะได้เมื่อนกโตเต็มที่ กล่าวคือในเพศผู้จะปรากฏมีแถบขนสีดำและสีชมพูรอบคอที่เรียกกันว่า "Ring Neck" ซึ่งในนกเพศเมียไม่มีเส้นที่ปรากฏดังกล่าว
อนุกรมวิธาน
นกแก้วโม่ง มีชนิดย่อยลงไปอีก 4 ชนิด คือ
ความแตกต่างของแต่ละชนิดย่อยนั้น อาจมีต่างกันเล็กน้อยในเรื่องของ ขนาด, ความยาว และสีสันที่ปรากบนลำตัว
พฤติกรรม
อาหารของนกแก้วโม่งในธรรมชาติ ประกอบด้วย เมล็ดพืชต่าง ๆ, ผลไม้หลากชนิด, ใบไม้อ่อน ฯลฯ
นกแก้วโม่งจัดเป็นนกแก้วที่มีเสียงร้องค่อนข้างดัง และมักเลือกที่จะทำรังตามโพรงไม้ใหญ่ ๆ โดยใช้วิธีแทะหรือขุดโพรงไม้จำพวกไม้เนื้ออ่อน หรืออาจเลือกใช้โพรงไม้ที่เก่าต่าง ๆ โดยในฤดูผสมพันธุ์ซึ่งจะแตกต่างกันตามลักษณะสายพันธุ์ย่อย อันเกี่ยวเนื่องกับอุณหภูมิและสภาพทางภูมิศาสตร์ แต่โดยเฉลี่ยจะเริ่มจากเดือนพฤศจิกายน ไปจนถึงราวปลายเมษายน โดยในระหว่างฤดูผสมนี้เพศเมียจะค่อนข้างแสดงอาการดุ และก้าวร้าวมากขึ้น
แก้วโม่งวางไข่ปีละครั้ง ครั้งละ 2-4 ฟอง
สถานะการอนุรักษ์
นกแก้วโม่งจัดเป็นนกแก้วที่นิยมนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงของมนุษย์ เพราะพบว่าเป็นนกแก้วที่มีความสามารถในการเลียนเสียงต่าง ๆ โดยเฉพาะเสียงมนุษย์ได้ดี ปัจจุบันนกแก้วโม่งจัดเป็นนกที่อยู่ในบัญชีคุ้มครอง 2 ของอนุสัญญาไซเตส รวมทั้งเป็นนกที่กฎหมายให้ความคุ้มครองในแต่ละประเทศด้วยเช่นกัน
นกแก้วโม่งเป็นนกที่ได้รับการนำมาเพาะพันธุ์โดยมนุษย์ประสบผลสำเร็จ ทำให้แนวทางในลดปัญหาจากลักลอบจับหรือล่านกแก้วโม่งป่า เพื่อการค้า มีแนวโน้มที่ดีขึ้น
การเลี้ยงดู
สำหรับการเลี้ยงนกแก้วโม่งในครอบครองนั้น ผู้เลี้ยงควรต้องศึกษาในเรื่องของพฤติกรรมความเป็นอยู่, ลักษณะนิสัย รวมทั้งการจัดการด้านอาหารและสถานที่เลี้ยงให้ถูกต้อง เพราะการเลี้ยงนกที่ผิดไปจากธรรมชาติถิ่นที่อยู่เดิมนั้น ปัญหาประการหนึ่งก็คือ "ความเครียด" ของนก ดังนั้นการจัดหาความพร้อมทั้งสถานที่, อุปกรณ์ อาหารการกินที่เหมาะสม อาจช่วยให้นกได้รู้สึกมีความสุขและลดความเครียดลง รวมทั้งยังพร้อมที่จะตอบสนองต่อการเป็นนกในฐานะสัตว์เลี้ยงของมนุษย์ได้อย่างมีความสุข และมีชีวิตที่ยืนยาวต่อไป
ประเทศกัมพูชาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติกัมพูชาเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัมพูชาไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เส้นศูนย์สูตร
เส้นศูนย์สูตรของโลกมีความยาวประมาณ 40,075.02 กิโลเมตร ลากผ่าน 13 ประเทศ และเป็นหนึ่งในละติจูด 5 เส้นสำคัญของโลก เป็นละติจูดที่เรียกว่า "เส้นวงกลมใหญ่" ที่ลากแบ่งครึ่งโลกเป็นวงกลมขนาดใหญ่ที่มีจุดศูนย์กลางและมีรัศมีเท่า ๆ กัน
เมื่อขยายเส้นศูนย์สูตรโลกเป็นระนาบศูนย์สูตร (Equatorial Plane) ออกไปตัดทรงกลมท้องฟ้า เกิดเป็นวงกลมใหญ่ เรียกว่า เส้นศูนย์สูตรท้องฟ้า (Celestial Equator)
ทรูโอดอน
ทรูโอดอน (Troodon หรือ Troödon) เป็น ไดโนเสาร์ กินเนื้อที่จัดว่าเป็นไดโนเสาร์ทีมีความฉลาดมากที่สุด ไดโนเสาร์ทรูโอดอนเป็นไดโนเสาร์ที่มีชีวิตอยู่ใน ช่วงยุคครีเตเชียสตอนปลาย พบได้ ในประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดา ไดโนเสาร์ทรูโอดอนจัดว่าเป็นไดโนเสาร์ที่มีขนาดเล็กกว่า ไดโนเสาร์พันธุ์อื่น ๆ เพราะโครงสร้างที่บอบบาง ลำตัวมีความยาวประมาณ 1.8 เมตร ข้างกะโหลกศีรษะของมัน ค่อนข้างแตกต่างจากไดโนเสาร์พันธุ์อื่น ๆ เพราะบริเวณด้านหลังและด้านข้างของจมูก จะมีโครงกระดูกแหลมโผล่ออกมา ฟันมีลักษณะแหลมและเป็นซี่เล็ก ๆ ตาโต ทำให้สามารถ มองเห็นวัตถุต่าง ๆ ได้ดี มีนิ้วมือสำหรับตะครุบ
ด้วยความฉลาดและมีนิ้วมือสำหรับตะครุบ ในปี ค.ศ. 1982 นักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน เดล รัสเซล์ ได้ตั้งทฤษฎีแบบสุดน่าเชื่อว่าทรูโอดอนอาจจะวิวัฒนาการต่อมาจนกลายเป็นนกในปัจจุบันได้
บีจูอัลด์ (ซีรีส์)
บีจิวเวลด์ (Bejeweled) เป็นซีรีส์ของเกมจับคู่กับปริศนาที่ผลิตโดยป็อปแคปเกมส์ เกมแรกของซีรีส์นี้คือ บีจิวเวลด์ ซึ่งเผยแพร่ในเบราเซอร์ในปี ค.ศ.2001 แล้วตามมาด้วย บีจิวเวลด์ 2 (ค.ศ.2004), บีจิวเวลด์ ทวิสต์ (ค.ศ.2008), บีจิวเวลด์ บลิสต์ (ค.ศ.2009), บีจิวเวลด์ 3 (ค.ศ.2010) และ บีจิวเวลด์ สตาร์ส (ค.ศ. 2016) โดยรวมแล้วซีรีส์นี้ขายไปกว่า 10 ล้านหน่วย และดาวน์โหลดมากกว่า 150 ล้านครั้ง
แรงบันดาลใจ
เกม บีจิวเวลด์ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเกม ชาริกิ (Shariki) ซึ่งเป็นเกมจับคู่ที่ผลิตในปีค.ศ. 1998 โดยยูจีน อะเลมซิน (Eugene Alemzhin) ผู้พัฒนาชาวรัสเซีย
ซูเนอ ลินสเตริม
ซูเนอ ลินสเตริม (Sune Lindström; 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906- 31 ตุลาคม ค.ศ. 1989) เป็นสถาปนิกชาวสวีเดน
ชีวประวัติ
ดขาแต่งงานกับ Malene Bjørn (1914- 2016) สถาปนิกชาวเดนมาร์กที่เขาร่วมออกแบบหอคอยคูเวตในคูเวตซิตี
รักสามเส้า
รักสามเส้า นิยมใช้กันมากในโครงเรื่อง ของภาพยนตร์ นิยาย ละคร การ์ตูน หรือ ตามเนื้อเพลงต่าง ๆ
ตัวอย่างของกรณีรักสามเส้า คือ นายเอรักนางสาวบี แต่นางสาวบีได้ตกหลุมรักนายซี ทำให้นายเอไม่สามารถทำให้ความรักของตนสมหวังได้ เพราะไม่ได้รักคนที่มามีใจรักในตนเองได้
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศซูดาน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศซูดาน เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกโดยโควิด-19 (COVID-19) ซึ่งมาจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 มีการยืนยันว่าไวรัสชนิดนี้ได้เข้ามาในประเทศซูดานแล้ว
ภูมิหลัง
ณ วันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2020 ทางองค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันการพบโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่ก่อให้เกิดโรคระบบทางเดินหายใจในกลุ่มคนที่เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งมีการรายงานไปยัง WHO ในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019
อัตรากรณีการเสียชีวิตของโควิด-19 มีน้อยกว่าโรคซาร์สใน ค.ศ. 2003 แต่มีการแพร่เชื้อเร็วกว่า พร้อมกับกับจำนวนผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
รูลา ฆานี
รูลา ซาอ์เด ฆานี (رولا سعاده غنی; เกิด: ค.ศ. 1948) มีชื่อเดิมว่า '''รูลา เอฟ. ซาอ์ดาฮ์  หรีอ รูลา ซาอ์เด (رولا سعاده) หรือชื่ออัฟกันว่า บีบี กูล''' (Bibi Gul) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศอัฟกานิสถาน ด้วยเป็นภริยาของอัชราฟ ฆานี ประธานาธิบดี
ในปี ค.ศ. 2015 เธอถูกจัดอันดับเป็นหนึ่งในร้อยของหญิงผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลกโดยนิตยสารไทม์
ประวัติ
รูลาเกิดและเติบโตที่ประเทศเลบานอน ครอบครัวเป็นคริสตชนมาโรไนต์ สำเร็จการศึกษาอนุปริญญาจากสถาบันรัฐศาสตร์ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี ค.ศ. 1969 และสำเร็จการศึกษาปริญญาโทรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอเมริกัน เบรุต ประเทศเลบานอน เมื่อปี ค.ศ. 1974 ซึ่งที่นั่นเธอได้คบหากับอัชราฟ ฆานี
เธอสมรสกับอัชราฟ ฆานีเมื่อปี 1975 มีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือมัรยัมและฏอริก ซึ่งทั้งสองเกิดในสหรัฐอเมริกาและถือสัญชาติอเมริกัน โดยมัรยัมบุตรสาวเป็นศิลปินอยู่บรุกลิน รูลาสำเร็จการศึกษาปริญญาโทด้านสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยโคลัมเบียเมื่อปี ค.ศ. 1983 ส่วนสามีกลับไปอัฟกานิสถานตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003
ปัจจุบันเธอถือสามสัญชาติ คือ เลบานอน อเมริกัน และอัฟกัน
การเลือกตั้งปี 2014
รูลาพร้อมสามีและผู้ช่วยอีกสองคนลี้ภัยไปยังประเทศอุซเบกิสถานเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เพียงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่ตอลิบานเข้ายึดกรุงคาบูลและทำเนียบประธานาธิบดี
การแปลสัมผัสผิด
การแปลสัมผัสผิด หรือ สัมผัสลวง หรือ การแปลสิ่งเร้าทางสัมผัสผิด (Tactile illusion) เป็นการแปลสิ่งเร้าผิดของระบบประสาทรับรู้สัมผัส การแปลสัมผัสผิดบางอย่างจะต้องขยับนิ้วหรือมือ และบางอย่างก็เกิดได้โดยไม่ต้องขยับ (เช่น มีสิ่งเร้าภายนอกมาสัมผัสกับผิวหนัง) ในหลายปีที่ผ่านมา นักวิจัยที่ศึกษาเรื่องการรับรู้ได้สนใจเรื่องนี้เพิ่มขึ้น ทำให้ได้ค้นพบสัมผัสลวงแบบใหม่ ๆ และมีการกล่าวถึงพวกมันในวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ประชานิยม สัมผัสลวงบางอย่างจะคล้ายกับภาพลวงหรือเสียงลวง ซึ่งแสดงนัยว่า ระบบรับความรู้สึกต่าง ๆ อาจแปลผลคล้าย ๆ กัน แต่สัมผัสลวงอย่างอื่น ๆ ก็ไม่มีอะไรที่คล้ายกันทางตาหรือทางหู
เนื่องจากการปรับตัวของประสาท
การแปลสิ่งเร้าผิดทางตาหลายอย่างเกิดจากการปรับตัวของประสาท เมื่อได้รับสิ่งเร้าอย่างหนึ่งเป็นเวลานาน ๆ ในกรณีเช่นนี้ การรับรู้สิ่งเร้าต่อไปจะเปลี่ยนไป ปรากฏการณ์นี้บางครั้งเรียกว่าในภาษาอังกฤษอีกอย่างหนึ่งว่า contingent after-effect (ผลตามหลังที่มีเงื่อนไข) ซึ่งสามารถเป็นเหตุให้เกิดสัมผัสลวง
ชิจิมิ
ชิจิมิ อาจหมายถึง
ซุคฮอย ซู-37
ซุคฮอย ซู-37 (อังกฤษ: Sukhoi Su-37) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่าแฟลงเกอร์-เอฟ , มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า เทอร์มิเนเตอร์)   เป็นเครื่องบินความคล่องตัวสูง หลากหลายบทบาท,ที่นั่งเดี่ยว,ออกแบบโดยบริษัทซุคฮอย. มันเป็นอนาคตของการพัฒนาซู-27แบบดั้งเดิม,มันถูกดัดแปลงจากต้นแบบซู-35รุ่นแรก(แต่เดิมชื่อ"T-10M"). ซู-37 เพิ่มคุณสมบัติชุดระบบการบินและระบบการยิง-การบังคับ แต่มันโดดเด่นในเรื่องเครื่องยนต์แบบปรับทิศทาง; มีเพียงต้นแบบสองลำเท่านั้นที่ได้รับการปรับแต่ง
ระหว่างการทดสอบการบินซู-35, การควบคุมที่คล่องแคล่วระหว่างการ dogfight (ต่อสู้ระยะประชิด)ไม่สามารถบรรลุผลได้; ดังนั้นบริษัทซุคฮอยจึงได้คิดค้นการใช้ประโยชน์ของเครื่องยนต์แบบปรับทิศทาง เพื่อให้เครื่องบินได้รับคุณสมบัติการด๊อฟไฟท์ที่ดีขึ้น. ซู-37ลำแรก,ดัดแปลงมาจากซู-35ลำที่ 11,และขึ้นบินครั้งแรกเดือนเมษายน ค.ศ.1996 ที่ซูคอฟสกี. มันเข้าร่วมโดยตัวต้นแบบที่สองในปี 1998. ตลอดช่วงการบิน,ซู-37 ได้เผยแพร่ต่อสารธรณชนและแสดงให้เห็นถึงคุณลักษณะมากมาย เช่น ท่าที่ไม่มีทางทำได้ด้วยวิธีการบังคับทั่วไปในระหว่างที่กำลังทำท่าตีลังกา 360 องศา. อย่างไรก็ตามซู-37ไม่ได้เข้าสู่สายการผลิต; มันถูกใช้ในฐานะตัวสาธิตเทคโนโลยีสำหรับ ซู-30 และ ซู-35
บริตอะวอดส์
บริตอะวอดส์ (BRIT Awards หรือเรียกสั้นๆว่า The BRITs) เป็นรางวัลทางดนตรีประจำปี จัดครั้งแรกในปี 1977 แต่จัดครั้งที่ 2 ในปี 1982 และหลังจากนั้นก็จัดต่อเนื่องมาทุกปี บริตอะวอดส์เคยมีการถ่ายทอดสดมาตั้งแต่ปี 1989 จนเมื่อซามานธา ฟ็อกซ์ และ มิก ฟลีตวูด พิธีกรได้นำโชว์มาในทางที่ผิด หลังจากนั้นในปีถัดมาจึงเป็นเทปบันทึกภาพแทนจนกระทั่งปี 2011 จึงได้กลับมาถ่ายทอดสดอีกครั้ง โดยมาสเตอร์การ์ดเป็นผู้สนับสนุนหลักของงาน
คำว่า ‘Brit’ เป็นคำย่อของคำว่า Brittania และยังเป็นอักษรย่อของคำว่า British Record Industry Trust ที่เป็นองค์กรที่ช่วยเหลือเด็กและวัยรุ่นที่ต้องการทำงานเกี่ยวกับศิลปะการแสดง เงินที่ได้จากการจัดจะเข้าสู่องค์การการกุศล The Brit Trust ที่ได้ก่อตั้งในปี 1987 เพื่อช่วยเหลือเด็กและวัยรุ่นที่ต้องการพัฒนาทักษะทางด้านดนตรี
ภาวะนามธรรม
นามธรรม (abstraction) คือ ความคิด ความเห็น หรือข้อความที่อ้างถึงปรากฏการณ์ที่ก่อให้เกิด เหตุการณ์หนึ่งหนึ่ง ที่ออกมาเป็น รูปธรรม นามธรรมคือกระบวนการคิดที่ไม่ได้ก่อเกิดจากตัวตนของวัตถุนั้นจริงและไม่มีรูปร่าง นามธรรมเกิดมาจากความคิด และอารมณ์ เข้าสัมผัส ปรุงแต่งด้วยจิตก่อเกิดความรู้สึก อารมณ์ รวมก่อเกิดความหมาย เข้าใจได้ตามลักษณะจากรูปธรรมนั้น ซึ่งเกิดขึ้นมาเองตามธรรมชาติ ในรูปแบบนามธรรมในบางครั้งใช้ในการกล่าวถึง เหตุการณ์ต่างๆ ที่ยกขึ้นมาในบางกรณีเหตุการณ์จริงที่เป็นรูปธรรมยากต่อการพูด หรือยากต่อการเข้าใจ โดยการกล่าวถึงในทางนามธรรมนั้น จะต้องมีการกล่าวโดยให้เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย จากทั้งผู้พูดและผู้ฟัง เพราะในความเป็นจริงนั้นบุคคลมีความแตกต่างกันทั้งทางด้านการศึกษา อาชีพ ประสบการณ์ ฐานะทางสังคมและเศรษฐกิจ ดังนั้นจึงมีส่วนทำให้คนที่รับสารเดียวกันแต่อาจเข้าใจหรือตีความสารที่ได้รับมาแตกต่างกันไปได้
ดูเพิ่ม
{{โครงนามธรรม
ซิดนีย์ สวีนนีย์
ซิดนีย์ เบอร์นิส สวีนนีย์ (Sydney Bernice Sweeney; เกิด 12 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักเมื่อ ค.ศ. 2018 จากบทบาทเอ็มมาลีน ในซีรีส์เรื่อง เอเวอรีติงซัคส์! ทางเน็ตฟลิกซ์ อีเดน ในซีรีส์เรื่อง เดอะ แฮนด์เมดส์ เทล ทางช่องฮูลู และอลิซ ในซีรีส์ขนาดสั้นเรื่อง ชาร์ปอ็อบเจกส์ ทางช่องเอชบีโอ รวมถึงแคสซี ฮาเวิร์ด ในซีรีส์ดราม่าวัยรุ่นเรื่อง อิวฟอเรีย ทางช่องเอชบีโอตั้งแต่ ค.ศ. 2019 และโอลิเวีย มอสบักเกอร์ ในซีรีส์เรื่อง เดอะไวต์โลตัส ตั้งแต่ ค.ศ. 2021 เธอยังแสดงในภาพยนตร์ตลก-ดราม่าของเควนติน แทแรนติโน เรื่อง กาลครั้งหนึ่งใน...ฮอลลีวู้ด (2019) ในบทไดแอน "สเนก" เลก หนึ่งในสมาชิกของครอบครัวแมนสัน และปรากฏอยู่ในภาพยนตร์ที่กำลังจะมาถึงอย่าง มาดามเว็บ ในจักรวาลสไปเดอร์-แมนของโซนี ด้วย
ไต้จง
ไต้จง (จีนตัวเต็ม : 戴宗 / อังกฤษ : Dai Zong) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ไตจง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง มีฉายาคือ เจ้าลมกรด (จีน : 神行太保 / อังกฤษ : Magic Traveller) เป็นผู้กล้าอันดับที่ 20 ของเขาเหลียงซาน เดินทางได้ถึง 800 ลี้ เดิมเป็นพัศดีที่เมืองเจียงโจว (江州 ท.กังจิว ; ปัจจุบันคือเมืองจิ่วเจียง มณฑลเจียงซี) สนิทสนมของอู๋ย่ง เมื่อซ่งเจียงต้องโทษเนรเทศมาที่เมืองเจียงโจว เขาก็แนะนำให้ซ่งเจียงได้รู้จักกับหลี่ขุย
ไม่นานเขาก็ได้รับคำสั่งจากเจ้าเมืองไช่จิ่วให้ไปจับตัวซ่งเจียงในข้อหาเขียนกลอนกบฏ เขาจึงรีบไปหาซ่งเจียง จนได้รู้ความจริงว่า ที่ซ่งเจียงเขียนกลอนนั้นเพราะด้วยความเมา เขาจึงแนะนำให้ซ่งเจียงปลอมเป็นคนบ้าเพื่อหวังหลอกไช่จิ่ว (蔡九 ท.ชัวเกา) แต่หวงเหวินปิ่ง (黃文炳 ท.อึงบุนเปง) คนสนิทของไช่จิ่วจับพิรุธได้ ไช่จิ่วก็เลยสั่งลงโทษซ่งเจียงและออกคำสั่งให้เขานำจดหมายไปส่งให้แก่ไช่จิงผู้เป็นพ่อที่เมืองหลวง ไต้จงได้รีบไปที่เขาเหลียงซานเพื่อขอความช่วยเหลือ ทางด้านอู๋ย่งก็ให้เซียวย่างกับจินต้าเจียนปลอมจดหมายของไช่จิง แต่ไช่จิ่วจับได้ เขาจึงถูกตัดสินลงโทษประหารพร้อมกับซ่งเจียง โชคดีที่เฉาไก้มาช่วยไว้ทัน
ต่อมา เขาได้เป็นหัวหน้าหน่วยสอดแนมแห่งเขาเหลียงซาน และร่วมทำศึกกับพวกเหลียวและฟางล่า เขารอดตายมาได้ทุกสมรภูมิ ซ่งฮุยจงได้ให้เขาเป็นขุนนางที่เมืองเท็กจิว ต่อมาได้ลาออกจากราชการ ไปบวชที่เขาไทสันและเสียชีวิตที่นั้น
รัฐสภากรีนแลนด์
รัฐสภากรีนแลนด์ (Inatsisartut; Landstinget แปลว่า "สภาแห่งชาติ" แห่งกรีนแลนด์) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของกรีนแลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเอง ในราชอาณาจักรเดนมาร์ก ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 โดยมีที่ประชุมสภาตั้งอยู่ที่บนใจกลางเกาะนุก เมืองหลวงของเกาะกรีนแลนด์
สหพันธรัฐ
[[ไฟล์:Map of unitary and federal states.svg|thumb|370px|upright=1.5|
รัฐสภากรีนแลนด์
รัฐสภาประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภาจำนวน 31 คน มีวาระคราวละ 4 ปี โดยมาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเปิด
สหพันธรัฐ
{{legend|#346733;|รัฐสหพันธ์}} {{legend|#2b3bb6;|รัฐเดี่ยว}}]]
สหพันธรัฐ (federation) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า รัฐสหพันธ์ เป็นรัฐอธิปไตยประเภทหนึ่งซึ่งมีลักษณะของสหภาพรัฐหรือภูมิภาคที่ปกครองตนเองบางส่วน ที่รวมเข้าด้วยกันโดยรัฐบาลกลาง หรือรัฐบาลสหพันธ์ ในสหพันธรัฐ สถานะการปกครองตนเองของรัฐองค์ประกอบนั้นตามแบบได้รับการคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญและไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้โดยการตัดสินใจฝ่ายเดียวของรัฐบาลกลาง
ระบอบการปกครองหรือโครงสร้างตามรัฐธรรมนูญที่พบในสหพันธรัฐนั้นทราบกันในชื่อ ระบอบสหพันธรัฐ เป็นระบอบการปกครองที่ตรงข้ามกับรูปแบบรัฐอีกประเภทหนึ่ง คือ รัฐเดี่ยว ตัวอย่างสหพันธรัฐ เช่น ประเทศเยอรมนี ซึ่งประกอบด้วยสิบหกรัฐ (Länder) ที่รวมเข้ากันเป็นสหพันธ์
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่หลากหลายทางเชื้อชาติ และมีพื้นที่กว้างใหญ่ (ดังเช่น ความหลากหลายอย่างที่สุดในอินเดีย) แม้สหพันธรัฐจะไม่จำเป็นต้องประกอบด้วยทั้งสองประการที่กล่าวมาก็ตาม สหพันธรัฐนั้นส่วนมากก่อตั้งขึ้นจากความตกลงแต่เดิมระหว่างรัฐอธิปไตยจำนวนหนึ่งโดยตั้งอยู่บนความกังวลหรือผลประโยชน์ร่วมกัน ความตกลงแรกเริ่มได้สร้างเสถียรภาพซึ่งเกื้อหนุนผลประโยชน์ร่วมกันข้ออื่น นำดินแดนที่แตกต่างกันสิ้นเชิงมาใกล้ชิดกัน และให้ดินแดนทั้งหมดมีหลักความเห็น (common ground) กว่าแต่ก่อน ในขณะเดียวกัน ความตกลงนี้ได้รับการรับรองและมีการจัดขบวนการเพื่อผสานรวมกันให้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น แต่ก็มีบางช่วง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อปัจจัยวัฒนธรรมร่วมเข้ามาเกี่ยวข้อง เช่น เชื้อชาติหรือภาษา บางขั้นตอนในแบบนี้ถูกเร่งให้เร็วขึ้นหรือบีบอัด
องค์การระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ คือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบการปกครองแบบสหพันธ์ ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ
รูปแบบสหพันธรัฐ
ในระบอบสหพันธรัฐ รัฐบาลท้องถิ่น (หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "รัฐบาลองค์ประกอบ") นั้นถือว่ามีอำนาจอธิปไตยในบางส่วน ทั้งยังมีอำนาจเฉพาะที่รัฐบาลกลางไม่สามารถใช้ได้ ส่วนรัฐบาลกลางจะมีอำนาจในการบริหารจัดการระบบราชการส่วนรวม และมีอำนาจในการกำหนดนโยบายทางการทูต ซึ่งรวมไปถึงการค้า การสื่อสาร และการทหาร ซึ่งเป็นอำนาจที่รัฐบาลท้องถิ่นไม่มีในครอบครอง อีกทั้งยังไม่มีสถานะเป็นรัฐอธิปไตยในกฎหมายสากล ซึ่งจะถือว่ารัฐบาลกลางเป็นตัวแทนของรัฐบาลท้องถิ่นทั้งประเทศ
ส่วนใหญ่แล้ว ทั่วทั้งของสหพันธรัฐจะใช้ระบบรัฐบาลกลาง - ท้องถิ่นในการบริหารราชการ แต่ในบางกรณี สหพันธรัฐอาจมีดินแดนที่รัฐบาลกลางเป็นผู้ควบคุมโดยตรง อย่างเช่นประเทศแคนาดาและออสเตรเลียที่รัฐบาลกลางมีอำนาจในการเปลี่ยนหรือยกเลิกขอบเขตอำนาจบริหารของรัฐบาลท้องถิ่นได้ โดยไม่จำเป็นต้องขอความยินยอมก่อน ทำให้ปัจจุบันแต่ละรัฐของสองประเทศนี้มีอำนาจในการปกครองตนเองที่ไม่เท่าเทียมกัน หรือประเทศอินเดีย ที่นอกจากรัฐบาลองค์ประกอบแล้ว ยังมีดินแดนที่อยู่ใต้อาณัติของสหภาพอีกหลายแห่งด้วยกัน และสหรัฐอเมริกาที่มีเขตปกครองพิเศษของรัฐบาลกลาง คือกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (DC = District of Columbia; เขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย) ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษที่ติดต่อกับรัฐเวอร์จิเนียและรัฐแมริแลนด์ โดยวอชิงตัน ดี.ซี. อยู่ในเขตฝั่งซ้ายของแม่น้ำพอตอแมก (Potomac River) ในกรณีข้างต้น รัฐบาลกลางจะแยกเขตปกครองออกจากการปกครองของรัฐบาลท้องถิ่นดั้งเดิม และใช้พื้นที่ของเขตเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ ตามที่รัฐบาลกลางกำหนด ส่วนใหญ่แล้วเขตการปกครองพิเศษที่รัฐบาลกลางเป็นผู้ควบคุมโดยตรงจะอยู่ใน บริเวณที่มีประชากรเบาบางเกินกว่าที่จะตั้งเป็นรัฐ หรือไม่ค่อยมีคุณค่าทางเศรษฐกิจมากเท่าใดนัก หรือไม่ก็เป็นบริเวณที่เคยมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่นเมืองหลวงของประเทศ
ต้นกำเนิดของสหพันธรัฐ ส่วนใหญ่มีจุดเริ่มต้นมาจากข้อตกลงร่วมกันระหว่างรัฐอธิปไตย ซึ่งอาจเป็นข้อตกลงเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ทางการค้าหรือการทหาร (ในกรณีของสหรัฐอเมริกา) หรือข้อตกลงระหว่างรัฐเพื่อสถาปนารัฐชนชาติเดียว ที่รวบรวมเขตแดนจากรัฐต่าง ๆ ที่มีเชื้อชาติเดียวกันเข้ามารวมกันเป็นประเทศเดียว (ในกรณีของเยอรมนี) อย่างไรก็ดี ต้นกำเนิดและความเป็นมาของแต่ละชาติย่อมแตกต่างกัน อย่างในออสเตรเลีย ที่สถาปนาสหพันธรัฐจากการอนุมัติของประชาชนผ่านการลงคะแนนเสียงในประชามติ รัฐธรรมนูญออสเตรเลีย ในขณะที่ประเทศบราซิลเคยใช้ทั้งระบอบสหพันธรัฐและการปกครองแบบรัฐเดียว บราซิลในปัจจุบันประกอบไปด้วยรัฐที่มีอาณาเขตเหมือนในยุคเริ่มแรกที่เพิ่งมี การตั้งอาณานิคมในบราซิลโดยชาวโปรตุเกส ซึ่งในปัจจุบันก็ยังคงมีความสำคัญในหลาย ๆ ด้านต่อประเทศ และรัฐใหม่ที่ถูกตั้งขึ้นมาโดยรัฐบาลกลาง โดยรัฐล่าสุดถูกตั้งขึ้นมาผ่านรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2531 โดยมีจุดประสงค์หลักคือเป็นที่ตั้งให้กับหน่วยงานบริหารราชการ
เอียวหอง
เอียวหอง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง เฟิง เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน นายถ้ำของถ้ำงินติสัน
เอียวหองเป็นตัวละครสมมติในนวนิยายสามก๊ก ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยายสามก๊ก
เอียวหองปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยายสามก๊กตอนที่ 89 เอียวหองเป็นนายถ้ำของชนเผ่าลำมัน (南蠻 หนานหมาน) ที่ถ้ำงินติสัน (銀冶洞 อิ๋นเหย่ต้ง) มีถ้ำภายใต้การปกครอง 21 ถ้ำ
เอียวหองได้รับการปฏิบัติด้วยความกรุณาจากจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก พี่น้องลูกหลานของเอียวหองก็ต่างก็ได้รับพระคุณของจูกัดเหลียงที่ไว้ชีวิต เอียวหองแสร้งทำเป็นพาบุตรชายห้าคนพร้อมด้วยทหารสามหมื่นนายไปช่วยเบ้งเฮ็กในการรบกับจ๊กก๊ก เบ้งเฮ็ก เบ้งฮิว และโต้สู้ไต้อ๋องเชื่อว่าเอียวหองนำกำลังเสริมมาช่วยพวกตนจริง จึงจัดงานเลี้ยงให้กับเอียวหองและบุตรชาย เอียวหองขอนำเหล่าหญิงชาวลำมันที่ติดตามมาในทัพด้วยให้ออกมาแสดงรำดาบกับโล่เพื่อสร้างความบันเทิงในงานเลี้ยง บุตรชายสองคนของเอียวหองเข้าไปนำจอกสุราให้เบ้งเฮ็กและเบ้งฮิว ทันใดนั้นเอียวหองก็ตะโกนเสียงดัง บุตรชายของเอียวหองทั้งสองก็จับตัวเบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวลงจากที่นั่ง ส่วนเอียวหองจับตัวโต้สู้ไต้อ๋องได้ หญิงชาวลำมันในทัพเอียวหองก็เข้าล้อมที่จัดงานเลี้ยงไว้ เอียวหองนำตัวทั้งหมดไปให้จูกัดเหลียง ถือเป็นการถูกจับตัวเป็นครั้งที่ 5 ของเบ้งเฮ็ก
จูกัดเหลียงมอบรางวัลให้แก่เอียวหองและบุตรชายรวมถึงทหารลำมันจากความชอบที่จับตัวเบ้งเฮ็ก เอียวหองและคนอื่น ๆ คำนับขอบคุณและลาจากไป
จังหวัดสุมาตราตะวันตก
สุมาตราตะวันตก หรือ ซูมาเตอราบารัต (Sumatera Barat) หรือเรียกอย่างย่อว่า ซุมบาร์ (Sumbar) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ประชากรในปี ค.ศ. 2010 มี 4,846,909 คน และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากร 5,098,790 คน มีเมืองหลักคือปาดัง และมีอาณาเขตครอบคลุมถึงเกาะเมินตาไว
จังหวัดสุมาตราตะวันตกมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดสุมาตราเหนือทางทิศเหนือ จังหวัดรีเยาและจังหวัดจัมบีทางทิศตะวันออก และจังหวัดเบิงกูลูทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
สุมาตราตะวันตกประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์ชาวมีนังกาเบาเป็นหลัก สัญลักษณ์ประจำจังหวัดจึงเป็นภาพของหลังคาบ้านทรงโค้งซ้อนกันในบ้านพื้นเมืองมีนังกาเบาที่เรียกว่า รูมะฮ์กาดัง
หน่วยการบริหาร
• อำเภอเกอปูเลาวันเมินตาไว (Kabupaten Kepulauan Mentawai)
• อำเภอโซลก (Kabupaten Solok)
• อำเภอโซลกใต้ (Kabupaten Solok Selatan)
• อำเภอซีจุนจุง (Kabupaten Sijunjung)
• อำเภอดาร์มัซรายา (Kabupaten Dharmasraya)
• อำเภอตานะฮ์ดาตาร์ (Kabupaten Tanah Datar)
• อำเภอปาซามัน (Kabupaten Pasaman)
• อำเภอปาซามันตะวันตก (Kabupaten Pasaman Barat)
• อำเภอปาดังปารียามัน (Kabupaten Padang Pariaman)
• อำเภอเปอซีซีร์ใต้ (Kabupaten Pesisir Selatan)
• อำเภอลีมาปูลุฮ์โกตา (Kabupaten Lima Puluh Kota)
• อำเภออากัม (Kabupaten Agam)
• ซาวะฮ์ลุนโต (Sawahlunto)
• โซลก (Solok)
• บูกิตติงงี (Bukittinggi)
• ปาดัง (Padang; เมืองหลัก)
• ปาดังปันจัง (Padang Panjang)
• ปายากุมบุฮ์ (Payakumbuh)
• ปารียามัน (Pariaman)
รัฐบาลพลัดถิ่นโปแลนด์
รัฐบาลพลัดถิ่นโปแลนด์ เป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า รัฐบาลพลัดถิ่นแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ (Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie) เป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของโปแลนด์ ถูกก่อตั้งขึ้นในภายหลังจากการบุกครองโปแลนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และต่อมาโปแลนด์ถูกยึดครองโดยเยอรมนีและสหภาพโซเวียต ซึ่งทำให้สาธารณรัฐโปแลนด์ที่สองต้องยุติลง
แม้ว่าโปแลนด์จะถูกยึดครองโดยอำนาจฝ่ายศัตรู รัฐบาลพลัดถิ่นก็ยังได้ใช้อิทธิพลมากมายในโปแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผ่านทางโครงสร้างของรัฐใต้ดินโปแลนด์และกองกำลังติดอาวุธ ขบวนการต่อต้านอาร์เมีย คราโยวา(กองทัพบ้านเกิด) ในต่างประเทศ ภายใต้อำนาจของรัฐบาลพลัดถิ่น หน่วยทหารโปแลนด์ที่หลบหนีจากการถูกยึดครองได้ต่อสู้รบภายใต้ผู้บัญชาการของตนเองในฐานะส่วนหนึ่งของกองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในยุโรป แอฟริกา และตะวันออกกลาง
รัฐบาลพลัดถิ่นได้ตั้งอยู่ในฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ. 1939 ถึง 1940 ครั้งแรกในกรุงปารีส และต่อจากนั้นในอ็องเฌ ตั้งแต่ ค.ศ. 1940 ภายหลังจากฝรั่งเศสถูกยึดครอง รัฐบาลได้ย้ายไปยังกรุงลอนดอน และยังคงอยู่ในสหราชอาณาจักรจนกระทั่งได้ถูกยุบลงใน ค.ศ. 1990
สื่อ
Republic in Exile tells the story of the Polish government-in-exile in the form of five short episodes available on the YouTube channel: Polish Embassy UK
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแคเมอรูนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแคเมอรูนไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เทควันโด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เทสลา (หน่วยวัด)
เทสลา (tesla สัญลักษณ์ T) เป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอของการเหนี่ยวนำทางแม่เหล็กไฟฟ้า (รวมถึงความหนาแน่นฟลักซ์แม่เหล็กด้วย)
1 เทสลา มีค่าเท่ากับ 1 เวเบอร์ต่อตารางเมตร ซึ่งหน่วยเทสลาถูกประกาศให้ใช้โดยทั่วกันในระหว่างการประชุมของที่ประชุมใหญ่ว่าด้วยการชั่งตวงวัดในปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) และตั้งชื่อเป็นการให้เกียรติแก่นิโคลา เทสลา ตามข้อเสนอของวิศวกรไฟฟ้าชาวสโลวีเนีย แฟรนซ์ แอฟซิน (France Avčin)
นิยาม
อนุภาคใด ๆ ที่มีประจุ 1 คูลอมบ์ และเคลื่อนที่ตั้งฉากตลอดกับสนามแม่เหล็ก 1 เทสลา ด้วยอัตราเร็ว 1 เมตรต่อวินาที อนุภาคนั้นจะได้ถูกแรงกระทำขนาด 1 นิวตัน โดยอิงตามกฎของแรงลอเรนซ์ ซึ่งหน่วยเทสลาสามารถแสดงเป็นหน่วยอนุพัทธ์เอสไอได้ดังต่อไปนี้
(สมการตัวสุดท้ายเป็นหน่วยฐานเอสไอ)
หน่วยที่ใช้มีดังนี้
นารูโตะชิปปุเดง: นารูติเมตแอคเซล
นารูโตะชิปปูเดน: นารูติเมตแอคเซล เป็นเกมต่อสู้สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 เนื้อเรื่องมาจากการ์ตูน นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
โหมดในเกม
นารุโตะ ภาคนี้เป็นภาคตำนานสลาตัน มีโหมดทั้งหมดรวม 7 โหมด
โหมดต่างๆมีดังนี้
โหมดนารุโตะ (อาร์พีจีโหมด)
เป็นโหมดที่จะเป็นการผจญภัยของนารุโตะจะเรื่มตั้งแต่นารุโตะฝึกวิชาจนถึง นารุโตะ VS อิทาจิ (ตัวปลอม) เนื้อเรื่องจบแค่นี้แต่ก็ยังมาเล่นที่โหมดนี้ได้เรื่อยๆ
สิ่งที่ได้จากการเคลียร์เกม : ตัวละคร เดอิดาระ ซาโซริ
อิทาจิ, คิซาเมะ, ย่าโจ
สิ่งของ ลูกแก้วความจำ
ชานินจาของ ซากุระ, อิทาจิ, ไก, ลี, เท็นเท็น
โหมดซากุระ
เป็นโหมดเนื้อเรื่องวัยเด็กของนารุโตะจะเรื่มตั้งแต่นารุโตะที่เพิ่งจะได้เป็นนินจาขั้นต่ำจนถึงนารุโตะ VS ซาสึเกะ เราจะสามารถมาดูมูวี่ที่นี่ได้ทุกครั้งวิธีจะรูปที่ไม่สามารถกดได้คือการเก็บลูกแก้วจาก อาร์พีจีโหมด ทั้งหมด
สิ่งที่ได้จากการเคลียร์ : ตัวละคร โฮคาเงะ รุ่นที่ 4
ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์
ก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ไลบ์นิทซ์ (Gottfried Wilhelm von Leibniz, ; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1646 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1716) เป็นนักปรัชญา, นักวิทยาศาสตร์, นักคณิตศาสตร์, นักการทูต, บรรณารักษ์ และนักกฎหมายชาวเยอรมัน เขาเป็นคนที่เริ่มใช้คำว่า "ฟังก์ชัน" สำหรับอธิบายปริมาณที่เกี่ยวกับเส้นโค้ง เช่น ความชันของเส้นโค้ง หรือจุดบางจุดของเส้นโค้งดังกล่าว ไลบ์นิทซ์และนิวตันได้รับการยกย่องร่วมกันว่าเป็นผู้เริ่มพัฒนาแคลคูลัส โดยเฉพาะส่วนของไลบ์นิทซ์ในการพัฒนาปริพันธ์และกฎผลคูณ
อ้างอิง
16461716