cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ริซาละห์ ฮุกูก
ความหมายของสิทธิในตำราฉบับนี้
ในตำราฉบับนี้สิทธิหมายถึง บทบัญญัติ และหน้าที่ที่พระองค์ทรงกำหนดให้แก่มนุษย์ สิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดมิได้เป็นสิทธิที่ต้องทำสำหรับผู้ศรัทธา (วาญิบ)เท่านั้นแต่ยังครอบคลุมไปยังเรื่องที่สนับสนุนให้กระทำ(อิสติฮบาบ) นอกเหนือจากนั้นสิทธิต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดในตำราฉบับนี้ไม่ได้สร้างข้อกำหนดว่าต้องกระทำ ที่หากละทิ้งแล้วจะพบกับบทลงโทษทางบทบัญญัติ แต่เป็นข้อกำหนดที่มาจากการกำหนดหน้าที่ทางจริยธรรมอันดีงามของมนุษย์ผู้ศรัทธาคนหนึ่ง
คุณค่าทางสายรายงานของตำรา
หนังสือแหล่งฮาดิษที่เก่าแกที่สุดและได้บันทึกตัวบทตำราฉบับนี้อย่างครบถ้วนมีดังต่อไปนี้ - ตะฮะฟุลอุกูล โดยฮาซัน อิบนิ อาลี อิบนิ ฮูเซน อิบนิ ชุอฺบะ ฮะรอนี /เสียชีวิตเมื่อปี ๓๘๑ ฮ.ค ในตำราเลมนี้ได้กล่าวถึง ๕๐ สิทธิโดยไม่ได้กล่าวถึงสายรายงาน - คิศอล โดยท่านเชคศอดูก - มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ โดยเชคศอดูก ในตำราสองเล่มนี้นอกเหนือจาก ๕๐ สิทธิท่านเชคศอดูกได้เพิ่มเติมอีก ๑ สิทธิ คือสิทธิของการทำฮัจย์ แม้ว่าท่านไม่ได้กล่าวถึงสิทธิของการทำฮัจย์ในบทนำของคิศอล นอกเหนือจากนั้นควรกล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับสายรายงานว่า 1. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮไม่ได้มีการกล่าวถึงสายรายงาน ดังนั้นฮาดิษขาดตอนในเรื่องของสายรายงาน เช่นเดียวกันฮาดิษที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือทั้งสามเล่มมีความแตกต่างกัน
2.	ในสายรายงานของตำราคิศอลไม่มีชื่อของ อิสมาอีล อิบนิ ฟัฎล์อยู่
3. ในหนังสือ มัน ลา ยะฮฎอรอฮุล ฟะกิฮ ไม่ได้กล่าวว่า สิทธิต่าง ๆ มาจากท่านอิมามสัจจาด(อฺ)ในขณะที่ในคิศอลได้กล่าวถึงสิ่งนี้
หน้าไพ่
ในหลักไพ่ป๊อก หน้าไพ่ (suit) เป็นหมวดหมู่อย่างหนึ่งที่ใช้แบ่งไพ่ในสำรับ ไพ่แต่ละใบมักมีสัญลักษณ์แสดงว่าไพ่ใบนั้นอยู่ในหน้าไพ่ใด หน้าไพ่อาจระบุด้วยสีที่พิมพ์บนไพ่แทน หรือหน้าไพ่จะต้องระบุด้วยสีที่พิมพ์บนไพ่ร่วมด้วยก็ได้ สำรับไพ่ส่วนใหญ่ยังมีอันดับ (rank) ของไพ่แต่ละใบ และอาจรวมไพ่พิเศษในสำรับที่ไม่จัดอยู่ในหน้าไพ่ใด ๆ ซึ่งมักเรียกว่า ไพ่ชนชั้นต่ำ
.ke
.ke เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเคนยา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536
ดูเพิ่ม
Toppdomän
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 (แยกทางหลวงหมายเลข 1020 (หัวดอย) - บรรจบทางหลวงหมายเลข 1020 (ต้าตลาด)) เป็นถนนที่แยกมาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 (เชียงราย-เชียงของ) เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชียหมายเลข 3 (AH3) สร้างขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1152 พ.ศ.2528 ในสมัยที่พลเอกเปรม ติณสูลานนท์เป็นนายกรัฐมนตรี นอกจากนี้แล้ว ทางหลวงสายนี้ยังถูกประกาศให้เป็นทางหลวงที่จำเป็นต้องก่อสร้างโดยเร่งด่วน ในสมัยที่นายสมัคร สุนทรเวช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
เขตการควบคุม
แบ่งเขตการควบคุมออกเป็น 3 ตอน ได้แก่
ทางแยกที่สำคัญ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1152 เป็นถนนสายหลักที่ใช้ในการเดินทางเข้าสู่ตัวเมืองเชียงรายของประชาชนในอำเภอขุนตาล อำเภอพญาเม็งราย และอำเภอเวียงชัย จังหวัดเชียงราย
เอ็มมานูเอล ฟริมปง
เอ็มมานูเอล ยอว์ ฟริมปง (Emmanuel Yaw Frimpong) เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอล ตำแหน่งกองกลางชาวกานา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอสคิลส์ทูนา ในระดับออลสเวนคาน หรือลีกสูงสุดของประเทศสวีเดน
โดยฟริมปง เคยเล่นในระดับชาติให้กับทีมชาติอังกฤษชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี และ ชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ก่อนจะเลือกเล่นให้ทีมชาติกานาในระดับทีมชาติชุดใหญ่
อ้างอิง
1992
พุช โคตรคนเหนือมนุษย์
พุช โคตรคนเหนือมนุษย์ (Push) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโรในปี 2009 กำกับโดยพอล แม็กกุยแกน นำแสดงโดยคริส อีแวนส์, ดาโกต้า แฟนนิ่ง, คามิลล่า เบล และจีมอน ฮานซู มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มคนที่มีพลังจิต ที่มีพลังหลากหลายไม่ว่าจะเป็นพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุ การล่วงรู้อนาคต การสร้างความเป็นจริงขึ้นใหม่ โดยได้ร่วมกันที่จะล้มหน่วยงานรัฐบาลที่ใช้ยาอันตรายเพื่อเพิ่มพลังให้กลุ่มคนมีพลัง
Neobaclea
Neobaclea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malvaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Neobaclea crispifolia (Cav.) Krapov.
ประถมศึกษา
ประถมศึกษา (ย่อว่า ป.; elementary education; primary education) เป็นลำดับการศึกษาขั้นที่ 2 ถัดจากการศึกษาปฐมวัย และแบ่งเป็น 2 ช่วงชั้น คือ ช่วงประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงประถมศึกษาปีที่ 3 เรียกว่าประถมศึกษาตอนต้น (มักเรียกโดยย่อว่า ป. ต้น) เทียบเท่ากับ grade 1 - 3 และช่วงประถมศึกษาปีที่ 4 ถึงประถมศึกษาปีที่ 6 เรียกว่า ประถมศึกษาตอนปลาย (มักเรียกโดยว่า ป. ปลาย) เทียบเท่ากับ grade 4 - 6
พุช โคตรคนเหนือมนุษย์
เรื่องย่อ
ดิวิชัน คือองค์กรลับของรัฐบาลที่เปลี่ยนแปลงพันธุกรรมของพลเรือนให้เป็นกองทัพนักรบพลังจิต หากใครไม่ยอมเข้าร่วมองค์กรนี้ก็จะถูกกำจัดอย่างโหดเหี้ยม ตั้งแต่ดิวิชันฆ่าพ่อของเขาเมื่อหลายสิบปีก่อน นิก แกนต์ (คริส อีแวนส์) นักโทรจิตรุ่นที่ 2 หรือที่เรียกว่า ผู้เคลื่อนย้าย ก็ใช้ชีวิตหลบ ๆ ซ่อน ๆ อยู่ในประเทศที่มีประชากรหนาแน่นอย่างฮ่องกง เพราะเป็นที่ที่ ปลอดภัยที่สุดในโลกสำหรับเขา ตราบใดที่เขาไม่เผยเรื่องพลังวิเศษของตัวเองออกมา แต่นิกจำต้องเปิดเผยตัวเมื่อ แคสซี โฮล์มส์ (ดาโกตา แฟนนิง) สาวน้อยวัย 13 ปี ผู้มีญาณทิพย์ หรือฉายาผู้เฝ้ามอง มาขอให้เขาช่วยตามหา คีรา (คามิลลา แบลล์) ผู้มีพลังจิตประเภทผู้ควบคุมจิตที่หลบหนีไปได้ คีราอาจกุมกุญแจสำคัญที่จะโค่นล้มองค์กรดิวิชันเอาไว้ เธอมีพลังที่น่ากลัวที่สุด นั่นคือสามารถบงการการกระทำของผู้อื่น โดยฝังความคิดลงไปในจิตใจของเหยื่อ แคสซีปรากฏตัวได้ไม่นาน ก็ดึงดูดความสนใจจากนักล่ามนุษย์ขององค์กรดิวิชัน นิกและแคสซีจึงต้องหนีเอาชีวิตรอด ด้วยความช่วยเหลือจากเหล่าอันธพาลที่มีพลังจิตทั้งหลาย คู่หูต่างวัยจึงหนีรอดไปได้หลายครั้งในเมืองที่ฟอนเฟะแห่งนี้ นิกและแคสซีพยายามจะตัดหน้าหาคีราให้เจอก่อนรัฐบาล แต่เจ้าหน้าที่ของดิวิชันซึ่งเป็นผู้ควบคุมจิตอย่างเฮนรี คาร์เวอร์ (จีมาน ฮานซู) จะไม่ยอมให้อะไรมาขัดขวางองค์กรของพวกเขา
การสลับขั้วแม่เหล็กโลก
การสลับขั้วแม่เหล็กโลก (geomagnetic reversal) เป็นการเปลี่ยนแปลงทิศทางของสนามแม่เหล็กโลกโดยที่มีการสลับขั้วกันระหว่างขั้วแม่เหล็กเหนือกับขั้วแม่เหล็กใต้ ปรกติเหตุการณ์นี้จะเกี่ยวข้องกับการที่สนามแม่เหล็กโลกมีความเข้มข้นลดลง ตามด้วยการกลับคืนมาอย่างรวดเร็วหลังจากการสลับขั้วเกิดขึ้น เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเป็นช่วงระยะเวลาตั้งแต่หลายหมื่นปีไปจนหลายล้านปี
ประวัติ
ในช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 บรรดานักธรณีวิทยาได้เริ่มสังเกตเห็นว่าหินภูเขาไฟบางแห่งมีสภาพเป็นแม่เหล็กในทิศทางที่ตรงกันข้ามจากที่คาดหวัง การตรวจสอบครั้งแรกเกี่ยวกับช่วงเวลาของการสลับขั้วแม่เหล็กนั้นดำเนินการโดยโมโตโนริ มัตสึยามะในช่วงทศวรรษที่ 1920 ซึ่งเป็นผู้สังเกตเห็นว่ามีหินในญี่ปุ่นที่มีสนามแม่เหล็กที่สลับขั้วและทั้งหมดมีอายุอยู่ในช่วงต้นของสมัยไพลสโตรซีนหรือแก่กว่า ในช่วงนั้นเขาได้ตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาว่าสนามแม่เหล็กมีการสลับขั้ว แต่เรื่องราวเกี่ยวกับสนามแม่เหล็กนั้นยังเป็นที่เข้าใจกันน้อยจึงมีผู้ให้ความสนใจกันน้อยถึงโอกาสที่สนามแม่เหล็กจะเกิดการสลับขั้ว
ในปี 1963 เฟรดเดอริกค์ ไวน์ และ ดรัมมอนด์ แมตทิวส์ ได้ให้คำอธิบายง่ายๆโดยการผสมผสานทฤษฏีการแยกเคลื่อนที่แผ่ออกของพื้นมหาสมุทรของแฮรี แฮมมอนด์ เฮสส์กับความรู้ด้านมาตรธรณีกาลของการสลับขั้วแม่เหล็กว่า ถ้าพื้นทะเลที่เกิดขึ้นมาใหม่มีสนามแม่เหล็กโลกแบบปัจจุบันแล้ว การแยกแผ่ออกไปของพื้นมหาสมุทรจากเทือกเขากลางสมุทรจะก่อให้เกิดแถบสนามแม่เหล็กที่ขนานไปกับแนวเทือกเขานั้นๆ ลอว์เลนซ์ มอร์เลย์ ชาวแคนาดาก็ได้เสนออย่างอิสระโดยอธิบายในลักษณะคล้ายๆกันในเดือนมกราคม 1963 แต่ผลงานของเขาถูกปฏิเสธโดยวารสารวิทยาศาสตร์เนเจอร์และ Journal of Geophysical Research และก็ไม่ได้รับการตีพิมพ์จนกระทั่งปี 1967 ที่ได้ตีพิมพ์ใน Saturday Review ของสหรัฐอเมริกา
โครงการสำรวจทางธรณีวิทยาลามอนต์-โดเฮอร์ที ได้เริ่มต้นขึ้นในปี 1966 ทำให้นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบแนวตัดขวางสนามแม่เหล็กผ่านเทือกเขากลางสมุทรแปซิฟิก-แอนตาร์กติกว่ามีความสมมาตรกันและสดคล้องกับที่พบในเทือกเขากลางสมุทรเรย์กจาเนสของมหาสมุทรแอนแลนติกเหนือ ค่าความผิดปรกติของสนามแม่เหล็กในลักษณะเดียวกันนี้มีการค้นพบในพื้นมหาสมุทรทั้งหมดทั่วโลกและทำให้สามารถประมาณการช่วงเวลาของการเกิดแผ่นเปลือกโลกใต้มหาสมุทรได้
จากการวิเคราะห์ข้อมูลแม่เหล็กโลกโบราณ ทำให้เดี๋ยวนี้ทราบได้ว่าสนามแม่เหล็กโลกได้มีการสลับขั้วมานับเป็นหมื่นๆครั้งแล้วตลอดประวัติของโลก ด้วยการเพิ่มความแม่นยำของตารางเวลาขั้วแม่เหล็กโลก (Global Polarity Timescale - GPTS) ทำให้ทราบได้ว่าอัตราการเกิดการสลับขั้วนั้นมีความแปรผันตลอดระยะเวลาในอดีตกาล บางช่วงเวลาทางธรณีวิทยา (อย่างเช่น ช่วงสนามแม่เหล็กแบบนอร์มอลที่ยาวนานยุคครีเทเชียส (Cretaceous Long Normal) สังเกตได้ว่าสนามแม่เหล็กโลกมีการรักษาทิศทางการวางตัวแบบนอร์มอลอยู่ทิศทางเดียวเป็นระยะเวลาที่ยาวนานนับเป็นสิบๆล้านปีเลยทีเดียวโดยมีทิศทางแบบรีเวอร์สเพียง 2 ครั้งรวมเป็นระยะเวลาเพียง 50,000 ปีเท่านั้น ทิศทางของสนามแม่เหล็กโลกแบบรีเวอร์สครั้งสุดท้ายคือช่วงรีเวอร์สบรุนเฮส-มัตสึยามะเมื่อประมาณ 780,000 ปีที่ผ่านมานี่เอง
สาเหตุ
ความคิดเห็นทางวิทยาศาสตร์ถึงสาเหตุของการเกิดการสลับขั้วแม่เหล็กโลกนั้นแบ่งออกเป็นหลายความคิดเห็น นักวิทยาศาสตร์จำนวนมากเชื่อว่าการสลับขั้วแม่เหล็กโลกเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นปรกติธรรมดาของทฤษฎีไดนาโมที่เป็นต้นเหตุของการเกิดสนามแม่เหล็ก มีการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์สังเกตพบว่าบางครั้งเส้นสนามแม่เหล็กมีลักษณะยุ่งเหยิงและไม่เป็นระเบียบผ่านการเคลื่อนไหวที่ไร้ระเบียบ (chaotic motion) ของโลหะที่เป็นของเหลวในส่วนของแกนโลก
ในการจำลองบางครั้งก็เกิดความไม่เสถียรที่สนามแม่เหล็กทำให้เกิดการสลับขั้วอย่างรวดเร็วไปในทิศทางที่ตรงกันข้าม ลักษณะเช่นนี้ได้รับการสนับสนุนจากการสังเกตสนามแม่เหล็กดวงอาทิตย์ที่มีการสลับขั้วได้เองทุกๆ 7 – 15 ปี อย่างไรก็ตามจากการสังเกตพบว่าความเข้มข้นในสนามแม่เหล็กของดวงอาทิตย์นั้นจะเพิ่มขึ้นสูงมากในช่วงที่มีการสลับขั้วขณะที่การสลับขั้วทั้งหมดบนโลกของเราดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นในช่วงที่สนามแม่เหล็กมีสภาพที่อ่อนตัวลง
วิธีการคำนวณในปัจจุบันมีการนำมาใช้ทำให้อยู่ในรูปแบบที่ง่ายลงอย่างมากเพื่อที่จะสร้างแบบจำลองที่จะให้ได้มาตรเวลาที่ได้รับการยอมรับกันสำหรับโครงการวิจัย
.kg
.kg เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศคีร์กีซสถาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538
การสลับขั้วแม่เหล็กโลก
สังเกตการณ์สนามแม่เหล็กโลกในอดีต
การสลับของสนามแม่เหล็กในอดีตสามารถพบถูกบันทึกอยู่ในแร่เหล็กของแหล่งสะสมตะกอนที่แข็งตัวเป็นหินหรือในลาวาภูเขาไฟที่เย็นตัวลงบนพื้นโลก อย่างไรก็ตามเดิมทีนั้นการสลับของสนามแม่เหล็กโลกในอดีตสังเกตเห็นเป็นครั้งแรกจากค่าผิดปรกติของแถบแม่เหล็กบนพื้นมหาสมุทร ลอว์เลนซ์ มอร์เลย์ เฟรด ไวน์ และ ดรัมมอนด์ แมตทิวส์ได้ทำการเชื่อมต่อการแยกเคลื่อนที่แผ่ออกของพื้นสมุทรในสมมุติฐานมอร์เลย์-ไวน์-แมตทิวส์ ซึ่งต่อมานำไปสู่การพัฒนาทฤษฎีเพลตเทคโทนิก ที่ก่อให้เกิดที่ว่าพื้นสมุทรมีการแยกเคลื่อนที่แผ่ออกไปในอัตราที่ค่อนข้างคงที่ นี้ยังผลให้แถบบนพื้นสมุทรจากการที่ขั้วของสนามแม่เหล็กโลกในอดีตสามารถอนุมานได้จากข้อมูลการวัดค่าของเครื่องวัดสนามแม่เหล็กไปตามพื้นสมุทร อย่างไรก็ตามเพราะว่าไม่มีพื้นสมุทรส่วนที่ไม่เกิดการมุดตัว (หรือพื้นสมุทรที่เคลื่อนย้อนมุมต่ำไปบนแผ่นทวีปอย่างเช่นกรณีของโอฟิโอไลต์) ที่มีอายุมากว่าประมาณ 180 ล้านปี ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องใช้วิธีการอื่นๆที่จะตรวจหาการสลับขั้วที่มีอายุแก่กว่านี้ หินตะกอนทั้งหมดประกอบไปด้วยแร่ที่อุดมไปด้วยเหล็กจำนวนเล็กน้อยซึ่งทิศทางการวางตัวได้รับอิทธิพลมาจากสนามแม่เหล็กโลก ณ ช่วงเวลาที่มันสะสมตัวอยู่ ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสมมีความเป็นไปได้ที่จะสกัดข้อมูลความแปรผันในสนามแม่เหล็กออกจากเนื้อหินตะกอนชนิดต่างๆได้ อย่างไรก็ตามกระบวนการการก่อเกิดใหม่ (diagenesis) หลังจากการฝังกลบอาจทำลายหลักฐานของสนามแม่เหล็กดั้งเดิมเหล่านี้ได้
เพราะว่าสนามแม่เหล็กพบอยู่ทั่วโลก การหารูปแบบความแปรผันของสนามแม่เหล็กที่มีรูปแบบอย่างเดียวกัน ณ ที่ตำแหน่งต่างๆกันนั้นเป็นวิธีการหนึ่งที่จะใช้ในการเปรียบเทียบอายุของชั้นหินระหว่างตำแหน่งที่แตกต่างกันได้ ในช่วง 4 ทศวรรษที่ผ่านมาจำนวนข้อมูลแม่เหล็กโลกโบราณเกี่ยวกับอายุของพื้นสมุทรจำนวนมาก (เก่าแก่ถึงประมาณ 250 ล้านปีมาแล้ว) ถูกเก็บและกลายเป็นเครื่องมือที่สะดวกและมีความสำคัญที่จะประมาณการอายุของภาคตัดขวางทางธรณีวิทยา มันไม่ใช่เป็นวิธีการหาอายุได้โดยตรงแต่จะขึ้นอยู่กับวิธีการหาอายุแบบสัมบูรณ์เหมือนวิธีการทางกัมมันตรังสีเพื่อให้ได้อายุที่เป็นตัวเลข มันกลายเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับนักธรณีวิทยาหินอัคนีและหินแปรที่การใช้ซากดึกดำบรรพ์ดัชนีในการประมาณการอายุเป็นสิ่งที่ไม่เคยหาได้มาก่อน
การเปลี่ยนแปลงความถี่ของการกลับขั้วแม่เหล็กโลกตามกาลเวลา
อัตราของการเกิดรีเวอร์สในสนามแม่เหล็กโลกนั้นมีความแปรผันกว้างตลอดระยะเวลา ในช่วง 72 ล้านปีที่ผ่านมาสนามแม่เหล็กมีการเกิดรีเวอร์ส 5 ครั้งในช่วงหลายล้านปีหนึ่งๆ ในช่วง 4 ล้านปีหนึ่งที่ช่วงกึ่งกลางอยู่ที่ 54 ล้านปีมาแล้วมีการเกิดรีเวอร์ส 10 ครั้ง ที่ประมาณ 42 ล้านปีมาแล้วมีจำนวนรีเวอร์ส 17 ครั้งในช่วงระยะเวลา 3 ล้านปี ในช่วง 3 ล้านปีที่ช่วงกึ่งกลางอยู่ที่ 24 ล้านปีมาแล้วมีการเกิดรีเวอร์ส 13 ครั้ง มีจำนวนรีเวอร์สไม่น้อยกว่า 51 ครั้งที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเลา 12 ล้านปีที่ช่วงกึ่งกลางอยู่ที่ 15 ล้านปีมาแล้ว มหายุคของการเกิดรีเวอร์ซอลบ่อยๆนี้จะมีช่วงซูเปอร์ครอนส์ไม่กี่ครั้ง (ซูเปอร์ครอนส์หมายถึงช่วงที่ไม่มีการสลับขั้วเกิดขึ้นเลยเป็นระยะเวลายาวนาน)
โดยทั่วไปแล้วความถี่ของการสลับขั้วแม่เหล็กโลกนั้นมีลักษณะสุ่มอย่างไม่แน่นอน และในปี 2006 จำนวนรึเวอร์สที่รู้จักกันมีความสอดคล้องกับหลักความน่าจะเป็นอย่างต่อเนื่องแบบ Lévy distribution
ช่วงซูเปอร์ครอนส์แบบนอร์มอลที่ยาวนานของยุคครีเทเชียส
มีช่วงระยะเวลาที่ยาวนานอยู่ช่วงหนึ่งที่ไม่มีทิศทางการวางขั้วแม่เหล็กแบบรีเวอร์สเลยคือช่วงนอร์มอลที่ยาวนานยุคครีเทเชียส (Cretaceous Long Normal หรือที่เรียกกันว่า ซูเปอร์ครอนส์ยุคครีเทเชียส หรือ C34) ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาจาก 120 ถึง 83 ล้านปีมาแล้ว ช่วงระยะเวลาดังกล่าวนี้อยู่ในช่วงของยุคครีเทเชียสจากแอพเตียนตลอดจนถึงแซนโตเนียน
มีสิ่งที่น่าสนใจอันหนึ่งเมื่อพิจารณาที่ความถี่ของการเกิดการสลับขั้วแม่เหล็กก่อนจะถึงและหลังจากช่วงซูเปอร์ครอนส์ยุคครีเทเชียสกล่าวคือ ช่วงก่อนที่จะถึงช่วงซูเปอร์ครอนส์ความถี่ของการสลับขั้วมีการลดลงอย่างต่อเนื่องไปจนไม่มีการสลับขั้วเลยในช่วงซูเปอร์ครอนส์ และหลังช่วงซูเปอร์ครอนส์ความถี่ของการสลับขั้วก็กลับมามีการเพิ่มขึ้นอย่างช้าๆตลอด 80 ล้านปีต่อมาจนถึงปัจจุบัน
โซนสงบยุคจูแรสซิก
โซนสงบยุคจูแรสซิกคือแนวตัดขวางหนึ่งของพื้นท้องทะเลที่ปราศจากแถบแม่เหล็กโดยสิ้นเชิงขณะที่ที่สามารถพบได้ในบริเวณอื่นๆ นี่หมายความว่ามีช่วงระยะเวลาช่วงหนึ่งที่ขั้วแม่เหล็กมีเสถียรในช่วงยุคจูแรสซิกคล้ายๆกับช่วงซูเปอร์ครอนส์ยุคครีเทเชียส มีความเป็นไปได้อันหนึ่งคือมันเป็นแนวตัดขวางของพื้นท้องทะเลที่มีอายุแก่ที่สุดที่สภาพของการเป็นแม่เหล็กที่เคยเป็นถูกขจัดไปโดยสิ้นเชิงจนถึงปัจจุบัน โซนสงบยุคจูแรสซิกพบบริเวณขนานไปกับขอบของแผ่นทวีปในมหาสมุทรแอตแลนติกและรวมไปถึงหลายส่วนทางด้านตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก (อย่างเช่นทางตะวันออกของร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา)
ช่วงซูเปอร์ตรอนส์แบบรีเวอร์สที่ยาวนานเกียแมน
ช่วงระยะเวลาอันยาวนานที่ปราศจากการสลับขั้วแม่เหล็กโลกนี้อยู่ที่ช่วงปลายของยุคคาร์บอนิเฟอรัสไปจนถึงช่วงปลายของยุคเพอร์เมียนจากประมาณ 316 – 262 ล้านปีมาแล้ว สนามแม่เหล็กอยู่ในทิศทางตรงกันข้ามกับสภาพปัจจุบัน ชื่อเกียแมนได้มาจากชื่อหมู่บ้านในออสเตรเลียบริเวณที่หลักฐานทางธรณีวิทยาของซูเปอร์ครอนส์นี้ถูกค้นพบในปี 1925.
เทศมณฑลแฮแว็ช
แฮแว็ช (Heves) เป็นเทศมณฑลทางตอนเหนือของประเทศฮังการี ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำติซอกับมาตรอ และภูเขาบึกก์ มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลแป็ชต์, เทศมณฑลโนกราด, เทศมณฑลโบร์โชด-ออบออูย-แซ็มเปลน และเทศมณฑลยาส-น็อจกุน-โซลโนก ศูนย์กลางของเทศมณฑลอยู่ที่เมืองแอแกร์
การสลับขั้วแม่เหล็กโลก
ช่วงซูเปอร์ครอนส์รีเวอร์สโมเยโร
ช่วงระยะเวลานี้อยู่ในยุคออร์โดวิเชียน (485 ถึง 463 ล้านปีมาแล้ว) ที่ถูกสงสัยว่าจะเป็นช่วงซูเปอร์ครอนส์อีกอันหนึ่ง (พาว์ลอฟ และแกลเลต์ 2005 - Episodes, 2005) แต่จนถึงปัจจุบันสิ่งที่อาจเป็นซูเปอร์ครอนส์นี้พบเฉพาะที่แนวตัดขวางแม่น้ำโมเยโรทางตอนเหนือของอาร์คติกเซอร์เคิลในไซบีเรียเท่านั้น
อนาคตของสนามแม่เหล็กปัจจุบัน
ในปัจจุบัน สนามแม่เหล็กโลกทั้งหมดกำลังอ่อนตัวลงในอัตราหนึ่งที่หากยังคงดำเนินต่อไปจะส่งผลทำให้สนามแม่เหล็กแบบขั้วคู่เกิดการเสียสภาพชั่วคราวในช่วงประมาณปี ค.ศ. 3000 – 4000 ค่าผิดปรกติแอตแลนติกใต้ถูกเชื่อโดยบางคนว่าเป็นผลมาจากปรากฏการณ์นี้ ความเสื่อมสภาพอย่างรุนแรงในปัจจุบันนี้ลดลงประมาณ 10 – 15% ตลอด 150 ปีที่ผ่านมาและมีอัตราที่เพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ด้วย อย่างไรก็ตามความเข้มข้นของสนามแม่เหล็กโลกมีการลดลงอย่างต่อเนื่องจากค่าสูงสุด 35% ในปัจจุบันจากเมื่อประมาณ 2000 ปีที่แล้วมา อย่างไรก็ตามอัตราการลดลงของความเข้มสนามแม่เหล็กในปัจจุบันอยู่ในช่วงของการแปรผันที่ปรกติดังที่ปรากฏบันทึกสนามแม่เหล็กในอดีตที่ปรากฏอยู่ในเนื้อหิน
ธรรมชาติของสนามแม่เหล็กโลกเป็นหนึ่งในความผันผวนแบบเฮเทอโรสเคดาสติก การวัดค่าอย่างฉับพลันหรือการวัดค่าหลายๆครั้งตลอดช่วงเวลาเป็นทศวรรษหรือศตวรรษพบว่ามีการเปลี่ยนแปลงไม่เพียงพอที่จะต่อขยายแนวโน้มทั้งหมดในค่าความแกร่งของสนามแม่เหล็ก มีการขึ้นๆลงๆในอดีตโดยยังไม่ทราบเหตุผล นอกจากนี้ความเข้มข้นของสนามแม่เหล็กแบบขั้วคู่ในระดับท้องที่ (หรือความผันผวน) ยังไม่เพียงพอที่ทราบลักษณะของสนามแม่เหล็กโลกในภาพรวมทั้งหมดขณะที่มันก็ไม่ได้เป็นสนามแม่เหล็กแบบขั้วคู่อย่างจริงๆด้วย องค์ประกอบของขั้วคู่ของสนามแม่เหล็กโลกสามารถจะลดลงได้แม้ขณะที่สนามแม่เหล็กทั้งหมดจะยังคงที่หรือเพิ่มขึ้น
ขั้วเหนือแม่เหล็กของโลกกำลังมีการเคลื่อนที่จากแคนาดาเหนือไปยังไซบีเรียด้วยอัตราความเร่งในปัจจุบันประมาณ 10 กิโลเมตร/ปีที่ช่วงต้นของศตวรรษที่ 20 และเพิ่มขึ้นเป็น 40 กิโลเมตร/ปีในปี 2003 ปัจจุบันยังคงไม่ทราบว่าการเคลื่อนที่นี้จะมีความต่อเนื่องในความเร่งหรือไม่
เทศมณฑลแฮแว็ช
เมือง
• Hatvan (20,519)
การสลับขั้วแม่เหล็กโลก
อนาคตของสนามแม่เหล็กปัจจุบัน
แกลตซ์เมียร์และผู้ร่วมงานพอล โรเบิร์ตแห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (UCLA) ได้จัดทำแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของแม่เหล็กไฟฟ้า กระบวนการพลศาสตร์ของไหลภายในโลก และคำนวณออกมาด้วยเครย์ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ผลลัพธ์ได้ลักษณะที่สำคัญของสนามแม่เหล็กตลอดระยะเวลามากกว่า 40,000 ปี (ปีจำลอง) นอกจากนี้สนามแม่เหล็กที่ได้จากการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์นี้มีการสลับขั้วด้วย
ผลกระทบต่อชีวภาคและสังคมมนุษย์
เพราะว่าเราไม่เคยพบว่าสนามแม่เหล็กจะเกิดการสลับขั้วได้โดยฝีมือมนุษย์ด้วยเครื่องมือใดๆ และกลไกลของการเกิดสนามแม่เหล็กนั้นก็ยังไม่เป็นที่เข้าใจกันดีนัก มันจึงเป็นการยากที่จะกล่าวว่าลักษณะอย่างไรของสนามแม่เหล็กที่จะนำไปสู่การสลับขั้ว บ้างก็คาดเดากันว่าสนามแม่เหล็กที่ลดลงอย่างมากในช่วงที่กำลังมีการสลับขั้วนั้นจะทำให้พื้นผิวโลกขาดสิ่งปิดบังและสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงอันเนื่องมาจากการเพิ่มขึ้นของการแผ่รังสีคอสมิก อย่างไรก็ตามมนุษย์โบราณ (Homo erectus) และบรรพบุรุษของเขาก็อยู่รอดมาได้จากเหตุการณ์การสลับขั้วแม่เหล็กโลกในอดีตที่ผ่านมาหลายครั้งแล้ว และก็ไม่มีหลักฐานว่าการสลับขั้วแม่เหล็กโลกนั้นจะมีผลต่อการสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิต มีการอธิบายหนึ่งที่อาจเป็นไปได้ที่ว่าลมสุริยะอาจจะมีผลชักนำให้สนามแม่เหล็กในชั้นบรรยากาศไอออนโนสเฟียร์ให้เป็นเกราะป้องกันพื้นผิวโลกจากอนุภาคมีพลังงานอย่างรังสีคอสมิกแม้ว่าจะอยู่ในสภาพที่ไร้สนามแม่เหล็กแบบนอร์มอลของโลกก็ตาม
เทศมณฑลแฮแว็ช
เมือง
• Heves (10,753)
• Lőrinci (5,831)
• Verpelét (3,786)
• Bélapátfalva (3,092)
• Kisköre (2,869)
• Gyöngyöspata (2,586)
• Pétervására (2,326)
หมู่บ้าน
• Abasár
• Aldebrő
• Andornaktálya
• Apc
• Atkár
• Átány
• Balaton
• Bátor
• Bekölce
• Besenyőtelek
• Boconád
• Bodony
• Boldog
• Bükkszék
• Bükkszenterzsébet
• Bükkszentmárton
• Demjén
• Detk
• Domoszló
• Dormánd
• Ecséd
• Egerbakta
• Egerbocs
• Egerfarmos
• Egerszalók
• Egerszólát
• Erdőkövesd
• Erdőtelek
พระนางชางคุลีโพธิสัตว์
พระแม่ชางคุลี (常瞿利菩萨) คือพระโพธิสัตว์มหายานและวัชรยาน พระนางคือพระแม่มนสาเทวีในศาสนาฮินดู หรือพระนางตาราในคติศาสนาพุทธแบบทิเบต และเป็นผู้รักษาพิษงูและพิษนาค ในทางบุคลาธิษฐานของเถรวาท พระนางคือเทวีที่มาจากขันธปริตร
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Erk
• Fedémes
• Feldebrő
• Felsőtárkány
• Gyöngyöshalász
• Gyöngyössolymos
• Gyöngyöstarján
• Halmajugra
• Heréd
• Hevesaranyos
• Hevesvezekény
• Hort
• Istenmezeje
• Ivád
• Karácsond
• Kál
• Kápolna
• Kerecsend
• Kisfüzes
• Kisnána
• Kompolt
• Kömlő
• Ludas
• Maklár
• Markaz
• Mátraballa
• Mátraszentimre
• Mezőszemere
• Mezőtárkány
อำเภอกะเปอร์
กะเปอร์ เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดระนอง
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Mikófalva
อำเภอกะเปอร์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกะเปอร์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Nagyfüged
อำเภอกะเปอร์
ประวัติ
คำว่า "กะเปอร์" เป็นคำประสมจากคำสองคำคือ "กะ" ไม่มีความหมาย ส่วนคำว่า "เปอร์" เป็นชื่อคน ซึ่งเป็นหญิงหม้ายชาวมลายูผู้ซึ่งอพยพมาตั้งถิ่นฐาน ณ บริเวณที่ตั้งตำบลกะเปอร์ในปัจจุบันเป็นคนแรก ชาวบ้านจึงตั้งชื่อว่า "อำเภอกะเปอร์" ส่วนอีกข้อสันนิษฐานหนึ่งก็คือ มาจากคำว่า "กราเปอร์" แปลว่า คลองเปอร์ แล้วจึงกร่อนเป็น "กะเปอร์" ในปัจจุบัน
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Nagykökényes
อำเภอกะเปอร์
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอกะเปอร์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 34 หมู่บ้าน ได้แก่
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Nagyréde
อำเภอกะเปอร์
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกะเปอร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เทศมณฑลแฮแว็ช
หมู่บ้าน
• Nagytálya
• Nagyút
• Nagyvisnyó
• Noszvaj
• Novaj
• Ostoros
• Parád
• Parádsasvár
• Pálosvörösmart
• Petőfibánya
• Pély
• Poroszló
• Recsk
• Rózsaszentmárton
• Sarud
• Sirok
• Szajla
• Szentdomonkos
• Szihalom
• Szilvásvárad
• Szűcsi
• Tarnabod
• Tarnalelesz
• Tarnaméra
• Tarnaörs
• Tarnaszentmária
• Tarnaszentmiklós
• Tarnazsadány
• Tenk
• Terpes
• Tiszanána
• Tófalu
• Vámosgyörk
• Váraszó
• Vécs
• Visonta
• Visznek
• Zagyvaszántó
• Zaránk
เทววิทยา
เทววิทยา (theology) ในความหมายอย่างแคบคือวิชาว่าด้วยพระเจ้าและความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ ความหมายอย่างกว้างคือการศึกษาเรื่องศาสนา อิทธิพลของศาสนา ธรรมชาติของความจริงทางศาสนา อย่างเป็นระบบและมีเหตุผล หรือหมายถึงวิชาชีพที่มาจากการฝึกฝนเรียนรู้ทางด้านศาสนศึกษาที่มหาวิทยาลัย สำนักเทวศาสตร์ หรือเซมินารี
เทววิทยากับศาสนาพุทธ
จึงนำระบบเทววิทยามาศึกษาศาสนาพุทธได้   อย่างลงตัว    แม้คำว่า  เทววิทยา  อเทววิทยา นั้นจะมาสร้างความเข้าใจผิด   แก่ผู้ที่ไม่ได้ศึกษาวิชาศาสนาเปรียบเทียบได้ก็จริง     หากมองอีกมุมมองหนึ่ง  เพราะฉะนั้นจึงกล่าวได้ว่า วิชาเทววิทยา  จึงรวมการศึกษาที่เป็นระบบ  ทั้งที่เป็นเทววิทยาและระบบที่ไม่ใช้เทววิทยาระบบทั้งหมดนั้นไว้   และจัดเป็นระบบเทววิทยาได้ลงตัว    เพราะว่าวิชาเทววิทยาเป็นศาสตร์เป็นกระบวนการเท่านั้น      มิได้ผูกขาดในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง     และเป็นเพียงชื่อหน่วยตรรกวิทยาการเรียน  logos  เพื่อเป็นเครื่องหมายถึงการเรียนรู้  ถึงคำสอน ของศาสนานั้น ๆ  และการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคำสอนของศาสดาผู้สอนและมนุษย์เท่านั้น
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (Office of the Rubber Replanting Aid Fund) หรือ สกย. (ORRAF) เป็นอดีตรัฐวิสาหกิจ ประเภทส่งเสริมที่ไม่แสวงหากำไร สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง พ.ศ. 2503 (ปรับปรุง พ.ศ. 2505 พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2530) เพื่อดำเนินกิจการให้การสงเคราะห์การทำสวนยาง และการสงเคราะห์ปลูกแทนด้วยไม้ยืนต้นชนิดอื่นที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ
นอกจากนี้รัฐบาลยังมอบนโยบาย ให้ สกย. ช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยาง ให้รวมตัวจัดตั้งสหกรณ์กองทุนสวนยาง โดยจัดสรรงบประมาณสร้างโรงผลิตยางแผ่นผึ่งแห้ง / รมควัน ให้กับกลุ่มเกษตรกร เพื่อแปรรูปผลผลิต เป็นยางแผ่นรมควัน หรือ อบแห้ง สำหรับกลุ่มเกษตรกรที่รวมตัวกัน ไม่มากพอ ที่จะจัดตั้งสหกรณ์ รัฐก็ให้ สกย. จัดสร้างโรงเรือนผลิตยางแผ่นดิบคุณภาพดี ให้ นอกจากนั้นรัฐยังมอบหมาย ให้ สกย. จัดตลาดประมูลยางระดับท้องถิ่น เพื่อให้เกษตรกร และพ่อค้ามาซื้อขายผลผลิต ที่ได้คุณภาพมาตรฐาน และราคาที่เป็นธรรม
วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 หน่วยงานนี้ได้ยุบรวมกับ องค์การสวนยาง และ สถาบันวิจัยยาง เป็น การยางแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ตาม พระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558
แหล่งรายได้
เงินทุนที่นำมาใช้ในการดำเนินงานของ สกย. ได้มาจาก 2 แหล่ง ได้แก่
การแบ่งส่วนบริหารองค์กร
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ 67/25 ถนนบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร แบ่งการบริหารงานออกเป็น 12 ฝ่าย และมีสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางจังหวัด 46 แห่ง สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางอำเภอ 56 แห่ง ศูนย์ปฏิบัติการสงเคราะห์สวนยางจังหวัด 12 แห่ง และศูนย์เรียนรู้ยางพารา 4 แห่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีการปลูกยางพารา ครอบคลุมภูมิภาคต่างๆ ทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
กปาละ
กปาละ (Kapala, कपाल ) หรือ กบาลในภาษาไทย คือ กระโหลกศีรษะมนุษย์ที่นำมาทำถ้วยสำหรับประกอบพิธีกรรมของทางศาสนาและลัทธิต่าง ๆ เช่น ศาสนาฮินดู ลัทธิตันตระ ลัทธิศักติ ศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน เป็นต้น กบาลนั้นเป็นสัญลักษณ์แห่งปัญญา และสัญลักษณ์ของการก้าวข้ามในคติต่าง ๆ
ศาสนาฮินดู
ในประติมานวิทยาของเทวรูปในศาสนาฮินดูเป็นเทพอาวุธและสัญลักษณ์ของเทวดาในศาสนาฮินดูหลายพระองค์ซึ่งมีลักษณะดุร้าย เช่น พระแม่กาลี พระแม่มริอัมมัน พระไภรวะ พระกาล (พระกาฬไชยศรี) พระนางโยคินี เป็นต้น
ศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน
ในประติมานวิทยาของเทวรูปในศาสนาพุทธนิกายวัชรยานเป็นเทพอาวุธและสัญลักษณ์ของ เทพเจ้าและธรรมบาลหลายพระองค์ซึ่งมีลักษณะดุร้าย เช่น พระมหากาล พระแม่ฑากินี พระแม่วัชรโยคินี เป็นต้น
กองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ
กองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ (อักษรย่อ: กทบ.กร.; Mine Squadron, Royal Thai Fleet) เป็นกองเรือที่มีบทบาทสำคัญในการสงครามทุ่นระเบิดของกองทัพเรือไทย โดยมีผู้บัญชาการคนปัจจุบันคือพลเรือตรี ธาดาวุธ  ทัดพิทักษ์กุลรองผู้บัญชาการได้แก่ นาวาเอก วิชาญ วันทนียกุล และ นาวาเอก สุชาต นุชนารถ
ประวัติ
จากนั้น ในปี พ.ศ. 2485 สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เรือดำน้ำสหรัฐได้เข้ามาวางทุ่นระเบิดบริเวณเกาะริ้น, เกาะคราม และเกาะสีชัง ส่งผลให้เรือซิดนีย์มารูของประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นพันธมิตรกับประเทศไทยในขณะนั้น ได้รับความเสียหายอย่างหนัก รวมถึงเรือสินค้าและเรือประมงไม่กล้าออกทะเล
กองทัพเรือไทยจึงลงคำสั่งให้เรือหลวงจวง (ลำเก่า) กับเรือประมงจำนวนหนึ่งเป็นหมู่เรือกวาดทุ่นระเบิด โดยออกปฏิบัติการวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2485 ถึงวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2486 นับเป็นการกวาดทุ่นระเบิดครั้งแรก ที่มีการบันทึกไว้เป็นหลักฐาน จึงได้มีการถือเอาวันที่ 22 ธันวาคมของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสถาปนากองเรือทุ่นระเบิด
ต่อมา เครื่องบินของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สองได้เข้ามาวางทุ่นระเบิดในแม่น้ำเจ้าพระยา ทางกองทัพเรือไทยจึงได้ลงคำสั่งจัดตั้งกองกวาดทุ่นระเบิดในแม่น้ำเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2487
ครั้นเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ชื่อ "กองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ" ได้ปรากฏครั้งแรกเมื่อย้ายกองเรือจากกรุงเทพมหานคร ไปรวมอยู่ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
การฝึก
การฝึกสำคัญ อาทิ การฝึกความพร้อมรบร่วมกันทางทะเล (Cooperation Afloat Readiness and Training; อักษรย่อ: CARAT) และการฝึกผสมต่อต้านทุ่นระเบิดภาคพื้นแปซิฟิกตะวันตก (Western Pacific Mine Countermeasure Exercise; อักษรย่อ: WP MCMEX) ที่กองเรือทุ่นระเบิดได้จัดหมู่เรือ เพื่อร่วมฝึก ณ ประเทศสิงคโปร์
ในปี พ.ศ. 2562 กองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ ได้ทำการฝึกวางทุ่นระเบิดทอดประจำที่ ปราบเรือดำน้ำแบบล่องหน เอ็มไอ 9 (Mi9) จำนวน 2 ลูก นับเป็นครั้งแรกของกองทัพเรือที่จุดระเบิดทุ่นระเบิดจริงในทะเลฝั่งอันดามัน โดยเป็นทุ่นระเบิดที่กองทัพเรือผลิตใช้เอง
กิจกรรมเพื่อสังคม
เมื่อครั้งอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 กองเรือทุ่นระเบิดได้ส่งกำลังเข้าช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา รวมถึงกรุงเทพมหานครและปริมณฑล นอกจากนี้ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 กองเรือทุ่นระเบิด กองเรือยุทธการ และการประปานครหลวง ได้ร่วมทำกิจกรรมปลูกป่าชายเลนเฉลิมพระเกียรติฯ จำนวน 450 ต้น
โสนากษี สิงหา
โสนากษี สิงหา (सोनाक्षी सिन्हा; ; เกิด 2 มิถุนายน พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและน้กร้องหญิงชาวอินเดียซึ่งทำงานในวงการภาพยนตร์ฮินดี เธอเริ่มต้นชีวิตการทำงานด้วยการเป็นนักออกแบบเสื้อผ้า เธอแจ้งเกิดในฐานะนักแสดงด้วยภาพยนตร์ Dabangg (2553) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล ฟิล์มแฟร์อะวอดส์ สาขานักแสดงหญิงหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
เธอได้แสดงเป็นนางในฝันของพระเอกภาพยนตร์แอกชันดรามารายได้สูงหลายเรื่อง เช่น Sonakshi Sinha (2555), Son of Sardaar (2555), Dabangg 2 (2555) และ Holiday: A Soldier Is Never Off Duty (2557) แม้จะถูกวิจารณ์ว่าเป็นบทบาทที่ไม่หลากหลายก็ตาม เธอมาได้รับคำชื่นชมจากการแสดงภาพยนตร์ดรามาเรื่อง Lootera (2556) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล ฟิล์มแฟร์อะวอดส์ สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม หลังจากประสบความสำเร็จในเบื้องต้นนี้ บทบาทที่ตามมาของเธอกลับเป็นภาพยนตร์รายได้ต่ำหลายรายเรื่องอย่างต่อเนื่อง ยกเว้นเรื่อง Mission Mangal (2562)
นอกจากการแสดงภาพยนตร์ เธอยังขับร้องท่อนเล็ก ๆ ในเพลง "Let's Celebrate" ของอิมรัน ข่าน เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง Tevar (2558) และยังออกซิงเกิลเดี่ยวชื่อ Aaj Mood Ishqholic Hai
มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม (Chandrakasem Rajabhat University; อักษรย่อ: มจษ. – CRU) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2483
โสนากษี สิงหา
ประวัติ
เธอเกิดในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ที่ปัฏนา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เป็นธิดาของสถุงคัณ สิงหาและภูณัม สิงหา (สกุลเดิม จันทรมณี) บิดาของเธอมีเชื้อสายคายัสตา มารดาเธอมีเชื้อสายฮินดูสินธุ บิดาของเธอเคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากพรรคภารตียชนตา ก่อนจะย้ายไปสังกัดคองเกรสแห่งชาติอินเดียในปี พ.ศ. 2562 เธอเป็นธิดาคนสุดท้องจากพี่น้องทั้งสามคน ซึ่งเธอมีพี่ชายฝาแฝดสองคนคือลูวะและคูซ สิงหา เธอเริ่มศึกษาที่โรงเรียนอารยาวิทยามานติ และสำเร็จการศึกษาวิชาการออกแบบแฟชั่น จากสถาบันเปรมลีลาวิฑัส มหาวิทยาลัยสตรีนาธิบายดาโมดาร์ฐกาสีมหิลาวิเทศพิชญ์
มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
ในปัจจุบัน มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ภาคในเวลาราชการและนอกเวลาราชการ และเปิดสอนในระดับบัณฑิตศึกษาทั้งปริญญาโท และปริญญาเอก เน้นการผลิตบัณฑิต ที่มีคุณลักษณะตรงตามความต้องการของสังคมในทุกสถานการณ์ คณาจารย์และบุคลากรมีการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนมีการจัดการเรียนการสอน การพัฒนาเทคโนโลยีและระบบสารสนเทศ ให้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีมาตรฐานสากล
ตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระราชลัญจกรประจำพระองค์ ลงมาเป็นตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย ตามหนังสือสำนักราชเลขาธิการลงวันที่ 6 มีนาคม พุทธศักราช 2538
ตราสัญลักษณ์ที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน มีลักษณะเป็นรูปวงรี ภายในประกอบเป็นรูป ดังนี้
พระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์
วงจักร กลางวงจักรมี อักขระเป็น อุ หรือเลข ๙ รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออกโดยรอบ
สัปตปฎลเศวตฉัตร ตั้งอยู่บน พระที่นั่ง (แปลความหมายว่า ทรงมีพระบรมเดชานุภาพในแผ่นดิน) โดยวันที่บรมราชาภิเษกตามโบราณราชประเพณี ทรงเสด็จประทับเหนือ พระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ และสมาชิกรัฐสภาถวายน้ำอภิเษกจากทิศทั้งแปด
มีวงรีอีกวงหนึ่งเป็นกรอบรอบพระราชลัญจกร ด้านบนจารึกชื่อเป็นภาษาไทย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม และด้านล่างจารึกชื่อเป็นภาษาอังกฤษ Chandrakasem Rajabhat University
สีและความหมายในตราสัญลักษณ์
██ สีน้ำเงิน แทน สถาบันพระมหากษัตริย์ผู้ให้กำเนิดและพระราชทานนาม “ราชภัฏ”
██ สีเขียว แทน แหล่งที่ตั้งของมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่ในพื้นที่แหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
██ สีทอง แทน ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา
██ สีส้ม แทน ความรุ่งเรืองทางศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่นที่ก้าวไกลในมหาวิทยาลัย
██ สีขาว แทน ความคิดอันบริสุทธิ์ของนักปราชญ์แห่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
สีประจำมหาวิทยาลัย
เทา - เหลือง
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย
แคฝรั่ง
หลวงพ่อใหญ่
พระพุทธรูปปางปฐมเทศนา พุทธประธานลานธรรม พระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลาย สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก (เจริญ สุวัฒโณ) ทำพิธีเบิกเนตร และบรรจุพระบรมสารีริกธาตุในเปลวพระเศียร  พระพุทธรูปประดิษฐานบนฐานบัวหงาย ฉากหลังสลักภาพปริศนาธรรม พุทธประวัติ จากดินด่านเกวียน
ประตูจันทร์
ซุ้มประตูวังจันทรเกษม (จำลอง) สัญลักษณ์อดีตอันรุ่งเรืองโรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม และที่มาแห่งนาม จันทรเกษม ตามสนุทรพจน์ของ ศาสตราจารย์ มล.ปิ่น มาลากุล ตอนหนึ่งว่า “การที่กระทรวงศึกษาธิการ ได้ยกนาม จันทรเกษม ให้แก่สถาบันแห่งนี้ เพราะได้ระลึกถึงความจริง ที่สถาบันแห่งนี้เคยตั้งอยู่ในเขตวังจันทรเกษม มีความผูกพันกับกระทรวงศึกษาธิการมากเป็นพิเศษ”
หอนาฬิกา
สัญลักษณ์แห่งความรัก สามัคคี ที่อยู่คู่กาลเวลา หอนาฬิกาสีดำ ทรงสี่เหลี่ยม หน้าปัดสีขาวสี่ด้าน ตั้งบนฐานทรงกลม กลางสระน้ำ นายศุภสิทธิ มหาคุณ สร้างให้ เมื่อปีพุทธศักราช 2515
พิพิธภัณฑ์จันทรเกษม
ศูนย์การเรียนรู้ประวัติมหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม และบูรพาจารย์ของมหาวิทยาลัย ประกอบด้วย ห้องทำเนียบอธิการบดีและประวัติมหาวิทยาลัย ห้องหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย (อาจารย์ใหญ่คนแรก) และห้องศาสตราจารย์ ดร.คุณบรรจบ พันธุเมธา (นักวิชาการด้านภาษาไทย) ตั้งอยู่ที่ ชั้น 4 อาคารนวัตกรรมการศึกษา
การจัดอันดับมหาวิทยาลัย
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ได้รับการจัดอันดับสารานุกรมไทย ฉบับ มหาลัยโลกจัดอันดับมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม สาขาดนตรีสากลเป็นอันดับที่ 96 ของเอเชีย
ที่ตั้งและการเดินทาง
ตั้งอยู่เลขที่ 39/1 ถนนรัชดาภิเษก แขวงจันทรเกษม เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร 10900
รถปรับอากาศ      : ปอ.206
รถโดยสารธรรมดา : สาย 126, 136, 178, 179, 185, 191, 206
รถไฟฟ้าใต้ดิน สายเฉลิมรัชมงคล : สถานีลาดพร้าว ทางออกประตูที่ 4
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท : สถานีพหลโยธิน 24 ทางออกประตูที่ 1
รถไฟฟ้าสายสีเหลือง : สถานีจันทรเกษม (โครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง ช่วงลาดพร้าว-สำโรง กำลังดำเนินการก่อสร้าง "ในอนาคต")
พระศรีศาสดา
ประวัติการสร้าง
พระศรีศาสดา ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างในสมัยใด คงมีแต่พงศาวดารเหนือ ซึ่งเป็นเอกสารที่เล่าถึงตำนานเมืองเหนือเรื่องต่าง ๆ สมัยกรุงศรีอยุธยา ถูกเรียบเรียงขึ้นใหม่โดยพระวิเชียรปรีชา (น้อย) ในปีพุทธศักราช 2350 ที่อ้างถึงกษัตริย์เชียงแสนพระนามพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเป็นผู้สร้าง พร้อมกับการสร้างเมืองพิษณุโลกและพระพุทธรูปอีก 2 องค์คือพระพุทธชินสีห์และพระพุทธชินราช
พุทธศักราช 2409 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชนิพนธ์เพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระพุทธชินราช พระพุทธชินสีห์ และพระศรีศาสดา ในชื่อ "ตำนานพระพุทธชินราช พระพุทธชินศรี และพระศรีศาสดา" ในหนังสือวชิรญาณวิเศษ โดยใช้พงศาวดารเหนือในการอ้างอิงจึงทำให้มีเนื้อหาหลักคล้ายคลึงกัน แต่เพิ่มเติมการสร้างพระเหลือเข้าไป และมีการระบุศักราชในการสร้างพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ไว้ดังนี้ พระพุทธชินสีห์และพระศรีศาสดาหล่อในปีพุทธศักราช 1498 และพระพุทธชินราชหล่อขึ้นในปีพุทธศักราช 1500 (หย่อนอยู่ 7 วัน)
พุทธศักราช 2423 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ได้ทรงแต่งตำนานการสร้างพระศรีศาสดาขึ้นอีกสำนวนหนึ่ง ชื่อ "พงษาวดารเหนือ : เป็นลิลิตเรื่องนิทานพระร่วง แลนิทานพระเจ้าธรรมไตรปิฎก นิทานพระชินศรี พระชินราช พระศาสดา" ซึงมีเนื้อเรื่องเช่นเดียวกับพงศาวดารเหนือและพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างพระบรมราชจักรีวงศ์กับพระพุทธชินราชเข้าไปด้วย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้มีพระดำริเกี่ยวกับประวัติการสร้างพระศรีศาสดาจากหลักฐานทางพุทธศิลป์นำมาเปรียบเทียบกับพงศาวดารเหนือว่าพระศรีศาสดา ถูกสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย เนื่องจากพุทธศิลป์อย่างพระพุทธรูปสุโขทัยระคนกับพุทธศิลป์เชียงแสนแต่มีพัฒนาการไปกว่าพระพุทธรูปที่มีอยู่เดิม และช่างผู้สร้างพระพุทธชินราชกับพระพุทธชินสีห์นั้นเป็นช่างเดียวกัน หากแต่พระศรีศาสดาเป็นช่างอื่นจากลักษณะประติมากรรมของพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ที่ปรากฏ แต่จะสร้างพร้อมกันทั้ง 3 องค์หรือไม่นั้นไม่ทราบแน่ชัด และเมื่อพิจารณาช่วงเวลาการสร้างแล้วทรงคาดว่าพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์น่าจะสร้างในรัชสมัยพระมหาธรรมราชาที่ 1 ในปีพุทธศักราช 1900 มิใช่พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก โดยประทานเหตุผลว่า "พระเจ้าแผ่นดินซึ่งปรากฏพระเกียรติในเรื่องพระไตรปิฎกนั้นมีแต่พระองค์เดียวคือพระมหาธรรมราชาลิไทย...พระมหาธรรมราชานี้เองที่พงศาวดารเหนือเรียกว่า พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก"
อย่างไรก็ตามความเห็นที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด ณ ขณะนี้คือความเห็นในแนวทางเดียวกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่เชื่อว่าพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์นี้ถูกสร้างขึ้นในราวพุทธศักราช 1900 ในรัชสมัยของพระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย)
การเคลื่อนย้ายที่ประดิษฐาน
ในสมัยรัตนโกสินทร์ เจ้าอาวาสวัดบางอ้อยช้าง จังหวัดนนทบุรี ให้อัญเชิญพระศรีศาสดาจากเมืองพิษณุโลกมาไว้ที่วัด เนื่องจากเห็นว่าวิหารที่ประดิษฐานพระศรีศาสดาอยู่เดิมนั้นชำรุดทรุดโทรมเป็นอย่างมาก และไม่มีผู้ใดดูแลพระศรีศาสดา เพราะผลพวงจากสงครามอะแซหวุ่นกี้ในปีพุทธศักราช 2318 คราวเมืองพิษณุโลกถูกเผา ประกอบกับพระศรีศาสดานี้มีลักษณะดีและมีความงดงาม ครั้นสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค)ทราบเรื่อง จึงให้อัญเชิญพระศรีศาสดาจากวัดบางอ้อยช้างมาไว้ที่วัดประดู่ฉิมพลี ซึ่งเป็นวัดที่ท่านสร้างขึ้น
ลักษณะทางพุทธศิลป์
พระเกศรัศมียาวเป็นเปลวเพลิง พระเกศาขดเป็นก้นหอยขนาดใหญ่ วงพระพักตร์ค่อนข้างกลมไม่ยาวรีเหมือนผลมะตูมเช่นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ พระวรกายอวบอ้วนมีสังฆายาวปลายหยักเป็นเขี้ยวตะขาบ นิ้วพระหัตถ์ทั้งสี่ยาวเสมอกัน (ทีฆงคุลี) ฝ่าพระบาทแบนราบค่อนข้างแคบเมื่อเทียบกับพระพุทธรูปสมัยสุโขทัยหมวดใหญ่ ส้นพระบาทยาว
เอวอ แฮย์ม็อน
เอวอ แฮย์ม็อน (Heyman Éva; 13 กุมภาพันธ์ 1931 – 17 ตุลาคม 1944) เป็นเด็กหญิงชาวยิวจากออราเดอา เธอเริ่มจดบันทึกในปี 1944 ขณะเยอรมนียึดครองฮังการี บันทึกของเธอได้รับการตีพิมพ์ในชื่อ The Diary of Eva Heyman ซึ่งได้รับการเปรียบเทียบกับ บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์ ในบันทึกนั้น เธอได้เล่าเรื่องความถดถอยอย่างหนักของสถานการณ์ในชุมชนชาวยิวในออราเดอา เธอเขียนเล่าอย่างละเอียดถึงกฎหมายต่อต้านชาวยิว ความทนทุกข์ทรมานและสิ้นหวัง การสูญเสียสิทธิเสรีภาพ และการถูกริบทรัพย์สินของตน แฮย์ม็อนเสียชีวิตขณะมีอายุเพียง 13 ปี หลังเธอและตายายของเธอถูกสังหารในฮอโลคอสต์
พระศรีศาสดา
ตำนานการสร้าง
ศุภมัสดพุทธศักราชล่วงแล้ว 2400 พยัคฆสังวัจฉะระ จุลศักราช 1228 ปีขาล อัฐศก ดำเนินเรื่องพระชินราช พระชินศรี พระศรีศาสดา พุทธปฏิมากร 3 พระองค์ซึ่งดำรงอยู่ในวัดมหาธาตุ เมืองพิษณุโลกนั้น ได้มีคำโบราณเล่าและเขียนจดหมายสืบมา ในราชพงศาวดารเมืองเหนือว่า
เอวอ แฮย์ม็อน
ปัจจุบันไม่เป็นที่ทราบว่าต้นฉบับบันทึกของเธออยู่ที่ใด
ประวัติ
แฮย์ม็อนเริ่มจดบันทึกในวันเกิดปีที่สิบสามของเธอในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1944 ปีเดียวกันกับที่นาซีเยอรมนีเริ่มเข้ายึดครองฮังการี เธอเกิดในเมืองออราเดอาซึ่งในเมื่อตอนเธอเกิด เมืองเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโรมาเนีย เมืองออราเดอายังมีอีกชื่อว่า น็อจวาร็อด ซึ่งเป็นชื่อเรียกของชาวฮังการี ในบันทึกของเธอ เธอเรียกเมืองออราเดอาว่า "วาร็อด" ชื่อสั้นของน็อจวาร็อดที่นิยมใช้ในชาวฮังการี ในช่วงที่เธอเริ่มจดบันทึก เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของฮังการี
พระศรีศาสดา
ตำนานการสร้าง
พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเจ้าแผ่นดินเมืองเชียงแสนได้ทรงสร้างไว้มีความว่า เดิมเมืองเชียงแสนได้ทรงสร้างไว้ มีความเดิมว่า เดิมเมืองเชียงแสนแต่ก่อนจุลศักราช 400 พุทธศาสนการล่วงได้ 1581 ขึ้นไป เป็นเมืองใหญ่มีเจ้านายครอบครองสืบมาหลายชั่วเจ้าแผ่นดิน และมีอำนาจปกแผ่ไปในเมืองลาวต่าง ๆ ข้างฝ่ายเหนือแลมีอำนาจมา เขตต์แดนสยามฝ่ายเหนือมีเจ้าแผ่นดินเมืองเชียงแสน พระองค์หนึ่งนามว่าพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก เพราะท่านได้ทรงร่ำเรียนพระคำภีร์ในพระพุทธศาสนาคือ พระวินัย พระสูตร พระปรมัตถ์มาก และได้จัดการพระพุทธศาสนาได้รุ่งเรืองเจริญมากในเมืองเชียงแสนนั้น ท่านนั้นได้พระราชเทวีมีพระนามว่า พระนางประทุมเทวี เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้ากรุงสยามพระองค์หนึ่งในวงค์พระเจ้าบาธรรมราชครองเมืองศรีสัชนาลัย คือเมืองสวรรคโลกในเวลานั้น เป็นพระมหาเหษีท่านนั้นมีพระราชบุตร 2 พระองค์ ทรงพระนามเจ้าชาติสาครหนึ่ง เจ้าไกรสรสิงหราชหนึ่ง
เอวอ แฮย์ม็อน
ประวัติ
แฮย์ม็อนเติบโตมาในครอบครัวฮังการี-ยิว เบ-ลอ แฮย์ม็อน พ่อของเธอ เป็นสถาปนิกประจำตระกูลที่มีอำนาจตระกูลหนึ่ง ครอบครัวเธอเป็นเจ้าของโรงแรมที่เธอบรรยายว่า "เต็มไปด้วยพรมเปอร์เซีย" พ่อแม่ของเธอเลิกรากันตั้งแต่เธอเป็นเด็ก แม่ของเธอแต่งงานใหม่กับเบ-ลอ โฌลต์ นักเขียนสังคมนิยม ตาของเธอเป็นเภสัชกรผู้สนับสนุนราชอาณาจักรฮังการีและต่อต้านโรมาเนีย เธอเขียนเล่าถึงตอนที่เธอมองดูมิกโลช โฮร์ตี เดินทางเข้ามาในเมืองจากหน้าต่างร้านขายยาของตา
พระศรีศาสดา
ตำนานการสร้าง
ครั้งพระกุมารทั้งสองพระองค์ ทรงพระเจริญวัยแล้วท่านมีรับสั่งให้จ่านกร้องนายหนึ่ง จ่าการบุญนายหนึ่งเป็นขุนนางของท่านคุมพวก บ่าวไพร แลสิ่งของบรรทุกเกวียนเป็นอันมากเป็นเสบียงไปนานให้พากันไปเที่ยวหาถิ่นที่ในปลายเขตต์แดนของท่านที่ใกล้ต่อชนกันเขตต์แดนแผ่นดินสยาม ซึ่งเป็นเมืองเดิมของพระนางประทุมเทวีอรรคมเหษี เวลานั้นยังคงตั้งอยู่ในทางไมตรีสนิท ควรจะคิดสร้างเมืองไว้ใกล้เคียงแผ่นเดิมสยาม เพื่อจะได้เป็นที่อยู่พระราชบุตรสองพระองค์ซึ่งมีเชื้อสายฝ่ายพระมารดาเป็นชาวสยาม ฤๅโดยว่า กาลนานไปเบื้องหน้าผู้ปกครองแผ่นดินฝ่ายสยามจะเสียทางไมตรีจะล่วงเวลามาปรารถนา เขตต์แดนที่เป็นของขึ้นแก่เมืองเชียงแสนก็จะได้เป็นป้อมแลกำแพงมั่นคงกันข้าศึกศัตรูของเมืองเชียงแสนสืบไป
เอวอ แฮย์ม็อน
ประวัติ
อากแน็ช "อากี" โฌลต์ แม่ของแฮย์ม็อน เป็นเภสัชกรเช่นกัน แฮย์ม็อนเขียนเล่าไว้ว่าแม่ของเธอนั้น "งดงามยิ่งกว่าเกรียตา การ์บู" อากีและเบ-ลอ โฌลต์ อาศัยอยู่ในปารีสในขณะที่นาซีเข้ายึดครองโปแลนด์ อากีโน้มน้าวให้สามีตกลงเดินทางกลับไปบูดาเปสต์เนื่องจากเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกสาว แต่ภายหลังเธอเองก็ถูกกักตัวไว้ที่ค่ายกักกันแบร์เกิน-เบ็ลเซิน
.kh
.kh เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกัมพูชา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539
ดูเพิ่ม
Toppdomän
เอวอ แฮย์ม็อน
บันทึกและการตีพิมพ์
บันทึกของแฮย์ม็อนได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นภาษาฮังการี ต่อมาแปลเป็นภาษาฮีบรูโดยยัดวาเชมในปี 1964 และแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Moshe M. Kohn ตีพิมพ์โดยยัดวาเชมในปี 1974 บันทึกของเธอได้รับการเปรียบเทียบกับ บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์
พระศรีศาสดา
ตำนานการสร้าง
เมื่อล่วงปีหนึ่งกับเจ็ดเดือน แต่แรกเริ่มกาลนั้นมา จึงพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกยกพยุหโยธามาพร้อมกับอรรคมเหษี และพระราชบุตรทั้งสองพระองค์เพื่อจะทอดพระเนตรเมืองสร้างใหม่ ครั้นเสด็จมาทอดพระเนตรเห็นก็ชอบพระทัย ให้สร้างที่ประทับใหญ่ลงเสด็จประทับอยู่ในที่นั้นนานวัน แล้วจึงมีรับสั่งให้ตั้งการพระราชพิธีกลบาทว์และมงคล แก่การเมืองสร้างใหม่แล้วทรงปฤกษาชีพ่อพราหมณ์ว่าจะขนานนามพระนคร ว่าอะไรดี จึงชี้พ่อพราหมณ์ผู้รู้วิทยาการกราบทูลตามสังเกต ว่าวันเสด็จพระราชดำเนินมาถึงนั้นเป็นยามพระพิษณุ เพราะฉะนั้นขอพระราชทานนาม พระนครว่าพระพิษณุโลกเถิด จึงมีรับสั่งว่าเมืองถือวงศ์กำแพงเป็นเมืองเดียวกันแยกสองฟากน้ำ ดูเหมือนเป็นเมืองแฝด แม่น้ำเป็นคูคั้นเมืองกำแพงกั้นอยู่กลาง อันหนึ่งเดิมจะสร้างก็ได้ทรง พระราชดำริว่าจะพระราชทานให้พระราชบุตรสองพระองค์เสด็จอยู่ ควรจะให้นามเป็นสองเมือง แล้วจึงพระราชทานนามซึ่งมีชีพ่อพราหมณ์กราบทูลนั้นเป็นนามเมือง ฝั่งตะวันออกว่าเมืองพิษณุโลก แต่เมืองฝั่งตะวันตกนั้นพระราชทานนามตามชอบพระราชหฤทัย ต่อเข้าให้เป็นกลอนอักษร เพราะว่า เมืองโอฆบุรี เพราะว่าถิ่นที่แม่น้ำไหลไปในกลางระหว่างกำแพงสองฟากน้ำเป็นห้วงลึก เมื่อฤดูแล้งมีน้ำขังอยู่มากกว่าเหนือน้ำแลใต้น้ำ เพราะพระศรีธรรมไตรปิฎกเสด็จประทับอยู่ที่นานวันยังไม่คิดเสด็จกลับคืนพระนครเชียงแสนนั้น ด้วยพระราชประสงค์จะทรงบำเพ็ญพระราชกุศลทำนุบำรุงพระศาสนาและไว้พระเกียรติยศพระนามปรากฏไปภายหน้า ด้วยการสร้างเจดีย์สถานซึ่งเป็นถวารวัตถุ ผู้อื่นจะล้างทำลายเสียไม่ได้จึงทรงสร้างวัดพระมหาธาตุผ่านในฝั่งเมืองตะวันออกมีพระปรางค์มหาธาตตั้งกลาง มีพระวิหารทิศสี่ทิศ มีพระระเบียงสองชั้นแล้วให้จับการปั้นหุ่นพระพุทธรูปสามพระองค์ เพื่อจะตั้งเป็นพระประธานในพระวิหาร
ในครั้งนั้นพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก มีพระราชสาสน์ให้ทูลเชิญไปถวายสมเด็จพระเจ้ากรุงสยาม ณ เมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลก ซึ่งเป็นเมืองเดิมของพระราชเทวี ขอช่างพราหมณ์ช่วยปั้นหุ่นพระพุทธรูปเพราะเวลานั้นมีคนเล่าภาสรรเสริญช่างเมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลกมาก ว่าทำพระพุทธรูปได้งาม ๆ ดี ๆ ก็เมืองสร้างใหม่นั้นอยู่ไม่ไกลนัแต่เมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลก พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกจึงทรงพระวิตกว่า ถ้าจะทำพระพุทธรูปขึ้นมาโดยลำพังฝีมือลาวเชียงแสน กลัวเกลือกจะไม่งามดีสู้พระเจ้ากรุงสยามเมืองสวรรคโลก จึงโปรดให้ช่างพราหมณ์ฝีมือดี 5 นาย มีชื่อจดหมายไว้ในหนังสือโบราณ บาอินทร์ 1 บาพรหม 1 บาพิษณุ 1 บาราชสังข์ 1 บาราชสังข์ 1 บาราชกุศล 1 ช่างพราหมณ์ 5 นายกับทูตถึงเมืองสร้างใหม่แล้ว พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกให้ช่างเมืองสวรรคโลกสมทบกับช่างชาวเชียงแสน และชาวเมืองหริภุญชัยช่วยกันหุ่นพระพุทธรูปสามองค์ซึ่งซวดทรงสัณฐานคล้ายกันแต่ประมาณนั้นเป็นสามขนาด คือพระองค์หนึ่ง ตั้งพระนามเริ่มว่าพระพุทธชินราช หน้าตัก 5 ศอกคือ 5 นิ้ว มีเศษอีกพระองค์ 1 เริ่มพระนามไว้ว่าพระพุทธชินศรี หน้าตัก 5 ศอกคืบ 4 นิ้ว อีกพระองค์ 1 เริ่มพระนามไว้ว่าพระศรีศาสดา หน้าตัก 4 ศอกคืบ 6 นิ้ว มีสัญฐานอาการคล้ายกัน อย่างพระพุทธรูปเชียงแสน ไม่เอาอย่างพระพุทธรูปในเมืองศรีสัชนาลัยสวรรคโลกและเมืองสุโขทัย ที่ทำนิ้วสั้นยาวไม่เสมอกันอย่างมือคน ถึงพระลักษณะอื่นก็ปน ๆ เป็นอย่างเชียงแสนบ้าง เป็นอย่างศรีสัชนาลัยสวรรคโลกสุโขทัยบ้าง ช่างทั้งปวงและคนดูเป็นอักมากเห็นพร้อมกันว่าพระพุทธรูปสามพระองค์นี้งามดีหาที่จะเสมอมิได้ แล้วจึงให้เข้าดินอ่อนดินแก่ชะนวนตรึงทวยรัดปาอกให้แน่นหนาพร้อมมูล
บริบูรณ์เสร็จแล้ว ๆ ให้รวบรวมจัดซื้อจัดหาทองคำสัมฤทธิ์อย่างดีได้มาเป็นอันมากหลายร้อยหาบแล้ว ครั้นหุ่นเห็นพระพุทธรูปสามองค์เข้าดินสำเร็จแล้ว กำหนดมงคลฤกษ์จะได้เททอง ณ วัน 5 เดือน 4 ขึ้น 15 ค่ำ ปีเถาะสัปคศกจุลศักราช 317 ปี สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก จึงดำรัสสั่งให้อาราธนาชุมนุมพระภิกษุสงฆ์ที่อยู่ในถิ่นที่มีโดยรอบคอบใกล้เคียงเมืองนั้น ทั้งฝ่ายคณะคามวารีอรัญวาสี มีพระอุบาฬีกาและพระศิริมานน์วัดเขาสมอแครงเป็นประธาน และให้สวดพระปริตพุทธมนต์มหามงคลทำสัจกิริยา อาราธนาเทพยดา ให้ช่วยในการนั้น และให้ชีพ่อพราหมณ์ทำการมงคลพิธี ตามพราหมณ์ศาสตร์ด้วยช่วยในการพระราชประสงค์ก็แล้วจึงเททองหล่อพระพุทธรูปสามพระองค์ ด้วยเนื้อทองสัมฤทธิ์โบราณแท้ ครั้นเททองเต็มแล้วพิมพ์เย็นแกะพิมพ์ออก
รูปพระชินศรี พระศรีศาสดาสองพระองค์บริบูรณ์ดี มีน้ำทองแล่นตลอดเสมอกันการ เป็นสำเร็จ แต่รูปพระชินราชเจ้านั้นไม่ลงบริบูรณ์ ช่างได้ทำหุ่นรูปใหม่ และหล่ออีกถึงสามครั้งก็มิได้สำเร็จเป็นองค์พระ สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกโทมมัสนัก แล้วทรงตั้งสัจกิริยาธิฐานอ้างบุญบารมีแล้วรับสั่งให้พระนางประทุมเทวีตั้งสัจกิริยาธิฐานด้วย ครั้นนั้นประขาวคนหนึ่งเข้ามาช่วยปั้นหุ่นทำการแข็งแรง ประขาวคนนั้นเป็นใช้ใบ้ไม่พูด ใครถามชื่อตำบลบ้านก็ไม่บอกไม่มีใครรู้จักช่วยทำการทั้งกลางวันกลางคืน ไม่มีเวลา ครั้นรูปหุ่นงามดีสำเร็จเข้าดินพิมพ์แห้งแล้ว กำหนดมงคลฤกษ์จะได้เททอง ณ วัน 5 ค่ำ เดือน 6 ขึ้น 8 ค่ำ ปีมะเส็งนพศก จุลศักราช 319 พุทธศาสนากาลล่วงแล้ว 1500 หย่อนอยู่เจ็ดวัน จึงดำรัสสั่งให้อาราธนาชุมนุมพระภิกษุสงฆ์ และชีพ่อพราหมณ์ทำการมงคลพิธีเหมือนครั้งก่อน แล้วเททองก็เต็มบริบูรณ์ ประขาวที่มาช่วยทำนั้นก็เดินออกจากที่นั้นไป แล้วออกจากประตูเมืองข้างทิศเหนือหายไปที่ตำบลหนึ่ง บ้านนั้นได้ชื่อว่าบ้านตาประขาวหายจนทุกวันนี้ พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกเมื่อต่อยพิมพ์พระพุทธรูปออกเห็นบริบรูณ์งามดี จึงมีรับสั่งให้ข้าราชการไปตามสืบหาตัวประขาวนั้น จะมาพระราชทานรางวัลก็ไม่ได้ตัวเลย
พระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก ให้ช่างแต่งตั้งพระพุทธรูปให้เกลี้ยงสนิทดี ที่ทวยเหล็กให้ถอนออกเสียเปลี่ยนเป็นทวยของใช้แทนที่ แล้วขัดสีชักเงาสนิทอย่างเครื่องสัมฤทธิ์ที่เกลี้ยงเกลาดีแล้วอัญเชิญเข้าประดิษฐานไว้ในสถานทั้งสาม คือพระพุทธชินราชอยู่ในพระวิหารใหญ่ สถานทิศตะวันตกพระมหาธาตุผันพระพักตร์ต่อแม่น้ำ พระพุทธชินศรีอยู่ทิศเหนือ พระศรีศาสดาอยู่ทิศใต้ พระวิหารหลวงใหญ่ทิศตะวันออก เป็นที่ธรรมสวันสการ ที่ถวายนมัสการพระมหาธาตุและเป็นที่ชุมนุมพระสงฆ์ เมื่อหล่อพระพุทธชินศรีและพระศรีศาสดาเสร็จแล้ว ทองสัมฤทธิ์ซึ่งเป็นชนวนและชลาบสมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกรับสั่งให้รวบรวมมาหลอมหล่อ ในองค์พระพุทธชินราชซึ่งหล่อครั้งหลังแต่ทองสัมฤทธิ์ซึ่งเป็นชนวนและชลาบในองค์พระพุทธชินราชนั้น สมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎกดำรัสสั่งให้ช่างปั้นหุ่นพระพุทธรูปหน้าตักศอกเศษแล้ว เอาทองที่เหลือจากพระพุทธชินราชหล่อ เรียกนามว่าพระเหลือ ชนานและชลาบของพระเหลือนั้น ก็หล่อเป็นรูปสาวกของพระเหลือทั้งสององค์ ครั้นเสร็จแล้วสถานที่หล่อพระพุทธรูปสามพระองค์อยู่ตรงหน้าวิหาร พระพุทธชินราชนั้นให้ก่อเป็นชุกกระชีด้วยอิฐเตาหลอมทอง และเตาสุมหุ่นทั้งปวงนั้น แล้วเอามูลดินอื่นมาผสม กับดินพิมพ์ที่ต่อยออกจากพระพุทธรูปสามองค์มาถมเป็นชุกกระชีสูงสามศอก แล้วให้ปลูกต้นมหาโพธิ์สามต้น สำแดงเป็นพระมหาโพธสถานของพระพุทธชินราชพระพุทธชินศรีพระศาสดาสามพระองค์เรียกนามว่าโพธิ์สามเส้า แล้วจึงให้สร้างปฏิมาฆระสถานวิหารน้อยในระหว่างต้นมหาโพธิ์ หันหน้าต่อทิศอุดร แล้วเชิญพระเหลือกับพระสาวกสององค์เข้าไปไว้ในที่นั้น แสดงเป็นที่สำคัญว่าเป็นที่หล่อพระพุทธรูปทั้งสองพระองค์เบื้องหน้า แต่นั้นสมเด็จพระเจ้าศรีธรรมไตรปิฎก จึงดำรัสสั่งให้สร้างพระราชวังอยู่ฝั่งตะวันตก เหนือที่ตรงหน้าวัดพระมหาธาตุน้อยหนึ่ง
ครั้นการพระอารามและพระราชวังพระนครเสร็จแล้ว ให้มีการสมโภชเจ็ดวัน ภายหลังจึงทรงตั้งจ่านกร้องจ่าการบุญให้เป็นที่เสนาบดีมียศเสมอกัน เพื่อจะให้เป็นผู้รักษาเมืองพระพุษณุโลกโอฆบุรีทั้งสองฟาก แล้วทรงพระราชดำริคิดตั้งเมืองนั้นไว้เป็นพระนครที่ประทับ สำหรับสำราญพระราชหฤทัยอยู่ใกล้แผ่นดินสยาม ซึ่งเป็นเมืองเดิมของพระราชเทวี และจะให้เป็นที่ประทับกำกับรักษาไม่ให้ชาวสยามที่เป็นใหญ่ในอนาคต จะล่วงลามเกินเลยเข้ามาในเขตต์แดนของพระองค์ที่ล่อแหลมกามลงมาอยู่นั้น จึงจัดการให้มั่งคงเป็นดังพระนคร