cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การสวดภาณยักษ์
การสวดภาณยักษ์ในประเทศไทย
การสวดภาณยักษ์ในประเทศไทยไม่ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า เริ่มต้นขึ้นเมื่อใด แม้จะมีมุขปาฐะเล่าขานถึงที่มากันต่างๆ ออกไป แต่ก็ไม่มีหลักฐานยืนยันได้ แต่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ปรากฏว่า ได้มีการสวดอาฏานาฏิยสูตร หรืออาฏานาฏิยปริตรเพื่อสะเดาะเคราะห์ในพระนคร สมัยกรุงรัตนโกสินทร์เป็นต้น นอกจากนี้ยังปรากฏจารึกอาฏานาฏิยสูตร ในพระอารามหลวงสำคัญอย่างวัดชุมพลนิกายาราม ด้วย (ดู จารึกอาฏานาฏิยสูตร ใน http://www.sac.or.th/databases/inscriptions/inscribe_detail.php?id=838)
พระธรรมโกศาจารย์ (ชอบ อนุจารีเถระ) อธิบายไว้ว่า ตามประเพณีไทยโบราณ นิยมสวดในพระราชพิธีตรุษหลวง เป็นพระราชพิธีเดือน 4 เรียกว่า พระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ คือตัดปี หรือสิ้นปี เป็นพระราชพิธีในปลายเดือน 4 ขึ้นเดือน 5 ซึ่งนับว่าเป็นต้นปี (ดู "ตำนานอาฏานาฏิยปริตร")
พิธีเริ่มโดยเจ้าพนักงานตั้งบาตรนํ้า บาตรทราย จับด้ายมงคลสูตรใส่ลุ้งไว้ในโรงราชพิธีทั้ง 4 ทิศ พระนครและในพระราชนิเวศน์ จากนั้นอัญเชิญ พระพุทธปฏิมากรมาประดิษฐาน อาราธนาพระมหาเถรานุเถร ผลัดเปลี่ยนกันมาจำเริญพระปริตร ในโรงราชพิธีทุกตำบล สิ้นทิวาราตรีสามวาร โดยในระหว่างการเจริญพระปริตรนั้น จะมีพิธีทางพราหมณ์ และทางราชการควบคูกันไปด้วย ที่ภายนอกพระบรมมหาราชวัง และในพื้นที่ต่างๆ ของพระนคร เพื่อเป็นการขจัดปัดเป่าอุปาทว์และภยันตรายทั้งปวง
ทั้งนี้ พระสงฆ์สวดภาณยักษ์เป็นพระพิธี สำรับละ 4 รูป ผลัดกันสวด พระพิธีนี้ถือว่าเป็นพระสมณศักดิ์ ดำรงตำแหน่งพระพิธีหลวง พระผู้ได้รับแต่งตั้งจะต้องมีคุณสมบัติเป็นพิเศษในการสวด เช่น มีเสียงเพราะ มีความรู้การสวดตามแบบทำนอง แปลว่าสวดเป็น เป็นศิษย์มีครู โดยได้รับการฝึกมาดีแล้ว ซึ่ง พระพิธีสำหรับสวดภาณยักษ์ต้องมีคุณสมบัติพิเศษเพิ่มอีกประการหนึ่ง คือเสียงดัง พระพิธีนี้ไม่มีทุกวัด แม้จะเป็นพระอารามหลวง ปกติจะมีเฉพาะอารามหลวงที่สำคัญ นอกจากนี้ พระราชพิธีซึ่งมีการสวดอาฏานาฏิยสูตร หรืออาฏานาฏิยปริตรนี้ แต่เดิมมีพระราชนิยมจัดทำที่พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาทและพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ในพระบรมมหาราชวัง แต่ปัจจุบันพระราชพิธีนี้ได้ยกเลิกไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันจะเห็นได้ว่าการสวดภาณยักษ์ได้แพร่ไปยังวัดต่างๆ ทั่วประเทศไม่ว่าจะเป็นอารามหลวงหรือไม่ก็ตาม (ดู "ตำนานอาฏานาฏิยปริตร") ส่วนใหญ่มักสวดด้วยสำเนียงที่ดุดัน แห้งแหบโหยหวนบ้าง  เป็นการสวดทำนองขู่ตวาดภูตผีปีศาจ ซึ่งเป็นลักษณะการสวดเช่นเดียวที่ปรากฏในพระราชพิธี ทว่า ในระดับพระราชพิธีนั้น ต่อมาได้ทรงโปรดฯ ให้นิมนต์พระอีกสำรับหนึ่ง สวดภาณพระ ด้วยทำนองสรภัญญะที่ไพเราะชื่นใจขึ้นเป็นคู่กัน ทั้งนี้ เพื่อเป็นขวัญ และ กำลังใจแก่ประชาราษฎร์ ว่าได้ขับไล่ภัยอันตรายสิ่งร้าย และ อวยพรชัยสิริมงคล ในกาลเวลาสำคัญแห่งการเปลี่ยนปี (ดู "ภาณพระ" ใน http://www.polyboon.com/kumpra/29_word_001.php )
ไมเคิล สกอฟิลด์
ไมเคิล สกอฟิลด์ (Michael Scofield) เป็นตัวละครเอกในซีรีส์อเมริกันทางโทรทัศน์เรื่อง แผนลับแหกคุกนรก แสดงโดย เวนท์เวิร์ท มิลเลอร์ อายุ 31 ปี เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในตอนแรกของเรื่องด้วยการปล้นธนาคาร เพื่อที่จะทำให้ตัวเขาเข้าคุกไปที่เดียวกับที่พี่ชายของเขา ลินคอล์น เบอร์โรวส์ (โดมินิก เพอร์เซลล์) ถูกกักขัง โดยเขาได้วางแผนเกี่ยวกับการแหกคุกที่ ฟอกซ์ ริเวอร์ (fox river) ในฤดูกาลแรก เพื่อให้เบอร์โรวส์หนีออกจากคุกที่เขาได้รับโทษประหาร ไมเคิลปรากฏตัวในทุกตอนของซีรีส์เรื่องนี้ ถึงแม้ว่าลินคอล์น เบอร์โรวส์จะเป็นตัวเอกในซีรีส์เรื่องนี้ แต่ไมเคิลก็ดูเป็นตัวหลักมากกว่าลินคอล์น โดยเฉพาะในฤดูกาลแรกและฤดูกาลที่ 3 โดยตัวละครที่แสดงเป็นไมเคิลตอนเด็กชื่อ ดีแลน ไมเน็ตต์
ประวัติ
เขาได้เรียนชั้นมัธยมปลายที่เมือง สโกกี รัฐอิลลินอย และได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีและโทในด้าน วิศวกรรมโยธา ในจากมหาวิทยาลัยโรโยลา หลังจากจบการศึกษาเขาได้มาเป็นวิศวกรโครงสร้าง ที่บริษัทสถาปนิกแห่งหนึ่งที่เมืองมิดเดิลตันในดาวน์ทาวน์ชิคาโก
อ้างอิง
Prison Break
แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส
แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส (Werner Mölders; 18 มีนาคม ค.ศ. 1913 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941) เป็นนักบินชาวเยอรมันแห่งลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง, นาวาอากาศโท, และผู้นำเสือเครื่องบินขับไล่ของเยอรมันในสงครามกลางเมืองสเปน เขาได้กลายเป็นนักบินคนแรกในประวัติศาสตร์การบินที่ได้กล่าวอ้างว่าได้รับชัยชนะทางอากาศมา 100 ครั้ง—นั่นคือการสู้รบทางอากาศ 100 ครั้งเป็นผลทำให้เกิดการทำลายเครื่องบินฝ่ายข้าศึก และได้รับการปูนบำเหน็จอย่างสูงสำหรับความสำเร็จของเขา เมิลเดิร์สได้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนากลยุทธวิธีเครื่องบินขับไล่ใหม่ที่นำไปสู่รูปแบบขบวนสี่นิ้ว (finger-four) เขาได้เสียชีวิตลงจากเครื่องบินตกในขณะที่เขาได้โดยสารไปด้วย
ด้วยการที่ได้รับการป้องกันจากภารกิจในการบินต่อสู้รบที่ห่างไกลออกไปสำหรับเหตุผลโฆษณาชวนเชื่อ ที่อายุ 28 ปีของเมิลเดิร์สได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจการณ์เครื่องบินขับไล่ (Inspector of Fighters) เขาได้ตรวจสอบหน่วยของลุฟท์วัฟเฟอในแหลมไครเมีย เมื่อเขาถูกสั่งให้กลับไปยังกรุงเบอร์ลินเพื่อเข้าร่วมพิธีงานศพของแอ็นสท์ อูเด็ท นายพลอากาศแห่งลุฟท์วัฟเฟอและเป็นเสืออากาศในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในเที่ยวบินไปยังกรุงเบอร์ลิน เครื่องบินที่เขาได้เดินทางในฐานะผู้โดยสารได้พยายามลงจอดฉุกเฉินเนื่องจากเครื่องยนต์ขัดขัดข้อง เครื่องบินได้ตกลงที่เบลารุส เมิลเดิร์สและอีกสองคนเสียชีวิต
กองทัพแวร์มัคท์และกองทัพบุนเดิสแวร์ของเยอรมนีตะวันตกต่างได้ให้เกียรติแก่เขาด้วยการตั้งชื่อหน่วยปีกเครื่องบินขับไล่สองหน่วย, destroyer และ barracks มาจากชื่อของเขา ในปี ค.ศ. 1998 รัฐสภาเยอรมันได้ตัดสินว่าสมาชิกของหน่วยทหารนกแร้งอย่างเมิลเดิร์ส สมควรที่จะ"ไม่ได้รับเกียรติอีกต่อไป" ในปี ค.ศ. 2005, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเยอรมันได้ตัดสินใจที่จะลบชื่อ"เมิลเดิร์ส"ออกจากหน่วยปีกเครื่องบินขับไล่ที่ยังคงมีชื่อของเขาอยู่
19131941
พระพุทธชัมพูนุช
พระพุทธชัมพูนุช มหาบุรุษลักขณาอสีตยานุบพิตร เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ วัสดุทองแดงปิดทอง สร้างในสมัยรัชกาลที่ 3 ประดิษฐานอยู่ภายในพระวิหาร วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร
สายชายฝั่งทะเลตะวันตก (ประเทศมาเลเซีย)
สายชายฝั่งทะเลตะวันตก เป็นสายรถไฟในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) เริ่มต้นจากสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ ตำบลปาดังเบซาร์ บนพรมแดนไทย–มาเลเซีย รัฐปะลิส ไปสิ้นสุดปลายทางที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนด์ ประเทศสิงคโปร์ ส่วนชื่อ "สายชายฝั่งทะเลตะวันตก" ได้มากจากการที่ทางรถไฟตัดผ่านรัฐต่าง ๆ ริมชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซีย สถานีรถไฟหลักที่สำคัญ ได้แก่ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ในกัวลาลัมเปอร์, สถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธในรัฐปีนัง และสถานีรถไฟเกมัส รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน ซึ่งสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกได้
ทางรถไฟสายนี้ เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1885
วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู
เป็นเต่าที่มีกระดองแบนราบ ตีนทั้ง 4 ข้าง เป็นใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำได้ดี มีจมูกแหลมยาว เพราะเป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก จะขึ้นมาบนบกก็ต่อเมื่ออาบแดดหรือวางไข่ในตัวเมียเท่านั้น กระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย
ปัจจุบัน มีเพียง 2 วงศ์ รวมกันแล้วประมาณ 14 สกุล คือ
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้แก่
แอ็นสท์ อูเด็ท
พลเอกอาวุโส แอ็นสท์ อูเด็ท (Ernst Udet) เป็นนายทหารอากาศและนักบินชาวเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสอง
อูเด็ทได้เข้าร่วมกองทัพอากาศจักรวรรดิเยอรมัน เมื่ออายุ 19 ปี ในที่สุดก็ได้กลายเป็นเสืออากาศที่มีความโดดเด่นในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ได้ทำสถิติด้วยชัยชนะที่ได้รับการยืนยัน 62 ครั้งในช่วงท้ายชีวิตของเขา นักบินเครื่องบินขับไล่ชาวเยอรมันที่ได้ทำสถิติสูงสุดเพื่อความอยู่รอดในสงคราม และการทำสถิติสูงสุดครั้งที่สองต่อจากมันเฟรท ฟ็อน ริชท์โฮเฟิน ผู้บัญชาการของเขาใน Flying Circus, อูเด็ทได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการฝูงบินภายใต้การบังคับบัญชาของริชท์โฮเฟิน และต่อมาได้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของแฮร์มัน เกอริง อูเด็ทได้ใช้ชีวิตในปี ค.ศ. 1920 และต้นปี ค.ศ. 1930 ในฐานะนักบินผาดโผน นักแสดงการบินที่ได้เปิดการแสดงระหว่างประเทศ ผู้ผลิตเครื่องบินเบา และเพลย์บอย
ในปี ค.ศ. 1933 อูเด็ทได้เข้าร่วมพรรคนาซีและกลายเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาลุฟท์วัฟเฟอในช่วงแรก ที่เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยและพัฒนา ด้วยอิทธิพลในการยอมรับต่อเทคนิคการทิ้งระเบิดดำดิ่งเช่นเดียวกับเครื่องบินทิ้งระเบิดดำดิ่ง ชตูคา, ในปี ค.ศ. 1939 อูเด็ทได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ-นายพลของยุทโธปกรณ์สำหรับลุฟท์วัฟเฟอ ด้วยความตึงเครียดของตำแหน่งและความไม่พอใจของเขาจากการบริหารงานจนทำให้อูเด็ทต้องกลายเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง
การเปิดฉากของปฏิบัติการบาร์บารอสซา เมื่อรวมกับปัญหาที่ความต้องการของลุฟท์วัฟเฟอสำหรับยุทโธปกรณ์ที่เหนือกว่ากำลังการผลิตของเยอรมนีและความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่มากขึ้นกับพรรคนาซี ทำให้อูเด็ทตัดสินใจฆ่าตัวตาย เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1941 ด้วยการจ่อปืนยิงเข้าที่ศีรษะตัวเอง "ความพ่ายแพ้ของเราเกิดจากอูเด็ท" ฮิตเลอร์ได้กล่าวไว้ว่า "ชายคนนั้นได้กุเรื่องโกหกสถานะของกิจการอย่างไร้สาระที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ลุฟท์วัฟเฟอ"
อ้างอิง
19121996
เส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส
เส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (Musculocutaneous nerve) เป็นเส้นประสาทที่มีต้นกำเนิดมาจาก lateral cord ของร่างแหประสาทแขน (brachial plexus) อยู่ตรงกล้ามกับขอบล่างของ กล้ามเนื้อเพคเทอรัลลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor) มีใยประสาทที่มีต้นกำเนิดมาจาก เส้นประสาทคอ (cervical nerve) เส้นที่ห้า หก และเจ็ด
รอยัลรัมเบิล (2007)
รอยัลรัมเบิล (2007)  (Royal Rumble 2007) เป็นศึกมวยปล้ำ ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 โดยรวมนักมวยปล้ำจากค่ายรอว์, สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู
แหล่งข้อมูลอื่น
Royal Rumble (2007)
ภาษาสิกขิม
ภาษาสิกขิม หรือ ภาษาภูเตีย เป็นภาษาย่อยของภาษาทิเบตใต้ มีผู้พูดจำนวนหนึ่งในชุมชนภูเตีย ทางภาคเหนือของสิกขิมชื่อเรียกในภาษาของตนเองคือ Dranjongke (Wylie: Bras-ljongs-skad)
อักษร
ภาษาสิกขิมเขียนด้วยอักษรทิเบต ที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบตคลาสสิก แม้ว่าสัทวิทยาและรากศัพท์ของภาษาสิกขิมจะต่างจากภาษาทิเบตคลาสสิก แต่ก็มีผู้พูดภาษาสิกขิมสำเนียงภูเตียที่อ่านออกเขียนได้ด้วยอักษรทิเบตถึง 68%
ภาษาสิกขิมและภาษาเพื่อนบ้าน
ผู้พูดภาษาสิกขิมสามารถเข้าใจภาษาซองคาที่มีรากศัพท์ใกล้เคียงกัน 65% และมีความคล้ายคลึงของรากศัพท์กับภาษาทิเบตมาตรฐาน 42% ภาษาสิกขิมยังได้รับอิทธิพลจากภาษายัลโมวาและภาษาตามัง เนื่องจากมีการติดต่อกับผู้พูดภาษาเนปาลีและภาษาทิเบตอย่างใกล้ชิด ทำให้ชาวสิกขิมจำนวนมากพูดภาษานี้ได้ด้วย
กิโยตา
กิโยตา (Quillota) เป็นเมืองในประเทศชิลี ตั้งอยู่ตอนกลางของแคว้นบัลปาราอิโซ เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดกิโยตา เป็นเมืองสำคัญด้านกสิกรรม อยู่ใกล้กับเมืองลากาเลรา โดยผ่านเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อลากรุซ ชาลส์ ดาร์วินเคยกล่าวถึงเกษตรกรรมและทัศนียภาพของเมืองในหนังสือ The Voyage of the Beagle
ตรูบาดู
ตรูบาดู (trobador) หรือ ทรูบาดูร์ (troubadour) คือกวีนักดนตรีที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในสมัยกลางตอนกลาง (ค.ศ. 1100–1350) เนื่องจากคำว่า ตรูบาดู ในทางศัพทมูลวิทยาเป็นเพศชาย จึงมักเรียกตรูบาดูที่เป็นผู้หญิงว่า ตรูไบริตส์
สำนักหรือธรรมเนียมตรูบาดูเริ่มขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในอุตซิตานิยอ แต่ต่อมาได้แพร่กระจายไปยังอิตาลีและสเปน ด้วยอิทธิพลจากเหล่าตรูบาดู ขบวนการที่เกี่ยวข้องกันได้เกิดขึ้นทั่วยุโรป เช่น มินเนอซัง ในเยอรมนี, ตรูวาดูริชมู ในกาลิเซียและโปรตุเกส และ ทรูแวร์ ในภาคเหนือของฝรั่งเศส ดันเต อาลีกีเอรี นิยามคีตกานท์ของตรูบาดูว่าเป็น "บันเทิงคดีเชิงวาทศิลป์ ดนตรี และร้อยกรอง" (fictio rethorica musicaque poita) หลังจากสมัย "คลาสสิก" ในช่วงเปลี่ยนสู่คริสต์ศตวรรษที่ 13 และการฟื้นตัวในช่วงกลางศตวรรษ ศิลปะของตรูบาดูก็เสื่อมลงในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และสูญไปในช่วงกาฬมรณะ (ค.ศ. 1348)
เนื้อร้องของตรูบาดูมีแก่นเรื่องหลัก ๆ เกี่ยวกับคุณสมบัติของอัศวินและความรักแบบเทิดทูน โดยส่วนใหญ่เป็นแนวอภิปรัชญา พุทธิปัญญา และสูตรสำเร็จ และหลายเนื้อร้องเป็นเรื่องชวนหัวหรือการเสียดสีอย่างหยาบโลน ผลงานของตรูบาดูสามารถแบ่งออกเป็นสามลีลา ได้แก่ ตรูบาแล็ว (เบา), ตรูบาริก (รุ่มรวย) และ ตรูบากลึส (ปิด) ในทำนองเดียวกันนั้นยังแบ่งออกได้เป็นหลายประเภท ประเภทที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ กันซู แต่ ซีร์เว็นเต็ส และ เต็นซู เป็นที่นิยมโดยเฉพาะในช่วงหลังสมัยคลาสสิก
เกาะเล็ก
เกาะเล็ก (islet) เป็นเกาะที่มีขนาดเล็กมาก ๆ อาจเกิดจากเกาะขนาดใหญ่ที่ถูกกัดเซาะจากลมและฝน หรืออาจเกิดจากการทับถมตามธรรมชาติ
ชนิด
เกาะเล็กนั้นมีหลายชนิด เช่น
สิงห์เฒ่าสุดเก๋า ผจญโอตะสุดเกรียน
เป็นภาพยนตร์เว็บญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565 นำแสดงโดยเซจิ ทาไกวะและมิโฮะ วาตานาเบะ กำกับโดยโคอิจิ ซากาโมโตะ ฉายทางช่องฮิการิทีวีเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์เป็นการรับบทแสดงนำครั้งแรกของทาไกวะ ผู้มีชื่อเสียงจากการทำงานเป็นสูทแอ็กเตอร์ในมาสค์ไรเดอร์ซีรีส์และซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ นักแสดงนำของมาสค์ไรเดอร์ซีรีส์หลายคนปรากฏในภาพยนตร์ในฐานะตัวละครปฏิปักษ์
ภาพยนตร์สิงห์เฒ่าสุดเก๋า ผจญโอตะสุดเกรียนฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565
อำเภอดงเจริญ
ดงเจริญ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางมูลนากทั้งหมด วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 พลตรีสนั่น ขจรประศาสน์ ขอแบ่งแยกพื้นที่ออกเป็นกิ่งอำเภอ ก่อนที่ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหารงานของหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาค และถือเป็นโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอดงเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอดงเจริญเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางมูลนาก ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอดงเจริญ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ต่อมามีมติคณะรัฐมนตรีในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ให้ยกฐานะกิ่งอำเภอทั้งหมดในขณะนั้นจำนวน 81 กิ่งอำเภอขึ้นเป็นอำเภอ จึงได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอดงเจริญขึ้นเป็น อำเภอดงเจริญ ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอดงเจริญแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอดงเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ซาบัง
ซาบัง (Sabang) เป็นนครที่ประกอบด้วยเกาะใหญ่ (เกาะเวะฮ์) และเกาะเล็ก ๆ อีกหลายเกาะนอกชายฝั่งทางทิศเหนือของเกาะสุมาตรา หมู่เกาะเหล่านี้ได้รวมกันเป็นนครในจังหวัดอาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย ศูนย์กลางการปกครองตั้งอยู่บนเกาะเวะฮ์ 17 กม. ทางเหนือของบันดาอาเจะฮ์ นครครอบคลุมพื้นที่ 153 ตร.กม. และจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 30,653 คน จากการประมาณการณ์ในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 32,271 คน ซาบังยังเป็นเมืองทางเหนือสุด และตะวันตกสุดของประเทศอินโดนีเซีย
เมื่อญีปุ่นเข้าครอบครองเกาะนี้ได้ก่อสร้างหลุมหลบภัย ป้อมและปืนใหญ่จำนวนมาก ยังคงสามารถพบส่วนที่หลงเหลือได้อยู่ แม้ว่าบางแห่งจะนำมาดัดแปลงหรือรื้อถอนไปเสียส่วนใหญ่ วันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 เรือดำน้ำของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ไอ-29 ได้ปฏิบัติภารกิจยานากินำผู้นำอินเดีย สุภาษ จันทระ โพสและอาบิด ฮะซัน (Abid Hasan) ขึ้นฝั่งที่เมืองซาบัง บนเกาะเวะฮ์ แทนเกาะปีนัง เพื่อหลีกเลี่ยงการสืบค้นของสปายชาวอังกฤษ
ป้อมเชคูปุรา
ป้อมเชคูปุรา (ปัญจาบ, ; Sheikhupura Fort) เป็นป้อมปราการยุคจักรวรรดิโมกุล สร้างขึ้นในปี 1607 ใกล้กับเมืองเชคูปุรา แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นในสมัยของชะฮันคีร์ ต่อมาเมื่อพื้นที่ปัญจาบอยู่ภายใต้ปกครองของซิกข์ มีการตกแต่งและสร้างอาคารขึ้นในป้อมปราการขึ้นมากมายโดยใช้การตกแต่งด้วยศิลปะแบบซิกข์ ในปี 1808 ป้อมถูกยึดครองโดยขารัข สิงห์ บุตรของมหาราชารณชีต สิงห์ ในปี 1811 รณชีตมอบป้อมปราการนี้ให้กับภรรยา มหาราณีดาตาร์ กาวร์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่จนวาระสุดท้าย
ในกลางศตวรรษที่ 19 พื้นที่ปัญจาบตกอยู่ภายใต้ปกครองของอังกฤษ ป้อมนี้ถูกใช้งานเป็นที่คุมขังมหาราณีสุดท้าย จินด์ กาวร์ ผู้เป็นมารดาของมหาราชาทุลีป สิงห์
ป้อมปราการนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากหิรัญมินาร์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงสัตว์เลี้ยงแอนตีโลปของชะฮันคีร์ ในปัจจุบันป้อมยังคงเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมถึงแม้จะอยู่ในสภาพทรุดโทรมอย่างมาก
สถาปัตยกรรมสตาลิน
สถาปัตยกรรมสตาลิน หรือที่รู้จักในรัฐอดีตบล็อกตะวันออกว่า ศิลปะสตาลิน (Сталинский) หรือ ลัทธิคลาสสิกแบบสังคมนิยม (Socialist Classicism) เป็นสถาปัตยกรรมของสหภาพโซเวียตภายใต้โจเซฟ สตาลิน ตั้งแต่ปี 1933 ถึง 1955 สถาปัตยกรรมแบบสตรลินเกี่ยวข้องมากกับรูปแบบศิลปะแบบสัจนิยมสังคมนิยม
โครงสร้างส่วนใหญ่สร้างขึ้นโดยใช้ผนังสตักโคเปียก และใช้อิฐก่ออย่างง่าย อาคารขนาดกลางและใหญ่มักใช้คอนกรีต เช่น พี่น้องสาวทั้งเจ็ดแห่งมอสโก การตกแต่งภายนอกด้วยกระเบื้องเคลือบเริ่มมีในตอนต้นของทศวรรษ 1950s, แต่ไม่พบมากนอกมอสโก
วัดบึงพระลานชัย
วัดบึงพระลานชัย พระอารามหลวง เป็นวัดเก่าแก่โบราณ ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ และสังคม เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมของทางราชการทุกยุคทุกสมัย และเป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของข้าราชการเมืองร้อยเอ็ด มีสระชัยมงคล เป็นสระโบราณศักดิ์สิทธิ์ประจำเมือง มีใบเสมาเก่าแก่สมัยทวารดี และศิลาแลงสมัยเมืองฟ้าแดดสงยาง
ตั้งอยู่เลขที่ 116 ถนนประชาธรรมรักษ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดการปกครองคณะสงฆ์ธรรมยุต  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2318 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2464 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521
ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2318 พระขัติยะวงษา (ธน ธนสีลังกูร) เจ้าเมืองร้อยเอ็ด คนที่ 1 ได้ชักชวนข้าราชการ พ่อค้าประชาชนถากถางป่าดงพงหญ้า ซึ่งเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ได้บูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นเป็นวัดและให้ชื่อว่า "วัดบึงพระลานชัย" แต่ชาวบ้านนิยมเรียกสั้นๆว่า "วัดบึง" พื้นที่ทั่วไปเป็นเนินสูงราบเรียบ มีสระน้ำ 1 แห่ง มีไม้ยืนต้นร่วมรื่น เมื่อเวลาผ่านไปจึงกลายเป็นวัดร้างตามกาลเวลา
พ.ศ. 2430 หลวงสงกรานต์วิศิษฐ์ โดยการสนับสนุนของพระยาขัติยะวงษา (เภา ธนสีลังกูร) เจ้าเมืองร้อยเอ็ด คนที่ 7 ได้นำข้าราชการ พ่อค้า ประชาชน และผู้ต้องขังช่วยกันถากถางป่า ฟื้นฟูบูรณะวัดเก่าแก่โบราณ ซึ่งรกร้างมานาน ขึ้นเป็นวัดอีกครั้งหนึ่ง เพราะถือว่าบริเวณนี้มีความสำคัญ คือ
จึงได้รับการอุปถัมภ์จากพระยาขัติยะวงษาเอกธิกะสตานันท์ (เหลา ณ ร้อยเอ็ด) เจ้าเมือง ผู้ว่าราชการจังหวัด และข้าหลวงบริเวณเมืองมาโดยตลอด ต่อมาจึงได้อาราธนาพระครูเอกุตตรสตาธิคุณ จากอำเภอธวัชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาส
พ.ศ. 2456 ทางราชการได้จัดตั้งกรมทหารม้าขึ้นที่มณฑลร้อยเอ็ด ทางราชการจึงได้อาราธนา พระครูเอกุตตรสตาธิคุณ เจ้าอาวาสวัดบึงพระลานชัย เจ้าคณะจังหวัดร้อยเอ็ด ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดสระทอง และมหาเสวกโทพระยารณชัยชาญยุทธ (ถนอม บุณยเกตุ) สมุหเทศาภิบาลมลฑลร้อยเอ็ด ได้ไปอาราธนาพระครูวินัยธรหล้า จากวัดบวรนิเวศวิหาร จังหวัดพระนคร มาเป็นเจ้าอาวาสแทน
พ.ศ. 2464 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา จึงได้เริ่มสร้างพระอุโบสถ แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2465 พ.ศ. 2521 ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521
อาณาเขตติดต่อ
ทิศเหนือ ติดต่อที่ดินของชาวบ้าน
ทิศใต้ ติดต่อถนนทองทวี
ทิศตะวันออก ติดต่อถนนสุนทรเทพ
ทิศตะวันตก ติดต่อถนนประชาธรรมรักษ์
พระอุโบสถ
ได้เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2465 เสร็จเมื่อ พ.ศ. 2468 บูรณปฏิสังขรณ์ครั้งแรก พ.ศ. 2486 ต่อมา พ.ศ. 2507 ได้บูรณปฏิสังขรณ์อีกครั้ง เป็นครั้งที่ 2 ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 พระอุโบสถได้ชำรุดทรุดโทรมลงมาก จึงได้ทำการรื้อถอนพระอุโบสถหลังเก่าออก และดำเนินการก่อสร้างพระอุโบสถหลังใหม่ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2528 ภายในประดิษฐานพระชินสีห์ศากยมุนี เป็นพระประธานในพระอุโบสถ หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 1.27 เมตร สูง 1.75 เมตร พร้อมด้วยพระอัครสาวกซ้าย - ขวา (พระโมคคัลลานะ - พระสารีบุตร) หล่อด้วยทองเหลือง สูง 1.50 เมตร ที่ฐานชุกชีชั้นล่างประดิษฐานพระพุทธชินราชจำลอง หล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 107 นิ้ว พร้อมด้วยพระอัครสาวกซ้าย - ขวา ดร.ปรีดี เกษมทรัพย์ และครอบครัว พร้อมด้วยญาติมิตร สร้างถวายเมื่อปี พ.ศ. 2527 ภายในเป็นที่เก็บรักษาธรรมาสน์สังเค็ดงานพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระราชทานสำหรับวัดบึงพระลานชัย ในงานพระบรมศพ ลักษณะเป็นธรรมาสน์ปิดทองลายฉลุ ทำลวดลายอย่างง่าย
หอพระไตรมิ่งเมือง
ชั้นที่ 2 ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง พระชัยมงคล 9 องค์ ประกอบด้วยพระชัยมงคลทองคำ, พระชัยมงคลนาก, พระชัยมงคลสัมฤทธิ์, พระชัยมงคลเงิน, พระชัยมงคลงาช้าง, พระชัยมงคลนอแรด, พระชัยมงคลหยก, พระชัยมงคลแก้ว และพระชัยมงคลแก่นจันทร์ ชั้นที่ 3 ประดิษฐานพระไตรปิฎก พระแก้วมรกต และพระบรมสารีริกธาตุ
สระชัยมงคล
เป็นสระโบราณศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ประจำจังหวัด ในครั้งโบราณนั้น เมื่อต้องการใช้น้ำพระพุทธมนต์ประกอบพระราชพิธี เช่น น้ำอภิเษก, น้ำบรมราชาภิเษก และน้ำพิพัฒนัสัตยา เป็นต้น เจ้าเมืองจะให้ราชบุรุษไปพลีกรรมเพื่อนำเอาน้ำจากแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์มาประกอบพิธีทุกครั้ง
พระลานชัย (หน้าพระอุโบสถ)
เป็นพระลานที่ประกอบพิธีกรรม ฉลองชัยชนะ และพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา
หอระฆัง
เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น หลังคาทรงไทย ภายในมีระฆังซึ่งพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาญจนากร ทรงสร้างถวาย เมื่อปี พ.ศ. 2467
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (Her Royal Highness The Princess Victoria of the United Kingdom) เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 4 และพระราชธิดาพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา และเป็นพระน้องนางเธอใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระประวัติ
เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1868 เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร ณ ลอนดอน โดยพระองค์เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ผ่านทางสายพระราบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผ่านทางสายพระราชมารดา
ทรงศึกษา
เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียทรงศึกษาในมาห์โลเฮาส์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระองค์ประสูติ โดยพระองค์ทรงมีความสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาเป็นอย่างมาก
บั้นปลายพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรประสบปัญหาเรื่องพระพลานามัยเป็นอย่างมากทั้งมีปัญหาเรื่องระบบประสาท ไมเกรน ซึมเศร้า และอีกหลายโรค โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1935 พระชันษา 67 ปี โดยหลังจากนั้น ในปีต่อมา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาก็ได้เสด็จสวรรคตลงด้วยพระชนมพรรษา 70 พรรษา
ไดยะ เซโตะ
ไดยะ เซะโตะ (Daiya Seto 瀬戸大也 ;เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2537 ) เป็นนักว่ายน้ำชาวญี่ปุ่นในรายการเดี่ยวท่าผสม ท่าผีเสื้อ ท่ากรรเชียง และฟรีสไตล์ เขาได้รับเหรียญทองในการแข่งขันเดี่ยวผสม 400 เมตร ในการแข่งขัน world short course championships ปี 2012 2014 และ 2016 รวมถึงการแข่งขัน world long course championships ปี 2013 2015 เซะโตะเป็นเจ้าของสถิติโลกรายการท่าผีเสื้อ 200 เมตร และสถิติเอเชียในรายการเดี่ยวท่าผสม 400 เมตร
เซะโตะเป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวเอเชียคนแรกที่เป็นแชมป์โลกรายการเดี่ยวท่าผสม
ประเทศสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศสโลวีเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสโลวีเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 60 คน ใน 12 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสโลวีเนียได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 4 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
อรวรรณ เย็นพูนสุข
อรวรรณ เย็นพูนสุข (ชื่อเล่น ปุ้ม) เป็นนักร้องสาวชาวไทยเสียงดีอดีตสมาชิกวงสาว สาว สาว ศิลปินเดี่ยว และครูสอนร้องเพลง เป็นที่รู้จักในฐานะอดีตครูใหญ่บ้าน AF
ประวัติ
อรวรรณ เย็นพูนสุข เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดนครราชสีมา มีพี่น้อง 4 คนและเธอเป็นคนสุดท้อง เป็นหลานสาวของนักร้องอาชีพ ฉันทนา กิติยพันธ์ ซึ่งเป็นมารดาของ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร สมาชิกร่วมวง สำเร็จการศึกษาระดับ ป.7 จากโรงเรียนสุขานารี, ม.ศ.3 จากโรงเรียนรัตโนภาส และ โรงเรียนสุรนารีวิทยา และ ปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ชอบร้องเพลงตั้งแต่เรียนอยู่ประถมศึกษาปีที่ 5 ได้ถูกส่งเข้าประกวดและได้รางวัลชนะเลิศทุกครั้ง
เป็นสมาชิกวง สาว สาว สาว ร่วมกับสมาชิกหญิงอีกสองคนคือ แอม เสาวลักษณ์ ลีละบุตร และ แหม่ม พัชริดา วัฒนา ลูกสาวของสุดา ชื่นบาน นักร้องหญิงเพื่อนสนิทของฉันทนา กิติยพันธ์ โดยทั้งสามคนสนิทกันตั้งแต่วัยเด็ก ได้ออกรายการร้องเพลงครั้งแรกคือ ฉันทนาโชว์ ต่อด้วยรายการ มิวสิคสแควร์ ทางช่อง 3 ดำเนินรายการโดย มีศักดิ์ นาครัตน์ และ สุดา ชื่นบาน เมื่อระย้า หรือคุณประสิทธิ์ พงษ์ธนานิกร แห่งรถไฟดนตรี ได้ชมรายการและเห็นทั้งสามสาวร้องเพลงจึงเกิดความสนใจจนได้คิดริเริ่มที่จะตั้งวงนักร้องวัยรุ่นหญิงประสานเสียงแบบทรีโอ โดยตั้งชื่อว่าวง สาว สาว สาว ซึ่งปุ้มจะร้องเพลงช้าเป็นส่วนมากเนื่องจากน้ำเสียงที่หวาน ใสและเศร้า เพลงที่ชื่อเสียงของเธอ คือเพลง เพียงเพราะว่า, ยาเสพติด, คลื่นเสน่หา, ไม่มีใครร้องไห้กับเรา, You're the inspiration, Because I love you ฯลฯ ส่วนเพลงที่แต่งและร้องคือเพลง ไม่มีใครร้องไห้กับเรา กับ แมวน้อยกับผีเสื้อ ในอัลบั้ม หาคนร่วมฝัน และได้ร้องเพลง บทเรียนสอนใจ คู่กับภูสมิง หน่อสวรรค์
ปุ้มมีผลงานเพลง 10 อัลบั้มกับวงสาว สาว สาว ในช่วงเวลา 9 ปี หลังจากที่ยุบวงก็ได้ออกอัลบั้มเป็นศิลปินเดี่ยวสังกัดค่ายเทปอินเทอร์นอล ของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ มีผลงานออกมา 1 ชุดชื่อ ปุ้ม ลีลา เพลงดังที่สุดในอัลบั้มคือ ป่านนี้ ก่อนที่จะย้ายไปค่ายพีจีเอ็ม นอกจากนี้ยังมีผลงานคอรัสให้กับศิลปินในบริษัทต่างๆ เช่น แกรมมี่, อาร์เอส, เบเกอรี่มิวสิค โดยเฉพาะในอัลบั้มเดี่ยวของ แอม เสาวลักษณ์, แหม่ม พัชริดา
นอกจากนี้ยังพากย์เสียงและร้องเพลงในภาพยนตร์การ์ตูนเช่น Sherk 2, Mulan 2, Lady and The Tramp 2, Cinderella 2 ร้องประสานเสียงในภาพยนตร์การ์ตูน เช่น Lady and The Tramp 2, The Prince of Egypt, Mulan 2
ด้านการเป็นครูสอนร้องเพลง ปี 2543 สอนร้องเพลงให้กับศิลปินในบริษัท Crunch Records ในเครือ Bakery Music เช่น Bean, Power Pat
ชีวิตส่วนตัวสมรสและมีบุตรชาย 1 คนชื่อ กานต์ชนิต ตั้งนิรันดร หรือ น้องเต้น
ร่วมกับวงสาว สาว สาว
ดูบทความหลักที่: สาว สาว สาว
อัลบั้มเดี่ยว
ชุด รวมเพลง ปุ้ม สาว สาว สาว'' (รถไฟดนตรี)
ชุด ปุ้ม ลีลา (Internal) ชุด ปลายทางแห่งฝัน (PGM) ชุด บันทึกของเวลา ชุด 1 (PGM) ชุด บันทึกของเวลา ชุด 2 (PGM) ไม่อยากให้โลกนี้มีความรัก ชุด บันทึกของเวลา ชุด 3 (PGM) ชุด บันทึกของเวลา ชุด 4 (PGM) ชุด บันทึกของเวลา ชุด 5 (PGM) ชุด ลองรักอีกครั้ง (DKS Records)
ชุด ดอกไม้ของเวลา ชุด 1 (DKS Records)
ชุด ดอกไม้ของเวลา ชุด 2 (DKS Records)
ชุด D-VOICE (อาร์เอส) (2550)
ข่ายประสาทแขน
ข่ายประสาทเบรเคียล หรือ ข่ายประสาทแขน (Brachial plexus) เป็นการจัดเรียงตัวของเส้นประสาทที่ออกมาจากกระดูกสันหลังท่อนที่ C5 ถึง T1 ผ่านมายังคอ รักแร้ และไปยังแขน
หน้าที่
ข่ายประสาทแขนทำหน้าที่รับและส่งสัญญาณประสาททั้งหมดไปยังแขนทั้งแขน ยกเว้นกระแสประสาทของกล้ามเนื้อสองมัด ได้แก่ กล้ามเนื้อทราพีเซียส (trapezius) ซึ่งเลี้ยงโดยเส้นประสาทสมองคู่ที่ 11 spinal accessory nerve และบางส่วนของผิวหนังบริเวณรักแร้ ซึ่งเลี้ยงโดย intercostobrachialis nerve
ดังนั้นการมีรอยโรคที่ข่ายประสาทนี้สามารถทำให้เกิดการทำงานผิดปกติของแขนได้
พระผุด
พระผุด หรือ พระทอง เป็นพระพุทธรูปที่แต่งต่างจากวัดอื่น ๆ คือ เป็นพระพุทธรูปที่มีแค่ครึ่งองค์ มองดูคล้ายกับผุดขึ้นมาจากพื้นดิน มีตำนานเล่าว่า มีเด็กคนหนึ่งได้นำควายไปผูกกับปลักที่โผล่จากพื้นดิน ตอนเย็นนั้นเด็กตาย ควายก็ตาย คืนนั้นพ่อของเด็กฝันว่า ผู้เป็นลูกนั้น ได้นำควายไปผูกกับพระเกตุของพระพุทธรูปเข้า รุ่งเช้า พ่อของเด็กจึงไปลองขุดดู ก็พบพระพุทธรูปจริง ๆ แต่ขุดได้เพียงครึ่งองค์เท่านั้นก็ไม่สามารถขุดต่อได้อีก ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่ พระวิหารพระผุด วัดพระทอง ตำบลเทพกษัตรี อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต
ลาโกอาดูสปาตูส
ลาโกอาดูสปาตูส (Lagoa dos Patos) เป็นลากูนหรือทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ในละตินอเมริกา และใหญ่ที่สุดของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในรัฐรีอูกรันดีดูซูล ทางตอนใต้ของประเทศบราซิล ลากูนมีความยาว 174 ไมล์ (280 กม.) ส่วนกว้างสุด 44 ไมล์ (70 กม.) และมีพื้นที่ 3,803 ตร.ไมล์ (9,850 กม.) แยกออกจากมหาสมุทรแอตแลนติกโดยคาบสมุทรที่เป็นผืนทรายกว้างราว 5 ไมล์ (8 กม.)
ความโน้มถ่วงเชิงควอนตัม
ทฤษฎีโน้มถ่วงเชิงควอนตัม (Quantum Gravity: QG) เป็นทฤษฎีที่พยายามรวม กลศาสตร์ควอนตัม ซึ่งอธิบายแรงพื้นฐาน สามแรงคือ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า แรงนิวเคลียร์แบบเข้ม และแรงนิวเคลียร์แบบอ่อน เข้ากับ ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ ซึ่งใช้อธิบายแรงโน้มถ่วง เป้าหมายของทฤษฎีนี้ก็คือ การอธิบายทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปในระดับพลังงานสูง และ ทฤษฎีควอนตัมในระดับสเกลใหญ่ภายใต้กฎหนึ่งเดียวเป็นทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง (Theory of Everything: TOE)
ภาพรวม
ปัญหาความยากลำบากในความสอดคล้องกันของทฤษฎีเหล่านี้ในทุกสเกลวัดระดับของพลังงานที่มาจากสมมติฐานที่แตกต่างกันว่าทฤษฎีทั้งหลายเหล่านี้นั้นจะทำอย่างไรถึงจะเข้าใจกลไกการทำงานของจักรวาลได้ ทฤษฎีสนามควอนตัมนั้นขึ้นอยู่กับสนามอนุภาคที่ฝังตัวอยู่ในกาล-อวกาศแบบแบนของสัมพัทธภาพพิเศษ ในโมเดลของสัมพัทธภาพทั่วไปแรงโน้มถ่วงจะเป็นส่วนโค้งภายในกาล-อวกาศที่มีการเปลี่ยนแปลงในขณะที่เกิดการเคลื่อนย้ายของมวลแห่งแรงโน้มถ่วง
เชวง วงศ์ใหญ่
เชวง วงศ์ใหญ่ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย 2 สมัย ในช่วงปี พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา 3 สมัย เป็นอดีตเลขาธิการพรรคสันติชน และเป็นร่วมผลักดันการจัดตั้งจังหวัดพะเยา ได้รับการเรียกขานว่า "ควายหงานต่งลอ" (หมายถึง ทุ่งพระยาลอ)
ประวัติ
เชวง วงศ์ใหญ่ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2472 เขาเริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (ส.จ.) ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงรายครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคสันติชน ซึ่งก่อตั้งขึ้นและนายเชวง ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรค ในชุดที่มีดรงค์ สิงห์โตทอง เป็นหัวหน้าพรรค เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงราย เขต 3 และได้รับเลือกตั้งเป็น 1 ใน 8 ส.ส.ของพรรคสันติชน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 ได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคกิจสังคม
เชวง วงศ์ใหญ่ เป็นนักการเมืองที่ผลักดันการจัดตั้งจังหวัดพะเยา โดยการเสนอแยกออกจากจังหวัดเชียงราย เมื่อปี พ.ศ. 2518
ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 พะเยายกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดเป็นครั้งแรก (ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522) แต่เขาไม่ได้รัเลือกตั้งในครั้งนั้น ต่อมาเขาได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งอีก 3 สมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 สังกัดพรรคกิจสังคม การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรครวมไทย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นพรรคเอกภาพ
ในขณะดำรงตำแหน่ง ส.ส.พะเยา นายเชวง ก็ได้มีส่วนร่วมในการสนับสนุนการศึกษาของชาวพะเยา โดยการบริจาคทรัพย์สินในการพัฒนาโรงเรียนบ้านแก อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา
เชวง วงศ์ใหญ่ ประกอบธุรกิจทำการขนส่งด้วยรถยนต์โดยสารประจำทางในเส้นทางที่ได้รับอนุญาตสัมปทานเดินรถ ในชื่อ บริษัท เชียงคำขนส่ง จำกัด
เชวง วงศ์ใหญ่ ถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาด เมื่อปี พ.ศ. 2536 จนถึงปี พ.ศ. 2538 และในปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2554
และศาลมีคำสั่งให้จัดการทรัพย์มรดก เมื่อปี พ.ศ. 2556
ภาษาเซียง
ภาษาเซียง (湘語/湘语) คือหนึ่งในภาษาของตระกูลภาษาจีน มีผู้พูด 36 ล้านคนในมณฑลหูหนาน เสฉวน กว่างซีจ้วง และกวางตุ้ง แบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณ และภาษาเซียงสมัยใหม่ที่มีอิทธิพลในภาษาจีนกลางมาก
การจัดจำแนก
เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาจีน เป็นกลุ่มของภาษาที่มีขนาดใหญ่และใกล้เคียงกับภาษาอู๋ในด้านของเสียง ใกล้เคียงภาษาจีนกลางในด้านรากศัพท์และไวยากรณ์ ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก โดยเฉพาะภาษาเซียงสมัยใหม่
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์
มีผู้พูดมากกว่า 36 ล้านคนในจีน โดยเฉพาะทางตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูหนานและในมณฑลเสฉวน เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงตอนเหนือ และบางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง ส่วนใหญ่ถูกโอบล้อมโดยผู้พูดภาษาจีนกลาง และติดต่อกับผู้พูดภาษาม้งทางตะวันตกเฉียงเหนือ
สำเนียง
แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณและภาษาเซียงสมัยใหม่ ภาษาเซียงโบราณเป็นภาษาที่คงลักษณะของภาษาจีนยุคกลางมีผู้พูดทางใต้ ส่วนภาษาเซียงสมัยใหม่ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมีผู้พูดทางเหนือ
สารัชถ์ รัตนาวะดี
สารัชถ์ รัตนาวะดี (ชื่อเล่น กลาง) เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการบริษัท กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) รองประธานกรรมการ ไทยคม (บริษัท)
ครอบครัวและการศึกษา
สารัชถ์เป็นบุตรของพลเอกถาวร รัตนาวะดี อดีตหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการ กองบัญชาการทหารสูงสุด กับนางประทุม รัตนาวะดี น้องสาวของนายวาริน พูนศิริวงศ์ นักธุรกิจและเจ้าของหนังสือพิมพ์แนวหน้า โดยสารัชถ์เป็นลูกคนกลาง โดยมีพี่ชายชื่อ สาณิต และน้องชายชื่อ สฤษดิ์
สารัชถ์แต่งงานกับ นลินี ตันติสุนทร ลูกสาวของนายรักษ์ ตันติสุนทร คหบดีชาวจีนในจังหวัดตาก มีบุตรด้วยกันสองคนคือสาริศและสิตมน
สารัชถ์ศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย โดยเพื่อนร่วมรุ่นเรียกเขาว่า "แย้ม" ศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท ด้านการบริหารจัดการวิศวกรรม จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
การงาน
เมื่อศึกษาจบได้ก่อตั้ง บริษัท กัลฟ์ อิเล็คตริก จำกัด ซึ่งประกอบธุรกิจเกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้า ในปี พ.ศ. 2537 ขณะอายุเพียง 29 ปี โดยสารัชถ์ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการใหญ่ จากนั้นได้จัดตั้งบริษัทอีกจำนวนหนึ่งที่ใช้คำนำหน้าว่า "กัลฟ์" เช่น บริษัท กัลฟ์ เพาเวอร์ เจเนอเรชั่น จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2539) บริษัท กัลฟ์ โคเจนเนอเรชั่น จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2539) บริษัท กัลฟ์ ยะลา กรีน จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2540) และ บริษัท กัลฟ์ ไอพีพี จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2547) เป็นต้น รวมถึงบริษัท กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ผลิตกระแสไฟฟ้าของเอกชนรายใหญ่ที่สุดของไทยในแง่มูลค่าตามราคาตลาด เข้าจดทะเบียนซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2560 ทำให้สารัชถ์ปรากฏอยู่ในทำเนียบมหาเศรษฐีไทยของนิตยสาร ฟอบส์ ในปี 2561
ในปี พ.ศ. 2562 สารัชถ์ถือสินทรัพย์ที่เป็นหุ้นไทยที่มีมูลค่ามากที่สุดเป็นปีแรก จากนั้นครองอันดับ 1 ผู้มีหุ้นมากที่สุดเป็นสามปีซ้อน จากข้อมูลของนิตยสาร ฟอบส์ ณ วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565 นายสารัชถ์ มีความมั่งคั่งสุทธิอยู่ที่ประมาณ 421,260 ล้านบาท (11,800 ล้านเหรียญสหรัฐ) ขึ้นเป็นอันดับ 1 แซงหน้าเจริญ สิริวัฒนภักดี
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (แก้ความกำกวม)
8 เทพอสูรมังกรฟ้า สามารถหมายถึง:
สนามกีฬาเครสตอฟสกี
สนามกีฬาเครสตอฟสกี (стадион «Крестовский») ชื่ออย่างเป็นทางการ สนามกีฬาเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก หรือ เซนิตอารีนา เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะเครสตอฟสกี ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก สนามกีฬาแห่งนี้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2017 เพื่อรองรับฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 กำหนดการเดิมจะต้องสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 แต่ก็เลื่อนไปหลายครั้ง จนกระทั่งได้เปิดใช้งานจริงในปี ค.ศ. 2017 สรุปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 สนามกีฬาล่าช้ากว่ากำหนด 518% และใช้เงินเกินงบประมาณ 548%  สนามกีฬามีความจุ 67,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ถูกเรียกว่า สนามกีฬาเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018.
จากค่าใช้จ่ายในการก่อสร้าง 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เป็นหนึ่งในสนามกีฬาที่แพงที่สุดเท่าที่เคยมีการก่อสร้างมา
ภาพรวม
สถาปัตยกรรมสนามที่ชนะการประกวด คือรูปแบบ "ยานอวกาศ" ออกแบบโดย คิโชะ คุโระคะวะ โดยเป็นการนำเอาแบบของโตโยต้าสเตเดียมในเมืองโทะโยะตะ ประเทศญี่ปุ่น มาปรับให้ใหญ่ขึ้น สนามกีฬาถูกสร้างขึ้นในที่เดียวกับสนามกีฬาคีรอฟที่ถูกรือถอนไป
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 เดอะเซนต์ปีเตอส์เบิร์กไทม์ รายงานว่าโครงการนี้จะได้รับเงินทุนเพิ่ม แต่จะสลับไปสร้างตึกระฟ้าแทน ทำให้นครต้องเข้ามาเจรจา หลังจากที่กัซปรอมปฏิเสธที่จะลงทุนสร้างสนามกีฬา
วันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ผู้รับเหมา อินซ์ทรานสตรอย-Spb กล่าวว่า นครล้มเหลวในการจ่ายเงินค่าสร้างสนาม 1 พันล้านรูเบิล (หรือ 15.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้สัญญาการก่อสร้างต้องหยุดลงชั่วคราว ต่อมาวันที่ 1 สิงหาคม เกิดพายุและน้ำท่วมสนาม
ปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ผู้รับเหมารายใหม่อย่างเมโทรสตรอย ได้กลับมาทำการก่อสร้างใหม่อีกครั้ง
การแข่งขันนัดแรกที่สนามแห่งนี้ เกิดขึ้นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก นัดระหว่างสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กกับสโมสรฟุตบอลอูรัล เมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2017 ผู้ทำประตูแรกที่สนามแห่งนี้คือ บรานิสลาฟ อีวานอวิช
ต่อมาวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2017 นัดแรกของฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 จัดขึ้นที่สนามแห่งนี้ โดยเป็นแข่งขันในกลุ่ม A ระหว่างเจ้าภาพ รัสเซีย พบนิวซีแลนด์
และในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 การแข่งขันนัดชิงชนะเลิศ ระหว่างชิลีกับเยอรมนี ก็จัดขึ้นที่สนามแห่งนี้ และเป็นนัดที่มีผู้ชมมากที่สุดของการแข่งขัน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2014 ยูฟ่าประกาศว่าสนามแห่งนี้ จะใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ทั้งหมด 4 นัด ได้แก่ รอบแบ่งกลุ่ม 3 นัด และรอบก่อนรองชนะเลิศอีก 1 นัด
ลากูน
ลากูน หรือ ทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่ง (lagoon) คือแหล่งน้ำตื้น ๆ ที่แบ่งแยกจากทะเลโดยเกาะสันดอนหรือแนวปะการัง โดยอยู่ขนานกับชายฝั่ง ส่วนมากจะมีทางเปิดสู่ทะเล โดยมากแล้วจะแบ่งเป็นลากูนชายหาดและลากูนอะทอลล์ โดยแยกแยะด้วยทรายและกรวด
สภาสถาปนิก (แก้ความกำกวม)
สภาสถาปนิก อาจหมายถึง
สำหรับสมาคมของผู้ประกอบวิชาชีพด้านสถาปัตยกรรม ดู:
ฮรูชอฟคา
ฮรูชอฟคา หรือ ครุชชอฟคา (Хрущёвка; Khrushchyovka) หรือ ฮรูชอบี (Хрущобы; Khrushchoby) เป็นชื่อเรียกทั่วไปของรูปแบบอะพาร์ตเมนต์ต้นทุนต่ำ สร้างด้วยคอนกรีตแบบพาแนลหรืออิฐ ความสูงสามถึงห้าชั้น ซึ่งพัฒนาขึ้นในสหภาพโซเวียต ในต้นทศวรรษ 1960s สมัยภายใต้การปกครองของนีกีตา ครุชชอฟเป็นผู้นำรัฐบาลโซเวียต ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ฮรูชอฟ" หรือ "ครุชชอฟ" บางครั้งมีการเปรียบครุชชอฟคากับ ดังจิ ของญี่ปุ่น ที่ซึ่งบ้างก็เชื่อว่า ได้รับอิทธิพลมาจากครุชชอฟคา
แคว้นศักดินาโชชู
แคว้นโชชู เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ปกครองโดยไดเมียวตระกูลโมริ ตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ ในอดีตมีเมืองหลวงคือฮางิ ซึ่งมีถิ่นที่ตั้งอยู่ที่ ปราสาทฮางิ แคว้นนางาโตะ ทำให้บางครั้งเราก็เรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นฮางิ
จังหวัดยามางูจิ เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโงกุบนเกาะฮนชูมีเมืองยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือ ชิโมโนเซกิ แคว้นนี้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ และร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทำให้มีบุคคลจากแคว้นนี้มากมายที่ได้เป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาทิ ยามางาตะ อาริโตโมะ, เทราอูจิ มาซาตาเกะ และโคดามะ เก็นตาโร
ตรูไบริตส์
ตรูไบริตส์ (trobairitz) คือกวีนักดนตรีหญิงที่ประพันธ์คีตกานท์เป็นภาษาอุตซิตาเก่าในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 มีความเคลื่อนไหวตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1170 ถึงประมาณ ค.ศ. 1260 รูป ตรูไบริตส์ เป็นทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
คำว่า ตรูไบริตส์ ได้รับการพิสูจน์ยืนยันเป็นครั้งแรกในนิยายวีรคติเรื่อง ฟลาเม็งกอ ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีที่มาจากคำว่า ตรูบา ในภาษาพรอว็องส์ ซึ่งมีความหมายตามตัวอักษรว่า "พบ" หรือ "ประสบ" และความหมายเฉพาะทางอย่างหนึ่งคือ "ประพันธ์" มีการใช้คำว่า ตรูไบริตส์ น้อยมากในภาษาอุตซิตาสมัยกลาง เนื่องจากไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์คีตกานท์ ศาสตรนิพนธ์ทางไวยากรณ์ หรือในร้อยแก้วชีวประวัติของตรูไบริตส์หรือตรูบาดูร่วมสมัย แต่อย่างน้อยปรากฏในตำรา ดุกตรินอดากูร์ ซึ่งแตร์รามัญญีโน ดา ปีซา แต่งขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1282–1296 เขาใช้คำนี้ในการยกตัวอย่างคำที่มีรูปสะกดเดียวกันทั้งเอกพจน์และพหูพจน์
ตรูไบริตส์ทำหน้าที่ประพันธ์ เขียนบทร้อยกรอง และขับลำนำให้สมาชิกราชสำนักชาวอุตซิตาฟัง พวกเธอมีความโดดเด่นในประวัติศาสตร์ดนตรีในฐานะนักประพันธ์หญิงกลุ่มแรกของโลกตะวันตกที่ประพันธ์ดนตรีทางโลก (นักประพันธ์หญิงที่เป็นที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ล้วนประพันธ์แต่เพลงทางศาสนา) ตรูไบริตส์เป็นส่วนหนึ่งของสังคมชั้นสูง ตรงข้ามกับ จูกลาเรซ็อส ที่มาจากชนชั้นต่ำกว่า แม้ว่าบางครั้งตรูบาดูจะมาจากต้นกำเนิดต่ำต้อย (เบร์นัต เด เบ็นตาดูร์ อาจเป็นลูกชายของคนทำขนมปังประจำปราสาท) แต่ตรูไบริตส์มักเกิดในตระกูลสูง ตรูไบริตส์ที่สำคัญที่สุดได้แก่ อาลามันดอ เด กัสเต็ลเนา, อาซาลาอิส เด ปูร์ไกราเก็ส, มาริออ เด เบ็นตาดูร์, ติบุส เด ซาเรนุน, กัสเตลูซอ, การ์เซ็นดอ เด ปรูเอ็นซอ, กูร์มุนดอ เด มุนเป็สลิเย และเบอาตริตส์ เด ดิยอ
ยาลดความอ้วน
ยาลดความอ้วน หรือยาลดน้ำหนัก เป็นสารที่มีผลทางเภสัชวิทยา ซึ่งจะลด หรือ ควบคุมน้ำหนัก ยากลุ่มนี้จะเปลี่ยนแปลงหนึ่งในกระบวนการพื้นฐานของร่างกายมนุษย์, การควบคุมน้ำหนัก, โดยการเปลี่ยนแปลงทั้งความอยากอาหาร, หรือ การดูดซึมพลังงาน. รูปแบบการรักษาหลัก ๆ สำหรับผู้ที่มี น้ำหนักเกิน และ อ้วน เป็นเรื่องวเฉพาะบุคคล แต่จะยังคงเป็นการ ควบคุมอาหาร และ การออกกำลังกาย.
มียาเพียงตัวเดียวเท่านั้นที่ใช้เป็นยาลดความอ้วน ได้แก่ ยาโอลิสแตท (เซนิคาล) ซึ่งได้รับการรับรองจากองค์กร FDA ในการใช้ระยะยาว. ยาจะลดการดูดซึมไขมันที่บริเวณลำไส้โดยยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ ไลเปซจากตับอ่อน ยาตัวที่ 2 คือ ยาไรโมนาแบนท์ (อะคอมเพลีย), จะออกฤทธิ์โดยยับยั้งการทำงานของระบบเอ็นโดคานาบินอยด์. ยาตัวนี้พัฒนามาจากความรู้ที่ว่าผู้ที่สูบ กัญชา จะหิวบ่อย, ซึ่งจะต้องหาอาหารว่างรับประทานอยู่เรื่อย ๆ ยาตัวนี้ได้รับการรับรองให้ใช้รักษาภาวะโรคอ้วนในยุโรปแต่ไม่ได้รับการรับรองให้รักษาภาวะโรคอ้วนในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาเนื่องจากยังเป็นกังวลเรื่องของความปลอดภัย. ในเดือนตุลาคม 2008 ตัวแทนจำหน่ายยาในประเทศทางยุโรป ได้เสนอว่าการขายยาไรโมนาแบนท์มีความเสี่ยงมากกว่าประโยชน์ที่ได้รับ. และยาถูกเพิกถอนทะเบียนในตลาดทั่วโลกในปี 2008 เนื่องจากผลข้างเคียงทางจิตเวชที่ร้ายแรง
ยาไซบูทามีน (เมริเดีย), ซึ่งจะออกฤทธิ์โดยยับยั้งการเก็บกลับสารสื่อประสาทในสมอง ทำให้มีสารสื่อประสาทเพิ่มขึ้นจึงมีผลทำให้ความอยากอาหารลดลง ได้ถูกถอนออกจากประเทศสหรัฐอเมริกาและแคนาดาแล้วในเดือนตุลาคม 2010 เนื่องจากมีผลต่อระบบหลอดเลือดและหัวใจ.
เนื่องจากอาการ อาการข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้น, จึงแนะนำว่ายาที่ใช้รักษาภาวะโรคอ้วนนั้นจะต้อง สั่งโดยแพทย์ เพื่อจะใช้ในกลุ่มผู้มี ภาวะโรคอ้วน ซึ่งคาดว่าจะได้ประโยชน์จากการรักษามากกว่าที่จะให้เกิดความเสี่ยงจากการมีภาวะน่ำหนักเกิน.
ปัจจุบันยาลดน้ำหนักได้หันมาหาการพัฒนายาในกลุ่ม GLP1 analogue แทนซึ่งออกฤทธิ์ในลำไส้และสมอง ยานี้เดิมใช้รักษาโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ต่อมาได้ขยายข้อบ่งชี้ไปที่การรักษาโรคอ้วน โดยยาตัวแรกในกลุ่มนี้ที่วางตลาดคือ Liraglutide ซึ่งได้รับการอนุมัติให้ใช้ใน European Union ปี 2009 และสหรัฐอเมริกาในปี 2010.
กลไกการออกฤทธิ์
ยารักษาภาวะโรคอ้วน จะออกฤทธิ์ ตามกลไกข้อหนึ่งหรือหลายข้อต่อไปนี้ :
ยากลุ่มทำให้เบื่ออาหาร ในเบื้องต้นได้ถูกนำมาใช้ในการกดความอยากอาหาร, แต่ยากลุ่มนี้ส่วนใหญ่จะมีฤทธิ์เป็น สารกระตุ้น ด้วย (เช่นเด็กเซอดรีน), และ จะทำให้ผู้ป่วยนำไปใช้ผิดวัตถุประสงค์ในการที่จะนำมากดความอยากอาหาร (เช่น. ดิจ๊อกซิน).
ประวัติ
ในศตวรรษที่ 2 ได้มีความพยายามครั้งแรกในการที่จะผลิตสารที่ใช้ในการลดน้ำหนัก โดยแพทย์ชาวกรีกชื่อ โซลานุส จาก อีฟีซุส, เขาได้สั่งยาน้ำที่มีฤทธิ์เป็น ยาระบาย และยาถ่าย, รวมทั้งการนวดโดยใช้ความร้อน, และการออกกำลังกาย. แม้จะผ่านมาเป็นพันปีสิ่งเหล่านี้ยังคงเป็นวิธีหลักที่ใช้ในการรักษาให้น้ำหนักลด. จนกระทั่งมาถึงปี 1920 - 1930 ได้มีการเปลี่ยนแปลงและมีแนวทางการรักษาใหม่เกิดขึ้น. จาการรักษาที่มีประสิทธิภาพในกลุ่มที่มี ภาวะพร่องฮอร์โมนไฮโปไธรอยด์, ฮอร์โมนไธรอยด์ กลายมาเป็นการรักษาภาวะโรคอ้วนที่เป็นที่รู้จักกันดีในกลุ่มผู้ป่วยยูไธรอยด์.ยากลุ่มนี้ให้ผลดี แต่จะผลทำให้เกิดภาวะฮอร์โมนไธรอยด์สูงเกิน, เช่น หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ และ การนอนหลับยาก. 2, 4-ไดไนโตรฟรีนอล (ดีเอ็นพี) ถูกสร้างขึ้นในปี 1933 ; ซึงทำงานโดย แยก กระบวนการทางชีวภาพของ อ๊อกซิเดทีฟ pฟอสโฟรีเลชั่น ใน ไมโตคอนเดีย, ซึ่งเป็นสาเหตุให้มีการผลิตความร้อนแทนการสร้างพลังงาน เอทีพี อาการข้างเคียงที่สำคัญส่วนใหญ่ได้แก่ ความรู้สึกอบอุ่นอยู่ตลอดเวลา, เหงื่อออกบ่อย ๆ. การได้รับยาเกินขนาด, อาการข้างเคียงที่พบน้อย คือ ภาวะอุณหภูมิในร่างการสูง จนทำให้เกิดเป็นอันตรายได้ ในปลายปี 1938 ได้มีการยกเลิกการใช้สาร ดีเอ็นพีเนื่องจาก FDA ได้ออกมาบังคับให้โรงงานหยุดการผลิต และถอนยาตัวนี้ออกจากตลาด.
ยาแอมเฟตามีน (ในตลาดรู้จักกันในชื่อของ เบ็นเซอดรีน) กลายมาเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายในการนำมาใช้ลดน้ำหนักระหว่างปลายปี 1930s during the late 1930s. ยากลุ่มนี้เบื้องต้นทำหน้าที่ในการกดความอยากอาหาร, และมีข้อดีอื่น ๆ อีก เช่น เพิ่มความว่องไวหรือตื่นตัว .การใช้ยาแอมเฟตามีนได้เพิ่มขึ้นในมศวรรษต่อ ๆ มา, ซึ่งรวมถึง โอบิทรอล และยาที่ทำอยู่ในรูปแบบยาเม็ดหลายสี. ยาเหล่านี้จะเป็นการรวมหลาย ๆ ยาเม็ดเข้าด้วยกัน ซึ่งช่วยในการลดน้ำหนัก โดยรับประทานวันละ 1 ครั้ง. สูตรทั่ว ๆ ไปที่ใช้จะประกอบไปด้วยยากระตุ้น ได้แก่ ยาแอมเฟตามีน และไธรอยด์ฮอร์โมน, ยาขับปัสสาวะ, ยาหัวใจดิจิทาลิส, ยาระบาย, และในบางครั้งจะมียากลุ่ม บาร์บิทูเรท เพื่อจะลดอาการข้างเคียงของยาที่กระตุ้น ในปี 1967/1968 จำนวนการตายของผู้ป่วยจากการรับประทานยาลดน้ำหนักได้ทำให้มีการออกกฏบังคับใช้ยากลุ่มนี้ในท้องตลาด.ในปี 1979 จากการที่ FDA ห้ามใช้ยาแอมเฟตามีน ในตอนนั้นยาแอมเฟตามีนถูกนำมาใช้เพื่อควบคุมอาหารโดยนำมาทำเป็นรูปแบบยาเม็ด.
ยาอีฟีดรา ได้ถูกถอนออกจากท้องตลาดของประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2004 เนื่องจากยามีผลเพิ่มความดันโลหิตสูงและสามารถทำให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองแตกและทำให้ตายได้.
ยาลดความอ้วนร่วมสมัย
ผู้ป่วยบางคนพบว่า การควบคุมอาหาร และ การออกกำลักาย เป็นสิ่งที่ทำไม่ได้; สำหรับผู้ป่วยกลุ่มนี้, ยาลดความอ้วนจะเป็นที่พึ่งสุดท้าย. การสั่งยาลดน้ำหนัก บางครั้งจะประกอบไปด้วย ยากระตุ้น ซึ่งแนะนำให้ใช้เพียงช่วงระยะเวลาสั้น ๆ และ นั่นเป็นข้อจำกัดที่ในกลุ่มผู้ที่ต้องการลดน้ำหนักซึ่งจะต้องใช้ระยะเวลาในการลดดน้ำหนักยาวนานหลายเดือนหรือหลายปี
โอลิสแตท
โอลิทสแตท (เซนิคาล) ลดการดูดซึมไขมันที่บริเวณลำไส้เล็กโดยยับยั้งการทำงานของเอ็นไซม์ไลเปซจากตับอ่อน. อาการข้างเคียงจากการใช้ยาโอลิทสแตทที่พบได้บ่อย ได้แก่ การเคลื่อนของไขมันผ่านทางลำไส้ทำให้ถ่ายอุจจาระเป็นมัน (สะเทียทอเรีย).แต่ถ้ารับประทานอาหารที่มีไขมันน้อยลง อาการเหล่านี้จะดีขึ้น. เบื้องต้นยาตัวนี้จะสั่งได้เฉพาะแพทย์เท่านั้น ยาตัวนี้เคยได้รับการยอมรับจาก FDA และจัดให้เป็นยาที่หาซื้อได้ทั่วไป ในเดือนกุมภาพันธ์ 2007. .ในวันที่ 26 พฤษภาคม 2010, องค์การอาหารและยาของประเทศสหรัฐอเมริกา ได้มีการทบทวน และ ให้เพิ่มข้อความบนเอกสารกำกับยาในเรื่องของความปลอดภัย เกี่ยวกับยาเซนิคาล ว่า มีการรายงานว่ามีการเกิดพิษและเป็นอันตรายอย่างรุนแรงกับตับ ซึ่งพบได้น้อย โดยพบการรายงานการเกิดพิษกับตับจำนวน 13 รายจากการใช้ยาเซนิคาลทั้งหมด 40 ล้านคน
โลคาเซริน
โลคาเซริน เบลวิก ได้รับการยอมรับในวันที่ 28 มิถุนายน 2012 ให้สามารถใช้รักษาภาวะโรคอ้วนในกลุ่มผู้ป่วยที่มีโรคร่วม. น้ำหนักเฉลี่ยที่ลดได้จากการศึกษาพบว่ามีรายงานอยู่, แต่อาการข้างเคียงที่พบได้บ่อย คือ พบว่าเกิดเป็นเนื้องอก.
จากส่วนหนึ่งของการศึกษาซึ่งทำโดยอารีนา ฟาร์มาซูติคอล และต่อมาได้เสนอเพื่อขอให้ FDA ตรวจสอบ: At the end of Year 1 of the BLOOM trial, using Intent-to-Treat with Last Observation Carried Forward analysis (ITT-LOCF), the proportion of patients achieving at least 5% body weight loss in the lorcaserin group (47.5%) was more than twice that achieved by the placebo group (20.3%). Nearly three times as many patients achieved at least 10% weight loss in the lorcaserin group (22.6%) than in the placebo group (7.7%). Lorcaserin patients who completed the first year of the trial according to the protocol lost an average of 8.2% of their baseline weight, or approximately 18 pounds, at the end of Year 1 as compared to approximately 7 pounds in the placebo group. In Year 2, patients who continued to take lorcaserin were significantly better able to maintain their Year 1 weight loss than those who were switched to placebo. In Year 1, lorcaserin caused significant decreases in waist circumference, BMI, glycemic parameters, high-sensitivity C-reactive protein, and fibrinogen levels compared to placebo. Total cholesterol, LDL cholesterol and triglyceride levels at Year 1 were significantly lower in the lorcaserin group than in the placebo group. Lorcaserin did not increase heart rate or blood pressure; rather, heart rate, systolic blood pressure and diastolic blood pressure decreased slightly but significantly with lorcaserin treatment compared to placebo. Quality of life, measured by the Impact of Weight on Quality of Life-Lite questionnaire, improved in both treatment groups, with a greater improvement in the lorcaserin group than in the placebo group. At the end of Year 1, 55.4% of patients in the lorcaserin group and 45.1% of patients in the placebo group remained enrolled in the study, and 7.1% and 6.7% of patients, respectively, discontinued the study due to an adverse event. Among the most frequent adverse events reported with lorcaserin were headache (18.0% vs. 11.0%, lorcaserin vs. placebo); dizziness (8.2% vs. 3.8%); and nausea (7.5% vs. 5.4%). The rates of serious adverse events were similar in both treatment groups. The rates of depression and the incidence of anxiety and suicidal thoughts were low in both treatment groups. Lorcaserin caused no significant increase compared to placebo in the incidence of new cardiac valvulopathy.
ไซบูทรามีน
ไซบูทรามีน (รีดักติล หรือ เมริเดีย) เป็นยาที่ทำให้ เบื่ออาหาร หรือกดความอยากอาหาร, ลดความต้องการของการอยากรับประทานอาหาร. ไซบูทรามีน อาจเพิ่มความดันโลหิตสูง และเป็นสาเหตุให้ปากแห้ง ท้องผูก ปวดศีรษะ และนอนไม่หลับ
ในอดีต, ประเทศสหรัฐอเมริกาได้ทำการบันทึกไว้ว่า ยาเมริเดียนเป็นยาที่ใช้รักษาภาวะโรคอ้วนที่มีอันตรายน้อย. ศาลแขวงของสหรัฐอเมริกาของอำเภอในภาคเหนือของรัฐโอไฮโอต้องยกฟ้องคดี จำนวน 113 ราย ที่ยื่นฟ้องว่ายาไม่ได้ผลในการรักษา แต่พบว่าไม่มีข้อมูล หรือหลักฐานสนับสนุนมากพอ.
ไซบูทรามีน ได้ถูกถอนออกจากตลาดของประเทศสหรัฐอเมริกา, อังกฤษ ยุโรป, ออสเตรเลีย, แคนาดา, ฮ่องกง และ โคลัมเบีย. ความเสี่ยนงของยาตัวนี้ (กล้ามเนื้อหัวใจตาย แบบไม่คุกคาม และโรคหลอดเลือดสมองแตก) พบการรายงานว่ามีมากกว่าข้อดี.
ไรโมนาแบนท์
ไรโมนาแบนท์ (เอคอมเพลีย) เป็นยาที่เพิ่งนำมาใช้ในการเป็นยาลดความอ้วน. ยาตัวนี้คือ สาร แคนาบินอยด์ (CB1) รีเซ็บเตอร์ แอนตาโกนิสต์ ซึ่งออกฤทธิ์ที่สมองโดยจะลดความอยากอาหาร. และยาตัวนี้อาจมีผลเพิ่มอุณหภูมิในร่างการ ดังนั้นก็จะมีการเผาผลาญพลังงานเพิ่มมากขึ้นด้วย.
อย่างไรก็ตาม น้ำหนักลดจากการใช้ยาไรโมนาแบนท์พบว่า ไม่ได้มีผลมากกว่าการใช้ยาลดน้ำหนักตัวอื่น ๆ และเนื่องจากการคำนึงถึงความปลอดภัย และ ภาวะทางจิตที่อาจเกิดขึ้นได้ ยาตัวนี้จึงไม่ได้รับการยอมรัลให้ใช้ในสหรัฐอเมริกา หรือ แคนาดา ทั้งในการเป็นยารักษาภาวะโรคอ้วน และ ยาหยุดบุหรี่.
ซาโนฟี่ - อแวนติส ได้รับการยอมรับให้มีการจำหน่ายยาไรโมนาแบนท์ได้ในท้องตลาด ในการใช้เป็นยารักษาภาวะโรคอ้วนในประเทศทางยุโรป โดยมีข้อจำกัดการใช้. อย่างไรก็ตาม, ในเดือนคุลาคม ปี 2008, ยูโรเปี้ยนเมดิซินเอเจนซี่ (EMEA) ได้เสนอว่า ยา เอคอมเพลีย ไม่มีขายแล้วในประเทศอังกฤษr. หนึ่งเดือนต่อมา ซาโนฟี่ - อแวนติส ตัดสินใจขที่จะหยุดการศึกษาการใช้ยาไรโมนาแบนท์ในทุก ๆ ข้อบ่งใช้
เมทฟอร์มิน
ในกลุ่มผู้ป่วยที่เป็น โรคเบาหวาน ชนิดที่ 2 ยา เมทฟอร์มิน (กลูโคฟาส) สามารถลดน้ำหนักได้. ยาเมทฟอร์มินจะจำกัดหรือลดปริมาณกลูโคสซึ่งถูกสร้างโดยตับ และเพิ่มปริมาณการเผาผลาญกลูโคส.
อีเซนาไทด์
ยา อีเซนาไทด์ (ไบเอ็ทต้า) เป็นยาที่ออกฤทธิ์เนิ่น โดยเป็นยาที่มีโครงสร้างคล้าย ฮอร์โมน GLP-1 ซึ่งลำไส้เล็กจะสร้างขึ้นเมื่อมีอาหารผ่านเข้ามา. ฤทธิ์อื่น ๆ ของฮอร์โมน GLP-1 คือ จะขยายเวลาที่ลำไส้จะว่างจากอาหารยาวนานขึ้น และท้ำให้รู้สึกอิ่มนานขึ้น.ผู้ป่วยโรคอ้วนบางคนมีภาวะพร่องฮอร์โมน GLP-1, และควบคุมอาหารเพื่อลดฮอร์โมน GLP-1. ไบเอ็ทตา เป็นยาที่เพิ่งมีการใช้ในการรักษา โรคเบาหวาน ชนิดที่ 2. ผู้ป่วยบางคน ไม่ทั้งหมด พบว่าพวกเขาน้ำหนักลดเมื่อใช้ยาไบเอ็ทต้า. ข้อเสียเปรียบของยาไบเอ็ทต้าคือจะต้องฉีดเข้าใต้ผิวหนัง วันละ 2 ครั้ง. และในผู้ป่วยบางคน ทำให้เกิดอาการคลื่นไส้รุนแรง, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการรักษาเริ่มต้นซึ่งไบเอ็ทต้าถูกกำหนดให้ใช้ในผู้ป่วยเบาหวาน ชนิดที่ 2 ยาที่เหมือนกันอีกตัว คือ ไซมิน ซึงเป็นยาใช้ในการรักษาโรคเบาหวาน และ ได้มีการนำมาทดลองใช้รักษาภาวะโรคอ้วนในผู้ที่ไม่ได้เป็นโรคเบาหวาน.