cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล ตอนพิเศษรับวันหยุด
เดอะการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ฮอลิเดย์สเปเชียล มีกำหนดออกฉายในวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ทางดิสนีย์+ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระยะที่ 4ของเอ็มซียู
นักแสดงและตัวละคร
ลูกครึ่งมนุษย์, ครึ่งเซเลสเชียล ผู้นำของ ผู้พิทักษ์จักรวาล ซึ่งถูกลักพาตัวมาจากโลกตั้งแต่ยังเป็นเด็กและถูกเลี้ยงดูมาโดยกลุ่มโจรและคนลักลอบขนมนุษย์ต่างดาวที่เรียกว่า ราเวเจอร์ส
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2514
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2514) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ภาพรวมฤดูกาล
ตามที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมสหรัฐระบุไว้ ฤดูกาลปี พ.ศ. 2514 นี้เคยเป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมมากที่สุดนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510 โดยมีพายุโซนร้อนถูกติดตามทั้งหมดถึง 35 ลูกภายในปีนี้ นอกจากพายุโซนร้อนทั้ง 35 ลูกแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นยังถือว่า พายุดีเปรสชันเขตร้อน 25W เป็นพายุโซนร้อนด้วย แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อนก็ตาม
พายุไต้ฝุ่นวานดา (ดีดิง)
วันที่ 23 เมษายน พายุโซนร้อนวานดา (Wanda) เริ่มก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งมันเคลื่อนตัวผ่านหมู่เกาะและลงสู่ทะเลจีนใต้ในวันที่ 25 เมษายน จากนั้นพายุมีทิศทางการเคลื่อนตัวโค้งขึ้นไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นบริเวณแนวชายฝั่งประเทศเวียดนามในวันที่ 1 พฤษภาคม ต่อมาคลื่นกระแสลมฝั่งตะวันตกได้พัดให้วานดาเคลื่อนไปทางเหนือ และทางตะวันออกเฉียงเหนือตามลำดับ จากนั้นจึงอ่อนกำลังลง กระทั่งสลายตัวไปใกล้กับเกาะไหหนันในวันที่ 4 พฤษภาคม
พายุไต้ฝุ่นเอมี
จากเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุด (best track) ของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม เอมีก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 29 เมษายน และทวีกำลังขึ้นเป็นพายุโซนร้อนได้ในเวลาไม่นาน จากนั้นทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 1 พฤษภาคม พายุนี้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 โดยมีความเร็วลมแรงสุดใน 1 นาที 280 กม./ชม. ในวันที่ 2 พฤษภาคม ส่วนกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นประมาณความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลางที่ 890 มิลลิบาร์ แม้ว่าศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะประมาณไว้สูงกว่าที่ 895 มิลลิบาร์ก็ตาม พร้อมทั้งยังมีการสังเกตถึงตาพายุขนาดเล็กประมาณ 10 ไมล์ทะเล แม้ว่าเอมีจะอ่อนกำลังลงเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 ในวันที่ 3 พฤษภาคม แต่มันได้ทวีกำลังกลับขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 อีกครั้งในวันต่อมา โดยมีความเร็วลมรอบศูนย์กลางสูงสุดใน 1 นาทีที่ 260 กม./ชม. และความกดอากาศที่ศูนย์กลาง 900 มิลลิบาร์ พายุเริ่มอ่อนกำลังลงตั้งแต่วันที่ 4 เป็นต้นมา และถูกบันทึกไว้ท้ายสุดด้วยแรงลมระดับพายุโซนร้อนในวันที่ 7 พฤษภาคม ก่อนที่เอมีจะถูกดูดซึมเข้าไปโดยแนวปะทะอากาศ เอมีเป็นหนึ่งในพายุที่ทรงพลังที่สุดที่บันทึกได้ในเดือนพฤษภาคม
ในอะทอลล์ทรุก (Truk Atoll) ซึ่งในปัจจุบันรู้จักกันในชื่ออะทอลล์ชุก (Chuuk Atoll) มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายจากการถูกต้นมะพร้าวโค่นทับ วันที่ 18 พฤษภาคม สหพันธรัฐไมโครนีเชียถูกประกาศให้เป็นเขตภัยพิบัติโดยสำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง บนอะทอลล์นาโมนุยโต สถานีตรวจอากาศและบ้านเรือนมากกว่า 2,250 หลังถูกทำลายลง
พายุไต้ฝุ่นไดนาห์ (เฮร์มิง)
พายุได้พัดผ่านประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 13 คน และสูญหายอีก 14 คน สร้างความเสียหายถึง 4 ล้านเปโซฟิลิปปินส์
พายุไต้ฝุ่นแฮเรียต (เนเนง)
ในประเทศฟิลิปปินส์ แฮเรียตทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหนึ่งราย
พายุไต้ฝุ่นเนดีน (ซีซัง)
พายุไต้ฝุ่นเนดีน ก่อตัวขึ้นในวันที่ 20 กรกฎาคม ต่อมาวันที่ 24 กรกฎาคม มันทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีกำลังสูงสุดที่ 282 กม./ชม. โดยพายุได้อ่อนกำลังลงเล็กน้อยขณะเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ และขึ้นฝั่งที่ด้านตะวันออกของเกาะไต้หวันในวันที่ 25 กรกฎาคม ที่ลมพัดแรงมากกว่า 200 กม./ชม. เนดีนอ่อนกำลังลงในวันรุ่งขึ้นในประเทศจีน หลังจากทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวน 28 คน (สูญหายอีก 25 ราย) และสร้างความเสียหายอย่างหนักในเกาะไต้หวันจากอุทกภัย เนดีนยังเป็นสาเหตุให้อากาศยานขนส่งสินค้าแพนอเมริกาตก และทำให้ลูกเรือจำนวนสี่รายเสียชีวิต
พายุไต้ฝุ่นโอลีฟ
พายุไต้ฝุ่นโอลีฟก่อตัวขึ้นในวันที่ 29 กรกฎาคม ใกล้กับบริเวณศูนย์สูตร และเคลื่อนตัวไปส่งผลกระทบกับด้านตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 สิงหาคม จากนั้นพายุมีทิศทางมุ่งหน้าไปทางเหนือต่อ และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนบริเวณทะเลญี่ปุ่น ฝนที่ตกหนักจากโอลีฟทำให้เกิดโคลนถล่มจำนวนมาก มีผู้เสียชีวิตจำนวน 69 คน และยังไปขัดขวางการจัดงานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่สิบสาม ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้น
พายุไต้ฝุ่นโรส (ยูริง)
พื้นที่การไหลเวียนขนาดเล็กก่อตัวขึ้นใกล้กับชุก จะจัดระบบขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโรส (Rose) ในวันที่ 10 สิงหาคม โดยเป็นระบบพายุขนาดเล็กสุดขั้วที่มีสนามลมกว้างเพียง 150 ไมล์ทะเล (280 กิโลเมตร) โรสได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันถัดไป และต่อมาได้อ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนในวันที่ 11 สิงหาคม แต่กลับมาทวีกำลังขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นอีกครั้งในตอนที่มันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตก ในวันที่ 13 สิงหาคม พายุไต้ฝุ่นโรสพัดขึ้นฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอนด้วยความเร็วลมรอบศูนย์กลางกว่า 210 กม./ชม. มันอ่อนกำลังลงเป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังอ่อนเนื่องจากพัดผ่านพื้นที่ที่เป็นภูเขา แต่เมื่อเคลื่อนตัวลงทะเลจีนใต้ โรสได้กลับมาทวีกำลังแรงอย่างรวดเร็วอีกครั้ง โดยมีความเร็วลมสูงสุดถึง 230 กม./ชม. ในวันที่ 16 สิงหาคม บริเวณใกล้กับชายฝั่งของฮ่องกง โดยกระแสพัดเข้าเริ่มถูกขัดขวาง แต่โรสยังคงสถานะเป็นพายุไต้ฝุ่นที่ความเร็วลม 200 กม./ชม. ได้อยู่ในวันที่ 16 สิงหาคม โดยพายุไต้ฝุ่นสลายตัวลงในวันถัดไป พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตในฮ่องกงถึง 130 ราย ผู้คนกว่า 5,600 คนต้องไร้ที่อยู่ โดยมีเรือเฟอร์รีของมาเก๊าอัปปางลง ทำให้ลูกเรือและผู้โดยสารจำนวน 88 คนเสียชีวิต
พายุไต้ฝุ่นทริกซ์
ความกดอากาศต่ำขั้นบนก่อตัวขึ้นเป็นพายุโซนร้อนทริกซ์ (Trix) ในวันที่ 20 สิงหาคม จากนั้นพายุได้เคลื่อนตัวโค้งไปทางเหนือ จากนั้นโค้งไปยังตะวันตกเพื่อตอบสนองต่อการก่อตัวของแนวสันกึ่งเขตร้อน ทริกซ์ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างช้า ๆ หลังจากเป็นพายุไต้ฝุ่นในวันที่ 21 สิงหาคม และมีความเร็วลมสูงสุด 185 กม./ชม. ในวันที่ 28 สิงหาคม ทริกซ์เคลื่อนตัวโค้งไป และขึ้นฝั่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 29 สิงหาคม ในฐานะพายุไต้ฝุ่นที่มีความเร็วลม 153 กม./ชม. จากนั้นพายุได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนทางตะวันออกเฉียงเหนือในวันที่ 30 สิงหาคม เพียงอาทิตย์เดียวหลังพายุไต้ฝุ่นโอลีฟ พายุทริกซ์ทิ้งปริมาณน้ำฝนมหาศาลลงในประเทศญี่ปุ่น มากถึง 43 นิ้ว (1,100 มม.) ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 44 คน สร้างความเสียหายถึง 50.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ (โกยิง)
ระบบก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในวันที่ 18 ตุลาคม ใกล้กับเกาะปาเลา โดยระบบทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเฮสเตอร์ (Hester) ขณะเคลื่อนไปทางตะวันตกสู่ประเทศฟิลิปปินส์ และเคลื่อนตัวข้ามประเทศฟิลิปปินส์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนหกราย และมีความเสียหายกว่า 5 ล้านเปโซฟิลิปปินส์ หลังจากเคลื่อนผ่านเกาะมินดาเนาและหมู่เกาะวิซายัสในฐานะพายุโซนร้อนในระหว่างวันที่ 20 ถึง 21 ตุลาคม พายุโซนร้อนได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นก่อนขึ้นฝั่งในจังหวัดปาลาวัน เมื่อลงสู่ทะเลจีนใต้แล้ว เฮสเตอร์ทวีกำลังแรงขึ้น และมีกำลังสูงสุดที่ความเร็วลม 165 กม./ชม. ในวันที่ 23 ตุลาคมพายุพัดขึ้นฝั่งใกล้กับเมืองเว้ ประเทศเวียดนามใต้ เมื่ออยู่บนแผ่นดิน เฮสเตอร์อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วและสลายตัวไปเหนือประเทศลาวในวันที่ 24 ตุลาคม
ความเสียหายที่สำคัญจากพายุไต้ฝุ่นเฮสเตอร์ในประเทศเวียดนามใต้ ลมที่แรงกว่า 155 กม./ชม. สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับฐานของกองทัพบกสหรัฐหลายฐาน ฐานที่เสียหายมากที่สุดอยู่คือฐานจูลาย โดยมีชาวอเมริกันสามรายเสียชีวิต โครงสร้างของฐานอย่างน้อย 75 เปอร์เซ็นต์ได้รับความเสียหาย อากาศยาน 123 ลำถูกทำลายหรือได้รับความเสียหาย หนังสือพิมพ์รายงานว่าชาวเวียดนามจำนวน 100 คนเสียชีวิตจากพายุ รวมถึงจากเหตุอากาศยานตกใกล้เมืองกวีเญิน
พายุไต้ฝุ่นเออร์มา (อีนิง)
พายุไต้ฝุ่นที่ทรงพลังที่สุดของฤดูกาล เออร์มา (Irma) มีความเร็วลมถึง 290 กม./ชม. ในวันที่ 11 พฤศจิกายน แต่มันเคลื่อนตัวอยู่เพียงในทะเลเท่านั้น ส่งผลกระทบเพียงกับเรือ และสร้างความเสียหายเล็กน้อยกับหมู่เกาะในแปซิฟิกตะวันตก ในเวลานั้น พายุไต้ฝุ่นนี้ถูกบันทึกว่าทวีกำลังแรงขึ้นเร็วที่สุดในระยะเวลา 24 ชั่วโมง โดยความกดอากาศลดต่ำลงจาก 980 มิลลิบาร์เหลือเพียง 885 มิลลิบาร์
พายุอื่น
ในระหว่างวันที่ 7-8 มกราคม PAGASA ได้ติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนอูริง และนอกเหนือจากรายการพายุด้านบนนั้นแล้ว กรมอุตุนิยมวิทยาจีนยังติดตามพายุหมุนเขตร้อนอีกหลายลูก ประกอบด้วยพายุโซนร้อนหนึ่งลูก และพายุโซนร้อนกำลังแรงอีกสองลูก
นอกจากนี้ ยังมีพายุอีกสองระบบที่ถูกบันทึกไว้ในรายการฐานข้อมูลเส้นทางเดินพายุที่ดีที่สุดสากล ลูกหนึ่งเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และอีกลูกเป็นพายุโซนร้อน
ผลกระทบ
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2514 ตารางนี้ยังมีภาพรวมของความรุนแรงของระบบ ระยะเวลา บริเวณที่มีผลกระทบกับแผ่นดิน และจำนวนความเสียหายหรือจำนวนผู้เสียชีวิตใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบพายุทั้งทางตรง และทางอ้อม (เช่นอุบัติเหตุทางการจราจรอันเนื่องจากพายุ) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตรวมถึงพายุที่กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน คลื่น หรือหย่อมความกดอากาศต่ำ ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินปี ค.ศ. 1971 (พ.ศ. 2514) ส่วนชื่อในวงเล็บเป็นชื่อที่กำหนดโดย PAGASA
อำเภอกาบัง
กาบัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดยะลา ทางภาคใต้ของประเทศไทย
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกาบังตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
อำเภอกาบัง ได้รับการจัดตั้งโดยแยกพื้นที่การปกครองสองตำบลของอำเภอยะหา คือ ตำบลกาบังและตำบลบาละ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 เป็น กิ่งอำเภอกาบัง และได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะเป็น อำเภอกาบัง เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ที่มาของชื่อ
คำว่า กาบัง หรือ กาแบ (ยาวี: كاب; รูมี: Kabae, Kabe) เป็นภาษามลายูพื้นเมืองที่เรียกพันธุ์ไม้คล้ายกับเงาะ ซึ่งก็คือเงาะพันธุ์หนึ่ง แต่แตกต่างตรงที่ผลของพรรณไม้ชนิดนี้มีลักษณะกลม ใหญ่ ขนเกรียน ดูขรุขระ ไม่มีขนมากเหมือนเงาะ
บ้างว่ามาจากคำว่า ฆามแบ (Gambe) แปลว่า ต้นสีเสียด
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอกาบังแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล 19 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกาบังประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
ประชากร
ประชากรส่วนมากประมาณร้อยละ 73 เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู มีมัสยิดทั้งหมด 16 แห่ง และอีกร้อยละ 17 เป็นชาวไทยพุทธ ซึ่งมีวัดสองแห่งคือ วัดบาละและวัดคชศิลาวนาราม ส่วนมากมีอาชีพเกษตรกรรม เช่น ปลูกยางพารา ทำสวนผลไม้ และปลูกพืชไร่
สหภาพเศรษฐกิจ
สหภาพเศรษฐกิจ (Economic union) เป็นรูปแบบหนึ่งของการบูรณาการทางเศรษฐกิจซึ่งประเทศสมาชิกภายในกลุ่มจะดำเนินกิจการภายใต้ของเศรษฐกิจเดียวกัน เช่น ใช้ระบบการเงินการคลังเดียวกัน ไม่มีการเก็บภาษีการค้าระหว่างกัน มีการเคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิตระหว่างสมาชิกได้อย่างเสรีเปรียบเสมือนเป็นประเทศเดียวกัน วัตถุประสงค์คือ การเพิ่มประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจและการสร้างความสัมพันธ์กับเมืองใกล้ชิดและวัฒนธรรมระหว่างประเทศสมาชิก
สหภาพเศรษฐกิจ คือ การตกลงผ่านการค้า
มาลัย ชูพินิจ
มาลัย ชูพินิจ (25 เมษายน พ.ศ. 2449 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2506) ที่บ้านริมแม่น้ำปิง ตำบลคลองสวนหมาก (ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นนครชุม) อำเภอเมือง จังหวัดกำแพงเพชร เป็นบุตรของ นายสอน และนางระเบียบ ชูพินิจ บิดาและมารดาประกอบอาชีพทางด้านการค้าไม้สักและไม้กระยาเลย เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทย นิยมเรียกกันทั่วไปว่า ครูมาลัย ใช้นามปากกา "แม่อนงค์" "น้อย อินทนนท์" "นายฉันทนา" เป็นต้น
ประวัติ
ในวัยเด็ก มาลัย ชูพินิจ เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดกำแพงเพชร จนจบชั้นประโยคประถมศึกษา เมื่ออายุประมาณ 10 ปี จึงเข้าไปศึกษาต่อในกรุงเทพฯ ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข  โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  ระดับสูงจนจบประโยคมัธยมศึกษา (ม.8) เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ อยู่ในกรุงเทพฯ
มาลัย ชูพินิจ เริ่มประกอบอาชีพครั้งแรกโดยรับราชการครู ที่โรงเรียนวัดสระเกศ เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 สองปีต่อมาก็ลาออกจาก อาชีพครูเนื่องจากพอใจกับงานหนังสือพิมพ์มากกว่า เริ่มต้นด้วยการล่องใต้ไปจังหวัดสงขลาทำหนังสือพิมพ์ไทยใต้ ในตำแหน่งบรรณาธิการช่วงระยะหนึ่งปี  แล้วกลับกรุงเทพฯ เข้าทำงานหนังสือพิมพ์รายปักษ์ "สุภาพบุรุษ" ของกุหลาบ สายประดิษฐ์เป็นเวลา 2 ปี ไปอยู่หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ อีก 1 ปี  ออกจากไทยใหม่ ได้รวบรวมเพื่อนๆ ออกหนังสือพิมพ์ผู้นำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2475 กุหลาบ สายประดิษฐ์ ออกหนังสือพิมพ์ประชาชาติ และประชาชาติรายสัปดาห์ ตามลำดับก็ได้ร่วมงานด้วยเช่นกัน
ช่วงปี พ.ศ. 2479 มาลัย ชูพินิจ หยุดงานหนังสือพิมพ์ระยะหนึ่ง แล้วหันไปทำสวนมะพร้าวที่ภาคใต้ และไร่ถั่วเหลืองที่"อ่าวพนังตัก" จังหวัดชุมพร เป็นเวลา 1 ปีก็เลิก  เดินทางกลับกรุงเทพฯ  รวบรวมเพื่อนฝูงอีกครั้งเพื่อออกประชามิตรรายวัน  จน พ.ศ. 2490 ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยและเขียนหนังสือให้กับสำนักพิมพ์ด้วย
มาลัย ชูพินิจ มีผลงานเขียนหลายประเภท เช่น เรื่องสั้น เรื่องยาว บทนำ บทความ สารคดี วิจารณ์และกีฬา โดยเฉพาะกีฬามวย เริ่มเขียนเรื่องสั้นครั้งแรกราวปี พ.ศ. 2468 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงเรื่องแรก คือ เรื่องธาตุรัก พิมพ์ลงใน สุภาพบุรุษรายปักษ์ ระหว่างที่ทำงานในหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ  มีผู้กล่าวคาดประมาณกันว่าผลงานของมาลัย ชูพินิจ มีประมาณ 3,000 เรื่อง โดยมีผลงานเขียนเรื่องสั้นประมาณ 250 เรื่อง  นวนิยายและข้อเขียนอื่น ๆ  พิมพ์เป็นเล่ม ประมาณ 50 เรื่อง
ผลงานทุกประเภทของมาลัย ชูพินิจ ได้รับการยอมรับนับถือจากทุกวงการ เกียรติยศก่อนเสียชีวิต คือการได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2505
มาลัย ชูพินิจ สมรสกับ สงวน จันทรสิงห์ มีบุตรธิดา 5 คน คือ นายสุคต ชูพินิจ นายกิตติ ชูพินิจ นางขนิษฐา ณ บางช้าง นางโสมนัส นครจารุพงศ์ และนางสาวสมาพร ชูพินิจ ครอบครัวครู
มาลัย ชูพินิจ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็งที่ปอดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2506 เวลา 17.45 น. ณ ตึกปัญจาชินี โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
ปัจจุบัน ยังคงมีครอบครัว ชูพินิจ อยู่ และยังคงชื่นชมในผลงานของท่าน มาลัย ชูพินิจ เป็นนักเขียนคนแรกในตระกูล ชูพินิจ
ผลงาน
ผลงานที่มีชื่อเสียงของมาลัย ชูพินิจ มีดังนี้
นามปากกา
มาลัย ชูพินิจมีนามปากกามากมาย ทั้งนี้ก็เพราะได้เขียนในนิตยสารและหนังสือพิมพ์จำนวนมาก จึงต้องหานามปากกาเพื่อให้มีความหลากหลาย ดังนี้
เบเลมไนต์
เบเลมไนต์ (หรือเบเลมนอยด์) เป็นกลุ่มของสัตว์ทะเลพวกเซฟาโลพอดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว มีลักษณะคล้ายกับหมึกกระดอง (cuttlefish) และหมึกกล้วย (squid) ในปัจจุบันมาก เบเลมไนต์เหมือนกับหมึกทั้งสองคือมีถุงหมึก แต่ไม่เหมือนหมึกกล้วยที่เบเลมไนต์มีแขน 10 แขนที่มีความยาวเกือบเท่ากันทั้งหมดแต่ไม่มีหนวด (tentacle)
เบเลมไนต์พบมากในช่วงยุคจูแรสซิกและยุคครีเทเชียสโดยพบเป็นซากดึกดำบรรพ์ทั้งมหายุคมีโซโซอิกโดยมักพบร่วมกับญาติ ๆ ใกล้ชิดอย่างแอมโมไนต์ เบเลมไนต์ได้สูญพันธุ์ไปเมื่อสิ้นสุดยุคครีเทเชียสไปพร้อมกับแอมโมไนต์ ต้นกำเนิดของเบเลมไนต์อยู่ระหว่างนอติลอยด์อันดับแบคทรีติดาในยุคดีโวเนียน ส่วนของการ์ดของเบเลมไนต์สามารถพบได้ในชั้นหินตั้งแต่ยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนต้นเรื่อยมาจนถึงยุคครีเทเชียสร่วมกับซากดึกดำบรรพ์ของเซฟาโลพอดอื่น ๆ ได้แก่บาคูไลต์, นอติลอยด์ และโกนิเอไทต์
รูปสัณฐาน
ปกติแล้วซากดึกดำบรรพ์ของเบเลมไนต์จะพบเฉพาะส่วนหลังของเปลือกกระดองที่เรียกกันว่า “การ์ด” หรือ “รอสตรัม” การ์ดนี้มีรูปร่างคล้ายกระสุนยาว มีลักษณะเป็นแท่งทรงกระบอกโดยปลายด้านหนึ่งจะแหลมหรือโค้งมน ที่ด้านหน้าของการ์ดจะเป็นรูกลวงเรียกว่า “อัลวีโอลัส” ซึ่งเป็นส่วนของเปลือกกระดองที่เป็นห้องรูปกรวยเรียกว่า “แฟรกโมโคน” ส่วนของแฟรกโมโคนนี้ปกติจะพบเป็นชิ้นตัวอย่างในสภาพที่ดี ส่วนปลายด้านตรงข้ามกับแฟรกโมโคนจะเป็น “โปร-ออสทราคัม” บาง ๆ แฟรกโมโคนของเบเลมไนต์ก็เหมือนกับเปลือกกระดองของเซฟาโลพอดทั้งหลายที่ประกอบด้วยแร่อะราโกไนต์ การ์ดของเบเลมไนต์ประกอบขึ้นด้วยแร่แคลไซต์ดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์ในสภาพที่สมบูรณ์ได้ การ์ดที่แตกหักได้แสดงโครงสร้างของเส้นใยแร่แคลไซต์เรียงตัวในแนวรัศมีและอาจแสดงเส้นเติบโตเป็นเส้นวงกลมซ้อนกันหลาย ๆ วง ในเนื้อของการ์ดเป็นสิ่งที่มีลักษณะเฉพาะทางธรณีเคมีไอโซโทป ซึ่งการ์ดของเบเลมไนต์จากหมวดหินปีดียุคครีเทเชียส ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกานั้นได้ถูกใช้เป็นมาตรฐานโลก (*PDB*) ในการเทียบเคียงกับตัวอย่างที่จะทำการวัดค่าทางธรณีเคมีไอโซโทปทั้งของไอโซโทปของคาร์บอนและไอโซโทปของออกซิเจน
การ์ด แฟรกโมโคน และโปร-ออสทราคัม เป็นสิ่งที่อยู่ภายในของตัวเบเลมไนต์ที่มีชีวิตเหมือนดังเป็นโครงกระดูกที่ถูกห่อหุ้มด้วยกล้ามเนื้อโดยรอบทั้งหมด ตัวมีชีวิตจริง ๆ จึงมีขนาดใหญ่กว่าเปลือกกระดองที่กลายเป็นซากดึกดำบรรพ์และมีรูปร่างยาวที่ลู่ไปตามน้ำพร้อมด้วยดวงตาที่โดดเด่น การ์ดจะอยู่ต่อจากส่วนท้ายของตัวเบเลมไนต์โดยมีแฟรกโมโคนอยู่ด้านหลังของส่วนหัวที่ชี้ปลายไปทางด้านหลัง การ์ดของเบเลมไนต์ “เมกะทิวธิส จิแจนตี” ที่พบในยุโรปและเอเชียวัดความยาวได้ถึง 46 เซนติเมตร ทำให้ประมาณได้ว่าตัวเบเลมไนต์มีชีวิตจะมีความยาวของลำตัวได้ถึง 3 เมตร
พบชิ้นตัวอย่างจำนวนมากของเบเลมไนต์ที่มีส่วนเนื้อเยื่ออ่อนของสัตว์ที่กลายเป็นซากดึกดำบรรพ์ บางที่มีการพบส่วนของการ์ดรูปร่างคล้ายกระสุนสะสมตัวกันอย่างหนาแน่นซึ่งเรียกกันอย่างกึ่งทางการว่า “สมรภูมิเบเลมไนต์ (belemnite battlefield)” (ที่ประกอบไปด้วยพวกออร์โธเซอแรส) การสะสมตัวกันดังกล่าวนี้ยังคงไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะหมายถึงเหตุการณ์ตายหมู่ครั้งใหญ่ที่กองทับถมกันเป็นแผ่นหนาซึ่งก็พบได้ในเซฟาโลพอดในปัจจุบันและรวมถึงพวกเซเมลพาเรียสอื่น ๆ เบเลมไนต์บางชนิด (อย่างเช่นสกุล “เบเลมไนต์”) ที่เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมวดหินชอร์กยุคครีเทเชียสของยุโรปที่ช่วยให้นักธรณีวิทยาทราบอายุของชั้นหินได้
การจำแนกอนุกรมวิธาน
หมายเหตุ: วงศ์ซึ่งสูญพันธุ์ไปทั้งหมด
เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส (Xbox Series X and Series S) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยไมโครซอฟท์ เป็นเครื่องเล่นต่อจากเอกซ์บอกซ์วัน และเป็นรุ่นที่ 4 ในตระกูลเอกซ์บอกซ์ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอสวางจำหน่ายในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่เก้าซึ่งรวมถึง เพลย์สเตชัน 5 ของโซนี่ที่วางจำหน่ายในเดือนเดียวกัน
ในช่วงต้น ค.ศ. 2019 มีข่าวลือเกี่ยวกับเครื่องเล่นเกมเอกซ์บอกซ์รุ่นที่สี่ (ชื่อรหัสว่า "สการ์เล็ต") ซึ่งประกอบด้วยรุ่นระดับไฮเอนด์ ("อนาคอนดา") และรุ่นระดับล่าง ("ล็อกฮาร์ต") ไมโครซอฟท์เปิดตัวอนาคอนดาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 ในงานอี3 2019 และเปิดตัวในชื่อเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์ในงานรางวัลเกมแห่งปีในเดือนธันวาคม ไมโครซอฟท์ได้เปิดตัวเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอสในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2020
เช่นเดียวกับเครื่องเอกซ์บอกซ์วัน เครื่องเล่นเกมใช้หน่วยประมวลผลกลางและหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ของเอเอ็มดี ทั้งสองรุ่นมีโซลิดสเตตไดรฟ์เพื่อลดเวลาในการโหลด รองรับเรย์เทรซซิงที่เร่งด้วยฮาร์ดแวร์และเสียงเชิงพื้นที่ ความสามารถในการแปลงเกมเป็นการเรนเดอร์ช่วงไดนามิกสูงโดยใช้การเรียนรู้ของเครื่อง (Auto HDR) รองรับการรีเฟรชตัวแปรเอชดีเอ็มไอ 2.1 อัตราและโหมดเวลาแฝงต่ำและคอนโทรลเลอร์ที่อัปเดต เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์ได้รับการออกแบบมาเพื่อเรนเดอร์เกมในความละเอียด 2160p (ความละเอียด 4K) ที่ 60 เฟรมต่อวินาที (FPS) เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอสรุ่นล่างสุดที่เป็นดิจิทัลเท่านั้นซึ่งมีคุณสมบัติลดลงและไม่มีออปติคัลไดรฟ์ได้รับการออกแบบให้เรนเดอร์เกมในความละเอียด 1440p ที่ 120 เฟรมต่อวินาทีพร้อมรองรับการปรับขนาดวิดีโอ 4K และเรย์เทรซซิง
เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสเข้ากันได้กับเกมและอุปกรณ์เสริมที่เข้ากันได้กับเอกซ์บอกซ์วันเกือบทั้งหมด (รวมถึงเกมเอกซ์บอกซ์ 360 และเกมเอกซ์บอกซ์ดั้งเดิมที่เข้ากันได้กับเอกซ์บอกซ์วันรุ่นเก่า) ฮาร์ดแวร์รุ่นใหม่ช่วยให้เกมมีประสิทธิภาพและภาพที่ดีขึ้น ในการเปิดตัว ไมโครซอฟท์สนับสนุนการเปลี่ยนผ่านระหว่างรุ่นอย่าง "นุ่มนวล" คล้ายกับเกมบนพีซี โดยเสนอเฟรมเวิร์ก "สมาร์ทเดลิเวอรี" เพื่อให้ผู้จัดจำหน่ายสามารถจัดหาเกมเอกซ์บอกซ์วันเวอร์ชันอัปเกรดพร้อมการเพิ่มประสิทธิภาพสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ผู้จัดจำหน่ายไม่จำเป็นต้องใช้สมาร์ทเดลิเวอรีและอาจจัดจำหน่ายเกมเฉพาะเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสได้หากพวกเขาเลือก อิเล็กทรอนิก อาตส์ เป็นหนึ่งในผู้พัฒนาที่ไม่ใช้สมาร์ทเดลิเวอรี
นักวิจารณ์ชื่นชมเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสสำหรับการปรับปรุงฮาร์ดแวร์เหนือเอกซ์บอกซ์วันและการเน้นของไมโครซอฟท์ในการเปิดตัวข้ามรุ่น แต่เชื่อว่าเกมที่เปิดตัวไม่ได้ใช้ความสามารถของฮาร์ดแวร์อย่างเต็มที่ ไมโครซอฟท์ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลการขายสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสแต่กล่าวเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ว่าเป็นเครื่องเล่นเกมเอกซ์บอกซ์รุ่นที่ขายเร็วที่สุดจนถึงปัจจุบัน มีการประเมินว่า ไมโครซอฟท์ได้ขายเครื่องเล่นเกมทั้งสองเครื่องไปแล้วอย่างน้อย 18.5 ล้านเครื่องทั่วโลกภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ระหว่างการนำเสนอ ID@Xbox ที่งานสุดยอดเทศกาลเกมนานาชาติในบราซิล ไมโครซอฟท์เปิดเผยยอดขายรวมของเอกซ์บอกซ์ซีรีส์ โดยขายไปแล้วกว่า 21 ล้านเครื่องทั่วโลก
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2561–2562
'''ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2561–2562''' เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในอัตราใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ย ภายในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ระหว่าง 90°ตะวันออก ถึง 160°ตะวันออก โดยฤดูกาลนี้ได้เริ่มนับอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 อย่างไรก็ตาม พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ตลอดเวลาตั้งแต่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และจะถูกนับรวมในฤดูกาลนี้ด้วย ซึ่งในฤดูกาลนี้มีกรณีของกิจกรรมพายุหมุนเขตร้อนก่อนวันเริ่มฤดูกาลอย่างเป็นทางการ คือ ความกดอากาศต่ำเขตร้อนลีอูอา ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2561 และพายุไซโคลนแอนน์ ในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 ในระหว่างฤดูกาล พายุหมุนเขตร้อนจะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM), สำนักอุตุนิยมวิทยา สภาพภูมิอากาศ และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG) ในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกินี ในพอร์ตมอร์สบี ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของกองทัพเรือสหรัฐ (JTWC) ในรัฐฮาวาย สหรัฐ และศูนย์บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติอื่น ๆ ประกอบด้วย เมทเซอร์วิซแห่งประเทศนิวซีแลนด์, เมเตโอ-ฟร็องส์แห่งประเทศฝรั่งเศสบนเกาะเรอูนียง และกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี ก็ต่างเฝ้าติดตามส่วนของแอ่งในระหว่างฤดูกาลด้วยแบบไม่เป็นทางการ
การพยากรณ์ฤดูกาล
ในช่วงเดือนตุลาคม ก่อนที่ฤดูกาลจะเริ่มต้นขึ้น สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM) ได้ออกประกาศการคาดหมายฤดูกาลสำหรับพายุหมุนเขตร้อนในฤดูกาล พ.ศ. 2561–2562 โดยระบุว่าฤดูอย่างเป็นทางการจะมีช่วงตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 ไปจนถึง 30 เมษายน 2562 การคาดหมายดังกล่าวเป็นการคาดหมายแบบรวมทั้งแอ่ง ประกอบด้วย ภูมิภาคตะวันออก เหนือ และตะวันตก รวมถึงภูมิภาคย่อยตะวันตกด้านเหนือ การพยากรณ์คำนึงถึงปัจจัยต่าง ๆ รวมถึงสภาวะเอลนิโญล่าสุดที่มีกำลังอ่อนถึงเป็นกลางในเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิก การคาดหมายแสดงถึงกิจกรรมโดยรวมภายในแอ่ง รวมถึงในภูมิภาคต่าง ๆ ซึ่งระบุว่ามีกิจกรรมของพายุใกล้เคียงถึงน้อยกว่าค่าเฉลี่ย สำหรับภูมิภาคตะวันตก คือบริเวณระหว่าง เส้นเมริเดียน 90 องศาตะวันออก ถึง 125 องศาตะวันออกนั้น สำนักอุตุนิยมวิทยาพยากรณ์ว่าจะมีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนต่ำกว่าค่าเฉลี่ย (7 ลูก) โดยมีโอกาสถึง 56% ที่จะมีพายุหมุนเขตร้อนเกิดขึ้นน้อยกว่าค่าเฉลี่ย ศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนเพิร์ท ยังตั้งข้อสังเกตไว้ด้วยว่ามีความเป็นไปได้ที่จะมีพายุหมุนเขตร้อนสองลูก โดยอย่างน้อยหนึ่งลูกที่เป็นพายุโซโคลนกำลังแรงส่งผลกระทบต่อรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย สำหรับภูมิภาคย่อยตะวันตกด้านเหนือ บริเวณระหว่างเส้นเมริเดียน 125 องศาตะวันออก ถึง 142.5 องศาตะวันออก มีโอกาสที่จะมีพายุมากกว่าค่าเฉลี่ย 54% ส่วนภูมิภาคตะวันออก บริเวณระหว่างเส้นเมริเดียน 142.5 องศาตะวันออกถึง 160 องศาตะวันออก พยากรณ์ว่ามีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนใกล้เคียงค่าปกติ โดยมีโอกาส 60% ที่จะมีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนต่ำกว่าค่าเฉลี่ย
ความกดอากาศต่ำเขตร้อนบูชรา
หย่อมความกดอากาศกำลังอ่อนก่อตัวขึ้นแถบศูนย์สูตรในมหาสมุทรอินเดีย ภายในพื้นที่รับผิดชอบของเมเตโอ-ฟร็องส์ในวันที่ 1 พฤศจิกายน โดยระบบหย่อมความกดอากาศต่ำได้ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปทางตะวันออก และแสดงให้เห็นถึงสัญญาณการทวีกำลังแรงขึ้นเพียงเล็กน้อย ในช่วงปลายของวันที่ 9 พฤศจิกายน พายุดีเปรสชันลูกก่อนหน้าในอ่าวเบงกอลได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว บีโอบี 09 และเริ่มเคลื่อนตัวห่างออกไปและพบกับการบรรจบกันของการไหลของอากาศระดับต่ำที่สัมพันธ์กับการอ่อนกำลังของมัน โครงสร้างของระบบเริ่มจัดระบบได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเมเตโอฟร็องส์ได้จัดให้ระบบเป็นการแปรปรวนของลมในเขตร้อน ไม่นานหลังจากนั้นระบบได้เคลื่อนตัวผ่านเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก และเข้าสู่แอ่งภูมิภาคออสเตรเลีย โดยได้รับการจัดความรุนแรงของศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนจาการ์ตาเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ตามเวลาท้องถิ่น ต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมประเมินว่าการพัฒนาของหย่อมความกดอากาศต่ำนั้น อยู่ในระดับพายุโซนร้อนแล้วตามมาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน และจึงได้ออกรหัสเรียกอย่างไม่เป็นทางการกับระบบว่า 04S ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ในเวลา 10:00 UTC (17:00 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ระบบได้เคลื่อนตัวย้อนกลับไปทางตะวันตก และกลับเข้าสู่แอ่งมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ตามเดิม และมีการทวีกำลังขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง โดยได้รับชื่อจากเมเตโอ-ฟร็องส์ว่า บูชรา (Bouchra)
หลังจากที่พายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกของเส้นขอบมหาสมุทรอินเดียตะวันตกด้านใต้อยู่เป็นเวลาหลายวัน ระบบได้เคลื่อนตัวกลับเข้ามาในภูมิภาคออสเตรเลียอีกครั้งในวันที่ 12 พฤศจิกายน โดยกลับเข้ามาในฐานะของพายุที่อ่อนกำลังลงอย่างมาก จากกำลังสูงสุดของตัวมันเอง และเหลือเพียงแค่เป็นความกดอากาศต่ำเขตร้อนเท่านั้น โดยหย่อมนี้จะอยู่ภายในแอ่งออสเตรเลียเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ อีกครั้ง เนื่องจากเมเตโอ-ฟร็องส์ชี้ว่าระบบพายุไซโคลนบูชราเก่านี้ จะเคลื่อนตัวเลี้ยวกลับเข้าไปในด้านตะวันออกสุดของพื้นที่รับผิดชอบของหน่วยงานในวันที่ 13 พฤศจิกายน อีกหลายวันต่อมา สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียได้บันทึกว่า ระบบได้เคลื่อนตัวเลี้ยวกลับเข้าไปในแอ่งออสเตรเลียอีกครั้ง โดยมีระยะห่างจากหมู่เกาะโคโคสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 1,000 กม. ทำให้มันกลายเป็นความกดอากาศต่ำเขตร้อนที่เคลื่อนตัวเข้าและออกจากแอ่งออสเตรเลียถึงสามครั้ง ภายในเวลาเพียงห้าวัน
ความกดอากาศต่ำเขตร้อน
วันที่ 14 พฤศจิกายน สำนักอุตุนิยมวิทยาได้บันทึกว่ามีความกดอากาศต่ำเขตร้อนก่อตัวขึ้นในบริเวณพายุฝนฟ้าคะนอง ห่างจากเกาะคริสต์มาสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 490 กม. ซึ่งอยู่เหนือบริเวณที่มีน้ำทะเลที่อบอุ่นของเขตร้อนในมหาสมุทรอินเดีย นอกชายฝั่งของเกาะชวา มีการพยากรณ์ว่าระบบจะเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้ และมีโอกาสปานกลางในการก่อตัวเป็นพายุหมุนเขตร้อน
พายุไซโคลนกำลังแรงวอลลิซ
สืบเนื่องจากการหยุดลงของร่องมรสุมที่มีมีพลัง ซึ่งมีส่วนช่วยทำให้เกิดการก่อตัวของพายุไซโคลนกำลังแรงเทรเวอร์และเวรอนิกาในสองสัปดาห์ก่อนหน้า การเพิ่มขึ้นของกระแสพัดข้ามเส้นศูนย์สูตรจากมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือจึงนำไปสู่การพัฒนาขึ้นอีกครั้งของร่องมรสุมกำลังอ่อน ในทะเลเขตร้อนทางเหนือของทวีปออสเตรเลีย การกลับมาของลักษณะแบบนี้มีส่วนรับผิดชอบในการสร้างสภาพบรรยากาศที่มีส่วนสนับสนุนการก่อตัวของความกดอากาศต่ำเขตร้อน
สำนักอุตุนิยมวิทยา
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551–52 มีรายชื่อพายุเพียงชุดเดียวที่สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียประกาศใช้ โดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียได้แบ่งศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในประเทศออสเตรเลียออกเป็นสามศูนย์ ได้แก่ ศูนย์เพิร์ท, ศูนย์ดาร์วิน และศูนย์บริสเบน โดยมีหน้าที่ตรวจสอบพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมดที่ก่อตัวในภูมิภาคออสเตรเลีย รวมถีงทำหน้าที่ออกคำแนะนำพิเศษให้ทั้งพื้นที่รับผิดชอบของ TCWC จาการ์ตาหรือ TCWC พอร์ตมอร์สบีด้วย โดยในฤดูกาล 2561–2562 นี้มีชื่อของสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียถูกใช้ทั้งสิ้น 8 ชื่อ ดังตาราง
TCWC จาการ์ตา
ศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในจาการ์ตา ทำการติดตามพายุหมุนเขตร้อนในขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้ถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกไปจนถึง 145 องศาตะวันออก เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดทวีกำลังเป็นพายุไซโคลนในขอบเขตรับผิดชอบของ JTWC จาการ์ตานี้ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากทางศูนย์ฯ โดยในฤดูกาล 2561–2562 มีพายุหมุนเขตร้อนที่ได้รับจาก JTWC จาการ์ตาทั้งสิ้น 2 ชื่อ ดังตาราง
TCWC พอร์ตมอร์สบี
พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในระหว่างขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้จนถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกจนถึงเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก จะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในพอร์ตมอร์สบี ประเทศปาปัวนิวกินี บริเวณนี้บริเวณที่พบการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนได้ยาก และไม่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและมีกำลังขึ้นจนได้รับชื่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แล้ว โดยฤดูกาล 2561–2562 ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนใดได้รับชื่อจาก TCWC พอร์ตมอร์สบี
สะพานซนจุก
สะพานซนจุก เป็นสะพานหินสมัยราชวงศ์โครยอตั้งอยู่ในเมืองแกซอง ประเทศเกาหลีเหนือ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1290 มีชื่อเสียงในฐานะสถานที่ที่นักวิชาการลัทธิขงจื๊อและรัฐบุรุษผู้โด่งดัง จอง มงจู ถูกลอบสังหาร โดยกล่าวว่าเป็นพระบัญชาของเจ้าชายอี พัง-ว็อน พระราชโอรสของกษัตริย์องค์แรกแห่งราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าแทโจ สะพานนี้ปิดการจราจรทั้งหมดในปี ค.ศ. 1780 และเป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตัวสะพานมีความยาว 8.35 เมตร กว้าง 3.36 เมตร เดิมชื่อสะพานซนจิ แต่ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสะพานซนจุก หลังจากการลอบสังหาร มง-จู เนื่องจากมีไผ่เติบโตในตำแหน่งที่เขาถูกฆ่า (คำว่า จุก เป็นคำภาษาเกาหลีแปลว่า ไผ่)
การลอบสังหาร จอง มง-จู
ที่ปรึกษาของกษัตริย์แห่งโครยออย่าง จ็อง มง-จู เป็นศัตรูทางการเมืองของ อี ซ็อง-กเย ในระหว่างทางกลับบ้านของเขาหลังจากจบงานเลี้ยง เขาถูกชายห้าคนซุ่มโจมตีบนสะพานและสังหารอย่างไร้ความปราณีด้วยค้อนเหล็ก ภายหลังได้รับแต่งตั้งให้เป็นปราชญ์แห่งเกาหลีและเป็นที่เคารพนับถือของกษัตริย์ราชวงศ์โชซ็อน การเสียชีวิตของจองก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดีที่ไม่เปลี่ยนแปลง มีจุดสีน้ำตาลบนหินก้อนหนึ่งว่ากันว่าเป็นคราบเลือดของจอง และจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อฝนตก บทกวีที่มีชื่อเสียงบันทึกความคิดสุดท้ายของเขา:
แม้ว่าข้าจะตายกี่ร้อยครั้ง แม้ว่าโครงกระดูกของข้าอาจจะกลายเป็นผงธุลี และไม่ว่าวิญญาณของข้าจะอยู่ที่นั่นหรือไม่ก็ตาม ความจงรักภักดีของข้าต่อเจ้านายของข้าจะไม่เปลี่ยนแปลง
การ์โลส อาเรียส นาบาร์โร
การ์โลส อาเรียส นาบาร์โร (Carlos Arias Navarro; 11 ธันวาคม 1908 – 27 พฤศจิกายน 1989) เป็นนักการเมืองชาวสเปนที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในระบอบฟรังโก
อิตเทกส์ทู
อิตเทกส์ทู (It Takes Two) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดย Hazelight Studios และเผยแพร่โดยอิเล็กทรอนิก อาตส์ วางจำหน่ายในเดือนมีนาคม 2021 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์, เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์วัน และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส เช่นเดียวกับวิดีโอเกมแรกของ Hazelight อย่างอะเวย์เอาท์ อิตเทกส์ทูไม่มีตัวเลือกสำหรับผู้เล่นคนเดียว มีเพียงโค-ออปทางออนไลน์หรือแบ่งหน้าจอสำหรับผู้เล่นสองคนในพื้นที่เดียวกัน อิตเทกส์ทูได้รับการวิจารณ์อันเป็นที่ชื่นชอบโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์และได้รับรางวัลประจำปีมากมาย ซึ่งรวมถึง Game of the Year จาก The Game Awards
เกมเพลย์
อิตเทกส์ทูเป็นวิดีโอเกมแอ็กชั่นผจญภัยที่มีองค์ประกอบของเกมแพลตฟอร์ม ได้รับการออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับผู้เล่นหลายคนแบบร่วมมือกันแบบแบ่งหน้าจอ ซึ่งหมายความว่าจะต้องเล่นกับผู้เล่นอื่นผ่านการเล่นในพื้นที่เดียวกันหรือทางออนไลน์ เกมดังกล่าวมีกลไกเกมจำนวนมากจากวิดีโอเกมประเภทอื่น ๆ กลไกการเล่นเกมเหล่านี้เชื่อมโยงกับเรื่องราวและธีมของด่าน ตัวอย่างเช่น ในด่านที่โคดี้มีความสามารถในการย้อนเวลา เมย์สามารถจำลองตัวเองได้ ผู้เล่นต้องร่วมมือกันและใช้ความสามารถเหล่านี้เพื่อเล่นผ่านไปด่านต่อไป เกมนี้ยังมีมินิเกมอีกจำนวนมาก
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2515
'''ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2515''' เป็นฤดูกาลที่ไม่การกำหนดขอบเขตอย่างเป็นทางการ โดยดำเนินอยู่ภายในปี พ.ศ. 2515 แต่พายุหมุนเขตร้อนส่วนใหญ่มีแนวโน้มก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม วันเหล่านี้ถือเป็นธรรมเนียมในการกำหนดขอบเขตของแต่ละฤดูกาล เมื่อพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวขึ้นภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวันสากล ส่วนพายุใดที่ก่อตัวขึ้นทางฝั่งตะวันออกของเส้นดังกล่าวจะเรียกว่า พายุเฮอร์ริเคน (ดูที่ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2515) ในช่วงเวลานี้ พายุใดที่ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนในมหาสมุทรตะวันตกจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่ก่อตัวขึ้นในแอ่งนี้จะได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกใดที่ก่อตัวขึ้นหรือเคลื่อนตัวเข้าไปภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ หรือ PAGASA ด้วย ด้วยเหตุนี้พายุเพียงหนึ่งลูก อาจมีชื่อถึงสองชื่อก็ได้
ภาพรวมฤดูกาล
ในปีนี้มีพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้น 36 ลูก ในจำนวนนี้ 30 ลูกทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน ในจำนวนพายุโซนร้อน 30 ลูก ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น 22 ลูก และในจำนวนนั้นมี 2 ลูกเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น
รายชื่อพายุ
รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ชื่อแรกที่ใช้ในปี 2515 คือ คิต และชื่อสุดท้ายคือ ไวโอเลต ชื่อ จูน และ รูบี เป็นชื่อที่มาจากแปซิฟิกกลาง นโยบายการตั้งชื่อพายุขณะนั้นคือใช้ชื่อแปซิฟิกตะวันตกไปตั้งให้พายุในแปซิฟิกกลางด้วย
แขวงคลองจั่น
คลองจั่น เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของสำนักงานเขตบางกะปิ
ที่ตั้งและอาณาเขต
คลองจั่นเป็นพื้นที่ทางตะวันออกของกรุงเทพมหานคร และอยู่ทางตอนเหนือของเขตบางกะปิ มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
กรอยเซอร์ เอ็กซ์
กรอยเซอร์ เอ็กซ์ (Groizer X)    (ญี่ปุ่น: グロイザー X เฮ็ปเบิร์น หรือ เฮะบงชิกิ (ヘボン式) Hepburn: Guroizā X) เป็นซีรีส์อะนิเมะ ที่ออกอากาศตั้งแต่ปี พ. ศ. 2519 ถึงปี 2520 มีทั้งหมด 36 ตอน นอกจากนี้ยังมีชื่อว่า  Gloyzer X  และ  Gloizer X   ที่ประเทศไทยฉายโดยช่อง 9 อสมท. น้าต๋อยเซมเบ้ นำทีมพากย์ และเวลานั้น ยังไม่มีเด็กๆคนใดเคยเห็นตัวจริงของน้าต๋อยออกทีวีกันด้วยซ้ำ และก็ยังไม่ได้มีคำว่าเซมเบ้ต่อท้ายชื่อด้วย เพราะ ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเร่ เข้ามาฉายทีหลัง ก็เลยทำให้ไม่มีคำว่า "เซมเบ้" ซึ่งมาจาก ด๊อกเตอร์ เซมเบ้ ในเรื่อง ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเร่ ต่อท้ายชื่อนั่นเอง
แนวคิด
เป็นอะนิเมะที่ถูกสร้างขึ้นโดย โก นางาอิ (Go Nagai) เป็นโปรเจกต์ข้างเคียงในช่วงเวลาที่เขากำลังยุ่งอยู่กับซีรี่ส์ต่างๆของหุ่นมาชินก้า (Mazinger) แต่ Groizer X ก็สามารถดำเนินการดัดแปลงเป็นซีรีย์ทีวีได้
วงศ์ปลาดุกทะเล
วงศ์ปลาดุกทะเล (Eeltail catfishes, Coral catfishes, Eel catfishes, Stinging catfishes) เป็นวงศ์ปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Plotosidae (/โพล-โต-ซิ-ดี/)
มีลักษณะสำคัญคือ มีหนวด 4 คู่ คือ หนวดที่บริเวณมุมปากทั้งปากบนและปากล่าง และที่คาง ครีบหลังมีเงี่ยงเป็นฟันเลื่อย ไม่มีครีบไขมัน ครีบหลัง ครีบหางและครีบก้นยาวติดต่อกัน  โดยที่ส่วนคอดหางเป็นต้นไปเรียวเล็กลงทำให้แลดูคล้ายปลาไหล อันเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาอังกฤษ
เป็นปลาทะเล ที่มักอาศัยอยู่ใกล้ชายฝั่ง ตามแนวปะการังหรือกอสาหร่าย โดยมีพบเข้าไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดด้วย เช่น ปากแม่น้ำ หรือป่าชายเลน ในวัยเล็กมักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินในเวลากลางคืน
พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทะเลแถบมหาสมุทรแปซิฟิกและอินเดีย ตั้งแต่ทะเลญี่ปุ่น จนถึงฟิจิ, ปาปัวนิวกินีและโอเชียเนีย มีทั้งหมด 35 ชนิด ใน 10 สกุล (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยพบเป็นชนิดที่สำคัญ 2 ชนิด คือ ปลาดุกทะเลลาย (Plotosus lineatus) และปลาดุกทะเลยักษ์ (P. canius) ซึ่งนิยมตกเป็นเกมกีฬา, เลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และบริโภคกันเป็นอาหาร ซึ่งในปลาดุกทะเลยักษ์นั้น ถือเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยยาวได้ถึง 1.5 เมตร มีน้ำหนักหนักได้ถึงเกือบ 10 กิโลกรัม และในชนิดปลาดุกทะเลลายมีรายงานว่าที่เงี่ยงแข็งนั้นมีพิษร้ายแรงถึงขนาดแทงมนุษย์เสียชีวิตได้
ปลาในวงศ์นี้ นอกจากใช้ชื่อว่า "ปลาดุกทะเล" หรือ "ปลาปิ่นแก้ว" แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น "สามแก้ว" หรือ "เป็ดแก้ว" เป็นต้น
สถาปัตยกรรมเหตุผลนิยม
เหตุผลนิยม (Rationalism) ในทางสถาปัตยกรรม หมายถึงกระแสสถาปัตยกรรมซ่งส่วนใหญ่พัฒนาขึ้นในอิตาลีในทศวรรษที่ 1920 และ 1930 วิตรูเวียสเป็นผู้กล่าวอ้างในงานเขียน De architectura ว่าสถาปัตยกรรมเป็นวิทยาศาสตร์ที่สามารถเข้าใจได้ด้วยเหตุผล แนวคิดนี้ถูกนำมาต่อยอดและพัฒนาในงานเขียนเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมในยุคเรนเนสซองส์ ทฤษฎีศิลปะยุคศตวรรษที่สิบแปดต้านศิลปะแบบบาโรกที่ใช้ความฟุ้งเฟ้อเกินจริง แต่เลือกใช้ความงดงามตามความเป็นจริง
เหตุผลนิยมในศตวรรษที่ยี่สิบเป็นการต่อต้านต่อศิลปะแบบอาร์ตนูโวและเอกซเพรชชั่นนิสม์
คำว่า Rationalism ยังมักนำมาใช้เพื่อเรียกถึงสถาปัตยกรรมอินเทอร์เนชั่นนอลเช่นกัน
เหตุผลนิยมยุคเรืองปัญญา
เหตุผลนิยมยังสามารถใช้เรียกขบวนการสถาปัตยกรรมที่มีขึ้นในยุคเรืองปัญญา ซึ่งโต้แย้งว่าพื้นฐานทางปัญญาของสถาปัตยกรรมนั้นหลัก ๆ อยู่ในวิทยาศาสตร์ ซึ่งต่อต้านการอ้างถึงธรรมเนียมและความเชื่อโบราณ แนวคิดนี้เป็นไปตามที่ René Descartes ระบุ ซึ่งเน้นย้ำการใช้เส้นรูปทางเรขาคณิตและสัดส่วนตามอุดมคติ
นักทฤษฎีสถาปัตยกรรมในยุคนี้ที่ขับเคลื่อนแนวคิดเหตุผลนิยมยังรวมถึง Jean-Louis de Cordemoy (1631–1713),  Carlo Lodoli ชาวเวนิส (1690–1761),  Abbé Marc-Antoine Laugier (1713–1769) และ Quatremère de Quincy (1755–1849)
เหตุผลนิยมเชิงโครงสร้าง
เหตุผลนิยมเชิงโครงสร้าง (structural rationalism) ส่วนใหญ่หมายถึงขบวนการสถาปัตยกรรมในยุคศตวรรษที่ 19 ที่มักเกี่ยวเนื่องกับ Eugène Viollet-le-Duc และ Auguste Choisy โดย Viollet-le-Duc ปฏิเสธแนวคิดของสถาปัตยกรรมอุดมคติ แต่มองสถาปัตยกรรมในแง่ของการก่อสร้างที่มีเหตุผล กำกับไว้ด้วยวัสดุและเป้าหมายใข้งานของสถาปัตยกรรมนั้น ๆ
เหตุผลนิยมต้นศตวรรษที่ 20
สถาปนิกเช่น Henri Labrouste และ Auguste Perret นำเอาหลักของเหตุผลนิยมเชิงโครงสร้างตลอดศตวรรษที่ 19 มาใช้ในงานออกแบบของตน ในต้นศตวรรษที่ 20 สถาปนิกเช่น Hendrik Petrus Berlage ได้ศึกษาแนวคิดที่ส่าโครวสร้างในตัวมันเองควรจะสร้างพื้นที่ (space) โดยที่ไม่ต้องมีการตกแต่ง ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นมอเดิร์นนิสม์ ที่ศึกษาแนวคิดนี้อย่างลึกลงไปอีก กลุ่มมอเดิร์นนิสต์โซเวียตอย่าง ASNOVA เป็นที่รู้จักในชื่อ "นักเหตุผลนิยม" ('the Rationalists')
สถาปัตยกรรมเหตุผลนิยม (อิตาลี: Architettura razionale) เติบโตมาในอิตาลีระหว่างทศวรรษ 1920-1930 ไปจนถึง 1940 ภายใต้การสนับสนุนของระบอบฟาสซิสต์อิตาลีที่นำโดยมุสโสลินี ในปี 1926 กลุ่มของสถาปนิกรุ่นใหม่ ได้แก่ Sebastiano Larco, Guido Frette, Carlo Enrico Rava, Adalberto Libera, Luigi Figini, Gino Pollini และ Giuseppe Terragni (1904–43) ได้ก่อตั้ง Gruppo 7 ซึ่งตีพิมพ์ประกาศ (manifesto) ของตนในนิตยสาร Rassegna Italiana ประกาศเจตจำนงว่าจะเป็นจุดกึ่งกลางระหว่างลัทธิคลาสสิกแบบ Novecento Italiano และลัทธิอุตสาหกรรมแบบฟิวเชอริสม์ ตัวอย่างชิ้นแรก ๆ ของสถาปัตยกรรมนี้คือ ปาลัซโซกวาลีโน ใน ตูริน สร้างให้กับนักการเงิน Riccardo Gualino โดยสถาปนิก Gino Levi-Montalcini และ Giuseppe Pagano
บทบิดลิ้น
บทบิดลิ้น (tongue-twister) คือข้อความที่ออกแบบให้ผู้พูดข้อความนั้นเกิดอาการลิ้นพันหรือออกเสียงอย่างถูกต้องได้ลำบาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อออกเสียงเร็ว ๆ กลวิธีที่นิยมใช้ในการสร้างบทบิดลิ้นได้แก่ การสัมผัสอักษร การสลับหน่วยเสียง คำพ้องเสียง และการซ้ำคำ
บทบิดลิ้นนิยมใช้เป็นเกมคำ แบบฝึกการออกเสียงให้ชัดเจน บทร้อยกรองสำหรับเด็ก บทร้อยกรองที่ไม่มุ่งเอาแก่นสารเท่าไรนัก และเพลงที่เล่นสัมผัสและคำซ้ำ นอกจากนี้ยังใช้ในการอุ่นเสียงของผู้ประกาศข่าว นักร้อง และนักแสดง บทบิดลิ้นบางบทก่อให้เกิดความหมายที่น่าตลกขบขันหรือหยาบโลนหากออกเสียงผิด ในขณะที่บางบทมุ่งสร้างความสนุกสนานจากความสับสนหรือการออกเสียงผิดพลาดเท่านั้น
ตัวอย่างบทบิดลิ้น เช่น เช้าฟาดผัดฟัก เย็นฟาดฟักผัด ในภาษาไทย; She sells seashells by the seashore ("เธอขายเปลือกหอยอยู่ริมชายหาด") ในภาษาอังกฤษ; Tres tristes tigres tragaban trigo en un trigal ("เสือเศร้าสามตัวกลืนข้าวสาลีในทุ่งข้าวสาลี") ในภาษาสเปน เป็นต้น
24 มิถุนายน
วันที่ 24 มิถุนายน เป็นวันที่ 175 ของปี (วันที่ 176 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 190 วันในปีนั้น
จักรพรรดิฟรีดริช
จักรพรรดิฟรีดริช (Emperor Frederick; Kaiser Friedrich) อาจหมายถึง
พระราชมุนี (โฮม โสภโณ)
พระราชมุนี (โฮม โสภโณ โพธิ์ศรีทอง) หรือ หลวงปู่โฮม โสภโณ ประชนชนทั่วไปมักเรียกองค์ท่านว่า เจ้าคุณราชมุนี ได้รับการขนานนามว่า ช้างเผือกกลางกรุง เป็นพระภิกษุคณะธรรมยุติกนิกายชาวอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร เขตปทุมวัน จังหวัดกรุงเทพมหานคร
อาพาธ และมรณภาพ
พระราชมุนี (โฮม โสภโณ) เริ่มมีอาการเจ็บป่วยตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2519 จนถึงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2519 อาการป่วยขององค์ท่านเริ่มจะไม่ดีขึ้น คณะศิษยานุศิษย์จึงนำตัวองค์ท่านส่งโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า และในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2519 ได้นำตัวท่านไปรักษาที่โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน อาการป่วยขององค์ท่านก็ยิ่งทรุดหนักลงตามลำดับ จนถึงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 เวลา 09.24 น. องค์ท่านก็ได้ถึงแก่มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคมะเร็งในตับ สิริรวมอายุได้ 70 ปี 9 เดือน 5 วัน
วัดควนเจดีย์ (จังหวัดสงขลา)
วัดควนเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะแต้ว อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ปัจจุบันมีพระครูกิตติศาสนคุณ (อุดมเกียรติ) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดควนเจดีย์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2504 ที่ดินวัดควนเจดีย์จำนวน 26 ไร่เป็นการบริจาคของชาวเกาะแต้ว น้องชาวไทยพุทธและชาวไทยมุสลิมเพื่อนำมาสร้างวัดแห่งนี้
ที่ตั้งของวัดอยู่บนเนินเขาเต็มไปด้วยก้อนหินขนาดเล็กและขนาดใหญ่ มีเจดีย์ที่สร้างบนก้อนหินขนาดใหญ่ มีบันไดทางขึ้นองค์เจดีย์ บริเวณใกล้เคียงกันก็จะมีหอระฆังที่สร้างอยู่บนก้อนหินเช่นเดียวกัน แต่มีขนาดไม่ใหญ่มากนักโดยสร้างเป็นหอระฆังขึ้นไปบนก้อนหิน โดยไม่ต้องมีการตอกเสาเข็มแต่อย่างใด รวมทั้งกุฏิพระและศาลาประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่สร้างบริเวณเนินหินทั้งหมด
ตำบลคำหว้า
ตำบลคำหว้า เป็นตำบลในอำเภอตาลสุม จังหวัดอุบลราชธานี อยู่ในการบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลคำหว้าทั้งตำบล ระยะห่างจากอำเภอตาลสุม 6 กิโลเมตร และห่างจากจังหวัดอุบลราชธานี ประมาณ 38 กิโลเมตร
ประวัติศาสตร์
ตำบลคำหว้า แยกมาจากตำบลนาคาย ตำบลสำโรง และตำบลตาลสุมบางส่วน ราษฎรตำบลคำหว้าส่วนใหญ่มีรากเหง้าเดียวกันกับชาวอุบลโดยทั่วไป โดยเฉพาะประวัติศาสตร์สมัยพระวอพระตา  ราษฎรบางส่วนอพยพมาจากบ้านกระบูน เขตอำเภอเมืองอุบล(ปัจจุบันขึ้นกับอำเภอดอนมดแดง)เมื่อประมาณร้อยปีที่ผ่านมาแล้วมาตั้งถิ่นฐานบริเวณบ้านคำหว้า   ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การทำมาหากิน
ภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของตำบลคำหว้าเป็นที่ราบ มีแหล่งน้ำเอื้ออำนวยในการประกอบอาชีพทางการเกษตรและสัตว์เลี้ยงเป็นอย่างมาก
ภูมิอากาศ
แบ่งสภาพอากาศในตำบลออกเป็น 3 ฤดู คือ
เขตการปกครอง
ตำบลคำหว้าแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน มีประชากรทั้งหมด 3,684 คน ดังนี้
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (National Office of Buddhism) เป็นส่วนราชการที่อยู่ในบังคับบัญชาขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี เป็นหน่วยงานที่ไม่สังกัดกระทรวง ทบวงใด จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 มีภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินงานสนองงานคณะสงฆ์และรัฐโดยการทำนุบำรุง ส่งเสริมกิจการพระพุทธศาสนา ให้การอุปถัมภ์ คุ้มครองและส่งเสริมพัฒนางานพระพุทธศาสนา ดูแล รักษา จัดการศาสนาสมบัติ พัฒนาพุทธมณฑลให้เป็นศูนย์กลางทางพระพุทธศาสนา รวมทั้งให้การสนับสนุนส่งเสริม พัฒนาบุคลากรทางศาสนา
ประวัติ
ในอดีตที่ผ่านมาการศาสนา และการศึกษา จะดำเนินควบคู่กันมาโดยตลอด ซึ่งในอดีตนั้นงานด้านการศาสนา จะอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ "กระทรวงธรรมการ" ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการประกาศพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม จึงเปลี่ยนชื่อกระทรวงธรรมการ เป็น "กระทรวงศึกษาธิการ" และมีการจัดตั้ง "กรมการศาสนา" ขึ้น
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างกระทรวง ทบวง กรมอีกครั้งหนึ่ง จึงมีการแบ่งส่วนราชการของกรมการศาสนาเดิม ออกเป็น 2 ส่วน คือ กรมการศาสนา สังกัดกระทรวงวัฒนธรรม และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นหน่วยงานขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี
หน่วยงานภายใน
สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ แบ่งหน่วยงานภายในออกเป็น 12 หน่วยงาน ได้แก่
กลุ่มงานขึ้นตรงต่อ ผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ สำนัก/กอง
หน่วยงานส่วนภูมิภาค
ปลาดุกทะเล
ปลาดุกทะเล หรือ ปลาปิ่นแก้ว เป็นปลาหนังที่อยู่ในสกุล Plotosus (/พโล-โต-ซัส/) ในวงศ์ปลาดุกทะเล (Plotosidae)
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามชายทะเล เช่น แนวปะการัง รวมถึงปากแม่น้ำ หรือป่าชายเลน หรือพื้นที่ ๆ มีสภาพเป็นโคลน โดยจะฝังตัวอยู่ เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็กจะรวมตัวกันเป็นฝูง ในบางชนิดจะมีพฤติกรรมรวมตัวกันเป็นลูกกลมคล้ายลูกบอลประมาณ 100 ตัว อาศัยและหากินอยู่ตามแนวปะการังซึ่งเป็นน้ำใส โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวได้ถึง 150 เซนติเมตร (59 นิ้ว )
เป็นปลาที่มีพิษร้ายแรง โดยพิษจะอยู่บริเวณก้านครีบแข็งบริเวณครีบหลังและครีบอก ที่สามารถแทงทะลุเนื้อเข้าไปได้หากสัมผัสโดนสร้างความเจ็บปวดให้กับผู้ถูกแทงเป็นอันมาก บางครั้งอาจถึงขั้นเสียชีวิตได้ ซึ่งผู้ที่จะจับโดยเฉพาะนำมาบริโภคเป็นอาหารต้องใช้ความชำนาญพอตัว
พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย, แปซิฟิกตะวันตก จนถึงนิวกินี
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย เป็นส่วนราชการฐานะเทียบเท่ากรม ในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 มีหน้าที่ในการส่งเสริม สนับสนุนและเผยแพร่ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย เพื่อสร้างคุณค่าทางสังคมและเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ มีหน้าที่ในการส่งเสริม สนับสนุน และเผยแพร่กิจกรรมสร้างสรรค์งานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย เพื่อเพิ่มพูนปัญญาและประยุกต์ใช้ในสังคม และส่งเสริม สนับสนุน และจัดให้มีหอศิลป์เพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้งานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย มีภารกิจเกี่ยวกับการดำเนินการส่งเสริม สนับสนุน และเผยแพร่กิจการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย เพื่อเพิ่มพูนพัฒนาภูมิปัญญา และการประยุกต์ใช้ในสังคม โดยให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้
การแบ่งส่วนราชการ
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย มีการแบ่งส่วนราชการ ดังนี้
อันเจโล มารีอานี
อันเจโล มารีอานี เป็นนักเคมีและผู้ประกอบการชาวฝรั่งเศสจากเกาะคอร์ซิกา
อาชีพ
มารีอานีเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในฐานะผู้คิดค้นไวน์โคคายี่ห้อแว็งมารียานีใน ค.ศ. 1863 ผลงานของเขาคือการเผยแพร่ใบโคคาให้ประชาชนทั่วไปรู้จักโดยอ้อม มารีอานีนำเข้าใบโคคาจำนวนมากและใช้สารสกัดจากใบโคคาในผลิตภัณฑ์หลายชนิด แต่สิ่งที่ทำให้เขาร่ำรวยและมีชื่อเสียงคือไวน์โคคา มารีอานียังได้รับเหรียญแสดงความชื่นชมจากสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13
ไวน์โคคาดังกล่าวได้รับการอธิบายว่าเป็นบรรพบุรุษของโคคา-โคลา
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ (เกิด 9 ตุลาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช 3 สมัย และเป็นอดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์
โคลิน เฟิร์ธ
โคลิน แอนดรูว์ เฟิร์ท (Colin Andrew Firth) เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1960 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เฟิร์ทมีชื่อเสียงครั้งแรกโดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร จากการรับบทเป็น มร. ดาร์ซี ในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงในปี 1995 เรื่อง Pride & Prejudice ต่อมายังประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จบนตารางบ็อกซ์ออฟฟิศ เรื่อง Bridget Jones's Diary ที่ร่วมแสดงกับเรเน่ เซลเวเกอร์ และฮิว แกรนต์ ผลงานอื่น ๆ ได้แก่ Shakespeare in Love, Mamma Mia! และ Love Actually กับผลงานล่าสุดของเขาในเรื่อง Kingsman
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์
ประวัติ
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรของนายกรึก และนางช้อย ศักดิเศรษฐ์ และเป็นน้องชายของชำนิ ศักดิเศรษฐ์ เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการหนังสือพิมพ์ และระดับปริญญาโท สาขาวารสารสนเทศ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
โคลิน เฟิร์ธ
เฟิร์ทได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 83 จากบทของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ในภาพยนตร์เรื่อง The King's Speech
อ้างอิง
1960
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์
ประวัติ
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ สมรสกับนางพนิดา ศักดิเศรษฐ์
การทำงาน
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ เคยทำงานเป็นผู้สื่อข่าวและเป็นหัวหน้าข่าวที่หนังสือพิมพ์มติชน
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันรวม 3 ครั้ง คือ ในปี 2550 และ 2554
ในปี 2562 เขาลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 49 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2564 นายอภิชาต ศักดิเศรษฐ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครนครศรีธรรมราช แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 22
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อภิชาต ศักดิเศรษฐ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
จังหวัดออปอแล
ออปอแล (Opole) เป็นจังหวัดของประเทศโปแลนด์ มีเมืองหลักคือออปอแล มีเนื้อที่ทั้งหมด 9,412 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 1,000,858 คน
เมืองต่าง ๆ
จังหวัดออปอแลประกอบด้วย 35 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 2006)
• #Opole (128,034)
• #Kędzierzyn-Koźle (65,572)
• #Nysa (47,283)
• #Brzeg (38,303)
• #Kluczbork (25,910)
• #Prudnik (23,133)
• #Strzelce Opolskie (20,059)
• #Głuchołazy (14,887)
• #Głubczyce (13,333)
• #Zdzieszowice (13,329)
• #Olesno (10,106)
• #Ozimek (9,944)
• #Grodków (8,771)
• #Praszka (8,230)
• #Paczków (8,147)
• #Niemodlin (6,849)
• #Kietrz (6,365)
• #Wołczyn (6,139)
• #Gogolin (6,077)
• #Głogówek (5,816)
• #Otmuchów (5,261)
• #Dobrodzień (4,168)
• #Byczyna (3,677)
• #Kolonowskie (3,432)
• #Baborów (3,175)
• #Leśnica (2,945)
อิ่มอุ่น
"อิ่มอุ่น" เป็นบทเพลงที่แสดงถึงความสัมพันธ์ของแม่ที่มีต่อลูก แต่งโดย ศุ บุญเลี้ยง และเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับผู้แต่ง จนมีการขับร้องต่อโดยศิลปินนักร้องในแนวเพลงต่าง ๆ ด้วยรูปแบบต่าง ๆ
จังหวัดออปอแล
เมืองต่าง ๆ
• #Prószków (2,713)
อิ่มอุ่น
ที่มาของเพลง
ศุ บุญเลี้ยง แต่งเพลง "อิ่มอุ่น" ตามคำขอของ อาจารย์หัวหน้าพยาบาลโรงพยาบาลศิริราช เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยหัวหน้าของพี่สาวของศุ ซึ่งเป็นพยาบาลได้ทำโครงการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ แล้วต้องการให้ศุแต่งเพลงนี้ขึ้น เพราะเห็นว่า ในการให้นมลูก แม่ต้องตระกองกอดแล้วช้อนตัวลูกขึ้นมาจึงไม่ได้ทำให้ "อิ่ม" อย่างเดียว แต่ว่า "อุ่น" ด้วย
จังหวัดออปอแล
เมืองต่าง ๆ
• #Biała Prudnicka (2,653)
อิ่มอุ่น
ที่มาของเพลง
เพลงนี้ได้บันทึกเสียงในรูปอัลบั้มเพลงครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2537 โดยใช้ชื่อชุด "รับแขก" โดยผู้ร้องคือ ชลลดา เตียวสุวรรณ (กาเหว่า ไทละเมอ, เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย) ต่อมาถูกนำมาทำเวอร์ชันต่าง ๆ ที่เป็นของ ศุ บุญเลี้ยง และในเครือ กะทิ กะลา ไว้ในหลายอัลบั้ม ต่างช่วงเวลากัน อีกทั้งชื่อเพลงยังถูกใช้เป็นชื่อร้านอาหารของ ศุ บุญเลี้ยง เองด้วย
จังหวัดออปอแล
เมืองต่าง ๆ
• #Gorzów Śląski (2,606)