cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หย่งจาง
พระประวัติ
องค์ชายหย่งจางประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2278 ในปลายรัชสมัยของ จักรพรรดิยงเจิ้ง ผู้เป็นสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช เมื่อครั้งที่ จักรพรรดิเฉียนหลง พระราชบิดายังดำรงพระอิสริยยศเป็น เป่าชินหวัง ส่วนพระมารดาของพระองค์คือ ซู่ฝูจิ้น (庶福晋)
เมื่อ องค์ชายหย่งจาง ประชวรหนักเมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา จักรพรรดิเฉียนหลงมีพระราชโองการให้ ลามะ สวดมนต์ให้กับองค์ชายหย่งจาง ใน พ.ศ. 2291 พระองค์ได้รับมอบหมายให้ดูแลการไว้ทุกข์ของ จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน องค์ชายหย่งจางถูกถอดพระนามออกจากบัญชีคัดเลือกรัชทายาทพร้อมกับพระเชษฐาต่างพระมารดา หย่งหวง จากพฤติกรรมของพระองค์ในระหว่างพิธีฝังพระศพ
ใน พ.ศ. 2302 ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย์ พระมารดาของพระองค์ประชวรที่ สถานที่พักร้อนและหมู่วัดในเฉิงเต๋อ องค์ชายหย่งจางนำพระมารดาเสด็จกลับไป ปักกิ่ง พระองค์สิ้นพระชนม์ในปีถัดมาและได้รับพระราชทานพระอิสริยยศย้อนหลังให้เป็น ซุนชินหวัง
เซลีนี (ยานอวกาศ)
ยานอวกาศเซลีนี (SELENE; Σελήνη หมายถึง ดวงจันทร์) หรือที่รู้จักกันในชื่อ คางุยะ เป็นยานอวกาศลำที่สองของญี่ปุ่น ที่ส่งขึ้นสู่ดวงจันทร์ ชื่อเซลีนีย่อมาจาก Selenological and Engineering Explorer หรือ ยานสำรวจทางวิศวกรรมและศึกษาดวงจันทร์ ยานถูกปล่อยขึ้นจากฐานปล่อยจรวดในศูนย์ศึกษาอวกาศทะเนะงะชิมะ (種子島宇宙センター, Tanegashima Space Center) จังหวัดคะโงะชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเวลา 01:31:01 น. วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2550 (UTC) แล่นเข้าสู่วงโคจรรอบดวงจันทร์สำเร็จเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ปีเดียวกัน ยานสำรวจลำนี้มีภารกิจสำรวจดวงจันทร์ในเชิงธรณีวิทยา ทั้งการกำเนิด วิวัฒนาการ และสภาพของดวงจันทร์ โดยตัวยานจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ยานโคจรหลัก และดาวเทียมอีกสองดวงที่มีชื่อว่า "โอกินะ" และ "โออุนะ" ซึ่งมีน้ำหนักเพียงดวงละ 53 กิโลกรัม ยานเซลีนีปฏิบัติภารกิจเสร็จสิ้นและถูกปรับวงโคจรให้เข้าชนดวงจันทร์ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เวลา 18:25 น. (UTC) บริเวณใกล้หลุมอุกกาบาตกิลล์ (Gill) รวมระยะเวลาปฏิบัติภารกิจทั้งสิ้น 1 ปี 8 เดือน การส่งยานอวกาศครั้งนี้ถือได้ว่าเป็นการส่งยานอวกาศของโครงการสำรวจดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดรองจากโครงการอะพอลโล
จุดมุ่งหมาย
ภารกิจหลักของยานสำรวจดวงจันทร์ลำนี้คือ
อุปกรณ์
ยานเซลีนีได้ติดตั้งอุปกรณ์วิทยาศาสตร์เพื่อใช้ในการสำรวจทั้งสิ้น 13 ตัว ดังนี้
อินเตอร์เนชั่นแนลซุปเปอร์สตาร์ซอกเกอร์
อินเตอร์เนชั่นแนลซุปเปอร์สตาร์ซอกเกอร์ (International Superstar Soccer) (รู้จักกันในชื่อ Jikkyō World Soccer เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น) เป็นชื่อซีรีส์วิดีโอเกมฟุตบอลที่พัฒนาโดย บริษัท โคนามิ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสาขาของโอซาก้าในนาม Konami Computer Entertainment Osaka (KCEO) ชื่อในซีรีส์ปรากฏบนเครื่อง ซุปเปอร์นินเทนโด (Super NES), เซกาเมกาไดร์ฟ (Mega Drive), นินเทนโดน 64 (Nintendo 64), เซกาซาเทอร์น (Sega Saturn), โซนี่ เพลย์สเตชัน (PlayStation), โซนี่ เพลย์สเตชัน 2 PlayStation 2, เอ็กซ์บ๊อกซ์ (Xbox), นินเทนโด เกมคิวป์ (Nintendo GameCube) และในรูปแบบพีซี อินเตอร์เนชั่นแนลซุปเปอร์สตาร์ซอกเกอร์ ไม่ควรสับสนกับผู้พัฒนาเกมของ Konami Computer Entertainment ในซีรีส์เกมฟุตบอลชื่อ Pro Evolution Soccer ของโตเกียว (หรือที่รู้จักในชื่อ Winning Eleven) ซึ่งเดิมถูกพัฒนาขึ้นสำหรับเครื่องเกม PlayStation
วัดกระโจมทอง (จังหวัดนนทบุรี)
วัดกระโจมทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดกระโจม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
วัดกระโจมทองเป็นวัดเก่าแก่ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1910 ในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 แห่งกรุงศรีอยุธยา และเป็นวัดร่วมสมัยกับวัดปรางค์หลวงในอำเภอบางใหญ่ ว่ากันว่าเดิมบริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งกระโจมที่ประทับของพระเจ้าอู่ทอง ปัจจุบันยังคงหลงเหลือพระวิหารของหลวงพ่ออู่ทองลักษณะคล้ายพระอุโบสถ ฝาผนังหนาประมาณ 80 เซนติเมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปสมัยอู่ทองยุคต้นจำนวน 3 องค์ โดยมีพระพุทธรูปองค์กลางที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า หลวงพ่ออู่ทอง ปัจจุบันสภาพวิหารชำรุดมาก คงเหลือเพียงผนังด้านข้างและด้านหลัง เศียรพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ก็ถูกขโมยตัดไปทั้งหมด
วัดได้รับการบูรณะและพัฒนามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 โดยหลวงพ่อสุทัศน์ โกสโล เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 ทางวัดได้มีการจัดพิธีบวชเนกขัมมะทั้งผู้หญิงและผู้ชายเป็นประจำทุกปี อีกทั้งยังเป็นสถานที่จัดประชุมสัมมนาพระวิปัสสนาจารย์ทั่วประเทศ ซึ่งจะมีการแสดงพระธรรมเทศนา ถวายผ้าป่าสามัคคี ทำวัตร สวดมนต์ เจริญจิตตภาวนา เป็นต้น
กองเรืออูที่ 9
กองเรืออูที่ 9 (9. Unterseebootsflottille; 9th U-boat Flotilla) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1941 ในแบร็สต์ ซึ่งเริ่มปฏิบัติการในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 หลังจากการรบครั้งแรกพร้อมเรือดำน้ำ GS อู-213 ได้ถึงฐานแบร็สต์เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1942 กองเรือที่ปฏิบัติการส่วนใหญ่อยู่ในเรืออูแบบ VII และมุ่งเน้นความพยายามเป็นหลักในแอตแลนติกเหนือ โดยต่อต้านกลุ่มเรือที่เดินทางไปและกลับจากบริเตนใหญ่ กองเรือนี้ได้ทำหน้าที่จากแบร็สต์จนกระทั่งฐานถูกคุกคามโดยกองกำลังอเมริกัน GS อู-256 ซึ่งเป็นลำสุดท้ายของกองเรืออู ได้ออกจากแบร็สต์เมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1944 ไปยังแบร์เกน ประเทศนอร์เวย์ และนั่นเป็นจุดสิ้นสุดของกองเรือที่ 9 เรือที่รอดทุกลำได้รับการกำหนดใหม่ให้แก่กองเรืออูที่ 11 ในแบร์เกน
สัญลักษณ์ของกองเรือที่ 9 คือ "ปลากระโทงดาบหัวร่อ" (Der lachende Schwertfisch) ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยหลังจากเลมัน-วิลเลนโบค ได้รับคำสั่ง ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นสัญลักษณ์ของหอบังคับการเรือใต้น้ำตามคำสั่งก่อนหน้า โดยGS อู-96 (1940) ที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ "ดาส โบท"
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม (ชื่อภาษาอังกฤษ: Matthayom Wat Nongkhaem School) เป็นโรงเรียนรางวัลพระราชทานขนาดใหญ่พิเศษและโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้รับอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2490 โดยใช้ชื่อว่า ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม”
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้รับอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2490 โดยใช้ชื่อว่า ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ”โรงเรียนวัดหนองแขม” ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการที่ให้ตัดคำว่า ”มัธยม” ออกจากชื่อโรงเรียนทุกโรงเรียน และกลับมาใช้ชื่อเดิม คือ ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ปัจจุบันโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร 10160 เปิดทำการสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 – ม.3) และช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 – ม.6) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551
การศึกษาในท้องถิ่นหนองแขม เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 ได้มีโรงเรียนเกิดขึ้นเป็นโรงเรียนแรกคือ โรงเรียนประถมวัดหนองแขม จัดสอน 4 ชั้นเรียน ไม่มีการสอนภาษาต่างประเทศ ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้เป็นโรงเรียนอาชีพจักสาน มีการเรียนเก็บค่าเล่าเรียน แต่ไม่เป็นที่นิยมของนักเรียนและผู้ปกครอง ในปี พ.ศ. 2447 กระทรวงศึกษาธิการ ได้จัดตั้งโรงเรียนประชาบาล ตำบลหนองแขม 1 (วัดหนองแขม) เปิดสอนวิชาสามัญ ไม่เก็บค่าเล่าเรียน และได้สั่งยุบโรงเรียนประถมวัดหนองแขม คงเหลือแต่โรงเรียนประชาบาล ตำบลหนองแขม 1 (วัดหนองแขม) ในขณะนั้นนักเรียนที่เรียนจบจากโรงเรียนแล้วไม่ค่อยได้เรียนต่อเนื่องจากสถานที่เรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาอยู่ไกลมากจึงนิยมออกไปประกอบอาชีพแทน
ในปี พ.ศ. 2490 บรรดาพ่อค้า คหบดี ข้าราชการ และประชาชนชาวหนองแขม ได้ร่วมใจกันตั้ง “คณะกรรมการจัดสร้างโรงเรียนมัธยม” จำนวน 77 คน โดยมี หลวงดรุณกิจวิทูร เป็นประธานกรรมการ ได้ดำเนินการจัดหาทุนสร้างโรงเรียนมัธยม จนกระทั่งมีเงินพอที่จะก่อสร้างโรงเรียนได้ จึงมอบให้หลวงดรุณกิจวิทูรเป็นผู้ขออนุญาตกระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งโรงเรียนมัธยมขึ้นที่วัดหนองแขม ต่อมากระทรวงศึกษาธิการ ได้มีคำสั่งที่ ส.102/2490 สั่ง ณ วันที่ 15 สิงหาคม 2490 ให้ตั้งโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม บนพื้นที่ดินของวัดหนองแขม เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา เปิดสอนชั้นมัธยมตอนต้น โดยอาศัยสถานที่โรงเรียนประชาบาล ตำบล หนองแขม 1 (วัดหนองแขม) เป็นการชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2490 พร้อมกันนี้ได้แต่งตั้งให้ นายแสวง สุขะหุต ครูตรี โรงเรียนมัธยมวัดรางบัว มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ตรี โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม มีนักเรียนทั้งหมด 17 คน เป็นชาย 13 คน หญิง 4คน
ในปี พ.ศ. 2491 ได้ก่อสร้างอาคารหลังแรกด้วยเงินบริจาค เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2491 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 เป็นเงินค่าก่อสร้างทั้งสิ้น 111,547.70 บาท และได้ทำพิธีเปิดป้ายโรงเรียนและมอบให้โรงเรียนให้กระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492
ในปี พ.ศ. 2507 สมาคมผู้ปกครอง-ครู และนักเรียนเก่าโรงเรียนวัดหนองแขม ได้แยกออกเป็น 2 สมาคม คือสมาคมผู้ปกครองและครู มีนายเสงี่ยม นาควัชระ เป็นนายกสมาคม และสมาคมนักเรียนเก่าหนองแขม มี พล.ต.ต.ดิสสทัต ภูริปโชติ เป็นนายกสมาคม ซึ่งได้ดำเนินการขอจดทะเบียนสมาคมนักเรียนเก่าเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517
ในปี พ.ศ. 2517 ได้รับจัดสรรงบประมาณ 400,000 บาท จากกระทรวงศึกษาธิการ ให้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมอีก 5 ไร่ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ในปี พ.ศ. 2518 สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้จัดซื้อที่ดินมอบให้โรงเรียน จำนวน 3 ไร่ 9 ตารางวา เมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2518
ในปี พ.ศ. 2538 สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้จัดซื้อที่ดินมอบให้โรงเรียน รวม 3 ไร่ 1 งาน 99.875 ตารางวา เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2538 และวันที่ 21 ธันวาคม 2538
ตลอดระยะเวลา 67 ปีที่ผ่านมา ด้วยความสามารถของผู้บริหารโรงเรียน นับตั้งแต่ นายแสวง สุขะหุต นายวิเชียร กัณหะยูวะ นายประสก มนุญญวงศ์ นายธงชัย สุขสวัสดิ์ นายบุญยัง แสงวิรุณ นายเจริญ เลื่อนธรรมรัตน์ นายธนวัฐ นาคนคร นางสุภาณี โลหิตานนท์ นายโสภณ กมล นายวันชัย ทองเกิด นายขวัญชัย ไกรธรรม และด้วยความร่วมแรงร่วมใจของครู อาจารย์ นักเรียน สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม สมาคมนักเรียนเก่าวัดหนองแขม มูลนิธิ และผู้มีอุปการคุณ ทำให้โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขมได้รับการส่งเสริมพัฒนาด้านการเรียนการสอน ให้มีความพร้อมทั้งบุคลากรและเทคโนโลยีที่ทันสมัย จัดบรรยากาศและสิ่งแวดล้อมที่สดชื่น ร่มรื่นและสวยงาม เอื้อต่อการเรียนรู้ สมกับเป็นโรงเรียนของชุมชนชาวหนองแขม ที่เจริญเติบโตอย่างสง่างาม ยืนหยัดและมั่นคงด้วยมาตรฐานโรงเรียนรางวัลพระราชทาน มีชื่อเสียงเป็นที่ยกย่องและยอมรับของประชาชนทั่วไป ผู้ปกครองให้ความศรัทธาและไว้วางใจส่งบุตรหลานเข้ามาเรียน นับเป็นเกียรติภูมิและความภาคภูมิใจของชาวหนองแขมทุกคน
รางวัลประจำโรงเรียน
และรางวัลอื่นๆ อีกจำนวนมาก
รางวัลโรงเรียนพระราชทาน ปีการศึกษา 2552 จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เมื่อวันที่ 26 ม.ค. 2553 ได้รับการประเมินสถานศึกษาเพื่อรับรางวัลพระราชทานและประกาศผลวันที่ 12 เม.ย. 2553 ผอ.สุภาณี โลหิตานนท์ เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานรางวัลโรงเรียนพระราชทาน ขนาดใหญ่พิเศษ ของ กรุงเทพมหานคร ประจำปีการศึกษา 2552 จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 12 กรกฎาคม 2553 ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจ ยินดียิ่ง ชื่นชมและเป็นเกียรติยศสูงสุดที่ได้รับรางวัลในครั้งนี้ของคณะผู้บริหาร คณะครู อาจารย์ พนักงานราชการ นักเรียน นักการ ภารโรง โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม  และประชาชนในท้องที่เขตหนองแขม
ทะเลสาบเปอดู
ทะเลสาบเปอดู (Tasik Pedu) เป็นทะเลสาบที่สร้างโดยมนุษย์ ตั้งอยู่ในอำเภอปาดังเตอรัป, รัฐเกอดะฮ์, ประเทศมาเลเซีย โดยทะเลสาบกินพื้นที่ไป 75 ตารางกิโลเมตร
วัดราชคฤห์ (จังหวัดพะเยา)
วัดราชคฤห์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
วัดราชคฤห์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดใหม่ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2481 แต่เดิมเป็นที่ตั้งของบริเวณวัดมหาพน ร่องรอยความเก่าแก่ของซากโบราณวัตถุและองค์เจดีย์ภายในบริเวณวัดมหาพน ยังคงหลงเหลือสภาพให้เห็นอย่างชัดเจน ถึงความเก่าแก่ของวัดแห่งนี้ ซึ่งจากประวัติศาสตร์ที่ถูกค้นพบ เป็นวัดโบราณที่มีอายุมากกว่า 1,300 ปี มีความเกี่ยวพันกับอาณาจักรสุโขทัย ครั้งเมื่อในอดีตเคยมีการต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัย มีบันทึกว่า ได้นำเอาหลังคาวิหารของวัดแห่งนี้ซึ่งเป็นทองเหลือง นำมาหล่อเป็นอาวุธปืน เพื่อต่อสู้กับอาณาจักรสุโขทัยที่เข้ามารุกราน
ด้านหน้าประตูทางเข้าจะเป็นประตูโขงขนาดใหญ่เป็นการก่ออิฐถือปูนมีรูปเทวดาปูนปั้น บนยอดมีรูปพรหมสี่หน้า อุโบสถกว้างราวประมาณ 20 เมตร ยาวเกือบ 40 เมตร ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปหินทราย ลงรักปิดทอง ด้านหลังอุโบสถเป็นองค์เจดีย์ทรงแปดเหลี่ยมย่อมุม มีซุ้มจรนำทั้งสี่ทิศ บนเรือนธาตุมีเจดีย์บริวารทั้งสี่ด้าน องค์ระฆังของเจดีย์ฉาบด้วยสีทอง ทางประตูเข้าของกำแพงแก้วมีรูปปั้นสิงห์คู่ทั้งสี่ด้าน
ประเทศเคนยาในโอลิมปิก
ประเทศเคนยา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน ค.ศ. 1956 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการคว่ำบาตรปี ค.ศ. 1976 และ 1980 เคนยาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2541, 2545, 2549 และ 2561 นักกีฬาชาวเคนยาได้รับรางวัลทั้งหมด 103 เหรียญจากการแข่งขันชกมวยและกรีฑาทั้งประเภทลู่และลาน ทำให้พวกเขาเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแอฟริกันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในแง่ของจำนวนเหรียญรางวัลทั้งหมด โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งล่าสุด (2008, 2012 และ 2016) ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเคนยา โดยได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 42 เหรียญรวมกัน
จำนวนผู้หญิงเคนยาที่คว้าเหรียญโอลิมปิกได้เพิ่มขึ้นอย่างมากจากครั้งแรกของพวกเขาใน ค.ศ. 1996 เป็นจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของเหรียญเคนยาใน ค.ศ. 2016 (7 เหรียญ)
นักกีฬาที่เกิดในเคนยามีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ กำลังอพยพไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับประเทศอื่น ๆ โดยเฉพาะบาห์เรน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 2016 มีนักกีฬาประมาณ 20 คน รวมทั้งผู้ชนะเลิศหลายเหรียญ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเคนยาคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเคนยา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2498
แปรงสีฟัน
แปรงสีฟัน เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ทำความสะอาดฟัน ลักษณะเป็นด้ามให้จับและปลายข้างหนึ่งมีขนแปรง เพื่อใช้คู่กับ ยาสีฟัน เพื่อ ขัดถูฟัน
ประวัติ
แปรงสีฟันเกิดขึ้นครั้งแรกประมาณ 3000-3500 ปีก่อนคริสตกาล โดยชาวบาบิโลนและชาวอียิปต์นำกิ่งไม้มาตีส่วนปลายให้แตกเป็นแล้วใช้ส่วนปลายมาขัดถูกับฟันเพื่อทำความสะอาดโดยมีการพบสิ่งของที่เกี่ยวข้องในสุสานของชาวอียิปต์โบราณ
แปรงสีฟันร่วมสมัยชิ้นแรกเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2313 (ค.ศ. 1770) โดยหนุ่มชาวอังกฤษชื่อ วิลเลียม  แอดดิส (William  Addis) ซึ่งเป็นนักโทษขณะนั้นได้ลองเก็บกระดูกชิ้นหนึ่งซึ่งเหลือจากอาหารเย็นของเขามาเจาะรูเล็ก ๆ เรียงเป็นแนวที่ปลายด้านหนึ่ง  แล้วไปขอขนแปรงจากผู้คุมมาได้จำนวนหนึ่ง ตัดให้สั้นพอเหมาะแล้วยัดลงไปในรู  ตรึงให้อยู่ด้วยกาว จึงเกิดเป็นแปรงสีฟันอันแรกของโลก พ.ศ. 2323 (ค.ศ. 1780) เมื่อเขาพ้นโทษออกจากคุก  แอดดิสเริ่มธุรกิจผลิตแปรงสีฟัน ผลิตภัณฑ์ของเขาจนกระทั่งมีการประดิษฐ์ไนลอนขึ้นมาแทนที่และได้รับความนิยมจนถึงทุกวันนี้
วัดพุทธจักรมงคลชยาราม
วัดพุทธจักรมงคลชยารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ผู้ขออนุญาตตั้งวัดคือพลเอก วันชัย เรืองตระกูล ซึ่งเป็นประธานอุปถัมภ์การก่อสร้างฝ่ายฆราวาสด้วย ส่วนผู้ริเริ่มและก่อสร้างวัดคือพระมงคลเทพโมลี ท่านตั้งใจว่าจะสร้างชุมชนผู้สูงอายุไว้รอบวัดเป็นสถานสงเคราะห์ผู้สูงอายุในอนาคต โดยให้มีพร้อมทั้งหน่วยบริการทางสุขภาพ (กาย) และเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรม (เพื่อสุขภาพทางจิต) วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า หลวงพ่อ​พุทธจักรมงคลชัย​ และวิหารจัตุรมุขซึ่งเป็นที่ประดิษฐาน หลวงพ่อสุโขทัย หน้าตัก 99 นิ้ว
วิราฏบรรพ
วิราฏบรรพ แปลว่า "บรรพแห่งท้าววิราฏ" เป็นหนังสือบรรพที่ 4 ของ มหาภารตะ ซึ่งในเรื่องนี้ประกอบด้วย 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน   เป็นเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับช่วงที่เหล่าปาณฑพพำนักในราชสำนักของท้าววิราฏในปีที่ 13 แห่งการเนรเทศ บรรพนี้มีเนื้อหาต่อเนื่องมาจาก วนบรรพ ส่วนบรรพต่อไปจากนี้คือ อุทโยคบรรพ
เนื้อเรื่อง และบรรพย่อย
ในบรรพใหญ่นี้มี 4 บรรพย่อย รวมทั้งสิ้น 72 ตอน ดังนี้
บรรพนี้กล่าวถึงเหตุการณ์เรื่องการลี้ภัยในป่าเป็นเวลาสิบสองปีของพี่น้องปาณฑพ ในที่สุดก็ครบกำหนด แต่ว่าตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ พวกปาณฑพจะต้องซ่อนตัวไม่ให้ใครจำได้อีกเป็นเวลาสิบสองเดือนถึงจะถือว่าทำครบถ้วนตามสัญญา
พวกปาณฑพเดินทางออกจากป่ามุ่งไปยังแคว้นมัสยะ แต่ก่อนจะถึงแคว้นมัสยะ ทั้งหมดได้เก็บซ่อนอาวุธไว้ในสุสานนอกเมือง และเข้าไปในแคว้นมัสยะเพื่อทำงานในราชสำนักของท้าววิราฎ โดยยุธิษฐิระทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาของท้าววิราฎ ภีมะเป็นคนทำครัว อรชุนเป็นครูสอนเต้นระบำ ส่วนนกุลไปเป็นคนเลี้ยงม้า ในขณะที่สหเทพเป็นคนเลี้ยงวัว สำหรับพระนางเทราปตีไปเป็นนางกำนัลให้กับพระมเหสีของท้าววิราฎ
ในระหว่างที่อยู่ในราชสำนักเกิดเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง เมื่อน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎมาล่วงเกินพระนางเทราปตี เดือดร้อนถึงภีมะซึ่งเป็นนักมวยปล้ำต้องเข้ามาช่วยสังหารน้องชายของพระมเหสีท้าววิราฎจนตายไป แต่ถึงกระนั้น การปลอมตัวของพวกปาณฑพในราชสำนักแคว้นมัสยะก็ยังไม่เป็นที่รู้กัน จนกระทั่งเกิดสงครามระหว่างแคว้นมัสยะกับแคว้นกุรุ พวกพี่น้องปาณฑพได้เข้าร่วมรบทำสงครามจนมีชัยชนะต่อกองทัพจากแคว้นตรีครรตะและแคว้นกุรุ ซึ่งมีทุรโยธน์พี่ชายคนโตของพี่น้องเการพนำทัพมาด้วยตนเอง เหตุการณ์นี้เป็นเหตุให้พวกปาณฑพต้องเปิดเผยตัวเอง เพราะเข้าร่วมทำสงคราม และบังเอิญว่าเกิดขึ้นในช่วงเกือบจะสิ้นปีที่สิบสามอันเป็นปีสุดท้ายของการซ่อนตัวอย่างยาวนาน ทำให้เกิดปมประเด็นปัญหาว่าได้ทำตามสัญญาครบถ้วนหรือเปล่า
การเปิดเผยตัวของพวกปาณฑพ ก็ทำให้ท้าววิราฎยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้คบหากับพวกปาณฑพ เพราะนอกเหนือจากมีส่วนร่วมช่วยรบจนสามารถป้องกันจากการโจมตีของข้าศึกได้ ถึงขนาดยกลูกสาวคือ เจ้าหญิงอุตตระ ให้แต่งงานกับเจ้าชายอภิมันยุซึ่งเป็นลูกชายของอรชุนด้วย
บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)
บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)  (Beautiful Boy (Darling Boy)) คือผลงานการประพันธ์ของจอห์น เลนนอน วางจำหน่ายในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2523 "Double Fantasy" อัลบั้มสุดท้ายก่อนจอห์นเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2550 เพลงนี้ได้ถูกนำมาร้องใหม่โดย Ben Harper ในอัลบั้มรวมเพลงของอจห์น เลนนอน อัลบั้ม"Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur" และใน พ.ศ. 2549 ได้นำมาร้องใหม่โดยวงร็อกสหราชอาณาจักร วง "Feeder" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพื่ออุทิศให้จอห์นในชื่อว่า Lennon: Covered Vol 1.
ฉบับจอห์น เลนนอน
เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเพื่อให้ลูกชายของเขา ชื่อว่า "ฌอน" ซึ่งเป็นบุตรของเขากับโยโกะโอโนะ ในท่อนที่ว่า "Every day in every way/It's getting better and better" เป็นการพูดซ้ำในเพลง ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจจากบทสวดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส Émile Coué ผู้ซึ่งมีผู้ป่วยของเขาพูดซ้ำว่า "Day by day, in every way, I am getting better and better" (Tous les jours à tous points de vue je vais de mieux en mieux) ซ้ำแล้วซ้ำอีกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรักษา
เนื้อเพลงของ "บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) " ได้มีคำที่จอห์นนิยมพูด ว่า "Life is what happens to you while you're busy making other plans." อีกทั้งยังได้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Mr. Holland's Opus โดย Richard Dreyfuss.
ฉบับเซลีน ดิออน
"บิวตีฟูลบอย" บันทึกเสียงโดย เซลีน ดิออน ในอัลบั้มมิราเคิล วึ่งเผยแพร่ในสถานีวิทยุเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตโพลิช อาร์เอ็มเอฟ, ที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล, ที่ 18 ในสหรัฐอเมริกา และ 32 ในแคนาดาสำหรับชาร์ตเพลงร่วมสมัย และที่ 30 ในชาร์ตแอร์เพลฮังการี ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เซลีน ดิออนแสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา รวมไปถึง "Live with Regis and Kelly" ทั้งยังนำเพลงของจอห์น เลนนอน มาร้องใหม่อีกเพลงในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2541 "ดีสอาร์สเปเชียลไทม์" เพลง "Happy Xmas (War Is Over)."
รูปแบบและรายชื่อเพลง
ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเอธิโอเปีย
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา พ.ศ. 2562–2563 โดยได้รับการยืนยันว่าเริ่มต้นขึ้นที่ประเทศเอธิโอเปีย เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 รัฐบาลแห่งชาตินำนายกรัฐมนตรีอาบีย์ อาห์เม็ด ประกาศภาวะฉุกเฉินเป็นเวลา 5 เดือนในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2563 แต่อนุญาตให้กิจกรรมทางเศรษฐกิจดำเนินต่อไปได้ในช่วงวิกฤตสาธารณสุข
ชนิด สายประดิษฐ์
ชนิด สายประดิษฐ์ (15 มกราคม พ.ศ. 2456 - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2553) เป็นนักเขียน นักแปล เจ้าของนามปากกา จูเลียต และเป็นภรรยาของ กุหลาบ สายประดิษฐ์  ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ
ชนิด สายประดิษฐ์ เดิมชื่อ ชนิด ปริญชาญกล เกิดที่ย่านรองเมือง เป็นบุตรคนโตในจำนวน 6 คน ของขุนชาญรถกล กับนางเขียว ปริญชาญกล จบการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2477 ได้พบกับกุหลาบ สายประดิษฐ์ เมื่อ พ.ศ. 2475 และแต่งงานกันเมื่อ พ.ศ. 2478 หลังจบการศึกษา ได้ไปเป็นครูสอนหนังสือที่ โรงเรียนฝึกหัดครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ต่อมาย้ายไปสอนที่วิทยาลัยครูสวนสุนันทา  ขณะเดียวกันก็ศึกษาต่อกฎหมาย ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ชนิด สายประดิษฐ์ เริ่มงานแปลหนังสือตั้งแต่สมัยเรียนที่คณะอักษรศาสตร์ ตีพิมพ์ใน "ประชาชาติ รายสัปดาห์" เรื่องแรกคือเรื่อง "ความรักของ เจน แอร์"  ใช้นามปากกาว่า "จูเลียต"  ซึ่งตั้งให้โดย กุหลาบ สายประดิษฐ์
ชนิด สายประดิษฐ์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2553 สิริอายุได้ 97 ปี
ประตูนรก
ประตูนรก (La Porte de l'Enfer; The Gates of Hell) เป็นประติมากรรมกลุ่มขนาดใหญ่ที่สร้างโดยโอกุสต์ รอแด็งประติมากรชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส
ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นภาพฉาก “นรกภูมิ” (Inferno) ซึ่งเป็นภูมิแรกของ “ไตรภูมิดันเต” โดยดันเต อาลีกีเอรี มีขนาดสูง 6 เมตร, กว้าง 4 เมตร และ หนา 1 เมตร และประกอบด้วยตัวแบบ 180 ตัว ตัวแบบมีขนาดตั้งแต่ 15 เซนติเมตร จนถึงกว่า 1 เมตร ตัวแบบบางตัวก็นำมาขยายเป็นประติมากรรมชิ้นอิสระโดยรอแด็ง
ประวัติ
ประติมากรรมชิ้นนี้ได้รับการจ้างให้สร้างขึ้นโดยผู้อำนวยการวิจิตรศิลป์เมื่อปี ค.ศ. 1880 ให้สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1885 แต่รอแด็งก็ยังคงทำการสร้างอยู่เป็นพักๆ เป็นเวลา 37 ปี จนกระทั่งมาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1917
แต่พิพิธภัณฑ์ศิลปะตกแต่งก็มิได้รับการสร้างขึ้น งานของรอแด็งชิ้นนี้จึงตั้งอยู่ที่โอแตลบีรง รอแด็งอุทิศประติมากรรมชิ้นนี้, ภาพวาดลายเส้น และ สิทธิในการลอกเลียนในแก่รัฐบาลฝรั่งเศสในบั้นปลายของชีวิต ในปี ค.ศ. 1919 สองปีหลังจากที่รอแด็งเสียชีวิตโอแตลบีรงก็กลายเป็นพิพิธภัณฑ์รอแด็งซึ่งเป็นที่เก็บรักษา “ประตูนรก” และงานอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
รูปลักษณ์ที่เด่น
ประติมากรรมต้นฉบับเหล่านี้ได้รับการขยายและกลายเป็นงานศิลปะชิ้นเอกลักษณ์
ที่ตั้ง
พลาสเตอร์ของงานต้นฉบับได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 1917 และตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็ง ในปารีส และพลาสเตอร์ที่แสดงขั้นตอนของการพัฒนาของงานตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์รอแด็งในมูดอง และในปี ค.ศ. 1917 เช่นกันก็ได้มีการสร้างหุ่นจำลองของพิมพ์ประติมากรรมสัมริดสำหรับ:
ต่อมาก็ได้มีการหล่อประติมากรรมสัมริดโดยพิพิธภัณฑ์รอแด็งให้แก่สถาบันหลายสถาบันที่รวมทั้ง:
การปฏิวัติบาตาเวีย
การปฏิวัติบาตาเวีย (Batavian Revolution, De Bataafse Revolutie, Révolution batave) เป็นเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่เป็นจุดจบของสาธารณรัฐดัตช์ และการก่อตั้งของสาธารณรัฐบาตาเวีย ในประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์ได้เรียกยุคสมัยภายหลังการปฏิวัติในครั้งนี้ว่า "ยุคบาตาเวีย-ฝรั่งเศส" (ค.ศ. 1795-1813) ซึ่งกินเวลายาวนานเพียง 20 ปี รวมระยะเวลาสามปีภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสในยุคของจักรพรรดินโปเลียน
การปฏิวัติบาตาเวียยุติลงภายหลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐบาตาเวียในปีค.ศ. 1795 เจ้าชายวิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์ ได้เสด็จลี้ภัยไปอังกฤษ และได้เขียนเอกสารให้ดินแดนในอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ทั้งหมดตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ ซึ่งได้ประกาศสงครามต่อสาธารณรัฐบาตาเวียในที่สุด ต่อมาได้มีการปฏิวัติตามมาในปีค.ศ. 1798, 1801 และ 1805 ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงศูนย์อำนาจในกลุ่มผู้รักชาติ ถึงแม้ว่าฝั่งฝรั่งเศสนั้นมีท่าทีเหมือนผู้ช่วยปลดปล่อย แต่หลายฝ่ายก็มิได้เชื่อตามนั้น สาธารณรัฐบาตาเวียสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1806 ภายหลังจากการก่อตั้งราชอาณาจักรฮอลแลนด์โดยมีพระอนุชาของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หลุยส์ โบนาปาร์ตเสวยราชสมบัติเป็นปฐมกษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ ต่อมาในปีค.ศ. 1810 ได้ถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 ในปีค.ศ. 1813 เนเธอร์แลนด์ก็ได้รับเอกราชอีกครั้งหนึ่ง โดยเจ้าชายวิลเลิม เฟรเดอริกโอรสในเจ้าชายวิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์ ขึ้นครองราชสมบัติ
มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
"มิราเคิล" (Miracle) คือซิงเกิลที่ 2 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม มิราเคิล ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในสหราชอาณาจักร และเอเชีย
เซลีน ดิออนโปรโมตเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการในสหรัฐอเมริกา อาทิ The Oprah Winfrey Show และ The Ellen DeGeneres Show (แม้ว่าจะไม่ได้จำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา)
ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับสูงสุด อันดับที่ 6 ที่ไต้หวันในชาร์ตแอร์เพลไต้หวัน
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ว่าด้วยการดูแลรักษาทหารผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วยในสนามรบ คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม อนุสัญญาลงนามครั้งแรกโดยประเทศในยุโรปสิบสองประเทศเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองเจนีวาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีผลบังคับใช้ในปีเดียวกัน อนุสัญญาดังกล่าวได้รับการแก้ไขครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาเจนีวามีความสัมพันธ์อย่างแน่นหนากับคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ทั้งอนุสัญญาและคณะกรรมการกาชาดต่างก็เป็นผู้เริ่มต้นและผู้บังคับใช้ข้อตกลงที่ระบุไว้ในข้อตกลง
มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
รูปแบบและรายชื่อเพลง
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง  (สหราชอาณาจักร)
ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง  (ญี่ปุ่น)
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง
สรุปข้อบท
ปัจจุบัน มีชาติสมาชิก 194 ประเทศที่เข้าร่วมอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ซึ่งรวมไปถึงสนธิสัญญานี้และสนธิสัญญาอีกสามฉบับ
เอลอดี ยูง
เอลอดี ยูง (Élodie Yung, ; เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) เป็นนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส เธอเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาทของเธอในฐานะ อีเลกตรา แนตชอยส์ ในเรื่อง แดร์เดวิล ฤดูกาลที่สองของซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล และมินิซีรีส์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง เดอะ ดีเฟนเดอร์ส
อ้างอิง
1981
เลิฟเล็ตเตอร์ (ซิงเกิลโบอา)
เลิฟ เล็ตเตอร์ เป็นซิงเกิลที่ 23 ของโบอา เป็นแม็กซี่ซิงเกิลที่ประกอบด้วยเพลงหน้าเออย่าง LOVE LETTER และเพลงหน้าบีสองเพลง คือ Diamond Heart และ Beautiful Flowers วางจำหน่ายวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 โดยในครั้งแรกถูกกำหนดให้วางจำหน่ายในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2550 แต่เนื่องจากมีศิลปินค่ายเดียวกันออกผลงาน คือ ซิงเกิล talkin' 2 myself ของอายูมิ ฮามาซากิ และซิงเกิล SHINE / Ride On ของศิลปินเพื่อร่วมชาติอย่างทงบังชินกี จึงได้เลื่อนกำหนดการวางจำหน่ายออกไป
เจฟ โลบ
โจเซฟ "เจฟ" โลบ ที่ 3 (| Joseph "Jeph" Loeb III) เป็นนักเขียนบทภาพยนตร์และโทรทัศน์ โปรดิวเซอร์ และนักเขียนหนังสือการ์ตูนชาวอเมริกัน โลบเป็นโปรดิวเซอร์/นักเขียนในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง สมอลวิลล์ และ ลอสต์ เขียนบทภาพยนตร์เรื่อง คอมมานโด และ เท็นวูล์ฟ และเป็นผู้เขียนบทและผู้อำนวยการสร้างร่วมในรายการทีวีของเอ็นบีซีเรื่อง ฮีโร่ส์ ตั้งแต่รอบปฐมทัศน์ในปี ค.ศ. 2006 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ในปี ค.ศ. 2010 โลบดำรงตำแหน่งรองประธานบริหารของมาร์เวลเทเลวิชัน
เลิฟเล็ตเตอร์ (ซิงเกิลโบอา)
ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 28,369 แผ่น และมียอดรวมของซิงเกิลนี้อยู่ที่ 44,000 แผ่น
เจฟ โลบ
เขาชนะอีสเนอร์อวอร์ด 4 ครั้งและชนะรางวัลวิซาร์ดแฟนอาร์ต 5 ครั้ง ผลงานหนังสือการ์ตูนของโลบซึ่งปรากฏใน ชื่อหนังสือขายดีของ นิวยอร์กไทมส์ รวมผลงานของตัวละครหลักหลายตัวได้แก่ สไปเดอร์-แมน, แบทแมน, ซูเปอร์แมน, ฮัลค์, กัปตันอเมริกา, เคเบิล, ไอรอนแมน, แดร์เดวิล, ซูเปอร์เกิร์ล, อเวนเจอร์ส] และ บัฟฟีเดอะแวมไพร์สเลเยอร์ ซึ่งส่วนใหญ่เขาได้อำนวยการสร้างร่วมกับนักวาด ทิม เซล
เลิฟเล็ตเตอร์ (ซิงเกิลโบอา)
เพลง LOVE LETTER เป็นเพลงบัลลาดช้าๆ มีเนื้อหาเกี่ยวกับคนรักที่เขียนจดหมายรักหากันทั้งๆที่ไม่ได้พบเจอหน้ากันเลย ส่วนเพลง Diamond Heart เป็นเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือยี่ห้อโตชิบา รุ่น W53T ของระบบโทรศัพท์ au และเพลง Beautiful Flower เป็นเพลงประจำของทีมเบสบอลของเมืองโยโกฮาม่าชื่อดังอย่าง "โยโกฮาม่า เบย์สตาร์"
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง (Second Geneva Convention) คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม และมีผลบังคับเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1906
อนุสัญญาได้รับการแก้ไขต่อมาในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาฉบับนี้มีพื้นฐานมาจากบทที่ระบุในอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่งที่ปรับมาใช้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในทะเล
เทวากับซาตาน
เทวากับซาตาน (Angels & Demons) เป็นนวนิยายแนวลึกลับ/วิทยาศาสตร์/สืบสวนของแดน บราวน์ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) และเป็นหนึ่งในหนังสือขายดี เป็นหนังสือตอนแรกในชุด "โรเบิร์ต แลงดอน" ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งต่อมามีภาคต่ออันแสนโด่งดัง คือ รหัสลับดาวินชี เนื้อเรื่องเป็นเหตุการณ์ระทึกขวัญวันเดียวที่ตัวละครเข้าไปเกี่ยวข้องกับมหาวิหารแห่งโรมันคาทอลิก และสมาคมลับชื่อ "อิลลูมินาติ" ซึ่งมีที่มานับแต่โบราณกาล
เรื่องย่อ
โรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ได้รับการติดต่อจากองค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป (CERN) ว่ามีคนถูกฆาตกรรมและถูกประทับตรา "Illuminati" แลงดอนจึงเดินทางไปที่เจนีวา ที่นั่นเขาได้พบกับแมกซิมิเลียน โคห์เลอร์ หัวหน้า CERN และวิตตอเรีย เวตรา ผู้เป็นบุตรบุญธรรมของคนถูกฆาตกรรม พวกเขาพบว่าปฏิสสาร ซึ่งเป็นผลงานวิจัยของที่นี่ได้ถูกขโมยไป หากเลยเวลา 24 ชม. จากนี้ มันจะระเบิดอย่างรุนแรง
ต่อมา แลงดอนและวิตตอเรียได้เดินทางไปที่นครรัฐวาติกัน ซึ่งกำลังมีการคัดเลือกพระสันตะปาปาองค์ใหม่ และพบว่า "เปรเฟอริติ" (พระคาร์ดินัลที่มีโอกาสได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่มากที่สุด) 4 รูปหายตัวไป พร้อมคำขู่จากฮัสซาซิน คนร้ายที่รับใช้ "เจนัส" ประมุขแห่งอิลลูมินาตี ว่าจะฆ่าพระคาร์ดินัลชั่วโมงละ 1 รูป เริ่มเวลา 20.00 น. แลงดอนจึงต้องพยายามค้นหา "วิถีแห่งความรู้แจ้ง" ซึ่งเป็นเส้นทางที่เหล่าสมาชิกอิลลูมินาติใช้นัดพบกัน โดยต้องสืบหาจากสถานที่ 4 แห่งที่เกี่ยวข้องกับธาตุทั้ง 4 ทั่วกรุงโรม
หลังจากพบร่างพระคาร์ดินัล 3 รูปแรก ฮัสซาซินพยายามฆ่าแลงดอนและวิตตอเรีย แลงดอนหลบหนีไปได้ แต่ฮัสซาซินจับตัววิตตอเรียไป เขาจึงต้องเร่งหาสถานที่สุดท้ายซึ่งเกี่ยวกับธาตุน้ำ แต่ก็ช่วยชีวิตพระคาร์ดินัลไว้ไม่ทัน จากจุดที่พบเปรเฟอริติรูปสุดท้าย แลงดอนได้พบว่าเส้นทางพาเขาไปที่ปราสาทซันตันเจโล ที่นั่นเขาได้พบกับวิตตอเรียอีกครั้ง และร่วมมือกันฆ่าฮัสซาซิน
เมื่อเวลาเหลือน้อยลงทุกที คาเมอร์เลนโญได้สั่งให้ทหารองครักษ์สวิสอพยพทุกคนออกจากมหาวิหารนักบุญเปโตร ส่วนตนเองและแลงดอนไปที่หลุมศพของนักบุญเปโตรและพบหลอดปฏิสสาร ก่อนจะนำขึ้นเฮลิคอปเตอร์เพื่อไม่ให้แรงระเบิดกระทบกับคนที่อยู่ด้านล่าง คาเมอร์เลนโญกระโดดร่มชูชีพลงมาบนหลังคามหาวิหารอย่างปลอดภัย ส่วนแลงดอนที่ใช้แผ่นหุ้มหน้าต่างแทนร่มชูชีพ ลงมาตกที่แม่น้ำไทเบอร์
โรมัน โปลันสกี
โรมัน เรย์มอนด์ โปลันสกี (Roman Rajmund Polański) ผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวโปแลนด์ ภาพยนตร์ที่เขากำกับได้รับความชื่นชมทั้งด้านศิลปะ และประสบความสำเร็จด้านรายได้
หลังสงคราม โปลันสกีได้เข้าเรียนในโรงเรียนภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของโปแลนด์-ลูดซ์ และผลงานเรื่องที่สี่ เป็นภาพยนตร์สั้นเรื่อง Dwaj ludzie z szafą (Two Men and a Wardrobe ปี 1958) ได้รับ 5 รางวัลจากการประกวดภาพยนตร์ระดับนานาชาติ
ผลงานสำคัญของโปลันสกี ได้แก่ Nóż w wodzie (Knife in the Water ปี 1962) ผลงานกำกับเรื่องยาวชิ้นแรก ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม, Repulsion ในปี 1965 นำแสดงโดยแคเทอรีน เดอเนิฟ, Rosemary's Baby ปี 1968 นำแสดงโดยมีอา ฟาร์โรว์, Chinatown ในปี 1974 นำแสดงโดยแจ็ก นิโคลสันและเฟย์ ดันอะเวย์, Le Locataire (The Tenant ปี 1976) ภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่เขาแสดงนำคู่กับอิซาเบล อัดจานี, Tess ปี 1979 นำแสดงโดยนาสตาสชา คินสกี, Frantic ปี 1988 นำแสดงโดยแฮริสัน ฟอร์ด และล่าสุดเรื่อง The Pianist ปี 2002 ที่เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้เดินทางไปรับรางวัล เนื่องจากถูกหมายจับจากทางการสหรัฐตั้งแต่ปี 1977
ในปี 1977 โปลันสกีถูกจับในคดีข่มขืนเด็กหญิงวัย 13 ปี หลังจากงานปาร์ตีที่บ้านของแจ็ก นิโคลสันในฮอลลีวูด และถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหามีเพศสัมพันธ์กับผู้เยาว์ เขาหลบหนีไปฝรั่งเศส และถูกหมายจับจากทางการสหรัฐ จึงหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยังประเทศที่มีข้อตกลงการส่งผู้ร้ายข้ามแดนกับสหรัฐอเมริกา มาตั้งแต่นั้น
โปลันสกีผ่านการสมรสมาแล้วสามครั้ง ครั้งแรกกับ Barbara Kwiatkowska นักแสดงโปแลนด์ ที่เคยรับบทใน Gdy spadają anioły (When Angels Fall ภาพยนตร์สั้นปี 1959 ของเขา) ครั้งต่อมากับชารอน เทต นักแสดงและนางแบบอเมริกันจากเรื่อง The Fearless Vampire Killers (1967) ชารอน เทตถูกสังหารที่บ้านพักของเขาขณะกำลังตั้งครรภ์ได้ 8 เดือนโดย "ครอบครัวแมนสัน" โดยคำบงการของชาร์ล แมนสัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 โปลันสกีสมรสครั้งที่สามกับเอมมานูเอล ซีเกอร์ นักแสดงฝรั่งเศสจาก Frantic ที่ต่อมารับบทในภาพยนตร์ของเขาอีกสองเรื่อง ใน Bitter Moon (1992) และ The Ninth Gate (1999)
โปลันสกีเคยเขียนไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองว่า การเสียชีวิตของภรรยาคนที่สองทำให้บุคลิกภาพของเขาเปลี่ยนไป จากคนมองโลกในแง่ดี มีความหวัง กลายเป็นคนหดหู่ ไม่พอใจในชีวิต และมองโลกในแง่ร้าย เขาขายทรัพย์สินทุกชิ้นที่บ้านของเขาในเบเวอร์ลีฮิลส์ ลอสแอนเจลิส และย้ายไปใช้ชีวิตในยุโรป
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 22 เรื่องของ โรมัน โปลันสกี 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัลที่ได้รับ
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ โรมัน โปลันสกี
วันมือแดง
วันมือแดง (Red Hand Day) ตรงกับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ของทุกปี เป็นวันรำลึกประจำปีซึ่งมีการร้องขอผู้นำทางการเมืองและมีการจัดงานขึ้นทั่วโลกเพื่อให้ความสนใจแก่ชะตากรรมของทหารเด็ก เด็กผู้ซึ่งถูกบังคับให้เป็นทหารในช่วงสงครามและความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธเป้าหมายของวันมือแดงคือเรียกร้องให้มีการดำเนินการกับวิธีปฏิบัติดังกล่าว และสนับสนุนเด็กที่ได้รับผลกระทบจากวิธีปฏิบัตินี้ เด็กได้รับรายงานว่าถูกใช้เป็นทหารหลายครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา รวมทั้งความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก รวันดา ยูกันดา ซูดาน โกตดิวัวร์ พม่า ฟิลิปปินส์ โคลัมเบีย และปาเลสไตน์ การฟื้นฟูสภาพของทหารเด็กที่กลับคืนสู่ชุมชนนั้นมีแตกต่างกันตั้งแต่ไม่เพียงพอไปจนถึงไม่ปรากฏเลย
วันมือแดงได้รับการริเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2545 เมื่อพิธีสารเลือกรับเรื่องความเกี่ยวพันของเด็กในความขัดแย้งกันด้วยกำลังอาวุธมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ลงมติรับรองพิธีการดังกล่าวในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 และปัจจุบันมีประเทศผู้ลงนามมากกว่า 100 ประเทศ มีองค์การระหว่างประเทศหลายแห่งที่กระตือรือร้นในการต่อต้านการใช้ทหารเด็ก
ประมาณการจำนวนของเด็กที่รบในความขัดแย้งทั่วโลกไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยระหว่าง พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2552 โดยมีทหารเด็กทั่วโลกกว่า 250,000 นาย โดยหนึ่งในสามเป็นเด็กหญิง รวมทั้งในประเทศที่ลงนามในพิธีสารเลือกรับดังกล่าว
เหตุระเบิดในปูลีอลัม พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 เกิดเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม, จังหวัดเลาการ์, ประเทศอัฟกานิสถาน โดยมีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 30 คน  ไม่มีกลุ่มใดออกมาแสดงว่าเป็นผู้โจมตี และยังไม่ทราบผู้ก่อเหตุ
ภูมิหลัง
สมาชิกกลุ่มตอลิบานได้มีแนวคิดแบบญิฮาดิสต์เป็นส่วนใหญ่ โดยกลุ่มนี้ได้ก่อเหตุโจมตีร้ายแรงหลายร้อยครั้งระหว่างช่วงการก่อความไม่สงบในประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2544 รวมถึงเหตุระเบิดติดรถในปูลีอลัม ซึ่งเป็นเมืองในจังหวัดเลาการ์ ทางตะวันออกของประเทศอัฟกานิสถาน จากเหตุการณ์มีผู้เสียชีวิต 17 คน
ความรุนแรงในประเทศอัฟกานิสถานทวีความรุนแรงมากขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2564 เมื่อประธานาธิบดีสหรัฐ โจ ไบเดิน ประกาศว่าสหรัฐจะถอนกองกำลังติดอาวุธภายในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 หลังจากประจำการภายในประเทศในแถบเอเชียใต้เป็นระยะเวลา 20 ปี ก่อนหน้านี้ ประธานาธิบดีสหรัฐ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้ตกลงกับกลุ่มตอลิบานว่าจะถอนกองกำลังภายในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564
เหตุระเบิด
เมื่อเวลาประมาณ 19.00 นาฬิกา ของวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2564 ได้เกิดเหตุคาร์บอมบ์ใกล้เกสต์เฮาส์แห่งหนึ่งในปูลีอลัม มีผู้เสียชีวิต 30 คน และผู้บาดเจ็บกว่า 90 คน พร้อมอาคารได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง  เหยื่อเป็นทั้งนักเรียนมัธยมตอนปลายและสมาชิกกองหนุนฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโดยเป็นผู้พักอาศัยอยู่ที่แห่งนี้
วิกิลีกส์
วิกิลีกส์ (Wikileaks) เป็นเว็บไซต์ที่นำข้อมูลเอกสารของรัฐบาลและบริษัท ซึ่งอนุญาตให้ผู้ใช้สามารถเผยแพร่ เพื่อการกล่าวหาได้ โดยไม่ถูกผลกระทบทางลบกลับจากองค์กรเหล่านั้น เว็บไซต์วิกิลีกส์อ้างว่าการส่งข้อความต่าง ๆ นั้นจะไม่สามารถถูกติดตามได้ ไม่ว่าจากใครก็ตาม
เว็บไซต์ทำงานโดยใช้รุ่นดัดแปลงของซอฟต์แวร์มีเดียวิกิ
ประวัติ
ส่วนหนึ่งของเว็บไซต์พัฒนาโดยผู้คัดค้านรัฐบาลจีน จากข้อมูลในเว็บไซต์ Wikileaks เป้าหมายหลักของการเปิดโปงคือ กลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต กลุ่มประเทศซับซาฮารา และประเทศในตะวันออกกลาง แต่พวกเขาก็คาดหวังให้เว็บไซต์ถูกใช้งานสำหรับข้อมูลที่รั่วไหลเกี่ยวกับรัฐบาลและบริษัทในประเทศตะวันตก
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2553 วิกิลีกส์ได้เผยแพร่ภาพวิดีโอที่ถูกบันทึกเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แสดงภาพการโจมตีทางอากาศต่อกรุงแบกแดดโดยกองทัพสหรัฐ ที่ทำให้มีพลเรือนชาวอิรักเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก จากนั้นในเดือนกรกฎาคม ก็ได้เผยแพร่เอกสารลับที่ไม่เคยถูกเผยแพร่จำนวนมากกว่า 76,900 ฉบับ เกี่ยวกับปฏิบัติการของสหรัฐในอัฟกานิสถาน และในเดือนตุลาคม ก็ได้เผยแพร่เอกสารลับกว่า 400,000 ฉบับเกี่ยวกับสงครามอิรัก
เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายน 2553 ทางเว็บไซต์ได้เผยแพร่โทรเลขเอกสารลับและเอกสารปกปิดทางการทูต กว่า 100,000 หน้าของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา จนทำให้นางฮิลลารี คลินตัน รัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศสหรัฐได้ออกแถลงการณ์ประณาม ต่อมาในวันที่ 1 ธันวาคม 2553 ตำรวจสากลได้ออกหมายจับจูเลียน อาสซานจ์ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ ในข้อหาเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศ จากนั้นเว็บไซต์ได้ถูกแครกเกอร์โจมตีด้วย DDoS จนทำให้ผู้ให้บริการเซิร์ฟเวอร์ในสหรัฐอเมริกาได้ยกเลิก DNS ที่ชี้ไปยังโดเมนเนม WikiLeaks.org ด้วยข้ออ้างว่าถูกโจมตีอย่างหนัก อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์ก็ยังสามารถเข้าถึงได้ผ่านทางไอพีแอดเดรส และโดเมนสำรองที่จดทะเบียนในสวิตเซอร์แลนด์
ในเดือนมิถุนายน 2553 รัฐบาลไทยได้ทำการบล็อกการเข้าถึงเว็บไซต์นี้ เนื่องจากเผยแพร่เนื้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพฯแต่ในปัจจุบันสามารถเข้าเข้าถึงเว็บไซต์นี้ได้แล้ว
ศศินา พนมธรนิจกุล
ศศินา พนมธรนิจกุล ชื่อเล่น สไมล์ (เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2540) จบปริญญาตรีจากมหาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เอกภาษาไทย เธอมีผลงานเรื่องแรกคือเรื่อง อุ้มรักปาฏิหาริย์ รับบท จีรภา ปัจจุบันเธอเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
ประวัติ
ศศินา พนมธรนิจกุล ชื่อเล่น สไมล์ (เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2540) เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เอกภาษาไทย เธอได้เป็นดาวมหาลัยและเธอได้ไปถ่ายแบบและแคสโฆษณา ปัจจุบันเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัด ช่อง 7 เอชดี
การทำงาน
สไมล์เริ่มเข้าสู่วงการเธอได้เป็นดาวมหาลัยและการแคสโฆษณา ต่อมาจากนั้น สไมล์ ได้ไปถ่าย mv เพลง เขินเหมือนกันไหม และเธอได้มีโอกาสไปแคสที่ช่อง 7 เอชดีและเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ
แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ (National Liberation Front of Tripura) เป็นกองกำลังติดอาวุธในอินเดีย มีเป้าหมายเรียกร้องเอกราชของรัฐตรีปุระ ก่อตั้งเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2532 รัฐบาลอินเดียประกาศให้องค์กรนี้เป็นองค์กรนอกกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2540 และประกาศเป็นองค์กรก่อการร้ายในอีกห้าปีต่อมา
ประวัติ เงินทุนและการสนับสนุนจากโบสถ์
โบสถ์นิกายแบบติสต์ในตรีปุระเริ่มก่อตั้งโดยมิชชันนารีชาวนิวซีแลนด์เมื่อราว พ.ศ. 2483 จนกระทั่ง พ.ศ. 2523 มีชาวตรีปุระไม่กี่พันคนที่เปลี่ยนศาสนา จนหลังการจลาจลทางเชื้อชาติระหว่าง พ.ศ. 2523 – 2532 จำนวนผู้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์มีมากขึ้น แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระก่อตั้งใน พ.ศ. 2532 โดยความช่วยเหลือของนิกายแบบติสต์ และต่อมาขบวนการนี้ได้พัฒนามาเป็นกองกำลังกบฏติดอาวุธ
กิจกรรม
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 นักมันกัล ฮาลาม เลขานุการนิกายแบบติสต์นัวปาราในตรีปุระถูกจับพร้อมกับแท่งเจลาติน โปแตสเซียม กำมะถัน และส่วนผสมสำหรับผลิตระเบิดอื่นๆ ฮาลามสารภาพว่าเป็นผู้ซื้อและส่งวัตถุระเบิดให้แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระมาสองปีแล้ว
จากข้อมูลของกองโจรที่ยอมมอบตัวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2548 กล่าวว่าแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระสร้างและขายหนังสือหรือภาพยนตร์ลามกเพื่อหาเงินมาสนับสนุนรวมทั้งดีวีดีของชายหญิงที่มีเพศสัมพันธ์กัน ภาพยนตร์เหล่านี้จัดทำเป็นหลายภาษาและส่งขายในตลาดมืดหลายบริเวณเพื่อหากำไร สมาชิกที่เป็นหญิงของกลุ่มถูกบังคับให้ร่วมแสดงภาพยนตร์ด้วย
การเชื่อมโยงอื่นๆ
พรรคแห่งชาติตรีปุระถูกมองว่าเป็นหน่วยงานทางการเมืองของแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระองค์กรนี้ยังทำงานใกล้ชิดกับกลุ่มก่อการร้ายอื่นๆในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นสหแนวร่วมปลดปล่อยแห่งอัสสัมเพื่อเรียกร้องเอกราชจากอินเดีย
การเจรจาสันติภาพ
ในตรีปุระมีการมอบตัวอย่าเป็นระบบของสมาชิกแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ผู้นำแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระให้คำมั่นเกี่ยวกับการเจรจาสันติภาพแก่ผู้นำไมโซรัมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 แต่กลุ่มแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระยังไม่ยอมรับการเจรจาสันติภาพใดๆ
การแยกตัว
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 แนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระแยกตัวออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งนำโดย บิสวาโมฮัน เดอบาร์มา และอีกกลุ่มนำโดย นยันบาสี ชมาติยะ ในกลุ่มของเดอบาร์มามีฝ่ายบริหาร 550 คน ฝ่ายของนยันบาสีมีผู้บริหาร 250 คน ผู้นำระดับสูงของแนวร่วมกู้ชาติแห่งตรีปุระ 90% เป็นชาวคริสต์
ปลาหมอเทศข้างลาย
ปลาหมอเทศข้างลาย (Blue tilapia, Israeli tilapia, Blue kurper; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายคลึงกับปลานิล (O. niloticus) และปลาหมอเทศ (O. mossambicus) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกันและสกุลเดียวกัน หากแต่ปลาหมอเทศข้างลายมีแถบดำแต่ไม่ถึงปลายหางจะมีสีแดงในส่วนที่เหลือนั้นแทน
พบในแหล่งน้ำจืดจนถึงน้ำกร่อยในทวีปแอฟริกาทางตอนเหนือจนถึงภูมิภาคตะวันออกกลาง มีขนาดยาวเต็มที่ 21 นิ้ว หนักได้ถึง 4.5 กิโลกรัม แต่ส่วนมากจะพบขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 8 นิ้ว หนักเพียง 2.3-2.7 กิโลกรัม พบในแม่น้ำไนล์, แม่น้ำไนเจอร์, แม่น้ำเซเนกัล และแม่น้ำจอร์แดน
ในประเทศไทยเป็นปลาเศรษฐกิจในวงศ์ปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่นอกเหนือจากปลานิลและปลาหมอเทศ แต่จำนวนที่พบมีน้อยกว่าปลาทั้ง 2 ชนิดนั้นมาก ถูกนำเข้ามาครั้งเมื่อปี ค.ศ. 2007 ปัจจุบัน กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่สำคัญในทวีปอเมริกาเหนือ โดยถูกนำเข้าไปในรัฐฟลอริดา ในปี ค.ศ. 1961
ครูสาวยากูซ่า
ครูสาวยากูซ่า เป็นผลงานของ โคซึเอโกะ โมริโมโตะ เรื่องราวของครูสาวชื่อ ยามากูจิ คูมิโกะ ครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ ที่เพิ่งย้ายมาสอนในโรงเรียนเอกชนชิโรคิน โรงเรียน ม.ปลายที่เต็มไปด้วยนักเรียนเกเร แถมเธอยังต้องเป็นครูประจำชั้นของ ม.5 ห้อง 4 ห้องที่เป็นศูนย์รวมของนักเรียนที่เกเรที่สุด โดยมีซาวาดะ ชิน นักเรียนอันดับหนึ่งของชั้นและรับตำแหน่งหัวหน้าห้อง พร้อมด้วยก๊วนนักเรียนจอมแสบในห้องอีกหลายคน เช่น คูมาอิ เทรูโอะ (คุม่า), มินามิ และอูจิยามะ ถ้าเจอนักเรียนจอมโหดเหล่านี้เป็นใครก็คงจะหนีไปแล้ว
แต่สำหรับคูโรมิ หรือยังกูมิ (ฉายาที่นักเรียนตัวดีตั้งให้) กลับรับมือได้สบายเพราะเธอถูกเลี้ยงมาโดย คูโรดะ ริวอิจิโร ผู้นำรุ่นที่ 3 ของตระกูลคูโรดะ แก๊งยากูซ่าอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น ยังกูมิปิดบังเรื่องครอบครัวทั้งหมดไว้ มีเพียงชินคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องทั้งหมด เพราะสังเกตท่าทีของยังกูมิที่ไมรู้สึกหวาดกลัวเวลาที่นักเรียนในห้องคอยหาเรื่อง และการเข้าห้ามเวลาที่นักเรียนในห้องมีเรื่องกัน จนทำให้ชินขอท้าต่อยกับยังกูมิ แต่ก็ไม่ได้ลงมือ หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือจากยังกูมิ จากเหตุการณ์ที่คุโดะ นักเรียนที่ออกไปแล้วเข้ามาหาเรื่องคุม่า และเหตุทะเลาะอีกหลายครั้ง ทำให้ชินแน่ใจในตัวตนของยังกูมิ และคอยช่วยปิดเรื่องนี้เป็นความลับ
ด้วยเนื้อเรื่องที่สนุก และตัวละครที่น่าสนใจ จึงทำให้การ์ตูนเรื่องนี้ถูกนำมาสร้างเป็นการ์ตูน และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2002 ก็ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ โดยมี นากามะ ยูกิเอะ รับบท ยังกูมิ และ มัตสึโมโต จุน นักร้องวงอาราชิ รับบท ซาวาดะ ชิน ฤดูกาลแรกของละครโทรทัศน์ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาจนต้องสร้างฤดูกาลพิเศษในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน แต่ความแรงก็ยังไม่คงหมดจนทำให้ต้องสร้างฤดูกาล 2 ต่อในปี ค.ศ. 2005 โดยที่บทยังกูมิ ยังคงเป็นนักแสดงคนเดิม แต่มีการเปลี่ยนตัวนักเรียนจอมแสบยกก๊วน นำทีมโดย อาคานิชิ จิน รับบท ยาบูกิ ฮายาโตะ และ คาเมนาชิ คาซึยะ ที่รับบท โอดะกิริ ริว สองหนุ่มเนื้อหอมจากวงคัต-ตุน จากนั้นในปี ค.ศ. 2004 ก็ถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะ ความยาว 13 ตอนโดยแมดเฮาส์
เนื้อเรื่อง
ยามากูจิ คูมิโกะ ครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ย้ายมาเป็นครูที่โรงเรียนชายล้วนชิโรคิน โดยเป็นครูประจำห้อง 3-D ซึ่งเป็นห้องเรียนที่รวบรวมเด็กนักเรียนหัวโจกประจำโรงเรียน โดยเฉพาะหัวโจกของชั้นเรียน คือ ชิน ซาวาดะ เธอมีความลับที่ไม่มีใครรู้คือการเป็นทายาทผู้สืบทอดรุ่นที่ 4 ของตระกลูคุโรดะ เธอเติบโตมาท่ามกลางเหล่าคนในแก๊ง แต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้คือซาวาดะ ยามากูจิ พยายามทำทุกวิทีเพื่อนให้นักเรียนห้อง 3-D จบการศึกษาโดยพร้อมกัน แต่แล้วความลับของเธอกลับต้องแดงขึ้น
หลังจากที่ออกจากโรงเรียนเดิม (ในฤดูกาลแรก) เธอได้กลับมาทำงานเป็นครูอีกครั้งในโรงเรียนคุโระคินโรงเรียนไฮโซ ที่มีปัญหาอยู่ที่นักเรียนกลุ่มแสบห้อง 3-D ที่เธอเป็นครูประจำชั้น 3-D หัวโจกของห้องคือ ยาบูกิ ฮายาโตะ เริ่มเรื่องด้วยการที่ยามากูจิไปตามโอดะกิริ ริว นักเรียนที่ไม่ยอมมาเรียนเลย ยามากูจิทำทุกวิถีทางเพื่อให้ริวใจออกยอมมาเรียน แต่เรื่องไม่ง่ายแค่นั้น เพราะเมื่อริวใจอ่อนยอมกลับมาเรียนแล้ว กลับไม่เป็นที่ต้อนรับของเพื่อนร่วมห้องเท่าไหร่ โดยเฉพาะฮายาโตะ จนทำให้ทั้งคู่วางหมัดใส่กันตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นหน้ากัน สาเหตุที่ทำให้ทั้ง 2 ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเป็นเพื่อนรักกันมาก รวมทั้งทาเกดะ เคตะ สาเหตุมาจากการที่ยามาโตะเข้าใจผิดคิดว่าริวเป็นคนใจเสาะกลัวเรื่องชกต่อย กลัวถูกไล่ออก ถึงขนาดไปก้มหัวขอโทษกลุ่มนักเรียนที่มีเรื่องกัน แต่ความจริงก็ถูกเปิดเผยเมื่อทาเกดะทนไม่ได้ที่เพื่อนเข้าใจผิดริว เพราะตัวเองเป็นคนที่กลัวการมีเรื่องเอง
การมีเรื่องครั้งนี้ทำให้อธิการโมโหมากจึงสั่งไล่ออกยกห้อง แต่ยังกูมิยอมรับผิดชอบเรื่องทั้งหมดด้วยการลาออกคนเดียวเพื่อให้นักเรียนห้อง 3-D ได้จบการศึกษา แต่ก็ทำให้นักเรียนทั้งห้องประท้วงด้วยการไม่ไปเข้าพิธีจบการศึกษา แต่ไปรวมตัวกันที่ห้องเรียน เรื่องร้อนถึงซาวาตาริ โกโร ที่โทรไปตามยังกูมิ ยังกูมิพูดกับนักเรียนห้อง 3-D จนทุกคนยอมไปร่วมพิธี ฮายาโตะเดินนำหน้านักเรียนห้อง 3-D เข้ามาในหอประชุมและเป็นตัวแทนขึ้นไปรับใบประกาศการจบการศึกษา ครูซาวาตาริให้ยังกูมิขึ้นกล่าวบนเวที เมื่อกล่าวจบจินสั่งให้ทั้งห้องลุกขึ้น กล่าวขอบคุณยังกูมิ และหันไปขอบคุณทุกคนที่นั่งอยู่ในหอประชุม เมื่อพิธีจบลงนักเรียนต่างแยกย้ายไป รวมถึงยามากูจิที่ที่ย้ายโรงเรียนอีกครั้ง
เงิน เงิน เงิน
เงิน เงิน เงิน เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2508 สร้างโดย ละโว้ภาพยนตร์ กำกับการแสดงโดย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, ชรินทร์ นันทนาคร, สุมาลี ทองหล่อ, สุเทพ วงศ์กำแหง และ อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา ฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. ในระบบซูเปอร์ซีเนสโคป สีอีสต์แมนและเสียงพากย์ในฟิล์ม นับเป็นเรื่องแรกที่มิตรและเพชราได้แสดงภาพยนตร์ไทยมาตรฐานสากลตลอดเรื่อง มีความยาวถึงสามชั่วโมงเศษ รวมทั้งได้สร้างปรากฏการณ์ยิ่งใหญ่ของวงการภาพยนตร์ไทยด้วยการรวมนักแสดงในยุคนั้นไว้มากมายถึง 60 กว่าคน โดยมีใช้คำโฆษณาว่า เพลงพราว ดาวพรู ดูเพลิน และยังมีเพลงประกอบ 14 เพลงจาก 15 นักเพลง สามารถทำรายได้มากเป็นประวัติการณ์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ในงานมอบรางวัลตุ๊กตาทอง ประจำ พ.ศ. 2508 เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 ได้แก่ โล่เกียรตินิยมในฐานะดารานำชาย-หญิง ที่ทำเงินรายได้มากที่สุด (มิตร ชัยบัญชา-เพชรา เชาวราษฎร์) และรางวัลเพลงประกอบยอดเยี่ยม (เพลง "หยาดเพชร") และภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภาพยนตร์ของชาติประจำปี พ.ศ. 2555 เนื่องในวันอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทยของหอภาพยนตร์ (องค์การมหาชน)
เรื่องย่อ
ขุนหิรัญ (อบ บุญติด) นายทุนเงินกู้ วัตโกเศรษฐกิจ มอบหมายให้หลานชาย ตุ๊ อรรคพล (มิตร ชัยบัญชา) เอาสัญญาเงินกู้ไปขู่บังคับชาวบางรื่นสุข ให้ย้ายออกด่วนเพื่อเอาที่ดินไปทำธุรกิจตึกแถวร่วมกับ คุณนายเม้า (สุลาลีวัลย์ สุวรรณทัต) หุ้นส่วน
ซึ่งอรรคพลไม่ชอบวิธีการเช่นนี้ และเมื่อได้พบกับชุมชนที่สุขสงบ เรียบง่าย รวมทั้งกลุ่มวงดนตรีแก๊งค์เด็กวัดอารามบอย ทำให้ความหวังที่จะทำธุรกิจบันเทิงอย่างที่ตนเองฝันไว้ผุดขึ้นมาอีกครั้ง จึงรวมกลุ่มกับแก๊งค์เด็กวัดเพื่อเปิดกิจการไนท์คลับ แต่ก็ถูกกลั่นแกล้งจากท่านขุน
ขณะเดียวกัน ภารดี (สุมาลี ทองหล่อ) น้องสาวแอบรักชอบกับ รังสรรค์ (ชรินทร์ นันทนาคร) ครูสอนเปียโนฐานะยากจน เมื่อหลานชายกับหลานสาวไม่ได้ดังใจ เศรษฐีหน้าเลือดอย่างท่านขุน จึงไล่ทั้งคู่ออกจากบ้าน โดยยื่นเงื่อนไขให้เอาเงินมาไถ่ที่ราคาหนึ่งล้านบาท
เหตุการณ์พลิกผันให้อรรคพลพบกับแม่ที่พลัดพรากกัน (วิไลวรรณ วัฒนพานิช) และได้ กิ่งแก้ว (เพชรา เชาวราษฎร์) เด็กขอทานผู้เป็นเสมือนพลังใจ จนทำให้ความสัมพันธ์พัฒนาเป็นความรัก และช่วยกันหาทางนำเงินมาไถ่ถอนที่ได้สำเร็จ
การนำมาสร้างใหม่
ภาพยนตร์เรื่องนี้ นำมาสร้างใหม่อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ในรูปแบบภาพยนตร์เพลง กำกับโดย ยุทธนา มุกดาสนิท นำแสดงโดย เกรียงไกร อุณหะนันท์-อภิรดี ภวภูตานนท์, อโนเชาว์ ยอดบุตร-ปาหนัน ณ พัทลุง, เศรษฐา ศิระฉายา-มยุรา ธนะบุตร และล้อต๊อก-อมรา อัศวนนท์-พิศมัย วิไลศักดิ์ ออกฉายเมื่อวันที่ 10 กันยายน 2526 ที่โรงหนังเอเธนส์-แกรนด์-พาราไดซ์-ศรีย่าน-พระโขนงรามา-นครหลวงรามา-ลาดพร้าวสะพาน 2 ปกวีซีดีภาพยนตร์ เงิน เงิน เงิน (2526) โดยโซล่าร์ มาร์เก็ตติ้ง และปัจจุบันเรื่องนี้ทางบีเคพีนำมารีมาสเตอร์ใหม่ภายใต้โปรเจกต์ The Legend Collection ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นภาพยนตร์ในตำนานอีกเรื่องหนึ่งที่ควรค่าแก่การเก็บสะสมเช่นกัน
เมื่อ พ.ศ. 2540 นำกลับมาสร้างใหม่เป็นละครโทรทัศน์หลังข่าวภาคค่ำทางช่อง 7 นำแสดงโดย เอกรัตน์ สารสุข-ฌัชฌา รุจินานนท์,ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี-เกวลิน คอตแลนด์,รัฐธรรมนูญ ศรีฤกษ์-ลินดา ครอส,สะอาด เปี่ยมพงษ์สานต์,ดวงดาว จารุจินดา,ปนัดดา โกมารทัต ,รัญญา ศิยานนท์,สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์,ทองขาว ภัทรโชคชัย,บู๊ วิบูลย์นันท์,เกียรติศักดิ์ อุดมนาค,หนู คลองเตย,สุเทพ วงศ์กำแหง,มีศักดิ์ นาครัตน์,พูนสวัสดิ์ ธีมากร
เดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ได้มีการนำเรื่อง เงิน เงิน เงิน มาแสดงเป็นละครเวที "AF The Musical ตอน เงิน เงิน เงิน" จำนวน 12 รอบ โดยบริษัททรู แฟนเทเชีย ซึ่งมีนักแสดงจาก ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย นำแสดงโดย พิษณุ นิ่มสกุล (อรรคพล), พัดชา เอนกอายุวัฒน์ (กิ่งแก้ว), เกียรติกมล ล่าทา (ครูรังสรรค์) และ มิณฑิตา วัฒนกุล (ภารดี)
วงศ์บัวสาย
วงศ์บัวสาย หรือ Nymphaeaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่เป็นไม้น้ำ มีไรโซม  มีสมาชิกประมาณ 70 สปีชีส์ สกุล Nymphaea ประกอบด้วย 35สปีชีส์ในซีกโลกเหนือ สกุลVictoria มีสองสปีชีส์ที่เป็นพืชท้องถิ่นในอเมริกาใต้  ขึ้นในดินโคลนที่มีน้ำท่วมขัง ใบลอยบนผิวน้ำ ใบกลม มีส่วนขาดไปเล็กน้อยในสกุล Nymphaea และ  Nuphar แต่จะกลมสมบูรณ์ในสกุล Victoria
พ.ศ. 2551 ค้นพบสายพันธุ์บัวสายพันธุ์ใหม่ของโลกที่พิพิธภัณฑ์บัว มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ธัญบุรี ได้ตั้งชื่อว่า "ธัญกาฬ" และ "รินลอุบล"
ในวรรณคดี
บัวปรากฏในนิราศธารโศก พระนิพนธ์ของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศ (เจ้าฟ้ากุ้ง)
พระพุทธรูปศิลาขาว
พระพุทธนรเชษฐ์ เศวตอัศมมัยมุนี ศรีทวารวดีปูชนียบพิตร หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ พระพุทธรูปศิลาขาว เป็นพระพุทธรูปที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของไทย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร