cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิ
ตัวละครรอง
ครูประจำวิชาวรรณคดีโบราณ และครูที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ และเป็นครูประจำชั้นของฮารุกะกับมาโกโตะด้วย เจ้าตัวมักบอกกับคนอื่นว่าย้ายมาจากโตเกียวเพราะชีวิตการงานไม่รุ่งเท่าที่ควรแต่ความจริงแล้วเคยทำงานเกี่ยวกับชุดว่ายน้ำมาก่อนแต่ยังไม่มีใครทราบรายละเอียดแน่ชัด เป็นคนที่เล่นมุกเข้าใจยากแบบไม่สนบรรยากาศ ตอนนี้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมว่ายน้ำ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายปีที่ 1 โรงเรียนซาเมซึกะ รุ่นน้องควบตำแหน่งรูมเมทของริน สมาชิกอีกคนของชมรมว่ายน้ำแห่งโรงเรียนมัธยมปลายซาเมซึกะ ชื่นชมและนับถือในตัวรินมาก คอยให้กำลังใจรินเสมอ ปกติเป็นคนกระตือรือร้นและตรงไปตรงมา
ชื่อตอนพิเศษ
เป็นภาพยนตร์สั้นที่บันทึกอยู่ในบลูเรย์และดีวีดี ซึ่งไม่เคยฉายทางโทรทัศน์
นวนิยาย
รอการเพิ่มเติมข้อมูล
WEB Radio
รายการวิทยุ Iwatobi Channel เป็นรายการ วิทยุออนไลน์ ผ่านทาง Lantis Web และ Onsen ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน 2556 ถึง 6 ตุลาคม 2556 ผู้ดำเนินรายการคือ โนะบุนะงะ ชิมะซะกิ (ผู้ให้เสียงฮารุกะ นานาเสะ) และ ทัตสึฮิซะ ซุซุกิ (ผู้ให้เสียงมาโกโตะ ทาจิบานะ) ออกอากศตอนใหม่ทุกวันจันทร์ รวมทั้งหมด 16 ครั้ง
ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2556 เป็นต้นมา รายการได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่เป็น Iwatobi Channel S ซึ่งมีโนบุนางะ ชิมะซะกิเป็นผู้ดำเนินรายการ ออกอากาศตอนใหม่ทุกเดือน และมีแขกรับเชิญทุกครั้ง จนถึงตอนนี้รวมแล้ว 5 ครั้ง
บลูเรย์/ดีวีดี
ยังไม่มีกำหนดการวางจำหน่าย
หนังสือ
ISBN 486529001X
เตตริส แอทแทค
เตตริส แอทแทค (Tetris Attack) เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตโดยIntelligent Systemsและเผยแพร่โดยนินเทนโดในปีค.ศ.1995 สำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม และเกมบอย. เป็นเกมแรกของPuzzle League series. โดยรู้จักกันในญี่ปุ่นว่า พาเนล เดอ พอน (パネルでポン Paneru de Pon) สำหรับซุปเปอร์แฟมิคอม และมีตัวละครกับฉากที่แตกต่างกัน ส่วนรุ่นอังกฤษได้เปลี่ยนตัวละครทั้งหมดให้เป็นตัวละครจากเกม ซุปเปอร์มาริโอเวิร์ด 2: โยชิส์ไอส์แลนด์ และวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ.1996 ได้เผยแพร่เกมบีเอส โยชิส์ พาเนพอน (ＢＳヨッシーのパネポン (Bī Esu Yosshī no Panepon)) ในเครื่องแฟมิคอม
เนื่องจากว่ามีการใช้คำว่า เตตริส เฮงค์ โรเจอร์ส ประธานบริษัทเตตริส อนุญาตให้นินเทนโดใช้ชื่อนี้ได้ ถึงแม้ว่าเกมนี้ไม่ได้มีส่วนร่วมกับผู้ผลิตเกมเตตริสแต่อย่างใด
เนื้อเรื่อง
ในเกมโหมดเนื้อเรื่อง ตัวเรื่องเกิดในเกาะโยชิ ที่ซึ่งบาวเซอร์และสมุนของมันได้สาปเพื่อนของโยชิ ผู้เล่นจะรับบทเป็นโยชิ ที่ต้องเอาชนะเพื่อนของเขาเพื่อถอนคำสาป หลังจากเพื่อนของเขาถูกถอนคำสาปแล้ว ตัวเกมจะเริ่มไปในด่านของสมุน และตัวบาวเซอร์เอง ในช่วงนี้ ผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครเองได้
วิธีเล่น
ในเกมนี้ จะมีตารางที่มีหลายช่อง โดยแต่ละช่องจะมีบล็อกสีต่างๆ ที่กำลังขึ้นไปด้านบนของกระดาน ซึ่งจะทำให้เกิดบล็อกใหม่ที่ด้านล่าง ผู้เล่นจะต้องเรียงบล็อกให้เป็นแนวตั้งหรือแนวนอนโดยต้องมีบล็อกอยู่ 3 หรือมากกว่านั้นเพื่อทำให้บล็อกนี้หายไป เกมจะจบลงเมื่อบล็อกเคลื่อนไปถึงด้านบนของกระดาน หรืออาจจะจบในแบบอื่น (เช่นหมดเวลา หรือเคลียร์บล็อกจนอยู่ใต้เส้นที่ต้องผ่าน)
ถ้าทำลายบล็อกที่มีมากกว่าสามจะทำให้เกิดคอมโบ และถ้าทำลายบล็อกที่มีการทำลายแบบติดต่อกัน จะทำให้เกิดลูกโซ่ได้ และทั้งคู่จะให้คะแนนพิเศษกับผู้เล่น และในโหมดหลายคน ผู้เล่นสามารถส่ง "บล็อกขยะ" ไปที่ช่องผู้เล่นคนอื่นได้.
เกมนี้มีอยู่หลายโหมดด้วยกัน เช่นโหมดไม่สิ้นสุด ที่ผู้เล่นต้องเล่นให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ โดยที่ความเร็วของแถวบล็อกจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ, โหมดจับเวลา ที่ผู้เล่นต้องทำคะแนนให้มากที่สุดภายในเวลา 2 นาที, โหมดเคลียร์ด่าน ที่ผู้เล่นต้องทำลายบล็อกให้อยู่ใต้เส้น, โหมดปริศนา ที่ผู้เล่นต้องทำลายบล็อกให้หมดโดยมีการเคลื่อนไหวแค่ไม่กี่ครั้ง (โหมดนี้จะไม่มีการเพิ่มบล็อก)
และเกมนี้มีโหมดผู้เล่นหลายคนที่สามารถเล่นได้โดยใช้ผู้เล่นสองคนหรือเล่นกับคอมพิวเตอร์พร้อมกับระดับของด่าน
ในโหมดเนื้อเรื่องหลัก จะมีตอนจบอยู่หกแบบ ขึ้นอยู่กับว่าผู้เล่นเลือกระดับไหน จบแบบ E โดยการชนะในระดับง่าย, จบแบบ D โดยการชนะในระดับปานกลาง, จบแบบ C โดยการชนะในระดับยาก แต่ตายอย่างน้อยหนึ่งครั้ง, จบแบบ B โดยการชนะในระดับยากโดยที่ไม่ตายแม้แต่ครั้งเดียว, จบแบบ A โดยการชนะในระดับยากมาก แต่ตายอย่างน้อยหนึ่งครั้ง และจบแบบ S โดยการชนะในระดับยากมาก โดยไม่ตายแม้แต่ครั้งเดียว
พาเนล เดอ พอน
เตตริสแอทแทค ถูกเผยแพร่ในญี่ปุ่นชื่อ พาเนล เดอ พอน ซึ่งจำหน่ายในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ.1995 ในญี่ปุ่น และเกม เตตริสแอทแทค ยังคงเหมือนกับพาเนล เดอ พอน แต่เปลี่ยนแค่ตัวละครจากเกม พาเนล เดอ พอน เป็นตัวละครจากเกม ซุปเปอร์มาริโอเวิร์ด 2: โยชิส์ไอส์แลนด์
เนื้อเรื่องใน พาเนล เดอ พอน มีอยู่ว่า ธานาโทส ราชาผู้ชั่วร้ายได้ร่ายมนตร์บนโลกแห่งป็อปเปิล เพื่อให้แฟรี่สู้กันเอง. ยกเว้นลิป (Lip) แฟรี่แห่งดอกไม้ที่ไม่ได้ต้องมนตร์เพราะคฑาของเธอ โดยเธอต้องเอาชนะเพื่อนของเธอในด่านต่างๆ เพื่อถอนคำสาป แล้วไปสู้กับธานาโทส. ถ้าเล่นในระดับยาก ผู้เล่นจะพบว่าบอสสุดท้ายนั้น คือเทพีโคร์เดเลีย ผู้เป็นแม่ของลิปและราชินีของเหล่าแฟรี่ เธอบอกว่าเหตุการณ์นี้เป็นข้อพิสูจน์ว่า ลิปแข็งแกร่งพอที่จะเป็นราชินีรุ่นต่อไปได้หรือไม่
ในปีค.ศ.2009 เฮงค์ โรเจอร์ ประธานบริษัทเตตริส ได้ยอมให้นินเทนโดใช้ชื่อ เตตริส ในเกม พาเนล เดอ พอน ของสหรัฐ เขากล่าวว่าเขาชอบเกมนี้ แต่การใช้ชื่อ เตตริส จะทำให้แฟรนไชส์ดูแย่ลงและซ่อนคุณภาพของเกมด้วยข้อดีของมัน
การตอบรับ
เตตริสแอทแทค ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกเป็นอย่างมาก โดยได้รับถึง 90% ในGameRankings. ผู้ใช้สี่คนใน Electronic Gaming Monthly ได้ให้คะแนน 8.25 ต่อ 10 ด็อกเตอร์เดว่อนจากGamePro ได้ให้ 5 ต่อ 5 ในเรื่องกราฟิก, การควบคุม, และ FunFactor กับ 4.5 ต่อ 5 ในเรื่องเสียง GamesRadar+ ได้ให้เกมนี้เป็นอันดับ 87 ใน "100 เกมที่ดีที่สุดตลอดกาล" ทางGameSpot ได้กล่าวถึงเกมนี้ว่า "น่าชื่นชมอย่างยิ่ง"
เหตุระเบิดพุทธคยา พ.ศ. 2556
ณ วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เกิดเหตุระเบิด 10 ลูกระเบิดทั้งในและรอบบริเวณมหาโพธิวิหาร แหล่งมรดกโลกของยูเนสโกที่พุทธคยา ประเทศอินเดีย โดยมีผู้ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิด 5 คน ซึ่งรวมพระสงฆ์ 2 รูป ส่วนอุปกรณ์อีกสามชิ้นถูกหน่วยเก็บกู้ระเบิดปลดชนวนในคยาหลายพื้นที่
ตัววิหารกับต้นพระศรีมหาโพธิ์ (ที่พระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้) ไม่ได้รับความเสียหาย อย่างไรก็ตาม ทางกรมสำรวจโบราณคดีอินเดียยืนยันความเสียหายต่อโครงสร้างใหม่ในเขตวิหาร บุคคลระหว่างประเทศ อย่างทะไลลามะ มหินทา ราชปักษา ประธานาธิบดีศรีลังกา และอองซานซูจี ผู้นำฝ่ายค้านพม่า ประณามการโจมตีนี้ จากนั้นในวันที่ 4 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน สำนักงานสอบสวนแห่งชาติประกาศว่ามุญาฮิดีนอินเดีย กลุ่มก่อการร้ายอิสลาม มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุระเบิดครั้งนี้
ศาลพิเศษของสำนักงานสอบสวนแห่งชาติประกาศตัดสินให้ผู้ก่อการร้ายมุญาฮิดีนสัญชาติอินเดียที่ถูกกล่าวหาทั้ง 5 คน โดย Imtiyaz Ansari, Mujib Ullah, Omair Siddiqui และ Azharuddin Qureishi มีความผิดฐานก่อเหตุโจมตีและตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตตามพระราชบัญญัติ (การป้องกัน) กิจกรรมที่ผิดกฎหมาย และ พ.ร.บ.วัตถุระเบิด ส่วนผู้เยาว์คนหนึ่งถูกศาลเยาวชนตัดสินให้จำคุก 3 ปีในสถานแรกรับฝากขังเด็กและเยาวชนเมื่อ พ.ศ. 2560
ผู้ก่อการร้ายกล่าวถึงแรงจูงใจว่า การวางระเบิดทั้งใน พ.ศ. 2556 และ 2561 มีเป้าหมายเป็นพุทธสถาน เพื่อล้างแค้นต่อการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวโรฮีนจาในประเทศพม่า ประเทศเพื่อนบ้านที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ
จาง สวิน
จาง สวิน (ค.ศ. 709 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 757) เป็นขุนพลในราชวงศ์ถังของจีน เป็นที่รู้จักเพราะในช่วงที่เกิดกบฏอาน ลู่ชาน (安祿山) ได้ป้องกันเมืองยงชิว (雍丘) กับเมืองซุยหยาง (睢陽) โดยสกัดทัพกบฏของต้าย่าน (大燕) มิให้เข้าโจมตียึดแย่งอาณาเขตอันอุดมสมบูรณ์ใต้แม่น้ำหฺวาย (淮河) เป็นผลสำเร็จ แต่การที่เขาสนับสนุนให้กินเนื้อมนุษย์ในการรบที่ซุยหยาง (睢陽之戰) ทำให้เขาถูกวิจารณ์อย่างหนักจากบุคคลร่วมสมัยหลายคนรวมถึงนักประวัติศาสตร์ในสมัยหลังว่า ไร้มนุษยธรรม มีนักประวัติศาสตร์บางคนชื่นชมเขาที่ซื่อสัตย์ภักดีต่อราชวงศ์ถังอย่างยิ่ง
บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส
บึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (Berengária (บึเร็งการียา); Bengjerd (เบ็งเจิร์ด); ราว ค.ศ. 1198 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1221) เป็นเจ้าหญิงแห่งโปรตุเกส (อินฟันตา; infanta) และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับด็อลซาแห่งอารากอน พระนางยังเป็นพระราชชนนีในพระเจ้าอีริคที่ 4, พระเจ้าอเบล และพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์
พระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงบึเร็งการียาเป็นบุตรพระองค์ที่ 10 จากทั้งหมด 11 พระองค์ของพระเจ้าซังชูที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับด็อลซาแห่งอารากอน ขณะทรงมีพระชนมายุ 14 พรรษาใน ค.ศ. 1212 เจ้าหญิงบึเร็งการียาทรงกำพร้าเนื่องจากพระราชชนกสวรรคตใน ค.ศ. 1212 ส่วนพระราชชนนีสิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่ ค.ศ. 1198 ตามพงศาวดารและเพลงบัลลาดมากมายบันทึกนามของพระนางไว้ว่า บรินเกนิเล (Bringenilæ) เบ็นเกิร์ด (Bengerd) เบ็งเจิร์ด (Bengjerd)
อภิเษกสมรส
กษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กทรงได้รับการแนะนำตัวเจ้าหญิงบึเร็งการียาผ่านพระขนิษฐาของพระองค์คือ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระญาติด้วย ในขณะนั้น เจ้าหญิงบึเร็งการียาอยู่ในราชสำนักฝรั่งเศส ทรงเสด็จออกจากโปรตุเกสมาพร้อมกับพระเชษฐาคือ เจ้าชายฟือร์นังดูใน ค.ศ. 1212
มีเพลงพื้นเมืองบัลลาดเก่าแก่กล่าวถึงช่วงที่สมเด็จพระราชินีดักมาร์แห่งเดนมาร์กกำลังจะสิ้นพระชนม์ว่า พระนางทรงขอให้กษัตริย์วัลเดมาร์เสกสมรสกับเคิร์ชเทน บุตรีของคาร์ล ฟอน รีซ และไม่ให้เสกสมรสกับ "ดอกไม้งาม" อย่างบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกส (เบ็นเกิร์ด) เพราะพระนางทรงทำนายว่าเหล่าโอรสที่เกิดกับบึเร็งการียาแห่งโปรตุเกสจะต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์กัน ซึ่งเป็นเพียงตำนานโดยไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวนี่
สมเด็จพระราชินี
พระมเหสีพระองค์แรกของกษัตริย์วัลเดมาร์ คือ ดักมาร์แห่งโบฮีเมีย เป็นพระราชินีที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ทรงมีพระเกศาสีบลอนด์งามตามแบบฉบับของชาวนอร์ดิก ส่วนสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาทรงแตกต่างอย่างมาก พระนางมีพระเนตรสีดำ พระเกศางามสีดำขลับ
ชาวเดนส์แต่งเพลงพื้นบ้านเกี่ยวกับพระราชินีบึเร็งการียาและตำหนิพระนางในเรื่องการเก็บภาษีในอัตราสูงของกษัตริย์วัลเดมาร์ แม้ว่าความจริงแล้วจะเป็นภาษีการสงครามของกษัตริย์ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพระราชินีโดยตรง ความนิยมในอดีตพระราชินีที่มีอยู่สูงมาก ทำให้พระราชินีพระองค์ใหม่ไม่ได้รับความนิยมในเดนมาร์ก พระนางได้รับการกล่าวขานว่าทรงบริจาคพระราชทรัพย์แก่โบสถ์และคอนแวนต์ พระนางบึเร็งการียาเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกที่ได้รับการสวมมงกุฎ ซึ่งมีการกล่าวไว้ในบันทึกรายการทรัพย์สินของพระนาง (ค.ศ. 1225)
ใน ค.ศ. 1221 หลังจากที่สมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาทรงมีพระประสูติกาลพระโอรสสามพระองค์ที่จะได้เป็นกษัตริย์ในอนาคต และพระธิดาหนึ่งพระองค์ พระนางได้สิ้นพระชนม์ขณะมีพระประสูติกาล พระศพของสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาถูกฝังที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ในริงสเต็ด เคียงข้างพระบรมศพกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 และอีกข้างของกษัตริย์คือ พระศพของสมเด็จพระราชินีดักมาร์
มรดก
พระมเหสีทั้งสองพระองค์ของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 2 ทรงมีบทบาทสำคัญที่ปรากฎในเพลงบัลลาดและตำนานพื้นบ้านเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีดักมาร์ทรงเป็นมเหสีที่นุ่มนวล เคร่งศาสนาและเป็นภรรยาตามคตินิยม ส่วนสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียา (เบ็งเจิร์ด) เป็นสตรีผู้งดงามและหยิ่งยะโส
เมื่อมีการเปิดโลงพระศพสมเด็จพระราชินีบึเร็งการียาใน ค.ศ. 1885 มีการค้นพบเปียพระเกศาของพระนางและกะโหลกพระเศียรที่ประณีต และโครงกระดูกร่างกายที่รูปร่างดีเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความงามของพระนางตามตำนาน และมีการวาดภาพเพื่อแสดงให้เห็นว่าพระนางทรงมีรูปลักษณ์อย่างไร
อ้างอิง
11981221
Donnellsmithia
Donnellsmithia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโก ไปทางทิศตะวันตก เวเนซุเอลา พบในประเทศของ โคลอมเบีย, คอสตาริกา, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส, เม็กซิโก, นิการากัว, ปานามา และเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน
เมืองแม่ฮ่องสอน เป็นหนึ่งในอำเภอของจังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัด ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน และศูนย์ราชการของจังหวัด
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 70 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
สถานีตำรวจ
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนมีสถานีตำรวจภูธรทั้งหมด 4 แห่ง ได้แก่
อุดมศึกษา
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน เป็นศูนย์กลางของการศึกษาของจังหวัด และเป็นที่ตั้งของสถาบันอุดมศึกษา 2 แห่ง คือ
โรงเรียน
ในอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน มีโรงเรียนสำคัญ ดังนี้
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค)
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ หรือ สมเด็จเจ้าพระยาองค์ใหญ่ นามเดิม ดิศ เป็นขุนนางสกุลบุนนาค ผู้มีบทบาทในการต่างประเทศของสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นบิดาของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เจ้าพระยาทิพากรวงศ์มหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) ฯลฯ
ประวัติ
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2331 เดิมชื่อ ดิศ เป็นบุตรของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) กับเจ้าคุณนวล (เจ้าคุณพระราชพันธุ์นวล) ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์เกิดในสายสกุลบุนนาคซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) สมุหนายกชาวเปอร์เซียในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม บิดาของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์คือเจ้าพระยาอรรคมหาเสนา (บุนนาค) ดำรงตำแหน่งเป็นสมุหกลาโหมในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก บ้านของเจ้าพระยาอรรคมหาเสนาอยู่ที่บริเวณกำแพงพระบรมมหาราชวังทางทิศใต้ บริเวณวัดพระเชตุพนฯในปัจจุบัน สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์มีพี่สาวร่วมมารดาได้แก่เจ้าคุณวังหลวง (นุ่น) เจ้าคุณวังหน้า (คุ้ม) และเจ้าคุณปราสาท (ต่าย) และมีน้องชายร่วมมารดาคือนายทัต ต่อมาคือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ
นายดิศเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชในตำแหน่งเป็นนายสุดจินดาหุ้มแพรมหาดเล็ก หลังจากนั้นได้เลื่อนขึ้นเป็นหลวงสิทธิ์นายเวร และจมื่นไวยวรนาถตามลำดับ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยนายดิศได้รับตำแหน่งพระยาสุริยวงศ์มนตรีจางวางมหาดเล็ก ในขณะที่น้องชายของนายดิศคือนายทัตเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กในกรมพระราชวังบวรฯ ในพ.ศ. 2361 มีการขยายพระบรมมหาราชวังลงมาทางใต้ พระยาสุริยวงศ์มนตรี (ดิศ) จึงย้ายที่อยู่ไปยังริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกใต้บ้านกุฎีจีน บริเวณบ้านสมเด็จเจ้าพระยาวัดประยุรวงศเชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้าในปัจจุบัน
ในพ.ศ. 2362 เจ้าเมืองมาเก๊าส่งนายคาร์ลูส มานูเอล ดา ซิลเวียรา (Carlos Manoel da Silveira) หรือ "นายกาลส" เข้ามายังกรุงเทพฯเพื่อเป็นตัวแทนของโปรตุเกสเจริญสัมพันธไมตรี พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดฯให้พระยาสุริยวงศ์มนตรี (ดิศ) จัดการต้อนรับคณะทูตโปรตุเกส เป็นการต้อนรับแขกเมืองชาวยุโรปครั้งแรกของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์
รับทูตครอว์เฟิร์ต
ในพ.ศ. 2363 สุลต่านอาหมัดทัจอุดดินฮาลิมชาฮ์ (Ahmad Tajuddin Alim Shah) แห่งไทรบุรี หรือ "ตวนกูปะแงหรัน" (Tunku Pangeran) แข็งเมืองไม่ยอมขึ้นต่อกรุงเทพฯ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย) ยกทัพไปยึดเมืองไทรบุรีในพ.ศ. 2364 สุลต่านตวนกูปะแงหรันหนีไปยังเกาะหมากหรือเกาะปีนังซึ่งไทรบุรีได้ยกให้แก่อังกฤษเมื่อพ.ศ. 2329 สยามจึงเข้าปกครองไทรบุรีโดยตรง ฝ่ายอังกฤษมีความกังวลว่าเมื่อสยามผนวกไทรบุรีแล้วตนจะไม่ได้รับอนุญาตให้ตั้งอยู่ที่เกาะปีนังอีกต่อไป มาร์เควสแห่งเฮสติงส์ (Marquess of Hastings) ผู้ปกครองบริติชอินเดีย ส่งนายจอห์น ครอว์เฟิร์ด (John Crawfurd) เป็นทูตเข้ายังกรุงเทพฯเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีและดูท่าทีของสยามในเดือนเมษายนพ.ศ. 2364 พระยาสุริยวงศ์มนตรี (ดิศ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาสุริยวงศ์โกษาที่พระคลัง พระยาสุริยวงศ์โกษา (ดิศ) ให้การตอนรับแก่นายครอว์เฟิร์ตโดยให้พักที่ตึกหน้าวัดประยูรวงศ์ และนำนายครอว์เฟิร์ตเข้าเฝ้ากรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ การเจรจาระว่างสยามและอังกฤษในครั้งนี้ล้มเหลวเนื่องจากฝ่ายอังกฤษเสนอให้ตั้งกงสุลและลดภาษี ฝ่ายสยามร้องขอซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์สำหรับการศึกกับพม่า ฝ่ายอังกฤษตอบว่าจะขายอาวุธให้แก่สยามก็ต่อเมื่อสยามงดทำศึกกับพันธมิตรของอังกฤษ (หมายถึงพม่า) อีกทั้งนายครอว์เฟิร์ตยังถือจดหมายของพระยาไทรบุรีตวนกูปะแงหรันมาสร้างความไม่พอใจแก่ฝ่ายสยาม หลังจากการเจรจากับครอว์เฟิร์ตพระยาสุริยวงศ์โกษา (ดิศ) ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยาพระคลัง
สนธิสัญญาเบอร์นี
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดฯให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) โดยเสด็จกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ในการสร้างป้อมเมืองสมุทรปราการในพ.ศ. 2364 ด่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระยาศรีสุริยวงศ์ (ทัต) น้องชายของเจ้าพระยาพระคลังฯได้เลื่อนขึ้นเป็นพระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษาจางวางพระคลังสินค้า ทั้งเจ้าพระยาพระคลังฯและพระยาพิพัฒนโกษาฯสองพี่น้องจึงได้รับราชการในพระคลังด้วยกัน
ในเดือนพฤศจิกายนพ.ศ. 2368 เฮนรี เบอร์นี (Henry Burney) หรือ "หันตรีบารนี" เป็นตัวแทนของอังกฤษเข้ามาขอทำสนธิสัญญาทางการค้ากับสยาม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯโปรดฯให้กรมหมื่นสุรินทรรักษ์ เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) และเจ้าพระยานครฯ (น้อย) เป็นตัวแทนฝ่ายสยามในการเจรจาสนธิสัญญาการค้ากับอังกฤษ นำไปสู่การทำสนธิสัญญาเบอร์นี (Burney Treaty) ในเดือนมิถุนายนพ.ศ. 2369
ในพ.ศ. 2371 เจ้าพระยาพระคลังฯสร้างวัดประยูรวงศ์ขึ้นในนิวาสสถานบริเวณบ้านกุฎีจีนริมคลองสาน ถวายเป็นพระอารามหลวงได้รับพระราชทานนามวัดว่า "วัดประยูรวงศาวาส" ในพ.ศ. 2373 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯโปรดฯให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) เลื่อนขึ้นเป็นสมุหกลาโหม เจ้าพระยาพระคลังปฏิเสธเนื่องจากผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าพระยามหาเสนามักจะ "อายุสั้น" พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯจึงโปรดฯให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) เป็นที่สมุหกลาโหมแต่เพียงเท่านั้น ไม่ได้เลื่อนขึ้นเป็นเจ้าพระยามหาเสนา เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) ที่สมุหกลาโหมจึงรับผิดชอบทั้งกรมกลาโหมและกรมคลัง ถือทั้งตราคชสีห์ของสมุหกลาโหมและตราบัวแก้วของเสนาบดีคลังในเวลาเดียวกัน
สงครามที่หัวเมืองมลายู
ในพ.ศ. 2375 ตนกูกูเด็น (Tunku Kudin) ผู้เป็นหลานของตนกูปะแงหรันปลุกระดมชาวไทรบุรีลุกฮือขึ้น และเข้ายึดเมืองไทรบุรีได้ เจ้าพระยานครฯ (น้อย) ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่กรุงเทพฯจึงมีคำสั่งให้พระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) เกณฑ์ทัพในหัวเมืองปักษ์ใต้รวมถึงหัวเมืองปัตตานีเจ็ดหัวเมืองไปปราบตนกูกูเด็น ฝ่ายเจ้าเมืองปัตตานีห้าเมืองจากเจ็ดเมืองเมื่อทราบว่าถูกเกณฑ์คนไปสู้รบกับไทรบุรีจึงก่อการกบฏขึ้นบ้าง โดยทั้งสุลต่านแห่งกลันตันและสุลต่านแห่งตรังกานูต่างส่งทัพมาช่วยฝ่ายปัตตานี พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) ที่สมุหกลาโหมยกทัพไปช่วยเจ้าพระยานครฯและพระยาสงขลา เจ้าพระยาพระคลังฯยกทัพถึงเมืองสงขลาเมื่อเดือนมีนาคมพ.ศ. 2375 แต่เจ้าพระยานครฯสามารถเข้ายึดเมืองไทรบุรีไว้ได้แล้ว เจ้าพระยาพระคลังฯจึงช่วยพระยาสงขลาในการเข้ายึดเมืองปัตตานี
เจ้าพระยาพระคลังฯและพระยาสงขลายกทัพถึงเมืองปัตตานีในเดือนกรกฎาคมและเข้าโจมตีเมืองปัตตานีทั้งทางบกและทะเล พระยาตานี (ต่วนสุหลง) สู้ไม่ได้จึงหลบหนีไปยังเมืองกลันตัน เจ้าพระยาพระคลังฯจึงเข้ายึดเมืองปัตตานีได้สำเร็จและยกทัพต่อไปที่กลันตัน สุลต่านมูฮาหมัด (Muhammad) แห่งกลันตันผู้เป็นญาติของพระยาตานีไม่สู้รบขอเจรจาแต่โดยดีและมอบตัวพระยาตานีให้แก่เจ้าพระยาพระคลังฯ หลังจากเสร็จสิ้นสงครามหัวเมืองมลายูแล้ว เจ้าพระยาพระคลังฯได้สร้างเจดีย์ขึ้นบนเขาแดงเมืองสงขลาเรียกว่า "เจดีย์องค์ดำ"
ในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2376 ประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็คสัน ส่งนายเอดมันด์ โรเบิตส์ (Edmund Roberts) มาถึงยังกรุงเทพฯเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี เรือของนายโรเบิตส์ติดสันดอนปากแม่น้ำเจ้าพระยาไม่สามารถเดินทางเข้ามาได้ เจ้าพระยาพระคลังฯจึงส่งเรือออกไปรับทูตอเมริกันและจัดที่พำนักให้ที่ตึกหน้าวัดประยูรวงศ์ นายเอดมันต์ โรเบิตส์มอบสารจากประธานธิบดีแจ็คสันให้แก่เจ้าพระยาพระคลังฯรวมทั้งประชุมที่บ้านของเจ้าพระยาพระคลังฯในการทำสนธิสัญญาทางการค้ากับสยาม นำไปสู่สนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ ค.ศ. 1833 (Treaty of Amity and Commerce of 1833) หรือสนธิสัญญาโรเบิตส์ (Roberts Treaty) ในเดือนเมษายน
อานัมสยามยุทธ
หลังจากการศึก พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯโปรดฯให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) นำกำลังชาวจีนต่อเรือแบบญวนขึ้นแปดสิบลำ และรื้อกำแพงเมืองจันทบุรีลงแล้วสร้างป้อมปราการขึ้นใหม่ย้ายเมืองจันทบุรีไปที่ค่ายเนินวง (ตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี) เพื่อเป็นการเตรียมการสำหรับการรุกรานของเวียดนาม รวมทั้งสร้างวัดโยธานิมิตขึ้นที่จันทบุรี
ปราบจีนตั้วเหี่ย
ในพ.ศ. 2390 พระยามหาเทพ (ปาน) จับกุมชาวจีนที่เมืองสาครบุรี (สมุทรสาคร) ชื่อว่าเผียวในข้องหาค้าฝิ่นหลายครั้ง พระยามหาเทพเรียกเก็บเงินจากนายเผียวเพื่อแลกกับการปล่อยตัว ทำให้นายเผียวชาวจีนไม่พอใจรวมพรรคพวกขึ้นเป็นอั้งยี่หรือจีนตั้วเหี่ย (แต้จิ๋ว: 大兄 dua7 hian1) ขึ้นที่ตำบลลัดกรุด เมืองสาครบุรีขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2390 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) คุมทัพเรือออกไปปราบนายเผียว เจ้าพระยาพระคลังฯจึงมีคำสั่งให้จมื่นราชามาตย์ (ขำ) นำกำลังไปปราบ จมื่นราชามาตย์จึงกล่าวว่าพระยามหาเทพติดสินบนจากนายเผียวเพื่อปล่อยตัวไปหลายครั้ง ขอให้พระยามหาเทพยกกำลังไปปราบ พระยามหาเทพ (ปาน) จึงยกกำลังเรือออกไปปราบแต่ถูกปืนที่ท้องเสียชีวิต เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) จึงยกกองกำลังในกรมพระตำรวจของพระยามหาเทพไปปราบจีนตั้วเหี่ยและให้ฝ่ายเมืองสมุทรสงครามและราชบุรีตั้งกำลังคอยสกัด เจ้าพระยาพระคลังยกทัพถึงตำบลลัดกรุดเข้าโจมตีฝ่ายจีนตั้วเหี่ยแตกไปได้ นายเผียวและพรรคพวกหลบหนีไปยังพม่าแต่ถูกกองกำลังของสมุทรสงครามเข้าโจมตีและถูกจับได้ที่ราชบุรี
ในขณะที่การปราบจีนตั้วเหี่ยที่เมืองสาครบุรียังไม่เรียบร้อยนั้น ในเดือนเมษายนพ.ศ. 2390 ที่เมืองฉะเชิงเทรากลุ่มชาวจีนวิวาทกันจนเกิดเป็นจีนตั้วเหี่ยพระยาวิเศษฤๅไชยเจ้าเมืองฉะเชิงเทราถูกสังหาร เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) จึงให้จมื่นราชามาตย์ (ขำ) รักษาการณ์อยู่ที่สาครบุรีและยกทัพไปปราบจีนตั้วเหี่ยที่ฉะเชิงเทราพร้อมกับจมื่นไวยวรนาถ (ช่วง) และให้เมืองพนัสนิคมจัดทัพชาวลาวยกมาทางบก เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์) เดินทางกลับจากกัมพูชาหลังจากเสร็จสิ้นสงครามอานัมสยามยุทธพอดี เจ้าพระยาพระคลังพบเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯที่ฉะเชิงเทรา เจ้าพระยาบดินทรเดชาคอยสนับสนุนเจ้าพระยาพระคลังในการปราบจีนตั้วเหี่ย ฝ่ายจีนตั้วเหี่ยถูกตีแตกพ่ายไปจึงหลบหนีออกจากเมืองแต่ถูกชาวเมืองฉะเชิงเทราสังหารไปจำนวนมาก หลังจากเสร็จสิ้นการปราบจีนตั้วเหี่ยแล้ว เจ้าพระยาพระคลังฯจึงเดินทางกลับกรุงเทพฯพร้อมกับเจ้าพระยาบดินทรเดชาฯ เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) ปราบจีนตั้วเหี่ยหลายครั้งจนเป็นที่เลื่องลือของราษฎรว่า "เจ้าพระยาพระคลังเดือนสี่เล่นตรุษเมืองนครไชยศรี เดือนห้าเล่นสงกรานต์เมืองฉะเชิงเทรา"
ในพ.ศ. 2392 เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ) เดินทางออกจากกรุงเทพฯไปสักเลกเกณฑ์ไพร่พลในหัวเมืองตะวันตกได้แก่ เพชรบุรี ชุมพร ไชยา นครศรีธรรมราช และสงขลา
เลื่อนขึ้นเป็นสมเด็จเจ้าพระยาฯ
ครั้นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเจ้าพระยามหาเสนา(น้อย) ถึงแก่อสัญกรรม จึงโปรดฯให้เจ้าพระยาพระคลัง(ดิศ) เลื่อนเป็นที่เจ้าพระยามหาเสนา เจ้าพระยาไม่รับ อ้างว่าเป็นเจ้าพระยามหาเสนามักอายุสั้น จึงโปรดให้ว่าทั้งกลาโหมและกรมท่าในแผ่นดินนั้น เรียกว่า เจ้าพระยาพระคลังว่าที่สมุหพระกลาโหม เมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อเดือนเมษายนพ.ศ. 2394 โปรดฯให้เรียกเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ว่าเจ้าพระยาอัครมหาอุดม บรมวงศเสนาบดี ไปก่อน ต่อมาจึงมีพระราชโองการให้จารึกแผ่นสุพรรณบัฏเนื้อแปด แต่งตั้งเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) ขึ้นเป็นเป็นสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ วรุตมพงศนายก สยามดิลกโลกานุปาลนนารถ สกลราชวราณาจักราธิเบนทร ปรเมนทรมหาราชานุกูล สรรพกิจมูลมเหศวรเชษฐามาตยาธิบดี ศรีสรณรัตนธาดา อดุลยเดชานุภาพบพิตร ที่ศักดินา 30,000 พระราชทานกลด เสลี่ยงงา พระแสงประดับพลอยลงยาราชาวดี เป็นเครื่องยศอย่างพระองค์เจ้าต่างกรม สำเร็จราชการทั้งสี่ทิศตลอดทั่วพระราชอาณาจักร ใช้ตราสุริยมณฑลเทพบุตรชักรถ รวมทั้งถือตราคชสีห์และตราบัวแก้วด้วยในเวลาเดียวกัน คนทั่วไปกล่าวขานนามสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ว่า "สมเด็จเจ้าพระยาองค์ใหญ่" ในขณะที่พระยาศรีพิพัฒนโกษา (ทัต บุนนาค) น้องชายของเจ้าพระยาพระคลังฯ ได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ คนทั่วไปเรียกขานนามว่า "สมเด็จเจ้าพระยาองค์น้อย"
ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์มีบุตรชายทั้งสองช่วยราชการได้แก่ เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ที่สมุหพระกลาโหม ช่วยราชการในกรมกลาโหม (ต่อมาคือสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์) และเจ้าพระยาผู้ช่วยราชการกรมท่า (ขำ บุนนาค) ช่วยราชการในกรมท่า (ต่อมาคือ เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์เป็นหนึ่งในคณะผู้ปรึกษาฝ่ายสยามในการทำสนธิสัญญาเบาว์ริง (Bowring Treaty) ในเดือนเมษายนพ.ศ. 2398
หนึ่งเดือนหลังจากการทำสนธิสัญญาเบาว์ริง สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ได้ถึงแก่พิราลัยในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2398 ขณะอายุ 67 ปี ด้วยสาเหตุเป็นแผลที่หลังเท้าซ้ายจากการถูกเสี้ยนตำ เป็นพิษลามจนถึงแก่ชีวิต พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯให้ทำเมรุจัตุรมุขขึ้นที่วัดประยูรวงศ์ ต่อมาเดือนตุลาคมพ.ศ. 2398 จึงเชิญโกศของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ลงเรือแห่ไปขึ้นที่หน้าวัดประยูรวงศ์ ทำการฉลองสามวันสามคืน และพระราชทานเพลิงที่เมรุที่วัดประยูรวงศ์ ตามความประสงค์ของสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ที่ให้ประกอบพิธีที่วัดประยูรวงศ์เพื่อพิราลัยแล้ว
บุตรธิดา
สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) มีบุตรธิดา 44 คน ดังนี้ ท่านผู้หญิงจันทร์เป็นธิดาพระยาพลเทพ (ทองอิน) มีบุตรธิดา ดังนี้ หม่อมรอดเป็นหม่อมประทานจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี หม่อมอินใหญ่เป็นหม่อมประทานจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี หม่อมเกษเป็นหม่อมพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย หม่อมพึ่งเป็นธิดาเจ้าพระยาพลเทพ เป็นหม่อมพระราชทานจากสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี หม่อมปานเป็นหม่อมประทานจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าแจ่ม กรมหลวงศรีสุนทรเทพ หม่อมพลับเป็นหม่อมประทานจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี
สุรัตน์ สุขะ
สุรัตน์ สุขะ (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทย โดยเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ เป็นสโมสรสุดท้าย สุรัตน์สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งทั้งกองกลางและกองหลัง บางครั้งยังเล่นเป็น สวีปเปอร์ สุรัตน์ เป็นผู้เล่นชาวไทยคนแรกที่ได้เล่นในเอลีกของประเทศออสเตรเลีย สุรัตน์มีพี่ชายฝาแฝดคือ สุรีย์ สุขะ
ประวัติ
สุรัตน์ สุขะ มีชื่อเล่นว่า ปาน เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2525 ที่อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรของ นายบัญชาและนางไพรี สุขะ เป็นน้องชายฝาแฝดของสุรีย์ สุขะ จบการศึกษาระดับชั้น ม.6จากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จังหวัดชลบุรี ในรุ่นเดียวกับสุรีย์ สุขะและสินทวีชัย หทัยรัตนกุล ปัจจุบันสุรัตน์ สมรสกับสุกัญญา สุขะ ทั้งคู่มีลูกสาว 1 คนคือ นันทรัตน์ สุขะ
ชลบุรีเอฟซี
หลังจากช่วยสถาบันได้แชมป์ฟุตบอลนักเรียน รุ่นอายุ 18 ปี ประเภท ก.แล้ว สุรัตน์ ได้กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมชลบุรีเอฟซี โดยลงเล่นทั้งตำแหน่งกองหลังและกองกลางตัวรับ และช่วยให้ต้นสังกัดคว้าแชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกได้เป็นครั้งแรกในปี 2007 ก่อนจะได้ตำแหน่งรองแชมป์ในฤดูกาลต่อมา
เมลเบิร์นวิกตอรี
ฤดูกาล 2009 สุรัตน์โชว์ฟอร์มได้อย่างยอดเยี่ยมต่อเนื่องทั้งในไทยพรีเมียร์ลีก และเอเอฟซีคัพ ทำให้เมลเบิร์นวิกตอรีจากเอ-ลีกซื้อตัวไปร่วมทีมด้วยค่าตัว 1 ล้าน 5 แสนบาท โดยสุรัตน์ได้บินไปร่วมทีมใหม่หลังจบเลกแรกของไทยพรีเมียร์ลีก 2009 ซึ่งตรงกับช่วงเปิดฤดูกาลใหม่ของเอ-ลีก ออสเตรเลีย โดยสุรัตน์ เป็นนักฟุตบอลชาวไทยคนแรกที่ได้ลงเล่นในเกมเอ-ลีก ออสเตรเลีย โดยเขาลงสนามให้เมลเบิร์นวิกตอรี่ เป็นครั้งแรกในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นการเปิดบ้านเสมอกับบริสเบนโรอาร์ 3-3 ที่สนามอิติฮัด สเตเดี้ยม ในเกมเอ-ลีก นัดที่ 2 ของฤดูกาล ซึ่งสุรัตน์ถูกเปลี่ยนตัวลงมาในนาทีที่ 79 แทนอีวาน เบอร์เกอร์ กองหลังชาวออสเตรเลียของทีม และสร้างความประทับใจให้แฟนบอลอย่างมาก
บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
สุรัต ย้ายสังกัดมาเล่นให้กับสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก ในช่วงปิดครึ่งฤดูกาล 2554 ด้วยค่าตัว 2.1 ล้านบาท ระยะเวลา 3 ปี โดยที่สุรัตน์จะได้รับค่าเหนื่อยทั้งสิ้น 3 แสนบาทต่อเดือน เท่ากับได้รับเมื่อตอนอยู่ที่เมลเบิร์น วิกตอรี่ ภายหลังจากมีการเปลี่ยนแปลงภายในของสโมสรเมลเบิร์น วิกตอรี ทำให้สุรัตน์ไม่มั่นใจในอนาคตของตนเอง
ระดับทีมชาติ
สุรัตน์ ได้เล่นให้ทีมชาติไทยชุดใหญ่เป็นครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของ ปีเตอร์ รีด ในรายการ ทีแอนด์ที คัพ 2008 (อกรีแบงค์ คัพเดิม) ที่ประเทศเวียดนาม ในเกมส์ที่ไทยชนะเกาหลีเหนือ 1-0 โดยลงสนามเป็นผู้เล่นตัวจริงในตำแหน่งกองกลาง และแมตช์ดังกล่าวถือเป็นแมตช์ที่ทีมชาติไทยมีพี่น้องฝาแฝดลงสนามพร้อมกันเป็นผู้เล่น 11 คนแรก เพราะสุรีย์ สุขะพี่ชายฝาแฝดของสุรัตน์ ก็ลงเล่นในตำแหน่งกองหลังด้วยเช่นกัน
หลังคว้าแชมป์ทีแอนด์ที คัพได้สำเร็จ สุรัตน์ ก็มีชื่อเป็นหนึ่งในทีมชาติไทยชุดเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2008หรือไทเกอร์ คัพเดิม และเป็นกำลังสำคัญพาทีมชาติไทยเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศรายการนี้ได้สำเร็จ
สโมสร
74||7||0||0||0||0||?||?||?||? 34||0||0||0||0||0||1||0||35||0 108||7||?||?||?||?||?||?||?||?
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เดิน 50 กิโลเมตร บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เดิน 50 กิโลเมตร บุคคลชาย มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 60 คน จาก 30 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 20 ของรายการ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932
สถิติ
ก่อนการแข่งขันนี้สถิติโลกและโอลิมปิกที่มีอยู่มีดังต่อไปนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ประเทศเปรูในโอลิมปิก
ประเทศเปรู เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเปรู คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ PER
นับตั้งแต่ประเทศเปรูส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาเปรูได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
เมืองหลวงเก่าของจีน
เมืองหลวงเก่าของจีนตามประวัติศาสตร์นั้น มีคำพูดที่เกี่ยวกับ "บุพจัตุรมหาธานีแห่งจีน" ซึ่งประกอบด้วยนานกิง, ปักกิ่ง, ลั่วหยาง และซีอาน
ในภายหลังได้มีการค้นพบทางประวัติศาสตร์มากขึ้น ทำให้จำนวนเมืองหลวงในประวัติศาสตร์นั้นเพิ่มเป็น 7 เมือง โดยเพิ่มไคเฟิง, หางโจว และอันหยาง ใน ค.ศ. 2004 ทางการจีนได้เพิ่มเจิ้งโจวเป็นเมืองที่ 8
แมวบอนไซ
แมวบอนไซ คือเรื่องหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต ที่อ้างและอธิบายขั้นตอนรายละเอียดการนำลูกแมวเข้าไปในขวดแก้ว เพื่อการประดับตกแต่ง คล้ายกับการทำต้นไม้แคระ (บอนไซ) เมื่อลูกแมวจะโตในขวดโหลแก้วตามโครงร่างของขวดโหล โดยหายใจผ่านทางรูที่เจาะไว้ และอาจให้อาหารและขับถ่ายผ่านสาย แต่เว็บไซต์ได้ออฟไลน์ไปแล้ว มีแต่เว็บไซต์ที่คัดลอกเนื้อหาที่เคยมีไว้
ทางเอฟบีไอ ตรวจสอบเว็บ www.bonsaikitten.com ที่ในเว็บไซต์แสดงวิธีสร้างสัตว์บอนไซด้วยการจับลูกแมวเป็นยัดใส่ขวดแก้ว ให้เหลือเพียงรูเล็ก ๆ สำหรับหายใจจนร่างกายเติบโตเป็นรูปขวดแก้วเหลี่ยม โดยตรวจพบว่าเจ้าของเว็บไซต์ ใช้ชื่อปลอมว่าดอกเตอร์ไมเคิล ว่องชาง จบจากสถาบันเอ็มไอที
อู๋โจว
อู๋โจว (จ้วง: Vuzcouh) เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน
ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ
อู๋โจว ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง มีพรมแดนติดกับมณฑลกวางตุ้ง และเป็นที่บรรจบกันของแม่น้ำกุ้ยและแม่น้ำสุนซึ่งก่อตัวเป็นแม่น้ำซี โดยน้ำร้อยละ 85 ของทั้งหมดที่ไหลในกว่างซีไหลผ่านอู๋โจว
มีพื้นที่ทั้งหมด 12,588 ตารางกิโลเมตร (4,860 ตารางไมล์) และตั้งอยู่บนเส้นทรอปิกออฟแคนเซอร์พอดี แม้มีละติจูดที่ค่อนไปทางเหนือ แต่อู๋โจวมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นซึ่งมีสภาพคล้ายกึ่งเขตร้อนชื้นที่ได้รับอิทธิพลจากมรสุม (ตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) โดยมีฤดูหนาวที่ไม่รุนแรงและช่วงสั้น ๆ และมีฤดูร้อนที่ยาวนานและร้อนชื้นมาก ฤดูหนาวจะเริ่มจากสภาพอากาศที่แห้งแต่ค่อย ๆ ชื้นและมีเมฆมากขึ้น ฤดูใบไม้ผลิโดยทั่วไปมีเมฆมากและมีฝนตกชุก ในขณะที่ฤดูร้อนมีฝนตกชุกและเป็นช่วงเวลาที่แดดจัดที่สุดของปี ฤดูใบไม้ร่วงมีแดดจัดและแห้ง อุณหภูมิเฉลี่ย 24 ชั่วโมงต่อเดือนอยู่ระหว่าง 12.2 °ซ (54.0 °ฟ) ในเดือนมกราคม ถึง 28.2 °ซ (82.8 °ฟ) ในเดือนกรกฎาคม และค่าเฉลี่ยรายปีคือ 21.24 °ซ (70.2 °ฟ) ปริมาณน้ำฝนรายปีสูงกว่า 1,450 มิลลิเมตร (57 นิ้ว) และตกหนักมาก (เฉลี่ยร้อยละ 47 ของพื้นที่) ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดฝนลูกพลัมและมักก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อน้ำท่วม อู๋โจวได้รับแสงแดดเฉลี่ย 1,738 ชั่วโมงต่อปี
ข้อมูลประชากร
กลุ่มชาติพันธุ์ที่โดดเด่นในเมืองระดับจังหวัดคือ ชาวจีนฮั่น ตามด้วย จ้วง, เหยา และอื่น ๆ ด้วย อู๋โจวเป็นของภูมิภาควัฒนธรรมและภาษา กวางตุ้ง ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงพูดภาษากวางตุ้งสำเนียงอู๋โจว และใช้ภาษาจีนกลางอันเป็นผลมาจากนโยบายส่งเสริมภาษาจีนกลางของรัฐบาลกลาง
Homollea
Homollea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สนามกีฬาด็อกแลนส์
สนามกีฬาด็อกแลนส์ (Docklands Stadium) (หรือรู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาสเตเดียม, เทลส์ตราโดม และ สนามกีฬาเอติฮัด ตามชื่อผู้สนับสนุน) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในย่านด็อกแลนส์ เมืองเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เริ่มสร้างในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 ขณะก่อสร้างยังใช้ชื่อ "วิกตอเรียสเตเดียม" สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2000 ด้วยงบประมาณ 460 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย
ไทยเชื้อสายโปรตุเกส
ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกส บ้างเรียก ฝรั่งโลสงโปรตุเกศ (มาจาก Luso), บรเทศ หรือ แขกเมืองฝรั่งปัศตุกัน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ลูกผสมเชื้อสายโปรตุเกสที่อาศัยอยู่ประเทศไทย มีบรรพบุรุษเป็นชาวโปรตุเกสที่อาศัยเมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยา แล้วอพยพลงมากรุงเทพมหานครหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง มีแหล่งตั้งถิ่นฐานสองแห่งคือชุมชนบ้านเขมร มีศูนย์กลางที่วัดคอนเซ็ปชัญ และอีกชุมชนหนึ่งคือชุมชนกุฎีจีน มีศูนย์กลางอยู่ที่วัดซางตาครู้ส ถือเป็นชาวตะวันตกชาติแรกที่เข้ามาในอาณาจักรอยุธยาตั้งแต่ ค.ศ. 1511 โดยมีเป้าประสงค์ด้านการค้าทางทะเลเป็นสำคัญ แต่ภายหลังชาวโปรตุเกสในสยามเริ่มเข้ามามีบทบาทในการเป็นทหารอาสาในราชสำนักอยุธยา และการติดต่อค้าชายทางทะเลนี้เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้อาณาจักรอยุธยากลายเป็นรัฐเมืองท่าที่เจริญรุ่งเรืองขึ้น
ปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสเลิกใช้ภาษาโปรตุเกสในการสื่อสารไปแล้ว ทั้งยังมีรูปพรรณไม่ต่างไปจากคนไทยทั่วไป คงเหลือแต่วัฒนธรรมด้านอาหารและประเพณีทางศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่ยังตกทอดมาจนถึงยุคปัจจุบัน
ยุคอยุธยา
มีหลักฐานว่าชาวโปรตุเกสปรากฏตัวในอาณาจักรอยุธยามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อโปรตุเกสยึดครองเมืองมะละกาได้ใน ค.ศ. 1511 จึงมีการส่งทูตชื่อดูวาร์ตึ ฟือร์นังดึช (Duarte Fernandes) เข้าเฝ้าถวายพระราชสาส์นและเครื่องบรรณาการแก่สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ซึ่งทรงต้อนรับอย่างดีและมีพระราชประสงค์จะเจริญสัมพันธไมตรีกับพระเจ้ากรุงโปรตุเกสด้วย โปรตุเกสจึงส่งทูตชื่ออังตอนียู ดึ มีรันดา ดึ อาเซเวดู (António de Miranda de Azevedo) เพื่อติดต่อด้านการค้าและสนับสนุนด้านการทหารให้แก่อยุธยาด้วย ซึ่งสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงตอบรับข้อเสนอ และเริ่มทำการค้าข้าวสารกับเมืองมะละกาใน ค.ศ. 1513 หลังจากนั้นเป็นต้นมา จึงเริ่มมีพ่อค้าและทหารรับจ้างเชื้อสายโปรตุเกสเดินทางเข้าไปพำนักอยู่ในกรุงศรีอยุธยา พวกเขาเป็นทหารชั้นล่างของโปรตุเกส (Lançados) ที่ผันตัวเป็นพ่อค้าและตั้งชุมชนการค้าเองไม่ขึ้นกับรัฐบาลโปรตุเกส ในกรุงศรีอยุธยา พวกเขาถูกดึงดูดด้วยสิทธิพิเศษด้านการค้าและการยกเว้นภาษี ดังจะพบว่าชาวโปรตุเกสที่อาศัยในกรุงศรีอยุธยาประกอบอาชีพอย่างหลากหลาย เช่น ช่างอัญมณี นักเดินเรือ แพทย์แผนตะวันตก ช่างหล่อปืน สถาปนิก วิศวกร พ่อค้า เสมียน นักดนตรี หรือแม้กระทั่งพราหมณ์ ปลายรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 พบว่ามีพ่อค้าโปรตุเกสอาศัยอยู่ในอยุธยาราว 300 คน เอกสารของฟือร์เนา เม็งดึช ปิงตู (Fernão Mendes Pinto) ระบุว่ามีทหารชาวโปรตุเกสจำนวน 160 นาย ร่วมทัพอยุธยาไปตีเมืองเชียงใหม่ใน ค.ศ. 1545 และมีทหารโปรตุเกสอีก 120 นายร่วมทัพอยุธยาไปตีเชียงใหม่อีกครั้งในสองปีต่อมา และเมื่อคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1569 มีชาวโปรตุเกสถูกสังหารประมาณ 27 คน และอีกจำนวนหนึ่งถูกกวาดต้อนไปเมืองพะโค
ทหารรับจ้างโปรตุเกสได้รับความไว้เนื้อเชื่อใจโดยราชสำนักอยุธยา สมเด็จพระนเรศวรมหาราชมีทหารรับจ้างโปรตุเกสอย่างน้อยสองคนที่อยู่กับพระองค์เมื่อทำศึกกับพระมหาอุปราชา สมเด็จพระเอกาทศรถมีทหารรับจ้างคู่พระทัยชื่อ ตริสตาว โกลายู (Tristao Golaio) และสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมมีทหารรับจ้างคู่พระทัยชื่อ กริสตูวาว รีเบลู (Cristovao Rebelo) อาชีพที่โดดเด่นอีกอาชีพคือพ่อค้า ชาวโปรตุเกสทำหน้าที่เป็นพ่อค้าคนกลางค้าขายกับยุโรปและเอเชีย นำสินค้าสำคัญเข้าสู่อยุธยาเช่น ดินปืน เสื้อเกราะ และยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ นอกจากทหารรับจ้างและพ่อค้าแล้ว คณะเดินทางชาวโปรตุเกสมักจะมีบาทหลวงร่วมอยู่ด้วยเสมอ เพราะเป็นศูนย์รวมจิตใจของนักเดินเรือ โดยเฉพาะการนำสวด หรือสวดส่งวิญญาณเมื่อมีคนตายบนเรือ ด้วยเหตุนี้ชุมชนชาวโปรตุเกสจึงมีโบสถ์คริสต์เป็นจุดศูนย์กลางของชุมชนเสมอ และทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนาแก่ผู้คนในประเทศที่ตนอาศัย ในช่วงแรกพวกเขาสมรสกับหญิงจากอินเดียจนกลายเป็นประชากรลูกครึ่งกลุ่มหลัก กระทั่งชั้นหลังจึงเริ่มสมรสข้ามชาติพันธุ์กับชนพื้นเมืองไทย มอญ และจีน สืบสายเลือดลงมาเป็นประชากรลูกครึ่งจำนวนมาก จนเกิดการผสมผสานทางวัฒนธรรมอย่างกว้างขวาง และกลุ่มลูกครึ่งเหล่านี้มักจะหมั้นหมายแต่งงานกันในกลุ่มของตัวเอง หรือสมรสกับชนต่างด้าวกลุ่มอื่น ๆ ที่เข้ามาทำงานในอยุธยา ในอยุธยา กลุ่มชาติพันธุ์โปรตุเกสมีแหล่งอาศัยอยู่ที่ค่ายโปรตุเกสหรือเกาะโปรตุเกส (พงศาวดารเรียก "บ้านดิน") มีเนื้อที่ราว 500 ไร่ อยู่ทางทิศใต้ของเกาะเมือง ตั้งอยู่ท่ามกลางประชาคมต่างด้าวอื่น ๆ ปรากฏการตั้งชุมชนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1515 เป็นต้นมา นับเป็นฝรั่งชาติแรกที่ได้รับพระราชทานที่ดินอย่างเป็นทางการ แบ่งออกเป็นสองกลุ่มคือ กลุ่มดอมินิกัน ตั้งอยู่ตรงข้ามบ้านญี่ปุ่น มีศูนย์กลางที่วัดนักบุญดอมินิก และกลุ่มเยสุอิต ตั้งอยู่ทางใต้เกือบถึงคลองตะเคียน มีศูนย์กลางอยู่ที่วัดนักบุญเปาโล ต่อมาในยุคหลังมีการสร้างโบสถ์นักบุญออกัสตินทางตอนเหนือของหมู่บ้านอีกแห่งหนึ่ง ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีประชากรโปรตุเกสอาศัยอยู่ในอยุธยาราว 700-800 ครอบครัว หรือมีประชากรลูกครึ่งในชุมชนมากถึง 6,000 คน ต่อมามีการก่อสร้างโบสถ์คริสต์แห่งหนึ่งในเมืองบางกอก ชื่อวัดคอนเซ็ปชัญใน ค.ศ. 1674 เข้าใจว่าชุมชนนี้น่าจะเป็นหมู่บ้านฝรั่งเศสมาก่อน โดยมีประชากรกลุ่มแรกเป็นชาวกวยเข้ารีตราวสี่ถึงห้าครอบครัวคอยดูแลที่ดิน ก่อนถูกแทนที่ด้วยชาวโปรตุเกสในชั้นหลัง และยังดำรงชุมชนอยู่จนถึงปัจจุบัน
ยุคธนบุรี
หลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานี มีชุมชนชาวโปรตุเกสตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนั้นมาแต่เดิมคือชุมชนวัดคอนเซ็ปชัญ และได้พระราชทานที่ดินให้ชาวโปรตุเกสอีกกลุ่มตั้งถิ่นฐานที่ชุมชนกุฎีจีน มีจำนวน 14 คน เป็นความชอบที่ชาวโปรตุเกสช่วยพระองค์ในการรบกับพม่าที่เมืองจันทบุรีและติดตามพระองค์มาที่กรุงธนบุรี บาทหลวงฝรั่งเศสจึงก่อสร้างวัดซางตาครู้ส (Santa Cruz) มีลักษณะเหมือนวัดจีน ทั้งยังตั้งอยู่บนที่ดินที่เคยมีคนจีนอาศัยอยู่ก่อน จึงเรียกว่า "วัดกุฎีจีน" ส่วนชาวโปรตุเกสในนั้นก็ถูกเรียกว่า "ฝรั่งกุฎีจีน" คนเชื้อสายโปรตุเกสที่อาศัยอยู่เพิ่มจำนวนขึ้นราว 413 คน ต่อมามีชาวโปรตุเกสจากเขมรอพยพมาสมทบอีก 379 คน สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดปรานคนเชื้อสายโปรตุเกส ด้วยมีราชองครักษ์เป็นคนโปรตุเกสจำนวน 79 นาย มีชาวโปรตุเกสคอยถวายรับใช้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระราชมนเทียร ดังปรากฏเรื่องราวของชิดภูบาลและชาญภูเบศร์ สองขุนนางเชื้อสายโปรตุเกสที่ลักลอบทำชู้กับบาทบริจาริกาสองคนและนางรำอีกสี่คน ซึ่งเขียนใน จดหมายความทรงจำของพระเจ้าไปยิกาเธอ กรมหลวงนรินทรเทวี ความว่า "...วิบัติหนูกัดพระวิสูตร รับสั่งให้ชิดภูบาล ชาญภูเบศร์ ฝรั่งคนโปรดทั้งคู่ให้เข้ามาไล่จับหนูใต้ที่เสวย (แล) ในที่ (บรรทม) ด้วย เจ้าประทุมทูลว่าฝรั่งเปนชู้กับหม่อมฉิม หม่อมอุบล กับคนรำ ๔ คน เปน ๖ คนด้วยกัน..." พอช่วงปลายรัชกาล สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงเรียกประชุมผู้นำศาสนาทั้งพุทธ อิสลาม และคริสต์ ใน ค.ศ. 1776 เพื่อหารือเรื่องการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต พระภิกษุในศาสนาพุทธเห็นว่าการห้ามนั้นถูกต้อง แต่ผู้นำศาสนาอิสลามและคริสต์ออกมาโต้แย้ง ทำให้สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก จึงทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาห้ามประชาชนหันไปนับถือศาสนาคริสต์และอิสลาม โดยรับสั่งไว้ว่า
ต่อมาสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงพระโกรธคนโปรตุเกสที่ไม่เข้าร่วมพระราชพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาด้วยข้อจำกัดทางศาสนา ตามคำสอนของเหล่ามิชชันนารี "...พวกมิชชั่นนารี ซึ่งอยู่ในเมืองไทยได้สอนพวกเข้ารีตถึงความบริสุทธิ์ของศาสนาคริสเตียน ซึ่งจะเอาการอย่างอื่นเช่นการกราบไหว้ตุ๊กตาเข้ามาปนไม่ได้เป็นอันขาด และได้ชี้แจงโดยเฉพาะถึงการที่ตนจะต้องการทำสาบานที่จะมีความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าแผ่นดินนั้น ว่าพวกเข้ารีตจะเข้าไปทำพิธีซึ่งเป็นประเพณีของไทยเช่นในวัด และดื่มน้ำซึ่งพราหมณ์และพระสงฆ์ได้ทำพิธีแช่งไว้ และซึ่งเอาอาวุธของพระเจ้าแผ่นดินจุ่มลงตามแบบไทยไม่ได้..." ซึ่งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมองว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการขาดความจงรักภักดี ทำให้ทหารโปรตุเกสสามนาย และบาทหลวงฝรั่งอีกสามรูปถูกเฆี่ยน สุดท้ายทหารทั้งสามก็ยอมร่วมพิธีดื่มน้ำในวัดพุทธ ส่วนบาทหลวงทั้งสามรูปถูกขับออกนอกประเทศ ทำให้ช่วงปลายรัชกาลไม่มีบาทหลวงประจำโบสถ์เลย
จากความวุ่นวายในช่วงปลายรัชกาลนี้ สร้างความไม่พอใจแก่ประชาคมโปรตุเกสนัก ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสในภูเก็ตส่วนหนึ่งอพยพออกไปตั้งถิ่นฐานใหม่ที่เมืองไทรบุรี ก่อนย้ายไปรวมตัวตั้งหมู่บ้านในย่านปูเลาตีกุซบนเกาะปีนัง หนึ่งในนั้นคือมาร์ตินา โรแซลส์ (Martina Rozells) ชื่อไทยว่า ทองดี เป็นภรรยาของฟรานซิส ไลต์ ที่ลี้ภัยทางศาสนาออกจากภูเก็ตในยุคธนบุรี ทำให้เหลือชาวโปรตุเกสอาศัยอยู่บนเกาะภูเก็ตราว 2-3 คน ภายใต้การดูแลของนักบวชคณะฟรันซิสกัน ถึงกระนั้น สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีก็ไม่ได้เกลียดคนเข้ารีตแต่อย่างใด เพราะเมื่อเกิดเหตุกบฏพระยาสรรค์ ซึ่งได้จับกุมพวกเข้ารีตที่มีหน้าที่รักษาพระราชวัง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงขอให้ปล่อยตัวพวกเข้ารีตเหล่านั้น
ยุครัตนโกสินทร์
ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ โปรดให้คนโปรตุเกสที่ลี้ภัยไปเมืองเขมรพร้อมชาวเขมรเข้ารีตจำนวน 400-500 คน กลับเข้ามาตั้งบ้านเรือนที่วัดคอนเซ็ปชัญ จึงเรียกชื่อชุมชนว่า "บ้านเขมร" และเรียกโบสถ์ว่า "วัดเขมร" มาแต่นั้น ต่อมาชาวโปรตุเกสบางส่วนของชุมชนกฎีจีนแยกตัวออกไปตั้งชุมชนใหม่เรียกว่า "ค่ายแม่พระลูกประคำ" เพราะไม่ยอมรับบาทหลวงชาวฝรั่งเศสที่ปกครองวัดซางตาครู้ส จึงแยกตัวออกมาและตั้งชื่อชุมชนตามรูปแม่พระลูกประคำที่นำมาจากอยุธยา ครั้น ค.ศ. 1786 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชพระราชทานที่ดินให้ชาวโปรตุเกสอย่างเป็นทางการเพราะความชอบที่ช่วยรบเมื่อคราวทำสงครามกับพม่า มีการสร้างโบสถ์กาลหว่าร์ (Calvario) เป็นศูนย์กลางของชุมชน แต่ต่อมาชาวโปรตุเกสกลุ่มนี้ลดจำนวนลง โบสถ์กาลหว่าร์ถูกแทนที่ด้วยคริสตังจีนในเวลาต่อมา ในยุครัตนโกสินทร์นี้ คนโปรตุเกสวัดคอนเซ็ปชัญสืบเชื้อสายจากฝรั่งแม่นปืน แต่คนวัดซางตาครู้สนั้นโดยมากเป็นล่าม จึงมีการเปรียบเปรยเอาไว้ว่า "ผู้สืบเชื้อสายโปรตุเกสบ้านกุฎีจีน เป็นฝ่ายบุ๋น (คือถนัดทางเจรจา) ฝ่ายผู้สืบเชื้อสายโปรตุเกสบ้านคอนเซ็ปชัญ เป็นฝ่ายบู๊ (คือถนัดทางการรบ)" ใน ค.ศ. 1782 ฟรังซิสกู ดัส ชากัส (Francisco das Chagas) ถูกส่งมาจากเมืองกัวเพื่อดูแลชาวโปรตุเกสในกรุงเทพมหานคร ซึ่งในช่วง ค.ศ. 1785-1788 ชุมชนโปรตุเกสประกอบไปด้วย คริสตังโปรตุเกส 513 คน ชาวโปรตุเกสจากเขมร 379 คน ญวนในอาณัติโปรตุเกส 580 คน และลูกครึ่งโปรตุเกส-เขมรที่เป็นแพทย์หลวงและทหารในราชสำนักอีกจำนวนหนึ่ง โดยรัฐบาลสยามมีนโยบายให้ลูกหลานชาวโปรตุเกสเหล่านี้เข้าสู่ระบบมูลนาย มีพันธะในการถูกเกณฑ์แรงงาน และต้องทำงานแก่สังกัดกรมกองต่าง ๆ
หลังสยามทำสนธิสัญญาเบาว์ริงเมื่อรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว อังกฤษกลายสภาพเป็นคู่ค้าหลักของสยาม ระบบการค้าแบบเก่าของโปรตุเกสก็ซบเซาลง ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทายาทของคนเชื้อสายโปรตุเกสเปลี่ยนสถานะเป็นคนสยามโดยสมบูรณ์และลดบทบาทด้านการค้าลง พวกเขาเข้ารับราชการเป็นทหารอยู่บ้าง บ้างก็รับราชทานสังกัดกรมท่าและกรมพระคลังสินค้า แต่ด้วยความสามารถด้านภาษาและการค้ากับต่างประเทศ พวกเขาจึงผันตัวไปเป็นล่าม เสมียน และพ่อค้า พวกเขาใกล้ชิดกับราชสำนัก ทำให้ย่านกุฎีจีนเจริญมากขึ้น เป็นที่ตั้งของห้างฝรั่งและร้านถ่ายรูปแห่งแรกของสยาม พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงอธิบายในพระราชสาส์นไปต่างประเทศ ความว่า
"'...คนโปรตุเคศที่อยู่ในเมืองสยามไม่มีที่พึ่งที่อ้างในเมืองเดิมแล้ว ก็กลับกลายเป็นคนเป็นข้าแผ่นดินสยามไป ครั้นนานมาได้ภรรยาสยามแลเขมร มอญ ญวนต่าง ในกรุงสยามนี้ก็มีบุตรชายหญิงเกิดต่อ ๆ ลงมามีรูปคล้ายกับคนในประเทศนี้ไป ถึงกระนั้นก็ยังถือศาสนาโรมันคาทอลิคมั่นคงอยู่ แลถือธรรมดากิริยาว่าเป็นพวกโปรตุเคศที่เรียกว่าฝรั่งนั้นอยู่ บางคนก็ยังรู้ภาษาโปรตุเคศอยู่บ้าง ครั้นเมื่อกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยาเก่า มีการศึกใหญ่แล้วเป็นเมืองร้างไป คนยุโรปชาติอื่นก็หลีกเลี่ยงไปเสียหมด ยังมีอยู่แต่คนซึ่งเป็นตระกูลบุตรหลานโปรตุเคศยังคงมีอยู่ในกรุงสยามเป็นอันมาก ทำราชการเป็นทหารบ้าง เป็นล่ามบ้าง เป็นหมอบ้าง เป็นต้นหนเดินเรือบ้าง พระเจ้าแผ่นดินจึงโปรดให้ตั้งบ้านเรือนมีวัดโรมันคาทอลิคอยู่หลายตำบลด้วยสืบมา...'"
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่เศรษฐกิจสยามเฟื่องฟู มีการพัฒนาประเทศให้มีความทันสมัยให้ทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ ทำให้เกิดคลื่นผู้อพยพครั้งใหม่จากมาเก๊าของโปรตุเกส เพราะต้องการเงินลงทุนจากชาวโปรตุเกสที่มาจากมาเก๊าเหล่านี้มาพัฒนา เช่น หลุยส์ มารีอา ซาเวียร์ (Luis Maria Xavier) ซึ่งเป็นเจ้าของกิจการและพ่อค้าในมาเก๊าก่อน ค.ศ. 1840 เข้าไปอาศัยอยู่แถบโบสถ์กาลหว่าร์ย่านตลาดน้อย มีบุตรชายคือเศเลสติโน มารีอา ซาเวียร์ (Celestino Maria Xavier) เข้ารับราชการในกรุงสยาม เป็นที่ พระยาพิพัฒนโกษา เคยดำรงตำแหน่งในกระทรวงการคลัง และกระทรวงการต่างประเทศ ทั้งยังเป็นเจ้าของโรงสีข้าวในกรุงเทพฯ นอกจากนี้ยังมีชาวโปรตุเกสจากมาเก๊าคนอื่น ๆ อพยพเข้ามาสมทบอีก โดยประกอบกิจเป็นพ่อค้า ข้าราชการ ล่าม หรือแม้กระทั่งครู และมอบรายได้ของตนสนับสนุนโบสถ์คริสต์ อันเป็นศาสนาที่ตนเองนับถือ ส่วนชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสในจังหวัดภูเก็ต ปรากฏเรื่องราวอีกครั้ง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จประพาสเมืองถลาง (ปัจจุบันคือจังหวัดภูเก็ต) พระองค์พระราชนิพนธ์ถึงคนกลุ่มหนึ่งที่เรียกว่าฝรั่ง ทรงเข้าพระทัยว่าน่าจะเป็นเชื้อสายโปรตุเกสครอบครัวหนึ่งที่อาศัยอยู่บนเกาะภูเก็ตในช่วงนั้นไว้ ความว่า
"'...เมืองถลางมีคนข้างจะแปลกคนหนึ่ง คือ ชาวถลางเรียกกันว่าฝรั่ง ได้เรียกตัวมาสนทนาซักไซ้ดูคนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาก็เป็นไทย ๆ ชื่อปอด บอกว่าตนถือศาสนาฝรั่ง คือ ถือวันอาทิตย์เป็นวันพระ... พ่อให้รับศีลแล้วชื่อว่า ดอมินิโค ภรรยาเป็นคนไทยยังไม่ได้รับศีล มีบุตรได้รับศีลแล้ว 2 คน คนหนึ่งเป็นหญิงพ่อให้ชื่อว่า นาตาเลีย คนหนึ่งเป็นชายพ่อให้ชื่อว่า เปา (คือเปาโล หรือปอล) ถามว่าถือฝรั่งมานานหรือยัง ตอบว่าถือต่อ ๆ กันมาหลายชั่วอายุคนแล้ว...ถามว่า รู้หรือไม่ว่าชั้นเดิมทำไมพวกฝรั่งจึงได้มาอยู่เมืองถลาง ตอบว่าไม่รู้...ตามความจริงพวกนี้บางทีจะเป็นลูกหลานของโปรตุเกสที่ได้มาอยู่ในเมืองถลางแต่ครั้งโบราณ หรือมิฉะนั้นก็เป็นแต่ลูกหลานไทย ๆ ที่เข้ารีตตั้งแต่โปรตุเกสมาสอนไว้...'"
ในยุคสมัยหลังนี้ รัฐบาลสยามได้รับแนวคิดจากตะวันตกในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นต้นมา มีการออกพระราชบัญญัติขนานนามสกุล พ.ศ. 2456 และพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2464 ทำให้ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสมีชื่อและนามสกุลเป็นภาษาไทย เพื่อแสดงถึงความเป็นพลเมืองไทย พวกเขาจึงมีสถานะเป็นคนเชื้อชาติไทย และสัญชาติไทย เพียงแต่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก รวมทั้งเข้ารับการศึกษาด้วยแบบเรียนภาษาไทย นอกจากนี้ยังมีการเปลี่ยนแปลงบทสวดทางศาสนาจากภาษาละตินให้เป็นภาษาไทย และใช้การไหว้แทนการจูบรูปเคารพทางศาสนา ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสในยุคก่อนรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับอิทธิพลความเป็นอยู่อย่างคนไทยเต็มที่ แม้พวกเขาจะมีความรู้สึกเป็นอื่นอยู่ ด้วยเรียกคนนอกชุมชนของตนเองว่าคนไทย แต่มองว่าพวกตนนั้น "ไม่ไทย" พวกเขานิยมสร้างที่อยู่อาศัยเป็นบ้านไม้ทรงไทยยกใต้ถุนสูง บ้างปลูกเรือนแพริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีทางเดินทุกสายมุ่งตรงไปสู่โบสถ์คริสต์ อันเป็นศูนย์กลางของชุมชน
ปัจจุบันคนเชื้อสายโปรตุเกสเหลืออยู่เพียงสองชุมชน คือ ชุมชนบ้านเขมร และชุมชนกุฎีจีน ส่วนชุมชนที่โบสถ์กาลหว่าร์ ชาวโปรตุเกสที่นั้นอพยพย้ายออกไปหมดตั้งแต่ ค.ศ. 1837 ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่หลงเหลืออยู่แต่งงานข้ามชาติพันธุ์กับไทย มอญ จีน ญวน และเขมร ทำให้มีรูปพรรณที่ต่างออกไปจากชาวยุโรปที่เป็นบรรพบุรุษ ที่ชุมชนบ้านเขมรก็ไม่มีใครยอมรับว่าเป็นเขมรเลย ต่างระบุตัวตนว่าเป็นคนโปรตุเกสทั้งหมด ทั้ง ๆ ที่มีการสมรสจนเกิดการผสมผสานทางเชื้อชาติไปแล้ว อย่างผู้สืบเชื้อสายในสกุลวิเศษรัตน์ และวงศ์ภักดี ที่ต่างไม่แน่ใจว่าบรรพชนจะเป็นโปรตุเกสหรือเขมรดี แต่ชุมชนโดยรอบก็ยังคงเรียกชื่อ "บ้านเขมร" และ "วัดเขมร" พวกเขายังคงธำรงเอกลักษณ์สำคัญของชุมชน เช่น พิธีกรรมทางศาสนา คือ พิธีแห่พระธาตุ พิธีแห่แม่พระ พิธีแห่พระคริสตกายา และพิธีถอดพระ และอาหารพื้นบ้าน เช่น เนื้อแซนโม ต้มมะฝาด ขนมฝรั่งกุฎีจีน สัพแหยก และขนมจีนแกงไก่คั่ว เป็นต้น
ภาษา
ในยุคกรุงศรีอยุธยา ชาวโปรตุเกสที่เข้ามารุ่นแรกจะเป็นกลุ่มที่สามารถพูดได้มากกว่าสองภาษาขึ้นไป ภาษาโปรตุเกสกลายเป็นภาษาทางการของอยุธยาโดยปริยาย เพราะในสนธิสัญญาที่กรุงศรีอยุธยากระทำกับยุโรปชาติอื่น มักมีภาษาโปรตุเกสควบคู่ไปกับภาษาไทยและจีน พวกลูกครึ่งโปรตุเกสจึงถูกว่าจ้างไปเป็นเสมียนหรือล่ามของบริษัทยุโรปในกรุงศรีอยุธยาเสียมาก เช่น ฟร็องซัว ปีเญรู (Francois Pinhero) ลูกครึ่งโปรตุเกส บุตรชายหลวงวรวาที (แว็งซ็อง ปีเญรู) แต่เป็นล่ามภาษาฝรั่งเศส ทั้งพ่อและลูก รัฐบาลโปรตุเกสเองก็มีนโยบายสนับสนุนให้ชายชาวโปรตุเกสสมรสกับหญิงพื้นเมือง จึงมีประชากรลูกครึ่งที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเพิ่มขึ้นโดยลำดับ พวกเขาต้องทำเอกสารรายงานเกี่ยวกับความเป็นไปในกรุงศรีอยุธยา การค้า หรือแม้แต่การเผยแผ่ศาสนาไปยังรัฐบาลโปรตุเกส เอกสารเหล่านี้กลายเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้ และเป็นประโยชน์ต่อการศึกษาเรื่องการปกครองของอยุธยา แม้จะมีข้อมูลผิดเพี้ยนไปบ้างก็ตาม และด้วยความที่โปรตุเกสเป็นชาวยุโรปชาติแรกที่ติดต่อกับอาณาจักรอยุธยา หากบาทหลวงฝรั่งเศสต้องการจะติดต่อกับขุนนางอยุธยา ก็จะต้องติดต่อผ่านชาวโปรตุเกสที่หมู่บ้านโปรตุเกสเสียก่อน รวมทั้งต้องหัดเรียนภาษาโปรตุเกสเพื่อความสะดวกของตนเองในยามที่จะต้องติดต่อกับขุนนางอยุธยา
ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ขุนนางระดับสูงจนถึงระดับล่างของอยุธยา สามารถเจรจากับชาวต่างชาติด้วยภาษาโปรตุเกสหลายคน ดังปรากฏใน ประชุมพงศาวดารภาคที่ 35 และ 36 ความว่า "...เหล่าขุนนางอยุธยาพูดภาษาโปรตุเกสได้หลายคน ข้าราชสำนักระดับล่างก็สามารถใช้ภาษาโปรตุเกสในการสื่อสารได้เป็นอย่างดี..." และเมื่อคราวที่อาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง เข้าเฝ้าทูลเกล้าถวายพระราชสาส์นแด่สมเด็จพระนารายณ์มหาราช พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) รับหน้าที่เป็นล่ามแปลความจากภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาโปรตุเกสเสียก่อน แล้วจึงกราบบังคมทูลเป็นภาษาไทยแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นอกจากนี้ยังมีการสอนภาษาโปรตุเกสเพื่อใช้ในพิธีกรรมทางศาสนา เช่น การร้องเพลง หรือการกล่าววาจาสำคัญในพิธีกรรม ครั้นต้นกรุงรัตนโกสินทร์ยังพบว่าชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสมีการตั้งชื่อและนามสกุลเป็นภาษาโปรตุเกส แม้กระทั่งหลุมศพยังจารึกชื่อและนามสกุลเป็นภาษาโปรตุเกส