cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชัง ซ็อง-แท็ก
ชัง ซ็อง-แท็ก (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1946 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 2013) เป็นบุคคลสำคัญในการปกครองประเทศเกาหลีเหนือ และเป็นสามีของพลเอกหญิง คิม คย็อง-ฮี (Kim Kyong-hui) อาผู้หญิงของคิม จ็อง-อึน (Kim Jong-un) ผู้นำสูงสุดของประเทศ
ชัง ซ็อง-แท็ก เคยเป็นรองประธานคณะกรรมการกลาโหมแห่งชาติ (National Defence Commission) ตำแหน่งซึ่งถือกันว่าเป็นรองแต่เพียงผู้นำสูงสุด แม้ว่าขอบเขตอำนาจหน้าที่ที่แท้จริงของเขานั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ในปี ค.ศ. 2008 ชาวเกาหลีใต้ซึ่งเป็นข้าราชการและนักวิชาการด้านเกาหลีเหนือสันนิษฐานว่า เขาอาจเคยเป็นผู้นำโดยพฤตินัยระหว่างที่คิม จ็อง-อิล (Kim Jong-il) ป่วยและหลังจากที่คิม จ็อง-อิล ตาย เชื่อกันว่า เขาได้เลื่อนเป็นพลเอกชั้นจัตวาระหว่างที่คิม จ็อง-อิล ตาย ดังที่ปรากฏจากเครื่องยศซึ่งเขาสวมไปเคารพศพคิม จ็อง-อิล ชัง ซ็อง-แท็ก ยังนับว่าเป็น "กุนซือมือฉกาจ" ของคิม จ็อง-อิล ด้วย
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 เขาถูกกล่าวหาอย่างปัจจุบันทันด่วนว่า คิดต่อต้านการปกครอง และถูกถอดจากยศฐาบรรดาศักดิ์ทั้งหมด แล้วถูกอัปเปหิจากพรรคแรงงานเกาหลี (Workers' Party of Korea) นอกจากนี้ ยังมีคำสั่งให้ลบเขาออกจากความทรงจำ ทำลายภาพถ่ายในสื่อราชการของเขาเป็นการย้อนหลัง และใช้กรรมวิธีดิจัทัลลบภาพของเขาที่ปรากฏอยู่กับผู้นำเกาหลี ครั้นวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2013 สื่อรัฐบาลเกาหลีเหนือแถลงว่า เขาถูกประหารชีวิตแล้ว
การปลด จับกุม และประหารชีวิต
ชัง ซ็อง-แท็ก ถูกขับจากพรรคแรงงานเกาหลีอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ก่อนหน้านี้ ภาพของเขาในข่าวซึ่งออกอากาศทางโทรทัศน์เกาหลีเหนือเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 ถูกทำให้มัวและตัดต่อทิ้งไปเมื่อนำมาฉายอีกครั้งในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2013 หน่วยสืบราชการลับแห่งชาติ (National Intelligence Service) รายงานเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ว่า ชัง ซ็อง-แท็ก ถูกถอดจากตำแหน่ง เชื่อกันว่า อี ย็อง-ฮา (Lee Yong-ha) กับชัง ซู-กี (Jang Soo-kee) คนสนิทของเขา ถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 และนับแต่นั้นก็ไม่เห็นเขาในที่สาธารณะอีก มีรายงานว่า อี ย็อง-ฮา ถูกประหารด้วยข้อกล่าวหาว่า ใช้อำนาจหน้าที่ไม่ทางมิชอบ ส่วนชัง ซู-กี นั้นเพราะถูกพิพากษาว่า มีความผิดฐานพยายามจัดตั้งฝ่ายการเมืองใหม่เพื่อล้มล้างระบอบปัจจุบัน
ในเวลาที่เกาหลีเหนือแถลง ณ วันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ว่า ชัง ซ็อง-แท็ก ถูกขับนั้น ปรากฏว่า เป็นมติของคณะกรรมการบริหารพรรค ในโอกาสนั้น เขายังถูกกล่าวหาว่า กระทำ "การอันเป็นปฏิปักษ์ต่อฝ่ายการเมือง เป็นการต่อต้านพรรค" รวมถึง ลอบประเวณีกับสตรี มี "ใจมักใหญ่ใฝ่สูงทางการเมือง" สร้างความอ่อนแอให้แก่ "แนวทางที่พรรคมีต่อองค์กรตุลาการ อัยการ และความมั่นคงของประชาชน" กับทั้งยังขัดขวาง "เศรษฐกิจของชาติ"
ชัง ซ็อง-แท็ก ถูกจับคาที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรค และการจับกุมนี้ถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ด้วย โดยมีการพรรณนาว่า เป็น "การปลดสมาชิกตระกูลคิมและพรรคพวกอันโจ่งแจ้งที่สุดในประวัติศาสตร์" นี้ยังเป็นครั้งแรกนับแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1970 ซึ่งข้าราชการการเมืองชั้นผู้ใหญ่ถูกจับกุมอย่างเปิดเผยท่ามกลางการประชุมพรรคการเมืองโดยถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์
สื่อจีนตั้งข้อสังเกตว่า ความล่มจมของชัง ซ็อง-แท็ก สื่อว่า ความพยายามของเขาในอันที่จะให้ความสำคัญแก่การพัฒนาเศรษฐกิจนั้นถูกเพิกเฉย และนโยบายทหารนำได้รับการสนับสนุนขึ้นมาในเกาหลีใต้
วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2013 สื่อราชการเกาหลีใต้รายงานว่า ชัง ซ็อง-แท็ก ถูกประหารชีวิตแล้ว โดยระบุว่า "นายชัง สวะสถุลไร้สกุล เลวทารุณยิ่งกว่าหมา ทำชั่วช้าสารพัดต้องถูกแช่งชักเป็นสามเท่า หน้าซื่อใจคดทรยศหักหลังความไว้วางใจอันลึกซึ้งและความรักประดุจบิดามารดาเปี่ยมด้วยไมตรีเป็นที่ยิ่งซึ่งพรรคและหัวหน้าพรรคได้มีให้" คำแถลงซึ่งมีเนื้อความ 2,700 คำนั้นร่ายรายละเอียดข้อกล่าวหาตลอดจนข้อหาอื่น ๆ เช่น เอารูปปั้นหินแกรนิตของผู้นำสูงสุดไปวางไว้ใน "หลืบมืด" และ "ปล่อยให้แบบแผนชีวิตแบบทุนนิยมอันถอยเข้าคลองของตนเองนั้นลุกลามมาถึงสังคมเราได้ โดยยังให้แพร่หลายในหมู่ญาติสนิทมิตรสหายซึ่งสื่ออันลามกจกเปรตทุกประเภท" ทั้งในยามที่มีการอ่านถ้อยแถลงของคิม จ็อง-อึล นั้นก็ยัง "ไม่เต็มใจปรบมือ ถือเป็นการทำให้เราเหล่าไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินต้องเจ็บท้องข้องใจ"
ในเหตุการณ์นี้ ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศญี่ปุ่น สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ได้แสดงความกังวลและความสงสัยต่อปัญหาความระส่ำระสายของประเทศเกาหลีเหนือ
พลับพลึงตีนเป็ด
พลับพลึงตีนเป็ด เป็นพืชตระกูล AMARYLLIDACEAE  พบทุกภูมิภาคของประเทศไทย มีหัวอยู่ใต้ดินลำต้นกลมสูงประมาณ 30 ซม. ใบเป็นรูปแถบแคบเรียวแหลม ออกตรงข้ามกันสองข้าง ขอบใบเรียบ อวบน้ำ ดอกเป็นช่อกระจุกโปร่งมี 8 - 10 ดอก แต่ละดอกมีระยางค์ที่เกิดจาก ก้านเกสรเพศผู้ ที่เชื่อมติดกันเป็นวงคล้ายถ้วย บานตอนกลางคืน - เช้า มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ผลสดสีเขียว รูปร่างค่อนข้างกลม แก่จะเป็นสีน้ำตาล เมล็ดรูปร่างกลม ๆ เล็ก แก่แล้วเป็นสีน้ำตาล ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อปลูก มีประโยชน์ โดยใช้ใบนำเอามาย่างไฟพันแก้ฟกช้ำ บวม เคล็ดขัดยอก ใช้อยู่ไฟหลังคลอด หัวมีรสขม ในอินเดียใช้เป็นยาระบาย ขับเสมหะ รักษาโรคเกี่ยวกับน้ำดี
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3
กอร์ดิอานุสที่ 3 หรือ กอร์เดียนที่ 3 (Marcus Antonius Gordianus; 20 มกราคม ค.ศ. 225 – ประมาณ กุมภาพันธ์ ค.ศ. 244) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 238 จนถึง ค.ศ. 244 เมื่อมีพระชนมพรรษาได้ 13 พรรษา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชนมพรรษาที่สุดของจักรวรรดิโรมันในช่วงเวลาที่เป็นเอกภาพ จักรกอร์ดิอานุสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของอันโตเนีย กอร์เดียนากับยูลิอุส บัลบุส ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนปี ค.ศ. 238 อันโตเนีย กอร์เดียนาเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ทราบข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์น้อยมากก่อนที่พระองค์จะทรงได้รับพระนาม กอร์ดิอานุส ซึ่งเป็นพระนามของพระปัยกาของพระองค์ในปี ค.ศ. 238
สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ
นางสาวสุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ (ชื่อเล่น : ท่ามเฮง) (เกิด 21 มีนาคม พ.ศ. 2534) กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง 2 สมัย
ประวัติ
สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นบุตรสาวของนายสมชาย โล่สถาพรพิพิธ อดีต ส.ส. ตรัง 4 สมัย และนางรัชดาพร โล่สถาพรพิพิธ สุณัฐชา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโท 2 ใบ ได้แก่ นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาประกันภัย (เกียรตินิยมดี) จาก วิทยาลัยควีนแมรี มหาวิทยาลัยลอนดอน และ นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายการค้าระหว่างประเทศ (เกียรตินิยมดีมาก) จาก มหาวิทยาลัยเคนต์ สถานภาพโสด
งานการเมือง
สุณัฐชา เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น เลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดตรัง ในสมัยที่นายกิจ หลีกภัย ดำรงตำแหน่ง ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่อายุน้อยที่สุดในภาคใต้ และเป็นสุภาพสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตรัง
ในปี 2565 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุณัฐชา โล่สถาพรพิพิธ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
โมโจ รอว์ลีย์
ดีน โจนาธาน มุห์ตาดี (Dean Jonathan Muhtadi) เกิด 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับWWEในนาม โมโจ รอว์ลีย์ (Mojo Rawley) อดีตแท็กทีมร่วมกับแซค ไรเดอร์ และเป็นเพื่อนสนิทกับร็อบ กรอนคอวสกี
แก๊กต์
แก๊กต์ คามุอิ (ชื่อในวงการ Gackt Camui)  เป็นนักร้อง เจ-ร็อก ชื่อดังของประเทศญี่ปุ่น อดีตนักร้องนำวง วิชวล เคย์ (Visual Kei) Malice Mizer ซึ่งแยกตัวออกมาเป็นศิลปินเดี่ยวในปี พ.ศ. 2542 และประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยเขายังเป็นคนแต่งเพลงของตัวเองอีกด้วย โดยมีซิงเกิ้ลยอดนิยมคือ Mizérable, Vanilla, Lu:na และอื่นๆอีกมากมาย
ชีวิตวัยเด็ก
กากุโตะ คามุอิ เกิดที่จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเขาบอกเพียงแต่วันและเดือนที่เกิด อย่างไรก็ตาม ใน DVD The Sixth Day & Seventh Night (ดูเพิ่มที่ ได้โชว์ป้ายหลุมศพที่ใช้ในการแสดงสดซึ่งได้สลักข้อความว่า "Gackt 1973~2007" ซึ่งก็บอกความเป็นนัยๆได้ว่าแก๊กต์เกิดในปี ค.ศ. 1973 หรือ พ.ศ. 2516 นั่นเอง ครอบครัวของเขาประกอบด้วย พี่สาว แม่ซึ่งมักบังคับให้เขาเรียนเปียโนทั้งๆ ที่เขาเกลียดมันมากที่สุด และพ่อเป็นนักดนตรี แจ๊ส ที่เล่น ทรัมเป็ต ความสัมพันธ์ระหว่างแก๊กต์และพ่อของเขาไม่ดีนัก พวกเขามักต่อยตีกันเป็นประจำ และแก๊กต์มักจะแพ้พ่ออยู่เสมอ เพราะฉะนั้นในสมัยแก๊กต์ยังเด็ก เขามักจะมองพ่อของตนเป็นคู่แข่งคนสำคัญที่ต้องข้ามผ่านไปให้ได้
แก๊กต์เป็นเด็กไม่อยู่นิ่งและชอบที่จะเสี่ยงอันตราย นอกจากนี้เขายังเป็นเด็กที่มีความคิดแปลกประหลาด และลึกซึ้งเกินเด็กธรรมดาทั่วๆ ไป (เห็นได้จากที่แก๊กต์เคยเขียนไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติ ของตัวเองว่า เขาเคยฝันอยากเป็นผู้ก่อการร้าย และวิธีการเอาตัวรอดจากการถูกขังลืมอยู่ในโรงพยาบาลเนื่องจากอาการที่แพทย์ลงความเห็นว่า "เขาป่วย" ซึ่งจะกล่าวในโอกาสต่อไป)
เขาเคยจมน้ำที่ชายฝั่ง โอกินาวะ เมื่อได้อายุ 7 ปี จากประสบการณ์เฉียดตายในครั้งนั้น ทำให้แก๊กต์กลายเป็นคนที่หลงใหลในกลิ่นอายของความตาย ดังนั้นเขาจึงมักทำในสิ่งที่เสี่ยงอันตรายเพื่อที่ได้เข้าใกล้ความเต้นตื่นเร้าใจในช่วงเวลาที่ใกล้ตายอยู่บ่อยครั้ง แต่สุดท้ายขณะที่นึกว่าตัวเองกำลังจะตาย เขาก็มักรู้สึกหวาดกลัวอย่างสุดขีดและถอยหลังกลับมาเองทุกครั้ง นอกจากนี้เหตการณ์ครั้งนั้นยังทำให้เขาได้รับความสารถพิเศษกลับมาด้วย ความสามารถนั้นคือการสามารถในการมองเห็นและพูดคุยกับสิ่งที่คนทั่วไปเรียกว่า วิญญาณ ได้ ซึ่งนั้นก็รวมถึงสมาชิกในครอบครัวที่เสียชีวิตไปแล้ว ในตอนแรกคนในครอบครัวก็คิดว่าเขาคงแกล้งทำเพื่อเรียกร้องความสนใจจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร
ทว่า ... ต่อมาสายตาของคนรอบข้างก็มักจะมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ ราวกับว่าเขาเป็นตัวประหลาด แม้แต่สายตาของคนในครอบครัวที่มอง แก๊กต์ก็ยังแฝงความหวาดกลัวต่อท่าทางของเขาอยู่เงียบๆ ซึ่งนั้นทำให้เขารู้สึกอึดอัดและกดดันอย่างมากกับการปฏิบัติที่เย็นชา และเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนในครอบครัว
แก๊กต์ไม่ได้รับการพิสูจน์จากสถาบันเพื่อยืนยันเรื่องที่เขามี สัมผัสที่หก ซึ่งขัดแย้งกับความเชื่อของคนทั่ว ๆ ไป เมื่อเขาอายุได้ 10 ปี เขาก็ล้มป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลเนื่องจากมีปัญหาเกี่ยวกับลำไส้ เขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวเป็นเวลานานในแผนกกุมารเวชสำหรับเด็กที่เจ็บป่วยอย่างรุนแรงมันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตช่วงหนึ่งของเขาเลยทีเดียว
นอกจากจะต้องอยู่อย่างว้าเหว่ไร้การสนใจจากทางบ้านแล้ว เพื่อนที่เขาสนิทด้วยทุกคนมักจะเสียชีวิตหลังจากได้รู้จักกับเขาเพียงไม่นาน แม้ว่าทุกคนจะจากไปด้วยอาการป่วยระยะสุดท้ายอย่างไม่หลีกเลี่ยง แต่ด้วยวัยเพียง 10 ขวบ เขาจึงเข้าใจว่าตัวเองเป็นเด็กถูกสาป ทุกคนที่เข้ามาคุยด้วยจะต้องตายหมด ดังนั้นเขาจึงเริ่มกลายเป็นเด็กเก็บตัวและไม่คบหากับใครอีก และกลายเป็นคนที่ไม่สมดุลทางด้านจิตใจและเก็บกดในเวลาต่อมา
วันหนึ่งเมื่อความอดทนต่อสภาพภายในคุกซึ่งไร้ทางหนีที่มีแต่ความสิ้นหวังเท่านั้นที่รอคอยเขาอยู่นั้นได้ขาดสะบั้นลง ทำให้ แก๊กต์ไม่อาจจะทนทานความรู้สึกเหล่านั้นได้อีกต่อไป เขาจึงเริ่มมองหาทางที่จะได้ออกจากที่นี่ สุดท้ายเขาก็ค้นพบมัน และวิธีนั้นก็คือ 'การเลียนแบบ' เพื่อที่จะได้เป็น 'คนปกติ' เขาจึงเลียนแบบความ 'ปกติ' จากคุณหมอเจ้าของไข้ซึ่งมาตรวจอาการเขาทุกเช้า ทำซ้ำๆ กันอยู่อย่างนั้นถึงหนึ่งสัปดาห์ ในที่สุดคุณหมอเจ้าของไข้ก็ลงความเห็นว่าเขา 'ปกติ' แล้วส่งตัวเขากลับบ้าน ในบ่ายวันนั้นเอง (เนื้อหาที่กล่าวมาข้างต้นถูกเขียนอยู่ในหนังสือจิฮาคุ ที่แก๊กต์เป็นผู้เขียน)
เกี่ยวกับดนตรี
ตอนอายุ 7 ปี เขาถูกส่งไปเรียนในโรงเรียนสอนเปียโน ซึ่งในบทเรียนในโรงเรียนนั้นเข้มงวดมาก ไม่เหมือนตอนที่เรียนกับครูคนแรกเลยสักนิด ในตอนนั้นเองที่เขาเริ่มเกลียดมัน และวิธีการต่อต้านของเขาก็คือการทำตัวเป็นเด็กเกเร คอยหาเรื่องแกล้งครูที่สอนทุกวิถีทาง เพื่อให้ครูบอกกับที่บ้านว่าตัวเขาเป็นเด็กเหลือขอเกินกว่าจะมาเรียนเปียโนได้ สุดท้ายความพยายามของเขาก็ประสบผล ในตอนเขาอายุ 12 ปี เขาได้เลิกเรียนมันแล้วกลับไปเรียนในโรงเรียนภาคปกติในที่สุด
เหตุการณ์หนึ่งที่เป็นแรงบันดาลใจให้เขากลับมาเล่นเปียโนอีกครั้งคือเพื่อนสมัยตัวเขาอาย 14 เพื่อนคนนั้นอยู่ในครอบครัวนักดนตรีเช่นเดียวกัน (เป็นครูสอนเปียโน) ทว่าฐานะดีกว่ามากวันหนึ่งระหว่างที่โดดเรียนไปเที่ยวบ้านของเด็กคนนั้นเขาได้ตระหนักเป็นครั้งแรกว่าว่าเพื่อนคนนั้นเล่นเปียโนได้เก่งกว่าเขามากเพียงใด
ผลที่ได้ก็คือเขากลับไปซ้อมเปียโนที่เลิกลามานานอย่างบ้าคลั่ง วันทั้งวันเขานั่งอยู่หน้าเปียโนเพื่อซ้อมเล่นเพลงจากหนังสือที่ซื้อมา โดยไม่กิน ไม่นอน ในเวลานั้นเขาลืมเลือนทุกอย่างแม้แต่เวลาผ่านไปนานท่าไหร่เขาก็ไม่อาจรับรู้ได้ ไม่มีสิ่งใดมาทำลายความตั้งใจของเขาได้ แม้กระทั่งเสียงอ้อนว้อนด้วยความเป็นห่วงจากผู้เป็นแม่ก็ตาม สิ่งที่เขารู้มีเพียงว่าตัวเองไม่อยากแพ้เพื่อนคนนั้น ความพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่เขารับไม่ได้ที่สุด
หลังจากวันนั้นสิ่งที่ทำให้เขาสนใจดนตรีแนวร๊อคเริ่มจากพบรุ่นพี่คนหนึ่งซ้อมกลองอยู่เพียงลำพัง วินาทีนั้นเองที่ทำให้เขารู้สึกว่าการเป็นมือกลองเป็นอะไรที่สุดยอดมากๆๆ ดังนั้นต่อจากเปียโนเขาจึงเริ่มศึกษาการตีกลองด้วยวิธีของตัวเขาเอง
ชื่อเล่นและฉายา
แก๊กต์เป็นศิลปินที่มีผลงานมากมายในหลายสาขา จึงมีชื่อเล่นและฉายาที่ได้รับการตั้งจากคนหลายกลุ่ม อาทิ...
สัตว์เลี้ยง
รายชื่อสัตว์เลี้ยงทั้งหมดของแก๊กต์ เรียงตามลำดับในการเลี้ยง
CAINS:FEEL
แก๊กต์เริ่มการเป็นนักดนตรีอาชีพจากการเป็นมือกลองของวง CAINS:FEEL จุดเริ่มต้นของการเป็นนักร้องของเขาก็อยู่ที่นั้นด้วย เมื่อวันหนึ่ง "ยู" ซึ่งเป็นมือกีต้าร์ (ต่อมาได้กลายเป็นมือกีต้าร์ของ Gackt JOB) ได้ชักชวนให้เขาร้องเพลง หลังจากนั้นเขาเริ่มเรียนร้องเพลง และในภายหลังสมาชิกส่วนใหญ่ของ CAINS:FEEL ก็ได้มาเป็นเล่นดนตรีเป็นแบ๊คอัพให้แก๊กต์หรือที่เรียกกันว่า  Gackt JOB
Malice Mizer
แก๊กต์ได้เจอกับ มาน่า ซึ่งก็ได้ชวนเขาเข้าวงวิชวล เคย์ ที่มีชื่อว่า Malice Mizer ในปี พ.ศ. 2538 โดยแก๊กทำหน้าที่ร้องนำและเล่นเปียโน ในช่วงที่เขาอยู่ Malice Mizer แก๊กต์ทำการปิดบังชื่อจริง อายุ และที่อยู่ทั้งหมด เพื่อให้เข้ากับประวัติของสมาชิกในวงคนอื่นๆ โดยการแต่งกายของวงในช่วงนี้จะออกแนวขุนนาง ฝรั่งเศส เน้นที่สีสันที่ฉูดฉาด และให้อารมณ์โกธิก
แก๊กต์เปิดตัวครั้งแรกในอัลบั้ม Voyage~sans retour ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับวงอย่างรวดเร็ว และใน พ.ศ. 2540 ทางวงได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงใหญ่อย่าง Nippon Columbia หลังจากนั้นทางวงก็มีผลงานอย่างมากมายทั้งซิงเกิล และภาพยนตร์สั้นอย่าง Bel Air ~Kuuhaku no Shunkan no Naka De~ de L'Image ในปี พ.ศ. 2541 ทางวงได้ปล่อยอัลบั้มที่สามที่ชื่อว่า Merveilles ภายใต้สังกัด Nippon Columbia และในช่วงนี้ทางวงยังมีรายการวิทยุเป็นของตัวเองอีกด้วย หลังจากซิงเกิล Le Ciel แก๊กต์ก็ออกจากวงในปี พ.ศ. 2542 ทางวงได้หยุดเพื่อหานักร้องนำคนใหม่ ส่วนแก๊กต์หายหน้าไปจากวงการถึง 8 เดือน
สาเหตุการออกจากวงของเขาไม่มีใครทราบแน่ชัด โดยทางวงออกมากล่าวว่าความคิดเห็นทางแนวเพลงไม่เหมือนกัน แต่ตัวแก๊กต์เองกลับบอกว่าอันที่จริงตัวเขานั้นอยากอยู่ต่อ แต่ทางวงได้เชิญเขาออกเอง
ศิลปินเดี่ยว
ยู (ไวโอลิน/กีตาร์), ชาช่ามารุ (ลีดกีตาร์) , มาสะ (กีตาร์) , เร็น (เบส) , โทชิ (กลอง) , โยช (แด๊ซเซอร์) , และอิกาโอะ (คีย์บอร์ด) ภายหลังสมทบด้วย ริว และ จู-เคน และแก๊กต์ยังได้ตั้ง เดียร์ส (Dears) เป็นชื่อทางการของแฟนคลับเค้าอีกด้วย โดยเขาประสบความสำเร็จอย่างงดงามในฐานะศิลปินเดี่ยว ด้วยคาแรกเตอร์ที่เป็นคนเงียบๆ ลึกลับปนตลกของเขา ทำให้เขามีแฟนคลับมากมายแม้กระทั่งต่างประเทศ เขาจึงก้าวขึ้นมาเป็นศิลปินแนวหน้าของญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว
แก๊กต์เริ่มต้นงานเดี่ยวครั้งแรกด้วยการปล่อยมินิอัลบั้ม "Mizerable" ออกมา ซึ่งแนวเพลงยังคงมีกลิ่นอาย โกธิก และ คลาสสิก ร็อก เหมือนเมื่อสมัยเขาอยู่ Malice Mizer โดยภายในอัลบั้มได้บรรจุเพลง Story ซึ่งภายหลังได้นำมาอัดใหม่ และเปลี่ยนชื่อเป็น Saikai ~Story~ ซึงกลายเป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2543 นอกจากนี้ในอัลบั้มนี้ยังสามารถขึ้นไปถึงอันดับสองใน Oricon Chart ได้สำเร็จอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2543 แก๊กต์ได้ปล่อยอัลบั้มเต็มชุดแรก "MARS" ออกมา โดยภายในอัลบั้มได้บรรจุเพลง U+K ซึ่งแก๊กต์แต่งเพลงนี้เพื่อระลึกถึง คามิ มือกลองวง Malice Mizer เพื่อนสนิทของเขาที่เสียชีวิตไปเมื่อปี พ.ศ. 2542 นอกจากนี้อัลบั้มนี้ยังบรรจุเพลงยอดฮิตอย่าง Vanilla ซิงเกิลที่สองเข้าไปอีกด้วย นอกจากนี้แก๊กยังมีผลงานอย่างต่อเนื่อง และออกอัลบั้มต่อมา "Rebirth" ในปี พ.ศ. 2544 แนวเพลงของแก๊กต์ก็เปลี่ยนไปกลายเป็น เจ-ป็อป แต่ยังคงไม่ทิ้งความเป็นร็อกของตนออกไป
ในปี พ.ศ. 2545 แก๊กต์ได้ปล่อยอัลบั้ม "Moon" โดยตัวอัลบั้มไม่ได้บรรจุบุ๊กเล็ทมาด้วย มีเพียงแค่ข้อความสั้นที่ให้ผู้ซื้อใช้ "ความรู้สึก" ในการเดาเรื่องราวของอัลบั้ม ตัวอัลบั้มยังบรรจุเพลงยอดฮิตอย่าง ANOTHER WORLD และตัวอัลบั้มยังสามารถขึ้นไปถึงอันดับสองใน Oricon Chart อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2546 อัลบั้มเต็มชุดที่สี่ "Crescent" ก็วางขาย ซึ่งชื่อของอัลบั้มนี้หมายถึง "ดวงจันทร์ครึ่งซีก" ซึ่งแก๊กต์จงใจที่จะทำให้อัลบั้มนี้มีความ "เกี่ยวโยง" กับอัลบั้ม Moon โดยตัวอัลบั้มได้แถมบุ๊กเล็ทของอัลบั้ม Moon มาด้วย นอกจากนี้ในอัลบั้มนี้ยังบรรจุเพลง "Orenji no Taiyou" (オレンジの太陽) ซึ่งเป็นเพลงประกอบหนังเรื่อง Moonchild ซึ่งได้ ไฮด์  นักร้องนำจากวง L'Arc~en~Ciel มาร่วมร้องอีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2547 แก๊กต์ได้ปล่อยอัลบั้ม "The Sixth Day: Single Collection" และ "The Seventh Night: Unplugged"  ซึ่งเป็นอัลบั้ม Compilations โดย The Sixth Day เป็นการรวมซิงเกิลยอดฮิตของแก๊กเข้าไว้ด้วยกัน ส่วน The Seventh Night เป็นการนำเพลงยอดฮิตในอัลบั้มเก่ามารีมิกซ์กลายเป็นเพลงแนว อาคูสติก ทั้งหมด
ต่อมาในปี พ.ศ. 2548 แก๊กต์ปล่อยอัลบั้มเต็มชุดที่ห้า "Love Letter" ออกมาโดยเพลงในอัลบั้มนี้เป็นเพลงแนวอาคูสติกทั้งหมด นอกจากนี้แก๊กต์ยังได้ปล่อยอัลบั้มพิเศษ "Love Letter - For Korean Dears" โดยการนำเพลง 7 เพลงจากอัลบั้ม Love Letter มาร้องใหม่เป็นภาษาเกาหลีเพื่อแฟนชาวเกาหลีโดยเฉพาะ โดยตัวอัลบั้มวางขายในปีเดียวกัน ปลายปี พ.ศ. 2548 แก๊กต์ได้ออกอัลบั้มเต็มชุดที่หก Diabolos โดยตัวเพลงได้กลับมาเป็นสไตล์ ป็อป/ร็อก อีกครั้ง
ใน วันคริสต์มาส พ.ศ. 2548 แก๊กต์ได้มีโอกาสขึ้นโตเกียวโดมเป็นครั้งแรกในคอนเสิร์ตที่ใช้ชื่อว่า Diabolos Tour หลังจากนั้นเขาก็หายหน้าไปในปี พ.ศ. 2549 ก่อนที่จะกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2550
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แก๊กต์ปล่อยซิงเกิล"No ni Saku Hana no yō ni" 「野に咲く花のように」 ซึ่งตัวเพลงเกี่ยวกับการจบการศึกษาของเหล่านักเรียนมัธยมปลาย ซึ่งเขาได้ไอเดียนี้มาจากนักเรียนมัธยมปลายคนนึงที่เขียนจดหมายมาหาเขา เพื่อปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาธรรมชาติ และขอร้องให้แก๊กต์ช่วยให้คำแนะนำ และขอให้เขามาในงานจบการศึกษาของเขาอีกด้วย แก็กต์จึงไปปรากฏตัวแบบเซอร์ไพรส์ที่นั้นและทำการร้องเพลงนี้เป็นครั้งแรก
แก๊กต์ได้ปล่อยซิงเกิลและอัลบั้มยอดฮิตอีกมากมายเช่น ANOTHER WORLD ในปี พ.ศ. 2544 ,君が追いかけた夢 [Kimi ga oikaketa yume] ในปี พ.ศ. 2546 ,君に逢いたくて [Kimi ni aitakute] ในปี พ.ศ. 2547 และ Metamorphoze～メタモルフォーゼ～ ในปี พ.ศ. 2548 โดยทุกเพลงสามารถขึ้นไปถึงอันดับสองของ Oricon Chart ได้สำเร็จ
วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2550 แก๊กต์ได้วางแผงซิงเกิลใหม่ที่ชื่อว่า"Returner~Yami no Shuuen~" 「Returner～闇の終焉～」 และสามารถขึ้นอับดับหนึ่งใน Oricon Chart เป็นครั้งแรกได้สำเร็จ
S.K.I.N.
ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ในงาน J rock festival แก๊กต์มีโปรเจทต์ยักษ์ที่ชื่อว่า "S.K.I.N." ซึ่งนำทีมโดย โยชิกิ จาก X Japan และ สึกิโซะ จากวง Luna Sea และสมาชิกคนที่ 4 คือ มิยาบิ จากวง Dué le quartz ซึ่งประกาศเข้าวงอย่างเป็นทางการแล้ว โดยทั้ง 4 จะเริ่มการแสดงครั้งแรกที่งาน Anime Expo convention ใน ลอง บีช,แคลิฟอร์เนีย ใน 29 มิถุนายน 2007
อัลบั้ม
แก๊กต์เริ่มผลงานโซโล่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมีซิงเกิลทั้งหมด 28 ซิงเกิล อัลบั้มทั้งหมด 11 อัลบั้ม โดยเป็นสตูดิโออัลบั้ม 7 อัลบั้ม มินิอัลบั้ม 1 อัลบั้ม อัลบั้มรีมิกซ์ 2 อัลบั้ม และอัลบั้มรวมเพลง 1 อัลบั้ม
การแสดง
แก๊กต์มีงานโฆษณาเข้ามาอย่างมากมาย โดยแก๊กต์ได้แสดงหนังครั้งแรกในเรื่อง bel air ซึ่งเป็นผลงานสมัยที่เขายังอยู่วง Malice Mizer และต่อมาเขายังได้แสดงเป็นตัวเองในหนังเรื่อง Hero's hero และเขายังได้แสดงหนังเรื่อง Moon Child ร่วมกับ ไฮด์ นักร้องนำวง L'Arc~en~Ciel และนักร้องไต้หวันอย่าง หวังลี่หง อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2550 แก๊กต์มีผลงานละครเรื่อง"ฟูริน คะซัง" (Fūrin Kazan) ทางช่อง NHK โดยรับบทเป็น "อุเอสึงิ เคนชิน" และได้รับผลตอบรับอย่างล้นหลาม ทำให้มีกิจกรรมที่เกี่ยวกับ อุเอสึงิ เคนชิน มากมาย
ในปี พ.ศ. 2552 แก๊กต์จะมีผลงานหนัง ฮอลลีวู้ด เป็นครั้งแรกในเรื่อง "Bunraku" ซึ่งเขาได้รับบทเป็น Yoshi เพื่อนซามูไรของตัวเอกซึ่งแสดงโดย จอช ฮารเน๊ต และล่าสุดมีผลงานซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ในภาคเดอะมูฟวี่ All Rider VS Dai Shocker โดยรับบทเป็น ยูกิ โจจิ นักวิทยาศาสตร์ของ ไดช็อกเกอร์ หรือ ไรเดอร์แมน นั่นเอง พร้อมๆกับซิงเกิลเพลงในเรื่อง Journey Through the Decade และ The Next Decade
โฆษณา
หลังจากที่แก๊กต์กลายมาเป็นศิลปินเดี่ยว เค้าได้รับงานโฆษณาต่างๆมากมาย
Doomsday (2002) Vanilla (2003) Saikai ~Story~ (2005) Love Letter (2006)
งานเขียน
แก๊กต์ได้เขียนนิยายออกมาหนึ่งเล่มคือ Moonchild: Requiem (ซึ่งต่อมาก็ถูกสร้างเป็หนังดังที่กล่าวข้างบน) และหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองที่ชื่อว่า Jihaku
แฟชั่น,ดีไซน์,ออกแบบ
แก๊กต์ไปเป็นนายแบบให้สินค้าดังๆมากมาย และยังออกแบบงานให้กับ h-DARTS และเป็นเจ้าของ Tamaly Bar (เป็นบาร์ที่ไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้า มีเพียงสมาชิกแฟนคลับและเพื่อนๆ ของแก๊กต์เท่านั้นที่มีสิทธ์เข้า ปัจจุบันได้เลิกกิจการไปแล้ว ) ตัวแก๊กต์ทำการออกแบบ กีตาร์ ให้กับ caparison บริษัทกีตาร์ชื่อดังสองตัวชื่อ "Marcury" และ "Venus" อีกด้วย
เกม
ยังว่ากันว่าเขาคือต้นแบบของ สควอลล์ เลออนฮาร์ต พระเอกจากเกมยอดฮิต ไฟนอลแฟนตาซี VIII เพราะ เท็ตสึยะ โนมูระ ผู้ออกแบบตัวละครของเกมชุดนี้เองก็เป็นแฟนเพลงของแก๊กต์ และแก๊กต์ก็ได้มีส่วนร่วมกับเกมนี้อย่างเป็นทางการเมื่อเขาไปปรากฏตัวในเกม Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII ในบท Genesis ซึ่งมีบทบาทสำคัญในเกม Crisis Core:Final Fantasy VII โดยเขายังเป็นคนให้เสียงด้วยตัวเองอีกด้วย
การ์ตูน
แก๊กต์ยังมีงานร้องเพลงประกอบการ์ตูนดังๆมากมายอย่าง  Shin Hokuto no Ken (หมัดดาวเหนือ) นอกจากนี้เขายังได้ให้เสียงเป็น "เซย์จิ" ตัวละครใหม่ที่ปรากฏในภาคนี้ด้วย ,Texhnolyze และหนังการ์ตูนไตรภาคอย่าง โมบิลสูทเซต้ากันดั้ม และ หนังแอนิเมชันเรื่อง "อาร์เธอร์ ทูตจิ๋วเจาะขุมทรัพย์มหัศจรรย์" ให้เสียงในบท Maltazard
สมุดรวมภาพถ่าย
สมุดรวมภาพหลังจากที่แยกออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว
GacktJOB
Gackt JOB (อ่านว่า แก๊กต์-จ้อบ) เป็นกลุ่มนักดนตรีที่เล่นซัพพอร์ตให้แก๊กต์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2542 มีหัวหน้าวงคือชาช่ามารุ และมีการเปลี่ยนสมาชิกเข้าออกมากมาย
จุง ฟูกูยามะ
จุง ฟูกูยามะ เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดฮิโรชิมะ (แต่ไปเติบโตที่จังหวัดโอซากะ) สังกัดค่ายแอกเซลวัน (อดีตเคยสังกัดค่ายโปรดักชันเบาบั๊บ) มีชื่อเล่นว่า "จุงจุง" หรือ "ฟุกุจุน" ผลงานการพากย์ที่โดดเด่น ได้แก่ วาตานุกิ คิมิฮิโระ จากเรื่อง XXXโฮลิค, ลูลูช จากเรื่องโค้ดกีอัส, มุโต้ คาซึกิ จากเรื่องนักรบเหล็กเทวะ, ชิมิซึ เคอิจิ จากเรื่อง La Corda Dora บทเพลงสีทอง  และอิบะ อิทสึกิ จากเรื่องเรนทัลมาจิคะ
แหล่งข้อมูลอื่น
1978
ดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่
ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเล (Dr. (ドクター) スランプ (Dokutā Suranpu)) (Dr. Slump) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วาดโดย อากิระ โทริยามะ (鳥山明 (Toriyama Akira)) อนิเมะของการ์ตูนเรื่องนี้ ได้มีการนำกลับมาวาดใหม่ในปี 1996 โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่อง และสีสันของตัวละครจากของเดิม
เนื้อเรื่องตอนต้น
เรื่องเกิดขึ้นในหมู่บ้านเพนกวิน โดย ดร. เซมเบ้ หรือ ดร.โนริมากิ เซมเบ้ ซึ่งเป็นนักประดิษฐ์ ได้ทำการประดิษฐ์หุ่นยนต์ที่เหมือนมนุษย์ที่ชื่อว่า โนริมากิ อาราเล ขึ้นมา แต่ในเวอร์ชันใหม่นั้น ดร.สลัมป์ตั้งใจจะสร้างหุ่นยนต์คนใช้สุดสวย แต่ได้เกิดฟ้าผ่าขึ้น จนทำให้อุปกรณ์ได้รวนขึ้นมา แล้วสร้างหุ่นยนต์เด็กผู้หญิงมาแทน หลังจากนั้น ก็ได้พบกับไข่ในยุคไดโนเสาร์ ซึ่งฟักออกมาแล้วก็ได้เด็กผมสีเขียว (ในเวอร์ชันใหม่เป็นสีทอง) อาราเลได้ตั้งชื่อว่า "โนริมากิ กั๊ตซิลล่า" ซึ่งเป็นคำประสมระหว่าง ก็อตซิลล่ากับกาเมล่า โดยเรียกสั้น ๆ ว่า "กั๊ตจัง"
เนื้อเรื่องตอนกลาง
ในช่วงนี้ โนริมากิ เซมเบ้ ได้แต่งงานกับยามาบุกิ มิโดริ เพราะการพูดขอแต่งงานเล่น ๆ ของเซมเบ้ (แต่ในเวอร์ชันใหม่จะเป็นการซ้อมขอแต่งงานแทน) ซึ่งอาราเลได้ขึ้นชั้นมัธยมศึกษาปลายไปด้วย โดยมีครูคนใหม่ที่หัวคล้ายลูกเกาลัดมาแทน (เพราะครูมิโดริจะสอนเฉพาะชั้นมัธยมต้นเท่านั้น) แล้ววันหนึ่ง อาราเลได้เห็นอะไรแปลก ๆ จึงใช้ลำแสงดีจ้าใส่สิ่งนั้น ซึ่งก็คือยานอวกาศของครอบครัวซุนที่กำลังจะไปดวงจันทร์นั่นเอง (เวอร์ชันใหม่เตะลูกรักบี้ขึ้นฟ้าแล้วโดนยานแทน) ทำให้ยานอวกาศลำนั้นได้ตกไปที่ข้าง ๆ บ้านของเซมเบ้ จึงทำให้ครอบครัวซุนกลายเป็นเพื่อนบ้านของเซมเบ้ไปโดยปริยาย
เนื้อเรื่องตอนปลาย
เป็นช่วงที่ ดร.มาชิริโตะ ได้สร้างหุ่นยนต์ที่เหมือนอาราเลทุกประการ (ยกเว้นเพศ, ความคิดและนิสัย) แล้วใช้ชื่อว่า"คาราเมลแมนหมายเลข 4" (ดร.มาชิริโตะ เคยสร้างหุ่นยนต์ตระกูล "คาราเมลแมน" มาแล้ว 3 ตัว) เพื่อกำจัดอาราเล่โดยอ้างว่า อาราเลจะยึดครองโลก แต่คาราเมลแมนหมายเลข 4 กลับตกหลุมรักอาราเลทำให้สับสน แต่ก็เข้าใจแล้วว่าอาราเลไม่ใช่คนร้ายแต่อย่างใด จึงไม่ทำอะไรกับอาราเล ทำให้ ดร.มาชิริโตะไล่ออกจากบ้าน ทำให้เขาตัดสินใจสร้างบ้านเอง แต่เขาได้เห็นบ้านร้างอยู่หลังหนึ่ง (ความจริงแล้วเป็นบ้านของซุปเปอร์แมนที่ไม่ได้ล็อกกลอนประตู) คาราเมลแมนหมายเลข 4 จึงนำบ้านหลังนั้นมาวางไว้ใกล้ ๆ กับบ้านของเซมเบ้ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น โอโบจามะ หลังจากนั้น โอโบจามะก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนที่อาราเลอยู่ แล้วเป็นเพื่อนกัน
อนิเมะปี 1997
1."Kao Dekaai" (ตอนที่ 1-28 )
2."Hello, I love you" (ตอนที่ 29-61)
3."Arale! Parale!" (ตอนที่ 62 - 74)
เพลงปิด
1."Hanage ga Chotto Tobidashiteiru" (ตอนที่ 1-33)
2. "Let me go!" (ตอนที่ 34-45)
3."Anata ga Ite Watakushi ga Ite" (ตอนที่ 46-74)
กิตติพงษ์ เกษโกวิท
พลเอก พลเรือเอก พลอากาศเอก กิตติพงษ์ เกษโกวิท อดีตปลัดกระทรวงกลาโหม และ อดีตราชองครักษ์พิเศษ เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 8 (ตท.8-ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ.อภิชาต เพ็ญกิตติ, พล.อ.พหล สง่าเนตร, พล.อ.สมเจตน์ บุญถนอม, พล.ต.อ.เสรีพิศุทธ์ เตมียาเวส), โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 19 (จปร.19) จากนั้นได้ศึกษาต่อหลักสูตรชั้นนายร้อย-นายพันเหล่าทหารราบไทย, หลักสูตรชั้นนายพันเหล่าทหารราบสหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรรุ่นที่ 47 (วปร.47-ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์)
การทำงาน
พลเอกกิตติพงษ์ เกษโกวิท รับราชการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2515 ในยศร้อยตรี (ร.ต.) ในตำแหน่งผู้บังคับหมวดปืนเล็ก กองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ 2 กรมผสมที่ 13
ดำรงตำแหน่งที่สำคัญ ๆ อาทิ ผู้บังคับกองร้อยสนับสนุนการรบ กองพันทหารราบที่ 3 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ (พัน 2 ร.1 รอ.), ผบ.พัน 2 ร.2 รอ., ผู้บังคับการกรมนักเรียนนายร้อยรักษาพระองค์ จปร., ผู้บัญชาการ กองพลทหารราบที่ 15 ปี พ.ศ. 2543, รองแม่ทัพภาคที่ 4 และผู้ช่วยเสนาธิการทหารบก ฝ่ายยุทธการ ปี พ.ศ. 2547, รองเสนาธิการทหารบก ปี พ.ศ. 2548 ที่ปรึกษาพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม (ปต.) ในอัตราพลเอก (พล.อ.) ปี พ.ศ. 2550, ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ กองทัพบก ปี พ.ศ. 2551
จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 ได้ย้ายไปประจำอยู่ที่กองบัญชาการกองทัพไทย ในตำแหน่งหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ) และรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ในปี พ.ศ. 2553 ได้รับโปรดเกล้าฯให้ดำรงปลัดกระทรวงกลาโหม ถือว่าเป็นการย้ายกลับมายังสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหมอีกครั้งหนึ่ง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการได้รับการสนับสนุนจาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และดำรงตำแหน่ง รองผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ แต่ได้ยื่นหนังสือลาออกจาการเป็นสมาชิก สนช. เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 โดยให้เหตุผลว่า อายุมากและมีปัญหาเรื่องสุขภาพ
ชีวิตส่วนตัว พล.อ.กิตติพงษ์ มีชื่อเล่นว่า "หมู" สื่อมวลชนจึงนิยมเรียกว่า "บิ๊กหมู" ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางเพ็ญศรี เกษโกวิท
เทมาริ (ตัวละคร)
ซาบาคุโนะเทมาริ
เทมาริ ตัวละครคุโนะอิจิจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชื่อของเทมาริหมายถึงลูกบอลไหมพรมเทะมะริ ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กญี่ปุ่น
ลักษณะของเทมาริ
เทมารินินจาสาวจากหมู่บ้านซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระและคันคุโร่ เทมาริมีตาสีเขียวมรกต และมีผมสีทราย มีพัดอันใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเป็นอาวุธ โดยมีความสามารถเกี่ยวกับลม และสามารถอัญเชิญอสูรคาไมทาจิที่ชื่อคามะทะริมาช่วยต่อสู้ได้ เทมาริสูง170ซ.ม.หนัก41.5ก.ก.
เนื้อเรื่องของเทมาริ
ซาบาคุโนะ เทมาริ พร้อมทั้งซาบาคุโนะ กาอาระ และซาบาคุโนะ คันคุโร่ นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้าสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะ ในการสอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย ได้ชนะเท็นเท็นอย่างรวดเร็ว และได้ทำให้ร็อก ลีโกรธเมื่อขว้างร่างของเท็นเท็นอัดเข้ากับกำแพง และได้ว่าเท็นเท็นอ่อนแอ ในรอบสุดท้ายสู้ชนะนารา ชิกามะรุเพราะนารา ชิกามารุยอมแพ้เพราะเบื่อ ในระหว่างช่วงที่พวกชิกามะรุได้ออกมาตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับหมู่บ้าน เทมาริได้เข้ามาช่วยชิกามารุต่อสู้กับทายูยะและได้ปราบทายูยะอย่างง่ายดาย
สามปีต่อมาเทมาริได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานการคุมสอบของหมู่บ้านซึนะ โดยได้เดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและหมู่บ้านตัวเอง ภายหลังจากที่ได้รู้ข่าวว่ากาอาระโดนลักพาตัว และคันคุโร่บาดเจ็บสาหัส เทมาริได้กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนไปช่วยกาอาระกลับมาพร้อมเมื่อคันคุโร่หายป่วย และเดินทางไปกับคันคุโร่เพื่อคุ้มกันกาอาระในการประชุมคาเงะทั้งห้า
คาถา
World of Naruto País do Vento
พรอดิวซ์ 101
พรอดิวซ์ 101 เป็นแฟรนไชส์การแข่งขันความสามารถทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดย บริษัท ซีเจ อีแอนด์เอ็ม รูปแบบดังกล่าวไม่มีคณะกรรมการตัดสิน แต่ใช้การมีส่วนร่วมของผู้ชมในการตัดสิน เริ่มการแข่งขันด้วยคู่แข่งจำนวน 101 คน และคัดเลือกเพียง 11 คนสุดท้าย แฟรนไชส์นี้เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2559 และขยายไปยังประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก ได้แก่ จีน และ ญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2560 แฟรนไชส์ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง มีผู้ชมร่วมโหวตมากกว่า 10 ล้านคน ในช่วงสุดท้ายของฤดูกาลที่ 2 เทียบเท่ากับหนึ่งในห้าของประชากรของเกาหลีใต้ และในปี พ.ศ. 2561 ตอนที่ 8 ของรายการ พรอดิวซ์ 101 ประเทศจีน มีผู้ชมกว่า 4.3 พันล้านครั้งในเทนเซ็นต์ วิดีโอ
หลังจากการสอบสวนการจัดการการโหวตของ เอ็มเน็ต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ในระหว่างการสอบสวนของตำรวจ โปรดิวเซอร์อัน จุนยอง ได้ยอมรับว่ามีการโกงการลงคะแนนเสียงในทุกฤดูกาลของ พรอดิวซ์ 101 และเขาถูกจับกุมโดยมีข้อกล่าวหา คือ การติดสินบนและการฉ้อโกงในแฟรนไชส์
เครซีเออร์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)
"เครซีเออร์" (Crazier) เป็นเพลงของศิลปินชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงแต่งโดยสวิฟต์ และโรเบิร์ต เอลลิส ออร์รอลล์ ผลิตโดยนาธาน แชปแมน โดยสวิฟต์เป็นผู้ช่วยผลิตเพลง เพลงปรากฏในภาพยนตร์แฮนนาห์ มอนทานา: เดอะมูฟวี และในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงเป็นแนวบัลลาดผ่อนคลาย โดยมีความเป็นคันทรีและเนื้อเพลงเล่าถึงการมีความรัก สวิฟต์ร้องเพลงนี้ขณะปรากฏตัวในภาพยนตร์แฮนนาห์ มอนทานา: เดอะมูฟวี ฉากดังกล่าวถูกคัดมาใส่ในมิวสิกวิดีโอเพลง "เครซีเออร์" เพลงถูกเปิดตามรายการวิทยุเรดิโอดิสนีย์ และช่องดิสนีย์แชนเนิล ซึ่งช่วยส่งเสริมการจำหน่ายภาพยนตร์ เพลงติดชาร์ตอันดับที่ 17 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 อันดับที่ 64 ในชาร์ตซิงเกิลของออสเตรเลีย อันดับที่ 67 ในชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100 และอันดับที่ 100 ในชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร
ตำบลนาเพียง (อำเภอชุมแพ)
ตำบลนาเพียง เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 25 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 57 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง
วัดศาลาลอย
วัดศาลาลอย อาจหมายถึง
พิลังกาสา
พิลังกาสา เป็นไม้ขนาดเล็กพบในป่าผลัดใบและป่าดิบในที่สูง เปลือกต้นสีน้ำตาลเข้ม ขอบใบเรียบ ไม่มีต่อม ใบแก่หนาและเหนียว ดอกสีชมพูเป็นช่อแน่น ผลขนาดเล็กสีแดงหรือดำ เนื้อบาง มีเมล็ดเดียว พบในประเทศไทย เวียดนาม จีนตอนใต้และพม่า
ลักษณะ
พิลังกาสาเป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้น ที่มีขนาดเล็ก และมีความสูง 1–4 เมตร และอาจสูงได้ถึง 10 เมตร ลักษณะของลำต้นตั้งตรง มีกิ่งก้านกลม หรือเป็นเหลี่ยม สีน้ำตาลอมเทา กิ่งอ่อนสีน้ำตาลแดง แตกกิ่งก้านสาขารอบ ๆ ต้น
การกระจายพันธุ์
พบตามป่าดงดิบเขาทั่วไป ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด พบในประเทศไทย อินเดีย, อินโดนีเซีย, ไทย, มาเลเซีย
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ความเข้าใจอย่างเต็มรูปแบบเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซีย อิทธิพลของเลโอนิด เบรจเนฟเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญในประวัติศาสตร์ เขาเป็นทั้งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ (CPSU) และประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ เป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จนถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งถือเป็นยุคแห่งความซบเซาทางสังคมและเศรษฐกิจในสหภาพโซเวียต
แม้จะมีความล้มเหลวในการปฏิรูปประเทศการต่างประเทศและนโยบายการป้องกันของเขารวมถึงความพยายามให้สหภาพโซเวียตเป็นรัฐมหาอำนาจหนึ่งเดียว ความนิยมในหมู่ประชาชนลดลงในช่วงปีสุดท้ายของเขา ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินก็ของประชาชนโซเวียตเริ่มหายไปอย่างไรก็ตามการสนับสนุนเขายังคงมีอยู่เห็นได้ชัดในวันที่เขาถึงแก่อสัญกรรม หลังจากถึงแก่อสัญกรรมของเขาพรรคคอมมิวนิสต์และประชาชนโซเวียตได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ในการปฏิบัติหน้าที่อย่างรุนแรงทั้งเขาและครอบครัว โดยการวิจารณ์นโยบายของเขาว่านำสหภาพโซเวียตสู่"ยุคซบเซา"
นอกจากความซบเซาทางเศรษฐกิจและสังคมที่เบรจเนฟทิ้งไว้ให้ประเทศชาติแล้วยังมีมรดกทางวัฒนธรรมและกลุ่มอำนาจทั้งยูรี อันโดรปอฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโค ซึ่งเป็นผู้สูงอายุและอ่อนแอทางการเมือง นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าเบรจเนฟเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดยุคซบเซา อย่างไรก็ตามในการทำแบบสำรวจความนิยมในแต่ละยุคของรัสเชียในปี ค.ศ. 2006 ชี้ได้ว่า 61 เปอร์เซ็นต์ของประชาชนรัสเชียมองว่ายุคเบรจเนฟเป็นหนึ่งในยุคที่ดีของรัสเชีย
สิ่งที่ทิ้งไว้
เมื่อ เลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 ยูรี อันโดรปอฟได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ การทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นวงกว้างในช่วงยุคเบรจเนฟกลายเป็นปัญหาสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตในช่วงทศวรรษที่ 1980 อันโดรปอฟ เริ่มมีนโยบายในการต่อต้านการทุจริตทั่วประเทศ อันโดรปอฟ เชื่อว่าเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตจะสามารถฟื้นตัวได้หากรัฐบาลโซเวียตสามารถเพิ่มความเชื่อมั่นในหมู่กรรมกรและประชาชนโซเวียตได้ การบริหารของเบรจเนฟถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพราะหละหลวมทางอุดมการณ์และความเอาแต่ใจตัวเอง รูปแบบการปกครองเบรจเนฟถูกค่อย ๆ ค่อย ๆ เอาออกไปโดย อันโดรปอฟ และได้มีการแต่งตั้งภายในพรรคใหม่โดยคำนึงความ "ศูนย์กลาง"เช่น ว่าที่นายกรัฐมนตรี Nikolai Ryzhkov และหัวหน้าคณะกรรมการกลาง Yegor Ligachevนโยบายด้านการต่างประเทศของสหภาพโซเวียตก็เลื่อนหายและเสื่อมลงไปในช่วงปีสุดท้ายของเบรจเนฟและเมื่อเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1982 ก่อนถึงแก่อสัญกรรมของเขา โรนัลด์ เรแกนได้กล่าวว่าสหภาพโซเวียตเป็น "จักรวรรดิปีศาจ" ท่าทีทางการทูตระหว่างประเทศได้หายไปก่อนที่มีฮาอิล กอร์บาชอฟเริ่ม "ความคิดใหม่" ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินเริ่มหายไปที่ประจักษ์ชัดในหมู่ชาวโซเวียตอย่างไรก็ดียังมีการสนับสนุนอย่างเล็กน้อยในช่วงยุคเบรจเนฟ ทำให้ชาวโซเวียตยังคงระมัดระวังในแนวคิด เช่น ความคิดเห็นแบบเสรีภาพประชาธิปไตยและการกระจายอำนาจ และด้วยเหตุนี้ลัทธิมากซ์ - เลนินยังคงเป็นแนวคิดสำคัญในการปกครองต่อไป เนื่องจากการสะสมทางทหารขนาดใหญ่ของทศวรรษที่ 1960 จงทำให้สหภาพโซเวียตยังคงเป็นมหาอำนาจในช่วงระหว่างการปกครองของเบรจเนฟ
ครอบครัวเบรจเนฟทุกคนยกเว้น กาลินา ลูกสาวของเบรจเนฟถูกจับกุมในข้อหาทุจริตทางการเมืองในระหว่างการบริหารของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ Churbanov ลูกเขยของเบรจเนฟถูกตัดสินจำคุกสิบสองปีเนื่องจากมีการฉ้อฉลและการทุจริตขนาดใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982 โดยถูกปลดออกจากตำแหน่งทั้งหมดและส่งไปยังค่ายกักกันแรงงาน กาลินาพร้อมกับครอบครัวที่เหลือของเบรจเนฟสูญเสียสิทธิ์ของรัฐทั้งหมด เมืองเบรจเนฟถูกเปลี่ยนเป็นชื่อเดิมคือ Naberezhnye Chelny และมีการเปลี่ยนชื่อเมือง ถนน โรงงานและสถาบันที่มีชื่อของเบรจเนฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโคทั้งหมดโดยที่มีรัฐบาลโซเวียตออกรัฐกฤษฎีกาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1982ตามที่คำกล่าวของหลานชายของเขาอันเดรย์ เบรจเนฟ "ชื่อ เบรจเนฟ ได้กลายเป็นคำสาปแช่งสำหรับครอบครัวและสมาชิกในครอบครัว หลายคนถูกบังคับให้ออกจากงานของพวกเขาและเพื่อนของพวกเขาได้ทิ้งเขาไป"นอกจากนี้ รางวัล และ เครื่องอิสริยากรณ์ต่างๆที่ได้มาจากการสู้รบในสงครามโลกครั้งที่สองของเบรจเนฟมีมติให้ยึดคืนในการประชุมสภาโซเวียตสูงสุดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1989
ในช่วงยุคกอร์บาชอฟ ยุคเบรจเนฟถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่ายุคสตาลินโดยในการสำรวจวามคิดเห็นเพียงร้อยละ 7 เลือกยุคเบรจเนฟเป็นยุคที่ดี ในขณะที่ร้อยละ 10 เลือกยุคสตาลินเป็นยุคที่ดี หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการปฏิรูปตลาดของบอริส เยลซินต่อมาชาวรัสเซียหลายคนมองว่ามีความคิดถึงยุคเบรจเนฟ คิดถึงเสถียรภาพของยุคเบรจเนฟซึ่งได้หายไปในช่วง ยุคกอร์บาชอฟ และ เยลซิน
บทความวิเคราะห์
ประวัติศาสตร์ได้แสดงคำติชมของเบรจเนฟ และนโยบายของเขา บทความเกี่ยวข้องกับเขานั้นในช่วงเวลาก่อนถึงแก่อสัญกรรมนั้นหาได้ยาก ส่วนใหญ่จะเป็นบทความหลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาซึ่งเป็นแง่ลบอย่างท่วมท้น บทความเกี่ยวข้องเบรจเนฟ ได้รับการเขียนเป็นภาษาอังกฤษและแม้กระทั่งในภาษารัสเซีย อ้างอิงจาก มาร์ค แซนเดิล และเอ็ดวิน เบคอน ผู้เขียนเรื่องการพิจารณาเบรจเนฟใหม่ (Brezhnev Reconsidered) กล่าวว่า เบรจเนฟ ได้รับความสนใจน้อยไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต
นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ Robert Service เขียนไว้ในหนังสือของเขา รัสเชีย:จากซาร์สู่ศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด (Russia: From Tsarism to the Twenty-First Century)  ว่า "เมื่อเขา (เบรจเนฟ) ประสบความสำเร็จในการยึดอำนาจ ครุชชอฟ เขายังคงเป็นนักการเมืองที่เข้มแข็งที่คาดว่าจะทำให้พรรคและรัฐบาลทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น เขาเฉื่อยชาและอ่อนเพลียอย่างสิ้นเชิง แต่เขาได้กลายเป็นเลขาธิการได้นำลัทธิคอมมิวนิสต์สู่ความเกลียดชังที่สุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1917 " เขาเสริมว่า "ยากที่จะรู้สึกเสียใจมากสำหรับเบรจเนฟ"; นโยบายเศรษฐกิจและสังคมของเขาได้ส่งประเทศเข้าสู่ยุคของความซบเซาซึ่งผู้สืบทอดของเขาไม่สามารถฟื้นตัวเต็มที่ได้"Talal Nizameddin ระบุไว้ในหนังสือของเขารัสเซียและตะวันออกกลาง: ต่อนโยบายการต่างประเทศใหม่ (Russia and the Middle East: Towards A New Foreign Policy) ว่า "มรดกของเบรจเนฟ"โดยทั่วไปไม่ได้รับผลกระทบจากผู้สืบทอดที่อ่อนแอของเขา (ยูรี อันโดรปอฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโค) ทั้งสงครามอัฟกานิสถาน ความตึงเครียดกับจีนและญี่ปุ่น เช่นเดียวกับ ความคาดหวังของมิติใหม่ในการแข่งขันอาวุธกับสหรัฐฯในรูปของยุทธศาสตร์การป้องกัน (Star Wars) "ตามนักประวัติศาสตร์ David Dyker ผู้เขียนหนังสือสหภาพโซเวียตภายใต้กอร์บาชอฟ: อนาคตสำหรับการปฏิรูป "เบรจเนฟสืบทอดฝ่ายซ้ายสหภาพโซเวียตผู้ทุกข์ทรมานจากปัญหาต่าง ๆ ในประเทศและต่างประเทศ" (The Soviet Union under Gorbachev: Prospects for Reform "Brezhnev left his successors a Soviet Union suffering from a host of domestic and foreign problems") อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่ Dyker เจอคือจุดอ่อนของเศรษฐกิจที่ทำลายอิทธิพลของโซเวียตนอกพรมแดนอย่างมากในช่วงปลายยุคเบรจเนฟเนื่องจากความล้าหลังทางเทคโนโลยี
ผู้เขียน ความขัดแย้งของสหภาพโซเวียต: การขยายตัวจากภายนอกความเสื่อมภายใน (The Soviet Paradox: External Expansion, Internal Decline)  Seweryn Bialer มีการประเมินยุคเบรจเนฟ Bialer กล่าวว่ายุคนั้นเป็นช่วงเวลาแห่ง "โอกาสที่หายไป" แต่ยอมรับว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจในช่วงปีแรกของเบรจเนฟอ่อนลง "เหตุผลในการปฏิรูปที่รุนแรง" ในหนังสือการเปลี่ยนแปลงของรัสเซีย: ภาพรวมของระบบที่ร่วน (Russia's Transformation: Snapshots of a Crumbling System) ของ Robert Vincent Daniels ระบุว่า เบรจเนฟ"ให้เสถียรภาพของประเทศ" และนโยบายภายในประเทศและภายนอกของเขาพยายามที่จะให้เป็น "สถานะเดิม" Daniels เชื่อว่ายุคเบรจเนสามารถแยกออกเป็นสองส่วนส่วนแรกที่เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1964 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1975 สอดคล้องกับ "ความเป็นผู้นำสภาพการสร้างเศรษฐกิจที่ใฝ่หาการผ่อนคลายและการบำรุงรักษาสมดุลทางการเมือง" ระยะที่สองซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1975 เป็นเรื่องตรงกันข้าม; เศรษฐกิจหยุดการเจริญเติบโตความเป็นผู้นำร่วมกันสิ้นสุดลงด้วยการลาออกของนีโคไล ปอดกอร์นืย, เบรจเนฟ การพัฒนาสหภาพโซเวียตเริ่มที่จะซบเซา นักประวัติศาสตร์ จิริ วาเลนต้าและแฟรงก์ ซิบุลก้าที่ระบุไว้ในหนังสือกอร์บาชอฟ ความคิดใหม่และความขัดแย้งในโลกที่สาม (Gorbachev's New Thinking and Third World Conflicts) ว่ามรดกของเบรจเนฟเป็น "ส่วนผสมของความสำเร็จและความล้มเหลวทั้งในประเทศและนโยบายต่างประเทศ" อย่างไรก็ตามพวกเขาโต้แย้งว่าเมื่อถึงเวลาที่เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม ความล้มเหลวของเขากลายเป็นปัญหาระบบที่เรื้อรังอย่างรุนแรง ความสำเร็จลิทธิเบรจเนฟตาม วาเลนต้า และ ซิบุลก้า เขียนไว้เป็นนโยบายต่างประเทศและการป้องกันประเทศของเขาอย่างไรก็ตามเศรษฐกิจที่ลดลงความสำเร็จเหล่านี้ไม่ยั่งยืนในระยะยาว พวกเขายังตั้งข้อสังเกตอีกว่าสหภาพโซเวียตสามารถรวมตัวเป็นมหาอำนาจซึ่งจะเพิ่มอิทธิพลในประเทศที่ไม่ใช่ประเทศคอมมิวนิสต์ในประเทศโลกที่สาม
ในบันทึกของเอียน แทตเชอร์ระบุว่า "สมควรได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลประสบความสำเร็จมากที่สุดในการเมืองโซเวียต" เขาระบุว่าเบรจเนฟเป็นนักการเมืองที่ดีภายในกรอบของระบบการเมืองโซเวียต Dmitry Peskov กล่าวว่า "เบรจเนฟ ไม่ได้เป็นด้านลบของประวัติศาสตร์ของประเทศของเรา เขาเป็นด้านบวกมาก เขาวางรากฐานสำหรับเศรษฐกิจของประเทศและการเกษตร." อาร์ชี บราวน์ เขียนไว้ในหนังสือของเขาการเกิดและดับไปของคอมมิวนิสต์ (The Rise & Fall of Communism)  ไว้ว่า"จากมุมมองของผู้ปกครองคอมมิวนิสต์ยุคเบรจเนฟประสบความสำเร็จในหลาย ๆ ด้าน" "ความเท่าเทียมกับสหรัฐอเมริกา" อย่างเข้มแข็งโดยต้นยุค 70 และกลายเป็นมหาอำนาจในความรู้สึกทางทหารของโลก "ยุคเบรจเนฟ เป็นช่วงเวลาที่หลายสิบล้านคนของโซเวียตอาศัยอยู่ในชีวิตที่เงียบสงบและสามารถคาดการณ์ได้กว่าบัดนี้" และ "คนส่วนใหญ่ไม่ได้หวาดกลัวคุมตัวของ KGB"
การสำรวจความคิดเห็น
ความคิดเห็นของชาวรัสเชียต่อเบรจเนฟในส่วนใหญ่เป็นไปทางที่ดี อย่างไรก็ตามทางฝั่งตะวันตกมองว่าเขาเป็นผู้เริ่มต้นความซบเซาทางเศรษฐกิจจนนำไปสู่การล่มสลายของสหภาพโซเวียต การสำรวจโดยกองทุนความคิดเห็นทางสาธารณะ (VTsIOM)  ในเดือนกันยายน ค.ศ 1999 ได้เลือกช่วงเวลาของเบรจเนฟเป็นช่วงเวลา"ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีที่สุด"ในศตวรรษที่ 20  โดยมีเสียง 51 ถึง 10 คะแนนอย่างชัดเจน ในการสำรวจความคิดเห็นที่คล้ายกันในปี ค.ศ 1994 เบรจเนฟ รวบรวมคะแนนได้เพียง 36 ถึง 16 การสำรวจความคิดเห็นในปี ค.ศ 2000 โดย VTsIOM ได้ถามคำถามต่างๆกับชาวรัสเซียว่า "ยุคสมัยใดบางที่ให้ผลดีและผลเสียต่อประเทศนี้" 36 เปอร์เซ็นต์วิจารณ์ยุคเบรจเนฟในเชิงบวกมากกว่าเชิงลบขณะที่นิกิตา ครุสชอฟตามหลังได้ไป 33 เปอร์เซ็นต์การสำรวจความคิดเห็นความนิยมในแต่ละยุคของรัสเชียในปี ค.ศ. 2006 ชี้ได้ว่า 61 เปอร์เซ็นต์ของประชาชนรัสเชียมองว่ายุคเบรจเนฟเป็นหนึ่งในยุคที่ดีของรัสเชีย การสำรวจความคิดเห็นการเลือกที่จะใช้ชีวิตในศตวรรษที่ 20 โดย VTsIOM ในค.ศ. 2007 แสดงให้เห็นว่าชาวรัสเซียส่วนใหญ่เลือกช่วงยุคเบรจเนฟ นักวิเคราะห์ได้ตั้งข้อสังเกตถึงความนิยมของเบรจเนฟในก่อนและหลังช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินของรัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 1998 เมื่อเปรียบเทียบช่วงเวลาทั้งสองทั้งก่อนและหลังช่วงวิกฤตการณ์ได้ชี้ว่าเบรจเนฟเป็นที่จดจำได้ดีที่สุดว่าในการทำให้เกิดเสถียรภาพด้านเศรษฐกิจโดยชาวรัสเซียไม่มองว่าเป็นยุคซบเซาของสหภาพโซเวียตเหมือนในความคิดเห็นทางฝั่งตะวันตก
ตำบลโนนอุดม (อำเภอชุมแพ)
ตำบลโนนอุดม เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 10 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 72 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง
ชิต เวชประสิทธิ์
นายชิต เวชประสิทธิ์ (8 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) อดีตรัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง 2 สมัย และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต 3 สมัย
ประวัติ
ชิต เวชประสิทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2457 ที่บ้านท่าเรือ ตำบลศรีสุนทร อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรของนายยาน และ นางสิ้ว เวชประสิทธิ์ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพาณิชยการวัดสามพระยา ก่อนที่จะเข้าศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ไม่สำเร็จการศึกษา จนกระทั่งมาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง ในที่สุด สมรสกับ นางสมจิต เวชประสิทธิ์ (สกุลเดิม : ประธานธุรารักษ์) มีบุตร-ธิดา 6 คน โดยมีบุตรคนหนึ่งคือ นายวราภรณ์ เวชประสิทธิ์ หรือ สีเผือก สีสี่ ซึ่งเป็นศิลปินตลกชื่อดัง
ชิต เวชประสิทธิ์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 สิริอายุรวม 79 ปี
งานการเมือง
ชิต เข้าสู่วงการการเมือง เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาเทศบาลนครกรุงเทพฯ เขตสัมพันธวงศ์ เมื่อ พ.ศ. 2481 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในปีเดียวกัน และได้รับเลือกตั้งรวม 3 สมัย
ชิต ได้รับตำแหน่งทางการเมืองสำคัญ คือ รัฐมนตรีไม่ประจำกระทรวง ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13 ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เมื่อปี พ.ศ. 2488 และ คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 18 ในรัฐบาลของพลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เมื่อปี พ.ศ. 2490
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ชิต เวชประสิทธิ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 14
คมชัดลึก อวอร์ด ครั้งที่ 14 เป็นงานประกาศรางวัลคมชัดลึก อวอร์ด ในครั้งที่ 14 โดยพิจารณาจากผลงานด้านวงการบันเทิงของไทยสาขาต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2559 พิธีการมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย
ประเภทภาพยนตร์และละครโทรทัศน์
ผู้ชนะจะขึ้น ตัวหนา(‡)
ยุย โยโกยามะ
ยุย โยโกยามะ (横山 由依 (Yokoyama Yui)) ชื่อเล่น ยุยฮัง (ゆいはん (Yuihan)) เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1992 ที่ จังหวัดเกียวโต เธอเข้าร่วมเป็นสมาชิก AKB48 ในฐานะสมาชิกรุ่นที่ 9 เมื่อปี ค.ศ. 2009  เธอเป็นอดีตผู้จัดการทั่วไปของ AKB48 Group หรือ โซคันโตคุ และยังเป็นอดีตกัปตันทีม A ของ AKB48 นอกจากนี้ปี ค.ศ. 2011 ยุยฮัง ยังได้เป็นสมาชิกในยูนิต Not Yet ยุยฮังประกาศจบการศึกษาจาก AKB48 เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2021 ในคอนเสิร์ต AKB48 2021 Last Summer Party!
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย
อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอบุณฑริก อำเภอนาจะหลวย และอำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศลาวและกัมพูชา ได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 53 ของประเทศไทย เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2530 มีเนื้อที่ประมาณ 428,750 ไร่ หรือ 686 ตารางกิโลเมตร คำว่า ภูจองนายอย มีที่มาจากคำ 2 คำคือ ภูจอง กับ นายอย คำว่า ภูจอง หมายถึง ภูเขาที่มีต้นจองขึ้นอยู่หนาแน่น ซึ่งทางภาคอีสานเรียกหมากจอง ทางภาคกลางเรียกว่าต้นสำรอง ส่วนคำว่า นายอย เพี้ยนมาจากคำว่า น้ำย้อย รวมความแล้วอุทยานแห่งชาติภูจองนายอย หมายถึงภูเขาที่มีต้นสำรองขึ้นอยู่มากและมีน้ำไหลย้อยตามหน้าผาของลำน้ำตามอุทยาน
ลักษณะภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติภูจอง-นายอย พื้นที่ป่าส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และเนินเขาซึ่งลาดไปทางทิศใต้ มีความสูงเฉลี่ยประมาณ 300 – 600 เมตร จากระดับน้ำทะเลสภาพป่าโดยทั่วไปเป็น ป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรัง มีพรรณไม้ขึ้นอยู่หนาแน่น ประมาณ 75 % ของพื้นที่ มีสภาพธรรมชาติที่งดงาม มีสภาพป่าสมบูรณ์ ในพื้นที่พบ “ ต้นจอง ” หรือต้นสำรองจำนวนมากอันเป็นที่มาของชื่ออุทยาน ฯ ส่วน “ นายอย ” มาจากคำว่า น้ำย้อย ที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งต้นน้ำลำธาร มีน้ำไหลย้อยลงมาตามเพิงผาที่อยู่ใกล้น้ำตก และมีลำน้ำสายน้ำสำคัญต่าง ๆ เช่น ลำโดมน้อย ลำโดมใหญ่และห้วยหลวง เป็นต้น
ทรัพยากรป่าไม้
สภาพป่าของอุทยาน สามารถแบ่งออกเป็นป่าชนิดต่างๆ โดยอาศัยปัจจัยทางสภาพภูมิประเทศ สภาพภูมิอากาศ ลักษณะดินและลักษณะเด่นของพืชพรรณได้ ดังนี้
- ป่าเต็งรัง (Dry Diperocarp Forest) ลักษณะทั่วไปของป่าเป็นป่าโปร่ง ดินไม่ค่อยสมบูรณ์ หน้าดินตื้น ต้นไม้มีขนาดเล็ก ยกเว้นบางพื้นที่มีหน้าดินหนาและไม่ถูกรบกวนมากนัก ต้นไม้จึงจะมีขนาดใหญ่และขนาดกลางผสม พันธุ์ไม้ที่สำคัญ ได้แก่ เต็ง รัง พะยอม เหียง กราด
- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Decidouous Forest) หรือ เรียกป่าผสมผลัดใบ
- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ทรัพยากรสัตว์ป่า
- สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม เช่น เลียงผา กวางป่า เก้ง กระจงเล็ก หมูป่า ชะมด หมีขอ หมาใน หมูหริ่ง กระต่ายป่า ชะนี กระทิง เป็นต้น
- สัตว์ปีก พบว่ามีจำนวนประมาณ 150 ชนิด ที่สำคัญได้แก่ เป็ดก่า เป็นต้น
- สัตว์เลื้อยคลาน เช่น ตุ๊กแกบ้าน กิ้งก่า เต่าเหลือง แย้ขีด งูหลาม งูจงอาง งูเห่า เป็นต้น
- สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น คางคกบ้าน เขียดหลังขีด กบนา เขียดตะปาด เป็นต้น
แหล่งท่องเที่ยว
สถานที่ติดต่อ : ที่ทำการอุทยานฯ หมู่ 3 ต.นาจะหลวย อ.นาจะหลวย จ.อุบลราชธานี 34280 โทรศัพท์ : 0 4521 0706 (สอบถามข้อมูลทั่วไปและการเปิดแหล่งท่องเที่ยวได้ที่หมายเลขนี้)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
จังหวัดลำพูน มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดลำพูนมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ เจ้าบุญมี ตุงคนาคร
รถไฟชานเมือง
รถไฟชานเมือง หรือ รถไฟฟ้าชานเมือง (Commuter rail; Train de banlieu) เป็นรถไฟโดยสารที่ให้บริการระหว่างใจกลางเมืองกับย่านชานเมือง หรือระหว่างเมืองใหญ่กับเมืองรองที่รายรอบ ที่มีระยะทางเกินกว่า 15 กิโลเมตร หรือ 10 ไมล์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรับคนที่อาศัยอยู่ในย่านชานเมืองจำนวนมาก ให้สามารถเข้ามาทำงานหรือเข้ามาเรียนหนังสือในเขตใจกลางเมืองได้ รถไฟชานเมืองมีเที่ยววิ่งตามกำหนดเวลา และมีความเร็วสูงสุดตั้งแต่ 50 ไปจนถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ให้ความหมายของรถไฟชานเมือง ว่า ''เป็นขบวนรถที่จัดเดินเพื่อให้บริการแก่ผู้โดยสารในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รัศมีไม่เกิน 160 กม. เพื่อใช้เดินทางไปทำงาน ศึกษาเล่าเรียน และติดต่อค้าขาย หยุดทุก ๆ สถานี ป้ายหยุดรถ ที่หยุดรถ''
ลักษณะเฉพาะ
รถไฟฟ้าชานเมือง แตกต่างจากรถไฟฟ้าใต้ดิน รถไฟฟ้าโมโนเรล และรถไฟฟ้ารางเบา ดังนี้
วอลแตร์
ฟร็องซัว-มารี อารูเอ (François-Marie Arouet) หรือเป็นที่รู้จักกันในนามปากกาว่า วอลแตร์ (Voltaire) เป็นปราชญ์, นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ในยุคเรืองปัญญาของฝรั่งเศส เขาเป็นผู้โจมตีการจัดตั้งศาสนจักรคาทอลิกในฝรั่งเศส และยังสนับสนุนเสรีภาพทางศาสนา, เสรีภาพในการพูด และยังผลักดันให้มีการแบ่งแยกศาสนจักรออกจากรัฐ
ผลงานของวอลแตร์
ผลงานของวอลแตร์มีจำนวนมากมาย หลากหลายประเภททั้งบทละคร นิยาย นิทานเชิงปรัชญา ประวัติศาสตร์ และบทกวี เขาได้รับยกย่องจากคนร่วมสมัยว่าเป็นนักเขียนบทละครชั้นนำและกวีชั้นนำ แต่ในปัจจุบันเขากลับเป็นที่ยกย่องในฐานะนักเขียนเชิงเสียดสี วิพากษ์วิจารณ์ (Le symbole de l’esprit critique) ผลงานของเขาส่วนใหญ่เป็นการเผยแพร่ความคิดทางปรัชญาไปสู่สาธารณชน เพื่อปลุกความคิดวิพากษ์วิจารณ์ให้แก่ชาวฝรั่งเศส เพื่อต่อต้านความคิดระบบสถาบันแบบเก่า การต่อสู้เพื่อขจัดความอยุติธรรมในสังคม รวมทั้งความเชื่อที่งมงายและความบ้าคลั่งทางศาสนา นอกจากนี้เขายังส่งเสริมเรียกร้องสิทธิ เสรีภาพและการแสดงความคิดเห็นอีกด้วย
อิทธิพลของวอลแตร์
ผลงานตลอดชีวิตของวอลแตร์ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เรียกว่า “ความคิดวิพากษ์วิจารณ์” (L‘esprit critique) แก่ชาวฝรั่งเศสโดยรวม ความคิดวิพากวิจารณ์นี้ทำให้ชาวฝรั่งเศสตั้งคำถามต่อทุกเรื่องทุกเหตุการณ์ที่ปรากฏในสังคมของตน ไม่ว่าจะเป็นทางด้านสถาบันการเมืองการปกครอง โดยเขาได้โจมตีระบอบการปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ สถาบันกษัตริย์ การใช้อำนาจตามอำเภอใจของกษัตริย์ สถาบันศาสนา โจมตีคำสอนความเชื่อที่งมงาย วอลแตร์ได้นำหลักการใช้เหตุผล (L’esprit scientifique) มาแพร่หลายให้แก่ประชาชน เพื่อมาใช้ในการดำเนินชีวิต โดยการใช้เหตุผลแก้ปัญหา และรู้จักคิดพิจารณาก่อนจะเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาใช้ผลงานของเขามาเป็นเครื่องมือในการเผยแพร่แนวความคิดทางปรัชญาและนำไปสู่สาธารณชน เพื่อทำให้ประชาชนได้เห็นได้เข้าใจและตระหนักถึงสิ่งเหล่านั้น ซึ่งแนวคิดและความรู้เหล่านี้จึงเปรียบเสมือนกับแสงสว่างทางปัญญาให้แก่ประชาชน วอลแตร์จึงเป็นผู้ที่มีส่วนทำให้ประชาชนมีเสรีภาพทางความคิดและทำให้ผู้คนสนใจการเมืองการปกครองแบบอังกฤษ
ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าวอลแตร์มีอิทธิพลต่อคริสตวรรษที่ 18 เป็นอย่างมาก ซึ่งเป็นผลนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ สังคมและศาสนา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม “การปฏิวัติฝรั่งเศส พ.ศ. 2332”
16941778