cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภาไทย 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551
หลังจากนั้นไม่นาน พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ ได้ลาออกจากตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น สังคมหลายภาคส่วนได้ประณามการกระทำของตำรวจครั้งนี้ หลังจากเหตุการณ์การปะทะกัน สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานหน่วยพยาบาลเพื่อให้ทำการดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บ และพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์จำนวนสามแสนบาทแก่โรงพยาบาลรามาธิบดีเพื่อเป็นการค่าใช้จ่ายในการรักษา
ผู้ทุพพลภาพ ขาขาด ได้แก่ นาย ตี๋ แซ่เดียว นาย บัญชา บุญแก้ว ขาขาด นาย ธัญญา กุลแก้ว ขาขาด นางสาว นาฎยา ธิยา นิ้วเท้าขวาขาด นาย ชิงชัย อุดมเจริญกิจ ข้อมือขวาขาด และ นาย เสถียร ทับมะลิผล โดย นาย เสถียร ทับมะลิผล เสียชีวิต 14 กรกฎาคม 2555
มีตำรวจได้รับบาดเจ็บสาหัส 5 ราย ได้แก่ ร.ต.ต.เกียงไกร กิ่งสามี, ส.ต.ท.พงษ์ไท เชื้อชุมสุข ส.ต.ต.พีรเชษฐ์ ธราปัญจทรัพย์, ส.ต.ท.เศรษฐวุฒิ บัวทุม และส.ต.ท.วุฒิชัย คำปงศักดิ์ เนื่องจาก นายปรีชา ตรีจรูญ ขับรถชน
นอกจากนั้น พลตำรวจตรี โกสินทร์ บุญสร้าง ถูกทำร้ายร่างกายจนสลบหมดสติในเหตุการณ์นี้
พิธีพระราชทานเพลิงศพ
วันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2551 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ไปยังเมรุวัดศรีประวัติ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เพื่อทรงเป็นประธานในพิธีพระราชทานเพลิงศพอังคณา ระดับปัญญาวุฒิ ผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์สลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภา เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยมี พลอ.อ.สิทธิ เศวตศิลา พล.อ.พิจิตร กุลละวณิชย์​ น.พ.เกษม วัฒนชัย​ นาย พลากร สุวรรณรัฐ พลเอก บุญสร้าง เนียมประดิษฐ์ สมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ พลเอก ทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก พลอากาศเอก อิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ พลเรือเอก กำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ พลเอกอภิชาต เพ็ญกิตติ ปลัดกระทรวงกลาโหม พลตำรวจเอก พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ นาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรไทย พล.ต.ท.อัศวิน ขวัญเมือง ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ นาย อภิรักษ์ โกษะโยธิน ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คุณหญิง จารุวรรณ เมณฑกา ผู้ว่าการสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน นาย เชิดวิทย์ ฤทธิประศาสน์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี และข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ต่าง ๆ เฝ้ารับเสด็จ เฝ้ารับเสด็จ นอกจากนี้ทรงได้รับการต้อนรับอย่างปีติยินดีจากผู้ชุมนุมฝ่ายพันธมิตรฯ หลายคน ณ ที่นั้น โดยเฉพาะแกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
นาย พิภพ ธงไชย นาย สมศักดิ์ โกศัยสุข อัญชลี ไพรีรักษ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สมเกียรติ พงษ์ไพบูลย์ นาย สุริยะใส กตะศิลา นาย ศรัณยู วงศ์กระจ่าง น.ส.ศิริลักษณ์ ผ่องโชค นางสาว สโรชา พรอุดมศักดิ์ นาย สนธิ ลิ้มทองกุล นาย กรณ์ จาติกวณิช นาย ศิริโชค โสภา นาย บุญยอด สุขถิ่นไทย นางสาว รสนา โตสิตระกูล รองศาสตราจารย์ เจิมศักดิ์ ปิ่นทอง นาง สุนทรี เวชานนท์ นางสาว ลานนา คัมมินส์
สมเด็จพระบรมราชินีนาถมีพระราชปฏิสันถารกับครอบครัวของผู้เสียชีวิต ซึ่งนายจินดา ระดับปัญญาวุฒิ บิดาของนางสาวอังคณา เปิดเผยว่าทรงแสดงความกังวลในสวัสดิภาพของผู้ชุมนุม และรับสั่งว่าจะจัดดอกไม้มาพระราชทานภายหลังด้วย กับทั้งมีพระราชปฏิสันถารกับนายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำกลุ่มพันธมิตรฯ ซึ่งนายสนธิมิได้เปิดเผยรายละเอียด กล่าวเพียงว่าเป็นแต่เรื่องส่วนตัวที่ไม่สำคัญนัก ก่อนหน้านี้ สมเด็จพระบรมราชินีนาถได้ทรงพระราชอุทิศเงินจำนวนหนึ่งล้านบาทเป็นค่ารักษาพยาบาลผู้บาดเจ็บในการจลาจลดังกล่าวทั้งสองฝ่าย ซึ่งฝ่ายพันธมิตรฯ กล่าวว่าเป็นสัญญาณแห่งการสนับสนุนฝ่ายตน
ปฏิกิริยาจากกองทัพ
ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ผู้บัญชาการเหล่าทัพทั้งหมด ซึ่งประกอบด้วย พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก, พล.ร.อ.กำธร พุ่มหิรัญ ผู้บัญชาการทหารเรือ, พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์ ผู้บัญชาการทหารอากาศ, พล.ต.อ.พัชรวาท วงษ์สุวรรณ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ และ พล.อ.ทรงกิตติ จักกาบาตร์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด ได้ร่วมกันออกอากาศในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 โดยมี นายสรยุทธ สุทัศนะจินดา เป็นผู้ดำเนินรายการ โดยเรียกร้องให้รัฐบาลลาออกและแสดงความรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ซึ่งการที่ผู้นำเหล่าทัพทั้งหมดได้พร้อมใจกันออกรายการโทรทัศน์เรียกร้องให้รัฐบาลลาออกครั้งนี้ ไม่เคยมีปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์การเมืองไทย จึงมีผู้เรียกเหตุการณ์ครั้งนี้ว่า เป็น "การปฏิวัติผ่านหน้าจอ" โดยวิกิลีกส์รายงานว่าพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระราชกระแสรับสั่งห้ามไม่ให้มีการรัฐประหารจึงกลายเป็นที่มาของการที่ พล.อ.อนุพงษ์ เรียกร้องให้รัฐบาลต้องรับผิดชอบด้วยการลาออกหรือยุบสภา
ปฏิกิริยาจากแกนนำชุมนุม
วันที่ 27 ตุลาคม 2551 นาย สนธิ ลิ้มทองกุล กล่าวตำหนิแนวทางให้หยุดการชุมนุมโดยให้เจราจาทุกฝ่ายของ ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เขากล่าวถึงความจำเป็นในการชุมนุมเนื่องจากมีกลุ่มไม่จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ และกล่าวว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บมากถึง 400 คน สืบเนื่องจากดร.สุเมธ ตันติเวชกุล เรียกร้องให้มีการเจรจาทุกฝ่ายเพื่อนำไปสู่การยุติการชุมนุมในวันที่ 26 ตุลาคม 2551
ในวันที่ 31 ตุลาคม 2551 พลตรี จำลอง ศรีเมือง กล่าวตำหนิ ดร.ดิสธร วัชโรทัย อันเนื่องมาจากก่อนหน้านี้ ดร.ดิสธร วัชโรทัย ได้กล่าว ในวันที่ 30 ตุลาคม 2551 ว่าถ้ารักในหลวงให้อยู่ชุมพร ไม่ต้องไปที่อื่น รักในหลวงให้อยู่บ้าน รักในหลวงให้กลับบ้าน คุณไปแสดงพลังตรงนั้นไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย รังแต่จะทำให้เกิดความแตกแยก ผมกล้าพูดตรงนี้เพราะผมเป็นตัวจริงเสียงจริงนะครับ รับพระราชกระแสมาเองว่า พวกเราต้องขยาย ทำอย่างไรให้เขาทราบว่า เรามีหน้าที่และทำหน้าที่อะไร ผมไม่ได้เข้าข้างใคร ผมไม่รู้ว่าใครผิดใครถูก ผมรู้อย่างเดียวว่า ผมอยู่พรรคในหลวง และพรรคนี้ใหญ่โตมาก การแสดงออกดังกล่าวถูกตีความอย่างกว้างว่าพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ไม่พอพระทัยการชุมนุมยึดทำเนียบรัฐบาลและปิดสนามบินของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เนื่องจากนาย ดร.ดิสธร วัชโรทัย มีตำแหน่งเป็นรองเลขาธิการพระราชวัง ราชการบริหารส่วนกลาง ณ เวลานั้น
ป.ป.ช.ชี้มูลความผิดผู้ที่เกี่ยวข้อง
สำหรับ พลตำรวจตรี ลิขิต กลิ่นอวล รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พลตำรวจตรี เอกรัตน์ มีปรีชา รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พลตำรวจตรี วิบูลย์ บางท่าไม้ รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล พลตำรวจตรี จักรทิพย์ ชัยจินดา รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล รวมทั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ออกปฏิบัติหน้าที่ในการสลายการชุมนุมครั้งนี้ ทั้งหมด เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ในความควบคุมรับผิดชอบและสั่งการของผู้บัญชาการตำรวจ นครบาล ในฐานะผู้บัญชาการเหตุการณ์ และผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พฤติการณ์และพยานหลักฐานยังไม่พอฟังว่ามีมูลเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ ราชการ จึงให้ข้อกล่าวหาตกไป
บทสรุป ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง มีคำพิพากษายกฟ้อง 4 จำเลย คดีสลายชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยศาลชี้ว่าไม่ได้ทำผิดตามคำฟ้อง
เอกสารการทูตสหรัฐ
ตามรายงานข่าวของเว็บหนังสือพิมพ์มติชน วิกิลีกส์ได้เผยแพร่เอกสารรายงานของอีริค จี. จอห์น อดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย ว่า เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2551 หนึ่งเดือนหลังเหตุการณ์ 7 ตุลาคม 2551 จอห์นรายงานถึงการสนทนากับสมาชิกตระกูลมหาเศรษฐีของไทยคนหนึ่งที่มีเส้นสายกว้างขวาง ซึ่งวิกิลีกส์ลบชื่อออก (ใช้ชื่อ สมมุติว่า นาย ก.) มีการสนทนากันหลายเรื่อง และในตอนหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ 7 ตุลาคม 2551 โดยระบุถึงการวางแผนของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยยังหวังจะสร้างสถานการณ์ปะทะขึ้นใหม่เพื่อให้คนตายอีกสักกว่า 20 ศพ อันจะทำให้การที่ทหารออกมายึดอำนาจสมเหตุผล"
กองทัพฝรั่งเศส
กองทัพฝรั่งเศส (Armée Française) เป็นกองทัพของสาธารณรัฐฝรั่งเศส กองทัพฝรั่งเศสเป็นกองทัพที่มีความทันสมัยมีหน้าที่ปกป้องในอธิปไตยของชาติ กองทัพฝรั่งเศส อยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพคือประธานาธิบดี กองทัพฝรั่งเศสเป็นสมาชิกของเนโต, กองกำลังของสหภาพยุโรป และ European Union Battlegroups.
ข้าวกั๊นจิ๊น
ข้าวกั๊นจิ๊น ข้าวเงี้ยว หรือ จิ๊นส้มเงี้ยว เป็นอาหารไทยภาคเหนือ มีลักษณะเป็นข้าวสวยคลุกเลือดหมูสดห่อในใบตองในลักษณะเดียวกับแหนม บางสูตรไม่ใส่เนื้อสับ แต่ใส่เลือดคลุกเคล้ากับข้าวอย่างเดียว นำมารับประทานกับน้ำมันกระเทียม หอมแดง แตงกวา และพริกทอด อาหารประเภทนี้นิยมรับประทานเป็นอาหารกลางวัน หรือ ข้าวตอน ในสูตรดั้งเดิมมักใช้วัวทำ แต่ปัจจุบันผู้คนไม่ค่อยกินเนื้อวัวกันแล้ว จึงดัดแปลงมาใช้เนื้อหมูแทน
ที่มา
ข้าวกั๊นจิ๊นเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลมาจากชาวไทใหญ่ซึ่งนิยมรับประทานข้าวเจ้า (ข้าวสวย) ต่างจากกลุ่มชาติพันธุ์ไทกลุ่มอื่นที่มักรับประทานข้าวนึ่ง (ข้าวเหนียว) ในบางครั้งเรียกข้าวกั๊นจิ๊นว่า "ข้าวเงี้ยว" เพราะเป็นอาหารของชาวไทใหญ่ ในอดีตชาวล้านนามักจะเรียกชาวไทใหญ่ว่า "เงี้ยว" ซึ่งมีนัยของการดูถูกชาติพันธุ์ว่า เป็นชนชาติที่เจ้าเล่ห์ คบไม่ได้ ส่วนคำว่า กั๊น ในคำเมืองหมายถึง นวด บีบ หรือคั้น เพราะขั้นตอนการทำนั้นต้องนวดข้าวให้เข้ากับเลือดด้วย ส่วน จิ๊น ก็คือเนื้อสัตว์
ส่วนผสม
ข้าวกั๊นจิ๊นมีส่วนผสมคือ ข้าวสวย หมูสับ เลือดหมู นำมาคลุกเคล้าให้เข้ากัน จากนั้นใส่หนังหมูต้ม มะเขือส้ม เกลือป่น น้ำปลา น้ำมันหอมเจียว ทำให้อาหารมีรสชาติเค็มและหวานเล็กน้อย เมื่อคลุกเคล้าเข้ากันดีแล้วจึงนำไปห่อใบตอง โดยใช้ใบตองแผ่นใหญ่ ๆ ซ้อนกัน 2 ชั้น ห่อข้าวที่คลุกเป็นทรงเตี้ย ๆ คล้ายห่อหมกแล้วกลัดด้วยไม้กลัด นำมานึ่งจนเสร็จ แล้วนำกระเทียมเจียว พริกแห้ง หัวหอมแดงซอย และแตงกวาหั่น แต่งเป็นเครื่องเคียง
ICD-10 บทที่ 18: อาการ อาการแสดง และความผิดปกติที่พบจากการตรวจทางคลินิกและทางห้องปฏิบัติการ
เป็นบัญชีโรคย่อยหนึ่งจากบัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง ฉบับทบทวนครั้งที่ 10 (ICD-10) ซึ่งเป็นรหัสของโรคและอาการ อาการแสดง ความผิดปกติที่ตรวจพบ อาการนำ สภาพสังคม หรือสาเหตุภายนอกของการบาดเจ็บหรือโรค จัดทำขึ้นโดยองค์การอนามัยโลกโดยแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2535 โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดประเภทการเจ็บป่วยตามเกณฑ์เพื่อใช้บันทึกเพื่อรวบรวมเป็นข้อมูลทางสถิติในการวางแผนสุขภาพในระดับสากล
แอฟริกันเกมส์
แอฟริกันเกมส์ (African Games) อาจเรียก ออลแอฟริกาเกมส์ (All-African Games) หรือ แพนแอฟริกันเกมส์ (Pan African Games) เป็นมหกรรมกีฬาหลากหลายชนิดของทวีปแอฟริกา ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกสี่ปี เริ่มกำหนดการแข่งขันโดยสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอฟริกา (Association of National Olympic Committees of Africa; ANOCA) ภายใต้การรับรองโดย คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee; IOC) มีประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันอย่างน้อยที่สุด 40 ประเทศ การแข่งขันแอฟริกันเกมส์ครั้งแรกจัดขึ้นที่กรุงบราซาวีล สาธารณรัฐคองโก เมื่อปี พ.ศ. 2508
วัดพุน้อย
วัดพุน้อย เป็นวัดใน ตำบลชอนม่วง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี รหัสไปรษ์ณี 15110
ประวัติ
วัดพุน้อย 3 หมุ่ที่ 1 ตำบลชอนม่วง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี แต่เดิม พุน้อยเป็นชื่อของ น้ำที่ผุดขึ้นมาคล้ายน้ำพุตลอดทั้งปี ไม่มีวันแห้ง จึงเป็นชื่อเรียกขานหมู่บ้านแห่งนี้ วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2515 หมอเคลือบ และนางบุญมา เหมือนเอี่ยม ได้มอบถวายที่ดินจำนวน 6 ไร่ 1 งาน 53 ตารางวา เพื่อสร้างวัดพุน้อย หลวงพ่อชื้น บุญยกาโม นำชาวบ้านพุน้อยร่วมก่อสร้าง ได้ 4 พรรษาท่านจึงมรณภาพ ต่อมา พ.ศ. 2519 หลวงปู่แบน จนฺทสโร มาอยู่จำพรรษา และได้ซื้อที่ดินเพิ่มอีก 15 ไร่ 2 งาน 80 ตารางวา จนกระทั่งท่านได้มรณภาพลงเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2543 หลวงปู่แบน จนังทสโร ท่านเป็นเจ้าอาวาสนั้น ได้ร่วมกับชาวบ้านพุน้อยพัฒนาวัดจนเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้วัดที่ไม่มีคนรู้จัก กลายเป็นวัดที่มีคนเชื่อถือเลือมใสศรัทธาเดินทางมากราบไหว้กันอย่างไม่ขาดสาย
ปัจจุบัน พระโสภณพัฒนคุณ (ทิน สุทินฺโน) เจ้าอาวาสวัดพุน้อย ท่านยังคงสืบสานวิชาอาคม ที่รับจากหลวงปู่แบน จนฺงทสโร ในเรื่องเมตตามหานิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการค้าขาย ที่หลวงปู่แบนได้สร้างเรือพุทธคุณขึ้นมา ซึ่งใครได้ไปบูชาจะประสบผลสำเร็จกันแทบทุกคน จึงมีพุทธศาสนิกชนเดินทางมาที่วัดพุน้อยกันอย่างเนืองแน่นในแต่ละวัน
สิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้กับวัด
วัดพุน้อยนั้นมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคาราพนับถือของชาวบ้านและพุทธศาสนิกชนทั่วประเทศก็คือการยกเรือ การสร้างเรือ เพื่อถวายแด่แม่ตะเคียนทองสำหรับคนที่ชอบการเสี่ยงทายมักจะได้เดินทางมาที่วัดพุน้อยได้ขอโชคลาภด้วยการบนบานขอให้ถูกหวย พร้อมกันนี้ก็จะนำผ้าไหมซึ่งตัดเป็นชุดไทยกับตัวหุ่น นำมาถวายแม่ตะเคียนทองเพื่อเป็นการแก้บน ทำให้ปัจจุบันวัดพุน้อยชุดผ้าไหมไทย มากมายหลายหลากสีและมีความสวยงามมีจำนวนนับเป็น หมื่นชุด จนทางวัดต้องสร้างห้อง ไว้เก็บโดยเฉพาะ สำหรับชุดผ้าไหมไทย
โทชิมิตสึ เดยามะ
โทชิมิตสึ เดยามะ หรือชื่อบนเวที โทชิ เป็นนักร้องนำจากวง เอกซ์เจแปน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2508 เมืองทาเตยามะ ในจังหวัดชิบะ
ประวัติ
ความทรงจำในวัยเด็กของเขาจะเน้นว่า เป็นคนธรรมดาสามัญมาก ครอบครัวมีฐานะปานกลาง อาศัยในชนบทที่สบายๆ ทั้งครอบครัวจะชอบเบสบอล จะไปเชียร์ทีมไจแอนด์เป็นประจำ คะแนนวิชาดนตรีของเขาจะดีมาก แต่วิชาอื่นก็เกือบตก ที่เขาเป็นร้องนำได้ก็เพราะว่าเขาอยู่กับดนตรีมาตั้งแต่เด็ก คุณแม่เป็นคนสอนเปียโน คุณพ่อเคยชนะการประกวดคาราโอเกะ เขาก็มีความสามารถทางด้านดนตรีมาตั้งแต่เด็ก แค่ฟัง melody ครั้งเดียวก็สามารถดีดกีต้าร์ได้แล้ว อีกอย่างคือความที่เขาอยากเด่น เขามักจะเป็นหัวหน้าชั้นเสมอ
Toshi ได้พบกับ Yoshiki ตั้งแต่เรียนชั้นอนุบาล หลังจากนั้นเขาก็เรียนด้วยกันมาตลอด บ้านของเขาห่างกันแค่ 10 นาทีถ้าขี่จักรยาน Yoshiki นั้นเรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็ก แล้วก็ชอบเพลง Rock ด้วยทำให้ถูกคอกับ Toshi ที่ชอบเหมือนกัน เพราะใน ร.ร นอกจาก 2 คนนี้แล้ว ไม่มีใครสนใจคุยเรื่องเพลง Rock เลย จึงทำให้พวกเขาเริ่มตั้งวงตั้งแต่ ป.5 แต่ได้เริ่มตั้งวงกันจริงๆก็ตอน ม.1 ตอนนั้น Toshi เล่นกีต้าร์ แต่พอ ม.3 ร.ร. ม.ต้นแยกเป็น 2 ร.ร. เมื่อนักร้องนำย้ายไปอยู่อีกร.ร. Toshi จึงได้เป็นร้องนำแทน เพราะเขาชอบร้องเพลงต่อหน้าผู้คน เลยเลิกเล่นกีต้าร์ที่ฝึกเท่าไหร่ก็ไม่เก่งสักที แต่ว่า Toshi ตอน ม.ต้นไม่ได้ทำแค่วงดนตรีอย่างเดียว เขาอยู่ซ้อมที่เข้มงวด ความอดทน การออกเสียงดัง ๆ และความสามารถด้านกีฬา
เมื่อเป็นร้องนำวง X ลักษณะพิเศษต่าง ๆ ที่แสดงออกมาก็ได้มาจากตอนอยู่ชมรมวอลเล่ย์บอลนั่นเอง แม้จะอยู่ชมรมวอลเล่ย์บอล แต่ก็เล่นคอนเสริต์เป็นประจำ วางแผนงานกันเอง แม้ต้องขนเครื่องดนตรีเองก็ทำ ตอนนั้นใช้ชื่อว่า Noise แต่พอเรียน ม.5 ก็เปลี่ยนมาเป็น X ในงาน ร.ร.ตอน ม.6มีคนมาดูเขาเล่นนับพันๆคน แม้จะอยู่ ม.ปลาย แต่พวกเขาก็ก้าวไปถึงจุดสูงสุดในทาเทยาม่า เขาเริ่มต้นเข้าประกวดเพื่อทดสอบฝีมือของเขาเอง และส่วนใหญ่ก็ได้รับรางวัล best vocalist จึงมีความมั่นใจเลยตัดสินใจไปโตเกียว พวกเขาต้องพบกับนักดนตรีที่มีฝีมือเก่ง ๆ ทุกคน หลังจากเดินทางเข้าโตเกียว 1 ปี พวกเขาก็ได้แสดงสดใน Live Houseชื่อ ลา มา ม่า การแสดงสดครั้งนี้นับเป็นเกียรติประวัติของพวกเขาเลยทีเดียว ในช่วงกลางวันเป็นการคัดเลือกสมาชิก กลางคืนเป็นการแสดงสด พวกเขาจำหน่ายตั๋วเข้าชมราคา 500 เยน มีคนดูแค่ 20 เท่านั้น แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ เพราะพวกเขาเชื่อมั่นว่า X จะประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน
14 กุมภาพันธ์1997 Toshi จดทะเบียนสมรสกับ Kaori ที่รู้จักกันครั้งแรกในปี 1993 ในการแสดงละครเวที Rock Opera Hamlit ใช้เวลาดูใจกันมา 3 ปี 20 เมษายน 1997 Toshi ขอลาออกจากวง สาเหตุคือ ความแตกต่างของแนวความคิดทางด้านดนตรี ในปี 31 ธันวาคม เขาก็กลับมาเล่น Concert The Last Live ที่ Tokyo Dome ให้กับ X เป็นครั้งสุดท้าย ปลายปี 1998 เขาและภรรยาได้เข้าร่วมลัทธิ Rumeria ของ Masaya ตั้งแต่นั้นมานิสัยเขาก็เปลี่ยนไป หงุดหงิดง่าย เปลี่ยนการแต่งตัวถือมังสวิรัต ไม่กินพืชที่เติบโตมาจากปุ๋ยเคมี ใช้เงินเปลือง ใช้คำพูดสรรพนามแปลกๆ ปฏิเสธแฟนเพลง เขาบอกว่า Toshi ในอดีตนั้นตายไปแล้ว ครอบครัวและแฟน ๆ ของเขาได้แต่ภาวนาว่า Toshi คนเดิมจะกลับมาอีกครั้ง....
อ้างอิง
https://www.allnightnippon.com/premium-toshl/ (All Night Nippon Premium)
เศษหาร
ในวิชาเลขคณิต เศษหาร (หรือ มอดุลัส) คือค่าที่"เหลืออยู่"หลังจากการดำเนินการการหารกับจำนวนเต็มสองจำนวนที่หารไม่ลงตัว นั่นคือ เมื่อผลลัพธ์ของการหารไม่สามารถเขียนแทนด้วยจำนวนเต็ม
สำหรับจำนวนธรรมชาติ
ถ้า a และ d เป็นจำนวนธรรมชาติ โดย d ไม่เป็นศูนย์ แล้วสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีจำนวนเต็ม q และ r เพียงคู่เดียวที่ a = qd + r และ 0 ≤ r < d จำนวน q เรียกว่าผลหาร ในขณะที่ r เรียกว่า เศษ ดูหน้าวิธีหารแบบยุคลิดสำหรับการพิสูจน์ผลนี้และขั้นตอนวิธีการหารสำหรับวิธีการคำนวณหาเศษ
สถานีเมโทรเซ็นเตอร์
สถานีเมโทรเซ็นเตอร์ เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. บนเส้นทางของรถไฟใต้ดินวอชิงตัน เปิดให้บริการวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1976 เป็นสถานที่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางระหว่าง  และ  โดยแบ่งชานชาลาเป็น สายสีแดง และ สายสีน้ำเงิน-ส้ม ในอนาคตอาจเชื่อมต่อกับ
หยางเฉากาง
หยาง เฉากาง เป็นเป็นผู้นำคริสเตียนชาวจีนที่อยู่ภายใต้การข่มเหงในจีนแผ่นดินใหญ่ในศตวรรษที่ 20 หยางเป็น ศิษยาภิบาล ใน คริสตจักร ต่างๆใน ประเทศจีน และเป็นอาจารย์สอนในวิทยาลัยพระคริสตธรรมจีน ด้วย เขาเป็นคนที่มีอิทธิพลต่อคริสเตียน เพราะเขาเป็นบุคคลที่สำคัญต่อประวัติจีน
ประวัติ หยางเฉากาง
ในจำนวนครอบครัวคริสเตียนที่ถูกข่มเหง คือครอบครัวของหยาง   ซึ่งอยู่ในหมู่บ้านหยาง หยางเป็นคริสเตียนคนแรกในตำบล ที่กลับใจมาเชื่อพระเจ้า และในท่ามกล่างความโหดร้ายในเวลานั้น ครอบครัวหยางก็ได้ให้กำหนิดทารกหยาง  ท่ามกลางสถาการณ์ที่แย่ที่มีการข่มเหง แต่ก็นำมาซึ่งความชื่นชมยินดีในครอบครัว  หยางเติบโตขึ้นในครอบครัวที่เป็นคริสเตียน และรอบๆบ้านของเขาเต็มไปด้วยวัดอาราม  และศาลเจ้าที่มีคนเข้ามากราบไหว้ทุกวัน   เมื่อหยางโตพอที่จะเข้าโรงเรียนได้    เขาก็เปลี่ยนชื่อเป็นเฉากาง แต่ต่อมาเขาก็ได้ใช้ชื่อซึ่งเป็นคริสเตียนว่า เดวิด หยาง  ตอนเป็นเด็กเขาเป็นคนที่สดใส  และมีความน่ารักเป็นของตนเอง    ต่อมาเขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนประถมของคริสเตียน เดวิด หยาง  เป็นคนที่ใฝ่ในการเรียนรู้  และรักการอ่านพระคำของพระเจ้า  เมื่อเขาอายุ 12 ปี ก็ได้ย้ายไปยังโรงเรียนมัธยมในฮองดอง   หยางเป็นคนหนึ่งที่ได้รับการศึกษา และได้รับการอบรมวิถีชีวิตคริสเตียนในโรงเรียนโฮสต์แห่งนี้  เดวิด หยาง เป็นคนที่มีความกระตือรือร้น  และเขามีเป้าหมายที่ชัดเจนคือการรับใช้   ด้วยความช่วยเหลือจากพ่อแม่ของหยาง และคริสตจักรชานลี เดวิด หยาง ก็ได้มีโอกาสเข้าเรียนที่เทงเซียนใกล้เขต มณฑลชานตง ในปี ค.ศ 1923 ในด้านวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุดทางภาคเหนือของจีน คือวิทยาลัย  เพรสไบทีเรียน  และนี่คือจุดเปลี่ยนชีวิตทางจิตวิญญาณของเดวิด
การเรียน
ในช่วงเวลาที่ประเทศจีน ได้รับผลกระทบจาก  สนธิสัญญาแวร์ซายส์ ที่ทำให้กับ  ประเทศญี่ปุ่น   ก่อนหน้านี้ประเทศญี่ปุ่นได้ยื่นข้อเรียกร้องให้จีน   ทำตามความต้องการของเขา ถึงยี่สิบเอ็ดข้อ  จึงทำให้จีนทำตามความต้องการของ ประเทศญี่ปุ่น แต่ในขณะเดียวกัน  ก็สร้างความอับอาย และความขมขื่นใจ  ให้กับ ประเทศจีน  เป็นอย่างมากในเวลานั้น  จึงได้มีการต่อต้านญี่ปุ่นและไม่นำการค้าขาย  หรือส่งสินค้าทุกชนิดเข้าญี่ปุ่น แต่พระองค์ก็มีแผนการที่ดี  คือ พระเจ้าทรงสำแดงฤทธิ์อำนาจของพระองค์ ใน  คริสตจักรชานตุง   เพื่อมีการฟื้นฟู แต่สิ่งที่ไม่คาดก็เกิดขึ้น คือ มีการสอนผิดเข้ามาใน   คริสตจักร  จึงก่อให้เกิดความวุ่นวายในเวลานั้น ในช่วงที่ เดวิดหยาง ได้เข้ามารียนอยู่ในเทงเซียน มีหลายคนได้ถามเขา เกี่ยวกับเรื่องพระคุณฝ่ายวิญญาณ  ที่เน้นเกี่ยวกับของประทานอย่างเดียว จึงทำให้ เดวิด หยางไม่สามารถให้คำตอบกับคนเหล่านั้นได้  เพราะว่าเขาเองก็ไม่มีประสบการณ์ แต่เมื่อเขาคิดถึงอนาคตและความรับผิดชอบ    ในฐานะศิษยาภิบาลและผู้นำ    เขาจึงตั้งใจที่จะแสวงหาความจริงด้วยตัวของเขาเอง เมื่อ ค.ศ 1924  พระคริสตธรรมได้ส่งเขาไปพักผ่อนที่รีสอร์ทคูลิง    ซึ่งอยู่ทางใต้ของแยงซีใน  มณฑลเจียงซี    เพื่อเข้าประชุม ทำให้เขาได้มีโอกาสฟังคำเทศนาจากมิชชันนารีคนหนึ่ง     เกี่ยวกับปัญหาและประสบการณ์ชีวิตของเขา ในขณะนั้นเองทำให้เขาเกิดความสงสัย  ว่าทำไมเขายังไม่ได้รับความรอด แต่เขามั่นใจว่าเขาได้รับความรอดแล้ว ตั้งแต่เล็กจนโตเพราะเขาเคยได้ศึกษาเรื่องราวของพระเยซู และอีกอย่างก็เคยผ่านพระคัมภีร์ไบเบิล และรับใช้พระเจ้ามาก่อน และเป็นไปไม่ได้ที่เขายังไม่ได้รับความรอด ทำให้เขาได้อธิษฐานขอกับพระเจ้าว่า    อย่าให้เขากลับไปครั้งนี้โดยมือเปล่า   ในขณะที่เขาเองยังสงสัยว่าพระคุณของพระเจ้านั้นคืออะไร     เขาสรรเสริญพระเจ้าที่พระเจ้าได้ทรงช่วยในความไม่รู้     และในความอ่อนแอของเขา ในเวลานั่นเองเขารู้สึกว่า   ภาระและบาปของเขา  หนักจนเขาแบกแทบไม่ไหว เดวิด หยาง พูดกับตัวเองว่า หากฤทธิ์เดชของพระเจ้า    ที่ช่วยให้รอดมีจำกัด     และไม่พอที่จะให้สันติสุข   ด้วยการปลดปล่อยให้เป็นอิสระนั้น  ให้เขาเองได้รับการปลดปล่อย และเช้าวันที่ 7 กรกฎาคม เขารู้สึกว่าภาระและบาปของเขาก็ได้หลุดออกไปจากเขา โดยผ่านทางพระโลหิตของพระองค์บนไม้กางเขน  นี่จึงเป็นครั้งแรก  ที่ทำให้เขารู้สึกมีความชื่นชมยินดี และมีความสัมพันธ์ที่สนิทแนบแน่น   กับพระเยซูคริสต์อีกครั้ง  เดวิด หยาง จึงพูดว่า ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เป็นต้นมา พระคริสต์ก็ยังทรงกระทำราชกิจ  มหัศจรรย์ของพระองค์ในชีวิตของเขาเรื่อยมา  เดวิด หยาง
คริสตจักรถูกข่มเหง
ในช่วงสุดท้ายของ เดวิด หยาง ต้องเจอกับการข่มเหงของทหารจีนทำให้คริสเตียนหลายคนออกจากความเชื่อของเขา เดวิด หยาง ต้องได้อะไรมากมายในช่วงนั้น เขาถูกจับ และถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกหัวรุนแรง ในอีกด้านหนึ่งเขาเองก็ต้องต่อสู้เป็นอย่างหนัก ไม่ว่าด้านร่างกายหรือจิตใจ ตลอด คริสตจักร  ทั่ว   ประเทศจีน  ก็ต้องถูกปิดตัวลง ผู้รับใช้ของพระเจ้าถูกข่มเหง เพราะด้านฝ่ายหัวรุ่นแรกเขาต้องการ เดวิด หยาง มาเป็นหัวหน้า ในช่วงเวลานั้น เดวิด หยาง ทุกข์ใจมาก แต่เขาเองก็หนุนใจพี่น้องคริสเตียนให้เข้มแข็งในพระเจ้า สุดท้ายการปฏิวัติก็หยุดตัวลงชั่วคราว และก็มีการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
การตาย
ในปีค.ศ 1971 ก็มีรายงานว่า ศิษยาภิบาล  หยางได้กลับไปยังบ้านเกิดของเขาที่ฉูวโว มณฑลชานลีและเขาก็ได้เสียชีวิตในบ้านเกิดของเขา ก่อนตาย เดวิด หยาง ได้ทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่งว่า เขาขอบคุณพระเจ้าในการปกป้อง  และขอบคุณพระเจ้าที่พี่น้องยังคงมั่นคงในความเชื่อ
คาสต์
คาสต์ (Karst) เป็นลักษณะของหินปูนที่ถูกน้ำ ละลายหินออกไปจนเหลือหินเป็นลักษณะตะปุ่มตะป่ำ เต็มไปด้วยหลุมบ่อ,ถ้ำและทางน้ำใต้ดินที่ละลายเอาเนื้อหินปูนแทรกซึมหายลงไป พื้นที่แบบนี้มักเป็นที่แห้งแล้งและมีธารน้ำที่น้ำไหลลงที่ต่ำในหน้าฝน แต่ตอนปลายธารน้ำมุดดินหายไปหมด คำนี้แต่เดิมใช้แก้ที่ราบสูงคาสต์อันเป็นที่ราบสูงหินปูนชายฝั่งทะเลเอเดรียติก ในเขตประเทศยูโกสลาเวียในปัจจุบัน
ในประเทศไทยมีลักษณะของคาสต์คล้ายกันนี้แต่มีบริเวณที่เล็กกว่า อยู่ที่อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา, อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช และปรากฏเป็นหย่อม ๆ ทางตะวันตกของอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่
วงศ์พวงแก้วกุดั่น
วงศ์พวงแก้วกุดั่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ranunculaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่มีสมาชิกราว 1,700 สปีชีส์ ชื่อของวงศ์นี้มาจากภาษาละติน rānunculus หมายความว่า "กบน้อย" วงศ์พวงแก้วกุดั่นประกอบด้วยพืช 60 สกุล โดยสกุลที่ใหญ่ที่สุดคือ Ranunculus (มีพืชจำนวน 600 สปีชีส์), Delphinium (365 สปีชีส์), Thalictrum (330 สปีชีส์), Clematis (325 สปีชีส์), และ Aconitum (300 สปีชีส์)
เบอนัว อาซู-เอกอโต
เบอนัว ปีแยร์ ดาวีด อาซู-เอกอโต (Benoît Pierre David Assou-Ekotto, เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวแคเมอรูน ตำแหน่งกองหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
วาตสีปุตรียะ
นิกายวัชชีปุตวาท เป็นนิกายที่แยกออกมาจากเถรวาทเมื่อครั้งการสังคายนาครั้งที่ 2 นิกายนี้ได้แพร่หลายจากมคธไปสู่อินเดียภาคตะวันตกและภาคใต้ ไม่มีปกรณ์ของนิกายนี้เหลืออยู่เลยในปัจจุบัน หลักธรรมเท่าที่มีหลักฐานเหลืออยู่คือนิกายนี้ยอมรับว่ามีอาตมันหรืออัตตาจึงถูกโจมตีจากนิกายอื่น เช่น นิกายมหาสังฆิกะ เถรวาทและนิกายเสาตรันติกวาท
หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์
หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ (เดิม: หม่อมราชวงศ์สถิตย์เสถียร; 30 มกราคม พ.ศ. 2393 – 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียรประสูติเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2392 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2393) ที่วังริมคลองบางลำพูฝั่งเหนือ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ต้นราชสกุลสุประดิษฐ์ ซึ่งในขณะนั้นพระบิดายังเป็นหม่อมเจ้าสุประดิษฐ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ พระวชิรญาณมหาเถร ต่อมาเมื่อสมเด็จเจ้าฟ้ามกุฎสมมติวงศ์ฯ ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าสุประดิษฐจึงเลื่อนขึ้นเป็น พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าสุประดิษฐ วรฤทธิราชมกุฎ บุรุษยรัตนราชวโรรส ส่วนหม่อมราชวงศ์สถิตย์เสถียร พระโอรส ก็เลื่อนเป็นหม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร ตามพระบิดา เมื่อเจริญชันษาก็ได้เข้ารับราชการในกรมพระคลังมหาสมบัติ ซึ่งเป็นกรมในกำกับของพระบิดา และด้วยเหตุที่เป็นโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า ให้สืบราชตระกูลของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร ซึ่งต่อมาคือราชสกุลสุประดิษฐ์ หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียรเสกสมรสกับหม่อมเลื่อม สุประดิษฐ์ ณ อยุธยา มีโอรสและธิดา 3 คน ดังนี้
หม่อมเจ้าสถิตย์เสถียร สุประดิษฐ์ สิ้นชีพตักษัยเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2474) สิริชันษา 81 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สืบราชตระกูลพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิษณุนาถนิภาธร
อีโทไฟเบรต
อีโทไฟเบรต (Etofibrate)  เป็นยากลุ่มไฟเบรต (fibrate) ซึ่งเกิดจากการเกิดพันธะระหว่างกันด้วยพันธะเอสเทอร์ของยาลดระดับไขมันในกระแสเลือด 2 ชนิด คือ คลอไฟเบรต (clofibrate) และไนอะซิน  (niacin) ซึ่งเมื่ออีโทไฟเบรตถูกดูดซึมเข้าสุ่ร่างกายแล้ว ก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงของยาได้เป็นตัวยาทั้งสองชนิดดังข้างต้น ดังนั้นผลของยาต่อร่างกายที่เกิดจากอีโทไฟเบรต จึงคล้ายคลึงกับผลที่เกิดจากคลอไฟเบรต (clofibrate) และไนอะซิน (niacin)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก (Princess Elisabeth, Duchess of Hohenberg) (พระนามเดิม:เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก) ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2465 เป็นพระธิดาพระองค์รองใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา เป็นพระขนิษฐาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ใน แกรนด์ดยุกอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์ก ในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง สมาชิกพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยไปประเทศโปรตุเกสหลังจากการรุกรานของเยอรมัน โดยพระบุตรทั้งหมดเสด็๋จพร้อมด้วย เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาไปสหรัฐ ขณะที่ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก พระมารดา เสด็จพระราชดำเนินไปยัง สหราชอาณาจักร และเมื่อปี พ.ศ. 2485 พระองค์ได้ย้ายไปประทับกับพระมารดาในลอนดอน โดยมีเจ้าหญิงมารี แอดิเลดแห่งลักเซมเบิร์ก พระขนิษฐาเสด็จด้วย ซึ่งขณะประทับในลอนดอนนั้น พระองค์และพระขนิษฐาทรงศึกษาใน โรงเรียนเวดดิ้งแฮม และเมื่อสงครามโลกสงบลง จึงเสด็จนิวัติกลับราชรัฐลักเซมเบิร์ก พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์
เสกสมรส
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ทรงเสกสมรสกับ ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ณ เมืองลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยมีพระธิดาดังนี้
บั้นปลายพระชนม์ชีพ
ภายหลังพระสวามีสิ้นพระชนม์ลง พระองค์เสด็จนิวัติกลับประเทศลักเซมเบิร์ก โดยปราสาทเอสเทสเทนที่พระองค์ประทับอยู่กับครอบครัวนั้น ได้ตัดสินพระทัยยกให้กับ เจ้าหญิงอนิตา พระธิดาพระองค์ใหญ่ และเมื่อปี พ.ศ. 2528 หลังจากการเสด็จสวรรคตลงของ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ผู้เป็นพระมารดานั้น พระองค์ก็ย้ายไปประทับ ณ ปราสาทเวนเซนฮาร์ฟ โดยพระองค์ได้เข้าร่วมพระราชพิธีสำคัญๆของราชวงศ์ โดยก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ไม่นาน พระองค์ได้ย้ายไปประทับ ณ ปราสาทเฟรนเบรด ร่วมกับ แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก พระเชษฐา
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโอเฮนเบิร์ก สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นวันก่อนครบรอบพระชันษาปีที่ 89 ได้เพียง 1 เดือน โดยพระศพของพระองค์ถูกฝัง ณ ห้องใต้ดินในปราสาทเอสเทสเทนเคียงคู่กับพระสวามี
แนวคิดปฏิเสธเอดส์
แนวคิดปฏิเสธเอดส์ (AIDS denialism) เป็นมุมมองของกลุ่มคนและองค์กรบางกลุ่มที่ปฏิเสธว่าเชื้อเอชไอวีเป็นสาเหตุของกลุ่มอาการภูมิคุ้มกันเสื่อมหรือเอดส์ ผู้มีแนวคิดปฏิเสธบางคนปฏิเสธการมีอยู่ของเชื้อเอชไอวี ในขณะที่บางคนยอมรับว่าเชื้อนี้มีจริง แต่เป็นเชื้อไวรัสอาศัยธรรมดาที่ไม่มีอันตราย และไม่ได้ทำให้เกิดเอดส์ แม้ผู้มีแนวคิดปฏิเสธจะยอมรับว่าเอดส์เป็นโรคที่มีอยู่จริง แต่ก็จะเชื่อว่าเป็นโรคที่เกิดจากการใช้ยาเสพติด ภาวะทุพโภชนาการ ปัญหาสุขอนามัย และผลข้างเคียงจากยาต้านไวรัส แทนที่จะเกิดจากการติดเชื้อเอชไอวี
ในทางวิทยาศาสตร์นั้นถือว่าหลักฐานสนับสนุนว่าเอชไอวีเป็นสาเหตุของโรคเอดส์นั้นได้ข้อสรุปแล้ว ชุมชนวิทยาศาสตร์ได้ปฏิเสธและเพิกเฉยต่อข้ออ้างของเหล่าผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์จากการใช้เหตุผลที่ไม่ถูกต้อง การเลือกยกข้อมูลบางส่วนขึ้นอ้าง และการแปลผลให้เข้าใจผิดจากข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่ล้าสมัย จากการที่มีการปฏิเสธที่จะถกเถียงข้ออ้างเหล่านี้จากชุมชนวิทยาศาสตร์ ข้อมูลของผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์จึงแพร่กระจายทางอินเทอร์เน็ตเป็นหลัก
แม้จะไม่ได้รับการยอมรับจากวิทยาศาสตร์ แนวคิดปฏิเสธเอดส์กลับมีผลกระทบทางการเมืองไม่น้อย โดยเฉพาะในประเทศแอฟริกาใต้ ภายใต้การนำของประธานาธิบดี Thabo Mbeki นักวิทยาศาสตร์และแพทย์ได้พยายามเตือนถึงผลเสียต่อมนุษย์ที่เกิดจากแนวคิดปฏิเสธเอดส์ที่ทำให้ผู้ติดเชื้อเอชไอวีไม่มารับการรักษาจากวิธีการรักษาที่พิสูจน์แล้วว่าได้ผล  นักวิจัยทางสาธารณสุขในแอฟริกาใต้และมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดต่างศึกษาผลกระทบจากแนวคิดปฏิเสธเอดส์โดยเป็นอิสระจากกัน ประมาณการว่าผลจากการยอมรับแนวคิดปฏิเสธเอดส์ของรัฐบาลแอฟริกาใต้ทำให้มีผู้เสียชีวิตจากเอดส์เพิ่ม 330,000 ถึง 340,000 คน ติดเชื้อเอชไอวี 171,000 คน และมีทารกแรกเกิดติดเชื้อเอชไอวี 35,000 คน
การเสียชีวิตของผู้มีแนวคิดปฏิเสธที่ติดเชื้อเอชไอวี
ในปี พ.ศ. 2550 เว็บไซต์ aidstruth.org นำโดยนักวิจัยเรื่องเอชไอวีเพื่อต่อต้านคำอ้างของกลุ่มผู้มีแนวคิดปฏิเสธ ได้แสดงรายชื่อส่วนหนึ่งของผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์ที่เสียชีวิตจากสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับโรคเอดส์ ตัวอย่างเช่น นิตยสาร Continuum ซึ่งเคยปฏิเสธการมีอยู่ของเอชไอวีและเอดส์มาตลอดต้องปิดตัวลงหลังจากบรรณาธิการของนิตยสารต่างเสียชีวิตจากสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับเอดส์ทั้งหมด ในทุกรายที่เสียชีวิตนั้น ชุมชนผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์ต่างลงความเห็นว่าเป็นการเสียชีวิตที่ไม่ทราบสาเหตุ หรือจากการใช้ยาบางอย่างโดยลับ หรือความเครียด แทนที่จะเป็นจากเอชไอวีหรือเอดส์ เช่นเดียวกันมีอดีตผู้คัดค้านที่มีเชื้อเอชไอวีหลายคนถูกขับออกจากชุมชนผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์หลังจากที่มีอาการของเอดส์และเข้ารับการรักษาด้วยยาต้านไวรัส
ในปีพ.ศ. 2551 Christine Maggiore นักเคลื่อนไหวคนหนึ่งเสียชีวิตลงด้วยวัย 52 ปี ขณะที่รับการรักษาจากแพทย์ด้วยโรคปอดบวม โดย Maggiore มีบุตรสองคน เธอเป็นผู้ก่อตั้งองค์กรเพื่อช่วยเหลือให้แม่ที่มีเชื้อเอชไอวีหลีกเลี่ยงการรับยาต้านไวรัสที่ลดความเสี่ยงของการถ่ายทอดเชื้อจากแม่สู่ลูก หลักจากบุตรสาวอายุ 3 ปีได้เสียชีวิตลงจากโรคปอดบวมที่เกิดจากเอดส์ในปี พ.ศ. 2548 แล้ว Maggiore ก็ยังเชื่ออยู่ว่าเอชไอวีไม่ใช่สาเหตุของเอดส์ และเธอกับสามีคือ Robin Scovil ฟ้อง Los Angeles County ร่วมกับคนอื่นในนามของบุตรสาวเรื่องการละเมิดสิทธิของบุตรสาวของเธอด้วยการเปิดเผยผลการชันสูตรศพที่ระบุว่าบุตรสาวเสียชีวิตจากโรคที่เกี่ยวข้องกับเอดส์ ผลการฟ้องศาลทำให้เขตปกครองต้องจ่าย Scovill เป็นเงิน 15,000 เหรียญในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 โดยไม่ยอมรับผิด คำตัดสินของเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพของลอสแอลเจลิสว่า Eliza Jane Scovill เสียชีวิตจากโรคเอดส์ยังคงได้รับการยอมรับจากคณะลูกขุนอยู่
ข้ออ้างของผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์
ข้ออ้างเช่นนี้ได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียดแล้วในบทความทางวิทยาศาสตร์และการแพทย์ชนิดที่มีการตรวจสอบโดยผู้เสมอกัน เกิดเป็นข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์ที่ล้มล้างข้ออ้างของแนวคิดนี้อย่างชัดเจน และเชื้อเอชไอวีเป็นสาเหตุของเอดส์จริงๆ สำหรับกรณีที่ดูสเบิร์กอ้างอิงว่ายังไม่สามารถ "แยก" เชื้อเอชไอวีออกมาได้นั้น การทำปฏิกิริยาลูกโซ่พอลิเมอเรส (PCR) หรือเทคนิกอื่นๆ สามารถแสดงให้เห็นการมีอยู่ของเชื้อไวรัสได้ และคำอ้างของแนวคิดปฏิเสธที่ว่าการตรวจเอชไอวีไม่มีความแม่นยำนั้นมาจากความเข้าใจที่ผิดหรือไม่เป็นปัจจุบันเกี่ยวกับวิธีการตรวจแอนติบอดีต่อเอชไอวีและการแปลผล ส่วนเรื่องของ Koch's postulate นั้น วารสาร New Scientist กล่าวว่า "ควรมีการถกเถียงตั้งแต่ความเหมาะสมของการมุ่งเอาหลักการที่คิดขึ้นสำหรับพิจารณาการติดเชื้อแบคทีเรียตั้งแต่ศตวรรษที่ยังไม่มีการค้นพบไวรัสมาใช้ในการนี้ อย่างไรก็ดี เชื้อ HIV นั้นเป็นไปตาม Koch's postulate ทุกประการ ตราบเท่าที่ไม่มีการนำหลักการนั้นไปใช้อย่างบิดเบือนจนไม่เหลือความเป็นเหตุเป็นผล" บทความเดียวกันนี้ได้อธิบายไว้ชัดเจนว่าเชื้อ HIV ตรงตาม postulate แต่ละข้ออย่างไร
ในช่วงแรกนั้นผู้มีแนวคิดปฏิเสธยกคำอ้างขึ้นว่าแนวคิดเรื่อง HIV/AIDS มีจุดอ่อนตรงที่ไม่สามารถสร้างวิธีการรักษาที่ได้ผลดีตามแนวคิดนี้ได้ อย่างไรก็ดี หลังจากมีการนำการรักษาด้วยยาต้านรีโทรไวรัสแบบได้ผลสูง (HAART) มาใช้ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 แล้วผลปรากฏว่าจำนวนผู้รอดชีวิตจากการป่วยติดเชื้อ HIV/AIDS เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจนก็ทำให้คำอ้างนี้ตกไป เพราะวิธีการรักษานี้พัฒนามาจากแนวคิดว่าด้วย HIV/AIDS โดยตรงMajor studies confirming the benefits and effectiveness of modern anti-HIV therapy include, but are not limited to:
ในบทความปี ค.ศ. 2010 ว่าด้วยทฤษฎีสมคบคิดทางวิทยาศาสตร์ Ted Goertzel ได้ลงรายชื่อของผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์เอาไว้เป็นตัวอย่างของการที่ผลการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ถูกปฏิเสธด้วยแนวคิดที่ไม่มีเหตุผล เขากล่าวว่าผู้ค้านทั้งหลายอาศัยแต่เพียงข้ออ้างที่เรียกร้องความเท่าเทียม และสิทธิในการเสนอความคิดเห็น มากกว่าที่จะเสนอหลักฐานโต้แย้ง ผู้คัดค้านเหล่านี้มักยกเอาเรื่องราวของนักวิทยาศาสตร์อิสระผู้กล้าหาญต่อต้านกระแสความคิดหลักดั้งเดิม โดยยกชื่อนักดาราศาสตร์และนักฟิสิกส์ชื่อดังในอดีตอย่างกาลิเลโอขึ้นมาเปรียบเทียบ Goertzel กล่าวถึงการยกเปรียบเทียบนี้เอาไว้ว่า
"...การมีแนวคิดต่อต่อต้านความคิดดั้งเดิมนั้นไม่ใช่เรื่องยาก ส่วนที่ยากคือการหาทฤษฎีที่ดีกว่ามาเสนอแทนแนวคิดเก่า การตีพิมพ์ทฤษฎีใหม่ที่คัดค้านทฤษฎีเดิมนั้นจะมีความสำคัญก็ต่อเมื่อมีหลักฐานที่น่าเชื่อถือมารองรับ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องให้คนอ่านใช้เวลาเท่ากันมาวิจารณ์ทฤษฎีที่คัดค้านทฤษฎีเก่าๆ ทุกทฤษฎี"
ผลกระทบนอกชุมชนวิทยาศาสตร์
คำอ้างของกลุ่มผู้มีแนวคิดปฏิเสธเอดส์ไม่ได้รับการสนับสนุนจากชุมชมวิทยาศาสตร์เนื่องจากหลักฐานว่าด้วยการเป็นเชื้อก่อโรคของ HIV ต่อ AIDS นั้นถือว่าชัดเจนเป็นที่สรุปแล้ว แต่การเคลื่อนไหวของกลุ่มฯ ก็ยังมีผลกระทบในวงการการเมือง ทำให้อดีตประธานาธิบดีประเทศแอฟริกาใต้อย่าง Thabo Mbeki ถึงกับยอมรับคำกล่าวอ้างของกลุ่มฯ ผลที่ตามมาทำให้รัฐบาลปฏิเสธที่จะสนับสนุนการให้การรักษาด้วยการใช้ยาต้าน HIV จนมีผู้เสียชีวิตจากเอดส์ก่อนเวลาอันควรในประเทศแอฟริกาใต้มากถึงหลายแสนคน
ผลกระทบในอเมริกาเหนือและยุโรป
ความสงสัยเรื่อง HIV เป็นสาเหตุของ AIDS จริงหรือไม่เริ่มมีขึ้นแทบจะทันทีที่มีการประกาศการค้นพบ HIV ผู้ตั้งข้อสงสัยคนแรกๆ ที่มีบทบาทสำคัญคือนักข่าว John Lauritsen ซึ่งโต้แย้งเอาไว้ในบทความที่เขียนลง New York Native ว่า AIDS นั้น จริง ๆ แล้ว เกิดจากเครื่องดื่มบำรุงกำลังที่มีส่วนผสมของ amyl nitrite และรัฐบาลกำลังวางแผนสมคบคิดเพื่อปิดบังเรื่องนี้
เบริล
เบริล (Beryl) คือ เบริลเลียม อะลูมิเนียม ไซโคซิลิเกต (beryllium aluminium cyclosilicate) มีสูตรเคมี Be3Al2(SiO3)6 รูปผลึกเป็นเฮกซะโกนอล (hexagonal crystals) ถ้าเป็นเบริลที่บริสุทธ์ (Pure Beryl) ไม่มีธาตุอื่นปนเปื่อนจะได้สีใส แต่ที่เราพบเบริลมีหลากหลายสีเนื่องจากมีธาตุมาเจือปน ซึ่งสีที่พบก็มี สีเขียว สีฟ้า สีเหลือง สีแดง
การจำแนกเบริล
เบริล มีหลากหลายสีซึ่งที่เราพบส่วนใหญ่จะพบใน แกรนิต (granitic), เพกมาไทต์ (pegmatites) ซึ่งมันยังสัมพันธ์กับแหล่งแร่ทังสเตนและดีบุกอีกด้วย นอกจากเกิดในจำพวกหินอัคนี เรายังสามรถพบหินอื่นได้เช่น หินปูน (Limestone) ที่ประเทศโคลัมเบีย ประเทศที่พบเบริลได้แก่ โคลัมเบีย มาดากัสก้า รัสเซีย แอฟริกาใต้ เป็นต้น
เบริลเป็นอัญมณีที่เรียกได้ว่ามีความหลากหลายเหมือนกันอันเนื่องมาจากมีธาตุอื่นมาเจื่อปนทำให้เกิดสีต่าง ๆ ดังนี้
สถานีรถไฟเมงูโระ
สถานีรถไฟเมงูโระ (目黒駅 (Meguro-eki)) เป็นสถานีรถไฟในเขตชินางาวะ กรุงโตเกียว ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของถนนเมงูโระ
สถูปสาญจี
สถูปแห่งนี้มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า กลุ่มพุทธสถานแห่งสาญจี (Buddhist Monuments at Sanchi) ซึ่งเป็นมรดกโลกที่รักษาไว้เป็นอย่างดี โดยเปิดทำการให้สาธารณะเข้าชมในเวลา 8.00 –17.00 น.
มหาสถูปสาญจี คือโครงสร้างหินเก่าแก่ที่สุดในอินเดีย ซึ่งสร้างโดยคำสั่งของพระเจ้าอโศกมหาราช ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 3 แกนกลางของสถูป คือโครงสร้างอิฐรูปครึ่งวงกลมที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ด้านบนของสถูปปัก ฉัตรวลี (ร่มหลายชั้นที่ปักอยู่บนยอดสถูป) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกความสำคัญของสถูปนี้ สถูปแห่งนี้จึงสร้างขึ้นเพื่อเป็นการให้เกียรติและที่เก็บรักษาพระบรมสารีริกธาตุ ซุ้มประตูโตรณะทั้ง 4 ด้านแกะสลักและตกแต่งอย่างหรูหรา และมีราวระเบียงล้อมรอบทั้งสถูป
ประตูโตรณะ
สถูปสาญจีมีซุ้มประตูอยู่โดยรอบ เรียกว่าโตรณะ ลวดลายของซุ้มประตูเหล่านี้นำเสนอแนวคิดเรื่องความรัก สันติ ความจริง ความกล้า ประตูและระเบียงรอบสถูปสร้างโดยราชวงศ์สาตวาหนะ ซึ่งมีศิลาจารึกปรากฏอยู่ตรงขอบบนสุดของประตูโตรณะทางทิศใต้ โดยช่างฝีมือของกษัตริย์ กษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์สาตวาหนะ
ชิโดะ
ชิโดะ(シド; SID) เป็นวงดนตรีแนวร็อควิชวลเคของญี่ปุ่น ก่อตั้งในปีค.ศ. 2003โดยมาโอะ(ร้องนำ)และอะกิ(เบส) และในปีค.ศ. 2008ได้ออกซิงเกิลเมเจอร์เดบิวช์"โมโนคุโระ โนะ คิสสึ"(モノクロのキス)กับค่าย Ki/oon Music
ประวัติ
ปีค.ศ. 2006เรียกได้ว่าเป็นปีของชิโดะเลยทีเดียว เพราะซิงเกิลที่ออกในหน้าร้อนที่มีชื่อว่า"Chapter 1"ของพวกเขาได้ไต่ทะลุท๊อปเท็นของโอริกอนชาร์ต และชิโดะก็ได้จัดแสดงไลฟ์วันแมนที่นิปปอน บุโดกันฮอลล์ด้วย ในปีเดียวกันนั้น พวกเขาก็ได้ปล่อบอัลบั้มเต็มอัลบั้มที่สามปิดท้ายปีด้วยอัลบั้มที่มีชื่อว่า"play" และในปีต่อมาซิงเกิล"蜜指"(มิสึยูบิ)ก็เป็นเพลงที่ได้ไต่ขึ้นในท๊อปไฟท์โอริกอนชาร์ตเป็นครั้งแรก
ในปีค.ศ. 2008 ชิโดะได้ประกาศออกซิงเกิลเมเจอร์เดบิวช์กับค่าย"Sony Records"ด้วยซิงเกิล"モノクロのキス"(โมโนะคุโระ โนะ คิสสึ)โดยซิงเกิลนี้ก็ได้ใช้เป็นเพลงเปิดของการ์ตูนอะนิเมะเรื่อง"Kuroshitsuji"ด้วย ซึ่งในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันบัตรคอนเสิร์ตเปิดตัวเมเจอร์เดบิวช์ของพวกเขาก็ขายหมดเกลี้ยงภายในเวลาสองนาทีด้วย
เดือนกุมภาพันธ์ ปีค.ศ. 2010,ชิโดะได้รับรางวัลกลุ่มศิลปินที่มีความนิยมที่สุดในงาน"Billboard Japan Music Awards 2010" และได้มีส่วนรวมทำเพลงคัฟเวอร์ร่วมกับศิลปินวง"黒夢"(คุโรยูเมะ)ในอัลบั้ม"Kuroyume's tribute album"ซึ่งเพลงที่ชิโดะคัฟเวอร์คือ"優しい悲劇"(ยาซาชี่ ฮิเกกิ)ซึ่งเป็นเพลงของวง"คุโระยูเมะ"ที่ออกในปีค.ศ. 1995
ในปีค.ศ. 2012ซิงเกิลล่าสุดของชิโดะ"S"ก็ได้ใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง"Sadako 3D"ของญี่ปุ่นอีกด้วย
เพลงประกอบอะนิเมะ 1.Monochrome no Kiss ประกอบเรื่อง คนลึกไขปริศนาลับ เพลงเปิดที่ 1
2.Uso ประกอบเรื่อง แขนกลคนแปรธาตุบราเธอร์ฮู้ด เพลงปิดที่ 1
3.Rain ประกอบเรื่อง แขนกลคนแปรธาตุบราเธอร์ฮู้ด เพลงเปิดที่ 5
4.Ranbu no Melody ประกอบเรื่อง เทพมรณะ เพลงเปิดที่ 13
8.Garasu no Hitomi ประกอบเรื่อง คนลึกไขปริศนาลับ ฉบับภาพยนตร์ ภาค Book of Atlantic
สมาชิก
เกิดวันที่23ตุลาคม ที่จังหวัดฟุกุโอกะ
เกิดวันที่8กุมภาพันธ์ ที่จังหวัดไซตะมะ
เกิดวันที่9ธันวาคม ที่จังหวัดชิบะ
แสวง พิบูลย์สราวุธ
แสวง พิบูลย์สราวุธ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 2 สมัย และอดีตประธานพรรคเกษตรสังคม
การทำงาน
แสวง ประกอบธุรกิจรับจ้างขนส่งให้กับทหารอเมริกัน ต่อมามีการตั้งองค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์ (ร.ส.พ.) ได้มาชวนไปเข้าร่วมกิจการ ก่อนจะเข้ามาทำงานเป็นนักการเมืองท้องถิ่น ได้รับเลือกเป็นประธานสภาจังหวัดอุดรธานี พร้อมกับเป็นประธานสภาเทศบาลเมืองอุดรธานี
แสวง เริ่มเข้าสู่การทำงานการเมือง โดยสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 ในพื้นที่จังหวัดอุดรธานี โดยไม่สังกัดพรรคการเมือง และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 ในสังกัดพรรคเกษตรสังคม และเป็นประธานพรรคเกษตรสังคม
ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้มีการปรับคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2519 โดยพรรคกิจสังคม แกนนำรัฐบาล ได้ชักชวนพรรคเกษตรสังคมเข้าร่วมรัฐบาลด้วย เขาจึงได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม แต่เกิดกระแสความไม่พอใจในพรรคร่วมรัฐบาล ส่งผลให้หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎรในอีก 3 วันต่อมา
แสวง มีผลการสำคัญในจังหวัดอุดรธานี คือ การผลักดันการปรับปรุงโรงพยาบาลค่ายประจักษ์ศิลปาคม และการช่วยเหลืองานสังคมต่างๆ
วิซายัส
เกาะหลักที่สำคัญ เช่น โบโฮล, เซบู, เลย์เต, เนโกรส, ปาไนย์ และซามาร์ ภูมิภาคนี้อาจรวมพื้นที่จังหวัดมัสบาเต, จังหวัดรอมบลอน และจังหวัดปาลาวันเข้าไปด้วย เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่เป็นชาววิซายัส และใกล้ชิดกับภาษาวิซายัสมากกว่าภาษาหลักของเกาะลูซอน
ในหมู่เกาะวิซายัสมีเขตการปกครองหลัก 3 เขต ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน (ประชากร 7.1 ล้านคน), กิตนางคาบีซายาอัน (6.8 ล้านคน) และซีลางังคาบีซายาอัน (4.1 ล้านคน)
ชื่อ
วิซายัส ได้รับชื่อนี้มาจากอาณาจักรศรีวิชัย (श्रीविजय) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในภาษาสันสกฤต คำว่า ศรี (श्री) หมายถึง "โชคลาภ," "ความรุ่งเรือง," หรือ "ความสุข" ส่วนคำว่า วิชัย (วิชย) (विजय) หมายถึง "ชัยชนะ" หรือ "ความยอดเยี่ยม" นอกจากนี้ หมู่เกาะวิซายัสและซูลู ยังเคยเป็นดินแดนของอาณาจักรแห่งนี้อีกด้วย
การแบ่งเขตการปกครอง
วิซายัส แบ่งเป็น 3 เขตหลัก ได้แก่ คันลูรังคาบีซายาอัน, กิตนางคาบีซายาอัน และซีลางังคาบีซายาอัน ในแต่ละเขต จะมีผู้อำนวยการเขต ซึ่งได้รับการเลือกตั้งมาจากผู้ว่าราชการในแต่ละจังหวัดของเขตนั้น ๆ
วิซายัส มีทั้งหมด 16 จังหวัด แต่ละจังหวัดปกครองโดยผู้ว่าราชการจังหวัด ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง และดำรงตำแหน่งได้มากที่สุด 3 สมัย สมัยละ 3 ปี
คันลูรังคาบีซายาอัน (เขตที่ 6)
เขตคันลูรังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะปาไนย์ กีมารัส และครึ่งตะวันตกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ อีโลอีโล จังหวัดในเขตนี้ ประกอบด้วย
กิตนางคาบีซายาอัน (เขตที่ 7)
เขตกิตนางคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเซบู ซีคีฮอร์ และโบโฮล และครึ่งตะวันออกของเกาะเนโกรส ศูนย์กลางคือ เซบู จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่
ซีลางังคาบีซายาอัน (เขตที่ 8)
เขตซีลางังคาบีซายาอันครอบคลุมพื้นที่เกาะเลย์เต, ซามาร์ และบีลีรัน ศูนย์กลางประจำเขตนี้คือ ตักโลบัน จังหวัดในเขตนี้ ได้แก่
ซุลกิฟลี โมฮามัด อัล-บักรี
ซุลกิฟลี โมฮามัด อัล-บักรี (Zulkifli Mohamad Al-Bakri) เป็นมุฟตีชาวมาเลเซียที่ทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีในสำนักนายกรัฐมนตรีด้านกิจการศาสนาจากพรรคเปอรีกาตันนาซีโยนัลภายใต้การบริหารของนายกรัฐมนตรีมุฮ์ยิดดิน ยัซซิน และสมาชิกวุฒิสภาตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2020 เขาทำหน้าที่เป็นมุฟตีแห่งดินแดนสหพันธ์คนที่ 7 ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2020
เอเชียนคัพ 2023
เอเชียนคัพ 2023 (2023 AFC Asian Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายชิงแชมป์เอเชีย (เอเชียนคัพ) ครั้งที่ 18 ภายใต้การควบคุมของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย โดยกาตาร์ ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันแทนสาธารณรัฐประชาชนจีนที่ได้ถอนตัวจากการเป็นเจ้าภาพเนื่องจากการการระบาดทั่วของโควิด-19 และนโยบายโควิดเป็นศูนย์ภายในประเทศ กำหนดจัดการแข่งขันประมาณต้นปีของ พ.ศ. 2567 มีจำนวนทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน 24 ทีมหลังจากการเพิ่มจำนวนในเอเชียนคัพ 2019 ซึ่งรวมทั้งเจ้าภาพด้วย โดยมีกาตาร์เป็นทีมชนะเลิศครั้งก่อน
การคัดเลือก
การแข่งขันรอบคัดเลือกสองรอบแรกจะจัดขึ้นพร้อมกับฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย โดยกาตาร์เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกรอบที่สองเพื่อให้ได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของเอเชียนคัพเท่านั้น เนื่องจากพวกเขาผ่านเข้ารอบสุดท้ายของฟุตบอลโลกในฐานะเจ้าภาพแล้ว
ติมอร์-เลสเตถูกสั่งห้ามไม่ให้เข้าร่วมแข่งขัน เนื่องจากพบผู้เล่นที่ลงทะเบียนผิดกฎถึง 12 คนในการแข่งขันเอเชียนคัพ 2019 รอบคัดเลือกและรายการอื่น อย่างไรก็ตาม ฟีฟ่าไม่ได้แบนติมอร์-เลสเตในการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก ติมอร์-เลสเตจึงได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแข่งขันได้ แม้ว่าจะไม่ได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบเอเชียนคัพก็ตาม
รอบคัดเลือกเริ่มแข่งขันตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2019 เพื่อให้ได้ 24 ทีมที่จะเข้าไปเล่นในรอบสุดท้าย ซึ่งจะแข่งขันในเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2023 โดยมีการเลื่อนจากกำหนดการเดิมในเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ เพื่อไม่ให้กระชั้นชิดกับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 ที่กาตาร์ ซึ่งจัดขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือถอนตัวจากการแข่งขันเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับการระบาดทั่วของโควิด-19 ญี่ปุ่นเป็นชาติแรกที่ผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายหลังจากที่เอาชนะพม่า 10–0
การจับสลาก
การจับสลากได้จัดขึ้นใน คาตารา โอเปรา เฮ้าส์ ใน โดฮา เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ณ เวลา 14:00 AST (UTC+3).
ผลการจับสลาก
แต่ละทีมได้ทำการจับสลากติดต่อกันกลายเป็นกลุ่ม เอ ถึง เอฟ. เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เอเอฟซี เอเชียน คัพ, ทีมที่มาจากโถที่ต่ำที่สุดถูกจับฉลากก่อนแต่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งของกลุ่มของพวกเขาตามด้วยลำดับหมายเลขของรอบแบ่งกลุ่มเหมือนที่เกิดขึ้นในรุ่นก่อนหน้านี้. ทีมจากโถที่ 1 ถูกกำหนดให้อยู่ในตำแหน่งแรกของกลุ่ม, ในขณะที่ตำแหน่งถัดไปของทีมอื่นๆ ทั้งหมดจะถูกจับแยกจากโถที่ 4 ไปยังโถที่ 2 (เพื่อจุดประสงค์ในการกำหนดตารางการแข่งขันในแต่ละกลุ่ม).
การจับสลา่กมีผลออกมาในกลุ่มด้านล่างนี้:
รอบแบ่งกลุ่ม
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, AST (UTC+3).
ตารางคะแนนของทีมอันดับที่ 3
ทีมอันดับที่สามที่ดีที่สุดสี่ทีมจากหกกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก พร้อมด้วยทีมชนะเลิศหกกลุ่มและหกทีมรองชนะเลิศ.
สายการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, AST (UTC+3).
โรงเรียนไทรน้อย
ประวัติ
โรงเรียนไทรน้อยได้รับการจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 โดยพระครูพิทักษ์นนทเขต (วิชิต ปิยงฺกโร) เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ พร้อมด้วยข้าราชการทุกฝ่าย ผู้นำชุมชน และประชาชนในท้องถิ่น ด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการวัดไทรใหญ่และด้วยความยินยอมของเจ้าอธิการทิพย์ เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ ซึ่งมอบเนื้อที่ธรณีสงฆ์ของวัดไทรใหญ่ จำนวน 15 ไร่ 2 งาน ให้เป็นสถานที่ปลูกสร้างอาคารเรียนโรงเรียนไทรน้อย และพระครูพิทักษ์นนทเขต เจ้าอาวาสวัดไทรใหญ่ เจ้าคณะอำเภอไทรน้อย (ภายหลังได้รับสมณศักดิ์พระมงคลนนทเขต) ได้ดูแลอุปการะโรงเรียนเรื่อยมา
สนามบินกำแพงแสน
สนามบินกำแพงแสน หรือ ท่าอากาศยานกำแพงแสน (Kamphaeng Saen Airport) ตั้งอยู่ที่ ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม ภายในพื้นที่ของ โรงเรียนการบิน กองบัญชาการยุทธทางอากาศ อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 100 กิโลเมตร เป็นสนามบินที่ใช้เพื่อฝึกการบิน สำหรับนักเรียนโรงเรียนการบิน กองทัพอากาศ ซึ่งภายในบริเวณพื้นที่โดยรอบ ได้พัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว และ มีกิจกรรมหลากหลาย ได้แก่ การชมการฝึกบิน การทดลองบินในเครื่องช่วยฝึกการบิน หรือ Simulator มีสนามกอล์ฟขนาดมาตรฐาน 18 หลุม สวนน้ำธรรมชาติสามารถนั่งพักผ่อน มีสนามบินเล็ก สำหรับเครื่องบินบังคับวิทยุ มีบริการที่พักและอาหารอีกด้วย
ประวัติ
ปัจจุบันสนามบินกำแพงแสน ตั้งอยู่ที่ ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม มีทางวิ่งยาว 9,000 ฟุต กว้าง 150 ฟุต หรือ 2,790 เมตร และกว้าง 46.5 เมตร สามารถรับ น้ำหนักเครื่องบินได้ 100,000 ปอนด์ หรือ 45,000 กิโลกรัม
สายการบินระหว่างประเทศ
ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ
สายการบินภายในประเทศ
ไม่มีสายการบินพาณิชย์เปิดให้บริการ
ภาษาอี๋
ภาษาอี๋ หรือ ภาษานอซู เป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวอี๋ บางครั้งเรียกภาษานี้ว่าภาษาโลโล มีอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรอี๋
พิชัย เลิศพงศ์อดิศร
พิชัย เลิศพงศ์อดิศร หรือ "สว.ก๊อง" เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ อดีตสมาชิกวุฒิสภา ประธานกรรมาธิการแรงงานและสวัสดิการสังคมในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 ประธานสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ ยูไนเต็ด
ประวัติ
พิชัย เลิศพงศ์อดิศร เดิมชื่อ "ชูชัย เลิศพงศ์อดิศร" เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2507 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
การทำงาน
พิชัย ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2551 หมายเลข 1 ได้รับคะแนน 171,090 คะแนน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ และได้รับตำแหน่งประธานกรรมาธิการแรงงานและสวัสดิการสังคมในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10
ต่อมาการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2563 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งโดยการสนับสนุนของพรรคเพื่อไทย และสามารถเอาชนะบุญเลิศ บูรณุปกรณ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่
ลีซา
ริซะ โอริเบะ ( เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2530) หรือชื่อในวงการว่า ลีซา (LiSA) เป็นนักร้องหญิงและนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงซาครามิวสิค ภายใต้ค่ายเพลงของโซนี่มิวสิคอาร์ติสต์
ชีวิตช่วงแรกและก่อนเข้าวงการ
เธอเกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2530 ในจังหวัดกิฟุ เมืองเซกิ ประเทศญี่ปุ่น เธอได้ซ้อมเรียนเปียโนตั้งแต่เธออายุ 3 ขวบ และเธอซ้อมเต้นและร้องเพลง ซึ่งต่อเนื่องผ่านโรงเรียนมัธยมปลายของเธอ ขณะที่เธออยู่ในระดับประถมศึกษา เธอเข้าร่วมในการคัดเลือกออดิชั่นในสนามกีฬาต่อสู้ญี่ปุ่น และเป็นช่วงเวลานี้เธอตัดสินใจที่จะเป็นศิลปิน ในสมัยมัธยมต้น เธอจัดตั้งวงดนตรีขึ้นซึ่งนำเพลงของแอวริล ลาวีน เลิฟซายเคเดลิโค และเอโกแวร็ปปิน นำไปร้องเพลงโคเวอร์ใหม่ๆ
เธอได้เริ่มเข้าวงการร้องเพลงเมื่อปี พ.ศ. 2548 ในช่วงปีแรกของเธอในโรงเรียนมัธยม เมื่อเธอกลายเป็นวงดนตรีโคเวอร์ที่เล่นวงอินดี้ร็อคที่เรียกว่าวงชัคกี เธอเลือกที่จะไม่เข้ามหาวิทยาลัยเพื่อมุ่งเน้นไปที่เธอทำงานกับวงชัคกีด้วย แต่ในที่สุดก็กลายเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา หลังจากเธอได้แยกย้ายวงดนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2551 เธอได้ย้ายอาศัยที่เมืองโตเกียวเพื่อเธอมีอาชีพวงการนักร้องต่อไป
ในเมืองโตเกียว เธอได้จัดตั้งวงชื่อว่าเลิฟอิทเซมออลพร้อมด้วยสมาชิกจากวงอินดี้ในที่จอดรถข้างนอก และเริ่มใช้ชื่อในวงการของเธอชื่อว่า LiSA ซึ่งเป็นตัวย่อสำหรับของเลิฟอิทเซมออล วงดนตรีจะดำเนินการด้วย LiSA ในระหว่างการแสดงสดเดี่ยวหลัง ในปี พ.ศ. 2553 เธอทำเพลงเปิดตัวครั้งใหญ่ของเธอสำหรับเพลงประกอบการ์ตูนซีรีส์อนิเมะเรื่อง แองเจิลบีทส์! แผนพิชิตนางฟ้า เป็นหนึ่งในสองนักร้องสำหรับตัวละครในเรื่องของวงเกิร์ลเดดมอนส์เตอร์ เธอได้ออกปล่อยตัวเพลงซิงเกิล 3 เพลงและอัลบั้มเดียวในปี พ.ศ. 2553 ภายใต้ของชื่อเกิร์ลเดดมอนส์เตอร์ บนค่ายเพลงของคีย์เร็คคอร์ดเลเบล (คีย์ซาวนด์เลเบล) ซิงเกิ้ลแรกของเธอคือ ทาวซันด์เอเนมีส์ (Thousand Enemies) ปล่อยตัวเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ซิงเกิ้ลที่ 2 คือ ลิตเติ้ลเบรเวอร์ (Little Braver) ปล่อยตัวเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน และซิงเกิ้ลที่ 3 ของเธอคือ อิชิบังโนะทะคะระโมะโนะ ฉบับยุอิครั้งสุดท้าย (一番の宝物 〜Yui final ver.〜 (Ichiban no Takaramono (Yui final ver.)), แปล : สมบัติล้ำค่าที่สุดของฉัน (ฉบับยุอิครั้งสุดท้าย)) ปล่อยตัวแบบขายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม อัลบั้มของเธอชื่อว่า คีพเดอะบีทส์ (Keep The Beats!) ปล่อยตัวอัลบั้มเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน เธอทำให้ปรากฏตัวการแสดงในช่วงคอนเสิร์ตของปี 2010 อนิเมะโล ซัมเมอร์ ไลฟ์ และแสดงซ้ำในวันที่ 28 สิงหาคม
เธอได้ทำการเปิดตัวเดี่ยวเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 พร้อมด้วยเปิดตัวมินิอัลบั้มชื่อว่า เล็ตเทอร์ทูยู (Letters to U) โดยอนิเพล็กซ์ ภายใต้โซนี่มิวสิคอาร์ติสต์ เพลงนี้ประกอบด้วยอัลบั้มศิลปินโดจินและศิลปินสำคัญ และเธอแต่งเพลงแรกชื่อว่า บีลีฟอินมายเซลฟ์ (Believe in Myself) เธอได้แต่งเพลงอัลบั้มเป็นครั้งแรก ในวันที่ 12 พ.ศ. ิกายน พ.ศ. 2554 เธอได้แสดงคอนเสิร์ตในอนิเมะเฟสติวัลเอเซีย ประเทศสิงคโปร์ เธอได้ปล่อยตัวเพลงซิงเกิลเดี่ยวของเธอคือ โอธไซน์ (Oath Sign) เมื่อวันที่ 23 พ.ศ. ิกายน พ.ศ. 2554 ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบช่วงเปิดอนิเมะเรื่องปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ เพลงซิงเกิ้ลนี้ถูกจัดอันดับ 5 ในโอริคอนชาร์ตประจำสัปดาห์และได้รับการรับรางวัลทองโดยสมาคมอุตสาหกรรมแผ่นเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น (RIAJ)
ชีวิตส่วนตัว
บริษัทชูคันบุนชุนได้รายงานเรื่องความสัมพันธ์ของเธอและซูสุกิ ทัตสึฮิสะว่าทั้งสองมีความสนิทสนมกันเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2562 จนกระทั่งในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 มีการเปิดเผยต่อสาธารณชนอีกครั้งถึงความสัมพันธ์ของพวกเขาซึ่งได้เข้าพิธีแต่งงานเรียบร้อยแล้ว
พ.ศ. 2555 – 2558
เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2557 เธอได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวที่ถูกขายหมดแล้วที่สนามกีฬานิปปงบูโดกัง ซิงเกิลที่ 5 ของเธอคือ ไรซิงโฮป (Rising Hope) ที่ใช้ในประกอบอนิเมะช่วงเปิดเรื่อง พี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท ได้ปล่อยตัวเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ซิงเกิลจะถูกติดอันดับ 4 ในโอริคอน หลังจากนั้นเธอได้โคเวอร์เพลง เฮดโฟนแอคเตอร์ (ヘッドフォンアクター (Headphone Actor)) และ ยูเคอิเยสเตอร์เดย์ (夕景イエスタデイ (Yūkei Yesterday)) จากเรื่องคาเงโร่โปรเจกต์ พิเศษสำหรับตอนที่ 6 จากอนิเมะเรื่องเมคะคุซิตี้แอคเตอร์ เธอได้ปล่อยตัวซิงเกิ้ลที่ 6 ของเธอคือ ไบรต์ไฟลต์ แอลมิรานิค (Bright Flight / L. Miranic) เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2557 ซิงเกิลนี้ถูกติดอันดับที่ 8 ในโอริคอน และซิงเกิลที่ 7 ของเธอคือ ชิรุชิ (シルシ (Shirushi)) ปล่อยตัวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ถูกติดอันดับ 3 ของโอริคอน เพลงนี้ถูกใช้ประกอบช่วงจบที่ 3 ของอนิเมะเรื่อง ซอร์ตอาร์ตออนไลน์ ภาค 2 และซิงเกิลรวมถึงเพลง โนมอร์ไทม์แมชชีน (No More Time Machine) ที่ใช้ในเพลงประกอบช่วงจบที่ 2 ของอนิเมะเรื่องซอร์ดอาร์ตออนไลน์ ภาค 2