cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เวทเทอร์เกิลส์
รายการวิทยุและโทรทัศน์เพิ่มเติม
วันที่ 4 เมษายน 2014 เริ่มเป็นแขกประจำรายการวิทยุชื่อ โคะซะกะไดมะโอโนะไอดอลคลับ ซึ่งมีไดมะโอ โคะซะกะ (古坂大魔王) นักแสดงตลก เป็นพิธีกร และองค์การแพร่ภาพและกระจายเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น (Nippon Broadcasting System) เผยแพร่ทุกวันศุกร์
วันที่ 7 เมษายน 2014 เครือข่ายแพร่ภาพและกระจายเสียงนะโงะยะ (Nagoya Broadcasting Network) เริ่มออกละครโทรทัศน์เรื่อง เทะสึโกะโนะโซะดะเตะกะตะ ซึ่งสมาชิกทั้งเจ็ดของกลุ่มแสดงเป็นไอดอลประจำรถไฟเรียก "สาวรถไฟ" (鉄道ガールズ) ละครเรื่องนี้ โทะโมะยุกิ ฟุรุมะยะ (古厩智之) กำกับ และดัดแปลงจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันอันเป็นผลงานของฮิโระชิ คะวะซุมิ (川隅広志)
วันที่ 25 เมษายน 2014 สถานีโทรทัศน์กาลา (Gala Television) เริ่มออกรายการตลกชื่อ วีอาร์คัมมิง ซึ่งจาง เจ้าจื้อ (張兆志) กำกับ และสมาชิกของกลุ่มนำแสดง   รายการได้รับความนิยมสูง แต่ภายหลัง สมาชิกกองถ่ายหลายคน เช่น ซุน เล่อซิน (孫樂欣) ผู้อำนวยการผลิต และไถ จื้อ-ยฺเหวียน (邰智源) นักแสดง ลาออกพร้อมกัน จึงประกาศในวันที่ 4 กรกฎาคม 2014 ว่า จะยุติรายการเมื่อสิ้นเดือนกรกฎาคม 2014
วันที่ 1 ตุลาคม 2014 เริ่มออกรายการสดทางอินเทอร์เน็ตชื่อ เล็ตส์โกไลฟ์ ทุกคืนวันพุธทางเว็บไซต์ไลฟ์เฮาส์ดอตไอเอ็น (Livehouse.in) ขณะออกอากาศ ผู้ชมสามารถร่วมสนทนาบนเว็บไซต์และโทรศัพท์เข้ารายการได้ ภายหลัง จึงออกรายการเพิ่มทางเว็บไซต์เดียวกัน คือ ยูสไตล์ × เทียนชี่-นฺหวี่ไห เท่อเปี๋ยฉี่ฮฺว่า ออกทุกคืนวันอังคารตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน 2014 และ พีทีทีโจวเป้า × เทียนชี่-นฺหวี่ไห ออกทุกคืนวันจันทร์ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม 2015
ซิงเกิลที่หก "ไลก์ยู – เอนีเวย์"
วันที่ 7 เมษายน 2014 ประกาศว่าจะออกซิงเกิลที่หกชื่อ "ไลก์ยู – เอนีเวย์" ครั้นวันที่ 4 มิถุนายน 2014 เริ่มจำหน่ายซิงเกิล เพลง "ไลก์ยู – เอนีเวย์" นี้ใช้ปิดละครเรื่อง เทะสึโกะโนะโซะดะเตะกะตะ ที่เวทเทอร์เกิลส์แสดงดังกล่าวมาข้างต้นนั้นด้วย วันที่ 1 พฤษภาคม 2014 ออกมิวสิกวีดิโอเพลง "ไลก์ยู – เอนีเวย์" ซึ่งถ่ายทำ ณ โรงถ่ายของโพนีแคนยอนในเมืองชิงะซะกิ จังหวัดคะนะงะวะ เนื้อหาเพลงว่าด้วยวันหยุดในฤดูร้อน ส่วนเครื่องแต่งกายประจำซิงเกิลนี้มิใช่เครื่องแบบที่เข้าชุดกันเหมือนในซิงเกิลก่อน ๆ แต่เป็นเสื้อผ้าเรียบง่ายสำหรับใส่ในฤดูร้อน ชุดบนเป็นเสื้อสีขาวใส่สบาย ส่วนชุดล่างเป็นกางเกงขาสั้นหรือกะโปรงหลากสี
วันที่ 3 มิถุนายน 2014 ฉลองซิงเกิลที่หก สมาชิกแต่ละคนของกลุ่มเขียนบทความลงบล็อกตนในเว็บไซต์อะมีบา (Ameba) จนครบหนึ่งร้อยเรื่องภายในวันเดียวนั้น นับเป็นครั้งแรกที่ศิลปินไต้หวันดำเนินกิจกรรมเช่นนี้ และนับเป็นครั้งแรกที่ชาวไต้หวันดำเนินกิจกรรมเช่นนี้เป็นผลสำเร็จ
อัลบั้มภาษาจีนชุดแรก เวย์อะ และสาววันอังคารพ้นจากตำแหน่ง
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2014 ประกาศว่าจะออกอับบั้มภาษาจีนชุดแรกในประเทศไต้หวัน
วันที่ 4 กรกฎาคม 2014 ลามิโกมังคีส์ (Lamigo Monkeys) ทีมเบสบอลมืออาชีพในประเทศไต้หวัน เริ่มแข่งขันเบสบอลรายการ ลายพาดกลอน (豹紋趴) ที่สนามเบสบอลนานาชาติเถา-ยฺเหวียน ครั้งนั้น เวทเทอร์เกิลส์แต่งชุดผู้นำเชียร์สีชมพูขาว และสวมหมวกลายพาดกลอนซึ่งเป็นหมวกประจำทีมลามิโกมังคีส์ ได้ขว้างลูกเบสบอลประเดิมเพื่อเปิดการแข่งขัน และได้แสดงเพลง "หวั่วชื่อบอส" ซึ่งพวกตนขับร้องเป็นเพลงประจำช่องกีฬาบอส (博斯運動頻道) ของสถานีโทรทัศน์ดาวเทียมจีน (Chinese Satellite Television) ด้วย
วันที่ 1 ตุลาคม 2014 เอส สาววันอังคาร แถลงบนเฟซบุ๊กแฟนเพจของตนว่า ได้ออกจากตำแหน่งตั้งแต่วัน 23 กันยายน 2014 เพราะเหตุส่วนตัว
วันที่ 25 ตุลาคม 2014 ประกาศว่าจะออกอัลบั้มภาษาจีนชุดแรกชื่อ เวย์อะ ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2014 อัลบั้มนี้ประกอบด้วยเพลงเก่าสองเพลง เพลงใหม่แปดเพลง เป็นสิบเพลงด้วยกัน และนักดนตรีมีชื่อเสียงหลายคนร่วมกันผลิตขึ้น เป็นต้นว่า จาง เจี๋ย (張傑) จิ๋วจิ่ว (九九) เฉิน กั๋วหฺวา (陳國華) เฉิน เจี้ยนเหว่ย์ (陳建瑋) ไช่ เจิ้งซฺวิน (蔡政勳) ยฺหวี ซฺเวียน (于萱) และ หวัง หย่า-จฺวิน (王雅君)
วันที่ 27 ตุลาคม 2014 เริ่มเผยแพร่เพลงจากอัลบั้มนี้ทางวิทยุ ในวันออกอัลบั้ม จัดงานแจกลายมือชื่อ ณ เขตซีเหมินติง กรุงไทเป ไม่กี่วันให้หลัง อัลบั้มนี้มียอดจำหน่ายมากที่สุดเป็นอันดับสี่ในประเทศไต้หวัน ครั้นสิ้นเดือนพฤศจิกายน 2014 จำหน่ายได้มากที่สุดเป็นอันดับสามในประเทศ
วันที่ 8 พฤศจิกายน 2014 ออกมิวสิกวีดิโอเพลง "เวย์อะ" วันที่ 2 ธันวาคม 2014 ออกมิวสิกวีดิโอเพลง "โดนต์คราย"
2015: ประชาสัมพันธ์ในไต้หวันอย่างต่อเนื่อง
ในปี 2015 ดำเนินกิจกรรมในไต้หวันบ้านเกิดเมืองนอนต่อไป วันที่ 24 มกราคม 2015 ขึ้นแสดงในการชิงรางวัลศิลปินแดงขาว (超級巨星紅白藝能大賞) อันเป็นเทศกาลดนตรีขนานใหญ่จัดขึ้นปีละครั้งทำนองเดียวกับการประชันดนตรีแดงขาวของประเทศญี่ปุ่น การนั้นมีขึ้น ณ ไทเปอารีนา (Taipei Arena) และออกอากาศทางโทรทัศน์ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2015 ก่อนวันตรุษจีน
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2015 นั้น ยังเริ่มฉายภาพยนตร์เรื่อง เดอะวันเดอร์ฟูลเวดดิง ที่กลุ่มเวทเทอร์เกิลส์แสดงด้วย
ความขัดแย้ง
เนื่องจากความสำเร็จที่กลุ่มได้รับ สถานีโทรทัศน์กวั่งตง (Guangdong Television) แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จึงเอาอย่างโดยตั้งกลุ่มหญิงสาวมารายงานพยากรณ์อากาศทำนองเดียวกันเมื่อเดือนธันวาคม 2011 ชื่อกลุ่มว่า "ผิงกั่วไพ่" (蘋果派) แปลว่า "พายแอปเปิล" เน็กซต์ทีวีจึงออกแถลงการณ์ตอบโต้โดยเรียกรายการของสถานีโทรทัศน์กวั่งตงว่าเป็น "การลอกเลียนวรรณกรรม" (plagiarism) และตำหนิสาธารณรัฐประชาชนจีนที่ไม่ยอมตรากฎหมายลิขสิทธิ์
ยาซีน มลิก
ยาซีน มลิก (อักษรโรมัน: Yasin Malik, เกิด 3 เมษายน 1966) เป็นผู้นำแบ่งแยกดินแดนและอดีตทหารชาวกัศมีร์ ผู้สนับสนุนการแบ่งแยกดินแดนกัศมีร์เป็นเอกราชจากทั้งอินเดียและปากีสถาน เขาเป็นประธานแนวหน้าปลดปล่อยชัมมูกัศมีร์ ซึ่งเดิมทีเป็นกลุ่มก่อความรุนแรงติดอาวุธระดับแถวหน้าในหุบเขากัศมีร์ มลิกประกาศเลิกใช้ความรุนแรงในปี 1994 และเริ่มเจริญรอยตามวิถีแบบสันติเพื่อให้ได้ซึ่งข้อตกลงในข้อพิพาทกัศมีร์ ในเดือนพฤษภาคม 2022 มลิกถูกตัดสินมีความผิดฐานสมคบคิดในอาชญากรรมและก่อสงครามต่อรัฐ  เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
ตำบลนาหนองทุ่ม (อำเภอชุมแพ)
ประวัติ
ประชาชนของตำบลนาหนองทุ่มส่วนใหญ่จะอพยพมาจากจังหวัดใกล้เคียงและจังหวัดอื่นๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดนครราชสีมา และจังหวัดสกลนคร โดยอพยพมาทำอาชีพการเกษตรปลูกพืชไร่ ได้แก่ ข้าวโพด ถั่วต่างๆ เนื่องจากพื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ต่อมาทางราชการได้ประกาศให้พื้นที่ ที่ใช้ในการปลูกพืชไร่เป็นเขตอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน ทำให้มีการอพยพจากบริเวณดังกล่าวมาตั้งหมู่บ้านใหม่อยู่นอกเขตอุทยานแห่งชาติภูผาม่าน บางส่วนไปรวมกับหมู่บ้านดั้งเดิม ซึ่งตั้งอยู่ก่อนแล้วนอกเขตอุทยานฯ เดิมตำบลนาหนองทุ่ม ขึ้นกับตำบลโนนหัน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น และแยกจากตำบลโนนหัน เมื่อปี พ.ศ. 2506 มีทั้งหมด 15 หมู่บ้าน มีนายคำภู แพงไทย เป็นกำนันตำบลคนแรก และได้มีการขยายหมู่บ้านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็น 17 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ.2531 จึงได้แยกออกเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลนาหนองทุ่ม มี 8 หมู่บ้าน และตำบลหนองเขียด มี 9 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน
เขตการปกครอง
เขตการปกครองของตำบลนาหนองทุ่ม มี 13 หมู่บ้าน ดังนี้
ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 30 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 120 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ณ เมืองลอสแอนเจลิส สหรัฐ โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
โรมิโอ เบคแคม
โรมิโอ เจมส์ เบคแคม (Romeo James Beckham; เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเบรนต์ฟอร์ด บี ซึ่งเป็นทีมสำรองของเบรนต์ฟอร์ด เขาเป็นลูกชายคนที่สองของอดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ เดวิด เบคแคม และวิกทอเรีย เบคแคม ดีไซเนอร์และสมาชิกวงสไปซ์เกิลส์
ชีวิตในวัยเด็ก
โรมิโอเกิดที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน เขาเป็นลูกชายคนที่ 2 ของเดวิด เบคแคม อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ และวิกทอเรีย เบคแคม นักร้องที่ผันตัวมาเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ พี่น้องของเขา บรูคลิน เบคแคม และ ครูซ เบคแคม เคยเล่นฟุตบอลกับเขาที่อาร์เซนอล อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ถูกปล่อยออกจากระบบเยาวชนของสโมสร เขายังคงเป็นผู้สนับสนุนของอาร์เซนอล
ชดช้อย ใหม่เมืองคอน
ชดช้อย ใหม่เมืองคอนหรือนักมวยไทยชื่อดัง ชดช้อย ชูโชคชัย สถิติการชกเฉพาะมวยสากล 8 ครั้ง ชนะ 4 (น็อค 2) แพ้ 4
ประวัติ
ชดช้อยเคยชกมวยไทยมาก่อนในชื่อ ชดช้อย ชูโชคชัย ในสังกัดของใหม่ เมืองคอน เมื่อใหม่ เมืองคอนได้นำเด่นเก้าแสน เก้าวิชิตมาชกมวยสากลอาชีพจนได้เป็นแชมป์ PABA ได้ดึงชดช้อยมาชกมวยสากลเป็นคู่ประกอบรายการด้วย โดยขึ้นชกครั้งแรก เมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน อุนตุง ออร์เตกา จากนั้นขึ้นชกชนะมนักมวยสากลที่มีชื่อเสียงได้ถึง 2 คนคือ วัฒน์ ว.วุฒินันท์และสิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ก่อนจะมาชกนอกรอบกับโนรี จ๊อกกี้ยิมในขณะที่โนรียังครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลท์เวท WBF อยู่ ซึ่งชดช้อยเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 3 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ทำให้โนรีถูกปลดออกจากตำแหน่งแชมป์โลก
หลังจากชกชนะโนรีแล้ว ชดช้อยไม่ได้ขึ้นชกมวยสากเป็นมวยสร้างในไทยอีก แต่หันไปเดินสายชกมวยสากลในต่างประเทศทั้งที่ ญี่ปุ่นและอินโดนีเซีย จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่เกาหลีใต้ แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยสากลอีกเลย
มายา ลอว์เรนซ์
มายา ลอว์เรนซ์ (Maya Lawrence; 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 – ) เป็นนักกีฬาฟันดาบสากลชาวอเมริกันผู้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติสหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน โดยเธอได้เข้าแข่งขันในรายการเอเป้ในประเภทบุคคลและทีมของการแข่งขันฟันดาบ เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในเอเป้ทีมหญิง ร่วมกับ คอร์ทนีย์ เฮอร์ลีย์, เคลลี เฮอร์ลีย์ และซูซี สกันแลน
ลอว์เรนซ์เติบโตขึ้นในทีเนก รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมทีเนก ที่ซึ่งเธอได้เริ่มฟันดาบเมื่อเป็นนักเรียนชั้นปีที่สอง พ่อแม่ของเธอคือ แพท ลอว์เรนซ์ ซึ่งเป็นโค้ชฟันดาบของโรงเรียนมัธยมทีเนก และเรจินัลด์ ลอว์เรนซ์ ผู้ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่กีฬาในรัฐนิวเจอร์ซีย์ ใน ค.ศ. 2002 ลอว์เรนซ์สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันในสองวิชาเอก ซึ่งได้แก่ รัฐศาสตร์ และแอฟริกันอเมริกันศึกษา ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของทีมฟันดาบพรินซ์ตัน เธอได้รับเลือกตำแหน่งออลอเมริกันและได้รับเกียรติไอวีลีกตลอดช่วงระยะเวลาสี่ปีในการมีส่วนร่วมของเธอ เธอยังได้รับปริญญาโทในการศึกษาภาษาอังกฤษในฐานะภาษาที่สองใน ค.ศ. 2007 จากวิทยาลัยครู มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ปาเลตาเดมังโก
ปาเลตาเดมังโก (Paleta de Mango) เป็นอาหารว่างชนิดหนึ่งของเม็กซิโกและลาตินอเมริกา ทำจากมะม่วงสุก คลุกด้วยน้ำมะนาว เกลือ และพริกป่น เสียบไม้ให้ถือรับประทาน (ปาเลตา แปลว่า แท่ง)
973 (แก้ความกำกวม)
973 อาจหมายถึง:
1080 (แก้ความกำกวม)
1080 อาจหมายถึง:
กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลชาย
กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาลูชที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 18 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ St. Moritz-Celerina Olympic Bobrun ซึ่งการแข่งขันกีฬาลูชครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 27 คน จาก 18 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Gints Bērziņšนักกีฬาจากประเทศลัตเวีย
เรือหัวโทง
เรือหัวโทง เป็นเรือประมงแบบท้องถิ่นในภาคใต้ของประเทศไทย นิยมใช้กันทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน ลักษณะเป็นเรือขนาดเล็กหัวเรือสูงงอนขึ้นไปบรรจบกับทวนหัวที่ยื่นสูงขึ้นมา และตรงทวนท้ายมีลักษณะเป็นรูปลิ่ม ขนาดตั้งแต่ 7-8 เมตรขึ้นไปจนถึง 10 กว่าเมตร ติดเครื่องท้าย
1300 (แก้ความกำกวม)
1300 อาจหมายถึง
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร (Faculty of Architecture, Silpakorn University) เป็นคณะวิชาลำดับที่ 2 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร และเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์แห่งที่ 2 ของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2498
ประวัติ
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พุทธศักราช 2498 ในนาม "คณะสถาปัตยกรรมไทย" ที่บริเวณวังตะวันออกของ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระยาบำราบปรปักษ์ และพลเรือโท พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นปราบปรปักษ์ เจ้ากรมช่างสิปป์หมู่ โดยมี ศาสตราจารย์ พระพรหมพิจิตร (พรหม พรหมพิจิตร) ดำรงตำแหน่งคณบดี และอาจารย์ พินิจ สุวรรณะบุณย์ เป็นผู้ช่วยคณบดีทำหน้าที่คล้ายเลขานุการ
ระยะแรกเริ่มการก่อตั้งเปิดสอนในระดับอนุปริญญา 3 ปีการศึกษา และมีการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลา ดังนี้
มายเซนต์เฮเลนาไอแลนด์
มายเซนต์เฮเลนาไอแลนด์ (My Saint Helena Island; ) เป็นเพลงประจำภูมิภาค (อย่างไม่เป็นทางการ) ของดินแดนเซนต์เฮเลนา เนื้อร้องประพันธ์โดยเดฟ มิตเชล (Dave Mitchell) ใน ค.ศ. 1975 หลังจากการชักชวนจากชาวเซนต์เฮเลนา ในฐานะที่เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอณาจักร และมีเพลงชาติอย่างเป็นทางการคือ "ก็อดเซฟเดอะควีน"
ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ
ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ (ชื่อเล่น เท้ง) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการ ฝ่ายพัฒนาระบบข้อมูล และดิจิทัล พรรคก้าวไกล และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2566
ประวัติ
ณัฐพงษ์ เกิดเมื่อ 18 พฤษภาคม 2530 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนทำงานการเมือง ณัฐพงษ์เคยเป็นผู้บริหาร บริษัท แอ๊บโซลูท เมเนจเม้นท์ โซลูชั่นส์ จำกัด
งานการเมือง
ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25 ในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขตเลือกตั้งที่ 28 จากพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาเมื่อพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ ณัฐพงษ์ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกล ขณะดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ณัฐพงษ์ได้ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการงบประมาณ ในปี 2562-2566
ในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2566 ณัฐพงษ์ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล
1800 (แก้ความกำกวม)
1800 อาจหมายถึง:
1871 (แก้ความกำกวม)
1871 อาจหมายถึง:
โน มอร์ เบลท์ส
"โนมอร์เบลท์ส" (No More Belts) สังกัดค่ายเพลงไทยนอกกระแส ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2545 และมีผลงานอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน มีศิลปินในสังกัดอย่าง Sleeper 1, Portrait, Morningsurfers, นรเทพ มาแสง, Moon, Soundlanding, Jin-Kuma, Last Minute ฯลฯ นอกจากนี้ยังเป็นโปรดักชั่นเฮ้าส์รับทำเพลงประกอบรายการโทรทัศน์ และภาพยนตร์ต่างๆ อาทิ รายการ เนวิเกเตอร์, ภาพยนตร์เรื่อง รักจัดหนัก เป็นต้น
ครับ (วงดนตรี)
ครับ (Crub) กลุ่มศิลปินไทยแนวบริตป็อปที่เป็นวงนำร่องก่อนที่จะเกิดยุคดนตรีออลเทอร์นาทิฟเฟื่องฟู พวกเขาส่งเดโมไปเปิดในรายการวิทยุ Radio Active 94.0 FM ซึ่งคุณ วาสนา วีรชาติพลี เป็นนักจัดรายการ และได้รับเสียงตอบรับที่ดีพอสมควร
จากความคิดที่จะทำดนตรีที่แตกต่างจากตลาดในยุคนั้น รวมเข้ากับความชื่นชอบในดนตรีจากเกาะอังกฤษ ในที่สุด พวกเขาออกอัลบั้ม "View" ในปี พ.ศ. 2537
ประวัติ
"ครับ" เกิดจากการรวมตัวของนักศึกษาต่างสถาบัน หลักๆ คือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผู้ก่อตั้งคือมือเบส คุณรุ่ง และมือกีตาร์ คุณวิโรจน์ ในยุคแรกใช้ชื่อวงว่า "I Can" และดึงเพื่อนเก่าสมัยมัธยมคือคุณ สุหฤท สยามวาลา เข้ามาเป็นนักร้องนำ โดยได้ทำเดโมเทปกันเล่นๆ เป็นเพลงภาษาอังกฤษชื่อ "Idea" แล้วส่งไปที่รายการวิทยุของคุณวาสนา วีรชาติพลี ดีเจผู้ที่มีอิทธิพลต่อวงการเพลงอินดี้ของเมืองไทย ที่นิยมเปิดเพลงอินดี้จากอังกฤษในเวลานั้น ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ฟังเกินความคาดหมาย จากการเปิดออกอากาศในรายการวิทยุของคุณวาสนา "ครับ" จึงเริ่มทำเพลงกันเพิ่มเติมเพื่อออกเป็นอัลบั้ม แต่ในช่วงนั้น คุณสุหฤท นักร้องนำดั้งเดิม มีภาระเกี่ยวกับธุรกิจของครอบครัว ไม่สามารถปลีกเวลามาทำงานเพลงได้ สมาชิกที่เหลือจึงต้องการหานักร้องนำคนใหม่ มีคนหลายคนเข้ามาทดสอบความสามารถ แต่บางคนก็มีวงของตัวเองอยู่แล้ว บางคนมีแนวทางของดนตรีที่ขัดกับทางวง พวกเขาจึงไปติดประกาศไว้ที่ร้าน โดเรมี ร้านเทปเก่าแก่แถวสยามสแควร์ จนที่สุดก็ได้ตัวนักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ วาสิต มุกดาวิจิตร อดีตสมาชิกวง Monstership วงพังก์ของกลุ่มนักศึกษาวิทยาลัยช่างศิลป์ ที่เป็นนักร้องคนปัจจุบันนั่นเอง
จากการที่ "ครับ" ได้รับอิทธิพลจากฝั่งอังกฤษมาอย่างเต็มที่ งานเพลงที่ออกมาจึงมีกลิ่นอายของวงอังกฤษรุ่นเก่าช่วง 70's-80's อย่าง Pink Floyd, XTC, Echo & The Bunnymen, The Smiths และรุ่นถัดมาอย่าง Ride, The La's, The Stone Roses, The Boo Radleys และ The Charlatans เลยทีเดียว นอกจากนี้พวกเขายังทำให้เสียงประสานฮูลาลาแบบ The Beatles และ The Cockney Rebels นั้นกลับมาเป็นที่นิยมในวงการอินดี้ในบ้านเราอีกด้วย แต่ด้วยงบประมาณทางด้านการส่งเสริมตลาดที่น้อยมาก และงานเพลงในแนวที่ไม่คุ้นหูนักในการฟังครั้งแรกๆ ทำให้ "ครับ" ไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ฟังเท่าที่ควรในช่วงที่ออกอัลบั้มใหม่ แม้จะยังมีผู้ฟังที่เป็นแฟนเพลงของพวกเขาอย่างเหนียวแน่นอยู่บ้าง และจากคำบอกเล่าปากต่อปากทำให้อีก 3 ปีต่อมาเมื่อคนไทยกว้างขวางขึ้น "View" งานชุดแรก และชุดเดียวของพวกเขาสามารถติดอันดับ Top 10 ของอัลบั้มขายดีของร้าน ทาวเวอร์เรคคอร์ดส อยู่หลายสัปดาห์ หนังสือพิมพ์บางฉบับลงบทความวิจารณ์การแสดงสดของพวกเขาไว้ว่า เป็นวงป็อปที่แสดงสดได้ดิบเถื่อนที่สุดเท่าที่เคยดูมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสที่จะประสบความสำเร็จในการก้าวเข้ามาในวงการเพลงของไทย เพราะเพลงเหล่านั้นไม่ตรงกับรสนิยมของคนไทย ที่นิยมฟังเพลงในแนวของอเมริกันเสียมากกว่า
เพลงทุกเวลาเพลงนี้เป็นบริตป็อปจังหวะปานกลางที่มีเมโลดี้สวยงาม เสียงกีตาร์ที่มีกลิ่นอายไซคีเดลิก เสียงร้องนำที่ล่องลอย บวกกับเสียงเบสและกลองที่กระชับสไตล์ Baggy และยังมีสิ่งที่พวกเขาบอกว่าเป็นการแสดงเอกลักษณ์ความเป็นไทย คือ ท่อนอินโทรที่มีการนำเสียงอังกะลุงมาประกอบอย่างไพเราะ ด้วยทำนองเพลงที่งดงาม จังหวะที่เนิบนาบชวนฝัน ก็สามารถทำให้เพลงทุกเวลาเพลงนี้เป็นเพลงหนึ่งที่ทุกคนต้องนึกถึง ถ้าพูดถึงวงครับ นอกจากเพลงที่ฮิตที่สุดของพวกเขาที่ชื่อ "ขอบคุณ"
สมาชิก
สมาชิก ประกอบด้วย
ผลงาน
ครับมีผลงานอัลบั้มออกมาเพียงชุดเดียว คืออัลบั้ม View ใน พ.ศ. 2537 ซึ่งไม่ค่อยประสบความสำเร็จด้านยอดขายเท่าใดนักในขณะนั้น และโด่งดังอยู่ในกลุ่มนักฟังเพลงกลุ่มหนึ่ง
เพลงในอัลบั้ม
11.วันอังคาร 12.สายตา 13.Smile
1901 (แก้ความกำกวม)
1901 อาจหมายถึง:
โอสธี ซุ่นมงคล
โอสธี ซุ่นมงคล (ชื่อเล่น กราฟ; เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักร้อง โปรดิวเซอร์ อดีตสมาชิกวงแบล็ควานิลลา
ประวัติส่วนตัว
กราฟเกิดเมื่อวันที่ เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 ที่กรุงเทพมหานคร จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแสงทองวิทยา ระดับปริญญาตรีจบจากคณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยเข้ารอบชิงชนะเลิศการประกวด Panasonic Star Challenge
ฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลีย
ฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลีย เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนจากประเทศออสเตรเลียในการแข่งขันระหว่างประเทศ อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลีย มีชื่อเล่นคือ ซอกเกอร์รูส์ ในอดีตทีมชาติออสเตรเลียได้ร่วมแข่งขันในนามสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย ก่อนจะย้ายมาร่วมเล่นกับทีมอื่นในทวีปเอเชียภายใต้สมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียใน ค.ศ. 2006 และเข้าเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียนตั้งแต่ ค.ศ. 2013
ออสเตรเลียชนะเลิศการแข่งขันโอเอฟซีเนชันส์คัพ 4 สมัย และชนะเลิศเอเชียนคัพ 1 สมัย ใน ค.ศ. 2015 ในฐานะเจ้าภาพ ส่งผลให้พวกเขาเป็นชาติเดียวที่ชนะเลิศการแข่งขันของฟีฟ่าในสองสมาพันธ์ (สมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย และสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย) ออสเตรเลียเข้าร่วมฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย 6 ครั้งใน ค.ศ. 1974, 2006, 2010, 2014, 2018 และ 2022 และ ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ อีก 4 ครั้ง
ยุคแรก
ฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลียรวมตัวกันครั้งแรกใน ค.ศ. 1922 เพื่อร่วมแข่งขันทัวร์พบกับทีมชาตินิวซีแลนด์จำนวน 3 นัด ผลการแข่งขันปรากฏว่าออสเตรเลียเสมอหนึ่งนัด และแพ้สองนัด และตลอดระยะเวลา 36 ปีหลังจากนั้น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และแอฟริกาใต้ได้ลงแข่งขันรายการทัวร์ (เกมกระชับมิตร) ร่วมกันอย่างต่อเนื่อง ในช่วงเวลาดังกล่าว ออสเตรเลียยังเป็นเจ้าภาพแข่งขันรายการทัวร์พบแคนาดา และอินเดียใน ค.ศ. 1924 และ 1938 ตามลำดับ ออสเตรเลียพบกับความพ่ายแพ้ที่ขาดลอยที่สุด (นับรวมทุกรายการ) โดยแพ้ต่อทีมชาติอังกฤษด้วยผลประตู 0–17 ในการแข่งขันทัวร์วันที่ 30 มิถุนายน 1951 ออสเตรเลียไม่มีโอกาสร่วมแข่งขันรายการระดับนานาชาติเลยกระทั่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ซึ่งพวกเป็นเจ้าภาพ ณ เมืองเมลเบิร์น อย่างไรก็ตาม การขาดผู้เล่นที่มีประสบการณ์ในการแข่งขันระดับสูงส่งผลให้พวกเขาไม่ประสบความสำเร็จ และด้วยการเดินทางทางอากาศที่มีราคาต่ำลง ทำให้ออสเตรเลียได้ร่วมแข่งขันกับชาติอื่น ๆ ในต่างทวีปมากขึ้น แต่ด้วยสภาพที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของประเทศ ทำให้เกิดความยากลำบากในการเดินทาง ซึ่งผลต่อการพัฒนาทีมตลอดระยะเวลา 30 ปีต่อมา ความสำเร็จรายการแรกของพวกเขาคือการชนะเลิศฟุตบอลอิสรภาพของเวียดนามใต้ใน ค.ศ. 1967 แต่ก็ยังไม่เป็นที่ยอมรับในประเทศ
พัฒนาทีม และเข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย
แม้จะล้มเหลวในฟุตบอลโลก แต่ออสเตรเลียทำผลงานได้ดีช่วงนั้นเมื่อพบกับทีมจากยุโรปและอเมริกาใต้ พวกเขาเอาชนะแชมป์โลกอย่างอาร์เจนตินา 4–1 ในรายการ Australian Bicentennial Gold Cup ใน ค.ศ. 1988 ถัดมาในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ ค.ศ. 1997 ออสเตรเลียเสมอกับบราซิล แชมป์ฟุตบอลโลก 1994 ตามด้วยการชนะอุรุกวัย 1–0 ผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศแต่แพ้บราซิล 0–6 และในการแข่งขันรายการเดียวกันใน ค.ศ. 2001 ออสเตรเลียเอาชนะแชมป์ฟุตบอลโลก 1998 อย่างฝรั่งเศสได้ในรอบแบ่งกลุ่ม และคว้าอันดับสามได้จากการชนะบราซิล 1–0 และยังบุกไปชนะอังกฤษ 3–1 ในเกมกระชับมิตรที่สนามบุลินกราวนด์ ซึ่งนัดนั้นเป็นการลงสนามในนามทีมชาติเกมแรกของเวย์น รูนีย์
ในช่วงต้นปี 2005 มีรายงานว่า สหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลียได้หารือถึงความเป็นไปได้ในการเข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย และเป็นการยุติช่วงเวลา 40 ปีในการเป็นสมาชิกสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย นักวิจารณ์และแฟนบอลหลายคนรวมถึงอดีตกัปตันทีมชาติออสเตรเลีย จอห์นนี วอร์เรน เห็นด้วยกับแนวคิดดังกล่าว โดยกล่าวว่าเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานของทีมชาติออสเตรเลีย ในวันที่ 13 มีนาคม 2005 คณะกรรมการบริหารของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียมีมติเป็นเอกฉันท์ให้เชิญออสเตรเลียเข้าร่วมสมาพันธ์ และหลังจากสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียรับรองการย้ายออกของออสเตรเลีย สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติได้อนุมัติในวันที่ 30 มิถุนายน 2005 โดยมีผลอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 มกราคม 2006 แม้ว่าก่อนหน้านั้นออสเตรเลียจะลงแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกในโซนโอเชียเนีย แฟรงก์ ฟารินา ผู้ฝึกสอนได้ลาออกหลังจากทำผลงานย่ำแย่ในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2005 และ คืส ฮิดดิงก์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนคนใหม่ ออสเตรเลียซึ่งเป็นทีมอันดับ 49 ของโลกในขณะนั้นต้องแข่งขันกับทีมอันดับ 18 อย่างอุรุกวัยในรอบเพลย์ออฟเพื่อเข้าสู่ฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายปี 2006 ภายหลังจากออสเตรเลียชนะจาไมกา 5–0 ในเกมกระชับมิตร พวกเขาลงแข่งนัดแรกกับอุรุกวัยและแพ้ 0–1 ก่อนจะกลับไปเล่นนัดที่สองที่ซิดนีย์ และพวกเขาเอาชนะได้ 1–0 เช่นกันจากประตูของ มาร์ค เบรสชาโน ทำให้ต้องต่อเวลาพิเศษ แต่ก็ไม่สามารถทำประตูเพิ่มกันได้ และออสเตรเลียชนะการดวลจุดโทษไป 4–2 ส่งผลให้พวกเขาเป็นชาติแรกที่ได้แข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายโดยชนะจุดโทษในเพลย์ออฟ และเป็นการกลับไปแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในรอบ 32 ปี
โกลเดน เจเนอเรชั่น
ออสเตรเลียลงแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายในฐานะทีมที่มีอันดับโลกต่ำสุดเป็นอันดับสองในการแข่งขันครั้งนั้น แม้อันดับของพวกเขาจะดีขึ้นจากการทำผลงานได้ดีในการเสมอเนเธอร์แลนด์ 1–1 รวมถึงการชนะทีมแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปอย่างกรีซ ซึ่งแข่งขันกันที่สนามคริกเก็ตเมลเบิร์น ความจุกว่า 100,000 ที่นั่งและตั๋วได้ถูกขายหมดทุกที่นั่ง ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 ออสเตรเลียอยู่ในกลุ่มเอฟร่วมกับบราซิล, ญี่ปุ่น และโครเอเชีย ออสเตรเลียลงสนามนัดแรกเอาชนะญี่ปุ่น 3–1 จากสองประตูของ ทิม เคฮิลล์ และหนึ่งประตูจาก จอห์น อลอยซี่ และเป็นการสร้างสถิติใหม่โดยออสเตรเลียทำประตูในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายได้เป็นครั้งแรก, เป็นชัยชนะครั้งแรกในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายของทีมจากโอเชียเนีย รวมทั้งเป็นครั้งแรกในฟุตบอลโลกที่มีการทำสามประตูในช่วงเจ็ดนาทีสุดท้ายของการแข่งขัน ออสเตรเลียแพ้บราซิล 0–2 ในนัดต่อมา แต่เอาชนะโครเอเชียได้ในนัดสุดท้าย 1–0 ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ก่อนจะแพ้อิตาลี 0–1 ในรอบ 8 ทีมสุดท้ายจากการเสียจุดโทษซึ่งเป็นลูกปัญหาในช่วงท้ายเกม ฮิดดิงก์ประกาสลาออก แต่ครั้งนี้ก็ถือเป็นความสำเร็จของออสเตรเลีย โดยพวกเขาได้รับรางวัลทีมยอดเยี่ยมของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียในปีนั้น และทีมชุดนั้นยังได้รับการยกย่องเป็น โกลเดน เจเนอเรชัน จากการสร้างประวัติศาสตร์ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกในฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรก
ออสเตรเลียร่วมแข่งขัน เอเชียนคัพ 2007 เป็นครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของ เกรแฮม อาร์โนลด์ โดยผู้เล่น 15 คนอยู่ในชุด โกลเดน เจเนอเรชั่น ที่สร้างชื่อในฟุตบอลโลก พวกเขาอยู่ในกลุ่มเอร่วมกับโอมาน (เสมอ 1–1 ), ไทย (ชนะ 4–0) และ อิรัก (แพ้ 1–3) ผ่านเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายแต่แพ้จุดโทษญี่ปุ่น ก่อนที่อาร์โนลด์จะคุมทีมนัดสุดท้ายในเกมกระชับมิตรที่พวกเขาแพ้อาร์เจนตินา 0–1 และเขาถูกแทนที่โดย ปิม เฟอร์เบก ชาวดัดซ์ ในเดือนธันวาคม 2007
ออสเตรเลียลงแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกโซนเอเชียเป็นครั้งแรกในรอบคัดเลือก - เอเอฟซี รอบที่ 3 พวกเขาอยู่ร่วมกับกาตาร์, อิรัก และจีน และผ่านเข้ารอบในฐานะทีมอันดับหนึ่ง ตามด้วยการเป็นที่หนึ่งอีกครั้งในรอบคัดเลือกรอบที่ 4 ซึ่งอยู่ร่วมกับญี่ปุ่น, บาห์เรน, กาตาร์ และอุซเบกิสถาน โดยผ่านเข้ารอบสุดท้ายทั้งที่ยังเหลือการแข่งขันอีกสองนัด โดยจบการแข่งขันด้วยการมีคะแนนมากกว่าทีมอันดับสองอย่างญี่ปุ่น 5 คะแนน
ออสเตรเลียอยู่ในกลุ่มดีในฟุตบอลโลก 2010 ร่วมกับเยอรมนี, กานา และเซอร์เบีย พวกเขาลงแข่งขันนัดแรกแพ้เยอรมนี 0–4 ปิม เฟอร์เบก ได้รับการวิจารณ์ถึงการจัดตัวผู้เล่นและการวางแผน โดยเขาไม่ส่งผู้เล่นตำแหน่งกองหน้าลงไปเป็น 11 ตัวจริงแม้แต่คนเดียวในนัดนั้น เอสบีเอส สื่อของออสเตรเลียนำเสนอข่าวเรียกร้องให้ทำการปลดเฟอร์เบก ออสเตรเลียเสมอกานาในนัดที่สอง 1–1 ปิดท้ายด้วยการชนะเซอร์เบีย 2–1 แต่ไม่เพียงพอต่อการเข้ารอบ เฟอร์เบกถูกแทนที่โดย โฮลเกอร์ โอซีค ซึ่งพาทีมทำผลงานยอดเยี่ยมในเอเชียนคัพ 2011 ผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนจะแพ้ญี่ปุ่น 0–1 ในช่วงต่อเวลา
ใน ค.ศ. 2012 ออสเตรเลียตอบรับการร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก และเดินทางไปแข่งขันรอบคัดเลือกที่ฮ่องกงและคว้าอับดับหนึ่งได้โดยมีคะแนนเหนือฮ่องกง, เกาหลีเหนือ, กวม และไต้หวัน แต่พวกเขาจบอันดับสุดท้ายในการแข่งขันรอบสุดท้าย ตามหลังญี่ปุ่น, เกาหลีใต้ และ จีน ต่อมาในวันที่ 23 สิงหาคม 2013 ออสเตรเลียได้รับสถานะเป็นสมาชิกสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียนในทางนิตินัย กระนั้น พวกเขาไม่ได้ร่วมแข่งขันรายการสำคัญกับชาติต่าง ๆ ในภูมิภาคอาเซียน เช่น ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน เนื่องจากมาตรฐานทีมที่เหนือกว่าทีมอื่น ๆ มาก
ออสเตรเลียเตรียมความพร้อมสำหรับฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก โดยลงเล่นเกมกระชับมิตรหลายนัด และทำผลงานยอดเยี่ยม พบสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (เสมอ 0–0), เยอรมนี (ชนะ 2–1), นิวซีแลนด์ (ชนะ 3–0), เซอร์เบีย (เสมอ 0–0) และเวลส์ (ชนะ 2–1) ลงแข่งขันรอบคัดเลือกรอบที่สามและจบอันดับหนึ่ง ก่อนจะจบด้วยอันดับสองในรอบที่สี่ได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ต่อมาออสเตรเลียแพ้สองนัดติดต่อกันในเกมกระชับมิตรกับบราซิล และฝรั่งเศส 0–6 ทั้งสองนัด และโอซีคลาออก
สายเลือดใหม่ และแชมป์เอเชียนคัพ (2015–ปัจจุบัน)
แองเจลอส พอสเตคูกลู เข้ามาคุมทีมต่อ ซึ่งได้รับมอบหมายให้สร้างทีมขึนใหม่เนื่องจากที่ผ่านมาสหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลียมองว่าทีมชุดนี้พึ่งพานักเตะแกนหลักในยุค โกลเดน เจเนอเรชั่น มากเกินไป พอสเตคูกลูคุมทีมนัดแรกเอาชนะคอสตาริกา 1–0 ในเกมกระชับมิตรจากประตูของทิม เคฮิลล์ ในฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย พวกเขาอยู่กลุ่มบีร่วมกับแชมป์เก่าอย่างสเปน, รองแชมป์เก่าอย่างเนเธอร์แลนด์ รวมถึงชิลี พวกเขาแพ้ชิลีในนัดแรก 1–3 โดยเสียสองประตูในช่วง 15 นาทีแรก และสู้กับเนเธอร์แลนด์ได้สูสีในนัดที่สองแต่ก็แพ้ 2–3 ปิดท้ายด้วยการแพ้สเปน 0–3 แต่แฟน ๆ ของออสเตรเลียก็ยกย่องทีมจากการทำผลงานได้ดีแม้อยู่ในกลุ่มที่หนักร่วมกับทีมชั้นนำอีกสามทีม และได้รับการยกย่องว่าทีมชุดนี้จะเป็นสายเลือดใหม่หรือ โกลเดน เจเนอเรชั่น ยุคใหม่
ออสเตรเลียแพ้เบลเยียมในเกมกระชับมิตร 0–2 ก่อนจะคว้าชัยชนะนัดแรกในรอบสิบเดือน และเป็นชัยชนะนัดที่สองของพอสเตคูกลูในนัดที่ชนะซาอุดีอาระเบีย 3–2 ที่ลอนดอน ก่อนจะเสมอสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และแพ้สองนัดต่อกาตาร์และญี่ปุ่น ส่งผลให้อันดับโลกของพวกเขาร่วงไปอันดับที่ 94 และ 102 ต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีม
ออสเตรเลียผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลก 2018 และแบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ อดีตผู้ฝึกสอนทีมชาติเนเธอร์แลนด์เข้ามารับตำแหน่งต่อจากพอสเตคูกลู ใน ค.ศ. 2017 และเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2018 ภายหลังการประกาศรายชื่อนักเตะที่จะลงแข่งขันฟุตบอลโลก สหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลียประกาศว่า เกรแฮม อาร์โนลด์ จะรับหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนภายหลังจบฟุตบอลโลก 2018 ไปจนถึงฟุตบอลโลก 2022 ในฟุตบอลโลก 2018 ออสเตรเลียอยู่ร่วมกลุ่มกับเดนมาร์ก, ฝรั่งเศส และเปรู ในนัดแรกพวกเขาแพ้ฝรั่งเศส 1–2 โดยได้รับความชื่นชมจากผลงาน และยังเล่นได้อย่างยอดเยี่ยม เสมอเดนมาร์กในนัดที่สอง 1–1 ก่อนจะตกรอบโดยแพ้เปรูในนัดสุดท้าย 0–2
ฟัน มาร์ไวก์ ลาออกเพื่อเปิดทางให้กับ อาร์โนลด์ ด้วยความคาดหวังว่าออสเตรเลียจะทำผลงานได้ดีและป้องกันแชมป์เอเชียนคัพได้ในปี 2019 พวกเขาอยู่ร่วมกลุ่มกับจอร์แดน, ซีเรีย และ ปาเลสไตน์ พวกเขาแพ้ในนัดแรกต่อจอร์แดนอย่างเหนือความคาดหมาย 0–1 แต่ยังเข้าสู่รอบต่อไปจากการชนะในสองนัดถัดมาที่พบกับ ปาเลสไตน์ (3–0) และ ซีเรีย (3–2) ตามด้วยการชนะจุดโทษอุซเบกิสถานในรอบ 16 ทีมสุดท้าย แต่พวกเขาแพ้สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เจ้าภาพ 0–1 ในรอบก่อนรองชนะเลิศที่สนามกีฬาฮัซซาอ์ บิน ซายิด สนามเดียวกับที่พวกเขาแพ้จอร์แดนในนัดเปิดสนาม
ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 2 ออสเตรเลียชนะรวด 8 นัดผ่านเข้าสู่รอบที่ 3 อย่างง่ายดาย โดยในรอบที่ 3 นี้พวกเขาอยู่ร่วมกับซาอุดีอาระเบีย, ญี่ปุ่น, โอมาน, จีน และ เวียดนาม แต่พวกเขาจบอันดับสาม ส่งผลให้ต้องไปแข่งขันรอบที่ 4 พบกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเอาชนะไปได้ 2–1 ผ่านเข้าไปพบเปรูในรอบเพลย์ออฟระหว่างสมาพันธ์ ก่อนจะเอาชนะในการดวลจุดโทษตัดสินหลังจากเสมอกัน 0–0 ส่งผลให้พวกเขาผ่านเข้าไปเล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายเป็นครั้งที่ 6 ออสเตรเลียอยู่ร่วมกลุ่มกับฝรั่งเศส, เดนมาร์ก และ ตูนิเซีย ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 และผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายก่อนจะแพ้อาร์เจนตินา 1–2
ชื่อเรียก
ทีมชาติออสเตรเลียมีฉายาที่เรียกกันทั่วไปว่า ซอกเกอร์รูส์ (Socceroos) คิดค้นโดย โทนี ฮาลสเดต ผู้สื่อข่าวชาวออสเตรเลียในปี 1967 ในการรายงานข่าวของเขาในขณะทีมร่วมแข่งขันรายการพิเศษที่เวียดนามในช่วงสงครามเวียดนาม และนับตั้งแต่นั้นชื่อนี้ก็เป็นที่นิยมเรียกทั้งในกลุ่มผู้สนับสนุนในประเทศ และสหพันธ์ฟุตบอลออสเตรเลีย ชื่อนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงค่านิยมของชาวออสเตรเลียในการใช้ภาษาพูดในประเทศ รวมถึงความนิยมในการใช้ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย (Australian English) ในการตั้งชื่อทีมกีฬา และชื่อนี้ยังสื่อความหมายถึงจิงโจ้ (Kankaroo) ซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของประเทศ
คำว่า รูส์ ยังเป็นที่นิยมในการเรียกทีมกีฬาระดับชาติอื่น ๆ ของออสเตรเลียเช่น Hockeyroos ใช้สำหรับทีมฮอกกี้หญิงทีมชาติออสเตรเลีย และในปัจจุบันสายการบินควอนตัสเป็นผู้สนับสนุนหลักของทีมชาติออสเตรเลีย จึงนิยมเรียกกันว่าควอนตัสซอกเกอร์รูส์
นักเตะชุดปัจจุบัน
รายชื่อผู้เล่น 26 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022'''
''ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ 🇹🇳 tunisia
ไลฟ์ (การ์ตูนญี่ปุ่น)
ไลฟ์ (Life) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนววัยรุ่นผู้หญิง ที่เขียนโดย เคย์โกะ ซึเอโนบุ ซึ่งเคยสร้างผลงานเป็นที่รู้จักมาก่อนอย่างเรื่อง Vitamin และ Happy Tomorrow การ์ตูนไลฟ์นั้นสะท้อนให้เห็นถึงปัญหาหลาย ๆ อย่างในสังคมญี่ปุ่นที่เป็นที่ถกเถียงกัน เช่น การทำร้ายตัวเอง การกรีดร่างกาย การข่มขืน การฆ่าตัวตาย และการเปลี่ยนแปลงอย่างเหมาะสม
ไลฟ์ ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมของสำนักพิมพ์โคดันฉะ สาขาการ์ตูนผู้หญิง ครั้งที่ 30 ในปี พ.ศ. 2549
เนื้อเรื่อง
ชีบะ อายูมุ ตั้งใจจะสอบเข้าม.ปลายกับเพื่อนสนิท 'ชีจัง' แต่ปรากฏว่าผลออกมามีแต่เธอที่สอบติดคนเดียว มิตรภาพระหว่างเธอและชีจังจึงจบลง อายูมุรู้สึกผิดและเครียดมาก จึงหัดมากรีดข้อมือตัวเอง เมื่อเปิดเทอมใหม่อายูมุก็ได้สนิทกับกลุ่มของมานามิ ซึ่งเป็นกลุ่มสาวซ่า แต่แล้วมานามิก็เข้าใจผิดว่าอายูมุไปแย่งคาซึมิ แฟนของเธอ ที่จริงคาซึมิเป็นคนที่ค่อนข้างโรคจิต ชอบถ่ายรูปโป๊ของผู้หญิงและเอามาเป็นทาสซึ่งอายูมุก็เป็นหนึ่งในนั้น มานามิจึงเริ่มรังแกอายูมุ ซึ่งตอนแรกอายูมุหนีตลอดแต่เธอก็ไปเจอฮาโตริ มิคิ และโซโนดะ ยูคิ ซึ่งทำให้เธอมีกำลังใจที่จะต่อสู้กับการรังแก...
ตัวละคร
ในการ์ตูนเล่ม 14 บอกว่าแม่กับพ่อของมิคิหย่ากันตั้งแต่มิคิ 6 ขวบ และหลังจากนั้นมิคิไม่เคยได้พบแม่อีกเลย ส่วนพ่อของมิคิร่างกายอ่อนแอเข้าโรงพยาบาลบ่อย เป็นโรคหัวใจ มิคิอยู่กับพ่อที่ไม่สบายกัน 2 คนเท่านั้น และที่บอกว่ามิคิมี "คนรัก" อยู่ที่บ้านเกิดนั้นเป็นแค่เพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกัน ความฝันอันสูงสุดคือ "ได้กลับมาอยู่กับแม่อีกครั้ง"
พระนางจักรวัติราชเทวี
พระนางจักรวัติราชเทวี (เขมร : ចក្រវាទីរាជទេវី ,โรมัน : Chakrawat Ratchatdevi) พระองค์เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระองค์เป็นพระราชธิดาของพราหมณ์หฤษีเกศชัยมหาประธานกับพระนางศรีประภา พระนางเป็นญาติกับพราหมณ์ชัยมังคลารถที่ 2 พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ทรงหวนกลับมานับถือศาสนาพราหมณ์ เป็นพระราชมารดาของพระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา
1906 (แก้ความกำกวม)
1906 อาจหมายถึง:
1942 (แก้ความกำกวม)
1942 อาจหมายถึง:
หนังสือเอสเธอร์
หนังสือเอสเธอร์ (Book of Esther) เป็นหนังสือเล่มที่ 17 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ในชุดหมวดประวัติศาสตร์
เนื้อหากล่าวถึงประวัติศาสตร์ของวงศ์วานอิสราเอลในช่วงอิสราเอลตกเป็นเมืองขึ้นของเปอร์เซียในรัชสมัยกษัตริย์อาหัสซูเอรัส
หนังสือเอสเธอร์เป็นคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม 1 ใน 2 เล่ม ที่ใช้ชื่อสตรีเป็นชื่อหนังสือ และกล่าวถึงบทบาทของสตรีต่อชนชาติอิสราเอลอย่างชัดเจน และมีบทบาทนำอ่านในช่วงการเฉลิมฉลองเทศกาล
เนื้อหาโดยย่อ
ในยุคที่อิสราเอลถูกเปอร์เซียยึดครอง ชาวอิสราเอลถูกกดขี่ข่มเหง และจำกัดสิทธิมากมาย เช่น ชาวเปอร์เซียตบตีชาวอิสราเอลได้โดยไม่ผิด แต่ชาวอิสราเอลที่ทำร้ายคนเปอร์เซียถูกลงโทษสถานหนัก
กษัตริย์อาหัสซูเอรัสชื่นชอบสตรีที่มีความงดงามเป็นอย่างยิ่งเป็นพระมเหสีพระนามว่า พระนางวัชชี ซึ่งมีสิริโฉมงดงามยิ่ง แต่สุดท้ายพระนางก็ถูกประหารเนื่องจากขัดพระทัย โดยการไม่ยอมออกไปปรากฏกายต่อหน้าสาธารณะในงานเลื้ยงรับรองขององค์กษัตริย์ และอาหัสซูเอรัสจึงให้สรรหาหญิงงามเพื่อถวายตัว
เอสเธอร์ได้รับการเลี้ยงดูโดยโมรเดคัย ลุงบุญธรรม เพื่อส่งเข้าถวายตัวให้องค์กษัตริย์โดยเฉพาะ เนื่องจากมีการตระเตรียม ฝึกสอนนางให้มีความพร้อมมาตั้งแต่แรก และเมื่อโอกาสมาถึง นางจึงได้รับอาสาตัวเข้าไปถวายตัวแด่องค์กษัตริย์ เพื่อหวังว่าองค์กษัตริย์ต้องพระทัย อันเป็นเหตุให้นางสามารถช่วยบรรเทาความเดือดร้อนของอิสราเอลลงได้ ในที่สุดด้วยความสามารถ และพระพรของพระเป็นเจ้า จึงได้รับแต่งตั้งเป็นราชินี
กีฬาแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
คัดเลือกโดยการจัดอันดับ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม 2011 ถึง 29 เมษายน 2012
หนังสือเอสเธอร์
เนื้อหาโดยย่อ
ในตำแหน่งราชินี เอสเธอร์ได้ช่วยเหลืออิสราเอล ตามคำแนะนำจากโมรเดคัย เป็นเหตุให้กฎข้อบังคับที่ข่มเหงอิสราเอลต่าง ๆ ได้ผ่อนคลายลงไป เช่น สิทธิในการปกป้องตนเองจากการทำร้าย ทั้งยังช่วยปกป้องชาติอิสราเอลจากขุนนางเปอร์เซียที่เป็นปรปักษ์ต่อพระเจ้าด้วย
หนังสือเล่มนี้มีอักษรย่อ คือ อสธ หนังสือเอสเธอร์ มีทั้งหมด 10 บท กล่าวถึง ปฏิภาณและความดีของ เอสเธอร์ และ โมรเดคัย ที่ช่วยชีวิตเชลยยิวที่เหลืออยู่ในเปอร์เซีย เอสเธอร์ ผู้เลอโฉม ธิดาของลุงของ (และธิดาบุญธรรม) โมรเดคัย ซึ่งได้ขึ้นเป็นราชินีของกษัตริย์อาหัสซูเอรัส แห่งเปอร์เซีย และใช้ไหวพริบแก้อุบายกวาดล้างยิวในอาณาจักรสำเร็จ ฮามานผู้ต้นคิดอุบายถูกประหาร และโมรเดคัยได้เป็นอัครมหาเสนาบดี
กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 – ประเภทบุคคลหญิง
กีฬาลูชในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ประเภทบุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาลูชที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 17 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ St. Moritz-Celerina Olympic Bobrun ซึ่งการแข่งขันกีฬาลูชครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 17 ประเทศ
ผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศเหรียญทองคือ Merle Fräbel นักกีฬาจากประเทศเยอรมนี
วัดปราโมทย์
วัดปราโมทย์ เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านปราโมทย์ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งมาประมาณ 100 ปี เป็นวัดที่มีความสำคัญในฐานะเป็นศูนย์กลางของชาวพุทธในบริเวณบ้านปราโมทย์
ประวัติ
ตั้งเมื่อ 2441 เดิมชื่อวัดโรงหวี จากหลักฐานหนังสือพระราชทานวิสุงคามสีมาอุโบสถหลังเก่าเมื่อ พ.ศ. 2421 ปรากฏว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 วัดปราโมทย์ได้รับการบูรณะและพัฒนามาโดยตลอด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496
เจ้าอาวาส
มีเจ้าอาวาสนับแต่ก่อตั้งวัดมาจำนวน 7 รูป
กิจกรรมในวัด
กิจกรรมตามโอกาสวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
กีฬาฟุตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันฟุตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 16 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่
อินาสึมะอีเลฟเวน GO 2 โครโน สโตน
อินาสึมะอีเลฟเวน GO 2 โครโน สโตน เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 5 ของซีรีส์อินาสึมะอีเลฟเวน โดยดำเนินเนื้อหาต่อจากอินาสึมะอีเลฟเวน GO วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ถูกผลิตสำหรับเครื่องนินเทนโด ทรีดีเอส ซึ่งมีสองเวอร์ชันคือ เนปปู (ネップウ) และ ไรเมย์ (ライメイ)
เลขทะเบียน CAS
เลขทะเบียน CAS (อังกฤษ:CAS registry numbers) เป็นตัวเลขเฉพาะที่ใช้จำแนก สารประกอบเคมี, พอลิเมอร์, สารประกอบทางชีวภาพ, ของผสม และ โลหะผสม เลขทะเบียน CAS,CAS numbers,CAS RNs or CAS #s
รูปแบบ
เลขทะเบียน CAS จะถูกแยกออกเป็น 3 ส่วนโดยเครื่องหมาย - (hyphens) ดังนี้ วิธีคำนวณตัวเลขส่วนที่ 3 ทำดังนี้
ตัวอย่าง เลขทะเบียน CAS ของ น้ำ คือ 7732-18-5 คำนวณหาตัวเลขส่วนที่ 3 ดังนี้
ไอโซเมอร์ เอนไซม์ และของผสม (Isomers, enzymes, and mixtures)
ไอโซเมอร์ ของโมเลกุลที่แตกต่างกันจะได้ เลขทะเบียน CAS ที่แตกต่างกันด้วย เช่น: บางครั้งโมเลกุลทั้งกลุ่มได้ เลขทะเบียน CAS ตัวเดียว เช่น แอลกอฮอล์ดีไฮโดรเจเนส มีเลขทะเบียน CAS เท่ากับ 9031-72-5 ตัวอย่าง เลขทะเบียน CAS ของผสม น้ำมันมัสตาร์ด (mustard oil) มี เลขทะเบียน CAS เท่ากับ 8007-40-7
แหล่งข้อมูลอื่น
To find the CAS number of a compound given its name, formula or structure, the following free resources can be used:
โชติมาตรสัมบูรณ์
โชติมาตรสัมบูรณ์ หรือ ความส่องสว่างสัมบูรณ์  (Absolute magnitude, M) เป็นการวัดความสว่างที่แท้จริงของดาวฤกษ์ โดยจินตนาการให้ดาวฤกษ์นั้นอยู่ที่ระยะห่างจากโลกออกไป 10 พาร์เซก หรือ 32.616 ปีแสง โดยดาวที่ห่างไปจากโลก 10 พาร์เซก จะมีมุมแพรัลแลกซ์ เป็น 0.1 พิลิปดา
การวัดความสว่างของดาวฤกษ์อีกแบบคือโชติมาตรปรากฏซึ่งเป็นการวัดความสว่างของดาวบนท้องฟ้าเมื่อมองจากโลก
อย่างไรก็ตามแม้โชติมาตรปรากฏจะสามารถบอกอันดับความสว่างของดาวได้ แต่ก็ไม่สามารถบอกกำลังส่องสว่างที่แท้จริงของดาวฤกษ์ดวงนั้นๆ ได้อย่างถูกต้อง ดาวฤกษ์ที่ปรากฏให้เห็นความสว่างยามค่ำคืนน้อยกว่า แท้จริงแล้วอาจมีกำลังส่องสว่างมากกว่าดาวที่ปรากฏสุกใสอยู่บนท้องฟ้าได้ ซึ่งเป็นเพราะดาวนั้นอยู่ไกลจากโลกออกไปมากนั่นเอง
ค่าของโชติมาตรสัมบูรณ์มีลักษณะเหมือนกับโชติมาตรปรากฏ คือ ดวงดาวที่มีอันดับความสว่างต่างกัน 5 อันดับ จะมีความสว่างต่างกัน 100 เท่า คือ ดวงดาวที่มีโชติมาตรสัมบูรณ์ต่างกัน 1 โชติมาตร จะมีความสว่างต่างกัน เท่า
การหาค่าโชติมาตรสัมบูรณ์จากโชติมาตรปรากฏและระยะทาง
ใช้สูตร เมื่อ D_L\!\, คือระยะห่างระหว่างดาวกับโลกในหน่วยพาร์เซก
การหาค่าโชติมาตรสัมบูรณ์จากโชติมาตรปรากฏและมุมแพรัลแลกซ์
ใช้สูตร เมื่อ \pi\!\, คือมุมแพรัลแลกซ์ของดาวดวงนั้นในหน่วยพิลิปดา
เทศบาลตำบลบางเมือง
เทศบาลตำบลบางเมือง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ
เทศบาลตำบลบางเมืองเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางเมือง ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 ที่ว่าการอำเภอเมืองสมุทรปราการ ถนนสุทธิภิรมย์ ตำบลปากน้ำ โดยได้มีการยกฐานะปรับปรุงขึ้นตามลำดับ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 มีฐานะเป็นสุขาภิบาล และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลพร้อมสุขาภิบาลอื่น ๆ จำนวน 980 แห่ง
อาณาเขต
เขตเทศบาลตำบลบางเมืองมีพื้นที่ประมาณ 15 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
สภาพทั่วไป
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขา มีลำคลองสำคัญในพื้นที่ ได้แก่ คลองสำโรง คลองบางปิ้ง และคลองมหาวงษ์ ซึ่งเดิมใช้สำหรับการชลประทานเพื่อการเกษตร แต่ปัจจุบันแนวโน้มการใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรลดลง มีการใช้ที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย และพาณิชยกรรมเพิ่มมากขึ้น โดยจะเห็นว่ามีการก่อสร้างที่อยู่อาศัย อาคาร สถานที่ทำงาน ร้านอาหาร และสถานบริการตลอดจนงานอื่น ๆ อีก มากเป็นผลให้ลำคลองสายหลักมีไว้สำหรับการระบายน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วมเท่านั้น
โจบ เบลลิงแฮม
โจบ ซามูเอล แพทริก เบลลิงแฮม (Jobe Samuel Patrick Bellingham; เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 2005) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ผู้เล่นตำแหน่งกองกลางหรือกองหน้าให้กับสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
เบลลิงแฮมเริ่มต้นอาชีพของเขาในอะคาเดมีของเบอร์มิงแฮมซิตี เปิดตัวในทีมชุดใหญ่เมื่ออายุ 16 ปี และลงเล่นในลีก 24 นัดก่อนจะย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ในปี 2023
เขาเป็นตัวแทนของทีมชาติอังกฤษในทุกระดับอายุจนถึงทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี
ประวัติและชีวิตส่วนตัว
โจบ เบลลิงแฮมเกิดที่สเตาร์บริดจ์, เวสต์มิดแลนส์ เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2005 เป็นลูกชายคนเล็กของเดนิส และมาร์ก เบลลิงแฮม
1973 (แก้ความกำกวม)
1973 อาจหมายถึง:
ชาร์ลีซ เทรัน
ชาร์ลีซ เทรัน ได้รับการจารึกไว้ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมในปี ค.ศ. 2005 และนิตยสารไทม์ได้จัดให้เธออยู่ใน100 บุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดของโลก ประจำปี 2016
ประวัติ
เทรันเกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ที่เบโนนี แอฟริกาใต้ บุตรสาวเพียงคนเดียวของ Gerda Maritz และ Charles Theron ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ฟาร์มของครอบครัวในเมืองเบโนนีซึ่งอยู่ห่างจากโจฮันเนสเบิร์กไปทางเหนือประมาณหนึ่งชั่วโมง เธอเริ่มเรียนบัลเล่ต์ตั้งแต่อายุได้เพียง 4 ขวบ เมื่อเข้าเรียนชั้นมัธยมได้ถูกส่งไปอยู่โรงเรียนประจำทางด้านศิลปะการแสดงที่โจฮันเนสเบิร์ก เพื่อทุ่มเทให้กับการเรียนบัลเล่ต์ ขณะที่เธออายุได้ 15 ปี เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นในครอบครัว เมื่อแม่ของเธอได้ยิงพ่อเสียชีวิตเพื่อป้องกันตัว ขณะที่เขากำลังเมาอาละวาดอย่างหนักและขู่จะเอาชีวิตชาร์ลีซ พออายุได้ 16 ปี เธอชนะรางวัลนางแบบหน้าใหม่ที่แอฟริกาใต้ และได้ท่องเที่ยวไปยังมิลาน ประเทศอิตาลี เพื่อเซ็นสัญญาเป็นนางแบบเป็นเวลา 1 ปี
เธอได้มีโอกาสเดินทางมานิวยอร์กเพื่อถ่ายแบบให้กับนิตยสารเยอรมันฉบับหนึ่ง และได้เข้าเรียนที่โรงเรียน Joffrey Ballet แต่เส้นทางสายบัลเล่ต์ของเธอก็ต้องมาสะดุดลงเนื่องจากปัญหาหัวเข่า ทำให้เธอต้องจบอาชีพนักบัลเล่ต์ลงอย่างน่าเสียดาย เธอย้ายไปลอสแอนเจลิสเพื่อแสวงหาโชคทางด้านการแสดง และด้วยความบังเอิญ ขณะที่เธอมีปากเสียงกับพนักงานธนาคารเมื่ออายุได้ 18 ปี มีแมวมองคนหนึ่งเห็นเข้าและได้กลายมาเป็นผู้จัดการคนแรกของเธอ เพียง 8 เดือนต่อมา เธอก็ได้รับงานแสดงชิ้นแรก
ในปี พ.ศ. 2537 เธอได้รับบทเล็ก ๆ ในเรื่อง Children of the Corn III และในปี พ.ศ. 2539 เธอได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่ดีเยี่ยมจากเรื่อง Two Days in the Valley ต่อมาเธอก็มีผลงานเรื่อง The Devil’s Advocate ในบทของภรรยาของพระเอก คีนู รีฟส์ และผลงานในปี พ.ศ. 2540 เรื่อง Trial and Error
ในปีต่อมา ชาร์ลีซรับบทเป็นนางแบบชั้นนำแห่งปีในภาพยนตร์เรื่อง Celebrity ผลงานของวูดดี อัลเลน และได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง Mighty Joe Young
ในปี พ.ศ. 2542 เธอได้มีโอกาสรับบทในภาพยนตร์ดัง ๆ หลายเรื่องด้วยกัน เช่น The Astronaut’s Wife ร่วมงานกับจอห์นนี เดปป์ และเรื่องที่ได้รับเสียงตอบรับอย่างดีเยี่ยม
ชาร์ลีซคว้ารางวัลออสการ์ในปี พ.ศ. 2546 ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ดรามาสร้างจากชีวิตจริงของไอลีน เวอร์โนส สาวผู้ก่อคดีฆ่าต่อเนื่องในสหรัฐอเมริกา ในชื่อเรื่อง Monster
ในปี พ.ศ. 2548 เธอได้นำแสดงในผลงานเรื่องใหม่ อีออน ฟลักซ์ สวยเพชฌฆาต และในปี พ.ศ. 2548 นี้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกครั้งสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง North Country
ผลงานเด่นเรื่องอื่น ๆ ของเธอ ได้แก่ Young Adult (2554) ผลงานของผู้กำกับเลือดใหม่อย่างเจสัน ไรต์แมน, โพรมีธีอุส (2555) โดยผู้กำกับริดลีย์ สก็อตต์, Snow white and The Huntsman (2555) และในปี 2558 กับภาคล่าสุดของแมดแม็กซ์ Mad Max: Fury Road โดยผู้กำกับจอร์จ มิลเลอร์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในแง่รายได้จากบัตร และได้รับเสียงตอบรับอย่างดีเยี่ยมจากทุกสถาบัน โดยได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 10 รางวัล และกวาดไปถึง 6 รางวัลด้วยกัน โดยในเรื่องนี้เธอรับบทนำเป็น Imperator Furiosa
ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว ชาร์ลีซเคยคบหาดูใจกับสจวร์ต ทาวน์เซ็นด์ นักแสดงชาวไอริช เป็นเวลายาวนานถึง 9 ปี (พ.ศ. 2544-2553) หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2557 เธอได้คบหากับฌอน เพนน์ และมีข่าวลือออกมาว่าทั้งคู่มีแผนจะแต่งงานกัน อย่างไรก็ดีในช่วงกลางปี พ.ศ. 2558 ทั้งคู่ก็ได้เลิกรากันไป ปัจจุบันชาร์ลีซใช้ชีวิตโสดอยู่กับลูกสองคนคือ แจ็กสัน และออกัสต์ บุตรบุญธรรมที่เธอได้อุปการะมาเมื่อปี พ.ศ. 2555 และ พ.ศ. 2558 ตามลำดับ
ศัพท์เฉพาะกิจ
ศัพท์เฉพาะกิจ (Nonce word) คือคำที่ใช้เพียงครั้งเดียว ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในโอกาสใดโอกาสหนึ่งโดยไม่หวังที่จะใช้ต่อไปอีกหลังจากนั้น เช่นคำว่า “Quark” ซึ่งเป็นศัพท์เฉพาะกิจในภาษาอังกฤษที่ใช้โดยเจมส์ จอยซ์เท่านั้นใน “มโนสำนึกของฟินเนกัน” ที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1939 เท่านั้นจนกระทั่งเมอร์เรย์ เกลล์-มันน์นำมาอ้างเกี่ยวกับอนุภาคย่อยของอะตอม
ศัพท์เฉพาะกิจมักจะประดิษฐ์ขึ้นมาโดยการรวมคำศัพท์ที่มีอยู่แล้วกับเติมหน้า หรือ เติมหลังเพื่อให้เหมาะกับวัตถุประสงค์ที่ต้องการ หรือ เพื่อเป็นสิ่งชวนขัน ผลที่ออกมาก็จะเป็นศัพท์เทียมประเภทพิเศษ แม้ว่าจะเป็นคำศัพท์ที่ไม่ปรากฏในพจนานุกรม แต่ก็เป็นคำที่เข้าใจได้โดยทันที เช่นคำว่า “Bananaphone” ถ้ามีความจำเป็นที่จะต้องใช้คำนั้นอีก “ศัพท์เฉพาะกิจ” ก็จะเปลี่ยนฐานะเป็นคำศัพท์ที่ใช้กันโดยทั่วไป เช่นคำว่า “neologism” ซึ่งเป็นคำศัพท์ที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่ แต่เป็นคำที่มีความหมายเป็นที่เข้าใจกันทั่วไปได้โดยไม่ยากนัก
ศัพท์เฉพาะกิจมักจะเป็นคำศัพท์ที่สร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมสมัยนิยม และ การโฆษณา
ศัพท์เฉพาะกิจเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาทางภาษาของเด็ก
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน)
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) เรียกโดยย่อว่า "สคพ." และใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า International Institute for Trade and Development (Public Organization) เรียกโดยย่อว่า "ITD" เป็นองค์การมหาชน จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 เป็นองค์กรไม่แสวงหากำไร มีหน้าที่รับผิดชอบในการให้การศึกษาอบรม และค้นคว้าวิจัย เพื่อส่งเสริมการค้า การพัฒนา และดำเนินกิจกรรมอื่นๆ ที่สอดคล้องกับความตกลงว่าด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยกับการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา เดิมสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 โอนไปสังกัดกระทรวงพาณิชย์
ประวัติ
แนวคิดที่จะจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา มีความริเริ่มมาจากรูเบนส์ ริคูเปโร (Rubens Ricupero) เลขาธิการการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการพัฒนา หรือ อังค์ถัด (United Nations Conference on Trade and Development หรือ UNCTAD) ซึ่งแนวคิดดังกล่าวส่วนหนึ่งเกิดจากแรงจูงใจที่จะสนองตอบขอบคุณรัฐบาลไทยอย่างเป็นรูปธรรม ในฐานะที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพของการจัดประชุมระดับรัฐมนตรีของอังค์ถัดครั้งที่ 10 ขึ้นที่ กรุงเทพฯ รวมทั้งเป็นความปรารถนาส่วนตัวมาช้านานของ ฯพณฯ ริคูเปโรที่ต้องการจะให้มีการจัดตั้งหน่วยงานที่ยั่งยืนถาวรและเป็นแหล่งแพร่กระจายความรู้เพื่อการพัฒนาที่เป็นประโยชน์แก่ประเทศกำลังพัฒนาทั้งหลาย
เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2540 รูเบนส์ ริคูเปโร ได้เข้าพบพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี โดยมีคณะรัฐมนตรีอาวุโสในสมัยนั้นร่วมด้วย วัตถุประสงค์ ได้แก่ การวางแผนจัดการประชุมอังค์ถัด 10 และในโอกาสนั้นเลขาธิการอังค์ถัดได้นำเสนอแผนงานการจัดตั้งองค์กรขึ้นซึ่งในชั้นนั้นเรียกว่าสถาบันเพื่อการพัฒนา (Institute of Development) และรัฐบาลไทยยินดีที่จะรับข้อเสนอนี้ หลังจากนั้นจึงเปิดเวทีการเจรจาขึ้นระหว่างอังค์ถัดกับผู้แทนรัฐบาลไทยต่อมาเป็นระยะเพื่อจัดทำความตกลงร่วมมือกัน จนปรากฏผลเป็นสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา
รัฐบาลไทยเป็นเจ้าภาพการประชุมอังค์ถัด ครั้งที่ 10 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 นับเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้แทนระดับสูงจากประเทศสมาชิกอังค์ถัดทั้ง 190 ประเทศและผู้แทนกว่าร้อยคนจากองค์กรระหว่างประเทศและองค์กรพัฒนาเอกชน ได้แลกเปลี่ยนทัศนะและความคิดเห็น ภายใต้หัวข้อ “ยุทธศาสตร์การพัฒนากับการนำบทเรียนในอดีตมาปรับเปลี่ยนกระแสโลกาภิวัตน์ให้เป็นโอกาสที่เอื้อประโยชน์ต่อการพัฒนาประเทศและมวลประชากรโลก” ประเทศสมาชิกและกลุ่มพันธมิตรเพื่อการพัฒนาได้ร่วมกันรับรองเอกสารการประชุมในครั้งนี้ 2 ฉบับ ได้แก่ ปฏิญญากรุงเทพฯ และ แผนปฏิบัติการกรุงเทพฯ ซึ่งได้กล่าวเน้นถึงความจำเป็นสำหรับหุ้นส่วนเพื่อการพัฒนาที่พยายามผลักดันให้มีการเจรจาอย่างเปิดเผยและให้ประเทศต่าง ๆ ได้เข้ามามีส่วนร่วมในระบบการเงิน การค้า และการลงทุนระหว่างประเทศ และการบูรณาการเข้าสู่เศรษฐกิจโลก นอกจากนี้ เอกสารดังกล่าวยังเรียกร้องให้มีการแก้ไขความขาดสมดุลและไม่สมมาตรที่เกิดขึ้น เพื่อสร้างระเบียบของโลกขึ้นใหม่ที่มีการแบ่งสรรผลประโยชน์จากกระแสโลกาภิวัตน์ให้เป็นธรรมยิ่งขึ้นในอนาคต
การหารือกันเพื่อจัดตั้งสถาบันฯ ใหม่สัมฤทธิ์ผลในบริบทดังกล่าวด้วยการลงนามในความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับองค์การสหประชาชาติว่าด้วยสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาขึ้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 โดย ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเป็นผู้ลงนามแทนรัฐบาลไทย และ ฯพณฯ รูเบนส์ ริคูเปโร เลขาธิการอังค์ถัดเป็นผู้ลงนามแทนสหประชาชาติ การลงนามในความตกลงนี้ถือเป็นจุดเด่นของการประชุมอังค์ถัดครั้งที่ 10 และเป็นสิ่งที่ ฯพณฯ ริคูเปโร ถือว่าเป็นรูปธรรมหนึ่งของการประชุมที่จะยั่งยืนอยู่สืบไป สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาได้รับการสถาปนาขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 และได้มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนาเป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร จัดตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายของรัฐบาลไทยโดยมีสถานะเป็นองค์การมหาชน สถาบันฯ ดำเนินงานโดยอาศัยความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับรัฐบาลไทย อังค์ถัด องค์กรระหว่างประเทศอื่นๆ และองค์กรระดับภูมิภาค
อำนาจหน้าที่
มาตรา 6 แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2544 ระบุว่า “ให้สถาบันฯ มีวัตถุประสงค์ในการให้การศึกษาอบรมและค้นคว้าวิจัย เพื่อส่งเสริมการค้าและการพัฒนา และดำเนินกิจกรรมอื่นที่สอดคล้องกับความตกลงว่าด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและองค์การสหประชาชาติเกี่ยวกับสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา”
โดยนัยนี้ สถาบันฯ จึงมีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
คณะกรรมการสถาบัน
1. รองศาสตราจารย์ ดร.ไตรรัตน์ โภคพลากรณ์ ประธานคณะกรรมการสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา 2. นางบุษยา มาทแล็ง กรรมการโดยตำแหน่ง (ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ) 3. นายบุณยฤทธิ์ กัลยาณมิตร กรรมการโดยตำแหน่ง (ปลัดกระทรวงพาณิชย์)) 4. นายสุภัทร จำปาทอง กรรมการโดยตำแหน่ง (ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ) 5. ศาสตราจารย์ ดร.บัณฑิต เอื้ออาภรณ์ กรรมการโดยตำแหน่ง (อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 6. ดร.สีลาภรณ์ บัวสาย กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 7. นายสมเกียรติ ตรีรัตนพันธ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 8. นางพิลาสลักษณ์ ยุคเกษมวงศ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 9. นายดามพ์ สุคนธทรัพย์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 10. นายขภัช นิมมานเหมินท์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ