cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไทยเชื้อสายโปรตุเกส
ภาษา
ชาวโปรตุเกสในชุมชนบ้านเขมรเป็นชุมชนแรกที่เลิกพูดภาษาโปรตุเกส พวกเขาหันไปพูดภาษาเขมรตามอย่างเขมรเข้ารีตตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเป็นต้นมา จากการสมรสกับเชลยชาวเขมรที่ถูกกวาดต้อนเข้ามา ต่อมาเปลี่ยนไปใช้ภาษาไทยที่เขียนด้วยอักษรโรมัน เรียกว่า "ภาษาเขมร" ขณะที่ชุมชนชาวโปรตุเกสวัดกาลหว่าร์ก็สลายตัวไปใน ค.ศ. 1837 ไม่มีผู้สืบเชื้อสายอีก คงเหลือแต่ชาวโปรตุเกสที่บ้านกุฎีจีนที่ยังใช้ภาษาโปรตุเกสอยู่ เมื่อคราวที่จอห์น ครอว์เฟิร์ด ทูตอังกฤษติดต่อการค้ากับกรุงสยามตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ก็ใช้ให้ชาวโปรตุเกสบ้านกุฎีจีนเป็นล่ามแปลภาษาให้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงอธิบายไว้ ความว่า "...ครอเฟิดทูตอังกฤษเข้ามาถึงปากน้ำเจ้าพระยา ได้รับอนุญาตให้เรือกำปั่นมาถึงกรุงเทพฯ มาจอดที่หน้าบ้านพระยาสุริยวงศ์มนตรี ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันตกใต้วัดประยูรวงศ์ฯ และพระยาสุริยมนตรีจัดตึกซึ่งสร้างไว้หน้าบ้านเป็นที่ไว้สินค้า ให้เป็นที่พักของครอเฟิดและพวกที่มา...ทั้งสองฝ่ายพูดไม่เข้าใจภาษากัน ในเวลานั้นไม่มีไทยที่พูดภาษาอังกฤษได้ อังกฤษก็ไม่มีที่พูดภาษาไทยได้ ทั้งหนังสือและคำพูดต้องใช้แปลเป็นภาษาโปรตุเกสบ้าง ภาษามะลายูบ้าง แล้วจึงแปลเป็นภาษาไทย และภาษาอังกฤษอีกชั้น ๑...ฝ่ายล่ามไทยเล่า ล่ามที่ใช้สำหรับแปลภาษาโปรตุเกสก็ใช้พวกกะฎีจีน..." ภาษาโปรตุเกสถูกใช้เป็นภาษากลางทางการทูต ในการทำสนธิสัญญาการค้าและพาณิชย์ในสยามที่ทำกับชาวต่างชาติช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ จะเขียนควบคู่กันสามภาษาคือ ไทย จีน และโปรตุเกส
ภาษาโปรตุเกสอยู่รอดมาจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงอธิบายในพระราชสาสน์เรื่องชาวโปรตุเกสในไทยว่า "...บางคนยังรู้ภาษาโปรตุเคศอยู่บ้าง..." แต่ในรัชกาลของพระองค์นั้นเองมีคณะทูตจากโปรตุเกสเข้ามาเจรจาทำสนธิสัญญาระหว่างกันเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2402 กลับพบว่าไม่มีขุนนางสยามคนใดเข้าใจภาษาโปรตุเกสได้อีกต่อไป ดังปรากฏใน ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 62 เรื่อง ทูตฝรั่งในสมัยรัตนโกสินทร์ ความว่า "...พระราชสาส์นซึ่งได้รับนั้นเขียนเป็นภาษาโปรตุเคส กรุงสยามอ่านเองเข้าใจเองไม่ได้ ได้ขอให้ราชทูตและกุงศุลโปรตุเคส แปลโดยภาษาเองคฤศห์ [ภาษาอังกฤษ] และจึงได้อ่านทราบความถ้วนถี่ทุกทุกประการแล้ว..." และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำรัส ณ สถานเอกอัครราชทูตโปรตุเกสเมื่อ ค.ศ. 1859 ตรัสถึงชาวโปรตุเกสในไทย ว่าพวกเขาแต่งงานข้ามเชื้อชาติกับคนจีน เขมร มอญ ญวน และตรัสอีกว่า "บางคนยังเจรจาด้วยภาษาโปรตุเกสกันอยู่"
ในปัจจุบันชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสเลิกใช้ภาษาโปรตุเกสในการสื่อสารไปแล้ว ส่วนผู้มีเชื้อสายโปรตุเกสบ้านเขมรที่เคยใช้ภาษาเขมรแทบไม่เหลือคนพูดได้อีก บ้างว่าสูญไปแล้ว นามสกุลโปรตุเกสเปลี่ยนเป็นนามสกุลไทยทั้งหมด บางส่วนยังคงใช้คำศัพท์โปรตุเกสในการเรียกเครือญาติอยู่ โดยใช้ในลักษณะพูดเป็นคำ ๆ ไม่เป็นประโยค ขณะลูกหลานชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่อพยพจากภูเก็ตไปตั้งถิ่นฐานที่บ้านกัมปงเซอรานี รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้หันไปพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน แต่ยังปะปนด้วยคำศัพท์จากภาษาโปรตุเกส ไทย และมลายู
อาหาร
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ชาวโปรตุเกสและผู้สืบเชื้อสายยังคงรับประทานอาหารอย่างยุโรปอยู่ แม้จะอาศัยอยู่ในเอเชียก็ตาม ชาวต่างชาติในกรุงศรีอยุธยาสามารถซื้อหาอาหารและเครื่องดื่มได้หลากหลาย ทั้งพื้นถิ่นและต่างถิ่น เช่น ขนมปัง เนย นม เนื้อแพะ เนื้อแกะ ไก่งวง เบียร์ เหล้าองุ่น กาแฟ โกโก้ วิสกี และบรั่นดี แม้จะไม่บริบูรณ์เท่าแต่ก็มีให้เลือกสรร ดังจะพบร่องรอยการรับอาหารคาวหวานอย่างโปรตุเกสตกทอดอยู่ในตำรับอาหารไทยจนถึงปัจจุบัน ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีคณะทูตจากฝรั่งเศสเข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีในอยุธยา การนี้พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) ผู้สมรสกับท้าวทองกีบม้า (มารี กีมาร์) หญิงสยามลูกครึ่งญี่ปุ่นโปรตุเกส ได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับคณะทูตด้วยสำรับอาหารญี่ปุ่นและโปรตุเกส ส่วนสุราเมรัยนำเข้าจากสเปน เปอร์เซีย และฝรั่งเศส
ด้วยลักษณะทางภูมิศาสตร์ของไทย ทำให้มีเนื้อสัตว์และพืชที่ใช้ในการประกอบอาหารต่างออกไปจากโปรตุเกสอันเป็นประเทศต้นทาง ชาวโปรตุเกสในไทยจึงต้องปรับใช้วัตถุดิบหรืออุปกรณ์ที่สามารถหาได้ในประเทศไทยเพื่อประกอบอาหารแทน เช่น ชนิดของเนื้อสัตว์ เครื่องปรุงรส หรืออุปกรณ์ทำอาหารและขนม เป็นอาทิ ของหวานอย่างโปรตุเกสกลายเป็นขนมไทยที่ใช้เลี้ยงในงานมงคลต่าง ๆ เช่น ทองหยิบ (มาจาก Trouxas das Caldas), ทองหยอด (มาจาก Ovos Moles de Aveiro), ฝอยทอง (มาจาก Fios de ovos), ขนมบ้าบิ่น (มาจาก Queijadas de Coimbra) และลูกชุบ (มาจาก Massapães) เป็นต้น ซึ่งของหวานเหล่านี้ถูกคิดค้นโดยบาทหลวงและแม่ชีชาวโปรตุเกส แต่ในประวัติศาสตร์กระแสหลักในไทยจะยกประโยชน์แก่ท้าวทองกีบม้า (มารี กีมาร์) หญิงเชื้อสายโปรตุเกส ที่เคยทำงานอยู่ราชสำนักเป็นผู้เผยแพร่จนเป็นที่รู้จักกันทั่ว
พรรคสังคมนิยม (เกาหลีใต้)
พรรคสังคนิยม พรรคการเมือง ฝ่ายซ้าย ขนาดเล็กในประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 มีอุดมการณ์แบบ สังคมนิยมประชาธิปไตย และ สาธารณรัฐนิยม
ต่อมาในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ที่ประชุมพรรคมีมติ 404 ต่อ 54 เสียงให้ยุบรวมพรรคเข้ากับ พรรคก้าวหน้าใหม่ โดยพรรคสังคมนิยมถูกยุบอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2555
ไทยเชื้อสายโปรตุเกส
ชื่อบุคคล
ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสมีธรรมเนียมการตั้งชื่อตัวด้วยภาษาโปรตุเกสหรือชื่อทางศาสนา ใช้นามสกุลโปรตุเกสตามอย่างบรรพบุรุษ และมีชื่อไทยอีกต่างหาก เช่น ปัสกัล ริเบย์รู ดึ อัลแวร์กาเรียส (Pascal Ribeiro de Alvergarias) มีชื่อไทยว่า แก้ว และโรซา ริเบย์รู ดึ อัลแวร์กาเรียส (Rosa Ribeiro de Alvergarias) มีชื่อไทยว่า น้อย ในกรณีของหลวงอัคนีนฤมิตร (จิตร จิตราคนี) เอง ก็มีการใช้ชื่อว่า ฟรานซิศจิต หรือ มิศฟะรันซิศจิตร ไว้หน้าที่ชื่อตนเอง ซึ่งเสฐียรโกเศศ อธิบายไว้ว่า "...ที่มีอักษรย่อว่า F อยู่ข้างหน้า เห็นจะเป็นคำว่า Francis ซึ่งเป็นชื่อนักบุญในศาสนาคฤสต์นิกายโรมันคาโทลิก ใช้เป็นชื่ออยู่หน้าชื่อของผู้ที่นับถือคฤสตศาสนาในนิกายนี้ เมื่อเข้าลัทธิพิธีรับ "ศีลล้างบาป"..." ต่อมาเมื่อมีการประกาศใช้นามสกุลในประเทศไทย พวกเขาจึงเปลี่ยนนามสกุลให้เป็นไทย และใช้ชื่อเยี่ยงชาวไทยทั่ว ๆ ไป ปัจจุบันยังมีนามสกุลของคนเชื้อสายโปรตุเกสอยู่ เช่น เจริญสุข (มาจาก Felipe), ประสาทพร และมณีประสิทธิ์ (มาจาก Bento), สิงหทัต (มาจาก Olim), นพประไพ (มาจาก Fontsecca), วงศ์ภักดี (มาจาก Ribeiro), วิเศษรัตน์ และสมานไมตรีรักษ์ (มาจาก Dias), อนงค์จรรยา (มาจาก Rodiquez), วัฒนธีรกุล และบูรณพันธ์ (มาจาก Da Cruz) เป็นต้น
ดนตรี
ทำนองดนตรีของโปรตุเกสตกทอดและผสมผสานเป็นเพลงไทยเดิมที่มีมาแต่กรุงศรีอยุธยา เช่น เพลงฝรั่งถอนสมอ ฝรั่งรำเท้า ฝรั่งโยสลัม โดยเฉพาะเพลงแขกบรเทศ และต้นวรเชษฐ์ (หรือต้นบรเทศ) ที่คาดว่าเป็นเพลงสำเนียงโปรตุเกส ซึ่งใกล้เคียงกับเพลงวิลันดาโอด ที่เป็นของชาวดัตช์หรือฮอลันดา โดยเพลงโยสลัม ถือเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมเหนือเพลงพื้นบ้านอยุธยา และเป็นทำนองของเพลงไทยลูกทุ่งและลูกกรุงหลายเพลง นอกจากนี้ในบริเวณสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ คือ จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส มีการรับเครื่องดนตรียุโรปไว้ในวัฒนธรรมเพลงของมลายูท้องถิ่นปัตตานี เช่น ไวโอลิน ซิตเทิร์น กีตาร์โบราณของโปรตุเกส หีบเพลงชัก ฮาร์มอนิกา แมนโดลิน และกัมบุส เดินทำนองเพลง และยังมีนาฏศิลป์ท้องถิ่นเรียกว่า รองเง็ง เป็นการเต้นที่วิวัฒนาการมาจากการเต้นรำพื้นเมืองของชาวสเปนหรือโปรตุเกสที่เข้ามาติดต่อค้าขายในคาบสมุทรมลายูและผสมผสานเข้ากับวัฒนธรรมพื้นบ้าน นิยมเต้นรองเง็งในวังของเจ้าเมืองที่เน้นความสนุกสนาน จนแพร่หลายสู่ชาวบ้าน
ศาสนา
ชาวโปรตุเกสนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นส่วนมาก เมื่อแรกชาวโปรตุเกสเข้ามายังกรุงศรีอยุธยา พวกเขามุ่งเน้นการติดต่อค้าขายกับคนพื้นเมืองมากกว่าการประกาศศาสนา โดยปรกติแล้วในคณะเรือสำรวจของชาวโปรตุเกสจะมีนักบวชในศาสนาคริสต์ราว 2-3 รูปร่วมเดินทางไปด้วยเพื่อเผยแผ่ศาสนาแก่ดินแดนอนารยชน และมีบทบาทสำคัญของการเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวโปรตุเกสโพ้นทะเลระหว่างเดินทางหรือทำพิธีกรรมบนเรือ เช่น มิสซา หรือสวดส่งวิญญาณ เพราะฉะนั้นในชุมชนโปรตุเกสมักจะมีโบสถ์คริสต์เป็นจุดศูนย์กลางของชุมชน มีการสร้างโบสถ์สองแห่ง คือ โบสถ์นักบุญเปาโล และโบสถ์นักบุญดอมินิกในบ้านโปรตุเกส สำหรับการแพร่ธรรม ทั้งนี้สันนิษฐานคำว่า "บาทหลวง" มาจากคำว่า padre แปลว่า "คำนำหน้านักบวช" และคำว่า "คริสตัง" cristão แปลว่า "คริสต์ศาสนิกชน" เป็นคำยืมมาจากภาษาโปรตุเกส
ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระมหาธรรมราชา มีบาทหลวงจากคณะดอมินิกันจากเมืองกัวเข้ามาในอยุธยาสองรูป คือ บาทหลวงเจรูนิมู ดา กรุซ (Jéronimo da Cruz) และบาทหลวงเซบัสเตียว ดึ กังตู (Sébastião de Canto) เมื่อ ค.ศ. 1567 ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1569 ทหารพม่าทำการประหารบาทหลวงสามรูปด้วยการตัดศีรษะขณะท่านกำลังสวดภาวนาอยู่ในโบสถ์ เมื่อรัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงตีเมืองละแวกได้จึงกวาดต้อนเชลยซึ่งมีส่วนหนึ่งเป็นชาวโปรตุเกสและนักบวชแพร่ธรรมอยู่ในเมืองเขมร ต่อมาพระองค์ปลดปล่อยให้เชลยเหล่านี้เป็นอิสระ แต่รัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พระองค์ไม่โปรดคนโปรตุเกสนัก คริสต์ศาสนิกชนโปรตุเกสถูกชาวฮอลันดาและคนต่างศาสนาเบียดเบียน แต่ภายหลังสมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงฟื้นฟูสัมพันธไมตรีกับโปรตุเกสและไม่วางพระทัยชาวฮอลันดาแทน จึงพระราชทานที่ดินโบสถ์คริสต์ร้างแห่งหนึ่งแก่คริสตัง แม้จะประสบปัญหาหลายอย่าง แต่การเผยแผ่ศาสนาคริสต์ของชาวโปรตุเกสได้เผยแผ่ออกไปกว้างขวางในหมู่ชาวไทยสยาม และยุโรปชาติอื่น ๆ ที่ไม่มีโบสถ์ของตนเอง นอกจากนี้โบสถ์ของบาทหลวงโปรตุเกสยังครอบคลุมไปถึงกลุ่มผู้ลี้ภัยศาสนาชาวญี่ปุ่นและญวนในกรุงศรีอยุธยาอีกด้วย ในบันทึกของนีกอลา แฌร์แวซ ระบุว่ามีคนไทยเข้ารีตศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกมากถึง 2,000 คน ส่วนบันทึกของของบาทหลวงกีย์ ตาชาร์ บรรยายบรรยากาศของงานรื่นเริงที่จัดขึ้นในค่ายโปรตุเกส ตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชไว้ อันแสดงให้เห็นถึงมโนทัศน์ของชาวโปรตุเกสในสยามถึงจิตสำนึกความเป็นโปรตุเกส ความว่า
"'...หลังจากที่เรามาถึงกรุงศรีอยุธยาได้ไม่กี่วัน โบสถ์ฝรั่งของเราซึ่งอยู่ในค่ายหรือหมู่บ้านโปรตุเกสนั้นก็ประกอบพิธีทางศาสนาอย่างมโหฬารถึงสองครั้ง ครั้งแรกจัดอุทิศถวายแก่สมเด็จพระราชินีกรุงปอร์ตุเกสผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้ว ครั้งหลังจัดอุทิศถวายแด่กษัตริย์ดอม อัลฟองซ์ผู้สิ้นพระชนม์ไปแล้วดุจกัน หลวงพ่อซูอาเรซกับหลวงพ่อคณะแซงต์โดมินิกเป็นผู้เทศนาแสดงความอาลัย ครั้นแล้วก็ถึงงานฉลองราชาภิเษกของดอม เปรโด พระเจ้ากรุงปอร์ตุเกสรัชกาลปัจจุบัน ซึ่งกระทำกันในโบสถ์ของพระบาทหลวงคณะโดมินิกัน พระบาทหลวงของเขารูปหนึ่งเป็นผู้เทศนา ม.ก็องสตังซ์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในงานถวายความอาลัยและงานฉลองนั้น และเขาคงจะได้ให้ประกอบพิธีอุทิศถวายแด่สมเด็จพระเจ้ากรุงอังกฤษซึ่งเสด็จสวรรคตแล้วอีกด้วยเป็นแน่...ตอนเริ่มต้นรับประทานอาหาร ท่านราชทูตชวนดื่มถวายพระพรแด่สมเด็จพระเจ้ากรุงปอร์ตุเกสกับสมเด็จพระเจ้ากรุงสยาม การดื่มแต่ละครั้งมีปืนใหญ่ยิงสลุตกึกก้องกัมปนาท งานรื่นเริงนี้มีการละเล่นหลายอย่าง แรกทีเดียวเป็นสุขนาฏกรรมของจีน...จบการแสดงนี้แล้วเป็นมโหรีของชาวชาติต่าง ๆ พวกสยาม มลายู มอญ และลาว ต่างผลัดกันแสดงมโหรีฝ่ายละรอบ...'"
ในยุครัตนโกสินทร์ ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสมีศาสนสถานของตนเองสามแห่งคือ วัดคอนเซ็ปชัญ วัดซางตาครู้ส และโบสถ์กาลหว่าร์ ทั้งหมดตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร มีประเพณีโบราณที่สืบทอดมาจากโปรตุเกสที่เด่นชัดที่สุดอย่างหนึ่ง คือ "พิธีถอดพระ" จัดขึ้นในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์เพื่อระลึกถึงวันที่พระเยซูถูกทรมานและสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน เดิมมีศาสนสถานทั้งสามแห่งจัดพิธีรำลึกนี้ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงสองแห่งคือ วัดคอนเซ็ปชัญ และวัดซางตาครู้ส โดยพิธีถอดพระจะมีการเดินมรรคาศักดิ์สิทธิ์รอบวัดจากสถานที่ 1 ถึงสถานที่ 11 แล้วจัดการแสดงการตรึงกางเขน การสิ้นพระชนม์ของพระเยซู และการปลดพระศพลงจากไม้กางเขนหรือการถอดพระ จากนั้นจึงนำรูปพระศพพระเยซูหรือที่เรียกว่าพระตายแห่แหนรอบวัด และแสดงความเคารพพระศพ เป็นอันจบพิธี ขณะที่โบสถ์กาลหว่าร์เหลือเพียงพิธีแห่รูปพระตายรอบวัดเพื่อให้สัตบุรุษแสดงความเคารพรูปพระตาย ในอดีตสตรีเชื้อสายโปรตุเกสจะนุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อเข้ารูป คล้องผ้าคลุมไหล่ซึ่งเป็นผ้าแพรปังลิ้นมาอัดกลีบคล้ายสไบ และจะดึงผ้าคลุมไหล่ดังกล่าวมาคลุมศีรษะเมื่อมีการรับศีล แต่ปัจจุบันไม่มีใครแต่งกายเช่นนี้แล้ว  ทุกวันนี้พวกเขายังคงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นหลักตามอย่างบรรพบุรุษ แต่ก็มีบางส่วนที่สมรสและเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธหรืออิสลามตามคู่สมรส อย่างในสกุลของหลวงอัคนีนฤมิตร (จิตร จิตราคนี) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อฟรานซิศจิตร ที่ลูกหลานยังคงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก แต่ลูกหลานบางสายก็พบว่าเปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธ กลุ่มชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่ยังนับถือศาสนาคริสต์อยู่ก็มีทักษะในการอยู่ร่วมกับคนต่างศาสนา โดยเฉพาะกับพุทธศาสนิกชนซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ เช่น ร่วมกิจกรรมเวียนเทียน หรือตักบาตร ซึ่งเป็นกิจกรรมของพุทธศาสนิกชน ด้วยมองว่าเป็นการให้ทาน
นอกจากเรื่องศาสนาแล้ว ยังมีคติชนที่เป็นกุศโลบายของคนยุคเก่าในชุมชนกุฎีจีน คือ ผีหัวพริก หรือ ผีหนูเลี้ยบ เป็นผีเด็กนุ่งผ้าแดงที่คอยจับเด็กเล็กไปลักซ่อนในยามวิกาล เรื่องนี้มีไว้เพื่อกำชับให้ลูกหลานที่ออกไปวิ่งเล่นนอกบ้าน จะต้องกลับมาให้ถึงบ้านทันทีที่ได้ยินเสียงระฆังโบสถ์ตอนหกโมงเย็น มิเช่นนั้นจะถูกผีตนนี้ลักซ่อนไปเล่นด้วย
นัตยา ทองเสน
นัตยา ทองเสน (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น เพลงขวัญ เป็นนักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย สังกัดเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
ประวัติ
นัตยา ทองเสน เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ที่ตำบลตลาดเหนือ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรของนางนงนุช ทองเสน จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ ภูเก็ต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา สาขาบริหารธุรกิจ เอกการบริหารทรัพยากรมนุษย์
การทำงานในวงการบันเทิง
ในปี พ.ศ. 2560 นัตยาได้เข้าร่วมประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 3 ซึ่งเป็นลูกทีมของ ลูกเกด เมทินี กิ่งโพยม ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ ต่อมาได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มนักแสดงนิวเจนของช่องวัน ผลงานละครเรื่องแรกคือ ดอกแก้วกาหลง ในบทบาท ดอกแก้ว/กาหลง แสดงคู่กับ นรภัทร วิไลพันธุ์ และมีผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2561 คือละครย้อนยุคเรื่อง เรือนเบญจพิษ ในบทบาท อนงค์ แสดงคู่กับ กรณ์ ศิริสรณ์ และ วิมานจอเงิน ในบทบาท นุสรา แสดงคู่กับ เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ในปี พ.ศ. 2562 นัตยาได้รับโอกาสให้ร่วมงานในละครฟอร์มยักษ์เรื่อง ภาตุฆาต รับบทเป็น หมออ้อม แสดงคู่กับ ภรภัทร ศรีขจรเดชา ในปี พ.ศ. 2563 มีผลงานละครเรื่อง อสรพิษ รับบทเป็น มณีวัน/ใยไหม แสดงคู่กับ นรภัทร วิไลพันธุ์
สุพล ฟองงาม
สุพล ฟองงาม เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และอดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ อดีตเลขาธิการพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นหนึ่งในอดีตแกนนำแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติในภาคอีสาน เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 เป็นบุตรของ นายสุบิน และนางกัน ฟองงามเป็นแกนนำกลุ่มชักธงรบ แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ จังหวัดอุบลราชธานี ร่วมกับ นายชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภเป็นหนึ่งในผู้ที่ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินออกหมายเรียกเนื่องจากอาจมีส่วนรู้เห็นกับการเผาสถานที่ราชการ(ศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี ฯลฯ)ในขณะนั้น
การศึกษา
สุพล ฟองงาม สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนชุมชนบ้านกุดเป่ง มัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนลือคำหาญวารินชำราบ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง ระดับปริญญาตรี จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาสังคม จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ด้านครอบครัว สมรสกับนางสายฝน ฟองงาม มีบุตรสาวคือ นางสาวโยธากาญจน์ ฟองงาม ผู้สมัคร ส.ส. จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคภูมิใจไทย
การทำงาน
สุพล ฟองงาม ประกอบธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง ต่อมาได้เข้าทำงานการเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคพลังประชาชน และได้ย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย หลังจากการยุบพรรคพลังประชาชน ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 พรรคเพื่อไทย ได้มีการประชุมเพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรคคนใหม่ แทนนายยงยุทธ วิชัยดิษฐที่ลาออก ซึ่งการเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคในครั้งนี้ นายสุพล ฟองงาม ได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคเพื่อไทย และได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา
ในปี 2565 เขาได้รับเลือกให้ทำหน้าที่รองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย และได้ลาออกมาสังกัดพรรคภูมิใจไทยในปัจจุบัน
ตำแหน่งทางการเมือง
สุพล ฟองงาม ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช ต่อมาหลังจากรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช พ้นจากตำแหน่ง นายสุพล ฟองงาม ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้ง ในตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ และต้องพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากการยุบพรรคพลังประชาชน ทำให้นายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นหัวหน้าพรรค ต้องพ้นจากตำแหน่งไปด้วย
ซิมโฟนีหมายเลข 94 (ไฮเดิน)
ซิมโฟนีหมายเลข 94 ในบันไดเสียง จี เมเจอร์ (Symphony No. 94 in G major, Hoboken 1/94) เป็นผลงานของฟรานซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดินที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1791 ระหว่างเดินทางในประเทศอังกฤษช่วง ค.ศ. 1791-1792 ตามคำเชิญของโยฮัน เพเทอร์ ซาโลม็อน ผลงานชิ้นนี้เป็นซิมโฟนีบทที่ 2 จาก 12 ชิ้นในชุด "ลอนดอนซิมโฟนี" (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า ซาโลมอนซิมโฟนี) ออกแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ลอนดอน เมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1792 โดยไฮเดินเป็นผู้อำนวยเพลง และเล่นฟอร์เตเปียโน
ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
ซิมโฟนีบทนี้มีความยาวทั้งสิ้นประมาณ 23 นาที มีท่วงทำนองที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกผ่อนคลาย แต่ไฮเดินได้สอดแทรกมุกตลกในมูฟเมนต์ที่ 2 โดยมีจังหวะกระแทกกระทั้นเสียงดังจากกลองทิมปานีขึ้นมาอย่างกะทันหัน เป็นมุกตลกที่ไฮเดินปล่อยให้ผู้ชมฟังดนตรีเนิบนาบจนงีบหลับ แล้วแกล้งส่งเสียงดังให้ตกใจสะดุ้งตื่น จากนั้นดนตรีก็บรรเลงต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซิมโฟนีบทนี้มีชื่อเล่นในภาษาอังกฤษว่า "Surprise Symphony" ส่วนในภาษาเยอรมัน เรียกว่า "Sinfonie mit dem Paukenschlag" ("Symphony with the kettledrum stroke")
จิง โองาซาวาระ
จิง โองาซาวาระ ( 小笠原 仁<rt>おがさわら じん</rt>, 16 สิงหาคม 1994 -) เป็นนักพากย์และนักร้องชายชาวญี่ปุ่น เป็นนักร้องนำของสมาชิกวงร็อก GYROAXIA เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัด EARLY WING
แคว้นออมสค์
ภูมิศาสตร์
แคว้นออมสค์ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์ไซบีเรียของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
เต๊งไก๋
เต๊งไก๋ (田楷; ?— ค.ศ. 199) ผู้ตรวจการแห่งเฉงจิ๋วซึ่งรับใช้ กองซุนจ้าน ขุนศึกที่มีชื่อเสียงแห่ง ยุคสามก๊ก ในช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หลังจากที่กองทัพพันธมิตร 18 หัวเมืองได้สลายตัวไปใน ค.ศ. 190 ในปีต่อมาคือ ค.ศ. 191 กองซุนจ้านได้เปิดศึกกับคู่อริที่มาจากทางใต้คืออ้วนเสี้ยวผู้ตรวจการแห่งกิจิ๋วกองซุนจ้านจึงส่งเต๊งไก๋เข้าโจมตีเฉงจิ๋วเมืองในการปกครองของอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านได้แต่งตั้งให้เต๊งไก๋เป็นผู้ตรวจการที่เฉงจิ๋ว
ใน ค.ศ. 194 โตเกี๋ยม สมุหเทศาภิบาลแห่งชีจิ๋วกำลังถูกโจมตีอย่างหนักจากกองทัพของ โจโฉ โตเกี๋ยมขอความช่วยเหลือจากเต๊งไก๋เขาจึงส่งทหารในสังกัดคือ เล่าปี่ กวนอู และ เตียวหุย พร้อมกับทหารอีกหลายพันคนมาช่วยรบซึ่งโตเกี๋ยมได้ให้ทหารในสังกัดของตนมาร่วมรบกับทหารในสังกัดของเต๊งไก๋และเมื่อสงครามครั้งนี้สิ้นสุดลงโตเกี๋ยมได้ถึงแก่กรรมแต่ก่อนสิ้นใจเขาได้ขอร้องให้เล่าปี่มาเป็นผู้ตรวจการแห่งชีจิ๋วสืบต่อจากเขา
เดือนมกราคม ค.ศ. 199 อ้วนเสี้ยวทำสงครามครั้งสุดท้ายกับกองซุนจ้านใน ยุทธการที่อี้จิง ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายอ้วนเสี้ยวได้ชัยชนะและสามารถยึดครองดินแดนภาคเหนือแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาดและเต๊งไก๋ก็ถูกฆ่าตายในสงครามครั้งนี้หลังจากนั้นกองซุนจ้านจึงตัดสินใจฆ่าเมียและลูกและฆ่าตัวตายตามไปในที่สุด
แคว้นวลาดีมีร์
แคว้นวลาดีมีร์ (Влади́мирская о́бласть) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (แคว้น) ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองวลาดีมีร์ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมอสโกไปทางทิศตะวันออก 190 กิโลเมตร (120 ไมล์) มีประชากร 1,443,693 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553
รายการมรดกโลกของยูเนสโกประกอบด้วย มหาวิหารแห่งศตวรรษที่ 12 ของวลาดีมีร์, ซุซดัล, โบโกลิยูโบโว, และ กิเดกชา
ภูมิศาสตร์
แคว้นวลาดีมีร์ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์กลางของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ ดังนี้ แคว้นมอสโก, แคว้นยาโรสลัฟล์, แคว้นอีวาโนโว, แคว้นเรียซัน และ แคว้นนิจนีนอฟโกรอด แคว้นนี้ตั้งอยู่ใจกลางที่ราบยุโรปตะวันออก แม่น้ำคลีอัซมาและแม่น้ำโอคาเป็นแม่น้ำที่สำคัญที่สุด มีทะเลสาบประมาณสามร้อยแห่ง แคว้นตั้งอยู่ในเขตป่าผสม
ฮายามะ
ฮายามะ (葉山町 (Hayama-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ตอนกลางของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ณ มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 32,835 คน ความหนาแน่น 1,920 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 17.06 ตารางกิโลเมตร สถานที่สำคัญในเมือง เช่น พระตำหนักฮายามะ ที่สำนักพระราชวังญี่ปุ่นได้เข้ามาดูแลรักษาตั้งแต่ปี 1894
ภูมิศาสตร์
ฮายามะที่อยู่ทางตอนบนของคาบสมุทรมิอูระ ติดกับอ่าวซางามิในมหาสมุทรแปซิฟิก พื้นที่ดังกล่าวมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร โดยมีฤดูหนาวเป็นระยะเวลาสั้น ๆ และฤดูร้อนที่ชื้น
ประวัติศาสตร์
ในยุคเอโดะ ส่วนทางตะวันออกของแคว้นซางามิทั้งหมดเป็นดินแดนเท็นเรียว ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และปกครองโดยฮาตาโมโตะ (ซามูไรผู้ขึ้นตรงต่อโชกุน) หลายคน ในช่วงการปฏิรูปที่ดินในช่วงต้นของยุคเมจิในปี 1889 ได้มีการจัดโครงสร้างพื้นที่ใหม่โดยการรวมหกหมู่บ้านให้เป็นหมู่บ้านฮายามะ และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองในปี 1925
เศรษฐกิจ
ถึงแม้ว่าไม่มีทางรถไฟเชื่อมต่อ แต่ฮายามะก็เป็นเมืองที่อยู่อาศัยหลักของผู้ที่เดินทางไปทำงานที่โตเกียวและโยโกฮามะ และมีสถานที่พักตากอากาศยอดนิยมเนื่องจากสภาพอากาศที่อบอุ่น ผลผลิตทางการเกษตร ได้แก่ เห็ดชีตาเกะ และเนื้อวัวยี่ห้อหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ "ฮายามะ-กีว"
การขนส่ง
ทางหลวงสายหลักในฮายามะคือ ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 134 เมืองนี้ไม่มีรถไฟให้บริการ แต่คนมักเดินทางโดยใช้ทางรถไฟสายโยโกซูกะ ลงสถานีซูชิ หรือทางรถไฟสายหลักเคคิว ลงสถานีชินซูชิ (สถานีซูชิฮายามะ) ซึ่งเป็นสถานีที่ใกล้ที่สุดในเมืองข้างเคียง
Holographis
Holographis เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Acanthaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คัมแพนญา ที-เร็กซ์
คัมแพนญา ที-เร็กซ์ (Campagna T-Rex) เป็นยานยนต์สปอร์ตสามล้อสองที่นั่ง ที่สร้างโดยบริษัท คัมแพนญามอเตอร์ส (Campagna Motors) ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์หกสูบเรียงจากบีเอ็มดับเบิลยู แม้ว่าจะเคยจดทะเบียนในหมวดรถจักรยานยนต์ แต่ในปัจจุบันส่วนใหญ่จดทะเบียนเป็น "รถยนต์สามล้อ" อย่างไรก็ตาม ในบางรัฐของสหรัฐ เช่น แอริโซนา ยังสามารถจดทะเบียนเป็นรถจักรยานยนต์ได้ โดยไม่จำเป็นต้องได้รับการรับรองว่าอยู่ในหมวดรถจักรยานยนต์ ภายในห้องโดยสารสามารถรองรับผู้ขับขี่และผู้โดยสารแบบนั่งเคียงกัน โดยมีพนักพิงหลังแบบปรับได้ แป้นเหยียบและที่พักเท้า เข็มขัดนิรภัยสามจุดแบบดึงกลับได้ ที-เร็กซ์ ใช้เกียร์ธรรมดาแบบซีเควนเชียล บังคับด้วยมือด้วยก้านควบคุม ลักษณะแบบเดียวกับเกียร์ธรรมดาที่ใช้ในรถจักรยานยนต์
ที-เร็กซ์ วางจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้รับการออกแบบโดยบริษัทด็อยทช์แมน ดีไซน์ (Deutschman Design)
ประวัติ
ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 2000 ที-เร็กซ์ มีจำหน่ายเฉพาะในรัฐเกแบ็ก แต่ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา มีการจำหน่าย ที-เร็กซ์ ในส่วนที่เหลือของประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 บริษัทประสบปัญหาทางการเงิน และได้ให้สิทธิ์ทั่วโลกในการผลิตและจำหน่ายรถ ที-เร็กซ์ กับบริษัท ที-เร็กซ์ เวฮิเคิลส์ (T-Rex Vehicles Inc.) แต่เพียงผู้เดียว จากข้อตกลงนี้บริษัทอ้างว่าต้นทุนการผลิตสามารถลดลงได้ร้อยละ 20
ในปี ค.ศ. 2001 ที-เร็กซ์ เปิดตัวเข้าสู่ตลาดสหรัฐ รวมถึงได้รับการรับรองจากคณะกรรมการทรัพยากรอากาศแคลิฟอร์เนีย (CARB) ในปี ค.ศ. 2002
จนถึงปี 2016 ที-เร็กซ์ ยังคงดำเนินการผลิต และตั้งแต่ปี 2011 บริษัทได้เปิดจำหน่ายรถสปอร์ตสามล้อรุ่น V13R ด้วย ยอดขายส่วนใหญ่อยู่ในรัฐเกแบ็ก แคนาดา และตลาดส่งออกที่ใหญ่ที่สุดคือภูมิภาคตะวันออกกลาง
เครื่องยนต์
ตัวอย่างของเครื่องยนต์ต่าง ๆ ที่นำมาติดตั้งในรถ คัมแพนญา ที-เร็กซ์ ตลอดระยะเวลาที่ดำเนินการผลิต เช่น:
โปไฉ
โปไฉ (Bo Cai, ? — ค.ศ. 184) แม่ทัพของกบฏโพกผ้าเหลืองซึ่งพ่ายแพ้ต่อ จูฮี แม่ทัพที่ราชสำนักส่งมาแต่ขณะหนีการไล่ตามจากกองทัพของจูฮีกลับถูกทหารของ ฮองฮูสง ซึ่งเป็นรองแม่ทัพของจูฮียิงธนูไฟใส่จนตายเมื่อ ค.ศ. 184
ดูเพิ่ม
184
Bo Cai (rebel)
ท่าอากาศยานนานาชาติศรีคุรุรามทาสจี
ท่าอากาศยานนานาชาติศรีคุรุรามทาสจี (Sri Guru Ram Dass Jee International Airport; ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติ ตั้งอยู่ 11 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองอมฤตสระ รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ชื่อของท่าอากาศยานตั้งเพื่อเป็นเกียรติแด่คุรุรามทาส คุรุซิกข์ท่านที่สี่ และเป็นผู้ก่อตั้งเมืองอมฤตสระนี้ขึ้นมา นอกจากให้บริการในรัฐปัญจาบแล้ว ท่าอากาศยานนี้ยังมห้บริการเขตหิมาจัลประเทศกับเขตชัมมูและกัศมีร์ซึ่งอยู่ติดกัน ท่าอากาศยานอมฤตสระถือเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่และมีการสัญจรเข้าออกมาที่สุดในรัฐปัญจาบ และถือเป็นอันดับที่ 21 ของประเทศอินเดีย ท่าอากาศยานนี้เป็นท่าอากาศยานที่มีการเติบโตในแง่ของจำนวนผู้โดยสารเร็วที่สุดในอินเดีย ในช่วงปี 2017 - 2018
วงศ์ปลาโรนัน
ลักษณะและพฤติกรรม
มีปากอยู่บริเวณด้านล่างของลำตัวเหมือนปลากระเบน หรือปลาฉนาก อาศัยและว่ายน้ำรวมกันเป็นฝูงใหญ่ โดยปกติปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก ออกลูกเป็นตัว โดยไข่พัฒนาอยู่ในลำตัวแม่ เป็นปลาที่พบได้น้อยและมีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้วทุกชนิด ในน่านน้ำของไทย เคยพบอยู่บ้างในอดีตทั้งทะเลอันดามันและอ่าวไทย และเคยถูกเบ็ดหรือแห ของชาวประมงเกี่ยวติดขึ้นมาบ้าง แต่มิได้โดยตั้งใจเพราะมิใช่ปลาเศรษฐกิจ อีกทั้งยังนิยมตกเป็นเกมกีฬา ได้ถูกพบเห็นบ้างโดยนักดำน้ำ  ที่บริเวณหมู่เกาะสิมิลัน และรอบกองหินริเชริว ปลาโรนันขนาดโตเต็มที่อาจมีขนาดได้ถึง 3 เมตร น้ำหนักกว่า 200 กิโลกรัม ที่พบในน่านน้ำไทยได้แก่ชนิด Rhynchobatus djiddensis และชนิด Rhinobatos productus เป็นต้น
เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำเช่นพื้นโคลนหรือพื้นทรายเหมือนปลากระเบน โดยกินสัตว์น้ำขนาดเล็ก เช่น ไส้เดือนทะเล, ปู, กุ้ง บางครั้งอาจพบได้ตามปากแม่น้ำ, แหล่งน้ำกร่อย หรือกระทั่งน้ำจืด  แต่โดยปกติแล้วจะอยู่ตามชายฝั่ง และพบในความลึกไม่เกิน 30 เมตร
การจำแนก
ตามหนังสือ Fishes of the World ในปี ค.ศ. 2006 ได้จำแนกออกเป็นสกุลต่าง ๆ ได้ดังนี้ คือ Aptychotrema ,  Rhinobatos ,  Trygonorrhina  และ  Zapteryx  ขณะที่ในสกุล  Platyrhinoidis  และ  Rhina , ได้ถูกจำแนกไว้ในวงศ์ของตนเอง และเมื่อเร็ว ๆ นี้สกุล  Glaucostegus  ได้แยกออกจาก  Rhinobatos  รวมถึง  Tarsistes  ก็ยังไม่ที่แน่นอน
ปัญจะ เกสรทอง
ประวัติ
นายปัญจะ เกสรทอง เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นบุตรของนายแป้น กับนางแตงโม เกสรทอง จบระดับประถมศึกษา ที่โรงเรียนสตรีวิทยานุกูล จบระดับมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนเพชรพิทยาคม อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาศิลปศาสตร์ จากสถาบันราชภัฏเพชรบูรณ์ และดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ปัญจะ เกสรทอง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ 11 สมัย ได้รับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย นำโดยจอมพลถนอม กิตติขจร ต่อมาจึงย้ายมาสังกัดพรรคเกษตรสังคม และได้รับเลือกตั้งใน พ.ศ. 2518 พ.ศ. 2519 และ พ.ศ. 2522
ต่อมาเขาจึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งในนามพรรคชาติไทย อีก 4 สมัย คือ พ.ศ. 2526 พ.ศ. 2529 พ.ศ. 2531 และ พ.ศ. 2535 (มีนาคม)
หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เขาย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และ พ.ศ. 2538 และย้ายกลับมาอยู่พรรคชาติไทยอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539
และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ได้ย้ายกลับมาสังกัดพรรคชาติพัฒนาอีกครั้ง แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์
ตำแหน่งทางการเมือง
ปัญจะ เกสรทอง เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2519 เป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร ในระหว่างปี พ.ศ. 2531 - พ.ศ. 2534 ต่อมาได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย (ครม.50) และตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย (ครม.53) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ต่อมาในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการอีกตำแหน่งหนึ่ง แทนนายชุมพล ศิลปอาชา ที่ลาออกจากตำแหน่ง
ตำแหน่งในพรรคการเมือง
ปัญจะ เกสรทอง เคยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคชาติไทย
งานอื่น ๆ
นายปัญจะ เกสรทอง ได้เป็นกำลังสำคัญในการผลักดันจัดตั้งวิทยาลัยพลศึกษาเพชรบูรณ์ ในปี พ.ศ. 2514
ถึงแก่อนิจกรรม
นายปัญจะ เกสรทอง ถึงแก่อนิจกรรมด้วยวัย 83 ปี ที่บ้านพักในกรุงเทพมหานครในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ณ วัดเพชรวราราม จังหวัดเพชรบูรณ์
ฮั่นต๋ง
ฮั่นต๋ง (韩忠, ? — ค.ศ. 184) แม่ทัพแห่ง กบฏโพกผ้าเหลือง
ฮั่นต๋งและรองแม่ทัพอีก 2 คนคือ ซุนต๋อง (Sun Zhong) และ เตียวฮ่อง (Zhao Hong) ได้เข้ายึดเมืองหว่านเฉิงหรืออ้วนเซียกระทั่งพี่น้องตระกูลเตียวทั้ง 3 คือ เตียวก๊ก เตียวโป้ และ เตียวเหลียง เสียชีวิตหมดฮั่นต๋งจึงได้ขึ้นเป็นผู้นำกบฏโพกผ้าเหลืองแทน
ฮั่นต๋งตายด้วยถูกลูกเกาฑัณฑ์ยิงระหว่างการรบกับกองทัพราชสำนักที่นำโดย จูฮี กับกองทัพทหารอาสาที่นำโดย เล่าปี่
ดูเพิ่ม
184
จีนเป็ง
จิน เป็ง หรือจีนเป็ง (Chin Peng;  陳平) มีชื่อจริงว่าอองบุนหัว (Ong Boon Hua; 王文華)เกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2467 เป็นผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์มลายาซึ่งต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยม ด้วยการสู้รบแบบกองโจรระหว่างเหตุฉุกเฉินของมลายา ต่อสู้กับกองทัพอังกฤษเพื่อก่อตั้งรัฐคอมมิวนิสต์ที่เป็นเอกราช และหลัง พ.ศ. 2509 เป็นการต่อสู้เพื่อเปลี่ยนมาเลเซียให้เป็นรัฐคอมมิวนิสต์ จนกระทั่งลงนามในข้อตกลงสันติภาพกับรัฐบาลมาเลเซียใน พ.ศ. 2532 จิน เปงเสียชีวิตที่กรุงเทพฯ เมื่ออายุ 88 ปี ก่อนเสียชีวิต เขาลี้ภัยในประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตให้กลับเข้ามาเลเซียได้เพื่อลงนามในข้อตกลงเมื่อ พ.ศ. 2532
ชีวิตช่วงแรก
จิน เปงเกิดเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2467 ในครอบครัวชนชั้นกลางในชื่อ ออง บุนหัวในหมู่บ้านริมทะเลเมืองซิเตียวัน รัฐเประ พ่อของเขามาที่เมืองนี้ใน พ.ศ. 2463 และทำธุรกิจซ่อมจักรยาน โดยได้รับความช่วยเหลือจากหุ้นส่วนในสิงคโปร์ เขาเข้าเรียนในโรงเรียนภาษาจีนในซิเตียวัน ต่อมา ใน พ.ศ. 2480 เขาเข้าร่วมในสมาคมสนับสนุนการต่อต้านศัตรูของชาวจีนซึ่งก่อตั้งเพื่อช่วยเหลือจีนต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น ในเวลานั้น เขายังไม่ได้นิยมคอมมิวนิสต์ เขาเข้าร่วมกิจกรรมต่อต้านญี่ปุ่นในโรงเรียน เป็นผู้สนับสนุนซุน ยัตเซ็น จนราว พ.ศ. 2482 จึงหันมานิยมคอมมิวนิสต์
ใน พ.ศ. 2482 โรงเรียนที่เขาเรียนอยู่ปิดตัวเพราะขาดแคลนเงิน เขาจึงเข้าศึกษาในโรงเรียนของนิกายเมโทดิสต์ที่สอนเป็นภาษาอังกฤษ เมื่อออกจากโรงเรียน เขาสนใจกิจกรรมทางการเมืองมากขึ้นและกลายเป็นนักปฏิวัติในที่สุด ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2482 เขาเข้าร่วมในองค์กรต่อต้านญี่ปุ่น และเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์มลายา ต่อมาในเดือนกันยายน พ.ศ. 2483 พรรคได้ส่งเขาไปยังอีโปะฮ์ในฐานะคณะกรรมการแห่งเประ และเป็นสมาชิกอย่างสมบูรณ์ในเดือนธันวาคม ต่อมาในต้นปี พ.ศ. 2484 สมาคมสนับสนุนการต่อต้านศัตรูของชาวจีนได้สลายตัว จิน เปงกลายเป็นคณะกรรมการระดับตำบลของพรรคในเประ ต่อมาในเดือนมิถุนายน เขาได้เป็นคณะกรรมการรัฐเประ
ขึ้นมามีบทบาท
จินเปงมีบทบาทมากในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งชาวจีนในมลายาจำนวนมากต่อสู้แบบกองโจรต่อต้านญี่ปุ่นโดยได้แบบอย่างมาจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อกองทัพประชาชนมลายาต่อต้านญี่ปุ่น จิน  เปงเป็นผู้ประสานระหว่างกองทัพประชาชนและกองทัพอังกฤษในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การรุกรานมลายาของญี่ปุ่นเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 โดยใน พ.ศ. 2485 จิน เปง เป็นหนึ่งในสามของเลขาธิการรัฐเประ ต่อมาต้นปี พ.ศ. 2486 คนที่อาวุโสกว่าเขาสองคนถูกญี่ปุ่นจับตัว การติดต่อกับศูนย์กลางของพรรคขาดหายไป เขาพยายามเดินทางไปกัวลาลัมเปอร์เพื่อเข้าพบไช เกอ หมิง ต่อมา ไลเตก ผู้นำพรรคได้ส่งคณะกรรมการคนอื่นไปแทนจิน เปง คือ ลี เซียวเปงให้ไปเป็นเลขาธิการของรัฐ แต่ลีถูกจับกุมระหว่างเดินทางไปสิงคโปร์ ดังนั้น หน้าที่ในการติดต่อกับกองทัพ 136 จึงตกเป็นของจิน เปง และจากการติดต่อระหว่างสงคราม ทำให้เขาได้รับเหรียญจากอังกฤษ เขาได้เป็นเลขาธิการทั่วไปของพรรค หลังจากนั้น ไล เตก ผู้นำพรรคทรยศ เขากลายเป็นผู้อาวุโสที่สุดที่รอดมาได้
สถานการณ์ฉุกเฉิน
ต่อมา ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2491 เขาได้ประกาศโครงการต่อสู้เพื่อต่อต้านจักรววรดินิยมอังกฤษ ฝ่ายบริหารอาณานิคมมลายาได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2491เพื่อรับมือกับการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์  หลังจากสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ฆ่าผู้จัดการชาวยุโรป 3 คนที่ซูไงซีปุต พรรคถูกคว่ำบาตรในเดือนกรกฎาคม นักประวัติศาสตร์สิงคโปร์และผู้ต่อต้านคอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่กล่าวว่าจิน เปงเป็นผู้สั่งฆ่า แต่จิน เปงปฏิเสธ จากนั้นจึงเกิดสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าเหตุฉุกเฉินมลายา ใน พ.ศ. 2498 ทางพรรคถูกปราบปรามจนพ่ายแพ้ กองกำลังที่เหลือหนีมารวมกันที่ชายแดนไทย ในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น จีนเป็งเข้าร่วมในการเจรจาบาลิงกับมุขมนตรีมลายาและสิงคโปร์รวมทั้งตัวแทนจากไทย แต่การเจรจาล้มเหลว ข้อเสนอของจีนเป็งที่ต้องการให้พรรคคอมมิวนิสต์เป็นพรรคถูกกฎหมายถูกปฏิเสธ จน พ.ศ. 2503 จิน เปงถอนตัวมายังภาคใต้ของไทยและใช้เป็นฐานที่มั่นในการต่อสู้ต่อมา เขายังออกวิทยุกระจายเสียงในรายการเสียงแห่งการปฏิวัติมลายา ที่เป็นสถานีวิทยุใต้ดิน กระจายเสียงมาจากภาคใต้ของจีน ใน พ.ศ. 2513 หน่วยสู้รบแบบกองโจรของพรรคที่มีฐานในประเทศไทยแตกแยกกันเอง จิน เปงเดินทางไปยังจีนและประกาศไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย
การกลับคืนสู่มาเลเซีย
จินเปงลี้ภัยในภาคใต้ของประเทศไทยและเคยไปบรรยายที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ต้นปี พ.ศ. 2543 เขาขออนุญาตกลับสู่มาเลเซียแต่ศาลสูงปฏิเสธในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2551 จิน เปงเสียโอกาสในการกลับคืนสู่มาเลเซีย เนื่องจากศาลต้องการให้เขาแสดงเอกสารยืนยันความเป็นพลเมือง จิน เปงกล่าวว่าสูติบัตรของเขาถูกตำรวจยึดไประหว่างการจับกุมเมื่อ พ.ศ. 2491 เขาได้พยายามเรียกร้องสิทธิในการกลับไปใช้ชีวิตในมาเลเซียตามสนธิสัญญา
Hohenackeria
Hohenackeria เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
จีนเป็ง
เสียชีวิต
จิน เปงเสียชีวิตเมื่ออายุ 88 ปี ในโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2556 ร่างของเขาถูกเผาในกรุงเทพฯ แม้เขาต้องการให้ฝังในซิเตียวัน รัฐบาลมาเลเซียปฏิเสธไม่ให้นำร่างของเขาเข้าประเทศ โดยกล่าวว่าสิทธิตามสนธิสัญญาสิ้นสุดลงแล้วและเขาไม่มีสิทธิ์กลับมา ใน พ.ศ. 2549 ภาพยนตร์เชิงสารคดีเกี่ยวกับจิน เปง ในชื่อเรื่องคอมมิวนิสต์คนสุดท้าย ถูกคว่ำบาตรในมาเลเซีย
Hohenackeria
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตะวันตก ตุรกี ถึง คอเคซัส พบในประเทศแอลจีเรีย โมร็อกโก สเปน และตุรกี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ราชรัฐกาตาลุญญา
ราชรัฐกาตาลุญญา (Principat de Catalunya; Principautat de Catalonha) หรือ ราชรัฐแคทาโลเนีย (Principality of Catalonia) เป็นอดีตอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย ส่วนใหญ่อยู่ในเขตประเทศสเปน โดยมีบางส่วนที่อยู่ทางใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน
ราชรัฐแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมอาณาจักรเคานต์ต่าง ๆ เข้าด้วยกันเป็นบริเวณชายแดนแห่งสเปน (Marca Hispanica) ระหว่างสมัยการพิชิตดินแดนคืนภายใต้การนำของเคานต์แห่งบาร์เซโลนา ต่อมาราชรัฐก็รวมตัวกันทางราชวงศ์ในปี ค.ศ. 1137 กับราชบัลลังก์อารากอน
คำว่า "ราชรัฐกาตาลุญญา" ใช้กันต่อมาจนถึงสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (Second Spanish Republic) เมื่อความนิยมลดถอยลงเพราะความสัมพันธ์กับราชวงศ์ทางประวัติศาสตร์หมดความสำคัญลง แต่บางครั้งก็ยังใช้กันอยู่บ้าง
การงีบ
การงีบ คือการหลับในระยะเวลาสั้น ๆ ในตอนกลางวันเพื่อชดเชยเวลานอนตอนกลางคืน การงีบมักจะทำเมื่อเกิดความง่วงระหว่างเวลาตื่น ทัศนคติทางวัฒนธรรมต่อการงีบระหว่างวันทำงานนั้นแตกต่างกัน ในวัฒนธรรมตะวันตก เด็ก ๆ และคนแก่ควรงีบระหว่างวันและมักกำหนดเวลาและสถานที่งีบให้ ในวัฒนธรรมเดียวกันนี้ คนวัยทำงานไม่ควรนอนหลับระหว่างวัน และการงีบในเวลางานเป็นสิ่งที่ไม่อาจยอมรับได้ ในวัฒนธรรมอื่น ๆ (โดยเฉพาะในที่ที่มีอากาศร้อน) เสิร์ฟอาหารมื้อใหญ่ที่สุดตอนกลางวัน และมีช่วงเวลาสำหรับงีบให้ (siesta) ก่อนที่จะกลับไปทำงาน การงีบเกิดขึ้นครั้งแรกในอียิปต์โบราณ หลังจากสังเกตว่าแมวชอบนอนหลับกลางวัน ฟาโรห์จึงเริ่มฝึกการงีบเพื่อเลียนแบบสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว
สุนทรี ชัยวิรัตนะ
สุนทรี ชัยวิรัตนะ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิ 1 สมัย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชือ 1 สมัย และเป็นบุตรสาวของ สันติ ชัยวิรัตนะ อดีตรัฐมนตรี และหลานสาวของ นายแพทย์ประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ อดีต ส.ส.
ประวัติ
สุนทรี ชัยวิรัตน์ (ชื่อเล่น : แหม่ม) เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2519 เป็นบุตรของนายสันติ ชัยวิรัตนะ อดีตรัฐมนตรีและอดีต ส.ส.ชัยภูมิ 7 สมัย กับนางกัลยา ชัยวิรัตนะ เธอสำเร็จการศึกษาบริหารธุรกิจ​บัณฑิต สาขาการเงินและการธนาคาร จากมหาวิทยาลัยรังสิต
การทำงาน
สุนทรี ชัยวิรัตนะ ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยภูมิครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ในนามพรรคพลังประชาชน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เธอย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เธอย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย พร้อมกับ ประสิทธิ์ ชัยวิรัตนะ เนื่องจากปัญหาพื้นที่ทับซ้อนกับตระกูลเกียรติก้องชูชัย แต่ในที่สุดก็ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งปีพ.ศ. 2566 ได้เข้าลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุนทรี ชัยวิรัตนะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
สนามกีฬาศรีณรงค์
สนามกีฬาศรีณรงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 ตั้งอยู่ภายในสนามกีฬาศรีณรงค์ คือ สนามกีฬาการกีฬาแห่งประเทศไทย จังหวัดสุรินทร์ เดิมบริเวณนั้นเป็น สนามม้าแห่งจังหวัดสุรินทร์ และ ท่าอากาศยานสุรินทร์ภักดี  เป็นที่ดินราชพัสดุ การดูแลของ กองทัพอากาศ - กองทัพบก และต่อมาจังหวัดได้ขอโอนมาเพื่อใช้ในกิจกรรมกีฬาของจังหวัด มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา  กว้างประมาณ 188.08 เมตร ยาวประมาณ 467.54 เมตร ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆ  อยู่ติดกับเขตเทศบาลเมืองสุรินทร์   มีถนนลาดยางตัดผ่านด้านหน้าสนาม กว้าง 10 เมตร  และยังเป็นที่ตั้งของ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสุรินทร์ หรือสุรินทร์ เอฟซี และยังเป็นสนามเหย้าอีกด้วย และใช้จัดงานกีฬา เช่น เมืองช้างเกมส์ ฯลฯ และงานประจำปี เช่น งานช้างและงานกาชาดจังหวัดสุรินทร์
โครงการต่อเติมอัฒจันทร์
การกีฬาจังหวัดสุรินทร์ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุรินทร์ และสโมสรฟุตบอลสุรินทร์ FC ได้ร่วมมือที่จะจัดทำโครงการต่อเติมอัฒจันทร์ฝั่งที่ไม่มีหลังคาให้สูงขึ้น และ วางเก้าอี้บนอัฒจันทร์เพื่อความสบายของแฟนบอล และวางเก้าอี้ และยังจะมีการที่จะวางระบบไฟสนามไว้บนหลังคาอัฒจันทร์ฝั่งมีหลังคาเพื่อความสว่างมากขึ้น(คล้ายกับสนามศรีนครลำดวน) และเนื่องด้วยแฟนบอลมีมากจึงจำเป็นต้องเพิ่มที่นั่งให้มากขึ้นจากเดิม 7,000 ที่นั่ง เป็น 11,000 ที่นั่ง
สงครามโปแลนด์–โซเวียต
สงครามโปแลนด์-โซเวียต (ปลายฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1918 / 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 – 18 มีนาคม ค.ศ. 1921) เป็นการขัดกันด้วยอาวุธระหว่างรัสเซียโซเวียตและยูเครนโซเวียตฝ่ายหนึ่งกับสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 และสาธารณรัฐประชาชนยูเครนอีกฝ่ายหนึ่งเหนือการควบคุมดินแดนซึ่งเทียบเท่ากับประเทศยูเครนและบางส่วนของประเทศเบลารุสปัจจุบัน สุดท้ายฝ่ายโซเวียต หลังการรุกไปทางตะวันตก ค.ศ. 1918–1919 หวังยึดครองโปแลนด์อย่างสมบูรณ์ และในบางช่วงของสงครามก็ดูเป็นไปได้
ยูแซฟ ปิวซุดสกี (Józef Piłsudski) ประมุขแห่งรัฐโปแลนด์ รู้สึกว่าสบเวลาเหมาะในการขยายชายแดนโปแลนด์ไปทางตะวันออกให้ไกลที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ตามด้วยสหพันธรัฐอินเตอร์มาเรียม (Intermarium) รัฐยุโรปตะวันออก-กลางที่มีโปแลนด์เป็นผู้นำให้เป็นกำแพงต่อการกำเนิดใหม่ของจักรวรรดินิยมเยอรมันและรัสเซีย ขณะเดียวกัน เลนินซึ่งมองโปแลนด์ว่าเป็นสะพานที่กองทัพแดงต้องข้ามเพื่อสนับสนุนขบวนการคอมมิวนิสต์อื่นและนำการปฏิวัติยุโรปอื่นอีก ใน ค.ศ. 1919 กองทัพโปแลนด์ควบคุมเวสเทิร์นยูเครนเป็นบริเวณกว้าง หลังเป็นผู้ชนะจากสงครามโปแลนด์–ยูเครน สาธารณรัฐประชาชนเวสเทิร์นยูเครน ซึ่งมี Yevhen Petrushevych เป็นผู้นำ พยายามสร้างรัฐยูเครนบนดินแดนซึ่งทั้งฝ่ายโปแลนด์และยูเครนอ้างสิทธิ์ ขณะเดียวกัน ยูเครนส่วนของรัสเซีย ซีมอน เปตลูย์รา (Symon Petliura) พยายามป้องกันและเสริมสร้างสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ แต่เมื่อบอลเชวิคเริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบในสงครามกลางเมืองรัสเซีย พวกเขาเริ่มรุกไปทางตะวันตกสู่ดินแดนยูเครนส่วนพิพาท ทำให้กำลังของ เปตลูย์รา ถอยไปโปโดเลีย เมื่อสิ้น ค.ศ. 1919 มีการตั้งแนวร่วมชดเจนเมื่อ เปตลูย์รา ตัดสินใจเป็นพันธมิตรกับปิลซุดสกี การปะทะชายแดนบานปลายระหว่างการรุกเคียฟของปิลซุดสกีในเดือนเมษายน ค.ศ. 1920 การรุกของโปแลนด์ถูกกองทัพแดงตีโต้ตอบสำเร็จในทีแรก ปฏิบัติการของโซเวียตขับกองทัพโปแลนด์ถอยไปทางตะวันตกถึงกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของโปแลนด์ ขณะที่หน่วยอำนวยการยูเครนหนีไปยุโรปตะวันตก ขณะเดียวกัน ตะวันตกกลัวว่ากองทัพโซเวียตที่เข้าใกล้ชายแดนเยอรมันเพิ่มความสนใจในสงครามของชาติตะวันตก กลางฤดูร้อน ดูเหมือนกรุงวอร์ซอจะเสียแน่นอน แต่ในกลางเดือนสิงหาคม กระแสก็พลิกอีกครั้ง เมื่อกองทัพโปแลนด์ได้ชัยอย่างคาดไม่ถึงและเด็ดขาดในยุทธการที่วอร์ซอ ในห้วงที่โปแลนด์รุกไปทางตะวันออก ฝ่ายโซเวียตขอเจรจาสันติภาพและสงครามยุติด้วยการหยุดยิงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920
ประเทศนิการากัวในโอลิมปิก
ประเทศนิการากัว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศนิการากัว คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ
นับตั้งแต่ประเทศนิการากัวส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬานิการากัวยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก
นิ้วเกิน
นิ้วเกิน (polydactyly) เป็นความผิดปกติแต่กำเนิดชนิดหนึ่งที่ทำให้มีนิ้วหรือนิ้วหัวแม่มือมากกว่าปกติ อาจพบในมนุษย์ สุนัข แมว หรือสัตว์อื่นๆ ก็ได้
เศรยัส ตัฬปเด
เศรยัส ตัฬปเด (श्रेयस तळपदे; เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอินเดีย ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้เขา คือ Bombay to Bangkok นำแสดงร่วมกับ ลีน่า คริสเตนเซ่น และ เรื่องโอม ศานติ โอม นำแสดงร่วมกับ ศาห์รุข ข่าน
สี่สุดยอดวรรณกรรมจีน
สี่สุดยอดวรรณกรรมจีน คือนวนิยายของจีน 4 เรื่องซึ่งเหล่าบัณฑิตยอมรับว่าเป็นวรรณกรรมอันยิ่งใหญ่และมีอิทธิพลต่อวรรณกรรมเรื่องอื่นๆ ของประเทศ ประกอบด้วย
แต่บางคนก็นับ บุปผาในกุณฑีทอง (The Plum in the Golden Vase; 金瓶梅, จินผิงเหมย (จีนกลาง), กิมปังบ๊วย (จีนแต้จิ๋ว)) เป็นวรรณกรรมคลาสสิกเรื่องที่ห้าด้วย ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงถึงต้นราชวงศ์ชิง บุปผาในกุณฑีทอง นับว่าเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนร่วมกับนวนิยายอีกสามเรื่องแรก เรียกรวมกันว่า "สี่วรรณกรรมอันยิ่งใหญ่" (四大奇書，四大奇书) แต่ต่อมาเรื่อง บุปผาในกุณฑีทอง ถูกต่อต้าน รัฐบาลจีนจึงแบนนวนิยายเรื่องนี้เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเซ็กซ์มากเกินไป และจัดให้ ความฝันในหอแดง ขึ้นมาเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนแทนที่
Hodgkinsonia
Hodgkinsonia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Hodgkinsonia ovatiflora F.Muell.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ออสเตรเลียตะวันออก ในดินแดนของ นิวเซาธ์เวลส์ และ ควีนส์แลนด์
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พุ่งแหลน บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – พุ่งแหลน บุคคลชาย มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 35 คน จาก 25 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 26 ของรายการ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1908
สถิติ
ก่อนการแข่งขันนี้สถิติโลกและโอลิมปิกที่มีอยู่มีดังต่อไปนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
บาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
การแข่งขันบาสเกตบอลหญิงชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี (เดิมชื่อว่า บาสเกตบอลชิงแชมป์โลกรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี สำหรับหญิง) เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลของเยาวชนหญิงอายุไม่เกิน 19 ปี ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์การแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติ.
เหรียญรางวัล
† Defunct states
ซู ติ้งฟาง
ซู ติ้งฟาง (ค.ศ. 591–667) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซู เลี่ย (蘇烈) บรรดาศักดิ์ว่า สิงจฺวังกง (邢莊公) เป็นขุนพลในราชวงศ์ถัง (唐朝) ของจีน ผู้ล้มรัฐข่านเติร์กตะวันตก (西突厥) เป็นผลสำเร็จใน ค.ศ. 657 ชัยชนะของ ต่อชาวเติร์กนั้น ทำให้ชายแดนฝั่งตะวันตกของราชวงศ์ถังแผ่ขยายไปสุดเขตเติร์ก นอกจากนี้ ยังมีส่วนช่วยพิชิตอาณาจักรแพ็กเจใน ค.ศ. 660
ภูมิหลัง
เกิดที่เมืองอู่อี้ (武邑) ปัจจุบันอยู่ในนครเหิงฉุ่ย (衡水市) มณฑลเหอเป่ย์ (河北省) ปีเกิด คือ ค.ศ. 591 ตรงกับรัชกาลของจักรพรรดิสุยเหวิน (隋文帝) แห่งราชวงศ์สุย (隋朝)
ตลอดรัชกาลถัดมา คือ รัชกาลจักรพรรดิสุยหยาง (隋煬帝) พระโอรสของจักรพรรดิสุยเหวินนั้น ชาวไร่ชาวนาเป็นกบฏทุกหย่อมหญ้า ซู ยง (蘇邕) บิดาของ เป็นผู้นำกองกำลังท้องถิ่นต่อต้านกบฏ และ ในวัยเยาว์มักร่วมเป็นกองหน้าของบิดา ครั้นสิ้นบิดาแล้ว ก็สืบตำแหน่งผู้นำกองกำลังและสานงานปราบกบฏต่อไป ชีวประวัติของ ในเอกสาร จิ้วถังชู (舊唐書) ระบุว่า  รบชนะและสังหารจาง จินเชิง (張金稱) แม่ทัพคนสำคัญของฝ่ายกบฏ ตายคาสมรภูมิ แต่เอกสาร สุยชู (隋書) ว่า ผู้สังหารจาง จินเชิง คือ ขุนพลหยาง อี้เฉิน (楊義臣) และเอกสาร จือจื้อทงเจี้ยน (資治通鑑) ว่า เป็นขุนพลหยาง ช่านฮุ่ย (楊善會) นอกจากนี้  ยังรบชนะแม่ทัพกบฏอีกคนหนึ่งนาม หยาง กงชิง (楊公卿)
แต่ภายหลัง ยอมติดตามโต้ว เจี้ยนเต๋อ (竇建德) หัวหน้ากบฏซึ่งตั้งตัวเป็นเจ้าแห่งรัฐเซี่ย (夏) และ ยังเป็นที่ชอบใจของเกา หย่าเสียน (高雅賢) แม่ทัพของโต้ว เจี้ยนเต๋อ ถึงขนาดที่เกา หย่าเสียน ปฏิบัติกับเขาดังเขาเป็นบุตร ครั้น ค.ศ. 621 ขุนศึกหลี่ ชื่อหมิน (李世民) ของราชวงศ์ถัง จับโต้ว เจี้ยนเต๋อ และยึดดินแดนรัฐเซี่ยได้ แต่ปลายปีนั้น แม่ทัพเกา หย่าเสียน และขุนพลคนอื่น ๆ ของรัฐเซี่ย รวมกำลังกันต่อต้านราชวงศ์ถัง โดยหนุนให้ขุนพลหลิว เฮย์ท่า (劉黑闥) ขึ้นเป็นเจ้า เรียกว่า "ฮั่นตงหวัง" (汉东王) และ ก็เข้ารับราชการอยู่กับหลิว เฮย์ท่า ในการต่อต้านราชวงศ์ถังครั้งนี้ด้วย ครั้นแม่ทัพเกา หย่าเสียน ตายในการรบเมื่อ ค.ศ. 622 และหลี่ เจี้ยนเฉิง (李建成) พี่ชายของหลี่ ชื่อหมิน ปราบหลิว เฮย์ท่า สำเร็จในปีถัดมา ก็กลับไปใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเกิด
ณ เวลาใดเวลาหนึ่งหลัง ค.ศ. 626 ซึ่งหลี่ ชื่อหมิน ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิไท่จงแห่งราชวงศ์ถังแล้ว ปรากฏว่า ได้กลายเป็นทหารในสังกัดขุนพลหลี่ จิ้ง (李靖) ต่อมาในช่วง ค.ศ. 629–630 หลี่ จิ้ง นำทัพไปปราบรัฐข่านเติร์กตะวันออก (東突厥) และในการรบชิงชัยครั้งสุดท้ายที่หลี่ จิ้ง ถล่มทัพของข่านเสียลี่เค่อหาน (頡利可汗; Illig Qaghan) จนราบคาบ และสังหารองค์หญิงอี้เฉิง (義成公主) ชายาของเสียลี่เค่อหาน ตายในที่รบนั้น ปรากฏชื่อ เป็นผู้บัญชาการกองหน้า ครั้นหลี่ จิ้ง นำชัยชนะกลับราชธานีฉางอาน (長安) แล้ว ก็ได้รับบำเหน็จเป็นตำแหน่งขุนนางชั้นกลาง
กวนไฮ
กวนไฮ มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่าก่วนไฮ่ (Guan Hai ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นแม่ทัพของกบฏโพกผ้าเหลือง หลังจากที่กบฏโพกผ้าเหลืองในยุคแรกถูกกวาดล้างกวนไฮก็ได้กลายเป็นโจรป่าจนกระทั่งได้มีการฟื้นคืนชีพกบฏโพกผ้าเหลืองขึ้นมาอีกครั้ง ใน ค.ศ. 192
ค.ศ. 193 ขงหยง เจ้าเมืองปักไฮได้รับบัญชาให้ปราบกบฏโพกผ้าเหลืองที่เมืองตู้ชางโดยมี ไทสูจู้ เป็นแม่ทัพหน้าและมี เล่าปี่ เป็นกองหนุนโดยกวนไฮได้โอ้อวดว่าตัวเองมีพลังและความแข็งแรงเทียบเท่าชาย 10 คนและได้ท้า กวนอู ซึ่งติดตามเล่าปี่มาร่วมรบดวลกันตัวต่อตัวปรากฎว่ารบกันได้ไม่กี่เพลงกวนไฮก็ถูกกวนอูฟันจนตกม้าตาย
ดูเพิ่ม
193
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงพยายามใช้วิธีทางการทูตเพื่อลดอำนาจของลัทธิแคทาร์ (Catharism) ลง แต่ได้รับผลสำเร็จเพียงเล็กน้อย และหลังจากปีแยร์ เดอ กัสแตลโน (Pierre de Castelnau) ผู้แทนของพระองค์ถูกฆาตกรรม (เชื่อกันว่าโดยผู้ที่เป็นสายให้แก่เคานต์แห่งตูลูซ) พระสันตะปาปาอินโนเซนต์จึงทรงประกาศครูเสดต่อล็องก์ด็อก โดยการประกาศมอบดินแดนที่ได้มาให้แก่ขุนนางฝรั่งเศสที่จะยกอาวุธเข้าช่วย ความรุนแรงในการต่อสู้นำไปสู่การยึดดินแดนของผู้คนที่มีวัฒนธรรมและประเพณีที่ใกล้ชิดกับราชรัฐกาตาลุญญา ประชากรประมาณ 200,000 ถึง 1,000,000 คนถูกสังหารระหว่างสงครามครั้งนี้
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียนมีบทบาทในการก่อตั้งทั้งคณะดอมินิกันและสถาบันการไต่สวนศรัทธาสมัยกลาง (Medieval Inquisition) ด้วย
ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน
อุฟ แฮรี่ ปีเตอร์ แอนเดอร์สัน (อังกฤษ:Ulf Harry Peter Andersson)(เกิด 12 กุมภาพันธ์ 1953) เป็นนักแสดงชาวสวีเดนที่มีชื่อเสียงในประเทศเดนมาร์กสำหรับบทบาทของเขาในฐานะ Færingen ใน Blinkende Lygter
อ้างอิง
http://www.imdb.com/name/nm0027800/
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 3
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 3 เป็นการมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1929 ถึงวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ในครั้งนี้ Thomas A. Edison และ George Eastman ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์
ในครั้งนี้รูปปั้นรางวัลออสการ์ทำจากบรอนซ์แล้วชุบด้วยทองคำ 24k ปีต่อๆมาทำจากบริทานเนียมแล้วชุบด้วยทองคำ
Best Actor
หมายเหตุ: ในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย George Arliss ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ Disraeli และ The Green Goddess แต่เมื่อมอบรางวัลกลับประกาศว่าได้รับรางวัลจากเรื่อง Disraeli เพียงเรื่องเดียว
Best Actress
หมายเหตุ: ในใบลงคะแนนเสียงรอบสุดท้าย Norma Shearer ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากภาพยนตร์ 2 เรื่อง คือ The Divorcee และ Their Own Desire แต่เมื่อมอบรางวัลกลับประกาศว่าได้รับรางวัลจากเรื่อง The Divorcee เพียงเรื่องเดียว
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (อังกฤษ : Facolty of Politicol Science – POL) เป็นหน่วยงานประเภทคณะของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จัดตั้งมาโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อการเรียนการสอนและการค้นคว้าวิจัยทางด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ในเขตภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติ
คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เกิดจากการสนับสนุนทางวิชาการจาก ศ.ดร.บุญทัน ดอกไธสง อดีตศาสตราจารย์ประจำคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครราชสีมา และรองประธานวุฒิสภา ซึ่งท่านได้มีโอกาสเข้ามาเป็นกรรมการพิจารณาหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ ระดับปริญญาตรีและโทในปลายปี พ.ศ. 2547 ต่อมา ศ.ดร.บุญทัน ดอกไธสง ได้เสนอให้เปิดรัฐประศาสนศาสตร์ระดับปริญญาเอกเมื่อปี พ.ศ. 2548
เดิมคณะรัฐศาสตร์สังกัดคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ ตอนแรกมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีได้ริเริ่มจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ก่อน โดยอาจารย์ทางรัฐศาสตร์ช่วยสอนวิชาพื้นฐาน จากนั้นไม่นานกลับปรากฏว่างานทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ขยายตัว เนื่องจากแนวโน้มของการกระจายอำนาจไปสู่ท้องถิ่นและการพัฒนาความรู้ทางด้านจัดการภาครัฐแนวใหม่ อีกทั้งการศึกษารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มีความเด่น เป็นที่รู้จักแพร่หลายและเป็นวิชาชีพที่มีประโยชน์ต่อการปฏิบัติโดยตรง ขณะเดียวกันความต้องการของผู้เรียนในพื้นที่ก็มีเพิ่ม มากขึ้นเรื่อย ๆ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยหลักในภาคอีสานตอนใต้จึงต้องการพัฒนาเพื่อเป็นศูนย์กลางของการเรียนการสอนและการวิจัยทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ การที่รัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์รวมอยู่กับนิติศาสตร์ในตอนต้นนั้นจึงกลายเป็นอุปสรรค เพราะลักษณะวิชานิติศาสตร์กับรัฐศาสตร์แตกต่างกันมาก กับทั้งในทรรศนะของมหาวิทยาลัย อื่น ๆ แล้ว ต่างก็เป็นคณะที่ใหญ่ด้วยกัน ซึ่งแต่ละคณะมีกลุ่มเป้าหมายและสาขาแยกย่อยออกไปอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะการพัฒนาทางรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มีหลักสูตร ที่แตกแขนงออกถึง 8 หลักสูตร ได้แก่
คณะรัฐศาสตร์ แยกตัวออกมาจากคณะนิติศาสตร์ เมื่อกลางปี พ.ศ. 2549 โดยผ่านการประชุมคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2549 และสภามหาวิทยาลัยมีมติเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้จัดตั้งเป็น วิทยาลัยรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
สัญลักษณ์ประจำคณะ
สัญลักษณ์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แก่ "สิงห์แสด" โดย "สิงห์" หมายถึง ผู้ปกครองดั่งราชสีห์ ผู้เป็นจ้าวแห่งป่า และ "สีแสด" หมายถึง แผ่นดินอีสานที่เป็นดินทราย แห้งแล้ง เจิดจ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์
“สิงห์” เป็นตราประจำกระทรวงมหาดไทยในสมัยต้นรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้ทรงโปรดให้ชำระสะสางระเบียบราชการซึ่งเคยมีอยู่มากมาย แต่กระจัดกระจายหายไปบางส่วนครั้งเสียกรุงแก่พม่า ครั้นชำระแล้วให้ประทับตราพระราชสีห์ (สิงห์) พระคชสีห์ บัวแก้ว ไว้ทุกเล่มเป็นสำคัญเรียกกฎหมายนี้ว่า “กฎหมายตรา 3 ดวง” และ“สิงห์” ได้กลายมาเป็นตราสัญลักษณ์ของบุคลากรสายงานด้านปกครองที่สืบต่อกันมาอย่างยาวนานของประเทศ ทำให้ถือเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่ควบคู่กับสายงานด้านการปกครองป้องกันของประเทศไทย รวมทั้งสถาบันการศึกษาที่จัดการเรียนการสอนเกี่ยวข้องกับสายงานด้านการปกครองไม่ว่าจะอยู่ในระดับคณะ ภาควิชา หรือสาขาวิชาทางด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ นำโดยคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ในปี พ.ศ. 2491 (สิงห์ดำ) ติดตามด้วยคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สิงห์แดง) ในปีถัดมา จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2508 ก็ได้มีการจัดตั้งภาควิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (คณะรัฐศาสตร์ฯ ในปัจจุบัน) (สิงห์ขาว)