cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
นกกระเรียนคอดำ
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
นกกระเรียนคอดำส่วนมากพบในที่ราบสูงทิเบต พื้นที่ผสมพันธุ์วางไข่เป็นทุ่งหญ้าบนภูเขาสูง บริเวณทะเลสาบ หนองน้ำ และหุบเขาที่มีแม่น้ำไหลผ่าน นอกจากนี้ยังใช้ทุ่งข้าวบาร์เลย์และข้าวสาลีในเขตพื้นที่เหล่านี้อีกด้วย ในฤดูหนาวจะย้ายไปใช้พื้นที่ในหุบเขาที่มีที่กำบังหรือที่ราบลุ่ม ประชากรส่วนใหญ่อยู่ในประเทศจีนและทิเบต และมีประชากรบางส่วนอยู่ในประเทศเวียดนาม ภูฏาน และอินเดีย มีการพบกลุ่มประชากรขนาดเล็กในภาคเหนือของสิกขิม มีกลุ่มนกประมาณ 20 - 40 ตัวที่อพยพไปสุบันสิริ (Subansiri) เป็นประจำ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1975 และพบนกพลัดหลงในประเทศเนปาล
มาริสา อานิต้า
มาริสา อานิต้า ฟันเดอร์วาวเดอะ (Marisa Anita Van der Woude; เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525) เป็นที่รู้จักในชื่อ มาริสา อานิต้า ชื่อเล่น สา เป็นนางแบบและนักแสดงลูกครึ่งไทย-เนเธอร์แลนด์
ประวัติ
มาริสา อานิต้าเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของบิดาชื่อกลาส ฟันเดอร์วาวเดอะ เป็นวิศวกรชาวดัตช์ กับดวงใจ แย้มเยื้อน มารดาชาวไทย ซึ่งเป็นแม่บ้าน จนเมื่อเธออายุได้ 7 ปี บิดาของเธออยากประกอบธุรกิจอัญมณีจึงกลับมายังประเทศไทยในเวลาต่อมา
เมื่อเธออายุได้ 12 ปี มีแมวมองชักชวนให้ทดลองงานขณะไปเที่ยวแดนเนรมิตกับครอบครัว เธอไปทดลองงานมาแล้วหลายแห่งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาได้รับงานพรีเซนเตอร์ ต่อมาจึงรับงานโฆษณา และได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง เสียดาย 2 เป็นนางเอก ส่วนงานละครเรื่องแรกคือ รักต้องอ้วน หลังจากนั้นก็ได้มาเดินแบบและกลายเป็นนางแบบมืออาชีพ ในช่วงเวลานั้นหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลแนะว่าให้เธอใช้ชื่อเพียงว่า มาริสา อานิต้า โดยตัดชื่อสกุลออกเพราะผู้ชมจะจดจำได้ง่าย เธอจึงใช้ชื่อนี้เรื่อยมา แต่บางคนมักสะกดหรือเรียกเป็นมาริสา แอนนิต้า ซึ่งเธอกล่าวว่าชื่อนั้นผิด
ชีวิตส่วนตัว
มาริสาเคยคบหากับเผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา (ต้าร์ บาร์บี้) แต่ก็เลิกรากัน ต่อมาวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2557 มาริสาได้มีพิธีสมรสและจดทะเบียนสมรสอย่างเงียบ ๆ กับอัตตพล ศิริศุขสกุลชัย นักบินที่เธอคบหากันมาหนึ่งปี
คริส สมอลลิง
คริสโตเฟอร์ ลอยด์ สมอลลิง (Christopher Lloyd Smalling; เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับโรมาในประเทศอิตาลี
ชีวิตช่วงต้น
สมอลลิงถือกำเนิดที่กรีนิช ลอนดอน มีเชื้อสายจาไมกา Lloyd พ่อของเขาเสียชีวิตตอนที่คริสอายุ 5 ขวบ หลังจากนั้นครอบครัวของเขาจึงย้ายไปที่เคนต์ โดยเขาเข้าเรียนในChatham Grammar School for Boys ในวัยเด็กเขาเป็นแฟนทีมอาร์เซนอล
เกียรติประวัติ
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
โรมา
ส่วนตัว
แหล่งข้อมูลอื่น
1989
จักรพรรดิโกะ-ซูซากุ
พระนามของจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 61 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อใส่คำว่า โกะ เข้าไปหน้าพระนามทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุมีความหมายว่า จักรพรรดิซุซะกุที่สอง หรือ จักรพรรดิซุซะกุยุคหลัง
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประสูติเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี คันโค ที่ 6 ตรงกับวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1009 ที่ พระตำหนักสึชิมิกะโดะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึนะงะ (敦良親王 (Atsunaga-shinnō)) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิอิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 เป็นองค์ที่ 2 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโชชิ และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68
เมื่อเจ้าชายอัตสึอะกิระที่รัชทายาทถูกปลดจากตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1017 ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) จึงสถาปนาเจ้าชายอัตสึนะงะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นมิชินะงะได้ถวายตัวบุตรสาวคนที่ 4 คือ ฟุจิวะระ โนะ คิชิ ผู้เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของเจ้าชายอัตสึนะงะให้เข้ามาเป็นพระชายา (Nyōgō) แต่หลังจากพระชายาคิชิมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวคือ เจ้าชายชิกะฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-เรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 70 แล้วพระนางก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อ ค.ศ. 1025 ขณะมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา
ซาราห์ ไบรท์แมน
ซาราห์ ไบรท์แมน เป็นนักร้องเสียงโซปราโน นักแสดง นักแต่งเพลง และนักเต้นชาวอังกฤษ  มีความสามารถในการร้องเพลงหลายภาษา ทั้งภาษาอังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส ละติน เยอรมัน อิตาลี รัสเซีย ฮินดี และแมนดาริน  เป็นนักร้องเสียงโซปราโนที่มียอดขายผลงานมากที่สุด ถึง 30 ล้านอัลบัม และ2 ล้านแผ่นดีวีดี
จักรพรรดิโกะ-ซูซากุ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-อิชิโจสวรรคตลงเมื่อวันที่ 17 เดือน 4 ปี โชเง็ง ที่ 9 ตรงกับวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1036 โดยไร้ทายาททำให้เจ้าชายอัตสึนะงะพระอนุชาที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระชนมายุได้ 26 พรรษาโดยได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อเดือน 7 ปี โชเง็ง ที่ 9 ตรงกับวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1036
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประชวรหนักจึงสละราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 16 เดือน 1 ปี คันโตะคุ ที่ 2 ตรงกับวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 ให้กับเจ้าชายชิกะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-เรเซ หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียง 8 ปีแต่อีกเพียง 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็สวรรคตเมื่อวันที่ 18 เดือน 1 ปี คันโตะคุ ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 ขณะพระชนมายุเพียง 35 พรรษา
ซาราห์ ไบรท์แมน
ไบร์ทแมนพบกับแอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ในปี ค.ศ. 1981 ระหว่างการคัดเลือกนักแสดงในละครเพลง แคตส์ ทั้งคู่แต่งงานกันในปี 1984 โดยเธอได้แสดงนำในละครเพลงหลายเรื่องที่เวบเบอร์เป็นผู้แต่ง ทั้ง Cats, Song and Dance, Requiem, Aspects of Love  ต่อมาทั้งคู่หย่าขาดกันในปี 1990
จักรพรรดิโกะ-ซูซากุ
พระราชวงศ์
1009 1045
วิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์
วิทยาลัยเทคโนโลยีพนมวันท์ (Phanomwan College of Technology) เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ถนนมิตรภาพ ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปัจจุบันมี ดร.พิสิษฐ์ ศิริรักษ์ เป็นอธิการบดี และศาสตราจารยดร.บุญทัน ดอกไธสง เป็นนายกสภาวิทยาลัย
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาฝรั่งเศส (French Renaissance) หมายถึงการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมและศิลปะ ระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 จนถึง ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่เป็นส่วนหนึ่งของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป ที่นักประวัติศาสตร์เชื่อกันว่าเริ่มต้นขึ้นในอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสตามปกติแล้วถือว่าเริ่มขึ้น ตั้งแต่การรุกรานของฝรั่งเศสเข้าไปในอิตาลีในปี ค.ศ. 1494 ในรัชสมัยของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 จนกระทั่งเมื่อพระเจ้าอองรีที่ 4 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1610 ช่วงที่ว่านี้ไม่รวมการพัฒนาทางเทคโนโลยี, ศิลปะ และวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่เข้ามาในฝรั่งเศสก่อนหน้านั้น (เช่นโดยทางสำนักดยุคแห่งเบอร์กันดี หรือโดยทางราชสำนักพระสันตะปาปาอาวินยอง) กาฬโรคที่ระบาดในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และสงครามร้อยปีทำให้สถานภาพทางการเมืองและทางเศรษฐกิจของฝรั่งเศสอยู่ในสภาพที่อ่อนแอมาจนกระทั่งมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งทำให้เป็นอุปสรรคต่อการการรับอิทธิพลต่างๆ ของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาได้อย่างเต็มที่
รัชสมัยของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 (ระหว่าง ค.ศ. 1515 ถึง ค.ศ. 1547) และพระราชโอรสพระเจ้าอองรีที่ 2 (ระหว่าง ค.ศ. 1547 ถึง ค.ศ. 1559) โดยทั่วไปถือว่าเป็นจุดสุดยอดของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศส หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าอองรีที่ 2 จากอุบัติเหตุในการประลองทวนบนหลังม้าแล้ว ฝรั่งเศสก็ปกครองโดยพระอัครมเหสีหม้ายแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ และพระราชโอรสพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2, พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 และต่อมา พระเจ้าอองรีที่ 3 แม้ว่าในช่วงนั้นขบวนการทางฟื้นฟูศิลปวิทยายังคงดำเนินต่อไป แต่ในขณะเดียวกันสงครามศาสนาของฝรั่งเศสระหว่างอูเกอโนต์และโรมันคาทอลิกก็ผลาญประเทศไปด้วยในขณะเดียวกัน
สิ่งสำคัญที่เกิดขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสก็รวมทั้งการเริ่มการปกครองระบอบอัตตาธิปไตย, การเผยแพร่ลัทธิมนุษยนิยม; การเริ่มต้นยุคแห่งการสำรวจโลกใหม่ (เช่นโดยจิโอวานนิ ดา แวร์รัซซาโน (Giovanni da Verrazzano) และ  ฌาคส์ คาร์ติเยร์ ); การนำเข้า (จากอิตาลี, เบอร์กันดี และอื่นๆ) และการพัฒนาทางเทคนิคและศิลปะในสาขาการพิมพ์, สถาปัตยกรรม, ประติมากรรม, จิตรกรรม, ดนตรี, วิทยาศาสตร์, และ วรรณกรรม และการสร้างกฎเกณฑ์อันซับซ้อนเกี่ยวกับพฤติกรรมในสังคม
ยุคทอง
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 การรุกรานของฝรั่งเศสเข้าไปในอิตาลี และการที่ฝรั่งเศสอยู่ไม่ไกล จากสำนักดยุคแห่งเบอร์กันดีอันรุ่งเรืองนัก (ที่เกี่ยวข้องกับฟลานเดอร์ส) ทำให้ฝรั่งเศสได้มีโอกาสประสบกับสินค้า, จิตรกรรม และ วิญญาณของการสร้างสรรค์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนเหนือ และ สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และความเปลี่ยนแปลงทางด้านศิลปะในระยะแรกในฝรั่งเศสก็มักจะมาจากจิตรกรอิตาลีและเฟล็มมิชเช่นฌอง คลูเอต์ (Jean Clouet) และบุตรชายฟรองซัวส์  คลูเอต์ (François Clouet) และจิตรกรอิตาลีรอซโซ ฟิโอเรนติโน, (Rosso Fiorentino), ฟรันเชสโก ปรีมาติชโช (Francesco Primaticcio) และ นิโคโล เดลาบาเต (Niccolò dell'Abbate) ของตระกูลการเขียนที่เรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่าตระกูลการเขียนฟงแตงโบลที่เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1531) เลโอนาร์โด ดา วินชีเองก็ได้รับเชิญมาพักในฝรั่งเศสโดยพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แต่นอกไปจากภาพเขียนที่นำติดตัวมาแล้ว  ดา วินชีก็มิได้สร้างงานที่เป็นชิ้นเป็นอันให้แก่ราชสำนักฝรั่งเศสแต่อย่างใด
การตกเลือดทางสูติกรรม
การตกเลือดทางสูติกรรม (obstetrical hemorrhage) หมายถึง การตกเลือด (hemorrhage) ในช่วงการตั้งครรภ์ การคลอด หรือระยะหลังคลอด ซึ่งอาจหมายถึงการมีการตกเลือดออกทางช่องคลอด หรือตกเลือดในช่องท้องก็ได้
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
ยุคทอง
ในช่วงนี้ก็มีศิลปินหลายคนที่มีความสามารถที่รวมทั้งจิตรกรฌอง โฟเคท์แห่งตูร์ ผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพสำหรับหนังสือวิจิตรได้อย่างงดงาม และประติมากรฌอง กูฌง (Jean Goujon) และ แชร์แมง ปิลง (Germain Pilon)
แต่สิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสก็ได้แก่การสร้างวังแห่งลุ่มแม่น้ำลัวร์ ที่มิได้มีลักษณะเป็นมิได้ป็นการสร้างปราสาทเพื่อการป้องกันข้าศึกอีกต่อไป แต่เป็นการสร้างสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยเพื่อความสำราญของผู้เป็นเจ้าของ โดยใช้ภูมิทัศน์อันน่าชมของบริเวณลุ่มแม่น้ำลัวร์เป็นฉากหลังในการแสดงความสามารถทางสถาปัตยกรรม
การตกเลือดทางสูติกรรม
การตกเลือดก่อนคลอดที่ระยะอายุครรภ์น้อย
ส่วนใหญ่จะเป็นการแท้ง โดยการแท้งที่อายุครรภ์น้อยมากๆ นั้นแยกไม่ออกจากประจำเดือนที่มามากผิดปกติ แต่ถ้าอายุครรภ์มากขึ้นอาจมีเลือดออกเยอะมากและนานได้ แพทย์อาจจำเป็นต้องขูดมดลูกเพื่อหยุดเลือดไม่ให้ออกมากจนเป็นอันตรายแก่ผู้ตั้งครรภ์ นอกจากนี้ยังมีการตั้งครรภ์นอกมดลูกบางรูปแบบที่อาจทำให้มีเลือดออกได้ทั้งภายในและภายนอก ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงขั้นเสียชีวิตได้
การตกเลือดก่อนคลอดที่ระยะอายุครรภ์มาก
สาเหตุที่ควรนึกถึงมากที่สุดคือภาวะรกเกาะต่ำ ซึ่งหากเป็นไปได้ควรตรวจพบก่อนเข้าสู่ระยะคลอด และทำคลอดด้วยการผ่าตัด นอกจากนี้ยังมีภาวะรกลอกตัวก่อนกำหนด ซึ่งทำให้มีเลือดออกได้ บางครั้งอาจมีเลือดออกคั่งอยู่ภายในได้
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
ยุคทอง
ปราสาทลูฟร์เก่าในปารีสก็ได้รับการก่อสร้างใหม่ภายใต้การนำของปิแยร์ เลส์โคต์ (Pierre Lescot) ที่กลายมาเป็นลักษณะหลักของสถาปัตยกรรมของ "château" หรือ พระราชวังของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศสที่สร้างต่อมา ทางตะวันตกของลูฟร์แคทเธอรีน เดอ เมดิชิก็ทรงสร้างพระราชวังที่ Tuileries ที่ประกอบด้วยสวนภูมิทัศน์ขนาดใหญ่ และ ถ้ำตกแต่ง (grotto)
การตกเลือดทางสูติกรรม
การตกเลือดระหว่างการคลอด
นอกจากรกเกาะต่ำและรกลอกตัวแล้ว สาเหตุอื่นที่พบได้และมีอันตรายมากได้แก่ภาวะมดลูกแตก ทำให้มีเลือดออกมากทั้งภายในและภายนอก การมีเลือดออกจากตัวทารกนั้นพบได้น้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นไม่มาก แต่อาจมีอันตรายต่อทารกได้มาก
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย
การแข่งขันรอบคัดเลือกทีมชายสำหรับกีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จะเกิดขึ้นระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 2023 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยคัดเลือก 12 ทีมสำหรับการแข่งขันในรอบสุดท้าย ฝรั่งเศสในฐานะประเทศเจ้าภาพและผู้ชนะโอลิมปิกครั้งล่าสุดจะได้รับโควต้าโดยตรงสำหรับทีมชาย
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
ยุคทอง
แต่สงครามศาสนาของฝรั่งเศสซึ่งเป็นสงครามกลางเมืองที่เนิ่นนานถึงสามสิบปีเป็นสิ่งที่ถ่วงและหมางความเจริญทางการสร้างงานศิลปะออกไปจากวงของการสร้างเพื่อศาสนาและการโฆษณาชวนเชื่อทางการเมือง
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกชาย
ส่วนที่เหลือทั้ง 12 ทีมจะต้องผ่านการคัดเลือกผ่าน 2 วิธีเพื่อรักษาตำแหน่งโควตาสำหรับปารีส 2024 ประการแรก ผู้ชนะและรองชนะเลิศจากการแข่งขันรอบคัดเลือกโอลิมปิกทั้งสามรายการจะมีได้รับโควต้าโดยตรงเข้าสู่การแข่งขันรอบสุดท้าย ประการที่สอง 5 โควต้าสุดท้ายจะถือเป็นของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่มีสิทธิ์ตามการจัดอันดับโลกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ ภายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยปฏิบัติตามหลักความเป็นสากล กล่าวคือ ให้ความสำคัญกับผู้ที่มาจากทวีปต่าง ๆ ที่ไม่มีทีมที่ผ่านการคัดเลือกในการแข่งขันปารีส 2024
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในฝรั่งเศส
ปลายแมนเนอริสม์และต้นบาโรก
การขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าอองรีที่ 4 นำมาสู่การพัฒนาเมืองขนานใหญ่ในปารีสปารีสที่รวมทั้งการสร้างสะพานปงต์นูฟ (Pont Neuf), จตุรัสโวสหรือ "Place Royale" (จตุรัสหลวง), จตุรัสโดแฟง และการต่อเติมพระราชวังลูฟร์
นอกจากนั้นแล้วพระเจ้าอองรีที่ 4 ก็ทรงเชิญศิลปินเช่น ทูส์แซงต์ ดูบรุยล์ (Toussaint Dubreuil), มาร์แตง เฟรมิเนต์ (Martin Fréminet) และ อองบรัวส์ ดูบัวส์ (Ambroise Dubois) ให้มาสร้างพระราชวังฟงแตงโบล ที่เรียกว่าตระกูลการเขียนฟงแตงโบลที่สอง
มารี เดอ เมดิชิสมเด็จพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 4 ทรงเชิญจิตรกรเฟล็มมิชปีเตอร์ พอล รูเบนส์มายังฝรั่งเศสเพื่อเขียน "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดิชิ" ซึ่งเป็นภาพขนาดใหญ่จำนวนยี่สิบสี่ภาพที่บรรยายชีวประวัติของพระองค์ เพื่อใช้ตกแต่งพระราชวังลักเซมเบิร์กในกรุงปารีส  จิตรกรเฟล็มมิชอีกคนหนึ่งที่ได้มาทำงานในราชสำนักคือฟรันส์ โพร์บัสผู้เยาว์ (Frans Pourbus the younger)
นอกราชอาณาจักรฝรั่งเศสในขณะนั้น เช่นในอาณาจักรดยุคแห่งลอร์แรน ก็จะเป็นงานของปลายสมัยแมนเนอริสม์ที่แตกต่างออกไปเช่นที่พบในงานของฌาคส์ เบลลัญจ์ (Jacques Bellange), โคลด เดอรูเอต์ (Claude Deruet) และ ฌาคส์ คาลโลต์ (Jacques Callot) ศิลปินลอร์แรนขณะนั้นไม่มีการติดต่อกับศิลปินฝรั่งเศสซึ่งทำให้การพัฒนาแตกต่างออกไปที่มีลักษณะที่แรงกว่าของฝรั่งเศส และมักจะออกไปทางยั่วยวนอารมณ์ (erotic mannerism) ที่รวมทั้งการเขียนภาพที่เป็นยามกลางคืน หรือ การฝันร้าย นอกจากนั้นก็เป็นช่างผู้มีฝีมือในทางงานแกะ
ดนตรีของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฝรั่งเศส
อาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดีซึ่งเป็นภูมิภาคที่พูดภาษาฝรั่งเศสที่ติดกับทางทางตะวันออกฝรั่งเศสเป็นศูนย์กลางทางการดนตรีของยุโรปในตอนต้นและตอนกลางของคริสต์ศตวรรษที่ 15 นักดนตรีผู้มีชื่อเสียงหลายคนของยุโรปถ้าไม่มาจากเบอร์กันดีก็เดินทางไปศึกษาจากคีตกวีที่นั่น นอกจากนั้นก็ยังมีการแลกเปลี่ยนทางการดนตรีระหว่างสำนักเบอร์กันดีและราชสำนักฝรั่งเศสและสถาบันศาสนากันอย่างสม่ำเสมอในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ดนตรีตระกูลเบอร์กันดีเป็นบ่อเกิดของดนตรีแบบ ดนตรีหลายเสียง (polyphony) ของดนตรีตระกูลฝรั่งเศส-เฟล็มมิชที่มีอิทธิพลต่อดนตรีของยุโรปมาจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 ลักษณะของดนตรีของฝรั่งเศสในช่วงนี้เป็นลักษณะที่บ่งถึงเอกลักษณ์ดนตรีของราชสำนัก และดนตรีของสถาบันคริสเตียนสำคัญๆ ส่วนใหญ่แล้วคีตกวีฝรั่งเศสจะไม่นิยมลักษณะที่ราบเรีย บ (sombre) ของดนตรีตระกูลฝรั่งเศส-เฟล็มมิช และ พยายามสร้างความชัดเจนในด้านโครงสร้างของดนตรี และในดนตรีที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาเช่นเพลงขับ ก็จะสร้างความเบา, การทำให้ร้องได้ง่าย (singability) และ การทำให้เป็นที่นิยมกันโดยทั่วไป กิโยม ดูเฟย์ (Guillaume Dufay) และ จิลส์ แบงชัวส์ (Gilles Binchois) เป็นตัวอย่างของนักดนตรีคนสำคัญสองคนของตระกูลเบอร์กันดีของสมัยต้นสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
คีตกวีผู้มีชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ฌอชแคง เดส์ เปรซ์ (Josquin Des Prez) เป็นนักดนตรีประจำราชสำนักของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12อยู่ชั่วระยะหนึ่ง และอาจจะเป็นผู้เขียนงานชิ้นสำคัญๆ บางชิ้นขึ้นที่นั่น (เช่นงาน เพลงสดุดี 129, De profundis ที่อาจจะเขียนสำหรับงานพระบรมศพของพระเจ้าหลุยส์ในปี ค.ศ. 1515) พระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ผู้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงให้ความสำคัญในการสร้างดนตรีอันหรูหราเป็นสิ่งแรก และทรงนำนักดนตรีติดตามพระองค์ไปในโอกาสที่ทรงไปพบปะกับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษในการพบปะที่ทุ่งภูษาทอง ในปี ค.ศ. 1520 เพื่อเป็นการอวดโอ้ถึงความสามารถของการดนตรีของราชสำนักฝรั่งเศส ที่คาดกันว่าจัดโดยฌอง มูตอง (Jean Mouton) คีตกวีผู้มีชื่อเสียงที่สุดในการเขียนโมเต็ตของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
แต่งานดนตรีที่สำคัญของฝรั่งเศสในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคือการเขียนงานประเภทที่เรียกว่า "เพลงขับ"* (chanson) ซึ่งเป็นฆราวัสดนตรี (secular music) แบบดนตรีหลายเสียง ที่กลายมาเป็นดนตรีที่เป็นที่นิยมกันเป็นอย่างมากในคริสต์ศตวรรษที่ 16 รวมทั้งโดยทั่วไปในยุโรป เพลงขับในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 มักจะเปิดขึ้นด้วย จังหวะแด็คทิล (ยาว, สั้น-สั้น) และ contrapuntal ที่ต่อมานำไปใช้ในอิตาลีโดยคันโซนา ที่เป็นต้นตอของโซนาตา ตามปกติแล้วเพลงขับจะมีเสียงร้องสามถึงสี่เสียงโดยไม่มีเครื่องดนตรีประกอบแต่เวอร์ชันที่นิยมกันมักจะเขียนให้มีดนตรีประกอบ คีตกวีคนสำคัญที่มีชื่อของฝรั่งเศสในการเขียนเพลงขับก็ได้แก่โคลแดง เดอ แซร์มิซี (Claudin de Sermisy) และ เคลมงต์ ฌาเนอแคง (Clément Janequin)  Le guerre โดยฌาเนอแคงเขียนขึ้นในโอกาสการฉลองชัยชนะของฝรั่งเศสในยุทธการมาริญญาโน ในปี ค.ศ. 1515 ที่เลียนเสียงปืนใหญ่, เสียงครางของผู้บาดเจ็บ และเสียงสัญญาณรุกและถอยจากทรัมเป็ต การพัฒนาของเพลงขับต่อมาเป็นลักษณะที่เรียกว่า musique mesurée ที่เห็นได้จากงานของโคลด เลอ เฌอเนอ (Claude Le Jeune): ในแบบเพลงขับที่มาจากการพัฒนาโดยกลุ่มกวีที่เรียกว่า Pléiade ภายใต้การนำของฌอง-อองตวน เดอ บาอีฟ (Jean-Antoine de Baïf) ซึ่งเป็นท่วงทำนองจังหวะของดนตรีที่สะท้อนการเน้นจังหวะของบทร้องโดยตรง ในการพยายามสร้างผลทางวาทศาสตร์ของดนตรีของกรีกโบราณ เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพลงขับก็มาแทนที่ด้วย เพลงขับแอร์เดอคูร์ (air de cour) ซึ่งเป็นประเภทเพลงร้องที่นิยมกันในฝรั่งเศสเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17
สงครามศาสนามีผลอย่างลึกซึ้งต่อการดนตรีของฝรั่งเศส อิทธิพลของนิกายคาลวินทำให้ดนตรีทางศาสนาของโปรเตสแตนต์มีลักษณะที่แตกต่างจากโมเต็ตละตินอันหรูหราซับซ้อนของโรมันคาทอลิกเป็นอันมาก คีตกวีทั้งโปรเตสแตนต์และโรมันคาทอลิกต่างก็เขียนเพลงขับที่เรียกว่า "เพลงขับเพื่อศาสนา" (chanson spirituelle) ที่คล้ายกับฆราวัสดนตรีแต่เนื้อเพลงเป็นบทสอนทางจริยธรรมแทนที่
ตัวอย่างเช่นงานของคีตกวีโปรเตสแตนต์โคลด กูดิเมล (Claude Goudimel) ผู้มีชื่อเสียงในการเขียนเพลงสดุดีที่มีแรงบันดาลใจจากนิกายคาลวิน ผู้ถูกลอบสังหารในลิยงระหว่างเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว แต่ก็ไม่ใช่คีตกวีโปรเตสแตนต์เท่านั้นที่ถูกสังหารในระหว่างความขัดแย้งทางศาสนาในปี ค.ศ. 1581 คีตกวีโรมันคาทอลิกอองทวน แบร์ทรองด์ (Antoine de Bertrand) ผู้มีความสามารถและเขียนงานเพลงขับไว้เป็นจำนวนมากก็ถูกสังหารโดยหมู่ชนโปรเตสแตนต์ในตูลูส
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน (ราฟาเอล)
ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน (Portrait of Andrea Navagero and Agostino Beazzano) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ดอเรีย แปมฟิลจ์ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี “ภาพเหมือนของอันเดรอา นาวาเจโร และอากอสติโน เบอัซซาโน” เขียนในปี ค.ศ. 1516
อะโบมาซัม
อะโบมาซัม หรือ กระเพาะแท้ (abomasum หรือ maw, rennet-bag, reed tripe ) เป็นกระเพาะอาหารลำดับที่ 4 และเป็นกระเพาะอาหารที่แท้จริงของสัตว์เคี้ยวเอื้อง ซึ่งสัตว์เคี้ยวเอื้องเป็นสัตว์ที่มีกระเพาะขนาดใหญ่มีความจุของกระเพาะมากเนื่องมาจากอาหารที่กินส่วนใหญ่เป็นพืช อาหารสัตว์หรืออาหารที่มีลักษณะหยาบ เช่น หญ้า ใบไม้ กิ่งไม้เล็ก ๆ  รำหยาบ  ฟาง เมล็ดธัญพืชทั้งเปลือก เป็นต้น ทำให้กระเพาะอาหารของสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 4 ส่วน เรียงตามลำดับดังนี้ รูเมน (rumen) เรติคิวลัม (reticulum) โอมาซัม (omasum) และ อะโบมาซัม (abomasum)
ลักษณะโครงสร้าง
อะโบมาซัม เป็นส่วนของกระเพาะที่มีต่อมสร้างน้ำย่อยที่ชั้นเยื่อเมือกเหมือนกันกับกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป มีลักษณะเหมือนลูกแพร์ (pear-shaped) มีความจุประมาณ 8% ของความจุกระเพาะทั้งหมด อะโบมาซัมจะมีขนาดเล็กลงเมื่อเปรียบเทียบกับกระเพาะรูเมนเมื่อสัตว์มีการเจริญเติบโตขึ้น กระเพาะแท้ในสัตว์เคี้ยวเอื้องแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกคือ fundic region มีชั้นเยื่อเมือกลักษณะเป็นกลีบ (fold) ประมาณ 12 กลีบ ทำหน้าที่ขับกรดเกลือ (HCl) และเอนไซม์ชนิดต่าง ๆ ที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางที่เป็นกรด และส่วนที่สองคือ pyloric region ผนังส่วนนี้จะคล้ายกับผนังกระเพาะของสัตว์กระเพาะเดี่ยวทั่วไป เป็นที่รวมของอาหารก่อนที่จะถูกบีบให้เป็นก้อน (bolus) โดยการรัดตัวของกล้ามเนื้อให้ผ่านกล้ามเนื้อหูรูด เข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้น (ดูโอดินัม) ต่อไป สำหรับแพะ แกะ จะสามารถพบส่วน cardiac region ได้
หน้าที่
อะโบมาซัม จะมีต่อมที่สร้างเอนไซม์ และปล่อยออกมาย่อยอาหารพวกโปรตีน รวมทั้งจุลินทรีย์ที่ติดอยู่ในอาหารเป็นจำนวนมาก สัตว์จึงได้รับกรดอะมิโนจากเซลล์จุลินทรีย์ และวิตามินต่างๆ ที่จุลินทรีย์สังเคราะห์ขึ้นมา ทำให้สัตว์ได้รับสารอาหารมากกว่าที่จะได้รับจากหญ้าเพียงอย่างเดียว เมื่ออาหารผ่านกระเพาะส่วนนี้แล้ว จะเข้าสู่ลำไส้เล็กส่วนต้นที่มีอวัยวะช่วยย่อยอาหาร จะมีการย่อยอาหารและดูดซึมสารอาหารเช่นเดียวกับสัตว์กินพืชอื่น ๆ โดยอาศัยเอนไซม์จากตับอ่อนและน้ำดีจากตับ  โดยตับทำหน้าที่สร้างน้ำดีเพื่อทำให้ไขมันที่อยู่ในลำไส้เล็กเกิดการแตกตัว ตับอ่อนทำหน้าที่สร้างเอนไซม์ช่วยย่อยพวกโปรตีน ไขมัน และคาร์โบไฮเดรตที่อยู่ในลำไส้เล็ก เมื่ออาหารถูกย่อยเป็นโมเลกุลขนาดเล็กแล้วจะถูกส่งต่อไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายต่อไป อาหารที่ยังย่อยไม่หมดและกากอาหารจะเคลื่อนที่เข้าสู่ลำไส้ใหญ่ และขับกากอาหารออกทางทวารหนักในที่สุด
อำเภอพุกชัง
อำเภอพุกชัง (Pukch'ang kun) เป็นอำเภอ ในจังหวัดพย็องอันใต้ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ
ในอำเภอแห่งนี้มีโรงงานไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอคือ- โรงงานไฟฟ้าถ่านหินพุกชัง - มีกำลังการผลิดอยู่ที่ 1600 MW
การแบ่งเขตการปกครอง
อำเภอพุกชังแบ่งออกเป็นหนึ่ง อึ๊บ (หมู่ป้าน), เก้า โรดด็องจู และยี่สิบ รี (หมู่ป้าน)
ค่ายแรงงาน
ค่ายแรงงานหมายเลย 18 เป็นค่ายแรงงานที่ใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่ในฝั่งตะวันตกบริเวณปากแม่น้ำแทด็อง มีนักโทษประมาณ 50,000 คนถูกบังคับใช้แรงงานที่ค่ายแห่งนี้
เอ็กโซดัส: ก็อดส์ แอนด์ คิงส์
เอ็กโซดัส: ก็อดส์ แอนด์ คิงส์ (Exodus: Gods and Kings) เป็นภาพยนตร์อิงพระคัมภีร์ไบเบิล กำกับโดยริดลีย์ สก็อตต์ นำแสดงโดยคริสเตียน เบล, โจเอล เอ็ดเกอร์ตัน, ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์และเบน คิงสลีย์ ออกฉายในปี ค.ศ. 2014
เรื่องย่อ
เอ็กโซดัส: ก็อดส์ แอนด์ คิงส์ เป็นเรื่องราวอิงจากหนังสืออพยพ (Book of Exodus) ที่ว่าด้วยโมเสส (คริสเตียน เบล) ผู้นำพาชาวฮีบรูหลบหนีออกจากอาณาจักรอียิปต์ ภายใต้การปกครองของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 (โจเอล เอ็ดเกอร์ตัน)
การผลิต
ในเดือนมิถุนายน 2012 ริดลีย์ สก็อตต์ได้ประกาศว่าเขากำลังดัดแปลงเนื้อหาในหนังสืออพยพเพื่อสร้างเป็นภาพยนตร์ โดยใช้ชื่อว่า Moses ต่อมาในเดือนสิงหาคม 2013 คริสเตียน เบลและโจเอล เอ็ดเกอร์ตันได้ยืนยันที่จะแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ การถ่ายทำเริ่มในเดือนตุลาคมที่อัลเมริอา และฉากทะเลแดงถ่ายทำที่ชายหาดในฟวยร์เตเบนตูรา ต่อมาวันที่ 27 มีนาคม 2014 มีการเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์เป็น Exodus: Gods and Kings
252 คลีเมนตินา
252 คลีเมนตินา (252 Clementina) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
สัญชัย วงษ์สุนทร
ประวัติ
สัญชัย วงษ์สุนทร เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เป็นบุตรของนายประสงค์และนางนัทธี วงษ์สุนทร มีพี่น้อง 4 คน สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต และศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีบุตรนอกสมรส 2 คน
งานการเมือง
อดีตเป็นสมาชิกสภาจังหวัดนครสวรรค์ ลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกต่อกันมาอีก 3 ครั้ง โดยไม่เคยสอบตก และเข้าได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการความมั่นคงแห่งรัฐ สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24 แทนนายการุณ โหสกุล
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สัญชัย วงษ์สุนทร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ใหม่
องค์การบริหารส่วนตำบลไร่ใหม่ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 4–5, 7 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3 ของตำบลไร่ใหม่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลไร่ใหม่) ในอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไร่ใหม่ใน พ.ศ. 2518 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไร่ใหม่ใน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไร่ใหม่มีประชากรทั้งหมด 2,797 คน
เกมลอบเร้น
เกมลอบเร้น (stealth game) เป็นชนิดของวิดีโอเกมที่ให้คะแนนผู้เล่นที่ใช้การลอบฆ่าหรือทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ เพื่อหลบหลีกหรือเอาชนะปฏิปักษ์ เกมหลายเกมในประเภทนี้จะไม่ให้ผู้เล่นถูกตรวจพบตัวได้โดยให้ซ่อนตัว และ/หรือหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเสียง เกมบางเกมให้ผู้เล่นเลือกระหว่างวิธีการลักลอบหรือโจมตีปฏิปักษ์โดยตรง บางครั้งจะให้รางวัลหากผู้เล่นเลือกที่จะลักลอบ เกมแนวนี้นำเอาการจารกรรม การต่อต้านการก่อการร้าย และคนจรจัดมาใช้ด้วย โดยตัวละครเอกจะเป็นหน่วยปฏิบัติการพิเศษ สายลับ หัวขโมย นักลอบฆ่า และนินจา บางเกมผสมสานแนวลอบฆ่ากับแนวเกมอื่น ๆ เช่น เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง และแม้กระทั่ง เกมแพลตฟอร์ม
เกมยุคแรก ๆ บางเกมที่เน้นการลักลอบ คือ 005 (1981), แคสเซิล วูล์เฟนสไตน์ (1981), อินฟิลเทรเตอร์ (1986), เมทัลเกียร์ (1987), และ เมทัลเกียร์ 2: ซอลิดสเน้ก (1990) เกมแนวนี้ได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 1998 จากความสำเร็จกระแสหลักของเกมเมทัลเกียร์ซอลิด รวมถึง เท็นชู: สเตลธ์แอสซาซินส์ และ ธีฟ: เดอะดาร์กโปรเจกต์ เท็นชูเป็นเกมลอบเร้นที่เป็นสามมิติเกมแรก ขณะที่เมทัลเกียร์ซอลิดออกจำหน่ายในไม่กี่เดือนต่อมา ทำให้เกมชุดเมทัลเกียร์เปลี่ยนจากเกมที่ไม่โดดเด่นเป็นเกมที่ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม มีแฟรนไชส์ที่ให้กำไรจากภาคต่อจำนวนมาก ขณะที่เกม ธีฟ บุกเบิกเกมลอบเร้นสามมิติบนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ต่อมามีเกมลอบฆ่าออกมามากมาย เช่น ฮิตแมน และสปลินเตอร์เซลล์ เกมแนวนี้ในยุคหลังอนุญาตให้ผู้เล่นเลือกระหว่างกลยุทธ์ลอบฆ่าและการเผชิญหน้าโดยตรง หรือผสมกัน
นิยาม
เกมลอบเร้นจะท้าทายผู้เล่นให้เลี่ยงการทำให้ศัตรูตื่นตกใจ ซึ่งต่างจากเกมแอ็กชันส่วนใหญ่ ระบบเกมหลักแนวลอบฆ่าคือการเลี่ยงการต่อสู้ ลดเสียง และจู่โจมศัตรูจากเงามืด การพิชิตเป้าหมายของเกมโดยไม่ให้ศัตรูมองเห็น หรือบางครั้งเรียกว่า "โกสติง" เป็นวิธีปกติในเกมลอบเร้น การไม่ให้ศัตรูมองเห็นอาจเป็นทางเดียวที่จะเล่นเกมจบอย่างสำเร็จ แต่ปกติจะมีหลายวิธีที่ทำให้บรรลุเป้าหมาย ด้วยเส้นทางหรือรูปแบบการเล่นที่แตกต่างกัน ผู้เล่นสามารถหลบอยู่หลังวัตถุ หรือในเงามืด  และสามารถจู่โจมหรือวิ่งผ่านศัตรูขณะที่มันหันหน้าไปทางอื่นอยู่ ถ้าผู้เล่นทำให้ศัตรูรู้ตัว พวกเขาจะต้องซ่อนตัวและรอจนกว่าศัตรูจะเลิกค้นหา ดังนั้น การวางแผนจึงสำคัญ  เช่นเดียวกับการลองผิดลองถูก  อย่างไรก็ตาม เกมลอบเร้นบางเกมให้ความสำคัญที่ทักษะการโจมตีทางกายเมื่อศัตรูเห็นตัวผู้เล่น บางเกมให้ผ้เล่นเลือกว่าจะฆ่าหรือทำให้ศัตรูหมดสติ เนื่องจากบางครั้งโกสติงนั้นเป็นแค่ทางเลือก หรือเกมอาจไม่รองรับดีนัก ผู้เล่นจะต้องพยายามหลบหลีกการปะทะด้วยเหตุผลด้านจริยธรรม หรือเป็นการสาธิตทักษะอย่างหนึ่ง
การออกแบบเกม
เนื่องจากองค์ประกอบอย่างหนึ่งในระบบเกมลอบเร้นคือการซ่อนตัวในความมืด แสงสว่างและเงาจึงเป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบด่านเกม ปกติผู้เล่นจะสามารถปิดแหล่งกำเนิดแสงสว่างในเกมได้ เกมลอบเร้นยังเน้นการออกแบบเสียง เนื่องจากผู้เล่นต้องได้ยินเสียงประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจทำให้ศัตรูตกใจได้  กล่าวคือ เสียงรบกวนมักจะแตกต่างไปตามพื้นผิวที่ผู้เล่นเดิน เช่น ไม้ หรือโลหะ ผู้เล่นที่เดินอย่างไม่ระวังจะทำให้เกิดเสียงมากกว่าและเรียกความสนใจได้มากกว่า
การพัฒนายุคแรก: 1979–1997
จอห์น เซอแพเนียก จากนิตยสารเรโทรเกเมอร์ กล่าวว่า เกมลอบเร้นเกมแรกคือมัมบิกิโชเน็น (ช็อปลิฟติงบอย) จำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1979 เกมคอมพิวเตอร์ PET 2001 เกมนี้พัฒนาโดยฮิโระชิ ซุซุกิ เกี่ยวพันกับเด็กชายเข้าไปในร้านสะดวกซื้อและพยายามขโมยเครื่องหมาย "$" ในร้าน และหลบหลีกไม่ให้เจ้าของร้านเห็น หากถูกจับได้ ผู้เล่นจะถูกตำรวจคุมตัว ซุซุกินำเกมไปนำเสนอผู้พัฒนาเกม ไทโตะ ซึ่งต่อมาเป็นแรงบันดาลใจในการทำเกมตู้ลอบเร้นแนวคล้ายกันในชื่อ ลูแปง III (อ้างอิงมังงะและอนิเมะชื่อเดียวกัน) วางจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 1980 ซุซุกิพัฒนาภาคต่อ มัมบิกิโชโจะ (ช็อปลิฟติงเกิร์ล) ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน
แคสเซิลวูลเฟนสไตน์ ออกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1981 ระบบเกมใช้ความลอบเร้นเป็นแกนหลัก ผู้เล่นจะต้องเดินทางในด่านต่าง ๆ เพื่อขโมยแผนลับและหลบหนีออกมา ผู้เล่นอาจได้เครื่องแบบสำหรับปลอมตัวและเดินโดยไม่ให้ยามมองเห็นได้ บียอนด์แคสเซิลวูลเฟนสไตน์ ออกในปี ค.ศ. 1984 เพิ่มเติมลูกเล่นจากภาคแรก เช่น มีดสั้นสำหรับฆ่าระยะใกล้ และเกมเน้นไปที่ใส่ชุดปลอมตัวของศัตรูมากขึ้น ไอดีซอฟต์แวร์ทำเกม วูลเฟนสไตน์ 3ดี รุ่นใหม่ในปี ค.ศ. 1992 เดิมจะนำเสนอระบบเกมลอบเร้นแบบดั้งเดิม เช่น การซ่อนตัว แต่ถูกตัดออกเพื่อให้เกมดำเนินเรื่องเร็วขึ้น ผลคือทำให้วูลเฟนสไตน์ปูทางให้เกิดเกมแอ็กชันสามมิติมากมายในภายหลัง โดยเฉพาะเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
ในปี ค.ศ. 1981 เซกาออกเกมตู้ 005 ซึ่งให้ผู้เล่นมีภารกิจรับกระเป๋าเอกสารลับและนำไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่จอดรออยู่ โดยต้องหลบแสงไฟฉายที่ศัตรูฉายมา และซ่อนตามจุดต่าง ๆ ที่กำหนด 005 ถูกบันทึกเป็นเกมลอบเร้นเกมแรกโดยบันทึกสถิติโลกกินเนสส์
เกมเมทัลเกียร์ของฮิเดะโอะ โคะจิมะ ออกเมื่อปี ค.ศ. 1987 ลงเครื่อง MSX2 และแฟมิคอมในปี ค.ศ. 1988 ใช้ความลอบเร้นผสมกับแนวแอ็กชันผจญภัย และเป็นเกมกระแสแนวลอบเร้นเกมแรกที่ลงคอนโซล เนื่องจาก MSX2 ไม่มีในอเมริกาเหนือ ทำให้ที่นั่นมีจำหน่ายเพียงเวอร์ชันแฟมิคอมเท่านั้น เมทัลเกียร์เน้นความลอบเร้นมากกว่าเกมอื่น ๆ ในเวลานั้น โดยตัวละครผู้เล่น โซลิดสเนก ไม่มีอาวุธตั้งแต่เริ่มเกม (ทำให้เขาต้องหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าจนกว่าจะมีอาวุธ) และอาวุธแต่ละชนิดมีกระสุนจำกัด ศัตรูมองเห็นสเนกได้จากระยะไกล (ใช้กลไกลานสายตา) และได้ยินเสียงปืนที่มาจากอาวุธที่ไม่ได้เก็บเสียง มีกล้องตรวจตรา และเซนเซอร์อยู่ ณ จุดต่าง ๆ และระบบเสียงแจ้งเตือน เมื่อสเนกถูกตรวจพบ ทำให้ศัตรูทั้งหมดบนฉากไล่ล่าเขา สเนกสามารถปลอมตัวในชุดศัตรูหรือกล่องกระดาษแข็ง และใช้กำปั้นสู้ศัตรูได้
เมทัลเกียร์ 2: โซลิดสเนก เกมภาคต่อ ออกในปี ค.ศ. 1990 ลงเครื่อง MSX2 เกมเพิ่มความลอบเร้นจากภาคแรกและแนะนำระบบเกมส่วนใหญ่ที่พบได้ในเมทัลเกียร์โซลิด รวมถึงความสูงแบบสามมิติ ให้ผู้เล่นย่องและคลานเข้าจุดซ่อน ช่องลม และใต้โต๊ะ ผู้เล่นยังสามารถเบี่ยงเบนยามโดยจับน็อกตามพื้นผิว และวางแผนด้วยเรดาร์ ศัตรูมีปัญญาประดิษฐ์ที่ถูกปรับปรุงใหม่ รวมถึงวิสัยที่เห็นได้ 45 องศา การหันศีรษะซ้ายและขวาเพื่อให้เห็นสองด้าน การตรวจจับเสียงรบกวนต่าง ๆ การเคลื่อนย้ายจากฉากหนึ่งไปฉากหนึ่ง (เดิมถูกจำกัดแค่ฉากเดียว) และระบบเตือนภัยสามระยะ (มีการเรียกกำลังเสริมเพื่อไล่ล่าผู้บุกรุก จากนั้นจะลาดตระเวนอีกสักครู่หนึ่งหลังจากคลาดกับผู้บุกรุก แล้วจึงออกไปจากพื้นที่) เกมยังมีเนื้อเรื่องซับซ้อนและกราฟิกปรับปรุงใหม่
ตั้งเป็นแนวเกม: 1998–2002
แม้ว่าการเล่นแบบลอบเร้นจะเคยปรากฏในเกมมาหลายเกมแล้ว ปี ค.ศ. 1998 เป็นจุดเปลี่ยนในประวัติศาสตร์เกมเนื่องจากมีเกมอย่าง เทนชู: สเตลท์อัสแซสซินส์ เมทัลเกียร์โซลิด และทีฟ: เดอะดาร์กโปรเจกต์ ออกมา เกมเทนชู: สเตลท์อัสแซสซินส์ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจาเป็นเกมลอบเร้นสามมิติเกมแรก หลายเดือนต่อมา เมทัลเกียร์โซลิด เกมที่ถูกคาดหวังสูง สร้างความเปลี่ยนแปลงให้แฟรนไชส์กลายเป็นประสบความสำเร็จจนเป็นกระแส อิทธิพลเครื่องเกมเพลย์สเตชันที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิดเกมที่มีเนื้อเรื่องและสภาพแวดล้อมมากขึ้น เมทัลเกียร์โซลิดนับว่าทำให้เกมแนวลอบเร้นเป็นที่นิยม ทีฟ: เดอะดาร์กโปรเจกต์ก็ถือเป็นเกมบุกเบิกของเกมแนวนี้  เนื่องจากเป็นเกมลอบเร้นที่ใช้มุมมองบุคคลที่หนึ่ง หรือ "นักย่องเบามุมมองบุคคลที่หนึ่ง" หรือแนว "sneak-em-up" และมีการใช้ความมืดและเงาเป็นรูปแบบของการแอบซ่อน อีกหนึ่งสิ่งที่โดดเด่นของเกมทีฟคือการใช้เสียงเป็นกลไกหลัก การจำลองเสียงหมายความว่าผู้เล่นต้องใส่ใจเรื่องเสียงที่เขาทำ เช่น ชนิดของพื้นผิวที่เขาเดินอยู่ เพื่อไม่ให้ดึงดูดศัตรู ในทางกลับกัน อาจทำให้ได้ยินเสียงยามจากระยะไกล และอาจระบุพื้นผิวที่ยามเดินอยู่จากเสียงที่เกิดขึ้นได้
เกมลอบเร้นหลายเกมที่ออกมาเริ่มค่อย ๆ เพิ่มความเป็นแนวแอ็กชันโดยให้ผู้เล่นเลือกที่จะเผชิญหน้าโดยตรงได้ เกมชุดฮิตแมน เกมแรกออกในปี ค.ศ. 2000 ให้ผู้เล่นทำเช่นนี้ได้ แต่จะให้รางวัลมากกว่าหากผู้เล่นสังหารศัตรูด้วยความลอบเร้นและประณีต ฮิตแมน: โค้ดเนม 47 เป็นเกมสามมิติเกมแรกที่ใช้อุปกรณ์ช่วยปลอมตัวได้ โนวันลิฟส์ฟอร์เอเวอร์ เกมสายลับล้อเลียน ออกในปี ค.ศ. 2000 เช่นกัน ให้ผู้เล่นผสมผสานหรือเลือกใช้ความรุนแรงแบบลอบเร้นหรือโจ่งแจ้ง ในปี ค.ศ. 2000 เกมแอ็กชันสวมบทบาทมุมมองบุคคลที่หนึ่งเกมแรก ดิวส์เอกซ์ ให้ผู้เล่นเลือกเข้าหาศ้ตรูแบบลอบเร้นได้ นักวิจารณ์จากยูเอสเอทูเดย์คนหนึ่งพบว่า "ในฉากที่ง่ายที่สุดนั้น ตัวละครของคุณจะถูกฆ่าซ้ำไปซ้ำมาจากการจู่โจมของคนร้ายที่เป็นมนุษย์และหุ่นยนต์จนกว่าคุณจะเรียนรู้คุณค่าของการลอบเร้น"
เมทัลเกียร์โซลิด 2: ซันส์ออฟลิเบอร์ตี ออกในปี ค.ศ. 2001 ลงเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ได้พัฒนารูปแบบเกมลอบเร้นไปอีก เกมนำเสนอความสามารถแบบใหม่ เช่น "การกระโดดข้าม และเกาะราว การเปิดและซ่อนตัวในตู้เก็บของ" และการแอบย่องไปด้านหลังศัตรูแล้ว "เอาอาวุธจี้เพื่อหวังสิ่งของและกระสุนปืน" เมทัลเกียร์โซลิด 2 ถูกบันทึกในบันทึกสถิติกินเนสส์ว่าเป็นเกมลอบเร้นเกมแรกที่นำเสนอปัญญาประดิษฐ์เป็นกลุ่ม เมทัลเกียร์โซลิด 2: ซันส์ออฟลิเบอร์ตี ขายได้ 7 ล้านหน่วย รองลงมาคือ เมทัลเกียร์โซลิด ที่ขายได้ 6 ล้านหน่วย
พัฒนาการในภายหลัง: 2002–ปัจจุบัน
หลังแนวเกมประสบความสำเร็จจนกลายเป็นกระแส องค์ประกอบการลอบเร้นถูกนำไปใส่ในวิดีโอเกมหลากหลายแนว โดยเกมแอ็กชันจำนวนมากก็นำการลอบเร้นไปใช้ ในปี 2002 เกมแรกของทอม แคลนซี จดทะเบียนในชื่อเกมชุด สปลินเตอร์เซลล์ วางจำหน่าย เกมพยายามเพิ่มความสมจริงทั้งในด้านกราฟิกและอุปกรณ์ในเกม หากผู้เล่นถูกพบตัวในสปลินเตอร์เซลล์ ยามจะส่งสัญญาณเตือนทำให้เกมดำเนินยากหรืออาจทำให้ภารกิจล้มเหลวอัตโนมัติ สปลินเตอร์เซลล์มีความโดดเด่นทั้งงานศิลป์อย่างเงาและแสงแบบพลวัติ สปลินเตอร์เซลล์นำเสนอแถบการมองเห็นที่กำหนดปริมาณแสงที่ตกกระทบบนตัวละครเหมือนเกมทีฟ เอฟเฟกต์เหล่านี้ไม่เพียงส่งผลต่อบรรยากาศในเกมเท่านั้น แต่ยังมีผลต่อจุดหลบซ่อนของตัวละคร เกมภาคต่อปี 2004 ทอมแคลนซีส์สปลินเตอร์เซลล์: แพนโดราทูมอร์โรว์ เพิ่มระบบเกมหลายผู้เล่นให้กับเกมแนวลอบเร้น
ขณะที่แนวเกมได้พัฒนาต่อไป ระบบเกมลอบเร้นถูกผสมผสานกับเกมแนวอื่น ๆ สไลคูเปอร์ เกมเฉดเซลวางจำหน่ายในปี 2002 เป็นเกม "แพลตฟอร์มลอบเร้น" ขณะที่เกม ไซเรน ปี 2003 ผสมผสานความสยองขวัญเอาชีวิตรอดเข้ากับเกมลอบเร้น ในปีเดียวกัน แมนฮันต์ใช้เนื้อหาแบบภาพยนตร์สนัฟ อนุญาตให้ผู้เล่นฆ่าตัวร้ายด้วยความรุนแรงในระดับแตกต่างกันไป ขึ้นกับเวลาที่ใช้แอบย่องเข้าด้านหลังศัตรู เป็นเกมแรกที่แสดงการประหารชีวิตให้เห็นในเกมแนวนี้ ในปีถัดมา เมทัลเกียร์แอซิด ของโคนามิ ผสมผสานระบบเกมลอบเร้นของเกมชุดเมทัลเกียร์เข้ากับเกมแนวกลยุทธ์แบบผลัดกันเดิน และเกมยุทธวิธีสวมบทบาท และการต่อสู้ด้วยการ์ดจากเกมกลคนอัจฉริยะของโคนามิเอง
ในปี 2004 เมทัลเกียร์โซลิด 3: สเนกอีตเทอร์ นำเสนอการอำพรางตัว เกมดำเนินเรื่องในป่า เน้นการบุกรุกเข้าไปในสภาพแวดล้อม ควบเข้ากับมุมมองการเอาชีวิตรอด เช่น การเก็บอาหาร การรักษาแผล และการต่อสู้ระยะประชิด ปีถัดมา เกมฉบับอัปเดต เมทัลเกียร์โซลิด 3: ซับซิสเตนซ์ เพิ่มโหมดผู้เล่นหลายคนออนไลน์ให้กับเกมลอบเร้น เกมที่ออกปี 2004 อีกเกมคือ เดอะโครนิเคิลส์ออฟริดดิก: เอสเกปฟรอมบุตเชอร์เบย์ เค้าโครงเกมมาจากภาพยนตร์ชุด โครนิเคิลส์ออฟริดดิก เกมพูดถึงตัวละครชื่อ ริดดิก ที่พยายามหนีออกจากคุก รูปแบบเกมแอ็กชันและลอบเร้นผสมผสานกันอย่างลงตัวโดยให้ตัวละครหลบซ่อน แอบย่อง หรือฝ่าฝันผ่านสถานการณ์ต่าง ๆ เกมได้รับการยกย่องอย่างมาก   และตามมาด้วยเกมเดอะโครนิเคิลส์ออฟริดดิก: อัสซอลต์ออนดาร์กอะธีนา ในปี 2009
ในปี 2007 อัสแซสซินส์ครีด นำองค์ประกอบด้านสังคมมาใช้กับเกมลอบเร้น ผู้เล่นสามารถซ่อนตัวในกลุ่มคน ความลอบเร้นหลายองค์ประกอบถูกนำไปใช้กับเกมไครซิส เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งแบบโลกเปิดของไครเทก เกมทีมฟอร์เทรส 2 เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งแบบหลายผู้เล่น และเกมฟอลเอาต์ 3 เกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งกึ่งสวมบทบาท ในปี 2008 เมทัลเกียร์ 4: กันส์ออฟเดอะแพเทรียตส์ (เพลย์สเตชัน 3) นำเสนอการแบ่งเขตโจมตี ซึ่งใช้ระบบเกมลอบเร้นรวมกับการต่อสู้ระหว่างสองกองทัพในสนามรบ โซลิดสเนกสามารถบุกรุกได้ทั้งสองเขต ในปี 2009 อัสแซสซินส์ครีด 2 ขยายความลอบเร้นจากภาคแรก โดยให้ผู้เล่นทำตัวกลมกลืนกับกลุ่มคนกลุ่มใดก็ได้ แทนที่จะเป็นกลุ่มคนที่กำหนดให้ อัสแซสซินส์ครีด 2 ยังให้ผู้เล่นเบี่ยงเบนความสนใจยามโดยการโยนเหรียญ หรือจ้างโจรและโสเภณี และเกมยังนำเสนอระบบค่าหัว ทำให้ผู้เล่นเป็นที่จดจำจนกว่าเขาจะจ่ายค่าปรับเจ้าหน้าที่หรือฉีกใบประกาศจับ ในปีเดียวกัน อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์ และแบตแมน: อาร์แคมอะไซลัม รวมเกมลอบเร้นเข้ากับหลายส่วนของเกม โหมดหลายผู้เล่นของเกมเอเลียนส์ vs. พรีเดเตอส์ ในปี 2010 และคิลโซน 3 ในปี 2011 ก็มีคุณสมบัติของเกมลอบเร้นเช่นกัน
เกมดิสออเนิร์ด ปี 2012 พยายามใช้ความลอบเร้นที่มีอิทธิพลจากเกมทีฟ เช่น การให้ความสำคัญกับแสงสว่างและเงา ต่อมา ผู้พัฒนาทิ้งระบบดังกล่าวโดยอ้างว่าความสมจริงเป็นสาเหตุ เกมใช้ระบบลอบเร้น "แบบปิดมิด" แทน เกมใช้ลานสายตาของศัตรู สิ่งกีดขวาง และความสามารถพิเศษที่กำหนดว่าตัวละครจะมองเห็นได้หรือไม่ นิตยสารฟอบส์เรียกดิสออเนิร์ดว่าเป็นหนึ่งในเกมลอบเร้นที่ดีที่สุดในปี 2012 รวมถึงฮิตแมน: แอ็บโซลูชัน และมาร์กออฟเดอะนินจา มาร์กออฟเดอะนินจาใส่ความแปลกให้กับแนวเกมเนื่องจากเป็นเกมสองมิติแบบจอเลื่อนไปด้านข้าง ทำให้เกิดปัจจัยที่โดดเด่นขึ้นบางประการ เช่น การไม่มีมุมให้ผู้เล่นหลบซ่อน และการมองเห็นได้ในเกมจอเลื่อนไปด้านข้าง ผู้พัฒนาแก้ไขจุดนี้โดยเพิ่ม 'หมอก' ที่ไม่ให้ผู้เล่นมองเห็นสิ่งของที่ไม่อาจเห็นได้ นำเสนอลานสายตาของศัตรู และแสดงเสียงของตัวละคร และความไกลของเสียงให้เห็นเป็นภาพ หลังเล่นเกมจบสมบูรณ์ ผู้เล่นจะเข้าถึงโหมดความยากที่ยากขึ้น เรียกว่า "นิวเกมพลัส" ที่จะลดความมองเห็นได้โดยเพิ่มหมอกหลังตัวผู้เล่น และลบภาพที่แสดงเสียงและลานสายตาของศัตรูออก
ในปี 2014 ครีเอทีฟอัสเซมบลี ออกเกมเอเลียน: ไอโซเลชัน เกมลอบเร้นที่เน้นความสยองขวัญเอาชีวิตรอด ในเกมนี้ ตัวเอกจะติดอยู่ในสถานีอวกาศกับมนุษย์ต่างดาวร่างประหลาด (alien xenomorph) ที่เขาจะต้องหลบหลีกเป็นหลัก เนื่องจากไม่สามารถฆ่ามันได้ เกมยังใช้ผลป้อนกลับจากไมโครโฟนของผู้เล่นในการยกระดับระบบเกม เนื่องจากมนุษย์ต่างดาวสามารถได้ยินเสียงผู้เล่น และสามารถกำหนดตำแหน่งที่อยู่ของตัวผู้เล่นได้
เทศบาลนครเกาะสมุย
เทศบาลนครเกาะสมุย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลนคร ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลเกาะสมุยเป็นเทศบาลเมืองตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2551 และได้รับการยกฐานะจากเทศบาลเมืองเกาะสมุยเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2555 เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งเดียวในอำเภอเกาะสมุย มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 ประมาณ 67,000 คน มีพื้นที่ 228.7 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมอำเภอเกาะสมุยเกือบทั้งหมด ยกเว้นเพียงหมู่เกาะบางส่วนของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
251 โซเฟีย
251 โซเฟีย เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ
อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ หรือเดิมใช้ว่า อำนาจตั้งแผ่นดิน (constituent power; pouvoir constituant) เป็นอำนาจที่จะตราหรือแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
ประเภท
อำนาจตรารัฐธรรมนูญเรียกว่า "อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญโดยแท้" (original constituent power) เป็นอำนาจที่จะสร้างหลักเกณฑ์พื้นฐานในการใช้อำนาจทางการเมืองของรัฐ
ส่วนอำนาจแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญเรียกว่า "อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญตามที่ได้รับมา" (derived constituent power) เป็นอำนาจที่จะเปลี่ยนแปลงเนื้อหาของรัฐธรรมนูญโดยสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ทางรูปแบบ (condition of form) ซึ่งว่าด้วยวิธีการแก้ไขเพิ่มเติม และข้อกำหนดเกี่ยวกับสาระสำคัญ (substantive requirement) ซึ่งกำหนดกรอบของเนื้อหาที่จะแก้ไขเพิ่มเติมได้
ความเป็นมาและแนวคิด
แนวคิดปัจจุบันเห็นว่า อำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญเป็นของปวงชน แต่รากฐานของแนวคิดนี้ปรากฏมีมาตั้งแต่มัชฌิมยุค โดยเป็นผลจากการคิดวิเคราะห์ของกลุ่มเคลื่อนไหวในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเรียกตนเองว่า "ผู้เรืองปัญญา" (Enlightenment) คนเหล่านี้เสนอว่า รัฐธรรมนูญเป็นตราสารซึ่งได้รับอำนาจมาจากการที่ประชาชนตัดสินใจทางการเมือง กล่าวคือ รัฐธรรมนูญเป็นผลิตผลของการที่ประชาชนแสดงอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญโดยการสร้างหรือปรับปรุงหลักเกณฑ์การปกครองตนเอง
ต่อมา ชาวลัทธิคาลวิน (Calvinism) ได้ตีความเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยตามแนวคิดของฌ็อง โบแดง (Jean Bodin) เสียใหม่ การตีความดังกล่าวเป็นรากฐานของแนวคิดเรื่องอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญในปัจจุบัน ชาวลัทธิคาลวินสร้างทฤษฎี "อธิปไตยสองด้าน" (double sovereignty) โดยเห็นว่า อำนาจอธิปไตยมีองค์ประกอบสองอย่าง คือ "อำนาจอธิปไตยตามบุคคล" (majestas personalis) คือ อำนาจของผู้ปกครอง และ "อำนาจอธิปไตยที่แท้จริง" (majestas realis) คือ อำนาจอันเป็นของประชาชน ภายหลัง กลุ่มหัวรุนแรง (radical) ในยุโรปได้ใช้ทฤษฎีดังกล่าวในการพิพาทเกี่ยวกับ "เทวสิทธิ์" (divine right) และ "อธิปไตยของปวงชน" (popular sovereignty) หลายครั้ง ตกผลึกเป็นการแบ่งแยกระหว่าง "อำนาจที่สถาปนาขึ้น" (constituted  power) คือ อำนาจของผู้ปกครอง กับ "อำนาจที่จะสถาปนา" (constituent power) คือ อำนาจในการให้ผู้ปกครองมีอำนาจ
การแบ่งแยกดังกล่าวส่งผลให้แนวคิดปฏิวัติในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นรูปเป็นร่างยิ่งขึ้น อิทธิพลที่จอห์น ล็อก (John Locke) ปรัชญาเมธีอังกฤษ มีต่อลัทธิล่าอาณานิคม (colonialism) ในสหรัฐอเมริกายังได้รับการเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ในประกาศเอกราช (Declaration of  Independence) ด้วยว่า
"'เมื่อการปกครองรูปแบบใด ๆ มาถึงจุดจบด้วยการทำลายตนเองเช่นนี้ ก็เป็นสิทธิของปวงชนที่จะเปลี่ยนแปลงหรือล้มล้างการปกครองนั้นเสีย แล้วสถาปนาการปกครองใหม่'"
"'Whenever any form of government becomes destructive of these ends, it is the right of the people to alter or to abolish it, and to institute new government.'"
แม้เป็นแนวคิดสมัยใหม่ แต่แนวคิดทำนองนี้ก็เป็นเสียงสะท้อนการอภิปรายที่มีมาแต่โบราณกาลเรื่อง ประชาชนสามารถอาศัยกฎหมายธรรมชาติ (natural law) ลุกขึ้นต่อต้านผู้ปกครองได้หรือไม่ ตามที่นักบุญออกัสติน (Saint Augustine) เสนอไว้ในแนวคิดเรื่อง "กฎหมายไร้ธรรมหาใช่กฎหมาย" (lex iniusta non est lex)
แนวคิดเรื่องประชาชนมีอำนาจตั้งแผ่นดินนี้ยังได้รับการใช้สถาปนาอำนาจของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา แม้เป็นการขัดกับบทบัญญัติสมาพันธรัฐ (Articles of Confederation) ซึ่งเป็นข้อตกลงในการรวมแผ่นดินเป็นสหรัฐอเมริกาก็ตาม
อนึ่ง แนวคิดดังกล่าวยังได้รับการอ้างถึงในวาทกรรมช่วงปฏิวัติฝรั่งเศส หลวงพ่อเซเยส (Abbé Sieyès) นักทฤษฎีการเมืองชาวฝรั่งเศสซึ่งถือกันว่า เป็นบุคคลสำคัญในการสร้างทฤษฎีอำนาจสถาปนารัฐธรรมนูญ เน้นย้ำว่า ประชาชนคือชาติและดำรงไว้ซึ่งอำนาจที่จะสถาปนาการเมือง ส่วนรัฐบาลไม่ใช่ชาติ เป็นเพียงสถาบันที่ได้รับมอบอำนาจมาจากชาติ หลวงพ่อเซเยสยังระบุว่า สถาบันผู้ได้รับมอบอำนาจนั้นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขแห่งการมอบอำนาจได้ เพราะเป็นอำนาจของชาติ ข้อความคิดทำนองนี้กลายมาเป็นวัตถุดิบสำคัญของวาทกรรมเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญสมัยใหม่ เช่น รัฐธรรมนูญต้องยกร่างในนามของปวงชน
การวิพากษ์วิจารณ์
ฌอแซฟ เดอ แม็สทร์ (Joseph de Maistre) นักนิติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เห็นว่า ถ้าว่ากันตามข้อเท็จจริงแล้ว ผู้คนที่ปกครองกับผู้คนใต้ปกครองเป็นคนละคนกัน ("the people which command are not the people which obey") กล่าวคือ โดยสภาพแล้ว ประชาชนใช้อำนาจอธิปไตยผ่านผู้แทน ย่อมบ่งบอกว่า ถึงอย่างไรเสีย รัฐบาลก็เป็นผู้ใช้อำนาจที่แท้จริง ไม่ใช่ปวงชน เดอ แม็สทร์ใช้ถ้อยคำว่า "ประชาชนเป็นองค์อธิปัตย์ที่ไม่สามารถใช้อำนาจอธิปไตยของพวกตนได้" ("the people are the sovereign which cannot exercise their sovereignty")
วากานะ คูราโมจิ
วากานะ คูราโมจิ (, 10 เมษายน -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดกุมมะ สังกัดแคลร์วอยซ์
ชีวประวัติ
ในปี 2021 ได้รับเลือกให้รับบทเป็นคัฟใน คุณชายวิปริตกับเมดสาวรอบจัด เป็นบทบาทแรกที่ได้รับเลือกจากการออดิชันผ่าน
ฮีปสคิว
สคิวฮีพ (Skew Heap) หรือ Self-adjusting Heap เป็นฮีปแบบมีลำดับอย่างหนึ่ง ซึ่งอิมพลีเมนต์มาจาก ต้นไม้แบบทวิภาค ไม่มีข้อจำกัดด้านโครงสร้าง ทำให้ความสูงของต้นไม้อาจจะไม่เท่ากับ log n เสมอไป แต่มีประสิทธิภาพเป็น O(log n) ในแบบถัวเฉลี่ย สคิวฮีพมีข้อดีกว่าฮีพแบบทวิภาคหรือ ต้นไม้แบบทวิภาค ตรงที่การดำเนินการรวมฮีพ (merge) ทำได้เร็วกว่า จึงมีการนำการดำเนินการรวมฮีพมาใช้ในการดำเนินการอื่นๆของสคิวฮีพด้วย
แบบใช้ความสัมพันธ์เวียนเกิด
ขั้นตอนวิธีในการรวมฮีพแบบเวียนเกิด MERGE (H1, H2) // H1 and H2 are skew heaps // Merge returns the merged heap, destroying H1 and H2              if H1 is empty then return H2              else if H2 is empty then return H1               if the root of H2 < the root of H1 then swap H1 and H2               // now root(H1) < root(H2) if right(H1) = nil then right(H1) <-- (H2) else right(H1) <-- Merge(right(H1), H2) swap left and right children of H1              return H1
นักบุญจอร์จ (ราฟาเอล)
นักบุญจอร์จ (St. George (Raphael)) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีสในประเทศฝรั่งเศส ภาพ “นักบุญจอร์จ” เขียนในปี ค.ศ. 1504 ต่อมาระหว่าง ค.ศ. 1504 ถึง ค.ศ. 1506 ราฟาเอลเขียนภาพในหัวข้อเดียวกัน “นักบุญจอร์จและมังกร” (หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี.)
กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
กีฬาสเกตลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 เป็นการแข่งขันกีฬาสเกตลีลาที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9-22 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Vaudoise Aréna ซึ่งการแข่งขันกีฬาสเกตลีลาครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 5 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 3 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 76 คน จาก 30 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ
สลอเวงกราเดิตส์
สลอเวงกราเดิตส์ (Slovenj Gradec; Windischgrätz) เป็นเมืองทางภาคเหนือของประเทศสโลวีเนีย เมืองนี้มีเนื้อที่ 173.7 กิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 7,557 คน (ในปี ค.ศ. 2002)
ชิงชี่
ชิงชี่ เป็นพืชในสกุลชิงชี่ ลักษณะเป็นไม้พุ่มหรือรอเลื้อย มีหนาม ใบรูปขอบขนาน รูปใบหอกหรือแกมรูปไข่ ยาว 10-30 เซนติเมตร โคนใบมนหรือกลม ก้านใบยาว 1-2 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อสั้น ๆ ตามซอกใบ มี 2-7 ดอก ก้านดอกยาว 0.6-2 เซนติเมตร มีขนสั้นนุ่ม กลีบเลี้ยงรูปไข่แกมรูปขอบขนาน ยาว 0.6-1 เซนติเมตร กลีบดอกสีขาว กลีบคู่บนรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก มีสีเหลืองหรือสีม่วงแซม ยาว 1-2 เซนติเมตร ปลายกลีบดอกกลม โคนกลีบเรียวแคบ ก้านชูอับเรณูยาว 1.5-2.5 เซนติเมตร รังไข่เกลี้ยง ก้านชูเกสรเพศเมียยาว 1.5-3 เซนติเมตร ออกดอกช่วงเดือนเมษายน-สิงหาคม ผลรูปกลมหรือรี ยาว 3-7 เซนติเมตร ผนังหนาสีส้มแดง มีริ้วตื้น ๆ หรือเรียบ ภายในมีเมล็ดรูปไตสีแดงเข้ม ยาวประมาณ 7 มิลลิเมตร จำนวนมาก
ชิงชี่มีถิ่นกำเนิดในบังกลาเทศ, จีนตอนใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ชิงชี่เป็นไม้ประดับที่ปลูกในที่ที่มีแสงแดดและความชื้นปานกลาง รากใช้เป็นยาแก้ไข้ ขับลม ขับปัสสาวะ รักษาโรคกระเพาะอาหาร
รายชื่อตัวละครในสาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ
รายชื่อตัวละครของการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องสาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ
สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ
ในตอนแรกนั้น นาโนฮะเป็นเพียงเด็กประถมธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้พบกันยูโนว์ซึ่งเป็นจอมเวทย์ต่างมิติที่กำลังตามเก็บวัตถุอันตรายลอสโลเกีย จูเวลซีด แต่ถูกศัตรูทำร้ายจนเสียท่า ทำให้นาโนฮะพบพลังใหม่และก็กลายเป็นจอมเวทย์ในที่สุด
ในภาค A's นั้น เธอเป็นคู่ปรับคนสำคัญของ วีต้า 1ในอัศวินผู้พิทักษ์แห่ง วอลเคนริตเตอร์ แต่สุดท้ายก็กลายมาเป็นเพื่อนกัน เพราะในตอนแรกนั้น วีต้า ได้ทำการเก็บรวบรวมพลังเวทมนตร์ซึ่งตามกฎหมายของกระทรวงเวทมนตร์แล้วเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมายแถมพวกอัศวินยังครอบครองหนังสือแห่งความมืดที่เป็น Lost Logia อีกด้วย ทำให้พวกนาโนฮะ ต้องการตัวพวกวีต้าอย่างมาก แต่ในสุดท้ายแล้ว พวกนาโนฮะและเหล่าอัศวินได้ร่วมมือกันในการหยุดยั้งโปรมแกรมทำลายล้างของหนังสือไวได้ และก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน
ในภาค Striker เธอเป็นครูฝึกให้กับหน่วยแนวหน้าในแผนกปฏิบัติการที่ 6 มีบทบาทสำคัญต่อเนื้อเรื่องมากในคดี เจล สกาลิเอดดี้ ซึ่งในขณะนั้น เธอได้นำเด็กที่หน่วยแนวหน้าแผนกปฏิบัติการที่ 6
นาโนฮะ มีอาวุธคู่กายก็คือ เรซิ่ง ฮาร์ท (Raising Heart)  เป็นคทาเวทมนตร์ที่มีลูกเล่นในการโจมตีหลายแบบ และมีโจมตีที่รุนแรงก็คือ Excilient Buster อีกทั้งยังมีท่าไม้ตายที่ชื่อว่า Starlight Breaker เป็นการรวบรวมพลังเวทมนตร์ที่อยู่ในอาณาบริเวณรอบ ๆ ให้กลับมาเป็นพลังในการโจมตี ซึ่งมีพลังทำลายล้างสูงมาก
นาโนฮะ มีลักษณะนิสัยใจกว้างและเป็นคนพูดจาดี แต่ในบางครั้งก็จะดูโหด ๆ เพราะไม่อยากให้หน่วยแนวหน้าทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายอย่างที่ตนเคยเป็น เพราะในขณะที่เธอกำลังปฏิบัติภารกิจตอนที่เธออยู่ปี2ของแผนก เธอโดน แกตเจ็ตลอบทำร้ายข้างหลัง ทำให้เธอเกือบจะเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิตและไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้อีกเลย แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังเป็นคนที่ชอบทำอะไรที่ฝืนตัว และเกินกำลังตนเองอยู่เสมอ ๆ จนกลายเป็นการทำร้ายตัวของเธอเอง แต่เธอมักจะเก็บความเศร้าไว้ในจิตใจของเธอโดยไม่บอกใคร
ในตอนแรก เธอเป็นคู่ปรับของ นาโนฮะ เพราะว่าทั้งสองกำลังตามเก็บวัตุลึกลับ จูเวลซีด อยู่ แต่ในภายหลังก็กลายเป็นเพื่อนที่รักกันมากเป็นจอมเวทย์ที่ เพรเซีย เทสทารอสซ่า แม่ของเธอได้สร้างเธอขึ้นมาแทนลูกสาวที่เสียชีวิตไปที่ชื่อ อลิเซีย เทสทารอสซ่า ซึ่งชื่อ เฟท ได้มาจากการที่แม่ของเธอเคยอยู่ในหน่วยวิจัยมิติกลางของฝ่ายควบคุมมิติเวลา ที่ตั้งชื่อโครงการการสร้างสิ่งมีชีวิตเทียมว่า เฟท แต่เกิดการผิดพลาดขึ้นมา ทำให้ เพรเซียถูกขับไล่ออกไปจากโลกเวทมนตร์ไปอยู่ใน Alzas ดินแดนที่สาบสูญ
ในภาค A's ในขณะที่ วีต้า ได้เข้ามาทำร้าย นาโนฮะ จนพ่ายแพ้และกำลังตกอยู่ในวิกฤติร้ายแรง เฟท ได้มาช่วย นาโนฮะ ได้ทันเวลาพอดี แต่เธอก็ได้กลายมาเป็นคู่แข่งกับ ซิกนั่ม 1ใน4 อัศวินผู้พิทักษ์แห่งวอลเคนริตเตอร์ แต่ในระยะหลัง ๆ ก็ได้มาปรับความเข้าใจกันดีแล้ว และสัญญากับซิกนั่มว่าหากตนพร้อมเมื่อไรจะมาคิดบัญชีที่ค้างกันเอาไว้อย่างยุติธรรม หลังจากที่จบคดีหนังสือแห่งความมืดแล้ว
ในภาค Striker เธอได้เป็นหัวหน้าฝ่ายแผนกปฏิบัตการที่ 6 เป็นเจ้าหน้าที่ธุรการ อีกทั้งยังเป็นครูฝึกหน่วย Lightning อีกด้วย ระดับจอมเวทย์ก็คือ S+ เป็นจอมเวทย์สายมิดชิลด้า
เฟท มีอาวุธประจำกายก็คือ บัลดิช (Bardiche)  เป็นคฑาที่เน้นพลังนการทำลาย และมีพลังโจมตีที่สูง สามาปรับเปลี่ยนรูปร่างเป็นอาวุธต่าง ๆ ได้เช่น ดาบ เคียว ดาวสองมือ มีท่าโจมตีที่รุนแรงอย่าง Thunder Smash ซึ่งมีพลังทำลายและความเร็วในการโจมตีที่สูง
เฟทมีนิสัยใจอ่อน และใจดี อ่อนโยนแต่ก็เป็นคนที่เด็ดขาดและตัดสินใจได้อย่างฉับพลันพอดู
ในภาค A's ตอนแรกก็เป็นเพียงเด็กธรรมดาเหมือน ๆ กับ นาโนฮะ แต่เธอไม่ได้ไปโรงเรียน เพราะเธอป่วยเป็นอัมพาตที่ขาทั้งสองข้าง และพ่อแม่ของเธอก็เสียชีวิตไปแล้วด้วย แต่ก็มีญาติมาคอยอุปการะเรื่องเงิน ฮายาเตะ เป็นเจ้าของหนังสือแห่งความมืดที่เป็น ลอสโลเกีย มีชื่อเดิมว่า หนังสือแห่งนภาราตรี และครอบครองอาร์ติแฟกท์ที่มีพลังทำลายล้างมหาศาล ในตอนแรกเธอไม่รู้ว่าตัวเธอเองเป็นเจ้าของ แต่แล้ววันหนึ่ง 4 อัศวินผู้พิทักษ์ (เป็นโปรแกรมที่หนังสือแห่งความมืดสร้างขึ้นมาเพื่อคุ้มครองผู้ที่เป็นเจ้านายของมันในแต่ละรุ่น) ได้ปรากฏตัวต่อหน้าเธอเพื่อที่จะทำให้หนังสือแห่งความมืดเสร็จสมบูรณ์แต่เธอได้ทำความเข้าใจกันกับเหล่าอัศวินว่า ขอเพียงให้ทั้ง 4 คนได้อยู่เป็นเหมือนครอบครัวของเธอก็เพียงพอแล้ว และขอให้ลืมเรื่องการทำให้หนังสือสมบูรณ์ไปซะ แต่สุดท้ายเธอก็ถูกคำสาปของหนังสือแห่งความมืดซึ่งตัวเธอไม่รู้ แต่อัศวินทั้ง4รู้ดี เพราะถ้าเกิดว่าหนังสือมีการเปลี่ยนเจ้านายใหม่ ก็จะต้องเก็บกู้พลังเวทมนตร์เพื่อให้ได้มาซึ่งหน้าหนังสือที่เสร็จสมบูรณ์ ถ้าไม่ทำ เจ้าของคนปัจจุบันก็จะถูกคำสาปที่แรงมากยิ่งขึ้นไปอีก ทำให้อัศวินแห่งวอลเคนริตเตอร์ทั้ง4ออกรวบรวมพลังเวทมนตร์จากทั่วทุกมิติ ซึ่งเรื่องนี้ฮายาเตะเองก็ไม่รู้เช่นกัน เพราะทั้ง4ทำไปเองโดยไม่ได้บอกเธอ เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นห่วงนั่นเอง และเมื่อหน้าหนังสือครบ ฝ่ายจอมเวทย์แห่งมิติเวลา (เอเรียลและลอตเต้ซึ่งเป็นอาจารย์ของโครโน่) ได้เล่นละครตบตาฮายาเตะว่าได้ฆ่าอัศวินทั้ง4ของเธอ ทำให้เธอเสียใจและโกรธมากจนเธอได้ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของหนังสือแห่งความมืดออกมา ในขณะที่เธอถูกหนังสือแห่งความมืดควบคุมจิตใจอยู่ เธอได้เปลี่ยนชื่อหนังสือเป็น รีนฟอร์ซ (Reinforce)  ทำให้ฮายาเตะได้กลายเป็นเจ้าของหนังสือแห่งความมืดอย่างสมบูรณ์และสามารถควบคุมหนังสือแห่งความมืดได้ แต่ไม่สามารถหยุดโปรแกรมทำลายล้างที่ทำงานอยู่เนื่องจากตนเองได้ปลดปล่อยหลังของหนังสือออกมา จึงรวมมือกับนาโนฮะในการทำลายโปรแกรมทำลายล้าง