cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
ราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟู
ชาวปารีสต่างพากันยินดีปรีดาอย่างมากกับการเสด็จฯ นิวัติพระนครของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซึ่งพระองค์เสด็จฯ ไปประทับอยู่ ณ พระราชวังตุยเลอรีส์ ด้านเคานต์แห่งอาร์ตัวประทับ ณ ปาวิยงเดอมาร์ส ส่วนดยุกแห่งอ็องกูแลมประทับ ณ ปาวิยงเดอฟลอร์ ซึ่งสามารถมองเห็นแม่น้ำแซน ดัชเชสแห่งอ็องกูแลม (เจ้าหญิงมารี เตเรซ) ถึงกับทรงเป็นลมหมดสติเมื่อเสด็จมาถึง เนื่องจากพระราชวังรื้อฟื้นความทรงจำอันเลวร้ายเก่า ๆ เกี่ยวกับการกักขังครอบครัวของพระองค์ รวมไปถึงการบุกเข้าทำลายพระราชวังและการสังหารหมู่ทหารสวิสการ์ดรักษาพระองค์ในเหตุการณ์วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2335
ตามคำแนะนำของกองกำลังสัมพันธมิตร พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 โปรดให้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับเสรีขึ้น นั่นก็คือ ธรรมนูญ พ.ศ. 2357 ซึ่งกำหนดให้ใช้การปกครองระบบสองสภา โดยมีผู้ที่มาจากการเลือกตั้ง 90,000 คน และเสรีภาพในการเลือกนับถือศาสนา
พระราชอนุชาและรัชทายาทโดยสันนิษฐาน
ในขณะที่พระเจ้าหลุยส์ทรงสงวนไว้ซึ่งธรรมนูญฉบับเสรี เจ้าชายชาร์ลก็ทรงอุปถัมภ์สมาชิกกลุ่มนิยมกษัตริย์หัวรุนแรงในรัฐสภา เช่น ฌูลส์ เดอ ปอลีญัก, นักเขียน ฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีอองด์ และฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล ในหลายโอกาสที่เจ้าชายชาร์ลทรงเปล่งเสียงไม่เห็นด้วยกับรัฐมนตรีหัวเสรีของพระเชษฐาและทรงขู่ว่าจะเสด็จออกจากฝรั่งเศสหากพระเจ้าหลุยส์ไม่ทรงเพิกเฉยต่อรัฐมนตรีเหล่านั้น ในทางกลับกัน พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงเกรงพระราชหฤทัยว่าแนวคิดกษัตริย์นิยมสุดโต้งของพระอนุชาผู้เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานจะนำพาให้พระบรมวงศานุวงศ์ต้องเสด็จลี้ภัยอีกเป็นครั้งที่สอง (ซึ่งต่อมาก็เกิดขึ้นจริง)
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2363 พระโอรสองค์เล็กของเจ้าชายชาร์ล ดยุกแห่งแบร์รี ถูกลอบปลงพระชนม์ ณ โรงอุปรากรณ์ปารีส ความสูญเสียครั้งนี้ไม่ได้นำมาเพียงแต่ความเสียหายต่อพระบรมวงศานุวงศ์ แต่ยังนำความไม่ปลอดภัยมาสู่ราชวงศ์บูร์บงอย่างต่อเนื่อง ที่ซึ่งดยุกแห่งอ็องกูแลมเองแม้จะเสกสมรสแล้วแต่ก็ยังทรงไม่มีรัชทายาทไว้คอยสืบราชบัลลังก์ รัฐสภาโต้เถียงกันในประเด็นการล้มเลิกกฎหมายแซลิกที่จำกัดสิทธิ์ในการขึ้นครองราชบัลลังก์ของรัชทายาทที่เป็นสตรี ซึ่งถูกนำมาใช้อย่างยาวนานและขัดขืนมิได้ อย่างไรก็ตาม พระชายาม่ายในดยุกแห่งแบร์รี เจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งเนเปิลส์และซิซิลี ทรงพบว่าทรงตั้งพระครรภ์และมีพระประสูติกาลแก่พระโอรสในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2363 คือ เจ้าชายอองรี ดยุกแห่งบอร์โดซ์ การประสูติครั้งนี้ถูกสรรเสริญว่าเป็น "พระประทานจากพระเจ้า" และประชาชนชาวฝรั่งเศสได้นำพระองค์ไปยังพระราชวังช็องบอร์เพื่อเฉลิมฉลอง ด้วยเหตุนี้ทำให้พระเจ้าหลุยส์พระราชทานบรรดาศักดิ์เจ้าชายน้อยขึ้นเป็น เคานต์แห่งช็องบอร์ ทำให้ประชาชนทั่วไปรู้จักพระองค์ในนาม เจ้าชายอองรี เคานต์แห่งช็องบอร์
พระราโชบายภายในประเทศ
พระอาการประชวรของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เป็นที่น่ากังวลมาตั้งแต่ช่วงต้นปี พ.ศ. 2367 ทรงทรมานจากพระอาการเนื้อตายเน่าทั้งแบบเปียกและแบบแห้งบริเวณขาและกระดูกสันหลัง จากนั้นก็เสด็จสวรรคตในวันที่ 16 กันยายน ปีเดียวกัน พระอนุชาจึงสืบทอดราชสมบัติขึ้นเป็นพระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ความพยายามแรกในฐานะพระมหากษัตริย์ของพระองค์ก็คือการรวบรวมราชวงศ์บูร์บงศ์ให้มีความกลมเกลียวเหนียวแน่น พระองค์พระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้น รอยัลไฮเนส แก่พระญาติฝ่ายราชวงศ์ออร์เลอองส์ ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกกีดกันโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 เพราะอดีตดยุกแห่งออร์เลอองส์มีส่วนร่วมในการสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ในช่วงไม่กี่เดือนแรกของรัชกาล รัฐบาลในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ผ่านร่างกฎหมายที่เพิ่มอำนาจแก่ขุนนางและนักบวชหลายฉบับ พระองค์พระราชทานรายชื่อกฎหมายที่มีพระประสงค์จะลงพระนามาภิไธยแก่นายกรัฐมนตรี ฌ็อง-บาติสต์ เดอ วีแลล ทุกครั้งที่เสด็จฯ ไปเปิดประชุมรัฐสภา ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2368 รัฐบาลผ่านร่างกฎหมายซึ่งเสนอโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แต่มีผลบังคับใช้ไม่นานหลังจากเสด็จสวรรคต กฎหมายฉบับนี้มีเนื้อหาให้จ่ายค่าสินไหมทดแทนแก่ขุนนางผู้ที่ถูกริบรอนเคหาสน์สถานในช่วงการปฏิวัติ (biens nationaux) โดยรัฐบาลเป็นผู้จ่ายค่าชดเชยในรูปของพันธบัตรรัฐบาลแก่ผู้ที่สูญเสียเคหาสน์สถานแลกกับการสละสิทธิ์ในความเป็นผู้ครอบครองทรัพย์สินดังกล่าว รวมเป็นเงินที่รัฐบาลต้องรับภาระกว่า 988 ล้านฟรังก์ ในเดือนเดียวกันนั้นเองยังได้มีการผ่านร่างพระราชบัญญัติห้ามทำลายรูปเคารพ (Anti-Sacrilege Act) นอกจากนี้รัฐบาลในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ยังพยายามจะรื้อฟื้นการให้บุตรหัวปี (เฉพาะบุรุษเพศ) ของครอบครัวเป็นผู้รับภาระชำระภาษีมากกว่า 300 ฟรังก์ต่อปี แต่ถูกสภาผู้แทนลงคะแนนเสียงคัดค้าน ในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2368 พระเจ้าชาร์ลทรงเข้ารับการเจิม ณ มหาวิหารแร็งส์ ในพระราชพิธีการรับศีลบวช (Consecration) อันเป็นพระราชประเพณีของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ซึ่งพระราชพิธีนี้เว้นว่างไปตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2328 โดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงไม่จัดพระราชพิธีดังกล่าวเพราะประสงค์ที่จะหลีกเลี่ยงการโต้เถียงที่อาจเกิดขึ้นตามมา
การที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ประชาชนปรากฏให้เห็นเด่นชัดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2370 เมื่อมีความวุ่นวายเกิดขึ้นขณะทรงพิจารณาทบทวนถึงกองกำลังติดอาวุธของประชาชน (la garde nationale) ในกรุงปารีส ทำให้ทรงแก้ไขสถานการณ์ด้วยการยกเลิกกองทหารดังกล่าว แต่ไม่ได้มีการปลดอาวุธสมาชิกของกองกำลังแต่อย่างใด ทำให้กองกำลังดังกล่าวยังคงเป็นภัยคุกคาม ต่อมาในการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ทรงสูญเสียเสียงข้างมากในรัฐสภา จึงทรงปลดนายกรัฐมนตรีวีแลลและโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง ฌ็อง-บาติสต์ เดอ มาร์ตีญัก ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน โดยพระองค์ไม่โปรดมาร์ตีญักและทรงตั้งไว้เพื่อเป็นนายกรัฐมนตรีชั่วคราวเท่านั้น ต่อมาจึงทรงปลดมาร์ตีญักและแต่งตั้ง ฌูลส์ เดอ ปอลีญัก ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ซึ่งในท้ายที่สุดแล้วเมื่อฝ่ายของฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีอองด์ ผู้สนับสนุนคนสำคัญพ่ายแพ้ในสภา ปอลีญักก็สูญเสียเสียงสนับสนุนข้างมากในสภา ณ สิ้นเดือนสิงหาคม และเพื่อที่จะดำรงอยู่ในอำนาจให้ได้นานที่สุด ปอลีญักเลือกที่จะไม่ยุบสภาผู้แทนไปจนกระทั่งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2373
การยึดครองอัลจีเรีย
ในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2373 รัฐบาลภายใต้การนำของปอลีญักตัดสินใจส่งกองกำลังทหารไปยังอัลจีเรีย เพื่อปราบปราบกองเรือโจรสลัดชาวอัลจีเรียที่กำลังคุกคามการค้าบนน่านน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเพื่อที่จะเพิ่มพูนความนิยมของรัฐบาลด้วยชัยชนะทางการทหาร สาเหตุที่ก่อให้เกิดสงครามตามมาก็คือการที่อุปราชแห่งอัลจีเรียโกรธกริ้ว เพราะฝรั่งเศสค้างชำระหนี้ที่นโปเลียนก่อไว้จากการรุกรานอิยิปต์ จึงทำให้อุปราชทรงใช้กองกำลังโจมตีเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส ฝรั่งเศสก็ตอบโต้โดยดารส่งกองทหารเข้ารุกรานอัลจีเรียในวันที่ 5 กรกฎาคม
การฏิวัติเดือนกรกฎาคม
สภายังคงเปิดประชุมตามแผนเดิมในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2373 แต่พระราชดำรัสเปิดการประชุมของพระเจ้าชาร์ลกลับมีเสียงตอบรับในแง่ลบจากสมาชิกสภาหลายคน บางกลุ่มถึงกลับเสนอร่างพระราชบัญญัติบังคับให้เหล่ารัฐมนตรีในรัฐบาลของพระเจ้าชาร์ลต้องมีที่มาจากเสียงสนับสนุนของสมาชิกสภา ต่อมาในวันที่า 18 มีนาคม สมาชิกเสียงข้างมากจำนวน 30 คนจากสมาชิกสภาทั้งหมดจำนวน 221 คน ผ่านร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว อย่างไรก็ตามพระเจ้าชาร์ลตัดสินพระทัยแล้วว่าจะเลื่อนการเลือกตั้งทั่วไปออกไป ดังนั้นการทำงานของสภาจึงถูกระงับไว้ชั่วคราว
การเลือกตั้งจัดขึ้นในวันที่ 23 มิถุนายน แต่ไม่ได้เสียงข้างมากที่สนับสนุนรัฐบาล นอกเหนือไปกว่านั้น ในวันที่ 6 กรกฎาคม พระเจ้าชาร์ลพร้อมด้วยคณะรัฐมนตรีตัดสินใจระงับใช้รัฐธรรมนูญชั่วคราวด้วยอำนาจของมาตรา 14 ที่ให้อำนาจไว้ในยามฉุกเฉิน ต่อมาในวันที่ 15 กรกฎาคม ทรงออกพระราชโองการจากที่พำนักของพระองค์ในแซ็งต์-โคลด์ โดยมีเนื้อหาหลักคือ ปิดกั้นเสรีภาพของสื่อ ยุบสภาที่เพิ่งจะได้รับเลือกตั้งใหม่ ปรับเปลี่ยนระบบการเลือกตั้ง และวางแผนจัดการเลือกตั้งในเดือนกันยายน
เมื่อหนังสือพิมพ์ทางการของรัฐบาล เลอ มอนิเตอ อูนิแวร์เซล (Le Moniteur Universel) ตีพิมพ์พระราชโองการดังกล่าวในวันจันทร์ที่ 26 กรกฎาคม อาดอลฟ์ ตีแยร์ นักข่าวหนังสือพิมพ์ฝ่ายต่อต้าน เลอ นาซียงนาล (Le National) ตีพิมพ์คำกล่าวเรียกร้องให้มีการก่อกำเริบ ซึ่งถูกร่วมลงนามโดยนักข่าวหนังสือพิมพ์อีก 43 คน: "ระบอบการปกครองอันชอบธรรมถูกขัดขวาง: บัดนี้กองกำลังได้ก่อกำเริบ... หน้าที่ของเราในการเชื่อฟัง[รัฐบาล]สิ้นสุดลงแล้ว!" ต่อในช่วงเย็นฝูงชนรวมตัวกันบริเวณอุทยานพระราชวังหลวง พร้อมกับเปล่งเสียงตะโกนว่า "จงล้มจมไปกับพวกบูร์บง!" และ "รัฐธรรมนูญจงเจริญ!" ในขณะที่ตำรวจปิดอุทยานในช่วงกลางคืน ฝูงชนจึงรวมตัวกันใหม่บริเวณถนนใกล้เคียง พร้อมกับทำลายโคมไฟถนนให้เสียหายอีกด้วย
สมาชิกสภาฯ ส่งคณะผู้แทนห้าคนไปเจรจากับนายพลมาร์ม็งต์ เร่งเร้าให้เขาถวายคำแนะนำแก่พระเจ้าชาร์ลในการเพิกถอนพระราชโองการของพระองค์เพื่อระงับความไม่พอใจของฝ่ายผู้ประท้วง ต่อมานายกรัฐมนตรีเข้าแทรกแซงเหตุการณ์ โดยถวายคำแนะนำเช่นเดียวกับนายพลมาร์มงต์ แต่พระเจ้าชาร์ลทรงปฏิเสธการประนีประนอมทุกรูปแบบ และทรงปลดรัฐมนตรีทุกคนในช่วงบ่ายของวันดังกล่าว แม้จะทรงตระหนักถึงความไม่แน่นอนของสถานการณ์ดังกล่าวเป็นอย่างดี ในเย็นวันเดียวกันนั้นเอง สมาชิกสภาฯ รวมตัวกัน ณ ที่พำนักของฌัก ลัฟฟิตต์ และต่างลงความเห็นว่าควรอัญเชิญหลุยส์ ฟีลิปแห่งออร์เลอองส์ ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระเจ้าชาร์ล สมาชิกได้ร่วมกันพิมพ์ภาพโปสเตอร์รับรองความเหมาะสมของหลุยส์ ฟีลิป พร้อมกับแจกจ่ายภาพโปสเตอร์ดังกล่าวไปทั่วกรุงปารีส อำนาจของรัฐบาลพระเจ้าชาร์ลจึงถูกโค้นลง
ไม่กี่นาทีหลังผ่านเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 30 ย่างเข้าสู่วันที่ 31 กรกฎาคม พระเจ้าชาร์ลที่ 10 พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชสำนักของพระองค์ เสด็จฯ ลี้ภัยจากแซ็งต์-โคลด์ไปยังพระราชวังแวร์ซายเนื่องจากทรงได้รับคำเตือนจากนายพลเกรสโซว่าชาวปารีสกำลังวางแผนโจมตีที่พำนักของพระองค์ ยกเว้นดยุกแห่งอ็องกูแลม พระราชโอรสองค์โต ที่ไม่ได้เสด็จไปในการนี้ด้วยเนื่องจากซ้อนพระองค์อยู่ในกองทหาร ในขณะที่ดัชเชสแห่งอ็องกูแลม พระชายา ทรงพักผ่อนอยู่ ณ เมืองวิชี ส่วนเหตุการณ์ในกรุงปารีส หลุยส์ ฟีลิปแห่งออร์เลอองส์เข้าดำรงตำแหน่งพลโทหลวงแห่งราชอาณาจักร (ตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ) อย่างเป็นทางการ
ในขณะที่ท้องถนนซึ่งมุ่งสู่แวร์ซายเต็มไปด้วยกองทหารที่ไม่เป็นระเบียบและกลุ่มนายทหารผู้แปรพักตร์ มาร์กีเดอเวรัก ข้าหลวงใหญ่ประจำพระราชวังแวร์ซาย เข้าเฝ้าพระเจ้าชาร์ลก่อนที่ขบวนเสด็จฯ จะเข้าสู่เขตเมืองแวร์ซาย พร้อมกับทูลฯ พระองค์ว่าพระราชวังแวร์ซายไม่ใช่ที่ที่ปลอดภัยสำหรับพระองค์ เนื่องจากมีกองกำลังติดอาวุธของประชาชน ณ พระราชวัง ที่สวมเสื้อผ้าสามสีของธง ตรีกอลอร์ เข้ายึดพื้นที่บริเวณ ปลาซดามส์ ทำให้พระเจ้าชาร์ลต้องทรงออกคำสั่งให้เปลี่ยนเส้นทางไปยังตรีอานงแทน ทุกพระองค์จึงเสด็จฯ ถึงที่ดังกล่าว ณ เวลาห้านาฬิกาของวันที่ 31 กรกฎาคม ในวันดังกล่าว หลังจากที่ดยุกแห่งอ็องกูแลมเสด็จออกจากแซ็งต์-โคลด์พร้อมกับกองทหารของพระองค์มารวมกับขบวนของพระเจ้าชาร์ล พระเจ้าชาร์ลจึงเสด็จฯ ต่อไปยังพระราชวังร็องบูเย และเสด็จฯ ถึงก่อนเวลาเที่ยงคืนเพียงเล็กน้อย ด้านดัชเชสแห่งอ็องกูแลมเสด็จออกจากวิชีอย่างเร่งรีบทันทีที่ทรงทราบข่าวเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในปารีส และเสด็จถึงร็องบูเยในเช้าวันที่ 1 สิงหาคม อย่างปลอดภัย
ในวันถัดมา 2 สิงหาคม พระเจ้าชาร์ลที่ 10 สละราชสมบัติให้แก่พระราชนัดดา อ็องรี ดยุกแห่งบอร์โด ผู้มีพระชนมายุไม่ถึง 10 ชันษา โดยข้ามลำดับสืบราชสันตติวงศ์ของหลุยส์ อ็องตวน พระราชโอรสองค์โตของพระองค์ไป ในตอนแรก ดยุกแห่งอ็องกูแลมทรงปฏิเสธที่จะลงพระนามกำกับในเอกสารสละพระราชสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ตามคำกล่าวของดัชเชสแห่งมาอีเย "มีการทะเลาะกันอย่างรุนแรงระหว่างพระบิดาและพระโอรส จนเราสามารถได้ยินเสียงของทั้งสองพระองค์จากห้องข้าง ๆ" จนในที่สุด หลังจากผ่านไปยี่สิบนาที ดยุกแห่งอ็องกูแลมจึงยอมลงพระนามกำกับในเอกสารสละพระราชสิทธิ์ดังกล่าวอย่างไม่เต็มพระทัย ซึงเนื้อหาในเอกสารมีใจความดังต่อไปนี้
"แด่ลูกพี่ลูกน้องของเรา เราเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจากความทุกข์ที่ว่าหากเราไม่หลีกเลี่ยงความขัดแย้งในครั้งนี้ ประชาชนของเราอาจได้รับภัยคุกคาม เช่นนั้นแล้ว เราจึงเลือกแก้ไขสถานการณ์ด้วยการสละราชสมบัติให้แก่ดยุกแห่งบอร์โด ราชนัดดาของเรา เฉกเช่นเดียวกับเจ้าฟ้าชายโดแฟ็ง (ดยุกแห่งอ็องกูแลม) ผู้รู้สึกเช่นเดียวกับเรา ก็ได้สละราชสิทธิ์ของพระองค์ให้แก่ราชนัดดาแล้ว ดังนั้นต่อจากนี้ ในฐานะพลโทหลวงแห่งราชอาณาจักร ท่านมีอำนาจสถาปนาพระเจ้าอ็องรีที่ 5 ขึ้นสู่ราชบัลลังก์ นอกจากนี้ ท่านยังต้องทำทุกวิถีทางเพื่อสถาปนารัฐบาลภายใต้ห่วงเวลาที่พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ยังทรงพระเยาว์ ซึ่ง ณ ที่แห่งนี้ เราเพียงแต่ประสงค์ให้ท่าทีของเราเป็นที่รับทราบโดยทั่วกัน : นี่คือประสงค์ของเราที่จะหลีกเลี่ยงเหตุการณ์อันเลวลงไปกว่านี้ ท่านจะต้องสื่อสารประสงค์ของเราแก่คณะทูตานุทูต และท่านจะแจ้งให้เราทราบโดยเร็วที่สุดเมื่อการเสวยราชย์เกิดขึ้น ที่ซึ่งราชนัดดาของเราจะถูกเรียกขานในปรมาภิไธยแบบกษัตริย์ว่า อ็องรีที่ 5"
หลุยส์ ฟีลิป เพิกเฉยต่อคำเรียกร้องของพระเจ้าชาร์ลในเอกสารฉบับดังกล่าว และในวันที่ 9 สิงหาคม ได้ปราบดาภิเษกตนเองขึ้นเป็นหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งชาวฝรั่งเศส (กษัตริย์ประชาชน)
เสด็จลี้ภัยครั้งที่สองและสวรรคต
เมื่อเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าผู้ประท้วงจำนวน 14,000 คน กำลังเตรียมการบุกโจมตี สมาชิกพระราชวงศ์จึงเสด็จออกจากร็องบูเยต์จนถึงวันที่ 16 สิงหาคม ทั้งหมดต่างพากันลงเรือกลไฟพาณิชย์ที่พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปทรงจัดเตรียมไว้ให้สู่สหราชอาณาจักร ทุกพระองค์ทรงได้รับแจ้งจากนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ดยุกแห่งเวลลิงตัน ว่าจะต้องเสด็จเข้าสู่ประเทศอังกฤษเยี่ยงสามัญชนทั่วไป ทุกพระองค์จึงต้องทรงใช้พระนามแฝง ส่วนพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงใช้พระนามเรียกตนเองว่า เคาน์แห่งปงตีเยอ เมื่อเสด็จเข้าสู่อังกฤษ ชาวอังกฤษต้อนรับสมาชิกราชวงศ์บูร์บงอย่างเย็นชาและมีท่าทีเย้ยหยันด้วยการโบกธงตรีกอลอร์ของฝ่ายปฏิวัติที่พึ่งจะถูกประกาศใช้เป็นธงชาติแห่งฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ
ไม่นานหลังจากนั้น บรรดาเจ้าหนี้ของพระเจ้าชาร์ลที่ 10 ต่างพากันตามพระองค์มายังอังกฤษ ซึ่งก่อนหน้านี้เจ้าหนี้เหล่านี้ได้ถวายเงินกู้ยืมจำนวนมหาศาลให้พระเจ้าชาร์ลได้ทรงใช้สอยและพระองค์ยังไม่ได้ทรงใช้คืนจนครบจำนวนเงินที่ทรงติดค้างไว้ อย่างไรก็ตาม พระราชวงศ์ยังพอมีพระราชทรัพย์ส่วนของเจ้าหญิงมารี เตเรซ พระชายา ที่ทรงฝากไว้ในลอนดอนมาชดใช้หนี้สินดังกล่าว
พระราชวงศ์บูร์บงทรงได้รับอนุญาตให้พำนักที่ปราสาทลัลเวิร์ธในดอร์เซต แต่ไม่นานก็ต่างพากันเสด็จย้ายไปพำนักที่พระราชวังฮอลีรูดในเอดินบะระ ซึ่งใกล้เคียงกันคือ รีเจนต์เทอร์เรซ สถานที่ประทับของพระสุณิสา (ลูกสะใภ้) เจ้าหญิงคาโรไลน์ แฟร์ดีนันด์แห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ดัชเชสแห่งแบร์รี
จากการที่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 เสด็จฯ ย้ายมาประทับ ณ สกอตแลนด์ ปรากฏว่าความสัมพันธ์ของพระองค์กับดัชเชสแห่งแบร์รีไม่ค่อยราบรื่นนัก เนื่องจากดัชเชสแห่งแบร์รีทรงอ้างสิทธิ์การเป็นผู้สำเร็จราชการแทนให้แก่พระโอรสของพระนาง อ็องรี ดาร์ตัว รัชทายาทที่ได้รับสมมุติแห่งฝรั่งเศสสายเลชีตีมีสต์องค์ปัจจุบัน ซึ่งเป็นผลมาจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าชาร์ล ณ ร็องบูเยต์ ในช่วงแรกพระเจ้าชาร์ลไม่ทรงยอมรับการอ้างสิทธิ์ดังกล่าว แต่ในเดือนธันวาคมทรงตกลงว่าจะสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ดังกล่าว หากพระนางเสด็จนิวัตฝรั่งเศสได้สำเร็จ ในปี พ.ศ. 2374 ดัชเชสแห่งแบร์รีเสด็จออกจากบริเตนผ่านเนเธอร์แลนด์ ปรัสเซีย ออสเตรีย สู่เนเปิลส์ อันเป็นถิ่นที่ประทับเดิมที่ราชวงศ์ของพระนางประทับอยู่ ต่อมาเสด็จถึงมาร์แซย์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2375 แต่ทรงได้รับเสียงสนับสนุนเพียงน้อยนิด จึงเสด็จต่อไปยังว็องเด ที่ซึ่งทรงพยายามก่อการกำเริบต่อรัฐบาลใหม่ แต่ทรงถูกจับกุมตัวและถูกคุมขัง นำมาซึ่งความอัปยศแก่พระเจ้าชาร์ลเป็นอันมาก เมื่อทรงได้รับการปล่อยตัว ดัชเชสแห่งแบร์รีเสกสมรสใหม่อีกครั้งกับขุนนางชั้นผู้น้อยแห่งเนเปิลส์ ยิ่งทำให้พระเจ้าชาร์ลทรงรู้สึกอนาถพระทัยมากขึ้นไปกว่าเดิม และจากการแต่งงานต่างฐานันดรในครั้งนี้ ทำให้พระเจ้าชาร์ลทรงห้ามไม่ให้พระนางพบกับพระโอรส-ธิดาของพระนางอีก
ในช่วงฤดูหนาวระหว่างปี พ.ศ. 2375 - 2376 พระราชวงศ์บูร์บงที่เหลือเสด็จย้ายไปประทับ ณ กรุงปราก ตามคำเชิญของจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ทั้งหมดจึงได้ประทับ ณ พระราชวังฮะราดส์ชิน (Hradschin Palace) ภายใต้พระบรมราชานุญาตของจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2376 สมาชิกราชวงศ์บูรบงสายเลชีตีมีสต์ทรงรวมกลุ่มกันที่กรุงปรากเพื่อเฉลิมฉลองวันคล้ายวันประสูติปีที่สามสิบของดยุกแห่งบอร์โด ทั้งหมดต่างทรงคาดหวังว่างานเฉลิมฉลองจะออกมายิ่งใหญ่ แต่พระเจ้าชาร์ลกลับเพียงแค่เฉลิมฉลองเพียงเล็กน้อย ในวันเดียวกันนั้นเอง หลังจากที่ทรงถูกโน้มน้าวอย่างมากจากเดอ ชาโตบรีอองด์ ทรงตกลงยอมพบกับดัชเชสแห่งแบร์รีในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2476 ณ ลีโอเบิน ในออสเตรีย ซึ่งพระโอรส-ธิดาของพระนางปฏิเสธที่จะพบกับพระมารดาของตนหลังจากทราบข่าวการเสกสมรสครั้งที่สอง พระเจ้าชาร์ลทรงปฏิเสธคำเรียกร้องหลายประการจากดัชเชสแห่งแบร์รี แต่จากคำทักท้วงของพระสุณิสา (ลูกสะใภ้) พระองค์อื่น ๆ เช่น ดัชเชสแห่งอ็องกูแลม พระเจ้าชาร์ลจึงยอมตกลงในที่สุด ต่อมาช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2378 พระเจ้าชาร์ลก็ทรงยิมยอมให้ดัชเชแห่งแบร์รีเข้าพบกับพระโอรส-ธิดาของพระนางได้
จากการสวรรคตของจักรพรรดิฟรันซ์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2378 สมาชิกราชวงศ์บูร์บงเสด็จย้ายออกจากปราสาทปราก เนื่องจากจักพรรดิพระองค์ใหม่ของออสเตรีย จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 ประสงค์ที่จะใช้ปราสาทดังกล่าวเป็นสถานที่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ ในช่วงต้นทั้งหมดเสด็จย้ายไปพำนักชั่วคราวที่เมืองเตอปลิตซ์ แต่ต่อมาเมื่อจักรพรรดิแฟร์ดีนันที่ 1 ประสงค์ที่จะประทับ ณ ปราสาทปรากเป็นการถาวร สมาชิกราชวงศ์บูร์บงจึงต้องหาที่พำนักแห่งใหม่และตัดสินใจซื้อปราสาทเคียชแบร์ก (Kirchberg Castle) แต่ยังไม่สามารถย้ายเข้าไปได้ในทันทีเนื่องจากในขณะนั้นมีการระบาดของอหิวาตกโรค ในขณะเดียวกันนั้นเอง ในเดือนตุลาคม ที่พระเจ้าชาร์ลเสด็จฯ ไปยังชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของออสเตรียที่อบอุ่นกว่า ณ เมืองเกอร์ซ (Görz) ของสโลวีเนีย ซึ่งที่เมืองเกอร์ซนี้เองที่ทรงติดเชื้ออหิวาตกโรคและสวรรคตในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379 ชาวเมืองต่างพากันสวมเสื้อผ้าสีดำเป็นการไว้อาลัยให้กับพระองค์ พระศพถูกฝัง ณ สุสานกอนสตานเจวิกา (ปัจจุบันตั้งอยู่ในเมืองเมืองนอวากอริกาของสโลวีเนีย) ร่วมกับหลุมศพของสมาชิกราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ
ถนนลำลูกกา
ถนนลำลูกกา หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 สายสนามกีฬาธูปะเตมีย์ - คลอง 16 เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2 - 6 ช่องจราจร เริ่มตั้งแต่ทางแยกออกจากถนนพหลโยธินตรงสนามกีฬาธูปะเตมีย์ (ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี) ไปทางทิศตะวันออก สิ้นสุดที่คลองสิบหก (ตำบลพระอาจารย์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก) บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 และทางหลวงชนบท นย.4009 รวมระยะทาง 39.206 กิโลเมตร
ถนนแบ่งเป็นสามช่วง ช่วงแรกตั้งแต่แยกถนนพหลโยธิน ไปจนถึงประมาณ 500 เมตรถัดจากแยกถนนนิมิตใหม่ เป็นถนน 6 ช่องทาง มีเกาะกลางถนน ช่วงที่สองไปจนถึงสะพานข้ามคลองสิบหกเป็นถนน 4 ช่องทาง มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้นจนถึงช่วงระหว่างคลองแปด-คลองเก้า ช่วง 200 เมตรสุดท้ายไปจนถึงแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 เป็นถนน 2 ช่องทาง ไม่มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้น
จุดอันตราย
ถนนลำลูกกาส่วนใหญ่เป็นทางตรง จุดที่มักจะเกิดอุบัติเหตุบ่อยคือจุดที่เป็นทางโค้งเพียงไม่กี่แห่ง ได้แก่บริเวณต่อไปนี้
โครงการในอนาคต
ถนนตัดใหม่เชื่อมระหว่างถนนพหลโยธินที่บริเวณสถานีแยก คปอ. และถนนลำลูกกา ช่วงทางโค้งบริเวณสถานีตำรวจภูธรคูคต ซึ่งก่อสร้างร่วมกันกับโครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียว ช่วงหมอชิต-สะพานใหม่-คูคต ซึ่งเปิดใช้งานแล้วเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2561
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2016
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2016 (2016 FIFA Club World Cup) หรือ ฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพเจแปน 2016 พรีเซนเท็ดบายอาลีบาบาอีออโต ตามชื่อของผู้สนับสนุน เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ครั้งที่ 13 จัดขึ้นโดยฟีฟ่า ซึ่งจะมีทีมที่เป็นแชมป์ของการแข่งขันฟุตบอลถ้วยของทวีปทั้ง 6 ทวีปมาแข่งขัน โดยครั้งนี้จัดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่น
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ได้มีการยืนยันว่าในการแข่งขันนี้จะสามารถใช้การเปลี่ยนผู้เล่นสำรองได้ในช่วงการต่อเวลาพิเศษเป็นครั้งแรกของการแข่งขันฟุตบอล
การคัดเลือกเจ้าภาพ
การคัดเลือกที่มีขึ้นสำหรับปี 2015–2016 รวมถึง 2017–2018 เช่นการใช้ 2 ประเทศเจ้าภาพ ประเทศละ 2 ปี โดยเริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สมาชิกของฟีฟ่าที่สนใจจะเป็นเจ้าภาพสามารถยื่นข้อเสนอได้ตั้งแต่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 และส่งเอกสารในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยคณะกรรมการของฟีฟ่าจะคัดเลือกเจ้าภาพในการประชุมที่ประเทศโมร็อกโก ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการตัดสินใจสำหรับเจ้าภาพในปี 2015–16 จนถึงช่วงปี พ.ศ. 2558
โดยรายชื่อด้านล่างนี้คือประเทศที่สนใจในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันรายการนี้:
ทำให้ประเทศญี่ปุ่นได้รับการยืนยันให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2015 และ 2016 ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2558
สโมสรที่เข้าแข่งขัน
หมายเหตุ: ข้อมูลด้านล่างนี้อ้างอิงจากการจัดการแข่งขันของฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก ซึ่งจัดโดยฟีฟ่า
สนามแข่งขัน
เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2016, สนามฟุตบอลซุอิตะซิตี ใน โอะซะกะ และ สนามกีฬานานาชาติโยะโกะฮะมะ ใน โยะโกะฮะมะ คือได้รับการเสนอชื่อเป็นหนึ่งในสองสนามแข่งขันของทัวร์นาเมนต์.
ผู้ตัดสิน
ผู้ตัดสินที่ได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ:
วิดีโอจากผู้ช่วยผู้ตัดสินจะมีการทดสอบระหว่างทัวร์นาเมนต์.
ตารางการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, JST (UTC+9).
สรุปอันดับการแข่งขัน
Per statistical convention in football, matches decided in extra time are counted as wins and losses, while matches decided by penalty shoot-out are counted as draws.
หนุมาน ศิษย์หลวงพ่อพูล
หนุมาน ศิษย์หลวงพ่อพูล มีชื่อจริงว่า สุเทพ บุญสูง เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ที่ จังหวัดกาฬสินธุ์
ประวัติ
หนุมานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน อนันตชัย สมนึก จากนั้นไปชิงแชมป์ WBO จีนในปีเดียวกัน แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน มา ยิงมิง ไม่ได้แชมป์ หนุมานหยุดชกไปใน พ.ศ. 2555 ทั้งปี กลับมาชกใหม่ใน พ.ศ. 2556 และชกชกชนะรวดมาตลอด มีแพ้แค่ 2 ครั้งที่เดินทางไปชกที่จีนและญี่ปุ่น จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท ใน พ.ศ. 2557 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2558
หลวงพ่อเงิน พุทฺธโชติ
หลวงพ่อเงิน พุทธโชติ เกิดวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2351 ตรงกับรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดบางคลาน จังหวัดพิจิตร
ประวัติ
เมื่อท่านอายุได้ 3 ขวบ ผู้เป็นลุงได้พามาอยู่ที่กรุงเทพฯศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่วัดชนะสงคราม ต่อมา เมื่อท่านอายุ 12 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดชนะสงครามศึกษาพระธรรมวินัย คำภีร์มูลกัจจายน์ เวทมนตร์คาถาและวิทยาการต่าง ๆ จนแตกฉาน จากนั้น ท่านได้อุปสมบทเมื่ออายุครบ 20 ปี ณ วัดชนะสงคราม มีฉายาว่า "พุทธโชติ" บวชได้ 3 พรรษา ก็ย้ายมาจำพรรษาที่วัดคงคาราม (วัดบางคลานใต้) ต่อมาย้ายเข้าไปอยู่ที่ในหมู่บ้านวังตะโก อยู่ห่างจากวัดคงคารามคนละฝั่งเท่านั้น ตอนที่ย้ายจากวัดคงคาราม หลวงพ่อได้นำกิ่งโพธิ์ติดต้วมาด้วย 1 กิ่งแล้วนำกิ่งโพธิ์นั้นมาปลูกเสี่ยงทาย ถ้าหากต้นโพธิ์ตายก็คงจะอยู่ไม่ได้ ถ้าหากที่นี่จะเป็นวัดได้ขอให้ต้นโพธิ์เจริญงอกงาม ปรากฏว่า ต้นโพธิ์เจริญงอกงามแผ่กิ่งก้านสาขาใหญ่โต หลวงพ่อเงินก็ได้เป็นพระอุปัชฌาย์ที่นี่ด้วย และท่านเป็นเพื่อนกับหลวงปู่ศุข ซึ่งหลวงปู่ศุขก็ได้ฝากพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์มาเป็นลูกศิษย์ด้วย หลวงพ่อเงินถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2462 สิริอายุได้ 111 ปี
โยธิน ยาประจันทร์
โยธิน ยาประจันทร์ ชาวจังหวัดสตูล เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1992 เป็นนักวิ่งประเภทระยะทางกลางชาวไทย
สถิติ
นอกสนาม
อำเภอบ้านหลวง
บ้านหลวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดน่าน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
พื้นที่ของอำเภอบ้านหลวงเดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ เมืองสวด อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอปง จังหวัดน่านในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2495 มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดน่าน จังหวัดเชียงราย และจังหวัดแพร่ โดยโอนอำเภอปง ยกเว้นตำบลสระเอียบและตำบลสวด ไปขึ้นจังหวัดเชียงราย โอนตำบลสะเอียบไปขึ้นอำเภอสอง จังหวัดแพร่ และเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2496 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำเภอเมืองน่าน โดยโอนตำบลสวดมาขึ้นกับอำเภอเมืองน่าน
วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2516 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ได้เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยพระบรมโอรสาธิราชฯ ทรงเยี่ยมเยือนราษฎรตำบลสวดเป็นครั้งแรก ได้มีพระราชดำริเห็นสมควรยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ เนื่องจากสภาพพื้นที่ภูเขาสูงชัน การคมนาคมระหว่างตำบลสวดกับอำเภอเมืองน่าน เป็นไปด้วยความยากลำบาก ดังนั้น ผู้ว่าราชการจังหวัดน่านในสมัยนั้น (นายสุกิจ จุลละนันท์) ได้กราบบังคมทูลถึงการขอยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอโดยใช้ชื่อว่า “กิ่งอำเภอบ้านหลวง” ซึ่งพระองค์ทรงเห็นชอบด้วย จึงทรงรับสั่งให้รีบดำเนินการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ จังหวัดน่านจึงได้ดำเนินการทำเรื่องเสนอกระทรวงมหาดไทย เพื่อประกาศยกฐานะตำบลสวดขึ้นเป็นกิ่งอำเภอบ้านหลวง ซึ่งต่อมาได้ตั้งตำบลป่าคาหลวง และตำบลบ้านฟ้าขึ้นในวันที่ 21 สิงหาคม ปีเดียวกัน โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลสวด เพื่อเตรียมจัดตั้งกิ่งอำเภอ
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลป่าคาหลวง ตำบลสวด และตำบลบ้านฟ้า ออกจากการปกครองของอำเภอเมืองน่าน รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านหลวง และในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2523 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าคาหลวง รวมตั้งเป็นตำบลบ้านพี้ เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีพื้นที่ห่างไกล) จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบ้านหลวง จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 26 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ช่องแคบตุรกี
ช่องแคบตุรกี (Turkish Straits) เป็นเส้นทางเดินเรือที่สำคัญอันดับต้น ๆ ของโลก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี โดยเชื่อมต่อระหว่างทะเลอีเจียน, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และทะเลดำ โดยช่องแคบตุรกีประกอบไปด้วยช่องแคบดาร์ดะเนลส์, ทะเลมาร์มารา และช่องแคบบอสฟอรัส โดยเป็นช่องแคบที่สำคัญอย่างมากต่อตุรกีในการควบคุมน่านน้ำภายในและช่องแคบดังกล่าวได้ใช้ในการพิจารณาในการแบ่งเขตแดนระหว่างทวีปเอเชียกับทวีปยุโรป นอกจากนี้ ยังเป็นการแบ่งระหว่างตุรกีฝั่งยุโรป (East Thrace) ที่มีขนาดพื้นที่ 23,764 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นร้อยละ 3.09 ของพื้นที่ทั้งประเทศ) กับดินแดนอานาโตเลีย
ฟุตบอลทีมชาติยูกันดา
ฟุตบอลทีมชาติยูกันดา เป็นทีมฟุตบอลประจำประเทศยูกันดา อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์สมาคมฟุตบอลยูกันดา เคยจบอันดับที่สองในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ เมื่อปี ค.ศ. 1978
ซือหม่าเหลียง
สุมาเหลียง หรือ (?-25 กรกฎาคม 834) พระนามรอง จื่ออี้  ผู้สำเร็จราชการ ระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิจิ้นฮุ่ย จักรพรรดิองค์ที่ 2 ของ ราชวงศ์จิ้นตะวันตก. โดยพระองค์เป็นองค์ชายองค์แรกที่เข้าร่วมในสงครามที่เรียกว่า สงครามแปดอ๋อง.
ประวัติ
เจ้าชายซือหม่าเหลียงเป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ใน จักรพรรดิจิ้นเสฺวียน หรือ สุมาอี้ ที่ปรึกษาคนสำคัญของ โจโฉ แห่ง วุยก๊ก ในระหว่าง ยุคสามก๊ก ที่ประสูติแต่นายหญิงฟู่ ระหว่างที่พระเชษฐาต่างพระมารดาของพระองค์คือ สุมาสู และ สุมาเจียว ได้สำเร็จราชการในวุยก๊กพระองค์รับราชการเป็นขุนนางระดับกลาง หลังจากพระนัดดาของพระองค์ สุมาเอี๋ยน ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิจิ้นอู่ ก็ได้สถาปนาพระปิตุลา (อา) พระองค์นี้เป็น ฟู่เฝิงอ๋อง
เจ้าชายซือหม่าเหลียง เป็นคนที่ยึดมั่นในความถูกต้องและคุณธรรมเป็นอย่างมาก พระองค์เข้ารับราชการมาตั้งแต่สมัยตระกูลโจเรืองอำนาจ โดยดำรงตำแหน่งเป็นขุนนางระดับกลาง ต่อมาพระนัดดาของพระองค์ สุมาเอี๋ยน (司马炎) โค่นล้มตระกูลโจและก่อตั้งราชวงศ์จิ้นขึ้น พระองค์ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องและดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่คุมกำลังทหารในภูมิภาคตะวันตกทั้งหมด แต่ว่าในปี ค.ศ. 270 แม่ทัพในสังกัดของพระองค์ได้รบแพ้กบฏชนเผ่าเซียนเป่ยจนถูกคาดโทษประหารชีวิต เพื่อปกป้องชีวิตของลูกน้องพระองค์จึงยอมรับผิดแทนและถูกปลดออกจากตำแหน่ง แม้กระนั้นความดีของพระองค์ก็เป็นที่ถูกนับถือในราชสำนักเป็นอย่างมาก ถึงขนาดที่จักรพรรดิจิ้นอู่มาขอให้พระองค์ช่วยดูแลอบรมสั่งสอนรัชทายาทเลยทีเดียว ต่อมาใน ปี ค.ศ. 277 พระองค์ก็ถูกแต่งตั้งให้เป็นอ๋องแห่งหรู่หนาน หรือเมือง ยีหลำ และคุมกำลังทหารในแคว้นเหอหนาน แต่เพียงไม่นานก็โดนโยกกลับไปเป็นที่ปรึกษาระดับสูงในราชสำนักแทน
หลังจากจักรพรรดิจิ้นอู่เริ่มมีอาการประชวรในปี ค.ศ. 289 ก็ได้ขอให้เจ้าชายซือหม่าเหลียงและหยางจุน (Yang Jun) พระบิดาของจักรพรรดินีหยางขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทน หยางจุนมีความหวาดกลัวในตัวของเจ้าชายซือหม่าเหลียงและอ๋ององค์อื่น จึงได้ทำเรื่องโยกให้เจ้าชายซือหม่าเหลียงไปประจำอยู่ที่เมืองฮูโต๋แทน ส่วนอ๋ององค์อื่น ๆ ก็จะถูกโยกไปประจำอยู่ตามเมืองใหญ่ต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินจีน จักรพรรดิจิ้นอู่เห็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจึงคิดจะมีพระราชโองการให้ทั้งสองคนเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกัน แต่ว่าพระราชโองการนั้นถูกหยางจุนลอบสับเปลี่ยนให้เหลือแต่เพียงชื่อตนเองเพียงคนเดียว หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิจิ้นอู่ก็สวรรคตและองค์รัชทายาทขึ้นดำรงตำแหน่งองค์ฮ่องเต้แทนพระนามว่าจักรพรรดิจิ้นฮุ่ย (晉会帝) ในตอนนั้นเจ้าชายซือหม่าเหลียงยังประทับอยู่ในเมืองหลวงและรู้สึกหวาดกลัวหยางจุนมากจนไม่มีความคิดที่จะหาความเรื่องพระราชโองการของจักรพรรดิจิ้นอู่อีกต่อไป แต่หยางจุนนั้นกลับคิดว่าเจ้าชายซือหม่าเหลียงมีความคิดจะต่อต้านจึงเตรียมกำลังทหารเข้าปราบปราม เป็นเหตุให้เจ้าชายซือหม่าเหลียงต้องรีบเผ่นหนีไปตั้งหลักที่เมืองฮูโต๋ทันทีเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง
ต่อมา เจี่ยหนานเฟิง (Jia Nanfeng) ฮองเฮาของจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยได้ร่วมมือกับเจ้าชาย ซือหม่าเหว่ย (Sima Wei) ปราบปรามหยางจุนได้สำเร็จ จักรพรรดิจิ้นฮุ่ยและเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายจึงได้เชิญตัวเจ้าชายซือหม่าเหลียงกลับคืนสู่นครหลวงอีกครั้งและให้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการตามเดิม พระองค์และ อุยก๋วน (Wei Guan, อดีตเสนาธิการวุ่ยก๊ก ผู้ปราบเตงงาย,จงโฮยและเกียงอุย) พยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะทำให้ราชสำนักกลับมาเข้าร่องเข้ารอยเหมือนเดิม แต่ว่าเจี่ยหนานเฟิงนั้นกลับพยายามเข้ามายุ่มย่ามเรื่องการปกครอง แถมพวกเขายังกังวลเรื่องนิสัยที่รุนแรงของซือหม่าเหว่ยจนมีความคิดที่จะปลดเขาออกจากตำแหน่ง แต่ว่าสุมาเหว่ยได้ไปขอร้องเจี่ยหนานเฟิงจนได้ตำแหน่งกลับคืนมาเหมือนเดิม ต่อมา ชีเช่ง (Qi Sheng) และ กงซุนฮอง (Gongsun Hong) ที่ปรึกษาของสุมาเหว่ยได้ยุแยงเจี่ยหนานเฟิงว่าสุมาเหลียงกับอุยก๋วนมีความคิดที่จะปลดจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยออกจากตำแหน่งองค์ฮ่องเต้ ตัวเจี่ยหนานเฟิงนั้นเคยมีเรื่องกับอุยก๋วนมาก่อนจึงเชื่อว่าเป็นความจริง
ในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 291 เจี่ยหนานเฟิงได้ปลอมพระราชโองการปลดสุมาเหลียงและอุยก๋วนออกจากตำแหน่ง และให้สุมาเหว่ยนำกำลังไปล้อมคฤหาสน์ของทั้งคู่เอาไว้ ผู้ใต้บังคับบัญชาของทั้งคู่ต่างสนับสนุนให้ทำการต่อต้านแต่ทั้งคู่กลับเลือกที่จะยอมจำนนแทน แต่แทนที่จะทำตามพระราชโองการสุมาเหว่ยกลับสั่งให้ทหารล้างบางตระกูลของทั้งคู่เสีย อุยก๋วนและผู้ชายในตระกูลทั้งหมดถูกสังหารทิ้งอย่างโหดเหี้ยม ส่วนสุมาเหลียงนั้นพวกทหารที่เคยเคารพเขานั้นไม่กล้าลงมือสังหาร เขาจึงถูกจับขึ้นรถนักโทษเอาตัวกลับไปแทน แต่ด้วยความเศร้าเสียใจและสภาพอากาศอันร้อนจัด เขาจึงนำพัดเหล็กที่ทหารให้เอาไว้ใช้พัดแก้ร้อนมาแทงตัวเองตาย เป็นการปิดฉากตำนานรัฐบุรุษผู้นี้ในที่สุด
สุมาเหว่ยจึงได้ตัดหัวศพสุมาเหลียงกลับไปเป็นหลักฐานแทน ซึ่งต่อมาเขาก็ถูกเจี่ยหนานเฟิงทรยศและป้ายความผิดที่ฆ่าสุมาเหลียงกับอุยก๋วนให้กับเขา สุมาเหว่ยจึงถูกจับประหารในฐานะกบฏ ส่วนสุมาเหลียงก็ถูกได้รับการยกย่องและสร้างสุสานฝังศพเขาอย่างสมเกียรติในเวลาต่อมา
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศจอร์แดน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของจอร์แดนในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2563–2564
'''ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ พ.ศ. 2563–2564''' เป็นฤดูกาลในอดีตของวัฏจักรรายปีของการก่อตัวพายุหมุนเขตร้อนและพายุหมุนกึ่งเขตร้อน โดยฤดูกาลเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 และไปสิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน 2564 โดยมีข้อยกเว้นสำหรับมอริเชียสและเซเชลส์ ซึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 15 พฤษภาคม 2564 วันที่เหล่านี้เป็นช่วงเวลาตามธรรมเนียมนิยมซึ่งเป็นช่วงจำกัดของแต่ละปี ซึ่งมีพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนก่อตัวภายในแอ่ง ภายในทางตะวันตกของเส้น 90 °ตะวันออก และทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร พายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้จะได้รับการเฝ้าระวังโดยศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเรอูนียง
รายชื่อพายุ
ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้ เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนและพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนใดที่ถูกประมาณว่ามีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีที่ 65 กม./ชม. โดยการวัดของศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคในเกาะลาเรอูนียง ประเทศฝรั่งเศส (RSMC ลาเรอูนียง) พายุลูกดังกล่าวจะได้รับชื่อ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในประเทศมอริเชียสและประเทศมาร์ดากัสการ์จะเป็นผู้กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อนแทน โดยศูนย์เฝ้าระวังพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคย่อยในประเทศมอริเชียสจะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง ในขอบเขตระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกถึง 90 องศาตะวันออก ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดที่กำลังแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลางในขอบเขตระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 30 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกถึง 55 องศาตะวันออก พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากศูนย์ย่อยในประเทศมาร์ดากัสการ์ ตั้งแต่ฤดูกาล 2559–2560 เป็นต้นมา ชุดรายชื่อที่ใช้ภายในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้จะถูกนำมาวนใช้ในทุก ๆ สามปี โดยชื่อพายุจะถูกใช้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นชื่อพายุใดที่ถูกนำมาใช้แล้วในฤดูกาลนี้จะถูกถอนออกจากการวนใช้ซ้ำ และจะมีการตั้งชื่อขึ้นมาทดแทนในฤดูกาล 2566–2567 ส่วนชื่อพายุใดที่ยังไม่ถูกใช้จะถูกนำไปใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2566–2567
9 มกราคม
วันที่ 9 มกราคม เป็นวันที่ 9 ของปี ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 356 วันในปีนั้น (357 วันในปีอธิกสุรทิน)
เฟื่องฟ้า
เฟื่องฟ้า เป็นไม้ยืนต้นประเภทพุ่มกึ่งเลื้อย ขนาดตั้งแต่พุ่มเล็กถึงพุ่มใหญ่ มีหนามขึ้นตามลำต้นอยู่ ใบเดี่ยว แตกออก สลับกับกิ่ง หรือเยื้องกัน มีขนขึ้นปกคลุมเล็กน้อย มีสีเขียวหรือใบด่าง รูปร่างรีแหลมยาว 3–6 ซม. กว้าง 2–3 ซม. ใบประดับลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือรูปไข่มี 3–5 ใบ มีหลายสี เช่น ม่วง แดง ชมพู ส้ม ฟ้า เหลืองและอื่น ๆ มีทั้งดอกสมบูรณ์เพศและไม่สมบูรณ์เพศ ออกเป็นช่อ ตามซอก ใบหรือปลายกิ่ง แต่ละช่อมี 3 ดอก เป็นหลอดยาว 1–2 ซม.
ต้องการแสงแดดจัดในสภาพกลางแจ้ง ได้รับแสงแดดตลอดวัน ถ้าได้รับแสงแดดไม่เพียงพอจะทำ ให้สีของใบไม่เข้มออกดอกน้อย ต้องการอุณหภูมิ ปานกลางหรือร้อนชื้น เมื่อโตขึ้น ต้องการน้ำปานกลาง ถึงค่อนข้างต่ำ ถ้ารดน้ำมากเกินไปจะไม่ออกดอก ขยายพันธุ์ด้วยการปักชำกิ่ง, ตอนกิ่ง, เสียบยอด
ความเป็นพิษ
น้ำเลี้ยงของเฟื้องฟ้าสามารถก่อให้เกิดผื่นแพ้สัมผัสขั้นรุนแรง คล้ายกับพืชชนิด Toxicodendron
อนุกรมวิธานและวิวัฒนาการชาติพันธุ์
ณ ค.ศ. 2010 Bougainvillea โดยทั่วไปจัดอยู่ในเผ่าย่อย Bougainvilleeae (มี 3 สกุล) ในเผ่า Nyctaginaceae โดยมี Pisonieae เป็นเผ่าย่อยพี่น้อง (มี 4 สกุล):
ชนิด
Catalogue of Life รายงานว่ามีพืชที่อยู่ในสกุล Bougainvillea ถึง 16 ชนิด
• Bougainvillea berberidifolia Heimerl
• Bougainvillea campanulata Heimerl
• Bougainvillea glabra Choisy
• Bougainvillea herzogiana Heimerl
• Bougainvillea infesta Griseb.
• Bougainvillea lehmanniana Heimerl
• Bougainvillea malmeana Heimerl
• Bougainvillea modesta Heimerl
• Bougainvillea pachyphylla Heimerl ex Standl.
• Bougainvillea praecox Griseb.
• Bougainvillea spectabilis Willd.
• Bougainvillea spinosa (Cav.) Heimerl
• Bougainvillea stipitata Griseb.
• Bougainvillea trollii Heimerl
• Bougainvillea × buttiana Holttum & Standl. (B. glabra × B. peruviana)
พระมหาธรรมราชาที่ 3
พระมหาธรรมราชาที่ 3 (สวรรคต พ.ศ. 1962) บางแห่งออกพระนามว่า ไสยลือไทย เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1943–1962
พระราชประวัติ
พระมหาธรรมราชาที่ 3 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 2 และเป็นพระเชษฐาในพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปี พ.ศ. 1943
ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ทรงยกทัพไปช่วยท้าวยี่กุมกามชิงราชสมบัติเวียงเชียงใหม่จากพญาสามฝั่งแกน ทรงตีได้เมืองพะเยา เชียงราย และฝาง แต่ที่สุดทรงพ่ายสงครามต้องยกทัพกลับ ด้านการปกครองคณะสงฆ์ ได้ตราพระราชโองการให้สงฆ์ปกครองกันเอง และยึดคำตัดสินของสังฆราชในการระงับอธิกรณ์
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่า เมื่อพระมหาธรรมราชาเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือก็เกิดจลาจล สมเด็จพระอินทราชา (เจ้านครอินทร์) จึงได้โอกาสยกทัพขึ้นมา พระยาบาลเมืองและพระยารามยอมอ่อนน้อม และเข้าเป็นประเทศราชของกรุงศรีอยุธยานับแต่นั้น
วัดมนูหะ
วัดมนูหะ หรือ มะนูฮาพะย่า (မနူဟာဘုရား) เป็นวัดและโบราณสถานที่สร้างโดยพระเจ้ามนูหะ กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรสุธรรมวดี ขณะที่พระองค์ทรงถูกจองจำในเมืองพุกามในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า
ตามประวัติได้เล่าว่าพระเจ้าอโนรธามังช่อ กษัตริย์พุกาม ได้ทรงทำสงครามกับอาณาจักรสุธรรมวดี เมืองหลวงของมอญและได้รับชัยชนะ จึงทรงกวาดต้อนกษัตริย์แห่งสุธรรมวดีคือพระเจ้ามนูหะมาจองจำในเมืองพุกาม โดยไม่ให้อิสระอะไรมากนัก ต่อมาพระองค์ได้ทรงมีพระบรมราชานุญาติให้พระเจ้ามนูหะสร้างวัดเพื่อเป็นสถานที่บำเพ็ญพระราชกุศล ซึ่งคือวัดมนูหะแห่งนี้ พระองค์จึงทรงระบายความคับแค้นพระทัยผ่านการสร้างวัดโดยทรงสร้างให้พระประธานปางขัดสมาธิในวิหารมีขนาดใหญ่จนพระอังสา (ไหล่) ของพระพุทธรูปชิดติดกับผนังทั้งสองข้างและมีลักษณะอึดอัด ชาวไทยจึงรู้จักกันในนาม พระอึดอัด นอกจากพระพุทธรูปปางสมาธิแล้วในอีกวิหารหนึ่งยังมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน ซึ่งถูกสร้างในลักษณะที่ดูอึดอัดเช่นกัน โดยมีพุทธลักษณะทรงยิ้ม นักโบราณคดีบางกลุ่มตีความว่าพระเจ้ามนูหะทรงจะสื่อว่า ความตาย (พระนิพพาน) เท่านั้น จะช่วยให้เราหลุดพ้นได้
ตำบลบ้านใหม่ (อำเภอเมืองนครราชสีมา)
ตำบลบ้านใหม่ เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นเดียว คือ เทศบาลตำบลบ้านใหม่
ประวัติ
สภาตำบลบ้านใหม่ ได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2539 เดิมมีหมู่บ้าน จำนวน 19 หมู่บ้าน และต่อมาได้แบ่งแยกเป็นตำบลสุรนารี จำนวน 8 หมู่บ้าน ตำบลบ้านใหม่จึงเหลือหมู่บ้านเพียง 11 หมู่บ้าน และเมื่อปี 2544 ได้มีการแบ่งแยกหมู่บ้าน หมู่ที่ 4 บ้านมะขามเฒ่า เพิ่มเป็นหมู่ที่ 12 บ้านมะขามเฒ่าพัฒนา ปัจจุบันจึงมีพื้นที่การปกครอง จำนวน 12 หมู่บ้าน
ที่ตั้ง
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา และอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครราชสีมาประมาณ 7.5 กิโลเมตร
อิงเงอเกิร์ดแห่งนอร์เวย์
อิงเงอเกิร์ด ฮารัลด์สด็อทเทอร์ (ภาษานอร์สเก่า: Ingigerðr Haraldsdóttir ราว ค.ศ. 1046 - ราว ค.ศ. 1120) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งราชอาณาจักรนอร์เวย์ ซึ่งได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและสวีเดนจากการอภิเษกสมรสตามลำดับ พระราชสวามีของพระนางคือ พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (สวรรคต ค.ศ. 1098) และพระเจ้าฟิลิปแห่งสวีเดน (สวรรคต ค.ศ. 1118)
พระราชประวัติ
เจ้าหญิงอิงเงอเกิร์ด ฮารัลด์สด็อทเทอร์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฮารัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์ กับเอลีซีฟแห่งเคียฟ เจ้าหญิงเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าโอลอฟ คัทโคนนุงแห่งสวีเดน และเป็นพระราชนัดดาในยาโรสลาฟ ผู้ชาญฉลาด แกรนด์ปรินซ์แห่งเคียฟ เจ้าหญิงอิงเงอเกิร์ดอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเจ้าชายโอลาฟแห่งเดนมาร์ก ราวปีค.ศ. 1067 การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นการสร้างพันธมิตรระหว่างเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระขนิษฐาต่างมารดาของกษัตริย์โอลาฟ คือ เจ้าหญิงอิงเงอริดแห่งเดนมาร์กได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าโอลาฟที่ 3 แห่งนอร์เวย์ พระอนุชาของพระนางอิงเงอเกิร์ด อิงเงอเกิร์ดได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กเมื่อเจ้าชายโอลาฟได้เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1086
หลังจากกษัตริย์โอลาฟที่ 1 เสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1095 สมเด็จพระพันปีหลวงอิงเงอเกิร์ดแห่งเดนมาร์กได้เสด็จสวีเดน พระนางอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟิลิปแห่งสวีเดน พระราชนัดดาในพระเจ้าอิงเงอที่ 1 แห่งสวีเดน ในปีค.ศ. 1095 หรือ 1096 เมื่อเจ้าชายฟิลิปได้เป็นพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1105 ทำให้พระนางได้เป็นสมเด็จพระราชินีเป็นครั้งที่สอง การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่มีทายาทร่วมกัน พระนางทรงตกพุ่มหม้ายในปีค.ศ. 1118 ปีที่ประสูติและสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นไม่มีหลักฐานยืนยันแน่นอน แต่เป็นที่รู้ว่าพระนางทรงมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระสวามี
อ้างอิง
10461120
รายชื่อตัวละครในสึซึมิยะ ฮารุฮิ
ตัวละครในเรื่อง "สึซึมิยะ ฮารุฮิ"
ดริฟต์ (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)
ดริฟต์ (Drift) เป็นชื่อตัวละครหุ่นยนต์ฝ่ายไซเบอร์ตรอน หรือ ออโต้บอตส์ จากการ์ตูนชุดเรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส
ยุค G1
ในหนังสือการ์ตูนฉบับของ ไอดีดับบลิว (IDW) มีประวัติเกี่ยวกับดริฟต์ว่าเคยหลงผิดไปเป็นหุ่นยนต์ฝ่ายดีเซปติคอนส์เนื่องจากดริฟต์ได้พบเจอกับสถานการณ์ต่าง ๆ ในแง่ไม่ดีนัก ทำให้ดริฟต์กลายเป็นลูกน้องมือขวาของ เมกะทรอน หัวหน้าฝ่ายดีเซปติคอนส์ หลังจากที่ดริฟต์ได้มาทำงานรับใช้เมกะทรอนอย่างเต็มรูปแบบแล้ว ดริฟต์จึงเปลี่ยนลักษณะร่างกายและเปลี่ยนชื่อของตนเองเป็น เดดล็อค (Deadlock) ต่อมาเขาเริ่มรู้สึกว่าเขาทำผิดไป จึงได้หาทางแก้ไขในสิ่งที่เขาได้ทำผิดพลาด สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจก้าวออกมาจากเงามืด จนได้กลับไปเป็นหุ่นยนต์ฝ่ายออโต้บอทส์และใช้ชื่อว่าดริฟต์เช่นเดิม
โรบอท อิน ดิสไกส์ 2015
ดริฟต์ ในภาคนี้ มีลักษณะร่างกายสีส้ม ผสมกับสีดำ ส่วนของหน้าอกมีไฟหน้ารถแสงสีฟ้าติดอยู่ทั้งสองข้าง ส่วนของไหล่และแขนมีเกราะป้องกันขนาดใหญ่ นอกจากนี้ ดริฟต์ยังมีหุ่นยนต์ขนาดเล็ก หรือ มินิ-คอน (Mini-Con) อีกสองตัว มีชื่อว่า เจ็ตสตอร์ม และ สลิปสตรีม ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของดริฟต์เอง ดริฟต์มีบทบาทด้านการให้คำแนะนำแก่ บัมเบิลบี ในบางครั้งบางคราว และยังมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ถือเป็นหุ่นยนต์อีกตัวหนึ่งที่ดำรงไว้ซึ่งคุณธรรม แต่มีข้อเสียคือมักจะดุลูกศิษย์ทั้งสองอย่าง สลิปสตรีม และ เจ็ทสตอร์ม รุนแรงเกินไป แม้เพียงแค่เรื่องการขัดดาบผิดวิธี ภายหลังมนุษย์วัยเด็กที่อาศัยอยู่ในทีมบัมเบิลบี ชื่อว่า รัสเซล เคลย์ มาช่วยเหลือลูกศิษย์ทั้งสอง ด้วยการช่วยพูดให้ดริฟต์ตำหนิลูกศิษย์ทั้งสองน้อยลง ดริฟต์รับฟังคำพูดของรัสเซลจึงปรับเปลี่ยนวิธีการสั่งสอนลูกศิษย์ทั้งสอง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างศิษย์อาจารย์จึงดำเนินไปด้วยดีเสมอมา เสียงพากย์ดริฟต์ในภาคนี้ให้เสียงภาษาไทยโดย ภิญโญ รุ่งสมัย (ฉบับช่อง 3 Family) และ กริน อักษรดี (ฉบับการ์ตูนเน็ตเวิร์ค) และให้เสียงภาษาอังกฤษโดย อีริค บอลซา (Eric Bauza)
บทบาท
บทบาทที่เด่นชัดที่สุดของดริฟต์ในทรานส์ฟอร์มเมอร์สตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันนั้นก็คือมีประวัติว่าดริฟต์เคยเป็นฝ่ายดีเซปติคอนส์มาก่อนแทบทั้งสิ้น
การเรียกชื่อในภาษาญี่ปุ่น
การเรียกชื่อ ดริฟต์ ในภาษาญี่ปุ่น จะเรียกว่า โดริฟูโตะ (ドリフト)
จังหวัดแชลอนากูรา
จังหวัดแชลอนากูรา (województwo zielonogórskie) เป็นหน่วยการปกครองท้องถิ่นของประเทศโปแลนด์ในช่วงปี ค.ศ. 1975–1998 จังหวัดได้รับการรวมเข้ากับจังหวัดลูบุช มีเมืองหลักคือแชลอนากูรา
เมืองต่าง ๆ
จังหวัดแชลอนากูราประกอบด้วย 16 เมือง โดยรายชื่อเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลปี ค.ศ. 1998) • 18px Zielona Góra (118,182)
• 18px Nowa Sól (42,662)
• 18px Żary (40,732)
• 18px Żagań (28,170)
• 18px Świebodzin (22,539)
• 18px Gubin (18,893)
• 18px Sulechów (18,250)
• 18px Lubsko (15,511)
• 18px Wolsztyn (13,879)
• 18px Krosno Odrzańskie (13,000)
• 18px Kożuchów (9,967)
• 18px Zbąszyń (7,500)
• 18px Zbąszynek (5,100)
• 18px Iłowa (4,100)
• 18px Sława (4,000)
ดูเพิ่ม
จังหวัดของประเทศโปแลนด์
ฉลากประหยัดไฟ
ฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5  คือฉลากที่บ่งบอกระดับการใช้ไฟฟ้าและข้อมูลเบื้องต้นต่างๆ ของเครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น ประสิทธิภาพ ค่าใช้จ่ายต่อปี เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเลือกซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าได้อย่างเหมาะสมและประหยัดค่าใช้จ่ายในระยะยาว ฉลากประหยัดไฟจะมีระดับความประหยัดตั้งแต่เบอร์ 1 ถึงเบอร์ 5 โดยที่เบอร์ 5 หมายถึงประหยัดไฟมากที่สุด คือมีอัตราการประหยัดพลังงาน (Energy Efficiency Ratio : EER) มากกว่า 11.0 หน่วย
ผู้ออกฉลากประหยัดไฟในปัจจุบันคือกระทรวงพลังงาน ซึ่งจะมีตราของกระทรวงซ้อนอยู่บนฉลาก เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) จากเดิมออกโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ซึ่งไม่มีโลโก้ใดๆ เว้นแต่ปี ค.ศ. ที่ออกบนฉลาก
ต้งแต่ปี พ.ศ. 2562 กระทรวงพลังงานได้ปรับปรุงฉลากประหยัดไฟใหม่ทั้งหมด โดยยกเลิกระดับความประหยัดเบอร์ 1 ถึงเบอร์ 4 คงไว้เพียงเบอร์ 5 แต่เพิ่มสัญลักษณ์ดาวที่จะระบุระดับคะแนนการประหยัดไฟเข้าไปแทน โดยยิ่งมีดาวมาก จะยิ่งมีประสิทธิภาพในการประหยัดไฟมากขึ้นดวงละ 5-10% โดยฉลากประหยัดไฟชนิดติดดาว มี 4 ระดับ คือเบอร์ 5, 1 ดาว, 2 ดาว และ 3 ดาว
สัญชัย นามเขต
สัญชัย นามเขต เกิดเมื่อวันที่ December 16, 1989 เป็นนักวิ่งประเภทกรีฑาระยะไกล ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันและได้รับรางวัลดังนี้ คือ ซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ และซีเกมส์ 2017 ที่ประเทศมาเลเซีย ได้เหรียญทองแดง และซีเกมส์ 2019 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ได้เหรียญเงิน
สถิติ
นอกสนาม
ในสนาม
10 มกราคม
วันที่ 10 มกราคม เป็นวันที่ 10 ของปี ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 355 วันในปีนั้น (356 วันในปีอธิกสุรทิน)
ลีกเดอ
ลีกเดอ (Ligue 2) เป็นลีกฟุตบอลระดับที่ 2 ของประเทศฝรั่งเศส รองจากลีกเอิง (Ligue 1) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476 (1933)
มาวิน มณีวงษ์
จ่าอากาศตรี มาวิน มณีวงษ์ (ชื่อเล่น: ปอนด์; เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2539 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวไทย ปัจจุบันล่นตำแหน่งเซตเตอร์ให้กับสโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ และวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558
เกาะเซนทิเนลเหนือ
เกาะเซนทิเนลเหนือ (North Sentinel Island) เป็นเกาะหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะอันดามันใต้ด้านใต้ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะปกคลุมด้วยป่าไม้ เป็นเกาะที่เล็กและอยู่ห่างไกลจากแหล่งชุมชนหลัก ๆ ในกลุ่มเกาะอันดามันใหญ่ มีพืดหินปะการังโอบล้อม และไม่มีอ่าวจอดเรือตามธรรมชาติ
บนเกาะเซนทิเนลเหนือมีกลุ่มคนพื้นเมืองกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ คนภายนอกเรียกชื่อคนกลุ่มนี้ตามชื่อเกาะว่า "ชาวเซนทิเนล" ประมาณกันว่ามีจำนวนประชากรอยู่ระหว่าง 15 ถึง 500 คน (ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูลและช่วงเวลาการประเมินที่แตกต่างกัน) ชนกลุ่มนี้ต้องเผชิญภัยคุกคามที่เป็นไปได้จากโรคติดเชื้อที่พวกเขาไม่มีภูมิคุ้มกัน เช่นเดียวกับความรุนแรงจากผู้บุกรุก รัฐบาลอินเดียจึงประกาศให้เกาะเซนทิเนลทั้งเกาะ (ซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับแมนแฮตตัน) รวมทั้งพื้นน้ำในระยะ 3 ไมล์หรือประมาณ 5 กิโลเมตรจากตัวเกาะเป็นเขตหวงห้าม
ผจญภัยสัตว์สูญพันธุ์
ผจญภัยสัตว์สูญพันธุ์ (Extinct) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2564 ผลิตโดย เน็ตฟลิกซ์ ภาพยนตร์กำกับโดย เดวิด ซิลเวอร์แมน และแสดงนำโดย ราเชล บลูม, อดัม เดวีน, ซาซี บีตซ์, เคน จอง, แคทเธอรีน โอฮาร่า, เบเนดิกต์ หว่อง, เรจจี้ วัตส์, และจิม เจฟเฟอรีส์
ลัดดาแลนด์
ลัดดาแลนด์ เป็นสวนพฤกษศาสตร์ ผสมผสานกับลานแสดงศิลปวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ ในราวปี พ.ศ. 2512 เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ประกอบด้วย สวนสนุก การแสดงมหรสพต่างๆ ตั้งอยู่ริมถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีเจ้าของ คือ พลตรีประดิษฐ์ พันธาภา และนางลัดดา พันธาภา
ปัจจุบันลัดดาแลนด์ มีสภาพเป็นป่ารกร้าง จนกลายเป็นแหล่งมั่วสุมของพวกติดยา กลุ่มวัยรุ่นที่ชอบลองของ ในจังหวัดเชียงใหม่ ตลอดจนเป็นที่สนใจของกลุ่มผู้ที่มีความเชื่อเรื่องผี และมักจะถูกกล่าวถึงในเรื่องความลี้ลับ เรื่องสยองขวัญ จนถูกนำเรื่องราวมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง ลัดดาแลนด์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
เจมส์ แม็กอะวอย
เจมส์ แอนดรูว์ แม็กอะวอย (James Andrew McAvoy) เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2522 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครเวทีชาวสก็อต เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ X-เม็น รุ่น 1, X-เม็น สงครามวันพิฆาตกู้อนาคต, Atonement, เผด็จการแผ่นดินเลือด, อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์ แม่มด กับตู้พิศวง, Penelope, Wanted, Frank Herbert's Children of Dune, และซีรีส์อังกฤษเรื่อง Shameless และ Early Doors แม็กอะวอยได้รับรางวัลแบฟตาไรซิงสตาร์ และรางวัลแบฟตาสก็อตแลนด์ เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอแอลเอฟเอส และ 2 รางวัลแบฟตา, รางวัลภาพยนตร์ยุโรป และรางวัลลูกโลกทองคำ เขาแต่งงานกับแอน-มารี ดัฟฟ์ใน พ.ศ. 25496 ก่อนจะหย่าร้างใน พ.ศ. 2559
แหล่งข้อมูลอื่น
1979
เครก โจนส์
เครก ไมเคิล โจนส์ (เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972) หรือชื่อในวงการดนตรีว่า 133 เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกของวงสลิปน็อตในตำแหน่ง แซมเพลอร์ ,คีย์บอร์ด และซินธิไซเซอร์
เครก โจนส์ เข้าร่วมวงสลิปน็อต ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1996 หลังจากที่ทางวงบันทึกเสียงเดโม Mate.Feed.Kill.Repeat ซึ่งเป็นเดโม ชุดแรกของทางวงเสร็จ โดยเขาเข้าร่วมวงเป็นครั้งแรกในตำแหน่งมือกีตาร์ เพื่อแทนที่ ดอนนี สตีล มือกีตาร์คนแรกของวงที่ขอลาออกไปหลังบันทึกเสียงเดโมชุดดังกล่าวเสร็จ แต่ก็ได้เปลี่ยนมาเล่นแซมเพลอร์ และ ซินธิไซเซอร์ในที่สุด โดยมิก ทอมสัน ได้เข้ามาเล่นกีตาร์แทนตัวเขา
ประวัติ
เครก โจนส์ เกิดที่เมืองดิมอยน์, รัฐไอโอวา สหรัฐอเมริกา เขาเคยเป็นมือกีตาร์และมีผลงานเพลงเป็นเดโมและอีพีร่วมกับวง โมดิฟีเดียส (Modifidious) ต่อมาเขาได้เข้าร่วมวงสลิปน็อตในฐานะมือกีตาร์ เมื่อปี ค.ศ. 1996 แทนที่ ดอนนี่ สตีล มือกีตาร์คนแรกของวง ที่ได้ขอลาออกไปหลังจากบันทึกเสียงเดโม ชุด Mate.Feed.Kill.Repeat ซึ่งเป็นเดโมชุดแรกเสร็จ
โดยเขาได้รับคำชักชวนให้เข้าร่วมวงจากโจอี้ จอร์ดิสัน มือกลองของสลิปน็อต ซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมวงโมดิฟีเดียส ของเขามาก่อน ถึงแม้เขาจะไม่ได้มีส่วนร่วมในการบันทึกเสียงเดโมชุดแรกร่วมกับทางวง แต่เขาก็ยังมีชื่อปรากฏบนปกเดโม ในฐานะผู้มีส่วนร่วมในการทำคอนเซปต์และกราฟิก
หลังจากเข้าร่วมวงได้ไม่นาน เขาก็เปลี่ยนบทบาทในวงจากมือกีตาร์ ไปเล่นซินธิไซเซอร์และแซมเพลอร์ รวมทั้งเป็นผู้สร้างสรรค์เอฟเฟกต์และเสียงสังเคราะห์ต่างๆ ให้กับวง โดยตำแหน่งกีตาร์ของเขาถูกแทนที่ด้วยมิก ทอมสัน
หน้ากาก
เครก โจนส์ ถือเป็นสมาชิกของวงสลิปน็อต ที่มีภาพลักษณ์ลึกลับมากที่สุดในวง โดยในช่วงแรกที่เข้าร่วงวงในฐานะมือกีตาร์ แทนที่ ดอนนี่ สติล เขาเลือกที่จะสวมถุงน่องไว้บนศีรษะ ต่อมาเขาเปลี่ยนมาสวมหมวกนิรภัยที่ออกแบบให้มีตะปูขนาดยาวตอกเอาไว้รอบๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้หน้ากากที่ต้องการจะสื่อถึงอาการกามวิปริต โดยใช้หน้ากากหนังแบบบอนเดจ (Bondage Mask) หรือ หน้ากากทาส ซึ่งเป็นหน้ากากสำหรับประกอบกิจกรรมทางเพศสำหรับกลุ่มผู้ที่มีอาการทางเพศแบบเฟติช (Fetish) ในลักษณะยินดีเมื่อถูกพันธนาการ การเกิดอารมณ์เพศเมื่อได้ใช้อำนาจเหนือฝ่ายหนึ่ง หรือถูกใช้อำนาจเหนือ  รูปแบบการใช้อำนาจจะแสดงออกโดยการมัดพันธนาการ การเฆี่ยนตี การทรมานร่างกาย  การดูถูกเหยียดหยาม โยงกับสิ่งเร้าทางเพศคือความรู้สึกยินดีที่ได้พิชิตอีกฝ่าย และความรู้สึกยินดีที่ตนเองถูกพิชิต
โดยเครก โจนส์ ได้ใช้หน้ากากในลักษณะนี้มาจนถึงปัจจุบัน และยังคงออกแบบให้มีตะปูยาวตอกไว้รอบศีรษะ
ชีวิตส่วนตัว
โจนส์มักถูกสื่อตั้งชื่อว่าเป็นสมาชิกที่เงียบที่สุดในวงของสลิปน็อต จนได้รับการขนานชื่อว่า "The Quiet One" คอรีย์ เทย์เลอร์ นักร้องของวงยังอธิบายเกี่ยวกับโจนส์ว่า "เป็นบุคคลที่เงียบๆอย่างน่ากลัว" โรส โรบินสัน โปรดิวเซอร์ให้กับวงในอัลบั้มชุดแรก กล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับโจนส์ว่า "พยายามที่จะคุยกับโจนส์แต่สิ่งที่เขากับทำนั่งและจ้อง" นิตรสารเมทัล Loudwire โดยกราแฮม เฮริทแมนได้ระบุไว้ว่า "ไม่เคยพูด" และชอบ "อยู่ตัวลำพัง" และอาจเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างหน้ากากของเขา เอียน กิฟทิน จากหนังสือพิมพ์ เดอะการ์เดียน อธิบายตัวตนโจนส์ว่า "ทำตัวแปลกแยกอย่างเห็นได้ชัด" ด้วยลักษณะบุคลิกเงียบทำให้ผู้จัดการวงมักเอาเปรียบเป็น อูนาบอมเบอร์ (Unabomber) ซึ่งอ้างอิงถึงผู้ก่อการร้ายอย่าง เทโอดอร์ จอห์น คักซีนสกี
ชฺวี
ชฺวี หรือ โคจิ  เป็นกล้าเชื้อที่ผลิตจากการเพาะพันธุ์จุลินทรีย์ โดยเฉพาะเชื้อรา เช่น Aspergillus ซึ่งมีประสิทธิภาพในการหมักอาหาร โดยใช้ธัญพืช เช่น ข้าว ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่วเหลือง เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ
เชื้อรา Aspergillus นั้นผลิตและปล่อยเอนไซม์หลายชนิดที่ย่อยสลายแป้งและโปรตีนจากส่วนปลายของไมซีเลียม เพื่อการแพร่กระจายพันธุ์ ย่อยสลายแป้งและโปรตีนของข้าวสวยและข้าวบาร์เลย์ที่เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อ และใช้กลูโคสและกรดอะมิโนที่ผลิตขึ้นเป็นสารอาหารเพื่อการเติบโต ใช้ในการผลิตอาหารหมักดอง เช่น สาเก มิโซะ น้ำส้มสายชู โชยุ สึเกโมโนะ โชจู อาวาโมริ โดยอาศัยการทำงานของเอนไซม์ย่อยสลายต่าง ๆ ที่ผลิตโดยเชื้อรา Aspergillus เป็นเทคโนโลยีการหมักเฉพาะของเอเชียตะวันออก รวมทั้งแถบเทือกเขาหิมาลัยและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
โคจิมีต้นกำเนิดในประเทศจีน แต่ราที่จีนและเกาหลีใช้ในการผลิตเหล้าและซีอิ๊วแบบดั้งเดิมคือราในสกุล Rhizopus หรือMucor  แต่ที่นิยมในญี่ปุ่นปัจจุบันและแพร่หลายไปถึงในเอเชียตะวันออกประเทศอื่นด้วยนั้นมักใช้สายพันธุ์ Aspergillus oryzae และ Aspergillus sojae