cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดราก้อนบอล Z
การต่อสู้กับจอมมารบู - Kid Buu saga
จอมมารบูกับซาตานมีความสนิทสนมกันเป็นอย่างดี ซาตานสามารถเปลี่ยนความคิดของจอมมารบูให้เลิกทำร้ายสิ่งมีชีวิตและทำลายล้างเมือง เหตุการณ์เหมือนจะจบลงด้วยดีแต่มีคนใจโฉดทำร้ายสุนัขที่จอมมารบูเลี้ยงและซาตานก็ถูกยิง(ต่อมาได้รับการรักษาทั้งคู่) จอมมารบูโกรธจัดจนปลดปล่อย"จอมมารบูอีกตนหนึ่ง"ออกมาซึ่งเป็นจอมมารบูที่มีแต่จิตใจที่ชั่วร้าย จอมมารบูทั้ง 2 ได้ต่อสู้กันจอมมารบูตัวชั่วร้ายเอาชนะจอมมารบูตัวเดิมโดยการสะท้อนพลังของจอมมารบูเดิมที่จะให้เป็นช็อคโกแลตใส่ตัวเองและถูกกินเข้าไป จอมมารบูตัวชั่วร้ายจึงเริ่มเปลี่ยนร่างกลายเป็นร่างใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าเดิม จากนั้นก็ไปยังวังพระเจ้าเพื่อไปพบกับคนที่จะมาสู้กับตน พิคโกโร่ทำทุกวิถีทางเพื่อถ่วงเวลาแต่จอมมารบูก็จัดการฆ่าคนหมดทั้งโลกด้วยการโจมตีชั่วพริบตา พิคโกโร่เห็นท่าไม่ดีจึงให้ทรังคซ์และโกเทนเข้าไปฝึกในห้องกาลเวลาอย่างน้อยเวลาที่ต่างกันจะทำให้ถ่วงเวลาได้ จอมมารบูเข้าไปยังห้องกาลเวลาเพื่อไปสู้กับทรังคซ์และโกเทน ทั้ง 2 ฟิวชั่นจนเป็นโกเทนคูสเข้าสู้กับจอมมารบู โกเทนคูสมีลีลาการต่อสู้ยียวนกวนประสาทตามประสาเด็ก พิคโกโร่เห็นว่าคงไม่ชนะแน่ๆจึงทำลายทางเข้าออกของห้องกาลเวลาเพื่อกักขังให้จอมมารบูกลับไปยังโลกอีกไม่ได้ จอมมารบูใช้พลังของตนเปิดมิติของห้องกาลเวลาและสามารถออกไปได้ โกเทนคูสจึงแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า 3 และใช้พลังเปิดมิติออกไปได้พร้อมๆกับพิคโกโร่ ทั้งคู่ออกมาไม่ทันการณ์จอมมารบูได้เปลี่ยนทุกคนในวังพระเจ้าเป็นช็อคโกแลตกินไปหมดแล้ว เหตุการณ์ทุกอย่างบนโลกพวกโกคูเห็นหมดจากโลกไคโอชิน โกเทนคูสในร่างซูเปอร์ไซย่า 3 เล่นงานบูอย่างดุเดือดซึ่งเกือบจะจัดการได้อยู่แล้วแต่เวลาในการรวมร่างหมดซะก่อน โกฮังได้รับการเพิ่มพลังสำเร็จแล้วจึงมาช่วยพวกพิคโกโร่ โกฮังสามารถเล่นงานบูได้ฝ่ายเดียวจอมมารบูจึงระเบิดตัวเองและหนีไปพร้อมกับพรางพลัง
พวกโกฮังพบกับเด็นเด้ที่รอดตายจากวังพระเจ้าและพบกับซาตาน ต่อมาบูมาสู้กับพวกโกฮังอีกครั้งและท้าทายให้ซูเปอร์โกเทนคูสออกมาสู้ ทุกคนเสียรู้บู ทั้งโกเทนคูสและพิคโกโร่ถูกจอมมารบูดูดกลืนเข้าไปจนทำให้จอมมารบูเปลี่ยนร่างและมีพลังเพิ่มขึ้นหลายเท่า โกฮังไม่สามารถสู้กับบูในร่างนี้ได้ ผู้เฒ่าไคโอชินเห็นท่าไม่ดีจึงมอบชีวิตให้แก่โกคูและมอบต่างหู"โปตาร่า"ให้ซึ่งเป็นอุปกรณ์ในการรวมร่างที่มีประสิทธิภาพสูงกว่าฟิวชั่น(ไม่สามารถแยกร่างได้ตลอดกาล)โดยการใส่ต่างหูกันคนละข้างก็จะรวมร่างกันได้ ไคโอชินและคิบิโตะสาธิตให้ดูและรวมร่างกันจนเป็น"คิบิโตะชิน" ที่โลกโกฮังและเทนชินฮังที่กลับมาช่วยสู้ไม่สามารถต้านทานบูได้ แต่โกคูก็ปรากฏตัวเพื่อมารวมร่างกับโกฮังและสู้กับบู จอมมารบูไหวตัวทันจึงดูดกลืนร่างโกฮังเข้าไปอีกจนพลังเพิ่มขึ้นจากเดิม โกคูไม่รู้ว่าจะรวมร่างกับใครในที่นั้นแต่ว่าเบจิต้าได้ปรากฏตัวพอดี โกคูโน้มน้าวให้เบจิต้ามารวมร่างกับตนก่อนที่บูจะตามมาทันในที่สุด เบจิต้าไม่อยากรวมร่างกับโกคูเพราะรู้ว่าตนถูกโกคู"ออมมือ"ในตอนที่สู้กันคราวก่อนแต่ทั้งคู่ก็รวมร่างกันได้เป็น "เบจิตโต้" บูสู้กับเบจิตโต้ไม่ได้โดนเล่นงานอยู่ฝ่ายเดียวจนคิดที่จะดูดกลืนเบจิตโต้ ซึ่งเบจิตโต้ก็ไหวตัวทันยอมให้บูดูดกลืนแต่ก็ทำการป้องกันตัวเองเอาไว้ เบจิตโต้มีแผนที่จะช่วยเหลือพวกโกฮังที่ถูกดูดกลืนไปก่อนหน้านี้ บูดูดกลืนร่างเบจิตโต้ไปแล้วแต่ไม่เปลี่ยนร่างทำให้บูเองสงสัยแต่ก็ไม่ติดใจอะไรแล้วเพราะตนได้เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล เมื่อเบจิตโต้เข้ามาในร่างของบูแล้วก็เกิดการแยกร่างเป็นโกคูและเบจิต้าเหมือนเดิม เบจิต้าไม่ต้องการรวมร่างกับโกคูอีกจึงทำลายต่างหูทิ้งไป 1 ข้าง ทั้ง 2 คนได้พบกับพวกโกฮังและทำการช่วยเหลือทำให้บูค่อยๆคืนร่างไปเรื่อยๆ บูจึงเข้าไปในร่างตัวเองและพบกับต้นเหตุคือโกคูและเบจิต้า ก่อนหน้านี้ทั้ง 2 คนได้พบกับจอมมารบูตัวอ้วนที่ถูกกินมาก่อนหน้านี้ในร่างของบูซะเอง เบจิต้าดึงบูอ้วนออกมาทำให้ร่างบูเริ่มเปลี่ยนแปลง พวกโกคูรีบนำพวกโกฮังออกมาจากร่างบูจนสำเร็จ บูเริ่มเปลี่ยนแปลงร่างไปเรื่อยๆจนมาหยุดอยู่ที่ร่างกายที่เล็กเหมือนเด็ก หารู้ไม่ว่านี่คือ"จอมมารบูตัวแรกสุด"ที่บิบิดี้พ่อของบาบิดี้เป็นคนสร้างขึ้นมาที่มีความร้ายกาจที่สุด บูจะทำลายโลกพวกโกคูเห็นท่าไม่ดีจึงรีบพาพวกโกฮังหนีไปยังโลกไคโอชินแต่ไปเห็นเด็นเด้และซาตานกับสุนัขของบูจึงช่วยก่อนพวกโกฮัง คิบิโตะชินใช้วิชาข้ามมิติมาช่วยพวกโกคูแต่ไม่ได้ช่วยพวกโกฮัง โลกถูกจอมมารบูทำลายจนระเบิดหายไปในอวกาศ
พวกโกคูเสียใจที่ช่วยพวกโกฮังไม่ได้และเริ่มวางแผนรับมือกับบูที่ยังไม่ตาย ทันใดนั้นบูก็ปรากฏตัวที่โลกไคโอชินด้วยวิธีการข้ามมิติเหมือนกับคิบิโตะชิน พวกเด็นเด้หนีไปยังดาวดวงอื่นพร้อมกับไคโอชิน โกคูแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่า 3 ต่อสู้กับจอมมารบูเพื่อชี้ชะตาของจักรวาล เบจิต้ายอมรับในฝีมือและพรสวรรค์ของโกคูจึงยอมให้โกคูสู้กับบู โกคูต้องการเวลาในการสะสมพลังเต็มที่ของซูเปอร์ไซย่า 3 เบจิต้าจึงออกไปสู้กับจอมมารบูเพื่อจะถ่วงเวลาให้โกคูสะสมพลังให้เต็มเปี่ยม เบจิต้าถูกบูเล่นงานแต่โกคูไม่สามารถสะสมพลังได้ตามที่คาดไว้ ทันใดนั้นซาตานที่ไม่ได้ไปกับพวกเด็นเด้ออกมาท้าทายบู(ซาตานคิดว่าตนเองอยู่ในความฝัน) บูจะเข้ามาเล่นงานซาตานแต่เกิดสิ่งผิดปกติกับบู บูเล่นงานซาตานไม่ได้จนกระทั่งคายบูตัวอ้วนออกมาและทั้ง 2 ก็ต่อสู้กันแต่บูอ้วนมีพลังน้อยกว่าบูตัวเล็กจึงโดนเล่นงาน พลังของโกคูลดลงจนคืนร่างเดิมเนื่องจากใช้พลังมากเกินไป เบจิต้ามีความคิดที่จะให้พวกเด็นเด้ไปดาวนาเม็กดวงใหม่เพื่อรวบรวมดราก้อนบอลขอพรให้โลกกลับมาเป็นเหมือนเดิมและคืนชีพให้ชาวโลกทุกคนนับตั้งแต่พวกบาบิดี้มาบุกโลกยกเว้นคนชั่ว อย่างไรก็ตามเบจิต้าสามารถคืนชีพได้เนื่องจากเทพมังกรโปลุนก้าไม่คิดว่าเบจิต้าเป็นคนชั่ว โลกกลับมาเป็นเหมือนเดิมและชาวโลกทุกคนรวมถึงพวกโกฮังคืนชีพด้วยพรของดราก้อนบอลบนดาวนาเม็ก แผนการณ์ที่แท้จริงของเบจิต้าคือต้องการให้โกคูใช้ลูกแก้วพลัง การรวบรวมพลังจะไม่สำเร็จหากไม่ได้มร.ซาตานเป็นกระบอกเสียงไปยังชาวโลกทุกคนที่ยังศรัทธาในตัวซาตานและให้ส่งพลังมาช่วยสร้างเป็นลูกแก้วพลัง ลูกแก้วพลังได้รับพลังจนเต็มเปี่ยมและโจมตีใส่บู แต่โกคูไม่มีพลังพอที่จะยิงลูกแก้วพลังที่มีพลังมหาศาลนี้ได้ หากแต่ยังมีพรของดราก้อนบอลเหลืออีกหนึ่งข้อทำให้โกคูได้รับการฟื้นพลัง ก่อนที่จะโจมตีครั้งสุดท้ายโกคูได้บอกกับบูว่าชาติหน้าขอให้เกิดมาเป็นคนดีและได้พบกันอีกเพื่อมาสู้กัน โกคูใช้พลังของลูกแก้วพลังถล่มบูอย่างราบคาบ ก่อนที่พวกโกคูจะกลับมาที่โลก ซาตานขอให้ไว้ชีวิตบูตัวอ้วนเนื่องจากเป็นเพื่อนกับตนและมั่นใจว่าบูอ้วนเป็นคนดี จากนั้นทุกคนก็กลับมาที่โลกและได้พบกับครอบครัวและมิตรสหายกันอีกครั้ง ต่อมาได้ใช้ดราก้อนบอลขอพรให้ชาวโลกลืมความทรงจำที่เกี่ยวกับบูไปจนหมด(ยกเว้นพวกโกคู) เพื่อให้บูสามารถใช้ชีวิตร่วมกับชาวโลกได้ โลกจึงสงบสุขเรื่อยมา
โลกอันแสนสงบสุข - Peaceful World saga
เวลาผ่านไป 10 ปี (ในช่วงเวลา 10 ปีนี้จะเป็นเนื้อเรื่องของ ดราก้อนบอล ซูเปอร์) โกคู เบจิต้า ทรังคซ์ โกเทนและ"ปัง"หลานสาวของโกคู ได้เข้าร่วมงานประลองเจ้ายุทธภพ โดยในงานนี้โกคูตั้งใจมากที่จะเข้าร่วมเพราะได้พบกับบูที่กลับชาติมาเกิดซึ่งก็คือ"อูบุ" เด็กน้อยอายุ 10 ปี โกคูและอูบุต่อสู้กันจนโกคูมั่นใจแล้วว่าคือบูกลับชาติมาเกิดแต่ยังไม่สามารถควบคุมพลังได้ โกคูได้ร่ำลากับทุกคนและพาอูบุไปฝึกฝนเพื่อที่จะเป็นนักสู้ปกป้องโลกต่อไป
ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร (British Overseas Territories) คือ ดินแดนที่อยู่ภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักร แต่ไม่ได้นับเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร ทั้งสิบสี่ดินแดนมีพระมหากษัตริย์อังกฤษเป็นประมุขแห่งรัฐ
สกุลเงินตรา
อาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรใช้สกุลเงินตราที่แตกต่างกันไป เช่น ปอนด์สเตอร์ลิง ดอลลาร์สหรัฐ หรือสกุลเงินเฉพาะถิ่น
เพย์วอลล์
เพย์วอลล์ (paywall) เป็นวิธีการจำกัดการเข้าถึงเนื้อหาเพื่อให้ผู้อ่านสมัครจ่ายเงินเป็นสมาชิก เริ่มตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 2010 หนังสือพิมพ์ตะวันตกเริ่มใช้เพย์วอลล์กับเว็บไซต์ของตนเพื่อเพิ่มรายได้หลังจากผู้รับหนังสือพิมพ์จริงๆ และรายได้โฆษณาได้ตกลงเป็นเวลาหลายปี ในมหาวิทยาลัย งานวิจัยและงานวิชาการมักจะต้องเข้าถึงผ่านเพย์วอลล์ โดยอาจเข้าถึงได้ผ่านห้องสมุดมหาวิทยาลัยที่เป็นสมาชิก
สไบ
สไบ หรือ ผ้าแถบ เป็นผ้าผืนยาวแคบสำหรับคาดอกสตรีต่างเสื้อ พบได้ในภาคพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะใน ไทย ลาว ในขณะที่บริเวณชายฝั่งสุมาตรากับคาบสมุทรมลายูจะใช้คำนี้กับผู้คลุมไหล่ สไบมีที่มาจากส่าหรีอินเดีย ซึ่งคลุมทับไหล่ข้างหนึ่ง  ในกลุ่มวัฒนธรรมอื่นนอกจากวัฒนธรรมไทย สไบยังถูกใช้โดยผู้ชายในกิจกรรมทางศาสนา สไบสามารถห่มได้หลายรูปแบบ เช่น คาดหน้าอก พาดเฉวียงบ่าปล่อยชาย ตะเบ็งมาน ผ้าห่ม เพลาะ และสะพายแพร เป็นอาทิ
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียง เคยดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเอกภาพ รวมถึงเป็นรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
สไบ
ในราชสำนักไทย สไบเป็นเครื่องแต่งกายที่ใช้แสดงฐานานุศักดิ์ของเจ้านายฝ่ายใน (เจ้านายผู้หญิง) มาช้านาน โดยมีการบัญญัติการแต่งกายของฝ่ายในไว้มาตั้งแต่อาณาจักรอยุธยา ตั้งแต่พระอัครมเหสี พระราชชายา พระราชธิดา หรือบาทบริจาริกา ล้วนห่มสไบ ต่อมาในยุคหลังมีการสวมเสื้อแขนกระบอกก็จะต้องห่มสไบทับอยู่ด้วยเสมอ โดยการห่มสไบของหญิงฝ่ายในและชาววังจะคู่กับการนุ่งจีบ ส่วนหญิงสามัญชนจะห่มสไบคู่กับนุ่งโจงกระเบน ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระราชนิยมให้ห่มสไบทับเสื้อแขนกระบอก คู่กับนุ่งโจงกระเบนแทน
ศัพทมูลวิทยา
ในภาษาไทยจะเรียกผ้าชนิดนี้ว่า "ผ้าแถบ" ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ให้ความหมายไว้ว่า "ผ้าผืนยาว ๆ แคบ ๆ ใช้ห่มคาดหน้าอกต่างเสื้อ" มีอีกคำหนึ่งคือ "สไบ" โดยพจนานุกรมฉบับเดียวกันระบุไว้ว่าเป็นคำยืมมาจากภาษาเขมรว่า "ไสฺบ" (ស្បៃ) มีความหมายว่า "ผ้าแถบ ผ้าคาดอกผู้หญิง" ขณะที่สุพัฒน์ เจริญสรรพพืช (2563) อธิบายว่าคำดังกล่าวอาจมีที่มาหรือมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า ซาปัย (Sapay) อันเป็นคำในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม ซึ่งมีความหมายว่า "การพาดแขวนบนบ่า" หรือ "ราวเชือก" นอกจากนี้ในไทยยังเรียกสไบอีกชื่อว่า ผ้ากะแสง, กระแสง หรือกรรแสง และบัญญัติการห่มผ้าแถบอีกแบบหนึ่งเรียกว่า "ตะเบ็งมาน" หรือ "ตะแบงมาน" แปลว่า "วิธีห่มผ้าแถบแบบหนึ่ง โดยคาดผ้าอ้อมตัวจากด้านหลังไขว้ขึ้นมาด้านหน้า แล้วเอาชายทั้ง ๒ ไขว้ไปผูกที่ต้นคอ"
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
ประวัติ
นายเฉลิมพันธ์เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรคนสุดท้องจากบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของ พระยาศรีวิกรมาทิตย์ (สงวน สิงคะเนติ) กับคุณหญิงวาด จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา และต่อมายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคนซิงตัน อีกด้วย
นายเฉลิมพันธ์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นที่ปรึกษาของโรงเรียนศรีวิกรม์ เป็นเจ้าของโรงแรมและเป็นเจ้าของที่ดินหลายแปลงในย่านสี่แยกราชประสงค์ และถนนสุขุมวิท โดยที่ตำแหน่งสุดท้ายเป็นประธานกรรมการบริษัท ศรีวิกรม์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท เพรสสิเด้นท์ โฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ จำกัด บริษัท อุตสาหกรรมพรมไทย จำกัด บริษัท ศรีธาราแลนด์ จำกัด และบริษัท ที.ซี.เอซ.ซูมิโอเนะ จำกัด
สไบ
ศัพทมูลวิทยา
สไบอีกชนิดหนึ่งสำหรับสตรีชั้นสูงในราชสำนักไทย เรียกว่า "ผ้าสะพัก" หรือ "ผ้าทรงสะพัก" มีลักษณะเป็นผ้าแพรหรือผ้าสไบอย่างหนาใช้คลุมทับสไบหรือเสื้ออีกชั้นหนึ่ง ต่อมาราชสำนักกัมพูชานำไปใช้ เรียกว่า "พระสุภาก" และมีสไบอีกอย่างหนึ่งคือ "ผ้าห่ม" มีวิธีห่มหลากหลาย เช่น ห่มผ้าคล้องไหล่ ห่มผ้าคล้องคอ หรือห่มคลุมซึ่งใช้ในฤดูหนาว มีการต่อผ้าให้หน้ากว้างขึ้นจะเรียกว่า "เพลาะ" ใช้ห่มไหล่กันลมหนาว หรือห่มนอนก็ได้ ส่วนผ้าห่มอย่างสไบ จะเป็นสไบหน้าแคบกลายเป็นผ้าเฉวียงซ้าย
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
ประวัติ
ชีวิตครอบครัว นายเฉลิมพันธ์สมรสกับคุณหญิงศศิมา วุฑฒินันท์ มีบุตรทั้งหมด 5 คน เป็นชาย 4 หญิง 1 โดยบุตรชายคนโต คือ นายพิมล ศรีวิกรม์ เป็นอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ของพรรคไทยรักไทย จากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 และอดีตผู้จัดการทีมเทควันโดทีมชาติไทย และบุตรสาวซึ่งเป็นคนสุดท้อง คือ นางทยา ทีปสุวรรณ ซึ่งเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสมัยที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าฯสมัยแรก (พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2556; สมรสกับนายณัฏฐพล ทีปสุวรรณ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์)
สไบ
ชาวเขมร
ราชสำนักกัมพูชายุคหลังมีการรับอิทธิพลจากสยามไปค่อนข้างมาก โดยนำวิธีการห่มผ้าทรงสะพักในราชสำนักสยามไปใช้ด้วย เรียกว่า "พระสุภาก" ในรัชสมัยของสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี มีการแต่งตั้งให้ภรรยาของขุนนางจตุสดมภ์และขุนนางที่ถือศักดินา 9,000 ไร่เป็นต้นไป ให้มีบรรดาศักดิ์เป็น "ชุมท้าว" (ជំទាវ, จ็อมเตียว) เทียบท่านผู้หญิงของไทย ทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สตรีเหล่านี้นุ่งผ้าลายมีเชิง และห่มสไบมีสีตามฐานานุศักดิ์
ในงานแต่งงานของชาวเขมรในปัจจุบัน จะให้เจ้าสาวใส่ชุดนางนาค และเจ้าบ่าวใส่ชุดพระทอง ตามอย่างตำนานท้องถิ่นเรื่อง พระทองนางนาค ซึ่งมีเนื้อหาว่า "นางนาคชื่อทาวดีเป็นลูกนาคราชอาศัยอยู่ใต้บาดาล และพระทองเป็นเจ้าชายจากแดนไกล วันหนึ่งนางนาคแปลงกายเป็นมนุษย์ขึ้นมาเล่นน้ำ เป็นจังหวะที่พระทองเดินทางมาพบจึงเกิดหลงรักนางนาคและแต่งงานกัน บิดานางนาคจึงเนรมิตเมืองขึ้นให้ชื่อว่า ‘กัมพูชา’ ให้แก่พระทองและลูกสาวของตน พระทองจึงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งกัมพูชา ต่อมาพระทองต้องการลงไปเมืองบาดาลแต่เป็นมนุษย์ไม่สามารถเดินทางไปได้ นางนาคจึงให้พระทองจับสไบเพื่อจะสามารถตามไปยังถ้ำใต้บาดาลได้" ด้วยเหตุนี้ในงานแต่ง เจ้าบ่าวจะต้องจับสไบของเจ้าสาวตามความเชื่อดังกล่าวด้วย
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์
งานการเมือง
ในทางการเมือง นายเฉลิมพันธ์เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยเป็นเลขาธิการของพรรคระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522-26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในปี พ.ศ. 2524 ในปี พ.ศ. 2529 นายเฉลิมพันธ์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต4 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ก่อนจะลาออกจากพรรคจากกรณี "กลุ่ม 10 มกรา" เมื่อปี พ.ศ. 2531 เนื่องจากนายวีระ มุสิกพงศ์ และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ส่วนหนึ่งต้องการหนุนให้นายเฉลิมพันธ์เป็นหัวหน้าพรรค แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งเหตุนี้ได้กลายเป็นความขัดแย้งกันเองในพรรค นายเฉลิมพันธ์พร้อมด้วยนายวีระได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชนในปี พ.ศ. 2531 โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต3 สังกัดพรรคประชาชน จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีคณะที่ 46 ที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2532 พรรคประชาชน พร้อมด้วยพรรคกิจประชาคม และพรรคก้าวหน้า ได้รวมเข้ากับพรรครวมไทยซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเอกภาพ โดยนายเฉลิมพันธ์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเอกภาพด้วย หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2534 เขาได้ไปร่วมงานกับพรรคสามัคคีธรรม โดยดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค
สไบ
คนสามัญ
รัตนโกสินทร์ตอนต้น สตรีไทยนุ่งผ้าจีบและห่มสไบ เมื่ออยู่บ้านจะห่มเหน็บแบบผ้าแถบ เมื่อออกจากบ้านจึงเปลี่ยนเป็นสไบเฉียง หากทำงานจะเปลี่ยนเป็นตะแบงมานทั้งแบบปล่อยชายหรือผูกชาย ครั้นเมื่อเข้าสู่ฤดูหนาวก็จะห่มผ้าแพรเพลาะคลุมไหล่ ในกรณีที่เป็นหญิงสมรสแล้วเวลาอยู่บ้านจะไม่ห่มสไบ สตรีที่มีฐานะดีจะนุ่งผ้ายกทอด้วยไหม มีสีสันสวยงาม หากเป็นสตรีที่มีอายุแล้วก็จะห่มผ้าสีเรียบเป็นพื้น โดยเฉพาะผ้าตาดขาวดำ เพราะเป็นสีสุภาพเหมาะกับวัย
รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หญิงชาวบ้านทั่วไปยังนุ่งโจงกระเบนและห่มผ้าแถบอยู่กับบ้าน สตรีในราชสำนักเริ่มการสะพายแพรที่พัฒนาการจากการห่มสไบ คือการนำผ้าแพรจีบขวางเอวมาจีบตามยาวอีกครั้ง จนเหลือผืนแคบ แล้วตรึงให้แน่น สะพายบนบ่าซ้าย รวบชายไว้ที่เอวด้านขวาเพื่อสะดวกแก่การเดินทาง และเพื่อเผยให้เห็นเสื้อลูกไม้ซึ่งอยู่ภายใน แต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สตรียังนุ่งโจงกระเบน ต่อมาได้เปลี่ยนไปนุ่งซิ่นและสวมเสื้ออย่างฝรั่งตามสมัยนิยม การสะพายแพรที่พัฒนาจากการห่มสไบเฉียงถูกยกเลิกไปโดยปริยาย ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เครื่องแต่งกายแบบตะวันตกที่จำหน่ายโดยห้างชาวยุโรปในกรุงเทพมหานครก็เริ่มแพร่หลายสู่คนสามัญชนแล้ว
ในรัฐบาลจอมพล แปลก พิบูลสงคราม มีการจัดระเบียบการแต่งกายของประชาชนตามรูปแบบรัฐนิยม ใน พ.ศ. 2484 คือผู้หญิงควรไว้ผมยาว สวมเสื้อชั้นนอกให้สะอาดเรียบร้อย นุ่งผ้าถุงยาว รวมทั้งให้สวมหมวก โดยมิให้สตรีเปลือยท่อนบนหรือใช้ผ้าแถบคาดอกในที่สาธารณะ และครั้นเมื่อเลิกใช้กฎหมายดังกล่าวไปแล้ว ประชาชนเลิกสวมหมวก แต่ชนนิยมแต่งกายอย่างตะวันตกไปแล้ว คือผู้ชายนิยมนุ่งกางเกง และผู้หญิงนิยมนุ่งกระโปรง แม้จะมีบางส่วนยังนุ่งโจงกระเบนอยู่บ้าง แต่สตรีก็นิยมนุ่งผ้าถุงมากกว่าโจงกระเบนเพราะราคาถูกกว่า ส่วนผ้าแถบหรือสไบนั้นไม่ใคร่ปรากฏผู้ใช้ในชีวิตประจำวันโดยเฉพาะตามหัวเมืองใหญ่ ๆ แต่พอหลงเหลือคนห่มผ้าแถบและโจงกระเบนบ้างบางท้องถิ่น
ส่วนชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสในกรุงเทพมหานคร หญิงจะนุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อเข้ารูป คล้องผ้าคลุมไหล่ซึ่งเป็นผ้าแพรปังลิ้นมาอัดกลีบอย่างสไบ และจะดึงผ้าคลุมไหล่ดังกล่าวมาคลุมศีรษะเมื่อมีการรับศีลในโบสถ์คริสต์ แต่ปัจจุบันไม่มีใครแต่งกายเช่นนี้แล้ว
ราชสำนักไทย
ในราชสำนักไทย ปรากฏหลักฐานการห่มสไบและห่มผ้าสะพักทับอีกทีหนึ่งมาตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยา เพราะมีหลักฐานการนุ่งบัญญัติไว้สำหรับการแต่งกายในราชสำนัก มีการประเมินค่าจากลวดลาย เนื้อผ้า กรรมวิธีการผลิต โดยมากเป็นการนำเข้าจากต่างประเทศ และทำมาจากวัสดุมีค่าราคาแพง บ่งบอกถึงฐานานุศักดิ์ของผู้นุ่ง ถือเป็นธรรมเนียมปฏิบัติสำหรับเจ้านายฝ่ายในและสตรีชั้นสูงในสมัยนั้น ซึ่งจะห่มสะพักก็ต่อเมื่อเข้าร่วมในพระราชพิธีสำคัญที่มีการแต่งกายเต็มยศเท่านั้น เพราะเป็นธรรมเนียมที่แสดงถึงความสุภาพต่อธารกำนัลมาแต่โบราณ เจ้านายฝ่ายในและหญิงชาววังจะมีธรรมเนียมว่าจะเป็นสาวเองไม่ได้ แต่จะต้องได้รับอนุญาตจากผู้ดูแลเสียก่อน หลังพระราชพิธีโสกันต์ ผู้ดูแลจะมีรับสั่งให้เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นผ้าสะพัก เพราะฉะนั้นการห่มผ้าทรงสะพักจึงเป็นสัญลักษณ์ของการเป็นสาวของหญิงชาววัง
โดยการห่มสะพักหรือห่มสไบซึ่งทำจากผ้าแพรหรือผ้าไหม มีวิธีการห่มสองรูปแบบคือ
ยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ มีการห่มสไบให้มีความประณีตซับซ้อนขึ้น กลายเป็นเครื่องแสดงสถานะทางสังคมอย่างหนึ่ง ได้แก่ การห่มสไบสองชั้น เรียกว่า ผ้าทรงสะพัก รวมไปถึงการอัดกลีบสไบให้มีความสวยงาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจนถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สตรีในราชสำนักจะห่มสไบตามโฉลกสีและมงคลฤกษ์ และเริ่มการนุ่งยกห่มตาด โดยมากจะห่มสไบคู่กับนุ่งจีบหน้านาง ส่วนการห่มสไบพร้อมกับนุ่งโจงกระเบนไม่ต้องพระราชนิยม ต่อมาราชสำนักกัมพูชาในยุคหลังจึงนำวิธีการห่มผ้าทรงสะพักไปใช้ด้วย เรียกว่า "พระสุภาก" ต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชนิยมให้สตรีในราชสำนักสวมเสื้อผ้าแพรแขนกระบอกแล้วห่มสไบทับ และมีพระราชนิยมให้นุ่งโจงกระเบนแทนนุ่งจีบ โดยเจ้านายฝ่ายในขณะนั้นจึงมีการดัดแปลงฉลองพระองค์โดยมีการสะพักไว้อยู่ เช่น สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงฉลองพระองค์แขนหมูแฮม และห่มสะพักตาดทับฉลองพระองค์ ส่วนสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ทรงฉลองพระองค์แขนกระบอกห่มด้วยสะพักตาดปัก เป็นต้น
ครั้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีการฟื้นฟูธรรมเนียมการแต่งกายโบราณขึ้นใหม่ โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงประยุกต์การห่มสไบเป็นชุดไทยพระราชนิยมสามแบบ คือ ชุดไทยจักรพรรดิ ชุดไทยจักรี และชุดไทยศิวาลัย
ชาวมอญ
ชาวมอญเรียกสไบว่า "หยาดโด๊ด" (ယာတ္ေဍာတ္) ชาวมอญในจังหวัดสมุทรสาครเรียก "หยาดฮะเหริ่มโตะ" (ယာတ္ဓရုီတု္) หรือ "หยาดหมิ่นโตะ" (ယာတ္မိန္တု္) ถือเป็นอัตลักษณ์หนึ่งของคนมอญ ใช้สำหรับพาดไหล่เมื่อเข้าไปยังพุทธศาสนสถาน ใช้ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ผ้ามีขนาดกว้างหนึ่งศอก ยาวสี่ศอก ซึ่งชุมชนมอญแต่ละกลุ่มจะมีลวดลายตกแต่งแตกต่างกันออก เช่น ลักษณะการใช้ผ้าซึ่งในประเทศไทยมีอยู่หกรูปแบบ คือ แบบผ้าแพรเรียบ, แบบสไบจีบ, แบบไหมพรมถัก, แบบลูกไม้, แบบผ้าขาวม้า และแบบสไบปัก
วิธีการห่มคือนำผ้ามาพับตามยาวให้ได้สี่ทบให้เหลือเศษหนึ่งส่วนสี่ของความกว้างผืนผ้า จากนั้นให้พาดจากไหล่ซ้ายไปด้านหลัง อ้อมรักแร้ขวา แล้วขึ้นไปพับบนไหล่ซ้าย เอาด้านที่มีลวดลายออก หากไปเที่ยวงานรื่นเริงก็จะคล้องคอหรือพาดตรงบนไหล่ซ้าย โดยการคล้องมี 4 ลักษณะคือ
ชาวยวน
ชาวยวนเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งของอาณาจักรล้านนา ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศไทยในปัจจุบัน จะเรียกสไบว่า "ผ้าสะหว้ายแล่ง" หรือ "ผ้าเบี่ยงบ้าย" มีลักษณะเป็นผ้าพันหน้าอกและพาดบ่าเฉียง นุ่งซิ่นลายขวางเกือบกรอมเท้า มีผ้าผืนหนึ่งคล้องคอ และเกล้ามวยผมกลางศีรษะแล้วเอาปิ่นปักและยังแต่งกายเช่นนี้เรื่อยมาจนถึงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชนิยมให้สตรีสวมเสื้อ ชาวยวนเมืองเชียงใหม่จึงสวมเสื้อแล้วห่มผ้าสะหว้ายแล่งทับ แต่ยังคงนุ่งซิ่นอย่างโบราณ
ชาวลาว
ชาวลาวเป็นกลุ่มชาติพันธุ์หลักของประเทศลาว และภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย เรียกสไบว่า "ผ้าเบี่ยง" (ຜ້າບ່ຽງ) หรือ "ผ้าเบี่ยงบ้าย" เช่นเดียวกับชาวยวน ใช้สวมใส่หรือใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ใช้ได้ทั้งชายและหญิงในงานพิธีสำคัญ โดยเป็นผ้าสำหรับพาดไหล่หรือห่มพาดเฉียงหรือเฉวียงบ่าอย่างสไบ ถือเป็นเครื่องแต่งกายที่แสดงความสุภาพและความเคารพอย่างสูงของสตรี ปัจจุบันนิยมห่มทับเสื้ออีกชั้นหนึ่ง หรืออาจใช้เป็นผ้ากราบพระด้วย
ผ้าเบี่ยงทำจากผ้าฝ้ายหรือผ้าไหม มีลวดลายทั้งแบบจกและขิด ตกแต่งด้วยลวดลายมงคล หรือสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ
นุ่งผ้าสีมงคลประจำวัน
หญิงชาววังในราชสำนักไทยช่วงต้นรัตนโกสินทร์มีการเลือกสีผ้านุ่งและผ้าห่มให้ตัดกันสวยงาม และอบร่ำให้ผ้ามีกลิ่นหอม โดยถือเป็นคติสีมงคลประจำวัน ดังนี้
ส่วนใน สวัสดิรักษาคำกลอน อธิบายเกี่ยวกับการนุ่งห่มผ้าตามสีมงคลประจำวัน ดังนี้
คิวอะนอน
คิวอะนอน (QAnon, ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า คิว เป็นทฤษฎีสมคบคิดอเมริกันขวาจัดที่ได้พิสูจน์ว่าเป็นเท็จและทำลายความน่าเชื่อถือไปแล้ว ทฤษฎีอ้างว่ามีกลุ่มคนบูชาซาตาน ที่กินคน และใคร่เด็ก ผู้ทำมิจฉาชีพเป็นการค้าเด็กทางเพศในระดับโลกและวางแผนทำร้ายอดีตประธานาธิบดีสหรัฐคือ ดอนัลด์ ทรัมป์เมื่อเขายังดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดี สื่อมักจะจัดกลุ่มนี้ว่าเป็นลัทธิลัทธิหนึ่ง
ผู้เชื่อในทฤษฎีสมคบคิดคิวอะนอนระบุว่าทรัมป์กำลังต่อสู้กับแผนการลับของพวกใคร่เด็กอยู่อย่างลับ ๆ และจะจัดการจับกุมครั้งใหญ่และลงโทษสมาชิกของแผนการลับหลายพันคนในวันที่เรียกว่า "the Storm" หรือ "the Event" ผู้สนับสนุนคิวอะนอนระบุรายชื่อสมาชิกผู้ใคร่เด็กของแผนลับนี้ ซึ่งมีทั้งนักการเมืองจากพรรคเดโมแครต, นักแสดงฮอลลีวูด, สมาชิกรัฐบาลระดับสูง, นักธุรกิจมหาเศรษฐี และผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ คิวอะนอนยังอ้างว่าทรัมป์ได้กระตุ้นเรื่องพิพาทกรณีการแทรกแซงการเลือกตั้งสหรัฐในปี 2016 โดยรัสเซีย เพื่อชักชวนรอเบิร์ท มูลเลอร์ มาเข้าร่วมกับเขาในการเปิดโปงขบวนการค้ามนุษย์ และเพื่อป้องกันการรัฐประหารจากบารัก โอบามา ฮิลลารี คลินตัน และ จอร์จ ซอรอส มีการบรรยายว่าคิวอะนอนมีลักษณะต้านยิวหรือมีรากมาจากแนวคิดต้านยิว เนื่องจากทฤษฎีพุ่งเป้าไปที่ซอรอส นักธุรกิจชาวยิวและจากทฤษฎีสมคบคิดเกี่ยวกับตระกูลรอธสไชลด์ ซึ่งเป็นเป้าหมายขาประจำของกลุ่มต้านยิว  ทฤษฎีสมคบคิดของคิวอะนอนถูกเผยแพร่ออกไปอีกโดยสื่อภายใต้การควบคุมของรัฐบาลจีนและรัสเซีย, เกรียนบนโลกอินเทอร์เน็ต  และอีปอคมีเดียกรุ๊ป สื่อขวาจัดที่เกี่ยวข้องกับลัทธิฝ่าหลุนกง
ถึงแม้ว่าทฤษฎีสมคบคิดของคิวอะนอนจะมีที่มาจากทฤษฎีสมคบคิดเก่า ๆ หลายชิ้นรวมกัน โพสต์แรกของ "Q" ถูกโพสต์ในเดือนตุลาคม 2017 บนเว็บไซต์กระทู้ภาพนิรนาม โฟร์แชน ผู้ใช้ชื่อ Q อ้างว่าตนเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐที่มี "Q clearance" ซึ่งสามารถเข้าถึงข้อมูลลับของรัฐบาลภายใต้การนำของทรัมป์ และข้อมูลลับของฝั่งตรงข้ามทางการเมือง ต่อมา Q ย้ายไปยังเอทแชน ซึ่งต่อมากลายเป็นบ้านออนไลน์ของกลุ่มคิวอะนอน
บันทึกพระนามแห่งคาร์นัก
บันทึกพระนามแห่งคาร์นัก เป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ในช่วงต้นยุคอียิปต์โบราณบนหิน ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของห้องโถงในวัดของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม ศูนย์กลางของลัทธิอามุน-เร ที่ลักซอร์, อียิปต์ บันทึกพระนามนี้อาจจะถูกสร้างในรัชสมัยของฟาโรห์ทุตโมสที่สาม ซึ่งในบันทึกได้บันทึกพระนามฟาโรห์ทั้ง 61 พระองค์ โดยระบุว่าฟาโรห์พระองค์เริ่มต้นจากฟาโรห์สเนเฟรู จากยุคราชอาณาจักรเก่า มีเพียงพระนามของฟาโรห์ 39 พระองค์เท่านั้นที่ยังสามารถอ่านได้และมีพระนามที่ไม่ได้อยู่ในคาร์ทูธที่อีกหนึ่งพระองค์
บันทึกพระนามแห่งคาร์นัก เป็นบันทึกพระนามที่ยังไม่สมบูรณ์ของพระนามของฟาโรห์อียิปต์โบราณ เนื่องจากมีพระนามเหมือน ๆ กันกับบันทึกพระนามโบราณอื่น ๆ แต่บันทึกพระนามนี้มีประโยชน์เนื่องจากมีพระนามของฟาโรห์ที่ปกครองอยู่ยุคสมัยช่วงต่อที่หนึ่งและช่วงต่อที่สอง ซึ่งไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในบันทึกพระนามอื่น ๆ
ริเยกา
ริเยกา (Rijeka, ) หรือ ฟีอูเม (Fiume) เป็นเมืองท่าทางทะเลที่สำคัญ และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศโครเอเชีย (รองจากกรุงซาเกร็บและเมืองสปลิต) เมืองมีประชากร 128,735 คน (ค.ศ. 2011) มีอุตสาหกรรมการต่อเรือ
เมืองนี้ก่อตั้งจากการตั้งถิ่นฐานของชาวโรมัน ต่อมาอยู่ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ ตกเป็นของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และรวมเข้ากับโครเอเชียในคริสต์ศตวรรษที่ 18 อิตาลีเข้ายึดครอง 2 ครั้ง คือ ใน ค.ศ. 1919 และ ค.ศ. 1922 ต่อมายูโกสลาเวียยกให้อิตาลีใน ค.ศ. 1924 ในสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1943-1945 และได้โอนให้แก่ยูโกสลาเวียโดยสนธิสัญญาสงบศึกอิตาลีใน ค.ศ. 1947 จนตกเป็นของโครเอเชียใน ค.ศ. 1991
ออปอแล
ออปอแล (Opole) หรือ อ็อพเพิล์น (Oppeln) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ บนฝั่งแม่น้ำโอเดอร์ เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน มีประชากร 125,992 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นชุมทางรถไฟและเมืองท่าริมแม่น้ำ ผลิตปูนซีเมนต์ มีอุตสาหกรรมหล่อเหล็ก อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1327 และอาณาจักรปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 และเป็นของโปแลนด์ภายใต้การประชุมที่เมืองพ็อทซ์ดัมในปีเดียวกัน
นาร์วา
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1223 โดยชาวเดนมาร์ก ต่อมา ค.ศ. 1558 รัสเซียเข้ายึดครอง และตกเป็นของสวีเดนใน ค.ศ. 1581 หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอสโตเนียใน ค.ศ. 1919 ระหว่าง ค.ศ. 1944 - 1991 รวมอยู่ในสหภาพโซเวียต
เจิ้ง เจี๋ย
เจิ้ง เจี๋ย (Zheng Jie นามสกุลคือ Zheng; จีนย่อ: 郑洁; จีนตัวเต็ม: 鄭潔; พินอิน: Zhèng Jié) เป็นนักเทนนิสหญิงชาวจีน เกิดวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1983 ในเมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน มีอันดับโลกสูงสุดอันดับที่ 15 ของโลกโดยเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่มีอันดับโลกสูงที่สุด
ใน วิมเบิลดัน 2008 เจิ้ง เจี๋ย ทำสถิติเป็นนักเทนนิสจีนคนแรกที่สามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในรายการแกรนด์สแลม เธอและ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ นับเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์เทนนิสที่มีนักเทนนิสเอเชียอยู่ในรอบก่อนรองชนะเลิศของรายการแกรนด์แสลม รวมถึงการเอาชนะมือ 1 ของโลก ณ ขณะนั้นอย่าง อนา อิวาโนวิช โดยเงินรางวัลที่เธอได้รับมาจากการแข่งขันวิมเบิลดันคราวนั้น เธอได้บริจากเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติแผ่นดินไหวมณฑลเสฉวนคราวนั้น เจิ้ง เจี๋ย ชนะเลิศการแข่งขัน WTA 3 รายการ ที่ Hobart ในปี 2005, Estoril และ Stockholm ในปี 2006 รวมทั้งการคว้าแชมป์ประเภทคู่ 11 กับคู่หู่ของเธอ Zi Yan ประกอบด้วยประเภทแกรนด์สแลม 2 รายการที่ ออสเตรเลียน โอเพ่น และที่ วิมเบิลดัน ในปี 2006 ในการแข่งขันโอลิมปิก ปี 2008 ที่กรุงปักกิ่ง เธอจับคู่กับ Zi Yan คว้าเหรียญทองแดง ในประเภทหญิงคู่ นับว่าเป็นครั้งที่สองที่จีนมีเหรียญในกีฬาเทนนิส
2002
ในเดือนพฤษภาคม ชนะการแข่งขันระดับไอทีเอฟ 25,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ 2 รายการ ที่เซี่ยงไฮ้และเทียนจิน หลังจากนั้นเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศ รายการระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ เป็นครั้งแรกที่ ฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในเดือนกันยายน เจิ้งได้ไวลด์การ์ดเข้าสู่รอบเมนดรอว์ระดับ WTA Tour ในเซี่ยงไฮ้ โดยพ่ายแพ้ให้กับ แอนนา ครูนิโคว่า ในรอบสองของการแข่งขัน ในปี 2002 เจิ้ง เจี๋ย ปิดฤดูกาลการแข่งขันในอันดับที่ 183 ของโลก
2003
ในการแข่งขันยูเอสโอเพ่น เจิ้งแพ้ให้กับ มาเรีย คิริเลนโก ในรอบคัดเลือก หลังจากนั้น เธอได้ชนะรอบคัดเลือก และชนะ ฟลาเวีย เพนเนตตา ในรอบแรก 6-3, 6-2 แต่พ่ายแพ้ให้กับ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบรอบที่สอง ต่อมาในรายการ เจแปน โอเพ่น เธอผ่านรอบรองชนะเลิศในรายการ WTA Tour ได้สำเร็จ โดยสามารถเอาชนะ แทมมารีน ธนสุกาญจน์ ในรอบก่อนรองชนะเลิศ แต่พ่ายแพ้ให้กับ มาเรีย ชาราโปว่า ในรอบรองชนะเลิศ ในเดิอนธันวาคม เจิ้งได้รางวัลรองชนะเลิศ 2 รายการในระดับไอทีเอฟ 50,000 เหรียญดอลลาร์สหรัฐฯ โดยพ่ายแพ้ให้กับ เปง ชุ๋ย ที่ ชางซา และ เซซิล คาราทานท์เชวา ที่ เมืองเซินเจิน จบฤดูกาลแข่งขันในปี 2003 เธอสามารถเข้าสู่อันดับหนึ่งใน 100 คนแรกของโลก โดยเธออยู่อันดับที่ 93 ของโลกในตอนนั้น
เหรียญรางวัลโอลิมปิกและเอเชียนเกมส์
{| class="wikitable" border="1"
โรสแมรี
โรสแมรี (Rosemary; Rosmarinus officinalis) เป็นพืชสมุนไพรชนิดหนึ่ง เป็นพืชพื้นเมืองของแถบเมดิเตอร์เรเนียน จัดอยู่ในวงศ์กะเพรา ใบมีรูปร่างคล้ายเข็ม ยาว 2-4 เซนติเมตร กว้าง 2-5 มิลลิเมตร มีกลิ่นหอม และเขียวอยู่ตลอดปี ด้านบนของใบมีสีเขียว ด้านท้องใบเป็นสีขาวและมีขนปกคลุม ดอกมีหลายสี เช่น สีขาว สีชมพู สีม่วง หรือสีฟ้า ใช้ปรุงอาหารทำให้มีกลิ่นหอม
สรรพคุณทางยา
19 คุณประโยชน์และสรรพคุณของโรสแมรี่
1. โรสแมรี่เป็นสมุนไพรของเชฟ จุดเด่นคือทำให้อาหารอร่อย กลมกล่อม
2. โรสแมรี่นำไปแช่ในไวน์ หรือสปาร์คกลิ้งไวน์จะช่วยเพิ่มความหอม และลดอาการมึนเมา
4. โรสแมรี่มีสรรพคุณช่วยดับกลิ่นคาวปลา ใช้โรยบนสเต็กเนื้อปลาจะช่วยเพิ่มความหอมไร้ความคาว
6. โรสแมรี่นำไปสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหย หยดลงในสบู่อาบน้ำช่วยลดกลิ่นเหงื่อ กลิ่นตัวได้
7. โรสแมรี่บดนำไปแช่ในน้ำอาบช่วยลดกลิ่นตัว แช่เท้าช่วยขจัดกลิ่นเท้า
8. โรสแมรี่มีสารที่มีประโยชน์ช่วยยับยั้งเซลล์มะเร็ง
9. ประโยชน์ของโรสแมรี่ช่วยให้เลือดไหลเวียนสะดวก
10. โรสแมรี่ช่วยรักษาแผลสดได้
11. โรสแมรี่มีสรรพคุณช่วยลดอาการอักเสบ
12. โรสแมรี่เป็นยารักษาไข้หวัด แก้ไอ ทำให้ชุ่มคอ
13. กลิ่นของโรสแมรี่ช่วยแก้อาการเมาเรือ วิงเวียน แก้ปวดศีรษะ
15. โรสแมรี่นำไปสกัดเป็นน้ำมันหอมระเหย หยดลงในแชมพูสระผมช่วยแก้ปัญหาคันศีรษะ และช่วยขจัดรังแค
16. ใบโรสแมรี่นำไปแช่ในเครื่องดื่มจะช่วยคลายความอ่อนเพลีย เพิ่มพลัง และมีสมาธิ
17. โรสแมรี่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแรงให้กับผนังหลอดเลือด
18. สรรพคุณโรสแมรี่ช่วยให้ผิวกระชับ เสริมสร้างการผลิตคอลลาเจนในร่างกาย
19. ประโยชน์ของโรสแมรี่ช่วยให้เด็กที่มีสมาธิสั้น มีความจำและจดจ่อมากขึ้น
ภาษาคาคัส
ภาษาคาคัสเป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกและเป็นภาษาราชการของสาธารณรัฐคาคัสเซียในรัสเซีย ที่อยู่ทางภาคกลางตอนใต้ของไซบีเรียใช้พูดโดยชาวคาคัสที่ส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ของสาธารณรัฐคาคัส ไซบีเรีย หรือคาคัสเซียในรัสเซีย มีชาวคาคัสที่พูดภาษานี้ราว 60,168 คน ส่วนใหญ่พูดภาษารัสเซียได้ด้วย
ภาษาคาคัสแบ่งได้เป็นหลายสำเนียงตามเผ่าย่อยต่างๆ หลักฐานการศึกษาภาษาคาคัสเริ่มเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยนักภาษาศาสตร์ชาวฟินแลนด์ Matthias Castren ผู้ที่เดินทางไปในเอเชียตอนเหนือและตอนกลางระหว่าง พ.ศ. 2388 – 2392 และ Wilhelm Radloff ผู้เดินทางไปในไซบีเรียตอนใต้ระหว่าง พ.ศ. 2402 – 2413 ซึ่งทำให้ได้ข้อมูลเกี่ยวกับภาษาคาคัสจำนวนหนึ่ง
ระบบการเขียน
ภาษาคาคัสที่ใช้ในการเขียนเริ่มพัฒนาหลังจากการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2460 โดยมีพื้นฐานมาจากสำเนียงซากายและกาซา ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 ภาษาคาคัสเขียนด้วยอักษรซีริลลิก จากนั้นเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2472 และเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรซีริลลิกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2482
โรบิน เควสัน
โรบิน ความินา เควสัน (เกิดวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวสวีเดน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับไมนทซ์ 05 และทีมชาติสวีเดน
ในบุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2019–20 วันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2019 เควสันทำแฮตทริกช่วยให้ไมนทซ์เอาชนะแวร์เดอร์เบรเมินไปได้ 5–0
ในนามทีมชาติ เควสันได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 42 (ค.ศ. 2013) นัดที่พบกับเกาหลีเหนือ
บริตทานีสแปเนียล
บริตทานีสแปเนียล (Brittany Spaniel) มีต้นกำเนิดอยู่ประเทศฝรั่งเศส เป็นหนึ่งในสุนัขสายพันธุ์สแปเนียล เป็นที่นิยมสำหรับผู้ชอบกีฬาล่าสัตว์ในยุโรป เพราะสามารถไล่สัตว์ให้ออกจากที่ซ่อนได้ดี มีขนยาว หางสั้น
มูลนิธิกระจกเงา
มูลนิธิกระจกเงา เป็นองค์การนอกภาครัฐ ซึ่งอยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทยในตำบลแม่ยาวของจังหวัดเชียงราย โดยจุดมุ่งหมายขององค์กรคือการช่วยชาวเขารอบๆ พื้นที่ ที่มีปัญหาอย่างเช่น ด้านสัญชาติ, ยาเสพติด, การกัดกร่อนทางวัฒนธรรม รวมถึงการค้ามนุษย์ของเด็กและสตรีผ่านทางหลายโครงการ มูลนิธินี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 และดำเนินการมากว่า 15 ปีในการส่งเสริมสิทธิของชาวเขากับเว็บไซต์ บ้านนอก.คอม โดยได้มีการรับอาสาสมัครในท้องถิ่นและเงินบริจาคเพื่อออกเดินทางไปช่วยเหลือที่หมู่บ้านของชาวเขา
องค์การกับเว็บไซต์นี้ เป็นหนึ่งในส่วนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในประเทศไทย ตามหนังสือ Empowering Marginal Communities with Information Networking ในปี พ.ศ. 2549 โดยมีการกล่าวถึงตัวอย่างของการใช้อินเทอร์เน็ตที่มีศักยภาพสำหรับการ "ส่งเสริมบุคคลชาวพื้นเมืองให้สามารถเข้าถึงเวทีทางการเมือง และสร้างความตระหนักเกี่ยวกับบุคคลชาวพื้นเมืองซึ่งเป็นปัญหาในระดับชาติ" พ.ศ. 2544 หนังสือ Towards Financial Self-reliance: A Handbook on Resource Mobilization for Civil Society Organizations in the South ได้นำเสนอองค์กรนี้เป็นกรณีศึกษาในการระดมทรัพยากรสำหรับการพัฒนาชุมชนผ่านทางอินเทอร์เน็ต
โครงการ
โครงการที่ดำเนินการของมูลนิธิประกอบด้วย การช่วยเป็นสื่อกลางในการยื่นเรื่องขอสัญชาติไทยระหว่างชาวเขากับรัฐบาล โดยพยายามค้นหาและรวบรวมบุคคลสูญหาย ซึ่งหลายคนตกเป็นเหยื่อของการค้ามนุษย์จากใครบางคนที่พวกเขารัก และการสร้างความตระหนักถึงการค้ามนุษย์ดังกล่าว โครงการต่อต้านการค้าเด็กและสตรีจึงทำการช่วยให้ความรู้แก่ประชาชนถึงปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการค้ามนุษย์นี้ รวมทั้งให้ประชาชนได้ตระหนักถึงการให้เงินขอทานอาจเป็นการเติมเชื้อเพลิงทางอาชญากรรม เนื่องด้วยเด็กขอทานจำนวนมากถูกใช้เป็นเครื่องมือสำหรับผู้แสวงประโยชน์จากเด็กเพื่อประโยชน์ของตนเอง  มูลนิธิได้ทำงานในโครงการด้านไอซีที ด้วยการสอนทักษะคอมพิวเตอร์ให้แก่ชาวเขาท้องถิ่นทั่วภูมิภาคเชียงราย รวมถึงประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากคลื่นสึนามิในปี พ.ศ. 2547 อีกด้วย และทางมูลนิธิยังทำโครงการพิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมและวิถีชีวิต ที่บ้านจะแลและพิพิธภัณฑ์ชนเผ่า ผ่านทางเว็บไซต์ www.hilltribe.org ซึ่งทำหน้าที่เป็นเสมือนเรือในการรักษาวัฒนธรรมของชาวเขาสู่อนาคตต่อไป
เว็บไซต์ ของมูลนิธินอกเหนือจากนี้ยังได้ให้บริการข้อมูลเกี่ยวกับมูลนิธิ และประเด็นการค้นหาที่อยู่ รวมถึงเป็นช่องทางสำหรับชาวเขารอบพื้นที่ในการจำหน่ายงานศิลปะและงานฝีมือของพวกเขาในรูปแบบออนไลน์
โครงการ ที่ผ่านมาของมูลนิธิได้รวมถึงศูนย์อาสาสมัครสึนามิ (TVC) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2548 โดยความร่วมมือจากสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ ที่เทศบาลเมืองพังงา สำหรับการช่วยเหลือฟื้นฟูและบรรเทาทุกข์ให้กับประชาชนตลอดจนพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสึนามิในช่วงปลาย พ.ศ. 2547
ภาษาเสขวาตี
ภาษาเสขวาตี เป็นสำเนียงของภาษาราชสถาน มีผู้พูดราว 3 ล้านคน ในตำบลจุรู ฌุนฌุนุและสิกัร ในรัฐราชสถาน มีการศึกษาน้อย ไวยากรณ์ของภาษานี้ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2544 มีรากศัพท์ใกล้เคียงกับภาษาพังครี การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา
เวเนรา 9
เวเนรา 9 (Venera 9, Венера-9) เป็นเที่ยวบินอวกาศไร้คนบังคับของสหภาพโซเวียตไปยังดาวศุกร์ มันประกอบด้วยส่วนโคจรและส่วนลงจอด ปล่อยขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1975 หนัก 4,936 กิโลกรัม ส่วนโคจรเป็นอวกาศยานลำแรกที่โคจรรอบดาวศุกร์ และส่วนลงจอดเป็นลำแรกที่ส่งกลับภาพถ่ายพื้นผิวดาวเคราะห์ดวงอื่นกลับมายังโลก
ภาษาแกชฆอยี
ภาษาแกชฆอยี (قشقایی ديلى, อาจสะกดเป็น Qaşqay, Qashqayi, Kashkai, Kashkay, Qašqāʾī และ Qashqa'i หรือ Kaşkay) เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก ใช้พูดโดยชาวแกชฆอยีที่เป็นชนกลุ่มน้อยในจังหวัดฟอร์สตอนใต้ ประเทศอิหร่าน Encyclopædia Iranica ถือว่าภาษาแกชฆอยีเป็นกลุ่มสำเนียงต่างหากลำดับที่สามในกลุ่มภาษาเตอร์กิกตะวันตกเฉียงใต้ ผู้พูดภาษานี้เรียกภาษานี้ว่า ตูร์กี แม้ว่าจะมีการบันทึกจำนวนผู้พูดประมาณการหลากหลาย เอทโนล็อก บันทึกไว้ที่ 949,000 คนใน ค.ศ. 2015
ภาษาแกชฆอยีมีความใกล้เคียงกับภาษาอาเซอร์ไบจาน เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงแบบเปอร์เซีย ผู้พูดส่วนใหญ่จะใช้ภาษาเปอร์เซียได้ด้วย
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก เส้นเสียง ไม่ก้อง (voiceless glottal fricative) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ   เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ห และ ฮ
เอียวัน โปลก์กะ
"เอียวัน โป็ลก์กะ" (ฟินนิช: Ievan polkka; แบบซาโวแปลว่า "ดนตรีโปลกาโดยเอียวา") เป็นเพลงที่มีชื่อเสียงจากประเทศฟินแลนด์ ฉบับเนื้อร้องเผยแพร่ในปี 1928 โดย Eino Kettunen ซึ่งใส่เนื้อร้องให้กับดนตรีโพลกาแบบฟินแลนด์ดั้งเดิม เพลงนี้ขับร้องด้วยสำเนียงซาโวตะวันออกซึ่งพูดในแถบกะเรเลียเหนืออย่างหนักแน่น เนื้อเพลงเล่าถึงมุมมองของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับสตรีชื่อเอียวา (Ieva) (ซึ่งตรงกับอีวา; Eva หรือ Eeva ในภาษาฟินแลนด์มาตรฐาน) ผู้ซึ่งได้หนีออกไปอยู่ตรงจุดที่ทุกคนกำลังเต้นโพลกา และเต้นรำไปด้วยทั้งคืน
ที่มา
ทำนองของ "เอียวันโปก์กะ" ใกล้เคียงกับทำนองของ และในกะเรเลียใต้รู้จักเพลงนี้ในชื่อ "Savitaipaleen polkka" ทำนองนั้นเหมือนกันกับทำนองดนตรีพื้นเมืองรัสเซีย "สโมเลนสกีย์ กีซาชอก" (Смоленский гусачок; The Smolyanin Gosling) อย่างน่าตกใจ
ความนิยม
เพลงเอียวันโป็ลก์กะกลายเป็นหนึ่งในเพลงที่มีความนิยมในวัฒนธรรมสมัยนิยม และเป็นหนึ่งในเพลงฟินนิชที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
เพลงนี้ในเวอร์ชั่นอะคัพเพลลาเป็นเวอร์ชั่นที่ได้รับความนิยมมากกว่าในระดับสากลในฐานะปรากฏการณ์ทางอินเตอร์เน็ตในปี 2006 ที่ซึ่ง Loituma Girl (หรือรู้จักในชื่อ Leekspin) ซึ่งเป็นแฟลชแอนิเมชั่นของตัวละครจากอะนิเม เรื่อง บลีช โอริฮิเมะ อินูเอะ โบกสะบัดต้นหอมญี่ปุ่น (leek)
โรงพยาบาลกุสุมาลย์
โรงพยาบาลกุสุมาลย์ (Kusuman Hospital) เป็นโรงพยาบาลชุมชน ระดับทุติยภูมิ 2.1 (F2) ขนาด 60 เตียง (ปัจจุบันเปิดให้บริการจริง 40 เตียง) สังกัดสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร สำนักปลัดกระทรวงสาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข ตั้งอยู่บนถนนนิตโย (สกลนคร-นครพนม) ในเขตพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุสุมาลย์ จังหวัดสกลนคร บนเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 37 ตารางวา เริ่มเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อวันที่  ให้บริการด้านการตรวจรักษาโรคทั่วไป ส่งเสริม ป้องกัน และฟื้นฟูสภาพของประชาชนในพื้นที่อำเภอกุสุมาลย์ และพื้นที่ใกล้เคียง
ประวัติ
โรงพยาบาลกุสุมาลย์ เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยเป็นโรงพยาบาล ขนาด 10 เตียง ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 ได้รับการยกฐานะเป็นโรงพยาบาลขนาด 30 เตียง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการให้บริการมากยิ่งขึ้น และเมื่อปี พ.ศ. 2540 ได้ยกระดับเป็นโรงพยาบาลขนาด 60 เตียง ซึ่งในปัจจุบันเปิดให้บริการจริง 40 เตียง โดยมีแพทย์หญิงธีรารัตน์ พลราชม เป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล (พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน)
ผู้อำนวยการโรงพยาบาล
รายนามผู้อำนวยการโรงพยาบาลกุสุมาลย์ มีดังนี้
อาคารและสิ่งก่อสร้าง
โรงพยาบาลกุสุมาลย์มีพื้นที่ 28 ไร่ 2 งาน  37 ตารางวา มีอาคารและสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ ดังนี้
ยอดมนุษย์เงินเดือน
งานสร้าง
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานกำกับเรื่องแรกของ วิรัตน์ เฮงคงดี ได้รับแรงบันดาลใจจากการไปพบเพื่อนฝูงที่ทำงานมาแล้วสักพักหนึ่ง และตระหนักว่าชีวิตที่เรียนมหาวิทยาลัย เรียนมัธยมมามันก็เป็นช่วงชีวิตหนึ่งที่ทุกคนมีความสุข แต่ช่วงชีวิตการทำงานนั้นยาวนาน และยังไม่ค่อยมีภาพยนตร์มาทำมากนัก สำนักงานที่ถ่ายทำ เป็นสำนักงานย่านบางรัก
คำวิจารณ์
อภินันท์ บุญเรืองพะเนา จากผู้จัดการออนไลน์ วิจารณ์ผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "ถือว่าสอบผ่าน" วิจารณ์การแสดงของเจษฎาภรณ์ ว่า "แม้บทจะมากอย่างแต่ยังขาดหมัดฮุกที่จะทำให้เราประทับใจอย่างที่ควรจะเป็น เมื่อเทียบกับตัวรอง ๆ บางตัวกลับโดดเด่นเจิดจ้ามากกว่า อย่างบทของเศรษฐพงศ์"
เสียงหยุด เส้นเสียง
เสียงหยุด เส้นเสียง (glottal stop) หรือ เสียงระเบิด เส้นเสียง (glottal plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา เช่น ภาษาเยอรมัน, ภาษาอาหรับ, ภาษาพม่า, ภาษามลายู, ภาษาตากาล็อก, ภาษาตองงา, ภาษาฮาวาย เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ
ในภาษาไทย เสียงหยุด เส้นเสียง จะสะกดด้วยตัวอักษร อ หรือปรากฏหลังสระเสียงสั้นที่ไม่มีตัวสะกด
พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ
พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ (දේවානම්පිය තිස්ස; เทวานมฺปิยติสฺส) เป็นพระมหากษัตริย์สิงหลผู้ครองกรุงอนุราธปุระระหว่าง พ.ศ. 236 – 276 ซึ่งเป็นช่วงที่ศาสนาพุทธนิกายเถรวาทภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ของพระเจ้าอโศกมหาราชได้มาถึงลังกาทวีปเป็นครั้งแรก ข้อมูลปฐมภูมิเกี่ยวกับรัชสมัยของพระองค์มักมาจากคัมภีร์มหาวงศ์
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก
เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก (alveolar lateral approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ   เสียงนี้ในภาษาไทยเขียนแทนด้วยตัวอักษร ล และ ฬ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น)
สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก
สหพันธรัฐอินเดียตะวันตก หรือ สหพันธรัฐเวสต์อินดีส (West Indies Federation) เป็นสหพันธรัฐที่เกิดจากการรวมกลุ่มกันของอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในแถบแคริบเบียน ตั้งแต่ 3 มกราคม พ.ศ. 2501 ถึง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 วัตถุประสงค์ในการจัดตั้งคือเพื่อสร้างกลุ่มการเมืองที่มีรูปแบบการปกครองแบบสหพันธรัฐเมื่อได้รับเอกราชสมบูรณ์จากสหราชอาณาจักร ดังเช่นรูปแบบการเมืองการปกครองของประเทศแคนาดาและเครือรัฐออสเตรเลีย อย่างไรก็ตาม สหพันธรัฐดังกล่าวนี้กลับต้องยุบตัวลงเพราะความขัดแย้งทางการเมืองภายใน
บุลล์แมสติฟฟ์
บุลล์แมสติฟฟ์ (Bullmastiff) มีถิ่นกำเนิดในประเทศอังกฤษ เกิดจากการผสมข้ามพันธุ์ระหว่างสุนัขพันธุ์บุลล์ด็อกกับพันธุ์แมสติฟฟ์ เป็นสุนัขที่มีขนาดใหญ่ มีความแข็งแรง และมีความคล่องแคล่ว จมูกไว มักนิยมเลี้ยงไว้เฝ้ายาม หรือสุนัขเตือนภัย นิสัยร่าเริง ฉลาด รักเจ้าของ
ขนาดและรูปร่าง
บุลล์แมสติฟฟ์เป็นสุนัขขนาดใหญ่ เพศผู้หนัก 50-59 กิโลกรัม (110-130 ปอนด์) เพศเมียหนัก 41-50 กิโลกรัม (90-110 ปอนด์) เพศผู้สูง 63-68 เซนติเมตร (25-27 นิ้ว) เพศเมียสูง 61-66 เซนติเมตร (24-26 นิ้ว)
ลักษณะนิสัย
บุลล์แมสติฟฟ์เป็นสุนัขสายพันธุ์ที่มีขนาดปานกลาง สามารถโจมตีผู้บุกรุกได้อย่างดุดัน แต่ขนาดของมันของค่อนข้างใหญ่พอสมควร (สูง 21-27 นิ้ว หนัก 100-130 ปอนด์) จึงต้องมีที่ว่างเพียงพอให้สุนัขพันธุ์นี้ได้วิ่งเล่นหรือเดินไปมารอบบ้าน เป็นสุนัขที่ฝึกได้ง่าย มีความรักต่อเจ้าของและสมาชิกในครอบครัว มีความอดทนต่อเด็ก รักสงบ
กัณพล ปรีดามาโนช
กัณพล ปรีดามาโนช (ชื่อเดิม: สมพร) หรือที่รู้จักกันในนาม ปิง ฟรุตตี้ เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2504 เป็นพี่ชายคนโต โดยมีน้องชาย 3 คนและน้องสาวอีก 2 คน จบการศึกษาจากโรงเรียนดาราคาม และโรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย
ประวัติ
มีความสนใจทางด้านดนตรีมาตั้งแต่สมัยชั้นมัธยมและเข้าสู่วงการดนตรีขณะศึกษาอยู่ที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จากการชักนำของอาจารย์บุญสม รดาเจริญ ให้มาเซ็นสัญญากับค่ายเพลง อาร์เอสซาวด์ หรือ อาร์เอส ในปัจจุบัน เป็นมือเบส,นักร้องนำ,มือกีต้าร์(ยุคหลัง)และหัวหน้าวงฟรุตตี้ วงสตริงชื่อดังในยุค 80 ของอาร์เอส
กบฏอินเดีย ค.ศ. 1857
'''กบฏอินเดีย ค.ศ. 1857''' เป็นการกบฏเพื่อต่อต้านการปกครองอินเดียของบริษัทอินเดียตะวันออกระหว่างค.ศ. 1857–1858 การกบฏเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1857 เมื่อซีปอย หรือทหารราบอินเดียที่ใช้ปืนเล็กยาวเป็นอาวุธที่บริษัทอินเดียตะวันออกเกณฑ์มาเพื่อคุ้มครองผลประโยชน์และช่วยในการรบลุกฮือขึ้นที่เมืองเมรฐะ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเดลี (ปัจจุบันคือโอลด์เดลี) ก่อนจะเกิดการกบฏอื่น ๆ โดยทหารและประชาชนตามมาในพื้นที่ลุ่มคงคาและอินเดียกลาง การกบฏจบลงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1858 การกบฏครั้งนี้รู้จักในชื่ออื่น ๆ เช่น กบฏซีปอย (Sepoy Mutiny), การจลาจลอินเดีย (Indian Insurrection) และสงครามประกาศเอกราชครั้งที่หนึ่ง (First War of Independence)
บริษัทอินเดียตะวันออกเป็นบริษัทร่วมทุนสัญชาติอังกฤษที่มีจุดประสงค์เพื่อทำการค้ากับภูมิภาคอินเดียตะวันออก จัดตั้งในปี ค.ศ. 1600 บริษัทเข้ามาติดต่อค้าขายกับอินเดียและจัดตั้งสถานีการค้าในปี ค.ศ. 1612 การเข้ามามีบทบาทในอินเดียทำให้บริษัทขัดแย้งกับเจ้าพื้นเมืองและบริษัทของชาติมหาอำนาจอื่น ๆ จนในปี ค.ศ. 1757 บริษัทอินเดียตะวันออกรบกับจักรวรรดิโมกุลและประสบชัยชนะในยุทธการที่ปลาศี ทำให้ได้ครอบครองเบงกอล หลังจากนั้นบริษัททำสงครามกับราชอาณาจักรไมซอร์และจักรวรรดิมราฐา ทำให้ครอบครองดินแดนในอนุทวีปอินเดียมากขึ้น นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ลงความเห็นว่าการกบฏครั้งนี้มีที่มาจากหลายสาเหตุ ได้แก่ ความขัดแย้งด้านความเชื่อ การปกครองและพัฒนาอินเดียให้เป็นตะวันตกจนเกินไปของบริติช และการขูดรีดภาษี อีกหนึ่งปัจจัยที่มักถูกพูดถึงคือข่าวลือเรื่องไขมันที่ชโลมปลอกกระสุนปืนเล็กยาวเอนฟิลด์ พี-53 ที่เป็นอาวุธประจำกายทหารซีปอยนั้นทำมาจากไขมันวัวและหมู ซึ่งวัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดูและหมูเป็นสัตว์ต้องห้ามของชาวมุสลิม
วันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1857 มงคล ปาณเฑย (Mangal Pandey) ทหารซีปอยผู้ไม่พอใจบริษัทอินเดียตะวันออกใช้ปืนยิงผู้บังคับบัญชาชาวบริติชก่อนจะถูกจับกุมและถูกประหารชีวิต การประหารชีวิต Pandey ทำให้ทหารบางส่วนไม่พอใจจนในวันที่ 10 พฤษภาคม เกิดเหตุจลาจลในเมืองเมรฐะ อาคารต่าง ๆ ถูกเผาและมีประชาชนถูกฆ่า ทหารซีปอยบางส่วนที่ก่อการกำเริบเดินทางไปยังเดลีอันเป็นที่ประทับของจักรพรรดิบาฮาดูร์ ชาห์ ซาฟาร์แห่งโมกุล และเรียกร้องขอการสนับสนุนซึ่งพระองค์ตอบรับ การจลาจลที่เดลีทำให้ทหารซีปอยหน่วยอื่น ๆ ลุกฮือตาม ชาวมุสลิมส่วนใหญ่เข้าร่วมฝ่ายกบฏ ในขณะที่ชาวซิกข์และปาทานสนับสนุนฝ่ายบริติช ฝ่ายกบฏสามารถยึดเมืองสำคัญของรัฐพิหาร หรยาณา มัธยประเทศ มหาราษฏระ และอุตตรประเทศ ก่อนจะถูกทหารฝ่ายบริติชที่ได้กำลังเสริมมาจากเปอร์เซียและจีนตีโต้ วันที่ 21 กันยายน ฝ่ายบริติชยึดเมืองเดลีคืนจากฝ่ายกบฏได้สำเร็จและเนรเทศจักรพรรดิบาฮาดูร์ ชาห์และพระญาติไปที่ย่างกุ้ง ปลายปี ค.ศ. 1857 ฝ่ายบริติชก็เริ่มยึดดินแดนสำคัญคืนได้และตีทัพฝ่ายกบฏในอินเดียกลางจนแตกพ่ายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1858 ต่อมาวันที่ 8 กรกฎาคม มีการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพ ตามมาด้วยการล้างแค้นกบฏที่ก่อเหตุสังหารหมู่ชาวบริติชในการล้อมเมืองกานปุระและลัคเนาด้วยการแขวนคอหรือยิงด้วยปืนใหญ่ การกบฏจบลงในวันที่ 1 พฤศจิกายน เมื่อทางบริติชประกาศนิรโทษกรรมกบฏที่ไม่ก่อเหตุฆาตกรรม ก่อนจะประกาศว่าการกบฏจบลงอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1859
กบฏอินเดีย ค.ศ. 1857 เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้จักรวรรดิโมกุลที่ดำรงอยู่นานกว่า 300 ปีต้องล่มสลาย ด้านรัฐสภาสหราชอาณาจักรออกพระราชบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ค.ศ. 1858 ทำให้บริษัทอินเดียตะวันออกสิ้นสภาพในการปกครองอินเดียและถ่ายโอนอำนาจการปกครองไปยังราชสำนักอังกฤษโดยตรง ส่วนกองทหารซีปอยถูกรวมเข้ากับกองทัพอินเดียที่จัดตั้งใหม่ภายใต้บัญชาการของราชสำนักอังกฤษ
เสียงเปิด เพดานแข็ง
เสียงเปิด เพดานแข็ง (palatal approximant) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ   ในภาษาไทย เสียงนี้เขียนแทนด้วยตัวอักษร ญ และ ย ในตำแหน่งพยัญชนะต้น ส่วนในตำแหน่งพยัญชนะท้ายเขียนแทนด้วย ย เท่านั้น ยกเว้นเมื่อเป็นเสียง  จะสามารถใช้ ไ และ ใ แทนเสียงดังกล่าวได้
วัดศรีพุยางวนาราม
วัดศรีพุยางวนาราม ตั้งอยู่เลขที่ 45 (บ้านเก่าพุยาง) หมู่ 6 ตำบลยางหัก อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าฝั่งซ้ายแม่น้ำภาชี และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน  15  ไร่ เมื่อปี  พ.ศ. 2525  พระอาจารย์จรูญ  ฐานิสฺสโร ได้ธุดงค์มาทางบ้านเก่าพุยางซึ่งเป็นป่า เป็นสถานที่สัปปายะเหนาะแก่การบำเพ็ญสมณธรรมท่านจึงได้ปักกรดอยู่  ณ บริเวณนี้  ชาวบ้านเห็นพระมาปักกรดอยู่จึงได้นิมนต์ให้ท่านช่วยสร้างวัดขึ้นเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้าน ท่านจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ในบริเวณดังกล่าวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา  โดยใช้ชื่อที่พักสงฆ์ว่า  ที่พักสงฆ์บ้านเก่าพุยาง (จรูญศรีสว่างใจ) ท่านพระอาจารย์จรูญ ฐานิสฺสโร ท่านก็ได้ดำเนินการสร้างเสนาสนะหลายอย่าง เช่น กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ พระอุโบสถ เป็นต้น
วัดศรีพุยางวนารามได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2552 จากนั้นได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2555 มีนามว่า วัดศรีพุยางวนาราม โดยมีอดีตพระอธิการวริทธิ์ รตนปญฺโญ เป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ได้ดำเนินการขอรับพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2556 เขตวิสุงคามสีมา  กว้าง  32 เมตร ยาว 32 เมตร และได้ทำการผูกพัทธสีมาปิดทองฝังลูกนิมิตเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
การเดินทางไปยังวัดนั้นสะดวกจากถนนสายเพชรเกษมตรงสี่แยกปากท่อ (แยกจะอยู่ตรงข้ามกับเส้นทางที่จะเข้าไปยังที่ว่าการอำเภอปากท่อ) ตามเส้นทางนี้จะขึ้นไปโป่งกระทิง ส่วนแยกเข้าวัดจะอยู่ช่วงหลักกิโลเมตรที่ 25  และจะตามถนนเส้นทางแยกนี้เข้าไปอีกประมาณ 4 กิโลเมตร
สมชาย หาญหิรัญ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์(พิเศษ) สมชาย หาญหิรัญ เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2500 สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม คนแรกที่มีตำแหน่งทางวิชาการ เป็น กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรี ประธานกรรมการในคณะกรรมการธนาคารพัฒนาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมแห่งประเทศไทย กรรมการ สภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ ผู้ช่วยศาสตราจารย์(พิเศษ) บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ หลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหาบัณฑิต กรรมการสภาวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี กรรมการศูนย์อนุรักษ์พลังงานแห่งประเทศไทย ที่ปรึกษากรรมการวิชาการสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และ อดีตกรรมการในคณะกรรมการพัฒนาการสหกรณ์แห่งชาติ
อดีตประธานกรรมการ สถาบันอาหาร กระทรวงอุตสาหกรรม อดีตประธานกรรมการ บริษัทบริหารและพัฒนาเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม จำกัด(มหาชน) กรรมการอิสระ กรรมการตรวจสอบ และ อดีตประธานคณะกรรมการสรรหา ค่าตอบแทน และบรรษัทภิบาล บริษัท แปซิฟิกไพพ์ จากัด (มหาชน) อดีตกรรมการ สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ อดีตกรรมการ ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย อดีตปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม โดยเป็นปลัดกระทรวงอุตสาหกรรมคนที่สองที่มีตำแหน่งทางวิชาการในรอบ 40 ปี ถัดจาก ศาสตราจารย์ ยศ บุนนาค อดีตรองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตอธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม อดีตผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม และเป็นอดีตอาจารย์พิเศษหลายมหาวิทยาลัย
ได้รับรางวัลศิษย์เก่าดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2557 จากสมาคมเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้รับการแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาในคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2557 และดำรงตำแหน่งดังกล่าวถึงรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทรโอชา ตาม ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ 105 / 2557 ประกาศ ณ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2557
ด้านครอบครัว บิดา สมชาย หาญหิรัญ ประกอบอาชีพพ่อค้า สมชาย หาญหิรัญ สมรสกับ นาง อัญชลี หาญหิรัญ มีบุตรชื่อ นาย ภีมพล หาญหิรัญ เรียนจบ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
การศึกษา
สมชาย หาญหิรัญ จบการศึกษาดังนี้ ปริญญาเอก Ph.D. (Economics) Concordia University ประเทศแคนาดา ปริญญาโท Master of Art (Economics) Queen’s University ประเทศแคนาดา ปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (เศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์บัณทิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาบัตร หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) ปี 2552
การทำงาน
ปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม (หัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง)
รองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม (รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง)
อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม (หัวหน้าส่วนราชการระดับกรม
วอร์ทรานทรูเปอส์
วอร์ทรานทรูเปอส์ (Wartran Troopers; ウォートラン トルーパーズ) เป็นเกมอาร์เคดแนวไลต์กันชูตเตอร์ที่ได้รับการเปิดตัวโดยโคนามิในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งมีผู้เล่น 1 ถึง 4 คน
เวิลด์คอมแบตเป็นเกมภาคก่อน ซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 2002 (ยังเป็นที่รู้จักในนามวอร์เซด) และรูปแบบเกือบจะเหมือนวอร์เซด โดยตัวควบคุมเกมเป็นแบบปืนไรเฟิล และระบบการเล่นพร้อมกันของผู้เล่น 4 คนยังไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลง
อย่างไรก็ตาม ด้วยการเปิดตัวอี-อะมิวส์เมนต์ ซึ่งเป็นการ์ดรีดเดอร์ที่ได้รับการติดตั้ง ทำให้มีบางจุดที่เปลี่ยนแปลง แต่โดยรวมแล้ว ส่วนของฮาร์ดแวร์ได้รับช่วงจากวอร์เซด
ในทางกลับกัน ส่วนของซอฟต์แวร์ได้รับการดัดแปลงแก้ไขอย่างมาก โดยอาจกล่าวได้ว่าไม่มีวี่แววของวอร์เซดอีกต่อไป ความแตกต่างระหว่างวอร์เซด และวอร์ทรานทรูเปอส์ (หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่าวอร์ทราน ซึ่งเราจะใช้คำนี้ที่ด้านล่าง) มีดังต่อไปนี้
เรื่องย่อ
เป็นโลกแห่งจินตนาการที่ "รถถังติดอาวุธ (แทงค์)" แทนที่ "รถถัง" แบบดั้งเดิม กองกำลังป้องกันพันธมิตร (NDF) มีคำสั่งฝึกงานทหารของตัวเอง หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า "วอร์ทราน (WARTRAN)" ซึ่งกำลังดำเนินการ
การตอบรับ
เว็บไซต์เกมแฟคส์ มีการระบุถึงเกมนี้ว่าเป็นเกมที่ดี แต่ไม่ควรจะเอาไปเทียบกับภาคก่อน โดยอธิบายว่าเนื้อเรื่องแตกต่างจากเวิลด์คอมแบตโดยสิ้นเชิง ที่มีการปกป้องโลก ซึ่งวอร์ทรานทรูเปอส์ เป็นเหมือนเครื่องจำลองการฝึกทหาร ที่ไม่มีการยิงโครงกระดูกอีกต่อไป แต่กลับสู้กับมนุษย์ในทุกสถานการณ์ และให้คะแนนโดยรวมที่ 7 เต็ม 10
เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง
เสียงหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง (voiceless velar stop) หรือ เสียงระเบิด เพดานอ่อน ไม่ก้อง (voiceless velar plosive) เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ
ในภาษาไทยมีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด เพดานอ่อน ไม่ก้อง 2 แบบ คือ
อัตติลา
อัตติลา หรือ อัตติลาชาวฮัน (Attila the Hun) (ค.ศ. 406 — ค.ศ. 453) เป็นประมุขแห่งชาวฮันผู้ครองจักรวรรดิฮัน (Hunnic Empire) ซึ่งประกอบไปด้วยกลุ่มชนเผ่าต่าง ๆ ทั้ง ชาวฮัน ชาวออสโตรกอท อลานส์ และเผ่าอนารยชนอื่นๆ ในดินแดนยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ระหว่าง ค.ศ. 434 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 453 ที่พระองค์ได้เสด็จสวรรคตลง ในรัชสมัยของพระองค์สามารถครอบครองดินแดนตั้งแต่ประเทศเยอรมนีไปจนถึงแม่น้ำยูรัล และจากแม่น้ำดานูบไปจนถึงทะเลบอลติก กินพื้นที่มากกว่า 4 ล้านตารางกิโลเมตร นับเป็นการครอบครองดินแดนที่มากที่สุดอาณาจักรหนึ่งในยุคมืด
ในรัชสมัยการปกครองของอัตติลาทรงเป็นประมุขผู้สร้างความหวาดหวั่นและถือเป็นศัตรูที่อันตรายที่สุดแก่จักรวรรดิโรมันตะวันออกและจักรวรรดิโรมันตะวันตก พระองค์ทรงรุกรานคาบสมุทรบอลข่านถึงสองครั้ง แต่พระองค์ไม่สามารถรุกรานกรุงคอนสแตนติโนเปิลได้สำเร็จ และจากผลพวงของการพ่ายแพ้ในเปอร์เซีย ในปี ค.ศ. 441 พระองค์ได้ทำการรุกรานยังดินแดนจักรวรรดิโรมันตะวันออก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) ซึ่งประสบผลสำเร็จในฝั่งตะวันตก พระองค์ยังทรงนำทัพเข้าไปยังดินแดนกอล (ประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน) ไปจนถึงออร์เลอ็อง ก่อนที่พระองค์จะทรงพ่ายแพ้ในยุทธการที่ชาลง (Battle of Chalons)