cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบล
รางวัล
คณะกรรมการต่างคณะจะเป็นผู้มอบรางวัลแต่ละประเภทรางวัลให้แก่ผู้ได้รับรางวัล กล่าวคือ ราชบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดนเป็นผู้มอบรางวัลในสาขาฟิสิกส์ เคมี และเศรษฐศาสตร์ สถาบันแคโรลินสกา มอบรางวัลในสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ และคณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์มอบรางวัลสันติภาพ ผู้ได้รับรางวัลแต่ละรายจะได้รับเหรียญ ประกาศนียบัตร และเงินรางวัลที่แตกต่างกันไปในแต่ละปี ใน ค.ศ. 1901 ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาแรกได้รับรางวัล 150,782 ครูนาสวีเดน (ซึ่งเท่ากับ 8,402,670 ครูนาสวีเดน ในเดือนธันวาคม 2560) ในปี 2560 ผู้ได้รับรางวัลได้รับรางวัลมูลค่า 9,000,000 ครูนาสวีเดน การมอบรางวัลประจำปีจะจัดขึ้นที่กรุงสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดนในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของโนเบล
ในปีที่ไม่มีการมอบรางวัลโนเบลเนื่องจากเหตุการณ์ภายนอกหรือขาดการเสนอชื่อ เงินรางวัลจะถูกส่งกลับคืนไปยังกองทุนที่มอบรางวัลที่เกี่ยวข้อง เช่น การระหว่างปี 2483 ถึง 2485 ที่ไม่มีการมอบรางวัลเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้ได้รับรางวัล
ระหว่างปี 1901 ถึง 2017 มีการมอบรางวัลโนเบลและรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ทั้งสิ้น 585 รางวัล แก่ 923 รายและองค์กร แต่เนื่องด้วยบางรายได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง จึงมีบุคคลธรรมดาทั้งสิ้น 892 คน (ชาย 844 คน ผู้หญิง 48 คน) และองค์กร 24 แห่งที่ได้รับรางวัล
ผู้ได้รับรางวัลหกรายได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งรางวัล และจากหกรายนั้น คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพถึงสามครั้ง มากสุดในบรรดาผู้ได้รับรางวัล
ในบรรดาผู้ได้รับรางวัลโนเบล 892 คน มี 48 คนเป็นผู้หญิง โดยผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล คือ มารี กูว์รี ในรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1903 นอกจากนี้ เธอยังเป็นบุคคลแรก (ชายหรือหญิง) ที่ได้รับรางวัลโนเบลสองรางวัล ซึ่งรางวัลที่สองคือรางวัลโนเบลสาขาเคมี ซึ่งมอบให้ในปี 1911
แกะกล่องหนังไทย
แกะกล่องหนังไทย (Golden Film; ในอดีตถ้าหากอยู่ในช่วงฉายภาพยนตร์ต่างประเทศจะใช้ชื่อรายการว่า แกะกล่องหนังเทศ แต่ปัจจุบันได้ยกเลิกการฉายหนังต่างประเทศไปแล้ว) เป็นรายการภาพยนตร์ที่ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.05 - 23.45 น.ทาง สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เป็นรายการโทรทัศน์ที่มีจุดมุ่งหมายในการนำเอาภาพยนตร์ไทยที่มีคุณค่าทั้งเก่าและใหม่ นำมาเสนอฉายทางโทรทัศน์ โดยไม่หวังผลในการแสวงหากำไร เพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้รับรู้ถึงคุณค่าของภาพยนตร์ไทยทั้งเก่าและใหม่ อันเป็นรากเหง้าที่สะท้อนให้เห็นถึง ภูมิปัญญา ความคิดสร้างสรรค์ จินตนาการอันวิจิตรของคนรุ่นก่อน เพื่อสืบทอดมายังคนรุ่นปัจจุบัน และอนุรักษ์คุณค่าของภาพยนตร์ไทยสู่คนรุ่นหลังสืบต่อไป แกะกล่องหนังไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในช่วงแรกของรายการแกะกล่องหนังไทยนั้น จะฉายภาพยนตร์ไทยสลับกับภาพยนตร์ต่างประเทศ โดยในส่วนของภาพยนตร์ต่างประเทศนั้น จะใช้ชื่อรายการว่า "แกะกล่องหนังเทศ" แต่เนื่องจากว่ามีความซ้ำซ้อนกับรายการ บิ๊กซินีม่าของช่อง 7 ที่ฉายหนังต่างประเทศอยู่เช่นเดียวกัน ตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 จึงได้มีการฉายหนังไทยมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่กลับไปฉายหนังต่างประเทศอีก
รายการแกะกล่องหนังไทยได้ยุติการออกอากาศไปใน พ.ศ. 2554 ภายหลังสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส (ทีวีไทยเดิม) ได้ออกอากาศรายการนี้ใหม่เป็นครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 14.00 - 16.00 น. โดยภาพยนตร์เรื่องแรกที่ออกอากาศคือเรื่อง นางสาวโพระดก (ภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2508) โดยมี รอง เค้ามูลคดี เป็นพิธีกร
ภาพยนตร์ที่ฉายในรายการ
ในช่วงแรกที่รายการแกะกล่องหนังไทยออกอากาศ จะมุ่งเน้นไปที่การเสนอฉายภาพยนตร์เก่าๆ ที่หายาก อาทิภาพยนตร์เก่าหายากของมิตร ชัยบัญชา แต่ในระยะหลังทางรายการเริ่มปรับเปลี่ยนมาฉายภาพยนตร์ไทยที่มีความหลากหลายมากขึ้น และไม่จำกัดว่าต้องเป็นหนังไทยเก่าเสมอไปเหมือนในช่วงแรก แต่มุ่งเน้นไปที่ภาพยนตร์ที่มีคุณค่าในด้านเนื้อหา หรือมีคุณค่าในด้านประวัติศาสตร์ และมีความคมชัด เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทางช่องไทยพีบีเอส หรือทีวีไทยในยุคนั้น
ภาพยนตร์ที่รายการแกะกล่องหนังไทยฉายเป็นเรื่องแรกคือ 7 พระกาฬ ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ส่วนภาพยนตร์ต่างประเทศที่ฉายเป็นเรื่องแรกคือ 55 DAYS AT PEKING ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551
จุดเด่นของรายการ
เอกลักษณ์ของรายการแกะกล่องหนังไทยก็คือ เป็นรายการภาพยนตร์ทางโทรทัศน์รายการเดียวที่มีการทำสกู๊ปฉายก่อนเข้ารายการ โดยส่วนใหญ่มักจะเป็นบทสัมภาษณ์ผู้กำกับ ผู้ประพันธ์ หรือนักแสดง นักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียง ความคิดเห็นจากอาจารย์มหาวิทยาลัย นักวิชาการ หรือบทสัมภาษณ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์นั้นๆ อาทิ เรื่องสามล้อซีห้า ก็สัมภาษณ์คนขับสามล้อ หรือเรื่องครูเสือ ก็มีบทสัมภาษณ์ครู เป็นต้น <!--
อักษรซัลเตอร์
อักษรซัลเตอร์ พัฒนามาจากอักษรเปอร์เซียกลาง ปกติใช้เขียนบนกระดาษ เป็นที่รู้จักจากเอกสารลายมือ บทสวดของดาวิด (หรือเดวิด?)ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีน
ลักษณะ
เป็นอักษรไร้สระ เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน มีเครื่องหมายสระเพียงบางตัวเท่านั้น แยกคำโดยใช้จุด
อักษรรูปลิ่ม
อักษรรูปลิ่ม (cuneiform script) เป็นระบบการเขียนที่หลากหลาย เป็นได้ทั้งอักษรพยางค์ อักษรคำ และอักษรที่มีระบบสระ-พยัญชนะ คำว่า “cuneiform” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาละติน “cuneus” แปลว่าลิ่ม ดังนั้นอักษรรูปลิ่มจึงรวมอักษรที่มีรูปร่างคล้ายลิ่มทั้งหมด ภาษาหลายตระกูล ทั้งตระกูลเซมิติก ตระกูลอินโด-ยูโรเปียน และอื่น ๆ ที่เขียนด้วยอักษรนี้ เช่น
แผ่นดินเหนียว ตัวกลางของอักษรรูปลิ่ม
ตัวอย่างเก่าสุดของอักษรในเมโสโปเตเมีย เริ่มราว 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช พบในบริเวณอูรุก (Uruk) นิปปูร์ ซูซา และอูร์ (Ur) ส่วนใหญ่เป็นบันทึกเกี่ยวกับการค้าขาย บันทึกเหล่านี้พัฒนามาจากระบบการนับที่ใช้มาตั้งแต่ 5,000 ปี ก่อนหน้านั้น แผ่นดินเหนียวเริ่มใช้ตั้งแต่ 8,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชในเมโสโปเตเมียโดยทั่วไป เป็นรูปทรง 3 มิติ มี 2 ชนิดคือ แบบแผ่นแบนและแผ่นซ้อน
จากแผ่นดินเหนียวสู่ตัวอักษร
แผ่นดินเหนียวถูกเขียนให้เป็นเรื่องราว โดยใช้วัตถุที่เป็นของแข็งและแหลม แล้วถูกเก็บในห่อที่แข็งแรงทำด้วยดินเหนียว เรียกว่าบุลลา (bulla) เพื่อป้องกันการสูญหาย เนื่องจากการนับแผ่นดินเหนียวภายในบุลลาหลังการผนึกทำได้ยาก การแก้ปัญหาจึงใช้การกดแผ่นดินเหนียวลงบนผิวนอกของบุลลาในขณะที่ดินเหนียวยังอ่อนตัวอยู่ แล้วจึงใส่แผ่นดินเหนียวเข้าไปข้างในและปิดผนึก การนับจำนวนแผ่นดินเหนียวอีกครั้งใช้การนับรอยกดบนผิวด้านนอก จากรอยกดนี้ ชาวซูเมอร์ได้พัฒนามาเป็นสัญลักษณ์รูปลิ่ม เพื่อใช้บอกความหมายและจำนวน เช่น รูปลิ่ม 1 อัน หมายถึง 1 รูปวงกลม หมายถึง 10 การบันทึกว่า “แกะ 5 ตัว” ใช้การกดลงบนดินเหนียวเป็นรูปลิ่ม 5 อัน แล้วตามด้วยสัญลักษณ์ของแกะ
ยูนิโคด
อักษรรูปลิ่มบนยูนิโคดมีหลายช่วง แต่อักษรแบบหลักอยู่ที่
รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
รายชื่อประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน เป็นรายชื่อประเทศที่เป็นตัวแทนของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOCs) ที่เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนระหว่างปี พ.ศ. 2467 และ 2561 การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวจัดแข่งขันทุก ๆ 4 ปี (โดยจะแข่งขันปีเดียวกันกับโอลิมปิกฤดูร้อน) เริ่มแข่งขันตั้งแต่ พ.ศ.2467 ยกเว้น ครั้งที่ถูกยกเลิกการแข่งขันไปในปี พ.ศ. 2483 และ 2487 และในปี พ.ศ.2537 โอลิมปิกฤดูหนาวถูกเปลี่ยนระยะการแข่งขันให้อยู่ระหว่างการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน โดยจัดห่างกัน 2 ปี และการแข่งขันครั้งล่าสุดมีประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 119 ประเทศ (110 ประเทศ จาก 206 ประเทศ และ 9 ประเทศที่ยกเลิกไป) โดยเข้าร่วมอย่างน้อย 1 ครั้ง และมี 12 ประเทศ ได้แก่ ออสเตรีย แคนาดา ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ ฮังการี อิตาลี นอร์เวย์ โปแลนด์ สวีเดน สวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐอเมริกา ได้เข้าร่วมในการแข่งขันกีฬาฤดูหนาวครบทุกครั้ง ซึ่งจัดมาแล้วทั้งหมด 23 ครั้งจนถึงปัจจุบัน รวมถึงประเทศที่แยกตัวจากเชโกสโลวาเกีย คือ สาธารณรัฐเช็กและสโลวาเกีย ก็เข้าร่วมแข่งขันครบทุกครั้งเช่นกัน
มนตรี ปาน้อยนนท์
นายมนตรี ปาน้อยนนท์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นประธานกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ประวัติ
นายมนตรี ปาน้อยนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ที่อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรของนายประยูร กับนางบักเจียง ปาน้อยนนท์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางนภัสลักษณ์ ปาน้อยนนท์
การทำงาน
ในปี พ.ศ. 2554 นายมนตรี ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24
ในปี พ.ศ. 2561 นายมนตรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ในตำแหน่งรองเลขาธิการพรรค ซึ่งมีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นหัวหน้าพรรคและนายจุติ ไกรฤกษ์ เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 นายมนตรีได้รับการเลือกตั้งเข้ามาเป็นสมัยที่ 5 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
นายมนตรี เป็นนักการเมืองคนใกล้ชิดกับนายเฉลิมชัย ศรีอ่อน มีบทบาทหลังการเลือกตั้งปี 2562 ในการร่วมหารือกับพรรคภูมิใจไทยในการจัดตั้งรัฐบาล
เอสเอ็นเอ็มพี
SNMP ย่อมาจาก Simple Network Management Protocol ซึ่งเป็นโพรโทคอลที่อยู่ระดับบนในชั้นการประยุกต์ และเป็นส่วนหนึ่งของชุดโพรโทคอล TCP/IP เครือข่ายอินทราเน็ตที่ใช้โพรโทคอล TCP/IP มีอุปกรณ์เครือข่ายแบบหลากชนิดและหลายยี่ห้อ แต่มาตรฐานการจัดการเครือข่ายที่ใช้งานได้ผลดีคือ SNMP ในการบริการและจัดการเครือข่ายต้องใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ มีส่วนของการทำงานร่วมกับระบบจัดการเครือข่าย ซึ่งเราเรียกว่า เอเจนต์ (Agent) เอเจนต์เป็นส่วนของซอฟต์แวร์ที่อยู่ในอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เชื่อมอยู่ในเครือข่ายโดยมีคอมพิวเตอร์หลักในระบบหนึ่งเครื่องเป็นตัวจัดการและบริหารเครือข่ายหรือเรียกว่า NMS-Network Management System
เบน เดวิส
เบน เดวิส อาจหมายถึง
สะมาริตัน
สะมาริตัน (ฮีบรูสะมาริตัน: ࠔࠠࠌࠝࠓࠩࠉࠌ, อักษรโรมัน: , ; שומרונים; السامريون) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ศาสนาที่มีกำเนิดจากวงศ์วานอิสราเอลโบราณ ชาวสะมาริตันเป็นคนพื้นถิ่นลิแวนต์และนับถือศาสนาสะมาริตัน ซึ่งเป็นศาสนาอับราฮัมหนึ่งที่ใกล้เคียงศาสนายูดาห์
ธรรมเนียมสะมาริตันยืนยันว่าพวกตนสืบเชื้อสายจากเผ่าเอฟราอิมและเผ่ามนัสเสห์ซึ่งเป็นเผ่าอิสราเอลทางเหนือที่ไม่ถูกเนรเทศโดยจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่หลังการทำลายราชอาณาจักรอิสราเอล พวกเขาถือว่าศาสนาสะมาริตันเป็นศาสนาของวงศ์วานอิสราเอลที่แท้จริงและเชื่อว่าศาสนายูดาห์ถูกปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ชาวสะมาริตันนับถือภูเขาเกริซิมใกล้เมืองนาบลัสและเชเคมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ต่างจากชาวยิวที่นับถือเนินพระวิหารในเยรูซาเลม ชาวสะมาริตันกล่าวว่าความแตกแยกระหว่างศาสนาสะมาริตันกับศาสนายูดาห์เกิดจากอีไลละทิ้งพลับพลาที่ภูเขาเกริซิมไปสร้างพลับพลาของตนอีกแห่งที่ไชโลห์
มีการเปลี่ยนศาสนาระหว่างยูดาห์กับสะมาริตันเป็นครั้งคราวในอิสราเอล ซึ่งส่วนใหญ่มาจากการสมรสต่างศาสนา ศาสนายูดาห์รับบีซึ่งเป็นศาสนายูดาห์กระแสหลักในอิสราเอลถือว่าศาสนาสะมาริตันเป็นนิกายหนึ่งของศาสนายูดาห์ ขณะที่องค์การรับบีสูงสุดอิสราเอลกำหนดให้ชาวสะมาริตันต้องเปลี่ยนมานับถือศาสนายูดาห์จึงจะได้รับการยอมรับเป็นชาวยิวตามหลักฮาลอกา วรรณกรรมรับบีปฏิเสธชาวสะมาริตันนอกจากพวกเขาจะละทิ้งความเชื่อว่าภูเขาเกริซิมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของวงศ์วานอิสราเอล ชาวสะมาริตันที่ถือสัญชาติอิสราเอลในโฮโลนเข้ารับราชการทหารในกองกำลังป้องกันอิสราเอล ด้านชาวสะมาริตันในคีร์ยาตลูซาที่ถือสัญชาติอิสราเอลและปาเลสไตน์ได้รับการยกเว้นการรับราชการทหาร
อันโตนีโอ กันเดรวา
อันโตนีโอ กันเดรวา (Antonio Candreva; เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งกองกลางฝั่งขวาหรือปีกขวาให้กับอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโนและทีมชาติอิตาลี
กันเดรวาเริ่มต้นอาชีพกับแตร์นานาใน ค.ศ. 2004 และเล่นให้กับสโมสรนี้จนถึง ค.ศ. 2007 ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับอูดีเนเซ โดยเคยถูกปล่อยยืมตัวให้กับลีวอร์โน, ยูเวนตุส, ปาร์มา และเชเซนา หลังจากนั้น เขาย้ายไปลาซีโอ ซึ่งเขาคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลียในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2016 เขาได้ย้ายไปอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
ในระดับทีมชาติ เขาเป็นตัวแทนของอิตาลีในการแข่งขันฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008, ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2013 (คว้าเหรียญทองแดง), ฟุตบอลโลก 2014 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ
ลาซีโอ
อิตาลี รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
อิตาลี
ปวงตาปิทร์
ปวงตาปิทร์ (Pointe-à-Pitre, ), ปวงตาปิต (Pwentapit, ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ลาปวงต์ (Lapwent, ) เป็นเมืองใหญ่สุดในกัวเดอลุป แคว้นโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสในมหาสมุทรแอตแลนติก
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล (manorialism, seigneurialism) คือระบบเศรษฐกิจและสังคมที่นิยมปฏิบัติกันโดยทั่วไปในยุคกลางในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นระบบที่ผู้เป็นเจ้าของที่ดินหรือลอร์ดมีอำนาจทางเศรษฐกิจและทางกฎหมายที่สนับสนุนโดยรายได้ที่ได้มาจากผลผลิตของที่ดินที่เป็นเจ้าของ และจากค่าธรรมเนียมของเกษตรกรผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองตามกฎหมาย ค่าธรรมเนียมอาจจะเป็นในรูปของ :
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับยุคกลางของยุโรปตะวันตก ที่มีวิวัฒนาการมาจากระบบเศรษฐกิจชนบทของปลายสมัยจักรวรรดิโรมัน เมื่อจำนวนประชากรลดลง ชนชั้นแรงงานกลายเป็นปัจจัยสำคัญของเศรษฐกิจ ในที่สุดก็จัดเป็นระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลหรือระบบเจ้า-ข้า ซึ่งเจ้าในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นฆราวาสเสมอไป แต่อาจจะเป็นสังฆราชหรือเจ้าอาวาสที่มีหน้าที่รับผิดชอบเช่นเดียวกับเจ้าของที่ดิน
อะลี อิบน์ อุมัร
อะลี อิบน์ อุมัร (علي بن عمر) ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์อิดรีสิดและสุลต่านแห่งโมร็อกโกองค์ที่ 7 พระองค์ครองราชย์หลังจากยะฮ์ยาที่ 2 อิบน์ ยะฮ์ยาสวรรคตในค.ศ. 874 ในช่วงการปกครองของพระองค์ พวกอิดรีสิดสูญเสียแฟ็ส เมืองหลวงของตน พระองค์สวรรคตใน ค.ศ. 883
อักษรพาร์เทียน
อักษรพาร์เทียน พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก ในช่วงพ.ศ. 343 ใช้ในยุคพาร์เทียและซัสซาเนียในจักรวรรดิเปอร์เซีย จารึกใหม่สุดพบเมื่อ พ.ศ. 835
ลักษณะ
เป็นอักษรไร้สระ เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน มีเครื่องหมายสระ เพียงบางตัว
โศภิดา จิระไตรธาร
โศภิดา จิระไตรธาร (สกุลเดิม: กาญจนรินทร์; เกิด 31 มีนาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น นิ้ง เป็นนางงามผู้ครองตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2561 และเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ซึ่งจัดขึ้นในประเทศไทย นอกจากนี้ยังเป็นผู้จัดการของธนาคารทหารไทย จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
โศภิดาเกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนโตของ พ.อ.นพ. ธวัชชัย และรัตน์ประภา กาญจนรินทร์ ซึ่งบิดาเป็นอดีตศัลยแพทย์โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ส่วนมารดาเป็นอดีตพยาบาล
โศภิดาเคยศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัยตั้งแต่ระดับประถมศึกษาจนถึงมัธยมศึกษาตอนต้น ต่อมาได้สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากทรินิตีคริสเตียนไฮสกูล (Trinity Christian High School) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน มหาวิทยาลัยเนวาดา ลาสเวกัส, รัฐเนวาดา ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2561
โศภิดา ได้เข้าร่วมประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2561 โดยได้หมายเลขประจำตัว คือ หมายเลข 20 และได้ครองตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2561 ณ รอยัลพารากอนฮอลล์ สยามพารากอน
นางงามจักรวาล 2018
โศภิดาเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2018 ที่จัดขึ้นเมื่อเช้าวันจันทร์ ที่ 17 ธันวาคม 2018 ตามเวลาประเทศไทย ณ อิมแพ็ค อารีนา เมืองทองธานี โดยมีนางงามร่วมเข้าแข่งขันทั้งหมด 94 ประเทศ โศภิดาผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย โดยถูกประกาศเรียกชื่อเป็นคนที่ 5 และได้ตอบคำถามรอบ 20 คนสุดท้ายที่ถามว่า "อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุดที่คุณต้องการให้โลกรู้เกี่ยวกับตัวคุณ" ซึ่งทำให้เธอสามารถผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
และในการประกวดครั้งนั้นได้สร้างตำนานแดงไหนทำให้เป็นประโยคที่ติดปากและเป็นที่รู้จักกันของแฟนนางงาม
ชีวิตส่วนตัว
มีบุตรชายด้วยกัน 1 คนคือ จักรวาล จิระไตรธาร (น้องเจมี่) เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2563
สุนันทา เดวา
สุนันทา เดวา (ชื่อเล่น: เอมมี่) เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เข้าสู่วงการด้วยการเริ่มต้นจากเป็นเน็ตไอดอล โดยมีผู้ติดตามผ่านทางเฟซบุ๊ก มากกว่า 500,000 คน หลังจากนั้นก็ได้มีผลงานการแสดงมากมายไม่ว่าจะเป็น ซีรีส์ มาลี เพื่อนรัก..พลังพิสดาร, ภาพยนตร์ วุ่นรักพักนิ้ว, ถ่ายโฆษณาป็อกกี้ และอีกมากมาย
การศึกษา
สุนันทา เดวา จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดธาตุทอง ปัจจุบัน สุนันทา เดวา กำลังศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาการจัดการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
เกม
Talesrunner พากย์เป็น มิโฮะ
การเป็นพิษจากออกซิเจน
การเป็นพิษจากออกซิเจนเป็นผลอันตรายต่อร่างกายที่เกิดจากการหายใจเอาโมเลกุลออกซิเจนที่มีความดันย่อยสูงกว่าปกติเข้าไป แต่เดิมเคยเรียกว่าผลกระทบของพอล เบิร์ต (Paul Bert effect) ในกรณีมีผลต่อระบบประสาทกลาง และผลกระทบของลอร์เรน สมิธ (Lorrain Smith effect) ในกรณีมีผลกระทบต่อปอด ตามชื่อของนักวิจัยที่ค้นพบและอธิบายภาวะเหล่านี้ไว้ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 กรณีเป็นพิษร้ายแรงอาจทำให้เซลล์เสียหายและผู้ป่วยเสียชีวิตได้ โดยผลที่เกิดมักเกิดกับระบบประสาทกลาง ปอด และตา ผู้ที่ต้องระวังภาวะนี้ได้แก่ นักดำน้ำ ผู้ที่ต้องใช้ออกซิเจนความเข้มข้นสูง (โดยเฉพาะทารกเกิดก่อนกำหนด) และผู้ที่รับการรักษาด้วยออกซิเจนความดันสูง เป็นต้น
เขตอัครบิดร
เขตอัครบิดร (Patriarchate) เป็นเขตอำนาจการปกครองของอัครบิดร อัครบิดรในศาสนาคริสต์ ได้แก่
ประวัติ
ตำแหน่งอัครบิดรของออร์ทอดอกซ์ทั้งสี่ อันได้แก่ คอนสแตนติโนเปิล อะเล็กซานเดรีย แอนติออก และเยรูซาเลม และหนึ่งตำแหน่งทางตะวันตกในกรุงโรมถือกันว่าเป็นตำแหน่ง “ผู้อาวุโส” (πρεσβυγενή หรือ παλαίφατα หรือ “ผู้เกิดก่อน” "of ancient fame") โดยแต่ละตำแหน่งก็มีหนึ่งในอัครทูตเป็นอัครบิดรองค์แรก ได้แก่ นักบุญอันดรูว์ นักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร นักบุญซีโมนเปโตร นักบุญยากอบผู้ชอบธรรม และนักบุญเปโตรอีกครั้งตามลำดับ
กามีย์ ฌอร์ด็อง
กามีย์ ฌอร์ด็อง (Camille Jordan) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการเป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานทฤษฎีกรุป ตลอดจนเป็นผู้คิดค้นทฤษฎีเส้นโค้งฌอร์ด็อง, รูปแบบบัญญัติฌอร์ด็อง, เมทริกซ์ฌอร์ด็อง เป็นต้น
แหล่งข้อมูลอื่น
18381922
หม่อมราชวงศ์สุประภาดา เกษมสันต์
ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 – 20 กันยายน พ.ศ. 2540) อดีตผู้อำนวยการกองเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สำนักราชเลขาธิการ มีหน้าที่ถวายงานรับใช้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงและอดีตกรรมการมูลนิธิจุฬาภรณ์
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์สุประภาดา เกษมสันต์ หรือท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 เป็นธิดาคนใหญ่ในหม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ กับหม่อมคล้อง เกษมสันต์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ณ ระนอง) มีน้องสาว คือ หม่อมราชวงศ์ทิพพาวดี ดุละลัมพะ
ท่านผู้หญิงสุประภาดาเคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สำนักราชเลขาธิการ ตามคำสั่งกองบัญชาการคณะปฏิวัติที่ 96/2515 เรื่องแต่งตั้งข้าราชการในพระองค์ โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 มีหน้าที่ถวายงานรับใช้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ต่อมาท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ในขบวนเสด็จ ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เครื่องที่ 2 ได้ประสบอุบัติเหตุตกที่จังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2540 สิริอายุได้ 74 ปี
สถานที่อันเนื่องเกี่ยวกับนาม
หลังผู้นำหมู่บ้านและราษฏรบ้านโพธิ์ทองได้ยื่นฏีกา ขอพระราชทานจัดตั้งโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน ณ บ้านโพธิ์ทอง เนื่องจากสถานศึกษาอยู่ห่างไกล มีความยากลำบาก เส้นทางอันตรายและไม่ปลอดภัยในการเดินทางไปเล่าเรียนเนื่องจากเป็นหมู่บ้านแนวชายแดน เพื่อเป็นการบรรเทาความเดือดร้อนเกี่ยวกับสถานศึกษาภาคบังคับของเด็กนักเรียนในพื้นที่ กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 21 จึงเข้าสำรวจพื้นที่การก่อตั้งและขออนุมัติจัดตั้งและได้รับอนุมัติให้ก่อตั้งขึ้นโดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชทานค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารประกอบรวมเป็นเงิน 5,523,655.58 บาท และทรงพระราชทานชื่อ โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดน “ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์”  บ้านโพธิ์ทอง หมู่ที่ 7 ตำบลตะเคียน อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ “ท่านผู้หญิงสุประภาดา เกษมสันต์”
เรดีฟอร์เลิฟ (เพลงแบล็กพิงก์)
"เรดีฟอร์เลิฟ" (Ready for Love) เป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ซึ่งร่วมมือกับวิดีโอเกมแบตเทิลรอยัล พับจีโมบายล์ ถูกเผยแพร่เป็นมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันบนยูทูบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2022 และยังรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่สอง บอร์นพิงก์
เบื้องหลังและการเผยแพร่
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2022 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยว่าแบล็กพิงก์จะจัดคอนเสิร์ตเสมือนจริงในเกม พับจีโมบายล์ ตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 30 กรกฎาคม ประกอบด้วยการแสดงเพลงฮิตของวง ตลอดจนแทร็กพิเศษ ซึ่งจะแสดงตัวอย่างภายในงานเป็นครั้งแรก ก่อนถูกเผยแพร่นั้น มีฉากหนึ่งในสารคดีของแบล็กพิงก์ชื่อ แบล็กพิงก์: ไลต์อัพเดอะสกาย (2020) แสดงสมาชิกอยู่ในกระบวนการบันทึกของเพลงนี้ ในวันที่ 24 กรกฎาคม โปสเตอร์ทีเซอร์ถูกอัปโหลดไปยังบัญชีสื่อสังคมอย่างเป็นทางการของพับจีโมบายล์และแบล็กพิงก์ โดยยืนยันวันเผยแพร่เพลงเป็นวันที่ 29 กรกฎาคม ต่อมาวันที่ 27 กรกฎาคม พับจีโมบายล์ ได้อัปโหลดภาพทีเซอร์รายบุคคลและแบบกลุ่มบนบัญชีสื่อสังคมของพวกเขา โดยแต่ละภาพเป็นอวตารเอไอ พื้นหลังทีเซอร์ของสมาชิกแต่ละคนสอดคล้องกับสีของดอกไม้ในหน้าปกเพลง เพลงถูกเผยแพร่เฉพาะมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันบนยูทูบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2022 ต่อมามีการยืนยันว่าเพลงถูกรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่สอง บอร์นพิงก์ ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 16 กันยายน 2022 ด้วย
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
ดัดแปลงจากตอนจบ แบล็กพิงก์: ไลต์อัพเดอะสกาย
สุภรภ์เพ็ญ หลวงเทพนิมิต
ท่านผู้หญิงสุภรภ์เพ็ญ หลวงเทพนิมิต  หรือชื่อเดิม สุภรเพ็ญ หลวงเทพ (สกุลเดิม ณ พัทลุง  ) รองราชเลขานุการในพระองค์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ สำนักราชเลขาธิการ และผู้รับผิดชอบโรงฝึกศิลปาชีพฯ สวนจิตรลดา
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3 หรือ สายเซาเทิร์น-นอร์ทเทิร์นเอ็กซ์เพรส  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารูปตัว Y ระยะทาง 67.3 กิโลเมตร ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ได้แก่ สายชิเคียว (ส่วนใต้)  และ สายแอร์พอร์ต (ส่วนเหนือ)  สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม โดยตลอดเส้นทางเป็นทางใต้ดิน
สุภรภ์เพ็ญ หลวงเทพนิมิต
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ท่านผู้หญิงสุภรภ์เพ็ญ หลวงเทพนิมิต ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
เกรย์ ดีไลล์
เกรย์ ดีไลล์ (Grey Delisle) ชื่อเดิมคือ Erin Grey DeLisle เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1973 (พ.ศ. 2516) ที่เมือง Fort Ord รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันอายุ 49 ปี เธอเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักพากย์ชาวอเมริกัน เรื่องที่พากย์ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
1973
ฎีกา (คัมภีร์)
ฎีกา คือวรรณกรรมภาษาบาลี ที่แต่งเพื่ออธิบายความในคัมภีร์อรรถกถาของอรรถกถาจารย์ที่ได้ไขความในพระไตรปิฎกไว้ คัมภีร์ชั้นฎีกาจัดเป็นคัมภีร์ที่มีความสำคัญรองลงมาจากคัมภีร์อรรถกถาที่ขยายความในพระไตรปิฎก เรียกว่า คัมภีร์ชั้นสาม คัมภีร์ฎีกามีความแตกต่างกับคัมภีร์อรรถกถา (คัมภีร์ชั้นสอง) ที่วัตถุประสงค์ในการแต่งฎีกานั้นทำเพื่ออธิบายเนื้อความในคัมภีร์รุ่นอรรถกถา หรือฎีกาด้วยกันเอง
คัมภีร์ฎีกามีผู้แต่งจำนวนมากและมีหลายคัมภีร์ ส่วนใหญ่ชื่อคัมภีร์ชั้นฎีกาจะมีคำว่า ฎีกา และตามด้วยชื่อคัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีคำ ทีปนี โชติกา ปกาสินี หรือ คัณฐิ ลงท้าย ซึ่งคำลงท้ายเหล่านั้นรวมแปลว่า ให้ความกระจ่าง (อธิบายความในอรรถกถาให้กระจ่าง) คัมภีร์ชั้นฎีกาจัดเป็นแหล่งความรู้ทางพระพุทธศาสนาที่มีความสำคัญรองลงมาจากคัมภีร์ชั้นอรรถกถา
ประวัติ
ฎีกาบางคัมภีร์อาจมีสืบกันมาแต่ครั้งโบราณ และถูกนำมาเรียบเรียงอีกครั้งในยุคราว พ.ศ. 1400 - 1800 ซึ่งเป็นยุคที่มีฎีกาเกิดขึ้นมาก ซึ่งหลายคัมภีร์ที่เกิดขึ้นในยุคนี้ยังคงได้รับการยอมรับมาจนถึงปัจจุบัน. พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตโต) จะได้แสดงความเห็นไว้ว่า คัมภีร์หลังยุคฎีกามานั้นควรจะจัดอยู่ในประเภทอัตตโนมติ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันที่ประเทศสหภาพพม่ายังพบว่ามีอาจารย์บางท่านจัดคัมภีร์ของตนไว้ในชั้นนี้อยู่ และในยุคหนึ่งประเทศพม่าเคยมีการเขียนฎีกาออกมามากจนมีคำว่า "ฝนฎีกา" เกิดขึ้น และบางคัมภีร์ก็แต่งขึ้นเพื่อค้านมติของพระฎีกาจารย์ ในยุคฎีกา จนมีกระแสต่อต้านเกิดขึ้นมากมาย เช่น คัมภีร์ปรมัตถทีปนีฎีกา ของพระภิกษุชาวเมียนม่า นามว่า แลดี สยาดอ ซึ่งแต่งค้านคัมภีร์อภิธัมมัตถวิภาวินีของพระสุมังคลมหาสามี เมื่อยุค พ.ศ. 1700 ที่หลักสูตรเปรียญธรรมประโยค 9 ใช้เรียนกันในปัจจุบัน เป็นต้น
คุณสมบัติของผู้แต่ง
ผู้แต่งคัมภีร์ฎีกา เราเรียกว่า พระฎีกาจารย์ ซึ่งต้องเป็นผู้ที่ทรงความรู้ความสามารถมากไม่น้อยไปกว่าพระอรรถกถาจารย์ เพราะนอกจากพระฎีกาจารย์จะต้องสามารถทรงจำ และเข้าใจพระไตรปิฎกอย่างแตกฉานเพื่อนำมาเขียนอธิบายได้แล้ว ยังจะต้องแตกฉานในคัมภีร์อรรถกถาและคัณฐีต่าง ๆ อีกด้วย นอกจากนี้ยังจะต้องมีความชำนาญในไวยากรณ์ทั้งบาลีและสันสกฤต ในคัมภีร์สัททาวิเสสต่าง ๆ, รอบรู้ศัพท์และรูปวิเคระห์ต่าง ๆ เป็นอย่างดี, ฉลาดในการแต่งคัมภีร์ให้สละสลวย ไพเราะ มีลำดับกฎเกณฑ์ ตามหลักอลังการะ, ต้องมีความสามารถในการแต่งคัมภีร์ตรงตามหลักฉันท์อินเดียซึ่งมีอยู่นับร้อยแบบ, และเข้าใจกรรมฐานจนถึงพระอรหันต์แตกฉานเชี่ยวชาญในข้อปฏิบัติเป็นอย่างดี
ฎีกาจารย์บางท่านอาจมีฐานะเป็นอรรถกถาจารย์ด้วย เนื่องจากรจนาทั้งอรรถกถาและฎีกา ซึ่งเท่าที่พบในประวัติศาสนาพุทธมี 2 ท่าน คือ พระธรรมปาลาจารย์ วัดพทรติตถวิหาร และพระโจฬกัสสปเถระ ผู้อยู่ในแคว้นโจฬรัฐ ทางตอนใต้ของชมพูทวีป
ฎีกาจารย์และคัมภีร์ฎีกาที่มีใช้แพร่หลายในประเทศไทย
ฎีกาจารย์และคัมภีร์ฎีกาที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในหมู่นักศึกษาอภิธรรมของประเทศไทย ได้แก่ พระสุมังคลมหาสามี ผู้รจนาอภิธัมมตถวิภาวินีฎีกา อธิบายคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหอรรถกถา และ อภิธัมมัตถวิกาสินีฎีกา อธิบายคัมภีร์อภิธัมมาวตารอรรถกถา นอกจากนี้พระฎีกาจารย์ที่เป็นที่รู้จักในหมู่นักเปรียญธรรมก็มีอยู่หลายท่านด้วยกัน เช่น พระสิริมังคลาจารย์ ผู้รจนามังคลัตทีปนี อธิบายมงคล 38, พระธรรมปาลาจารย์ ผู้รจนาปรมัตถมัญชูสา วิสุทธิมรรคมหาฎีกา, พระสารีบุตรเถระ ผู้รจนาสารัตถทีปนีฎีกา อธิบายอรรถกถาพระวินัย และสารัตถมัญชูสาฎีกา อธิบายอรรถกถาอังคุตตรนิกาย, พระโจฬกัสสปเถระ ผู้รจนาวิมติวิโนทนีฎีกา อธิบายอรรถกถาพระวินัย และอนาคตวังสอรรถกถา, พระวชิรพุทธิเถระ ผู้รจนาวชิรพุทธิฎีกา เป็นต้น
เชิงอรรถ
คำลงท้ายดังกล่าวบางคำนำมาจากคัมภีร์อรรถกถา ซึ่งคัมภีร์ชั้นฎีกาใดที่ไม่ได้แต่งชื่อคัมภีร์ขึ้นใหม่ ก็จะใช้คำว่า ฎีกา นำหน้าตามด้วยชื่อคัมภีร์ชั้นอรรถกถาที่นำมาขยายความ เช่น ฎีกาสารัตถทีปนี เป็นต้น พระสารีบุตรรูปนี้ มีชีวิตอยู่ราว พ.ศ. 1700 ไม่ใช่พระสารีบุตรผู้เป็นอัครมหาสาวกในครั้งพุทธกาล
จักรพรรดิซ่งเจินจง
สมเด็จพระจักรพรรดิเจินจง (宋真宗皇帝; 23 ธันวาคม 968 － 23 มีนาคม 1022) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ซ่ง เขาเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิองค์ก่อนคือจักรพรรดิซ่งไท่จง และพระราชโอรสองค์ที่ 6 สืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิซ่งเหรินจงเมื่อสิ้นรัชกาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1020 พระองค์ประชวรหนัก แต่ยังคงรักษาพระราชอำนาจไว้ได้ เนื่องจากพระอาการประชวรของพระองค์ จักรพรรดินีองค์ที่ 3 คือจักรพรรดินีหลิว จึงมักออกว่าราชการแทนพระสวามี
รัชสมัย
รัชสมัยของจักรพรรดิเจินจงได้รับการกล่าวขวัญถึงการรวมพระราชอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางและการเสริมสร้างความเข้มแข็งของจักรวรรดิซ่ง จักรวรรดิเจริญรุ่งเรืองและกำลังทหารของก็ได้รับการเสริมกำลังเพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม มันจะเป็นจุดเริ่มต้นของนโยบายต่างประเทศต่อราชวงศ์เหลียวที่นำโดยชาวคิตันทางตอนเหนือซึ่งจะส่งผลให้เกิดความอัปยศอดสูในท้ายที่สุด
ในปี ค.ศ. 1004 ชาวคีตันทำสงครามกับจักรวรรดิซ่ง จักรพรรดิเจินจงนำกองทัพของพระองค์เข้าโจมตีพวกคีตัน แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่ในปี ค.ศ. 1005 จักรพรรดิเจินจงได้ลงพระนามในสนธิสัญญาชานยฺเหวียน สนธิสัญญาดังกล่าวส่งผลให้เกิดสันติภาพเป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ แต่จักรวรรดิซ่งอยู่ในสถานะที่ด้อยกว่าจักรวรรดิเหลียว และยังตกลงที่จะจ่ายส่วยประจำปีเป็นเงิน 100,000 เหรียญและผ้าไหมมากกว่า 200,000 ผืน สถานะที่ด้อยกว่าจะเข้ามารบกวนการต่างประเทศของจักรวรรดิซ่ง ในขณะที่เงินในท้องพระคลังของจักรวรรดิก็ร่อยหรอลงอย่างช้า ๆ
พระองค์มีพระราชโองการให้จัดส่งเมล็ดพันธุ์ข้าวสุกเร็วจำนวน 30,000 กระสอบจากมณฑลฝูเจี้ยนไปยังลุ่มแม่น้ำแยงซีตอนล่างในปี ค.ศ. 1011-1012 เพื่อปรับปรุงการเกษตร
อ้างอิง
9681022
มาห์ยาร์ มงชิปัวร์
มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ มีชื่อเต็มว่า มาห์ยาร์ มงชิปัวร์ เกมานี (Mahyar Monshipour; เปอร์เซีย: مهیار منشی‌پور) เป็นนักมวยสากลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีสถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 4
มาห์ยาร์ มงซิปัวร์ เป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ มักเดินหน้าชนแลกหมัดกับคู่แข่งอย่างดุเดือด จนได้รับฉายาว่า "ไทสันน้อย"
กีวตัง
กีวตัง เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ทำมาจากลิ้นวัวย่าง คำว่ากีวตังเป็นการผสมระหว่างคำว่า กิว  ในภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่าวัว กับคำว่า ทัง (tongue)  ในภาษาอังกฤษที่แปลว่าลิ้น เนื่องจากคำว่ากีวตังมีความหมายทางภาษาว่า "ลิ้นวัว" ดังนั้นในญี่ปุ่นจึงใช้คำนี้เรียกลิ้นวัวด้วยเช่นกัน การปรุงกีวตังเริ่มต้นจากเมืองเซ็นไดเมื่อ พ.ศ. 2491 ปกติแล้วในเซ็นไดจะรับประทานกับข้าวบาร์เลย์ ซุปหางวัว และผักดอง ในพื้นที่อื่น ๆ ในญี่ปุ่นมักจะมีกีวตังในร้านยากินิกุ เดิมทีกีวตังจะปรุงรสด้วยเกลือ ในร้านยากินิกุหลายร้านจึงเรียกกีวตังว่า ทังชิโอะ  ปัจจุบันบางร้านจะบริการกีวตังพร้อมกับซอสทาเระ
ประวัติ
เมื่อ พ.ศ. 2491 ซาโนะ เคชิโร เจ้าของร้านยากิโตริในเซ็นไดได้เปิดร้านอาหารใหม่ที่บริการอาหารจากลิ้นวัว ร้านนี้มีชื่อว่า ทาซูเกะ (太助) และในปัจจุบันยังคงจัดว่าเป็นร้านกีวตังที่ดีที่สุดในเซ็นได ซาโนะเปิดร้านนี้เพื่อปรุงอาหารจากลิ้นและหางของวัวที่กองกำลังยึดครองญี่ปุ่นที่ประจำอยู่ในเซ็นได (หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง) เหลือทิ้งไว้ แรกเริ่มนั้นกีวตังจัดว่าเป็นอาหารที่ค่อนข้างแปลก แต่ก็ค่อย ๆ เป็นที่นิยมไปทั่วญี่ปุ่น ซึ่งส่วนหนึ่งก็เนื่องมาจากพนักงานเงินเดือนที่ถูกโยกย้ายจากเซ็นไดไปเมืองอื่น ๆ ได้กระจายชื่อเสียงของกีวตังไปยังเมืองเหล่านั้น
เมื่อ พ.ศ. 2534 ญี่ปุ่นได้ยกเลิกการจำกัดการนำเข้าเนื้อวัว ทำให้มีร้านกีวตังเปิดมากขึ้น ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2546 รัฐบาลญี่ปุ่นได้สั่งห้ามนำเข้าเนื้อวัวจากสหรัฐอเมริกาหลังจากพบโรควัวบ้า ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อร้านกีวตังหลายร้าน ตัวอย่างเช่นร้อยละ 90 ของลิ้นวัวที่ใช้ในร้านกีวตังในเซ็นไดจะนำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ คนที่ยึดมั่นกับเนื้อวัวอเมริกันบางคนอ้างว่า เนื้อวัวจากสหรัฐอเมริกามีปริมาณไขมันที่เหมาะต่อการปรุงกีวตัง และปฏิเสธที่จะใช้เนื้อวัวจากออสเตรเลีย และเนื่องจากลิ้ววัวอาจอุดมไปด้วยโปรตีนพรีออนที่เป็นสาเหตุของโรควัวบ้า สถานการณ์ของกีวตังในอนาคตจึงยังไม่แน่นอน
พระมหาเทวีแห่งหงสาวดี
มหาเทวี (မဟာဒေဝီ, ; ; ราว ค.ศ. 1322 – ราว ค.ศ. 1392) เป็นเจ้าหญิงผู้สำเร็จราชการแห่งอาณาจักรหงสาวดีในช่วงราวสิบสัปดาห์สุดท้ายของรัชกาลพระยาอู่ (Binnya U) ผู้เป็นพระอนุชา พระนางยังทรงเป็นเจ้าเมืองตะเกิง (Dagon) ตั้งแต่ ค.ศ. 1364 ถึงราว ค.ศ. 1392
ก่อนดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินนั้น พระนางทรงเป็นที่ปรึกษาใกล้ชิดของพระอนุชามาตั้งแต่ ค.ศ. 1369 และทรงปกครองแผ่นดินโดยพฤตินัยมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1380 แต่ราชสำนักไม่สนับสนุนพระนาง กลุ่มอำนาจในราชสำนักมักยกเอาข้อกล่าวหาที่ว่า พระนางมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวมายาวนานกับสมิงมะราหู (Smim Maru) หลานเขยผู้อ่อนวัยกว่าพระนางเป็นอันมาก มาบ่อนทำลายอิทธิพลของพระนาง ครั้นเมื่อพระยาน้อย (Binnya Nwe) พระนัดดาและพระโอรสบุญธรรมของพระนาง ก่อกบฏใน ค.ศ. 1383 สมิงชีพราย (Zeik-Bye) อัครมหาเสนาบดี ก็ลักลอบเข้าด้วยพระยาน้อย
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1383 พระยาอู่ประชวรและมอบราชการให้แก่พระนางอย่างเป็นทางการ แต่พระนางมิอาจปราบกบฏพระยาน้อยลงได้ สองเดือนให้หลัง พระยาอู่สวรรคต ราชสำนักเลือกพระยาน้อยขึ้นสืบสันตติวงศ์ ทรงพระนาม พระเจ้าราชาธิราช (Razadarit) พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ทรงตั้งพระนางซึ่งเป็นพระมารดาบุญธรรมกลับไปดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองตะเกิงดังเดิม แต่สถานะของพระนางในครั้งนี้เป็นไปในทางพิธีการเท่านั้น
ต้นพระชนม์
พระนางมีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า "เม้ยนะ" (Mwei Na) เป็นพระธิดาของเจ้าหญิงจันทะมังคะละ (Sanda Min Hla) กับเจ้าชายสอเซน (Saw Zein) พระมารดาและพระบิดาทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เมื่อประสูติแล้ว ทรงได้รับพระนามว่า "วิหารเทวี" (Wihara Dewi) เพราะมีพระประสูติการในขณะที่พระบิดาทรงสร้างพระวิหารถวายสงฆ์ พระนางมีพระญาติร่วมพระบิดามารดา คือ เม้ยเน (Mwei Ne) พระเชษฐภคินี และพระยาอู่ (Binnya U) พระอนุชา เนื่องจากพระยาอู่ประสูติใน ค.ศ. 1323/24 พระนางจึงน่าจะประสูติในหรือก่อน ค.ศ. 1322
เจ้าหญิงแห่งตะเกิง
พระมหาเทวีมิได้เสกสมรสจนกระทั่งพระชันษาเกือบปลายยี่สิบ โดยใน ค.ศ. 1348 พระยาอู่ พระอนุชา ทรงสืบบัลลังก์แห่งเมาะตะมะ และโปรดให้พระนางเสกสมรสกับบุญลาภ (Bon La) บุตรชายของมุเตียว (Than-Daw) เสนาบดีผู้ทรงอิทธิพล เพื่อสร้างความสัมพันธ์ทางเครือญาติ แล้วพระยาอู่ก็ทรงตั้งบุญลาภเป็นเจ้าเมืองตะเกิง บรรดาศักดิ์ว่า "พระตะเบิด" (Bya Hta-Baik) หลายปีให้หลังบุญลาภ ผู้เป็นพระสวามี ก็ได้เป็นพันธมิตรที่สำคัญของพระอนุชา
ครั้น ค.ศ. 1362 พระยาอู่ทรงขยายเจดีย์ชเวดากองให้สูงขึ้นถึง 20 เมตรเพื่อเป็นพระราชกุศล แต่กลับเป็นช่วงสุดท้ายที่อาณาจักรจะอยู่สงบร่มเย็น เพราะในปีถัดมา คือ ค.ศ. 1363 พระยาอู่และราชบริพารเสด็จออกจากเมาะตะมะ กลุ่มการเมืองคู่แข่ง นำโดยเจ้าชายพระตะบะ (Byattaba) ฉวยโอกาสเข้ายึดพระนครไว้ได้ และสมิงเลิกพร้า (Laukpya) พระเชษฐาหรืออนุชาของพระตะบะ ก็ก่อกบฏในลุ่มดินดอนสามเหลี่ยมอิรวดี พระยาอู่จึงทรงตั้งบุญลาภ พระสวามีของพระมหาเทวี เป็นแม่ทัพนำกำลังไปกู้พระนคร แต่พระชายาของพระตะบะ กับตละแม่มะสำโร (Tala Mi Ma-Hsan) พระขนิษฐาร่วมพระมารดาหรือบิดาของพระมหาเทวี ทรงร่วมมือกันวางยาพิษฆ่าบุญลาภเป็นผลสำเร็จในช่วงเจรจาหย่าศึก
พระมหาเทวีไม่ทรงมีเวลาอาลัยพระสวามีมากนัก ด้วยพระยาอู่โปรดให้เสกสมรสกับไชยสุระ (Zeya Thura) เจ้าเมืองมอบี (Hmawbi) ทันที แล้วโปรดให้ไชยสุระเป็นผู้บัญชาการทหารคนใหม่ยกกำลังไปยึดเมาะตะมะอีกครั้ง แต่ไชยสุระถูกสังหารกลางสมรภูมิ พระยาอู่จึงทรงตั้งพระมหาเทวีขึ้นเป็นเจ้าเมืองตะเกิง
เจ้าเมืองตะเกิง
เมื่อดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองตะเกิง ปรากฏว่า พระมหาเทวีทรงเป็นผู้ปกครองที่สามารถอาจหาญ พระนางกลายเป็นพันธมิตรที่พระยาอู่ พระอนุชา ทรงขาดมิได้ เวลานั้น พระยาอู่ทรงไปตั้งราชสำนักอยู่ที่นอกเมืองวาน (Donwun) ห่างจากเมืองเมาะตะมะไปทางเหนือราว 100 กิโลมตร การที่พระมหาเทวีทรงบัญชาการเมืองตะเกิงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้กองทัพกบฏของสมิงเลิกพร้าไม่อาจรุกคืบไปถึงเมืองพะโค (Pegu) ในภาคกลาง ส่วนสมิงพระตะเบิด (Smim Than-Byat - คนละคนกับพระตะเบิด ซึ่งมีชื่อเดิมว่า บุญลาภ) ซึ่งเป็นพระเชษฐาหรืออนุชาของพระตะบะ แต่ภักดีต่อพระยาอู่ ก็ป้องกันเมืองพะโคมิให้ถูกสมิงเลิกพร้าโจมตีจากทางตะวันตกเป็นผลสำเร็จ
การแย่งชิงอำนาจที่พะโค
ยิ่งพระอำนาจของพระยาอู่สั่นคลอน พระอำนาจของพระมหาเทวีก็ทวีขึ้น ครั้นอำมาตย์แพรจอ (Pun-So) อัครมหาเสนาบดีที่พระยาอู่ไว้พระทัย ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1369 พระยาอู่ก็ทรงหันมาพึ่งพาคำแนะนำของพระมหาเทวีผู้เป็นพระเชษฐภคินี เหตุการณ์สำคัญ คือ เมื่อสมิงสามปราบ (Than-Byat) เจ้าเมืองกริบ (เมืองสิเรียม - Syriam) แปรพักตร์ พระมหาเทวีก็ทรงแนะให้ตีโต้ พระมหาเทวีทรงตั้งสมิงทะโยกคะราช (Yawga Rat) กับสมิงมะราหู ให้นำทัพข้ามแม่น้ำจากเมืองตะเกิงของพระนางเข้าไปยึดสิเรียมคืน การทัพครั้งนี้สำเร็จลุล่วงดังพระประสงค์ แต่พระยาอู่ก็ยังทรงตั้งมั่นอยู่ในพะโคต่อไป โดยทรงรอมชอมกับพระตะบะและสมิงเลิกพร้า พงศาวดารปากลัด (Pak Lat Chronicles) ระบุว่า พระยาอู่ทรงยอมมอบทองคำหนัก 16.33 กิโลกรัม พร้อมด้วยช้างสิบเชือก ให้แก่ทั้งสอง คนทั้งสองจึงยอมสวามิภักดิ์และกลับคืนเป็นข้าฝ่าละอองธุลีพระบาทของพระยาอู่แต่ในนาม
อย่างไรก็ดี การเถลิงอำนาจของพระมหาเทวีนี้ไม่เป็นที่ยอมรับนับถือของคนทั้งปวง กลุ่มการเมืองในราชสำนักที่มีสมิงชีพราย อัครมหาเสนาบดี เป็นผู้นำ ต่อต้านพระนางอย่างลับ ๆ และสามปีให้หลัง พระนาง ในพระชนม์กว่า 50 ชันษา ก็ทรงถูกต่อต้านหนักขึ้น เมื่อทรงถูกกล่าวหาว่า เป็นชู้กับสมิงมะราหู ผู้เป็นหลานเขยที่อ่อนวัยกว่าพระนางยิ่งนัก สมิงมะราหูผู้นี้เป็นสวามีของตละแม่ศรี (Tala Mi Thiri) พระธิดาของพระยาอู่ และพระนัดดาของพระนางเอง เมื่อข้อกล่าวหานี้แพร่สะพัด ผู้คนทั้งพระนครก็เย้ยหยันพระนาง พงศาวดารมอญ ราชาธิราช ยังบันทึกเพลงกลอนที่ชาวเมืองขับร้องเสียดสีพระนางเอาไว้ ว่า "นกสตือไซร้ขึ้นไข่ไว้ในต้นไม้อันคาอันซุ่ง อันสตรีแก่จะใคร่ได้สามีหนุ่ม ถันยุคลนั้นไซร้ยานลงถึงรั้งผ้า" เหตุการณ์ครั้งนี้เชื่อว่า เป็นที่มาของภาษิตมอญที่ว่า "นางนกยูงแก่ปีนขึ้นเค้าไม้ไปวางไข่ นางหญิงเฒ่าไร้ยางอายไปแย่งผัวชาวบ้าน" (The old peahen climbs up a tree to lay a clutch of eggs; the old woman brazenly steals another woman's husband.)
อย่างไรก็ดี พระยาอู่ก็ทรงยังไว้พระทัยในพระนางมิเสื่อมคลาย ทั้งทรงมอบอำนาจให้พระนางมากขึ้น ๆ ทุกปี ด้วยพระพลานามัยทรุดโทรมลงตามลำดับ แต่การงัดข้อกันเพื่อชิงอำนาจก็เป็นไปในทางรุนแรงขึ้นทุกขณะเช่นกัน หลายกลุ่มพากันหนุนพระนางและสมิงมะราหูมากขึ้น ๆ เป็นเหตุให้ที่สุดแล้วกลุ่มของพระนางก็มีอำนาจมั่นคงสถาพรขึ้นในต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1380 อันเป็นช่วงเวลาที่พระสุขภาพของพระยาอู่ถดถอยลงอย่างถึงที่สุด ฉะนั้น ใน ค.ศ. 1382 จึงปรากฏว่า พระมหาเทวีทรงได้ปกครองอาณาจักรหงสาวดีโดยพฤตินัยอยู่แล้ว ครั้น ค.ศ. 1383 พระยาน้อย ผู้เป็นพระโอรสของพระยาอู่ ทั้งเป็นพระนัดดาและโอรสบุญธรรมของพระนางเอง ก่อหวอดต่อต้านพระนาง
กบฏพระยาน้อย
พระยาน้อยนั้นอยู่ในความดูแลของพระมหาเทวีผู้เป็นป้ามาแต่ประสูติ เพราะเจ้าหญิงมุเตียว (Mwei Daw) พระมารดา ทรงคลอดพระองค์แล้วก็เสด็จสวรรคาลัย พระมหาเทวีทรงอุ้มชูพระยาน้อยมาเสมือนพระราชบุตรในพระอุทร แต่พระยาอู่ พระบิดาของพระยาน้อย ไม่พอพระทัยในพระยาน้อยมาเสมอ เพราะทรงเห็นว่า พระยาน้อยมีน้ำพระทัยโหดเหี้ยม ครั้งหนึ่งถึงกับรับสั่งต่อพระมหาเทวีว่า อย่าให้พระยาน้อยสืบราชสมบัติเด็ดขาด ด้วยเหตุนั้น พระยาอู่จึงทรงเลือกพ่อขวัญเมือง (Baw Ngan-Mohn) พระโอรสองค์น้อย เป็นรัชทายาท พระยาน้อยทรงทราบแล้วก็ทรงนิ่งเฉย
ครั้น ค.ศ. 1382 พระยาน้อยทรงลักลอบได้เสียกับตละแม่ท้าว (Talamidaw) พระเชษฐหรือขนิษฐภคินีต่างพระมารดาของพระองค์เอง ยิ่งทำให้พระยาอู่พิโรธหนัก รับสั่งให้จับพระยาน้อยไปจำคุกไว้ แต่พระมหาเทวีก็ทรงวอนขอให้งดโทษเสีย จนพระยาอู่ทรงยอมปล่อยพระยาน้อย และยอมให้พระยาน้อยเสกสมรสกับตละแม่ท้าว โดยมีพระมหาเทวีเป็นองค์ประธานในการวิวาหมงคล
แต่เหตุการณ์เหล่านี้ทำให้พระยาน้อยทรงตระหนักว่า พระมหาเทวีทรงมีอำนาจเหนือแผ่นดินหงสาวดีมากเพียงไร และพระยาน้อยทรงเชื่อว่า พระนางจะเอาชายชู้มานั่งราชบัลลังก์ พระยาน้อยจึงทรงถือพระนางเป็นศัตรูสำคัญ สมิงชีพรายเห็นสบโอกาส จึงยุแยงพระยาน้อยว่า พระมหาเทวี กับสมิงมะราหู ชายชู้ วางแผนจับพระยาน้อยประหารชิงบัลลังก์อยู่แล้ว ครั้นวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1383 พระยาน้อยจึงตัดสินพระทัยก่อกบฏ เช้ามืดวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1383 พระยาน้อยนำกำลัง 30 นายหนีออกจากเมืองพะโคไปยึดเมืองตะเกิงตั้งกองบัญชาการ
เดิมที พระมหาเทวีมิได้สนพระทัยการไปของพระยาน้อยมากนัก แต่พระยาอู่ พระมหากษัตริย์ผู้ประชวรหนักอยู่นั้น รับสั่งให้พระนางเสด็จไประงับเหตุ พระนางจึงหมายพระทัยจะส่งกองพันกองหนึ่งไปรับมือ แต่สมิงชีพรายทูลว่า ไม่สมควร เพราะเป็นการกระทำของเจ้าชายหนุ่มผู้วู่วามเท่านั้น พระนางเห็นด้วย จึงโปรดให้คณะทูตไปตะเกิงเพื่อเจรจาให้พระยาน้อยกลับคืนมาพระนคร พระยาน้อยมีราชสาสน์มากราบทูลว่า ยังทรงถือพระนางเสมือนพระมารดาอยู่ และจะเสด็จนิวัตภายในเดือนสิงหาคม
แท้จริงแล้ว พระยาน้อยมิได้ตั้งพระทัยจะกลับพะโค พระองค์รวบรวมผู้นำท้องถิ่นรอบเมืองตะเกิงมาเข้าฝ่ายพระองค์ วันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1383 พระมหาเทวีจึงโปรดให้คณะทูตอีกชุดไปเจรจากับพระยาน้อย พระยาน้อยก็ทรงรับปากดังเดิมว่า จะกลับเมืองหลวงในเร็ววัน แต่ไม่ช้าพระมหาเทวีก็ทรงได้รับรายงานว่า พระยาน้อยส่งทูตไปขอความช่วยเหลือจากเมาะตะมะและมองมะละ (Myaungmya) ซึ่งเวลานั้นเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรหงสาวดีแต่ในนาม พระนางจึงทรงส่งคณะทูตไปเมืองทั้งสองตัดหน้าพระยาน้อย แต่ที่สุดแล้ว ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1383 พระนางก็ตกลงพระทัยว่า จะใช้กำลังขั้นเด็ดขาดกับพระยาน้อยทันทีที่สิ้นฤดูฝน
การสำเร็จราชการแผ่นดิน
ขณะนั้น พระพลานามัยของพระยาอู่ทรุดหนักอย่างเห็นได้ชัด จนไม่ทรงสามารถออกว่าราชการได้อีก ฉะนั้น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1383 จึงมีพระราชโองการมอบหมายราชการแผ่นดินทั้งสิ้นทั้งปวงให้แก่พระมหาเทวีผู้เป็นพระเชษฐภคินี ให้พระนางมีราชศักดิ์และสิทธิ์ที่จะใช้มหาเศวตฉัตรได้ดังพระเจ้าแผ่นดิน เหตุนั้น จึงมีการขานพระนามว่า "มังมหาเทวี" (Min Maha Dewi) แต่พระนางก็ยังทรงว่าราชการในพระนามาภิไธยของพระอนุชาต่อไป มิได้ทรงออกหน้าเป็นพระเจ้าแผ่นดินเสียเอง
พระบัญชาประการแรกที่พระนางมีเมื่อทรงเข้าเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินอย่างเป็นทางการ คือ ให้ยึดเมืองตะเกิงคืนจากพระยาน้อย พระนางทรงตั้งสมิงมะราหูเป็นกองหน้า ตั้งสมิงชีพรายเป็นกองหลัง นำทัพสามทัพ หนึ่งจากเมืองพะโค หนึ่งจากเมืองเมาะตะมะ และอีกหนึ่งจากเมืองมองมะละ ออกจากพะโคไปในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1383 แต่ทัพเมืองเมาะตะมะและมองมะละนั้นมิได้ประสงค์จะเข้าร่วมศึกอย่างแท้จริง มาแต่เฝ้าสังเกตเหตุการณ์เท่านั้น ส่วนสมิงชีพรายซึ่งเป็นฝ่ายพระยาน้อยมาแต่ต้นแล้ว ก็ลอบรายงานการทัพต่อพระยาน้อยสม่ำเสมอ ครั้นทัพทั้งสามไปถึงเมืองตะเกิง ก็ตั้งยั้งอยู่นอกเมือง แต่ไม่อาจตกลงกันเรื่องแผนประสานงานได้ พระยาน้อยจึงส่งทูตไปยังค่ายฝ่ายเมาะตะมะและมองมะละเจรจาให้ถอนตัว คณะทูตทำงานสำเร็จ ทัพมองมะละเป็นกลุ่มแรกที่ลาจาก ตามมาด้วยทัพเมาะตะมะในอีกไม่กี่วัน จึงเหลือแต่ทัพจากพะโคให้พระยาน้อยจัดการ ครั้นวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1383 พระยาน้อยเปิดศึกกับกองหน้าที่นำโดยสมิงมะราหู ส่วนกองหลังของสมิงชีพรายก็ไปตั้งเสียไกลสมรภูมิ ทำให้กองหน้าแตกพ่ายกลับไป
ข่าวการพ่ายศึกทำให้พระมหาเทวีทรงฉงนพระทัยว่า เหตุใดกองกำลังอันน้อยนิดของพระยาน้อยจึงมีชัยเหนือกองทัพของพระนางได้ จนที่สุดก็ทรงเล็งเห็นถึงการหักหลังจากสมิงชีพราย และทรงตระหนักว่า มิทรงอยู่ในฐานะที่จะตีโต้อีกต่อไป พระนางรับสั่งให้ตกแต่งค่ายคูประตูหอรบเป็นการด่วน ส่วนสมิงชีพรายก็ถวายรายงานการปรับปรุงพระนครนี้ให้พระยาน้อยทรงทราบอย่างต่อเนื่อง เวลานั้น อำนาจของพระมหาเทวีเสื่อมคลายลงมาก ไม่มีผู้ใดเชื่อถือพระเสาวนีย์อีกต่อไป พอพระยาน้อยนำทัพมาถึงกำแพงเมืองพะโคในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1383 พระมหาเทวีก็มิอาจทรงทำประการใดได้อีก นอกจากประทับหลบภัยอยู่ภายในกำแพงพระนคร
ปลายพระชนม์
ในบั้นปลายพระชนมชีพ พระมหาเทวีทรงพำนักอยู่ ณ เมืองตะเกิง และไม่ทรงมีส่วนในการปกครองของพระเจ้าราชาธิราช แต่ก็ทรงมีโอกาสได้ร่วมเหตุการณ์ในห้วงเจ็ดปีหลังพระเจ้าราชาธิราชเสด็จขึ้นเสวยราชย์ อันได้แก่ การที่พระเจ้าราชาธิราชผนวกแว่นแคว้นแดนมอญทั้งสามเข้าเป็นหนึ่งและต่อต้านการรุกรานของอาณาจักรอังวะจากทางเหนือไว้เป็นผลสำเร็จ
พระนางสิ้นพระชนม์ในราว ค.ศ. 1392 อันเป็นปีเดียวกับที่พระนางปิยราชเทวี (Piya Yaza Dewi) มเหสีพระเจ้าราชาธิราช สิ้นพระชนม์ และพระยารามที่ 1 (Binnya Ran I) โอรสพระเจ้าราชาธิราช ประสูติ ครั้น ค.ศ. 1394 พระเจ้าราชาธิราชทรงตั้งพระนามพระธิดาพระองค์ใหม่ว่า "วิหารเทวี" ตามพระนามของพระมหาเทวี สมเด็จป้าผู้มีพระประสูติการเมื่อกว่าเจ็ดสิบปีผ่านมาแล้ว
โรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบีย
โรงพยาบาลอยู่ติดกับโรงพยาบาลและศูนย์สุขภาพสตรีบริติชโคลัมเบีย ก่อนหน้านี้ ทั้งสองเป็นองค์กรเดียวอย่างเป็นทางการและเป็นที่รู้จักในนามศูนย์สุขภาพเด็กและสตรีแห่งบริติชโคลัมเบีย
ในการทำงานร่วมกับโรงพยาบาลและชุมชน มูลนิธิโรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบียได้ระดมทุนเพื่อสนับสนุนและยกระดับการดูแลทางกุมารเวชศาสตร์ในรัฐบริติชโคลัมเบีย มูลนิธิมอบเงินทุนให้แก่โรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบีย เช่นเดียวกับสิ่งอำนวยความสะดวกของโครงการพี่น้อง ได้แก่ สถาบันวิจัยโรงพยาบาลเด็กบริติชโคลัมเบียและศูนย์สุขภาพซันนีฮิลล์ เพื่อสนับสนุนงานวิจัยเกี่ยวกับโรคในวัยเด็ก, การซื้อเครื่องมือแพทย์ ตลอดจนโครงการฝึกอบรมและให้ความรู้ด้านสุขภาพเด็ก
ยะห์ยา อิบน์ อิดรีส อิบน์ อุมัร
ยะห์ยา อิบน์ อิดรีส อิบน์ อุมัร (يحيى بن إدريس بن عمر) ทรงเป็นผู้นำจากราชวงศ์อิดรีสิดและสุลต่านแห่งโมร็อกโกองค์ที่ 9 พระองค์ครองราชย์หลังจากยะห์ยาที่ 3 สวรรคตใน ค.ศ. 904 และสวรรตใน ค.ศ. 917 เมื่อพวกฟาฏิมิดโจมตีโมร็อกโก
เอลิส
ALIZ (เอลิซ) เป็นวงดนตรีแนวร็อคในสังกัด Muzik Move Records ในเครือมิวซิกมูฟ ประกอบด้วยสมาชิกคือ น้ำ - กัญญ์กุลณัช ปัญญากิตตินันท์, ลูกหวาย - ปลายฟ้า ชาญกล, เอิง - วรางคณา มีทอง และตาล - ชนิษฐา โลจนานนท์ จากการคัดเลือกของ โอ๊บ - เพิ่มศักดิ์ พิสิฐสังฆการ โปรดิวเซอร์และผู้บริหารของค่าย และทำให้เกิดกระแสของพลังหญิงขึ้นมาในวงการเพลงไทยอีกครั้ง
สมาชิก
ประกอบด้วยสมาชิก ดังต่อไปนี้
ประวัติ
วงเอลิสเป็นการรวมตัวของนักร้องและนักดนตรีหญิง 4 คน ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน โดยเริ่มจากน้ำซึ่งเป็นนักร้องนำ ทำให้โอ๊บซึ่งเป็นผู้บริหารค่ายเกิดความสนใจที่จะสร้าง "วงร็อคหญิง" ขึ้น จากนั้นจึงค้นหานักดนตรีหญิง โดยเลือกจากผลงานผ่านช่องทางสื่อสังคมต่าง ๆ จนได้ ตาล มือกลอง, ลูกหวาย มือกีตาร์ และเอิง มือเบส มาร่วมวง ตามลำดับ
ในเดือนพฤษภาคม 2565 เอิง วรางคณา มือเบสของวง ได้ประกาศยุติบทบาทการเป็นสมาชิกวง เนื่องจากปัญหาสุขภาพเก่ากำเริบ
พลแม่นปืน
พลแม่นปืน (marksman) เป็นคนที่มีทักษะในการยิงที่แม่นยำ โดยใช้อาวุธโพรเจกไทล์ (ในสมัยใหม่ ส่วนใหญ่มักเป็นปืนยาวขอบเขตความแม่นยำ เช่น ปืนเล็กยาวออกแบบสำหรับพลแม่นปืน หรือปืนไรเฟิลซุ่มยิง) เพื่อยิงเป้าหมายที่มีค่าสูงในระยะไกลกว่าปกติ
ลักษณะ
ในการใช้ที่ได้รับความนิยมและในอดีต "นักแม่นปืน" และ "พลแม่นปืน" ถือเป็นคำพ้องความหมาย อย่างไรก็ตาม ภายในกีฬายิงปืนและการใช้ทางทหารในปัจจุบัน นักแม่นปืนและพลแม่นปืนอ้างถึงระดับทักษะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน ซึ่งไม่เคยปนรวมกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกองทัพบกสหรัฐ "พลแม่นปืน" นั้นมีระดับต่ำกว่า "นักแม่นปืน" และ "ผู้เชี่ยวชาญ" ทักษะสี่ระดับได้รับการยอมรับกันโดยทั่วไปในวงการทหารอเมริกันและวงการยิงพลเรือนปัจจุบันนี้ ได้แก่ ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ, พลแม่นปืน, นักแม่นปืน และผู้เชี่ยวชาญ ส่วนเครื่องหมายพลแม่นปืนสำหรับทั้งสามระดับที่ผ่านการรับรอง จะได้รับโดยทั่วไปสำหรับทั้งผู้ยิงของฝ่ายพลเรือนและทหารที่มีความสามารถในการยิงสูงกว่าระดับ "ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ"
ความแตกต่างที่สำคัญระหว่างพลแม่นปืนทหารและพลซุ่มยิงก็คือพลแม่นปืนมักจะถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีมจู่โจมของทหาร และไม่เคยคาดหวังว่าจะปฏิบัติการอย่างเป็นอิสระไปจากกองกำลังหลัก ในขณะที่พลซุ่มยิงเป็นกองทหารการปฏิบัติการพิเศษที่มักจะทำงานตามลำพัง หรือในทีมเล็ก ๆ ที่มีวัตถุประสงค์ทางภารกิจที่ไม่ขึ้นกับใคร พลซุ่มยิงก็มักได้รับมอบหมายหน้าที่ความรับผิดชอบอื่นนอกเหนือจากการยิงระยะไกล — โดยเฉพาะ การปฏิบัติการลาดตระเวน, การประเมินความเสียหายหลังการโจมตี และการหาพิกัด/การตรวจสำหรับการยิงปืนใหญ่กองทหารปืนใหญ่หรือการโจมตีทางอากาศ ภายในกองทัพ พลแม่นปืนบางครั้งก็ติดอยู่กับทีมจู่โจมของทหารราบหรือหมู่ทหาร (พวกเขารู้จักกันในฐานะพลแม่นปืนระยะกลาง) ที่ซึ่งพวกเขาสนับสนุนทีมโดยการยิงระยะไกลที่แม่นยำในเป้าหมายที่มีค่าตามต้องการ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นการขยายการเข้าถึงยุทธวิธีที่มีประสิทธิภาพของทีมจู่โจมหรือหมู่
เทรเวอร์ กูซ
เทรเวอร์ กูซ (Trevor Gouws) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 9) เสมอ 1 แพ้ 7
ตุ๊กแก
ตุ๊กแก (gecko, calling gecko, true gecko) เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์เลื้อยคลาน ในวงศ์ย่อย Gekkoninae ในวงศ์ใหญ่ Gekkonidae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่าสกุล Gekko (/เก็ก-โค/)
สัตว์ในสกุลนี้ จะอาศัยอยู่ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย ส่วนใหญ่มีสีสันและลวดลายบนลำตัว วางไข่ครั้งละ 2 - 7 ฟอง พบได้ทั้งในบ้านเรือนของมนุษย์และในป่าดิบ โดยปกติแล้วจะมีขนาดความยาวมากกว่า 10 เซนติเมตร มีรูปร่างที่แตกต่างกันหลากหลาย ส่วนใหญ่หากินบนต้นไม้และใต้นิ้วเท้ามีแผ่นหนังเรียงต่อกัน ที่มีเส้นขนจำนวนมาก ซึ่งแต่ละเส้นยาวประมาณ 60-90 ไมครอน ส่วนปลายของเส้นขนแตกแขนงและขยายออกเป็นตุ่ม เรียกว่า "เซต้า" ใช้สำหรับยึดเกาะติดกับผนังได้โดยแรงวานเดอร์วาลส์ โดยชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ตุ๊กแกบ้าน (G. gekko)
พูลศรี เจริญพงษ์
พูลศรี เจริญพงษ์ (11 กันยายน พ.ศ. 2477 ) นักร้องเพลงลูกกรุง นักเขียน นักแสดงละครโทรทัศน์ และ ละครวิทยุ อดีตนักร้องประจำ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงดนตรีสุนทราภรณ์ ซึ่งมีผลงานอมตะหลายเพลง ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลงประกอบภาพยนตร์ ชั่วฟ้าดินสลาย  พ.ศ. 2498
เบื้องต้น
เกิดที่บ้านย่านถนนบ้านหม้อ เป็นบุตรีของนายเทพ และนางเหรียญ เจริญพงษ์ มีพี่น้อง 14 คน เป็นบุตรคนที่ 2 พ.ศ. 2485 ต้องอพยพไปอยู่ในสวนที่จังหวัดนนทบุรีเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่2 เมื่อสงครามสงบก็ได้กลับมาอยู่กรุงเทพมหานคร แต่ก็ไม่ได้เรียนหนังสือต่อ เพราะว่าต้องเลี้ยงน้อง จึงไปเรียนตัดเสื้อผ้าที่โรงเรียนวีปิงสะพานดำ และเรียนวิชาการเรือน ทำอาหาร ที่โรงเรียนเสาวภา ปากคลองตลาดแทน
ชีวิตนักร้อง
ได้ริเริ่มตั้งคณะละครวิทยุ ชื่อ คณะราตรี ร่วมกับน้องสาวตั้งแต่ พ.ศ. 2494 และได้บันทึกเสียงเพลงชีวิตมิใช่ดอกกุหลาบเป็นเพลงแรก
ต่อมาพูลศรีได้สมัครเป็นนักร้องและข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ ในปี พ.ศ. 2495 รุ่นเดียวกับ วรนุช อารีย์ และศรีสุดา รัชตะวรรณ เลือกเพลงทดสอบคือ “เพลงเทพบุตรในฝัน” เพลงบังคับคือ “เพลงจังหวะชีวิต สอบได้ที่3จึงได้เป็นนักร้องให้กับวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และวงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยมีชื่อเสียงจากเพลง ดอกพุดตาน ชื่นใจ ข้องจิต ฉันจะคอย และเพลงในแบบสังคีตสัมพันธ์ เจริญศรี
จนถึงปี พ.ศ. 2508 จึงเลิกร้องเพลงเนื่องจากปัญหาสุขภาพ พร้อมกับหันไปศึกษาด้านพระพุทธศาสนา และช่วยเหลืองานสังคมสงเคราะห์ ตลอดจนเป็นผู้จัดรายการวิทยุช่วงก่อนรับอรุณตอบปัญหาชีวิตและธรรมะ
ในปีพ.ศ. 2549 มีการจัดคอนเสิร์ต 72 ปี พูลศรี เจริญพงษ์ ณ หอประชุมใหญ่ กรมประชาสัมพันธ์ ปัจจุบันพูลศรีได้พักงานร้องเพลงแล้วเนื่องจากสูงวัยขึ้นแต่ยังคงรับเชิญร่วมรายการบนเวทีเพื่อการกุศลและงานของกรมประชาสัมพันธ์บ้างเป็นครั้งคราว
จัดทัศนศึกษาสัญจร
ฯลฯ
วงศ์เต่าคองู
วงศ์เต่าคองู (Austro-american side-necked turtles, Snake-necked turtles) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelidae
เป็นเต่าที่อยู่ในอันดับย่อย Pleurodira หรือ เต่าที่สามารถเบนหัวไปข้างด้านข้างหรือแนวราบของลำตัวได้ มีลักษณะเด่น คือ มีขอบด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก มีกระดูกพาไรทัลและกระดูกสควาโมซัล ส่วนกระดูกควาดาโทจูกัลลดรูปไป การหุบปากหรือการอ้าขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ซึ่งไม่มีซัยโนเวียลแคปซูล แต่มีท่อคล้ายถุงซึ่งภายในมีของเหลวและเจริญของช่องปากเข้ามาทำหน้าที่ทดแทน กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน แต่มีกระดูกพลาสทรอนชิ้นใหญ่เจริญไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องมั่นคงและกระดูกอิเลียมไม่มีก้านกระดูกธีเลียล
เต่าในวงศ์นี้มีความยาวของกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร จนถึง 50 เซนติเมตร กระดองหลังแบนราบ ส่วนใหญ่เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลัก พบบางชนิดบ้างในน้ำกร่อย ในบางชนิดมีพฤติกรรมฝังตัวอยู่ใต้โคลนในฤดูแล้งคล้ายการจำศีล หลายสกุลมีคอยาวมาก กินอาหารด้วยวิธีการดูด
พบทั้งหมด 10 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 50 ชนิด กระจายพันธุ์ทั้งในประเทศออสเตรเลีย, เกาะนิวกินี และทวีปอเมริกาใต้ มีหลายชนิดนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น เต่ามาตามาต้า (Chelus fimbriata), เต่าคองู (Chelodina longicollis) เป็นต้น
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4 หรือ สายนันชา  เป็นเส้นทางรถไฟแนวเหนือ-ใต้ ระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 16 สถานี โดยระหว่างสถานีฮวงชุนถึงซินเจา เป็นทางใต้ดิน และสถานีซินเจาถึงจินเจา เป็นทางยกระดับ  สีประจำเส้นทางคือ <span style="color:#;">สีเขียว
รายชื่อตัวละครในนักเตะแข้งสายฟ้า
ตัวละครในเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวน ได้ปรากฏอยู่ในวิดีโอเกมและภาพยนตร์อนิเมะจึงได้รวบรวมตัวละครต่าง ๆ ในแต่ละภาคทั้ง อินาสึมะอีเลฟเวน, อินาสึมะอีเลฟเวน 2 เคียวอิ โนะ ชินเรียคุฉะ, อินาสึมะอีเลฟเวน 3 เซไคเอะ โนะ โชวเซน!!, ภาพยนตร์อนิเมะ และหนังสือการ์ตูน
อินาสึมะอิเลฟเวนยุคเริ่มต้น
อินาสึมะอิเลฟเวนยุคเริ่มต้นทีมฟุตบอลในตำนานที่มีฮิบิคิ เซย์โกเป็นกัปตันทีมและเอ็นโด ไดสุเกะเป็นโค้ชของทีม ในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์ คาเงยามะได้สร้างอุบัติเหตุต่อรถบัสของโรงเรียนทำให้ไม่สามารถลงแข่งขันได้ ปัจจุบันอยู่ในเมืองอินาสึมะ
อินาสึมะ KFC
อินาสึมะ KFC (稲妻KFC) เป็นทีมฟุตบอลระดับประถมศึกษา โดยชื่อ KFC ย่อมาจาก คิดส์ฟุตบอลคลับ
โรงเรียนมัธยมต้นคาซามิโนะ
โรงเรียนมัธยมต้นคาซามิโนะ (傘美野中学校) เป็นโรงเรียนที่ได้รับการขึ้นเป็นชมรมฟุตบอลได้ไม่นาน แต่ถูกทีมเจมินี่สตอร์มของโรงเรียนเอเลียบุกโจมตีเพื่อทำลายโรงเรียน
โรงเรียนเทย์โคคุ
โรงเรียนเทย์โคคุ (帝国学園) เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทางด้านกีฬาฟุตบอลเนื่องจากมีชมรมฟุตบอลที่เป็นพิเศษและมีอิทธิพลสูงสุดในวงการกีฬาฟุตบอล จนทำให้โรงเรียนอื่นได้หวาดกลัวต่อโรงเรียนเทย์โคคุเนื่องจาก หากแพ้จะถูกยุบโรงเรียนที่ถูกท้าแข่ง และเป็นแชมป์ของฟุตบอลฟรอนเทียร์มาตลอด 40 ปี จนกระทั่งแพ้ทีมไรมงในรอบชิงระดับเขต และแพ้อีกครั้งกับทีมโรงเรียนเซอุสึด้วย 0 - 10 ในรอบระดับประเทศ
โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะ
โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะ (尾刈斗中学校) เป็นโรงเรียนแรกที่ท้าแข่งกับไรมงหลังจากที่ไรมงได้ถูกแข่งกับเทย์โคคุ โดยชื่อสมาชิกทีมมีที่มาจากชื่อที่เกี่ยวข้องกับสิ่งลึกลับ แต่สุดท้ายก็แพ้กับไรมงแม้ว่าจะเป็นรอบฝึกฝนก่อนการแข่งขันก็ตาม ในการแข่งขันฟุตบอลฟรอนเทียร์โรงเรียนมัธยมต้นโอคารุโตะแพ้ให้กับทีมโรงเรียนชูโยเมโตะในรอบคัดเลือกระดับภูมิภาค