cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl Who Is Contagious
ในห้องตัดสิน โนแอลล์และลูวี่เป็นสองคนสุดท้าย คณะกรรมการรู้สึกว่าการแต่งตัวและบุคลิกภาพของโนแอลล์ไม่เหมาะสมที่จะเป็นนางแบบ ถึงแม้ว่าเธอจะถ่ายภาพออกมาได้ดีก็ตาม ในขณะที่ ลูวี่นั้นแต่งตัวดีมีสไตล์ สนใจแฟชั่น แต่ยังไม่สามารถถ่ายภาพออกมาให้ดีได้ สุดท้ายเป็นโนแอลล์ที่ถูกคัดออก เนื่องจากไม่มีความเป็นนางแบบในตัวเธอเลย
ครูว์ดีเต
ครูว์ดีเตโดยทั่วไปจะเสิร์ฟกับวีแนแกร็ต (น้ำมันมะกอกผสมน้ำส้มสายชูหมักไวน์) หรือเครื่องจิ้มอื่น ๆ นอกจากนี้ยังอาจเสิร์ฟกับขนมปังพีตา มักพบในอาหารกลางวันของโรงเรียน
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl With The Deliciously Tacky Dance
''ออกอากาศ : 6 เมษายน พ.ศ. 2548''
ในสัปดาห์นี้ไทร่าได้มาอธิบายสาวๆ เกี่ยวกับธุรกิจในวงการนางแบบ รวมถึงการวางตัวและความระมัดระวังในการเซ็นสัญญาด้วย โดยบอกว่าถ้าหากมีใครมาอ้างตัวเป็นเอเจนซี่แล้วบอกให้เราจ่ายเงินถึงจะได้ถ่ายแบบลงหนังสือหรือถ่ายโฆษณานั้นแล้วเป็นพวกนักต้มตุ๋นทั้งสิ้น ทาเทียน่าเล่าประสบการณ์ให้ฟังว่ามีคนมาเชิญชวนให้เป็นนางแบบแล้วให้นามบัตรไว้ แต่เมื่อไปถึงวันรุ่งขึ้นกลับบอกว่าต้องจ่ายเงิน 999ดอลลาร์เป็นค่าธรรมเนียมเสียก่อน ส่วนรีเบคก้าก็เคยโดนเรียกถึง 2,000ดอลลาร์ ทั้งคู่ได้ยินอย่างนั้นก็เดินออกทันทีเพราะแบบนี้มาหลอกเอาเงินชัวร์ๆ
จากนั้นสาวๆ ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงของคัฟเวอร์เกิร์ล คอสเมติค อินดัสทรี เพื่อให้พวกเธอได้รู้จัก พบปะ พูดคุยกับคนในวงการ ซึ่งจะมีเหล่าคณะกรรมการพิเศษคอยจับตาดูและให้คะแนนความประทับใจของพวกเธอด้วย ไม่มีใครรู้ว่าเป็นการแข่งขัน ทิฟฟานี่กับทาเทียน่าจึงไม่ได้สนใจคนในงานเท่าไร บริททานี่คุยกับคนสำคัญๆในงานอย่างร่าเริง แต่ไม่ได้วางตัวให้ดีและเรียกจกเหล้ามาเรื่อยๆ นาอิมาถูกบอกว่าเงียบเกินไป มิเชลล์ถูกวิจารณ์ว่าเลือกชุดสั้นทำให้เธอดูเก้ๆกังๆ คริสติน่าจำหน้าปฏิคมของงานที่เป็นคัฟเวอร์เกิร์ลด้วยไม่ได้ ลูวี่หน้าตาแปลกดี เคเลนหน้าตาน่ารักผิวสวย รีเบคก้าหุ่นดีดูดี ผลสรุปคือคีนย่าห์ซึ่งพูดจาฉะฉานและสง่าผ่าเผยเป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ เธอเลือกบริททานี่ให้ได้รางวัลร่วมกับเธอด้วย ซึ่งก็คือการเข้าพักผ่อนที่โรงแรมหรูและทำสปาฟรีหนึ่งคืน
ในห้องตัดสิน คณะกรรมการประทับใจกับรูปของเคเลนที่ทั้งมีพลัง และร้อนแรง ในขณะที่กรรมการรู้สึกว่าภาพของลูวี่และรีเบคก้าถึงทางตันไม่สามารถพัฒนาไปมากกว่านี้แล้ว และลูวี่ต้องตกรอบเพราะไม่สามารถที่จะถ่ายทอดความงามในแบบของเธอออกมาบนภาพถ่ายได้เลย
รอชิด บิน มุฮัมมัด อาล มักตูม
ชัยค์ รอชิด บิน มุฮัมมัด อาล มักตูม (الشيخ راشد بن محمد آل مكتوم; Sheikh Rashid bin Mohammed Al Maktoum; 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 – 18 กันยายน ค.ศ. 2015) เป็นพระโอรสองค์โตของรองประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, นายกรัฐมนตรี และผู้ปกครองดูไบ ชัยค์ มุฮัมมัด บิน รอชิด อัลมักตูม และชัยเคาะฮ์ ฮินด์ บินต์ มักตูม อาล มักตูม เมื่อสิริพระชนมายุ 33 ชันษา ชีค รอชิด ได้สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการพระหทัยวายเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2015
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl Who Pushes Tyra Over The Edge
''ออกอากาศ : 13 เมษายน พ.ศ. 2548''
รอชิด บิน มุฮัมมัด อาล มักตูม
ประวัติ
ชัยค์ รอชิด เป็นหนึ่งในพระโอรสของชีค มุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม ซึ่งชีค รอชิด ประสูติเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 และได้รับการศึกษาในดูไบที่โรงเรียนสำหรับเด็กชายรอชิด จากนั้น ชัยค์ รอชิด เข้าเรียนที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ในสหราชอาณาจักร และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2002
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl Who Pushes Tyra Over The Edge
ในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องท่องจำบทละคร และได้เข้าฉากกับนายแบบหนุ่ม บอริส คอดโจ และเป็นอีกครั้งที่นาอิมาเป็นผู้ชนะการแข่งขันและได้รางวัลเป็นเครื่องเพชรราคา 10,000 ดอลล่าห์ และเธอได้เลือกให้มิเชลล์ และ ทาเทียน่า ได้รับรางวัลร่วมกับเธอด้วย
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องถ่ายแบบให้กับวันเดอร์บรา โดยจะต้องเข้าฉากสงครามหมอนบนเตียงกับนายแบบหนุ่ม ริบ ฮิลลิส ซึ่งพวกสาวๆ ต่างพากันตื่นเต้นและสนุกกับการถ่ายแบบเป็นอย่างมากในขณะที่รีเบคก้ารู้สึกไม่สบายใจเพราะว่าเธอมีคู่หมั้นอยู่แล้ว
ในการทดสอบก่อนการตัดสิน สาวๆ จะต้องอ่านบทความยาวเหยียดเพื่อทดสอบทักษะความรู้ในด้านแฟชั่นของตนเอง ทิฟฟานี่เกิดอาการท้อแท้ ไม่อยากทำการทดสอบต่อ และแสดงทัศนคติในแง่ลบออกมา ซึ่งทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับรีเบคก้า ที่มีความรู้ทางด้านแฟชั่นดีเยี่ยมแต่ได้รูปถ่ายที่ออกมาแย่ และสุดท้ายไทร่าได้ยื่นกระดาษเปล่าออกมาซึ่งหมายความว่าตกรอบทั้งคู่ ซึ่งสร้างความตกตะลึงให้กับสาวๆ เป็นอย่างมาก และเป็นครั้งแรกของรายการที่มีการคัดออกเป็นคู่
หลังจากที่เห็นปฏิกิริยาไม่แยแสที่ต้องตกรอบของทิฟฟานี่ ไทร่าจึงเรียกทั้งคู่ให้กลับมาอีกครั้ง โดยเธอชื่นชมกับปฏิกิริยาของรีเบคก้าซึ่งนั่นแสดงให้เห็นว่าสิ่งนี้มันสำคัญกับเธอขนาดไหน และบอกว่ารู้สึกไม่พอใจที่ทิฟฟานี่เห็นการตกรอบเป็นเรื่องตลก แต่เมื่อทิฟฟานี่เถียงซึ่งทำให้ไทร่าเก็บอารมณ์ไม่อยู่และระเบิดความโกรธออกมาโดยบอกให้ทิฟฟานี่กลับไปทบทวนและรับผิดชอบดูแลการกระทำของตัวเอง
The Girl Who Gets Bad News
''ออกอากาศ : 20 เมษายน พ.ศ. 2548''
ในครั้งนี้สาวๆ ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับการสัมภาษณ์และการถูกสัมภาษณ์ จากนั้นพวกเธอต้องทำการทดสอบด้วยการสัมภาษณ์นักร้องเพลงแร็พ อีฟ คริสติน่าเป็นผู้ชนะในการแข่งขันเพราะพูดจาชัดเจนและมีการเตรียมพร้อมเป็นอย่างดี ซึ่งรางวัลของเธอก็คือการได้เป็นพิธีกรพิเศษในรายการ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ทูไนท์
ในวันก่อนหน้าที่จะต้องไปถ่ายรูป เคเลนได้รู้ข่าวร้ายว่าเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเรียนของเธอเสียชีวิต และยิ่งไปกว่านั้นการถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องไปถ่ายภาพหัวข้อบาปทั้ง 7 ที่สุสาน โดยพวกเธอจะต้องลงไปนอนในโลงศพที่ถูกฝังลึกลงไปใต้ดินถึง 8 ฟุต ซึ่งยิ่งทำให้เคเลนสะเทือนใจมากยิ่งขึ้น หลังจากที่มิสเตอร์เจย์รู้เรื่องจึงอนุญาตเคเลนไม่ต้องถ่ายภาพได้ แต่เธอก็ยังยืนยันที่จะถ่ายรูปต่อไปตามหัวข้อที่เธอได้รับซึ่งมีดังนี้
เคเลนถ่ายรูปเป็นคนสุดท้าย เธอบอกมิสเตอร์เจย์ว่าตอนนี้ไม่คิดมากแล้วและทำใจได้แล้วแต่มิสเตอร์เจย์บอกว่าให้นำความโมโหความเศร้าว่าทำไมเพื่อนจากไปเร็วนั้นมาใส่ช่วงถ่ายภาพ เคเลนคำรามใส่กล้องเต็มที่ เจย์ชมว่าใช้ได้เลย แต่ตัวเธอเองไม่คิดว่าตัวทำได้ดีและอาจถูกส่งกลับบ้านรอบนี้
ในการทดสอบในห้องผู้ตัดสิน สาวๆ ต้องทดสอบการให้สัมภาษณ์ในฐานะผู้ชนะของรายการ โดยมีคณะกรรมการเป็นคนถามคำถามต่างๆ ทาเทียน่าติดขัดเยอะที่สุด ไทราชมว่าเคเลนเก่งมากที่ผลักดันตัวเองทั้งๆที่เพิ่งมีเรื่องไม่ดีผ่านมา เคเลนเริ่มน้ำตาคลอ แจนิสถามว่าเกิดอะไรขึ้น ไทร่าตอบแจนิสว่ามันเป็นเรื่องซีเรียสเดี๋ยวบอกให้ทีหลัง ในการตัดสินหลังจากที่คณะกรรมการรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเคเลนก็รู้สึกแปลกใจมากที่เธอยังสามารถได้ภาพที่น่าเหลือเชื่อออกมา ไทร่าชมว่าเหมือนเป็นของขวัญที่เธอทำเพื่อเพื่อนที่เพิ่งเสียไป มิเชลล์กับทาเทียน่าต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย แต่กรรมการยังคงเชื่อมั่นในศักยภาพของมิเชลล์และนั่นทำให้ทาเทียน่าต้องถูกคัดออก
The Girls The Lionesses Are Hunting
''ออกอากาศ : 27 เมษายน พ.ศ. 2548''
สาวๆ ได้ถูกพาขึ้นรถมายังสวนสัตว์และต้องแข่งขันกันโพสท์ท่าเลียนแบบสัตว์และแสดงสัญชาตญานความเป็นสัตว์ป่าของตัวเองออกมา ซึ่งบริททานี่เป็นผู้ชนะการแข่งครั้งนี้เพราะมีการโพสท์ท่าและสีหน้าออกมาได้ดีที่สุด จากนั้นสาวๆ ก็เก็บกระเป๋าเพื่อเดินทางไปแข่งกันต่อที่เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้
เมื่อถึงแอฟริกา สาวๆ ถูกพาไปที่พักกลางแจ้ง แต่บริททานี่ที่ชนะการแข่งขันจะได้เข้าพักโรงแรมหรูเป็นรางวัล และเธอเลือกให้คีนย่าห์กับคริสติน่าให้ไปพักร่วมกับเธอด้วย แต่ว่าจริงๆ แล้ว การเดินทางไปพักที่โรงแรมนั้นกลับลำบากและมีปัญหามากกว่าการนอนเต้นท์ของนาอิม่า มิเชลล์ และแคห์เลนซะอีก
การถ่ายภาพครั้งแรกที่แอฟริกา สาวๆ ต้องแต่งตัวเป็นสัวต์ถ่ายคู่กับจระเข้เพื่อโฆษณาให้กับโลชั่นบำรุงผิวลูบรีเดิร์ม ดังนี้
ในการถ่ายภาพ คริสติน่าและแคห์เลน ต่างพากันทำให้มิสเตอร์เจย์ประทับใจ ในขณะที่คีนย่าห์ที่กังวลเกี่ยวกับรูปร่างตัวเอง จนทำให้ถ่ายภาพออกมาได้แย่ หลังจากถ่ายภาพเสร็จ สาวๆได้ถูกพามายังโรงแรม ริมชายหาด เพื่อใช้เป็นที่พัก ต่อมาในห้องตัดสิน กรรมการต่างพากันประหลาดใจกับภาพถ่ายของแคห์เลนที่ดึงเอาเอกลักษณ์ของละมั่งออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ ปัญหาเรื่องน้ำหนักของคีนย่าห์และความไม่มั่นใจของมิเชลล์ทำให้พวกเธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และถึงแม้จะได้ภาพที่ออกมาน่าประทับใจ แต่มิเชลล์ก็ต้องตกรอบเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอยังไม่เข้มแข็งพอและยังไม่พร้อมที่จะอยู่ในวงการนี้
The Girl Who Flops In The Mud
''ออกอากาศ : 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2548''
การแข่งขันในครั้งนี้ สาวๆ จะต้องออกตระเวนโชว์ตัวกับเหล่าบรรดาดีไซน์เนอร์ในเคปทาวน์ นาอิม่าเป็นคนเดียวที่กลับมาไม่ทันเพราะต้องการที่จะไปพบกับดีไซน์เนอร์ทุกคน และถึงแม้คีนย่าห์จะได้รับคำวิจารณ์มากเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนักตัว แต่สุดท้ายเธอก็เป็นผู้ชนะรางวัล ซึ่งรางวัลก็คือไปทานดินเนอร์กับดีไซน์เนอร์ เครก พอร์ท และเธอเลือกให้บริททานี่ไปกับเธอด้วย
ในช่วงอาหารค่ำ คีนย่าห์รู้สึกไม่พอใจที่ทุกคนต่างพากันให้ความสนใจกับบริททานี่ซึ่งทำให้เธอรู้สึกว่าโดนแย่งความสำคัญไปหมด
สำหรับการถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ ต้องบุกเข้าป่าแอฟริกาและใช้วัสดุจากธรรมชาติเช่นใบไม้และดินมาตกแต่งทำเครื่องแต่งกายให้กับตัวเอง ในขณะที่สาวคนอื่นใช้ใบไม้เป็นชุดแต่บริททานี่เลือกที่จะใช้โคลนมาทาตัว
ในห้องตัดสินสาวๆ ต้องวิจารณ์ภาพถ่ายของผู้แข่งขันคนอื่น และบอกศักยภาพของผู้แข่งขันคนอื่นว่าของใครมีมากและน้อยที่สุด หลายคนลงความเห็นว่าแคห์เลนมีศักยภาพมากที่สุด และคริสติน่ามีน้อยที่สุด กรรมการต่างพากันประทับใจกับการความรู้ทางแฟชั่นของแคห์เลนกับนาอิม่า การให้คำวิจารณ์แบบไม่จริงจังของบริททานี่ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับคริสติน่าซึ่งไทร่าเห็นว่าเป็นคนที่อบอุ่นและงดงามเหมือนนางฟ้า แต่กลับเยือกเย็นและเย็นชาต่อหน้ากรรมการ และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้คริสติน่าต้องตกรอบ
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย (Bolivian river dolphin; ; การออกเสียง: /อิน-เนีย-จี-โอฟ-เฟรน-สิส-โบ-ลิ-เวียน-ซิส/ ) เป็นโลมาแม่น้ำชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์โลมาแม่น้ำอเมซอน (Iniidae)
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl Who Is Special
''ออกอากาศ : 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2548''
การแข่งขันในสัปดาห์นี้ สาวๆ จะต้องเต้นรำในแบบแอฟริกาดั้งเดิม ต่อหน้าผู้ชมทั้งหลาย คีนย่าห์พยายามบอกกับทุกคนว่าเธอรู้สึกเหมือนกับว่าได้กลับบ้านและรู้สึกดีแค่ไหนเพราะเธอเป็นคนดำคนเดียวในกลุ่ม ทำให้นาอิมารู้สึกไม่พอใจเพราะเธอก็เป็นลูกครึ่งผิวดำเหมือนกัน และนาอิมาก็ชนะการแข่งขันอีกครั้งนึงซึ่งรางวัลของเธอก็คือการเพิ่มภาพถ่ายอีก 30 รูปในการถ่ายแบบครั้งต่อไป ซึ่งเธอสามารถเลือกเพื่อนที่จะได้รูปเพิ่มเหมือนกัน และแคห์เลนเป็นคนเดียวที่ไม่ได้รูปเพิ่ม เพราะทุกคนเห็นว่าเธอเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวและมักจะได้รูปที่ดีมากอยู่แล้ว
โลมาแม่น้ำโบลิเวีย
ในปี ค.ศ. 2012 สมาคมสัตว์เลี้ยงลูกด้วยทะเลได้ยอมรับให้เป็นชนิดใหม่ต่างหาก โดยเริ่มศึกษามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 อย่างไรก็ตามโลมาชนิดนี้มักไม่เป็นที่รู้จักเท่าไหร่ ในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน ประธานาธิบดีเอโบ โมราเลส แห่งโบลิเวีย ได้ออกกฎหมายคุ้มครองโลมาแม่น้ำโบลิเวียให้เป็นสมบัติของชาติ
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 4
The Girl Who Is Special
จากนั้นสาวๆ ได้ถูกพาไปดูเรือนจำการเมืองที่คุมขังเนลสัน เมนเดล่า ผู้ซึ่งเป็นนักกฎหมายที่ต่อสู้เรียกร้องสิทธิประชาธิปไตยคนแรกของแอฟริกา คีนย่าห์รู้สึกว่าเธอรู้จักและผูกพันกับเมนเดลล่าเพราะเธอเป็นคนแอฟริกา ที่ห้องขังนาอิมาได้รับสิทธิให้ได้ไขกุญแจเปิดประตูห้องของเมนเดลล่า ซึ่งทำให้คีนย่าห์ไม่พอใจเพราะเธอคิดว่าเนื่องจากเธอเป็นคนผิวดำเธอจึงควรได้รับ “สิทธิพิเศษ” ในสถานที่นี้มากกว่าคนอื่นๆ ซึ่งทำให้บริททานี่รู้สึกรำคาญเพราะจริงๆ แล้วคีนย่าห์ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเมนเดลล่าเลยแม้แต่น้อย
ในการถ่ายแบบ สาวๆ ต้องโพสท่าถ่ายรูปขณะเต้นรำกับนายแบบ นาอิมากับบริททานี่ทำออกมาได้ดี ในขณะที่คีนย่าห์รู้สึกไม่พอใจและคิดว่านายแบบพยายามลวนลามเธอขณะถ่ายรูป แคห์เลนรู้สึกอึดอัดในการถ่ายเพราะเธอไม่รู้สึกว่าตัวเองจะออกมาเซ็กซี่ได้ ในขณะที่สาวๆ กลับจากการทานอาหารเย็น คีนย่าห์ยังคงหงุดหงิดเรื่องที่เกิดขึ้นและฉุนเฉียวกับทุกคนไปทั่ว จนทำให้บริททานี่สติแตกและเกิดเรื่องทะเลาะกันใหญ่โต
What The Girls Did That You've Never Seen Before
''ออกอากาศ : 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2548''
ประมวลภาพเหตุการณ์ที่ผ่านมาตั้งแต่ต้นจนเหลือ 3 คนสุดท้าย และภาพเหตุการณ์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่น คริสติน่าและนาอิม่าสอนแคห์เลนให้รู้จักกับ “ความหลงใหล” และเหตุการณ์เมื่อแม่ของคริสติน่าและบริททานี่มาเยี่ยม
The Girl Who Walks On Water
''ออกอากาศ : 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2548''
ผู้เข้าแข่งขัน 3 คนสุดท้ายได้ไปถ่ายโฆษณาและรูปภาพให้กับคัฟเวอร์เกิร์ฃ นาอิมาทำผลงานออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมและเธอก็เป็นคนแรกที่ผ่านเข้าสู่รอบสองคนสุดท้าย เหลือเพียงแคห์เลนที่ได้ภาพถ่ายที่สวยแต่ถ่ายโฆษณาออกมาได้แค่ระดับปานกลาง และคีนย่าห์ที่มีทั้งโฆษณาและภาพถ่ายดีเยี่ยม แต่มีปัญหาด้านน้ำหนักและทัศนคติที่หยิ่งยะโสเกินไป และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องตกรอบ ในรอบไฟนอลรันเวย์ สาวๆ ได้ไปพบกับมิสเจที่รันเวย์เพื่อบอกให้รู้ว่าพวกเธอจะต้องเดินเวทีบนผิวน้ำ การเดินแฟชั่นในตอนกลางคืนเริ่มต้นด้วยแคห์เลนและนาอิมาก้าวออกมาจากหลังน้ำตกและจบด้วยการมารวมดันตรงกลางเวที จากนั้นกรรมการก็เริ่มพิจารณาผลงานที่ผ่านมาของทั้งคู่ คณะกรรมการรู้สึกว่าแคห์เลนได้ภาพที่สวยงามอย่างสม่ำเสมอ และนาอิมาสามารถทำให้โชว์บนรันเวย์กลายเป็นของเธอคนเดียว หลังจากที่ไทร่าได้เลือกระหว่าง “หญิงสาวที่ทำผลงานได้ดีมาตลอดแต่กลับมาสอบตกที่ผลงานสุดท้าย” และ “คนที่มีผลงานพอใช้แต่สอบผ่านตลอดในงานสุดท้าย” เรียบร้อยแล้วก็ได้เรียกทั้งคู่ออกมาที่ห้องตัดสินและประกาศว่าอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลคนที่สี่ก็คือ นาอิมา
ขบวนการเอกราชเตอร์กิสถานตะวันออก
ขบวนการเอกราชเตอร์กิสถานตะวันออก (East Turkistan Independence Movement) เป็นคำกว้าง ๆ ที่ใช้เรียกกลุ่มที่เรียกร้องเอกราชในเขตปกครองซินเจียงในจีน ซึ่งเป็นดินแดนที่ขบวนการเหล่านี้เรียกว่า เตอร์กิสถานตะวันออก กลุ่มเหล่านี้ได้รับการสนับสนุนจากโลกอิสลามและรัสเซีย มีทั้งกลุ่มที่อิงและไม่อิงศาสนา กลุ่มที่อิงศาสนามักได้รับการสนับสนุนจากฏอลิบานในอัฟกานิสถานหรืออิหร่าน
ในหลายกรณี มีกลุ่มที่ให้ความสำคัญกับชาวอุยกูร์ที่เป็นมุสลิม โดยไม่ให้ความสำคัญกับชนกลุ่มน้อยที่ไม่ใช่มุสลิม เช่น ชาวฮั่น ชาวทิเบต และมักใช้คำอุยกูริสถานเพื่อให้เป็นรัฐสำหรับชาวอุยกูร์ กลุ่มนี้มักเป็นพันธมิตรของสหภาพโซเวียตมาก่อน และมีผู้นำบางส่วนอยู่ในรัสเซีย คาซัคสถาน และคีร์กีซสถาน ซึ่งกลุ่มนี้จะถือว่ากลุ่มชาติพันธุ์อื่นเป็นชนส่วนน้อย
อย่างไรก็ตามมีหลายกลุ่มที่สนับสนุนทังแนวคิดการเป็นรัฐอิสลามและรัฐเตอร์กิสถานแห่งซินเจียง การจัดตั้งสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกเป็นตัวอย่างที่ดี แนวคิดที่แตกต่างกันทำให้เกิดความแตกแยกภายในองค์กร
โยอันนิส ซาร์มัส
โยอันนิส ซาร์มัส (Ιωάννης Σαρμάς; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1957) เป็นผู้พิพากษาชาวกรีกซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นประธานศาลตรวจสอบบัญชีของกรีซตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 เนื่องจากการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติของกรีซในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 ไม่นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ ประธานาธิบดีกาเตรีนา ซาเกลาโรปูลู จึงแต่งตั้งให้เขารักษาการในตำแหน่งรักษาการนายกรัฐมนตรีกรีซในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ถึงวันที่ 26 มิถุนายน 2023
บีเทิลเมเนียในสหราชอาณาจักร
ปรากฏการณ์กระแสที่เรียกว่า บีทเทิลเมเนีย (Beatlemania) เกิดขึ้นใน ค.ศ.1963 ในสหราชอาณาจักรบ้านเกิดของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ ที่ซึ่งวงนี้เริ่มได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม ก่อนหน้านั้นวงดนตรีวงนี้ได้ตระเวณแสดงตามคลับต่างๆ ในประเทศเยอรมนีเป็นระยะเวลาราว 2 ปี และกลับมาสู่สหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1962 วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ประสบความสำเร็จเชิงพานิชย์เป็นก้าวแรกในสหราชอาณาจักรกับการออกซิงเกิ้ลที่สองของพวกเขาที่ชื่อว่า “Please Please Me” ในช่วงต้นปี 1963 แต่ได้รับสถานะ “ซูเปอร์สตาร์” จริงๆ กับซิงเกิ้ล “She Loves You” ในปีเดียวกัน หลังจากนั้นเป็นต้นมาตลอดปีค.ศ. 1964 วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็มีการแสดงคอนเสิร์ตและทัวร์ตามมาอย่างต่อเนื่อง มีแฟนเพลงที่คลั่งไคล้ติดตามเข้าร่วมชมงานแสดงดนตรีไปทั่วสหราชอาณาจักร กระแสความนิยมของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ในสหราชอาณาจักรมีมากจนแซงหน้าศิลปินชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงประสบความสำเร็จบนชาร์ทเพลงของสหราชอาณาจักรในช่วงเวลานั้น ได้แก่ ทอมมี่ โร, คริส มอนเทซ และรอย ออร์ไบสัน ในระหว่างปี 1963 สื่อต่างๆ ให้ความสนใจในวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์อย่างมากมาย มีทั้งการไปออกเกมโชว์ การให้สัมภาษณ์ออกสื่อสิ่งพิมพ์ และการโชว์ทางรายการวิทยุประจำสัปดาห์ แต่ถึงกระนั้น วงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็ยังมีเวลาเข้าสตูดิโอทำงานเพลงออกมาได้ถึง 2 อัลบั้มและ 4 ซิงเกิ้ล และจูเลี่ยน เลนนอนลูกชายของจอห์น เลนนอน ก็ถือกำเนิดมาในปีเดียวกันนั้นเอง
ในช่วงท้ายของปี ค.ศ. 1963 ปรากฏการณ์ “บีทเทิลเมเนีย” เริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในระดับสากล อาทิ ซิงเกิ้ลชื่อ “I Want to Hold Your Hand” ได้เข้าสู่ชาร์ทเพลงของสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1964 สร้างยอดขายซิงเกิ้ลได้หนึ่งล้านห้าแสนแผ่นภายในสามสัปดาห์ และในเดือนต่อมาวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ก็เริ่มทัวร์ครั้งแรกในอเมริกา ความยิ่งใหญ่ของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงทัศนคติของคนอเมริกันที่มีต่อเพลงที่เป็นที่นิยม และเป็นจุดเริ่มต้นของปรากฏการณ์ที่เรียกว่า “อังกฤษบุก (The British Invasion)”
ช่วงกลับมาจากฮัมบวร์ค และเดอะคาเวิร์นคลับ
ช่วงหลังจากที่เดอะบีทเทิลส์ตระเวณแสดงตามคลับต่างๆ ในประเทศเยอรมนี (Hamburg period) เดอะบีทเทิลส์ได้กลับมายังสหราชอาณาจักรและเล่นดนตรีประจำอยู่ที่เดอะคาเวิร์นคลับ ที่นี่เองที่ผู้จัดการคนใหม่ของพวกเขาคือ ไบรอัน เอพสไตน์ ได้พยายามปรับปรุงภาพลักษณ์ของวงขึ้นให้ดูดีขึ้น ด้วยการให้พวกเขาใส่ชุดสูทแทนกางเกงยีนส์และแจ็คเก็ตหนัง และให้เว้นจากสูบบุหรี่ ดื่มเหล้า หรือกินอาหารบนเวที หรือแม้กระทั่งการหยุดเล่นเพลง เริ่มเล่นเพลงตามอำเภอใจ ไบรอัน เอพสไตน์ เล็งเห็นศักยภาพของวงและพยายามที่จะเปลี่ยนวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ให้หันเข้าสู่ธุรกิจดนตรีอย่างจริงจัง แต่นั้นยังไม่เพียงพอที่จะดึงความสนใจของสมาชิกในวงได้ He had started to approach record companies, but this had not led to any interest in the band.
สัญญากับค่ายเพลง
หลังจากประสบความล้มเหลวกับการตระเวณนำเสนอผลงานเพลงกับค่ายเพลงเป็นจำนวนมาก รวมทั้งงานการทดสอบการแสดงที่เดคคา (Decca audition) ในที่สุดแล้ว ไบรอัน เอพสไตน์ ได้นำเอางานการทดสอบการแสดงที่เดคคาไปทำการบันทึกลงแผ่นที่ร้านเฮชเอ็มวีบนถนนออกซฟอร์ด และนั่นเป็นที่มาให้เขาได้พบกับจอร์จ มาร์ติน แห่งค่ายเพลงอีเอ็มไอ และได้เซ็นสัญญาวงดนตรีกับค่ายพาร์โลโฟน การบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกของวงดนตรีเดอะบีทเทิลส์ที่แอบเบย์โรดสตูดิโอ ณ ตอนเหนือของกรุงลอนดอนมีขึ้นเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1962 ในตอนนั้น เมื่อตอนนี้มาร์ตินพบกับวงเดอะบีทเทิลส์ เขาไม่ได้ประทับใจในงานเดโมเพลงของเดอะบีทเทิลส์แต่อย่างใด แต่เขากลับชอบบุคลิกของวงเสียมากกว่า He concluded that they had raw musical talent, but stated in later interviews that what made the difference for him was their wit and humour.
อุนเอสตาเตอีตาเลียนา
"Un'estate italiana" เป็นเพลงในปี 1990 ของศิลปินอิตาลี Edoardo Bennato และ Gianna Nannini หรือเป็นเพลงที่รู้จักดีอีกชื่อว่า "Notti magiche" ประพันธ์โดยจอร์โจ มอโรเดร์ สำหรับเป็นเพลงธีมในการแข่งขันฟุตบอลโลกในปี 1990 ที่ประเทศอิตาลี เพลงนี้ประสบความสำเร็จบนชาร์ตอันดับเพลงในหลายประเทศในยุโรป
ที่มาและการออกจำหน่าย
เพลงมีชื่อดั้งเดิมว่า "To Be Number One" เขียนเนื้อเพลงโดยทอม วิตล็อก ภายใต้ชื่อโครงการผลิตของจอร์จิโอ โมโรเดอร์ สำหรับการออกในอิตาลีแล้ว โมโรโดได้ให้ Gianna Nannini และ Edoardo Bennato มาช่วยเขียนเนื้อเพลงใหม่ เพลงนี้ติดอันดับ 1 ในอิตาลีและสวิตเซอร์แลนด์
ในช่วงมกราคมถึงกันยายน 1990 เพลงนี้ถือเป็นเพลงที่มียอดขายมากที่สุดในอิตาลี เพลงนี้เปิดตัวครั้งแรกในมิลานในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 จากนั้นก็ได้แสดงสดในพิธีเปิดฟุตบอลโลกที่จัดขึ้นวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ที่มิลานในนัดการเจอกันระหว่างอาร์เจนตินาและคาเมรูน
อาหารเรียกน้ำย่อย
อาหารเรียกน้ำย่อย (appetizer, starter; hors-d'œuvre, ) คืออาหารจานเล็กหรืออาหารกินเล่นที่เสิร์ฟก่อนมื้ออาหารหลักมื้อหนึ่ง ๆ ในตำรับอาหารยุโรป อาหารเรียกน้ำย่อยบางชนิดเสิร์ฟแบบเย็น ในขณะที่บางชนิดเสิร์ฟแบบร้อน อาหารเรียกน้ำย่อยอาจเสิร์ฟที่โต๊ะอาหารค่ำโดยเป็นส่วนหนึ่งของมื้ออาหารนั้น หรืออาจเสิร์ฟก่อนเข้านั่งโต๊ะเช่นที่งานเลี้ยงรับรองหรืองานเลี้ยงค็อกเทลเป็นต้น ในอดีตยังนิยมเสิร์ฟคั่นระหว่างอาหารจานหลักอีกด้วย
โดยทั่วไปแล้ว อาหารเรียกน้ำย่อยจะเสิร์ฟมาในจานที่มีขนาดเล็กกว่าอาหารจานหลัก และบางครั้งก็ได้รับการออกแบบเพื่อให้ใช้มือหยิบกินได้ง่าย
เก้งธรรมดา
เก้งธรรมดา หรือ อีเก้ง หรือ ฟาน หรือที่นิยมเรียกกันว่า เก้ง (Indian muntjac, Common barking deer, Red muntjac; ) เป็นเก้งชนิดหนึ่ง นับเป็นเก้งชนิดที่รู้จักและมีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างขวางที่สุด
มีส่วนหลังโก่งเล็กน้อย ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านใต้ซีดและอมเทาเล็กน้อย หางด้านบนสีน้ำตาลเข้ม ด้านล่างสีขาว เก้งตัวผู้มีเขาสั้น ฐานเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกะโหลกยื่นยาวขึ้นไปเป็นแท่ง มีขนปกคลุม และมีขนสีดำขึ้นตามแนวเขาจนดูเป็นรูปตัวV|วีเมื่อมองด้านหน้าตรง ส่วนปลายเขาสั้น แต่เป็นง่ามเล็ก ๆ แค่สองง่าม ไม่แตกเป็นกิ่งก้านแบบกวาง ผลัดเขาปีละครั้ง ส่วนตัวเมียไม่มีเขาและฐานเขา แต่บนหน้าก็มีขนรูปตัววีเหมือนกัน เก้งตัวที่อายุมากผู้มีเขี้ยวยาวแหลมโค้งโผล่พ้นขากรรไกรออกมา เวลาเดินจะยกขาสูงทุกย่างก้าว
หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ส่วนใหญ่จะพบตอนเย็นหรือหัวค่ำ และตอนเช้ามืดจนถึงช่วงสาย อดน้ำไม่เก่ง จึงมักอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำ อาหารหลักได้แก่ยอดไม้, หน่ออ่อน, ใบไม้, ผลไม้ และรวมถึงเปลือกไม้ด้วย ไม่ค่อยกินหญ้า พบแพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ ศรีลังกา, อินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะไหหลำ และหมู่เกาะซุนดา
มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมกราคม ตกลูกต้นฤดูฝนพอดี ปกติตกลูกครั้งละหนึ่งตัว ตั้งท้องนานราว 6 เดือน ออกลูกตามใต้พุ่มไม้ ลูกเก้งมีจุดสีขาวตามตัว เมื่ออายุได้ราว 6 เดือน จุดสีขาวนั้นจึงค่อยจางหายไป เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่ออายุได้ 18 เดือน อายุขัยประมาณ 15 ปี ในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
เก้งเผือก
เก้งเผือก ซึ่งเป็นสัตว์เผือกโดยสมบูรณ์ มีลักษณะเหมือนเก้งทั่วไป แต่มีสีขนทั้งตัวสีขาวล้วน และนัยน์ตาสีแดง เก้งเผือกนั้นมีการเพาะเลี้ยงที่สวนสัตว์ดุสิต เป็นเก้งที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงได้รับการถวายมาจากชาวบ้านที่จับได้ในป่า ชื่อ "เพชร" ต่อมาเพชรได้แพร่ขยายพันธุ์และออกลูกหลาน มาจนถึงมีด้วยกันถึง 6 ตัว โดยลูกเก้งเผือกตัวที่ 6 ที่เกิดมาชื่อ "ไข่มุก"เป็นลูกเก้งเผือกเพศเมียตัวแรกของสวนสัตว์ดุสิตซึ่งเกิดจากพ่อเก้งเผือกชื่อธูปและแม่เก้งแดงธรรมดา
ในขณะที่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ลูกเก้งเผือกที่เกิดจาก "พุด" ซึ่งเป็นเก้งเผือกตัวผู้ที่เป็นลูกหลานของเพชร กับเก้งตัวเมียธรรมดา ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ หลังจากเกิดได้ไม่นานก็ล้มตายลง ปัจจุบันทั้งในประเทศไทยและสวนสัตว์ต่าง ๆ มีเก้งเผือกจำนวนไม่เกิน 9 ตัว ทั่วโลก
ซีซีทีวี-อาหรับ
ซีจีทีเอ็น-อาหรับ (中国中央电视台阿拉伯语国际频道; الصين الوسطى قناة تلفزيونية عربية; ชื่อย่อ CGTM-العربية) เป็นสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ภาษาอาหรับ ออกอากาศแก่คนทั่วโลกที่รับรู้ภาษาอาหรับ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2552สาเหตุที่ตั้งเพราะต้องการแย่งผู้ชมช่องรายการจากช่องขนาดใหญ่อย่างอัลญาซีรา
UTC+07:00
UTC+07:00 เป็นตัวบ่งบอกความเฉของเวลาเพิ่มจากเวลาสากลเชิงพิกัด +07:00 และรู้จักในชื่อ เวลาอินโดจีน (ICT) ในมาตรฐาน ISO 8601 เวลาในเขตเวลานี้จะเขียนว่า
UTC+07:00 จะเร็วกว่าเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) 7 ชั่วโมง จึงหมายความ 7 โมงเช้า (07:00 น.) ของเขตเวลานี้จะเท่ากับเที่ยงคืน (00:00 น.) ของเวลาสากลเชิงพิกัด
เป็นเวลามาตรฐาน (ตลอดทั้งปี)
เมืองที่สำคัญ จาการ์ตา, ฮานอย, นครโฮจิมินห์, กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่, เวียงจันทน์, พนมเปญ และ ครัสโนยาสค์
ดูเพิ่ม
Časové pásmo Huso horario
อัลฮัมดุลิลลาฮ์
อัลฮัมดุลิลลาฮ์ (ٱلْحَمْدُ لِلَّٰهِ) เป็นประโยคภาษาอาหรับที่แปลว่า "การสรรเสริญเป็นสิทธิของพระเจ้า" บางครั้งแปลเป็น "ขอบคุณพระเจ้า" ประโยคนี้มีอีกชื่อว่า ตะห์มีด (تَحْمِيد) หรือ ฮัมดะละฮ์ (حَمْدَلَة). ประโยคยาวของคำนี้คือ อัลฮัมดุลิลลาฮิร็อบบิลอาละมีน (ٱلْحَمْدُ لِلَّٰهِ رَبِّ ٱلْعَالَمِينَ) หมายถึง "การสรรเสริญทั้งหลายนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ (พระเจ้า) ผู้เป็นพระเจ้าแห่งสากลโลก" ซึงเป็นโองการที่สอง (หรื่อหนึ่งตามบางมัซฮับ) ของซูเราะฮ์อัลฟาติฮะฮ์
ผู้ใช้ประโยคนี้มีทั้งมุสลิมทุกที่ และผู้ไม่ใช่มุสลิมที่พูดภาษาอาหรับ
ซัมซุง กาแลคซี วาย
ซัมซุง กาแลคซี วาย (อังกฤษ:Samsung Galaxy Y) หรือ ซัมซุง กาแลคซี ยัง (GT-S5360) เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทสมาร์ตโฟน ที่ผลิตโดยซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ที่ประกาศวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011
ติ่งเนื้อเมือก
ติ่งเนื้อเมือก (polyp) เป็นเนื้อเยื่อที่เจริญยื่นออกมาจากเยื่อเมือก (mucous membrane) อย่างผิดปกติ หากติ่งเนื้อนี้มีก้านที่ยึดติดกับพื้นผิวเดิมจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกมีก้าน (pedunculated polyp) แต่หากไม่มีก้านจะเรียกว่า ติ่งเนื้อเมือกติดฐาน หรือติ่งเนื้อเมือกไร้ก้าน (sessile polyp)
ติ่งเนื้อเมือกมักพบบ่อยที่ลำไส้ใหญ่ กระเพาะอาหาร จมูก โพรงอากาศข้างจมูก กระเพาะปัสสาวะ และมดลูก และยังอาจพบตามส่วนใดๆ ของร่างกายที่มีเยื่อเมือกเช่นปากมดลูก หรือลำไส้เล็ก
กริฟฟิน แมทธิวส์
กริฟฟิน แมทธิวส์ (Griffin Matthews; เกิดปี ค.ศ. 1981/82) เป็นนักแสดง นักเขียน และผู้กำกับชาวอเมริกัน เกิดที่พิตต์สเบิร์ก เพนซิลเวเนีย เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน คณะศิลปกรรมศาสตร์ ในสาขาละครเพลง
โอดะ โนบูฮิเดะ
โอดะ โนบูฮิเดะ (ค.ศ. 1510 – 8 เมษายน ค.ศ. 1551) ขุนศึกและเจ้าแคว้นโอวาริระหว่างยุคเซ็งโงกุ เป็นบิดาของโอดะ โนบูนางะ
กริฟฟิน แมทธิวส์
แมทธิวส์เข้าประจำการในสองปีในกองกำลังรักษาสันติภาพในแอฟริกาตะวันตก ในปี พ.ศ. 2548 เขาได้ก่อตั้งยูกันดาโปรเจค เป็นองค์กรที่ไม่แสวงหากำไร (เดิมชื่อ บีเดอะเชนจ์ยูกันดา) เพื่อสนับสนุนการศึกษาของวัยรุ่นในประเทศยูกันดา
โอดะ โนบูฮิเดะ
1510 1551
กริฟฟิน แมทธิวส์
แมทธิวส์และสามี แมตต์ โกลด์ ร่วมกันเขียนบทละครเพลง วิทเนสยูกันดา ซึ่งต่อมามีชื่อว่า อินวิซิเบิลทรีท โดยอิงจากประสบการณ์การเป็นอาสาสมัครในยูกันดา ละครเพลงได้รับรางวัลริชาร์ด รอดเจอร์สอวอร์ด สาขาละครเพลง ประจำปี ค.ศ. 2014 ในปี ค.ศ. 2012 และ 2014
แมทธิวส์ปรากฏตัวในฐานะดีไซเนอร์แฟชั่นชื่อ ลู้ก จาคอบสัน ในปี ค.ศ. 2022 ซีรีส์ของดิสนีย์+เรื่อง ชี-ฮัลค์: ทนายสายลุย ผลงานทางโทรทัศน์อื่น ๆ ของเขา ได้แก่ ถึงคนผิวขาว, พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน, เดอะเมนทัลลิสต์, วีดส์, ทอชวู้ด และ ลอว์แอนด์ออเดอร์: แอลเอ
แมทธิวส์ซึ่งเป็นคนผิวดำได้วิจารณ์การเหยียดเชื้อชาติในสถาบันของโรงละครอเมริกัน
แมทธิวส์เป็นเกย์อย่างเปิดเผย เขาแต่งงานกับ แมตต์ โกลด์ นักแต่งเพลงและนักเขียนในปี ค.ศ. 2017; พวกเขาพบกันในปี ค.ศ. 2002 ผ่านกองกำลังรักษาสันติภาพในแอฟริกา ทั้งคู่รับเลี้ยงลูกชายสองคนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2022
พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส
พระเจ้ามีแกลที่ 1 แห่งโปรตุเกส (Miguel I de Portugal; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2345 ในลิสบอน - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2409 ในชลูส์ คาร์ลส์โฮเฮ, บาวาเรีย) ทรงได้รับพระราชสมัญญาว่า "ผู้สมบูรณาญาสิทธิ์" (o Absolutista) หรือ "ผู้อนุรักษนิยม" (o Tradicionalista) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโปรตุเกสระหว่างปีพ.ศ. 2371 ถึงพ.ศ. 2377 เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 7 และพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสกับเจ้าหญิงคาร์ลอตา โจวควินาแห่งสเปน
หลังจากที่ทรงลี้ภัยซึ่งมีผลมาจากทรงมีส่วนร่วมในปฏิบัติการกบฏเมษายน เจ้าชายมีแกลเสด็จกลับโปรตุเกสในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชนัดดาของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกสและเพื่อจะทรงมาเป็นพระราชสวามีของพระราชนัดดา ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เจ้าชายทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกสเนื่องจากตามที่เรียกว่ากฎหมายพื้นฐานแห่งราชอาณาจักรของพระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกส และนั่นจึงทำให้พระราชธิดาของพระเจ้าเปดรูต้องสูญเสียสิทธิในช่วงเวลาที่พระเจ้าเปดรูได้ทำสงครามกับโปรตุเกสและกลายเป็นพระประมุขในรัฐอธิปไตยต่างชาติ (จักรวรรดิบราซิล) เจ้าชายมีแกลทรงปราบดาภิเษกเป็น พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส เหตุนี้จึงนำไปสู่สถานการณ์ทางการเมืองที่ยุ่งยาก โดยมีผู้คนจำนวนมากถูกสังหาร, จับกุม, ข่มเหง หรือถูกเนรเทศ และที่ซึ่งนำไปสู่จุดสูงสุดที่เรียกว่า สงครามเสรีนิยมโปรตุเกส ระหว่างกลุ่มเผด็จการสมบูรณาญาสิทธิราชย์กับกลุ่มรัฐธรรมนูญก้าวหน้า ในที่สุด พระเจ้ามีแกลทรงพ่ายแพ้และทรงถูกขับออกจากราชบัลลงก์และทรงดำรงพระชนม์ชีพอีก 32 ปีในการถูกเนรเทศ
เจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก
ในปีพ.ศ. 2394 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเดเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวิร์ทเฮล์ม-โรเซนเบิร์ก ซึ่งมีพระราชโอรสหนึ่งพระองค์และพระราชธิดาหกพระองค์ร่วมกัน ได้แก่
อันโตเนีย ฟรานซิสกา ริเบย์โร โด คาร์โม
พระองค์ทรงมีความสัมพันธ์อย่างลับๆกับอันโตเนีย ฟรานซิสกา ริเบย์โร โด คาร์โม มีธิดาร่วมกัน 1 คน ได้แก่
อ้างอิง
หมายเหตุ
แหล่งข้อมูล
การบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (electrocardiography (ECG หรือ EKG จากภาษา kardia, หมายถึง หัวใจ )) เป็นการตรวจทางการแพทย์อย่างหนึ่งเพื่อดูกิจกรรมทางไฟฟ้าของหัวใจตลอดช่วงระยะเวลาหนึ่งด้วยการรับสัญญาณไฟฟ้าผ่านขั้วไฟฟ้าที่ติดบนผิวหนังบริเวณหน้าอก และบันทึกหรือแสดงบนจอภาพด้วยอุปกรณ์ที่อยู่ภายนอกร่างกาย. การตรวจนี้เป็นการตรวจแบบภายนอกโดยไม่ต้องเจาะทะลุผิวหนังหรือเข้าไปภายในร่างกาย (non-invasive). การบันทึก ECGs ยังสามารถทำได้ภายนอกร่างกายโดยเครื่องบัมทึกแบบลูปที่ปลูกถ่ายไม่ได้ (implantable loop recorder).
คลื่นไฟฟ้าหัวใจจะถูกใช้ในการวัดระบบการนำไฟฟ้าของหัวใจ. มันรับแรงกระตุกไฟฟ้าที่เกิดจากการโพลาไรเซชันและดีโพลาไรเซชัน (การสลับขั้ว) ของเนื้อเยื่อหัวใจและแปลให้เป็นรูปคลื่น. จากนั้นรูปคลื่นจะถูกใช้ในการวัดอัตราและความสม่ำเสมอของการเต้นของหัวใจ, และยังใช้วัดขนาดและตำแหน่งของห้องหัวใจ, การปรากฏตัวของความเสียหายใด ๆ ที่เกิดกับหัวใจ, และผลกระทบของยาหรืออุปกรณ์ที่ใช้ในการควบคุมหัวใจเช่นเครื่องกระตุ้นหัวใจ (pacemaker).
ECGs ส่วนใหญ่จะดำเนินการเพื่อการวินิจฉัยหรือการวิจัยในหัวใจของมนุษย์, แต่ก็อาจจะดำเนินการกับสัตว์, ที่มักจะสำหรับการวินิจฉัยความผิดปกติของหัวใจหรือเพื่อการวิจัย.
การนำไปใช้ในทางการแพทย์
นอกจากนี้ยังใช้ในการประเมินผู้ป่วยที่มีโรคที่เป็นระบบ, เช่นเดียวกับการตรวจสอบในระหว่างการสูญเสียความรู้สึกและผู้ป่วยที่มีอาการหนัก.
การตรวจคัดกรองโรคหลอดเลือดหัวใจ (coronary heart disease)
กลุ่มงานบริการเพื่อการป้องกันของสหรัฐไม่แนะนำให้ใช้คลื่นไฟฟ้าหัวใจหรือขั้นตอนการถ่ายภาพการเต้นของหัวใจอื่น ๆ เป็นขั้นตอนการตรวจคัดกรองเป็นประจำในผู้ป่วยที่ไม่มีอาการและผู้ที่มีความเสี่ยงต่ำในการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ. เพราะการใช้ขั้นตอนมากเกินไปมีแนวโน้มที่จะจัดหาหลักฐานสนับสนุนที่ไม่ถูกต้องสำหรับปัญหาที่ไม่มีอยู่จริงมากกว่าจะใช้ในการตรวจสอบปัญหาที่เกิดขึ้นจริง. การทดสอบทั้งหลายที่บ่งบอกผิดพลาดถึงการการดำรงอยู่ของปัญหาหนึ่งมีแนวโน้มที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยที่ผิด, หรือการให้คำแนะนำให้ใช้ขั้นตอนการรักษาที่ invasive หรือการ overtreatment และความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการจัดการข้อมูลเท็จมักจะลำบากมากขึ้นกว่าที่ไม่ได้ใช้ผลคลื่นไฟฟ้าหัวใจในการให้คำแนะนำด้านสุขภาพในบุคคลที่มีความเสี่ยงต่ำ.
โรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด
บทความหลัก: การตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจในโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด
การเปลี่ยนแปลงลักษณะที่เห็นบนการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจในโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดจะรวมอยู่ในเกณฑ์ของ WHO ฉบับปรับปรุงใหม่ปี 2000. ตามเกณฑ์เหล่านี้, โทรโพนินของหัวใจจะเพิ่มขึ้นพร้อมกับอาการทั่วไปอย่างใดอย่างหนึ่งได้แก่ คลื่น Q เป็นแบบพยาธิวิทยา, คลื่น ST สูงหรือต่ำหรือการแทรกแซงของหลอดเลือดหัวใจ, จะถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด.
โรคลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดปอด (Pulmonary embolism (PE))
ในโรคลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดปอด, คลื่นไฟฟ้าหัวใจอาจแสดงสัญญาณของความเครียดหัวใจด้านขวาหรือโรคหัวใจเพราะปอด (cor pulmonale) ชนิดเฉียบพลันในกรณีที่มี PEs ขนาดใหญ่ - สัญญาณคลาสสิกเป็นคลื่น S ขนาดใหญ่ในขั้วไฟฟ้า I, คลื่น Q ขนาดใหญ่ในขั้วไฟฟ้า III และคลื่น T คว่ำในขั้วไฟฟ้า III (S1Q3T3). แบบนี้ปรากฏขึ้นในบางครั้ง (สูงถึง 20%), แต่ยังอาจเกิดขึ้นในสภาพที่ปอดเฉียบพลันอื่น ๆ และดังนั้นจึงมีผลให้มูลค่าการวินิจฉัยที่จำกัด. รูปแบบ S1Q3T3 นี้จากความเครียดหัวใจขวาเฉียบพลันเรียกว่า "สัญญาณ McGinn-White" หลังจาก describers แรกเริ่ม. สัญญาณที่เห็นมากที่สุดในคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นอัตราหัวใจเต้นเร็วกว่าธรรมดา, ส่วนเบี่ยงเบนแกนขวา, และ right bundle branch block. อย่างไรก็ตาม อัตราหัวใจเต้นเร็วกว่าธรรมดายังคงพบเฉพาะใน 8-69% ของผู้ที่มี PE
ฟังก์ชัน
ECG ผลิตรูปแบบหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงกิจกรรมทางไฟฟ้าของหัวใจและมักจะต้องการเจ้าหน้าที่คลินิคที่ผ่านการฝึกอบรมเพื่อแปลมันในบริบทของสัญญาณและอาการที่ผู้ป่วยแสดงออกมา. มันสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับจังหวะการเต้นของหัวใจ (ว่าแรงกระตุ้นไฟฟ้าจะเกิดขึ้นอย่างสม่ำเสมอจากส่วนใดส่วนหนึ่งของหัวใจตามที่มันควรจะเกิดหรือไม่และด้วยอัตราเท่าไร), แรงกระตุ้นจะนำกระแสได้ตามปกติไปทั่วหัวใจหรือไม่, หรือส่วนใดของหัวใจที่มีส่วนร่วมมากหรือน้อยกว่าที่คาดว่าจะเกิดกับกิจกรรมไฟฟ้าของหัวใจ. นอกจากนี้มันยังสามารถให้ข้อมูลเกี่ยวกับความสมดุลของเกลือ (อิเล็กโทรไลท์) ในเลือด (เช่นภาวะเลือดมีโพแทสเซียมมาก (hyperkalaemia) หรือแม้กระทั่งเปิดเผยปัญหากับช่องโซเดียมภายในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ (โรค Brugada) . เครื่อง ECG สมัยใหม่มักจะมีซอฟต์แวร์การวิเคราะห์ที่พยายามตีความรูปแบบ แต่การวินิจฉัยที่ผลิตขึ้นอาจไม่ถูกต้องเสมอไป.
มันเป็นหนึ่งในการทดสอบที่สำคัญในการดำเนินการเมื่อสงสัยว่าเป็นหัวใจวาย (กล้ามเนื้อหัวใจตาย (myocardial infarction หรือ MI)); คลื่นไฟฟ้าหัวใจสามารถระบุได้ว่ากล้ามเนื้อหัวใจได้รับความเสียหายเฉพาะพื้นที่หรือไม่, แม้ว่าไม่ใช่ทุกพื้นที่ของหัวใจจะสามารถครอบคลุมได้. คลื่นไฟฟ้าหัวใจไม่สามารถเชื่อถือได้ในการวัดความสามารถในการสูบของหัวใจ, ต้องใช้การทดสอบด้วยอัลตร้าซาวด์ (การบันทึกภาพหัวใจด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง (echocardiography)) หรือด้วยวิธีการทางนิวเคลียร์ที่เรียกว่า nuclear medicine. มันเป็นไปได้สำหรับมนุษย์หรือสัตว์อื่น ๆ ที่จะอยู่ในสภาวะหัวใจหยุดเต้น (cardiac arrest) แต่ยังคงมีสัญญาณคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นปกติ (สภาพที่เรียกว่ากิจกรรมไฟฟ้า pulseless).
หลักการ
อุปกรณ์ ECG จะตรวจจับและขยายสัญญาณจากการเปลี่ยนแปลงไฟฟ้าเล็ก ๆ บนผิวหนังที่เกิดขึ้นเมื่อกล้ามเนื้อหัวใจ depolarizes ในระหว่างการเต้นของหัวใจแต่ละครั้ง. ในขณะที่อยู่เฉย ๆ เซลล์กล้ามเนื้อหัวใจแต่ละเซลล์จะมีประจุลบ, ที่เรียกว่าศักยภาพเมมเบรน, ทั่วเยื่อหุ้มเซลล์ของมัน. การ depolarization หมายถึงการปรับลดประจุลบให้มีค่าเป็นศูนย์โดยการป้อนประจุบวก, Na+ และ Ca++, เป็นการสั่งให้กลไกในเซลล์ทำงานโดยทำให้มันหดตัว. ระหว่างการเต้นของหัวใจแต่ละครั้ง, หัวใจที่มีสุขภาพดีจะมีความก้าวหน้าของคลื่น depolarisation อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย, มันจะถูกสะกิดให้ทำงานโดยเซลล์ในโหนด sinoatrial กระจายออกผ่านห้วใจห้องบน, ผ่านโหนด atrioventricular จากนั้นก็แพร่กระจายไปทั่วโพรง ventricle. กระแสคลื่นเหล่านี้จะถูกตรวจจับเป็นการเพิ่มขึ้นหรือลดลงเล็ก ๆ ของแรงดันไฟฟ้าระหว่างสองขั้วไฟฟ้าที่วางอยู่ด้านข้างด้านใดด้านหนึ่งของหัวใจ, ซึ่งจะแสดงผลเป็นเส้นหยักทั้งบนหน้าจอหรือบนกระดาษ. การแสดงผลนี้แสดงให้เห็นจังหวะโดยรวมของหัวใจและจุดอ่อนในชิ้นส่วนที่แตกต่างกันของกล้ามเนื้อหัวใจ.
ปกติแล้วมักจะใช้ขั้วไฟฟ้ามากกว่าสองขั้วและพวกมันสามารถรวมกันเป็นคู่ (ตัวอย่างเช่นแขนซ้าย (LA), แขนขวา (RA), และขาซ้าย (LL) ขั้วไฟฟ้าฟอร์มตัวในรูปแบบสามคู่คือ LA + RA, LA + LL และ RA + LL). เอาต์พุตจากแต่ละคู่เรียกว่า ลีด (lead). แต่ละลีดดูที่หัวใจจากมุมที่แตกต่างกัน. ประเภทที่แตกต่างกันของ ECGs สามารถเรียกตามจำนวนของลีดที่ทำการบันทึก, เช่น ECGs แบบ 3-lead, 5-lead, หรือ 12-lead (บางครั้งเรียกแค่ "12-lead"). ECG แบบ 12-lead จะบันทึก 12 สัญญาณไฟฟ้าที่แตกต่างกันในช่วงเวลาประมาณเดียวกันและมักจะถูกนำมาใช้เป็นการบันทึกแบบทำครั้งเดียวไม่ทำซ้ำของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ, จะพิมพ์แบบดั้งเดิมออกมาเป็นสำเนากระดาษ. 3- และ 5-lead ECGs มีแนวโน้มที่ถูกใช้ตรวจจับอย่างต่อเนื่องและถูกแสดงบนจอภาพของอุปกรณ์เพื่อการเฝ้าดูพิเศษตัวอย่างเช่นในระหว่างการผ่าตัดหรือในขณะที่ทำการขนส่งในรถพยาบาล. อาจจะมีหรืออาจจะไม่มีการบันทึกอย่างถาวรใด ๆ ของคลื่นไฟฟ้าหัวใจแบบ 3 หรือ 5 ลีด, ขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ที่ใช้
กระดาษกราฟคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
ผลที่ได้จากเครื่องบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจเป็นกราฟ (หรือบางครั้งหลายกราฟที่เป็นตัวแทนของแต่ละ lead) ที่มีเวลาแสดงบนแกน x และแรงดันไฟฟ้าแสดงบนแกน y. เครื่องคลื่นไฟฟ้าหัวใจโดยเฉพาะมักจะพิมพ์ลงบนกระดาษกราฟที่มีรูปแบบพื้นหลังของสี่เหลี่ยม 1 ตารางมิลลิเมตร (มักจะมีสีแดงหรือสีเขียว), กับการแบ่งตัวหนาทุก ๆ 5 มม.ทั้งในแนวตั้งและแนวนอน.
มันเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนการแสดงผลของอุปกรณ์คลื่นไฟฟ้าหัวใจส่วนใหญ่ แต่มันก็เป็นมาตรฐานที่จะแทนค่าของแต่ละ mV ในแกน y เป็น 1 ซมและแต่ละวินาทีเป็น 25 มม.ในแกน x (นั่นคือความเร็วในกระดาษที่ 25 mm/s). ความเร็วของกระดาษสามารถทำให้เร็วขึ้น, ยกตัวอย่าง, เพื่อให้ได้รายละเอียดของคลื่นไฟฟ้าหัวใจมากยิ่งขึ้น. ที่ความเร็วกระดาษ 25 มม/วินาที, หนึ่งบล็อกเล็ก ๆ ของกระดาษ ECG แปลเป็น 40 มิลลิวินาที. ห้าบล็อกขนาดเล็กทำขึ้นเป็นหนึ่งบล็อกขนาดใหญ่ซึ่งเท่ากับ 200 มิลลิวินาที. ดังนั้น จึงเป็นห้าบล็อกขนาดใหญ่ต่อหนึ่งวินาที. สัญญาณสำหรับการปรับเทียบอาจจะรวมอยู่ในกระดาษบันทึกเพื่อใช้อ้างอิง. สัญญาณมาตรฐาน 1 mV ต้องย้ายปากกาเขียน (สไตลัส) ในแนวตั้ง 1 ซม, นั่นคือ สองสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่บนกระดาษคลื่นไฟฟ้าหัวใจ.
ผังการแสดงผล
ตามคำนิยาม, 12-lead ECG จะแสดงส่วนสั้น ๆ ของการบันทึกแต่ละค่าของสิบสอง lead. การแสดงนี้มักจะถูกจัดให้อยู่ในตารางของสี่คอลัมน์สามแถว, คอลัมน์แรกเป็นลีดแขนขา (I, II และ III) คอลัมน์ที่สองเป็นลีดแขนขาเสริม (aVR, aVL, และ aVF) และสองคอลัมน์สุดท้ายเป็นลีดหน้าอก (V1-V6) มันมักจะเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนรูปแบบนี้, ดังนั้น มันจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่จะตรวจสอบฉลากเพื่อดูว่าลีดไหนเป็นตัวแทนอะไร. แต่ละคอลัมน์มักจะบันทึกช่วงเวลาเดียวกันสำหรับสามลีดและแล้วการบันทึกจะสลับไปที่คอลัมน์ถัดไป, ซึ่งจะบันทึกหัวใจเต้นหลังจากจุดนั้น. มันเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนจังหวะหัวใจระหว่างคอลัมน์ของลีด
แต่ละกลุ่มเหล่านี้จะสั้น, อาจจะแค่ 1–3 ครั้งของการเต้นของหัวใจเท่านั้น, ขึ้นอยู่กับอัตราการเต้นหัวใจ, และมันอาจเป็นเรื่องยากที่จะวิเคราะห์จังหวะหัวใจใด ๆ ที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงทั้งหลายระหว่างการเต้นหัวใจ. เพื่อช่วยในการวิเคราะห์, คลื่นไฟฟ้าหัวใจบางเครื่องจะพิมพ์หนึ่งหรือสอง "แถบจังหวะ" ที่ด้านล่างของกระดาษคลื่นไฟฟ้าหัวใจลงไปด้วย. แถบนี้จะมักจะเป็น lead II (ซึ่งแสดงสัญญาณไฟฟ้าจาก atrium, คลื่น P ด้วย) และแสดงจังหวะตลอดเวลาที่คลื่นไฟฟ้าหัวใจถูกบันทึก (โดยปกติ 5-6 วินาที). มันมักจะเป็นไปได้ที่จะตั้งเครื่องให้พิมพ์จำนวนของลีดอย่างต่อเนื่องในกรณีที่ต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับจังหวะ.
คำว่า "แถบจังหวะ" นอกจากนี้ยังอาจหมายถึงการพิมพ์ออกมาทั้งหมดจากระบบการเฝ้าดูอย่างต่อเนื่อง, ซึ่งอาจแสดงเพียงหนึ่งลีดและจะถูกริเริ่มโดยเจ้าหน้าที่คลินิคหรือในการตอบสนองต่อสัญญาณเตือนภัยหรือเหตุการณ์.
ลีด
ในอีกทางหนึ่ง (และบางคนอาจพูดให้เหมาะสม, ในบริบทของ Electrocardiography), คำว่าลีดอาจหมายถึงการตามรอยของความแตกต่างของแรงดันไฟฟ้าระหว่างสองขั้วไฟฟ้าและเป็นสิ่งที่มีการผลิตขึ้นจริงโดยเครื่องบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจ. แต่ละลีดจะมีชื่อเฉพาะ. ตัวอย่างเช่น "ลีด I" เป็นแรงดันไฟฟ้าระหว่างขั้วไฟฟ้าแขนขวาและขั้วไฟฟ้าที่แขนซ้ายในขณะที่ "ลีด II" เป็นแรงดันไฟฟ้าระหว่างแขนขวาและขาซ้าย. (นิยามแบบนี้กลายเป็นที่ซับซ้อนมากขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อหนึ่งใน "ขั้วไฟฟ้า" ในความเป็นจริงอาจเป็นส่วนผสมของสัญญาณไฟฟ้าจากการรวมกันของขั้วไฟฟ้าอีกขั้วหนึ่ง ) ลีดมีทั้งหมดสิบสองชนิดเป็นรูปแบบของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ "12 ลีด".
เพื่อเพิ่มความสับสนเข้าไปอีก, คำว่า "ลีดแขนขา" มักจะหมายถึงการแกะรอยจากลีด I, II และ III ไม่ใช่ขั้วไฟฟ้าที่ติดอยู่กับแขนขา.
ตำแหน่งของขั้วไฟฟ้า
ขั้วไฟฟ้าสิบขั้วจะถูกใช้สำหรับ ECG 12-ลีด. ขั้วไฟฟ้ามักจะประกอบด้วยเจลนำไฟฟ้า, ฝังอยู่ในตรงกลางของแผ่นกาวในตัวเองติดบนคลิปของสายเคเบิล. บางครั้งเจลยังเป็นกาวด้วย. พวกมันมีป้ายและถูกวางไว้บนร่างกายของผู้ป่วยดังนี้
ขั้วไฟฟ้าเพิ่มเติม
ECG 12-lead แบบคลาสสิกสามารถขยายได้ในหลายวิธีในความพยายามที่จะปรับปรุงความไวในการตรวจจับกล้ามเนื้อหัวใจตายที่เกี่ยวข้องกับดินแดนที่ปกติจะมอง"เห็น"ไม่ชัด. วืธีนี้รวมถึงลีด rV4, ซึ่งใช้บริเวณสำคัญเทียบเท่ากับ V4 แต่อยู่ในด้านขวาของผนังหน้าอก (ใช้ในผู้ป่วยเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีเนื่องจากการปกครองของหัวใจห้องล่างขวาในกลุ่มอายุนี้ ) และ ขยายลีดหน้าอกกลับไปด้านหลังด้วย V7, V8 และ V9.
Lewis lead หรือ S5 มีขั้วไฟฟ้า LA วางอยู่บนที่ว่างระหว่างซี่โครงที่สองไปทางขวาของกระดูกสันอกกับ RA ที่ที่ว่างระหว่างซี่โครงที่สี่. มันถูกเรียกว่า lead I และมันควรจะแสดงให้เห็นถึงกิจกรรมหัวใจห้องบนได้ดีกว่าเพื่อช่วยในการระบุตัวตนของการกระพือของหัวใจห้องบนหรือหัวใจเต้นเร็วที่มีความซับซ้อนในวงกว้าง
คลื่นไฟฟ้าหัวใจส่วนหลังสามารถช่วยในการวินิจฉัยโรคของกล้ามเนื้อหัวใจตายด้านหลัง. งานนี้จะดำเนินการโดยการเพิ่มขึ้นลีด V7, V8 และ V9 ขยายรอบผนังหน้าอกด้านซ้ายไปทางด้านหลัง
ลีดแขน​​ขา (Limb leads)
ในรูปแบบการทำงานของ 5- และ 12 ลีด, ลีด I, II และ III จะเรียกว่าลีด​​แขนขา. ขั้วไฟฟ้าที่สร้างรูปสัญญาณเหล่านี้จะถูกกำหนดที่ตั้งให้อยู่บนแขนขา--หนึ่งขั้วไฟฟ้าบนแต่ละแขนและอีกหนึ่งขั้วไฟฟ้าอยู่บนขาซ้าย ลีดแขนขาสร้างจุดต่อกันเป็นสิ่งที่เรียกว่าสามเหลี่ยมของ Einthoven
เซ็นเซอร์ทั้งหลายของเครื่อง electrocardiograph แบบธรรมดาที่ได้รับการออกแบบเพื่อการเรียนการสอน, เช่นในระดับมัธยมปลาย, โดยทั่วไปจะถูกจำกัดแค่สามขั้วไฟฟ้าที่แขนที่ทำงานด้วยวัตถุประสงค์ที่คล้ายกัน
ลีดแบบขั้วเดียวกับลีดแบบสองขั้ว
ลีดมีสองประเภทได้แก่ลีดแบบขั้วเดียวกับลีดแบบสองขั้ว. ลีด​​สองขั้วมีขั้วหนึ่งเป็นบวกและอีกขั้วหนึ่งเป็นลบ. ใน 12-lead ECG, ลีดแขนขา (I, II และ III) จะเป็นลีดแบบ​​สองขั้ว. อย่างไรก็ตาม ลีดขั้วเดียวก็มีสองขั้ว, เมื่อแรงดันไฟฟ้าถูกวัด; ขั้วลบเป็นขั้วผสมแบบหนึ่ง (ขั้วกลางของวิลสัน (Wilson's central terminal หรือ WCT) สร้างขึ้นจากหลายสัญญาณจากหลายขั้วไฟฟ้าอื่น ๆ . ใน 12-lead ECG, ทุกลีดยกเว้นลีด​​แขนขาเป็นลีดขั้วเดียว (aVR, aVL, aVF, V1, V2, V3, V4, V5, และ V6).
ขั้วกลางของวิลสัน VW ถูกผลิตโดยการเชื่อมต่อขั้วไฟฟ้า RA, LA, และ LL เข้าด้วยกัน, ผ่านทางวงจรความต้านทานง่าย ๆ เพื่อให้มีศักย์ไฟฟ้าโดยเฉลี่ยทั่วร่างกาย, ซึ่งใกล้เคียงกับศักย์ที่ไม่มีที่สิ้นสุด (เช่นศูนย์):
ลีดแขนขาเสริม (Augmented limb leads)
ลีด aVR, aVL, และ aVF เป็นลีดแขนขาเสริม (หลังจากผู้ประดิษฐ์พวกมัน ดร. Emanuel Goldberger ที่รู้จักรวมกันว่าเป็นลีดของ Goldberger). พวกมันได้มาจากสามขั้วไฟฟ้าเหมือนกันกับลีด ​​I, II และ III. อย่างไรก็ตามพวกมันดูการเต้นของหัวใจจากมุม (หรือเวกเตอร์)ที่แตกต่างกัน เพราะขั้วไฟฟ้าลบสำหรับลีดพวกนี้คือการปรับแปลงของขั้วกลางของวิลสัน. วิธีการนี้จะทำขั้วไฟฟ้าลบให้เป็นศูนย์และช่วยให้ขั้วไฟฟ้าบวกกลายเป็น "ขั้วการสำรวจ". สิ่งนี้เป็นไปได้เพราะกฎของ Einthoven ระบุว่า I + (-II) + III = 0 สมการนี้ยังสามารถเขียนใหม่ว่า I + III = II. มันถูกเขียนแบบนี้ (แทนที่จะเป็น I - II + III = 0) เพราะ Einthoven กลับขั้วของลีด II ในสามเหลี่ยมของ Einthoven, อาจจะเป็นเพราะเขาชอบที่จะดูสัญญาณ QRS คอมเพล็กซ์หัวขึ้น. ขั้วกลางของวิลสันปูทางสำหรับการพัฒนาลีดแขนขาเสริม ​​เaVR, aVL, aVF และลึดหน้าหัวใจ ​​V1, V2, V3, V4, V5 และ V6.
ลีดแขนขาเสริม ​​aVR, aVL, และ aVF จะถูกขยายในลักษณะนี้เพราะสัญญาณมีขนาดเล็กเกินไปที่จะเป็นประโยชน์เมื่อขั้วไฟฟ้าลบเป็นขั้วกลางของวิลสัน. พร้อมกับลีด ​​I, II และ III, ลีดแขนขาเสริม aVR, aVL, และ aVF รวมตัวกันเป็นพื้นฐานของระบบอ้างอิง hexaxial, ซึ่งถูกใช้ในการคำนวณแกนไฟฟ้าของหัวใจในระนาบหน้าผาก. ลีด aVR, aVL, และ aVF นอกจากนี้ยังสามารถใช้แทนลีดแขนขา I และ II ได้ดังนี้:
ลีดหัวใจส่วนหน้า (Precordial leads)
ขั้วไฟฟ้าสำหรับลีดหัวใจส่วนหน้า (V1, V2, V3, V4, V5 และ V6) จะถูกวางโดยตรงบนหน้าอก. เพราะความที่มันใกล้กับหัวใจ, พวกเขาจึงไม่จำเป็นต้องเสริม. ขั้วกลางของวิลสันจะใช้สำหรับขั้วไฟฟ้าลบ, และลีดเหล่านี้จะถือว่าเป็นแบบขั้วเดียว (ทวนความจำว่าขั้วกลางของวิลสันเป็นค่าเฉลี่ยของสามลีดแขนขา. นี้ใกล้เคียงกับศักย์ไฟฟ้าที่พบบ่อยหรือค่าเฉลี่ยทั่วร่างกาย). ลีดหัวใจส่วนหน้าดูกิจกรรมไฟฟ้าของหัวใจในระนาบแนวนอน. แกนไฟฟ้าของหัวใจในระนาบแนวนอนถูกอ้างถึงว่าเป็นแกน Z.
ลีด​​หลอดอาหาร (Esophageal lead)
การบันทึกภาพด้วยวิธีการทางไฟฟ้าของหลอดอาหารหัวใจด้านซ้ายที่กรองแล้ว (filtered esophageal left heart electrogram) เป็นวิธีกึ่ง invasive. เทคนิคนี้สามารถที่จะให้ตัวชี้เพิ่มเติมจากหัวใจห้องบนซ้ายและห้วใจห้องล่างซ้าย.
เมื่อเทียบกับคลื่นไฟฟ้าหัวใจพื้นผิว, การบันทึกภาพด้วยวิธีการทางไฟฟ้าของหลอดอาหารหัวใจห้องล่างซ้ายที่กรองแล้วช่วยในการตัดสินใจโดยตรงของขอบเขตของการเต้นของหัวใจที่ผิดจังหวะในผู้ป่วยโรคหัวใจล้มเหลว. ดังนั้นการหน่วงการนำไฟฟ้าที่หลอดอาหารหัวใจห้องล่างซ้าย (esophageal left ventricular conduction delay (LVCDE)) สามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้เพิ่มเติมของการไม่สัมพันธ์กันระหว่างห้องล่าง (dyssynchrony interventricular) เพื่อแสดงให้เห็นถึงความเหมาะสมที่จะทำการปลูกถ่ายระบบการควบคุมการเต้นของห้วใจห้องล่างทั้งสองและเพื่อเป็นแนวทางการวางตำแหน่งของขั้วไฟฟ้าที่หัวใจห้องล่างด้านซ้าย
การบันทึก electrograms ของหลอดอาหารหัวใจด้านซ้ายต้องใช้ขั้วไฟฟ้าหลอดอาหารแบบ bipolar. ตัวอย่างเช่น สามารถใช้ TOslim (Osypka AG, Rheinfelden, Germany). มันจะต้องใช้ผ่านทางปากหรือทางจมูกที่มีหรือไม่มียาระงับประสาทอ่อน ๆ เพื่อขจัดสิ่งแปลกปลอมใน electrogram หลอดอาหารหัวใจห้องบนซ้ายและเพื่อปรับปรุงความแตกต่างระหว่างการเบี่ยงเบนหัวใจห้องบนซ้ายและความซับซ้อนของห้วใจห้องล่าง, แนะนำให้ใช้การกรองแบบ high-pass. ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดจะได้รับจากการใช้เทคนิคการกรองแบบ high-pass ของ Butterworth (เช่น ผ่านทางการป้อนไฟกระแสตรงของเครื่องบันทึกคลื่นไฟฟ้าหัวใจมาตรฐานร่วมกับ Rostockfilter (Osypka AG, Rheinfelden, Germany) หรือโดยการใช้ตัวเลือก electrogram หลอดอาหารของ โปรแกรมเมอร์ Biotronik ICS 3000. ในกรณีนี้ไม่มีอุปกรณ์เพิ่มเติมอื่น
คลื่นและช่วงเวลา
การตามรอยของ ECG ทั่วไปของการเต้นของหัวใจหนึ่งวงรอบประกอบด้วยคลื่น P, QRS complex, คลื่น T, และคลื่น U, ซึ่งปกติจะสามารถเห็นได้ใน 50 ถึง 75% ของ ECGs เพราะมันจะถูกบังโดยคลื่น T และคลื่น P ใหม่ที่กำลังเกิดขึ้น. เส้นฐาน (baseline) ของการแสดงภาพไฟฟ้าของหัวใจ (electrocardiogram) (segments แนวราบที่แบน) ถูกวัดว่าเป็นส่วนของการตามรอยหลังคลื่น T และก่อนหน้าคลื่น P ตัวต่อมาและ segment ระหว่างคลื่น P และ QRS complex ที่ตามมา (PR segment). ในหัวใจที่มีสุขภาพดีปกติ, baseline เป็นเสมือน isoelectric line (มีค่า 0 mV) และแทนค่าช่วงเวลาในวงรอบการเต้นของหัวใจเมื่อไม่มีกระแสไหลไปทางปลายบวกหรือปลายลบของสายขั้วไฟฟ้าของ ECG. อย่างไรก็ตาม, ในหัวใจที่เป็นโรค, baseline อาจถูกกดลง (เช่น หัวใจขาดเลือด) หรือถูกยกขึ้น (เช่น กล้ามเนื้อหัวใจตาย) เมื่อเทียบกับ isoelectric line เนื่องจากกระแสจากการบาดเจ็บระหว่างช่วง TP และ PR เมื่อหัวใจห้องล่างทั้งสองหยุดนิ่ง. ST segment ปกติจะยังคงอยู่ใกล้กับ isoelectric line เพราะว่านี่คือช่วงเวลาที่หังใจห้องล่างทั้งสองถูก depolarise อย่างเต็มที่ จึงไม่มีกระแสในสาย ECG. เนื่องจากการบันทึก ECG ส่วนใหญ่ไม่ได้บ่งชี้ว่าเส้น 0 mV อยู่ที่ไหน, แรงกดบน baseline มักจะแสดงการยกตัวของ ST segment และในทางกลับกันการยกตัวของ baseline จะแสดงการลดลงของ ST segment.
แต่เดิม, ได้มีการตั้งข้อสังเกตในการเบี่ยงเบนสี่ประการ, แต่หลังจากการแก้ไขทางคณิตศาสตร์สำหรับสิ่งแปลกปลอมที่เกิดจากตัวขยายสัญญาณรุ่นแรก ๆ มีการค้นพบการเบี่ยงเบนตัวที่ห้า. Einthoven เลือกตัวอักษร P, Q, R, S, และ T เพื่อระบุการตามรอยที่ถูกซ้อนทับบนป้ายที่ไม่ได้ถูกแก้ไข A, B, C, และ D.
ในการทำ ECG โดยการฉีดเข้าหัวใจ (intracardiac electrocardiograms) เช่นอย่างที่สามารถหาซื้อได้จากเซ็นเซอร์ของเครื่องกระตุ้นหัวใจ,เราจะสามารถเห็นคลื่นเพิ่มเติม นั่นคือ การเบี่ยงเบน H ซึ่งสะท้อนการ depolarization ของ bundle of His. H-V interval, ในทางกลับกัน, เป็นช่วงระยะเวลาจากจุดเริ่มต้นของการเบี่ยงเบน H ถึงจุดเริ่มต้นที่เกิดขึ้นเร็วที่สุดของการ depolarization ของห้องล่างที่ถูกบันทึกโดยลีดใดลีดหนึ่ง
เวกเตอร์และมุมมอง
การแปลความหมายของคลื่นไฟฟ้าหัวใจขึ้นอยู่กับความคิดที่ว่า ลีดที่แตกต่างกัน (หมายถึงลีดคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ​​I, II, III, aVR, aVL, aVF และลีดหน้าอก) "มอง" หัวใจจากมุมที่แตกต่างกัน. แบบนี้มีประโยชน์สองประการ, ประการแรก ลีดที่จะแสดงปัญหา (เช่น ST segment สูง) สามารถใช้เพื่อสรุปว่าภูมิภาคไหนของหัวใจที่ได้รับผลกระทบ. ประการที่สอง ทิศทางโดยรวมของการเดินทางของคลื่นของการ depolarisation ยังสามารถสรุปได้ด้วย, ซึ่งสามารถที่จะเปิดเผยถึงปัญหาอื่น ๆ แบบนี้เรียกว่าแกนของหัวใจ. การตัดสินใจของแกนของหัวใจขึ้นอยู่กับแนวคิดของเวกเตอร์, ซึ่งอธิบายการเคลื่อนที่ของคลื่น depolarisation. จากนั้น เวกเตอร์นี้จะสามารถอธิบายในแง่ของชิ้นส่วนที่เกี่ยวข้องกับทิศทางของลีดที่พิจารณาอยู่. ชิ้นส่วนหนึ่งจะอยู่ในทิศทางของลีดและนี่จะถูกเปิดเผยในพฤติกรรมของ QRS complex และอีกชิ้นส่วนหนึ่งจะอยู่ที่ 90° ถึงนี้ (ซึ่งไม่ควร). การเบี่ยงเบนบวกสุทธิใด ๆ ของ QRS complex (เช่นความสูงของคลื่น R ลบด้วยความลึกของคลื่น S) แสดงให้เห็นคลื่นของ depolarisation ที่แพร่กระจายผ่านหัวใจในทิศทางที่มีองค์ประกอบบางอย่าง (ของเวกเตอร์) ในทิศทางเดียวกันกับลีดในคำถาม.
แกน
แกนไฟฟ้าของหัวใจหมายถึงทิศทางทั่วไปของ depolarization wavefront ของหัวใจ (หรือหมายถึงเวกเตอร์ไฟฟ้า) ในระนาบด้านหน้า. ด้วยระบบการนำไฟฟ้าที่มีสุขภาพดี, แกนหัวใจจะเกี่ยวข้องกับบริเวณที่มีกลุ่มกล้ามเนื้อหลักของหัวใจ. ภายใต้สถานการณ์ปกติ, นี้คือห้องล่างซ้าย, ที่มีการสนับสนุนบางส่วนจากห้องล่างขวา. มันมักจะวางตัวในแนวไหล่ขวาไปทางขาซ้าย, ซึ่งสอดคล้องกับ quadrant ที่ด้อยกว่าทางด้านซ้ายของระบบอ้างอิง 16 แกน (hexaxial reference system), แม้ว่า -30° ถึง +90°จะถือเป็นปกติ. ถ้าห้องล่างซ้ายเพิ่มกิจกรรมหรือกลุ่มของมัน, มันจึงถูกเรียกว่า "แกนซ้ายเบี่ยงเบน" เมื่อแกนแกว่งรอบ ๆ ไปทางซ้ายเกิน -30°; อย่างไรก็ตาม, ในสภาวะที่ขัดแย้งในที่ซึ่งห้องล่างขวาจะเครียดหรือ hypertrophied, ดังนั้น แกนจะแกว่งไปรอบ ๆ เกิน +90° และ "แกนขวาเบี่ยงเบน"จะเกิดขึ้น. ความผิดปกติของระบบการนำกระแสของหัวใจสามารถรบกวนแกนไฟฟ้าโดยไม่จำเป็นต้องสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในกลุ่มกล้ามเนื้อ
ในการตั้งค่าของ right bundle branch block, แกนเบี่ยงเบนขวาหรือซ้ายอาจบ่งบอกถึง bifascicular block
กลุ่มลีด
ใน 12 ลีดทั้งหมด, แต่ละตัวบันทึกกิจกรรมทางไฟฟ้าของหัวใจจากมุมมองที่แตกต่างกัน, แต่ก็ยังคงมีความสัมพันธ์กับพื้นที่ทางกายวิภาคของหัวใจที่แตกต่างกันเพื่อวัตถุประสงค์ในการระบุหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันหรือได้รับบาดเจ็บ. สองลีดที่มองไปที่พื้นที่กายวิภาคของหัวใจจะเรียกมันว่ามันอยู่ติดกัน. ความเกี่ยวข้องของเรื่องนี้คือในการกำหนดว่าความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าหัวใจมีแนวโน้มที่จะเป็นตัวแทนของโรคจริงหรือเป็นการค้นพบปลอม
นอกจากนี้, ลีดด้านหน้าของหัวใจสองลีดใด ๆ ที่วางเรียงต่อกันจะได้รับการพิจารณาให้อยู่ติดกัน. ตัวอย่างเช่น แม้ว่า V4 เป็นลีดนำหน้าและ V5 เป็นลีดด้านข้าง, พวกมันจะติดกันเพราะพวกมันอยู่เรียงต่อกัน. คำพูดธรรมดาเพื่อจำลีดที่อยู่ติดกันคือ "I see all leads" (inferior, septal, anterior และ lateral)
ลีด aVR นำเสนอมุมมองที่ไม่เฉพาะเจาะจงของหัวใจห้องล่างซ้าย. แต่ มันให้มุมมองภายในของผนังเยื่อบุไปถึงพื้นผิวของห้องบนขวา, จากมุมมองของมันที่ไหล่ขวา