cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23
เบื้องหลัง
ชอว์น ไมเคิลส์ ได้ร่วมลงแข่งในศึก รอยัลรัมเบิล (2007) โดยออกมาเป็นคนที่ 23 และได้เป็น 2 คนสุดท้ายที่จะชิงว่าใครจะได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 โดยคู่ต่อสู้อีกคน คือ ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ชอว์นก็ไม่สามารถเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์ได้ จึงต้องเสียสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ครั้งนั้นไป โดยชอว์นได้เป็นรองชนะเลิศรอยัลรัมเบิล และคาดว่าตนเองเป็นรองชนะเลิศน่าจะมีสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ WWE เพราะ อันเดอร์เทเกอร์ไปเลือกชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในตอนนั้นแชมป์ WWE ก็คือ จอห์น ซีนา และซีนาก็รับคำท้าและเจอกับชอว์น ในศึก เรสเซิลเมเนีย สุดท้ายชอว์นก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาครอบครองได้ เพราะถูกซีนาใช้ท่า STFU (หรือ STF ในปัจจุบัน) จนทำให้ชอว์นตบพื้นยอมแพ้ไป ในศึกรอว์ (8 มกราคม ค.ศ. 2007) ดอนัลด์ ทรัมป์ เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แท้จริงของเขา Rosie O'Donnell ทรัมป์ ได้ชนะในการแข่งขัน ในระหว่างที่ช่วง "Fan Appreciation Night" ของ วินซ์ แม็กแมน ในศึกรอว์ (29 มกราคม ค.ศ. 2007) ทรัมป์ ได้มาขัดจังหวะแล้วโปรยเงินเป็นจำนวนมากในสนาม เดือนต่อมาทั้งสองก็มาเจอพร้อมกับแมทช์การปล้ำในเรสเซิลเมเนีย ที่กำหนดเงื่อนไขสำหรับแมทช์การปล้ำว่าพวกเขาแต่ละคนจะต้องเลือกตัวแทนนักมวยปล้ำสำหรับพวกเขาและถ้าตัวแทนนักมวยปล้ำของใครแพ้คนนั้นจะต้องโดนโกนผม โดยใช้ชื่อแมทช์การปล้ำว่า Battle Of The Billionaires (แมทช์การปล้ำเดิมพันของมหาเศรษฐี ใครแพ้โดนโกนหัว) ในศึกเรซเซิลมาเนีย ครั้งที 23 โดยวินซ์ แม็กแมน ได้เลือกอูมาก้า เป็นตัวแทนในการปล้ำ และดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เลือกบ็อบบี แลชลีย์ เป็นตัวแทนในการปล้ำ หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์โลก ECW มากับฮาร์ดคอร์ ฮอลลี‎ ในแมทช์การปล้ำในกรงเหล็ก ในรายการECW on Sci Fi ในศึกรอว์ (5 มีนาคม ค.ศ. 2007) สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ได้ออกมาประกาศว่า จะเป็นกรรมการพิเศษในแมทช์การปล้ำนี้ ในศึกรอว์ (26 มีนาคม ค.ศ. 2007) วินซ์ แม็กแมน ได้เผชิญหน้ากับบ็อบบี แลชลีย์ ในแมทช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา ในแมทช์การปล้ำได้มีคนมาช่วยแม็กแมนมากๆ อันได้แก่ แลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อก ,คริส มาสเตอส์ ,จอห์นนี ไนโตร และอูมาก้า สุดท้ายแม็กแมนก็ได้ชนะในแมทช์ในแมทช์นี้ไป
Microcytheridae
Microcytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23
โปรดักชั่น
ฉากของเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ในครั้งนี้ได้เริ่มพัฒนาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 หลังจากที่นักออกแบบฉากของ WWE เจสัน โรบินสัน ได้รับโลโก้สุดท้ายแรกสำหรับการแข่งขัน โรบินสัน และทีมงานของเขาได้สำรวจครั้งแรกในสนาม Ford Field เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 และได้เริ่มออกแบบฉากและแสงสี หลังจากกลับไปที่สนามกีฬาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 สำหรับการสำรวจไซต์อื่น ๆ อีกมากมาย โรบินสัน และทีมงานของเขาได้ข้อสรุปการออกแบบฉากในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 การออกแบบขั้นสุดท้ายมีผลต่อเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ที่มีฉากที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างสำหรับการแข่งขันเรสเซิลเมเนีย โดยบริษัทจอภาพ 414 LED และระบบแสงไฟอัจฉริยะ ,10 สปอร์ตไลท์ ,56 ไฟฉาย ,50,000 ฟุตของสายเคเบิลสำหรับดอกไม้ไฟและการใช้งานอื่น ๆ และ 35 ปืนพุไฟบนฉากที่ใช้ในการผลิตระดับสูง 30 ฟุต และเปลวไฟกว้าง 6 ฟุต ทั้งหมดซึ่งทำให้เป็นฉากที่มีลักษณะเฉพาะในแต่ละทางเปิดตัวและองค์ประกอบเวทีแสงที่ขยายกว้าง 300 ฟุต ความสูง 100 ฟุตโดยใช้เครื่องมือบนเวทีแสงเฉพาะ ทางลาดที่ใช้ในการเข้าถึงเวทีมวยปล้ำจากฉากความยาวเป็น 187 ฟุต
แม้ว่าจะใช้เวลาสามสัปดาห์ในการเตรียมความพร้อมอย่างเต็มที่ฟอร์ดฟิลด์การประกอบตั้งเริ่มต้นเมื่อสัปดาห์ก่อนเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ซึ่งใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ทีมงานนับสามร้อย ,การขนถ่าย และการทำงานจากสี่สิบครึ่งรถบรรทุก เพื่อสร้างฉากและประกอบแสงไฟที่อยู่ในฟอร์ดฟิลด์ มากเกินกว่าปกติสี่สิบชั่วโมงหนึ่งร้อยพนักงาน และรถบรรทุกสิบสี่กึ่งที่จำเป็นสำหรับการผลิตของรายการโทรทัศน์ประจำสัปดาห์ของ WWE หลังจากที่ได้ข้อสรุปในการใช้เวลาประมาณสามสิบชั่วโมงที่ถอดฉากและแสงยังไกลมากขึ้นกว่าปกติสามชั่วโมงที่จำเป็นสำหรับการจัดรายการโทรทัศน์ประจำสัปดาห์ของ WWE
ผลการปล้ำ
<references group=Note/>
โก อู-รี
ประวัติ
อูรี เกิดใน เมืองช็อนจู จังหวัดช็อลลาเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 1988 เธอได้รับการฝึกเต้น ร้องเพลงและทักษะการแร็ปเป็นอย่างดี เธอจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศิลปะแทจ็อนและมหาวิทยาลัยกีฬาแห่งเกาหลี เธอเคยฝึกอบรมอยู่ที่ SM Entertainment ก่อนที่จะมาออดิชั่นกับบริษัทดีเอสพีมีเดีย
เรนโบว์
อูรีเข้าร่วมวงเรนโบว์เป็นคนสุดท้าย และมีกำหนดเป็นตัวในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2009
การแสดง
เธอได้รับบทรับเชิญในภาพยนตร์เรื่อง Heartbeat ของปี 2010 ในปี 2010 อูรีและเพื่อนๆได้รับเชิญในละครเรื่อง Dae Mul ซึ่งรับเชิญในตอนที่ 5 ในปี 2011 อูรีได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง You're My Pet ซึ่งรับบทเป็น อี มิน-ซัน ในเดือนกรกฎาคม 2012 อูรีเป็นนักแสดงในละครเรื่อง I Need a Fairy ทางสถานีเคบีเอส
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
Micrallecto
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คาราเต้ในประเทศไทย
คาราเต้ หรือ คาราเต้โด  เป็นศิลปะการต่อสู้ถือกำเนิดที่จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นการผสมผสานระหว่างการต่อสู้ของชาวโอะกินะวะและชาวจีน คาราเต้ได้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) เมื่อชาวโอะกินะวะอพยพเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น และได้เผยแพร่เข้าสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965)
ประวัติ
คาราเต้เริ่มเข้ามาเผยแพร่เข้ามากับนักท่องเที่ยวในช่วงปี พ.ศ. 2500 ซึ่งจะรู้จักกันในนามของมวยญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2506-2507 ได้มีการจัดแข่งขันมวยไทยปะทะคาราเต้ขึ้น ทำให้เริ่มมีคนรู้จักคาราเต้เพิ่มมากขึ้น
ในปี 2508 ได้มีการจัดการสาธิตคาราเต้ต่อหน้าพระที่นั่งสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชสยามมกุฎราชกุมาร ในการแข่งขันการแข่งขันยูโดโดยมีสโมสรยูโดช่างกลปทุมวันเป็นเจ้าภาพ ณ อาคารยิมเนเซียม 1 กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยเซอิจิ มูราคามิเป็นผู้แสดง พระองค์ทรงสนพระทัยสอบถามเรื่องราวของคาราเต้กับผู้เข้าเฝ้า นับเป็นนิมิตหมายอันดีที่คาราเต้ได้แสดงต่อหน้าพระที่นั่งและประชาชนทั่วไป เพราะเป็นของแปลกและใหม่ คาราเต้จึงเริ่มเป็นที่สนใจของคนไทย และได้เริ่มฝึกสอนกันในบ้านของนายเซอิจิ มูราคามิ โดยมีลูกศิษย์รุ่นแรกเพียง 4–5 คนเท่านั้น
ต่อมาเท็ตซึโอะ ซาดาฮิโร่ ได้มาช่วยสอนอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2509 ซึ่งในขณะนั้นได้มีภาพยนตร์ทีวีเกี่ยวกับคาราเต้ออกอากาศในช่องทีวีของไทย ทำให้ชาวไทยสนใจและตื่นตัว หันมาสนใจกีฬาคาราเต้กันมากพอควร
ปี พ.ศ. 2519 ได้ก่อตั้งสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย The Federation of All Thailand Karate-do Organizations (FATKO) ขึ้น
สถานที่ฝึกคาราเต้(โดโจ)แห่งแรกอยู่ที่ไปรษณีย์กลาง ต่อมาได้มีการเผยแพร่สู่ระดับมหาวิทยาลัยในรูปชมรม โดยชมรมคาราเต้แห่งแรกของประเทศไทยคือ ชมรมคาราเต้ ม.หอการค้าไทย ในปี พ.ศ. 2513 โดยมีนายอัศวิน ปุณศรี เป็นผู้ก่อตั้งชมรม
ปัจจุบันการจัดการแข่งขันคาราเต้ มีหลายระดับทั้งในและต่างประเทศ เช่น การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ซีเกมส์ เอเชี่ยนเกมส์ เป็นต้น
เกริกไกร จีระแพทย์
นายเกริกไกร จีระแพทย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และเป็นอดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ
นายเกริกไกร จีระแพทย์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซิดนี่ย์ ประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2514 นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ. รุ่น 37) สำเร็จการศึกษาจากเนติบัณฑิตไทย ได้รับประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN ECONOMICS DEVELOPMENT จากประเทศญี่ปุ่น (พ.ศ. 2516) และประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN PROJECT APPRAISAL จากมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด (พ.ศ. 2518)
การทำงาน
นายเกริกไกร จีระแพทย์ เริ่มรับราชการในกระทรวงพาณิชย์ เคยได้รับตำแหน่งสำคัญในกระทรวงพาณิชย์ อาทิ รองปลัดกระทรวงพาณิชย์ อธิบดีกรมเศรษฐกิจการพาณิชย์ เอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การการค้าโลก อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ และปลัดกระทรวงพาณิชย์เป็นตำแหน่งสุดท้าย
เกริกไกร จีระแพทย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เมื่อปี 2546 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ซึ่งนำโดยพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี นายเกริกไกร จีระแพทย์ ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
9 มิถุนายน
วันที่ 9 มิถุนายน เป็นวันที่ 160 ของปี (วันที่ 161 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 205 วันในปีนั้น
การจัดการภาวะวิกฤต
การจัดการภาวะวิกฤต (crisis management) คือกระบวนการที่องค์กรจัดการกับเรื่องยุ่งและเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ที่อาจคุกคามสู่ความอันตรายขององค์กรหรือผู้มีผลประโยชน์ การศึกษาเกี่ยวกับการจัดการภาวะวิกฤตเริ่มต้นขึ้นมาจากการเพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมและหายนะทางสิ่งแวดล้อมในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และยังถือได้ว่าเป็นขั้นตอนสำคัญในการประชาสัมพันธ์
สามองค์ประกอบของภาวะวิกฤตคือ (1) คุกคามต่อองค์กร, (2) มีส่วนประกอบที่สร้างความประหลาดใจ และ (3) ต้องใช้การตัดสินใจในระยะเวลาสั้น ๆ แต่เวเนตต์แย้งว่า "วิกฤตเป็นกระบวนการที่แปรเปลี่ยนที่ระบบเก่าไม่สามารถคงอยู่ได้ ดังนั้นคุณลักษณะนิยามที่ 4 คือ ต้องการ การเปลี่ยนแปลง หากไม่ต้องการการเปลี่ยนแปลง เหตุการณ์นั้นอาจนิยามได้อย่างถูกต้องมากกว่า ว่าเป็นความล้มเหลวหรืออุบัติการณ์"
ในทางกลับกัน การบริหารความเสี่ยง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประเมินแนวโน้มสิ่งคุกคามและหาหนทางที่ดีที่สุดเพื่อหนีปัญหาเหล่านั้น การจัดการภาวะวิกฤตเกี่ยวข้องกับการจัดการก่อน ระหว่าง และหลังสิ่งคุกคาม ที่ประสบ มีข้อบังคับความสำคัญต่อบริบทในการจัดการ อันประกอบด้วยความชำนาญและเทคนิคที่จะบ่งชี้ ประเมิน เข้าใจ และรับมือกับสถานการณ์อันตึงเครียด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงในเริ่มเกิดขึ้น ไปถึงจุดขั้นตอนการฟื้นฟู
หลิน ไห่เฟิง
หลิน ไห่เฟิง (林海峰; Lin Haifeng; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1942 — ) หรือ ริน ไคโฮ (林海峰; Rin Kaiho) เป็นนักกีฬาหมากล้อมระดับอาชีพชาวจีนที่อาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ
หลิน ไห่เฟิง เกิดที่เซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีน เขาเป็นศิษย์ของอู๋ ชิงหยวน เมื่อหมากล้อมได้รับการนำเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1952 เขามีแววเป็นนักหมากล้อมเมื่อชนะการแข่งขันรายการแรกขณะอายุได้ 23 ปี นั่นคือรายการศึกเมจิน นอกจากนี้ เขายังเป็นส่วนหนึ่งของผู้ชนะ 1,200 ครั้ง หลินมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1965 เมื่อเขาได้ท้าชิงกับเมจินเอโอะ ซากาตะ ของรายการศึกเมจิน เมื่อช่วงนั้น หลินอายุเพียง 23 ปีเท่านั้นโดยนักวิจารณ์ต่างคิดว่าเขาไม่มีฝีมือเทียบเคียงกับซากาตะได้ แม้ว่าซากาตะจะกล่าวว่า ไม่มีผู้เล่นอายุต่ำกว่าสามสิบปีที่ควรจะเป็นเมจิน อย่างไรก็ตาม หลินก็ได้เข้าสู่การแข่งขันอันยิ่งใหญ่และสามารถชนะศึกเมจินได้สำเร็จ และเขายังคงชนะศึกเมจินครั้งต่าง ๆ คู่กันกับสำนักฮงอินโบในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ปัจจุบัน เขาชนะการแข่งขันเป็นจำนวน 36 รายการ และได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 4 สำหรับผู้ชนะรายการทั้งหมดที่มีอยู่ตลอดกาล โดยหลินยังคงชนะรายการศึกเมจินอยู่บ้างในช่วงหลัง กับครั้งสุดท้ายที่ได้อันดับหนึ่งในปี ค.ศ. 2001 หลินได้กลายเป็นมืออาชีพคนแรกของประวัติศาสตร์สมาคมหมากล้อมแห่งประเทศญี่ปุ่นที่สามารถชนะการแข่งขันระดับอาชีพได้ถึง 1,300 ครั้ง และเขาได้ชนะการแข่งเมื่อครั้งพบกับโนบูอากิ อันไซ ณ วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ในการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องของรายการศึกคิเซ ครั้งที่ 32 ปัจจุบัน หลินอาศัยอยู่ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น แต่ยังคงมีสถานะเป็นพลเมืองของสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)
คิงจูเลียน เกรียนป่วนป่า
คิงจูเลียน เกรียนป่วนป่า (All Hail King Julien) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ทางเว็บ ในรูปแบบคอมพิวเตอร์แอนิเมชันแนวตลกสัญชาติอเมริกัน โดยมีตัวละครเด่นจากภาพยนตร์มาดากัสการ์ ของดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ที่เป็นลีเมอร์หลักสามตัว ได้แก่ คิงจูเลียน, มอร์ต และมอริส ตลอดจนใช้ฉากเป็นประเทศมาดากัสการ์รวมถึงเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนในภาพยนตร์ภาคแรกในแบบพรีเควล ซีรีส์นี้เป็นผลงานชุดที่สองของดรีมเวิกส์แอนิเมชันที่อิงจากแฟรนไชส์มาดากัสการ์
ซีรีส์นี้ได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ทางเน็ตฟลิกซ์ด้วยความยาวตอนละ 22 นาที เป็นจำนวนห้าตอนในช่วงแรก ส่วนซีซัน 2 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ซีซัน 3 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2016 และซีซัน 4 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 คิงจูเลียน เกรียนป่วนป่า มีห้าซีซันปกติ หากนับซีซันห้าที่ดำเนินเรื่องอยู่ในซีรีส์ โดยไม่รวมซีซันการเนรเทศซึ่งเป็นซีซันแยกที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 จะมีทั้งหมด 45 ตอน ส่วนซีซันห้าซึ่งเป็นซีซันสุดท้ายได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2017
การสร้าง
ผลงานชุดนี้ได้รับการประกาศในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 2014 ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงระหว่างเน็ตฟลิกซ์ และดรีมเวิกส์แอนิเมชัน ซึ่งสตูดิโอจะพัฒนาโปรแกรมพิเศษสำหรับการสร้างกว่า 300 ชั่วโมง ซีรีส์นี้อิงตัวละครจากมาดากัสการ์ แต่เป็นแบบพรีเควล โดยเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนในฉบับภาพยนตร์ แดนนี จาค็อบส์, แอนดี ริชเตอร์, เควิน ไมเคิล ริชาร์ดสัน กลับมารับบทพากย์ของพวกเขาจากซีรีส์โทรทัศน์มาดากัสการ์ก่อนหน้า ในขณะที่เฮนรี วิงค์เลอร์, อินเดีย เดอ โบฟอร์ต และเบ็ตซี โซดาโร ได้เข้าร่วมให้เสียงพากย์เช่นกัน
การตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการวิจารณ์ที่ดี หลังจากเปิดตัวซีซันแรกด้วยห้าตอนแรก โรเบิร์ต ลอยด์ จากหนังสือพิมพ์ลอสแอนเจลิสไทมส์ได้เขียนบทวิจารณ์ของเขาว่าซีรีส์นี้ "ประสบความสำเร็จในเรื่องของสไตล์, สคริปต์, การควบคุมจังหวะ และการแสดง ไม่ใช่เรื่องการแสดงจำนวนของเส้นขนแต่ละเส้น และคิงจูเลียนส่งมอบทุกเรื่องราวที่สำคัญ"
Micheleidae
Micheleidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Decapoda.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
นาคปรก
นาคปรก (/นาก-ปฺรก/) สามารถหมายถึง
วิธีตรวจจับดาวเคราะห์นอกระบบ
เนื่องจากดาวเคราะห์นอกระบบจะมีการส่องสว่างในตัวเองน้อยมาก ๆ เมื่อเทียบกับดาวฤกษ์แม่ของมัน การตรวจจับจึงเป็นไปได้ยาก ทั้งแสงสว่างจากดาวฤกษ์ยังอาจบดบังและกลบการมองเห็นดาวเคราะห์ไปเสีย ด้วยเหตุนี้ การตรวจจับดาวเคราะห์นอกระบบจึงมักไม่สามารถดำเนินการได้จากการเฝ้าสังเกตโดยตรง
นักดาราศาสตร์ได้พัฒนากระบวนวิธีตรวจจับทางอ้อมหลายวิธีเพื่อตรวจหาดาวเคราะห์นอกระบบ ในปัจจุบันมีกระบวนวิธีทางอ้อมหลายวิธีที่สามารถใช้ตรวจจับดาวเคราะห์นอกระบบอย่างได้ผล iOS 9.3.5(13G36) wckadse
มาตรดาราศาสตร์
กระบวนวิธีนี้ทำโดยการตรวจวัดตำแหน่งที่แม่นยำของดาวฤกษ์บนท้องฟ้า และสังเกตการเปลี่ยนแปลงของตำแหน่งนั้นเมื่อเวลาผ่านไป แต่เดิมกระบวนวิธีเช่นนี้เคยทำด้วยการสังเกตและบันทึกด้วยมือ เมื่อถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จึงเริ่มมีการใช้แผ่นจานรับแสง ซึ่งช่วยให้การวัดมีความแม่นยำมากยิ่งขึ้น หากดาวฤกษ์ที่เฝ้าสังเกตมีดาวเคราะห์เป็นบริวาร แรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์จะส่งอิทธิพลต่อดาวฤกษ์ทำให้มีการเคลื่อนที่เป็นวงกลมหรือวงรีน้อย ๆ ดาวฤกษ์กับดาวเคราะห์ต่างก็จะโคจรรอบจุดศูนย์กลางมวลร่วมของระบบ ซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยทฤษฎีคณิตศาสตร์คือ ปัญหาหลายวัตถุ เนื่องจากดาวฤกษ์มีมวลมากกว่า ดังนั้นมันจึงโคจรเป็นวงกลมที่เล็กกว่า
การเปลี่ยนแปลงของตำแหน่งของดาวฤกษ์นั้นน้อยมาก และยังมีการรบกวนอันเกิดจากชั้นบรรยากาศและอื่น ๆ ค่อนข้างมาก ทำให้กล้องโทรทรรศน์บนพื้นโลกที่แม้จะดีเพียงใดก็ยังไม่สามารถตรวจวัดระยะได้แม่นยำเพียงพอ ดังนั้นการอ้างถึงการค้นพบ "ดาวคู่" หรือดาวเคราะห์บริวารใด ๆ ที่มีขนาดน้อยกว่า 0.1 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ที่เกิดขึ้นก่อน ค.ศ. 1996 จึงเป็นการค้นพบปลอม ๆ ทั้งสิ้น อย่างไรก็ดีในปี ค.ศ. 2002 กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลประสบความสำเร็จในการตรวจจับดาวเคราะห์จากผลการค้นพบก่อนหน้านี้ คือดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาว กลีส 876
กล้องโทรทรรศน์อวกาศในอนาคตซึ่งจะติดตั้งอยู่ในเขตอวกาศ เช่น โครงการ Space Interferometry Mission ขององค์การนาซ่า อาจประสบความสำเร็จในการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบใหม่ ๆ ได้อีกเป็นจำนวนมากด้วยวิธีนี้ แต่ในปัจจุบันวิธีนี้เป็นวิธีที่ใช้ในการตรวจจับดาวเคราะห์ได้น้อยที่สุด
ความเร็วแนวเล็ง
ด้วยหลักการคล้ายคลึงกับวิธีมาตรดาราศาสตร์ การตรวจจับความเร็วแนวเล็งอาศัยข้อเท็จจริงที่ว่า ดาวฤกษ์ซึ่งมีดาวเคราะห์บริวารจะเคลื่อนที่เป็นวงกลมน้อย ๆ จากผลของแรงโน้มถ่วงของดาวเคราะห์ แต่ในที่นี้การตรวจวัดจะมุ่งไปที่การเปลี่ยนแปลงของความเร็วของดาวฤกษ์ที่เคลื่อนที่เข้าหาหรือมุ่งออกห่างจากโลก กล่าวคือ การเปลี่ยนแปลงของความเร็วเชิงรัศมีของดาวฤกษ์นั้น ๆ เมื่อเปรียบเทียบกับโลก โดยสามารถคำนวณได้จากการเปลี่ยนแปลงของเส้นสเปกตรัมของดาวฤกษ์แม่อันเป็นผลจากปรากฏการณ์ดอพเพลอร์
ความเร็วของดาวฤกษ์ในการโคจรรอบจุดศูนย์กลางมวลจะต่ำกว่าของดาวเคราะห์มาก เพราะรัศมีในการโคจรรอบจุดศูนย์กลางมวลน้อยมาก ความเร็วอาจต่ำถึง 1 เมตร/วินาที หากตรวจวัดด้วยสเปกโตรมิเตอร์ที่ทันสมัย เช่น HARPS ในกล้องโทรทรรศน์ขนาด 3.6 เมตรอของหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรปที่ลาซีญา ประเทศชิลี หรือ HIRES ของกล้องโทรทรรศน์เค็ก
การตรวจวัดด้วยความเร็วแนวเล็งจัดว่าเป็นเทคนิคที่ได้ผลมากที่สุดในการตรวจหาดาวเคราะห์นอกระบบ บางครั้งเรียกชื่อกระบวนวิธีนี้ว่า Doppler spectroscopy ความสำเร็จของการตรวจวัดขึ้นกับระยะทางเป็นสำคัญ โดยจำเป็นต้องอาศัย signal-to-noise ratio ที่มีค่าสูงเพื่อให้ได้ผลตรวจวัดที่แม่นยำยิ่งขึ้น ดังนั้นจึงมักใช้ในการตรวจสอบกับดาวฤกษ์ที่อยู่ห่างจากโลกราว 160 ปีแสง การตรวจจับจะสามารถหาดาวเคราะห์ที่มีมวลขนาดใหญ่และอยู่ใกล้ดาวเคราะห์ได้ง่ายกว่า แต่การวัดรอบการโคจรที่ระยะห่างมาก ๆ นั้นจะต้องใช้เวลาเฝ้าสังเกตการณ์นานหลายปี สำหรับข้อเสียของวิธีความเร็วแนวเล็งคือ มันสามารถประเมินได้เพียงมวลขนาดต่ำที่สุดของดาวเคราะห์เท่านั้น โดยปกติมวลที่แท้จริงของดาวเคราะห์จะมีค่าแปรผันประมาณ 20% ของค่าต่ำสุดนี้ แต่ถ้าวงโคจรของดาวเคราะห์เกือบจะเป็นแนวตั้งฉากกับแนวการมองเห็น ค่ามวลที่แท้จริงก็อาจจะสูงขึ้นอีกมาก
วิธีความเร็วแนวเล็งสามารถใช้ในการยืนยันผลการสังเกตที่ได้จากการสังเกตการเคลื่อนผ่าน เมื่อใช้ทั้งสองวิธีนี้ร่วมกัน จะสามารถประเมินขนาดมวลที่แท้จริงของดาวเคราะห์ได้
การจับเวลาพัลซาร์
พัลซาร์ คือดาวนิวตรอนชนิดหนึ่ง เป็นซากดาวขนาดเล็กและหนาแน่นสูงมากที่ระเบิดออกเป็นซูเปอร์โนวา พัลซาร์จะแผ่คลื่นวิทยุความเข้มสูงออกมาในขณะที่มันหมุนรอบตัวเอง การหมุนรอบตัวเองนี้เป็นแบบแผน ดังนั้นช่วงเวลาที่สังเกตพบคลื่นวิทยุจึงสามารถใช้วัดการเคลื่อนตัวของพัลซาร์ได้ พัลซาร์มีการเคลื่อนที่เช่นเดียวกันกับดาวฤกษ์ทั่วไป คือถ้าหากมีดาวเคราะห์บริวารอยู่ ก็จะโคจรเป็นวงกลมน้อย ๆ การสังเกตการณ์ระยะเวลาของพัลซาร์จึงสามารถบ่งบอกถึงลักษณะการโคจรแบบนี้ได้
กระบวนวิธีนี้เดิมมิได้ออกแบบมาเพื่อใช้ในการตรวจหาดาวเคราะห์ แต่ก็มีความแม่นยำสูงมากขนาดที่สามารถตรวจจับดาวเคราะห์ขนาดเล็กยิ่งกว่าที่กระบวนวิธีอื่นจะสามารถทำได้ คือดาวเคราะห์ที่เล็กขนาด 1 ใน 10 เท่าของมวลโลก นอกจากนี้ยังสามารถตรวจจับผลของแรงโน้มถ่วงในระบบดาวเคราะห์ที่มีสมาชิกหลายดวงได้ด้วย
ข้อด้อยของกระบวนวิธีนี้คือ พัลซาร์นั้นมีอยู่เป็นจำนวนน้อย การค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบด้วยวิธีนี้จึงมีจำนวนน้อยไปด้วย นอกจากนี้ "ชีวิต" อย่างที่เรารู้จักย่อมไม่สามารถดำรงอยู่บนดาวเคราะห์ที่โคจรอยู่รอบพัลซาร์ เพราะรังสีพลังงานสูงที่แผ่ออกมาจากดาวแม่จะเข้มมาก
การเคลื่อนผ่าน
กระบวนวิธีดังกล่าวข้างต้นทำให้เราได้ข้อมูลเกี่ยวกับมวลของดาวเคราะห์ ส่วนกระบวนวิธีเกี่ยวกับการตรวจจับทางแสงจะทำให้เราทราบขนาดรัศมีของดาวเคราะห์ ถ้าดาวเคราะห์เคลื่อนผ่านหน้าดาวฤกษ์แม่ของมัน ความสว่างของดาวฤกษ์ที่เรามองเห็นจะลดลงเป็นจำนวนขนาดหนึ่ง ขนาดความสว่างที่ลดลงนี้มีความสัมพันธ์กับขนาดเปรียบเทียบระหว่างดาวฤกษ์กับดาวเคราะห์ที่เคลื่อนผ่าน ตัวอย่างเช่น ในกรณีของดาว HD 209458 ความสว่างของดาวฤกษ์ลดลง 1.7%
ไมโครเลนส์โน้มถ่วง
ไมโครเลนส์โน้มถ่วงเกิดขึ้นเนื่องจากปรากฏการณ์ที่สนามโน้มถ่วงของดาวประพฤติตัวเหมือนเลนส์ ที่ทำหน้าที่รวมแสงของดาวพื้นหลังที่อยู่ในระยะไกล โดยปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อดาวสองดวงวางตัวอยู่ในทิศทางตามแนวเล็งเดียวกัน ปรากฏการณ์เลนส์นั้นจะใช้ระยะเวลาในการเกิดขึ้นในระยะเวลาเป็นสัปดาห์หรือวัน ตามการเคลื่อนที่แบบสัมพัทธ์ของดาวทั้งสองดวงและโลก ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวจะเกิดขึ้นมากกว่าหนึ่งพันครั้งจากการสังเกตการณ์ในรอบสิบปี
ถ้าดาวพื้นหลังของดาวที่มีหน้าที่รวมแสงมีดาวเคราะห์บริวาร ซึ่งดาวเคราะห์ดังกล่าวจะมีสนามโน้มถ่วงของดาวเอง โดยสนามโน้มถ่วงดังกล่าวสามารถตรวจวัดได้จากปรากฏการณ์เลนส์ เนื่องด้วยการศึกษาดังกล่าวต้องอาศัยการเรียงตัวที่ดีมาก ทำให้การศึกษาต้องมีการตรวจวัดดาวระยะไกลจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง เพื่อตรวจวัดดาวเคราะห์นอกระบบ ซึ่งวิธีการดังกล่าวเป็นวิธีการที่น่าเชื่อถือสำหรับดาวเคราห์นอกระบบที่อยู่ระหว่างโลกกับจุดศูนย์กลางของกาแล็กซี่ เนื่องจากบริเวณใจกลางกาแล็กซี่มีดาวพื้นหลังจำนวนมาก
ชิว ซินฉื่อ
ชิว ซินฉื่อ (Terry Chiu, Chiu Hsin-Chih, 邱心志) เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน มีชื่อเสียงโด่งดังจากบท รัชทายาทถัง (เจ้า) ห้าวเทียน ในซีรีส์เรื่อง อิทธิฤทธิ์ภูมิเทวดา (ตอน ศึกสายเลือด) และยังมีผลงานละครซีรีส์อีกหลายเรื่องในปัจจุบัน เช่น พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก, องค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 เป็นต้น
ซี/2020 เอฟ3 (นีโอไวซ์)
ซี/2020 เอฟ3 (นีโอไวซ์) เป็นดาวหางคาบยาวที่มีวงโคจรเกือบเป็นพาราโบลิกที่ค้นพบเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2563 โดยนักดาราศาสตร์ระหว่างภารกิจนีโอไวซ์ของกล้องโทรทศศน์อวกาศการสำรวจอินฟราเรดสนามกว้าง (WISE) ในขณะนั้น มันเป็นวัตถุความสว่างอันดับที่ 18 อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ 2 หน่วยดาราศาสตร์ (300 ล้าน กม.) จากดวงอาทิตย์ และ 1.7 หน่วยดาราศาสตร์ (250 ล้าน กม.) จากโลก
สำหรับผู้สังเกตในซีกโลกเหนือ ดาวหางเห็นได้ทางขอบฟ้าตะวันตกเฉียงเหนือใต้ดาวไถ เหนือเส้นขนานที่ 45 เหนือ ดาวหางนี้จะเห็นได้ตลอดคืนตั้งแต่วันที่ 13–22 กรกฎาคม เนื่องจากมันวนรอบขั้วโลก วันที่ 17 กรกฎาคม ดาวหางนีโอไวซ์เข้าสู่กลุ่มดาวหมีใหญ่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ (Order of the Paulownia Flowers) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น สถาปนาขึ้นในระหว่างการฟื้นฟูพระราชอำนาจสมัยเมจิเมื่อ ค.ศ. 1888 ในฐานะเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ภายหลังได้ยกเอาเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชนิดนี้ออกมาเป็นอีกตระกูลหนึ่งต่างหากใน ค.ศ. 2003 เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้มีชั้นเดียว คือ ชั้นมหาปรมาภรณ์ดอกคิริ มีลำดับเกียรติสูงกว่าเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย แต่ต่ำกว่าเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ
ดวงตราของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ (พอโลเนีย) เป็นรูปกางเขนชุบทอง ลงยารัศมีด้วยสีขาว ตรงกลางมีตราพระอาทิตย์ลงยาสีแดง ล้อมรอบด้วยรัศมีสีแดง คั่นด้วยดอกพอโลเนียสามดอกที่ระหว่างกิ่งกางเขนแต่ละกิ่ง เบื้องบนประดับด้วยใบพอโลเนียสามใบ ใช้ห้อยกับสายสะพายสีแดงขอบริ้วสีขาว สวมเฉวียงบ่าขากด้านขวาไปด้านซ้ายของผู้ได้รับพระราชทาน ขณะที่ดารามีลักษณะคล้ายคลึงกับดวงตรา เว้นแต่ไม่มีใบพอโลเนียประดับอยู่เบื้องบน ใช้ประดับที่อกเสื้อด้านซ้ายของผู้ได้รับพระราชทาน
โดยธรรมเนียมปฏิบัติ เครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้จะมอบให้แก่รัฐบุรุษ, อดีตนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีอาวุโส, นักการทูต และตุลาการที่มีผลงานโดดเด่น อาจพระราชทานย้อนหลังการเสียชีวิตได้ และถือเป็นเกียรติยศขั้นสูงสุดที่มีการมอบให้ในกรณีปกติของระบบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น การมอบนั้นมิได้มอบเป็นประจำทุกปี นับตั้งแต่ ค.ศ. 2003 เป็นต้นมามีผู้ได้รับมอบเพียง 16 คนเท่านั้น เป็นชาวญี่ปุ่น 14 คน (มอบให้ย้อนหลังการเสียชีวิต 2 คน) ชาวอเมริกัน 2 คน (หนึ่งในนั้นเป็นคนเชื่อสายญี่ปุ่น คือ แดเนียล อิโนอูเอะ วุฒิสมาชิกแห่งสหรัฐอเมริกา)
จังหวัดร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด (เดิมสะกดว่า ร้อยเอ็จ) เป็นจังหวัดบริเวณลุ่มแม่น้ำชีในภาคอีสานตอนกลางของประเทศไทย
ส่วนข้อสันนิษฐานที่ว่าเมืองร้อยเอ็ดน่าจะมีเพียงสิบเอ็ดหัวเมือง อันเนื่องมาจากการเขียนจำนวนตามแบบภาษาลาวโบราณ โดยเลขสิบเอ็ดจะประกอบไปด้วยเลขสิบกับเลขหนึ่ง (10+1 =101) ทำให้เกิดการอ่านที่ผิดเพี้ยนเป็นคำว่าร้อยเอ็ดนั้น น่าจะเป็นสมมุติฐานที่คลาดเคลื่อน เพราะจากการตรวจสอบข้อความตัวอักษรธรรมในต้นฉบับใบลานเรื่องอุรังคธาตุไม่ปรากฏว่ามีจุดไหนที่เขียนชื่อเมืองร้อยเอ็ดเป็นตัวเลข แต่กลับมีการเขียนถึงเมืองร้อยเอ็ดเป็นตัวอักษรทุกจุด (มีทั้งหมด 59 จุด) และไม่มีข้อความตอนใดที่บรรยายแจกแจงรายชื่อหัวเมืองทั้ง 11 แห่ง (อ่านเพิ่มเติมที่ ร้อยเอ็ด คือ ร้อยเอ็ด มิใช่สิบเอ็ด หรือ 10 + 1 โดย สุวัฒน์ ลีขจร)
ประกอบกับตามธรรมดาของการตั้งชื่อต่างๆไม่ว่าจะคนหรือเมืองนั้น จะต้องมีการออกเสียงก่อนถึงจะมีการเขียนเป็นตัวอักษรหรือตัวเลข ซึ่งหากชื่อเมืองแต่เดิมชื่อว่าเมืองสิบเอ็ดประตูแล้ว จึงมีการจารึกชื่อเป็นตัวเลขอย่าง 101 นั้น คำว่าสิบเอ็ดก็ไม่น่าจะออกเสียงเพี้ยนจนมาเป็นคำว่าร้อยเอ็ดอย่างในปัจจุบันได้ ดังนั้นชื่อเมืองร้อยเอ็ดหรือเมืองร้อยเอ็ดประตูจึงน่าจะเป็นชื่อเมืองที่มีมาอยู่แต่แรกเริ่มดังปรากฏในหลักฐานสำคัญ คือ ตำนานอุรังคธาตุฉบับกรมศิลป์ฯ
สรุปความหมาย ก็คือ มีคำ 2 คำที่ต้องทำความเข้าใจ คำแรก คือคำว่า ร้อยเอ็ด แปลว่าจำนวนที่มากมายจนนับไม่ถ้วน  และ อีกคำหนึ่ง ก็คือ คำว่า เมืองร้อยเอ็ดประตู ซึ่งมีนักวิชาการ ได้ตีความว่าน่าจะหมายถึง  ทวารวดี  เพราะ ทวาร แปลว่า ช่อง, รู, ประตู  วติ หรือ วดี แปลว่า เขต หรือ รั้ว   ทวารดี จึงแปลว่า เมืองที่มีประตูเป็นรั้ว ซึ่งเปรียบเทียบแล้วน่าจะมีความหมายที่ใกล้เคียงกับคำว่าเมืองร้อยเอ็ดประตูที่สุด
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมจากอาณาจักรขอมได้แพร่เข้ามาในพุทธศตวรรษที่ 16 ปรากฏหลักฐานอยู่มาก เช่น สถาปัตยกรรมในรูปแบบของปราสาทหิน เช่น กู่กาสิงห์ในเขตอำเภอเกษตรวิสัย ปรางค์กู่ในเขตอำเภอธวัชบุรี กู่พระโกนาในเขตอำเภอสุวรรณภูมิ และประติมากรรมที่เป็นรูปเคารพทางศาสนาที่เป็นเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันที่ทำจากหินทรายและโลหะเป็นจำนวนมาก
สมัยทวารวดี
การตั้งถิ่นฐานของชุมชนก่อนประวัติศาสตร์ต่อเนื่องถึงสมัยทวารวดี เมืองที่สร้างขึ้นมีรูปร่างและที่ตั้งไม่แน่นอน แต่มีลักษณะที่สำคัญคือ มีคูน้ำและคันดิน ล้อมรอบชุมชน ร่องรอยที่ยังเห็นอยู่ของคูเมืองและคันดินได้แก่บริเวณด้านตะวันออกของวัดบูรพาภิราม ด้านใต้ของเมืองบริเวณโรงเรียนสตรีศึกษา นอกจากนี้ยังพบอยู่ในอำเภอต่าง ๆ ของร้อยเอ็ด ได้แก่ บ้านเมืองไพร (เขตอำเภอเสลภูมิ) บ้านเมืองหงส์ (เขตอำเภอจตุรพักตรพิมาน) บ้านสีแก้ว (เขตอำเภอเมืองร้อยเอ็ด) หนองศิลาเลข บ้านชะโด (เขตอำเภอพนมไพร) และบ้านดงสิงห์ (เขตอำเภอจังหาร)
สมัยลพบุรี
พบโบราณสถานและโบราณวัตถุสมัยลพบุรีหรือละโว้ที่เป็นที่รู้จักดี ได้แก่ ปราสาทหินกู่กาสิงห์ในเขตอำเภอเกษตรวิสัย กู่พระโกนาในเขตอำเภอสุวรรณภูมิ ปรางค์กู่ในเขตอำเภอธวัชบุรี กู่โพนระฆัง กู่โพนวิท กู่บ้านเมืองบัวในเขตอำเภอเกษตรวิสัย กู่คันทนามในเขตอำเภอโพนทราย สำหรับโบราณวัตถุ ได้แก่ รูปเคารพและเครื่องมือเครื่องใช้ในศาสนา เช่นพระพุทธรูป เทวรูป ศิวลึงค์ ภาชนะดินเผา คันฉ่องสำริด กำไลสำริด เป็นต้น
สมัยอาณาจักรล้านช้าง
ได้ปรากฏชื่อเมืองร้อยเอ็ดในเอกสารของลาวว่า พระเจ้าฟ้างุ้มเมื่อดำรงตำแหน่งเป็นบุตรเขยเมืองขอม ได้นำไพร่พลมารวมกำลังกันอยู่ที่เมืองร้อยเอ็ด ก่อนยกกำลังไปยึดเมืองเชียงทอง (หลวงพระบาง) ได้สำเร็จแล้วจึงได้สถาปนาอาณาจักรล้านช้าง
หลักฐานเกี่ยวกับเมืองร้อยเอ็ดขาดหายไปประมาณ 400 ปี จนถึงประมาณปี พ.ศ. 2231 เมืองเวียงจันทน์เกิดความไม่สงบ พระครูโพนสะเม็ดพร้อมผู้คนประมาณ 3,000 คนได้เชิญเจ้าหน่อกษัตริย์อพยพลงมาตามแม่น้ำโขง แล้วมาตั้งมั่นอยู่ที่บริเวณเมืองจำปาศักดิ์ ผู้ปกครองเมืองจำปาศักดิ์มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระครูโพนสะเม็ด จึงได้นิมนต์ให้ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาและปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ต่อมาเจ้าหน่อกษัตริย์ได้รับสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์พระนามว่า เจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร ได้ขยายอิทธิพลไปในดินแดนต่าง ๆ เหนือสองฝั่งแม่น้ำโขง ได้ตั้งเมืองใหม่ขึ้นหลายแห่งและส่งบริวารไปปกครอง เช่น เมืองเชียงแตง เมืองสีทันดร เมืองรัตนบุรี เมืองคำทอง เมืองสาละวัน และเมืองอัตตะปือ เป็นต้น
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2256 เจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรได้มอบหมายให้เจ้าจารย์แก้วหรือเจ้าแก้วมงคล เจ้านายผู้มีเชื้อสายแห่งราชวงศ์ลาวล้านช้าง ควบคุมไพร่พลประมาณ 3,000 คน มาสร้างเมืองขึ้นใหม่ในดินแดนภาคอีสานตอนกลาง เป็นเมืองหน้าด่านสำคัญของอาณาจักรล้านช้างจำปาสัก เรียกว่า เมืองท่งศรีภูมิ ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอสุวรรณภูมิ  ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มน้ำเสียว โดยมีแม่น้ำชีเป็นเขตแดนด้านตะวันออก (เขตนครหลวงจำปาสัก) และแม่น้ำมูลเป็นเขตแดนด้านทิศใต้ กั้นระหว่างเขตเมืองนครราชสีมา (เมืองในเขตอาณาจักรอยุธยา) (ปัจจุบันพื้นที่เเม่น้ำชีตกเเม่น้ำมูลซึ่งเป็นปลายอาณาเขตของเมืองท่งที่อยู่ทางทิศตะวันออกเเละทิศใต้สุด ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่รอยต่อระหว่าง อำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ อำเภอวารินชำราบ เเละอำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี) ด้านทิศเหนือชนแดนเขตอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ บริเวณเมืองผาขาว (บ้านผ้าขาว ตำบลม่วงไข่ อำเภอพังโคน จังหวัดสกลนคร) เมืองพันนา (บ้านพันนา ตำบลพันนา อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร) สนามหมากหญ้า (เขตรอยต่อ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดขอนแก่นในปัจจุบัน) ภูเม็ง (เขตอำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่น) ฝายพญานาค (รอยต่ออำเภอหนองเรือ และอำเภอบ้านฝาง จังหวัดขอนแก่นในปัจจุบัน) หรือกล่าวโดยสรุปคือ เมืองท่งศรีภูมิเคยมีอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลมากโดยครอบคลุมพื้นที่กลุ่มจังหวัดร้อยเเก่นสารสินธ์ุ เเทบจะทั้งหมด เเละบางส่วนของจังหวัดบุรีรัมย์ ศรีสะเกษ สุรินทร์ ยโสธร อุบลราชธานี ชัยภูมิ อุดรธานี โดยมีพื้นที่ทั้งหมดโดยประมาณ 31,000 ตารางกิโลเมตร อนึ่งเจ้าเเก้วมงคลยังเป็นปฐมบรรพบุรุษของเจ้าเมืองทั่วภาคอีสานที่ส่งลูกหลานไปปกครองหัวเมืองอีสานกว่า 20 หัวเมือง ภาคเหนือ 1 หัวเมือง เเละสปป.ลาว 1 หัวเมือง ได้แก่ เมืองสุวรรณภูมิราชบุรียประเทศราช (เมืองสุวรรณภูมิ) เมืองร้อยเอ็ด เมืองชลบทวิบูลย์ เมืองขอนแก่น เมืองเพี้ย เมืองรัตนนคร เมืองมหาสารคาม เมืองศีร์ษะเกษ เมืองโกสุมพิสัย เมืองกันทรวิชัย (เมืองโคกพระ) เมืองวาปีปทุม เมืองหนองหาน (เมืองหนองหานน้อย) เมืองโพนพิสัย เมืองพุทไธสง (เมืองผไทสมัน) เมืองบุรีรัมย์ (เมืองแปะ) เมืองเกษตรวิสัย เมืองพนมไพรแดนมฤค เมืองธวัชบุรี เมืองพยัคฆภูมิพิสัย (เมืองเสือ) เมืองจตุรพักตรพิมาน (เมืองหงษ์) เมืองขามเฒ่า เมืองเปือยใหญ่ (บ้านค้อ) เมืองนันทบุรี (เมืองน่าน) เมืองรัตนบุรี (เมืองศรีนครเตา) เมืองเดชอุดม เมืองราษีไศล (เมืองคง) เมืองรัตนวาปี เมืองสนม เเละเมืองประชุมพนาลัย (เมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ สปป.ลาว)
เจ้าแก้วมงคลปกครองเมืองท่งอยู่ได้นาน 12 ปีก็ถึงแก่พิราลัย ในปีพ.ศ. 2268 เจ้าเเก้วมงคลมีโอรสสองคน อันเกิดจากพระชายาคนที่ 2 ที่อพยพติดตามกันมาด้วย ได้เเก่ เจ้ามืดคำดลเเละเจ้าสุทนต์มณี พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรจึงทรงแต่งตั้งเจ้ามืดผู้พี่เป็นเจ้าเมืองท่ง ท่านที่ 2 และเจ้าทนเป็นอุปราช เมื่อเจ้ามืดถึงแก่พิราลัย ในปีพ.ศ. 2306 เจ้าทนจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองท่งแทนพี่ชาย เจ้ามืดมีโอรส 3 คน คือ เจ้าเชียง เจ้าสูน เเละเจ้าอุ่น (ภายหลังถูกส่งไปทำราชการเเละไปเป็นกรมการเมืองที่เมืองขุขันธ์) ต่อมาในปีพ.ศ. 2308 เจ้าเชียง เจ้าสูน ทั้งสองคนไม่พอใจที่ไม่ได้เป็นเจ้าเมืองสืบแทนบิดา จึงได้คบคิดกับกรมการเมืองที่เป็นสมัครพรรคพวกของตน เพื่อนำความขึ้นกราบบังคมทูลขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระบรมราชาที่ 3 (พระที่นั่งสุริยามรินทร์หรือเจ้าฟ้าเอกทัศน์ กรมขุนอนุรักษ์มนตรี) แห่งกรุงศรีอยุธยาและได้นำทองคำแท่งจำนวนมากไปถวายในคราวเข้าเฝ้า พร้อมกับทูลขอกองทัพจากกรุงศรีอยุธยาไปช่วยรบกับเจ้าทน สมเด็จพระบรมราชาที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาพรหมกับพระยากรมท่าเป็นแม่ทัพเดินทางมาพร้อมกับเจ้าเชียงและเจ้าสูน เมื่อเดินทางใกล้ถึงเมืองท่ง เจ้าทนทราบข่าว จึงพาครอบครัวและไพร่พลอพยพไปอยู่ ณ บ้านกุดจอก (ในพื้นที่อำเภออาจสามารถ) เมื่อพระยาพรหมและพระยากรมท่าเข้าเมืองแล้ว ได้ติดตามไปนำตัวเจ้าทนมาว่ากล่าวตักเตือนให้คืนดีกันกับเจ้าเชียงและเจ้าสูนผู้เป็นหลาน เจ้าเชียงกับเจ้าสูนก็ได้ครองเมืองท่งและเมืองท่งจึงขาดจากการปกครองของนครจำปาศักดิ์ มาขึ้นต่อกรุงศรีอยุธยาตั้งแต่บัดนั้น
สมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์
ปี พ.ศ. 2318 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้โปรดเกล้าฯ ให้พระยากรมท่าและพระยาพรหมเดินทางมาดูแลหัวเมืองในภาคอีสาน ท้าวทนจึงได้เข้ามาขออ่อนน้อม พระยาทั้งสองจึงมีใบบอกไปยังกรุงธนบุรีขอตั้งท้าวทน (ต้นตระกูล ณ ร้อยเอ็จ) เป็นเจ้าเมือง โดยยกบ้านกุ่มฮ้างขึ้นเป็น เมืองร้อยเอ็ด ตามนามเดิม เเยกอาณาเขตออกจากเมืองสุวรรณภูมิ ท้าวทนได้รับแต่งตั้งเป็นพระขัติยะวงษา นับว่าเป็นเจ้าเมืองร้อยเอ็ดคนแรก ส่วนเมืองท่งศรีภูมินั้นบรรดากรมการเมืองเห็นว่าเป็นชัยภูมิที่ไม่เหมาะสม จึงได้ย้ายไปตั้งบริเวณดงท้าวสาร และให้ชื่อว่า เมืองสุวรรณภูมิ ในปีพ.ศ. 2315 (ซึ่งต่อมา ในสมัย ร.1 เปลี่ยนชื่อเป็น เมืองสุวรรณภูมิราชบุรินทร์หรือเมืองสุวรรณภูมิราชบุรียประเทศราช) นับแต่นั้นมาทั้งเมืองร้อยเอ็ดและเมืองสุวรรณภูมิต่างมีฐานะเป็นเมืองประเทศราชขึ้นตรงต่อกรุงธนบุรีเช่นเดียวกัน (กรณีเมืองสุวรรณภูมิราชบุรินทร์การเเต่งตั้งเจ้าเมืองจะถูกจารึกด้วยพระสุพรรณบัฏ) โดยเมืองร้อยเอ็ดกับเมืองสุวรรณภูมิได้มีการปักปันเขตแดนกันทั้งหมด ดังนี้ ตั้งแต่ปากน้ำลำพาชี (น้ำชี) ตกลำน้ำมูลขึ้นมาตามลำน้ำพาชี ถึงปากห้วยดางเดียวขึ้นไปทุ่งลาดไถ ไปบ้านดงขี้เหล็ก บ้านแก่งทรายหินตั้งแต่ถ้ำเต่า เหวฮวด ดงสวนอ้อย บึงกุย ศาลาอีเก้ง ภูเม็ง หนองม่วงคลุ้ม กุ่มปัก ศาลาหักมูลเค็ง ประจบปากน้ำลำพาชีตกลำน้ำมูลเป็นเขตเมืองสุวรรณภูมิ (มีพื้นที่โดยประมาณ 16,500 ตารางกิโลเมตร) ตั้งแต่ลำน้ำยัง ตกลำน้ำพาชีขึ้นไปภูดอกซ้อน หินทอดยอดยัง ดู่สามต้น อ้นสามขวาย สนามหมากหญ้า ผาขาวพันนา ฝายพญานาค ภูเม็ง มาประจบหนองแก้ว ศาลาอีเก้งมาบึงกุยเป็นอาณาเขตเมืองร้อยเอ็ด (มีพื้นที่โดยประมาณ 14,500 ตารางกิโลเมตร)
พ.ศ. 2321 เจ้าโสมพมิตร นำไพร่พลอพยพข้ามภูพานจากบ้านพรรณา (ปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดสกลนคร) เข้ามาตั้งถิ่นฐานในอาณาเขตของเมืองร้อยเอ็ด (พื้นที่จังหวัดกาฬสินธ์ุในปัจจุบัน) ตั้งเป็นบ้านแก่งสำโรงซึ่งขณะนั้นยังคงเป็นเขตเเดนของเมืองร้อยเอ็ด
พ.ศ. 2325 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานีแห่งใหม่ ทำให้เมืองร้อยเอ็ดและบรรดาหัวเมืองอีสานล้วนต้องขึ้นตรงต่อกรุงรัตนโกสินทร์ ส่วนเมืองร้อยเอ็ดก็ได้มีพัฒนาการอย่างต่อเนื่องจนมีฐานะทางการเมืองและความสำคัญเหนือเมืองสุวรรณภูมิในเวลาต่อมา
พ.ศ. 2326 พระขัติยะวงษา (ท้าวทน) ถึงแก่กรรม ท้าวสีลังบุตรคนโตได้รับโปรดเกล้าฯ ให้เป็นพระขัติยะวงษา เจ้าเมืองร้อยเอ็ดสืบแทน
ต่อมาในปีพ.ศ. 2336 พระขัติยะวงษา (สีลัง ธนสีลังกูร) ได้ให้การช่วยเหลือเเเก่เจ้าโสมพมิตรโดยการนำพาเข้าเฝ้าฯ ถวายสวามิภักดิ์ ต่อ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช หรือ รัชกาลที่ 1 บ้านแก่งสำโรงจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเมืองกาฬสินธุ์ ส่งผลให้เมืองร้อยเอ็ดยกเขตเเดนทางทิศเหนือ (บริเวณ ลำน้ำยังตกลำน้ำพาชี ภูดอกซ้อน หินทอดยอดยัง ดู่สามต้น อ้นสามขวาย) ให้เเก่เมืองกาฬสินธ์ุ ตั้งเเต่บัดนั้นเป็นต้นมา
พ.ศ. 2340 เพี้ยเมืองเเพนกรมการเมืองสุวรรณภูมิ นำไพร่พลขอเเยกตัวออกจากเมืองสุวรรณภูมิ ไปตั้งเมืองขึ้นใหม่ ขึ้นเป็นเมืองขอนเเก่น ซึ่งตั้งเมืองในเขตเเดนของเมืองร้อยเอ็ด ส่งผลให้เมืองร้อยเอ็ดยกเขตเเดนทางฟากตะวันตก (บริเวณ สนามหมากหญ้า ฝายพญานาค กู่เเก้ว ภูเม็งประจบหนองแก้ว) ให้กับเมืองขอนเเก่นตั้งเเต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ในปี พ.ศ. 2408 รัชกาลที่4 โปรดเกล้าฯ ให้ยกบ้านลาดกุดยางใหญ่ ในแขวงเมืองร้อยเอ็ด ขึ้นเป็น เมืองมหาสารคาม ขึ้นกับเมืองร้อยเอ็ด ให้ท้าว มหาไชย (กวด) บุตรอุปฮาด (สิงห์) แห่งเมืองร้อยเอ็ด เป็น “พระเจริญราชเดช” เจ้าเมืองมหาสารคามท่านแรก
พ.ศ. 2412 แยกเมืองมหาสารคามให้ไปขึ้นตรงต่อกรุงเทพมหานคร
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปฏิรูปการปกครองในระบบมณฑลเทศาภิบาล จึงให้รวมหัวเมืองอีสานเข้าด้วยกัน แล้วแบ่งออกเป็น 4 กองใหญ่ แต่ละกองมีข้าหลวงกำกับการปกครองกองละ 1 คน  และมีข้าหลวงใหญ่กำกับราชการอีกชั้นหนึ่งอยู่ที่เมืองจำปาศักดิ์ กองใหญ่ทั้ง 4 กอง ได้แก่ หัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออก หัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ หัวเมืองลาวฝ่ายเหนือ และหัวเมืองลาวฝ่ายกลาง เมืองร้อยเอ็ดเป็นหัวเมืองเอกในจำนวน 12 เมืองของหัวเมืองลาวฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ มีศูนย์การบริหารหัวเมืองอยู่ที่เมืองอุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2437 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้ตราระบบการปกครองเทศาภิบาลขึ้นใช้ปกครองส่วนภูมิภาคทั่วประเทศ หัวเมืองลาวกาวจึงเปลี่ยนฐานะเป็นมณฑลลาวกาว ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมณฑลตะวันออกเฉียงเหนือ และมณฑลอีสานตามลำดับ
ในปี พ.ศ. 2443 เมืองร้อยเอ็ดได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นบริเวณร้อยเอ็ด โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 เมือง คือเมืองร้อยเอ็ด เมืองสุวรรณภูมิ เมืองมหาสารคาม เมืองกมลาไสย  และเมืองกาฬสินธุ์
ในปี พ.ศ. 2451 มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองเป็นแบบเทศาภิบาล มีการยุบเมืองต่างๆเป็น จังหวัด อำเภอ ตำบล และในปีเดียวกัน มีการยุบเมืองกาฬสินธุ์ เป็น อำเภออุทัยกาฬสินธุ์ ยุบเมืองกมลาไสย เป็น อำเภอกมลาไสย และเมืองสุวรรณภูมิ เป็น อำเภอสุวรรณภูมิ พร้อมด้วยเมืองขึ้นทั้งหมดของทั้ง 3 เมือง ให้ยุบเป็นอำเภอ อันได้แก่ อำเภอพนมไพร,อำเภอเกษตรวิสัย,อำเภอจตุรพักตรพิมาน,อำเภออาจสามารถ,อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย,อำเภอเสลภูมิ,อำเภอท่าขอนยาง,อำเภอกันทรวิชัย,อำเภอภูแล่นช้าง,อำเภอสหัสขันธุ์ และ อำเภอกุฉินารายณ์ ให้มาขึ้นกับจังหวัดร้อยเอ็ด
ในปี พ.ศ. 2456 สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ทรงเห็นด้วยกับข้อเสนอของเทศาภิบาลข้าหลวงมณฑลอีสานว่า ควรแยกมณฑลอีสานออกเป็น 2 มณฑล คือ มณฑลอุบลราชธานีและมณฑลร้อยเอ็ด พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้เป็นไปตามที่เสนอ ส่งผลให้จังหวัดร้อยเอ็ดได้รับการถูกยกฐานะขึ้นเป็นมณฑล พร้อมกันนั้นได้มีการแยกอำเภออุทัยกาฬสินธุ์,อำเภอกมลาไสย,อำเภอหัสขันธ์,อำเภอกุฉินารายณ์,อำเภอภูแล่นช้าง ของจังหวัดร้อยเอ็ด ยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดกาฬสินธุ์ มีการโอนอำเภอท่าขอนยาง,อำเภอกันทรวิชัยและอำเภอพยัคฆภูมิพิสัย ของจังหวัดร้อยเอ็ด ให้ไปขึ้นกับจังหวัดมหาสารคาม โดย มณฑลร้อยเอ็ดมีเขตปกครอง 3 จังหวัดคือ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดกาฬสินธุ์
พ.ศ. 2465 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้โปรดเกล้าฯ ให้รวมมณฑลร้อยเอ็ด มณฑลอุบล และมณฑลอุดร เป็นภาคเรียกว่า ภาคอีสาน มีอุปราชประจำภาคอยู่ที่เมืองอุดรธานี ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2468 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ยกเลิกภาคอีสาน แล้วปรับเปลี่ยนเป็นการปกครองระบบมณฑลตามเดิม ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2469 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ยุบมณฑลร้อยเอ็ด เเละ มณฑลอุบล แล้วให้เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัด ขึ้นต่อมณฑลนครราชสีมา
ในปี พ.ศ. 2445 ได้เกิดกบฏผีบุญขึ้นในจังหวัดร้อยเอ็ดอันมีสาเหตุมาจากการยกเลิกการปกครองแบบดั้งเดิม โดยยกเลิกตำแหน่งเจ้าเมือง แล้วแต่งตั้งข้าราชการจากส่วนกลางไปปกครอง ทำให้เกิดการต่อต้านจากกลุ่มเจ้าเมืองเดิมและทายาท กบฏผีบุญเกิดขึ้นจากการมีผู้อ้างตัวเป็นผู้วิเศษตามท้องถิ่นต่าง ๆ ในภาคอีสาน ในที่สุดก็ถูกทางราชการปราบได้ราบคาบ
ในปี พ.ศ. 2469 อำมาตย์เอก พระยาสุนทรเทพกิจจารักษ์ (ทอง จันทรางศุ) ข้าหลวงจังหวัดร้อยเอ็ด เห็นว่า บึงพลาญชัย (เดิมใช้ว่าบึงพระลานชัย) ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองร้อยเอ็ดตื้นเขิน ถ้าปล่อยทิ้งไว้บึงก็จะหมดสภาพไป จึงได้ชักชวนชาวบ้านจากทุกอำเภอมาขุดลอกบึงเพื่อให้มีน้ำขังอยู่ได้ตลอดปี ได้ดำเนินการขุดลอกบึงทั้งกลางวันและกลางคืนอยู่ 2 ปี มีชาวบ้านมาร่วมขุดลอกบึงถึง 40,000 คน นับว่าเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งของไทยที่ควรจารึกไว้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูกหลานไทยต่อไปชั่วกาลนาน ต่อมาก็ได้มีการพัฒนาปรับปรุงอย่างต่อเนื่องจนเป็นมรดกที่สำคัญของจังหวัดร้อยเอ็ดมาตราบเท่าทุกวันนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต
จังหวัดร้อยเอ็ดตั้งอยู่ตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ระหว่างละติจูดที่ 15 องศา 24 ลิปดาเหนือ ถึง 16 องศา 19 ลิปดาเหนือ และลองจิจูดที่ 103 องศา 16 ลิปดาตะวันออก ถึง 104 องศา 21 ลิปดาตะวันออก อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร โดยทางรถยนต์ประมาณ 512 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 8,299.46 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,187,156 ไร่  มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอื่นดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศ
จังหวัดร้อยเอ็ด ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย  ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นที่ราบสูง สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 120-160 เมตร มีภูเขาทางตอนเหนือซึ่งติดต่อจากเทือกเขาภูพาน บริเวณตอนกลางของจังหวัด มีลักษณะเป็นที่ราบลูกคลื่น บริเวณตอนล่างมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำมูลและสาขา  ได้แก่ ลำน้ำชี  ลำน้ำพลับพลา ลำน้ำเตา เป็นต้น บริเวณที่ราบต่ำอันกว้างขวาง เรียกว่า ทุ่งกุลาร้องไห้ มีพื้นที่ประมาณ 80,000 ไร่ มีลักษณะเป็นที่ราบแอ่งกระทะ
การคมนาคม
ให้บริการระหว่างท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานร้อยเอ็ด รวมวันละ 6 เที่ยวบิน และ สายการบินไทยสมายล์ ให้บริการระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานร้อยเอ็ด
การปกครองส่วนภูมิภาค
จังหวัดร้อยเอ็ดแบ่งออกเป็น 20 อำเภอ 192 ตำบล 2,446 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดร้อยเอ็ดมีองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมด 203 แห่ง แบ่งออกเป็น 1 เทศบาลเมือง 72 เทศบาลตำบล 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด และ 129 องค์การบริหารส่วนตำบล โดยมีรายชื่อเทศบาลดังนี้
อำเภอเมืองร้อยเอ็ด
อำเภอเกษตรวิสัย
อำเภอปทุมรัตต์
อำเภอจตุรพักตรพิมาน
อำเภอพนมไพร
อำเภอธวัชบุรี
อำเภอโพนทอง
อำเภอเสลภูมิ
อำเภอโพธิ์ชัย
อำเภอหนองพอก
อำเภอสุวรรณภูมิ
อำเภอเมืองสรวง
อำเภอโพนทราย
อำเภออาจสามารถ
อำเภอเมยวดี
อำเภอศรีสมเด็จ
อำเภอจังหาร
อำเภอหนองฮี
อำเภอเชียงขวัญ
อำเภอทุ่งเขาหลวง
ประชากรศาสตร์
มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 1,310,259 คน แยกเป็นชาย 654,508 คน หญิง 655,751 คน โดยมีอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดได้แก่ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด 118,789 คน รองลงมาได้แก่ อำเภอเสลภูมิ มีจำนวน 108,063 คน และอำเภอสุวรรณภูมิ มีจำนวน 106,451 คน สำหรับอำเภอที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุด คือ อำเภอจังหาร โดยมีอัตราความหนาแน่น 295 คนต่อตารางกิโลเมตร รองลงมาได้แก่ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด มีอัตราความหนาแน่น 240 คนต่อตารางกิโลเมตร และอำเภอเชียงขวัญมีอัตราความหนาแน่น 215 คนต่อตารางกิโลเมตร โดยอัตราความหนาแน่นโดยเฉลี่ยของจังหวัดอยู่ในระดับ 158 คนต่อตารางกิโลเมตร
โดยประชากรมีกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
นอกจากนั้นยังมีกลุ่มคนอพยพเข้ามาอาศัยในจังหวัดร้อยเอ็ดในภายหลัง ได้แก่ กลุ่มชาวจีน, ชาวเวียดนาม, แขก
การศึกษา
การศึกษาในจังหวัดร้อยเอ็ดได้ริเริ่มอย่างแบบตะวันตกนั้นได้เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2453 โดยพระครูเอกุตรสตาธิคุณ (โมง) เจ้าอาวาสวัดศรีมงคล (ปัจจุบันคือวัดสระทอง) อำเภอเมืองร้อยเอ็ด ตรงกับช่วงเวลาที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงริเริ่มขยายการศึกษาไปสู่หัวเมืองต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2454 รัฐบาลจึงได้มอบหมายให้ราชบุรุษจันทร์มาเปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการที่วัดศรีมงคลโดยได้ตั้งชื่อว่า โรงเรียนวัดศรีมงคล ปลาย พ.ศ. 2456 จึงได้ย้ายมาทำการสอนที่อาคารที่ว่าการอำเภอเก่าริมคูเมือง พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนประจำมณฑลร้อยเอ็ด และตั้งเป็นโรงเรียนประจำมณฑลร้อยเอ็ด (ร้อยเอ็ด มหาสารคาม และกาฬสินธุ์) ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
เนื่องจากโรงเรียนประจำมณฑลร้อยเอ็ดเปิดสอนเฉพาะนักเรียนชาย จึงได้มีการจัดตั้งโรงเรียนประจำมณฑลหญิงขึ้นในปี พ.ศ. 2462 โดยได้แยกออกมาทำการเรียนการสอนบริเวณนอกคูเมืองทางทิศใต้ ซึ่งปัจจุบันคือ โรงเรียนสตรีศึกษา ต่อมารัฐก็ได้พยายามส่งเสริมการศึกษาระดับมัธยมศึกษามากขึ้น โดยได้จัดตั้งโรงเรียนวิสามัญประอำเภอจนครบทุกอำเภอในปี พ.ศ. 2513 จนกระทั่งปัจจุบันจังหวัดร้อยเอ็ดมีการจัดการศึกษาในทุกระดับการศึกษาทั้งระดับอุมศึกษา อาชีวศึกษา การศึกษาขั้นพื้นฐานและการศึกษานอกโรงเรียน ทั้งในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดร้อยเอ็ด
ระดับอุดมศึกษา
บึงพลาญชัย
บึงพลาญชัยตั้งอยู่บริเวณกลางเมืองร้อยเอ็ด ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด มีลักษณะเป็นเกาะอยู่กลางบึงน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2 แสนตารางเมตร เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ตกแต่งเป็นสวนไม้ดอกขนาดใหญ่ มีพรรณไม้ต่าง ๆ ร่มรื่น และในบึงน้ำมีปลาชนิดต่าง ๆ หลายพันธุ์ มีเรือจักรยานน้ำและเรือพายไว้บริการประชาชนพายเล่นในบึง นอกจากนั้นยังใช้เป็นสถานที่จัดงานเทศกาลของจังหวัด รวมทั้งจัดมหรสพต่าง ๆ ภายในบึงพลาญชัยยังมีสิ่งก่อสร้างที่น่าสนใจคือ
พระมหาเจดีย์ชัยมงคล
พระมหาเจดีย์ชัยมงคล ตั้งอยู่บริเวณวัดผาน้ำทิพย์เทพประสิทธิ์วราราม ตำบลโคกสว่าง อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด ระยะทางจากตัวเมืองร้อยเอ็ดประมาณ 80 กิโลเมตร มีลักษณะเป็นมหาเจดีย์ขนาดใหญ่ที่วิจิตรพิสดาร ใช้ศิลปกรรมร่วมสมัยระหว่างภาคกลางและภาคอีสานเป็นการผสมกันระหว่างพระปฐมเจดีย์และพระธาตุพนม ใช้งบประมาณก่อสร้างถึงปัจจุบันกว่า 3,000 ล้านบาท ดำเนินการสร้างโดย “พระอาจารย์ศรี มหาวิโร” ซึ่งเป็นศิษย์พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต
ทุ่งกุลาร้องไห้
ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ อยู่ในเขตจังหวัดสุรินทร์ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดร้อยเอ็ด  การที่ได้ชื่อว่าทุ่งกุลาร้องไห้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า ชนเผ่ากุลาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยจากเมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า ได้เดินทางมาค้าขายผ่านทุ่งแห่งนี้ ต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน ไม่พบหมู่บ้านใด ๆ เลย น้ำก็ไม่มีดื่ม ต้นไม้ก็ไม่มีที่จะให้ร่มเงา มีแต่ทุ่งหญ้าเต็มไปหมด พื้นดินเป็นทราย เดินทางยากลำบากเหมือนอยู่กลางทะเลทราย  ทำให้คนพวกนี้ถึงกับร้องไห้
ในอดีตทุ่งกุลาร้องไห้ในฤดูแล้ง พื้นที่ส่วนใหญ่จะแห้งแล้งมาก ส่วนในฤดูฝนน้ำจะท่วมทุกปี ใต้พื้นดินลงไปเป็นน้ำเค็ม ไม่สามารถทำการเกษตรได้ หลังจากที่ได้มีการพัฒนาที่ดินแล้ว ทุ่งกุลาร้องไห้ได้กลายเป็นแหล่งผลิตข้าวหอมมะลิที่สำคัญของประเทศ และกลายเป็นอู่ข้าวอู่น้ำที่มีชื่อเสียงของไทย
น้ำตกถ้ำโสดา
เป็นน้ำตกจากหน้าผาสูง50เมตร ลดหลั่นหลายชั้น มีความสวยงานตระการตา บริเวณหน้าผามีม่านน้ำตกสวยงาม และเป็นชะง่อนถ้ำ มีพระพุทธรูปใว้สักการะบูชา
พระพุทธรัตนมงคลมหามุนี
พระพุทธรูปที่สูงที่สุดอันดับที่สองของประเทศไทย ตั้งอยู่ในวัดบูรพาภิราม อำเภอเมือง
ประเพณีบุญผะเหวด
งานบุญพระเวสสันดรชาดก หรือบุญผะเหวดในภาษาอีสาน เป็นบุญประเพณีที่มีการเทศน์มหาชาติเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ของจังหวัดร้อยเอ็ด โดยเฉพาะจังหวัดได้กำหนดให้เป็นงานประเพณีประจำปีของจังหวัดและจัดได้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ซึ่งเป็นไปตามฮีต 12 คือหมายถึงเดือนสี่มีการทำบุญผะเหวดดังคำกล่าวไว้ในฮีตว่า
ประเพณีบุญบั้งไฟสุวรรณภูมิ (ลายศรีภูมิ)
เป็นงานบุญประเพณีที่สำคัญของจังหวัด อีกหนึ่งงาน ที่มีการจัดอย่างต่อเนื่องเเละมีความเก่าเเก่มากที่สุดเเห่งหนึ่งของประเทศไทย (ตั้งเเต่ปีพ.ศ. 2256 เป็นต้นมา) อีกทั้งยังเป็นงานประเพณีบุญบั้งไฟ 1 ใน 4 เเห่งที่มีชื่อเสียงเเละมีการจัดงานยิ่งใหญ่ในระดับประเทศ โดยมีเอกลักษณ์ คือ ประกวดแข่งขัน การเอ้ บั้งไฟ ประเภท ลายกรรไกรตัด หรือ "บั้งไฟลายศรีภูมิ" เพียงแห่งเดียวในประเทศไทย โดย ทั่วไปพื้นที่อื่นๆ การตกแต่งตัวบั้งไฟ จะใช้ลายสับ ทั้งนี้ ในเขตเทศบาลตำบลสุวรรณภูมิ และอำเภอสุวรรณภูมิ มีช่างเอ้ ช่างตัดลายบั้งไฟที่มีชื่อเสียง และถ่ายทอดภูมิปัญญา มาไม่น้อยกว่า 309 ปี และที่มีบันทึกทางวิชาการ ลวดลายกระดาษ โดยช่างมีฝีมือ ที่มีหลักฐานสืบต้นทางวิชาการ ที่มีพัฒนาการและนวัตกรรม การตัดลายกระดาษ "ลายศรีภูมิ" ระหว่าง 70 - 90 ปี และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง งานบั้งไฟลายศรีภูมิ นั้น เป็นที่ทราบกันดีของช่างบั้งไฟเอ้ ทั่วจังหวัดร้อยเอ็ด และจังหวัดในภาคอีสาน ว่า งานประเพณีบุญบั้งไฟสุวรรณภูมิ เป็นงาน ที่รวบรวมช่างฝีมือการเอ้บั้งไฟและการตกแต่งเครื่องล่าง มาร่วมแข่งขันบั้งไฟเอ้สวยงามขนาดใหญ่ มากที่สุดในประเทศไทย โดย การจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟสุวรรณภูมิ จะจัดทุกวัน เสาร์ อาทิตย์แรก ของเดือนมิถุนายน ของทุกปี
ประเพณีบุญบั้งไฟพนมไพร
เป็นงานประเพณีบุญบั้งไฟ 1 ใน 4 เเห่งที่มีชื่อเสียงเเละมีการจัดงานยิ่งใหญ่ในระดับประเทศ ในการจัดการแข่งขันบั้งไฟมีขบวนแห่ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาสยามบรมราชกุมารี และมีการจัดตามฮีตสิบสองคองสิบสี่ โดยยึดวัน ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 เป็นการจัดงานในทุกปี และมีการจุดบั้งไฟถวย (ถวาย) องค์พระมหาธาตุวัดกลางอุดมเวทย์ ซึ่ง มีบั้งไฟแสน รวมบั้งไฟขนาดอื่นๆ รวมกันมากกว่า 1,000 บั้ง เเละมีการจุดมากที่สุดในประเทศไทย
ประเพณีลอยกระทง (สมมาน้ำ คืนเพ็ง เส็งประทีป)
เป็นงานประเพณีลอยกระทงที่ใหญ่ที่สุดในภาคอีสานเเละติด 1 ใน 5 ของงานประเพณีลอยกระทงที่มีอัตลักษณ์เเละจัดได้ยิ่งใหญ่ที่สุดของประเทศ ถือเป็นตัวแทนจัดงานลอยกระทงของภาคตะวันออกเฉียงเหนือใช้ชื่อว่า “สมมาน้ำ คืนเพ็ง เส็งประทีป” มีการแห่กระทงประทีป 12 หัวเมือง การประกวดกระทงอนุรักษ์ธรรมชาติ ฯลฯ งานประเพณีลอยกระทง "สมมาน้ำ คืนเพ็ง เส็งประทีป” เป็นเอกลักษณ์ เป็นการขอขมาพระแม่คงคาในคืนวันเพ็ญเดือน 12 โดยจัดขึ้นที่บึงพลาญชัยและสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ร้อยเอ็ด อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด  ภายในงานสามารถร่วมลอยกระทงรวงข้าวซึ่งเป็นอัตลักษณ์ของงานลอยกระทงของจังหวัดร้อยเอ็ดเนื่องด้วยจังหวัดร้อยเอ็ดเป็นแหล่งผลิตข้าวหอมมะลิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภาคอีสาน เเละร่วมชมประทีปพระราชทาน การประกวดกระทงอนุรักษ์ การประกวดขบวนแห่ การประกวดกระทงประทีปใหญ่ชิงถ้วยพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ การประกวดธิดาสาเกตนคร และการแสดงแสง เสียงตำนานเมืองร้อยเอ็ด (สาเกตนคร)
ชาวจังหวัดร้อยเอ็ดที่มีชื่อเสียง
จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นจังหวัดที่ก่อกำเนิดศิลปินนักร้องมากมาย
สมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย
สมาคมกีฬาคาราเต้แห่งประเทศไทย (ชื่อย่อ: สคท.; Thailand Karate Federation; TKF) เป็นสมาคมกีฬาในสังกัดของการกีฬาแห่งประเทศไทย ซึ่งทำหน้าที่กำกับดูแลกีฬาคาราเต้ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2519ในชื่อสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (The Federation of All Thailand Karate-do Organizations; FATKO) ปัจจุบันมี พลเอกสุรชาติ จิตต์แจ้ง เป็นนายกสมาคมฯ
ประวัติ
ตุลาคม พ.ศ. 2519: ก่อตั้งสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (The Federation of All Thailand Karate-do Organizations -FATKO) พฤษภาคม พ.ศ. 2530: ได้รับการรับรองสมาคมฯจากการกีฬาแห่งประเทศไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539: เปลี่ยนชื่อจากสมาคมสหพันธ์คาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (The Federation of All Thailand Karate-do Organizations -FATKO) เป็นสมาคมคาราเต้-โดแห่งประเทศไทย (Thailand Karate-do Federation -TKF) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย (Thailand Karate Federation) โดยตัดคำว่า"-โด(-do)" ออก และในปี 2556 พระราชบัญญัติส่งเสริมกีฬาอาชีพ พ.ศ. 2556 มีผลใช้บังคับ และกำหนดให้เพิ่มคำว่า “กีฬา” อยู่หน้าคำว่า สมาคมของทุกสมาคมกีฬา ดังนั้น เพื่อให้เป็นไปตามข้อกำหนดของพระราชบัญญัติ ดังกล่าว สมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย จึงได้ดำเนินการแก้ไขข้อบังคับ และเปลี่ยนชื่อสมาคมฯ เป็น “สมาคมกีฬาคาราเต้แห่งประเทศไทย” โดยได้ดำเนินการเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2559
=== รายนามนายกสมาคมฯ ===
แอลเอ แกลักซี
แอลเอ แกลักซี (LA Galaxy) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองลอสแอนเจลิส ในสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเล่นอยู่ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ภูมิภาคตะวันตก สีเสื้อของทีมคือ สีทองและเขียว และมัสคอตของทีมคือ "คอซโม" (Cozmo) ซึ่งเป็นกบจากต่างดาว
แอลเอ แกลักซี เป็นหนึ่งในสิบทีมที่ร่วมก่อตั้งเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 โดยในช่วงแรกนั้นทีมแกลักซีได้ใช้สนามเหย้าคือโรสโบวล์ จนถึงปี 2002 ได้ย้ายมาเล่นที่เดอะโฮมดีโปต์เซนเตอร์ สนามในเมืองคาร์สัน ซึ่งสนามนี้เป็นสนามเหย้าของทีม ซี.ดี. ชีวาส ยูเอสเอ ที่ตั้งอยู่ในลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกัน
อำเภอคาโตริ
อำเภอคาโตริ (香取郡 (Katori-gun)) เป็นอำเภอหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น อำเภอนี้มีมาตั้งแต่สมัยการปฏิรูปปีไทกะในคริสต์ศตวรรษที่ 7 และอำเภอคาโตริยังคงเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นชิโมซะมาจนกระทั่งมีการก่อตั้งจังหวัดชิบะ อำเภอคาโตริในอดีตครอบคลุมพื้นที่ทางฝั่งใต้ของปลายแม่น้ำโทเนะ
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2021 อำเภอคาโตริมีประชากรประมาณ 32,333 คน พื้นที่ทั้งหมด 138.95 km2
ออลอโมตส์
ออลอโมตส์ (Olomouc, ; สำเนียงท้องถิ่น Olomóc; Olmütz, ; Ołomuniec, ; Olomucium หรือ Iuliomontium) เป็นเมืองทางตะวันออกของประเทศเช็กเกีย บนฝั่งแม่น้ำโมราวา เป็นเมืองหลักของเขตออลอโมตส์ ถือเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศ มีประชากรราว 100,000 คน หากรวมประชากรชานเมือง มีประชากร 384,000 คน (ค.ศ. 2019)
คาดกันว่าเมืองนี้ถือกำเนิดมาจากป้อมของชาวโรมัน ตกเป็นของฮังการีใน ค.ศ. 1478 และเป็นเมืองหลวงของแคว้นมอเรเวียจนถึง ค.ศ. 1640 สวีเดนเข้าทำลายใน ค.ศ. 1642 ต่อมากลายเป็นที่มั่นของออสเตรียในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เสาตรีเอกานุภาพได้รับเลือกเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2000 จากคุณค่าทางสัญลักษณ์และมีลักษณะหลักเป็นบาโรก
เขตการปกครองย่อย
ออลอโมตส์แบ่งออกเป็นเขตย่อย 26 เขต:
เมืองพี่น้อง
ออลอโมตส์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
ซีเครตการ์เดน (อีพี)
'ซีเครท กาเดนท์'เป็นอีพีที่สามของวงเอพิงก์ที่ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 โดยมีเพลง "No No No" เพื่อใช้ในการโปรโมต และเป็นอัลบั้มแรกที่ไม่มี ฮง ยู-คย็อง อดีตสมาชิกที่ลาออกไปเมื่อเดือนเมษายน 2013