cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทรงอย่างแบด
การตอบรับ
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ได้ให้คำขวัญวันเด็กแห่งชาติในปี 2566 โดยล้อจากเนื้อร้องหลักของเพลงที่ว่า "ทรงอย่างแบด แซดอย่างบ่อย เธอไม่อินกับผู้ชายแบดบอย" เป็น "เรียนอย่าแบด แซดอย่าบ่อย สู้อย่าถอย ค่อย ๆ สร้างพลังใจ" ในขณะที่วงเปเปอร์เพลนส์เองได้ให้คำขวัญวันเด็กแห่งชาติในปีเดียวกันโดยมีการอ้างถึงเพลงนี้ไว้ว่า "สร้างสรรค์ความคิด ⁣ผูกมิตรซื่อตรง⁣ ก้าวอย่างมั่นคง⁣ ฟังทรงอย่างแบด"
ในวันเด็กแห่งชาติ พ.ศ. 2566 เปเปอร์เพลนส์ได้ขึ้นแสดงที่ซาฟารีเวิลด์ โดยมีผู้เข้าชมเต็มความจุ 6,500 คน และได้รับการตอบรับอย่างดีโดยเฉพาะกลุ่มเด็ก โดยก่อนหน้านี้ ผลสำรวจโซเชียลมีเดียของไวซ์ไซท์ประเทศไทย พบว่าเพลงทรงอย่างแบดได้รับการกล่าวถึงในหัวเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวันเด็กแห่งชาติมากเป็นอันดับหนึ่ง ด้วยจำนวน 4.32 ล้านเอ็นเกจเมนต์
ประชากรศาสตร์พม่า
บทความนี้ว่าด้วยลักษณะประชากรของประเทศพม่า รวมถึงความหนาแน่นของประชากร ชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สาธารณสุข สถานภาพทางเศรษฐกิจ การนับถือศาสนา เป็นต้น
จำนวน
รัฐบาลพม่าได้สำรวจประชากร โดยประกอบด้วยชนชาติต่าง ๆ กว่า 135 เชื้อชาติ โดยมีชนชาติหลัก 8 ชนชาติ รวมถึงชาวพม่า (68%), ชาวไทใหญ่ (9%), ชาวกะเหรี่ยง (7%), ชาวยะไข่ (4%), ชาวมอญ (2%), ชาวกะยา และชาวกะชีน
ลักษณะประชากร
การเกิด และ เสียชีวิต
สตรองเกอร์ (วอตดาสซึนต์คิลยู)
"สตรองเกอร์ (วอตดาสซึนต์คิลยู)" เป็นเพลงของนักร้องอเมริกัน เคลลี คลาร์กสัน และชื่อเพลงสอดคล้องกับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ห้า สตรองเกอร์ (ค.ศ. 2011) ทีแรกชื่อเพลงว่า "วอตดาสซึนต์คิลยู (สตรองเกอร์)" เป็นซิงเกิลลำดับที่สองออกวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ผ่านค่ายเพลงอาร์ซีเอเรเคิดส์ เพลงเขียนโดย Jörgen Elofsson, อาลี แทมโพซี และเดวิด แกมสัน โดยมีเกร็ก เคิร์สติน ร่วมเขียนเพลงและโปรดิวซ์ให้ เพลง "สตรองเกอร์" เป็นเพลงที่มีความเร็วระดับสูง (uptempo) ที่ดึงแนวเพลงต่าง ๆ เช่น ป็อปร็อก แดนซ์ป็อป และอิเล็กโทรป็อปมารวมกัน เนื้อเพลงโดยหลักเป็นเรื่องเกี่ยวกับการให้กำลังใจและการเยียวยาจากอาการอกหัก มีท่อนคอรัสที่ได้แรงบันดาลใจจากคำพูดของฟรีดริช นีทเชอ ที่กล่าวว่า "สิ่งใดไม่คร่าเรา สิ่งนั้นจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น" (That which does not kill us makes us stronger.)
หลังจากเพลงออกจำหน่าย "สตรองเกอร์" ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ที่ถือว่าเป็นไฮไลต์ของอัลบั้มสตรองเกอร์ เสียงร้องของคลาร์กสันและองค์ประกอบเพลงได้รับคำยกย่อง ขณะที่ยังมีการวิจารณ์ถึงเรื่องเนื้อหาในเพลง ทางการตลาด เพลง "สตรองเกอร์" เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคลาร์กสัน ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้เป็นเพลงที่สามที่ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลาสามสัปดาห์ติดต่อกัน ทำได้ดีกว่าเพลง "อะโมเมนต์ไลก์ดิส" (ค.ศ. 2002) และ "มายไลฟ์วูดซักวิตเอาต์ยู" (ค.ศ. 2009) เนื่องจากเป็นเพลงอันดับหนึ่งที่อยู่บนชาร์ตได้นานที่สุด เพลงยังขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตย่อยของบิลบอร์ดอีก 15 ชาร์ต เช่นชาร์ตอดัลต์ป็อปซองส์, อดัลต์คอนเทมโพรารี, ฮอตแดนซ์คลับซองส์ และป็อปซองส์ มากกว่าเพลงทุกเพลงของคลาร์กสัน "สตรองเกอร์" ยังขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศโปแลนด์ และสโลวาเกีย และติดสิบอันดับแรกใน 15 ประเทศทั่วโลก ขายได้มากกว่า 15 ล้านหน่วยและเป็นหนึ่งในเพลงที่ขายดีที่สุดตลอดกาล จากความสำเร็จของเพลงทำให้อัลบั้มสตรองเกอร์สามารถขายได้เป็นเวลามากกว่าหนึ่งปี "สตรองเกอร์" ได้เข้าชิงรางวัลหลากหลายรางวัล เช่น รางวัลแกรมมี 3 รางวัล และเวิลด์มิวสิกอะวอดส์ 1 รางวัล
ตำบลเจ็ดเสมียน
เจ็ดเสมียน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี อยู่ห่างจากอำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรีประมาณ 13 กิโลเมตร และห่างจากที่ว่าการอำเภอโพธารามประมาณ 7 กิโลเมตร
ประวัติ
หน่วยงานส่วนท้องถิ่นในท้องที่ตำบลเจ็ดเสมียนคือเทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2506 โดยจัดตั้งท้องถิ่นหมู่ที่ 1, 2, 3 และ 6 ตำบลเจ็ดเสมียน ขึ้นเป็น สุขาภิบาลเจ็ดเสมียน โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลเจ็ดเสมียนจึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลกับเทศบาล โดยยุบองค์การบริหารส่วนตำบลเจ็ดเสมียน (พื้นที่หมู่ 4 บ้านสนามชัย และหมู่ 5 บ้านคลองมะขาม) มารวมกับพื้นที่เทศบาลตำบลเจ็ดเสมียน ตามเจตนารมณ์ของประชาชนในพื้นที่
ข้อมูลทั่วไป
ตำบลเจ็ดเสมียน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม โดยมีพื้นที่เพาะปลูกอยู่โดยรอบชุมชน พืชที่ปลูก ได้แก่ ข้าว อ้อย มะขามเทศมัน เลี้ยงสัตว์ และพืชอื่น ๆ นอกจากนั้นการประกอบอาชีพภายในชุมชน ได้แก่ การค้าและอุตสาหกรรม ด้านการค้าขนาดเล็กถึงปานกลาง ส่วนใหญ่เป็นการทำโรงงานทำหัวผักกาดเค็ม (หัวไชโป๊) เป็นกิจการที่ทำต่อเนื่องกันมาทำชื่อเสียงให้แก่ชุมชนพอสมควร ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลเจ็ดเสมียนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน
ประชากร
ตำบลเจ็ดเสมียนมีจำนวนประชากรทั้งหมด 5,743 คน โดยแยกได้ดังนี้
จักรพรรดิโจเม
จักรพรรดิโจะเมครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 629 - ค.ศ. 641
พระราชประวัติ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโจะเมมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายทะมุระ
เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิบิดะสึ ทั้งทางฝั่งพระราชบิดาและพระราชมารดาเนื่องจาก เจ้าชายโอะชิซะกะ พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิบิดะสึส่วนพระราชมารดาคือ เจ้าหญิงนุกะเตะฮิเมะ เป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิบิดะสึทำให้จักรพรรดิิบิดะสึมีศักดิ์เป็นพระอัยกา (ปู่) และพระปิตุลา (ลุง) ของเจ้าชายทะมุระ
แหล่งข้อมูลอื่น
593 641
การแตกเป็นเสี่ยง (ฟิสิกส์)
การแตกเป็นเสี่ยง (Spallation) เป็นกระบวนการหนึ่งที่ชิ้นส่วนของวัสดุจะถูกดีดออกมาจากร่างกายใด ๆ เนื่องจากการกระทบหรือความเครียด ในบริบทของกลศาสตร์การกระทบมันจะอธิบายการดีดออกหรือการระเหยของวัสดุจากเป้าหมายระหว่างการกระทบจากวัตถุวิถีโค้ง ในฟิสิกส์ของดาวเคราะห์ การแตกเป็นเสี่ยงจะอธิบายการกระทบจากอุกกาบาตบนพื้นผิวของดาวเคราะห์และผลกระทบของลมดวงดาวในบรรยากาศของดาวเคราะห์ ในบริบทของการทำเหมืองแร่หรือธรณีวิทยา การแตกเป็นเสี่ยงอาจหมายถึงชิ้นส่วนของหินที่แตกออกจากผิวหน้าของหินเนื่องจากความเครียดภายในหินนั้น โดยทั่วไปมันเกิดขึ้นบนผนังปล่องเหมือง ในบริบทของมานุษยวิทยา, การแตกเป็นเสี่ยงเป็นกระบวนการที่ใช้ในการทำเครื่องมือหินเช่นหัวลูกศรโดยการเคาะหรือทุบ ในฟิสิกส์นิวเคลียร์ การแตกเป็นเสี่ยงเป็นกระบวนการที่นิวเคลียสหนักปลดปล่อยนิวคลีออนออกมาเป็นจำนวนมากเป็นผลมาจากการถูกชนด้วยอนุภาคย่อยพลังงานสูง ดังนั้นน้ำหนักอะตอมจึงลดลงอย่างมาก
การแตกเป็นเสี่ยงของนิวเคลียสเป็นหนึ่งในกระบวนการที่ เครื่องเร่งอนุภาค อาจถูกใช้ในการผลิตลำแสงของ นิวตรอน. ปรอท, แทนทาลัม, ตะกั่ว หรือเป้าหมายโลหะหนักอื่น ๆ ถูกนำมาใช้ และนิวตรอน 20 ถึง 30 ตัวถูกไล่ออกหลังจากถูกกระทบในแต่ละครั้ง แม้ว่านี่จะเป็นวิธีที่มีราคาแพงอย่างมากในการผลิตลำแสงนิวตรอนกว่าวิธีที่ผลิตโดยปฏิกิริยาลูกโซ่ของปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ มันมีข้อได้เปรียบที่ว่าลำแสงสามารถถูกทำให้เป็นคลื่นกระตุกได้อย่างง่ายดาย แนวคิดของ การแตกเป็นเสี่ยงของนิวเคลียสได้ถูกประกาศเกียรติคุณเป็นครั้งแรกโดย ผู้ได้รับรางวัลโนเบล นายเกล็น ที Seaborg ในวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกของเขาใน การกระเจิงของนิวตรอนแบบไม่ยืดหยุ่น ในปี 1937
การผลิตนิวตรอนที่แหล่งนิวตรอนจากการแตกเป็นเสี่ยง
บทความหลัก: วิทยาศาสตร์กับนิวตรอน
บทความย่อย: แหล่งนิวตรอนจากการแตกเป็นเสี่ยง|ธันวาคม 2015
โดยทั่วไปการผลิตนิวตรอนที่แหล่งนิวตรอนจากการแตกเป็นเสี่ยงจะเริ่มต้นด้วยเครื่องเร่งโปรตอนพลังงานสูง วิธีนี้มักจะทำกันไม่บ่อยไปกว่าเครื่องซินโครตรอน ยกตัวอย่างเช่น แหล่งนิวตรอน ISIS จะขึ้นอยู่กับชิ้นส่วนบางอย่างของอดีต Nimrod synchrotron นิมรอดไม่ค่อยเป็นต่อในการใช้กับฟิสิกส์ของอนุภาค ดังนั้นมันจึงถูกแทนที่ด้วยซินโครตรอนตัวใหม่ ในตอนแรกโดยการใช้หัวฉีดแบบเดิม แต่มันผลิตลำแสงโปรตอนที่เป็นแบบกระตุกเข้มข้นสูง ในขณะที่นิมจะผลิตประมาณ 2 µA ที่ 7 GeV, ISIS จะผลิต 200 µA ที่ 0.8 GeV ลำแสงนี้จะถูกทำให้กระตุกที่อัตรา Hz และลำแสงเข้มข้นของโปรตอนนี้จะถูกโฟกัสไปยังเป้าหมายหนึ่ง มีการทดลองหลายครั้งที่ทำกับเป้าหมายที่หมดยูเรเนียมแล้ว แต่แม้ว่าเครื่องเหล่านี้จะผลิตลำแสงนิวตรอนที่เข้มข้นที่สุด พวกมันก็ยังมีชีวิตที่สั้นที่สุด เพราะฉะนั้นโดยทั่วไป เป้าหมายที่เป็นแทนทาลัมได้ถุกนำมาใช้ กระบวนการการแตกเป็นเสี่ยงในเป้าหมายจะผลิตนิวตรอนหลายตัว ขั้นแรกที่ พลังงานสูงมาก-เศษส่วนที่ดีของพลังงานโปรตอน. จากนั้นนิวตรอนเหล่านี้จะชะลอตัวในตัวหน่วงที่เติมเต็มด้วยไฮโดรเจนเหลวหรือมีเทนเหลวเข้าสู่ระดับพลังงานที่จำเป็นสำหรับเครื่องมือสร้างการกระเจิง ในขณะที่โปรตอนสามารถโฟกัสได้เนื่องจากพวกมันมีประจุ นิวตรอนที่ไม่มีประจุจะไม่สามารถทำได้ ดังนั้นในการจัดเรียงนี้ เครื่องมือจะถูกจัดเรียงรอบ ๆ ตัวหน่วง
ดูเพิ่มเติม: แหล่งนิวตรอน ISIS, แหล่งที่มานิวตรอนจากการแตกเป็นเสี่ยง, l3=SINQ ฟิวชั่นที่คุมขังเฉื่อย (Inertial confinement fusion) มีศักยภาพในการผลิตนิวตรอนได้มากกว่าการแตกเป็นเสี่ยง นี่อาจเป็นประโยชน์สำหรับการถ่ายภาพรังสีด้วยนิวตรอน ซึ่งสามารถนำมาใช้ในการค้นหาตำแหน่งของไฮโดรเจนอะตอมในโครงสร้างต่าง ๆ, ในการแก้ปัญหาการเคลื่อนไหวของความร้อนของอะตอมและการศึกษาการกระตุ้นสะสมของโฟตอนด้วยประสิทธิภาพที่มากขึ้นกว่ารังสีเอ็กซ์
พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์
พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์ (Power Pop Girls) เป็นเกิร์ลกรุปลำดับแรกของสังกัด ทรูแฟนเทเชีย แนวเพลงวาไรตี้ป๊อป เป็นการรวมตัวเฉพาะกิจของศิลปินหญิง 3 คน จากรายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2548 - พ.ศ. 2549 เพียงอัลบั้มเดียว ได้แก่ อัลบั้ม "ภารกิจลับ...ภารกิจรัก"
ประวัติ
หลังจากสิ้นสุดฤดูกาล ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 ในปลายปี พ.ศ. 2548 ทางต้นสังกัด "ทรูแฟนเทเชีย" (หรือ ยูบีซีแฟนเทเชีย ในขณะนั้น) ได้สร้างสรรค์ผลงานอัลบั้มรวม "ปฏิบัติการเร่ขายฝัน" โดยอัลบั้มนี้ได้ทดลองนำศิลปินหญิง 3 คน ได้แก่ "ลูกตาล" "เปรี้ยว" "พัดชา" มาทำงานร่วมกันในเพลงคัฟเวอร์ "ไม่อ้วนเอาเท่าไหร่" ซึ่งเป็นบทเพลงลำดับที่ 6 ของอัลบั้ม นับว่าเป็นการเปิดตัวการทำงานร่วมกันของศิลปินสาวทั้งสามคนเป็นครั้งแรก
จากนั้นในช่วงเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2548 หลังจากสิ้นสุดช่วงโปรโมทอัลบั้มรวม "ปฏิบัติการเร่ขายฝัน" ได้มีการปรับเปลี่ยนภาพลักษณ์ของศิลปินสาวทั้งสามคนเป็นครั้งแรก โดยได้รับเชิญ คุณ บัญชา ชูดวง บรรณาธิการฝ่ายแฟชั่นจากนิตยสารเปรียว มาดูแลคอนเซ็ปต์การแต่งกาย การแต่งหน้า และทรงผม ของอัลบั้มชุดนี้ โดยสีสันเสื้อผ้าจะออกแนวสดใส โดยพิจารณาจากบุคลิกของทั้งสามคนเป็นหลัก "ลูกตาล" เป็นโทนสีฟ้า สดใส ร่าเริง "เปรี้ยว" เป็นโทนสีส้ม แก่น ซน "พัดชา" เป็นโทนสีเขียว มีความขี้เล่น ซึ่งสีประจำตัวของทั้งสามสาวและชื่อกลุ่มศิลปิน "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์" มีความใกล้เคียงกับ "พาวเวอร์พัฟฟ์เกิร์ลส์" (Power Puff Girls) สามสาวของการ์ตูนชื่อดังที่มีชื่อเดียวกันจากฝั่งตะวันตก
กลุ่มศิลปิน "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์" (2548-2549)
กลุ่มศิลปืน "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์" ได้มีผลงานเพลงร่วมกันอย่างเป็นทางการเพียง 1 อัลบั้ม คือ อัลบั้ม "ภารกิจลับ...ภารกิจรัก" แนวเพลงโดยรวมในอัลบั้มจะเป็นป๊อปสดใส เน้นดนตรีที่มีจังหวะสนุกสนาน ซิงเกิลโปรโมทได้แก่ เพลง "อยากบอกเธอ" "เจ้าชายของฉัน" "โอ้ววว ...เหรอ" "อยากฟังคำนี้ของเธอ" และ "รักพาเราไป"
ปัจจุบัน ทั้งสามสาวได้แยกย้ายกันไปสร้างสรรค์ผลงานของแต่ละคนในต้นสังกัด "พัดชา" เป็นศิลปินเดี่ยวหญิงอย่างเต็มตัว มีผลงานอัลบั้มเดี่ยวออกมาแล้ว 2 อัลบั้ม คือ "พัดชา เดอะมิราเคิลซิกซ์" และ "แฮนเดิลวิทแคร์" ส่วน "ลูกตาล" และ "เปรี้ยว" มีโอกาสได้ทำงานร่วมกันอีกครั้งในโปรเจกต์พิเศษอัลบั้มลูกทุ่งคัฟเวอร์ "7 สาวสะบัดโชว์" ซึ่งต่อมาได้ปรับเปลี่ยนเป็นศิลปินเกิร์ลกรุปแนวป็อปแดนซ์ในนาม "G2G"
เกงจิ๋ว
เกงจิ๋ว หรือ จิงโจว (&hairsp;; แต้จิ๋ว(เป็งอิม): gêng1 ziu1) เป็น 1 ใน 9 มณฑลของประวัติศาสตร์จีนในอดีต โดยเป็นเขตการปกครองในช่วงของจักรพรรดิฮั่นอู่ (ก่อน ค.ศ. 141– ค.ศ. 87) ของราชวงศ์ฮั่น เป็นเมืองที่ติดกับแม่น้ำแยงซี ขึ้นชื่ออย่างยิ่งในยุคสามก๊ก และปรากฏในวรรณกรรมสามก๊ก
ยุคสามก๊ก
ระหว่างยุคสามก๊ก เกงจิ๋วเป็นดินแดนที่แบ่งออกเป็นสองส่วน โดยส่วนหนึ่งอยู่ภายใต้แคว้นวุย (220–265) โดยมีเมืองหลักอยู่ที่ซิงเอี้ย (แต้จิ๋ว(เป็งอิม): sing1 ia2) และอีกส่วนหนึ่งของเกงจิ๋วอยู่ที่แคว้นง่อ (229–280) โดยเมืองหลักอยู่ที่กังเหลง (แต้จิ๋ว(เป็งอิม): gang1 lêng5)
ยุคปัจจุบัน
เกงจิ๋ว หรือ จิงโจว ในปัจจุบันอยู่ในมณฑลหูเป่ย์ ใกล้กับเขื่อนสามผา เป็นเมืองที่ใหญ่และมีความสำคัญเป็นอันดับสองของมณฑลหูเป่ยรองจากอู่ฮั่น มีสถานที่และสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่ที่เกี่ยวกับสามก๊กมากมาย เช่น ศาลเจ้าสามก๊กที่มีรูปปั้นกวนอูที่ใหญ่ที่สุดในจีน (ซึ่งได้ถูกสั่งรื้อออกไปในปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากผิดระเบีนยผังเมือง  ) และเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ โดยมีสถานที่ ๆ น่าสนใจ คือ กำแพงเมืองโบราณตั้งแต่ยุคสามก๊ก ความสูง 8.8 เมตร ล้อมรอบเมืองในเนื้อที่ประมาณ 4.6 ตารางกิโลเมตร เป็นความยาวทั้งสิ้น 10 กิโลเมตร  มีประตูเมือง 2 ชั้น สำหรับใช้หลอกข้าศึกให้เข้ามา ก่อนที่จะปิดประตูชั้นในโจมตี เรียกว่า "เวิ่งเฉิง"  (&hairsp;) ตั้งอยู่ในเขตการปกครองปัจจุบัน คือ แขวงจิง
วรรณกรรม
ในวรรณกรรมสามก๊ก เกงจิ๋วปกครองโดยเล่าเปียว เป็นเมืองที่ขงเบ้งให้คำแนะนำแก่เล่าปี่ว่าหากต้องการตั้งตนเป็นใหญ่และสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นมาต้องยึดเมืองนี้เป็นฐานที่มั่นเพื่อสู้กับโจโฉ แต่เล่าปี่แม้ปรารถนาแต่ก็ไม่กระทำการเนื่องจากเกรงคำครหาจากผู้คนว่ายึดเมืองไปจากคนแซ่เดียวกัน เกงจิ๋วนับเป็นเมืองที่มีชัยภูมิดีเยี่ยม เต็มไปด้วยผู้คนมากมายทั้งนักปราชญ์ บัณฑิต ผู้มีความสามารถ เช่น ขงเบ้ง, ชีซี หรือบังทอง จึงเป็นที่ต้องการของหลายฝ่าย แม้กระทั้งแคว้นง่อของซุนกวนและจิวยี่ ก็แสดงความต้องการหลายครั้งว่าต้องการครอบครองเกงจิ๋ว ภายหลังจากเล่าเปียวเสียชีวิตลง เล่าจ๋อง บุตรชายคนเล็กได้ปกครองแทนและได้ยกเมืองให้กับโจโฉ เมื่อโจโฉยกทัพมา แต่ท้ายสุดเล่าปี่ได้ยึดภายหลังศึกเซ็กเพ็ก โดยอ้างว่าขอยืมจากซุนกวน และได้ให้กวนอูปกครองเมือง กวนอูปกครองอยู่นานนับสิบปี  ท้ายสุดก็สูญเสียเมืองไปเมื่อลิบองได้มายึดไปจากกวนอู และประหารชีวิตกวนอูพร้อมทั้งกวนเป๋ง บุตรชายบุญธรรม
การแตกตัวด้วยแสง
การแตกตัวด้วยแสง (Photodisintegration (หรือที่เรียกว่า การแปรธาตุด้วยแสง (phototransmutation) เป็นกระบวนการทางฟิสิกส์ที่รังสีแกมมาพลังงานสูงอย่างยื่งยวดถูกดูดซึมโดยนิวเคลียสและทำให้มันเข้าสู่สภาพตื่นตัวซึ่งจะสลายตัวทันทีโดยการปลดปล่อยอนุภาคย่อยออกมา. โปรตอน, นิวตรอนหรืออนุภาคแอลฟาเดี่ยว ๆ จะถูกเคาะอย่างมีประสิทธิภาพให้หลุดออกจากนิวเคลียสโดยรังสีแกมมาที่กำลังเข้ามา การแตกตัวด้วยแสงเป็นปฏิกริยาดูดซับพลังงาน (endothermic) สำหรับนิวเคลียสของอะตอมที่เบากว่าเหล็กและบางครั้งก็เป็นปฏิกริยาปลดปล่อยพลังงาน (exothermic) สำหรับนิวเคลียสของอะตอมที่หนักกว่าเหล็ก. การแตกตัวด้วยแสงเป็นผู้รับผิดชอบสำหรับการสังเคราะห์นิวเคลียสของอย่างน้อยบางองค์ประกอบที่อุดมไปด้วยโปรตอนและหนักผ่านทางกระบวนการพีที่จะเกิดขึ้นในซุปเปอร์โนวา
การแตกตัวด้วยแสงของดิวทีเรียม
ปฏิกิริยาการแตกตัวด้วยแสงดังต่อไปนี้
ได้ถูกนำมาใช้โดยเจมส์ Chadwick และ มอริซ Goldhaber ในการวัดความแตกต่างของมวลระหว่างโปรตอนและนิวตรอน การทดลองนี้พิสูจน์ให้เห็นว่านิวตรอนไม่ได้เป็นสภาวะผูกพันของโปรตอนและอิเล็กตรอน ตามที่ได้ถูกเสนอโดยเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด
การแตกตัวด้วยแสงของเบริลเลียม
การแตกตัวด้วยแสงของเบริลเลียมโดยรังสีแกมมาที่ถูกปล่อยออกมาโดยพลวง-124 ถูกนำมาใช้เป็นแหล่งที่มาสำหรับนิวตรอนความร้อน
ไฮเปอร์โนวา
ในการระเบิดของดวงดาวที่มีขนาดใหญ่มาก (มากกว่าหรือเท่ากับ 250 ของมวลของดวงอาทิตย์) การแตกตัวด้วยแสงเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งในเหตุการณ์ซูเปอร์โนวา ในขณะที่ดาวมาถึงจุดสิ้นสุดของชีวิต มันจะมีอุณหภูมิและความดันถึงจุดที่ผลกระทบจากการดูดซับพลังงานของการแตกตัวด้วยแสงจะลดความดันและอุณหภูมิภายในแกนของมันเองลงชั่วคราว นี่เป็นสาเหตุให้แกนกลางเริ่มต้นที่จะยุบตัวเนื่องจากพลังงานถูกนำออกไปโดยการแตกตัวด้วยแสง และแกนกลางที่กำลังยุบนำไปสู่​​การก่อตัวของหลุมดำ ส่วนหนึ่งของมวลจะหนีออกไปในรูปแบบของเจ็ตสัมพัทธ์ (relativistic jets)ซึ่งอาจมีการ "พ่น" โลหะชิ้นแรกในจักรวาล
ฟิชชันด้วยแสง
ฟิชชันด้วยแสง (Photofission) เป็นกระบวนการที่คล้ายกันแต่แตกต่างกัน ในที่ซึ่งนิวเคลียส หลังจากมีการดูดซับรังสีแกมมา จะเริ่มปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน (แยกเป็นสองชิ้นที่มีมวลเกือบเท่ากัน)
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2020 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดชิงชนะเลิศของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2019–20 ฤดูกาลที่ 65 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรลำดับแรกของยุโรป จัดขึ้นโดยยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 28 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจากยูโรเปียนแชมเปียนคลับส์คัพมาเป็นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดนี้จะลงเล่นในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2020 ที่ อิชตาดีอูดาลุช ใน ลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส, ระหว่างสโมสรจากฝรั่งเศส ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง, ในนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพครั้งแรกของพวกเขา, และสโมสรจากเยอรมัน ไบเอิร์นมิวนิก. แมตช์นี้ไม่แน่นอนที่จะลงเล่นในรูปแบบ หลังปิดประตู, ถึงแม้ว่าผู้ชมจะได้รับอนุญาตขึ้นอยู่กับการทบทวนสถานการณ์และการตัดสินใจของรัฐบาลระดับชาติและระดับท้องถิ่น.
นัดชิงชนะเลิศตามโปรแกรมเดิมจะต้อลงเล่นที่ สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค ใน อิสตันบูล, ประเทศตุรกี ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2020. อย่างไรก็ตาม, ยูฟ่าได้ประกาศไปเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2020 ว่านัดชิงชนะเลิศได้ถูกเลื่อนการแข่งขันเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป. เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2563 คณะกรรมการบริหารของยูฟ่าเลือกที่จะย้ายที่ตั้งของรอบชิงชนะเลิศไปเป็นลิสบอน. แมตช์นี้จะเป็นครั้งแรกสำหรับนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพ/แชมเปียนส์ลีก ที่จะลงเล่นในวันอาทิตย์, และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ 2009 ที่ไม่ได้ลงเล่นในวันเสาร์. นอกจากนี้จะเป็นครั้งแรกสำหรับนัดชิงชนะเลิศของการแข่งขันที่จะลงเล่นหลังเดือนมิถุนายน.
ทีมชนะเลิศจะได้รับสิทธิ์ที่จะเล่นพบกับทีมชนะเลิศของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2019–20 ใน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2020. พวกเขายังมีสิทธิ์ได้เข้าสู่รอบแบ่งกลุ่มของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21.
ทีม
''ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศจนถึงปี ค.ศ. 1992 จะเป็นยุคสมัยยูโรเปียนคัพ, นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 จะเป็นในยุคยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก.''
สนามแข่งขัน
คณะกรรมการบริหารยูฟ่าได้เลือกสนามแข่งขัน – รู้จักอย่างเป็นทางการในชื่อ อิชตาดีอู ดู สปอร์ต ลิสโบอา อี เบนฟิกา – ที่การประชุมของพวกเขาเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2020. นี่เป็นนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกครั้งที่สองที่เป็นเจ้าภาพที่สนามกีฬาแห่งนี้; ครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2014, ในขณะที่ เรอัลมาดริด สามารถรักษาแชมป์สมัยที่ 10 ของพวกเขาโดยการเอาชนะ อัตเลติโกเดมาดริด 4–1 ในนัดชิงชนะเลิศครั้งแรกระหว่างทีมจากเมืองเดียวกัน.
สนามเหย้าของทีมจากโปรตุกีส พรีไมรา ลีกา ไบฟีกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003, ได้ถูกสร้างขึ้นมาใหม่เพื่อเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันถึงห้านัดของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004, รวมไปถึง นัดชิงชนะเลิศ. ก่อนการรื้อถอนในปี ค.ศ. 2003, เพื่อหาหนทางสำหรับเพิ่มความจุสนามใหม่อยู่ที่ 65,000 คน, ดั้งเดิม อิชตาดีอูดาลุช เป็นเจ้าภาพใน ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ 1992 นัดชิงชนะเลิศ, แวร์เดอร์เบรเมิน ชนะ มอนาโก 2–0, และเลกที่สองของ ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1983, อันเดอร์เลคต์ รักษาผลเสมอ 1–1 กับไบฟีกาเพื่อยกถ้วยรางวัล.
ลิสบอนเคยผ่านการจัดรอบชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพมาแล้วในปี ค.ศ. 1967, เมื่อทีมจากสกอตแลนด์ เซลติก ชนะ อินเตอร์มิลาน จากอิตาลี 2–1 ที่ อิชตาดีอู นาซิโอนัล. เมืองหลวงของโปรตุเกสยังเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ยูฟ่าคัพ นัดชิงชนะเลิศ 2005 ที่ อิชตาจีอูโชเซอัลวาลาเด, บ้านของคู่ปรับท้องถิ่นของทีมไบฟีกาและคู่ชิงชนะเลิศ สปอร์ติงลิสบอน, พ่ายแพ้ต่อ 3–1 ให้กับ ซีเอสเคเอ มอสโก.
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ
หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, ผลของทีมที่ได้เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นชื่อแรก (H: เหย้า; A: เยือน; N: กลาง).
ทูต
ทูตสำหรับนัดชิงชนะเลิศเดิมที่อิสตันบูลเป็นอดีตนักเตะทีมชาติตุรกี ฮามิท อัลทึนโทพ, ผู้ที่เคยประสบความสำเร็จในฐานะทีมรองชนะเลิศใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2009–10 กับ ไบเอิร์นมิวนิก เช่นเดียวกับการชนะ 2003 และ ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2004 กับ ชัลเคอ 04.
ผู้ตัดสิน
เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2020, ยูฟ่าได้เปิดเผยชื่อ ดานิเอเล โอร์ซาโต ในฐานะผู้ตัดสินสำหรับนัดชิงชนะเลิศ. โอร์ซาโตเคยเป็น ผู้ตัดสินฟีฟ่า ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010, และก่อนหน้านี้เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินที่สี่ใน ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2019.เขายังเคยเป็นผู้ช่วยของผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอใน ฟุตบอลโลก 2018 รอบชิงชนะเลิศ. เขาเคยทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินเพิ่มเติม ที่ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และ ผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ ที่ ฟุตบอลโลก 2018. เขามีส่วนร่วมโดยเพื่อนร่วมชาติของเขาสี่คน, กับ โลเรนโซ มันกาเนลลี และ อาเลสซันโดร จิอัลลาตินี ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสิน, มัสซิมิเลียโน เอียร์ราติ ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสินวิดีโอ และ มาร์โค กุยดา ในฐานะผู้ช่วยผู้ตัดสินวีเออาร์. ผู้ตัดสินที่สี่เป็น โอวิดิอู ฮาเทกัน ของโรมาเนีย, ในขณะที่สแปนิช โรเบร์โต ดิอัซ เปเรซ เดล ปาโลมาร์ และ อาเลฆันโดร เอร์นันเดซ เอร์นันเดซ รับหน้าที่ในฐานะล้ำหน้าวีเออาร์ และทีมผู้ตัดสินสนับสนุนวีเออาร์, ตามลำดับ.
วรทวินายก
วรทวินายก (มราฐี: वरदविनायक; Varadvinayak) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระพิฆเนศ เป็นหนึ่งในมนเทียรทั้งแปดของอัษฏวินายกมนเทียร วรทวินายกมนเทียรตั้งอยู่ในหมู่บ้านมหธ (Mahad; महड) ในแขวง (ตลุกะ; taluka) ขาลปุระตลุกะ (Khalapur taluka) ในอำเภอไรคัท รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มนเทียรนี้สร้างขึ้น (บูรณะ) โดยผู้พันแห่งเปศว (Peshwa) ชื่อ รามจี มหาเทว พิวัลกร (Ramji Mahadev Biwalkar) เมื่อปี 1725
มูรติ
มูรติประจำมนเทียรแห่งนี้เป็น "สวยัมภู" (swayambu) คือเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ มีผู้ไปพบอยู่ในทะเลสาบใกล้ ๆ เมื่อปี 1690 ส่วนมนเทียรนั้นสร้างขึ้นในปี 1725 โดย รามจี มหาเทว พิวัลกร มูรตินี้ประดิษฐานโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก และมีงวงของพระองค์หันไปทางซ้าย ตะเกียงน้ำมันของมนเทียรนี้เชื่อกันว่าจุดส่องสว่างมาตั้งแต่ 1892 โดยไม่เคยดับ
อ่าวมะนาว
อ่าวมะนาว เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งใน อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อยู่ห่างจากตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ไปทางทิศใต้ประมาณ 5 กิโลเมตร บริเวณอ่าวมะนาวมีทิวทัศน์สวยงาม ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปพักผ่อนหย่อนใจได้ และมีบริการบ้านพักสำหรับนักท่องเที่ยว อ่าวมะนาวอยู่ในการควบคุมดูแลของกองบิน 5 และเคยเป็นยุทธภูมิในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2
ภูมิศาสตร์
อ่าวนี้อยู่ทางใต้ของอ่าวประจวบ สุดขอบสองฝั่งทางเหนือและใต้มีคาบสมุทรหินปูนชัน และมีเกาะในอ่าวถึงสองเกาะคือ เกาะเหลื่อมที่อยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 3.6 กิโลเมตร และเกาะแอ่นที่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งอยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 1.5 กิโลเมตร
นอกจากนี้ ที่เขาล้อมหมวกมีค่างแว่นถิ่นใต้มากกว่า 200 ตัวที่ไม่ทำตัวก้าวร้าวเหมือนลิงหรือค่างในจุดท่องเที่ยวอื่น ๆ นักท่องเที่ยวสามารถให้อาหารมันได้
ขบวนการอันยิ่งใหญ่ โกกุลไฟว์
ได เซนไท โกกุลไฟว์ หรือ ขบวนการอันยิ่งใหญ่ โกกุลไฟว์ (ก๊อกเกิ้ลไฟว์) เป็นภาพยนตร์แนว ขบวนการนักสู้ ลำดับที่ 6 ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานี ทีวีอาซาฮี ทุกวันเสาร์ เวลา 18.00-18.30 น. ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น โดยเริ่มออกอากาศตั้งแต่เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ถึง 29 มกราคม พ.ศ. 2526 รวมความยาวทั้งสิ้น 50 ตอน และมีตอนพิเศษสำหรับออกฉายในโรงภาพยนตร์อีก 1 ตอน (ออกฉาย 13 มีนาคม พ.ศ. 2525)
ในประเทศไทยเคยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องไทยทีวีสีช่อง 9 หรือ โมเดิร์นไนน์ทีวี นำพากย์โดย น้าต๋อย เซมเบ้ และเคยจำหน่ายรูปแบบวิดีโอโดย วิดีโอสแควร์ และ ไร้ท์พิคเจอร์ส ปัจจุบันลิขสิทธิ์ถูกต้องเป็นของบริษัท ทีไอจีเอ
เรื่องย่อ
ดร. ฮอนโก ฮิเดกิ ผู้ก่อตั้ง สถาบันวิทยาศาตร์แห่งอนาคตที่เยอรมันได้รู้ถึงความเคลื่อนไหวของ พวก เดธดาร์คจักรวรรดิวิทยาศาสตร์ด้านมืด ที่มีเป้ามหายยึดครองโลกเขาจึงกลับมายัง ญี่ปุ่น แต่ก็ยังถูกพวกเดธดาร์คตามล่า แต่ก็ได้รับการช่วยเหลือจากอาคามะ เคนอิจิ เขาและ เด็กอัจฉริยะ โกกุลบอย และโกกุลเกิร์ล รวมถึงสุดยอดคอมพิวเตอร์ จึงได้ ทำการคัดเลือกบุคคลที่มีความสามารถมาเป็นโกกุลไฟว์ทั้งห้าคน เพื่อปกป้องโลกจากเดธดาร์ค
ตัวละครหลัก
เป็นนักปีนเขาและนักผจญภัยระดับโลกที่ได้ช่วยชีวิต ดร.ฮอนโก ไว้ อัญมณี คือ ทับทิม สัญลักษณ์ของแอตแลนติส เป็นประธานชมรมหมากรุกสากลในมหาวิทยาลัยโตโตะ มีความสามรถด้านการวางแผน อัญมณี คือ มรกต สัญลักษณ์ของเอเชีย เป็นนักฮอกกี้ อัญมณี คือ แซฟไฟร์ สัญลักษณ์ของอียิปต์ เป็นพนักงานสวนสัตว์ อัญมณีคือ บุษราคัม สัญลักษณ์ของมู (เลมูเรีย) เป็นนักยิมนาสติก ทำงานที่ยิมโคราคุเอ็ง อัญมณี คือ เพชร สัญลักษณ์ของอารยธรรมมายาและอินคา
รายชื่อตอนและปีศาจเดธดาร์คที่ปรากฏ
2.จงลุกขึ้น! นักรบแห่งอนาคต(起て！未来の戦士):โทริโมซุ/ฮิคาริกอนกุ
4.มุกุ มุกุหลุมระเบิดสีดำ(ムクムク暗黒地雷):คุโมโมซุ/แมมมอธกอนกุ
5.เรื่องเล่าปีศาจที่ซ่อนลับ(悪魔がひそむ昔話):คามะคิริโมซุ
6.ความรักของนักมวยปลํ้าอันธพาล(悪役レスラーの愛):ยาโมริโมซุ
7.คุณพ่อกลายเป็นภูตผี(幽霊になったパパ):เนโกะโมซุ
8.หญิงสาวผู้ถูกหมายปอง(狙われた美人博士):โดคุกะโมซุ
10.ความลับของผลพืชหายาก(珍種ポマトの秘密):เนซุมิโมซุ
11.แผนการแม็กม่าอันหน้าสะพรึงกลัว(恐怖のマグマ作戦):ชิชิโมซุ
12.ลุกขึ้นมาจากทรายนรก(嘘から出た砂地獄):อาริจิโกคุโมซุ
13.ปลาดุกใต้ดินอาละวาด(大暴れ地底ナマズ):นามาซุโมซุ
14.แย่แล้ว! โลกกำลังจม(大変だ！地球沈没):อันโกโมซุ
15.จอมพลปีศาจฟื้นคืนชีพ(甦る悪魔の大元帥):ฮาจิโมซุ
17.นํ้าตาของเด็กชายกัปปะ(カッパ少年の涙):กัปปะโมซุ
19.ความลับของบ้านผีสิง(お化け屋敷の秘密):โคโมริโมซุ
20.ต้นกระบองเพรชและเกสรแห่งความตาย(死の花毒サボテン):ซาโบเทนโมซุ
21.ความน่ากลัว! ปลาฟอสซิล(恐怖!魚が化石に):ชิราคันสึโมซุ
22การจู่โจมของตุ๊กตาสาปแช่ง!(呪い人形の攻撃！):คุจากุโมซุ
23.แผนการเขื่อนฟองสบู่(シャボン玉大作戦):คานิโมซุ
24.กำจัดศัตรูที่มองไม่เห็น(見えない敵を倒せ):คาเมเลี่ยนโมซุ
26.แบล็ค! การรายงานครั้งสำคัญ(ブラック！大逆転):อิโนชิชิโมซุ
27.มนุษย์ป่า(人間ジャングル！):ซุยกะโมซุ
29.ความน่ากลัวของนครหลับใหล(眠りの街の恐怖):ฮาเอโมซุ
30.ดาบวิเศษทองคำแห่งอินะวะชิโระ(猪苗代の黄金魔剣):เทนคุโมซุ
31.บลู! ประจัญบานครั้งใหญ๋(ブルー！大突撃！):กาลากาลาฮิเบะโมซุ
32.มนุษย์ไร้กระดูก (ドキッ骨ぬき人間):ยาโดคานิโมซุ
33.ซีซ่า วินาศครั้งใหญ่!?(シーザー大爆破?!):โทระโมซุ
35.การโจมตีของมนุษย์กินเหล็ก(鉄喰い人間の襲撃):ไฮยีนาโมซุ
37.ความลับของเครื่องบินทิ้งระเบิด(謎の爆撃機を撃て):มุซาซาบิโมซุ
38.การโจมตีแห่งมิตรภาพ!(友情のアタック！):ไซโมซุ
39.หนังสือดูดคนลากเข้ามาดินแดนปีศาจ(悪魔の人食い絵本):มิมิซุกุโมซุ
40.ระวังความหลับล่วงสู่ฐานทัพ(秘密基地が危ない):เซอุจิโมซุ
41.คุณพ่อแปลงร่างกับการผจญภัยครั้งใหญ่(変身パパの大冒険):ไคโกะโมซุ
42.กับดักแมงป่อง มฤตยู!(暗殺！サソリの罠):ซาโซริโมซุ
43.การแข่งขันแห่งความตาย! ศึกชิงโคบันพิโรธ(死闘！小判争奪戦):มิมิซุโมซุ
44.อ่ะ! อาหารเป็นทราย(あ！食べ物が砂に):คอนด้อรุโมซุ
45.แบล็คมี 2 คน !(二人のブラック！):ทานุกิโมซุ
46.สุดยอดพลังที่ปปรากฏตรงหน้า(超エネルギー出現):ซุกันคึโมซุ
47.นี่คืออาวุธสุดท้าย(これが最終兵器だ):โซกาเมะโมซุ
48.วันที่ฐานลับถูกถล่ม(秘密基地最後の日):ชีต้าโมซุ
49.โชกุน! กับการท้าทายครั้งสุดท้าย(将軍！最後の挑戦):คุมะโมซุ
50.ไปข้างหน้า! เพื่ออนาคตที่สดใส(進め！輝く未来へ) (จบ):หัวหน้าทาบุ (総統タブー)
สกอแลสติก คอร์ปอเรชั่น
สกอแลสติก คอร์ปอเรชั่น คือบริษัทด้านการพิมพ์ การสอน และสื่อ เป็นที่รู้จักกันในฐานะ ผู้ตีพิมพ์ จัดจำหน่าย และสื่อการเรียนการสอนสำหรับโรงเรียน ครู และนักเรียน ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1920 โดยนาย Maurice R. Robinson ธุรกิจของสกอแลสติกคลอบคลุมและแบ่งภาระรับผิดชอบออกเป็นสามส่วนได้แก่ ส่วนตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือเด็ก, ส่วนการศึกษา, และส่วนต่างประเทศ โดยสกลอแลสติกนั้นเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ของชุดนวนิยายแฮร์รี่ พอตเตอร์ และชุดไตรภาคเกมล่าชีวิต ถือเป็นผู้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือเด็กรายใหญ่ที่สุดของโลก
สำนักผู้ตรวจการไรช์เพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชนชาติเยอรมัน
สำนักผู้ตรวจการไรช์เพื่อความเป็นเอกภาพแห่งชนชาติเยอรมัน (Reichskommissar für die Festigung deutschen Volkstums, RKF, RKFDV) เป็นหน่วยงานระดับทบวงของเอ็สเอ็ส ถูกจัดตั้งขึ้นโดยคำสั่งของไฮน์ริช ฮิมเลอร์
บริกเกิน
บริกเกิน เป็นท่าเรือเก่าของเมืองบาร์เกิน ที่เป็นหลักฐานแสดงความสำคัญของเมืองในฐานะส่วนหนึ่งของจักรวรรดิการค้าของสันนิบาตฮันเซอ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เคยเกิดเพลิงไหม้เผาทำลายบ้านไม้อันสวยงามของบริกเกิน มาแล้วหลายครั้ง โดยครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2498 แต่โครงสร้างหลักยังคงสภาพดีอยู่ มีอาคารหลงเหลืออยู่ 58 หลัง ปัจจุบันหลายหลังถูกใช้เป็นห้องทำงานของศิลปิน
ในสภาพปัจจุบัน ส่วนนี้ของเมืองซึ่งมีอาคารไม้แบบโบราณ เป็นสถานที่ที่หลงเหลือจากหนึ่งในท่าเรือการค้าขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรปเหนือ และเป็นสถานีการค้านอกสันนิบาตฮันเซอเพียงแห่งเดียวที่มีโครงสร้างดั้งเดิมหลงเหลืออยู่ภายในอาณาเขตของเมือง
ท่าเรือของบาร์เกินก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1643-1652 โดย King Olav the Peaceful (Olav Kyrre) แรกเริ่มนั้นเป็นของขุนนางชาวนอร์เวย์ที่ถือสิทธิผูกขาดการค้าปลา ในช่วงเวลานี้มีเรื่องเล่าขานถึงย่าน Bryggen ว่าเป็นถิ่นฐานของพ่อค้าจากตระกูลขุนนางโรมันโบราณ อย่างเช่นเรื่องเล่าของ King Sverre กระทั่งประมาณ พ.ศ. 1893-1902 สันนิบาตฮันเซอได้มีอำนาจเหนือบาร์เกิน และริเริ่มการค้าอาหารบรรจุหีบห่อภายในเวลาไม่นาน โดยย่านบริกเกินเป็นถิ่นที่อาศัยของชาวอาณานิคมเยอรมัน และมีลักษณะเด่นที่การก่อสร้างอาคารเรียงรายไปตามถนนแคบๆที่ทอดตัวขนานไปกับท่าเรือ
Urban unit ตั้งเรียงรายอยู่รอบ Couryard (the Gard) ซึ่งจะเป็นบ้านไม้สามชั้นที่มีหน้าจั่วและผนังข้างมุงด้วยแผ่นไม้ ส่วนด้านหลังของ the Gard มีโกดังหรือห้องเก็บของขนาดเล็ก (kjellere) ที่สร้างด้วยหินเพื่อป้องกันบริเวณนี้จากเหตุเพลิงไหม้ โครงสร้างอาคารลักษณะนี้ถูกปรับให้เข้ากับสภาพการดำรงชีวิตของชาวอาณานิคมในสถานีการค้าของสันนิบาตฮันเซอ
ย่านนี้เคยประสบกับความเสียหายมาหลายศตวรรษ ตัวอย่างเหตุการณ์ที่สร้างความเสียหายมากที่สุดคือ เหตุเพลิงไหม้เมื่อ พ.ศ. 2019 และ พ.ศ. 2245 แต่ย่านนี้ยังคงรักษารูปแบบในยุคกลางไว้ได้ อันเนื่องมาจากการสร้างใหม่อยู่เสมอ โดยสอดคล้องกับแผนผังดั้งเดิมและใช้เทคนิคแบบโบราณ ใน พ.ศ. 2498 เหตุเพลิงไหม้อีกครั้งหนึ่งสร้างความเสียหายต่อเมืองเป็นบริเวณกว้าง พื้นที่หนึ่งในสามของเมืองถูกทำลาย หลังจากภัยพิบัติครั้งสุดท้ายนี้ บ้าน 58 หลังที่ยังคงอยู่ได้รับการซ่อมแซม และด้วยการขุดค้นอย่างมีแบบแผน ได้เผยให้เห็นร่องรอยการก่อสร้างหลายระดับชั้นในย่านนี้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12-18 ด้วยโอกาสนี้จึงได้มีการศึกษาการเปลี่ยนแปลงในพื้นที่ชุมชนริมฝั่งทะเลซึ่งเกิดขึ้นได้ง่ายกว่าชุมชนบนภาคพื้นดิน
ใน พ.ศ. 2522 บริกเกินรับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก ด้วยลักษณะเฉพาะและความเก่าแก่ของย่านคลังสินค้าที่สร้างด้วยไม้ อันเป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยม
วัดพระพุทธบาทตากผ้า
วัดพระพุทธบาทตากผ้า เดิมเป็นวัดราษฎร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 และได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ตั้งอยู่ในเนื้อที่ประมาณ 175 ไร่ ซึ่งเป็นเนินเขาเตี้ย ๆ อยู่ใกล้ดอย (เขา) 2 ลูกคือ ดอยช้างและดอยเครือ อยู่ห่างจากเมืองลำพูนประมาณ 19 กิโลเมตร เป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดลำพูน หรือของภาคเหนือ
ปัจจุบัน วัดพระพุทธบาทตากผ้า เป็นศูนย์กลางที่สำคัญของการศึกษาพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกนักธรรม และบาลี ของพระภิกษุสามเณรในภาคเหนือ นอกจากนี้แล้ว ทางวัดได้จัดให้มีการปฏิบัติธรรมควบคู่ไปกับการศึกษา ได้จัดตั้งสำนักวิปัสสนากรรมฐานขึ้น เพื่อเป็นที่ปฏิบัติธรรมสำหรับพระภิกษุสามเณร อุบาสก อุบาสิกา และผู้สนใจทั่วไป
ตำนานวัดพระพุทธบาทตากผ้า
ตำนาน วัดพระพุทธบาทตากผ้า ได้กล่าวไว้ว่าในสมัยพุทธกาล สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธะเจ้าได้เสด็จมาโปรดเวไนยสัตว์ในดินแดนสุวรรณภูมิ (ประเทศไทยในปัจจุบัน) พระองค์ได้เสด็จไปในที่ต่าง ๆ กระทั่งเสด็จถึงบริเวณวัดพระพุทธบาทตากผ้าแห่งนี้ซึ่งเป็นผาลาด จึงได้ทรงอธิษฐานประทับรอยพระพุทธบาทลง ณ ที่แห่งนี้ เพื่อเป็นที่สักการบูชาของมวลเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายและพระองค์ได้ตรัสให้พระอานนท์เอาจีวรไปตากบนผาลาด ใกล้บริเวณที่ประทับ ซึ่งปรากฏเป็นรอยเลือนลางอยู่ ดังนั้น วัดนี้จึงได้ชื่อว่า “วัดพระพุทธบาทตากผ้า” มาถึงทุกวันนี้
ออลแอฟริกาเกมส์ 1987
ออลแอฟริกาเกมส์ 1987 (1987 All-Africa Games) เป็นการแข่งขันกีฬาออลแอฟริกาเกมส์ ครั้งที่ 4 จัดแข่งขันตั้งแต่วันที่ 1-12 สิงหาคม ค.ศ. 1987 ที่กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา มี 42 ประเทศเข้าร่วมใน 14 ชนิดกีฬา
จากจุดเริ่มต้นมีความตั้งใจที่จะจัดการแข่งขันกีฬาแอฟริกันทุกสี่ปี แต่ความยากลำบากทางเศรษฐกิจและความไม่สงบในบ้านเมืองเป็นอุปสรรคทำให้ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ การแข่งขันครั้งที่สี่ก็เช่นเดียวกัน เดิมกำหนดจัดการแข่งขันไว้ในปี ค.ศ. 1982 แต่เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจของเคนยาที่อ่อนแอทำให้การเตรียมการล่าช้า โดยประเทศจีนช่วยจัดหาเงินทุนและกำลังคนที่จำเป็นเพื่อก่อสร้างสนามกีฬาคาซารานี แต่ก็ล่าช้าเกินไปที่จะจัดการแข่งขันตามกำหนดเวลา ครั้งหนึ่งเคยเสนอว่า ให้เมืองตูนิส ประเทศตูนิเซีย จัดการแข่งขันครั้งที่สี่ในปี ค.ศ. 1982 และไนโรบีเปลี่ยนไปจัดการแข่งขันในครั้งที่ห้าในปี ค.ศ. 1986 แต่ข้อเสนอนี้ถูกโหวตไม่เห็นด้วย ถึงแม้ว่าการแข่งขันที่ไนโรบีเป็นเจ้าภาพจะถูกเลื่อนถูกเลื่อนกลับไปเป็นปี ค.ศ. 1986 แต่ก็ยังไม่ใช่เวลาที่เพียงพอสำหรับเคนยาในการเตรียมตัวให้พร้อม และในที่สุดการแข่งขันก็จัดแข่งขันในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1987 การแข่งขันดังกล่าวยังคงดำเนินตามกำหนดการสี่ปีนับตั้งแต่การแข่งขันครั้งนี้
มีการส่งต่อคบเพลิงจากไนโรบีไปยังชายฝั่งเคนยา ที่ราบสูงเคนยา และกลับไปยังไนโรบี ซึ่งแชมป์โลก จอห์น งูกิ ได้นำคบเพลิงเข้าสู่สนามต่อหน้าฝูงชนจำนวน 80,000 คน
ปลาหมอซินสไปลุ่ม
ปลาหมอซินสไปลุ่ม (Quetzel cichlid, Redhead cichlid, Firehead cichlid; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีถิ่นกำเนิดเดิมที่ภูมิภาคอเมริกากลาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ปลาตัวผู้เมื่อโตเต็มวัย มีโหนกใหญ่บนหัวและมีสีสันสวยงาม มีสีแดงเข้มบริเวณส่วนหัว และมีปื้นสีดำยาว 3 แถบที่ลำตัว ปลาหมอซินสไปลุ่มมักถูกนำมาผสมพันธุ์กับปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งปลาชนิดผสมที่มีลักษณะสวยงาม เช่น ปลาหมอนกแก้ว และ ปลาหมอฟลาวเวอร์ฮอร์น เป็นต้น
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
หมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติหมู่เกาะมาร์แชลล์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้หมู่เกาะมาร์แชลล์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
ยกน้ำหนัก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
คูซูโนกิ มาซาชิเงะ
คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ( ค.ศ. 1294 ถึง ค.ศ. 1336) เป็นซามูไรในช่วงต้นยุคมูโรมาจิ เป็นซามูไรคนสำคัญซึ่งสู้รบอยู่ในฝ่ายของพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ชีวิตในวัยเยาว์ของคูซูโนกิ มาซาชิเงะ และความเป็นมาของตระกูลคูซูโนกิ ไม่ได้รับการบันทึกไว้ คูซูโนกิ มาซาชิเงะ เป็นซามูไรระดับล่าง อาศัยอยู่ในแคว้นคาวาจิ ( จังหวัดโอซากะในปัจจุบัน) เมื่อพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ทรงประกาศเชื้อเชิญให้บรรดาซามูไรทั้งหลายที่ไม่พอใจการปกครองของรัฐบาลโชกุนคามากูระเข้าร่วมกับกองกำลังของพระองค์ในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนฯ ในปีค.ศ. 1331 คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ประกาศตนเข้ากับฝ่ายของพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ และสร้างกองกำลังอยู่ที่ป้อมอากาซากะ ในแคว้นคาวาจิ ซึ่งเจ้าชายโมริโยชิ  พระโอรสของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเสด็จมายังป้อมอากาซากะเพื่อทรงร่วมนำทัพในการต่อต้านรัฐบาลโชกุน แต่ทว่าตระกูลโฮโจแห่งรัฐบาลโชกุนฯ ส่งกองทัพมาเข้าล้อมป้อมอากาซากะและสามารถยึดป้อมได้ คูซูโนกิ มาซาชิเงะ นำเจ้าชายโมริโยชิเสด็จหนีออกจากป้อมอากาซากะ จากนั้นมาซาชิเงะรวบรวมกำลังได้อีกครั้งที่ป้อมชิฮายะ  ทัพของตระกูลโฮโจเข้าล้อมป้อมชิฮายะแต่ไม่สำเร็จ
เมื่อไม่สามารถปราบกองกำลังของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะได้ รัฐบาลโชกุนคามากูระจึงส่งอาชิกางะ ทากาอูจิ ยกทัพมาปราบกองกำลังของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ แต่ทว่าอาชิกางะ ทากาอูจิ แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ และเข้ายึดนครหลวงเกียวโตถวายแด่พระจักรพรรดิ ส่วนนิตตะ โยชิซาดะ  ยกทัพเข้ายึดเมืองคามากูระ ทำให้รัฐบาลโชกุนคามากูระสิ้นสุดลง พระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ทรงฟื้นฟูการปกครองซึ่งมีราชสำนักเมืองเกียวโตเป็นศูนย์กลางขึ้นมาใหม่ เรียกว่า การฟื้นฟูเป็นเค็มมุ (Kemmu Restoration) และลดอำนาจของชนชั้นซามูไร สร้างความไม่พอใจให้แก่ชนชั้นซามูไรโดยทั่วไป ในค.ศ. 1335 อาชิกางะ ทากาอูจิ แยกตนออกไปเพื่อก่อตั้งรัฐบาลโชกุนขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่คูซูโนกิ มาซาชิเงะ และนิตตะ โยชิซาดะ ยังคงจงรักภักดีต่อพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ อาชิกางะ ทากาอูจิ ยกทัพเข้าประชิดเมืองเกียวโตในค.ศ. 1335 คูซูโนกิ มาซาชิเงะ สามารถขับไล่ทัพของอาชิกางะออกไปได้ แต่ทว่าในปีต่อมาค.ศ. 1336 อาชิกางะ ทากาอูจิ สามารถรวบรวมกำลังพลขนาดใหญ่ทั้งทางน้ำและทางบกเข้ามายังเมืองเกียวโต คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ถวายคำแนะนำแด่จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ว่าควรจะเสด็จออกจากนครเกียวโตไปก่อนเพื่อไปตั้งรับนอกเมือง เนื่องจากทัพของอาชิกางะมีขนาดใหญ่เกินรับมือ แต่จักรพรรดิโกะ-ไดโงะและนิตตะ โยชิซาดะ ยืนกรานที่จะตั้งรับอยู่ภายในนครหลวงเกียวโต แม้จะทราบดีว่าการสู้รบในครั้งนี้มีโอกาสชนะน้อย แต่คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ยังคงปฏิบัติตามพระราชโองการของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ยกทัพออกไปตั้งรับต่อกรกับอาชิกางะ
ในยุทธการที่มินะโตะงะวะ  ทัพของนิตตะ โยชิซาดะ ถูกโจมตีจนถอยร่นไป เหลือเพียงคูซูโนกิ มาซาชิเงะ เผชิญหน้ากับทัพขนาดใหญ่ของอาชิกางะ ทาดาโยชิ ( ) ซึ่งเป็นน้องชายของอาชิกางะ ทากาอูจิ เพื่อประสบกับความพ่ายแพ้ คูซูโนกิ มาซาชิเงะ จึงทำการเซ็ปปูกุเสียชีวิต
หลังจากที่คูซูโนกิ มาซาชิเงะ เสียชีวิตไปแล้ว อาชิกางะ ทากาอูจิ สามารถเข้ายึดเมืองเกียวโตได้ ก่อตั้งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ บุตรชายของมาซาชิเงะ คือ คูซูโนกิ มาซัตสึระ รับช่วงต่อหน้าที่การนำทัพของพระราชวงศ์ฝ่ายใต้ในรัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-มูรากามิ คูซูโนกิ มาซัตสึระ เสียชีวิตระหว่างสงครามในค.ศ. 1348 จากนั้นบุตรชายอีกคนของมาซาชิเงะ คือ คูซูโนกิ มาซาโนริ  ขึ้นเป็นผู้นำทัพของพระราชวงศ์ฝ่ายใต้ต่อมา
นักวิชาการในยุคเมจิยกย่องเชิดชู คูซูโนกิ มาซาชิเงะ ให้เป็นตัวอย่างของความจงรักภักดีต่อสถาบันพระจักรพรรดิญี่ปุ่น ในยุคเมจิมีการสร้างอนุสาวรีย์ของคูซูโนกิ มาซาชิเงะ ขึ้นในพระราชวังอิมพีเรียลเมืองโตเกียว และคูซูโนกิ มาซาชิเงะ ยังเป็นแบบอย่างให้แก่กองกำลังคามิกาเซะในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอีกด้วย
อ้างอิง
1294 1336
เคออติกซ์
เคออติกซ์เป็นกลุ่มของตัวละครจากซีรีส์เกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ของเซก้า ปรากฏตัวในเกม Knuckles' Chaotix ปี พ.ศ. 2538 เป็นครั้งแรก หลังจากหายตัวไปนานแปดปี เคออติกส์กลับมาในเกม โซนิคฮีโร่ส์ ปี พ.ศ. 2546 และได้ปรากฏตัวในซีรีส์อยู่เรื่อยๆ กลุ่มนี้มีหน้าที่เป็นหน่วยงานสืบสวนที่เปิดตัวหลังจากนัคเคิลส์ ได้ช่วยชีวิต ไมทตี้ ดิอาร์มาดิโล, เอสปิโอ เดอะคามิเลี่ยน, เวกเตอร์ เดอะคร็อกโคไดล์ และ ชาร์มมี่บี จากดอกเตอร์เอ็กแมน
เคออติกซ์อยู่ในเกม Knuckles' Chaotix เพื่อแทนที่ โซนิคเดอะเฮ็ดจ์ฮ็อก และ เทลส์ ซึ่งในตอนนั้นเคออติกซ์ประกอบไปด้วยนัคเคิลส์, ไมทตี้, เอสปิโอ, เวกเตอร์ และชาร์มมี่ ในช่วงหลังๆ ของซีรีส์ มีเฉพาะตัวละครสามตัวหลังอยู่ในกลุ่มนี้เท่านั้น นัคเคิลส์มีความสัมพันธ์กับตัวละครหลักของซีรีส์มากขึ้น (โซนิคกับเทลส์) ในขณะที่ไมทตี้ปรากฏตัวน้อยครั้งลงมาก
เคออติกส์ได้รับคำติชมจากสื่อทั้งในทางดีและทางลบ สื่อบางสำนักชื่นชมบทบาทของกลุ่มในเกม Knuckles' Chaotix ว่ามีความสามารถและเกมเพลย์หลากหลาย แต่บางสำนัก เช่น GamesRadar กล่าวหาว่ากลุ่มนี้นำมาซึ่งตัวละครอันมากมายมหาศาลในซีรี่สโซนิคเดอะเฮ็ดจ์ฮ็อก
แนวคิดและการสร้าง
เคออติกส์ถูกสร้างขึ้นโดยเซก้าเพื่อใช้ในเกม Knuckles' Chaotix ปี พ.ศ. 2538 เป็นสปินออฟของซีรีส์โซนิคเดอะเฮ็ดจ์ฮ็อก นำโดยนัคเคิลส์ เคออติกซ์แทนที่โซนิคกับเทลส์ ถึงแม้ว่าตอนแรกจะต้องการให้ตัวละครทั้งสองตัวอยู่ในเกมนี้ แต่ก็ยกเลิกไปเมื่อการพัฒนาเกมเปลี่ยนจากเซก้าจีเนซิสไปเป็นแอดออน 32X
สาธารณรัฐแอฟริกากลางในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
สาธารณรัฐแอฟริกากลาง จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 การแข่งขันได้เลื่อนออกไปเป็น 23 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เนื่องจากการระบาดของไวรัสโควิด -19 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศแอฟริกากลางได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ของประเทศนับตั้งแต่เข้าร่วมครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 สาธารณรัฐแอฟริกากลางล้มเหลวในการจดทะเบียนนักกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่มิวนิกและเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวแอฟริกันและสหรัฐในปี 1976 และ 1980 ตามลำดับ
กรีฑา
สาธารณรัฐแอฟริกากลางได้รับโควต้าความเป็นสากลจาก IAAF ให้ส่งนักกีฬาสองคน (ชาย 1 คนและหญิง 1 คน) เพื่อแข่งขันโอลิมปิก
สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
Invertebrata สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง (Invertebrates) หมายความรวมถึงสัตว์ที่ไม่มีแท่งกระดูกสันหลังสำหรับยึดติดให้เป็นส่วนเดียวกันของร่างกาย จัดเป็นสัตว์ประเภทที่ไม่มีกระดูก และไม่มีกระดูกอ่อนอยู่ภายในร่างกาย มีความแตกต่างจากสัตว์ที่มีกระดูกสันหลัง ที่ทั้งหมดถูกจัดอยู่ในไฟลัมเดียวในอาณาจักรสัตว์ แต่สำหรับสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง มีจำนวนมากมายหลากหลายไฟลัม และมีจำนวนมากกว่าสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังมากที่สุดในโลก
สัตว์จำพวกไม่มีกระดูกสันหลังมีจำนวนมากว่าสัตว์พวกมีกระดูกสันหลัง แบ่งเป็น
เดอุสวุลต์
เดอุสวุลต์ (Deus vult; 'พระเจ้าประสงค์สิ่งนั้น') เป็นภาษิตภาษาละตินที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสงครามครูเสด โดยกล่าวครั้งแรกในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ใน ค.ศ. 1096
ในปัจจุบัน ภาษิตนี้มีความหมายขึ้นอยู่กับการใช้งาน เช่น ในอุปลักษณ์อิงถึง "น้ำพระทัยพระเจ้า", ในภาษิตของคณะนักบวช เช่น คณะของพระคูหาศักดิ์สิทธิ์ หรือในปัจจุบันที่ใช้ในสโลแกนอาการกลัวอิสลามโดยพวกออลต์ไรต์บางส่วนและกลุ่มชาตินิยมผิวขาว
ความหมายและความหลากหลาย
ประโยคนี้เป็นการแปลในวัลเกตของ 2 ซามูเอล 14:14 จากคัมภีร์ไบเบิล: nec vult Deus perire animam ("พระเจ้าไม่ได้คิดที่จะทำลายชีวิตใคร")
ความหลากหลายในภาษิตของพวกครูเสดมีทั้ง Deus lo vult, Deus le volt (ทั้งคู่อยู่ในกลุ่มภาษาโรมานซ์), Deus id vult (ภาษาละตินคลาสสิก), Dieux el volt (ภาษาฝรั่งเศสเก่า) และ Deus hoc vult (ภาษาละตินคลาสสิก) สองอันแรกที่ไม่ตรงตามไวยากรณ์ละตินคลาสสิก เป็นรูปที่ได้รับอิทธิพลด้วยกลุ่มภาษาโรมานซ์ รายงานจาก Heinrich Hagenmeyer คำกำกับนาม 'lo' หรือ 'le' อาจจะอยู่ในภาษิตดั้งเดิมที่อะมัลฟี เพราะนักเขียนทั้งสองในหนังสือ เกสตา ฟรันโกรุม (Gesta Francorum) และ ฮิสโตเรีย เบลลิ ซาคริ (Historia belli sacri) ได้รายงานถึงมัน นักประวัติศาสตร์ Louis Bréhier บันทึกว่า เกสตา ฟรันโกรุม ถูกเขียนในหลายภาษาระหว่างภาษาละติน, ภาษาฝรั่งเศสเก่า และภาษาอิตาลีเก่า
เมย์เดย์
เมย์เดย์ ตรงกับวันที่ 1 พฤษภาคม และหมายถึงวันหยุดราชการหลายอย่าง ในหลายประเทศ เมย์เดย์มีความหมายเหมือนกันกับวันแรงงานสากล หรือวันแรงงาน วันที่มีการเดินขบวนประท้วงทางการเมืองและการเฉลิมฉลองซึ่งจัดขึ้นโดยกลุ่มคอมมิวนิสต์ อนาธิปไตย สังคมนิยม และกลุ่มปฏิบัติการหัวรุนแรง เมย์เดย์ยังถือว่าเป็นวันหยุดในหลายประเทศ
วันแรงงานสากล
เมย์เดย์สามารถหมายถึงการเฉลิมฉลองของแรงงานหลายอย่างซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม เพื่อระลึกถึงการเรียกร้องให้ลดชั่วโมงการทำงานเหลือแปดชั่วโมงต่อวัน ในการนี้ เมย์เดย์ได้ถูกเรียกว่า วันแรงงานสากล หรือวันแรงงาน แนวคิดของ "วันหยุดคนงาน" เริ่มต้นขึ้นในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1856 หลังจากชัยชนะของสโตนเมสัน และวันที่ 22 เมษายน เป็น "วันแปดชั่วโมง" ซึ่งเป็นวันหยุดราชการ ด้วยแนวคิดได้แพร่ขยายไปทั่วโลก จึงมีการเลือกวันที่ 1 พฤษภาคมให้เป็นการเฉลิมฉลองโดยองค์การคอมมิวนิสต์สากลที่ 2 สำหรับผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในกรณีอื้อฉาวเฮย์มาร์เก็ต ค.ศ. 1886
เมย์เดย์ได้กลายมาเป็นการเฉลิมฉลองทั่วโลกถึงความสำเร็จทางสังคมและเศรษฐกิจของขบวนการผู้ใช้แรงงาน
อ้างอิง
عيد العمال Ден на труда и на международната работническа солидарност আন্তর্জাতিক শ্রমিক দিবস Devezh al labourerien Dia Internacional dels Treballadors Arbejdernes internationale kampdag 1ê Gulane Tago de la Laboro Día Internacional de los Trabajadores fa:روز جهانی کارگر Vappu Fête du Travail Día Internacional dos Traballadores Mba'apohára Ára אחד במאי Praznik rada A munka ünnepe Hari Buruh Fyrsti maí მშრომელთა საერთაშორისო დღე 노동절 Roja Karker û Kedkarên Cîhanê Меѓународен ден на трудот മേയ്‌ ദിനം Hari Pekerja ကမ္ဘာ့အလုပ်သမားနေ့ मे दिवस Dag van de Arbeid Første mai Arbeidernes internasjonale kampdag Święto Pracy Dia do Trabalhador Ziua Muncii Первое мая (праздник) Jurnata ntirnazziunali dû travagghiu Međunarodni praznik rada May Day Praznik dela Празник рада Första maj மே நாள் 1 Mayıs İşçi Bayramı День міжнародної солідарності трудящих Ngày Quốc tế Lao động Lô-tōng-cheh
อักษรตระกูลเซมิติก
อักษรตระกูลเซมิติก เป็นกลุ่มของตัวอักษรที่พัฒนามาจากอักษรคานาอันไนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากอักษรไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์โบราณ อักษรเหล่านี้ไม่ได้มาจากสัญลักษณ์แทนพยัญชนะของชาวอียิปต์ แต่เป็นการรวมอักษรไฮโรกลิฟฟิกอื่นๆเข้ามาด้วย ทั้งหมดมี 30 ตัว กำหนดชื่อเป็นภาษาเซมิติก เช่น ไฮโรกลิฟ per (บ้าน ในภาษาอียิปต์) กลายเป็น bayt (บ้าน ในภาษาเซมิติก) เมื่อนำมาเขียนภาษาเซมิติกจะเป็นระบบพยัญชนะล้วน โดยอักษรแต่ละตัวแทนเสียงพยัญชนะตัวแรกของชื่อ เช่น รูปบ้าน beyt ใช้แทนเสียง b หรือใช้แทนทั้งเสียง b และลำดับพยัญชนะ byt ดังที่ใช้แทนเสียง p และลำดับพยัญชนะ pr ในภาษาอียิปต์ ในยุคที่ชาวคานาอันนำอักษรนี้ไปใช้ จะใช้แทนเสียง b เท่านั้น
อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียแห่งสเปน
อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียแห่งสเปน (Isabella Clara Eugenia of Spain) (12 สิงหาคม ค.ศ. 1566 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1633) อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียและพระสวามีอัลเบร็คท์ที่ 7 ดยุกแห่งออสเตรียเป็นประมุขของเนเธอร์แลนด์ของสเปนในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำและทางตอนเหนือของฝรั่งเศสปัจจุบันร่วมกัน ในหลักฐานทางอักษรบางหลักฐานก็ใช้พระนามว่า "กลารา อิซาเบล เอวเฆเนีย"
อักษรตระกูลเซมิติก
ไม่มีหลักฐานว่าอักษรเซมิติกเริ่มต้นมีจำนวนเท่าใดและเรียงลำดับอย่างใด อักษรที่พัฒนาต่อมานั้น อักษรยูการิติคมี 27 ตัว และอักษรฟินิเชียมี 22 ตัว การเรียงลำดับของอักษรเหล่านี้มี 2 แบบ คือ ลำดับ ABGDE ของอักษรฟินิเชีย และลำดับ HMĦLQ ของอักษรทางใต้ อักษรยูการิติกใช้ทั้ง 2 แบบ ชื่อของอักษรมักใช้ตามอักษรฟินิเชีย ทั้งอักษรซามาริทัน อักษรอราเมอิก อักษรซีเรียค อักษรฮีบรูและอักษรกรีก แต่ต่างไปในอักษรอาหรับและอักษรละติน แต่ไม่มีการใช้ชื่ออักษรในอักษรพราหมีและอักษรรูนิก
อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียแห่งสเปน
อิซาเบล กลารา เอวเฆเนียผู้ประสูติเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1566 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน และ พระอัครมเหสีองค์ที่สามเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ผู้เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ พระองค์เป็นพระเจ้าหลานเธอทางพระราชบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ อิซาเบลลา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
ดูเพิ่ม
1566 1633
อักษรตระกูลเซมิติก
ชื่ออักษรและการเรียงลำดับ
ตารางนี้แสดงอักษรฟินิเชียและอักษรที่เป็นลูกหลาน
ออลแอฟริกาเกมส์ 1978
ออลแอฟริกาเกมส์ 1978 (1978 All-Africa Games) เป็นการแข่งขันกีฬาออลแอฟริกาเกมส์ ครั้งที่ 3 จัดแข่งขันตั้งแต่วันที่ 13-28 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 ที่กรุงแอลเจียร์ ประเทศแอลจีเรีย มี 45 ประเทศจาก 49 ประเทศในแอฟริกาที่เป็นรัฐอิสระเข้าร่วมเข้าร่วมใน 12 ชนิดกีฬา
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล สมาชิกพรรคภูมิใจไทย อดีตรองประธานสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงศึกษาธิการ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง 9 สมัย และอดีตรองหัวหน้าพรรคชาติไทย
ออลแอฟริกาเกมส์ 1978
ในพิธีปิด คบเพลิงถูกส่งต่อไปยังไนโรบี ประเทศเคนยา เพื่อเริ่มการเตรียมการสำหรับการแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์ ครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ. 1987 หลังการแข่งขัน ประเทศโมร็อกโกคว่ำบาตรการแข่งขันหลังจากมีการรับรองสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวี โดยสหภาพแอฟริกาจนถึงปี ค.ศ. 2019
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
ประวัติ
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีชื่อเล่นว่า "หมู" จึงมักถูกเรียกว่า "ตือ" หรือ "เสี่ยตือ" ในเหตุการณ์ 14 ตุลา เป็นหนึ่งในนักศึกษาที่เดินขบวนเรียกร้องประชาธิปไตยด้วย จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ธนบุรี สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโทรัฐศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
นายสมศักดิ์ มีภริยาชื่อ นางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล สกุลเดิม ฉัตรบริรักษ์ มีทายาทเข้าสู่วงการเมือง 3 คน คือ นายภราดร ปริศนานันทกุล ส.ส.อ่างทอง พรรคภูมิใจไทย นายกรวีร์ ปริศนานันทกุล ส.ส.บัญชีรายชื่อ พรรคภูมิใจไทย และ นายภคิน ปริศนานันทกุล อดีต ส.ส.อ่างทอง
การเมือง
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดอ่างทอง 9 สมัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 เคยดำรงตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2538 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการในปี พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในปี พ.ศ. 2542
นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล มีบทบาทโดดเด่นจากการทำหน้าที่รองประธานสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นที่ยอมรับว่าทำหน้าที่ได้อย่างดี เป็นธรรม เป็นกลางแก่ทุกฝ่ายมติสื่มวลชนสายรัฐสภา ให้ฉายาว่า "คนดีศรีสภา" ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 นายสมศักดิ์ ได้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีอีกครั้ง ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
รถไฟ
รถไฟมีพัฒนาการมาจากรถรางที่ใช้ม้าลาก (Wagonway) ต่อมาใน ค.ศ. 1804 การคิดค้นรถจักรไอน้ำที่สหราชอาณาจักรทำให้รถไฟถูกนำไปใช้งานทั่วโลก ในฐานะที่เป็นระบบขนส่งที่ราคาถูกและรวดเร็วกว่าที่เคยมีมา ระบบขนส่งมวลชนเร็วและรถรางมีขึ้นครั้งแรกในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เพื่อขนส่งผู้โดยสารจำนวนมากตามเมืองต่างๆ ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1920 เป็นต้นมา รถจักรดีเซลและรถจักรไฟฟ้าก็เริ่มเข้ามาทดแทนรถจักรไอน้ำ แต่พัฒนาการของรถยนต์ รถบรรทุก และเครือข่ายทางหลวง ประกอบกับการพัฒนาอากาศยานที่รวดเร็วขึ้นก็ทำให้ความสำคัญของรถไฟลดลง และรถไฟหลายสายก็ถูกปิดตัวไป นอกจากนี้ การแพร่ขยายของรถบัสก็นำไปสู่การปิดตัวระบบขนส่งมวลชนและรถรางในช่วงนี้ด้วย
สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
การเมือง
ในปี พ.ศ. 2551 นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย ซึ่งถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินยุบพรรค แต่นายสมศักดิ์ ก็ยังนับได้ว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในฐานะแกนนำกลุ่ม ส.ส. ซึ่งสื่อมวลชนให้ชื่อกลุ่มแกนนำนี้ว่า "8ส.+ส.พิเศษ" อันประกอบด้วย สมศักดิ์ เทพสุทิน สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล สุวิทย์ คุณกิตติ สุวัจน์ ลิปตพัลลภ สุรนันทน์ เวชชาชีวะ สนธยา คุณปลื้ม และสรอรรถ กลิ่นประทุม ส่วน ส.พิเศษ คือ คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์