cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บ้านแถวในเมืองที่เป็นผลงานหลักของสถาปนิกวิกตอร์ ออร์ตา (บรัสเซลส์)
อาคารทั้งสี่หลังนั้นได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เนื่องจากความสำคัญในการออกแบบโดยวิกตอร์ ออร์ตา สถาปนิกผู้บุกเบิกคนแรก ๆ ของนวศิลป์ ซึ่งบ้านทั้งสี่หลังนี้ได้รับการออกแบบอย่างสวยงามตามศิลปะในยุคปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยพบการปฏิวัติการออกแบบด้วยการใช้แผนผังแบบเปิดโล่ง การใช้การกระจายแสงเข้ามาช่วยในตัวอาคาร และการผสมผสานกันอย่างกลมกลืนกับลายเส้นโค้งที่ประดับอยู่โดยรอบตัวอาคารและโครงสร้างต่าง ๆ
ตราแผ่นดินของเบลารุส
ตราแผ่นดินของเบลารุส เริ่มใช้วันที่7 มิถุนายน พ.ศ. 2538 มีส่วนประกอบคือ
แม้ว่าชาวเบลารุสจะมีอัตลักษณ์และภาษาที่แตกต่างกันทางชาติพันธุ์ แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เคยมีอธิปไตยทางการเมืองมาก่อนปี 1991 ยกเว้นในช่วงเวลาสั้นๆ ในปี 1918 เมื่อสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสอายุสั้นใช้นักขี่ม้าเป็นสัญลักษณ์ สัญลักษณ์ประจำชาติเบลารุสอันเป็นเอกลักษณ์ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นอันเป็นผลมาจากการปกครองต่างประเทศของดินแดนเบลารุสโดยปรัสเซีย โปแลนด์ ลิทัวเนียและรัสเซียจนถึงศตวรรษที่ยี่สิบ
มีคำขวัญในธงชาติเบลารุส เขียนว่า สาธารณรัฐเบลารุส (เบลารุส:Рэспубліка Беларусь)
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์
]
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ (la Voie Maritime du Saint-Laurent) คือระบบประตูระบายน้ำ คลอง และคลองขุดระหว่างประเทศแคนาดาและสหรัฐอเมริกา เพื่อให้เรือกำปั่นและเรือเดินสมุทรแล่นระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกกับเกรตเลกส์ในอเมริกาเหนือได้ ตลอดจนถึงดินแดนฝั่งตะวันตกของทะเลสาบสุพีเรีย เส้นทางเดินเรือตั้งชื่อตามแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ซึ่งไหลจากทะเลสาบออนทาริโอสู่ทะเลแอตแลนติก แต่ในทางนิตินัย เส้นทางเดินเรือนี้มีขอบเขตตั้งแต่เมืองมอนทรีออล รัฐควิเบก ถึงทะเลสาบอิรี รวมถึงคลองเวลล์แลนด์
อ่าววากาซะ
อ่าววากาซะ เป็นอ่าวในทะเลญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมชายฝั่งของจังหวัดเกียวโตและจังหวัดฟูกูอิ และยังเป็นที่ตั้งของท่าเรือสึรูงะกับฐานทัพเรือของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์
ประตูน้ำฯ ส่วนที่ตั้งในประเทศแคนาดาบริหารโดยบรรษัทจัดการเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ และในประเทศสหรัฐอเมริกาโดยบรรษัทพัฒนาเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ ซึ่งทั้งสองบรรษัทโฆษณาเส้นทางฯ นี้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของ "ทางด่วน H2O" แม่น้ำส่วนที่อยู่ในรัฐมอนทริออลถึงมหาสมุทรแอตแลนติกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของประเทศแคนาดา ควบคุมโดยองค์การท่าเรือควิเบกของกระทรวงคมนาคมแคนาดา
อ่าววากาซะ
ภูมิศาสตร์
อ่าววากาซะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของคาบสมุทรเคียวงะ อยู่ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเท็งโงะ มีพื้นที่ครอบคลุม 2,657 ตารางกิโลเมตร (1,026 ตารางไมล์)
สึนโดกุ
สึนโดกุ (積ん読 (Tsundoku)) เป็นการได้หนังสือมาแต่นำมากองไว้ในบ้านโดยไม่อ่านหนังสือเลย
คำนี้เริ่มใช้ในฐานะสแลงภาษาญี่ปุ่นในยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) โดยเป็นการรวมคำว่า สึนเดโอกุ (積んでおく เพื่อกองของไปเตรียมในภายหลังและจากไป) และ โดกุโชะ (読書 การอ่านหนังสือ) ซึ่งสามารถอิงถึงหนังสือบนชั้นวางหนังสือที่เตรียมไว้อ่านทีหลัง
กอร์กอนโซลา
กอร์กอนโซลามีผลิตเป็นเวลาหลายศตวรรษในเมืองกอร์กอนโซลา ในมิลาน โดยเริ่มมีการผลิตกอร์กอนโซลาให้มีลวดลายและรอยด่างสีเขียวน้ำเงินในศควรรษที่ 11 อย่างไรก็ตามมีการโต้เถียงถึงถิ่นกำเนิดว่าอาจมาจากสถานที่อื่น ๆ ในเชิงภูมิศาสตร์
ทวิภาค
ทวิภาค หรือ จุดคู่ หรือ โคลอน เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นจุดสองจุดเรียงตามแนวตั้ง
การใช้ทวิภาค
อนึ่ง มีการใช้ทวิภาคร่วมกับยัติภังค์หรือยัติภาค กลายเป็นเครื่องหมายดังนี้ :– เรียกว่า วิภัชภาค หรือ อภัชภาค
ตะไคร้
ถิ่นกำเนิด
ตะไคร้มีถิ่นกำเนิด ในประเทศอินโดนีเซีย ศรีลังกา พม่า อินเดีย ไทย ในทวีปอเมริกาใต้ และคองโก
ลักษณะโดยทั่วไป
โดยทั่วไปแบ่งตะไคร้ออกเป็น 6 ชนิด ได้แก่ เป็นพืชตระกูลหญ้า ตะไคร้เป็นพืชที่เจริญเติบโตง่าย อาจมีทรงพุ่มสูงถึง 1 เมตร มีลำต้นที่แท้จริงประมาณ 4-7 เซนติเมตร ลำของต้นจะถูกห่อหุ้มไปด้วยกาบใบโดยรอบ ใบยาวแคบเส้นใบขนานกับก้านใบ ใบของตะไคร้อุดมไปด้วยน้ำมันหอมระเหย ที่นิยมนำมาปลูกเป็นพันธุ์พื้นเมืองที่ปลูกกันโดยทั่วไป
การปลูกและขยายพันธุ์
ปลูกได้การปักชำต้นเหง้า โดยตัดใบออกให้เหลือตอนโคนประมาณหนึ่งคืบ นำมาปักชำไว้สักหนึ่งสัปดาห์ก็จะมีรากงอกออกมา แล้วนำไปลงแปลงดินที่เตรียมไว้ หรืออาจใช้วิธีเอาโคนปักลงไปที่ดินซึ่งเตรียมไว้เลย ให้ห่างประมาณหนึ่งศอก ถ้าปลูกในกระถางใช้วิธีปักโคนลงในกระถาง ๆ ละ 2-3 ต้นก็ได้ แล้วหมั่นรดน้ำให้ชุ่มเช้าเย็น ตั้งไว้ให้โดนแดดตลอดวันจะทำให้โตได้เร็ว ตะไคร้ชอบดินร่วนซุย เป็นพืชที่ชอบน้ำ ชอบแดด ดูแลรดน้ำเสมอและโดนแดดได้ตลอดวัน เจริญได้ในดินแทบทุกชนิด เวลาจะใช้ก็ให้ตัดที่โคนสุดส่วนรากเลย แล้วถอนออกมาทั้งต้นตามต้องการ ต้องคอยตรวจดูเมื่อตะไคร้มีกอเจริญเติบโตได้เต็มที่แล้ว ต้องถอนทิ้งหรือแยกออกไปปลูกใหม่บ้างหรือเอาไปใช้บ้าง จะนำมาหั่นเป็นฝอย ๆ ตากลมไว้ให้แห้งสนิทแล้วแพ็คเก็บไว้ใช้ได้นาน ๆ เพื่อให้ต้นอ่อนโตขึ้นมาใหม่ ถ้าไม่แยกออกไปต้นจะเล็กและลีบลงเรื่อย ๆ และบางที่ก็แคระแกร็น ต้นและกอก็จะโทรม ต้องล้างและปลูกใหม่ทั้งหมดเปลี่ยนเป็นการแตกหน่อทำให้การปลูกและการขยายพันธ์ได้ง่าย
ประโยชน์
ใช้ส่วนของเหง้าและลำต้นแก่ ใช้เป็นส่วนประกอบของอาหารที่สำคัญหลายชนิดเช่น ต้มยำ และอาหารไทยหลายชนิด ให้กลิ่นหอม มีสรรพคุณทางยาเช่น บำรุงธาตุ แก้โรคทางเดินปัสสาวะ ขับลมในลำไส้ทำให้เจริญอาหาร แก้โรคหืด แก้อหิวาตกโรค บำรุงสมอง ช่วยให้สมาธิดี ต้มกับน้ำใช้ดื่มแก้อาเจียน ใช้ต้นสดโขลกคั้นเอาน้ำดื่มแก้อาการเมาในกรณีผู้ที่เมามาก ๆ ช่วยให้สร่างเร็ว ส่วนหัวสามารถใช้แก้โรคเกลื้อน ท้องอืดท้องเฟ้อ โรคนิ่ว มากไปกว่านั้นยังสามารถทำเป็นยาช่วยนอนหลับ ช่วยลดความดันสูง น้ำมันตะไคร้หอมใช้ทากันยุงได้ ถ้าปลูกใกล้ผักอื่น ๆ จะช่วยกันแมลงได้และยังให้กลิ่นหอม ที่ดับกลิ่นบางชนิดใช้ตะไคร้เป็นส่วนผสมเพราะมีกลิ่นที่หอม และที่กำจัดยุงบางชนิดก็ใช้ตะไคร้เป็นส่วนผสมด้วยเนื่องจากมีกลิ่นที่แรงจึงช่วยทำให้ไล่ยุงได้ นอกจากนี้ตะไคร้ยังแก้กลิ่นคาวหรือดับกลิ่นคาวของปลา และเนื้อสัตว์ได้ดีมาก ๆ
หัว เป็นยารักษาเกลื้อน แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ แก้ปัสสาวะพิการ แก้นิ่ว บำรุงไฟธาตุ แก้อาการขัดเบา ถ้าใช้รวมกับสมุนไพรชนิดอื่น จะเป็นยาแก้อาเจียน แก้ทราง ยานอนหลับลดความดันสูง แก้ลมอัมพาต แก้กษัยเส้น และแก้ลมใบ ใบสด ๆ จะช่วยลดความดันโลหิตสูง แก้ไข้
ราก ใช้เป็นยาแก้ไข้เหนือ ปวดท้องและท้องเสีย
ต้น ใช้เป็นยาแก้ขับลม แก้เบื่ออาหาร แก้ผมแตก แก้โรคทางเดินปัสสาวะ นิ่ว เป็นยาบำรุงไฟธาตุให้เจริญ แต่ถ้าเอาผสมกับสมุนไพรชนิดอื่น จะแก้โรคหนองใน และนอกจากนี้ยังใช้ดับกลิ่นคาวได้ด้วย
คุณค่าทางโภชนาการ
ตะไคร้ (100 กรัม) มีคุณค่าทางโภชนาการ ดังนี้
สารสำคัญที่พบ
สารสำคัญพบที่ส่วนของลำต้นและใบซึ่งมีน้ำมันหอมระเหย (Volatile oil) ที่ประกอบด้วยสารจำนวนหลายชนิด ได้แก่
อาเซียนฟุตบอลหญิงแชมเปียนชิพ 2016
การแข่งขัน อาเซียนฟุตบอลหญิงแชมเปียนชิพ 2016 เป็นการจัดแข่งขันขึ้นเป็นครั้งที่ 9 ของอาเซียนฟุตบอลหญิงแชมเปียนชิพ, เป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติจัดโดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ). ทัวร์นาเมนต์นี้ได้จัดขึ้นที่ มัณฑะเลย์, ประเทศเมียนมาร์ ระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม–4 สิงหาคม พ.ศ. 2559.
ทีมที่เข้าร่วม
8 ทีมได้ถูกกำหนดให้มีส่วนร่วมในทัวร์นาเมนต์ใน มัณฑะเลย์, ประเทศเมียนมาร์. อินโดนีเซียได้ถูกลงโทษห้ามแข่งขันโดยฟีฟ่าในช่วงเวลาที่กลุ่มมีการประกาศออกมา. ออสเตรเลียได้ส่งทีมอายุไม่เกิน 20 ปีของพวกเขา. ญี่ปุ่น, จีนไทเป และ เกาหลีใต้ ได้ถูกรับเชิญที่จะมีส่วนร่วมเป็นแปดทีมในทัวร์นาเมนต์. อย่างไรก็ตามทั้งสามทีมก็ไม่มีการรับประกันได้ว่าการมีส่วนร่วมและติมอร์ เลสเตได้มีชื่อในแปดทีมของทัวร์นาเมนต์.
รอบแบ่งกลุ่ม
เวลาทั้งหมดเป็น เวลามาตรฐานเมียนมาร์ (UTC+06:30)
สิทธิการออกอากาศ
สำหรับรายการถ่ายทอดสดอาเซียนฟุตบอลหญิงแชมเปียนชิพ 2016 ในประเทศไทย มีดังนี้
โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง
ประวัติ
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2503 ท่านเจ้ากรับนายโรงละครซึ่งเป็นเจ้าของโรงละครนอกที่มีชื่อเสียงในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๓ สืบเนื่องจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ เป็นผู้บริจาคที่ดิน เจ้ากรับละครเป็นทั้งครูสอนและนายโรงละคร (เจ้าของโรงละคร) รับงานแสดงละครจนมีฐานะร่ำรวย จึงนำเงินที่ได้จากการแสดงละครมาสร้างวัดใกล้ๆ บ้านขึ้น และได้ตั้งชื่อตามคำเรียกของชาวบ้านให้ว่า วัดนายโรง  วัดนายโรงเดิมมีชื่อเรียกหลายๆ ชื่อด้วยกัน บ้างก็เรียกว่า  วัดเจ้ากรับ  หรือ  วัดเจ้ากรับละคร ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ พระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อวัดนายโรงใหม่ว่า  วัดสัมมัชชผล  แต่ประชาชนไม่นิยมจึงเรียกติดปากกันว่าวัดนายโรง  สถานที่นี้มีโบราณสถาน โบราณวัตถุที่สวยงาม และมีความสงบร่มรื่น ในอดีตเคยเป็นที่พำนักของ หลวงปู่รอด ซึ่งเป็นพระอาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังด้านการสอนวิปัสสนากรรมฐาน ด้านวิทยาคมและวัตถุมงคล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เบี้ยแก้ และลูกอมชานหมาก
โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ตั้งอยู่ที่ถนนบรมราชชนนี แขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700 บนที่ดินของวัดสองวัดคือ วัดนายโรงและวัดบางบำหรุ โดยได้รับการมอบที่ดินจากพระอธิการแนบ ได้มอบที่ดิน จำนวน 5 ไร่ 2 ตารางวา เจ้าอาวาสวัดนายโรง และพระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดบางบำหรุได้มอบที่ดินอีก 119 ตารางวา รวมเนื้อที่ทั้งหมด 5 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา และเปิดทำการสอนครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 อาศัยศาลาการเปรียญของวัดนายโรง ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียน 77 คน ครู 3 คน มีนายธำรง โกมลบุตร เป็นครูใหญ่คนแรก และเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดนายโรงได้ขออนุมัติเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2539
โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง ได้รับคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาดีเด่นของกรมสามัญศึกษา ได้รับพระราชทาน ในปีการศึกษา พ.ศ. 2524, พ.ศ. 2534 และพ.ศ. 2541 โรงเรียนได้เข้าร่วมโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล (The International Standard School Project หรือ ISSP) ในปีการศึกษา 2545 ได้รับอนุมัติจาก กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนหลักสูตรการเรียนการสอนภาคภาษาอังกฤษ(Engllish Program) ปัจจุบันโรงเรียนมัธยมวัดนายโรง สำกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1
แจ๊ส
แจ๊ส หรือ แจซ (jazz) เป็นลักษณะดนตรีชนิดหนึ่งที่พัฒนามาจากกลุ่มคนผิวดำในสหรัฐอเมริกา (African Americans) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีลักษณะพิเศษคือโน้ตบลูส์ การลัดจังหวะ จังหวะสวิง การโต้และตอบทางดนตรี และการเล่นสด โดยแจ๊สถือเป็นลักษณะดนตรีคลาสสิกชนิดหนึ่งของสหรัฐอเมริกา
ความหมายของคำว่า แจ๊ส
ความหมายของคำว่าแจ๊ส เคยมีผู้พยายามนิยามความหมายไว้หลายแบบ ซึ่งยากต่อการนิยาม ตามความหมายของคำว่าแจ๊สในในพจนานุกรมไทยวัฒนาพานิช โดย วิทูลย์ สมบูรณ์ หมายถึง ดนตรีเต้นรำเล่นลัดจังหวะ, เล่นดนตรีชนิดนี้, เต้นรำ เข้ากับดนตรีชนิดนี้ สำหรับพจนานุกรมฉบับอ๊อกฟอร์ดให้คำจำกัดความไว้ว่า "เป็นดนตรีที่ถือกำเนิดจากชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันซึ่งมีจังหวะชัดเจนที่เล่นอย่างอิสระโดยการประสานกันขึ้นเองของนักดนตรีในขณะที่กำลังบรรเลง"
ดุ๊ก เอลลิงตันเคยกล่าวไว้ว่า "แจ๊สก็คือดนตรีทั้งหมดรวมกัน" ซึ่งก็มีนักวิจารณ์พูดว่า เอลลิงตันนั้นจริง ๆ แล้วเขาไม่ได้ทำดนตรีแจ๊ส เพื่อนของเอลลิงตันอีกคนชื่อ เอิร์ล ไฮนส์ กล่าวไว้ว่า มันคือ "ดนตรีเปลี่ยนรูป" ส่วนเบน แรตลิฟฟ์ นักวิจารณ์จากนิวยอร์กไทม์สเคยกล่าวไว้ว่า "ตัวอย่างที่ดีที่จะอธิบายขั้นตอนของแจ๊สมันไม่มีเลย"
ประวัติ
ดนตรีแจ๊สมีต้นกำเนิดราวทศวรรษ 1920 โดยวงดนดรีวงแรกที่นำสำเนียงแจ๊สมาสู่ผู้ฟังหมู่มากคือ ดิ ออริจินัล ดิกซีแลนด์ แจ๊ส แบนด์ (The Original Dixieland Jazz Band: ODJB) ด้วยจังหวะเต้นรำที่แปลกใหม่ ทำให้โอดีเจบีเป็นที่กล่าวขวัญกันอย่างมาก พร้อมกับให้กำเนิดคำว่า "แจ๊ส" ตามชื่อวงดนตรี โอดีเจบีสามารถขายแผ่นได้ถึงล้านแผ่น
รากลึกของแจ๊สนั้นมีมาจากเพลงบลูส์ (Blues) คนผิวดำที่เล่นเพลงบลูส์เหล่านี้เรียนรู้ดนตรีจากการฟังเป็นพื้นฐาน จึงเล่นดนตรีแบบถูกบ้างผิดบ้าง เพราะจำมาไม่ครบถ้วน มีการขยายความด้วยความพึงพอใจของตัวเองเป็นหลัก ซึ่งกลายเป็นที่มาของคีตปฏิภาณ (Improvisation) คือ การแต่งทำนองเพลงขึ้นมาใหม่ สด ๆ โดยไม่ได้เตรียมตัวมาล่วงหน้า หรือการโซโล่แบบด้นสด ในภายหลังดนตรีแร็กไทม์ (Ragtime) ก็เชื่อว่ามีต้นกำเนิดคล้าย ๆ กันคือ เกิดจากดนตรียุโรปผสมกับจังหวะขัดของแอฟริกัน บลูส์และแร็กไทม์นี่เองที่เป็นรากของดนตรีแจ๊สในเวลาต่อมา
เพลงบลูส์เริ่มได้รับความนิยมในช่วงเวลาเดียวกันกับแร็กไทม์ ปลาย ๆ ทศวรรษ 1910 เพลงบลูส์และแร็กไทม์ถูกผสมผสานจนกลมกลืนโดย บัดดี โบลเดน (Charles Joseph 'Buddy' Bolden) เป็นผู้ริเริ่ม หากแต่เวลานั้นยังไม่มีการประดิษฐ์คำว่าแจ๊สขึ้นมา และเรียกดนตรีเหล่านี้รวม ๆ กันว่า "ฮ็อต มิวสิก" (Hot Music) จนกระทั่งโอดีเจบีโด่งดัง คำว่า แจ๊ส จึงเป็นคำที่ใช้เรียกขานกันทั่ว แจ๊สในยุคแรกนี้เรียกกันว่าเป็น แจ๊สดั้งเดิม หรือ นิวออร์ลีนส์แจ๊ส
ทศวรรษที่ 1920 และ 1930
สหรัฐเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทางการสั่งปิดสถานเริงรมณ์ในนิวออร์ลีนส์ ทำให้นักดนตรีส่วนใหญ่เดินทางมาหากินในชิคาโก นิวยอร์ก และ ลอสแอนเจลิส ทั้งสามเมืองจึงกลายเป็นแหล่งบ่มเพาะนักดนตรีแจ๊สในช่วงนั้น ชิคาโกดูจะเป็นเมืองที่มีความก้าวหน้าทางดนตรีแจ็สเหนือกว่าอีกสองเมือง เพราะมีนักดนตรีมาทำงานมาก ชิคาโกเป็นเมืองที่ทำให้ หลุยส์ อาร์มสตรอง (Louis Armstrong) เป็นที่รู้จัก และกลายเป็นนักดนตรี นักร้องแจ๊สชื่อก้องโลกในเวลาต่อมา ในด้านการพัฒนา ชิคาโกมีดนตรีแจ๊สที่สืบสายมาจากนิวออร์ลีนส์แต่มีลักษณะเฉพาะตัว มีการทดลองจัดวงในแบบของตัวเอง เริ่มเอาเครื่องดนตรีใหม่ ๆ เช่น แซ็กโซโฟนมาใช้รวมกับ คอร์เน็ต ทรัมเป็ต มีการทดลองแนวดนตรีใหม่ ๆ เช่น การเล่นเปียโนแบบสไตรด์ (Stride piano) ของเจมส์ จอห์นสัน (James P. Johnson) ซึ่งมีพื้นฐานจากแร็กไทม์ การทดลองลากโน้ตให้ยาวจนผู้ฟังคาดเดาได้ยากของอาร์มสตรอง และการปรับแพทเทิร์นของจังหวะกันใหม่เป็น Chicago Shuffle
ส่วนนิวยอร์กรับหน้าที่เป็นศูนย์กลางของแจ๊สในยุคปลายทศวรรษ 1920 แทนชิคาโก ดนตรีแจ๊สในนิวยอร์กพัฒนาเพื่อเป็นดนตรีเต้นรำให้ความสนุกสนานบันเทิง และเป็นที่มาของ สวิง (Swing) และ บิ๊กแบนด์ (Big Band)
ศิลปินที่แจ้งเกิดในยุคนี้เช่น เอลลา ฟิทซ์เจอรัลด์ (Ella Fitzgerald) บิลลี ฮอลิเดย์ (Billy Holiday) และหลุยส์ อาร์มสตรอง จุดเด่นของนักร้องแจ๊สคือการ "สแกต" (Scat) หรือเปล่งเสียง ฮัมเพลง แทนเครื่องดนตรี ซึ่งนับเป็นการแสดงคีตปฏิภาณของนักร้อง
ทศวรรษที่ 1940
เพลงสวิงมาถึงจุดอิ่มตัวเมื่อนักดนตรีเริ่มเบื่อหน่ายการจัดวงและการเรียบเรียงที่ค่อนข้างตายตัว จึงเริ่มเกิดการหาแนวทางใหม่ ๆ เล่นตามความพอใจหลังการซ้อมหรือเล่นดนตรี หรือเรียกว่า "แจม" (Jam session) ชาร์ลี "เบิร์ด" พาร์คเกอร์ (Charlie "Bird" Parker) นักแซ็กโซโฟน และ ดิซซี่ กิลเลสปี (Dizzy Gillespie) นักทรัมเป็ต เสนอแจ๊สในแนวทางใหม่ขึ้นมา เมื่อทั้งสองร่วมตั้งวงห้าชิ้นและออกอัลบั้มตามแนวทางดังกล่าว คำว่า "บีบ็อพ" (Bebop) "รีบ็อพ" (Rebop) หรือ "บ็อพ" (Bop) ก็กลายเป็นคำติดปาก
คำว่าบีบ็อพเชื่อกันว่ามาจากสแกตของโน้ตสองตัว (การร้องโน้ต2 ตัวเร็ว ๆ) บ็อพมีสุ้มเสียง จังหวะ การสอดประสานที่ต่างไปจากสวิงค่อนข้างมาก เช่นจังหวะไม่ได้บังคับเป็น 4/4 เหมือนสวิง ใช้คอร์ดแทน (Alternate chords) ในขณะที่โซโลและการแสดงคีตปฏิภาณยังคงวางบนคอร์ดเดิม
ทศวรรษที่ 1950
ต่อมา ออร์เน็ต โคลแมน (Ornette Coleman) นักแซ็กโซโฟนก็เสนออีกแนวทางหนึ่งที่ให้อิสระยิ่งกว่าโมดัลแจ๊ส คือดนตรีสายฟรีแจ๊ส (Free Jazz) ซึ่งเน้นปฏิสัมพันธ์เป็นแกน อาศัยความรู้สึกและคีตปฏิภาณอย่างหนักหน่วง ซึ่งมีโครงสร้างของเพลงเพียงคร่าว ๆ เท่านั้น หลาย ๆ เพลงไม่มีแม้แต่จังหวะทำนอง ไม่มีห้องดนตรี และมักเน้นจังหวะตบหรือการรักษาความเร็วจังหวะน้อยกว่าแจ๊สยุคก่อน ๆ ส่วนเครื่องดำเนินจังหวะ และแนวเบสได้รับการเน้นให้มีอิสระในการบรรเลงมากขึ้น
ดนตรีในแนวฟรีแจ๊สและที่ใกล้เคียงกันในเวลานั้นทั้งหมดเรียกรวมว่า "อวองต์ การ์ด" (Avante Garde) นอกจาก โคลแมนแล้ว ผู้ที่มีชื่อเสียงในฟรีแจ๊ส เช่น อัลเบิร์ต ไอย์เลอร์ (Albert Ayler) ซึ่งเป็นผู้ชักนำให้ โคลเทรนหันมาสนใจฟรีแจ๊สในระยะหลัง ๆ
ทศวรรษที่ 1970
หลังจากช่วงทศวรรษ 1960 ซึ่งเป็นยุคที่เพลงร็อก (ร็อกแอนด์โรล) มีอิทธิพลต่อวงการเพลง หลังกำเนิดฟรีแจ๊ส ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ได้เกิดดนตรีแจ๊สอีกแนวที่เรียกว่า ฟิวชัน (Fusion) ซึ่งบ่งชี้ถึงการนำดนตรีสองแนวหรือมากกว่ามาหลอมรวมกัน ซึ่งในช่วงนั้นคือการรวมกันของดนตรีแจ๊สเข้ากับร็อกเป็นหลัก โดยการใช้รูปแบบจังหวะ และสีสันของเพลงร็อก เครื่องดนตรีในวงฟิวชั่นมักประกอบด้วยเครื่องดนตรีสองประเภททั้ง เครื่องดนตรีดั้งเดิม และเครื่องดนตรีไฟฟ้า หรืออีเลคโทรนิค มีกลุ่มเครื่องประกอบจังหวะที่ใหญ่กว่าแจ๊สยุคก่อน ๆ และมักมีเครื่องดนตรีต่างชาติอื่นเช่น เครื่องดนตรีจากแอฟริกา ลาตินอเมริกา หรืออินเดีย และอีกสองลักษณะเด่นของฟิวชั่นแจ๊สคือ แนวทำนองของอีเลคโทรนิคเบสและการซ้ำทวนของจังหวะ
ไมล์ส เดวิส นักปฏิวัติดนตรีแจ๊ส ก็ได้หยิบเอาโครงสร้างของร็อกมารวมกับแจ๊ส ทดลองใช้เครื่องดนตรีไฟฟ้า เครื่องดนตรีประเภทสังเคราะห์เสียง โดยเริ่มจากอัลบั้ม In A Silent Way ก่อนจะมาเป็นอัลบั้ม Bitches Brew ซึ่งเป็นต้นแบบของแนวฟิวชันในเวลาต่อมา
แจ๊สยุคใหม่
ยุคหลังทศวรรษ 1970 ฟิวชันไม่ได้ครอบคลุมเพียงแจ๊ส-ร็อก หากรวมถึงดนตรียุคหลัง เช่น แจ๊ส-รึทึมแอนด์บลูส์ แจ๊ส-ฟังกี้ แจ๊ส-ป๊อป เป็นต้น ฟิวชันยุคหลังนี้มีอิทธิพลกับแนวดนตรีนิวเอจ (New Age) และ เวิลด์ มิวสิก (World Music) ในเวลาต่อมาโดยมีสังกัด ECM และ วินด์แฮม ฮิล (Windham Hill) นักดนตรีฟิวชันที่โด่งดังมีหลายคน เช่น คีธ จาร์เร็ต (Keith Jarrett) แพท เมธินี (Pat Metheny) บิลล์ ฟริเซล (Bill Frisell) โตชิโกะ อะกิโยชิ (Toshiko Akiyoshi) ซาดาโอะ วาตานะเบ (Sadao Watanabe) เป็นต้น
ช่วงต้นทศวรรษที่ 80 แจ๊สได้รับความนิยมระดับนึงมีการผสมแจ๊สเข้ากับป็อป เรียกป็อปฟิวชัน หรือ สมูธแจ๊ส ประสบความสำเร็จในยอดการเปิดออกอากาศในสถานีวิทยุ นักแซกโซโฟนสมูธแจ๊สอย่าง กรูเวอร์ วอชิงตัน จูเนียร์, เคนนี จี และ นาจี เพลงของพวกเขาเล่นในสถานีวิทยุโดยมักจะทำเพลงร่วมกับเพลงแนว ไควเอ็ดสตรอมในตลาดคนผิวสีในสหรัฐอเมริกา อย่างเช่นเล่นในเพลงของศิลปินอย่าง อะนิทา เบเกอร์, ชากา คาน, อัล จาร์รู และชาเด เป็นต้น
มีความพยายามหาสุ้มเสียงใหม่ ๆ จากฟิวชันเหมือนกัน เช่น แอซิดแจ๊ส (Acid Jazz) หรือกรูฟแจ๊ส (Groove Jazz) ซึ่งเป็นผลการผสมระหว่างแจ๊ส โซล ฟังกี้ และฮิปฮอป เช่น จามิโรไคว์ (Jamiroquai) อีกแนวที่ใกล้กับแอซิดแจ๊สคือ นูแจ๊ส (Nu Jazz) หรือ อิเล็กโทรแจ๊ส (Electro-Jazz) ซึ่งเกิดในปลายทศวรรษ 1990 โดยนำเนื้อหนังของแจ๊สมาผสมผสานด้วยดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องสังเคราะห์เสียง เช่น วงอิเล็กโทรนิกา (Electronica)
มิไร นิ นารุ
未来になる (โรมันจิ: Mirai ni Naru; อ่านว่า: มิไร นิ นารุ) ซิงเกิ้ลลำดับที่ 18 ของทาคาโกะ มัตสึ ซึ่งออกวางจำหน่ายในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2548 ในรหัสสินค้า UPCH-5300 ภายใต้ฉลากของ Universal Music Japan นอกจากนั้นเพลงนี้ยังได้ใช้เป็นเพลงประกอบของภาพยนตร์โฆษณา Shiseido Whitia ซึ่งมัตสึแสดงอีกด้วย
ชินมหานิทาน
ชินมหานิทาน เป็นคัมภีร์ประเภทตำนานหรือประวัติ เป็นเรื่องราวของพระพุทธเจ้าตั้งแต่อดีตครั้งเสวยพระชาติเป็นพระโพธิสัตว์จนกระทั่งถึงเสด็จดับขันธปรินิพพานและแจกพระบรมสารีริกธาตุเป็นที่สุด คำว่าชินมหานิทานแยกได้ 3 คำ คำว่า ชิน อ่านว่า ชินะ เป็นพระนามของพระพุทธเจ้า คำว่า มหา แปลว่าใหญ่ พิสดาร คำว่า นิทาน แปลว่า เรื่องประวัติ รวมกันเป็น "ชินมหานิทาน" หมายถึง พุทธประวัติ คือ ประวัติของพระพุทธเจ้า
คัมภีร์นี้เดิมเป็นอักษรขอมภาษาบาลี มีทั้งร้อยแก้วและร้อยกรอง แต่ส่วนมากเป็นร้อยแก้ว จารลงในใบลานตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 1–3 มีอยู่ในหอสมุดแห่งชาติ 9 ฉบับ มีเนื้อเรื่องเหมือนกันทุกฉบับ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง สันนิษฐานว่าแต่งโดยปราชญ์ในสมัยกรุงศรีอยุธยา แต่งขึ้นในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 20–ต้นพุทธศตวรรษที่ 21 สันนิษฐานว่าแต่งก่อน ตำนานเมืองเชียงแสน เนื่องจากเนื้อความใน ชินมหานิทาน ตอนที่กล่าวถึงการเสด็จออกจากครรภ์มารดาของพระโพธิสัตว์นั้น ผู้แต่งได้เปรียบพระองค์ประดุจดังบุรุษก้าวลงจากบันได และปรากฏเป็นเหมือนมีพระชนม์ 16 พรรษา การเปรียบดังบุรุษนี้ปรากฏใน ตำนานเมืองเชียงแสน ด้วย กรมศิลปากรได้พิมพ์เป็นอักษรไทยโดยแปลเป็นภาษาบาลีก่อน มีนายวิรัตน์ อุนนาทรวรางกูล ถ่ายทอดและมอบให้นักภาษาโบราณ 7 คน แปลเป็นภาษาไทย และได้มอบให้นายสุวัฒน์ โกพลรัตน์ เป็นผู้ตรวจสอบและค้นหาที่มาในภาคภาษามคธพิมพ์คู่กัน
อำเภออัฏยาล
อัฏยาล (الطيال) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 36,253 คน โดยมีหมู่บ้านฮัจรอตเชากานในอำเภอนี้ด้วย
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 130
แซรอสดวงอาทิตย์ที่ 130 นี้เชื่อมโยงกับแซรอสดวงจันทร์ที่ 123
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (George II, Prince of Waldeck and Pyrmont) ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2332 ณ รัฐบาเดิน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 1 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงออกัสตา พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2356 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
คริปทอน
คริปทอน(Krypton) คือธาตุเคมีที่มีหมายเลขอะตอม 36 และสัญลักษณ์คือ Kr คริปทอนอยู่ในตารางธาตุหมู่ 8 คริปทอนเป็นก๊าซเฉื่อยไม่มีสีมีเล็กน้อยในธรรมชาติ สามารถแยกออกจากอากาศได้โดยอัดอากาศให้เป็นของเหลว ใช้บรรจุในหลอดฟลูโอเรสเซนต์ คริปทอนเป็นก๊าซมีตระกูลแต่ก็สามารถทำปฏิกิริยากับฟลูออรีนได้
ปาร์มีจาโนเรจจาโน
ปาร์มีจาโนเรจจาโน (Parmigiano Reggiano) หรือ พาร์เมซาน (Parmesan) เป็นเนยแข็งชนิดกรานูลาร์ชีสที่มีลักษณะแข็ง จากประเทศอิตาลี ทั้ง "ปาร์มีจาโนเรจจาโน" และ "พาร์เมซาน" ล้วนอยู่ภายใต้สถานะ protected designations of origin (PDO) ตามกฎหมายของอิตาลีและสหภาพยุโรป ที่มาของชื่อนั้นมาจากคำว่า ปาร์มีจาโน ในภาษาอิตาลีเป็นรูปคุณศัพท์ของปาร์มา ส่วน เรจจาโน เป็นของเรจโจเอมีเลีย ซึ่งทั้งสองจังหวัดนี้เป็นถิ่นกำเนิดของชีสชนิดนี้และเป็นพื้นที่ที่ได้รับสถานะให้สามารถผลิตพาร์เมซานได้
ปาร์มีจาโนเรจจาโน ถูกเรียกขานว่าเป็น "ราชาแห่งชีส" และ "อาหารที่สมบูรณ์แบบในเชิงปฏิบัติ"
กองกำลังพิเศษทางอากาศกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
เครื่องบินรบในสังกัด
เครื่องบินขับไล่:
เครื่องบินตอปิโด และ เครื่องบินดำดิ่งทิ่งระเบิด:
เครื่องบินทุ่นลอยน้ำ และ เรือบิน:
เครื่องบินลาดตระเวน:
เครื่องบินขนส่ง:
วัดนพวงศาราม
วัดนพวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 62.5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 10.3 ตารางวา
วัดนพวงศารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 เริ่มแรกสร้างวัด พระญาณเวที ชินสีห์สาสนุเทศ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลปัตตานี ได้ตั้งสำนักงานคณะสงฆ์อยู่ที่วัดหงสาราม อำเภอปะนาเระ ซึ่งห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 32 กิโลเมตร การคมนาคมไม่สะดวก จึงได้สร้างวัดขึ้นที่บ้านโคกม่วง อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วเรียกว่า วัดใหม่ปัตตานี ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดนพวงศาราม" เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2472 (ก่อน พ.ศ. 2511 สะกดว่า วัดนภวงศาราม) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาสามชั้นแบบของกรมศิลปากร ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตชั้นเดียว หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว 11 หลัง ใช้เป็นกุฏีรับรองอาคันตุกะ 1 หลัง และเป็นอาคารสองชั้นอีก 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปขัด 1 องค์ ขนาดกลาง 2 องค์ และพระพุทธรูปปิดทองขนาดใหญ่อีก 1 องค์ และมีตู้ลายทองรดน้ำ 1 ตู้
ภูเก็ต (แก้ความกำกวม)
ภูเก็ต อาจหมายถึง:
อำเภอกะทู้
ตรี ด่านไพบูลย์
ตรี ด่านไพบูลย์ (ชื่อเดิม มนตรี ด่านไพบูลย์ ; เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยและกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
เอทีอาร์
เอทีอาร์ (Aerei da Trasporto Regionale; Avions de Transport Régional - ATR) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินพาณิชย์สัญชาติอิตาลี-ฝรั่งเศส เกิดจากการร่วมทุนระหว่างแอโรสปาติอองของฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ อีเอดีเอส) กับแอริตาเลีย (ปัจจุบันคือ แอลีเนีย แอโรนอติกา) ในปี ค.ศ. 1981 มีเครื่องบินที่ผลิตออกมาสองรุ่น คือ เอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72
เอทีอาร์มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ตูลูส ประเทศฝรั่งเศส ประกอบชิ้นส่วนลำเรือและส่วนหางที่โรงงานของแอลีเนีย แอโรนอติกา ใกล้เมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี ประกอบชิ้นส่วนปีกที่โรงงานของอีเอดีเอส ที่บอร์โดซ์ ประเทศฝรั่งเศส  ก่อนจะนำมาประกอบและทดสอบขั้นสุดท้ายที่สำนักงานใหญ่ เมืองตูลูส
ตรี ด่านไพบูลย์
บทบาททางการเมือง
ตรี ด่านไพบูลย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย สมัยแรกในปี พ.ศ. 2522และมีนายสุพร อัตถาวงศ์ เป็นผู้ช่วย ต่อมาจึงย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม และ พรรคความหวังใหม่ ตามลำดับ และเคยได้รับตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ(สมัยพล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา) รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539 เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540
ภายหลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 ที่ตรี ด่านไพบูลย์ ต้องแพ้การเลือกตั้งให้กับนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย หลานสาวของ รศ.ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน จึงได้หันหลังให้กับการเมืองระดับชาติ และมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) โดยการสนับสนุนของพรรคไทยรักไทย แต่ก็แพ้การเลือกตั้งให้กับนายสมาน ชมภูเทพ อดีต ส.ส. หลายสมัยจากพรรคประชาธิปัตย์
ในปี พ.ศ. 2555 เขาสนับสนุน ดร.นิรันดร์ ด่านไพบูลย์ ผู้เป็นน้องชายได้รับเลือกตั้ง เป็น นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
ต่อมา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ตรี ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน
รางวัลดีเด่น
ตรี ด่านไพบูลย์ ได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์กับวงการเกษตร ซึ่งมอบรางวัลโดย อำนวย วีรวรรณ รองนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับนายประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1 เป็นกิจกรรมที่จัดโดยสมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมไทย เพื่อยกย่อง เชิดชู ผลงานดีเด่น ทางด้านศิลปะบันเทิงทางสื่อโทรทัศน์ ตลอดปี พ.ศ. 2552 โดยเป็นส่วนหนึ่งของรางวัลเฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 7 ซึ่งทางคณะกรรมการดำเนินงานฯ ได้ฟื้นฟูการจัดรางวัลในสาขาศิลปะบันเทิงทางสื่อโทรทัศน์ขึ้นมาใหม่ พร้อมกับรางวัลเพื่อเชิดชูผลงานศิลปะดนตรี ซึ่งสมาชิกเว็บไซต์พันทิปดอตคอม โต๊ะเฉลิมกรุง ได้ร่วมกันจัดขึ้นเป็นครั้งแรก ในนามเฉลิมกรุงอวอร์ด ภายหลังที่เฉลิมไทยอวอร์ดได้งดจัดรางวัลประเภทศิลปะดนตรี และศิลปะบันเทิงสื่อโทรทัศน์ละวิทยุ ไปตั้งแต่การจัดรางวัลครั้งที่ 4
เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1 ได้ประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงในสาขาต่างๆ ในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553 และประกาศผลรางวัลภายหลังเสร็จสิ้นการลงคะแนนจากสมาชิกเว็บไซต์็พันทิปดอตคอม ผ่านหน้ากระทู้เฉลิมไทย
:: สาขาละครโทรทัศน์แห่งปี ประเภทละครชีวิต
ผู้เข้าชิง
:: สาขาละครโทรทัศน์แห่งปี ประเภทละครตลก
ผู้เข้าชิง
:: สาขางานกำกับละครโทรทัศน์แห่งปี
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงชายในบทนำแห่งปี จากละครประเภทชีวิต
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำแห่งปี จากละครประเภทชีวิต
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงชายในบทนำแห่งปี จากละครประเภทตลก
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงหญิงในบทนำแห่งปี จากละครประเภทตลก
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงชายในบทสมทบแห่งปี
ผู้เข้าชิง
:: สาขานักแสดงหญิงในบทสมทบแห่งปี
ผู้เข้าชิง
:: สาขาบทละครโทรทัศน์แห่งปี
ผู้เข้าชิง
:: สาขาเพลงนำ/ประกอบละครโทรทัศน์แห่งปี
ผู้เข้าชิง
:: สาขาละครโทรทัศน์ไทยแห่งปี ประเภทละครชุด
ผู้เข้าชิง
สรุปรายชื่อผู้เข้าชิง
ละครโทรทัศน์ 25 เรื่องดังต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง เฉลิมไทย จอแก้ว อวอร์ด ครั้งที่ 1
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
เซนต์คิตส์และเนวิส (Saint Kitts and Nevis) หรือชื่อทางการคือ สหพันธรัฐเซนต์คริสโตเฟอร์และเนวิส (Federation of Saint Christopher and Nevis) เป็นประเทศที่เป็นเกาะตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเลสเซอร์แอนทิลลีส ในภูมิภาคเวสต์อินดีส แถบแคริบเบียน จัดเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในซีกโลกตะวันตกเมื่อวัดจากขนาดพื้นที่และจำนวนประชากร
เซนต์คิตส์และเนวิสเป็นหนึ่งในประเทศเอกราชที่เป็นสมาชิกของราชอาณาจักรเครือจักรภพ โดยมีสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นประมุข ประกอบด้วยเกาะหลัก 2 เกาะคือเกาะเซนต์คิตส์ หรือ เซนต์คริสโตเฟอร์ และเกาะเนวิส มีเมืองหลวงและหน่วยงานของรัฐบาลส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนเกาะเซนต์คิตส์ ที่มีขนาดใหญ่กว่า ส่วนเกาะที่เล็กกว่าคือเนวิส ตั้งอยู่ห่างจากเกาะเซนต์คิตส์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร
ตามประวัติศาสตร์แล้วประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสเคยเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร มีชื่อว่าเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา ประกอบไปด้วยเกาะเซนต์คิตส์, เกาะเนวิส และ แองกวิลลา ต่อมาในปี ค.ศ.1980 แองกวิลลา ได้แยกตัวออกมาแต่ก็ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร จากนั้นในปี ค.ศ.1983 เกาะเซนต์คิตส์และเกาะเนวิส ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรและก่อตั้งขึ้นเป็นสหพันธรัฐเซนต์คริสโตเฟอร์และเนวิส โดยอาณาเขตทางด้านทิศเหนือรวมถึงทิศตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ใกล้กับแองกวิลลา (สหราชอาณาจักร), เกาะซินต์เอิสตาซิยึส (เนเธอร์แลนด์), เกาะซาบา (เนเธอร์แลนด์) , แซ็ง-บาร์เตเลมี (ฝรั่งเศส) และ เกาะเซนต์มาร์ติน (ส่วนบนเป็นแซ็ง-มาร์แต็ง (ฝรั่งเศส) และส่วนล่างเป็น ประเทศซินต์มาร์เติน) ส่วนอาณาเขตทางด้านตะวันออกเฉียงเหนืออยู่ใกล้เคียงกับประเทศแอนติกาและบาร์บูดา และทางตะวันออกเฉียงใต้อยู่ใกล้กับเกาะมอนต์เซอร์รัตของสหราชอาณาจักร
ศัพทมูลวิทยา
เกาะเซนต์คิตส์ เดิมถูกชาวคาลินาโกซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองแถบทะเลแคริบเบียนตั้งชื่อให้ว่า "เลียมุยกา (Liamuiga)" แปลว่า "ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์" โดยชื่อ "เซนต์คิตส์" ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน เป็นคำย่อของคำว่า "เซนต์คริสโตเฟอร์" ซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งให้โดย คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส แต่ยังหาที่มาที่ไปและความหมายของการตั้งชื่อนี้ได้ไม่แน่ชัด
ข้อสันนิษฐานแรกกล่าวว่าเดิมที คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ตั้งชื่อให้เกาะนี้เป็นภาษาสเปนว่า "ซาน กริสโตบัล (San Cristóbal)" สื่อความหมายถึง นักบุญคริสโตเฟอร์ ซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของนักเดินทาง ตามความเชื่อศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ส่วนสันนิษฐานที่สองกล่าวว่าความจริงแล้วโคลัมบัสตั้งใจจะตั้งชื่อให้เกาะนี้ว่า "ซาน ยาโก (San Yago, Saint James)" ซึ่งหมายถึง นักบุญเจมส์ ส่วน ซาน กริสโตบัล เป็นชื่อที่โคลัมบัสตั้งให้กับเกาะที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งปัจจุบันคือเกาะซาบา แต่สาเหตุที่ชื่อ ซาน กริสโตบัล ถูกนำมาใช้เรียกเกาะเซนต์คิตส์ แทนที่จะเป็น ซาบา เนื่องจากความผิดพลาดในการจัดทำแผนที่ในยุคโบราณ
ไม่ว่าด้วยสาเหตุใดก็ตามชื่อ "ซาน กริสโตบัล" ก็ได้ถูกนำมาเรียกเป็นชื่อเกาะแห่งนี้ และมีหลักฐานปรากฏอยู่บนเอกสารสำคัญในช่วงศตวรรษที่ 17 ต่อมาชาวอังกฤษที่ไปตั้งรกรากอาศัยอยู่ก็ได้แปลงชื่อเกาะจากภาษาสเปนให้เป็นสำเนียงอังกฤษว่า "เซนต์ คริสโตเฟอร์" และชื่อย่อของคริสโตเฟอร์ใช้คำว่า "คิต" เกาะนี้จึงมีชื่อว่าเซนต์คิตส์ มาจนถึงปัจจุบัน
ส่วนเกาะเนวิส เดิมทีมีชื่อเรียกจากชาวพื้นเมืองแคริบเบียนว่า "อัวลี (Oualie)" ซึ่งหมายความว่า "ดินแดนที่มีสายน้ำอันสวยงาม" ต่อมาคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ได้ตั้งชื่อว่าเกาะนี้ว่า "เซนต์ มาร์ติน" เนื่องจากเขาค้นพบเกาะแห่งนี้เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 1493 ซึ่งเป็นวันนักบุญมาร์ติน ต่อมาชาวอังกฤษได้ตั้งชื่อภาษาสเปนให้ว่า "ดัลซีนา (Dulcena)" ส่วนคำว่า "เนวิส" ชาวอังกฤษย่อมาจากภาษาสเปนว่า "นวยส์ตรา เซญอรา เดอ ลาส นีเอเบส (Nuestra Señora de las Nieves)" หมายถึง "แม่พระแห่งหิมะ (Our Lady of the Snows)" ซึ่งเป็นสมัญญาที่ชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกถวายให้แด่พระนางมารีย์พรหมจารี โดยชื่อเกาะเนวิสมีปรากฏเป็นเอกสารสำคัญครั้งแรกในช่วงศตวรรษที่ 16
นอกจากนี้เกาะเนวิสยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาเนื่องจากเป็นสถานที่เกิดของ อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน หนึ่งในบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ และยังเป็นสถานที่ที่ พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 ซึ่งเป็นชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งร้อยลำดับ เคยใช้ชีวิตเมื่อครั้งยังเป็นกัปตันเรือในวัยหนุ่มโดยเขาได้พบรักและแต่งงานกับฟรานเซส นิสเบ็ต ที่เกาะนี้
ประวัติศาสตร์
ในยุคน้ำแข็ง เกาะเซนต์คิตส์, เกาะเนวิส ,ซาบา และ เกาะซินต์เอิสตาซียึส เป็นผืนแผ่นดินเดียวกัน ก่อนที่ต่อมาแผ่นดินจะแยกออกเป็นเกาะ 4 เกาะที่อยู่ห่างกันออกไปในทะเลแคริบเบียน
โดยชนกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อราว 3,000 ปีก่อนบนเกาะเซนต์คิตส์ มีข้อสันนิษฐานว่าเป็นชาวซิโบนี จากนั้นพวกอิกเนรีซึ่งเป็นชนกลุ่มนึงของชาวอาราวักได้ตามอพยพตามเข้ามาราวปี ค.ศ. 800 จนมีการขยายตัวของประชากรมากขึ้น ต่อมาชาวคาลินาโก ได้เข้ามารุกรานและทำสงครามในช่วงประมาณปี ค.ศ. 1300 ก่อนจะขับไล่พวกอิกเนรีกลุ่มเดิมออกไปยังตอนเหนือของเกรตเตอร์แอนทิลลีส เมื่อยึดครองพื้นที่บนเกาะได้แล้วชาวคาลินาโกได้ตั้งชื่อให้กับเกาะนี้ว่า "เลียมุยกา (Liamuiga)" หมายถึงดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์
ในปี ค.ศ. 1493 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส นักเดินเรือที่ได้รับการสนับสนุนจากราชสำนักสเปน ได้รับการบันทึกว่าเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ค้นพบดินแดนแห่งนี้ โดยเขาค้นพบเกาะแห่งนี้ระหว่างเดินเรือเมื่อวันที่ 11 และ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1493 และได้มีการตั้งชื่อเกาะให้เป็นภาษาสเปน
หลังจากการถูกค้นพบครั้งแรก เซอร์ ฟรานซิส เดรก นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษได้เดินทางมาที่เกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ในช่วงคริสต์มาส ของปี ค.ศ.1585 รวมถึง บาโธโลมิว กิลเบิร์ต ได้ล่องเรือมาที่เกาะเนวิส ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1603 ก่อนจะเดินทางไปที่เกาะเซนต์คริสโตเฟอร์ ในปี ค.ศ. 1607 นอกจากนี้ จอห์น สมิธ นักสำรวจคนสำคัญของอังกฤษ ยังได้เคยหยุดพักที่เกาะเนวิสเป็นเวลา 5 วัน ในระหว่างการสำรวจเวอร์จิเนีย โดยมีการจดบันทึกถึงสภาพแวดล้อมบนเกาะเนวิสว่า เป็นเกาะที่เต็มไปด้วยน้ำพุร้อน ที่สามารถรักษาโรคผิวหนังและเหมาะกับการฟื้นฟูร่างกายที่กำลังย่ำแย่
ในปี ค.ศ. 1620 ราล์ฟ เมริฟีลด์ และ เซอร์ โธมัส วอร์เนอร์ ได้รับการแต่งตั้งจากพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ให้เป็นผู้เดินทางมาก่อตั้งอาณานิคมแถบทะเลแคริบเบียนที่หมู่เกาะลีเวิร์ด โดยทั้งคู่ได้เดินทางมาถึงเกาะเซนต์คิตส์เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1623 พร้อมกับคณะผู้มาตั้งถิ่นฐานอีก 15 คน เมื่อมาถึงพวกเขาได้ทำข้อตกลงกับ "อูบูตู เตเกรแมนเต" หัวหน้าเผ่าชาวคาลินาโกซึ่งเป็นชนเผ่าที่ปกครองเกาะแห่งนี้อยู่แต่เดิมมากว่า 300 ปี และประกาศให้เป็นอาณานิคมแห่งแรกในแถบทะเลแคริบเบียนของราชอาณาจักรอังกฤษในปี ค.ศ. 1623 นอกจากนี้พวกเขายังได้พบกับชาวฝรั่งเศสที่ติดอยู่บนเกาะนี้อีก 3 คน ประกอบด้วยผู้อพยพจากกลุ่มอูเกอโนต์ (ผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่อพยพลี้ภัยออกนอกฝรั่งเศส), โจรสลัด และ ผู้ที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุเรือแตก ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1623 ได้เกิดพายุเฮอร์ริเคนที่เกาะเซนต์คิตส์ ทำให้ยาสูบชนิดแรกที่อังกฤษนำมาปลูกบนเกาะและผลิตผลทางการเกษตรอื่นๆได้รับความเสียหายทั้งหมดแต่ก็ยังประคับประคองให้อาณานิคมมีความเจริญและเติบโตขึ้นได้
ในปี ค.ศ. 1625 ปีแยร์ เบอแล็ง เดนอมบัก กัปตันเรือชาวฝรั่งเศสพร้อมลูกเรืออีก 40 คน ได้ล่าถอยจากการสู้กับเรือรบสัญชาติสเปนใกล้กับหมู่เกาะเคย์แมนที่กินระยะเวลากว่า 3 ชั่วโมง โดยพวกเขาล่าถอยมาจนถึงเกาะเซนต์คิตส์ด้วยเรือบริแกนทีนติดอาวุธปืน 14 กระบอก จากนั้น เดนอมบัก ได้ทำการตกลงกับ เซอร์ โธมัส วอร์เนอร์ ที่เป็นตัวแทนของฝ่ายอังกฤษเพื่อแบ่งพื้นที่บนเกาะกันฝ่ายละครึ่ง ต่อมาเดนอมบัก ได้กลับไปฝรั่งเศสเพื่อขออนุญาตจาก พระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ เพื่อจัดตั้งบริษัทพาณิชย์ขึ้นที่เกาะเซนต์คิตส์ เมื่อได้รับอนุญาต เดนอมบัก จึงจัดตั้งบริษัทพาณิชย์ แซง-คริสต็อฟ ขึ้น โดยมีการเกณฑ์ทาสชาวเซเนกัล มาที่เกาะเซนต์คิตส์เพื่อใช้แรงงาน ต่อมาจำนวนทาสที่อาศัยบนเกาะได้เพิ่มจำนวนมากขึ้นถึง 500-600 คน
ปี ค.ศ. 1626 อังกฤษและฝรั่งเศสร่วมมือกันในการกวาดล้างและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวคาลินาโกที่เป็นประชากรเดิมบนเกาะ โดยมีชาวคาลินาโกถูกสังหารมากกว่า 2,000 คน รวมถึง "อูบูตู เตเกรแมนเต" หัวหน้าเผ่าชาวคาลินาโกผู้ปกครองเกาะที่ถูกสังหารขณะนอนหลับ ผู้หญิงที่มีหน้าตาดีบางส่วนจะถูกนำไปเป็นทาส ส่วนพวกที่รอดพ้นจากการตกเป็นทาสและรอดชีวิตมาได้ถูกขับไล่และอพยพไปดอมินีกา
วิสุทธิกระษัตริย์
วิสุทธิกระษัตริย ในปัจจุบันสามารถหมายถึง
ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
นิติบัญญัติ
สภานิติบัญญัติ ระบบสภาเดียว มีสมาชิกสภาฯ 14 คน มีวาระ 5 ปี ฝ่ายบริหาร
บริหาร
ผู้สำเร็จราชการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี โดยมีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้นำรัฐบาลและหัวหน้าคณะรัฐมนตรี (นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ ดร.เด็นซิล ดักลาส (Dr. Denzil Douglas) รับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม 2538)
ตุลาการ
อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก ("en:Eastern Caribbean Supreme Court") โดยมีผู้พิพากษา 1 คน ประจำอยู่ในเซนต์คิตส์
การแบ่งเขตการปกครอง
เซนต์คิตส์และเนวิสแบ่งเป็น 14 เขตการปกครองส่วนท้องถิ่น (parishes)  ได้แก่
เศรษฐกิจ
ระบบเศรษฐกิจเสรี อุตสาหกรรมสำคัญ คือ การท่องเที่ยว ธุรกิจบริการการเงิน (Offshore Banking) การผลิตน้ำตาล แม้ว่าจะประสบวาตภัยร้ายแรงหลายครั้ง แต่ก็มีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง โครงสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาติ เกษตร ร้อยละ 3.5อุตสาหกรรม ร้อยละ 25.8 บริการ ร้อยละ 70.7 สินค้าส่งออกที่สำคัญ เครื่องจักร อาหาร อุปกรณ์ไฟฟ้า ยาสูบ สินค้านำเข้าสำคัญ เครื่องจักร เครื่องอุปโภคบริโภค อาหาร และเชื้อเพลิง ประเทศคู่ค้าสำคัญ สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และประเทศในแคริบเบียน
เลาเอินบวร์ค
เลาเอินบวร์ค (Lauenburg) หรือชื่อเต็มคือ เลาเอินบวร์คอันแดร์เอ็ลเบอ (Lauenburg an der Elbe) เป็นเมืองชนบทในรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านเหนือของแม่น้ำเอ็ลเบอ ทางตะวันออกของนครฮัมบวร์ค เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 1182 โดยแบร์นฮาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน (Bernhard, Herzog von Sachsen) แห่งตระกูลอัสคาร์เนียร์ บรรพบุรุษของเหล่าดยุกแห่งเลาเอินบวร์ค เลาเอินบวร์คเคยมีสถานะเป็นดัชชีที่ชื่อ ซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค จนกระทั่งถูกยุบเป็นมณฑลของปรัสเซียในปีในปีค.ศ. 1876
ศิลปกรรม
ศิลปกรรม (อ่านว่า สิน-ละ-ปะ-กำ) มีความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ว่า สิ่งที่เป็นศิลปะ, สิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นเป็นศิลปะ ศิลปกรรม มีความหมายตรงกับวลีภาษาอังกฤษว่า "work of art" และคำภาษาอังกฤษว่า "art"
ความหมาย
สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานได้กำหนดคุณสมบัติของสิ่งที่นับได้ว่าเป็น "ศิลปกรรม" ไว้ดังนี้
การจำแนกด้วยเนื้อที่และเวลา
ศิลปกรรม สามารถแบ่งประเภทเป็นกลุ่มใหญ่ได้เช่นกัน ได้แก่
การจำแนกงานศิลปกรรมมีมานานแต่โบราณ และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันต่อไป โดยเฉพาะในหมู่ศิลปินและนักปรัชญา เนื่องจากจากงานศิลปกรรมมีความหลากหลาย และมีความก้าวทางสังคมและเทคโนโลยีซึ่งอาจมีศิลปกรรมแบบใหม่ให้พิจารณาจำแนกอีก เช่น ศิลปกรรมที่สร้างโดยคอมพิวเตอร์
สาธารณรัฐเยอรมันออสเตรีย
สาธารณรัฐเยอรมัน-ออสเตรีย หรือ เยอรมัน-ออสเตรีย (Republik Deutschösterreich หรือ Deutsch-Österreich, Republic of German-Austria หรือ German-Austria) เดิมเป็นรัฐหลงเหลือ (rump state) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ไม่ใช่ออสเตรียของเยอรมนี) กล่าวกันว่ามีเนื้อที่ทั้งหมด 118,311 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 10.4 คนที่รวมบริเวณที่ปัจจุบันคือออสเตรียและบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ซิสไลทาเนีย) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งรวมทั้งจังหวัดโบลซาโน-โบลเซน และเมืองทาร์วิซิโอที่ปัจจุบันอยู่ในอิตาลี; ทางตอนใต้ของจังหวัดคารินเทีย และทางตอนใต้ของสไตเรียที่ปัจจุบันอยู่ในสโลวีเนียและซูเดเทินลันด์ (Sudetenland) และเยอรมันโบฮีเมีย (ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของซูเดเทินลันด์) ที่ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก ออสเตรียของเยอรมัน
เขตการปกครอง
แต่เดิมเยอรมันออสเตรียประกอบไปด้วยจังหวัด (พรอวินเซิน) จำนวน 9 แห่ง ได้แก่
ชาวเยอรมันส่วนน้อยในโมราเวีย รวมทั้งชาวเยอรมันในบรึนน์ (เบอร์โน), อิกเลา (ยีห์ลาวา) และโอลมึทซ์ (ออลอโมตซ์) ต่างก็พยายามประกาศตนเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมันออสเตรียแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่นอกออสเตรียมักจะมีประชาชนส่วนน้อยที่มิได้พูดภาษาเยอรมัน แต่ก็ถูกบังคับโดยกำลังทหารให้เข้าร่วมในเวลาต่อมา แต่ชาวเยอรมันที่เป็นประชาชนส่วนใหญ่ทางตะวันตกของราชอาณาจักรฮังการีกลายมาเป็นบริเวณที่เรียกว่าบูร์เกนแลนด์
ตำบลสะแกโพรง
ตำบลสะแกโพรง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 78.00 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 49,062 ไร่ มีประชากรในปี พ.ศ. 2562 จำนวน 13,371 คน ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยองค์การบริหารส่วนตำบลสะแกโพรง โดยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดบุรีรัมย์ประมาณ 21 กิโลเมตร
หมู่บ้าน
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 26 หมู่บ้าน ดังนี้
แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์
แอร์วีน รูด็อล์ฟ โยเซ็ฟ อเล็คซันเดอร์ ชเรอดิงเงอร์ (Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1887 - 4 มกราคม ค.ศ. 1961) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวออสเตรีย มีชื่อเสียงในฐานะผู้วางรากฐานกลศาสตร์ควอนตัม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสมการชเรอดิงเงอร์ ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี ค.ศ. 1933 ต่อมาปี ค.ศ. 1935 หลังจากได้ติดต่อคบหาและเป็นเพื่อนกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เขาจึงได้เสนอแนวคิดการทดลองในจินตนาการ เรื่อง แมวของชเรอดิงเงอร์
ช่วงวัยเยาว์
แอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ มีชื่อเต็มว่า แอร์วีน รูด็อล์ฟ โยเซ็ฟ อเล็คซันเดอร์ ชเรอดิงเงอร์ เป็นนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย เกิดที่ Erdberg ในกรุงเวียนนา (Vienna) ประเทศออสเตรีย (Austria) เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1887 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของ Rudolf Schrödinger และ Georgine Emilia Brenda ซึ่งเป็นลูกสาวของ Alexander Bauer ศาสตราจารย์แห่งภาควิชาเคมีของ the Technical College of Vienna
ความสนใจอันหลากหลายของชเรอดิงเงอร์ นั้นเริ่มต้นมาจากการศึกษาในวัยเด็กที่ Akademisches Gymnasium เขาไม่เพียงแต่สนใจทางด้านวิทยาศาสตร์ แต่ยังให้ความสนใจอย่างมากเกี่ยวกับ ศาสนาตะวันออก ไวยากรณ์โบราณและความสวยงามของบทประพันธ์ของเยอรมัน อีกทั้งเรียนภาษาอังกฤษกับยายของเขาซึ่งเป็นคนอังกฤษอีกด้วย และที่สำคัญคือเขาเป็นคนไม่ชอบการเรียนโดยใช้การจดจำข้อมูลและการเรียนจากหนังสือ
ในระหว่างปี ค.ศ. 1906 - 1910 ชเรอดิงเงอร์ เข้าศึกษาที่เวียนนา กับ Franz Serafin Exner (นักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย : ค.ศ. 1849 - 1926) และ Friedrich Hasenöhrl (นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย : ค.ศ. 1874 - 1915) และฝึกงานกับ Karl Wilhelm Friedrich "Fritz" Kohlrausch เพื่อนของเขาด้วย จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1911 ชเรอดิงเงอร์กลายมาเป็นผู้ช่วยของ Franz Exner ใน University of Vienna ประเทศออสเตรีย
ในช่วงวัยรุ่น ชเรอดิงเงอร์มีความสนใจอย่างมากเกี่ยวกับ Arthur Schopenhauer เขาอ่านงานของ Schopenhauer มาอย่างยาวนานจนทำให้มีสนใจเกี่ยวกับเรื่อง ทฤษฎีสี (colour theory) และปรัชญา มาโดยตลอด
ช่วงวัยกลางคน
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1914-1918) เขาเข้าร่วมในการสงคราม โดยเป็นนายทหารในป้อมปราการปืนใหญ่แห่งออสเตรีย หลังจากนั้น ปี ค.ศ. 1920 ชเรอดิงเงอร์ได้เป็นผู้ช่วยของ Max Wien (นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน : ค.ศ. 1866 - 1938) ที่ University of Jena ต่อมาในเดือนกันยายน 1920 จึงได้รับตำแหน่งอาจารย์พิเศษที่ Stuttgart และศาสตราจารย์ที่ Breslau (ปัจจุบัน คือ Wroclawในโปแลนด์) ในปีถัดมา และย้ายไปยัง University of Zurich ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1922
ชเรอดิงเงอร์ ตีพิมพ์ผลงานที่มีชื่อว่า "Quantisation as an Eigenvalue Problem" ในปี ค.ศ. 1926 ซึ่งถือเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ของเขา โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับกลศาสตร์คลื่น (Wave mechanics) ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันดีคือ สมการชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger equation) ซึ่งมีทั้งสมการชเรอดิงเงอร์ใน 1 มิติ และสมการชเรอดิงเงอร์ใน 3 มิติ ปี ค.ศ. 1927 เข้าร่วมงานกับมัคส์ พลังค์ ที่ Friedrich Wilhelm University ในกรุงเบอร์ลิน (Berlin) ประเทศเยอรมัน ซึ่งขณะนั้นกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางด้านวิทยาศาสตร์ แต่อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1933 เขาตัดสินใจย้ายออกจากเยอรมัน เนื่องจากมีความคิดต่อต้านในลัทธินาซี (Nazi) โดยเขาได้ย้ายไปเป็นครูที่ Magdalen College ใน University of Oxford ประเทศอังกฤษ ซึ่งต่อจากนั้นไม่นาน เขาก็ได้รับรางวัลโนเบลร่วมกับพอล ดิแรก (Paul Dirac) สำหรับผลงานเกี่ยวกับทฤษฎีอะตอมและกลศาสตร์ควอนตัม (quantum mechanics) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การพัฒนาสมการคลื่นของกลศาสตร์ควอนตัม หรือสมการคลื่นของชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger equation) นั่นเอง
ที่มาของความคิดที่นำแอร์วีน ชเรอดิงเงอร์ สู่การนำเสนอสมการคลื่นของเขา เริ่มต้นตั้งแต่จุดกำเนิดของทฤษฎีควอนตัม (quantum theory) โดยบิดาแห่งฟิสิกส์ควอนตัม คือ มัคส์ พลังค์ เมื่อปี ค.ศ. 1900 ตามด้วยความคิดในวงการฟิสิกส์ควอนตัมต่อมา เรื่องความเป็นคลื่นและอนุภาคของทุกสิ่งที่มักจะเข้าใจกันว่า เป็นคลื่นหรือเป็นอนุภาคเพียงอย่างเดียว และสำคัญที่สุด คือการนำเสนอความคิดเรื่อง "คลื่นอนุภาค" (Particle Wave) โดยนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส ชื่อ หลุยส์ เดอ เบรย (Louis De Broglie) เมื่อปี ค.ศ. 1923
ในปี ค.ศ. 1934 ชเรอดิงเงอร์ ได้รับเชิญให้ไปบรรยายที่ Princeton University ในนิวเจอร์ซี (New Jersey) ประเทศสหรัฐอเมริกา และถูกเสนอให้รับตำแหน่งประจำที่นี่ แต่เขาก็ปฏิเสธ ต่อมาในปี ค.ศ. 1936 เขาจึงตกลงรับตำแหน่งที่ University of Graz ในประเทศออสเตรีย และตำแหน่งในภาควิชาฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยอัลลาฮาบาด (Allahabad University) ในอินเดีย จนกระทั่งในปี 1935 หลังจากได้ติดต่อคบหาและเป็นเพื่อนกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เขาจึงได้เสนอแนวคิดการทดลองในจินตนาการ เรื่อง แมวของชเรอดิงเงอร์
ช่วงบั้นปลายชีวิต
ปี ค.ศ. 1938 หลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ครอบครองออสเตรีย ชเรอดิงเงอร์ต้องประสบปัญหาเนื่องจากการที่เขามีความคิดต่อต้านพวกนาซี และออกมาจากเยอรมันในปี 1933 ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่เป็นมิตรนัก แม้ว่าเขาจะปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อต้านนาซี แต่ความไม่ไว้วางใจทางด้านการเมือง ทำให้เขาต้องออกจากงาน และถูกคำสั่งห้ามออกนอกประเทศ แต่เขาและภรรยาก็หนีไปอิตาลีได้สำเร็จ และได้ไปทำงานที่ Oxford และย้ายไปที่ University of Ghent
ในปี ค.ศ. 1940 เขาได้รับเชิญให้เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง Institute for Advanced Studies ในกรุงดับลิน (Dublin) ประเทศไอร์แลนด์ (Ireland) และกลายเป็นผู้อำนวยการของ School for Theoretical Physics และอยู่ในตำแหน่งถึง 17 ปี ตีพิมพ์ผลงานวิจัยมากกว่า 50 ชิ้น ในหลากหลายหัวข้อ รวมถึงความพยายามในการศึกษาทฤษฎีสนามรวม หรือ unified field theory (ทฤษฎีของไอน์สไตน์ ว่าด้วยการรวมทฤษฏีแม่เหล็กไฟฟ้า (Electromagnetism) และทฤษฏีแรงโน้มถ่วง (Gravitation) เข้าด้วยกัน)
ปี ค.ศ. 1944 เขาเขียนหนังสือที่มีชื่อว่า "What is Life?" ซึ่งหนังสือดังกล่าวกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับเจมส์ วัตสัน (James D. Watson) ในการค้นคว้าวิจัยเรื่องยีน (Gene) และนำไปสู่การค้นพบโครงสร้างของ DNA ในที่สุด
ชเรอดิงเงอร์ได้เสียชีวิตลงในวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1961 ขณะมีอายุ 73 ปี ด้วยโรควัณโรค และฝังศพเขาไว้ที่เมือง Alpbach ประเทศออสเตรีย
แหล่งข้อมูลอื่น
18871961
รายชื่อธงในประเทศเบลารุส
เบื้องล่างต่อไปนี้ เป็นข้อมูลอย่างสังเขป เกี่ยวกับธงชาติ และธงอื่นๆ ที่ใช้ใน สาธารณรัฐเบลารุส สำหรับการใช้ศักราชในบทความนี้ใช่ปีคริสต์ศักราช เพื่อความสะดวกในการอ้างอิงถึงประวัติศาสตร์สากลเป็นหลัก
ชัมซุลวารา ชัมซุลวาราเยฟ
ชัมซุลวารา ชัมซุลวาราเยฟ (Çamsulvara Çamsulvarayev; Chamsulvara Chamsulvarayev; 6 กันยายน ค.ศ. 1984 – 28 กันยายน ค.ศ. 2016) เป็นนักมวยปล้ำแบบฟรีสไตล์จากประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยเขาเกิดที่เซียร์โกคาลินสกีในสาธารณรัฐดาเกสตาน
ผลงานในระดับอาชีพ
ชัมซุลวารา ชัมซุลวาราเยฟ เข้าร่วมการแข่งมวยปล้ำแบบฟรีสไตล์ชายรุ่น 74 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยเป็นฝ่ายแพ้มูรัด ไกดารอฟ ในรอบ 8 คนสุดท้าย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งมวยปล้ำชิงแชมป์โลก 2007 และเขาถูกสังหารในนครโมซูล ประเทศอิรัก หลังจากเข้าร่วมรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
เสกสมรส
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2391 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงพระชายาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก มีพระบุตรดังนี้
ตำบลแม่อาย
แม่อาย เป็นตำบลของอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 10,624 คน
เขตการปกครอง
ตำบลนี้แบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ตำบลแม่อายอยู่ในความรับผิดชอบขององค์กรปกครองท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
อ้างอิง
]
ชาวสเปน
ชาวสเปน (Españoles) มีสองความหมาย ความหมายทั่วไป คือ คนพื้นเมืองที่อยู่ส่วนใดส่วนหนึ่งของประเทศสเปน อีกความหมายด้านกฎหมาย คือ บุคคลที่ถือสัญชาติสเปน ในประเทศสเปนนั้นมีชนชาติและผู้นับถือศาสนาที่หลากหลาย สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ความซับซ้อนของประเทศ ภาษาอย่างเป็นทางการ คือ ภาษาสเปน (คาสตีล) ซึ่งเป็นภาษาของสเปนแถบเหนือ-กลาง แต่ละท้องถิ่นมีภาษาเฉพาะกลุ่ม ภาษาที่พูดในสเปนนั้นเป็นกลุ่มภาษาโรมานซ์ (ยกเว้นภาษาบาสก์)
ส่วนชาวสเปนที่อพยพออกไปจากประเทศสเปนนั้น โดยมากมักอยู่ในลาตินอเมริกา
ลิมบวร์คอันแดร์ลาน
ลิมบวร์ค (Limburg) หรือชื่อเต็มคือ ลิมบวร์คอันแดร์ลาน (Limburg an der Lahn "ลิมบวร์คริมแม่น้ำลาน") เป็นเมืองในรัฐเฮ็สเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของนครแฟรงก์เฟิร์ตไปราว 77 กิโลเมตร มีแม่น้ำลานไหนผ่านกลางเมือง ปราสาทหลังแรกก่อสร้างขึ้นราวค.ศ. 800 ต่อมาก็เกิดชุมชนเมืองขึ้นรายล้อมรอบปราสาท ชื่อเมืองปรากฏครั้งแรกในเอกสารปีค.ศ. 910 ในชื่อ ลินท์พูร์ก (Lintpurc) ต่อมาในปีค.ศ. 1150 มีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำลานขึ้น ทำให้ลิมบวร์คกลายเป็นทางผ่านที่สำคัญระหว่างโคโลญกับฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์
บรีเดอโม
บรีเดอโม (Brie de Meaux) เป็นบรีชีสจากประเทศฝรั่งเศส ในภูมิภาคบรี และได้รับสถานะเป็นผลิตภัณฑ์ AOC ตั้งแต่ปี 1980 ชื่อของชีสมาจากเมืองโม (Meaux) ในภูมิภาคบรี มีการผลิตบรีเดอโม ปีละ 6,774 ตัน (ลดลง 13.4% จากปี 1998)
บรีเดอโม ผลิตมาจากนมวัว บรีเดอโม มีน้ำหนักเฉลี่ยวีล (wheel) ละประมาณ 2.8 kg เส้นผ่านศูนย์กลางยาว 36 ถึง 37 cm บรีเดอโม มีเนื้อที่นุ่ม บนเปลือก (rind) เป็นราสีขาวที่ละเอียด เนื้อภายในของบรีเดอโม มีสีเหลืองเหมือนฟาง เนื้อเหมือนครีมและนุ่ม
บรีเดอโม ได้รับการขนานนามว่าเป็นราชาแห่งชีสในปี 1815 โดย Talleyrand ที่การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา
นอร์ธรอป ที-38 ทาลอน
ที-38 ทาลอน (T-38 Talon) เป็นเครื่องบินเจ๊ตฝึกหัดความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1959 และเริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1961 เครื่องบินฝึกหัด ที-38 เป็นต้นกำเนิดเครื่องบินยุทธวิธี เอฟ-5
รายละเอียด ที-38
ข้อมูลจำเพาะ
พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์
พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์ (Pomp and Circumstance) หรือชื่อเต็ม "พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์มิลิแทรีมาร์ชเชส" (Pomp and Circumstance Military Marches) เป็นกลุ่มเพลงมาร์ชสำหรับออร์เคสตรา แต่งขึ้นโดยเซอร์เอ็ดเวิร์ด เอ็ลเกอร์ ถือเป็นผลงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดชิ้นหนึ่งของเขา
เพลงมาร์ชที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในมาร์ชทั้ง 6 เพลงในชุดนี้คือมาร์ชเพลงแรกในชุด ชื่อว่า "พอมพ์แอนด์เซอร์คัมสแทนซ์ นัมเบอร์วัน อิน ดี" (Pomp And Circumstance March No. 1 In D) เล่นรอบปฐมทัศน์พร้อมกับ มาร์ช นัมเบอร์ทูว์ ในเมืองลิเวอร์พูล เมื่อปี 1901 ทริโอนี้ประกอบด้วย "แลนด์ออฟโฮปแอนด์กลอรี" ดนตรีที่ใช้ประกอบพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ส่วนในอเมริกา แคนาดา ฟิลิปปินส์ เพลงนี้นิยมใช้เป็นเพลงประกอบพิธีการจบการศึกษา จึงเรียก "แลนด์ออฟโฮปแอนด์กลอรี" เป็น "แกรดดูเอเชินมาร์ช" (Graduation March) นิยมเล่นก่อนเริ่มพิธี การใช้ประกอบพิธีจบการศึกษานี้มีครั้งแรกในพิธีจบการศึกษาของมหาวิทยาลัยเยล เมื่อปี 1905
สุภา คชเสนี
พลเรือเอก สุภา คชเสนี (12 ตุลาคม พ.ศ. 2469 — 30 ตุลาคม พ.ศ. 2564) เป็นอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนที่ 12 และสมาชิกวุฒิสภาไทยชุดที่ 5
ประวัติ
พลเรือเอก สุภา คชเสนี เป็นบุตรของหลวงบริณัยจรรยาราษฎร์ (มณฑล คชเสนี) กับนางกระถิน (จารุสังข์) คชเสนี มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 4 คน ได้แก่
พลเรือเอก สุภา คชเสนี สมรสกับคุณหญิงทรงสมร (กิตติขจร) คชเสนี ธิดาของจอมพล ถนอม กิตติขจร กับท่านผู้หญิงจงกล กิตติขจร กรรมการจัดการมูลนิธิสงเคราะห์ครอบครัวทหารผ่านศึกในพระราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยได้รับพระราชทานน้ำสังข์จากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถที่พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และมีงานเลี้ยงฉลองสมรสบริเวณทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 มีบุตร-ธิดารวม 5 คน ได้แก่
การทำงาน
พลเรือเอก สุภา คชเสนี ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญต่างๆ ดังนี้