cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร
ขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร (Banker’s algorithm) ซึ่งหมายถึง เป็นการแก้ปัญหาของธนาคารในกรณีที่มีลูกค้าต้องการกู้ยืมเงิน ซึ่งมีลักษณะการทำงานเหมือนโปรเซสที่ใช้ทรัพยากรในระบบปฏิบัติการทั่วๆไป (ลูกค้าเปรียบเสมือนโปรเซส และเงินที่ถูกยืมเปรียบเสมือนทรัพยากร) จากวิธีการทำงานของธนาคาร ธนาคารจะมีจำนวนเงินที่ให้ลูกค้ากู้ยืมที่จำกัด และมีรายชื่อของลูกค้าพร้อมเครดิตที่แต่ละตนจะได้รับ ลูกค้าบางคนอาจจะพยายามกู้เงินให้ได้เต็มเครดิตที่ตัวเองมี และบางครั้งลูกค้าคนนั้นก็ไม่ยอมจ่ายเงินคืนกลับให้ธนาคารจนกว่าจะได้รับจำนวนเงินที่ต้องการกู้ยืมทั้งหมด แต่นายธนาคารเองก็สามารถปฏิเสธการกู้ยืมของลูกค้าบางคนได้ ถ้าการปล่อยกู้ยืมครั้งนั้นจะทำให้เกิดความเสี่ยงทำให้ธนาคารมีเงินไม่เพียงพอที่จะให้ผู้นั้นได้กู้ยืมเพิ่มเติม และลูกค้าคนนั้นก็ไม่สามารถใช้เงินคืนแก่ธนาคารได้
ในระบบที่ทรัพยากร 1 ตัวสามารถให้บริการได้พร้อมกันหลายโพรเซส การใช้กราฟแทนการใช้งานทรัพยากรจะไม่เหมาะสม จึงมีการเสนออัลกอริทึมของนายธนาคาร ซึ่งเป็นอัลกอริทึมที่ใช้งานได้จริง ระบบธนาคารที่ว่าธนาคารจะไม่จ่ายเงินที่มีอยู่ให้ตามความต้องการของลูกค้าทั้งหมดได้เป็นเวลานาน (หมายถึง มีคนถอนออกอย่างเดียว ธนาคารจะไม่สามารถอยู่ได้) ดังนั้นจึงต้องมีระบบเพื่อกำหนดจำนวนสูงสุดที่จะสามารถให้บริการได้ จำนวนนี้อาจไม่จำเป็นต้องเป็นจำนวนทรัพยากรทั้งหมดที่มีอยู่ในระบบ เมื่อผู้ใช้ขอใช้กลุ่มของทรัพยากร ระบบต้องทำการตรวจสอบว่าถ้าให้ใช้แล้วระบบจะยังคงอยู่ในภาวะปลอดภัยหรือไม่ ถ้าไม่ปลอดภัยการให้ใช้ทรัพยากรต้องรอจนกว่าจะมีผู้ใช้ทรัพยากรรายอื่นที่ใช้แล้วกลับเข้าสู่ระบบ
โครงสร้างของระบบนายธนาคารมีดังนี้
กำหนดให้มี n โพรเซส มีทรัพยากรในระบบทั้งหมด m ตัวมีข้อมูลดังนี้
1. Available : เป็นเวกเตอร์ของขนาดที่ใช้ชี้จำนวนของทรัพยากรที่สามารถใช้งานได้ Available [j]=k ดังนั้น k คือจำนวนที่ทรัพยากรชนิด j จะสามารถให้บริการได้
2. Max : เป็นค่าเมตริกซ์ขนาด n x m ที่กำหนดความต้องการสูงสุดของแต่ละโพรเซส ถ้า Max[i,j] = k แล้วโพรเซส i อาจต้องใช้ทรัพยากร j สูงถึง k บริการ
3. Allocation : เป็นเมตริกซ์ขนาด n x m ที่กำหนดจำนวนของทรัพยากรในแต่ละชนิดที่ให้บริการแต่ละโพรเซสอยู่ได้ ถ้า Allocation[i,j] = k หมายถึงโพรเซส i กำลังใช้งานทรัพยากรชนิด j อยู่ เป็นจำนวน k บริการ
พบว่า Need[i,j] = Max[i,j] – Allocation[i,j]
อัลกอริทึมของการขอใช้ทรัพยากร
กำหนดให้ Request i เป็นเวกเตอร์ของการขอใช้งานสำหรับโพรเซส i ถ้า request i[j] = k หมายถึงโพรเซส i ต้องการทำงาน k บริการจากทรัพยากร j เมื่อมีการขอใช้งานทรัพยากรโดยโพรเซส i ก็ จะเกิดการทำงานดังต่อไปนี้
1. ถ้า Request i ≤ Need i ไปยังขั้นตอนที่ 2 นอกจากนั้น ให้แสดงข้อความเตือน เนื่องจากโพรเซสมีการใช้ทรัพยากรมากกว่าที่คาดการณ์ไว้
2. ถ้า Request i ≤ Available ไปยังขั้นตอนที่ 3 นอกจากนี้โพรเซส i ต้องรอเนื่องจากทรัพยากรไม่มีให้ใช้งาน
3. มีการตั้งระบบลวงเพื่อใช้ทรัพยากรที่โพรเซส i ขอใช้โดยการใส่ค่าในตัวแปรต่อไปนี้
Available = Available – Request;
Allocation i = Allocation i + Request i ;
Need i = Need i – Request i ;
ถ้าผลของการกำหนดค่าการให้ใช้ทรัพยากรออกมา พบว่าระบบอยู่ในภาวะปลอดภัย ก็จะจบสิ้นการทำงานแล้วยอมให้โพรเซส i ใช้งานทรัพยากรนั้นจริง ๆ อย่างไรก็ตามถ้าผลออกมาว่าไม่ปลอดภัย โพรเซส i ต้องรอ Request i แล้วก็จะกลับไปสู่ค่าสถานะเก่า
Banker’s algorithm จะแบ่งสถานะออกเป็น 2 สถานะคือ
สถานะไม่ปลอดภัย (Unsafe State) เมื่อระบบอยู่ใน Unsafe state จะไม่มี process ใดทำงานได้สำเร็จ เนื่องจาก process ต่างๆ ร้องขอใช้ทรัพยากรตามจำนวนสูงสุดที่สามารถจะใช้ได้ แต่ระบบไม่สามารถจัดสรรทรัพยากรให้กับงานต่างๆได้จึงเกิด deadlock ขึ้น
สถานะปลอดภัย (Safe State) เมื่อระบบอยู่ใน safe state เมื่อจัดอันดับการใช้ resource ให้กับ process แล้วไม่เกิด deadlock
ตัวอย่างขั้นตอนวิธีของนายธนาคาร
Allocation               Max                 Available
A  B   C                A    B    C           A    B    C
P0          0    1   0               7    5     3          3     3    2
P1          2    0   0               3    2     2
P2          3    0   2               9    0     2
P3          2    1   1               2    2     2
P4          0    0   2               4    3     3
หา Need จาก Max - Allocation
A   B    C
P0                7    4    3
P1                1    2    2
P2                6    0    0
P4                4    3    1
จัดอันดับการใช้ Resource ได้ดังนี้
Need          ≤          Available
A   B   C                   A     B    C
P0          7    4    3       ≤         3     3     2        ; False
P1          1    2    2       ≤         3     3     2        ; True ; Work = available + allocation = 332 + 200 = 532
P2          6    0    0       ≤         5     3     2        ; False
P3          0    1    1       ≤         5     3     2        ; True ; Work = 532 + 211 = 743
P4          4    3    1       ≤         6     4     3        ; True ; Work = 743 + 002 = 745
P0          7    4    3       ≤         7     4     5        ; True ; Work = 745 + 010 = 755
P2          6    0    0       ≤         7     5      5       ; True ; Work = 755 + 302 = 10 5 7
เรียงลำดับการใช้ Process ได้ดังนี้ P1,P3,P4,P0,P2 จึงจะไม่เกิด Deadlock เพราะอยู่ใน Safe state
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีน (中國國家女子排球隊; China women's national volleyball team) เป็นตัวแทนของประเทศจีนในการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติรวมถึงนัดกระชับมิตร ทีมชาติจีนจัดได้ว่าเป็นหนึ่งในทีมวอลเลย์บอลหญิงระดับแถวหน้าของโลก โดยเป็นฝ่ายชนะการแข่งขันโอลิมปิกถึง 3 สมัย (ค.ศ. 1984, 2004 และ 2016)
ทีมชาติหญิงของจีนเคยครองแชมป์การแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลกในช่วงทศวรรษ 1980 ได้ถึงห้าสมัยติดต่อกัน ทีมนี้ยังได้สั่งสมประสบการณ์และการพัฒนาฝีมือในช่วงทศวรรษ 1990 ก่อนที่จะครองแชมป์รายการเวิลด์คัพใน ค.ศ. 2003 รวมถึงสามารถคว้าเหรียญทองจากโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจีนสามารถก้าวสู่ความสำเร็จในระดับโลก มีความสำคัญเป็นอย่างมากในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งในปี 2014 จนถึงปัจจุบัน
ซาเรมา
ซาเรมา (Øsel; Ösel; Ösel; Sāmsala; Sarema; Eysýsla) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอสโตเนีย มีพื้นที่ 2,673 กม² ตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลบอลติก เกาะมีประชากร 39,231 คน (ค.ศ. 2008) ประชากรเป็นชาวเอสโตเนีย 97% ส่วนกลุ่มคนส่วนน้อยที่ใหญ่ที่สุดคือชาวรัสเซีย  มีราว 2%
ไอกี อามาดี
ไอกีชุกวู ปรินซ์ อามาดี (Ikechukwu Prince Amadi; เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522) เป็นนักพากย์เสียงชาวไนจีเรีย เขามีชื่อเสียงจากการพากย์เสียงตัวละครในเรื่อง แน็ก และ แน็ก 2 และอาโตรไซตัสตัวร้ายของดีซีคอมิกส์ในเรื่อง อินฟินิตไครซิส และ อินจัสติซ 2 เขายังให้เสียงพากย์ของ จาวิก ในเรื่อง แมสส์เอฟเฟกต์ 3, Angor Rot ในเรื่อง โทรลล์ฮันเตอร์: เทลส์ออฟอาร์คาเดีย, และ เชา คาห์น กับ ไซแรกซ์ ในเรื่อง มอร์ทัลคอมแบต 11 เขายังเป็นบิดาผู้ก่อตั้ง MOPAC
แหล่งข้อมูลอื่น
1979
Notodromadidae
Notodromadidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พระจุฬาราชมนตรี (เกษม อหะหมัดจุฬา)
พระจุฬาราชมนตรี นามเดิม เกษม อหะหมัดจุฬา เป็นบุตรพระยาจุฬาราชมนตรี (สิน อหะหมัดจุฬา) กับนางแดง อหะหมัดจุฬา มีชื่อทางศาสนาว่า มุฮัมมัดระชา เกิดเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2433 เริ่มรับราชการเป็นมหาดเล็ก ในสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อมาได้รับราชการในกระทรวงยุติธรรมสังกัดกรมกองแสตมป์ มีบรรดาศักดิ์เป็น หลวงศรีเนาวรัตน์ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นจุฬาราชมนตรีเมื่อ พ.ศ. 2466 โดยดำรงตำแหน่งเจ้ากรมกองแสตมป์ สังกัดกระทรวงยุติธรรมด้วย ถึงแก่กรรมเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2469 รวมอายุได้ 36 ปี ศพของท่านฝังอยู่ที่มัสยิดต้นสน
เบกซ์ฮิลล์-ออน-ซี
เบกซ์ฮิลล์-ออน-ซี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เบกซ์ฮิลล์ (Bexhill-on-Sea หรือ Bexhill) เป็นเมืองตากอากาศริมชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่ในมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ (East Sussex) ทางตอนใต้ของอังกฤษ
ประวัติศาสตร์ช่วงแรกเริ่ม
หลักฐานการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกเท่าที่ทราบ มาจากการขุดค้นพบซากเรือยุคแรก ๆ ที่สวนสาธารณะอีเกอร์ตัน ตัวเมืองนั้นได้มีการก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ.772 ในปีนั้น พระเจ้าออฟฟาที่สอง กษัตริย์แห่งเมอร์เชียทรงอนุญาตให้บิชอปออสวัลด์สร้างโบสถ์ขึ้น
โบสถ์นี้เป็นของคฤหาสน์เบกซ์ฮิลล์ เรื่อยมา จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีอลิซาเบธที่หนึ่งทรงเข้าครอบครองในปี 1590 และทรงมอบให้แก่ทอมัส แซกวิลล์ ซึ่งต่อมาได้เป็นบารอนบักเฮิสต์ และในปี 1603 โธมัสได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเอิร์ลที่ 1 แห่งดอร์เซต ปี 1813 บุรุษคนสุดท้ายในตระกูลของเอิร์ลได้สิ้นชีวิตลง อลิซาเบธ แซกวิลล์ ได้สมรสกับเอิร์ล เด ลา แวร์ที่ 5 หลังจากนั้นเธอและสามีได้รับสืบทอดการครอบครองที่ดินในเบกซ์ฮิลล์ เหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ช่วงแรก ๆ นี้ยังเหลือร่องรอยอยู่ในชื่อของถนน เช่น ถนนแซกวิลล์ ถนนบักเฮิสต์ ถนนเดลาแวร์ และถนนคิงออฟฟา
เบกซ์ฮิลล์ในฐานะเมืองตากอากาศ
เอิร์ลที่ 7 ได้มีความคิดที่จะพัฒนาหมู่บ้านบนเนินเขารอบ ๆ โบสถ์ให้เป็นแหล่งพักตากอากาศชายทะเล ซึ่งเขาได้ตั้งชื่อว่า เบกซ์ฮิลล์-ออน-ซี และเขาได้ริเริ่มสร้างกำแพงริมทะเลขึ้นทางใต้ของหมู่บ้าน และถนนที่ทอดยาวเหนือกำแพงก็ได้รับการตั้งชื่อว่า ถนนเดอ ลา แวร์ บ้านขนาดใหญ่หลายหลังได้เริ่มก่อสร้างตั้งแต่บริเวณกำแพงนี้ และเป็นการถือกำเนิดของเมืองใหม่ ต่อมาในปี 1890 โรงแรมแซควิลล์อันหรูหราก็ได้ถูกสร้างขึ้น
ทางรถไฟสายแรกที่เข้าถึงเมืองนี้ ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัท Brighton, Lewes and Hastings Railway เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 1846 ส่วนสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ในปัจจุบันนี้ ถูกสร้างขึ้นในปี 1891 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เมืองนี้เริ่มได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวแล้ว และทางรถไฟสายที่สองก็ได้สร้างขึ้นโดยบริษัท South Eastern Railway โดยทางรถไฟสายนี้เป็นสายที่แยกสาขามาจากคราวเฮิสต์ และตรงเข้าสู่เมืองจากทิศเหนือ แต่ในวันที่ 15 มิถุนายน 1964 ทางรถไฟสายนี้ก็ได้ถูกปิดลง
การแบ่งชนิดและสัณฐานของดาราจักร
การแบ่งชนิดและสัณฐานของดาราจักร เป็นระบบที่นักดาราศาสตร์ใช้ในการจัดหมวดหมู่ดาราจักรต่างๆ เข้าด้วยกันตามลักษณะปรากฏของดาราจักรเหล่านั้น ซึ่งมีอยู่หลายระบบที่จัดแบ่งหมวดหมู่ของดาราจักรด้วยสัณฐานของมัน วิธีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือ ลำดับฮับเบิล ซึ่งคิดค้นขึ้นโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ต่อมาได้รับการพัฒนาปรับปรุงโดย เจอราร์ด เดอ วอกุลัวร์ส และ อัลเลน แซนเดจ
ลำดับฮับเบิล
ลำดับฮับเบิล เป็นรูปแบบการจัดหมวดหมู่ของดาราจักรโดยลักษณะของสัณฐานที่ปรากฏ คิดค้นขึ้นโดยเอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 มีชื่อเรียกกันอย่างเล่นๆ ว่า "ส้อมจัดประเภทของฮับเบิล" เพราะรูปร่างของแผนภาพดั้งเดิมที่ใช้ช่วยในการพิจารณาประเภทของดาราจักรนั่นเอง วิธีของฮับเบิลจะแบ่งดาราจักรออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ ตามลักษณะปรากฏของมัน (แต่เดิมก็คือตามภาพถ่าย) ดังนี้
ลิงค์ลิสต์แบบสองทิศทาง
ลิงค์ลิสต์แบบสองทิศทาง (Doubly Linked List)
ได้เป็นโครงสร้างของข้อมูลไว้ในnodeเป็นลำดับ โดยแต่ละnodeจะประกอบไปด้วยข้อมูลและpointer 2ตัว ชี้ไปยังnode ถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeถัดไปและอีกหนึ่งตัวชี้ไปยังnodeก่อนหน้า ยกเว้นnodeแรกที่Pointer สำหรับชี้ไปnode ก่อนหน้าจะชี้ไปที่nullและnode สุดท้ายที่pointer สำหรับชี้ไปnodeถัดไปจะชี้ไปที่null ถ้านํา node มาเรียงต่อๆกัน เป็นลำดับจะได้doubly linked list ของข้อมูล n ตัวโดยจะกำหนดให้มี pointer อย่างน้อย1ตัวที่ชี้ไปยังnodeตัวแรกของdoubly linkedlist เสมอ
doubly linked lists
class Node: # Constructor to create a new node def __init__(self, data): self.data = data self.next = None self.prev = None # Class to create a Doubly Linked List class DoublyLinkedList: # Constructor for empty Doubly Linked List def __init__(self): self.head = None
การเพิ่มnode
2.1 การเพิ่มnode ข้างหน้า def push(self, new_data): new_node = Node(new_data) new_node.next = self.head if self.head is not None: self.head.prev = new_node self.head = new_node 2.1 การเพิ่มnode ข้างหลัง def append(self, new_data): new_node = Node(new_data) new_node.next = None if self.head is None: new_node.prev = None self.head = new_node return last = self.head while(last.next is not None): last = last.next last.next = new_node new_node.prev = last return
การลบnode
def delete(self, valueToDelete): currentNode = self.head previousNode = None while currentNode is not None: if currentNode.data == valueToDelete: if previousNode is None: newHead = currentNode.next currentNode.next = None return newHead # Deleted the head previousNode.next= currentNode.next return self.head previousNode = currentNode currentNode = currentNode.next return self.head# Value to delete was not found.
การค้นหาnode
def search(self,data): node = self.head while (node and node.data != data): node = node.next return None return node.data
การแสดงผล
def printList(self): output = '[' currentNode = self.head while currentNode is not None: output += str(currentNode.data) currentNode = currentNode.next if currentNode is not None: output += ', ' output += ']' return output
บราเธอร์ส (ภาพยนตร์)
บราเธอร์ส (Brothers) เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า-สงคราม นำแสดงโดยโทบีย์ แม็กไกวร์, เจค จิลเลนฮอล และนาตาลี พอร์ตแมน กำกับโดยจิม เชอริแดน เป็นภาพยนตร์ที่สร้างมาจากภาพยนตร์เดนมาร์กในปี 2004 ของซูซาน เบียร์เรื่อง Brothers (Brødre) ภาพยนตร์ทั้ง 2 นี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบทประพันธ์มหากาพย์ของโฮเมอร์ เรื่อง โอดิสซีย์ โทบีย์ แม็กไกวร์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำจากการแสดงเรื่องนี้
บลีช เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี
บลีช เดอะซีลด์ซอร์ดเฟรนซี (ブリーチ封印された剣フレンジー (Burīchi Fuuin sare taken furenjī); ) เป็นโอวีเอการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากมังงะและอะนิเมะเรื่อง BLEACH หรือ เทพมรณะ ซึ่งเป็นผลงานของ คุโบะ ไทเทะ ออกฉายในงานจัมป์เฟสต้า ประจำปี 2005
ผู้ให้เสียงตัวละคร
List of Bleach episodes BLEACH (アニメ)
อาหารไม่ย่อย
อาหารไม่ย่อย หรือ อาหารย่อยไม่ดี (indigestion, dyspepsia) เป็นการย่อยอาหารอย่างบกพร่อง อาการอาจรวมท้อง (ส่วนบน) อืด แสบร้อนกลางอก คลื่นไส้ เรอ หรือปวดท้องด้านบน ผู้มีอาการอาจรู้สึกอิ่มเร็วกว่าปกติ นี่เป็นปัญหาที่สามัญและบ่อยครั้งมีเหตุจากโรคกรดไหลย้อนหรือกระเพาะอาหารอักเสบ ในกรณีส่วนน้อย อาจเป็นอาการแรกของโรคแผลเปื่อยเพปติก คือเป็นแผลเปื่อยในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กส่วนต้น หรือบางครั้งเป็นมะเร็ง ดังนั้น อาหารไม่ย่อยที่ยังไม่ทราบสาเหตุในผู้อายุมากกว่า 55 ปี หรือมีอาการน่าเป็นห่วงอื่น ๆ อาจต้องตรวจเพิ่ม
อาการ
ในกรณีโดยมาก ประวัติคนไข้จะมีประโยชน์จำกัดเพื่อแยกแยกระหว่างโรคทางกาย (organic) จากโรคโดยหน้าที่ (functional) งานทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบปี 2006 ได้ประเมินประสิทธิผลของการวินิจฉัยโรคกายอาศัยความเห็นแพทย์ โดยเทียบกับเมื่อวินิจฉัยอาศัยแบบจำลองคอมพิวเตอร์ที่ใช้ใช้ข้อมูลทางประชากรศาสตร์ ปัจจัยเสี่ยง รายการประวัติ และอาการของคนไข้ งานศึกษาได้แสดงว่า ในบรรดาคนไข้ที่ส่งต่อให้ส่องกล้องดูทางอาหารส่วนบน ทั้งความเห็นแพทย์และแบบจำลองคอมพิวเตอร์ไม่สามารถแยกแยะโรคทางกายแยกจากโรคโดยหน้าที่ได้ดีพอ
งานหนึ่งเทียบคนไข้ที่มีโรคแผลเปื่อยเพปติกกับคนไข้ที่มีอาการอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่เมื่อปรับอายุและเพศให้สมกันแล้ว แม้กลุ่มคนไข้ที่มีอาการแบบโดยหน้าที่จะท้องอืดด้านบน คลื่นไส้ เป็นทุกข์และกังวลมากกว่า แต่อาการเกือบทั้งหมดก็มีในคนไข้ทั้งสองกลุ่ม จึงเป็นเรื่องยากที่แพทย์จะระบุคนไข้ที่อาจมีโรคทางกาย และดังนั้น จึงควรตรวจเพิ่มเพื่อแยกคนไข้ที่มีโรคโดยหน้าที่ผู้ได้รับการทดลองรักษาด้วยยาตามอาการแล้ว โดยการตรวจควรมีเป้าหมายเพื่อระบุหรือกันออกเหตุของอาการโดยเฉพาะ ๆ ตามธรรมดาแล้ว คนไข้ที่เสี่ยงก็คือผู้ที่มีอาการน่าเป็นห่วง แต่ประโยชน์ของอาการเช่นนี้ เพื่อกำหนดว่ามีมะเร็งหลอดอาหารหรือกระเพาะอาหารหรือไม่ ก็ยังเป็นเรื่องยังไม่ยุติ งานวิเคราะห์อภิมานได้ตรวจความไวและความจำเพาะของอาการน่าเป็นห่วงต่าง ๆ แล้วพบค่าอยู่ที่ 0-83% และ 40-98% ตามลำดับ แต่งานศึกษาที่ได้ตรวจดูก็มีความแตกต่างกันอย่างมากมาย
ที่ไม่เกี่ยวกับแผลเปื่อย
ในบรรดาคนไข้อาหารไม่ย่อย ร้อยละ 50-70 จะไม่สามารถระบุโรคทางกายที่เป็นเหตุของอาการได้ ซึ่งในกรณีนี้ อาจเรียกว่าได้ว่า เป็นอาหารไม่ย่อยที่ไม่เกี่ยวกับแผลเปื่อย และวินิจฉัยอาศัยการมีการปวดที่ยอดอกเป็นอย่างน้อย 6 เดือน โดยไร้สาเหตุอื่นที่อาจอธิบายอาการได้
หลังติดเชื้อ
กระเพาะและลำไส้เล็กอักเสบอาจเพิ่มโอกาสเสี่ยงให้เกิดอาหารไม่ย่อยแบบเรื้อรัง ส่วนอาหารไม่ย่อยหลังติดเชื้อ (infectious dyspepsia) เป็นคำที่ใช้เมื่อมีอาการอาหารไม่ย่อยหลังจากกระเพาะและลำไส้เล็กเกิดติดเชื้อแบบฉับพลัน นักวิชาการเชื่อว่า มูลฐานของกลุ่มอาการลำไส้ไวเกินต่อการกระตุ้น (IBS) และอาหารไม่ย่อยหลังติดเชื้ออาจคล้ายกัน โดยเป็นด้านต่าง ๆ ของพยาธิสรีรวิทยาเดียวกัน
โรคทางเดินอาหาร
เมื่อสามารถหาเหตุได้ โดยมากก็จะเป็นโรคกรดไหลย้อนและโรคแผลเปื่อยเพปติก เหตุที่สามัญน้อยกว่ารวมทั้งกระเพาะอักเสบ, มะเร็งกระเพาะอาหาร, มะเร็งหลอดอาหาร, coeliac disease, แพ้อาหาร, โรคลำไส้อักเสบ, mesenteric ischemia ซึ่งเป็นภาวะที่ลำไส้เล็กบาดเจ็บเนื่องจากไม่ได้รับเลือดเพียงพอ , และอัมพฤกษ์กระเพาะอาหาร
โรคตับและตับอ่อน
โรคตับและตับอ่อนที่ทำให้เกิดอาการนี้รวมทั้งโรคนิ่วน้ำดี ตับอ่อนอักเสบเรื้อรัง และมะเร็งตับอ่อน
การรับอาหารและยา
อาหารไม่ย่อยแบบฉับพลันโดยเป็นชั่วคราวอาจเกิดจากการทานอาหารมากเกินไป เร็วเกินไป ทานอาหารไขมันสูง ทานอาหารเมื่อเครียด หรือดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หรือกาแฟมากเกินไป มียาหลายชนิดทำให้อาหารไม่ย่อย รวมทั้ง
การติดเชื้อ Helicobacter pylori
บทบาทของแบคทีเรีย Helicobacter pylori ในอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ยังเป็นเรื่องไม่ยุติ โดยยังไม่ปรากฏความสัมพันธ์แบบเป็นเหตุผลที่ชัดเจน ซึ่งจริงทั้งในเรื่องของอาการและพยาธิสรีรวิทยา แม้จะมีงานศึกษาทางวิทยาการระบาดบ้างที่ได้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างการติดเชื้อ H. pylori กับอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ แต่งานศึกษาอื่น ๆ ก็ไม่แสดง ข้อขัดแย้งอาจมาจากความแตกต่างของวิธีการที่ใช้ และการไม่พิจารณาตัวแปรกวน เช่น ประวัติว่าเคยมีโรคแผลเปื่อยเพปติกมาก่อน และสถานะทางสังคม-เศรษฐกิจ
การทดลองที่มีกลุ่มควบคุมต่าง ๆ สรุปไม่เหมือนกันว่า การกำจัดเชื้อ H. pylori มีประโยชน์ต่ออาการอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่หรือไม่ โดยการทดลองประมาณครึ่งหนึ่งแสดงว่ามีผลดี ส่วนอีกครึ่งไม่แสดงว่ามีประโยชน์ การทดลองรวมข้อมูลหลายศูนย์ในสหรัฐที่จัดคนไข้โดยสุ่มเข้ากลุ่มรักษาหรือกลุ่มยาหลอกแล้วติดตามคนไข้ 12 เดือนพบว่า 28% ของคนไข้ที่รักษาและ 23% ที่ได้รับยาหลอกรายงานว่า อาการบรรเทาลงเมื่อติดตามที่ 12 เดือน เช่นเดียวกัน งานทดลองในยุโรปก็ไม่แสดงความแตกต่างการบรรเทาอาการที่สำคัญเมื่อกำจัดเชื้อ H. pylori เทียบกับกลุ่มควบคุม
มีงานปริทัศน์เป็นระบบหลายงานในเรื่องการกำจัดเชื้อ แต่ก็มีผลต่าง ๆ กันเช่นกัน งานปริทัศน์เป็นระบบในวารสารแพทย์ Annals of Internal Medicine แสดงว่า ไม่มีผลที่มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมี OR ของการรักษาสำเร็จเทียบกับกลุ่มควบคุมที่ 1.29 (95% CI, 0.89-1.89; P = 0.18) คือ ไม่ปรากฏกว่ามีผลไม่ว่าจะปรับการวิเคราะห์เพื่อลดความต่าง ๆ กันของงานทดลองและเพื่อแยกแยะว่าได้กำจัด/รักษาเชื้อ H. pylori ได้จริง ๆ ด้วยหรือไม่ ส่วนงานทบทวนแบบคอเครนพบผลเล็กน้อยแต่มีนัยสำคัญในการบรรเทาอาการเมื่อเทียบการกำจัด H. pylori กับยาหลอก คือ 36% vs 30% ตามลำดับ
โรคทั่วกาย
มีโรคทั่วกาย (systemic disease) จำนวนหนึ่งที่อาจมีอาการอาหารไม่ย่อย รวมทั้งโรคหลอดเลือดหัวใจ ภาวะหัวใจวาย โรคเบาหวาน ภาวะฮอร์โมนพาราไทรอยด์เกิน (hyperparathyroidism) โรคไทรอยด์ และโรคไตเรื้อรัง
พยาธิสรีรวิทยา
ปัจจัยทางกายเหตุจิตและปัจจัยทางประชานเป็นเรื่องสำคัญเมื่อประเมินคนไข้ที่มีอาหารไม่ย่อยแบบเรื้อรัง สมมติฐานทางจิตเวชอ้างว่า อาการอาจมีเหตุจากความซึมเศร้า ความวิตกกังวลที่เพิ่มขึ้น หรือความผิดปกติทางกายเหตุจิต (somatization disorder) งานศึกษาทางวิทยาการระบาดแสดงว่า อาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่สัมพันธ์กับความผิดปกติทางจิต โดยอาการต่าง ๆ รวมทั้ง neurosis, ความวิตกกังวล, โรคคิดว่าตนป่วย, และโรคซึมเศร้าจะสามัญในบรรดาคนไข้ที่กำลังตรวจปัญหาทางเดินอาหารที่ไม่ทราบสาเหตุมากกว่าในกลุ่มควบคุมที่ปกติ การเปรียบเทียบโรคโดยหน้าที่และโรคกายได้แสดงว่า คนไข้ที่มีโรคโดยหน้าที่จะมีโอกาสลดความวิตกกังวลน้อยกว่า เมื่อติดตามที่ปีหนึ่งหลังจากหมอให้ความมั่นใจแล้วว่า ไม่ใช่โรคหนักอะไร ซึ่งแสดงนัยว่า เทียบกับโรคกาย อาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่อาจคงยืนเป็นเวลานาน และสัมพันธ์กับอารมณ์อย่างมีกำลัง
การวินิจฉัย
คนไข้อายุน้อยกว่า 55 ปีที่ไม่มีอาการน่าเป็นห่วงสามารถรักษาได้เลยโดยไม่ต้องตรวจเพิ่ม คนไข้อายุมากกว่า 55 ปีที่เพิ่งเริ่มมีอาการ หรือว่าคนไข้ที่มีอาการน่าเป็นห่วงควรรีบส่องกล้องดูทางอาหารส่วนบน ซึ่งจะช่วยกันโรคแผลเปื่อยเพปติก แผลเปื่อยเนื่องจากยา เนื้อร้าย และเหตุที่มีน้อยกว่าอื่น ๆ
คนไข้อายุน้อยกว่า 55 ปีที่ไม่มีอาการน่าเป็นห่วงไม่จำเป็นต้องส่องกล้อง แต่อาจพิจารณาตรวจดูว่ามีโรคแผลเปื่อยเพปติกที่มีเหตุจากติดเชื้อ Helicobacter pylori หรือไม่ ซึ่งจะทำเมื่อความชุกของโรคในพื้นที่สูง หรือคนไข้มีปัจจัยเสี่ยง เช่น โดยชาติพันธุ์ หรือเพราะย้ายที่อยู่มาจากเขตที่มีความชุกโรคสูง ถ้ายืนยันการติดเชื้อได้ ก็จะสามารถกำจัดได้ด้วยยา
การรักษา
อาการแบบโดยหน้าที่หรือที่ยังไม่ได้แยกแยะ จะรักษาคล้าย ๆ กัน การเลือกยารักษาอาจตัดสินใจได้ยาก เพราะการทดลองที่แสดงข้อมูลมักรวมอาการแสบร้อนกลางอกโดยเป็นส่วนหนึ่งของอาการนี้ ซึ่งทำให้มีผลนิยมยายับยั้งการหลั่งกรด (PPI) ซึ่งมีประสิทธิผลรักษาอาการแสบร้อนกลางอก
การรักษาทั่วไปสำหรับอาการนี้รวมทั้งการเปลี่ยนพฤติกรรม ยาลดกรด สารต้านตัวรับเอช2 ยาเพิ่มการบีบตัวของลำไส้เล็ก (prokinetic) และยาแก้ท้องอืด อย่างไรก็ดี นักวิชาการได้ให้ข้อสังเกตว่า เรื่องน่าหนักใจอย่างหนึ่งในการรักษาโรคโดยหน้าที่ก็คือ วิธีการทั่วไปเหล่านี้ปรากฏกว่ามีประสิทธิผลน้อยมากหรือไม่มีเลย
ยาดลดกรด
ยาลดกรดและ sucralfate พบในงานทบทวนวรรณกรรมว่า ไม่ได้ดีกว่ายาหลอก ส่วนสารต้านตัวรับเอช2พบว่า มีประโยชน์อย่างสำคัญในงานศึกษาที่มีคุณภาพต่ำ (คือ ความเสี่ยงสัมพัทธ์ลดลง 30% ) แต่มีประโยชน์เพียงเล็กน้อยในงานทดลองที่มีคุณภาพดี
ส่วนยาเพิ่มการบีบตัวของลำไส้เล็กดูเหมือนจะได้ผลดี เพราะการค้างอยู่ในกระเพาะอาหารนานพิจารณาว่า เป็นกลไกหลักทางพยาธิสรีรวิทยาอย่างหนึ่งสำหรับอาการอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่ โดยงานวิเคราะห์อภิมานแสดงการลดความเสี่ยงสัมพัทธ์ถึง 50% แต่งานศึกษาต่าง ๆ ที่พิจารณาเพื่อให้ได้ข้อสรุปนี้ใช้ยา cisapride ซึ่งได้นำออกจากตลาดแล้ว (โดยปัจจุบันมีขายเพียงเพื่อทดลองเท่านั้น) เนื่องจากผลข้างเคียงหนักเกี่ยวกับหัวใจ (Torsades de pointes) และก็มีผู้อ้างว่า แสดงประโยชน์สูงเช่นนี้ก็เพราะมีความเอนเอียงในการตีพิมพ์ ส่วนยาเพิ่มการบีบตัวของลำไส้เล็กที่ยังใช้อยู่รวมทั้ง metoclopramide, อิริโทรมัยซิน และ tegaserod มีประสิทธิผลน้อยหรือไม่มีและบ่อยครั้งมีผลข้างเคียงมาก
ยาแก้ท้องอืดคือ simethicone ก็มีประโยชน์บ้าง โดยงานทดลองหนึ่งแสดงประโยชน์เหนือยาหลอก และอีกงานหนึ่งแสดงผลเท่ากับ cisapride
ดังนั้น เมื่อเกิดยากลุ่ม PPI เมื่อไม่นานนี้ คำถามก็คือ ยาใหม่ ๆ เหล่านี้มีผลดีกว่ายาที่เคยใช้มาก่อน ๆ หรือไม่ ปัจจุบัน องค์การอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ได้อนุมัติยากลุ่ม PPI โดยขึ้นอยู่กับยี่ห้อ ให้ใช้รักษาหลอดอาหารอักเสบแบบมีแผล, โรคกรดไหลย้อน, กลุ่มอาการโซลลิงเจอร์-เอลลิสัน, การกำจัดเชื้อโรค H. pylori, โรคแผลเปื่อยในลำไส้เล็กส่วนต้นและในกระเพาะอาหาร, และการรักษาและป้องกันแผลเปื่อยที่เกิดจาก NSAID แต่ก็ไม่ได้อนุมัติให้ใช้แก้ท้องอืดโดยหน้าที่ แม้ก็ยังมีแนวทางรักษาและวรรณกรรมอิงหลักฐานที่ได้ประเมินการใช้ PPI เพื่อข้อบ่งใช้นี้ งานปี 2006 ได้สรุปการทดลองสำคัญ ๆ เป็นตารางพร้อมกับแนวทางการรักษาอาการอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่
ยาสมุนไพร
งานทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบปี 2002 ตรวจดูผลิตภัณฑ์สมุนไพรแล้วพบว่า สมุนไพรหลายอย่าง รวมทั้งมินต์ Mentha piperita (เปปเปอร์มินต์) และเทียนตากบ มีผลดีสำหรับอาหารไม่ย่อยซึ่งไม่มีแผลโดยมี "ลักษณะความปลอดภัยที่น่าชื่นใจ" งานวิเคราะห์อภิมานปี 2004 ของงานศึกษาที่ตรวจสอบผลิตภัณฑ์สมุนไพรรวมกัน 9 อย่างที่เรียกว่า Iberogast (เริ่มต้นจากประเทศเยอรมนี) พบว่ามันมีประสิทธิผลดีกว่ายาหลอกสำหรับคนที่มีอาหารไม่ย่อยโดยหน้าที่
รากศัพท์
คำภาษาอังกฤษว่า dyspepsia มาจากคำกรีกโบราณ คือ dys- แปลว่า ไม่ดี หรือ ยาก และ πέψις (pepsis) แปลว่า ย่อยอาหาร
โกเซา
โกเซา (Gosau) เป็นเทศบาลและหมู่บ้านของเมืองกมุนเดิน ประเทศออสเตรีย ซึ่งตั้งอยู่ในแหล่งมรดกโลกซัลทซ์คัมเมอร์กูท
สุรพล นิติไกรพจน์
ศาสตราจารย์ สุรพล นิติไกรพจน์ กรรมการอิสระ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) นายกสภามหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช กรรมการในคณะกรรมการควบคุมมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ อดีตประธานกรรมการ บริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด วิสาหกิจกรุงเทพมหานคร อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตรองประธานคณะกรรมาธิการสามัญองค์กรอิสระ อดีตรองประธานคณะกรรมาธิการวิสามัญปฏิรูปการเมือง สภานิติบัญญัติแห่งชาติ พ.ศ. 2549  อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการบริหารสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ และอดีตประธานคณะกรรมการบริษัท อสมท. จำกัด (มหาชน) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ชีวิตส่วนตัว
ศ.ดร.สุรพลสมรสกับจรรยา นิติไกรพจน์ มีบุตรสาว 2 คนคือ พธู นิติไกรพจน์ (ศึกษาอยู่ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) และ ภัทรา นิติไกรพจน์ (ศึกษาอยู่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี หลักสูตรนานาชาติ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์)
เกียรติประวัติ
ในระหว่างดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (1 ตค. 2547 - 25 -ตค. 2553)
ในระหว่างดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริหาร โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ
7 มิถุนายน
วันที่ 7 มิถุนายน เป็นวันที่ 158 ของปี (วันที่ 159 ในปีอธิกสุรหาจนาทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 207 วันในปีนั้น
เก็ตเตอร์โรโบ
เก็ตเตอร์โรโบ ชื่อไทยอภินิหารหุ่น 3 พลัง เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวหุ่นยนต์ แต่งโดย โก นางาอิ และ เคน อิชิคาวะ ถูกสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2517 โดยโตเอแอนิเมชัน รวมความยาวทั้งสิ้น 51 ตอน
การเข้าเมือง
การเข้าเมืองหรือการย้ายถิ่นเข้าประเทศ (immigration) เป็นการเคลื่อนย้ายระหว่างประเทศของบุคคลสู่ประเทศจุดหมายโดยที่มิใช่คนพื้นเมืองหรือมิได้ถือครองความเป็นพลเมืองเพื่อตั้งถิ่นฐานหรืออยู่อาศัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นผู้อยู่อาศัยถาวรหรือพลเมืองโดยการแปลงสัญชาติ หรือการเข้าทำงานเป็นคนงานต่างถิ่นหรือชั่วคราวเป็นคนงานต่างด้าว
ผู้เข้าเมืองมีแรงจูงใจออกจากประเทศเดิมที่ตนเป็นพลเมืองหรือเป็นที่อยู่อาศัยตามปรกติด้วยหลายสาเหตุ รวมถึงการขาดการเข้าถึงทรัพยากรท้องถิ่น ความปรารถนาความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ เพื่อแสวงหรือเข้าทำงานที่มีค่าตอบแทน เพื่อยกระดับมาตรฐานการครองชีพ การกลับมารวมกันของครอบครัว การเกษียณ การย้ายถิ่นที่ชักนำโดยภูมิอากาศหรือสิ่งแวดล้อม การลี้ภัย การหลบหนีความเดียดฉันท์ ความขัดแย้งหรือภัยธรรมชาติ หรือเพียงต้องการเปลี่ยนคุณภาพชีวิตของตน ผู้ไปกลับเป็นประจำ นักท่องเที่ยวหรือการพำนักระยะสั้นในประเทศจุดหมายไม่ตกอยู่ในนิยามการเข้าเมืองหรือการย้ายถิ่น แต่บางทีก็นับรวมการเข้าเมืองของคนงานตามฤดูกาลด้วย
ในปี 2556 สหประชาชาติประเมินว่ามีผู้เข้าเมือง 231,522,215 คนในโลก (ประมาณ 3.25% ของประชากรโลก) สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีสัดส่วนคนเข้าเมืองมากที่สุดในโลก ตามด้วยกาตาร์
กูฟ
กูฟ (ญี่ปุ่น:グフ ; อังกฤษ:Gouf) เป็นรุ่นของโมบิลสูทซึ่งเป็นมีบทบาทสำคัญในการ์ตูนญี่ปุ่นกันดั้มซีรีส์ โดยปรากฏตัวครั้งแรกในโมบิลสูทกันดั้ม และได้รับการออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
บทบาทในเรื่อง
กูฟเป็นโมบิลสูทของอาณาจักรซีอ้อนในช่วงสงครามหนึ่งปี พัฒนาโดยบริษัทซีโอนิคให้สามารถต่อสู้บนโลกได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าซาคุทูว์ภาคพื้นดินโดยนอกจากถอดอุปกรณ์ที่ไม่จำเป็นต่อการสู้รบบนโลกออกไปแล้วยังปรับปรุงโครงสร้างใหม่จนมีน้ำหนักเบาและคล่องตัวยิ่งกว่าซาคุทูว์ภาคพื้นดิน ที่ขาทั้งสองข้างยังติดท่อขับดันไว้เพื่อให้สามารถกระโดดกลางอากาศได้สูงกว่าซาคุทูว์ ลักษณะภายนอกของกูฟจะคล้ายกับซาคุทูว์ แต่ไหล่ทั้งสองข้างจะเป็นหนามแหลมขนาดใหญ่ กูฟทุกเครื่องจะติดเขาเสาอากาศไว้ที่หน้าผากซึ่งซาคุทูว์จะติดเขานี้ไว้กับเครื่องจ่าฝูงเท่านั้น กูฟรุ่นที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายที่สุดก็คือ MS-07B ซึ่งเป็นโมบิลสูทรุ่นแรกของซีอ้อนที่ติดตั้งอาวุธไว้ในตัว โดยนิ้วทั้งห้าที่มือซ้ายของกูฟเป็นปืนกล 75 มม. และที่แขนขวาติด ฮีทร็อด ซึ่งเป็นแส้โลหะสำหรับใช้ฟาดหรือรัดศัตรูและสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าได้ กูฟยังใช้อาวุธมือถือเป็นดาบความร้อนกับโล่สำหรับป้องกันตัว และสามารถใช้ปืนกลกับบาซูก้าของซาคุทูว์ได้
ในโมบิลสูทกันดั้ม กูฟเครื่องแรกที่ปรากฏเป็นโมบิลสูทประจำตัวของรัมบะ ราล หัวหน้ากองร้อยซึ่งเป็นหนึ่งในเอซของซีอ้อนผู้มีฉายา ดาวยักษ์สีน้ำเงิน ซึ่งในการต่อสู้กับกันดั้มของอามุโร่ เรย์นั้น สมรรถนะของกูฟและฝีมือของรัมบะ ราลก็ทำให้อามุโร่ต้องประสพความพ่ายแพ้มาแล้ว แต่ในที่สุดอามุโร่ก็สามารถทำลายกูฟได้ด้วยพลังที่เหนือกว่าของกันดั้ม ในภายหลัง กูฟได้รับการผลิตจำนวนมากเป็นระยะเวลาสั้นๆก่อนที่ซีอ้อนจะหันไปใช้งานดอมของบริษัทซิมมัดแทน
กูฟคัสตอม
มีอีกชื่อว่า B3กูฟ ปรากฏตัวครั้งแรกในโอวีเอ โมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ กูฟคัสตอมแก้ไขจุดอ่อนของกูฟที่ใช้อาวุธแบบติดตั้งภายในซึ่งเน้นการต่อสู้ในระยะใกล้เป็นหลักทำให้สามารถปฏิบัติการในภารกิจต่างๆได้จำกัด กูฟคัสตอมจึงเปลี่ยนอาวุธมาใช้อาวุธมือถือมากกว่าเดิมและสามารถต่อสู้ในระยะไกลได้ดีขึ้น มือซ้ายของกูฟคัสตอมเป็นมือจับเหมือนโมบิลสูททั่วๆไปและใช้ปืนกลแก็ตลิ่ง 35 มม.แทนมือปืนกลติดนิ้วของแบบเดิม ฮีทร็อดยังเปลี่ยนจากแบบแส้ไฟฟ้าไปเป็นแบบสายเคเบิลติดตะขอที่มีความยาวมากกว่าเดิม ซึ่งแบบนี้จะไม่สามารถใช้ฟาดหรือรัดศัตรูได้ แต่จะใช้ตะขอที่ส่วนปลายจับศัตรูแล้วใช้ไฟฟ้าโจมตีโดยตรง โล่ของกูฟคัสตอมจะติดปืนกลแก็ตลิ่ง 75 มม.ไว้ซึ่งสามารถปลดทิ้งได้เมื่อยิงจนกระสุนหมดเพื่อไม่ให้เป็นน้ำหนักถ่วง
ในโมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีม กูฟคัสตอมเป็นโมบิลสูทประจำตัวของโนริส แพคคาร์ดซึ่งใช้ในการต่อสู้จนกระทั่งถูกกันดั้ม Ez8ทำลาย
YMS-07A กูฟรุ่นต้นแบบ
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นรุ่นต้นแบบของกูฟที่ยังไม่มีท่อขับดันที่ส่วนขา ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
MS-07A กูฟรุ่นแรก
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นกูฟรุ่นแรกเริ่มผลิต โครงสร้างหลักเป็นแบบเดียวกับ MS-07B แต่ไม่มีฮีทร็อดและมือปืนกลจึงใช้ปืนของซาคุทูว์เป็นอาวุธหลัก ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
MS-07C-3 กูฟรุ่นติดตั้งอาวุธหนัก
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นกูฟที่ปรับปรุงอาวุธให้เหมาะกับการต่อสู้ในระยะไกลมากขึ้น โดยเปลี่ยนมือทั้งสองข้างเป็นมือปืนกลติดนิ้ว 85 มม.และมีตลับกระสุนที่ใหญ่กว่าเดิมซึ่งกูฟรุ่นติดตั้งอาวุธหนักจะเก็บตลับกระสุนสำรองไว้ที่เอว ที่หน้าผากยังติดปินกล 30 มม.ไว้ป้องกันตัวและเพิ่มท่อขับดันที่ขาเพื่อไม่ให้ความเร็วลดลง กูฟรุ่นติดตั้งอาวุธหนักส่วนใหญ่จะประจำการในทวีปยุโรป ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
MS-07C-5 กูฟรุ่นต้นแบบทดลอง
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นกูฟที่บริษัทซิมมัดดัดแปลงเพื่อใช้ทดสอบระบบของ MS-09 ดอมโดยติดท่อขับดันที่ขาเพิ่มและใช้ดาบความร้อนแบบเดียวกับดอม ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ
MS-07H กูฟรุ่นทดลองบิน
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทวาริเอชัน เป็นกูฟที่ได้รับการดัดแปลงเพื่อให้สามารถบินได้ โดยติดแบ็คแพ็คสำหรับควบคุมทิศทางกลางอากาศเข้าไปและติดเครื่องยนต์เจ็ตไว้ที่ขาทั้งสองข้าง มือทั้งสองข้างของรุ่นนี้จะเป็นปืนกลติดนิ้ว 75 มม.และมีตลับกระสุนขนาดใหญ่เหมือนกูฟรุ่นติดอาวุธหนัก กูฟรุ่นทดลองบินเป็นรุ่นที่มีปัญหามากที่สุดและได้รับการแก้ไขจนกระทั่งรุ่น MS-07H-4 ซึ่งใช้เครื่องยนต์แบบใหม่ได้เกิดขัดข้องและระเบิดกลางอากาศขณะทดสอบ ทำให้โครงการนี้ถูกระงับไป แต่กระนั้นในอะนิเมะภาคโมบิลสูทเซต้ากันดั้มก็ยังมี MS-07H ที่ใช้งานโดยสหพันธ์โลกปรากฏตัวในการต่อสู้ที่จาบุโร ออกแบบโดยคุนิโอะ โอคาวาระ และในภาคโมบิลสูทกันดั้ม 08th ทีมก็ยังมี MS-07H8 ซึ่งเป็นรุ่นปรับปรุงที่ใช้รูปแบบของ MS-07B-3 แทนออกมาด้วย ซึ่งรุ่นนี้ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ
OMS-07RF RFกูฟ
ปรากฏตัวในดีไซน์ต้นฉบับ โมบิลสูทกันดั้ม F90 เป็นโมบิลสูทของกองกำลังโอลด์โมบิลที่ใช้โครงสร้างแบบเดียวกับกูฟแต่ใช้วิทยาการของสมัยใหม่โดยได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มครอสโบนแวนการ์ด อักษร RF ในชื่อมาจากคำว่า ReFined ซึ่งแปลว่าปรับแต่ง ลักษณะภายนอกของ RFกูฟจะคล้ายกับกูฟมาก แต่มีพลังต่อสู้สูงกว่า RGM-89 เจกันของสหพันธ์โลกเสียอีก RFกูฟสามารถใช้งานได้ทั้งบนโลกและในอวกาศและเปลี่ยนดาบความร้อนเป็นบีมซอร์ดและส่วนปลายของฮีทร็อดจะเป็นปล่อยบีมออกมาเพื่อใช้โจมตีศัตรูได้
นกนางแอ่นแม่น้ำ
นกนางแอ่นแม่น้ำ หรือ นกนางแอ่นเทียม (river martins) เป็นสกุลนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae ที่อยู่ในวงศ์นกนางแอ่น (Hirundinidae) ประกอบไปด้วย 2 สปีชีส์คือ นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา (Pseudochelidon eurystomina) ที่พบในสาธารณรัฐคองโกและประเทศกาบอง และนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (Pseudochelidon sirintarae) ที่พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวในโลก เป็นนกนางแอ่นขนาดกลาง มีขนส่วนใหญ่เป็นสีดำ บินจับแมลงกินเป็นอาหาร พวกมันดูเหมือนจะใช้ชีวิตอยู่บนพื้นมากกว่านกนางแอ่นชนิดอื่น อาจเดินมากกว่าเกาะคอน และนกนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรอาจหากินในเวลากลางคืน นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาทำรังบนตลิ่งทรายริมแม่น้ำโดยการขุดโพรงลงไป ส่วนแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรยังไม่ทราบ
เมื่อมีการค้นพบนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) คิดว่ามันเป็นนกตะขาบและผู้แต่งหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของตนเองหรืออยู่ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษาทางกายวิภาคพบว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกในวงศ์นกนางแอ่น แต่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างคือมีขาและเท้าแข็งแรงและมีปากอวบ สิ่งเหล่านี้แสดงว่าควรแยกมันออกเป็นวงศ์ย่อยต่างหาก นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดจัดอยู่ในสกุลเดียวกันคือสกุล Pseudochelidon เพราะทั้งสองมีโครงสร้างที่คล้ายกัน แต่ บรูก เสนอว่านกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรควรแยกออกเป็นสกุล Eurochelidon
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกามีการกระจายพันธุ์ในวงแคบในหลายพื้นที่แต่สถานะภาพที่แท้จริงยังไม่มีการตรวจสอบข้อเท็จจริง ส่วนนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรค้นพบในปี พ.ศ. 2512 และทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวมันน้อยมากจากตัวอย่างและหลักฐานเพียงเล็กน้อย ปัจจุบันไม่มีรายงานการพบในธรรมชาติแล้ว และแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ก็ไม่เป็นที่ทราบ มันอาจสูญพันธุ์ไปแล้ว แม้ว่าจะมีรายงานที่ไม่ได้รับการยืนยันในปี พ.ศ. 2547
อนุกรมวิธาน
เมื่อตัวอย่างของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาจากประเทศกาบองได้รับการจัดจำแนกครั้งแรกโดยนักสัตววิทยาชาวเยอรมัน กุสทัฟ ฮาร์ทเลาบ์ (Gustav Hartlaub) ในปี ค.ศ. 1861 มันไม่ได้ถูกระบุบเป็นนกนางแอ่น ฮาร์ทเลาบ์กลับจัดวางมันในวงศ์นกตะขาบ และผู้แต่งคนอื่นๆหลังจากนั้นก็จัดวางมันอยู่ในวงศ์ของมันเองหรือไม่ก็ในวงศ์นกแอ่นพง จากการศึกษากายวิภาคของนกชนิดนี้โดย เพอร์ซี โลว์ในปี ค.ศ. 1938 แสดงให้เห็นว่ามันเป็นญาติใกล้ชิดกับนกนางแอ่นแต่ก็มีลักษณะที่แตกต่างเพียง พอที่จะแยกออกมาเป็นวงศ์ย่อย Pseudochelidoninae ชื่อสกุล Pseudochelidon มาจากภาษากรีกโบราณ คำหน้า ψευδο/pseudo แปลว่า "ปลอม" และคำหลัง χελιδον/chelidôn แปลว่า "นกนางแอ่น" เพื่อสะท้อนถึงความแตกต่างของมันจากนกนางแอ่นที่ "แท้จริง"
เป็นเวลาหลายปีที่นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุลและวงศ์ย่อยจนกระทั่งมีการค้นพบนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร (Pseudochelidon eurystomina) โดยนักปักษีวิทยาชาวไทย กิตติ ทองลงยา ในปี ค.ศ. 1968 แม้ว่าผู้แต่งบางคนอย่างเช่น บรูค จะจัดวางนกชนิดนี้ไว้ในสกุล Eurochelidon ที่แยกออกมาต่างหากเพราะลักษณะที่เป็นมีนัยยะสำคัญแต่งจากชนิดแอฟริกา แต่ก็ยังอยู่ในวงศ์ย่อยเดียวกัน จากการศึกษาทางพันธุศาสตร์ยืนยันว่านกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดมากจากเครือบรรพบุรุษที่ต่างกันกับนกนางแอ่นในวงศ์ย่อย Hirundininae
นกนางแอ่นแม่น้ำอยู่ตรงกลางระหว่างนกนางแอ่นทั่วไปและนกจับคอนชนิดอื่น พวกมันมีปากอวบ เท้าใหญ่และขาแข็งแรงซึ่งเป็นลักษณะที่แตกต่างจากนกหากินกลางอากาศชนิดอื่น มันมีอวัยวะส่วนที่ส่งเสียงมีขนาดใหญ่ และโครงสร้างที่แตกต่างกันของหลอดลม จากลักษณะของมันที่แตกต่างจากนกนางแอ่นชนิดอื่นและการแบ่งแยกทางภูมิศาสตร์ที่กว้างมากของนกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองแสดงว่าประชากรของกลุ่มสปีชีส์ได้แยกตัวออกจากเชื้อสายหลักของนกนางแอ่นตอนต้นของการวิวัฒนาการ และพวกมันอาจเป็นนกนางแอ่นชนิดที่โบราณที่สุด มันก็เหมือนนกนางแอ่นโบราณต้นเชื้อสายชนิดอื่นๆที่ทำรังในโพรงแทนที่จะทำหลุมรังหรือรังโคลน
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
นกนางแอ่นแม่น้ำทั้งสองชนิดมีพิสัยทางภูมิศาสตร์ของถิ่นอาศัยที่แยกออกจากกัน นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาผสมพันธุ์วางไข่ตลอดแม่น้ำคองโกและแม่น้ำอูบองชีในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มันเป็นนกอพยพฤดูหนาวในที่ราบชายฝั่งในทางตอนใต้ของประเทศกาบองและสาธารณรัฐคองโก เมื่อเร็วๆนี้มีการค้นพบรักของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาบริเวณสันชายหาดและทุ่งหญ้าในพื้นที่ชายฝั่งที่อาศัยในฤดูหนาว นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรพบเพียงแหน่งเดียวจากพื้นที่อาศัยในฤดูหนาวที่บึงบอระเพ็ดในประเทศไทย ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ มันอาจเป็นนกอพยพ แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ยังไม่เป็นที่ทราบ แม้ว่าหุบเขาที่มีแม่น้ำไหลผ่านในภาคเหนือของประเทศไทยหรือทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีนนั้นอาจจะเป็นแหล่งผสมพันธุ์วางไข่ หรืออาจเป็นประเทศกัมพูชาหรือพม่า แต่ยังมีข้อสงสัยว่ามันจะเป็นนกอพยพทั้งหมดหรือไม่
แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ของชนิดแอฟริกาประกอบไปด้วย ป่าริมแม่น้ำ หรือเกาะที่มีตลิ่งทรายสำหรับทำรัง พื้นที่ทำรังของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรยังไม่ทราบแต่ถ้าแหล่งผสมพันธุ์วางไข่คล้ายคลึงกันจากความสัมพันธ์กับชนิดแอฟริกาก็จะเป็นหุบเขาที่มีแม่น้ำขนาดใหญ่ไหลผ่านซึ่งมีตลิ่งทรายและเกาะสำหรับทำรัง และมีป่าให้นกบินจับแมลงกิน นางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาใช้ที่ราบชายฝั่งเป็นถิ่นอาศัยในฟดูหนาว บนพื้นฐานถิ่นอาศัยในฟดูหนาวเท่าที่ทราบซึ่งไม่ใช่แหล่งผสมพันธุ์วางไข่ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรหากินในบริเวณพื้นที่เปิดโล่งใกล้แหล่งน้ำและเกาะคอนนอนตามพงอ้อหรือพืชน้ำในเวลากลางคืน
ลักษณะ
นกนางแอ่นทั้งสองชนิดเป็นนกขนาดกลาง ยาว 14-18 ซม. ขนสีดำคล้ายนกนางแอ่นส่วนใหญ่ มีหัวขนาดใหญ่ สีเหลือบฟ้า ลำตัวเจือสีเขียว ปีกสีน้ำตาล ทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายกัน นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรมีขนหางคู่กลางมีแกนยื่นออกมาเป็นเส้นเรียวแผ่ตรงปลาย ตะโพกขาว ตาและวงขอบตาขาว และปากสีเหลือง นกนางแอ่นแอฟริกามีวงตาและปากสีแดง ไม่มีแต้มตรงตะโพก นกวัยอ่อนของทั้งสองชนิดคล้ายนกโตเต็มวัย แต่มีหัวสีน้ำตาล นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรไม่มีขนหางคู่กลางมีแกนยื่นออกมา
นกนางแอ่นแอฟริการ้อง ชี ชี หรือ เชียร์-เชียร์-เชียร์ เมื่อบินกันเป็นฝูง ระหว่างการอพยพจะส่งเสียงร้องห้าวคล้ายนกนางนวลและเสียงกรุ๋งกริ๋งคล้ายกระพรวน ไม่มีการบรรยายถึงเสียงร้องของนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
พฤติกรรม
พฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่เรารู้แค่เพียงพฤติกรรมของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา มันทำรังเป็นอาณานิคมขนาดใหญ่ อาจมีมากถึง 800 ตัวในช่วงเดือนธันวาคม-เมษายนเมื่อระดับน้ำในแม่น้ำลดลง คู่นกจะขุดโพรงลึก 1-2 เมตรบนตลิ่งทรายที่เปิดโล่ง ปลายสุดของโพรงจะมีรังทำด้วยกิ่งไม้และใบไม้ มันวางไข่ 2-4 ฟอง สีขาวไม่มีจุด มีพฤติกรรมการบินไล่กวดกันนอกจากนี้ยังพบพฤติกรรมนี้บนพื้นดินด้วยแต่ยังไม่เป็นที่ทราบว่าทำเพื่ออะไร มันจะไม่ค่อยจับคอนในฤดูผสมพันธุ์แต่จะเดินบนพื้นดินแทน แม้ว่าจะมีการสมมุติว่านกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรจะมีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่คล้ายนกชนิดแอฟริกาแต่ลักษณะของเท้าที่ต่างกันแสดงว่ามันอาจไม่ได้ใช้เท้าขุดโพรงเพื่อทำรัง
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกาออกหากินเป็นฝูงเหนือแม่น้ำและป่า บ่อยครั้งที่หากินไกลจากแหล่งน้ำ มันกินแมลงส่วนมากจะเป็นมดมีปีก บินได้แข็งแรงและเร็ว ร่อนบ้างบางครั้ง ในฤดูหนาวนกจะเกาะบนยอดไม้ สายไฟ และหลังคาบ้านเสมอๆ นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรกินแมลงอาจรวมถึงพวกด้วงด้วยซึ่งเป็นอาหารที่จับได้ระหว่างการบิน ด้วยปากที่กว้างมันอาจกินแมลงตัวใหญ่กว่านกนางแอ่นชนิดอื่น นกชนิดนี้บินนุ่มนวล ลอยเรื่อย และไม่ค่อยเกาะคอนเหมือนนกชนิดแอฟริกา พฤติกรรมนี้สันนิษฐานจากรูปทรงเท้าที่ผิดไปจากนกนางแอ่นชนิดอื่นและการที่พบโคลนที่เท้าใน ตัวอย่างหนึ่งของนกชนิดนี้แสดงว่านกชนิดนี้อาจจะอยู่บนพื้นมากกว่าเกาะคอน ในฤดูหนาว พบมันเกาะคอนรวมกับนกนางแอ่นบ้านตามพืชจำพวกอ้อ พาเมลา ซี. รัสมูสเซน (Pamela C. Rasmussen) เสนอว่าด้วยดวงตาที่ใหญ่ผิดปกติ นกชนิดนี้อาจหากินเวลากลางคืนหรืออย่างน้อยก็ช่วงพลบค่ำหรือรุ่งเช้า ด้วยปัจจัยนี้จึงทำให้มันดูลึกลับและอธิบายได้บางส่วนว่าทำไมนกที่เหลือถึง ไม่พบเห็นมาเป็นเวลานานแล้ว แม้ว่าข้อเท็จจริงที่คาดว่าตัวอย่างแรกจับมาได้ขณะเกาะคอนในเวลากลางคืนในพง อ้ออาจจะขัดแย้ง แต่อาจเป็นไปได้ว่ามันไม่ได้ถูกจับขณะเกาะคอน หรือพฤติกรรมของมันอาจจะสามารถหากินได้ทั้งทั้งเวลากลางวันและเวลากลางคืน ขึ้นอยู่กับฤดูกาลหรือสภาวะแวดล้อม
นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
มีรายงานการพบเห็นนกเจ้าฟ้าหญิงสิริธรในปี ค.ศ. 1972, 1977 และ 1980 และก็ไม่มีการพบเห็นอีกเลยจนปัจจุบัน แม้จะมีรายงานว่าพบนกจากประเทศไทยในปี ค.ศ. 1986 และจากประเทศกัมพูชาในปี ค.ศ. 2004 แต่ก็ไม่ได้รับการยืนยัน สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) จัดนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรเป็นสัตว์ป่าที่ใกล้จะสูญพันธุ์อย่างยิ่ง มีการประมาณจำนวนของนกชนิดนี้ว่าลดลงหรือจะลดลงถึง 80% ภายในสามรุ่น นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรอาจจะสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่ IUCN จะไม่พิจารณาว่านกชนิดสูญพันธุ์จนกว่าได้ดำเนินการสำรวจเป้าหมายครอบคลุม แม้มีการปกป้องด้วยกฎหมายภายใต้บัญชีที่ 1 ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) นกยังคงถูกจับไปพร้อมๆกับนกนางแอ่นชนิดอื่นในฤดูหนาวของแต่ละปีเพื่อขายเป็นอาหารหรือเป็นนกปล่อยทำบุญในพุทธศาสนา และหลังจากการค้นพบ มีการดักจับนกได้ถึงเกือบ 120 ตัวเพื่อขายให้กับผู้อำนวยการสถานีประมงนครสวรรค์ และแน่นอนว่าไม่สามารถรักษาชีวิตของนกเหล่านั้นไว้ได้ อาจด้วยเพราะมีจำนวนประชากรเป็นเพียงกลุ่มเล็กๆทำให้ไม่สามารถพบเห็นได้ง่ายนัก
ปัจจัยหนึ่งที่ช่วยลดโอกาสในการค้นพบคือมีการลดจำนวนลงอย่างมากของประชากรนกนางแอ่นในบึงบอระเพ็ดจากหนึ่งแสนตัวใน ราวปี ค.ศ. 1970 เหลือเพียง 8,000 ตัวที่นับได้ในฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1980–1981 แม้ว่าจะยังไม่แน่ใจ แต่เหตุการณ์นี้คือการแสดงถึงการลดลงหรือเปลี่ยนถิ่นเนื่องมาจากการถูกรบกวน สาเหตุอื่นที่ทำให้นกชนิดนี้ลดจำนวนลงประกอบด้วย จากการรบกวนบริเวณตลิ่งทรายแม่น้ำ การสร้างเขื่อนในพื้นที่ต้นน้ำ การแก้ไขอุทกภัย การประมง การตัดไม้ทำลายป่า และการเปลี่ยนแปลงถิ่นอาศัยเพื่อการเกษตร อย่างน้อยนกนางแอ่นก็ยังชอบจับคอนตามพืชน้ำในบึงบอระเพ็ดมากกว่าตามไร่อ้อย แต่ก็ไม่ค้นพบนกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรในฝูงนกจับคอนเหล่านั้น บึงบอระเพ็ดได้รับการประกาศเป็นเขตห้ามล่าสัตว์เพื่อพยายามจะปกป้องนกชนิดนี้ แต่จากการสำรวจค้นหานกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธรที่เหลือรอดซึ่งประกอบด้วยการสำรวจ ที่บึงบอระเพ็ดหลายครั้ง การสำรวจแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน และแม่น้ำวังในภาคเหนือของประเทศไทยปี ค.ศ. 1969 และการสำรวจของแม่น้ำในภาคเหนือของประเทศลาวในปี ค.ศ. 1996 กลับประสบความล้มเหลวในการค้นหานกชนิดนี้ มีการพบเห็นที่เป็นไปได้แต่ยังไม่มีการตรวจสอบว่าพบนกชนิดนี้ในปี ค.ศ. 2004
นกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกา
ขนาดประชากรของนกนางแอ่นแม่น้ำแอฟริกายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 สามารถพบเห็นได้บ่อยในท้องถิ่นและพบเห็นนกอพยพจำนวนมากในประเทศกาบอง แต่ไม่เป็นที่ทราบมากนักถึงจำนวนประชากรในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และไม่เป็นที่ทราบความถึงสัมพันธ์ของการผสมพันธุ์วางไข่ของนกในสาธารณรัฐ ประชาธิปไตยคองโกกับการผสมพันธุ์วางไข่ในบริเวณพื้นที่ชายฝั่งของประเทศ กาบองและสาธารณรัฐคองโก มีการพบฝูงนกถึง 15,000 ตัวในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งถ้ารวมนกจาบคาสีกุหลาบ (Merops malimbicus) ด้วยแล้วจะมีนกถึง 100,000 ตัว เนื่องจากไม่มีรายละเอียด นกชนิดนี้จึงถูกจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นยังไม่มีข้อมูล (DD) โดย IUCN ในคริสต์ทศวรรษ 1950 นกแอ่นแม่น้ำแอฟริกาโดนจับและรับประทานจำนวนมากในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกโดยคนท้องถิ่น และการกระทำเช่นนี้อาจกำลังเพิ่มขึ้น แม้อาณานิคมการผสมพันธุ์วางไข่ของนกบริเวณตลิ่งทรายริมแม่น้ำมีแนวโน้มที่จะถูกน้ำท่วม แต่ก็มีนกจำนวนหลายพันตัวมาผสมพันธุ์วางไข่บริเวณทุ่งหญ้าทางตะวันออกของเมืองแกมบา (Gamba) เมื่อปี ค.ศ. 2005
รายชื่อชื่อปลาทั่วไป
นี่คือรายชื่อชื่อปลาทั่วไป แต่ละชื่ออาจหมายถึงสปีชีส์หรือสกุลเดียว หรือปลาหลายชนิดพร้อมกันก็ได้
นี่เป็นรายการที่ไม่สมบูรณ์ ดูเพิ่มเติมได้ที่ หมวดหมู่ปลา
อาจู
อาจู (阿朱) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน
อาจูเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน มีน้องสาวอีกคนชื่ออาจื่อ ได้พบกับเฉียวฟงครั้งแรกที่ป่าเหง ประทับใจเฉียวฟงในความเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัว และเห็นใจเฉียวฟงเมื่อรู้ว่าเฉียวฟงก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับตน หลังจากนั้นยังได้รับการช่วยเหลือจากเฉียวฟงอีก ที่สุดของความประทับใจที่มีต่อเฉียวฟงคือการที่เฉียวฟงพาอาจูไปหมู่ตึกผู้กล้า เพื่อพาไปรักษากับหมอเทวดา ถึงกับเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ตัดขาดความสัมพันธ์กับชาวยุทธที่เคยคบหาทั่วแผ่นดิน ดังนั้นอาจูจึงมอบความรัก ความเคารพ ให้กับเฉียวฟงอย่างสุดหัวใจ
อาจูเป็นตัวละครแห่งความอาภัพยิ่งนัก ในวัยเด็กต้องพลัดพรากจากบิดามารดาไปอยู่กับคนอื่น เมื่อเติบโตขึ้นได้พบรักกับเฉียวฟง เดินทางร่วมกับเฉียวฟงได้ไม่นาน ชะตาชีวิตช่างโหดร้าย เมื่อเฉียวฟงและอาจูสืบพบฆาตกรที่ฆ่าบิดาและมารดาของเฉียวฟง นั่นก็คือต้วนเจิ้นฉุนบิดาของตนเอง ด้วยความกตัญญูต่อบิดา และความรักที่มีต่อเฉียวฟง ไม่อยากขัดความตั้งใจที่จะแก้แค้นของเฉียวฟงและยังห่วงเฉียวฟงจะมีอันตรายหากเป็นศัตรูกับประเทศต้าหลี่ จึงตัดสินใจปลอมแปลงโฉมเป็นบิดา ออกไปพบกับเฉียวฟง โดยที่เฉียวฟงไม่รู้ว่าเป็นอาจู และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้วนเจิ้นฉุนเป็นบิดาของอาจู และนั่นคือการได้พบกันครั้งสุดท้ายของเฉียวฟงและอาจู
กากาวินบาราตายุดดา
กากาวินบาราตายุดดา เป็นกวีภาษาชวาเก่าในหนังสือบางส่วน (ปรวะ) ของมหาภารตะ แต่งโดยมปู เซอดะฮ์กับมปู ปานูลุฮ์ พี่/น้องชายของเขา ตามมาตรอินเดีย (กาวยะ หรือ กากาวิน) โดยเซอดะฮ์เริ่มเขียนในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1157 และทำเสร็จโดยปานูลุฮ์ ปีที่เขียนตามเลขอักษรคือ sanga-kuda-śuddha-candramā ซึ่งเขียนเป็นรูปตัวเลขเป็น 1079 ศก ซึ่งเท่ากับ ค.ศ. 1157 ภารตะยุทธ์หมายถึง "สงครามของอินเดีย" หรือ "สงครามภรัต"
เนื้อเรื่องในหนังสือกล่าวถึงสงครามครั้งใหญ่ระหว่างปาณฑพกับเการพที่ทุ่งกุรุ
เซเกียว
หนังสือพิมพ์เซเกียวเป็นสิ่งพิมพ์แรกของสมาคมสร้างคุณค่าก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2494 โดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่สอง เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ก่อตั้งโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาล และต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
ประวัติ
หนังสือพิมพ์เซเกียว ก่อตั้งขึ้นโดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก คนที่สอง โดยที่ปัจจุบันมียอดพิมพ์จำหน่ายอยู่ที่ 5,500,000 ฉบับ สมาชิกขององค์กรที่ญี่ปุ่นจะได้รับหนังสือพิมพ์ครอบครัวละฉบับ และพยายามขยายวงไปในต่างประเทศเครือค่าย
เนื้อหา
คำชี้นำของดร.ไดซาขุ อิเคดะ อดีตนายกสมาคมโซคา งัคไก ปัจจุบันเป็น ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมโซคา งัคไก และเป็นประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล เนื้อหาการชึ้นำเป็นการเพิ่มศรัทธาให้สมาชิกสมาคมสร้างคุณค่า มีพลังศรัทธามากขึ้น เนื้อหาเกี่ยวกับสันติภาพ เช่น ต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
โฆษณา
โฆษณาที่ลงในหนังสือพิมพ์เซเกียวส่วนใหญ่จะเป็นเกี่ยวกับสมาคมสร้างคุณค่า และโฆษณาหลายๆองค์กรเช่น อุปกรณ์สุขภาพ,อาหารสุขภาพ,ธนาคาร
การหยุดระงับตีพิมพ์
สำนักพิมพ์เซเกียวจะหยุดระงับการพิมพ์ในวันหยุดหนังสือพิมพ์
Nereicolidae
Nereicolidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Cyclopoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปลาฉลามขาว
ปลาฉลามขาว (great white shark) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง มีขนาดตัวที่ค่อนข้างใหญ่ พบได้ตามเขตชายฝั่งแถบทะเลใหญ่ มีความยาวประมาณ 6 เมตร น้ำหนักประมาณ 2,250 กิโลกรัม ทำให้ปลาฉลามขาวเป็นปลากินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นสิ่งมีชีวิตสปีชี่ส์เดียวในสกุล Carcharodon ที่ยังคงสืบทอดเผ่าพันธุ์อยู่ในปัจจุบัน โดยเป็นปลาที่ถือกำเนิดมาแล้วนานกว่า 16 ล้านปี
วิวัฒนาการ
ปลาฉลามขาวมีความสามารถคล้ายกับปลาฉลามสายพันธุ์อื่น ๆ ที่ว่ามีอวัยวะรับสัมผัสพิเศษซึ่งสามารถตรวจจับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่แผ่ออกมาจากปลาที่มีชีวิตที่เคลื่อนไหวอยู่ในน้ำ ทุกครั้งที่สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวอยู่ใต้ผิวน้ำจะสร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้าออกมา และปลาฉลามขาวมีสัมผัสไวเป็นพิเศษที่สามารถตรวจจับได้แม้มีความแรงเพียง 1/1,000,000,000 โวลต์ ซึ่งเปรียบเทียบได้กับสามารถตรวจจับแสงแฟลชได้ในระยะ 1,600 กิโลเมตร ปลาชนิดอื่น ๆ ส่วนมากไม่มีพัฒนาการถึงระดับนี้ แต่มีความสามารถที่คล้าย ๆ กันนี้ที่ลายด้านข้างลำตัว
การที่ปลาฉลามขาวจะประสบความสำเร็จในการล่าเหยื่อที่มีความว่องไวสูงอย่างสิงโตทะเลได้ ปลาฉลามขาวถือว่าเป็นปลาฉลามที่มีเลือดอุ่นหนึ่งในหกชนิดที่เป็นที่รู้จัก โดยปลาฉลามขาวมีระบบการเผาผลาญแตกต่างไปจากปลาฉลามทั่วไปที่ความร้อนจะสูญเสียไปในเหงือกและผิวหนัง แต่ปลาฉลามขาวมีการวางตัวของเส้นเลือดแดงและเส้นเลือดดำที่มีลักษณะเฉพาะช่วยในการถ่ายเทความร้อนระหว่างเลือดอุ่นและเลือดเย็น ทำให้แกนกลางลำตัวรักษาความร้อนไว้ได้ ประกอบกับมีการวางตัวกล้ามเนื้อแดงที่อุ่นที่บริเวณกลางลำตัว โดยมีระบบแลกเปลี่ยนความร้อนเป็นตัวช่วยลดการสูญเสียความร้อนผ่านผิวหนังลงช่วยให้ปลาฉลามขาวมีอุณหภูมิร่างกายอยู่ที่ 26 องศาเซลเซียส อย่างคงที่แม้ว่าสภาวะแวดล้อมจะเป็นอย่างไรก็ตามจึงสามารถทำให้ว่ายน้ำและล่าเหยื่อในที่ที่ลึกหรือมีอุณหภูมิต่ำเย็นยะเยือกอย่างเขตอาร์กติกได้
ขนาด
ปลาฉลามขาวตัวเต็มวัยจะมีขนาดประมาณ 4–4.8 เมตร หนักประมาณ 880–1,100 กิโลกรัม ตัวเมียมักจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ ขนาดที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบยังเป็นที่สงสัยอยู่ซึ่งผู้เชี่ยวชาญได้พยายามรวบรวมข้อมูลเท่าทีมีแต่ก็ยังไม่สามารถสรุปได้ ทุกวันนี้ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ลงความเห็นว่า ขนาดตัวปกติของปลาฉลามขาวที่โตเต็มที่จะอยู่ราว ๆ 6 เมตร หนักประมาณ 1,900 กิโลกรัม ในช่วง 10 ปีนี้ กินเนสบุ๊ค ออฟ เวิลด์เรคคอร์ด (Guinness Book of World Records) ได้บันทึกปลาฉลามขาวที่ตัวใหญ่ที่สุดไว้ได้ 2 ตัว ซึ่งตัวหนึ่งยาว 11 เมตร จับได้ที่ทางตอนใต้ของประเทศออสเตรเลีย ใกล้กับ พอท แฟร์รี่ (Port Fairy) ในปี 1870  และอีกตัวหนึ่งยาว 11.3 เมตร ติดอวนชาวประมงที่เมือง New Brunswick ประเทศแคนาดา ในปี 1930
จากข้อมูลนี้เอง จึงนำมาประเมินขนาดมาตรฐานของปลาฉลามขาวปกติที่โตเต็มวัย นักวิทยาศาสตร์บางท่านได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับความน่าเชื่อถือในการวัดทั้งสองครั้งนั้น ซึ่งไม่มีบันทึกใดมีขนาดที่ใกล้เคียงกับ 2 กรณีที่พบนี้เลย ในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมาจึงมีข้อสงสัยที่ว่า การบันทึกที่เมือง New Brunswick อาจเป็นการบันทึกที่มีการเข้าใจผิดในสายพันธุ์ ซึ่งสงสัยว่าน่าจะเป็นปลาฉลามสายพันธุ์อื่น (Basking shark) มากกว่า  และทั้งสองตัวที่ถูกบันทึกก่อนหน้านี้ก็มีขนาดที่ใกล้เคียงกัน ข้อสงสัยนี้ได้รับการพิสูจน์โดย เจ.อี. โรนัลด์ (J.E. Reynolds) การประเมินขนาดด้วยกรามซึ่งหลักฐานที่เหลือจากค้นพบครั้งนั้นคือ กระดูกกรามที่เก็บรักษาไว้ซึ่งผลการประเมินคาดว่าขนาดของฉลามที่พบใน พอท แฟร์รี่ น่าจะยาวประมาณ 5 เมตร ซึ่งสันนิษฐานว่าจะมีการบันทึกขนาดผิดพลาดในบันทึกต้นฉบับ
ถิ่นที่อยู่อาศัย
ปลาฉลามขาวอาศัยอยู่ตามแถบทะเลชายฝั่งเกือบทั่วทุกมุมโลกที่มีอุณหภูมิระหว่าง 12–24 °C แต่จะอาศัยอยู่หนาแน่นบริเวณอ่าวประเทศออสเตรเลีย  ทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกา แคลิฟอร์เนีย และตอนกลางของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แต่บริเวณหนึ่งที่หนาแน่นที่สุดอยู่ที่ ไดร์เออร์ ไอร์แลนด์ (Dyer Island, South Africa) ที่แอฟริกาใต้ทั้งยังสามารพบได้ในเขตร้อนแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ปลาฉลามขาวเป็นปลาน้ำลึกแต่ที่บันทึกจำนวนส่วนมากจะมาจากแถบทะเลชายฝั่งบริเวณที่มีสิงโตทะเล แมวน้ำ และโลมาอาศัยอยู่ ได้มีความพยายามที่จะสำรวจในบริเวณน้ำลึก ถึงระดับ 1,280 เมตร ผลปรากฏว่าจะพบมากบริเวณผิวน้ำมากกว่า