cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สุสานหลวงราชวงศ์หมิง
ในช่วงแรกเริ่มก่อตั้งราชวงศ์หมิงนั้นจูหยวนจางได้ใช้เมืองหนานจิงเป็นเมืองหลวง ดังนั้นสุสานของจูหยวนจางจึงอยู่ที่เมืองหนานจิง ส่วนจักรพรรดิเจี้ยนเหวินซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 นั้น เนื่องจากถูกจักรพรรดิหย่งเล่อยึดอำนาจและลี้ภัยหายสาบสูญไปจึงไม่มีพระศพให้นำมาฝังจึงไม่มีพระสุสาน
ในปี ค.ศ. 1449 จักรพรรดิจิ่งไท่ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดิองคืที่ 7 แห่งราชวงศ์หมิง แทนจักรพรรดิเจิ้งถ่งพี่ชาย ซึ่งถูกจับเป็นตัวประกันระหว่างออกรบกับชาวมองโกลเผ่าหว่าล่า ซึ่งภายหลังถูกปล่อยตัวออกมาและโดนกุมขังโดยจักรพรรดิจิ่งไท่ ต่อมาในปี ค.ศ. 1457 จักรพรรดิจิ่งไท่ล้มป่วยและสวรรคต ขณะพระชนมายุ 28 พรรษา เหล่าขุนนางและขันทีจึงประชุมหารือกันเชิญจักรพรรดิเจิ้งถ่งกลับคืนสู่บรรลังก์ จักรพรรดิเจิ้งถ่งจึงได้กลับมาครองราชย์ต่ออีกครั้งโดยใช้ชื่อรัชกาลใหม่ว่าเทียนซุ่น (天顺)
จักรพรรดิเจิ้งถ่งไม่ยอมรับว่าจักรพรรดิจิ่งไท่เคยเป็นจักรพรรดิ แต่ถือว่าเป็นแค่ผู้ที่มารับตำแหน่งแทนชั่วคราวเท่านั้น จึงไม่ได้นำพระศพไปฝังในสุสานแห่งราชวงศ์หมิงเหมือนจักรพรรดิองค์อื่น แต่กลับนำศพไปฝังไว้ที่ในเขตไห่เตี้ยน (海淀区) ชานเมืองปักกิ่งทางตะวันตกเฉียงเหนือแทน ซึ่งเป็นสุสานเล็กๆ
แต่หลังจากนั้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียจิ้ง (嘉靖, ปี 1522 - 1566) ทรงมองว่าจักรพรรดิจิ่งไท่ควรได้รับการยกย่องเหมือนจักรพรรดิองค์อื่น จึงได้มีการคืนตำแหน่งจักรพรรดิให้จักรพรรดิจิ่งไท่ สุสานของจักรพรรดิจิ่งไท่จึงได้รับการแต่งเติมให้สมกับเป็นสุสานของจักรพรรดิ แม้จะยังคงอยู่ที่เดิมไม่ได้ย้ายไปรวมกับจักรพรรดิองค์อื่น และต่อมาหลังจากนั้นในสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆, ปี 1736 - 1795) แห่งราชวงศ์ชิงก็ยังได้มีการปรับปรุงที่นี่เพิ่มขึ้นอีกเรียกว่า สุสานจิ่งไท่ (景泰陵)
แต่เวลาผ่านไปนานต่อมาสุสานแห่งนี้ก็เสื่อมไปตามเวลา ปัจจุบันสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ดั้งเดิมนั้นไม่อยู่แล้ว ที่ยังคงเหลืออยู่ตรงนี้มีเพียงแค่ศาลาแผ่นหิน (碑亭) ที่สร้างปรับปรุงสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง และอาคารหลิงเอินเตี้ยน (祾恩殿) ซึ่งเป็นประตูหน้าทางเข้าสู่ที่ฝังศพ
รายชื่อสุสานหลวง
จักรพรรดิราชวงศ์หมิงที่ไม่ได้ฝังไว้ในสุสานหนึ่งในสิบสาม ได้แก่ : จักรพรรดิหงอู่, Kang Emperor, จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน, จักรพรรดิจิ่งไท่และXian Emperor
ถั่วผีทะเล
ถั่วผีทะเล เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ถั่ว ลำต้นทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน หรือเกี่ยวพันกับต้นไม้อื่น ลำต้นเหนียว สีเขียวหรือเขียวอมขาว ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อย 3 ใบ สีเขียวเข้ม หลังใบสีอ่อนกว่าเล็กน้อย ดอกช่อ กลีบเลี้ยงติดกันเป็นหลอดสเขียว กลีบดอกสีเหลือง ผลเดี่ยว เป็นฝัก เมื่ออ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลแห้ง แตกตามตะเข็บของผล ภายในมีเมล็ดกลมรี สีน้ำตาลอ่อน
พืชชนิดนี้เป็นพืชทนเค็มพบทั่วไปตามชายหาดของเขตร้อน เช่นที่ฮาวาย และเกาะอีกหลายเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก Puerto Rico และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ชายฝั่งที่บราซิล ชายฝั่งทางมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียวของแอฟริกา มาดากัสการ์ เซเชลส์ อินเดียและศรีลังกา คาบสมุทรอินโดจีน และเกาะไหหลำ มาเลเซีย, และชายฝั่งของออสเตรเลียในควีนส์แลนด์และนอร์ทเทิร์น เทอร์ริทอร์รี
ชื่อพ้อง
ชื่อพ้องของสปีชีส์นี้ได้แก่:
แดนอรัญ แสงทอง
แดนอรัญ แสงทอง นักเขียนและนักแปลชาวไทยที่มีชื่อเสียงในระดับโลก เจ้าของฉายา "ขบถวรรรณกรรม"
แดนอรัญมีชื่อจริงว่า เสน่ห์ สังข์สุข เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2500 ที่อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี ในวัยเยาว์อยู่ในการอุปการะของพระอาจารย์อิน อินฺทโชโต ซึ่งเป็นพระภิกษุที่เป็นที่นับถือของชาวเพชรบุรี
แดนอรัญสำเร็จการศึกษาด้านวรรณคดีอังกฤษจากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เคยทำงานเป็นล่ามให้กับองค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา หรือ USAID (United States Agency for International Development) ต่อมาได้ทำสำนักพิมพ์ มีผลงานแปลหนังสือของนักเขียนที่มีชื่อเสียงออกมาหลายเล่ม เช่น ออสการ์ ไวลด์, รพินทรนาถ ฐากูร
แดนอรัญ เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมาเมื่อปี พ.ศ. 2536 เมื่อนวนิยายเรื่อง เงาสีขาว ที่ออกเผยแพร่เมื่อปีเดียวกัน เสมือนเป็นปรากฏการณ์เล็ก ๆ ในแวดวงวรรณกรรมไทย แต่นวนิยายเรื่องนี้กลับถูกปฏิเสธจากคณะกรรมการพิจารณารางวัลซีไรต์ ไม่ได้มีแม้ชื่อติดอันดับผู้เข้าชิงรางวัลเลย โดยเป็นที่กล่าวกันว่าเพราะสิ่งที่อยู่ในเรื่องไปกระทบกับโครงสร้างของสังคม แต่กระนั้นเงาสีขาวก็ได้ถูกแปลเป็นภาษาต่างประเทศมากมาย เช่น ฝรั่งเศส, โปรตุเกส, อังกฤษ, สเปน และทำยอดขายได้มากกว่า 100,000 เล่ม ซึ่งหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงระดับโลกที่ชื่นชอบหนังสือของแดนอรัญ คือ โชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมและหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมเชลซี ทีมฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ และทำให้แดนอรัญได้รับเหรียญอิสริยาภรณ์ศิลปศาสตร์และอักษรศาสตร์ชั้นอัศวิน (Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres) จากกระทรวงวัฒนธรรม ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งได้รับรางวัลนี้พร้อมกับ บ็อบ ดีแลน นักร้อง นักดนตรีที่มีชื่อเสียงชาวอเมริกัน
แดนอรัญ แสงทอง เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ โดยเฉพาะทวีปยุโรป แต่ทว่าในประเทศไทยกลับมีผู้รู้จักน้อยมาก เนื่องจากผลงานมีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นทั้งวรรณศิลป์ การใช้ภาษาที่มีพลัง และมุมมองที่ลุ่มลึก ล้ำสมัย จึงยากแก่การเข้าใจของผู้อ่าน และก่อนออกพิมพ์ต้องผ่านการตรวจสอบแก้ไขไม่น้อยกว่า 8 เที่ยว
ในปี พ.ศ. 2557 จากผลงานรวมเรื่องสั้นชุด อสรพิษและเรื่องอื่นๆ ทำให้แดนอรัญได้รับรางวัลซีไรต์ ผู้คนจึงหันมาสนใจในผลงานของแดนอรัญมากยิ่งขึ้น
ตระกูลภาษาญี่ปุ่น
ตระกูลภาษาญี่ปุ่น (Japonic languages) หรือ ตระกูลภาษาญี่ปุ่น–รีวกีว (Japanese–Ryukyuan language family) เป็นตระกูลของภาษาที่ประกอบด้วยภาษาญี่ปุ่นที่มีผู้พูดบนเกาะหลักของญี่ปุ่น และกลุ่มภาษารีวกีวที่มีผู้พูดบนหมู่เกาะรีวกีว นักภาษาศาสตร์ให้การยอมรับการจัดตระกูลภาษานี้ และมีความคืบหน้าในการสร้างภาษาดั้งเดิมใหม่อย่างมาก การสร้างใหม่แสดงนัยถึงการแยกระหว่างภาษาย่อยญี่ปุ่นและวิธภาษารีวกัวทั้งหมด น่าจะในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 7 มีการรวมภาษาฮาจิโจที่มีผู้พูดในหมู่เกาะอิซุด้วย แต่ตำแหน่งในตระกูลภาษายังไม่เป็นที่กระจ่าง
การจัดจำแนก
ตระกูลภาษาญี่ปุ่นประกอบด้วยสองสาขาที่ระบุได้: ญี่ปุ่น และรีวกีว นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าภาษาตระกูลญี่ปุ่นเข้าสู่เกาะคีวชูเหนือผ่านคาบสมุทรเกาหลีเมื่อประมาณ 700 ถึง 300 ปีก่อน ค.ศ. โดยชาวนาข้าวเปียกจากวัฒนธรรมยาโยอิ และกระจายทั่วหมู่เกาะญี่ปุ่น แทนที่ภาษาพื้นเมือง มีการยืนยันการกระจายตัวของภาษาไอนุที่กว้างกว่าในอดีต ผ่านชื่อสถานที่ในเกาะฮนชูตอนเหนือที่ลงท้ายด้วย -betsu < ไอนุ pet 'แม่น้ำ' และ -nai < ไอนุ nai 'ลำธาร' ในเวลาต่อมา ภาษาตระกูลญี่ปุ่นจึงกระจายไปทางใต้ของหมู่เกาะรีวกีว มีหลักฐานชื่อสถานที่ที่เป็นชิ้นส่วนของภาษาตระกูลญี่ปุ่นที่สูญหายแล้วในปัจจุบัน ยังคงมีผู้พูดในภาคกลางและภาคใต้ของคาบสมุทรเกาหลีในอีกหลายศตวรรษต่อมา
สมาชิก
นอกจากนี้ คริสโตเฟอร์ เบ็กวิท ยังได้เพิ่มกลุ่มภาษาโบราณทางตอนใต้ของคาบสมุทรเกาหลีมาไว้ในกลุ่มตระกูลภาษาญี่ปุ่นโบราณ ได้แก่
ซึ่งยังไม่มีการสรปุชี้ชัดว่า ก่อนคาระ (Pre-Kara) จะมีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับภาษาของรัฐคายาในกาลต่อมา
สุนทร จันทร์รังสี
สุนทร จันทร์รังสี เกิดเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2490 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมาโดยกำเนิด จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ประกาศนียบัตรวิชาชีพแผนกพาณิชยการ โรงเรียนกรุงเทพพณิชยการ วุฒิบัตรนักหนังสือพิมพ์ภูมิภาค คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับการศึกษาสูงสุด รัฐศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
นายสุนทรเริ่มต้นจากการเป็นสื่อมวลชน โดยเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ประจำจังหวัดนครราชสีมา เมื่อ พ.ศ. 2515 ก่อนที่จะเป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ โคราชสัปดาห์วิจารณ์ และหนังสือพิมพ์โคราชรายวัน คนอีสาน ในปี พ.ศ. 2517 จากนั้นจึงเป็นเจ้าของโรงพิมพ์โคราชออฟเซทการพิมพ์ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นโรงพิมพ์โคราชพริ้นติ้งในปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 นายสุนทรถูกลอบสังหาร ด้วยอาวุธสงครามหลายชนิด อาการสาหัส ต้องผ่าตัดอวัยวะสำคัญภายใน ลำไส้บางส่วนและไตทิ้ง 1 ข้าง สาเหตุจากการเสนอข่าวต่อต้านรัฐบาลเผด็จการ และเปิดโปงการพิมพ์ธนบัตรปลอม
ในทางการเมือง นายสุนทรเคยเป็นเทศมนตรีเทศบาลเมืองนครราชสีมา ประธานสภาเทศบาลนครราชสีมา 3 สมัย ประธานกรรมการประจำสภาเทศบาลนครราชสีมา ประธานองค์กรกลางอำเภอเมือง นครราชสีมา และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ เมื่อ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
สำหรับตำแหน่งในองค์กรสื่อมวลชน เป็นกรรมการสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ ประธานคณะอนุกรรมการส่งเสริมจริยธรรม สภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติ และประธานเครือข่ายบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ภาคอีสาน โดยได้รับเลือกให้เป็นรองประธานสภาการหนังสือพิมพ์แห่งชาติคนที่ 1 เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเซเนกัล
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเซเนกัลทั้งสิ้น 7 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเซเนกัลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง
พี่ชาย เดอะ ซีรีส์
My Bromance พี่ชาย เดอะซีรีส์ (My Bromance The Series) เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด เค้าโครงเรื่อง บทประพันธ์  เจ้าชายน้อย และบทโทรทัศน์  นำแสดงโดย ภัทรพสิษฐ์ ณ สงขลา, อาภัสรา มหาวัจน์, จิรภิรมย์ ไชยา, ศุภิสรา มณีพิศมัย ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และออกอากาศคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.00 - 21.45 น. เริ่มออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2559 จนถึงวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่อง
กอล์ฟและแบงค์ ทั้งสองเป็นพี่น้องต่างสายเลือดที่ไม่ค่อยจะลงรอยกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดและความผูกพันของทั้งคู่ได้ก่อเกิดเป็นความรัก รักที่บริสุทธิ์ รักที่นำมาซึ่งการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เพียงแค่นำเสนอความรักของพี่น้องคู่หนึ่งเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยความรักของครอบครัว และมิตรภาพระหว่างเพื่อนที่แนบแน่นอีก
อี ซอ-จิน
อี ซอ-จิน (เกิด 30 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากรายการเรียลลิตี้โชว์ Three Meals a Days และ Grandpa Over Flowers ในฐานะนักแสดง เขาได้แสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง Damo (2003), Phoenix (2004), Lovers (2006), ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และ สัญญาวิวาห์ลวง (2016)
อาชีพ
อี ซอ-จิน เปิดตัวทางการแสดงของเขาในปี ค.ศ. 1999 ในละครโทรทัศน์เรื่อง House Above the Waves หลังจากรับบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เขาก็มีชื่อเสียงในละครฮิตเรื่อง Damo เมื่อปี ค.ศ. 2003 ตามด้วยละครร่วมสมัยเรื่องฟีนิกซ์ที่ได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 2004 อีได้รับบทนำในจอใหญ่เรื่องแรกในภาพยนตร์แอกชันเรื่อง Shadowless Sword ในปี ค.ศ. 2005
อีเล่นเป็นแวมไพร์ในซีรีส์ทางเคเบิลทีวีเรื่อง Freeze (2006), นักเลงใน Lovers (2006), และนักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรใน สิงร่างวิญญาณหลอน (2009) แต่เขากลายเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการแสดงเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์ของเกาหลี พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน ใน ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และขุนพลคเยแบ็ก ของแพ็กเจ ใน ยอดขุนพลกู้บัลลังก์ (2011)
กิจกรรมอื่น
อีมาจากครอบครัวที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นในภาคการเงิน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการธนาคาร การคมนาคมขนส่ง และการท่องเที่ยว และอื่น ๆ เขาสำเร็จการศึกษาด้านการจัดการธุรกิจจาก New York University Stern School of Business ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมงานกับบริษัท Ask Veritas Assets Management ซึ่งเชี่ยวชาญด้านทรัพย์สินทางปัญญาและการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้จัดการ
เป็นอาสาสมัครประจำขององค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีของเกาหลีในปี ค.ศ. 2008 ร่วมกับมูลนิธินิปปอน และเจเนซิส แฟรนไชส์อาหารของเกาหลีใต้ อีได้ก่อตั้ง "กองทุน Let's Tree Fund" ในปี ค.ศ. 2010 เพื่อดำเนินการกิจกรรมปลูกป่า ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมบรรเทาทุกข์แก่ผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสึนามิที่ญี่ปุ่น เช่นเดียวกับคนดังหลาย ๆ คน อีประท้วงต่อสาธารณชนเรื่องการบังคับส่งตัวผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือกลับประเทศ
ตราบุรฉัตร
ตราบุรฉัตร เป็นตราวงกลมทำจากเหล็กหล่อสีแดงน้ำหมาก สร้างขึ้นเพื่อเป็นการน้อมรำลึกถึง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ในการที่พระองค์ทรงนำรถจักรดีเซลคันแรกมาใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2471 โดยตราบุรฉัตรจะติดข้างรถจักรดีเซลไฟฟ้าทุกคัน
ประวัติของตราบุรฉัตร
ในงานฉลองกรมรถไฟหลวงครบ 50 ปี เมื่อปี พ.ศ. 2490 ข้าราชการกรมรถไฟหลวง (ต่อมาคือรัฐวิสาหกิจ การรถไฟแห่งประเทศไทย ) กลุ่มหนึ่ง ได้สร้างตราวงกลมจารึกพระนาม "บุรฉัตร" ทำด้วยบรอนซ์ ลงสีน้ำหมาก สำหรับติดไว้ด้านข้างรถจักรดีเซลไฟฟ้าทุกคัน รถจักรดีเซลที่ได้ติดตราบุรฉัตรคันแรก คือ รถจักรดีเซลไฟฟ้าซูลเลอร์ รุ่น 735 แรงม้า หมายเลข 651 แต่ต่อมากลุ่มมิจฉาชีพได้ขโมยตราบุรฉัตรไปขาย ทำให้กรมรถไฟต้องเปลี่ยนวัสดุเป็นเหล็กหล่อแทน เพื่อป้องกันการขโมย และในปัจจุบัน มีรถจักรดีเซลไฟฟ้าบางคันได้เปลี่ยนมาใช้ตราบุรฉัตรที่ลงด้วยสีทองแล้ว และในภายหลังได้มีรถจักรบางคันลงตราบุรฉัตรที่ลงด้วยสีทองแดงด้วย
ปลาช่อนเอเชียติกา
ปลาช่อนเอเชียติกา หรือ ปลาช่อนสีจีนใต้ (Small snakehead, Chinese snakehead; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมในฐานะของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาแพงมาก โดยเฉพาะในปลาที่มีความหลากหลายทางสีสันที่มีจุดสีแดงขนาดใหญ่ ที่ใช้ชื่อว่า "Red Spot" ที่พบในหมู่เกาะซะคิชิมะ จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น (ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่) มีราคาซื้อขายแพงมากเป็นรองก็เพียงแค่ปลาช่อนบาร์กา (C. barca) เท่านั้น สำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่ไม่ค่อยมีการนำเข้ามาจำหน่ายมากนัก แต่การเลี้ยงในตู้เลี้ยงสามารถกระทำได้ไม่ยาก เนื่องจากเป็นปลาที่สามารถปรับตัวให้เข้าที่สภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้อย่างหลากหลาย แต่มีอุปนิสัยดุ ควรแก่การเลี้ยงลำพังเพียงตัวเดียว สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยไข่เป็นการวางไข่แบบลอยน้ำ ตัวผู้มีการอมไข่เป็นบางครั้ง ปลาทั้งพ่อและแม่มีการดูแลเลี้ยงดูลูกปลาเป็นอย่างดี
เอิลเซอ เอิลชเตอร์
Else Elster (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 – 28 มีนาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน
บ้านร้าง
"บ้านร้าง" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน นิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1903 เป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ
แรงกดดันจากสาธารณชนบีบให้โคนัน ดอยล์ต้องชุบชีวิตเชอร์ล็อก โฮมส์ขึ้นมา และอธิบายการรอดชีวิตอย่างน่าอัศจรรย์ของโฮมส์หลังจากการต่อสู้สุดอันตรายกับศาสตราจารย์มอริอาร์ตีใน "ปัจฉิมปัญหา" เรื่องสั้นเรื่อง "บ้านร้าง" เป็นเรื่องราวของโฮมส์เรื่องแรกที่เกิดขึ้นหลังจากที่โฮมส์น่าจะเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ตามที่เล่าไว้ใน "ปัจฉิมปัญหา" ในขณะที่นวนิยายเรื่อง หมาผลาญตระกูล ซึ่งดอยล์เขียนขึ้นหลัง "ปัจฉิมปัญหา" เป็นเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์ก่อนหน้าเหตุการณ์ที่น้ำตกไรเชินบัค
รูดอฟ เฟอร์เนา
รูดอฟ เฟอร์เนา (7 มกราคม ค.ศ. 1898 – 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน ซึ่งรูดอฟแสดงภาพยนตร์มากถึง 53 เรื่อง ระหว่างปี ค.ศ. 1936 ถึง ค.ศ. 1982
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคเมอรูน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคเมอรูนทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศแคเมอรูนมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง
ชินจิ ฮาชิโมโตะ
ชินจิ ฮาชิโมโตะ เป็นนักผลิตวีดีโอเกมของสแควร์เอนิกซ์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริการอาวุโสในบริษัท และเป็นผู้จัดการของเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี และยังเป็นหัวหน้าของแผนกธุรกิจที่ 3 ของบริษัท นอกจากนี้เขายังเป็นคนร่วมสร้างเกมชุด คิงดอมฮาตส์ อีกด้วย ก่อนหน้าที่เขาจะเข้าทำงานที่สแควร์เอนิกซ์ เขาเคยทำงานที่บริษัทบันได He currently works for Square Enix, which he joined in 1995.
กุสทาฟ บอทซ์
กุสทาฟ บอทซ์ (4 สิงหาคม ค.ศ. 1883 – 29 กันยายน ค.ศ. 1932) เป็นนักแสดงชายเยอรมัน
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945"
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 30 ปีในชัยเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ ค.ศ. 1941-ค.ศ. 1945" (Юбилейная медаль «Тридцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941–1945 гг.») เป็นเหรียญที่ระลึกครบรอบ 30 ปี สำหรับชัยชนะเหนือเยอรมนีในมหาสงครามของผู้รักชาติ เหรียญได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1975
ปลาเอนด์เลอร์
ปลาเอนด์เลอร์ หรือ ปลาหางนกยูงเอนด์เลอร์ ที่นิยมเรียกกันว่า ปลาหางนกยูงป่า (Endler's guppy, Endler's livebearer; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด (En:Poeciliidae)
เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับปลาหางนกยูง (P. reticulate) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก จนมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นปลาหางนกยูงสายพันธุ์ดั้งเดิมในธรรมชาติ หรือปลาหางนกยูงป่า โดยชื่อ "เอนด์เลอร์" นั้นเป็นการตั้งชื่อสามัญเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.จอห์น เอนด์เลอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1975
ปลาเอนเลอร์ มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาหางนกยูง หรือปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ คือ เป็นปลาที่มีพฤติกรรมว่ายน้ำและหากินบริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในประเทศเวเนซุเอลา ในทวีปอเมริกาใต้ มีความว่องไว ปราดเปรียว เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ ปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนเกิดเป็นสายพันธุ์ที่มีสีสันใหม่ ๆ แปลก ๆ เกิดขึ้นมา ตลอดจนผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาหางนกยูง แต่ก็มีผู้ที่ยังเก็บรักษาสายพันธุ์ของปลาเอนด์เลอร์แท้ ๆ ไว้ โดยเฉพาะปลาในกลุ่มนี้มีความเสี่ยงที่จะเกิดการปนเปื้อนทางพันธุกรรมได้ง่ายมาก  การเลี้ยงในตู้กระจก ตลอดจนการดูแลรักษาก็กระทำเหมือนกับปลาหางนกยูง
อี จา-ชุน
อี จา-ชุน (,1315-1361) เป็นขุนศึกเล็ก ๆ ของราชวงศ์หยวน ซึ่งต่อมาถูกส่งมาประจำที่โครยอ และเป็นพระบิดาของอี ซ็อง-กเย หรือพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อน อี จา-ชุน ได้รับการถวายพระนามเป็น พระเจ้าฮวันโจ ในรัชสมัยพระเจ้าแทจง พระนัดดาของพระองค์
โกดะ ทาเคชิ
โกดะ ทาเคชิ (ราชบัณฑิตยสภา: โกดะ ทาเกชิ) หรือ ไจแอนท์ (​) และ บิ๊กจี (Big G​) ในฉบับภาษาอังกฤษ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน
ทาเคชิ หรือที่เพื่อน ๆ เรียกกันในกลุ่มว่า ไจแอนท์ เป็นหนึ่งในตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 15 มิถุนายน เป็นลูกชายของร้านขายของชำ มีรูปร่างใหญ่ แข็งแรง หูเบา ชอบรังแกโนบิตะเสมอๆ แต่ถึงเวลาจำเป็นเขาก็มักช่วยคนอื่น ลึกๆ แล้วจิตใจของเขาเป็นคนโอบอ้อมอารี ไจแอนท์มักจะแย่งของเล่นของเพื่อนเป็นประจำ มีสุภาษิตประจำตัวที่มาจากสุภาษิตอังกฤษว่า "ของๆนายก็คือของๆฉัน และของๆฉันก็คือของๆฉัน" (What's yours is mine, and what's mine is mine.)
นอกจากนั้นไจแอนท์ยังเป็นหัวหน้าทีมเบสบอลในละแวกหมู่บ้านและรักการเล่นเบสบอล มาก ๆ มักจะบังคับโนบิตะ มาเข้าร่วมเล่นเสมอ เพราะว่าทีมไม่ครบ ไจแอนท์มีน้องสาวที่เขารักมาก ชื่อ ไจโกะ เขาเป็นคนที่กลัวแม่มาก แค่ได้ยินเสียงก็กลัวจนต้องวิ่งหนี ในเรื่องการเรียน ไจแอนท์เรียนไม่เก่งเท่าซูเนโอะ แต่ก็ยังเรียนได้ดีกว่า โนบิตะ เขาชอบร้องเพลงมากทั้ง ๆ ที่เสียงไม่เอาไหน แต่เขาคิดว่าตัวเองเสียงดี จึงมักจะโกรธเมื่อเพื่อนไม่ยอมมาฟังคอนเสิร์ตของเขา อีกทั้งไจแอนท์ยังอยากเป็นพ่อครัว แต่ฝีมือทำอาหารของไจแอนท์ก็ไม่เอาไหนไม่ต่างจากการร้องเพลงเลย
ถึงแม้ดูภายนอกไจแอนท์จะดูเป็นเด็กอันธพาล ชอบรังแกคนที่อ่อนแอกว่า แต่จริงๆ แล้ว ไจแอนท์เป็นเด็กที่อ่อนไหวง่าย ไม่ว่าจะโกรธ ดีใจ หรือ เสียใจ ก็จะแสดงความรู้สึกออกมาทันที อีกทั้งยังเป็นคนที่รักพวกพ้อง และชอบเล่นตุ๊กตา ในตอนพิเศษหลายๆ ตอน เมื่อถึงเวลาคับขัน ไจแอนท์จะเป็นคนที่กระโดดเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนของตนโดยไม่ลังเล ซึ่งส่วนใหญ่จะมีให้เห็นในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
ที่บ้านของไจแอนท์เลี้ยงหมาไว้ 1 ตัว ชื่อ มุคุ เป็นหมาที่กินจุและขี้ขลาด แต่ก็สามารถเฝ้าบ้านและจับขโมยได้ แต่จริง ๆ แล้วสัตว์เลี้ยงที่ไจแอนท์ อยากได้จริง ๆ คือ นกแก้ว ไจแอนท์จึงไม่ค่อยสนใจเลี้ยงดู มุคุ เท่าไรนัก และคนที่พา มุคุ ออกไปเดินเล่นทุกวันคือไจโกะ นั่นเอง
ไจแอนท์ยังมีลูกชายอีกคนหนึ่งชื่อ โกดะ ยะซะชิ หรือ ไจจิบิ นิสัยตรงข้ามกับไจแอนท์อย่างเห็นได้ชัด เช่น อ่อนแอ มีมารยาท ขี้กลัว และมักจะถูกโนบิสุเกะแกล้งพร้อมกับซูเนตะ ลูกของซูเนโอะด้วย
ประเทศยูเครนในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศยูเครน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยูเครนเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 55 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศยูเครนได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 9 เหรียญทอง 9 เหรียญเงิน และ 15 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 33 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สถานีสามยอด
สถานีสามยอด (Sam Yot Station, รหัส BL30 (สายสีน้ำเงิน), PP23 (สายสีม่วง)) เป็นสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล และรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม โดยเป็นสถานีในระบบใต้ดินที่อยู่ภายในอาณาบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์รอบนอก ในแนวถนนเจริญกรุง (สายสีน้ำเงิน) และถนนมหาไชย (สายสีม่วง) ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์และแขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง
สถานีของสายเฉลิมรัชมงคล ตั้งอยู่ใต้ถนนเจริญกรุง ตั้งแต่บริเวณแยกสามยอด (จุดตัดกับถนนมหาไชย) จนถึงแยกอุณากรรณ (จุดตัดกับถนนอุณากรรณ และถนนบูรพา) ส่วนสถานีของสายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่ใต้ถนนมหาไชย หน้าสวนรมณีนาถ ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์และแขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
สถานีสามยอดเป็นหนึ่งในสองสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินสายเฉลิมรัชมงคล ที่มีเขตที่ตั้งอยู่ในอาณาบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ โดยตั้งอยู่ภายใต้บริเวณเกาะรัตนโกสินทร์รอบนอก (อีกสถานีหนึ่งคือ สถานีสนามไชย ที่ตั้งอยู่ในบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์ชั้นใน) การก่อสร้างสถานีจึงได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการกรุงรัตนโกสินทร์อย่างหนักโดยเกรงว่าการก่อสร้างสถานีรถไฟฟ้าจะทำให้ทัศนียภาพของบริเวณเกาะรัตนโกสินทร์รอบนอกเปลี่ยนไป แต่ทั้งนี้การก่อสร้างสถานีดังกล่าว การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย ได้มีการระบุขอบเขตของงานเอาไว้ภายในสัญญาการก่อสร้างฉบับที่ 1 (โครงสร้างใต้ดินช่วงหัวลำโพง - สนามไชย) ว่าการก่อสร้างจะต้องเป็นการก่อสร้างแบบออกแบบแล้วดำเนินการก่อสร้าง โดยคำนึงถึงสถาปัตยกรรมของพื้นที่โดยรอบของสถานีเป็นหลัก
ในแผนงานเบื้องต้น สถานีนี้เคยใช้ชื่อว่า สถานีวังบูรพา เพื่อสื่อถึงย่านวังบูรพา อันเคยเป็นที่ตั้งของวังบูรพาภิรมย์ มาก่อน แต่เมื่อพิจารณาถึงที่ตั้งสถานีพบว่าตัวสถานีอยู่ไกลจากย่านวังบูรพาพอสมควร จึงมีการเปลี่ยนชื่อสถานีเป็น สถานีสามยอด ตามแยกสามยอดจะสามารถสื่อถึงได้ง่ายกว่า
การออกแบบ
สถานีสามยอดเป็นสถานีร่วมกับโครงการรถไฟฟ้าสายสีม่วง เมื่อเริ่มก่อสร้างได้รื้อถอนอาคารพาณิชย์บางส่วนด้านทิศเหนือของถนนเพื่อก่อสร้างสถานี เมื่อดำเนินการก่อสร้างได้ขุดค้นทางโบราณคดีเมื่อ พ.ศ. 2554 พบหลักฐานสำคัญ คือ แนวทางรถรางที่อยู่ใต้ถนนชั้นปัจจุบัน จึงได้วางแนวก่อสร้างให้ส่งผลกระทบต่อเส้นทางการเดินรถให้น้อยที่สุด
การออกแบบทั้งภายนอกและภายใน ได้รับการออกแบบจากคณะกรรมการกรุงรัตนโกสินทร์ ที่ต้องการให้คงความเป็นย่านวังบูรพาเอาไว้ ด้วยการใช้สถาปัตยกรรมสมัยรัชกาลที่ 5 ควบคู่กับสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส หรือชิโนโปรตุกีส ด้วยการสร้างอาคารทางเข้าสถานีจำนวนสามหลัง โดยทั้งสามหลังได้รับการออกแบบให้มีความโอ่โถงและโปร่งโล่ง เพื่อเปิดรับลมจากภายนอกอย่างเต็มที่ บริเวณทางเข้าสถานี และผนังโดยรอบได้มีการขึ้นปูนเป็นประตูบานเฟี้ยมซึ่งเป็นรูปแบบของประตูในสมัยเก่ามาปรับใช้ ส่วนบริเวณเสาสถานีและพื้นที่จำหน่ายบัตรโดยสารได้มีการนำรูปทรงและลักษณะของซุ้มประตูสามยอดมาตกแต่งเพื่อสื่อถึงประวัติศาสตร์ของพื้นที่ และภายในสถานียังได้มีการติดรูปภาพสมัยเก่าเพื่อเล่าเรื่องถึงประวัติศาสตร์และที่มาของพื้นที่ให้ผู้โดยสารได้รับทราบและรับรู้
คาร์ล เอ็ทลิงเงอร์
คาร์ล ฟรันทซ์ เอ็ทลิงเงอร์ (Karl Franz Etlinger; 16 ตุลาคม ค.ศ. 1879 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1946) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน แสดงภาพยนตร์มากถึง 117 เรื่องตั้งแต่ปีค.ศ. 1914 ถึงค.ศ. 1946
สถานีสามยอด
การออกแบบ
ทั้งนี้การออกแบบพื้นที่ภายในสถานีจะใช้สีโทนเหลืองอ่อนเป็นหลักเพื่อให้สอดคล้องกับสถาปัตยกรรมโดยรวมของตัวสถานี แต่ยกเว้นเฉพาะพื้นที่เชื่อมต่อสายฉลองรัชธรรม ที่จะแซมการออกแบบด้วยโทนสีม่วง ตั้งแต่ผนัง เพดาน และสภาพแสงไฟโดยรวมของพื้นที่ เพื่อสื่อให้ทราบว่าพื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่ของสายฉลองรัชธรรม โดยจะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมที่ชั้น B3
สัญลักษณ์ของสถานี
สัญลักษณ์ของสถานีเป็นซุ้มประตูสามยอด เพื่อสื่อถึงกายภาพของประตูสามยอดที่ถือเป็นประตูเมืองเก่า และอาคารราชการบริเวณแยกสามยอด โดยการออกแบบเสาและเครื่องจำหน่ายบัตรโดยสารจะใช้รูปแบบของซุ้มประตูสามยอดทั้งหมด ในส่วนของสีประจำสถานีได้เลือกใช้สีน้ำตาลแทนการใช้สีน้ำเงินเพื่อสื่อถึงความเป็นสถานีเชื่อมต่อ เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะของประตูสามยอดในสมัยก่อนที่ใช้ไม้ทำประตู
รูปแบบของสถานี
สำหรับเส้นทางรถไฟฟ้าสายเฉลิมรัชมงคลเป็นชานชาลาต่างระดับ (Station with Stack Platform) เนื่องมาจากแนวถนนเจริญกรุงมีพื้นที่คับแคบ ทำให้ต้องสร้างอุโมงค์ซ้อนกัน แต่สำหรับเส้นทางสายฉลองรัชธรรม ซึ่งมีเส้นทางเดินรถตามแนวถนนมหาไชย จะเป็นชานชาลาแบบกลาง (Station with Central Platform) ในแนวตัดขวางกับถนนเจริญกรุง
สายสีน้ำเงิน
ทางเข้า-ออกสถานีของสายสีน้ำเงิน มีทั้งหมดสามจุดโดยเป็นอาคารที่สร้างเหนือพื้นดินตามแนวถนนเจริญกรุง โดยทั้งสามอาคารตั้งอยู่บริเวณพื้นที่ระหว่างถนนเจริญกรุงและซอยสามยอด และคั่นกลางระหว่างอาคารด้วยซอยเจริญกรุง 5 และซอยเจริญกรุง 7 ทั้งนี้อาคารดังกล่าวทำหน้าที่เป็นชั้นขายบัตรโดยสารไปในตัว โดยผู้โดยสารจะต้องชำระค่าโดยสารและเข้าสู่พื้นที่ตรวจบัตรโดยสารตั้งแต่ชั้นนี้ก่อนลงไปยังตัวสถานีที่อยู่ใต้ดิน
การจัดพื้นที่ในตัวสถานี
แบ่งเป็น 6 ชั้น โดยเป็นอาคารเหนือพื้นดิน 2 ชั้น และชั้นใต้ดิน 4 ชั้น ประกอบด้วย
สถานีจรัญฯ 13
สถานีจรัญฯ 13 (Charan 13 Station, รหัส BL02) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับ ในเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ตั้งอยู่บนถนนจรัญสนิทวงศ์ บริเวณแยกพาณิชยการธนบุรี ถนนจรัญสนิทวงศ์ 13 และวิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม (สยามเทค) ในพื้นที่แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐแอฟริกากลางทั้งสิ้น 2 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง
สถานีจรัญฯ 13
ที่ตั้ง
ถนนจรัญสนิทวงศ์ บริเวณแยกพาณิชยการธนบุรี ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพาณิชยการธนบุรี (ซอยจรัญสนิทวงศ์ 13) ในพื้นที่แขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร
สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีน้ำเงินตกแต่งบริเวณเสาสถานี ประตูกั้นชานชาลา ทางขึ้น-ลงสถานี และป้ายบอกทางต่าง ๆ ในสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ส่วนหลังคาใช้สีเทาเพื่อสื่อว่าเป็นสถานีรายทาง
รูปแบบของสถานี
เป็นสถานีลอยฟ้า เป็นชานชาลาแบบข้าง (Station with Side Platform) มีประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง (Half Height Platform Screen Doors : HHPSDs)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
สาธารณรัฐแอฟริกากลางมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 9 แห่ง
จังหวัดอิวาเตะ
จังหวัดอิวาเตะ เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในภูมิภาคโทโฮกุ (東北地方 Tōhoku-chihō) หรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บนเกาะฮนชู (本州 Honshū) มีเมืองหลวงคือ นครโมริโอกะ (盛岡市 Morioka-shi)
ประวัติศาสตร์
ในอดีต จังหวัดอิวาเตะ เป็นส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดมุตสึ (陸奥国 Mutsu no kuni) ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 800 ปี ในยุคโจมง (縄文時代 Jōmon jidai) บริเวณนี้เป็นพื้นที่ประมงและล่าสัตว์ นอกจากนี้ยังเคยเป็นถิ่นอาศัยของชนเผ่าเอมิชิ (蝦夷 Emishi) อันเป็นชนเผ่าโบราณที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคโทโฮกุ จนกระทั่งสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 8 เมื่ออิทธิพลของขุนนางในยุคนาระ (奈良時代 Nara-jidai) แพร่ขยายมาถึง โดยมีหลักฐานคือป้อมชิวะ ที่สร้างใน ค.ศ. 803 บริเวณทางด้านเหนือของนครโมริโอกะในปัจจุบัน
ลักษณะทางภูมิศาสตร์
จังหวัดอิวาเตะมีพรมแดนทางทะเลติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดอากิตะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดมิยางิ
เขตการปกครอง
จังหวัดอิวาเตะประกอบด้วย 14 นคร 10 อำเภอ 15 เมือง และ 4 หมู่บ้าน พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 10 นครในจังหวัดอิวาเตะมีพื้นที่รวมกัน 9,650.72 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 63.18 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,054,276 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 82.39 ของประชากรทั้งจังหวัด
อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน
จังหวัดอิวาเตะมี 10 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของจังหวัดนี้ คืออุตสาหกรรมรอบโมริโอกะและการคมนาคม
วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล
วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล  เกิดในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่กรุงเทพมหานคร และได้มาเติบโตที่ จังหวัดตรัง เป็นพิธีกรรายการทางโทรทัศน์ระบบดิจิทัล ช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และทางเคเบิลทีวี นักแสดง นายแบบโฆษณา นักเขียน วีเจรายการเพลง นักดนตรี นักพัฒนาสังคม ผู้ผลิตรายการสารคดี ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก อินทรีแดง รับบท "หมวดชาติ" ซึ่งเป็นคู่ปรับของอินทรีแดง
ประวัติ
วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล เป็นบุตรชายคนเล็กในครอบครัวอดีตแกนนำนักศึกษาเรียกร้องประชาธิปไตย เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 คือ รศ.ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ในฐานะศิลปินแห่งชาติและอาจารย์ประจำและอดีตคณบดี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผู้เป็นบิดา กับนักเขียนรางวัลซีไรต์ คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา ผู้เป็นมารดา มีพี่ชาย 1 คนชื่อ แทนไท ประเสริฐกุล
วัยเรียนเริ่มตั้งแต่ เด็กชายสิงห์ เมื่ออายุ 4 ขวบ ที่โรงเรียนจินตรังษี จังหวัดตรังโดยมีเลขประจำตัวคือ รหัส 70 หลังจากนั้นเด็กชายสิงห์ย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกากับพ่อและแม่อยู่พักหนึ่ง จากนั้นกลับเมืองไทยโดยให้คุณยายเลี้ยงที่จังหวัดตรัง แล้วจึงมาศึกษาระดับประถมตอนปลายที่โรงเรียนราชวินิต (เทเวศร์) และได้ศึกษาระดับมัธยมที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร ศึกษาระดับอุดมศึกษาที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ (หลักสูตร BE หรือ Bachelor of Economics ที่ท่าพระจันทร์) ปริญญาโท สาขาการจัดการขยะพลาสติกในทะเล คณะสิ่งแวดล้อม ทรัพยากร และการพัฒนา สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) บิดาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในคณะรัฐศาสตร์ อันเป็นที่มาให้วรรณสิงห์ศึกษาในคณะเศรษฐศาสตร์ เนื่องจากไม่ต้องการเรียนในคณะที่บิดาเป็นผู้สอน ซึ่งถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ส่งผลในทางบวกต่อชีวิต เพราะคงอาจมีหลายประเด็นเกิดขึ้นหากศึกษาในคณะที่บิดาเป็นอาจารย์ผู้สอน ชีวิตวัยเด็กเติบโตในจังหวัดตรัง บ้านเกิดของมารดา ด้วยการเลี้ยงดูเอาใจใส่จากคุณยาย (มารดาของจิระนันท์) ตั้งแต่เล็ก และย้ายไปอยู่กับบิดา มารดา ในต่างประเทศ เนื่องจากบิดาจบการศึกษาระดับปริญญาเอกและมารดา จบจากมหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ และเข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพมหานครที่สามเสน จนเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนโครงการเอเอฟเอส
จุดเริ่มต้นของบทบาทนักเขียนจากบทความแรกในโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยนเอเอฟเอส ได้เริ่มเขียนให้กับนิตยสาร แพรวสุดสัปดาห์ และมีงานด้านรายการโทรทัศน์ จนได้มีผลงานแสดงครั้งแรก ในภาพยนตร์ อินทรีแดง ต่อมาเป็นผู้ผลิตสารคดีรายการ เถื่อน Travel ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ระบบดิจิทัล จีเอ็มเอ็ม 25 เดินทางกว่า 70 ประเทศทั่วโลกจนถึงปัจจุบัน (กันยายน พ.ศ. 2561)
การศึกษา
เด็กชายสิงห์ เมื่ออายุ 4 ขวบ เข้าเรียนอนุบาลและชั้นประถมตอนต้นที่โรงเรียนจินตรังษี จังหวัดตรัง โดยมีเลขประจำตัวคือ รหัส 70 หลังจากนั้นเด็กชายสิงห์ย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกากับพ่อและแม่อยู่พักหนึ่ง จากนั้นกลับเมืองไทยโดยให้คุณยายเลี้ยงที่จังหวัดตรัง แล้วจึงมาศึกษาระดับประถมตอนปลายที่โรงเรียนราชวินิต (เทเวศร์) และ มัธยมที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร เข้าร่วมโครงการนักศึกษาแลกเปลี่ยนที่ "มหาวิทยาลัยแมคกิล" (McGill University) ที่มอนทรีออล ประเทศแคนาดา และโครงการเอเอฟเอสที่เฟรโดเนีย ไฮสคูล และศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ (หลักสูตร BE หรือ Bachelor of Economics ที่ท่าพระจันทร์) ปริญญาโท สาขาการจัดการขยะพลาสติกในทะเล คณะสิ่งแวดล้อม ทรัพยากร และการพัฒนา สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT)
ปลาช่อนออเรียนตาลิส
ปลาช่อนออเรียนตาลิส หรือ ปลาช่อนศรีลังกา (Ceylon snakehead; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนขนาดเล็กจำพวกปลาช่อนแคระ หรือปลาก้างชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาก้าง (C. limbata) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ หรือปลาก้างอินเดีย (C. gachua) ที่พบในอินเดีย โดยไม่มีครีบท้อง ลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาก้างที่พบในเอเชียอาคเนย์มาก
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบเฉพาะบนเกาะซีลอน หรือศรีลังกาเท่านั้น พฤติกรรมการหากินและการแพร่ขยายพันธุ์เหมือนกับปลาช่อนแคระชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเฝ้าดูแลไข่และลูกอ่อนร่วมกับตัวเมีย โดยมีชื่อพื้นถิ่นในภาษาเบงกอลว่า ulka
ภาษาเคิร์ดใต้
ภาษาเคิร์ดใต้ (کوردی باشووری ,کوردی خوارگ) เป็นหนึ่งในภาษาย่อยของภาษาเคิร์ดที่มีผู้พูดส่วนใหญ่ในอิรักตะวันออกเฉียงเหนือถึงอิหร่านตะวันตก ภูมิภาคที่มีผู้พูดภาษาเคิร์ดใต้อยู่ในบริเวณคอนะกีนในประเทศอิรักถึงเดฮ์โลรอนทางใต้และแอแซดอบอดทางตะวันออกของประเทศอิหร่าน
พยัญชนะ
ภาษาเคิร์ดใต้มีความคล้ายกับพยัญชนะเคิร์ดกลาง (โซรานี) ซึ่งมีที่มาจากอักษรอาหรับ ภาษานี้มีอักษร "ۊ" อักษรวาวที่มีจุดสองจุดข้างบน
อเมริกากลางเกมส์
อเมริกากลางเกมส์ (Juegos Deportivos Centroamericanos) เป็นมหกรรมกีฬาหลากหลายชนิดของภูมิภาคอเมริกากลาง ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกสี่ปี เริ่มแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1973 โดยปกติจัดขึ้นหลังจากโอลิมปิกฤดูร้อน การแข่งขันให้ประเทศในอเมริกากลางที่เป็นสมาชิกขององค์การกีฬาอเมริกากลาง (Organización Deportiva Centroamericana) สามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้
กีฬาที่จัดแข่งขัน
ตลอดระยะเวลาที่มีการแข่งขันกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ มีการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 26 ชนิด ดังตารางต่อไปนี้
เครื่องนมัสการ
เครื่องนมัสการ แบ่งเป็นสองประเภท คือ เครื่องนมัสการของหลวง และ เครื่องนมัสการของราษฎร นับแต่อดีตกาลมา การเคารพบูชาใดๆต่างมีธรรมเนียมที่ยึดถือกันมาแต่ครั้นโบราณแฝงไว้ตามแต่ อารยธรรมอยู่อย่างเสมอ ในประเทศไทยนั้น ธรรมเนียมการเคารพบูชาล้วนแล้วแต่มีความละเอียดอ่อนและความหมาย   เมื่อกล่าวถึงธรรมเนียมการจุดธูปเทียนเครื่องนมัสการของบุคคลทั่วไปนั้น โดยนัยยะแล้วอาจไม่มีอะไรมากไปกว่าการตระเตรียม ดอกไม้ ธูป เทียน หากแต่เมื่อกล่าวถึง "เครื่องนมัสการ" ของหลวงที่ถือปฎิบัติกันเป็นธรรมเนียมอยู่แต่ครั้นต้นรัตนโกสินทร์จะพบว่า ความหมายและการจัดลำดับความสำคัญของเครื่องนมัสการมีมากกว่า ดอกไม้ ธูป เทียน หากแต่ยังต้องคำนึงถึงปัจจัยต่าง ๆ อันกอปรไปด้วย ผู้จุดเครื่องนมัสการ สิ่งที่จะจุดนมัสการ สถานที่ที่จะจุดเครื่องนมัสการ
เครื่องนมัสการทองใหญ่
เครื่องนมัสการทองใหญ่ ทำด้วยทองคำ ประกอบด้วยเชิงทองปักธูปไม้ระกำ 5 เชิงทองปักเทียน 5 พานทองคำสลักลายใส่พุ่มข้าวตอก 5 พาน พานทองคำสลักลายใส่พุ่มดอกไม้ 5 พาน ตั้งบนโต๊ะเท้าคู้สลักลายปิดทอง เครื่องนมัสการชุดทองคำสำรับใหญ่นี้ จะใช้ในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เท่านั้น
เครื่องนมัสการทองคำลงยาราชาวดี
เครื่องนมัสการทองคำลงยาราชาวดี ทำด้วยทองคำ ลงยาราชาวดี การลงยาราชาวดีมีสีต่างๆ อาทิ แดง เขียว น้ำเงิน ขาว ฟ้า ชมพู โดยเฉพาะสีฟ้า เรียกกันว่าสีมูลนกการะเวก ที่จะพบเห็นบ่อย ประกอบด้วยเชิงทองคำลงยาราชาวดี 10 เชิง สำหรับปักธูป 5 เทียน 5 พานทองคำลงยาราชาวดี 10 สำหรับใส่พุ่มข้าวตอก 5 พุ่มดอกไม้ 5 ตั้งบนโต๊ะเท้าคู้บุพื้นและขอบด้วยทองคำลงยาราชาวดีทั้งตัว จะเห็นได้ในงานพระราชพิธีบำเพ็ญพระกุศลทักษิณานุปทานอุทิศถวายพระบรมราชบุพการี  งานบำเพ็ญพระกุศลพระศพ เครื่องนมัสการทองคำลงยาราชาวดีใช้สำหรับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เท่านั้น
เครื่องนมัสการทองคำลงยารองราชาวดี
เครื่องนมัสการทองคำลงยารอง ทำด้วยทองคำลงยา โดยการลงยาสำรับนี้ใช้สีแดงเป็นหลัก ประกอบด้วยเชิงทองคำสลักลายลงยาสีแดง 10 เชิง สำหรับปักธูป 5 เทียน 5 พานทองคำลงยาสีแดง 10 สำหรับใส่พุมข้าวตอก 5 พุ่มดอกไม้ 5 ตั้งบนโต๊ะถมทอง เท้าคู้  ใช้ทอดคู่กับ เครื่องนมัสการทองคำลงยาราชาวดี เพื่อสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงจุดนมัสการ
เครื่องนมัสการทองทิศกะไหล่ทอง
เครื่องนมัสการทองทิศกะไหล่ทอง ทำด้วยกะไหล่ทองประกอบด้วยเชิงกะไหล่ทอง 10 เชิง สำหรับปักธูปไม้ระกำ 5 เทียน 5 พานกะไหล่ทอง 10 พาน สำหรับใส่พุ่มข้าวตอก 5  พุ่มดอกไม้ 5 ตั้งบนโต๊ะฉลุลายอย่างจีนปิดทองเท้าสิงห์  ใช้ทอดสำหรับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมราชินี และผู้แทนพระองค์ ทรงจุดนมัสการหรือจุดนมัสการพระพุทธรูป ตามวัดต่างๆ และใช้ทอดในการทรงวางพวงมาลาที่พระบรมราชานุสรณ์ต่างๆ
เครื่องนมัสการทองใหญ่เครื่องแก้ว
มี 2 ชุด คือ
เครื่องนมัสการกระบะ
เครื่องนมัสการกระบะ มี 2 ชนิด คือ เครื่องนมัสการกระบะถม เครื่องนมัสการกระบะมุก
เครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่
เครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่ ใช้ตั้งหน้าพระราชอาสน์ ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพื่อทรงจุดบูชาพระธรรม แต่ในกรณีที่ทรงให้พระบรมวงศานุวงศ์เสด็จแทน ผู้เสด็จแทนต้องมาจุดเครื่องทรงธรรมสำรับใหญ่ที่หน้าพระราชอาสน์ ประกอบด้วย กระถางธูปสำหรับปักธูปหาง 3 ดอก เชิงทองปักเทียน ๒ กรวยเชิงทองใส่พุมดอกไม้ ๔ พานทองใส่ดอกไม้สด ๑ ทั้งหมดนี้ตั้งบนพานทองทรงแบบจานเชิง  ช้อนบนแท่นโลหะลายมังกรมีกระจังฉลุโปร่งมีเท้า ๑ บนแท่นนี้ด้านซ้ายและขวาตั้งแจกันทองสลักลายปักดอกไม้ด้านละ๑ หน้าแจกันตั้งพานทองใส่ดอกไม้สดอีกข้างละ ๑ กลางตั้งกระถางธูปหยกสำหรับปักธูปหาง  ทั้งสิ้นนี้ตั้งบนโต๊ะสลักลายปิดทองอีกทีหนึ่ง โดยมีเชิงเทียนทองราวเทียนคู่ยอดฉัตร ต้นเชิงคล้ายต้นปาล์ม มีช้างทองยืนที่โคนต้น ฐานเชิงมีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ จปร. ติดเป็นวงกลม ขนาบด้านละ ๑ ต้นบนโต๊ะสลักลายปิดทองนี้
เครื่องทรงธรรมสำรับน้อย
เครื่องทรงธรรมสำรับน้อย ใช้ตั้งหน้าพระราชอาสน์ ของ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงบูชาพระธรรม ประกอบด้วย เชิงธูป ๑ เชิงเทียน ๑ พานพุ่ม ๕ วางบนพานสลักลายกลีบบัว
เครื่องทองน้อย
เครื่องทองน้อย มี 4 ชุด
เครื่องนมัสการท้ายที่นั่ง
เครื่องนมัสการท้ายที่นั่ง เป็นเครื่องนมัสการอย่างไม่เป็นทางการ ใช้เชิญตามเสด็จไปในที่ต่างๆ และเชิญออกตั้งเมื่อทรงมีพระราชประสงค์จะสักการะศาสนวัตถุ ใช้บูชาเป็นการส่วนพระองค์ เช่น งานสังเวยพระป้าย มีความคล้ายคลึงกับเครื่องนมัสการของสามัญชน ประกอบด้วย กระถางธูป สำหรับปักธูปหาง ๑ เชิงเทียน ๒ พานกไหล่ทองสำหรับวางกระทงเจิม
พระแท่นทรงกราบ
พระแท่นทรงกราบเป็นแท่นสำหรับ ทรงใช้กราบหลังจากจุดเครื่องนมัสการแล้ว มี 4 ชนิดหลักๆ คือ
เครื่องนมัสการของบุคคลทั่วไป
เครื่องนมัสการที่บุคคลทั่วไปมักใช้บูชามี 4 อย่าง ได้แก่ ธูป เทียน ดอกไม้ และ ข้าวตอก ซึ่งเป็นเครื่องนมัสการบูชาแต่โบราณ ธูป มีหลายชนิด ดังนี้ เทียน มักทำจากขี้ผึ้ง ใช้จุดเพื่อบูชาพระธรรม ดอกไม้ มักใช้ดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม ใช้บูชาพระสงฆ์ ข้าวตอก เป็นเครื่องบูชาแต่โบราณใช้คู่กับดอกไม้ โดยจะพบในเครื่องนมัสการชุดใหญ่ของหลวง
กชกร นิมากรณ์
กชกร นิมากรณ์ (ชื่อเล่น: เงาะ) เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่อำเภอหนองบัว จังหวัดนครสวรรค์ เริ่มเล่นละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือ มาลัยทอง รับบทเป็นแม่ของนางเอก สุวนันท์ คงยิ่งและบทตัวประกอบในเรื่องอื่นๆ เช่น พรพรหมอลเวง จากนั้นจึงเข้าประกวดนางสาวไทยเมื่อปี พ.ศ. 2536 ได้รับตำแหน่งรองอันดับ 2 จึงมีผลงานละครและภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ในบทบาทที่โดดเด่นขึ้น
การศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ภาคพิเศษ รุ่น 4 มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ก่อนที่จะยุติบทบาทการแสดงทั้งหมดไปในปี พ.ศ. 2547 ด้วยการหันไปทำธุรกิจของตัวเองเกี่ยวกับเครื่องสำอางและอาหารเสริมสุขภาพ
ในปี พ.ศ. 2552 ได้กลับมารับงานแสดงอีกครั้ง ด้วยการรับบทเป็น วารี ศราชัย ในละครเรื่อง ดอกบัวขาว ทางช่อง 7 และรับงานแสดงเรื่อยมาจนปัจจุบัน
ฟริตซี ฮาเบอร์แลนด์ท
ฟริตซี ฮาเบอร์แลนด์ท (เกิด 6 มิถุนายน ค.ศ. 1975 ที่เบอร์ลินตะวันออก, ประเทศเยอรมนีตะวันออก​) เป็นนักแสดง​หญิงชาวเยอรมัน
ปลาช่อนพัลชรา
เป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามมากอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบในต้นน้ำของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า เป็นปลาช่อนที่ถูกบรรยายลักษณะทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานพร้อม ๆ กับปลาช่อนออนาติพินนิส (C. ornatipinnis) ซึ่งพบในพม่าและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ทว่า ปลาช่อนพัลชราไม่มีจุดสีดำขนาดใหญ่กระจายทั่วตัวเหมือนปลาช่อนออนาติพินนิส โดยมีเพียงจุดประสีดำเล็ก ๆ จาง ๆ กระจายอยู่เพียงเล็กน้อย ครีบอกมีลายสีจางไม่ชัดเจน จุดสีดำบนครีบหลังสีจาง และมีจำนวนน้อยกว่าปลาช่อนออนาติพินนิส
ด้วยความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาช่อนที่ไม่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก หรือในบ่อคอนกรีต วางไข่แบบไข่ลอย พ่อปลาและแม่ปลาช่วยกันเลี้ยงดูแลลูก กินอาหารได้หลากหลาย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในสาธารณรัฐคองโก
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของสาธารณรัฐคองโกทั้งสิ้น 1 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
สาธารณรัฐคองโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง
คาร์ล เอิลเซอร์
คาร์ล คอนแรด เอิลเซอร์ (2 สิงหาคม ค.ศ. 1881 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1938) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
กันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ (Gundam SEED C.E.73 Stargazer) เป็นเนื้อเรื่องไซด์สตอรี่อีกภาคหนึ่งของซีรีส์ กันดั้มซี้ด (Gundam SEED) ซึ่งทางบริษัทซันไรส์ได้นำมาลงเป็น "ONA" (Original Net Animation) เป็นการฉายทางเน็ตโดยการโหลดมาชม) ซึ่งเนื้อเรื่องจะเป็นช่วงเวลาตอนที่ยูนิอุสเซเว่นตกใน กันดั้มซี้ดเดสทินี (Gundam SEED Destiny) และจะสื่อไปในอีกรูปแบบหนึ่งที่ผู้ชมไม่เคยได้รับทราบมาก่อน
อนิเมะเรื่องนี้ได้ออกตอนแรกไปแล้วเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2549และได้มีการจำหน่ายดีวีดีในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2549 ที่ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งภายในแผ่นนอกจากจะมี "โมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์" แล้วยังมี "โมบิลสูทกันดั้มซี้ด เอ็มเอสวี แอสเทรย์" (Gundam Seed MSV Astray) ซึ่งเป็น OVA ขนาดสั้นแถมมาอีกด้วย
เนื้อเรื่องย่อ
หลังจากการตกของยูนิอุสเซเว่นตามเนื่อเรื่องหลักของภาค กันดั้มซี้ดเดสทินี กองทัพโลกได้จัดกำลังพลออกไปช่วยเหลือเหล่าผู้คนที่รับเคราะห์จากวินาศภัยครั้งนี้ ในขณะเดียวกัน เซเลเน่ แมคกริฟ พนักงานของหน่วยงานบุกเบิกอวกาศ DSSD (Deep Space Survey and Development Organization) ก็หาทางกลับไปยังสถานีอวกาศของทาง DSSD เพื่อทำการทดสอบโมบิลสูทรุ่น 401 หรือที่รู้จักกันภายหลังว่า "สตาร์เกเซอร์ (GSX-401FW Stargazer)" เพื่อใช้ในการสำรวจอวกาศ
อีกด้านหนึ่งกองกำลังอิสระที่ 81 หรือ "แฟมทอมเพน" (Phantom Pain) ก็ได้ส่งทีมของ สเวน คาล บายันผู้ขับโมบิลสูท "สไตรค์ นัวร์" (GAT-X105E Strike Noir) ให้นำลูกทีมอีกสองคนที่ขับ "บลูดูเอล" (GAT-X1022 Blu Duel) และ "เวอร์เด้บัสเตอร์" (GAT-X103AP Verde Buster) ไปต่อต้านการโจมตีจากกองกำลังที่คาดว่าจะเป็นทหารของซาฟต์ที่บุกเข้าโจมตีสถานที่ต่างๆ ในระหว่างที่โลกเกิดความวุ่นวาย คนทั้งสองที่เหมือนจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน แต่สุดท้ายด้วยการชี้นำของชะตากรรมและผู้เฝ้ามองดาวทำให้คนทั้งสองต้องมาพบกันในที่สุด.
เพลง
เพลงจบ (Ending Song)
โมริ ฮิเดนาริ
โมริ ฮิเดนาริ (19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1595 - 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1651) เป็นไดเมียวแห่งโชชูคนที่ 2 ดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1623-1651
1595 1651
คาร์คาร็อธ
คาร์คาร็อธ เป็นตัวละครในนิยายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นพญาสุนัขป่าของมอร์ก็อธ ชื่อนี้แปลว่า ไอ้เขี้ยวแดง มีอีกชื่อคือ อันเฟาเกลีย แปลว่าคมเขี้ยวอันหื่นกระหาย เป็นทายาทของเดรากลูอิน (พญาสุนัขป่าของเซารอนที่โดนฮูอันสังหาร) โดยมอร์ก็อธนำมาเลี้ยงด้วยการให้กินเนื้อของเขาเอง และให้เฝ้าประตูแห่งอังก์บันด์ไว้จนกว่าฮูอัน(สุนัขล่าเนื้อแห่งวาลินอร์)จะมาเมื่อครั้งฮูอันมา คาร์คาร็อธได้โดนลูธิเอนบุตรีแห่งธิงโกลแห่งโดริอัธทำให้สลบไป เบเรนกับลูธิเอนจึงเข้าไปเอาซิลมาริลจากมงกุฎของมอร์ก็อธมาได้ แต่เมื่อเบเรนกับลูธิเอนออกมา คาร์คาร็อธก็ตื่นแล้วและกัดมือที่เบเรนถือซิลมาริลไว้จนขาด และกลืนมันลงไปทำให้อวัยวะภายในโดนเผา จนมันกลายเป็นบ้า และออกอาละวาดไปถึงอาณาจักรโดริอัธ เมื่อเบเรนกับลูธิเอนกลับไปถึงโดริอัธ กษัตริย์ธิงโกลจึงพาพวกเขารวมทั้ง ฮูอัน มาบลุง และเบเล็กไปจับคาร์คาร็อธ นั่นทำให้เกิดการต่อสู้อันมีชื่อเสียงระหว่างฮูอันกับคาร์คาร็อธ โดยฮูอันเป็นฝ่ายชนะและกลับมาตายแทบเท้าเบเรน
แหล่งข้อมูลอื่น
Figuren in Tolkiens Welt Loup-garou (Terre du Milieu) Lista zwierząt Śródziemia
ลัทธิแทตเชอร์
ลัทธิแทตเชอร์ (Thatcherism) อธิบายนโยบายการเมืองที่ยึดค่านิยม (conviction politics) นโยบายเศรษฐกิจ สังคมและลีลาการเมืองของนักการเมืองพรรคอนุรักษนิยมบริติช มาร์กาเรต แทตเชอร์ ซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคดังกล่าวระหว่างปี 2518 ถึง 2533 นอกจากนี้ยังใช้อธิบายความเชื่อของรัฐบาลบริติชที่แทตเชอร์เป็นนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2522 ถึง 2533 และถัดมาในรัฐบาลจอห์น เมเจอร์, โทนี แบลร์และเดวิด แคเมอรอน ผู้อธิบายหรือผู้สนับสนุนลัทธิแทตเชอร์เรียกว่า แทตเชอร์ไรต์ (Thatcherite)
ลัทธิแทตเชอร์มีลักษณะของการปฏิเสธอย่างเด็ดขาดเป็นระบบและการย้อนการเห็นพ้องหลังสงคราม (post-war consensus) ซึ่งพรรคการเมืองใหญ่ส่วนมากตกลงกันเรื่องแก่นกลางของเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์ รัฐสวัสดิการ อุตสาหกรรมที่เป็นของรัฐ และการกำกับเศรษฐกิจแบบปิด โดยมีข้อยกเว้นสำคัญหนึ่ง คือ ราชการสุขภาพแห่งชาติ (National Health Service) ซึ่งได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง เธอสัญญาชาวบริเตนในปี 2525 ว่าเอ็นเอชเอส "ปลอดภัยในมือเรา"
ทั้งคำที่แท้จริงซึ่งประกอบขึ้นเป็นลัทธิแทตเชอร์ตลอดจนมรดกเฉพาะของมันในประวัติศาสตร์บริเตนตลอดหลายทศวรรษที่ผ่านมาเป็นที่ถกเถียง ในแง่ของอุดมการณ์ ไนเจล ลอว์สัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของแทตเชอร์ตั้งแต่ปี 2526 ถึง 2532 อธิบายว่าลัทธิแทตเชอร์เป็นแนวนโยบายการเมืองซึ่งเน้นตลาดเสรีที่จำกัดรายจ่ายภาครัฐและการลดหย่อนภาษีร่วมกับชาตินิยมบริติชทั้งในประเทศและต่างประเทศ เดอะเดลีเทเลกราฟ แถลงในเดือนเมษายน 2551 ว่าโครงการของรัฐบาลบริติชที่มิใช่พรรคอนุรักษนิยม คือ รัฐบาลโทนี แบลร์ที่เน้น "แรงงานใหม่" นั้นโดยพื้นฐานยอมรับมาตรการปฏิรูปกลางของลัทธิแทตเชอร์ เช่น การลดการบังคับ (deregulation) การโอนกิจการของรัฐเป็นของเอกชนซึ่งอุตสาหกรรมของชาติสำคัญ การคงตลาดแรงงานที่ยืดหยุ่น การกีดกันสหภาพแรงงาน และการรวบอำนาจจากองค์การท้องถิ่นสู่รัฐบาลกลาง
ฮอสท์ ฟรังค์
ฮอสท์ ฟรังค์ (Horst Frank; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1929 – 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวเยอรมัน แสดงภาพยนตร์มากว่า 100 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 ถึง ค.ศ. 1999
กษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์
ในสังคมประวัติศาสตร์หลายแห่ง ตำแหน่งของกษัตริย์มีความหมายศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเหมือนกับมหาปุโรหิตและผู้พิพากษา แนวคิดของเทวาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกัน ถึงแม้ว่ากษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ไม่จำเป็นต้องปกครองผ่านผู้มีอำนาจทางศาสนา แต่ตำแหน่งทางโลกนั้นมีความสำคัญทางศาสนาอยู่เบื้องหลัง
ประวัติกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์
เซอร์เจมส์ จอร์จ เฟรเซอร์ใช้แนวคิดเรื่องกษัตริย์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ในการศึกษาเรื่อง คาคบทองคำ (The Golden Bough) (ค.ศ. 1890 – 1915) ซึ่งเป็นเรื่องที่อ้างถึงตำนานของเร็กซ์ เนโมเรนซิส เฟรเซอร์ได้ยกตัวอย่างจำนวนมากที่อ้างถึงข้างด้านล่าง และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการศึกษาตำนานและพิธีกรรม อย่างไรก็ตาม "ตำนานและพิธีกรรม หรือตำนาน-ผู้ประกอบพิธีกรรม, ทฤษฎี" ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ปัจจุบัน นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าตำนานและพิธีกรรมมีกระบวนทัศน์ร่วมกัน แต่ไม่ใช่สิ่งที่พัฒนามาจากอีกสิ่งหนึ่ง
ชนเผ่าอะซันติทรงเฆี่ยนตีกษัตริย์ที่ทรงได้รับเลือกใหม่ (อะซันเตเฮเน) ก่อนที่จะทรงขึ้นครองราชย์ เพื่อที่พระองค์จะทรงจดจำได้ว่ารู้สึกอย่างไรที่ต้องทนทุกข์ทรมานในฐานะบุรุษ เพื่อยับยั้งพระองค์ไว้ หลังจากนั้นพระองค์จึงได้รับพลังที่เหมือนเทพเจ้า ขณะที่เอาริกาเตือนให้นึกถึงวีรบุรุษผู้พิชิตที่กลับมายังกรุงโรมในชัยชนะของเขา เสียงชื่นชมยินดีของฝูงชนที่หลั่งไหลเข้ามากระทบอัตตาของเขา ว่าเขายังคงอยู่เป็นเพียงมนุษย์และต้องตาย
ตั้งแต่สมัยสัมฤทธิ์ในบริเวณตะวันออกใกล้ การขึ้นครองราชย์และการเจิมของพระมหากษัตริย์เป็นพิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญ ซึ่งสะท้อนให้เห็นในพระนาม "พระเมสสิยาห์" หรือ "พระคริสต์" ซึ่งแยกออกจากการเป็นกษัตริย์ทางโลก ดังนั้น กษัตริย์ซาร์กอนแห่งแอกแคดจึงเรียกตัวพระองค์เองว่าเป็น "ผู้แทนแห่งอิชตาร์" เช่นเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาทอลิกสมัยใหม่รับบทบาทเป็น "ตัวแทนของพระคริสต์"
กษัตริย์ทรงได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้เลี้ยงแกะตั้งแต่ช่วงสมัยแรกๆ เช่น คำที่ใช้กับผู้ปกครองแห่งสุเมเรียน เช่น ลูกัลบันดา ในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ภาพลักษณ์ของผู้เลี้ยงแกะได้รวมเอาประเด็นของการเป็นผู้นำและความรับผิดชอบในการจัดหาอาหารและการคุ้มครอง ตลอดจนความเหนือกว่า
ในฐานะผู้ไกล่เกลี่ยระหว่างประชาชนและเทพเจ้า กษัตริย์อันศักดิ์สิทธิ์ได้รับการยกย่องด้วยภูมิปัญญาพิเศษ (เช่น โซโลมอนหรือกิลกาเมช) หรือการมองเห็น (เช่น ผ่านการหยั่งรู้หรือทำนายจากความฝัน)
นางหิฑิมพี
นางหิฑิมพี (Hidimbi) ตัวละครฝ่ายหญิงจาก มหากาพย์มหาภารตะ เป็นมเหสีอีกองค์หนึ่งของ ภีมะ พี่น้องคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 5 คนจากฝ่าย ปาณฑพ โดยนางเป็นพวกรากษสหรือยักษ์ประเภทหนึ่งซึ่งนางได้ให้กำเนิดบุตรชายให้กับภีมะ 1 คนคือ ฆโฎตกัจ โดยใน สงครามที่ทุ่งกุรุเกษตร นางหิฑิมพีได้ส่งฆโฎตกัจบุตรชายไปร่วมรบกับภีมะผู้เป็นบิดาในกองทัพฝ่ายปาณฑพด้วย
ในระหว่างที่พี่น้องฝ่ายปาณฑพทั้งห้าพร้อมกับพระนางกุนตีและพระนางเทราปตีถูกเนรเทศไปอยู่ในป่าเป็นเวลา 14 ปีภีมะได้ต่อสู้กับ หิฑิมพะ และฆ่าหิฑิมพะตายพร้อมกันนั้นภีมะก็ต้องการฆ่านางหิฑิมพีให้ตายตามไปด้วยแต่พระนางกุนตีได้ร้องขอชีวิตเอาไว้และ ยุธิษฐิระ พี่ชายคนโตได้อนุญาตให้จัดงานแต่งงานระหว่างภีมะกับนางหิฑิมพี
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะ (ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช (Sneech) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวัน แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม
ซึเนะโอะ เป็นตัวละครหลักของเรื่องที่ถูกออกแบบให้มีลักษณะเจ้าเล่ห์ คล้ายสุนัขจิ้งจอก ปากแหลม ชอบยุให้ไจแอนท์ รังแกโนบิตะ ซึเนะโอะเป็นคนที่ชอบคุยโวโอ้อวด เนื่องจากเป็นคนมีฐานะร่ำรวย เชี่ยวชาญด้านการเต้นบัลเลต์และเล่นตลก สิ่งที่เพื่อน ๆ อยากได้ เขามีครบทุกอย่าง เป็นนักสะสมของใช้ มักมีของแพง ๆ มาอวดเพื่อน ๆ มักจะหาเรื่องแกล้งโนบิตะบ่อย ๆ มีความใฝ่ฝันอยากจะเป็นนักออกแบบ
ซึเนโอะมีน้องชื่อซึเนะสึกุ ( ซุเนะสึงุ) อยู่ในการอุปการะของคุณป้าของเขา และมีลูกพี่ลูกน้องชายชื่อซึเนะกิชิ ( ซุเนะกิชิ) ในอนาคตเขามีลูกชายคนหนึ่งชื่อซีเนะจุ ( ซุเนะจุ) ซึ่งมักจะถูกโนบิสุเกะกลั่นแกล้งพร้อมกับโกดะ ยาซาชิ หรือ ไจจิบิ ลูกของไจแอนท์ด้วย และมีลูกหลานชื่อมิเอะโยะชิ
ในบางตอน ซึเนะโอะ แสดงความหลงตัวเองให้เห็น ด้วยการชอบส่องกระจกและชมเชยตัวเองว่าเป็น ชายที่หล่อที่สุดในโลก เนื่องจากเขามีรูปร่างที่เล็กที่สุดในกลุ่ม จึงรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นปมด้อยของเขาอยู่ตลอด จึงพยายามที่จะกลบปมด้อยนั้นโดยการชอบคุยโม้โอ้อวดฐานะทางบ้านอยู่เสมอ ความลับอย่างหนึ่งของซึเนะโอะที่ไม่อยากให้ใครรู้คือ มักปัสสาวะรดที่นอน ถึงแม้ว่าจะโตจนเรียนระดับประถม แล้วก็ตาม ซูโนโอะจึงต้องใส่ผ้าอ้อมก่อนนอน  ซึเนะโอะเป็นคนที่ติดแม่มาก ๆ เพราะแม่ของซึเนะโอะค่อนข้างเลี้ยงอย่างตามใจ และมักจะเรียกซึเนะโอะว่า "ลูกโอะ"  ในโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์หลาย ๆ ตอน เมื่อเจอเหตุการณ์ที่เลวร้าย ซึเนะโอะมักจะเป็นคนแรกที่ร้องไห้หาแม่ก่อนใคร ๆ
อัปเทนชัน
อัปเทนชัน (업텐션; Up10tion; ย่อมาจาก Unbelievable Perfect 10 members Teenager Idol Open Now ) เป็นวงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยทีโอพีมีเดีย ในปี ค.ศ. 2015 ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 7 คน ได้แก่ คุน โคกย็อล จินฮย็อก บิตโต ซอนยูล คยูจิน ฮวันฮี และเซียว กลุ่มเปิดตัวครั้งแรกด้วยอีพีแรกชื่อ Top Secret ในปี ค.ศ. 2017 พวกเขาเปิดตัวในญี่ปุ่นด้วยอีพีชื่อ ID เดิมมีสมาชิก 10 คน ประกอบด้วย จินฮู, อี จิน-ฮย็อก และ คิม อู-ซ็อก ซึ่งออกจากกลุ่มเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
สมาชิก
ดัดแปลงมาจากโปรไฟล์ Naver ของพวกเขา
ธันย์ชนก ฤทธินาคา
ธันย์ชนก ฤทธินาคา (ชื่อเล่น: เบเบ้) เป็นนักร้อง นักแสดง และนางแบบวัยรุ่นหญิงชาวไทย โดยเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นเน็ตไอดอล ถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นในขณะนั้น และเป็นศิลปินในสังกัด Buzz Music ก่อนจะเข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ
ธันย์ชนก ฤทธินาคา หรือ เบเบ้ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงนักร้องสังกัด Buzz Music อีกทั้งยังเข้าวงการบันเทิงด้วยความบังเอิญ เนื่องจากนั่งรอพี่สาวที่กำลังเรียนพิเศษอยู่ที่สยามเซ็นเตอร์อยู่จนได้พบกับแมวมองชักชวนให้เบเบ้เข้าวงการ
หลังจากนั้นเบเบ้จึงมีงานถ่ายแบบ ถ่ายโฆษณา และเล่นละครเรื่อยมา นอกจากนี้แล้ว เบเบ้ยังมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับ เจ มณฑล จิรา และ แดนนี่ ดนัย จิรา อีกด้วย ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษสาขาการตลาด มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ