cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ผับร็อก (สหราชอาณาจักร)
ผับร็อก เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีร็อก ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ในสหราชอาณาจักร เมื่อมองย้อนไปก่อนหน้านี้ ผับร็อกมีการต่อต้านกับดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก และแกลมร็อก ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นาน ที่ผับร็อกได้หลีกเลี่ยงการจัดแสดงที่สถานบันเทิง และหันมาแสดงเพลงร็อกในผับเล็ก ๆ และคลับต่าง ๆ ในช่วงแรก และเป็นตัวเร่งสำคัญให้แนวเพลงพังก์ร็อกมีความโดดเด่น
โปลิตบูโรที่ 9 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
โปลิตบูโรที่ 9 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เป็นกลุ่มผู้ได้รับการคัดเลือกในการประชุมเต็มคณะครั้งแรกของคณะกรรมการศูนย์กลาง ชุดที่ 9 ทันทีหลังแต่งตั้งคณะกรรมการกลางที่ 9 ใน ค.ศ. 2011
สมาชิกอันดับ 9 ไซสมพอน พมวิหาน เป็นลูกชายของอดีตเลขาธิการทั่วไปของพรรค ไกสอน พมวิหาน
บรรณานุกรม
บทความ:
มหาวิทยาลัยโคจิ
มหาวิทยาลัยโคจิ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1949 ตั้งอยู่ในจังหวัดโคจิ เกาะชิโกะกุ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนอยู่ 5 คณะคือ
สำหรับคณะเกษตรศาสตร์ เป็นวิทยาเขตที่แยกออกมา ตั้งอยู่ในเขตเมือง นังโกะกุ ติดกับท่าอากาศยานโคจิ (Kochi Ryoma Airport) ประกอบด้วย 5 ภาควิชา
วงศ์ปลากะพงปากกว้าง
วงศ์ปลากะพงปากกว้าง (Bluegill, Sunfish, Largemouth bass; วงศ์: Centrarchidae) เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Centrarchidae
เป็นปลาน้ำจืดทั้งหมด กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือตลอดจนบางส่วนเม็กซิโกส่วนที่ติดกับสหรัฐอเมริกา เป็นปลาที่มีความแตกต่างกันมากในขนาดรูปร่าง ตั้งแต่มีขนาดเพียงไม่กี่เซนติเมตร จนถึง 1 เมตร ในปลากะพงปากกว้าง (Micropterus salmoides) พบประมาณ 27 ชนิด
เป็นปลาที่ตัวผู้เป็นฝ่ายดูแลไข่ จนกระทั่งฟักเป็นตัวเป็นลูกปลา จนกระทั่งลูกปลาเริ่มดูแลตัวเองได้
นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา มีการนำไปปล่อยตามที่ต่าง ๆ ที่ไม่ใช่แหล่งกำเนิด
การจำแนก
แบ่งออกเป็นสกุลต่าง ๆ ได้ดังนี้
พ.ศ. 731
พุทธศักราช 731 ใกล้เคียงกับ
คันทรีร็อก
คันทรีร็อก เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีคันทรี เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างดนตรีร็อกกับดนตรีคันทรี โดยทั่วไปจะใช้ในกล่าวถึงกระแสของนักดนตรีร็อกที่เริ่มต้นบันทึกผลงานในแบบคันทรี ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 นักดนตรีเหล่านี้ได้บันทึกผลงานในชื่อแนวเพลงร็อก และใช้แนวคันทรี ได้แก่ การร้องเพลง และเครื่องดนตรีที่เพิ่มเข้ามา รวมถึงลักษณะเฉพาะตัวของดนตรี คือใช้เครื่องดนตรี เพดัลสตีลกีตาร์ คันทรีร็อกเริ่มต้นด้วย บ็อบ ดิลลัน และ เดอะเบิดส์ และเป็นถึงที่นิยมกันมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยศิลปินอย่าง เอมมีลู แฮร์ริส, อีเกิลส์ และ ดูบบี บราเธอร์ส นอกจากนี้ คันทรีร็อกยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่น เช่น เดอะแบนด์, เกรตฟูลเดด, ครีเดนซ์ เคลียร์วอเทอร์ รีไววอล, เดอะโรลลิงสโตนส์ และผลงานเดี่ยวของจอร์จ แฮร์ริสัน
รู้ว่าเขาหลอก
รู้ว่าเขาหลอก เป็นเพลงลูกทุ่งจากการขับร้องบันทึกเสียงครั้งแรกของศิรินทรา นิยากร ออกวางจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2527 ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย กานท์ การุณวงศ์ เรียบเรียงต้นฉบับโดย เอนก รุ่งเรือง
ที่มา
กานท์ การุณวงศ์ ผู้แต่งเพลงได้รับแรงบันดาลใจมาจากสภาพธุรกิจวงการเพลงไทยที่กำลังเติบโตและแข่งขันกันอย่างมาก บางทีค่ายเทปอาจไม่เผยยอดจำหน่ายเทปที่แท้จริง แล้วยังสั่งให้นักแต่งเพลงยอมแต่งเพลงใหม่ตามความฉวยโอกาส จึงนำโครงเรื่องนั้นมาถ่ายทอดเป็นบทเพลง โดยสมมติให้เป็นเรื่องความรักของหญิงสาวแทน ทำให้เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้กับ ศิรินทรา นิยากร ในอัลบั้มชื่อเดียวกับชื่อเพลง ซึ่งมีเพลง จะขอก็รีบขอ เป็นเพลงดังอีกเพลงหนึ่งด้วย
การนำไปร้องต่อ
เพลง รู้ว่าเขาหลอก ได้รับการนำมาขับร้องใหม่อย่างแพร่หลาย ทั้งในวงการเพลงลูกทุ่ง วงการเพลงสตริง วงการเพลงเพื่อชีวิต โดยมีนักร้องทั้งชายและหญิง ที่ร้องบันทึกเสียงเพื่อผลิตเป็นสตูดิโออัลบั้ม ดังนี้
ห้องสุญญากาศ
ห้องสุญญากาศ เป็นห้องปิดตายตัวที่อากาศและแก๊สอื่น ๆ ถูกนำออกโดยปั๊มสุญญากาศ ทำให้ภายในมีความดันต่ำ (หรือที่มักเรียกกันว่า สุญญากาศ) ทำให้นักวิจัยสามารถทำการทดลองทางฟิสิกส์หรือทดสอบเครื่องมือกลไกซึ่งต้องใช้งานในอวกาศ เป็นต้น ตัวห้องทำมาจากอะลูมิเนียมทำให้สามารถควบคุมสนามแม่เหล็กภายในจากภายนอกสุญญากาศได้ ในทางกลับกัน ตัวห้องที่ทำจากโลหะจะป้องกันไม่ให้สนามแม่เหล็กภายนอกเข้าไปภายใน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3215
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3215 เป็นทางหลวงในความดูแลของแขวงทางหลวงนนทบุรี กรมทางหลวง
ประวัติ
ถนนบางกรวย-ไทรน้อยก่อสร้างขึ้นในช่วงที่นายสอาด ปายะนันทน์ ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี หลังจากที่จอมพลประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในสมัยนั้นได้เดินทางมาตรวจราชการและมีนโยบายพัฒนาจังหวัดนนทบุรีให้เจริญก้าวหน้าโดยเร็วในทุก ๆ ด้านโดยเฉพาะด้านการคมนาคมและด้านความเป็นอยู่ของราษฎร โดยเริ่มตัดถนนขึ้นเป็นทางลาดยาง (พร้อมกับถนนเทอดพระเกียรติซึ่งเป็นทางลัดไปออกบางบำหรุ) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 จนกระทั่งแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2506 ระยะทางบางช่วงของถนนสายนี้สร้างขึ้นบนคันดินเดิมและตามทิศทางเดิมของทางรถไฟสายบางบัวทอง นอกจากนี้ยังมีประชาชนในพื้นที่ร่วมกันอุทิศที่ดินให้ตัดถนนเป็นทางสาธารณะด้วย และเนื่องจากมีแนวเส้นทางยาวและคดเคี้ยวมากจึงมีระยะทางรวมตลอดสายประมาณ 35 กิโลเมตร ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการตัดถนนอยู่ที่ประมาณ 7,500,000 -8,000,000 บาท
เขตอำเภอบางกรวย
เริ่มจากถนนจรัญสนิทวงศ์ที่ปากทางบางกรวย (ใกล้เชิงสะพานพระราม 7) ในพื้นที่ตำบลบางกรวย โดยอยู่ในความควบคุมของเทศบาลเมืองบางกรวยตั้งแต่จุดนี้ (มีรหัสสายทางว่า นบ.ถ 4-0001) ไปทางทิศตะวันตก ผ่านวัดเชิงกระบือ จนถึงปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 9 (ร่วมใจ) จึงโค้งไปทางทิศเหนือ ถึงปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 8 (ทิพยเนตร) โค้งไปทางทิศตะวันตก ถึงปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 13 (สมชายพัฒนา) โค้งไปทางทิศเหนือ ไปทางทิศตะวันตก ผ่านวัดจันทร์และวัดโพธิ์เผือก ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตัดกับซอยบางกรวย-ไทรน้อย 17 (ภาณุรังษี) และซอยบางกรวย-ไทรน้อย 18 (เฉลิมศักดิ์) ที่ทางแยกวัดสำโรง ข้ามคลองบางบำหรุเข้าพื้นที่ตำบลวัดชลอ และยังมุ่งไปทางทิศเดิมจนถึงทางแยกเทอดพระเกียรติ (จุดตัดกับถนนเทอดพระเกียรติและถนนบางกรวย-จงถนอม) จึงมุ่งขึ้นทางทิศเหนือ ผ่านวัดชลอ ข้ามคลองบางกรวย ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจนกระทั่งถึงบริเวณกิโลเมตรที่ 5.7 จึงเข้าเขตตำบลบางสีทองและเข้าเขตควบคุมขององค์การบริหารส่วนตำบลบางสีทอง (มีรหัสสายทางว่า นบ.ถ 36-001) ผ่านปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 26 (วัดโคนอน) โค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เลยปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 23 (สวนเกษรา) จึงโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงปากซอยบางกรวย-ไทรน้อย 30 (วัดรวกบางสีทอง) โค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนนครอินทร์ที่ทางแยกบางสีทอง ไปทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามคลองวัดแดงที่กิโลเมตรที่ 8+475 เข้าเขตตำบลบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี
เขตอำเภอเมืองนนทบุรี
เริ่มจากสะพานข้ามคลองวัดแดงที่กิโลเมตรที่ 8+475 เข้าเขตควบคุมของหมวดการทางบางใหญ่ สำนักงานบำรุงทางนนทบุรี โดยถือเป็น ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3215 สายต่อทางของอำเภอบางกรวย - ต่อเขตเทศบาลตำบลราษฎร์นิยม หมายเลขควบคุม 0101 ตอนต่อทางของอำเภอบางกรวย - ต่อเขตเทศบาลตำบลราษฎร์นิยม ตั้งแต่จุดนี้ แนวเส้นทางยังคงมุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในพื้นที่ตำบลบางกร่าง ตัดกับถนนบางศรีเมือง จากนั้นไปทางทิศตะวันตก ข้ามคลองวัดบางกร่าง ผ่านวัดปราสาท ตัดกับถนนราชพฤกษ์ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จนกระทั่งสุดเขตอำเภอเมืองนนทบุรีและเข้าเขตอำเภอบางใหญ่
เขตอำเภอบางใหญ่
อยู่ในพื้นที่ตำบลบางเลนตลอดสาย โดยมุ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือต่อเนื่องมาจากเขตตำบลบางกร่างในอำเภอเมืองนนทบุรี ตัดกับทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 1-0010 สายโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการฯ-วัดสวนแก้ว วกขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนบางกรวย-ไทรน้อย (สายแยกเข้าบางใหญ่เก่า) เมื่อผ่านปากซอยบางเลน ซอย 8 (วัดศรีราษฎร์) จึงโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับซอยบางเลน ซอย 5 (วัดสวนแก้ว) จากนั้นตรงไปทางทิศเดิมจนกระทั่งข้ามคลองอ้อม สุดเขตอำเภอบางใหญ่และเข้าเขตอำเภอบางบัวทอง
เขตอำเภอบางบัวทอง
เริ่มจากสะพานข้ามคลองอ้อม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในพื้นที่ตำบลบางรักใหญ่ ตัดกับถนนรัตนาธิเบศร์ที่ทางแยกบางพลู ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เข้าเขตตำบลบางรักพัฒนา และไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านปากซอยเทศบาล 11 (จันทร์ทองเอี่ยม) จากนั้นไปทางทิศเดิมจนเข้าเขตตำบลพิมลราช เมื่อถึงกิโลเมตรที่ 19+973 (บริเวณหน้าที่ทำการโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาพระยาบรรลือ) จึงเข้าเขตควบคุมของเทศบาลเมืองบางบัวทอง จากนั้นเข้าเขตตำบลโสนลอย ข้ามคลองบ้านกล้วย ตัดกับถนนเทศบาล 3 ข้ามคลองพระพิมล เข้าเขตตำบลบางบัวทอง โค้งขึ้นทางทิศเหนือ เมื่อถึงกิโลเมตรที่ 21+560 จึงเข้าเขตทางหลวงแผ่นดินอีกครั้งหนึ่ง โดยอยู่ในความควบคุมของหมวดการทางบางบัวทอง สำนักงานบำรุงทางนนทบุรี ก่อนวกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนกาญจนาภิเษกที่ทางแยกบางบัวทอง มุ่งไปทางทิศเดิมจนกระทั่งข้ามคลองตาคล้าย สุดเขตอำเภอบางบัวทองและเข้าเขตอำเภอไทรน้อย
เขตอำเภอไทรน้อย
เริ่มจากสะพานข้ามคลองตาคล้ายและคลองลากค้อน ตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในเขตตำบลไทรน้อย จนกระทั่งข้ามคลองห้าร้อยเข้าเขตตำบลคลองขวางและตัดกับถนนแยกเข้าที่ว่าการอำเภอไทรน้อย บริเวณกิโลเมตรที่ 34+798 จึงสุดระยะถนนบางกรวย-ไทรน้อยและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3215 โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือทางหลวงท้องถิ่น นบ.ถ 1-0018 สายบ้านไทรน้อย-บ้านคลองนาหมอน ซึ่งเป็นทางลัดไปออกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 (ปทุมธานี-บางเลน) ที่ทางแยกไทรน้อยได้
เชิงอรรถ
<references group=#/>
เกเด
เกเด้ (Guede) ปีศาจผู้ดูแลคนตาย ในลัทธิวูดู เกเด้ เป็นผีของประเทศเฮติ เกเด้มักปรากฏตัวในรูปร่างชายผอมสวมชุดดำ ใส่หมวกทรงสูงสีดำ และแว่นตาดำ หยั่งรู้เรื่องราวทุกอย่างของมนุษย์ เกเด้มีพ่อชื่อว่าบารอนซาเมดี้ และแม่ชื่อว่ามามองบริจิต เกเด้ชอบเหล้า บุหรี่ ไม่ก็อาหารใส่พริกไทยเยอะๆ ปรากฏได้ทุกเวลา นอกจากเกเด้แล้ว ยังมีบาบาโก้ เกเด้นิโบ และเกเด้มาซากา เป็นต้น
เซกซ์ออนไฟร์
"เซกซ์ออนไฟร์" (Sex on Fire) เป็นซิงเกิลแรกของคิงส์ออฟลีออนจากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่สี่ชุด Only by the Night จากข้อมูลเดือนกรกฎาคม 2009 ถือเป็นดิจิตอลซิงเกิลที่ขายดีที่สุดที่มีมา เพลงนี้ทำให้คิงส์ออฟลีออน มีเพลงอันดับ 1 เพลงแรกในประเทศออสเตรเลีย ฟินแลนด์ ไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร ขึ้นอันดับ 1 บนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ด้วยการขายเป็นการดาวน์โหลดเท่านั้น ก่อนที่จะขายเป็นแผ่น สวนในสหรัฐอเมริกาได้รับความนิยม ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตฮอนโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ และอันดับ 56 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ถือว่าเป็นเพลงที่ขึ้นอันดับสูงสุดของวงในประเทศบ้านเกิด ในปี 2008 วงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ โดยเพลงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยม และได้รับรางวัลกลุ่มหรือคู่ดูโอยอดเยี่ยมประเภทเพลงร็อกยอดเยี่ยม
ข้อมูลเมื่อ 5 เมษายน ค.ศ. 2009 ซิงเกิลขายได้กว่า 608,950 ในสหราชอาณาจักร ถือเป็นดิจิตอลซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาลในสหราชอาณาจักร ติดชาร์ตยูเคท็อป 40 นานกว่า 35 สัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกาซิงเกิลมียอดขายปัจจุบันอยู่ที่ 805,000 ดาวน์โหลด
ราชอาณาจักรลิเบีย
ราชอาณาจักรลิเบีย (المملكة الليبية) เดิมมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหราชอาณาจักรลิเบีย เป็นรัฐลิเบียสมัยใหม่ซึ่งได้รับการสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1951 และ สิ้นสุดลงด้วยการรัฐประหารล้มล้างระบอบราชาธิปไตยและเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1969
รัฐธรรมนูญ
ภายใต้รัฐธรรมนูญของเดือนตุลาคม พ.ศ. 2494 ระบอบสหพันธ์ของลิเบียมีกษัตริย์อิดริสเป็นประมุขแห่งรัฐ โดยมีการสืบสันตติวงศ์ต่อทายาทชายที่ได้รับการแต่งตั้ง (มาตรา 44 และ 45 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2494) อำนาจทางการเมืองที่สำคัญอยู่กับกษัตริย์ ฝ่ายบริหารของรัฐบาลประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีที่กษัตริย์กำหนด แต่ยังรับผิดชอบต่อสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของสภานิติบัญญัติที่มีสองสภา วุฒิสภาหรือสภาสูงประกอบด้วยตัวแทนแปดคนจากแต่ละจังหวัดในสามจังหวัด วุฒิสมาชิกครึ่งหนึ่งได้รับการเสนอชื่อโดยกษัตริย์ ซึ่งมีสิทธิยับยั้งกฎหมายและยุบสภาล่างด้วย การปกครองตนเองของท้องถิ่นในจังหวัดนั้นใช้ผ่านรัฐบาลประจำจังหวัดและสภานิติบัญญัติ ตริโปลีและเบงกาซีเป็นเมืองหลวงสลับกัน
รัฐธรรมนูญถูกร่างขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของสหประชาชาติและเห็นว่ามีกลไกสำคัญในการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน ในท้ายที่สุด เอกสารดังกล่าวได้จัดตั้งเครื่องมือของสถาบันที่ส่งเสริมความโปร่งใสและการป้องกันการสะสมอำนาจที่ต่อต้านประชาธิปไตย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รัฐธรรมนูญมีกลไกที่จะรับประกันความรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่สาธารณะและความเท่าเทียมกันของพลเมืองลิเบียทุกคนตามกฎหมาย ในช่วงเวลาที่ผลิต ได้รับการยอมรับว่าเป็นต้นแบบด้านธรรมาภิบาลและดุลอำนาจในภูมิภาค
พัฒนาการทางการเมือง
ปัจจัยหลายอย่างที่มีรากฐานมาจากประวัติศาสตร์ของลิเบีย ส่งผลต่อการพัฒนาทางการเมืองของประเทศเอกราชใหม่ สิ่งเหล่านี้สะท้อนถึงแนวทางการเมืองที่แตกต่างกันของจังหวัดและความคลุมเครือในระบอบกษัตริย์ของลิเบีย ประการแรก หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปของลิเบียครั้งแรก พ.ศ. 2495 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พรรคการเมืองก็ถูกยกเลิก พรรคคองเกรสแห่งชาติซึ่งเคยรณรงค์ต่อต้านรัฐบาลแบบสหพันธรัฐพ่ายแพ้ทั่วประเทศ งานเลี้ยงผิดกฎหมายและ บาชีร์ ซาดอว์ ถูกเนรเทศ ประการที่สอง ความสัมพันธ์ระหว่างจังหวัดยังคงมีความสำคัญมากกว่าความสัมพันธ์ระหว่างชาติ และรัฐบาลกลางและรัฐบาลส่วนภูมิภาคก็มีข้อพิพาทกันอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับขอบเขตอำนาจของตน ปัญหาประการที่สามมาจากการไม่มีรัชทายาทโดยตรง เพื่อแก้ไขสถานการณ์นี้ ในปี 1953 กษิตริย์ได้มอบหมายให้พี่ชายวัย 60 ปีของเขาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา เมื่อรัชทายาทองค์เดิมสิ้นพระชนม์ กษัตริย์ทรงแต่งตั้งพระนัดดาคือเจ้าชายฮาซัน อาร์ ริดาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง
นโยบายต่างประเทศ
ในนโยบายต่างประเทศ ราชอาณาจักรลิเบียได้รับการยอมรับว่าเป็นของกลุ่มอนุรักษนิยมในสันนิบาตอาหรับซึ่งได้เป็นสมาชิกในปี พ.ศ. 2496
รัฐประหาร พ.ศ. 2512 และการสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์
ระบอบราชาธิปไตยสิ้นสุดลงในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2512 เมื่อกลุ่มนายทหารที่นำโดยมูอัมมาร์ กัดดาฟี ทำรัฐประหารต่อต้านกษัตริย์อิดริสในขณะที่พระองค์ประทับในตุรกีเพื่อรับการรักษาพยาบาล นักปฏิวัติจับกุมเสนาธิการกองทัพและหัวหน้าฝ่ายความมั่นคงในราชอาณาจักร หลังจากได้ยินเกี่ยวกับการก่อรัฐประหาร กษัตริย์อิดริสก็ทรงเมินเฉยว่าเหตุการณ์นี้ "ไม่สำคัญ"
ในปี 2013 สหภาพแอฟริกาได้รำลึกถึงมรดกของกษัตริย์อิดริสในฐานะวีรบุรุษชาวแอฟริกันและสถาปนิกผู้กำหนดอิสรภาพของลิเบียจากการปกครองอาณานิคมของอิตาลีในกิจกรรมสาธารณะ ในความเป็นจริงอิดริสยังคงได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นบิดาของลิเบียที่เป็นอิสระและเป็นปึกแผ่นซึ่งเป็นผู้นำประเทศผ่านการต่อต้านอำนาจอาณานิคม ในฐานะผู้ปกครองที่เงียบขรึมแต่มั่นคง เขามีบทบาทที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งในลิเบีย ระหว่างกลุ่มต่างๆ ของอิสลามกับชนเผ่าลิเบียจำนวนมากมายมหาศาล และทั่วทั้งภูมิภาค เขาจำได้ว่า "ไม่ประนีประนอม" ต่อศัตรู ไม่ว่าผลของการกระทำของเขาจะเป็นอย่างไร ข่าวมรณกรรมที่เผยแพร่โดย Associated Press ในปี 1983 เล่าว่าเขาถอดสิทธิพิเศษและสิทธิของสมาชิกราชวงศ์สามสิบคน เนรเทศเจ้าชายเจ็ดองค์ และตัดสินให้ประหารหลานชายคนหนึ่งของเขาที่สังหารที่ปรึกษาราชวงศ์ที่เชื่อถือได้
รัฐบาล
ราชอาณาจักรลิเบียเป็นระบอบรัฐธรรมนูญและระบอบราชาธิปไตยที่มีอำนาจนิติบัญญัติซึ่งใช้โดยพระมหากษัตริย์ร่วมกับรัฐสภา
พระมหากษัตริย์
พระมหากษัตริย์ถูกกำหนดโดยรัฐธรรมนูญให้เป็นประมุขสูงสุด ก่อนที่พระองค์จะทรงใช้อำนาจตามรัฐธรรมนูญได้ พระมหากษัตริย์จะต้องทรงถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนการประชุมร่วมของวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร กฎหมายทั้งหมดที่ผ่านโดยรัฐสภาจำเป็นต้องได้รับการอนุมัติและประกาศใช้โดยกษัตริย์ นอกจากนี้ยังเป็นความรับผิดชอบของกษัตริย์ในการเปิดและยุบรัฐสภา และยังเป็นความรับผิดชอบของพระองค์ที่จะต้องยุบสภาผู้แทนราษฎรตามรัฐธรรมนูญ กษัตริย์เป็นหัวหน้า กองกำลังติดอาวุธของราชอาณาจักร
คณะรัฐมนตรี
พระมหากษัตริย์เป็นผู้รับผิดชอบในการแต่งตั้งและถอดถอนนายกรัฐมนตรี กษัตริย์มีอำนาจแต่งตั้งและถอดถอนรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีมีหน้าที่กำหนดทิศทางกิจการภายในและภายนอกประเทศและสภามีหน้าที่ในสภาผู้แทนราษฎร เมื่อนายกรัฐมนตรีถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง รัฐมนตรีคนอื่นๆ จะถูกถอดถอนโดยอัตโนมัติ
มรดก
นับตั้งแต่การปกครองสี่ทศวรรษของมูอัมมาร์ กัดดาฟีสิ้นสุดลงในปี 2554 ลิเบียได้ต่อสู้ดิ้นรนเพื่อสร้างสถาบันพื้นฐานและหลักนิติธรรม รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2494 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมใน พ.ศ. 2506 เป็นศูนย์กลางของการถกเถียงทางการเมืองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ในความเป็นจริง เอกสารดังกล่าวยังคงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นเครื่องมือสำคัญและเป็นฐานที่มั่นคงในการแก้ปัญหาวิกฤตการเมืองของลิเบีย
การสนับสนุนที่เพิ่มขึ้นในลิเบียว่าระบอบรัฐธรรมนูญที่มีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขตามรัฐธรรมนูญก่อนการปฏิวัติควรได้รับการคืนสถานะให้เป็นพลังเพื่อความมั่นคง เอกภาพ และธรรมาภิบาลที่ถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ปี 2554 ผู้ลี้ภัยชาวลิเบีย ตลอดจนผู้มีบทบาทสำคัญทางการเมืองและกลุ่มท้องถิ่น ได้สนับสนุนต่อสาธารณชนในการคืนสถานะของระบอบกษัตริย์เซนุสซีภายใต้การนำของเจ้าชายโมฮัมเหม็ด เอล-เซนุสซีว่าเป็นทางเลือกทางการเมืองที่น่าสนใจในลิเบีย การเคลื่อนไหวเพื่อการกลับมาของความชอบธรรมตามรัฐธรรมนูญและกลุ่มในเครือในลิเบียสนับสนุนการคืนสถานะของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2494 และการกลับมาของระบอบกษัตริย์เซนุสซีภายใต้การนำของโมฮัมเหม็ด เอล-เซนุสซี
สัมภาษณ์โดย Al-Hayat ในเดือนเมษายน 2014 โมฮาเหม็ด อับเดอาซิซ รัฐมนตรีต่างประเทศลิเบียในขณะนั้นกล่าวว่าการกลับมาของระบอบรัฐธรรมนูญภายในขอบเขตสถาบันที่กำหนดโดยรัฐธรรมนูญปี 1951 ก่อนการแก้ไขในปี 1963 สามารถใช้เป็นสัญลักษณ์ที่รวมเป็นหนึ่งสำหรับประเทศชาติและ "ร่มทางการเมือง" ที่จะรับประกันความชอบธรรมของสถาบันต่างๆ ของลิเบีย ท่ามกลางการเรียกร้องให้แก้ปัญหาโดยรัฐบาลกลางและความขัดแย้งทางนิกาย
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 การสนับสนุนเพื่อฟื้นฟูการปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2494 และสนับสนุนการกลับมาของสถาบันกษัตริย์ได้แสดงออกต่อสาธารณะโดยสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) หลายคน ซึ่งเป็นคณะกรรมการที่มีหน้าที่เขียนรัฐธรรมนูญใหม่ สื่อสังคมออนไลน์ ตลอดจนจดหมายทางการที่ออกโดย อาลี ฮุสเซน บูบาเกอร์นายกเทศมนตรีเมือง Baida ในตอนนั้น ซึ่งเป็นเมืองสำคัญทางตะวันออกของลิเบีย
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 พรรคสหพันธ์ไซเรไนกา หรือ National Federal Bloc ได้ขอให้รัฐสภารับรองรัฐธรรมนูญปี 1951 ว่าเป็นรัฐธรรมนูญที่ถูกต้องตามกฎหมายสำหรับทั้งประเทศ พรรคจัดการประชุมที่เมืองเบย์ดาซึ่งมีเจ้าหน้าที่ไซเรไนกาเข้าร่วม รวมทั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีฐานอยู่ในเมืองโทบรุค ภายใต้สโลแกน "การกลับไปสู่รัฐธรรมนูญที่ไม่มีการแก้ไขของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งปี 1951 เพื่อให้แน่ใจว่าเอกภาพของประเทศลิเบีย" แถลงการณ์สรุปที่เขียนโดยผู้จัดงานย้ำถึงความจำเป็นในการถือว่ารัฐธรรมนูญปี 1951 เป็นวิธีการเดียวในการบรรลุการรวมชาติทางการเมืองในลิเบีย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 2015 แดเนียล คอซินสกี้สมาชิกคณะกรรมการคัดเลือกกิจการต่างประเทศในรัฐสภาอังกฤษ ได้ตีพิมพ์บทความที่เรียกร้องให้มีการคืนรัฐธรรมนูญปี 1951 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมในปี 1963 ซึ่งสอดคล้องกับการสนับสนุนระดับรากหญ้าที่เพิ่มขึ้นในเมืองใหญ่ทั่ว ลิเบีย
โดยทั่วไปแล้ว ความสนใจที่เพิ่มขึ้นในความมีชีวิตและความเกี่ยวข้องของโซลูชันนั้นทั้งภาคพื้นดินและระดับนานาชาติได้รับการบันทึกไว้ในเดือนกุมภาพันธ์ 2559 โดย เดแคลน วอลช์ นักข่าวของ New York Times ซึ่งใช้เวลาส่วนใหญ่ในลิเบีย จำนวนหน้าสื่อสังคมและกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นในหัวข้อนี้ได้สะท้อนถึงแนวโน้มดังกล่าว
เจ้าชายโมฮัมเหม็ด เอล-เซนุสซีทรงรับทราบถึงความกระตือรือร้นที่เพิ่มขึ้นต่อการคืนสถานะของรัฐธรรมนูญปี 1951 และระบอบกษัตริย์ตามรัฐธรรมนูญ เขาย้ำอยู่เสมอว่าเขารู้สึกเป็นเกียรติที่ได้กลับมารับใช้ชาติหากชาวลิเบียเรียกร้อง
เขตเนริมะ
เขตเนริมะ เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 48.16 ตารางกิโลเมตร ในปี 2010 มีจำนวนประชากรประมาณ 713,995 คน (เป็นเจ้าของบ้าน 323,296 คน)  ในจำนวนนี้มีชาวต่างชาติกว่า 12,897 คน และ 18.4% ของผู้อาศัยในเขตนี้เป็นผู้ที่มีอายุสูงกว่า 65 ปี
เขตเนริมะถือเป็นจุดจำเนิดการ์ตูนอนิเมะที่สำคัญของญี่ปุ่น ทั้งนี้มีบริษัทผลิตอนิเมะจำนวนมากตั้งอยู่ในเขตนี้ เช่น โทเอแอนิเมชัน แกลลอป มูชิโปรดักชัน เอไอซี เป็นต้น
ปฏิบัติการรุกเบลโกรอด-โบโกดูฮอฟ
ปฏิบัติการรุกเบลโกรอด-โบโกดูฮอฟ (23 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม ค.ศ. 1943) เป็นปฏิบัติการสู้รบซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการ Polkovodets Rumyantsevโดยกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตต่อสู้รบกับกองทัพเวร์มัคท์แห่งนาซีเยอรมนี.มันคือหนึ่งในปฏิบัติการในการเปิดตัวในการต้านทานรับจากการรุกรานของเยอรมันในปฏิบัติการซิทาเดล.
โขนกลางแปลง
โขนกลางแปลง เป็นการแสดงโขนแสดงกลางแจ้ง บนพื้นดิน หรือกลางสนามหญ้า สันนิษฐานว่าเป็นการแสดงโขนประเภทแรก จัดแสดงตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่ไม่ทราบต้นกำเนิดแน่ชัด
โขนกลางแปลงนี้แสดงเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ยกรบ ปะทะทัพเป็นพื้น เป็นการแสดงการรบกันระหว่างกองทัพฝ่ายพระรามและกองทัพฝ่ายทศกัณฐ์ โดยใช้ตำรวจเลข แสดงเป็นพลยักษ์ และใช้ทหารมหาดเล็กแสดงเป็นพลลิงจำลองการต่อสู้กันของพระรามและทศกัณฐ์จึงต้องใช้ผู้แสดงจำนวนมาก และเนื่องจากเป็นการจำลองการรบ จึงใช้ผู้ชายเท่านั้นในการแสดง
ผู้แสดงส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชบริพาร การจัดแสดงโขนประเภทนี้ในสมัยโบราณจึงมีแต่พระมหากษัตริย์ หรือเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้น ที่จะสามารถจัดการแสดงได้ เนื่องด้วยต้องใช้กำลังคนและกำลังทรัพย์เป็นจำนวนมาก ปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงในสมัยกรุงศรีอยุธยามีเพียงวงที่เรียกว่า เครื่องห้า ต่อมาในสมัยธนบุรีเพิ่มวงปี่พาทย์ให้มีสองวงเป็นอย่างน้อย ปลูกเป็นร้านยกขึ้นตั้งวงปี่พาทย์ เพื่อให้ผู้บรรเลงเห็นตัวโขนได้ในระยะไกล และมีความเป็นไปได้ว่าวงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนกลางแปลงในอดีตน่าจะมีมากกว่าสองวง เมื่อตัวโขนเข้าไปใกล้วงไหนวงนั้นก็จะบรรเลง ส่วนการดำเนินเรื่องใช้เพียงการพากย์ เจรจาเท่านั้น ไม่มีการขับร้อง
พระยาอายกำกอง
พระยาอายกำกอง (စောအဲကံကောင်း, ซอเอกั่นเกาง์; 1313/14 – 1330) เป็นพระเจ้าเมาะตะมะเพียง 49 วันใน ค.ศ. 1330 นับเป็นกษัตริย์มอญพระองค์สุดท้ายที่สวามิภักดิ์ต่ออาณาจักรสุโขทัย
พระยาอายกำกองประสูติราว ค.ศ. 1313/14 เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าแสนเมือง (စောအို ซอโอ่) กษัตริย์รัชกาลที่ 3 ที่ประสูติแต่เจ้าหญิงซึ่งเป็นพระราชธิดาของพระยาเลอไทย กษัตริย์รัชกาลที่ 4 แห่งสุโขทัย ต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ได้ตัดความสัมพันธ์กับสุโขทัยในราว ค.ศ. 1317/18
พระยาอายกำกองขึ้นสืบราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1330 โดยความช่วยเหลือของพระนางจันทะมังคะละ อดีตพระมเหสีในพระเจ้ารามมะไตย (စောဇိတ် ซอเซ) กษัตริย์องค์ที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ที่ถูกชีปอน กษัตริย์รัชกาลที่ 5 ซึ่งเป็นขุนนางคนสนิทของพระเจ้ารามมะไตยปลงพระชนม์ เมื่อขึ้นสืบราชบัลลังก์แล้วพระยาอายกำกองได้พยายามกลับมาสานสัมพันธ์กับอาณาจักรสุโขทัย ทำให้นางจันทะมังคะละซึ่งสถาปนาตนเป็นพระอัครมเหสีในพระยาอายกำกองไม่พอใจ และได้วางยาพิษปลงพระชนม์พระสวามี เมื่อเดือนมิถุนายนปีเดียวกันขณะพระชนมายุราว 16 – 17 พรรษาโดยไร้รัชทายาท ทำให้นางจันทะมังคะละได้ไปเชิญพระเชษฐาต่างพระมารดาซึ่งเป็นเจ้าเมืองซิต้อง มาสืบราชบัลลังก์เป็นพระยาอายลาว (ဗညားအဲလော บะญาเอลอ) จากเหตุการณ์นี้ทำให้อาณาจักรสุโขทัยไม่พอใจและได้เข้าโจมตีอาณาจักรหงสาวดีแต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป
มัสยิดลาลา มุสทาฟา พาชา
มัสยิดลาลา มุสทาฟา พาชา (Τέμενος Λαλά Μουσταφά Πασά Temenos Lalá Moustaphá Pasá, Lala Mustafa Paşa Camii) เดิมคือ อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส (Cathedral of Saint Nicholas) และต่อมาคือ เซนต์โซเฟีย (อายาโซฟยา) มัสยิดแห่งมากูซา (Saint Sophia (Ayasofya) Mosque of Mağusa) เป็นสิ่งก่อสร้างยุคกลางที่ใหญ่ที่สุดในฟามากุสตา, ประเทศไซปรัส ถูกสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1298 ถึง ป. ค.ศ. 1400 โดยเคยเป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกใน ค.ศ. 1328 ตัวอาสนวิหารถูกเปลี่ยนเป็นมัสยิดหลังจากจักรวรรดิออตโตมันยึดเมืองฟามากุสตาใน ค.ศ. 1571 และยังคงเป็นมัสยิดถึงปัจจุบัน ตัวมัสยิดได้ชื่อนี้จากลาลา มุสทาฟา พาชา มหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ที่รับใช้สุลต่านมูรัดที่ 3 และนำกองทัพออตโตมันไปต่อสู้กับชาวเวนิสที่ไซปรัสใน ค.ศ. 1954
ช่วงต้น
อาสนวิหารถูกสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1298 ถึง 1312 และพรมน้ำพระพิพัฒน์สัตยาใน ค.ศ. 1328 จารึกบนครีบยันที่ประตูทิศใต้ระบุเวลาก่อสร้างใน ค.ศ. 1311 "หลังจากกรณีที่บิชอปคนปัจจุบันมีการฉ้อฉลในเรื่องทุนบูรณะ" บิชอปกายแห่งไอเบลิน (Bishop Guy of Ibelin) ทำพินัยกรรมสำหรับการก่อสร้างอาสนวิหารไป 20,000 เบซันต์ (bezant) ราชวงศ์ลูซิยง (House of Lusignan) ได้ปราบดาภิเษกเป็นกษัตริย์แห่งไซปรัสในอาสนวิหารเซนต์โซเฟีย (ปัจจุบันคือมัสยิดเซลีมีเย) ที่นิโคเซีย และปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์เยรูซาเลม ณ อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ฟามากุสตา
ตัวอาคารถูกสร้างในรูปแบบแรยอน็อง ซึ่งไม่ค่อยพบนอกฝรั่งเศส แม้ว่า "ได้คำนึงถึงสิ่งก่อสร้างในไรน์ลันท์ก็ตาม" ต่อมาช่วงหนึ่งหลัง ค.ศ. 1480 มีการเพิ่มห้อง Loggia Bembo ในบริเวณฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของอาสนวิหาร ซึ่งดูเด่นจากเสาหินอ่อน
สมัยออตโตมัน
หอส่วนบนของอาสนวิหารสองอันที่เสียหายจากแผ่นดินไหว ถูกทำลายอย่างหนักในช่วงทิ้งระเบิดของออตโตมันใน ค.ศ. 1571 และไม่ได้รับการซ่อมแซม ท้ายที่สุด ไซปรัสตกอยู่ภายใต้การควบคุมของออตโตมันในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1571 และอาสนวิหารถูกเปลี่ยนไปเป็นมัสยิด และเปลี่ยนชื่อเป็น "เซนต์โซเฟีย มัสยิดแห่งมากูซา". รูปปั้นเกือบทั้งหมด, ไม้กางเขน, กระจกสี, เฟรสโก และภาพวาดถูกลบหรือแปะทับ เช่นเดียวกันกับสุสานส่วนใหญ่และแท่นบูชา แต่ยังคงรักษาโครงสร้างกอทิก และมีสุสานบางส่วนที่ทางเดินทิศเหนือ
เอช (วงดนตรี)
เอช (H) หรือ โปรเจกต์ เอช (อังกฤษ: Project H) คือศิลปินเกิร์ลกรุปลำดับที่ 3 ภายใต้สังกัดโดโจ ซิตี้ ในเครือเบเกอรี่ มิวสิค มีผลงานในช่วง พ.ศ. 2542 - 2545 เป็นที่รู้จักในเพลง สุดสัปดาห์, ความลับ, วันที่เธอดูแปลก, ต่อให้ใครไม่รัก และเพลง ไม่รู้ เป็นต้น
ประวัติ
เอช (H) ศิลปินกลุ่มหญิง 3 คน จากค่าย โดโจ ซิตี้ สังกัดย่อยของ เบเกอรี่มิวสิก 'กิ๊ฟ' กุศลิน โควหกุล, 'แอนนี่' มณฑิราภา รัตตะกุญชร และ พลอย หอวัง ศิลปินกลุ่มหญิง 3 คน ทั้งหมดได้รู้จักกันจากการเป็นนางแบบนิตยสาร Katch ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์
โดยทั้งสามคนเป็นตัวแทน Happy Honey และ Homey รวมตัวในนาม H สามสาวสายลับที่จะนำความสุขและเสียงเพลงไปสู่เพื่อนๆทุกคน โดยออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อ "Project_H" เมื่อปีพ.ศ. 2542 โดยมีเพลงฮิตในอัลบั้มได้แก่เพลง 'ความลับ' 'ลืมได้ไหม' 'วันที่เธอดูแปลก' หรือแม้กระทั่งเพลงเร็วอย่าง 'สุดสัปดาห์' เป็นเพลงสุดโปรดในใจวัยรุ่นมากมายในยุค 2000 อย่างแน่นอน ด้วยทำนองที่นุ่มนวล เนื้อหาโดนใจ (ที่ใครหลายคนถึงขั้นเอาไปเขียนในจดหมายรัก) เสียงร้องน่ารักสดใสของทั้ง 3 สาว ที่ผสมกลมกลืนกันจนกลายเป็นสไตล์เฉพาะตัวในแบบฉบับของ H ทีเดียว
พ.ศ. 2543 ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองคืออัลบั้ม "H2Oh!!" ได้เปิดตัวไปเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ได้รับการต้อนรับจากแขก สื่อมวลชนมากมาย รูปแบบที่ออกมานี้พวกเขาใช้รูปแบบของคำว่า แม่มด ซึ่งดูๆแล้วก็เป็นผลมาจากเพลง 'โอม (Spell)' เพลงแรกของอัลบั้มนี้ และรูปแบบการแต่งกายที่เป็นสีดำ ภาพที่ออกมาเลยเน้นความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เพราะว่าเด็กๆจะใส่ชุดสีสดใสมากกว่า ในอัลบั้มชุดนี้จะเน้นเพลงเร็วมากขึ้น แต่ก็มีเพลงช้าที่เนื้อหาน่ารักๆอย่างเพลง 'ฝันร้าย' และเพลง 'ต่อให้ใครไม่รัก' สรุปโดยรวมๆแล้ว เอช อัลบั้ม H2Oh!! (เอช ทู โอ้!!) มีพัฒนาการอย่างเห็นได้ชัด และมีรูปแบบการนำเสนอที่ เข้ากับนักร้องได้อย่างลงตัว
ต่อมาได้ออกอัลบั้มพิเศษ อัลบั้มรวมฮิตหลายอัลบั้มด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น "H's Hits" ในปีพ.ศ. 2544 เป็นการรวมเพลงทุกชุดของวงเอช โดยเพิ่มเพลง อย่ายอมนะ (Don't Give Up), รู้ไหม (Do You Khow?), ไม่รู้ (WhatShould I Do?) (Acoustic Version) และเพลง อยากอยู่อย่างนี้ไปนานๆ (On And On) (Acoustic Version) และอัลบั้ม "H's VIDEOS" ในปีเดียวกันซึ่งเป็นอัลบั้มที่ออกวงจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี โดยเพิ่ม The Making of Music Video เพลง "ต่อให้ใครไม่รัก Don't Worry"
นอกจากนี้ยังออกอัลบั้มรวมกับศิลปินทั้งค่ายโดโจ ซิตี้ และ เบเกอรี่มิวสิค ไม่ว่าจะเป็นอัลบั้ม "Made in Dojo City The Greatest Hits from The Fantastic Girls of Dojo City" อัลบั้ม "FCBE Project" และอัลบั้ม "Bakery Love Is Forever" เป็นต้น
ปัจจุบัน ทั้งสามคนได้กลับมารวมตัวกันเฉพาะกิจเพื่อขึ้นคอนเสิร์ตรียูเนี่ยนในหลายๆคอนเสิร์ต เช่น "DOJO DOJO-B5 Super ติ่ง Home Coming Live Concert" (พ.ศ. 2557), "The Cassette music bar คิดถึง.. จังเลยเพื่อน" (พ.ศ. 2561) และคอนเสิร์ตที่กำลังจะจัดขึ้นคือคอนเสิร์ต "Cassette Festival" จัดขึ้นโดยAtime Showbiz 25-27 พฤษภาคม 2562 ที่ รอยัล พารากอน ฮอลล์
อัลบั้ม "H's VIDEOS" (2001)
อัลบั้มรวมมิวสิกวิดีโอ ผลิตออกจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี
ซิงเกิลพิเศษ
เพลง ดอกไม้ (Flowers) ร่วมร้องกับวง นีซ และ  ไทรอัมพ์ส คิงดอม บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Made in Dojo City The Greatest Hits from The Fantastic Girls of Dojo City (1999)
เพลง ไม่รู้ (What Should I Do?) [Acoustic Version] ร้องโดย พลอย หอวัง บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Made in Dojo City 2 Dojo Acoustics (2000)
เพลง รู้ไหม? (Do You Know?) ร้องโดย กิ๊ฟท์ กุศลิน บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Made in Dojo City 3 Dojo Acoustics (2000)
เพลงพิเศษ ข้อความ บรรจุอยู่ในอัลบั้ม Bakery Love Is Forever (2002)
เพลง เจ้าอ้วน (My Babe) ร่วมร้องกับวง ลิปตา (2005)
โขนโรงใน
โขนโรงใน ได้รับการปรับปรุงผสมผสานโขนกับการแสดงละครใน โดยนำเอาการขับร้องเพลงตามแบบละครในมาร้องแทรกในโขนด้วย และยังมีการแสดงแบบจับระบำรำฟ้อนเช่นเดียวกับละครใน จึงเรียกว่า โขนโรงใน โขนโรงในต้องมีโรงสำหรับแสดงและมีฉากหลังเป็นม่านแบบในละครใน การแสดงมีบทพากย์เจรจาแบบโขนและมีการขับร้องแบบละครใน มีเตียงสำหรับตัวแสดงนั่งแบบละครใน เวลาร้องเพลงและบรรเลงปี่พาทย์ต้องมีการตีกรับเป็นจังหวะแบบละครใน ปี่พาทย์ที่ใช้บรรเลงประกอบการแสดงโขนหน้าจอใช้ปี่กลางที่มีเสียงสูง ไม่เหมาะสำหรับการแสดงโขนโรงในเนื่องจากปี่กลางเสียงสูงเกินไป ไม่เหมาะแก่การขับร้อง ปี่กลางจึงถูกเปลี่ยนมาเป็นปี่ในตามเสียงที่ลดลงมา วงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนโรงในนั้นมีเพียงวงเดียว แต่จะเป็นวงปี่พาทย์ชนิดใดก็ขึ้นอยู่กับฐานะของงานนั้นๆด้วย
โขนที่กรมศิลปากรนำออกแสดงในปัจจุบันนี้ ก็ใช้ศิลปะการแสดงแบบโขนโรงใน ไม่ว่าจะแสดงกลางแจ้งหรือแสดงหน้าจอก็ตาม
วัดกลางบางแก้ว
ประวัติ
วัดกลางบางแก้วเดิมมีชื่อว่า วัดคงคาราม คนทั่วไปแถบนครชัยศรีมักเรียกว่า วัดกลาง จากหลักฐานที่พบ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลายและเจริญรุ่งเรืองในยุครัตนโกสินทร์ตราบจนปัจจุบัน ในอดีต อุโบสถหลังเก่ามีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติที่งดงามมาก โดยเฉพาะตอนมารผจญ แต่เกิดเพลิงไหม้เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 ทำให้อุโบสถเสียหายหมดทั้งหลัง จากสภาพโบราณวัตถุภายในวัด เป็นต้นว่าอุโบสถ ใบเสมา และวิหาร ตลอดจนพระพุทธรูปหินทรายแดงซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถ คือ หลวงพ่อโต ทำให้ทราบว่าวัดกลางบางแก้วนี้ไดรับการปฏิสังขรณ์ซ่อมสร้างสืบต่อกันเรื่อยมา
อาคารเสนาสนะและพิพิธภัณฑ์พระพุทธวิถีนายก
สิ่งที่น่าสนใจภายในวัด คือ หอไตร ลักษณะเป็นแบบอาคารทรงไทย ส่วนบนสอบเล็กน้อยเข้าหาแนวกึ่งกลาง ในแนวยาวของผนังด้านทิศใต้สระน้ำ มีขนาดกว้าง 10.4 เมตร ยาว 14 เมตร เห็นได้ชัดว่าเป็นสระที่ขุดขึ้นสำหรับหอไตรโดยเฉพาะผนังทั้งสี่ด้าน ก่ออิฐกรุแน่นหนาโดยรอบ ไม่เหมือนกับบางแห่งที่มีสระน้ำใหญ่แล้วมีหอไตรตั้งอยู่เป็นส่วนหนึ่งของสระ แต่สระนี้มีขนาดรับกันพอดีกับหอไตร ภายในหอไตรแต่เดิมเป็นที่เก็บคัมภีร์และสมุดข่อย ตู้ลายรดน้ำจำนวน 5 ตู้ และของเก่าบางอย่างเอาไว้ค่อนข้างหนาแน่นและไม่เป็นระเบียบ ปัจจุบันทางวัดได้นำคัมภีร์สมุดข่อยและข้าวของต่าง ๆ ไปจัดแสดงไว้อย่างเป็นระเบียบในพิพิธภัณฑ์พระพุทธวิถีนายกซึ่งเป็นอาคารใหญ่ทางด้านหน้าของหอไตร
อุโบสถหันสู่แม่น้ำ ทำให้อาคารหันไม่ตรงทิศเท่าใดนัก
วัตถุมงคล
วัดมีวัตถุมงคลสร้างโดยหลวงปู่เจือ เช่น เหรียญเสมาหลวงปู่เจือ รุ่น 1 พ.ศ. 2534 เนื้อเงิน เนื้อกะไหล่ทอง รูปหล่อลอยองค์ รูปเหมือนบูชา พระพิฆเนศวรบูชา พระกริ่งนเรศวรตรึงไตรภพ พระพิมพ์ปรกโพธิ์เนื้อผง พระนางพญาสะดุ้งกลับเนื้อผงขมิ้นเสก และเนื้อดินเผา พระพิมพ์เศียรโล้น พระพิมพ์ซุ้มแหลม พระขุนแผนเคลือบ เหรียญหล่อหลวงปู่เจือ พระปิดตา เนื้อผง ผ้ายันต์ และยาจินดามณี
เส้นขนานที่ 23 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 23 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 23 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ แคริบเบียน และมหาสมุทรแอตแลนติก
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 23° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ลูกชิ้น (ประเภทอาหาร)
ลูกชิ้น หรือ มีตบอล (meatball) (อินโดนีเซีย: บักโซ) คือเนื้อบดรีดเป็นลูกเล็ก ๆ บางครั้งก็มีส่วนผสมอื่น ๆ เช่น เกล็ดขนมปัง หัวหอม ไข่ เนย และเครื่องปรุงรส ลูกชิ้นปรุงโดยการทอด อบ นึ่ง หรือตุ๋นในซอส ลูกชิ้นมีหลายประเภทโดยแต่ละประเภทใช้เนื้อสัตว์และเครื่องเทศต่างกัน บางครั้งคำนี้จะขยายไปถึงรูปแบบที่ไม่มีเนื้อสัตว์โดยใช้ผักหรือปลา หรือที่เรียกว่าลูกชิ้นปลา
ประวัติ
สูตรอาหารจีน "ลูกชิ้นสี่สุข" (四喜丸子 —Sì xǐwánzi) มาจากอาหารชานตง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากรูปแบบการปรุงอาหารพื้นเมืองของชานตง สามารถย้อนประวัติศาสตร์ไปได้ถึงในช่วงราชวงศ์ฉิน (221-207 ก่อนคริสตกาล)
ตำราอาหารของชาวโรมันโบราณ Apicius มีสูตรลูกชิ้นมากมาย
สูตรอาหารในช่วงแรก ๆ ที่รวมอยู่ในตำราอาหารเปอร์เซียโดยทั่วไปมีเนื้อแกะปรุงรสที่ม้วนเป็นลูกขนาดส้มและเคลือบด้วยไข่แดงและบางครั้งด้วยหญ้าฝรั่น วิธีนี้ถูกนำไปใช้ทางตะวันตกและเรียกว่าการร่อน (gilding) มีรูปแบบที่แตกต่างกันในระดับภูมิภาคจำนวนมาก ที่มีลักษณะเด่นคือ kufteh Tabrizi ที่มีขนาดใหญ่ผิดปกติจากภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย 20 เซนติเมตร
ค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์
จากการพิจารณาแนวโน้มของจำนวนเฉพาะที่ทราบ ทำให้เลอฌ็องดร์คาดการณ์ว่า π(x) จะตรงตามเงื่อนไขที่ว่า เมื่อ B คือค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ ในตอนแรกเขาเดาว่า B น่าจะมีค่าประมาณ 1.08366 และนำไปใช้ในทฤษฎีบทจำนวนเฉพาะโดยไม่ทราบค่าที่แน่นอนของ B
ในเวลาต่อมา คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ก็ได้พิจารณาแนวโน้มของจำนวนเฉพาะเช่นกัน และได้สรุปว่าค่าคงตัวดังกล่าวอาจมีค่าน้อยกว่านั้น
ชาร์ล ฌ็อง เดอ ลา วาเล-ปูแซ็ง ผู้ซึ่งพิสูจน์ทฤษฎีบทดังกล่าว (โดยไม่ได้ร่วมกับฌัก อาดามาร์) สามารถแสดงให้เห็นว่าค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ B มีค่าเท่ากับ 1
การหาค่าดังกล่าวทำให้ชื่อ ค่าคงตัวของเลอฌ็องดร์ กลายเป็นอดีตไปเนื่องจากค่าของมันเป็นเพียงจำนวนธรรมดา ๆ แต่เมื่อกล่าวถึงค่าคงตัวนี้ก็มักจะหมายถึงการคาดคะเนครั้งแรกของเลอฌ็องดร์คือ 1.08366 แทน (ซึ่งไม่ถูกต้องในทางเทคนิค)
เยเนลิ ชาปาร์โร
ชีวิตส่วนตัว
เยเนลิเกิดในเขตเทศบาลบาร์เซโลเนตาในปวยร์โตรีโก และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 เธอได้ให้กำเนิดลูกสาวคนแรก
มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2011
เยเนลิเป็นตัวแทนจากบาร์เซโลเนตา เข้าร่วมการประกวดมิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2011 ในการประกวดรอบตัดสิน เธอคว้ารองชนะเลิศอันดับ 1 โดยผู้ชนะการประกวดคือ อะแมนดา บิลาโนบา ผู้เข้าประกวดจากซานฮวน
ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2012 เยเนลิได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง มิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก 2012 เนื่องจากในปีนั้นไม่มีการจัดประกวดมิสเวิลด์ปวยร์โตรีโก
มิสเวิลด์ 2012
เยเนลิเป็นตัวแทนปวยร์โตรีโกในการประกวดมิสเวิลด์ 2012 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ณ สนามกีฬา Dongsheng Fitness Center ในเมืองออร์ดอส เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ประเทศจีน โดยเธอสามารถผ่านเข้ารอบ 30 คนสุดท้าย และผู้ชนะในปีนี้ คือ อฺวี๋ เหวินเสีย จากประเทศจีน
แหล่งข้อมูลอื่น
1991
มหาอำนาจ
มหาอำนาจ หมายถึงรัฐซึ่งได้รับการยอมรับว่ามีความสามารถแผ่อิทธิพลในระดับโลกได้ ลักษณะของรัฐมหาอำนาจ คือ ครอบครองอำนาจทางทหารและเศรษฐกิจ ตลอดจนอิทธิพลทางการทูตและอำนาจอ่อน (soft power) ซึ่งอาจเป็นเหตุให้ประเทศด้อยอำนาจต้องพิจารณาความเห็นของมหาอำนาจก่อนดำเนินการใด ๆ ของตน นักทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ระบุว่า ลักษณะของสถานภาพมหาอำนาจสามารถจำแนกเป็นขีดความสามารถของอำนาจ และมิติสถานภาพ ในบางครั้ง สถานภาพมหาอำนาจได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในการประชุมที่สำคัญ ดังเช่น การประชุมแห่งเวียนนา หรือในหน่วยงานระหว่างประเทศ ดังเช่น คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
คำว่า มหาอำนาจ (great power) มีใช้ครั้งแรกหมายถึงประเทศสำคัญ ๆ ของทวีปยุโรคในยุคหลังนโปเลียน "มหาอำนาจ" ก่อตั้ง "ความร่วมมือแห่งยุโรป" (Concert of Europe) และอ้างสิทธิในการบังคับใช้สนธิสัญญาหลังสงครามร่วมกัน การแบ่งแยกระหว่างประเทศด้อยอำนาจกับมหาอำนาจมีขึ้นอย่างเป็นทางการในสนธิสัญญาเชามงใน ค.ศ. 1814 นับตั้งแต่นั้น ดุลภาพแห่งอำนาจระหว่างประเทศได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง โดยครั้งที่สำคัญเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าบางชาติจะถูกพิจารณาว่าเป็นมหาอำนาจอย่างกว้างขวาง แต่ยังไม่มีรายชื่อจำกัดความ จึงนำไปสู่การโต้เถียงกันต่อไป
ลักษณะ
ไม่มีเกณฑ์หรือลักษณะจำกัดความของมหาอำนาจ ลักษณะเหล่านี้มักถือว่าเป็นเชิงประสบการณ์และประจักษ์ชัดในตัวของผู้ประเมิน อย่างไรก็ดี ความเข้าใจนี้มีข้อเสียเรื่องอัตวิสัย ผลคือ มีความพยายามหยิบยกเกณฑ์สามัญบางข้อมาพิจารณาและจัดเป็นส่วนสำคัญของสถานภาพมหาอำนาจ
ประวัติศาสตร์
ในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้มีการตั้ง 5 มหาอำนาจคือ จักรวรรดิออสเตรีย, ฝรั่งเศส, ปรัสเซีย, รัสเซีย และสหราชอาณาจักร
มหาอำนาจกับสงคราม
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสัมพันธมิตรมีมหาอำนาจอยู่ 5 ประเทศคือ สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, อิตาลี, ญี่ปุ่น, และสหรัฐ ซึ่งหลังสงครามฝ่ายมหาอำนาจกลางคือจักรวรรดิเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการี ที่เป็นมหาอำนาจได้พ่ายแพ้สงครามและล่มสลาย ส่วนมหาอำนาจรัสเซียที่อยู่ในฝ่ายสัมพันธมิตรก็เกิดการปฏิวัติรัสเซียจนล่มสลาย ต่อมาในการประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919 ได้กำเนิด"บิกโฟร์" คือ ฝรั่งเศส, อิตาลี, สหราชอาณาจักร และสหรัฐ
พ.ศ. 732
พุทธศักราช 732 ใกล้เคียงกับ
มหาอำนาจ
มหาอำนาจหลังสงครามเย็น
[[ไฟล์:Great Powers.svg|349px|thumb|right|
{{legend|#204a87|มหาอำนาจที่ได้เป็นสมาชิกถาวรคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ}} {{legend|#729fcf|มหาอำนาจที่ไม่ได้เป็นสมาชิกถาวรคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ}}]]
หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติจึงได้ให้รัสเซียเข้ามารับตำแหน่งสมาชิกถาวรแทน แต่รัสเซียก็ได้สูญเสียตำแหน่งอภิมหาอำนาจ จึงทำให้สหรัฐได้กลายเป็นอภิมหาอำนาจเพียงหนึ่งเดียว
ในปัจจุบันมีมหาอำนาจคือ สหรัฐ รัสเซีย สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส จีน เยอรมนี และ ญี่ปุ่น
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ที่มอสโก สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 20-24 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภทชายเดี่ยว 1 รายการ และประเภททีม 1 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 43 คน จาก 17 ประเทศ
วอนโดนเตะ!!
วอนโดนเตะ!! (더 킥; THE KICK) เป็นภาพยนตร์แนวศิลปะการต่อสู้ที่ได้รับการจัดฉายใน พ.ศ. 2554 โดยเป็นผลงานสร้างร่วมทุนระหว่าง ซีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์ จากเกาหลีใต้ กับสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล จากประเทศไทย ซึ่ง จีจ้า ญาณิน ได้ร่วมกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงของเกาหลี รวมทั้งได้เชิญนักแสดงเจ้าของตำแหน่งแชมป์เทควันโดชาวเกาหลีใต้สองรายมาเป็นตัวละครหลักของเรื่อง กำกับโดยปรัชญา ปิ่นแก้ว กำหนดฉายวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ในเกาหลีใต้ และ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ในประเทศไทย ซึ่งภาพยนตร์ชุดนี้ มีเนื้อหาเกี่ยวกับกลุ่มนักลงทุนด้านอาหารไทยกับเกาหลี ต้องมาต่อสู้กับกลุ่มผู้มีอิทธิพล โดยพวกเขาได้นำวิชาเทควันโดและมวยไทยมาใช้ในการต่อสู้กับศัตรู
เนื้อเรื่องย่อ
มูนกับยูน ซึ่งเป็นสองอดีตนักเทควันโดทีมชาติชาวเกาหลีได้เดินทางมาเปิดร้านอาหารเกาหลี และเปิดโรงฝึกเทควันโดในประเทศไทย หลังจากที่มูนผิดหวังจากแชมป์การแข่งขันเทควันโดระดับโลก ซึ่งพวกเขายังมีลูกอีกสามคน ได้แก่ แทยัง (แสดงโดย นา แท-จู) ผู้ชื่นชอบกระแสเค-ป็อปมากกว่าการเป็นนักเทควันโด, แทมิ ลูกสาวที่ชอบกีฬาฟุตบอล และแทพุงซึ่งเป็นลูกชายคนเล็ก แต่มูนจะปลูกฝังเทควันโดให้กับลูกๆทั้ง 3 คน พร้อมกับตั้งความหวังแชมป์เทควันโดไว้ที่แทยัง แต่ว่าแทยังกลับมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้อง จึงทำให้เขาทะเลาะกับพ่อและถูกทำโทษอยู่เป็นประจำ
ในภายหลัง ครอบครัวของชาวเกาหลีได้เดินทางไปแสดงเทควันโดที่งานแห่งหนึ่ง ได้เกิดการลอบขโมย กริชโบราณ ที่ชาวไทยเพิ่งค้นพบ โดยเป็นแผนของซอคดู (แสดงโดย อี กวัน-ฮุน) ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มมาเฟียข้ามชาติ ที่ต้องการขโมยมาเป็นสมบัติของตนเอง ครอบครัวของมูนจึงตกอยู่ในสภาวะอันตราย และถูกตามล่าจากเหตุการณ์ครั้งนั้น มูนตัดสินใจพาลูกทั้ง 3 คนหลบหนี โดยนำไปฝากไว้ที่บ้านป่าของ หม่ำ เพื่อนสนิทที่เป็นชาวไทย ซึ่งทำอาชีพเป็นผู้ดูแลสวนสัตว์ และคอยให้ความช่วยเหลือครอบครัวของเขามาโดยตลอด ทั้งแทยัง, แทมิ และแทพุง จึงได้รู้จักกับ หว่าหวา (แสดงโดย จีจ้า ญาณิน) หลานสาวของหม่ำที่มีความสามารถเก่งกาจด้านมวยไทยเป็นพิเศษ และยังเป็นผู้ถ่ายทอดการต่อสู้ให้กับแทยังอีกด้วย เมื่อการต่อสู้ของสองชาติ เทควันโดและมวยไทยถูกนำมารวมเป็นหนึ่งเดียวกัน การต่อสู้เพื่อปกป้องครอบครัว คนรัก และ การเผชิญหน้าของเหล่านักสู้จึงเริ่มต้นขึ้น
การสร้าง
เป็นภาพยนตร์ร่วมทุนจากเกาหลี 70 เปอร์เซ็นต์ และจากประเทศไทย 30 เปอร์เซ็นต์ โดยมีการเชิญแชมป์เทควันโดสองราย ซึ่งได้แก่ นา แทจู แชมป์เทควันโดระดับชาติ และ คิม กยองซุค สมาชิกวง BABY VOX ซึ่งเป็นแชมป์เทควันโดระดับนานาชาติ มาร่วมแสดงในภาพยนตร์ชุดดังกล่าวนี้ด้วย และในงานประชาสัมพันธ์ที่ประเทศไทย ยังได้เชิญ สริตา ผ่องศรี, ชัชวาล ขาวละออ และ ชเว ยองซอก มาร่วมเป็นแขกพิเศษในครั้งนี้
การตอบรับ
แม้ว่าภาพยนตร์ชุด วอนโดนเตะ!! ได้รับการกล่าวว่าไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าใดนักในประเทศไทย หากแต่ภาพยนตร์ชุดนี้สามารถทำรายได้ค่อนข้างดีในประเทศเกาหลีใต้ รวมถึงได้รับการยกย่องการให้เสียงพากย์ฉบับภาษาเกาหลี ที่สามารถสร้างความตลกขบขันได้เป็นอย่างดี
แอนดรอยด์ (แก้ความกำกวม)
แอนดรอยด์ (Android) ส่วนใหญ่หมายถึง :
แอนดรอยด์ (Android) อาจหมายถึง :
ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง
เรื่องย่อ
แอนดี้ ดูเฟรนส์ (ทิม ร็อบบินส์) นายธนาคารหนุ่มที่ถูกจับในข้อหาฆาตกรรมภรรยาและชายชู้เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แอนดี้มั่นใจว่าเขาไม่ได้เป็นคนกระทำจริง แต่หลักฐานทั้งหมดชี้นำมาที่เขา เขาจึงต้องรับโทษจำคุกตลอดชีวิตในเรือนจำชอว์แชงค์ ในปี ค.ศ. 1947
ช่วงแรกที่เข้ามาแอนดี้เป็นคนเงียบและเก็บตัว ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แอนดี้ใช้เวลานานหลายเดือนกว่าจะเอ่ยปากพูดกับใคร คนที่เขาพูดด้วยคนแรกคือ เอลลิส บอยด์ "เรด" เรดดิง (มอร์แกน ฟรีแมน) นักโทษผิวดำ ต้องโทษจำคุกตลอดชีวิตและอยู่ในชอว์แชงค์มา 20 ปีแล้ว ด้วยความที่เรดอยู่ในเรือนจำแห่งนี้มานานเขาจึงมีสิทธิพิเศษเล็กน้อยที่จะสามารถหาของจากภายนอกเข้ามาในคุก อาทิ บุหรี่ รูปดาราสาวหรือของเล่นชิ้นเล็กๆ และสิ่งที่แอนดี้ขอจากเรดคือค้อนแกะสลักหิน 6-7 นิ้ว เพื่อมาแกะสลักหินที่งานอดิเรกของตนเนื่องจากดูเฟรนส์เป็นคนที่ชอบการแกะสลัก ในตอนแรกเรดกลัวจะเกิดปัญหาถ้าพัสดีคิดว่ามันเป็นอาวุธได้แต่เมื่อของที่แอนดี้ต้องการมาถึงเรดถึงกับต้องขำเพราะหากใช้ค้อนสลักหินในการแหกคุกคงใช้เวลาร่วมร้อยปี
แอนดี้เป็นคนมีความรู้ จนวันหนึ่งเขาได้ช่วยผู้คุมแฮดเล่ย์ (แคลนซี่ บราวน์) ในการหลีกเลี่ยงภาษีสุดโหดจากรัฐบาล ความสามารถของแอนดี้รู้ไปถึงหูของ พัสดีนอร์ตัน (บ็อบ กันทอน) แอนดี้ได้ถูกเปลี่ยนตำแหน่งงานในคุกและทำงานใกล้ชิดกับพัสดีนอร์ตันเพื่อดูแลทางด้านบัญชี แอนดี้ช่วยพัสดีนอร์ตันในการฟอกเงินที่ได้มาจากการทุจริต เขาเปลี่ยนจากเงินสกปรกให้เป็นเงินที่สะอาดและถูกต้อง โดยแอนดี้ได้สร้างคนสมมุติขึ้นมาคนหนึ่ง "เรนดัล สตีเวนส์" เพื่อใช้ในการฟอกเงินแต่นั่นกลับมีชีวิตโลดแล่นอยู่จริง มีเลขบัตรประกันสังคม มีบัญชีในธนาคาร และมีชื่อในฐานะผู้เสียภาษีให้กับรัฐบาล ทำให้การสาวความผิดไม่มีทางถึงตัวแอนดี้และพัสดีนอร์ตันอย่างแน่นอน
ชีวิตในคุกของแอนดี้เหมือนไปได้สวยมากกว่าตอนแรกที่เข้ามาอยู่ จนวันหนึ่งในปี ค.ศ. 1965 มีน้องใหม่เข้ามา ทอมมี่ วิลเลี่ยมส์ (กิล เบลโลวส์) เด็กหนุ่มที่ติดคุกหลายแห่งเพราะคดีลักเล็กขโมยน้อย ทอมมี่ได้เล่าเรื่องราวการติดคุกในแต่ละที่ให้ฟังจนวันหนึ่งความจริงที่น่าตกใจ ทอมมี่เล่าว่ามีเพื่อนร่วมห้องคนนึง ได้ฆาตกรรมภรรยาของนายธนาคารและชู้ของมันแต่ว่าสามีกลับรับเคราะห์แทน แอนดี้คิดว่าถึงเวลาแล้วที่ตนจะได้รับความยุติธรรม แอนดี้จึงไปหาพัสดีนอร์ตันและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังหวังเพื่อจะรื้อคดีกลับมาพิจารณาใหม่ แต่คำขอนั้นกลับถูกปฏิเสธ พัสดีนอร์ตันไม่มีทางให้คนที่รู้การโกงกินและการฟอกเงินของตัวเองออกไปสู่โลกภายนอกได้ พัสดีนอร์ตันจัดการปิดปากและฆ่าทอมมี่เพื่อดับความหวังครั้งสุดท้ายของแอนดี้ แอนดี้รู้สึกว่าความอยุติธรรมที่ได้รับมันมากพอแล้ว เขาได้บอกเรดเพื่อนรักของเขาว่าต้องพยายามที่จะอยู่ให้ได้หรือไม่ก็พยายามที่จะตาย
ในรุ่งเช้าหลังจากนั้นแอนดี้ได้ตระเวนไล่ถอนเงินฝากของพัสดีนอร์ตันที่มีอยู่ในทุกๆธนาคารที่เขาฝากไว้ในรูปชายหนุ่มที่ชื่อว่า "เรนดัล สตีเวนส์" ด้วยบัตรประชาชนที่เขาทำขึ้นจนหมดเกลี้ยง แอนดี้ใช้นามที่เขาเสกขึ้นมาทำให้มันมีตัวตนจริงๆที่กลายเป็นเขา นอกจากนั้นเขายังส่งหลักฐานการทุจริตติดสินบนต่างๆของพัสดีนอร์ตันให้กับสำนักพิมพ์พอร์ตแลนด์ เดลี่บูเกิ้ล จนพัสดีนอร์ตันยิงตัวตายเพื่อหนีความผิดในห้องทำงานของตนเอง
เบื้องหลังและรางวัล
The Shawshank Redemption เป็นภาพยนตร์ดราม่า กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ สร้างจากเรื่องสั้นของสตีเฟน คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เรื่อง Rita Hayworth and Shawshank Redemption ในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งเรื่องนี้นับเป็นผลงานภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกในชีวิตผู้กำกับของดาราบอน (ก่อนหน้านั้นดาราบอนเคยสร้างภาพยนตร์สั้นเรื่อง The Woman in the Room สมัยเป็นนักศึกษา ซึ่งสร้างจากเรื่องสั้นของสตีเฟ่น คิงเช่นกัน) โดยสตีเฟน คิงตัดสินใจให้สิทธิ์ขายในราคา 1 ดอลลาร์
ดาราบอนต์และนิกิ มาร์วิน (ผู้อำนวยการสร้าง) ใช้เวลา 5 เดือนตระเวนไปทั่วอเมริกาเพื่อหาสถานที่สำหรับถ่ายทำ จนไปเจอทัณฑสถานแมนส์ฟิลด์ รัฐโอไฮโอ ซึ่งหลังจากใช้งานมากว่า 100 ปีก็ถูกสั่งปิดไปในปี ค.ศ. 1990 หลังจากนั้นก็ปรับปรุงพื้นที่เพื่อให้ดูเป็นคุกที่แออัดและเหมาะสำหรับการถ่ายทำ โดยใช้เวลาทั้งหมดเกือบ 5 เดือน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากมายเมื่อเข้าฉาย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์ จนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงชายยอดเยี่ยม (มอร์แกน ฟรีแมน), บทดัดแปลงภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ถ่ายภาพยอดเยี่ยม, ตัดต่อยอดเยี่ยม, เพลงสกอร์ยอดเยี่ยม และเสียงยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้รับรางวัลใดๆ เลย และต้องพ่ายให้กับภาพยนตร์เรื่อง Forrest Gump ที่กวาดรางวัลในปีนั้นไป หลังจากประสบความสำเร็จมากแล้วอย่างมากมายกับภาพยนตร์เรื่องนี้ แฟรงค์ ดาราบอนต์ ผู้กำกับเองก็มีผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในปี ค.ศ. 1999 กับเรื่อง The Green Mile ซึ่งสร้างจากนวนิยายของสตีเฟ่น คิงและเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับนักโทษอีกเช่นกัน
The Shawshank Redemption ได้รับการจัดอันดับโดยเว็บไซต์ภาพยนตร์ชื่อดังอย่าง อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (IMDB) ให้เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอันดับ 1 จาก 250 อันดับ ถึง 9.3 คะแนนเต็ม
ซน แสบ ใส แต่ใจเดียวกัน
ซน แสบ ใส แต่ใจเดียวกัน เป็นการ์ตูนไทยผลงานของ ผดุง ไกรศรี หรือ "เอ๊าะ" เริ่มจากเขียนครั้งแรกลงในนิตยสารหนูจ๋า ปีที่ 19 ฉบับที่ 1 เดือนมกราคม พ.ศ. 2535 จากนั้นได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือมหาสนุกประจำวันพุธที่ 4 - 10 มกราคม พ.ศ. 2543 ต่อมาย้ายตีพิมพ์ลงในหนังสือ "หนูหิ่น อินเตอร์" ฉบับเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545
การ์ตูนชุดซนแสบใสได้เป็นฉบับรวมเล่มครั้งแรกเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 (ออกรายสะดวก) หลังจากนั้น ซน แสบ ใส แต่ใจเดียวกัน ฉบับรวมเล่ม 4 สี เดือนกันยายน พ.ศ. 2548
อ้างอิง
http://www.vithita.com/noohin_main.php
เกรกอรี เลอมาร์ชาล
เกรกอรี ฌ็อง-ปอล เลอมาร์ชาล (Grégory Jean-Paul Lemarchal คำอ่าน:/ɡʀegɔʀi ʒᾶpɔl ləmaʀʃal/) เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ที่เมืองลาทรงช์ และเสียชีวิตด้วยโรคซิสติก ไฟโบรซิส (Cystic fibrosis) ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2007 ที่เมืองซูว์แรน เขาเป็นนักร้องชาวฝรั่งเศส โด่งดังจากการเป็นผู้ชนะการประกวดในฤดูที่ 4 ของรายการทีวียอดนิยมของฝรั่งเศส ชื่อ สตาร์ อคาเดมี ในปี 2004 เขามีเนื้อเสียงที่ค่อนข้างสูง นอกจากนี้ ปาสกาล แนเกรอ ยังได้กล่าวด้วยว่าเสียงของเขานั้นสูงถึง 4 ออกเตฟแม้ว่าข้อมูลนี้ควรจะได้รับการตรวจสอบก็ตาม
ประวัติ
ตอนอายุได้ 20 เดือน แม้ว่าพ่อแม่ของเขาจะพบว่าลูกชายของตนมีปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ หรือ โรคซิสติก ไฟโบรซิส แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่องานด้านศิลปะภายในเวลาต่อมา ดังเช่น ในปี ค.ศ. 1995 เกรกอรี เลอมาร์ชาลได้เป็นผู้ชนะการประกวดเต้นอะโครเบติก ร็อกแอนด์โรลล์ (Acrobatic Rock’n’ roll) ของประเทศฝรั่งเศส แม้มีอายุเพียง 12 ปี
ในปี ค.ศ. 1998 เขาได้เข้าร่วมประกวดในรายการ แกรนส์ เดอ สตาร์ (Graines de Star) แม้ไม่ประสบความสำเร็จ แต่เขาก็เป็นที่จดจำอย่างยิ่งที่เมืองเกรอนอบล์ (Grenoble) และเมืองที่อยู่รอบๆ นั่นทำให้เขาได้มีโอกาสเป็นครั้งแรก ในการแสดงของ แอร์เว วิลารด์ (Hervé Vilard) หรือ ฌิลแบร์ มงตาเญ (Gilbert Montagné)
ในปี ค.ศ. 2003 เกรกอรีได้รับบทเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญในละครเวที เรื่อง อดอง เอต์ แอฟ (Adam et Ève) ผู้ประพันธ์ คือ ฟรองซัวส์ โรเชร์ (François Rocher) วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2004 เขาชนะการประกวดในฤดูที่ 4 ของรายการ สตาร์ อคาเดมี รายการโทรทัศน์ของช่อง เตแอฟเอิง (TF1) สถานีโทรทัศน์ของฝรั่งเศส ด้วยคะแนน 80 เปอร์เซ็นต์ ที่ผู้ชมให้เขาต่อคะแนนของ ลูซี แบร์นาโดนี (Lucie Bernadoni) ต่อมาเขาได้บันทึกเสียงอัลบั้ม “เฌอ เดอเวียงส์ มัว” (Je deviens moi) มี อีวาน กาสสาร์ (Yvan Cassar) เป็นไดเร็กเตอร์ วางแผงในปี 2004 มีซิงเกิลแรก ชื่อ “เอครีส์ ลิสตัวร์” (Écris l’histoire) เพลง เฌอ เดอเวียงส์ มัว นั้นเป็นเพลงที่นำมาคัฟเวอร์ใหม่จากเพลง ลีเบอ อิสต์ อัลเลส (Liebe ist alles) ต้นฉบับเป็นภาษาเยอรมัน ร้องโดยวง โรเซนสตอลซ์ (Rosenstolz) อัลบั้มนี้ได้ 2 แผ่นเสียงทองคำในฝรั่งเศส
หลังทำอัลบั้มเสร็จ เขาก็ออกทัวร์กับรายการสตาร์ อคาเดมี เป็นเวลา 3 เดือน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 เขาก็ได้รับการประกาศเป็น “ดาวรุ่งแห่งปี” (Révélation francophone de l'année) ในงาน แอนแอร์ฌี มิวสิก อวอร์ดส์ (NRJ Music Awards)    ตั้งแต่วันที่ 9 พฤษภาคม ถึง 26 เมษายน 2006 เขาก็ออกทัวร์ไปทั่วทั้งฝรั่งเศส เบลเยี่ยม และสวิตเซอร์แลนด์
ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 เขาประกาศหยุดพักงานระยะหนึ่ง ถึงจะไม่เกี่ยวกับเรื่องสุขภาพของเขาเลย แต่ดูเหมือนว่าเขาปรารถนาที่จะอุทิศตนอย่างเต็มที่เพื่อให้อัลบั้มที่สองของเขาออกมาดี วันที่ 30 มีนาคม เขาได้ร่วมถ่ายทอดบทเพลง วิโว แปร์ เลย์ (Vivo per lei) คู่กับ เอแลน เซอการา (Hélène Segara) ในวันแรกที่เธอออกทัวร์คอนเสิร์ต อาการของเขาแย่ลงเป็นระยะๆหลังจากนั้น แล้วเขาก็เข้าโรงพยาบาลอย่างฉุกเฉินในเดือนเมษายน ที่โรงพยาบาลฟ็อชเดอซูว์แรน (L’hôpital Foche de Suresnes) เพื่อรอการปลูกถ่ายปอด เขาถูกนำส่งห้องผู้ป่วยหนักแผนกศัลยกรรมพร้อมด้วยคนรู้ใจและพ่อแม่ของเขาเพื่อให้อาการของเขาดีขึ้นในขณะที่รอการปลูกถ่ายปอดที่ไม่มีวันมาถึงอีกแล้ว เขาเสียชีวิตเมื่อวันจันทร์ที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2007 เวลาประมาณ 13 นาฬิกา ด้วยโรคซิสติก ไฟโบรซิส พิธีศพของเขามีขึ้นที่มหาวิหารชองเบรี (Cathédrale de Chambéry) ในวันที่ 3 พฤษภาคม เขาพักผ่อนอย่างสงบที่สุสานโซนาส (Sonaz) ในเมืองซาวัว (Savoie)
รายการที่มีชื่อว่า “เกรกอรี ลา วัวส์ เดิง นองจ์” (Grégory: La voix d'un ange) ได้รับการถ่ายทอดทางช่อง เตแอฟเอิง ในคืนวันที่ 4 พฤษภาคม มีจุดประสงค์เพื่อจัดตั้งกองทุนเพื่อต่อต้านโรคซิสติก ไฟโบรซิส การขอรับบริจาคดำเนินไปตลอดรายการทำให้ได้รับเงินเป็นจำนวนมากกว่า 6 ล้านยูโร จากสัญญาการบริจาคในส่วนของผู้ชม รายได้ที่ได้จากคืนนี้ทำกำไรให้ช่องเตแอฟเอิงมาก รายการนี้มีผู้ชมจำนวน 47.3 เปอร์เซนต์ คาดว่าน่าจะเป็นรายการที่ดีที่สุดของสถานีเตแอฟเอิงในช่วงเดือนพฤษภาคม 2007
วันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2007 สมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาล โดยมีพ่อแม่ของเกรกอรีเป็นแกนนำ ได้แถลงจุดประสงค์ของสมาคมในการต่อต้านโรคซิสติก ไฟโบรซิส
วันที่ 28 ธันวาคม ค.ส. 2007 การออกอากาศช่วงต้นรายการสตาร์ อคาเดมี ได้อุทิศเพื่อต่อต้านโรคซิสติก ไฟโบรซิสเพื่อเป็นเกียรติแก่เกรกอรี เลอมาร์ชาล รายได้จำนวน 6.3 ล้านยูโรที่ได้นั้นเพื่อสมทบทุนงานวิจัยเพื่อต่อต้านโรคซิสติก ไฟโบรซิส ที่ได้คร่าชีวิตเขา
อัลบั้มที่ผลิตขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของเขา ชื่อ “ลา วัวส์ เดิง นองจ์” (La voix d’un ange) ได้รับรางวัลแพลตินัม อวอร์ด (Platinum Award) จากองค์กร อีฟปี (L’IFPI) ในโอกาสที่ขายได้ 1 ล้านก็อปปีทั่วยุโรป
สมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาล
สมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาล (L’Association Grégory Lemarchal) ได้รับประกาศเป็นสมาคมเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2007 มีวัตถุประสงค์เพื่อเอาชนะโรคซิสติก ไฟโบรซิส หลังจากการเสียชีวิตของเกรกอรี เลอมาร์ชาล พ่อแม่ของเขา โลรองซ์และปิแยร์ (Lauraence และ Pierre) น้องสาวเขา เลสลี (Leslie) และคนรักของเขา การีน แฟร์รี (Karine Ferri) ซึ่งทั้งสี่คนล้วนเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารสมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาล ได้เล็งเห็นว่าความสำเร็จของเขาในฐานะศิลปินและการต่อสู้กับโรคร้ายนั้นส่งผลกระทบต่อจิตสำนึกของผู้คน กรณีเช่นนี้จึงเป็นการดีที่จะต่อต้านเพื่อผลประโยชน์ต่อคนที่เป็นโรคซิสติก ไฟโบรซิส
สมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาลประกอบกิจกรรมมากมายที่เป็นการช่วยเหลือและดูแลผู้ป่วยโรคซิสติก ไฟโบรซิสและครอบครัว ด้วยกิจกรรมที่ทำให้เกิดความสะดวกสบายและคุณภาพชีวิตที่ดีแก่ผู้ป่วยและครอบครัว ในเดือนพฤศจิกายนของปีเดียวกัน น้องสาวเขา เลสลี ได้เขียนหนังสือ “มง แฟรร์ อาร์ติสต์” Mon frère artiste (สำนักพิมพ์ มิแชล ลาฟง L’édition Michel Lafon) รูปภาพประกอบในหนังสือเป็นลิขสิทธิ์ของสมาคมเกรกอรี เลอมาร์ชาล
แหล่งข้อมูลอื่น
1983 2007
คนที่ฆ่าฉัน
เวอร์ชัน Nologo
ในปี พ.ศ. 2552 เพลงคนที่ฆ่าฉันถูกขับร้องโดย Nologo โดยเพลงนี้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง 5 แพร่ง จากค่ายจีทีเอช ออกจำหน่ายในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2552