cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตำบลดู่ใต้
การคมนาคม
ทางหลวงแผ่นดินที่ผ่านตำบลดู่ใต้ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1025
การอดอาหารเป็นพัก ๆ
การอดอาหารเป็นพัก ๆ (Intermittent fasting) หรือการจำกัดพลังงานแบบอินเทอร์มิตเตนต์ (intermittent energy restriction) เป็นคำกว้าง ๆ ที่หมายถึงการจัดตารางเวลาสำหรับการทานอาหารให้มีวงจรระหว่างการอดอาหารโดยสมัครใจ (หรือลดการทานแคลอรี) สลับกับการไม่ได้อดอาหารเป็นช่วงเวลาที่กำหนด เป็นหนึ่งในวิธีการควบคุมอาหารที่มีรอบของช่วงการอดอาหารและการไม่อดอาหารตามเวลาที่กำหนด  การอดอาหารเป็นพัก ๆ นี้ เป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ในการจำกัดแคลอรีเพื่อการลดน้ำหนักได้
การปฏิบัติและความแตกต่าง
บางคนอาจใช้วิธีการอดอาหารเป็นพัก ๆ เพื่อลดจำนวนแคลอรีและลดน้ำหนัก จากการศึกษาขั้นต้นพบว่า การอดอาหารเป็นพัก ๆ อาจเสี่ยงต่อโรคบางอย่าง
เกณฑ์วิธีการอดอาหารเป็นพัก ๆ อาจแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มคือ อดอาหารทั้งวันและจำกัดการกินในช่วงเวลา หรือเรียกว่า TRF
มีคำแนะนำที่แตกต่างกันไปในเรื่องการกินอาหารระหว่างช่วงอดอาหาร บ้างก็ว่ากินได้แต่น้ำเปล่า บ้างก็อนุญาตให้กินชาหรือกาแฟได้ (ปราศจากนมและน้ำตาล) หรือเครื่องดื่ม 0 แคลอรี บ้างก็ว่าอาจดัดแปลงการอดอาหารได้ โดยจำกัดจำนวนแคลอรีที่กินเข้าไป (เช่น กินได้ 20% ของปกติ) ในช่วงอดอาหาร มากกว่าที่จะไม่กินอะไรเลย
การควบคุมอาหารแบบ 5:2 เป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักรในปี 2012 หลังจากช่องบีบีซีทู เสนอสารคดี Eat, Fast and Live Longer โดยการขายหนังสือขายดี และได้รับความสนใจอย่างแพร่หลายในที่สุด
จากข้อมุลของการบริการด้านสุขภาพแห่งชาติของอังกฤษ (National Health Service) ในปี 2012 ผู้คนมีความคิดว่าการควบคุมอาหารแบบ 5:2 ควรปรึกษาแพทย์ก่อน เพราะการอดอาหารเช่นนี้อาจถือว่าไม่ปลอดภัย ในสหราชอาณาจักรหนังสือประเภทแทบลอยด์รายงานว่า จากผลการวิจัย อ้างว่า การควบคุมอาหารแบบ 5:2 อาจลดความเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งเต้านม และช่วยทำให้สมองและการทำงานของภูมิคุ้มกันโรคดีขึ้น หรือทำให้อายุยืนขึ้น แต่ก็ไม่มีสิ่งยืนยันข้อพิสูจน์ที่ดีพอนัก
เทศบาลนิกชิช
เทศบาลนิกชิช เป็นหนึ่งในเทศบาลของมอนเตเนโกร ศูนย์กลางการปกครองคือนิกชิช เทศบาลนี้มีพื้นที่มากใหญ่ที่สุดของมอนเตเนโกร (ครอบคลุม 15% ของมอนเตเนโกร) และมีนิคม 129 แห่ง นอกจากนี้เทศบาลนิกชิชยังเคยเป็นเทศบาลที่ใหญ่ที่สุดในยูโกสลาเวียด้วย
คนอีสาน
คนอีสาน (ຄົນອີສານ; အီသန် လူမျိုး) หรือ ชาวอีสาน หรือ ชาวไทยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หรือ ชาวไทยภาคอีสาน เป็นกลุ่มชาติพันธุ์-ภูมิภาคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ("อีสาน") ที่มีประชากรประมาณ 22 ล้านคน ชื่ออื่น ๆ ของกลุ่มชนนี้ได้แก่ ไท(ย)อีสาน, ไท(ย)ลาว, ลาวอีสาน หรือ อีสานลาว โดยอยู่ในกลุ่มชนชาวไทเหมือนกับคนไทยภาคกลาง (ชาวสยาม) และชาวลาว
ในความหมายกว้าง ๆ ทุกคนที่มาจาก 20 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออาจเรียกเป็น คนอีสาน ส่วนในความหมายแคบกว่า คำนี้สื่อเฉพาะผู้มีเชื้อชาติลาวที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาค หลังการก่อกบฏที่ล้มเหลวใน พ.ศ. 2369 ทำให้เกิดการบังคับถ่ายโอนประชากรผู้มีเชื้อชาติลาวจำนวนมากมายังภาคอีสาน หลังการแยกภาคอีสานออกจากอาณาจักรของลาวในอดีต การบูรณาการเข้ากับรัฐชาติไทยและนโยบาย"การแผลงเป็นไทย"ของรัฐบาล พวกเขาพัฒนาเอกลักษณ์ประจำภูมิภาคให้แตกต่างไปจากทั้งชาวลาวในประเทศลาวและชาวไทยในภาคกลางของประเทศไทย การบูรณาการเอกลักษณ์นี้เข้ากับเอกลักษณ์ประจำชาติไทยเริ่มขึ้นประมาณ พ.ศ. 2443 แล้วเพิ่มความเข้มข้นมากขึ้นในช่วงสมัยฟาสซิสต์ ตลอดไปถึงช่วงสงครามเย็น และยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าใน พ.ศ. 2554 ทางการไทยยอมรับอัตลักษณ์ลาวให้กับสหประชาชาติ แม้แต่ในช่วงสูงสุดของสงครามเย็น ระดับการบูรณาการสิ่งนี้ยังคงอยู่ในระดับสูงมาก โดยวัดจากการแสดงออกถึงความรู้สึกชาตินิยม แม้แต่ปัจจุบัน ชาวอีสานเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ชาตินิยมที่สุดในประเทศไทย ซึ่งมีความชาตินิยมมากกว่าชาวไทยภาคกลาง ด้วยเหตุนี้ ในช่วงสูงสุดของ 'สงครามสี' ในประเทศไทยในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 2000 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 2010 กลุ่มเสื้อแดงที่มีฐานหลักในภาคอีสาน จึงมิได้เรียกร้องให้มีการแบ่งแยกดินแดน แต่เรียกร้องให้นำประชาธิปไตยกลับมาผ่านการสนับสนุนพรรคเพื่อไทย
ผู้อยู่อาศัยเกือบทั้งหมดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยมีสัญชาติไทย ถึงกระนั้นประชากรส่วนใหญ่ (ประมาณ 80%) มีเชื้อชาติลาวและพูดสำเนียงหนึ่งของภาษาลาวตอนอยู่บ้าน (สำเนียงหลักของภาษาลาวสามภาษาที่พูดกันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยถูกสรุปเป็นภาษาอีสาน) เพื่อหลีกเลี่ยงทัศนคติแบบเหมารวมและการรับรู้ที่เกี่ยวข้องกับคนที่พูดภาษาลาวแบบเสื่อมเสีย พวกเขาส่วนใหญ่จึงเรียกตนเองเป็น คนอีสาน
ตำบลบ่อ (อำเภอเมืองน่าน)
บ่อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของตัวอำเภอ
การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบ่อทั้งหมด
กายู ฌอร์ฌี
เกียรติประวัติ
บราซิล อายุไม่เกิน 17 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
2002
จังหวัดเหิ่วซาง
เหิ่วซาง (Hậu Giang) เป็นจังหวัดในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีเมืองหลักคือ หวิทัญ
ก่อนปี ค.ศ. 1975 พื้นที่ของจังหวัดเหิ่วซางนี้รวมเมืองเกิ่นเทอซึ่งเป็นเมืองหลักเข้าไปด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1975 ได้เปลี่ยนชื่อจังหวัดเป็นจังหวัดเกิ่นเทอ โดยที่เกิ่นเทอยังคงเป็นเมืองหลัก และสุดท้ายในปี ค.ศ. 2004 ได้มีการแยกเมืองเกิ่นเทอและเมืองข้างเคียงออกไปตั้งเป็นเทศบาลนครเกิ่นเทอ พื้นที่ส่วนที่เหลือจึงกลายเป็นจังหวัดเหิ่วซางอย่างในปัจจุบัน
จังหวัดเหิ่วซางมีเขตอุตสาหกรรมเนื้อที่ประมาณ 902 เฮกตาร์ และมีทางหลวงแห่งชาติรวมระยะทาง 120 กิโลเมตร
เซิน หง็อก ถั่ญ
ชีวิตช่วงแรก
เซินเกิดที่เมืองจ่าวิญ ในเวียดนามใต้เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2451 บิดาเป็นชาวเขมรต่ำ มารดาเป็นลูกครึ่งจีน-เวียดนาม ผ่านการศึกษาในไซ่ง่อนและปารีส เรียนกฎหมายอีก 1 ปีแล้วจึงกลับสู่อินโดจีน โดยมาทำงานเป็นพนักงานฝ่ายปกครองในโพธิสัตว์และอัยการในพนมเปญก่อนจะเป็นรองผู้อำนวยการสถาบันพุทธศาสนา เซินร่วมมือกับปัช เชือน ออกหนังสือพิมพ์ภาษาเขมรฉบับแรกชื่อ นครวัต เมื่อ พ.ศ. 2479 แนวคิดของหนังสือพิมพ์นี้คือเรียกร้องให้ชาวเขมรต่อต้านการครอบงำทางการค้าของต่างชาติ และเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง แนวคิดของทัญเป็นพวกฝ่ายขวา นิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขากลายเป็นฝ่ายตรงข้ามกับพระนโรดม สีหนุเขายังให้การสนับสนุนความร่วมมือระหว่างเอเชียและสนับสนุนการสอนภาษาเวียดนามในโรงเรียน
ความเกี่ยวข้องกับรัฐบาล
หลังจากการต่อต้านฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2482 เซินได้ลี้ภัยไปยังญี่ปุ่นและกลับมาเมื่อพระนโรดม สีหนุประกาศเอกราชของกัมพูชาเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2488 ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่น และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม เมื่อมีการฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม เซินถูกจับกุมและถูกส่งตัวไปยังไซ่ง่อนและฝรั่งเศสโดยลำดับ ผู้ที่สนับสนุนเขาหลายคนเข้าร่วมกับเขมรอิสระเพื่อต่อสู้กับเจ้าอาณานิคม เซินได้กลับสู่กัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2494 แต่เขาปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรี โดยหันไปร่วมมือกับผู้นำเขมรอิสระหลายคนและออกหนังสือพิมพ์ Khmer Kraok เพื่อสนับสนุนให้ต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศส และถูกสั่งห้ามพิมพ์อย่างรวดเร็วใน พ.ศ. 2495 หลังจากนั้น เซินจึงออกจากเมืองไปจัดตั้งกลุ่มต่อต้านในเขตป่าของจังหวัดเสียมราฐ
เซินพยายามเข้าควบคุมเขมรอิสระและกลุ่มผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งในจำนวนนี้มีพระนโรดม จันทรังสี และพุทธ ฉายสนับสนุนการเป็นผู้นำของเขา หลังกัมพูชาได้รับเอกราช เซินได้รับการสนับสนุนมากจากชาวแขมร์กรอมแต่มีอิทธิพลน้อยภายในประเทศกัมพูชา และยืนอยู่ตรงข้ามกับกลุ่มฝ่ายซ้าย
เขมรเสรี
หลังจากสงครามอินโดจีนครั้งแรกสงบลงเมื่อ พ.ศ. 2497 เซินได้จัดตั้งกองทหารที่เรียกเขมรเสรีในฐานที่มั่นเดิมของเขาที่เสียมราฐเพื่อต่อต้านพระนโรดม สีหนุ ซึ่งทรงเริ่มเห็นว่าเขาเป็นศัตรูสำคัญ ใน พ.ศ. 2502 กลุ่มเขมรเสรีกล่าวหาว่าพระนโรดม สีหนุเป็นคอมมิวนิสต์เพราะร่วมมือกับเวียดนามเหนือ เซินได้เคลื่อนไหวตามแนวชายแดนไทยและเวียดนามใต้ และตั้งสถานีวิทยุออกอากาศโจมตีพระนโรดม สีหนุ หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 ทัญได้รับเชิญให้เข้าร่วมรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของลน นล และนำกองกำลังเขมรเสรีเข้าร่วมด้วย
ใน พ.ศ. 2515 เซินได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี แต่หลังจากเป็นเป้าหมายของการวางระเบิด (คาดว่าดำเนินการโดยฝ่ายของ ลน นน) เซินจึงลี้ภัยไปเวียดนามใต้ หลังจากที่ฝ่ายเวียดนามเหนือได้รับชัยชนะ เซินถูกจับกุมในเวียดนามใต้ และถูกคุมขังจนเสียชีวิตในคุกเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 69 ปี
ทรูเอเชียนมอร์
ทรู เอเชียนมอร์ (True Asian More) เดิมทรู เอเชียน ซีรีส์ เอชดี (True Asian Series) เป็นช่องรายการที่ผลิตและออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ซึ่งเป็นช่องรายการภาพยนตร์ชุดช่องเดียวที่คุณจะได้รับชมซีรีส์เอเชียครบรส ทั้งไทย จีน และญี่ปุ่น โดยออกอากาศเป็นภาษาไทย และ ละครซีรีส์ที่ผลิตเองในนาม True Original ให้ชมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง
ประวัติ
ทรู เอเชียน ซีรีส์ เป็นหนึ่งในสามช่องรายการใหม่ที่ผลิตโดยทรูวิชั่นส์ มีการประกาศครั้งแรกในนิตยสาร TrueVisions Magazine ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 พร้อมกับช่อง True Food และ Hay Ha ภายหลังทรูวิชั่นส์ได้แจ้งให้สมาชิกทราบถึงการเรียงลำดับช่องรายการใหม่ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551 เวลา 00.00 น. พร้อมกับการเพิ่มสองช่องรายการใหม่ ทรู เอเชียน ซีรีส์ และ Hay Ha (ยังไม่มีการประกาศวันออกอากาศของช่อง True Food) ณ ช่อง 22 และ ช่อง 23 ตามลำดับ ทรูวิชั่นส์ได้ยุติออกอากาศ ช่อง ทรู เอเชียนซีรีส์ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อช่องใหม่ ในชื่อ True Asian More พร้อมกับ่ช่อง True Chinese More และ True Korean More ซึ่งเป็นช่องรายการบันเทิงและคร พากษ์ภาษาไทย ทั้ง 3 เพื่อตอบโจทย์ผู้ที่ชื่นชอบละครเอเชียน ทั้ง 3 ช่องไปพร้อมๆกัน
รายละเอียดทั่วไป
ทรู เอเชียน มอร์ ออกอากาศรายการภาพยนตร์ชุดจากเอเชียทั้งเก่าและใหม่ที่ได้รับความนิยมมาแล้วในเกาหลี ญี่ปุ่น ฮ่องกง และไต้หวัน เป็นต้น ซึ่งสมาชิกสามารถรับชมได้ในทุกแพ็คเกจ เฉพาะในระบบดิจิตอลเท่านั้น โดยซีรีส์ที่ฉายเรื่องแรกในชื่อ True Asian More คือ คนพิเศษของใจ Extraordinary You
แหล่งข้อมูลอื่น
True Asian Series
สมองขาดเลือดเฉพาะที่
สมองขาดเลือดเฉพาะที่ (brain ischemia) หรือสมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebral ischemia) หรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ (cerebrovascular ischemia) เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่
การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน
มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง
อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้
การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้
มาเรีย
มาเรีย สามารถหมายถึง
เทศบาลบาร์
เทศบาลบาร์ เป็นหนึ่งในเทศบาลของมอนเตเนโกร ศูนย์กลางการปกครองคือบาร์
อุทยานแห่งชาติตาดโตน
อุทยานแห่งชาติตาดโตน เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดชัยภูมิ โดยได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติในวันที่ 31 ธันวาคม 2523 ซึ่งทำให้เป็นอุทยานลำดับที่ 23 ของประเทศไทย
ภูมิประเทศ
อุทยานแห่งชาติตาดโตนตั้งอยู่ทางเหนือของเทศบาลเมืองชัยภูมิ 23 km มีพื้นที่ 217 km2
อุทยานนี้ตั้งอยู่บนเทือกเขาภูแลนคา มีพื้นที่ประมาณ 1 ใน 4 ของเทือกเขาภูแลนคา โดยทั่วไปเป็นที่ราบสูงโดยมีเทือกเขาล้อมรอบที่ราบเอาไว้ ตอนกลางเป็นหุบเขากว้างใหญ่ พื้นที่ของอุทยานแห่งชาติทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือจะมีเขาภูเขียว ภูกลาง และภูแลนคา ซึ่งจะมีระดับสูงสุด 905 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือจะมียอดภูแลนคาซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของอุทยานแห่งชาติตาดโตน โดยมีความสูงประมาณ 945 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ยอดเขาสูงเหล่านี้เป็นต้นน้ำลำธารของห้วยต่างที่สำคัญหลายสาย และต้นกำเนิดของน้ำตกตาดโตน ได้แก่ ห้วยลำปะทาวหรือห้วยตาดโตน ห้วยน้ำซับ ห้วยคร้อ ห้วยตาดโตนน้อย ห้วยสีนวน และห้วยแก่นท้าว ซึ่งจะไหลรวมกันเป็นห้วยปะทาวและไหลผ่านตัวอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ นอกจากนี้ยังมีห้วยที่สำคัญคือ ห้วยชีลอง ห้วยช่อระกา ห้วยเสียว ห้วยแคน และห้วยเสียวน้อย สภาพป่าเป็นป่าดิบแล้ง ในบริเวณริมลำห้วยหุบเขาและยอดเขามีดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ดี และป่าเต็งรังเป็นดินกรวด มีความอุดมสมบูรณ์ค่อนข้างต่ำ
ภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศของอุทยานแห่งชาติตาดโตนแบ่งออกเป็น 3 ฤดูกาล คือ
พืชพรรณและสัตว์ป่า
อุทยานแห่งชาติตาดโตน ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงระหว่าง 200 - 945 เมตร จากระดับ น้ำทะเลปานกลาง ดังนั้น สภาพสังคมพืชจึงแตกต่างไปตามระดับความสูง พอจำแนกได้เป็น 2 ชนิด คือ
สัตว์ที่ปรากฏมีดังนี้
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ได้แก่ หมูป่า เก้ง อีเห็นหางลาย พังพอนธรรมดา อ้นเล็ก กระต่ายป่า กระรอกบินเล็กแก้มแดง กระจ้อน เป็นต้น
สัตว์ปีก ได้แก่ นกจับแมลงหัวเทา นกจับแมลงคอแดง นกจับแมลงอกสีฟ้า นกปรอดเหลืองหัวจุก นกแซงแซวหางปลา นกนางแอ่นบ้าน นกโพระดกธรรมดา นกกะปูดใหญ่ นกตะขาบทุ่ง นกหัวขวานสี่นิ้วหลังทอง นกเปล้าธรรมดา เหยี่ยวขาว ไก่ป่า นกกระทาทุ่ง นกกางเขน หรือ นกกางเขนบ้าน นกเค้าโมง หรือนกเค้าแมว เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน ได้แก่ ตะกวด งูเห่า งูทับสมิงคลา งูเหลือม งูกะปะ กิ้งก่าบินปีกสีส้ม จิ้งเหลน จิ้งเหลนภูเขาลายจุด จิ้งจกบ้านหางหนาม เป็นต้น
แมลง ได้แก่ ผีเสื้อหางตุ้มอดัมสัน ผีเสื้อหางตุ้มจุดชมพู ผีเสื้อหนอนมะนาว ผีเสื้อสะพายฟ้า ผีเสื้อม้าลาย ผีเสื้อธรรมดา ผีเสื้อจรกา ผีเสื้อหนอนยี่โถ แมลงทับ ด้วงต่าง ๆ เป็นต้น
โรคมินามาตะ
โรคมินามาตะ เป็นชื่อโรคที่เกิดจากพิษจากสารปรอท โดยมีอาการของเด็กขาดสารอาหาร มีอาการวิกลจริตอย่างอ่อน ๆ กรีดร้อง นัยน์ตาดำขยายกว้างเล็กน้อย ลิ้นแห้ง แต่ไม่พบสาเหตุของการผิดปกติ แขนขาเคลื่อนไหวลำบาก มีการกระตุกตัวแข็ง แขนขาบิดงออย่างรุนแรง  เพราะโรคนี้แสดงผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง โรคนี้ค้นพบครั้งแรกที่เมืองมินามาตะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเกิดจากการทิ้งน้ำเสียที่มีสารปรอทเจือปนออกมา กว่าที่โรคนี้จะเป็นที่ยอมรับทั้งสาเหตุและโรคนี้ ก็มีการต่อสู้ทางศาลระหว่างกลุ่มธุรกิจกับผู้ป่วยมาเป็นเวลานาน
ประวัติ
บริษัทชิซโซะเปิดโรงงานเคมีในมินามาตะเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 ในระยะแรกเป็นโรงงานผลิตปุ๋ย ต่อมาจึงขยายกิจการตามแผนพัฒนาอุตสาหกรรมเคมีของประเทศญี่ปุ่นโดยเริ่มผลิตอะเซทิลีน อะซิทัลดีไฮด์ กรดอะซิติก ไวนิลคลอไรด์ ออกทานอล และสารเคมีอื่น ๆ ต่อมาจึงพัฒนาจนเป็นโรงงานที่มีความก้าวหน้ามากที่สุด ทั้งก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ของเสียจากโรงงานถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะผ่านระบบกำจัดน้ำเสียของโรงงาน มลภาวะเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การประมงได้รับผลกระทบทำให้จับปลาได้น้อยลง บริษัทฯ จึงได้เสนอข้อตกลงเพื่อการชดเชยกับสมาคมชาวประมงในปี 1926 และ 1943
การขยายตัวอย่างรวดเร็วของโรงงานเริ่มแผ่ขยายไปยังเศรษฐกิจท้องถิ่นทำให้ทั้งบริษัทฯ และเมืองมินามาตะมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว เมื่อประกอบกับการที่ไม่มีอุตสาหกรรมอื่น ๆ ในท้องถิ่น ทำให้บริษัทฯ มีอิทธิพลในมินามาตะอย่างมาก ถึงขั้นที่มีช่วงหนึ่งซึ่งครึ่งหนึ่งของภาษีที่เก็บได้ในเขตเมืองมินามาตะมาจากบริษัทชิซโซะและพนักงาน บริษัทฯ และหน่วยงานย่อยเป็นหน่วยงานที่ทำให้เกิดการจ้างงานถึงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ ถึงกับมีการกล่าวว่าบริษัทฯ เป็นวังของพื้นที่ เหมือนอย่างวังขุนนางในยุคเอโดะ
โรงงานเริ่มผลิตอะซิทัลดีไฮด์ในปี 1932 โดยในปีนั้นมีผลผลิต 210 ตัน เมื่อถึงปี 1951 ผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็น 6,000 ตันต่อปี และสูงสุดที่ 45,245 ตันในปี 1960 รวมทั้งหมดแล้วโรงงานของชิซโซะมีผลผลิตอะซิทัลดีไฮด์อยู่ระหว่างหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของผลผลิตทั้งประเทศญี่ปุ่น ปฏิกิริยาที่ใช้ในการผลิตอะซิทัลดีไฮด์นั้นมีการใช้เมอร์คิวรี (II) ซัลเฟตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ปฏิกิริยาข้างเคียงของกระบวนการเร่งปฏิกิริยานั้นได้ผลผลิตเป็นสารปรอทชีวภาพจำนวนเล็กน้อย ชื่อว่าเมทิลเมอร์คิวรี เป็นสารที่มีพิษอย่างมาก และถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะตั้งแต่เริ่มผลิตในปี 1932 ถึง 1968 เมื่อวิธีผลิตนี้ถูกยกเลิก
อโณมา ศรัณย์ศิขริน
อโณมา คุ๊ก ชื่อเดิม อโณมา ศรัณย์ศิขริน หรือ เมจิ ยามากุชิ เป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์อีก 3 เรื่องคือ ชื่ออุ้ม...มีบุญมานำหน้า, ไนน์ตี้ช็อค เตลิดเปิดโลง และเพื่อเพื่อน เพื่อฝัน เพื่อวันเกียรติยศ ขณะแสดงภาพยนตร์ได้ใช้ชื่อ เมภูมิ ยามากูจิ นอกจากนี้ ยังมีงานเดินแบบ ถ่ายแบบ และงานพิธีกร
ประวัติ
อโณมา ศรัณย์ศิขริน (ชื่อเล่น: เมจิ) เป็นที่รู้จักในชื่อ เมจิ อโณมา เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เธอเป็นทั้งนักแสดง นางแบบ และนักร้องชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงเนื่องจากมีใบหน้าที่แปลกตาเป็นเอกลักษณ์ จึงมีผู้ชักชวนไปถ่ายโฆษณา
ด้านชีวิตส่วนตัว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารจิตวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล อโณมา ได้ผ่านการสมรสกับ ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์ นักแสดง และนักร้องชาวไทย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2550 ห้องบอลรูม ที่โรงแรมแชงกรีลา ต่อมาในปี 2553 ได้ออกมาแถลงข่าวว่าได้เลิกรากันแล้ว  ต่อมาได้ให้สัมภาษณ์พร้อมเปิดตัวแฟนใหม่รุ่นพ่อ เป็นหนุ่มต่างชาติชาวออสเตรเลีย นามว่า "เควิน คุ๊ก" อายุห่างกันถึง 21 ปี เพิ่งคบหาได้ไม่นาน เพื่อนแนะนำให้รู้จักกัน พร้อมขอใช้เวลาเรียนรู้ จนเข้าสู่พิธีวิวาห์ และได้เปลี่ยนมาใช้นามสกุลของสามี เป็น นาง อโณมา คุ๊ก
ปัจจุบัน อโณมาได้ผันตัวเองเข้าสู่วงการสุขภาพและความแข็งแรง และเธอรับสอน Workshop เรื่องอาหาร การออกกำลังกาย ตามมหาวิยาลัย หรือหน่วยงานรัฐบาล เรียกได้ว่าเธอหันมาเอาดีด้านดูแลรักษาสุขภาพนั่นเอง
นักรบมิติอวกาศสปิลบัน
นักรบมิติอวกาศสปิลบัน เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึแนวเมทัลฮีโร่ลำดับที่ 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1986 ถึงวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1987 โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮี รวมทั้งสิ้น 44 ตอน
ในประเทศไทย ได้เคยออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มาแล้วถึง 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี 2531 ทุกวันเสาร์ เวลา 09:33-10:00 น. และครั้งที่ 2 ในปี 2534-2535 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 08:30-09:00 น. และ ลิขสิทธิ์ในการจำหน่ายรูปแบบวิดีโอ(ในครั้งนั้น) คือ บริษัท วิดีโอสแควร์
ไฮเทคคริสตัลสูท
ชุดเกราะของสปิลบัน, ไดอาน่า และเฮเลน โดยปกติถูกเก็บในยานแม่แกรนนาสก้า เมื่อใช้งานจะใช้คำว่า Kesshou ในการสวมเกราะโดยการสวมเกราะจะใช้เวลาในการสวมเกราะ 10 ไมโครวินาที (10/1 ล้านวินาที) โดยจะส่งในระบบของยาน ทั้งนี้ชุดเกราะไดอาน่าและเฮเลนมีรูปแบบเดียวกัน แต่แตกต่างตรงที่อาวุธที่ใช้โดยไดอาน่าเลดี้ใช้อาวุธ เลดี้สไนเปอร์ ส่วนเฮเลนเลดี้จะใช้เลดี้คัตเตอร์
กองทัพของวาร่า
กองกำลังของวาร่ามีการแบ่งออกเป็น 3 กองกำลังได้แก่ กองกำลังจักรกล กองกำลังชีวะและกองกำลังสปายแต่เพราะกองกำลังสปายไม่มีกองทหารหรือนักรบเป็นของตัวเอง ฉะนั้นจึงมีเพียงกองกำลังจักรกลกับกองกำลังชีวะเท่านั้นที่ส่งสมุนออกไปสู้กับสปิลบัน อันได้แก่
ชนพื้นเมืองอเมริกัน
ชนพื้นเมืองอเมริกัน Native Americans อาจจะหมายถึง
ชัค นอร์ริส
คาร์ลอส เรย์ "ชัค" นอร์ริส (Carlos Ray "Chuck" Norris) เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักแสดงและนักแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ชาวอเมริกัน หลังจากที่เขาเข้าเรียนในกองทัพอากาศอเมริกัน เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินต่อสู้ป้องกันตัว เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนของตัวเองที่ชื่อ Chun Kuk Do
นอร์ริส มีผลงานในภาพยนตร์แอ็กชันหลายเรื่อง อย่างเช่น Way of the Dragon ที่เขาแสดงร่วมกับบรูซ ลีและเป็นหนึ่งในดาราแถวหน้าของบริษัทแคนนอนกรุ๊ป ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ต่อมาเขาแสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง  Walker, Texas Ranger ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 2001
นอร์ริสเป็นผู้ศรัทธาในคริสเตียนและมีมุมมองการเมืองแบบอนุรักษนิยม เขาเขียนหนังสือหลายเรื่องเกี่ยวกับศาสนาคริสต์
อ้างอิง
1940
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา (13 สิงหาคม พ.ศ. 2402 — 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2492) เป็นหม่อมคนเดียวในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร และเป็นพระอัยยิกาฝ่ายพระราชชนนีในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ประวัติ
หม่อมสุ่น เป็นบุตรีของกิมและเต่า เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2402 บิดาเป็นพ่อค้าผ้าลายและผ้าแพร เธอได้รับการศึกษาพอสมควรกับฐานะของกุลสตรีในสมัยนั้น ต่อมาได้ถวายตัวเป็นหม่อมในพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าคัคณางคยุคล พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
หม่อมสุ่นเป็นที่เลื่องลือว่างามมากในสมัยที่ยังสาว กล่าวกันว่าผิวเธอเหมือนงาช้าง และหน้าตาเหมือนรูปปั้น หม่อมเจ้าฉวีวิลัย สวัสดิวัตน์ พระธิดาของหม่อมสุ่น ทรงเล่าประทานหม่อมราชวงศ์รสลิน คัคณางค์ ว่าเมื่อทรงชมพระสิริโฉมของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี เสด็จพ่อทรงเห็นด้วย แต่ตรัสว่า "ถึงอย่างนั้น ก็ยังไม่ถึงหญิงอาภา และหญิงอาภา ก็ยังไม่ถึงหม่อมสุ่น"
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
thumb|upright=1.3|[[ริชาร์ด อีแวนส์ ชูลทีส นักพฤกษศาสตร์พื้นบ้านทำการศึกษาในป่าดิบชื้นแอมะซอน ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940]]
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
ประวัติ
เมื่อหม่อมสุ่นถวายตัวกับพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าคัคณางคยุคลแล้ว เมื่อสามีเสด็จไปราชการทางภาคพายัพและอีสาน เธอก็ตามเสด็จไปด้วยทุกครั้ง เมื่อครั้งวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) ในเวลาที่สยามกับประเทศฝรั่งเศสเกิดผิดใจกันและสู้รบกันขึ้นตามริมแม่น้ำโขง ขณะนั้นพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร มีตำแหน่งเป็นข้าหลวงใหญ่มณฑลอีสาน ต้องทรงบัญชางาน หม่อมสุ่นอยู่แนวหลังทำหน้าที่เป็นผู้จัดเตรียมเสบียงและยาสำหรับส่งไปให้ทหาร และช่วยดูแลภรรยาและครอบครัวข้าราชการที่ไปราชการฉุกเฉินในครั้งนั้น
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน เป็นพฤกษศาสตร์และมานุษยวิทยาแขนงหนึ่งที่ศึกษาพืชในภูมิภาคและการใช้ประโยชน์เชิงปฏิบัติผ่านภูมิปัญญาดั้งเดิมของวัฒนธรรมและผู้คนท้องถิ่น นักพฤกษศาสตร์พื้นบ้านพยายามรวบรวมองค์ความรู้ของการใช้พืชโดยคนพื้นเมืองในหลายด้าน เช่น อาหาร ยารักษาโรค สารออกฤทธิ์ และเครื่องนุ่งห่ม ริชาร์ด อีแวนส์ ชูลทีส นักชีววิทยาชาวอเมริกันผู้ได้รับการขนานนามว่า "บิดาแห่งพฤกษศาสตร์พื้นบ้าน" บรรยายสาขาวิชานี้ว่า "พฤกษศาสตร์พื้นบ้านหมายถึง การสำรวจพืชที่สังคมใช้ในส่วนต่าง ๆ ของโลก"
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
ประวัติ
หม่อมสุ่นเล่าว่าเธอเป็นห่วงพระโอรสธิดามาก เพราะยังเยาว์อยู่ เกรงว่าหากเกิดฉุกเฉินจนถึงเสียชีวิตผู้ใหญ่ เด็กก็จะลำบาก แต่สามีตรัสปลอบว่า หากพระองค์ต้องสิ้นพระชนม์ในราชการแล้ว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวก็จะทรงพระกรุณาเลี้ยงลูกพระราชทานเอง
ในครั้งนั้นเจ้านายฝ่ายใน หม่อมห้าม และภรรยาข้าราชการในพระนครชักชวนกันจัดตั้งสภาอุณาโลมแดง (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นสภากาชาดไทย) เพื่อช่วยรักษาพยาบาลทหารป่วยไข้ จัดยาและเครื่องอุปโภคบริโภคส่งไปมณฑลอีสานเพื่อแจกจ่ายต่อไป หม่อมสุ่นได้รับมอบหมายจากสภาอุณาโลมแดงให้เป็นผู้จัดการแจกจ่ายด้านจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ ด้วยทำงานของสภาอุณาโลมแดงมาตั้งแต่ต้น ทำให้เธอมีใจผูกพันต่องานของสภากาชาดไทยและให้การอุปการะสงเคราะห์แก่ สภากาชาดไทยตามกำลังของเธอ ตลอดชีวิต
พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ทรงสนพระทัยในการกสิกรรม และโปรดทดลองทำนา ทำสวน ทรงสั่งเครื่องจักรและปศุสัตว์พันธุ์ต่างประเทศซึ่งมีลักษณะดีกว่าพันธุ์พื้นเมืองมาทรงเลี้ยง เมื่อสามีโปรดเช่นนั้น หม่อมสุ่นก็สนองพระประสงค์ ไปควบคุมดูแลการทำนา ทำสวน และเลี้ยงสัตว์ด้วยตนเองตลอดพระชนม์ชีพของสามี
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
ประวัติ
แนวคิดของพฤกษศาสตร์พื้นบ้านริเริ่มโดยจอห์น วิลเลียม ฮาร์ชเบอร์เกอร์ นักพฤกษศาสตร์ชาวอเมริกันผู้คิดค้นคำว่า "ethnobotany" ในค.ศ. 1895 แม้ฮาร์ชเบอร์เกอร์จะทำการศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านอย่างกว้างขวางในแอฟริกาเหนือ เม็กซิโก สแกนดิเนเวีย และเพนซิลเวเนีย แต่พฤกษศาสตร์พื้นบ้านกลายเป็นสาขาวิชาที่เป็นที่รู้จักเมื่อริชาร์ด อีแวนส์ ชูลทีสเริ่มเดินทางไปยังป่าดิบชื้นแอมะซอนช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 กระนั้นเชื่อว่าการศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 เมื่อพีดาเนียส ไดออสคอริดีส แพทย์ชาวกรีกแต่งตำรา De Materia Medica ("ว่าด้วยเภสัชวัตถุ") ที่บรรยายถึงสรรพคุณทางยาและอาหารของพืชเมดิเตอร์เรเนียนกว่า 600 ชนิด การค้นพบโลกใหม่มีส่วนในการเพิ่มพูนความรู้ด้านพฤกษศาสตร์ของยุโรปเนื่องจากมีการนำเข้าพืชชนิดใหม่จากทวีปอเมริกา เช่น มันฝรั่ง มะเขือเทศ ถั่วลิสง และอาโวคาโด
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
ประวัติ
เมื่อพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2452 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2453) หม่อมสุ่นก็วางมือจากภาระงาน และฝักใฝ่อยู่ในการกุศลสาธารณสงเคราะห์ และอุปการะลูกหลาน
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
พัฒนาการ
เลออปอล กลุค แพทย์ชาวเยอรมันเป็นบุคคลแรกที่ศึกษาพฤกษศาสตร์พื้นบ้านด้วยมุมมองแบบคนใน (emic) การศึกษาของเขาเกี่ยวกับการใช้พืชทางการแพทย์พื้นบ้านของคนชนบทในบอสเนียที่ตีพิมพ์ในค.ศ. 1896 ถือเป็นผลงานด้านพฤกษศาสตร์พื้นบ้านสมัยใหม่ชิ้นแรก หลังจากนั้นมีการศึกษาการใช้พืชในมุมมองคนพื้นเมืองจำนวนมาก เช่น มาทิลดา ค็อกซ์ สตีเวนสันศึกษาพืชที่ใช้โดยชาวซูนี (ค.ศ. 1915), คณะนำโดยวิลเฟรด ร็อบบินส์ศึกษาพืชที่ใช้โดยชาวเตวาปูเอโบ (ค.ศ. 1916) และแฟรงก์ แฮมิลตัน คุชิงศึกษาอาหารของชาวซูนี (ค.ศ. 1920)
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
ประวัติ
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 ณ บ้านถนนประมวญ สิริอายุ 90 ปี ได้รับพระราชทานโกศเป็นเกียรติยศในงานพระราชทานเพลิงศพ
พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน
พัฒนาการ
ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 พฤกษศาสตร์พื้นบ้านเริ่มเปลี่ยนผ่านจากกลุ่มข้อมูลดิบสู่การปรับเปลี่ยนระเบียบวิธีให้เป็นวิชาการมากขึ้น ปัจจุบันนักพฤกษศาสตร์พื้นบ้านต้องการทักษะที่หลากหลาย เช่น ความรู้ทางพฤกษศาสตร์ในการระบุจำแนกและเก็บตัวอย่างพืช ความรู้ทางมานุษยวิทยาเพื่อเข้าใจแนวคิดทางวัฒนธรรมที่มีต่อพืช และความรู้ทางภาษาศาสตร์ในการถอดความศัพท์ท้องถิ่น และเข้าใจองค์ประกอบของภาษาท้องถิ่น
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา
พระโอรส-พระธิดา และนัดดา
หม่อมสุ่น คัคณางค์ ณ อยุธยา มีพระโอรส-พระธิดากับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร 6 พระองค์ ได้แก่
ตำบลผาสิงห์
ผาสิงห์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวอำเภอ
การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลเมือง และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล ได้แก่
วิชัย แชจอหอ
พลเอก วิชัย แชจอหอ อดีตรองปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตรองเสนาธิการทหาร อดีตแม่ทัพภาคที่ 2 และนายทหารพิเศษประจำกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ อดีตอนุกรรมการในคณะอนุกรรมการตรวจสอบปริมาณและคุณภาพข้าวคงเหลือของรัฐ
พลเอกวิชัยเกิดที่ จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจาก โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 17 และ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่น 28 ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับ คุณหญิงรัตนาภรณ์ แชจอหอ นักวิเคราะห์นโยบายและแผน ตำแหน่งประเภทวิชาการ ระดับเชี่ยวชาญ กองศิลปาชีพ สำนักราชเลขาธิการ
พลเอกวิชัยเริ่มรับราชการครั้งแรกในตำแหน่งผู้บังคับหมวดกองร้อยอาวุธเบา กองพันทหารราบที่ 4 กรมทหารราบที่ 23 จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อปี พ.ศ. 2524 มียศ ร้อยตรี ก่อนจะก้าวหน้าทางราชการมาตามลำดับจนกระทั่งวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557 พลโทวิชัยขณะมียศเป็น พลตรี และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลทหารพัฒนาที่ 2 ได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งรองแม่ทัพภาคที่ 2
วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558 พลตรีวิชัยซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองแม่ทัพภาคที่ 2 ได้ถูกโยกไปดำรงตำแหน่งแม่ทัพน้อยที่ 2 พร้อมกับรับพระราชทานยศ พลโท ในวันเดียวกัน
วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2560 พลโทวิชัยได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองเสนาธิการทหาร พร้อมกับรับพระราชทานยศ พลเอก ในวันเดียวกัน
จนกระทั่งวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2561 พลเอกวิชัยได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงกลาโหม
พระยาวิเชียรคีรี (ชม ณ สงขลา)
พระยาวิเชียรคีรี (ชม ณ สงขลา) มีนามเดิมว่า “ชม” เป็นเจ้าเมืองสงขลาคนที่ 8 (4 มีนาคม พ.ศ. 2431-4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองคนสุดท้าย ชาวเมืองสงขลาให้สมญานามว่า "เจ้าจอมเมือง" มีราชทินนามว่า "พระยาวิเชียรคีรีศรีสมุท วิสุทธิศักดา มหาพิไชยสงครามรามภักดี อภัยพิริยบรากรมภาหุ"
ประวัติ
พระยาวิเชียรคีรี (ชม ณ สงขลา) เป็นบุตรคนโตของพระยาสุนทรนุรักษ์ (เนตร ณ สงขลา) ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลากับคุณหญิงพับ เกิดที่เมืองสงขลา เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2397 ณ บ้านป่าหมาก (ปัจจุบันคือที่ตั้งศาลจังหวัดสงขลา) เริ่มเรียนหนังสือกับเจ้าพระยาวิเชียรคีรี (เม่น) เมื่ออายุ 11 ปี ในปี พ.ศ. 2407 ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในรัชกาลที่ 4 เป็นมหาดเล็กหลวงเวรฤทธิ์ รับราชการในกรุงเทพฯ ได้ 2 ปี ก็ลาออกมาศึกษาวิชาการอื่นๆ ที่สงขลา เช่น วิชาช่างไม้ ยุทธศาสตร์การยิงปืน โหราศาสตร์ แพทยศาสตร์พื้นบ้าน สมุทรศาสตร์การเดินเรือ การถ่ายรูป ช่างเหล็ก ช่างทองและการทำแผนที่ทั้งกับครูไทย และครูชาวต่างประเทศหลายคน จนมีความเชี่ยวชาญ อายุได้ 16 ปี (พ.ศ. 2413) ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นหลวงวิเศษภักดี (ชม) ตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา อายุ 21 ปี ลาอุปสมบทสำนักอาจารย์แดง วัดดอนรัก ถึงปี พ.ศ. 2431 จึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนขึ้นเป็นพระยาสุนทรานุรักษ ผู้ช่วยราชการเมืองสงขลา ถือศักดินา 1500 รักษาราชการแทนผู้ว่าราชการเมืองสงขลาภายหลังจากการถึงแก่กรรมของ พระยาวิเชียรคีรี กระทั่งวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2433 จึงได้รับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาวิเชียรคีรี ศรีสมุทวิสุทธิศักดามหาพิไชยสงครามรามภักดี อภัยพิริยบรากรมพาหุ" ผู้สำเร็จราชการเมืองสงขลา ถือศักดินา 5000 พร้อมกับรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ รับราชการต่อมาอีก 13 ปี ในปี พ.ศ. 2444 ถูกปลดออก และเลื่อนเป็นจางวางเมืองสงขลา รับพระราชทานเบี้ยบำนาญปีละ 8,000 บาท สูงกว่าเงินเดือนเดิมหลายเท่าตัว และ 3 ปี ต่อมาวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2447 ก็ถึงแก่อสัญกรรมด้วยอายุ 50 ปี
สืบเนื่องจากแปดบรรพบุรุษสกุล ณ สงขลา เมื่อ พ.ศ. 2318 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้โปรดเกล้าฯ ให้หลวงสุวรรณคีรี (เหยี่ยง แซ่เฮา) เป็นผู้ปกครองเมืองสงขลา ต่อมาบุตรและหลานของพระยาสุวรรณคีรี (บรรดาศักดิ์ต่อมา) ได้รับช่วงเป็นเจ้าเมืองสงขลาถึง 8 คน ติดต่อกัน 8 สมัย ในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ เป็นเวลา 121 ปี เจ้าเมืองในตระกูล ณ สงขลา มีดังต่อไปนี้
พระยาวิเชียรคีรี (ชม) สมรสกับ คุณหญิงสมบุญ วิเชียรคีรี ธิดาของ ท่านปั้น วัชราภัย มีธิดา 4 คน ได้แก่
พระยาวิเชียรคีรี (ชม) มีบุตร 3 คน ไม่ปรากฏชื่อมารดา ได้แก่
เครื่องยศ
พานหมากทองคำ คนโททองคำ กระโถนทองคำ
โตโยต้า วิตซ์
ภายใน พ.ศ. 2553 วิตซ์สองรุ่นแรกมียอดขายเกิน 3.5 ล้านคันในกว่า 70 ประเทศ รวมถึงมากกว่า 1.4 ล้านคันในประเทศญี่ปุ่น
ใน พ.ศ. 2562 ชื่อ "วิตซ์" ถูกเลิกใช้ในประเทศญี่ปุ่นเนื่องจากยอดขายที่ตกต่ำและมีการรวมเครือข่ายการขายของโตโยต้าในประเทศญี่ปุ่น และได้ถูกแทนที่ด้วยโตโยต้า ยาริส รหัส XP210
บาร์ (ประเทศมอนเตเนโกร)
บาร์ เป็นเมืองชายฝั่งทะเลและท่าเรือทางตอนใต้ของมอนเตเนโกร เป็นเมืองหลักของเทศบาลบาร์ และเป็นศูนย์กลางการท่องเที่ยว จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 ตัวเมืองมีประชากรทั้งหมด 17,649 คนในขณะที่ประชากรทั้งหมดในเขตเทศบาลมีจำนวน 42,068 คน
วิลเลียม แครีย์
วิลเลียม แครีย์ (William Carey) เป็นมิชชันนารีคณะแบปทิสต์ในประเทศอินเดีย ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 แครีย์ได้แปลคัมภีร์ไบเบิลเป็น 3 ภาษาและมีส่วนสำคัญในการต่อต้านการเผาแม่ม่ายในพิธีสตี
ในวงการคริสตจักรนิกายโปรเตสแตนต์ มีกิตติศัพท์ว่าเป็น “บิดาแห่งมิชชันนารียุคใหม่” และ “มหาบุรุษผู้บุกเบิกอินเดีย”
การศึกษา
วิลเลียม แครีย์ เกิดในปี ค.ศ.1761 ใกล้เมืองนอร์ธแฮมตัน ประเทศอังกฤษ ไม่ได้มีความรู้มากนัก กลับใจเชื่อพระเจ้าตอนวัยรุ่นและเข้าร่วมงานกับกลุ่มแบปทิสต์ เขาได้ใช้เวลาว่างในการศึกษาพระคัมภีร์และรับใช้ในฐานะผู้รับใช้ฆราวาส
ชีวิตครอบครัว
แครีย์ แต่งงานครั้งแรกกับ ดอรอธี (Dorothy) น้องภรรยาของนายจ้างในปี ค.ศ. 1781 ดอรอธีแก่กว่าเขา 5 ปี มีบุตร 2 คน ครั้งที่ 2 แต่งกับเลดีชาร์ลอตต์ รูมอห (Lady Charlotte Rhumohr) ในปี ค.ศ. 1808 ครั้งที่ 3 แต่งกับเกรซ ฮิวส์ (Grace Hughes) ในปี ค.ศ.1821
งานบุกเบิก
เขาเริ่มออกทำพันธกิจต่างแดนโดยได้เดินทางไปที่อินเดีย โดยถูกจุดประกายจากการอ่านหนังสือ “The Voyages of Captain Cook” (การเดินทางของกัปตันฮุค) โดยได้เริ่มพันธกิจที่มัลดาทางเหนือของอินเดีย แต่ด้วยความจำเป็นจึงต้องย้ายไปที่กัลกัตตา รัฐเซแรมโปร์ เซแรมโปร์กลายเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมงานมิชชั่นของคณะแบบทิสต์ในอินเดีย โดยมีผู้ร่วมงานที่สำคัญคือ โยชูวา มาร์ชแมน (Joshua Marshman) และวิลเลียม วาร์ด (William Ward) ซึ่งทั้งสามเป็นที่รู้จักกันในนาม สามสหายแห่งแรมโปร์ (The Serampore Trio) จนกลายเป็นทีมมิชชันนารีที่มีชื่อเสียงที่สุดทีมหนึ่งในประวัติศาสตร์
ผลงานที่สำคัญ
วิลเลียม แครีย์ ก่อตั้งโรงเรียนหลายแห่ง โรงพิมพ์ขนาดใหญ่ และผลงานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือการแปลพระคัมภีร์จบทั้งเล่มเป็น 3 ภาษา คือ ภาษาเบงกอล ภาษาสันสกฤต และภาษามราฐี
ความตาย
วิลเลียม แครีย์ เสียชีวิตใน ปี ค.ศ.1834 เขาได้สร้างผลงานและมีอิทธิพลอย่างมากในอินเดียและยังเป็นแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างกล้าหาญสำหรับคริสเตียนนิกายโปรเตสแตนต์ในช่วงต่อมา
กาตารีนาแห่งบรากังซา
กาตารีนาแห่งบรากังซา (Catarina de Bragança; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1638 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1705) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งโปรตุเกสและสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์
ช่วงต้นของพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงกาตารีนาแห่งบรากังซา-โปรตุเกสประสูติที่วีลาวีซอซา เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าฌูเอาที่ 4 แห่งโปรตุเกส เมื่อครั้งทรงเป็นดยุคแห่งบรากังซากับเจ้าหญิงลุยซาแห่งเมดินา-ซิโดเนีย ธิดาในดยุคแห่งเมดินา-ซิโดเนีย ทางพระราชมารดา พระองค์เป็นพระราชปนัดดารุ่นที่ 3 ใน นักบุญฟรานซิส บอร์เจีย พระองค์ทรงศึกษาในคอนแวนต์ เจ้าหญิงแคทเทอรีนทรงได้รับการควบคุมศึกษาจากพระมารดา ทำให้ทรงสนิทสนมกับพระราชมารดามาก
เนื่องจากการฟื้นฟูพระราชวงศ์โปรตุเกส ซึ่งก็คือ ราชวงศ์บรากังซา ทำให้พระราชบิดาของพระองค์ได้ครองราชสมบัติในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2183 พระองค์ได้ถูกเสนอให้เป็นพระคู่ครองในเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย ผู้เยาว์, ฟรังซัวส์ เดอ เวนโดเม ดยุคแห่งโบฟอร์ต, พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ พระองค์ถูกมองว่าเป็นช่องทางแห่งความสัมพันธ์และผลประโยชน์สำหรับการทำสัญญาเป็นพันธมิตรระหว่างอังกฤษกับโปรตุเกส หลังจากสนธิสัญญาพีเรนิสในพ.ศ. 2202 แล้วโปรตุเกสก็ละทิ้งฝรั่งเศส และเมื่อพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ได้รับราชบัลลังก์อังกฤษคืนเมื่อปี พ.ศ. 2203 พระมารดาของกาตารีนาก็เริ่มเปิดการเจรจาเรื่องการแต่งงานของกาตารีนากับที่ปรึกษาของพระเจ้าชาลส์ ในที่สุดสนธิสัญญาการแต่งงานระหว่างทั้งสองพระองค์ก็ได้รับการลงนามเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2204
ชีวิตของราชินี
พระองค์ได้อภิเษกสมรสโดยฉันทะที่ลิสบอนในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2205 ต่อมาในเช้าอันอ่อนโยนของวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2205 เรือพระที่นั่งได้เสด็จเทียบท่าที่พอร์ตสมัท เจ้าหญิงแคทเทอรีนวัย 23 พรรษา ผู้ทรงร่างเล็กและพระเกษาสีน้ำตาล แม้จะทรงไม่สะสวยเป็นพิเศษแต่ก็ทรงหวังว่าจะเป็นราชินีที่ดี เป็นภรรยาที่น่ารัก และเป็นแม่ที่มีความสุข ทรงหวังจะได้พบพระเจ้าชาลส์ที่ 2 พระสวามี ที่ไม่เคยแม้จะได้พบหน้า ทรงมาถึงพร้อมด้วยความมุ่งมั่นอันแรงกล้า พระองค์ทรงได้สัญญากับพระนางลุยซาแห่งโปรตุเกส พระราชมารดาว่า"พระองค์จะไม่มีวนอดทนยอมลงให้กับนางในผู้เสื่อมเสียของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ที่มีนามว่า บาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมนเป็นเด็ดขาด" เนื่องจากพระมารดาทรงอบรมพระองค์ไว้ว่าด้วยเรื่องหญิงแพศยาผมน้ำตาลอมแดง ผู้ทรยศพระสวามีแสนดี รังแครังคัดราชบัลลังก์ พร้อมตั้งครรภ์ทายาทกษัตริย์ หลังจากคลอดก็ตั้งครรภ์ใหม่ทันควัน
เซอร์จอห์น เรเรสบี (Sir John Reresby) ผู้มารับเจ้าหญิงอย่างเป็นทางการที่พอร์ตสมัท ประกาศด้วยท่าทีหวาดหวั่นอยู่บ้างว่าเจ้าหญิงแคทเทอรีนนั้น "มิมีใดแลเห็นถึงความสามารถของพระนางในการทำให้กษัตริย์ถ่ายถอนพระราชหฤทัยจากเคานท์เตสแห่งแคสเซิลเมน ผู้เป็นหญิงงามที่สุดแห่งยุคสมัย" แม้ชาวอังกฤษจะต้อนรับการมาถึงของเจ้าหญิงแต่พระเจ้าชาลส์ทรงใช้เวลากับเลดี้แห่งแคสเซิลเมนถึง 6 วันเต็ม ในที่สุดพระองค์ก็เสด็จมายังพอร์ตสมัท เจ้าหญิงแคทเทอรีนผู้น่าสงสารซึ่งรอคอยอย่างอับอายก็ทรงพระประชวร พระเจ้าชาลส์ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับเจ้าสาวของพระองค์ ทว่าพระองค์ทรงตกพระทัยกับพระทนต์ที่ยื่นออกมาของเจ้าหญิงน้อยยิ่งกว่าพระเกศาสไตล์ไอบีเรียนของเจ้าหญิงที่ม้วนเกลียวฉีกแหวกออกมาทั้งสองข้างของพระเศียรแล้วห้อยลงมายังหัวไหล่ เห็นครั้งแรก พระเจ้าชาลส์ทรงบอกกับพระสหายว่า "ข้านึกว่าพวกนั้นพาค้างคาวเข้ามา ไม่ใช้ผู้หญิง" กษัตริย์รีบจุมพิตพระองค์แล้วกลับเข้าห้องส่วนพระองค์ ทรงพยายามมองพระนางในแง่บวก วันรุ่งขึ้นตรัสกับเสนาบดีว่า "ใบหน้านางไม่เชิงเรียกได้ว่างามเสียที่เดียว แต่ดวงตานางสวยยิ่ง ไม่มีสิ่งใดในใบหน้านั้นแม้แต่น้อยที่อาจทำให้ถึงขั้นหมดสติได้"
ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2205 ทั้งสองพระองค์ทรงอภิเษกสมรสสองพิธีคือ แบบคาทอลิก กระทำเป็นการลับ และแบบแองกลิคัน กระทำในที่สาธารณะ เจ้าหญิงแคทเทอรีนจึงได้สวมมงกุฎสมเด็จราชินีแห่งอังกฤษ,สก็อตแลนด์และไอร์แลนด์ พร้อมด้วยสินสอดจากทางราชสำนักโปรตุเกส อันประกอบด้วยเมืองทานเจียร์และบอมเบย์ ซึ่งจะเป็นประโยช์แก่อังกฤษสำหรับกิจการในอินเดีย ในวันอภิเษกสมรสบาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมนได้ประท้วงโดยซักชุดชั้นในของนางซักตากไว้กลางลานพระราชวัง
พระนางทรงตกหลุมรักพระสวามีทันทีเมื่อแรกพบ พระเจ้าชาลส์ทรงเห็นว่าอาจทำให้พระมเหสีคลุ้มคลั่งได้เพราะทรงเคยสัญญากับบาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมนว่าจะให้นางเป็นนางในของพระราชินี แต่ในที่สุดพระองค์ก็แนะนำให้รู้จักกัน พระราชินีแคทเทอรีนทรงประทับใจในความงามของผู้มาเยือนแต่เมื่อทรงรู้ว่าคือ บาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมน พระนางพระพักตร์เผือด ทรุดนั้งเศร้าโศกหลั่งพระอัสสุชลและพระโลหิตไหลออกจากพระนาสิก แล้วสลบลง พระเจ้าชาลส์ทรงตีความการกระทำของราชินีว่าเป็นการท้าทายและหยาบคายจึงส่งตัวข้าราชบริพารชาวโปรตุเกสกลับทั้งหมด เหลือเพียงพระราชินีชาวโปรตุเกสเท่านั้น พระราชินีแคทเทอรีนทรงไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวอังกฤษมากนัก เพราะ ทรงเป็นเจ้าหญิงคาทอลิกที่เคร่งครัด ซึ่งตอนนั้นชาวอังกฤษนับถือนิกายแองกลิคัน และทรงถูกพระสวามีทอดทิ้ง เอ็ดเวิร์ด คลาเรนดอน พระสหายของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ได้แนะนำให้กษัตริย์ทอดทิ้งบาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมน แต่พระองค์ไม่ยอม และตรัสว่า "ข้าจะไม่ปลดหญิงผู้นี้" และบังคับให้พระนางแต่งตั้งบาร์บาราเป็นนางในประจำพระที่
พระนางตรัสตอบว่า"คำยืนกรานที่มีต่อกษัตริย์ที่มีต่อเรื่องนี้ ดำเนินไปโดยไม่มีสาเหตุใดนอกจากความเกลียดชังที่พระองค์มีต่อตัวข้าเอง พระองค์ปรารถนาจะให้ตัวข้าเป็นที่ดูหมิ่นถิ่นแคลนของโลก โลกจะคิดว่าตัวข้าควรแล้วที่จะได้รับการปรามาสเยี่ยงนั้นหากยอมรับมัน ก่อนทำเช่นนั้นข้าเห็นทีต้องขึ้นเรือเล็กๆสักลำแล้วเนรเทศตนเองสู่กรุงลิสบอนเสียก่อน" ทำให้พระเจ้าชาลส์เห็นว่าพระนางทรงท้าทายพระองค์จึงทอดทิ้งพระนางให้โดดเดี่ยว ไม่มีใครอยากสนทนากับพระราชินีเพราะอาจถูกพระเจ้าชาลส์ลงโทษได้ ต่อมาทรงกล่าวขออภัยพระสวามีและรับบาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมนมาเป็นนางในเยี่ยงพระสหาย พระเจ้าชาลส์ได้สำนึกคุณและพยายามเอาพระทัยใส่พระนาง และได้พัฒนาจากมิตรภาพเป็นความรักแบบหนึ่ง พระนางแคทเทอรีนเสด็จร่วมกับพระสวามีบ่อยขึ้น ส่วนบาร์บารา เลดี้แห่งแคสเซิลเมน ถูกโดดเดี่ยวบ้าง
บั้นปลายพระชนม์ชีพ
ในพระอาการประชวรระยะสุดท้ายของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 จากการถูกลอบปลงพระชนม์ ในปีพ.ศ. 2228 พระนางทรงวิตกกังวลกับการประนีประนอมของพระองค์กับฝ่ายคาทอลิก พระนางทรงเศร้าสลดอย่างยิ่งต่อการสวรรคตของพระสวามี ต่อมาในปีเดียวกันพระนางทรงขอพระราชทานอภัยโทษแก่เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1จากข้อหากบฏแผ่นดินจากเหตุการณ์กบฏมอนม็อธ ซึ่งเป็นพระบุตรนอกสมรสของพระเจ้าชาลส์ที่ 2และเป็นโปรเตสแตนต์เพื่อสร้างความนิยมต่อประชาชนในอังกฤษในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเจมส์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก แต่พระนางทรงขอพระราชทานอภัยโทษไม่สำเร็จ พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษได้สั่งปลงพระชนม์เจมส์ สกอตต์ ผู้เป็นพระนัดดาเสีย อดีตพระราชินีแคทเอรีนยังคงประทับอยู่ในอังกฤษที่พระตำหนักซัมเมอร์เซต จนกระทั่งรัชกาลของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษจบลงจากการการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ โดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษและสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
เริ่มแรกทรงทำตามเงื่อนไขที่ดีกับพระเจ้าวิลเลียมและพระนางแมรี พระอิสริยยศของพระนางหมดอำนาจตามการปฏิบัติของศาสนา ซึ่งการเป็นคาทอลิกของพระนางนำไปสู่ความเข้าใจผิดและการแตกแยก พระนางทรงถูกริบทรัพย์สินและลดจำนวนคนรับใช้ พระนางทรงถูกเตือนและต่อต้านจากรั้ฐบาลว่าทรงเป็นต้นเหตุ ทำให้เกิดความไม่สงบระหว่างคาทอลิกและอังกลิตัน อดีตพระราชินีแคทเทอรีนทรงต้องเสด็จกลับโปรตุเกสในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2235
พระนางทรงสนับสนุนการทำสนธิสัญญาเมทูเอนในปีพ.ศ. 2246 กับอังกฤษ และทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระอนุชา ในปีพ.ศ. 2244 และพ.ศ. 2247 ถึงพ.ศ. 2248 พระนางสวรรคตที่ พระราชวังเบมปอสตา กรุงลิสบอน ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2248 และพระบรมศพทรงถูกฝังที่ พระอารามเจโรมนิโมส ในซานตา มาเรีย เดอ เบเรม กรุงลิสบอน
ผลกระทบที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
มีทฤษฎีเสนอกันว่าพระนางกาตารีนาทรงกำหนดวิธีการดื่มชาด้วยพระองค์เอง เวลาดื่มชาของอังกฤษในปัจจุบันเป็นกิจกรรมที่ได้รับความนิยมมากอยู่แล้วในหมู่หมู่ชั้นสูงชาวโปรตุเกสสมัยนั้น ชาได้ถูกนำเข้าสู่โปรตุเกสจากเมืองท่าของโปรตุเกสในเอเชียรวมทั้งผ่านสถานีการค้าโปรตุเกสในมาเก็และญี่ปุ่น การดื่มชา"High Tea"ใน เวลา 16:00 น. (บางคนก็นิยมดื่มเวลา 17:00 น.) เดิมเป็นประเพณีโปรตุเกส พระนางกาตารีนายังทรงแนะนำวิธีการดื่มแบบดั้งเดิมบนโต๊ะรับประทานอาหารของอังกฤษ แม้ว่าบางคนได้อ้างว่าเขต ควีนส์ในนครนิวยอร์กตั้งตามพระของพระนางกาตารีนาแห่งบรากังซา แต่ก็ไม่มีการกล่าวถึงพระนามของพระนางในเอกสารทางราชการของเขตในช่วง 200 ปีแรกเลย แต่ก็เป็นที่ยอมรับกันว่าเขต Queens County ตั้งชื่อตามพระนาง ส่วน Kings County (บรู๊คลินน์) ซึ่งก่อตั้งใน พ.ศ. 2226 ตั้งชื่อตามพระราชสวามีของพระองค์ เนื่องจากข้อกล่าวหาที่สมเด็จพระราชินีและพระราชวงศ์ของเพระนางได้แสวงหากำไรจาก การค้าทาส ได้มีความพยายามล่าสุดในการสร้างอนุสาวรีย์สูง 10 เมตร (33 ฟุต) เพื่อเป็นเกียรติแก่พระนางในควีนส์ได้ถูกทำลายโดยชาวพื้นเมืองและชาวแอฟริกันอเมริกัน,ไอริชอเมริกัน และกลุ่มชาติพันธ์อื่นๆ แต่อนุสาวรีย์ยังคงอยู่ใน Parque das Nações, กรุงลิสบอน, ประเทศโปรตุเกส หันพระพักตร์ไปทางควีนส์ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก
ดูเพิ่ม
1638 1705
ทีมผสมในโอลิมปิก
ทีมผสมในกีฬาโอลิมปิก (Mixed team at the Olympics) เกิดขึ้นในระยะแรกของโอลิมปิกสมัยใหม่ ซึ่งอนุญาตให้นักกีฬาเฉพาะบุคคล รวมตัวกันเป็นทีมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee; IOC) จัดกลุ่มดังกล่าวเข้าด้วยกัน ด้วยการกำหนดให้เป็นทีมผสม และใช้รหัสของไอโอซีคือ ZZX ซึ่งทีมผสมนี้ได้รับเหรียญรางวัลรวม 17 เหรียญ ในการแข่งขันสมัยใหม่ 3 ครั้งแรกคือ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) และ ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904)
ลัทธิป้ายช่างตี้
ลัทธิป้ายช่างตี้ ("ลัทธิบูชามหาเทพ") เป็นขบวนการทางศาสนาซึ่งหง ซิ่วเฉฺวียน (洪秀全) ก่อตั้งขึ้น โดยอ้างอิงการตีความศาสนาคริสต์ของเขา ประกอบกับความเชื่อในศาสนาพื้นเมืองจีน ศรัทธาแบบช่างตี้ (上帝) และประเพณีทางศาสนาแบบอื่น ๆ
ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ หง ซิ่วเฉฺวียน ได้อ่านแผ่นพับศาสนาคริสต์เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1836 ในคราวที่เขาได้สำเนาหนังสือเรื่อง เฉฺวียนชื่อเหลียงหยาน (勸世良言; "พระวจนะแนะโลก") ของเหลียง ฟา (梁發) เขาอ่านหนังสือคริสต์คร่าว ๆ และออกไปสอบขุนนางเป็นครั้งที่สามของชีวิตใน ค.ศ. 1837 แต่สอบตก จากนั้น เขาอ้างว่า ได้เห็น "นิมิต" ประหลาดบางอย่าง ครั้น ค.ศ. 1843 เขาไปสอบขุนนางเป็นครั้งที่สี่ ก็สอบตกอีก เขาจึงอ่านหนังสือคริสต์ที่ได้มาอีกครั้งอย่างถี่ถ้วน และเชื่อว่า เป็นกุญแจไขความนัยแห่งนิมิตนั้น เขาตีความว่า นิมิตบ่งบอกว่า เขาเป็นบุตรของพระเทพบิดร และเป็นน้องชายของพระเยซู ทั้งสองพระองค์เสด็จมาสั่งสอนให้เขากำจัดมารให้สิ้นไปจากโลก
ไทยลีกดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2544/45
ภาพรวมก่อนการแข่งขัน
ในฤดูกาลนี้ มีการเปลื่ยนแปลงกฎการเลื่อนชั้น-ตกชั้น เพื่อให้สอดคล้องกับการเพิ่มลดจำนวนสโมสรที่จะแข่งขันในอนาคต โดยการเลื่อนชั้น จะให้สโมสรชนะเลิศเลื่อนชั้นเพียงสโมสรเดียว และไม่มีการเพลย์ออฟเลื่อนชั้น และตกชั้น 2 สโมสรเหมือนกับฤดูกาลที่ผ่านมา โดยได้ให้สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน ส่งรายชื่อนักฟุตบอลที่จะทำการแข่งขันได้ 35 คน แต่จะมีการส่งรายชื่อเบื้องต้นให้ฝ่ายจัดการแข่งขัน ทั้งหมด 18 คน โดยจะเริ่มต้นแข่งขัน ตั้งแต่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2545
ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล
สิ้นสุดเมื่อ 23 มีนาคม 2545
ผู้ทำประตูสูงสุด
สิ้นสุดเมื่อ 23 มีนาคม 2545
16 ประตู 15 ประตู 11 ประตู
ตำบลไชยสถาน (อำเภอเมืองน่าน)
ไชยสถาน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอ
การปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถานมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลไชยสถานทั้งตำบล โดยมีเอกชาติ อินทรพัฒน์ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถานคนปัจจุบัน
เอโนชิมะ
เอโนชิมะ เป็นเกาะขนาดเล็ก ส่วนหนึ่งของนครฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ มีพื้นที่ประมาณ 4 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำคาตาเซะ ในอ่าวซางามิ การเดินทางไปสู่เกาะมีสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับตัวเกาะ
เอโนชิมะเคยเป็นสถานที่หลักในการจัดการแข่งขันกีฬาเรือใบ ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
รอเบิร์ต ดับเบิลยู. ฮอลลีย์
รอเบิร์ต วิลเลียม ฮอลลีย์ (Robert William Holley; 28 มกราคม ค.ศ. 1922 – 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองเออร์แบนา รัฐอิลลินอย เป็นบุตรของชาลส์ ฮอลลีย์และวิโอลา ฮอลลีย์ (นามสกุลเดิม วูลฟ์) เรียนที่โรงเรียนไฮสกูลเออร์แบนา ก่อนจะเรียนต่อปริญญาตรีด้านเคมีที่มหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์และเรียนปริญญาเอกด้านเคมีอินทรีย์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ฮอลลีย์ทำงานกับวินเซนต์ ดู วิกโนดที่วิทยาลัยแพทย์ของมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ก่อนจะเรียนจบปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1947
หลังเรียนจบ ฮอลลีย์ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์สาขาเคมีอินทรีย์ ก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านชีวเคมี ฮอลลีย์เริ่มศึกษาอาร์เอ็นเอ โดยสนใจการสกัดทีอาร์เอ็นเอจนสามารถระบุลำดับและโครงสร้างของอลานีน ทีอาร์เอ็นเอ ซึ่งสามารถเปลี่ยนรูปเป็นโปรตีนได้ การค้นพบโครงสร้างของทีอาร์เอ็นเอช่วยอธิบายการสังเคราะห์โปรตีนจากเอ็มอาร์เอ็นเอ ผลงานนี้ทำให้ฮอลลีย์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับหร โคพินท์ โขรานาและมาร์แชลล์ วอร์เรน ไนเรนเบิร์กในปี ค.ศ. 1968
ด้านชีวิตส่วนตัว ฮอลลีย์แต่งงานกับแอนน์ ดวอร์กินในปี ค.ศ. 1945 มีบุตรด้วยกัน 1 คน ฮอลลีย์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดในปี ค.ศ. 1993 ที่เมืองโลสกาโตส รัฐแคลิฟอร์เนีย
รายพระนามและชื่ออธิบดีกรมศุลกากร
ด้านล่างนี้คือรายพระนามและรายนามอธิบดีกรมศุลกากร
ตะพาบหัวกบ
ตะพาบหัวกบ (Cantor's giant soft-shelled turtle; ) เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายตะพาบทั่วไป จัดเป็นตะพาบขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่สุดพบขนาดกระดองยาว 120 เซนติเมตร น้ำหนักถึง 50 กิโลกรัม  นับว่าใหญ่ที่สุดในสกุลตะพาบหัวกบนี้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ อำเภอแม่ริม และอำเภอหางดง ของจังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่ทั้งหมด 163,162.5 ไร่หรือประมาณ 261 ตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดของอุทยานแห่งชาติอยู่บริเวณที่เรียกว่า ดอยปุย ซึ่งสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,685 เมตร อุทยานแห่งชาติแห่งนี้ประกอบด้วยป่าที่อุดมสมบูรณ์ แม้ว่าจะตั้งอยู่ใกล้ตัวเมืองเชียงใหม่มาก แต่ป่าส่วนใหญ่อยู่บนภูเขาสูงสลับซับซ้อน ภูเขาสำคัญได้แก่ ดอยสุเทพ ดอยปุย เป็นต้น นอกจากนี้ อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญ 2 แห่งได้แก่ วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร และพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์
ตะพาบหัวกบ
เมื่อยังเล็กสีของกระดอง จะมีสีน้ำตาลปนเขียวอ่อน ๆ มีจุดเล็ก ๆ สีเหลืองกระจายทั่วไป และค่อย ๆ จางเมื่อโตขึ้น รวมทั้งสีก็จะเข้มขึ้นด้วย พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงทุกภาคของประเทศไทย ในแม่น้ำสายใหญ่ โดยเฉพาะแม่น้ำโขงในภาคอีสาน ปัจจุบันเป็นตะพาบที่พบได้น้อยมาก จนถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองของกรมประมง และจัดอยู่ในบัญชีประเภทที่ 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส
มีอุปนิสัย ดุร้าย มักฝังตัวอยู่นิ่ง ๆ ในพื้นทรายใต้น้ำเพื่อกบดานรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยโผล่ส่วนจมูกเพื่อขึ้นมาหายใจเพียงวันละ 2–3 ครั้งเท่านั้น ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปู่หลู่" ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ cantorii ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่นักสัตว์วิทยาชาวเดนมาร์ก ทีโอดอร์ เอ็ดวาร์ด แซนตอร์ และเชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้กว่า 100 ปี
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย เป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนอยู่ในแนวเทือกเขาถนนธงไชยที่สืบเนื่องต่อจากเทือกเขาหิมาลัย ความสูงของพื้นที่อยู่ระหว่าง 330-1,685 เมตรจากระดับน้ำทะเล โดยมียอดดอยปุยเป็นจุดที่สูงที่สุด นอกจากนี้มียอดเขาต่างที่สูงลดหลั่นกันมา ได้แก่ ยอดดอยสุเทพที่บริเวณสันกู่ สูง 1,601 เมตร ยอดดอยแม่สาน้อย สูง 1,549 เมตร ยอดดอยค่อมร่อง สูง 1,459 เมตร ยอดดอยบวกห้าบริเวณพระตำหนักภุพิงค์ราชนิเวศน์ สูง 1,400 เมตร ที่ทำการอุทยานแห่งชาติ สูง 1,130 เมตรจากระดับน้ำทะเล สำหรับพื้นที่อุทยานแห่งชาติที่อยู่ในเขตอำเภอแม่แตงมีความสูงอยู่ในระหว่าง 400-980 เมตรจากระดับน้ำทะเล ลักษณะโครงสร้างทางธรณีของอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย โดยทั่วไปประกอบด้วย หินอัคนี ชนิดที่สำคัญได้แก่ หินแกรนิต นอกจากี้ยังมีหินชั้นและหินแปร เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารที่สำคัญของตัวเมืองเชียงใหม่ และพื้นที่บางส่วนของอำเภอรอบๆ ได้แก่ อำเภอแม่ริม อำเภอหางดง อำเภอสะเมิง และอำเภอแม่แตง มีลำห้วยที่สำคัญได้แก่ ห้วยตึงเฒ่า ห้วยแม่หยวก ห้วยแก้ว ห้วยช่างเคี่ยน ห้วยปงน้อย ห้วยแม่เหียะ ห้วยแม่นาไทร และห้วยแม่ปอน เป็นต้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งต้นน้ำลำธารที่ไหลลงสู่ แม่น้ำปิง
ตะพาบหัวกบ
ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยในตัวที่กระดองมีจุดสีเหลืองอ่อนเป็นวงกระจายอยู่บริเวณขอบกระดอง โดยที่ไม่แปรเปลี่ยนไปตามวัย จะถูกเรียกว่า "กริวดาว" พบได้เฉพาะภาคกลางและภาคตะวันตกของไทยเท่านั้น ซึ่งหาได้ยากมาก สันนิษฐานว่าในอดีตสามารถพบได้ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ภาคเหนือมาจนถึงภาคกลาง
อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย
ลักษณะภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไปของพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ที่พัดพาเอาความชุ่มชื้นและเมฆฝนเข้ามาทำให้ฝนตก และลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดมาจากประเทศจีนจะนำเอาความหนาวเย็นและความแห้งแล้งเข้ามา ทำให้เกิดฤดูกาลต่างๆ โดยจะมีฤดูร้อนในช่วงระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ฤดูฝนในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายน-พฤศจิกายน และฤดูหนาวในช่วงระหว่างเดือนธันวาคม-กุมภาพันธ์ สลับกันไป แต่เนื่องจากพื้นที่อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยมีความหลากหลายทางด้านระดับความสูงและมีเทือกเขาสลับซับซ้อนสูง ทำให้ลักษณะอากาศในแต่ละพื้นที่มีความแตกต่างกันอย่างมาก โดยทั่วไปแล้วสภาพภูมิอากาศในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติมีค่าอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีอยู่ระหว่าง 2-23 องศาเซลเซียส มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยตลอดปีระหว่าง 1,350-2,500 มิลลิเมตร โดยมีจำนวนวันที่ฝนตกเฉลี่ย 139 วัน และมีค่าเฉลี่ยความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยตลอดปีระหว่าง 70-80 เปอร์เซ็นต์ สำหรับบริเวณที่สูงของอุทยานแห่งชาติ เช่น บริเวณยอดดอยปุย สภาพอากาศโดยทั่วไปจะหนาวเย็นและชุ่มชื้น เนื่องจากได้รับไอน้ำจากเมฆหมอกที่ปกคลุมอยู่เกือบตลอดปี อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดในพื้นที่อยู่ระหว่าง 10-12 องศาเซลเซียส ในช่วงเดือนธันวาคม-กุมภาพันธ์ ในวันที่อากาศหนาวจัด ค่าอุณหภูมิอาจลดลงถึง 4-5 องศาเซลเซียส
สถานที่ท่องเที่ยว
ภายในอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย มีสถานที่ท่องเที่ยวทั้งทางธรรมชาติและมนุษย์สร้างขึ้นหลายแห่ง ดังนี้
ปลิเยวลิยา
ปลิเยวลิยา เป็นเมืองและเมืองเอกของเทศบาลปลิเยวลิยาในมอนเตเนโกร ในยุคกลางปลิเยวลิยาเป็นทางแยกสำคัญของถนนพาณิชย์และวัฒนธรรมที่สำคัญ ในปี 2011 เทศบาลปลิเยวลิยามีประชากร 30,786 คนในขณะที่เมืองนี้มีประชากรประมาณ 19,489 คน มีพื้นที่ทั้งหมด 1,346 ตารางกิโลเมตร (520 ตารางไมล์) เป็นเขตเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับสามในมอนเตเนโกร
เขตปกครองตนเองทิเบต
เขตปกครองตนเองทิเบต หรือ เขตปกครองตนเองซีจ้าง หรือ ประเทศทิเบตภายใต้การยึดครองของจีน เป็นเขตปกครองตนเองของชาวทิเบต ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีเมืองหลวงชื่อ ลาซ่า มีพระเป็นผู้นำของเขตปกครองตนเองนี้ ชาวทิเบตนับถือศาสนาพุทธนิกายวัชรยาน คล้ายกับประเทศภูฏาน ทิเบตตั้งอยู่บนเทือกเขาหิมาลัย เป็นที่ราบสูงที่สูงที่สุดในโลก จนได้รับฉายาว่า หลังคาโลก ทิเบตมีอากาศที่หนาวเย็นมาก และมีความกดอากาศและออกซิเจนที่ต่ำ ฉะนั้นผู้ที่จะมาในทิเบตจะต้องปรับสภาพร่างกายก่อน และด้วยเหตุนี้ประชากรที่อาศัยอยู่ในทิเบตจึงน้อย
พลเมืองชายของทิเบตกว่าครึ่งบวชเป็นพระ ก่อนที่จีนจะผนวกทิเบตเป็นเขตปกครองตนเอง ทิเบตมีสามเณริกามากที่สุดในโลก ในทิเบตเคยมีคัมภีร์มากมาย พลเมืองนับถือศาสนาอย่างเคร่งครัด จนได้รับฉายาว่า "แดนแห่งพระธรรม"
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตปกครองตนเองทิเบตมีพื้นที่ติดต่อดังนี้