cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บิ๊กหม่ำ
รูปแบบรายการ
เดิมรายการ บิ๊กหม่ำ คือรายการหม่ำโชว์ ซึ่งเคยออกอากาศทุกคืนวันเสาร์ ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือฉากของรายการ และการแต่งกายของพิธีกร เพื่อให้เข้ากับวันและเวลาออกอากาศใหม่ โดยยังคงรูปแบบการนำเสนอหลักของรายการเดิม
ในระยะแรกของการออกอากาศ รายการ บิ๊กหม่ำ มีช่วงหลัก 3 ช่วง คือ สวัสดีปีหม่ำ, หม่ำเห่าใบตองแห้ง และ หม่ำมีศรีสุข ไม่นับช่วงเปิดรายการ และช่วงพิเศษ แต่เดือนตุลาคม 2553 เป็นต้นมา รายการได้มีการปรับเปลี่ยนช่วงใหม่ โดยเริ่มมีช่วง คุยแบบหม่ำๆ , บิ๊กหม่ำ บิ๊กเพลง  และ บิ๊กหม่ำ บิ๊กเดี่ยว จนกระทั่งเดือนมกราคม 2554 รายการปรับเปลี่ยนอีกครั้ง โดยได้เพิ่มช่วง หม่ำแฟมิลี่ ในภายหลัง
พิธีกรรับเชิญ
รายการในปีแรก จะมีพิธีกรฝ่ายหญิงมาร่วมดำเนินรายการ (ยกเว้นเทปวันที่ 15 พฤษภาคม และ 5 มิถุนายน 2553 ที่มีพิธีกรรับเชิญเป็นผู้ชาย) โดยช่วงเปิดตัวจะมี ท็อฟฟี่ ตลกหกฉาก (ศิวดล จันทนเสวี) มาเดินควงคู่ และยังทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยพิธีกรอีกด้วย แต่เทปวันที่ 22 มกราคม 2554 เป็นต้นมา รายการมีการปรับเปลี่ยนช่วงต่างๆ จึงเหลือพิธีกรหลัก คือ หม่ำ และจะมี ท็อฟฟี่ มาร่วมสร้างสีสันเป็นบางครั้งบางคราว
รายนามพิธีกรรับเชิญ มีดังนี้
สวัสดีปีหม่ำ
เป็นช่วงที่เปิดโอกาสให้ ศิลปิน นักร้อง ทุกค่ายทุกแนว มาโชว์เพลงล่าสุด พร้อมทั้งแสดงความสามารถต่างๆ ร่วมกับพิธีกร(ผู้ดำเนินช่วง: หม่ำ, พิธีกรรับเชิญ)
หม่ำเห่าใบตองแห้ง
เป็นช่วงที่ให้ศิลปินตลก หรือ คณะตลก มาแสดงตลกร่วมกับพิธีกร บางครั้งจะเชิญนักแสดงมืออาชีพ นักพูด นักวิชาการ หมอดู มาพูดคุยเพื่อเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ (ผู้ดำเนินช่วง: หม่ำ)
หม่ำมีศรีสุข
เป็นช่วงที่เปิดโอกาสให้ผู้ที่มีความสามารถในการเต้นรำ หรือมีความพิสดาร มาแสดงความเป็นตัวตนของตนเอง (ผู้ดำเนินช่วง: หม่ำ, พิธีกรรับเชิญ)
ช่วงเปิดรายการ
เป็นช่วงที่เปิดโอกาสให้ ศิลปิน นักร้อง ทุกค่ายทุกแนว มาโชว์เพลงล่าสุด พร้อมพูดคุยเล็กน้อย หรือมีข่าวคราวความเคลื่อนไหว
คุยแบบหม่ำๆ
เป็นช่วงที่มี ศิลปิน นักแสดง หรือ บุคคลสำคัญในวงการต่างๆ มาพูดคุยเรื่องส่วนตัวหรือผลงานของตัวเอง อย่างสนุกสนานเป็นกันเอง
หม่ำแฟมิลี่
เป็นช่วงที่เชิญครอบครัวดารา 2 ครอบครัว มานั่งตอบคำถามปะทะกันเพื่อแลกของรักของหวง
บิ๊กหม่ำ บิ๊กเดี่ยว
เป็นช่วงที่ศิลปินตลก นักแสดง นักพูด นักวิชาการ มาโชว์เดี่ยวด้วยการพูดคุยเรื่องส่วนตัว หรือเรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ชม
บิ๊กหม่ำ บิ๊กเพลง
เป็นช่วงที่เปิดโอกาสให้ผู้แข่งขันทางบ้าน 2 ท่าน มาร้องเพลงตามโจทย์ที่กำหนด ซึ่งทางรายการมี 4 หมวด หมวดละ 5 เพลง ให้ผู้แข่งขันแต่ละท่านเลือกเพียงหมวดเดียว โดยต้องร้องเพลงให้ถูกครบทุกเพลง ถึงจะได้เป็นแชมป์ประจำสัปดาห์เพื่อผ่านเข้าแข่งขันในสัปดาห์ถัดไป หากครองแชมป์ 10 สัปดาห์จะได้รับทุนการศึกษามูลค่าร่วมครึ่งแสนบาท แต่ในบางโอกาสจะพักการประกวดให้เป็นช่วงพิเศษ โดยมีดารานักแสดง 2 ท่านมาแข่งขันร้องเพลง
บิ๊กหม่ำ ก็อตทาเลนต์
เป็นช่วงย่อยพิเศษแนะนำรายการ ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ โดยเสนอคลิปวิดีโอตัวอย่างจากรายการ ก็อตทาเลนต์ ของประเทศต่างๆโดยช่วงดังกล่าวเป็นช่วงในการโปรโมตรายการไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ที่ยังไม่ออกอากาศ
ฌ็อง กาลแว็ง
ฌ็อง กาลแว็ง (Jean Calvin) หรือจอห์น คาลวิน (John Calvin) เป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์และศิษยาภิบาลชาวฝรั่งเศสสมัยการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ แนวคิดทางเทววิทยาที่กาลแว็งพัฒนาขึ้นเรียกว่าลัทธิคาลวิน ซึ่งแพร่หลายอยู่ในหลายนิกาย เช่น คริสตจักรปฏิรูป คริสตจักรคองกริเกชันแนล เพรสไบทีเรียน เป็นต้น
เดิมกาลแว็งเป็นนักกฎหมายที่มีแนวคิดแบบมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และได้ถอนตัวออกจากคริสตจักรโรมันคาทอลิกในปี ค.ศ. 1530 เมื่อเกิดการต่อต้านนิกายโปรเตสแตนต์ในฝรั่งเศส กาลแว็งก็ลี้ภัยไปอาศัยที่เมืองบาเซิล ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และได้พิมพ์เผยแพร่ผลงานสำคัญคือหนังสือ "สถาบันศาสนาคริสต์" เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1539 ในปีนั้นกีโยม ฟาแรล ได้ชวนกาลแว็งมาร่วมผลักดันการปฏิรูปศาสนาที่เมืองเจนีวาด้วย แต่สภานครเจนีวาไม่ยอมรับแนวคิดของทั้งสองและขับทั้งสองคนออกจากเมือง จากนั้นมาร์ติน ลูเทอร์ ได้เชิญกาลแว็งไปเป็นศาสนาจารย์ประจำโบสถ์ของผู้อพยพชาวฝรั่งเศสที่เมืองสตราสบูร์ก เขายังคงสนับสนุนการปฏิรูปศาสนาที่เจนีวา จนได้รับเชิญกลับไปเป็นผู้นำคริสตจักรในที่สุด
การปฏิรูปศาสนาคริสต์ตามแนวของกาลแว็งมีทั้งด้านการปกครองคริสตจักร พิธีกรรม และเน้นหลักความเชื่อเรื่องเทวลิขิต เรื่องพระเป็นเจ้าทรงมีอธิปไตยสมูรณ์ในการประทานความรอดจากความตายให้แก่วิญญาณของมนุษย์ และการลงโทษนิรันดร์
อ้างอิง
1509 1564
ปัทมานภสวามีมนเทียร
ปัทมานภสวามีมนเทียร (Padmanabhaswamy temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ในเมืองติรุวนันตปุรัม เมืองหลวงของรัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ชื่อเมืองนั้นเป็นภาษามลยาฬัมแปลว่า "เมืองของพระอนันตะ" ("The City of Lord Ananta") อันหมายถึงเทพเจ้าองค์ประธานของโบสถ์พราหมณ์แห่งนี้ การก่อสร้างนั้นสมศานสถาปัตยกรรมเกรละ กับทราวิฑเข้าด้วยกันอย่างสวยงาม โคปุระของโบสถ์พราหมณ์นี้สร้างขึ้นตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในขณะที่อนันถปุระมนเทียร (Ananthapura temple) ในกุมภละ นั้นถือว่าเป็นที่ประดิษฐานดั้งเดิมขององค์เทพ ("มูลสถานัม"; moolasthanam) ซึ่งในเชิงสถาปัตยกรรมแล้ว เป็นการสร้างจำลองมากจาก อาทิเกสวเปรุมัล (Adikesava Perumal temple) ในติรุวัตตาร์ (Thiruvattar) มากกว่า
ทรัพย์สิน
ทั้งปัทมานภสวามีมนเทียรและทรัพย์สินทั้งปวงของมนเทียรนั้นเป็นของพระปัทมานภสวามี และอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของคณะกรรมการทรัพย์สิน (trust) มาอย่างยาวนาน คณะกรรมการทรัพย์สินนั้นนำโดย ราชสกุลติรุวิตางกูร์ (Travancore royal family) อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน ศาลสูงสุดของอินเดียได้ปลดราชสกุลนี้ออกจากการดูแลทรัพย์สิน การดำเนินคดีของที.พี. สุนทรราชัน (T P Sundararajan) ได้เปลี่ยนมุมมองของผู้คนต่อมนเทียรนี้ไปตลอดกาล
เมื่อเดือนมิถุนายน 2011 ศาลสูงได้มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่จากฝ่ายโบราณคดีและเจ้าหน้าที่ดับเพลิงเข้าเปิดห้องลับทั้งหลายของมนเทียรเพื่อตรวจสอบวัตถุที่ถูกเก็บไว้ภายใน จนถึงปัจจุบันมีการค้นพบห้องเก็บของใต้ดิน (vault) เรียกว่า นิลวร (nilavara) ของมนเทียรแล้ว 6 ห้อง ซึ่งได้ตั้งชื่อตามอักษรอังกฤษ A ถึง F ในขณะที่ห้อง B ไม่เคยถูกเปิดออกเลยเป็นเวลาหลายศตวรรษ เป็นไปได้ว่าห้อง A เคยถูกเปิดแล้วครั้งหนึ่งในทศวรรษ 1930s ส่วนห้อง C ถึง F นั้นมีการเปิดเข้าออกเป็นบางครั้งในช่วงปีที่ผ่านมา เปรียา นัมภิ (Periya Nambi) กับ เฐกเกธาตุ นัมภิ (Thekkedathu Nambi) นักบวชสององค์ เป็นผู้ดูแลห้อง C ถึง F ทั้งสี่ห้อง ศาลสูงได้กำกับให้ "ประกอบพิธีตามความเชื่อ" ของมนเทียรในการเปิดห้องแต่ละห้อง และให้นำสมบัติต่าง ๆ ในทั้งสี่ห้องออกมาจัดการและจัดเก็บอย่างเป็นระบบ ส่วนห้อง A และ B นั้นจะเปิดได้ก็เพื่อการจัดเก็บสิ่งต่าง ๆ เท่านั้น แล้วให้ปิด การตรวจสอบห้องเก็บสมบัติใต้ดินนี้เป็นหน้าที่ของคณะกรรมการเจ็ดคน ซึ่งศาลสูงอินเดียเป็นผู้แต่งตั้ง โดยมีหน้าที่ให้จัดเก็บแลจัดการสมบัติต่าง ๆ อย่างเป็นระบบระเบียบ อันนำไปสู่การจัดประเภทของสมบัติต่าง ๆ จำนวนมหาศาลนี้ รายละเอียดของสมบัติที่พบ ทั้งทองคำ อัญมณี และของมีค่าอื่น ๆ นั้นยังไม่ได้มีการทำออกมาอย่างละเอียด ตลอดการจัดการนั้น ห้อง A, C, D, E และ F ได้ถูกเปิดเข้าออกเช่นเดียวกับห้องย่อย ๆ ในขณะที่มีเพียงห้อง B เท่านั้นที่ยังคงไม่ถูกเปิดออก รายการสมบัติที่พบเช่น เทวรูปพระมหาวิษณุทองคำสูงสามฟุตครึ่ง พร้อมทั้งเพชรและทับทิมรวมถึงหินมีค่าอื่น ๆ นอกจากนี้ยังพบโซ่ทองคำแท้ยาว 18 ฟุต กองทองคำหนัก 500 กิโลกรัม ผ้าคลุมใบหน้าทองคำหนัก 36 กิโลกรัม สายเหรียญทองคำ 'Sarappalli' 1200 เหรียญ ที่ประดับขอบด้วยหินมีค่า ท่ามกลางกองโบราณวัตถุ, สร้อยคอ, มงกุฏ ซึ่งทำมาจากหรือตกแต่งด้วยทองคำ เพชร ทับทิม หินและเหล็กมีค่าอื่น ๆ   นอกจากนี้ยังพบเครื่องทรงสำหรับพิธีกรรมในการบูชาเทพองค์ประธานของมนเทียรนั้นเป็นชิ้นส่วนสำหรับสวมใส่ 16 ชิ้น ทำมาจากทองคำและตกแต่งด้วยทับทิมกับมรกต หนักรวมกว่า 30 กิโลกรัม และเหรียญจากศตวรรษที่ 18 หรือราวยุคของนโปเลียน ต่อมาในช่วงต้นปี 2012 คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญได้ถูกแต่งตั้งเพื่อตรวจสอบโบราณวัตถุต่าง ๆ วิโนท ไร (Vinod Rai) อดีตเจ้าหน้าที่กรมบัญชีกลางและผู้ตรวจสอบบัญชี (Comptroller-and-Auditor-General; CAG) แห่งชาติของอินเดีย ผู้เคยตรวจสอบบัญชีของมนเทียรบางส่วนจากปี 1990 ได้ระบุว่าเมื่อสิงหาคม 2014 ในห้อง A ได้พบกองเหรียญทองคำหนักรวม 800 กิโลกรัม อายุราว 200 ปีก่อนคริสต์กาล มูลค่ารวมกว่าinr 27000000 ผู้คนที่เคยได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับการตรวจสอบนี้ระบุว่ามีโอกาสได้เห็นทั้ง บัลลังก์ทองคำ เพชรมากมาย ซึ่งบางเม็ดนั้นมีขนาดใหญ่เกือบเท่านิ้วโป้งของผู้ชายโตเต็มวัย ในหลายรายงานได้ระบุว่าพบมงกุฏอย่างน้อยแล้ว 3 อันซึ่งล้วนทำมาจากทองคำและประดับด้วยอัญมณีมีค่า   ในบางรายงานระบุถึงเก้าอี้ทองคำหลายร้อยตัส, ถ้วยไหทองคำเป็นพันใบ ท่ามกลางสมบัติอีกมากเกินความคาดหมายที่พบในห้อง A
การเปิดเผยครั้งนี้เป็นการยืนยันสถานะให้กับปัทมานภสวามีมนเทียรว่าเป็นศาสนสถานที่ร่ำรวยที่สุดในโลก มีการประมาณมูลค่ารวมของวัตถุชิ้นใหญ่ ๆ ไว้ที่เกือบ ₹1.2 lakh crore หรือ inr 1200000000000 แต่หากรวมมูลค่าทางโบราณคดี วัฒนธรรม และความเก่าแก่เข้าไปแล้ว มูลค่านั้นอาจสูงกว่ามูลค่าตลาดที่ประเมินไว้ได้ถึงสิบเท่า
ทั้ง ๆ ที่ยังมีบางห้องและห้องย่อยที่ยังไม่ได้เปิดรวมอีก 3 ห้องจากจำนวนรวม 8 ห้อง สมบัติเท่าที่ค้นพบนี้นั้นถือว่าเป็นการเก็บรวบรวมวัตถุทองคำและหินมีค่าที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลก
เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ทีมผู้เชี่ยวชาญทั้งเจ็ดคนได้ลงความเห็นว่าจะเลื่อนการเปิดค้นห้อง B ออกไปก่อน เนื่องด้วยห้อง B ยังไม่เคยถูกเปิดมาก่อนเลย เป็นที่เชื่อกันว่าการเปิดห้องนี้ออกจะถือเป็นโชคร้ายอย่างรุนแรง ราชสกุลผู้ดูแลทรัพย์สินกล่าวว่ามีตำนานมากมายเกี่ยวกับมนเทียรนี้ และห้อง B ได้ทำประตูด้วยเหล็กพร้อมรูปสลักของงูใหญ่สองตัว เพื่อเป็นการเตือนถึงโชคร้ายอย่างรุนแรงที่จะเกิดขึ้นเมื่อเปิดห้องนี้ออก มีการประกอบพิธีอัษฏมงคล เทวปรัสนัม (Ashtamangala Devaprasnam) ขึ้น เพื่อทราบพระประสงค์ขององค์เทพเจ้าองค์ประธานของมนเทียรต่อการเปิดห้อง B ซึ่งหลังการประกอบพิธี คณะกรรมการและนักบวชได้ระบุว่าการพยายามจะเปิดห้อง B ครั้งใดก็ตาม จะเป็นการสร้างความไม่พอพระหฤทัยแก่พระองค์ ในขณะเดียวกันผู้ที่จัดการสมบัติยังพบว่าสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงในห้องอื่น ๆ ที่นำออกมาแล้วนั้นก็ได้บังเกิดความโสโครกขึ้นในกระบวนการจัดเก็บ ผู้ซึ่งฎีกาให้ศาลสูงต้องสั่งให้มีการจัดเก็บสมบัติทั้งหมดที่กล่าวมานี้ขึ้น ที.พี. สุนทราชัน (T.P. Sundarajan) เสียชีวิตลงในเดือนกรกฎาคม 2011 การเสียชีวิตของเขาทำให้ความเชื่อต่าง ๆ เรื่องโชคร้ายและคำสาปของสมบัติในมนเทียรนี้ มีมูลมากขึ้นไปกว่าเดิม
ห้อง B (ห้องเก็บสมบัติต้องห้าม)
ในตำนานที่เป็นที่พูดถึงมากตำนานหนึ่ง เทวดาและฤาษีหลายองค์ที่นับถือในพระพลรามได้เดินทางมาเข้าเฝ้าพระองค์ที่สระปัทมตีรฐัม (Padmateertham) ในเมืองฐิรุวานันถปุรัม (Thiruvananthapuram) แห่งนี้ และได้ขอพระอนุญาตในการอยู่อาศัยในบริเวณนั้นเพื่อจะได้บูชาพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงอนุญาต เชื่อกันว่าบรรดาเทวดาและฤาษีได้อยู่อาศัยภายในห้องเก็บสมบัติ B (กลลร B; Kallara B) เพื่อถวายบูชาแด่พระองค์ เช่นเดียวกันกับนาคเทวดาที่ศรัทธาในพระองค์ รวมทั้ง Kanjirottu Yakshi ผู้ซึ่งปรากฏในภาพเขียนฝาผนังในครรภคฤห์ของมนเทียร ก็สถิตอยู่ในกลลรนี้เพื่อบูชาพระนรสิงห์ด้วย วัตถุศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่นศรีจักรัม (ศรีจักร; Sreechakram) ได้ถูกติดตั้งไว้ใต้กลลรนี้เพื่อเสริมพลังให้แก่องค์เทพเจ้าองค์ประธานของมนเทียรนี้ เชื่อกันว่าพระอุครนรสิงห์แห่งเฐกเกโดม (Ugra Narasimha of Thekkedom) เป็นผู้พิทักษ์ปกป้องกลลร B นี้ ในพิธีอัษฏมงคล เทวปรัสนัม (Ashtamangala Devaprasnam) ระยะเวลาสี่วันซึ่งประกอบเมื่อเดือนสิงหาคม 2011 ได้ประกาศให้กลลร B เป็น "เขตต้องห้ามเด็ดขาด"
ไกปีรีญา
ไกปีรีญา (caipirinha) เป็นเครื่องดื่มค็อกเทลประจำชาติบราซิล ทำจากกาชาซา (เหล้าหมักจากอ้อย) น้ำตาลทราย และมะนาว กาชาซา (หรือที่รู้จักกันในชื่อ กานีญา และชื่อดั้งเดิมอื่น ๆ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์กลั่นที่พบมากที่สุดในบราซิล แม้ว่ารัมและกาชาซาจะมาจากผลิตภัณฑ์ที่ได้จากอ้อยเหมือนกัน แต่แอลกอฮอล์ในกาชาซามาจากการหมักน้ำอ้อยสดแล้วนำไปกลั่น ในขณะที่รัมมักผลิตจากผลพลอยได้จากการผลิตน้ำตาลทราย เช่น กากน้ำตาล
การเตรียมไกปีรีญาทำได้โดยบดและคนผสมมะนาวหั่นเข้ากับน้ำตาลทราย จากนั้นจึงเติมกาชาซาลงไป เครื่องดื่มชนิดนี้อาจเตรียมในแก้วขนาดใหญ่ใบเดียวเพื่อแบ่งกันดื่ม หรือเตรียมในเหยือกขนาดใหญ่ขึ้นเพื่อเสิร์ฟแยกแก้วก็ได้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเสพสุนทร (15 มีนาคม พ.ศ. 2335 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385) มีพระนามเดิมว่า พระองค์เจ้ากุสุมา ประสูติเมื่อวันศุกร์ เดือน 5 ขึ้น 4 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จุลศักราช 1154 ตรงกับวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2335 เป็นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยและเจ้าจอมมารดากรุด ทรงเป็นต้นราชสกุลกุสุมา
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นเสพสุนทร สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 3 เมื่อวันอังคาร เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีขาล จ.ศ. 1204 ตรงกับ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2385 พระชนมายุ 50 พรรษา
ถ้ำคนนอน
ถ้ำคนนอนตั้งอยู่ที่บ้านหินร่อง ตำบลในเมือง อำเภอภูเวียง ลักษณะของถ้ำ เป็นก้อนหินขนาดใหญ่สองก้อนวางซ้อนกันบนลานหิน "หินลาดผีหลอก" ห่างจากลานหินลาดหัวเมยไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 300 เมตร
มีภาพเขียนสีปรากฎใต้หลืบหิน ที่ยื่นออกไปทางด้านทิศใต้ เขียนด้วยสีแดงคล้ำ เป็นลายเส้น ลายจุด ลายเส้นโค้ง และเส้นกากบาท
การแตกตัวเป็นไอออน
การแตกตัวเป็นไอออน (Ionization) เป็นกระบวนการหนึ่ง ที่อะตอมหรือโมเลกุลได้รับประจุลบหรือประจุบวกจากการได้มาหรือการเสียไปของอิเล็กตรอนอะตอมหรือโมเลกุลนั้นจึงกลายเป็นไอออน, มักจะเกิดขึ้นร่วมกับการเปลี่ยนแปลงทางเคมีอื่น ๆ การแตกตัวเป็นไอออนอาจเป็นผลมาจากการสูญเสียอิเล็กตรอนหลังจากการชนกันของอนุภาคย่อยของอะตอมด้วยกัน, การชนกันของอะตอมกับอะตอมอื่น ๆ, การชนกันของโมเลกุลกับไอออน, หรือผ่านการมีปฏิสัมพันธ์กับแสง. การแตกตัวเป็นไอออนสามารถเกิดขึ้นได้ผ่านการสลายให้กัมมันตรังสีโดยกระบวนการการแปลงภายใน ซึ่งในกระบวนการนี้ นิวเคลียสที่ถูกกระตุ้นจะถ่ายโอนพลังงานของมันไปให้กับอิเล็กตรอนตัวหนึ่งภายในเปลือกอิเล็กตรอนวงในทำให้อิเล็กตรอนตัวนั้นถูกปล่อยออกมา
ประโยชน์
ตัวอย่างในชีวิตประจำวันของการแตกตัวเป็นไอออนของก๊าซได้แก่อย่างเช่นภายในหลอดฟลูโอเรสเซนต์หรือหลอดประจุไฟฟ้าอื่น ๆ นอกจากนี้มันยังถูกใช้ในการตรวจจับรังสีเช่นเครื่องวัดกัมมันตภาพรังสี Geiger-Müller หรือห้องการแตกตัวเป็นไอออน ขั้นตอนของการแตกตัวเป็นไอออนถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในอุปกรณ์ที่หลากหลายทางวิทยาศาสตร์พื้นฐานและในเครื่องวิเคราะห์สเปกตรัมของมวลและในการทำรังสีบำบัด
การผลิตไอออน
ไอออนประจุลบจะถูกผลิตขึ้นเมื่ออิเล็กตรอนอิสระชนเข้ากับอะตอมและต่อมามันก็จะถูกขังอยู่ภายในกำแพงศักย์ไฟฟ้า, ปล่อยพลังงานส่วนเกินที่มีออกมา กระบวนการนี​​้เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นการแตกตัวเป็นไอออนโดยการจับยึดอิเล็กตรอน (electron capture ionization) (เป็นการแตกตัวเป็นไอออนของอะตอมหรือโมเลกุลที่อยู่ในขั้นตอนที่เป็นก๊าซโดยการแปะติดอิเล็กตรอนเข้าไปเพื่อสร้างไอออนในรูปแบบของ A–• ตามสมการ เมื่อ M เหนือลูกศรหมายความว่าในการที่จะอนุรักษ์พลังงานและโมเมนตัม บุคคลที่สามต้องเข้ามามีส่วนร่วม (จำนวนของโมเลกุลที่เข้าทำปฏิกริยาคือสาม) การจับยึดอิเล็กตรอนสามารถถูกนำมาใช้ร่วมกับการแตกตัวเป็นไอออนด้วยวิธีทางเคมี (chemical ionization) เครื่องตรวจจับการจับยึดอิเล็กตรอนจะถูกนำมาใช้บางระบบของการแยกสีของก๊าซ (gas chromatography) )
ไอออนประจุบวกจะมีการผลิตโดยการโอนพลังงานในจำนวนที่เพียงพอให้กับอิเล็กตรอนที่ถูกยึดเหนี่ยวไว้ในการปะทะกันกับอนุภาคที่มีประจุ (เช่นไอออน, อิเล็กตรอนหรือโพสิตรอน) หรือกับโฟตอน จำนวนที่เป็นเกณฑ์ของพลังงานที่ต้องใช้จะถูกเรียกว่าพลังงานศักย์ในการแตกตัวเป็นไอออน การศึกษาการชนกันดังกล่าวเป็นความสำคัญขั้นพื้นฐานในเรื่องเกี่ยวกับ few-body problem (ดูบทความเกี่ยวกับ few-body problem) ซึ่งเป็นหนึ่งในปัญหาที่ยังแก้ไม่ได้ที่สำคัญในสาขาฟิสิกส์ ในมุมมองของพลังงานจลน์ การทดลองที่สมบูรณ์ เช่นในการทดลองที่จะกำหนดเวกเตอร์โมเมนตัมที่สมบูรณ์ของทุกชิ้นส่วนเศษซากการชนทั้งหมด (กระสุนววิถีกระจาย, เป้าหมายไอออนที่ recoiling และอิเล็กตรอนพุ่งออกมา) ได้มีส่วนร่วมให้กับความก้าวหน้าที่สำคัญในการทำความเข้าใจในทฤษฎีของ few-body problem ในหลายปีที่ผ่านมา
การแตกตัวเป็นไอออนแบบไม่สูญเสียหรือได้รับความร้อน (Adiabatic ionization) เป็นรูปแบบหยึ่งของการแตกตัวเป็นไอออนที่อิเล็กตรอนถูกย้ายออกจากหรือเพิ่มเข้าให้อะตอมหรือโมเลกุลในสถานะพลังงานต่ำสุดเพื่อสร้างไอออนในสถานะพลังงานที่ต่ำสุดของมัน
หิมะถล่มทาวน์เซนด์ (Townsend avalanche) เป็นตัวอย่างที่ดีของการสร้างไอออนบวกและอิเล็กตรอนอิสระเนื่องจากการกระทบของไอออน มันเป็นปฏิกิริยาที่ลดหลั่นที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอนในภูมิภาคท​​ี่มีสนามไฟฟ้าที่สูงพอสมควรในตัวกลางที่เป็นก๊าซที่สามารถถูกทำให้แตกตัวเป็นไอออนได้เช่นอากาศ หลังเหตุการณ์แตกตัวเป็นไอออนแต่เดิม อย่างเช่นเนื่องจากการแผ่รังสีโดยการแตกตัวเป็นไอออน ไอออนประจุบวกจะลอยไปที่แคโทด ในขณะที่อิเล็กตรอนอิสระจะลอยไปยังแอโหนดของอุปกรณ์ ถ้าสนามไฟฟ้ามีความแข้มพอเพียง อิเล็กตรอนอิสระอาจได้รับพลังงานเพียงพอที่จะปลดปล่อยอิเล็กตรอนต่อไปอีกในการชนครั้งต่อไปกับโมเลกุลอื่น ทั้งสองอิเล็กตรอนอิสระนั้นจะเดินทางไปยังแอโหนดและได้รับพลังงานที่เพียงพอจากสนามไฟฟ้าที่จะทำให้เกิดการแตกตัวเป็นไอออนจากการกระทบเมื่อมีการชนครั้งต่อไปเกิดขึ้น; และเกิดขึ้นเช่นนี้ต่อไปเรื่อย ๆ นี้เป็นปฏิกิริยาลูกโซ่อย่างมีประสิทธิภาพของการผลิตอิเล็กตรอนและจะขึ้นอยู่กับอิเล็กตรอนอิสระที่ได้รับพลังงานที่เพียงพอระหว่างการชนกันที่จะรักษาสภาวะหิมะถล่มให้ยั่งยินต่อไป
ประสิทธิภาพของการแตกตัวเป็นไอออนคิดเป็นอัตราส่วนระหว่างจำนวนของไอออนที่ได้ต่อจำนวนของอิเล็กตรอนหรือโฟตอนที่ใช้
สร้อยสยาม
สร้อยสยามหรือชงโคสยาม เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็งในสกุลชงโค วงศ์ Leguminosae ยอดอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง ดอกเป็นดอกช่อ ดอกย่อยสีชมพู ออกดอกช่วงกุมภาพันธ์ – เมษายน นิยมนำมาปลูกเป็นไม้ประดับเลื้อยแต่งรั้วหรือซุ้ม พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ในเขตเทือกเขาของจังหวัดพิษณุโลก โดยนายธวัชชัย วงศ์ประเสริฐ ชื่อชนิดตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
เหงียน ถิ กีม เงิน
เหงียน ถิ กีม เงิน (เกิด 12 เมษายน 1954 ใน จังหวัดเบ๊นแจ ) เป็นนักการเมืองหญิงชาวเวียดนาม ในปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธาน สภาแห่งชาติของเวียดนาม เหงียน ถิ กีม เงินเป็นหนึ่งในสมาชิกกรรมการบริหารพรรคการเมืองรุ่นที่ 12 ของเวียดนาม ซึ่งเหงียน ถิ กีม เงิน อยู่ในอันดับที่สองรองจาก เหงียน ฟู้ จ่อง ซึ่งเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ เหงียน ถิ กีม เงิน เคยดำรงตำแหน่งรองประธานสมัชชาแห่งชาติของเวียดนาม และเป็นประธานของสมัชชาแห่งชาติของเวียดนาม เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2559 แทนที่เหงียนซินฮุง
30 กุมภาพันธ์
วันที่ 30 กุมภาพันธ์ เป็นวันที่มีปรากฏในปฏิทินบางประเภท แต่ไม่มีในปฏิทินเกรกอเรียน ซึ่งเดือนกุมภาพันธ์มี 28 หรือ 29 วัน
ปฏิทินสวีเดน
จักรวรรดิสวีเดน (ซึ่งเวลานั้นครอบครองที่ประเทศฟินแลนด์) วางแผนเพื่อเปลี่ยนการใช้ปฏิทินจากปฏิทินจูเลียนเป็นปฏิทินเกรกอเรียน เริ่มต้นใน ค.ศ. 1700 โดยเพิ่มอธิกวาร (29 กุมภาพันธ์) ทุก 4 ปี และข้ามอธิกวารทุก 40 ปี อย่างไรก็ตามมหาสงครามเหนือเริ่มเกิดขึ้นในปีนั้น ทำให้ชาวสวีเดนละความสนใจจากปฏิทินของพวกเขา และทำให้เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1700 ไม่ได้เพิ่มอธิกวาร แต่ในสองโอกาสถัดไป ค.ศ. 1704 และ ค.ศ. 1708 ก็ได้เพิ่มอธิกวารอย่างที่ควรจะเป็น
เพื่อป้องกันความสับสนและความผิดพลาดในระยะยาว จึงมีการฟื้นฟูปฏิทินจูเลียนเพื่อเปรียบเทียบ และได้เพิ่มอธิกวารอีกหนึ่งวันเพื่อชดเชย ทำให้เกิดวันที่ 30 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712 สำหรับปีนั้นปีเดียว แต่ต่อมาพบว่าวันดังกล่าวตรงกับวันที่ 29 กุมภาพันธ์ของปฏิทินจูเลียน และวันที่ 11 มีนาคมของปฏิทินเกรกอเรียน ชาวสวีเดนจึงปรับปรุงปฏิทินเป็นครั้งสุดท้ายโดยตัด 11 วันสุดท้ายของเดือนกุมภาพันธ์ออกสำหรับ ค.ศ. 1753 (เดิมมี 28 วัน) ทำให้ถัดจากวันที่ 17 กุมภาพันธ์กลายเป็นวันที่ 1 มีนาคมทันที และเป็นปฏิทินเกรกอเรียนอย่างเต็มตัว
โออีเอ็ม
ผู้ผลิตอุปกรณ์ตามแบบฐาน (original equipment manufacturer) หรือ โออีเอ็ม (OEM) เป็นคำที่ใช้เมื่อบริษัทหนึ่งได้ผลิตชิ้นส่วนหรือส่วนควบขึ้นมา โดยที่ชิ้นส่วนดังกล่าวถูกใช้ในผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายของบริษัทตัวเองหรือบริษัทอื่น อย่างไรก็ตาม คำนี้อาจถูกใช้ไปในหลายความหมายตามแต่บริบทที่ต่างกันไป'ผู้ผลิตอุปกรณ์ตามแบบฐาน (original equipment manufacturer) หรือ โออีเอ็ม''' (OEM) เป็นคำที่ใช้เมื่อบริษัทหนึ่งได้ผลิตชิ้นส่วนหรือส่วนควบขึ้นมา โดยที่ชิ้นส่วนดังกล่าวถูกใช้ในผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายของบริษัทตัวเองหรือบริษัทอื่น อย่างไรก็ตาม คำนี้อาจถูกใช้ไปในหลายความหมายตามแต่บริบทที่ต่างกันไป
อุตสาหกรรมการผลิต
ในอุตสาหกรรมการผลิต ผู้ผลิตอุปกรณ์ตามแบบฐาน (OEM) มีอยู่สองประเภทด้วยกันคือ:
อาณานิคมเคนยา
อาณานิคมและรัฐในอารักขาเคนยา (Colony and Protectorate of Kenya) โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อ บริติชเคนยา (British Kenya) หรือ บริติชอีสต์แอฟริกา (British East Africa) เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิบริติชในแอฟริกา จัดตั้งขึ้นเมื่อมีการแปลงสถานะอดีตรัฐในอารักขาอีสต์แอฟริกาเป็นอาณานิคมในพระองค์ของบริติชใน ค.ศ. 1920 โดยทั่วไป คำว่า "อาณานิคมเคนยา" สื่อถึงดินแดนทางบก ส่วนบริเวณชายฝั่งที่มีความยาว 16 กิโลเมตร (มีลักษณะเหมือนกันกับรัฐสุลต่านแซนซิบาร์) คือ "รัฐในอารักขาเคนยา" แต่ทั้งสองดินแดนปกครองในรูปแบบรัฐเดี่ยว อาณานิคมนี้สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1963 เมื่อรัฐบาลที่มีเชื้อสายเคนยาส่วนใหญ่ชนะการเลือกตั้งครั้งแรก และภายหลังนำไปสู่การประกาศอิสระภาพเป็นสาธารณรัฐเคนยา
ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน (การทัพของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร)
ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน เป็นการทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรบนเหนือน่านฟ้ากรุงเบอร์ลิน ของนาซีเยอรมนี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1944 ไม่ได้จำกัดเพียงแค่นครเบอร์ลินอย่างเดียว การทัพครั้งนี้ได้มีการวางเป้าหมายไปยังเมืองอื่น ๆ ของเยอรมัน เพื่อเป็นการป้องกันในการปกป้องนครเบอร์ลินอย่างเข้มงวด การทัพได้ถูกเริ่มปฏิบัติการโดยพลอากาศเอกเซอร์ อาเธอร์ แฮร์ริส การรับรองการบิน (AOC) แห่งกองบัญชาการการทิ้งระเบิดแห่งกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (RAF Bomber Command) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 แฮร์ริสเชื่อว่านี้อาจเป็นผลการทิ้งระเบิดในการหยุดยั้งการต่อต้านเยอรมัน: "เราสามารถก่อวินาศกรรมนครเบอร์ลินได้ตลอดทาง ถ้ากองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ได้เข้าร่วมมากับเรา เราจะสูญเสียเครื่องบินไประหว่าง 400-500 ลำ.มันจะสร้างความเสียหายต่อเยอรมนีในสงคราม"
เตียวต๋ง
เตียวต๋ง (趙忠) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่นตอนปลาย เป็นสมาชิกขันทีของคณะสิบขันที และเป็นขันทีที่มีอำนาจมากในรัชสมัยของพระเจ้าเลนเต้
ยุทธเวหาที่เบอร์ลิน (การทัพของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร)
แฮร์ริสคาดหวังว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักที่สามารถใช้งานได้จำนวน 800 ลำ สำหรับการตีโฉบฉวยได้แต่ละครั้ง ติดตั้งด้วยอุปกรณ์นำทางเครื่องบินแบบใหม่และซับซ้อนอย่างเรดาร์ เอชทูเอส (H2S radar) กองทัพอากาศทหารบกสหรัฐที่เพิ่งสูญเสียเครื่องบินรบจำนวนมากในการโจมตีต่อเมืองชไวน์ฟวร์ท ไม่ได้เข้าร่วมด้วย กองกำลังหลักของกองบัญชาการทิ้งระเบิดได้ออกคำสั่งโจมตีกรุงเบอร์ลินตั้งสิบหกครั้งแต่กลับล้มเหลวในเป้าหมายที่อาจจะก่อให้เกิดความพ่ายแพ้อย่างเด็ดขาดต่อเยอรมนี ลุฟท์วัฟเฟอได้ตอบโต้ด้วยปฏิบัติการสเตียนบล็อก (Operation Steinbock, Unternehmen Steinbock, ปฏิบัติการมังกร) โจมตีใส่กรุงลอนดอน ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤษภาคม ค.ศ. 1944 ในทุก ๆ รอบเที่ยวของสเตียนบล็อก ลุฟท์วัฟเฟอได้รับความสูญเสียอย่างหนัก มากกว่ากองทัพสหราชอาณาจักรโจมตีบนเหนือน่านฟ้าเยอรมนี
กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้สูญเสียนักบินมากกว่า 7,000 นาย และเครื่องบินทิ้งระเบิด 1,047 ลำ 5.1 เปอร์เซ็นของรอบเที่ยวบิน และเครื่องบินรบ 1,682 ลำได้รับความเสียหายหรือไม่ก็ตัดออก เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1944 กองบัญชาการการทิ้งระเบิดได้เข้าโจมตีเนือร์นแบร์คด้วยเครื่องบินรบ 795 ลำ, 94 ลำซึ่งถูกยิงตกและ 71 ลำ ได้รับความเสียหาย นอกจากนี้มีการโจมตีโฉบฉวยทางอากาศอื่น ๆ อีกมากต่อกรุงเบอร์ลินโดยกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร, กองทัพอากาศที่ 8 ของกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ และเครื่องบินทิ้งระเบิดโซเวียต กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรได้มอบให้เป็นการรบแห่งเกียรติยศ (battle honour) สำหรับการทิ้งระเบิดที่เบอร์ลินโดยเครื่องบินรบของกองบัญชาการทิ้งระเบิด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1945
เตียวต๋ง
ดูเพิ่ม
189
เทลมียัวร์วิช (จีนี)
เทลมียัวร์วิช (จีนี)  (Tell Me Your Wish (Genie); 소원을 말해봐 Sowon-eul Malhaebwa (โซว็อนอึลมัลแฮบวา)) เป็นมินิอัลบั้มชุดที่ 2 ของกลุ่มศิลปินหญิง เกิลส์เจเนอเรชัน จากเกาหลี ออกวางขายช่วงปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 6 เพลง รวมถึงซิงเกิลประชาสัมพันธ์หลักชื่อเดียวกับอัลบั้ม Tell Me Your Wish (Genie)  ซึ่งได้รับความนิยมสูงไม่แพ้เพลง Gee โดยไต่ขึ้นสู่อันดับ 1 ของ Cyworld ในเวลาเพียง 1 ชม. 40 นาที
แม้ว่ามินิอัลบั้มชุดนี้จะมีปัญหาเรื่องหน้าปกที่ผู้วิจารณ์ว่ามีการนำรูปเครื่องบินรบมาใส่ไว้ตรงหน้าปก ทำให้ต้องมีการเลื่อนวางจำหน่าย และยังมีปัญหามีการละเมิดลิขสิทธิเพลงนี้ของนักร้องชาวอุซเบกิสถาน (ซึ่งภายหลังได้รับการพิสูจน์และยืนยันจากต้นสังกัด และบริษัทเจ้าของซาวน์เพลงแล้วว่า ฉบับของนักร้องชาวอุซเบกิสถานนั้นเป็นฉบับที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แต่ในกรณีของเกิร์ลสเจเนเรชันทางต้นสังกัดได้ซื้อลิขสิทธิ์มาอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ Tell Me Your Wish (Genie) ก็ไม่ได้ลดความร้อนแรงลง โดยเฉพาะซิงเกิลนี้สามารถคว้าแชมป์ KBS Music Bank ด้วยสถิติคะแนนสูงสุดถึง 17,995 คะแนน และสามารถทำยอดขายได้ถึง 100,000 แผ่นเช่นเดียวกับมินิอัลบั้ม Gee
หลิว หรูอี้
หลิว หรูอี้ พระราชโอรสองค์ที่ 4 และเป็นพระราชโอรสองค์โปรดของ จักรพรรดิฮั่นเกาจู่ ที่ต้องสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควร
องค์ชายหลิว หรูอี้ประสูติเมื่อ 208 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิฮั่นเกาจู่หรือ หลิวปัง ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ที่ประสูติแต่ สนมชี
การที่พระองค์ประสูติขึ้นมาทำให้ จักรพรรดินีฮั่นเกา หรือ หลู จื้อ มิพอพระทัยเพราะจะทำให้ตำแหน่งรัชทายาทของ หลิว อิ๋ง พระราชโอรสของพระนางต้องสั่นคลอนพระนางจึงวางแผนที่จะสังหารองค์ชายหรูอี้แต่จักรพรรดิฮั่นเกาจู่ก็ล่วงรู้แผนการนี้และพยายามที่จะหยุดยั้งแต่ไม่สำเร็จเพราะพระองค์สวรรคตเสียก่อนเมื่อ 195 ปีก่อนคริสตกาล
ในปีแรกแห่งรัชกาล จักรพรรดิฮั่นฮุ่ย องค์จักรพรรดิก็พยายามที่จะหยุดยั้งแผนการนี้แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะองค์ชายหรูอี้ก็ได้ถูกปลงพระชนม์เมื่อ 194 ปีก่อนคริสตกาล ขณะพระชนม์ได้เพียง 14 พรรษา
เด่น ดอกประดู่
ประวัติ
ก่อนจะเข้าสู่วงการบันเทิง เข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดสุทธิวราราม และ เคยเป็นนักเรียนโรงเรียนดุริยางค์กองทัพเรือ และเป็นดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่งของกองดุริยางค์ทหารเรือ จึงใช้ชื่อฉายาว่า ดอกประดู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกองทัพเรือไทย
ในปี พ.ศ. 2533 ได้เป็นผู้ผลิตและเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับการเกษตร ชื่อรายการว่า ไม่ลองไม่รู้ ออกอากาศทางช่อง 9 นานถึง 14 ปี ซึ่งปัจจุบันไม่ได้ออกอากาศแล้ว และได้ทำธุรกิจผลิตดินเกษตรผสม จำหน่ายใช้ชื่อการค้าว่า ไม่ลองไม่รู้ มีโรงงานผลิตอยู่ที่บ้านพักในหมู่บ้านย่านซอยวัชรพล ถนนรามอินทรา รวมถึงเคยเปิดร้านเบเกอรี่ย่านสี่แยกพรานนกชื่อ มิสเบเกอรี่ ซึ่งปัจจุบันได้ปิดกิจการไปแล้ว ชีวิตส่วนตัวสมรสกับ สุวพันธ์ อุบลชาติ หรือ เจ๊ตือ นักแสดงสาวที่พบรักกันระหว่างร่วมงานแสดง
สุขภาพและการเสียชีวิต
หลังป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์​มาเกือบ 4 ปี ซึ่งหมอที่รักษาเคยบอกแล้วว่าผู้ป่วยโรคนี้ พอถึงระยะหนึ่งจะเริ่มไม่อยากอาหาร ซึ่งระยะหลังเด่นเองก็เป็น เริ่มทานข้าวน้อยลงๆ ทำให้ไม่มีแรง เมื่อก่อนยังเดิน หลังๆ ต้องพยุง ก่อนเสียไม่กี่วันต้องใช้รถเข็น เริ่มเดินไม่ไหว ทานข้าวน้อย ก็หมดแรง บอกด้วยว่า ก่อนหน้านี้หมอให้ยากระตุ้นให้อยากอาหาร แต่ก็ช่วยได้แค่ส่วนหนึ่ง ทางครอบครัวก็พยายามหาทางบำรุงให้ดีที่สุด
แต่ในที่สุดอาเด่นที่เสียชีวิตด้วยป่วยเป็นโรคชรา ในวัย 80 ปี โดยการหลับไปและหยุดหายใจเมื่อช่วงเวลาประมาณ 01.30 น. ของในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่ผ่านมา ได้เดินทางไปที่วัดศิริพงษ์ธรรมนิมิต ซอยวัชรพล เพื่อเตรียมทำพิธีทางศาสนา โดยจะเริ่มพิธีรดน้ำศพ ช่วงเวลา 16.00 น. และจะทำการสวดพระอภิธรรมเป็นเวลา 5 คืน ตั้งแต่วันที่ 11 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และมีพิธีฌาปนกิจในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2565
โมกราชินี
โมกราชินี เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Apocynaceae ดอกเป็นดอกช่อ มีดอกย่อย 2-6 ดอก ออกดอกช่วงเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ พบครั้งแรกที่เขาหินปูนในอำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี โดย D.J. Middleton และ ศ.ดร.ธวัชชัย สันติสุข เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 โดยมีการกระจายพันธุ์ในเขตภาคกลางตั้งแต่นครสวรรค์ สระบุรี ลพบุรี และสระแก้ว ชื่อสปีชีส์ตั้งตามพระนามาภิไธยของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
ประเทศเติร์กเมนิสถาน
เติร์กเมนิสถาน (Turkmenistan; Türkmenistan, ) เป็นประเทศในเอเชียกลาง มีพรมแดนติดกับคาซัคสถาน อุซเบกิสถาน ประเทศอัฟกานิสถาน อิหร่าน และมีชายฝั่งบนทะเลแคสเปียน โดยมีอาชกาบัตเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ มีประชากรในประเทศประมาณ 6 ล้านคน ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในเอเชียกลาง และมีประชากรเบาบางมากที่สุดในเอเชีย
เติร์กเมนิสถานเป็นทางแยกของอารยธรรมมานานนับศตวรรษ โดยเมิร์ฟเป็นหนึ่งในเมืองโอเอซิสที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชียกลาง และเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก ในยุคกลาง เมิร์ฟถือเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ของโลกอิสลามและเป็นจุดหยุดสำคัญบนเส้นทางสายไหม ต่อมาถูกผนวกโดยจักรวรรดิรัสเซียใน ค.ศ. 1881 ซึ่งมีขบวนการต่อต้านบอลเชวิคในเอเชียกลาง ใน ค.ศ. 1925 เติร์กเมนิสถานกลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต แล้วเป็นเอกราชหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991
เติร์เมนิสถานมีก๊าซธรรมชาติสำรองขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก โดยส่วนใหญ่อยู่ที่ทะเลทรายการากุมหรือทะเลทรายดำ จาก ค.ศ. 1993 ถึง 2017 พลเมืองในประเทศได้รับไฟฟ้า น้ำ และก๊าซธรรมชาติจากรัฐบาลโดยไม่คิดเงิน
ประเทศนี้ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างมากจากสิทธิมนุษยชนที่ย่ำแย่ โดยปัญหาส่วนใหญ่คือการดูแลชนกลุ่มน้อย, เสรีภาพสื่อ และเสรีภาพทางศาสนา หลังเป็นเอกราชจากสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1991 รัฐเอกราชเติร์กเมนิสถานถูกปกครองโดยผู้ปกคอรงเผด็จการสองคน ได้แก่ประธานาธิบดีตลอดชีพซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ (มีอีกชื่อว่า ทืร์กเมนบาชือ หรือ "หัวหน้าของชาวเติร์กเมนทั้งปวง") จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 2006 กูร์บันกูลือ เบร์ดือมูฮาเมดอว์กลายเป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2007 หลังชนะการเลือกตั้งที่ไม่เป็นประชาธิปไตย (เขาเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีและรักษาการประธานาธิบดี) การใช้บทลงโทษด้วยการประหารชีวิตถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการในรัฐธรรมนูญฉบับปี 2008
การแบ่งเขตการปกครอง
ดูเพิ่มที่อำเภอของประเทศเติร์กเมนิสถานและ OpenStreetMap Wiki: Turkmenistan Geoname Changes
ประเทศเติร์กเมนิสถานแบ่งออกเป็น 5 จังหวัด (welaýat) และ 1 เมืองหลวง (şäher) แต่ละจังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ (etrap) ซึ่งอาจเป็นทั้งเทศมณฑลหรือเมือง ตามรายงานจากรัฐธรรมนูญเติร์กเมนิสถาน (มาตราที่ 16 ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 2008; มาตราที่ 47 ตามรัฐธรรมนูญฉบับปี 1992) บางเมืองมีสถานะ จังหวัด หรือ อำเภอ
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจหลักของเติร์กเมนิสถานอยู่บนพื้นฐานอุตสาหกรรมปิโตรเลียม ขณะที่อุตสาหกรรมอื่น ๆ ได้แก่ สิ่งทอและอาหาร พืชเศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ฝ้ายและธัญพืช สัตว์เลี้ยงส่วนใหญ่เป็นปศุสัตว์ ได้แก่ แพะ โค และสัตว์ปีก
ศาสนา
ชาวเติร์กเมนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม 85% ศาสนาคริสต์ 10% ศาสนาบาไฮ ศาสนาโซโรอัสเตอร์ และไสยศาสตร์ 5%
ภาษา
เติร์กเมนิสถานเป็นภาษาราชการและมีการใช้ภาษารัสเซียอย่างกว้างขวาง
สราญจิต เจริญสุข
สราญจิตต์ เจริญสุข (ชื่อเล่น:แม็กซ์) เกิดวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ตำแหน่งมือเซต ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา คิวมินซี วีซี
ประเทศคูเวตในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคูเวต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติคูเวตเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 6 คนใน 2 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ริชาร์ด บาค
ริชาร์ด เดวิด บาค (Richard David Bach; 23 มิถุนายน ค.ศ. 1936 – ) เป็นนักเขียนชาวอเมริกันที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในฐานะนักเขียนหนังสือขายดีอันดับต้น ๆ ของคริสต์ทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยโจนาทาน ลิฟวิงสตัน นางนวล (ค.ศ. 1970) และอิลลูชันส์: ดิแอดเวนเจอส์ออฟอะรีลักแทนต์เมสสิยาห์ (ค.ศ. 1977) บาคได้เขียนงานบันเทิงคดีจำนวนมาก และยังมีผลงานที่เกี่ยวข้องกับการบินที่ไม่ใช่นิยายอีกเช่นกัน
หนังสือส่วนใหญ่ของบาคเป็นแบบกึ่งอัตชีวประวัติ โดยใช้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงหรือสมมติขึ้นจากชีวิตของเขาเพื่อแสดงปรัชญาของเขา หนังสือของบาคสนับสนุนปรัชญาของเขาที่ว่าข้อจำกัดทางกายภาพและการตายที่ชัดเจนของเราเป็นเพียงรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น บาคมีชื่อเสียงในเรื่องความรักในการบินและหนังสือที่เกี่ยวข้องกับการบินในบริบทเชิงอุปลักษณ์ บาคทำการบินเป็นงานอดิเรกตั้งแต่อายุ 17 ปี ปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 บาคได้รับบาดเจ็บสาหัสเมื่อใกล้จะลงจอดที่ไฟรเดย์ฮาเบอร์ รัฐวอชิงตัน โดยเครื่องบินของเขาตัดสายไฟบางส่วนและชนกลับหัวกลับหางในทุ่งแห่งหนึ่ง
ชีวิตในวัยเด็ก
บาคเกิดที่โอ๊กพาร์ก รัฐอิลลินอยส์ โดยเป็นบุตรของโรแลนด์ อาร์. และรูธ ชอว์ บาค ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้จัดการแผนกกาชาดอเมริกัน บาคเข้าเรียนที่ลองบีชสเตตคอลเลจใน ค.ศ. 1955
เที่ยวบินอากาศยานครั้งแรกของบาคเกิดขึ้นเมื่ออายุ 14 ปี เมื่อแม่ของเขามีการหาเสียงที่นั่งในสภาลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งพอล มาร์คัส ผู้จัดการฝ่ายหาเสียงของเธอกล่าวว่าเขาบินเครื่องบิน และได้เชิญริชาร์ดขึ้นเครื่องบินโกลบสวิฟต์ของเขา
อาชีพการบิน
บาคได้ประจำการในหน่วยกองหนุนกองทัพเรือสหรัฐ จากนั้นในกองบินขับไล่ที่ 108 ของกองกำลังพิทักษ์มาตุภูมิ กองทัพอากาศนิวเจอร์ซีย์, ฝูงบินขับไล่ที่ 141 (USAF) ในฐานะนักบินขับไล่สำหรับรีพลับลิก เอฟ-84เอฟ ธันเดอร์สตรีก จากนั้นเขาก็ทำงานในหลายตำแหน่ง รวมทั้งเป็นคนเขียนด้านเทคนิคของบริษัทดักลาสแอร์คราฟต์ และเป็นบรรณาธิการร่วมของนิตยสารฟลายอิง เขารับราชการในหน่วยกองหนุนกองทัพอากาศสหรัฐ และได้กรีธาพลในประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1960 ซึ่งต่อมา เขาได้กลายเป็นนักบินผาดโผน
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1970 บาคและเพื่อนของเขาชื่อคริส เคเกิล ได้เดินทางไปประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งพวกเขาได้เข้าร่วมในการบินตอนหนึ่งสำหรับภาพยนตร์ฟ็อน ริชท์โฮเฟิน แอนด์ บราวน์ ของโรเจอร์ คอร์แมน พวกเขาบินด้วยเครื่องบินสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของของสะสมบลูแมกซ์ ซึ่งเป็นเจ้าของโดยอดีตนักบินกองทัพอากาศแคนาดาที่ชื่อลินน์ แกร์ริสัน ทั้งนี้ บาคและแกร์ริสันพบกันครั้งแรก เมื่อบาคเขียนบทความสำหรับเอเวียน ซึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ด้านการบินของแกร์ริสัน
หนังสือของบาคส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการบินในทางใดทางหนึ่ง ตั้งแต่เรื่องแรก ๆ ที่เกี่ยวกับอากาศยานล้วน ๆ อย่างสเตรนเจอร์ทูเดอะกราวด์ ที่เป็นหนังสือเล่มแรกของเขา ไปจนถึงผลงานในภายหลัง ซึ่งเขาใช้การบินเป็นอุปมาเชิงปรัชญา
คูยะ
คูยะ (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า ฮิจิริ (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น อิจิฮิจิริ (พระของตลาด) และ อามิดาฮิจิริ คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึ เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ
พระพรหม (ศาสนาพุทธ)
ในศาสนาพุทธ พระพรหม เป็นชาวสวรรค์ชั้นสูงกว่าเทวดาในฉกามาพจร และยังเวียนว่ายตายเกิดด้วยอำนาจกิเลส (โลภะ โทสะ โมหะ แต่ในภพชาติก่อนจุติและปฏิสนธิเป็นพรหมมีกุศลมาก มีฌาณสมาบัติเป็นอารมณ์ เมื่อตายจึงไปเกิดที่สวรรค์ชั้นนี้) อยู่ในสวรรค์ที่เรียกว่าพรหมภูมิ (หรือพรหมโลก)
พระพรหมแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ พรหมที่มีรูป เรียกว่า "รูปพรหม" มีทั้งหมด 16 ชั้น และพรหมที่ไม่มีรูป เรียกว่า "อรูปพรหม" มีทั้งหมด 4 ชั้น โดยอรูปพรหมจะสูงกว่ารูปพรหม
ในคติเถรวาท
ตามคติเถรวาท พระพรหมไม่มีเพศ ไม่ต้องกินไม่ต้องบริโภคอาหาร เหมือนสัตว์ในภูมิอื่น ด้วยว่าแช่มชื่นอิ่มเอิบโดยมีฌานสมาบัติเป็นอาหาร จึงไม่ต้องขับถ่ายคูตรมูถ สถิตย์เสวยสุขพรหมสมบัติอยู่ ณ พรหมภูมิที่ตนอุบัติตราบจน กว่าจะสิ้นอายุ ซึ่งเป็นเวลานานแสนนาน
ในคติมหายาน
ในมหายาน นับถือพระพรหมในฐานะธรรมบาล ซึ่งปรากฏอยู่ในพระสูตรต่าง ๆ ที่สำคัญ และถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่ง
การศึกษาในประเทศเดนมาร์ก
การศึกษาในประเทศเดนมาร์ก เป็นภาคบังคับ (undervisningspligt) สำหรับเด็กอายุต่ำกว่า 15 หรือ 16 ปี แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องเข้าเรียนฟอลค์สกูล (folkskole) ("โรงเรียนรัฐบาล") ซึ่งโรงเรียนสำหรับนักเรียนที่มีอายุถึงสิบห้าปีหรือสิบหกปีเรียกว่า ฟอลค์สกูล ตั้งแต่การศึกษาใด ๆ เพื่อให้ตรงกับระดับที่นำเสนอในที่นี้ ประมาณ 82 เปอร์เซ็นต์ของคนหนุ่มสาวได้รับการศึกษาเพิ่มเติมนอกเหนือจากนี้ การศึกษาของรัฐบาลโดยปกติจะไม่เสียค่าใช้จ่ายและเปิดให้สำหรับทุกคน ประเทศเดนมาร์กมีโรงเรียนเอกชนแบบดั้งเดิม และประมาณ 15.6 เปอร์เซ็นต์ของเด็กทุกคนในระดับพื้นฐานเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชน ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยระบบหนังสือรับรอง
ดัชนีการศึกษาได้เผยแพร่ด้วยดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติในปี ค.ศ. 2008 ตามข้อมูลจากปี ค.ศ. 2013 ระบุเดนมาร์กที่ค่าดัชนี 0.873 ซึ่งอยู่ในจำนวนที่สูงที่สุดในโลก ข้างใต้ออสเตรเลีย, ฟินแลนด์ และนิวซีแลนด์
หัวหน้าเจ้าหน้าที่ระดับชาติของระบบการศึกษา คือ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศเดนมาร์ก) เมเรเต รีเซเยอร์ (พันธมิตรเสรีนิยม) ส่วนรัฐมนตรีกระทรวงการอุดมศึกษาและวิทยาศาสตร์ (ประเทศเดนมาร์ก) ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 คือ ซอเรน พินด์
เมียว! โดย เคที เพร์รี
'''เมียว! โดย เคที เพร์รี''' (Meow! by Katy Perry) เป็นน้ำหอมที่สร้างสรรค์โดยนักร้องชาวอเมริกัน เคที เพร์รี และจีแกนติกเฟอร์ฟูมส์ น้ำหอมออกจำหน่ายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 ที่ห้างสรรพสินค้านอร์ดสตรอม น้ำหอมผลิตด้วยแนวคิดคล้าย ๆ กับน้ำหอมตัวแรก "เพอร์"
หลังจากน้ำหอมตัวแรกประสบความสำเร็จ เพร์รีตัดสินใจร่วมกับจีแกนติกเฟอร์ฟูมส์ออกแบบน้ำหอมตัวที่สอง เธอกล่าวว่า "มันเป็นน้ำหอมน้องสาว สำหรับฉันแล้ว เพอร์มีกลิ่นไปทางดอกไม้ และเมียวจะหอมกว่า อาจเป็นเพราะแคลิฟอร์เนียดรีมส์ทัวร์เป็นดั่งโลกของของหวาน เพราะสิ่งที่ฉันเห็นในปีที่แล้วคือกลิ่นหอมอย่างขนมสายไหม หรือกลิ่นเปปเปอร์มินต์ หรือลูกอมกัมมีแบส์จำนวนมหาศาล" เพร์รีพูดถึงกลิ่นหอมนี้ว่าเป็นกลิ่นที่ "กินได้"
พระเจ้าเซโจแห่งโครยอ
พระเจ้าเซโจแห่งโครยอ (고려 세조) มีพระนามเดิมว่า วังรยุง ประสูติที่เมือง แคซอง เมื่อใดไม่ปรากฎเป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โครยอ
เมื่อ วังกอน ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแทโจพระองค์ก็ได้สถาปนาพระราชบิดาคือวังรยุงซึ่งถึงแก่กรรมไปเมื่อเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 897 ให้มีพระราชสถานะเทียบเท่าพระราชาพระนามว่า พระเจ้าเซโจ
เดอะเทรนเนอร์ ปั้นฝันสนั่นเวที
เดอะ เทรนเนอร์ ปั้นฝันสนั่นเวที (The Trainer) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์สำหรับเด็ก เริ่มจัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2552 ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี โดยให้ๆ วัย 5-11 ขวบเข้าฝึกสอนการร้องเพลง จากผู้ฝึกสอนโจทย์เพลงที่ได้รับในแต่ละสัปดาห์
รูปแบบรายการ
เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์รายการแรกของวงการโทรทัศน์ไทย ที่นำบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการบันเทิงมาเป็น "เทรนเนอร์" หรือผู้ฝึกสอน ให้กับเด็กอายุ 5-14 ขวบ ที่มีความสามารถทางการร้องเพลงเพื่อเข้าประกวด กำหนดปีละ 7 คู่ โดยเหล่าเทรนเนอร์คนดัง จะต้องทำทุกวิถีทางที่จะเทรน "เด็กปั้น" ของตนให้ดีที่สุด
กติกาการตัดสิน ผู้แข่งขันทุกทีมจะมีคะแนนสะสมทุกสัปดาห์ รวม 6 สัปดาห์ คิดเป็นร้อยละ 50 รวมกับคะแนนสัปดาห์สุดท้าย คือ รอบตัดสิน Live Show อีกร้อยละ 50 ซึ่งจะใช้วิธีการตัดสินจากคณะกรรมการ และการโหวตจาก SMS จากผู้ชมทางบ้าน ทีมที่ได้คะแนนรวมสูงสุดจะเป็นผู้ชนะในรายการ The Trainer ปั้นฝันสนั่นเวที โดยทุกทีมจะต้องเข้าร่วมแข่งขันตลอดรายการ ไม่มีการคัดออก
เมื่อจบการแข่งขันในทุกซีซั่น เด็กปั้นทุกท่านจะได้รับสิทธิ์การเป็นศิลปินเพื่อสร้างผลงานบันเทิงในด้านต่างๆ โดยจะอ้างอิงตามความสามารถของแต่ละบุคคล
การออกอากาศ
รายการทำการออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ในช่วงเดือนพฤษภาคม ถึง มิถุนายน ของทุกปี มีรายละเอียดดังนี้
ผลการตัดสิน
ผู้ชนะเลิศประจำรายการ พิมพ์ตัวหนา
กูบาลิเบร
กูบาลิเบร (cubalibre, cuba libre; ) เป็นเครื่องดื่มไฮบอลที่ประกอบด้วยโคล่า รัม น้ำแข็ง และน้ำมะนาว (ในหลายสูตร) ตามธรรมเนียมเดิมนั้น ส่วนผสมที่เป็นโคล่าจะใช้โคคา-โคล่า ("โค้ก") และส่วนผสมที่เป็นแอลกอฮอล์จะใช้รัมขาว เช่น บาคาร์ดี อย่างไรก็ตาม ในการเตรียมเครื่องดื่มชนิดนี้อาจใช้รัมและโคล่าได้หลายประเภทและยี่ห้อ และอาจเติมน้ำมะนาวหรือไม่ก็ได้ เนื่องจากมีสูตรที่เรียบง่ายและมีส่วนผสมราคาไม่แพงและหาได้ทั่วไป กูบาลิเบรจึงเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก
กูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในคิวบาในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 ต้นกำเนิดที่แน่นอนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่เริ่มได้รับความนิยมหลังจาก ค.ศ. 1900 ไม่นาน ขณะนั้นมีการนำโคคา-โคล่าบรรจุขวดจากสหรัฐเข้าสู่คิวบาเป็นครั้งแรก ต้นกำเนิดของเครื่องดื่มมีความเกี่ยวข้องกับการปรากฏของสหรัฐในคิวบาหลังสงครามสเปน-สหรัฐใน ค.ศ. 1898 โดยชื่อเครื่องดื่มคือ กูบาลิเบร เป็นคำขวัญของขบวนการเรียกร้องเอกราชคิวบา บางครั้งมีผู้กล่าวว่ากูบาลิเบรได้รับการคิดขึ้นในช่วงสงครามสเปน-สหรัฐ อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นก่อนการจัดจำหน่ายโคคา-โคล่าไปยังคิวบาใน ค.ศ. 1900 เครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า "กูบาลิเบร" เป็นที่รู้จักกันแล้วแน่นอนใน ค.ศ. 1898 แต่มีส่วนผสมเป็นน้ำเปล่าและน้ำตาลทรายแดง
ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี
"ศรีมาน คัมภีระ" (श्रीमान् गम्भीर, ) อดีตรู้จักกันในชื่อ "ราษฺฏฺริย คาน" (राष्ट्रिय गान्,, แปลว่า "เพลงชาติ") เป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรเนปาล ใช้งานใน ค.ศ. 1962 ถึงวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เมื่อพรรคการเมืองเตรียมล้มล้างสถาบันกษัตริย์
ประวัติ
เพลง "ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี" นี้ ได้เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1962 เพื่อเป็นเพลงเกียรติยศสำหรับผู้ปกครองประเทศและเป็นเพลงชาติ ทำนองประพันธ์โดย Bakhat Bahadur Budhapirthi เมื่อ ค.ศ. 1899 บทร้องประพันธ์โดย Chakrapani Chalise เมื่อ ค.ศ. 1924.
ความสามารถของบุคคล
ความสามารถของบุคคล (competence of person) ในทางนิติศาสตร์นั้นได้แก่ความสามารถสองประการ คือ ความสามารถที่บุคคลจะมีสิทธิ และความสามารถที่บุคคลจะใช้สิทธิ บุคคลจะใช้สิทธิกระทำการใด กฎหมายบัญญัติให้ต้องมีความสามารถจะกระทำการนั้นก่อน เพื่อป้องกันความเสียหายอันจะเกิดแก่บุคคลนั้นเองและบุคคลอื่น
บุคคลประเภทที่กฎหมายสันนิษฐานว่าไม่อยู่ในภาวะที่จะบริหารความสามารถของตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ได้แก่ ผู้เยาว์ (minor), คนวิกลจริต (person of unsound mind), คนไร้ความสามารถ (incompetent person) และคนเสมือนไร้ความสามารถ (quasi-incompetent person) ซึ่งความสามารถตามกฎหมายของบุคคลเหล่านี้จะถูกจำกัดมากน้อยแล้วแต่กรณี นิติกรรมที่บุคคลเหล่านี้จะกระทำ กฎหมายจึงกำหนดเงื่อนไขไว้ต่าง ๆ เพื่อพิทักษ์ประโยชน์ของเขาเหล่านั้นโดยเฉพาะ
ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี
บทร้องบทที่สอง
เมื่อมีการประกาศใช้บทร้องฉบับทางการ รัฐบาลได้ยกเลิกบทร้องบทที่ 2 ซึ่งอยู่ในบทร้องฉบับสมบูรณ์ ใจความดังนี้
ความสามารถของบุคคล
อย่างไรก็ดี นิติบุคคล (juristic person) ซึ่งมิใช่บุคคลแท้ ๆ ก็อาจมีความสามารถตามกฎหมายเช่นบุคคลธรรมดา (natural person) ได้ เว้นแต่เป็นเรื่องที่ตามสภาพแล้วไม่สามารถกระทำได้เองจริง ๆ เช่น การมีครอบครัว หรือเข้าสมรส เป็นต้น
ศรีมาน คัมภีระ เนปาลี
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
ความสามารถของบุคคล
ประเภท
การจัดประเภทความสามารถของบุคคลแตกต่างกันไปตามแต่ละสำนักวิชา กระนั้น แม้องค์ประกอบจะแตกต่างแต่เนื้อหาสาระหาได้แตกต่างไม่
การจัดประเภทโดยคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในประเทศไทยนั้น ตามคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดย อรพินท์ ขจรอำไพสุข ผู้ช่วยศาสตรจารย์คณะดังกล่าว จัดประเภทความสามารถของบุคคล ดังนี้
1. ความสามารถที่จะมีสิทธิ คือ การที่บุคคลสามารถมีสิทธิ หรือการที่บุคคลเป็นผู้ทรงสิทธิ (principal of right) บุคคลทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็ก คนแก่ คนพิการ สตรี บุรุษ เศรษฐี ยาจก บัณฑิต หรือผู้ประกอบมิจฉาชีพ ย่อมมีสิทธิหน้าที่ตามกฎหมายนับแต่เกิดมา ย้อนหลังไปถึงตอนที่ปฏิสนธิเป็นทารกในครรภ์มารดา ไปจนถึงเมื่อตาย นอกจากนี้ สิทธิบางอย่างของบุคคลจะได้รับต่อเมื่อเข้าเกณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนดด้วย เช่น บุคคลจะสามารถสมรสได้ต่อเมื่อมีอายุสิบเจ็ดปีบริบูรณ์เป็นต้นไปตามกฎหมายไทย
2. ความสามารถที่จะใช้สิทธิ คือ การที่บุคคลสามารถกระทำการใด ๆ เพื่อให้ได้มาซึ่งประโยชน์ส่วนตนและเพื่อคุ้มครองบุคคลภายนอก บุคคลนั้นแม้จะมีสิทธิแต่ในบางกรณีก็ไม่อาจใช้สิทธิได้เพราะกฎหมายกำหนดไว้
การจัดประเภทโดยคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในขณะที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดย กิตติศักดิ์ ปรกติ ผู้ช่วยศาสตราจารย์, จิตติ ติงศภัทิย์ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) และ สมทบ สุวรรณสุทธิ ศาสตราจารย์ แห่งคณะดังกล่าว จัดประเภทความสามารถของบุคคลไว้ว่า ประกอบด้วยประเภทใหญ่ ๆ ดังต่อไปนี้
1. ความสามารถในการทำนิติกรรม คือ ความสามารถที่จะใช้ เปลี่ยนแปลง หรือจำหน่ายจ่ายโอนซึ่งสิทธิ หรือก่อนิติสัมพันธ์กับผู้อื่นตามความสมัครใจของผู้กระทำ ซึ่งในการกฎหมายเรียกการกระทำเหล่านี้ว่า "นิติกรรม" (juristic act) โดยกฎหมายจะกำหนดเงื่อนไขว่า ผู้ใช้สิทธิเช่นนั้นต้องอยู่ในภาวะที่รู้รับผิดชอบในการกระทำของตนได้ หาไม่แล้วเขาย่อมใช้สิทธิไปในทางเสื่อมเสียทั้งต่อตนและผู้อื่นได้ ด้วยเหตุนี้ กฎหมายจึงสันนิษฐานโดยปริยายว่าบุคคลบางประเภทไม่อาจรู้รับผิดชอบเช่นนั้นได้ ต้องจำกัดความสามารถในการทำนิติกรรมไว้ บุคคลเหล่านี้ได้แก่ ผู้เยาว์, คนวิกลจริต, คนไร้ความสามารถ และคนเสมือนไร้ความสามารถ
2. ความสามารถจะกระทำละเมิด คือ ความสามารถในการที่จะกระทำโดยจงใจหรือโดยประมาทเลินเล่ออันส่งผลให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลอื่น ซึ่งในทางกฎหมายเรียกการกระทำเช่นนี้ว่า "ละเมิด" (wrongful act) และเช่นเดียวกับผู้มีความสามารถในการทำนิติกรรม ผู้จะสามารถกระทำละเมิดต่อบุคคลอื่นได้ต้องอยู่ในภาวะที่รู้รับผิดชอบในการกระทำของตนได้ ภาวะที่จะรู้รับผิดชอบนี้ย่อมเป็นผลมาจากการที่รู้สำนึกว่าการกระทำของตนจะส่งผลอย่างไร ผู้ที่ไม่อยู่ในภาวะเช่นว่ากระทำละเมิดต่อบุคคลใด ก็ไม่อาจให้เขาต้องรับผิดต่อผลแห่งการกระทำอันเป็นละเมิดของเขาได้ และกฎหมายมิให้ถือว่าเป็นละเมิด เนื่องเพราะเขามิได้สำเหนียกรู้ในผลของการกระทำแห่งตน
ตัวอย่างเช่น "...เด็กอายุสามขวบหยิบปืนใต้หมอนของบิดาไปเล่นยิงเด็กด้วยกันจนเด็กอื่นถึงแก่ความตาย ดังนี้ จะเรียกว่าเด็กทำละเมิดโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อไม่ได้ ผู้ที่ประมาทเลินเล่อคือบิดาที่มิได้เก็บของอันตรายไว้ในที่ห่างมือเด็กจนเกิดเป็นอันตรายขึ้น ในทำนองเดียวกันหากคนวิกลจริต หรือผู้ที่ศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ กระทำการในภาวะที่ไม่รู้ผิดชอบ คือไม่เข้าใจในผลแห่งการกระทำของตน การกระทำของเขาย่อมไม่อาจเรียกได้ว่าจงใจหรือประมาทเลินเล่อ และหากก่อให้เกิดความเสียหายขึ้นย่อมไม่เป็นละเมิด"
อย่างไรก็ดี บุคคลบางประเภทที่กฎหมายจำกัดความสามารถไว้ ก็อาจต้องรับผิดในผลแห่งการกระทำอันเป็นละเมิดของตน หากปรากฏว่าในขณะกระทำละเมิดนั้น เขาอยู่ในภาวะที่สามารรับรู้ผลจากการกระทำต่าง ๆ ของตนได้ โดยกฎหมายไทย คือ ม.429 ป.พ.พ. ว่า "บุคคลใดแม้ไร้ความสามารถเพราะเหตุเป็นผู้เยาว์หรือวิกลจริตก็ยังต้องรับผิดในผลที่ตนทำละเมิด" ที่ว่า "ไร้ความสามารถ" ในบทบัญญัติดังกล่าวนี้หมายถึงไร้ความสามารถในการทำนิติกรรม ซึ่งเป็นคนละเรื่องกับความสามารถจะกระทำละเมิดตามประเด็นนี้ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในประเทศไทย คือ คดีตาม ฎ. 497/2486 (ดูด้านข้าง)
3. ความสามารถจะกระทำการอื่น ๆ อันมีผลทางกฎหมาย คือ ความสามารถจะกระทำการอย่างอื่นที่มิใช่นิติกรรม แต่มีผลทางกฎหมาย แม้ว่าตัวผู้กระทำจะไม่ได้มุ่งประสงค์ในผลทางกฎหมายนั้นก็ตาม หากแต่เขาเพียงมุ่งตรงต่อข้อเท็จจริง ซึ่งในทางกฎหมายเรียกการกระทำเช่นนี้ว่า "นิติเหตุ" (legal cause) คือ เหตุที่ก่อให้เกิดผลทางกฎหมาย และนิติเหตุนี้ไม่ต้องคำนึงว่า ผู้กระทำมีความสามารถตามกฎหมายหรือไม่อย่างไร เพียงแต่เขาได้กระทำลงไปและมุ่งตรงต่อข้อเท็จจริง แต่เมื่อข้อเท็จจริงก่อให้เกิดผลทางกฎหมายขึ้น กฎหมายก็คุ้มครองผลนั้นให้เสมอหน้ากัน
ตัวอย่างเช่น "...เด็กเล็กอายุห้าขวบ หรือคนวิกลจริต หากรู้และเข้าใจการกระทำของตนในทางข้อเท็จจริง เช่นยึดถือหวงกันทรัพย์สิน ถือเอาทรัพย์ไม่มีเจ้าของ เขาย่อมมีสิทธิครอบครองหรือได้กรรมสิทธิ์ตามที่กฎหมายคุ้มครอง หรือหากเขาสามารถสื่อจินตภาพทางศิลปวรรณกรรมของตนออกมา เช่นผู้เยาว์หรือคนวิกลจริตเป็นผู้เขียนบทกวี หรือประพันธ์บทเพลง ที่เป็นงานสร้างสรรค์ เขาย่อมเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในงานนั้นได้" ทั้งนี้ แม้ว่าเขาเหล่านั้นจะไม่ได้หวังเอาลิขสิทธิ์ในงานหรือคือผลทางกฎหมาย เพียงแต่หวังตรงต่องานหรือคือข้อเท็จจริงแห่งกรณีนั้นก็ตาม ในเมื่อลิขสิทธิ์เกิดแล้ว กฎหมายก็จะคุ้มครองให้โดยอัตโนมัติ
กิตติศักดิ์ ปรกติ ว่าถึงข้อยกเว้นสำหรับความสามารถจะกระทำการอื่น ๆ อันมีผลทางกฎหมายนี้ว่า
"'...บุคคลบางประเภทอาจจะไม่สามารถกระทำการอันมีผลทางกฎหมายใด ๆ ได้ด้วยตนเอง เพราะยังไม่อยู่ในฐานะที่จะรู้และเข้าใจการเคลื่อนไหวร่างกายของตนได้ เช่นผู้เยาว์ที่ไร้เดียงสา อายุเพียงหนึ่งเดือน หรือเพียงหนึ่งปี แม้จะสามารถมีสิทธิแล้ว เพราะมีสภาพบุคคลสมบูรณ์และสามารถเคลื่อนไหวร่างกาย หรือแสดงความต้องการ หรือสื่อความหมายกับผู้อื่นได้แล้ว แต่ก็ไม่อาจถือได้ว่ามีความสามารถจะกระทำการใด ๆ ให้มีผลทางกฎหมายได้ด้วยตนเอง เพราะยังขาดความสามารถรู้และเข้าใจความหมายแห่งการเคลื่อนไหวร่างกายเช่นนั้น ดังนี้ การเคลื่อนไหวร่างกายก็ดี การสื่อความหมาย หรือความต้องการของตนก็ดี ยังไม่อาจถือได้ว่าเป็นการกระทำที่มีผลทางกฎหมายใด ๆ และไม่มีทางที่จะเป็นการแสดงเจตนาหรือทำนิติกรรมได้เลย ในกรณีเช่นนี้ การเคลื่อนไหวร่างกายของผู้เยาว์เป็นได้แต่เพียงเครื่องมือหรือผลแห่งการกระทำของบุคคลอื่น เช่น ผู้เยาว์ทำตามคำสั่งหรือลอกเลียนแบบการกระทำของบิดาหรือผู้แทนโดยชอบธรรม ซึ่งสั่งให้ไปซื้อหนังสือพิมพ์ หรือซื้อไอศกรีม ดังนี้ การซื้อขายนั้นไม่อาจนับเป็นการกระทำของผู้เยาว์ แต่ต้องถือเป็นการกระทำของผู้แทนโดยชอบธรรมที่ใช้ผู้เยาว์เป็นเครื่องมือ หรือผู้เยาว์อายุห้าปี เห็นบิดาขว้างมีดหรือยิงปืน จึงนำมีดมาขว้างหรือนำปืนมาเล่นยิงกันบ้าง โดยมิได้เข้าใจในการกระทำเช่นนั้น ดังนี้ การยิงปืนของผู้เยาว์ไม่อาจนับเป็นการกระทำของผู้เยาว์เอง แต่ต้องนับเป็นผลจากการกระทำที่ขาดความระมัดระวังของบิดานั่นเอง'"
การหย่อนความสามารถ
บุคคลอาจหย่อนความสามารถตามกฎหมายลงได้ ในเมื่อเขาประสบเหตุบางอย่าง กรณีเช่นนี้เป็นการที่บุคคลอยู่ในภาวะที่สามารถกำหนดเจตนาของตนได้อยู่ กล่าวคือ เป็นภาวะที่เขายังรับรู้ผิดชอบชั่วดี สำเหนียกถึงการกระทำของตน และรู้ถึงความประสงค์ของตนได้อยู่ เพียงแต่ไม่สามารถกำหนดเจตนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เรียกว่าไม่อาจใช้วิจารณาญาณหรือไม่อาจการบริหารจัดการกิจกรรมต่าง ๆ ของตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ บุคคลเหล่านี้ ได้แก่ ผู้เยาว์ และคนเสมือนไร้ความสามารถ
ผู้เยาว์
ผู้เยาว์ (adolescent, child, infant, minor, nonage หรือ person of infancy) คือ บุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ คือยังมีอายุไม่ถึงที่กฎหมายกำหนด หรือยังมิได้บรรลุนิติภาวะโดยประการอื่น เช่น โดยการสมรส
ตราบใดที่บุคคลยังเป็นผู้เยาว์อยู่จะมีความสามารถกระทำการต่าง ๆ ตามกฎหมายโดยจำกัด ตามกฎหมายไทยแล้ว นิติกรรมที่ผู้เยาว์กระทำลงจะมีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายต่อเมื่อผู้เยาว์ได้รับความยินยอมจากบุคคลที่เรียก "ผู้แทนโดยชอบธรรม" (legal representative หรือ statutory agent) ซึ่งได้แก่ "ผู้ใช้อำนาจปกครอง" (parent) คือ บิดามารดาทั้งสองคน หรือมารดาในกรณีที่บิดามิใช่บิดาโดยชอบด้วยกฎหมายหรือถูกศาลเพิกถอนอำนาจปกครองบุตรเสีย ส่วนมารดานั้นเป็นมารดาโดยชอบด้วยกฎหมายของบุตรเสมอ, หรือ "ผู้ปกครอง" (guardian) ในกรณีที่บิดาและมารดาหาตัวมิได้แล้ว หรือถูกศาลเพิกถอนอำนาจปกครองบุตรเสีย นิติกรรมที่ผู้เยาว์กระทำลงโดยมิได้รับความยินยอมจากผู้แทนโดยชอบธรรมแล้ว ตกเป็นโมฆียะ
นิติภาวะ
นิติภาวะ (majority, full age หรือ lawful age; sui juris) คือ ภาวะที่บุคคลเป็นผู้มีความสามารถใช้สิทธิตามกฎหมายได้ด้วยตนเอง การบรรลุนิติภาวะย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดแล้วแต่กรณี
คนเสมือนไร้ความสามารถ
คนเสมือนไร้ความสามารถ (quasi-incompetent person) คือ บุคคลที่ไม่สามารถจัดการงานของตนเองได้ เพราะกายพิการ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณ หรือติดสุรายาเมา และศาลได้สั่งให้เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถ โดยต้องอยู่ในความดูแลของ "ผู้พิทักษ์" (curator)
พระเจ้าเซโจ (แก้ความกำกวม)
พระเจ้าเซโจ อาจหมายถึง
หัวใจปฐพี
หัวใจปฐพี เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก-ดราม่า-แอ็กชั่น โดยเนื้อหาในละครทั้งหมดเป็นการสอดแทรกแง่คิดและปลูกจิตสำนึกในการรักษาผืนป่าและแหล่งน้ำไว้ให้คงอยู่ต่อไปนานเท่านาน สร้างจากบทประพันธ์โดย ปิ่นเพชร บทโทรทัศน์โดย ติณณา ภูมิใจ ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด กำกับการแสดงโดย รัฐกิตติ์ กิตติรัฐธนะโภคิน อำนวยการผลิตโดย ณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ ลงเสียงประกอบโดย ปั้น-ปั้น ออกแบบฉากต่อสู้โดย ณฐกร ไตยกิศยเวศ นำแสดงโดย ทฤษฎี สหวงษ์, มทิรา ตันติประสุต, พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล และ มณีรัตน์ ธรรมมณีวงศ์ หัวใจปฐพีออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 - 22.45 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2558–17 เมษายน พ.ศ. 2558 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3