cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เป็นคณะที่เปิดสอนทางด้านวิชาการทางกฎหมายแห่งแรกของภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยจัดการศึกษาในระดับปริญญานิติศาสตรบัณฑิต และจัดตั้งขึ้นเพื่อให้ประชาชนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้มีโอกาสในการศึกษาทางด้านกฎหมายได้อย่างรอบด้านและหลักสูตรได้รับการรับรองเรียบร้อยแล้วจากเนติบัณฑิตยสภา และสภาทนายความ
ประวัติ
ปีการศึกษา 2547 มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้เปิดสอนสาขานิติศาสตร์ขึ้นภายใต้การดำเนินงานของโครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์ โดยเริ่มเปิดภาคการศึกษาครั้งแรกในวันที่ 31 พฤษภาคม 2547 (ซึ่งต่อมาได้กำหนดให้เป็นวันสถาปนาคณะนิติศาสตร์) ต่อมาได้เปิดสอนสาขารัฐศาสตร์เพิ่มขึ้นด้วยจึงเปลี่ยนชื่อเป็นโครงการจัดตั้งคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ และได้รับอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ให้จัดตั้งเป็นคณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2548 ปีการศึกษา 2549 สาขารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ได้แยกออกไปจัดตั้งเป็นคณะรัฐศาสตร์ คณะจึงได้ใช้ชื่อเป็นคณะนิติศาสตร์ ดังเช่นเป็นอยู่ในปัจจุบัน
ปัจจุบันนี้คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี แบ่งส่วนงานภายในคณะเป็น 3 ส่วน คือ (1) สำนักงานเลขานุการคณะ (2) สาขาวิชานิติศาสตร์ (3) ศูนย์เผยแพร่และช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย โดยในสาขาวิชานิติศาสตร์ได้แบ่งเป็นหมวดวิชาการศึกษาออกเป็น 4 หมวดวิชา ดังต่อไปนี้
ไอบีเอ็มพีซี
ไอบีเอ็มพีซี (IBM Personal Computer) เป็นคอมพิวเตอร์ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทไอบีเอ็ม และเป็นคอมพิวเตอร์ต้นฉบับของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในปัจจุบัน ไอบีเอ็มพีซีเริ่มวางขายเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) โดยเครื่องแรกออกมาในรุ่น IBM 5150 โดยทีมวิศวกร 12 คนและนักออกแบบ ภายใต้การควบคุมของ ดอน เอ็สทริดจ์ (Don Estridge) นับตั้งแต่นั้นมาบริษัทไอบีเอ็มได้เป็นที่รู้จักทั่วไป
คำว่า "คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล" เริ่มมีใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) สำหรับกล่าวถึงเครื่อง Xerox PARC ของบริษัท Xerox Alto อย่างไรก็ตามจากความประสบความสำเร็จของไอบีเอ็มพีซี ทำให้การใช้คำว่า คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลหมายถึง เครื่องไอบีเอ็มพีซี
แนวคิดในการพัฒนาเครื่อง ไอบีเอ็มพีซี
IBM วางจำหน่ายเครื่อง IBM PC โดยหวังเจาะตลาดเครื่องคอมพิวเตอร์ขนาดเล็กซึ่งในช่วงเวลานั้นมีคู่แข่งก็คือ Commodore PET, Atari ตระกูล 8-bit, Apple II และ TRS-80s ของ Tandy Corporation ยึดครองอยู่ (เครื่องเหล่านี้ใช้โปรแกรมระบบปฏิบัติการ CP/M ) ไมโครคอมพิวเตอร์เครื่องแรกของบริษัทฯ คือ IBM 5100 วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) ตัวเครื่องประกอบด้วยจอภาพ แป้นพิมพ์และหน่วยจัดเก็บข้อมูลสำรอง แต่มีราคาสูงถึง 20,000 ดอลลาร์สหรัฐ และออกแบบมาสำหรับงานคำนวณทางวิทยาศาสตร์และสำหรับผู้ชำนาญการ ไม่ใช่สำหรับนักธุรกิจหรือเป็นงานอดิเรก แม้ว่า IBM PC ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2524 นี้จะใช้รหัส 5150 ซึ่งอยู่ในตระกูล 5100 ก็ตามแต่มันไม่ได้สืบทอดสถาปัตยกรรมมาจาก IBM 5100 เลย
ทีมพัฒนาได้รับอนุญาตให้แหกกฎการพัฒนาผลิตภัณฑ์จากวิธีเดิม ๆ ที่เป็นมาตรฐานของ IBM ที่ช้าและขั้นตอนการทดสอบที่ซับซ้อน เพื่อเร่งให้เกิดการผลิตที่เร็วขึ้น ผลจึงทำให้ใช้เวลาออกแบบราวหนึ่งปี ชิ้นส่วนต่าง ๆ พยายามใช้จากผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่แล้วไม่เสียเวลาออกแบบใหม่ เช่น จอภาพ เลือกใช้จอที่เคยออกแบบไว้แล้วที่บริษัท IBM ที่ประเทศญี่ปุ่น ส่วนเครื่องพิมพ์ก็เลือกของบริษัท Epson และใช้สถาปัตยกรรมแบบเปิด (open architecture) ที่เอื้อให้ผู้ผลิตรายอื่นสามารถผลิตส่วนประกอบต่าง ๆ ในเครื่องฯ ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจาก IBM นอกจากนี้บริษัทยังทำคู่มือเครื่องฯ ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลของ ROM, BIOS และ source code จำหน่ายอีกด้วย
ตอนแรกทีมงานตั้งใจจะใช้ IBM 801 เป็นหน่วยประมวลผลกลาง ซึ่งเป็นหน่วยประมวลผลแบบ RISC ที่ทำงานได้ดีกว่า Intel 8088 และใช้โปรแกรมระบบปฏิบัติการที่ล้ำสมัยกว่า DOS ของบริษัทไมโครซอฟท์ แต่ท้ายที่สุดก็ตัดสินใจเลือก Intel 8088 ซึ่งเป็น chip ที่นิยมใช้ในขณะนั้น และมีอุปกรณ์ต่อพ่วงที่ทำงานร่วมกับ 8088 ด้วยได้อยู่ในท้องตลาดเป็นจำนวนมากแล้ว
ผลจากการตัดสินใจนี้ทำให้ผู้ผลิตรายอื่นสามารถออกแบบ BIOS ของตนเองให้ทำงานได้เทียบเท่า IBM PC ทุกประการ เช่น บริษัท Columbia Data Products ได้วางจำหน่ายเครื่องไอบีเอ็มพีซีเสมือน (IBM-PC compatible) ในปีถัดมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2525 และในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันบริษัท Compaq Computer Corporation ก็แนะนำเครื่อง Compaq portable เครื่อง portable IBM PC compatible เครื่องแรก โดยเครื่องแรกจำหน่ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2526
สำหรับ IBM แล้วเมื่อเครื่อง IBM PC ประสบความสำเร็จในยอดการจำหน่าย การพัฒนา IBM PC กลับย้อนสู่ขั้นตอนการพัฒนาเดิม ๆ ที่ขมึงเกลียว เติมไปด้วยการควบคุม และข้อกำหนดมากมาย ซึ่งส่งผลต่อการต่อสู้กับคู่แข่งในเรื่องของราคาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
รุ่น PC
IBM PC รุ่นแรกมาพร้อมกับโปรแกรม Microsoft BASIC บรรจุอยู่ใน ROM มีแผงวงจรจอภาพแบบ CGA (Color Graphics Adapter) เพื่อใช้แสดงผลแบบสีออกทางโทรทัศน์บ้าน และมีแผงวงจรจอภาพแบบ MDA (Monochrome Display Adapter) ใช้กับจอ monochrome รุ่น 5151 ของ IBM สามารถติดตั้งแผงวงจรจอภาพทั้งสองลงในเครื่องเดียวกันได้และสามารถแสดงผลออกทั้งสองจอพร้อมกัน แต่ต้องมีโปรแกรมสั่งงานด้วยเช่น โปรแกรม AutoCAD ที่สามารถสั่งการแสดงผลออก 2 จอภาพพร้อมกันได้ แผงวงจรจอภาพแบบ MDA นี้ยังรวม printer port ไว้ในแผงวงจรเดียวกันอีกด้วย
หน่วยจัดเก็บข้อมูลสำรองเป็นฟลอปปีดิสก์ชนิด 5.25 นิ้ว โดยมีตลับเทป (Compact Cassette) เป็นทางเลือกสำหรับหน่วยจัดเก็บข้อมูลราคาถูก เพราะสามารถเชื่อมเครื่องเล่นเทป (cassette recorder) เข้ากับ 5150's cassette jack ได้
ในรุ่นต่อ ๆ มาจึงเพิ่มขนาดความจุของฮาร์ดดิสก์เป็น 10 MB และสามารถเพิ่มตัวที่สองได้ แผงวงจรหลัก (main board) มีช่องเพิ่มแผงวงจร (expansion slot) 5 ช่องและเพิ่มเป็น 8 ช่องในรุ่นต่อมา
แม้ว่าเครื่องฯ จะมีส่วนแสดงผลที่ใช้กับเครื่องรับโทรทัศน์ได้โดยตั้งเป้าให้เป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ใช้งานบ้าน (home computer) แต่ด้วยราคาที่แพงคือเครื่อง PC ที่มาพร้อมกับ RAM 64 KB 1 เครื่องอ่านแผ่นดิสก์ขนาด 5.25 นิ้ว และจอภาพ ขายที่ราคา 3,005 ดอลลาร์สหรัฐ ขณะที่เครื่องที่ไม่มีเครื่องอ่านแผ่นดิสก์ มี RAM 16 KB ไม่มีจอภาพ (โดยคาดว่าผู้ใช้จะนำไปต่อกับเครื่องรับโทรทัศน์ที่บ้าน และใช้เครื่องเล่นเทปเป็นหน่วยจัดเก็บข้อมูลสำรอง) ขายที่ราคา 1,565 ดอลลาร์สหรัฐ กลับได้รับความสนใจมากกว่า รุ่นที่มาพร้อมกับเครื่องอ่านแผ่นดิสก์ประสบความสำเร็จมาก
รุ่น XT
IBM Personal Computer/XT หรือเรียกสั้น ๆ ว่า IBM XT หรือ XT (มาจากคำเต็มว่า Xtended Technology) เป็นเครื่องรุ่น 5160 โดยเพิ่มขีดความสามารถของรุ่น PC โดยมุ่งเป้าการใช้งานไปที่กลุ่มธุรกิจ วางจำหน่ายในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2526 เครื่อง XT มาพร้อมกับหน่วยประมวลผลเป็น Intel 8088 ค่าสัญญาณนาฬิกา 4.77 MHz (และช่องเสียบ 8087 math coprocessor) หน่วยความจำภายใน (RAM) 128 KB เครื่องอ่านเขียนแผ่นดิสก์ขนาด 5.25 นิ้วแบบ 360 KB double-sided disk 10 MB hard disk ของบริษัท Seagate รุ่น ST-412 กล่องจ่ายไฟ (power supply) 130 W motherboard มี expansion slot แบบ 8-bit ISA 8 ช่อง (เพิ่มจากรุ่น PC ที่มี 5 ช่อง) จำหน่ายพร้อมโปรแกรมระบบปฏิบัติการ PC-DOS version 2.0 ประสิทธิภาพโดยรวมจึงไม่ต่างจาก IBM PC มากนัก
เครื่อง XT รุ่นต่อมาปรับ RAM เป็น 256 KB
รุ่น AT
IBM Personal Computer/AT หรือเรียกสั้น ๆ ว่า IBM AT หรือ PC AT หรือ PC/AT (มาจากคำเต็มว่า Advanced Technology) เป็นเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์รุ่นที่ 2 ของ IBM (second generation PC) วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2527 ชื่อรุ่น 5170 - ใช้หน่วยประมวลผล Intel 80286 ค่าสัญญาณนาฬิกา 6 MHz (ภายหลังปรับเป็น 8 MHz)  มีเทคโนโลยีใหม่ ๆ สำหรับเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์เช่น
เลิฟเซเลบ
เลิฟเซเลบ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่สร้างโดย มายุ ชินโจ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นระหว่างปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 มีทั้งหมด 7 เล่ม
จดหมาย
จดหมาย คือข้อความที่เขียนขึ้นเพื่อส่งสารจากบุคคลหนึ่งไปยังบุคคลหนึ่ง อาจมีความหมายรวมไปถึงกระดาษหรือสื่อที่ใช้เขียนหรือสร้างจดหมายนั้น ในอดีตก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 จดหมายเป็นการสื่อสารที่เชื่อถือได้เพียงชนิดเดียวระหว่างบุคคลสองคนจากสถานที่ต่างกัน โดยการส่งผ่านทางนกพิราบสื่อสารหรือด้วยบริการไปรษณีย์ เมื่อเทคโนโลยีพัฒนามากขึ้น มีการประดิษฐ์โทรเลข โทรศัพท์ โทรสาร หรือแม้กระทั่งอินเทอร์เน็ต ซึ่งสามารถส่งสารได้รวดเร็วกว่าจดหมาย ทำให้จดหมายลดความสำคัญลงไป
จดหมายอาจมีรูปแบบการเขียนที่ตายตัวสำหรับการใช้งานอย่างเป็นทางการ เช่น จดหมายราชการ จดหมายเพื่อการติดต่อทางธุรกิจ ส่วนใหญ่จะประกอบด้วย ชื่อและที่อยู่ของผู้เขียน วันที่เขียน ชื่อและที่อยู่ของผู้รับ หัวเรื่อง เนื้อความ คำลงท้าย และลายเซ็น และอาจมีตราประทับหรือเครื่องหมายอื่นๆ ตามรูปแบบที่กำหนด
จดหมายที่ส่งทางไปรษณีย์ อาจอยู่ในรูปแบบของจดหมายธรรมดาที่ต้องใส่ในซองจดหมาย หรือรูปแบบไปรษณียบัตร ไปรษณียบรรณ การส่งจดหมายจำเป็นต้องจ่าหน้าที่อยู่ของผู้รับให้ชัดเจน และชำระค่าธรรมเนียมก่อนส่งจดหมายให้เจ้าหน้าที่ หรือติดแสตมป์แล้วหย่อนลงตู้ไปรษณีย์ จากนั้นจดหมายจะถูกส่งไปตามกระบวนการไปยังผู้รับตามที่ได้จ่าหน้าไว้ หากจดหมายไม่ได้ติดแสตมป์อาจมีการเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมปลายทาง และหากที่อยู่ปลายทางไม่มีผู้รับ จดหมายจะถูกตีกลับไปยังผู้ส่ง
ในการเขียนจดหมายที่ได้รับการบันทึกไว้ เช่น ไกลบ้าน ซึ่งเป็นพระราชหัตถเลขา ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเขียนถึงเจ้าฟ้าหญิงนิภานพดลฝ่ายเดียว พ่อสอนลูก ของนายทวี บุญยเกตุ อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งเขียนถึงลูกในขณะลี้ภัยการเมืองอยู่ในปีนัง ส่วน สาส์นสมเด็จเป็นจดหมายโต้ตอบ ระหว่างสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ และ บันทึกความรู้ เป็นจดหมายโต้ตอบระหว่างสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัติวงศ์ กับ พระยาอนุมานราชธน เป็นต้น.
รายชื่อสมาชิกของแบล็ค ซับบาธ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของนักดนตรีที่เป็นสมาชิกของวงเฮฟวี่เมทัล วง แบล็ค ซับบาธ ตั้งแต่การก่อตั้งในเบอร์มิงแฮมในปี 1969 จนถึงในปัจจุบันประกอบด้วยสามในสี่ของสมาชิกดั้งเดิมของวงดนตรี นักร้องนำของวงออซซี ออสบอร์น มือกีต้าร์โทนี อิออมมีและมือเบส กีเซอร์ บัตเลอร์
31 พฤษภาคม
วันที่ 31 พฤษภาคม เป็นวันที่ 151 ของปี (วันที่ 152 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 214 วันในปีนั้น.
แม็คนัม ที.เอ.
แม็คนัม ที.เอ. (Magnum T.A.) มีชื่อจริงว่า เทอร์รี เวย์น ออลเลน (Terry Wayne Allen) เกิดวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ที่เมืองไทด์วอร์เทอร์ ในรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพของจิมคร็อกเก็ตโปรโมชันส์ ภายใต้สมาคมของเนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ ปัจจุบันเลิกปล้ำแล้ว หลังจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อปี ค.ศ. 1986
เดอะเดลีเทลิกราฟ
เดอะเดลีเทลิกราฟ (The Daily Telegraph) เป็นหนังสือพิมพ์บรอดชีตภาษาอังกฤษรายวันช่วงเช้าสัญชาติอังกฤษ ตีพิมพ์ในลอนดอนโดยเทลิกราฟมีเดียกรูป และจำหน่ายทั่วสหราชอาณาจักรและต่างประเทศ หนังสือพิมพ์ก่อตั้งโดยอาร์เธอร์ บี. สเล ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1855 ในชื่อ เดอะเดลีเทลิกราฟและคูเรียร์ และตั้งแต่ ค.ศ. 2004 มา หนังสือพิมพ์เป็นของเดวิดและเฟรเดอริก บาร์คลีย์ หนังสือพิมพ์มียอดจำหน่ายรายวันอยู่ที่ 523,048 ฉบับในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ลดลงจาก 552,065 ฉบับในต้นปี ค.ศ. 2013 หากเปรียบเทียบกันแล้ว หนังสือพิมพ์ เดอะไทมส์ เคยมียอดจำหน่ายรายวันเฉลี่ยที่ 400,060 ฉบับ ลดลงเป็น 394,448 ฉบับ
เดอะเดลีเทลิกราฟ มีหนังสือพิมพ์พี่น้องชื่อ เดอะซันเดย์เทลิกราฟ เริ่มจำหน่ายใน ค.ศ. 1961 มียอดจำหน่ายที่ 418,670 ฉบับ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 หนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับผลิตแยกกันด้วยบรรณาธิการคนละชุด แต่มีการใช้เนื้อหาร่วมกัน บทความข่าวยังถูกตีพิมพ์ในเว็บไซต์ www.telegraph.co.uk ของเทลิกราฟมีเดียกรูป ภายใต้ชื่อ เดอะเทลิกราฟ
สะพานชัก
สะพานชัก (drawbridge) คือสะพานประเภทหนึ่งที่สามารถเคลื่อนที่ได้ ซึ่งปกติจะใช้งานร่วมกับทางเข้าของปราสาทที่ล้อมรอบด้วยคูเมือง ในภาษาอังกฤษของบางท้องถิ่นซึ่งรวมถึงภาษาอังกฤษอเมริกัน คำว่า drawbridge จะหมายถึงสะพานทุกรูปแบบที่เคลื่อนที่ได้ เช่น สะพานหก (bascule) สะพานยกแนวตั้ง (vertical-lift) สะพานหมุน (swing) เป็นต้น แต่ในหน้านี้จะกล่าวถึงสะพานดังกล่าวตามความหมายดั้งเดิม
สะพานชักปราสาท
ปราสาทหรือป้อมในสมัยกลาง (คริสต์ศตวรรษที่ 5–15) ปกติแล้วจะมีร่องน้ำหรือคูเมืองล้อมรอบโดยใช้สะพานไม้ทอดข้าม ในปราสาทยุคเริ่มแรก สะพานเหล่านั้นอาจถูกออกแบบให้ถูกทำลายหรือเคลื่อนย้ายได้หากศัตรูเข้าโจมตี แต่สะพานชักก็กลายเป็นสิ่งที่ใช้ทั่วไปในเวลานั้น การสร้างปราสาทตามแบบฉบับจะมีสะพานชักที่ด้านนอกของเรือนเฝ้าประตู ประกอบด้วยพื้นสะพานไม้ซึ่งมีปลายด้านหนึ่งเป็นบานพับหรือมีแกนหมุนตรงธรณีประตู เมื่อชักสะพานขึ้น พื้นสะพานก็จะปิดช่องประตูได้ราบสนิทและกลายเป็นเครื่องกีดขวางทางเข้าเพิ่มเติม นอกจากนี้ สะพานชักยังมีประตูชักหรือซุ้มประตูเหล็กคอยเสริมความแข็งแรงอีกชั้นหนึ่ง และการเข้าถึงตัวสะพานอาจถูกสกัดกั้นจากอาวุธต่าง ๆ ที่ยิงออกไปทางช่องซัดอาวุธหรือช่องธนูในหอคอยด้านข้าง
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
ศาสตราจารย์ ดร.หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร (25 สิงหาคม พ.ศ. 2473 – 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556) เป็นจิตรกรชาวไทยซึ่งทรงได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในแวดวงศิลปะ เนื่องจากผลงานของพระองค์สะท้อนถึงความหลากหลายของตัวงานและเอกภาพทางจิตวิญญาณ
พระประวัติ
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เป็นพระธิดาองค์เดียวในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต กับหม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) ประสูติเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2473 ณ วังบางขุนพรหม (ปัจจุบันเป็นที่ทำการธนาคารแห่งประเทศไทย) เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
การศึกษา
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองพ.ศ. 2475 หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ซึ่งเพิ่งประสูติได้ไม่นาน มีชันษา 1 ปี ได้ตามเสด็จพระประยูรญาติไปประทับที่เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซียและต่อไปยังประเทศอังกฤษ ได้มีโอกาสเข้าศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ก่อนเสด็จนิวัติประเทศไทยและเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย ชั้นประถมปีที่ 4 ในพ.ศ. 2483 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัยต้องย้ายสถานศึกษาไปที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์และครอบครัวจึงอพยพไปประทับยังพระตำหนักส่วนพระองค์ของพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ที่บ้านบ่อจืด ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน และทรงขับจักรยานไปโรงเรียนซึ่งอยู่บริเวณวังไกลกังวลทุกวัน จนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงจึงเสด็จกลับพระนคร และทรงศึกษาต่อที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัยจนจบชั้นมัธยมปีที่ 6 จึงเสด็จไปทรงศึกษาต่อที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสเปน ทรงได้รับปริญญา Docteur 's Lettres สาขาวรรณคดี จากมหาวิทยาลัยปารีส ในพ.ศ. 2497 และปริญญาเอก สาขาประวัติศาสตร์ศิลปะ จากมหาวิทยาลัยอิสระแห่งมาดริด ประเทศสเปน ในพ.ศ. 2502 ขณะชันษา 28 ปี นับเป็นเจ้านายฝ่ายใน(เจ้านายสตรี)องค์แรกในราชวงศ์จักรีที่ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต
ชีวิตส่วนองค์
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เสกสมรสกับศาสตราจารย์จาคส์ บัวร์สคเวต (Jacques Bousquet) ชาวฝรั่งเศส ซึ่งเคยไปทำงานประจำ ณ องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) กรุงมาดริด ประเทศสเปน อยู่ระยะหนึ่ง แต่ไม่มีโอรส-ธิดาด้วยกัน และเมื่อได้จัดแสดงนิทรรศการศิลปะในฝรั่งเศสอย่างต่อเนื่อง จึงทรงย้ายไปประทับ ณ กรุงปารีส ต่อมาได้เสด็จไปทรงแสดงภาพตาม พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์ต่าง ๆ ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส และได้พบเมืองเล็ก ๆ ชื่อ Annot ซึ่งอยู่ในภูเขาบริเวณ Alpes de Haute Provence ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองนิส ก็ทรงตกหลุมรักในเสน่ห์ของเมือง Annot และทรงตัดสินใจซื้อที่ดินบนเนินเขานั้นสร้างสตูดิโอและประทับอยู่ถาวรตั้งแต่พ.ศ. 2513
การทรงงาน
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ทรงสอนวิชาศิลปะโลกตะวันออกไกลในคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอิสระแห่งมาดริด และเมื่อเสด็จกลับมาประทับในประเทศไทย ได้เป็นอาจารย์พิเศษสอนวิชาประวัติศาสตร์ศิลปกรรมตะวันตกที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อยู่ระยะหนึ่ง
แม้หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์จะทรง 'มีแวว' ในด้านศิลปะมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ แต่ก็มิได้เข้าสู่วงการศิลปะอย่างจริงจัง จนกระทั่งชันษาราว 30 ปี จึงทรงเริ่มศึกษาด้วยองค์เองจากงานศิลปะของบรรดาศิลปินต่าง ๆ เช่น ทรงรับคำแนะนำในหลักการวาดภาพจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา และเทคนิคการใช้สีจากเพื่อนศิลปิน Andr Poujet และอีกหลายท่าน กระทั่งทรงสร้างสรรค์งานศิลปะขององค์เองและเข้าร่วมกลุ่มศิลปินในประเทศฝรั่งเศสจัดแสดงภาพในนิทรรศการ 'Salon Comparaisons' ณ 'Muse de l’ Art Moderne' ในกรุงปารีสหลายครั้ง ตั้งแต่พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2515 และร่วมกับศิลปินกลุ่ม 'l’ Art Fantastique' ในนิทรรศการ 'Figuratif de l’ Imaginaire Surreal' ซึ่งเป็นงานศิลปะที่แสดงอารมณ์ ความนึกคิด และจินตนาการในลักษณะที่ท่านโปรด ในประเทศไทยได้จัดแสดงที่หอศิลป์พีระศรีขณะสร้างเสร็จใหม่ ๆ ในกรุงเทพมหานคร
ผลงานด้านจิตรกรรม
ผลงานจิตรกรรมฝีหัตถ์ของหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ สะท้อนถึงความหลากหลายของตัวงานและเอกภาพทางจิตวิญญาณ ผลงานฝีหัตถ์ของหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์มีความหลากหลายตามช่วงเวลา  จิตรกรรมชิ้นแรก ๆ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ทรงใช้สีเอกรงค์ขาว-ดำเป็นหลักและมุ่งเน้นที่ตัววัตถุคล้ายกับภาพเขียนหมึกจีน ได้แก่ ภาพทดลองวาดลักษณะผิว ลักษณะรูปทรงโขดหิน ผลึกหินชนิดต่างๆ จากนั้นจึงจัดวางฉากประกอบโขดหินพร้อมทั้งจัดแสง เช่นเดียวกับหินในฉากหลังของภาพวาดของเลโอนาร์โด ดา วินชี
ครั้นต่อมาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 จึงถึงคราวที่โขดหินที่จัดแสงเงาไว้นี้ต้องกลายเป็นฉากประกอบเพื่อให้รับกับบุคคลที่เป็นแบบ ขณะเดียวกันก็เหมือนว่าฝีหัตถ์ในการวาดภาพดอกไม้ได้พัฒนายิ่งขึ้นและเน้นการเล่นสีหลากหลายแทบเป็นหลัก จนเหมือนไม่สนทัยกับความตื้นลึก องค์ประกอบภาพและเงาไปชั่วคราว จากนั้นผลงานของหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์จึงเริ่มเบ่งบาน ทั้งขนาดภาพและองค์ประกอบภาพที่ใหญ่และซับซ้อนยิ่งขึ้น ใช้สีหลากหลายกว่าเดิม การมุ่งจับเนื้อหาอันจำกัด ไม่หลากหลายแต่นำมาแปรผันไปต่าง ๆ กอปรกับตัวละครและคุณลักษณะเชิงสัญลักษณ์ ได้เปิดทางให้หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ทรงค้นพบกฎเกณฑ์เบื้องต้นในการจัดองค์ประกอบภาพขนาดใหญ่
ต่อมาในค.ศ. 1980 - ค.ศ. 2003 เป็นช่วงผลงานสำคัญที่เปี่ยมด้วยความหลากหลาย ทั้งขนาดภาพ เนื้อหาและองค์ประกอบภาพ ภาพฝีหัตถ์ขนาดเล็กมีเนื้อหาเกี่ยวกับสัตว์หรือดอกไม้ เช่น ช้าง แมว ลูกสุนัข ดอกไม้และช่อดอกไม้ ในขณะที่ภาพขนาดกลางมีเนื้อหาผสม เช่น นกแก้วที่ประกอบด้วยดอกไม้ (มีอย่างน้อยห้าภาพ) มนุษย์ซึ่งอยู่โดดเดี่ยวท่ามกลางดอกไม้ การประจันหน้าระหว่างมนุษย์กับสัตว์ (ซึ่งมักจะเป็นม้ายูนิคอร์น) และแมวหลายคู่ท่ามกลางอาคารสถานที่หรือธรรมชาติ ส่วนภาพขนาดใหญ่ (ผลงานชิ้นเอก) นั้น ทรงจัดวางสัตว์กลุ่มย่อย ๆ ดอกไม้ ต้นไม้ อาคารและมนุษย์ ให้อยู่ท่ามกลางสถาปัตยกรรมอันวิจิตรและมีน้ำหนักสมดุลอย่างยิ่ง เอกภาพเป็นแนวคิดหลักในผลงานของหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ ด้านหนึ่งคือเอกภาพในการใช้เทคนิค เช่น เทคนิคการวาดภาพด้วยสีน้ำมันบนผืนผ้าใบ อันเป็นการแสดงออกที่ซับซ้อนและทรงพลังยิ่งขึ้นกว่าเดิม อีกด้านหนึ่งคือเอกภาพของเนื้อหา เช่น สัตว์ต่าง ๆ ดอกไม้และมนุษย์ ที่มักจะโดดออกมาจากทิวทัศน์อันซับซ้อนมากน้อยตามความสำคัญและขนาดของภาพ
น่าเสียดายอย่างยิ่งที่ตั้งแต่หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ประชวรลงในพ.ศ. 2547 ทำให้ท่านไม่สามารถวาดภาพได้เหมือนเดิม โดยก่อนประชวรได้ปรารภว่ามีประสงค์จะรวบรวมผลงานทั้งหมดของท่านไว้ด้วยกัน โดยจะสร้างเป็นแกลเลอรีที่เชิงเขาบริเวณตำหนักของท่านที่ Annot เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้มาเยี่ยมชม และเป็นแหล่งส่งเสริมการศึกษาด้านศิลปะต่อไป เมื่อประชวรจึงมีประสงค์ให้หม่อมราชวงศ์ชิษณุสรร สวัสดิวัตน์ ภราดรผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านทางพระบิดา ที่ได้ถวายการดูแลท่านอยู่ จัดตั้งมูลนิธิหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร เพื่อดำเนินการต่อไปตามที่ท่านประสงค์ โดยเริ่มจัดแสดงนิทรรศการครั้งแรกในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553 ซึ่งได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในการเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดนิทรรศการดังกล่าว ซึ่งทางมูลนิธิยังคงจัดแสดงต่อมาจนถึงปัจจุบันเป็นครั้งคราวในโอกาสที่เหมาะสม
ภายหลังสิ้นชีพิตักษัย ในปี พ.ศ. 2559 กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศยกย่องเชิดชูพระเกียรติ หม่อมเจ้าหญิงมารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็น "บูรพศิลปิน สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ สาขาทัศนศิลป์" โดยมีการเชิดชูเกียรติศิลปินผู้ล่วงลับ ซึ่งมีคุณูปการต่องานด้านศิลปวัฒนธรรมของชาติอันเป็นที่ประจักษ์ต่อสังคม ควรค่าแก่การเคารพยกย่องซึ่งอนุชนรุ่นต่อมาได้พัฒนาและสืบทอดให้เจริญก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน ซึ่งในโอกาสดังกล่าวสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า โปรดกระหม่อมพระราชทานชื่อสำหรับศิลปินผู้ล่วงลับว่า “บูรพศิลปิน”
ปลายชนม์ชีพ
หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์เริ่มประชวรด้วยพระโรคอัมพาตครึ่งซีกราวปี พ.ศ. 2547 ก่อนจะถึงชีพิตักษัยด้วยพระอาการสงบ ในตำหนัก Vellara เมือง Annot ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 สิริชันษา 82 ปี ในการนี้สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โปรดให้ผู้แทนพระองค์เชิญช่อดอกไม้ส่วนพระองค์มาพระราชทานยังพิธีศพที่พระประยูรญาติได้จัดขึ้น จากนั้นได้ถวายเพลิงศพอย่างเรียบง่าย ณ สุสาน Crématorium de Nice-Côte d’Azur แห่งเมือง Colomars ใกล้กับเมืองนิส ประเทศฝรั่งเศสในวันที่ 11 กรกฎาคมของปีเดียวกัน ก่อนจะอัญเชิญอัฐิและอังคารนิวัติสู่ประเทศไทย โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้อัญเชิญอัฐิและอังคารส่วนหนึ่งไปบรรจุไว้ที่อนุสาวรีย์สุขุมาลย์นฤมิตร ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร และอีกส่วนหนึ่งพระประยูรญาติได้อัญเชิญไปลอย ณ ทะเลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อันเป็นจังหวัดซึ่งบ้านบ่อจืด พระตำหนักส่วนพระองค์ในอดีตของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต ตั้งอยู่ ซึ่งท่านหญิงเคยประทับและทรงใช้ชีวิตที่นั่นเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์ ทรงผูกพันและถือว่าสถานที่ดังกล่าวเปรียบเหมือนบ้านหลังสุดท้ายของท่านในประเทศไทยก่อนจะทรงย้ายไปประทับยังประเทศฝรั่งเศสถาวรตลอดชนม์ชีพ
ทั้งนี้ หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์นับเป็นหม่อมเจ้าเพียงองค์เดียวของราชสกุลบริพัตร เนื่องจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต พระบิดาของท่านหญิงเป็นพระโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ดำรงพระอิสริยยศ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ซึ่งในพระบรมราชโองการสถาปนาพระอิสริยยศดังกล่าว ได้ระบุไว้ว่า หากมีพระบุตรให้พระบุตรเป็นหม่อมเจ้า
ฟูจิ กรุ๊ป
ฟูจิ กรุ๊ป (Fuji Group) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจร้านอาหารในชื่อ ฟูจิ ซูชิซึคิจิ และโคโค่อิชิบันยะ
ประวัติ
ร้านอาหารฟูจิ เป็นร้านอาหารญี่ปุ่น โดยคุณทานากะ ชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางเข้ามาประเทศไทย ร่วมมือกับพรรคพวกเปิดร้านอาหารญี่ปุ่นขึ้น ร้านแรกชื่อ "ไทยซึคิจิ" เป็นร้านที่เปิดเพื่อบริการลูกค้าชาวญี่ปุ่นด้วยกันเองเป็นหลัก ซึ่งประสบความสำเร็จดี จากนั้นคุณทานากะยังร่วมหุ้นเปิดร้าน "ชินไดโกกุ" ขึ้นอีกที่ย่านสวนลุม ซึ่งเป็นที่ตั้งของตึกอับดุลลาฮิมในปัจจุบัน ภายหลังได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านอโศก นอกจากนั้นยังเปิด "โกเบ" ที่ย่านสยามสแควร์
จากนั้นคุณทานากะจึงเปิดร้านอาหาร "ฟูจิ" เริ่มเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2542 โดยร้านแรกเปิดบริการที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว ธุรกิจร้านฟูจิเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงวิกฤตต้มยำกุ้ง เนื่องจากผู้บริโภคเลือกทางของที่คุ้มค่าเงินที่สุด
ในช่วง พ.ศ. 2562 ฟูจิ กรุ๊ปมีร้านฟูจิ 105 สาขา มีร้านซูชิซึคิจิ (Sushi Tsukiji) บนถนนสีลมอีก 1 สาขา และซื้อแฟรนไชส์ร้านโคโค่อิชิบันยะ ข้าวหน้าแกงกะหรี่จากญี่ปุ่น โดยเปิดได้ 25 สาขา
นอกจากธุรกิจร้านอาหารแล้ว บริษัทยังได้ลงทุนเปิดบริการโรงแรมทนาบูติก บนเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในประเทศญี่ปุ่นยังดำเนินธุรกิจร้านอาหารไทย ชื่อ ร้านบางกอกคิทเช่น ดำเนินธุรกิจโรงแรมฮิบิย่าซิตี้ ที่กรุงโตเกียว และร้านอาหารฝรั่งเศส ชื่อบราสซารี
ฮัตสึเนะ (ตำนานเก็นจิ)
ฮัตสึเนะ (初音 (Hatsune); แปล: แรกสำเนียงนกน้อย) เป็นบทที่ 23 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
ที่มาของชื่อบท ฮัตสึเนะ
ฮัตสึเนะ (初音, Hatsune ) แปลเป็นไทยคือ  เสียงแรก  สำเนียงแรก(ของปี)  ในตำนานเก็นจินั้น  เสียงในที่นี้หมายถึงเสียงของนกอุงุอิสุ (鶯,  นกกระจิบญี่ปุ่น , Japanese Bush-warbler) ที่เอ่ยอ้างถึงในคำกลอนของอะคะชิโนะคิมิ  ที่ส่งถึง  ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ  ผู้เป็นบุตรีแท้ๆ  แต่ได้รับการเลี้ยงดูโยมุระซะกิ  โดยอะคะชิโนะคิมิ ไม่มีโอกาสได้พบหน้าบุตรีแท้ๆ จึงบรรยายในคำกลอนถึงความคิดถึงที่มีต่อเด็กหญิงน้อยดังนี้
「年月を 松にひかれて経る人に
今日鴬の初音聞かせよ　」
"Toshi-tsuki wo    matsu ni hika re te      furu hito ni
kefu uguisu no    hatsune kika se yo"!
โทะชิซึกิโวะ  มัตสึนิฮิคะเระเตะ    ฟุรุฮิโตะนิ
เคะฟุอุงิอิสุโนะ   ฮัตสึเนะคิคะเสะโยะ
โดย นกอุงุอิสุ  มีความหมายสื่อแทน  ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ ( บุตรี )
เรื่องย่อ
ปีใหม่มาเยือนคฤหาสน์โระคุโจ โดยวันแรกของปีนั้นตรงกับวันชวดพอดี  เป็นเรื่องที่หาได้ยากและเป็นมงคล ทำให้บรรยากาศภายในคฤหาสน์ดูสดชื่นแจ่มใส  โดยเฉพาะในส่วนของเรือนวสันต์นั้น  งามเป็นพิเศษด้วยหมู่ดอกเหมยที่แย้มบานส่งกลิ่นกรุ่นกำจายไปทั่วบริเวณ   เก็นจิบรรจงแต่งกายอย่างงดงามที่สุดเพื่อเยี่ยมเยียนภรรยาและครอบครัวทุกคนอย่างเป็นทางการ  เนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่
เก็นจิไปพบมุระซะกิเป็นคนแรก พวกเขาต่างแต่งโคลงกลอนแลกเปลี่ยนกัน  ขอให้รักของทั้งคู่นั้นมั่นคงยืนยาวชั่วนิรันดร์  เด็กๆในคฤหาสน์ต่างพากันถอนต้นสนที่เพิ่งงอกในสวนเล่นกันอย่างสนุกสนาน   ลำดับต่อมา  เก็นจิไปพบกับ ท่านหญิงน้อยอะคะชิบุตรี    เขาสังเกตเห็นของขวัญปีใหม่ที่อะคะชิโนะคิมิ  ส่งมาถึงบุตรีน้อยๆที่นางไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดู  และขณะนี้เด็กหญิงน้อยอยู่ในความดูแลของมุระซะกิ    ของขวัญนั้นเป็นตะกร้าสานที่ประดับไว้ด้วยกิ่งสนประดิษฐ์ที่มีนกอุงุอิสุ( นกกระจิบญี่ปุ่น ) น้อยๆประดิษฐ์เกาะอยู่  ผูกไว้ด้วยคำกลอน
เมื่อเก็นจิได้อ่านคำกลอนนั้น ยิ่งทำให้เขาเสียใจและรู้สึกผิดต่ออะคะชิโนะคิมิ  เพราะเขาได้พรากลูกน้อยออกจากอกนางมา  แม้นางจะเป็นมารดาแท้ๆแต่ด้วยศักดิ์ต่ำจึงไม่อาจเลี้ยงดูท่านหญิงน้อยให้เติบโตสมฐานะได้  จึงต้องปล่อยให้มุระซะกิ  เป็นมารดาเลี้ยงดูท่านหญิงน้อยแทน  ในยามนี้นางคงคิดถึงท่านหญิงน้อยมากเพราะไม่อาจเห็นหน้าค่าตากันเลย   เก็นจิจึงกล่าวกันท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ  ให้นางตอบคำกลอนของมารดาด้วยตัวนางเอง
ต่อมาเก็นจิไปเยี่ยมฮะนะจิรุซะโตะ ที่เรือนคิมหันต์  เขาพูดคุยกับท่านหญิงดอกส้มอย่างสนิทสนมกลมเกลียวและผ่อนคลาย  หลังจากนั้นเก็นจิก็เข้าพบทะมะคะซึระ  ที่พำนักในเรือนคิมหันต์เช่นกัน   นางช่างงดงามที่ชุดสีดอกยะมะบุกิที่เขาเลือกสรรให้เป็นของขวัญปีใหม่  งามจนเขาอดฉงนใจไม่ได้ว่าจะปฏิบัติต่อนางเช่นบิดาได้นานเพียงไร
ท้ายสุด เก็นจิไปพบอะคะชิโนะคิมิที่เรือนเหมันต์ในยามค่ำ  นางกำลังตื้นตันใจกับคำกลอนที่บุตรีตอบมา   เก็นจิพูดคุยกับนางอย่างสนิทสนมและค้างคืนอยู่ที่นั่นจนรุ่งเช้า
อีกสองสามวันให้หลัง เก็นจิจึงไปเยี่ยมเยียนพบปะทุกคนได้จนถ้วนหน้า  ในวันสุดท้ายนั้น  เขาไปพบ ซุเอะสึมุฮะนะ  ที่พำนักอยู่ปีกตะวันออกของคฤหาสน์นิโจ  ถัดจากนั้นเขาเข้าพบ อุสึเซะมิ ซึ่งบวชเป็นชีหลังจากสามีเสียชีวิตลง และเขาก็พานางมาดูแลที่คฤหาสน์นิโจเช่นกัน  เก็นจินั้นไม่เคยลืมเลือนผู้คนที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ด้วย  และเขาจะดูแลคนเหล่านั้นให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปตลอดชีวิต
ซันกง
ซันกง ("สามพระยา") เป็นคำเรียกขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งในจีนโบราณ
ความเป็นมา
ขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งนั้นมามีแต่โบราณ ขุนนางทั้งสามรับผิดชอบกันคนละฝ่าย ถือเป็นที่ปรึกษาที่รับใช้ใกล้ชิดเบื้องยุคลบาท แต่อำนาจหน้าที่มักทับซ้อนกัน ภายหลังมีการนำตำแหน่งไปขายเพื่อเพิ่มเงินในท้องพระคลัง ดังนั้น ใน ค.ศ. 208 เฉา เชา (曹操) จึงยุบซันกงทิ้งเสีย แล้วตั้งตำแหน่งเฉิงเซี่ยง (丞相; "อำมาตย์ผู้ช่วย") หรืออัครมหาเสนาบดี ขึ้นแทน เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่งซันกง
องค์ประกอบ
ในแต่ละสมัย ซันกงหมายถึงตำแหน่งแตกต่างกันไป ดังนี้
ราชวงศ์โจว
สมัยราชวงศ์โจว (周朝) ซันกง ได้แก่
ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) ซันกง ได้แก่
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢朝) ซันกง ได้แก่
ชั้นยศ
ราชวงศ์ฮั่นแบ่งขุนนางออกเป็น 20 ขั้น (ลดเหลือ 16 ขั้นตั้งแต่หลัง 32 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ละขั้นได้รับศักดินา (石) ต่างกันไป ข้าราชการในกลุ่มซันกงถือศักดินาสูงสุด คือ 10,000 ไร่
ตอสกา
ตอสกา (Tosca; [ˈtoska]) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีจำนวน 3 องก์ ประพันธ์ขึ้นโดยจาโกโม ปุชชีนี คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) และจุยเซปเป จิอาโคซา (1847-1906) อุปรากรเรื่องนี้ดัดแปลงจากละครประโลมโลกเรื่อง La Tosca ของวิกตอเรียน ซาโด มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเหตุการณ์ในช่วงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1800 ในระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1792 - 1802) ซึ่งช่าวโรมถูกคุกคามจากการรุกรานของจักรพรรดินโปเลียน โดยเนื้อเรื่องจะแสดงออกถึงเรื่องราวการกดขี่ข่มเหง ปมฆาตกรรม และภาวะไม่สงบทางการเมือง การแสดงรอบปฐมทัศน์มีขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1900 ที่โรงอุปรากร Teatro Costanzi กรุงโรม
ในช่วงปี 1889 ระหว่างที่ปุชชืนีออกเดินสายแสดงผลงานอยู่ที่อิตาลีก็มีโอกาสได้อ่านบทละครของซาโด และได้รับโอกาสดัดแปลงเนื้อเรื่องไปเป็นอุปรากรในปี 1895 ปุชชีนีใช้เวลากว่า 4 ปีเพื่อถ่ายทอดคำร้องต่าง ๆ จากภาษาฝรั่งเศสไปสู่ภาษาอิตาลีโดยได้รับแรงกดดันและการวิจารณ์มากมาย อีกทั้งการแสดงรอบปฐมทัศน์ก็ล่าช้าออกไปเพราะเนื่องจากภาวะบ้านเมืองไม่สงบ ระยะแรกของการออกแสดงนั้นไม่ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ ภายหลังกลับประสบความสำเร็จจากการบอกต่อของผู้ชม จนถึงปัจจุบัน อุปรากรเรื่องตอสกาได้กลายเป็นอุปรากรยอดนิยมที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก
เนื้อเรื่องย่อ
อ้างอิงจากบทประพันธ์คำร้องนั้นเรื่องราวตอสกาจะแสดงให้เห็นถึงเรื่องราวในช่วงเดือนมิถุนายน 1800. ถ้าเราอ้างอิงให้ถูกต้องตามเรื่องราวที่ซาโดประพันธ์ในบทละคร La Tosca ก็คือช่วงวันที่ 17 -18 มิถุนายน 1800.
หลังจากที่อิตาลีถูกแบ่งเขตการปกครองเป็นรัฐน้อยใหญ่มากมายโดยพระสันตปาปาแห่งกรุงโรมจะปกครองเพียงส่วนใจกลางของอิตาลีรัฐพระสันตะปาปา หลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศส, กองทัพทหารฝรั่งเศสนำโดย กษัตริย์นโปเลียน เข้ารุกรานอตาลีในปี 1796 และ 11 กุมภาพันธ์ 1798 ก็สามารถเข้ายึดครองกรุงโรมและประกาศสถาปนาให้เป็น สาธารณรัฐ โดยอยู่ภายใต้การปกครองของ 7 กงสุล; เนื้อเรื่องและสถานที่ในอุปรากรที่กล่าวถึงตัวละครกงสุลแองเจลล็อตตินั้นอ้างอิงจากชีวิติจริงของท่านกงสุลลิเบโร แองเจลูชชี ในช่วงกันยายน 1799
ช่วงพฤษภาคมปี 1800 กษัตริน์นโปเลียนได้นำทัพเดินทางข้างเทือกเขาแอลป์มุ่งหน้าสู่อิตาลี จนวันที่14 มิถุนายนที่กองทัพของพระองค์เข้าปะทะกับกองทัพของออสเตรีย Battle of Marengo (near อเลสซานเดรีย). กองทัพออสเตรียกรีฑาทัพพร้อมกับส่งข่าวสู่โรมเพื่อประกาศชัยชนะทันทีเพราะได้เปรียบชั้นเชิงกว่ากองทัพนโปเลียน แต่ยังไม่พ้นข้ามวันกองกำลังสนับสนุนฝรั่งเศสก็เข้าเสริมช่วงบ่ายของวัยเป็นผลให้กษัตริย์นโปเลียนพลิกกลับกำชัยชนะไปได้ในที่สุด
กาญจนาภา หงษ์เหิน
นางกาญจนาภา หงษ์เหิน เลขานุการส่วนตัวของคุณหญิงพจมาน ชินวัตร ที่ได้รับความไว้วางใจมาเป็นเวลาหลายปี นางกาญจนาเป็นผู้ที่ได้รับความไว้วางใจให้ดำเนินการเกี่ยวกับเอกสารกฎหมายต่างๆ รวมทั้งเกี่ยวกับการโอน และซื้อขายหุ้น บริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด บริษัท เอสซี แอสเสท จำกัด สนามกอล์ฟอัลไพน์ ในส่วนของคุณหญิงพจมาน พ.ต.ท .ดร.ทักษิณ ชินวัตร นายบรรณพจน์ ดามาพงศ์ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายพานทองแท้ ชินวัตร นางสาวพิณทองทา ชินวัตร เป็นต้น
ด้านประวัติครอบครัว นางกาญจนาภา เป็น บุตรี นางเกศินี จิปิภพ
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรอาหม สันนิษฐานกันว่า พระองค์เป็นเจ้าองค์หนึ่งในเมืองมาวหลวง ซึ่งก่อตั้งโดยกษัตริย์พระนามว่า ขุนลุง ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของพระองค์ เสือก่าฟ้าได้เกิดความขัดแย้งกับญาติพี่น้อง และในที่สุดจึงได้นำสมบัติประจำราชวงศ์ซึ่งเป็นเทวรูปนาม สมเทวะ อพยพออกมาจากมาวหลวง
พระราชประวัติ
พระราชประวัติตอนต้นของเสือก่าฟ้านั้นมีอยู่หลายตำนาน โดยตำนานหนึ่งได้กล่าวถึงเสือก่าฟ้าเป็นพระราชโอรสในเจ้าช้างใหญ่ (Chao Chang-Nyeu, เนย์ อีเลียสออกพระนามว่า Phu-Chang-Khang) กับนางเมืองพลักคำแสน (Nang-Mong Blak-Kham-Sen) ซึ่งเป็นเจ้าในอาณาจักรมาวหลวง (Mong Mao) ซึ่งปัจจุบันคือเมืองมาว หรือ เมืองรุ่ยลี่ (จีน:瑞麗市, พินอิน: Ruìlì Shì) โดยเจ้าช้างเญอเป็นเจ้ามาจากเมืองรีเมืองราม และอาจเดินทางไปยังเมืองมาวหลวงด้วยความบังเอิญ ซึ่งขณะนั้นเจ้าไตปุง (Chao Tai Pung) ยังทรงครองราชย์สมบัติอยู่ โดยเจ้าช้างเญอทรงมีสัมพันธภาพที่ดีต่อปาวเมียวปุง (Pao Meo Pung) พระราชโอรสของเจ้าเมืองมาวหลวง เขาจึงมอบพระขนิษฐาคือนางพลักคำแสนเป็นพระชายาของเจ้าช้างเญอ โดยเจ้าเสือก่าฟ้าทรงราชสมภพหลังการสมรสของพระชนกและชนนีประมาณ ค.ศ. 1189 พระองค์จึงสืบเชื้อสายเจ้าเมืองมาวหลวงจากพระมารดา เมื่อปาวเมืองปุง เสด็จสวรรคต แล้วไม่มีพระโอรสสืบราชสมบัติต่อ เสือก่าฟ้าผู้มีศักดิ์เป็นพระราชภาคิไนยจึงครองราชย์เมืองมาวหลวงต่อจากพระมาตุลา
กาญจนาภา หงษ์เหิน
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 นาง กาญจนาภา ถูกคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อรัฐ เรียกเข้าให้การ ในกรณีการหลีกเลี่ยงภาษี ในกรณีตระกูลชินวัตรและดามาพงศ์ขายหุ้นกลุ่มบริษัทชินคอร์ป พร้อมกับนายพานทองแท้ และนางสาวพิณทองทา
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า
เสด็จสู่อัสสัม
เสือก่าฟ้าอพยพมาจากเมืองมาวหลวงในปี พ.ศ. 1758 ด้วยเชื่อว่าเสือก่าฟ้าได้เกิดความขัดแย้งกับญาติพี่น้อง และในที่สุดจึงได้นำสมบัติประจำราชวงศ์ซึ่งเป็นเทวรูปนาม สมเทวะ อพยพออกมาจากมาวหลวง พร้อมด้วยผู้ติดตามเป็นพระมเหสี 3 พระองค์ พระโอรส 2 พระองค์และพระธิดา รวมไปถึงขุนนางผู้ใหญ่ 5 คน ไพร่พล 9,000 คนรวมสตรีและเด็ก (อาจเป็นไปได้ว่าส่วนมากเป็นชายฉกรรจ์แต่ไม่มีการยืนยัน) เสือก่าฟ้าได้ร่อนเร่ตามท้องถิ่นของภูเขาปาดไก่ (Patkai Hills) ถึง 13 ปี ในระหว่างนั้นได้โจมตีชุมชนชาวนาคะเป็นครั้งคราว และในที่สุด เสือก่าฟ้าก็ได้มาถึงคามช้างในปี พ.ศ. 1771
กาญจนาภา หงษ์เหิน
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ในวันที่ 24 พฤษภาคม 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ มีคำสั่ง ฉบับที่ 13/2557 เรียกให้ นางกาญจนาภา รายงานตัว โดยเขาขอเลื่อนรายงานตัว แต่ได้มารายงานตัวในวันหลัง
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า
เริ่มแผ่อิทธิพล
เสือก่าฟ้าข้ามแม่น้ำคามน้ำช้างด้วยแพ และมาถึงทะเลสาบหนองยาง (พม่า:Nawng Yang, ความหมาย ทะเลสาบไม่หวนกลับ) ชาวนาคะบางพวกพยายามต้านทานการรุกรานของชาวอาหม แต่เสือก่าฟ้าก็เอาชนะได้ และยึดครองหมู่บ้านที่ได้มา ชาวนาคะมากมายถูกฆ่า ย่างไฟ และญาติพี่น้องถูกบังคับในกินเนื้อคนตาย ทำให้ชาวนาคะมาสวามิภักดิ์เป็นจำนวนมาก และเสือก่าฟ้าได้ตั้งขุนนางปกครองอาณาเขตที่ยึดได้
กาญจนาภา หงษ์เหิน
ในวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2560 นางกาญจนาภา เข้ารับทราบข้อหาฟอกเงินและสมคบกันฟอกเงิน ตามหมายเรียก กรมสอบสวนคดีพิเศษ
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า
เริ่มแผ่อิทธิพล
เสือก่าฟ้าก็ยกพลต่อไปยัง เมืองแดงเขารัง คำแหงปุง และนามรูป พระองค์ได้ทรงสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเซสสามายังทิหิง แต่พบสถานที่ไม่เหมาะสมจึงมุ่งลงไปทางใต้จนถึงทิปาม ต่อจากนั้นก็มาถึง เมืองกลาง เจครุ (อภัยปุระ) ซึ่งเสือก่าฟ้าได้พำนักอยู่หลายปี จนใน พ.ศ. 1783 เกิดน้ำท่วมจึงทิ้งเมืองล่องมาตามแม่น้ำพรหมบุตรมายังฮาบุง และพำนักเป็นเวลา 2 ปี ชาวอาหมได้ทำการเพาะปลูกเนื่องจากเป็นที่ราบลุ่ม แต่ต่อมาเกิดน้ำท่วมในปี พ.ศ. 1787 ต้องอพยพอีกลงมาตามแม่น้ำพรหมบุตรจนถึงปากน้ำทิขุ
กาญจนาภา หงษ์เหิน
12 พ.ย. 2561 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางได้ออกหมายจับที่ จ.115/2561 ลงวันที่ 12 พ.ย. 2561 ให้จับตัวนางกาญจนาภา หงษ์เหิน และหมายจับที่ จ.116/2561
เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า
เริ่มแผ่อิทธิพล
เสือก่าฟ้ามาถึงลิกิริกาออน ในปี พ.ศ. 1789 พระองค์เดินทางไปยังสีมาลุกุรี โดยทิ้งกองทหารกองเล็กๆ ไว้กองหนึ่ง พระองค์ประทับที่สีมาลุกุรี 5-6 ปี พระองค์พยายามโจมตีชุมชนในลุ่มน้ำแดง (แควหนึ่งของทิขุ) แต่ต้องล้มเลิก เนื่องจากมีกลุ่มชนอยู่มากมายเกินไป
ก่อตั้งราชธานี
ในปี พ.ศ. 1796 ทรงทิ้งสีมาลุกุรีเพื่อไปยังเจ้รายดอย และมีการเลี้ยงฉลอง สังเวยต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยม้า 2 ตัว และมีการสวดมนต์ถวายเทวไทใต้ต้นหม่อน(ชาวอาหมเรียกดินแดนอาณาจักรของตนว่า เมิงนุนสุนคำ หรือ เมืองดอนสวนคำ แปลว่า เมืองที่เต็มไปด้วยสวนทอง)
ชาวโมรานและโบราฮียอมสวามิภักดิ์
ในขณะนั้น อาณาเขตใกล้เคียงอยู่ในการปกครองของกษัตริย์โมรานพระนามว่า บาดันชา และกษัตริย์โบราฮีพระนามว่า ตาคุมตา ซึ่งทั้งสองอาณาจักรได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อเสือก่าฟ้า ในภายใต้การปกครองของอาหม ชาวโมรานไม่ต้องเสียภาษี แต่ต้องส่งส่วยเป็นสินค้าป่า เช่น ช้าง สีย้อมผ้า น้ำผึ้ง และเสื่อ เป็นต้น ชาวโมรานจำนวนมากได้ยอมรับวัฒนธรรมอาหมมาใช้ แต่ยังคงใช้ภาษาโบโดพูดกันเช่นเดิม
พระราชกรณียกิจอื่น ๆ
เสือก่าฟ้าได้ทรงทำการต่อสู้จนได้ดินแดนหลายแห่งมาไว้ครอบครอง ซึ่งพระองค์ได้ทรงดำเนินการอย่างชาญฉลาด โดยการยกย่องฐานะของดินแดนเหล่านั้นให้เท่าเทียมกับชาวอาหม และสนับสนุนการสมรสระหว่างเผ่า ซึ่งในที่สุดก็จะทำให้กลายเป็นชาติเดียวกัน
และพระองค์ยังได้เจริญสัมพันธไมตรีกับดินแดนอื่นๆซึ่งเป็นเครือญาติในตระกูลเดียวกันกับพระองค์ ซึ่งได้ส่งของกำนัลเช่น ทอง และเงินไปถวาย ในรัชกาลนี้ยังได้ตั้งตำแหน่งขุนนางชั้นผู้ใหญ่แห่งรัฐขึ้น 2 ตำแหน่งคือ เถ้าเมืองหลวง และเจ้าพรองเมือง ซึ่งมีอำนาจสูงสุดถัดจากองค์กษัตริย์
ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (chief executive officer, CEO) ในระบบอเมริกัน หรือ กรรมการผู้จัดการ (managing director, MD) ในระบบอังกฤษ คือ ตำแหน่งสูงสุดในฝ่ายบริหารขององค์การต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิติบุคคลอิสระ เช่น บริษัท หรือ องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
ในบริษัทขนาดเล็กถึงขนาดกลาง หรือบริษัทครอบครัว ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดมักจะเป็นตำแหน่ง "กรรมการผู้จัดการ" แต่งตั้งมาจากผู้ถือหุ้นใหญ่บริษัท ส่วนใหญ่เจ้าของกิจการจะดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการนี้เอง หรือแต่งตั้งเครือญาติมาดำรงตำแหน่ง แตกต่างจากตำแหน่ง "ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร" ที่มักจะพบในบริษัทขนาดกลางไปจนถึงขนาดใหญ่ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานบริหารนี้จะได้รับการสรรหาและแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริษัท ผู้ดำรงตำแหน่งอาจเป็นบุคคลจากภายในหรือภายนอกบริษัทก็ได้ มีการลงนามในสัญญาว่าจ้างและได้รับผลตอบแทนเป็นเงินเดือนตามที่คณะกรรมการบริษัทกำหนดไว้
กอปปีเลฟต์
กอปปีเลฟต์ (copyleft) หมายถึงกลุ่มของสัญญาอนุญาตของสิ่งต่าง ๆ รวมทั้ง ซอฟต์แวร์ เอกสาร เพลง งานศิลปะ โดยอ้างอิงกฎหมายลิขสิทธิ์เป็นแนวเปรียบเทียบ ในการจำกัดสิทธิในการคัดลอกงานและเผยแพร่งาน โดยสัญญาอนุญาตกลุ่ม กอปปีเลฟต์ มอบเสรีภาพให้ทุกคนสามารถคัดลอก ดัดแปลง ปรับปรุง และจำหน่ายงานได้ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องยังคงรักษาเสรีภาพเดียวกันนี้ในงานที่ดัดแปลงแก้ไขมาจากงานดังกล่าว
อาจจะมองได้ว่าลักษณะพิเศษของ กอปปีเลฟต์ คือการที่เจ้าของลิขสิทธิ์ยอมสละสิทธิบางอย่าง (ที่ได้รับการคุ้มครอง) ภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์แต่ไม่ทั้งหมด แทนที่เจ้าของลิขสิทธิ์จะปล่อยงานของเขาออกมาภายในพื้นที่สาธารณะโดยสมบูรณ์ (นั่นคือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ) กอปปีเลฟต์ จะให้เจ้าของสามารถกำหนดข้อจำกัดหรือเงื่อนไขทางด้านลิขสิทธิ์บางประการ สำหรับผู้ที่ต้องการมีส่วนร่วมในงานอันมีลิขสิทธิ์นี้ โดยถ้าผู้นั้นไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขนี้แล้ว จะถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ เงื่อนไขเพื่อที่จะไม่เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ภายใต้ กอปปีเลฟต์ นี้ ได้แก่ การที่ผู้ที่ใช้สอยผลงานจะต้องรักษาสิทธิภายใต้ กอปปีเลฟต์ นี้ไว้ดังเดิมอย่างถาวร ด้วยเหตุนี้ สัญญาอนุญาต กอปปีเลฟต์ จึงถูกเรียกว่าเป็น สัญญาอนุญาตต่างตอบแทน (reciprocal licenses)
สัญลักษณ์ของ กอปปีเลฟต์ เป็นตัวอักษร c หันหลังกลับ (ɔ) โดยไม่ได้มีความหมายอะไรเป็นพิเศษนอกจากการตรงกันข้ามกับ copyright โดยล้อกับอีกความหมายหนึ่งของคำว่า right ที่แปลว่า ขวา
ในภาษาไทย ยังไม่มีคำที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปสำหรับ กอปปีเลฟต์ สมเกียรติ ตั้งนโม นักวิชาการมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน ใช้ว่า "ลิขซ้าย" คงการล้อ ขวา-ซ้าย ไว้ ส่วน สมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ใช้คำว่า "นิรสิทธิ์" หมายถึง ระบบที่ไม่มีหรือไม่ให้สิทธิคุ้มครอง
ประวัติ
แนวคิดของ กอปปีเลฟต์ เริ่มจากการที่ ริชาร์ด สตอลแมน ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ขึ้นมา ต่อมาบริษัทที่ชื่อว่า Symbolics ได้ขอใช้งานตัวแปลคำสั่งนี้ สตอลแมนตกลงอนุญาตให้บริษัทดังกล่าวใช้งาน โดยมอบเป็นสาธารณสมบัติ (public domain) คือไม่สงวนสิทธิ์ใด ๆ เลย ในเวลาต่อมา บริษัท Symbolics ได้แก้ไขปรับปรุงความสามารถของตัวแปลคำสั่งภาษา Lisp ให้ดีขึ้น แต่เมื่อสตอลแมนแสดงความต้องการที่จะเข้าถึงส่วนที่แก้ไขปรับปรุงเพิ่มเติมเหล่านั้น ก็ได้รับการปฏิเสธจากบริษัท
ขั้นตอนวิธีมินิแมกซ์
ขั้นตอนวิธีการหาเกณฑ์ค่าเสียโอกาสมากน้อยที่สุด (Minimax Algorithm) คือขั้นตอนวิธีในการหลีกเลี่ยงโอกาสที่จะทำให้เกิดความสูญเสียมากที่สุดในการเล่นเกมเชิงตรรกะที่มีผู้เล่นสองคน เช่นหมากรุก, หมากฮอส หรือ โอเอกซ์ โดยมีเป้าหมายเพื่อให้ผู้เล่น A สามารถเลือกเส้นทางที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะทำให้ผู้เล่น B ได้เปรียบน้อยที่สุดในแต่ละรอบ โดยในขั้นตอนวิธีนี้ ผู้เล่น A จะถูกเรียกว่าผู้เล่นหาค่าสูงสุด ส่วนผู้เล่น B จะถูกเรียกว่าผู้เล่นหาค่าต่ำสุด เพราะว่าตัวแปรของค่าเสียโอกาสจะเพิ่มขึ้นเมื่อผู้เล่น A ได้เปรียบ และจะลดลงเมื่อผู้เล่น B ได้เปรียบตามทฤษฎีเกมประกอบเชิงการจัด (Combinatorial Game Theory) ของจอห์น ฮอร์ตัน คอนเวย์ (John Horton Conway)
กอปปีเลฟต์
ประวัติ
ด้วยเหตุนี้ ในปี ค.ศ. 1984 สตอลแมนจึงได้เริ่มแผนการต่อต้านและกำจัดพฤติกรรมและวัฒนธรรมของการหวงแหนซอฟต์แวร์ไว้ (proprietary software) เหล่านี้ โดยเขาได้เรียกพฤติกรรมเหล่านี้ว่าการกักตุนซอฟต์แวร์ (software hoarding)
ขั้นตอนวิธีมินิแมกซ์
ที่มาของขั้นตอนวิธี
ขั้นตอนวิธีการหาเกณฑ์ค่าเสียโอกาสมากน้อยที่สุดมีที่มาจากทฤษฎีเกมของจอห์น ฟอน นอยมันน์ ซึ่งเกิดจากการศึกษาเกมศูนย์เพื่อหาวิธีการลดความเสี่ยงจากการสูญเสียเมื่อแพ้
หลักการและวิธีค้นหา
ขั้นตอนวิธีการหาเกณฑ์ค่าเสียโอกาสมากน้อยที่สุดใช้หลักการของการค้นแบบจำกัดความลึก โดยเก็บค่าตัวแปรของค่าเสียโอกาสไว้ในแต่ละปม (node) ของต้นไม้ค้นหา (Search Tree) ตัวแปรนี้มีค่าได้ตั้งแต่ติดลบอนันต์ถึงอนันต์ ค่ามากกว่าศูนย์บ่งบอกว่าผู้เล่น A ได้เปรียบผู้เล่น B อยู่ ส่วนค่าอนันต์บ่งบอกว่าผู้เล่น A ชนะเกมนั้นอย่างแน่นอน ในทางกลับกันค่าติดลบอนันต์ก็บ่งบอกว่าผู้เล่น B เป็นผู้ชนะเกมนั้นแทน
กอปปีเลฟต์
ประวัติ
เนื่องจากสตอลแมนเห็นว่าในระยะสั้น มันคงจะเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดกฎหมายลิขสิทธิ์ในปัจจุบัน รวมถึงสิ่งที่เขามองว่าเป็นสิ่งผิดปกติให้หมดไปอย่างถาวร เขาจึงเลือกที่จะใช้กลไกของกฎหมายที่มีอยู่มาเป็นเครื่องมือเพื่อบรรลุสิ่งที่เขาต้องการ เขาได้สร้างสัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ในแบบของเขาขึ้นมาเอง โดยสัญญาอนุญาตที่เขาสร้างขึ้นมาถือเป็นสัญญาอนุญาตแบบ กอปปีเลฟต์ ตัวแรก คือ Emacs General Public License ซึ่งต่อมาสัญญาอนุญาตนี้ก็ได้รับการพัฒนาปรับปรุงจนกระทั่งกลายเป็น GNU General Public License (GPL) ซึ่งเป็นสัญญาอนุญาตแบบซอฟต์แวร์เสรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดอันหนึ่ง
ขั้นตอนวิธีมินิแมกซ์
ข้อจำกัดของขั้นตอนวิธี
ในการเลือกค่าเสียโอกาสนั้น ต้นไม้ค้นหาจะทำการค้นค่าเสียโอกาสที่สูงที่สุดมาจากใบ (leaf node) และตัดสินว่าเส้นทางนั้นเป็นเส้นทางที่ดีที่สุด สังเกตว่าเกมที่มีความซับซ้อนสูงอย่างหมากรุกหรือโกะจะไม่สามารถบันทึกทุกความเป็นไปได้ของทั้งเกมได้ทั้งหมดตั้งแต่ต้นเกม เพราะจะต้องบันทึกเยอะมาก หากแต่พอจะอ่านล่วงหน้าไปก่อนได้หลายตาเพื่อหาความได้เปรียบที่มากที่สุดไปเรื่อยๆจนไปจบที่ค่าอนันต์หรือลบอนันต์
รหัสเทียม
1.ตรวจค่าที่ส่งเข้ามาว่าเป็นปมบนสุดหรือไม่ ถ้าใช่ให้คืนค่าที่ค้นหามาได้จากปมที่แล้ว 2.กำหนดค่าลบอนันต์ให้ตัวแปร A 3.เรียกวงวน (loop) ตามปมลูก (child node) แต่ละตัว 4.ในวงวนหาค่ามากที่สุดระหว่างค่าที่หามาของปมลูกกับ A แล้วเก็บค่าไว้ใน A 5.คืนค่า A
การประยุกต์ใช้
ขั้นตอนวิธีการหาเกณฑ์ค่าเสียโอกาสมากน้อยที่สุดถูกนำไปประยุกต์ใช้กับสาขาวิชาอื่นอยู่มาก ได้แก่เศรษฐศาสตร์, สถิติ, ปรัชญา, ทฤษฎีเกม และทฤษฎีการตัดสินใจ (Decision Theory) เพื่อใช้ในการหลีกเลี่ยงเส้นทางที่จะเกิดความสูญเสียมากที่สุด
วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ เป็นวันสำคัญของประเทศไทย และมีความสำคัญต่อวงการวิทยาศาสตร์และดาราศาสตร์ไทย กำหนดให้ตรงกับวันที่ 18 สิงหาคม ของทุกๆปีซึ่งเป็นวันที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ได้ทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวงเมื่อ พ.ศ. 2411 ที่บ้านหว้ากอ จ.ประจวบคีรีขันธ์ ปัจจุบันมีการจัดงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ขึ้นเป็นประจำทุกปี
ประวัติ
รัฐบาลไทยกำหนดให้วันที่ 18 สิงหาคม เป็นวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติเนื่องจากวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จพระราชดำเนินชลมารคและสถลมารค ทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวงที่ทรงคำนวณพยากรณ์ไว้ล่วงหน้า 2 ปี ว่าจะเกิดในวันอังคาร ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1230 โดยจะเห็นหมดดวงที่หว้ากอ แขวงเมืองประจวบคีรีขันธ์ ตรงเกาะจานขึ้นไปถึงปราณบุรี และลงไปถึงแขวงเมืองชุมพร จึงโปรดฯ ให้เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ไปสร้างค่ายหลวงและพลับพลาที่ประทับ มีคณะนักดาราศาสตร์จากประเทศฝรั่งเศส และเซอร์แฮรี ออด เจ้าเมืองสิงคโปร์เดินทางมาเข้าเฝ้าฯ และร่วมในการสังเกตการณ์
ผลการคำนวณของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแม่นยำมาก เซอร์แฮรี ออด บันทึกเหตุการณ์ไว้ซึ่งต่อมาหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ได้แปลเป็นภาษาไทยในงานหว้ากอรำลึก ณ ท้องฟ้าจำลองกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2518 ว่า "พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระสำราญมาก เพราะการคำนวณเวลาสุริยุปราคาของพระองค์ ได้พิสูจน์แล้วว่าถูกถ้วนที่สุด ถูกถ้วนยิ่งกว่าที่ชาวยุโรปได้คำนวณไว้"
สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยเฉพาะทางด้านดาราศาสตร์ มีแนวคิดว่าน่าจะถือเอาวันที่ 18 สิงหาคมเป็นวันวิทยาศาสตร์ไทย ต่อมาวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2525 คณะรัฐมนตรีได้มีมติเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็น "พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" พร้อมทั้งกำหนดให้วันที่ 18 สิงหาคม เป็น "วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ" วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2511 หลายหน่วยงาน เช่น สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ กรมอุทกศาสตร์ กรมชลประทาน กรมแผนที่ทหาร กรมอุตุนิยมวิทยา กรมไปรษณีย์โทรเลข ฯลฯ ได้ร่วมกันจัดงานขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ ทรงสนพระทัยวิชาคณิตศาสตร์และวิชาดาราศาสตร์ในตำราโหราศาสตร์ของไทย ในที่สุดพระองค์ทรงได้ค้นคิดวิธีการคำนวณปักข์ (ครึ่งเดือนทางจันทรคติ) เพื่อประโยชน์ในการกำหนดวันธรรมสวนะ (วันพระ) ให้ถูกต้องตามการโคจรของดวงจันทร์ที่เรียกว่า "ปฏิทินปักขคณนา" (ปักขคณนา คือ วิธีนับปักข์หรือรอบครึ่งเดือนของข้างขึ้นข้างแรม เป็นวิธีนับที่แม่นยำสูง) และทรงมีพระบรมราชานุญาตให้ใช้ทำปฏิทินจันทรคติพระทุกปี แทนปฏิทินฆราวาส ขณะเดียวกันพระองค์ได้ทรงค้นคิดสูตรสำเร็จในการคำนวณปักข์ออกมาในรูปกระดาน ไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้า เพื่อจะได้วันพระที่ถูกต้องโดยไม่ต้องเสียเวลาคำนวณ และมีชื่อเรียกว่า "กระดานปักขคณนา" ซึ่งปัจจุบัน ยังคงมีให้เห็นในวัดสายธรรมยุต. เช่น วัดราชาธิวาส พระปรีชาสามารถด้านดาราศาสาตร์นั้นน่าจะเริ่มตั้งแต่ทรงทอดพระเนตรดาวหางเมื่อทรงพระเยาว์. ซึ่งพระองค์ยังได้ทรงออกประกาศแจ้ง ชื่อ ประกาศดาวหางขึ้นอย่าได้วิตก เพื่อให้ความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์ไม่ให้เชื่อตามคำเล่าลือที่เกิดขึ้นในสมัยนั้น.ซึ่งนับเป็นประกาศทางวิทยาศาสตร์ฉบับแรกของประเทศ
ในพระราชฐานของพระองค์ ทั้งที่กรุงเทพมหานครและต่างจังหวัดจะมีหอดูดาว โดยเฉพาะหอชัชวาลเวียงชัย ในบริเวณพระนครคีรีหรือเขาวัง พระราชวังสำหรับแปรพระราชฐาน อยู่ที่จังหวัดเพชรบุรี ที่มีความสำคัญมากในประวัติศาสตร์วิชาดาราศาสตร์ของไทย ด้วยมีพระราชประสงค์จะให้เป็นสถานที่สังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ ในการรักษาเวลามาตรฐานของประเทศไทยต่อไป ดังนั้นหอนี้จึงเป็นอนุสรณ์แห่งสัมฤทธิผลในทางวิทยาศาสตร์เรื่องระบบเวลา พระองค์ทรงสถาปนาระบบเวลามาตรฐานขึ้นในประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2395 โดยสร้างพระที่นั่งภูวดลทัศไนยขึ้นในพระบรมราชวัง ใช้เป็นหอนาฬิกาหลวงบอกเวลามาตรฐานของประเทศไทยสมัยนั้น โดยมีพนักงานตำแหน่งพันทิวาทิตย์ เทียบเวลาตอนกลางวันจากดวงอาทิตย์ และพันพินิตจันทรา เทียบเวลาตอนกลางคืนจากดวงจันทร์
ต่อมาในวันศุกร์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2411 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินทางชลมารค โดยเรือพระที่นั่งอรรคราชวรเดชจากท่านิเวศวรดิษฐ์ไปยังบ้านหว้ากอ พร้อมด้วยพระราชโอรส พระราชธิดา รวมทั้งสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ฯ (รัชกาลที่ 5) ขณะพระชนมายุ 16 พรรษา กับเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ ข้าราชบริพารจำนวนมาก ด้วยทรงตั้งพระปณิธานแน่วแน่ที่จะพิสูจน์ผลการคำนวณของพระองค์ เพื่อทอดพระเนตรสุริยุปราคาเต็มดวงที่ทรงคำนวณพยากรณ์ไว้ล่วงหน้า 2 ปี ว่าจะเกิดในวันอังคาร ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1230 โดยจะเห็นหมดดวงและชัดเจนที่สุด คือ ที่หมู่บ้านหัววาฬ ตำบลหว้ากอ เมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งแต่บริเวณ เกาะจาน ขึ้นไปถึงปราณบุรี และลงไปถึงเมืองชุมพร จึงโปรดฯ ให้เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ไปสร้างค่ายหลวงและพลับพลาที่ประทับ พร้อมกับเชิญคณะนักดาราศาสตร์จากประเทศฝรั่งเศส และเซอร์แฮรี ออด เจ้าเมืองสิงคโปร์เดินทางมาเข้าเฝ้าฯ และร่วมในการสังเกตการณ์ ซึ่งเมื่อถึงวันอังคารที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2411 เหตุการณ์ก็เป็นไปตามที่พระองค์ทรงพยากรณ์ทุกประการ ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่วินาทีเดียว
สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ มีแนวคิดว่าน่าจะถือเอาวันที่ 18 สิงหาคม เป็นวันวิทยาศาสตร์ไทย ต่อมาวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2525 คณะรัฐมนตรีได้มีมติเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็น "พระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย" พร้อมทั้งกำหนดให้วันที่ 18 สิงหาคม เป็น "วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ" และต่อมาได้มีการสร้าง "อุทยานวิทยาศาสตร์" ที่ บ้านหว้ากอ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่ออุทยานนี้ว่า "อุทยานวิทยาศาสตร์พระจอมเกล้า ณ หว้ากอ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์" และได้รับพระบรมราชานุญาตให้จัดสร้างพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระบรมรูปหล่อประทับนั่งบนพระเก้าอี้ฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารเรือ ชุดเดียวกับวันที่พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาบ้านหว้ากอ
เชลดอน แอเดิลเซิน
เชลดอน แกรี แอเดิลเซิน (Sheldon Gary Adelson; ออกเสียงว่า ; 4 สิงหาคม ค.ศ. 1933 – 11 มกราคม ค.ศ. 2021 ) เป็นนักธุรกิจ นักลงทุน และมหาเศรษฐีใจบุญชาวอเมริกัน เป็นผู้ก่อตั้ง ประธาน และประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทลาสเวกัสแซนด์ (Las Vegas Sands Corporation) เจ้าของกาสิโนมารีนาเบย์แซนส์ในประเทศสิงคโปร์ และบริษัทเวเนเชียนมาเก๊าจำกัด เจ้าของเดอะเวเนเชียนและศูนย์ประชุมและนิทรรศการแซนด์ในเมืองลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังมีธุรกิจหนังสือพิมพ์ เป็นเจ้าของมูลนิธิแอเดิลเซิน และสมาชิกคนสำคัญของพรรคริพับลิกัน
วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
ประวัติ
นอกจากนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2527 กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้จัดงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติขึ้นเป็นครั้งแรก ระหว่างวันที่ 18–24 สิงหาคม โดยได้รับความร่วมมือจากหน่วยงานราชการต่างๆ จนได้รับความสนใจทั้งจากภาครัฐ เอกชน และประชาชนทั่วไป ซึ่งทำให้คณะรัฐมนตรีได้เล็งเห็นความสำคัญ ดังนั้น เมื่อวันที่ 3 กันยายน 2528 คณะรัฐมนตรีจึงได้อนุมัติให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ดำเนินการจัดงาน "สัปดาห์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ" เป็นประจำทุกปี ระหว่างวันที่ 18–24 สิงหาคม วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2511 หลายหน่วยงาน เช่น สมาคมวิทยาศาสตร์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ กรมอุทกศาสตร์ กรมชลประทาน กรมแผนที่ทหาร กรมอุตุนิยมวิทยา กรมไปรษณีย์โทรเลข ฯลฯ ได้ร่วมกันจัดงานขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เชลดอน แอเดิลเซิน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 นิตยสาร ฟอบส์ ประเมินสินทรัพย์สุทธิของแอเดิลเซินที่มูลค่า 33.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดอันดับที่ 28 ของโลก
วันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
กิจกรรม
กิจกรรมที่ควรปฏิบัติในวันวิทยาศาสตร์แห่งชาติ
มหาวิทยาลัยเกียวโต
มหาวิทยาลัยเกียวโต หรือเรียกย่อว่า เคียวได  เป็นมหาวิทยาลัยเก่าแก่อันดับที่ 2 ของประเทศญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ ปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 22,000 คน มหาวิทยาลัยเกียวโตก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1869) ที่เมืองเกียวโต ในจังหวัดเกียวโต
มหาวิทยาลัยเกียวโตมีการเรียนการสอนที่เป็นที่ยอมรับ โดยมีมหาวิทยาลัยคู่แข่งเช่น มหาวิทยาลัยเคโอซึ่งก่อตั้งก่อนช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มหาวิทยาลัยฮิโตะสึบาชิซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมากในหมู่คนญี่ปุ่นและเปิดสอนเฉพาะวิชาด้านสังคมศาสตร์ หรือมหาวิทยาลัยโตเกียวซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งย่านคันโต
อันดับมหาวิทยาลัย
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี ค.ศ. 2019 ได้จัดลำดับให้มหาวิทยาลัยเกียวโตอยู่ในอันดับที่ 35 ของโลก อันดับที่ 7 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 2 ของประเทศญี่ปุ่น
พระเจ้าดาไรอัสที่ 3
ดาริอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย (เปอร์เซียโบราณ: 𐎭𐎠𐎼𐎹𐎺𐎢𐏁 Dārayavaʰuš; กรีกโบราณ: Δαρεῖος Dareios; Darius III of Persia, 380 – กรกฎาคม 330 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม อาร์ตาชาตา (Artashata) ตามที่กรีกเรียกก่อนจะเปลี่ยนเป็นดาไรอัสในภายหลัง กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดแห่ง เปอร์เซีย ระหว่าง 336 – 330 ปีก่อนคริสตกาล
กษัตริย์ดาริอุสเสด็จพระราชสมภพเมื่อราว 380 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นสมาชิกที่ห่าง ๆ ของราชวงศ์อะคีเมนิด พระองค์ทรงเป็นบุตรชายของอาร์เซเมส และพระนัดดาของเจ้าชายออสทาเนส ซึ่งเป็นพระราชโอรสของกษัตริย์ดาริอุสที่ 2 ซึ่งทรงปกครองจักรวรรดิอะคีเมนิด ตั้งแต่ระหว่าง 424 ปีก่อนคริสตกาลถึง 405 ปีก่อนคริสตกาล พระราชมาดราของพระองค์ คือ ซิไซกัมบิส ซึ่งเป็นสตรีที่มีต้นกำเนิดที่คลุมเครือ พระนางน่าจะมีเชื้อสายราชวงศ์อะคีเมนิด ถึงแม้ว่าจะไม่ทราบว่าพระองค์มาจากราชวงศ์สาขาใด พระองค์อาจจะเป็นพระธิดาของเจ้าชายออสทาเนส และเป็นน้องสาวของอาร์ซาเมส กษัตริย์ดาริอุสทรงมีพระภารดาและพระภคินี คือ โอไซอาเธรส และสตาเตราที่ 1 ตามลำดับ