cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาทิลดา 2
ด้วยเกราะที่หนัก มาทิลดา 2 เป็นรถถังทหารราบที่ยอดเยี่ยม แต่มีความเร็วและอาวุธที่ค่อนข้างจำกัด มันเป็นเพียงแค่รถถังที่เข้าประจำการตั้งแต่ช่วงเริ่มสงครามจนถึงยุติลง แม้ว่ามันจะมีส่วนร่วมโดยเฉพาะในการทัพแอฟริกาเหนือ มันถูกแทนที่ในการประจำการในแนวหน้าโดยรถถังทหารราบ เอ็มเค 3 วาเลนไทน์ ที่น้ำหนักเบากว่าและใช้ต้นทุนต่ำกว่า ซึ่งเริ่มต้นในปลายปี ค.ศ. 1941
เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร
เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร (May Torok von Szendro, جاويدان هانم, Djavidan Hanem, เกิด 15 มิถุนายน ค.ศ. 1877 ณ เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา — 5 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ณ เมืองกราซ ประเทศออสเตรีย) นักเปียโน, นักเขียน, นักแปล และจิตรกรสตรีชาวฮังการี ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นพระภรรยาคนที่สองของคีดิฟอับบาสที่ 2 แห่งอียิปต์
ประวัติ
เมย์ โตโรก ฟอน เซนโดร เป็นธิดาของเคานต์เตสโซฟี เวตเตอร์ ฟอน เดอร์ ลิลี และเป็นบุตรบุญธรรมของธีโอดอร์ ปัสกาส์ นักประดิษฐ์ชาวฮังการี เธอถูกส่งไปปราสาทวัสเซินที่เมืองกราซ ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่เธอยังเด็ก เมื่อมีอายุได้ 12 ปี เธอได้เขียนไดอารีและเล่นเปียโน ต่อมาพี่ชายของเธอ เคานต์โยเซฟ โตโรก ฟอน เซนโดร ได้ศึกษาต่อที่เทเรสเซียนัมอะคาเดมี (Theresianum) ที่กรุงเวียนนา และเป็นพระสหายของอับบาส เบย์ เจ้าชายแห่งอียิปต์ (ในขณะนั้น) เมย์ได้พบกับอับบาสครั้งแรกและครั้งที่สองที่เทเรสเซียนัมอะคาเดมี ต่อมาภายหลังอับบาสได้กลับไปยังอียิปต์เพื่อครองราชย์ และพวกเขาก็ได้พบกันอีกครั้งเป็นครั้งที่สามในปี ค.ศ. 1900 ที่โรงแรมแกรนด์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่ก็เริ่มรักกันและอับบาสจึงพาเธอกลับมายังอียิปต์ด้วย
อภิเษกสมรส
ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มพัฒนาเป็นความรัก ทั้งคู่ได้สมรสอย่างลับๆกัน ที่พระราชวังมอนตาซาห์ เมืองอเล็กซานเดรีย โดยมีชีกสองคนในพิธี ก่อนที่จะอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 โดยมีแกรนด์มุฟติ (Grand Mufti) เป็นประธานในพิธี เธอจึงเข้ารับศาสนาอิสลาม และได้รับพระนาม เจ้าหญิงจาวิดัน ฮานิม (جاويدان هانم Djavidan Hanem) ภรรยาในคีดิฟแห่งอียิปต์ หลังจากพระสวามีได้หย่ากับอิกบาล ฮานิม อดีตนางทาสที่รับใช้พระมารดาของคีดิฟ
คีดิฟอิสมาอิล ปาชา เป็นกษัตริย์อียิปต์องค์สุดท้ายที่ใช้ระบบฮาเร็ม รวมไปถึง บุยุก, ออตังกี และคุคุก ฮาเร็ม (พระภรรยาเอก, ภรรยารอง และภรรยาคนที่สาม) และตำแหน่งอะกา (ยูนุค) ก็ถูกยกเลิกเช่นกัน และเริ่มระบบเอกอัครมเหสีเพียงพระองค์เดียวตามแบบยุโรป
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา- เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนววีรคติในปี พ.ศ. 2566 สร้างจากซีรีส์มังงะ ซาซากิกับมิยาโนะ  ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ ภาพยนตร์กำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ  และผลิตโดยสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยฉายควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง ฮิราโนะกับคางิอุระ  ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในประเทศไทยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566
ฟุตบอลในนอร์เทิร์นไซปรัส
ฟุตบอล ถือเป็นกีฬาประจำชาติของนอร์เทิร์นไซปรัส อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส (Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu, KTFF) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 สมาคมทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติ, ฟุตบอลลีก, ฟุตบอลคัพ และซูเปอร์คัพ เนื่องจากการกีดกันทางกีฬาต่อนอร์เทิร์นไซปรัส ทำให้ทีมฟุตบอลจากนอร์เทิร์นไซปรัสไม่สามารถเข้าร่วมแข่งขันระดับนานาชาติได้
สมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส
สมาคมฟุตบอลตุรกีไซปรัส (Kıbrıs Türk Futbol Federasyonu, KTFF) เป็นสหพันธ์ฟุตบอลของนอร์เทิร์นไซปรัส ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1955 ในช่วงที่ไซปรัสตกเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิบริติช ปัจจุบัน สมาคมไม่ได้เป็นสมาชิกของทั้งฟีฟ่าหรือยูฟ่า
ฟุตบอลหญิง
ฟุตบอลหญิงในนอร์เทิร์นไซปรัสยังคงได้รับการพัฒนาน้อย ฟุตบอลลีกหญิงแห่งแรกของประเทศอย่างเคทีเอฟเอฟ วีเมนส์ลีก ก่อตั้งขึ้นในฤดูกาล 2007-08 มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 7 ทีม ต่อมาได้เพิ่มจำนวนเป็น 9 ทีม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลีกหญิงได้รับความสนใจน้อย สมาคมจึงสั่งยกเลิกการแข่งขันลีกนี้ ปัจจุบันมีเพียงสโมสร Akdeniz Nurçelik ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลหญิงของสโมสรกีฬา Akdeniz เท่านั้น ที่ยังคงแข่งขันอยู่ โดยในฤดูกาล 2014–15 ทีมได้ลงแข่งขันในลีกฟุตบอลหญิงระดับสามของตุรกี
ย่านความถี่ 160 เมตร
ย่านความถี่ 160 เมตร เป็นย่านความถี่ที่มีความถี่สูงกว่าความถี่ของวิทยุกระจายเสียง A.M. เล็กน้อย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแถบความถี่ปานกลาง (MF หรือย่อมาจาก Medium wave) ย่านความถี่ 160 เมตรถูกจัดสรรให้กับกิจการวิทยุสมัครเล่น โดยทั่วไปแล้วย่านความถี่นี้จะมีความยาวคลื่นสูงสุด ที่อนุญาตให้กับนักวิทยุสมัครเล่นในหลาย ๆ ประเทศ ด้วยเหตุนี้ทำให้นักวิทยุสมัครเล่นเรียกย่านความถี่นี้ว่า Top Band
การแพร่กระจายคลื่น
ย่านความถี่ 160 เมตร เป็นย่านความถี่ที่เหมาะกับการติดต่อสื่อสารในช่วงเวลากลางคืน การติดต่อในช่วงเวลากลางวันนั้นจะถูก ชั้นบรรยากาศ D-layer ดูดกลืนเอาไว้ ทำได้เพียงแค่การแพร่กระจายคลื่นแบบ ground-wave สามารถติดต่อได้ในระยะทางประมาณ 1,500 กิโลเมตร (สำหรับสถานีวิทยุที่ติดตั้งอย่างดี และส่งด้วยกำลังส่งสูงสุดเท่าที่กฎหมายอนุญาตให้ใช้ได้ คือ 1,500 วัตต์) ในช่วงเวลากลางคืนชั้นบรรยากาศ D-layer จะจางหายไปอย่างรวดเร็วทำให้การติดต่อสื่อสารรอบโลกด้วยย่านความถี่ 160 เมตร มีความเป็นไปได้มากขึ้น ด้วยการแพร่กระจายคลื่นแบบ F2 layer skip และ ducting สัญญาณรบกวนที่เกิดจากธรรมชาติ และเกิดจากมนุษย์ จะเป็นตัวจำกัดการติดต่อสื่อสาร เพราะว่าย่านความถี่นี้จะไวต่อสัญญาณรบกวนมาก ช่วงฤดูกาลที่เหมาะกับการติดต่อทางไกลสำหรับย่านความถี่ 160 เมตรก็คือฤดูหนาว
ระบบสายอากาศสำหรับย่าน 160 เมตร
ปัญหาหนึ่งของย่านความถี่ 160 เมตรนอกจากขนาดสายอากาศที่ใหญ่โตก็คือสัญญาณรบกวนอย่างมาก สำหรับการติดต่อแบบหวังผล เราใช้สายอากาศแค่ชุดเดียวอาจจะทำได้ยาก จำเป็นต้องมีการแยกสายอากาศระหว่างสายอากาศส่ง (Transmitting Antenna) และสายอากาศรับ (Receiving Antennas) โดยสายอากาศรับ อาจจะเป็นสายอากาศแบบ Beverage, 4-square, small loop และอื่น ๆ ก็ได้ สาเหตุที่ต้องแยกส่วนกันก็เพราะว่า ในส่วนของการรับ จำเป็นต้องมีการกำจัดสัญญาณรบกวนออกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (อัตราการขยายของสายอากาศเป็นลบ)  ส่วนการส่งสัญญาณจำเป็นต้องให้มีความแรงในการแพร่กระจายคลื่นมากที่สุด
ย้อด
ย้อด (Yod อาจสะกดเป็น Yud หรือ Yodh) เป็นอักษรตัวที่สิบของอักษรตระกูลเซมิติกส่วนใหญ่ เช่น อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู י‎, อักษรซีเรียค และอักษรอาหรับ ﻱ‎ (ยาอ์) แทนด้วยสัทอักษร อักษรฟินิเชียตัวนี้พัฒนาไปเป็นอักษรกรีก (Ι), อักษรละติน I, อักษรซีริลลิกสำหรับภาษายูเครนและภาษาเบลารุส І, (Ⲓ) และอักษรกอทิก eis (̹) เชื่อว่ามาจากอักษรภาพรูปมือ (จากภาษาอาหรับและภาษาฮีบรูสมัยใหม่, yad) หรืออาจจะมาจากอักษรไฮโรกลิฟรูปแขน
fa:ی ي
สถาปัตยกรรมกอทิก
สถาปัตยกรรมกอทิก (Gothic architecture) เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองในช่วงกลางสมัยกลางถึงปลายสมัยกลาง โดยวิวัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์และตามด้วยสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา สถาปัตยกรรมกอทิกเกิดขึ้นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 16 โดยเริ่มขึ้นในประเทศฝรั่งเศสก่อนที่จะเผยแพร่ไปยังประเทศอังกฤษ และต่อไปยังทวีปยุโรปโดยทั่วไป
สถาปัตยกรรมกอทิกเป็นสถาปัตยกรรมที่นิยมใช้ในการสร้างอาสนวิหาร แอบบี และคริสต์ศาสนสถานอื่น ๆ ของยุโรป นอกจากนั้นก็ยังใช้ในกาสร้างปราสาท, วัง, ตึกเทศบาลเมือง, มหาวิทยาลัย และบางครั้งก็สำหรับที่อยู่อาศัยแต่ก็ไม่มากนัก สถาปัตยกรรมกอทิกที่ใช้ในการก่อสร้างโบสถ์และอาสนวิหาร และในสิ่งก่อสร้างบางสิ่งของฆราวาสที่เป็นการแสดงลักษณะการก่อสร้างอันมีพลัง ลักษณะรูปทรงของสิ่งก่อสร้างแบบกอทิกเป็นลักษณะที่ก่อให้เกิดความสะเทือนทางอารมณ์ ซึ่งทำให้เป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นที่นิยมใช้ในการก่อสร้างสถาปัตยกรรมทางศาสนา และสิ่งก่อสร้างหลายแห่งก็มีคุณค่าสูงพอที่จะได้รับการมอบฐานะให้เป็นมรดกโลก
สถาปัตยกรรมกอทิกพัฒนาขึ้นจากปัญหาทางโครงสร้าง โบสถ์ในสมัยนั้นได้เปลี่ยนแปลงมาใช้โครงสร้างหลังคาโค้งแหลม (point vault) แรงกดของโครงสร้างหลังคาโค้งแหลม จึงพุ่งเป็นเส้นดิ่งมากกว่าโค้งครึ่งวงกลมและถ่ายน้ำหนักจากหลังคาโค้งไปยังเสา (pier) ที่รองรับซึ่งจะสูงชะลูดและมีส่วนค้ำยันผนังเป็นครีบอยู่ภายนอกอาคาร ที่เรียกว่า ครีบยัน ซึ่งตั้งต้นจากยอดของเสาด้านในเอียงมาจดผนังครีบริมนอก ช่วยรับน้ำหนักของโค้งอีกด้วย ส่วนน้ำหนักที่พุ่งออกมาจากด้านข้างของโค้งตรงส่วนข้างของโบสถ์อาศัยผนังครีบด้านนอกรับไว้ ช่วงแต่ละช่วงจึงมีระยะห่างไม่ได้มาก ดังนั้น ส่วนสัดของช่องระหว่างเสาและรูปทรงโบสถ์สมัยกอทิกจะสูงชะลูดและแคบ และเนื่องจากไม่ได้ใช้ผนังรับน้ำหนักอีกต่อไป จึงสามารถเจาะช่องหน้าต่างซึ่งมักทำเป็นรูปวงกลมมีลวดลาย และประดับด้วยกระจกสีที่เรียกว่า หน้าต่างกุหลาบ ได้มากขึ้น
ทางด้านจังหวะในงานสถาปัตยกรรม ในสมัยแรก ๆ มักใช้จังหวะตายตัวและซ้ำ ๆ กัน ภายในอาคารมักใช้เสารายเป็นแนว เพื่อดึงความสนใจไปเพียงที่แห่งเดียวคือ แท่นบูชา แต่ต่อมาก็เปลี่ยนแปลงไปจะใช้จังหวะที่เป็นอิสระมากขึ้น
คำว่า "กอทิก"
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ในที่สุดก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงลักษณะต่าง ๆ ของวัฒนธรรมก่อนหน้าการประดิษฐ์แท่นพิมพ์ เน้นความสนใจในทางศาสนา และมีความเห็นว่าสมัยก่อนหน้านั้นเป็นสมัยของความงมงายและความขาดความรู้ ซึ่งเป็นที่มาของบทเขียนของฟร็องซัว ราบแล (François Rabelais) นักเขียนชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ใน "Gargantua and Pantagruel" ซึ่งเป็นนวนิยายที่กล่าวถึงแอบบีเทเลเม ที่บนประตูทางเข้ามีคำจารึกว่า "เทวสถานนี้ไม่อนุญาตสำหรับผู้เสรแสร้ง, ผู้ลำเอียง..." ที่เป็นนัยยะถึง "กอท" และ "และออสโตรกอท" ที่ถือว่าเป็นคนป่าเถื่อนเข้า
ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 การใช้คำว่า "กอท" ในอังกฤษเท่ากับการใช้คำว่า "แวนดัล" ซึ่งเป็นกลุ่มชนเชื้อสายเจอร์มานิคผู้นิยมการทำลายทรัพย์สินและสิ่งของ และกลายมาเป็นคำที่ใช้ในการบรรยายลักษณะสถาปัตยกรรมของทางตอนเหนือของยุโรปก่อนที่จะมาฟื้นฟูลักษณะสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิกกันขึ้น
จากข้อเขียนในจดหมายที่เขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในนิตยสาร Notes and Queries ในลอนดอนกล่าวว่า: .
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1710 สถาบันสถาปัตยกรรมก็ประชุมกันในปารีส ในบรรดาหัวข้อที่ถกเถียงกันที่เป็นที่สังเกตของที่ประชุมคือแนวโน้มของความนิยมในการใช้โค้งนูนโค้งเว้า "ในการก่อสร้างส่วนที่ปกคลุมตอนปลายของปล่องไฟ ซึ่งเป็นลักษณะที่คณะที่ประชุมไม่เห็นด้วยและถือว่าเป็นแบบที่ไม่สมบูรณ์ และเป็นลักษณะที่ออกไปทางกอทิก"
ภูมิภาค
ในตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 12 ยุโรปก็แบ่งออกเป็นนครรัฐและราชอาณาจักรต่าง ๆ บริเวณที่รวมทั้งในปัจจุบันที่เป็นเยอรมนี, เนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, ลักเซมเบิร์ก, สวิตเซอร์แลนด์, ออสเตรีย, ทางตะวันออกของฝรั่งเศส และส่วนใหญ่ทางตอนเหนือของอิตาลียกเว้นเวนิสก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และประมุขของท้องถิ่นก็ยังคงมีอำนาจพอสมควร ฝรั่งเศส สกอตแลนด์ สเปน และ ซิซิลี ต่างก็เป็นราชอาณาจักรอิสระ รวมทั้งอังกฤษที่ปกครองโดยกษัตริย์แพลนทาเจเน็ทผู้ปกครองดินแดนส่วนใหญ่ในฝรั่งเศสในขณะเดียวกันด้วย นอร์เวย์มาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอังกฤษ ขณะที่ประเทศสแกนดิเนเวียอื่น ๆ และโปแลนด์อยู่ภายใต้อิทธิพลของเยอรมนี กษัตริย์อ็องฌูเป็นผู้นำวัฒธรรมกอทิกไปเผยแพร่ยังอิตาลีใต้
ยุโรปโดยทั่วไปในช่วงนั้นอยู่ในระหว่างความรุ่งเรืองทางการค้าที่เป็นผลมาจากความเจริญของเมืองต่าง ๆ เยอรมนีและกลุ่มประเทศต่ำมีเมืองใหญ่ ๆ หลายเมืองที่รุ่งเรืองมั่งคั่งที่แข่งขันกันอย่างสันติ และบางกลุ่มก็มารวมตัวกันเพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน เช่น กลุ่มสันนิบาตฮันเซียติก การก่อสร้างสิ่งก่อสร้างสำคัญที่เป็นของเมืองก็กลายมาเป็นสิ่งเชิดหน้าชูตาของเมือง แต่ทางอังกฤษและฝรั่งเศสยังคงอยู่ในระบบการปกครองแบบศักดินาซึ่งทำให้สถาปัตยกรรมยังเป็นการเน้นการก่อสร้างสำหรับผู้ครองอาณาจักร แทนที่จะเป็นตึกเทศบาลเมืองหรือสิ่งก่อสร้างที่เป็นของประชาชนผู้มั่งคั่งในเมือง
วัสดุ
ปัจจัยอื่นที่เป็นอิทธิพลของท้องถิ่นก็คือวัสดุก่อสร้าง ในฝรั่งเศสหินปูนเป็นสิ่งที่มีอยู่โดยทั่วไปหลายระดับ ตั้งแต่ชนิดที่ละเอียดในบริเวณก็อง (Caen) ที่เป็นที่นิยมของประติมากรในการใช้แกะสลัก อังกฤษมีหินปูนแต่หยาบกว่า และหินทรายสีแดง และ หินอ่อนเพอร์เบ็คสีเขียวคร่ำที่มักจะใช้ในการตกแต่ง
ทางตอนเหนือของเยอรมนี, เนเธอรแลนด์, สแกนดิเนเวีย, ประเทศในบอลติก และ ทางตอนเหนือของโปแลนด์ก็มีหินแต่การก่อสร้างนิยมการใช้อิฐซึ่งเป็นลักษณะที่เรียกว่าสถาปัตยกรรมกอทิกอิฐ (Backsteingotik) และมักจะเป็นนัยยะถึงกลุ่มสันนิบาตฮันเซีย
ในอิตาลีหินใช้ในการก่อสร้างป้อมปราการ แต่อิฐเป็นที่นิยมในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ นอกจากนั้นอิตาลีก็ยังมีหินอ่อนเป็นจำนวนมากและหลายแบบ ด้านหน้าของสิ่งก่อสร้างจึงมักจะทำด้วยหินอ่อนบนด้านในที่เป็นอิฐ ฉะนั้นบางครั้งจึงพบสิ่งก่อสร้างที่ยังสร้างไม่เสร็จที่ด้านหน้ายังคงเป็นอิฐที่รอการต่อเติมให้เป็นหินอ่อนในเวลาต่อมา
ศาสนา
ช่วงต้นสมัยกลางเป็นสมัยของความรุ่งเรืองของอารามต่าง ๆ ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นและแพร่ขยายไปทั่วยุโรป คณะนักบวชคาทอลิกที่นำหน้ากว่าคณะอื่นคือคณะเบเนดิกตินผู้สร้างแอบบีขนาดใหญ่มากมายกว่าคณะอื่นใดในอังกฤษ คณะเบเนดิกตินมักจะสร้างแอบบีภายในตัวเมือง ไม่เหมือนกับคณะซิสเตอร์เชียนที่มักจะสร้างในชนบท คณะซิสเตอร์เชียนและคณะกลูว์นีจะเป็นลัทธิที่แพร่หลายในฝรั่งเศส อารามที่กลูว์นีสร้างกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่ใช้เป็นอารามที่เป็นระเบียบแบบแผนที่กลายมามีอิทธิพลต่อการก่อสร้างกลุ่มสิ่งก่อสร้างสำหรับอารามเป็นเวลาหลายร้อยปีต่อมา
สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมกอทิกวิวัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ก่อนหน้านั้น ส่วนใหญ่แล้วการเปลี่ยนแปลงมิใช่การเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน เช่นที่เกิดขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงไปเป็นสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของฟลอเรนซ์ไปเป็นสถาปัตยกรรมคลาสสิกโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกีเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ หรือ สถาปัตยกรรมนอร์มันที่เป็นคำที่ใช้ในอังกฤษเพราะความสัมพันธ์กับการรุกรานของนอร์มันเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่วางรากฐานของรูปทรงพื้นฐานทางสถาปัตยกรรมที่ค่อยมาเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปตลอดสมัยกลาง โครงสร้างพื้นฐานของมหาวิหาร โบสถ์ประจำเขตแพริช, อาราม, ปราสาท, วัง, โถงใหญ่ (great hall) และ เรือนเฝ้าประตูต่างก็ได้รับการวางรากฐานไว้เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับการสร้างเพดานโค้งสัน, กำแพงครีบ, เสากลุ่ม (clustered columns), ยอดแหลม (spires), ประตูแกะสลัก
ความเปลี่ยนแปลงสิ่งเดียวที่มีความสำคัญต่อการแยกระหว่างลักษณะของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์กับกอทิกคือการการเปลี่ยนแปลงจากการใช้ผนังอันหนาเทอะทะที่มีช่องเปิดแคบ ๆ เป็นระยะ ๆ ไปเป็นลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่เต็มไปด้วยแสง ที่ใช้ลักษณะเด่นของเพดานโค้งแหลม การใช้เพดานโค้งแหลมทำให้เกิดการพัฒนาวิธีการก่อสร้างหลายอย่างที่ได้ทำการทดลองกันตามที่ต่างจนเมื่อประสบผลสำเร็จแล้วจึงได้ทำการเผยแพร่ให้ใช้ได้โดยทั่วไป การพัฒนาก็เพื่อการตอบสนองความต้องการทางโครงร่าง, ความงดงาม และความต้องการทางปรัชญา ความเปลี่ยนแปลงก็รวมทั้งกำแพงปีกนก, ยอดแหลมรายบนหลังคา, หน้าต่างตกแต่งด้วยซี่หินเป็นลวดลาย
อิทธิพลจากตะวันออก
การสร้างเพดานแบบที่เรียกว่า 'pitched brick' ที่สามารถสร้างได้โดยไม่ต้องมีศูนย์กลางรับอาจจะทำมาตั้งแต่สมัยตะวันออกใกล้โบราณมาจนถึงสองร้อยปีก่อนคริสต์ศักราช ตัวอย่างที่เก่าที่สุดของโค้งแหลมที่ทำด้วยปูนพบในสมัยสถาปัตยกรรมของปลายโรมัน และ จักรวรรดิซาสซานิยะห์ โดยเฉพาะในการสร้างคริสต์ศาสนสถานในสมัยแรกในซีเรีย และเมโสโปเตเมีย แต่บางครั้งก็พบในสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางศาสนาด้วยเช่นสะพานคารามาการา. หลังจากการพิชิตดินแดนของมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 7 การก่อสร้างลักษณะนี้ก็กลายมาเป็นลักษณะมาตรฐานของสถาปัตยกรรมอิสลาม
ความเห็นของทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าการเพิ่มการเกี่ยวข้องกันทางทหารและทางวัฒนธรรม ที่รวมทั้งนอร์มันได้รับชัยชนะ (Norman conquest of southern Italy) ต่อซิซิลีของอิสลามในปี ค.ศ. 1090, สงครามครูเสดที่เริ่มในปี ค.ศ. 1096 และอิสลามในสเปน นำมาซึ่งความรู้ของโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญมายังยุโรปยุคกลาง
อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเชื่อกันว่าโค้งแหลมวิวัฒนาการขึ้นตามธรรมชาติในยุโรปตะวันตกเพื่อเป็นการแก้ปัญหาเกี่ยวกับโครงสร้าง พร้อมกับการเริ่มใช้ลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์ในฝรั่งเศสและอังกฤษ
ซีบีเอส
ซีบีเอส (CBS) หรือ บริษัทแพร่สัญญาณซีบีเอส (CBS Broadcasting Inc.) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์อเมริกัน หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ แห่งวงการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองสถานีคือ เอ็นบีซี และเอบีซี และเช่นเดียวกับทั้งเอ็นบีซี ทางซีบีเอสเริ่มจากการเป็นสถานีวิทยุมาก่อน ชื่อมาจากชื่อเก่าของสถานีที่ใช้ชื่อว่า ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย (Columbia Broadcasting System, โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม) ในบางครั้งจะเรียกว่าสถานี "เครือข่ายดวงตา" (Eye Network, อายเน็ตเวิร์ก) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ดวงตา" (The Eye, ดิอาย) เนื่องจากรูปร่างโลโก้ของบริษัทที่มีลักษณะเป็นดวงตา หรือในบางครั้งก็เรียกว่า "เครือข่ายทิฟฟานี" (Tiffany Network, ทิฟฟานีเน็ตเวิร์ก) เช่นกัน ที่หมายถึงความมีคุณภาพสูงของรายการของซีบีเอสในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม เอส. แพเลย์ (1927–1990) (พ.ศ. 2470-2533) และยังอาจหมายถึงการเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์สีครั้งแรกของช่องอีกด้วย ที่เกิดขึ้นในตึก ทิฟฟานี แอนด์ โค. ในนครนิวยอร์ก ในปี 1950 (พ.ศ. 2493) ดังนั้นจึงได้ฉายานามว่าเป็นระบบการออกอากาศโทรทัศน์สี (Color broadcasting system) ในช่วงที่เกิดนวัตกรรมนี้มา
เดิมสถานีเกิดจากยูไนเต็ดอินดีเพนเดนต์บรอดแคสเตอร์สอิงก์ ที่มีสถานีวิทยุ 16 สถานี ที่ซื้อมาจากวิลเลียม เอส. แพเลย์ ในปี 1928 (พ.ศ. 2471)และเปลี่ยนชื่อมาเป็น ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย และภายใต้การแนะนำของแพเลย์ ซีบีเอสก็เป็นเครือข่ายสถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเป็นบิ๊กทรีของเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1974 ซีบีเอสลดชื่อเต็มให้เหลือชื่อสั้น ๆ ว่า ซีบีเอส อิงก์ (CBS, Inc.) และต่อมาเดอะ เวสติงเฮาส์ อีเลกทริก คอร์โปเรชัน ได้ครอบครองสถานีในปี 1995 (พ.ศ. 2538) และเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ซื้อมาเป็น ซีบีเอส คอร์โปเรชัน (CBS Corporation) ในปี 2000 (พ.ศ. 2543) ซีบีเอสอยู่ใต้การควบคุมของ ไวอาคอม ในปลายปี 2005 (พ.ศ. 2548) ไวอาคอมแยกตัวเองและก่อตั้งซีบีเอส คอร์โปเรชันใหม่กับสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เป็นสถานีหลัก ซึ่งทั้งซีบีเอส คอร์โปรเรชัน และไวอาคอมใหม่ อยู่ภายใต้การควบคุมของ ซัมเนอร์ เรดสโตน ผ่าน เนชันนอลอมิวส์เมนต์ส บริษัทแม่ของทั้งสองบริษัท ก่อนที่จะควบกิจการเป็น ไวอาคอมซีบีเอส ในปลายปี 2019 (พ.ศ. 2562)
รายการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ซีเอสไอ: ไครม์ซีนอินเวสติเกชัน เอ็นซีไอเอส ฯลฯ
สัญลักษณ์ประจำสถานี
ในช่วงแรกของสถานี สัญลักษณ์ของสถานีจะเป็นตัวอักศรซีบีเอส ตัวพิมพ์ใหญ่ พร้อมไฟสปอตไลท์ส่องลงมา ใช้จนกระทั่ง วันทื่ 20 ตุลาคม 1951 ทางสถานีจึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็นรูปดวงตา ทื่ออกแบบโดย บิล โกลเด้น ซึ่งแรงบัลดาลใจได้มาจากการทื่เค้าได้ไปท่องเทื่ยวทื่เพนซิวาเนีย ดักซ์ คันทรื่ เขาได้พบกับสัญลักษณ์ดวงตาต่างๆ ทื่ชาวนาวาดไว้บนยุ้งฉางเพื่อไล่วิญญาณอันชั่วร้าย บิลจึงนำแรงบัลดาลใจนั้น มาทำโลโก้ของซีบีเอส
สัญลักษณ์ดวงตาของซีบีเอส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทางสถานีใช้มานานมากที่สุด โดยที่ไม่เคยเปลี่ยนโลโก้เลย ต่างจากหลายๆช่อง ที่เปลี่ยนบ่อยๆ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องยาวแนวสืบสวนสอบสวน เรื่องและภาพโดย อาโอยาม่า โกโช ซึ่งตีพิมพ์บน นิตยสารรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 โดยถูกตีพิมพ์ในหลายภาษาด้วยกัน นอกจากยอดนักสืบจิ๋วโคนันจะได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนแล้ว ยังได้มีการนำมาดัดแปลงทำเป็นการ์ตูนซีรีส์โทรทัศน์โดยแอนิเมชันสตูดิโอโตเกียวมูฟวี่ชินชะ (โดยปัจจุบันรู้จักกันในชื่อของทีเอมเอส เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด) โดยมีผู้กำกับอย่างโคดะมะ เคนจิ และยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ซึ่งนำออกอากาศผ่าน สถานีโทรทัศน์นิปปอน, สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ, และ สถานีโทรทัศน์แอนิแมกซ์ ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2539 ด้วยกระแสตอบรับที่ดีของยอดนักสืบจิ๋วโคนันจึงได้มีการจัดทำการตูนภาพยนตร์ซึ่งออกฉายช่วงสัปดาห์หยุดยาวตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน ถึงวันที่ 5 พฤษภาคม ของญี่ปุ่น (หรือโกลเด้นวีค) ของทุกๆ ปี อีกทั้งยังมีการจัดทำซีรีส์คนแสดงอีกด้วย
เนื้อเรื่องย่อ
หลังมีข่าว คุโด้ ชินอิจิมีชีวิตอยู่ หลังหายสาปสูญไปนาน แพร่ไปทั่ว(โคนันกินยาคืนร่างชั่วคราว ไปทัศนศึกษากับโรงเรียน แต่พัวพันกับคดี) โชคดีที่พวกคนที่รู้ตัวจริงของโคนันช่วยปิดข่าวทัน ครอบครัวคุโด้จึงรวมตัวปรึกษากัน เรื่องเบาะแสของคนที่ถูก RUM ฆ่าก่อนตายทิ้งไว้ กับโค้ดของ RUM มาสลับกัน จนรู้ว่า บอส เกี่ยวข้องกับ คาราสุมะ เรนยะ(เศรษฐีที่มีอำนาจทางการเมืองที่สุดในญี่ปุ่นที่น่าจะตายไปแล้วในอดีต) พ่อแม่จึงคิดอยู่ญี่ปุ่นเพื่อคิดแผนหาทางช่วยFBI เพราะตอนนี้ช่วยหรือไม่ต้องตาย ซึ่งคือการยืนยันว่าถึงครึ่งเรื่องแล้ว
อย่างไรก็ดียอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นการ์ตูนเรื่องยาวที่มีการดำเนินเรื่องราวคดี, ความสัมพันธ์และความรักของตัวละคร, และองค์กรชุดดำที่ดำเนินไปอย่างช้าๆ โดยยังไม่มีการกล่าวถึงตอนจบแต่ประการใดแต่ได้มีการแต่งฟิคตอนจบมากมายโดยแฟนคลับที่ติดตามโคนัน กับนักเขียนไม่สามารถเรียงไทม์ไลน์ได้
ฉบับหนังสือการ์ตูน
ในปี พ.ศ. 2537 ตลาดหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นได้มีการปรากฏการ์ตูนแนวสืบสวนมากขึ้น หลังจากการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องคินดะอิจิยอดนักสืบ อาจารย์อาโอยาม่า โกโชเริ่มที่จะวาดตัวการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันในช่วงนี้ ผลงานบทแรกของเขาได้ปรากฏในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์โชงะกุกังโชเน็งซันเดย์ ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ปีเดียวกัน อาจารย์อาโอยาม่า โกโชได้นำเค้าโครงเรื่องมากจากเรื่อง อาร์แซน ลูแปง, เชอร์ล็อก โฮมส์, และหนังซามูไรของ อากิระ คุโรซาวา อาจารย์อาโอยาม่า โกโชเคยบอกไว้ว่าอาจารย์จะใช้เวลาเฉลี่ยในการคิดคดีใหม่ ๆ ในการ์ตูนราว 4 ชั่วโมง ถ้าคดีไหนยิ่งซับซ้อนมากก็จะใช้เวลามากกว่า 12 ชั่วโมง คดีทุกคดีจะประกอบด้วยหลาย ๆ บท และจะถูกคลี่คลายในตอนจบทุกครั้งโดยตัวละครจะอธิบายในรูปแบบง่าย ๆ อาจารย์อาโอยาม่า โกโชยังคงใช้ภาษาง่าย ๆ ให้ผู้อ่านได้ติดตามผลงานของเรื่องไปเรื่อย ๆ
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้ขอลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์ไปทั่วโลกเช่น จีน ฝรั่งเศส เยอรมนี อินโดนีเซีย ฟินแลนด์ และไทย โดยในสหรัฐอเมริกาได้ถูกตีพิมพ์โดยวีซ มีเดีย โดยได้ใช้ชื่อเรื่องว่า "Case Closed"
ฉบับการ์ตูนโทรทัศน์
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ผลิตขึ้นโดย โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น และ ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดยโคดามะ เคนจิ และ ยามาโมโตะ ยาซุยจิโร่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นมาแล้วมากกว่า 800 ตอน โดยจัดลำดับให้เป็นการ์ตูนโทรทัศน์เรื่องยาวที่มีความยาวมากที่สุดเป็นอันดับที่ 6 โดยเริ่มแรก โชงะกุกังได้ออกวางจำหน่ายแต่ละตอนในรูปแบบวิดีโอ (VHS Video Cassettes) ในระหว่างเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 - เดือนตุลาคม พ.ศ. 2549
ส่วนยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ในประเทศไทย เดิมเจ้าของลิขสิทธิ์คือบริษัท วิดีโอสแควร์ จำกัด โดยน่ามีการจัดจำหน่ายในรูปแบบวิดีโอ หรือ (VHS Video Cassettes) และในรูปแบบวีซีดี โดยรูปแบบวีซีดี จัดจำหน่ายโดย บริษัท ฮิต เอ็นเตอร์เท็นเมนต์ จำกัด แต่ต่อมา บริษัท ทีไอจีเอ จำกัด ก็ได้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในเวลาถัดมา
ฉบับการ์ตูนภาพยนตร์ (โคนัน เดอะมูฟวี่)
ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์มีจำนวนตอนทั้งหมด 25 ตอนด้วยกัน (26 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่) โดยถูกควบคุมการผลิต และผลิตโดย ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์, โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น, สถานีโทรทัศน์นิปปอน, โชโปร, บริษัท โตโฮ จำกัด โดยยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์ 7ตอนแรกกำกับโดย โคดามะ เคนจิ, และตอนที่ 8 กำกับโดย ยามาโมโตะ ยาสุอิจิโร่ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์จะถูกฉายในเดือน เมษายนของทุก ๆ ปี โดยชุดแรกถูกฉายในปี พ.ศ. 2540 คดีปริศนาระเบิดระฟ้า จนกระทั่งมาถึงยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับการ์ตูนภาพยนตร์ตอนที่ 26 ซึ่งฉายในญี่ปุ่นเมื่อเดือนเมษายน 2566 (27 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่) และในไทยเข้าฉายถึง 26 ตอนเมื่อเมษายน 2566 (27 ตอน ถ้านับ ลูแปง ที่ 3 ปะทะ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน - เดอะมูฟวี่ เมื่อต้นปี 2557)
ฉบับคนแสดง (โคนัน ภาคคนแสดง)
ในปี พ.ศ. 2549 ยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้เฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปี จึงมีการจัดทำ ยอดนักสืบจิ๋วโคนันฉบับคนแสดง หรือ โคนัน ภาคคนแสดงขึ้น ในชื่อ จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา ซึ่งควบคุมการผลิตโดย โยมิอุริ เทเลแคสติ้ง คอปอเรชั่น โดยนำนักแสดงชื่อดังมาเป็นตัวละครในเรื่องเช่น โอกุริ ชุน รับแสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ เป็นต้น และยังได้มีการจัดทำยอดนักสืบโคนันฉบับคนแสดงภาค 2 อีกด้วย ในชื่อ เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ ซึ่งเป็นภาคเดียวที่มีนักแสดงเด็กมาแสดงเป็น เอโดะงาวา โคนันและ ไฮบาระ ไอ โดย โมริ รัน แสดงโดย คุโรคาว่า โทโมกะ, มิยาโนะ ชิโฮะ แสดงโดย คาชิอิ ยู
เนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองครบรอบ 15 ปีของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2554 สถานีโทรทัศน์โยมิอุริ ประเทศญี่ปุ่นได้มีการออกอากาศยอดนักสืบจิ๋วโคนยฉบับคนแสดงภาคที่ 3 ในชื่อ ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ โดยมีการนำเค้าโครงเรื่องมาจากยอดนักสืบจิ๋วโคตนันบับนิยาย โดยมีการเปลี่ยนรายนามนักแสดงไปหลายตัวละครด้วยกันจากสองภาคแรกเช่น มิโซบาตะ จุนเปย์ แสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ, คุซึนะ ชิโอริ แสดงเป็น โมริ รัน
การปรากฏตัวของโคนันในสื่ออื่น
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน นอกจากจะปรากฏในภาพยนตร์การ์ตูนของตนเองแล้ว เอโดงาวะ โคนันยังมีการปรากฏตามการ์ตูนภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์, ละครภาพยนตร์ และวิดีโอเกมอื่น ๆ อีกด้วย เช่นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง แชมเปี้ยนขนมปัง สูตรดังเขย่าโลก ตอนที่ 48, แบล็คแคท ตอนที่ 13 และ 14, เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ตอนที่ 128, ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน ตอนที่ 30, ละครโทรทัศน์ย้อนเวลาไปหารัก ตอนที่ 10, Sonic X หรือ เจ้าเม่นสายฟ้า, และ สมองกลนักสู้ ตอนที่ 22 และ กินทามะ ปี 1 ตอนที่ 31และ The Creator บันทึกสงครามเทพมังงะ ตอนที่ 3 โดยมีตัวเอกล้อเลียนเป็นนักสืบเครื่องแปลงเสียงหูกระต่ายพูดถึงชื่อเอโดงาวะ โคนันกับไฮบาระ ไอด้วย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีการดัดแปลงตัวละครหลักอย่าง คุโด้ ชินอิจิ ให้เป็นตัวละครที่มีผู้แสดงจริง ๆ ด้วย ในซีรีส์ชุด I Love Tokyo Legend - Kawaii Detective (นักสืบหน้าใส ขอไขคดี) ซึ่งเป็นตัวละครหลัก ผู้ที่รับบทนี้ คือ จุนเป มิโซะบะตะ
ยาในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
APTX4869 เป็นชื่อย่อของ Apotoxin4869 (อาโพท็อกซิน 4869) (アポトキシン よんはちろくきゅう Apotokishin yonhachirokukyū) รหัสของยาที่อยู่ในขั้นทดลอง ซึ่งอยู่ในรูปแคปซูล ปรากฏอยู่ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน แต่งโดยโกโช อาโอยาม่า เป็นยาที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยไม่ทราบจุดประสงค์ในการพัฒนาอย่างแน่ชัด ถูกพัฒนาโดย มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ โดยยา APTX4869 นี้ถูกใช้เป็นยาพิษที่ทำให้ตาย โดยไม่ปรากฏร่องรอยของยาภายในร่างกายแต่เป็นแค่ขั้นทดลองจึงทำให้กลายเป็นเด็กแทน แต่หัวสมองยังมีความจำและยังเท่าเดิมอยู่ดังตอนที่ คุโด้ ชินอิจิโดนกรอกยาพิษ
การตอบรับ
หนังสือการ์ตูนยอดนักสืบจิ๋วโคนันได้ถูกจำหน่ายกว่า 200 ล้านเล่มทั่วโลก ทำให้มันกลายเป็นมังงะที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 4 ของโลก โดยเผยแพร่ใน 25 ประเทศ ส่วนในประเทศญี่ปุ่นเอง ก็ติดอันดับมังงะขายดีอยู่บ่อยครั้ง
นอกจากยอดนักสืบจิ๋วโคนันจะถูกตีพิมพ์ในภาษาญี่ปุ่นแล้ว ยังมี ภาษาอังกฤษ, ภาษาจีน, ภาษาอินโดนีเซีย, ภาษาฟินแลนด์, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาดัตช์, ภาษาเยอรมัน, ภาษาอิตาลี, ภาษามาเลเซีย, ภาษาเกาหลี, ภาษาสเปน, ภาษากาตาลา, ภาษาสวีเดน, ภาษานอร์เวย์, ภาษาเดนมาร์ก, ภาษาเวียดนาม, ภาษาฟิลิปปินส์ และภาษาไทย
เอจิ โคจิมะ
เอจิ โคจิมะ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 15 ครั้ง ชนะ 12 (น็อก 3) แพ้ 3
โซชี
โซชี (Сочи; Sochi) เป็นนครในดินแดนครัสโนดาร์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย มีประชากร 328,809 คน ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลดำ ใกล้กับพรมแดนระหว่างจอร์เจีย/อับฮาเซียและรัสเซีย โซชีมีพื้นที่ 176.77 ตารางกิโลเมตร ตามสำมะโนปี 2553 นครมีประชากรถาวร 343,334 คน เพิ่มขึ้นจาก 328,809 คนซึ่งบันทึกไว้ในสำมะโนปี 2545 นับเป็นนครรีสอร์ตใหญ่ที่สุดของประเทศรัสเซีย โซชีเป็นหนึ่งในไม่กี่สถานที่ในรัสเซียซึ่งมีลักษณะอากาศแบบกึ่งเขตร้อน โดยมีฤดูร้อนอบอุ่นถึงร้อน และฤดูหนาวไม่ค่อยหนาว
โซชีได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 และพาราลิมปิกฤดูหนาว 2014
สโมสรฟุตบอลปัตตานี
ประวัติสโมสร
จังหวัดปัตตานีได้รับการคัดเลือกเข้าร่วมการการแข่งขันฟุตบอลโปรลีกที่จัดขึ้นมาเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2542 แต่สิ้นสุดการแข่งขัน จังหวัดปัตตานี จบด้วยอันดับสุดท้าย จังหวัดปัตตานีก็ได้ขอถอนตัวออกจากฟุตบอลโปรลีกในปีต่อมาด้วยเหตุผลไม่มีงบประมาณ(ซึ่งจังหวัดที่ได้รับการพิจารณามาแทนคือ ทีมจังหวัดชลบุรีซึ่งต่อมาพัฒนาขึ้นมาจนเป็นมหาอำนาจลูกหนังเมืองไทย) นับตั้งแต่ พ.ศ 2542 ช่วงเวลาที่ผ่านมา 10 ปี เต็มๆสำหรับทีมที่ได้ชื่อว่ามหาอำนาจทีมหนึ่งของภาคใต้อย่างจังหวัดปัตตานี ทีมที่เคยคว้าแชมป์ฟุตบอลโล่ห์พระราชทานชิงแชมป์ภาคใต้มาแล้วถึง 3 ครั้ง จำนวนผู้ชมก็มีมากไม่แพ้สตูลและสงขลาได้หายไป ชาวปัตตานีต้องแอบเชียร์ทีมต่างๆที่เป็นจังหวัดเพื่อนบ้านอย่างสงขลา สตูล และนราธิวาส โลดแล่นอยู่ในวงการฟุตบอลลีกของของเมืองไทยอย่างเงียบๆ
เมื่อมีการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาคปี 2552 เปิดโอกาสให้ทุกจังหวัดได้เข้าร่วมการแข่งขันโดยไม่ต้องเล่นรอบคัดเลือก จึงเป็นโอกาสที่ดีที่จังหวัดปัตตานีจะได้กลับเข้าสู่วงการฟุตบอลลีกเมืองไทยเพื่อเรียกความยิ่งใหญ่กลับมาอีกครั้ง นายเศรษฐ์ อัลยุฟรี นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดซึ่งดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาของจังหวัดปัตตานีอีกตำแหน่งได้มอบหมายให้สุกรี หะยีสาแม ดร.หนุ่มที่มีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล เข้ามาดูแลทีม และแต่งตั้งให้นิแม นิเดฮะหรือที่หลายคนเรียกกันจนติดปากว่า แบแม เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ด้วยงบประมาณเบื้องต้น 600,000 บาท ซึ่งเป็นงบที่ไม่มากเลยสำหรับการใช้ในการแข่งขันฟุตบอลในระบบลีก แต่การเข้ามาช่วยเหลือของ พญ.นิมี สุไลมาน ผู้อำนวยการโรงพยาบาลยะรัง ก็ทำให้การเตรียมทีมที่มีทีท่าว่าจะมีปัญหาในตอนแรกก็ได้รับการแก้ไขได้ทันเวลา
สนาม
ปัตตานี เอฟซี ได้ใช้สนามกีฬากลางขององค์การบริหารส่วนจังหวัดปัตตานี เพื่อรองรับการแข่งขัน โดยมีเทศบาลจังหวัดปัตตานีเป็นผู้ดูแลสนาม ซึ่งมีความกว้างของสนามแข่งขันที่สามารถจุแฟนบอลของสโมสรได้กว่า 5 พันที่นั่ง และในปัจจุบันทางจังหวัดปัตตานีได้มีการปรับปรุงและทาสีสนามจนเป็นจุดเด่นของทีมด้วยสีสันที่สดใส พร้อมกับตั้งชื่อสนามเหย้าว่า เดอะเรนโบว์ สเตเดี้ยม เป็นสนามที่มีความใหญ่โตทีเดียวเนื่องจากทางสโมสร ปัตตานี เอฟซี สามารถจัดการปัญหาในเรื่องของการจราจรได้อย่างไร้ปัญหา ซึ่งบริเวณรอบๆสนามสามารถจัดการเรื่องการจราจรในด้านของการจอดรถยนต์และรถจักรยานยนต์ได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งแต่ละนัดที่ทีม ปัตตานี เอฟซี ได้ทำการแข่งขันในบ้านและมีแฟนบอลเข้ามาชมกันหลายพันคน ก็จะมีการจัดการในด้านนี้ได้อย่างไม่มีที่ติ
อดีตผู้เล่นคนสำคัญ
African
Asia
Europe
ทำเนียบผู้จัดการทีม
{|
หลักการอิสลาม
ห้าหลักการอิสลาม (أركان الإسلام; หรือ أركان الدين "เสาหลักของศาสนา") เป็นกิจการพื้นฐานในศาสนาอิสลาม ผู้ศรัทธาถือว่าเป็นข้อบังคับ และเป็นการสร้างชีวิตแบบมุสลิม โดยกล่าวสรุปไว้ในฮะดีษของญิบรีล   ทั้งซุนนีและชีอะฮ์ยอมรับในเนื้อหาของการทำพิธีและฝึกฝนกิจการเหล่านี้  แต่ชีอะฮ์ไม่ได้เรียกชื่อเหมือนกับซุนนี (ดูฟุรูอุดดีนของชีอะฮ์สิบสองอิมามกับเสาหลักทั้งเจ็ดของอิสมาอีลียะฮ์) สิ่งเหล่านี้มีส่วนในชีวิตของมุสลิม, การขอพร, ห่วงใยผู้ที่ต้องการ, ชำระล้างบาปด้วยตนเอง และแสวงบุญ  ถ้าทำได้
ชีอะฮ์
ชีอะฮ์ได้อธิบายความเชื่อต่อหลักศรัทธาไว้สองลักษณะคือ อุซูลุดดีนและฟุรูอุดดีน อุซูลตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการศรัทธาส่วนฟุรูอ์ตั้งอยู่บนพื้นฐานของหลักการปฏิบัติ ความเชื่อในอุซูลนั้นถือเป็นเงื่อนไขในการยอมรับศาสนาและนิกาย ส่วนการปฏิบัติตามหลักฟุรูอ์นั้นไม่ถือเป็นเงื่อนไขจำเป็นในการเป็นมุสลิม หลักศรัทธา(อุซูล)ของสำนักคิดชีอะฮ์มีห้าประการซึ่ง สามประการแรกเป็นหลักศรัทธาของศาสนาอิสลามตามลำดับดังต่อไปนี้
ฟุรูอุดดีนนั้นคือหลักปฏิบัติที่จำเป็นในอิสลามซึ่งมีสิบข้อดังต่อไปนี้
หลักการของอิสมาอีลียะฮ์
อิสมาอีลีมีความศรัทธาในเจ็ดหลักการของอิสลามดังนี้
ธานอส
ธานอส (Thanos ) เป็นตัวละครจากหนังสือการ์ตูนตัวหนึ่งของมาร์เวลคอมิกส์ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะมหาวายร้ายผู้สร้างความปั่นป่วนไปทั่วจักรวาลมาร์เวล ด้วยถุงมือที่รวบรวมอัญมณีอินฟินิตี้ทั้ง 6 เม็ด จนมีพลังเยี่ยงพระเจ้า ในอีเวนท์ ดิ อินฟินิตี้ กอนเล็ท และ อินฟินิตี้ วอร์
นอกจากจะเป็นวายร้ายในการ์ตูนแล้ว ธานอสยังเตรียมเป็นวายร้ายหลักที่ยากจะต่อกรในภาพยนตร์เรื่อง อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาลและอเวนเจอร์ส: เผด็จศึก ที่ต้องต่อสู้กับเหล่าฮีโร่มากกว่า 23 ตัวละคร หลังจากเคยปรากฏตัวมาแล้วในฉากกลางเครดิตของ ดิ อเวนเจอร์ส และ ท้ายเครดิตของ อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก รวมถึงในเรื่อง รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล อีกด้วย โดยในฉบับภาพยนตร์แสดงและให้เสียงพากย์โดย จอช โบรลิน (2014-2019) มีแค่ในดิ อเวนเจอร์สเท่านั้นที่ธานอสแสดงโดยเดเมี่ยน พอยเทียร์ ในภาพยนตร์ของอเวนเจอร์ส ธานอสครอบครองถุงมืออินฟินิตี้ กอนเล็ท ซึ่งมีอัญมณี อินฟินิตี้ สโตน 6 เม็ด แต่ละเม็ดมีความสามารถในการควบคุมสิ่งต่าง ๆ  ต่างกัน ธานอสจึงสามารถลบคนไปถึงครึ่งจักรวาลได้เพียงแค่ดีดนิ้ว
ประวัติ
ในส่วนของชื่อ จิม สตาร์ลิน ได้แรงบันดาลใจมาจากชื่อของเทพปกรณัมกรีกอย่าง ธานาทอส และ อีรอส จนเกิดเป็นคำว่า ธานอส
จุดเริ่มต้นการเป็นตัวร้าย
ธานอส มียีนส์ที่กลายพันธุ์ทำให้ผิดเขาเป็นสีม่วงและดูแตกต่างจากชาวไททั่นทั่วไป อีกทั้ง ธานอส ยังเป็นหลานของ โครนอส เทพแห่งเวลา ทำให้เขามีสายเลือดของผู้มีพลังสูงส่ง
ภายหลังเค้าได้รู้ว่าหญิงสาวคนนั้นคือ DEATH (เดธ) หรือผู้ดูแลความตายของสิ่งมีชีวิตนั่นเอง
จุดเริ่มต้นอินฟินิตี้ วอร์
เดธได้บอกกับธานอส ว่าชายที่คู่ควรกับเธอนั้นคือ ชายทีมีพลังสูงส่งดุจพระเจ้าเท่านั้น จึงทำให้ธานอสเริ่มออกตามหา อินฟินิตี้ สโตน ทั้ง 6 จนครบ ทำให้เค้าได้พลังที่ไม่มีใครเทียบได้ แต่ทว่า เดธก็ยังไม่สนใจในตัวเขาอยู่ดี ไม่ว่าเค้าจะทำยังไงก็ตาม เขาจึงโกรธจัด จัดการ “ดีดนิ้ว” เพียงครั้งเดียว ด้วยพลังแห่งอัญมณีทำให้คนตายไปครึ่งจักรวาล การดีดนิ้วในครั้งนี้จึงทำให้ เหล่าฮีโร่มาร์เวลต้องมาหยุดเขา จนเกิดเป็น อินฟินิตี้ วอร์ ธานอสครอบครองอัญมณี 6 เม็ด คือ
ในฉบับภาพยนตร์ธานอสได้ล้างเผ่าพันธ์ต่างๆไปครึ่งนึงด้วยเหตุผลเพื่อความสมดุลของจักรวาลเพราะไททั่นล่มสลายเพราะประชากรล้นดาวธานอสจึงใช้เป็นข้ออ้างในการล้างพันธ์ครึ่งจักรวาลโดยไม่สนใจว่าใครจะหยุดเขา เขาออกตามหา อินฟินิตี้ สโตน ทั้ง 6 จนครบและดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ด้วยพลังแห่งอัญมณีทำให้คนตายไปครึ่งจักรวาล โดยมีฮีโร่มาขัดขวางแต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้เลย หลังดีดนิ้วเขาวาร์ปหายเข้าประตูมิติและไปทำฟาร์มที่ดาวดวงหนึ่ง และใช้พลังของมณีทำลายตัวเอง
จุดจบ
ในภาพยนตร์ อเวนเจอร์ส : เผด็จศึก หลังธานอสเปิดใช้งานถุงมืออินฟินิตีสำเร็จทำให้คนตายไปครึ่งจักรวาลทีมอเวนเจอร์สที่ยังเหลือ ได้แก่นาตาชา โรมานอฟ, บรูซ แบนเนอร์, สตีฟ โรเจอร์ส, ร็อกเก็ต, ธอร์ และเจมส์ โรดส์ สมาชิกในทีมวางแผนขโมยมณีอินฟินิตีคืนจากธานอสเพื่อใช้หินนั้นย้อนการกระทำของเขา และเดินทางไปยังดาวที่อยู่ของธานอสในปัจจุบัน แต่ก็พบว่าธานอสได้ใช้พลังของมณีทำลายตัวเองเพื่อไม่ให้มีใครนำไปใช้ได้อีก ธอร์บันดาลโทสะใช้ขวานบั่นศีรษะของธานอสจนสิ้นชีวิต
ย้อนกลับไปในปี 2014 เนบิวลาและโรดส์ จากปี 2023 ชิงมณีแห่งพลังมาก่อนที่ปีเตอร์ ควิลล์จะได้ไป โรดส์กลับสู่ปัจจุบันพร้อมกับมณีแห่งพลัง แต่ความทรงจำในอุปกรณ์ไซเบอร์เนติกส์ของเนบิวลาจากยุคปัจจุบันเกิดแปรปรวนเข้ากับสัญญาณของเนบิวลาจากช่วงเวลานั้น ธานอสใช้การเชื่อมต่อนี้เข้าถึงความทรงจำของเนบิวลาและได้เห็นแผนของอเวนเจอร์สในอนาคต จึงให้เนบิวลาร่างอดีตปลอมตัวเป็นเนบิวลาในอนาคตและเดินทางกลับปัจจุบันในฐานะของสายลับทำให้เนบิวลาจากอดีตที่แฝงตัวมาได้เดินเครื่องไทม์แมชชีน เรียกกองทัพของธานอสให้ปรากฏขึ้นในช่วงเวลาปัจจุบัน และทำลายฐานทัพอเวนเจอร์สจนพินาศย่อยยับ สตีฟ โรเจอร์ส,โทนี่ สตาร์ก และธอร์เข้าต่อสู้กับธานอส แต่ทั้งสามก็พลาดท่าโดนธานอสเล่นงานจนเสียท่า แม้โรเจอร์สจะพิสูจน์ว่าตนเองคู่ควรกับค้อนมโยเนียร์และใช้มันสู้กับธานอสได้แล้วก็ตามแต่ก็แลกกับโดนเล่นงานจนโล่แตก ตอนนั้นเองที่โรเจอร์สได้รับการติดต่อจากแซม วิลสัน และสมาชิกฮีโร่คนอื่น ๆ ที่เหลือก็ปรากฏตัวขึ้นจากการเปิดประตูมิติโดยดร.สเตรนจ์ รวมทั้งผู้ใช้เวทมนตร์คนอื่น ๆ ในโลก รวมทั้งกองทัพจากแอสการ์ด และทีมผู้พิทักษ์จักรวาลต่าง ๆ ด้วย ทั้งหมดเข้าต่อสู้กับกองทัพธานอสพร้อมกับพยายามนำมณีอินฟินิตีกลับคืนสู่อดีต แต่ธานอสแย่งถุงมือมาได้ และพยายามจะดีดนิ้วอีกครั้ง คราวนี้เพื่อทำลายทั้งจักรวาล แต่สตาร์กแย่งมณีทั้งหมดมาได้ในขณะตะลุมบอนกัน และใช้พลังของมณีทั้งหมดทำให้ธานอสและกองทัพสลายไป พลังมหาศาลจากการดีดนิ้วสนั่นราวธานอสโดนบั่นศีรษะอีกครั้งเพราะถูกสะท้อนกลับมาราวกฏแห่งกรรมและถูกสังหารอย่างถาวรโดยการสลายเป็นเถ้าธุลี และไม่สามารถฟื้นคืนชีพจากการดีดนิ้วกลับมาได้อีก และผลจากการสังหารธานอสเองทำให้สตาร์คต้องเสียชีวิตลงจากพลังงานมหาศาลที่มณีปล่อยออกมา
อ้างอิง
ส THANOS ผู้ครองถุงมือมณีอินฟินิตี้ อันทรงพลังที่สุดในจักรวาล], 2560
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง เป็นตลาดน้ำตั้งอยู่ในบางกะเจ้า ตำบลบางน้ำผึ้ง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เปิดวันเสาร์-อาทิตย์ และวันนักขัตฤกษ์ที่ติดกับวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.00–14.00 น.
ประวัติ
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งเกิดขึ้นจากแนวคิดขององค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำผึ้งและประชาชนในท้องที่มีความเห็นพ้องต้องกันว่า ต้องการทำตลาดน้ำเพื่อจัดจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตร จากความพยายามในการพัฒนาและแก้ไขปัญหาของชุมชนที่พบกับภาวะผลผลิตการเกษตรล้นตลาด ราคาตกต่ำ รายได้ลดลง ส่งผลให้เศรษฐกิจในชุมชนตกต่ำ สำเนาว์ รัศมิทัต นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำผึ้ง จึงมีแนวคิดในการจัดทำศูนย์จำหน่ายสินค้าเกษตร
เมื่อมีการนำแนวคิดนี้เข้าสู่ที่ประชุมประชาตำบล จากชาวบ้าน 11 หมู่บ้าน ก็ได้รับการตอบรับและขยายกรอบการดำเนินงานให้กว้างขึ้นเป็นลักษณะศูนย์จำหน่ายสินค้าของชุมชน ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เปิดเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2547
พื้นที่
ตลาดน้ำบางน้ำผึ้งประกอบด้วย 2 ส่วน คือ ตลาดน้ำและการท่องเที่ยวแบบเรือนแรม ตลาดน้ำจัดเป็นซุ้มยาวกว่า 2 กิโลเมตร ขนานไปกับคลองสายเล็ก ๆ ที่แตกแขนงมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา
พื้นที่จำหน่ายสินค้าในตลาดน้ำบางน้ำผึ้งแบ่งออกเป็น 5 ส่วน ได้แก่ ร้านจำหน่ายสินค้าท้องถิ่น ร้านจำหน่ายสินค้าหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์หรือโอท็อป เรือจำหน่ายสินค้า ร้านจำหน่ายผลไม้ที่มาจากนอกพื้นที่ และร้านจำหน่ายต้นไม้ นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมที่หลากหลายทั้งเรือนแรมขี่จักรยานชมธรรมชาติของชุมชน ล่องเรือชมหิ่งห้อย ดนตรีและศิลปะในสวน พายเรือในคลอง การนวดแผนไทย การทำขนมไทย และแหล่งเรียนรู้วิสาหกิจชุมชน การจำหน่ายสินค้าและกิจกรรมที่จัดทำขึ้นล้วนสะท้อนให้เห็นภูมิปัญญา วิถีชีวิตของท้องถิ่นและธรรมชาติ รวมถึงงานเทศกาลประเพณีต่าง ๆ ก็มีจัดขึ้นที่บริเวณตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
ตลาดน้ำจำหน่ายผลิตภัณฑ์และอาหารที่มีชื่อเสียงของชุมชน เช่น แกงบอน ขนมครกหอยทอด ม้าฮ่อ ฝอยเงินทำจากไข่ขาว ผลผลิตของชาวบ้าน เช่น มะม่วง มะพร้าวอ่อน ชมพู่มะเหมี่ยว ไปจนถึงสินค้าโอท็อปจากทั่วสมุทรปราการทั้งอาหารทะเลแปรรูปจนถึงพืชสวนที่นำมาประดิษฐ์เป็นของแต่งบ้าน
การเดินทาง
การเดินทางไปตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง ทางรถสาธารณะมีรถยนต์สี่ล้อเล็กรับจ้าง (รถกะป๊อ) จากที่ว่าการอำเภอพระประแดง มายังตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง (ขากลับมีต้นสายอยู่ที่วัดบางน้ำผึ้งใน) หากเดินทางข้ามฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยามาจากท่าเรือวัดบางนานอก ข้ามฝากมายังวัดบางน้ำผึ้งนอก ต่อด้วยจักรยานยนต์รับจ้างมายังตลาดบางน้ำผึ้ง ส่วนเส้นทางรถส่วนตัวมายังตลาดบางน้ำผึ้งจากทางถนนเพชรหึงษ์ซึ่งเป็นถนนเส้นหลักในบางกะเจ้า ให้เลี้ยวตรงทางเข้าวัดบางน้ำผึ้งใน
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะฮีลเลอส์ปะทะฮัสท์เลอส์
เซอร์ไวเวอร์: ฮีโร่ปะทะฮีลเลอส์ปะทะฮัสท์เลอส์ (Survivor: Heroes v. Healers v. Hustlers) เป็นฤดูกาลที่ 35 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2560 ถึง 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 โดยฤดูกาลนี้จะเป็นผู้เล่นหน้าใหม่ทั้งหมด 18 คน แบ่งออกเป็นสามเผ่าตามธีมหลักของฤดูกาลนี้ นั่นคือ "ฮีโร่" ประกอบด้วยผู้เล่นที่ทำหน้าที่ของตนเองอย่างกล้าหาญและองอาจ, "ฮีลเลอส์" ประกอบด้วยผู้เล่นที่ให้บริการแก่ผู้อื่นโดยช่วยพวกเขาด้วยการรักษาทั้งทางร่างกายและอารมณ์ , "ฮัสท์เลอส์" ประกอบด้วยผู้เล่นที่ได้รับการยกย่องสำหรับจริยธรรมในการทำงานของพวกเขาและเป็นผู้ที่จะไม่หยุดอยู่กับที่จนกว่าจะบรรลุเป้าหมาย
ฤดูกาลนี้เป็นครั้งที่สี่แล้วที่ถ่ายทำที่ประเทศฟิจิอีกครั้ง หลังจากที่เคยถ่ายทำที่ประเทศนี้ใน เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ, เซอร์ไวเวอร์ มิลเลนเนียลส์ปะทะเจ็นเอ็กซ์ และ เซอร์ไวเวอร์ เกมเชนเจอส์
และฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงเรื่องการโหวต โดยจะกลับมาใช้วิธีเดิมหลังจากที่ฤดูกาลที่แล้วได้งดไว้ นั่นคือ หากผลโหวตออกมาเสมอกันจะทำการโหวตใหม่อีกครั้งหนึ่ง
เส้นเมริเดียนที่ 63 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 63 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก กรีนแลนด์ ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแอตแลนติก ทวีปอเมริกาใต้ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 63 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 117 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกเหนือถึงขั้วโลกใต้
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 62 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ประวัติศาสตร์การเดินอากาศ
ประวัติศาสตร์การเดินอากาศ มีประวัติความเป็นมาที่เป็นรูปธรรมมากกว่าสองร้อยปี ตั้งแต่มีการคิดค้นว่าว, ความพยายามร่อนโดยกระโดดจากหอสูง ไปจนถึงการสร้างอากาศยานที่มีความเร็วเหนือเสียงได้
ความเป็นมา
อย่างไรก็ตามความคิดเรื่องพลศาสตร์การบินนั้นต้องย้อนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อับบาส อิบน์ ฟิรนาส วางรากฐานการบินซึ่งได้รับอิทธิพลแนวคิดจากอาร์คิมิดีส ของกฎแรงลอยตัว ไปจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 15 เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้เคยฝันถึงสิ่งประดิษฐ์ที่สามารถบินได้ เขาได้พยายามออกแบบสิ่งประดิษฐ์ดังกล่าวหลายชิ้น แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
ในปี ค.ศ. 1670 ฟรันเซสโก ลานา เด เตรซี (Francesco Lana de Terzi) ได้ตีพิมพ์ชิ้นงานเสนอความคิดเรื่องความเป็นไปได้ของอากาศยานที่เบากว่าอากาศ (Lighter than air) การใช้วัตถุกลวงที่มีผิวเป็นฟอยล์ทองแดงบาง ๆ ในขณะที่ด้านในเป็นสุญญากาศอาจจะทำให้วัตถุนั้นเบากว่าอากาศจนสามารถยกเรือเหาะได้ อย่างไรก็ตามทฤษฎีดังกล่าวก็ตกไปเนื่องจากความจริงที่ว่าความดันอากาศที่แตกต่างอย่างมหาศาลนั้นจะทำให้เรือเหาะยุบตัว ทฤษฎีดังกล่าวในปัจจุบันถูกรู้จักในชื่อ "เรือเหาะสุญญากาศ" (Vacuum airship)
การค้นพบแก๊สไฮโดรเจนในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้นำไปสู่การคิดค้นบอลลูนไฮโดรเจนขึ้นมา ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่พี่น้องมงกอลฟีเย (Montgolfier) ได้สร้างบอลลูนอากาศร้อนขึ้นมาและเริ่มทำการบิน ในขณะเดียวกันก็เป็นยุคที่วิศวกรและนักฟิสิกส์ได้สร้างทฤษฎีใหม่ๆขึ้นมา วิชาพลศาสตร์ของไหล และกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน ทำให้เซอร์จอร์จ เคย์ลีย์ (Sir George Cayley) วิศวกรชาวอังกฤษ สามารถพัฒนาไปสู่วิชาอากาศพลศาสตร์สมัยใหม่ (Modern aerodynamics) และทำให้เขาได้รับขนานนามเป็น "บิดาแห่งเครื่องบิน"
บอลลูน
จากเอกสารที่มีรายละเอียดสมบูรณ์ ได้ระบุว่า บอลลูนที่มีมนุษย์โดยสารเที่ยวแรก เป็นบอลลูนอากาศร้อนซึ่งประดิษฐ์ขึ้นโดยสองพี่น้องโฌแซ็ฟ-มีแชล มงกอลฟีเย ชาวฝรั่งเศส หลังจากที่ได้ทดลองหลายครั้งทั้งแบบไร้ผู้โดยสารและใช้สัตว์โดยสารในที่สุด บอลลูนแบบโยงเชือกที่มีมนุษย์โดยสารก็ถูกสาธิตขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1783 ณ พระราชวังแวร์ซาย ต่อหน้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และบอลลูนลอยเสรีที่มีมนุษย์โดยสารได้ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน การสาธิตบอลลูนลอยเสรีครั้งนี้สำเร็จได้ด้วยดี
ไม่กี่วันให้หลัง ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1783 ศาสตราจารย์ฌัก ชาร์ล (Jacques Charles) และพี่น้องรอแบร์ต ได้สาธิตบอลลูนแบบใหม่ขับเคลื่อนโดยไฮโดรเจนขนาด 380 คิวบิกเมตรและลอยสูงราว 550 เมตร โดยล่ามเชือกไว้และลากไปยังจุดหมายเริ่มจากพระราชวังตุยเลอรีในปารีสไปยังมณฑลวาล-ดวซ ใช้เวลาล่องรวม 2 ชั่วโมง 5 นาทีกับระยะทาง 33 กิโลเมตร ซึ่งในครั้งนี้มีขุนนางชั้นสูงโดยสารอยู่ในบอลลูนด้วยสี่คนและพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ร่วมทอดพระเนตร หลังจากนี้บอลลูนก็ได้รับการพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ อย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 1794 ช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส กองทัพฝรั่งเศสได้ใช้บอลลูนไฮโดรเจนแบบผูกเชือกเพื่อสังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของกองทัพออสเตรียในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1795 ฌ็อง-ปิแยร์ บล็องชาร์ (Jean-Pierre Blanchard) นักคิดค้นบอลลูนชาวฝรั่งเศส สามารถล่องบอลลูนไฮโดรเจนข้ามช่องแคบอังกฤษได้ บอลลูนของเขาลอยได้สูงถึง 1,800 เมตร
ในต้นศควรรษที่ 19 บอลลูนถือเป็นกีฬานิยมอย่างหนึ่งในอังกฤษ โดยบอลลูนเหล่านี้ใช้ก๊าซจากการเผาถ่านเป็นแรงขับ ซึ่งก๊าซเหล่านี้มีกำลังเพียงครึ่งเดียวของไฮโดรเจนเท่านั้น ดังนั้นบอลลูนเหล่านี้จึงมีขนาดค่อนข้างใหญ่
เรือเหาะ
เดิมเรือเหอะถูกเรียกว่า "บอลลูนที่บังคับได้" (Dirigible balloon) เรือเหาะได้ถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1884 เมื่อกองทัพฝรั่งเศสได้สร้างเรือเหาะไฟฟ้าแบบบินได้เสรีขึ้น ชื่อว่า ลาฟร็องซ์ (La France) มีความยาว 52 เมตรและบรรจุแก๊สได้ถึง 1,900 คิวบิกเมตร มีมอเตอร์ใบพัดกำลัง 8½ แรงม้า ด้วยความเร็ว 8 กิโลเมตรต่อ 23 นาทีซึ่งเชื่องช้ามากทำให้เรือบินนี้ถูกใช้งานเพียงสั้น ๆ เรือเหาะเริ่มแพร่หลายเมื่อมีการคิดค้นเครื่องยนต์สันดาปภายในขึ้น
เรือเหาะแบบแรกที่ใช้ประจำในเส้นทางบินเป็นเรือเหาะแบบไร้โครง (non-rigid airship) ซึ่งเป็นเรือเหาะที่ไม่มีโครงประกอบหรือกระดูกงู เรือเหาะแบบไร้โครงแบบแรกที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือเรือเหาะของนายเอาแบร์ตู ซาตูส-ดูมง (Alberto Santos-Dumont) วิศวกรชาวบราซิล เขาบูรณาการบอลลูนกับเครื่องยนต์สันดาปภายในได้อย่างมีประสิทธิผล ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1901 เขาบังคับเรือเหาะ หมายเลข 6 จากอุทยานชานเมืองปารีสไปบินวนรอบหอไอเฟลและกลับมาลงจอดที่เดิมในเวลา 30 นาที
ในช่วงเวลาเดียวกัน เรือเหาะแบบไร้โครงก็เริ่มฉายแวว เมื่อเรือเหาะ LZ 1 ที่สร้างขึ้นโดยวิศวกรชาวเยอรมัน เคานต์แฟร์ดีนันด์ ฟอน เซพเพอลิง (Ferdinand von Zeppelin) ซึ่งมีความยาวถึง 128 เมตร ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ 14.2 แรงม้าสองตัว มีความเร็วเป็นเท่าตัวของลาฟร็องซ์ ได้ขึ้นบินเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 แต่จากสภาพอากาศและตัวรักษาสมดุลเสียหายทำให้เรือเหาะตกลงในทะเลสาบโบเดิน ท่านเคานต์ต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าจะระดมทุนสร้างเรือเหาะลำใหม่ขึ้นมาได้ บริษัทของเซพเพลิงกลายเป็นผู้ผลิตเรือเหาะรายใหญ่ที่สุด เยอรมนีกลายเป็นชาติที่มีเทคโนโลยีเรือเหาะล้ำหน้าที่สุดเหนือชาติต้นตำหรับอย่างฝรั่งเศส เรือเหาะได้ถูกใช้งานทั้งในด้านพลเรือนและทหารไปอีกราว 3 ทศวรรษ มีการเปิดเส้นทางบินมากมาย โดยเส้นทางที่ได้รับความนิยมที่สุดคือเส้นทางระหว่างยุโรปกับสหรัฐอเมริกา โดยการเดินทางโดยเรือเหาะถือเป็นการเดินทางระดับหรูหรา บรรจุผู้โดยสารได้ 40 - 75 คนต่อเที่ยว จนกระทั่งเมื่อเกิดโศกนาฎกรรมเรือเหาะฮินเดินบวร์คของเยอรมันระเบิดขณะลงจอดในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1937 อุตสาหกรรมเรือเหาะก็ถึงคราวเสื่อมถอย
เครื่องบิน
หลังพี่น้องไรต์ได้ออกแบบและสร้างเครื่องบินที่สามารถทะยานขึ้นเองได้สำเร็จในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็เริ่มเข้าสู่ยุคบุกเบิก (Pioneer Era) ซึ่งเริ่มมองเห็นลู่ทางที่จะใช้เครื่องบินและเรือเหาะในการขนส่งผู้คนและใช้งานทางทหาร แม้ว่าแบบเครื่องบินของพี่น้องไรต์จะถูกตีพิมพ์ต่อสาธารณะเมื่อปี ค.ศ. 1906 แต่แบบของพี่น้องไรต์ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับมากพอ พวกยุโรปต้องการเครื่องบินที่เชื่อถือและมีเสถียรภาพมากกว่านี้ วิศวกรจำนวนมากในยุโรปพยายามออกแบบและพัฒนาเครื่องบินของตนเองขึ้น ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องยากเหมือนแต่ก่อนเนื่องจากเทคโนโลยีเครื่องยนต์ที่มีพละกำลังสูงขึ้น ในปี ค.ศ. 1909 หลุยส์ แบลริโอ (Louis Bleriot) ชาวฝรั่งเศส ได้ขับเครื่องบินที่เขาประดิษฐ์ข้ามช่องแคบอังกฤษ ทำให้อังกฤษเริ่มตระหนักได้ถึงความมั่นคงที่ไม่ปลอดภัยและเริ่มหันมาพัฒนาเครื่องบินของตนอย่างจริงจัง ในปี ค.ศ. 1914 ก่อนเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โรมาเนียเป็นชาติแรกที่สามารถสร้างเครื่องบินซึ่งทำด้วยเหล็ก ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง การบินพลเรือนได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยส่วนใหญ่ดัดแปลงมาจากเครื่องบินทหารเดิมเพื่อใช้ขนส่งผู้โดยสารและสินค้า นอกจากนี้เทคโนโลยีต่างๆซึ่งเดิมถูกคิดค้นมาเพื่อการทหาร อาทิ เรดาร์ ก็ได้ถูกนำมาใช้ในการบินพลเรือน
จากระยะเวลาการเดินทางทางอากาศที่สั้นทำให้เรือเดินสมุทรถูกลดบทบาทในการขนส่งผู้คนลง ในยุคแรกของการเดินอากาศ การขนส่งสินค้าทางอากาศยังไม่แพร่หลายมากนักเนื่องจากต้นทุนที่สูง ประกอบกับสนามบินพาณิชย์และเส้นทางการบินยังมีไม่มากพอ การขนส่งสินค้าระหว่างประเทศส่วนใหญ่ยังคงใช้การขนส่งทางเรือเป็นหลัก สินค้าที่ขนส่งทางอากาศมักเป็นสินค้าที่มีมูลค่าสูงและสินค้าน้ำหนักเบาจำพวกไปรษณียภัณฑ์ขนาดไม่ใหญ่มาก ซึ่งเป็นสินค้าที่ต้องการความรวดเร็วในการส่ง ในปี ค.ศ. 1912 สหรัฐอเมริกาได้ทดลองการส่งไปรษณียภัณฑ์ทางอากาศเป็นครั้งแรกและประสบผลสำเร็จ
การพัฒนาเครื่องบินให้มีขนาดใหญ่ขึ้นและบรรทุกได้มากขึ้น เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้การบินพลเรือนสามารถขยายตัวได้อย่างรวดเร็ว ปัจจุบันมีผู้ผลิตอากาศยานรายใหญ่ของโลกอยู่ 5 ราย อันได้แก่
และจากข้อมูลของธนาคารโลกพบว่าในปี ค.ศ. 2015 มีผู้โดยสารทางอากาศกว่า 3,440 ล้านเที่ยวคนทั่วโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นอย่างมากจากปี ค.ศ. 1970 ที่ขณะนั้นมีเพียง 310 ล้านเที่ยวคน และจากการสำรวจโดยสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ พบว่าผู้โดยสารกว่า 49% ในปี ค.ศ. 2015 มีอายุระหว่าง 25 - 44 ปี
จากการแข่งขันด้านการเดินอากาศที่เข้มข้น ทำให้ 5 สายการบินชั้นนำร่วมกันจัดตั้งพันธมิตรสายการบินที่ชื่อว่า สตาร์อัลไลแอนซ์ ขึ้นในปี ค.ศ. 1997 ซึ่งปัจจุบันเป็นพันธมิตรสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของโลก และตามมาด้วยการจัดตั้งพันธมิตร สกายทีม ในปี ค.ศ. 2000 บรรดาสายการบินร่วมพันธมิตรจะสามารถทำเส้นทางบินแบบเที่ยวบินร่วม (code-share) ได้ ซึ่งผู้โดยสารจะซื้อและออกตั๋ว ณ ต้นทางครั้งเดียว การต่อเที่ยวบินไปยังสายการบินอื่น ๆ ที่ร่วมพันธมิตรนั้น ไม่จำเป็นต้องออกตั๋ว รับ/โหลดสัมภาระซ้ำ ช่วยให้การเดินทางเป็นไปโดยสะดวกยิ่งขึ้น
ปัจจุบัน การบินพลเรือนของแต่ละประเทศอยู่ภายใต้กฎและมาตรฐานของสถาบันหลักสองแห่งคือ สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติ (FAA) และ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (ICAO) การบินพลเรือนของประเทศใดที่มีมาตรฐานต่ำอาจทำให้ประเทศนั้นเผชิญกับมาตรการกีดกันทางการบิน และผู้ที่คอยออกกฎและมาตรฐานของสายการบินทั่วโลกคือ สมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (IATA)
ชิง โองาตะ
ชิง โองาตะ (Shin Ogata) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ที่เมืองกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 8) เสมอ 2 แพ้ 2
มหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
มหาวิทยาลัยยูลิอุส-มักซีมีเลียนแห่งเวือทซ์บวร์ค (Julius-Maximilians-Universität Würzburg) หรือเรียกอย่างย่อว่า มหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค (University of Würzburg) เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ ในเมืองเวือทซ์บวร์ค รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ถือเป็นหนึ่งในสถาบันการศึกษาที่เก่าแก่ที่สุดในเยอรมนี ก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1402 อย่างไรก็ตาม มหาวิทยาลัยได้ถูกปิดลงในปี 1415 ก่อนที่จะเปิดขึ้นใหม่อีกครั้งในปี 1582 ด้วยดำริของ ยูลิอุส เอ็คเทอร์ ฟอน เมอชเปลบรุนน์ (Julius Echter von Mespelbrunn) เจ้าชายมุขนายกแห่งเวือทซ์บวร์ค ชื่อมหาวิทยาลัยในปัจจุบันตั้งขึ้นตามพระนามของเจ้าชายมุขนายก และอีกท่านคือ พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย
เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นจิตรกรไทยมีผลงานจิตรกรรมไทยหลายผลงาน เช่น ภาพจิตรกรรมไทยในอุโบสถวัดพุทธประทีป กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ, เขียนภาพประกอบบทพระราชนิพนธ์ พระมหาชนก และผลงานศิลปะที่ วัดร่องขุ่น ซึ่งมีทั้งงานสถาปัตถยกรรม, ประติมากรรมปูนปั้น และงานจิตรกรรมไทย ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) ในปี พ.ศ. 2554
ประวัติ
อาจารย์เฉลิมชัยเป็นจิตรกรที่มีฝีมือเป็นที่ยอมรับคนหนึ่งของประเทศไทย เป็นชาวหมู่บ้านร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายฮั่วชิว แซ่โค้ว ​(ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นนายไพศาล) และนางพรศรี อยู่สุข​ ทำคลอดด้วยหมอตำแยชื่อยายตุ่น ชีวิตตอนเด็ก ๆ ไม่ตั้งใจเรียน แต่มีความชอบวาดรูป จึงพยายามเข้าเรียนที่เพาะช่างและมหาวิทยาลัยศิลปากร ภาควิชาศิลปไทยรุ่นแรก 2521 เคยได้รับเหรียญทองจากการประกวดผลงานระดับชาติ ในตอนที่เรียนอยู่ตอนปีที่ 4 มีผลงานรูปวาดตามผนังของวัดไทยมากมาย ผลงานปัจจุบัน เฉลิมชัยสร้างวัดร่องขุ่น ซึ่งเป็นวัดบ้านเกิดของเขา ด้วยศิลปะไทยประยุกต์ หรือศิลปะสมัยใหม่
ชีวิตส่วนตัว
ชีวิตด้านครอบครัว อ.เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ได้สมรสกับ กนกวัลย์ โฆษิตพิพัฒน์ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 และมีลูกชายด้วยกัน 1 คน น้องแทน หรือ ณภัส โฆษิตพิพัฒน์
ผลงาน
เฉลิมชัยจัดแสดงผลงานเดี่ยว และร่วมแสดงผลงานในนิทรรศการสำคัญต่าง ๆ ทั้งในและต่างประเทศ ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 จนถึงปัจจุบัน
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (The American Broadcasting Company; ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในนครนิวยอร์ก ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat
เพศ
เพศ (sex) ในชีววิทยา คือ ขั้นตอนการเชื่อมโยงและการผสมผสานกลไกเฉพาะทางพันธุกรรม ที่มักมีผลให้เกิดในเพศชายหรือเพศหญิงที่แตกต่างกันไป