cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าอุทัยภัทร
พระเจ้าอุทัยภัทร(ปีก่อนค.ศ. 460-444 ) เป็นกษัตริย์แห่งแคว้นมคธในประเทศอินเดียปัจจุบัน ตามเรื่องราวของศาสนาพุทธและเชน พระองค์คือพระราชโอรสและเป็นผู้สืบทอดราชบังลังก์ต่อจากพระเจ้าอชาตศัตรู(ซึ่งมาจากการลอบปลงพระชนม์) พระเจ้าอุทัยภัทรได้วางรากฐานของเมืองปาฏลีบุตรที่บรรจบกันของแม่น้ำสองสาย, แม่น้ำซันและแม่น้ำคงคา พระองค์ย้ายเมืองหลวงจากกรุงราชคฤห์ไปยังปาฏลีบุตร เนื่องจากเวลาต่อมาได้กลายเป็นเป็นที่ตั้งศูนย์กลางในจักรวรรดิ
ต่อมาหลังจากนั้นพระองค์ได้ถูกองค์ชายอนุรุทธะ พระราชโอรสของพระองค์โค่นล้มอำนาจและถูกสำเร็จโทษในปี 444 ก่อนคริสตกาล
เหตุการณ์เครนล้มที่มักกะฮ์
เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ.2015 เครนตีนตะขาบได้ตกลงมาทับบนมัสยิด อัล-ฮะรอม มหามัสยิดแห่งมักกะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย ทำให้มีคนเสียชีวิต 111 คน และบาดเจ็บไป 394 คน ในขณะที่กำลังถึงช่วงทำพิธีฮัจญ์
โดยเหยื่อเป็นผู้คนจาก 12 สัญชาติ โดยประเทศที่เสียมากที่สุดคือบังกลาเทศ มีคนเสียชีวิตไป 25 คน และอียิปต์ 23 คน. ส่วนประเทศที่มีผู้บาดเจ็บมากที่สุดคือปากีสถาน มีคนบาดเจ็บไป 51 คน และอินโดนีเซีย 42 คน
อุบัติเหตุ
ทางการซาอุดีได้ยืนยันว่าเครนตกลงมาตอนที่มีลมพายุแรงผ่านมาที่มัสยิด จึงทำให้มีคนเสียชีวิตไปอย่างน้อย 111 คน บาดเจ็บไป 394 คน และทำให้นักแสวงบุญหลายคนติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
โดยอุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นก่อนเวลา 17:20 น. ในวันศุกร์ หนึ่งในช่วงเวลาที่คนพลุ่นพล่านมากที่สุดของสัปดาห์ เครนตกลงทางฝั่งตะวันออกของมัสยิด หลังจากนั้นจึงมีเสียงระเบิดทะลุหลังคา หนึ่งในพยานบอกว่าเครนตกลงที่ชั้นสามเหนือซอฟาและมัรฺวะฮ์ในเวลา 17:45 น. ตามเวลาท้องถิ่น
การตอบสนอง
นาจิบ ราซัก อดีตนายกรัฐมนตรีประเทศมาเลเซียได้เรียกแพทย์ไปดูแลผู้บาดเจ็บทันที ส่วนฮัสซัน รูฮานีประธานาธิบดีของอิหร่านได้ส่งแพทย์มาเพื่อช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ
ส่วนผู้นำทั่วโลกก็รู้สึกไม่ต่างกันเช่น เช็คโมฮัมเหม็ด บิน ซัยยิด มกุฎราชกุมารประจำเมืองอบูดาบี ได้ขอพรว่า "ขอให้องค์อัลลอฮ์ให้จิตวิญญาณของผู้เสียชีวิตที่เหลืออยู่ในความสงบแล้วอภัยให้พวกเขา และดูแลผู้บาดเจ็บให้ดีที่สุด" ส่วนนเรนทระ โมทีนายกรัฐมนตรีประเทศอินเดียได้บอกว่า "ของไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตในช่วงเครนถล่มที่มักกะฮ์" และขอให้ "รักษาผู้บาดเจ็บให้เร็วเท่าที่จะทำได้"
ค่าสินไหมสำหรับเหยื่อ
สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูดได้รับสั่งบริจาคไป 1 ริยัลซาอุดีอาระเบีย ($266,000 ดอลล่าสหรัฐ) ให้สำหรับครอบครัวที่มีญาติเสียชีวิตในอุบัติเหตุครั้งนี้ และอีก 500,000 ริยาล ($133,000 ดอลล่าสหรัฐ) สำหรับเหยื่อที่ไม่ได้รับบาดเจ็บ
ใหญ่ฟัดโลก 2
ใหญ่ฟัดโลก 2 หรือ วิ่งสู้ฟัด 4 (อังกฤษ:Police story 4:First Strike) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลก-แอกชั่นจากปี ค.ศ. 1996 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสี่ในภาพยนตร์ซีรีส์ชุด วิ่งสู้ฟัด ต่อจาก วิ่งสู้ฟัด 3 กำกับภาพยนตร์โดย Stanley Tong โดยมีภาคต่อคือ วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด นำแสดงโดย เฉินหลง,แจ็คสัน หลิว,อู๋ เฉินจวิน,Nonna Grishayeva เป็นเรื่องราวของนายตำรวจ (รับบทโดย เฉินหลง) ถูกเรียกตัวมาเพื่อตามหาหัวรบขีปนาวุธที่ถูกขโมยไปกลับคืนมา นอกจากนี้เขาต้องต่อสู้กับแก็งค์นักเลงหัวไม้ที่มีอาวุธครบมือ ในขณะที่เขามีเพียงอุปกรณ์ต่างๆรอบตัวเท่านั้น
สาเหตุว่าทำไมจึงไม่เรียกว่าวิ่งสู้ฟัด ภาค 4
จริงๆแล้วหนังเรื่อง ใหญ่ฟัดโลก 2 คือ ภาคที่ 4 ของ วิ่งสู้ฟัด แต่ตอนฉายในไทย กลับตั้งชื่อเรื่องว่า 'ใหญ่ฟัดโลก 2 (และยังใช้มาจนถึงทุกวันนี้ทั้ง วิดีโอ,วีซีดี และ ดีวีดี) จึงทำให้ในเมืองไทยไม่เคยมีหนังเรื่อง วิ่งสู้ฟัด 4 มาตั้งแต่นั้น
อนึ่ง เมื่อช่องโมโน 29 ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้ฉายออกอากาศทางโทรทัศน์ จึงมีการตั้งชื่อไทยใหม่อีกรอบว่า วิ่งสู้ฟัด 4
การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก
การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก (Sun Ce's conquests in Jiangdong) สงครามที่เกิดขึ้นในราว ค.ศ. 194 – ค.ศ. 199 ภายใต้การนำของ ซุนเซ็ก บุตรชายของ ซุนเกี๋ยน ขุนศึกผู้มีฉายาว่า พยัคฆ์แห่งกังตั๋ง โดยผลจากสงครามครั้งนี้ซุนเซ็กสามารถรวบรวมดินแดนบริเวณเจียงหนานเข้าด้วยกันพร้อมกับตั้ง ง่อก๊ก ขึ้นในเวลาต่อมา
สงครามนี้เริ่มต้นขึ้นภายหลังจากที่ซุนเซ็กได้นำตราแผ่นดินซึ่งซุนเกี๋ยนผู้เป็นบิดาได้มาจากซากเมืองลกเอี๋ยงในช่วง ศึกปราบตั๋งโต๊ะ มาจำนำกับ อ้วนสุด เพื่อขอยืมทหารจำนวน 3,000 นายนำไปตั้งตนเป็นใหญ่ในภาคตะวันออกบริเวณภูมิภาค เจียงหนาน (ปัจจุบันคือ มณฑลกวางตุ้ง)
แม่น้ำบางปะกง
แม่น้ำบางปะกง เป็นแม่น้ำสายสำคัญในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดชลบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่แม่น้ำหนุมานและแม่น้ำพระปรงไหลมารวมกันในเขตอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี จากนั้นไหลผ่านอำเภอศรีมหาโพธิ อำเภอเมืองปราจีนบุรี เป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอเมืองปราจีนบุรีกับอำเภอบ้านสร้าง เข้าเขตอำเภอบ้านสร้าง ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยวและอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา แล้วไหลเป็นเส้นแบ่งเขตอำเภอคลองเขื่อนกับอำเภอบางคล้า เข้าเขตอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางปะกง ไปลงอ่าวไทยที่แนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา กับอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี มีความยาวประมาณ 230 กิโลเมตร และมีความกว้างในช่วงที่ไหลผ่านเขตเทศบาลเมืองฉะเชิงเทราประมาณ 120 เมตร
ลำน้ำสาขา
แม่น้ำบางปะกง ประกอบด้วยลำน้ำสาขาหลัก ๆ ซึ่งหมายรวมถึงลุ่มน้ำปราจีนบุรีด้วย ดังนี้
ต้นน้ำ
ลำน้ำสาขาซึ่งอยู่ต้นน้ำ ไหลลงมายังจุดเริ่มต้นของแม่น้ำบางปะกง ในอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี ประกอบไปด้วย
ระหว่างลำน้ำ
ลำน้ำสาขาที่ไหลมาร่วมกับแม่น้ำบางปะกงในระหว่างช่วงที่เรียกว่าแม่น้ำบางปะกงแล้ว ในจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดฉะเชิงเทรา ประกอบไปด้วย
ลุ่มน้ำสาขา
แม่น้ำบางปะกงนั้นมีการกำหนดพื้นที่ลุ่มน้ำสาขาภายในพื้นที่ลุ่มน้ำบางปะกง ใช้รหัสลุ่มน้ำคือ 15 มีพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 20,303 ตารางกิโลเมตร (12,689,378 ไร่) ครอบคลุมพื้นที่ 11 จังหวัด ประกอบไปด้วย 10 ลุ่มน้ำสาขา ดังนี้
สัตว์น้ำจืด
เนื่องจากระบบนิเวศที่สมบูรณ์ของแม่น้ำบางปะกง ทำให้เป็นแหล่งที่อยู่ที่เหมาะสมของปลาน้ำจืดและสัตว์น้ำหายากอีกหลายชนิด ประกอบไปด้วย
วัฒนธรรมร่วมสมัย
แม่น้ำบางปะกงถูกกล่าวถึงในบทเพลงหลายเพลงที่มีชื่อเสียง ซึ่งบรรยายถึงบรรยากาศและธรรมชาติรวมถึงสภาพบ้านเมืองของฉะเชิงเทราในขณะนั้น อาทิ
ฟังก์ชันการผลิต
ในทาง เศรษฐศาสตร์จุลภาค ฟังก์ชัน คือ ฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์ ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยการผลิต ที่ได้เอาเข้าในกระบวนการผลิต และ ผลผลิต
รูปแบบของฟังก์ชันการผลิต แบบ สมการคณิตศาสตร์
ฟังก์ชันสามารถแสดงได้โดยหลายรูปแบบทางสมการ
เงือกน้อย
เงือกน้อย (เดนมาร์ก: Den lille havfrue; อังกฤษ: The Little Mermaid) เป็นเรื่องที่เทพนิยายที่เขียนขึ้นโดยผู้เขียนชาวเดนมาร์ก ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน เกี่ยวกับนางเงือกสาวที่เต็มใจที่จะยอมสละชีวิตในทะเลและเอกลักษณ์ของเธอในฐานะนางเงือกเพื่อให้ได้จิตวิญญาณของมนุษย์
เนื้อเรื่อง
เงือกน้อย เป็นลูกสาวคนเล็กของเจ้าสมุทร เธอมีพี่สาวอีก 6 คน โดยเงือกน้อยเป็นลูกสาวคนเล็กที่สุด วันหนึ่งเธอได้ขึ้นไปเหนือผิวน้ำ เธอได้เจอกับเรือที่จัดงานเฉลิมฉลองของเจ้าชาย จนจู่ๆเกิดพายุ ทำให้เรือล่ม นั่นจึงทำให้เจ้าชายจมน้ำไป เงือกน้อยรวบรวมพละกำลังทั้งหมดของเธอ ว่ายน้ำลงไปช่วยเจ้าชายได้สำเร็จ เธอนำเจ้าชายขึ้นมาบนชายหาดได้อย่างปลอดภัย แต่เมื่อเธอเห็นว่ามีคนมา เธอจึงรีบว่ายน้ำหนีลงทะเลทันที เธอก็ยังพร่ำเพ้อถึงเจ้าชายอยู่ เธอยากเป็นมนุษย์มากเหลือเกิน เธอจึงไปขอความช่วยเหลือจากแม่มดแห่งท้องทะเล แม่มดแห่งท้องทะเลบอกกับเธอว่า "เธอจะสามารถกลายเป็นมนุษย์ได้ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน คือเธอต้องแลกน้ำเสียงอันไพเราะของเธอกับขามนุษย์ และทุกย่างก้าวของเธอก็จะเจ็บปวดเหมือนเดินบนคมมีด จากนั้นแม่มดแห่งท้องทะเลจึงเริ่มใช้เวทมนตร์ของนางปรุงยาให้กับเงือกน้อย เมื่อเงือกน้อยได้ดื่มยานั้นเข้าไป เธอจึงได้เปลี่ยนเป็นมนุษย์ เมื่อเจ้าขายเจอเธอ เขาก็ให้เธอเป็นคู่เต้นรำของเขา เธอเต้นรำอย่างมีความสุขมาก แต่ก็เป็นดังเช่นที่แม่มดทะเลบอกกับเธอว่าทุกย่างก้าวของเธอจะเจ็บปวดราวกับเดินบนคมมีดตลอดเวลา จนเธอได้พบว่า เจ้าชายได้จะแต่งงานกับหญิงอื่นแล้ว ทำให้เธอเสียใจมาก เพราะเธอก็ให้เสียกับแม่มดทะเลไปแล้ว เธอไม่สามารถบอกความจริงกับเจ้าชายได้ว่าเธอนี่แหละเป็นคนช่วยเหลือเจ้าชายจากเหตุการณ์เรือล่มครั้งนั้น จนกระทั่งพี่สาวเงือกทั้ง 6 ของเธอได้ไปหาแม่มดทะเล พวกนางนำเส้นผมของพวกเขาไปแลกกับมีดเล่มหนึ่ง พวกเธอมาหาเงือกน้อยและและบอกว่า ให้เธอใช้มีดเล่มนี้ฆ่าเจ้าชายและนำเลือดของเขามาล้างเท้า เธอจะได้กลับไปเป็นเงือกดังเดิม แต่เธอทำไม่ลง เธอจึงกระโดดลงทะเลและสลายกลายเป็นฟองคลื่น แต่ด้วยคุณงามความดีที่เธอได้ทำไว้ ทำเธอได้ไปเกิดใหม่อยู่บนสวรรค์ในที่สุด และเมื่อครบ 300 ปี เมื่อไหร่ เธอจะได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง
การตีพิมพ์
"เงือกน้อย"เขียนโดยฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซนในปี ค.ศ. 1836 และตีพิมพ์ครั้งแรกโดย C.A. Reitzel ในกรุงโคเปนเฮเกน ปนะเทศเดนมาร์กเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1837 ในหนังสือ Fairy Tales Told for Children. First Collection. (Eventyr, fortalte for Børn. Første Samling.) หนังสือรวมเทพนิยายเก้าเรื่องโดยแอนเดอร์เซน
เทพนิยายตีพิมพ์อีกครั้งในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1849 ในฐานะส่วนหนึ่งของ ''Fairy Tales. 1850'' (Eventyr. 1850) และตีพิมพ์อีกครั้งในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1862 ในฐานะส่วนหนึ่งของ Fairy Tales and Stories (Eventyr og Historier) เล่มแรก
มิสยูไนเต็ดคอนติเนนท์
มิสยูไนเต็ดคอนติเนนต์ (Miss United Continents) เป็นเวทีการประกวดนางงามเวทีหนึ่ง โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2006 ที่ ประเทศเอกวาดอร์ เดิมทีการประกวดนั้นได้มีการประกวดเฉพาะในกลุ่มประเทศลาตินอเมริกาเท่านั้น จนในปี ค.ศ. 2013 ก็ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการประกวด โดยเริ่มเปิดโอกาสให้ผู้เข้าประกวดจากทวีปอื่นๆ สามารถเข้าร่วมประกวดได้ด้วย
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
สกีข้ามทุ่ง
18 กิโลเมตร ชาย (Classic)
50 กิโลเมตร ชาย Free (Classic)
โกะโจ ซาโตรุ
เกเงะ อากูตามิสร้างตัวละครโกะโจขึ้นมาให้เป็นตัวละครที่แข็งแกร่งแต่น่ารักและเอาใจใส่นักเรียนของตน ในรูปแบบอนิเมะดัดแปลงโดยสตูดิโอ MAPPA โกะโจให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดยยูอิจิ นากามูระ ส่วนเสียงพากย์ภาษาไทยให้เสียงโดยอภิชิต ลิขิตลิ้มปรีชา (อ้ายฉีอี้และมหาเวทย์ผนึกมาร 0) และธวัช รัตตะชัย (ทรูไอดี)
อนเซ็ง
อนเซ็ง หรือ อนเซ็น เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น หมายถึง บ่อน้ำร้อน แต่ปกติแล้วหมายถึงที่พักและสิ่งอำนวยความสะดวกรอบ ๆ บ่อน้ำร้อน
เนื่องจากประเทศญี่ปุ่นมีภูเขาไฟจำนวนมาก จึงมีอนเซ็งจำนวนเป็นพันตลอดประเทศ ตามรูปแบบดั้งเดิมแล้ว อนเซ็งเป็นสถานที่อาบน้ำสาธารณะ และปัจจุบันมีบทบาทสำคัญในการท่องเที่ยวญี่ปุ่น อนเซ็งส่วนมากมักพบตามโรงแรมต่าง ๆ ของประเทศญี่ปุ่น มักมีเอาไว้ให้นักท่องเที่ยวแช่เพื่อผ่อนคลายและบำรุงผิวพรรณ เนื่องจากในอนเซ็งมีแร่ธาตุต่าง ๆ อยู่มากมายตามแต่สถานที่ ในปัจจุบันคนเราทำให้การแช่อนเซ็งสนุกขึ้นด้วยการทำให้อนเซ็งมีหลากหลายกลิ่นและรสชาติ เช่น อนเซ็งกาแฟ, อนเซ็งน้ำผึ้ง เป็นต้น
ความหมาย
คำว่าอนเซ็งในภาษาญี่ปุ่นประกอบไปด้วยตัวอักษรคันจิ 2 ตัว คือ ตัวอักษร 温 (โรมาจิ: on) แปลว่า "ร้อน" และตัวอักษร 泉 (โรมาจิ: sen) แปลว่า "น้ำพุ" ดังนั้นอนเซ็งจึงแปลตรงตัวได้ว่า "น้ำพุร้อน"
ออมสิน (เต่า)
ออมสิน คือ เต่าตนุ เพศเมีย อายุประมาณ 25 ปี ที่ป่วยจากการกลืนเหรียญเข้าไปเป็นจำนวนมากถึง 915 เหรียญ เดิมอาศัยอยู่ในบ่อเลี้ยงในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ต่อมาถูกนำตัวมารักษาที่โรงพยาบาลสัตว์เล็ก คณะสัตวแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แม้การผ่าตัดจะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี แต่ในท้ายที่สุดออมสินได้ตายลงเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2560 ด้วยอาการกระแสเลือดเป็นพิษจากโลหะหนัก
อาการป่วยและการตาย
ออมสินได้กินเหรียญที่ถูกนักท่องเที่ยวโยนลงไปในบ่อ ซึ่งเชื่อกันว่าจะทำให้โชคดีและอายุยืน จากการกินเหรียญสะสมกันตลอด 10 ปี ทำให้ออมสินมีอาการกระดองส่วนท้องแตกและติดเชื้ออย่างรุนแรงจากการที่กระเพาะขยายใหญ่เกินไป เมื่อเจ้าหน้าที่ของศูนย์อนุรักษ์พันธุ์เต่าทะเล กองทัพเรือ สัตหีบ พบว่ามันมีอาการไม่ว่ายน้ำ จึงนำตัวส่งโรงพยาบาลสัตว์เล็ก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เบื้องต้นมีความเข้าใจว่าออมสินป่วยจากเนื้องอก แต่หลังจากการทำซีที สแกน พบว่าเกิดจากเหรียญที่กินเข้าไปสะสมอยู่ในกระเพาะอาหารจนกลายเป็นก้อนใหญ่ ทีมสัตวแพทย์ผู้รักษาใช้เวลานาน 7 ชั่วโมงในการผ่าตัด เมื่อเปิดกระเพาะออกมาจึงพบกับเหรียญหลายสกุลเงินรวม 915 เหรียญ หนัก 5 กิโลกรัม ใช้เวลาในการคีบเหรียญทั้งหมดออกเป็นเวลา 4 ชั่วโมง สภาพของเหรียญที่ถูกออมสินกินเข้าไปนั้น หน้าเหรียญเรียบเป็นสีดำ เนื่องจากการกัดกร่อนของน้ำกรดภายในกระเพาะอาหาร ทำให้สารที่ถูกกัดกร่อนถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายและไปสะสมยังตับ
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2560 ออมสินมีอาการซึมและปวดท้อง จึงตรวจร่างกายอย่างละเอียด พบว่าเกิดภาวะแทรกซ้อนจากลำไส้บิดตัวรัดกัน 3 ปม ซึ่งคาดว่าอาจมาจากการพยายามฟื้นตัวของกล้ามเนื้อลำไส้ในช่องท้องที่มีพื้นที่มากขึ้นและมีแก๊สมากขึ้นจนปวดท้อง ทีมศัลยแพทย์และสัตวแพทย์สัตว์น้ำจึงได้ทำการผ่าตัดฉุกเฉินเพื่อแก้ปมลำไส้และลดปริมาณแก๊สลง สัตวแพทย์หญิง นันทริกา กล่าวว่า อาการของออมสินน่าเป็นห่วง หลังจากผ่าตัดเสร็จแล้วต้องให้น้ำเกลือและพักอยู่ในไอซียู อาการผิดปกติที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถควบคุมได้ จนวันที่ 20 มีนาคม 2560 ออมสินมีอาการโคม่า ไม่ตอบสนอง มีการให้น้ำเกลือและออกซิเจน พร้อมกับมีแพทย์เฝ้าดูตลอด 24 ชั่วโมง แต่เดิมสัตวแพทย์หญิง นันทริกา ระบุว่า ตั้งใจจะพาออมสินกลับไปที่สัตหีบ เพราะเคลื่อนไหวได้ดี เริ่มกินอาหารเองได้ ว่ายน้ำเองได้ แต่ในที่สุดกลไกในร่างกายเต่าไม่สามารถปรับตัวเองให้เข้ากับภาวะภายหลังการผ่าตัดได้ ภาวะลำไส้ติดในเต่ามีความหวังค่อนข้างน้อย หากเกิดขึ้นภายใน 6-8 ชั่วโมง โอกาสรอดมีน้อยมาก แต่ออมสินผ่านมาได้นานกว่านั้น
ต่อมาวันที่ 21 มีนาคม 2560 อาการโดยรวมของออมสินยังทรุดลงอย่างต่อเนื่อง อัตราการหายใจลดลง ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใด ๆ แต่ยังลืมตาอยู่ และยังมีการให้น้ำเกลือและออกซิเจน และดูอาการอย่างใกล้ชิด ผู้อำนวยการศูนย์วิจัยโรคสัตว์น้ำระบุว่า ออมสินมีโอกาสรอดชีวิตน้อยลง นอกจากลำไส้พันกันอย่างรุนแรงหลายจุด ทำให้เกิดน้ำและแก๊สในช่องท้องจำนวนมากแล้วนั้น สารโลหะจากเหรียญที่สะสมยังไปทำลายภูมิคุ้มกันของออมสิน จนเกิดอาการแทรกซ้อนตามมา
จนกระทั่งเวลา 10:10 น. ของวันที่ 21 มีนาคม 2560 ออมสินได้ตายลง เบื้องต้นคาดว่าสาเหตุเกิดจากร่างกายอ่อนแอ และมีนิกเกิลซึ่งเป็นสารเคลือบเหรียญอยู่ในกระแสเลือดมากถึง 200 เท่า ทำให้ภูมิคุ้มกันต่ำและกระทบกับระบบกล้ามเนื้อและหัวใจ ทีมสัตวแพทย์จะส่งต่อให้ฝ่ายพยาธิ คณะแพทยศาสตร์ ทำการพิสูจน์อย่างละเอียด
ในประเทศ
ผู้ใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ในประเทศไทยได้ลงข้อความให้กำลังใจกับทีมสัตวแพทย์และออมสิน เนื่องจากไม่ต้องการให้เต่าตัวอื่นต้องพบกับชะตากรรมแบบออมสิน ที่เกิดจากความไม่รู้ของคนจากการโยนเหรียญลงในบ่อ ส่วนทีมแพทย์ได้ขอร้องให้คนหยุดการโยนเหรียญหรือสิ่งแปลกปลอมใด ๆ ลงในบ่อน้ำ แหล่งน้ำสาธารณะ รวมถึงทะเล
ด้านนักวิชาการ มีการเสนอมาตรการป้องกันการทารุณสัตว์จากการโยนเหรียญลงไปในบ่อน้ำตามความเชื่อ โดยการออกกฎหมายควบคุมเพิ่มจากกฎหมายป้องกันการทารุณกรรมสัตว์ รวมถึงการทำบุญที่เกี่ยวกับสัตว์อย่างอื่นอีกด้วย การสำรวจที่วัดต้นสน อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง ซึ่งมีเต่าเลี้ยงอยู่กว่า 100 ตัว พบว่าหลังจากกรณีของออมสิน ทำให้นักท่องเที่ยวยุติการโยนเหรียญลงไปในบ่อ มีเพียงการให้อาหารจำพวกผักและผลไม้เท่านั้น หลายคนให้เหตุผลว่า สงสารเต่า และคิดว่าจะได้บาปมากกว่าบุญ
มีการจัดการระดมทุนเข้ากองทุนช่วยวิจัยสัตว์น้ำ จัดซื้อกล้องเอนโดสโคป เพื่อช่วยชีวิตสัตว์อื่น ๆ รวมทั้งมีการยกออมสินเป็นอาจารย์ของนิสิตแพทย์เพื่อการศึกษาต่อไป
นอกประเทศ
สื่อมวลชนต่างชาติได้นำเสนอเรื่องราวของออมสิน อาทิ เดอะนิวยอร์กไทมส์, เดอะการ์เดียน และมีการแบ่งปันผ่านสังคมออนไลน์อย่างกว้างขวาง มีการแสดงความคิดเห็นให้กำลังใจและอวยพรให้ปลอดภัย
หลังจากการตายของออมสิน สื่อมวลชนนอกประเทศ เช่น รอยเตอร์ส, เอพี, บีบีซี ได้รายงานข่าวไปทั่วโลก ถึงการโยนเหรียญลงไปในบ่อเต่าที่ออมสินอยู่ เพื่อขอให้โชคดี
กรณีของเต่าออมสินนี้ได้รับความสนใจจากต่างชาติอย่างมาก เนื่องจากที่ผ่านมามีการละเมิดสิทธิสัตว์ในประเทศไทยอยู่เนือง ๆ และยังมีการวิจารณ์การจัดการการท่องเที่ยวของประเทศไทยยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร
สมิตพงศ์ สกุลพงศ์ชัย
สมิตพงศ์ สกุลพงศ์ชัย ชื่อเล่น ต้อง เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานครปัจจุบันเป็นนักแสดงช่อง 7 เอชดี เคยเป็นพนักงานส่งพิชซ่าและพนักงานเซเว่นภายหลัง เริ่มมีผลงานการเดินแบบและผลงานภาพยนตร์เรื่อง Classic Again จดหมาย สายฝน ร่มวิเศษ ปัจจุบันมีผลงานละครทางช่อง 7 เอชดีเป็นต้น
ทัดดาว นึกแจ้ง
ทัดดาว นึกแจ้ง เกิดเมื่อวันที่ 3 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย เล่นในตำแหน่งบอลเร็ว และปัจจุบันเล่นลีกอาชีพในประเทศญี่ปุ่นร่วมกับทีมเจที มาร์เวลลัส
บันกิม จันทระ จัตโตรจี
บันกิมะจันทระ จัตโตรจี (Bankimchandra Chatterjee) หรือ บันกิมะจันทระ จัตโตปาธยาย (Bankimchandra Chattopadhyay), CBE (26 มิถุนายน 1838 –8 เมษายน 1894) เป็นผู้ประพันธ์นิยาย, กวี และนักข่าวชาวอินเดีย เขาเป็นผู้เรียบเรียง วันทามาตารัม ขึ้นครั้งแรกโดยเป็นภาษาสันสกฤต, สร้างสรรค์ภาพบุคลาธิษฐานของประเทศอินเดียเป็นพระมารดาภารตมาตา และเป็นแรงบันดาลใจให้กับบรรดานักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชอินเดีย จัตโตปาธยายประพันธ์นิยายรวมทั้งหมดจำนวนสิบสามเรื่อง
จัตโตปาธยายได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นบุคคลสำคัญในสาขาการประพันธ์และงานเขียนของการฟื้นฟูวัฒนธรรมเบงกอลและอินเดีย ผลงานเขียนของเขา รวมทั้งนิยาย, ความเรียง และบทวิพากษ์ เป็นผลงานการเขียนที่แหวกขนบการเขียนแบบอินเดียพวกกาพย์กลอน (verse-oriented) และสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเขียนทั่วอินเดียในยุคถัด ๆ มา
ผลงานเขียน
นวนิยายเล่มแรกของจัตโตปาธยายเป็นนวนิยายภาษาอังกฤษ ภรรยาของราชโมหัน (Rajmohan's Wife, 1864)
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กระโดดน้ำ จัดแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ระหว่างวันที่ 10-23 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ที่ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติปักกิ่ง (Beijing National Aquatics Centre) นครปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน
ตารางสรุปเหรียญ
Retrieved from Beijing Olympics 2008 Official Website.
ฟังก์ชันเชิงเส้น
ใน คณิตศาสตร์ ฟังก์ชันเชิงเส้น (Linear function) อาจหมายถึง :
ในทางคณิตศาสตร์พื้นฐาน
ในคณิตศาสตร์พื้นฐาน ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันหนึ่งในรูปร่าง เช่น
ตัวอย่างฟังก์ชันที่เส้นแสดงเป็นฟังก์ชันเชิงเส้น มี เช่น:
เอดับเบิลยูเอ เซาธ์เธิร์น แทกทีม แชมเปียนชิป
เอดับเบิลยูเอ เซาธ์เธิร์น แทกทีม แชมเปียนชิป (AWA Southern Tag Team Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์แทกทีมมวยปล้ำอาชีพที่ใช้ในพื้นที่รัฐเทนเนสซี ในช่วงทศวรรษที่ 1940 จนถึงปลายทศวรรษที่ 1980 โดยชื่อเดิมของแชมป์เส้นนี้คือ เอ็นดับเบิลยูเอ เซาธ์เธิร์น แทกทีม แชมเปียนชิป (ไมด์-อเมริกา) ที่ใช้ตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง ในปี ค.ศ. 1977 ได้มีการเปลี่ยนชื่อมาเป็น เอดับเบิลยูเอ เซาธ์เธิร์น แทกทีม แชมเปียนชิป (เช่นเดียวกับ เซาธ์เธิร์น เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป ภายใต้ยังเป็นของ NWA) เนื่องจากร่วมมือกับ อเมริกันเรสต์ลิงแอซโซเชียชั่น ซึ่งมีอยู่จนกระทั่งปี ค.ศ. 1988 ได้ถูกแทนที่ด้วยแชมป์ คอนติเนนทัลเรสต์ลิงแอซโซเชียชั่น แทกทีม แชมเปียนชิป
ฟังก์ชันเชิงเส้น
ในคณิตศาสตร์ขั้นสูง
ในคณิตศาสตร์ขั้นสูง ฟังก์ชันเชิงเส้น หมายถึง ฟังก์ชันที่เป็น ฟังก์ชันเชิงเส้น มักหมายถึง คณิตศาสตร์ ที่เป็น การสายเส้นตรง ระหว่างสองกลุ่มเวกเตอร์
ตัวอย่าง ถ้า x และ f(x) คือ เวกเตอร์ตัวประสาน ฟังก์ชันเชิงเส้นจะเป็นบรรดาฟังก์ชัน ที่แสดงได้ในรูปร่าง
ฟังก์ชัน จะเป็น การสายเส้นตรง ก็ต่อเมื่อ  b = 0 เท่านั้น
ประเทศอิสราเอล
ประเทศอิสราเอล (Israel; יִשְׂרָאֵל; إِسْرَائِيل) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐอิสราเอล (State of Israel; מְדִינַת יִשְׂרָאֵל; دَوْلَة إِسْرَائِيل) เป็นประเทศในตะวันออกกลางและเอเชียตะวันตกเฉียงใต้บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและชายฝั่งเหนือของทะเลแดง มีเขตแดนทางบกติดต่อกับประเทศเลบานอนทางทิศเหนือ ประเทศซีเรียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศจอร์แดนทางทิศตะวันออก ดินแดนเวสต์แบงก์และฉนวนกาซาของปาเลสไตน์ทางทิศตะวันออกและตะวันตกตามลำดับ และประเทศอียิปต์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประเทศอิสราเอลมีภูมิลักษณ์หลากหลายแม้มีพื้นที่ค่อนข้างเล็ก เทลอาวีฟเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีของประเทศ ส่วนที่ตั้งรัฐบาลและเมืองหลวงตามประกาศคือ เยรูซาเลม แม้อำนาจอธิปไตยของรัฐเหนือเยรูซาเลมยังไม่มีการรับรองในระดับนานาประเทศ
ราชอาณาจักรอิสราเอลและยูดาห์ถือกำเนิดขึ้นระหว่างยุคเหล็ก จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ทำลายอิสราเอลเมื่อราว 720 ปีก่อน ค.ศ. ต่อมายูดาห์ถูกจักรวรรดิบาบิโลเนีย เปอร์เซียและเฮลเลนนิสติกพิชิต และมีอยู่เป็นจังหวัดปกครองตนเองของยิว กบฏแมคาบี (Maccabean Revolt) ที่สำเร็จทำให้เกิดราชอาณาจักรแฮซมาเนียน (Hasmonean) ซึ่งมีเอกราชเมื่อ 110 ปีก่อน ค.ศ. ทว่า ใน 63 ปีก่อน ค.ศ. ตกเป็นรัฐบริวารของสาธารณรัฐโรมันซึ่งต่อมาตั้งราชวงศ์เฮโรเดียนใน 37 ปีก่อน ค.ศ. และ 6 ปีก่อน ค.ศ. สถาปนามณฑลยูเดียของโรมัน ยูเดียเป็นมณฑลหนึ่งของโรมันจนกบฏยิวที่ไม่สำเร็จทำให้เกิดการทำลายเป็นวงกว้าง การขับไล่ประชากรยิว และการเปลี่ยนชื่อภูมิภาคจากจูเดียเป็นซีเรียปาเลสตีนา (Syria Palaestina) มียิวอยู่ในภูมิภาคนี้บ้างเป็นเวลาหลายศตวรรษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 อาหรับยึดลิแวนต์จากจักรวรรดิไบแซนไทน์ แล้วอยู่ในการควบคุมของมุสลิมจนสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งในปี 1099 ตามด้วยการพิชิตของอัยยูบิดในปี 1187 รัฐสุลต่านมัมลุกอียิปต์ขยายการควบคุมเหนือลิแวนต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถูกจักรวรรดิออตโตมันพิชิตในปี 1517 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 ความตื่นตัวเรื่องชาติในหมู่ยิวนำไปสู่การสถาปนาขบวนการไซออนิสต์ในประเทศต่าง ๆ ตามด้วยการเข้าเมืองออตโตมันและบริติชปาเลสไตน์หลายระลอก
ในปี 1947 สหประชาชาติลงมติรับแผนแบ่งส่วนสำหรับปาเลสไตน์ที่แนะนำการสถาปนารัฐอาหรับและยิวและให้เยรูซาเลมอยู่ในการควบคุมของหลายชาติ หน่วยงานยิวยอมรับและผู้นำอาหรับปฏิเสธแผนดังกล่าว  ปีต่อมา หน่วยงานยิวประกาศอิสรภาพของรัฐอิสราเอล และสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 ในเวลาต่อมาทำให้อิสราเอลครอบครองดินแดนส่วนใหญ่ของอดีตอาณัติ ส่วนรัฐอาหรับเพื่อนบ้านถือครองเวสต์แบงก์และกาซา นับแต่นั้นอิสราเอลสู้รบในสงครามหลายครั้งกับประเทศอาหรับ และตั้งแต่ปี 1967 ยึดครองดินแดนรวมทั้งเวสต์แบงก์ ที่ราบสูงโกลันและฉนวนกาซา   อิสราเอลขยายกฎหมายไปยังที่ราบสูงโกลันและเยรูซาเลมตะวันออก แต่ไม่รวมเวสต์แบงก์   การยึดครองดินแดนปาเลสไตน์เป็นการยึดครองทางทหารยาวนานที่สุดในโลกในสมัยใหม่ ความพยายามระงับข้อพิพาทอิสราเอล–ปาเลสไตน์ยังไม่มีความตกลงสั้นติภาพขั้นสุดท้าย แต่มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างอิสราเอลกับอียิปต์และจอร์แดนแล้ว
ภูมิศาสตร์
แบบเมดิเตอร์เรเนียน ร้อนแห้งในฤดูร้อน เย็นปานกลาง และมีฝนตกเล็กน้อยในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ย ระหว่าง 8 - 36 องศา ฝนตกประมาณปีละ 64 วัน ปริมาณ 539 มิลลิเมตร มีพรมแดน (ตามเข็มนาฬิกา) ติดกับประเทศเลบานอน ซีเรีย จอร์แดน และอียิปต์ อิสราเอลมีชายฝั่งบนทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อ่าวอะกาบา (Gulf of Aqaba) และทะเลเดดซี
ยุคก่อนประวัติศาสคร์
ประวัติศาสตร์ของอิสราเอลเกิดขึ้นเมื่อพระเจ้าได้ทำพันธสัญญากับท่านอับราฮัม เนื่องจากว่าพระองค์ได้ทรงมองเห็นว่าท่านอับราฮัม เป็นคนชอบธรรมในสายพระเนตรของพระองค์ อับราฮัมมีลูกด้วยกันสองคน คนแรกคือ อิสมาเอล (Yismael) ที่เกิดกับหญิงทาสชื่อว่า นางฮาการ์ (Hagar) คนที่สองคือ อิสอัค (Ishak) หรือไอแซค (Issic) ที่เกิดกับซาราห์ (Sarah) ผู้เป็นบุตรหญิงของบิดาของอับราฮัม แต่ไม่ใด้เกิดจากมารดาเดียวกัน ส่วนเชื้อสายของอิสอัคนั้น เป็นต้นตระกูลของชาวอิสราเอล โดยอิสอัคมีลูกด้วยกันสองคนคือ เอซาว (Esau) และยาโคบ (Jacob) หรืออิสราเอลตามที่พระเจ้าได้ทรงตั้งชื่อให้เมื่อครั้งที่ท่านยาโคบหรือท่านอิสราเอลได้ปล้ำสู้กับพระเจ้าแล้วได้ชัยชนะครั้งที่ข้ามแม่น้ำยับบอก (การปล้ำสู้กันครั้งนี้เป็นเหตุให้ผู้ชายอิสราเอลไม่กินเส้นที่ตะโพก ซึ่งอยู่ที่ข้อต่อตะโพกนั้นจนถึงทุกวันนี้ เพราะพระองค์ทรงถูกต้องข้อต่อตะโพกของยาโคบตรงเส้นเอ็นที่ตะโพก)
ยาโคบ Jacob หรือ อิสราเอล มีลูกด้วยกันสิบสามคนคือ รูเบน สิเมโอน เลวี ยูดาห์ ดาน นัฟทาลี กาด อาเชอร์ อิสสาคาร์ เศบูลุน โยเซฟ และเบนยามิน และดีนาหฺ์ (หลังจากให้กำเนิดเศบูลุน เลอาห์ให้กำเนิดบุตรสาวคือดีนาห์นี่เอง) จากพันธสัญญาระหว่างพระเจ้ากับอับราฮัมพระองค์จึงได้บันดาลให้เกิดภัยแล้งขึ้นทั่วโลก
ต่อมาได้เกิดภัยแล้งขึ้น ยาโคบ หรืออิสราเอล และครอบครัว ต้องทำมาหากินด้วยความยากลำบาก โยเซฟ บุตรคนหนึ่งของยาโคบได้ไปเป็นผู้ดูแลราชอาณาจักรในอียิปต์ เขาได้นำพี่น้องทั้งหมดที่ต้องประสบกับภัยแล้งในคานาอันเข้ามาอยู่อาศัยในแผ่นดินอียิปต์ ครั้นพอสิ้นโยเซฟไป ฟาโรห์องค์ต่อมาได้เกิดความไม่ไว้ใจต่อชาวฮีบรู จึงลดฐานะให้เป็นทาส แล้วเกณฑ์แรงงานไปใช้ในการทำอิฐเพื่อใช้ในการก่อสร้างพีรมิด และมีคำสั่งให้ประหารชีวิตเด็กเกิดใหม่เป็นจำนวนมาก มีทารกเพศชายคนหนึ่งรอดตายจากคำสั่งประหารนั้นมาได้ ชื่อว่า "โมเสส" (Moses) โมเสสเติบโตขึ้น เป็นผู้พาพวกอิสราเอล หรือ ฮีบรูซึ่งนับแต่ผู้ชายได้ถึง 600,000 คน ผู้หญิงและเด็กต่างหาก และยังมีฝูงชนชาติอื่นเป็นจำนวนมากติดตามไปด้วย พร้อมทั้งฝูงสัตว์ คือฝูงแพะแกะและโคจำนวนมาก ออกจากอียิปต์กลับไปสู่ประเทศปาเลสไตน์ โดยพระกรที่เหยียดออก
ยุคกลางและประวัติศาสตร์ยุคใหม่
ในปี 634–641 บริเวณนี้ รวมทั้งเยรูซาเลม ถูกอาหรับที่เพิ่งเข้ารีตอิสลามพิชิต การควบคุมดินแดนนี้เปลี่ยนแปลงระหว่างรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน อุมัยยะฮ์ อับบาซียะฮ์ ฟาติมียะห์ เซลจุก ครูเซเดอร์และอัยยูบิดในช่วงสามศตวรรษถัดมา
ระหว่งการล้อมเยรูซาเลมในสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งในปี 1099 ผู้อยู่อาศัยในนครชาวยิวต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับกำลังประจำที่ตั้งฟาติมียะห์และประชากรมุสลิมซึ่งพยายามปกป้องนครจากนักรบครูเสดอย่างไร้ผล เมื่อนครแตก มีผู้ถูกสังหารหมู่ประมาณ 60,000 คน รวมทั้งยิว 6,000 คนที่ลี้ภัยในธรรมศาลาแห่งหนึ่ง ในเวลานั้นซึ่งล่วงเลยการล่มสลายของรัฐยิวมาครบหนึ่งพันปี มีชุมชนยิวอยู่ทั่วประเทศ มีชุมชนที่ทราบ 50 แห่ง รวมทั้งเยรูซาเลม ไทเบียเรียส รามลา แอชคะลอน เซซาเรีย และกาซา อัลเบิร์ตแห่งอาเคินระบุว่า ผู้อยู่อาศัยในไฮฟาชาวยิวเป็นกำลังสู้รบหลักของนคร และ "ปะปนกับทหารซาราเซ็น [ฟาติมียะห์]" พวกเขาต่อสู้อย่างกล้าหาญเกือบเดือนจนถูกกองทัพเรือและทัพบกนักรบครูเสดบีบบังคับให้ล่าถอย
ในปี 1165 ไมมอนีดีซ (Maimonides) เยือนเยรูซาเลมและสวดภาวนาบนเนินพระวิหารใน "สถานศักดิ์สิทธิ์ใหญ่" ในปี 1141 กวีชาวสเปนเชื้อสายยิว เยฮูดา ฮาเลวี (Yehuda Halevi) เรียกร้องให้ยิวย้ายไปยังแผ่นดินอิสราเอลซึ่งเขาเดินทางไปด้วยตนเอง ในปี 1887 สุลต่านเศาะลาฮุดดีนพิชิตนักรบครูเสดในยุทธการที่ฮัททิน และต่อมายึดเยรูซาเลมและปาเลสไตน์เกือบทั้งหมด ในเวลานั้น เศาะลาฮุดดีนออกประกาศเชิญชวนยิวให้หวนคืนและตั้งถิ่นฐานในเยรูซาเลม และยูดาห์ อัลฮารีซี (Judah al-Harizi) ระบุว่า "นับแต่อาหรับยึดเยรูซาเลม ชาวอิสราเอลก็อยู่อาศัยที่นั่น" อัลฮารีซีเปรียบเทียบพระราชกฤษฎีกาของเศาะลาฮุดดีนที่อนุญาตให้ยิวตั้งถิ่นฐานในเยรูซาเลมกับพระราชกฤษฎีกาของพระมหากษัตริย์เปอร์เซีย พระเจ้าไซรัสมหาราช เมื่อกว่า 1,600 ปีก่อน
ในปี 1211 ชุมชนชาวยิวในประเทศเข้มแข็งขึ้นเมื่อกลุ่มยิวที่มีแรบไบกว่า 300 คนเป็นหัวหน้าเข้ามาจากฝรั่งเศสและอังกฤษ ซึ่งมีแรบไบแซมซัน เบน อับราฮัมแห่งเซนส์ แนคแมนีดีซ (Nachmanides) แรบไบชาวสเปนสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 และผู้นำยิวที่ได้รับการรับรองยกย่องแผ่นดินอิสราเอลอย่างสูงและมองว่านิคมยิวเป็นข้อบัญญัติแน่นอนที่มีผลต่อยิวทุกคน เขาเขียนว่า "หากผู้มิใช่ยิวประสงค์สร้างสันติ เราจักสร้างสันติและปล่อยพวกเขาไว้บนเงื่อนไขชัดเจน แต่สำหรับเรื่องแผ่นดิน เราจักไม่ยอมปล่อยให้ตกอยู่ในมือพวกเขา หรือในดินแดนของชาติใด ไม่ว่าในอายุคนใด"
ในปี 1260 การควบคุมภูมิภาคปาเลสไตน์ตกเป็นของสุลต่านมัมลุกอียิปต์ ประเทศตั้งอยู่ระหว่างศูนย์กลางอำนาจของมัมลุกสองแห่ง คือ ไคโรและดามัสกัสและมีการพัฒนาบ้างตามถนนส่งจดหมายที่เชื่อมระหว่างสองนคร เยรูซาเลมแม้ไม่มีการคุ้มครองจากกำแพงนครใด ๆ มาตั้งแต่ปี 1219 ก็มีโครงการก่อสร้างใหม่ ๆ ที่ตั้งอยู่รอบมัสยิดอัลอักศอบนเนินพระวิหาร ในปี 1266 สุลต่านไบบาส์ (Baybars) แห่งมัมลุกเปลี่ยนสภาพถ้ำอัครบิดร (Cave of the Patriarchs) ในฮีบรอนเป็นสถานที่คุ้มภัยของอิสลามโดยเฉพาะและห้ามคริสต์ศาสนิกชนและยิวเข้า ซึ่งเดิมสามารถเข้าได้โดยต้องจ่ายค่าธรรมเนียม คำสั่งห้ามมีผลจนอิสราเอลเข้าควบคุมอาคารในปี 1967
ในปี 1516 ภูมิภาคนี้ถูกจักรวรรดิออตโตมันพิชิต และอยู่ในการควบคุมของออตโตมันจนสิ้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อบริเตนพิชิตกำลังออตโตมันและตั้งรัฐบาลทหารขึ้นปกครองทั่วอดีตออตโตมันซีเรีย ในปี 1920 ดินแดนดังกล่าวถูกแบ่งระหว่างบริเตนและฝรั่งเศสภายใต้ระบบอาณัติ และพื้นที่ที่บริเตนบริหารราชการแผ่นดินซึ่งรวมอิสราเอลสมัยใหม่ได้ชื่อว่า ปาเลสไตน์ในอาณัติ
ขบวนการไซออนิสต์และอาณัติของบริเตน
นับแต่มีชุมชนยิวพลัดมาตุภูมิแรกสุด ยิวจำนวนมากหวังคืนสู่ "ไซออน" และ "แผ่นดินอิสราเอล" แม้ปริมาณความพยายามที่ควรใช้ไปเพื่อเป้าหมายนี้เป็นหัวข้อพิพาท ความหวังและความปรารถนาของยิวที่อาศัยอยู่นอกมาตุภูมิเป็นแก่นสำคัญของระบบความเชื่อของยิว หลังยิวถูกขับไล่ออกจากสเปนในปี 1492 บางชุมชนตั้งถิ่นฐานอยู่ในปาเลสไตน์ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ชุมชนยิวตั้งรกรากในสี่นครศักดิ์สิทธิ์ ได้แก่ เยรูซาเลม ไทเบียเรียส ฮีบรอนและซาเฟ็ด และในปี 1697 แรบไบเยฮูดา ฮาชาซิด (Yehuda Hachasid) นำกลุ่มยิว 1,500 คนไปเยรูซาเลม ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้คัดค้านลัทธิฮาซิดิมชาวยุโรปตะวันออก ที่เรียก เปรูชิม (Perushim) ตั้งถิ่นฐานในปาเลสไตน์
การย้ายถิ่นของยิวสมัยใหม่ระลอกแรกไปปาเลสไตน์ในปกครองของออตโตมัน ที่เรียก อะลียาครั้งแรก (First Aliyah) เริ่มขึ้นในปี 1881 เมื่อยิวหนีโพกรมในยุโรปตะวันออก แม้มีขบวนการไซออนิสต์แล้ว นักหนังสือพิมพ์ชาวออสเตรีย-ฮังการี ทีโอดอร์ เฮิซ (Theodor Herzl) ได้รับความชอบว่าเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการการเมืองไซออนิสต์ เป็นขบวนการซึ่งมุ่งสถาปนารัฐยิวในแผ่นดินอิสราเอล ฉะนั้นจึงเสนอทางออกแก่ปัญหาชาวยิวในรัฐยุโรป ร่วมกับเป้าหมายและความสำเร็จของโครงการระดับชาติอื่นในเวลานั้น ในปี 1896 เฮิซจัดพิมพ์หนังสือ รัฐยิว เสนอวิสัยทัศน์รัฐยิวในอนาคต ปีต่อมาเขาเป็นประธานสภาไซออนิสต์ครั้งที่หนึ่ง
อะลียาครั้งที่สอง (ปี 1904–14) เริ่มขึ้นหลังโพกรมคีชีเนฟ (Kishinev pogrom) มียิวประมาณ 40,000 คนตั้งถิ่นฐานในปาเลสไตน์ แม้เกือบครึ่งออกจากที่นั้นในที่สุด ผู้เข้าเมืองทั้งสองระลอกแรกเป็นยิวออร์ทอด็อกซ์เสียส่วนใหญ่ แม้อะลียาครั้งที่สองมีกลุ่มสังคมนิยมซึ่งสถาปนาขบวนการคิบบุตส์ (kibbutz) อยู่ด้วย ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศบริเตน อาร์เธอร์ แบลเฟอร์ (Arthur Balfour) ส่งปฏิญญาแบลเฟอร์ปี 1917 แก่บารอนรอทส์ไชลด์ (วัลเทอร์ รอทส์ไชลด์ บารอนที่ 2 แห่งรอทส์ไชลด์) ผู้นำชุมชนยิวบริเตน ซึ่งแถลงว่าบริเตนตั้งใจสถาปนา "บ้านชาติ" ของยิวในอาณัติปาเลสไตน์
ในปี 1918 ลีจันยิว กลุ่มซึ่งประกอบด้วยอาสาสมัครไซออนิสต์เป็นหลัก สนับสนุนการพิชิตปาเลสไตน์ของบริเตน การคัดค้านการปกครองของบริเตนและการเข้าเมืองของยิวนำไปสู่เหตุจลาจลในปาเลสไตน์ปี 1920 และการสถาปนาทหารอาสาสมัครยิวที่เรียก ฮาฆอนาฮ์ (Haganah) ซึ่งต่อมาแยกออกมาเป็นกลุ่มกึ่งทหารออกัน (Irgan) และเลฮี (Lehi) ในปี 1922 สันนิบาตชาติให้อาณัติเหนือปาเลสไตน์แก่บริเตนภายใต้เงื่อนไขซึ่งรวมปฏิญญาแบลเฟอร์และคำมั่นแก่ยิว และบทบัญญัติคล้ายกันว่าด้วยชาวปาเลสไตน์เชื้อสายอาหรับ ประชากรของพื้นที่ในเวลานั้นเป็นอาหรับและมุสลิมเป็นหลัก โดยมียิวคิดเป็นประมาณร้อยละ 11 และคริสต์ศาสนิกชนเชื้อสายอาหรับประมาณร้อยละ 9.5 ของประชากร
อะลียาครั้งที่สาม (1919–23) และครั้งที่สี่ (1924–29) นำชาวยิวอีก 100,000 คนมายังปาเลสไตน์ ความรุ่งเรืองของลัทธินาซีและการเบียดเบียนยิวที่เพิ่มขึ้นในทวีปยุโรปคริสต์ทศวรรษ 1930 นำไปสู่อะลียาครั้งที่ห้า โดยมีการไหลบ่าของชาวยิวกว่า 250,000 คน ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของกบฏอาหรับปี 1936–39 ระหว่างนั้นทางการอาณัติบริติชร่วมกับทหารอาสาสมัครอาฆอนาห์และออกันฆ่าอาหรับ 5,032 คนและทำให้มีผู้บาดเจ็บ 14,760 คน ทำให้ประชากรอาหรับปาเลสไตน์ชายผู้ใหญ่กว่าร้อยละ 10 ถูกฆ่า ได้รับบาดเจ็บ ถูกจำคุกหรือถูกเนรเทศ บริเตนริเริ่มการจำกัดการเข้าเมืองปาเลสไตน์ของยิวด้วยกระดาษขาวปี 1939 เมื่อประเทศทั่วโลกไม่รับผู้ลี้ภัยยิวที่หนีฮอโลคอสต์ จึงมีการจัดระเบียบขบวนการลับที่เรียก เข็มขัดอะลียา เพื่อนำยิวไปปาเลสไตน์ เมื่อสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรยิวของปาเลสไตน์เพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 33 ของประชากรทั้งหมด
หลังสงครามโลกครั้งที่สองและเอกราช
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง บริเตนขัดแย้งรุนแรงกับชุมชนยิวเรื่องการจำกัดการเข้าเมืองของยิว ตลอดจนความขัดแย้งกับชุมชนอาหรับเรื่องระดับขีดจำกัด ฮาฆอนาห์เข้าร่วมกับออกันและเลฮีในการต่อสู้ด้วยอาวุธต่อการปกครองของบริเตน ขณะเดียวกัน ผู้รอดชีวิตและผู้ลี้ภัยฮอโลคอสต์ชาวยิวหลายแสนคนแสวงชีวิตใหม่ห่างไกลจากชุมชนที่ถูกทำลายในทวีปยุโรป ยีชูฟ (Yishuv) พยายามนำผู้ลี้ภัยเหล่านี้มาปาเลสไตน์ แต่มีจำนวนมากถูกปฏิเสธหรือถูกบริเตนจับขังไว้ในค่ายกักกันในอัตลิตและไซปรัส
วันที่ 22 กรกฎาคม 1946 ออกันโจมตีสำนักงานใหญ่บริหารราชการแผ่นดินของบริเตนสำหรับปาเลสไตน์ ซึ่งตั้งอยู่ที่โรงแรมคิงดาวิดในเยรูซาเลม มีผู้เสียชีวิตหลายสัญชาติรวม 91 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 46 คน โรงแรมนั้นยังเป็นที่ตั้งของสำนักเลขาธิการรัฐบาลปาเลสไตน์และสำนักงานใหญ่ของกองทัพบริเตนในปาเลสไตน์และทรานส์เจอร์แดน ทีแรกการโจมตีนี้ได้รับความเห็นชอบจากฮาฆอนาห์ เข้าใจว่าเหตุนี้เป็นการตอบโต้ปฏิบัติการอะกาธา (การตีโฉบฉวยเป็นวงกว้างรวมทั้งต่อหน่วยงานยิว ซึ่งทางการบริติชเป็นผู้ลงมือ) และเป็นครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดต่อชาวบริติชระหว่างสมัยอาณัติ ในปี 1947 รัฐบาลบริติชประกาศว่าจะถอนตัวออกจากปาเลสไตน์ โดยแถลงว่าไม่สามารถบรรลุวิธีระงับปัญหาที่ทั้งอาหรับและยิวยอมรับ
วันที่ 15 พฤษภาคม 1947 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติที่เพิ่งตั้งได้ข้อสรุปว่าให้ตั้งคณะกรรมการพิเศษแห่งสหประชาชาติว่าด้วยปาเลสไตน์ "เพื่อเตรียมรายงานว่าด้วยปัญหาปาเลสไตน์สำหรับข้อพิจารณาในสมัยประชุมสามัญแห่งสมัชชาฯ" ในรายงานของคณะกรรมการฯ ลงวันที่ 3 กันยายน 1947 ถึงสมัชชาใหญ่ฯ คณะกรรมการฯ ส่วนใหญ่ในบทที่ 6 เสนอแผนแทนที่อาณัติปาเลสไตน์ด้วย "รัฐอาหรับเอกราช รัฐยิวเอกราช และนครเยรูซาเลม ... โดยอย่างหลังให้อยู่ภายใต้ระบบภาวะทรัสตีระหว่างประเทศ" วันที่ 29 พฤศจิกายน สมัชชาใหญ่ฯ รับข้อมติที่ 181 (II) แนะนำการมีมติเห็นชอบและการนำไปปฏิบัติซึ่งแผนการแบ่งพร้อมสหภาพเศรษฐกิจ แผนที่แนบกับข้อมติมีความสำคัญที่เสนอโดยคณะกรรมการฯ ส่วนใหญ่ในรายงานวันที่ 3 กันยายน หน่วยงานยิวซึ่งเป็นผู้แทนชุมชนยิวที่ได้รับการรับรอง ยอมรับแผนนี้ ฝ่ายสันนิบาตอาหรับและคณะกรรมการสูงอาหรับปาเลสไตน์ปฏิเสธ และบ่งชี้ว่าจะปฏิเสธแผนแบ่งส่วนใด ๆ วันรุ่งขึ้น คือ 1 ธันวาคม 1947 คณะกรรมการสูงอาหรับประกาศการหยุดงานประท้วงสามวัน และแก๊งอาหรับเริ่มโจมตีเป้าหมายยิว ทีแรกยิวเป็นฝ่ายตั้งรับเมื่อสงครามกลางเมืองปะทุ แต่ในต้นเดือนเมษายน 1948 เปลี่ยนเป็นฝ่ายบุก เศรษฐกิจปาเลสไตน์อาหรับล่มสลายและชาวอาหรับปาเลสไตน์หลบหนีหรือถูกขับไล่ 250,000 คน
วันที่ 14 พฤษภาคม 1948 หนึ่งวันก่อนอาณัติบริติชหมดอายุ เดวิด เบนกูเรียน หัวหน้าหน่วยงานยิว ประกาศ "การสถาปนารัฐยิวในแผ่นดินอิสราเอล เรียก รัฐอิสราเอล" การพาดพิงเดียวในข้อความของประกาศฯ ถึงเขตแดนของรัฐใหม่คือการใช้คำว่าแผ่นดินอิสราเอล (Eretz-Israel) วันรุ่งขึ้น กองทัพประเทศอาหรับสี่ประเทศ คือ อียิปต์ ซีเรีย ทรานส์จอร์แดนและอิรัก ยาตราเข้าอดีตปาเลสไตน์ในอาณัติบริเตน เปิดฉากสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 ทหารสมทบจากประเทศเยเมน โมร็อกโก ซาอุดีอาระเบียและซูดานเข้าร่วมสงครามด้วย ความมุ่งหมายปรากฏของการบุกครองคือการป้องกันการถสาปนารัฐยิวตั้งแต่เริ่มบังคับและผู้นำอาหรับบางคนพูดถึงการผลักดันยิวตกทะเล  เบนนี มอร์ริสว่า ยิวรู้สึกว่ากองทัพอาหรับที่กำลังบุกครองมุ่งฆ่าล้างบางยิว สันนิบาตอาหรับแถลงว่าการบุกครองเป็นไปเพื่อฟื้นฟูกฎหมายและความสงบเรียบร้อยและป้องกันการนองเลือดเพิ่มอีก
หลังการสู้รบนานหนึ่งปี มีการประกาศการหยุดยิงและมีการสถาปนาพรมแดนชั่วคราว เรียก เส้นเขียว (Green Line) จอร์แดนผนวกดินแดนที่เรียก เวสต์แบงก์ รวมทั้งเยรูซาเลมตะวันออก และอียิปต์ควบคุมฉนวนกาซา สหประชาชาติประมาณว่าชาวปาเลสไตน์กว่า 700,000 คนถูกขับไล่หรือหลบหนีจากกำลังอิสราเอลที่กำลังรุกคืบระหว่างความขัดแย้งนั้น ซึ่งภาษาอารบิกเรียก นัคบา ("หายนะ") ส่วน 156,000 คนยังอยู่และกลายเป็นพลเมืองอิสราเอลเชื้อสายอาหรับ
ปีแรก ๆ ของรัฐอิสราเอล
ประเทศอิสราเอลได้รับเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติด้วยคะแนนเสียงฝ่ายข้างมากเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 1949 ทั้งอิสราเอลและจอร์แดนสนใจความตกลงสันติภาพอย่างจริงใจ แต่บริเตนขัดขวางความพยายามของจอร์แดนเพื่อเลี่ยงความเสียหายต่อผลประโยชน์ของบริเตนในอียิปต์ ในปีแรก ๆ ของรัฐ ขบวนการไซออนิสต์เลเบอร์ ซึ่งมีนายกรัฐมนตรีเดวิด เบนกูเรียนเป็นผู้นำ ครอบงำการเมืองอิสราเอล คิบบุตซิม หรือชุมชนระบบนารวม มีบทบาทสำคัญในการสถาปนารัฐใหม่
ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ประเทศอิสราเอลถูกเฟดายีนปาเลสไตน์ (Palestinian fedayeen) โจมตีบ่อยครั้ง โดยมีเป้าหมายต่อพลเรือนเกือบทั้งหมด ส่วนใหญ่จากฉนวนกาซาที่อียิปต์ยึดครอง นำให้เกิดการตีโฉบฉวยโต้ตอบ ในปี 1956 บริเตนใหญ่และฝรั่งเศสมุ่งเข้าควบคุมคลองสุเอซอีกครั้ง ซึ่งอียิปต์โอนเป็นของรัฐ การปิดล้อมคลองสุเอซและช่องแคบติรานมิให้อิสราเอลขนส่งทางเรือ ร่วมกับปริมาณการโจมตีของเฟดายีนต่อประชากรภาคใต้ของอิสราเอลที่เพิ่มขึ้น และถ้อยแถลงร้ายแรงและคุกคามของอาหรับล่าสุด ทำให้อิสราเอลโจมตีอียิปต์   อิสราเอลเข้าเป็นพันธมิตรลับกับบริเตนใหญ่และฝรั่งเศส และสามารถเอาชนะได้คาบสมุทรไซนาย แต่ถูกสหประชาชาติกดดันให้ถอนกำลังเพื่อแลกกับการรับประกันสิทธิการเดินเรือของอิสราเอลในทะเลแดงโดยทางช่องแคบติรานและคลองฯ  สงครามนั้น ซึ่งเรียก วิกฤตการณ์คลองสุเอซ ทำให้ลดการแทรกซึมชายแดนอิสราเอลลดลงอย่างสำคัญ    ในค้นคริสต์ทศวรรษ 1960 อิสราเอลจับตัวอาชญากรสงครามนาซี อดอล์ฟ ไอชมันน์ในประเทศอาร์เจนตินาและนำตัวมาไต่สวนในอิสราเอล การไต่สวนนั้นมีผลกระทบใหญ่หลวงต่อความตระหนักสาธารณะของฮอโลคอสต์ ไอชมันน์ยังเป็นผู้เดียวที่ถูกประหารชีวิตในประเทศอิสราเอลจากคำพิพากษาของศาลพลเรือนอิสราเอลจนถึงปัจจุบัน
นับแต่ปี 1964 ประเทศอาหรับที่กังวลต่อแผนของอิสราเอลในการปันน้ำจากแม่น้ำจอร์แดนสู่ที่ราบชายฝั่ง พยายามหันเหต้นน้ำเพื่อตัดทรัพยากรน้ำของอิสราเอล ยั่วยุความตึงเครียดระหว่างอิสราเอลฝ่ายหนึ่ง และซีเรียและเลบานอนอีกฝ่ายหนึ่ง นักชาตินิยมอาหรับซึ่งมีประธานาธิบดีอียิปต์ ญะมาล อับดุนนาศิร เป็นผู้นำ ปฏิเสธที่จะรับรองอิสราเอลและเรียกร้องให้ทำลายล้างอิสราเอล ภายในปี 1966 ความสัมพันธ์อาหรับ–อิสราเอลเสื่อมลงถึงขั้นที่มีการยุทธ์จริงจังระหว่างกำลังอิสราเอลและอาหรับ ในเดือนพฤษภาคม 1967 อียิปต์ประชุมกองทัพใกล้ชายแดนกับอิสราเอล ขับไล่กำลังรักษาสันติภาพสหประชาชาติซึ่งประจำอยู่ในคาบสมุทรไซนายตั้งแต่ปี 1957 และสกัดการเข้าถึงทะเลแดงของอิสราเอล   รัฐอาหรับอื่นระดมกำลังเช่นกัน อิสราเอลย้ำว่าการกระทำเหล่านี้เป็นเหตุแห่งสงคราม และในวันที่ 5 มิถุนายน เปิดฉากการโจมตีก่อนต่ออียิปต์ จอร์แดน ซีเรียและอิรักตอบสนองและโจมตีอิสราเอล ในสงครามหกวัน อิสราเอลพิชิตจอร์แดนและยึดเวสต์แบงก์ พิชิตอียิปต์และยึดฉนวนกาซาและคาบสมุทรไซนาย และพิชิตซีเรียและยึดที่ราบสูงโกลัน ขอบเขตของเยรูซาเลมขยายใหญ่ขึ้น รวมเยรูซาเลมตะวันออก และเส้นเขียวปี 1949 กลายเป็นเขตแดนบริหารราชการแผ่นดินระหว่างอิสราเอลและดินแดนยึดครอง
นับแต่สงครามปี 1967 และข้อมติ "สามไม่" ของสันนิบาตอาหรับ ระหว่างสงครามการบั่นทอนกำลังปี 1967–1970 อิสราเอลเผชิญการโจมตีจากอียิปต์ในไซนาย จากกลุ่มปาเลสไตน์ที่มุ่งเป้าชาวอิสราเอลในดินแดนยึดครอง ในดินแดนอิสราเอล และทั่วโลก กลุ่มปาเลสไตน์และอาหรับที่สำคัญที่สุดคือ องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ซึ่งสถาปนาในปี 1964 ซึ่งเดิมมุ่งมั่นเพื่อ "การต่อสู้ด้วยอาวุธว่าเป็นทางเดียวในการปลดปล่อยบ้านเกิด" ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 กลุ่มปาเลสไตน์เปิดฉากการโจมตีเป็นระลอก  ต่อเป้าหมายอิสราเอลและยิวทั่วโลก รวมทั้งการสังหารหมู่นักกีฬาอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ในมิวนิก รัฐบาลอิสราเอลตอบโต้ด้วยการทัพลอบฆ่าต่อผู้อยู่เบื้องหลังการสังหารหมู่ การทิ้งระเบิดทางอากาศและการตีโฉบฉวยต่อสำนักงานใหญ่ PLO ในประเทศเลบานอน
วันที่ 6 ตุลาคม 1973 ระหว่างที่ยิวกำลังจัดยมคิปปูร์ ซึ่งเป็นเทศกาลสำคัญที่สุดของยิว กองทัพอียิปต์และซีเรียเปิดฉากการโจมตีอย่างจู่โจมต่อกำลังอิสราเอลในคาบสมุทรไซนายและที่ราบสูงโกลัน ซึ่งเปิดฉากสงครามยมคิปปูร์ สงครามยุติในวันที่ 25 ตุลาคมโดยอิสราเอลสามารถผลักดันกำลังอียิปต์และซีเรียแต่สูญเสียทหารกว่า 2,500 นายในสงครามที่คร่าชีวิต 10,000–35,000 คนในเวลาประมาณ 20 วัน การสอบสวนภายในถือว่ารัฐบาลพ้นความรับผิดชอบสำหรับความล้มเหลวทั้งก่อนหน้าและระหว่างสงคราม แต่สาธารณะบีบบังคับให้นายกรัฐมนตรีโกลดา เมอีร์ลาออก ในเดือนกรกฎาคม 1976 มีเครื่องบินโดยสารหนึ่งถูกกองโจรปาเลสไตน์จี้ระหว่างบินจากอิสราเอลไปประเทศฝรั่งเศส และลงจอดที่เอ็นเทบเบ (Entebbe) ประเทศอูกันดา คอมมานโดอิสราเอลดำเนินปฏิบัติการซึ่งสามารถช่วยเหลือตัวประกันชาวอิสราเอลได้สำเร็จ 102 คนจาก 106 คน
ความขัดแย้งเพิ่มเติมและกระบวนการสันติภาพ
การเลือกตั้งคเนสเซตปี 1977 เป็นจุดพลิกผันสำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองของอิสราเอลเมื่อพรรคลิคุดของเมนาเฮม เบกินชนะพรรคแรงงาน ในปีเดียวกัน ประธานาธิบดีอียิปต์ อันวัร อัสซาดาต เดินทางไปประเทศอิสราเอลและปราศรัยต่อคเนสเซตซึ่งถือเป็นการรับรองอิสราเอลของประมุขแห่งรัฐอาหรับครั้งแรก ในอีกสองปีต่อมา ซาดาดและเบกินลงนามข้อตกลงค่ายเดวิด (ปี 1978) และสนธิสัญญาสันติภาพอิสราเอล–อียิปต์ (ปี 1979) อิสราเอลยอมถอนกำลังจากคาบสมุทรไซนายและตกลงเข้าสู่การเจรจาเรื่องอัตตาณัติของชาวปาเลสไตน์ในเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา
เกาะแตน
เกาะแตน หรือ เกาะกระเต็น ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลตลิ่งงาม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ทางตอนใต้ของเกาะสมุย เกาะแตนมีรูปทรงสามเหลี่ยมยอดแหลมหรือคล้ายรูปเจดีย์ เกาะมีความกว้าง 3 กิโลเมตร ยาว 4.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 7.5 กิโลเมตร
ประเทศอิสราเอล
ความขัดแย้งเพิ่มเติมและกระบวนการสันติภาพ
วันที่ 11 มีนาคม 1978 กองโจร PLO ตีโฉบฉวยจากประเทศเลบานอนนำไปสู่การสังหารหมู่ถนนชายฝั่ง อิสราเอลตอบโต้โดยการเปิดฉากบุกครองภาคใต้ของเลบานอนเพื่อทำลายฐาน PLO ที่อยู่ทางใต้ของแม่น้ำลิตานี นักรบของ PLO ส่วนใหญ่ถอนกำลัง แต่อิสราเอลสามารถเข้าควบคุมภาคใต้ของเลบานอนจนกระทั่งกำลังของสหประชาชาติและกองทัพเลบานอนยึดคืน ไม่นาน PLO ใช้นโยบายโจมตีอิสราเอลอีกครั้ง ในไม่กี่ปีถัดมา PLO แทรกซึมภาคใต้ของเลบานอนและยิงปืนใหญ่ประปรายข้ามชายแดน ฝ่ายอิสราเอลดำเนินการโจมตีตอบโต้ทั้งทางอากาศและทางบกหลายครั้ง
เกาะแตน
ฝั่งตะวันออกเป็นชายหาดยาวขนานกับแนวปะการังชายฝั่ง เรียกว่า อ่าวออก ฝั่งตะวันตกเป็นอ่าวปิด มีป่าชายเลนและหาดหิน เรียกว่า อ่าวตก มีแนวปะการังและชายฝั่งที่ค่อนข้างสมบูรณ์ เกาะแตนไม่มีสุนัขอยู่อาศัยเนื่องจากเป็นบริเวณที่มีคลื่นเสียงและสนามแม่เหล็ก ซึ่งรบกวนการได้ยินของสุนัข บ้างก็ว่าเป็นเพราะเป็นเกาะศักดิ์สิทธิ์หรือเทพารักษ์ไม่ต้องการสุนัข มีภูเขา 3 ลูก คือเขาเคี่ยม ทางตอนใต้มียอดสูงสุด 218 เมตร จากระดับน้ำทะเล ด้านบนของจุดชมวิวเป็นที่ประดิษฐานองค์พระพุทธรูปทันใจ องค์ใหญ่ ลักษณะของพืชพรรณมีความแตกต่างตามสภาพพื้นที่ ได้แก่ป่าดิบแล้ง ป่าดิบแล้งแคระ ป่าชายเลน และป่าชายหาด
ประเทศอิสราเอล
ความขัดแย้งเพิ่มเติมและกระบวนการสันติภาพ
ขณะเดียวกัน รัฐบาลเบกินจัดสิ่งจูงใจแก่ชาวอิสราเอลให้ตั้งถิ่นฐานในเวสต์แบงก์ ทำให้เพิ่มความตึงเครียดกับชาวปาเลสไตน์ในพื้นที่ มีการผ่านกฎหมายหลักพื้นฐาน เยรูซาเลม เมืองหลวงของอิสราเอล ในปี 1980 ซึ่งบางคนเชื่อว่ายืนยันการผนวกเยรูซาเลมของอิสราเอลในปี 1967 ด้วยกฤษฎีกาของรัฐบาล และจุดชนวนกรณีพิพาทระหว่างประเทศเหนือสถานภาพของนคร ไม่มีกฎหมายอิสราเอลฉบับใดนิยามดินแดนอิสราเอลและไม่มีรัฐบัญญัติใดเจาะจงรวมเยรูซาเลมตะวันออกในเยรูซาเลมด้วย จุดยืนของรัฐสมาชิกสหประชาชาติมีการสะท้อนในข้อมติหลายข้อมติซึ่งประกาศว่าการกระทำของอิสราเอลในการตั้งถิ่นฐานพลเมืองในเวสต์แบงก์ และกำหนดกฎหมายและการบริหารราชการแผ่นดินต่อเยรูซาเลมตะวันออก มิชอบด้วยกฎหมายและไม่มีผลสมบูรณ์ ในปี 1981 อิสราเอลผนวกที่ราบสูงโกลัน แม้การผนวกนั้นไม่ได้รับการรับรองของนานาชาติ ความหลากหลายของประชากรของอิสราเอลเพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึง 1990 ยิวเอธิโอเปียหลายระลอกเข้าเมืองอิสราเอลตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 ส่วนระหว่างปี 1990 และ 1994 การเข้าเมืองจากรัฐหลังโซเวียตเพิ่มประชากรของอิสราเอลร้อยละ 12
เกาะแตน
ในอดีตเกาะแตนเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 100 ครัวเรือน ชาวบ้านประกอบอาชีพทำการเกษตร ปลูกมะพร้าวและพืชยืนต้น และทำอาชีพประมงพื้นบ้าน บางครอบครัวมีอาชีพค้าขายภายในชุมชน แต่เมื่อมีแมลงด้วงระบาดอย่างหนัก ทำให้มะพร้าวตายลงเกือบหมด ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงได้อพยพไปประกอบอาชีพต่างถิ่น
ประเทศอิสราเอล
ความขัดแย้งเพิ่มเติมและกระบวนการสันติภาพ
วันที่ 7 มิถุนายน 1981 กองทัพอากาศอิสราเอลทำลายเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์แห่งเดียวของอิรักที่กำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างนอกกรุงแบกแดดเพื่อยับยั้งโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของอิรัก ให้หลังการโจมตีของ PLO หลายครั้งในปี 1982 ประเทศอิสราเอลจึงบุกครองเลบานอนในปีเดียวกันเพื่อทำลายฐานซึ่ง PLO ใช้เปิดฉากโจมตีและยิงขีปนาวุธใส่ภาคเหนือของอิสราเอล ในการสู้รบหกวันแรก ฝ่ายอิสราเอลทำลายกำลังทหารของ PLO ในประเทศเลบานอนและสามารถพิชิตกองทัพซีเรียได้อย่างเด็ดขาด การสอบสวนของรัฐบาลอิสราเอล คณะกรรมการคาฮาน ต่อมาสรุปว่าเบกิน ชารอนและนายพลอิสราเอลหลายนายมีส่วนรับผิดชอบโดยอ้อมสำหรับการสังหารหมู่ที่ชาบราและชาติลา ในปี 1985 ประเทศอิสราเอลตอบโต้การโจมตีก่อการร้ายของปาเลสไตน์ในไซปรัสโดยการทิ้งระเบิดสำนักงานใหญ่ของ PLO ในประเทศตูนิเซีย อิสราเอลถอนกำลังจากประเทศเลบานอนเป็นส่วนใหญ่ในปี 1986 แต่ยังคงเขตกันชนบริเวณชายแดนในภาคใต้ของเลบานอนจนถึงปี 2000 ซึ่งกำลังอิสราเอลขัดแย้งกับฮิซบุลลอฮ์ อินติฟาดาครั้งแรก ซึ่งเป็นการก่อการกำเริบของปาเลสไตน์ต่อการปกครองของอิสราเอล ปะทุขึ้นในปี 1987 โดยมีการเดินขบวนและความรุนแรงหลายระลอกเกิดขึ้นในเขตเวสต์แบงก์และกาซาที่ถูกยึดครอง ในช่วงหกปีถัดมา อินติฟาดามีการรจัดระเบียบมากขึ้นและรวมเอามาตรการทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่มุ่งขัดขวางการยึดครองของอิสราเอล มีผู้ถูกฆ่าในความรุนแรงดังกล่าวกว่า 1,000 คน ระหว่างสงครามอ่าวเปอร์เซียปี 1991 PLO สนับสนุนซัดดัม ฮุสเซนและการโจมตีด้วยขีปนาวุธสกัตต่ออิสราเอล แม้สาธารณะโกรธแค้น อิสราเอลรับฟังคำร้องของสหรัฐให้ละเว้นการโจมตีโต้ตอบและไม่เข้าร่วมในสงครามนั้น
ในปี 1992 ยิตส์ฮัก ราบินเป็นนายกรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งซึ่งพรรคของเขาเรียกร้องให้ประนีประนอมกับเพื่อนบ้านของอิสราเอล ปีต่อมา ชีโมน เปเรสผู้แทนฝ่ายอิสราเอล และมะห์มูด อับบาสผู้แทนฝ่าย PLO ลงนามข้อตกลงกรุงออสโล ซึ่งให้องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์มีสิทธิปกครองหลายส่วนของเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา PLO ยังรับรองสิทธิการดำรงอยู่ของอิสราเอลและยอมยุติการก่อการร้าย ในปี 1994 มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพอิสราเอล–จอร์แดน ทำให้จอร์แดนเป็นประเทศอาหรับที่สองที่ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับอิสราเอล การสนับสนุนข้อตกลงฯ ของสาธารณะฝ่ายอาหรับลดลงจากการดำเนินการตั้งนิคม และจุดตรวจของอิสราเอลต่อ และการบั่นทอนภาวะทางเศรษฐกิจ การสนับสนุนข้อตกลงฯ ของสาธารณะฝ่ายอิสราเอลสั่นคลอนเมื่ออิสราเอลถูกโจมตีฆ่าตัวตายจากปาเลสไตน์ ในเดือนพฤศจิกายน 1995 ขณะออกจากการชุมนุมสันติภาพ ยาซัค ราบินถูกยิเกล แอไมร์ (Yigal Amir) ยิวขวาจัดซึ่งคัดค้านข้อตกลงฯ
ภายใต้นายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮูเมื่อปลายคริสต์ทศวรรรษ 1990 อิสราเอลถอนกำลังออกจากฮีบรอน และลงนามบันทึกแม่น้ำวาย ซึ่งให้การควบคุมมากขึ้นแก่องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ เอฮุด บารัค ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในปี 1999 ถอนกำลังออกจากภาคใต้ของเลบานอนและเจรจากับประธานองค์การฯ ปาเลสไตน์ ยัสเซอร์ อาราฟัต และประธานาธิบดีสหรัฐ บิล คลินตัน ในการประชุมสุดยอดค่ายเดวิดปี 2000 ระหว่างการประชุม บารัคเสนอแผนตั้งรัฐปาเลสไตน์ รัฐที่เสนอมีฉนวนกาซาทั้งหมดและกว่าร้อยละ 90 ของเวสต์แบงก์โดยมีกรุงเยรูซาเลมเป็นเมืองหลวงร่วมกัน ต่างฝ่ายต่างโทษอีกฝ่ายหนึ่งว่าเป็นสาเหตุทำให้การเจรจาล่ม หลังหัวหน้าพรรคลิคุด อาเรียล ชารอนเยือนเนินพระวิหารอันเป็นที่โต้เถียง เกิดอินติฟาดาครั้งที่สอง นักวิจารณ์บางคนสรุปว่าอาราฟัตเตรียมการก่อการกำเริบดังกล่าวล่วงหน้าเนื่องจากการเจรจาสันติภาพล้มเหลว  ชารอนเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งพิเศษปี 2001 ระหว่างการดำรงตำแหน่ง ชารอนดำเนินแผนถอนกำลังจากฉนวนกาซาฝ่ายเดียวและยังเป็นหัวหอกการก่อสร้างแนวกั้นเวสต์แบงก์ของอิสราเอล ยุติอินติฟาดา ; ; ; ; ; ; ; ; ; ;  ในสมัยของเขา มีชาวอิสราเอลถูกฆ่า 1,100 คน ส่วนใหญ่ในเหตุระเบิดฆ่าตัวตาย ส่วนปาเลสไตน์ตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2,008 มี 4,791 คนถูกกำลังความมั่นคงของอิสราเอลฆ่า 44 คนถูกพลเรือนอิสราเอลฆ่า และ 609 คนถูกปาเลสไตน์ด้วยกันฆ่า
ในเดือนกรกฎาคม 2006 การโจมตีด้วยปืนใหญ่ของฮิซบุลลอฮ์ใส่ชุมชนชายแดนด้านทิศเหนือของอิสราเอลและการลักพาตัวทหารอิสราเอลสองนายข้ามชายแดนจุดชนวนสงครามเลบานอนครั้งที่สองนานหนึ่งเดือน วันที่ 6 กันยายน 2007 กองทัพอากาศอิสราเอลทำลายเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ในประเทศซีเรีย ปลายปี 2008 อิสราเอลเกิดความขัดแย้งอีกครั้งเมื่อการหยุดยิงระหว่างฮามาสกับอิสราเอลล่ม สงครามกาซาปี 2008–09 กินเวลาสามสัปดาห์และยุติหลังอิสราเอลประกาศหยุดยิงฝ่ายเดียว ฮามาสประกาศหยุดยิงของตนโดยมีเงื่อนไขให้อิสราเอลถอนกำลังอย่างสมบูรณ์และเปิดจุดผ่านแดน แม้ยังมีการยิงจรวดและการโจมตีตอบโต้ของอิสราเอลอยู่เรื่อย ๆ แต่การหยุดยิงอันเปราะบางยังมีผลอยู่ อิสราเอลเริ่มปฏิบัติการในกาซาเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2012 กินเวลาแปดวัน เพื่อตอบโต้การโจมตีด้วยจรวดหนึ่งร้อยครั้งใส่นครภาคใต้ของอิสราเอลตามอ้าง อิสราเอลเริ่มปฏิบัติการอีกครั้งในกาซาระหว่างการขยายขอบเขตของการโจมตีด้วยจรวดของฮามาสในเดือนกรกฎาคม 2014
ในเดือนกันยายน 2010 อิสราเอลได้รับเชิญให้เข้าร่วมโออีซีดี ประเทศอิสราเอลลงนามความตกลงการค้าเสรีกับสหภาพยุโรป สหรัฐ สมาคมการค้าเสรียุโรป ตุรกี เม็กซิโก แคนาดา จอร์แดน อียิปต์และในปี 2007 เป็นประเทศที่มิใช่ละตินอเมริกาประเทศแรกที่ลงนามความตกลงการค้าเสรีกับกลุ่มการค้าเมร์โกซูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 2010 ความร่วมมือในภูมิภาคที่เพิ่มขึ้นระหว่างอิสราเอลและประเทศสันนิบาตอาหรับ ซึ่งมีความตกลงสันติภาพสองฉบับ (จอร์แดน อียิปต์) ความสัมพันธ์ทางทูต (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปาเลสไตน์) และความสัมพันธ์อย่างไม่เป็นทางการ (บาห์เรน ซาอุดีอาระเบีย โมร็อกโก ตูนิเซีย) และสถานการณ์ความมั่นคงของอิสราเอลเปลี่ยนจากความเป็นปรปักษ์อาหรับ–อิสราเอลแต่เดิมเป็นความเป็นคู่แข่งในภูมิภาคกับอิหร่านและตัวแทน ความขัดแย้งอิหร่าน–อิสราเอลค่อย ๆ ถือกำเนิดขึ้นจากความเป็นปรปักษ์ของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านสมัยหลังปฏิวัติที่ประกาศต่ออิสราเอลตั้งแต่ปี 1979 เป็นการสนับสนุนฮิซบุลลอฮ์ของอิหร่านในทางลับระหว่างความขัดแย้งเลบานอนใต้ (1985–2000) แล้วพัฒนาเป็นความขัดแย้งภูมิภาคตัวแทนตั้งแต่ปี 2005 ด้วยการเข้ามีส่วนของอิหร่านที่เพิ่มขึ้นในสงครามกลางเมืองซีเรียตั้งแต่ปี 2011 และความขัดแย้งเปลี่ยนจากการสงครามตัวแทนมาเป็นการเผชิญหน้าโดยตรงในต้นปี 2018
การเมืองการปกครอง
อิสราเอลปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยสมาชิกสภาคเนสเซ็ทมีวาระครั้งละ 7 ปี ประธานาธิบดีคนปัจจุบันได้แก่นาย Reuven Rivlin ซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งเมื่อ 24 กรกฎาคม 2014
นิติบัญญัติ
สมาชิกสภา Knesset ซึ่งทำหน้าที่สภาผู้แทนราษฎรและสถาบันทางนิติบัญญัติ ประกอบด้วยสมาชิก 120 คน มีวาระครั้งละ 4 ปี
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศอิสราเอลแบ่งเป็น 6 เขต (เมโฮซอต [mehozot]; เอกพจน์ เมฮอซ [mehoz]) และ 13 เขตย่อย (นาฟอต [nafot]; เอกพจน์ นาฟา [nafa])
ดินแดนยึดครอง
ในปี 1967 จากผลแห่งสงครามหกวัน อิสราเอลยึดและยึดครองเวสต์แบงก์ รวมทั้งเยรูซาเลมตะวันออก ฉนวนกาซา และที่ราบสูงโกลัน อิสราเอลยังเคยยึดคาบสมุทรไซนายแต่คืนให้อียิปต์ในส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาสันติภาพอียิปต์–อิสราเอลปี 1979 ระหว่างปี 1982 ถึง 2000 อิสราเอลยึดครองภาคใต้ของเลบานอนบางส่วน ซึ่งเรียก เข็มขัดความมั่นคง นับแต่การยึดดินแดนเหล่านี้ มีการสร้างนิคมและฐานทัพอิสราเอลในพื้นที่ดังกล่าวยกเว้นเลบานอน อิสราเอลยังใช้บังคับกฎหมายพลเรือนแก่ที่ราบสูงโกลันและเยรูซาเลมตะวันออกและให้ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ดังกล่าวมีสถานภาพผู้อยู่อาศัยถาวรและสามารถสมัครขอรับสัญชาติได้ เวสต์แบงก์นอกนิคมอิสราเอลภายในดินแดนนั้น ยังอยู่ภายใต้การควบคุมทางทหารโดยตรง และชาวปาเลสไตน์ในพื้นที่นี้ไม่สามารถเป็นพลเมืองอิสราเอลได้ อิสราเอลถอนกำลังทหารและรื้อถอนนิคมอิสราเอลในฉนวนกาซาอันเป็นส่วนหนึ่งของการปลดปล่อยจากกาซาแม้ยังควบคุมน่านฟ้าและน่านน้ำต่อ
คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติประกาศว่าการผนวกที่ราบสูงโกลันและเยรูซาเลมตะวันออกไม่มีผลและเป็นโมฆะ และยังมองดินแดนดังกล่าวว่าถูกยึดครอง ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ องค์กรตุลาการหลักของสหประชาชาติ ประเมินในการให้คำปรึกษาปี 2004 ว่าด้วยความชอบด้วยกฎหมายของการก่อสร้างกำแพงเวสต์แบงก์ของอิสราเอล ว่าดินแดนที่อิสราเอลยึดในสงครามหกวันรวมทั้งเยรูซาเลมตะวันออกเป็นดินแดนถูกยึดครอง สถานภาพของเยรูซาเลมตะวันออกในการระงับข้อพิพาทสันติภาพในอนาคตใด ๆ บางทีเป็นประเด็นยากในการเจรจาระหว่างรัฐบาลอิสราเอลและผู้แทนชาวปาเลสไตน์ ซึ่งอิสราเอลมองว่าเป็นดินแดนเอกราชของประเทศ เช่นเดียวกับเป็นส่วนหนึ่งของเมืองหลวง การเจรจาส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับดินแดนนี้เป็นพื้นฐานของข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 242 ซึ่งครอบคลุม "การอยมรับไม่ได้ซึ่งการได้มาซึ่งดินแดนจากสงคราม" และเรียกร้องให้อิสราเอลถอนกำลังจากดินแดนยึดครองเพื่อแลกกับการฟื้นความสัมพันธ์กับรัฐอาหรับ ซึ่งเป็นหลักการที่เรียก "แลกดินแดนกับสันติภาพ"