cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Cat Deeley
หลังจากการคัดออก สาวๆฝั่งอังกฤษ ได้แกล้ง เซย์โมน โดยการขว้าง บอลเศษกระดาษ ไปในขณะที่เธอ กำลังนอนหลับอยู่ ซึ่งทำให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างรุนแรง ระหว่าง เซย์โมน และสาวๆจากฝั่งอังกฤษ เช้าต่อมา ไทร่า ได้เดินทางมาพบสาวๆที่บ้านพัก เพื่อที่จะสอนให้พวกเธอ มีพลังของสุดยอดนางแบบ โดยอ้างอิงจากหนังสือ Modelland ของไทร่า
ต่อมา สาวๆได้เดินทาง มาพบกับ เคลลี่ ครูโทน เพื่อถ่ายภาพประจำสัปดาห์ โดยจะต้องถ่ายภาพแคมเปญจน์โฆษณา ให้กับ Very.com ซึ่งสาวๆจะได้ถูกแบ่งออกเป็น สองทีม คือฝั่งอเมริกา และฝั่งอังกฤษ โดยจะต้องกำหนดแนวคิดในการถ่ายแบบ และแบ่งว่า ใครจะต้องทำหน้าที่อะไรบ้าง ซึ่งได้แก่ ธีมการถ่ายภาพ, หัวหน้าทีม, เลือกเสื้อผ้า, เลือกอุปกรณ์ประกอบฉาก และคัดตัวนายแบบ อันนาลีส รู้สึกกังวล เมื่อถูก เคลลี่ ถามเกี่ยวกับงานที่เธอได้มอบหมาย ให้แก่คนในทีม และ ลูอิส ถูกเคลลี่ ว่า ทำให้เธอรู้สึกโมโห เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก สาวๆจากอังกฤษ สับสนกับความเป็นผู้นำของ อันนาลีส เป็นอย่างมาก โดยสาวๆได้แบ่งหน้าที่รับผิดชอบกัน ดังนี้
ในการถ่ายภาพ แคนเดซ ต้องพยายามอย่างหนัก ในการแสดงสีหน้า ให้ออกมาดูหลากหลาย ในขณะที่ เอโบนี ล้มเหลวในการขายชุดที่ใส่ แอชลีย์ ดูน่าเบื่อในการถ่ายภาพ และลูอิส ถูกเคลลี่ ตำหนิในเรื่องทัศนคติของเธอ โดยเมื่อถ่ายภาพเสร็จ สาวๆจะได้เลือกภาพที่ดีที่สุดด้วยตัวเอง
ในห้องตัดสิน สาวๆส่วนใหญ่ จากฝั่งอังกฤษ ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม ยกเว้น อลิช่า และแอชลีย์ ลูอิส ภาพถ่ายออกมาแข็งแกร่งมาก แต่ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติ ที่เป็นปัญหา ซึ่งเธอได้โมโหกรรมการมาก และได้เดินออกไปจากห้องตัดสิน และออกจากการแข่งขันไป สำหรับสาวๆฝั่งอเมริกา แอซแมรี่, ลอร่า และไคล์ ได้รับการตอบรับที่ดีจากคณะกรรมการ ในขณะที่ เอโบนี และแคนเดซ ทำออกมาได้แย่ที่สุด ทำให้เธอทั้งสอง ตกเป็นสี่คนสุดท้าย ร่วมกับ อลิช่า และแอชลีย์ ที่ทำออกมาได้แย่เช่นเดียวกัน แต่สุดท้ายแล้ว ถึงแม้ว่าพวกเธอทั้งหมด จะทำออกมาได้ไม่ดี ไทร่า ได้ให้โอกาสกับพวกเธออีกครั้ง โดยในสัปดาห์นี้ จะไม่มีใครถูกคัดออก
J. Alexander
หลังจากการออกจากการแข่งขัน ของลูอิส ในห้องตัดสินครั้งก่อน สร้างความตกตะลึงให้กับสาวๆที่เหลืออยู่เป็นอย่างมาก เอโบนี ได้ระบายความโกรธ เรื่องที่เธอได้รู้สึกเกี่ยวกับ แบรนด์ของตัวเธอเอง ซึ่งเธอรู้สึกว่าไม่สามารถแสดงออกมาได้ ซึ่งได้พูดโจมตีไปยัง ไคล์ ทำให้ เกิดความตึงเครียดระหว่าง พวกเธอทั้งสองคน ต่อมา สาวๆได้มาพบกับ มิส เจ.อเล็กซานเดอร์ และมาร์ติน ลินด์สตอร์ม เพื่อแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์ โดยจะต้องนำเสนอ และขายสินค้า แต่ละชิ้น โดยจะต้องแสดง แบรนด์ของตัวเอง ให้ออกมาชัดเจนด้วย
ซึ่งกรรมการตัดสิน ได้คัดเลือกมาจาก ผู้คนทั่วไป ของลอสแอนเจลิส อันนาลีส และ โซฟี่ ได้การตอบรับที่ดี ในขณะที่ เอโบนี ถูกติว่า ดูรู้มากเกินไป ไคล์ ได้รับการตอบรับที่ดี เช่นกัน ซึ่งสาวๆส่วนใหญ่คิดว่า เธอดูขาดความสดใส ซึ่ง เอโบนี และ อลิช่า ยังคงพูดโจมตี ไคล์ อย่างต่อเนื่อง ทำให้เธอเสียใจ และอยากที่จะขอออกจากการแข่งขัน มิสเจ จึงได้ไปคุยเกลี้ยกล่อมเธอ สุดท้ายแล้ว ผู้ชนะของการแข่งครั้งนี้ คือ อันนาลีส ซึ่งทำออกมาได้ดีที่สุด
ในการถ่ายภาพสัปดาห์นี้ สาวๆจะต้องโพสท่ากับ รถ แนววินเทจ ของอเมริกา ในขณะที่สวมใส่ หมวก ที่ออกแบบโดย ฟิลิปป์ เทรซี่ ของอังกฤษ สาวๆส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี ยกเว้น โซฟี่, เซย์โมน และแคนดิซ ที่ต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน แอซมารี่, ลอร่า และไคล์ ได้รับคำชมในภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม เซย์โมน และ แคนดิซ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย กับภาพถ่ายที่ออกมา ดูธรรมดาที่สุด สุดท้ายแล้ว เซย์โมน ได้รับโอกาสจากกรรมการอีกครั้ง ทำให้ แคนเดซ ต้องถูกส่งกลับบ้าน
Beverly Johnson
ในสัปดาห์นี้ สาวๆที่ได้รับแจ้งจาก มิสเตอร์เจย์ ว่า พวกเธอจะได้บินไป ยัง โทรอนโต ประเทศแคนาดา เพื่อเดินแบบให้กับ แฟชั่น วีค สาวๆส่วนใหญ่ ได้รับการจองตัวเพื่อเดินแบบหลายที่ ยกเว้น แอชลีย์, แคทเทอรีน และเซย์โมน ที่ไม่ถูกจองตัวเลย ซึ่ง เอโบนี และโซฟี่ ได้ถูกจองตัวมากที่สุด ได้เป็นผู้ชนะ โดย พวกเธอจะได้กลับมาที่ เดินแบบ ที่นี่อีกครั้ง และถึงแม้ว่า ไคล์ และลอร่า จะถูกจองตัวเพื่อเดินแบบให้กับ Pink Tartan สุดท้าย พวกเธอได้ถูกตัดออกจากโชว์ เนื่องจากเห็นว่า พวกเธอดูเป็นมือใหม่เกินไป
ในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้ พวกเธอ จะต้องสวมชุด ที่ทำจากใบเมเปิล และต้องโพสท่า ขณะที่ถูกราดน้ำเชื่อมเมเปิลด้วย เอโบนี และโซฟี่ ทำให้ มิสเตอร์เจย์ ประทับใจในการถ่ายภาพมาก ในขณะที่ ลอร่า ต้องพยายามอย่างมาก เพราะเธอรู้สึกเสียใจ เมื่อได้ทราบข่าวว่าเพื่อนที่สนิทของเธอ ได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน
ในการตัดสิน ได้กลับมาตัดสิน กันที่ห้องตัดสิน ลอสแอนเจลิส ภาพของสาวๆส่วนใหญ่ ได้รับการตอบรับที่ดี จากคณะกรรมการ แคทเทอรีน ได้ร้องให้ออกมา ต่อหน้าคณะกรรมการ เนื่องจาก จากการที่เธอไม่ได้ถูกจองตัว ในการเดินแบบเลย ในขณะที่ แอชลีย์ ได้รับความคิดเห็นหลากหลาย ในภาพถ่ายของเธอ เอโบนี ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากถ่ายภาพที่ออกมาสวยงาม และถูกจองตัวมากที่สุดในการเดินแบบ(ซึ่งเท่ากับ โซฟี่) แคทเทอรีน และแอชลีย์ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากพวกเธอ ไม่ได้ถูกจองตัว ในการเดินแบบเลยซักที่เดียว สุดท้ายแล้ว แคทเทอรีน ได้รับโอกาสอีกครั้ง จาก ภาพถ่ายของเธอ ที่ออกมาแข็งแกร่งกว่า แอชลีย์ ซึ่งนั่นทำให้ แอชลีย์ ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Jessica Sutta and Nadine Coyle
ที่สตูดิโอบันทึกเสียง สาวๆจากอังกฤษ ทำออกมาได้ดีกว่า สาวๆจากอเมริกา หลังจากนั้น พวกเธอ ได้พบกับ ไทร่า ซึ่งได้มาสอนเกี่ยวกับ แบบต่างๆของ "Booty Tooch" ยกเว้น แอซมารี่ ที่ปฏิเสธ ที่จะเข้าร่วมในบทเรียน เนื่องจากเธอไม่เต็มใจที่จะใส่ กางเกง "Tooch Pant"
ในการถ่าย มิวสิกวิดีโอ สาวๆจากฝั่งอังกฤษ ทำออกมาได้อย่างเป็นมืออาชีพมาก ในขณะที่ ฝั่ง อเมริกา ล้มเหลวในการทำงานร่วมกัน แบบเป็นทีม ซึ่ง ไคล์ ทำออกมาได้น่าผิดหวังมากที่สุด และ แอซมารี่ ที่ถูกตำหนิว่า มีทัศนคติที่ไม่ดี ในการถ่ายทำ
ในห้องตัดสิน มิวสิกวิดีโอ ของสาวๆฝั่งอังกฤษ ทำให้คณะกรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก ทำให้ อลิช่า ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ตามมาด้วย โซฟี่, แคทเทอรีน และอันนาลีส สาวๆส่วนใหญ่ของฝั่งอเมริกา ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันไป แต่ สุดท้ายแล้ว ไคล์ และแอซมารี่ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ซึ่ง แอซมารี่ ได้ถูกตำหนิในเรื่องของทัศนคติ ที่กรรมการคิดว่าดูอวดดีมากเกินไป กับ ไคล์ ที่ ไม่มีความเป็นนางแบบในมิวสิกวิดีโอ สุดท้ายแล้ว ไคล์ ได้รับโอกาสจากกรรมการอีกครั้ง ทำให้ แอซมารี่ ต้องถูกคัดออก แม้ว่า จะมีผลงานโดยรวมที่ดีกว่า ในการแข่งขัน
Estelle
หลังจากการตัดสินครั้งล่าสุด ลอร่า ยังคงรู้สึกโกรธ ไคล์ จากเรื่องในสัปดาห์ก่อน ต่อมา สาวๆได้แข่งขัน เพื่อชิงรางวัลประจำสัปดาห์ สาวๆจะต้องแบ่งกลุ่มเป็น สองกลุ่ม คือกลุ่มอมริกา และกลุ่มอังกฤษ โดยพวกเธอจะต้องถ่ายโฆษณา เพื่อรณรงค์การกลั่นแกล้ง ให้กับ แคมเปญจน์ของ ไทร่า หลังจากนั้น พวกเธอจึงถูกแนะนำให้รู้จักกับ เด็กๆที่จะมาเป็นคู่ให้กับสาวๆในการถ่ายโฆษณา อลิช่า ได้ร้องให้ออกมา เมื่อได้รับรู้เกี่ยวกับเรื่องของ คู่หูเธอ สุดท้ายแล้ว กลุ่มของสาวๆจากอังกฤษ ได้ชนะการแข่งครั้งนี้ไป โดย รางวัลของพวกเธอ คือ จะได้ดู วิดีโอข้อความ ที่ส่งตรงมาจากคนที่พวกเธอรัก ผ่านทาง โทรศัพท์มือถือ
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
อาร์ม็อง กีโยแม็ง  (Armand Guillaumin) ชื่อเมื่อแรกเกิดคือ ฌ็อง-บาติสต์ อาร์ม็อง กีโยแม็ง (Jean-Baptiste Armand Guillaumin; 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1841 - 26 มิถุนายน ค.ศ. 1927) เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Estelle
ในการถ่ายภาพสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องโพสท่าให้ออกมาเป็นแนวศิลปะ(โดยต้อง Booty Tooch ด้วย) ในงานปาร์ตี้อาหารมื้อค่ำ โดยได้ เอสเตล นักร้องชื่อดัง มาร่วมถ่ายภาพกับพวกเธอ ลอร่า, อลิช่า, แคทเทอรีน และไคล์ ต้องพยายามอย่างมากในการถ่ายภาพ ในขณะที่ โซฟี่ ถ่ายภาพออกมาได้อย่างน่าประทับใจ
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
กีโยแม็งเกิดที่ปารีส และทำงานขายเสื้อผ้าชั้นในให้กับลุงขณะที่เรียนการเขียนภาพภาคค่ำ นอกจากนั้นก็ยังทำงานให้กับรถไฟรัฐบาลก่อนที่จะเข้าศึกษากับสถาบันสวิสเมื่อปี ค.ศ. 1861 ซึ่งเป็นที่ที่กีโยแม็งพบกับปอล เซซาน และกามีย์ ปีซาโร ซึ่งกลายเป็นเพื่อนกันตลอดชีวิต แม้ว่างานของกีโยแม็งจะไม่ดีเด่นเท่าเพื่อนทั้งสอง แต่ก็เป็นงานสำคัญที่มีอิทธิพลต่องานของจิตรกรคนอื่น ๆ เซซานพยายามสร้างงานภาพพิมพ์ครั้งแรกตามแบบงานเขียนเรือบนแม่น้ำแซนของกีโยแม็ง
กีโยแม็งแสดงภาพเขียนที่ห้องแสดงภาพตกรอบ (Salon des Refusés) เมื่อปี ค.ศ. 1863 และต่อมาก็เป็นเพื่อนกับฟินเซนต์ ฟัน โคค เตโอ น้องชายของฟัน โคค ช่วยขายภาพบางภาพของกีโยแม็งด้วย
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Estelle
ในห้องตัดสิน โซฟี่ ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากภาพถ่ายที่ออกมาสวยงามที่สุด ไคล์ และอลิช่า ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ไคล์ มีลุคส์ที่ดูแข็งแกร่ง และเริ่มต้นในการแข่งขันได้ดี แต่สัปดาห์แล้ว สัปดาห์เล่า ที่ผลงานของเธอค่อยๆแย่ลงเรื่อยๆ กับ อลิช่า ที่มีลุคส์ที่ดูเป็นนางแบบมาก และมีความสามารถในการแสดงออกทางอารมณ์ แต่เธอล้มเหลวในการถ่ายทอดความงามในแบบของเธอ  ลงในภาพถ่าย สุดท้ายแล้ว อลิช่า ได้รับโอกาสให้แก้ตัวอีกครั้ง ไคล์ จึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
ลักษณะเด่นของงานของกีโยแม็งคือการใช้สีจัด งานที่เป็นที่รู้จักกันคืองานจิตรกรรมภูมิทัศน์ของปารีส, จังหวัดเคริซ และบริเวณ Les Adrets-de-l'Estére ใกล้ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ของฝรั่งเศส
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Georgina Chapman
ออกอากาศ 25 เมษายน 2555
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
กีโยแม็งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1927 ที่เมืองออร์ลี จังหวัดวาล-เดอ-มาร์น ทางใต้ของกรุงปารีส
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Georgina Chapman
หลังจากการตัดสิน สาวๆส่วนใหญ่ โดยเฉพาะลอร่า รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ที่ ไคล์ ถูกคัดออก ต่อมา มาร์ติน ลินด์สตอร์ม ได้แจ้งให้สาวๆทราบว่า พวกเธอจะได้พบกับ ผู้เชี่ยวชาญทางด้านแฟชั่นของสังคม และให้เคล็ดลับสาวๆเกี่ยวกับการนำเสนอ แบรนด์ของพวกเธอแต่ละคน
หลังจากนั้น สาวๆได้เดินทางมายัง โรงแรมเบเวอร์ลี่ ฮิลล์ และพบกับ เคลลี่ ครูโทน กับ บรอนเวน คอสเกรฟ เพื่อเดินแฟชั่นโชว์ ให้กับเหล่าดีไซน์เนอร์ที่มีชื่อเสียง แคทเทอรีน, เอโบนี และเซย์โมน ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ไม่ดีจาก เคลลี่ หลังจากการเดินแบบจบ ดีไซน์เนอร์ แอนดร้า นีน เป็นผู้ชนะ ดีไซน์เนอร์แฟชั่นวีค ทำให้ อลิช่า ที่เป็นคนเดินเปิดโชว์ เป็นผู้ชนะการแข่งขันชิงรางวัล
อาร์ม็อง กีโยแม็ง
แหล่งข้อมูลอื่น
18411927
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 18
Georgina Chapman
ในการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวๆจะต้องโพสท่า โดยสวมชุดในแบบไฮแฟชั่น ของ เฮลโล คิตตี้ โซฟี่ และเอโบนี ต้องพยายามอย่างหนักในการถ่ายภาพ โดย เซย์โมน ที่มีปัญหาตลอดการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ภาพของสาวๆส่วนใหญ่ ได้รับความคิดเห็นที่แตกต่างกันออกไป อลิช่า ถ่ายภาพออกมาได้งดงาม รวมถึงทำได้ดีในการเดินแบบบนรันเวย์ ทำให้เธอได่ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ทิ้งให้ เซย์โมน กับ เอโบนี ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย เอโบนี ถ่ายภาพออกมาไม่ตรงกับ แบรนด์ที่เป็นของตัวเธอเอง และ เซย์โมน ที่ทำได้ไม่ดีทั้งการถ่ายภาพ และบนรันเวย์ และแสดงทัศนคติที่ไม่ดี ออกมาตอนเดินแบบ สุดท้ายแล้ว ผลงานโดยรวมได้ช่วย เอโบนี ไว้ ทำให้ เซย์โมน ต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน
Barney Cheng
เริ่มต้นสัปดาห์ ความสัมพันธ์ของสาวๆจากฝั่ง อเมริกา เริ่มลดน้อยลง หลังจาก เซย์โมน ถูกคัดออก โดย ลอร่า ได้ยอมรับตามตรงว่า ไม่ชอบ เอโบนี หลังจากนั้น ไนเจล ได้เข้ามาหาสาวๆที่บ้านพัก เพื่อแจ้งให้กับสาวๆทราบว่า พวกเธอที่เหลือทั้งหมด จะได้ไปแข่งขันกันต่อที่ประเทศ มาเก๊า หลังจากที่พวกเธอ ได้เดินทางมาถึง มาเก๊า แล้ว อลิช่า รู้สึกหงุดหงิดที่ โซฟี่ ได้เข้ามาวุ่นวายกับเสื้อผ้าของเธอ
การถ่ายภาพ ในสัปดาห์นี้ สาวๆจะต้องโพสท่า ในชุดคลุมที่ทำจากผ้าไหม ซึ่งออกแบบโดย บาร์นีย์ เช็ง โดยมีเครื่องประดับเป็น ตัวดักแด้ สาวๆส่วนใหญ่ ต้องพยายามอย่างหนัก ในการทำงานร่วมกับตัวดักแด้ โดยเฉพาะ แคทเทอรีน ที่ถึงกับร้องให้ออกมา ในระหว่างการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ภาพของ ลอร่า ออกมาสวยงามมากที่สุด ทำให้เธอถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก ทิ้งให้ อลิช่า และแคทเทอรีน ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย ซึ่ง อลิช่า ถูกวิจารณ์ว่า ทำให้ชุดที่เธอใส่ในภาพของเธอ ดูราคาถูกมาก และ แคทเทอรีน ที่ผลงานของเธอ ดูแผ่วลงไปในทุกๆสัปดาห์ สุดท้ายแล้ว อลิช่า ได้รับโอกาสให้แก้ตัวอีกครั้ง แคทเทอรีน จึงต้องถูกส่งกลับบ้าน
Nicholas Tse
ออกอากาศ 9 พฤษภาคม 2555
ในสัปดาห์นี้ สาวๆได้ถูกพามายัง ประเทศฮ่องกง และได้พบกับ นิโคลัส เซ เพื่อฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ขั้นพื้นฐานให้กับสาวๆ เพื่อใช้สำหรับแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์ โดยสาวๆจะต้องถ่ายการแสดงศิลปะการต่อสู้ ร่วมกับ นิโคลัส โดยต้องท่องบทด้วย ลอร่า ทำออกมาได้ดีที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะการแข่งในครั้งนี้ โดยเธอจะได้ กลับมา ร่วมแสดง กับ นิโคลัส ที่ฮ่องกงอีกครั้ง ซึ่งสาวๆส่วนใหญ่ รู้สึกตลก เพราะคิดว่า ลอร่า อยากจะล่อลวง นิโคลัส ซึ่งนั่นทำให้ ลอร่า โกรธมาก
ในห้องตัดสิน อลิช่า และเอโบนี ถูกติในภาพของพวกเธอ ว่าทำออกมาได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก โซฟี่ ได้รับคำวิจารณ์หลายอย่างในภาพของเธอ อันนาลีส ถูกเปรียบเทียบว่าเหมือนกับ เมอร์เซดีส ในฤดูกาลที่ 2 ว่ามีลุคส์ที่ดูเป็นโฆษณามากกว่าความเป็นนางแบบ ลอร่า ได้ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง จากภาพถ่ายที่ออกมาสวยงาม ถูกใจคณะกรรมการ ทิ้งให้ อลิช่า และเอโบนี ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง ซึ่งถึงแม้ว่า พวกเธอทั้งคู่ จะมีศักยภาพที่แข็งแกร่ง แต่พวกเธอทำได้แย่ในการถ่ายภาพ ในสัปดาห์แล้ว สัปดาห์เล่า ไทร่า ได้ให้โอกาสกับ อลิช่า อีกครั้ง โดยยื่นภาพให้กับเธอ และ เอโบนี ได้ถูกตัดสินให้ถูกส่งกลับบ้าน แต่ อลิช่า ตัดสินใจที่จะไม่ยอมรับ และขอออกจากการแข่งขัน เนื่องจาก เธอรู้สึกว่า ควรจะให้โอกาสนี้กับ เอโบนี ซึ่งสมควรจะได้รับมันมากกว่าเธอ  สุดท้ายแล้ว ไทร่า ได้อนุญาตให้ อลิช่า ออกจากการแข่งขัน แต่ยังคงยืนยันว่า เอโบนี ต้องถูกคัดออกจากการแข่งขันเช่นเดิม
Jez Smith
สาวๆสามคนสุดท้าย ได้มุ่งหน้าไปยัง ฮ่องกง และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน ซึ่งได้แจ้งให้สาวๆทราบว่า พวกเธอจะต้องแข่งขันชิงรางวัลประจำสัปดาห์กัน โดยจะต้องไป คัดตัวเพื่อหางาน กับเหล่าบรรดาดีไซน์เนอร์ในฮ่องกง ซึ่งพวกเธอ จะได้เลือก นายแบบชาย เพื่อช่วยเหลือในการเดินทางในเมืองด้วย ลอร่า ถูกตำหนิ ในการเดินแบบของเธอ ในขณะที่ อันนาลีส ได้รับคำวิจารณ์ที่แตกต่างกันออกไปจากบรรดาดีไซน์เนอร์ โซฟี่ ทำให้ดีไซน์เนอร์ทุกคน ประทับใจมากที่สุด ทำให้เธอเป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ไป โดยหลังจากการการแข่งขันเสร็จ พวกเธอจึงได้ปาร์ตี้ฉลอง กับบรรดาคู่หูของพวกเธอ
การถ่ายภาพประจำสัปดาห์นี้ พวกเธอจะต้องโพสท่า ภายในขวดแก้วใบใหญ่ เพื่อถ่ายเป็นภาพโฆษณา ให้กับ น้ำหอม "Dream come True" โซฟี่ ทำให้มิสเตอร์เจย์ ประทับใจในการถ่ายภาพเป็นอย่างมาก ลอร่า ต้องพยายามอย่างมาก ในการถ่ายทอดอารมณ์ให้ออกมาดูเป็นหวาน และนุ่มนวล เหมือนเจ้าหญิง ในขณะที่อันนาลีส โพสท่าออกมาดูแข็งทื่อ และไม่สามารถถ่ายทอดบุคลิกของเธอ ลงสู่การถ่ายภาพได้
ในห้องตัดสิน โซฟี่ ถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก เนื่องจากเธอโดดเด่น และทำได้ดีในการคัดตัว และภาพถ่ายที่ออกมาสมบูรณ์แบบ ทำให้ ลอร่าและอันนาลีส ต้องตกเป็นสองคนสุดท้ายร่วมกัน ซึ่งเป็นครั้งแรกของพวกเธอทั้งคู่ โดย อันนาลีส มีการพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง แต่เธอมีลุคส์ที่ดูเป็น นักแสดงและพิธีกร มากกว่า ความเป็นนางแบบ ในขณะที่ ลอร่า ที่ทำได้ไม่ดี ในการเดินแบบ และเมื่อถึงเวลาที่ต้องแสดงความนุ่มนวล และความอ่อนโยน เธอกลับทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก สุดท้าย ไทร่า ได้ยื่นภาพให้กับ ลอร่า เพื่อเข้ารอบต่อไป เนื่องจาก ผลงานโดยรวมแข็งแกร่งกว่า อันนาลีส มาก ซึ่งเธอจะได้เป็นสองคนสุดท้ายร่วมกับโซฟี่ ทำให้ อันนาลีส ต้องถูกส่งกลับบ้าน
Highlights
ออกอากาศ 23 พฤษภาคม 2555
This episode recapped the previous episodes of this cycle, running through the challenges, photo shoots and dramatic moments along with never-before-seen footage. Previously unaired footage includes an impromptu Eboni vs. Sophie rap battle, Mariah's culture, Seymone's breakdown when the Brits ganged up on her, Sophie's first time cleaning, Sophie and Catherine's ninja skills, Sophie's imitation of the panel and much more.
Season Finale
ออกอากาศ 30 พฤษภาคม 2555
ในการแข่งขันรอบสุดท้าย สาวๆจะต้องถ่ายภาพและโฆษณาให้กับ คัฟเวอร์เกิร์ล แบลส ฟลิปสติค โดยในส่วนของโฆษณา จะใช้คลิปบางส่วนของการแข่งขันที่ผ่านมา มาใส่ในโฆษณาของพวกเธอด้วย โซฟี่ ทำออกมาได้ดี ในการถ่ายภาพ และถ่ายโฆษณา แต่ลอร่า ต้องพยายามอย่างหนัก ในการถ่ายภาพ เนื่องจาก ถูกคุกคามจาก โรคภาวะตื่นตระหนก และได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที หลังจากนั้น โดยที่ยังไม่ได้ถ่ายโฆษณา
ต่อมา พวกเธอ ได้พบกับ วาเลนติน่า เซอร์ร่า สไตลิสต์จาก Vogue Italia ซึ่งพวกเธอจะได้ถ่ายภาพแฟชั่นเซ็ตกัน โซฟี่ ทำออกมาได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ในขณะที่ ลอร่า ถ่ายภาพออกมาได้อย่างน่าประทับใจ โดยหลังจากนั้น ลอร่า ได้ถ่ายโฆษณาคัฟเวอร์เกิร์ล ในห้องพักของพวกเธอต่อเลย
ต่อมา ไทร่า ได้เข้ามาพบกับสาวๆ เพื่อพูดคุยเรื่องราวต่างๆ ลอร่า ต้องต่อสู้อย่างมาก ในการดำเนินชีวิตของเธอ และโซฟี่ ที่ต้องพยายามแสดงจุดยืนในการแข่งขัน
ในการเดินแบบครั้งสุดท้าย เป็นครั้งแรกที่การเดินแบบ จะต้องเดินแสดงร่วมกับภาพ โฮโลแกรม ให้กับเสื้อผ้าจาก Forever21 โดยได้ แคทเทอรีน, เอโบนี, อลิช่าและอันนาลีส ที่ถูกคัดออกไปแล้ว มาร่วมเดินแบบด้วย โดย ลอร่า และโซฟี่ ทำให้คณะกรรมการประทับใจในการเดินแบบเป็นอย่างมาก
ในการตัดสินครั้งสุดท้าย ลอร่า ถูกติในภาพถ่าย คัฟเวอร์เกิร์ล แต่ในส่วนของโฆษณา ทำให้กรรมการชื่นชอบในบุคลิกที่ดู ตรงไปตรงมา ในขณะที่ ภาพของโซฟี่ ได้รับการตอบรับที่ดีจากกรรมการ มากกว่าการแสดงในโฆษณา ของเธอ คณะกรรมการคิดว่า ลอร่า มีบุคลิกที่ดูหัวดื้อและหัวแข็ง กับโซฟี่ ที่มีบุคลิกที่ดูสดใส ร่าเริง แต่คณะกรรมการก็ชอบบุคลิกของทั้งคู่ ที่ดูเป็นตัวของตัวเอง
สุดท้ายแล้ว อเมริกา เน็กซ์ ทอป โมเดล คนที่ 18 คือ โซฟี่ ซัมเนอร์ โดยเป็นผู้ชนะคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เป็นชาวอังกฤษ ไม่ได้เป็นชาวอเมริกัน
พระเจ้าทันจง
พระเจ้าทันจง (단종 端宗: พ.ศ. 1984 - พ.ศ. 2000) เป็นกษัตริย์เกาหลีรัชกาลที่ 6 ของราชวงศ์โชซ็อน (พ.ศ. 1995 - พ.ศ. 1998) ขณะที่พระเจ้ามุนจงพระบิดาสวรรคตนั้น พระเจ้าทันจงทรงอายุได้แค่ 12 ชันษา จึงต้องให้ฮวางโบอิน และ คิมจงซอ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน แต่คิมจงซอนั้น ต้องการแผ่ขยายอำนาจในราชสำนัก จึงชนเข้ากับการขยายอำนาจของเจ้าชายซูยังและเจ้าชายอันพยอง พระปิตุลา ใน พ.ศ. 1996 เจ้าชายซูยังก็ได้ทำการยึดอำนาจสังหารฮวางโบอินและคิมจงซอที่หน้าพระราชวังเคียงบก และได้สังหารเจ้าชายอันพยองและในพ.ศ. 1998 เจ้าชายซูยัง บังคับให้พระเจ้าดันจงสละบัลลังก์ และถูกเนรเทศ เจ้าชายซูยังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเซโจ ในพ.ศ. 2000 ขุนนางหกคนได้วางแผนยึดอำนาจจากพระเจ้าเซโจกลับคืนให้พระเจ้าดันจง แต่แผนการรั่วไหล ขุนนางทั้งหกจึงถูกประหารชีวิต พระเจ้าเซโจทรงเห็นว่าถ้าพระเจ้าดันจงยังคงมีพระชนม์ชีพอยู่ต่อไปคงจะเป็นภัย จึงปลดพระเจ้าดันจงลงเป็นเจ้าชายโนซานและปลงพระชนม์ในที่สุด
เจ้าชายโนซานเมื่อถูกปลงพระชนม์ยึดอำนาจแล้วก็มิได้รับพระนามกษัตริย์ จนในสมัยพระเจ้าซุกจง พ.ศ. 2241 จึงได้ให้พระนามว่า"ทันจง"
พระนามเต็ม
สมเด็จพระราชาทันจง คงอี อนมุน ชุงจอง อันจาง คยองซุน ดนฮโย พระเจ้าโชซ็อน
รายชื่อตอนในฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน
รายชื่อตอน ใน Hayate no Gotoku!
รายชื่อตอนและเพลงปิดของเรื่อง Hayate no Gotoku! ที่ฉายในญี่ปุ่น ในช่วง 1 เมษายน 2550 - 30 มีนาคม 2551
รายชื่อตอน ใน Hayate no Gotoku!! 2nd Season OVA
รายชื่อตอนและเพลงปิดของเรื่อง Hayate no Gotoku!! 2nd Season - Atsu ga Natsui ze Mizugi-hen! โดยทั่วไป จะนับเป็นตอนที่ 00 ของ Hayate no Gotoku!! 2nd Season ที่ฉายทางโทรทัศน์
รายชื่อตอน ใน Hayate no Gotoku!! 2nd Season
รายชื่อตอนและเพลงปิดของเรื่อง Hayate no Gotoku!! 2nd Season ที่ฉายในญี่ปุ่น ในช่วง 3 เมษายน 2552 - 18 กันยายน 2552
ข้อสังเกต: เวลาออกอากาศตามวันที่ที่ระบุคือ เวลา 25:23 นาฬิกา ซึ่งตามจริงคือเวลา 1:23 ของวันถัดไป
ฮาร์วีย์ มิลก์
หลังจากดำรงตำแหน่งทางการเมืองมาระยะหนึ่ง เขาได้มีเรื่องบาดหมางกับแดน ไวท์คู่แข่งทางการเมืองที่เกลียดเกย์ ทำให้มิลก์ถูกไวท์ยิงในระยะเผาขนจนเสียชีวิตกับนายกเทศมนตรีซานฟรานซิสโก วิกเตอร์ การ์เบอร์
แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของเขาในการเมือง แต่มิลก์ได้กลายเป็นไอคอนมรณสักขีในชุมชนเกย์ซานฟรานซิสโก ในปี ค.ศ. 2002 เขาถูกเรียกว่า "บุคคลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและสำคัญมากที่สุดของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ตั้งแต่การเลือกตั้งที่เคยมีมาในสหรัฐ" หลังจากเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 2009 มิลก์ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี
3 ทหารเสือสาว
จนในปี พ.ศ. 2556 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง ซึ่งในตอนแรกณัฏฐนันท์ ฉวีวงษ์ได้วางแผนทำละครมายาตวันไว้เพียงเรื่องเดียว แต่ต่อมาทางช่อง 3 ได้สั่งให้ทำทั้ง 3 เรื่อง ทำให้กลายเป็นละครโครงการใหญ่ของช่อง 3และของทีวีซีน นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์, อุรัสยา เสปอร์บันด์, ชาคริต แย้มนาม, ราศรี บาเล็นซิเอก้า, ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ และ ภีรนีย์ คงไทย
พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายแพทย์ พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์ สูตินรีแพทย์ โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ผู้เชี่ยวชาญด้านฮอร์โมนต่อมไร้ท่อและการเจริญพันธ์ จบการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิตจากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล  วุฒิบัตรสาขาสูติศาสตร์นรีเวชวิทยาจากราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย  และอบรมการวิจัยสาขาการเจริญพันธุ์ จาก มหาวิทยาลัยออตตาวา ประเทศแคนาดา
ประวัติการทำงาน
เริ่มทำรายการเกี่ยวกับความรู้ทางเพศทางโทรทัศน์ครั้งแรก ทางโทรทัศน์บอกรับไทยสกายทีวี เมื่อ พ.ศ. 2537 ชื่อรายการ "คลินิกก่อนนอน" ต่อมา ได้ดำเนินรายการ   "คลินิกรัก"   ซึ่งเป็นรายการเพศศึกษา ทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี  เมื่อประมาณ พ.ศ.  2540 และเป็นวิทยากรประจำรายการ "ชูรักชูรส"  ช่วงไขปัญหาลับวัยรุ่นกับดูเรกซ์  ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2543 จนถึงปัจจุบัน
งานเขียน
นอกจากนี้ยังเป็นนักเขียนคอลัมน์สุขภาพทางเพศ และตอบปัญหาทางเพศในนิตยสาร เช่น
วงโคจรเค็พเพลอร์
ในการใช้งานส่วนใหญ่ มวลที่จุดศูนย์กลางจะถือว่าเป็นจุดศูนย์กลางมวลของระบบทั้งหมด เมื่อผ่านการจากวิเคราะห์แล้ว วัตถุสองชิ้นที่มีมวลใกล้เคียงกันสามารถใช้วงโคจรเค็พเพลอร์เพื่ออธิบายการเคลื่อนที่รอบจุดศูนย์กลางมวล (คือศูนย์กลางความโน้มถ่วง) ของระบบ
ประวัติศาสตร์
ก่อนศตวรรษที่ 16 และ 17 เป็นที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์เป็นไปตามแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางที่สอนโดยนักปรัชญาชาวกรีกโบราณ อาริสโตเติล และ ปโตเลไมโอส โดยวงโคจรเป็นวงกลมในอุดมคติ ความผันแปรในการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์อธิบายได้โดยเส้นทางของวงกลมขนาดเล็กที่ซ้อนทับบนเส้นทางของวงกลมขนาดใหญ่ เมื่อการวัดตำแหน่งของดาวเคราะห์มีความแม่นยำมากขึ้น การแก้ไขเพื่อสนับสนุนทฤษฎีนั้นก็ยิ่งเพิ่มวงกลมมากขึ้น ในปี ค.ศ. 1543 นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสได้เผยแพร่แบบจำลองระบบสุริยะด้วยแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่เขาก็ยังเชื่อว่าดาวเคราะห์เคลื่อนที่ในเส้นทางการโคจรเป็นวงกลมในอุดมคติโดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ดวงอาทิตย์
หลังจากนั้นในปี 1609 โยฮันเนิส เค็พเพลอร์จึงได้เสนอกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ขึ้น โดยตามกฎข้อแรกของเค็พเพลอร์แล้ววงโคจรของดาวเคราะห์ทั้งหมดเป็นวงรี โดยดวงอาทิตย์ไม่ได้อยู่ที่ศูนย์กลางของวงโคจร แต่อยู่ที่จุดโฟกัสจุดหนึ่งของวงรี นอกจากนี้แล้วรูปแบบการโคจรแบบอื่นเช่นพาราโบลาและไฮเพอร์โบลาก็ได้ถูกทำนายไว้เช่นกัน วงโคจรของการเคลื่อนที่ซึ่งอธิบายโดยเค็พเพลอร์นี้ถูกเรียกว่า วงโคจรเค็พเพลอร์
วงโคจรแบบต่าง ๆ
วงโคจรเค็พเพลอร์อาจแบ่งโดยขึ้นอยู่กับความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร e ได้เป็น อนึ่ง กรณีของพาราโบลาและไฮเพอร์โบลานั้นเนื่องจากการเคลื่อนที่ไม่ได้มีลักษณะเป็นวงปิดจึงมักใช้คำว่า "วิถีโคจร" (trajectory) แทนที่ "วงโคจร" (orbit)
ขั้นตอนวิธีการหาปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปมของทาร์จาน
ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของระหว่างคู่ปม d และ e ในต้นไม้ T คือ ปม g ซึ่งเป็นปมบรรพบุรุษของทั้งปม d และปม e ที่ไกลจากปมรากมากที่สุด
ขั้นตอนวิธีของทาร์จาน ไม่เหมือนกับขั้นตอนวิธีการหาปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปมอื่น ๆ เนื่องจากเป็นขั้นตอนวิธีออฟไลน์ ซึ่งคือขั้นตอนวิธีที่จะต้องป้อนข้อมูลนำเข้าทั้งหมดก่อนเริ่มการแก้ปัญหาตามขั้นตอนวิธี นอกจากนี้ขั้นตอนวิธีของทาร์จาน ยังเป็นขั้นตอนวิธีที่ใช้โครงสร้างข้อมูลที่เรียกว่า การยูเนียนและการค้นหา ทำให้ระยะเวลาที่ใช้สำหรับขั้นตอนวิธีนี้ไม่เป็นค่าคงตัว ในกรณีที่มีจำนวนคู่ของปมเท่ากับจำนวนของปมทั้งหมด ทำให้แตกต่างจากขั้นตอนวิธีอื่น ๆ ที่ไม่ได้ใช้โครงสร้างข้อมูลการยูเนียนและการค้นหา ต่อมาในปี 1983 Gabow และ Tarjan ได้ทำการปรับปรุงประสิทธิภาพของขั้นตอนวิธีให้ใช้ระยะเวลาเร็วขึ้นเป็นแบบเชิงเส้น O(n)
รหัสเทียม
รหัสเทียม ด้านล่างอธิบายถึง ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของแต่ละคู่ปมในต้นไม้ P โดยมี r เป็นปมราก ซึ่งลูกของปม n จะอยู่ในเซต n.children ทั้งนี้เนื่องจากขั้นตอนวิธีการนี้เป็นแบบออฟไลน์ ดังนั้น เซตของ P จะต้องถูกกำหนดเป็นพิเศษล่วงหน้า ขั้นตอนวิธีนี้ใช้การดำเนินการกับป่าไม้ของกลุ่มเซตไม่มีตัวร่วม (disjoint-set forest) 3 แบบ คือ ขณะเริ่มต้นแต่ละปมจะถูกกำหนดให้มีสีขาว และจะถูกกำหนดเป็นสีดำก็ต่อเมื่อปมนั้นและลูกทั้งหมดของปมนั้นถูกผ่านแล้ว ปมบรรพบุรุษร่วมใกล้สุดของคู่ปม {u,v} จะสามารถหาได้จาก Find(v).ancestor ในทันทีได้ก็ต่อเมื่อ หลังจากที่ปม u ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำเรียบร้อยแล้ว โดยมีเงื่อนไขว่า ปม v จะต้องเป็นสีดำแล้ว ไม่เช่นนั้นจะสามารถหาได้จาก Find(u).ancestor ในทันทีหลังจากที่ ปม v ถูกเปลี่ยนเป็นสีดำ
รหัสเทียมด้านล่างต่อไปนี้ เป็นรหัสเทียมอ้างอิงถึงการดำเนินการทั้ง 3 แบบที่ได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมสำหรับป่าไม้ของกลุ่มเซตไม่มีตัวร่วม อันได้แก่ MakeSet, Find และ Union
function MakeSet(x) x.parent := x    x.rank   := 0
function Union(x, y)    xRoot := Find(x) yRoot := Find(y) if xRoot.rank > yRoot.rank yRoot.parent := xRoot else if xRoot.rank < yRoot.rank xRoot.parent := yRoot else if xRoot != yRoot yRoot.parent := xRoot xRoot.rank := xRoot.rank + 1
function Find(x) if x.parent == x       return x     else x.parent := Find(x.parent) return x.parent
ลิขิตรักข้ามดวงดาว
ลิขิตรักข้ามดวงดาว เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่าที่นำซีรีส์เกาหลี You Who Came from the Stars ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว มาสร้างเป็นละครซีรีส์เวอร์ชันภาษาไทย ถือเป็นซีรีส์เกาหลีใต้เรื่องแรกที่ช่อง 3 ซื้อลิขสิทธิ์มาทำละคร นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ, ภีรนีย์ คงไทย ผลิตโดย บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เดิมกำกับการแสดงโดย พันธุ์ธัมม์ ทองสังข์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น ภวัต พนังคศิริ
การตอบรับ
ลิขิตรักข้ามดวงดาว ออกฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2562 โดยได้ติดเทรนด์ทวิตเตอร์อันดับ 1 ของโลก แต่พฤติกรรมของการแสดงความคิดเห็นถึงละครเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับละครเลยเสียทีเดียว เรตติงเฉลี่ยตอนแรกทำได้ 1.8 ถือเป็นเรตติงที่ต่ำที่สุดในประวัติการทำงานของนักแสดงนำทั้งสองคนอย่าง ณเดชน์ คูกิมิยะ และ ภีรนีย์ คงไทย ซึ่งละครเรื่องเดิมของภีรนีย์ คือละครเรื่อง บ่วงนฤมิต (2562) เปิดตัวไปแค่ 2.08 เท่านั้น ส่วนทางด้านณเดชน์เอง เคยมีละครอย่าง เล่ห์ลับสลับร่าง (2560) เปิดตัวที่ 3.4
เมื่อออกฉายตอนแรก เดอะสแตนดาร์ด วิจารณ์เปรียบเทียบกับต้นฉบับว่า "หากคุณเป็นคนเคยดูละครเรื่องนี้ในเวอร์ชันเกาหลีมาแล้ว การได้ชมละครเรื่องนี้ในตอนแรกก็ต้องเรียกว่าเหมือนโขลกกันมาทั้งดุ้น จนแทบไม่รู้สึกถึงความแตกต่าง อาจติดขัดในเรื่องของโปรดักชัน การตัดต่อ และเซตติ้งกรุงเทพฯ ที่มีหิมะตก ที่อาจต้องใช้เวลาให้ผู้ชมได้ทำความเข้าใจอีกสักพัก" แต่ชมการแสดงว่า "การแสดงของนักแสดงนำทั้งสองที่ทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดี โดยเฉพาะการที่ภีรนีย์ใส่จริตจะก้านของตัวละคร ‘ฟ้ารดา’ ออกมาได้น่าสนใจ และเป็นบุคลิกการแสดงที่เธอทำได้ดีมาตลอด"
การคลังสาธารณะของญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ประมาณ 377,930 ตารางกิโลเมตร นับได้ว่าเป็นอันดับที่ 61 ของโลก ประเทศญี่ปุ่นมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยซึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยใช้รูปแบบรัฐเดี่ยว (Unitary state) และยึดหลักการแยกอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการออกจากกัน ญี่ปุ่นถือเป็นประเทศที่ผู้นำทางเศรษฐกิจ โดยมีจีดีพีสูงเป็นอันดับสามของโลกในปี พ.ศ. 2553 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน ญี่ปุ่นมีกำลังการผลิตที่สูงและถือว่าเป็นประเทศที่เป็นต้นกำเนิดของผู้ผลิตชั้นนำ ที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น รถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องจักร เหล็กกล้า โลหะนอกกลุ่มเหล็ก เรือ สารเคมี ญี่ปุ่นมีมาตรฐานความเป็นอยู่ที่ดี ประชากรอายุยืนที่สุดในโลก
ระบบการคลังสาธารณะประเทศญี่ปุ่น
== โครงสร้างอำนาจรัฐ (สถาบันที่ใช้อำนาจอธิปไตย) ของประเทศญี่ปุ่น ==
หน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดทำร่างงบประมาณรายจ่ายประจำปีของรัฐบาลประเทศญี่ปุ่น
กระทรวงการคลัง (Ministry Finance Japan)  มีหน้าที่รับผิดชอบ ในการจัดทำร่างงบประมาณรายจ่ายประจำปีของรัฐบาลประเทศญี่ปุ่น สังกัดคณะรัฐมนตรี เป็นศูนย์รวมอำนาจด้านการเงิน มีอำนาจทั้งการจัดทำงบประมาณ งบการเงินและการบัญชีกองทุนปรับงบดุล และได้รับการอนุมัติงบประมาณของแต่ละกระทรวงและการรับรองหน่วยงานเจ้าหน้าที่ในความดูแลของใบเสร็จรับเงินและเบิกจ่ายเงิน ตรวจสอบเกี่ยวกับการกำกับดูแลการดำเนินการงบประมาณของพนักงานหน่วยงานภาครัฐและการเก็บรวบรวมงบประมาณสำหรับการทำบัญชี การเก็บภาษีการจัดการด้านทรัพย์สินของรัฐบาล มีการใช้ระบบนอกงบประมาณที่มีขนาดใหญ่กว่าปกติ 2-3 เท่า ปีงบประมารเริ่มต้น 1 เมษายนของทุกปี รับผิดชอบทั้งการบริหารเงินอย่างถูกต้องในการจัดการสกุลเงินและการบำรุงรักษาความเชื่อมั่นในการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศและภารกิจคือการให้ความมั่นใจในเสถียรภาพของจัดตั้งแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศให้เกิดการจัดเก็บภาษีของความยุติธรรมและเหมาะสมการบริหารจัดการที่เหมาะสมของภาษีศุลกากร, การจัดการที่เหมาะสมของการบริหารเงินของชาติและการบำรุงรักษาความเชื่อมั่นในสกุลเงิน งบประมาณและการบัญชีการเงินของประเทศ สกุลเงิน ภาษีพันธบัตรรัฐบาลญี่ปุ่น, การลงทุนทางการเงินจากอัตราแลกเปลี่ยนทรัพย์สินของรัฐ
หน่วยงานที่มีหน้าที่กำกับดูแลนโยบายการเงินของประเทศญี่ปุ่น
ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น (BoJ - Bank of Japan) มีหน้าที่กำกับดูแลนโยบายการเงินของประเทศญี่ปุ่น ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นเป็นสถาบันที่ทันสมัยที่สุด ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นหลังจากมีการฟื้นฟูในสมัย “เมจิ (Meiji) ” ก่อนที่จะมีการบูรณะระบบศักดินาของญี่ปุ่น หัวเมืองทั้งหมดมีการออกเงินของตัวเองมาใช้ “ฮันซัสสุ” ในลำดับของหน่วยที่เข้ากันไม่ได้ แต่พระราชบัญญัติเงินตราใหม่ของเมจิ 4 (1871) ได้แก้ไขปัญหาเหล่านี้ และยังเป็นที่ยอมรับให้เป็นสกุลเงินทศนิยมใหม่ อดีตหัวเมืองกลายเป็นจังหวัด และโรงกษาปณ์ของพวกเขากลายเป็นธนาคารเอกชนแบบเช่าเหมา (ธนาคารชาร์เตอร์) ซึ่งในช่วงแรกยังคงสิทธิ์ในการพิมพ์เงิน เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งรัฐบาลกลางและคนเหล่านี้เรียกว่า ธนาคารออกเงินแห่งชาติ ด้วยเหตุนี้ธนาคารแห่งชาติญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นเมื่อ ปีเมจิที่ 15 (1828) และได้รับการผูกขาดในการควบคุมปริมาณเงิน จัดตั้งขึ้นเพื่อขจัดภาวะเงินฝืดให้หมดสิ้นไป และสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศญี่ปุ่นควบคุมนโยบายการเงิน ประโยชน์ของเสถียรภาพด้านราคาที่ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นได้รับหน้าที่ในการตัดสินใจดูแลนโยบายการเงินถูกนำมาเป็นทั้งราคาของสินค้าและบริการที่เราจะได้ราคาที่มีเสถียรภาพ มีผลต่อการก่อตัวของความสนใจในตลาดการเงินที่เป็นสกุลเงินและการควบคุมทางการเงินและมีความเชื่อมั่นจากการใช้เงินเป็นรากฐานของเศรษฐกิจของประเทศและกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดตามกฎบัตรภารกิจของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นคือ
โครงสร้างระบบภาษีประเทศญี่ปุ่น
การจัดเก็บภาษีในญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ ภาษีประเทศหรือเงินภาษีที่ชำระให้กับประเทศ ซึ่งจะจัดเก็บโดยรัฐบาลกลาง เช่น ภาษีจากรายได้ ภาษีบริโภค เป็นต้น และภาษีท้องถิ่นหรือเงินภาษีที่ชำระให้กับจังหวัดหรือเทศบาล ซึ่งจะจัดเก็บโดยรัฐบาลท้องถิ่น เช่น ภาษีบุคคล ภาษีสิ่งก่อสร้าง ภาษีรถยนต์ ภาษีที่ชำระให้กับประเทศและภาษีท้องที่สามารถแบ่งออกได้เป็นภาษีโดยตรงและภาษีโดยอ้อม ภาษีโดยตรง เช่น ภาษีเงินได้ ภาษีนิติบุคคล ภาษีพักอาศัย ภาษีรถยนต์ เป็นต้น ภาษีโดยอ้อม เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีศุลกากร ภาษีสุรา เป็นต้น
ภาษีประเทศ
คือ ภาษีที่จะต้องชำระให้กับประเทศเรียกว่า ภาษีประเทศ ซึ่งจะประกอบด้วย ภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีเงินได้ ภาษีเงินได้ คือ  ภาษีเงินได้คือภาษีที่ถูกเรียกเก็บจากเงินได้ทั้งหมดตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนมกราคม จนถึงวันที่ 31ธันวาคม ของปีนั้นๆ และจะต้องยื่น แบบแสดงเงินได้ภายในวันที่ 16กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 15 มีนาคม ในปีนั้นๆ ถ้าเป็นชาวต่างชาติขอบเขตและอัตราการชำระภาษีจะมีความแตกต่างกันระหว่างผู้พักอาศัยในญี่ปุ่นและผู้ที่ไม่ได้พักอาศัยในญี่ปุ่น ผู้พักอาศัยในญี่ปุ่นและผู้ที่ไม่ได้พักอาศัยในญี่ปุ่น ผู้พักอาศัยในญี่ปุ่น คือ ผู้ที่มีที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น หรือบุคคลที่อาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่นมากกว่า1ปี ตามกฎหมายแล้วจะต้องชำระภาษีอัตราเดียวกับพลเมืองชาวญี่ปุ่น ตามรายได้ที่ได้รับ ผู้ไม่ได้พักอาศัยในญี่ปุ่น คือ บุคคลที่นอกเหนือจากบุคคลที่อาศัยในประเทศญี่ปุ่นหรือเรียกว่าไม่ได้อาศัยอยู่ในญี่ปุ่น ในกรณีของผู้ไม่ได้อาศัยในญี่ปุ่นตามกฎหมายแล้วต้องชำระภาษี 20%ของรายได้ที่ได้รับ อัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (Personal Income Tax) ของประเทศญี่ปุ่น หมายเหตุ: เงินลดหย่อน ได้แก่ เงินค่าประกันชีวิต เงินค่าประกันสุขภาพ เงินค่าบำนาญ เป็นต้น
วิธีการชำระภาษี (แบบแสดงภาษีเงินได้และภาษีหัก ณ ที่จ่าย) บุคคลที่ต้องชำระภาษี คือ ผู้ที่ทำการค้าขาย ซึ่งจะต้องคำนวณรายละเอียดต่างๆ เช่น ยอดรายรับค่าใช้จ่ายที่จำเป็น แล้วนำไปยื่นแสดงต่อสรรพากรโดยตรง เอกสารนี้เรียกว่า แบบแสดงภาษีเงินได้ในกรณีของบุคคลซึ่งเป็นพนักงานบริษัทที่ได้รับเงินเดือนและโบนัสจากบริษัท ไม่ต้องยื่นแบบแสดงเงินได้ บริษัทจะทำการหักภาษีจากรายเงินเดือนชำระให้กับสรรพากรทุกเดือนโดยอัตโนมัติ ถือว่าได้ชำระเรียบร้อยแล้ว เรียกว่า ภาษีหัก ณ ที่จ่าย
แบบแสดงภาษีเงินได้ แบบแสดงภาษีเงินได้ คือ บุคคลที่ประกอบธุรกิจ เกษตรกรรม หรือ กิจการส่วนตัว จะต้องคำนวณภาษีเงินได้จากยอดรวมของรายได้ใน 1 ปีที่ได้รับระหว่างวันที่ 1มกราคม ถึง 31 ธันวาคม ในปีก่อน และต้องยื่นแบบแสดงภาษีเงินได้ให้กับสรรพากร แต่สำหรับผู้รับเงินเดือนส่วนใหญ่ไม่จำเป็นต้องยื่นแต่สำหรับผู้รับเงินเดือนในกรณีดังต่อไปนี้ร้องยื่นแบบแสดงภาษีเงินได้ให้กับสรรพากร นอกจากนี้อาจจะมีความจำเป็นที่จะต้องใช้แบบแสดงภาษีเงินได้ในกรณีที่มีการต่อเวลาพำนักในประเทศญี่ปุ่นหรือเปลี่ยนสถานะการพำนัก ดังนั้นจึงควรเก็บไว้เป็นอย่างดี ในกรณีที่คุณมีผู้อยู่ในความอุปถัมภ์ในประเทศของตนเอง จะสามารถได้รับการหักลดหย่อนภาษีสำหรับผู้อยู่ในความอุปถัมภ์ได้ เพราะฉะนั้น ถ้ามีรายได้จากการทำงานแต่ไม่ได้รับการหักลดหย่อนภาษีผู้อยู่ในความอุปถัมภ์ ควรยื่นคำร้องขอคืนเงินภาษีเงินได้ส่วนเกิน
ใบรับรองการหักภาษีของเงินได้
การปรับสิ้นปี การปรับสิ้นปี คือ ยอดภาษีเงินได้ที่เรียกเก็บจากยอดรวมของรายได้ในระยะเวลา 1 ปี กับยอดภาษีเงินได้ที่หัก ณ ที่จ่ายที่ถูกหักออกจากเงินเดือนในแต่ละเดือน ไม่เท่ากันถือเป็นเรื่องปกติ เวลาจ่ายเงินเดือนครั้งสุดท้ายของปีนั้นๆจะมีกระบวนการคำนวณภาษีส่วนที่ขาดและเกิน เรียกว่า การปรับสิ้นปี บริษัทที่ท่านทำงานอยู่เป็นผู้ดำเนินการ กรณีที่สมัครเข้าประกันตนในระบบประกัน คลอดบุตรก่อนวันที่ 31 ธันวาคม หลังจากทำการปรับสิ้นปีแล้ว สามารถดำเนินการปรับยอดสิ้นปีได้อีกครั้ง การคืนภาษี บุคคลที่มีรายได้ใน 1 ปีน้อยเท่ากับเงินที่ได้จากการทำงานพิเศษ, มีเด็กเกิดใหม่ จำนวนสมาชิกในครอบครัวที่จะต้องดูแลเพิ่มมากขึ้น หรือจ่ายค่ารักษาพยาบาลเป็นเงินจำนวนมาก เป็นต้น แม้กระทั่งผู้ที่มีเงินเดือน เมื่อยื่นแบบแสดงให้กับสรรพากรสามารถขอรับภาษีส่วนหนึ่งคืนย้อนหลังเป็นเวลา 5 ปีได้
อัตราภาษีประเภทบริษัท อัตราภาษีในการทำธุรกิจ (Local Business Tax)
ภาษีมรดก เริ่มจัดเก็บภาษีมรดกปี 2485 โดยเป็นการจัดเก็บภาษีการรับมรดก (Inheritance Tax) โดยมีโครงสร้างการจัดเก็บดังนี้
ผู้เสียภาษี ได้แก่ ผู้ที่ได้รับมรดกซึ่งอาศัยในญี่ปุ่นหรืออยู่ในต่างประเทศ แต่ได้รับมรดกซึ่งอยู่ในญี่ปุ่น
ฐานภาษี ได้แก่ ราคาตลาดของทรัพย์สินมรดก รวมทั้งทรัพย์สินที่ได้รับภายใน 3 ปี ก่อนเจ้ามรดกตาย โดยนำมาหักค่าใช้จ่าย ได้แก่ หนี้สิน ค้าใช้จ่ายในการจัดงานศพ และค่าลดหย่อนตามกำหนด
ทรัพย์สินที่ได้รับยกเว้นภาษีมรดก มีดังนี้
อัตราภาษี เป็นอัตราก้าวหน้าตามมูลค่ามรดกที่ได้รับอัตราตั้งแต่ 10% ถึง 70%
การยื่นแบบฯ และการชำระภาษี ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีมรดกยื่นแบบแสดงรายการภายใน 6 เดือน นับแต่วันได้รับมรดก ส่วนการชำระภาษีให้ชำระในวันที่ยื่นแบบ
ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีมูลค่าเพิ่ม คือ เงินสำหรับค่าบริการหรือสินค้าทั้งหมด เช่น ซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เกต อัตราของภาษีคือ 5% (เดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 )
มูลค่าติดแสดง (ราคา) ของญี่ปุ่น คือราคารวมภาษีโดยรวมภาษีมูลค่าเพิ่มของสินค้าและบริการแต่ธุรกรรมดังต่อไปนี้ไม่ได้รวมภาษีเอาไว้
ภาษีศุลกากร (Tariffs) ภาษีศุลกากรเป็นภาษีที่เรียกเก็บจากสินค้าที่นำเข้า โดยใช้มูลค่าการนำเข้า (ได้แก่ ราคาของสินค้า +เบี้ยประกัน+ค่าขนส่ง) หรือจำนวนของสินค้าเป็นเกณฑ์การคำนวณ กล่าวคือ อัตราภาษีขั้นที1 (Primary tariff rate) จะใช้สำหรับปริมาณการนำเข้าที่กำหนด แต่หากมีปริมาณการนำเข้ามากกว่านั้น อัตราภาษีขั้นที่สอง (Secondary Tariff rate) ซึ่งสูงกว่าแบบแรกจะถูกนำมาใช้ อนึ่ง หากต้องการใช้อัตราภาษีขั้นที่1จะต้องยื่นคำร้องเพื่อขอแบ่งสัดส่วนอัตราภาษี
ภาษีสุรา (Liquor Tax) สินค้าประเภทสุราที่มีกำหนดไว้ในกฎหมายภาษีสุรา จะถูกจัดเก็บภาษีตามปริมาณการนำเข้าโดยแยกตามประเภทของสุรานั้น
ภาษีผู้บริโภค (Consumption Tax) ภาษีผู้บริโภคจะถูกจัดเก็บอีกร้อยละ 5 ของผลรวมของมูลค่าการนำเข้าและภาษีศุลกากร (หรือ ภาษีสุราในบางกรณี) อนึ่งไม่ว่าจะเป็นการนำเข้าเพื่อการค้าหรือนำเข้าส่วนตัวถ้ามูลค่าของสินค้าไม่เกิน 10,000 เยนจะได้รับการยกเว้นภาษี ทั้งภาษีศุลกากรและภาษีผู้บริโภค ส่วนสุราถ้าไม่เกิน10,000 เยน จะได้รับการยกเว้นเฉพาะภาษีศุลกากรและภาษีผู้บริโภค แต่ยังคงเรียกเก็บภาษีสุรา
ภาษีท้องถิ่น (Local Taxes)
สามารถที่จะแยกพิจารณาได้ออกเป็น 2 ระดับ คือ ภาษีของจังหวัด (Prefecture)  และ ภาษีของเทศบาล (Municipality)
2. ภาษีการค้า (Enterprise Tax)  มีสัดส่วนสูงถึงร้อยละ 26.6 ของรายได้จากภาษีของจังหวัด ภาษีประเภทนี้เป็นภาษีที่จัดเก็บจากทั้งนิติบุคคลที่ได้มีการตั้งสำนักงานอยู่ในจังหวัดนั้น ๆ และบุคคลธรรมดาที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจหรือประกอบอาชีพตามที่กฎหมายกำหนดไว้ และมีการยกเว้นการจัดเก็บภาษีการค้ากับนิติบุคคล หรือบุคคลธรรมดาที่ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการทำป่าไม้และการทำเหมืองแร่ รวมทั้งให้มีการงดเว้นภาษีการค้าแก่บุคคลธรรมดาที่ประกอบอาชีพด้านเกษตรกรรมและการประมง ถ้ากิจการของบุคคลธรรมดาอาศัยเพียงแรงงานภายในครัวเรือนของตนเองเท่านั้น สำหรับอัตราการจัดเก็บภาษีการค้านั้น สามารถที่จะแยกพิจารณาออกได้เป็น 2 ลักษณะคือ ภาษีที่จัดเก็บจากบุคคลธรรมดา และภาษีที่จัดเก็บจากนิติบุคคล โดยในรายละเอียดแล้วสามารถ แยกพิจารณาได้ ดังนี้คือ
การคำนวณเงินที่บุคคลนั้นจำเป็นจะต้องเสียภาษีธุรกิจให้แก่ท้องถิ่นนั้น มากจากการ หักลบ รายจ่ายที่จำเป็นออกจากรายรับซึ่งแบ่งแยกตามประเภทของการประกอบธุรกิจของบุคคลเหล่านั้น
อย่างไรก็ตาม หากจังหวัดมีความต้องการหรือปัญหาทางด้านการคลัง จังหวัดอาจสามารถเพิ่มอัตราภาษีได้อีกไม่เกิน 1.1 เท่าของอัตราภาษีปกติ
4. ภาษีอสังหาริมทรัพย์ (Real Property Acquisition Tax)  เป็นการกำหนดเก็บภาษีกับผู้ถือครองที่ดิน (Land) หรือบ้าน (Houses) ซึ่งสิทธิครอบครองนี้ไม่รวมถึงการได้มาทางมรดก (Inheritance) หรือ การรวม หรือแยกกันของบริษัท (The Merger or Division of Corporations) โดยอัตราภาษีอยู่ที่ ร้อยละ 4 นับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2003 จนกระทั่งวันที่ 31 มีนาคม 2006 หลังจากนั้น อัตราภาษีจะลดลงเหลือร้อยละ 3 โดยการคำนวณภาษี จะขึ้นอยู่กับราคาการประเมินของที่ดินหรือบ้านที่ครอบครองในขณะนั้น สำหรับการลดหย่อนภาษีอสังหาริมทรัพย์นั้น      สามารถทำได้ในกรณีของการถือกรรมสิทธิ์ที่ดินหรือบ้านเพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้เป็นที่อยู่อาศัย (Residential Purpose) โดยที่กฎหมายกำหนดว่า สำหรับบ้านใหม่ที่มีเนื้อที่ระหว่าง 50-240 ตารางเมตร จะได้รับการลดหย่อนภาษี โดยมีการปรับลดราคาประเมินของบ้านลง 12,000,000 เยน อย่างไรก็ตาม การจัดเก็บภาษีประเภทนี้จะได้รับการยกเว้นเมื่อ ราคาประเมินของที่ดินหรือบ้านมีมูลค่าต่ำกว่าอัตราที่กำหนด ซึ่งได้แก่อัตราต่ำกว่า 100,000 เยนในกรณีของราคาที่ดิน ต่ำกว่า 230,000 เยนในกรณีของราคาบ้านใหม่ และต่ำกว่า 120,000 เยนในกรณีของบ้านที่มิใช่บ้านใหม่ จากข้อมูลงบประมาณในปี ค.ศ. 2000 ได้แสดงให้เห็นว่าสัดส่วนของภาษีอสังหาริมทรัพย์ต่อสัดส่วนภาษีทั้งหมดของจังหวัดนั้น จะคิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 3.625
5. ภาษีบุหรี่ (Tobacco Tax)  ภาษีจากบุหรี่จะมีการจัดเก็บทั้งในระดับจังหวัด และเทศบาล คือ ในส่วนของจังหวัด ภาษีบุหรี่จะถูกจัดเก็บจากผู้ผลิตและค่าส่งบุหรี่ในอัตรา 969 เยนต่อปริมาณบุหรี่ 1,000 มวน
6. ภาษีการใช้สนามสนามกอล์ฟ (Golf Course Utilization Tax)  ผู้เล่นกอล์ฟแต่ละคน จะต้องชำระภาษีในการเข้าใช้สนามกอล์ฟในอัตราขั้นต่ำกว่า 800 เยนต่อคนต่อวัน และองค์กรปกครองท้องถิ่นจะเรียกเก็บได้ไม่เกิน 1,200 เยนต่อคนต่อวัน ในการจัดเก็บภาษีประเภทนี้ ผู้ประกอบการสนามกอล์ฟจะเป็นผู้จัดเก็บจากผู้เล่น และจัดส่งให้กับจังหวัด หลังจากที่จังหวัดได้รับแล้ว ทางจังหวัดยังต้องแบ่งภาษีประเภทนี้ให้แก่เทศบาลพื้นที่ ซึ่งสนามกอล์ฟนั้น ๆ ตั้งอยู่ในอัตรา 7 ใน 10 ส่วนด้วย
7. ภาษีรถยนต์ (Automobile Tax)  จะจัดเก็บจากเจ้าของรถยนต์ทุกคน ทั้งที่เป็นนิติบุคคล ผู้ประกอบการธุรกิจ หรือบุคคลธรรมดา ล้วนต้องเสียภาษีรถยนต์ประจำปีให้แก่จังหวัด โดยที่อัตราในการเสียภาษีนั้น จะแตกต่างกันออกไปตามขนาดความจุของเครื่องยนต์ ประเภทของรถยนต์ รวมถึงวัตถุประสงค์ในการใช้รถยนต์ ซึ่งจะสามารถสังเกตเห็นได้ว่า โดยขั้นต่ำแล้ว บุคคลธรรมดาที่ใช้รถยนต์ขนาดเล็ก ซึ่งมีความจุของกระบอกสูบเครื่องยนต์ต่ำกว่า 1 ลิตร ยังคงต้องจ่ายภาษีรถยนต์ประจำปีเป็นเงินจำนวนเกือบ 30,000 เยน และอัตราภาษีที่ทางองค์กรปกครองท้องถิ่นในระดับจังหวัดจัดเก็บสำหรับรถประเภทและขนาดต่างๆ นั้น สามารถสรุปได้ดังตารางต่อไปนี้
อัตราภาษีสำหรับรถยนต์นั่ง
ตารางแสดงอัตราภาษีสำหรับรถยนต์นั่ง
ที่มา: The Ministry of Finance, An Outline of Japanese Taxes 2004 (www.mof.go.jp/english/tax/taxes2004e_h.pdf) p.226. [May 13th, 2005].
นอกเหนือไปจากอัตราการเรียกเก็บภาษีรถยนต์นั่ง ที่แสดงให้เห็นดังตารางข้างต้นมานี้ อัตราการจัดเก็บภาษีรถประเภทอื่น ๆ ก็จะมีอัตราการจัดเก็บภาษีที่แตกต่างกันออกไป กล่าวคือ อัตราภาษีสำหรับรถบรรทุก ในการจัดเก็บภาษีสำหรับรถบรรทุกปกติ ที่มีขนาดการบรรทุกได้โดยเฉลี่ยประมาณ 4 – 5 เมตริกตันนั้น อัตราภาษีประจำปีที่ทางจังหวัดจัดเก็บ จะมีความแตกต่างกันออกไปตามประเภทหรือวัตถุประสงค์ของการใช้งาน โดยอัตราในการจัดเก็บคือ
ในการจัดเก็บภาษีรถโดยสารซึ่งมีขนาดความจุผู้โดยสารได้โดยเฉลี่ย 40 – 50 คนนั้น จะมีอัตราการการจัดเก็บภาษีที่แตกต่างกันออกไป ตามแต่วัตถุประสงค์ในการใช้งาน เช่นเดียวกันกับการจัดเก็บภาษีสำหรับรถบรรทุก กล่าวคือ
มวลชน เจ้าของรถโดยสารนั้น จะต้องชำระภาษีในอัตรา 38,000 เยน อัตราภาษีสำหรับรถยนต์สามล้อขนาดเล็ก นอกเหนือไปจากรถประเภทต่างๆที่กล่าวมาข้างต้นนี้ รถยนต์สามล้อขนาดเล็ก จะเป็นประเภทของรถยนต์ที่ชำระภาษีในอัตราที่ถูกที่สุด คือ รถสามล้อขนาดเล็กที่ใช้ไปเพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าหรือการพาณิชย์ จะเสียภาษีในอัตราต่ำเพียง 4,500 เยนต่อปี สำหรับรถยนต์ สามล้อที่มิได้ใช้ไปเพื่อการค้าหรือพาณิชย์ จะเสียภาษีในอัตราที่สูงขึ้นคือ 6,000 เยนต่อปี
8. ภาษีการครอบครองรถยนต์ (Automobile Acquisition Tax)  วัตถุประสงค์ที่สำคัญที่ทำให้องค์กรปกครองท้องถิ่นต้องจัดเก็บภาษีประเภทนี้ ก็เพื่อที่จะนำเอาเงินภาษีไปใช้สำหรับการบำรุงถนนหนทางในเขตท้องถิ่นของตนเอง การจัดเก็บภาษีประเภทนี้ หลังจากที่องค์กรปกครองท้องถิ่นในระดับจังหวัดได้เก็บภาษีประเภทนี้มาแล้ว จังหวัดต้องจัดแบ่งภาษีนี้ร้อยละ 70 ให้แก่องค์กรปกครองท้องถิ่นในระดับเทศบาลด้วย และจะได้รับการยกเว้นสำหรับกรณีของรถจักรยานยนต์ รวมทั้งการครอบครองรถยนต์ของหน่วยงานราชการส่วนกลางและองค์กรปกครองท้องถิ่นต่าง ๆ นอกจากนั้น การได้รับรถยนต์สืบทอดทางมรดก หรือเป็นผลมาจากการร่วมกิจการของบริษัทเอกชน ก็จะได้รับการยกเว้นการจัดเก็บภาษีประเภทนี้เช่นเดียวกัน ในส่วนของอัตราในการจัดเก็บภาษีประเภทนี้นั้น จะคำนวณจากฐานราคาในการซื้อขายรถยนต์ โดยอัตราภาษีที่จัดเก็บจะอยู่ที่อัตราร้อยละ 3 สำหรับรถยนต์ที่จะนำไปใช้เพื่อการพาณิชย์ และในอัตราร้อยละ 5 สำหรับรถยนต์ที่มิได้ใช้เพื่อการพาณิชย์ อย่างไรก็ตาม หากรถยนต์นั้น มีมูลค่าการซื้อขายในราคาที่ต่ำกว่า 500,000 เยน ภาษีประเภทนี้ จะได้รับการยกเว้น
9. ภาษีเหมืองแร่ (Mine-lot Tax)  อัตราในการจัดเก็บภาษีก็จะมีความแตกต่างกันออกไป ในกรณีที่เป็น เหมืองสินแร่ ผู้ถือสัมปทานจะต้องเสียภาษีรายปีในอัตรา 200 เยนต่อพื้นที่เหมือง 10,000 ตารางเมตร หากเหมืองสินแร่นั้นมีพื้นที่ติดริมฝั่งแม่น้ำ ผู้รับสัมปทานยังต้องจ่ายภาษีรายปีเพิ่มขึ้น 600 เยนต่อทุกพื้นที่ 1,000 ตารางเมตร ที่ติดริมฝั่งแม่น้ำ ส่วนเหมืองประเภทอื่นๆ ผู้รับสัมปทานจะต้องชำระภาษีรายปีในอัตรา 200 เยนต่อพื้นที่ 10,000 ตารางเมตร หากว่าเหมืองนั้นยังคงอยู่ในขั้นตอนของการสำรวจ แต่หากว่าเหมืองนั้นได้เป็ดดำเนินการทำประโยชน์แล้ว อัตราภาษีรายปีจะปรับเป็น 400 เยนต่อพื้นที่ 10,000 ตารางเมตร อย่างไรก็ตาม ในกรณีของการขุดเจาะเพื่อสำรวจน้ำมัน หรือก๊าซธรรมชาติต่าง ๆ อัตราภาษีรายปีที่จะต้องชำระให้แก่องค์กรปกครองท้องถิ่นจะลดลง โดยผู้ประกอบการจะได้รับการลดหย่อนภาษีลง 1 ใน 3 ของอัตราภาษีตามปกติ
10. ภาษีการล่าสัตว์ (Hunting Tax)  ภาษีการล่าสัตว์นี้ เป็นภาษีที่จัดเก็บขึ้นเพื่อใช้เป็นมาตรการอันหนึ่งในการอนุรักษ์พันธุ์สัตว์และนกต่าง ๆ โดยทั่วไปแล้วบุคคลที่จะต้องชำระภาษีประเภทนี้ ก็คือ กลุ่มนายพรานที่มีการจดทะเบียนอย่างถูกต้อง สำหรับอัตราในการจัดเก็บภาษีประเภทนี้ของจังหวัด จะขึ้นอยู่กับการกำหนดของแต่ละเขตจังหวัด กับทั้งประเภทของใบอนุญาตที่นายพรานเหล่านั้นถือ อย่างไรก็ตามอัตราภาษีการล่าสัตว์นี้ จะอยู่ที่ระดับ 5,500 - 16,500 เยน 33 11. ภาษีการส่งน้ำมันเบา (Light-oil Delivery Tax)  วัตถุประสงค์ที่สำคัญที่องค์กรปกครองท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่นจัดเก็บภาษีประเภทนี้ ก็เนื่องมาจากองค์กรปกครองท้องถิ่นต่องการจะเพิ่มเงินกองทุนเพื่อใช้ในการสร้างและพัฒนาเครือข่ายถนน โดยปกติแล้วภาษีประเภทนี้ จะจัดเก็บโดยองค์กรปกครองท้องถิ่นในระดับจังหวัด แต่หากในพื้นที่จังหวัดใด มี เทศบาลนครพิเศษ (Designated City) จังหวัดจะต้องมีการจัดสรรเงินภาษีประเภทนี้ให้แก่เทศบาลด้วย โดยสัดส่วนที่เทศบาลนครพิเศษแต่ละแห่งจะได้รับการจัดสรรภาษีประเภทนี้ ย่อมขึ้นอยู่กับพื้นที่ของถนนในเขตเทศบาลนั้น ๆ สำหรับผู้ที่มีหน้าที่ที่จะต้องเสียภาษีประเภทนี้ ก็คือ บุคคลที่ได้รับการส่งน้ำมันเบามาจากโรงกลั่น ผู้นำเข้า หรือผู้ประกอบการขายส่งที่มีสัญญากับโรงกลั่น อย่างไรก็ดี เนื่องจากว่าเงินภาษีการขนส่งน้ำมันเบานี้ มุ่งเพื่อนำไปใช้ในการพัฒนาเครือข่ายถนนเป็นสำคัญ เพราะฉะนั้น ผู้ใช้น้ำมันเบาบางประเภทจะได้รับการยกเว้นภาษีประเภทนี้ อาทิ อุตสาหกรรมการผลิตไฟฟ้า เป็นต้น ในปัจจุบัน ภาษีประเภทนี้ จะถูกจัดเก็บในอัตรา 15,000 เยนต่อกิโลลิตร และหลังจากวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2008 เป็นต้นไป อัตราภาษีประเภทนี้จะถูกปรับเป็น 32,100 เยนต่อกิโลลิตร
12. ภาษีอื่น ๆ (Other Taxes)  เป็นภาษีพิเศษที่มิได้มีการระบุไว้ในกฎหมาย และได้มีการจัดเก็บโดยองค์กรปกครองท้องถิ่น ในปัจจุบันนั้น มีทั้ง ภาษีพลังงานนิวเคลียร์ (Nuclear-fuel Tax) ภาษีประเภทนี้ มักมีการจัดเก็บในเขตพื้นที่ซึ่งมีโรงงานนิวเคลียร์ตั้งอยู่ เช่นในจังหวัด Hokkaido, Miyagi, Fukushima, Niigata, Ishikawa, Fukui เป็นต้น นอกจากภาษีนิวเคลียร์แล้ว ในบางจังหวัดที่มีประชากรอยู่อาศัยอย่างหนาแน่น ก็อาจมีการเก็บภาษีจากที่พักอาศัย (Accommodation Tax) เพิ่มเติม เช่น ในมหานครโตเกียว เป็นต้น นอกจากนี้ องค์กรปกครองท้องถิ่นบางแห่ง อาจมีโรงงาน อุตสาหกรรมตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก หรืออาจมีนโยบายสำคัญในการ  อนุรักษ์สภาพแวดล้อม องค์กรปกครองท้องถิ่นเหล่านั้น อาจมีการเก็บภาษีพิเศษสำหรับขยะจากโรงงานอุตสาหกรรม
แผนภาพแสดงสัดส่วนของภาษีประเภทต่างๆ ของท้องถิ่นระดับจังหวัด
ที่มา: The Ministry of Internal Affairs and Communications “Local Tax System,” (www.soumu.go.jp/english/c-seisei/pdf/localtaxsystem02.pdf) [May 12th, 2005]
การเก็บภาษีท้องถิ่นในระดับเทศบาล (Municipal Taxes) รายได้จากภาษีในระดับเทศบาลประกอบด้วยภาษีประเภทหลัก ๆ ดังต่อไปนี้
ตารางแสดงอัตราภาษีเพื่อการอยู่อาศัยของบุคคลธรรมดาในเทศบาล ที่มา: Akira Yokoyama, Taxation in Japan (www.hi-ho.ne.jp/yokoyama-a/taxationinjapan.htm) [May 10th, 2005].
อย่างไรก็ตามการคำนวณภาษีเงินได้เพื่อการอยู่อาศัยนั้น จำเป็นที่จะต้องคำนวณเงินได้ที่จะต้องเสียภาษีสุทธิจากการการลดหย่อนและงดเว้นภาษีในรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งอยู่ภายใต้บทบัญญัติของกฎหมายภาษีรายได้ (Income Tax Law) ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่สูญเสียทางวินาศภัย และได้รับการรักษาพยาบาลอยู่ ผู้ที่ทำประกันภัยประเภทต่างๆ ผู้พิการและทุพพลภาพซึ่งต้องมีบุคคลอื่น รับอุปการะ คนชราและผู้สูงอายุ (ยกเลิกข้อยกเว้นประเภทนี้ปีค.ศ. 2006) นักเรียนนักศึกษาที่กำลังทำงานขณะเรียนหนังสือ หรือคู่สมรสที่มีรายได้ต่ำกว่าอัตราที่กำหนด ต่างได้รับการลดหย่อนและงดเว้นภาษีในอัตราที่แตกต่างกันไป ทั้งนี้การจัดเก็บภาษีเงินได้เพื่อการอยู่อาศัยในเทศบาล ยังมีข้อกำหนดในการจัดเก็บภาษีจากรายได้ที่มาจากการลงทุนในสินทรัพย์ (Capital Gains) ซึ่งมาจากการเปลี่ยน ถ่าย หรือโอน กรรมสิทธิ์ทรัพย์สินอย่างเช่นที่ดิน หรืออาคาร การซื้อ-ขาย หรือเปลี่ยน โอนหลักทรัพย์ในห้างหุ่นส่วนจำกัด (Limited Partnership) ห้างหุ่นส่วนสามัญ (Unlimited Partnership) หรือบริษัทจำกัด (Limited Company) หรือรายได้ที่มาจากเงินปันผล (Income from Stock Dividends) สำหรับการจัดเก็บภาษีรายได้ เพื่อที่อยู่อาศัยของนิติบุคคล กฎหมายได้มีข้อกำหนด ขั้นพื้นฐานในการเสียภาษีอยู่ที่ร้อยละ 12.3 ของรายได้ทั้งหมด แต่ทั้งนี้การคำนวณการจัดเก็บภาษี ไม่สามารถเก็บภาษีได้เกินร้อยละ 14.7 ของรายได้นิติบุคคล อย่างไรก็ตามมีการกำหนดรายละเอียดการจัดเก็บภาษีประเภทนี้เพิ่มเติมดังตารางต่อไปนี้
ตารางแสดงรายละเอียดการภาษีเพื่อการอยู่อาศัยของนิติบุคคล
ที่มา: Akira Yokoyama, Taxation in Japan (www.hi-ho.ne.jp/yokoyama-a/taxationinjapan.htm) [May 10th, 2005]. นอกจากนั้นกฎหมายยังกำหนดให้บุคคลและนิติบุคคลที่อยู่อาศัยในท้องถิ่นนั้นๆ ส่งแบบแผนการประเมินการเสียภาษีของตนเอง (A Return for the Annual Income) ให้แก่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นด้วยตนเอง (Self-assessment System) และสำหรับการยื่นแบบแผนการเสียภาษีของบุคคลธรรมดานี้สามารถยื่นรายละเอียดของรายได้ต่อปี ได้ไม่เกินวันที่ 15 มีนาคมของทุกปี และในกรณีเดียวกันนั้น สำหรับการยื่นการประเมินการเสียภาษีของนิติบุคคล นิติบุคคลจำเป็นที่จะต้องแสดงบัญชีรายรับ และรายจ่าย (Declaration and Payment) ภายใน 2 เดือนภายหลังการปิดงบประมาณของบริษัท