cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฟีลิป เปแต็ง
อ็องรี ฟีลิป เบโนนี โอแมร์ โฌแซ็ฟ เปแต็ง (Henri Philippe Benoni Omer Joseph Pétain; 24 เมษายน ค.ศ. 1856 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1951) เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อว่า ฟีลิป เปแต็ง (Philippe Pétain) หรือ จอมพล เปแต็ง (Maréchal Pétain) และบางครั้งจะเรียกว่า จอมพลเฒ่า (le vieux Maréchal) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารระดับพลเอกชาวฝรั่งเศสที่ได้ดำรงตำแหน่งจอมพลแห่งฝรั่งเศส เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ซึ่งในช่วงนั้นเขากลายเป็นที่รู้จักกันคือ ราชสีห์แห่งแวร์เดิง (le lion de Verdun) จากนั้นเขาได้ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของวิชีฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1944 เปแต็งซึ่งมีอายุ 84 ปีใน ค.ศ. 1940 ดำรงดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐที่มีอายุมากที่สุดของฝรั่งเศส
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฟีลิปได้นำกองทัพฝรั่งเศสไปสู่ชัยชนะในยุทธการที่แวร์เดิงซึ่งกินเป็นเวลาเก้าเดือน ภายหลังจากการรุกนีเวลล์(Nivelle offensive) ได้ประสบความล้มเหลว และการลุกฮือประท้วงที่ตามมา เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด และประสบความสำเร็จในการรักษาความเชื่อมั่นของกองทัพ เปแต็งยังคงอยู่ในกองบัญชาการจากสงครามที่เหลือและกลายเป็นวีรบุรุษของชาติ ในช่วงระหว่างสงคราม เขาได้เป็นผู้นำกองทัพฝรั่งเศสในยามสงบ ได้บัญชาการในปฏิบัติการร่วมกันระหว่างฝรั่งเศส-สเปนในช่วงสงครามริฟ และดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีมาสองครั้ง ในช่วงเวลานี้ เขาเป็นที่รู้จักในนามว่า จอมพลเฒ่า (le vieux Maréchal)
ด้วยการล่มสลายของฝรั่งเศสที่กำลังใกล้เข้ามาและคณะรัฐมนตรีต้องการที่จะเจราจาสงบศึก เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1940 นายกรัฐมนตรี ปอล แรโน ได้ประกาศลาออกและได้ให้คำแนะนำกับประธานาธิบดี อาลแบร์ เลอเบริง แต่งตั้งเปแต็งให้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทนที่เขา ซึ่งเขาได้กระทำในวันนั้น ในขณะที่รัฐบาลอยู่ที่บอร์โด คณะรัฐมนตรีได้ลงมติเพื่อการลงนามในข้อตกลงสงบศึกกับเยอรมนีและอิตาลี ต่อมารัฐบาลทั้งหมดได้ย้ายไปที่แกลร์มง-แฟร็องในเวลาอันสั้น จากนั้นก็ไปยังเมืองสปาของวิชีในภาคกลางของฝรั่งเศส รัฐบาลได้ลงมติเพื่อทำการเปลี่ยนแปลงจากสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 มาเป็นรัฐฝรั่งเศสหรือวิชีฝรั่งเศส ซึ่งเป็นระบอบเผด็จการที่เป็นฝ่ายให้ความร่วมมือกับฝ่ายอักษะ ภายหลังจากเยอรมนีและอิตาลีได้เข้ายึดครองและปลดอาวุธของฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942 รัฐบาลของเปแต็งได้ทำงานอย่างใกล้ชิดให้กับเขตปกครองทางทหารของนาซีเยอรมนี
ยฺเหวียน ชิว
ยฺเหวียน ชิว (元秋; ) มีชื่อจริงคือ จาง จฺวั่นหนัน (張轉男) เกิด ค.ศ. 1950 เป็นทั้งนักแสดงหญิง และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ เธอมีความเชี่ยวชาญทั้งศิลปะการต่อสู้ของจีน รวมถึงทักษะด้านงิ้วปักกิ่ง และเป็นผู้ได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์ หยู จ้านยฺเหวียน ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนเฉินหลง และหง จินเป่า ที่ไชน่าดราม่าอะคาเดมี่
ฟีลิป เปแต็ง
ภายหลังสงคราม เปแต็งได้ถูกพิจารณาคดีและถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหากบฎ แต่เดิมเขาถูกตัดสินลงโทษด้วยการประหารชีวิต แต่เนื่องจากเขาแก่ชรามากแล้วและด้วยวีรกรรมของเขาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คำตัดสินโทษได้ถูกลดหย่อนเป็นการจำคุกตลอดชีวิตแทน เส้นการเดินทางของเขาจากทหารผู้ไร้ชื่อเสียงสู่วีรบุรุษแห่งฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ไปจนถึงผู้ปกครองที่ทำงานในการให้ความร่วมมือในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ชาร์ล เดอ โกล ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาได้เขียนระบุว่า ชีวิตของเปแต็งนั้น"กลับดูธรรมดา จากนั้นก็รุ่งโรจน์ ต่อมาก็น่าสมเพชโดยลำดับ แต่ไม่เคยดูธรรมดาเลยสักนิด"
ยฺเหวียน ชิว
ภายหลังจากที่เธอห่างเหินจากอุตสาหกรรมภาพยนตร์ฮ่องกงมาเกือบ 20 ปี เธอก็ได้รับบทบาทเจ้าของหอพักในภาพยนตร์ชุด คนเล็กหมัดเทวดา โดยบังเอิญ ซึ่งมีเพียงเธอเท่านั้นที่มาพร้อมกับเพื่อนหญิงรุ่นน้องจากสถาบันไชน่าดราม่าอะคาเดมี่ในการคัดเลือกนักแสดง แต่สายตาของผู้กำกับก็ได้มุ่งมาที่เธอ มีรายงานแสดงให้เห็นว่า โจว ซิงฉือ ได้ให้งานแก่เธอภายหลังจากการโน้มน้าวอย่างไม่ขาดสาย และได้ชักชวนให้อยู่อย่างถาวร นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานในภาพยนตร์ชุด คนเล็กนกกระจอกเทวดา ร่วมกับยฺเหวียน หัว
ฟีลิป เปแต็ง
วัยเด็กและครอบครัว
เปแต็งเกิดในโกซี-อา-ลา-ตูร์(ในจังหวัดปาดกาแล ในทางตอนเหนือของฝรั่งเศส) ใน ค.ศ. 1856 พ่อของเขานามว่า โอเมอร์-เวน็องต์ ซึ่งเป็นชาวนา ลุงทวดของเขาซึ่งเป็นบาทหลวงนิกายคาทอลิก คุณพ่อ Abbe Lefebvre (ค.ศ. 1771 - ค.ศ. 1866) เคยเป็นทหารอยู่ในลากร็องด์อาเม(กองทัพใหญ่)ของนโปเลียน และได้เล่าเรื่องราวของการทำสงครามและการผจญภัยในการทัพของเขาตั้งแต่คาบสมุทรอิตาลีไปจนถึงเทือกเขาแอลป์ในสวิตเซอร์แลนด์ให้แก่ฟิลิปวัยเด็กได้รับฟัง ความประทับใจอย่างมากเกี่ยวกับเรื่องราวที่ถูกเล่าโดยลุงทวดของเขา โชคชะตาของเขาได้ถูกกำหนดโดยกองทัพนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ยฺเหวียน ชิว
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 ยฺเหวียนได้ถูกจับกุมพร้อมกับผู้หญิงคนอื่นๆอีก 10 คน รวมถึงชายสองคนที่เล่นการพนันผิดกฎหมาย
ฟีลิป เปแต็ง
ชีวิตส่วนบุคคล
เปแต็งครองโสดจนถึงอายุหกสิบปีเศษ และเป็นที่รู้จักกันถึงความเจ้าชู้ของของเขา ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เปแต็งได้แต่งงานกับอดีตแฟนสาวของเขานามว่า เออเฌนี อาร์ดง (ค.ศ. 1877– ค.ศ. 1962) เมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1920 พวกเขายังคงแต่งงานกันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตของแปแต็ง ภายหลังจากได้ปฏิเสธข้อเสนอการแต่งงานครั้งแรกกับแปแต็ง อาร์ดงได้แต่งงานและหย่าร้างกับฟรองซัวส์ เดอ เฮเรน(François de Hérain) ในปี ค.ศ. 1914 เมื่อเธอมีอายุ 35 ปี ในช่วงการเปิดฉากของยุทธการที่แวร์เดิงใน ค.ศ. 1916 มีการกล่าวกันว่า เปแต็งถูกดึงตัวมาจากโรงแรมปารีสในช่วงตอนกลางคืนโดยเจ้าหน้าที่เสนาธิการทหารซึ่งได้รับรู้ว่าเขาได้อยู่กับเออเฌนี อาร์ดงในคืนนั้น เธอไม่ได้มีบุตรกับเปแต็ง แต่กลับมีลูกชายจากการแต่งงานครั้งแรกของเธอคือ ปีแอร์ เดอ เฮเรน ซึ่งเปแต็งไม่ชอบอย่างยิ่ง
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ (26 มิถุนายน พ.ศ. 2418 – 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485) เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาสุ่นใหญ่
พระประวัติ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2418 เป็นพระราชธิดาในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญประสูติแต่จอมมารดาสุ่นใหญ่
ในสมัยรัชกาลที่ 6 หลังพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวงจันทร์ผู้สำเร็จราชการวังหน้า สิ้นพระชนม์ เจ้านายวังหน้าที่ยังทรงพระชนม์มีเหลืออยู่ไม่มาก จึงสมัครพระทัยย้ายเข้ามาประทับในพระบรมมหาราชวัง พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณก็ได้ทรงย้ายมาในคราวนั้นด้วย โดยทรงประทับที่ตำหนักติดกับตำหนักพระองค์เจ้าสุนทรีนาฏ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเทวีวิไลยวรรณ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 8 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 พระชันษา 67 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2485
เจ้าพ่อกวางตุ้ง
เจ้าพ่อกวางตุ้ง (The Canton Godfather) เป็นภาพยนตร์จีนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2532 แต่เดิม ภาพยนตร์นี้มีชื่อว่า ฉีจี้ (Miracle) นำแสดงโดย เฉินหลง, เหมย ยั่นฟาง, อู๋ หม่า, หยวน เปียว, กลอเรีย ยิป, จาง เสวโย่ว, ริชาร์ด อู๋, เคอ จุ้นสง, แอนโทนี่ ชาน, เคนนี่ บี, ฉูหยวน, เหริน ต๋าหัว ฯลฯ กำกับภาพยนตร์โดย เฉินหลง
เนื้อเรื่องย่อ
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ เฉินหลงรับบท หนุ่มชานเมือง ที่เข้ามาแสวงโชคหางานทำในฮ่องกง แต่เขาโชคร้ายถูกหลอก แต่ว่าได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าพ่อแก๊งอิทธิพลใต้ดินของฮ่องกง จากนั้นเขาได้รับความไว้วางใจให้ดูแลลูกสมุนกว่าครึ่งและร่วมงานไปได้ด้วยดีกับ มาดามโรส ผู้ปิดบังฐานะที่แท้จริงไม่ให้ลูกสาวล่วงรู้ แต่ทว่าลูกสาวตัดสินใจกลับมาเยี่ยมพร้อมกับคู่หมั้นและครอบครัว เฉินหลง จึงมาคอยช่วยขัดขวางเหล่าบรรดาแขกเหรื่อ แต่ในระหว่างนั้นก็ดันเกิดสงครามระหว่างแก๊งขึ้นอีก ลีลาบู๊ความมันส์และฮาในสไตล์เฉินหลงจึงเริ่มขึ้น
รางวัลที่เสนอชื่อเข้าชิง
มี 3 รางวัล คือ
รางวัลที่ได้
มี 1 รางวัล คือ
วาง จิงเว่ย์
วาง จิงเว่ย์ (汪精衛; 4 เมษายน พ.ศ. 2426 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487) เป็นนักการเมืองจีน เป็นสมาชิกปีกซ้ายของพรรคก๊กมินตั๋ง และไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเจียง ไคเชก
พระเจ้าบูแห่งโกโชซอน
พระเจ้าบู พระมหากษัตริย์เกาหลีสมัยอาณาจักรโชซ็อนโบราณ มีพระนามเต็มว่า บู โซเย วอนด็อก จีมัน มูด็อก วัง เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าดันกุน วังกยอม กับพระนางฮโยซอง ตระกูลยง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซยอน พระราชชนนี) พระเจ้าบูสวรรคตด้วยพระอาการพระหทัยวายเมื่อพระชนมายุ 31 พรรษา พระอนุชาได้ครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจุนแห่งโกโชซอน
รชตะ หัมพานนท์
รชตะ หัมพานนท์ (ชื่อเล่น : แจม) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัด เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ มีชื่อเสียงจากบทบาท "จิว" ในละครเรื่อง คุณชาย ซึ่งออกอากาศทางช่องวัน 31
ประวัติและการศึกษา
รชตะ หัมพานนท์ มีชื่อเล่นว่า แจม เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดบึงกาฬ ต่อมา ครอบครัวของรชตะได้ย้ายมาอาศัยที่อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี ทำให้เขาเติบโตและเข้ารับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่นั่น
อาชีพในวงการบันเทิง
หลังจากนั้น รชตะก็ได้เป็นนายแบบ ทั้งเดินแบบและถ่ายแบบ เมื่อเป็นนายแบบมาสักระยะ เขาก็ได้เริ่มผันตัวเข้าสู่งานด้านการแสดง โดยเริ่มจากการเป็นนักแสดงประกอบฉาก (ตัวประกอบ) ในโฆษณา พร้อมกับแคสต์งานต่างๆ ทั้งละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ โฆษณา และมิวสิควิดีโอ ไปด้วย จนกระทั่งวันหนึ่ง รชตะได้ตัดสินใจส่งประวัติของตัวเองไปที่รายการ รู้ไหมใครโสด ที่ออกอากาศทางช่องวัน แล้วได้เข้าร่วมเป็นปรัศนีคนหนึ่งในรายการดังกล่าว เมื่อปี พ.ศ. 2562 ทำให้ ถกลเกียรติ วีรวรรณ พบเห็นเขาและได้เรียกตัวให้มาคัดเลือกเพื่อเป็นนักแสดงใหม่ของช่องวัน ในที่สุด รชตะก็ได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
เดอะสเปกเทอร์
เดอะสเปกเทอร์ (The Spectre) เป็นเพลงของโปรดิวเซอร์เพลง ,ดีเจ ชาวนอร์เวย์ แอลัน วอล์กเกอร์ ประกอบด้วยเสียงร้องที่ไม่ได้รับการรับรอง โดยนักประพันธ์เพลง และโปรดิวเซอร์ชาวนอร์เวย์ เจสเปอร์ โบร์เกน เรียบเรียงโดย แอลัน วอล์กเกอร์ ,มาร์คัส อาร์นเบคค์ ,แอนเดอร์ส ฟอร์เอ็น ,ลาร์ส คริสเตียน โรสเนสส์ และเจสเปอร์ โบร์เกน พร้อมด้วยผลิต ,ประพันธ์คำร้องโดยผู้เรียบเรียงทั้งหมดรวมทั้ง กันนาร์ กรีฟ และทอมมี่ ลาเวอร์ดิ เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2017
เบื้องหลัง
"The Spectre" เป็นเสียงร้องที่ทำใหม่ของซิงเกิลวอล์กเกอร์ ในปี 2015 "Spectre" ซึ่งถูกวางจำหน่ายผ่านทางNoCopyrightSounds ในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2015 ในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2016 วอล์คเกอร์เปิดตัวเพลงในระหว่างการแสดงสด "Alan Walker is Heading Home" ที่บ้านเกิดเบอร์เกน, นอร์เวย์ เขาได้รวมเพลงไว้ในชุดการแสดงสดของเขาหลายเดือนก่อนที่เพลงจะออกจำหน่าย เช่นเดียวกับการเล่นเพลงเวอร์ชันปรับปรุงใหม่บนเวทีเทศกาลทูมอร์โรว์แลนด์ เบลเยียม 2017 ในการให้สัมภาษณ์กับ Dance Music Northwest, วอล์คเกอร์ ได้อธิบายเพลงว่าเป็น "เวอร์ชันใหม่ของเพลงเก่าของฉัน Spectre" คล้ายกับ "Faded"
ผู้ร่วมสร้างสรรค์เพลง
ที่มาจาก Tidal
5 จี
5G (เครือข่ายโทรศัพท์มือถือรุ่นหรือระบบไร้สายรุ่นที่ 5) เป็นเครือข่ายไร้สายที่ถูกพัฒนาและเริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา เทคโนโลยีพื้นฐานได้แก่คลื่นความถี่ (Millimeter wave bands 26, 28, 38, และ 60 GHz) มีประสิทธิภาพสูงสุดถึง 20 จิกะบิตต่อวินาที MIMO(Multiple Input Multiple Output - 64-256 antennas)ประสิทธิภาพสูงซึ่งเร็วกว่า 4G ถึง 10 เท่า   5G ย่านความถี่ต่ำและกลางใช้ความถี่ระหว่าง  600 MHz ถึง 6 GHz โดยเฉพาะระหว่าง 3.5-4.2 GHz
ในปี พ.ศ. 2560 หลายบริษัทต่างพัฒนาเทคโนโลยี 5G เช่น Samsung, Intel, Qualcomm, Nokia, Huawei, Ericsson, ZTE และอื่น ๆ แม้ว่า 5G จะครอบคุลมทั่วโลกภายในปี 2563 เกาหลีใต้ได้เริ่มให้บริการเทคโนโลยีนี้ที่โอลิมปิกฤดูหนาว 2018  ในปี พ.ศ. 2561 Verizon วางแผนจะให้บริการ 5G FWA ใน 4 เมืองในสหรัฐ แซคราเมนโต แอลเอ อินเดียแนโพลิส และฮิวสตัน
ความเป็นมาของ 5G
การสือสารไร้สายรุ่นใหม่ ๆ มักปรากฏทุก ๆ 10 ปี นับจากครั้งแรกที่ระบบเครือข่าย 1G โดย Nordic Mobile Telephone ได้เป็นที่รู้จักกันในปี 1981 ต่อมาระบบเครือข่าย2G ก็ได้เริ่มถูกใช้งานในปี 1992 ส่วนระบบเครือข่าย 3G ได้ปรากฏเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2001 และระบบเครือข่าย 4G ที่ทำงานสอดคล้องกับระบบ IMT Advancedก็ได้รับมาตรฐานในปี 2012 เช่นกัน
การพัฒนาของมาตรฐาน 2G (GSM) และ 3G (IMT-2000 และ UMTS) ที่ใช้เวลาประมาณ 10 ปี จากจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของโครงการ R & D  และการพัฒนาระบบเครือข่าย 4G เริ่มต้น ในปี 2001 หรือ 2002 เทคโนโลยีรุ่นก่อนที่เกิดขึ้นในตลาดไม่กี่ปีก่อนรุ่นมือถือใหม่เช่นระบบ Pre-3G  CDMAOne / IS95 ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1995 และระบบ Pre-4G Mobile WiMAX ในภาคใต้ ของเกาหลี ปี 2006 และเป็นครั้งแรกที่ปล่อยสัญญาณ  LTE ในสแกนดิเนเวียเมื่อปี 2009
โมฮัมมัด ฮัตตา
โมฮัมมัด ฮัตตา (Mohammad Hatta) เป็นนักการเมืองชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 3 ของอินโดนีเซีย
ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส
ซังตูอังโตนีอูดีเชซูส (Santo Antônio de Jesus) เป็นเมืองในรัฐบาเยีย ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ทางตะวันตกของเมืองซัลวาดอร์ มีประชากร 86,876 คนและมีพื้นที่ 259.213 กม² มีความหนาแน่น 335.2/กม² (ค.ศ. 2006)
สนธิสัญญาเฟซ
สนธิสัญญาเฟซ (อารบิก: معاهدة فاس‎), เซ็นยินยอมให้เมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2455 โดย สุลต่านแอบเดลฮาฟิดยิน ยอมที่จะยกอำนาจสูงสุดของประเทศให้แก่ฝรั่งเศสทำให้มีสภาพเป็นรัฐอารักขาของ
อูนเซปท์เบียม
อูนเซปท์เบียม (Unseptbium) เป็นธาตุที่มีเลขอะตอม 172 และมีสัญลักษณ์ Usb "อูนเซปท์เทรียม" เป็นชื่อชั่วคราวในระบบ IUPAC
การปรากฏ สมบัติ และปฏิกิริยาทางเคมี
อูนเซปท์เบียม คาดว่าจะมีสมบัติใกล้เคียงกับธาตุอื่นๆในหมู่แก๊สมีตระกูล ธาตุนี้คาดว่าจะสามารถเป็นของเหลวและของแข็งได้เมื่ออยู่ในสถานที่ที่อุณหภูมิต่ำ
ธาตุนี้ยังไม่ถูกค้นพบ
ไอดอลลิชเซเว่น
ไอดอลลิชเซเว่น (IDOLiSH7; アイドリッシュセブン (Aidorisshu Sebun)) เป็นเกมจังหวะของญี่ปุ่น พัฒนาและเผยแพร่โดยบันไดนัมโคออนไลน์ โดยได้รับความร่วมด้านดนตรีจากบริษัท Lantis เป็นเกมสำหรับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์และไอโอเอส เปิดให้เล่นเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ตัวละครออกแบบโดยอารินะ ทาเนมูระ ไอดอลลิชเซเว่น ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะและนิยายหลายชุด ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอ Troyca ออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2561 และฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศระหว่างเดือนเมษายนถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่ 3 เริ่มออกอากาศเมื่อเดือนกรฎาคม พ.ศ. 2564
เฉิน กั๋วคุน
เฉิน กั๋วคุน ยังเป็นผู้ฝึกเพลงหมัดเจี๋ยฉวนเต้าของบรูซ ลี
มัสยิดขาวเชเรฟูดีน
มัสยิดขาวเชเรฟูดีน (Šerefudinova Bijela džamija; Šerefudin's White Mosque) เป็นมัสยิดในวิซอกอ ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ซลาตโก อุจลเยน สร้างเสร็จในปี 1980 ในปี 1983 ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมอากา ข่าน คณะกรรมการผู้มอบรางวัลชื่นชมถึงความ "เข้ม" (boldness), สร้างสรรค์ และ "ดีเลิศ" (brilliance) รวมถึงความแปลกใหม่และเป็นตัวเอง (originality) ของงานออกแบบ และในปี 2007 ได้รับการเรียกขานจากบรรดาสถาปนิกจากฮังการีให้เป็นหนึ่งในศาสนสถานที่ออกแบบได้งดงามที่สุดในยุโรป
การออกแบบนี้ได้รับการเขิดชูว่าเป็น "การผสมผสานอย่างปราณีตระหว่างอิทธิพลสถาปัตยกรรมยุคใหม่โดยเฉพาะจากอิทธิพลของโบสถ์รงช็อง ผลงานออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเยร์และสถาปัตยกรรมแบบจักรวรรดิออตโตมันซึ่งเป็นของท้องถิ่น"
ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
รอบคัดเลือก
ประเทศเจ้าภาพได้สิทธิ์เข้าแข่งขันโดยอัตโนมัติ. โดยทีมที่ผ่านในรอบคัดเลือกระดับทวีปทั้งหกโซน. เริ่มขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985,โดยทีมที่เข้าแข่งส่วนใหญ่มาจากโซนยุโรป และ อีกหนึ่งทีมจาดอเมริกาใต้คือ โบลิเวีย.
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู (後円融天皇 (Go-En'yū-tennō)) จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 5 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิโกะ-เอ็งยูครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1371 - ค.ศ. 1382
พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิใน คริสต์ศตวรรษที่ 10 เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า จักรพรรดิเอ็งยูยุคหลัง หรือ จักรพรรดิเอ็งยูที่ 2
พระราชประวัติ
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโอะฮิโตะ (Imperial Prince Ohito, Ohito-shinnō)
ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิพระองค์ที่ 4 และพระราชมารดาคือ ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ ธิดาของ ฮิโระฮะชิ คะเนะสึนะ
แหล่งข้อมูลอื่น
1359 1393
ลีนา จังจรรจา
ลีนา จังจรรจา เป็นที่รู้จักในชื่อ ลีน่าจัง (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2502) นักธุรกิจ ทนายความ และ พิธีกรสตรีชาวไทย เป็นอดีตเจ้าของสถานีโทรทัศน์ฮอตทีวี อดีตหัวหน้าพรรคมหาประชาชน เคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในปี 2547, 2551 และ 2552 นอกจากนี้ ยังเปิดร้านขายเครื่องสำอาง "ไฮโซไซตี้" ที่ประตูน้ำเซ็นเตอร์
ประวัติ
ลีนาเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน มีชื่อแต่แรกเกิดว่า ลีนา แซ่จัง เป็นบุตรคนที่ 9 จากทั้งหมด 12 คน บิดาชื่อ คี่หงอ แซ่จัง มารดาชื่อ ล่วงมุ้ย แซ่ตั้ง ลีนาสมรสกับวันชัย แสงพรศรีอรุณ มีบุตรชายด้วยกันสองคน ต่อมาหย่าร้างกัน
ลีนากล่าวถึงที่มาของชื่อว่า บิดามารดาของเธอนั้นเป็นชาวจีนอพยพ ทำอาชีพขายน้ำตาลสด ไม่รู้ภาษาไทย เมื่อบิดาของเธอไปแจ้งเกิดที่อำเภอ ได้ขอให้เจ้าหน้าที่ช่วยตั้งชื่อจริงภาษาไทยให้เธอ ปรากฏว่าช่วงนั้นมีภาพยนตร์อินเดียที่มีชื่อเสียงเรื่องหนึ่งมีนางเอกชื่อ ลีนา เจ้าหน้าที่จึงตั้งชื่อดังกล่าวให้ ส่วนนามสกุล "จังจรรจา" เธอได้เปลี่ยนใน พ.ศ. 2547 เมื่อครั้งลงสมัครเป็นผู้ว่ากรุงเทพมหานคร
ลีนาสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เคยร่วมเคลื่อนไหวทางการเมืองในการขับไล่พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี โดยแต่งกายฉูดฉาด เพราะอยากเป็นจุดเด่น และยังแต่งกายลักษณะเดียวกันเข้าชมการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13
วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ลีนาให้ข่าวแก่เอเอสทีวีผู้จัดการว่า สภาทนายความแห่งประเทศไทยได้ตั้งคณะกรรมการสอบสวนที่ให้เงินเจ็ดหมื่นบาทแก่แม่บ้านของนาธาน โอมาน และการให้สัมภาษณ์ในรายการวู้ดดี้เกิดมาคุยโดยไม่เหมาะสม
เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ลีนา จังจรรจา ได้เฟซบุ๊กไลฟ์กลางห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง พร้อมทั้งได้โทรศัพท์ไปยังคอลเซ็นเตอร์ของห้าง เพื่อบอกเล่าเรื่องราวความไม่พอใจที่มีต่อเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของห้าง หลังจากถูกค้นกระเป๋าก่อนเข้าห้างสรรพสินค้า เธอกล่าวว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของห้างปฏิบัติต่อเธอไม่สุภาพ ต่อมาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยออกมากล่าวว่าเขาปฏิบัติตามหน้าที่ตามปกติ เขาก็ไม่ได้ไม่สุภาพหรือกร่างอะไรกับเธอเลย แค่ขอตรวจกระเป๋า เรื่องนี้กลายเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่ว
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 ในช่วงท้ายของการออกอากาศสดผ่านยูทูบที่บ้านของคชาภา ตันเจริญ ลีนาได้ดึงวิกผมของ ไพรวัลย์ วรรณบุตร หรือแพรรี่ ซึ่งเป็นผู้ร่วมรายการดังกล่าว ตามด้วยการหัวเราะ หลังจากนั้นไพรวัลย์ได้ไลฟ์สดระบุการกระทำดังกล่าวเป็นการหมิ่นศักดิ์ศรีของตน และประกาศไม่ร่วมงานกับลีนาอีก ด้านลีนาได้แจ้งความไพรวัลย์และผู้มาคอมเมนต์ในโซเชียลอีกจำนวนหนึ่ง ข้อหาหมิ่นประมาท อีกทั้งอ้างว่าการกระทำของตนนั้นเป็นการแสดง มิได้เจตนาทำให้อับอาย และยังพร้อมร่วมงานกับไพรวัลย์อีกในโอกาสต่อไป นอกจากนี้เธอยังระบุว่าหลังเกิดเหตุตนถูกสื่อบางส่วนประณาม และอ้างว่าตนเป็นเหยื่อจากเหตุดังกล่าว
ซำเหนือ
ซำเหนือ (ຊຳເໜືອ) เป็นเมืองเอกของแขวงหัวพัน ประเทศลาว ตั้งอยู่กลางหุบเขาเขียวขจีและอุดมสมบูรณ์ มีความสูงจากน้ำทะเล 1,200 เมตร เป็นเมืองที่มีลักษณะงดงามทางธรรมชาติที่สวยงาม มีพื้นที่ป่าไม้มากมาย มีตลาดในเมืองยามเช้าซึ่งเป็นตลาดใหญ่ที่สุดในเมืองนี้ โดยจะมีชาวบ้าน ชาวค้าขาย ออกมาเดินซื้อของ และมีสินค้าให้เลือกมากมายเช่น อาหารสด อาหารแห้ง ของใช้จากประเทศจีน เวียดนาม และไทย ผ้าทอมือซึ่งเป็นสินค้าที่ขึ้นชื่อของลาวที่ส่งไปขายยังเมืองหลวงพระบางและกรุงเวียงจันทน์มีลวดลายที่ประณีตและสวยงามมาก
กองทัพมาเกโดเนียโบราณ
กองทัพของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา นับเป็นหนึ่งในกองกำลังทางทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกยุคโบราณ กองทัพนี้ถูกพัฒนาขึ้นโดยพระเจ้าฟิลิปส์ที่ 2 แห่งมาเกโดเนีย จนมีขีดความสามารถในการสู้รบสูงและมีความคล่องตัวในการใช้งานหลายภูมิประเทศ พระเจ้าฟิลิปโปสคิดค้นนวัตกรรมในการสงครามหลายอย่าง แต่ที่สำคัญคือการสร้างกองกำลังทหารอาชีพประจำการ ซึ่งทำให้พระเจ้าฟิลิปโปสสามารถฝึกทหารของตนได้สม่ำเสมอ ทำให้ทหารมาเกดอนมีระเบียบวินัย สามารถเคลื่อนทัพและแปรขบวนรบได้โดยไม่แตกแถว ภายในระยะเวลาสั้นๆกองกำลังนี้ก็ถูกแปรสภาพกลายเป็นหนึ่งเครื่องจักรสงครามที่ทรงพลานุภาพที่สุดในโลกยุคโบราณ โดยสามารถพิชิตกองกำลังพันธมิตรกรีก และรวบรวมกรีซให้เป็นหนึ่งได้ภายใต้ผู้ปกครองคนเดียวเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นก็สามารถพิชิตกองทัพของจักรวรรดิเปอร์เซีย และเป็นแบบอย่างที่กองทัพของราชวงศ์แอนติโกนีด จักรวรรดิเซลิวซิด และราชอาณาจักรทอเลมี ยึดถือร่วมกันในช่วงศตวรรษที่ 3 และ 2 ก่อนคริสตกาล
การพัฒนาทางยุทธวิธีได้แก่ การปรับปรุงการใช้กระบวนทัพฟาลังซ์ของกรีก ซึ่งคิดค้นขึ้นโดยนายพลอีพามินอนดัส (Epaminondas) แห่งธีบส์ และอิฟิเครตีส (Iphicrates) แห่งเอเธนส์ ฯ พระเจ้าฟิลิปโปสที่ ๒ รับมาใช้ ทั้งการตั้งขบวนฟาลังซ์แบบแถวลึกของเอปามินอนดัส และ นวัตกรรมของอิฟิเครตีสที่ริเริ่มใช้หอกที่ยาวขึ้นกับโล่ที่ขนาดเล็กและเบาลง โดยฟิลิปโปสปรับหอกให้ยาวขึ้นไปอีก จนกลายเป็นหอกยาวสิบแปดฟุตที่ต้องถือสองมือ เรียกว่าซาริสซา (Sarissa) ความยาวของซาริสซาทำให้พลทหารราบแถวฟาลังซ์มีความได้เปรียบทั้งในการโจมตี และตั้งรับ และเปลี่ยนโฉมหน้าการสงครามของกรีซ โดยทำให้กองทหารม้ากลายเป็นอาวุธชี้ขาดแพ้ชนะเป็นครั้งแรกในสมรภูมิ กองทัพของมาเกโดเนียฝึกการประสานการรบระหว่างหน่วยต่อสู้ประเภทต่างๆจนถึงขีดสมบูรณ์แบบ - ตัวอย่างของยุทธวิธีผสม (หรือการปฏิบัติการร่วมทางยุทธวิธี) ของกองทัพมาเกโดเนีย ประกอบไปด้วย พลทหารราบฟาลังซ์ติดอาวุธหนัก หน่วยทหารราบเข้าปะทะ พลธนู พลทหารม้าติดอาวุธหนักและเบา และอาวุธปิดล้อม ซึ่งแต่ละหน่วยจะใช้ความได้เปรียบของตนให้เหมาะสมกับสถาณการณ์ และสนับสนุนซึ่งกันและกัน
กองทัพของมาเกโดเนียเป็นกองกำลังผสมหลายชาติ พระเจ้าฟิลิปโปสรวบรวมกองกำลังทหารจากทั้งในมาเกโดเนีย และนครรัฐกรีกต่างๆ (โดยเฉพาะกองกำลังมหารม้าจากเทสซาลี) เข้าด้วยกัน โดยยังมีกองทหารรับจ้างจากทั่วหมู่เกาะอีเจียน และจากบอลข่านรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพด้วย พอถึงปีที่ ๓๓๘ ก่อนค.ศ. กำลังทหารมากกว่าครึ่งที่ประกอบเข้าอยู่ในแผนรุกรานจักรวรรดิอะคีเมนิดของเปอร์เซีย ก็เป็นทหารที่เกณฑ์หรือรวบรวมมาจากทั่วโลกอารยธรรมของกรีก และไม่ใช่ชาวมาเกโดเนีย เช่นชาวเทรเซีย (Thracian) ชาวอิลีเรีย (Illyrian) และชาวไพโอเนีย (Paeonian)
เหลียง เสี่ยวหลง
เหลียง เสี่ยวหลง (梁小龍; Leung Siu-lung) เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1948 ในฮ่องกง เป็นนักแสดงที่ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ของฮ่องกงเป็นจำนวนมาก เขามักปรากฏตัวในฐานะ "บรูซ เหลียง", "บรูซ หลง" รวมถึง "บรูซ เหลียง เสี่ยวหลง" และได้รับการจัดกลุ่มโดยทั่วไปให้อยู่ในฐานะเสมือนร่างโคลนของ บรูซ ลี ที่ได้ผุดขึ้นมาภายหลังจากการเสียชีวิตของบรูซ ลี ในประเภทย่อยที่รู้จักกันในชื่อบรูซโพลอิเทชัน เหลียงได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาจากพ่อของเขาที่โรงงิ้วกวางตุ้ง โดยรูปแบบหลักของเขาคือคาราเต้สายโกจูริว และเขายังเป็นผู้ฝึกวชาเพลงหมัดหวิงชุนอีกด้วย
เหลียงได้เกษียณตนเองจากการแสดงในภาพยนตร์ชุด โกสท์ฮอสพิทอล ในค.ศ. 1988 อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2004 เขาก็ได้หวนกลับคืนสู่หน้าจอในบทของยอดนักฆ่านามว่า เทพเมฆาอัคคี ในภาพยนตร์ชุด คนเล็กหมัดเทวดา ของโจว ซิงฉือ (ซึ่งเป็นบทดาวร้ายครั้งแรกของเขาโดยบังเอิญ)
การสร้างเม็ดเลือดแดง
การสร้างเม็ดเลือดแดง (erythropoiesis) คือ การผลิตเม็ดเลือดแดง สามารถถูกกระตุ้นได้ในภาวะ O2 ลดต่ำลงในกระแสเลือด ซึ่งจะถูกตรวจสอบโดยไตและจะหลั่งฮอร์โมน erythropoietin ออกมาก ฮอร์โมนตัวนี้จะไปกระตุ้นการเพิ่มจำนวน (proliferation) และการเปลี่ยนสภาพ (differentiation) ของเซลล์เม็ดเลือดแดงต้นกำเนิด ซึ่งจะมีผลให้เกิดการกระตุ้นการเพิ่มกระบวนการสร้างเม็ดเลือดแดงในเนื้อเยื่อที่เกี่ยวกับการสร้างเม็ดเลือดแดง (hemopoietic tissues) ในนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม รวมถึง มนุษย์ กระบวนการนี้มักจะเกิดขึ้นที่ไขกระดูกแดง (red bone marrow) สำหรับทารกในครรภ์ในช่วงแรก ๆ นั้น การสร้างเม็ดเลือดแดงจะเกิดขึ้นที่ mesodermal cell ของถุงไข่แดง (yolk sac) เมื่ออายุครรภ์ได้ 3-4 เดือน การสร้างเม็ดเลือดแดงจะเปลี่ยนไปอยู่ที่ม้ามและตับ และหลังจาก 7 เดือนไปแล้ว การสร้างเม็ดเลือดแดงจะเปลี่ยนไปอยู่ที่ไขกระดูกแทน กิจกรรมทางกายภาพที่ลดลงสามารถทำให้เกิดการสร้างเม็ดเลือดแดงเพิ่มขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม ในคนที่เป็นโรคบางอย่างและในสัตว์บางชนิด การสร้างเม็ดเลือดแดงสามารถเกิดขึ้นที่อวัยวะอื่นนอกเหนือจากไขกระดูกได้ เช่น ม้ามและตับ เรียกว่า extramedullary erythropoiesis
ไขกระดูกของกระดูกทั้งหมดจะผลิตเม็ดเลือดแดงจนกระทั่งเด็กอายุได้ 5 ขวบ หลังจากนั้น กระดูกแข้งและกระดูกต้นขาจะเป็นแหล่งหลักในการผลิตเม็ดเลือดแดงจนกระทั่งอายุได้ 25 ปี กระดูกสันหลัง กระดูกสันอก เชิงกรานกระดูกซี่โครง และกระดูกหุ้มสมอง จะทำหน้าที่ผลิตเม็ดเลือดแดงไปตลอดชีวิต
การเปลี่ยนสภาพของเม็ดเลือดแดง
สำหรับกระบวนการการเจริญเติบโตของเม็ดเลือดแดง เซลล์จะเข้าสู่การเปลี่ยนสภาพของเซลล์ (cellular differentiation) ขั้นตอนการพัฒนาในขั้นตอนที่ 1-7 เกิดขึ้นภายในไขกระดูก
เซลล์จะถูกปล่อยจากไขกระดูกเข้าสู่กระแสเลือดหลังจากขั้นตอนที่ 7 โดยจะมี reticulocyte 1% หลังจาก 1-2 วัน เซลล์จะกลายเป็นเม็ดเลือดแดงเต็มวัย (erythrocytes หรือ mature red blood cells) เซลล์ในระยะนี้จะมีลักษณะที่จำเพาะเมื่อย้อมด้วย Wright's stain แล้วส่องด้วยกล้องจุลทรรศน์
ในการพัฒนาของ basophilic pronormoblast ซึ่งเป็นระยะที่เซลล์มีนิวเคลียสขนาดใหญ่และมีปริมาตรถึง 900 fL ไปเป็นเซลล์ที่ปราศจากนิวเคลียสและมีปริมาตรเพียง 95 fL ตามระยะ reticulocyte เซลล์ก็ยังมีความสามารถในการผลิตฮีโมโกลบินอยู่
สิ่งสำคัญสำหรับเม็ดเลือดแดงเต็มวัย คือ วิตามินบี 12 และกรดฟอลิก ถ้าหากขาดแล้วจะทำให้การสร้างเม็ดเลือดล้มเหลวและสามารถแสดงอาการทางคลินิกได้ เช่น reticulocytopenia ซึ่งเป็นภาวะที่เซลล์ reticulocyte มีจำนวนน้อยผิดปกติ
ลักษณะของเม็ดเลือดแดงระหว่างการสร้างเม็ดเลือดแดง
เราสามารถเห็นลักษณะการเปลี่ยนแปลงระหว่างการพัฒนาของเม็ดเลือดแดงได้ ดังนี้
การควบคุมการสร้างเม็ดเลือดแดง
ฮอร์โมน erythropoietin จะช่วยในการควบคุมการสร้างเม็ดเลือดแดง ดังนั้น ในภาวะปกติการสร้างเม็ดเลือดแดงจะสมดุลกับการทำลายเม็ดเลือดแดง และจำนวนเม็ดเลือดแดงก็มีปริมาณเพียงพอกับระดับความต้องการออกซิเจนของเนื้อเยื่อ แต่ไม่มากเหมือนกับที่เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดเลือดแดง (sludging) ภาวะหลอดเลือดมีลิ่มเลือด และโรคหลอดเลือดสมอง ฮอร์โมน Erythropoietin ถูกสร้างขึ้นที่ไตและตับเพื่อตอบสนองต่อภาวะระดับออกซิเจนต่ำ รวมทั้ง Erythropoietin สามารถจับกับเม็ดเลือดแดงที่อยู่ในกระแสเลือดได้ ดังนั้น ถ้าปริมาณเม็ดเลือดแดงในกระแสเลือดต่ำจะทำให้Erythropoietin ที่ไม่สามารถจับได้กับเม็ดเลือดแดงได้มีระดับที่สูงขึ้น ซึ่งจะไปกระตุ้นการสร้างเม็ดเลือดแดงในไขกระดูก
จากการศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้ พบว่า ฮอร์โมน hepcidin อาจจะมีบทบาทในการควบคุมการสร้างฮีโมโกลบินและอาจส่งผลกระทบต่อการสร้างเม็ดเลือดแดง ฮอร์โมน hepcidin ถูกผลิตขึ้นที่ตับ โดยทำหน้าที่ควบคุมการดูดซึมธาตุเหล็กในระบบทางเดินอาหารและปลดปล่อยธาตุเหล็กจาก reticuloendothelial tissue ธาตุเหล็กสามารถถูกปลดปล่อยออกมาจาก macrophages ในไขกระดูกและจับกับฮีมของฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดเแดง
การสูญเสียหน้าที่ของ erythropoietin receptor หรือ JAK2 ในเซลล์หนูนำไปสู่ความล้มเหลวของการสร้างเม็ดเลือดแดง ดังนั้น การสร้างเม็ดเลือดแดงในเอ็มบริโอและการเจริญเติมโตจะได้รับผลกระทบด้วย นอกจากนี้ ถ้าหากไม่มีกระบวนการ feedback inhibition เช่น SOCS (Suppressors of Cytokine Signaling) จะนำไปสู่ภาวะ giantism ในหนู
ฟุตบอลโลกหญิง 2027
ฟุตบอลโลกหญิง 2027 (2027 FIFA Women's World Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 10 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติทุกสี่ปีโดยทีมชาติที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงครั้งนี้มี 32 ทีมเข้าร่วม โดยรวมทั้งเจ้าภาพ หลังจากฟีฟ่าประกาศเพิ่มจำนวนทีมในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019
การลงคะแนนและประกาศผลเจ้าภาพ กำหนดจัดขึ้นระหว่างการประชุมใหญ่สามัญของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่าคองเกรส) สมัยที่ 74 ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ กรุงเทพมหานคร
การคัดเลือกเจ้าภาพ
ประเทศที่เสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
รูปแบบ
การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง เริ่มตั้งแต่ปี 2023 จะเปิดด้วยรอบแบ่งกลุ่มที่ประกอบด้วย 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม โดยทีมสองอันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะผ่านไปสู่การแข่งขันรอบน็อคเอาท์โดยเริ่มรอบ 16 ทีม จำนวนเกมที่เล่นโดยรวมคือ 64 เกม การแข่งขันจะจำลองรูปแบบของฟุตบอลโลกที่ใช้ระหว่างปี 1998 ถึง 2022
รัฐในอารักขา
ตามกฎหมายระหว่างประเทศ รัฐในอารักขา (protectorate; protected state) หมายถึงรัฐกึ่งเอกราชซึ่งมีอิสรภาพในการปกครองตนเอง มีผู้ปกครองเป็นคนในท้องที่ แต่ยอมอยู่ภายใต้การคุ้มครองของประเทศอื่นซึ่งเข้มแข็งกว่า (มีอำนาจปกครอง แต่ไม่มีอำนาจสั่งทหาร) ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการป้องกันภัยจากประเทศที่สาม รัฐในอารักขามักจะมอบสิทธิพิเศษทางการค้าและอนุญาตให้ผู้คุ้มครองเข้าใช้ดินแดนบางส่วนในรัฐของตนเพื่อเป็นการตอบแทนความคุ้มครอง
กัณหา เคียงศิริ
กัณหา เคียงศิริ (26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 – 23 มิถุนายน พ.ศ. 2542) นักเขียนหญิงที่มีชื่อเสียงของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ. 2529 มีนามปากกาว่า ก.สุรางคนางค์
กัณหา เคียงศิริ เดิมชื่อ ชื้น วรรธนะภัฎ เขียนในแนวสัจนิยม ยึดถือความสมจริง มีผลงานเขียน 200 เรื่อง คือ นวนิยายเรื่องสั้น 100 เรื่อง นวนิยายเรื่องยาว 45 เรื่อง เรื่องแปล 1 เรื่อง บทละคร 3 เรื่อง บทร้อยกรอง 1 ชิ้น และสารคดีหลายเรื่อง
นอกจากเป็นนักเขียนนวนิยายแล้ว ก.สุรางคนางค์ยังเป็นนักเขียนคอลัมน์และนักไขปัญหา เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์"เมืองทอง"รายวัน และผู้อำนวยการ"นารีนารถ"รายสัปดาห์ เจ้าของสำนักพิมพ์รสมาลิน ราชวิถี
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เบญจมาภรณ์มงกุฎไทย และเบญจมาภรณ์ช้างเผือก เมื่อ พ.ศ. 2495 และ 2497 ตามลำดับ และเคยเป็นกรรมการฝ่ายจรรยามารยาทของสภาวัฒธรรมแห่งชาติ
ประวัติ
ก.สุรางคนางค์ เกิด ณ คลองบางกอกใหญ่ ปากคลองนางลำเจียก จังหวัดนนทบุรี (ปัจจุบันเป็นเขตหนึ่งของกรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรีของขุนตำรวจโทพระสุริยะภักดี (บุญช่วย วรรธนะภัฎ) ข้าราชการในสำนักตำรวจหลวง และนางสุริยะภักดี (หวั่น) เป็นบุตรคนแรกในจำนวน 3 คน น้องชายชื่อชาลี น้องสาวชื่อดารา โดยชื่อ "กัณหา" พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานให้เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2462
ระหว่างอายุ 15–16 ปี เคยเข้าไปอยู่ในวังสวนสุนันทา ก.สุรางคนางค์ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซิสซาเวียร์คอนแวนต์ และสำเร็จระดับมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนราชินีบน เคยเรียนภาษาอังกฤษกับแหม่ม และเรียนภาษาฝรั่งเศสกับพระเรี่ยมวิรัชพากย์ สำเร็จแล้วเป็นครูโรงเรียนราชินี สอนภาษาไทยประจำชั้น ม. 6 อยู่ 3 ปี และเคยถวายพระอักษรสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
ก.สุรางคนางค์ ชอบการประพันธ์ตั้งแต่อยู่ ม.6 เขียนเรื่องสั้นเรื่องแรก ชื่อ "มาลินี" โดยใช้นามปากกาจากชื่อย่อตามด้วยคำประพันธ์ที่ชอบ เกิดเป็นนามปากกา "ก.สุรางคนางค์" ลงในเดลิเมล์วันจันทร์ นวนิยายเรื่องแรก คือ "กรองกาญจน์" โด่งดังในหมู่นักอ่านด้วยเรื่อง "หญิงคนชั่ว" ในปี พ.ศ. 2480 ช่วงระยะสงครามโลกครั้งที่สอง "บ้านทรายทอง"เป็นที่นิยม จนสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ ตามมาด้วย "ดอกฟ้า" และ"โดมผู้จองหอง" จนกระทั่ง ถึง "เขมรินทร์-อินทิรา"
ก.สุรางคนางค์ สมรสกับ ป.บูรณปกรณ์ (ปกรณ์ บูรณปกรณ์ หรือนามเดิม ป่วน บูรณศิลปิน) เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2479 มีหม่อมเจ้าพิจิตรจิรภา เทวกุล ประทานงานสมรสให้ เนื่องจากบิดาไม่ยอมให้แต่งงานเพราะรังเกียจอาชีพนักเขียนไส้แห้งของป.บูรณปกรณ์ มีธิดาและบุตร 2 คน คือ นุปกรณ์ (ตุ๊ดตู่) และกิติปกรณ์ (ติ๊ดตี่) เมื่อ ป.บูรณปกรณ์ถึงแก่กรรมแล้ว (พ.ศ. 2495) ต่อมาจึงสมรสใหม่ กับเล็ก เคียงศิริ
ก.สุรางคนางค์ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อเช้าวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ที่บ้านซอยอ่อนนุช มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ณ วัดธาตุทอง
ผลงานที่ได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์
รักประกาศิต (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 4 ครั้ง 2520 ช่อง9 2531และ2555 ช่อง3 2543 ช่อง7)
บ้านทรายทอง (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 5 ครั้ง 2511 ช่อง4บางขุนพรหม 2521 ช่อง9 2530และ2548 ช่อง7 2543 ช่อง3)
โมจิไอศกรีม
โมจิไอศกรีม (Mochi ice cream; ) เป็นขนมหวานที่ทำจากโมจิญี่ปุ่น (ข้าวเหนียวตำ) สอดไส้ไอศกรีม คิดค้นขึ้นโดยฟรานเชส ฮาชิโมโตะ นักธุรกิจหญิงและนักกิจกรรมชุมชนชาวอเมริกาเชื้อสายญี่ปุ่น
ลักษณะ
โมจิไอศกรีมเป็นขนมหวานรูปรางกลมขนาดเล็ก ซึ่งประกอบด้วยแป้งข้าวเหนียวทุบ (โมจิ) ปั้นเป็นก้อนกลม ๆ ใส่ไส้ไอศกรีม ไอศกรีมเพิ่มรสชาติและความเป็นครีมให้กับขนมในขณะที่โมจิเพิ่มความหวานและเนื้อสัมผัส ไอศกรีมรสดั้งเดิมที่ใช้คือวานิลลา ช็อกโกแลต และสตรอว์เบอร์รี่ รสชาติอื่น ๆ ที่แพร่หลายได้แก่ กาแฟโคนา เหล้าบ๊วย ชาเขียว และถั่วแดง โมจิยังสามารถใช้เป็นส่วนประกอบหนึ่งในไส้ไอศกรีมได้อีกด้วย ขณะทำโมจิจะคลุกด้วยแป้งมันฝรั่งหรือแป้งข้าวโพดเพื่อป้องกันไม่ให้โมจิจับตัวเป็นก้อนขณะปั้น
ประวัติ
ไดฟูกุและมันจูของญี่ปุ่นเป็นต้นกำเนิดของโมจิไอศกรีมต่าง ๆ โดยทั่วไปยัดไส้ถั่วแดงอาซูกิ เนื่องจากอุณหภูมิและความเข้ากันได้ระหว่างโมจิและไอศกรีม ส่วนประกอบทั้งสองจึงต้องมีการปรับเปลี่ยน เพื่อให้ได้ความหนืดที่เหมาะสมซึ่งจะสามารถคงรูปได้โดยไม่ขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ
ของหวานรูปแบบก่อนหน้า เดิมผลิตโดยล็อตเต้ ในชื่อ ยูกิมิไดฟูกุ ในปี ค.ศ. 1981 เริ่มแรกบริษัทผลิตโดยใช้แป้งข้าวเจ้าแทนข้าวเหนียว และใช้นมข้าวแทนไอศกรีมจริง
ฟรานเชส ฮาชิโมโตะ อดีตประธานและกรรมการผู้จัดการของบริษัทมิกายาวะ ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้คิดค้นโมจิไอศกรีม   โจเอล ฟรีดแมน สามีของฮาชิโมโตะเกิดความคิดในการนำไอศกรีมลูกกลมเล็ก ๆ มาห่อด้วยโมจิแบบญี่ปุ่นดั้งเดิม ฮาชิโมโตะนำความคิดของสามีมาต่อยอด คิดค้นขนมหวานลูกผสมที่ปัจจุบันเป็นที่นิยมในสหรัฐอเมริกาและที่อื่น ๆ ฮาชิโมโตะเสนอโมจิไอศกรีมเจ็ดรสชาติในสายผลิตภัณฑ์โมจิ
บริษัทมิกาวายะเริ่มผลิตโมจิไอศกรีมในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1993 การวิจัยและพัฒนาใช้เวลามากกว่าทศวรรษเพื่อพัฒนาเป็นรูปแบบผลิตจำนวนมากที่ใช้กันในปัจจุบัน เนื่องจากการปฏิกิริยาที่ซับซ้อนของส่วนผสม มีการลองผิดลองถูกเพื่อดึงแป้งโมจิที่ละเอียดอ่อนคลุมบนไอศกรีมได้สำเร็จโดยไม่ทิ้งรอยเหนอะ ฟรีดแมนอธิบายว่าเพื่อดำเนินการผลิตไอศกรีม ผู้เชี่ยวชาญตั้งแต่ด้านการก่อสร้างไปจนถึงด้านจุลชีววิทยาได้ถูกเชิญมาเพื่อทำสร้างอาคารการผลิตที่ทันสมัยอย่างสมบูรณ์แบบ
บริษัทมิยากาวะเปิดตัวโมจิไอศกรีมในฮาวายในปี ค.ศ. 1994 ขนมแช่แข็งได้รับความนิยมอย่างมาก โดยครองส่วนแบ่งร้อยละ 15 ของตลาดขนมแช่แข็งใหม่ในช่วงสี่เดือนแรก
โมจิไอศกรีมได้รับความนิยมอย่างมากในสหราชอาณาจักรหลังจากกระแสไวรัล ติ๊กต็อกซึ่งเริ่มขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 กระแสของ 'Looking for Little Moons in Big Tesco' (ตามหาลิตเติลมูนในบิกเทสโก้) กลายเป็นที่ฮือฮา โดยได้รับยอดชม 341.8 ล้านครั้ง และยอดขายเฉพาะในเครือเทสโก้พุ่งสูงถึงร้อยละ 1,400
ซูเซนต์มารี (รัฐออนแทรีโอ)
ซูเซนต์มารี (Sault Ste. Marie) เป็นเมืองริมฝั่งแม่น้ำแมรีส์ ในรัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของเขตนอร์ทเทิร์นออนแทรีโอ ตามหลังเมืองซัดเบอรีและทันเดอร์เบย์ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับเมืองชื่อเดียวกันซึ่งอยู่ในรัฐมิชิแกน มีอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้า ถ่านโค้ก ไม้แปรรูป เคมีภัณฑ์ เบียร์ สถานที่พักตากอากาศฤดูร้อน
สถานีบางกระสอ
สถานีบางกระสอ (Bang Krasor station; รหัส: PP10) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
ที่ตั้งของสถานี
ตัวสถานีตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ บริเวณหน้าโรงแรมแกรนด์ ริชมอนด์ และห้างสรรพสินค้าบิ๊กซี สาขารัตนาธิเบศร์ ในพื้นที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี โดยเดิมสถานีนี้ใช้ชื่อว่า "สถานีศรีพรสวรรค์" แต่ต่อมา รฟม. ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีบางกระสอ"
รายละเอียดสถานี
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
=== ทางเข้า–ออกสถานี === มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
กองพลทหารราบที่ 97 (สหรัฐ)
กองพลทหารราบที่ 97 (97th Infantry Division) เป็นหน่วยหนึ่งของกองทัพบกสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีสมญานามคือ "กองพลสามง่าม" เนื่องจากมีแผ่นปะไหล่ ซึ่งเป็นสามง่ามแนวตั้งสีขาวบนพื้นหลังสีฟ้า ที่เดิมได้รับการฝึกในการโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเคลื่อนกำลังพลพร้อมอาวุธในเขตสงครามแปซิฟิก กองพลนี้ได้กรีธาพลสู่ทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1944 เมื่อจำเป็นต้องแทนที่ผู้บาดเจ็บจากยุทธการตอกลิ่ม
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
กองพลทหารราบที่ 97 เป็นหนึ่งในกองพลที่วางแผนจะเคลื่อนพลในปลาย ค.ศ. 1918 และกรีธาพลสู่ประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1919 เพื่อเสริมกำลังกองกำลังรบนอกประเทศอเมริกัน กองพลนี้ได้รับการจัดตั้งที่ค่ายโคดี เดมิง รัฐนิวเม็กซิโก และเคลื่อนพลเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1918 โดยได้รวมกองพลน้อยทหารราบที่ 193 และ 194 ตลอดจนกองพลน้อยทหารปืนใหญ่ที่ 172 ทั้งนี้ กองพลน้อยทหารราบที่ 194 จะจัดตั้งและฝึกที่ค่ายโคดี ส่วนกองพลน้อยทหารปืนใหญ่ที่ 172 ที่ค่ายแจ็กสัน รัฐเซาท์แคโรไลนา และกองพลน้อยทหารราบที่ 193 จะจัดตั้งในประเทศฝรั่งเศสร่วมกับกองกำลังรบนอกประเทศอเมริกัน นายทหารฝ่ายเสนาธิการของกองพลประกอบด้วยนายทหารที่ผ่านการฝึกมาแล้วกว่า 1,000 นาย รวมถึงทหารเกณฑ์ และพันเอก คาร์ล เอ. มาร์ติน ได้กลายเป็นผู้บังคับบัญชาคนแรกในวันที่ 26 กันยายน
อัลลอฮ์
อัลลอฮ์ (الله, ) เป็นคำศัพท์ภาษาอาหรับสำหรับพระเจ้าในศาสนาอับราฮัม ส่วนภาษาอังกฤษ คำนี้มีความหมายโดยทั่วไปเป็นพระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม กล่าวกันว่า คำนี้มาจากสองคำที่ถูกย่อ คือ อัล-อิลาฮ์ ซึ่งหมายถึง "เทพองค์นั้น" และมีความสัมพันธ์ทางภาษากับคำว่าพระเจ้าในภาษาฮีบรูกับภาษาแอราเมอิกว่า เอล (เอโลฮิม) และ อีลาฮ์
คำว่า อัลลอฮ์ ถูกใช้โดยชาวอาหรับหลายศาสนามาตั้งแต่ก่อนที่ศาสนาอิสลามจะปรากฏ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวมุสลิม (ทั้งอาหรับและไม่ใช่อาหรับ) และอาหรับคริสเตียน และแม้ว่าจะไม่ใช่เฉพาะกลุ่ม ก็ยังคงมีการใช้ในลัทธิบาบี, ศาสนาบาไฮ, ชาวอัศศอบิอะฮ์, ชาวคริสต์ในประเทศอินโดนีเซียกับมอลตา และชาวยิวมิซราฮี  การใช้แบบเดียวกันโดยชาวคริสต์และชาวซิกข์ในมาเลเซียตะวันตกได้สร้างความขัดแย้งทางการเมืองและกฎหมาย
ศัพทมูลวิทยา
[[ไฟล์:Component letters in Allah.svg|thumb|240px|อักษรภาษาอาหรับที่รวมกันเป็นคำว่า "อัลลอฮ์": 1. อะลีฟ
2. ฮัมซะฮ์วัศล์ (همزة وصل)
3. ลาม
4. ลาม
5. ชัดดะฮ์ (شدة)
6. อะลิฟค็อนญะรียะฮ์ (ألف خنجرية)
7. ฮาอ์]]
ศัพทมูลวิทยาของคำว่า อัลลอฮ์ ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางในนักนิรุกติศาสตร์ภาษาอาหรับคลาสสิก นักไวยากรณ์จากสำนักบัศเราะฮ์ถือว่ามันอาจเป็นทั้ง "อย่างเป็นธรรมชาติ" (มุรตะญัล) หรือเป็นรูปเฉพาะของ ลาฮ์ บางส่วนถือว่าคำนี้เป็นคำยืมจากภาษาซีรีแอกหรือฮีบรู แต่ส่วนใหญ่ถือว่าคำนี้แยกจากการย่อคำนำหน้านามเฉพาะเจาะจงภาษาอาหรับว่า อัล- กับ อิลาฮ์ "เทพ, พระเจ้า" กลายเป็น อัลอิลาฮ์ หมายถึง "เทพองค์นั้น" หรือ "พระเจ้าองค์นั้น" นักวิชาการสมัยใหม่ส่วนใหญ่สนับสนุนทฤษฎีข้อหลัง และมองทฤษฎีคำยืมเป็นวิมตินิยม
คำร่วมเชื้อสายของพระนาม "อัลลอฮ์" ปรากฏในกลุ่มภาษาเซมิติก เช่นภาษาฮีบรูกับภาษาแอราเมอิก สอดคล้องกับรูปภาษาแอราเมอิกเป็น เอลาห์ (אלה) แต่ในสถานะสำคัญ (emphatic state) เป็น เอลาฮา (אלהא) ในภาษาอราเมอิกไบเบิลเขียนเป็น ܐܠܗܐ (ʼĔlāhā) และในภาษาซีรีแอกเขียนเป็น ܐܲܠܵܗܵܐ (ʼAlâhâ) ทั้งสองคำหมายถึง "พระเจ้า"
ศาสนาคริสต์
ผู้พูดภาษาอาหรับในกลุ่มศาสนาอับราฮัมทั้งหมด ใช้คำว่า "อัลลอฮ์" ที่หมายถึง "พระเจ้า" ชาวอาหรับคริสเตียนในปัจจุบัน ไม่พบคำอื่นสำหรับ "พระเจ้า" มากไปกว่า "อัลลอฮ์" เช่นเดียวกันกับคำว่า "พระเจ้า" ในภาษาแอราเมอิกคือ เอลาฮา (ʼĔlāhā) หรือ อาลาฮา (แม้แต่ภาษามอลตา ซึ่งสืบมาจากภาษาอาหรับ ในประเทศมอลตา เป็นประเทศที่ประชากรเกือบทั้งหมดนับถือศาสนาคริสต์โรมันคาทอลิกใช้คำว่า Alla หมายถึง "พระเจ้า") ตัวอย่างในอาหรับคริสเตียน เช่น คำว่า อัลลอฮุลอับ (الله الأب) คือพระเจ้าพระบิดา อัลลอฮุลอิบน์ (الله الابن) สำหรับพระบุตรพระเป็นเจ้า และ อัลลอฮุรรูฮิลกุดส์ (الله الروح القدس) สำหรับพระวิญญาณบริสุทธิ์ (สำหรับแนวคิดพระผู้เป็นเจ้าในศาสนาคริสต์ ดูพระผู้เป็นเจ้าในศาสนาคริสต์)
อาหรับคริสเตียนมีบทภาวนาสองรูปแบบที่เป็นหน่วยคำเติมในจุดเริ่มต้นของงานเขียน โดยพวกเขานำคำว่า บิสมิลลาฮ์ ของมุสลิม และสร้าง บิสมิลลาฮ์ ที่แปลงเป็นตรีเอกภาพของตนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 บิสมิลลาฮ์ ของมุสลิมแปลได้เป็น: "ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ" ส่วน บิสมิลลาฮ์ แบบตรีเอกภาพแปลได้เป็น: "ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ พระเจ้าองค์เดียว" บทภาวนาภาษาซีรีแอก ลาติน และกรีกไม่มีคำว่า "พระเจ้าองค์เดียว" ต่อท้าย การเพิ่มส่วนนี้มีไว้เพื่อเน้นถึงมุมมองเอกเทวนิยมของความเชื่อแบบตรีเอกภาพ และทำให้มันเป็นที่พอใจแก่มุสลิมมากกว่า
รายงานจากมาร์แชลล์ ฮอดจ์สัน ดูเหมือนว่าในช่วงก่อนการมาของศาสนาอิสลาม ชาวอาหรับคริสเตียนบางส่วนแสวงบุญที่กะอ์บะฮ์ ซึ่งตอนนั้นยังคงเป็นวิหารของพวกนอกศาสนา ยกย่องอัลลอฮ์ในฐานะพระผู้สร้าง
อักษรภาษาซีรีแอก ܐܠܗܐ (ʼĔlāhā) สามารถพบในรายงานและรายชื่อมรณสักขีในศาสนาคริสต์ที่อาระเบียใต้ เช่นเดียวกันกับรายงานเอกสารภาษาซีรีแอกโบราณของชื่อมรณสักขีในสมัยอาณาจักรฮิมยัรกับอาณาจักรอักซุม
ในชีวประวัติของอิบน์ อิสฮาก มีผู้นำคริสเตียนชื่อว่า อับดุลลอฮ์ อิบน์ อะบูบักร์ อิบน์ มุฮัมมัด ผู้พลีชีพที่นัจญ์รอนใน ค.ศ. 523 สวมแหวนที่สลักว่า "อัลลอฮ์คือพระเจ้าของข้า"
ในจารึกมรณสักขีในศาสนาคริสต์ที่สืบถึง ค.ศ. 512 กล่าวถึงอัลอิลาฮ์ (الاله) สามารถพบได้ทั้งภาษาอาหรับกับแอราเมอิก จารึกนี้เริ่มต้นด้วยประโยค "ด้วยความช่วยเหลือจากอัลอิลาฮ์"
ศาสนาอิสลาม
ในศาสนาอิสลาม อัลลอฮ์ นั้นเป็นพระเจ้าองค์เดียว มีอำนาจ และไม่เหมือนใคร และเป็นผู้สร้างจักรวาลซึ่งเหมือนกับพระเจ้าในศาสนาอับราฮัมอื่น ๆ ส่วนใหญ่มักมอง อัลลอฮ์ เป็นพระนามของพระเจ้า ซึ่งขัดแย้งกับนักวิชาการร่วมสมัย กับคำถามที่ว่า คำว่า อัลลอฮ์ ควรแปลว่า พระเจ้า หรือไม่
ตามหลักความเชื่อของศาสนาอิสลาม อัลลอฮ์เป็นคำเรียกทั่วไปของพระเจ้ามากที่สุด ซึ่งมีความสัมพันธ์กันกับหลักเตาฮีด ดังบทที่ 112 ของอัลกุรอาน (อัลอิคลาศ) ไว้ว่า: และในอายะตุลกุรซี ซึ่งอยู่ในโองการที่ 255 ของบทที่ยาวที่สุด (บทที่ 2) ของอัลกุรอาน อัลบะเกาะเราะฮ์ ไว้ว่า:
"อัลลอฮฺนั้นคือไม่มีผู้ที่เป็นที่เคารพสักการะใด ๆ ที่เที่ยงแท้ นอกจากพระองค์เท่านั้น ผู้ทรงมีชีวิต ผู้ทรงบริหารกิจการทั้งหลาย โดยที่การง่วงนอน และการนอนหลับใด ๆ จะไม่เอาพระองค์
สิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของพระองค์ ใครเล่าคือผู้ที่จะขอความช่วยเหลือให้แก่ผู้อื่น ณ ที่พระองค์ได้ นอกจากด้วยอนุมัติของพระองค์เท่านั้น
พระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเขาและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขา และพวกเขาจะไม่ล้อมสิ่งใด จากความรู้ของพระองค์ไว้ได้ นอกจากสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์เท่านั้น
เก้าอี้พระองค์นั้นกว้างขวางทั่วชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการรักษามันทั้งสองก็ไม่เป็นภาระหนักแก่พระองค์
และพระองค์นั้นคือผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่"
ในธรรมเนียมอิสลาม มี 99 พระนามของพระเจ้า (อัลอัสมาอุลฮุสนา แปลตรงตัว: 'พระนามที่ดีที่สุด' หรือ 'พระนามที่สวยงามที่สุด') ที่กล่าวถึงคุณลักษณะเฉพาะของอัลลอฮ์ พระนามทั้งหมดที่กล่าวถึงอัลลอฮ์นั้น เป็นพระนามที่สูงสุดและครอบคลุมทั้งหมด
มุสลิมส่วนใหญ่จะไม่แปลประโยคภาษาอาหรับของคำว่า อินชาอัลลอฮ์ (หมายถึง 'ถ้าพระเจ้าทรงประสงค์') หลังกล่าวถึงเหตุการณ์ในอนาคต มุสลิมที่เลี่อมใสในทางศาสนาส่งเสริมให้เริ่มต้นด้วยคำว่า บิสมิลลาฮ์ (หมายถึง 'ด้วยพระนามของพระผู้เป็นเจ้า') มีประโยคอื่นที่มุสลิมใช้สรรเสริญพระเจ้า เช่น "ศุบฮานัลลอฮ์" (พระสิริเป็นของพระเจ้า) "อัลฮัมดุลิลลาฮ์" (บรรดาการสรรเสริญเป็นของพระเจ้า) "ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์" (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์) หรือบางครั้งก็ "ลาอิลาฮะอิลลาอันต์ / ฮูว์" (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจาก พระองค์) และ "อัลลอฮุอักบัร" (พระเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่) เป็นการให้ข้อคิดทางวิญญาณในการรำลึกถึงพระเจ้า (ษิกร์)
ในลัทธิศูฟีมีการปฏิบัติที่มีชื่อว่า ษิกรุลลอฮ์ (ذكر الله ) โดยกลุ่มศูฟีจะครุ่นคิดและกล่าวถึงพระนาม อัลลอฮ์ หรือพระนามอันวิจิตรซ้ำ ๆ ขณะควบคุมการหายใจของตน
รายงานจากฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด ปีเตอส์ "กุรอานยืนยัน มุสลิมเชื่อมั่น และนักประวัติศาสตร์ยืนยันว่ามุฮัมมัดกับผู้ติดตามของท่านสักการะพระเจ้าองค์เดียวกันกับชาวยิว อัลลอฮ์ในอัลกุรอานเป็นพระผู้สร้างองค์เดียวกันที่ให้พันธสัญญาแก่อับราฮัม" ปีเตอส์กล่าวว่า กุรอานพรรณนาถึงอัลลอฮ์ให้มีอานุภาพและห่างไกลมากกว่าพระยาห์เวห์ และเป็นเทพเจ้าสากล (universal deity) ซึ่งต่างจากพระยาห์เวห์ที่คอยติดตามชนเผ่าอิสราเอลอย่างใกล้ชิด
ภาษาอังกฤษในกลุ่มภาษาอื่นในทวีปยุโรป
ประวัติของคำว่า อัลลอฮ์ ในภาษาอังกฤษน่าจะได้อิทธิพลมาจากการศึกษาศาสนาเปรียบเทียบในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เช่น บางครั้ง Thomas Carlyle (1840) ใช้คำว่าอัลลอฮ์แต่ไม่บอกความนัยว่าต่างจากพระเจ้าอย่างไรอย่างไรก็ตาม ในหนังสือ biography of Muḥammad (1934) ของ Tor Andræ ใช้คำว่า อัลลอฮ์ เสมอ แม้ว่าในหนังสือ "conception of God" ได้กล่าวโดยนัยว่าพระองค์แตกต่างจากเทววิทยาแบบยิวกับคริสต์
มุสลิมบางส่วนไม่แปลคำว่า "อัลลอฮ์" เป็นภาษาอังกฤษมากกว่าที่จะใช้คำแปลภาษาอังกฤษว่า "God" เนื่องจากคำนี้มักนำไปใช้กับมนุษย์บางส่วนเป็นบุคลาธิษฐานของคำและแนวคิด
ภาษามาเลเซียและอินโดนีเซีย
คริสต์ศาสนิกชนในประเทศมาเลเซียกับอินโดนีเซียใช้คำว่า อัลลอฮ์ เพื่ออิงถึงพระเจ้าในภาษามาเลเซียและภาษาอินโดนีเซีย (รูปแบบมาตรฐานของสองภาษาคือภาษามลายู) การแปลพระคัมภีร์กระแสหลักใช้คำว่า อัลลอฮ์ เป็นคำแปลของภาษาฮีบรูว่า เอโลฮิม (พระผู้เป็นเจ้า) ซึ่งสามารถสืบถึงผลงานแปลโดยฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 พจนานุกรมภาษาดัตช์-มลายูฉบับแรกโดย Albert Cornelius Ruyl, Justus Heurnius และ Caspar Wiltens ใน ค.ศ. 1650 (ฉบับปรับปรุงในรุ่น ค.ศ. 1623 และฉบับภาษาลาตินรุ่น ค.ศ. 1631) บันทึกคำว่า "อัลลอฮ์" แปลเป็นภาษาดัตช์ว่า "Godt" นอกจากนี้ Ruyl ก็แปลพระวรสารนักบุญมัทธิวเป็นภาษามลายูใน ค.ศ. 1612 (พระคัมภีร์ที่แปลเป็นภาษาอื่นที่ไม่ใช่ภาษายุโรปช่วงแรก ซึ่งเผยแพร่หลังคัมภีร์ไบเบิลฉบับคิงเจมส์ปีเดียว ) ซึ่งตีพิมพ์ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ค.ศ. 1629 ต่อมาเขาแปลพระวรสารนักบุญมาระโก ซึ่งเผยแพร่ใน ค.ศ. 1638
ใน ค.ศ. 2007 รัฐบาลมาเลเซียออกกฎหมายห้ามผู้ใดใช้คำว่า อัลลอฮ์ นอกจากมุสลิม แต่ใน ค.ศ. 2009 สภาสูงมาเลเซียยกเลิกกฎหมายนี้ เพิกถอนกฎหมาย วินิจฉัยว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ ในขณะที่คำว่า อัลลอฮ์ ถูกใช้เป็นพระนามพระเจ้าในศาสนาคริสต์มาตั้ง 4 ศตวรรษ ข้อโต้แย้งสมัยใหม่เริ่มขึ้นจากหนังสือพิมพ์โรมันคาทอลิก เดอะเฮรัลด์ ใช้คำว่า อัลลอฮ์ ในหนังสือพิมพ์ของตน รัฐบาลจึงร้องเรียนต่อศาล และสภาสูงระงับการดำเนินการตามคำตัดสินของศาลจนกว่าจะได้รับการอุทธรณ์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 สภาเห็นชอบการแบนของรัฐบาล ในช่วงต้น ค.ศ. 2014 รัฐบาลมาเลเซียได้ยึดคัมภีร์ไบเบิลมากกว่า 300 เล่มที่ใช้พระนามนี้สื่อถึงพระเจ้าในศาสนาคริสต์ในมาเลเซียตะวันตก อย่างไรก็ตาม การใช้คำว่า อัลลอฮ์ ไม่ได้ถูกห้ามในรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก สาเหตุหลักที่ไม่ได้ถูกห้ามในสองรัฐนี้เพราะมีการใช้คำนี้มาอย่างยาวนาน และอัลกีตับท้องถิ่น (คัมภีร์ไบเบิล) ถูกตีพิมพ์อย่างเสรีในมาเลเซียตะวันออกโดยไม่มีข้อจำกัดมาหลายปี และทั้งสองรัฐไม่มีกฎหมายรัฐอิสลาม (Islamic state laws) ที่คล้ายกับมาเลเซียตะวันตก
อักษรศิลป์
คำว่า อัลลอฮ์ เขียนโดยไม่มีอะลิฟเสมอ เพื่อที่จะสะกดเป็นสระ อา นั่นเพราะว่าการสะกดแบบนี้มีมาก่อนที่ชาวอาหรับจะเริ่มใช้ อะลิฟ ไว้สะกดเสียง อา อย่างเป็นปกติวิสัย อย่างไรก็ตาม ในการสะกดคำ จะมี อะลีฟ เล็กบน ชัดดะฮ์ เพื่อระบุการสะกด
ข้อยกเว้นหนึ่งอาจพบในจารึกซะบาดที่มีมาก่อนศาสนาอิสลาม โดยสุดที่สัญญาณไม่ชัดเจนที่อาจเป็นรูป ฮ ยาว หรืออาจไม่ได้เชื่อมกัน ล-ฮ:-
ไทป์ฟอนต์อาหรับหลายอันมีตัวแฝดสำหรับคำว่า อัลลอฮ์
ยูนิโคด
ยูนิโคดมีรหัสสำหรับคำว่าอัลลอฮ์ = U+FDF2 ในบล็อก Arabic Presentation Forms-A ซึ่งมีไว้เพื่อ "เข้ากันได้กับชุดอักขระรุ่นเก่าบางชุดที่เข้ารหัสรูปแบบการนำเสนอโดยตรง" ส่วนตราแผ่นดินของอิหร่านถูกบันทึกในส่วน Miscellaneous Symbols ที่รหัส U+262B (☫)
อภิรักษ์ โกษะโยธิน
นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน (30 มีนาคม พ.ศ. 2504 – ) กรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์, อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อพรรคประชาธิปัตย์, อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี และอดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 2 สมัย
ประวัติ
นายอภิรักษ์ โกษะโยธิน เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2504 ที่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี จึงทำให้เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เกิดในยุคกึ่งพุทธกาล (พ.ศ. 2500) นายอภิรักษ์มีชื่อเล่นว่า "ต้อม" เป็นบุตรคนโตของ นายบุญลักษณ์ โกษะโยธิน และ นางอมรา โกษะโยธิน (สกุลเดิม จามรมาน)(เสียชีวิตแล้ว) มีน้องสาว 1 คนคือ อภิสรา โกษะโยธิน (ทำงานที่ ธนาคารทหารไทยธนชาต)
นายอภิรักษ์มีฉายาจากสื่อมวลชนว่า "หล่อเล็ก" คู่กับ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ที่มีฉายาว่า "หล่อใหญ่" และต่อมามีนักการเมืองพรรคเดียวกันได้รับฉายาทำนองนี้อีกเช่น นายกรณ์ จาติกวณิช รองเลขาธิการพรรคที่ได้รับฉายา "หล่อโย่ง" และ ม.ล.อภิมงคล โสณกุล รองโฆษกพรรคที่มีฉายาว่า "หล่อจิ๋ว"
การทำงาน
นายอภิรักษ์เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารระดับสูงในองค์กรธุรกิจหลายแห่ง ก่อนที่จะเข้าสู่วงการเมือง เริ่มจากการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในนาม พรรคประชาธิปัตย์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 การลงคะแนนเลือกตั้งมีขึ้นในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547 และ คณะกรรมการการเลือกตั้ง มีมติเป็นเอกฉันท์ ประกาศให้ นายอภิรักษ์ เป็น ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2547 หลังได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ต่อมานายอภิรักษ์ได้รับเลือกตั้งให้เป็น รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2548
ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2551 นายอภิรักษ์ได้ยุติการทำหน้าที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครชั่วคราว พร้อมกับได้ตั้ง ดร.วัลลภ สุวรรณดี รองผู้ว่าฯ รักษาการแทน เนื่องจากคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อรัฐ (คตส.) แจ้งข้อกล่าวหาว่ามีความผิดกรณีซื้อรถดับเพลิงและเรือดับเพลิง ทั้ง ๆ ที่เป็นเพียงการแจ้งข้อกล่าวหาเท่านั้น ยังไม่ได้เป็นการชี้มูลความผิดหรือส่งเรื่องขึ้นสู่การพิจารณาคดีของศาลแล้ว และในวันที่ 12 เมษายน ปีเดียวกัน ได้กลับมาทำงานอีกครั้งเนื่องจากครบวาระการพักงาน โดยเริ่มงานแรกคือ การสรงน้ำพระพุทธสิหิงค์ ที่ท้องสนามหลวง เนื่องในงานเทศกาลสงกรานต์ของกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันที่ 12 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซึ่งตรงกับวันลอยกระทง หลังคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.) มีมติเอกฉันท์ชี้มูลความผิดในคดีนี้ นายอภิรักษ์ได้แถลงข่าวลาออกจากตำแหน่งในเวลา 15.30 น. ทั้ง ๆ ที่กฎหมายมิได้มีผลบังคับให้ต้องทำถึงขนาดนั้น แต่นายอภิรักษ์ระบุว่าต้องการสร้างมาตรฐานใหม่ให้แก่การเมืองไทย ทั้งนี้ให้มีผลในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 หลังพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสร็จสิ้น
ในปี พ.ศ. 2552 นายอภิรักษ์เข้ารับตำแหน่ง ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ โดยมีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนโครงการสำคัญของรัฐบาล โดยร่วมในองค์ประกอบคณะรัฐมนตรีเศรษฐกิจ และคณะกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพื่อแก้ไขปัญหาทางเศรษฐกิจ เพื่อเร่งรัดโครงการตามนโยบายเร่งด่วนเพื่อแก้ไขและบรรเทาผลกระทบทางเศรษฐกิจที่มีต่อประชาชน เป็นผู้มีบทบาทหลักในการจัดทำแผนปฏิรูปประเทศไทยเสนอต่อนายกรัฐมนตรี รวมทั้งผลักดันงานด้านการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และนโยบายด้านการสร้างเสริมกิจการเพื่อสังคม นอกจากนี้ยังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการช่วยเหลือเยียวยาผู้ประสบภัยทั้งจากเหตุอุทกภัยและจากเหตุการณ์ความไม่สงบจากการชุมนุมทางการเมืองในปี พ.ศ. 2553–2554
ในปี พ.ศ. 2553 นายอภิรักษ์ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในเขต 2 กรุงเทพมหานคร แทนที่ นายสมเกียรติ ฉันทวานิช ที่ถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสิทธิความเป็นสมาชิกภาพ ส.ส. ไปด้วยเหตุถือครองหุ้นส่วนของบริษัทไม่ตรงตามรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2550 ซึ่งนายสมเกียรติก็ไม่ขอลงสมัครอีกเนื่องจากอายุมากแล้ว ทางพรรคจึงได้มีมติเลือกนายอภิรักษ์ให้ลงสมัครแทน และนายอภิรักษ์ก็ได้รับคะแนน 71,072 คะแนน ชนะ นายพงษ์พิสุทธิ์ จินตโสภณ ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ที่ได้ 30,506 คะแนน และได้รับการรับรองเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 8 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
ซึ่งต่อมาในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2556 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้มีคำตัดสินให้นายอภิรักษ์พ้นข้อกล่าวหาในคดีรถดับเพลิงเนื่องจากเป็นการปฏิบัติตามข้อกำหนดในสัญญาซึ่งมีผลก่อนหน้าที่จะเข้ารับตำแหน่งแล้ว และได้มีการดำเนินการเพียรพยายามรักษาผลประโยชน์ของกทม. จนได้รับผลประโยชน์คืนให้กับกทม.อีก 250 ล้านบาท