cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กรุสมบัติ
สหรัฐอเมริกา
ในรัฐอื่นๆ การพบเงินหรือสิ่งของที่สูญหายดำเนินไปตามกฎที่ระบุไว้ในรัฐบัญญัติ รัฐบัญญัติดังว่านี้ระบุให้ผู้พบรายงานการพบและมอบสิ่งของที่พบต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็จะทำการโฆษณาเพื่อที่จะพยายามหาเจ้าของที่แท้จริง ถ้าไม่มีผู้ใดอ้างสิทธิในช่วงเวลาที่ระบุไว้สิทธิในการเป็นเจ้าของก็จะตกไปเป็นของผู้พบ นิวเจอร์ซีย์ระบุว่าสมบัติที่ฝังหรือซ่อนเป็นของเจ้าของที่ดิน, อินดีแอนาระบุว่าเป็นของเคาน์ตี้ , เวอร์มอนต์ระบุว่าเป็นของเมือง และเมนระบุว่าเป็นของเมืองและผู้พบเท่าๆ กัน ลุยเซียนาใช้ประมวลกฎหมายฝรั่งเศสซึ่งระบุว่ากึ่งหนึ่งของสมบัติเป็นของผู้พบ และอีกกึ่งหนึ่งเป็นของผู้เป็นเจ้าของที่ดิน ส่วนกฎหมายของเปอร์โตริโกที่มีพื้นฐานมาจากกฎหมายแพ่งก็คล้ายคลึงกัน
ผู้พบที่เป็นผู้รุกล้ำที่ดินมักจะไม่มีสิทธิในการเป็นเจ้าของสิ่งที่พบ นอกจากว่าผู้รุกล้ำจะถือว่าเป็น “technical or trivial”
ในเกือบทุกกรณีที่ถ้าผู้พบเป็นลูกจ้างสิ่งที่พบก็ควรจะเป็นของนายจ้างถ้าเกิดเป็นคดีที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ของลูกค้า ถ้าไม่เช่นนั้นก็ควรจะตกไปเป็นของลูกจ้าง สมบัติที่พบในธนาคารโดยทั่วไปแล้วก็จะตกไปเป็นของธนาคาร เพราะสมบัติดังกล่าวก็น่าที่จะเป็นของลูกค้าของธนาคาร และธนาคารก็มีหน้าที่ต่อลูกค้า (fiduciary duty) ในการพยายามหาเจ้าของของสมบัติที่หายไป เช่นเดียวกันกับผู้รับส่ง (common carrier) มีหน้าที่ต่อผู้โดยสาร หรือโรงแรงมีหน้าที่ต่อแขก (เฉพาะเมื่อสิ่งของที่พบพบในห้องพักมิใช่บริเวณทั่วไปในโรงแรม) ทัศนคตินี้ใช้เป็นพื้นฐานที่เหมาะแก่สิ่งของที่สูญหายไปไม่นานนัก เพื่อที่จะพยายามหาเจ้าของให้แก่สิ่งของที่พบ แต่ก็เท่ากับเป็นการยกสิทธิความเป็นเจ้าของให้แก่สิ่งของเก่าให้แก่เจ้าของที่ดิน เพราะของเก่ามีโอกาสน้อยที่จะกลับไปเป็นของเจ้าของเดิม กฎดังกล่าวจึงไม่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งของที่มีคุณค่าทางโบราณคดี
ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินทางโบราณคดี ค.ศ. 1979 ของสหรัฐอเมริกา ระบุว่าสมบัติที่พบที่มีอายุกว่าหนึ่งร้อยปีบนที่ดินที่เป็นของรัฐบาลเป็นของรัฐบาล ส่วนในกรณีสมบัติสุสานของชาวอเมริกันอินเดียนที่พบบนดินแดนของรัฐบาลกลาง (Federal lands) และดินแดนของชนเผ่าอเมริกันอินเดียนก็จะใช้กฎหมายเฉพาะกรณีภายใต้รัฐบัญญัติว่าด้วยการคุ้มครองและการเวนคืนสุสานชาวอเมริกันอินเดียน (Native American Graves Protection and Repatriation Act) enacted on 16 November 1990.
การนับรวมทุกกลุ่มคน
การนับรวมทุกกลุ่มคน (Inclusiveness or Inclusion) หมายถึง การเปิดช่องทางให้ปัจเจกบุคคลและกลุ่มทุกกลุ่มเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสังคมของพลเมือง มีความเท่าเทียมกันทางสังคมในด้านสิทธิเสรีภาพ มีโอกาสและความเสมอภาคในกระบวนการอภิปรายถกเถียงและการตัดสินใจในทางการเมือง โดยการนับประชาชนทุกคนในสังคมให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นพลเมืองที่มีสิทธิเสรีภาพอย่างเสมอหน้ากัน ทุกคนสามารถเข้าถึงอำนาจตามกฎหมายในการมีส่วนร่วมทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง อย่างไม่ถูกเลือกปฏิบัติ ความเป็นส่วนหนึ่งของสังคมของพลเมืองจึงเป็นการรวมประชาชนทุกฝั่งฝ่ายเข้าเป็นสังคมเดียว ความหมายดังกล่าวจึงตรงข้ามกับความเหนือกว่าเฉพาะกลุ่มหรือเฉพาะบุคคล (exclusiveness) ซึ่งหมายถึงการให้สิทธิพิเศษแก่คนบางกลุ่ม จนกลายเป็นอภิสิทธิชนในสังคม
อรรถาธิบาย
การครอบคลุมทุกกลุ่มคน พลเมือง (citizen) และ ความเป็นพลเมือง (citizenship) ที่ปัจเจกบุคคลได้รับจากการต่อสู้เพื่อสิทธิเสรีภาพในศตวรรษที่ 18 เป็นหัวใจสำคัญของระเบียบและอัตลักษณ์ของรัฐธรรมนูญ ทั้งในด้านของการร่างและกำหนดเนื้อหารัฐธรรมนูญ ไปจนถึงการถูกบังคับใช้อย่างทั่วไปเสมอหน้ากัน โดยคุณลักษณะสำคัญของความเป็นพลเมืองสมัยใหม่ (modern citizenship) คือความเท่าเทียมกัน (equality) โดยความเท่าเทียมกันนี้ยังสามารถถกเถียงได้ว่าเป็นสิ่งที่มีความเป็นสากล (universal) คือความเป็นมนุษยชาติที่เท่าเทียมกัน กับความเป็นเฉพาะ (particular) ของแต่ละประเทศชาติที่จะกำหนดให้พลเมืองเท่าเทียมกัน ซึ่งในด้านของกฎหมายสูงสุด รัฐธรรมนูญได้กลายเป็นกลไกหนึ่งในการสร้างชุมชนในจิตนาการ (imagined community) ให้กับประชาชนในชาติว่ามีความเท่าเทียมกันเสมอหน้าต่อกฎหมายสูงสุด ตราบเท่าที่ยังเป็นสมาชิกในชุมชนการเมืองนั้นๆ นอกจากนี้ความเท่าเทียมดังกล่าวจึงมีความใกล้ชิดกับระบอบการเมืองที่เป็นประชาธิปไตยและเศรษฐกิจแบบทุนนิยมที่ให้สิทธิประชาชนในการเข้าแข่งขันกันอย่างเสรีในกลไกตลาด (Rosenfeld, 2010: 211-223) บุคคลที่มีสิทธิตามที่กฎหมายกำหนดทั้งในด้านของสิทธิ (rights) และ การให้สิทธิ (entitlements) ทำให้พลเมืองมีความใกล้ชิดและต้องเข้าไปมีปฏิสัมพันธ์กับอำนาจรัฐเสมอ ไม่ว่าจะโดยการเลือกตั้ง การแสดงความคิดเห็นทางการเมือง เสรีภาพในการแสดงออก การควบคุมการออกฎหมาย ไปจนถึงการรับผลประโยชน์บางประการที่รัฐจัดหามาให้ ด้วยเหตุนี้ เสรีภาพในการแสดงออกของพลเมืองจึงต้องเป็นส่วนหนึ่งที่กำหนดไว้ในกฎหมายสูงสุดของประเทศเพื่อคุ้มครองความเป็นพลเมืองให้กับประชาชน
ฐานทางความคิดของการครอบคลุมทุกกลุ่มคนในระบบการเมือง มีที่มาจากการพัฒนาสังคมสู่ความเป็นสมัยใหม่ (modernization) และกระแสโลกาภิวัตน์ (globalization) ที่พยายามวางมาตรฐานของชีวิตทางสังคมการเมืองให้กลายเป็นแบบแผนเดียว จนทำให้เกิดปัญหาเรื่องการจัดการกับความแตกต่างทางสังคม ทั้งในเรื่องชาติกำเนิด ชาติพันธุ์ สีผิว เพศ และอัตลักษณ์เฉพาะบางอย่าง ที่อาจทำให้ประชาชนกลุ่มดังกล่าวถูกผลักออกจากการรับรองให้มีสิทธิเสรีภาพ หลักการความเป็นส่วนหนึ่งของสังคมของพลเมืองจึงถูกกำหนดขึ้นเพื่อวางหลักการพื้นฐานเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพที่ประชาชนทุกคนในสังคมจะต้องถูกรับรองและสามารถใช้สิทธิเสรีภาพดังกล่าวได้อย่างเสมอหน้ากัน เช่น สิทธิมนุษยชน และสิทธิพลเมือง อย่างสิทธิในการเลือกตั้งและ เสรีภาพในการแสดงออก เป็นต้น
โบสถ์โซฟิยา
โบสถ์โซฟิยา หรือ โซฟิยาชีร์กา (Sofia kyrka) เป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์หลักในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งชื่อตามพระราชินีแห่งสวีเดน โซฟิยาแห่งนัสเซา ผลงานออกแบบได้มาจากการประกวดงานออกแบบเมื่อปี 1899 ปละประกอบพิธีอุทิศโบสถ์ในปี 1906 โบสถ์ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเกาะเซอเดร์มัล์ม ริมสวนสาธารณะวีตาเบร์เกน
การนับรวมทุกกลุ่มคน
อรรถาธิบาย
การครอบคลุมทุกกลุ่มคนในระบบการเมือง มีความสัมพันธ์กับประชาธิปไตย (democracy) และสังคมที่เป็นประชาธิปไตย (democratic society) อย่างยิ่ง โดยงานของ Dahl (1989: 221) ได้กล่าวถึงส่วนประกอบของประชาธิปไตยไว้ 7 ประการคือ
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย
สำหรับการนิยามหลักการครอบคลุมทุกกลุ่มคนในสังคมไทย ปรากฏตัวอย่างเช่นในบทความของ สามชาย ศรีสันต์ (2555) ได้แปลคำว่า social inclusion ว่า การนับรวมทางสังคม หมายถึง การที่ประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนด้อยโอกาส กลุ่มคนชายขอบ และคนจน ที่ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาและไม่เคยได้รับการคุ้มครองทางกฎหมาย จะต้องถูกนับรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของสังคมที่มีสิทธิเสรีภาพและได้รับผลประโยชน์จากสังคมอย่างเท่าเทียมกับประชาชนคนอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีบทความวิชาการของสถาบันพระปกเกล้า (2553: 11) ได้กล่าวถึง social inclusion ว่าคือการยอมรับเป็นสมาชิกในสังคมของบุคคลทุกกลุ่มในสังคม ซึ่งหมายถึง การที่ประชาชนสามารถเข้าถึงบริการทางสังคม บริการที่รัฐจัดหา และการเข้าถึงการจ้างงานอย่างเสมอภาค เท่าเทียมกัน เข้าใจในสิทธิและหน้าที่ในฐานะพลเมืองของประเทศในการดำเนินกิจกรรมเพื่อสังคม การถูกรวมให้เป็นส่วนหนึ่งของสถาบันต่างๆ ทั้งที่เกิดขึ้นตามกฎหมาย และที่เกิดจากค่านิยม บรรทัดฐาน และวัฒนธรรมร่วมของชุมชนจนกลายเป็นความสัมพันธ์ทางสังคมที่เป็นเรื่องของชีวิตประจำวัน เช่น มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง สิทธิเด็กและสตรี การได้รับค่าแรงที่เป็นธรรมตามสิทธิ เป็นต้น
ในทางปฏิบัติ เนื่องจากคำว่า inclusiveness หรือ social inclusion ยังไม่มีคำเฉพาะในการเรียกใช้ แต่จะถูกใช้ผ่านคำว่าความเป็นส่วนหนึ่งของสังคม การนับรวมประชาชนทุกคน การให้โอกาสประชาชนทุกคน และการให้ทุกคนมีสิทธิเสรีภาพอย่างเสมอหน้ากัน ตัวอย่างเช่น สิทธิชุมชนท้องถิ่น (community rights) ในการจัดการปกครอง การจัดการทรัพยากรท้องถิ่น และการดูแลวัฒนธรรมประเพณีพื้นฐานของตนให้สามารถดำรงอยู่ได้ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางสังคมไปสู่โลกาภิวัตน์
ดังนั้น แม้คำว่าการนับรวมทุกกลุ่มคน (inclusiveness) จะยังไม่มีคำศัพท์เฉพาะที่เป็นภาษาไทยอย่างชัดเจน แต่ในด้านการทำความเข้าใจความหมายถือว่าทั้งในความหมายระดับสากลและความหมายของสังคมไทยมีความแตกต่างกันไม่มากนัก หรือกล่าวได้ว่ามีจุดร่วมเหมือนกันคือการนับรวมประชาชนทุกคนให้มีความเป็นส่วนหนึ่งของสังคมในฐานะพลเมืองอย่างเท่าเทียมกัน และสามารถมีสิทธิเสรีภาพเสมอหน้ากัน
เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง
เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง เป็นอีพีอัลบั้มที่สองของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข นักร้อง นักแต่งเพลง และสถาปนิกชาวไทย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และออกจำหน่ายในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลดผ่านไอทูนส์เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สังกัดค่ายเลิฟอีส ดูแลการจัดจำหน่ายโดยโซนี่มิวสิค (ประเทศไทย)
เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง มีเพลงที่ได้รับความนิยมหลายเพลง อาทิ "บ้านเล็ก" "ครั้งสุดท้าย" และ "เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลซี้ดอะวอร์ดครั้งที่ 6 ใน 3 สาขา คือ "ศิลปินชายยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" "อัลบั้มยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" และ "เพลงยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" จากเพลง "ครั้งสุดท้าย" และได้รับรางวัลในงานเดียวกันนี้หนึ่งสาขาคือ "โปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยมสุดซี้ดประจำปี" จากอัลบั้มนี้เอง นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสีสันอะวอร์ดใน 2 สาขาคือ "เพลงยอดเยี่ยม" จากเพลง "ภาษาไทย" และ "ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม" จากอัลบั้มนี้เอง
การประพันธ์และอำนวยการผลิต
อภิวัชร์เริ่มต้นโครงการทำอีพีอัลบั้มที่สองภายหลังการทำอัลบั้มแรก มิลเลียนเวส์ทูไรท์พาร์ต 1 ซึ่งเขาเองรู้สึกกดดันกับการทำงาน แต่ภายหลังได้แนวคิดของอัลบั้มว่าจะทำทุกอย่างที่อยากทำ โดยออกมาเป็นเพลงในอัลบั้มชุดนี้ ซึ่งเขาได้อธิบายถึงชื่ออัลบั้มไว้ว่า "...เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง ว่าเวลาที่เราไปฟังเพลงที่นานมาแล้วที่ตัวเองไม่ได้ฟัง ก็เหมือนมีอะไรมาปิ๊งให้เราคิดว่าตอนเด็กๆ เราชอบเพลงแบบนี้ ตอนเด็กๆ เราเคยฝันว่าเราอยากจะทำเพลง อยากจะแต่งเพลงในแบบที่ไม่มีเรื่องอื่นมาบดบัง เหมือนเป็นชื่อที่เตือนตัวเองว่า อยากให้ 20 ปีต่อไปผมกลับมาฟัง เป็นเพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง ผมได้ยินอีก 20 ปีข้างหน้าแล้วผมภูมิใจกับมัน..."
ด้านดนตรีมีการปรับปรุงดนตรีโดยใช้นักดนตรีจริงมาบรรเลงอาทิ วงออเคสตรา ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มก่อนที่ใช้ดนตรีสังเคราะห์ ส่วนของแนวเพลงจะเป็นแนวโฟล์กร็อก และเน้นในด้านดนตรีมากขึ้น ความหมายเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มเป็นการบรรยายถึงความทะเยอทะยานของคนในสังคมเมืองสู่แบบตะวันตก เพลง "บ้านเล็ก" ซึ่งอภิวัชร์ได้อธิบายว่าเป็นเพลงที่เกี่ยวกับความอยากมีอยากได้ของคน แต่สุดท้ายต้องตือนตัวเองว่ามีความจำเป็นกับเราหรือไม่ ซึ่งได้แรงบันดาลใจจากข้อความตอนหนึ่งในหนังสือ ลอนดอนไดอารี่ ของนิ้วกลม ในเพลง "ครั้งสุดท้าย" เขาได้แต่งให้กับพ่อที่ออกจากบ้านโดยไม่ได้บอกให้เขาทราบ ส่วนเพลง "แอนิเมชั่น" เป็นการสื่อว่าไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ยั่งยืนเป็นนิรันดร์
ในอัลบั้มนี้เขาโปรดิวซ์ด้วยตนเอง และมีศิลปินและนักดนตรีอื่นๆ ร่วมงานในอัลบั้มนี้ ได้แก่ เควิน บิดเดิล มือกลองจากวงเดอะบีกินส์, ฟักกลิ้ง ฮีโร่ ในเพลง "Karma" และ "สองยกกำลังยี่สิบ" และ ชินพัฒน์ หงส์อัมพร มือกีตาร์วงเครสเชนโด้ ในเพลง "ครั้งสุดท้าย" เพลง "สองยกกำลังยี่สิบ" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ระหว่าง บอย โกสิยพงษ์ และ David Vasquez และท่อนแรปโดยฟักกลิ้ง ฮีโร่ ซึ่งมีภพธร สุนทรญาณกิจ (ตู่) มาร่วมขับร้องในเพลงนี้ เป็นเพลงแนวร็อก อาร์แอนด์บี และแรป ความหมายคือการส่งต่อความสนุกสนานคือยกกำลังไปเรื่อยๆจนกลายเป็นเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
สหพันธ์ฟุตบอลรวันดา
สหพันธ์ฟุตบอลรวันดา (Fédération Rwandaise de Football Association; FERWAFA,, Rwanda Football Federation) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศรวันดา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่คิกาลี ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2518 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา (ซีเอเอฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวันดารวมถึงฟุตบอลทีมชาติรวันดา
คลีโอพัตรา
คลีโอพัตราที่ 7 ฟิโลพาเธอร์ (หรือรู้จักทั่วไปในนาม คลีโอพัตรา; มกราคม ปีที่ 69 ก่อนคริสตกาล – 10 สิงหาคม ปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณและเชื้อพระวงศ์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งมาซิโดเนีย ดังนั้นจึงเป็นผู้ปกครองอียิปต์ที่มีเชื้อสายกรีกคนสุดท้าย พระราชบิดาของพระองค์คือทอเลมีที่ 12 ออเลติส และคาดว่าพระราชมารดาเป็นพระเชษฐภคินีของโอเลเตส ทรงพระนามว่า คลีโอพัตราที่ 5 ทรีฟาเอนา ชื่อ "คลีโอพัตรา" เป็นภาษากรีก แปลว่า "ความเจริญรุ่งเรืองของบิดา" พระนามเต็มของพระนางคือ "คลีโอพัตรา เธอา ฟิโลปาตอร์" ซึ่งหมายถึง "เทพีคลีโอพัตรา ผู้เป็นที่รักของบิดา" พระนางทรงพระปรีชาสามารถมาก ทรงแตกฉานถึง 14 ภาษา เช่น ฮิบรู, ละติน, มาเซดอนโบราณ, เอธิโอเปียน, ซีเรีย, เปอร์เซีย, และ อียิปต์ ซึ่งแม้แต่ในราชวงศ์ น้อยคนนักที่จะแตกฉานภาษานี้
ปัจจุบัน คลีโอพัตราที่ 7 ฟิโลปาตอร์ นับว่าเป็นผู้ปกครองอียิปต์โบราณที่มีชื่อเสียงมากที่สุด นิยมเรียกพระนามสั้น ๆ ว่า คลีโอพัตรา ซึ่งทำให้ราชินีองค์ก่อน ๆ ที่ทรงพระนามคล้ายคลึงกัน ลบเลือนไปสิ้น ในความเป็นจริง พระนางไม่เคยปกครองอียิปต์เพียงลำพัง แต่ครองราชย์ร่วมกับพระราชบิดา, พระราชอนุชา, พระราชสวามีผู้เป็นพระอนุชาของพระองค์ หรือไม่ก็พระราชโอรส การครองราชย์ร่วมกันดังกล่าวมีผู้ร่วมบัลลังก์เป็นเพียงกษัตริย์ตามพระยศเท่านั้น อำนาจแท้จริงอยู่ในมือของคลีโอพัตราเองทั้งสิ้น
วัยเยาว์
คลีโอพัตราที่ 7 เป็นชาวกรีก เสด็จพระราชสมภพในดินแดนอเล็กซานเดรีย, อียิปต์โบราณ ได้เสด็จขึ้นครองราชย์ลำดับถัดจาก ทอเลมีที่ 12 แห่งอียิปต์ ขณะนั้นพระนางเบเนไซน์และแม่ทัพอาร์เชลล์ได้ร่วมกันก่อการกบฏขึ้น ทำให้ฟาโรห์ทอเลมีที่ 12 ออเลติส ต้องเสด็จพระราชดำเนินไปทรงขอกำลังเสริมจากสภาซีเนตแห่งกรุงโรม และจ่ายเงินตามข้อเรียกร้องของ ออกัส กาบิเนียส จำนวน 10,000 เทลแลนด์ เนื่องจากฟาโรห์ไม่ทรงมีเงินพอ จึงทรงขอยืมเงินจากคหบดีผู้ร่ำรวยนาม ราบีเรียส โพลตูมัส แล้วเสด็จนิวัติอียิปต์พร้อมกองกำลังเพื่อจัดการกับผู้ก่อการกบฏ และมีพระราชบัญชาให้ประหารพระนางเบเนไซน์กับแม่ทัพอาร์เชลล์ ทำให้ราบีเรียสได้เข้ามาเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายพระคลังของอียิปต์
ขึ้นครองราชย์
ราบีเรียสรีดไถชาวอียิปต์อย่างหนัก ทำให้ชาวเมืองลุกฮือต่อต้านด้วยความไม่พอใจ จนเขาต้องหนีกลับโรม เมื่อพระราชบิดาของพระนางคลีโอพัตราเสด็จสวรรคตในช่วงฤดูใบไม้ผลิของปีที่ 51 ก่อนคริสตกาล พระนางเสด็จเถลิงถวัลย์ขึ้นเป็นพระราชินีนาถแห่งอียิปต์ เมื่อพระเชษฐภคินีอีกสองพระองค์สิ้นพระชนม์ลง พระนางยังมีพระขนิษฐาอีกพระองค์ที่มีชื่อว่าอาร์ซิโน่ที่ 4 ในช่วงแรก พระนางทรงครองราชย์ร่วมกับพระราชบิดาเป็นระยะเวลาสั้น ๆ ต่อมาก็ได้ครองราชย์ร่วมกับพระราชอนุชาอีกสองพระองค์ ได้แก่ ปโตเลมีที่ 13 ผู้ต่อต้านการปกครองของโรมันและปโตเลมีที่ 14 แต่การสืบราชบัลลังก์ของราชวงศ์ทอเลมีนั้นนิยมการสืบเชื้อสายทางมารดา พระอนุชาทั้งสองพระองค์จึงต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพระเชษฐภคินีคือคลีโอพัตรา เพื่อขึ้นครองราชย์ได้อย่างถูกต้องตามกฎมนเทียรบาล ภายหลังจากที่กษัตริย์ผู้เป็นพระอนุชาและสวามีของพระนางเสด็จสวรรคตลง คลีโอพัตราได้ทรงแต่งตั้งให้พระราชโอรสของพระนางเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป มีพระนามว่าปโตเลมีที่ 15 ซีซาเรียน ขึ้นครองบัลลังก์ร่วมกัน ระหว่างปีที่ 44 - 30 ก่อนคริสตกาล
ความสัมพันธ์กับจูเลียส ซีซาร์
ในปีที่ 48 ก่อนคริสตกาล คณะที่ปรึกษาของทอเลมีที่ 13 นำโดยขันทีโปรธินุส เข้ายึดอำนาจของคลีโอพัตรา พระนางหนีจากอียิปต์ โดยมีอาร์สิโนเอ พระขนิษฐาติดตามไปด้วย ต่อมาในปีเดียวกัน อำนาจของทอเลมีที่ 13 ถูกลิดรอนเมื่อเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโรม กรณีที่พระองค์เอาใจซีซ่าร์ด้วยการประหารนายพลปอมเปอุส มักนุส (ซึ่งมีภรรยาเป็นลูกสาวของ จูเลียส ซีซาร์ นางเสียชีวิตขณะคลอดบุตรชาย) ซึ่งหลบหนีซีซาร์มาที่เมืองอเล็กซานเดรีย ซีซาร์ไม่พอใจการกระทำดังกล่าว จึงยกทัพบุกยึดเมืองหลวงของอียิปต์ พร้อมกับตั้งตนเป็นผู้ตัดสินคดีชิงบัลลังก์ระหว่างทอเลมีที่ 13 และ คลีโอพัตรา หลังจากการสู้รบช่วงสั้น ๆ ทอเลมีที่ 13 สวรรคต ซีซาร์คืนอำนาจให้แก่พระนาง โดย ทอเลมีที่ 14 เป็นผู้ร่วมครองบัลลังก์
ซีซาร์ พำนักในอียิปต์ตลอดช่วงฤดูหนาว ระหว่างปีที่ 48 ก่อนคริสตกาล - 47 ก่อนคริสตกาล พระนางสร้างความได้เปรียบทางการเมืองให้แก่ตนด้วยการเป็นคนรักของเขา ทำให้อียิปต์ยังคงเป็นความเป็นเอกราชไว้ได้ แต่ยังคงมีกองกำลังทหารโรมันสามกองประจำการอยู่ พระนางมีพระประสูติการพระราชโอรส ทรงพระนามทอเลมี ซีซาร์ (หรือมีชื่อเล่นว่าซีซาเรียน ซึ่งแปลว่าซีซาร์น้อย) อย่างไรก็ดี เขาปฏิเสธซีซาเรียนเป็นผู้สืบทอดอำนาจของตน และได้แต่งตั้งให้พระราชภาคิไนย (หลาน) ทรงพระนาม ออกุสตุส ซีซาร์ อ็อกตาเวียน เป็นผู้สืบทอดอำนาจแทน
ก่อนเสด็จพระราชดำเนินกลับถึงอียิปต์เพียงเล็กน้อย ทอเลมีที่ 14 เสด็จสวรรคตอย่างลึกลับ พระนางแต่งตั้งซีซาเรียนเป็นผู้ร่วมครองบัลลังก์ (สันนิษฐานกันว่าพระนางลอบวางยาพิษทอเลมีที่ 14 ผู้เป็นอนุชาของตนเอง)
ความสัมพันธ์กับมาร์ค แอนโทนี
ในปีที่ 42 ก่อนคริสตกาล มาร์ค แอนโทนี หนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สองของโรม (ผู้ซึ่งปกครองกรุงโรมในช่วงสุญญากาศทางอำนาจหลังอสัญกรรมของซีซาร์) กราบทูลเชิญคลีโอพัตราเสด็จมาพบเขาที่เมืองทาร์ซุส ในแคว้นซิลิเซีย เพื่อทรงตอบคำถามเกี่ยวกับความจงรักภักดีของพระนางต่ออาณาจักรโรมัน ต่อมาในช่วงฤดูหนาวระหว่างปีที่ 42 ก่อนคริสตกาล - ปีที่ 41 ก่อนคริสตกาล เขาใช้เวลาอยู่กับพระนางในอเล็กซานเดรีย จนมีพระราชโอรส - ธิดาฝาแฝด พระนามว่าอเล็กซานเดอร์ เฮลิออส และ คลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2
สี่ปีต่อมาในปีที่ 37 ก่อนคริสตกาล เขาเดินทางเยือนอเล็กซานเดรียอีกครั้ง ระหว่างทางออกรบกับจักรวรรดิพาร์เธีย และได้สานสัมพันธ์กับพระนางทั้งยังถือเอาอเล็กซานเดรียเป็นบ้านนับแต่นั้นเป็นต้นมา เขาอภิเษกสมรสกับพระนางตามประเพณีอียิปต์ (ตามที่กล่าวไว้ในจดหมายของสุเอโตนิอุส) ทั้ง ๆ ที่แต่งงานแล้วกับอ็อกตาเวีย น้องสาวของ อ็อกตาเวียน (หนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สองของโรม) เขามีบุตรกับพระนางอีกหนึ่งคน ชื่อ ทอเลมี ฟิลาเดลฟุส ในพิธีมอบดินแดนอเล็กซานเดรียเป็นของขวัญชิ้นใหญ่แก่พระนางและโอรสธิดา ช่วงปลายปีที่ 34 ก่อนคริสตกาล (หลังจากที่เขามีชัยเหนืออาร์มีเนีย) พระนางกับซีซาเรียนได้ปกครองอียิปต์กับไซปรัสร่วมกัน อเล็กซานเดอร์ เฮลิออส ได้เป็นกษัตริย์ปกครองอาร์มีเนีย เมเดีย และ พาร์เธีย คลีโอพัตรา เซเรเน ได้เป็นราชินีปกครองซีเรไนกา และ ลิเบีย ส่วนทอเลมี ฟิลาเดลฟุสได้เป็นกษัตริย์ปกครองโฟนิเซีย, ซีเรีย และ ซิลิเซีย นอกจากนี้พระนางยังดำรงตำแหน่งราชินีแห่งราชาทั้งปวงอีกด้วย
มีเหตุการณ์อันโด่งดังมากมายเกี่ยวกับคลีโอพัตรา ที่รู้จักกันแพร่หลายที่สุดซึ่งไม่อาจตรวจสอบความจริงได้ คือเรื่องพระกระยาหารค่ำมูลค่าแพงลิบ โดยพระนางหยอกเย้าพนันกับแอนโทนีว่าสามารถใช้เงินสิบล้านเซสเตอร์ซีอุสกับพระกระยาหารมื้อเดียวได้ เขารับพนัน คืนต่อมาหลังพระกระยาหารค่ำธรรมดา พระนางรับสั่งให้นำน้ำส้มสายชูอย่างแรงหนึ่งถ้วยเข้ามาถวาย แล้วทรงถอดต่างหูไข่มุกอันประมาณค่ามิได้ หย่อนลงไปในถ้วยปล่อยให้ไข่มุกละลายแล้วดื่มส่วนผสมนั้น
พฤติกรรมของมาร์ค แอนโทนี นับว่ากระด้างกระเดื่องมากในสายตาของพวกโรมัน อ็อกตาเวียนจึงโน้มน้าวให้วุฒิสภาเปิดสงครามกับอียิปต์ ในปีที่ 31 ก่อนคริสตกาล กองกำลังของ แอนโทนี เผชิญหน้ากับทัพเรือทหารโรมันนอกชายฝั่งแอคติอุม คลีโอพัตราร่วมออกรบด้วยทัพเรือของพระนางเองและเห็นกองเรือของเขาที่มีแต่เรือขนาดเล็กขาดแคลนยุทโธปกรณ์ ต้องพ่ายแพ้กับกองเรือโรมันที่มีเรือขนาดใหญ่กว่า พระนางนำเรือหลบหนี ทำให้แอนโทนี ทิ้งสนามรบกลางทะเลและรีบตามพระนางไป
สิ้นพระชนม์
หลังการรบที่อ่าวแอคติอุม อ็อกตาเวียนยกพลขึ้นบกบุกอียิปต์ ขณะใกล้ถึงอเล็กซานเดรีย กองกำลังของแอนโทนีหนีทัพไปร่วมด้วย คลีโอพัตรา และ มาร์ค แอนโทนี ตัดสินใจฆ่าตัวตาย โดยพระนางใช้งูพิษปลิดชีพพระองค์เองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ในปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล ซีซาเรียน โอรสของพระนางที่เกิดกับจูเลียส ซีซาร์ ถูก อ็อกตาเวียนปลงพระชนม์ ส่วนโอรสธิดาอีกสามพระองค์ที่เกิดกับแอนโทนี รอดชีวิตและต้องเดินทางไปโรม โดยการร้องขอและช่วยเหลือของ อ็อกตาเวีย อดีตภรรยาของเขา
มักกล่าวกันว่าคลีโอพัตราใช้งูพิษชนิดหนึ่งที่เรียกว่า แอสพฺ (asp)  ซึ่งเป็นศัพท์เทคนิค โดยทั่วไปหมายถึงงูพิษหลากหลายประเภทในแอฟริกา และยุโรป แต่ในที่นี้ หมายถึงงูเห่าอียิปต์ ซึ่งใช้ประหารนักโทษในบางครั้ง มีเรื่องเล่าว่าพระนางทดสอบวิธีการฆ่าตัวตายด้วยวิธีต่าง ๆ นานากับข้าราชบริพารและนักโทษหลายคน ก่อนตัดสินใจเลือกวิธีการที่เห็นว่ามีประสิทธิภาพที่สุด
ด้วยความมีเชื้อสายกรีก - มาเซโดเนีย ทั้งด้านภาษาและวัฒนธรรม พระนางเป็นสมาชิกคนแรกของราชวงศ์ทอเลมี (ซึ่งปกครองอิยิปต์ยาวนานกว่า 300 ปี) ที่มีชื่อเสียงในอัจฉริยะภาพเป็นเลิศอย่างแตกฉานทางภาษาอียิปต์ และภาษาต่างประเทศอีก 14 ภาษา
ข้อถกเถียงเกี่ยวกับชาติพันธุ์ของคลีโอพัตรา
ยังเป็นข้อถกเถียงระหว่างนักไอยคุปต์ศาสตร์ กับนักประวัติศาสตร์ที่นิยมแอฟริกา เกี่ยวกับเชื้อสายแท้จริงของคลีโอพัตรา นักไอยคุปต์ศาสตร์กล่าวว่าพระนางสืบเชื้อสายจากราชวงศ์ทอเลมีของกรีก โดยมีบรรพบุรุษเป็นหนึ่งในทหารระดับนายพลของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และยังกล่าวว่าผังตระกูลของราชวงศ์ทอเลมีระบุว่า การสมรสข้ามเผ่าพันธุ์มีอยู่มากและคลีโอพัตราเป็นราชนิกูลพระองค์แรกที่เรียนภาษาอียิปต์ มีผิวขาว รูปปั้นโบราณรวมทั้งรูปบนเหรียญตรายังบ่งชี้ว่าพระนางมีเชื้อสายคอเคเซียน
นักประวัติศาสตร์สายนิยมแอฟริกาอ้างว่า ไอยคุปต์ปกครองโดยอารยธรรมของชาวชนผิวดำ และชาวอียิปต์โบราณส่วนใหญ่เป็นชนผิวดำ แม้ว่านักประวัติศาสตร์กลุ่มหลังนี้ ยอมรับว่าราชวงศ์ทอเลมีเป็นชนผิวขาว แต่ก็เชื่อว่าจะราชวงศ์กับชาวอียิปต์น่าจะมีการสมสู่กัน ดังนั้นเมื่อไม่ปรากฏว่าใครคือมารดาของพระนาง (มิได้ระบุไว้ในผังตระกูลของราชวงศ์ทอเลมี) หลายคนจึงเชื่อว่าพระนางน่าจะเป็นพระสนมผิวดำคนหนึ่ง
นักไอยคุปต์ศาสตร์อ้างว่า การกล่าวว่าคลีโอพัตราเป็นชนผิวดำ เป็นแนวคิดแต่งเติมของนักโบราณคดีที่นิยมแอฟริกา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความภาคภูมิใจให้กับเยาวชนเชื้อสายแอฟริกัน ขณะที่นักโบราณคดีที่นิยมแอฟริกาอ้างว่า ความเชื่อว่าคลีโอพัตราเป็นชนผิวขาวนั้น เป็นเพียงอีกหนึ่งตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่าชนผิวขาวขโมยวัฒนธรรมของชนผิวดำ
บทประพันธ์
บางส่วนของงานเขียนเรื่องราวของคลีโอพัตรา
ภาพยนตร์/ละครเวที
ภาพยนตร์เรื่องแรกที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคลีโอพัตรา ได้แก่เรื่อง Antony and Cleopatra (ปี ค.ศ. 1908) นำแสดงโดย Florence Lawrence ในบทของคลีโอพัตรา ส่วนภาพยนตร์เรื่องแรกที่มีคลีโอพัตราเป็นเนื้อหาหลักได้แก่เรื่อง Cleopatra, Queen of Egypt นำแสดงโดย เฮเลน การ์ดเนอร์ (ค.ศ. 1912)
บางส่วนของภาพยนตร์ และละคร ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากราชินีแห่งลุ่มแม่น้ำไนล์:
Teresa Pavlinek รับบทคลีโอพัตราในฉากการรบที่อ่าวแอคติอุม จากภาพยนตร์เรื่อง History Bites
ภาพวาด
ความตายของคลีโอพัตราสร้างแรงบันดาลใจแก่ศิลปินหลายยุคหลายสมัย ตั้งแต่ยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยาการจนถึงปัจจุบัน แต่ไม่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ เป็นเพียงผลงานจากหัวข้อในการเรียนของโรงเรียนช่างวาดฝรั่งเศส ดังรายชื่อต่อไปนี้ (เรียงตามลำดับเหตุการณ์)
สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป
สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป (universal suffrage) ประกอบด้วยการขยายสิทธิเลือกตั้งแก่พลเมือง (หรือคนในบังคับ) ผู้ใหญ่ทุกคน แม้ยังอาจหมายถึงการขยายสิทธินั้นแก่ผู้เยาว์และผู้มิใช่พลเมืองด้วย แม้สิทธิออกเสียงเลือกตั้งมีสององค์ประกอบจำเป็น คือ สิทธิออกเสียงเลือกตั้งและโอกาสออกเสียงเลือกตั้ง (opportunities to vote) แต่คำว่า สิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไปสัมพันธ์เฉพาะกับสิทธิออกเสียงเลือกตั้งและละเลยความถี่ที่รัฐบาลปัจจุบันปรึกษาบรรดาผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ที่ใดมีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป สิทธิออกเสียงเลือกตั้งจะไม่ถูกจำกัดด้วยเชื้อชาติ เพศ ความเชื่อ ความมั่งคั่งหรือสถานภาพทางสังคม
ถนนราชวิถี
ถนนราชวิถี เป็นชื่อถนนที่มีอยู่ในหลายจังหวัดของประเทศไทย ทั้งนี้อาจหมายถึง
เคย์ลี เดอเฟอร์
เคย์ลี ดีเฟอร์ (Kaylee DeFer) (เกิด 23 กันยายน ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น ไอวี่ ดิกเกนส์/ชาร์ลี โร้ดส์ ในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่องแสบใสไฮโซ (Gossip Girl)
ผลงาน
1986
น้ำซับ
น้ำซับ (spring) เป็นการไหลของน้ำใต้ดินที่ตัดกับผิวดินโดยธรรมชาติ ซึ่งน้ำซับออกมาจากผิวดินได้โดยแรงโน้มถ่วงประมาณร้อยละ 10 เป็นลักษณะของน้ำซับที่มักเกิดขึ้นบ่อยๆ การเปลี่ยนแปลงค่าของการซึมผ่านในหินเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ได้น้ำซับเป็นแห่งๆ และถ้าหากว่าชั้นทรายวางตัวอยู่เหนือชั้นดินเหนียวที่ไม่ให้น้ำซึมผ่าน เมื่อน้ำเคลื่อนผ่านลงไปข้างล่างยังชั้นทรายก็จะไหลออกไปด้านข้างและไหลไปตามรอยสัมผัสกับดินเหนียวจนโผล่ออกมาเป็นน้ำซับได้
น้ำซับพบได้ในหินเกือบทุกชนิด แต่ที่เป็นน้ำซับใหญ่ๆ มักมาจากหินปูน หินละลาย และชั้นกรวด น้ำซับมีอัตราการไหลแตกต่างกันออกไป บ้างก็แสดงลักษณะไหลแรง ไหลค่อยไปตามฤดูกาล โดยทั่วไปน้ำซับออกมาในตอนช่วงหลังเที่ยงคืนจนถึงสว่างและจะลดลงอย่างต่อเนื่อง เพราะช่วงกลางวันต้นไม้จะดูดเอาน้ำจากชั้นน้ำไปใช้นั่นเอง
ถ้ามีปริมาณน้ำมากสามารถนำมาใช้ได้ ในกรณีที่น้ำไหลมีกำลังแรงมาก เรียกว่า “น้ำพุ” มีประโยชน์ในการนำกลับมาใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับอุปโภคและบริโภค
ออกซบริดจ์
ออกซบริดจ์ (Oxbridge) เป็นคำย่อมาจาก "Oxford" (ออกซฟอร์ด) และ Cambridge (เคมบริดจ์) เมื่อนำคำแรกของ ออกซฟอร์ด และคำหลังของ เคมบริดจ์ มาสมาสเข้ากัน ก็ได้เป็น "Oxbridge" (ออกซบริดจ์)
ปรกติจะใช้หมายถึงระบบการศึกษาในประเทศอังกฤษที่ใช้วิธีเรียนแบบติวกันตัวต่อตัว เรียกกันในออกซฟอร์ดว่า Tutorials และเรียกกันในเคมบริดจ์ว่า Supervision
สาเหตุที่มีเหมือนกันเพราะ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อตั้งโดยอดีตนักศึกษา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัย เคมบริดจ์จึงเอาระบบการจัดการศึกษาจากออกซฟอร์ดนั่นเองไปใช้ ทำให้เหมือนกันมาก จะต่างกันก็แต่เพียงว่ามหาวิทยาลัย ออกซฟอร์ดเน้นหนักทางด้านสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มากกว่าส่วนมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เน้นไปทางวิทยาศาสตร์มากกว่า แต่ทั้ง สองมหาวิทยาลัยก็มีการร่วมมือกันภายในหลายๆ ด้าน มีการจับคู่กันพัฒนาวิชาการและแข่งขันกันทางด้านกีฬา บางทีนักวิชาการก็เรียก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ว่าเป็น Sister university ของออกซฟอร์ด หมายความว่าเป็นมหาวิทยาลัยน้องสาว(ฝาแฝดกัน) เพราะมีอะไรหลายๆ อย่างที่เหมือนกันโดยเฉพาะระบบการศึกษานั่นเอง
ปล่อย
"ปล่อย" (อ่านว่า ปฺล็่อย) เป็นซิงเกิลของนักร้อง ปองกูล สืบซึ้ง ประพันธ์เนื้อร้อง-แต่งทำนองโดย ชนกันต์ รัตนอุดม และเรียบเรียงโดย กันต์ รุจิณรงค์ ออกจำหน่ายในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2557 โดยเนื้อหาของเพลงพูดถึงช่วงที่ต้องฝืนตัดใจ สลัดตัวเองออกจากความเจ็บปวด โดยป๊อบคิดว่าทุกคนคงต้องเคยผ่านอารมณ์อกห­ัก ผิดหวัง เลยอยากให้เพลงนี้เป็นทางออกของคนที่กำลัง­เจ็บปวด ให้อย่าไปยึดหรือผูกตัวเองกับคนคนนึงมากจน­เกินไป
การตอบรับ
เพลง "ปล่อย" ได้อันดับ 5 ของชาร์ตหมวดเพลง GMM Gmember Chart Top 5 ประจำวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2557 จากเว็บไซต์ Gmember
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ (Providence County, Rhode Island) เป็นเทศมณฑลหนึ่งในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากร 626,667 คน โดยศูนย์กลางประชากรของโรดไอแลนด์ตั้งอยู่ในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ในเมืองแครนส์ตัน (Cranston) ซึ่งเป็นเทศมณฑลที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดอันดับที่ 97 ของสหรัฐ
ประวัติ
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1703 หรือที่เรียกว่านิคมพรอวิเดนซ์ (Providence Plantations) ในสมัยเป็นอาณานิคมอังกฤษ เทศมณฑลประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่ พรอวิเดนซ์ (Providence) วอร์วิก (Warwick) เวสเตอร์ลี (Westerly) คิงส์ทาวน์ (Kingstown) และกรีนิช (Greenwich) และล้อมรอบด้วยดินแดนอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบัน คือเทศมณฑลเคนต์ และเทศมณฑลวอชิงตัน วอชิงตันเทศมณฑลถูกแยกออกใน ค.ศ. 1729 ในขณะที่เคนต์เทศมณฑลถูกแยกใน ค.ศ. 1750 เมืองพรอวิเดนซ์ตะวันออก (East Providence) และพอตักเคต (Pawtucket) กลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลพรอวิเดนซ์เมื่อการแบ่งดินแดนครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1862 การปกครองเทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์ถูกยุบลงใน ค.ศ. 1842 เทศมณฑลพรอวิเดนซ์จึงเหมือนเทศมณฑลอื่นๆ ที่ไม่มีการปฏิบัติหน้าที่ทางการปกครอง มีเพียงการจัดการทางศาลและนายอำเภอ (Sheriff) ซึ่งเป็นส่วนของการปกครองแบบรัฐ
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 43
คณะรัฐมนตรี คณะที่ 43 ของไทย (30 เมษายน พ.ศ. 2526 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529)
พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2526 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ
ร้อยโท จารุบุตร เรืองสุวรรณ ประธานรัฐสภาเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรี
เปรม ติณสูลานนท์
การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 43 ของไทย
คณะรัฐมนตรีชุดนี้สิ้นสุดลง เนื่องจากมีการยุบสภา เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 มีสาเหตุมาจากการที่รัฐบาลได้เสนอพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2529 เข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร แต่สภาผู้แทนราษฎรลงมติไม่อนุมัติพระราชกำหนดดังกล่าว
มาร์เกอริต เปอแร
มาร์เกอริต กาเตอรีน เปอแร (Marguerite Catherine Perey; 19 ตุลาคม พ.ศ. 2452 – 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2482 เธอค้นพบแฟรนเซียม จากการทำให้ตัวอย่างแลนทานัมบริสุทธิ์ ซึ่งเดิมมีแอกทิเนียมปะปนอยู่ด้วย เธอยังเป็นศิษย์ของมารี กูว์รี ในปี พ.ศ. 2505 เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับเลือกให้อยู่ในบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส เปอแรเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ด้วยโรคมะเร็ง
อ้างอิง
1909 1975
โรงเรียนเฮฟเว่น (การ์ตูน)
กะคุเอง เฮฟเว่น เป็นการตูนญี่ปุ่น แนวชายรักชาย ที่ไม่เน้น ฉากเลิฟซีน หรือฉากอิโรติก เป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากเรื่องหนึ่ง จนถูกนำมาสร้าเป็นเกมส์ ทั้งรูปแบบที่เล่นกับเครื่องคอมพิวเตอร์ และ เพลย์สเตชัน2
เรื่องย่อ
โรงเรียนเฮฟเว่น หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า บีแอล กักคุเอ็ง เป็นโรงเรียนชายล้วน ที่ผู้เรียนไม่ต้องเสียงค่าใช้จ่ายใด ๆ เลย ทั้งค่าหอพัก ค่าเล่าเรียน ฯลฯ แต่โรงเรียนนี้มีข้อแม้อย่างหนึ่งคือ ผู้ที่จะสามารถเข้ามาเรียนในโรงเรียนนี้ได้จะต้องเป็นบุคคลที่มีความสามารถพิเศษอะไรก็ได้ ที่โดดเด่นกว่าคนอื่น จึงจะสามารถเข้ามาเรียนในโรงเรียนนี้ได้ และแล้ววันหนึ่ง เด็กหนุ่มชื่อ อิโต้ เคย์ตะ ได้รับจดหมายจากโรงเรียนเฮฟเว่น ที่ถูกเรียกว่ากระดาษแพลทินั่ม เคย์ตะเองก็ปลกใจว่า ทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่มีความสามารถพิเศษใด ๆ ทั้งสิ้น เมื่อเขาเข้ามาในโรงเรียนนี้เข้าพบกับชายหนุ่มชื่อ เอนโด้ คาซึกิ เขารู้สึกแปลก ๆ กับผู้ชายคนนี้ โดยที่เขาลืมไปแล้วว่าเขาเคยเป็นอะไรกับคาซึกิ แต่ตัวคาซึกิยังจำได้ดี แล้วเขาจะสามารถอยู่ในโรงเรียนนี้ได้หรือไม่...
ตัวละคร
เคย์ตะ อิโต้ เขาเป็นคนที่ถูกโรงเรียนเฮฟเว่นเรียกตัวเข้ามาเรียน เขาเป็นคนที่มีมนุษย์สัมพันธ์ดี จึงเป็นที่ชื่นชอบของคนหลาย ๆ คนในโรงเรียนนี้ ถึงจะมีคนที่คอยกลั่นแกล้งอยู่ในบางครั้ง
เอ็นโด้ คาซึกิ เขาเป็นเพื่อนคนแรกและเป็นคนที่ทำให้เคย์ตะอยากที่จะอยู่โรงเรียนเฮฟเว่นต่อไป แท้จริงแล้วเขาคือ ผู้อำนวยการของโรงเรียนเฮฟเว่น ซึ่งปลอมตัวมาอยู่กับเคย์ตะ เขาเคยรู้จักกับเคย์ตะตั้งแต่ตอนที่เคย์ตะยังเป็นเด็ก ๆ แต่เมื่อโตขึ้นเคย์ตะกลับจำเรื่องราวต่าง ๆ ระหว่างนั้นไม่ได้เพียงแค่มีความรู้สึกอะไรบ้างอย่างเท่านั้นเอง อาจเป็นเพราะเคย์ตะยังเด็กมาก การที่เขาเรียกเคย์ตะเพื่อที่จะให้มาอยู่โรงเรียนนี้ เพราะต้องการทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเคย์ตะ
คาโอรุ ไซอนจิ เขามีตำแหน่งราชินีของโรงเรียนเฮฟเว่น และเป็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีของโรงเรียน โดยเขาเข้าโรงเรียนโดยได้รับกระดาษแพลทินั่ม เช่นเดียวกับเคย์ตะ เป็นคนที่หน้าตาคล้ายผู้หญิงมาก แม้แต่เคย์ตะเมื่อเห็นไซอนจิเป็นครั้งแรก ยังคิดว่า ไซอนจิ เป็นผู้ชายที่หน้าสวยมาก ๆ
เททสึยะ นิวะ เขามีตำแหน่งราชาของโรงเรียนเฮฟเว่น และเป็นหัวหน้าคณะกรรมการนักเรียนอีกด้วย ในวันที่เคย์ตะต้องเข้ามาที่โรงเรียนเป็นครั้งแรก นิวะ ได้ขับมอเตอร์ไซต์ออกไปรับ แต่ขณะที่จะข้ามสะพานกลับมานั้น ปรากฏว่าสะพานกลับถูกยกขึ้นทำให้ตรงกลางของสะพานแยกออกจากกัน นิวะจึงรีบบิดคันเร่งมอเตอร์ไซต์ แต่เคย์ตะดันซุ่มซาม ตกจากรถมอเตอร์ไซต์ ทำให้ต้องเข้าห้องพยาบาล นิวะคอยช่วยเหลือเคย์ตะในทุก ๆ เรื่อง ทำให้นิวะเป็นรุ่นพี่ที่เคย์ตะนับถือคนหนึ่ง
โอมิ ชิจิโจ โอมิเป็นเพื่อนสนิทของไซอนจิ ทั้งสองคนเขากันได้ในทุก ๆ เรื่อง เขามักมีลักษณะยิ้มแย้มอยู่เสมอ เขาเข้าโรงเรียนนี้มาได้โดยการแฮ็คข้อมูลแล้วใส่ชื่อตัวเองลงไปตามคำขอของ ไซอนจิ เหตุที่เขาสนิทกับไซอนจิมาก คือ เมื่อตอนที่อยู่ชั้นประถม โอมิ กับ ไซอนจิ อยู่โรงเรียนเดียวกัน แต่โอมิ ไม่มีเพื่อนคุยด้วยเพราะไม่สามารถพูดภาษาญี่ปุ่นได้ เพราะตนเองพึ่งกลับมาจากอเมริกา เมื่อถูกเพื่อน ๆ ทักเป็นภาษาญี่ปุ่น ทำให้ตัวเองเหมื่อนเป็นปมด้อย เขาจึงมักจะตวาดกลับไป แม้กระทั่ง ไซอนจิ แต่ไซอนจิรู้ จึงได้ตอบกลับไปเป็นภาษาอังกฤษ ไซอนจิ จึงช่วยสอนภาษาญี่ปุ่นให้กับโอมิ แต่แล้วเมื่อไซอนจิขอให้โอมิแฮ็คข้อมูลแล้วใส่ชื่อตัวเองลงไปก็ได้สำเร็จลง แต่อีกไม่นาน ก็ถูกผู้อำนวยการโรงเรียนจับได้ แต่ผู้อำนวยการก็ได้ช่วยให้โอมิได้เข้าโรงเรียนโดยทำเป็นเหมือนว่า การแฮ็คข้อมูลเป็นเพียงอุบัติเหตุเท่านั้น
ฮิเดะอะกิ นากาจิม่า เขาเป็นคนสนิทของนิวะ เป็นรองประธานคณะกรรมการนักเรียน มีนิสัยเย็นชา และเก่งด้านคอมพิวเตอร์ เป็นศัตรูกับโอมิ ชิจิโจ
ยูกิฮิโกะ นารุเซะ เป็นกัปตันชมรมเทนนิสของโรงเรียนเฮฟเว่น เขาชอบเรียกเคย์ตะ ว่า"ฮันนี่" เพราะนารุเซะหลงรักเคย์ตะ โดยถ้าเขามีโอกาสพบกับเคย์ตะ เมื่อไหร่ เรื่องอะไร ไม่วายก็ต้องขอเคย์ตะออกเดทเสมอ
โคจิ ชิโนะมิยะ เป็นกัปตันชมรมยิงธนูของโรงเรียน เขาเป็นหัวหน้าหอพักของโรงเรียนเฮฟเว่น โดยเขาจะอยู่ใกล้ ๆ กับ ทาคุโตะ อิวาอิ ตลอดเวลา
ทาคุโตะ อิวาอิ เป็นกัปตันของชมรมวาดรูป เขามักมีอารมณ์และความรู้สึกที่อ่อนไหวได้ง่าย เขาเป็นคนชอบพูดอ่อนน้อม ไพเราะ อยู่ตลอดเวลา และเขาจะคอยอยู่ใกล้ ๆ กับ โคจิ ชิโนะมิยะ ตลอดเวลา
ชุนซุเกะ ทากิ เขาเป็นคนที่ขับจักรยานเก่งมาก ได้อันดับที่ 3 ของโลกในการแข่งขันทัวร์นาเมนท์ที่ผ่านมา เขาเป็นคนที่พูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงคันไซ ซึ่งเป็นภาษาถิ่นเกิด ทากิมีงานประจำที่โรงเรียนคือการขับจักรยานไปส่งของ
ซาโตชิ อุมิโนะ เป็นอาจารย์วิชาวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนเฮฟเว่น ที่อายุน้อยที่สุด แล้วเขามักจะเลี้ยงแมวตัวโปรดในเวลาว่าง ชื่อของแมวคือ โทะโมะซะมะ
คาเครุ โอซาวะ และ วาตารุ โอซาวะ และ เป็นพี่น้องที่ตั้งแง่ และ คอยรังแกเคย์ตะตลอดเวลา แต่เคย์ตะก็ไม่ได้เอาความ แต่หลัง ๆ มานี้ ทั้งสองคนกลับรู้สึกเป็นห่วงเคย์ตะอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็คอบปฏิเสธความคิดนั้นอยู่บ่อยครั้ง
จิน มาสึโอกะ เป็นอาจารย์ที่ประจำอยู่ที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนเฮฟเว่น เขาเคยเป็นคุณครูสอนพิเศษให้เอ็นโด้ คาซึกิ เขาคอยที่จะแก้แค้บริษัท ซูสึบิชิ เพราะทำให้ฮิโรยะ ซึ่งเคยทำงานกับซูสึบิชิ ในการทดลองผลิตยา แต่เขากับติดเชื้อไวรัส X7 ระหว่างการทดลอง แต่บริษัทซูสึบิชิ กับปัดความรับผิดชอบด้วยการไล่ฮิโรยะออก ทำให้มาสึโอกะแค้น แต่พอเอ็นโด้ คาซึกิ ซึ่งเป็นประธานในปัจจุบันของบริษัทซูสึบิชิ รับปากที่จะจัดการเรื่องทั้งหมดให้เขาก็เลิกล้มความตั้งใจที่จะแก้แค้นลง
ฮิโรยะ โยชิซุมิ เขาเป็นเพื่อนกับมาสึโอกะ และเป็นคนคิดค้นตัวยาของบริษัทซูสึบิชิ แต่เนื่องจากได้รับเชื้อไวรัสระหว่างการทดลอง ทำให้ต้องสลบไปอยู่เป็นเวลานาน โดยมาสึโอกะจะไปเยื่ยม และคอยนำเอากังหันไปให้จนกว่าจะฟื้น เขาชอบผมที่ยาวของมาสึโอกะ จึงบอกกับมาสึโอกะว่าอย่าตัดผมเลย ตั้งแต่นั้นมา มาสึโอกะก็ตั้งใจว่าจะไม่ตัดผม ฮิโรยะฟื้นขึ้นมาในตอนสุดท้าย ในฉากที่กำลังมีฝนดาวตก ที่ในรอบ 60 ปีจะมี 1 ครั้ง ในโรงพยาบาลโดยมี มาสึโอกะนั่งเฝ้า เมื่อฮิโรยะ ฟื้น และจับผมของมาสึโอกะ เขาจึงทักว่า ผมของนายหน่ะยาวขึ้นอีกแล้วนะ
เอ็งเงิลแบร์ค
เอ็งเงิลแบร์ค (Engelberg) เป็นเทศบาลในรัฐอ็อพวัลเดินของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณขอบของเทือกเขาแอลป์ เทศบาลนี้ประกอบด้วยหมู่บ้านเอ็งเงิลแบร์ค, หมู่บ้านกราเฟอนอร์ท (Grafenort), หมู่บ้านโอเบอร์มัท (Obermatt), และหมู่บ้านชวันท์ (Schwand) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เทศบาลเอ็งเงิลแบร์คถือเป็นสถานที่ตากอากาศยอดนิยมในภาคกลางของสวิตเซอร์แลนด์ เมืองใหญ่ที่อยู่ใกล้เอ็งเงิลแบร์คมากที่สุดคือนครลูเซิร์น ซึ่งมีรถไฟ InterRegio จากลูเซิร์นมายังหมู่บ้านนี้ทุกหนึ่งชั่วโมง
Tanacetum parthenium
Tanacetum parthenium หรือ ฟีเวอร์ฟิว (feverfew) เป็นพืชสมุนไพรยืนต้นในวงศ์ทานตะวัน
มันเป็นพืชสมุนไพรที่ใช้ในสมัยกรีก-ละตินโบราณแล้วต่อโดยแพทย์สมุนไพรยุโรป และถูกลืมเลือนในสมัยใหม่ แต่ความสนใจในพืชถูกปลุกขึ้นในปี 1990 โดยการศึกษาที่แสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการป้องกันไมเกรน
ในงานตีพิมพ์ต่าง ๆ Tanacetum parthenium มักจะใช้ชื่อพ้อง Chrysanthemum parthenium หรือ Pyrethrum parthenium แทน
ฟิล์มเลือด
ฟิล์มเลือด หรือ สเมียร์เลือด (Blood film หรือ Blood smear) คือ การหยดเลือดลงบนสไลด์แล้วทำการไถสไลด์เพื่อให้เซลล์เม็ดเลือดต่าง ๆ กระจายตัวไปบนแผ่นสไลด์ หลังจากนั้น จึงนำแผ่นสไลด์ไปทำการย้อมสี และนำไปวินิจฉัยทางโลหิตวิทยาต่อไป ฟิล์มเลือดนั้นสามารถบอกถึงลักษณะและจำนวนของเม็ดเลือดแดง เม็ดเลือดขาว เกล็ดเลือด และสามารถใช้ประเมินปริมาณฮีโมโกลบินได้อย่างคร่าว ๆ นอกจากนี้ ยังมีประโยชน์ในการวินิจฉัยปรสิตบางชนิดที่อาศัยอยู่ในเลือด อาทิเช่น เชื้อมาลาเรีย และ เชื้อที่ก่อให้เกิดโรคเท้าช้าง เป็นต้น
การเตรียมฟิล์มเลือด
การเตรียมฟิล์มเลือด เริ่มจากการหยดเลือดลงบนแผ่นสไลด์ที่ด้านใดด้านหนึ่งของสไลด์ แล้วใช้ตัวไถมาแตะที่ด้านหน้าของหยดเลือด โดยให้ตัวไถทำมุม 30-45 องศากับแผ่นสไลด์  แล้วไถตัวไถไปข้างหน้าด้วยความเร็วสม่ำเสมอ จะเกิดเป็นฟิล์มเลือด โดยฟิล์มเลือดที่ดีนั้นควรจะมีความยาวประมาณ 3-4 เซนติเมตร และปลายฟิล์มมน (ปลายลิ้นหมา) หลังจากนั้น จึงนำไปย้อมสี
ประโยชน์ของฟิล์มเลือด
ฟิล์มเลือดนั้นสามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการช่วยวินิจฉัยโรคทางโลหิตวิทยาได้ โดยปกติแล้วเราใช้ฟิล์มเลือดเพื่อการตรวจความสมบูรณ์ของเลือด (CBC:Complete blood count) อย่างไรก็ตาม เราสามารถใช้ฟิล์มเลือดเพื่อวินิจฉัยเบื้องต้นของโรคทางโลหิตวิทยาได้ อาทิเช่น มะเร็งเม็ดเลือดขาว โลหิตจาง รวมทั้ง ดูความผิดปกติของรูปร่างและจำนวนของเม็ดเลือดต่าง ๆ ภายในร่างกายได้ด้วย
นอกจากนี้ ฟิล์มเลือดยังมีประโยชน์ในการวินิจฉัยโรคที่เกิดจากปรสิตบางชนิดได้ อาทิเช่น มาลาเรีย หรือโรคไข้จับสั่น ซึ่งบางระยะของปรสิตที่ก่อโรคนี้จะอาศัยอยู่ในเม็ดเลือดแดง ดังนั้น เราจึงสามารถใช้ฟิล์มเลือดในการดูลักษณะความแตกต่างของเชื้อเพื่อจำแนกสปีชีส์ของเชื้อในเบื้องต้นได้ เป็นต้น
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย (Bangkok Christian College ย่อ: ก.ท, BCC) เรียกอย่างย่อว่า กรุงเทพคริสเตียน หรือ คริสเตียน เป็นโรงเรียนเอกชนชายล้วนขนาดใหญ่ ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยคณะมิชชันนารีอเมริกันเพรสไบทีเรียน เมื่อปี พ.ศ. 2395 ปัจจุบันโรงเรียนมีอายุ ปี เป็นโรงเรียนราษฎรแห่งแรกของประเทศไทย เป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย เป็นโรงเรียนโปรแตสแตนท์ที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ และเป็นโรงเรียนเพียงแห่งเดียวในปัจจุบันที่ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ปัจจุบันโรงเรียนอยู่ภายใต้การควบคุมของ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน หรือ ส.ช. โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยตั้งอยู่ เลขที่ 35 ถนนประมวญ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร โรงเรียนมีศิษย์เก่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคน ทั้งองคมนตรี 4 คน นายกรัฐมนตรีไทย 2 คน รัฐมนตรีหลายกระทรวง นักร้อง นักแสดง ผู้จัดรายการหลายคน โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยเป็นโรงเรียนในเครือจตุรมิตร ซึ่งประกอบด้วย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
การก่อตั้งโรงเรียน
ในขณะนั้น เด็กส่วนใหญ่เกิดจากครอบครัวที่ไม่มีกำลังมาก ส่วนใหญ่จึงมีการเรียนการสอนเกิดขึ้นโดยพระสงฆ์ ภายในวัด โรงเรียนจึงได้เริ่มจ้างนักเรียนให้เข้ามาเรียน ด้วยเงิน 1 เฟื้อง (ปัจจุบัน อยู่ที่ประมาณ 0.125 บาท) โรงเรียนได้ให้สิ่งอำนวยความสะดวกแก่นักเรียนที่เข้ามาเรียน เช่น ที่พักอาศัย และใน'''พ.ศ. 2399''' ได้เริ่มมีนักเรียนไทยกลุ่มหนึ่ง เข้ามาเรียนที่โรงเรียน และมีบันทึกนักเรียนไทยไว้ทั้ง 5 คน ได้แก่
ใน ''' พ.ศ. 2405''' คณะมิชชันนารี ได้ย้ายโรงเรียนจากกุฎีจีน ไปที่สำเหร่ ซึ่งอยู่ทางใต้ในฝั่งธนบุรี และมอบให้ศาสนทูตแมตตูน เป็นผู้อำนวยการ ในขณะเดียวกัน รัฐบาลไทยได้เปิดโรงเรียนของรัฐบาลแห่งหนึ่งที่ตำบลสวนอนันต์ ได้เชิญท่าน เอส.จี.แมคฟาแลนด์ หรือคุณพระอาจวิทยาคมเป็นผู้อำนวยการ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้การศึกษาเฉพาะบุคคลชั้นเจ้านาย ลูกท่านหลานเธอและบุตรข้าราชการผู้ใหญ่ในราชสำนักเท่านั้น ท่านผู้อำนวยการเห็นว่าภารกิจที่ได้รับมอบหมายนั้น ลำพังท่านเพียงผู้เดียวนั้นยากที่จะดำเนินไปสู่จุดมุ่งหมายได้ จึงเรียนเชิญอาจารย์จอห์น เอ. เอกิ้น เข้ามาร่วมงาน กิจการของโรงเรียนราษฎร์แห่งแรกก็ได้ก้าวหน้าไปด้วยดี
การรวมตัวของทั้งสองโรงเรียน
ใน '''พ.ศ. 2431''' หลังจากที่อาจารย์จอห์น เอ. เอกิ้น ร่วมงานกับอาจารย์เอส.จี.แมคฟาแลนด์ ได้ระยะหนึ่ง อาจารย์จอห์น เอ. เอกิ้น ก็ลาออกจากตำแหน่งครูรัฐบาลแต่ด้วยใจรักการศึกษา ท่านก็ได้จัดตั้งโรงเรียนส่วนตัวขึ้น ณ ตำบลวัดกุฎีจีน โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า บางกอกคริสเตียนไฮสกูล อีกทั้งยังได้เชิญอาจารย์และแหม่มเจ.บี.ดันแลป พร้อมด้วยน้องสาวของท่าน เข้ามาร่วมเป็นอาจารย์ในโรงเรียน ในปีนั้นอาจารย์จอห์น.เอ.เอกิ้น และคณะทั้งสามของท่านได้สมัครเข้าสังกัดของคณะเพรสไบทีเรียนแล้ว ศาสนทูตเอส.อาร์เฮ้าส์ ท่านศาสนทูตเจ.เอม.คัลเบริ์ทซัน ท่านศาสนทูตเอน.เจ.แมคโดนัล และท่านศาสนทูต เจ.แวนได๊ก์ ได้เดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดของท่าน ณ สหรัฐอเมริกา ทำให้ทางฝ่ายมิชชันในกรุงเทพมหานคร ขาดผู้บริหารด้านการศึกษา ที่ประชุมจึงได้มีมติให้อาจารย์จอห์น เอ.เอกิ้น เป็นผู้ที่จะบริหารงานด้านการศึกษาของมิชชันต่อไป ดังนั้นท่านต้องแบกภารกิจเป็น 2 เท่าคือทั้งงานส่วนตัวที่"บางกอกคริสเตียนไฮสกูล" และโรงเรียนของคณะมิชชันที่สำเหร่
ใน '''พ.ศ. 2435''' ท่านอาจารย์จอห์น เอ. เอกิ้น ไม่ประสบความสำเร็จในการบริหารทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน จึงตัดสินใจยกเลิกกิจการโรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสกูล และมุ่งหน้าปรับปรุงกิจการส่วนรวมของคณะมิชชัน คือดำเนินการบริหารที่สำเหร่แต่เพียงอย่างเดียว เพื่อสร้างงานใหม่ที่ตำบลสำเหร่ โดยได้สร้างอาคารใหม่ใช้เป็นสถานศึกษาสำหรับนักเรียนชาย โรงเรียนบางกอกคริสเตียนไฮสกูล จึงรวมกับ โรงเรียนสำเหร่บอยสกูล เป็น "โรงเรียนสำเหร่บอยส์คริสเตียนไฮสกูล" ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ที่คริสตจักรที่ 1 สำเหร่
การย้ายโรงเรียนมาบนถนนประมวญ
ใน '''พ.ศ. 2443 ทางคณะมิชชันนารีเล็งเห็นว่า หากจะขยายการศึกษาให้กว้างไกลออกไปแล้ว ที่ดินตรงตำบลสำเหร่ไม่เหมาะสม จึงมุ่งหมายไปยังที่ดินแปลงใหม่ ณ ฝั่งชายแม่น้ำเจ้าพระยาอันเป็นฝั่งกรุงเทพฯ ปัจจุบันและในที่สุดก็ได้ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งที่บริเวณ ถนนประมวญ ตำบลสีลม อำเภอบางรัก จากเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ด้วยราคา 17,500 บาท แต่ได้รับการลดราคาเนื่องจากถือว่าเป็นการบริจาคในการสร้างโรงเรียนจากพระยาสุรศักดิ์มนตรี 2,500 บาท และสร้างสถาบันการศึกษาขึ้นใหม่เรียกนามว่า "กรุงเทพคริสเตียนไฮสกูล" เปิดทำการสอนเป็นปฐมฤกษ์เมื่อ พ.ศ. 2466'''
ใน '''พ.ศ. 2456''' มติจากบอร์ดนอกให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียน จึงได้สั่งให้เปลี่ยนจากไฮสกูล เป็นคอลเล็จ (College) โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนไฮสกูล จึงเปลี่ยนมาเป็น "กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย" หรือ "Bangkok Christian College" มีชื่อย่อว่า "BCC"
ใน '''พ.ศ. 2463''' โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เป็นโรงเรียนเอกชนแห่งแรกในประเทศไทย ที่ได้รับเกียรติในการรับรองวิทยฐานะ เทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาลจากกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งครบ 100 ปี ใน พ.ศ. 2563
ใน '''พ.ศ. 2484''' ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ย้ายไปเปิดการเรียนการสอน ในซอยพร้อมพงษ์ บนถนนสุขุมวิท บนที่ดินของคุณดำรงค์ จ่างตระกูล โดยไม่คิดค่าเช่า และยังเปิดรับนักเรียน ม.6 พิเศษ แบบสหศึกษาอีกด้วย ในช่วงนี้ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนกรุงเทพสเถียรวิทยาลัย" เป็นการชั่วคราว
ผู้อำนวยการ
{| class="wikitable" ! style="background:#660099;text-align: center;"| <font color=#FFD700> ลำดับ ! style="background:#660099;text-align: center;"| <font color=#FFD700> รายนาม ! style="background:#660099;text-align: center;"| <font color=#FFD700> ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง
อาคารสามหลังแรก (พ.ศ. 2445)
อาคารสามหลังแรกของโรงเรียน ประกอบไปด้วย อาคารเหนือเดิม ออฟฟิซ และอาคารใต้เดิม โดยเรียงเป็นรูปตัว U มีอาคารออฟฟิซอยู่ตรงกลาง ปัจจุบันคือที่ตั้งของหอธรรม และลานหน้าอาคารอารีย์ เสมประสาท โดยอาคารทั้งสามหลังแรกได้ถูกรื้อถอนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
อาคาร เอ็ม บี ปาล์มเมอร์ หรือ อาคาร 2 (พ.ศ. 2508)
อาคารเอ็ม. บี. ปาล์มเมอร์ เป็นอาคารเรียนสมัยใหม่ สูง 4 ชั้น โดยได้นำงบประมาณการก่อสร้าง มาจากที่ดินบ้านกล้วย โดยอาคารนี้ เป็นการสร้างอาคารทั้งหมด 4 อาคาร ติดต่อกันเป็นทางยาว เมื่อสร้างเสร็จ ถูกขนานนามว่า เป็นอาคารเรียนที่มีความสวยงาม และทันสมัยที่สุดในประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2552 ได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก อาคาร 2 ซึ่งเป็นชื่อเรียกอาคารแบบเก่า เป็น อาคารเอ็ม. บี. ปาล์มเมอร์ เนื่องจากการทุบอาคาร 1 และการมาของอาคารจอห์น เอ. เอกิ้น และในปัจจุบัน อาคารเอ็ม. บี. ปาล์มเมอร์เป็นที่ตั้งของห้อง 00, ห้องส่งเสริมระเบียบวินัยมัธยมศึกษาตอนต้น, โรงอาหาร, ห้องเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1-3, ห้องเรียนโครงการ IEP, ห้องพักครูม.1-3, ห้องทดลองวิทยาศาสตร์ 3 ห้อง, ห้องกิจกรรม และห้องแนะแนว อีกทั้งยังมีสวนสวนพฤกษศาสตร์ที่ชั้น 2 ซึ่งอาจารย์ ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ได้เยี่ยมชมในโครงการ BCC Model อีกด้วย
หอธรรม (พ.ศ. 2514)
เป็นหอประชุมที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดของโรงเรียน และยังเป็นสัญลักษณ์ของโรงเรียนอีกด้วย หอธรรมเริ่มการสร้างเมื่อปี 2511 จากดอกเบี้ยที่โรงเรียนได้รับจากการขายที่ดินบ้านกล้วย ถูกออกแบบโดย Dr. Amos Chang เปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2514 เพื่อใช้ในศาสนพิธีของโรงเรียน ซึ่งเป็นแบบคริสต์ศาสนานิกายโปรแตสแตนท์ และการประชุมสำคัญต่างๆ ของโรงเรียน รูปร่างของหอธรรมนั้น ผู้ออกแบบใช้แนวคิด "เรือโนอาห์" ซึ่งเป็นเรือที่ปรากฏอยู่ในพระคัมภีร์ทางคริสต์ศาสนาในส่วนพันธสัญญาเดิม ว่าด้วยเหตุการณ์น้ำท่วมโลก ที่พระผู้เป็นเจ้าบันดาลให้เกิดเพื่อล้างบรรดาความชั่วร้ายบนโลกอันเกิดขึ้น และพระผู้เป็นเจ้าได้สั่งให้โนอาห์ต่อเรือใหญ่สำหรับตนและครอบครัว อีกทั้งสัตว์น้อยใหญ่ อาศัยเรือนี้ในยามน้ำท่วมโลก เมื่อน้ำลด ผู้อยู่บนเรือโนอาห์จึงเป็นผู้รอดชีวิต และสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงทุกวันนี้ หอธรรมสามารถจุคนได้กว่า 1,500 คน ด้านหลังของหอธรรมเป็นที่ตั้งของห้องศาสนกิจ ห้องธนาคารความดี (BCC Spirit Bank) และห้องประชุม 5
อนึ่ง ไม้กางเขนของฝ่ายโปรแตสแตนท์ จะไม่มีรูปพระเยซูถูกตรึงบนกางเขน ต่างจากไม้กางเขนของฝ่ายโรมันคาทอลิก ด้วยฝ่ายโปรแตสแตนท์ถือเรื่องการไม่นับถือรูปเคารพใดๆ มีเพียงไม้กางเขนที่เป็นสัญลักษณ์ถึงการไถ่บาปของพระเยซูแก่ผู้คนชาวโลกเท่านั้น
อาคารอารีย์ เสมประสาท (พ.ศ. 2525)
อาคารอารีย์ เสมประสาท หรือที่เรียกกันว่า "อาคารอารีย์" เป็นอาคารสูง 6 ชั้นครึ่ง ซึ่งสร้างมาเพื่อรองรับนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้น และทดแทนอาคารเหนือ ซึ่งอยู่ต่ำกว่าถนน ทำให้น้ำท่วมเข้ามาในห้องเรียนได้ง่าย โดยอาคารอารีย์ เสมประสาทเป็นอาคารแห่งแรกในโรงเรียน ที่มีลิฟต์โดยสารสำหรับอาจารย์และบุคลากร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของห้องเรียนของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 และ 2, ห้องพักครู, ห้องทดลองวิทยาศาสตร์, ห้องลูกเสือ, ห้องดนตรีไทย และห้องคอมพิวเตอร์
อาคารสิรินาถ (พ.ศ. 2537)
อาคารสิรินาถ หรือ อาคารศูนย์วิทยบริการ เป็นอาคารเรียนยุคใหม่ ซึ่งมีความสูง 16 ชั้น เป็นที่ตั้งห้องเรียนของนักเรียนโครงการใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อการสอน (EIP) ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6, ห้องพักครู, ห้องทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งประกอบไปด้วยห้องทดลองฟิสิกส์ ห้องทดลองเคมี ห้องทดลองชีววิทยา ห้องเก็บสารเคมี และห้องเพาะเนื้อเยื้อ, ห้องคอมพิวเตอร์, ห้องชุมนุมดนตรี, ลานกิจกรรม, ห้องสมุด ดร.สิงห์โต จ่างตระกูล(ห้องสมุดกลาง) และนอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของ ห้องฝ่ายบริหารโรงเรียน, ห้องประชาสัมพันธ์, ห้องการเงิน, ห้องทะเบียน, ห้องอัดเสียง , ห้องประชุมทั้ง 4 แห่ง, สระว่ายน้ำประจำโรงเรียน, ชุดพักอาศัย และห้องพักผู้บริหาร อาคารนี้ เป็นอาคารเรียนเดียวในโรงเรียน ที่ใช้ระบบเดินเรียน ซึ่งนักเรียนที่มีห้องภายในอาคารเรียนนี้ จะไม่มีห้องเป็นของตัวเอง แต่จะมีล๊อกเกอร์เพื่อเก็บหนังสือเรียนและสัมภาระ เพื่อเดินไปเรียนในห้องของอาจารย์ประจำวิชาที่ตนเองเลือกหรือตามตารางที่กำหนดไว้ โดยภายในอาคาร มีลิฟต์โดยสารทั้งหมด 4 ตัว โดยอาคารนี้สร้างขึ้นในช่วงเฉลิมฉลองพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ พุทธศักราช 2535 โดยได้รับพระราชทานชื่อ "สิรินาถ" จาก สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
อาคารบีซีซี 150 ปี (พ.ศ. 2545)
อาคารบีซีซี 150 ปี เป็นอาคารสูง 18 ชั้น ชั้นใต้ดิน 2 ชั้น ซึ่งสร้างขึ้นบนที่ดินสำนักงานสภาคริสตจักรในประเทศไทยเดิม โดยเป็นอาคารเดียวที่แยกตัวจากบริเวณโรงเรียน มีการสร้างสะพานลอยข้ามถนนประมวญ เพื่ออำนวยความสะดวกกับนักเรียน อาคารนี้ เป็นที่ตั้งของห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6, ห้องเรียนโครงการ IEP, ที่ทำการมัธยมศึกษา (ห้องประชาสัมพันธ์มัธยม), ห้องแนะแนวมัธยมศึกษา, ห้องส่งเสริมระเบียบวินัยมัธยมปลาย, ห้องพักครูของกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆ, ห้องสมุดมัธยม, ห้องประชุม 6-7, ห้องทดลองวิทยาศาสตร์ ซึ่งประกอบไปด้วยห้องทดลองฟิสิกส์ ห้องทดลองเคมี ห้องทดลองชีววิทยา, ห้องสถานีดาวเทียมภาคพื้นดิน (สถานีโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย HS0AW), ห้องคอมพิวเตอร์, ห้องศูนย์วิทยาการ, ห้องเรียนของกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ, ที่จอดรถใต้ดิน, ห้องเก็บอุปกรณ์สำหรับเชียร์และแปรอักษร และหอพักนักเรียนประจำ มีลิฟต์โดยสารทั้งหมด 6 ตัว ซึ่งเป็นลิฟต์โซนต่ำ 4 ตัว และลิฟต์โซนสูง 2 ตัว
เทพพร เพชรอุบล
เทพพร เพชรอุบล คีตกวีเพลงลูกทุ่งอีสาน (29 กันยายน พ.ศ. 2490 - 22 ตุลาคม พ.ศ. 2556) เป็นนักร้องและนักประพันธ์เพลงลูกทุ่งอีสาน เทพพรประพันธ์เพลงให้แก่นักร้องลูกทุ่งมากมายส่งผลให้ศิลปินนักร้องเหล่านั้นมีชื่อเสียง และเป็นเจ้าของบทเพลงชื่อดังอย่าง " อีสานบ้านของเฮา "
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น (พ.ศ. 2552)
อาคารจอห์น เอ. เอกิ้น หรือที่เรียกสั้นๆกันว่า "อาคารเอกิ้น" ตั้งชื่อตามมิชชันนารีชาวอเมริกัน จอห์น แอนเดอร์สัน เอกิ้น ผู้ย้ายโรงเรียนจากสำเหร่ มาที่ประมวญ เป็นอาคารเรียนสูง 16 ชั้น (รวมชั้นลอย หรือ ชั้น M) และชั้นใต้ดิน 2 ชั้น ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องเรียนนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่3-6 เปิดใช้ส่วนของห้องเรียนเมื่อ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2552 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดป้ายอาคารเมื่อวันจันทร์ที่ 29 พฤศจิกายน 2553 อาคารนี้ถูกออกแบบมาให้มีความทันสมัย และสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างครบถ้วน มีห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์และห้องทดลองวิทยศาสตร์ ที่ชั้น 7, ห้องสมุดปัญญาจารย์ ซึ่งตั้งอยู่ที่ชั้น 8, ห้องปฏิบัติการศิลปะและนาฎศิลป์ ตั้งอยู่ที่ชั้น 9, ห้องประชุมใหญ่ ห้องภาพยนตร์ และโถงประชุมที่ชั้น 10 และ 11, โครงการหอประวัติศาสตร์โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย (BCC Inspiration Hall) ที่ชั้น 12, และ สนามฟุตซอล,สนามฟุตบอล, สนามบาสเกตบอล ตั้งอยู่ที่ชั้น 13-15 ตามลำดับ โดยอาคารนี้มีลิฟต์โดยสารทั้งหมด 6 ตัว และลิฟต์บริการ (Service Lift) 1 ตัว และมีทางเชื่อมไปยังอาคาร เอ็ม บี ปาล์มเมอร์
เทพพร เพชรอุบล
ประวัติ
เทพพร เพชรอุบล มีชื่อจริงว่า เทพพร บุญสุข เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2490 ที่บ้านเลขที่ 23/4 บ้านโนนใหญ่ ต.ก่อเอ้ อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนพี่น้อง 2 คนของนายมี และนางคำเหรียญ บุญสุข สมรสกับนาง พิกุล บุญสุข คนที่บ้านเรียกชื่อเล่นว่า อ๋อ เทพพรจบชั้น ป. 4 จากโรงเรียนในหมู่บ้าน ก่อนจะไปต่อชั้นมัธยมในตัวจังหวัด และจบการศึกษาชั้นสูงสุดปีที่ 3 แผนกช่างกลโรงงาน จากโรงเรียนองค์การสนธิสัญญาป้องกันเอเชียอาคเนย์ หรือ ร.ร.ส.ป.อ. ปัจจุบันคือโรงเรียนเทคนิคอุบลราชธานี เมื่อปี 2509 หลังจบการศึกษา เขาเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อโรงเรียนเพาะช่าง สาขาประติมากรรม แต่เรียนได้ 2 ปีก็ลาออก เนื่องจากอยากเป็นนักร้อง เพราะมีพรสวรรค์ในการร้องรำทำเพลง สนใจดนตรีและเสียงเพลงมาตั้งแต่ยังเด็ก ระหว่างที่เรียนช่างกล ส.ป.อ. ก็เคยขึ้นร้องเพลงให้กับทางโรงเรียน โดยผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อการอยากเป็นนักร้องในยุคนั้นของเขาก็คือ พร ภิรมย์ ศิลปินนักร้องลูกทุ่งผู้โด่งดังในยุคนั้น ซึ่งเขาสามารถเลียนเสียงเพลงแหล่ของ พร ภิรมย์ ได้เหมือนมาก
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
สนามฟุตบอล
สนามฟุตบอลเดิม มีความยาวขนานกับถนนสาทรเหนือ ตั้งฉากกับถนนประมวญ ซึ่งอยู่ระหว่างอาคารเหนือ อาคารวิทยศาสตร์ และตึกใต้เดิม แต่หลังจากที่มีการสร้างอาคารเอ็ม. บี. ปาล์มเมอร์ สนามฟุตบอล ได้เปลี่ยนทิศทางมาตั้งฉากกับถนนสาทรเหนือ ขนานกับถนนประมวญ โดยเมื่อปี พ.ศ. 2553 โรงเรียนได้ปรับปรุงสนามฟุตบอลครั้งใหญ่ โดยเปลี่ยนจากสนามหญ้าดิน เป็นสนามหญ้าเทียม เนื่องจากสนามฟุตบอลดินเมื่อฝนตกสนามจะเต็มไปด้วยดินและโคลน เมื่อนักเรียนเข้าไปทำกิจกรรม หญ้าบางส่วนอาจมีความเสียหาย และใช้เวลานานในการปลูกหญ้า
เทพพร เพชรอุบล
ประวัติ
เพลง"คิดฮออดอ้ายแหน่เด้อ" และ "อีสานบ้านของเฮา" ทำให้เทพพรโด่งดังและมีแฟนเพลงคับคั่งที่รอดูการแสดงของเทพพรเมื่อเดินสายการแสดงดนตรี ทำให้เทพพรมีงานแสดงต่อเนื่อง และจากการทำงานอย่างหนักเป็นผลให้ปลายปี พ.ศ. 2540 เขาล้มป่วยเนื่องจากเส้นเลือดในสมองอุดตัน เป็นผลให้ไม่สามารถพูดหรือเคลื่อนไหวและช่วยตนเองได้ในระดับหนึ่ง แต่ด้วยกำลังใจที่เข้มแข็งจากครอบครัว ทำให้เขาหายจากโรค และกลับมาสร้างสรรค์ผลงานเพลงได้อีกครั้ง โดยใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ในการประพันธ์เพลงด้วยตนเอง
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
ลานชงโค
เป็นลานอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ระหว่างอาคารเอ็ม บี ปาล์มเมอร์ และอาคารสิรินาถ ร่มรื่นด้วยต้นไม้ มีโต๊ะและเก้าอี้ไม้สำหรับนั่งพักและรับประทานอาหาร พร้อมด้วยเวทีเล็ก ซึ่งในเวลาพักจะมีการจัดกิจกรรมสำหรับนักเรียน มีสนามเปตองเล็กๆ ข้างๆลานชงโค ภายในลานชงโค มีสถาปัตยกรรมเซรามิค โดยอาจารย์แสงอรุณ รัตกสิกร ซึ่งเป็นเพียงหนึ่งในสามผลงาน ที่ยังเหลืออยู่ในภายในโรงเรียน