cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซูเปอร์เทสเตอร์
คำนี้บัญญัติโดยนักจิตวิทยาเชิงทดลองชื่อว่า ลินดา บาร์โทชัก ซึ่งทำงานวิจัยเป็นอาชีพเป็นเวลานานเกี่ยวกับความแตกต่างในยีนของการรับรู้รส ในต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ดร. บาร์โทชัก และคณะได้ตั้งข้อสังเกตว่า ผู้รับการทดลองบางจำพวกดูเหมือนจะมีการตอบสนองต่อรสชาติในระดับที่สูงกว่าปกติ แล้วก็ได้เริ่มเรียกบุคคลเหล่านั้นว่า ซูเปอร์เทสเตอร์ การตอบสนองในระดับที่สูงขึ้นนี้ ไม่ใช่เกิดจาก response bias หรือเกิดจากการกำหนดค่าที่ไม่เหมือนกันในระหว่างบุคคล แต่ปรากฏว่ามีรากฐานทางกายภาพหรือทางชีวภาพจริง ๆ
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1931 นักเคมีของบริษัทดูป็อนต์ (DuPont) ชื่อว่าอาร์เธอร์ ฟ็อกซ์ ค้นพบว่า บุคคลบางจำพวกบอกว่าสาร phenylthiocarbamide (PTC) มีรสขม แต่บางพวกกลับบอกว่า ไม่มีรส ในงานประชุมปี ค.ศ. 1931 ของสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ (American Association for the Advancement of Science) ฟ็อกซ์ได้เข้าร่วมงานกับนักพันธุศาสตร์อัลเบิรต์ เบลกสลี ทำการทดลองให้ผู้เข้าประชุมลิ้มรส PTC แล้วพบว่า 65% บอกว่า ขม 28% บอกว่า ไม่มีรสชาติ และ 6% บอกว่า มีรสอื่น งานวิจัยต่อ ๆ มาพบว่า ความสามารถในการรับรสของ PTC มีเหตุมาจากยีน]
ในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 โรแลนด์ ฟิชเช่อร์ เป็นบุคคลแรกที่เชื่อมความสามารถในการลิ้มรส PTC และสารประกอบที่เกี่ยวข้องกันคือ propylthiouracil (PROP) กับความชอบใจในอาหารและกับรูปร่างของร่างกาย ปัจจุบันนี้ PROP ได้แทนที่ PTC เพื่อใช้ในงานวิจัยเกี่ยวกับการลิ้มรสเพราะ PTC มีกลิ่นกำมะถันเล็กน้อย และเพราะความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของ PTC
ดังที่กล่าวมาก่อน ดร. บาร์โทชักและคณะได้ค้นพบว่า กลุ่มคนผู้รับรสอาหารสามารถแบ่งออกเป็นระดับกลางและระดับซูเปอร์ ค่าประเมินโดยมากเสนอว่า 25% ในประชากรเป็นผู้รับรสพื้นฐาน (nontaster) 50% รับรสได้ในระดับกลาง และ 25% เป็นซูเปอร์เทสเตอร์
มีการเชื่อมโยงยีนของตัวรับรส TAS2R38 กับความสามารถในการได้รส PROP และ PTC แต่ว่า เหตุนี้ก็ยังไม่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้ได้อย่างหมดสิ้น
หลังจากนั้น ก็มีการเชื่อมต่อลักษณะทางพันธุกรรม (genotype) ประเภท T2R38 กับการชอบของหวาน ๆ ในเด็ก การหลีกเลี่ยงแอลกอฮอล์ ความชุกที่สูงขึ้นของมะเร็งลำไส้ใหญ่ (เพราะการบริโภคผักผลไม้ที่ไม่เพียงพอ) และการหลีกเลี่ยงการสูบบุหรี่
การทดสอบหาบุคคลผู้เป็นซูเปอร์เทสเตอร์
ในตอนแรก มีการตรวจหาซูเปอร์เทสเตอร์โดยเทียบระดับความรู้สึกถึงรสของ PROP โดยเทียบกับน้ำเกลือที่เป็นรสอ้างอิง แต่เพราะว่า ซูเปอร์เทสเตอร์มีความรู้สึกที่มีกำลังกว่าคนชิมอาหารระดับกลางและ nontaster การใช้รสอ้างอิงแบบนี้อาจนำไปสู่ การให้ค่ารสชาติที่แตกต่างกันตามสัดส่วนในระหว่างบุคคล (scaling artifact) ดังนั้น หลังจากนั้น จึงได้ใช้เสียง (ที่ไม่ใช่เสียงพูด) เพื่อสร้างระดับการรับรู้อ้างอิงแทน นั่นก็คือ ถ้าคนสองคนให้ค่าระดับความรู้สึกที่เท่า ๆ กันตอบสนองต่อสิ่งเร้าทางกายภาพที่มีระดับเท่ากัน แต่คนหนึ่งให้ค่าความขมของสารละลาย PROP เป็นสองเท่า ผู้ทดลองก็จะสามารถมีความมั่นใจว่า มีความต่างกันจริง ๆ ไม่ใช่เป็นผลของการที่บุคคลใช้อัตราส่วนที่แตกต่างกัน
แต่ว่า งานวิจัยหลายงานก็ไม่ได้ใช้ระดับความรู้สึกอ้างอิงที่ข้ามระบบประสาท และทำการจำแนกบุคคลโดยค่าความขมของสารละลาย PROP หรือกระดาษที่อิ่มด้วย PROP นอกจากนั้นแล้ว ยังสามารถทำการวินิจฉัยด้วยตนที่ค่อนข้างจะแม่นยำโดยดูลิ้นแล้วหาจำนวนของปุ่มรูปดอกเห็ด (fungiform papillae) และสีอาหารสีน้ำเงินอาจทำงานนี้ให้ง่ายขึ้น (ดูรูป) เนื่องจากว่า มีทั้งซูเปอร์เทสเตอร์และ nontaster ในกลุ่มประชากรโดยปกติ เหมือนกับมีสีของตาและผมที่ต่าง ๆ กัน ไม่จำเป็นที่จะต้องไปหาหมอเพราะเหตุนั้น
ความไวต่ออาหารบางประเภท
แม้ว่า จะไม่มีแบบความชอบใจในการเลือกอาหารของซูเปอร์เทสเตอร์ ตัวอย่างที่มีการบันทึกไว้เกี่ยวกับอาหารเครื่องดื่มที่ซูเปอร์เทสเตอร์ไม่ชอบใจหรือไม่บริโภครวมทั้ง
โดยหลักฐานโดยอ้อม อาหารเครื่องดื่มประเภทอื่นที่ซูเปอร์เทสเตอร์อาจจะไม่ชอบใจอีก รวมทั้ง
Aloe greenii
Aloe greenii เป็นสายพันธุ์ต้นไม้พืชสน ถูกอธิบายโดย จอห์น กิลเบิร์ต เบเคอร์ Aloe greenii เป็นสกุลของแอสโพเดเดลาเซ
โรสิด
โรสิด หรือ rosids เป็นเคลดขนาดใหญ่ของพืชมีดอก ประกอบด้วย 70,000 สปีชีส์ ซึ่งมากกว่าหนึ่งในสี่ของพืชมีดอกทั้งหมด เคลดนี้แบ่งเป็น 16 - 20 อันดับ ขึ้นกับระบบการจัดจำแนก อันดับเหล่านี้แบ่งเป็นวงศ์ได้ประมาณ 140 วงศ์
วิวัฒนาการชาติพันธุ์
นี่คือวิวัฒนาการชาติพันธุ์จากเว็บไซต์Angiosperm Phylogeny Group
สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร
คามิลลา โรสแมรี แชนด์ หรือเป็นที่รู้จักในพระนาม คามิลลา พาร์กเกอร์ โบลส์ (Camilla Rosemary Shand, Camilla Parker Bowles; 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2490) ต่อมาทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระอัครมเหสีพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีเสด็จพระราชสมภพที่อีสต์ซัสเซ็กซ์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ทรงเป็นธิดาของนายบรูซ ชานด์และนางโรซาลินด์ ชานด์ (สกุลเดิม คิวบิต) พระราชมารดาของพระองค์เป็นธิดาของโรแลนด์ คิวบิตที่ 3 บารอนแห่งอาซท์คอมบี้ และเติบโตขึ้นมาในชนชั้นสูงของอังกฤษ ใน พ.ศ. 2516 พระองค์ทรงสมรสกับทหารในกองทัพอังกฤษชื่อแอนดรูว์ พาร์กเกอร์-โบลส์ ทั้งคู่มีบุตรสองคน ก่อนหย่าร้างใน พ.ศ. 2538
ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์
ความสัมพันธ์ของคามิลลาและเจ้าชายชาลส์ (พระอิสริยยศขณะนั้น) ตกเป็นข่าวดังขึ้น ในที่สุดแคลเรนซ์เฮาส์ประกาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ว่าเจ้าชายชาลส์และคามิลลา พาร์กเกอร์ โบลส์ จะอภิเษกสมรสในวันที่ 8 เมษายน ปีเดียวกันนั้น อย่างไรก็ตามเนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 การอภิเษกสมรสต้องเลื่อนไปเป็นวันที่ 9 เมษายน แทนเพราะเจ้าชายชาลส์ต้องเสด็จพระราชดำเนินไปในการพระศพ
หลังจากอภิเษกสมรสคามิลลาดำรงพระอิสริยยศเป็น ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์ (Her Royal Highness the Duchess of Cornwall) และเป็นพระวิมาดาของเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าชายแฮร์รี ดยุกแห่งซัสเซกซ์ พระโอรสทั้ง 2 พระองค์ของพระสวามีกับไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ อดีตพระชายา
สมเด็จพระราชินี
วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2565 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จสวรรคต ทำให้เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระสวามี ทรงสืบราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และคามิลลาทรงกลายเป็นสมเด็จพระราชินี (Queen Consort) วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 ทรงเข้าร่วมพิธีการประกาศสืบราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 โดยทรงเป็นสักขีพยานในพิธีร่วมกับ เจ้าชายวิลเลียม
หลังทรงดำรงพระอิสริยยศแล้ว สมเด็จพระราชินีมีพระราชเสาวนีย์ ทรงแทนที่ตำแหน่งนางสนองพระโอษฐ์ ด้วยตำแหน่งที่ทันสมัยและเป็นทางการน้อยกว่า คือ สหายราชินี วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2566 สมเด็จพระราชินีคามิลลา โดยเสด็จสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ในการเสด็จเยือนสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นการเสด็จเยือนครั้บแรกในฐานะพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีของทั้งสองพระองค์ ในตอนต้นนั้น จะเสด็จเยือนสาธารณรัฐฝรั่งเศสก่อนจะเสด็จไปเยอรมนี แต่ได้ถูกเลือนออกไปเนื่องจากเหตุการณ์ความไม่สงบกรณีการปฏิรูประบบบำนาญในฝรั่งเศส พ.ศ. 2566
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 และสมเด็จพระราชินีคามิลลา จัดขึ้นในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้รับการสวมพระมหามงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือโดยสมบูรณ์ตามโบราณราชประเพณี
เอทิลีน
เอทิลีน (ethylene) เป็นฮอร์โมนพืชที่มีสภาพเป็นก๊าซที่อุณหภูมิห้อง บทบาทที่สำคัญของเอทิลีนคือควบคุมกระบวนการเติบโตที่เกี่ยวข้องกับความชรา การหลุดร่วงของใบ ดอก ผล และควบคุมการเจริญของพืชเมื่ออยู่ในสภาวะที่ไม่เหมาะสม เอทิลีนมีผลต่อต้นกล้าของถั่ว 3 ลักษณะ (Triple response) ได้แก่ ยับยั้งความสูงของลำต้น ลำต้นหนาขึ้น เพิ่มการเติบโตในแนวราบ นอกจากนั้น ยังพบว่าการแผ่ขยายของแผ่นใบถูกยับยั้ง ส่วนเหนือใบเลี้ยงมีลักษณะโค้งงอเป็นตะขอ (epicotyl hook)
การสังเคราะห์เอทิลีน
เกิดขึ้นได้ในส่วนต่างๆของพืชทั้งราก ลำต้น ใบ ผล เมล็ด และส่วนหัว แต่อัตราการสังเคราะห์จะขึ้นกับระยะเวลาในการเติบโต โดยเนื้อเยื่อที่แก่จะสังเคราะห์เอทิลีนมาก เช่น ผลไม้ที่กำลังสุก ในใบ ใบอ่อนจะผลิตเอทิลีนน้อยและจะเพิ่มขึ้นเมื่อใบแก่ขึ้นและจะมากที่สุดเมื่อใบใกล้ร่วง เมื่อผลไม้เริ่มสังเคราะห์เอทิลีน ปริมาณเอทิลีนที่ผลิตอยู่ในระดับ 0.1 -1 ไมโครลิตร ซึ่งสามารถกระตุ้นให้ผลไม้เพิ่มอัตราการหายใจได้ เนื้อเยื่อที่ยังไม่แก่แต่เกิดบาดแผลหรือถูกรบกวนจะปล่อยเอทิลีนออกมาได้ภายในครึ่งชั่วโมง การถูกรบกวนโดยการกรีด (ในกรณีของต้นยาง) การติดเชื้อจุลินทรีย์ น้ำท่วม อากาศเย็นจัด ล้วนแต่กระตุ้นการผลิตเอทิลีนได้ทั้งสิ้น การผลิตเอทิลีนเกิดขึ้นได้ทุกส่วนในพืชชั้นสูง ทั้งที่ใบ ราก ลำต้น ดอก ผล และต้นกล้า
"'การผลิตเอทิลีนถูกควบคุมด้วยปัจจัยทางพัฒนาการและสิ่งแวดล้อมจำนวนมาก ในช่วงชีวิตของพืช การผลิตเอทิลีนถูกชักนำด้วยระหว่างระยะของการเจริญเช่น การงอกของเมล็ด การสุกของผลไม้ การร่วงของใบ และ ความชราของดอกไม้ การผลิตเอทิลีนถูกชักนำด้วยกลไกภายนอกหลายประการ เช่น การเกิดบาดแผล ความกดดันทางสิ่งแวดล้อม และสารเคมี เช่น ออกซินและสารควบคุมการเจริญเติบโตอื่นๆ'"
เอทิลีนผลิตจากกรดอะมิโนเมทไทโอนีน โดยเปลี่ยนรูปมาเป็น S-adenosyl-L-methionine (SAM, หรือเรียก Adomet) ด้วยเอนไซม์ Met Adenosyltransferase SAM ถูกเปลี่ยนไปเป็น 1-aminocyclopropane-1-carboxylic-acid (ACC) ด้วยเอนไซม์ ACC synthase (ACS)การทำงานของ ACS เป็นตัวกำหนดอัตราการผลิตเอทิลีน การควบคุมการทำงานของเอนไซม์นี้เป็นกุญแจสำคัญในการควบคุมการผลิตเอทิลีน ขั้นตอนสุดท้ายต้องการออกซิเจนและเกี่ยวข้องกับการทำงานของเอนไซม์ ACC-oxidase (ACO) ซึ่งเดิมเรียกว่า Ethylene Forming Enzyme (EFE) การผลิตเอทิลีนถูกชักนำได้ด้วยเอทิลีนภายในและภายนอกลำต้น การสังเคราะห์ ACC เพิ่มขึ้นเมื่อมีออกซินระดับสูง โดยเฉพาะ กรดอินโดลอะซีติก และไซโตไคนิน ACC synthase ถูกยับยั้งด้วย กรดแอบไซซิก
อ้างอิง
-0-
โฆเซ ลุยส์ บูเอโน
โฆเซ ลุยส์ บูเอโน (Jose Luis Bueno) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2512 สถิติการชก 41 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 9
ฟาโรห์ฮูนิ
ฟาโรห์ฮูนิ เป็นพระมหากษัตริย์อียิปต์โบราณและฟาโรห์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 3 ในช่วงสมัยราชอาณาจักร ตามรายชื่อของกษัตริย์แห่งตูริน พระองค์ทรงครองราชย์สมบัติประมาณ 24 ปี ประมาณ 2600 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นที่สิ้นสุดของราชวงศ์ที่ 3
เครือพระญาติ
เครือพระญาติของฟาโรห์ฮูนิ มีการโต้แย้งกันอย่างมาก เอกสารร่วมสมัยและต่อมามักกล่าวถึงฟาโรห์ฮูนิ และสเนฟรู เกี่ยวข้องกันในการสืบทอดโดยตรง ดังนั้นนักอียิปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์เชื่อว่า ฟาโรห์ฮูนิ อาจเกี่ยวข้องกับ ฟาโรห์สเนฟรู สิ่งสำคัญในกรณีนี้คือพระราชินี พระราชินีเมอร์เอสอังค์ที่ 1  พระราชชนนีของ ฟาโรห์สเนฟรู แต่พระองค์ไม่ปรากฎพระนามแบบราชินี และไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยงพระนามของพระองค์กับพระนามของพระธิดาหรือพระมเหสี ของฟาโรห์ฮูนิ
พระมเหสีที่มีโอกาศเป็นไปได้ของ ฟาโรห์ฮูนิ คือพระราชินีดเจฟาเนบตี้ ซึ่งมีพระนามปรากฏอยู่ในจารึกหมึกสีดำบนแจกันเบียร์จาก เกาะเอลเลเฟนทีน พระนามของพระองค์ขึ้นต้นด้วยพระนามราชินี เฮเตต-สเคเปอร์ ทำให้พระองค์เป็นพระเหสี ตามการตีความโดย Günter Dreyer การสิ้นพระชนม์ของ พระราชินีดเจฟาร์เนบตี้ ถูกกล่าวถึงหลายเหตุการณ์ในช่วงรัชสมัยของ ฟาโรห์ฮูนิ แม้ว่าจะไม่มีพระนามกษัตริย์ถูกกล่าวถึงในจารึกตามนามของเขา แต่การตีความของ Dreyer ไม่เป็นที่ยอมรับในปัจจุบัน
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 16 ประจำปี พ.ศ. 2550 จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง ประกาศผลเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 ณ โรงแรมมิราเคิลแกรนด์ กรุงเทพมหานคร
รายชื่อภาพยนตร์และรายนามผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง
ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม
(มีผู้ได้รับรางวัลจากภาพยนตร์ 2 เรื่อง เนื่องจากคะแนนเท่ากัน)
ฌ็อง-บาติสต์ บีโย
ฌ็อง-บาติสต์ บีโย (Jean-Baptiste Biot; 21 เมษายน พ.ศ. 2317, ปารีส - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2405, ปารีส) เป็นนักฟิสิกส์ นักดาราศาสตร์ และนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขาได้ศึกษาถึงทิศทางของแสงเมื่อเดินทางผ่านสารเคมีใดสารเคมีหนึ่ง รวมไปถึงความสัมพันธ์ของกระแสไฟฟ้าและแม่เหล็ก กฎของบีโย–ซาวาร์ซึ่งอธิบายถึงสนามแม่เหล็กที่สร้างโดยกระแสที่คงที่ ได้รับการช่วยเหลืออย่างมากจากเฟลิกซ์ ซาวาร์ บีโยเป็นคนแรก ๆ ที่ได้พบถึงคุณสมบัติของแสงของแร่ไมกา และเพราะฉะนั้นสสารที่อยู่ในไมกาก็ใช้ชื่อแทนเขาคือไบโอไทต์
โรคผอมแห้งเรื้อรัง
โรคผอมแห้งเรื้อรัง (chronic wasting disease, CWD) หรือที่นิยมเรียกว่า โรคกวางซอมบี้ (zombie deer disease) เป็นโรคสมองเป็นรูพรุนแบบติดต่อได้ (transmissable spongiform encephalopathy, TSE) อย่างหนึ่งซึ่งพบในกวางล่อ กวางหางขาว กวางเอลก์ กวางมูส และกวางแคริบู โรคนี้ติดต่อกันในสัตว์ตระกูลกวางเป็นส่วนใหญ่ แต่สามารถพบว่าเกิดการติดต่อไปยังลิงกระรอก และหนูที่มียีนมนุษย์ได้ด้วย โรคนี้พบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1967 โดยพบในกวางล่อที่อยู่ในศูนย์วิจัยสัตว์ป่าในตอนเหนือของโคโลราโด สหรัฐอเมริกา ในช่วงแรกพบแต่เพียงว่าเป็นโรคที่มีลักษณะบางอย่างเข้าได้กับภาวะผอมแห้ง ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1978 จึงค้นพบว่าเป็นโรคสมองเป็นรูพรุนแบบติดต่อได้
อำเภอวารินชำราบ
วารินชำราบ เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองอุบลราชธานี มีระยะทางห่างจากอำเภอเมืองเพียง 2 กิโลเมตร โดยอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำมูล เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟอุบลราชธานี และสถาบันการศึกษาที่สำคัญของจังหวัดอย่างมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ประวัติศาสตร์
อำเภอวารินชำราบ เดิมเรียกว่า บ้านน้ำคำเอือกก่อนจอ ต่อมาได้รับโปรดเกล้าฯ ยกขึ้นเป็น เมืองวารินชำราบ ขึ้นกับเจ้านครจำปาศักดิ์ มีพระกำจรจัตุรงค์เป็นเจ้าเมือง ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของเขตการปกครองเมืองอุบลราชธานี ที่ว่าการอำเภอหลังแรกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2451 ใช้ชื่อว่า อำเภอทักษิณูปนิคม ผู้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรกคือ ท้าวธรรมกิติกา (เป้ย สุวรรณกูฏ) ครั้นเมื่อปี พ.ศ. 2456 สมัยของขุนภูมิพิพัฒน์เขตร์ (แท่ง เหมะนัค) ซึ่งเป็นนายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากฝั่งอำเภอเมืองอุบลราชธานี ข้ามแม่น้ำมูลมาตั้งอยู่ที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ แล้วเปลี่ยนชื่ออำเภอเป็น อำเภอวารินชำราบ
อำเภอวารินชำราบ จ.อุบลราชธานี ในปี พ.ศ. 2451 สมเด็จพระบรมวงศ์เธอกรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ แบ่งเมือง อุบลราชธานีตั้งเป็นเมืองอีก 4 อำเภอ คือ อ.บูรพูปลนิคม(อ.บูรพาอุบล) อ.อุตรูปลนิคม(อ.อุดรอุบล) อ.ปจิมูปลนิคม(อ.ปจิมอุบล) และ อ.ทักษิณูปลนิคม(อ.ทักษิณอุบล) โดยตั้งที่ว่าการอยู่บริเวณศาลาว่าการมณฑลอุบล
อำเภอทักษิณูปลนิคมหรืออำเภอทักษิณอุบล มีท้าวธรรมกิติกา(เป้ย สุวรรณกูฏ) ดำรงตำแหน่งนายอำเภอคนแรก ในสมัยขุนภูมิพัฒน์เขตร์(แท่ง เหมะนัค) นายอำเภอคนที่ 2 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งที่บ้านคำน้ำแซบ ตำบลธาตุ ปี พ.ศ. 2456 อำเภอทักษิณอุบลได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น อำเภอวารินทร์ชำราบ(โดยนำเอาชื่อเมืองวารินชำราบที่ถูกยุบไปมาตั้งแทนชื่อ อ.ทักษิณอุบล ในต่อๆมาชื่ออำเภอวารินชำราบ
เมืองวารินทร์ชำราบ(ปัจจุบัน: ตำบลวาริน อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี) ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2423 มีพระกำจรจตุรงค์ เป็นเจ้าเมือง กำหนดให้ขึ้นตรงต่อเมืองนครฯจำปาศักดิ์ ต่อมาไม่พอใจจะทำราชการกับเมืองนครฯจำปาศักดิ์ จึงได้มาขึ้นตรงต่อเมืองเขมราฐ ปี พ.ศ. 2440 ถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอวารินทร์ชำราบ โดยมีราชวงศ์บุญ รักษาการตำแหน่งนายอำเภอ ในปี พ.ศ. 2454 รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯให้ยุบเลิกอำเภอวารินทร์ชำราบ แล้วให้รวมอยู่กับอำเภอบูรพาอุบล(ปัจจุบัน : อ.เมืองอุบลฯ)และอำเภอพิมูลมังษาหาร(ปัจจุบัน : อ.พิบูลมังสาหาร)
อำเภอวารินชำราบ (ปัจจุบัน : อ.วารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เดิมชื่อ อ.ทักษิณูปลนิคม หรือ อ.ทักษิณอุบล ตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2451 ในสมัยรัชกาลมี่ 5 มีท้าวธรรมกิติกา(เป้ย สุวรรณกูฏ) เป็นนายอำเภอคนแรก โดยตั้งที่ว่าการอยู่ในบริเวณศาลามณฑลอุบล ปีพ.ศ. 2456 ได้เปลี่ยนชื่อ อ.ทักษิณอุบล มาเป็น อ.วารินทร์ชำราบ โดยสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้นำชื่ออำเภอวารินที่ถูกยุบเลิกไปนั้นมาแทน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวารินชำราบตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวารินชำราบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 190 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวารินชำราบประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
วัฒนธรรม
อำเภอวารินชำราบมีเทศกาลสำคัญคือ เทศกาลงานไม้ดอกไม้ประดับ ซึ่งจัดในบริเวณพื้นที่ทุ่งคำน้ำแซบของทุกปี
ยุทธการที่อัลฮุดัยดะฮ์
ยุทธการที่อัลฮุดัยดะฮ์ (Battle of Al Hudaydah; معركة الحديدة) ชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการชัยชนะสีทอง (Operation Golden Victory) เป็นการโจมตีร่วมกันครั้งสำคัญซึ่งมีซาอุดีอาระเบียเป็นผู้นำ เป็นการกระทำต่ออัลฮุดัยดะฮ์ นครท่าในเยเมน โดยมีหัวหอก คือสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และซาอุดีอาระเบีย นับเป็นยุทธการครั้งใหญ่ที่สุดนับแต่เกิดการแทรกแซงซึ่งนำโดยซาอุดีอาระเบียในเยเมนเมื่อ ค.ศ. 2015
การโจมตีเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2018 มุ่งหมายจะขับกองกำลังฮูษีออกจากท่าอัลฮุดัยดะฮ์ เพื่อจะยึดนครอัลฮุดัยดะฮ์คืน และยุติการลำเลียงกองทุน อาวุธ และขีปนาวุธแบบทิ้งตัว ให้แก่ฝ่ายฮูษี ที่เชื่อว่ามีขึ้นในท่าอัลฮุดัยดะฮ์นี้
เนื่องจากท่าดังกล่าวมีบทบาทสำคัญในการส่งอาหารและความช่วยเหลือกว่าร้อยละ 80 ให้แก่เยเมน หน่วยงานทางมนุษยธรรมหลายแห่งจึงเตือนถึงผลลัพธ์อันเป็นความเสียหายร้ายแรงด้านมนุษยธรรม สหประชาชาติได้พยายามอย่างต่อเนื่องที่จะเข้าควบคุมท่าอัลฮุดัยดะฮ์แทนฝ่ายฮูษี และจัดการไปตามเขตอำนาจของสหประชาชาติ ฝ่ายฮูษีกล่าวว่า จะร่วมมือกับองค์การนานาชาติในการส่งความเชื่อเหลือให้แก่เยเมน สหประชาชาติยังเตือนว่า การสู้รบครั้งนี้อาจเป็นภัยคุกคามต่อเด็กกว่า 300,000 ชีวิตในเขตที่มีผู้อยู่อาศัย ทั้งจะกีดกันการส่งอาหารให้แก่อีกหลายล้านชีวิต
เรด บัตตันส์
เรด บัตตันส์ (Red Buttons; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำจากบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง ซาโยนาระ (1957) และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสำหรับการแสดงในเรื่อง บุษบาวิปโยค, ฮาร์โลว์ และ พีทกับมังกรมหัศจรรย์ รวมถึงได้รับบทนำเป็นพลทหาร จอห์น สตีล ในภาพยนตร์เรื่อง วันเผด็จศึก (1962)
ซาสึเกะ
ซาสึเกะ เป็นรายการเกมโชว์ของประเทศญี่ปุ่นโดยเกมการแข่งขันนั้นจะเน้นไปในทางทักษะทางร่างกายของผู้เข้าแข่งขัน ซึ่งเอกลักษณ์หลักของรายการนี้นั่นก็คือความยากของด่านที่ผู้เข้าแข่งขันต้องผ่านไปด้วยตนเอง โดยชื่อของรายการนั้นได้แรงบัลดาลใจมาจากนินจาที่ชื่อซารูโทบิ ซาสึเกะ
ซาสึเกะ ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2540 ซึ่งก็ได้รับความนิยมอย่างมากจนทำให้มีการสร้างเป็นวิดีโอเกมในช่วงพ.ศ. 2543และหลังจากนั้นไม่นานในต่างประเทศก็ได้ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดยเปลี่ยนชื่อเป็น Ninja Warrior (ไทย:นินจาวอริเออร์ (นักรบนินจา)) ซึ่งปัจจุบันนี้ได้มีการแข่งขันทั้งหมด 39 ครั้ง และมีการเปลี่ยนแปลงด่านภายในเกมทุกครั้งที่จัดการแข่งขัน โดยที่มีคนสามารถพิชิตเกมได้เพียง 4 คน 5 ครั้ง เท่านั้น และในปัจจุบันซาสึเกะได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น SASUKE Ninja Warrior โดยมีผู้เข้าแข่งขันจากหลายประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน
ในส่วนของประเทศไทยได้มีการซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้โดย บริษัท เจเอสแอล จำกัด โดยใช้ชื่อรายการในภาษาไทยว่า เกมหิน พลังนินจา โดยเริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2552 ถึง วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 22.20 น. โดยได้ทำการออกอากาศการแข่งขันที่เกิดขึ้นจริงทั้งสิ้น 8 ครั้ง คือ ตั้งแต่ครั้งที่ 8 ถึง ครั้งที่ 15 และได้ออกอากาศในไทยอีกครั้งโดยเป็นรายการแชมป์เฉือนแชมป์โดยใช้ชื่อว่า ซาซูเกะ คนกล้าท้าเกมโหด ออกอากาศทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี ประมาณปี พ.ศ. 2554-2556
การจัดการแข่งขัน และรูปแบบการแข่งขัน
สำหรับรูปการแข่งขันของเกมนี้จะเป็นลักษณะของการใช้ทักษะทางร่างกายทั้งหมดในการผ่านด่านทั้งสี่ ซึ่งใช้วิธีการผลัดกันเล่นทีละคน
กันต์ ชุณหวัตร
กันต์ ชุณหวัตร เกิดวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจากซีรีส์ฮอร์โมน วัยว้าวุ่น และพิธีกร Hangover Thailand เป็นนักแสดงสังกัดจีดีเอช ห้าห้าเก้า
ประวัติ
กันต์จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ระดับอุดมศึกษาจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล แขนงเทคโนโลยีดนตรี (เอกกีตาร์ไฟฟ้า)
วัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตา
วัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตา เป็นวัคซีนที่ป้องกันการติดเชื้อไวรัสโรตา ซึ่งเป็นไวรัสสำคัญที่ก่อให้เกิดโรคท้องร่วงโดยเฉพาะในกลุ่มเด็กเล็ก วัคซีนสามารถป้องกันการเกิดท้องร่วงรุนแรงได้ร้อยละ 15-34 ในประเทศกำลังพัฒนา และ ป้องกันได้ถึงร้อยละ 37-96 ในประเทศที่พัฒนาแล้ว วัคซีนแสดงให้เห็นว่าสามารถลดอัตราการตายจากโรคท้องร่วงในเด็กเล็กได้ การให้ภูมิคุ้มกันในเด็กทารกสามารถลดการเกิดโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาในคนที่มีอายุมากกว่า หรือคนที่ไม่ได้รับภูมิคุ้มกันได้
องค์การอนามัยโลกแนะนำวัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาเป็นวัคซีนประจำ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่พบอัตราป่วยได้บ่อย นอกจากการให้ภูมิคุ้มกันแล้ว ควรส่งเสริมการให้นมมารดา การรณรงค์การล้างมือ และ ส่งเสริมสุขาภิบาลอาหารและน้ำร่วมด้วย วัคซีนป้องกันโรคท้องร่วงจากเชื้อไวรัสโรตาบริหารวัคซีนโดยการให้ทางปาก และต้องให้ 2-3 ครั้ง สามารถเริ่มให้ได้ตั้งแต่เด็กมีอายุ 6 สัปดาห์เป็นต้นไป
วัคซีนทำจากไวรัสที่ทำให้อ่อนแรงลง มีความปลอดภัยค่อนข้างสูงแม้ในกลุ่มผู้ป่วย HIV/AIDS แต่เดิมนั้น พบว่าวัคซีนป้องกันการติดเชื้อโรตารุ่นก่อนๆมีความสัมพันธ์กับการเกิดลำไส้กลืนกัน ( intussusception) แต่วัคซีนรุ่นใหม่ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์ชัดเจนกับการเกิดภาวะลำไส้กลืนกัน อย่างไรก็ดีเนื่องจากอาจมีความเสี่ยงอยู่ จึงไม่แนะนำให้ให้วัคซีนในทารกที่เคยมีประวัติว่ามีภาวะลำไส้กลืนกันมาก่อน
วัคซีนป้องกันการติดเชื้อโรตาใช้ครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในปี 2006 และยังเป็นวัคซีนที่อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก ราคาขายส่งในปี 2014 อยู่ที่  6.96 ถึง 20.66 เหรียญสหรัฐฯ ต่อ 1 ครั้งการให้วัคซีน
เทซูกะ โอซามุ
เทซูกะ โอซามุ เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 -  9 กุมภาพันธ์  ค.ศ. 1989  เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่องเจ้าหนูปรมาณู และ สิงห์น้อยเจ้าป่า
ประวัติ
เทซูกะ โอซามุ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ที่โทโยนากะ จังหวัดโอซากะ โดยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแพทย์ในเมืองโอซากะเมื่อปี 1946 หลังจากจบการศึกษา โอซามุ ก็ตัดสินใจที่จะทำงานด้านแอนิเมชันและเขียนการ์ตูนซึ่งเป็นงานที่เขารักตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นผู้ริเริ่มให้การ์ตูนญี่ปุ่นก้าวไปสู่ยุคใหม่ มีมุมมองที่หลากหลายทิศทาง ซึ่งแต่เดิมจะมีแค่มุมมองจากด้านหน้าซึ่งเทียบได้กับนิยายภาพ โดยมีการใส่ช่องคำพูด ช่องอธิบายความคิด แทนการบรรยายภาพ โดยงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของเขาคือ Shin Takarajima ในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งนำไปสู่ศักราชใหม่ของการ์ตูน และมีผลงานมากมายถึง 500 เรื่อง
ผลงานของเขาโด่งดังถึง อเมริกา ยุโรป และ เอเชีย อีกทั้งยังขยายแนวแอนิเมชันที่เจาะกลุ่มคนดูผู้ใหญ่ ด้วยเนื้อหาที่หนักแน่น สมจริงสมจัง จินตนาการอันล้ำเลิศ จนกวาดรางวัลจากสถาบันต่างๆมากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งโอซามุได้ก่อตั้งสตูดิโอของเขาเองในปี ค.ศ. 1961 โดยใช้ชื่อว่า มูชิ โปรดักชั่น และต่อมาก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทซูกะ โปรดักชั่นในปี ค.ศ. 1968
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 โอซามุ ก็ได้จากโลกนี้ไป ด้วยวัย 60 ปี โดยผลงานและชื่อเสียงของเขา ยังคงฝากไว้ให้กับบุคคล รุ่นหลัง ๆ ต่อไป และมีการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ที่เก็บผลงานของเขาโดยเฉพาะ เพื่อเป็นเกียรติแก่ปรมาจารย์การ์ตูนญี่ปุ่นผู้นี้
แหล่งข้อมูลอื่น
1928 1989
ลักขณวันตะ
ลักขณะ คือ สิ่งที่ใช้เป็นจุดสังเกต, เครื่องหมายที่ใช้กำหนดเพื่อดูลักขณวันตะ.
ควีนดอม
ควีนดอม เป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางเอ็มเน็ต ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 21:20 น. (KST) เริ่มตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2019 และสิ้นสุดในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2019
ภาพรวม
รายการนี้เป็นการต่อสู้คัมแบ็กระหว่าง 6 เกิร์ลกรุ๊ปที่กำลังมาแรง เพื่อ "กำหนดผู้เป็นราชินีที่แท้จริง" เมื่อทั้ง 6 คนปล่อยซิงเกิลพร้อมกัน
รายการจะใช้เวลา 10 สัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม 2019 ถึง 31 ตุลาคม 2019 รายการนี้มีการแสดงเบื้องต้น 3 การแสดง และการคัมแบ็ค 1 เวทีจากแต่ละการแสดงคัมแบ็กซิงเกิล ซึ่งเป็นเพลงที่ผลิตขึ้นใหม่จากทั้ง 6 วง จะวางจำหน่ายในวันที่ 25 ตุลาคม 2019 เวลา 12:00 น. (ตามเวลาเกาหลี) คะแนนดิจิทัลที่สะสมสำหรับคัมแบ็กซิงเกิล และการโหวตสดสำหรับเวทีคัมแบ็กในตอนสุดท้าย ร่วมกับคะแนนสะสมจากการแสดงเบื้องต้นทั้ง 3 รายการ เป็นกุญแจสำคัญในการตัดสินผู้ชนะในขั้นสุดท้าย
ทีมที่ชนะจะมีสิทธิ์ในเลือกรายการคัมแบ็กสำหรับพวกเขาก่อน โดยแสดงเพลงใหม่และเพลงฮิตอื่น ๆ ของพวกเขา และยังจัดอันดับการแสดงของแต่ละวงตามที่พวกเขาต้องการอีกด้วยรายการคัมแบ็กออกอากาศทาง เอ็มเน็ต และ เอ็ม2 การแสดงคัมแบ็กนี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2020 ในฐานะผู้ชนะรายการ และผู้ชนะคือ มามามู ได้คัมแบ็กด้วยมินิอัลบั้มที่ 10 Travel
การแสดงเบื้องต้นครั้งที่ 1-เพลงที่ได้รับความนิยม
ทั้ง 6 วงจะต้องแสดงเพลงที่ได้ความนิยมของพวกเขาซึ่งจัดเรียงใหม่และแตกต่างจากเดิมของเพลง
การแข่งขันเบื้องต้นครั้งที่ 2 -เพลงคัฟเวอร์
การแสดงทั้ง 6 การแสดงของแต่ละวงจะแสดงเพลงจากวงอื่น ๆ ในควีนดอม และเพลงนั้นจะถูกจัดเรียงใหม่ในสไตล์ที่แตกต่างกันจากเพลงต้นฉบับ
การแสดงเบื้องต้นครั้งที่ 3 -การแสดงแบบกลุ่มย่อยหรือยูนิต
ส่วนที่ 1 รอบยูนิต (5,000 คะแนน) วงทั้ง 6 วงจะส่งตัวแทนเป็นนักเสียงหลักและนักเต้นหลัก เพื่อสร้างกลุ่มย่อยโวคอล 3 กลุ่มและกลุ่มย่อยการแสดง 1 กลุ่ม กลุ่มโวคอลจะแข่งขันกันเพื่อให้ได้คะแนนเป็นกลุ่ม ในขณะที่กลุ่มการแสดงจะดำเนินการร่วมกัน แต่จะแข่งขันกันเพื่อคะแนนของแต่ละคนเป็นรายบุคคล
ส่วนที่ 2 กล่องแฟน-โดร่า (10,000 คะแนน) วงทั้ง 6 วงจะแสดงแบบตามแบบแนวคิดของแฟน ๆ ที่แนะนำเข้ามา
การถ่ายทอดสดการแข่งขันคัมแบ็กไฟนอล
ทั้ง 6 วงจะแสดงเพลงที่ผลิตขึ้นมาใหม่และแสดงผ่านการถ่ายทอดสดในตอนสุดท้าย
เรตติง
ในการให้คะแนนในตารางด้านล่าง การจัดอันดับสูงสุด และการจัดอันดับต่ำสุดจะอยู่ใน  การจัดอันดับบางส่วนที่พบได้ถูกปัดเศษเป็น 2 ทศนิยมเนื่องจากพวกเขามักจะมีการจัดอันดับที่ต่ำกว่าในแง่ของการให้คะแนนของวัน
หลังจบรายการ
มีรายงานเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2020 ว่า เอ็มเน็ต กำลังพิจารณาผลิตซีซันที่สองของรายการ และไม่ว่าจะเน้นที่ไอดอลหญิงหรือไอดอลชายก็ตามนั้นยังไม่ทราบในเวลานั้น เมื่อวันที่ 5 มีนาคม เอ็มเน็ต ยืนยันว่า โรด ทู คิงดอม (로드 투 킹덤) จะเริ่มถ่ายทำในกลางเดือนมีนาคม โดยจะได้รับการยืนยันรายชื่อผู้เข้าร่วม ได้รับการยืนยัน ว่าจะออกอากาศต้นเดือนเมษายน โดยรายการจะเป็นพิธีกรอีกครั้งโดย อี ดาฮี และ จาง ซองกยู เมื่อวันที่ 20 มีนาคม เอ็มเน็ต ยืนยันว่ารายชื่อของรายการจะประกอบด้วย เพนตากอน, ออนแอนด์ออฟ, โกลเดนไชลด์, เดอะบอยซ์, เวริเวรี, วันอัส และ ทีโอโอ รายการเริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน และสิ้นสุดในวันที่ 18 มิถุนายน
คิงดอม: ลีเจนนารี วอร์ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2564 และสิ้นสุดในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เอ็ทเน็ต ได้ประกาศว่า ควีนดอม ซีซันที่สองมีกำหนดจะออกอากาศในปี พ.ศ. 2565 แต่รายละเอียดยังไม่ชัดเจน
เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เอ็มเน็ต ยืนยันว่า ควีนดอม ซีซัน 2 จะเริ่มตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2565 ทุกวันพฤหัสบดี รายชื่อศิลปินที่เข้าแข่งขันประกอบด้วย เบรฟเกิลส์, บีบีจี, ลูนา, คอสมิกเกิลส์, เคปเลอร์  และฮโยลิน  โดยมี แทย็อน สมาชิก เกิลส์เจเนอเรชัน เป็นพิธกรประจำรายการ
Aloe asperifolia
Aloe asperifolia เป็นสายพันธุ์ต้นไม้สน ซึ่งถูกอธิบายโดย อัลวิน เบอร์เคอร์ เป็นสกุลของ Aloe ถูกค้นพบในประเทศนามิเบีย
เจ้าชายดุนดาร์ อาลี อ็อสมัน
เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมาน (His Imperial Highness Dündar Ali Osman) ประสูติเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2473 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเชห์ซาเด เมห์เหม็ด อับดุลคาริม และ นเหม็ด ฮานิม เป็นทายาทสายตรงใน สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ดำรงพระยศศักดิ์เป็น พระประมุขแห่งราชวงศ์ออสมัน ภายหลังการสิ้นพระชนม์ลงของ เจ้าชายเบยาซิด ออสมัน พระญาติ พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นเหม็ด ฮานิม แต่ไม่มพระบุตร เจ้าชายดุนดาร์ อาลี ออสมาน สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2564 สิริพระชันษาปีที่ 91 โดยพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายฮารุน ออสมัน เป็นพระประมุขพระองค์ต่อไป
Aloe grandidentata
Aloe grandidentata เป็นสายพันธุ์ต้นไม้พืชสน ซึ่งถูกอธิบายโดย สาล์ม-ดิค Aloe grandidentata เป็นสกุล Aloe ซึ่งเป็นบัญชีของชีวิต
ฟาโรห์สเนฟรู
ฟาโรห์สเนฟรู (อ่าน สเนฟรู หรือ สโนฟรู) เป็นที่รู้จักในพระนามที่แผลงเป็นกรีกว่า โซริส ( โดยแมนิโธ) เป็นปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ 4 ในช่วงอาณาจักรเก่า มีการประมาณการระยะเวลาครองราชย์หลากหลาย โดยใน The Oxford History of Ancient Egypt กล่าวแนะว่าพระองค์ครองราชย์ประมาณ 2613 ถึง 2589 ปีก่อนคริสตกาล รวมได้ 24 ปี ในขณะที่ Rolf Krauss กล่าวแนะไว้ที่ 30 ปี และ Rainer Stadelmann ที่ 48 ปี พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้สร้างปิรามิดทั้ง 3 แห่งซึ่งพีระมิดนี้ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบันและได้เป็นพีระมิดต้นแบบให้ชาวอียิปต์โบราณภายหลังได้สร้างพีระมิด
สำนักพิมพ์มติชน
สำนักพิมพ์มติชน เป็นสำนักพิมพ์ในเครือมติชน โดยผลิตหนังสือเล่ม หนังสือฉบับกระเป๋าหลากหลายประเภท ทั้งสารคดี นวนิยาย เกร็ดความรู้ ท่องเที่ยว
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2009–10
ฤดูกาล 2009–10 เป็นฤดูกาลที่ 8 ติดต่อกันของแมนเชสเตอร์ซิตีที่เล่นในพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ และเป็นฤดูกาลที่ 13 นับตั้งแต่ก่อตั้งพรีเมียร์ลีก สโมสรเริ่มต้นฤดูกาลภายใต้การคุมทีมของมาร์ก ฮิวส์ ซึ่งถูกปลดเมื่อกลางเดือนธันวาคมหลังจากทีมเสมอ 7 นัดติดต่อกันในพรีเมียร์ลีก เขาถูกแทนที่โดยผู้จัดการชาวอิตาลีโรแบร์โต มันชีนี
ภาพรวมฤดูกาล
โรแบร์โต มันชีนี ผู้จัดการทีมคนใหม่ เริ่มงานที่อีสต์แลนด์ หลังจากเริ่มต้นฤดูกาลเพียง 5 เดือน
ด้วยผลงาน 29 ประตูในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร การ์โลส เตเบซได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดและสำคัญที่สุดของสโมสรในฤดูกาลนี้ โรบินยูซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของแฟนบอลและดาวซัลโวสูงสุดของสโมสรในฤดูกาลที่แล้วฟอร์มตก และในเดือนมกราคมเขาถูกยืมตัวไปยังสโมสรซานโตสของบราซิล ซึ่งเป็นสโมสรแรกในอาชีพของเขาในช่วงที่เหลือของฤดูกาล
Priming
Priming (หมายความว่า การเตรียมการรับรู้) เป็นปรากฏการณ์เกี่ยวกับความจำโดยปริยายที่การเปิดรับเอาสิ่งเร้าอย่างหนึ่งมีผลต่อการตอบสนองต่อสิ่งเร้าอีกอย่างหนึ่ง ผลการทดลองที่มีอิทธิพลของเดวิด ไมเออร์ และรอเจอร์ ชวาเนเวลด์ท ในต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 มีผลให้เกิดงานวิจัยต่าง ๆ มากมายเกี่ยวกับ priming ผลงานดั้งเดิมของพวกเขาแสดงว่า เราตัดสินใจได้เร็วกว่าว่า อักษรติด ๆ กันนั้นเป็นคำ ๆ หนึ่ง ถ้าคำนั้นตามหลังคำที่เกี่ยวข้องกันโดยความหมายหรือโดยความสัมพันธ์ ยกตัวอย่างเช่น เราสามารถกำหนดคำว่า "นางพยาบาล" ถ้าตามคำว่า "นายแพทย์" ได้เร็วกว่าถ้าตามคำว่า "ขนมปัง" งานการทดลองหลายงาน สนับสนุนทฤษฎีว่า การเกิดการทำงานทางประสาทที่กระจายไปเกี่ยวกับคำที่มีความเกี่ยวข้องกัน เป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดสำหรับความง่ายขึ้นที่เห็นในแบบการทดลองที่ให้กำหนดว่าเป็นศัพท์หรือไม่เป็นศัพท์ (lexical decision task).
ปรากฏการณ์ priming สามารถเกิดขึ้นเพราะการเกิดขึ้นซ้ำกันของสิ่งเร้าไม่ว่าจะเป็นโดยการรับรู้ทางประสาทสัมผัส (perceptual) โดยความหมาย (semantic) หรือโดยความคิด (conceptual) ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเราอ่านรายการศัพท์ที่รวมคำว่า "table (โต๊ะ) " ก่อน (คือมีการเตรียมการรับรู้) และภายหลังต้องเติมคำให้เต็มจากอักษรเริ่มด้วยว่า "tab" (เป็นบทการทดสอบเรียกว่า Word-stem completion test) เรามีโอกาสที่จะตอบว่า "table" มากกว่าถ้าเราไม่มีการเตรียมการรับรู้ไว้ก่อน อีกตัวอย่างหนึ่งก็คือ ถ้าเราเห็นภาพร่างที่ไม่สมบูรณ์ที่ไม่สามารถระบุได้ว่าคืออะไร แล้วมีการแสดงภาพร่าง ๆ ต่อ ๆ ไปจนกระทั่งสามารถระบุได้ ถ้ากลับมาดูภาพแรก ๆ ในภายหลังที่ตอนแรกไม่สามารถระบุได้ ก็จะสามารถระบุได้ว่าคืออะไรเร็วกว่าที่ดูเป็นครั้งแรก
ผลปรากฏของปรากฏการณ์ priming นั้นอาจจะชัดมากและมีผลยาวนาน ชัดกว่าและยาวนานกว่าความจำในการรู้จำ (recognition memory) ธรรมดาเสียอีก ผลของ priming ถึงแม้ไม่รู้ตัวก็ยังสามารถมีผลต่อการเลือกคำใน Word-stem completion test แม้ว่าจะทำการทดสอบนั้นหลังจากที่ลืมว่าเห็นคำอะไรไปนานแล้ว ปรากฏการณ์นี้เกิดได้ดีที่สุดเมื่อสิ่งเร้าทั้งสองอย่างเป็นแบบ (modality) เดียวกัน ยกตัวอย่างเช่น การเตรียมการรับรู้ทางตาดีที่สุดถ้าใช้ตัวช่วยทางตา และการเตรียมการรับรู้คำศัพท์ดีที่สุดถ้าใช้ตัวช่วยโดยคำศัพท์ แต่ priming ก็เกิดข้าม modality ได้อีกด้วย หรือระหว่างคำที่มีความเกี่ยวข้องกับเช่น "นายแพทย์" และ "นางพยาบาล"
หลงเคอตัว
หลงเคอตัว (1658-1728) เป็นขุนนางในราชสำนักของแมนจูซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยต้นราชวงศ์ชิงเขามาจากตระกูลตุงกิยาซึ่งอยู่ภายใต้กองธงเหลืองขลิบช่วงเวลาแห่งชื่อเสียงของเขากินเวลาตั้งแต่ปลายยุครัชสมัยจักรพรรดิคังซีจนถึงต้นยุครัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง อาจจะโด่งดังที่สุดจากการแก้ไขพระบรมราชโองการของจักรพรรดิคังซี
เคียรา ไนต์ลีย์
เคียรา คริสตินา ไนต์ลีย์ (Keira Christina Knightley; เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528) นักแสดงชาวอังกฤษ ผู้เคยได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ ไนต์ลีย์เป็นนักแสดงภาพยนตร์ฉายทางโทรทัศน์ตั้งแต่เด็ก และมีผลงานเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง รวมทั้ง บทตัวปลอมของแพดเม่ อมิดาล่า ใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น เริ่มมีชื่อเสียงจากบทเด็กสาวนักฟุตบอลใน Bend It Like Beckham พ.ศ. 2545 และได้รับบทเด่นในภาพยนตร์ไตรภาค Pirates of the Caribbean จนได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์จากบทนำใน Pride & Prejudice ใน พ.ศ. 2548 และใน พ.ศ. 2555 เธอได้รับบทเกรตาในภาพยนตร์ เพราะรัก คือเพลงรัก โดยหนังได้ฉายในรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต (Toronto International Film Festival) ประจำ พ.ศ. 2556 และออกฉายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557
แหล่งข้อมูลอื่น
1985
ตัวเลขมอญ
ระบบการนับเลข (လမောက်သင်ချာ แลโมกสังขฺยา) ของภาษามอญ เป็นการใช้ตัวเลข (ဂၞန်  (แ) กนอน) เป็นตัวบ่งบอกค่าจำนวน วิธีการนับและเรียงลำดับ จะเหมือนกับอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหมี โดยวางตัวเลขลงตามหลักแบบเดียวกับเลขฮินดู-อารบิก โดยหลักหน่วยอยู่ทางขวามือ ไล่เพิ่มไปทางซ้ายเป็น หลักสิบ ร้อย พัน หมื่น แสน ล้าน โดยต้องใส่ให้ครบตามจำนวนหลักที่มี เช่น  ตรงกับเลขไทย ๑๐  ส่วน 2006 ก็เขียน  ตรงกับเลขไทย ๒๐๐๖ โดยไม่มีเครื่องหมายจุลภาคคั่น เป็นต้น ส่วนวิธีอ่าน ให้อ่านในระบบหลัก รูปแบบเดียวกับอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหมี ดังนี้
ทากาชิ เดกิตะ
ทากาชิ เดกิตะ (13 สิงหาคม ค.ศ. 1991 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
ประวัติ
เดกิตะเริ่มเล่นวอลเลย์บอลตั้งแต่เป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากพี่ชายของเขา เดกิตะสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนมัธยมโฮชิโอกิ และมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนมัธยมซัปโปโระไดอิจิ และในระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยสึกูบะ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมสึกูบะยูไนเต็ดซันไกอา ในการแข่งขันวี.ชาเลนจ์ลีก
ในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 2013 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโอซากะเบลเซอร์สซาไก
ในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 2014 เดกิตะได้รับเลือกเป็นผู้เล่นเสริมทัพของ "ชุดทีมหลัก" ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
แมงกะพรุนหัวคว่ำ
แมงกะพรุนหัวคว่ำ หรือ แมงกะพรุนกลับหัว (Upside-down jellyfishes) เป็นแมงกะพรุนจำพวกหนึ่ง ที่จัดอยู่ในวงศ์ Cassiopeidae และสกุล Cassiopea ซึ่งเป็นเพียงสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้ (แต่บางข้อมูลจัดให้มี 2 สกุล)
แมงกะพรุนหัวคว่ำ เป็นแมงกะพรุนสกุลเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่บนพื้นทะเลหรือพื้นมหาสมุทร โดยที่ตำแหน่งของเมดูซ่าหรือส่วนหัวที่คว่ำลงทำให้สามารถคอยจับแพลงก์ตอนที่ลอยผ่านกินมากับกระแสน้ำ และใช้พลังงานที่ได้จากการสังเคราะห์แสงของสาหร่ายซูแซนเทลลี่ที่อาศัยอยู่ในตัวเพื่อการเจริญเติบโต รวมถึงมีเข็มพิษที่อยู่รอบ ๆ นั้นด้วย และจากการศึกษาของสถาบันเทคโนโลยีแห่งแคลิฟอร์เนีย พบว่า แมงกะพรุนหัวคว่ำนั้นมีการนอนหลับอย่างหลับสนิทด้วยเหมือนกับสัตว์ชั้นสูงหรือสัตว์ที่มีโคร่งร่างซับซ้อนชนิดอื่น ๆ ทั้งที่เป็นเพียงสัตว์น้ำที่ไม่มีแกนสันหลังและลำตัวโปร่งแสงเท่านั้น
โดยที่ชื่อ Cassiopeda และ Cassiopeidae นั้นมีที่มาจากแคสซิโอเปีย ราชินีแห่งเอธิโอเปีย ผู้เป็นชายาของราชาเซเฟอุส และเป็นมารดาของเจ้าหญิงแอนโดรมีดา ตามเทพปกรณัมกรีก
แมงกะพรุนหัวคว่ำ มีขนาดประมาณ 30 เซนติเมตร แบ่งออกได้เป็น 8 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งออกเป็น 11 ชนิด) ได้แก่
ปนัดดา โกมารทัต
ปนัดดา โกมารทัต (เกิด: 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2501) เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ
ปนัดดา โกมารทัต หรือ ปนัดดา จงศิริ, ปนัดดา พิพัฒน์พล เกิดเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เข้าสู่วงการเพราะน้องสาวปนัดดาเป็นนางงามแล้วปนัดดาก็ได้มีโอกาสได้เป็นพี่เลี้ยงนางงาม และด้วยความก๋ากั่นของเธอก็เลยไปเข้าตา วิทยา สุขดำรง ที่เป็นนักข่าวและนักจัดรายการในสมัยนั้น แล้วเขาก็ชวนไปเล่นหนัง เพราะพี่เขาเห็นว่าเราหน่วยก้านดี ตั้งแต่นั้นมาก็เลยทำให้ได้เล่นเป็นนางเอกเรื่องแรก เรื่องหยาดพิรุณ คู่กับคุณ สรพงษ์ ชาตรี และได้เป็นนางเอกของเรื่องอีกด้วย
จากนั้นก็เริ่มมีงานละคร ในปี 2523 ปนัดดาได้เป็นที่รู้จักกันอย่างมากจากการแสดงละครเรื่อง จำเลยรัก รับบท โศรยา ทางช่อง 5 และ กุหลาบไร้หนาม รับบท นุชรี ทางช่อง 9 จากนั้นก็มีผลงานละครตามมาถึงปัจจุบัน มากกว่า 40 เรื่อง จากการโลดแล่นอยู่ในวงการบันเทิงถึง 30 ปี ปัจจุบันก็ยังแสดงละครอยู่เรื่อยๆ ผลงานละคร เช่น บางระจัน (2523), เคหาสน์สีแดง (2524), นางแมวป่า (2527), บ้านของพรุ่งนี้ (2531), ขมิ้นกับปูน (2533), ผยอง (2536), หักลิ้นช้าง (2539) เป็นต้น
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ ศุภวัฒน์ จงศิริ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อนามปากกา ศุภักษร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทชาวไทย มีบุตรชายชื่อ ศุภักษร จงศิริ (ชื่อเล่น: ไอซ์)
เก้งยักษ์
เก้งยักษ์ (Giant muntjac; ) มีรูปร่างหน้าตาคล้ายเก้งธรรมดา (M. muntjac) แต่มีขนาดลำตัวใหญ่กว่ามาก สีขนตามลำตัวมีหลากหลาย ทั้งสีน้ำตาลเข้มหรือน้ำตาลดำ มีเขาเฉพาะตัวผู้ มีลักษณะเด่นคือ เขามีขนาดใหญ่ บางตัวอาจมีกิ่งเขาถึง 3 กิ่ง บางตัวอาจมีแค่ 2 โคนเขาหนากว่าโคนเขาของเก้งธรรมดา
เก้งยักษ์ถือเป็นสัตว์ป่าลึกลับที่ไม่ค่อยปรากฏตัวจึงมีข้อมูลทางวิชาการน้อยมาก แม้แต่รูปถ่ายก็ยังไม่เคยมี จนกระทั่งกลางปี ค.ศ. 2008 ที่เวียดนามสามารถใช้กล้องวงจรปิดจับภาพเก้งยักษ์ขณะหากินในเวลากลางคืนได้เป็นครั้งแรกในโลก
กระบี่แสง
กระบี่แสง ดาบเลเซอร์ หรือ ไลท์เซเบอร์ (Lightsaber) เป็นอาวุธในเนื้อเรื่องที่แต่งขึ้นและทรงอานุภาพของอัศวินเจไดในจักรวาล สตาร์ วอร์ส มีลักษณะเป็นดาบ (แต่ตามชื่อภาษาอังกฤษ เซเบอร์ แปลว่า กระบี่หรือดาบโค้ง ซึ่งสะพายโดยทหารสมัยก่อนในยุโรปและอเมริกา) แต่แทนที่จะมีใบเป็นโลหะอย่างทั่วไป ใบดาบของกระบี่แสงจะเป็นเลเซอร์พลังสูง ซึ่งสามารถทะลุทะลวงโลหะแข็งได้โดยไม่ต้องออกแรงมากนัก กระบี่แสงมีบทบาทสำคัญมากใน สตาร์ วอร์ส ทุกภาค ทั้งในภาพยนตร์ เกม และนวนิยาย
ประวัติ
"ตามหลักแล้วเจไดจะใช้เวลาหลายเดือนในการสร้างอาวุธที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาสักชิ้น ซึ่งเขาหรือเธอจะใช้และดูแลมันไปตลอดชีวิตของพวกเขา เมื่อท่านสร้างมันขึ้นมา กระบี่แสงจะกลายมาเป็นสหาย เครื่องมือของท่าน และนั่นหมายถึงท่านมีสิ่งป้องกันแล้ว"
- ลุค สกายวอล์คเกอร์
ตั้งแต่การก่อตัวของไทธอน เจไดหลังจากสงครามพลังในช่วง 25,000 ปีก่อนยุทธการยาวินได้มีการสร้างอาวุธทางพิธีกรรมขึ้นมาในนิกาย ต่อมาด้วยการผสมผสานของเทคโนโลยีจากต่างดาวและพิธีกรรมเจไดได้เรียนรู้ที่จะทำการ "แช่แข็ง" ลำแสงเลเซอร์ มันเป็นเทคโนโลยีที่ต่อมาจะนำเจไดสู่การออกแบบกระบี่แสง
ในช่วงการขัดแย้งดุยนวกวูน (Duinuogwuin Contention) เมื่อประมาณ 15,500 ปีก่อนยุทธการยาวิน การศึกษาของนิกายเจไดเริ่มนำไปสู่ความสำเร็จของเทคโนโนยีดังกล่าว พวกเขาได้สร้างการเน้นลำแสงพลังงานซึ่งเคลื่อนที่เป็นเส้นโค้งตามเส้นรอบลงกลับไปที่แหล่งกำเนิดของมัน เป็นการสร้างใบมีดพลังงานสูงครั้งแรก กระบี่แสงขั้นต้นเหล่านี้ไม่เสถียรอย่างมากและใช้พลังอย่างไม่มีประสิทธิภาพ พวกมันสามารถใช้ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้นก่อนที่จะมันจะร้อนเกินไป ด้วยข้อด้อยเหล่านี้กระบี่แสงในช่วงแรกจึงไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าสิ่งของทางพิธีกรรม
ปัญหาเรื่องความเสถียรของแบบแรก ๆ นั้นเริ่มถูกแก้ไขตลอดหลายปี ดังนั้นในช่วงร้อยปีแห่งความมืดมนในปีที่ 7,000 ก่อนยุทธการยาวิน อาวุธที่อุ้ยอ้ายนั้นก็ต้องหลีกทางให้กับกระบี่แสงที่ดีกว่า แม้ว่าความเสถียรของพวกมัน อย่างไรก็ตามพลังที่ออกมานั้นคือสิ่งที่สำคัญ พวกมันยังคงต้องการสายพลังงานเพื่อการทำงานได้อย่างต่อเนื่อง สายพลังงานที่เชื่อมต่อกับใบมีดทำให้เจไดเคลื่อนที่ได้ลำบากและไม่สามารถทำการขว้างดาบได้ อย่างไรก็ตามใบมีดแบบใหม่ทำให้พวกมันได้เปรียบกว่าในการต่อสู้แบบตัวต่อตัวกับศัตรูที่สวมเกราะหนัก
กระบี่แสงแบบแรกยังไม่ถูกออกแบบจนถึงสงครามไฮเปอร์สเปซครั้งใหญ่ สายพลังงานที่สร้างข้อจำกัดและแพ็คพลังงานในแบบเก่านั้นถูกแทนที่ด้วยตัวจ่ายพลังงานภายในเมื่อ 4,800 ปีก่อนยุทธการยาวิน ตัวนำพลังงานที่เพิ่งเริ่มใช้กันนั้นจะย้ายพลังงานที่ห้วนกลับจากการไหลของด้านลบกลับเข้าไปในเซลล์พลังงานภายใน ด้วยการดัดแปลงนี้เซลล์พลังงานจะขยายพลังเมื่อบ่วงพลังแตก มันคือการแก้ไขปัญหาแหล่งพลังงานในแบบแรก
หลังจากการการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ กระบี่แสงกลายเป็นของหายากที่มีราคาสูงต่อนักสะสมบางคน ในช่วงจักรวรรดิกาแลกติกของพัลพาทีนกระบี่แสงบางเล่มตกไปอยู่ในตลาดมืดและถูกขายไปเป็นจำนวนมาก พวกมันปรากฏตัวอีกครั้งแค่ตอนที่นิกายเจไดใหม่เริ่มต้นขึ้น ต้องขอบคุณการสอนของลุค สกายวอล์คเกอร์และการสอนที่หายไปเมื่อครั้งการกวาดล้าง
หลังจากที่พัลพาทีนพ่ายแพ้และเจไดรวมตัวกันอีกครั้ง ผู้ใช้พลังกลุ่มอื่นอย่างพวกรีบอร์นของดีซานน์และผู้รับใช้แรกนอสได้สร้างกระบี่แสงขึ้นมาเป็นจำนวนมากเพื่อติดอาวุธให้กับกองทัพของตนเอง นิกายเจไดใหม่ยังคงดำเนินวิถีทางเก่าด้วยการใช้การเชื่อมโยงกับพลังของพวกเขาในการสร้างกระบี่แสงของตนเอง ในปีที่ 137 ปีหลังยุทธการยาวิน อัศวินจักรวรรดิได้สร้างกระบี่แสงขึ้นมาเอง กระบี่แสงเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงเอกลักษณ์ของอัศวินแต่ละคนของจักรวรรดิ
กระบี่แสงของซิธ
กระบี่แสงของซิธส่วนใหญ่จะเป็นสีแดงเพราะสีแดงบ่งบอกถึงเลือด หรือความกระหาย คริสตัลของไลท์เซเบอร์ของซิธเป็นคริสตัลสีแดงสังเคราะห์ที่หาได้ง่ายแต่มีอายุการใช้งานน้อย และยักย้ายได้น้อยกว่าคริสตัลตามธรรมชาติ แม้ว่าจะน้อยมากที่คริสตัลสังเคราะห์จะทำให้ดาบแบบธรรมดาขาดได้ แต่ก็มีบ้างที่มันเกิดขึ้น
การสร้าง
"คริสตัลคือหัวใจของดาบ หัวใจของคริสตัลคือเจได เจไดคือคริสตัลของพลัง พลังคือดาบของหัวใจ ทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกัน คริสตัล ดาบ เจได เจ้าคือหนึ่งเดียว"
- ลูมินาร่า อันดูลิ
ตามธรรมเนียมแล้วการสร้างกระบี่แสงจะใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน สิ่งนี้ยังรวมทั้งการประกอบชิ้นส่วนด้วยมือและพลัง และการนั่งสมาธิเพื่อหาคริสตัล เจไดมักใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการรวมมันเข้าด้วยกัน ทำให้แน่ใจว่าทุกชิ้นส่วนทำงานได้สมบูรณ์ และยังรวมทั้งการเลือกความยาว สี ความถี่ของดาบ ถึงกระนั้นในช่วงที่สงครามโคลนดุเดือดมีการรายงานว่ามีคนที่สามารถสร้างกระบี่แสงได้ภายในสองวันเท่านั้น
ด้ามกระบี่แสงประกอบด้วยกระบอกอัลลอยที่โดยทั่วไปจะยาว 25-30 เซนติเมตร อย่างไรก็ดีการออกแบบและเส้นผ่านศูนย์กลางของด้ามดาบจะแตกต่างกันไปตามความต้องการของผู้ที่สร้างมันขึ้นมา ด้ามดาบจะบรรจุชิ้นส่วนที่ซับซ้อนซึ่งสร้างและทำให้เกิดใบมีดที่แตกต่างกันไป พลังงานระดับสูงจะถูกปล่อยออกมาผ่านทางขั้วบวกที่เป็นเลนส์เน้นแสงและตัวสร้างพลังงาน มันจะแสดงลำแสงพลังงานที่ขยายออกมาจากฐานไปตามความยาว จากนั้นจะเคลื่อนที่โค้งกลับไปที่ขั้วลบ ตัวนำไฟฟ้าจะทำให้ห่วงพลังสมบูรณ์ด้วยการป้อนพลังงานกลับไปที่เซลล์พลังงานภายใน ที่ที่ซึ่งห่วงพลังงานจะเริ่มก่อตัวใหม่อีกครั้ง
ไม่ว่าจะเป็นพาดาวันหรืออาจารย์เจได การสร้างกระบี่แสงนั้นเริ่มด้วยการหาชิ้นส่วนที่เหมาะสมเพื่อการสร้างอาวุธ กระบี่แสงทั้งหมดจะบรรจุชิ้นส่วนหลัก ๆ ดังนี้
กระบี่แสงมากมายจะมีเซ็นเซอร์อยู่ที่ด้ามจับเพื่อที่ว่าเมื่อปล่อยมือเมื่อใดมันก็จะหยุดทำงานทันที กระบี่แสงอื่นนั้นอาจไม่มีเซ็นเซอร์หรือระบบกลไกใด ๆ ก็ตามที่หยุดการทำงานของดาบเมื่อปล่อยมือหรือหลุดมือ
คริสตัลคือสิ่งสำคัญของอาวุธและมันให้ทั้งพลังและสี มันเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดและต้องใช้การไตร่ตรองอย่างละเอียดในการเลือกใช้ทำกระบี่แสง
เมื่อมีทุกชิ้นส่วนครบแล้วเจไดจะเริ่มทำการประกอบ เนื่องจากว่าความสลับซับซ้อนของเทคโนโลยี พลังจึงถูกใช้เพื่อทำการประกอบชิ้นส่วนทั้งหลายในระดับโมเลกุล การปรับให้เหมาะสมในระดับไมโครนั้นอาจทำให้ดาบทำงานได้เกือบจะสมบูรณ์ที่สุด
เพราะว่าเจไดแต่ละคนนั้นย่อมไม่เหมือนกันพวกเขาหรือเธอจึงสร้างอาวุธที่ไม่เคยซ้ำ ไม่ว่าจะเป็นสองเล่มก็ตาม พาดาวันบางคนสร้างกระบี่แสงเพื่อแสดงถึงความเคารพต่ออาจารย์ของพวกเขา
ความรู้เกี่ยวกับการสร้างกระบี่แสงหายไปแทบจะสาบสูญหลังจากคำสั่งที่ 66 แต่ลุค สกายวอล์คเกอร์ได้พบบันทึกและวัตถุดิบที่เขาต้องการในการสร้างกระบี่แสงของเขาเองในกระท่อมของโอบีวัน เคโนบีบนทาทูอีน
คริสตัลแบบต่าง ๆ
สี ชนิด และจำนวนของคริสตัลมีมากมายในกระบี่แสง สีของคริสตัลใช้เป็นสีของใบมีด คริสตัลอดีแกนยังมีอีกชื่อหนึ่งว่าคริสตัลอิลัม มันเป็นคริสตัลอย่างหนึ่งที่นิยมกันมากในกระบี่แสง คริสตัลเหล่านี้สามารถดูดซับพลัง ช่วยให้เจไดกลายเป็นหนึ่งกับกระบี่แสง สัญญาณพลังอ่อน ๆ จากคริสตัลชนิดนี้สามารถรับรู้ได้โดยเจไดแม้ว่ามันจะอยู่ห่างออกไป
หลังจากที่มีการค้นพบคริสตัลไคเบอร์บนดาวมิมแบน ลุค สกายวอล์คเกอร์ได้เพื่อส่วนหนึ่งของมันเข้าไปในกระบี่แสงของเขา เศษของคริสตัลทำให้ใบมีดทรงพลังและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับของเลอา ออร์กานา โซโลและลูมิยา
มุกหรือแท่งโลหะบางชนิดสามารถนำมาใช้แทนคริสตัลได้ แม้ว่ามันจะเป็นศาสตร์โบราณที่ย้อนกลับไปตั้งแต่ยุทธการรูซาน ในช่วงที่เรแวนเดินทางบนทาริสเขาได้ค้นพบว่ามุกของมังกรไครท์ที่สามารถนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของกระบี่แสงได้และเพิ่มพลังให้อย่างมาก
ด้ามแบบต่าง ๆ
ด้ามกระบี่แสงส่วนใหญ่นั้นจะมีความยาว 20-35 เซนติเมตร ด้วยการใช้คริสตัลหนึ่งหรือสองอันและใช้มือทั้งสองข้าง มันเป็นเอกลักษณ์ของเจไดและซิธ ในช่วงนิกายเจไดใหม่มีด้ามจับหลากหลายมากมาย
กระบี่แสงโบราณ
กระบี่แสงโบราณ หรือ โปรโตเซเบอร์ (protosabers) เป็นแบบเก่าสุดของกระบี่แสง มันประกอบด้วยด้ามจับที่มักเป็นดูเรเนียมแข็ง มันคือคริสตัลที่อยู่ในด้ามจับ แพ็คพลังงานที่รัดด้วยเข็มขัด มันเหมือนกับกระบี่แสงในเวลาต่อมาที่คริสตัลของพวกมันอยู่ข้างในด้ามซึ่งเป็นแหล่งของพลังงาน ความแตกต่างระหว่างกระบี่แสงเก่าและใหม่คือด้ามจะเชื่อมติดกับสายของแพ็คพลังงานด้านนอกที่จะหิ้วโดยผู้ใช้ไว้ที่หลังของพวกเขา การนำเซลล์พลังงานที่มีขนาดเล็กกว่ามาใช้ทำให้มันสามารถใส่เข้าไปในด้ามดาบได้และให้อิสระมากกว่าและทำให้กระบี่แสงแบบเก่าตกยุคไป ผู้ใช้ส่วนมากจะอยู่ในช่วงสงครามซิธครั้งใหญ่
โลหะผสมทองกับเงิน
โลหะผสมทองกับเงิน คือกระบี่แสงที่มีด้ามหลอมมาจากทองที่มักเรียกว่ากระบี่แสงอิเลคตรัม (electrum) โลหะผสมนี้ทำให้กระบี่แสงดูสง่างาม ในวันสุดท้ายของนิกายเจไดเก่ากระบี่แสงอิเลคตรัมจะถูกใช้โดยสมาชิกอาวุโสในสภาเจได กระบี่แสงของเมซ วินดูและดาร์ธ ซีเดียสเป็นกระบี่แสงประเภทนี้
กระบี่แสงด้ามโค้ง
กระบี่แสงด้ามโค้ง เป็นการออกแบบพื้นฐานสำหรับการต่อสู้ด้วยกระบี่แสงในรูปแบบที่ 2 มาคาชิ ด้ามที่โค้งทำให้เกิดการเคลื่อนที่ที่แม่นยำตามความยืดหยุ่นในการต่อสู้ มันยังยากที่จะป้องกันมันเพราะว่าผู้ใช้อาจโจมตีได้หลายมุมมากกว่าด้ามแบบปกติ ด้ามที่โค้งยังซับซ้อนกว่าและให้ความท้าทายในการเลือกใช้คริสตัลมากกว่า ด้ามแบบนี้เคาท์ ดูกูมีในครอบครอง ศิษย์ของเขาโคมาริ โวซา และอซาจจ์ เวนเทรสส์ ก่อนยุทธการรูซานอาจารย์ซิธนาดาซใช้กระบี่แสงด้ามโค้ง ศิษย์ของเขาคาสอิมใช้อาวุธต่อจากเขาหลังจากที่สังหารอาจารย์ของตน และต่อมาก็ตกไปอยู่ในมือของดาร์ธ เบน
กระบี่แสงสำหรับฝึกหัด
กระบี่แสงสำหรับฝึกหัด เป็นกระบี่แสงที่ใช้โดยเจไดเด็กเพื่อซ้อมการต่อสู้ด้วยกระบี่แสง ในขณะที่มันไม่ทรงพลังนักแต่การสัมผัสคมดาบก็สามารถทำให้เกิดรอยไหม้ได้ กระบี่แสงชนิดนี้มักใช้ร่วมกับรูปแบบที่ 1 อันเป็นพื้นฐานของการใช้กระบี่แสง มันยังถูกใช้โดยพาดาวันและดรอยด์ฝึกในเจไดแพรกซุมของนิกายเจไดใหม่อีกด้วย
ใบมีดสองระยะ
ใบมีดสองระยะ (dual-phase) กระบี่แสงแบบนี้จะผสมผสานคริสตัลเพื่อสร้างใบมีดที่สามารถยืดขึ้นเป็นสองเท่าของความยาวปกติ มันไม่เหมือนกับกระบี่แสงแบบปกติซึ่งมีตัวปรับด้วยมือสำหรับการลดความยาวของใบมีด ใบมีดสองระยะนั้นสามารถพุ่งออกมาในทันทีทำให้ฝ่ายตรงข้ามประหลาดใจได้ นอกจากนี้แล้วมันยังมีตัวปรับความกว้างของใบมีดอีกด้วย
บันทึกเมื่อ 400 ปีกอ่นยุทธการยาวินอ้างว่าไคเรน ฮัลไซออนได้สร้างกระบี่แสงสองระยะพิเศษขึ้นมาที่สามารถยาวได้จาก 1.3 เมตรไปเป็นสามเมตร กระบี่แสงแบบนี้ส่วนใหญ่แล้วมาจากสงครามกลางเมืองเจได เมื่อการดวลกระบี่แสงเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นบ่อยและซิธมีอำนาจมากในตอนนั้น เมื่อเริ่มมีการตระหนักถึงทักษะการต่อสู้ของเจไดและเจไดเองก็ต่อสู้อย่างหนักเพื่อยุติความขัดแย้งโดยไม่ใช้อาวุธ การดวลก็ลดน้อยลงและกระบี่แสงสองระยะก็หมดยุคของมัน
โชโต
กระบี่แสงสั้น หรือ โชโต (shoto) เป็นกระบี่แสงที่ใช้ใบมีดที่สั้นกว่าแบบปกติ ใบมีดขนาดเล็กทำให้มันง่ายในการต่อสู้โดยเจไดที่มีร่างเล็ก อย่าง อาจารย์โยดา เอฟเวน พิเอลล์ ยาดเดิล และซุย ชอย ในบางครั้งโชโตใช้กับรูปแบบไนแมนโดยผู้ที่มีร่างกายปกติ อย่าง อาจารย์คาวาร์ ผู้ที่ไม่มีความรู้สึกในพลังสามารถใช้กระบี่แสงชนิดนี้ได้เพราะมันมีใบมีดที่สั้น
ใบมีดสำหรับการใช้ใต้น้ำ
กระบี่แสงใต้น้ำ ในขณะที่กระบี่แสงส่วนมากจะสั้นลงเมื่อสัมผัสกับน้ำ กระบี่แสงชนิดนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำงานใต้น้ำได้เพราะมันมีคริสตัลสองอันที่ใช้การจุดติดแบบพิเศษ โดยทั่วไปแล้วมีเพียงเจไดที่มาจากดาวที่เป็นน้ำเท่านั้นที่จะใช้ดาบชนิดนี้ อย่างไรก็ตามมีผู้ใช้หลายคนที่ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ในน้ำด้วยการดัดแปลงอาวุธของพวกเขา
สีของใบมีด
สีของกระบี่แสงมาจากคริสตัลที่ใช้สร้างมัน เจไดจะสะสมคริสตัลไปหลายชนิดจากธรรมชาติ ในขณะที่ซิธใช้คริสตัลสังเคราะห์ที่มักมีสีแดงอยู่แล้ว หลังจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่คริสตัลสังเคราะห์ก็ถูกใช้โดยเจไดในบางครั้ง
ก่อนที่จะถึงยุทธการรูซานครั้งที่ 7 เจไดโบราณใช้ใบมีดที่มีสีหลากหลาย เจไดบางคนยังใช้สีแดงด้วยซ้ำ ถึงแม้ว่าทางนิกายมักหลีกเลี่ยงที่จะใช้สีที่เหมือนกับซิธ สีแดงยังถูกหลีกเลี่ยงเพราะว่ามันสื่อถึงเลือดและความรุนแรง หลังจากความขัดแย้งรูซานเจไดหันมาใช้คริสตัลอดีแกนมากขึ้นซึ่งมักเป็นสีฟ้าหรือสีเขียว สีอื่น ๆ นั้นก็มีเช่นกันแต่น้อย กระบี่แสงสีดำก็มีเช่นกัน
ในยุคสงครามกลางเมืองเจไดสีดาบของเจไดมักจะแสดงถึงวิถีที่เจไดผู้นั้นเลือกเดิน ถึงแม้ว่าเจไดไม่จำเป็นต้องใช้สีดาบที่ระบุชั้นของเขา ดาบสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของเจไดกงสุล สีฟ้าคือเจไดผู้พิทักษ์ สีเหลืองคือเจไดเฝ้ายาม สำหรับความแข็งแกร่งของกระบี่แสงคริสตัลเหล่านี้ก็ให้ผลเท่าเหมือนกันหมด มีเพียงสีเท่านั้นที่แตกต่าง
หลังจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ จักรพรรดิพัลพาทีนได้รื้อถอนสถานที่ขุดหาคริสตัลจำนวนมาก เพื่อทำให้การหาคริสตัลยากขึ้น หลังจากที่นิกายเจไดใหม่ถือกำเนิดการค้นพบแหล่งคริสตัลและการใช้คริสตัลสังเคราะห์ก็ทำให้กระบี่แสงที่หลากสีกลับมาอีกครั้ง
มีกระบี่แสงเพียงเล่มแรก และเล่มเดียวเท่านั้น ที่มีใบดาบเป็นลำแสงสีดำ นั่นคือ ดาร์คเซเบอร์ ของอาจารย์เจไดชาวแมนดาลอร์ ทาร์ วิซล่า ภายหลังดาร์คเซเบอร์นี้ ได้ตกเป็นกรรมสิทธิ์ของชาวแมนดาลอร์ โดยเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกฐานะผู้นำของแมนดาลอเรียน ซึ่งการเปลี่ยนมือเจ้าของทำได้โดยการดวลเท่านั้น
กระบี่แสงสองใบมีด
กระบี่แสงสองใบมีด เป็นกระบี่แสงที่สามารถปล่อยพลังงานออกมาได้ทั้งสองด้าน ใบมีดแต่ละใบสามารถทำงานได้แยกกันหรือพร้อมกัน กระบี่แสงชนิดนี้สามารถใช้กับแบบด้ามเดียวหรือสองด้ามเข้ามาต่อกัน อาวุธนี้มักอันตรายต่อผู้ใช้มากกว่าฝ่ายตรงข้าม มันกลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อของ"กระบี่แสงซิธ"เพราะว่ามันถูกใช้โดยซิธ ในขณะที่เอกซาร์ คุนได้รับว่าเป็นคนแรกที่ใช้อาวุธชนิดนี้ ในโฮโลครอนเทดรีนกล่าวว่าเขาได้เรียนรู้เทคนิกดังกล่าวมาจากโฮโลครอนของซิธที่สร้างขึ้นโดยผู้ที่ถูกเนรเทศตั้งแต่สมัยร้อยปีแห่งความมืดมน
กระบองแสง
กระบองแสง เป็นกระบี่แสงหายากที่ใช้คริสตัลและระบบพลังที่จะฉายพลังงานออกมามากถึง 3 เมตร กระบี่แสงขนาดใหญ่เหล่านี้มักใช้โดยผู้ที่มีร่างใหญ่ กอร์กผู้ที่เป็นเจไดมืดชาวกามอร์รีนกลายพันธุ์ใช้กระบี่แสงชนิดนี้
แส้แสง
แส้แสง เป็นแบบที่น่าตื่นตาของกระบี่แสงที่มีเพียงผู้ใช้ที่ฝึกมาอย่างดีเท่านั้นที่จะใช้มันได้ มันอาจเป็นได้ทั้งแก่นแข็งหรือพลังงานล้วน ๆ เช่นเดียวกับกระบี่แสงที่มันจะปล่อยพลังงานออกมา แต่ไม่เหมือนตรงที่มันยาวและยืดหยุ่น ผู้ใช้ได้แก่ ลูมิยา กิธานี ซิลริ เวียนนา ดโพว์ และคิท ฟิสโต
กระบองแสงแฝด
กระบองแสงแฝด เป็นรูปแบบหนึ่งของกระบี่แสงสองใบมีดเพียงแต่ว่าด้ามนั้นเป็นแบบกระบองแฝด มันยากที่จะควบคุมมากกว่ากระบี่แสงสองใบมีด กระบองแสงนี้จะทำให้ผู้ใช้ได้เปรียบในการทำมุมโจมตีที่คาดเดาได้ยาก อซาจจ์ เวนเทรสส์เป็นผู้ที่ใช้อาวุธชนิดนี้บางครั้ง
หลาวแสง
หลาวแสง เป็นหลาวพลังที่ดัดแปลงด้วยการเพิ่มตัวกำเนิดของกระบี่แสงเข้าไป มันทำให้มีใบมีดพุ่งออกมาจากปลายหลาว มันอาจถูกใช้โดยใครก็ตามที่เคยใช้หลาวพลังมาก่อนและถูกใช้โดยองครักษ์มืดของจักรพรรดิที่ใช้มันได้อย่างเก่งกาจ
คราดแสง
คราดแสง เป็นกระบี่แสงที่มีสองใบมีดพร้อมกับตัวกำเนิดพลังอันที่สองซึ่งจะยื่นออกมาจากด้ามหลักทำมุม 45 องศา นอกจากนี้มันยังเป็นกระบี่แสงที่ประหลาดที่สุดและหากยากที่สุด ด้ามจับยังโค้งอีกด้วย มีเจไดเพียงคนเดียวที่พบว่าใช้กระบี่แสงชนิดนี้คือโรบลิโอ ดาร์เต้
พลังในการตัด
ใบมีดของกระบี่แสงเป็นรูปแบบที่ไร้สสารซึ่งไม่แผ่ความร้อนและขยายพลังงานจนกว่ามันจะเข้าสัมผัสกับของแข็ง พลังของใบมีดมีมหาศาลจนมันสามารถตัดผ่านทุกอย่าง แม้ว่าความเร็วนั้นจะขึ้นอยู่กับปลายทางและวัตถุ สิ่งหนึ่งที่สำคัญของการบาดเจ็บจากกระบี่แสงคือมันจะไม่มีเลือดถึงแม้ว่าแขนขาจะถูกตัดก็ตาม นี่ก็เพราะว่าพลังงานจากใบมีดทำให้แผลไหม้และดังนั้นแผลที่เกิดจากการตัดจะไม่มีเลือดไหลไม่ว่าจะสาหัสเท่าใดก็ตาม