cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ศาลอาญาระหว่างประเทศ
แผนกตุลาการ
ตุลาการศาลอาญาระหว่างประเทศ (judges of the International Criminal Court) มีทั้งหมด 18 คน ปฏิบัติหน้าที่ซึ่งแบ่งกันเป็น 3 แผนก (Division) คือ แผนกพิจารณาเบื้องต้น (Pre-Trial Division), แผนกพิจารณา (Trial Division), และแผนกอุทธรณ์ (Appeals Division)
เป็นอำนาจของสมัชชารัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรมในอันที่จะเลือกตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลอาญาระหว่างประเทศ ตุลาการแต่ละคนอยู่ในตำแหน่งเก้าปี และได้เพียงวาระเดียวเท่านั้น คุณสมบัติของผู้จะเป็นตุลาการ คือ ต้องมีสัญชาติของรัฐภาคีแห่งธรรมนูญกรุงโรม และในบรรดาตุลาการทั้งสิบแปดคนนั้น ห้ามมีสัญชาติซ้ำกันเลย นอกจากนี้ ข้อ 36 แห่งธรรมนูญกรุงโรมยังกำหนดว่า ตุลาการต้องเป็น "บุคคลผู้พร้อมด้วยจริยลักษณะอันสูงส่ง ความเป็นกลาง และความซื่อสัตย์สุจริต ซึ่งมีคุณสมบัติที่จำเป็นสำหรับแต่งตั้งข้าราชการตุลาการชั้นผู้ใหญ่ในรัฐของตน"
ข้อ 41 แห่งธรรมนูญกรุงโรมยังว่า อัยการ หรือบุคคลที่กำลังถูกสืบสวนหรือฟ้องคดี จะร้องขอคัดค้านตุลาการคนใดก็ได้ "ในกรณีที่มีเหตุควรกังขาถึงความเป็นกลางของตุลาการผู้นั้น ไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใด" คำร้องขอคัดค้านมิให้ตุลาการคนใดเข้าร่วมทำคดีใด ๆ นั้น จะได้รับการวินิจฉัยโดยเสียงข้างมากเด็ดขาดของตุลาการคนอื่น ๆ ที่เหลือ
อนึ่ง ตุลาการอาจถูกถอดถอนจากตำแหน่งได้ ถ้า "ปรากฏว่าตุลาการผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ร้ายแรง" หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ของตนได้ การจะสั่งให้ตุลาการคนใดพ้นจากตำแหน่งนั้น ต้องได้รับเสียงข้างมาก 2 ใน 3 ของตุลาการคนอื่น ๆ ที่เหลือ และเสียงข้างมาก 2 ใน 3 ของรัฐภาคี
สำนักงานอัยการ
สำนักงานอัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ (Office of the Prosecutor of the International Criminal Court) รับผิดชอบงานสืบสวนและงานฟ้องคดี มีผู้บังคับบัญชา คือ อัยการศาลอาญาระหว่างประเทศ (Prosecutor of the International Criminal Court) มีรองอัยการ (Deputy Prosecutor) 2 คนคอยแบ่งเบาภาระหน้าที่ แต่ละคนดำรงตำแหน่ง 9 ปี และอยู่ในตำแหน่งได้เพียงวาระเดียว
ธรรมนูญกรุงโรมกำหนดให้สำนักงานอัยการมีอิสระในการดำเนินงานของตน เพราะฉะนั้น พนักงานอัยการทุกคนของสำนักงานอัยการจะไม่เสาะหาหรือรับฟังคำสั่งของผู้ใดอีก ไม่ว่าเป็นรัฐ องค์การระหว่างประเทศ องค์การระหว่างรัฐบาล หรือบุคคลใดก็ดี
สำนักงานอัยการนั้นจะเริ่มสืบสวน เมื่อมีพฤติการณ์อย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้
บุคคลใดที่กำลังถูกสืบสวนหรือฟ้องคดีจะร้องขอคัดค้านพนักงานอัยการคนใด ๆ ไม่ให้ทำคดีของตนก็ได้ ถ้า "ปรากฏว่ามีเหตุสมควรกังขาถึงความเป็นกลางของอัยการ ไม่ว่าด้วยเหตุผลอันใด" คำร้องคัดค้านพนักงานอัยการเช่นนี้ จะได้รับการวินิจฉัยจากแผนกอุทธรณ์ของศาล พนักงานอัยการอาจถูกถอดถอนจากตำแหน่งด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมัชชารัฐภาคีก็ได้ ถ้าปรากฏว่า พนักงานอัยการผู้นั้นมีความประพฤติเสื่อมเสียร้ายแรง หรือละเลยหน้าที่ร้ายแรง หรือไม่สามารถปฏิบัติการหน้าที่ของตนได้
สหรัฐวิพากษ์วิจารณ์ว่า ธรรมนูญกรุงโรมไม่ได้วางระบบให้เพียงพอสำหรับคานอำนาจและตรวจสอบกันระหว่างพนักงานอัยการและตุลาการของศาลอาญาระหว่างประเทศ และยังปราศจากระบบป้องกันมิให้มีการดำเนินคดีเพื่อประโยชน์ทางการเมืองหรือใช้อำนาจไม่โดยมิชอบประการอื่นด้วย เฮนรี คิสซิงเงอร์ (Henry Kissinger) ว่า ระบบตรวจสอบและถ่วงดุลนั้นอ่อนถึงขนาดที่ในทางปฏิบัติแล้วอัยการสามารถใช้ดุลพินิจได้อย่างไม่จำกัด
อัยการคนปัจจุบัน คือ ลูอีส มอเรโน โอคัมโพ (Luis Moreno Ocampo) ชาวอาร์เจนตินา ซึ่งสมัชชารัฐภาคีเลือกตั้งมาเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2003 และดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม ปีนั้นเป็นต้นมา
สำนักงานทะเบียน
สำนักงานทะเบียนศาลอาญาระหว่างประเทศ (Registry of the International Criminal Court) รับผิดชอบงานธุรการและงานบริการของศาล งานเหล่านี้รวมถึง งานให้ความช่วยเหลือทางคดี การบริหารจัดการของศาล กิจการเกี่ยวกับผู้เสียหายและพยานบุคคล งานจัดหาทนายฝ่ายจำเลย งานของหน่วยขัง และงานทั่วไปตามจำเป็นสำหรับธุรการ เช่น งานทะเบียน งานแปล งานอาคารสถานที่ งานบุคลาการ งานงบประมาณ ฯลฯ
สำนักทะเบียนนั้นมีผู้บังคับบัญชา คือ นายทะเบียนศาลอาญาระหว่างประเทศ (Registrar of the International Criminal Court) ซึ่งคณะตุลาการเลือกมาให้อยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี นายทะเบียนคนปัจจุบัน คือ ซิลวานา อาร์เบีย (Silvana Arbia) ผู้ได้รับเลือกตั้งมาเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009
กองบัญชาการ
ที่ทำการของศาลอยู่ในกรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่ศาลจะดำเนินกระบวนพิจารณาที่อื่นก็ได้
นิติสัมพันธ์ระหว่างศาลกับประเทศเนเธอร์แลนด์นั้นเป็นไปตามความตกลงเรื่องกองบัญชาการ เรียก ความตกลงเรื่องกองบัญชาการระหว่างศาลอาญาระหว่างประเทศกับรัฐที่ตั้ง (Headquarter Agreement between the International Criminal Court and the Host State) ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2008
ศาลย้ายเข้าที่ทำการถาวรเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2015 ตั้งอยู่ ณ Oude Waalsdorperweg 10 ในกรุงเฮก อันเป็นอาณาบริเวณที่เรียก Alexanderkazerne ซึ่งเดิมเป็นฐานทัพทหาร อยู่ใกล้กับเนินทรายแถบเหนือของเมือง เขตเดียวกับองค์การระหว่างประเทศแห่งอื่น ๆ เช่น วังสันติของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ, สำนักประสานงานบังคับใช้กฎหมายสหภาพยุโรป (ยูโรโพล), คณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย, องค์การห้ามอาวุธเคมี, และสภาโลก
เพชร โพธาราม
เพชร โพธาราม หรือชื่อจริงว่า จดหมาย (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า จด) แหยมศิริ ชอบในอาชีพนักร้อง เจ้าของเพลงดัง "ต.ช.ด.ขอร้อง" เป็นชาวตำบลคลองข่อย อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
อุบัติเหตุ
เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เนื่องจากวงดนตรีของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ไปทำการแสดงในงานฝังลูกนิมิต ที่วัดบางขุนไกร อำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ในขณะที่วงของ สลักจิต ดวงจันทร์ น้องสาว ไปทำการแสดงที่วัดปรักเขว้า อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี  นักร้องจากวงพุ่มพวง 3 คน คือ เพชร โพธาราม  เสกศักดิ์  ภู่กันทอง และ มนต์รัก ขวัญโพธิ์ไทย ไปร้องให้กับวง สลักจิตร ก่อนในช่วงหัวค่ำ เมื่อร้องเสร็จประมาณ 3 ทุ่ม ทั้ง 3 ก็รีบเดินทางไปร้องให้กับวงของพุ่มพวง ที่จังหวัดเพชรบุรี โดย มนต์รัก เป็นผู้ขับ เสกศักดิ์ นั่งเบาะหน้าซ้ายมือของคนขับ  เพชร  โพธาราม กับลูกเมียนั่งเบาะหลัง มนต์รักขับรถด้วยความเร็วสูงเพื่อหวังไปให้ทันงานประมาณ 4 ทุ่มกว่า ก็เข้าสู่ตัวเมืองเพชรบุรี ก่อนถึงทางแยกเข้าวัดเขาตะเครา ก่อนเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้ตัวเขา และเสกศักดิ์ ภู่กันทอง เสียชีวิตคาที่ทันที ส่วน เพชร โพธาราม และลูกเมียปลอดภัย
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ญาติ และเพื่อน ๆ ในวงการ นำศพของนักร้องทั้ง 2 มาตั้งบำเพ็ญกุศล ที่วัดอัมพวา กรุงเทพมหานคร เป็นวันเดียวกับที่วัดยางสุทธาราม ย่านพรานนก ทำการฌาปนกิจศพ สังข์ทอง สีใส ซึ่งเสียชีวิตมาก่อนหน้านี้ไม่ถึง 10 วัน ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เช่นกัน
หลังจากรอดจากอุบัติเหตุเพชรมีอาการหูตึง ส่วนภรรยาล้มป่วยเป็นอัมพฤกษ์
นิชาภา โพธิ์งาม
นิชาภา เป็นที่รู้จักจากเพลง "คำถาม" เพลงแรกของเธอ ภายใต้สังกัดค่ายลักษ์มิวสิก เมื่อเธอมีอายุเพียง 14 ปี และก็ได้มีผลงานออกมาอย่างสืบเนื่องในอีกหลายอัลบั้ม จากค่ายลักษ์มิวสิก อาทิ เพลง "เพื่อนรัก..รักเพื่อน" ในอัลบั้ม Behind the Songs ของหมอเอิ้น พิยะดา, เพลง "อยากมีสิทธิ์ใช้คำว่ารัก" ในอัลบั้ม Happy Story, นอกจากนี้ยังร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "โกยเถอะเกย์" และร้องเพลงประกอบละคร เรื่อง "สร้อยแสงจันทร์"
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนอร์ทมาซิโดเนีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศนอร์ทมาซิโดเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
มวยปล้ำ
Key:
บิฮูหยิน
บิฮูหยิน (Lady Mi; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ภรรยาคนที่สองของเล่าปี่ เป็นน้องสาวของบิต๊กและบิฮอง ขุนนางของโตเกี๋ยม ซึ่งต่อมาก็ได้รับใช้เล่าปี่หลังจากโตเกี๋ยมเสียชีวิตแล้ว
ประวัติ
ในศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว กองทัพโจโฉได้กองคาราวานของเล่าปี่ที่กำลังอพยพไปเมืองกังเหลง ทำให้บิฮูหยิน และกำฮูหยิน ภรรยาคนแรกของเล่าปี่ต้องลงจากรถหนีไปปะปนกับฝูงชน โดยบิฮูหยินได้อุ้มทารกอาเต๊า บุตรชายของเล่าปี่ (ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าเล่าเสี้ยน) พาหนีไปด้วย ต่อมาจูล่งได้พบกับกำฮูหยินและพานางกลับไปหาเล่าปี่ ส่วนบิฮูหยินถูกอาวุธของข้าศึกได้รับบาดเจ็บหนีไปหลบที่ข้างบ่อน้ำ จูล่งตามมาจนพบจึงได้เชิญนางขึ้นม้าเพื่อจะพาไปหาเล่าปี่ แต่บิฮูหยินเห็นว่านางบาดเจ็บจะเป็นตัวถ่วงให้จูล่ง จึงฝากอาเต๊าให้จูล่ง และกระโดดลงบ่อน้ำฆ่าตัวตาย จูล่งเห็นดังนั้นก็ร้องไห้อาลัยบิฮูหยินและกลบปากบ่อน้ำมิให้ทหารโจโฉพบศพ แล้วพาอาเต๊าฝ่าทัพโจโฉไปหาเล่าปี่ได้สำเร็จ
ดูเพิ่ม
208
หวายช้าง
หวายช้าง เป็นหวายกอขนาดใหญ่ แยกเพศ ส่วนข้อโป่งพอง ใบขนาดใหญ่ กาบหุ้มลำสีเขียวอ่อนถึงเขียวเข้ม มีหนามขนาดใหญ่ สีดำ โคนหนามสีเหลือง ปลายหนามชี้ขึ้นด้านบน โคนก้านใบบวมพองชัดเจน หูใบสั้น ขาดเป็นริ้ว ๆ มือเกี่ยวขนาดใหญ่สีเขียวเข้ม ดอกช่อ ผลกลมรี เปลือกผลเป็นเกล็ดสีน้ำตาลอมเหลืองไปจนถึงสีเกือบดำกระจายพันธุ์ทางภาคใต้ของไทย ไปจนถึงเกาะสุมาตรา ซูลาเวซี บอร์เนียวไปจนถึงฟิลิปปินส์ ใช้ทำเครื่องเรือนและของใช้ต่าง ๆ ในฟิลิปปินส์รับประทานผล ในซาราวักเชื่อว่าพืชชนิดนี้เป็นยา น้ำคั้นจากยอดอ่อนรักษาอาการท้องเสียได้
อ้างอิง
<br\>
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง (Triomphant class submarine) เป็นเรือดำน้ำหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศส ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์พร้อมยิงทันที 16 ลูก ความยาว 452 ฟุต ระยะทางขับน้ำ 14,000 ตัน ทำความเร็วได้เร็ว 25 นอต บรรจุลูกเรือ 110 คน
แอ็นสท์-โรแบร์ท กราวิทซ์
แอ็นสท์-โรแบร์ท กราวิทซ์ (Ernst-Robert Grawitz; 8 มิถุนายน 1899 - 24 เมษายน 1945) เป็นแพทย์ชาวเยอรมัน (และเป็นเจ้าหน้าที่เอสเอสในหน่วย Reichsarzt "Arzt" แปลความหมายว่า "แพทย์") ในเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเกิดในชาล็อตเทนเบิร์ก และเสียชีวิตในพอสดัม-บาเบลเบิร์ก (Potsdam-Babelsberg)
แอ็นสท์-โรแบร์ท กราวิทซ์ เป็นแพทย์และตำรวจในหน่วยเอสเอส เขาเป็นผู้ได้รับการสนับสนุนจากพรรคนาซีในการพยายามกำจัดกลุ่มคนรักร่วมเพศและวิจัยหาทางรักษาคนที่มีพฤติกรรมรักร่วมเพศ. เขาเป็นผู้ดูแลในการทดลองด้วย"ความกระตือรือร้น"ในค่ายกักกันนักโทษ.
ในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป กราวิทซ์ได้เป็นแพทย์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในฟือเรอร์บุงเคอร์ เมื่อเขาได้ยินว่าเจ้าหน้าที่คนอื่นๆกำลังจะออกจากเบอร์ลินเพื่อหลบหนีจากกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่กำลังจะบุกเข้ามาในกรุงเบอร์ลิน. กราวิทซ์ได้ขอเข้าพบกับฮิตเลอร์เพื่อขออนุญาตให้ออกจากรุงเบอร์ลินแต่คำขอนั้นกลับถูกปฏิเสธ.
เมื่อกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตได้บุกเข้าสู่เบอร์ลิน กราวิทซ์ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตายพร้อมกับครอบครัวด้วยระเบิดที่บ้านของเขาในบาเบลเบิร์ก ในกรณีได้ถูกปรากฏในภาพยนตร์ในปี 2004 ที่ชื่อ ปิดตำนานบุรุษล้างโลก Der Untergang ("Downfall") ซึ่งกราวิทซ์ได้รับบทแสดงโดยคริสเตียน โฮนิง (Christian Hoening)
พระที่นั่งไชยชุมพล
พระที่นั่งไชยชุมพล ตั้งอยู่บนกำแพงพระบรมมหาราชวังด้านตะวันออก ฝั่งถนนสนามไชย ตรงกับพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เป็นพระที่นั่งพลับพลาชั้นเดียว กว้าง ๔.๗๕ เมตร ยาว ๘.๗๐ เมตร หลังคามุงกระเบื้องตะกั่วลดหลั่น ๒ ชั้นประดับด้วยช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับในการทอดพระเนตรกระบวนแห่พระยาชิงช้าในพระราชพิธีตรียัมปวาย และใช้ทอดพระเนตรตรวจตราการฝึกทหาร
นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวยังโปรดเกล้าฯ ให้ประกอบพระราชพิธีสังเวยพระสยามเทวาธิราชและสังเวยเทพยดา ณ พระที่นั่งองค์นี้ ในปี พ.ศ. ๒๔๒๓ ก่อนที่จะย้ายไปประกอบพิธีที่พระที่นั่งไพศาลทักษิณในปีต่อมา
พระราชประวัติก่อนเสด็จขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีในอภินิหารบรรพบุรุษ
พระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ผู้เป็นพระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียวในสมัยกรุงธนบุรี ส่วนใหญ่มักจะยึดถือจาก อภินิหารบรรพบุรุษ อันเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในการศึกษาพระราชประวัติก่อนเป็นพระมหากษัตริย์ของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี อย่างไรก็ตาม นิธิ เอียวศรีวงศ์ นักประวัติศาสตร์ เห็นว่าหลักฐานดังกล่าวยากต่อการพิสูจน์ความถูกต้อง และยังพบข้อผิดพลาดอยู่มาก
พระราชสมภพ
สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเกิดแต่บิดา "จีนไหยฮอง ชื่อหยง แซ่แต้" แต่ไม่ปรากฏนามมารดาในอภินิหารบรรพบุรุษ เมื่อเข้ามาตั้งตัวในกรุงศรีอยุธยาแล้วได้เป็นนายอากรบ่อนเบี้ย และได้ตำแหน่ง ขุนพัฒ ได้ตั้งบ้านเรือนอยู่ในแขวงกรุงเก่า แต่มีฐานะไม่มั่งคั่งมากนัก
ทารกคนนี้คลอดได้ 3 วัน มีงูเหลือมใหญ่เลื้อยเข้าไปขดรอบตัวทารก เป็นทักขิณาวัฏ ขุนพัฒผู้เป็นบิดาเกรงว่าเรื่องนี้อาจลางร้ายแก่สกุล จึงยกบุตรคนนี้ให้แก่เจ้าพระยาจักรี แล้วเจ้าพระยาจักรีได้เลี้ยงไว้เป็นบุตรบุญธรรม และตั้งแต่เจ้าพระยาจักรีได้เด็กน้อยคนนี้มา ลาภผลก็เกิดมากมูลพูนเพิ่มมั่งคั่งขึ้นแต่ก่อน เจ้าพระยาจักรีจึงกำหนดเอาเหตุนี้ขนานนามให้ว่า สิน
ขณะทรงพระเยาว์
ครั้นเมื่ออายุได้ 7 ขวบ เจ้าพระยาจักรีนำเข้าฝากให้เล่าเรียนหนังสืออยู่ในสำนักของพระอาจารย์ทองดี วัดโกษาวาส ต่อมาได้เข้าถวายตัวรับราชการเป็นมหาดเล็กอยู่ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เมื่ออายุได้ 13 ปี เจ้าพระยาจักรีได้จัดงานมงคลตัดจุกนายสิน เป็นการเอิกเกริกและในระหว่างนั้น มีผึ้งหลวงมาจับที่เพดานเบญจารดน้ำปรากฏอยู่ถึง 7 วันจึงหนีไป และในระหว่างนี้ นายสินได้พยายามศึกษาหาความรู้ในภาษาต่างประเทศ มี ภาษาจีน (ในที่นี้หมายถึงภาษาหมิ่นใต้), ภาษาญวน และภาษาแขก จนสามารถพูดคล่องได้ทั้ง 3 ภาษา และยังได้ศึกษาเล่าเรียนหนังสือไทย ขอม และคัมภีร์พระไตรปิฎก
วันหนึ่ง นายสินคิดตั้งตนเป็นเจ้ามือบ่อนถั่ว ชักชวนบรรดาศิษย์วัดเล่นการพนัน พระอาจารย์ทองดีทราบเรื่องจึงลงโทษทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งนายสิน โดยให้มัดมือคร่อมกับบันไดท่าน้ำประจานให้เข็ดหลาบ นายสินถูกมัดแช่น้ำตั้งแต่เวลาพลบค่ำ พอดีเป็นช่วงเวลาน้ำขึ้น พระอาจารย์ทองดีไปสวดพระพุทธมนต์ลืมนายสิน จนประมาณยามเศษ พระอาจารย์นึกขึ้นได้จึงให้พระภิกษุสงฆ์ซึ่งเป็นอันเตวาสิก ช่วยกันจุดไต้ค้นหาก็พบนายสินอยู่ริมตลิ่ง  มือยังผูกมัดติดอยู่กับบันได  แต่ตัวบันไดกลับหลุดถอนขึ้นมาได้อย่างอัศจรรย์  เมื่อพระภิกษุสงฆ์ช่วยกันแก้มัดนายสินแล้ว พระอาจารย์ทองดีจึงพาตัวนายสินไปยังอุโบสถให้นั่งลงท่ามกลางพระภิกษุสงฆ์  แล้วพระภิกษุสงฆ์ทั้งหลายสวดพระพุทธมนต์ด้วยชัยมงคลคาถาเป็นการรับขวัญ
ทรงออกผนวช
ต่อมาเมื่อนายสินเรียนจบการศึกษา เจ้าพระยาจักรีก็ได้นำไปถวายตัวรับราชการภายใต้หลวงนายศักดิ์นายเวร ภายหลังเป็นเจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์จนมีอายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ เจ้าพระยาจักรีได้จัดการอุปสมบทเป็นพระภิกษุให้ โดยได้อุปสมบทอยู่กับอาจารย์ทองดี ณ วัดโกษาวาส และบวชอยู่นานถึง 3 พรรษา ในระหว่างอุปสมบทพระภิกษุสินได้ออกบิณฑบาตพร้อมกับพระภิกษุ ทองด้วง เป็นประจำ เพราะรับราชการเป็นมหาดเล็กทำงานด้วยกันมาหลายปี ทั้งสองมีความรักใคร่กลมเกลียวกันมาก ได้อุปสมบทพร้อมกัน
วันหนึ่ง ทั้งสองได้พบกับซินแสหมอดูชาวจีนผู้หนึ่ง ซึ่งทำนายว่าทั้งสองมีลักษณะมีบุญที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์ ซึ่งในเวลาต่อมา ทองด้วง สหายของสิน ได้กลายมาเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลถัดจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี คือ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
ลูทวิช ชตุมพ์เฟ็กเกอร์
ลูทวิช ชตุมพ์เฟ็กเกอร์ (Ludwig Stumpfegger; 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1910 – ประมาณ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นแพทย์ชาวเยอรมันที่ทำหน้าที่ในหน่วยเอ็สเอ็สของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นศัลย์แพทย์ส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ระหว่าง ค.ศ. 1944–1945 ชตุมพ์เฟ็กเกอร์เป็นบุคคลที่อยู่ในฟือเรอร์บุงเคอร์ในกรุงเบอร์ลินในช่วงปลายเดือนเมษายน ค.ศ. 1945
ปาโบล ซาราเบีย
ปาโบล ซาราเบีย การ์ซิอา (Pablo Sarabia García; เกิดวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก หรือปีกขวา ให้กับสโมสรฟุตบอลวูลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์
สโมสรในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ และทีมชาติสเปน
ซาราเบียเคยเล่นให้กับทีมชาติสเปนในหลายรุ่นอายุ และได้แข่งขันในรายการสำคัญอย่างฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี 2009 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2011 เขาถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกเมื่อในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก และได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมในการแข่งขันรายการนี้รอบสุดท้าย
อี้ซิน
ช่วงแรกของพระชนม์ชีพ
ทรงได้รับการเลี้ยงดูโดย จูปิงเทียน และ เจียเจิน และเป็นที่รู้ว่าทรงค่อนข้างขยันและร่างเริง เมื่อจักรพรรดิเต้ากวงทรงเลือกรัชทายาท ทรงเลือกไม่ถูกว่าจะทรงเลือกเจ้าชายอี้ชินหรือเจ้าชายอี้จู่ (ต่อมาคือจักรพรรดิเสียนเฟิง) แต่ในที่สุดทรงเขียนพินัยกรรมลับประกาศรัชทายาท สามปีต่อมาจักรพรรดิเต้ากวงทรงรับสั่งสร้างสุสานสำหรับพระมารดาของเจ้าชายอี้ซิน และรับสั่งให้ฝังหลังพระนางสิ้นพระชนม์ ส่อให้เห็นว่าทรงจะไมเลือกอี้ซินเป็นรัชทายาทแน่นอน (ซึ่งตามธรรมเนียมของราชวงศ์ชิงคือ เมื่อพระจักรพรรดินีทรงสิ้นพระชนม์ก่อนพระราชสวามี จะไม่มีการฝังพระศพจนกว่าพระราชสวามีจะทรงเสด็จสวรรคต จึงจะฝังพร้อมกัน ซึ่งพระจักรพรรดิจะทรงแต่งตั้งพระราชมารดาให้เป็นพระจักรพรรดินีหลังพระราชมารดาทรงสิ้นพระชนม์)
เดือนกุมภาพันธ์ ปี 1850 ก่อนจักรพรรดิเต้ากวงทรงเสด็จสวรรคต ทรงเปิดเผยพินัยกรรมลับพระองค์ที่ทรงพระอักษรในปี 1846 ซึ่งระบุให้เจ้าชายอี้จู่ขึ้นเป็นรัชทายาท ส่วนเจ้าชายอี้ซินเป็นกงชินหวัง (อ๋องชั้นเอก) และสมรสกับบุตรสาวของกุ้ยเหลียง ซึ่งมาจากสกุล กูวาลจียา ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเอ๋าป้าย หลายๆคนมองว่าพระจักรพรรดิเต้ากวงทรงสนับสนุนกงหวัง แต่จริง ๆ ทรงทำไปเพื่อ "ชดเชย" การที่กงหวังเสียตำแหน่งรัชทายาทให้เจ้าชายอี้จู่
ระหว่างรัชสมัยเสียนเฟิง
เมื่อเจ้าชายอี้จู่เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง อี้ซินและพระมารดาได้ร่วมกันปลอมพระราชโองการให้พระมารดาขึ้นเป็นจักรพรรดินี แม้ฮ่องเต้จะทรงไม่พอพระทัยกับการกระทำของพระอนุชา แต่ทรงทำอะไรไม่ได้เพราะเกรงจะเกิดความไม่พอใจจากประชาชน ต่อมา 8 วันหลังจากนั้น พระมารดาสิ้นพระชนม์และเฉลิมพระยศเป็นพระจักรพรรดินี กงหวังไม่ได้ทรงมีบทบาทใด ๆ ในทางการเมืองเลยและทรงทำหน้าที่เป็นเสนาบดีกรมทหารในช่วงปี 1853-1855
ปี 1860 ระหว่างสงครามฝิ่นครั้งที่ 2 ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตผู้มีอำนาจเต็มของพระจักรพรรดิ และรับพระราชโองการให้ประทับในกรุงปักกิ่งเพื่อเจรจากับกองกำลังต่างชาติในนามของรัฐบาลชิง ส่วนพระจักรพรรดิทรงแปรพระราชฐานไปที่พระราชวังเฉิงเต๋อในเมืองเหอหนาน ด้านกงหวังทรงประสบความสำเร็จในการเจรจากับกองกำลังทหารต่างชาติ แต่ทว่าพระจักรพรรดิทรงสวรรคตในปี 1861 ในพระราชวังเฉิงเต๋อ พระราชโอรสของพระองค์ได้เป็นจักรพรรดิถงจื้อต่อจากพระองค์ ก่อนทรงสวรรคต ทรงแต่งตั้งให้ ไจ้หยวน,ต้วนหัว และ ชูฉุน และขุนนางชั้นผู้ใหญ่ห้าคนสำเร็จราชการให้พระโอรสของพระองค์
ในฐานะอ๋องผู้สำเร็จราชการ
เดือนพฤศจิกายน 1861 ทรงวางแผนร่วมกับพระนางซูสีและซูอันในการทำรัฐประหารผู้สำเร็จราชการหรือรัฐประหารซินโหย่ว เพื่อยึดอำนาจ ขณะที่ผู้สำเร็จราชการนำโลงพระศพจักรพรรดิเสียนเฟิงเข้าสู่กรุงปักกิ่งก็ถูกขัดขวางและจับกุม ไจ้หยวนกับต้วนหัวถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ส่วนชูฉุนถูกประหาร และผู้สำเร็จราชการที่เหลือถูกขับออกจากตำแหน่ง
หลังจากนั้น พระนางทั้งสองทรงเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมกันปกครองแผ่นดิน ส่วนกงหวังทรงได้เป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการ (อี้เจิ้งหวัง) และคุมอำนาจทั้งในราชสำนักและบ้านเมืองทั้งหมดด้วย ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการมาตลอดรัชสมัยจนถึงยุคจักรพรรดิกวังซฺวี่ ปี 1861 ทรงก่อตั้ง กระทรวง "ซ่งหลี่เหย่อเหมิน" ซึ่งทำหน้าที่เป็นกระทรวงต่างประเทศโดยพฤตินัย ในฐานะที่ทรงเป็นผู้นำอย่างยาวนาน ทรงรับผิดชอบสร้างความเข้มแข็งและเป็นหัวหอกในการปฏิรูปต่างๆ และดำเนินการพัฒนาปฏิรูปประเทศจีนในยุคนั้น นอกจากนี้ทรงยังก่อตั้งตงเหวินกวานเพื่อให้นักเรียนได้ศึกษาภาษาต่างประเทศและเทคโนโลยีจากต่างประเทศ
ถูกขับออกจากอำนาจ
ปี 1865 ทรงถูก ไช่ โช่วฉี กล่าวหาว่าพระองค์ "ผูกขาดอำนาจรัฐ, รับสินบน, สะสมพรรคพวก และ แสดงความไม่เคารพต่อองค์จักรพรรดิ จนทำให้พระนางซูสีทรงสงสัยและทรงถอดพระองค์ออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ ถึงกระนั้น พระองค์ก็ยังเป็นผู้มีอำนาจในราชสำนัก ปี 1869 อันเต๋อไห่ หัวหน้าขันทีและพรรคพวกผู้ใกล้ชิดพระนางซูสี ถูกประหารโดย ติง เป่าเจิ้น ระหว่างเดินทางไปซานตง เพราะขันทีไม่สามารถออกจากวังได้โดยไม่ได้รับอนุญาต พระนางซูสีทรงเชื่อว่า ติง เป่าเจิ้น ถูกยุยงโดยกงหวัง ทรงไม่พอพระทัยอย่างมากกับกงหวัง ต่อมา ปี 1873 อี้ซินคัดค้านการก่อสร้างพระราชวังฤดูร้อนแห่งใหม่ ทำให้พระนางทรงพิโรธพระองค์มาก
ปี 1884 เมื่อสงคราม จีน-ฝรั่งเศสประทุขึ้น กงหวังทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหาร ซึ่งไม่เป็นระเบียบและไม่แน่ใจว่าจะสู้หรือสงบ ส่งผลทำให้จีนแพ้สงครามและทรงเสียศักดิ์ศรีมาก หลังจากนั้นเอง ทรงถูกพระนางซูสีขับออกจากตำแหน่งพร้อมกับพรรคพวกของพระองค์และให้ฉุนชินหวัง (อี้เซฺวียน พระอัยกาของจักรพรรดิผู่อี๋) ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกรมทหารแทน ส่วนกงชินหวังทรงถูกรับสั่งให้ประทับอยู่ในบ้านเพื่อพักฟื้นพระอาการประชวร เหตุการณ์นี้รู้จักกันดีในเหตุการณ์ "การเปลี่ยนแปลงเจียเชิ้น" (ซึ่งตรงกับปีเจียเชิ้นพอดี)
หลังจากที่ทรงถูกขับออกจากตำแหน่ง ทรงยังคงประทับอยู่ในวัดเจียไต้แถวตะวันตกของปักกิ่ง ปี 1894 กงหวังในวัยชราภาพ ทรงเข้าทำงานในกรมทหารและกรมต่างประเทศ จนทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 29 พฤษภาคม 1898 สิริพระชนมายุ 65 พรรษา
พระตำหนักเจ้าชายกง
พระตำหนักในปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกของกรุงปักกิ่ง เปิดเป็นพิพิฑภัณฑ์ให้ชม เรียกว่า "ตำหนักเจ้าชายกง"
เค้กกบ
เค้กกบ (Frog cake) เป็นของหวานของประเทศออสเตรเลียรูปหัวกบ ประกอบด้วย เค้กฟองน้ำและครีมคลุมด้วยฟงดอง สร้างสรรค์โดยร้านขนมปังบัลฟอร์ส (Balfours) เมือราวปี ค.ศ. 1923 และกลายเป็นขนมยอดนิยมในรัฐเซาท์ออสเตรเลียในเวลาไม่นาน เดิมเค้กกบมีเฉพาะสีเขียว แต่ต่อมามีการเพิ่มสีน้ำตาลและสีชมพูเข้ามาในกลุ่ม ตั้งแต่นั้นมาก็ได้มีการพัฒนารูปแบบอื่น ๆ รวมถึงรูปแบบตามฤดูกาล (เช่น ตุ๊กตาหิมะ และ "ลูกเจี๊ยบ" อีสเตอร์) เค้กกบได้ชื่อว่า "มีเฉพาะในรัฐเซาท์ออสเตรเลีย" และได้นำมาใช้ในการประชาสัมพันธ์รัฐ ด้วยความตระหนักถึงความสำคัญทางวัฒนธรรม ในปี ค.ศ. 2001 เค้กกบจึงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสัญลักษณ์มรดกของรัฐเซาท์ออสเตรเลียโดยองค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งรัฐเซาท์ออสเตรเลีย
องค์ประกอบ
เค้กกบเป็นของหวานขนาดเล็กที่มีรูปร่างคล้ายกบอ้าปาก ประกอบด้วยฐานเป็นเค้กฟองน้ำที่มีแยมอยู่ตรงกลาง ใส่ครีมเทียมด้านบน และปิดด้วยชั้นน้ำตาลไอซิงฟงด็องหนา ๆ สูตรในปัจจุบันยังคงเหมือนกับสูตรที่ใช้เมื่อเค้กถูกผลิตขึ้นครั้งแรกในปีทศวรรษ 1920 เมื่อทำการผลิต ชั้นของเค้กฟองน้ำขนาดใหญ่จะถูกรวมเข้าด้วยกันและตัดเป็นรูปร่างโดยอัตโนมัติ หุ้มด้วยฟงด็อง และปากก็ขึ้นรูปด้วยมีดร้อน ดวงตาทำจากฟงด็องที่มีสีที่ตัดกันกับตัวเค้กจะถูกเพิ่มเข้าไปบนส่วนหัวเค้กด้วยมือ เค้กที่ทำเสร็จแล้วจะถูกนำมาวางบนถาดกระดาษ ฟองดองโดยปกติจะเป็นสีน้ำตาล สีเขียว หรือสีชมพู แต่ในโอกาสพิเศษอาจมีสีที่หลากหลายกว่านั้นเช่นสีแดงและสีเหลือง
ประวัติ
ร้านบัลฟอร์สไม่ได้ถือว่าการคิดค้นเค้กกบเป็นผลงานของบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือคิดค้นในปีใดปีหนึ่ง แต่คาดว่าจอห์น กอร์ดอน บัลฟอร์ (John Gordon Balfour) อาจได้รับแรงบันดาลใจจากแปตีฟูร์ที่หุ้มด้วยฟงด็องเมื่อครั้งมาเยือนกรุงปารีสในปี ค.ศ. 1923 เค้กกบเป็นหนึ่งใน "แฟนซีต่าง ๆ" (assorted fancies) ที่มีพื้นฐานมาจากฟงด็อง เปิดตัวในช่วงที่ห้องน้ำชา (tearoom) ยังคงได้รับความนิยมในเมืองแอดิเลด ต่อมาไม่นานเค้กกบก็กลายเป็นที่รู้จักในฐานะตัวนำโชคของร้านบัลฟอร์ส เดิมจะขายเฉพาะในรัฐเซาท์ออสเตรเลีย แต่ปัจจุบันมีขายในรัฐวิกทอเรีย นิวเซาท์เวลส์ และควีนส์แลนด์ด้วย
เค้กกบดั้งเดิมมีสีเขียว และสีเขียวยังคงเป็นสีของเค้กกบที่ได้รับความนิยมมากที่สุด เค้กสีน้ำตาลช็อกโกแลตและสีชมพูถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง นอกจากนี้ แม้ว่ารูปกบจะโดดเด่น แต่ในโอกาสพิเศษต่าง ๆ ก็มีการออกแบบเค้กที่แตกต่างออกไปเล็กน้อย เช่นเค้กคุณพ่อคริสต์มาสและตุ๊กตาหิมะที่วางจำหน่ายในช่วงเทศกาลคริสต์มาส และเค้ก "ลูกเจี๊ยบ" ในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ เค้กกบยังเคยจำหน่ายในสีของสโมสรฟุตบอลแอดิเลด
เค้กกบถือเป็นสัญลักษณ์ของรัฐเซาท์ออสเตรเลียมาช้านาน และบางครั้งก็ถูกใช้เพื่อช่วยประชาสัมพันธ์รัฐ ตัวอย่างเช่น ในปี ค.ศ. 2001 มีการมอบเค้กกบให้กับกรรมการระหว่างการหาเสียงครั้งสุดท้ายของ Joan Hall รัฐมนตรีการท่องเที่ยวของรัฐเซาท์ออสเตรเลีย เพื่อให้ได้สิทธิ์เป็นเจ้าภาพของงานแข่งขันเวิลด์โพลิสแอนด์ไฟเออร์เกมส์ ในปี ค.ศ. 2007 ที่แอดิเลด ในขณะที่บางคนเช่น Peter Goers แนะนำในเชิงเหน็บแนมและเสียดสีให้สร้างอนุสาวรีย์ของเค้กกบ การตระหนักรู้เกี่ยวกับเค้กกบอย่างจริงจังมีมากขึ้นในปี ค.ศ. 2001 เมื่อเป็นหนึ่งในรายการแรก ๆ ที่ได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์ของรัฐเซาท์ออสเตรเลียโดยองค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งรัฐเซาท์ออสเตรเลีย ในโอกาสครบรอบ 165 ปีของรัฐ ได้มีการเพิ่มเค้กกบลงในรายการมรดกแห่งชาติในฐานะ "สังหาริมทรัพย์" (movable asset)
ในอดีต เค้กกบขายดีในร้านบัลฟอร์ส และในบางครั้งยอดขายก็ทะลุยอดไปตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับบริษัท เมื่อบริษัทถูกสั่งพิทักษ์ทรัพย์ในปี ค.ศ. 2000 คอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ The Advertiser โดย Rex Jory เชิญชวนให้ผู้คนสนับสนุนบริษัทด้วยการซื้อเค้ก และยอดขายก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในทำนองเดียวกัน การที่เค้กกบกลายเป็นสัญลักษณ์ของรัฐเซาท์ออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2001 ก็ทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน ความสำเร็จของเค้กกบนำไปสู่การลอกเลียนแบบ บัลฟอร์สจึงตอบโต้ด้วยการจดทะเบียนทั้งชื่อและรูปร่างของผลิตภัณฑ์ในฐานะเครื่องหมายการค้าในปี ค.ศ. 2001
เดนมาร์ก
Frøkage ("เค้กกบ") ของเดนมาร์ก มีอายุย้อนไปถึงทศวรรษ 1950 เป็นอย่างน้อย ในช่วงทศวรรษ 1970 กลายเป็นที่รู้จักในชื่อ Kajkage ("เค้ก Kaj") ซึ่งตั้งชื่อตามตัวละครกบ Kaj ในรายการละครหุ่นโทรทัศน์สำหรับเด็กของเดนมาร์ก Kaj &amp; Andrea รูปร่างหน้าตาคล้ายกับเค้กของออสเตรเลีย มีมาการูนชั้นบาง ๆ ด้านล่างแทนที่จะเป็นเค้กฟองน้ำ และคลุมหน้าด้วยมาร์ซิแพนสีเขียวแทนที่จะเป็นฟงด็อง
สหราชอาณาจักร
เค้กกบมีองค์ประกอบคล้ายกันกับ เฟรนช์แฟนซีส์ (French Fancies) ของมิสเตอร์คิพลิง บริษัทผู้ผลิตของอังกฤษ
จักรพรรดิโกะ-โคเมียว
จักรพรรดิโกะ-โคเมียว (後光明天皇 (Go-Kōmyō-tennō)) เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 110 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์
รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวกินเวลาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1643 ถึง ค.ศ. 1654
จักรพรรดิในคริสต์ศตวรรษที่ 17 พระองค์นี้ได้รับการตั้งพระนามตามจักรพรรดิโคเมียวในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และคำว่า โกะ- (後) แปลว่าภายหลัง ดังนั้นจึงสามารถเรียกพระองค์ว่า "จักรพรรดิโคเมียวยุคหลัง" ได้ ในภาษาญี่ปุ่นคำว่า โกะ- ยังแปลให้หมายถึง ที่ 2 ในบางแหล่งข้อมูล จักรพรรดิพระองค์นี้ถูกระบุพระนามว่าเป็น "จักรพรรดิโคเมียวที่ 2"
พระราชประวัติ
ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-โคเมียวจะเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามว่า สึงุฮิโตะ (紹仁) และพระราชทินนามก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ของพระองค์คือ ซูงะ-โนะ-มิยะ (素鵞宮)
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของจักรพรรดิโกะ-มิซุโน พระราชมารดาของพระองค์คือ ฟูจิวาระ โนะ มิตสึโกะ; แต่พระองค์ถูกเลี้ยงดูมาราวกับว่าพระองค์เป็นโอรสของโทฟูกุ-มอนอิงหรือโทกูงาวะ มาซาโกะ ซึ่งเป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิโกะ-มิซุโน
พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวประทับอยู่กับพระองค์ในไดริหรือบริเวณเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังหลวงเฮอัง พระราชวงศ์ของพระองค์มีพระราชธิดาเพียงองค์เดียวและไม่มีพระราชโอรส
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โคเมียว
เจ้าชายสึงุฮิโตะได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายรัชทายาท และในปีต่อมา พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิเมื่อพระเชษฐภคินีของพระองค์คือจักรพรรดินีเมโชสละราชบัลลังก์ พระเชษฐภคินีของพระองค์ก้าวลงจากราชบัลลังก์และสืบราชบัลลังก์โดยพระอนุชาของพระนาง หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ขึ้นครองสิริราชสมบัติ รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวตรงกับช่วงเวลาที่โทกูงาวะ อิเอมิตสึ และโทกูงาวะ อิเอสึนะเป็นผู้นำของรัฐบาลเอโดะ
จักรพรรดิโกะ-โคเมียวเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่พระศพของพระองค์ประดิษฐานอยู่ในสุสานหลวงสึกิ โนะ วะ โนะ มิซาซางิ ที่วัดเซ็นเนียว ในเขตฮิงาชิยามะ นครเกียวโต นอกจากนี้ พระศพของจักรพรรดิรัชกาลก่อนหน้าของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวยังประดิษฐานอยู่ในสุสานหลวงแห่งนี้ รวมทั้งจักรพรรดิโกะ-มิซุโนและจักรพรรดินีเมโช พระศพของจักรพรรดิผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประดิษฐานอยู่ในสุสานหลวงแห่งนี้เช่นกัน เช่น จักรพรรดิโกะ-ไซ จักรพรรดิเรเง็ง จักรพรรดิฮิงาชิยามะ จักรพรรดินากามิกาโดะ จักรพรรดิซากูรามาจิ จักรพรรดิโมโมโซโนะ จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ และจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ
แหล่งข้อมูลอื่น
1633 1654
ป่าชายหาด
thumb|ป่าชายหาดที่มี[[สนทะเลขึ้น ที่รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย]] ป่าชายหาด (Beach Forest) เป็นลักษณะของป่าประเภทหนึ่ง  จัดเป็นป่าละเมาะหรือป่าโปร่งไม่ผลัดใบขึ้นอยู่ตามบริเวณหาดชายหรือเนินทรายริมทะเล หรือชายฝั่ง เป็นป่าที่มีขนาดเล็กเกิดขึ้นด้านหลังของสันทรายตามแนวชายฝั่ง น้ำทะเลท่วมไม่ถึง สภาพดินเป็นดินทรายและมีความเค็มสูง เป็นป่าที่มีความแตกต่างจากป่าทั่ว ๆ ไปอย่างเห็นได้ชัดเจน คือ ไม่มีความอุดมสมบูรณ์ สภาพโดยทั่วไปแห้งแล้ง ใบไม้ในป่าจะเป็นลักษณะหงิกงอ แต่นี่คือลักษณะของป่าชายหาดที่สมบูรณ์
ป่าชายหาดเป็นป่าที่ได้รับอิทธิพลจากกระแสลม, กระแสคลื่น รวมถึงไอเค็มจากทะเล, แสงแดดร้อนจัด, สภาพความชื้นสุดขั้วทั้งชื้นจัด, ชื้นน้อย และชื้นปานกลาง ระบบนิเวศจึงประกอบด้วยเนินทรายหรือหาดทรายและมีพืชประเภท ไม้เถาหรือไม้เลื้อย, ไม้พุ่ม และไม้ยืนต้นที่มีลำต้นคดงอ และมีความสูงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่ออยู่ห่างจากชายหาดออกไป ไม้ที่เป็นประเภทหญ้าหรือไม้เลื้อยได้แก่ หญ้าลิงลม, ผักบุ้งทะเล, หญ้าทะเล, เตย ซึ่งรากของไม้เหล่านี้จะช่วยในการยึดเกาะพื้นทรายทำให้พื้นทรายมีความแน่นหนาแข็งแรงมากขึ้น เพื่อที่จะให้รากของไม้ที่ใหญ่กว่า เช่น ไม้พุ่มได้เกาะต่อไป ประเภทของไม้พุ่ม ได้แก่ รักทะเล, ปอทะเล, เสมา, ซิงซี่, หนามหัน, กำจาย ขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ ช่วยบังลมทะเลเป็นปราการให้แก่ไม้ชนิดที่ไม่สามารถทนเค็มได้ ประเภทของไม้ยืนต้น เช่น กระทิง, หูกวาง, โพทะเล, ตีนเป็ดทะเล, หยีน้ำ, มะนาวผี, ข่อย แต่ลำต้นไม่สูงมากนัก ใบมีความหงิกงอตามกระแสลม เรือนยอดอยู่ติดกัน และมักมีหนามแหลม บางพื้นที่อาจมีไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เช่น ยางนา หรือตะเคียน ขึ้นอยู่ด้วยก็ได้
ในฤดูมรสุมช่วงที่เป็นเนินทรายอาจมีน้ำท่วมขังเป็นบ่อหรือแอ่ง จึงกลายเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดเล็ก และกลายเป็นแหล่งน้ำจืดที่เชื่อมโยงกับลำธาร
ประโยชน์ของป่าชายหาด คือ ช่วยรักษาความสมดุลระหว่างนิเวศวิทยาชายฝั่งกับนิเวศวิทยาบนบก ช่วยป้องกันการกัดเซาะชายหาดและการทับถมกันของตะกอนชายหาดซึ่งเกิดจากการหมุนเวียนตามสภาพของฤดูกาล
ในประเทศไทย พบป่าชายหาดได้ทั่วไปตามฝั่งทะเลอ่าวไทย ในภาคตะวันออกตั้งแต่จังหวัดชลบุรีไปจนถึงจังหวัดตราด ทางภาคใต้ตั้งแต่จังหวัดเพชรบุรีไปจนถึงประเทศมาเลเซีย รวมถึงตามเกาะแก่งต่าง ๆ กลางทะเล จนอาจกล่าวได้ว่า มีป่าชายหาดอยู่ทุกพื้นที่ ๆ มีทะเล
ปัจจุบัน ป่าชายหาดถูกบุกรุกทำลายจากมนุษย์ สาเหตุมาจากการไม่เห็นค่าความสำคัญ ด้วยเห็นว่าเป็นเพียงพื้นที่รกร้างหรือเป็นวัชพืช โดยการนำเอาพื้นที่ไปใช้ประโยชน์ในเชิงท่องเที่ยว เช่น ปลูกบังกะโล, รีสอร์ต หรือบุกรุกเพื่อพื้นที่ทำการเกษตร เช่น ปาล์มน้ำมัน หรือนากุ้ง
ภาษาคำยัง
ภาษาคำยัง หรือ ไทคำยัง เป็นภาษาตระกูลไทกลุ่มหนึ่งในประเทศอินเดีย มีผู้พูดทั้งหมด 50 คน ในหมู่บ้านป่าหวาย (Pawaimukh) ในอำเภอตินสุกียา รัฐอัสสัม ภาษาคำยังนี้มีความคล้ายคลึงกับภาษาพ่าเกและภาษาไทใหญ่ในประเทศพม่า ผู้ใช้ภาษาคำยังในปัจจุบันหลายคนสามารถอ่านและเขียนภาษาอัสสัมได้ แต่กลายเป็นว่ามีผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้นที่สามารถอ่านและเขียนภาษาคำยังได้ ซึ่งส่วนมากใช้สำหรับพิธีกรรมทางศาสนาใน ค.ศ. 1981 ชาวคำยังมีความสามารถอ่านและเขียนภาษาอัสสัมเป็นภาษาที่สองได้ถึงร้อยละ 58 ชาวคำยังมีความสนิทสนมกับชาวคำตี่ในรัฐอรุณาจัลประเทศเป็นพิเศษ
ปัจจุบันภาษาคำยังเป็นภาษาใกล้สูญ เพราะมีผู้พูดจำนวนน้อย และส่วนใหญ่เป็นผู้สูงวัย
ประวัติ
มีประวัติและข้อมูลทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับชาวคำยังน้อยมาก ครั้น พ.ศ. 2526 มุหิ จันทระ ศยาม ปันโชก (Muhi Chandra Shyam Panjok) มีงานเขียนเกี่ยวกับความเป็นมาของชาวคำยัง เขาระบุว่าในรัชกาลพระเจ้าเสือข่านฟ้าได้ส่งชาวคำยัง ซึ่งเป็นชาวไทกลุ่มหนึ่งข้ามเขาปาดไก่ไปยังแถบรัฐอัสสัม เพื่อตามหาเจ้าหลวงเสือก่าฟ้า พระอนุชา ซึ่งได้ก่อตั้งอาณาจักรอาหมขึ้นในหุบเขาพรหมบุตร แต่หลังทั้งสองฝ่ายพบกันแล้ว ชาวคำยังก็ไม่ได้กลับไปยังมาตุภูมิ แต่ยังคงอาศัยอยู่ในดินแดนรัฐอัสสัมและอรุณาจัลประเทศนั่นเอง พวกเขาตั้งถิ่นฐานริมทะเลสาบหนองยางยาวนานกว่า 500 ปี อี. อาร์. ลีช (E. R. Leach) เชื่อว่าดังกล่าวอยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำติราป รวมทั้งเป็นที่มาของชื่อ "คำยัง" ราว พ.ศ. 2323 ชาวคำยังโยกย้ายจากถิ่นฐานเดิม ทั้งยังมีปัญหากระทบกระทั่งกันกับชาวอาหมซึ่งเป็นชาวไทด้วยกัน จนเกิดการต่อต้านและสู้รบกับอาหมขึ้น
ชาวคำยังกลุ่มหนึ่งโยกย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่เมืองธาลี (Dhali) ใน พ.ศ. 2341 พวกเขาเป็นบรรพชนของชาวคำยังในอำเภอโชรหาฏและโคลาฆาฏ ดังจะพบว่ามีหมู่บ้านชาวคำยังกระจายตัวอยู่ในสองอำเภอนี้ ชาวคำยังที่นี่ยังระบุตัวตนว่าเป็นชาวคำยัง แม้จะเลิกใช้ภาษาคำยังไปแล้วก็ตาม อีกส่วนหนึ่งตั้งถิ่นฐานที่อำเภอฑิพรูครห์ มีการตั้งชุมชนที่บ้านป่าหวายตั้งแต่ พ.ศ. 2465 มีประจักษ์พยานระบุว่าชุมชนนี้เป็นหมู่บ้านที่ตั้งขึ้นใหม่ ชุมชนตั้งอยู่ริมแม่น้ำพูร์หีทิหิงค์ มีถนนเส้นเดียวพาดผ่าน มีบ้านเรือนราว 40 หลังคา มีวัดพุทธตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้าน และเป็นชุมชนคำยังแห่งสุดท้ายที่ยังใช้ภาษาคำยังในการสื่อสาร
สถานะ
ภาษาคำยังเป็นภาษาใกล้สูญ มีผู้ใช้ภาษานี้ที่บ้านป่าหวายเพียงแห่งเดียว เฉพาะกลุ่มผู้สูงอายุราว 50 คน ซึ่งจะใช้เมื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา หรือติดต่อกับผู้ที่พูดภาษาไทคนอื่น ๆ ปัจจุบันมีชาวคำยังที่รู้หนังสือคำยังเพียงสองคน คือ Chaw Sa Myat Chowlik และ Chaw Cha Seng นอกจากนี้ยังมีพระเอติกภิกขุ (Etika Bhikku) พระสงฆ์ชาวไทพ่าเกที่สามารถอ่านอักษรคำยังได้ดี นอกจากผู้สูงอายุแล้ว คาดว่าคนในวัยอื่น ๆ ที่บ้านป่าหวายคงพอสื่อสารภาษาคำยังได้พอเข้าใจ หากแต่ยังไม่ได้รับการศึกษาพวกเขาอย่างจริงจัง
ทั้งนี้หมู่บ้านป่าหวายของชาวคำยังก็แปลความหมายตรงกับภาษาไทย คือป่าที่มีหวาย ในแบบสำรวจสำมะโนครัวประชากรอินเดีย พ.ศ. 2554 ระบุว่าชุมชนดังกล่าวมีชื่อว่า บ้านป่าหวาย 2 (Powai Mukh No. 2)
ชาวคำยังมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า โนรา (Nora) สตีเฟน มอเรย์ (Stephen Morey) นักภาษาศาสตร์ ระบุว่าไม่เคยได้ยินชาวคำยังเรียกตัวเองว่าโนรามาก่อนเลย
องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา
ต่อมาในช่วงหลังสงครามเย็นก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่จากองค์กรโออีอีซีมาเป็นโออีซีดี และมีการลงนามกันใหม่อีกครั้ง ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1960 โดยมีอดีตประเทศสมาชิกโออีอีซีจำนวน 18 ประเทศ(แคว้นอิสระของตรีเยสเตได้ล่มสลายไปเมื่อปีค.ศ.1975และรวมผนวกกับอิตาลี)และมีเพิ่มขึ้นมาอีก 2 ประเทศ เป็นผู้ลงนาม ได้แก่ แคนาดาและสเปนรวมเป็น 20 ประเทศ สัญญาดังกล่าวได้มีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1961 ปัจจุบันองค์การโออีซีดีก็ได้มีสมาชิกเพิ่มมาอีก 17 ประเทศได้แก่ โคลอมเบีย คอสตาริกา ชิลี, เช็ก, อิสราเอล, เม็กซิโก, ฮังการี, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, เกาหลีใต้, โปแลนด์, เอสโตเนีย, ลัตเวีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย และญี่ปุ่น รวมทั้งหมดเป็น 34 ประเทศ  และมีประเทศที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมองค์การคือประเทศรัสเซีย ตามพันธกรณีระหว่างประเทศ มีองค์การสำคัญในองค์การโออีซีดีคือคณะมนตรี ซึ่งประกอบด้วยประเทศสมาชิกทั้งหมดโดยมีคณะกรรมการบริหารรวมทั้งเลขาธิการ สำนักงานใหญ่ขององค์การตั้งอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ลาป่าทิเบต
ลาป่าทิเบต (kiang) เป็นลาป่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีถิ่นกำเนิดในที่ราบสูงทิเบตซึ่งมีอาศัยแบบทุ่งหญ้าเทือกเขาสูง สูงจากระดับน้ำทะเล 4,000-7,000 เมตร มีการกระจายพันธุ์ถึงลาดัคห์ในประเทศอินเดีย, ในที่ราบของที่ราบสูงทิเบต และตอนเหนือของประเทศเนปาลต่อไปยังชายแดนเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนด้วย
ชื่อสามัญอื่น ๆ ของลาป่าทิเบตก็มี: Tibetan wild ass, khyang, และ gorkhar
ยูโกะ มินางูจิ
ยูโกะ มินางูจิ ( 皆口 裕子<rt>みなぐち ゆうこ</rt>, 26 มิถุนายน 1966 -) เป็นนักพากย์, ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เขตบุงเกียว โตเกียว สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ชื่อจริงคือ โทโมโกะ มินางุจิ (水口 知子)
แกรี คอลด์เวลล์
แกรี รอเบิร์ต คอลด์เวลล์ (Gary Robert Caldwell) เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1982 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ กัปตันทีมสโมสรฟุตบอลวีกันแอทเลติกและฟุตบอลทีมชาติสกอตแลนด์
โดยหลักแล้วเขาเป็นกองหลังตัวกลาง แต่คอลด์เวลล์ก็พิสูจน์ให้เห็นว่า เขาเป็นผู้เล่นที่เล่นได้หลายตำแหน่ง อาทิ แบ็กขวา กองกลางรับ เขามีน้องชายชื่อ สตีเวน คอลด์เวลล์ เล่นอยู่ในวีกันเช่นกัน ในตำแหน่งกองหลัง เขามีบุตรสาวชื่อ เอลลี
อ้างอิง
1982
ประเทศปาปัวนิวกีนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศปาปัวนิวกีนี จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศปาปัวนิวกีนีได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เรือใบ
M = Medal race; EL = Eliminated – did not advance into the medal race
ศุภโชค
ศุภโชค หรือ นุ่นน้ำ เป็นไม้ยืนต้นเขตร้อน มีถิ่นกำเนิดแถบทวีปอเมริกาใต้ กระจายพันธุ์ในบริเวณประเทศเม็กซิโก บราซิล หมู่เกาะฮาวาย นิยมนำมาถักเป็นไม้แคระกระถาง และมีความเชื่อว่าเป็นไม้มงคล ภาษาจีนเรียกว่า “เหยาเฉียนซู่”  แปลว่า เรียกเงินหรือเขย่าเงิน
ถ้าปลูกลงดินโตเต็มที่สูง 15–20 ฟุต ทรงพุ่มกว้าง 2–3 เมตร แตกกิ่งเป็นชั้น ๆ เป็นไม้เนื้ออ่อนขึ้นได้ดีในเขตที่มีอากาศอบอุ่น ทนต่อสภาพแห้งแล้ง ขยายพันธุ์โดยตอนกิ่งปักชำ  มีระบบรากใหญ่ และลึกเหมาะสำหรับที่จะส่งเสริมปลูกเป็นพืชในเชิงอนุรักษ์ต้นน้ำ
ปราสาทกู่ศิลา
ปราสาทกู่ศิลา เป็นธรรมศาลาแรกจากเมืองพิมาย เป็นธรรมศาลาหลังเดียวในทั้งหมด 9 หลัง ที่สร้างด้วยหินทรายทั้งหมด อยู่ในสภาพชำรุด มีต้นไม้ใหญ่คลุม ยังไม่ได้รับการบูรณะ
ที่ตั้ง
ปราสาทกู่ศิลา ตั้งอยู่ที่ วัดกู่ศิลาขันธ์ บ้านกู่ศิลาขันธ์ หมู่ 4 ตำบลหลุ่งประดู่  อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
เส้นทาง
ห่างจากตัวอำเภอห้วยแถลงประมาณ 15 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลูกรัง ห่างจากทางหลวงหมายเลข 2163 ไป 9 กิโลเมตร ตามถนนสายพิมาย-หินดาด
ฟุตซอลทีมชาติอียิปต์
อียิปต์เป็นหนึ่งในทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในแอฟริกาที่ได้รับถ้วยรางวัลจากฟุตซอลแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ถึง 3 สมัย ได้เข้าร่วมฟุตซอลชิงแชมป์โลก6ครั้ง โดยเข้าร่วมครั้งแรกในปี1996 และในปี2004อียิปต์ได้ประเดิมสนามพบกับเจ้าภาพซึ่งผลการแข่งขันนั้นอียิปต์เป็นผ่ายชนะไป 12-0
รายชื่อ
หัวหน้าผู้ฝึกสอน: 🇪🇬 Hesham Saleh
19 ธันวาคม
วันที่ 19 ธันวาคม เป็นวันที่ 353 ของปี (วันที่ 354 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน
อิมราน อับบาส
ซัยยิด อิมราน อับบาส นักวี (سید عمران عباس نقوی; เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982) หรือชื่อในวงการคือ อิมราน อับบาส (عمران عباس) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวปากีสถาน ผู้ทำงานด้านโทรทัศน์อูรดูเป็นหลัก อับบาสเริ่มงานแสดงครั้งแรกในเรื่อง Umrao Jaan Ada (2003) และได้รับการยอมรับหลังจากแสดงเป็นฮัมหมัด รซา ในซีรีส์ Khuda Aur Muhabbat (2011) จากนั้นแสดงเป็นอดีลในเรื่อง Dil-e-Muztar (2013) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮัมอะวอดส์ สาขานักแสดงนำชายอดเยี่ยม ในปี 2014 เขาเปิดตัวระดับบอลลีวูดในภาพยนตร์สยองขวัญของวิกรม ภัฏฏ์ ในเรื่อง Creature 3D  ผลงานอื่น ๆ ที่โดดเด่นเขาได้แก่ Akbari Asghari (2011), Mera Naam Yousuf Hai (2015), Tum Kon Piya (2016), Mohabbat Tumse Nafrat Hai (2017) และ Koi Chand Rakh (2018)
ชีวิตช่วงแรก
อับบาสเกิดวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1982 ที่อิสลามาบาด ในครอบครัวซัยยิด เขาเป็นผู้สืบสันดานจากอะลี อัล ฮาดี พ่อของเขา ซัยยิด ซัลฟิการ์ ฮุซัยน์ นักวี เป็นวิศวกรรมโยธาที่ประเทศซีเรีย ครอบครัวของเขาย้ายจากลัคเนาไปยังลาฮอร์ ในระหว่างการแบ่งแยกปากีสถานออกจากอินเดียเมื่อปี 1947 และย้ายไปอิสลามาบาดในปี 1965 อับบาสเป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนหกคน เขาสำเร็จการศึกษาที่วิทยาลัยศิลปะแห่งชาติ สาขาสถาปัตยกรรม
เทศบาลตำบลหน้าสตน
เทศบาลตำบลหน้าสตน ตำบลหน้าสตนเป็นหนึ่งใน 11 ตำบล ของอำเภอหัวไทร จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเนื้อที่ 30.35 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากที่ทำการอำเภอถึงเขตตำบลประมาณ 200 เมตร (คนละฝั่งคลอง) และอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 60 กิโลเมตร พื้นที่เป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ความกว้างของตำบลเฉลี่ยประมาณ 1 กิโลเมตร ยาว 18 กิโลเมตร ตั้งอยู่ในพื้นที่ลุ่มน้ำปากพนัง (โซนน้ำเค็ม) เหมาะแก่การเลี้ยงกุ้งกุลาดำ 80 % ของพื้นที่เป็นนากุ้ง ราษฎรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงกุ้งกุลาดำ รับจ้างทั่วไปและทำประมงชายฝั่ง
อิมราน อับบาส
การทำงาน
อับบาสเริ่มอาชีพนายแบบเมื่ออายุ 20 ปี เขาปรากฏทางโทรทัศน์ครั้งแรกในเรื่อง Umrao Jaan Ada (2003) และมีผลงานอื่น ๆ ตามมาอีกมากมาย ทั้งภาพยนตร์และโทรทัศน์ของปากีสถาน รวมถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์บอลลีวูดด้วย
เทศบาลตำบลหน้าสตน
ประวัติ
ตำบลหน้าสตน จากคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลกล่าวถึงที่มาของตำบลหน้าสตนว่า มาจากชื่อคลองบางตนที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งลักษณะของคลองบางตนจะทอดยาวจากทิศตะวันออกเริ่มจากอ่าวไทยจรดคลองหัวไทร ทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 3,100 เมตร สมัยก่อนราษฎรใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับทำนาข้าว ซึ่งจากการที่บริเวณนี้อยู่ติดกับทะเลด้วยทำให้ราษฎรมีอาชีพทำนาและอาชีพทำการประมง บ้านเรือนราษฎรเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ริมทะเลตรงปากคลองบางนบ เมื่อราษฎรว่างจากการทำนาก็จะออกทะเลหาปลาโดยชาวบ้านจะนำเรือมาขึ้นบริเวณชุมชนของตนเอง เมื่อเพื่อนบ้านชาวประมงถามว่าจะนำเรือไปขึ้นปลาที่ไหน ชาวประมงจะบอกว่านำเรือไปขึ้นที่หน้าสตน (หน้าหมายถึงท่า) และกลายเป็นบ้านหน้าสตนในเวลาต่อมา เมื่อมีการตั้งตำบลใหม่ขึ้นมาก็ใช้ชื่อตำบลหน้าสตน เนื่องจากความเหมาะสมทางพื้นที่และความหนาแน่นของชุมชน
ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลหน้าสตนตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
ภูมิประเทศ
ตำบลหน้าสตนมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มติดฝั่งทะเลอ่าวไทย ซึ่งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลกับคลองสายปากพนัง-หัวไทร เป็นพื้นที่หนึ่งที่อยู่ในเขตลุ่มน้ำปากพนังมีที่ราบลุ่มเป็นที่ตั้งชุมชนและเป็นพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชนในตำบล ไม่มีพื้นที่ป่าสงวนและป่าไม้
ภูมิอากาศ
ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ตอนกลางของภาคใต้ จึงมีภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน แต่อากาศโดยทั่วไปไม่ร้อนจัด เนื่องจากมีอิทธิพลของมรสุมพัดผ่านจากทะเลทั้งสองฝั่ง จึงมีฤดูเพียง 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน และฤดูฝน
การแบ่งเขตการปกครอง
เทศบาลตำบลหน้าสตนแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 9 ชุมชน ได้แก่
วัด
จำนวนวัดในเขตเทศบาลตำบลหน้าสตน มีทั้งหมด 3 วัด คือ
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ หรือภาษาพูดว่า การหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ (lèse majesté; laesa maiestas; lese majesty หรือ leze majesty) เป็นการหมิ่นประมาท (libel) พระมหากษัตริย์ โดยเป็นการประสงค์ร้ายต่อพระเกียรติยศหรือเกียรติของรัฐ
การกระทำดังกล่าวถูกจัดว่าเป็นอาชญากรรมนับตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐโรมัน ซึ่งในเวลานั้นจักรพรรดิทรงเป็นอันหนึ่งเดียวกันกับรัฐโรมัน (จักรพรรดิไม่ได้เป็นพระมหากษัตริย์อย่างเป็นทางการ) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีผลกับการประสงค์ร้ายต่อพระองค์ ถึงแม้ว่าทางกฎหมายแล้ว "princeps civitatis" (บรรดาศักดิ์อย่างเป็นทางการของจักรพรรดิ ซึ่งหมายถึง "พลเมืองหมายเลขหนึ่ง") จะไม่เคยเป็นองค์รัฎฐาธิปัตย์เลยก็ตาม เนื่องจากสาธารณรัฐไม่เคยถูกยุบยกเลิกไปอย่างเป็นทางการ จักรพรรดิทรงถูกบูชาเป็นสมมุติเทพ ซึ่งในช่วงแรก ๆ มีเฉพาะในช่วงหลังสวรรคตไปแล้วเท่านั้น แต่ต่อมาได้รวมไปถึงจักรพรรดิที่กำลังทรงครองราชย์อยู่ในปัจจุบันด้วย และทรงได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายซึ่งจัดไว้สำหรับความเป็นเทพเจ้าตามพิธีปฏิบัติของรัฐ ต่อมาเมื่อโรมันเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ การปกครองแบบมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขก็ได้รับการยอมรับ
อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่การสิ้นสุดของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในประเทศส่วนใหญ่ การกระทำดังกล่าวถูกมองว่าเป็นอาชญากรรมน้อยลง ถึงแม้ว่าพฤติการณ์ที่คล้ายกันแต่มีเจตนามุ่งร้ายกว่าจะถูกมองว่าเป็นกบฏได้
ประเทศไทย
ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์อยู่ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 บัญญัติไว้ว่า "ผู้ใดหมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือแสดงความอาฆาตมาดร้ายพระมหากษัตริย์ พระราชินี รัชทายาท หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ 3 ปี ถึง 15 ปี" กฎหมายไทยสมัยใหม่บรรจุความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ครั้งแรกในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 (พ.ศ. 2453), มีการเพิ่มให้การ "ดูหมิ่น" เป็นความผิด และเป็นความผิดต่อความมั่นคงของรัฐในประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499 และมีการเพิ่มโทษครั้งล่าสุดในปี 2519 มีสื่ออธิบายว่าเป็น "กฎหมายความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ที่รุนแรงที่สุดในโลก" และ "อาจเป็นกฎหมายหมิ่นประมาททางอาญาที่เข้มงวดที่สุดไม่ว่าที่ใด" นักสังคมศาสตร์ ไมเคิล คอนนอส์เขียนว่า การบังคับใช้กฎหมายดังกล่าว "เป็นผลประโยชน์ของราชสำนักเสมอมา"
ในประมวลกฎหมายไม่มีนิยามว่าพฤติการณ์แบบใดเข้าข่าย "หมิ่นประมาท" หรือ "ดูหมิ่น" มีการตีความอย่างกว้างขวางซึ่งสะท้อนสถานะอันล่วงละเมิดมิได้ของพระมหากษัตริย์ เฉกเช่นพระมหากษัตริย์ในสมัยศักดินาหรือสมบูรณาญาสิทธิราช ธานินทร์ กรัยวิเชียร อดีตนายกรัฐมนตรี ยังตีความว่า กฎหมายห้ามครอบคลุมถึงการวิจารณ์โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สถาบันพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์จักรีและพระมหากษัตริย์ไทยทุกพระองค์ มีข้อโต้แย้งว่า ความผิดต่อองคมนตรีเข้าข่ายความผิดนี้หรือไม่ อนึ่ง ในปี 2556 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กฎหมายคุ้มครองพระมหากษัตริย์ในอดีตทุกพระองค์ด้วย แม้ว่า "พยายาม" กระทำความผิด เสียดสีสัตว์ทรงเลี้ยง หรือไม่ติเตียนเมื่อพบเห็นผู้กระทำผิดก็ถูกดำเนินคดีด้วย
มีการตีความ "ดูหมิ่น" กว้างขวางมากขึ้นนับแต่พุทธทศวรรษ 2520 คณะรัฐประหารมักอ้างกรณีความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์เพื่อรัฐประหาร หลังรัฐประหารเมื่อปี 2549 มีการพิจารณาความผิดดังกล่าวมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน หลังรัฐประหารปี 2557 มีการเปลี่ยนให้ศาลทหารพิจารณาคดีดังกล่าว และในปี 2558 ลงโทษจำคุกจำเลยคนหนึ่ง 60 ปี แต่ลดโทษเหลือกึ่งหนึ่งเพราะยอมรับสารภาพ นับเป็นโทษสูงสุดที่เคยมีมา อีกทั้งมีการพิจารณาคดีลับด้วย กฎหมายนี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่า "โหดร้ายป่าเถื่อน" บ่อนทำลายกฎหมายไทย ละเมิดกฎหมายระหว่างประเทศ ใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองและทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์ บางฝ่ายออกมาเรียกร้องให้มีการแก้ไขหรือยกเลิกกฎหมายนี้ ส่วนพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระราชดำรัสว่า สามารถวิจารณ์พระองค์ได้และไม่เคยตรัสให้เอาผู้วิจารณ์เข้าคุก หลังจากปี 2561 ไม่มีคดีใหม่เท่าที่ทราบ แต่ทางการใช้วิธีฟ้องร้องโดยอาศัยกฎหมายอื่นแทน เช่น พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 และกฎหมายปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง ตลอดจนใช้วิธีการคุกคามอย่างอื่น
เดนมาร์ก
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เดนมาร์กเป็นความผิดอาญา โดยพิจารณาเป็นเหตุฉกรรจ์ของความผิดฐานดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาท ทั้งนี้ อาศัยอำนาจตามมาตรา 268 แห่งประมวลกฎหมายอาญาเดนมาร์ก ที่กำหนดว่าบุคคลใดว่าร้ายผู้อื่นโดยไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นความจริงอาจถูกจำคุกสูงสุด 2 ปี ประกอบมาตรา 115 ซึ่งกำหนดว่า หากเป็นการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เดนมาร์ก โทษดังกล่าวจะเพิ่มขึ้น 2 เท่า (เท่ากับว่ามีโทษจำคุกไม่เกิน 4 ปี) และหากเป็นการกระทำต่อพระราชินีและรัชทายาทให้เพิ่มโทษดังกล่าวกึ่งหนึ่ง (เท่ากับว่ามีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี)
นอร์เวย์
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตรินอร์เวย์ไม่ถือเป็นความผิดทางอาญาในประเทศนอร์เวย์ตามประมวลกฎหมายอาญานอร์เวย์ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558
เนเธอร์แลนด์
ประเทศเนเธอร์แลนด์เคยมีกฎหมายเกี่ยวกับความผิดฐานดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์โดยเฉพาะบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญาเนเธอร์แลนด์ มาตรา 111 ซึ่งกำหนดว่าผู้ใดดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์มีโทษจำคุกได้สูงสุด 5 ปี และมาตรา 112 ซึ่งกำหนดว่าการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทพระราชินี รัชทายาท หรือคู่สมรสของรัชทายาท มีโทษจำคุกสูงสุด 4 ปี
อย่างไรก็ตาม กฎหมายนี้ถูกยกเลิกเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 ส่งผลให้การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์ พระมเหสี รัชทายาทหรือมเหสี หรือผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้รับโทษเช่นเดียวกับการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน
เบลเยียม
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์เบลเยียมเป็นความผิดอาญา ตาม Law of 6 April 1847 on Offence toward the King มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 3 ปี และปรับ ส่วนการดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทสมาชิกราชวงศ์ มีโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือนถึง 2 ปี และปรับ
สวีเดน
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์และสมาชิกราชวงศ์สวีเดนเป็นความผิดทางอาญาตามมาตรา 2 หมวด 18 แห่งประมวลกฎหมายอาญาสวีเดน โดยมีโทษจำคุกสูงสุดไม่เกิน 4 ปี หรือหากเป็นกรณีร้ายแรง มีโทษจำคุกสูงสุดไม่เกิน 6 ปี
สเปน
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์สเปนเป็นความผิดอาญา ตามมาตรา 490 (3) แห่งประมวลกฎหมายอาญาสเปน ที่กำหนดว่าการใส่ร้ายหรือหมิ่นประมาทกษัตริย์หรือรัชทายาท พระมเหสี มีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 2 ปี ในกรณีร้ายแรง หากไม่ร้ายแรงให้พิจารณาเปรียบเทียบปรับ 6 เดือน ถึง 2 ปี ทั้งนี้
การดูหมิ่นหรือหมิ่นประมาทอื่นใดต่อสมาชิกราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ มีโทษปรับตั้งแต่ 4 ถึง 20 เดือน ทั้งนี้ ตามมาตรา 491 (1) แห่งประมวลกฎหมายอาญาสเปน
สหราชอาณาจักร
พระราชบัญญัติความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ ค.ศ. 1848 เป็นบทบัญญัติแห่งกฎหมายในลักษณะที่ใกล้เคียงที่สุดของความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ที่บังคับใช้อยู่ในสหราชอาณาจักรในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ไม่มีการนำพระราชบัญญัติดังกล่าวมาใช้พิจารณาตั้งแต่ปี 1897
ในส่วนของประเทศสกอตแลนด์นั้น ได้มีการยกเลิกกฎหมายอาญาที่ว่าด้วยความผิดฐานปลุกระดมและดูหมิ่นประมุขของรัฐ (sedition and leasing-making) เมื่อ ค.ศ. 2010
อีปอลิต ฟีโซ
อาร์ม็อง อีปอลิต หลุยส์ ฟีโซ (Armand Hippolyte Louis Fizeau; 23 กันยายน ค.ศ. 1819 – 18 กันยายน ค.ศ. 1896) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
ประวัติ
อีปอลิต ฟีโซ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1819 เป็นบุตรชายของหลุยส์และเบอาทริส ฟีโซ ผลงานแรกของเขาคือการช่วยปรับปรุงกระบวนการถ่ายภาพ ฟีโซและเพื่อนนักฟิสิกส์อีก 2 คนคือ ฟร็องซัว อาราโก และเลอง ฟูโกได้ร่วมกันศึกษาคุณสมบัติของความร้อนและแสง จนในปี ค.ศ. 1848 ฟีโซก็ได้ทำนายถึงปรากฏการณ์การเคลื่อนไปทางแดง (redshift)
หนึ่งปีต่อมา ฟีโซได้ทำการหาค่าอัตราเร็วของแสงจนได้ค่าที่ใกล้เคียงกว่าค่าเดิมของโอเลอ เรอเมอร์ เขาใช้วิธีการฉายแสงไปที่กระจกที่อยู่ห่างออกไป 8 กิโลเมตร โดยให้แสงผ่านช่องว่างระหว่างกงล้อที่หมุนด้วยความเร็ว โดยความเร็วของกงล้อจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งแสงสะท้อนกลับมายังช่องว่างถัดไป ค่าที่ฟีโซคำนวณได้นั้นเท่ากับ 313,300 กิโลเมตร/วินาที ซึ่งคลาดเคลื่อนจากค่าปัจจุบัน (299,792.458 กิโลเมตร/วินาที) เพียงห้าเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ต่อมาในปี ค.ศ. 1848 ฟีโซค้นพบปรากฏการณ์ดอปเพลอร์ (หลังดอปเพลอร์ค้นพบ 6 ปี) ห้าปีต่อมา เขาก็เริ่มใช้คำว่า capacitor (ตัวเก็บประจุ) เมื่อศึกษาขดลวดเหนี่ยวนำ
อีปอลิต ฟีโซ เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1896 ขณะมีอายุได้ 76 ปี
สนามกีฬาลาดกระบัง 54
สนามกีฬาลาดกระบัง 54 (Lad Krabang 54 Stadium) เป็นสนามที่สามารถใช้ได้หลายประเภท ตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย โดยปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของ โดยมีความจุประมาณ 2,000 ที่นั่ง
ชิกาฮิโระ โคบายาชิ
ชิกาฮิโระ โคบายาชิ ( 小林 親弘<rt>こばやし ちかひろ</rt>, 5 กันยายน 1983 -) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวญี่ปุ่น
เกิดในเมืองนิชชิง จังหวัดไอจิ สังกัดคณะละครเอ็ง (ปี 2009 -) จบการศึกษาจากสถาบันวิจัยละครเอ็ง (ปี 2007 -)
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่งมาราธอน บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่งมาราธอน บุคคลชาย มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนสาธารณะโอโดริ คาดว่าจะมีนักกีฬาประมาณ 40 คนเข้าร่วมแข่งขัน จำนวนที่แน่นอนจะขึ้นอยู่กับว่ามีกี่ประเทศที่ใช้อันดับสากลในการเพิ่มนักกีฬานอกเหนือจาก 56 คนที่ผ่านการคัดเลือกตามช่วงเวลาหรืออันดับ (มีการใช้อันดับสากล 23 ตำแหน่งในปี พ.ศ. 2559)
สถิติ
ก่อนการแข่งขันนี้สถิติโลกและโอลิมปิกที่มีอยู่มีดังต่อไปนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ประเทศปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศปารากวัย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศปารากวัยได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
คาบสมุทรมาเก๊า
คาบสมุทรมาเก๊า (จีนตัวเต็ม: 澳門半島; Península de Macau) เป็นคาบสมุทรในเขตบริหารพิเศษมาเก๊า สาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนแรกที่ชาวโปรตุเกสเข้ามาตั้งรกรากจนกลายเป็นอาณานิคมในที่สุด คาบสมุทรมาเก๊ามีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดจูไห่ทางเหนือ และเชื่อมต่อกับไทปาทางใต้ด้วยสะพาน 3 แห่ง
จิกซอว์ (เทคนิคการสอน)
จิคซอว์ (JIGSAW) เป็นเทคนิคการสอนรูปแบบหนึ่งของการเรียนการสอนแบบร่วมมือ เทคนิคการสอนนี้ได้รับการพัฒนาโดยเอลลิออต อารอนสัน โดยเทคนิคจิกซอว์เป็นการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในห้องเรียนที่ช่วยผู้เรียนให้ประสบความสำเร็จไปพร้อมๆกัน การเรียนการสอนตามเทคนิคนี้จะแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม และให้นักเรียนแต่ละคนของกลุ่มศึกษาเนื้อหาสาระของแต่ละส่วน เพื่อให้นำเนื้อหาสาระที่ศึกษามาประกอบกันเป็นความรู้เรื่องหนึ่งๆได้ ซึ่งเปรียบเสมือนการต่อจิกซอว์
โยชิโร นากามัตสึ
โยชิโร นากามัตสึ  เป็นนักคิด นักประดิษฐ์ และชาวญี่ปุ่น ในปัจจุบันถือได้ว่าเป็นผู้คิดค้น และประดิษฐ์สิ่งของที่ได้รับการจดสิทธิบัตรมาแล้วมากกว่า 3,000 ชิ้น  ตัวอย่างเช่น ฟลอปปีดิสก์, นาฬิกาดิจิทัล, แผ่นซีดี และที่ปั้มน้ำด้วยมือ
โยชิกิ นากาจิมะ
โยชิกิ นากาจิมะ (, 26 มิถุนายน 1993 - ) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัด 81 Produce