cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บังทอง
ชีวประวัติช่วงต้น
บุตรชายของบังเต๊กก๋งชื่อว่า ผาง ชานหมิน (龐山民) ก็เป็นผู้มีชื่อเสียงเช่นกัน และได้แต่งงานกับพี่สาวคนรองของจูกัดเหลียง ภายหลังได้รับราชการในตำแหน่งหฺวังเหมินลี่ (黃門吏) แต่เสียชีวิตขณะยังหนุ่ม บุตรชายของผาง ชานหมินชื่อผาง ฮฺว่าน (龐渙) ชื่อรอง ชื่อเหวิน (世文) มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองจังเกอ (牂牁太守 จังเกอไท่โฉฺ่ว) ระหว่างปี ค.ศ. 280 ถึง 289
เมื่อบังทองอยู่ในวัยเยาว์ยังไม่มีใครให้ความสนใจบังทอง มีเพียงบังเต๊กก๋งที่ประเมินบังทองไว้สูง เมื่อบังทองอายุสิบแปดปี บังทองถูกส่งมาพบสุมาเต๊กโช หลังจากสุมาเต๊กโชสนทนากับบังทองก็ถอนใจพูดว่า “บังเต๊กก๋งมองคนออกจริง ๆ เด็กผู้นี้คือผู้มีคุณธรรมสูงส่งอย่างแท้จริง”
รับราชการเป็นนักประเมินบุคคล
ภายหลังบังทองเข้ารับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) ในเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณอำเภอเจียงหลิง มณฑลหูเป่ย์) บังทองเป็นคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี ชอบช่วยเหลือและให้คำปรึกษา จึงได้รับการเสนอชื่อให้มาทำหน้าที่เป็นนักประเมินบุคคล เมื่อบังทองประเมินผู้คน จะให้ความสำคัญกับเรื่องคุณธรรมประจำตนมากกว่าเรื่องความสามารถ บังทองชอบบทเรียนด้านจริยธรรมและพยายามรักษามาตรฐานทางศีลธรรมให้สูงอยู่เสมอ เมื่อถูกขอให้ประเมินบุคคลก็มักจะยกย่องเกินจริง
จิงเว่ย
จิงเว่ย คือชื่อของตัวละครในตำนานจีน เธอเป็นบุตรีของจักรพรรดิเอี๋ยนตี้ มีนามเดิมว่า "หนี่ว์วา" เธอต้องการให้พระบิดาพาไปชมพระอาทิตย์ขึ้น ณ ทะเลตะวันออกแต่พระบิดาทรงติดงานราชกิจจึงไม่สามารถตอบสนองต่อคำขอของเธอได้ เธอจึงแอบพายเรือหนีไปเที่ยวคนเดียวและถูกคลื่นพายุซัดเรืออับปาง ส่วนร่างของเธอจมลงสู่ใต้ทะเลและเกิดใหม่เป็นนกนาม "จิงเว่ย" คอยคาบหินก้อนเล็ก กิ่งไม้ และเมล็ดพืชจากเขาฟาจิวที่เธออาศัยอยู่ บินไปทิ้งยังท้องทะเลตะวันออก เพื่อหวังจะถมทะเลให้เต็ม เพื่อเป็นการแก้แค้นที่ท้องทะเลพรากชีวิตวัยเยาว์ของเธอไป
ครั้งหนึ่งเธอเคยสนทนากับท้องทะเลโดยท้องทะเลกล่าวกับเธอว่าถึงแม้เธอจะทำแบบนี้ไปอีกสักล้านปีก็คงไม่สำเร็จ แต่เธอก็โต้ตอบกลับไปว่าต่อให้เธอต้องทำเช่นนี้ไปอีกร้อยล้านปี หรือจนวันที่โลกแตกสลายเธอก็จะไม่หยุดทำ เพื่อที่มิให้หนุ่มสาวอื่น ๆ ต้องมาจบชีวิตลงในทะเลอย่างที่เธอประสบ
บังทอง
รับใช้จิวยี่
ในปี ค.ศ. 209 จิวยี่ ขุนพลของขุนศึกซุนกวน เข้ายึดเมืองลำกุ๋นหลังชนะในยุทธการที่กังเหลง หลังจิวยี่ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉ่ว) ของเมืองลำกุ๋น บังทองได้เข้ารับราชการกับจิวยี่ เมื่อจิวยี่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 210 บังทองร่วมในขบวนคุ้มกันโลงศพกลับไปกังตั๋งและเข้าร่วมในพิธีศพ ขุนนางหลายคนของกังตั๋งได้ยินชื่อเสียงของบังทอง เมื่อบังทองกำลังจะออกเดินทางกลับเกงจิ๋ว เหล่าขุนนางจึงมารวมตัวพบบังทองที่ประตูตะวันตก (昌門 ชางเหมิน) ในขุนนางเหล่านั้น บังทองได้พบและเป็นเพื่อนกับลกเจ๊ก กู้ เช่า (บุตรชายของโกะหยง) และจวนจ๋อง บังทองยังประเมินแต่ละคนแยกกัน โดยประเมินลกเจ๊กไว้ว่าเป็น "ม้าที่วิ่งไม่เร็วแต่มีขวัญกำลังใจแข็งแกร่ง" ประเมินกู้ เช่าว่าเป็น "โคที่ร่างกายอ่อนแอ แต่แบกสัมภาระไปได้ไกล" จากนั้นจึงเปรียบจวนจ๋องว่าเป็นดั่งฟ่าน จื่อเจา (樊子昭) แห่งเมืองยีหลำ (หรู่หนัน) กล่าวว่าเป็นคนใจกว้างผู้ชื่นชมบุรุษที่น่านับถือ พวกเขาต่างพึงพอใจต่อการประเมินของบังทอง
มีบางคนถามบังทองว่า "นั่นหมายความว่าลกเจ๊กดีกว่ากู้ เช่าหรือ" บังทองตอบว่า "แม้ว่าม้าจะวิ่งเร็ว แต่รับน้ำหนักได้เพียงคนหนึ่งคน โคสามารถเดินทางได้ 300 ลี้ต่อวัน สามารถรับน้ำหนักได้มากกว่าคนหนึ่งคน!" ภายหลังกู้ เช่าถามบังทองว่า "ท่านมีชื่อเสียงในฐานะผู้เก่งในการประเมินบุคคล ระหว่างเราสองคนท่านคิดว่าใครดีกว่ากัน" บังทองตอบว่า "ข้าไม่ดีเท่าท่านในเรื่องการคบหาสมาคมกับผู้คนและการประเมินคนเหล่านั้น แต่เมื่อเป็นเรื่องการเมืองและกลยุทธ์ ดูเหมือนข้าจะนำหน้าท่านไปหนึ่งวัน" กู้ เช่าเห็นด้วยกับบังทองก็ยิ่งสนิทกับบังทองมากขึ้น ก่อนที่บังทองจะจากไป ลกเจ๊กและกู้ เช่าบอกเขาว่า "เมื่อแผ่นดินกลับมาสงบสุข เราอยากจะสนทนากับท่านเกี่ยวกับผู้มีชื่อเสียง" ทั้งคู่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกับบังทอง
จิงเว่ย
อิทธิพล
แมลงDrosophilaสายพันธุ์ใหม่ถูกตั้งชื่อตามชื่อของ"จิงเว่ย"โดยศาสตราจารย์ Manyuan Long จากมหาวิทยาลัยชิคาโก เนื่องจากมันกลายพันธุ์มามีโครงสร้างและรูปร่างเหมือนจิงเว่ย
บังทอง
รับใช้เล่าปี่ที่เกงจิ๋ว
บังทองกลายมาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเล่าปี่ หลังจากเล่าปี่ได้ขึ้นเป็นเจ้ามณฑลของมณฑลเกงจิ๋วในปี ค.ศ. 210 เริ่มแรกบังทองรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 ฉงชื่อ) และนายอำเภอ (縣令 เซี่ยนลิ่ง) ของอำเภอลอยเอี๋ยง (耒陽 เหล่ยหยาง) แต่ภายหลังถูกปลดจากตำแหน่งเพราะทำงานได้ไม่ดี โลซกขุนพลของซุนกวนเขียนหนังสือถึงเล่าปี่ แนะนำว่าบังทองเป็นผู้มีความสามารถยอดเยี่ยม ควรช่วงใช้ในภารกิจที่สำคัญ ไม่ควรให้มาจัดการพื้นที่เล็ก ๆ จูกัดเหลียง นักยุทธศาสตร์ของเล่าปี่ก็แนะนำบังทองเช่นกัน เล่าปี่จึงไปพบกับบังทอง ก็รู้สึกประทับใจในความสามารถและวางใจมอบหมายในเรื่องสำคัญ เล่าปี่รับบังทองมาทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยสำนักส่วนกลาง (治中從事 จื้อจงฉงชื่อ) เล่าปี่ปฏิบัติต่อบังทองอย่างให้เกียรติรองลงมาจากจูกัดเหลียง ภายหลังแต่งตั้งทั้งบังทองและจูกัดเหลีงเป็นที่ปรึกษาการทหารขุนพลองครักษ์ (軍師中郎將 จวินชือจงหลางเจี้ยง)
ขณะร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ เล่าปี่ถามบังทองว่า "ครั้งหนึ่งท่านทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ปกครองของโจฺว กงจิ่น ก่อนหน้านี้เมื่อข้าไปยังแดนง่อ ข้าได้ยินว่าเขาลอบยุจ้งโหมว ให้กักตัวข้า นี่เป็นเรื่องจริงหรือ ผู้ใดอยู่ด้วยนายย่อมต้องซื่อสัตย์ต่อนายอย่างถึงที่สุด" บังทองยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง เล่าปี่จึงถอนใจพูดว่า "เวลานั้นข้าตกอยู่ในอันตรายและพวกเขาได้ช่วยข้าไว้ ข้าจึงไม่อาจปฏิเสธคำเชิญและเกือบหนีไม่พ้นเงื้อมมือของจิวยี่! ผู้มีสติปัญญาความสามารถในแผ่นดินนี้สามารถมองทะลุอุบายของอีกคนออก ก่อนที่ข้าจะไป ขงเบ้งมองอุบายนี้ออกจึงคัดค้านสุดใจ แต่ข้าไม่ฟังเพราะข้าเห็นว่าข้าเป็นแนวป้องกันทางทิศเหนือของจ้งโหมว เขาจึงต้องการความช่วยเหลือของข้า ข้าไม่ได้สงสัยเขาเลย นี่เป็นการเข้าถ้ำเสือโดยแท้ เป็นแผนที่เสี่ยงมาก"
ช่วยเหลือเล่าปี่ในการยึดครองเอ๊กจิ๋ว
ราวปี ค.ศ. 210 บังทองโน้มน้าวเล่าปี่ให้เข้ายึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) อาศัยทรัพยากรที่อุดมสมบูรณ์ของเอ๊กจิ๋วในการช่วงชิงอำนาจกับโจโฉ บังทองกล่าวว่า: "“เกงจิ๋วรกร้างและถูกทำลายด้วยความขัดแย้งต่อเนื่องยาวนาน ราษฎรเหนื่อยยาก มีซุนกวนอยู่ทางตะวันออกและโจโฉทางเหนือ ดังนั้นสมดุลแห่งอำนาจสามขั้วยากจะดำรง บัดนี้เอ๊กจิ๋วมั่งคั่งราษฎรแข็งแกร่ง ประชากรนับร้อยหมื่นพร้อมด้วยทหารและม้าจำนวนมากทั่วภูมิภาค ทั้งหมดนี้ท่านสามารถถือครองและจากนั้นไปจะกลายเป็นรากฐานของอนาคต บัดนี้ท่านสามารถเข้าคว้าเพื่อสำเร็จการใหญ่'" เล่าปี่ตอบว่า:"“ยามนี้ศัตรูของข้าคือโจโฉ ทั้งข้าและเขาเป็นขั้วตรงข้ามดั่งน้ำกับไฟ เขาเข้มงวดส่วนข้าผ่อนปรน เขาโหดร้ายส่วนข้ามีเมตตา เขาคิดคดส่วนข้าสัตย์ซื่อ หากข้ายังคงทำสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเขาเช่นนี้ แผนเราจะต้องสำเร็จ บัดนี้เพื่อผลประโยชน์เล็กน้อย จะทำให้ข้าเสียศรัทธาและความเชื่อมั่นของคนทั้งปวงในแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้ข้าจึงไม่อาจกระทำการเช่นนั้นได้”" บังทองตอบว่า:"“ยามนี้เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่เราต้องมีความยืดหยุ่นและไม่อาจยึดมั่นหลักการเดียว สยบผู้อ่อนแอขณะโจมตีในทางลับเป็นหนทางของห้าอธิราช ยุติการกบฏขณะปกป้องผู้ภักดี ปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพและซื่อตรงขณะที่ให้รางวัลอย่างยุติธรรมหลังความขัดแย้งสิ้นสุด จะไม่เป็นการกลับไปสู่ความชอบธรรมหรอกหรือ พึงตระหนักว่าหากไม่รับเอามาในวันนี้ ท้ายที่สุดมันจะตกไปเป็นของผู้อื่น”" เล่าปี่จึงปฏิบัติตามคำแนะนำของบังทอง
ในปี ค.ศ. 211 เล่าปี่นำทัพจากเกงจิ๋วไปยังเอ๊กจิ๋ว อ้างว่าเพื่อช่วยเล่าเจี้ยงเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋วในการต้านกับบุกของขุนศึกเตียวฬ่อแห่งเมืองฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) จูกัดเหลียงยังคงอยู่รักษาเกงจิ๋วด้านหลังในขณะที่บังทองติดตามเล่าปี่ไปเอ๊กจิ๋ว เล่าเจี้ยงต้อนรับเล่าปี่ที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 ฝูเซี่ยน; ปัจจุบันคือเมืองเหมียนหยาง มณฑลเสฉวน) บังทองโน้มน้าวเล่าปี่ให้ใช้โอกาสนี้จับตัวเล่าเจี้ยงและบังคับให้ยกมณฑลเอ๊กจิ๋วให้ แต่เล่าปี่ปฏิเสธเพราะตนเพิ่งเข้ามาเอ๊กจิ๋วใหม่ ๆ ยังไม่ได้สร้างรากฐานที่มั่นคง ภายหลังเล่าเจี้ยงเดินทางกลับไปยังเซงโต๋ (成都 เฉิงตู) เมืองเอกของมณฑลเอ๊กจิ๋ว
แนะนำเล่าปี่รบกับเล่าเจี้ยง
บังทองเสนอแผนสามข้อให้เล่าปี่เลือก:
บังทองบอกเล่าปี่ว่าถ้าใช้เวลาตัดสินใจนานเกินไปและไม่ทำอะไรสักอย่างจะตกอยู่ในอันตรายและไม่อาจรอดได้ เล่าปี่ตัดสินใจเลือกปฏิบัติตามแผนขั้นกลาง สังหารเอียวหวยและโกภาย นำกองกำลังมุ่งไปยังเซงโต๋ พิชิตได้ดินแดนหลายแห่งของเล่าเจี้ยงไปตลอดทาง
ไม่เห็นด้วยกับพฤติกรรมของเล่าปี่ระหว่างการศึก
สี จั้วฉื่อวิจารณ์เหตุการณ์นี้ว่า:"“ผู้ที่เป็นขุนศึกจะต้องดำรงไว้ซึ่งมนุษยธรรมและความชอบธรรมในแต่ละการกระทำของตน โดยถือเอาความซื่อสัตย์และความยุติธรรมเป็นแบบอย่าง หากขาดการยึดถือสิ่งใดสิ่งหนึ่งไป นั่นไม่ใช่ทางที่ถูกต้อง บัดนี้เล่าปี่โจมตีและยึดดินแดนของเล่าเจี้ยง ใช้กำลังเพื่อการใหญ่ของตนและหันหลังให้การความซื่อสัตย์และความเชื่อถือของผู้อื่น ละเมิดคุณธรรมและความชอบธรรมระหว่างกระบวนการ แม้ว่าด้วยทางเลือกนี้จะทำให้ประสบผลสำเร็จ แต่ก็ต้องรู้สึกผิดต่อข้าศึกที่พ่ายแพ้อย่างมาก เหมือนหักมือเพื่อรักษาร่างกาย จะรู้สึกเป็นสุขได้อย่างไร บังทองเกรงว่าบทสนทนานี้จะรั่วไหลและเจ้านายตนจะรู้ตนว่าเป็นผู้ผิด บังทองจึงแก้ไขข้อผิดพลาดของเล่าปี่ต่อหน้าทุกคน และไม่ได้ใช้ท่าทีสุภาพอ่อนน้อมตามปกติในการแก้ไขข้อผิดพลาดของเจ้านายแต่ยังคงความซื่อสัตย์จงรักภักดี ผู้นำใดที่ทำผิดแต่แก้ไขได้จะมีผู้ติดตาม ผู้ใดมีผู้ติดตามจำนวนมาก ผู้นั้นก็สามารถบรรลุการใหญ่ได้ ผู้ใดยอมรับเหตุผลผู้นั้นสามารถบรรลุเป้าหมาย ด้วยคำพูดเดียวคุณธรรมสามประการก็กระจ่าง ความชอบธรรมติดตามไปร้อยชั่วอายุคน เหล่านี้สามารถใช้เป็นแบบอย่างได้ หากยึดติดความผิดพลาดเล็กน้อยและละทิ้งประโยชน์ใหญ่ รู้สึกผิดจากคำเกินจริง ถูกตัดขาดจากคำแนะนำสัตย์ซื่อ บุคคลเช่นนี้ที่จะสำเร็จการใหญ่ได้นั้นไม่เคยมีมาก่อน”"
เผย์ ซงจือเสริมว่า :"“แม้ว่าแผนการโจมตีเล่าเจี้ยงจะมาจากบังทอง แต่ก็เป็นการละเมิดคุณธรรมเพื่อบรรลุเป้าหมายที่ต้องการ เดิมทีจึงเป็นหนทางแห่งการฉ้อโกง ในใจของบังทองจึงรู้สึกผิดและยับยั้งตนเองไม่ให้รู้สึกเป็นสุข ดังนั้นเมื่อบังทองได้ยินเล่าปี่พูดว่าตนรู้สึกรื่นเริง บังทองจึงแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่รู้ตัวและตอบเช่นนั้นออกไป เล่าปี่ดื่มสุรามากเกินไปในงานเลี้ยงและรู้สึกมีความสุขบนความโชคร้ายของคนอื่นจึงเปรียบตัวเองกับจิวบูอ๋องโดยไม่ละอายใจ นี่เป็นความผิดของเล่าปี่ไม่ใช่ความผิดของบังทอง คำพูดของบังทองว่าผิดกันทั้งคู่นั้นก็เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง ในคำวิจารณ์ของท่านสีนี้แม้ประเด็นหลักจะไม่ผิด แต่ความหมายโดยนัยของคำกล่าวเหล่านี้นั้นผิดเพี้ยนไป”"
เสียชีวิต
เล่าปี่ให้สร้างศาลและสุสานอุทิศแก่บังทองใกล้อำเภอลกเสีย ศาลและสุสานนี้ปัจจุบันตั้งอยู่เขตเมืองไป่หม่ากวัน (白馬關鎮) อำเภอหลัวเจียง มณฑลเสฉวน ในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ศาลและสุสานกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่ได้รับความคุ้มครองในระดับชาติ
ถัง เกิงกล่าวถึงการเสียชีวิตของบังทอง
ในงานเขียนของถัง เกิง (唐庚) บัณฑิตในยุคราชวงศ์ซ่ง ที่ชื่อว่า  "กรณีเบ็ดเตล็ดสามก๊ก" (三國雜事 ซานกั๋วจ๋าชื่อ)  มีการเขียนแสดงความอาลัยต่อการเสียชีวิตของบังทองขณะอายุยังไม่มาก รำลึกว่าขณะที่จูกัดเหลียงและบังทองเป็นเพื่อนร่วมสำนัก จูกัดเหลียงเสียชีวิตขณะอายุค่อนข้างน้อยที่ 53 ปี ส่วนบังทองเสียชีวิตไปก่อนแล้วตั้งแต่ 20 ปีก่อน จากนั้นจึงให้ความเห็นเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ว่าในปี ค.ศ. 219 เมื่อเล่าปี่ได้รับตำแหน่งเป็น "ฮันต๋งอ๋อง" นั้นยังเป็นปีเดียวกันกับที่กวนอูเสียชีวิต ปีถัดมา ค.ศ. 220 ฮองตงและหวดเจ้งเสียชีวิต ปีถัดมาอีก ค.ศ. 221 เตียวหุยเสียชีวิต ปีถัดมาอีก ค.ศ. 222 ม้าเฉียวและม้าเลี้ยงเสียชีวิต
ก่อนที่รากฐานจะสมบูรณ์ ผู้กล้าก็หายไปทีละคนราวกับว่าพวกเขาถูกลักพาตัวไป ปีถัดมา ค.ศ. 223 เมื่อเล่าเสี้ยนขึ้นครองบัลลังก์ ในหมู่ผู้กล้าเหลือเพียงจูกัดเหลียงและจูล่งที่ยังอยู่ เจ็ดปีต่อมา ค.ศ. 229 จูล่งเสียชีวิต ส่วนจูกัดเหลียงชีวิตในอีก 5 ปีถัดมา ค.ศ. 234 ในเวลานี้ ผู้สร้างความสำเร็จในอดีต (勳舊 ซฺวินจิ้ว) ล้วนจากไปแล้ว
หวดเจ้งเพิ่งจะอายุ 44 ปี ม้าเฉียว 46 ปี และม้าเลี้ยง 34 ปี เตียวหุยกล่าวกันว่าอายุน้อยกว่าทั้งเล่าปี่และกวนอู เนื่องจากกวนอูอายุมากกว่าเตียวหุยหลายปี น่าจะอายุราวห้าสิบปีขึ้นไปขณะเสียชีวิต ฮักจุ้นเสียชีวิตขณะอายุเพียง 39 ปี
บุคคลที่โดดเด่นเหล่านี้ล้วนเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมแต่มีชีวิตที่สั้น ในขณะที่เจียวจิ๋ว มีอายุมากว่าเจ็ดสิบปี ด้วยเหตุนี้เป็นที่กระจ่างว่าสวรรค์ไม่โปรดราชวงศ์ฮั่นอีกต่อไป
ครอบครัวและทายาท
หลังการเสียชีวิตของบังทอง เล่าปี่ตั้งให้บิดาของบังทอง (ซึ่งไม่มีการบันทึกชื่อในประวัติศาสตร์) ให้เป็นขุนนางที่ปรึกษา (議郎 อี้หลาง) และภายหลังเลื่อนขึ้นเป็นขุนนางที่ปรึกษาผู้เสนอคำค้าน (諫議大夫 เจี้ยนอี้ต้าฟู) จูกัดเหลียงปฏิบัติต่อบิดาของบังทองด้วยความเคารพอย่างสูง
บังทองมีน้องชายชื่อ ผาง หลิน (龐林) รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วยในที่ว่าการมณฑลเกงจิ๋ว (荊州治中從事 จิงโจฺวจื้อจงฉงชื่อ) เข้าร่วมในยุทธการที่อิเหลงในปี ค.ศ. 221–222 ร่วมกับขุนพลอุยก๋วนรับผิดชอบป้องกันฝั่งเหนือของแม่น้ำจากการโจมตีที่อาจจะมีโดยวุยก๊กรัฐศัตรูของจ๊กก๊ก หลังเล่าปี่พ่ายแพ้ต่อลกซุนขุนพลของซุนกวนในยุทธการที่อิเหลง ผาง หลินและอุยก๋วนถูกแยกโดดเดี่ยวจากทัพที่เหลือของเล่าปี่และไม่สามารถกลับจ๊กก๊กได้ จึงจำต้องนำกองกำลังของตนยอมสวามิภักดิ์ต่อวุยก๊ก ผาง หลินรับราชการเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองกิลกกุ๋น (鉅鹿郡 จวี้ลู่จวิ้น) ในวุยก๊ก และได้รับบรรดาศักดิ์โหฺว
ภรรยาของผาง หลินเป็นน้องสาวของสี เจิน ในปี ค.ศ. 208 ภรรยาของผาง หลินถูกแยกจากผาง หลิน เมื่อขุนศึกโจโฉนำทัพรุกรานเกงจิ๋วและยึดซงหยง ก่อนจะกลับมาอยู่ร่วมกับผาง หลินอีกครั้งในปี ค.ศ. 222 เมื่อผาง หลินและอุยก๋วนเข้าด้วยวุยก๊กหลังยุทธการที่อิเหลง ในช่วงเวลา 14 ปีที่อยู่แยกกัน ภรรยาของผาง หลินยังค่อซื่อสัตย์ต่อสามีและเลี้ยงดูลูกสาวด้วยตนเอง จักรพรรดิวุยก๊กโจผียกย่องคุณธรรมของภรรยาผาง หลิน และพระราชทานของขวัญให้
บังทองมีบุตรชายชื่อ ผาง หง (龐宏) ชื่อรอง จวี้ชื่อ (巨師) ผาง หงรับราชการในราชสำนักจ๊กก๊ก มีชื่อเสียงเรื่องความมัธยัสถ์และการพูดตรงไปตรงมา ผาง หงมีเรื่องขัดแย้งกับเฉิน ตี (陳袛) ขุนนางตำแหน่งหัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) เฉิน ตีวิพากย์วิจารณ์ผาง หง และขัดขวางผาง หงไม่ให้ได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ผาง หงเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองฝูหลิง (涪陵郡 ฝูหลิงจวิ้น)
คำวิจารณ์
หยาง ซี่เขียนวิจารณ์บังทองไว้ดังนี้: "ที่ปรึกษาการทหารที่แสดงออกอย่างกระจ่างแจ้งทั้งความสง่าและคุณธรรม อุทิศชีวิตเพื่อถางเส้นทางให้เจ้านาย ในใจมีความภักดีและเสนอความคิดเห็นอยู่เสมอ แต่จากการกระทำอันชอบธรรมทั้งหมดนั้น กลับได้รับความตายสนองตอบคุณธรรม"
ในนิยายสามก๊ก
บังทองปรากฏในฐานะตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก ในนิยาย บังทองมีบทบาทเป็นนักยุทธศาสตร์การทหารที่เก่งกาจเทียบเท่ากับจูกัดเหลียง สุมาเต๊กโชแนะนำบังทองและจูกัดเหลียงในฐานะผู้มีความสามารถในการช่วยเล่าปี่โดยพูดว่า "อันฮกหลง (มังกรหลับ) กับฮองซู (หงส์ดรุณ) สองคนนี้ถ้าได้มาเปนที่ปรึกษาด้วยแต่ผู้ใดผู้หนึ่ง ก็อาจสามารถจะคิดอ่านปราบปรามศัตรูแผ่นดินให้สงบได้"
ในตอนที่ 47 ก่อนยุทธการที่เซ็กเพ็ก เจียวก้านแนะนำบังทองให้โจโฉ บังทองเสนอ "กลห่วงโซ่" (連環計 เหลียนหฺวันจี้) ให้กับโจโฉ แผนนี้คือการเชื่อมโยงเรือรบของโจโฉเข้าด้วยกันด้วยโซ่เหล็กที่แข็งแรง เพื่อทำให้ลำเรือมั่นคงมากขึ้นเวลาแล่น รวมถึงลดการเมาเรือของทหารโจโฉเพราะเรือโคลงเคลง แผนนี้ทำให้โจโฉพ่ายแพ้ในยุทธนาวีเพราะไม่สามารถแยกเรือออกจากกันได้ทันกาลขณะถูกโจมตีด้วยไฟ เมื่อเรือลำหนึ่งถูกจุดไฟ เรือลำอื่น ๆ ที่เชื่องโยงกันก็จะไหม้ไฟเช่นกัน
การเสียชีวิตของบังทองระหว่างการศึกระหว่างเล่าปี่และเล่าเจี้ยงถูกดัดแปลงเสริมแต่งอย่างมากในตอนที่ 63 ในช่วงเริ่มต้นของยุทธการที่อำเภอลกเสีย ก่อนที่เล่าปี่และบังทองจะแยกกองกำลังเข้าโจมตีแบบสองทาง ม้าของบังทองเกิดพยศและสะบัดบังทองตกจากหลัง สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ดูเป็นลางร้าย เล่าปี่จึงให้บังทองยืมม้ามีชื่อเสียงของตนที่ชื่อเต๊กเลา (的盧 ตี้หลู) แต่เต๊กเลานั้นเป็นม้าที่เชื่อกันว่านำโชคร้ายมาสู่ผู้ขี่ แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคยช่วยชีวิตเล่าปี่มาก่อนก็ตาม เตียวหยิมขุนพลของเล่าเจี้ยงผู้วางแผนซุ่มโจมตีใกล้อำเภอลกเสียสังเกตเห็นม้าเต๊กเลาแล้วเข้าใจผิดว่าผู้ขี่คือเล่าปี่ จึงสั่งทหารเกาทัณฑ์ให้ยิงไปที่ผู้ขี่ม้าเต๊กเลา บังทองถูกเกาทัณฑ์หลายดอกยิงเสียบร่างและเสียชีวิตในที่นั้น สถานที่ที่บังทองเสียชีวิตเรียกว่า "ลกห้องโห" (落鳳坡 ลั่วเฟิ่งพัว) หรือ"เนินหงส์ร่วง"
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
บังทองปรากฏเป็นตัวละครที่สามารถเล่นได้ในซีรีส์วิดีโอเกมของโคเอ ได้แก่ ไดนาสตีวอริเออส์, วอริเออส์โอโรจิ และ ไดนาสตีแทกติกส์
บังทองเป็นลูกศิษย์อัจฉริยะลำดับที่ 6 จากทั้งหมด 8 คนของอาจารย์คันฉ่องวารี (สุมาเต๊กโช) ในการ์ตูนจีน หงสาจอมราชันย์
แม่น้ำรูฟีจี
แม่น้ำรูฟีจี (Rufiji River) เป็นแม่น้ำในประเทศแทนซาเนีย แม่น้ำเกิดขึ้นจากแม่น้ำสองสายมาบรรจบกัน คือ แม่น้ำคิลอมเบโรกับแม่น้ำลูเวกู แม่น้ำมีความยาวราว 600 km มีต้นน้ำอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศแทนซาเนียและไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดีย ใกล้กับเกาะมาฟีอาบริเวณช่องแคบมาฟีอา
แม่น้ำรูฟีจีอยู่ทางทิศใต้ของเมืองดาร์-เอส-ซาลามราว 200 km ดินดอนสามเหลี่ยมแม่น้ำมีป่าชายเลนที่ใหญ่ที่สุดของแอฟริกาตะวันออก
ราช กรุ๊ป
บริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) (Ratch Group Public Co., Ltd.; ย่อ: RATCH) บริษัทดำเนินกิจการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยบริษัทจะมุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง และบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
ประวัติ
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน 2542 ตามมติคณะรัฐมนตรีได้อนุมัติแผนการระดมทุนจากภาคเอกชนในโครงการโรงไฟฟ้าราชบุรี โดยการจัดตั้งบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด แล้วระดมทุนโดยเสนอขายหุ้นให้แก่ประชาชนทั่วไป และนำบริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ โดย กฟผ.ได้จัดตั้ง บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2543 กฟผ.ถือหุ้นร้อยละ 100 ต่อมาในวันที่ 18 สิงหาคม 2543  บริษัทได้จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนจำกัดและจดทะเบียนเพิ่มทุน และในวันที่ 11 ตุลาคม 2543 สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ อนุญาตให้เสนอขายหุ้นสามัญเพิ่มทุนครั้งแรกของบริษัทให้แก่ประชาชนทั่วไป และตลาดหลักทรัพย์ฯ รับหลักทรัพย์ของบริษัทให้เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2543 และในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2543 หลักทรัพย์ของบริษัทเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เป็นวันแรก บริษัทลงทุนในธุรกิจผลิตกระแสไฟฟ้า ปัจจุบันบริษัทมีสถานะเป็นบริษัทมหาชนและจดทะเบียนซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยด้วยสัญลักษณ์ “RATCH” โดยมีการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ถือหุ้นใหญ่ในสัดส่วนร้อยละ 45
17 เมษายน 2562 บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรีโฮลดิ้ง จำกัด (มหาชน) ได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท ราช กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เพื่อให้สอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของบริษัทที่เป็นบริษัทชั้นนำด้านพลังงานและระบบสาธารณูปโภคพื้นฐาน
การประกอบธุรกิจ
บริษัทมีลักษณะการประกอบธุรกิจในรูปของบริษัทโฮลดิ้ง โดยมีหน้าที่เป็นแกนนำของกลุ่มบริษัทในการกำหนดทิศทางการดำเนินงาน และแผนกลยุทธ์ต่างๆให้สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนา และการขยายกิจการของบริษัทที่มุ่งลงทุนในธุรกิจผลิตไฟฟ้าและธุรกิจที่เกี่ยวข้อง โดยบริษัทมีรายได้หลักจากเงินปันผลของบริษัทย่อยและกิจการที่ควบคุมร่วมกัน
สำหรับการจ่ายเงินปันผลของบริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทย่อยหลักจะเป็นไปตามเกณฑ์การจ่ายเงินปันผลของบริษัทจำกัด กล่าวคือ จะจ่ายเงินปันผลจากกำไรสุทธิหลังหักเงินสำรองตามกฎหมายแล้ว ทั้งนี้ จะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขในสัญญาเงินกู้และจะต้องมีเงินสดคงเหลืออยู่ในบัญชีผู้กู้ยืมด้วย
บริษัท ผลิตไฟฟ้าราชบุรี จำกัด มีลักษณะการประกอบธุรกิจเช่นเดียวกับผู้ผลิตไฟฟ้าเอกชนรายอื่นๆ รายได้หลักจะมาจากการขายไฟฟ้าตามสัญญาซื้อขายไฟฟ้าซึ่งได้ลงนามกับ กฟผ. เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 2543 จำนวน 2 สัญญา คือ สัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อน และสัญญาซื้อขายไฟฟ้าสำหรับโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วม สัญญาทั้ง 2 ฉบับมีอายุ 25 ปี ปัจจุบันบริษัทถือหุ้นในบริษัทย่อย 14 บริษัท และกิจการที่ควบคุมร่วมกันและบริษัทร่วม จำนวน 21 บริษัท รวมทั้งเงินลงทุนอื่นๆ 1 บริษัท
แขวงสวนจิตรลดา
สวนจิตรลดา เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่เป็นเขตพระราชฐานและสถานที่ราชการ ตั้งชื่อตามสวนในพื้นที่
เรียวตะ ทาเกอูจิ
เรียวตะ ทาเกอูจิ ( 竹内 良太<rt>たけうち りょうた</rt>, 22 กันยายน 1982 -) เป็นนักพากย์ ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ สังกัดอาโอนิโปรดักชัน ภรรยาของเขาคือไอ ทาเตชิมะ ซึ่งเป็นนักพากย์เช่นกัน
วัดพระงาม (จังหวัดนครปฐม)
ประวัติ
จากซากเจดีย์ขนาดใหญ่ของวัด คาดว่าน่าจะสร้างสมัยทวารวดีในศตวรรษที่ 11 หรือ 12 ถึงศตวรรษที่ 16 เช่นเดียวกับองค์พระปฐมเจดีย์ พระปรางค์วัดพระประโทณเจดีย์วรวิหาร และวัดทุ่งพระเมรุที่บริเวณสวนอนันต์ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ซึ่งเคยเสด็จมาเยี่ยมวัดนี้ก็เห็นว่า น่าจะสร้างสมัยเดียวกับเมืองนครปฐมเป็นราชธานี ที่ชื่อ ทวารวดี เพราะพบวัตถุโบราณในสมัยทวารวดีทั้งสิ้น ปัจจุบันวัตถุโบราณเหล่านี้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร บางส่วนที่แตกหักได้เก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์องค์พระปฐมเจดีย์
ในสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระปฐมเจดีย์ ใช้เวลาบูรณะ 52 ปี มีพระภิกษุ 2 รูปจากวัดพระปฐมเจดีย์ คือ พระวินัยธรจุ้ยและพระอาจารย์ฮะ ได้มาจำพรรษาที่วัดพระงามซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้าง จึงได้แผ้วถางที่รกร้างว่างเปล่าพบกุฏิโบราณ 1 หลัง วิหารบนเนินดิน มีพระพุทธรูปเก่าและซากเจดีย์ใหญ่หักอยู่ 1 องค์ สันนิษฐานว่าเนินดินนั้นคงเป็นซากเจดีย์พังทลายลงตามกาลเวลา ส่วนวิหารบนเนินดินสันนิษฐานว่าเป็นวิหารที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยา เพราะเป็นวิหารรูปเรือสำเภาแบบอยุธยา
พระอาจารย์ฮะและพระวินัยธรจุ้ยได้จำพรรษาอยู่ที่วัดพระงามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2446 ทั้งสองรูปได้พัฒนาวัด สร้างกุฏิหลังเล็ก ๆ หลังคามุงแฝก จนมีพระมาจำพรรษา 4–5 รูป ชาวบ้านผู้มีจิตศรัทธาได้ช่วงกันสร้างกุฏิ อุโบสถ โดยมีพระอาจารย์ฮะเป็นผู้ริเริ่ม อุโบสถ ขนาดความยาว 9 วา กว้าง 6 วา ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาว่า วัดโสภาพุทธาราม บางแหล่งเขียน วัดโสดาพุทธาราม ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้ทรงสำรวจวัด และทรงเรียกว่า "วัดพระงาม" สาเหตุจากค้นพบเครื่องดินเผาที่เป็นเศียรพระพุทธรูปที่งดงามได้ที่วัด
หลังจากพระอาจารย์ฮะ เจ้าอาวาสรูปที่ 2 มรณภาพลง จึงไปนิมนต์พระปลัดมณีซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ที่วัดห้วยจระเข้มาเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ท่านเป็นผู้เทศน์มหาชาติได้ไพเราะทั้งลีลาและทำนอง สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพถึงกับรับสั่งให้เทศน์ให้ฟังที่ตำหนักเมืองนครปฐม ท่านยังได้สร้างกุฏิที่ถาวรมั่นคง สร้างศาลาการเปรียญ หอระฆัง และตั้งโรงเรียนสอนนักธรรมขึ้นภายในวัด ในสมัยเจ้าอาวาสรูปที่ 7 ได้มีการปรับปรุงกุฏิขึ้นมาใหม่ เทคอนกรีตภายในวัด ริเริ่มตั้งโรงเรียนสอนบาลี
ในสมัยพระอธิการจิตร จตฺตมโล มารับตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้ริเริ่มสร้างอุโบสถหลังใหม่เนื่องจากหลังเก่าชำรุดและคับแคบ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมามีขนาดกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2505 และทำการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2506 มีการขยายเมรุวัดด้วย ในช่วงปี 2512–2527 พระราชปัญญาภรณ์ รักษาการเจ้าอาวาส ท่านได้พัฒนาวัดอย่างต่อเนื่อง และมีการสร้างศาลาการเปรียญขึ้นใหม่ เป็นอาคาร 2 ชั้น สร้างโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรม สร้างซุ้มประตูหน้าวัด สร้างกุฏิเรือนไทย 2 ชั้น จำนวน 12 หลัง สร้างเป็นศาลาบำเพ็ญกุศลและคลังเก็บพัสดุ ให้การสนับสนุนการศึกษาแก่พระภิกษุสามเณรทั้งแผนกธรรมและบาลี ต่อมาในปี พ.ศ. 2527 พระมหาโสภา เขมสรโณ ได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดพระงาม ได้ดำเนินการก่อสร้างศาลาบำเพ็ญต่อ ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ทาสีอุโบสถ มุงกระเบื้องหลังคาศาลาการเปรียญใหม่ สร้างหอระฆัง ปรับปรุงผิวดินหลังเมรุทำสวนหย่อม บูรณะวิหารมณฑปบนเนินดินร่วมกับกรมศิลปากร
วัดพระงามได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้รับสถาปนาเป็นพระอารามหลวง
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (อังกฤษ : Faculty of Informatics, Mahasarakham University) เป็นหน่วยงานไทยระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ทำการสอนด้านสารสนเทศศาสตร์ การแสดง วิทยาการคอมพิวเตอร์และไอที จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2544 โดยการรวมภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์จากคณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ และภาควิชาบรรณารักศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์ สังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นับเป็นคณะวิชาลำดับที่ 12 ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม
วัดพระงาม (จังหวัดนครปฐม)
โบราณสถาน
ภายในวัดมีโบราณสถานสำคัญ ที่เรียกว่า เนินวัดพระงาม มีเจดีย์ขนาดสูงใหญ่สมัยทวารวดี ยังค้นพบวัตถุโบราณสมัยทวารวดี เช่น พระพุทธรูปศิลาหักพัง พระเสมาธรรมจักร กวางหมอบ พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ พระพิมพ์ดินเผา ในปี พ.ศ. 2562 ยังขุดพบวัตถุโบราณได้เพิ่ม เช่น อิฐยุคทวารวดีซึ่งมีแกลบข้าวผสมอยู่จำนวนมากและขนาดค่อนข้างใหญ่ พระพิมพ์ดินเผากว่า 20 องค์ ประกอบด้วยปางมหาปาฏิหาริย์หรือยมกปาฏิหาริย์ เหมือนที่เคยพบที่วัดพระเมรุ จังหวัดนครปฐม และพระพิมพ์ปางสมาธิโดยมีฉัตรและเครื่องสูงประกอบ ชิ้นส่วนประติมากรรมสลักจากหินเนื้อละเอียดสีเขียวอมเทา คาดว่าเป็นชิ้นส่วนพระพุทธรูปปางสมาธิ
ยังพบจารึกบนแผ่นอิฐ มีอักษร 1 บรรทัด จำนวน 1 หลัก มีลักษณะเป็นแท่งรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ทำด้วยหินสีเทา ส่วนที่เหลือยังคงปรากฏรูปอักษรปัลลวะ ภาษาสันสกฤต บางส่วนที่สามารถอ่านได้อย่างชัดเจน ได้กล่าวถึงคำว่า ทวารวตีวิภูติ แปลความได้ว่า "ผู้ยิ่งใหญ่แห่งทวารวดี" จากหลักฐานในจารึกนี้ ทำให้ตั้งข้อสันนิษฐานไว้ว่า "กษัตริย์ของทวารวดีน่าจะทรงนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู นิกายปิศุปติซึ่งเป็นนิกายที่เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 7 โดยรับอิทธิพลมาจากอินเดีย"
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2539 คณะวิทยาศาสตร์ได้จัดตั้งภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ และผลิตบัณฑิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์
ต่อมาในปี 2542 ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ได้แยกออกจากคณะวิทยาศาสตร์เพื่อไปจัดตั้งเป็น คณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ ในฐานะ“ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์”
จนกระทั่งวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 สภามหาวิทยาลัยมหาสารคามได้มีมติให้จัดตั้ง "โครงการจัดตั้งคณะวิทยาการสารสนเทศ" โดยการรวม"ภาควิชาบรรณารักศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์" ซึ่งสังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ กับ"ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์" สังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ (ปัจจุบันคือ คณะวิศวกรรมศาสตร์) โดยมีบุคลากรในโครงการเริ่มแรกจำนวน 36 คน
ต่อมาในปี 2546 ได้มีมติจากการประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 4/2546 เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2546 อนุมัติให้จัดตั้งเป็น“คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม” และใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า “Faculty of Informatics, Mahasarakham University” คณะวิชาลำดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัย มีสถานะเป็นคณะนอกระบบ มีนิสิตเริ่มก่อตั้ง 893 คน จำแนกเป็น 4 หลักสูตร คือ ในระยะเริ่มดำเนินงาน สำนักงานเลขานุการคณะวิทยาการสารสนเทศตั้งอยู่ ณ อาคารราชนครินทร์ ห้อง RN - 411 ชั้น 4 เป็นสำนักงาน ต่อมาในเดือนธันวาคม 2544 คณะวิทยาการสารสนเทศได้ย้ายจากที่ทำการชั่วคราว ห้อง RN – 411 ไปยังกลุ่มอาคารสำนักวิทยบริการ อาคารบี ชั้น 3 จนถึงเดือนสิงหาคม 2553 และปัจจุบันย้ายมาที่อาคารปฏิบัติการคณะวิทยาการสารสนเทศ (IT)
ปัจจุบัน คณะวิทยาการสารสนเทศ เป็นหน่วยงานนอกระบบราชการในกำกับของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม แบ่งการบริหารงานออกเป็นสำนักงานเลขานุการคณะวิทยาการสารสนเทศ และภาควิชาต่างๆ จำนวน 6 ภาควิชา สามารถอำนวยการสอนได้ในระดับปริญญาตรี โทและเอกจำนวน 6 หลักสูตร 15 สาขาวิชา และในปี 2563 คณะมีบุคลากรทั้งสิ้น 106 คนและนิสิตจำนวน 2,448 คน
หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิทยาการสารสนเทศ
หลักสูตรการศึกษา
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดทำการเรียนการสอนใน 6 หลักสูตร 15 สาขาวิชา ดังนี้
หมายเหตุ
สถานที่ตั้งและพื้นที่
คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคามตั้งอยู่เลขที่ 41 หมู่ 20 ตำบลขามเรียง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม อยู่ระหว่างคณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ (อาคารวิทยาศาสตร์กายภาพ) และสำนักคอมพิวเตอร์ โดยใช้อาคารปฏิบัติการทางวิทยาการสารสนเทศเป็นอาคารเรียนของคณะ
ศูนย์ดิจิทัลคอนเทนต์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
Informatics Training Center หน่วยบริการวิชาการและฝึกอบรมภายใต้ศูนย์ดิจิทัลคอนเท้นท์ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (NEDCC – Northeastern Digital Content Center) ดำเนินการโดยคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เพื่อให้บริการวิชาการและฝึกอบรมทางด้านคอมพิวเตอร์ เทคโนโลยี แอนิเมชัน เกม และด้านอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่
กีฬา 5 วิด’สัมพันธ์
“กีฬา 5 วิด’สัมพันธ์” เป็นการสานสัมพันธ์ระหว่างวิทยาลัยการเมืองการปกครอง (วิดการเมือง), คณะวิทยาการสารสนเทศ (วิดยาการ), วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (วิดดุ), คณะวิศวกรรมศาสตร์ (วิดวะ) และคณะวิทยาศาสตร์ (วิดยา) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม (มมส) โดยมีจุดประสงค์ให้ทั้ง 5 คณะ เกิดความผูกพัน มิตรภาพไมตรี และเกิดความสามัคคีแน่นแฟ้นต่อกันมากยิ่งขึ้น นอกจากนั้นยังได้รับความสนุกสนามเพลิดเพลินและผ่อนคลาย
ส่วนในกีฬานั้นจะแบ่งออกเป็น 2ประเภท คือกีฬาสากล กับกีฬาพื้นบ้าน ส่วนในเรื่องของแสตนเชียร์และผู้นำเชียร์ได้มีการตกลงถึงกฎ กติกา มารยาทในการแข่งขันกีฬา เช่น มีชักกะเย่อ ส่งลูกปิงปอง และเพิ่มสีสันด้วยกีฬาผู้นำคือให้ผู้นำแต่ละคณะได้ลงมาทำกิจกรรมร่วมกัน ซึ่งมีการโชว์สแตนด์เชียร์ จัดกีฬาพื้นบ้านขึ้นมา เพื่อให้น้องที่สแตนด์มีส่วนร่วมด้วยเป็นประจำทุกปี เรียกได้ว่าเป็นประเพณีไปแล้ว สำหรับการเวียนเจ้าภาพ จะเวียนเป็นวงกลมตามภูมิลักษณะของมหาวิทยาลัย เริ่มต้นจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาการสารสนเทศ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ วิทยาลัยการเมืองการปกครอง และคณะวิทยาศาสตร์ ตามลำดับ
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ (الملك فؤاد الثاني; พระราชสมภพ 16 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์และซูดาน และองค์อธิปัตย์แห่งนูเบีย, คูร์ดูฟาน และดาร์ฟูร์ แห่งราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลีองค์สุดท้าย โดยได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ขณะที่พระองค์มีพระชันษาเพียง 7 เดือน เนื่องจากพระราชบิดา คือ พระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ ทรงประกาศสละราชสมบัติ
พระราชประวัติ
พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2495 ณ พระราชวังอับดีน กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ และอดีตสมเด็จพระราชินีนาร์รีมานแห่งอียิปต์ พระองค์มีพระนามาภิไธยเดิม เจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด (أحمد فؤاد‎) พระองค์มีพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์, เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะแห่งอียิปต์ ตามลำดับ นอกจากนี้ยังมีพระอนุชาต่างบิดาคือ นายอะกรัม อดัม อาเหม็ด นาจีบ
ขึ้นครองราชย์
หลังเกิดความยุ่งยากเกี่ยวกับการปกครองของอียิปต์ เนื่องจากประชาชนเริ่มไม่พอใจในการปกครองของพระเจ้าฟารูกที่ 1 แห่งอียิปต์ เนื่องจากในช่วงนั้นมีการฉ้อราษฎร์บังหลวงในเหล่าข้าราชการ บางพวกใช้อำนาจหน้าที่ของตนสร้างความร่ำรวยแก่ตนเอง ขณะที่เหล่าราษฎรอยู่อย่างลำบากยากจน แต่ราชสำนักและเหล่าข้าราชการกลับใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย สร้างความไม่พอใจแก่เหล่าพสกนิกรทั้งหลาย จนวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 กลุ่มขบวนการ Free Officers Movement ภายใต้การนำของมุฮัมมัด นะญีบ และญะมาล อับดุนนาศิร ได้กระทำการรัฐประหารใน พ.ศ. 2495 โดยบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติ โดยทันทีทันใดหลังจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าฟารูก ก็ได้มีการยกเจ้าชายอะห์มัด ฟุอาด พระราชโอรสของพระเจ้าฟารูกที่ยังเป็นทารกอยู่เสด็จขึ้นครองราชย์ขึ้นเป็น พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์
แต่เนื่องจากพระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ยังทรงพระเยาว์มาก ในรัชสมัยของพระองค์จึงมีผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คือ เจ้าชายมูฮัมหมัด อับดุล โมนีม (Prince Muhammad Abdul Moneim) ซึ่งเป็นพระสวามีของเจ้าหญิงเนสลิชาห์แห่งจักรวรรดิออตโตมัน
โดยพระเจ้าฟารูกทรงคิดว่าหากพระองค์สละราชสมบัติแล้ว อาจจะทำให้กลุ่มนักปฏิวัติและผู้ต่อต้านระบอบราชาธิปไตยภายในประเทศยุติการเคลื่อนไหวและนำความสงบสุขกลับเข้ามาในอียิปต์อีกครั้ง และยังทรงเชื่อว่ายุวกษัตริย์พระองค์น้อยองค์นี้จะสามารถยุติความรุนแรงภายในอียิปต์และซูดานได้ แต่โชคไม่ดีที่สิ่งที่พระเจ้าฟารูกต้องการนั้นไม่เป็นอย่างที่พระองค์หวังไว้เลย พระเจ้าฟุอาดที่ 2 แห่งอียิปต์ได้ถูกปลดจากการเป็นยุวกษัตริย์หลังจากที่พระองค์ทรงครองราชย์ได้ 324 วัน และภายหลังจากการลงจากราชบัลลังก์ ประเทศอียิปต์จึงได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นสาธารณรัฐ และพระองค์ได้เสด็จลี้ภัยไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และใช้ชีวิตอยู่ที่นั้น
อภิเษกสมรส
แต่ภายหลังหลังจากการครองคู่กันมาเป็นเวลานานพระราชินีฟาดิลา และพระเจ้าฟุอาดที่ 2 ได้หย่าจากกันใน พ.ศ. 2539 โดยใน พ.ศ. 2542 พระราชินีฟาดิลาได้ดำรงอิสริยยศเป็น เจ้าฟ้าหญิงฟาดิลาแห่งอียิปต์ แต่อย่างไรก็ตามทั้งสองพระองค์ก็มีพระโอรสและพระธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่
สิ่งหลุดอุดหลอดเลือด
สิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (embolus, ; พหูพจน์ emboli; จากภาษากรีก: ἔμβολος "ลิ่ม", "ปลั๊ก") เป็นมวลที่เดินทางผ่านกระแสเลือดและสามารถอุดตันกลุ่มเส้นเลือดฝอย (สร้างให้เกิดเส้นเลือดใหญ่อุดตัน) ในตำแหน่งที่ไกลจากจุดกำเนิดได้ สิ่งนี้มีหลายชนิด เช่น ลิ่มเลือด คราบคอเลสเตอรอล ก้อนไขมัน ฟองอากาศ หรือสิ่งแปลกปลอมอื่น ๆ
ในทางตรงกันข้าม การอุดกั้นที่พัฒนาขึ้นเฉพาะที่ไม่ได้เกิดจากการไหลเวียน แต่เกิดจากการบาดเจ็บของหลอดเลือด หรือพยาธิสภาพของเนื้อเยื่อบุผิวและการอักเสบของหลอดเลือด เช่น ท่อเลือดแดง (atheromata) และลิ่มเลือดในหลอดเลือด (thrombi) อย่างไรก็ตาม หากลิ่มเลือดแตกตัวจากแหล่งกำเนิดก็จะกลายเป็นสิ่งอุดหลอดเลือด และหากไม่สลายตัวในระหว่างการขนส่งอาจทำให้เกิดภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือด (embolism)
คำว่า embolus ถูกใช้ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848) โดยรูดอล์ฟ เฟียร์ชอว์ (Rudolf Virchow)
การแบ่งประเภทตามสารที่เป็นสาเหตุ
ภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด นั้นลิ่มเลือด (ก้อนเลือด) จากหลอดเลือดจะหลุดออกอย่างสมบูรณ์ หรือบางส่วนจากบริเวณของการเกิดลิ่ม (ก้อน) การไหลเวียนของเลือดจะนำพาลิ่มที่เคลื่อนไหวอย่างอิสระ (embolus) (ผ่านหลอดเลือด) ไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่สามารถปิดกั้นลูเมน (โพรงของหลอดเลือด) และทำให้เกิดการกีดขวางในหลอดเลือดหรือเกิดการอุดตัน ก้อนเลือด (thrombus) จะติดอยู่เสมอกับผนังหลอดเลือดและไม่เคยเคลื่อนไหวอย่างอิสระในระบบไหลเวียนโลหิต นี่คือความแตกต่างที่สำคัญสำหรับนักพยาธิวิทยาเพื่อหาสาเหตุของการเกิดลิ่มเลือด ไม่ว่าจะเป็นภาวะลิ่มเลือดอุดตันหรือเกิดลิ่มเลือดหลังการเสียชีวิต การกีดขวางหลอดเลือดจะนำไปสู่ปัญหาทางพยาธิสภาพต่าง ๆ เช่น ภาวะเลือดไหลช้าและการขาดเลือดเฉพาะที่ (ischemia) อย่างไรก็ตามไม่เพียงแต่ภาวะลิ่มเลือดหลุดอุดหลอดเลือด จะทำให้เกิดการอุดตันของการไหลเวียนของเลือดในเส้นเลือด แต่เส้นเลือดอุดตันชนิดอื่น ๆ ก็สามารถทำให้เกิดปัญหาแบบเดียวกัน
ภาวะไขมันหลุดอุดหลอดเลือด มักเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อไขมันภายนอก (จากแหล่งที่อยู่ภายในสิ่งมีชีวิต) หลุดเข้าไปในการไหลเวียนของเลือด สาเหตุที่พบได้บ่อยของภาวะไขมันหลุดอุดหลอดเลือดเกิดเนื่องจากการแตกหักของกระดูกท่อนยาว (เช่น กระดูกต้นขา) ซึ่งจะนำไปสู่การรั่วไหลของเนื้อเยื่อไขมันภายในไขกระดูกเข้าสู่เส้นเลือดที่ฉีกขาด นอกจากนี้ยังมีสาเหตุจากภายนอก (จากแหล่งกำเนิดภายนอก) เช่น การฉีดอิมัลชันเข้าทางหลอดเลือดดำ
ในทางกลับกันภาวะฟองอากาศหลุดอุดหลอดเลือด มักเกิดจากปัจจัยภายนอกเสมอ อาจเกิดจากการแตกของถุงลมในปอดและอากาศที่หายใจเข้าสามารถรั่วเข้าไปในหลอดเลือดได้ สาเหตุที่พบบ่อยอื่น ๆ เพิ่มเติมได้แก่ การรั่วของหลอดเลือดดำใต้กระดูกไหปลาร้า (subclavian vein) โดยอุบัติเหตุหรือระหว่างการผ่าตัดที่มีแรงดันลบ ซึ่งอากาศจะถูกดูดเข้าไปในหลอดเลือดดำโดยความดันเชิงลบที่เกิดจากการขยายตัวของทรวงอกในช่วงการหายใจเข้า เส้นเลือดอุดตันจากฟองอากาศสามารถเกิดขึ้นได้ในระหว่างการรักษาทางหลอดเลือดดำ เมื่อมีอากาศรั่วเข้าไปในระบบ (อย่างไรก็ตามข้อผิดพลาดจากโรคหมอทำ (iatrogenic) นี้ในปัจจุบันพบได้ยากมาก)
ภาวะฟองแก๊สหลุดอุดหลอดเลือด เป็นข้อกังวลหลักของนักดำน้ำทะเลลึกเนื่องจากแก๊สในเลือดมนุษย์ (โดยปกติคือ ไนโตรเจน และฮีเลียม) สามารถละลายได้ง่ายและในปริมาณที่สูงขึ้นในระหว่างการดำลงสู่ทะเลลึก อย่างไรก็ตามเมื่อนักดำน้ำขึ้นสู่ความดันบรรยากาศปกติ แก๊สจะไม่ละลายทำให้เกิดฟองอากาศเล็ก ๆ ในเลือด สิ่งนี้เรียกอีกอย่างว่าโรคจากการลดความกดอากาศ หรือ โรคน้ำหนีบ (decompression sickness) ปรากฏการณ์นี้อธิบายได้โดยกฎของเฮนรีในวิชาเคมีกายภาพ
ภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดจากวัสดุอื่นนั้นหายาก ภาวะสิ่งติดเชื้อหลุดอุดหลอดเลือด เกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อที่เป็นหนองฝี (เนื้อเยื่อที่มีหนอง) หลุดออกจากจุดรวมเดิม ภาวะเนื้อเยื่อหลุดอุดหลอดเลือด มีความใกล้เคียงกับการแพร่กระจายของมะเร็ง ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเนื้อเยื่อมะเร็งแทรกซึมเข้าไปในเส้นเลือดและชิ้นส่วนเล็ก ๆ จะถูกปล่อยเข้าสู่กระแสเลือด ภาวะสิ่งแปลกปลอมหลุดอุดหลอดเลือด เกิดขึ้นเมื่อวัสดุภายนอกเช่น แป้งโรยตัว เข้าสู่กระแสเลือดและทำให้เกิดการกีดขวางหรืออุดตันการไหลเวียนโลหิต ภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดจากกระสุนปืน เกิดขึ้นประมาณ 0.3% ของบาดแผลจากกระสุนปืน ภาวะสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดจากน้ำคร่ำ เป็นภาวะแทรกซ้อนที่หาได้ยากในระหว่างการคลอดบุตร
สามก๊ก จอมราชันย์อหังการ
สามก๊ก จอมราชันย์อหังการ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยอี ฮัก-อิน และวาดภาพโดยคิง กงตะ เริ่มต้นพิมพ์ในนิตยสารมอร์นิงรายสัปดาห์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 หลังจากอี ฮัก-อินเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2541 คิง กงตะเขียนมังงะต่อโดยทั้งแต่งเรื่องและวาดภาพจนกระทั่งถึงตอนจบบริบูรณ์ในปี พ.ศ. 2548 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 36 เล่ม มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์บุรพัฒน์
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง 26 ตอน ผลิตโดยสตูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศทางช่องนิปปงทีวีตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2552
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมียอดจำหน่ายมากกว่า 18 ล้านเล่ม ในปี พ.ศ. 2541 สามก๊ก จอมราชันย์อหังการชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 22 ในสาขาทั่วไป
วัดโคกพระเจดีย์
วัดโคกพระเจดีย์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านโคกพระ ตำบลโคกพระเจดีย์ อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูประภัศร์ กิติคุณ (พระมหาเติม)
เดิมเป็นพื้นที่ดอนมีลักษณะเป็นโคกเก่า ๆ น่าจะมีวัดร้างตั้งอยู่ ต่อมามีประชาชนมาอยู่อาศัยบริเวณนี้มากขึ้น จึงใช้สถานที่แห่งนี้สร้างวัดขึ้น ชื่อ "วัดโคกพระเจดีย์" ซึ่งต่อมาตำบลโคกพระเจดีย์ได้ตั้งชื่อตามวัดนี้ ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2465
อุโบสถประดิษฐาน หลวงพ่อดำ มีรูปลักษณ์เป็นองค์สีดำ แต่ในปี พ.ศ. 2563 ค้นพบว่าภายใต้เนื้อทองเปลวที่ชาวบ้านมาปิดไว้นั้น มีเนื้อที่ถูกหล่อด้วยทองคำ เงิน และนาค เป็นเนื้อสามกษัตริย์ ถือเป็นพระปรานเนื้อสามกษัตริย์องค์แรกและหนึ่งเดียวในจังหวัดนครปฐม แต่ทั้งนี้ยังไม่ทราบประวัติองค์พระว่าเป็นยุคใด ในวัดยังมีซากเจดีย์โบราณ สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยม ย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานสิงห์ซ้อนลดหลั่นกันขึ้นมา 3 ชั้น องค์ระฆังประดับปูนปั้นลายใบไม้ ส่วนยอดเป็นชุดมาลัยเถา
หลี เหม่ยเสียน
"หลี่เหม่ยเสียน" (จีน:黎美嫻) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Kitty Lai "คิตตี้ ไหล่ (สำเนียงกวางตุ้ง)" เป็นอดีตนักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง ในยุค 80s เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงสาวไม่กี่คน ที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นนักแสดงหญิงที่สวมใส่ชุดจีนโบราณ ได้สวยมากที่สุดคนหนึ่ง ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี และเคยถูกจัดอันดับโดยทีวีบีให้เป็นหนึ่งในสิบดาราจอแก้วแห่งยุค 80 ที่สวยที่สุดของทางช่อง
ทางด้านการแสดง เธอเคยได้รับชมจากสื่อว่า เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงไม่กี่คนที่สามารถเล่นบทร้องไห้ได้สะเทือนใจผู้ชม แต่เมื่อยิ้มก็ทำให้โลกสดใสได้ทันที ผลงานที่เป็นที่จดจำมากที่สุดของเธอคือการรับบท "เตี่ยเมี่ยง" ในละครเรื่อง ดาบมังกรหยก ปีพ.ศ. 2529 เวอร์ชันที่มี เหลียงเฉาเหว่ย แสดงนำ และยังเคยเป็นอดีตแฟนสาวของเขาอีกด้วย
ประวัติ
หลี่เหม่ยเสียน เกิดวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ในครอบครัวที่อบอุ่นและดูแลกันใกล้ชิด มีพี่น้อง 4 คน หลี่เหม่ยเสียน เป็นคนที่ 3
เธอเริ่มสนใจการแสดงตั้งแต่ 9 ขวบ หลังจากเรียนจบชั้นมัธยมปลาย ที่ "Shatin Pui Ying College" แล้ว หลีเหม่ยเสียน ได้ตัดสินใจเข้าเรียนในโรงเรียนสอนการแสดงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในปีพ.ศ. 2527 ในรุ่นเดียวกันกับ เติ้ง ชุ่ยเหวิน เส้า เหม่ยฉี กัวฟู่เฉิง และ เฉินถิงเว่ย ฯลฯ และเพื่อนร่วมรุ่นที่สนิทคือ เติ้งชุ่ยเหวิน หลังจากเรียนจบการแสดงเธอก็เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในช่อง "ทีวีบี" ทันที
เข้าสู่วงการละคร
ในปีพ.ศ. 2528 ในเริ่มแรกสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้ให้เธอรับบทเป็นตัวสมทบ หรือ ตัวประกอบ ซึ่งน้อยคนนักจะรู้ ในหลายต่อหลายเรื่อง โดยเริ่มจากละครสากลย้อนยุคเรื่อง "เจ้าพ่อฮ่องกง" (The Battle Among the Clans :大香港 1985) ที่มีดาราดังอย่าง โจวเหวินฟะ แสดงนำและมี กงฉือเอิน เป็นนางเอก และยังมี หลิวชิงเหวิน และ กวนหลี่เจียะ ร่วมแสดง, ละครเรื่อง "3 ก๊ก ตอน ศึกสองแผ่นดิน" (The Battlefield :楚河漢界 1985) ที่มีดาราดังอย่าง อู๋ฉีหัว สือซิว เฉินอวี้เหลียน นำแสดง อีกทั้งยังได้ดาราดังอย่าง องเหม่ยหลิง มาเล่นรับเชิญ ให้อีกด้วย, ต่อมาเป็นตัวประกอบในละครดังเรื่อง "ซิยิ่นกุ้ย พิชิตตะวันออก" (The Legend of the General Who Never Was :薛仁貴征東 1985) โดยมี "ว่านจื่อเหลียง" และ "เติ้งชุ่ยเหวิน" นำแสดง
ปีพ.ศ. 2529 เธอเริ่มรับบทเด่นเป็นครั้งแรกในละครเรื่อง "สับคู่ชู้ชื่น" (Changing Partners :執位夫妻 1986) นำแสดงโดย เจิงเจียง และ เจิ้งอวี้หลิง ละครต่อมาเรื่อง "ตี้ชิง" (The Legend of Dik Ching :狄青 1985) โดยได้รับบทเด่นคู่กับ เหมียวเฉียวเหว่ย เป็นผลงานแจ้งเกิดของเธอในวงการบันเทิงทันที ผลงานต่อมา "จอมโจรอาหนิว" (The Ordeal Before the Revolution :賊公阿牛 1986) รับบทนางรอง ร่วมแสดงกับ หวงเย่อหัว, ละครแนวอภินิหารเรื่อง "เทพเจ้าหวังต้าเซียน" (Legend Of Wong Tai Sin :黃大仙 1986) รับบทสมทบร่วมแสดงกับ เจิ้งเส้าชิว เซี่ยะเสียน เฉิน ซิ่วจู จวง จิ้งเอ๋อ เหมาซุ่นจวิน และ นางเอกของเรื่อง "เติ้งชุ่ยเหวิน", ละครเรื่อง "วิระบุรุษโค่นอิทธิพลมืด" (Turn Around and Die :英雄故事 1986) ร่วมแสดงกับ ว่านจือเหลียง และนางเอกของเรื่องคือ "หลันเจี๋ยอิง" ผลงานเหล่านี้ทำให้เธอมีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้น แต่ผลงานที่ทำให้เธอโด่งดังทั่วเอเชีย คือเรื่อง "ดาบมังกรหยก" (The New Heaven Sword and the Dragon Sabre :倚天屠龍記 1986）ในปีเดียวกันที่เธอรับบทนางเอกเต็มตัวเป็น "เตี่ยเมี่ยง" และมี เหลียงเฉาเหว่ย รับบท "เตียบ่อกี้" เรื่องนี้ถือได้ว่าเป็นผลงานที่ดังที่สุดในชีวิตของเธอเลยก็ว่าได้ และในช่วงนี้เองที่ทำให้เธอได้พบรัก กับเหลียงเฉาเหว่ย ในกองถ่ายทำละครเรื่องนี้ กลายเป็นรักสามเส้า ระหว่างเขาและเธอ กับ ดาราสาวคนดังอีกคน เจิ้ง หัวเชียน ซึ่งเป็นแฟนของเหลียงเฉาเหว่ยในช่วงเวลานั่น ความรักของทั้งคู่เป็นที่เกรียวกราว และมีสีสันในตอนนั้นเป็นอย่างมาก ถึงขนาดที่แฟนคลับของแต่ละคนเขียนจดหมายไปต่อว่าอีกฝ่าย อย่างดุเด็ดเผ็ดร้อน ทำให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับตัวเธอ มีทั้งในแง่บวกและลบ ที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ และก็มีข่าวลือว่า เจิ้งหัวเชี่ยน เข้าไปด่าเธอในห้องแต่งตัวที่กองถ่ายละครเรื่องหนึ่ง แต่ต่อมา หลีเหม่ยเสียน ออกมา ปฏิเสธว่า เจิ้งหัวเชียนไม่เคยเข้าไปด่าเธออย่างที่เป็นข่าวเลย
ต่อมาในปีพ.ศ. 2530 เธอมีผลงานละครฟอร์มใหญ่ เรื่อง "ตำนานอักษรกระบี่" The Legend of the Book and the Sword :書劍恩仇錄 1987) ที่มีดาราชื่อดังทั้งชายและหญิงมาร่วมแสดง อาทิเช่น เยิ่นต๊ะหัว สือซิว ชี เหม่ยเจิน เฉินหมิ่นเอ๋อ เหลียงเพ่ยหลิง และ หลอฮุ่ยเจี้ยน เป็นต้น ถึงแม้ว่าละครฟอร์มใหญ่เรื่องนี้ผลตอบรับจากผู้ชมในตอนนั้น จะไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แต่...ข่าวรักๆใคร่ๆของหลีเหม่ยเสียน กับ เหลียงเฉาเหว่ย ก็ส่งเสริมให้ทั้งคู่ดังอย่างต่อเนื่อง
ถัดมาในปีพ.ศ. 2531 จู่ ๆ ก็มีข่าวอื้อฉาวว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเหลียงเฉาเหว่ย จบลงเพราะฝ่ายชายประกาศกับสื่อว่า ได้คืนดีกับ เจิ้งหัวเชี่ยนแล้ว ทำให้ หลีเหม่ยเสียน เป็นฝ่ายที่เจ็บช้ำ เป็นการสิ้นสุดความรักที่โด่งดัง 2 ปีที่คบกันของคนทั้งคู่ ส่วนผลงานของเธอในปีนี้ มีหลายเรื่อง อาทิเช่น ละครประจำปี ที่มีความยาว 5 ตอนจบ เรื่อง "คนปาบ" (Behind Silk Curtains ;大都會 1988) มีดาราชั้นนำมากมายร่วมแสดง อาเช่น เจิ้งเส้าชิว หวังหมิงฉวน ชีเหม่ยเจิน และ โจวซิงฉือ เป็นต้น ผลงานถัดมาเป็นละครแนวย้อนยุคเรื่อง "วิมานทลาย" (Withered in the Wind :名門 1988) เรื่องนี้มีนางเอกหลักถึง 2 คน และเธอก็เป็นหนึ่งในนางเอกของเรื่อง เล่นประกบกับ จางเจ้าฮุย เซียะหนิง หลินจุ้นเสียน และถือว่าเป็นละครเรื่องแรก ๆ ของนักแสดงหนุ่ม จางเหว่ย์เจี้ยน อีกด้วย ต่อมาเธอได้ร่วมแสดงละครกำลังภายในเรื่อง "จอมยุทธไช่หลีฟ่อ" (南拳蔡李佛 1988) แสดงนำโดย เมิ่งเฟย ซึ่งเป็นผลงานเรื่องสุดท้ายขอว หวงซิ่วซิ่ว ก่อนอำลาวงการ และละครดังของปีนั้นเรื่อง "เดชเซียวฮื่อยี้" (Two Most Honorable Knights :絕代雙驕 1988) ที่สถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้ให้เธอมาเจอกับพระเอกคนรักเก่า อย่าง เหลียงเฉาเหว่ย ในละครเรื่องนี้ กลายเป็นละครที่มีกระแสฮือฮา เป็นอย่างมากเพราะทั้งคู่เพิ่งเลิกกันมาได้ไม่นานนัก แต่จริงๆ แล้วในเรื่องนี้เธอเป็นคู่พระนางกับ อู๋ไต้หยง ส่วน เหลียงเฉาเหว่ย เล่นเป็นคู่พระนางกับ เซียะหนิง ส่วนผลงานเรื่องอื่น ๆ ในปีนี้ อาทิเช่นเรื่อง "เตะโลกันต์หมัดสะท้านแผ่นดิน" (The Rise of a Kung Fu Master 南拳蔡李佛 1988) แสดงร่วมกับ หวง ซิ่งซิว, และละครสากลเบาสมองเรื่อง "ผัวรสมะนาว" (檸檬丈夫 1988) ร่วมนำแสดงโดย เหลียวเหว่ยสง เวินเจ้าหลุน และ หลิวเจียหลิง ก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างดี
ในปีพ.ศ. 2532 ปีนี้เธอมีผลงานสากลแนวแอ็คชั่น 2 เรื่อง ได้แก่เรื่อง "หน่วยล่าท้าทรชน" (File Noir :無冕急先鋒 1989) ร่วมแสดงกับ เส้าจงเหิง เจิ้นจื่อตัน และอู๋เจิ้นหวี่ และเรื่อง "ตำรวจเมืองใหญ่" (The joy of being simple :大城小警 1989) แต่ผลงานดังของเธอในปีนี้ คือ ละครเรื่อง "กลับเมืองจีนกันดีกว่า" (Yanky Boy 回到唐山 :1988) ร่วมแสดงกับ หลีหมิง และ หลอเจียเหลียง และ ละครกำลังภายในเรื่อง "มังกรสะท้านบู๊ลิ้ม" (Deadly Secret 連城訣 :1989) นำแสดงโดย กัวจิ้นอัน รับบท เต็กฮุ้น เซียะหนิง รับบท จุ้ยเซ็ง และ หลี่เหม่ยเสียน รับบท เช็กฮวง และละครกำลังภายในเรื่อง "ผ่าฟ้ายุทธจักร" (the war heroes :天變 1989) ร่วมแสดงกับ กั๊วะจิ้นอัน และ เติ้ล ชุ่ยเหวิน ซึ่งการจับคู่ของ กัวจิ้นอัน กับ หลี่เหม่ยเสียน กลายเป็น คู่ขวัญในจอที่แฟนละคร ชื่นชอบเป็นอย่างมาก
ในปีพ.ศ. 2533 เป็นปีที่เธอได้มีโอกาสแสดงฝีมือการแสดงอย่างเต็มที่ เพราะทางสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ได้มอบบทบาทดราม่าให้เธอหลายเรื่อง อาทิเช่น ผลงานสุดฮิตประจำปีเรื่อง "เลือดเจ้าพ่อ" (Blood of Good and Evil :我本善良 1990) โด่งดังเป็นอย่างมาก แต่ทว่า..บทเด่นในละครเรื่องนี้ กลับเป็นนักแสดงชื่อดัง เส้าเหม่ยฉี เสียมากกว่า ละครเรื่องนี้สร้างชื่อเสียงให้กับ เส้าเหม่ยฉี เป็นอย่างมากจนเธอขึ้นมาเป็นนางเอกแถวหน้าของทางช่อง ทีวีบี ส่วน..บทบาทของหลีเหม่ยเสียน ในละครเรื่องนี้ กลับไม่เป็นที่พูดถึงมากนัก และไม่ค่อยดันให้เธอมีชื่อเสียงเพิ่มมากขึ้นเท่าใดนัก แต่ผลงานเด่นในปีเดียวกันอีกเรื่อง เป็นละครดราม่าเข้มข้นเรื่อง "มรสุมสายเลือด" (The Challenge of Life :人在邊緣 1990) ร่วมแสดงนำโดย หลีหมิง หลอฮุ่ยเจียน หลิวชิงหวิน บทบาทของเธอในเรื่องนี้ กลับได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างมาก กับบทดราม่า หนักๆ ที่เธอแสดงออกมาได้ดีเยี่ยม และละครเรื่องนี้ทำให้เธอ ได้มีเพื่อนซี้ เพิ่มมาอย่างดาราสาว หลอฮุ่ยเจียน และ เฉินฝ่าหยง อีกด้วย ผลงานเรื่องอื่น ๆ ในปีเดียวกันมี เรื่อง "มือปราบคู่เดือด" (When Things Get Tough :午夜太陽 1990) แสดงร่วมกับ อู๋เจิ้นหวี่ หวงซิวเซิน และ กัวฟู่เฉิง
ในปีพ.ศ. 2534 ประเดิมละครกำลังภายในเรื่อง "มังกรเจ้ายุทธจักร" (MYSTERY OF THE PARCHMENT :天龍奇俠 1991) ร่วมแสดงกับ หลอเจียเหลียงและ หลิวซิหมิง และบทบาทเข้มข้นที่ทำให้เธอได้รับคำชื่นชมอย่างมาก ในละครเรื่อง "อำนาจโหด" (A New Life :命運迷宮 1991) ประกบ เจิ้นจื่อตัน เจิงเหว่ยฉวน และ นักแสดงสาวชื่อดัง อย่าง เจิงหัวเชี่ยน
ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2539 เธอค่อย ๆ ถอนตัวออกจากวงการบันเทิงโดยประกาศรับงานน้อยลง เพราะเธอได้เริ่มทำงานเป็นพยาบาลให้กับ "องค์กรคริสเตียน" แห่งหนึ่งในฮ่องกง
ในปีพ.ศ. 2541 เธอได้หวนกลับมาเล่นละครให้กับสถานีโทรทัศน์ทีวีบี อีกครั้งในเรื่อง "รอยแค้นในดวงใจ" (Before Dawn 愛在暴風的日子 1998) ร่วมนำแสดงกับ ฟางจงซินและ หลินเหวินหลง แต่ทว่า..กลับไม่ได้รับความนิยม อย่างในอดีต หลังจากนั้นชื่อเสียงของเธอก็ค่อยๆ จางหายไป ถึงแม้ว่าเธอจะมีผลงานตามมาอีก ก็ไม่มีใครสนใจผลงานของเธออีกเลย
จนกระทั่งปีพ.ศ. 2544 เธอก็ออกจากวงการแสดง อย่างถาวร โดยนางเอกสาวได้หันไปทุ่มเทให้กับการทำงานเป็นพยาบาลอย่างเต็มที่ให้กับ "องค์กรคริสเตียน" ที่เธอศรัทธา
และในปีพ.ศ. 2548 หลี่เหม่ยเสียน ได้แต่งงานกับคุณ "เซียะซิ่งจ้าว" (謝興肇) ซึ่งมีอาชีพเป็น "กัปตัน" ของสายการบินคาเธย์ จนมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน และยังอยู่ด้วยกันจนถึงปัจจุบัน
เพื่อนสนิทในวงการ
ว่ากันว่า...ด้วยความที่เธอเป็นคนจริงใจ และพูดจาดี ทำให้ เธอมีเพื่อนในสนิทในวงการบันเทิงมากมายหลายคน อาทิเช่น เฉิน ฝ่าหยง (陳法蓉), เติ้ง ชุ่ยเหวิน (鄧萃雯), หลอ ฮุ่ยเจียน (羅慧娟), หลิว เหม่ยเจียน (劉美娟), ไช่ เส้าเฟิน (蔡少芬), หยางหลิง (杨羚), เหมา ซุ่นจวิน (毛舜筠).
ศาสนา
ปัจจุบัน หลีเหม่ยเสียน เป็นสมาชิกใน สมาคมศิลปินคริสเตียนฮ่องกง (Hong Kong Artistes Christian Fellowship) เนื่องจากความเลื่อมใสศรัทธาในหลักคำสอนของพระคริสตเจ้าว่าด้วยความรักและการให้อภัย โดยมี เติ้งชุ่ยเหวิน เป็น ประธาน ของสมาคมแห่งนี้
"สมาคมศิลปินคริสเตียนฮ่องกง" ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1985 โดย "เจิ้งหมิงหมิง" (ช่างแต่งหน้าคนสนิทของ องเหม่ยหลิง) ภายหลังจากที่ องเหม่ยหลิง เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายด้วยภาวะซึมเศร้าและเครียด คุณ เจิ้งหมิงหมิง เสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงก่อตั้ง สมาคมขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือ ศิลปินคริสเตียน ในฮ่องกง
ผลงาน
ละครสถานีโทรทัศน์ทีวีบี
(ปีพ.ศ. 2528):-
(ปีพ.ศ. 2529):-
(ปีพ.ศ. 2530):-
(ปีพ.ศ. 2531):-
(ปีพ.ศ. 2532):-
(ปีพ.ศ. 2533):-
(ปีพ.ศ. 2534):-
(ปีพ.ศ. 2535):-
(ปีพ.ศ. 2541):-
Paramapania
Paramapania เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาเลเซีย ถึงแปซิฟิกตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา (สหรัฐอเมริกา)
การแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา (State of the Union) เป็นการรายงานประจำปีโดยประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาต่อรัฐสภาสหรัฐอเมริกา การแถลงนโยบายดังกล่าวไม่เพียงรายงานสถานะของชาติเท่านั้น แต่ยังให้ประธานาธิบดีร่างโครงวาระนิติบัญญัติ (ซึ่งเขาต้องการความร่วมมือจากรัฐสภา) และบุริมภาพแห่งชาติของเขา
การปฏิบัตินี้มาจากคำสั่งกำหนดต่อประธานาธิบดีในมาตรา 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา ตามประเพณี ประธานาธิบดีแถลงนโยบายเป็นประจำทุกปี
ขณะที่การแถลงนโยบายดังกล่าวไม่จำเป็นต้องเป็นการกล่าวสุนทรพจน์ แต่ประธานาธิบดีทุกคนนับแต่วูดโรว์ วิลสันได้แปลงรายงานการแถลงนโยบายเป็นการกล่าวสุนทรพจน์ก่อนสมัยประชุมร่วมสองสภา ก่อนหน้านั้น ประธานาธิบดีส่วนใหญ่ส่งการแถลงนโยบายเป็นรายงานลายลักษณ์อักษร
นับแต่วิลสัน การแถลงนโยบายประจำปีตามปกติมีขึ้นในเดือนมกราคมก่อนสมัยประชุมร่วมสองสภาของสหรัฐอเมริกา และจัดขึ้นในห้องประชุมสภาผู้แทนราษฎรในอาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา
สิ่งที่ริเริ่มขึ้นเป็นการสื่อสารระหว่างประธานาธิบดีกับรัฐสภาได้กลายมาเป็นการสื่อสารระหว่างประธานาธิบดีกับประชาชนแห่งสหรัฐอเมริกา นับแต่การประดิษฐ์วิทยุ และจากนั้นโทรทัศน์ สุนทรพจน์นี้ได้รับการกระจายเสียงสดในเครือข่ายส่วนมาก จองรายการตามกำหนด เพื่อเข้าถึงผู้ชมทางโทรทัศน์ใหญ่ที่สุด สุนทรพจน์นี้ ซึ่งเดิมมีขึ้นในช่วงกลางวัน ปัจจุบันจึงมักมีขึ้นในช่วงเย็น หลังเวลา 21.00 น. เวลาตะวันออก (UTC−05)
เช่นเดียวกัน ในช่วงทศวรรษล่าสุด ประธานาธิบดีที่เพิ่งรับตำแหน่งใหม่ ๆ อย่างเป็นทางการถูกเลือกให้กล่าวสุนทรพจน์ต่อสมัยประชุมร่วมสองสภาในช่วงไม่กี่เดือนแรกในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ไม่นับว่าเป็นการแถลงนโยบายประจำปีอย่างเป็นทางการ
ซ้าบ 35 ดราเคน
ซ้าบ 35 ดราเคน (Saab 35 Draken) เป็นเครื่องบินไอพ่นขับไล่ความเร็วกว่าเสียง 2 เท่าแบบแรกของประเทศสวีเดน บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955 และประจำเข้ากองทัพอากาศสวีเดนเป็นครั้งแรกเมื่อต้นปี ค.ศ. 1960 สร้างขึ้นมาทั้งหมด 644 ลำ และใช้ในกองทัพอากาศสวีเดน, ฟินแลนด์, และเดนมาร์ค ปัจจุบันได้ปลดประจำการแล้ว
รายละเอียด ซ้าบ 35 ดราเคน
ข้อมูลจำเพาะ
กีฬาเปตองในซีเกมส์ 2015
เปตอง ใน ซีเกมส์ 2015 จัดขึ้นที่ ปาเด็ง, ประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 6–15 มิถุนายน 2558
ในครั้งนี้นักกีฬาไทยสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการคว้าเหรียญทองมาทั้งหมด 8 เหรียญ จากการส่งเข้าแข่งขันทั้งหมด 8 ประเภท
แขวงถนนนครไชยศรี
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงถนนนครไชยศรีตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตดุสิต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
กลองตะโพน
กลองตะโพน คือตะโพนที่นำมาตีแบบกลองทัด กลองตะโพนใช้ตะโพน 2 ลูก เสียงสูงและเสียงต่ำแล้วนำมาตั้งขึ้นแบบกลองทัด ใช้ไม้ระนาดนวมเป็นไม้ตี ใช้เล่นในวงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ นอกจากนี้ยังใช้แทนกลองทัดในวงปี่พาทย์ไม้นวมเมื่อบรรเลงภายในอาคาร เพื่อไม่ให้เสียงดังเกินไป