cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ต่อ สันติศิริ
หลังจากดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการและผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ บริษัท ทีบีดับบลิวเอ ไทยแลนด์ ต่อ สันติศิริ ได้ออกมาเปิดบริษัทร่วมกับ Kanaporn Hutcheson ภายใต้ชื่อ Nude Communication ซึ่งต่อมาในปี 2554 ได้รวมกิจการกับ Jureeporn Thaidumrong เป็นบริษัท nudeJEH
ปัจจุบัน ต่อ สันติศิริ ดำรงตำแหน่ง Chairman ที่บริษัท nudeJEH จำกัด และเป็นที่ปรึกษาให้ธุรกิจต่างๆ มากมาย
อนันต์ ภักดิ์ประไพ
อนันต์ ภักดิ์ประไพ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก 2 สมัย
ประวัติ
อนันต์ ภักดิ์ประไพ เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2480 เป็นบุตรของนายอรุณ กับนางชวนชื่น ภักดิ์ประไพ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม จังหวัดพิษณุโลก จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 จากโรงเรียนศิริศาสตร์ และจบการศึกษาสาขาวิชาช่างกลโรงงาน จากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ และปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต จากวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม
การทำงาน
นายอนันต์ เป็นผู้ก่อตั้งกิจการรถเมล์บ้านเรา ที่เปิดบริการรถเมล์รอบเมืองพิษณุโลก ต่อมาได้เข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก ได้รับเลือกตั้งสมัยแรก จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด และได้รับเลือกตั้งอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 ในสังกัดพรรคไท
นายอนันต์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 และลาออกในเวลาต่อมา เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2519
หลังจากการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2514 ไม่นาน นายอนันต์ ร่วมกับนายอุทัย พิมพ์ใจชน ส.ส.จังหวัดชลบุรี ของพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมด้วย ส.ส.จังหวัดชัยภูมิ คือ นายบุญเกิด หิรัญคำ ได้ยื่นฟ้องต่อศาลอาญาให้ดำเนินคดีต่อคณะปฏิวัติในข้อหากบฏต่อแผ่นดิน ถือเป็นท้าทายอำนาจของผู้มีอำนาจอย่างตรงไปตรงมา แต่แล้วศาลได้ตีความ และทำให้ทั้งสามคนตกเป็นจำเลย และสั่งให้จำคุกนายอุทัย เป็นเวลา 10 ปี และนายบุญเกิด กับนายอนันต์ คนละ 7 ปี ซึ่งทั้งหมดได้ถูกปล่อยตัวหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ในสมัยรัฐบาลที่มีนายสัญญา ธรรมศักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี เขาจำคุกระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ตามคำสั่งหัวหน้าคณะปฏิวัติ ที่ 36/2515 และออกจากคุกวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2517 ตามพระราชบัญญัติยกเลิกคำสั่งหัวหน้าคณะปฏิวัติที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน 2515 พ.ศ. 2517
หลังจากวางมือทางการเมือง นายอนันต์ ได้ประกอบธุรกิจโรงแรมขนาดเล็กในจังหวัดพิษณุโลก
ถึงแก่อนิจกรรม
นายอนันต์ ถูกฆาตกรรมเพื่อชิงทรัพย์ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2554 ในโรงแรมของตนเอง
แลค กัตชึญสกี
แลค อาแล็กซันแดร์ กัตชึญสกี (Lech Aleksander Kaczyński) (18 มิถุนายน ค.ศ. 1949 - 10 เมษายน ค.ศ. 2010) เป็นอดีตประธานาธิบดีโปแลนด์ระหว่างปี 2005 ถึง 2010 เป็นนักการเมืองพรรค Prawo i Sprawiedliwość (Law and Justice, PiS) กัตชึญสกีดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีกรุงวอร์ซอระหว่างปี 2002 ถึงเดือนธันวาคม 2005 เขามีฝาแฝดเป็นอดีตนายกรัฐมนตรีโปแลนด์ชื่อยารอสวัฟ กัตชึญสกี
แลค กัตชึญสกีและภริยา มาเรีย กัตชึญสกา เสียชีวิตในเหตุเครื่องบินของกองทัพอากาศโปแลนด์ตกที่แคว้นสโมเลนสค์ ประเทศรัสเซียขณะเดินทางไปร่วมพิธีรำลึก 70 ปีเหตุการณ์การสังหารหมู่กาตึญ
อ้างอิง
1949 2010
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2022
ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี หรือ เอเอฟซี ยู-23 เอเชียนคัพ ปี 2022 (2022 AFC U-23 Asian Cup) เป็นการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี ครั้งที่ 5 จัดขึ้นโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) ซึ่งการแข่งขันนี้เป็นการแข่งขันฟุตบอลแบบจำกัดอายุระดับนานาชาติสำหรับทีมชาติชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปีในทวีปเอเชีย
ทัวร์นาเมนต์นี้ตามกำหนดเดิมจะต้องจัดที่ประเทศอุซเบกิสถาน ระหว่างวันที่ 6–24 มกราคม พ.ศ. 2565 แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 และกำหนดโปรแกรมขึ้นมาใหม่เป็นวันที่ 1–19 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ทั้งหมด 16 ทีมจะเข้าร่วมในการแข่งขัน โดยมีเกาหลีใต้เป็นแชมป์เก่า
รอบคัดเลือก
แต่ละนัดในรอบคัดเลือกจะลงเล่นระหว่างวันที่ 23–31 ตุลาคม พ.ศ. 2564
การจับสลาก
16 ทีมจะถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีจำนวนสี่ทีม, กับการจัดทีมวางขึ้นอยู่กับผลงานของพวกเขาในฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2020 การจับสลากได้จัดขึ้นในสนามกีฬาบุนยอดกอร์ ณ เวลา 12:00 น. ของวันที่ 17 กุมภาพันธ์ (ตามเวลาท้องถิ่นของอุซเบกิสถาน: UTC+5)
รอบแบ่งกลุ่ม
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, UT (UTC+5).
อันดับทีมในรายการ
ตามหลักในฟุตบอล แมตช์ที่ตัดสินในช่วงต่อเวลาพิเศษจะนับเป็นชนะและแพ้ ส่วนแมตช์ที่ตัดสินในการยิงจุดโทษหลังต่อเวลาะนับเป็นเสมอ
คณะกรรมการโอลิมปิกเนปาล
คณะกรรมการโอลิมปิกเนปาล (नेपाल ओलम्पिक समिति; Nepal Olympic Committee, รหัสไอโอซี: NEP) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศเนปาลสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2505 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศเนปาล เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากเนปาลเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
มหาวิทยาลัยไมนทซ์
มหาวิทยาลัยไมนทซ์ (University of Mainz; Johannes Gutenberg-Universität Mainz) หรือชื่อเต็มว่า มหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในเมืองไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเยอรมนีที่มีชื่อเสียงด้านวิทยาศาสตร์ และเศรษฐศาสตร์
ประวัติมหาวิทยาลัย
การปฏิวัติฝรั่งเศส (ค.ศ. 1789-1799) ส่งผลกระทบต่อมหาวิทยาลัยอย่างมาก โดยส่งผลให้มีการจัดตั้งสาธารณรัฐไมนทซ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1792 ซึ่งภายหลังถูกยึดครองโดยปรัสเซีย มหาวิทยาลัยไมนทซ์ได้หยุดการเรียนการสอนลงเนื่องจากภัยสงครามและภาวะความไม่สงบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาดังกล่าว ยกเว้นการเรียนการสอนในสาขาวิชาการแพทย์ที่ยังดำเนินมาจนถึง ค.ศ. 1818 อย่างไรก็ดี หน่วยงานของมหาวิทยาลัยบางหน่วย อาทิ มูลนิธิกองทุนแห่งมหาวิทยาลัยไมนทซ์ โรงเรียนสอนศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก และโรงเรียนสอนวิชาการพยาบาลยังคงเปิดทำการเรื่อยมา ทำหน้าที่รักษาขนบธรรมเนียมของมหาวิทยาลัยที่ยังหลงเหลืออยู่เอาไว้
มหาวิทยาลัยเปิดทำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1946 ภายหลังจากการสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองกำลังยึดครองของฝรั่งเศส (French Occupying Power) ซึ่งยึดครองดินแดนบริเวณนั้น โดยได้รับการสถาปนาชื่อใหม่เป็นมหาวิทยาลัยโยฮันเนสกูเทนแบร์กแห่งไมนทซ์ (Johannes Gutenberg University of Mainz) ตามชื่อของโยฮันเนส กูเทนแบร์ก นักประดิษฐ์ชาวเยอรมันที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีการพิพม์ในยุคสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของยุโรป
รภัทร แก้วมีชัย
มิ้น รภัทร แก้วมีชัย (เดิมชื่อ สวรรยา) เป็น นักร้อง, นักแต่งเพลง, อาจารย์สอนร้องเพลง สอนฝึกเสียง และ พิธีกร มีผลงานสร้างชื่อคือเพลง สักวันคงเจอ, นานแล้ว, เลิกกัน และ อิ่มอุ่น เป็นต้น
ประวัติ
เกิดที่จังหวัด กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมที่ โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จ.เชียงราย แล้วจึงสอบเข้า คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (สาขาวิชาภาพยนตร์และภาพนิ่ง) นอกจากนี้ยังจบการศึกษาระดับ ปริญญาโท จากสองสถาบัน คือ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาวิชาวาทวิทยา และ Master of Music (Performance) ที่ University of Surrey ประเทศอังกฤษ
ด้านการร้องเพลง
มิ้น รภัทร เริ่มเข้าห้องบันทึกเสียงตั้งแต่ยังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี จากการร้องเพลงประกอบ ละครเวที คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แทบทุกปีจนกระทั่งเรียนจบ และได้เข้าสู่การเป็นนักร้องอาชีพจากการชักชวนของรุ่นพี่ที่ชมรมดนตรีสากลของจุฬาฯ หรือ ซียูแบนด์ จากนั้นจึงทำงานด้านนี้เรื่อยมาทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง มีผลงานทั้งอัลบั้มเดี่ยว อัลบั้มรวมศิลปิน เพลงในโปรเจกต์พิเศษต่างๆ เพลงประกอบละคร เพลงประกอบภาพยนตร์ เพลงประกอบโฆษณา รวมไปถึงร้องไกด์ ร้องคอรัสให้ศิลปินมากมาย อาทิเช่น ตอง ภัครมัย, ฟิล์ม รัฐภูมิ, Girly Berry, เฟย์ ฟาง แก้ว, ซี มัฑณาวี ฯลฯ
หลังร่วมงานกับค่ายเพลงต่างๆ ทั้งค่ายเพลงอินดี้, RS, GMM Grammy ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2545 จนถึงปี พ.ศ. 2552 เธอก็ห่างหายจากการออกอัลบั้มไปถึง 6 ปี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2558 เธอจึงกลับมาพร้อมกับผลงานเพลงใหม่โดยครั้งนี้ไม่ได้สังกัดค่ายเพลงใดๆ และยังผลิตผลงานเพลงออกมาเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบัน
พีระมิดคูฟู
พีระมิดคูฟูหรือ พีระมิดคีออปส์ นิยมเรียกกันโดยทั่วไปว่า มหาพีระมิดแห่งกีซา (The Great Pyramid of Giza) เป็น พีระมิดในประเทศอียิปต์ที่มีความใหญ่โตและเก่าแก่ที่สุดในกลุ่มพีระมิดแห่งกีซา เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัย ฟาโรห์คูฟู (Khufu) แห่ง ราชวงศ์ที่ 4 ซึ่งปกครองอียิปต์โบราณ เมื่อประมาณ 2,600 ปีก่อนคริสตกาล หรือกว่า 4,600 ปีมาแล้ว เพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษาพระศพ ไว้รอการกลับมาคืนชีพ ตามความเชื่อของชาวอียิปต์ในยุคนั้น มหาพีระมิดนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และเป็นหนึ่งเดียว ในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ยุคโบราณ ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
ขนาดและรูปทรงของพีระมิดคูฟู
เมื่อก่อสร้างแล้วเสร็จในสมัยของฟาโรห์คูฟู มหาพีระมิด มีความสูงถึง 147 เมตร (481 ฟุต หรือประมาณเท่ากับอาคารสูง 40 ชั้น เมื่อคิดความสูงที่ชั้นละ 3.5 เมตร) นับจากก่อสร้างแล้วเสร็จ พีระมิดคูฟูนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลก เป็นเวลาต่อเนื่องยาวนานถึง 43 ศตวรรษ จนกระทั่ง มีการก่อสร้าง มหาวิหารลินคอล์น (Lincoln Cathedral) ที่ ประเทศอังกฤษ ซึ่งมียอดวิหารสูง 160 เมตร ในปี พ.ศ. 1843 (ค.ศ. 1300) ซึ่งต่อมายอดวิหารนี้ถูกพายุทำลายในปี พ.ศ. 2092 (ค.ศ. 1549) แต่ขณะนั้นส่วนยอดพีระมิดคูฟูก็สึกกร่อนลงจนมีความสูงไม่ถึง 140 เมตร ทำให้ วิหารเซนต์โอลาฟ (St. Olav's Church) ในประเทศเอสโตเนีย ซึ่งเพิ่งก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2062 (ค.ศ. 1519) กลายเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลกด้วยความสูงของยอดวิหาร 159 เมตร ปัจจุบันมหาพีระมิดมีความสูง ประมาณ 137 เมตร ซึ่งต่ำกว่าเมื่อแรกสร้างประมาณ 10 เมตร และรัฐบาลอียิปต์ได้ดำเนินการติดตั้ง โครงโลหะเพื่อแสดงถึงความสูงที่แท้จริง ขณะก่อสร้างแล้วเสร็จ ไว้ที่ส่วนยอดของ มหาพีระมิดคูฟู
ตามที่มีข้อมูลปรากฏในแหล่งต่างๆ อ้างถึง จำนวนหิน ที่นำมาก่อสร้าง พีระมิดคูฟู ต่างกันไปตั้งแต่ 2 ล้านถึง 2.6 ล้านก้อน ประมาณน้ำหนักเฉลี่ยก้อนละ 2.5 ตัน โดยจัดเรียงซ้อนกันขึ้นไปประมาณ 200 ชั้น คิดเป็นน้ำหนักรวมกว่า 6 ล้านตัน
สิ่งที่น่าสังเกตอย่างหนึ่งคือด้านทั้ง 4 ของพีระมิดหันออกในแนวทิศ เหนือ ใต้ ตะวันออก ตะวันตก ถูกต้องแม่นยำตามทิศจริงไม่ใช่ตามทิศเหนือแม่เหล็ก จึงไม่ใช่การกำหนดทิศด้วยเข็มทิศ ตำแหน่งของพีระมิดนั้น คลาดเคลื่อนจากทิศเหนือเพียง 3 ลิปดา 6 พิลิปดา แสดงถึงความสามารถของ ชาวอียิปต์โบราณ ในการประยุกต์ความรู้ทางดาราศาสตร์ มาใช้ในการกำหนดทิศทางได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้คนงานก่อสร้างพีระมิดคูฟูยังสามารถทำงานได้อย่างเที่ยงตรงน่าทึ่ง โดยหินตรงส่วนฐานของพีระมิดจัดวางได้เสมอกัน มีความคลาดเคลื่อน เพียงไม่ถึง 2.5 เซนติเมตร และแต่ละด้านของฐานพีระมิด มีความกว้างคลาดเคลื่อนจากกัน เพียงไม่เกิน 8 นิ้ว หรือคิดเป็นเพียง 0.09 % ซึ่งถือว่าน้อยมาก เมื่อเทียบกับขนาดงานก่อสร้าง และระดับเทคโนโลยีในขณะนั้น
วิธีการสร้างมหาพีระมิดแห่งกีซา
วิธีการยกแท่งหินขนาดใหญ่หนักหลายสิบตัน เพื่อประกอบขึ้นเป็นพีระมิดอย่างแม่นยำยังเป็นปริศนา โครงสร้างเหนือห้องเก็บโลงพระศพ ในพีระมิดคูฟู ประกอบขึ้นด้วย แท่งหินแกรนิตสีแดงขนาดใหญ่หลายสิบแท่งซ้อนทับกัน 5 ชั้น แต่ละแท่งมีน้ำหนัก 50 ถึง 70 เมตริกตัน แท่งหินขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่พบในหมู่พีระมิดกีซาอยู่ภายในวิหารข้างพีระมิดเมนคีเรเป็นแท่งหินปูนที่มีน้ำหนักมากถึง 200 เมตริกตัน  เป็นน้ำหนักประมาณเท่ากับชิ้นส่วนหนักที่สุดภายในเรือไททานิค ซึ่งไม่มีปั้นจั่นใดๆ ในอู่ต่อเรือขณะนั้นสามารถยกได้ จนผู้สร้างเรือต้องว่าจ้างทีมงาน ชาวเยอรมัน มาสร้างปั้นจั่นยักษ์สำหรับยกชิ้นส่วนดังกล่าว
เฮโรโดตัส (Herodotus) นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ซึ่งเดินทางไปอียิปต์ช่วง 450 ปีก่อนคริสตกาล หรือประมาณ 2 พันปีเศษหลังจากพีระมิดสร้างเสร็จ ได้บันทึกคำบอกเล่าของนักบวชชาวอียิปต์โบราณไว้ว่า ในการสร้างพีระมิดชาวอียิปต์โบราณมีอุปกรณ์บางอย่างทำด้วยไม้ใช้สำหรับยกหินขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามไม่พบหลักฐานอื่นๆ ที่อ้างอิงถึงเครื่องมือนี้ ไม่ว่าจะเป็นภาพวาด หรือบันทึกโบราณ เฮโรโดตัสยังได้บันทึกไว้ว่าการก่อสร้าง พีระมิดคูฟู ทำเฉพาะช่วงฤดูน้ำหลากซึ่งประชากรว่างจากการเพาะปลูก นั่นคือ ประมาณปีละ 3 - 4 เดือน และก่อสร้างอยู่ 20 ปี จึงแล้วเสร็จ
เนื่องจากเทคโนโลยีในขณะนั้นยังไม่มีระบบปั้นจั่นไม่รู้จักแม้กระทั่งล้อเลื่อน และไม่มีหลักฐานการใช้พาหนะที่ลากด้วยแรงสัตว์ การเคลื่อนย้ายหินจึงใช้แรงงานคนลากเข็นไปบนแคร่ไม้ โดยมีการราดน้ำเพื่อช่วยลดแรงเสียดทาน การเคลื่อนย้ายวัตถุน้ำหนักมากๆ ด้วยวิธีนี้มีหลักฐานเป็นภาพแกะสลักนูนต่ำบนฝาผนังหิน ซึ่งแสดงการเคลื่อนย้ายเทวรูปหินขนาดใหญ่ด้วยแรงคนนับร้อย
วิธีการลำเลียงหินขึ้นสู่บริเวณก่อสร้างในระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างการก่อสร้างคืออีกส่วนหนึ่งที่เป็นปริศนา แนวคิดแรกเริ่มเชื่อกันว่าชาวอียิปต์โบราณใช้วิธีสร้างทางลาดบริเวณด้านข้างของพีระมิด และชักลากหินขึ้นตามทางลาดที่ก่อสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามความสูงของระดับการก่อสร้างจนถึงจุดสูงสุดยอด และเมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จจึงทำการรื้อทางลาดดังกล่าวออกคงเหลือไว้แต่ พีระมิด ที่สร้างเสร็จ  ถ้าแนวคิดนี้เป็นจริงสิ่งก่อสร้างใหญ่ที่สุดในโลกยุคนั้นอาจไม่ใช่พีระมิดคูฟู แต่อาจเป็นทางลาดสูงเท่าตึก 40 ชั้นที่ใช้ก่อสร้างพีระมิดแทน  มีแนวคิดอื่นๆ เสนอว่าทางลาดดังกล่าวอาจไม่ได้สร้างอยู่ด้านใดด้านหนึ่งข้างพีระมิด แต่อาจสร้างเป็นทางวนรอบพีระมิดแทน หรืออาจบางทีแต่ละชั้นของพีระมิดนั่นเองคือทางที่ใช้ชักลากหินขึ้นสู่ชั้นถัดไป ผ่านทางลาดขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมต่อระหว่างแต่ละชั้น
แม้จะยังไม่มีข้อสรุปถึงวิธีการลำเลียงหินขึ้นสู่บริเวณก่อสร้าง แต่การประกอบหินแต่ละก้อนสามารถสรุปได้ว่าผ่านการตัดแต่งแบบก้อนต่อก้อน เนื่องจากแต่ละก้อนต้องมีขนาดและแง่มุมพอดีกับหินก้อนอื่นๆที่จัดเรียงไว้ก่อนหน้า เพราะในการก่อสร้างพีระมิดไม่มีการใช้วัสดุเชื่อมประสาน หินแต่ละก้อนวางซ้อนกันอยู่ได้ด้วยน้ำหนักกดทับด้านบน และระนาบที่เท่ากันในแต่ละชั้นจึงต้องตัดแต่งอย่างปราณีตแบบก้อนต่อก้อนก่อนประกอบเข้าสู่ตำแหน่ง
ด้วยเครื่องมือง่ายๆ อย่างไม้วัดระดับแนวราบ และสายดิ่งที่ใช้ตรวจสอบผิวหน้าหินในแนวตั้ง โดยใช้ลิ่มหินควอตซ์ (Quartz) ซึ่งเป็นหินอัคนีความแข็งสูงในการขัดแต่งผิวหน้าของหินแต่ละด้านให้เรียบ ช่างหินอียิปต์โบราณสามารถสร้างผลงานดีเยี่ยม จนผิวสัมผัสระหว่างหินแต่ละก้อนห่างกันเพียง 0.02 นิ้วเท่านั้น
ควรทราบอีกว่า ณ เวลานั้นโลกยังไม่เข้าสู่ ยุคเหล็ก โดยที่เทคโนโลยีการตีเหล็กยังไม่ถูกพัฒนาขึ้นจนกว่าอีก 1 พันปีต่อมา เครื่องมือโลหะที่มีใช้ในสมัยนั้นทำด้วย ทองแดง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายหากต้องการตัดหินปูนและหินแกรนิตให้ได้ขนาดและรูปทรงตามต้องการ ผู้ศึกษาเกี่ยวกับเทคโนโลยียุคโบราณเชื่อว่า ช่างอียิปต์โบราณใช้ แท่งโลหะพันด้วยเชือก เพื่อหมุนปั่นแท่งโลหะเจาะรูลึกในก้อนหินโดยมีการโรยผงทรายลงในรูที่เจาะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของเครื่องมือ
วัสดุ​ที่ใช้ในการสร้างพีระมิดแห่งกีซา
แหล่งหินที่นำมาสร้างพีระมิด ไม่อยู่ในบริเวณที่ก่อสร้างแต่ต้องขนส่งจากเหมืองหินที่อยู่ห่างไกลนับร้อยไมล์ มาตามแม่น้ำไนล์ แล้วขนส่งทางบกต่อไปอีกจนถึงบริเวณก่อสร้างซึ่งห่างจากริมฝั่งแม่น้ำไนล์ประมาณ 22 กิโลเมตร หินปูนซึ่งเป็นวัสดุหลักในการก่อสร้างส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ห่างไปกว่า 200 กิโลเมตร เรียงรายตามแนวฝั่งแม่น้ำไนล์  เหมืองหินปูนใกล้ที่สุดอยู่บริเวณเมืองตูราห่างจากกรุงไคโรไปทางใต้ประมาณ 50 กิโลเมตร ส่วนหินแกรนิตที่ใช้สร้างห้องเก็บพระศพ และโลงพระศพ อยู่บริเวณตอนเหนือของเขื่อนอัสวานในปัจจุบัน ซึ่งห่างจากบริเวณก่อสร้างไปทางใต้กว่า 900 กิโลเมตร การขนย้ายหินจากระยะทางไกลขนาดนั้นต้องใช้พาหนะขนาดใหญ่ล่องตามแม่น้ำไนล์เป็นแรมเดือน ซึ่งหากเปรียบเทียบกับประเทศไทยจะประมาณเท่ากับการล่องเรือจากเชียงรายลงมาถึงกรุงเทพฯ
การลำเลียงหินขึ้นลงจะใช้แคร่เลื่อนไม้และอาจใช้จังหวะที่มีน้ำท่วมเข้าถึงบริเวณเหมืองและพื้นที่ก่อสร้าง เพื่อเพิ่มความสะดวกในการขนย้ายหิน มีข้อสังเกตว่าพาหนะที่ใช้บรรทุกหินจะต้องสามารถรับน้ำหนักได้มากถึงหลายสิบตัน จึงจะสามารถขนแท่งหินแกรนิตขนาดใหญ่ที่ใช้ในการก่อสร้าง พาหนะดังกล่าวอาจมีลักษณะคล้ายเรือใหญ่ ซึ่งมีคานให้เรือขนาดเล็กกว่าหลายๆ ลำช่วยกันพยุงรับน้ำหนักอยู่ด้านล่าง เมื่อเปรียบเทียบกับเรือขุดขนาดใหญ่ของไทยขนาด 45-55 ฝีพายซึ่งยาวร่วม 30 เมตร ยังสามารถรับน้ำหนักได้ไม่เกิน 10 เมตริกตันต่อลำ พาหนะที่ชาวอียิปต์โบราณใช้ขนส่งหินหนักถึง 70 เมตริกตันจะต้องรับน้ำหนักได้มากกว่าเรือขุดขนาดใหญ่ของไทยหลายเท่า มีการขุดพบเรือโบราณขนาดใหญ่สร้างด้วยไม้ในบริเวณเดียวกับ พีระมิดคูฟู ที่เป็นหลักฐานว่าชาวอียิปต์โบราณมีความสามารถในการต่อเรือขนาดใหญ่ได้ดี
แรงงานในการสร้างมหาพีระมิดแห่งกีซา
หากประมาณจำนวนแรงงานที่ใช้ก่อสร้างพีระมิด จากจำนวนหินที่ใช้ก่อสร้าง 2,500,000 ก้อนหารด้วยระยะเวลาก่อสร้าง ปีละ 3-4 เดือนในฤดูน้ำหลาก รวม 20 ปี จะพบว่าต้องก่อสร้างให้ได้ประมาณ 1,000 ถึง 1,400 ก้อนต่อวัน หากต้องสกัดหินจากเหมืองหินให้ได้ขั้นต่ำวันละ 1,000 ก้อน และต้องมีแรงงานขนหินออกจากเหมืองมายังแม่น้ำ แรงงานสำหรับควบคุมการขนส่งมายังพื้นที่ก่อสร้าง และแรงงานสำหรับยกหินขึ้นฝั่งที่ปลายทาง ถ้าทั้งหมดนี้ใช้คนทั้งสิ้นประมาณ 10 คนต่อหิน 1 ก้อนจะต้องมีแรงงานในส่วนนี้ไม่ต่ำกว่า 10,000 คน
นอกจากนี้ในบริเวณก่อสร้างยังต้องมีแรงงานสำหรับขนย้ายหินขึ้นสู่บริเวณก่อสร้างบนพีระมิด ผู้เขียนคิดเองว่าน่าจะเป็นแรงงานคนละชุด กับที่ขนย้ายหินมาจากแม่น้ำ และน่าจะต้องใช้คนมากว่า 8 คนต่อหิน 1 ก้อนเนื่องจากเป็นการขนย้ายหินขึ้นสู่ที่สูง ยิ่งการก่อสร้างดำเนินไประดับของพื้นที่ก่อสร้างก็จะยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และยังไม่รวมช่างฝีมือในบริเวณก่อสร้างแต่ละชั้นซึ่งต้องตัดแต่งหินให้ได้ระดับแง่มุมที่ถูกต้องแบบก้อนต่อก้อน เชื่อว่าแรงงานขนย้ายหินรวมกับแรงงานประกอบหิน น่าจะไม่ต่ำกว่า 3-4 หมื่นคนในระหว่างการก่อสร้างแต่ละปี และเป็นไปได้ว่าแรงงานที่หมุนเวียนกันมาก่อสร้างตลอด 20 ปีจะมีถึงกว่า 100,000 คน
มีเรื่องน่าสังเกตอีกประการหนึ่งเกี่ยวกับความเชื่อแต่เดิมที่ว่า พีระมิด ก่อสร้างขึ้นด้วยแรงงานทาส โดยมีการบังคับกดขี่ทาสอย่างทารุณ ทั้งหมดเป็นเพียงจินตนาการในวงการบันเทิง เมื่อหลักฐานที่พบในเวลาต่อมาบ่งชี้ว่า แรงงานที่มาก่อสร้างพีระมิดเป็นชาวอียิปต์ที่ทำงานด้วยความสมัครใจในระหว่างว่างเว้นจากงานเกษตรกรรม โดยได้รับค่าตอบแทนเป็นอาหาร เช่น หัวไชเท้าและกระเทียม และในกรณีที่ทำงานได้มากจะมีการจดบัญชีเพื่อจ่ายค่าตอบแทนให้ในรูปแบบอื่นๆ อีกด้วย ที่น่าสนใจอีกประการหนึ่งจากหลักฐานที่พบใหม่ๆ คือแรงงานที่มาก่อสร้างมีการจัดตั้งกันแบ่งเป็นหมวดหมู่ตามลำดับชั้น และมีการกำหนดหน้าที่ให้กับแต่ละกลุ่ม คล้ายกับโครงงานก่อสร้างขนาดใหญ่ในปัจจุบัน ซึ่งสำหรับเมื่อ 4,600 ปีก่อนนับว่าชาวอียิปต์มีความล้ำหน้าอารยธรรมอื่นๆ ในยุคเดียวกันมาก
นิยามของมหาพีระมิดแห่งเมืองกิช่า
เคยมีการกล่าวเอาไว้ว่าการสร้างพีระมิดแห่งเมืองอียิปต์นั้นอาจจะไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ในสมัยของอียิปต์โบราณ แต่อาจจะเป็นฝีมือของชาวแอตแลนติส ที่ได้สร้างเอาไว้  (ดูจากบทความ "แอตแลนติส")  ทำให้มีหลายแนวความคิดที่แสดงให้เห็นว่าปิรามิดได้ถูกสร้างขึ้นโดยมีนัยสำคัญที่เกี่ยวข้องกับโลก ดังจะเห็นได้จากคำนิยามของคำว่า "ปิรามิด" จากนักปราชญ์หลายท่าน เช่น อาร์คิเมดิส นักคณิตศาสตร์ชาวกรีกได้ให้นิยามของ "ปิรามิด" ดังนี้
เปรียบเทียบพีระมิดคูฟูกับสิ่งก่อสร้างยุคปัจจุบัน
หากเปรียบเทียบน้ำหนักของ พีระมิดคูฟู กับอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กอย่าง ตึกเอ็มไพร์สเตท (Empire State Building) อดีตตึกระฟ้าสูงที่สุดในโลก ซึ่งมีน้ำหนักรวม 365,000 ตัน จะพบว่า พีระมิดคูฟู มีน้ำหนักมากกว่า ตึกเอ็มไพร์สเตท ถึงประมาณ 16 เท่าครึ่ง และเมื่อเทียบกับ อาคารไทเป 101 (Taipei 101) อาคารสูงที่สุดในโลก ณ ปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) ซึ่งมีน้ำหนักรวม 700,000 เมตริกตัน พีระมิดคูฟู ยังคงมีน้ำหนักมากกว่า อาคารไทเป 101 ถึง 8 เท่าครึ่ง
พีระมิดแห่งกีซา ยังจัดเป็นงานระดับอภิมหาโปรเจกต์แม้ในยุคปัจจุบัน มีผู้ประเมินว่าหากทำการก่อสร้างพีระมิดคูฟูขึ้นใหม่เพียงหลังเดียว โดยเลือกพื้นที่ รัฐแอริโซนาในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับสถานที่ก่อสร้างพีระมิดเดิม แต่ได้เปรียบที่มีทางรถไฟสะดวกในการขนส่งวัสดุก่อสร้าง และใช้รถโฟค์ลิฟ 400 คัน เครนก่อสร้าง 20 ตัว และเฮลิคอปเตอร์ขนส่งอีก 1 ลำ โดยใช้หินปูนจากเหมืองหินสมัยใหม่รวม 4 แห่ง พร้อมทั้งงบประมาณอีกราว 45,000 ล้านบาท จะสามารถระดมก่อสร้างมหาพีระมิดคีออปส์ขึ้นมาได้ภายในเวลา 5 ปี
แต่หากต้องการสร้าง หมู่พีระมิดกีซา ทั้งหมดขึ้นมาใหม่ให้ครบทั้ง 3 หลัง นั่นหมายถึงจะต้องใช้งบประมาณกว่า 120,000 ล้านบาท และเป็นที่แน่นอนว่า หากไม่อาศัยเครื่องจักร และระบบขนส่งสมัยใหม่ การก่อสร้างมหาพีระมิดคูฟูเพียงหลังเดียว ซึ่งเปรียบได้กับการย้ายภูเขาด้วยแรงมนุษย์ ก็ยังยากจะเป็นไปได้ แม้ในยุคปัจจุบัน ไม่ว่าจะใช้งบประมาณมากมายเพียงใดก็ตาม
เปรียบเทียบความสูงพีระมิดคูฟูกับสิ่งก่อสร้างในประเทศไทย
หากเทียบความสูงกับสิ่งก่อสร้างในกรุงเทพมหานคร พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม ซึ่งก่อสร้างเพิ่มเติมในรัชกาล พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 จากพระปรางค์องค์เดิมสมัยอยุธยา ที่สูงเพียง 8 วา เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จ ใน พ.ศ. 2394 (ประมาณ ค.ศ. 1851) พระปรางค์องค์ใหญ่ มีความสูง 1 เส้น 13 วา 1 ศอก 1 คืบ 1 นิ้ว (ประมาณ 67 เมตร) นับได้ว่าเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในกรุงเทพมหานครขณะนั้น ต่อมาใน พ.ศ. 2420 (ประมาณ ค.ศ. 1877) การก่อสร้างพระเจดีย์ภูเขาทอง (พระบรมบรรพต) ซึ่งเป็นพระเจดีย์ที่สร้างบนยอดภูเขาซึ่งก่อขึ้นโดยฝีมือมนุษย์จากไม้และอิฐ ได้ดำเนินการแล้วเสร็จมีความสูง ถึงยอดเจดีย์ 1 เสัน 19 วา 2 ศอก (ประมาณ 77 เมตร) จึงนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดแห่งใหม่ในกรุงเทพมหานคร
สิ่งก่อสร้างสำคัญอีกแห่งหนึ่งได้ก่อสร้างแล้วเสร็จก่อนหน้าพระเจดีย์ภูเขาทองเล็กน้อย คือ พระปฐมเจดีย์ ที่จังหวัดนครปฐม ซึ่งเมื่อดำเนินการก่อสร้าง เจดีย์องค์ใหม่ ครอบเจดีย์องค์เดิม เสร็จสิ้นใน พ.ศ. 2413 (ประมาณ ค.ศ. 1870) ทำให้ พระปฐมเจดีย์องค์ใหม่ มีความสูงถึง 3 เส้น 1 คืบ 6 นิ้ว (ประมาณ 120.45 เมตร) นับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในประเทศไทยต่อมาอีกเป็นเวลากว่า 100 ปี
ใน พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) โรงแรมดุสิตธานีก่อสร้างแล้วเสร็จเป็นอาคาร 21 ชั้น มีความสูง 82 เมตรนับเป็นอาคารสูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากก่อนหน้านั้น อาคารสูงที่สุดในกรุงเทพฯ คือ Cathay Trust Building (Esso Building) สูงเพียง 12 ชั้นเท่านั้น
ต่อมาใน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) อาคารสำนักงานใหญ่ธนาคารกรุงเทพ ก่อสร้างแล้วเสร็จ เป็นอาคาร 32 ชั้นได้ครองตำแหน่งอาคารสูงที่สุดในกรุงเทพฯ ด้วยความสูง 134 เมตร โดยที่ยังคงมีความสูงน้อยกว่า พีระมิดคูฟู ที่อียิปต์ซึ่งขณะนั้นผุพังลงจนมีความสูงประมาณ 137 เมตร
จนถึง พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) กรุงเทพมหานครจึงมีอาคาร โรงแรมใบหยกสวีท (Baiyoke Suite Hotel) เป็นอาคาร 44 ชั้น ที่มีความสูง 151 เมตร ซึ่งนับเป็นอาคารแห่งแรกในประเทศไทย ที่มีความสูงมากกว่า พีระมิดคูฟู ที่ชาวอียิปต์สร้างไว้เมื่อ 4,600 ปีก่อน หลังจากนั้นมีการสร้างอาคารสูงทำลายสถิติ ความสูงของ ใบหยกสวีท อีกหลายแห่ง โดยที่ อาคารใบหยกทาวเวอร์ 2 (Baiyoke Tower 2) ซึ่งสร้างเสร็จในปี 2540 (ค.ศ. 1997) เป็นอาคาร 85 ชั้น มีความสูงถึง 304 เมตร กว่า 2 เท่าความสูง พีระมิดคูฟู และยังครองตำแหน่ง อาคารสูงที่สุดในกรุงเทพมหานครอยู่ ณ ปี 2549
สาปดอกสร้อย
สาปดอกสร้อย เป็นบทประพันธ์โดย เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ บทโทรทัศน์โดย ลายน้ำ กำกับการแสดงโดย ธนาพล ผังดี สร้างเป็นละครโทรทัศน์ทาง ช่อง 7 ในปึ 2559 นำแสดงโดย วงศกร ปรมัตถากร, ทิสานาฏ ศรศึก, วีรคณิศร์ กานต์วัฒนกุล และ พรชดา เครือคช ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20:30 น. เริ่มวันพฤหัสบดีที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2559 - วันพฤหัสบดีที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
ป้อมรอบกำแพงพระบรมมหาราชวัง
ป้อมรอบกำแพงพระบรมมหาราชวัง มีทั้งสิ้น 17 ป้อม สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจำนวน 10 ป้อม และสร้างเพิ่มเติมในภายหลัง แต่เดิมเป็นป้อมมีหอรบ มีหลังคามุงกระเบื้องโบกปูนทับ
รายชื่อป้อม
ป้อมทั้งหมดมีชื่อคล้องจองกัน ดังนี้
สถานที่ตั้ง
ถ้าเราเดินรอบกำแพงพระบรมมหาราชวัง เวียนตามเข็มนาฬิกาโดยเริ่มจากป้อมอินทรรังสรร ที่มุมกำแพงทิศตะวันตกต่อทิศเหนือ จะพบประตูและป้อม เรียงลำดับดังนี้
คานะ ฮานาซาวะ
คานะ ฮานาซาวะ เป็นนักพากย์หญิงสังกัดออฟฟิศโอซาวะ, และนักร้องสังกัด โซนีมิวสิกเจแปน เธอมีผลงานการพากย์มากมาย โดยเฉพาะอนิเมะ
ไซน์แรปเตอร์
ซินแรปเตอร์ (Sinraptor) เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อชนิดหนึ่ง ชื่อของมันมีความหมายว่าราชาหัวขโมยแห่งจีน ค้นพบฟอสซิลที่ประเทศจีนในปีค.ศ. 1987 ยาวประมาณ 6 เมตร อาศัยอยู่ในยุคจูแรสซิกตอนปลานเมื่อประมาณ 160 ล้านปีก่อน
คานะ ฮานาซาวะ
ซิงเกิลเปิดตัวแรกของเธอคือ โฮชิโซระ☆เดสติเนชัน (星空☆ディスティネーション (Hoshizora☆Destination)) วางจำหน่ายเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2555
เมื่อวันที่ 8 กรกฏาคม ค.ศ. 2020 เธอได้ประกาศว่าได้แต่งงานกับ เค็นโช โอโนะ นักพากย์หนุ่มชื่อดังเหมือนกับเธอ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ
โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ เดิมชื่อ โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา เปิดทำการเรียนการสอนเฉพาะในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) ในรูปแบบสหศึกษา ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 289 หมู่ 5 ถนนเอกาทศรถ ตำบลหัวรอ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้เปลี่ยนชื่อ โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ เมื่อวันที่ 2  พฤษภาคม  2546
ประวัติ
โรงเรียนพิษณุโลกศึกษาได้ขยายตัวเพื่อรองรับนักเรียน ทั้งระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายอย่างรวดเร็ว ต่อมากระทรวงศึกษาธิการมีนโยบายในการจัดการศึกษาให้ทุกโรงเรียนทั่วประเทศไทยให้มีคุณภาพทัดเทียมกัน แม้จะอยู่ส่วนใดของประเทศไทยก็ตาม อีกทั้งกรมสามัญศึกษา มีนโยบายที่จะขยายโอกาสทางการศึกษาและต้องการที่จะมีโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาอยู่ในทุกภาคของประเทศไทย ทำให้เกิดโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่ จ.สกลนคร โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ ที่ จ.นครศรีธรรมราช และมีดำริที่จะตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ ที่ จ.พิษณุโลก
ในปี พ.ศ. 2542 ผู้อำนวยการโรงเรียนพิษณุโลกศึกษา นายจุฬา ทารักษา ได้ประสานงานกับผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา คือ นายอัศวิน วรรณวินเวศร์ เพื่อขอจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ ที่โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา และผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ได้ตอบรับเป็นเบื้องต้น โดยรับโรงเรียนพิษณุโลกศึกษาเข้าเป็นเครือข่ายของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา โดยได้ดำเนินการร่วมกันผ่านกรมสามัญศึกษาเพื่อขอจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ แต่ได้ระงับไปช่วงหนึ่งเพราะผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา นายอัศวิน วรรณวินเวศร์ เกษียณอายุราชการ ต่อมาผู้อำนวยการโรงเรียนพิษณุโลกศึกษา นายมนู วัฒนไพบูลย์ ได้รับทราบการขอจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ ที่โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา และได้รับนโยบายของกรมสามัญศึกษาในการประสานงานจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ ที่โรงเรียนพิษณุโลกศึกษา จังหวัดพิษณุโลก เพราะเป็นจังหวัดที่เป็นศูนย์กลางของภาคเหนือมีสถาบันอุดมศึกษา เช่น มหาวิทยาลัยนเรศวร สถาบันราชภัฏ สถาบันราชมงคล ผู้อำนวยการโรงเรียนพิษณุโลกศึกษาได้ประสานงานกับผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพฯ ปัจจุบัน คือ นางพรรณี เพ็งเนตร เพื่อเข้าเป็นเครือข่ายโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาได้ตอบรับไม่ขัดข้องในการขอเป็นเครือข่ายเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 นายปองพล อดิเรกสาร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในขณะนั้นได้ประกาศให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนพิษณุโลกศึกษา เป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ
อาคารเรียนภายในโรงเรียน
ชั้นที่1 ใต้ถุนโล่ง เป็นโรงอาหาร ห้องอาหารครู ชั้นที่ 2 หอประชุม 800 ที่นั่ง ชั้นที่ 1 เป็นห้องปฏิบัติการคณิตศาสตร์ 2 ห้องระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 ห้องเรียน 312 313 314 315 316 ชั้นที่ 2 เป็นห้องเรียน 321 322 323 324 325 326 327 ชั้นที่1 เป็นห้องระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่6 (218) ห้องกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย 1-2 (211,212 ตามลำดับ) ห้องเรียน 213 214 215 216 217 ชั้นที่2 เป็นห้องพักครูกลุ่มสาระสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมและห้องปฏิบัติการสังคมศึกษา 2 (221) ห้องเรียน 222 223 224 225 226 227 228 ใต้ถุนอาคาร เป็นห้องโภชนาการ ห้องกลุ่มสาระสุขศึกษาและพลศึกษา ห้องคณะกรรมการสภานักเรียน ห้องอาจารย์ สหกรณ์ร้านค้าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ ชั้นที่1 เป็นห้องกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน (418) ห้อง To Be Number One (417) ห้องเก็บของ (416-417) ห้องระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (411) ห้องนอนเวร ห้องเรียน 412 413 414 415 ชั้นที่2 ห้องกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ 1 (421) ห้องเรียน 422 423 424 425 426 ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาคณิตศาสตร์ (427) ห้องปฏิบัติการคณิตศาสตร์ 1 (428) ชั้นที่3 ห้องSoundLab (438) ห้องเรียนรวม (431) ห้องเรียน 432 433 434 435 436 437 ชั้นที่1 ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ (111-112) ห้องปฏิบัติการชีววิทยา1-2 (113 114 115) ห้องเก็บสารเคมี (117) ห้องปฏิบัติการเคมี1-2 (116 118) ห้องประชุม ห้องสมุดกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ชั้นที่2 ห้องปฏิบัติการฟิสิกส์1-3 (128 127 122ตามลำดับ) ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์กายภาพ (121) ห้องพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ (123-126) ชั้นที่ 1 ห้องวงโยธวาทิต(ห้องดนตรีสากล) ห้องพักครู ชั้นที่ 2 ห้องนาฏศิลป์ตะวันตก ห้องนาฏศิลป์ไทย ห้องดนตรีไทย ห้องคหกรรมและงานประดิษฐ ชั้นที่ 3 ห้องปฏิบัติการศิลปะ ห้องงานหัตถกรรม ชั้นที่ 4 ห้องปฏิบัติการงานช่าง เรือนพยาบาล เป็นสถานที่ให้บริการในด้านยาสามัญประจำบ้านเบื้องต้นแก่นักเรียนตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับบริเวณสระว่ายน้ำโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ
โลแกน มาร์แชล-กรีน
โลแกน มาร์แชล-กรีน (Logan Marshall-Green; เกิด 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง 24, The O.C., Traveler, Dark Blue และ Quarry รวมถึงบทบาทของเขาในภาพยนตร์เรื่อง Devil, Prometheus, The Invitation (2015 film), Spider-Man: Homecoming และ Upgrade
ชีวิตวัยเด็ก
มาร์แชล-กรีนเกิดในชาร์ลสตัน เซาท์แคโรไลนา ซึ่งมีพ่อแม่เป็นครู เขาได้รับการเลี้ยงดูจากแม่ของเขาชื่อ โลว์รี มาร์แชล ในแครนสตัน โรดไอส์แลนด์ ในขณะที่เธอสอนละครเวทีที่มหาวิทยาลัยบราวน์ เขามีพี่ชายฝาแฝดชื่อเทย์เลอร์ ทั้งคู่เข้าเรียนที่ Barrington High School ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 เขาศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซีน็อกซ์วิลล์ซึ่งเขาเขียนให้หนังสือพิมพ์โรงเรียน The Daily Beacon
เขาเข้าเรียนที่ National Theater Institute ในวอเตอร์ฟอร์ด คอนเนตทิคัต และได้รับปริญญาโทสาขาวิจิตรศิลป์จากหลักสูตรการแสดงบัณฑิตที่ Tisch School of the Arts ของมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองพระยา
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดบริเวณที่ดินคลองพระยา ในท้องที่ตำบลปลายพระยา อำเภอปลายพระยา และตำบลคลองหิน อำเภออ่าวลึก ตำบลเขาดิน อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ ให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า พ.ศ. 2503 ตามมาตรา 159 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร และมาตรา 19 แห่งพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2503 ประกาศ ณ วันที่ 31 ตุลาคม 2523
ต่อมาได้จัดตั้งที่ทำการเขตฯ คลองพระยา เมื่อ พ.ศ. 2523 มีตัวอาคาร จำนวน 5 หลัง อยู่ที่บ้านคลองพระยา หมู่ที่ 4 ตำบลปลายพระยา อำเภอปลายพระยา จังหวัดกระบี่ อีกหน่วยได้จัดตั้งหน่วยเขาแก้ว หมู่ที่ 3 ตำบลเขาดิน อำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่ และหน่วยพิทักษ์ป่าบ้านทับเที่ยง หมู่ที่ 9 ตำบลปลายพระยา อำเภอปลายพระยา จังหวัดกระบี่ หน่วยทั้ง 2 หน่วย เป็นหน่วยพิทักษ์ป่า ได้ดำเนินการงานเกี่ยวกับการรักษาอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่า และออกตรวจปราบปรามในการบุกรุกทำลายป่าไม้ ตามวัตถุประสงค์ของทางราชการ
ลักษณะภูมิประเทศ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองพระยา เป็นส่วนทางตอนเหนือของเทือกเขาพนมเบญจา ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของตัวเมืองกระบี่ เทือกเขานี้มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 400 ตารางกิโลเมตร และเขาพนมเบญจาเป็นยอดเขาสูงสุด มีความสูงประมาณ 1,330 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง สภาพพื้นที่โดยทั่วไปประกอบด้วยภูเขาสูงสลับซับซ้อน ซึ่งเป็นภูเขาหินปูนที่มีลักษณะเป็น Karst landform (พื้นที่หินปูนที่มีน้ำฝนน้ำท่าชะละลายหินออกไปมากจนเป็นตะปุ่มตะป่ำเต็มไปด้วยหลุม บ่อ ถ้ำและทางน้ำใต้ดินที่น้ำละลายเอาเนื้อหินปูนแทรกซึมหายลงไป พื้นที่แบบนี้มักเป็นที่แห้งแล้งและมีธารน้ำที่ไหลลงที่ต่ำในหน้าหินแต่ตอนปลายธารน้ำจะมุดดิน) และมีความ ลาดชันเฉลี่ยประมาณ 30% ทำให้มีป่าไม้ที่สมบูรณ์และเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด รวมทั้งเป็นแหล่งต้นน้ำที่สำคัญของคลองยา คลองโตรม และคลองอิปัน ซึ่งเป็นต้นน้ำลำธารของแม่น้ำตาปี ที่ไหลออกสู่ทะเลที่อ่าวบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี สภาพดังกล่าวจะเห็นว่าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองพระยา เป็นพื้นที่ธรรมชาติที่มีความสำคัญควรแก่การอนุรักษ์ไว้เพื่อเป็นแหล่งธรรมชาติ
ลักษณะภูมิอากาศ
อากาศร้อนชื้น ฝนตกชุกตลอดปี มีฤดูฝน กับฤดูร้อน
ทรัพยากรป่าไม้
เป็นแหล่งรวบรวมทางพันธุกรรมของพันธุ์พืช จากการศึกษาพบว่าในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองพระยามีพรรณพืช จำนวน 142 ชนิด ทั้งในป่าดิบชื้นและป่าภูเขาหินปูน ที่น่าสนใจเป็นพิเศษ ในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองพระยา มีป่าภูเขาหินปูน ซึ่งเป็นป่าไม้อีกชนิดหนึ่งมีคณะผู้ศึกษาได้พบ และได้แบ่งป่าชนิดนี้ไว้ เพื่อประโยชน์ในการศึกษาวิจัยที่อาจจะเกิดขึ้น ในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพรรณไม้และการเจริญเติบโตของไม้ในป่าชนิดนี้และยังมีเป็นป่าดงดิบ ป่าเบญจพรรณ และทุ่งหญ้า มีไม้ยาง ไม้หลุมพอ มีแหล่งน้ำอุดมสมบูรณ์
ทรัพยากรสัตว์ป่า
มีสัตว์ป่าสำคัญหลายชนิด เช่น สมเสร็จ เก้ง กระทิง ลิง ค่าง กวาง และนกชนิดต่าง ๆ ที่เหมาะแก่การศึกษาค้นคว้าวิจัย
สุทรรศน์ อครวาล
สุทรรศน์ อครวาล (सुदर्शन अग्रवाल, เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1931 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองจากประเทศอินเดีย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอุตตราขัณฑ์ ตั้งแต่วันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 จนถึงวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2007) และรัฐสิกขิม ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2007 จนถึงปี ค.ศ. 2008
สุทรรศน์ อครวาล เกิดที่เมืองลูธีอาน และจบปริญญาตรีคณะนิติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมาธิการด้านสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เป็นระยะเวลา 3 ปี และในปี ค.ศ. 1981 จนถึงปี ค.ศ. 1993 เขาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการราชยสภา
ศัลยศาสตร์
ศัลยศาสตร์ หรือ ศัลยกรรม (surgery) เป็นการแพทย์เฉพาะทางที่เกี่ยวข้องกับการใช้หัตถการหรือเครื่องมือในการผ่าตัดเข้าในร่างกายผู้ป่วยเพื่อสืบค้นอาการ และ/หรือรักษาความผิดปกติ เช่น โรค หรือการบาดเจ็บต่าง ๆ เพื่อช่วยในการแก้ไขการทำงานหรือรูปลักษณ์ของร่างกาย หรือด้วยเหตุผลอื่น ๆ เรียกแพทย์ที่ศึกษามาเฉพาะทางศัลยศาสตร์ว่า ศัลยแพทย์ (surgeon)
ศัลยแพทย์ในประเทศไทยต้องสำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต และสำเร็จการศึกษาแพทย์ประจำบ้านด้านศัลยศาสตร์แล้วได้ผ่านการสอบเพื่อวุฒิบัตรและหนังสืออนุมัติเป็นผู้มีความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาศัลยศาสตร์ ของแพทยสภา และเป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย
ศัลยศาสตร์เฉพาะทาง
ในประเทศไทย แพทยสภาเป็นองค์กรที่ออกวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในสาขาเฉพาะทางศัลยศาสตร์ นอกจากศัลยศาสตร์ทั่วไปแล้วยังจำแนกเป็นสาขาย่อยต่าง ๆ ของศัลยศาสตร์ดังต่อไปนี้
คัตสึดง
คัตสึดง (カツ丼) เป็นอาหารญี่ปุ่นยอดนิยมชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ราดหน้าด้วยเนื้อหมูทอดที่หั่นเป็นชิ้น ๆ ไข่ ผัก และเครื่องปรุงรส
มันกลายเป็นประเพณีสมัยใหม่สำหรับนักเรียนญี่ปุ่นทึ่จะกินคัตสึดงในคืนก่อนสอบครั้งสำคัญหรือคืนก่อนสอบเข้าโรงเรียน เนื่องจาก คัตสึ เป็นคำพ้องเสียงกับคำกริยาในภาษาญี่ปุ่นว่า คัตสึ (勝つ) แปลว่า "ชนะ" นอกจากนี้ยังเป็นมุกตลกที่มีชื่อเสียงในภาพยนตร์ตำรวจญี่ปุ่น กล่าวคือ หลายคนคิดว่าผู้ต้องสงสัยจะพูดความจริงทั้งน้ำตาเมื่อพวกเขาได้กินคัตสึดงและถูกถามว่า "คุณเคยคิดบ้างไหมว่าแม่ของคุณจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้?" แม้กระทั่งทุกวันนี้ มุกตลกที่ว่า "เราต้องกินคัตสึดงขณะสอบปากคำ" ยังคงเป็นที่นิยมในภาพยนตร์ญี่ปุ่น
V6
V6 อาจหมายถึง
โม่ สัมบุณณานนท์
โม่ สัมบุณณานนท์ เกิดเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2449 ที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรของนายกิ๊ด-นางอุ่น สัมบุณณานนท์ เป็นพี่ชายของคำรณ สัมบุณณานนท์ นักร้องชื่อดัง
ชกชนะนักมวยต่างชาติ
เมื่อมีการจัดให้นักมวยสากลชาวไทยชกกับนักมวยสากลต่างชาติเป็นครั้งแรกเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2472 โม่ขึ้นชกกับ ยีซิล โคโรน่า (ฟิลิปปินส์)และเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 4 ซึ่งถือเป็นประวัติศาสตร์ของมวยสากลเมืองไทย
โม่ VS ยีซิล โคโรน่า
การชกระหว่างโม่กับโคโรน่านั้นมีนายเย ดี เพาเวลด์ ชาวอังกฤษเป็นผู้ตัดสินและมีการกระจายเสียงโดยหน่วยวิทยุทหารเรือไปต่างประเทศด้วย
การชกในยกที่ 1 โม่เป็นฝ่ายเดินบุกชกโคโรน่าอย่างต่อเนื่องจนโคโรน่าหน้าบวมปากแตก แต่กรรมการยังไม่ยอมจับแพ้ การชกดำเนินไปถึงยกที่ 4 ซึ่งยังเป็นไปในแบบเดิม พ.ต.ท. พระรักษาพลบุรีนายตำรวจที่ดูแลการชกจึงเข้าไปขอให้ยุติการชกเสียเพราะเกรงนักมวยฟิลิปปินส์จะเป็นอันตราย กรรมการจึงยุติการชกและตัดสินให้โม่เป็นฝ่ายชนะที.เค.โอ. ไปในยกนี้เอง
ลำตัดพญาลอมวยสวนสนุกได้บรรยายการชกระหว่างโม่กับโคโรน่าไว้ดังนี้
แขวนนวม
หลังจากชกแพ้ครั้งนั้น โม่ได้ประกาศเลิกชกมวยโดยเด็ดขาด พ.ศ. 2474 เข้าทำงานที่กรมรถไฟหลวงจนเกษียณเมื่อ พ.ศ. 2508 ถึงแก่กกรรมเมื่อ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ด้วยโรคเบาหวานกับเส้นเลือดในสมองอุดตัน รวมอายุได้ 72 ปี
เรย์มอนด์ เทรซี
เรย์มอนด์ เทรซี (Raymond Tarcy) (เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 ที่เฟรนช์เกียนา – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นนักการเมืองจากเฟรนช์เกียนา ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นวุฒิสภาฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1980 จนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1989
Nepenthes × tsangoya
N. × tsangoya ถูกเขียนถึงในหนังสือ Guide to Nepenthes Hybrids (1995) แต่การกระจายตัวของพ่อและแม่มีการซ้อนทับกันเพียงแห่งเดียวคือมินดาเนา, ประเทศฟิลิปปินส์
อันโจ
อันโจ (安城市 (Anjō-shi)) เป็นนครในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2554 มีจำนวนประชากร 179,614 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 86.01 ตารางกิโลเมตร
ทาทา อินดิกา
ทาทา อินดิกา (Tata Indica) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) รุ่นแรกของทาทา มอเตอร์ส และเป็นรถยนต์นั่งรุ่นแรกของทาทา มอเตอร์สด้วยเช่นกัน เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน โดยใช้ชิ้นส่วนร่วมกับทาทา อินดิโก (Tata Indigo) Subcompact Sedan ที่ผลิตออกมาในภายหลังจากอินดิกาเปิดตัวได้ 4 ปี ปัจจุบัน ทาทา อินดิกา มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) ดังนี้
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2541-2550)
ทาทา อินดิกา รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2541 มีฐานการผลิตในประเทศอินเดียเท่านั้น ในรุ่นแรกทาทา มอเตอร์สได้ให้ I.D.E.A Institute ออกแบบอินดิการุ่นนี้ ก่อนที่ทาทา มอเตอร์สจะออกแบบเองในรุ่นที่ 2 มีตัวถังแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์มีทั้งเครื่องยนต์เบนซินและดีเซล โดยมีเครื่องยนต์เบนซินแบบ 1.2 และ 1.4 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 1.4 ลิตร ทั้งแบบดีเซลทั่วไป เทอร์โบดีเซล อินเตอร์คูลเลอร์เทอร์โบดีเซล และดีคอร์ คอมมอนเรล ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด โดยทาทา มอเตอร์สได้ส่งไปขายในแอฟริกาภายใต้ชื่อ ทาทา บี-ไลน์ (Tata B-Line) และส่งออกในชื่อโรเวอร์ โดยใช้ชื่อ โรเวอร์ ซิตี้โรเวอร์ (Rover CityRover) อีกด้วย แต่หลังจากนั้น MG Rover ก็ล้มละลายไปหลังจากนำทาทา อินดิกามาผลิตในชื่อโรเวอร์ได้ไม่นาน เมื่อปี พ.ศ. 2548 และในทุกวันนี้ ในอินเดียก็ยังคงมีอินดิการุ่นเดิมวางขายอยู่ แม้จะเปลี่ยนโฉมไปเป็น Indica Vista แล้วก็ตาม
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2551-ปัจจุบัน)
ทาทา อินดิกา รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2551 มีฐานการผลิตในประเทศอินเดียเช่นเดิม แต่ใช้ชื่อในตลาดอินเดียว่า Indica Vista รุ่นนี้ทาทา มอเตอร์สออกแบบเอง เช่นเดียวกับ Indigo Manza ที่ทาทาออกแบบเองเช่นกัน มีตัวถังแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์มีทั้งเครื่องยนต์เบนซินและดีเซล เครื่องยนต์เบนซินจะมีขนาด 1.2 ,1.3 และ 1.4 ลิตร โดย 1.2 และ 1.4 ลิตรจะเป็นแบบ Safire และ 1.3 ลิตรจะเป็นแบบ Multijet และมีเครื่องยนต์ดีเซล 1.4 ลิตร แบบเทอร์โบดีเซล ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด ทาทาได้ส่งออกไปขายที่แอฟริกาภายใต้ชื่อ ทาทา วิสต้า อีโก (Tata Vista Ego) และยังเป็นรุ่นแรกที่ทาทา มอเตอร์สนำมาผลิตในเวอร์ชันรถยนต์ไฟฟ้า หรือ EV อีกด้วย
ตำบลบางพรม
บางพรม เป็นตำบลในอำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม มีฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางพรมตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอบางคนที มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
ต่อมาได้มีการจัดตั้งสภาตำบลบางพรม ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลบางพรมได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางพรม ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 และมีผลในวันที่ 25 ธันวาคม ปีเดียวกัน เป็นต้นมา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปากีสถาน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปากีสถาน (National Olympic Committee of Pakistan) หรือ สมาคมโอลิมปิกปากีสถาน ((پاکستان اولمپک ایسوسی ایشن; Pakistan Olympic Association; POA, รหัสไอโอซี: PAK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศปากีสถานสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2591 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศปากีสถาน เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากปากีสถานเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (โอซีเอ)
บาซิลิสค์ ซิลฟิด
บาซิลิสค์ ซิลฟิด ตัวละครในเซนต์เซย่าภาคเจ้านรกฮาเดส เป็น 1 ใน 108 สเป็คเตอร์
บทบาท
บาซิลิสค์ ซิลฟิด ปรากฏตัวครั้งแรกพร้อม ฮาร์ปี้ วาเลนไทน์, อราวเน่ ควีน และมิโนทอรัส กอร์ดอน ที่ปราสาทฮาเดสของโลกมนุษย์ เพื่อจัดการพวกเซย่าแทนไวเวิร์น ราดาแมนทีส ก่อนจะบอกว่า ถ้าแน่จริงให้ตามไปลงตัดสินแพ้-ชนะกันในยมโลก
ซิลฟิด ปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับอราวเน่ ควีนและมิโนทอรัส กอร์ดอน หลังจากที่เหล่าโกลด์เซนต์ได้รวมพลังกันทำลายกำแพงอาดูรเปิดทางไปสู่จักราลที่ผันแปรได้แล้ว ดราก้อน ชิริวขออาสาที่อยู่เพื่อกำจัดทั้ง 3 สเป็คเตอร์นี้เอง ซิลฟิดเป็นคนสุดท้ายที่จู่โจมใส่ชิริว ด้วยท่าไม้ตาย อนาเรชั่น แฟล็ป แต่ชิริวสวนกลับไปด้วยท่า มังกรถล่มโรซัน ทำให้ซิลฟิดกระเด็นไปและโกรธชิริว จนทั้ง 3 ต้องรวมพลังกันรุม
เมื่อทั้ง 3 รวมพลังกันกำจัดชิริวด้วยการรุม กลับถูกชิริวที่รวบรวมพลังครั้งสุดท้ายใช้ท่า 100 ราชันย์มังกรโรซัน ของไลบร้า โดโก จนล้มทั้ง 3 ลงได้ แต่เมื่อชิริวกระโดดออกไปยังห้วงจักรวาลแล้ว ซิลฟิดยังไม่ตายแม้จะบาดเจ็บสาหัส และกระโดดออกไปและถูกแรงกดดันย่อยสลายไปทันที เพราะไม่มีเลือดของเทพเจ้าคุ้มครอง
เซอร์พลิส
ซิลฟิดสวมชุดเซอร์พลีสบาซิลิสค์ ซึ่งเป็นสัตว์ประหลาดในเทพนิยายกรีก ที่มีรูปร่างเป็นมังกรแต่มีหัว ปีก และขาเป็นไก่
ปลาพรม
ปลาพรม หรือ ปลาพรมหัวเหม็น เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) จากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุลปลาสร้อยนกเขา มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปคือ 40 เซนติเมตร มีลำตัวกว้างและแบนข้าง หลังโค้ง ท่อนหางสั้น เกล็ดมีขนาดเล็ก ลำตัวมีเทาปนเงิน ลำตัวตอนเหนือครีบอกมีลายสีดำจาง ๆ ขวางลำตัวเป็นลักษณะเด่น นัยน์ตาเป็นสีแดง
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำ คลอง หรืออ่างเก็บน้ำทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค เป็นปลาที่หากินรวมกันเป็นฝูง ใช้ปากแทะตะไคร่น้ำตามโขดหินหรือตอไม้ใต้น้ำเป็นอาหารหลัก รวมทั้งกินสัตว์น้ำขนาดเล็ก เช่น กุ้งหรือแมลง เป็นอาหารด้วย ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันได้บันทึกไว้ว่า การตกปลาชนิดนี้ใช้เบ็ดเกี่ยวที่เป็นข้าวสุกปั้นเป็นก้อนกลม หรือใช้กุ้งหรือแมลงตกในแม่น้ำเจ้าพระยา
ยุวยาตรา
ยุวยาตรา (อังกฤษ: The Boys' Brigade) เป็นองค์กรเยาวชนนานาชาติในศาสนาคริสต์ซึ่งก่อตั้งโดย วิลเลี่ยม อเล็กซานเดอร์ สมิธ ในวันที่ 4 ตุลาคม 1853 ซึ่งที่แรกที่เริ่มกิจกรรมยุวยาตราคือ Free Church Mission Hall ที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์
ประวัติ
ยุวยาตราก่อตั้งขึ้นที่เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ โดย วิลเลี่ยม อเล็กซานเดอร์ สมิธ ในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1853 เพื่อฝึกฝนชาวคริสเตียนมี วินัยและระเบียบกึ่งทหาร ยิมนาสติก ค่ายฤดูร้อน และบริการทางศาสนาและชั้นเรียน ในปี ค.ศ. 1910 มี 2,200 โบสถ์จาก จักรวรรดิบริติช และ ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีเด็กชายที่เข้ารวมอยู่ 100,000 คน
ยุวยาตราไทย
สำหรับประเทศไทย ยุวยาตรา เริ่มเข้าสู่ประเทศไทยโดยความร่วมมือของ ยุวยาตราของประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ที่ได้ดำเนินงานจนเป็นที่ยอมรับจากกระทรวงศึกษาธิการ บรรจุให้เป็นวิชาเลือกในโรงเรียนและเป็นที่ยอมรับของคริสตจักรต่าง ๆ ให้ทั้งสองประเทศมากว่า 70 ปี
ปัจจุบัน ยุวยาตรา กองที่ 2 กรุงเทพมหานคร โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย มีจำนวนสมาชิกรุ่นกลางทั้งสิ้น 122 คน
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
กะพ้อสี่สิบ
กะพ้อสี่สิบ เป็นปาล์มในสกุลกะพ้อ ใบรูปฝ่ามือ หยักเว้าถึงแกนกลาง 25 – 35 แฉก ขอบก้านใบมีหนามแหลม ติดผลจำนวนมาก เมื่ออ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีแดง ชื่อกะพ้อสี่สิบมาจากคำที่กล่าวว่าเคยพบต้นที่มีใบถึง 40 แฉก พบกระจายพันทางภาคใต้ตั้งแต่ระนอง พังงา กระบี่ และสุราษฎร์ธานี เป็นไม้ถิ่นเดียวในประเทศไทย ใช้เป็นไม้ประดับ
พอล ครูชเทน
พอล ครูชเทน (เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 ที่เมืองเปแทนเก ประเทศลักเซมเบิร์ก – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2019) เป็นilm director และผู้ผลิตภาพยนตร์จากประเทศลักเซมเบิร์ก โดยเริ่มเป็นผู้ผลิตและผู้กำกับภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 จนถึงปี ค.ศ. 2019 เป็นระยะเวลา 31 ปี
ชุดไทยพระราชนิยม
ชุดไทยพระราชนิยม เป็นชุดที่ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายอย่างชุดไทย ออกแบบเพื่อใช้เป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติในงานพิธีทางการ
เสื้อพระราชทาน
เสื้อพระราชทาน เป็นเสื้อที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ช่างตัดฉลองพระองค์ ได้แก่ ชูพาสน์ ชูโต, พิชัย วาศนาส่ง และสมภพ หลุยลาภประเสริฐ ออกแบบให้เป็นเครื่องแบบประจำชาติในปี พ.ศ. 2522 จากนั้นโปรดให้พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นแต่งเสื้อดังกล่าวเพื่อเป็นแบบอย่างแก่สาธารณชน จนภาพจำของพลเอกเปรมมักคู่กับเสื้อพระราชทานนี้เสมอ ต่อมามีการประยุกต์และมีการแต่งกายด้วยเสื้อแบบนี้เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะนักการเมืองและข้าราชการในวาระสำคัญต่าง ๆ บ้างก็แต่งในงานพิธีต่าง ๆ เช่น งานมงคลสมรส
เสื้อพระราชทานนี้มีลักษณะใกล้เคียงกับเสื้อราชปะแตนซึ่งเป็นเสื้อที่มีมาก่อนโดยได้รับการประยุกต์จากเสื้อคลุมเนห์รูของอินเดีย แต่มีความต่างที่วัสดุในการตัดเย็บที่มีความหลากหลายกว่า เสื้อพระราชทานมีลักษณะคอเสื้อตั้งอย่างแมนดารินสูง 3.5 ถึง 4 เซนติเมตร และเรียวคอเสื้อเข้าสาบอก ขลิบรอบคอ สาบอก แขนเสื้อหรือรอยพับแขนเสื้อ กระดุมกลมแบน 5 เม็ดคลุมด้วยผ้าหรือวัสดุที่ใกล้เคียงกับสีและเนื้อผ้า มักเจาะกระเป๋าบนเสื้อที่แนวเหนือกระดุมเม็ดล่างสุดเล็กน้อย ข้างละ 1 กระเป๋า กระเป๋านอก 2 กระเป๋า กระเป๋าด้านบนตรงอกซ้าย 1 กระเป๋า หรืออาจมีมากกว่าหรือไม่มีเลยก็ได้ ตัวเสื้อมีทั้งแบบแขนสั้น แบบแขนยาว และแบบแขนยาวผูกเอว เสื้อแบบแขนยาวโดยมากจะเย็บแขนเสื้อทาบด้วยผ้าแบบและสีเดียวกันกับตัวเสื้อกว่างประมาณ 4 ถึง 5 เซ็นติเมตรเริ่มจากด้านในอ้อมด้านหน้าไปสุดเป็นปลายมนด้านหลังแขนเสื้อ และชายเสื้ออาจผ่ากันตึงหรือมีเส้นรอยตัดต่อมีหรือไม่มีก็ได้ สวมกับกางเกงขายาว
ชุดหญิง
เมื่อครั้งสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้โดยเสด็จพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราชเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐและหลายประเทศในทวีปยุโรปในปี พ.ศ. 2503 พระองค์ทรงคำนึงและมีพระราชดำริว่าควรจะจัดให้สร้างสรรค์เครื่องแบบประจำชาติให้เป็นไปตามประเพณีอันดีงาม พระองค์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ศึกษาค้นคว้าเครื่องแต่งกายของเจ้านายฝ่ายในในอดีต และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญทางประวัติศาสตร์ จากนั้นทรงโปรดให้ปรับปรุงพัฒนาให้เข้ากับยุคสมัย มีรูปแบบที่หลากหลายถึง 8 ชุด ได้แก่ ชุดไทยเรือนต้น ชุดไทยจิตรลดา ชุดไทยอมรินทร์ ชุดไทยบรมพิมาน ชุดไทยจักรี ชุดไทยดุสิต ชุดไทยจักรพรรดิ์ และชุดไทยศิวาลัย ชุดไทยพระราชนิยมเหล่านี้ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงใช้ในโอกาสต่าง ๆ และพระราชทานแบบให้แก่บุคคลใกล้ชิดได้สวมใส่ จนต่อมาเป็นที่รู้จักและใช้ในวงกว้าง
ชุดไทยจักรี
ชุดไทยจักรี ตั้งชื่อตามพระที่นั่งจักรีมหาปราสาท เป็นชุดที่มีความเป็นทางการและมีความสง่างาม โดยปกติ ชุดนี้ทอด้วยวิธีการยกเพื่อให้ชุดมีความหนาโดยไม่ต้องเสริมด้าย มักจะเสริมด้วยด้ายสีทองหรือสีเงินเพื่อเสริมให้เนื้อผ้ามีความสง่างามยิ่งขึ้น ห่มสไบ และสวมกับซิ่นจีบหน้านาง
ชุดไทยดุสิต
ชุดไทยดุสิต ตั้งชื่อตามพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ตัวเสื้อไม่มีแขน คอหน้า-หลังคว้านกว้าง ผ่าหลัง ปักเป็นลวดลายด้วยไข่มุก ลูกปัดหรือเลื่อม มีลวดลายสวยงาม ทอจากผ้ายกไหมหรือยกทอง ใช้ในงานพระราชพิธีตอนค่ำที่กำหนดให้แต่งกายเต็มยศ
ชุดไทยศิวาลัย
ชุดไทยศิวาลัย ตั้งชื่อตามพระที่นั่งศิวาลัยมหาปราสาท เป็นอีกชุดที่มีความเป็นทางการและมักใช้ในงานช่วงเย็นหรืองานพิธีสำคัญ มีลักษณะคล้ายกับชุดไทยบรมพิมาน เพียงแต่จะมีการห่มสไบเฉียงเหนือไหล่ด้วย
ชุดไทยจักรพรรดิ
ชุดไทยจักรพรรดิ ตั้งชื่อตามพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน เป็นชุดไทยที่มีผ้าคลุมคล้ายชุดไทยจักรี แต่มีความอนุรักษนิยมสูงกว่า จึงมักใช้ในพิธีที่มีความเป็นทางการสูง ส่วนบนมีสไบปักที่มีคววามหนาคลุมทับไหล่ มักจะสวมในพระราชพิธีหรือรัฐพิธีที่สำคัญ
ชุดไทยอมรินทร์
ชุดไทยอมรินทร์ ตั้งชื่อตามพระที่นั่งอมรินทร์วินิจฉัย เป็นชุดเหมาะสำหรับงานช่วงเย็น ทอจากผ้าที่มีลักษณะเงางาม ผู้สวมใส่ชุดนี้ไม่ต้องสวมเข็มขัด ตัวเสื้อสร้างตัดให้ตัวเสื้อกว้างและรอบคอกลมรอบพอดีกับผู้สวมใส่ แขนเสื้อจะตัดให้แขนสั้นเพียงข้อศอกหรือยาวถึงข้อมือก็ได้ ชุดนี้มีความงามที่ตัวเนื้อผ้าและเครื่องประดับ โดยมักมักสวมในงานพิธีเลี้ยงอาหารเย็นหรือพระราชพิธีฉลองพระชนมพรรษา ทั้งนี้มักจะประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ด้วย
ชุดไทยจิตรลดา
ชุดไทยจิตรลดา ตั้งชื่อตามพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ใช้ในงานพิธีช่วงกลางวัน เสื้อทักด้วยไหม แขนยาว ผ่าอกตลอด มีกระดุมเงิน ทอง หรือกระดุมที่กลืนกับผืนผ้า 5 กระดุม ปลายเสื้อคลุมรอบท่อนต้นของซิ่นมักแต่งในงานพิธี เช่น งานพระราชพิธีต่างๆ รับประมุขจากต่างประเทศที่มาเยือนอย่างเป็นทางการ ไม่ต้องประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ชุดไทยเรือนต้น
ชุดไทยเรือนต้น ตั้งชื่อตามเรือนต้น เป็นชุดที่มีความลำลองที่สุดในบรรดาชุดไทยพระราชนิยม ใช้ผ้าไหมมีลายริ้ว ตามขวางหรือตามยาว หรือใช้ผ้าเกลี้ยงมีเชิงซิ่น ยาวจรดข้อเท้า ตัวเสื้อแขนยาวถึงข้อมือและผ่าอกตลอด เหมาะสำหรับงานที่ไม่เป็นพิธีการ หรือในโอกาสปกติและต้องการความเรียบง่าย เช่น งานบุญ
ปลาไหลญี่ปุ่น
ปลาไหลญี่ปุ่น เป็นปลาไหลชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguillidae) พบในญี่ปุ่น, เกาหลี, จีน, ไต้หวัน และเวียดนาม ตลอดจนแถบภาคเหนือของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับปลาไหลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน ปลาไหลญี่ปุ่นใช้ชีวิตอยู่ในน้ำจืดเป็นส่วนใหญ่แต่จะไปวางไข่ในน้ำทะเล พื้นที่วางไข่ของปลาไหลญี่ปุ่นคือบริเวณกระแสน้ำศูนย์สูตรเหนือทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปจนถึงแถบตะวันตกของหมู่เกาะมาเรียนา ในขณะที่ยังเป็นตัวอ่อน พวกมันจะถูกเรียกว่าปลาเมือก พวกมันจะถูกพัดพาโดยกระแสน้ำเส้นศูนย์สูตรเหนือไปทางตะวันตกของแปซิฟิก ต่อจากนั้นก็จะถูกพัดขึ้นทางเหนือไปยังเอเชียตะวันออกโดยกระแสน้ำญี่ปุ่น (คูโรชิโอะ) ซึ่งในเอเชียตะวันออกนี้เอง พวกมันอาศัยอยู่ตามแม่น้ำ, ทะเลสาบ และปากแม่น้ำ
ปลาไหลญี่ปุ่นถือเป็นอาหารที่สำคัญของเอเชียตะวันออก ทำให้เกิดเป็นอุตสาหกรรมประมงบ่อเลี้ยงปลาขึ้นในประเทศส่วนใหญ่ของภูมิภาคนี้ ในญี่ปุ่นจะเรียกปลาชนิดนี้ว่า อูนางิ ถือเป็นวัตถุดิบสำคัญในวัฒนธรรมอาหารของญี่ปุ่น ร้านอาหารจำนวนมากนิยมเสิร์ฟโดยการย่าง กลายเป็นอาหารที่เรียกว่า คาบายากิ (蒲焼) นอกจากนี้ยังถูกใช้ในศาสตร์การแพทย์ของจีนอีกด้วย อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการทำประมงปลาชนิดนี้อย่างมหาศาล แต่จำนวนที่พบในธรรมชาติกลับลดน้อยลงจนเข้าสู่ภาวะเสี่ยงใกล้สูญพันธุ์ ตามการจัดอันดับของสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะสามารถเพาะพันธุ์ปลาชนิดนี้แล้วก็ตาม แต่ทว่าผลผลิตที่ได้ในแต่ละปีเพียงแค่ 3,000–4,000 ตัว เท่านั้น เพราะขาดซึ่งเงินทุนสำหรับพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นที่จะผลิตให้ได้ปีละหลายหมื่นตัว แต่ทว่า ดร.คัตสึชิ สิคะโมะโตะ แห่งมหาวิทยาลัยนิฮง ได้ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2009 ว่าปลาไหลญี่ปุ่นจะวางไข่ที่บริเวณร่องน้ำลึกมาเรียนาตะวันตก ใกล้เกาะกวม ทำให้ได้ทราบถึงวิถีชีวิตตลอดจนถึงพฤติกรรม รวมถึงการให้อาหารที่เหมาะสมในแต่ละช่วงวัย ซึ่งจะทำให้ได้ผลผลิตที่มากขึ้นในอนาคต
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าหนองทุ่งทอง
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม หนอง บึง ป่าพรุ และมีป่าละเมาะสลับกับทุ่งหญ้า จากสภาพป่าพรุและป่าละเมาะ จึงเหมาะสำหรับเป็นที่อยู่อาศัยและหลบภัยของนกเป็ดต่าง ๆ อีกทั้งมีหนองน้ำสลับป่าพรุ จึงเป็นแหล่งน้ำ แหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง
ลักษณะภูมิอากาศ
ลักษณะอากาศมี 2 ฤดู คือ
พืชพันธุ์และสัตว์ป่า
ชนิดพรรณไม้ มีทั้งขนาดกลางและขนาดใหญ่ ได้แก่ ตำเสา ยาง พยอม ตะแบก มะม่วงป่า หว้า ยอป่า ฯลฯ
ชนิดสัตว์ป่า ได้แก่ ลิง ค่าง ชะนี นกเป็ดน้ำหลายชนิด นกกระยางทุกชนิด นกกาน้ำ-เล็ก นกกาน้ำใหญ่ นกกระสา นกกางเขน นกตะกรุม ฯลฯ
กนก วงษ์ตระหง่าน
ศาสตราจารย์ กนก วงษ์ตระหง่าน อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) และคณะกรรมการขับเคลื่อนวาระประชาชนของพรรคประชาธิปัตย์ ด้านเศรษฐกิจและการศึกษา