cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คริส โปตระนันทน์
งานในรัฐสภา
คริส โปตระนันทน์ ได้รับการแต่งตั้งจากสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่งกรรมาธิการประจำคณะกรรมาธิการวิสามัญการพิจารณาขยายสัญญาสัมปทานทางด่วนและรถไฟฟ้า (บีทีเอส) ที่ปรึกษาประจำอนุกรรมาธิการ การฝึกอบรม สัมมนา ประชาสัมพันธ์ ค่าจ้างเหมาบริการ  ค่าจ้างที่ปรึกษาวิทยาศาสตร์ การวิจัยและถ่ายทอดเทคโนโลยี  ค่าเช่า ค่าใช้จ่าย การเดินทางไปราชการต่างประเทศ  งบดำเนินงาน  งบเงินอุดหนุน งบรายจ่ายอื่น ๆ และทุนหมุนเวียน กรรมาธิการประจำคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติยุบเลิกบรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย อนุกรรมาธิการปราบปรามทุจริตและประพฤติมิชอบประจำคณะที่ 2 ที่ปรึกษาประธานกรรมาธิการแรงงาน
ระบบรู้กลิ่น
โรคประสาทเสื่อม
โรคประสาทเสื่อมอื่น ๆ ที่มีผลต่อความผิดปกติการได้กลิ่นรวมทั้งโรคฮันติงตัน, โรคสมองเสื่อมเหตุขาดเลือดหลายจุด (multi-infarct dementia), อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส, และโรคจิตเภท แต่โรคเหล่านี้ก็ยังมีผลต่อระบบรับกลิ่นน้อยกว่าโรคอัลไซเมอร์หรือโรคพาร์คินสัน อนึ่ง โรค Progressive supranuclear palsy และ Parkinsonism ก็สัมพันธ์กับปัญหาการได้กลิ่นโดยเล็กน้อย ข้อมูลเหล่านี้ทำให้เสนอว่า การทดสอบการได้กลิ่นอาจช่วยวินิจฉัยโรคประสาทเสื่อมหลายอย่าง
คริส โปตระนันทน์
งานกิจกรรมทางสังคม
คริสจับมือร่วมกับพี่ชาย “อัพ VGB” ได้จัดตั้งกลุ่มประชาชนอาสาในนาม “เส้น-ด้าย (Zen-Dai)”  เพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโรคโควิด-19 หรือประชาชนกลุ่มเสี่ยงที่ประสบปัญหาการเดินทางอย่างปลอดภัยในการเข้ารับการตรวจรักษา โดยร่วมมือกับกุลเชษฐ วัฒนผล ซึ่งเป็นพี่ชายของกุลทรัพย์ วัฒนผล หรือ “อัพ VGB” เกมเมอร์ รุ่นบุกเบิก ที่เสียชีวิตจากโรคโควิด-19 เนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงการรักษาได้ทันเวลา
ระบบรู้กลิ่น
โรคประสาทเสื่อม
โรคประสาทเสื่อมที่มีปัจจัยทางพันธุกรรมก็สัมพันธ์กับความผิดปกติของการได้กลิ่นด้วย เช่น ที่พบในคนไข้โรคพาร์คินสันแบบเป็นในครอบครัว และคนไข้กลุ่มอาการดาวน์ งานศึกษาอื่น ๆ ยังได้สรุปแล้วด้วยว่า การเสียการได้กลิ่นสัมพันธ์กับปัญหาทางเชาวน์ปัญญา ไม่ใช่กับพยาธิสภาพแบบโรคอัลไซเมอร์
โรคฮันติงตันยังสัมพันธ์กับปัญหาในการระบุ การตรวจจับ การแยกแยะ และความจำเกี่ยวกับกลิ่น ปัญหาจะปรากฏอย่างแพร่หลายเริ่มเมื่อองค์ประกอบทางฟีโนไทป์ของโรคปรากฏขึ้น แม้จะไม่รู้ว่าปัญหาการได้กลิ่นจะเกิดก่อนนานแค่ไหนก่อนการแสดงออกทางฟีโนไทป์
สัตว์ตัวแบบโรคซึมเศร้า
งานศึกษาสัตว์ตัวแบบสำหรับโรคซึมเศร้า ได้แสดงความสัมพันธ์ระหว่างป่องรับกลิ่นกับอารมณ์และความจำ คือ การผ่าเอาป่องรับกลิ่นในหนูออก จะมีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างของอะมิกดะลากับฮิปโปแคมปัสและความเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรม ที่คล้ายกับของคนไข้โรคซึมเศร้า ดังนั้น นักวิจัยจึงใช้หนูที่ผ่าเอาป่องรับกลิ่นออกเพื่อศึกษายาแก้ซึมเศร้า
งานวิจัยได้แสดงว่า การเอาป่องรับกลิ่นออกในหนู จะทำให้เกิดการจัดระเบียบใหม่ของเดนไดรต์ ขัดขวางพัฒนาการของเซลล์ และลดสภาพพลาสติกทางประสาท (neuroplasticity) ในฮิปโปแคมปัส ความเปลี่ยนแปลงของฮิปโปแคมปัสเนื่องจากการเอาป่องรับกลิ่นออก จะสัมพันธ์กับความเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมที่ใช้กำหนดโรคซึมเศร้า ซึ่งแสดงสหสัมพันธ์ระหว่างป่องรับกลิ่นกับอารมณ์
ประวัติ
นักชีววิทยาชาวอเมริกัน ศ. ดร. ลินดา บี บัก และ ศ. ดร. ริชาร์ด แอ็กเซิล ได้รับรางวัลโนเบลสำหรับผลงานในระบบการรับกลิ่น
ปราสาทอุ้มเมือง
ปราสาทอุ้มเมือง หรือ ปราสาทโต๊ะโมะ หรือ วัดอุโมงค์ เป็นปราสาทขอมที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตของแขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาวในปัจจุบัน ปราสาทนี้อยู่ทางเหนือของบ้านนาคำน้อยทางเหนือ อยู่ใกล้กับวัดพู แต่ต้องข้ามแม่น้ำและเดินเข้าไปในป่าเล็กน้อยก็ถึง แต่ปัจจุบันตัวปราสาททรุดโทรมมาก
ท้าววรจันทร์ (เจ้าจอมมารดาปรางใหญ่ ในรัชกาลที่ 2)
ท้าววรจันทร์ (เดิม:เจ้าจอมมารดาปรางใหญ่) เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ประวัติ
โดยท่านเป็นธิดาของขรัวตาบุญเกิดกับขรัวยายทองอิน ขรัวยายทองอินมารดาของคุณจอมเป็นธิดาคนโตของท่านตาดี ท่านตาดีเป็นบุตรคนโตของท่านตาเจ้าแทน ท่านตาเจ้าแทนนั้นเป็นพระปิตุลาของสมเด็จกรมพระอมรินทรามาตย์ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงในรัชกาลที่ 2
เจ้าจอมมารดาปรางใหญ่ ต่อมาได้รับราชการเป็นท้าววรจันทร์ บังคับบัญชาทั่วไปในราชสำนักฝ่ายใน ถึงแก่อนิจกรรมวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2399
พระราชบุตร
มีพระราชโอรส 1 พระองค์ พระราชธิดา 1 พระองค์คือ
อ้างอิง
​
เรือนแรม
เรือนแรม (homestay) คือการท่องเที่ยวหรือทัศนศึกษารูปแบบหนึ่งที่ผู้เยี่ยมเยียนจะเช่าห้องพักอาศัยและทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกับผู้คนในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่ง บางครั้งมีผู้พักเรือนแรมเพื่อฝึกฝนทักษะการใช้ภาษาและทำความคุ้นเคยกับวิถีชีวิตพื้นถิ่นด้วย
บางประเทศส่งเสริมการพักเรือนแรมเพราะเห็นว่าเป็นหนทางหนึ่งที่จะช่วยพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การให้เช่าเรือนแรมมีส่วนทำให้บุคคลหรือครอบครัวผู้ให้เช่ามีรายได้เพิ่ม บรรดานักเรียนนักศึกษามักจะหาเรือนแรมผ่านทางโรงเรียนหรือสถาบันการศึกษาของตน แต่พวกเขาก็สามารถเช่าพักเรือนแรมได้อย่างไม่เป็นทางการผ่านทางคนรู้จักหรือตัวแทนเอกชนซึ่งเป็นสื่อกลางระหว่างนักเรียนกับผู้ให้เช่า โดยมักจะเสียค่าธรรมเนียมในอัตราคงที่
เดอะเกรตอเมริกันแบช (2008)
เดอะเกรทอเมริกันแบช (2008) (The Great American Bash (2008)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ณ แนสซู เวเทอแรนส เมโมเรียล โคลิเซียม ในอันชั่นเดล รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการเดอะเกรทอเมริกันแบชครั้งที่ 5 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์,สแมคดาวน์และอีซีดับเบิลยู ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 8 รายการด้วยกัน
มินเนี่ยน 2
มินเนี่ยน 2 (Minions: The Rise of Gru) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2565 ผลิตโดย อิลลูมิเนชัน และจัดจำหน่ายโดย ยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ มันเป็นภาคต่อของภาคก่อนภาคแยกของ มินเนี่ยน (2015) และภาคที่ห้าโดยรวมในแฟรนไชส์ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด กำกับการแสดงโดยไคล์ บัลดาโดยมีแบรด เอเบิลสันและโจนาธาน เดล วาลเป็นผู้กำกับร่วม ภาพยนตร์เรื่องนี้เห็นการกลับมาของสตีฟ คาเรลในบทกรูและปิแอร์ คอฟฟิน ในบทลูกน้องพร้อมด้วยทาราจิ พี. เฮนสัน มิเชล โหย่ว, อาร์ซ่า, ฌอง-คลอด แวน แดมม์, ลูซี่ ลอว์เลส, ดอล์ฟ ลันด์เกรน, แดนนี เทรโฮ, รัสเซลล์ แบรนด์, จูลี แอนดรูส์ และ อลัน อาร์คิน
เนื้อเรื่อง
หลังจากที่พวกมินเนี่ยนออกตามหาบรรดาวายร้ายสุดโฉดมาทุกยุคทุกสมัย ปั่นป่วนจนมาเจอกับหนูน้อย "กรู" เด็กหนุ่มน้อยที่วาดฝันจะกลายเป็นวายร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก พร้อมด้วยบรรดาลูกสมุนตัวสีเหลืองที่เหมือนจะช่วย แต่ดันป่วนมากกว่า คราวนี้ กรู ได้เดินทางไปยังสถานที่เป็นเหมือนสภาของบรรดาวายร้ายที่ชื่อ Vicious 6 เพื่อต้องการเป็นวายร้ายเต็มตัว แต่ด้วยความที่เขายังเป็นเด็ก ทำให้บรรดาวายร้ายไม่ยอมรับ
ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามแผน และ กรู กำลังจะได้ประกาศศักดาเป็นวายร้ายหน้าใหม่ที่ร้ายกาจที่สุด แต่เมื่อเจ้าอ็อตโต้เอาอัญมณีออกมาให้ มันกลับกลายเป็นก้อนหินเด็กเล่น ซึ่งเจ้าอ็อตโต้ก็ได้เล่าถึงที่มาที่ไปว่าระหว่างหลบหนี มันก็ดันหลงไปอยู่ในบ้านของเด็กคนหนึ่งที่กำลังจัดงานวันเกิด แล้วบังเอิญไปเห็นเจ้าก้อนหินเด็กเล่นชิ้นนี้เข้า มันตกหลุมรักในทันที ก่อนจะตัดสินใจแลกอัญมณีกับก้อนหินเด็กเล่น สำหรับ กรู แล้วนี่ก็เป็นเหมือนการเอาอนาคตของเขาไปโยนทิ้งเลยทีเดียว เรื่องราวความปั่นป่วนจะเป็นอย่างไร ต้องรอติดตามกันต่อไป
วัดดาวดึงษ์ (จังหวัดปทุมธานี)
วัดดาวดึงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 31897 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาส คือ พระอธิการสุรศักดิ์ ถาวโร
วัดดาวดึงษ์ สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2420 เป็นวัดของชาวรามัญ จากคำเล่าขานสืบต่อกันมาว่า ในท้องถิ่นย่านตำบลบ้านใหม่แห่งนี้เดิมทีเป็นแหล่งพำนักพักพิงของชาวบ้านรามัญ ที่อพยพเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระมหากษัตริย์ไทย ชาวรามัญเหล่านั้น เมื่อลงหลักปักฐานรวมตัวกันอยู่เป็นชุมชนมีความสุขสบายตามอัตภาพ ได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นมา กาลเวลาผ่านไปนานเข้าๆจากชุมชนเล็ก ๆ ก็กลายเป็นชุมชนใหญ่ เริ่มแรกเป็นเพียงสำนักสงฆ์ จากนั้นได้ยกฐานะเป็นวัด โดยขนานกันว่า "วัดดาวดึงษ์" ซึ่งเป็นชื่อของสวรรค์ชั้นที่ 2
วัดดาวดึงษ์ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ลำดับเจ้าอาวาสรูปแรกเท่าที่ทราบจากปากคำบอกต่อกันมาว่าชื่อ พระอธิการตูบ ก่อนหน้านี้จักมีเจ้าอาวาสอีกหรือไม่ ไม่มีไม่มีการบันทึกเอาไว้ ในยุคหลวงพ่อบุญชูเป็นเจ้าอาวาส ท่านสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้นมา ทำการผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตไปเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2536 นอกจากนี้ท่านยังซ่อมสร้างเสนาสนะต่าง ๆ ในวัดอีกมากมาย วัดมีวิหารหลวงพ่อยิ้ม รูปหล่อหลวงปู่โหมด
งูเหลือมอ้อ
งูเหลือมอ้อ หรือที่นิยมเรียกกันว่า งูหัวกะโหลก เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์งูน้ำ (Homalopsidae)
อดีตเคยถูกจัดให้เป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Homalopsis แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกใหม่เป็น 5 ชนิด
ลักษณะ
งูเหลือมอ้อ เป็นสัตว์ชนิดแรก ๆ ชนิดหนึ่งที่ได้รับการอนุกรมวิธาน มีลวดลายสีน้ำตาลอ่อนที่ส่วนหัวแลคล้ายหัวกะโหลก อันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีรูจมูกที่อยู่ด้านบนของส่วนหัวเพื่อสะดวกในการหายใจเมื่อขึ้นมาจากน้ำ เกล็ดที่ท้องมีพัฒนาการดี สามารถทำให้เลื้อยบนบกได้อย่างคล่องแคล่ว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 2 เมตร ในชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในน้ำ แม้กระทั่งตอนออกลูก ลูกงูแรกเกิดมีลายเหมือนตัวเต็มวัย แต่จะมีความต่างของสีมากกว่าโดยส่วนที่เป็นสีอ่อนในงูแรกเกิดมักเป็นสีชมพู เมื่อโตขึ้นสีจะเข้มขึ้นจนเป็นสีน้ำตาลเข้ม ในงูขนาดใหญ่แทบจะไม่เห็นลายบนตัว
ถิ่นที่อยู่
พบกระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในแหล่งน้ำ สำหรับในประเทศไทยพบได้ทุกภาค งูหัวกะโหลกมักจะอาศัยตามแหล่งน้ำนิ่ง น้ำไม่ไหลเชี่ยว ต่างกับพื้นที่ภาคใต้ที่มักจะอาศัยอยู่ในลำธารหรือโตรกธารน้ำไหล โดยจะหลบตัวอยู่ตามซอกหินเพื่อไม่ให้กระแสน้ำพัดพาไป หากินสัตว์น้ำและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเช่น ปลาทิลาเพีย ปลาหางนกยูง ปลาดุก ปลาไหลนา ปลาขนาดเล็กอื่น ๆ กบ หลากหลายชนิด ครัสเตเชียนน้ำจืด เป็นอาหาร โดยพฤติกรรมการล่าเหยื่อมีทั้งแบบซ่อนอยู่นิ่ง  ๆ ให้เหยื่อเข้ามาหาเอง และบุกจู่โจมเหยื่อเอง ในที่เลี้ยงจะกินปลาซิว ปลาทอง ปลาหมอสีต่างๆ ปลามอลลี่ และ ลูกอ๊อด
พฤติกรรม
เป็นงูที่มีนิสัยไม่ดุร้าย มีพิษที่อ่อนมาก ไม่ปรากฏว่าทำร้ายมนุษย์ได้ ผู้ที่โดนกัดจะมีแผลเพียงเลือดออกเท่านั้น จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน นอกจากนี้แล้ว งูหัวกะโหลกยังใช้ประโยชน์จากหนังบนหัวในเชิงอุตสาหกรรมเครื่องหนัง อีกด้วย ที่เวียดนาม มีเกษตรกรรายหนึ่งได้เลี้ยงงูหัวกะโหลกเพื่อส่งขาย ทำรายได้ดี โดยมีราคาซื้อขายตั้งแต่ 80,000–100,000 ด่ง (3.8–4.7 ดอลลาร์) ต่อกิโลกรัม ในงูตัวเล็กน้ำหนัก 80–100 กรัม หรือราว 1 ขีด
สโลปพ็อยนต์
ภูมิศาสตร์
สโลปพ็อยนต์เป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทรขนาดเล็ก (point) ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้สุดของเกาะใต้ อยู่ห่างประมาณ 55 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอินเวอร์คาร์กิลล์ และ 63 กิโลเมตร ทางใต้ของกอร์ และห่างจากเกาะรัวปูเกซึ่งอยู่ตรงข้ามในช่องแคบโฟโว ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 36 กิโลเมตร
สามารถเข้าถึงสโลปพ็อยนต์ได้ผ่านทางถนนสโลปพ็อยนต์ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 5.5 กิโลเมตร จากแยกถนนโทคานุย-แฮลเดน ในทางทิศเหนือ
ธรรมชาติ
สโลปพ็อยนต์เป็นที่ราบโล่งบนหน้าผาชัน และมีต้นไม้เป็นหย่อม ๆ ส่วนมากเป็นต้นสน ซึ่งมีรูปทรงแปลกตา โดยกิ่งก้านเติบโตเอียงไปตามแนวลมที่พัดแรง จนมีลักษณะเกือบเอนราบ ซึ่งเกิดการปรับตัวโดยบิดลำต้นและกิ่งก้านไปตามทิศทางของลมตะวันตกเฉียงใต้และลมตะวันออกเฉียงใต้ที่พัดรุนแรงปกคลุมจากทวีปแอนตาร์กติกาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นกระแสลมที่วนรอบมหาสมุทรใต้เป็นวงกว้างโดยไม่มีสิ่งกีดขวางเป็นระยะทางกว่า 3,000 กิโลเมตร แล้วจึงกระแทกเข้ากับแผ่นดินบริเวณนี้ กระแสลมเหล่านี้จึงรุนแรงมาก จนต้นไม้มีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ รูปทรงของต้นไม้ที่คล้ายลักษณะเดียวกันกับเส้นผมกระเซิงจากลมแรง เรียกว่า "windswept trees"
เทรเวอร์ ครี (Trevor Cree) นักเขียนนวนิยาย อธิบายต้นไม้ที่สโลปพ็อยนต์ว่า: "ไม่ใช่ลมแรงเพียงปัจจัยเดียวที่หักและสะบัด (ต้นไม้) ตามต้องการ แม้ว่าจะเห็นได้ชัดว่าทำได้ แต่หากเป็นความไม่หยุดยั้งอย่างแท้จริง (ที่สร้างรูปทรงของต้นไม้) ดั่งเช่น อาการปวดฟันที่ค่อย ๆ กัดกิน และไม่หยุดจนกว่าเหยื่อจะยอมจำนนโดยดุษฏี"
การท่องเที่ยว
มีบริการที่จอดรถบนถนนสโลปพ็อยนต์ และใช้เวลาเดิน 20 นาทีถึงแหลม ถนนเส้นนี้จะปิดการจราจรในฤดูการต้อนแกะในเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายนของทุกปี
มูซาชิโนะ
มูซาชิโนะ (武蔵野市 (Musashino-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 10.73 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 150,331 คน
แบมบิโน (วงดนตรี)
ประวัติ
แบมบิโน เป็นเกิร์ลกรุปที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คือ การเต้นและแต่งกายด้วยชุดที่เซ็กซี่ สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นวงคัฟเวอร์แดนซ์ ด้วยการขึ้นแสดงตามงานต่าง ๆ ด้วยการใช้ซิงเกิลของศิลปินที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ เช่น Uptown Funk บรูโน่ มาร์ หรือ Up & Down ของอีเอ็กซ์ไอดี โดยสมาชิกทุกคนล้วนแต่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ยกเว้นอึนซอล และเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้เรียนต่อในคณะที่สอนการเต้น เมื่อมาพบกับอึนซอน จึงก่อตั้งวงขึ้นมา โดยใช้เวลาประมาณ 1 ปี จึงมีผลงานออกมา สมาชิกแต่ละคนมีประสบการณ์เต้นมาคนละ 15–20 ปี และฝึกซ้อมเต้นกันสัปดาห์ละ 3–4 วัน วันละประมาณ 3–4 ชั่วโมง
แบมบิโน เป็นที่รู้จักขึ้นมาในราวกลางปี ค.ศ. 2015 ซึ่งเป็นปีที่ทางวงได้มีผลงานออกมาอย่างเป็นทางการ เมื่อเกิดเป็นกระแสฮือฮาขึ้นมาในเครือข่ายสังคมออนไลน์ เมื่อมีผู้ถ่ายคลิปวิดีโอการเต้นของอึนซอลในลักษณะของแฟนแคมแล้วนำไปเผยแพร่ทางเว็บไซต์ยูทูบ ซึ่งมียอดผู้เข้าชมเป็นจำนวนมาก จากนั้นจึงแพร่ไปตามเว็บไซต์ต่าง ๆ จนได้รับฉายาว่า "เทพธิดาแฟนแคม" พร้อมกับผลงานซิงเกิลแรกของวง คือ Oppa Oppa
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 แบมบิโนได้เดินทางมาเปิดการแสดงขึ้นในประเทศไทย ในงานดาวคะนองเฟสติวัล ที่ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลลาดพร้าว
ฌ็อง เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี
ฌ็อง โฌแซ็ฟ มารี กาเบรียล เดอ ลัทร์ เดอ ตาซีญี (Jean Joseph Marie Gabriel de Lattre de Tassigny) เป็นพลเอกทหารบกฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, สงครามโลกครั้งที่สอง และ สงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับยศจอมพลแห่งฝรั่งเศสภายหลังจากได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1952
ในฐานะเจ้าหน้าที่นายทหาร(officer) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ต่อสู้ในการรบในสมรภูมิต่าง ๆ รวมทั้งที่แวร์เดิง และได้รับบาดเจ็บถึงห้าครั้ง มีการกล่าวถึงว่าเขาได้รอดชีวิตจากสงครามถึงแปดครั้ง ทำให้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ และ Military Cross ในสมัยระหว่างสงคราม เขาเข้าร่วมในสงครามริฟ(Rif War) ในโมร็อกโก ซึ่งเขาได้รับบาดเจ็บในการรบอีกครั้ง เขาได้เข้าทำงานในกระทรวงสงครามและเสนาธิการทหารแห่งสภาสงครามสูงสุด, (Conseil supérieur de la guerre, CSG) ทำงานภายใต้รองประธาน พลเอกทหารบก Maxime Weygand
ในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง จากเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 เขาได้เป็นนายพลฝรั่งเศสที่อายุน้อยที่สุด เขาได้นำกองพลในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศส ในสมรภูมิที่ Rethel, Champagne-Ardenne, และ Loire และจนกระทั่งการสงบศึก 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ในช่วงระบอบวิชี เขายังคงอยู่ในกองทัพสงบศึก(Armistice Army) ครั้งแรกในหน้าที่กองบัญชาการระดับภูมิภาค จากนั้นก็เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดในตูนิเซีย ภายหลังกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้ยกพลขึ้นบกในแอฟริกาเหนือ เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เยอรมันได้เข้ารุกรานเขตเสรี เดอ ลัทร์ ผู้บัญชาการทหารกองพลทหารที่ 16 ที่เมืองมงเปอลีเยได้ขัดคำสั่งไม่ให้ต่อสู้กับฝ่ายเยอรมัน และเป็นนายพลที่แข็งกร้าวเพียงคนเดียวที่ออกคำสั่งให้กองกำลังทหารทำการต่อต้านผู้รุกราน เขาถูกจับกุมแต่หลบหนีมาได้และแปรพักตร์ให้กับฝรั่งเศสเสรีของชาร์ล เดอ โกล เมื่อปลายปี ค.ศ. 1943 ตั้งแต่ ค.ศ. 1943 ถึง ค.ศ. 1945 เขาได้เป็นหนึ่งในผู้นำระดับอาวุโสของกองทัพปลดปล่อย โดยทำหน้าที่บัญชาการกองกำลังที่กำลังยกพลขึ้นบกทางตอนใต้ของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1944 จากนั้นก็ได้เข้าต่อสู้รบไปจนถึงแม่น้ำไรน์และดานูบ เขาได้บัญชาการกองกำลังทหารอเมริกันจำนวนมาก เมื่อกองทัพน้อยสหรัฐที่ 21 ได้รับมอบหมายให้เป็นกองทัพที่ 1 ของเขาในช่วงสมรภูมิรบที่กอลมาร์พ็อกเกต เขายังได้เป็นผู้แทนฝรั่งเศสในการลงนามตราสารยอมจำนนของเยอรมนีในกรุงเบอร์ลิน เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
เขาได้กลายเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังฝรั่งเศสในเยอรมนีใน ค.ศ. 1945 จากนั้นได้เป็นผู้ตรวจการกองทัพ และหัวหน้าคณะเสนาธิการแห่งกองทัพฝรั่งเศส ในเดือนมีนาคม ค.ศ. เขาได้กลายเป็นรองประธานของ CSG ตั้งแต่ ค.ศ. 1948 ถึง ค.ศ. 1950 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองกำลังสหภาพตะวันตก(Western Union) ใน ค.ศ. 1951 เขาได้เป็นข้าหลวงใหญ่ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดในอินโดจีนและผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพน้อยรบนอกประเทศตะวันออกไกลของฝรั่งเศส สามารถเอาชนะสงครามกับพวกเหวียตมิญมาหลายครั้ง ลูกชายเพียงคนเดียวของเขาก็ถูกสังหารที่นั่น จากนั้นก็ได้ล้มป่วยลงทำให้เขาต้องเดินทางกลับไปยังปารีสซึ่งเขาได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งใน ค.ศ. 1952 เขาได้รับยศเป็นจอมพลแห่งฝรั่งเศสหลังมรณกรรมใน ค.ศ. 1952 ในช่วงพิธีงานศพของเขา
เซนต์ครอย
เซนต์ครอย (Saint Croix; Santa Cruz; Sint-Kruis; Sainte-Croix; Sankt Croix) เป็นเกาะในหมู่เกาะเวอร์จิน ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา ในหมู่เกาะเวสต์อินดีส ทะเลแคริบเบียน เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะเวอร์จิน มีขนาด 28 x 7 ไมล์ (45 x 11 กม.) มีประชากรประมาณ 53,000 คน เมืองสำคัญคือ เมืองคริสเตียนสเตด มีการผลิตเหล้ารัมและเป็นแหล่งท่องเที่ยว
คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสได้เดินเรือสำรวจมาพบเกาะนี้เมื่อ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1493 และตั้งชื่อเกาะนี้ว่า ซานตาครูซ หลังจากนั้นได้ตกเป็นของฮอลันดา อังกฤษ สเปน และฝรั่งเศส ตามลำดับ ในปี ค.ศ. 1753 เดนมาร์กได้ซื้อเกาะนี้จากฝรั่งเศส และขายให้แก่สหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1917
ภูมิศาสตร์
เกาะเซนต์ครอยตั้งอยู่ที่พิกัด 17 ° 45'N 64 ° 45'W พื้นที่ส่วนใหญ่ขรุขระแต่ไม่มากนักทอดตัวจากตะวันตกถึงตะวันออกยาว 45 กม. จุดกว้างสุดยาว 11 กม. จุดที่สูงสุดคือ 355 เมตร ที่ Mount Eagle
สกู๊ตเตอร์ (จักรยานยนต์)
สกู๊ตเตอร์ (Scooter หรือ Motor Scooter) คือ รถจักรยานยนต์ขนาดเบา มีล้อขนาดเล็ก เป็นยานพาหนะที่เป็นที่นิยมอย่างมากในยุคหลังสงครามโลก เนื่องจากมีราคาถูก และสวยงาม ในปัจจุบันก็ยังมีกลุ่มคนบางกลุ่มที่ยังนิยมใช้อยู่
ประวัติ
สกู๊ตเตอร์ ในยุคแรกได้รับความนิยมพอสมควร แต่ก็ต้องปิดตัวเองไปในช่วงกลางทศวรรษ 1920 จนกระทั่งสมัยสงครามโลกครั้งที่สองจึงได้เริ่มทำการผลิตขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อตอบสนองทางการทหาร บริษัทผู้ผลิตในอังกฤษ อิตาลี เยอรมัน และอเมริกา ได้ทำการผลิตสกู๊ตเตอร์แบบธรรมดาๆ เพื่อใช้ขนย้ายกองทหารพลร่มและทหารราบ ในอังกฤษมีการผลิตแบบ Welbike ซึ่งสามารถพับเก็บได้ ในอเมริกามีการผลิตแบบ Cushman ฝ่ายเยอรมันก็มี TWN ส่วนอิตาลีก็ทำการผลิตแบบ Volugrafo ซึ่งมีล้อหลังคู่
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ผู้คนเริ่มหันมาต้องการใช้ยานยนต์กันอีก บริษัทผู้ผลิตซึ่งต้องทำงานอย่างหนักในช่วงสงครามจึงมีศักยภาพพอที่จะทำการผลิตได้ ผลที่ตามมาก็คือเกิดการประดิษฐ์สกู๊ตเตอร์รุ่นที่สองขึ้น
ในอิตาลี บริษัท Piaggio ซึ่งเป็นบริษัทผู้สร้างเครื่องบินในสมัยนั้นถูกห้ามทำการผลิตในปี 1945 ดังนั้นทางบริษัทจึงหันมาผลิตสกู๊ตเตอร์ขนาดเล็กที่ใช้โครงสร้างตัวถังแบบชั้นเดียวแทน หลังจากผลิตรถรุ่นดังกล่าวได้ประมาณ 100 คัน จากนั้นจึงลงมือผลิตรุ่นที่ใช้ชื่อว่า เวสป้า - Vespa (Wasp) ออกมา
รถสกู๊ตเตอร์รุ่นนี้มีความก้าวหน้ามากทั้งในด้านรูปทรงและด้านวิศวกรรม ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแบบของ เวสป้าที่มีการวางจำหน่ายในท้องตลาดจนถึงกลางทศวรรษ 1990
สกู๊ตเตอร์รุ่นแรกที่มีขนาดเครื่องยนต์เพียง 98cc.ต่อมาได้มีการพัฒนาให้มีขนาด 125cc. 150cc.และ 200cc. ตามลำดับ ส่วนบริษัทยักษ์ใหญ่ Innoncenti แห่งมิลาน ได้ทำการเปิดตัวสินค้าด้วย Lambretta M (ต่อมาใช้ชื่อใหม่เป็น Model A) ออกมาในปี 1947 Lambretta ผลิตโดยใช้ตัวถังแบบเปิด(openframe)ทรงหลอด และไม่มีระบบป้องกันสภาพอากาศที่ดีนอกจากนั้นก็ไม่มีระบบกันกระเทือนอีกด้วย ดังนั้นจึงต้องอาศัยยางในล้อช่วยลดการกระแทก หลังจากนั้นไม่นาน Lambretta จึงทำการผลิตรุ่น B ออกมาแทน จากจุดนี้เอง ทั้ง Lambretta และ เวสป้า จึงได้ทำการแข่งขันกันอย่างหนัก เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งในการตลาด อย่างไรก็ตาม Lambretta ยังยึดรูปแบบทรงหลอดอยู่ แต่ในบางครั้งก็มีการเปลี่ยนแปลงจากระบบขับเคลื่อนด้วยเพลาไปใช้ระบบโซ่ หรือบางทีก็สลับกัน ส่วนทางด้าน เวสป้า นั้นก็ยังยึดระบบตัวถังแบบเหล็กชิ้นเดียวครอบตัวเครื่อง และติดตั้งระบบเกียร์ไว้ใกล้ๆกับล้อหลัง การแข่งขันของทั้งสองบริษัทนี้เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แม้กระทั่งในปัจจุบัน ผู้ใช้สกู๊ตเตอร์ก็ยังแบ่งเป็นสองกลุ่มอย่างชัดเจน
ต้นทศวรรษ 1950 ทั้ง เวสป้า และ Lambretta สามารถสร้างยอดจำหน่ายได้มากชนิดที่วงการรถสองล้อไม่เคยมีมาก่อน ด้วยเหตุนี้จึงเป็นผลให้ผู้ผลิตรถจักรยานยนต์ และยานยนต์ชนิดต่างๆ เกิดการแข่งขันกันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดมากขึ้นผู้ผลิตบางรายจะเน้นที่รูปแบบและเครื่องยนต์ สำหรับบางรายยกเครื่องสกู๊ตเตอร์ใหม่หมด โดยการเปลี่ยนยานยนต์แบบประหยัด ให้กลายมาเป็นยานยนต์แบบเลิศหรูและก้าวไกล
อย่างไรก็ตามตลาดในขณะนั้นไม่สามารถรองรับความหลากหลายของสินค้าได้ทั้งหมด ทำให้สินค้าบางตัวมีอายุสั้นมาก แม้จะเป็นสินค้าชั้นยอดก็ตาม สินค้าชั้นดีหลายๆ ชนิดไม่ประสบผลสำเร็จทางธุรกิจเลย จุดตกต่ำของสกู๊ตเตอร์เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 เมื่อผูบริโภคหันหลังไปนิยมใช้รถยนต์ขนาดเล็กที่มีราคาถูก เช่นเฟียต 500 และรถมินิ เป็นต้น ทั้งนี้เพราะป้องกันฝน และอากาศหนาวได้ดีกว่า ส่วนผู้ซื้อสกู๊ตเตอร์จะมีก็เพียงสมาชิกชมรมต่างๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป ในทศวรรษ 1990 สกู๊ตเตอร์ของยุโรปยังมีหลงเหลือให้เห็นได้พอสมควร ทว่าในปัจจุบันผู้ผลิตของญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และอิตาลี กำลังทำการผลิตสกู๊ตเตอร์รุ่นที่สามออกมา โดยมีรูปทรงและภาพพจน์ที่สะดวกสบายต่อการขนส่ง มีการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่และเสริมสีสันที่โฉบเฉี่ยวเพื่อดึงดูดลูกค้าวัยรุ่นฐานะปานกลาง
มาตราระหว่างประเทศว่าด้วยเหตุการณ์ทางนิวเคลียร์
มาตราระหว่างประเทศว่าด้วยเหตุการณ์ทางนิวเคลียร์ (International Nuclear and Radiological Event Scale, INES) เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2533 โดยสำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (IAEA) เพื่อที่จะช่วยให้การติดต่อสื่อสารข้อมูลสำคัญด้านความปลอดภัยเป็นไปได้อย่างรวดเร็วในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์
มาตราดังกล่าวตั้งใจที่จะให้เป็นมาตราส่วนเชิงลอการิทึม คล้ายกับมาตราขนาดโมเมนต์ซึ่งใช้เพื่ออธิบายเปรียบเทียบขนาดความรุนแรงของแผ่นดินไหว แต่ละระดับที่เพิ่มขึ้นนั้นแสดงว่าอุบัติเหตุจะมีความรุนแรงมากขึ้นเป็นสิบเท่าของระดับที่น้อยกว่าหนึ่งระดับ เมื่อเปรียบเทียบกับแผ่นดินไหว ขณะที่ความรุนแรงของมันนั้นสามารถวัดค่าออกมาเป็นปริมาณได้ แต่ระดับของอุบัติภัยที่เกิดขึ้นจากน้ำมือมนุษย์นั้น อย่างเช่นอุบัติเหตุนิวเคลียร์ เป็นประเด็นที่จะต้องใช้การตีความมากกว่า และเนื่องจากความยากของการตีความ ระดับ INES ของอุบัติเหตุนั้นจึงถูกตีค่าออกมาหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้น ดังนั้น มาตราดังกล่าวจึงมีความสามารุที่จำกัดมากในการสนับสนุนการช่วยเหลือหลังเกิดเหตุการณ์ เนื่องจากมาตรา INES ไม่ได้รับการจัดโดยองค์กรกลาง อุบัติเหตุนิวเคลียร์ที่ได้รับความสนใจจากประชาชนบางครั้งจะถูกตีค่าโดยผู้ดำเนินงานของสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์ โดยอดีตองค์การของประเทศ แต่ยังรวมถึงสถาบันทางวิทยาศาสตร์ องค์การระหว่างประเทศหรือผู้เชี่ยวชาญอื่นซึ่งอาจนำมาซึ่งความสับสนในความรุนแรงที่แท้จริง
เกณฑ์และตัวบ่งชี้หลายอย่างถูกนิยามให้สอดคล้องกับรายงานเหตุการณ์นิวเคลียร์โดยองค์การทางการที่แตกต่างกัน มาตรา INES ถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดระดับ สามระดับเป็นระดับ "เหตุ" และอีกสี่ระดับเป็นระดับ "อุบัติเหตุ" นอกจากนี้ยังมีระดับ 0 อีกด้วย
7 – อุบัติเหตุรุนแรงที่สุด 6 – อุบัติเหตุรุนแรง 5 – อุบัติเหตุที่มีผลกระทบเป็นวงกว้าง 4 – อุบัติเหตุที่มีผลกระทบในท้องถิ่น 3 – เหตุรุนแรง 2 – เหตุ 1 – เหตุผิดปกติ 0 – ความคลาดเคลื่อน (ไม่มีนัยที่สำคัญ)
ราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์ (อังกฤษ: Sixteenth Dynasty of Egypt หรือ Dynasty XVI) เป็นราชวงศ์ของเหล่าฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่ทรงปกครองในพื้นที่บริเวณธีบส์ในอียิปต์บน เป็นระยะเวลา 70 ปี
ราชวงศ์นี้พร้อมกับราชวงศ์ที่สิบห้า และราชวงศ์ที่สิบเจ็ด ถูกจัดรวมกันในช่วงเวลาที่เรียกกันว่า สมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง (ระหว่าง 1650 – 1550 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เห็นการแบ่งบริเวณอียิปต์บนและอียิปต์ล่างระหว่างฟาโรห์ที่ปกครองธีบส์และกษัตริย์ชาวฮิกซอส ซึ่งเป็นกษัตริย์จากราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอวาริส
การมีอยู่ของราชวงศ์
ในบรรดามุมมองหลักสองมุมมองจากแอจิปเทียกาของมาเนโธนั้น ราชวงศ์ที่สิบหกได้รับการอธิบายโดย แอฟริกานัส (สนับสนุนโดยซิลเซลลัส) ได้อธิบายในส่วนของ "เหล่ากษัตริย์ฮิกซอสผู้เลี้ยงแกะ" ส่วนฟาโรห์แห่งธีบส์ได้รับการอธิบายจากยูเซเบียส
คิม รีฮอล์ต (1997) ตามด้วยจานีน บูร์เรียว (2003) ในการตีความบันทึกพระนามแห่งตูรินใหม่นั้น ได้ตีความรายพระนามฟาโรห์ที่มีศูนย์การปกครองอยู่ในเมืองธีบส์ เพื่อประกอบเป็นราชวงศ์ที่สิบหกตามมาเนโธ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นหนึ่งในข้อสรุปที่ "เป็นที่ถกเถียงและกว้างขว้างที่สุด" ของรีฮอล์ต ด้วยเหตุนี้นักวิชาการคนอื่นๆ จึงไม่ติดตามรีฮอล์ต และเห็นว่ามีเพียงหลักฐานไม่เพียงพอสำหรับการตีความให้ราชวงศ์ที่สิบหกเป็นราชวงศ์ที่มีศูนย์กลางที่เมืองธีบส์ได้
ประวัติราชวงศ์
การทำสงครามอย่างต่อเนื่องกับราชวงศ์ที่สิบห้านั้นได้กินเวลาตลอดช่วงการปกครองอันสั้นของราชวงศ์ที่สิบหก กองทัพของราชวงศ์ที่สิบห้าได้รบชนะเมืองแล้วเมืองเล่าจากศัตรูทางใต้ของพวกเขา ซึ่งได้รุกล้ำอาณาเขตการปกครองของราชวงศ์ที่สิบหกอย่างต่อเนื่อง ในที่สุดกองทัพก็ได้รุกรนยและพิชิตเมืองธีบส์ได้ จากการศึกษาในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สอง คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยา ได้เสนอความเห็นว่า ฟาโรห์เดดูโมสที่ 1 ทรงโปรดให้ขอพักรบในช่วงปลายราชวงศ์ แต่ฟาโรห์เนบอิร์ริราวที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้า อาจจะทรงประสบความสำเร็จมากกว่าและดูเหมือนว่าจะปรากฏความสุขสงบขึ้นในรัชสมัยของพระองค์
เหล่าผู้ปกครอง
นักวิชาการได้เสนอลำดับเหตุการณ์และรายพระนามของผู้ปกครองต่างๆ ที่เกี่ยวกับราชวงศ์นี้ รายพระนามเหล่านี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ ส่วนของรายพระนามที่สันนิษฐานว่าเป็นราชวงศ์ที่สิบหกที่ประกอบไปด้วยข้าหลวงชาวฮิกซอส ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ และวูล์ฟกัง เฮลก์ และส่วนของรายพระนามที่มีการสันนิษฐานว่าราชวงศ์ที่สิบหกเป็นราชอาณาจักรอิสระที่มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ตามที่คิม รีฮอล์ตได้เสนอเมื่อเร็ว ๆ นี้
ข้าหลวงแห่งฮิกซอส
รายพระนามผู้ปกครองแบบดั้งเดิมของราชวงศ์ที่สิบหกได้จัดกลุ่มกษัตริย์ที่เชื่อว่าเป็นข้าหลวงแห่งฮิกซอส ซึ่งบางพระองค์ก็ทรงมีพระนามเป็นภาษาเซมิติก เช่น เซมเกน และอนัต-เฮอร์ รายพระนามของผู้ปกครองจะแตกต่างกันไปตามแต่นักวิชาการ ซึ่งระบุไว้ในคู่มือพระนามแห่งอียิปต์ (Handbuch der ägyptischen Königsnamen) ในช่วงราชวงศ์ที่สิบห้า/สิบหกของเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ วูล์ฟกัง เฮลก์ได้เชื่อว่าราชวงศ์ที่สิบหกเป็นรัฐบริวารของชาวฮิกซอส ซึ่งเสนอรายพระนามกษัตริย์ที่แตกต่างกันเล็กน้อย ผู้ปกครองหลายพระองค์ที่ระบุไว้ในราชวงศ์ที่สิบหกภายใต้การสมมติฐานที่ว่า เหล่าผู้ปกครองดังกล่าวเป็นข้าหลวงแห่งฮิกซอส ซึ่งจะถูกจัดให้อยู่ในราชวงศ์ที่สิบสี่ ในส่วนของข้อสมมติฐานที่ว่าราชวงศ์ที่สิบหกเป็นราชอาณาจักรอิสระที่มีศูนย์กลางการเมืองการปกครองอยู่ที่เมืองธีบส์ จะปรากฏลำดับเหตุการณ์ไม่แน่นอนเป็นส่วนใหญ่
ราชอาณาจักรอิสระแห่งธีบส์
จากการศึกษาในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1997 ของคิม รีฮอล์ต นักอียิปต์วิทยาชาวเดนมาร์กนั้น ได้เสนอความเห็นที่ว่า ราชวงศ์ที่สิบหกเป็นอาณาจักรที่เป็นอิสระ จากการตีความบันทึกพระนามแห่งตูรินใหม่ของรีฮอล์ต ซึ่งปรากฏฟาโรห์จำนวน 15 พระองค์ที่สามารถเชื่อมโยงกับราชวงศ์นี้ได้ โดยหลายพระองค์ได้รับการยืนยันจากแหล่งข้อมูลร่วมสมัย ถึงแม้ว่าผู้ปกครองส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองธีบส์ แต่บางคนอาจเป็นผู้ปกครองท้องถิ่นจากเมืองสำคัญอื่นๆ ของอียิปต์บน รวมทั้งอไบดอส อัล-คับ และเอ็ดฟู ในรัชสมัยของฟาโรห์เนบอิร์ริอาอูที่ 1 อาณาจักรที่ปกครองโดยราชวงศ์ที่สิบหกได้แผ่ขยายอาณาเขตออกไปอย่างน้อยที่สุดทางเหนือถึงเมืองฮูและทางใต้ถึงเมืองเอ็ดฟู และไม่ปรากฏพระนามของฟาโรห์เวปวาเวตเอมซาฟในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งค้นพบจารึกศิลาที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ที่อไบดอส และสันนิษฐานว่าพระองค์เป็นผู้ปกครองท้องถิ่นจากราชวงศ์อไบดอส
รีฮอล์ตได้เสนอรายพระนามฟาโรห์แห่งราชวงศ์ที่สิบหก ดังที่แสดงในตารางด้านล่าง ส่วนคนอื่น ๆ เช่น เฮลก์, แวนเดอร์สลีเยน, เบ็นเน็ตต์ ได้รวมผู้ปกครองเหล่านี้เข้ากับราชวงศ์ที่สิบเจ็ดแห่งอียิปต์ รายพระนามผู้ปกครองได้ระบุไว้ที่นี่ตามรีฮอล์ตและเรียงตามลำดับเวลา: ส่วนฟาโรห์พระองค์อื่นๆ ที่ถูกจัดว่าเป็นฟาโรห์จากราชวงศ์นี้ตามข้อสันนิษฐานของรีฮอล์ต แต่ลำดับตำแหน่งไม่แน่นอน โดยฟาโรห์เหล่านี้อาจจะสอดคล้องกับฟาโรห์จำนวน 5 พระองค์ที่สูญหายไปในบันทึกพระนามแห่งตูริน:
อากทุงสปิตไฟเยอร์!
อากทุงสปิตไฟเยอร์! (Achtung Spitfire!) เป็นวิดีโอเกมแนวกลยุทธ์และสงครามที่พัฒนาโดย Big Time Software และวางจำหน่ายโดย Avalon Hill โดยเกมนี้เราจะได้บังคับฝูงบิน ของลุฟท์วัฟเฟอ, กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร และ กองทัพอากาศฝรั่งเศสในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างปี 1939–1943 ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 31 สิงหาคม 1997 สำหรับ วินโดวส์ 95
แกรพโตไลต์
แกรฟโตไลต์ เป็นชั้นย่อยของชั้น Pterobranchia ซึ่งเป็นซากฟอสซิลจากยุคแคมเบรียนตอนกลาง (Miaolingian, Wuliuan) ถึงยุคคาร์บอนิเฟอรัสตอนต้น (Mississippian) แกรฟโตไลต์รุ่นแรกๆอาจเป็น Chaunograptus จากยุคแคมเบรียนตอนกลาง
ชื่อแกรฟโตไลต์มาจากศัพท์ภาษากรีกว่า graptos หมายถึง "ถูกเขียน" กับ lithos หมายถึง "หิน" ด้วยซากดึกดำบรรพ์ของแกรฟโตไลต์มีลักษณะคล้ายรอยขีดเขียนบนพื้นหิน เดิมทีลินเนียสได้พิจารณาให้เป็นเพียง 'รอยภาพที่คล้ายกับซากดึกดำบรรพ์' มากกว่าที่จะเป็นซากดึกดำบรรพจริง ๆ ภายหลังมีผู้ศึกษาหลายท่านจัดให้มันมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกไฮโดรซัว ปัจจุบันยอมรับอย่างกว้างขวางในฐานะ hemichordates
อนุกรมวิธาน
มีชื่อเริ่มแรกว่า “Graptolithus” โดยคาโรลัส ลินเนียสในปี ค.ศ. 1735 ซึ่งพิจารณาให้เป็นสารอนินทรีย์ของแร่ที่ตกผลึกเกิดลวดลายคล้ายซากดึกดำบรรพ์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1768 ในระบบธรรมชาติ (Systema Naturae) ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 12 ลินเนียส ได้ให้ Graptorithus sagittarius และ G. scalaris ว่าอาจเป็นซากดึกดำบรรพ์พืชและแกรฟโตไลต์ตามลำดับ หนังสือ Skånska Resa ฉบับปี ค.ศ. 1751 เขาได้แสดงรูปด้วยข้อความว่า “ซากดึกดำบรรพ์หรือแกรฟโตไลต์แปลกๆ” ซึ่งปัจจุบันจัดให้เป็น Climacographtus ซึ่งเป็นสกุลหนึ่งของแกรฟโตไลต์ไบเซอเรียล ต่อมาชื่อนี้ได้ถูกใช้อ้างอิงกลุ่มของสิ่งมีชีวิตจำเพาะ ต่อมาในปี ค.ศ. 1954 Graptolithus ได้ถูกยกเลิกโดย ICZN ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่าเริ่มแรกเป็นชื่อเรียกกลุ่มของสารอนินทรีย์ที่มีความคล้ายซากดึกดำบรรพ์ (Bulman, 1970: V 6)
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ที่กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนมีความก้าวหน้า แกรฟโตไลต์จึงถูกพิจารณาให้เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความใกล้ชิดที่สุดกับพวกเธอโรบรานช์ ซึ่งในปัจจุบันเป็นสัตว์ทะเลที่หายากกลุ่มหนึ่งถูกจัดอยู่ในไฟลั่ม Hemichordata เปรียบเทียบได้กับสัตว์ในไฟลั่มเฮมิคอร์ดาต้าปัจจุบันพวก Cephalodiscus และ Rhabdopleura ซึ่ง Cephalodiscus มีทั้งสิ้น 18 ชนิดถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ. 1882
แกรฟโตไลต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนี
แกรฟโตไลต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่พบกระจายตัวได้ทั่วโลก โดยพบในปริมาณที่แปรเปลี่ยนตลอดช่วงธรณีกาลที่สามารถใช้กำหนดอายุของชั้นหินได้ทั่วโลก พบเป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนีที่สำคัญที่ใช้ระบุอายุของหินในมหายุคพาลีโอโซอิกได้ด้วยแกรฟโตไลต์มีวิวัฒนาการที่รวดเร็วก่อให้เกิดสายพันธุ์ที่หลากหลาย นักธรณีวิทยาชาวอังกฤษสามารถแยกชั้นหินยุคออร์โดว้เชียนและชั้นหินยุคไซลูเรียนออกจากกันได้โดยใช้โซนของแกรฟโตไลต์ซึ่งมีหลายโซนที่มีช่วงอายุน้อยกว่าหนึ่งล้านปี ยุคน้ำแข็งทั่วโลกในช่วงปลายของยุคออร์โดวิเชียนได้ทำให้แกรฟโตไลต์หลายชนิดสูญพันธุ์ โดยชนิดที่พบในช่วงยุคไซลูเรียนเป็นผลมาจากการแตกแขนงสายพันธุ์มาจากแกรฟโตไลต์หนึ่งหรือสองชนิดเท่านั้นที่รอดพ้นยุคน้ำแข็งยุคออร์โดวิเชียนมาได้
รูปลักษณ์สัณฐาน
โคโลนีของแกรฟโตไลต์แต่ละกลุ่มรู้จักกันในนามของ rhabdosome และมีจำนวนกิ่งก้านที่แปรผันเกิดจากซิคูล่าเดี่ยวๆเริ่มต้นอันหนึ่ง (ซูอิด) โดยซูอิดแต่ละอันจะอยู่ในโครงสร้างคล้ายรูปท่อหรือคล้ายรูปถ้วยที่เรียกว่า “เธคา” บางโคโลนีมีเธคาสองขนาดซึ่งเชื่อได้ว่าเป็นผลสืบเนื่องมาจากการมีลักษณะคู่ทางเพศ จำนวนกิ่งก้านและการจัดเรียงเธคาเป็นลักษณะที่สำคัญในการวินิจฉัยซากดึกดำบรรพ์แกรฟโตไลต์
แกรฟโตไลต์ที่มีลักษณะของกิ่งก้านที่แตกแขนงแบบกิ่งไม้ถูกจัดให้เป็นเดนดรอยด์แกรฟโตไลต์ (อันดับ Dendroidea) พบเป็นซากดึกดำบรรพ์รุ่นแรกๆในช่วงยุคแคมเบรียนและโดยทั่วไปจัดให้เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นท้องทะเลด้วยฐานที่มีลักษณะคล้ายราก แกรฟโตไลต์ที่มีกิ่งก้านสาขาน้อยจะวิวัฒนาการมาจากเดนดรอยด์แกรฟโตไลต์ในช่วงต้นของยุคออร์โดวิเชียนซึ่งจัดให้อยู่ในอันดับ Graptoloidea ที่เป็นแกรฟโตไลต์อาศัยลอยอยู่ในน้ำทะเล หรือลอยอย่างอิสระบนพื้นผิวน้ำทะเล หรือยึดเกาะกับสาหร่ายทะเลที่ร่องลอยไปในทะเล ที่ถือได้ว่าเป็นกลุ่มที่ประสพความสำเร็จที่จัดเป็นแพงตรอนสัตว์ที่สำคัญจนกระทั่งได้ล้มตายสูญพันธุ์ไปในช่วงต้นของยุคดีโวเนียน ส่วนเดนดรอยด์แกรฟโตไลต์ดำรงเผ่าพันธุ์จนถึงยุคคาร์บอนิเฟอรัส
การกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์
ปรกติจะพบซากดึกดำบรรพ์แกรฟโตไลต์ในหินดินดานและหินโคลนซึ่งเป็นหินที่สะสมตังในท้องทะเลที่พบซากดึกดำบรรพ์น้อย หินเหล่านี้เกิดจากการสะสมตะกอนในทะเลลึกที่ไม่ค่อยมีกระแสน้ำหมุนวน มีปริมาณออกซิเจนน้อย และขาดสิ่งมีชีวิตที่จะมากินแกรฟโตไลต์เป็นอาหาร แกรฟโตไลต์ที่ตายก็จะตกจมลงสู่พื้นท้องทะเลถูกตะกอนปิดทับจนกลายเป็นซากดึกดำบรรพ์ในเวลาต่อมา
อย่างไรก็ตามก็พบแกรฟโตไลต์ในหินปูนและหินเชิร์ตได้ด้วยเหมือนกัน แต่โดยทั่วไปแล้วหินเหล่านี้จะเกิดสะสมตัวในสภาพที่เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตของสัตว์อื่นๆที่อาศัยอยู่บนพื้นท้องทะเล อย่างไม่ต้องสงสัยเลยว่าที่ซากของแกรฟโตไลต์จะตกเป็นอาหารของสัตว์ดังกล่าว
ซากดึกดำบรรพ์ของแกรฟโตไลต์ปรกติจะพบแบนเรียบไปกับระนาบชั้นหินที่มันอยู่ ทั้งนี้อาจพบหนานูนขึ้นหากมันถูกแทนที่ด้วยแร่ไพไรต์ แกรฟโตไลต์มีรูปร่างที่แปรผันแต่โดยทั่วไปแล้วจะมีลักษณะแตกแขนงคล้ายกิ่งไม้ดังเช่น Dictoyonema หรือรูปร่างคล้ายใบเลื่อย หรือรูปร่างคล้ายส้อม ดังเช่น Didymographtus murchisoni ซากเหลือของแกรฟโตไลต์อาจเข้าใจผิดว่าเป็นซากดึกดำบรรพ์พืชโดยผู้พบเห็นทั่วไป ปรกติแล้วแกรฟโตไลต์จะเกิดเป็นแผ่นฟิล์มสีดำบนพื้นผิวของแผ่นหิน บางครั้งจะเลือนลางจนยากที่จะสังเกตเห็น แต่หากเอียงแผ่นหินให้ทำมุมกับทิศทางของแสงจะทำให้เห็นเป็นร่องรอยเหลือบแสงชัดเจน นอกจากนี้อาจพบแกรฟโตไลต์ที่ถูกแทนที่ด้วยแร่ไพไรต์ได้ด้วยเหมือนกัน แหล่งที่พบซากดึกดำบรรพ์ของแกรฟโตไลต์ที่มีชื่อเสียงของอังกฤษคืออ่าวอะเบอเรดดี ดายเฟด เวลล์ พบอยู่ในหินยุคออร์โดวิเชียน
ซากดึกดำบรรพ์แกรฟโตไลต์ในประเทศไทย
สำหรับในประเทศไทยพบมากในหินดินดานสีดำยุคดีโวเนียนตอนต้น บริเวณหลัก กม. ที่ 105.9 ของถนนสายเชียงใหม่-อำเภอฝาง โดยพบเป็นแกรฟโตไลต์สกุล Monographtus 3 ชนิด คือ M. hercynicus, M. yukonensis และ M. yukonensis fangensis
เดอะดับเบิลยูบี
เดอะดับเบิลยูเทเลวิชันเนตเวิร์ก (The WB Television Network) หรือย่อว่า เดอะดับเบิลยูบี (The WB ย่อมาจาก Warner Bros.) เป็นสถานีโทรทัศน์ที่เลิกกิจการไปแล้ว ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ 11 มกราคม 1995 โดยเป็นการร่วมมือระหว่างบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์เอนเตอร์เทนเมนต์บริษัทลูกของไทม์วอร์เนอร์ กับ ทริบูนบรอดแคสติงบริษัทลูกของบริษัททริบูน เครือข่ายออกรายการที่มีกลุ่มเป้าหมายคือวัยรุ่นและคนวัยหนุ่มสาว ต้งแต่อายุ 13 ถึง 34 ปี มีรายการเด่นช่วงกลางวันของวันทำงานและเช้าวันเสาร์ อย่างรายการชื่อ Kids' WB ที่มีกลุ่มเป้าหมายอายุ 7 ถึง 12 ปี
24 มกราคม 2006 ซีบีเอสคอร์เพอเรชันและวอร์เนอร์บราเธอส์เอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศปิดช่อง และแพร่ภาพช่องใหม่ชื่อ เดอะซีดับเบิลยูในปีนั้น ช่องหยุดออกอากาศเมื่อวันที่ 17 กันยายน 2006 และรายการบางส่วนของทั้ง 2 บริษั่ทและ UPN (ที่ปิดไปก่อนหน้านั้น 2 วัน) ย้ายไปออกฉายที่ช่องเดอะซีดับเบิลยู หลังการออกอากาศในวันที่ 18 กันยายน
ทามาเรียวกูจะ
ทามาเรียวกูจะ เป็นชาญี่ปุ่นประเภทหนึ่งที่ผลิตในคิวชู ตอนกลางและตอนเหนือ ใบชามีรูปร่างเหมือนมางาตามะ ต่างจากใบชาที่ใช้ทำเซ็นจะซึ่งจะยาวเหมือนเข็ม วิธีการผลิตอาจแบ่งออกเป็นการอบและการนึ่ง เมืองอุเรชิโนะในจังหวัดซางะ เป็นพื้นที่ผลิตหลัก
ทามาเรียวกูจะอบ
ในบรรดาชาเขียวของญี่ปุ่น ทามาเรียวกูจะเป็นชาเพียงชนิดเดียวที่ทำโดยใช้วิธีการอบด้วยกาต้มน้ำ วิธีการผลิตชาของจีนได้ถูกนำมาใช้ในคิวชู ที่เป็นที่รู้จักดีคือ ชาอุเรชิโนะ จากจังหวัดซางะและชาอาโอยานางิ (青柳茶) จากจังหวัดมิยาซากิและจังหวัดคุมาโมโตะ ใบชาจะถูกเติมลงไปในกาต้มน้ำเหล็กหล่อรูปครึ่งวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตรแล้วถูกทำให้ร้อนโดยไม่ใช้น้ำ เพื่อขจัดการทำงานของเอนไซม์ ในอุเรชิโนะ เตาอบถูกสร้างขึ้นโดยเอียงทำมุม 45 ถึง 50 องศา ในขณะที่ชาอาโอยานางิจะใช้เตาอบที่วางในแนวนอน
ทามาเรียวกูจะนึ่ง
เป็นวิธีการผลิตชาโดยขจัดกิจกรรมของเอนไซม์ในใบชาด้วยการนึ่งแทนการอบในหม้อ แต่ทำให้เกิดเป็นรูปร่างมางาตามะ โดยไม่ต้องใช้กระบวนการรีดแบบละเอียดเหมือนอย่างการผลิตเซ็นจะทั่วไป ประมาณปลายยุคไทโช ได้เริ่มมีการผลิตเพื่อส่งออกไปยังประเทศอดีตสหภาพโซเวียต
เนื่องจากสามารถผลิตได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าการอบในหม้อ พื้นที่การผลิตหลายแห่งที่ทำแบบดั้งเดิมโดยการอบในหม้อจึงเปลี่ยนมาใช้การนึ่ง และการอบในหม้อจึงกลายเป็นส่วนน้อยไป
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง
อิมซังอ๊ก ยอดพ่อค้าหัวใจทระนง (상도, Sangdo) เป็นละครซีรีส์เกาหลี ที่ออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2544 - 2545 ในประเทศไทยออกอากาศทางช่อง 3  สร้างจากประวัติชีวิตของ อิมซังอ๊ก (Im Sang-ok, 임상옥) (พ.ศ. 2322-2398) เป็นบุคคลที่มีชีวิตจริงอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลี โดยมีชีวิตอยู่ช่วงรัชกาลพระเจ้าจองโจ-พระเจ้าชอลจง เป็นหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มหนึ่ง เป็นคนที่อัธยาศัยดี มีความซื่อตรงซื่อสัตย์สุจริตจนได้เป็นขุนนาง
เรื่องย่อ
ช่วงต้นๆของชีวิต อิมซังอ๊กกับพ่อถูกกล่าวหาว่าค้ากำมะถันเถื่อน จึงถูกจับและพ่อของเขาถูกประหารชีวิต ส่วนอิมซังอ๊กถูกจับแต่หนีรอดออกมาได้ และได้มาอยู่คณะละครเร่คณะหนึ่งและแอบหลงรักลูกสาวของหัวหน้ากลุ่มการค้ากลุ่มซงซาง (แท้ที่จริงเธอเป็นลูกสะใภ้ แต่ต่อมาสามีตาย พ่อสามีจึงรับเธอเป็นลูกบุญธรรม)
ต่อมาอิมซังอ๊กได้ไปอยู่กับกลุ่มการค้ากลุ่มกังซางและได้แต่งงานกับลูกสาวหัวหน้ากลุ่มจนได้เป็นเลขาของกลุ่มการค้าแทนคนเก่าที่แปรพักตร์ ไปอยู่กับฝ่ายตรงข้าม ต่อมาหัวหน้ากลุ่มบริหารงานผิดพลาดจนล้มละลาย อิมซังอ๊กได้รวบรวมผู้คน ตั้งกลุ่มการค้านี้ขึ้นมาใหม่ จนค้าขายร่ำรวยที่สุดในโชซอนในขณะนั้น
ก่อนหน้าที่เขาจะรวบรวมพรรคพวกตั้งกลุ่มการค้าขึ้นมาใหม่นั้น พ่อตาของเขาถูกคนของอดีตเลขาที่แปรพักตร์ไปฆ่าตาย และในที่สุดเขาก็สามารถเอาชนะกลุ่มการค้าคู่แข่งได้สำเร็จ ส่วนหญิงสาวที่เขาแอบหลงรักนั้น ก็ได้กลับไปเป็นหัวหน้ากลุ่มซงซางในที่สุด
อิมซังอ๊กถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 2398 ขณะอายุได้ 76 ปี
ทิม ภูริพัฒน์
ทิม ภูริพัฒน์ เป็นอดีตรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลของพลโท ถนอม กิตติขจร (ยศขณะนั้น) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี 4 สมัย และจังหวัดขอนแก่น 1 สมัย
ประวัติ
ทิม เป็นบุตรของนายชู นางหอม และเป็นพี่ชายของ ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ อดีตรัฐมนตรีที่ถูกสังหารโหดเมื่อปี พ.ศ. 2492 เขาได้รับการศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรประโยคครูประถม (ป.ป.) จากโรงเรียนฝึกหัดครูวัดบวรนิเวศ ในปี พ.ศ. 2463 จากนั้นได้เข้ารับราชการครู
การเมือง
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2491 ทิม ภูริพัฒน์ พร้อมด้วยทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เตียง ศิริขันธ์ ถวิล อุดล และ ฟอง สิทธิธรรม ถูกจับกุมในข้อหา “กบฏแบ่งแยกดินแดน” ซึ่งทั้งหมดถูกปล่อยตัวในชั้นศาล เนื่องจากไม่มีหลักฐาน
ทิม เคยเป็นรองหัวหน้าพรรคเศรษฐกร ในปี พ.ศ. 2498
ทิม ภูริพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีที่ไม่ประจำกระทรวง ในรัฐบาลของพลโท ถนอม กิตติขจร (ยศขณะนั้น) ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 สั่งราชการกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2501 จึงปรับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ และพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี ในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2501
ทิม ภูริพัฒน์ จดทะเบียนจัดตั้งพรรคเศรษฐกร ขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2517 โดยเขารับหน้าที่เป็นหัวหน้าพรรค
ปลากะทิ
ปลากะทิ เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cyclocheilichthys heteronema ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) จัดเป็นปลาชนิดหนึ่งที่อยู่ในสกุล Cyclocheilichthys
ลักษณะ
เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวเต็มที่ 15 เซนติเมตร มีรูปร่างและลักษณะคล้ายกับปลาในสกุลนี้ทั่วไป ตาโต หัวเล็ก แต่มีลักษณะพิเศษคือ มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ ที่มีแขนงแตกออกได้อีก 6 เส้น ซึ่งในเวลาปกติจะพับเก็บในร่องมุมปาก แต่เมื่อเวลาหาอาหารตามพื้นท้องน้ำ หนวดนี้จะกางออกเป็นประสาทสัมผัสช่วยในการหาอาหาร อันได้แก่ หอยหรือกุ้งและสัตว์หน้าดินขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ  มีพฤติกรรมชอบอยู่เป็นฝูง และหากินในระดับท้องน้ำ
ที่อยู่
พบได้ในลุ่มแม่น้ำแทบทุกภาคของประเทศไทย และยังพบได้ตั้งแต่พม่า, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, แหลมมลายูไปจนถึงเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา แต่ทว่าเป็นปลาที่มีสถานแนวโน้มสูญพันธุ์แล้ว ในวงการปลาสวยงาม ปลาชนิดนี้จะถูกขายโดยปะปนมากับปลาชนิดอื่น ๆ
ประวัติศาสตร์ไทย (พ.ศ. 2516–2544)
ประวัติศาสตร์ไทยตั้งแต่ปี 2516 ถึง 2544 เป็นช่วงที่ประชาธิปไตยไม่มีเสถียรภาพ กองทัพกลับเข้าปกครองประเทศอีกครั้งหลังรัฐประหารในปี 2519
เปรม ติณสูลานนท์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วง 2523-2531 การเมืองเข้าสู่ระบบ "ประชาธิปไตยครึ่งใบ" ที่หมายถึงการประนีประนอมระหว่างการเมืองระบบรัฐสภากับอำนาจเผด็จการ หลังจากนั้นการเมืองไทยอยู่ในระบบรัฐสภายกเว้นระบอบทหารช่วงสั้น ๆ ระหว่างปี 2534 ถึง 2535
"ยุคประชาธิปไตยเบ่งบาน"
เหตุการณ์ในเดือนตุลาคม 2516 เป็นการปฏิวัติการเมืองไทย เป็นครั้งแรกที่ชนชั้นกลางในเมืองซึ่งมีนักศึกษาเป็นผู้นำคัดค้านคณะผู้ยึดอำนาจปกครอง และดูเหมือนได้รับความเห็นชอบของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตย หัวหน้ารัฐบาลทหารถูกบีบให้ลาออก ทั้งหมดลี้ภัยไปยังสหรัฐไม่ก็ไต้หวัน
อย่างไรก็ดี ประเทศไทยยังไม่มีชนชั้นการเมืองที่สามารถดำเนินการประชาธิปไตยใหม่นี้อย่างราบรื่น ผลการเลือกตั้งในเดือนมกราคม 2518 ไม่มีพรรคการเมืองพรรคใดครองเสียงข้างมากในสภา และการเลือกตั้งในเดือนเมษายน 2519 ก็ได้ผลลัพธ์อย่างเดียวกัน นักการเมืองผู้คว่ำหวอด หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช และน้องชาย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช สลับกันครองอำนาจ แต่ไม่สามารถดำเนินการโครงการปฏิรูปที่สอดคล้องกัน ราคาน้ำมันที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในปี 2517 นำไปสู่ภาวะเศรษฐกิจถดถอยและภาวะเงินเฟ้อ ซึ่งบั่นทอนความมั่นคงของรัฐบาล ความเคลื่อนไหวของรัฐบาลพลเรือนที่ได้รับความนิยมคือการเรียกร้องให้ถอนกำลังอเมริกันออกจากประเทศไทย การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ค่อย ๆ มีความเคลื่อนไหวมากขึ้นในชนบท โดยเป็นพันธมิตรกับปัญญาชนและนักศึกษาในเมือง
เวียดนามใต้ ลาว และกัมพูชากลายเป็นคอมมิวนิสต์ในปี 2518 ภัยคุกคามคอมมิวนิสต์ในประเทศเพื่อนบ้านทำให้ประชาชนตื่นตระหนก การสถาปนาระบอบคอมมิวนิสต์ติดกับชายแดนไทย การเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ลาวอายุ 600 ปี การไหลบ่าของผู้ลี้ภัยจากประเทศลาวและกัมพูชาหันมติมหาชนไปเข้ากับฝ่ายขวา และฝ่ายอนุรักษนิยมคว้าที่นั่งมากขึ้นในการเลือกตั้งปี 2519
ปลายปี 2519 ความเห็นของชนชั้นกลางสายกลางในเมืองหันออกจากการเคลื่อนไหวของนักศึกษา ซึ่งมีความเห็นเอียงไปทางฝ่ายซ้ายมากยิ่งขึ้น กองทัพและพรรคการเมืองฝ่ายขวาเริ่มสงครามโฆษณาชวนเชื่อต่อลัทธิเสรีนิยมของนักศึกษาโดยกล่าวหาว่านักศึกษาเป็นคอมมิวนิสต์และฆ่านักศึกษาเหล่านี้ผ่านองค์การกึ่งทหารทางการอย่างลูกเสือชาวบ้านและกระทิงแดง
สถานการณ์สุกงอมในเดือนตุลาคม 2519 เมื่อจอมพลถนอม อดีตทรราช เดินทางกลับประเทศไทยโดยจำพรรษาที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ซึ่งเป็นวัดประจำราชวงศ์ ความตึงเครียดระหว่างคนงานและเจ้าของโรงงานดุเดือดยิ่งขึ้น เมื่อขบวนการสิทธิพลเมืองมีความเคลื่อนไหวมากขึ้นตั้งแต่ปี 2516 อุดมการณ์สังคมนิยมและฝ่ายซ้ายได้รับความนิยมในหมู่ปัญญาชนและชนชั้นแรงงาน บรรยากาศการเมืองมีความตึงเครียดมากขึ้น พบศพคนงานถูกแขวนคอในจังหวัดนครปฐมหลังประท้วงเจ้าของโรงงาน
ผู้ประท้วงนักศึกษาใช้พื้นที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจัดการประท้วงต่อการเสียชีวิตอย่างรุนแรงของคนงานและจัดการแสดงล้อแขวนคอ ซึ่งมีการกล่าวหาว่าคนหนึ่งคล้ายกับมกุฎราชกุมาร วันรุ่งขึ้น หนังสือพิมพ์บางฉบับ รวมทั้ง บางกอกโพสต์ พิมพ์ภาพถ่ายฉบับดัดแปลงซึ่งแนะว่าผู้ประท้วงหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ฝ่ายขวาและอนุรักษนิยมประณามผู้ประท้วง และปลุกปั่นวิธีการรุนแรงเพื่อปราบปราม จนลงเอยด้วยการสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 6 ตุลาคม 2519
นักวิชาการต่างประเทศมองว่า สถาบันพระมหากษัตริย์มีส่วนส่งเสริมเหตุการณ์จากการสนับสนุนกลุ่มฝ่ายขวาและการเสด็จฯ เยี่ยมพระถนอม
เผด็จการฝ่ายขวา
เย็นวันเดียวกัน คณะทหารก่อการรัฐประหาร ประกาศให้รัฐบาลผสมที่มีพรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำสิ้นสุดลง กองทัพตั้งธานินทร์ กรัยวิเชียร อดีตผู้พิพากษาที่มีความคิดอนุรักษ์นิยมอย่างยิ่ง เป็นนายกรัฐมนตรีและกวาดล้างมหาวิทยาลัย สื่อ และข้าราชการพลเรือน นักศึกษา ปัญญาชนและฝ่ายซ้ายหลายพันคนหนีออกจากกรุงเทพมหานครและลี้ภัยกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในภาคเหนือและภาคอีสาน บางส่วนหนีออกนอกประเทศ เช่น ดร. ป๋วย อึ๊งภากรณ์ นักเศรษฐศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงและอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เศรษฐกิจก็ประสบปัญหาร้ายแรงเช่นกัน เนื่องจากนโยบายของธานินทร์ส่วนหนึ่งทำให้นักลงทุนต่างชาติหวาดกลัว
รัฐบาลใหม่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าไม่มีเสถียรภาพเช่นเดียวกับการทดลองประชาธิปไตยที่เคยปฏิบัติมา ในเดือนตุลาคม 2520 กองทัพอีกส่วนหนึ่งก่อรัฐประหารอีกครั้ง และเปลี่ยนตัวนายกรัฐมนตรีจากธานินทร์เป็นพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี 2521 รัฐบาลเสนอนิรโทษกรรมแก่คอมมิวนิสต์ไทย และยังเสนอที่อยู่อาศัย การรวมญาติและความปลอดภัย
จนถึงบัดนี้ กองทัพไทยจำต้องรับมือกับสถานการณ์อันเกิดจากการบุกครองกัมพูชาของเวียดนาม มีการไหลบ่าของผู้ลี้ภัยอีกระลอก โดยกำลังเวียดนามและเขมรแดงข้ามเข้ามาในเขตแดนไทยเป็นระยะ ทำให้เกิดการปะทะตามแนวชายแดน การเดินทางเยือนประเทศจีนในปี 2522 ทำให้เติ้ง เสี่ยวผิงตกลงยุติการสนับสนุนขบวนการคอมมิวนิสต์ของไทย เพื่อแลกกับทางการไทยให้ที่พักปลอดภัยแก่กำลังเขมรแดงที่หลบหนีกัมพูชาเข้ามาในประเทศ การเปิดเผยอาชญากรมของเขมรแดงหลังแพ้สงครามกลางเมืองลดเสน่ห์ดึงดูดของลัทธิคอมมิวนิสต์ต่อสาธารณชนไทย ไม่นานฐานะของพลเอกเกรียงศักดิ์ก็รับไม่อยู่และถูกบีบให้ลงจากตำแหน่งในเดือนกุมภาพันธ์ 2523 ในช่วงปัญหาเศรษฐกิจ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ ผู้บัญชาการทหารบก สืบตำแหน่งต่อมา เขาเป็นพวกนิยมเจ้าอย่างเหนียวแน่นและมีชื่อเสียงเรื่องความซื่อสัตย์
ระหว่างปี 2522 ถึง 2531 กำลังยึดครองเวียดนามในกัมพูชารุกล้ำเข้ามาในเขตแดนไทย โดยอ้างว่ามองหากองโจรกบฏที่ซ่อนอยู่ในค่ายผู้ลี้ภัยซึ่งมีผู้ลี้ภัยชาวลาวและเวียดนามอาศัยอยู่จำนวนมาก เกิดการรบปะทะประปรายตามแนวชายแดนระหว่างปี 2528 ถึง 2531 เมื่อทหารเวียดนามตีโฉบฉวยข้ามชายแดนเป็นระยะ ๆ เพื่อกวาดล้างค่ายตามชายแดนของเขมรแดง ซึ่งมีจีนเป็นผู้สนับสนุนหลัก บางทีการโจมตีนี้ถูกกองทัพไทยขับกลับไป
"ยุคประชาธิปไตยครึ่งใบ"
ส่วนใหญ่ของคริสต์ทศวรรษ 1980 เห็นกระบวนการทำให้เป็นประชาธิปไตยที่พลเอกเปรมเป็นผู้ควบคุมดูแล
ยุคพลเอกเปรม
ในเดือนเมษายน 2524 มีนายทหารชั้นผู้น้อยซึ่งเรียก "ยังเติร์ก" พยายามรัฐบาลโดยยึดกรุงเทพมหานคร คณะรัฐประหารยุบสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และสัญญาการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างกว้างขวาง แต่กบฏล้มเหลวอย่างรวดเร็วเมื่อพลเอกเปรมรับรองพระบรมวงศานุวงศ์ไปยังนครราชสีมา เมื่อการสนับสนุนพลเอกเปรมของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวปรากฏชัดเจน กำลังฝ่ายรัฐบาลภายใต้พลเอก อาทิตย์ กำลังเอก เข้าควบคุมเมืองหลวงได้โดยไม่เสียเลือดเนื้อ
การเมืองบทนี้ยิ่งเพิ่มเกียรติภูมิของพระมหากษัตริย์ยิ่งขึ้น และส่งเสริมสถานภาพของพลเอกเปรมว่าค่อนข้างมีลักษณะสายกลาง ฉะนั้นจึงมีการประนีประนอมกัน การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ยุติลงและกองโจรส่วนใหญ่ได้รับนิรโทษกรรม ในเดือนธันวาคม 2525 ผู้บัญชาการทหารสูงสุดรับธงพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยในพิธีการที่มีการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง นักรบคอมมิวนิสต์และผู้สนับสนุนส่งมอบอาวุธและสวามิภักดิ์ต่อรัฐบาล
ขณะเดียวกัน มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งตั้งวุฒิสภาซึ่งมาจากการแต่งตั้งเพื่อคานกับสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสมาชิกมาจากการเลือกตั้ง มีการจัดการเลือกตั้งในเดือนเมษายน 2526 ทำให้พลเอกเปรมในคราบนักการเมืองพลเรือน ได้ที่นั่งฝ่ายข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร (เป็นข้อตกลงที่ต่อมาเรียก "เปรมาธิปไตย")
พลเอกเปรมยังเป็นผู้รับผลประโยชน์จากการปฏิวัติทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วซึ่งแผ่ไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังภาวะเศรษฐกิจถดถอยในกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เริ่มมีการเติบโตทางเศรษฐกิจ เป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยเป็นประเทศอุตสาหกรรมที่สำคัญ และสินค้าผลิตอย่างชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ สิ่งทอและรองเท้าเป็นสินค้าส่งออกหลักแทนข้าว ยางพาราและดีบุก เมื่อสงครามอินโดจีนและการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ยุติ การท่องเที่ยวมีการพัฒนาอย่างรวดเร็วและกลายเป็นรายได้สำคัญ ประชากรเมืองยังเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ประชากรโดยรวมเริ่มเติบโตช้าลง ทำให้มาตรฐานการครองชีพสูงขึ้นแม้แต่ในพื้นที่ชนบท แม้ว่าภาคอีสานยังคงตามหลังภาคอื่น แม้ประเทศไทยไม่ได้เติบโตเร็วเท่ากับสี่เสือแห่งเอเชีย แต่ก็มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง
พลเอกเปรมดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี 8 ปี โดยชนะการเลือกตั้งทั่วไปอีกสองครั้งในปี 2526 และ 2529 และยังได้รับความนิยม แต่การฟื้นฟูประชาธิปไตยทำให้มีการเรียกร้องผู้นำที่กล้าได้กล้าเสียมากขึ้น ในปี 2531 การเลือกตั้งทำให้พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี พลเอกเปรมปฏิเสธคำเชิญของพรรคการเมืองใหญ่ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยที่สาม
พลเอกสุจินดาและพฤษภาทมิฬ
พลเอกชาติชายปล่อยให้กลุ่มแยกหนึ่งของกองทัพร่ำรวยขึ้นจากสัญญาของรัฐ ทำให้เกิดกลุ่มแยกคู่แข่งนำโดยพลเอก สุนทร คงสมพงษ์, พลเอก สุจินดา คราประยูร และสมาชิกโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 5 มีรัฐประหารในเดือนกุมภาพันธ์ 2534 โดยกล่าวหารัฐบาลพลเอกชาติชายว่าฉ้อฉล ("รัฐบาลบุฟเฟ่ต์") คณะผู้ยึดอำนาจการปกครองเรียกตนว่า คณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) รสช. แต่งตั้งอานันท์ ปันยารชุนเป็นนายกรัฐมนตรีพลเรือนซึ่งยังขึ้นกับทหาร มาตรการต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวงและตรงไปตรงมาของเขาทำให้ได้รับความนิยม
มีการจัดการเลือกตั้งทั่วไปในเดือนมีนาคม 2535 รัฐบาลผสมตั้งพลเอก สุจินดา คราประยูรเป็นนายกรัฐมนตรี ทั้งที่ก่อนหน้านี้เคยให้คำสัตย์ว่าจะไม่รับตำแหน่ง และยืนยันข้อสงสัยของสาธารณชนว่ารัฐบาลใหม่จะเป็นรัฐบาลทหารแฝงตัวมา การกระทำของเขาทำให้มีประชาชนหลายแสนคนเดินขบวนในกรุงเทพมหานคร นำโดย อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พลตรี จำลอง ศรีเมือง นับเป็นการเดินขบวนใหญ่สุดในกรุงเทพมหานคร
พลเอกสุจินดานำหน่วยทหารที่ภักดีต่อเขาโดยตรงเข้าสู่กรุงเทพมหานครและพยายามปราบปรามการเดินขบวนด้วยกำลัง ทำให้เกิดการสังหารหมู่และการจลาจล ซึ่งมีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเข้าแทรกแซงโดยทรงเรียกพลเอกสุจินดาและพลตรีจำลองเข้าเฝ้าโดยมีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ และทรงให้ทั้งสองหาทางออกอย่างสันติ หลังจากนั้น พลเอกสุจินดาลาออก
รัฐบาลพลเรือนหลังพฤษภาทมิฬ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้งอานันท์ซึ่งเป็นผู้นิยมเจ้ากลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งจนมีการจัดการเลือกตั้งในเดือนกันยายน 2535 ซึ่งทำให้พรรคประชาธิปัตย์ ภายใต้ชวน หลีกภัยเป็นรัฐบาล โดยได้รับเสียงจากกรุงเทพมหานครและภาคใต้เป็นหลัก ชวนเป็นนักบริหารที่สามารถและดำรงตำแหน่งจนถึงปี 2538 จนเขาแพ้การเลือกตั้งให้แนวร่วมพรรคอนุรักษนิยมและต่างจังหวัดซึ่งมีบรรหาร ศิลปอาชาเป็นผู้นำ เมื่อรัฐบาลเต็มไปด้วยข้อกล่าวหาการฉ้อราษฎร์บังหลวงตั้งแต่ต้น ทำให้รัฐบาลถูกบังคับให้จัดการเลือกตั้งก่อนกำหนดในปี 2539 โดยพรรคความหวังใหม่ของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธได้รับเลือกตั้งอย่างเฉียดฉิว
รัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกที่มีสภาร่างรัฐธรรมนูญซึ่งสมาชิกมาจากการเลือกตั้งเป็นผู้ร่าง จนได้ชื่อว่า "รัฐธรรมนูญฉบับประชาชน" รัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 สถาปนาระบบสองสภาซึ่งประกอบด้วยสภาผู้แทนราษฎรที่มีสมาชิก 500 คน และวุฒิสภาที่มีสมาชิก 200 คน นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ไทยที่สมาชิกทั้งสองสภามาจากการเลือกตั้งของประชาชน รัฐธรรมนูญฉบับประชาชนส่งเสริมสิทธิมนุษยชนมากกว่ารัฐธรรมนูญอื่น ๆ มีการเพิ่มศาลรัฐธรรมนูญเข้าสู่ระบบศาล โดยมีเขตอำนาจพิจารณาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของพระราชบัญญัติ พระราชกฤษฎีกาและกิจการการเมืองต่าง ๆ
ไม่นานหลังเข้าดำรงตำแหน่ง พลเอกชวลิตเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียในปี 2540 หลังได้รับเสียงวิจารณ์อย่างแรงจากการรับมือวิกฤตของเขา จึงลาออกในปี 2540 และชวนกลับเข้าดำรงตำแหน่งอีกครั้ง ชวนสามารถตกลงกับกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ซึ่งทำให้ค่าเงินกลับมามีเสถียรภาพและให้ IMF เข้าแทรกแซงการฟื้นฟูเศรษฐกิจไทย