cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ
ขุนนางฝ่ายทหารชื่ออิมยอน (임연, 林衍) ไม่พอใจที่พระเจ้าวอนจงทรงมีนโยบายเป็นมิตรกับมองโกล จึงก่อการกบฏยึดอำนาจจากพระเจ้าวอนจงในค.ศ. 1269 อิมยอนพยายามจะลดอิทธิพลของมองโกลไปจากราชสำนักโครยอ แต่เสียชีวิตไปเสียก่อนในค.ศ. 1270 บุตรชายคืออิมยูมู (임유무, 林惟茂) จึงขึ้นมามีอำนาจแทนบิดา องค์ชายรัชทายาทซึ่งอยู่ที่เมืองปักกิ่งได้ขอให้กุบไลข่าน (Kublai Khan) ส่งทัพมาปราบกบฏในปีเดียวกัน อิมยูมูถูกสังหารในการรบ
ในค.ศ. 1270 พระเจ้าวอนจงยอมให้อาณาจักรโครยอตกเป็นเมืองขึ้นของมองโกลอย่างเป็นทางการ โดยทำตามข้อเรียกร้องของกุบไลข่านโดยการย้ายเมืองหลวงกลับแคซอง ยกมณฑลทงนยอง (동녕부, 東寧府) ให้มองโกล และยุบซัมบยอลโช (삼별초, 三別抄) ซึ่งเป็นหน่วยงานทหารที่สำคัญในสมัยเผด็จการทหาร ทำให้ทหารในซัมบยอลโช นำโดยแพจุงซุน (배중손, 裵仲孫) ก่อการกบฏขัดขวางมิให้พระเจ้าวอนจงเสด็จไปยังเมืองแคซอง เรียกว่า กบฏซัมบยอลโช เป็นโจรสลัดปล้นสะดมเมืองท่าต่างๆ มีฐานที่มั่นอยู่ที่เกาะทัมนา (탐라, 耽羅) กุบไลข่านจึงส่งทัพมองโกลเข้ามาปราบกบฏซัมบยอลโชที่เกาะทัมนาจนราบคาบในค.ศ. 1272
ในค.ศ. 1271 กุบไลข่านตั้งราชวงศ์หยวน เป็นพระจักรพรรดิหยวนซื่อจู พระจักรพรรดิสถาปนาพระเจ้าวอนจงเป็น พระเจ้าชุงกยอง (충경왕, 忠敬王) เป็นกษัตริย์ประเทศราชของราชวงศ์หยวน และในค.ศ. 1274 พระเจ้าวอนจงได้สู่ขอพระธิดาของพระจักรพรรดิหยวนซื่อจูพระนามว่า Khutugh beki มาอภิเษกกับองค์ชายรัชทายาทวังชิม (왕심, 王諶 ภายหลังเป็นพระเจ้าชุงยอล) พระเจ้าวอนจงสวรรคตในค.ศ. 1274 เป็นกษัตริย์ราชวงศ์โครยอองค์สุดท้ายที่มีพระนามที่พระสุสาน พระโอรสองค์ชายรัชทายาทที่อยู่เมืองปักกิ่งกลับมาชึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าชุงยอล (충렬왕, 忠烈王)
พระราชวงศ์
พระมเหสี
พระสนม
พระราชโอรส
12141274
ไวโอลินคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์
ไวโอลินคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (Violin Concerto in D major) สามารถหมายถึง
ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์
ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ นั้นหมายความว่า จะมีการจัดเก็บข้อมูลในลักษณะที่เป็นกลุ่มของข้อมูลที่มีความสัมพันธ์กัน ในฐานข้อมูลหนึ่งๆ สามารถที่จะมีตารางตั้งแต่ 1 ตารางเป็นต้นไป และในแต่ละตารางนั้นก็สามารถมีได้หลายคอลัมน์ (Column) หลายแถว (Row) ตัวอย่างเช่น เราต้องการเก็บข้อมูลพนักงาน ในตารางของข้อมูลพนักงานก็จะประกอบด้วยคอลัมน์ ที่อธิบายชื่อ นามสกุล ที่อยู่ เงินเดือน แผนกที่สังกัด เป็นต้น และในตารางนั้น ก็สามารถที่จะมีข้อมูลพนักงานได้มากกว่า 1 คน (Row) และตารางข้อมูลพนักงานนั้นอาจจะมีความสัมพันธ์กับตารางอื่น เช่น ตารางที่เก็บชื่อและจำนวนบุตรของพนักงาน
ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ถูกออกแบบมาเพื่อลดความซ้ำซ้อนของการเก็บข้อมูล และสามารถเรียกใช้ข้อมูลได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีหลักดังนี้
นอกจากนี้แต่ละตารางยังสามารถเริยกได้อีกอย่างว่ารีเลชัน (Relation) แถวแต่ละแถวภายในตารางเรียกว่าทูเปิล (Tuple) และคอลัมน์เรียกว่าแอททริบิวต์ (Attribute)
จุดเด่นของข้อมูลเชิงสัมพันธ์
1. กฎความบูรณภาพของเอนทิตี้ (The Entity Intergrity Rule)
กฎนี้ระบุไว้ว่าแอททริบิวต์ใดที่เป็นคีย์หลัก ข้อมูลในแอททริบิวต์นั้นจะเป็นค่าว่าง(Null) ไม่ได้ ความหมายของการเป็นค่าว่างไม่ได้(Not Null) หมายความถึง ข้อมูลของแอททริบิวต์ที่เป็นคีย์หลักจะไม่ทราบค่าที่แน่นอนหรือไม่มีค่าไม่ได้
2. กฎความบูรณภาพของการอ้างอิง (The Referential IntegrityRule)
การอ้างอิงข้อมูลระหว่างรีเลชั่นในฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์จะใช้คีย์นอกของรีเลชั่นหนึ่งไปตรวจสอบกับค่าของแอททริบิวต์ที่เป็นคีย์หลักของอีกรีเลชั่นหนึ่งเพื่อเรียกดูข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวข้องหรือค่าของคีย์นอกจะต้องอ้างอิงให้ตรงกับค่าของคีย์หลักได้จึงจะสามารถเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างสองรีเลชั่นได้สำหรับคีย์นอกจะมีค่าว่างได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับกฎเกณฑ์การออกแบบฐานข้อมูล เช่น ในกรณีที่รีเลชั่นพนักงานมี Depnoเป็นคีย์นอกอาจจะถูกระบุว่าต้องทราบค่าแต่ในกรณีพนักงานทดลองงานอาจยังไม่มีค่า Depno เพราะยังไม่ได้ถูกบรรจุในกรณีที่มีการลบหรือแก้ใขข้อมูลของแอททริบิวต์ที่เป็นคีย์หลักซึ่งมีคีย์นอก จากอีกรีเลชั่นหนึ่งอ้างอิงถึง จะทำการลบหรือแก้ใขข้อมูลได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับการออกแบบฐานข้อมูล ว่าได้ระบุให้แอททริบิวต์มีคุณสมบัติอย่างไร ซึ่งมีโอกาสเป็นไปได้ 4 ทางเลือก
ประเทศนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศนามิเบีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศนามิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
โยนี
โยนี (vulva) ประกอบด้วยแคม ทั้งแคมใหญ่และแคมเล็ก, ปุ่มกระสัน, ปากของท่อปัสสาวะ (urethra), และปากช่องคลอด
กายวิภาค
เนินอ่อนนุ่มด้านหน้าของโยนี (เกิดจากเนื้อเยื่อไขมันปกคลุมกระดูกหัวหน่าว) คือ เนินหัวหน่าว (mons pubis) โดยเฉพาะในมนุษย์เพศหญิงเรียก มอนส์เวเนริส (mons veneris) หรือ "โคกวีนัส" (mound of Venus) ภายหลังวัยแรกรุ่น จะปกคลุมด้วยขนหัวหน่าว ซึ่งจะมีมากหรือน้อยขึ้นกับพันธุกรรม
ในผู้หญิงที่ยังไม่เคยมีการร่วมเพศ ปากช่องคลอดบางครั้งจะปกคลุมด้วยเยื่อที่เรียกว่า "เยื่อพรหมจรรย์" (hymen)
ถัดลงด้านล่างเล็กน้อย ด้านซ้ายและขวาของช่องเปิดช่องคลอดคือ "ต่อมบาร์โทลิน" (ต่อมสร้างน้ำหล่อลื่น: Bartholin glands); เมื่อผู้หญิงถูกปลุกอารมณ์เพศจะหลั่งสารหล่อลื่น ทำให้สอดใส่ได้ง่ายขึ้น (ช่องคลอดก็มีสารหล่อลื่นไหลซึมเช่นกัน) ถ้าขาดสารหล่อลื่น อาจใช้สารหล่อลื่นสังเคราะห์ช่วยให้การร่วมเพศสะดวกขึ้น
กำเนิดเดียวกันของอวัยวะเพศ
คือส่วนของอวัยวะเพศ ที่วิวัฒนาการมาจากเนื้อเยื่อเดียวกัน ในมนุษย์ กายวิภาคของโยนี สอดคล้องกับ กายวิภาคขององคชาตในเพศชาย ในวิชาชีววิทยาพัฒนาการทั่วไป อวัยวะที่มีต้นกำเนิดพัฒนาการจากโครงสร้างเดียวกัน เรียกว่า กำเนิดเดียวกัน (โครงสร้างซึ่งมีที่มาเดียวกัน)
ปุ่มกระสันมีกำเนิดเดียวกันเทียบได้กับองคชาตของผู้ชาย, และ ลำปุ่มกระสัน (clitoral body) กับ ขาปุ่มกระสัน (clitoral crura) มีกำเนิดเดียวกันกับ คอร์พอรา เคฟเวอโนซา (corpora cavernosa) ขององคชาต
แคมใหญ่, แคมเล็กและกลีบคลุมปุ่มกระสัน (clitoral hood) เป็นกำเนิดเดียวกันกับถุงอัณฑะ (scrotum), ผิวหนังรอบองคชาต (shaft skin of the penis) และหนังหุ้มปลายองคชาต (foreskin) ตามลำดับ
เวสทิบูลาร์ บัลบ์ (กระเปาะโพรง: vestibular bulbs) ใต้ผิวของแคมเล็ก เป็นกำเนิดเดียวกันกับ คอร์ปัส สปองจิโอซัม (corpus spongiosum) หรือเนื้อเยื่อรอบหลอดปัสสาวะในองคชาต (คอร์ปัส สปองจิโอซัม เป็นเนื้อเยื่อที่ทำให้เกิดการแข็งตัวขององคชาต
ส่วน เวสทิบูลาร์ บัลบ์ เป็นบริเวณที่มีโลหิตมาหล่อเลี้ยง เมื่อถูกกระตุ้นให้มีอารมณ์หรือเมื่อภายหลังคลอด อวัยวะเพศจะขยายขึ้นเพราะแคมเล็กขยายแล้วแยกจากกัน)
ต่อมบาร์โทลิน (bartholin glands) เป็นกำเนิดเดียวกันกับ ต่อมคาวเปอร์ (Cowper's glands) ในเพศชาย
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 การแข่งขันแบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ ทีมชาย และ ทีมหญิง
ไวโอลินคอนแชร์โต (ไชคอฟสกี)
ไวโอลินคอนแชร์โต ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ (Violin Concerto in D major, Op. 35) ผลงานประพันธ์ของปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกีในปี ค.ศ. 1878 เป็นคอนแชร์โตสำหรับไวโอลินชิ้นหนึ่งที่ได้รับความนิยมที่สุด และเป็นที่ยอมรับในหมู่นักดนตรีว่าเป็นงานชิ้นหนึ่งที่เล่นยากที่สุด
ไชคอฟสกีประพันธ์คอนแชร์โตชิ้นนี้ที่บ้านพักริมทะเลสาบเจนีวาในสวิตเซอร์แลนด์ ในช่วงที่กำลังพักผ่อนหลังความล้มเหลวในชีวิตแต่งงาน โดยแต่งร่วมกับนักไวโอลินชาวเยอรมันชื่อ โยซิฟ โกเต็ค
เดิมไชคอฟสกีตั้งใจจะให้คอนแชร์โตชุดนี้ออกแสดงครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1879 โดยให้ลีโอโปลด์ อาวเออร์ (1845 - 1930) นักไวโอลินมือหนึ่งชาวฮังการีของ St. Petersburg Imperial Theatres เป็นผู้บรรเลง แต่เอาเออร์ได้ปฏิเสธว่าไม่สามารถเล่นได้ ทำให้การแสดงครั้งนี้ต้องยกเลิกไป ไชคอฟสกีได้ให้อดอล์ฟ บรอดสกี (1851 - 1929) นักไวโอลินชาวรัสเซียเป็นผู้รับหน้าที่นี้แทน ในการแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1881 ที่เวียนนา
คอนแชร์โตชิ้นนี้แบ่งเป็น 3 มูฟเมนต์ ใช้เวลาประมาณ 35 นาที
รายชื่อประเทศในภาษาต่าง ๆ (J–P)
รายชื่อประเทศในภาษาต่างๆ ประเทศส่วนใหญ่ของโลกมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปในแต่ละภาษาที่แตกต่างกัน บางประเทศยังได้เกิดการเปลี่ยนแปลงชื่อด้วยเหตุผลทางการเมืองหรืออื่น ๆ บทความนี้พยายามที่จะให้ทางเลือกชื่อทั้งหมดที่รู้จักกันสำหรับทุกประเทศและรัฐอธิปไตย
บทความอื่นๆในหมวดหมู่นี้:
แม่น้ำเกรตฟิช
แม่น้ำเกรตฟิช (Great Fish River) เป็นแม่น้ำที่มีความยาว 644 กม. ไหลผ่านจังหวัดอีสเทิร์นเคปของประเทศแอฟริกาใต้ บริเวณชายฝั่งระหว่างเมืองพอร์ตเอลิซาเบทและปากแม่น้ำ เรียกว่า Sunshine Coast แม่น้ำไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดีย ใกล้เมืองซีฟีลด์
เวนเจินส์ (2011)
เวนเจินส์ (2011) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2011 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 7 แล้ว ในชื่อเวนเจินส์ สถานที่จัดคือ เอทีแอนด์ที เซ็นเตอร์ ใน แซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งจัดหลังจากศึก เฮลอินเอเซล (2011)
เบื้องหลัง
การแข่งขันหลักจาก รอว์ ที่เกี่ยวข้องกับ แชมป์ WWE อัลเบร์โต เดล รีโอ กับอดีตแชมป์ จอห์น ซีนา สำหรับการชิงแชมป์ WWE ซึ่งในเฮลอินเอเซล เมื่อเดือนที่แล้ว ซีนาได้เสียแชมป์ไปให้กับ เดล รีโอ หลังจากที่ ซีนา ถูกล็อกออกจากกรงเหล็กกล้าในขณะที่ เดลรีโอกด ซีเอ็ม พังก์ สัปดาห์ต่อมาเมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้จัดการทั่วไปชั่วคราว จอห์น โลรีนายติส ได้สั่งให้ ซีนา รีแมตช์อีกครั้งกับ เดล รีโอ ในการชิงแชมป์ WWE ในศึก เวนเจินส์ และยังสั่งให้จับคู่แทคทีมระหว่าง ทริปเปิล เอช กับ ซีเอ็ม พังก์ เจอกับ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ ในศึก เวนเจินส์ ซึ่งได้รับการยืนยันใน ทวิตเตอร์ วันต่อไปนี้
การแข่งขันหลักจาก สแมคดาวน์ ที่เกี่ยวข้องกับ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาร์ก เฮนรี กับ บิ๊กโชว์ สำหรับการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ซึ่งในมันนีอินเดอะแบงก์ เฮนรีได้ทำร้าย บิ๊กโชว์ โดยเอาเก้าอี้สอดใต้น่องขาแล้วกระโดดทับใส่ จนได้รับบาดเจ็บต้องพักการปล้ำเป็นเวลา 4 เดือน หลังจากนั้น เฮนรี ได้เอาชนะ แรนดี ออร์ตัน ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ และได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวทของเขาครั้งแรกในอาชีพ หลังจากนั้นได้เจอกันอีกรอบในศึก เฮลอินเอเซล ปรากฏว่า เฮนรี สามารถป้องกันแชมป์ได้ ในสแมคดาวน์ หลังจากศึก เฮลอินเอเซล บิ๊กโชว์ กลับมาและลอบทำร้าย เฮนรี และต้องการเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ของเฮนรี ก่อนที่จะบดขาของเขากับเก้าอี้เหล็กผู้จัดการทั่วไป ทีโอดอร์ ลอง ให้ บิ๊กโชว์ เอาเข็มขัดแชมป์ตีใส่เฮนรี แต่ไม่ได้ถ้าเขาผ่านไปพร้อมกับบดขาของเฮนรี กับที่กล่าวว่า บิ๊กโชว์ ตัดสินใจที่จะให้ภาพเก้าอี้ เฮนรี มากมายที่จะกลับหลังของเกรงว่าอดีต (จำนวนหนึ่งใหม่คู่แข่ง) จะไม่ได้รับการแข่งขันชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับแชมป์
แหล่งข้อมูลอื่น
WWE Vengeance
Amphilepidida
วงศ์ในอันดับนี้ ได้แก่:
อัลอุบูร
อัลอุบูร (العبور) เป็นเมืองในเขตผู้ว่าการอัลก็อลยูบียะฮ์ อยู่ห่างจากไคโรไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 35 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในสี่เมืองบริวารของไคโรที่มีประชากรรวมกันประมาณ 250,000 คน ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่กองทัพอียิปต์ที่ก้าวข้ามเส้นบาร์เลฟในสงครามยมคิปปูร์ใน ค.ศ. 1973
เป็นหนึ่งใน 16 เขตเมืองใหม่ในเขตมหานครไคโร และยังถูกกำหนดให้เป็นเขตอุตสาหกรรมโดยมีโรงงานหลายแห่ง
ผังบริเวณ
เมืองอัลอุบูร ถือเป็นเมืองรุ่นที่สอง ตั้งขึ้นโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรี (ที่ 1608) โดยรัฐบาลอียิปต์ในปี ค.ศ. 1990 และตั้งอยู่ทางภูมิศาสตร์ในเขตผู้ว่าการอัลก็อลยูบียะฮ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเขตปกครองของภูมิภาคมหานครไคโร
พื้นที่ของส่วนตัวเมืองมีขนาด 12,500 เอเคอร์ และพื้นที่เขตเมืองทั้งหมด 16,000 เอเคอร์ คาดว่าประชากรของเมืองจะถึง 500,000 คนเมื่อเมืองมีการพัฒนาเสร็จสมบูรณ์
รัฐบาลยังจัดหาบริษัทการลงทุนและรีสอร์ท โดยมีโครงการนำร่อง เช่น โครงการเคหะมุบาร็อก, โครงการบ้านจัดสรรสำหรับสังคมแห่งอนาคต และโครงการบ้านจัดสรรและบ้านสำหรับครอบครัวฟรี
รัฐได้สร้างบ้าน 29,987 ยูนิต รวมถึงบ้านสำหรับเยาวชนจำนวน 12,732 ยูนิตและกำลังก่อสร้างเพิ่ม ด้วยเงินลงทุน 791 ล้านปอนด์ ภาคเอกชนมีการสร้างที่อยู่อาศัยในพื้นที่เช่นกัน
เมืองมีพื้นที่สำหรับกิจกรรมสาธารณะ 3,200 เอเคอร์ จากการวางผังจึงทำให้เมืองมีบริการด้านต่าง ๆ (การศึกษา - สุขภาพ - วัฒนธรรม - ศาสนา - บันเทิง - เชิงพาณิชย์) ผู้บริหารเมืองได้จัดตั้งบริการสาธารณะ ใน 74 อาคารด้วยเงินลงทุน 322.5 ล้านปอนด์ รวมถึงเทศบาลเมืองอัลอุบูร นอกจากนี้ ยังมีอาคารบริการนอกภาครัฐจำนวน 169 แห่ง
ดังโงะ
ดังโงะ เป็นแป้งก้อนต้มญี่ปุ่น ทำจากแป้งข้าวเจ้าผสมกับแป้งข้าวอุรูชิและแป้งข้างเหนียว แตกต่างจากวิธีการทำโมจิที่ทำหลังจากนึ่งข้าวเหนียวแล้ว ดังโงะมักมีรูปร่างทรงกลม นิยมนำดังโงะ 3 ถึง 5 ลูกเสียบไม้และเสิร์ฟ (ไม้เสียบดังโงะเรียกว่า ) โดยทั่วไปแล้ว ดังโงะจัดเป็นประเภทของวากาชิ และมักจะเสิร์ฟพร้อมชาเขียว รับประทานได้ตลอดทั้งปี แต่นิยมรับประทานรูปแบบต่าง ๆ กันตามฤดูกาล
รูปแบบต่าง ๆ
ดังโงะหลากหลายชนิดมักจะตั้งชื่อตามเครื่องปรุงรสต่าง ๆ ที่เสิร์ฟบนดังโงะหรือเสิร์ฟพร้อมกับดังโงะ
อักขระยูนิโคด
อักขระเอโมจิยูนิโคด 🍡 ใช้เป็นเหมือนฮานามิดังโงะ อักขระนี้เปิดตัวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553
โรงฆ่าสัตว์
โรงฆ่าสัตว์ หรือโรงเชือด (slaughterhouse, abattoir) เป็นสิ่งก่อสร้างที่สัตว์ถูกฆ่าเพื่อเป็นนำมาเป็นอาหาร โรงฆ่าสัตว์ส่งเนื้อสัตว์ต่อใหักับอุตสาหกรรมบรรจุหีบห่อ ส่วนโรงฆ่าสัตว์ที่เนื้อไม่ได้ถูกนำไปเป็นอาหารอาจถูกเรียกว่า knacker's yard หรือ knackeries และมักใช้ฆ่าสัตว์ที่ไม่เหมาะสำหรับการรับประทานหรือที่ไม่สามารถทำงานในฟาร์มได้อีกต่อไป เช่น ม้าที่ไม่สามารถทำหน้าที่ได้ การฆ่าสัตว์ในระดับอุตสาหกรรมมาพร้อมกับปัญหาด้านลอจิสติก, ปัญหาด้านสวัสดิภาพสัตว์, ความต้องการทางสาธารณสุข และปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม การหาที่่เพื่อสร้างโรงฆ่าสัตว์ยังเป็นปัญหาและมักเป็นที่เกลียดชังของสาธารณะ
กลุ่มสิทธิและสวัสดิภาพสัตว์มักแสดงความกังวลเกี่ยวกับวิธีขนย้าย, จัดเตรียม, เลี้ยง และฆ่าของโรงฆ่าสัตว์บางที่
เอ็กซ์วายแซด
เอ็กซ์วายแซด (XYZ) เป็นกลุ่มดนตรีสัญชาติไทย เป็นการรวมตัวกันของสมาชิกรายการสโมสรผึ้งน้อย โดยการชักจูงของ น้าหมู (สัจจา อัยศิริ) และ น้านิด (ภัทรจารีย์ อัยศิริ)
จุดเริ่มต้นและยุคแรก
จุดเริ่มต้นของเอ็กซ์วายแซด เกิดจาก น้านิด (ภัทรจารีย์ อัยศิริ) บุคคลสำคัญของรายการสโมสรผึ้งน้อย ที่ได้เล็งเห็นว่าเพลงในยุคสมัยนั้นบางเพลงมีเนื้อหาแบบความรักของหนุ่มสาว ซึ่งไม่เหมาะสมกับเด็ก จึงมีความคิดที่จะสร้างสรรค์วงดนตรีของเด็กขึ้นมา มีเนื้อหาเพลงสำหรับเด็ก โดยน้านิดได้ทำการคัดเลือกสมาชิกในรายการสโมสรผึ้งน้อย โดยให้สมาชิกซึ่งเป็นเด็กแสดงความสามารถทั้งเต้นและร้องเพลง เพื่อหาเด็กที่มีความสามารถมาเป็นสมาชิกของวง
เมื่อค้นหาเด็กเพื่อมาเป็นสมาชิกแล้ว จึงได้ก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อ แกรนด์เอ็กซ์วายแซด โดยได้ล้อเลียนวงดนตรีชื่อดังในตอนนั้นอย่าง แกรนด์เอ็กซ์ โดยสมาชิกรุ่นบุกเบิกที่ผ่านการคัดเลือกแล้วนั้นมีหลายคน แต่ที่เป็นที่รู้จักมีอยู่ด้วยกัน 3 คน คือ สัมฤทธิ์ สนเพ็ชร (ต่อ) เกศนีย์ ชุมชัย (อ้อ), สุรีย์ภรณ์ ปุญญมาโนชญ์ (โบว์) หลังจากนั้นได้มีสมาชิกใหม่เข้ามาเพิ่มเติมคือ สุคนธา วงษ์สงวน (หนึ่ง) และ วนิดา วิมลวัฒนาภัณฑ์ (เอ๋) รวมแล้วมีสมาชิกของวงรุ่นแรกอยู่ด้วยกัน 5 คน และออกอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2524 ชื่อชุดว่า รถไฟมีปีก โดยได้นำเพลงดังจากวงแกรนด์เอ็กซ์ มาดัดแปลงให้มีเนื้อหาเพลงสำหรับเด็กเช่น เพลง "รถไฟมีปีก" ดัดแปลงมาจากเพลง "หัวใจมีปีก", เพลง "บัวน้อยคอยแปลง" ดัดแปลงมาจากเพลง "บัวน้อยคอยรัก" เป็นต้น โดยอัลบั้มชุดแรกนี้อยู่ภายใต้การดูแลของประชา พงศ์สุพัฒน์ สิ่งที่เป็นจุดเด่นของวงช่วงนั้นคือ การที่สมาชิกแต่ละคนถือกีต้าร์ปลอม และแสดงลีลาเสมือนเล่นดนตรีจริง ด้วยเหตุนี้อัลบั้มชุดนี้จึงได้รับกระแสตอบรับที่ดีมากจนวงต้นตำรับอย่าง แกรนด์เอ็กซ์ ต้องเชิญไปร่วมออกคอนเสิร์ตก่อนเปิดตัววงแกรนด์เอกซ์
ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 ของวง ในชื่อชุด คิดไม่ออก ในปี พ.ศ. 2525 อัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูง มีเพลงฮิตอย่าง "คิดไม่ออก", "ไม่เป็นไร พอทนได้" และเพลง "เอาไปเผา" ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงพิษภัยของยาเสพติด และร่วมกันต่อต้านยาเสพติด จนทำให้เพลงนี้ได้รับรางวัลยอดเยี่ยมจากคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด ในอัลบั้มชุดนี้นอกจากจะอยู่ภายใต้การดูแลของประชา พงศ์สุพัฒน์ แล้วยังได้กลุ่มนักดนตรีฝีมือดีในยุคนั้นอย่างวงบัตเตอร์ฟลาย มาช่วยทำดนตรีให้ในอัลบั้มชุดนี้อีกด้วย
ปี พ.ศ. 2526 เอ็กซ์วายแซดได้มีโอกาสแสดงภาพยนตร์เรื่อง แก๊งค์ไอติม ทนงศักดิ์ ศุภการ และ อรพรรณ พานทอง แสดงนำ และมีเพลงประกอบภาพยนตร์ที่โด่งดังอย่าง "กินลมชมเมือง", "ผิดหวัง", "ไอติม" และ "เพื่อนใจ" ที่มีน้านิดมาร่วมร้องในเพลงนี้อีกด้วย ซึ่งเพลงประกอบภาพยนตร์ทั้งหมดได้นำใส่อยู่ในอัลบั้มชุดต่อมา
เข้าสู่แกรมมี่
ภายหลังจากที่เอ็กซ์วายแซดออกอัลบั้มชุดที่สามแล้ว น้านิดได้มีความคิดใหม่ที่จะให้สมาชิกเอ็กซ์วายแซดทั้ง 6 คนหันมาเล่นดนตรีจริงแทนการเต้นประกอบเพลง จึงได้พักงานในวงการไปในระยะเวลาหนึ่งและให้สมาชิกทุกคนมารวมกันเก็บตัวฝึกซ้อมและมาเรียนดนตรีกันอย่างจริงจัง โดยให้ทุกคนมาอาศัยอยู่รวมกันในบ้านเช่าแห่งหนึ่ง เพื่อสะดวกในการเรียนและฝึกซ้อมดนตรีอย่างจริงจัง ในการเรียนและฝึกซ้อมดนตรีนั้นได้นำนักร้องนักดนตรีมากประสบการณ์มาฝึกสอนให้กับวงเอ็กซ์วายแซด เมื่อทุกคนมีฝีมือดนตรีที่มากพอแล้ว ในปี พ.ศ. 2530 ได้ออกอัลบั้มชุดที่หนึ่งหลังจากที่เล่นดนตรีจริงคืออัลบั้ม ดอกไม้บานเจ้าเอย ภายใต้สังกัด แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ ซึ่งก่อนหน้าที่จะได้ร่วมงานกับแกรมมี่ สมาชิกทั้งวงเอ็กซ์วายแซดไม่เคยได้ยินหรือรู้จักค่ายนี้และศิลปินดังในวงมาก่อนเลย อัลบั้มชุดนี้มีโปรดิวเซอร์และผู้จัดการวงคนใหม่ของเอ็กซ์วายแซดคือ กริช ทอมมัส เนื้อหาของเพลงในอัลบั้มชุดดอกไม้บานเจ้าเอยนั้นมีเนื้อหาที่โตขึ้น เป็นความเป็นวัยรุ่นมากขึ้นกว่าเดิม มีเพลงดังที่เป็นที่รู้จักกันจนถึงปัจจุบันคือเพลง "สบายดีหรือเปล่า" ซึ่งกล่าวถึงความคิดถึงที่มีต่อเพื่อนที่อยู่ห่างไกลกัน
ต่อมาเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 2 คือชุด นี่แหละ...เพื่อน อันเนื่องมาจากสมาชิกในวงเอ็กซ์วายแซดจะสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้นกันแล้ว ทำให้ในอัลบั้มนี้มีเนื้อหาเพลงที่เกี่ยวกับเพื่อนเป็นส่วนมาก มีเพลงฮิตที่เป็นที่รู้จักกันอย่างเพลง "กว่าจะรัก", "นี่แหละ...เพื่อน" อัลบั้มชุดนี้ ต่อ สัมฤทธิ์ สนเพ็ชร ได้ลาออกจากวงเอ็กซ์วายแซด เนื่องจากไปศึกษาต่อยังต่างประเทศ จึงได้เปลี่ยนสมาชิกวงมาเป็น อุ้ม พละพงษ์ ปทุมานันท์ แทน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 ได้ออกอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อชุด แว๊บเดียว ในอัลบั้มมีเพลงที่เกี่ยวกับความรักแบบวัยรุ่นมากขึ้นและโตขึ้น มีเพลงฮิตอย่าง "ก็มันเหงา", "นานแล้วนะ", "ไปนะไปนะ" และเพลง"แอบเจ็บ" ซึ่งเป็นเพลงที่สมาชิกเอ็กซ์วายแซดใช้ร้องหลายครั้งจนถึงปัจจุบัน รองมาจากเพลงสบายดีหรือเปล่าและกว่าจะรัก อัลบั้มชุดแว๊บเดียวเป็นอัลบั้มชุดที่มียอดขายสูงที่สุดของวงเอ็กซ์วายแซด
และในเดือนกันยายน พ.ศ. 2533 เอ็กซ์วายแซดได้ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ชื่อชุด กุ๊ก กุ๊ก กู๋ ในอัลบั้มนี้ อัลบั้มนี้มีแนวดนตรีที่ทันสมัยและแปลกไปจากเดิมมากขึ้น และเนื้อหาที่โตขึ้น เนื่องจากสมากชิกส่วนใหญ่ เข้ามหาวิทยาลัยกันแล้วและบรรลุนิติภาวะกันเกือบทุกคนแล้ว ในอัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอย่าง "กุ๊ก กุ๊ก กู๋", "ให้ไปคิดดู", "เจ็บซ้ำซ้ำ", "วันฝนพรำ", "โบยบินไปกับเธอ" และเพลง "เจ้าพระยา" ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมที่กล่าวว่าอยากเห็นแม่น้ำเจ้าพระยาใสสะอาดเหมือนดังบทกลอน ด้วยแนวเพลงที่แปลกใหม่กว่าเดิมแต่อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายเหมือนอัลบั้มชุดก่อนหน้า
แยกย้ายและปัจจุบัน
ภายหลังจากวงเอ็กซ์วายแซดออกอัลบั้มชุดที่ 4 แล้ว ได้ไปเป็นศิลปินรับเชิญในคอนเสิร์ต EARTH DAY เมื่อปี พ.ศ. 2534 โดยสมาชิกของวงคือเอ๋, อ้อ, โบว์, ติ๊ก และ หนึ่ง ได้ร่วมร้องเพลง "เจ้าพระยา" ซึ่งเป็นเพลงที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมตามคอนเซ็ปของคอนเสิร์ตนั้น และในปีนั้นเองสมาชิกเอ็กซ์วายแซดทุกคนก็ได้แยกย้ายกันไปอยู่ในที่ของตัวเอง ไม่ได้มารวมตัวอยู่ร่วมกันเหมือนดังแต่ก่อนแล้ว เนื่องจากสมาชิกบางคนได้เข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา จึงทำให้ไม่สามารถรวมตัวกันเพื่อซ้อมดนตรีและออกงานคอนเสิร์ตได้ทุกคน ประกอบกับน้านิด (ภัทรจารีย์ อัยศิริ) ไม่ได้เข้ามาดูแลวงแล้ว และวงเอ็กซ์วายแซดได้หมดสัญญากับแกรมมี่ จึงตัดสินยุติบทบาทของวงและแยกย้ายกันไปตามเส้นทางของตัวเอง
ในปีพ.ศ. 2535 แกรมมี่ได้ออกอัลบั้มรวมเพลงของวง XYZ ชื่อว่า XYZ รวมฮิต ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่าของ XYZ มารวมกันและมีเพลงเก่าจากXYZ ในช่วงที่ยังอยู่ในสโมสรผึ้งน้อย เช่นเพลง ไอศกรีม, เอาไปเผา, คิดไม่ออก และอยู่กับยาย นำมาบันทึกเสียงและร้องใหม่โดยวง XYZ
ต่อ สัมฤทธิ์ สนเพ็ชร อดีตสมาชิกวง XYZ ได้กลับมาสู่วงการดนตรีอีกครั้ง ด้วยการเป็นสมาชิกของวง เควสชั่น ของค่ายเอสพี ศุภมิตร ในตำแหน่งนักร้องนำของวง และเพื่อนนักดนตรีในวงทั้งหมดก็เคยเป็นสมาชิกของสโมสรผึ้งน้อยมาแล้วทั้งสิ้น
โดยในปี พ.ศ. 2542 สมาชิกเอ็กซ์วายแซดบางส่วนคือ เอ๋ วนิดา ,อ้อ เกศณีย์ และโบว์ สุรีย์ภรณ์ ได้ร่วมกับ หนุ่ย นันทกานต์ ฤทธิ์วงศ์(ร้องนำ,กีตาร์) ออกอัลบั้มมาในนามของวง OHO สังกัดค่าย มอร์ มิวสิค จากการชักจูงของ อัสนี โชติกุล ผู้ที่เคยอยู่เบื้องหลังผลงานหลายๆ ชุดของเอ็กซ์วายแซด มีผลงานเพลงออกมา 1 อัลบั้ม ชื่อ OHO...OHO มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "(เก็บใจใส่) กุญแจ" และยังนำเพลง สบายดีหรือเปล่า มาทำดนตรีใหม่ และร้องโดยเอ๋ วนิดา และสมาชิกในวง ต่อมาสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันออกไปในปีต่อมา
การรวมตัวกันหลังจากแยกย้ายกันของสมาชิกวงในโอกาสพิเศษมีมาเรื่อย ๆ เช่น ในปี พ.ศ. 2536 สมาชิก XYZ ได้ปรากฏตัวในรายการ คืนอาทิตย์ ทาง ช่อง 3 และในรายการ 07 โชว์ ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2540 เป็นการสัมภาษณ์XYZ หลังจากวงแยกย้ายกันไป, งาน Music Legend Concert เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2544 ที่ เอ๋ และ โบว์ ได้ร่วมร้องเพลง "สบายดีหรือเปล่า" และ "แอบเจ็บ" และยังเคยเป็นแขกรับเชิญพิเศษ ร่วมร้องเพลง "กว่าจะรัก" กับ ทีมนักแสดงจากภาพยนตร์เรื่อง Final Score 365 วัน ตามติดชีวิตเด็กเอนท์ ในวันแถลงข่าวเปิดตัวภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว เมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ในปี พ.ศ. 2551 เอ๋, อ้อ, โบว์ ได้ปรากฏตัวในรายการ "คืนนี้ วันนั้น" ทาง ช่อง 5 เมื่อเดือนพฤษภาคม ในปี 2553 สมาชิก XYZ ได้แก่ เอ๋, อ้อ, โบว์, หนึ่ง และติ๊ก ได้ร่วมแสดงคอนเสิร์ต 40 ปี The Legend of the Guitar
ส่วนสมาชิกอื่น ๆ เช่น
ความสว่าง (ทัศนศาสตร์)
ความสว่าง (luminance) เป็นปริมาณเชิงแสงที่บอกค่าความเข้มของการส่องสว่างต่อพื้นที่ในทิศทางที่กำหนด โดยจะระบุปริมาณแสงที่ผ่านทะลุ หรือเปล่งแสงออกมาจากพื้นที่หนึ่งๆ และตกกระทบในมุมตันที่กำหนด
หน่วยเอสไอ ของค่าความสว่างนั้น เรียกว่า แคนเดลาต่อตารางเมตร เขียนย่อเป็น cd/m2 สำหรับหน่วยซีจีเอสของค่าความสว่าง คือ stilb ซึ่งมีค่าเท่ากับ 1 แคนเดลาต่อตารางเซนติเมตร หรือ 10 kcd/m2
ค่าความสว่างนั้น มักจะใช้ระบุถึงการเปล่งแสง หรือการสะท้อนแสงจากพื้นผิวราบที่กระจายแสง ความสว่างนี้จะบอกว่า ตาของเราที่มองดูพื้นผิวจากมุมหนึ่งๆ นั้น รับรู้ถึงกำลังความสว่างได้มากเท่าใด ความสว่างจึงเป็นตัวบ่งบอกว่าพื้นผิวนั้นดูสว่างเพียงใด ในกรณีนี้ มุมตันที่แสงตกกระทบนั้น จึงเป็นมุมตันที่เกิดจากระนาบของจากรูม่านตานั่นเอง
ความสว่างนั้นแปรผันต่างกันไปในบรรดาทัศนูปกรณ์ทางเรขาคณิต นั่นหมายความว่า สำหรับระบบทัศนูปกรณ์ในอุดมคติหนึ่งๆ ค่าความสว่างขาออก จะเท่ากับค่าความสว่างขาเข้า ตัวอย่างเช่น หากเราสร้างภาพย่อด้วยเลนส์ กำลังความสว่างจะถูกบีบในพื้นที่ขนาดเล็กลง นั่นหมายความว่าง ค่าความสว่างที่ภาพดังกล่าวจะสูงขึ้น แต่แสงที่ระนาบของภาพจะเติมมุมตันที่ใหญ่ขึ้น ทำให้ค่าความสว่างออกมาเท่าเดิม โดยถือว่าไม่มีการสูญเสียที่เลนส์ และภาพนั้นก็ไม่มีทางที่จะสว่างมากไปกว่าภาพเดิม
การหาค่าความสว่าง อาจคิดได้จากสูตรต่อไปนี้
โดยที่
รายพระนามเทพแห่งน้ำ
เทพแห่งน้ำ คือเทวดาผู้รักษาน้ำและแหล่งน้ำต่าง ๆ
สมบัติทางกายภาพ
สมบัติทางกายภาพ (physical property) คือ ลักษณะการเปลี่ยนแปลงภายนอกที่สามารถสังเกตได้ด้วยตาเปล่าหรือโดยใช้เครื่องมือวัด สามารถบอกความหนัก-เบา กว้าง-ยาว ได้ มีคุณสมบัติที่ขึ้นอยู่กับปริมาณและเนื้อสารในวัตถุ
รายการคุณสมบัติ
เป็นคุณสมบัติที่เปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติไม่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงทางเคมี
ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล
ชื่อจริง ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล  ชื่อเล่น วิคเตอร์ (เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2540) ผลงานที่เป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง  Gossip Girl Thailand (แดน ชนะเสรีย์ – พระเอก)  เชลยศักดิ์  (อานนท์)  ไต้ฝุ่นสุดซ่า สายฟ้าจอมกวน (ฝุ่น-พระเอก)  บาปบริสุทธิ์  ( พรเทพ ) มรสุมสวาท ( มานพ )เมียหลวง (ยุทธการ)
ประวัติ
ปวรพัฒน์ จารุศักดิ์วีรกุล  ชื่อเล่น  วิคเตอร์ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2540  อายุ 23 ปี มีพี่น้อง 2 คน โดยเขาเป็นลูกคนที่ 1 และมีน้องชาย 1 คน ชื่อน้องต้นกล้า จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนแม่พระฟาติมา มัธยมศึกษาตอนต้นถึงตอนปลายจากโรงเรียนอุดมศึกษา ทาวน์อินทาวน์ และกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาภาพยนตร์และวิดีทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นคนกรุงเทพโดยกำเนิด
นครนิวยอร์ก
นครนิวยอร์ก หรือที่นิยมเรียกกันว่า นิวยอร์กซิตี (New York City; NYC) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่เจริญที่สุดในโลก เป็นมหานครเอกของโลก จัดได้ว่าเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเงิน วัฒนธรรม บันเทิง ที่สำคัญที่สุดของโลก เป็นเมืองที่มี ตึกระฟ้า ตึกสูงมาก ตลอดระยะเวลา 150 ปี และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่องค์การสหประชาชาติ
นิวยอร์กตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วย 5 เขตปกครองที่เรียกว่า โบโรฮ์ (Borough) คือ เดอะบรองซ์ บรูคลิน แมนแฮตตัน ควีนส์ และสแตตัน ไอส์แลนด์ ประชากรรวมทั้งหมดประมาณ 8,274,527 คน ภายในพื้นที่ 790 ตร.กม. (305 ตร.ไมล์)   นอกจากจะเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดแล้ว สัดส่วนประชากรต่อพื้นที่ยังถือว่าหนาแน่นที่สุดในสหรัฐอเมริกา
ลักษณะเฉพาะของนิวยอร์กที่แตกต่างไปจากเมืองอื่นของสหรัฐอเมริกา มีให้เห็นหลายอย่าง เริ่มตั้งแต่ระบบขนส่งที่มีโครงข่ายขนาดใหญ่ ความเหมือนและความแตกต่างกันของประชากร ใน ค.ศ. 2005 มีภาษาประมาณ 170 ภาษาที่ใช้กันในเมืองแห่งนี้ และ 36% ของประชากรไม่ได้เกิดและโตในสหรัฐอเมริกา ระบบรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์กที่ให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง บวกกับการจราจรและผู้คนที่พลุกพล่านอยู่ตลอดเวลา จึงมีคำเปรียบเปรยถึงนิวยอร์กว่าเป็น “เมืองที่ไม่เคยหลับใหล” ขณะเดียวกันเมืองแห่งนี้ยังมีชื่อเล่นอื่นๆ อีกด้วยอย่าง “กอร์ทเทม” (Gotham) และ “บิ๊กแอปเปิล” (Big Apple)
ชาวดัชต์ถือเป็นผู้คนกลุ่มแรกที่เข้ามาเริ่มปักหลักทำการค้าใน ค.ศ. 1624 ซึ่งนั่นได้ทำให้เมืองแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ ค.ศ. 1785 จนกระทั่ง ค.ศ. 1790 และเคยเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1790 เทพีเสรีภาพ (Statue of Liberty) ได้ให้การตอนรับผู้มาเยือนหลายล้านคน ที่เดินทางมายังสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 จนกระทั่งต้นศตวรรษที่ 20 วอลล์สตรีท (Wall Street) ที่ตั้งอยู่ในแมนแฮตตันตอนใต้ ก็ถือเป็นศูนย์กลางที่มีอิทธิพลต่อระบบการเงินของโลกมาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นที่ตั้งของตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก (NYSE: New York Stock Exchange) ในปัจจุบัน นิวยอร์กมีสถานที่สำคัญที่มีชื่อเสียงและเป็นสัญลักษณ์ของโลกหลายแห่ง รวมทั้งตึกที่เคยสูงที่สุดในโลกอย่างตึกเอ็มไพร์สเตท (Empire State Building)
นิวยอร์กยังเป็นบ้านเกิดของวัฒนธรรมที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นงานวรรณกรรมและทัศนศิลป์ที่เรียกว่า ฮาเล็ม เรอเนสซองค์ (Harlem Renaissance) งานภาพเขียนที่เรียกว่าศิลปะกึ่งนามธรรม (Abstract Expressionism) หรือที่รู้จักกันว่า “นิวยอร์กสคูล” วัฒนธรรมทางดนตรีอย่าง ฮิปฮอป พังค์ ซัลซ่า และดิสโก้ รวมทั้งยังเป็นบ้านเกิดของละครบรอดเวย์อีกด้วย
ประวัติ
เดิมทีนิวยอร์กเป็นที่อยู่ของชนอเมริกันพื้นเมืองที่เรียกว่า “เลนาเป” (Lenape) ขณะนั้นมีประชากรประมาณ 5,000 คน ซึ่งอาศัยดินแดนแห่งนี้อยู่นานนับพันปี ก่อนที่จิโอวานี เดอ เวเรซาโน่ (Giovanni da Verrazzano) นักเดินเรือชาวอิตาเลียนจะค้นพบนิวยอร์กใน ค.ศ. 1524 โดยได้รับคำบัญชาจากราชวงศ์ฝรั่งเศส และเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า “Nouvelle Angoulême” (New Angoulême ในภาษาอังกฤษ)
ค.ศ. 1614 ชาวยุโรปได้เข้ามาตั้งรกรากอย่างจริงจัง โดยเริ่มก่อตั้งชุมชนค้าผ้าขนสัตว์ของชาวดัตช์ และเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า "นิว นีเดอร์แลนด์" (“Nieuw Nederland” ในภาษาดัตช์) เรียกท่าเรือและเมืองในตอนใต้ของเกาะแมนแฮตตันว่า “นิวอัมสเตอร์ดัม” (Nieuw Amsterdam ในภาษาดัตซ์) มี Peter Minuit เป็นผู้ปกครองอาณานิคมนี้ ซึ่งต่อมาเขาได้ซื้อเกาะแมนแฮตตันทั้งหมดจากชนพื้นเมือง ใน ค.ศ. 1626 มูลค่าทั้งหมด 60 กิลเดอร์ (Guilders) หรือประมาณ $1,000 ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2006) แต่ต่อมามีข้อพิสูจน์ว่าไม่จริง กล่าวคือ เกาะแมนฮัตตันถูกซื้อไปด้วยลูกปัดที่ทำจากแก้วในราคา $24 ก่อนที่อังกฤษจะเข้ายึดครองเป็นอาณานิคมของตนใน ค.ศ. 1664 และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่ว่า "นิวยอร์ก" เพื่อเกียรติให้กับ "ดยุคแห่งยอร์คและอัลแบนี" (English Duke of York and Albany) ขณะนั้นคือสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ในช่วงปลายสงครามแองโกล-ดัตช์ครั้งที่ 2 ชาวเนเธอร์แลนด์ได้ยึดครองเกาะรัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอินโดนีเซียปัจจุบัน และเป็นสิ่งที่มีค่ามากในขณะนั้น แลกกับการให้อังกฤษยึดครองนิวอัมสเตอร์ดัม หรือนิวยอร์กในดินแดนอเมริกาเหนือ ส่งผลให้ต่อมาใน ค.ศ. 1700 ประชากรชาวเลนาเปลดลงเหลือเพียง 200 คน
ภายใต้กฎระเบียบของอังกฤษ นิวยอร์กได้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วกลายเป็นเมืองท่าขนาดใหญ่ที่สำคัญอย่างยิ่ง ใน ค.ศ. 1754 มีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่ได้รับสิทธิจากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ เช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยคิงส์คอลเลจ (King's College) ที่แมนแฮตตันตอนใต้ ก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติอเมริกา (American Revolution War) เนื่องจากอาณานิคมทั้งสิบสามที่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษต้องการแยกตัวออกเป็นอิสระ และได้ทำการประกาศอิสรภาพในวันที่ 4 กรกฎาคม 1776 นำโดยจอร์จ วอชิงตัน ผู้บัญชาการกองทัพภาคพื้นทวีปของฝ่ายอาณานิคม (Continental Army) มีการรบกับกองทัพอังกฤษทางตอนเหนือของแมนแฮตตัน และบรูคลิน จนกระทั่งสงครามได้สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1783 โดยชัยชนะเป็นของอดีตอาณานิคม
ภายหลังสงครามยุติลงได้มีการจัดประชุมและประกาศให้นิวยอร์กเป็นเมืองหลวง (จนถึง ค.ศ. 1790 ) ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Constitution) จอร์จ วอชิงตัน ได้รับเลือกตั้งให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนแรก และเข้าแถลงต่อสภาคองเกรสใน ค.ศ. 1789 รวมทั้งมีการร่างกฎบัตรว่าด้วยสิทธิของชาวอเมริกัน (United States Bill of Rights) ณ เฟดเดอรัลฮอล (Federal Hall) (ปัจจุบันคืออนุสรณ์สถานแห่งชาติ) ที่วอลล์สตรีท และถือเป็นการเริ่มต้นดินแดนใหม่ที่ถูกเรียกว่า "สหรัฐอเมริกา" ก่อนที่จะแผ่ขยายอาณาเขตของตนเองจาก 13 รัฐไปถึง 50 รัฐกับอีกหนึ่งเขตปกครองกลาง
ใน ค.ศ. 1898 ได้มีการยกระดับฐานะของนิวยอร์กโดยการรวมเอาบรูคลิน เคาน์ตี้ นิวยอร์ก (ซึ่งรวมถึงส่วนของเดอะบรองซ์ด้วย) เคานตี้ ริชมอนด์ และส่วนตะวันตกของเคาน์ตี้ ควีนส์ เป็นหนึ่งเดียวกัน ให้เป็นมหานครนิวยอร์กมาถึงปัจจุบัน
เขตการปกครอง
นิวยอร์กประกอบด้วย 5 โบโรฮ์ (Borough) โดยในแต่ละโบโรฮ์ก็จะและแบ่งแยกย่อยออกเป็นอีกหลายเขตชุมชนย่อย (Neighborhoods) โดยที่โบโรฮ์จะขึ้นอยู่กับเทศมณฑล หรือ เคาน์ตี้ (County) โดยเป็นเขตการปกครองของรัฐนิวยอร์ก ศูนย์กลางของมหานครนิวยอร์กคือ แมนแฮตตัน ซึ่งเป็นศูนย์กลางความเจริญของทั้งเมือง และถูกล้อมรอบด้วยโบโรฮ์อื่น
การคมนาคม
ระบบขนส่งสาธารณะของเมืองถือว่ามีความสำคัญอย่างมากกับการเดินทางของชาวนิวยอร์ก โดยคิดเป็น 1 ใน 3 ของผู้ใช้ระบบขนส่งในสหรัฐอเมริกา และ 2 ใน 3 ของผู้ใช้การขนส่งระบบรางอาศัยอยู่ในนิวยอร์กและพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งนั้นตรงกันข้ามกับวิถีของคนส่วนใหญ่ในประเทศนี้ที่ 90% ใช้รถยนต์ส่วนตัวไปทำงาน นิวยอร์กเป็นเพียงเมืองเดียวในสหรัฐอเมริกาที่ประชากรในท้องถิ่นกว่าครึ่งไม่มีรถยนต์ส่วนตัว (โดยเฉพาะในแมนแฮตตัน กว่า 75% ของผู้พักอาศัยไม่มีรถยนต์ส่วนตัว หรือคิดเป็น 8% ของคนทั้งสหรัฐอเมริกา) และรายงานของสำนักงานสำมะโนประชากรสหรัฐอเมริกา (US Census Bureau) พบว่าผู้พักอาศัยในนิวยอร์กจะใช้เวลาเฉลี่ยกับการเดินทางไปทำงานประมาณ 38.4 นาที ต่อวัน ซึ่งนั้นถือเป็นเวลาที่ใช้ในการเดินทางนานที่สุดในกลุ่มเมืองขนาดใหญ่ของสหรัฐอเมริกา การขนส่งระหว่างเมืองนิวยอร์กให้บริการในระบบรางโดย เอมแทรค (Amtrak) มีสถานีเพนซิลเวเนีย เป็นสถานีหลัก เชื่อมการเดินทางระหว่างนิวยอร์กไปยัง บอสตัน ฟิลาเดลเฟีย และวอชิงตัน ดี.ซี.
รถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก จัดว่าเป็นระบบขนส่งความเร็วสูง (Rapid Transit) ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งนับจากสถานีที่มากถึง 468 สถานี และมีผู้ใช้บริการต่อปีมากสุดเป็นอันดับที่ 3 ของโลก (ผู้โดยสารประมาณ 1.5 พันล้านคน ใน ค.ศ. 2006) รถไฟใต้ดินมหานครนิวยอร์กมีจุดหนึ่งที่น่าสนใจคือ การให้บริการตลอด 24 ชั่วโมงทุกวัน ผิดกับรถไฟใต้ดินในเมืองอื่นๆ ที่จะปิดให้บริการในเวลากลางคืน ไม่ว่าจะเป็น ลอนดอน ปารีส วอชิงตัน ดี.ซี. มาดริด โตเกียว หรือ กรุงเทพมหานคร ระบบการคมนาคมในนิวยอร์กจัดได้ว่าสามารถให้บริการได้อย่างครอบคลุมและซับซ้อน ซึ่งรวมถึงสะพานแขวนที่ยาวที่สุดในอเมริกาเหนือ อุโมงค์รถยนต์ที่มีความทันสมัยแห่งแรกของโลก แท็กซี่เยลโล่ แคป (Yellow Cabs) มากกว่า 12,000 คัน กระเช้าไฟฟ้า (Aerial Tramway) ที่ให้บริการระหว่าง รูสเวลท์ ไอส์แลนด์ (Roosevelt Island) และแมนแฮตตัน และเรือเฟอร์รี่ที่เชื่อมระหว่างแมนแฮตตันกับพื้นที่อื่นๆ นอกเมือง โดยมีสแตนตัน ไอส์แลนด์ เฟอร์รี่ ซึ่งถือเป็นเรือเฟอร์รี่ที่มีผู้ใช้บริการมากถึง 19 ล้านคนต่อปี ให้บริการในระยะทาง 5.2 ไมล์ (8.4 กิโลเมตร) ระหว่างสแตนตัน ไอส์แลนด์ และแมนแฮตตันตอนใต้ รถโดยสารประจำทาง และโครงข่ายระบบรางของนิวยอร์ก ถือได้ว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ โครงข่ายระบบรางจะเชื่อมกับพื้นที่ชานเมืองของรัฐที่อยู่ใกล้เคียง 3 รัฐ (Tri-state Region) ประกอบไปด้วยพื้นที่ทางตอนใต้ของรัฐนิวยอร์ก (รวมโบโรห์ทั้ง 5 ของนครนิวยอร์กด้วย) พื้นที่ตอนเหนือของรัฐนิวเจอร์ซีย์ และพื้นที่ตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐคอนเนทิคัต โดยมีสถานีมากกว่า 250 แห่ง ใน 20 เส้นทาง สถานีหลักคือแกรนด์เซ็นทรัลเทอร์มินัล และสถานีเพนซิลเวเนีย
ระบบรถโดยสารประจำทาง และระบบรถไฟในนิวยอร์กนั้นจะเป็นส่วนเดียวกัน ตั๋วรถไฟและตั๋วรถประจำทางสามารถใช้ร่วมกันได้ โดยรถไฟจะวิ่งในแนวเหนือใต้ ขณะที่รถโดยสารประจำทางส่วนใหญ่จะวิ่งในแนวตะวันออกตะวันตก
การเดินทางด้วยจักรยานก็ยังมีให้เห็นในนิวยอร์ก มีผู้ใช้จักรยานประมาณ 120,000 คนต่อวัน และยังมีผู้คนอีกจำนวนมากที่อาศัยการเดินเท้า การเดินและการใช้จักรยานในการเดินทางมีอัตราอยู่ประมาณ 21% จากแต่ละวิธีในการเดินทางในเมือง
อีกองค์ประกอบของระบบคมนาคมขนส่งในนิวยอร์ก ก็คือ ทางด่วน (Expressways) และทางธรรมดา (Parkways) ที่มีโครงข่ายที่ครอบคลุม เชื่อมต่อนิวยอร์กไปยังตอนเหนือของรัฐนิวเจอร์ซีย์ เวสต์เชสเตอร์ เคาน์ตี้ ลองไอแลนด์ และตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐคอนเนทิคัต โดยผ่านทั้งสะพาน และอุโมงค์ใต้น้ำ (ค่าผ่านทางประมาณ $7-$15 ต่อรอบ) เส้นทางดังกล่าวได้ให้ความสะดวกกับการเดินทางสู่นิวยอร์กสำหรับผู้ที่พักอาศัยอยู่ในแถบชานเมือง แต่ในบางครั้งก็ยังต้องเผชิญกับปัญหาการจราจรติดขัด โดยเฉพาะในชั่วโมงเร่งด่วน สะพานจอร์จ วอชิงตัน หนึ่งในเส้นทางเชื่อมต่อ ก็เป็นสะพานแห่งหนึ่งของโลกที่มีการจราจรที่คับคั่งที่สุด
ผังเมือง
ระบบคมนาคมขนส่งและถนนในนิวยอร์ก เป็นระบบที่มีคุณภาพและเป็นหน้าตาของเมือง เป็นผลมาจากรูปแบบการวางผังเมืองด้วยโครงสร้างที่มีประสิทธิภาพ ผังเมืองในแมนแฮตตันถูกออกแบบมาในลักษณะแนวสี่เหลี่ยมตัดกัน (Grid Plan) เมื่อมองจากทางอากาศจะเห็นถนนวางตัวหลักเป็นแนวสี่เหลี่ยมอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยจะมีระบบชื่อเรียกถนนว่า “สตรีท” และ “อเวนิว” ถนนที่วิ่งแนวตะวันออก-ตะวันตก จะใช้ชื่อว่า “สตรีต” และตัวเลขของถนนจะนับจากทิศใต้เพิ่มขึ้นเรื่อย ในขณะเดียวกันถนนที่วิ่งแนวเหนือ-ใต้ จะใช้ชื่อว่า “อเวนิว” ซึ่งตัวเลขถนนจะเริ่มต้นจากทิศตะวันออกจากแม่น้ำอีสต์ไปสู่ทิศตะวันตกจบที่แม่น้ำฮัดสัน การวางผังเมืองในรูปแบบนี้ทำให้สะดวกต่อการค้นหาสถานที่ โดยการบอกตำแหน่งของอาคารหรือสำนักงานส่วนใหญ่ จะบอกเป็นชื่อของถนนสองเส้นที่ตัดกัน เช่น ตึกเอมไพร์สเตต ตั้งอยู่ที่อเวนิว 5 (5th Avenue) ตัดกับสตรีต 34 (34th Street) ซึ่งถ้าต้องการเดินทางจากไทม์สแควร์ (สตรีต 42 ตัดกับ อเวนิว 7) จะทำให้ทราบได้เลยว่าต้องเดินทางไปทิศตะวันออกเฉียงเหนือจึงจะถึงเอมไพร์สเตต
นอกจานั้นแล้วชื่อของถนน (สตรีท และ อเวนิว) บางแห่งยังมีชื่อเรียกเฉพาะ อย่างเช่น บรอดเวย์ (ภาพยนตร์) วอลล์สตรีท (การเงิน) และเมดิสันสแควร์ อเวนิว (การโฆษณาองค์กร) ตามแต่ลักษณะของอุตสาหกรรมหรือธุรกิจที่ตั้งอยู่นั้นย่านนั้น
สำหรับผังเมืองในโบโรห์อื่นก็ถูกออกแบบมาในลักษณะแนวสี่เหลี่ยมเช่นเดียวกับในแมนแฮตตัน แต่การวางแนวถนนโดยแบ่งเป็นเหนือใต้ หรือตะวันออกตะวันตกจะไม่แน่นอน
สถานที่ท่องเที่ยว
นิวยอร์กมีสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงมากมาย ซึ่งส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในเกาะแมนแฮตตัน นักท่องเที่ยวมักจะแวะตามที่สถานที่เที่ยวที่มีชื่อเสียงได้แก่ ตึกเอมไพร์เสตต ตึกไครสเลอร์ ไทม์สแควร์ เทพีเสรีภาพ วอลล์สตรีต สำนักงานใหญ่สหประชาชาติ โบสถ์เซนต์แพทริก สะพานบรูคลิน เรือบรรทุกเครื่องบินอินทรีพิด เซ็นทรัลปาร์ค
แหล่งชอปปิ้งมากมายเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยว ได้แก่ บริเวณ ฟิฟท์อเวนูสำหรับของมียี่ห้อและเครื่องประดับ ห้างสรรพสินค้าเมซีส์ (Macy's) ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ เฮอรัลด์สแควร์ที่มีขายของหลายระดับ กรีนวิชวิลเลจมีของขายเกี่ยวกับซีดีเพลงและหนังสือ อีสต์วิลเลจสำหรับขายของที่น่าสนใจ ถนน 47th ช่วงระหว่าง ฟิฟท์อเวนู และซิกซ์อเวนู ขายเครื่องประดับและอัญมนี โซโหแหล่งชอปปิ้งเสื้อผ้าชั้นนำต่างๆ เชลซีสำหรับการซื้อขายงานศิลป์ นอกจากในเขตแมนแฮตตันยังมีบริเวณดาวน์ทาวน์บรูคลิน และบริเวณควีนส์บูเลอวาร์ดในควีนส์ สำหรับแหล่งชอปปิ้งอื่น ๆ
ในช่วงวันสิ้นปี บริเวณไทมส์แสควร์จะมีผู้คนหลายแสนคนไปรวมกันเพื่อไปเคานต์ดาวน์ ต้อนรับงานปีใหม่ และในช่วงวันขอบคุณพระเจ้า ทางห้างเมซีส์ จัดขบวนพาเหรดทุกปี บริเวณถนนบอร์ดเวย์
พิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักในนิวยอร์กได้แก่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตัน (เดอะเม็ต) Museum of Modern Art (โมมา) และ American Museum of Natural History
สวนสาธารณะ
นิวยอร์กมีพื้นที่กว่า 113 กม² (28,000 เอเคอร์) ที่มีบริเวณเป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่มีต้นไม้ขึ้นเป็นกลุ่มๆ และชายหาดความยาวถึง 22 กิโลเมตร (14 ไมล์) พื้นที่หลายหมื่นเอเคอร์ดังกล่าวเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวนิวยอร์ก และยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบอุทยานแห่งชาติด้วย สำหรับสวนสาธารณะนั้น นิวยอร์กมีสวนสาธารณะกว่า 1,700 แห่ง ทั้งเล็กใหญ่กระจายไปในตัวเมือง ซึ่งที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีก็ คือ เซ็นทรัลพาร์ก ในแมนแฮตตัน สวนแห่งนี้ถูกออกแบบโดย Frederick Law Olmsted และ Calvert Vaux มีผู้เข้าเยี่ยมชมกว่า 30 ล้านคนต่อปี ถือเป็นสวนสาธารณะที่มีผู้คนเข้าเยี่ยมชมมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา (อันดับที่ 2 คือ ลินคอล์นพาร์ก ในชิคาโก) นอกจากนั้น Olmsted และ Vaux ยังเป็นผู้ออกแบบ โพรสเปคพาร์ก ในบรูคลินอีกด้วย ขณะที่ฟลัชชิ่ง เมลโด โคโรน่าพาร์ก ที่ควีนส์ ก็เคยถูกใช้ในการจัดงานเวิลด์แฟร์ ใน ค.ศ. 1939 และ ค.ศ. 1964 มาแล้ว
กีฬา
นิวยอร์กมีทีมกีฬาซึ่งเล่นอยู่ในลีกอาชีพของอเมริกาเหนือถึง 5 ลีก
ทางด้านของการแข่งขันระดับโลก นครนิวยอร์กก็มีชื่อเสียงในรายการแข่งขันที่สำคัญหลายรายการ เช่น
ยังมีกีฬาอีกมากมายที่มีความเกี่ยวข้องกับนิวยอร์กซึ่งมาจากกลุ่มผู้เข้ามาตั้งรกรากในเมืองแห่งนี้ สติ๊กบอล (Stickball) เป็นเบสบอลในรูปแบบของสตรีทเกม จัดว่าเป็นกีฬาที่นิยมในเขตชุมชนอิตาเลียน เยอรมัน และไอริช ในปี 1930 ซึ่งสติ๊กบอล ก็ยังคงได้รับความนิยมมาถึงปัจจุบัน ถึงขนาดว่าถนนแห่งหนึ่งในเดอะบอรงซ์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็นสติ๊กบอล บูเลอวาร์ด (Stickball Blvd.) และทำให้นิวยอร์กถูกเปรียบว่าเป็นเมืองที่มีกีฬาในรูปสตรีทเกมที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เมื่อไม่กี่ปีมานี้ ก็มีการนำเอาลีกคริกเกตสมัครเล่นเข้ามาในนิวยอร์ก จากผู้ที่ย้ายถิ่นมาจากเอเชียใต้ และแถบแคริเบียน กีฬาประเภทสตรีทฮอกกี้ สตรีทฟุตบอล และสตรีทเบสบอล เป็นกีฬาที่จะเห็นคนทั่วไปเล่นกันบนท้องถนนของนิวยอร์ก ทำให้บ่อยครั้งที่เมืองนี้จะถูกเรียกว่า “เมืองสนามเด็กเล่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก” กีฬาในรูปสตรีทเกมเป็นกีฬาที่เข้าใจวิธีการเล่นได้ง่าย และทุกเพศทุกวัยสามารถที่จะเล่นได้
ซูว็อนฮุนไดเอ็นจิเนียริงแอนด์คอนสตรัคชันฮิลล์สเตท
ซูว็อนฮุนไดเอ็นจิเนียริง&คอนสตรัคชันฮิลล์สเตท (수원 현대건설 힐스테이트; Suwon Hyundai Engineering & Construction Hillstate) เป็นทีมวอลเลย์บอลระดับอาชีพของประเทศเกาหลีที่ได้รับการก่อตั้งในปี ค.ศ. 1977 และเปลี่ยนเป็นระดับอาชีพในปี ค.ศ. 2005 ทีมนี้ตั้งอยู่ ณ เมืองซูวอนและเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลเกาหลี (KOVO) โดยมีสนามเหย้าของสโมสรแห่งนี้คือ ซูวอนยิมเนเซียม ในซูวอน
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021–2022
เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)
เบื้องหลัง
ในเวนเจินส์ (2011) เดอะมิซและอาร์-ทรูธได้มาก่อกวนการปล้ำของจอห์น ซีนา ทำให้ซีนาแพ้ให้กับอัลเบร์โต เดล รีโอ และก็ได้หมดสิทธิ์ที่จะชิงแชมป์ WWE ในรอว์ (24 ตุลาคม 2011) ในตอนแรก ซีนาต้องจับคู่กับแซค ไรเดอร์ เจอกับมิซและทรูธ ระหว่างสัมภาษณ์ของแซคก็ได้ถูกมิซและทรูธมาลอบทำร้ายจนบาดเจ็บ ทำให้เป็น 2 รุม 1 ผลปรากฏว่าซีนาชนะฟาล์ว หลังแมตช์มิซและทรูธได้รุมทำร้ายต่อ จนผู้จัดการทั่วไปชั่วคราว จอห์น โลรีนายติส ออกมาห้าม และสั่งให้ซีนาเลือกนักมวยปล้ำ 1 คน เพื่อจะจับคู่เจอกับมิซและทรูธ และซีนาได้เลือกเดอะร็อกมาเป็นคู่แท็กทีม
จันลูกา เกาดีโน
จันลูกา เกาดีโน (Gianluca Gaudino) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายอิตาลี ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิกในตำแหน่งกองกลาง
ชีวิตส่วนตัว
จันลูกาเกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1996 เป็นลูกชายของเมารีซีโอ เกาดีโน อดีตกองกลางฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
การลงเล่นระดับอาชีพ
จันลูกาเป็นผลผลิตจากศูนย์ฝึกเยาวชนของเสือใต้เพราะเขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนเมื่อปี ค.ศ. 2004 ขณะอายุได้ 8 ปี ก่อนที่จะก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในฤดูกาล 2014–15 เนื่องจากเปป กวาร์ดีโอลา กุนซือของทีมชื่นชอบในฝีเท้า
ฮารุ (นักแสดง)
ฮารุ (波瑠 (Haru); เกิดวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงสาวและนักเดินแบบชาวญี่ปุ่นจากเขตอาดาจิ โตเกียว เธอเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ รักเรานิรันดร (ค.ศ. 2007) ท่านมาเรียมองเราอยู่นะ (ค.ศ. 2010) ละครโทรทัศน์ พระอาทิตย์ยามเช้า (ค.ศ. 2015-2016) และร่วมเป็นพิธีกรในรายการทอล์กโชว์ A-Studio ของช่องTBS
แหล่งข้อมูลอื่น
1991
ภักดิพร สุจริตกุล
ภักดิพร สุจริตกุล หรือเคยใช้ชื่อว่า ภักดิพร จินดาวนิช (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2497) เป็นภริยาที่มิได้จดทะเบียนสมรสของชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี อดีตประธานรัฐสภา และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร และเป็นมารดาของสุรบถ หลีกภัย พิธีกรรายการ Vrzo
ประวัติ
ภักดิพร มีชื่อเล่นว่า ปุ๊ย เป็นบุตรสาวคนโตของกัลย์ทัศน์ สุจริตกุล อดีตมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร กับดรรชี สุจริตกุล เธอเป็นหลานย่าของสุมิตรา สุจริตกุล (สกุลเดิม สิงหลกะ) นางข้าหลวงในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสุมิตราเป็นธิดาของ มหาเสวกตรี พระยาราชมนตรี (สง่า สิงหลกะ) กับคุณหญิงบุญปั๋น ราชมนตรี (สกุลเดิม พิทักษ์เทวี; บางแห่งว่าเธอมีสถานะเป็น "เจ้า")
โดยพ่อและย่านำเข้าเฝ้าถวายตัวตั้งแต่เด็ก ๆ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงพระราชทานตำแหน่งให้เป็นคุณข้าหลวงในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พร้อมกับศึกษาในโรงเรียนจิตรลดาชั้นเดียวกับกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีจนสำเร็จการศึกษา จึงทูลลามาศึกษาวิชาเปียโน เมื่อศึกษาจบจึงเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียนสยามกลการ
ภักดิพรเคยผ่านการสมรสมาแล้ว โดยมีบุตรรวม 3 คน พบกับชวน หลีกภัย ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2525 ในงานเลี้ยงจากการแนะนำของสุเทพ เทือกสุบรรณ ทั้ง 2 คบหาเสมือนเพื่อนที่รู้ใจกันมาหลายปี จนกระทั่งแต่งงานและอยู่กินกันอย่างเงียบ ๆ และไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยที่ครอบครัวของทั้งคู่รับรู้เป็นอย่างดี ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ สุรบถ หลีกภัย (ชื่อเล่น ปลื้ม) พิธีกรรายการ Vrzo โดยชื่อ "สุรบถ" นั้นได้รับพระราชทานจากกรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
ประเทศกาตาร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศกาตาร์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศกาตาร์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา
รายชื่อนวนิยายไทย
รายชื่อนวนิยายไทย
เชษฐา ฐานะจาโร
รับราชการ
เริ่มรับราชการทหาร ปี พ.ศ. 2505 ผู้บังคับหมวดปืนเล็กร้อยอาวุธเบา กองพันที่ 2 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ ได้แก่
การเมือง
หลังจากเกษียณอายุราชการในปี พ.ศ. 2544 จากนั้นได้ผันตัวมาลงเล่นการเมือง จนได้เป็น ส.ส. ระบบปาร์ตี้ลิส ของพรรคไทยรักไทย อันดับที่ 17 และเคยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และออกจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2546 จากนั้นได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในปี พ.ศ. 2547 อยู่ระยะหนึ่งเป็นเวลาสั้น ๆ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 พล.อ. เชษฐา มีข่าวว่าจะไปเป็นหัวหน้าพรรคการเมืองหลายพรรค เช่น พรรคประชาราช เป็นต้น แต่ท้ายที่สุดก็ได้รับการสนับสนุนให้เป็นหัวหน้าพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา
จนกระทั่ง พ.ศ. 2552 นายยงยุทธ วิชัยดิษฐ หัวหน้าพรรคเพื่อไทย นางสาวสุณีย์ เหลืองวิจิตร เลขาธิการพรรคเพื่อไทย นายพร้อมพงศ์ นพฤทธิ์ โฆษกพรรคเพื่อไทย นายวิทยา บุรณศิริ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) อยุธยา พรรคเพื่อไทย และนายวิชาญ มีนชัยนันท์ ส.ส.กรุงเทพฯ พรรคเพื่อไทยเดินทางมาเข้าพบพลเอกเชษฐาที่บ้านพัก ย่านเมืองทองธานี เพื่อเชิญเข้ารับตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรคเพื่อไทย ซึ่งพลเอกเชษฐาก็ได้ตอบตกลงที่จะรับตำแหน่งนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
พลเอก เชษฐา ฐานะจาโร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
ศาลอาญา (ประเทศไทย)
ศาลอาญา เป็นหน่วยราชการอิสระ โดยเป็นหนึ่งในองค์กรของศาลยุติธรรมชั้นต้นแห่งประเทศไทย รับผิดชอบการใช้กฎหมายอาญาในบางเขตของกรุงเทพมหานคร ศาลนี้ตั้งอยู่ที่ถนนรัชดาภิเษก จึงมักเรียกกันว่า "ศาลอาญารัชดาฯ"
ประวัติ
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้มีการปรับปรุงระบบศาลครั้งใหญ่รวบรวมศาลต่าง ๆ ที่มีอยู่กระจัดกระจายถึง 16 ศาลยุบรวมกันเป็นศาลในส่วนของความอาญาได้รวมศาลนครบาลกับศาลอาญานอกเข้าด้วยกันเรียกว่า "ศาลพระราชอาญา" ตั้งอยู่ที่ "หอสัสดี" บริเวณท่าช้างวังหน้า ต่อมา พ.ศ. 2478 ได้มีประกาศใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม จึงเปลี่ยนชื่อจากเดิมมาเป็น "ศาลอาญา" และต่อมา พ.ศ. 2484 ได้มีการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณกองตราลหุโทษเดิมด้านถนนราชินีให้เป็นที่ตั้งของกระทรวงยุติธรรม ศาลอุทธรณ์ และศาลอาญา ส่วนด้านถนนราชดำเนินก่อสร้างเป็นอาคารศาลฎีกาและศาลแพ่ง ต่อมาวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2515 ศาลอาญาได้ย้ายทำการเดิมมาตั้งอยู่ที่แห่งใหม่ ณ อาคารศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารสูง 13 ชั้น
โครงสร้างและแผนผัง
ศาลอาญามีเขตอำนาจศาลครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานคร ดังนี้
อำนาจหน้าที่
ศาลอาญามีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวง โดยเมื่อการกระทำผิดเกิดขึ้นได้ถูกอ้างหรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยมีที่อยู่หรือถูกจับกุมหรือเมื่อมีเจ้าพนักงานทำการสอบสวนในท้องที่ ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลและคดีที่เกิดขึ้นต้องมีอัตราโทษจำคุกเกิน 3 ปีขึ้นไปหรือปรับเกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แต่คดีที่เกิดขึ้นนอกเขตศาลอาญา โจทก์จะยื่นฟ้องต่อศาลอาญาก็ได้ ทั้งนี้ อยู่ในดุลพินิจของศาลอาญาที่จะไม่ยอมรับพิจารณาพิพากษาคดีที่ยื่นฟ้องดังกล่าวหรือมีคำสั่งโอนคดีไปยังศาลอื่นที่มีเขตอำนาจของศาลที่รับโอนคดี นอกจากนี้ศาลอาญา ยังมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีที่ความผิดเกิดขึ้นนอกราชอาณาจักรไทยอีกด้วย
เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิต
เจนนิเฟอร์ เลิฟ ฮิววิต (Jennifer Love Hewitt) เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้กำกับละครโทรทัศน์ นักพากย์เสียง นักร้อง-นักแต่งเพลง นักเขียน และโปรดิวเซอร์โทรทัศน์และภาพยนตร์ ฮิววิตเริ่มต้นอาชีพการแสดงตั้งแต่ยังเด้ก โดยปรากฏตัวในโฆษณาทางโทรทัศน์และซีรีส์ทางช่องดิสนีย์เรื่อง Kids Incorporated เธอมีชื่อเสียงในวัฒนธรรมวัยรุ่น จากบทบาทในซีรีส์ทางช่องฟอกซ์เรื่อง Party of Fiveในบทซาราห์ รีฟส์ และจากภาพยนตร์ I Know What You Did Last Summer และ ภาคต่อ ในบทจูลี เจมส์
ในฐานะนักร้อง เธอเซ็นสัญญากับค่ายแอตแลนติกและไจฟ์ เธอเป็นที่รู้จักในผลงานเพลงป็อป มีซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จบนบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี ค.ศ. 1999 กับเพลง "How Do I Deal" อันดับสูงสุดที่อันดับ 59 นอกจากนั้นแล้วเธอยังมีผลงานเพลงในเพลงประกอบภาพยนตร์
ฮิววิตเป็นที่สนใจกับสื่อตลอดอาชีพของเธอ เธอติดอยู่ในรายชื่อของนิตยสารแม็กซิม ในเรื่อง ผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลก ในปี 1999 และทีวีไกด์ยังให้เธอเป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดบนโทรทัศน์ในปี 2008
นอกจากการแสดงแล้ว ฮิววิตยังรับบทเป็นโปรดิวเซอร์ในภาพยนตร์บางเรื่องและผลงานรายการโทรทัศน์บางรายการ จนในเดือนพฤษภาคม 2010 เธอแสดงในรายการทางช่องซีบีเอส เรื่อง Ghost Whisperer รับบทเป็นเมลินดา กอร์ดอน หญิงที่สามารถติดต่อกับผีได้ เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์นในปี 2007 และ 2008 ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมทางโทรทัศน์
อ้างอิง
1979
จูบาโกะ
จูบาโกะ (重箱 (jūbako)) เป็นกล่องหลายชั้นที่ใช้ใส่และแสดงอาหารของญี่ปุ่น กล่องมักใช้ใส่โอเซจิ อาหารตามธรรมเนียมในตรุษญี่ปุ่น หรือใช้ใส่เบ็นโตหรือข้าวกล่องสำหรับรับประทานนอกบ้าน
ซาเงจู (提重 (sagejū)) หรือ ซาเงจูบาโกะ (提げ重箱 (sagejūbako)) เป็นชุดรับประทานนอกบ้านของจูบาโกะที่มีหูหิ้ว
ฉีหฺวันกง
ฉีหวนกง (ฉบับไทยเป็น เจ๋ฮวนก๋ง) มีชีวิตอยู่ในช่วงยุคชุนชิวของจีน มีนามเดิมชื่อ เสียวไป่ (小白 ฉบับไทยเป็น เสียวแปะ) ต่อมาได้เป็นผู้ปกครองรัฐฉี และได้บริหารและดูแลบ้านเมืองร่วมกับกวนต๋ง จนทำให้รัฐฉีเป็นรัฐที่มีพลังอำนาจมากที่สุดในตอนนั้น
ในช่วงต้น
เขาเป็นบุตรของเจ๋ฮูก๋ง (ฉบับจีนเป็น ฉีซีกง) และได้ศึกษาเล่าเรียนอยู่กับเปาซกแหย เมื่อทั้งก๋งจูหยี (ฉบับจีนเป็น ฉีเซียงกง) ผู้เป็นพี่ชายคนโต และ ก๋งจูบอดี (ฉบับจีนเป็น กงซุนอู๋จื่อ) ได้ถูกลอบสังหารเสียชีวิตทั้งสองคน ทำให้เขาต้องทำศึกชิงบัลลังก์กับก๋งจูกิว (ฉบับจีนเป็น กงจื๋อจิ่ว) ซึ่งเป็นพี่ชายคนรอง ในการนั้น เขาถูกกวนต๋งลอบยิงธนูใส่ แต่โชคดีที่ลูกธนูไปถูกหัวเข็มขัด เขาจึงรอดตายมาได้และได้รับชัยชนะเหนือก๋งจูกิว ก๋งจูกิวกับกวนต๋งต้องหนีไปพึ่งพิงฬ่อจงก๋ง (ฉบับจีนเป็น หลู่จวงกง) เมื่อเขาได้เป็นผู้นำแล้ว ก็ส่งจดหมายให้ฬ่อจงก๋งส่งศีรษะของก๋งจูกิวกับกวนต๋ง ฝ่ายฬ่อจงก๋งก็สั่งประหารก๋งจูกิว แต่ให้จับเป็นกวนต๋ง เนื่องด้วยเห็นว่ากวนต๋งมีสติปัญญาที่หลักแหลม
ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง
ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น ม่อน เป็นนักแสดงชาวไทยเชื้อสายอินเดีย เป็นน้องชายของ มิ้นต์ ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง นักแสดงหญิงช่อง 3 มีผลงานซีรีส์เรื่องแรกคือ Water Boyy the Series รับบทเป็น “กล้วย” และมีผลงานเด่นในซีรีส์เรื่อง 30 กำลังแจ๋ว The Series ในบท “ปอ” และ Kiss Me Again จูบให้ได้ถ้านายแน่จริง ในบท “หมอแมท”
ประวัติ
ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง มีชื่อเล่นว่า ม่อน เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2540 ที่กรุงเทพมหานคร มีบิดาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีน และมารดาเป็นลูกครึ่งไทย-อินเดีย โดยธนัชชัยเป็นบุตรคนที่ 3 มีพี่สาว 1 คนคือ มิ้นต์ (ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง) มีพี่ชาย 1 คนคือ มอส (ราชัย วิจิตรวงศ์ทอง) มีน้องชาย 1 คนคือ ไมโล (ปิยะชัย วิจิตรวงศ์ทอง)
ฉีหฺวันกง
ในช่วงต้น
หลังการมอบรางวัลแก่เหล่าทหารที่ช่วยทำศึกชนะก๋งจูกิว ก็คิดใคร่จะแต่งตั้งเปาซกแหยเป็นสมุหนายก แต่เปาซกแหยได้เสนอให้มอบตำแหน่งแก่กวนต๋งและแนะนำให้ละทิ้งความแค้นส่วนตัวกับกวนต๋งเสีย เจ๋ฮวนก๋งจึงยอมทำตามคำแนะนำของเปาซกแหยและเรียกตัวกวนต๋งมาปรึกษาเรื่องราชการบ้านเมือง กวนต๋งก็ได้ชี้แจงแนวคิดในการครองบ้านเมืองรวมถึงหลักคุณธรรมนิยมให้แก่เจ๋ฮวนก๋ง เจ๋ฮวนก๋งก็ยินดีรับฟังและแต่งตั้งให้กวนต๋งเป็นสมุหนายก
ธนัชชัย วิจิตรวงศ์ทอง
ประวัติ
ม่อนจบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนแม่พระฟาติมา และได้ศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่โรงเรียนศรีอยุธยา ในพระอุปถัมภ์ฯ จากนั้นย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตรในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 2-3 จนจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และถูกครอบครัวส่งไปศึกษาต่อในระดับมัธยมปลายที่ประเทศอินเดีย แต่ได้ประสบปัญหาบางอย่างจึงต้องเดินทางกลับมายังประเทศไทย และเข้าสอบ GED (General Educational Development) เพื่อสอบเทียบเท่าวุฒิการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลายแทน ธนัชชัยจบการศึกษาระดับปรัญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ฉีหฺวันกง
การเรืองอำนาจและเสียชีวิต
ด้วยความช่วยเหลือของกวนต๋ง ทำให้เจ๋ฮวนก๋งกลายเป็นผู้มีอำนาจทั้งในและนอกราชสำนัก รวมถึงมีอาณาเขตที่กว้างใหญ่ด้วย โดยในช่วง 664 ปีก่อนคริสต์ศักราช เจ๋ฮวนก๋งได้นำกองทัพไปช่วยเหลือเอียนจงก๋ง (ฉบับจีนเป็น เยี่ยนจวงกง) จากการโจมตีของชนเผ่าซานหยง (ฉบับไทยเป็น เมืองปักหยง) และส่งทหารไปช่วยโอยบุนก๋ง (ฉบับจีนเป็น เว่ยเหวินกง) จากการรุกรานของชนเผ่าเป่ยตี้ (ฉบับไทยเป็น เมืองเต๊ก)
ต่อมา ได้ทำสงครามกับเมืองฌ้ออยู่ประมาณหนึ่ง ก็พากันเลิกทัพกลับ ครั้นถึงปลายรัชสมัยของพระเจ้าจิวอุยอ๋อง เจ๋ฮวนก๋งได้ทำตามคำแนะนำของสิบผอง ด้วยการสนับสนุนองค์ไทจิวเต้เป็นรัชทายาท เมื่อไทจิวเต้ได้ครองราชย์ต่อจากพระบิดาแล้ว ก็ทำการนำของเซ่นไหว้ไปเคารพแด่จิวบุนอ๋องและจิวบูอ๋องตามธรรมเนียม พร้อมทั้งประทานรางวัลมากมายให้เจ๋ฮวนก๋ง
ในช่วงท้ายของชีวิต เจ๋ฮวนก๋งได้ปรึกษากับกวนต๋งเรื่องการแต่งตั้งทายาท กวนต๋งจึงเสนอชื่อก๋งจูเจียว ซึ่งเป็นลูกชายคนที่สาม เจ๋ฮวนก๋งก็เห็นด้วย จึงให้ก๋งจูเจียวไปศึกษาเล่าเรียนกับซองเซียงก๋ง ในช่วง 645 ปีก่อนคริสต์ศักราช กวนต๋งได้เสียชีวิต แต่ก่อนตาย กวนต๋งได้สั่งเสียต่อเจ๋ฮวนก๋งว่า "อันตัวเอ็ดแหย (易牙) ซูเตียว (豎刁) และ ไคหอง (開方) ทั้งสามคนนี้จะเป็นผู้ที่สร้างความเดือดร้อนให้กับแคว้นของเราในวันหน้า ขอท่านได้โปรดอย่าเรียกใช้พวกนั้นเลย จงขับไล่ให้ออกไปเสีย" ตอนกวนต๋งเสียชีวิต อายุประมาณได้ 75 ปี