cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จอห์น วิลค์ส บูธ
บูธและกลุ่มผู้ก่อการวางแผนที่จะสังหารลินคอล์น, รองประธานาธิบดี แอนดรูว์ จอห์นสันและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ วิลเลียม เอช. ซูเวิร์ดเพื่อช่วยเหลือในความพยายามของฝ่ายใต้ แม้ว่ากองทัพเวอร์จิเนียเหนือของนายพลโรเบิร์ต อี. ลีจะยอมแพ้ไปแล้วเมื่อสี่วันก่อนหน้านี้ ตัวบูธเองเชือว่าสงครามยังไม่สิ้นสุดลงเพราะนายพลโจเซฟ อี. จอห์นสตันของฝ่ายสหพันธ์ยังคงสู้รบกับกองทัพของสหรัฐฯ อยู่ ในบรรดาผู้ก่อการทั้งหมด บูธเป็นคนเดียวที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามแผนการได้สำเร็จ เนื่องจากซูเวิร์ดเพียงแค่บาดเจ็บ แต่ก็พักฟื้นจนหายดีในเวลาต่อมา ส่วนลินคอล์นได้ถึงแก่อนิจกรรมในเช้าถัดมาหลังจากถูกบูธใช้ปืนยิงหนึ่งนัดเข้าที่ด้านหลังของศีรษะ
หลังจากการลอบสังหาร บูธขี่ม้าหนีไปยังรัฐแมริแลนด์ทางตอนใต้ ก่อนจะเดินทางไปยังไร่ในแถบชนบทในรัฐเวอร์จิเนียทางตอนเหนือในอีก 12 วันต่อมา ก่อนที่เขาจะถูกตามสะกดรอยมาถึงที่ และถูกบอสตัน คอร์เบ็ท ทหารสหรัฐฯ ยิงโดยฝ่าฝืนคำสั่งที่ให้จับเป็น ผู้ก่อการอีก 8 คนที่เหลือถูกจับกุม ไต่สวนและถูกตัดสินว่าผิดจริง โดยที่ในนั้นมี 4 คนที่ถูกแขวนคอ หลายปีต่อมา มีคนเขียนหนังสือที่เสนอทฤษฎีว่าบูธสามารถหลบหนีผู้จับกุมได้ และเสียชีวิตภายใต้ชื่อใหม่ในอีกหลายปีต่อมา
เสียชีวิต
Conger ติดตาม Jett และสอบปากคำเขาโดยเรียนรู้ตำแหน่งของ Booth ที่ฟาร์ม Garrett ก่อนรุ่งสางของวันที่ 26 เมษายนทหารติดตามผู้หลบหนีซึ่งซ่อนตัวอยู่ในยุ้งฉางยาสูบของ Garrett เดวิดเฮโรลด์ยอมจำนน แต่บูธปฏิเสธความต้องการที่จะยอมจำนนของคองเกอร์โดยพูดว่า "ฉันชอบที่จะออกมาต่อสู้" ทหารจึงจุดไฟเผายุ้งฉาง [150] [151] ขณะที่บูธเดินเข้าไปในโรงนาที่สว่างไสวจ่าบอสตันคอร์เบ็ตต์ก็ยิงเขา ตามบัญชีต่อมาของ Corbett เขายิงไปที่บูธเพราะผู้หลบหนี "ยกปืนขึ้นจะยิง" ใส่พวกเขา [151] รายงานของ Conger ต่อ Stanton ระบุว่า Corbett ยิง Booth "โดยไม่มีคำสั่งข้ออ้างหรือข้ออ้าง" และแนะนำให้ Corbett ถูกลงโทษเพราะไม่เชื่อฟังคำสั่งเพื่อเอาชีวิต Booth [151] บูธซึ่งได้รับบาดเจ็บสาหัสที่คอถูกลากจากโรงนาไปที่ระเบียงบ้านไร่ของการ์เร็ตต์ซึ่งเขาเสียชีวิตในอีกสามชั่วโมงต่อมาอายุ 26 ปี [146] กระสุนเจาะกระดูกสันหลังสามชิ้นและตัดไขสันหลังบางส่วนทำให้เขาเป็นอัมพาต [24] [150] ในช่วงเวลาใกล้ตายมีรายงานว่าเขากระซิบว่า "บอกแม่ว่าฉันตายเพื่อประเทศของฉัน" [146] [150] ขอให้ยกมือขึ้นแตะใบหน้าเพื่อที่เขาจะได้เห็นพวกเขาบูธพูดคำพูดสุดท้ายของเขาว่า "เปล่าประโยชน์ ไร้ประโยชน์ "และเสียชีวิตเมื่อรุ่งอรุณกำลังแตกสลาย [150] [152] ในกระเป๋าของบูธพบเข็มทิศเทียนรูปผู้หญิง 5 คน (นักแสดงหญิงอลิซเกรย์เฮเลนเวสเทิร์นเอฟฟี่เจอร์มอนแฟนนีบราวน์และลูซี่เฮลคู่หมั้นของบูธ) และสมุดบันทึกที่เขาเขียนถึงการเสียชีวิตของลินคอล์นว่า "เรา ประเทศนั้นเป็นหนี้ปัญหาทั้งหมดของเธอกับเขาและพระเจ้าก็สร้างฉันให้เป็นเครื่องมือในการลงโทษของเขา "[153]
หลังจากการตายของ Booth ไม่นาน Edwin พี่ชายของเขาก็เขียนถึง Asia น้องสาวของเขาว่า "อย่าคิดว่าเขาเป็นพี่ชายของคุณอีกต่อไปตอนนี้เขาตายไปแล้วเพราะอีกไม่นานเขาจะต้องไปทั่วโลก แต่ลองนึกภาพเด็กผู้ชายที่คุณรัก นั่นคือส่วนที่ดีกว่าของจิตวิญญาณของเขาในอีกโลกหนึ่ง "[154] เอเชียยังมีจดหมายปิดผนึกที่บูธมอบให้เธอในครอบครองเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2408 เพื่อเก็บรักษาไว้ ในจดหมาย Booth เขียนว่า:
ฉันรู้ว่าฉันโง่แค่ไหนที่ต้องทำตามขั้นตอนเช่นนี้ที่ด้านหนึ่งฉันมีเพื่อนมากมายและทุกสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุข ... ยอมแพ้ทั้งหมด ... ดูเหมือนคนบ้า แต่พระเจ้าเป็นผู้พิพากษาของฉัน ฉันรักความยุติธรรมมากกว่าฉันทำประเทศที่ปฏิเสธมากกว่าชื่อเสียงหรือความมั่งคั่ง [86]
จดหมายของ Booth ถูกยึดโดยกองกำลังของรัฐบาลกลางพร้อมกับเอกสารของครอบครัวอื่น ๆ ที่บ้านของเอเชียและเผยแพร่โดย The New York Times ในขณะที่การล่าสัตว์ยังอยู่ระหว่างดำเนินการ มันอธิบายเหตุผลของเขาในการวางแผนต่อต้านลินคอล์น ในนั้นเขาประกาศว่านโยบายสงครามของลินคอล์นเป็นหนึ่งใน "การทำลายล้างทั้งหมด" และกล่าวว่า:
ผมเคยจัดภาคใต้ถูก การเสนอชื่อของอับราฮัมลินคอล์นเมื่อสี่ปีที่แล้วเป็นการทำสงครามกับสิทธิและสถาบันทางใต้อย่างชัดเจน ... และเมื่อมองไปที่การเป็นทาสของชาวแอฟริกันจากจุดยืนเดียวกันที่ถือโดยผู้มีกรอบอันสูงส่งในรัฐธรรมนูญของเรา I for one เคยคิดว่านี่เป็นพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่ง (ทั้งสำหรับตัวเองและเรา) ที่พระเจ้าประทานให้ ประเทศที่ชื่นชอบ ... ฉันยังได้ศึกษาอย่างหนักเพื่อที่จะค้นพบว่าเหตุใดที่สิทธิของรัฐในการแยกตัวออกมาถูกปฏิเสธเมื่อชื่อของเราสหรัฐอเมริกาและคำประกาศอิสรภาพทั้งสองให้การแยกตัว [5]
สิทธิบัตรซอฟต์แวร์
สิทธิบัตรซอฟต์แวร์จะปกป้องผู้เขียนจากการคัดลอกและอ้างสิทธิในการเขียนซอฟต์แวร์ แต่สิทธิบัตรไม่ได้เกิดขึ้นอัตโนมัติ ผู้เขียนจะต้องร้องขอสิทธิบัตรในแต่ละประเทศหรือภูมิภาค (เช่น สำนักงานสิทธิบัตรแห่งยุโรป) เอง โดยที่ในสิทธิบัตรนี้จะต้องเปิดเผยวิธีการที่จะสร้างและใช้ซอฟต์แวร์ในระดับที่เพียงพอในระดับที่ผู้อื่นที่มีความสามารถในการเขียนโปรแกรมนั้นสามารถจะนำไปเขียนใหม่ได้โดยไม่ต้องทดลองใหม่ และใช้ซอฟต์แวร์ถ้าหากการใช้นั้นไม่ได้เป็นไปแบบชัดแจ้ง
ขณะที่ ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์นั้นคุ้มครองทันทีโดยผู้เขียนไม่ต้องร้องขอเพื่อป้องกันการคัดลอกรหัสต้นฉบับ
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 รัฐบาลสหราชอาณาจักรให้ความเห็นอย่างเป็นทางการว่า ไม่ควรมีสิทธิบัตรใด ๆ สำหรับการคิดค้นที่ทำให้เกิดความก้าวหน้าแค่เพียงในสาขาซอฟต์แวร์ และแม้ว่าในบางเขตกฎหมาย เช่น สหรัฐอเมริกา จะเปิดเสรีกว่าในการออกสิทธิบัตรสำหรับการคิดค้นที่เกี่ยวกับซอฟต์แวร์ แต่สิทธิบัตรเหล่านั้นจะไม่สามารถบังคับใช้ได้สหราชอาณาจักร
เกิพพิงเงิน
เกิพพิงเงิน (Göppingen) เป็นในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ทางตอนใต้ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของนครชตุทการ์ทไปราว 43 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของบริษัทของเล่นชื่อดังอย่างแมร์คลีน (Märklin)
เมืองนี้ตั้งอยู่ตีนเขาโฮเอินชเตาเฟินในหุบเขาแม่น้ำฟิลส์ ตำนานของเมืองระบุว่าเมืองนี้ถูกก่อตั้งโดยผู้นำชาวอลามันน์ที่ชื่อว่า "เกปโป" ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 3 หรือ 4 เมืองนี้เคยประสบอัคคีภัยครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 1782 ซึ่งเผาผลาญส่วนใหญ่ของเมือง แต่ก็ได้รับการบูรณะขึ้นใหม่ในทันที
บัมป์แมปปิง
บัมป์แมปปิง (bump mapping) เป็นเทคนิคในทางคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ที่ใช้ในการเร็นเดอร์ ทำโดยพิจารณาความแตกต่างของเวกเตอร์แนวฉากบนพื้นผิวของวัตถุโดยใช้แผนที่ความสูงเพื่อนำไปคำนวณแสงและเงาให้กับแต่ละพิกเซล ภาพที่ได้จะมีความสมบูรณ์และมีรายละเอียด ใกล้เคียงกับรายละเอียดที่เป็นอยู่ในธรรมชาติมากขึ้น
เทคนิคนี้ได้ถูกเผยแพร่โดยจิม บลินในปี 1978
เปรียบเทียบกับวิธีอื่น ๆ
ตั้งแต่ช่วงปี 2000 เป็นต้นมา วิธีการนอร์มัลแมปปิง ได้เป็นที่นิยมใช้มากกว่าบัมป์แมปปิง ถูกใช้โดยทั่วไปในการทำ 3DCG เช่น ในเกม นอร์มัลแมปปิงสามารถเก็บข้อมูลทิศทางในแนวแกน x, y, z ต่างจากบัมป์แมปปิงซึ่งเก็บได้เฉพาะข้อมูลความสูง จึงสามารถแสดงได้แม่นยำกว่า อย่างไรก็ตาม นอร์มัลแมปปิงจะต้องแสดงผลโดยใช้เครื่องมือพิเศษบางประเภท ในขณะที่บัมป์แมปปิงมีข้อดีตรงที่สามารถสร้างด้วยมือได้อย่างง่ายดายโดยใช้ซอฟต์แวร์ระบายสี
เทคนิคขั้นสูงอื่น ๆ เช่น พารัลแลกซ์แมปปิง ยังถูกใช้กันโดยทั่วไปในเกมตั้งแต่ยุคปี 2010 เป็นต้นมา บัมป์แมปปิงและนอร์มัลแมปปิงนั้นจะแสดงเฉพาะเงาโดยการเปลี่ยนความอ่อนเข้มโดยที่ยังคงรักษาตำแหน่งของพื้นผิวของวัตถุไว้ตามเดิม ทำให้ดูไม่เป็นธรรมชาติเมื่อผิวมีความนูนเว้าขนาดใหญ่มาก ส่วนพารัลแลกซ์แมปปิงจะมีการเลื่อนพิกัดของลายผิวของวัตถุ จึงสามารถแสดงได้แม่นยำยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม ทั้งบัมป์แมปปิง นอร์มัลแมปปิง และพารัลแลกซ์แมปปิง ต่างก็ไม่ได้เปลี่ยนรูปร่างของวัตถุ ดังนั้นเงาร่างของตัววัตถุจะไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้น แม้จะใช้วิธีพารัลแลกซ์แมปปิงซึ่งสามารถแสดงออกได้อย่างสมจริง การแสดงออกใกล้กับเงาร่างของวัตถุนั้นก็ยังอาจดูไม่เป็นธรรมชาติ
อีกวิธีที่คล้ายกับบัมป์แมปปิงคือ ดิสเพลซเมนต์แมปปิง ซึ่งเป็นอีกเทคนิคระดับสูงที่ใช้ในการสร้างหนัง แม้ว่าจะไม่นิยมใช้กับเกมช่วงยุคปี 2010 เนื่องจากการกินทรัพยากรเครื่องหนักเกินไป ข้อแตกต่างคือบัมป์แมปปิงจะเปลี่ยนเฉพาะพื้นผิวแนวฉากเพื่อเปลี่ยนลักษณะที่แสงตกกระทบ ทำให้ดูราวกับว่ามีการนูนและเว้า ในขณะที่ดิสเพลซเมนต์แมปปิงจะเปลี่ยนรูปร่างของตัววัตถุไปเลย จึงสามารถแสดงได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น
จังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย
จังหวัด (provinsi) ของประเทศอินโดนีเซีย คือเขตการปกครองที่ใหญ่ที่สุด 38 เขตของประเทศและชั้นสูงสุดของรัฐบาลระดับท้องถิ่น เดิมเรียกว่า "ภูมิภาคระดับ 1" (Daerah Tingkat I) จังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ (kabupaten) และนคร (kota) ซึ่งเดิมเรียกรวมกันว่า "ภูมิภาคระดับ 2" (Daerah Tingkat II) อำเภอและนครแบ่งออกเป็นตำบล (kecamatan)
จังหวัดในปัจจุบัน
อินโดนีเซียมี 38 จังหวัด โดย 9 จังหวัดในจำนวนนี้มีสถานะพิเศษ ได้แก่
จังหวัดได้รับการจัดกลุ่มอย่างเป็นทางการออกเป็นเจ็ดหน่วยทางภูมิศาสตร์
อดีตจังหวัด
ในประเทศอินโดนีเซียขณะประกาศเอกราชมี 8 จังหวัด โดยจังหวัดชวาตะวันตก, ชวากลาง, ชวาตะวันออก และมาลูกูยังคงปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ในขณะที่จังหวัดสุมาตรา, กาลีมันตัน, ซูลาเวซี และนูซาเติงการา (เดิมมีชื่อว่าซุนดาน้อย) ถูกยุบเลิกและแบ่งพื้นที่ไปตั้งเป็นจังหวัดใหม่ จังหวัดสุมาตรากลางปรากฏอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1948–1957 ส่วนติมอร์ตะวันออกถูกผนวกเข้ามาเป็นจังหวัดใน ค.ศ. 1976 จนกระทั่งมีการถ่ายโอนอำนาจให้แก่องค์การบริหารช่วงเปลี่ยนผ่านแห่งสหประชาชาติในติมอร์ตะวันออกใน ค.ศ. 1999 ก่อนจะเป็นเอกราชใน ค.ศ. 2002
ในอดีตมีแผนที่จะจัดตั้งจังหวัดปาปัวกลางจากดินแดนปาปัว โดยให้ตีมีกาเป็นเมืองหลัก แต่แผนถูกยกเลิกใน ค.ศ. 2001
โคลัมเบียเรเคิดส์
โคลัมเบียเรเคิดส์ (Columbia Records) เป็นค่ายเพลงอเมริกัน ภายใต้โซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2432 โดยพัฒนามาจาก บริษัทกราโฟโฟนอเมริกัน ซึ่งเป็นบริษัทสืบทอดจาก โวลตากราโฟโฟน โดยโคลัมเบียเรเคิดส์เป็นเครื่องหมายการค้าในการบันทึกเสียง (ค่ายเพลง) ที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบัน  และเป็นค่ายเพลงขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐอเมริกา
ศิลปินที่เคยมีผลงานกับโคลัมเบียเรเคิดส์ ได้แก่ เอซี/ดีซี, อะเดล, แอโรสมิธ, หลุยส์ อาร์มสตรอง, เคาท์ เบซี, โทนี เบนเนต, เลนนาร์ด เบิร์นสไตน์, บียอนเซ่ โนวส์, มารายห์ แครี, จอห์นนี แคช, โรสแมรี คลูนีย์, ลีโอนาร์ด โคเฮน, เอลวิส คอสเทลโล, ไมลส์ เดวิส, นีล ไดอะมอนด์, เซลีน ดิออน, บ็อบ ดิลลัน, เอิร์ธ, วินด์แอนด์ไฟร์, ดุค เอลลิงตัน, บิลลี ฮอลิเดย์, วลาดิมีร์ โฮโรวิตซ์, บิลลี โจเอล, รอเบิร์ต จอห์นสัน, แจนิส จอปลิน, โยโย มา, จอร์จ ไมเคิล, ทีโลเนียส มังค์, วิลลี เนลสัน, นิวยอร์กฟิลฮาร์มอนิก, พิงก์ฟลอยด์, แฟรงก์ ซินาตรา, ไซมอนแอนด์การ์ฟังเกล, บรูซ สปริงส์ทีน, บาร์บรา สไตรแซนด์, เจมส์ เทย์เลอร์, แอนดี วิลเลียมส์, บิล วิเทอส์ เป็นต้น
ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ (藤原宮子; ? – 11 สิงหาคม 1297) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 44 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
พระสนมมิยะโกะเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเมียว จักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุจึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (ป้า) ของ จักรพรรดินีโคเก็ง จักรพรรดิองค์ที่ 46 กระทั่งใน พ.ศ. 1292 เมื่อจักรพรรดินีโคเก็งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระสนมมิยะโกะเป็นไทโคไทโงหรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า
พระสนมมิยะโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 1297 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดินีโคเก็ง
บันทึก
754
หนังสือโยนาห์
เรื่องราว
โยนาห์เป็นบุตรชายของอมิททัยที่ปรากฏในหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 2 เป็นประกาศกผู้มาจากกัธเฮเฟอร์ โยนาห์มีบทบาทในช่วงรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 (ราว 786-746 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เมื่อประกาศทำนายว่าเยโรโบอัมจะได้ดินแดนบางส่วนคืน
นอกจากนั้นแล้ว โยนาห์ยังเป็นบุคคลหลักในหนังสือนี้ โยนาห์ได้รับคำสั่งจากพระเจ้าว่า "“จงลุกขึ้นไปยังนิเนเวห์นครใหญ่ และร้องกล่าวโทษชาวเมืองนั้น เหตุความชั่วของเขาทั้งหลายได้ขึ้นมาเบื้องหน้าเราแล้ว”"แต่แทนที่จะทำตามคำสั่ง โยนาห์วิธีที่จะหนีจาก “การปกป้องของพระเจ้า” โดยการเดินทางไปจาฟฟาและเดินเรือต่อไปยังทาร์ชิส ขนะที่เดินทางไปก็เกิดพายุ เมื่อลูกเรือเห็นว่าเป็นไม่ใช่เป็นพายุธรรมดาก็โทษโยนาห์ว่าเป็นตัวก่อเหตุ โยนาห์ก็ยอมรับผิดและกล่าวว่าถ้าโยนตนออกไปจากเรือได้พายุก็จะหยุด ลูกเรือพยายามนำเรือเข้าฝั่งเท่าใดก็ไม่สำเร็จในที่สุดก็จำต้องโยนโยนาห์ลงจากเรือ พายุก็หยุดลงแล้วปลาก็กลืนโยนาห์เข้าไป หลังจากที่นอนอยู่ในท้องปลาที่พระเจ้าสร้างขึ้นอยู่สามวันสามคืนแล้วโยนาห์ก็ได้รับการปล่อยตัว ในบทที่สองขณะที่อยู่ในท้องปลาโยนาห์ก็สวดมนต์รู้สำนึกในสิ่งที่ตนกระทำและขอบคุณพระเจ้า พระเจ้าจึงส่งบัญชาให้ปลาขย้อนโยนาห์ออกจากท้อง
จากนั้นพระเจ้าก็ทรงสั่งให้โยนาห์เดินทางไปยังนีนะเวห์เพื่อไปบอกคำพยากรณ์แก่ชาวเมือง ครั้งนี้โยนาห์ปฏิบัติตามพระประสงค์ และเดินเข้าไปในเมืองขณะเดียวกับที่ประกาศว่า “นิเนเวห์จะเสียเมืองในสี่สิบวัน” ชาวเมืองนิเนเวห์เชื่อคำพยากรณ์และเริ่มทำการประกาศอดอาหาร พระมหากษัตริย์แห่งนิเนเวห์ทรงเปลี่ยนฉลองพระองค์เป็นผ้ากระสอบและนั่งบนขี้เถ้า ทรงออกพระราชประกาศให้ประชาชนอดอาหาร, สวดมนต์ และ สำนึกบาป พระเจ้าทรงรับฟังและทรงปล่อยให้นิเนเวห์รอดตัวไปจากการเสียเมือง
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขี้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัพภันตรีปชา
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2432
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอดิศัยสุริยาภา
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2433
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขี้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุจิตราภรณี
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2434
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2434
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระตำหนักสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรณ์ศิริประสาธน์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2435
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลวาดวรองค์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2435
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราไชย
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ ณ พระจุฑาธุชราชฐาน ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2435
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งเทพสถานพิลาศ พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2468
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2495 โดยสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ สมเด็จพระสังฆราช ทรงเป็นประธานเจริญพระพุทธมนต์ในเย็นวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2495 เช้าวันรุ่งขึ้น (15 กันยายน) จึงมีพิธีสงฆ์และพิธีพราหมณ์ในห้องพิธี เริ่มด้วยพอถึงพระฤกษ์ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงจรดพระกรรบิดกริบพระเกศา ทรงเจิม ทรงผูกด้ายพระขวัญ พระสงฆ์สวดชัยมงคลคาถา พราหมณ์ประกอบพิธีลอยกุ้ง ปลาทอง มะพร้าวเงิน มะพร้าวทองลงในพระขันสาคร แล้วพระสงฆ์ถวายอดิเรก ถวายพระพรลา พระมหาราชครูเชิญเสด็จขึ้นพระอู่และเห่กล่อมเปิดศิวาลัยไกรลาศตามประเพณีพิธีของพราหมณ์ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงวางพระราชภัณฑ์ลงในพระอู่ตามพระราชประเพณีแล้ว พระมหาราชครูเชิญสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณฯ ขึ้นพระอู่แล้ว พระบรมวงศานุวงศ์และข้าทูลละอองธุลีพระบาทเวียนเทียนครบรอบตามประเพณี สภาวัฒนธรรมแห่งชาติ ได้จัดขับไม้มโหรีขับกล่อมถวายพระพรในวาระนี้ด้วย ในการนี้มีการถ่ายทอดเสียงในพระราชพิธีทางวิทยุไปทั่วประเทศ โดยสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ในวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2498
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2500
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2522
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต ในวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2548 เวลา 14:30 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะยังทรงเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาฯ และ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา รวมทั้งสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ เสด็จออก ณ ห้องพระราชพิธี พระที่นั่งอนันตสมาคม โดยมีพระบรมวงศานุวงศ์ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ พระสงฆ์ เฝ้ารับเสด็จ
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และพระบรมวงศานุวงศ์ ประทับพัก ณ ที่ซึ่งจัดไว้ โดยมีพยาบาลพระพี่เลี้ยงถวายการปฏิบัติ พอถึงพระฤกษ์ 15:09 น.พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงจรดพระกรรบิดกริบพระเกศา ทรงเจิม ทรงผูกด้ายพระขวัญ พระสงฆ์สวดชัยมงคลคาถา พราหมณ์ประกอบพิธีลอยกุ้ง ปลาทอง มะพร้าวเงิน มะพร้าวทองลงในพระขันสาคร แล้วพระสงฆ์ถวายอดิเรก ถวายพระพรลา พระมหาราชครูเชิญเสด็จขึ้นพระอู่และเห่กล่อมเปิดศิวาลัยไกรลาศตามประเพณีพิธีของพราหมณ์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงวางพระราชภัณฑ์ลงในพระอู่ตามพระราชประเพณีแล้ว พระมหาราชครูเชิญ พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าทีปังกรรัศมีโชติ ขึ้นพระอู่แล้ว พระบรมวงศานุวงศ์และข้าทูลละอองธุลีพระบาทเวียนเทียนครบรอบตามประเพณี อันเป็นเสร็จพิธี ในการนี้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศ โดยโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสิริภาจุฑาภรณ์
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน พระราชวังดุสิต ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525
พระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอทิตยาทรกิติคุณ
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ขึ้น ณ พระที่นั่งมูลสถานบรมอาสน์ หมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง ในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2527
แคโทด
แคโทด (cathode) คือ บริเวณด้านที่เกิดการรับอิเล็กตรอนจากปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมี โดยปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นที่ด้านนี้จะเรียกเป็นปฏิกิริยารีดักชัน (reduction)
ลินด์เซย์ ฮอยล์
อ้างอิง
1957
.ca
.ca เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแคนาดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530
อ้างอิง
סיומת אינטרנט Toppdomän
แอโนด
แอโนด (anode) คือ บริเวณด้านที่เกิดการให้อิเล็กตรอนจากปฏิกิริยาไฟฟ้าเคมี โดยปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นที่ด้านนี้จะเรียกเป็นปฏิกิริยาออกซิเดชัน (Oxidation)
เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน
เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน ตั้งอยู่ห่างจากขามสะแกแสงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 16 กิโลเมตร
ชุมชน
เทศบาลตำบลหนองหัวฟาน ครอบคลุมพื้นที่ 5 หมู่บ้าน ดังนี้
ประชากร
จำนวนประชากร ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2555 จำนวนทั้งสิ้น 4,818 คน เป็นชาย 2,424 คน เป็นหญิง 2,394 คน
ฮัตสึเนะ มิกุ: คัลเลอร์ฟูลสเตจ
ตั้งเรื่อง
เกมดังกล่าวตั้งอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง โดยเฉพาะในเมืองโตเกียวและโยโกฮาม่า (ทั้งตั้งอยู่ในเขตอภิมหานครโตเกียวและภูมิภาคคันโต) ในเกมนี้ ฮัตสึเนะ มิกุ และผองเพื่อนเป็นนักร้องสมมติในตำนาน ที่มีอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงในฐานะนักร้องเสมือน (Virtual Singers) พวกเขาร้องเพลงจากผู้สร้างทั่วโลก แต่ก็มีอยู่ในเซไค (セカイ, Sekai, หมายถึง: โลก) โลกลึกลับที่แตกต่างจากโลกแห่งความจริงที่สร้างขึ้นจากความรู้สึกที่แท้จริงของบุคคล นำเสนอรูปลักษณ์ที่หลากหลายตามตัวบุคคล มีเซไคมากมายเท่าที่มีอารมณ์ และรูปร่างเปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์ของบุคคล ดังนั้นจุดเน้นของเกมจึงอยู่ที่ตัวละครดั้งเดิมและการเดินทางเพื่อค้นหา "ความรู้สึกที่แท้จริง" ด้วยความช่วยเหลือจากนักร้องเสมือน
เพื่อที่จะเข้าเซไค ต้องค้นหาและเล่นเพลงที่ไม่มีชื่อ (Untitled) เพลงนี้เงียบไม่มีท่วงทำนองหรือเนื้อร้องและสร้างขึ้นพร้อมๆ กับเซไค และถูกสอดเข้าไปในอุปกรณ์อย่างลึกลับ สามารถเป็นอะไรก็ได้ เช่น เกมคอนโซล สมาร์ทโฟน สมาร์ตวอทช์ ทีวี แท็บเล็ต และคอมพิวเตอร์ เมื่อพวกเขาเล่นเพลงไม่มีชื่อ สามารถเดินทางระหว่างโลกแห่งความจริงกับเซไคได้ เนื่องจากสามารถค้นพบความรู้สึกที่แท้จริงของตนได้ เพลงจะมีเมโลดี้และเนื้อเพลงที่สามารถเล่นได้ รวมถึงชื่อเพลงด้วย
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha" />
รายการพระราชพิธีเสกสมรส
พระราชพิธีเสกสมรส คือการแต่งงานกันของเจ้านายในพระราชวงศ์ หากเป็นผู้มีฐานันดรศักดิ์ชั้นเจ้าฟ้า, พระมหากษัตริย์, สมเด็จพระราชินีนาถ หรือจักรพรรดิจะใช้คำว่าพระราชพิธีอภิเษกสมรส หรือหากจำเพาะสำหรับเจ้าผู้ครองอาจใช้ว่าราชาภิเษกสมรส บ่อยครั้งที่พระราชพิธีดังกล่าวเป็นโอกาสที่ดีของรัฐที่จะดึงดูดความสนใจจากทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ ดังรายการดังต่อไปนี้
การ์โลส ซูริตา ดยุกแห่งโซเรีย
การ์โลส ซูริตา ดยุกแห่งโซเรียและเฮอร์นานี (Carlos Zurita, Duke of Soria) เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ณ มาลากา ประเทศสเปน เป็นบุตรของ คาลอส ซูริตา ลา กอนซิเรีย-เดลกาโด และ มาเรีย เดล คาเมล เดอ ซัลเตียลา โดยเมื่อเขาเรียนจบจากมหาวิทยาลัยเซซิวีแล้ว เขาได้สอบเข้าคณะแพทย์และเวลาไม่นานเขากลายเป็นแพทย์ระดับอาจารย์ในเอกวิชาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจและระบบไหลเวียนโลหิต และในปี พ.ศ. 2514 เขากลายเป็นประธานสมาคมอาจารย์มหาวิทยาลัยทรวงอกแห่งชาติสเปน
สมรส
เขาสมรสกับ อินฟันตามาร์การีตา ดัชเชสแห่งโซเรีย พระขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2515 มีโอรส-ธิดา 2 คน เมื่อสมรสแล้วงานแรกในฐานะพระราชวงศ์คือ ในปี 2532 ดยุกและดัชเชสแห่งโซเรียสร้างองค์กรวัฒนธรรมชื่อว่า Duques de Soria หรือแปลเป็นไทยคือ มูลนิธิวัฒนธรรมดยุกและดัชเชสแห่งโซเรีย วัตถุประสงค์ของคือการกระตุ้นภาษาและวัฒนธรรมสเปน ซึ่งมูลนิธิร่วมมือกับมหาวิทยาลัยและสถาบันวัฒนธรรมสเปนเพื่อสนับสนุนการพัฒนาด้านวัฒนธรรมและวิทยาศาสตร์ในสเปน ส่วนงานส่วนตัวเขาในฐานะพระราชวงศ์คือ เป็นประธานสมาคมพิพิธภัณฑ์ปราโด ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ
เอนซิโกลเปเดียลิเบรอูนิเบร์ซัลเอนเอสปัญโญล
เอนซิโกลเปเดียลิเบรอูนิเบร์ซัลเอนเอสปัญโญล (Enciclopedia Libre Universal en Español) เป็นสารานุกรมวิกิภาษาสเปน ซึ่งอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาตเอกสารเสรีของกนู เว็บดังกล่าวใช้ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิ ถือกำเนิดขึ้นโดยแยกสาขาออกมาจากวิกิพีเดียภาษาสเปน
ประวัติ
เอนซิโกลเปเดียลิเบรได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยอดีตผู้ร่วมพัฒนาวิกิพีเดียภาษาสเปน ผู้ซึ่งตัดสินใจเริ่มต้นโครงการใหม่แยกเป็นเอกเทศ นำโดยเอ็ดการ์ เอนเยดี พวกเขาออกจากวิกิพีเดียเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และก่อตั้งเว็บไซต์ใหม่ ซึ่งให้บริการโดยมหาวิทยาลัยเซบิยาโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย โดยมีบทความสัญญาอนุญาตเสรีจากวิกิพีเดียภาษาสเปน
สำหรับสาเหตุของการแยกตัวออกไปนั้น มีอธิบายไว้ในเว็บแล้ว ประเด็นสำคัญนั้นรวมไปถึงความกังวลเกี่ยวกับการตรวจพิจารณาและความเป็นไปได้ว่าจะมีการโฆษณาบนวิกิพีเดีย Edgar Enyedy ระบุสาเหตหลักในการแยกกลุ่มในเวลานั้นดังนี้:
สถิติ
ขณะที่ในช่วงแรก เอนซิโกลเปเดียลิเบรเติบโตเร็วกว่าวิกิพีเดียภาษาสเปนมาก แต่ในปี พ.ศ. 2547 จำนวนบทความในวิกิพีเดียภาษาสเปนกลับแซงหน้า และนับจากนั้น วิกิพีเดียภาษาสเปนก็ได้มีอัตราการเติบโตสูงกว่ามาก และเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 วิกิพีเดียภาษาสเปนมีจำนวนบทความมากกว่าเอนซิโกลเปเดียลิเบรอย่างน้อยสิบหกเท่า
การศึกษาตามแผน
การศึกษาตามแผน หรือ งานศึกษาตามรุ่น (cohort study) หรือ งานศึกษาตามบุคคลในรุ่น เป็นแบบหนึ่งของงานศึกษาแบบสังเกต (observational study) ที่ใช้ในสาขาการแพทย์ สังคมศาสตร์ คณิตศาสตร์ประกันภัย "business analytics" และนิเวศวิทยา ยกตัวอย่างเช่น ในการแพทย์ อาจจะมีงานศึกษาที่วิเคราะห์ปัจจัยความเสี่ยง โดยติดตามกลุ่มประชากรที่ไม่มีโรค แล้วใช้ค่าสหสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยความเสี่ยงกับการติดโรค เพื่อกำหนดความเสี่ยงสัมพัทธ์ ของการติดโรค
งานศึกษาตามรุ่นเป็นแบบการศึกษาทางคลินิกชนิดหนึ่ง เป็นงานศึกษาตามยาว (longitudinal study) โดยเทียบกับงานศึกษาตามขวาง (cross-sectional study) คือ เป็นการวัดค่าผลลัพธ์ที่เป็นประเด็นต่าง ๆ ของกลุ่มประชากร และของบุคคลต่าง ๆ ในกลุ่มประชากรนั้น ๆ ตามชั่วระยะเวลาหนึ่ง ๆ โดยเทียบกับการวัดค่าที่เป็นประเด็นเพียงครั้งเดียวในงานศึกษาตามขวาง
"cohort" (รุ่น, กลุ่มร่วมรุ่น) เป็นกลุ่มบุคคลที่มีคุณลักษณะหรือประสบการณ์ที่เหมือนกันภายในช่วงเวลาเดียวกัน (เช่น เกิดในช่วงเวลาเดียวกัน มีประวัติได้ยา ฉีดวัคซีน หรือประสบมลพิษภาวะ ช่วงเดียวกัน หรือได้รับการรักษาพยาบาลแบบเดียวกัน) ดังนั้น กลุ่มบุคคลที่เกิดในวันเดียวกันหรือในช่วงเวลาเดียวกัน เช่นในปี พ.ศ. 2491 ก็จะเป็น "birth cohort" ส่วนกลุ่มที่ใช้เปรียบเทียบอาจจะเป็นกลุ่มประชากรที่กลุ่มร่วมรุ่นเป็นเซตย่อย หรืออาจจะเป็นกลุ่มร่วมรุ่นอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้รับหรือสัมผัสกับสาร (หรือเงื่อนไขอื่น ๆ) ที่เป็นประเด็นการศึกษา แต่ว่ามีลักษณะอย่างอื่น ๆ ที่เหมือนกัน หรืออีกอย่างหนึ่ง เซตย่อยต่าง ๆ ภายในกลุ่มร่วมรุ่นเดียวกัน สามารถใช้เปรียบเทียบกันเอง
เนื่องจากเป็นงานศึกษาแบบสังเกตการณ์ตามธรรมชาติ งานศึกษาตามรุ่นจึงสามารถทำได้โดยไม่มีปัญหาจริยธรรมบางอย่าง หรือเมื่อการสุ่มเข้ากลุ่มทดลองทำไม่ได้ สามารถทำได้โดยลดความเอนเอียงบางอย่างเช่นที่เกิดจากฎเกณฑ์การคัดเลือกผู้ร่วมการทดลอง เหมาะสำหรับศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยความเสี่ยงกับการเกิดโรคตามธรรมชาติ สามารถใช้ศึกษาปัจจัยที่รับหลายอย่างกับผลที่เกิดขึ้นหลายอย่าง แต่เป็นแบบการศึกษาที่มีโอกาสเสี่ยงต่อปัจจัยรวบกวน (confounding) และอคติที่เกิดจากการเลือกตัวอย่าง และในบางกรณีอาจจะใช้เวลานานหรือมีค่าใช้จ่ายสูง
งานศึกษาตามรุ่นสามารถทำตามแผนเก็บข้อมูลในอนาคต หรือสามารถทำย้อนหลังใช้ข้อมูลที่ได้เก็บไว้แล้ว
การประยุกต์ใช้
ข้อดีของข้อมูลงานศึกษาตามรุ่นตามแผน ก็คือ สามารถช่วยกำหนดองค์ความเสี่ยงในการติดโรคใหม่ เพราะว่าเป็นข้อมูลบุคคลที่ได้จากการสังเกตการณ์ตามกาลเวลา และเพราะว่าเป็นข้อมูลที่เก็บเป็นช่วง ๆ ที่สม่ำเสมอ ดังนั้น การระลึกถึงอดีตอย่างผิดพลาดก็จะไม่มี แต่ว่า งานศึกษาตามแผนนั้นมีค่าใช้จ่ายสูง อ่อนไหวต่ออัตราการเสียผู้ร่วมการทดลอง (attrition) และใช้เวลานานที่จะติดตามแล้วสร้างข้อมูลที่เป็นประโยชน์ ถึงอย่างนั้น ผลที่ได้จากงานศึกษาตามรุ่นระยะยาวตามแผน จะมีคุณภาพดีกว่าจากงานศึกษาแบบย้อนหลังหรือแบบตามขวางมาก คือ มีการพิจารณาว่า งานศึกษาตามรุ่นตามแผนให้ผลข้อมูลที่น่าเชื่อถือที่สุดในงานศึกษาวิทยาการระบาดแบบสังเกต ซึ่งช่วยหาความสัมพันธ์ของสาร (หรือเงื่อนไข) ที่ได้รับกับโรคที่เกิดขึ้นอย่างมากมาย
มีงานศึกษาตามรุ่นที่ติดตามเด็กทารกตั้งแต่กำเนิด แล้วบันทึกข้อมูล (เกี่ยวกับสารหรือเงื่อนไขที่ได้รับ) ของเด็ก คุณค่าของงานศึกษาขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้ทำงานวิจัยในการติดตามบุคคลที่อยู่ในรุ่นทั้งหมด มีงานศึกษาที่ทำกันเป็นทศวรรษ ๆ
ตัวอย่าง
ตัวอย่างของปัญหาวิทยาการระบาดที่สามารถตอบได้โดยใช้งานศึกษาตามรุ่นก็คือ การได้รับสาร ก (เช่นการสูบบุหรี่) มีความสัมพันธ์กับผล ข (เช่นมะเร็งปอด) หรือไม่ งานเช่นนี้จะติดตามกลุ่มคนสูบบุหรี่และกลุ่มคนไม่สูบบุหรี่ เป็นระยะเวลาหนึ่ง แล้วกำหนดความแตกต่างของอุบัติการณ์การเกิดมะเร็งปอดของกลุ่มทั้งสอง จะมีการจัดกลุ่มทั้งสองให้มีความเทียบเท่าในตัวแปรอื่น ๆ เช่นฐานะทางเศรษฐกิจและองค์ประกอบทางสุขภาพอื่น ๆ เพื่อให้สามารถกำหนดตัวแปรอิสระ (independent variable) ที่เป็นประเด็นการศึกษา ซึ่งในกรณีนี้ก็คือการสูบบุหรี่ ว่าเป็นเหตุของตัวแปรตาม (dependent variable) ซึ่งในกรณีนี้ก็คือมะเร็งปอด ในตัวอย่างนี้ มีระดับอุบัติการณ์ที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของมะเร็งปอด ในกลุ่มคนที่สูบบุหรี่ เทียบกับกลุ่มที่ไม่สูบ ซึ่งเป็นหลักฐานสนับสนุนสมมุติฐานของการศึกษา
แต่ว่า ในงานศึกษาโรคที่มีน้อย หรือเป็นการศึกษาเบื้องต้นที่มีข้อมูลน้อยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสาร (หรือเงื่อนไข) ที่รับกับการเกิดของโรค แทนที่จะใช้งานศึกษาตามรุ่น ก็มักจะใช้งานศึกษามีกลุ่มควบคุม (case-control study) แทน เช่นงานวิจัยที่แสดงความสัมพันธ์ระหว่างการสูบบุหรี่และมะเร็งปอดเป็นครั้งแรก เป็นงานศึกษามีกลุ่มควบคุมเผยแพร่ในปี ค.ศ. 1950
งานศึกษาตามรุ่นระยะสั้น ๆ มักจะใช้ในงานวิจัยทางการแพทย์โดยเป็นการทดลองทางคลินิก หรือเป็นงานเพื่อทดสอบว่า สมมุติฐานหนึ่ง ๆ มีความสำคัญทางคลินิกหรือไม่ งานเช่นนี้ปกติจะติดตามคนไข้สองกลุ่มเป็นระยะเวลาหนึ่ง แล้วเปรียบเทียบผลที่วัดระหว่างสองกลุ่ม
การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCT) เป็นระเบียบวิธีที่ดีกว่างานศึกษาตามรุ่น ตามลำดับชั้นหลักฐานของการรักษาพยาบาล แต่ว่าบางครั้ง RCT นั้นทำได้ยากหรือไม่ถูกจริยธรรมในการหาคำตอบบางอย่าง เช่น ในเรื่องการสูบบุหรี่ ถ้าเรามีหลักฐานในระดับหนึ่งแล้วว่า การสูบบุหรี่เป็นเหตุของมะเร็งปอด ดังนั้น การชักชวนให้กลุ่มคนที่ไม่สูบบุหรี่ให้สูบบุหรี่ เพื่อที่จะทดสอบสมมุติฐานนี้ก็จะไม่ถูกจริยธรรม
งานศึกษาตามรุ่นที่ดำเนินไปเกินกว่า 50 ปีแล้วรวมทั้ง Framingham Heart Study (งานศึกษาหัวใจในเมืองเฟรมิงแฮม) ที่ทำกับคน 5,209 คนเริ่มในปี ค.ศ. 1948 ในเมืองเฟรมมิงแฮม รัฐแมสซาชูเซตส์) และ National Child Development Study (NCDS งานศึกษาพัฒนาการเด็กแห่งชาติ) ที่ทำกับคน 17,000 คนเริ่มในปี ค.ศ. 1958 ในสหราชอาณาจักร สิ่งที่ค้นพบในงาน NCDS และรายละเอียดอื่น ๆ ได้พิมพ์แล้วในวารสาร International Journal of Epidemiology (วารสารวิทยาการระบาดนานาชาติ) ในปี ค.ศ. 2006
งานศึกษาตามรุ่นในหญิงที่ใหญ่ที่สุดก็คือ Nurses' Health Study (งานศึกษาสุขภาพของนางพยาบาล) เป็นงานที่เริ่มในปี ค.ศ. 1976 ติดตามพยาบาลกว่า 120,000 คน ซึ่งมีการวิเคราะห์ต่าง ๆ มากมายเกี่ยวกับปัจจัยและผลที่เกิดขึ้นทางสุขภาพ
งานศึกษาตามรุ่นที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกาก็คืองานศึกษา Birth to Twenty (จากำเนิดถึงอายุ 20) ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 และติดตามกลุ่มรุ่นของเด็ก 3,000 คน
แบบต่าง ๆ
แผนภาพแสดงจุดเริ่มต้นและทิศทางการดำเนินงานของงานศึกษามีกลุ่มควบคุม (case-control study) เทียบกับงานศึกษาตามรุ่น ในงานศึกษามีกลุ่มควบคุม เริ่มต้นจากข้อมูลการเกิดโรค จะมีการตรวจสอบและการวิเคราะห์เพื่อหาเหตุของโรค ส่วนในงานศึกษาตามรุ่น เริ่มต้นจากสมมุติฐานของโรค จะมีการสังเกตดูสาร (หรือเงื่อนไข) ที่เป็นสมมุติฐานของโรคสัมพันธ์กับอุบัติการณ์ของโรค การศึกษาตามแผน หรือในอนาคต (prospective) จะศึกษาการเกิดของโรคในอนาคต ส่วนการศึกษาย้อนหลัง (retrospective) จะศึกษาการเกิดของโรคที่มีแล้ว
current cohort study และ historical cohort study
งานศึกษาตามรุ่นปัจจุบัน (current cohort study) เป็นงานศึกษาตามแผนจริง ๆ ที่ข้อมูลการได้รับสารหรือเงื่อนไข (ที่สมมุติว่าทำให้เกิดโรค) จะมีการรวบรวมก่อนอุบัติการณ์เช่นการเกิดโรค ตัวอย่างของงานศึกษาตามรุ่นปัจจุบันก็คือ Oxford Family Planning Association Study ในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ข้อมูลอย่างเป็นกลาง ๆ ระหว่างผลดีและผลร้ายของวิธีการคุมกำเนิดต่าง ๆ กัน งานศึกษานี้ได้ให้ข้อมูลเป็นจำนวนมากเกี่ยวกับอิทธิผลและความปลอดภัยของวิธีการคุมกำเนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะยาเม็ดคุมกำเนิด แผ่นครอบปากมดลูก (diaphragm) และห่วงอนามัยคุมกำเนิด (IUD)
งานศึกษาตามรุ่นตามประวัติ (historical cohort study) ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการได้รับสารหรือเงื่อนไข และเหตุการณ์คือการเกิดขึ้นของโรค ของกำเนิด ของทัศนคติทางการเมือง หรือของตัวแปรอื่น ๆ หลังจากที่เหตุการณ์เกิดขึ้นแล้ว โดยที่ข้อมูลของผู้ที่เป็นประเด็นการทดลอง (ที่ได้รับหรือไม่ได้รับสารที่เป็นประเด็นการทดลองเป็นต้น) จะมาจากบันทึกข้อมูลที่มีอยู่แล้ว
prospective cohort (งานศึกษาตามรุ่นตามแผน) จะกำหนดกลุ่มการทดลองก่อนที่จะเริ่มดำเนินการ ในขณะที่ retrospective cohort (งานศึกษาตามรุ่นย้อนหลัง) ซึ่งก็คืองานศึกษาตามรุ่นตามประวัติ จะกำหนดกลุ่มหลังจากที่ได้ข้อมูลแล้ว ตัวอย่างของงานศึกษาตามรุ่นย้อนหลังก็คือ "Long-Term Mortality after Gastric Bypass Surgery (อัตราการตายในระยะยาว หลังจากการผ่าตัดกระเพาะอาหารด้านบนให้มีขนาดเล็ก)" และ The Lothian Birth Cohort Studies (ซึ่งศึกษาความเสื่อมทางประชานที่เป็นไปตามวัย)
แม้ว่า งานศึกษาตามรุ่นตามประวัติบางครั้งจะเรียกว่า งานศึกษาย้อนหลัง (retrospective study) ชื่อนี้ไม่เหมาะสมเพราะว่าหลักระเบียบวิธีของทั้งงานศึกษาตามรุ่นตามประวัติ และงานศึกษาตามรุ่นตามแผนนั้นเหมือนกัน
งานศึกษามีกลุ่มควบคุมซ้อนใน
ตัวอย่างของงานศึกษามีกลุ่มควบคุมซ้อนใน (nested case-control study) ก็คือ "Inflammatory markers and the risk of coronary heart disease in men and women (ตัวบ่งชี้ของการอักเสบ และความเสี่ยงต่อโรคหัวใจในชายหญิง)" ซึ่งเป็นงานวิเคราะห์มีกลุ่มควบคุมที่ดึงข้อมูลจากงานศึกษาตามรุ่น Framingham Heart Study
Household panel survey
Household panel survey เป็นแบบย่อยที่สำคัญของงานศึกษาตามรุ่น ซึ่งเป็นงานที่สำรวจกลุ่มประชากรในครอบครัว แล้วติดตามบุคคลเหล่านั้นชั่วระยะเวลาหนึ่งโดยปกติปีละครั้งหนึ่ง ตัวอย่างรวมทั้ง
มาสค์ไรเดอร์โกสต์
มาสค์ไรเดอร์โกสต์ เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวโทคุซัทสึ ในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ ประจำปี 2015 เป็นลำดับที่ 26 ผลิตโดย โตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยออกอากาศต่อจาก มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ ทุกวันอาทิตย์ 8.00 ทางช่องทีวีอาซาฮี ในช่วง ซูเปอร์ฮีโร่ ไทม์ ออกอากาศเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2015
ไรเดอร์
และผลสุดท้ายมาโคโตะตัวปลอมได้สละชีวิตรวมร่างกับมาโคโตะตัวจริงเพื่อช่วยชีวิตเขาจากการโจมตีของพวกกัมไมเซอร์
มาสไรเดอร์ ดาร์คโกสท์
อีกทั้งยังมีนักรบที่ติดตาม คาเมนไรเดอร์ดาร์คโกสต์ อีก 3 คนอีกด้วยนั้นคือ ดาร์คเนโครม
(สีแดง) [ดาร์คเนโครมเรด] : แปลงร่างด้วยการใช้ดาร์คเนโครมเรดโกสต์อายค่อนในการแปลงร่าง
(สีน้ำเงิน) [ดาร์คเนโครมบลู] : แปลงร่างด้วยการใช้ดาร์คเนโครมบลูโกสต์อายค่อนในการแปลงร่าง
(สีเหลือง) [ดาร์คเนโครมเยลโล่] : แปลงร่างด้วยการใช้ดาร์คเนโครมเยลโล่โกสต์อายค่อนในการแปลงร่าง
「คาเมนไรเดอร์เอ็กซ์ตรีมเมอร์」
นักรบที่มีร่างไม่สามารถระบุได้และเต็มไปด้วยความลึกลับ เขาเป็นต้นเหตุของการที่ทำให้เหล่าทาเครุได้หลงไปพบกับหมู่บ้านวีรชน ไรเดอร์ที่แปลงร่างด้วยเข็มขัดลึกลับ "เอ็กซ์ตรีมเมอร์ไดรเวอร์" อีกทั้งยังมีพลังมหาศาลที่น่าสะพรึงกลัวที่เหนือกว่าโกสต์มุเก็นดามาชี่ รวมไปถึงดีพสเปกเตอร์และเนโครมรวมพลังกันซะอีก !
ดามาชี่พื้นฐาน
โดยนวมข้างซ้าย"แอทแทร็คชั่นโกลฟ"จะปล่อยแรงดึงดูด และนวมข้างขวา"รีพัลชั่นโกลฟ"จะปล่อยแรงต้านออกมา
มุเกน
ท่าไม้ตาย - ก็อดโอเมกาไดรฟ์ มุเกน , โยโรโคบิ สตรืม  , ทาโนชี่ สไตรค์  , ชินเด็น อิมแพค , อิชามะ ซู้ต , อิคาริ สแลช , คานาชิมิ เบรก , เลิฟ บอมเบอร์
ดามาชี่พิเศษ
ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของพระเจ้าคาเมคาเมฮา ที่1 หมู่เกาะฮาวายเกิดจากแนวภูเขาไฟโผล่ขึ้นกลางมหาสมุทรแปซิฟิกทอดยาวต่อเนื่องกันเป็นลูกโซ่ ประกอบด้วยเกาะขนาดใหญ่ที่ปรากฏให้เห็นตามแผนที่ทางภูมิศาสตร์ 8 เกาะและเกาะเล็กเกาะน้อยอีก 124 เกาะ แรกเริ่มเดิมทีเป็นถิ่นอาศัยของชาวพื้นเมืองโปลินีเชียนที่อพยพถ่ายเทข้ามไปมาระหว่างเกาะแก่งต่างๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิก หมู่เกาะฮาวายแต่เก่าก่อนแยกกันปกครอง ต่อมาภายหลังพระเจ้าคาเมฮาเมฮามหาราช (King Kamehameha the Great) ได้รวบรวมหมู่เกาะเหล่านี้เข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันเรียกว่าราชอาณาจักรฮาวาย ปกครองต่อเนื่องสืบมาจนสิ้นรัชกาลในปี ค.ศ. 1872 หรือ พ.ศ. 2415 อันตรงกับรัชสมัยของพระปิยมหาราชของกรุงสยาม ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ สเปเชียล โอเร่ ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ พีทาโกรัส เป็นนักคณิตศาสตร์และนักปราชญ์ชาวกรีกโบราณ, เป็นที่รู้จักในนามเจ้าของทฤษฎีบทพีทาโกรัส ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของกาลิเลโอ กาลิเลโอ กาลิเลอี เป็นชาวทัสกันหรือชาวอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของวินเลียม เชคสเปียร์ เป็นกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษ ได้รับยกย่องทั่วไปว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของอังกฤษและของโลก มักเรียกขานกันว่าเขาเป็นกวีแห่งชาติของอังกฤษ ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส, กริสโตบัล โกลอน, คริสโตโฟรุส โกลุมบุส หรือ กริสตอโฟโร โกลอมโบ เป็นนักทำแผนที่ นักสำรวจ นักเดินเรือ และพ่อค้า ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ได้รับการขนานนามและเป็นที่รู้จักว่า "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" เนื่องจากภาพลักษณ์ติดตาของผู้คนที่เห็นกิจวัตรการตรวจดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บแม้ยามค่ำคืน และถือว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านพยาบาลศาสตร์ยุคใหม่ ร่างต่อสู้ของ(ดาร์ค)โกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ นโปเลี่ยน โบนาปาร์ต เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งกงสุลเอกของฝรั่งเศส ร่างต่อสู้ของโกสต์ ที่ใช้พลังจากวิญญาณของ ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ
ไรเดอร์ดามาชี่
ร่างต่อสู้ของโกสต์ที่ได้รับพลังจากโชวะไรเดอร์ (หมายเลข1 จนถึง เจ) สามารถผสานพลังของไรเดอร์รุ่นที่มีลักษณะคล้ายกันได้ (ร่างนี้ปรากฏเฉพาะในตู้เกม "คาเมนไรเดอร์แบทเทิล กันบาไรซิ่ง" เท่านั้น)
รายชื่อตอน
{|
.sy
.sy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศซีเรีย
ดูเพิ่ม
Toppdomän
โบมา (เทพปกรณัม)
โบมา (Bhoma) ในเชิงสถาปัตยกรรมบาหลีหมายถึงหินจำหลักชนิดหนึ่งที่ใช้ประดับปูรา ลักษณะคล้าย บาราตา กาลา ของชวา โบมานั้นเชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์ปูราอันศักดิ์สิทธิ์จากสิ่งชั่วร้ายและความอัปมงคล โบมาจึงมีลักษณะคล้ายปิศาจ มีหน้าตาถมึงทึง ดุร้าย และน่ากลัว และในปราสาทบรรจุศพในพิธีศพของบาหลี
คติโบมาจึงคล้ายคลึงกับยักษ์ในวัดไทย และ กีรติมุข (Kirtimukha) ในโบสถ์พราหมณ์ของอนุทวีปอินเดีย
คัมภีร์นอกสารบบ
โดยทั่วไปแล้วจะเป็นคำที่ใช้กับวรรณกรรมทางศาสนาคริสต์ที่ถือว่ามีประโยชน์แต่อาจจะไม่มีคุณสมบัติที่เรียกว่าการดลใจจากพระเจ้า ฉะนั้นการที่จะกล่าวว่าพระวรสารชาวฮีบรูหรืองานเขียนเชิงอไญยนิยมเป็นงาน “คัมภีร์นอกสารบบ” จึงเป็นการไม่ถูกต้อง เพราะวรรณกรรมเหล่านี้จะไม่จัดอยู่ในกลุ่มคัมภีร์นอกสารบบโดยคริสตชนนิกายออร์ทอดอกซ์ งานวรรณกรรมที่ไม่ใช่พระวรสารคืองานวรรณกรรมที่ความเที่ยงแท้ของเนื้อหาเป็นที่น่ากังขาหรือการเขียนที่เป็นยังคงเป็นที่โต้เถียงกันอยู่ เมื่อพิจารณาถึงความเชื่อของลัทธิหรือแนวต่าง ๆ ในการระบุว่าวรรณกรรมฉบับใดเป็นของแท้แล้ว ก็จะสรุปได้ว่างานเขียนหลายฉบับก็จะถือว่าเป็น “คัมภีร์นอกสารบบ”
นิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้คัมภีร์พันธสัญญาเดิมตามสารบบเซปตัวจินต์ จึงยอมรับ "คัมภีร์อธิกธรรม" เป็นคัมภีร์สารบบที่สองในพันธสัญญาเดิมด้วย แต่นิกายโปรเตสแตนต์ใช้สารบบคัมภีร์ตามสภาแจมเนียซึ่งไม่ยอมรับคัมภีร์ชุดดังกล่าว จึงถือว่าคัมภีร์อธิกธรรมเป็นคัมภีร์นอกสารบบ
นภสร วีระยุทธวิไล
แพทย์หญิง นภสร วีระยุทธวิไล (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น ปุยเมฆ เป็นนักร้อง นางแบบ นักแสดงชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์เรื่อง My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน ตอน Edge of 17 บทบาท “ไอน้ำ“
ประวัติ
นภสร วีระยุทธวิไล หรือ ปุยเมฆ เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2540 เป็นบุตรสาวคนเดียวของครอบครัว ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัด GMM Grammy ภายใต้การดูแลของค่าย GMMTV ปุยเมฆเกิดและเติบโตที่ กรุงเทพมหานคร จบชั้นอนุบาลศึกษา ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาจากที่ โรงเรียนราชินี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะแพทยศาสตร์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาโท วิทยาลัยแพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวิชาตจวิทยา (หลักสูตรนานาชาติ)
เข้าสู่วงการบันเทิง
ปุยเมฆ เข้าสู่วงการโดยการชักชวนของคุณเอ็ม อัครวัฒน์ ผู้ดูแลศิลปินในบริษัทจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ โดย ชิม่อน วชิรวิชญ์ ได้เจอรูปภาพของ ปุยเมฆ นภสร ในทวิตเตอร์ที่มีการถูกพูดถึงและโด่งดังมาก จึงนำรูปภาพในทวิตเตอร์ไปให้ทางผู้ใหญ่ดู ซึ่งทางผู้ใหญ่เห็นว่าน่าสนใจ เลยเลยชักชวนให้ ปุยเมฆ นภสร เข้าสู่วงการบันเทิง และได้มีผลงานการแสดงมากมายจนถึงปัจจุบัน ซึ่งที่ผ่านมา ปุยเมฆ นภสร ก็เคยมีผลงานการแสดงมาบ้างแล้วทั้งมิวสิควิดิโอเพลงและซีรีส์
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี ( Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน
พระประวัติ
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา
โดยภายหลังพระเชษฐาฝาแฝดของพระองค์ได้เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นชาห์แห่งอิหร่านและชาห์พระองค์สุดท้ายของอิหร่าน นอกจากนี้เจ้าหญิงอัชราฟสามารถรับสั่ง ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้
เสกสมรส
เจ้าหญิงอัชราฟ ทรงเสกสมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยครั้งแรก เจ้าหญิงอัชราฟได้เสกสมรสกับกับอาลี กอวัม ชาวชีราส ประเทศอิหร่าน ทั้งคู่มีโอรส 1 องค์ คือ ชาห์ราม กอวัม แต่เจ้าหญิงได้ทรงหย่า พระโอรสของเจ้าหญิงจึงใช้พระราชสกุลปาห์ลาวี-นียา
ต่อมาเจ้าหญิงได้เสกสมรสอีกครั้งกับอะหมัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยทั้งคู่มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ ชาห์ริยาร์ ชาฟิก และอาซาเดห์ ชาฟิก และท้ายที่สุด เจ้าหญิงก็เสกสมรสกับเมห์ดี บูเชห์รี แต่ไม่มีพระบุตร อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงอัชราฟยังประทับลี้ภัยในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่วนเมห์ดี บูเชห์รีนั้น พำนักอยู่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงมิค่อยได้มีโอกาสได้พบกัน
ในปี 2523 จูดี เคลเมสรุด (Judy Klemesrud) นักหนังสือพิมพ์จากหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มาสัมภาษณ์เจ้าหญิงอัชราฟ เจ้าหญิงตรัสว่า "ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี เพราะในชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยทำให้ลูก ๆ มีความสุขเลย"
สิ้นพระชนม์
เจ้าหญิงอัชราฟสิ้นพระชนม์ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริพระชันษา 96 ปี ทั้งนี้รอเบิร์ต เอฟ. อาร์เมา (Robert F. Armao) ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ ให้การว่าสาเหตุแห่งการสิ้นพระชนม์คือ "ความชราภาพ" และกล่าวว่า เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์อย่างสงบในลักษณะบรรทม ณ พระตำหนักแห่งหนึ่งในยุโรปและไม่บ่งว่าเป็นประเทศใด โดยให้เหตุผลด้านความปลอดภัยในครอบครัวของพระองค์
งานพระนิพนธ์
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ
แหล่งข้อมูลอื่น
1919
งานศึกษามีกลุ่มควบคุม
งานศึกษามีกลุ่มควบคุม (case-control study, case comparison study, case compeer study, case history study, case referent study , retrospective study) เป็นแบบการศึกษาอย่างหนึ่งที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในวงการแพทย์ ที่มีการพัฒนาในยุคแรก ๆ ในสาขาวิทยาการระบาด แม้ว่าต่อ ๆ มาก็มีการสนับสนุนให้ใช้ในการศึกษาสาขาต่าง ๆ ของสังคมศาสตร์ เป็นงานศึกษาแบบสังเกต (observational study) ประเภทหนึ่ง ที่จะกำหนดกลุ่มสองกลุ่มที่มีผลต่างกัน แล้วเปรียบเทียบเพื่อตรวจสอบสมมุติฐานว่าอะไรเป็นเหตุของผลที่ต่างกันนั้น เป็นแบบงานที่มักจะใช้เพื่อกำหนดองค์ประกอบที่มีผลต่ออาการของโรค โดยเปรียบเทียบคนไข้ที่มีอาการ/โรค (case) กับผู้ที่ไม่มีอาการ/โรค (control) ที่มีลักษณะอย่างอื่น ๆ เหมือน ๆ กัน เป็นแบบงานที่ใช้ทรัพยากรน้อยกว่า แต่ว่าให้หลักฐานความเป็นเหตุผลได้อ่อนกว่าการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (randomized controlled trial)
นิยาม
ในสาขาวิทยาการระบาด การศึกษาแบบมีกลุ่มควบคุมเป็นรูปแบบหนึ่งของการศึกษาแบบสังเกต เป็นการศึกษาที่ไม่สุ่มจัดผู้ร่วมการทดลองให้อยู่ในกลุ่มทดลอง (เป็นกลุ่มที่รับเงื่อนไขที่เป็นประเด็นการศึกษา) หรือกลุ่มควบคุม แต่ว่าจะมีการ "สังเกต" ผู้ร่วมการทดลองเพื่อที่จะกำหนดทั้งการได้รับเงื่อนไขที่เป็นประเด็นการศึกษา ทั้งผลของการได้รับเงื่อนไขนั้น ดังนั้น การได้รับเงื่อนไขหรือไม่ได้รับสำหรับผู้ร่วมการทดลองแต่ละคนจะไม่ได้กำหนดโดยผู้ทำการทดลอง
มีการนิยามคำว่า "case-control study" ว่า "(เป็น) การศึกษาแบบสังเกตทางวิทยาการระบาดของผู้ที่มีโรค (หรือมีตัวแปรที่เป็นผลอย่างอื่น) ที่เป็นประเด็นการศึกษา และกลุ่มควบคุมที่เหมาะสมประกอบด้วยผู้ที่ไม่มีโรค (เป็นกลุ่มเปรียบเทียบ หรือกลุ่มอ้างอิง) ความสัมพันธ์ที่เป็นไปได้ระหว่างองค์ความเสี่ยงอย่างหนึ่งที่เป็นประเด็นสงสัย หรือลักษณะ (attribute) อย่างหนึ่งของโรค (กับโรค) จะได้รับการตรวจสอบโดยเปรียบเทียบผู้ร่วมการทดลองที่มีโรคกับผู้ที่ไม่มีโรค ว่ามีความชุกขององค์ความเสี่ยงหรือลักษณะของโรค (หรือ ถ้าเป็นการศึกษาเชิงปริมาณ ระดับค่าของลักษณะ) ในแต่ละกลุ่ม (มีโรคและไม่มีโรค) แค่ไหน"
- A dictionary of epidemiology (พจนานุกรมวิทยาการระบาด)
ยกตัวอย่างเช่น ในการศึกษาที่พยายามจะแสดงว่า ผู้ที่สูบบุหรี่ (attribute) มีโอกาสที่จะรับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งปอด (outcome) มากกว่า กลุ่มทดลองก็คือกลุ่มผู้ที่มีโรคมะเร็งปอด และกลุ่มควบคุมก็คือกลุ่มผู้ที่ไม่มีโรคมะเร็งปอด (แต่ไม่จำเป็นต้องมีสุขภาพดี) โดยที่จะมีคนที่สูบบุหรี่อยู่ในทั้งสองกลุ่ม ถ้าอัตราการสูบบุหรี่ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม นี้บอกเป็นนัยว่า สมมุติฐานนี้ถูกต้อง แม้ว่าจะยังไม่ใช่การสรุปว่าเป็นจริงอย่างเชื่อถือได้
การศึกษามีกลุ่มควบคุมมักจะเปรียบเทียบกับงานศึกษาตามรุ่น (cohort study) ที่ติดตามบุคคลที่รับเงื่อนไขที่เป็นประเด็นการศึกษาหรือไม่ได้รับ จนกระทั่งเกิดผลที่เป็นประเด็นการศึกษา
การเลือกกลุ่มควบคุม
บุคคลในกลุ่มควบคุมไม่จำเป็นต้องมีสุขภาพดี และการรวมคนป่วยเข้าในกลุ่มควบคุมบางครั้งเป็นความเหมาะสม เพราะว่า กลุ่มควบคุมควรจะเป็นตัวแทนของประชากรที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรค บุคคลในกลุ่มควบคุมควรจะมาจากกลุ่มประชากรเดียวกับบุคคลในกลุ่มทดลอง และการเลือกคนในกลุ่มควบคุมควรจะเป็นอิสระจากการได้รับหรือไม่ได้รับเงื่อนไขที่เป็นประเด็นการศึกษา
กลุ่มควบคุมสามารถที่จะมีโรคเดียวกันกับกลุ่มทดลอง แต่ในระดับ/ความรุนแรงที่ต่างกัน และดังนั้น จึงมีผลที่ต่างไปจากผลที่เป็นประเด็นศึกษา (ซึ่งมีระดับ/ความรุนแรงอีกขั้นหนึ่ง) แต่ว่า เพราะว่า ความแตกต่างกันระหว่างผลของกลุ่มทดลองและผลของกลุ่มควบคุมมีน้อย ดังนั้นการตรวจจับเงื่อนไขที่เป็นประเด็นการศึกษาว่ามีโอกาสเป็นเหตุหรือไม่ ก็จะมีกำลังทางสถิติน้อยกว่า
โดยเหมือนกับการศึกษาของวิทยาการระบาดอื่น ๆ ยิ่งมีผู้ร่วมการทดลองมากเท่าไร ความน่าเชื่อถือของผลการทดลองก็มีเพิ่มยิ่งขึ้น จำนวนคนในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมไม่จำเป็นต้องเท่ากัน และจริง ๆ แล้ว ในหลาย ๆ สถานการณ์ การเกณฑ์หาคนเข้ากลุ่มควบคุมง่ายกว่าที่จะหาคนสำหรับกลุ่มทดลอง การเพิ่มจำนวนบุคคลในกลุ่มควบคุมมากกว่ากลุ่มทดลอง จนกระทั่งถึงอัตราส่วน 4 ต่อ 1 อาจะเป็นวิธีเพิ่มคุณภาพของงานศึกษาโดยเป็นการใช้ทุนอย่างมีประสิทธิผล
ข้อดีและข้อเสีย
งานศึกษามีกลุ่มควบคุมเสียค่าใช้จ่ายน้อยโดยเปรียบเทียบ และเป็นแบบการศึกษาที่ใช้บ่อยในวิทยาการระบาด ที่สามารถทำได้โดยทีมงานเล็ก ๆ หรือโดยนักวิจัยเพียงคนเดียวที่ศูนย์วิจัยแห่งเดียว เป็นวิธีที่งานทดลองที่ทำอย่างเต็มรูปแบบอื่น ๆ อาจจะทำไม่ได้ เป็นแบบวิธีที่ชี้ทางที่ได้นำไปสู่การค้นพบและความก้าวหน้าใหม่ ๆ เป็นแบบวิธีที่มักจะใช้ศึกษาโรคหายาก หรือว่าเป็นการศึกษาขั้นเบื้องต้น (preliminary) เมื่อข้อมูลเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างองค์ความเสี่ยงที่ศึกษากับโรคยังมีน้อย
โดยเทียบกับการศึกษาตามรุ่นตามแผน (prospective cohort study) งานศึกษามีกลุ่มควบคุมเป็นการศึกษาที่มีค่าใช้จ่ายและใช้เวลาน้อยกว่า และในบางสถานการณ์ อาจจะมีกำลังทางสถิติที่เหนือกว่า เพราะว่า การศึกษาตามแผนบางครั้งต้องรอการเกิดของโรคที่เป็นผลที่มีจำนวนเพียงพอก่อนที่จะแสดงผลที่น่าเชื่อถือ
งานศึกษามีกลุ่มควบคุมเป็นงานแบบสังเกตโดยธรรมชาติ และดังนั้น จึงไม่ให้หลักฐานในระดับเดียวกับการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (randomized controlled trials) คือ ผลที่พบอาจจะอิทธิพลมาจากตัวแปรสับสน จนกระทั่งว่า งานทดลองแบบที่ดีกว่าอาจจะให้ผลตรงกันข้าม เช่นมีงานศึกษาโดยการวิเคราะห์อภิมาน (meta-analysis) ของงานศึกษามีกลุ่มควบคุมที่มีคุณภาพสูง 30 งาน งานวิเคราะห์แสดงผลสรุปว่า การใช้ผลิตภัณฑ์จะลดความเสี่ยงลงครึ่งหนึ่ง แต่ตามความจริงแล้ว จะมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น
นอกจากนั้นแล้ว การเช็คเวลาที่เกิดเหตุการณ์เงื่อนไขที่สมมุติว่าเป็นเหตุของผลอาจจะยาก ถ้าใช้การศึกษาแบบมีกลุ่มควบคุม คือยากกว่างานศึกษาตามรุ่นตามแผน เพราะงานตามแผนจะให้ความมั่นใจได้ว่า มีเหตุการณ์เงื่อนไขที่เกิดแล้วอย่างแน่นอน ก่อนที่จะติดตามผู้ร่วมการทดลองในระยะหนึ่งเพื่อตรวจดูว่ามีโรคเกิดขึ้นหรือไม่ เพราะฉะนั้น ข้อเสียที่สำคัญที่สุดของการศึกษามีกลุ่มควบคุมก็คือ ความยากลำบากที่จะได้ข้อมูลที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับการเกิดเหตุการณ์เงื่อนไขภายในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ๆ ดังนั้น การศึกษาแบบนี้จึงจัดอยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำในลำดับชั้นหลักฐาน (hierarchy of evidence)
การวิเคราะห์
การวิเคราะห์ข้อมูลของงานศึกษามีกลุ่มควบคุมในตอนต้น ๆ เป็นการตรวจดูว่า มีความแตกต่างที่มีนัยสำคัญหรือไม่ระหว่างอัตราการมีเหตุการณ์เงื่อนไขระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ต่อมามีนักวิชาการที่ชี้ข้อสมมุติว่า เมื่อผลที่เป็นโรคมีน้อย odds ratio ของเหตุการณ์เงื่อนไข (exposure) สามารถใช้ในการประมาณความเสี่ยงสัมพัทธ์ แต่หลังจากนั้นก็มีนักวิชาการอีกท่านหนึ่งที่แสดงว่า ข้อสมมุตินี้ไม่จำเป็น และ odds ratio ของเหตุการณ์เงื่อนไขสามารถใช้ประมาณ incidence rate ratio ของเหตุการณ์เงื่อนไขได้เลย
ตำบลโนนเมือง (อำเภอขามสะแกแสง)
ตำบลโนนเมือง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลโนนเมือง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ประวัติ
เดิมตำบลโนนเมืองเป็นตำบลขนาดใหญ่การบริหารจัดการไม่ทั่วถึง จึงมีการแยกตำบลหลายครั้ง
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลโนนเมือง ตั้งอยู่ห่างจากขามสะแกแสงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 13 กิโลเมตร และห่างจากเมืองนครราชสีมา 63 กิโลเมตร