cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แหวนเพชร วงทอง
ประวัติ
ในช่วงท้ายๆ ที่อยู่วงสายัณห์ สัญญานั้น แหวนเพชร เปลี่ยนแปลงจากคนที่ดื่มเหล้าไม่เป็น กลายเป็นผู้ที่ดื่มเหล้าขนาดหนัก ซึ่งคาดว่าสาเหตุมาจากการที่เขาเลิกกับภรรยาที่เป็นอดีตนักร้องในวงเพลิน พรหมแดน และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน
หลังหันหลังให้วงการ แหวนเพชร ก็กลับไปอยู่บ้านภรรยาที่ อ.เดชอุดม จ.อุบลราชธานี โดยประกอบอาชีพขายส้มตำ และของกินทั่วไป ใช้ชีวิตแบบไม่ฟุ่มเฟือย แหวนเพชร วงทอง มีลูก 4 คน ผู้หญิง 1 คน และผู้ชาย 3 คน
ชื่อแหวนเพชร วงทอง อ.ธงชัย เล็กกำพล และ มนต์ เมืองเหนือ เป็นคนตั้งให้
เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV
เดอะคิงออฟไฟเทอส์ XV (ザ・キング・オブ・ファイターズ XV) (ザ・キング・オブ・ファイターズ XV; The King of Fighters XV ) หรือเรียกโดยย่อว่า KOF XV (เคโอเอฟฟิฟทีน) เป็นเกมต่อสู้ของซีรีส์เดอะคิงออฟไฟเทอส์ ซึ่งเป็นภาคที่ 15 และเป็นภาคล่าสุดที่วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยบริษัทเอสเอ็นเคของประเทศญี่ปุ่น
เกมนี้มีการเปิดตัวในงาน EVO 2019 และถูกกำหนดวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2563 แต่ได้ถูกเลื่อนออกไปเป็นปี พ.ศ. 2564 เนื่องจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ต่อมาในกลางปี พ.ศ. 2564 ทางบริษัทเอสเอ็นเคได้ประกาศขอเลื่อนการวางจำหน่ายเกมนี้อีกครั้งไปเป็นวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19ในประเทศญี่ปุ่นทวีความรุนแรงมากขึ้น เกมนี้ได้ประกาศว่าจะวางจำหน่ายให้กับเครื่องเพลย์สเตชัน 4/5, เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์/เอส, วินโดว์ส 10, สตีมและเอปิค เกม
KOF XV เป็นภาคที่ 2 ของเนื้อเรื่องตอนที่ 4 ของซีรีส์และเป็นเกมแรกของซีรีส์เดอะคิงออฟไฟเทอส์ ที่ทางเอสเอ็นเคใช้เอนจิน อันเรียลเอนจิน 4 ในการพัฒนาเกม และเป็นที่เกมที่ 2 ที่ทางเอสเอ็นเคใช้เอนจินนี้พัฒนาเกมซึ่งเกมแรกคือ ซามูไรสปิริต (2019)
ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 หลังจากจบงาน EVO 2022 ทาง SNK ได้ประกาศว่าตัวเกมจะรองรับในการเล่นแบบ Cross Platform หรือการเล่นด้วยกันแบบข้ามระบบแพล็ตฟอร์มในรูปแบบออนไลน์ กล่าวคือไม่ว่าผู้เล่นจะมีเครื่องคอนโซลหรือคอมพิเวเตอร์ก็สามารถเล่นด้วยกันได้ทั้งหมด ซึ่งการอัปเดตนี้จะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2566
รูปแบบการเล่น
ภาคนี้ยังใช้ระบบการเล่นแบบทีมปะทะทีมโดยที่แต่ละทีมจะมีสมาชิก 3 คนมาต่อสู้กัน นอกจากนี้ยังได้นำระบบจากภาคก่อนๆมาใช้กับภาคนี้และยังมีระบบใหม่ที่เพิ่มเข้ามาอาทิเช่น
SHATTER STRIKE เป็นโจมตีพิเศษที่หวังผลได้ทั้งเกมรุกและเกมรับขึ้นอยู่ตามสถานการณ์นั้นๆ หากเป็นฝ่ายรุกในการใช้ Shatter Strike จะทำให้คู่ต่อสู้เกิดอาการค่อยๆทรุดลงกับพื้น นอกจากนี้ระบบนี้ยังสามารถใส่ไปในระหว่างการโจมตีต่อเนื่อง (คอมโบ) ให้สร้างความเสียหายกับคู่ต่อสู้ให้มากขึ้นอีกได้ ในขณะที่การใช้ Shatter Strike ในเกมรับจะเป็นการโจมตีในขณะที่คู่ต่อสู้โจมตีอยู่เพื่อพลิกกลับมาเป็นฝ่ายโจมตีแทน (หากทำสำเร็จจะทำให้ได้เกจเพิ่มในเพาเวอร์เกจขึ้นมา 50% ของเกจ) การใช้ Shatter Strike นี้ผู้เล่นจะต้องสะสมเพาเกอร์เกจ 1 เกจขึ้นไปจากนั้นให้กดคอมมานด์ ↓ ↘ → + ต่อยหนักกับเตะหนักพร้อมกัน
MAX MODE ระบบ MAX MODE ได้รับการปรับปรุงจากภาคที่แล้ว วิธีการเข้าสู่โหมดนี้คือจะต้องมีเพาเวอร์เกจอย่างน้อย 2 เกจและกดปุ่มเตะเบากับต่อยหนักพร้อมกัน ตัวละครจะเรืองแสงสีฟ้าและทำให้พลังการโจมตีนั้นเพิ่มขึ้นรวมไปถึงการทำลายการป้องกันของคู่ต่อสู้จะทำได้เร็วขึ้นกว่าปกติด้วย (คล้ายกับสภาวะการเพิ่มพลังของ ADVANCED MODE ใน KOF97-98)
MAX MODE QUICK หากผู้เล่นกำลังทำการโจมตีต่อเนื่องอยู่แล้วกดคำสั่ง MAX MODE ตัวละครจะเรืองแสงเป็นสีชมพู การใช้ MAX MODE QUICK นี้เหมาะสำหรับการทำคอมโบต่อเนื่องเพื่อสร้างความเสียหายแก่คู่ต่อสู้ได้มากกว่าปกติ แต่การเข้าสํ่โหมดแบบเร็วเช่นนี้จะไม่ได้เพิ่มพลังการโจมตีและไม่ได้เพิ่มการทำลายการป้องกันของอีกฝ่ายเหมือนการเข้า MAX MODE ปกติ นอกจากนี้เกจ MAX MODE QUICK จะมีขนาดที่สั้นกว่า MAX MODE ในแบบปกติด้วย
RUSH ระบบช่วยเหลือผู้เล่นหน้าใหม่โดยที่จะสามารถทำคอมโบได้ง่าย ๆ โดนการกดปุ่มต่อยเบารัว ๆ ขณะเข้าใกล้คู่ต่อสู้ หากผู้เล่นมีเพาเวอร์เกจสะสมในขณะที่ทำ RUSH จะทำให้ใช้ท่าไม้ตายสุดยอดที่มีความรุนแรงตามจำนวนของเพาเวอร์เกจที่สะสมไว้
EX Move เป็นการใส่คำสั่งของท่าไม้ตายแบบกด 2 ปุ่มพร้อมกัน (ต่อยเบากับต่อยหนักพร้อมกันหรือเตะเบากับเตะหนักพร้อมกันแล้วแต่การใส่คำสั่งของแต่ละท่า) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพท่าไม้ตายนั้นๆให้ดีขึ้นกว่าปกติ โดยจะต้องสะสมเพาเวอร์เกจมากกว่า 50% ขึ้นไปในการทำ นอกจากนี้หากอยู่ใน MAX MODE (ทั้งแบบปกติและแบบ QUICK) จะสามารถใช้ EX Move ได้ไม่จำกัดจนกว่าเกจ MAX MODE จะหมด (จะเปลี่ยนมาใช้เกจ MAX MODE แทน)
รายชื่อตัวละคร
ในวีดีโอตัวอย่างของเกมที่เผยแพร่ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 มีการประกาศว่าเกมนี้จะมีตัวละครเริ่มแรกในวันจำหน่ายที่ 39 คน (13 ทีม)
หมายเหตุ - ชื่อตัวละครที่เป็นตัวอักษรตัวหนาคือตัวละครใหม่, ชื่อตัวละครที่เป็นตัวเอนคือตัวละครที่ไม่ได้มาจากภาคที่แล้ว (มาจากภาคอื่นก่อนหน้านี้)
บอส
ต่อมาทาง SNK ได้ประกาศตัวละครพิเศษในรูปแบบของ DLC ซึ่งมีการเผยออกมาแล้ว 4 ทีมซึ่งจะวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2565 นอกจากนี้ทาง SNK ได้เปิดเผยตัวละครพิเศษนั่นคือ โอเมก้า รูกัล ซึ่งจะมาให้เล่นแบบไม่มีค่าใช้จ่ายและเพิ่มโหมดพิเศษที่มีรูกัลด้วย กำหนดการของอัปเดตฟรีนี้จะอยู่ในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2565
ตัวละครพิเศษใน Season 2
อย่างไรก็ตาม ยังมีอีก 1 ตัวละครที่ยังไม่ได้เปิดเผยออกมา
การพัฒนา
ในงานเอโว 2019 ทางเอสเอ็นเคได้ประกาศว่าเกมอยู่ระหว่างการพัฒนา ซึ่งเดิมที เกมนี้มีกำหนดเปิดตัวในปี ค.ศ. 2020 อย่างไรก็ตาม ในช่วงปลายเดือนธันวาคม โอดะและเอซูเกะ โองูระ ผู้เป็นศิลปินได้เปิดเผยว่าเกมนี้จะวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2021 พร้อมเนื้อหาเพิ่มเติมที่ยังไม่ได้สำรวจ ในระหว่างการประกาศดังกล่าว ผู้พัฒนาทั้งสองได้เปิดเผยภาพร่างของชุ่นอิ่ง, เคียว คุซานางิ และเบนิมารุ นิไกโด โดยครั้งหนึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นตัวเอกของเกมภาคใหม่ โอดะเรียกเกมว่าเป็น "เดอะคิงออฟไฟเทอส์ที่มีความทะเยอทะยานที่สุดของเรา" ตัวอย่างเป็นทางการได้รับการกำหนดเป็นวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2021 แต่ถูกเลื่อนออกไปโดยไม่ทราบสาเหตุควบคู่ไปกับเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้สำหรับซามูไรโชดาวน์ ซึ่งเทรลเลอร์ได้รับการเปิดเผยในวันถัดมารวมถึงภาพเกมของเคียว, ชุ่นอิ่ง, เบนิมารุ, K', ไม ชิรานุอิ และเลโอนา ไฮเดิร์น ในขณะเดียวกันก็ยืนยันการเปิดตัวในปี ค.ศ. 2021 ควบคู่ไปกับตัวอย่างในอนาคต
ทีมงานมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงภาพและเพิ่มรูปแบบการเล่นที่รวดเร็วโดยการเพิ่มองค์ประกอบใหม่ที่ยังไม่ต้องอธิบาย และในการโปรโมตชื่อเกมนี้ มาซามิ โอบาริ ซึ่งเป็นผู้กำกับอนิเมะ กำลังสร้างอนิเมะขนาดสั้นจากซีรีส์
พรรคแรงงาน (ประเทศไทย)
พรรคแรงงาน หรือ พรรคแรงงานประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 มีนายเชื้อ กาฬแก้ว เป็นหัวหน้าพรรค และจดทะเบียนขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2517 และ พ.ศ. 2525 โดยมี นายเสรี สุชาตะประคัลภ์ เป็นหัวหน้าพรรคทั้ง 2 ครั้ง
ประวัติ
พรรคแรงงาน จดทะเบียนครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2511 โดยมีนายเชื้อ กาฬแก้ว เป็นหัวหน้าพรรค และมีนายวีระ ถนอมเลี้ยง เป็นเลขาธิการพรรค และยุบพรรคในปี พ.ศ. 2514
พรรคแรงงาน จดทะเบียนจัดตั้งพรรคตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 และ พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 เป็นลำดับที่ ๒๔/๒๕๑๗ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 โดยมีนาย เสรี สุชาตะประคัลภ์ เป็นหัวหน้าพรรคและนาย สอาด ปิยวรรณ เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งทั้ง 2 ครั้งคือเมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 และ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 พรรคแรงงานได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งโดยทั้ง 2 ครั้งมี ส.ส. จากพรรคแรงงานเข้าสภาเพียงคนเดียว คือ นายสอาด ปิยวรรณ ส.ส.ลำปาง เลขาธิการพรรค
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 บรรดาพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นอันสิ้นสุดลง และห้ามตั้งพรรคการเมือง แต่ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งฉบับดังกล่าว ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการจดทะเบียนจัดตั้งพรรคขึ้นมาใหม่ในชื่อพรรคแรงงานประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2525 ต่อมาได้ถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2532
พรรคแรงงานประชาธิปไตย
พรรคแรงงานประชาธิปไตย จดทะเบียนจัดตั้งพรรคขึ้นมาใหม่ในชื่อพรรคแรงงานประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2525 มีนายเสรี สุชาตะประคัลภ์ เป็นหัวหน้าพรรคอีกครั้ง
ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2529 ได้มีการเปลี่ยนหัวหน้าพรรคเป็น ประเสริฐ ทรัพย์สุนทร และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 พรรคแรงงานประชาธิปไตย ได้รับเลือกตั้ง ส.ส. จำนวน 1 ที่นั่ง คือ พันเอก สมคิด ศรีสังคม จากจังหวัดอุดรธานี และนับเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวของพรรค
พรรคแรงงานประชาธิปไตย ถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2532
ปรากฏการณ์แม็คเกอร์ก
แต่ว่า บุคคลที่คุ้นเคยกับการดูภาพยนตร์ที่มีการพากย์เสียงทับ  อาจจะไม่ค่อยประสบกับปรากฏการณ์แม็คเกอร์กมากนัก  เพราะว่าพวกเขาคุ้นเคยกับการไม่ใส่ใจข้อมูลที่ได้จากการเห็นปากของ  "ผู้พูด" ถ้าเราได้รับข้อมูลคุณภาพไม่ดีจากเสียง แต่ได้ข้อมูลคุณภาพดีจากการเห็น  ก็จะทำให้มีโอกาสมากขึ้นที่จะประสบกับปรากฏการณ์นี้ ความสามารถในการประสานข้อมูลทางหูและทางตาเข้าด้วยกัน อาจจะมีผลให้เกิดปรากฏการณ์นี้  เพราะว่า  บุคคลที่มีระบบประสานข้อมูลทางความรู้สึกที่ดี  ประสบกับปรากฏการณ์นี้บ่อยครั้งกว่า นอกจากนั้นแล้ว บุคคลต่าง ๆ กันก็ยังประสบกับปรากฏการณ์นี้ต่าง ๆ กัน  ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบหลายอย่างรวมทั้งความเสียหายหรือโรคในสมอง
ประวัติพื้นเพ
ปรากฏการณ์แม็คเกอร์กบางครั้งเรียกว่า ปรากฏการณ์แม็คเกอร์-แม็คโดนัลด์  (McGurk-MacDonald effect)  เพราะแฮร์รี แม็คเกอร์ก และจอห์น แม็คโดนัลด์ ได้พรรณนาถึงปรากฏการณ์นี้เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1976 ในผลงานวิจัยมีชื่อว่า "การได้ยินปาก  และการเห็นเสียง  (Hearing Lips and Seeing Voices) " ปรากฏการณ์นี้ค้นพบโดยบังเอิญ เมื่อแม็คเกอร์กและผู้ช่วยงานวิจัยของเขาคือแม็คโดนัลด์  ขอให้ช่างเทคนิคช่วยอัดเสียงทับวิดีโอโดยใช้เสียงพยางค์ที่ต่างจากคำที่พูดในวิดีโอ  โดยเป็นงานวิจัยเพื่อค้นคว้าการรับรู้ภาษาของเด็กทารกในระดับพัฒนาการต่าง ๆ  แต่เมื่อเล่นวิดีโอนั้น  นักวิจัยทั้งสองกลับรับรู้เสียงของพยางค์ที่สาม  ที่ไม่ใช่เสียงของพยางค์ที่ใช้อัดทับ  หรือของพยางค์ที่พูดในวิดีโอ
ปรากฏการณ์นี้ประสบได้เมื่อวิดีโอมีรูปที่กล่าวเสียงของพยางค์หนึ่ง แล้วอัดทับเสียงด้วยเสียงจากอีกพยางค์หนึ่ง  บ่อยครั้ง  พยางค์ที่ผู้ดูวิดีโอรับรู้กลับเป็นพยางค์ที่สามที่มีเสียงคล้ายกับพยางค์สองพยางค์แรก  ยกตัวอย่างเช่น  ถ้าใช้เสียงอัดทับว่า  บา-บา  (/ba-ba/)  ในวิดีโอที่มีการกล่าวว่า  กา-กา  (/ga-ga/)  เสียงที่รับรู้กลับเป็น  ดา-ดา  (/da-da/) แม็คเกอร์กและแม็คโดนัลด์ตอนแรกเชื่อว่า นี้เป็นผลเกิดจากคุณสมบัติเกี่ยวกับเสียงพูดและการเห็นการเปล่งเสียงของอักษร  บ  (/b/)  และอักษร  ก  (/g/)  ที่คล้ายกัน มีการรับรู้ที่ผิดไปจากความจริง 2  แบบที่เกิดขึ้นจากตัวกระตุ้นทางตาและทางหูที่ไม่คล้องจองกัน  คือแบบหลอมรวมกัน  (fusion)  เช่นเสียง 'บา' มีรูปพูดว่า 'กา' ทำให้รับรู้ว่า 'ดา')  และแบบผสมผสานกัน  (combination)  เช่นเสียง 'กา' และรูปพูดว่า 'บา' ทำให้รับรู้ว่า  'บะกา') เพราะว่า ข้อมูลจากตาและจากหูขัดแย้งกัน  การรับรู้ที่ผิดไปจากความจริงนี้จึงเป็นผลงานของสมองที่ทำการแปลข้อมูลที่ได้รับด้วยการเดาที่ดีที่สุด แต่ในกรณีนี้ ข้อมูลทางตามีอิทธิพลมากกว่าข้อมูลเสียงในการประมวลผลในสมอง  ดังนั้นจึงก่อให้เกิดการหลอมรวมกันและการผสมผสานกันของข้อมูลจากประสาททั้งสองทาง
งานวิจัยเกี่ยวกับปรากฏการณ์นี้สามารถให้ข้อมูลไม่ใช่ในเรื่องทฤษฎีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ยังสามารถให้ความรู้เกี่ยวกับการเยียวยาและวินิจฉัยโรคที่เกี่ยวข้องกับปัญหาการประสานข้อมูลทางตาและทางหูเพื่อรับรู้คำพูด
ความเสียหายในสมอง
ซีกสมอง (cerebral hemisphere) ทั้งสองข้างมีส่วนร่วมให้เกิดปรากฏการณ์แม็คเกิร์ก คือมีการทำงานร่วมกันเพื่อประสานข้อมูลเกี่ยวกับคำพูดจากการเห็นและการได้ยิน การตอบสนองในสมองที่ประกอบพร้อมกับปรากฏการณ์นี้มักเกิดขึ้นในบุคคลถนัดมือขวา  โดยที่สมองซีกขวาประมวลผลเกี่ยวกับใบหน้า  และสมองซีกซ้ายประมวลผลเกี่ยวกับคำพูด ในบุคคลที่ได้รับการตัด corpus callosum (Corpus callostomy)  ออก  ปรากฏการณ์นี้ก็จะยังคงมีอยู่แต่เกิดขึ้นช้ากว่าคนปกติ ในบุคคลที่มีรอยโรคในสมองซีกซ้าย (คือมีความเสียหายในการประมวลผลเกี่ยวกับเสียง)  การเห็นบ่อยครั้งเป็นส่วนสำคัญในวิธีการรักษาด้วยการบำบัดวจีเภท  (speech therapy) และการบำบัดภาษา  (language therapy) ดังนั้น ผู้มีรอยโรคในสมองซีกซ้าย  จึงประสบกับปรากฏการณ์แม็คเกิร์กในระดับที่สูงกว่ากลุ่มควบคุมผู้เป็นปกติ คือ ข้อมูลจากการเห็นมีอิทธิพลสำคัญในการรับรู้คำพูด แต่ว่า ถ้าสมองซีกซ้ายมีความเสียหาย  ที่มีผลเป็นความบกพร่องในการรับรู้คำพูดทางตาแบบเป็นช่วง ๆ   คนไข้ก็จะมีประสบการณ์นี้ในระดับที่ลดน้อยลงไป
ส่วนในบุคคลที่มีความเสียหายในสมองซีกขวา ก็จะมีความเสียหายในทั้งการเห็นอย่างเดียวด้วย  และทั้งการประสานข้อมูลระหว่างการเห็นและการได้ยินด้วย   แต่ว่าก็ยังมีการประสานข้อมูลทั้งสองทางเพียงพอที่จะก่อให้เกิดปรากฏการณ์แม็คเกิร์ก การประสานข้อมูลอย่างนี้เกิดขึ้นในกรณีที่ใช้ตัวกระตุ้นทางตาเพื่อเพิ่มความสามารถในการรู้คำพูด เมื่อเสียงทางหูได้ยินได้แต่ไม่ชัดเจนเท่านั้น  ดังนั้น  ผู้มีความเสียหายในสมองซีกขวายังประสบกับปรากฏการณ์นี้อยู่  แต่ว่าในระดับที่ไม่เท่ากับบุคคลปกติอื่น
ภาวะเสียการอ่านรู้ความ
เด็กผู้มีภาวะเสียการอ่านรู้ความ (Dyslexia)  ประสบกับปรากฏการณ์นี้น้อยกว่าเมื่อเทียบกับเด็กปกติที่มีอายุเท่ากัน  แต่เท่ากันเมื่อเทียบกับเด็กที่มีความสามารถในการอ่านเสมอกันและมีอายุเท่ากัน เด็กผู้มีภาวะนี้ต่างจากเด็กปกติโดยปรากฏการณ์แบบผสมผสานกันเท่านั้น แต่ไม่ต่างโดยแบบหลอมรวมกัน  ระดับปรากฏการณ์ที่ต่ำกว่าปกติ  อาจเป็นเพราะเด็กผู้มีภาวะนี้มีความยากลำบากในการรับรู้และการสร้างพยัญชนะควบกล้ำ  ดังนั้น  ปรากฏการณ์แบบผสมผสานกันซึ่งอาศัยพยัญชนะควบกล้ำ  จึงอยู่ในระดับที่ต่ำกว่าปกติ
Specific language impairment
เด็กที่มีภาวะ specific language impairment  มีปรากฏการณ์นี้ในระดับที่ต่ำกว่าเด็กปกติทั่วไป เพราะเด็กภาวะนี้ใช้ข้อมูลทางตาเพื่อการรับรู้คำพูดที่น้อยกว่า หรือว่ามีความใส่ใจในระดับที่ลดลงต่อท่าทีการออกเสียงของคนพูด  และไม่มีปัญหาอะไรในการรับรู้คำพูดโดยใช้เสียงอย่างเดียว
ความพิการในการเรียนภาษา
ผู้ใหญ่ที่มีความพิการในการเรียนภาษา มีปรากฏการณ์นี้ในระดับที่น้อยกว่าคนอื่น ๆ คือ การเห็นไม่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ภาษาเท่ากับคนอื่น ๆ โดยมาก ดังนั้น บุคคลที่มีระดับทักษะทางภาษาต่ำ  ก็จะมีระดับปรากฏการณ์นี้ที่น้อยลงไปเช่นกัน  และเหตุสำหรับบุคคลพวกนี้อาจจะเป็นเพราะการทำงานที่ไม่ประสานกันระหว่างเขตด้านหน้าและด้านหลังของสมอง   หรือระหว่างสมองซีกซ้ายและสมองซีกขวา
โรคอัลไซเมอร์
คนไข้โรคอัลไซเมอร์มีปรากฏการณ์นี้น้อยกว่าบุคคลปกติ บ่อยครั้ง ขนาดที่ลดลงของ corpus callosum  ทำให้ขาดการเชื่อมต่อระหว่างซีกสมอง ตัวกระตุ้นทางตาจึงมีอิทธิพลน้อยลงสำหรับคนไข้พวกนี้  ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบปรากฏการณ์นี้น้อยลง
โรคจิตเภท
คนไข้โรคจิตเภทประสบกับปรากฏการณ์นี้ในระดับที่น้อยลงจากบุคคลปกติ แต่ว่า  ไม่ต่างกันอย่างสำคัญ โรคจิตเภททำการพัฒนาการของระบบประสานงานระหว่างการเห็นและการได้ยินให้ช้าลง และขัดขวางการพัฒนาการอย่างเต็มที่ของระบบ  แต่ว่า  ผลเสียหายของการขัดขวางการพัฒนาการกลับไม่ปรากฏ อย่างไรก็ดี คนไข้โรคจิตเภทมีแนวโน้มที่สูงกว่า  ที่จะอาศัยข้อมูลที่ได้ยินมากกว่าที่ได้เห็นเพื่อการรับรู้คำพูด
ภาวะเสียการสื่อความ
คนไข้ภาวะเสียการสื่อความ (aphasia)  มีการรับรู้คำพูดที่แย่ลงในทุกกรณี  คือในการรับรู้ทางตาอย่างเดียว  ทางหูอย่างเดียว  หรือทางตาพร้อมกับทางหู  ดังนั้น  จึงมีปรากฏการณ์นี้ในระดับที่ลดลง แต่ว่า คนไข้ภาวะนี้มีการรับรู้ที่แย่ที่สุดในกรณีการรับรู้คำพูดทางตาอย่างเดียว  ซึ่งแสดงว่า  คนไข้อาศัยตัวกระตุ้นทางหูเพื่อการรับรู้คำพูดในระดับที่สูงกว่า
การมีหูไม่ดี
มีการทดลองแล้วทั้งในคนที่หูไม่ดีและคนที่ผ่านการฝัง cochlear implant   บุคคลทั้งสองเหล่านี้มักอาศัยข้อมูลทางตามากกว่าข้อมูลทางหู เมื่อเทียบกับคนปกติแล้ว ไม่มีความแตกต่างในเรื่องปรากฏการณ์นี้ในบุคคลเหล่านี้  ยกเว้นในกรณีที่คำพูดมีมากกว่าหนึ่งพยางค์  บุคคลที่มี  cochlear implant   มีการตอบสนองเหมือนกับคนปกติเมื่อพยางค์มีเสียงริมฝีปาก  (โอษฐชะ  มี  บ, ป  เป็นต้น)  อัดทับลงในภาพกล่าวพยางค์เสียงเพดานอ่อน  (velar  มี  ก, ง  เป็นต้น) แต่ว่า ในกรณีที่เสียงพยางเสียงฟัน  (ทันตชะ  มี  ฟ  เป็นต้น)  อัดทับลงในภาพกล่าวพยางค์เสียงริมฝีปาก  การตอบสนองก็จะต่างกันมาก  สรุปก็คือ  บุคคลที่มี  cochlear implant  หรือมีหูไม่ดี  ก็ยังประสบปรากฏการณ์นี้อยู่  แต่ก็จะมีความแตกต่างจากบุคคลปกติทั่วไป
การอัดเสียงทับ
ความแตกต่างกันของสระประเภทต่าง ๆ ลดระดับปรากฏการณ์แบบหลอมรวมกันอย่างสำคัญ คือ เสียงสระ /a/ (อะ, อา) อัดทับในภาพที่กล่าวสระ /i/ (อิ) มีความคล้องจองกันมากกว่า  เมื่อเปรียบเทียบกับนัยตรงกันข้าม ซึ่งอาจเป็นเพราะว่าสระ /a/ สามารถกล่าวได้โดยวิธีการออกเสียงต่าง ๆ มากกว่าสระ /i/ ดังนั้น เสียงอัดทับและรูปการออกเสียงสระ /i/ ที่ไม่คล้องจองกันจึงเห็นได้ง่ายกว่า
การเห็นปาก
ปรากฏการณ์แม็คเกอร์กเกิดขึ้นในระดับที่สูงกว่าเมื่อด้านขวาของปากสามารถมองเห็นได้ เรามักจะได้ข้อมูลทางตาจากปากด้านขวาของคนพูดมากกว่าจากปากด้านซ้าย หรือแม้แต่จากปากทั้งหมด  นี้เป็นเพราะการใส่ใจของซีกสมองดังที่กล่าวไว้แล้ว
ตัวกวนสมาธิทางตา
ปรากฏการณ์แม็ค์เกอร์กเป็นไปในระดับที่น้อยกว่าเมื่อมีตัวกวนสมาธิทางตาที่คนฟังเข้าไปใส่ใจ การใส่ใจทางตาไปทางอื่นลดระดับการรับรู้คำพูดจากทางหูและทางตา สิ่งทำให้เกิดความวอกแวกทางตาอีกอย่างหนึ่งก็คือการเคลื่อนไหวของคนพูด ปรากฏการณ์นี้เป็นไปในระดับที่สูงกว่าถ้าคนพูดมีหน้าและศีรษะที่อยู่นิ่ง ๆ  คือไม่มีการเคลื่อนไหว
เพศของผู้ฟังและผู้พูด
ผู้หญิงมีปรากฏการณ์นี้ในระดับที่สูงกว่า คือ  ได้รับอิทธิพลทางตาในการรับรู้คำพูดมากกว่าผู้ชายถ้ามีตัวกระตุ้นทางตาที่มีอยู่เพียงช่วงสั้น ๆ  แต่ไม่มีความแตกต่างกันสำหรับตัวกระตุ้นทางตาที่มีอยู่โดยปกติ
อีกประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับความแตกต่างของเพศชายหญิง ก็คือใบหน้าและเสียงของผู้ชายโดยความเป็นตัวกระตุ้น  เปรียบเทียบกับใบหน้าและเสียงของผู้หญิงโดยความเป็นตัวกระตุ้น   ปรากฏว่าไม่มีความแตกต่างในระดับการเกิดขึ้นของปรากฏการณ์นี้ และถ้าภาพใบหน้าของผู้ชายมีการอัดเสียงทับด้วยเสียงของผู้หญิง หรือโดยนัยตรงกันข้าม  ก็ยังไม่มีความแตกต่างกันในระดับการเกิดขึ้นของปรากฏการณ์นี้  คือ  การรู้ว่าเสียงที่ได้ยินไม่ใช่เสียงของคนที่พูดอยู่ในภาพ  และเสียงนั้นเป็นเสียงของเพศตรงกันข้าม  ก็ยังไม่ลดระดับหรือกำจัดปรากฏการณ์แม็คเกอร์ก
ความคุ้นเคยของใบหน้าและเสียง
ผู้ฟังที่มีความคุ้นเคยกับใบหน้าของผู้พูดมีปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นในระดับที่น้อยกว่าใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย แต่กลับไม่มีความแตกต่างโดยความคุ้นเคยของเสียง
ความคล้องจองกันของเนื้อความ
เนื้อความหรือจุดมุ่งหมายที่คล้องจองกันมีผลอย่างสำคัญในปรากฏการณ์นี้ ปรากฏการณ์นี้ปรากฏชัดเจนและบ่อยครั้งในเหตุการณ์ที่มีความคล้องจองกันในความหมาย  มากกว่าในเหตุการณ์ที่ไม่มีความคล้องจองกัน  ถ้าผู้ฟังคาดว่าผู้พูดควรมีลักษณะอย่างนี้ทางตาหรือทางหู  โดยอาศัยเนื้อความของเรื่องที่พูด  ปรากฏการณ์แม็คเกิร์กก็จะปรากฏในระดับที่เพิ่มขึ้น
อิทธิพลจากการเห็นตนเอง
ปรากฏการณ์นี้พบแม้ในกรณีที่ผู้ฟังเองเป็นผู้พูดด้วย เมื่อดูตัวเองในกระจกเงาแล้วทำท่าพูดในขณะที่ฟังเสียงอื่น ปรากฏการณ์แม็คเกิร์กที่ชัดเจนก็ยังเกิดขึ้น
ในอีกกรณีหนึ่งที่ผู้ฟังกล่าวคำพูดแบบเบา ๆ ในขณะที่ดูคนอื่นกล่าวคำพูดมีท่าทางที่ไม่เหมือนคำพูดของผู้ฟัง ปรากฏการณ์นี้ก็ยังมีอยู่  แม้ว่าจะอยู่ในระดับที่อ่อน
ความที่เสียงเป็นไปไม่พร้อมกับภาพ
ความเป็นไปพร้อม ๆ กันโดยสอดคล้องเวลากันของภาพพูดและเสียงพูด ไม่เป็นส่วนสำคัญเพื่อที่จะให้เกิดปรากฏการณ์นี้ คือ ผู้ฟังยังได้รับอิทธิพลจากเสียงแม้ว่าอาจจะเล่นหลังภาพ  (คือช้ากว่าภาพ)  เป็นระยะเวลา  180  มิลลิวินาที  (เป็นขีดที่ถ้าช้ากว่านี้  ปรากฏการณ์นี้จะเริ่มลดถอยไป) แต่ว่า ถ้าเสียงนำหน้ารูปภาพ  ปรากฏการณ์นี้ลดระดับเร็วกว่ากรณีที่เสียงมาหลังภาพ  คือ  ถ้าจะลดปรากฏการณ์นี้ในระดับที่สำคัญ  เสียงต้องมาก่อนภาพ  60  มิลลิวินาที  หรือตามหลังภาพ  240  มิลลิวินาที
การงานทางกายภาพ
ปรากฏการณ์นี้ลดระดับลงเมื่อความใส่ใจเป็นไปในการงานเกี่ยวข้องกับการสัมผัส การรับรู้สัมผัสเป็นการรับรู้ความรู้สึกอีกอย่างหนึ่งเหมือนกับการเห็นและการได้ยิน ดังนั้น  เมื่อเพิ่มความสนใจให้กับความสัมผัส  ก็จะลดความสนใจให้กับการได้ยินและการเห็น
การแลดู
ไม่มีความจำเป็นที่ตาจะต้องเพ่งดูจุด ๆ หนึ่งเพียงแค่จุดเดียวเพื่อจะประสานข้อมูลทางหูและทางตาเพื่อรับรู้คำพูด ไม่มีความแตกต่างกันเมื่อผู้ฟังพุ่งความสนใจไปในส่วนอื่นของหน้าผู้พูด แต่ว่า ปรากฏการณ์นี้จะไม่มีเลยถ้าผู้ฟังพุ่งความสนใจไปในที่อื่นนอกจากใบหน้าของผู้พูด เพื่อที่จะให้ปรากฏการณ์นี้ลดไปเหมือนกับไม่มีเลย การเพ่งดูของผู้ฟังต้องย้ายไปจากปากของผู้พูดไปอย่างน้อย  60  ดีกรี
ผลในผู้พูดภาษาอื่น ๆ
คนทุกภาษาต้องอาศัยข้อมูลทางตาไม่มากก็น้อยในการรับรู้คำพูด แต่ว่า  ระดับของปรากฏการณ์นี้เป็นไปต่างกันในภาษาที่ต่าง ๆ กัน  ผู้ฟังภาษาดัตช์ ภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน  ภาษาเยอรมัน  และภาษาอิตาลีมีปรากฏการณ์แม็คเกอร์กที่ชัดเจน  แต่ว่าปรากฏในระดับที่อ่อนกว่าในผู้ฟังภาษาญี่ปุ่นและภาษาจีน
งานวิจัยระหว่างภาษามักจะทำการเปรียบเทียบระหว่างภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น และมีปรากฏการณ์นี้ในระดับที่ต่ำกว่าในผู้ฟังภาษาญี่ปุ่น วัฒนธรรมชาวญี่ปุ่นที่เลี่ยงการจ้องหน้าจ้องตาอาจมีผลในปรากฏการณ์นี้ นอกจากนั้นแล้ว  การใช้เสียงสูงเสียงต่ำ  (วรรณยุกต์)  และโครงสร้างเกี่ยวกับพยางค์ของภาษา  ก็อาจจะมีผลด้วยเช่นกัน นี้อาจเป็นเหตุผลที่ผู้ฟังภาษาจีนรับอิทธิผลจากการเห็นน้อย เหมือนกับผู้ฟังภาษาญี่ปุ่น  คือประสบปรากฏการณ์นี้น้อยกว่าผู้ฟังภาษาอังกฤษ  งานวิจัยหลายงานได้แสดงว่า  ผู้ฟังภาษาญี่ปุ่นไม่ได้รับอิทธิพลทางตาในการประสบปรากฏการณ์นี้  ในระดับที่เพิ่มขึ้นในช่วงพัฒนาการหลังจากวัย  6  ปี  ไม่เหมือนกับเด็กผู้ฟังภาษาอังกฤษ ผู้ฟังภาษาญี่ปุ่นสามารถบ่งชี้ว่า มีความขัดแย้งกันระหว่างตัวกระตุ้นทางหูและทางตาได้ดีกว่าผู้ฟังภาษาอังกฤษ   นี่อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับความที่ภาษาญี่ปุ่นไม่มีพยัญชนะควบกล้ำ
อย่างไรก็ดี ในที่มีเสียงอึกทึกที่ทำให้คำพูดไม่สามารถเข้าใจได้  ทุกชาติทุกษาล้วนแต่ต้องอาศัยข้อมูลทางตา  ดังนั้น  จึงล้วนแต่ประสบกับปรากฏการณ์แม็คเกอร์ก   ทฤษฎีนี้เป็นจริงกับทุกภาษาที่มีการตรวจสอบแล้ว
การตรวจสอบในทารก
โดยวัดระดับความใส่ใจต่อตัวกระตุ้นทางหูและทางตา  ก็จะสามารถทดสอบการตอบสนองพร้อมกับปรากฏการณ์แม็คเกิร์กของทารกได้ ตั้งแต่อายุไม่กี่นาทีจนกระทั่งถึง 2-3 วัน ทารกสามารถเลียนแบบการเคลื่อนไหวทางใบหน้าของผู้ใหญ่  และภายในไม่กี่อาทิตย์  ก็จะสามารถรรู้จักการเคลื่อนไหวทางปากและเสียงพูด เมื่อถึงช่วงนี้ การประสานข้อมูลทางหูและทางตาอาจจะเกิดขึ้น  แต่จะไม่มีความคล่องแคล่ว  หลักฐานที่แสดงปรากฏการณ์แม็คเกิร์กสามารถเริ่มเห็นได้เมื่อทารกถึงวัย  4  เดือน   แต่ถึงกระนั้น  หลักฐานสามารถพบได้มากกว่าในทารกวัย  5  เดือน โดยสร้างความความเคยชินให้กับทารกต่อตัวกระตุ้นบางอย่าง แล้วก็เปลี่ยนตัวกระตุ้นไปเป็นอย่างอื่น  (หรือเปลี่ยนเป็นบางส่วนเช่น  จากเสียง บา โดยมีภาพออกเสียงว่า วา  ไปเป็นเสียง  ดา  มีภาพออกเสียงว่า  วา)  การตอบสนองของทารกที่แสดงปรากฏการณ์แม็คเกิร์กก็จะปรากฏอย่างชัดเจน   ระดับของปรากฏการณ์นี้มีการพัฒนาอย่างมีแบบแผนที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ  ในวัยเด็กและแม้กระทั่งเมื่อถึงความเป็นผู้ใหญ่
อาเมน
อาเมน (ศัพท์ยิว/ศัพท์โปรเตสแตนต์) เอเมน (ศัพท์คาทอลิก) อามีน (ศัพท์ออร์ทอดอกซ์/ศัพท์มุสลิม) (Amen /ɑːˈmɛn/ หรือ /eɪˈmɛn/; אָמֵן /ɑːˈmɛn/; ; آمين ah-meen) คือคำประกาศยืนยัน ที่พบในคัมภีร์ฮีบรูและคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ โดยมีความหมายว่า "ขอพระเจ้าทรงกระทำให้เป็นดังนั้น"
ในศาสนายูดาห์ ใช้ในการกล่าวตอบกลับเมื่อจบคำอธิษฐาน ว่า อาเมน และในศาสนาคริสต์ ได้นำคำว่า อาเมน ไปใช้ในการนมัสการพระเจ้าด้วย ในศาสนาอิสลาม มีการใช้คำว่า อามีน ในการจบคำละหมาด ซึ่งเป็นมาตรฐานของมุสลิมทั่วโลก คำว่าอามีนยังมีความหมายอีกว่า "แท้จริง" (Verily) และ "อย่างแท้จริง" (Truly) นอกจากนี้ยังสามารถนำมาใช้เรียกขานที่แสดงถึงข้อตกลงที่เข้มแข็ง เช่น "อามีนสำหรับ..." เป็นต้น
คำว่า อาเมน ปรากฏหลักฐานที่ค้นพบครั้งแรกว่ามีการใช้ในหนังสือกันดารวิถี ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าเล่มของคัมภีร์ทานัคของโมเสส เขียนชึ้นในช่วงประมาณ 1405 ปีก่อนคริสตกาล โดยคริสต์ศาสนิกชนบางกลุ่มเชื่อว่า เป็นคำที่มีรากศัพท์เก่าแก่ที่สุดที่มนุษย์ใช้ ตั้งแต่ยุคสมัยพระเจ้าทรงสร้างโลกแล้ว
การออกเสียง
ในภาษาอังกฤษ คำว่า อาเมน ออกเสียงได้ทั้ง อาเมน (/ɑːˈmɛn/) และ เอเมน (/eɪˈmɛn/) ในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด มักใช้คำว่า เอเมน มากกว่า อาเมน ในภาษาไทยจึงมีการออกเสียงได้ทั้งสองแบบ ส่วนชาวมุสลิมทั่วโลก ออกเสียงว่า อามีน
วรวุฒิ นิยมทรัพย์
วรวุฒิ นิยมทรัพย์ (เกิด 22 กันยายน พ.ศ. 2514) ชื่อเล่น โอ๊ต เป็นนักแสดงและผู้กำกับละครชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการประกวดโดมอนแมน ปี พ.ศ. 2533 เข้ารอบ10คนสุดท้าย ในช่วงแรกมีผลงานการเดินแบบ ถ่ายแฟชั่น ต่อมาเป็นที่รู้จักในทีวีจากโฆษณาโค้ก ชุด เพื่อเมื่องไทยด้วยใจและใจ จากนั้นก็มีผลงานทั้ง มิวสิกวิดีโอ ละครเวที พิธีกร และละครทีวี เช่น วาไรตี้ซิทคอม มหาชนอลเวง (2538) ชีวิตส่วนตัวแต่งงานแล้ว กับ จีน่า แฟนสาว แฟนเด็กอายุห่างกว่าตน 21 ปี ปัจจุบันได้เลิกรากันแล้ว
ปัจจุบันมีบุตรแล้ว ได้บุตรชาย 2 คน ชื่อน้องโอลาฟ คลอดเมื่อวันที่ และน้องโอเลิฟ
ผู้นำเวียดนามใต้
ด้านล่างนี้คือ รายนามผู้นำของเวียดนามใต้ นับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐปกครองตนเองโคชินไชนาใน ค.ศ. 1946 กระทั่งการล่มสลายของสาธารณรัฐเวียดนามใน ค.ศ. 1975 และการรวมชาติของประเทศเวียดนามใน ค.ศ. 1976
หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล
พลเอก หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล (22 มกราคม พ.ศ. 2490) หรือ ท่านชายใหม่ เป็นพระโอรสใน พลโท พลเรือโท พลอากาศโท พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ กับหม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา ท.จ.ว. ถือเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน ลำดับที่ 6 ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระพุทธศักราช 2467
พระประวัติ
หม่อมเจ้าจุลเจิม (ท่านชายใหม่) ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2490 เป็นพระโอรสในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ กับหม่อมอุบล ยุคล ณ อยุธยา (สุฤทธิ์) เป็นพระนัดดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ทรงศึกษาชั้นประถมที่วชิราวุธวิทยาลัย และชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ก่อนจะได้รับการส่งไปศึกษาต่อจนจบมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียน Kemper Military School รัฐมิสซูรี สหรัฐ และทรงศึกษาต่อจนจบปริญญาตรีด้านวิศวกรรมไฟฟ้า จากมหาวิทยาลัย Western Pacific University (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัย California Miramar University) และหลักสูตรปริญญาโทด้านการจัดการกีฬา
การปฏิบัติหน้าที่ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พุทธศักราช 2562
พลเอกหม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล ได้ทรงปฏิบัติหน้าที่สำคัญเนื่องในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พุทธศักราช 2562 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงสรงพระมุรธาภิเษก โดยพลตรี หม่อมเจ้าจุลเจิม ยุคล ได้ถวายบังคม 3 ครั้ง แล้วเสด็จขึ้นมณฑปพระกระยาสนานและทูลเกล้า ฯ ถวายน้ำเทพมนตร์ด้วยพระเต้านวเคราะห์ รัชกาลที่ 4 ทรงวักน้ำจากพระเต้านวเคราะห์ รัชกาลที่ 4 และทรงแตะที่พระนลาฏ เสร็จแล้ว พลตรีหม่อมเจ้าจุลเจิมยุคล เสด็จลงจากมณฑปพระกระยาสนาน และถวายบังคม 3 ครั้ง
ชีวิตส่วนองค์
หม่อมเจ้าจุลเจิมเสกสมรส 2 ครั้ง ในครั้งแรกกับหม่อมศิริพร ยุคล ณ อยุธยา (เสนาลักษณ์) ซึ่งถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 มีโอรส - ธิดา 2 คน คือ
ต่อมาได้เสกสมรสใหม่กับหม่อมอัญชลี ยุคล ณ อยุธยา (ขัติยสุรินทร์) ในปี พ.ศ. 2533 มีธิดา 2 คน คือ
เดอกลัสซีเกอร์
เดอกลัสซีเกอร์ (De Klassieker) เป็นชื่อเรียกการแข่งขันฟุตบอลระหว่างสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงสองสโมสรของเนเธอร์แลนด์ คือ อายักซ์ (จากอัมสเตอร์ดัม) กับไฟเยอโนร์ด (จากรอตเทอร์ดาม)
จังหวัดบาหลี
บาหลี หรือ บาลี (Bali; ᬩᬮᬶ) เป็น 1 ใน 34 จังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย เมืองหลักคือเด็นปาซาร์ พื้นที่ทั้งหมด 5,634.40 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งสิ้น 3,422,600 คน ความหนาแน่นของประชากร 607 คน/ตารางกิโลเมตร ภาษาที่ใช้คือภาษาอินโดนีเซียและภาษาบาหลี
ยุคเริ่มต้น
บาหลีเป็นถิ่นที่อยู่ของชนเผ่าออสโตรนีเชียน (Austronesian) ที่อพยพมาจากถิ่นฐานเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และโอเชียเนีย โดยใช้เส้นทางเดินเรือผ่านภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อประมาณ 2,000 ปีก่อนคริสตกาล วัฒนธรรมและภาษาของชาวบาหลีจึงเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดกับผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณหมู่เกาะอินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และโอเชียเนีย
มีการขุดพบเครื่องมือที่ทำจากหินมีอายุกว่า 3,000 ปีได้ที่หมู่บ้านเจอกิก (Cekik) ที่อยู่ทางตะวันตก รวมทั้งที่ตั้งถิ่นฐานและหลุมฝังศพของมนุษย์ในยุคหินใหม่ (Neolithic) ถึงยุคสำริด และโครงกระดูกมนุษย์โบราณอายุกว่า 4,000 ปี จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซีตุซปูร์บาลากา (Museum Situs Purbalaka) ที่เมืองกีลีมานุก์ (Gilimanuk) อีกด้วย ประวัติของบาหลีก่อนการเผยแผ่ศาสนาฮินดูเข้ามายังหมู่เกาะอินโดนีเซียโดยพ่อค้าชาวอินเดียในช่วงศตวรรษที่ 7 เป็นที่รู้กันน้อยมาก อย่างไรก็ตามบาหลีเริ่มเป็นเมืองค้าขายที่คึกคักตั้งแต่ 200 ปีก่อนคริสตกาล การบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับบาหลีที่เป็นลายลักษณ์อักษร ปรากฏในศิลาจารึกที่ขุดค้นพบใกล้หาดซานูร์ (Sanur) รวมทั้งจารึกบนแผ่นโลหะ เทวรูปสำริด และหินสลักที่แสดงถึงอิทธิพลของศาสนาพุทธและฮินดู บริเวณรอบ ๆ ภูเขากูนุงกาวี (Gunung Kawi) และถ้ำโกอากาจะฮ์ (Goa Gajah)
อิทธิพลของศาสนาฮินดู
ภาษาชวาที่เรียกว่าภาษากาวี (Kawi) ได้นำมาใช้ในหมู่ราชวงศ์บาหลี หลักฐานความสัมพันธ์ระหว่างบาหลีกับเกาะชวาในช่วงศตวรรษที่ 11 อยู่ที่หินสลักที่ภูเขากุนุง คาวี ใกล้กับเมืองตัมปักซีริง (Tampaksiring) หลังจากนั้นบาหลีอยู่ในสถานภาพกึ่งเอกราช จนกระทั่ง ค.ศ. 1284 พระเจ้าเกอรตานาการาหรือเกียรตินคร (Kertanagara) กษัตริย์ชวาแห่งอาณาจักรสิงหะส่าหรี (Singasari) ได้รุกรานบาหลี แต่หลังจากนั้น 8 ปี อาณาจักรสิงหะส่าหรีล่มสลาย พระราชโอรสของพระเจ้าเกอรตานาการาพระนามว่าเจ้าชายวิจายาหรือวิชัย (Vijaya) ได้ตั้งอาณาจักรมัชปาหิต (Majapahit) ซึ่งนับถือศาสนาฮินดูขึ้น ช่วงเวลานี้เอง บาหลีถือโอกาสแยกตัวเป็นเอกราช ปกครองโดยราชวงศ์ปาเจ็ง (Pajeng) มีศูนย์กลางใกล้กับเมืองอูบุด (Ubud) แต่กะจะห์ มาดา (Gajah Mada) เสนาบดีแห่งอาณาจักรมัชปาหิตเข้ารุกรานบาหลีในรัชสมัยของพระเจ้าดาเล็ม เบอเดาลู (Dalem Bedaulu) แห่งราชวงศ์ปาเจ็งในปี ค.ศ. 1343 และได้รวมบาหลีเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมัชปาหิต
หลังจากนั้นบาหลีได้ย้ายศูนย์กลางไปอยู่ที่เกลเกล (Gelgel) ใกล้กับเมืองเสมาระปุระ (Semarapura) ในช่วงปลายศตวรรษที่ 14 โดยมีกษัตริย์ปกครองซึ่งชาวบาหลีเรียกว่าเทวะ อากุง (Dewa Agung) พระนามว่าพระเจ้าบาตูร์ เร็งก็อง (Batur Renggong) ครองราชย์ในปีค.ศ.1550 ก่อนหน้านั้นไม่นานอาณาจักรมัชปาหิตได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1515 ลงจากการขยายอิทธิพลของชาวมุสลิม บรรดานักปราชญ์ซึ่งหนึ่งในนั้นคือนักบวชฮินดูชื่อนิราร์ธา (Nirartha) ได้อพยพข้ามมายังบาหลี โดยนำศิลปวัตถุ ช่างศิลป์ นางรำ นักดนตรี และนักแสดงประจำราชสำนักมัชปาหิตเข้ามาด้วย และได้สร้างวัดปูราลูฮูร์อูลูวาตู (Pura Luhur Ulu Watu) และวัดปูราตานะห์ลต (Pura Tanah Lot) ขึ้น การอพยพครั้งใหญ่ของชาวฮินดูจากชวาได้สิ้นสุดลงราวศตวรรษที่ 16 การอพยพครั้งนี้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อสังคมบาหลี สังคมฮินดูในบาหลีเริ่มซับซ้อนขึ้น มีการนำระบบวรรณะเข้ามาใช้ ชาวบาหลีที่อยู่ดั้งเดิมจึงอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณภูเขาทางตอนใน ซึงปัจจุบันนี้ผู้สืบเชื้อสายของคนเหล่านี้เรียกว่าบาหลีอากา (Bali Aga) หรือบาหลีมูลา (Bali Mula) ยังคงอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านเตองานัน (Tenganan) ใกล้กับวัดปูราดาซา (Pura Dasa) และหมู่บ้านตรูญัน (Trunyan) บริเวณทะเลสาบบาตูร์
การยึดครองของฮอลันดา
ชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เดินทางมายังบาหลีคือชาวฮอลันดา ซึ่งนำโดยกัปตันโกเลอนียึส เดอ เฮาต์มัน (Colenius de Houtman) เมื่อค.ศ.1597 และเริ่มเจริญความสัมพันธ์กับราชวงค์บาหลี ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 อีกทางฝากหนึงของบาหลี ชาวฮอลันดาได้ทำสนธิสัญญาการค้าหลายฉบับกับชวา และเส้นทางการค้าเครื่องเทศส่วนใหญ่ได้ตกอยู่ในความควบคุมของชาวฮอลันดาแล้ว เมื่อค.ศ.1710 ศูนย์กลางของบาหลีได้ย้ายไปอยู่ที่กลุงกุง (Klungkung) ปัจจุบันคือเมืองเสมาระปุระ เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ชนชั้นปกครองในบาหลีเริ่มแตกแยกและแบ่งออกเป็นอาณาจักรย่อย ๆ ส่วนชาวฮอลันดาเริ่มเข้ามามีอิทธิพลโดยใช้วิธีแบ่งแยกและปกครอง
การเข้าควบคุมบาหลีทั้งทางการเมืองและเศรษฐกิจเริ่มต้นเมื่อราวค.ศ.1840 โดยในปี ค.ศ. 1846 ชาวฮอลันดาได้อ้างการกู้เรือจมบริเวณชายฝั้งทางด้านเหนือ ใกล้กับเมืองสิงคราช (Singaraja) ในปัจจุบัน นำกำลังทหารเข้ามาและยึดอาณาจักรบูเลเล็ง (Buleleng) และเจ็มบรานา (Jembrana) ไว้ได้ เมื่อยึดอาณาจักรทางตอนเหนือได้แล้ว จึงเริ่มเข้ารุกรานอาณาจักรทางตอนใต้ ในปี ค.ศ. 1904 ฮอลันดาได้อ้างการร่วมกู้ซากเรือจีนนอกชายฝั่งหาดซานูร์ เรียกร้องให้อาณาจักรบาดุงจ่ายค่าชดเชยเป็นจำนวนเงิน 3,000 เหรียญเงิน แต่ได้รับการปฏิเสธ
ในปี ค.ศ. 1906 ฮอลันดาจึงได้ยกกำลังทหารเข้ามาบริเวณหาดซานูร์ โดย 4 วันหลังจากนั้น ได้บุกเข้ามาถึงชานเมืองเด็นปาซาร์ (Denpasar) วันที่ 20 กันยายน ค.ศ.1906 ฮอลันดาจึงเริ่มยิงถล่มเมืองเด็นปาซาร์ แต่ฝ่ายบาดุงใช้วิธีการพลีชีพของนักรบที่เรียกว่าปูปูตัน (Puputan) โดยบรรดาเชื้อพระวงค์ทรงเผาพระราชวังและแต่งพระองค์เต็มพระยศพร้อมทรงกริช ทรงดำเนินพร้อมกับเหล่านักบวชและข้าราชบริพารเข้าต่อสู้ แต่ทั้งหมดไม่ยอมจำนน กลับแทงตัวตายด้วยกริชแทน เหตุการณ์ในครั้งนั้นมีชาวบาหลีเสียชีวิตประมาณ 4,000 คน เมื่อยึดอาณาจักรบาดุงได้แล้ว ฮอลันดาจึงเข้ายึดอาณาจักรตาบานัน (Tabanan) จับกษัตริย์เป็นเชลย แต่ทรงไม่ยอมจำนนและทรงกระทำอัตนิวิบาตกรรม จากนั้นฮอลันดาได้เข้ายึดครองอาณาจักรการังอะเซ็ม (Karangasem) และเกียญาร์ (Gianyar) แต่อนุญาตให้ราชวงค์ยังทรงปกครองได้ต่อไป ส่วนอาณาจักรอื่น ๆ ฮอลันดาได้ขับไล่เจ้าเมืองออกทั้งหมด
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1908 เมื่อฮอลันดาบุกยึดอาณาจักรเสมาระปุระ เช่นเดียวกับกษัตริย์ตาบานัน กษัตริย์เสมาระปุระทรงไม่ยอมจำนนและทรงกระทำอัตนิวิบาตกรรมเช่นกัน การบุกยึดครั้งนั้นทำให้พระราชวังตามันเกอร์ตาโกซา (Taman Gertha Gosa) ได้รับความเสียหายเป็นส่วนใหญ่ ส่งผลให้ตั้งแต่ ค.ศ.1911 ฮอลันดาได้ครอบครองดินแดนของบาหลีได้ทั้งหมดและได้รวมบาหลีเข้าเป็นส่วนหนึงของอินเดียตะวันออกของฮอลันดา (Dutch East Indies)
สงครามโลกครั้งที่สองและการประกาศเอกราช
กองทัพญี่ปุ่นได้ยกพลขึ้นบกที่หาดซานูร์ ในปี ค.ศ. 1942 และได้ตั้งกองบัญชาการที่เมืองเด็นปาซาร์ และเมืองสิงคราช และขับไล่ชาวฮอลันดาออกไป เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สองเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 เมื่อฮอลันดาต้องการกลับเข้ามายึดครองบาหลีอีก ขบวนการต่อต้านฮอลันดาเริ่มก่อตั้งขึ้น วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 นายซูการ์โน (Soekarno) ถือโอกาสประกาศเอกราชแก่ดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้การยึดครองของฮอลันดาทั้งหมดและก่อตั้งสาธารณรัฐอินโดนีเซียขึ้น แต่ฝ่ายฮอลันดาไม่รับรอง ขบวนการต่อต้านฮอลันดาในบาหลีชื่อเต็นตรา เกออามันอัน รักยัต (Tentra Keamanan Rakyat) หรือกองกำลังความมั่นคงแห่งประชาชน (People's Security Force) ลุกฮือขึ้นต่อต้านฮอลันดาที่เมืองมาร์กา (Marga) เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 นำโดยอี กุซตี งูระฮ์ ไร (I Gusti Ngurah Rai) โดยเป็นการต่อสู้เพื่อพลีชีพของนักรบหรือปูปูตันอีกครั้ง ในที่สุดฮอลันดาประกาศรับรองเอกราชของอินโดนีเซียเมื่อปีค.ศ.1949 และบาหลีจึงเป็นส่วนหนึ่งของอินโดนีเซียในปัจจุบัน
การปกครอง
หลังจากได้รับเอกราช บาหลีได้รวมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนูซาเติงการา (Nusa Tenggara) จนกระทั่ง ค.ศ. 1958 รัฐบาลกลางได้ประกาศแยกบาหลีออกเป็นจังหวัดหนึ่งของอินโดนีเซีย
พื้นที่จังหวัดบาหลีแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 1 นครหรือโกตา และ 57 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอกลุงกุง (Kabupaten Klungkung)
• อำเภอการังอาเซิม (Kabupaten Karangasem)
• อำเภอกียาญาร์ (Kabupaten Gianyar)
• อำเภอเจิมบรานา (Kabupaten Jembrana)
• อำเภอตาบานัน (Kabupaten Tabanan)
• อำเภอบังลี (Kabupaten Bangli)
• อำเภอบูเลเล็ง (Kabupaten Buleleng)
ประชากร
เชื้อชาติ เป็นชาวบาหลีร้อยละ 89 ที่เหลือเป็นชาวชวาและอื่น ๆ ส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูร้อยละ 93.18, ศาสนาอิสลามร้อยละ 4.79, ศาสนาคริสต์ร้อยละ 1.38, ศาสนาพุทธร้อยละ 0.64
เศรษฐกิจ
ในอดีต สังคมบาหลีเป็นสังคมเกษตรกรรม เป็นแหล่งรายได้สำคัญของจังหวัด จนกระทั่งราวคริสต์ทศวรรษที่ 1970 การท่องเที่ยวเริ่มกลายเป็นแหล่งรายได้สำคัญ จนในปัจจุบันการท่องเที่ยวเป็นแหล่งรายได้เดียวของจังหวัด ซึ่งมากพอที่ทำให้บาหลีกลายเป็นจังหวัดที่มั่งคั่งที่สุดจังหวัดหนึ่งของประเทศ ในปี 2003 เศรษฐกิจของบาหลีคิดเป็นภาคการท่องเที่ยวมากถึง 80% ของกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจของบาหลีซบเซาลงมากจากเหตุก่อการร้ายรุนแรงหลายครั้ง ในช่วงปี 2002 - 2005 หลังเหตุระเบิดในบาหลี พ.ศ. 2545 และ เหตุระเบิดในบาหลี พ.ศ. 2548 บาหลีในปัจจุบันสามารถฟื้นตัวและเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางสำคัญด้านการท่องเที่ยวของโลก
วัฒนธรรม
ส่วนใหญ่ชาวบาหลีได้รับวัฒนธรรมจากอินเดียเป็นอันมาก เช่นศาสนาพราหมณ์-ฮินดู และศาสนาพุทธ รามายณะ ตลอดจนอักษร ภาษา ฯลฯ นั้นล้วนมาจากอินเดีย นำมารวมกับวัฒนธรรมประจำท้องถิ่น และนำใช้อย่างแพร่หลาย
ศาสนาฮินดูแบบบาหลี
บนเกาะบาหลีมีผู้นับถือศาสนาฮินดูเป็นหลัก แตกต่างจากบริเวณอื่นของประเทศที่มีผู้นับถือศาสนาอิสลามเป็นหลัก ศาสนาฮินดูแบบบาหลีได้รับอิทธิพลจากความเชื่อพื้นเมือง วิญญาณนิยม (แอนิมิซึม) และศาสนาพุทธ ความแตกต่างจากศาสนาฮินดูสายหลักที่พบได้ทั่วไปจากอนุทวีปอินเดียคือมีการสักการะผีพื้นเมือง บูชาผีบรรพบุรุษ และเคารพพระโพธิสัตว์ซึ่งเป็นของคติทางศาสนาพุทธ ศาสนาฮินดูแบบบาหลีมีเทพเจ้าสูงสุดพระองค์เดียว คล้ายกับแนวคิดของคริสต์ศาสนา คือเทพอจินไตย ส่วนเทพฮินดูองค์อื่น ๆ และเทพพื้นเมือง ก็ยังคงได้รับการเคารพอย่างทั่วไปเช่นกัน
สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมบาหลี เป็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของชาวบาหลีซึ่งพบได้ทั่วไปบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ที่มีความเก่าแก่หลายศตวรรษ ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมบาหลี โดยเฉพาะศาสนาฮินดูแบบบาหลี แนวคิดจากเกาะชวา และความเชื่อพื้นเมืองของชาวบาหลีดั้งเดิม ตัวอย่างที่สำคัญ เช่น รูมะฮ์อาดัต (บ้านพื้นเมือง) ที่เรียกว่า บ้านพื้นเมืองบาหลี, ปูรา (โบสถ์พราหมณ์แบบบาหลี), บาเล (ศาลา) และ หอเมรู (หอคอยคล้ายเจดีย์) เป็นต้น
สถาปัตยกรรมบาหลีมักยึดตามหลักที่เรียกว่า ไตรแมนเดลา คือการแบ่งอาณาเขตเป็นสามอาณาเขต (แมนเดลา) ลักษณะนี้พบได้ทั่วไปในสถาปัตยกรรมของปูรา แต่ละแมนเดลาจะมีประตูกั้นอาณาเขต ซึ่งแบ่งเป็นสองประเภท ได้แก่ จันดีเบินตาร์ ซึ่งแบ่งแมนเดลาแรกและกลางออกจากกัน และ ปาดูรักซา แบ่งแมนเดลากลางและชั้นในออกจากกัน
ผิวหนังเขียว
ผิวหนังเขียว, อาการเขียว หรือ อาการเขียวคล้ำ (Cyanosis) เป็นการเปลี่ยนสีของผิวหนังหรือเยื่อมิวคัสเป็นสีออกน้ำเงินถึงม่วง เกิดจากเนื้อเยื่อใกล้พื้นผิวของผิวหนังมีความเข้มข้นของออกซิเจนต่ำ ข้อมูลอิงจากงานศึกษาของ Lundsgaard และ Van Slyke ระบุว่า โดยดั้งเดิมแล้วถือส่าจะเกิดเมื่อมีความเข้มข้นมากกว่า 5.0 g/dL ของ ดีออกซีเฮโมโกลบิน ค่านี้มาจากค่าประมาณความเข้มข้นในหลอดเลือดฝอย ซึ่งได้ากค่าเฉลี่ยของการวัดในหลอดเลือดแดงเทียบกับหลอดเลือดดำ เนื่องจากการคาดการณ์การเกิดออกซิเจนต่ำในปัจจุบันมักนำมาจากการวัดก๊าซในหลอดเลือดแดงหรือจากการพัลส์ออกซิเมทรี (pulse oximetry) ซึ่งเป็นไปได้ว่าเป็นค่าประมาณมากเกินจริง เพราะปรากฏหลักฐานที่แสดงว่าระดับดีออกซีเฮโมโกลบินที่ 2.0 g/dL สามารถเกิดผิวเขียวได้
ชื่อในภาษาอังกฤษ cyanosis แปลตรงตัวว่า "โรคสีน้ำเงิน" หรือ "อาการน้ำเงิน" มาจากชื่อของสีฟ้า (cyan) ซึ่งมาจากคำภาษากรีกที่แปลง่าสีน้ำเงิน (cyanós (κυανός))
ปราปต์
ชัยรัตน์ พิพิธพัฒนาปราปต์ (เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2529) เป็นนักเขียนชาวไทย ใช้นามปากกาว่า ปราปต์ มีผลงานด้านการเขียนนวนิยาย เช่น กาหลมหรทึก ซึ่งได้รับรางวัลยอดเยี่ยมนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2557 ยังได้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางช่องวัน ยังมีผลงานประพันธ์เรื่อง นิราศมหรรณพเข้ารอบชอร์ตลิสต์การประกวดรางวัลซีไรต์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความแตกต่างของมนุษย์ผ่านตัวละครที่ติดเอชไอวี เด็กหูหนวกแต่กำเนิดและโฮโมเซ็กซ์ชวล
ประวัติ
ชัยรัตน์ พิพิธพัฒนาปราปต์ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่ โรงเรียนเปี่ยมสุวรรณวิทยา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนมัธยมสาธิตสถาบันราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก ระดับอุดมศึกษาที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี สาขา บริหารอุตสาหการและการปฏิบัติการ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ผลงาน
ผลงานในช่วงต้นของปราปต์นั้นเผยแพร่ลงในเว็บไซต์ต่าง ๆ เช่น Dek-d.com ถนนนักเขียนในพันทิป ได้รับการตีพิมพ์รวมเล่มทั้งหมด 4 เรื่อง (รักต้องปล้ำ - สาวป่วนก๊วนเฟรชชี่) หลังจากนั้น เนื่องจากตลาดหนังสือนวนิยายไทยจากงานเขียนออนไลน์เริ่มหดตัวลง และเน้นไปทางงานแนวแฟนตาซีและบทประพันธ์อีโรติก ปราปต์จึงไม่ได้รับการตีพิมพ์อีกเลย และใช้เวลานั้นพัฒนางานเขียนไปในแนวทางต่าง ๆ โดยยังคงเผยแพร่ลงในเว็บไซต์ต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง กระทั่งเกือบสิบปีต่อมา เนื่องจากอยากมีผลงานรวมพิมพ์เป็นเล่มอีกครั้ง จึงตัดสินใจลองส่งผลงานเข้าประกวดรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดปี 2557 เป็นครั้งแรก หลังจากได้รับรางวัลชนะเลิศและพ่วงท้ายรางวัลอื่น ๆ มาจนได้เข้ารอบชอร์ตลิสต์รางวัลซีไรต์ในปี 2558
มะโย่ง
มะโย่ง หรือ เมาะโย่ง (Mak Yong, مق يوڠ) เป็นการแสดงพื้นบ้านของชาวไทยเชื้อสายมลายูในแถบสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ ซึ่งได้แก่ จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส และบางส่วนของจังหวัดสงขลา นอกจากนี้ยังมีการแสดงมะโย่งใน รัฐกลันตัน รัฐตรังกานู รัฐเกอดะฮ์ และรัฐปะลิส ในประเทศมาเลเซีย และหมู่เกาะริเยา ในประเทศอินโดนีเซีย โดยการแสดงมะโย่ง เป็นศิลปะการร่ายรำที่ผสมผสานทางพิธีกรรม ความเชื่อ การละคร นาฏศิลป์ และดนตรีเข้าด้วยกัน ปัจจุบันการแสดงมะโย่งกำลังขาดผู้สืบทอด ในมาเลเซียมะโย่งเป็นการแสดงที่ถูกห้ามโดยพรรคอิสลามแห่งมาเลเซีย เพราะความที่แฝงความเชื่องของลัทธิวิญญาณนิยม (animism) และรากเหง้าความเชื่อฮินดู-พุทธดั้งเดิมของชาวมลายู ก่อนที่จะเปลี่ยนไปนับถืออิสลาม นอกจากนี้การเข้ามาของสื่อวิทยุโทรทัศน์ก็ทำให้การแสดงมะโย่งหมดความสำคัญลงไป อย่างไรก็ตามประเทศไทยได้เล็งเห็นความสำคัญของการแสดงมะโย่งในฐานะศิลปะพื้นบ้านของชาวไทยมลายู ทางมหาวิทยาลัยราชภัฎยะลาจึงได้มีการฟื้นฟู และให้นักศึกษาได้ศึกษาและค้นหาความรู้และค้นหาความรู้ เพื่อนำมาปฏิบัติจริง โดย มะโย่ง หรือ เมาะโย่ง มีลีลาคล้ายคลึงกับมโนราห์มาก  แสดงเพื่อความบันเทิง และเพื่อใช้แก้บนหรือสะเดาะเคราะห์
ในปี ค.ศ. 2005, องค์กรยูเนสโกประกาศรับรองให้มะโย่งเป็น "หนึ่งในศิลปะชั้นเอกในทางมุขปาถะ และสมบัติที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ"
ประวัติ
ความเป็นมาของมะโย่งนั้นคงได้รับการถ่ายทอดวิธีการเล่นจาก แหล่งเดียวกันกับละครรำของไทย ซึ่งสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ กล่าวว่า “ละครรำไทยมี 3 อย่าง ละครชาตรีหรือมโนห์รา 1 ละครใน 1 ละครนอก 1 ไทยได้รับมาจากอินเดียเช่นเดียวกับพม่า ละครพม่าที่เล่นกันในพื้นเมือง (ปี พ.ศ. 2434) กระบวน การเล่นเป็นอย่างเดียวกับละคร (มโนรา) ชาตรีของไทยเรา คือ ตัวละครมีแต่นายโรง 1 นางตัว 1 จำอวดตัว 1 ตัวละครขับร้องเอง มีลูกคู่และปี่พาทย์รับ”  ที่รัฐเกรละทางตอนใต้ของประเทศอินเดียยังมีการแสดงละครเร่อยู่แบบหนึ่งมีชื่อเรียกว่า ยาตรี หรือ ชาตรี ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นต้นกำเนิดของโนราและมะโย่ง โดยสำหรับในประเทศไทย เรื่องราวเกี่ยวกับมะโย่ง โดยเชื่อว่าต้นกำเนิดของมะโย่งอยู่ที่ปัตตานี โดยมีข้อสันนิษฐานแตกต่างกันไป ดังนี้
อย่างไรก็ตาม การแสดงมะโย่งได้ปรากฏเป็นหลักฐานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2155 ความว่า “เมื่อปี 2155 ชาวยุโรปคนหนึ่งชื่อ ปีเตอร์ ฟลอเรส ได้รับเชิญจากนางพญาตานี หรือเจ้าเมืองปัตตานีสมัยนั้นให้ไปร่วมเป็น เกียรติในงานเลี้ยงต้อนรับสุลต่านรัฐปาหัง งานดังกล่าวปีเตอร์เล่าว่า มีการละเล่นอย่างหนึ่ง ลักษณะการแสดงคล้ายนาฏศิลป์ชวา ผู้แสดงแต่งกายแปลกน่าดูมาก ศิลปะดังกล่าวคงหมายถึงมะโย่ง ซึ่งส่วนใหญ่จัดแสดงในงานเพื่อให้อาคันตุกะ ได้ชม”
ตัวละคร
ผู้แสดงมะโย่งคณะหนึ่งมีประมาณ 20-30 คน เป็นลูกคู่เล่นดนตรี 5-7 คน นอกนั้นเป็นผู้แสดงและเป็นผู้ช่วยผู้แสดงบ้าง ผู้แสดงหรือตัวละครสำคัญมีอยู่ 4 ตัวคือ
เวลาที่ใช้แสดง
เมาะโย่งเป็นละครของชาวไทยมุสลิมภาคใต้นิยมกันมากในอดีตจัดแสดงเมื่อมีงานมงคลต่างๆ ของชาวพื้นเมืองเช่น งานมงคลสมรส (มาแกปูโละ) เข้าสุนัต (มะโซะยาวี) เมาลิด ฮารีรายอ การแก้บน (บายากาโอล) การสะเดาะเคราะห์ และพิธีกรรมบูชาขวัญข้าว (ปูยอมือแน) หรือบางครั้งแม้ไม่มีงานบุญก็อาจจะหามาเล่นเพื่อความบันเทิงในหมู่บ้านก็ได้ หรือตามที่เจ้างานรับไปแสดง ปกติแสดงในเวลากลางคืนโดยเริ่มแสดงราว 19 นาฬิกา เลิกเวลาประมาณ 1 นาฬิกา
โรงแสดง
โรงหรือเวทีแสดง (ปาฆง) ปัจจุบันโรงมะโย่งปลูกยกพื้นเตี้ยๆเป็นเพิงหมาแหงน (บาไล) ยกพื้นสูงประมาณ 1 เมตร กว้าง 5-6 เมตร ยาว 8 -10 เมตร จากท้ายโรงประมาณ 1-2 เมตร จะกั้นฝา 3 ด้าน คือ ด้านท้ายกับด้านข้างทั้งสอง ด้านหน้าใช้ฉากปิดกั้นให้มีช่องออกหน้าโรงได้ เนื้อที่ด้านท้ายโรงใช้เป็นที่แต่งกายเก็บของและพักผ่อนนอนหลับ ด้านหน้าโรงเป็นโล่งทั้ง 3 ด้าน จากพื้นถึงหลังคาด้านหน้าสูงประมาณ 3.5 เมตร ชายหลังด้านหน้านี้จะมีระบายป้ายชื่อคณะอย่างโรงลิเกหรือโนรา ส่วนใต้ถุนโรงใช้เป็นที่พักหลับนอนไปด้วย
การแต่งกาย
ตัวพระนุ่งกางเกงคล้ายสนับเพลา แบบเดียวกับโนรา มีผ้าโสร่งนุ่งทับบน สูงเลยเข่าขึ้นมาเล็กน้อย ศีรษะโพกผ้าสาปูตางัน สวมเสื้อแขนสั้นรัดรูป นิยมใช้ผ้าแพรสีหรือผ้ากำมะหยี่เป็นพื้น เหน็บกริชไว้ข้างสะเอว มือถือมัดหวาย ส่วนตัวนางนุ่งผ้าปาเต๊ะ ลวดลายหลากสี สวมเสื้อกะบายอแขนยาว ใช้ผ้าสีดอกดวงเด่นๆ และมีผ้าสไบคล้องคอห้อยชายลงมาข้างแขน ผมเกล้ามวย มีดอกไม้ทัดหูและสอดแซมผม ส่วนตัวตลก หรือ พราน นุ่งโสร่งไม่สวมเสื้อ ใช้ผ้าขาวม้าคาดท้องและพาดบ่า มีมีด (ปีซาโกล้ด) เหน็บสะเอว สวมหน้ากากหรือตอแปง ส่วนตัวพี่เลี้ยง นางกำนัล นุ่งผ้าปาเต๊ะ สวมเสื้อกะบายอแขนยาวเป็นผ้าธรรมดา === เครื่องดนตรี === เครื่องดนตรีของมะโย่งนั้นมีกลองแขกหรือกลองมลายู 2 ใบ ฆ้องใหญ่ (ตาเวาะ)เสียงทุ้มและแหลมอย่างละใบ ซองา (รือบะ) สำหรับสีคลอเสียงร้องของเมาะโย่ง 1 คัน ปี่ (ซูนู) 1 เลา บางคณะมีเครื่องคนตรีอีก 2 ชนิด คือ กรับ (กอเลาะ) และท่อนไม้ไผ่ยาวประมาณ 16-18 นิ้ว (จือเระ) ใช้ตี
ธรรมเนียมการแสดง
ก่อนเริ่มแสดงจะมีพิธีเบิกโรง เรียกว่า บูกอปาฆง มะโย่งแต่ละคณะจะมี บอมอ หรือ หมอ ประจำอย่างน้อยคณะละ 1 คน บอมอเป็นผู้ทรงคุณวุฒิทางไสยศาสตร์ไว้ป้องกันและแก้เวทมนตร์คาถาที่คู่ต่อสู้ส่งมาทำลายเวลาเล่นประชันโรง และไว้ทำพิธีไหว้ครูบูชาเทพาอารักษ์
วันแรกของการแสดง ผู้จัดงานต้องจัดเครื่องบัตรพลี มีหมาก พลู บุหรี่ ด้ายดิบ ข้าวสาร กำยาน น้ำ เทียน และกล้วยตานี พร้อมด้วยเงินค่ากำนัลจำนวน 30 บาท มามอบให้นายโรงมะโย่งเพื่อทำพิธีเบิกโรง พิธีเริ่มด้วยผู้แสดงและคนเล่นดนตรีเข้ามานั่งล้อมกันเป็นวงกลม หมอผู้ทำพิธีนั่งกลางวงหันหน้าไปทางทิศตะวันออก หยิบผงกำยานพโรยลงในภาชนะที่บรรจุถ่านไฟซึ่งกำลังคุอยู่จนกลิ่นและควันกำยานพุ่งขึ้น หมอยกภาชนะที่บรรจุเครื่องบัตรพลีเวียนไปรอบๆ เปลวควัน 3 รอบ แล้วกล่าวคาถาบวงสรวงพระภูมิเทวา จบแล้วจุดเทียนนำไปติดที่เสาโรงด้านทิศตะวันออกและเสากลางโรง ตลอดถึงเครื่องประโคมอื่นๆ เฉพาะซอและฆ้อง นอกจากติดเทียนบูชาแล้ว จะต้องนำกล้วยตานีไปเซ่นบวงสรวงด้วย มะโย่งถือว่าซอและฆ้องเป็นหลัก เป็นประธานของดนตรี จากนั้นก็บรรเลงเพลงโหมโรง
เสร็จจากเบิกโรง คนซอจะออกมานั่งกลางเวที ตัวพระ ตัวนาง และพี่เลี้ยง นั่งเป็นแถวครึ่งวงกลมหันหน้าเข้าหาคนซอ และขับร้องคลอกับเสียงซอ แล้วลุกขึ้นเดินร่ายรำและร้องเพลงไปรอบๆ เวที ทำนองการรำเบิกโรง หลังจากนั้นตัวละครก็จะกลับไปนั่งรอคอยบทบาทที่ตนจะต้องแสดงอยู่ข้างขอบเวที คงเหลือแต่ตัวมะโย่งยืนขับร้องและเจรจาแนะนำตัวให้ผู้ชมทราบว่าเป็นผู้ใด อยู่ทีไหน กำลังจะทำอะไรในท้องเรื่อง จากนั้นตัวมะโย่งเรียกตัวตลกหรือเสนาให้ออกมา แล้วพูดจาเรื่อยเปื่อยไปด้วยถ้อยคำที่ขบขัน จากนั้นก็แสดงนิยายที่ได้เตรียมมา
เรื่องที่ทำการแสดง
เรื่องที่มะโย่งนิยมแสดง มักเป็นนิยายเก่าแก่ เกี่ยวกับความรักของชายหนุ่ม-หญิงสาว เช่น รายอมูดอ ลือแมะ, รอยอ ซันแซนา, รายอดอละเวง, รายอมูดอ ปีแน, มาโวะ แดวอ ปีเจ, รายอ กอแน, แดแว มูดอ, อาเนาะรายอ กันตัง, บงซู สตี, กาเด็ง บูเวาะ ตีฆัง, ปุตรีตีมุง เป็นต้น
อ่านเพิ่ม
The Basics of Kelantan Drums in Mak Yong by Yap Eng Sim
ซานตาเฟ (ประเทศอาร์เจนตินา)
ซานตาเฟเดลาเบรากรุซ (Santa Fe de la Vera Cruz) หรือที่นิยมเรียกว่า ซานตาเฟ เป็นเมืองหลวงของรัฐซานตาเฟ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินา ใกล้กับจุดบรรจบของแม่น้ำปารานาและซาลาโด
NG ไลฟ์
NG ไลฟ์ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนววัยรุ่นผู้หญิง ที่เขียนโดย มิซึโฮะ คุซานางิ ซึ่งเคยสร้างผลงานเป็นที่รู้จักมาก่อนอย่างเรื่อง Game X Rush, คู่กัดต่างภพ และ แก๊งป่วนกวนโรงเรียน
NG ไลฟ์ ได้รับการตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นในนิตยสารฮานะโตะยูเมะโดยสำนักพิมพ์Hakusensha ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 จนถึงปัจจุบัน
เนื้อเรื่อง
ซาเอกิ เคย์ได ก็เหมือนกับนักเรียนมัธยมคนอื่นๆ เว้นเพียงแต่ว่าชาติก่อนของเขาคือซิริกส์ ชายที่อาศัยอยู่ในเมืองปอมเปอี จนกระทั่งเมืองถูกทำลาย เคย์ไดไม่ใช่เพียงคนเดียวที่เป็นผู้เกี่ยวข้องในชาติก่อน แต่เป็นเพียงคนเดียวที่จำชาติก่อนได้ ในชาติก่อนนั้นซิริกส์มีเพื่อนชายชื่อโรเลอุส และภรรยาชื่อเซเลน่า แต่พอมาเกิดใหม่เป็นเคย์ได เขากลับพบว่าโรเลอุสเพื่อนของเขากลับมาเกิดเป็นผู้หญิงชื่อ เซริซาว่า และภรรยาสุดรักที่ต้องตายจากกันไปกลับมาเกิดเป็นผู้ชายชื่อ ยูมะด้วย! แถมเซริซาว่ายังแอบชอบเคย์ไดและยูมะก็ชอบเซริซาว่าซะด้วย เคย์ไดจะทำยังไงกับความสัมพันธ์พวกนี้ดี เมื่อเขายังเห็นยูมะเป็นเซเลน่าอยู่ แต่เริ่มใจเต้นกับเซริซาว่าไปด้วย
ชาร์ล อึนซอกบียา
ชาร์ล อึนซอกบียา (Charles N'Zogbia) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาในพรีเมียร์ลีก ในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุก
หอหลวง
หอหลวง คือหอหนังสือหลวง ตั้งอยู่ภายในพระบรมมหาราชวังโดยมีหออาลักษณ์ตั้งอยู่ใกล้กัน หอหลวงเป็นสถานที่เก็บ รักษาเอกสารราชการในสมัยโบราณ ได้แก่ ต้นฉบับตัวเขียนที่เป็นตำรา กฎหมาย จดหมายเหตุ พงศาวดาร และวรรณคดีต่าง ๆ โดยมีเจ้าพนักงานดูแลรักษาดูแลรักษา ทั้งงานด้านเอกสาร ภาษา และหนังสือ เอกสารที่เก็บอยู่ที่หอหลวงจึงเรียกว่า หนังสือหอหลวง
อุมเบร์โต อัลบาเรซ
อุมเบร์โต อัลบาเรซ (Humberto Álvarez; 13 มิถุนายน ค.ศ. 1929 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 2019) เป็นนักฟุตบอลจากประเทศโคลอมเบีย เคยเล่นให้กับสโมสรอัตเลติโกนาซิโอนัล เขาชนะเลิศการแข่งขันกัมเปโอนาโตโปรเฟซิโอนัล 1954 กับสโมสรนี้
เลนินวอคเตียเบร
เลนินวอคเตียเบร (Ленин в Октябре) เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและอัตชีวประวัติของสหภาพโซเวียตในปี 1937 กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ และ ดมีตรี วาซีเยฟ นำแสดงโดย Boris Shchukin, Nikolai Okhlopkov และ Vasili Vanin และเป็นภาพยนตร์ตัวอย่างของผลงานแนวสัจนิยมสังคมนิยมโฆษณาชวนเชื่อโดยโกซคีโน ที่ผลิดโดยสตูดิโอภาพยนตร์มอสฟิล์ม โดยเล่าเกี่ยวกับชีวิตของวลาดีมีร์ เลนิน ในช่วงการปฏิวัติเดือนตุลาคม โจเซฟ สตาลิน ได้รับบทที่โดดเด่นกว่าในภาพยนตร์มากกว่าที่สตาลินมีบทบาทในชีวิตจริงในช่วงเวลานั้น หลังจากที่สตาลินเสียชีวิตฉากทั้งหมดของสตาลินถูกตัตออกจากภาพยนตร์เรื่องนี้ เพื่อออกภาพยนตร์เรื่องนี้ใหม่ในปี 1958
ไบรอัน ที. เดลานีย์
'''ไบรอัน ที. เดลานีย์' (Brian T. Delaney) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ให้เสียงชายผู้รอดชีวิตคนเดียวในเรื่อง ฟอลเอ้าท์ 4 และมาสเตอร์แมนทิสในเกม กังฟูแพนด้า''
ไคลเนอไชเด็ค
ไคลเนอไชเด็ค (Kleine Scheidegg) เป็นช่องเขาของเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,061 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล เป็นช่องเขาที่อยู่ระหว่างเขาเลาเบอร์ฮอร์นกับเขาไอเกอร์ ช่องเขาแห่งนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้โดยรถยนต์ สามารถเข้าถึงได้โดยการเดินเท้าและทางรถไฟเว็งเงิร์นอัลพ์เท่านั้น ซึ่งเชื่อมหมู่บ้านกรินเดิลวัลท์เข้ากับหมู่บ้านเลาเทอร์บรุนเนิน โดยในฤดูหนาว ช่องเขาไคลเนอไชเด็คจะกลายเป็นจุดศูนย์กลางของการเล่นสกีในแถบนี้ ซึ่งครอบคลุมไปถึงหมู่บ้านกรินเดิลวัลท์และเว็งเงิน นอกจากนี้ ยุงเฟรา-มาราท็อน ซึ่งจัดขึ้นในเดือนกันยายนของทุกปี ยังมีจุดสิ้นสุดที่ไคลเนอไชเด็ค
เตียวฬ่อ
เตียวฬ่อ (เสียชีวิต ค.ศ. 216) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง หลู่ ชื่อรอง กงฉี  เป็นนักการเมือง ผู้นำลัทธิ และขุนศึกที่มีชีวิตช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นผู้นำรุ่นที่สามของนิกายเทียนซูเต้า นิกายหนึ่งของลัทธิเต๋า เตียวฬ่อเป็นผู้ปกครองรัฐในฮันต๋ง ซึ่งตั้งชื่อใหม่ว่าฮานเหลง (漢寧 ฮั่นหนิง) จนกระทั่งในปี ค.ศ. 215 เตียวฬ่อยอมสวามิภักดิ์ต่อโจโฉ ได้รับราชการกับโจโฉจนกระทั่งเสียชีวิตในอีกหนึ่งปีต่อมา
ขุนศึกแห่งฮันต๋ง
หลังการเสียชีวิตของจาง เหิง (张衡) บิดาของเตียวฬ่อ เตียวฬ่อได้สืบทอดอำนาจของนิกายเทียนซูเต้า และกลายเป็นผู้นำรุ่นที่สาม (ผู้นำคนแรกคือเตียวเหลง (จาง เต้าหลิง) ผู้เป็นปู่ของเตียวฬ่อ) ศาสนานี้ได้รับการกราบไหว้นับถือมากมายในเอ๊กจิ๋ว(ครอบคลุมมณฑลเสฉวนและฉงชิ่งในปัจจุบัน) แต่เมื่อเตียวฬ่อได้เข้าควบคุมศาสนาก็ถูกท้าทายในพื้นที่โดยศาสนาแชมันที่นำโดยจาง ซิ่ว (張脩, ซึ่งไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเตียวฬ่อ)
ด้วยภูมิหลังนี้ ทั้งเตียวฬ่อและจาง ซิ่วได้รับคำสั่งอย่างกระทันหันจากเล่าเอี๋ยนให้ร่วมมือกันโจมตีซู กู้ (蘇固) เจ้าเมืองฮันต๋งซึ่งราชวงศ์ฮั่นได้แต่งตั้งและเข้ายึดดินแดนของเขา อย่างไรก็ตาม ด้วยการวางแผนอุบายของเขาเอง เตียวฬ่อได้สังหารจาง ซิ่วและเข้าควบคุมกองกำลังทหารและผู้ติดตามสาวกของเขาก่อนที่เขาจะออกไปสู้ศึกกับฮันต๋ง เขาสามารถเอาชนะซู กู้ได้สำเร็จและเข้าควบคุมฮันต๋ง ได้เปลี่ยนชื่อภูมิภาคแห่งนี้ว่าฮานเหลง (ฮั่นหนิง) ซึ่งปกครองโดยหลักคำสอนของศาสนาของเขา เป็นที่น่าสังเกตว่า แม้ว่าเขาจะทำตามคำสั่งของเล่าเอี๋ยนเพียงแต่ในนาม แต่เมื่อเล่าเจี้ยงขึ้นมาแทนที่ในอีกหลายปีต่อมา เตียวฬ่อปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่งของเล่าเจี้ยงเป็นเหตุทำให้เล่าเจี้ยงสั่งประหารชีวิตมารดาของเตียวฬ่อ น้องชาย และสมาชิกในครอบครัวอีกหลายคน