cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยเมน
มหาวิทยาลัยเมน (University of Maine) ชื่อย่อว่า UMaine เป็นมหาวิทยาลัยรัฐประเภทศูนย์วิจัยที่ตั้งอยู่ที่เมืองโอโรโน, เมนในรัฐเมนในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยเมนก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1865 เป็น "land grant college" และเป็นมหาวิทยาลัยหลักของ เครือมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเมน (University of Maine System)
มหาวิทยาลัยเมนเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเมนที่มีนิสิตราว 12,000 คน โดยเปิดสอนระดับปริญญาตรี โท เอก ในหลายสาขา และได้รับการจัดให้เป็นมหาวิทยาลัยประเภทศูนย์วิจัยโดยระบบการจัดประเภทของสถาบันอุดมศึกษาคาร์เนกี (Carnegie Classification of Institutions of Higher Education)
ลีโอนูรีน
ลีโอนูรีน  (Leonurine) เป็นสารเคมีที่แยกได้จากพืชในแอฟริกาใต้ ได้แก่ Leonotis leonurus  สารนี้ในรูปของอัลคาลอยด์แบบpsychoactive พบในฉัตรพระอินทร์ Leonotis artemisia, Leonurus cardiaca และพืชอีกหลายชนิดในวงศ์ Lamiaceae ลีโอนูรีนสกัดได้ง่ายด้วยน้ำและจากน้ำมันหอมระเหยของกัญชาเทศ
ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ
ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ (coilgun) (หรือ ปืนเกาส์ มีความเกี่ยวข้องกับ คาร์ล ฟรีดริช เกาส์ ผู้ที่ได้คิดค้นกำหนดรายละเอียดทางคณิตศาสตร์ของผลลัพธ์เกี่ยวกับแม่เหล็กที่ใช้โดยเครื่องเร่งแม่เหล็ก) เป็นชนิดของเครื่องเร่งวัตถุที่ใช้เป็นลูกปืน (projectile) ที่ประกอบไปด้วยหนึ่งขดลวดตัวนำไฟฟ้าหรือมากกว่านั้นเพื่อใช้เป็นแหล่งกำเนิดพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าในการกำหนดค่าของมอเตอร์เชิงเส้นเพื่อที่จะช่วยในการเร่งความเร็วกระสุนปืนที่ทำจากสารเฟอร์โรแม็กเนติค (ferromagnetic) หรือเรียกว่าการเหนี่ยวนำทางแม่เหล็กไฟฟ้า ให้เคลื่อนที่ออกไปจากปากกระบอกปืนด้วยความเร็วสูง  ในเกือบทุกการกำหนดค่าของปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำนี้, ขดลวดและกระบอกปืนจะถูกจัดเรียงบนแกนร่วมอันเดียวกัน
ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ หรือ คอยล์กัน (Coilguns) โดยทั่วไปประกอบด้วยหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งขดลวดที่ถูกพันจัดเรียงไปตามแนวความยาวผิวนอกของตัวถังที่เป็นตัวกระบอกปืนดังนั้นเส้นทางของลูกกระสุนจึงถูกเร่งความเร็วให้อยู่ไปตามแกนกลางของขดลวด ขดลวดจะถูกเปิดและปิดสวิตช์ให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านไปและหยุดไหลผ่านในลำดับเวลาอย่างแม่นยำ, ทำให้ลูกกระสุนจะถูกเร่งตัวได้อย่างรวดเร็วไปตามช่องในกระบอกปืนด้วยอำนาจจากแรงแม่เหล็ก  คอยล์กัน แตกต่างจาก ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบรางคู่ขนาน หรือ เรวกัน (Railguns) ตรงที่ทิศทางของการเร่งความเร็วในเรวกัน อยู่ที่มุมขวากับแกนกลางของลูปกระแส หรือ วงปิดของการไหลเวียนของกระแส ที่เกิดจากการนำกระแสของตัวราง
ประวัติ
ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ ที่สามารถใช้งานได้เป็นครั้งแรกได้รับการพัฒนาและจดสิทธิบัตรโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวนอร์เวย์ชื่อ คริสเชน เบิร์คแลนด์ (Kristian Birkeland) ในปี ค.ศ. 1904
ในปี ค.ศ. 1933, นักประดิษฐ์ชาวอเมริกันในรัฐเท็กซัสชื่อ เวอร์เจิล ริกสบี (Virgil Rigsby) ได้พัฒนาปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำแบบตั้งอยู่ประจำที่ขึ้นซึ่งมันถูกออกแบบมาให้ใช้ได้เหมือนกับปืนกล มันถูกขับเคลื่อนโดยมอเตอร์ไฟฟ้าขนาดใหญ่และเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
ลำดับการดำเนินการ
ในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ ลำดับการดำเนินการเป็นกฎใช้จัดลำดับการคิดคำนวณเครื่องหมายทางคณิตศาสตร์ในนิพจน์หรือสมการที่มีความกำกวมก่อนหลัง
เป็นที่ตกลงกันโดยนักคณิตศาสตร์ทั่วโลกว่าลำดับของการดำเนินการต้องเป็นความเข้าใจที่ตรงกัน เพื่อให้การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่มีการดำเนินการมากกว่าหนึ่งครั้งเป็นไปอย่างถูกต้อง ไม่เช่นนั้นคำตอบที่ได้จะผิดเพี้ยนไป
กฎพื้นฐาน
การดำเนินการทางคณิตศาสตร์ต้องดำเนินการตามลำดับหัวข้อดังต่อไปนี้ในนิพจน์คณิตศาสตร์ จากซ้ายไปขวา
ลำดับการดำเนินการ หรือวิธีการดำเนินการทางคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และภาษาโปรแกรมทางคอมพิวเตอร์ แสดงดังนี้ คือ
วงเล็บและเลขยกกำลัง
เมื่อพบวงเล็บหรือเลขยกกำลังในนิพจน์ ให้ดำเนินการคำนวณนิพจน์ย่อยที่อยู่ในวงเล็บหรือคำนวณเลขยกกำลังก่อน
ตัวอย่าง:
การคูณและการหาร
คำนวณผลคูณและผลหารในนิพจน์ พึงระวังว่าการคูณไม่ได้จำเป็นต้องทำก่อนการหาร การดำเนินการที่ถูกต้องเมื่อพบเครื่องหมายคูณและเครื่องหมายหารต่อเนื่องกันคือต้องทำจากซ้ายไปขวาเสมอ
ตัวอย่าง : 5 * 4 - 9 / 3
การบวกและการลบ
ลำดับสุดท้ายคือการบวกและการลบ เช่นเดียวกับการคูณและการหาร การบวกและการลบทำจากซ้ายไปขวาเสมอ
เรดิโอเฮด
เรดิโอเฮด (Radiohead) เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1985 ที่อาบิงดัน เทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ประกอบด้วยสมาชิก ทอม ยอร์ก (ร้องนำ กีตาร์ เปียโน คีย์บอร์ด), สองพี่น้อง จอนนี กรีนวูด (กีตาร์นำ คีย์บอร์ด และอื่น ๆ) และโคลิน กรีนวูด (เบส), เอ็ด โอ'บรีน (กีตาร์ ร้องประสาน), และฟิลิป เซลเวย์ (กลอง เพอร์คัชชัน) เรดิโอเฮดออกสตูดิโออัลบั้มมาแล้ว 9 ชุด และมียอดขาย 23 ล้านชุด
หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอีเอ็มไอในปี ค.ศ. 1991 เรดิโอเฮดได้ออกซิงเกิลแรก "ครีป" ในปี ค.ศ. 1992 ถึงแม้จะไม่ประสบความสำเร็จตั้งแต่ช่วงแรก แต่ก็สามารถสร้างความนิยมในเวลาต่อมาในการขายใหม่ในปีถัดมาหลังจากที่ออกอัลบั้มแรก พาโบลฮันนีย์ (ค.ศ. 1993) ความนิยมของเรดิโอเฮดในสหราชอาณาจักรเพิ่มขึ้นหลังจากออกอัลบั้มชุดที่สอง เดอะเบนส์ (ค.ศ. 1995) วงได้รับเสียงวิจารณ์ในทางที่ดีจากแฟนเพลง อัลบั้มชุดที่สาม โอเคคอมพิวเตอร์ (ค.ศ. 1997) เรดิโอเฮดก็ยิ่งมีชื่อเสียงไปทั่วโลก อัลบั้มนี้มีการผลิตที่ซับซ้อนและมีเนื้อหาเกี่ยวกับความแปลกแยกทางสังคม ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานเพลงที่สำคัญในยุค 1990 และเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ดีที่สุดในบรรดาดนตรีสมัยนิยม อัลบั้ม คิดเอ (ค.ศ. 2000) และ Amnesiac (ค.ศ. 2001) บันทึกเสียงพร้อมกัน ทั้งสองอัลบั้มมีแนวเพลงที่เปลี่ยนไปอย่างมาก โดยผสมผสานอิทธิพลจากดนตรีแนวทดลอง ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ดนตรีคลาสสิกศตวรรษที่ 20 เคราต์ร็อก และแจ๊ส ถึงแม้ว่า คิดเอ จะได้รับคำวิจารณ์และแบ่งกลุ่มผู้ฟังถูกออกไป แต่ก็ได้รับการขนานนามว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดในทศวรรษโดย โรลลิงสโตน พิตช์ฟอร์ก และเดอะไทมส์
หลังจากนั้นเรดิโอเฮดออกจากสังกัดเพลงอีเอ็มไอ และออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 7 In Rainbows (2007) ผ่านทางเว็บไซต์ให้ดาวน์โหลด
เซยาตอ
เซยาตอ (ဇေယျာသော် ; อักษรโรมัน: Zayar Thaw หรือ Zeya Thaw) หรือชื่ออื่น อู้ พโย เซยาตอ (อักษรโรมัน: U Phyo Zayar Thaw, 26 มีนาคม 1981 – 23 กรกฎาคม 2022) was เป็นนักการเมืองและศิลปินฮิปฮอปชาวพม่าผู้ถูกจับกุมจากเนื้อเพลงที่มีเนื้อหาต่อต้านรัฐบาล แอมเนสตี้อินเทอร์เนชั่นนอลระบุว่าเขาเป็ยนักโทษจากความคิด เขาเป็นสมาชิกของสภาสามัญชนและได้รับการเลือกตั้งเข้ารับตำแหน่งพร้อมสมัยของอองซานซูจีเมื่อ 1 เมษายน 2012
ในเดือนพฤศจิกายน 2021 เขาถูกจับกุมโดยคณะรัฐประหารและถูกตัดสินประหารชีวิตในเดือนมกราคม 2022 ในเดือนมิถุนายน 2022 คณะรัฐประหารประกาศว่าเขาจะต้องโดนประหารชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในวันที่ 23 กรกฎาคม 2022 เขาและนักเคลื่อนไหวประชาธิปไตยอีกสามคน (ในจำนวนนี้คือ จอมี่นยุ) ถูกประหารชีวิต
อาชีพทางดนตรี
ในปี 2000 วงดนตรีอาซิดของเขาได้ปล่อยอัลบัมฮิปฮอปแรกของประเทศพม่า ถึงแม้ว่าหลายคนในอุตสาหกรรมดนตรีพม่าจะเดาว่าอัลบัมนี้จะล้มเหลว แต่อัลบัม Beginning ก็คงอยู่ที่อันดับหนึ่งในชาร์ตของพม่าเป็นเวลากว่าสองเดือน ผู้สื่อข่าวของ Democratic Voice of Burma บรรยายดนตรีของเขาว่าเป็นการผสมผสาน "รูปแบบสู้รบและโกรธเกรี้ยว เข้ากับบทกวีพื้นถิ่นอันสุนทรีย์" องค์ประกอบ (repertoire) ของวงยังได้รับการกล่าวขานว่ามี "การโจมตีระบอบ[เผด็จการ]ที่คุลมไว้อยู่บาง ๆ" The Independent ระบุว่าเนื้อเพลง "หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะกล่าวถึงความยากลำบากของชีวิตในพม่า" ซึ่งทำให้ศิลปินต้อง "อยู่ในพื้นที่ที่อันตราย"
สัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์
ในอดีตสัญลักษณ์เหล่านี้เคยใช้งานอย่างแพร่หลายจากนักดาราศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญ นักดาราศาสตร์มือสมัครเล่น นักเล่นแร่แปรธาตุ และโหราจารย์ แม้ว่าในกาลานุกรมและสิ่งพิมพ์ทางโหราศาสตร์จะยังคงใช้สัญลักษณ์กันโดยทั่วไป สัญลักษณ์เหล่านี้ปรากฏในงานวิจัยตีพิมพ์และตำราเกี่ยวกับดาราศาสตร์ค่อนข้างไม่บ่อยนัก ยกเว้นบางสัญลักษณ์ เช่น ดวงอาทิตย์และโลกที่ปรากฏในค่าคงที่ทางดาราศาสตร์ และสัญลักษณ์จักรราศีที่ใช้แทนอายันกับวิษุวัต
ยูนิโคดได้ลงรหัสสัญลักษณ์หลายแบบ ส่วนใหญ่อยู่ในช่องสัญลักษณ์จิปาถะ สัญลักษณ์และลูกศรจิปาถะ, สัญลักษณ์และตัวหนังสือภาพจิปาถะ และบล็อกสัญลักษณ์เกี่ยวกับการเล่นแร่แปรธาตุ
สัญลักษณ์สำหรับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์
การใช้งานสัญลักษณ์ทางดาราศาสตร์สำหรับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ รูปสัญลักษณ์ที่ปรากฏในข้อความดวงชะตาราศีกรีกบนกระดาษพาไพรัสสำหรับดวงอาทิตย์เป็นวงกลมที่มีลำแสงอันเดียว ส่วนดวงจันทร์เป็นรูปจันทร์เสี้ยว สัญลักษณ์ดวงอาทิตย์สมัยใหม่ที่เป็นรูปวงกลมที่มีจุดตรงกลาง (☉) ปรากฏครั้งแรกในยุโรปสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
ในงานเขียนเชิงวิชาการสมัยใหม่ มีการใช้สัญลักษณ์ดวงอาทิตย์สำหรับค่าคงที่ทางดาราศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับดวงอาทิตย์ T eff☉ แทนอุณหภูมิยังผลสุริยะ ส่วนความส่องสว่าง มวล และรัศมีของดาวมักแทนด้วยค่าคงที่สุริยะ (, และ  ตามลำดับ) ในฐานะหน่วยการวัด
สัญลักษณ์สำหรับดาวเคราะห์
! scope="col" | ดาวเคราะห์ !! scope="col" | อักษรย่อของ IAU !! scope="col" | สัญลักษณ์ !! scope="col" | จุดรหัสใน ยูนิโคด !! scope="col" | แสดงข้อความ ยูนิโคด !! scope="col" | แทน (dec 9791) (dec 9792) (dec 128808) (dec 9793) (dec 9794) (dec 9795) (dec 9796) (dec 9954) (dec 9797) (พบมากในวรรณกรรมสมัยก่อนหรือวรรณกรรมอังกฤษ) (dec 9798) (dec 11209) (พบมากในวรรณกรรมสมัยก่อน โดยเฉพาะในวรรณกรรมฝรั่งเศส)
สัญลักษณ์สำหรับจักรราศีและกลุ่มดาวอื่น ๆ
!scope="col"| กลุ่มดาว !scope="col"| อักษรย่อของ IAU !scope="col"| ตัวเลข !scope="col"| ตำแหน่งทาง โหราศาสตร์ !scope="col"| สัญลักษณ์ !scope="col"| แปล !scope="col"| จุดรหัสใน ยูนิโคด !scope="col"| แสดงข้อความ ยูนิโคด (dec 9800) (dec 9801)
วอลเตอร์ เบิร์ก นักโหราศาสตร์ เสนอสัญลักษณ์จักรราศีที่ 13 สำหรับ Ophiuchus ใน ค.ศ. 1995
!scope="col"| กลุ่มดาว !scope="col"| อักษรย่อของ IAU !scope="col"| สัญลักษณ์ !scope="col"| แปล !scope="col"| จุดรหัสใน ยูนิโคด !scope="col"| แสดงข้อความ ยูนิโคด
ไม่มีกลุ่มดาวใดที่มีสัญลักษณ์อย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตาม สำหรับกลุ่มดาวสมัยใหม่ เช่นเดียวกับกลุ่มดาวเก่าที่เกิดขึ้นในระบบการตั้งชื่อสมัยใหม่ อาจปรากฏสัญลักษณ์ในสิ่งพิมพ์เป็นครั้งคราวใน สัญลักษณ์ข้างล่างนี้ประดิษฐ์โดย Denis Moskowitz (ยกเว้นกลุ่มดาว 13 กลุ่มที่กล่าวไปแล้วก่อนหน้า)
สัญลักษณ์อื่น ๆ
!scope="col"| อ้างอิง !scope="col"| สัญลักษณ์ !scope="col"| จุดรหัสใน ยูนิโคด !scope="col"| แสดงข้อความ ยูนิโคด (dec 9738) (dec 9741)
รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง
รถไฟฟ้าล้อยางในเปียงยาง เป็นระบบขนส่งมวลชนสาธารณะรูปแบบหนึ่งของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นรูปแบบขนส่งธารณะ และกำลังวางแผนขยายไปรอบนอกชานเมือง เปิดให้บริการเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1962 ความยาวประมาณ 57 กิโลเมตร ทั้งหมด 10 เส้นทาง
พ.ศ. 1811
พุทธศักราช 1811 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ
สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 1811
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพังงา
จังหวัดพังงา มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดพังงามีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ หลวงวัฒนคดี (วัน พฤษะศรี)
ภาษาลัมกัง
ภาษาลัมกัง (Lamkang language) มีผู้พูดในอินเดีย 10,000 คน (พ.ศ. 2542) ในรัฐมณีปุระทางตะวันออกเฉียงใต้ และมีในพม่าตามแนวชายแดนอินเดียแต่ไม่ทราบจำนวน จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ผู้พูดภาษานี้ในอินเดียจะพูดภาษาฮินดีหรือภาษาอังกฤษได้ และเข้าใจภาษามณีปุระได้ ในอินเดียเขียนด้วยอักษรละติน ในพม่าเขียนด้วยอักษรพม่า เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ใช้ปรบท คำคุณศัพท์ตามหลังคำนาม
กางเขน
กางเขน (Cross) เป็นเครื่องหมายทรงเรขาคณิตที่ประกอบด้วยแกนสองแกนตัดเป็นมุมฉากกัน ตามปกติแล้วแกนจะเป็นแนวตั้งขวางกับแนวนอน แต่ถ้าตัดทแยงกันก็จะเรียกว่ากางเขนไขว้ หรือ กางเขนนักบุญอันดรูว์
กางเขนเป็นสัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้โดยมนุษย์ และใช้เป็นสัญลักษณ์ศาสนาหลายศาสนาที่รวมทั้งคริสต์ศาสนา กางเขนบ่อยครั้งจะเป็นสัญลักษณ์ของธาตุหลักทั้ง 4 ของโลก (เชวาลิเย, ค.ศ. 1997) หรืออีกความหมายหนึ่งคือความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเทพที่เป็นแกนตั้งและโลกที่คือแกนนอน (คอค, ค.ศ. 1955)
ที่มาของคำ
คำว่า “Cross” เข้ามาในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ที่ใช้สำหรับอุปกรณ์ในการสังหารพระเยซู ที่มาแทนที่คำว่า “rood” ที่ใช้อยู่แต่เดิม คำว่า “Cross” มาจากภาษาละติน “crux” ที่แผลงมาเป็น “cros” ที่ในภาษาละตินหมายถึงเครื่องมือที่ใช้ในการตรึงกางเขน
กางเขนที่ใช้เป็นเครื่องหมาย
กางเขนใช้เป็นเครื่องหมายหลายอย่างโดยเฉพาะในคณิตศาสตร์ที่รวมทั้ง
ในมุทราศาสตร์
กางเขนที่ปรากฏข้างล่างใช้ในการสร้างตราอาร์ม และบางครั้งอาจจะไม่มีความหมายพิเศษแต่อย่างใด
ในธัชวิทยา
ธงของประเทศหลายประเทศใช้เครื่องหมายกางเขนบนธง รวมทั้งธงของทุกชาติในสแกนดิเนเวียที่เรียกกันว่ากางเขนสแกนดิเนเวีย
วิธิต อุตสาหจิต
วิธิต อุตสาหจิต บรรณาธิการหนังสือการ์ตูนในเครือบรรลือสาส์น ผู้ก่อตั้งนิตยสารขายหัวเราะและมหาสนุก และผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง ผีหัวขาด เขายังเป็นผู้บุกเบิกการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชั่นสามมิติเป็นผู้แรกในประเทศไทย มีผู้ให้สมญานามแก่เขาว่า “ราชาแห่งการ์ตูนไทย” ในยุคปัจจุบัน  แฟนการ์ตูนบรรลือสาส์นรู้จักกันดีในนาม “บ.ก.วิติ๊ด”
ประวัติ
วิธิต อุตสาหจิต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายบันลือ อุตสาหจิต เจ้าของและผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ลำดับที่ 1 กับนางกนกวรรณ อุตสาหจิต จากจำนวนพี่น้องทั้งหมด 9 คน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2498 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีจุลนาค ต่อมาย้ายไปเรียนต่อสายวิชาชีพจนได้วุฒิประกาศนียบัตรทางวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนพณิชยพระนคร ช่วงนี้เองที่วิธิตมีโอกาสได้เรียนรู้ และเข้าไปฝึกงานด้านฟิล์ม โดยเข้าฝึกงานกองถ่ายภาพยนตร์ ก่อนจะไปตัดสินใจไปเรียนการทำภาพยนตร์ที่ London Film School ประเทศอังกฤษ จนจบการศึกษาระดับ Diploma of Higher Education (DipHE)
ภายหลังสำเร็จการศึกษาแล้ว วิธิตจึงรับช่วงต่อธุรกิจจากบิดา เพื่อรับหน้าที่เป็นหัวเรือใหญ่ขับเคลื่อนธุรกิจโรงพิมพ์ และหนังสือขายมุขในเครือบรรลือสาส์นช่วงประมาณปี 2520
วิธิตกับภาพยนตร์ไทย
วิธิตเริ่มงานภาพยนตร์ในฐานะผู้กำกับเรื่อง “ผีหัวขาด” ให้กับบริษัทศรีสยามภาพยนตร์ ซึ่งอยู่ในกลุ่มบรรลือสาส์นในปี พ.ศ. 2523 โดยภาพยนตร์นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี เศรษฐา ศิระฉายา เป็นต้น ผีหัวขาดประสบความสำเร็จอย่างสูงจากรายได้การฉายหนังกว่า 5 ล้านบาท และร่วมผลิตหนังอื่นๆ เกือบ 20 เรื่องแต่ต้องใช้ทุนสูง ประกอบกับการที่วิธิตได้พบประสบการณ์ที่ไม่น่าประทับใจหลายอย่าง ทำให้เขาหันหลังให้กับวงการบันเทิงอย่างสิ้นเชิง และกลับมามุ่งเน้นพัฒนาการทำหนังสือการ์ตูนและกิจการโรงพิมพ์ อันเป็นกิจการหลักของครอบครัวอย่างเต็มตัว
อนึ่ง วิธิตเคยมีโอกาสร่วมงานในคณะถ่ายทำภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ของฮอลลีวู้ดเรื่อง “เดียร์ฮันเตอร์” ที่เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย จนทางฮอลลีวูดสนใจจะดึงตัวเขาไปร่วมงานที่สหรัฐอเมริกา แต่เขาได้ปฏิเสธไป ซึ่งวิธิตกล่าวในภายหลังว่า "...ไม่เสียใจที่เลือกทิ้งโอกาสนั่น เพราะวันนี้ผมมีความสุขกับปัจจุบัน
จังหวัดชิมาเนะ
จังหวัดชิมาเนะ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ลักษณะภูมิศาสตร์ของจังหวัดชิมาเนะเป็นที่ราบสลับหุบเขาสูงทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยามางูจิ ทิศใต้ติดกับจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดทตโตริ จังหวัดชิมาเนะมีเมืองหลวงชื่อ นครมัตสึเอะ ตั้งอยู่ริมทะเลสาบชินจิโกะ ซึ่งทะเลสาบแห่งนี้มีทัศนียภาพที่สวยงามยามเย็นเวลาพระอาทิตย์ตกดิน ยังมีปราสาทมัตสึเอะปราสาทเก่าแก่โบราณ
วิธิต อุตสาหจิต
วิธิตกับการ์ตูนในเครือบรรลือสาส์น
วิธิตชื่นชอบงานเขียนการ์ตูน ลายเส้น และคลุกคลีอยู่กับงานโรงพิมพ์ของครอบครัวมาตั้งแต่เด็ก จนเมื่อ พ.ศ. 2516 ขณะมีอายุได้ 18 ปี เขาจึงได้เขียนการ์ตูนแนวสามช่องจบ (หรือการ์ตูนแก๊ก) และออกหนังสือการ์ตูนของตัวเองฉบับแรกชื่อ ขายหัวเราะ ด้วยเห็นโอกาสในตลาดที่มีการ์ตูนแนวนี้อยู่น้อยมาก และด้วยความเชื่อที่ว่าแนวขายหัวเราะสามารถขายได้
จังหวัดชิมาเนะ
มีสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ คือ โบราณสถานโคจินดานิ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิกาวะ เป็นที่ที่ขุดพบดาบสัมฤทธิ์จำนวนมากถึง 358 เล่ม และในปีต่อมาก็มีการขุดพบทวน 16 เล่ม ระฆังสำริด 6 ใบ ปัจจุบันได้มีจัดแสดงภาพการจำลองตอนขุดพบ รวมทั้งจำลองบ้านทรงกระโจมกึ่งใต้ดินเอาไว้ให้ชม
การปกครอง
จังหวัดชิมาเนะประกอบด้วย 8 นคร, 5 อำเภอ, 10 เมือง และ 1 หมู่บ้าน ได้แก่
วิธิต อุตสาหจิต
วิธิตกับการ์ตูนในเครือบรรลือสาส์น
เมื่อขายหัวเราะประสบความสำเร็จ วิธิตจึงออกหนังสือการ์ตูนเล่มใหม่แนวเดียวกับขายหัวเราะ แต่เน้นเจาะตลาดครอบครัว ชื่อ มหาสนุก ในปี พ.ศ. 2518 และได้รับความนิยมมากตลอดจนถึงทุกวันนี้ ภายหลังจึงได้ออกการ์ตูนชุดมินิซีรีส์ของนักเขียนคนดังๆ ในบรรลือสาส์น เช่น ปังปอนด์ บ้าครบสูตร สาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ เรียกข้าว่าพญายม คนอลเวง หนูหิ่นอินเตอร์ เป็นต้น เพื่อรวมเล่มชุดผลงานการ์ตูนเรื่องสั้นของนักเขียนการ์ตูนในเครือ เช่น นิค ต้อม ต่าย เฟน เอ๊าะ ซึ่งบางเล่มก็ได้พัฒนาไปเป็นหนังสือการ์ตูนของนักเขียนเจ้าของผลงานเองแต่ละคนในเวลาต่อมา
ต่อมาในปี 2554 บรรลือสาส์นได้ทำการเปิดตัว ขายหัวเราะ แฮพพลิเคชั่น (Kai Hua Roh Happlication) สำหรับดาวน์โหลดอีแม็กกาซีน โดยใช้ได้กับแท็บเล็ต และโทรศัพท์อัจฉริยะในระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์อีกด้วย
พ.ศ. 1812
พุทธศักราช 1812 ใกล้เคียงกับ
วิธิต อุตสาหจิต
ชีวิตครอบครัว
วิธิตสมรสกับโชติกา อุตสาหจิต (นก) มีบุตร 5 คน เป็นหญิง 3 คน ชาย 2 คน (สามคนสุดท้ายเป็นแฝด) มีรายนามดังนี้
ภาษาฮรังโกล
ภาษาฮรังโกล (Hrangkhol language) มีผู้พูดทั้งหมด 26,820 คน พบในพม่า 8,120 คน (พ.ศ. 2543) กำลังลดจำนวนลง พบในอินเดีย 18,700 คน (พ.ศ. 2543) ในรัฐอัสสัม รัฐตรีปุระ และบางส่วนในรัฐมิโซรัมและรัฐมณีปุระ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต กลุ่มภาษาทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน ผู้พูดภาษานี้กำลังลดลง โดยหันไปพูดภาษามีโซ ภาษาฮินดี ภาษาอังกฤษ หรือภาษาอัสสัม
พันธมิตรระหว่างพรรคเสรีนิยมและพรรคชาติ
พันธมิตรระหว่างพรรคเสรีนิยมและพรรคชาติ  (The Coalition หรือย่อว่า LNC) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2466 เป็นการรวมตัวของพรรคกลาง-ขวา เพื่อจัดตั้งรัฐบาลและฝ่ายค้านร่วมกัน โดยมีพรรค 4 พรรคการเมืองเข้าร่วม คือ พรรคเสรีนิยม พรรคชาติ พรรคชาติเสรีแห่งควีนส์แลนด์ และ พรรคเสรีนิยมชนบท โดยที่พรรคชาติเสรีแห่งควีนส์แลนด์ และ พรรคเสรีนิยมชนบท เกิดจากการรวมตัวของพรรคเสรีนิยมและพรรคชาติ ในรัฐควีนส์แลนด์ และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ตามลำดับ เมื่อได้จัดตั้งรัฐบาลสหพันธรัฐ นายกรัฐมนตรีออสเตรเลียจะมาจากพรรคพรรคเสรีนิยม และ รองนายกรัฐมนตรีจะมาจากพรรคชาติ
พรรคการเมืองที่เข้าร่วม
โดยมีพรรค 4 พรรคการเมืองเข้าร่วมดังนี้
เคาหยก
เคาหยก  เป็นอาหารกวางตุ้งชนิดหนึ่ง แปลตรงตัวว่าเนื้อคว่ำ และตรงกับภาษาจีนกลางว่าโค่วโร่ว เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงของหูหนานและกวางตุ้ง เคาหยกในไทยที่มีชื่อเสียงอยู่ที่อำเภอเบตง จังหวัดยะลา และจังหวัดตรัง
กระทรวงอุดมศึกษาและทางหลวง
กระทรวงการศึกษาสูงสุดและทางหลวง (උසස් අධ්‍යාපන හා මහාමාර්ග අමාත්‍යාංශය; உயர் கல்வி மற்றும் நெடுஞ்சாலைகள் அமைச்சு) เป็นกระทรวงระดับรัฐมนตรี ของรัฐบาลประเทศศรีลังกา มีหน้าที่รับผิดชอบในการกำหนด และใช้นโยบายระดับชาติในด้านการศึกษาระดับสูงกับทางหลวง และหัวข้ออื่นอยู่ภายใต้ขอบเขตของกระทรวง โดยทั่วไปจะครอบคลุมถึงการบำรุงรักษา, การขยายมาตรฐาน และการกำกับดูแลทั่วไปของระเบียบข้อบังคับของสถาบันอุดมศึกษาในประเทศ ตลอดจนการพัฒนาการบำรุงรักษา และการบริหารจัดการเครือข่ายทางหลวงแห่งชาติ ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษาสูงสุดและทางหลวง, รัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาสูงสุดประจำรัฐ และรัฐมนตรีกระทรวงทางหลวงประจำรัฐ คือ Kabir Hashim, Mohan Lal Grero และ Dilan Perera ตามลำดับ เลขานุการประจำกระทรวง คือ D. C. Dissanayake
ลอนดอนโบโรออฟอีลิง
ลอนดอนโบโรออฟอีลิง (London Borough of Ealing; ) เป็นลอนดอนโบโรหนึ่งในลอนดอนตะวันตก ประกอบด้วยเจ็ดเมือง (towns) หลัก ๆ ได้แก่: แอคเทิน (W3), อีลิง (W5, W13), กรีนเฟิร์ด (UB6), ฮานเวลล์ (W7), นอร์โธลท์ (UB5), เพริเวล (UB6) และ เซาธอลล์ (UB1, UB2) โบโรนี้มีประชากร 341,806 คน มากที่สุดเป็นอันดับสี่ในบรรดาโบโรของลอนดอน
อีลิงเป็นจุดเชื่อมต่อลอนดอนชั้นใน เข้ากับ ลอนดอนชั้นนอก ศูนย์กลางการบริหารตั้งอยู่ที่อีลิงบรอดเวย์ โดยมีหน่วยบริหารท้องถิ่นคือสภาโบโรอีลิง อีลิงเป็นโบโรเดียวในลอนดอนที่มีธงประจำโบโรของตนเอง และเป็นที่รู้จักในฐานะ "ราชนีแห่งชานเมือง" (Queen of the Suburbs) ด้วยสวนสาธารณะและถนนที่เต็มไปด้วยร่มไม้จำนวนมาก ผู้ขนานนามนี้คือเซอร์เวเยอร์ของอีลิงโบโร ชาลส์ โจนส์ เมื่อปี 1902 และแสดงออกมาในรูปต้นไม้บนตราประจำโบโรของอีลิง
เทศบาลตำบลเจริญศิลป์
ประวัติ
เทศบาลตำบลเจริญศิลป์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2535 ในชื่อ "สุขาภิบาลเจริญศิลป์" ซึ่งแบ่งท้องที่บางส่วนของตำบลเจริญศิลป์และตำบลทุ่งแก กิ่งอำเภอเจริญศิลป์ (ในขณะนั้น) ออกมาจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย จนกระทั่งเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานสุขาภิบาลเจริญศิลป์ เป็น เทศบาลตำบลเจริญศิลป์ มาจนถึงปัจจุบัน
การปกครอง
ประกอบด้วย 6 หมู่บ้าน 2 ตำบล คือ โดยแบ่งเป็น 18 ชุมชน ได้แก่
พ.ศ. 1813
พุทธศักราช 1813 ใกล้เคียงกับ
ฟาฮ์รี โครูทืร์ค
ฟาฮ์รี โครูทืร์ค (Fahri Korutürk) เป็นนักการเมือง เจ้าหน้าที่กองทัพเรือ และนักการทูตตุรกีซึ่งดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 6 ของตุรกีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 1980
แสงอรุณ บุญยู้
แสงอรุณ บุญยู้ เป็นนักร้อง นางเอกหมอลำหนึ่งในสี่สาวดาวรุ่งจากคณะเสียงอิสานโด่งดังจากการได้เป็นนางเอกคู่ขวัญกับ ลูกแพร อุไรพร ไหมไทย หัวใจศิลป์ มีผลงานเพลงอันเป็นที่รู้จักได้แก่ ข้อมูลมากไม่อยากรัก และ รักพังหลังสงกรานต์ จากปลายปากกาของครูเพลง ดาว บ้านดอน
ประวัติ
แสงอรุณ บุญยู้ เกิดเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2518 ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่บ้านโนนสมบูรณ์ ต.ลำปาว อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์ มีชื่อเล่นว่า "ต๋อง" แต่แฟนเพลงต่างพากันรู้จักในชื่อ "อร" ซึ่งเป็นชื่อที่นกน้อย อุไรพรตั้งให้ เนื่องจากที่บ้านทำวงหมอลำอยู่แล้วเป็นทุนเดิม(วงขนาดเล็ก)ทำให้ได้ฝึกร้องฝึกลำมาตั้งแต่เด็ก พร้อมกับพี่สาว แพร พิมพร (ปัจจุบันคือ แพรวา กาฬสินธุ์ ปัจจุบันเป็นนางเอกหมอลำประจำคณะระเบียบวาทะศิลป์และอดีตสมาชิกคณะศิลปินภูไท) พ.ศ ราวๆ2553 แสงอรุณ ได้ล้มป่วย จนได้หยุดพักงานการร้องการลำไปเป็น10 กว่าปี และปัจจุบัน แสงอรุณ บุญยู้ สังกัดคณะหมอลำ รัตนศิลป์อินตาไทยราษฎร์ และยังมีผลงานใหม่ชื่อว่า “ใจช้ำที่ลำตะคอง”
ห่างหายจากวงการ
ปี 2547 แสงอรุณ บุญยู้ ลาออกจากวงเสียงอิสานเนื่องจากปัญหาส่วนตัว หลังจากออกจากวงเสียงอิสาน แสงอรุณ บุญยู้ ได้เป็นนางเอกหมอลำอีกหลายคณะ อาทิ ฟ้าสีคราม,ไหมไทย หัวใจศิลป์,หนูภารวิเศษศิลป์ และยังออกอัลบั้มเพลง(ไม่สังกัดค่ายใดๆ)อีก 2 อัลบั้มคือ อัลบั้ม พี่ร้อง น้องลำ(ร้องคู่กับ แพร พิมพรหรือ แพววา กาฬสินธุ์)และอัลบั้ม จากใจแสงอรุณ ที่เป็นการนำเพลงจากอัลบั้ม อยากโชว์ มาร้องใหม่
ปี 2552 แสงอรุณ บุญยู้ ป่วยหนักถึงขั้นหมดสติ จึงได้งดงานแสดงด้านหน้าเวที ชื่อแสงอรุณ บุญยู้ เริ่มหายไปจากวงการหมอลำ แสงอรุณ บุญยู้ พักรักษาตัวอยู่ที่บ้านโนนสมบูรณ์ ต.ลำปาว อ.เมือง จ.กาฬสินธุ์
ปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2563 แสงอรุณ บุญยู้ ได้กลับมาสู่วงการหมอลำ ในสังกัดคณะรัตนศิลป์อินตาไทยราษฎร์ พร้อมกับฉายา "นางเอกสาวตลอดกาล ตำนานฟ้อนซิ่นแคบ แสงอรุณ บุญยู้"
ภาษากะเดา
ภาษากะเดา (Khatu; ) หรือภาษากะจัว มีผู้พูดทั้งหมด 10,292 คน อยู่ในลาว 5,000 คน (พ.ศ. 2524) ทางภาคเหนือติดกับชายแดนจีน พบในจีน 5,292 คน (พ.ศ. 2543) ในยูนนานทางใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาพม่า-โลโล สาขาย่อยโลโล เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา คำนามเป็นพยางค์คู่ คำอื่น ๆ เป็นพยางค์เดี่ยว มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง คำยืมส่วนใหญ่มาจากภาษาจีน
ภาษาอนัล
ภาษาอนัล (Anal language) หรือภาษานามฟัว มีผู้พูดในอินเดีย 13,900 คน (พ.ศ. 2544) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐมณีปุระ อาจจะมีผู้พูดภาษานี้ในพม่าและบังกลาเทศ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน ผู้พูดภาษานี้พูดภาษามณีปุระได้ด้วย
ตัวอย่างคำศัพท์
ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างคำศัพท์ในภาษาอนัล
อำเภอเมืองตาก
เมืองตาก เป็นอำเภอในจังหวัดตาก ศูนย์กลางทางด้านคมนาคม และจุดเชื่อมต่อไปยังอำเภอแม่สอด ศูนย์กลางค้าชายแดนไทย-พม่า อำเภอเมืองตากเดิมชื่อ "เมืองระแหง" ตัวเมืองเดิมตั้งอยู่ที่อำเภอบ้านตาก  ต่อมาเมื่อได้สถาปนากรุงสุโขทัยเป็นราชธานีแล้ว เมืองตากมีฐานะเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญด้านฝั่งตะวันตก ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายตัวเมืองตากจากฝั่งขวาของแม่น้ำปิงมายังฝั่งซ้ายบริเวณตำบลบ้านระแหงจนกระทั่งทุกวันนี้
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
ผู้นำกลุ่มคนไทยที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานที่เมืองตากในยุค นั้น ได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์ปกครองสืบทอดต่อเนื่อง กันมาจนถึงปี พ.ศ. 560 รัชสมัยพระเจ้าสักดำ ซึ่งเป็นกษัตริย์เมืองตากที่ยิ่งใหญ่มาก มีอาณาเขตที่อยู่ในอำนาจแผ่ไปจนจรดทะเลอันดามันดังมีบันทึกในพงศาวดารเหนือกล่าวว่าในรัชสมัยพระเจ้าสักดำนั้นเมืองตากมีการค้าขายกับเมืองอินเดียด้วย
เมืองตากคงจะเสื่อมลงในช่วงพุทธศตวรรษที่ 10 พระยากาฬวรรณดิสผู้เป็นกษัตริย์เมืองตากที่อพยพมาจาก ตอนใต้ของลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง ได้โยกย้ายไปสร้างราชธานีขึ้นใหม่ที่เมืองละโว้ทางตอนใต้ของเมืองตากลงไปอีก
สมัยประวัติศาสตร์
เมืองตากมีบางยุคเมืองตากถูกทอดทิ้ง กลายเป็นเมืองร้างดังในพงศาวดารเหนือได้ กล่าวถึงการเสด็จทางชลมารคของพระนางจามเทวี พระราชธิดากษัตริย์ละโว้ (พระยากาฬวรรณดิส) เพื่อไปปกครองแคว้นหริภุญไชย (ลำพูน) ในราว พ.ศ. 1176 โดยทาง ลำน้ำปิง พระนางจามเทวีขึ้นไปสำรวจบนฝั่งแม่น้ำพบร่องรอยกำแพงเมืองเก่าๆ ถูกทิ้งร้าง จึงโปรดให้สร้างเป็นบ้านเมืองใหม่ชื่อว่า “เมืองตาก”
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 1805 ขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดได้ยกทัพ มาประชิดเมืองตาก ซึ่งเป็นเมืองชายแดนของกรุงสุโขทัย พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ทรงจัดกองทัพออกไปรบ โดยมีพระราชโอรสองค์เล็กซึ่งมีพระชนมายุได้ 19 พรรษา ติดตามไปด้วย กองทัพ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่บริเวณเชิงดอยนอกเมืองตากประมาณกิโลเมตรเศษ ราชโอรสองค์เล็กได้ทรงชนช้าง กับขุนสามชนกระทำยุทธหัตถีกัน ขุนสามชนสู้ไม่ได้แตกพ่ายไป ต่อมาภายหลังทรงพระนามว่า “พ่อขุนรามคำแหงมหาราช” และได้โปรดสร้างเจดีย์ขึ้นเป็นที่ระลึกถึงชัยชนะในการทำยุทธหัตถีครั้งนั้น องค์หนึ่งเป็นศิลปแบบสุโขทัย ซึ่งเจดีย์ยุทธหัตถีนี้อยู่ที่วัดพระบรมธาตุ อำเภอบ้านตาก ห่างจากตัวเมืองไปทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิงราว 31 กิโลเมตร
ต่อมาในแผ่นดินมหาธรรมราชา ได้ย้ายเมืองตากลงมาทางตอนใต้ตามลำน้ำปิง ไปตั้งอยู่ที่ป่ามะม่วง ฝั่งตะวันตก ของแม่น้ำปิง ซึ่งอยู่ในเขตตำบลป่ามะม่วง อำเภอเมืองตากในปัจจุบัน
เมืองตากที่ย้ายมาตั้งใหม่นี้มิใช่เมืองหน้าด่าน สำหรับป้องกันกองทัพพม่าที่จะยกเข้ามาทางด่านแม่ละเมาเท่านั้น แต่ยังเป็นเมืองที่กองทัพไทยใช้เป็นที่ชุมนุมพลในเวลา ที่จะยกทัพไปตีเมืองเชียงใหม่อีกด้วย ในรัชสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระนารายณ์มหาราช และสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้เสด็จมาชุมนุมกองทัพที่เมืองตากนี้ทุกพระองค์
โดยเฉพาะสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชสมบัตินั้น พระองค์ได้รับแต่งตั้งจากสมเด็จพระที่นั่งสุริยาอมรินทร ให้เป็นข้าหลวงเชิญท้องตราราชสีห์ ไปชำระความหัวเมืองฝ่ายเหนือและต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นหลวงยกกระบัตรเมืองตาก ปลัดเมืองตาก พระยาวชิรปราการแล้วปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินโดยลำดับ
ที่มาของชื่ออำเภอเมืองตาก
ทุกวันนี้มีผู้อธิบายที่มาของนามเมืองจังหวัดตากใหม่แล้ว โดยอ้างอิงจากหลักฐานเอกสารที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ชาติไทย บรรพชนของชาวตากเป็นมอญ ดังที่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงอธิบายเอาไว้ใน “อธิบายระยะทางล่องลำน้ำพิง” ว่าเมืองตากเก่านี้พวกมอญเข้ามาตั้งเป็นแน่ไม่ต้องสงสัย เพราะอยู่ทางฝั่งตะวันตก (ของแม่น้ำปิง) และอยู่ตรงปากน้ำวัง ทางไปเมืองนครลำปางออกลำน้ำพิงเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญในทางคมนาคม มีวัดและพระเจดีย์องค์หนึ่งเรียกว่าพระมหาธาตุเมืองตากจากนั้นประวัติศาสตร์จังหวัดตากในสมัยสุโขทัยยังบ่งบอกว่าเมืองตากเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญเมืองหนึ่งในสมัยของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ จากนั้นไม่นานขุนสามชนเจ้าเมืองฉอดก็ยกทัพมาตีเมืองตากแต่ก็พ่ายแพ้ให้แก่พ่อขุนรามคำแหง (ซึ่งเป็นโอรสของพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ในสมัยนั้น)เมืองตากดูเหมือนจะถูกลดความสำคัญลงในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เพราะไม่ปรากฏหลักฐานหรือเอกสารใดๆ ที่ระบุถึงเมืองตากเป็นเพียงแค่หัวเมืองทางเหนือที่บางครั้งก็เป็นเส้นทางผ่านของกองทัพพม่าในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 1หลังจากที่สมเด็จพระนเรศวรประกาศอิสรภาพให้แก่กรุงศรีอยุธยา เมืองตากถูกย้ายมาอยู่ที่บ้านป่ามะม่วง กลายเป็นเมืองหน้าด่านรับศึกอีกครั้งหนึ่ง และยังเป็นเมืองที่ใช้ชุมนุมพลไปตีเมืองเชียงใหม่ในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สมเด็จพระนารายณ์มหาราช และสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ด้วยเหตุที่ประวัติศาสตร์ของเมืองตากเกี่ยวพันอยู่กับเรื่องรบพุ่ง ทำสงครามมาตั้งแต่อดีต นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นบางคนจึงสันนิษฐานว่านามเมือง “ตาก” น่าจะแปลว่า “ตี” ในภาษามอญโดยที่ไม่น่าจะข้องเกี่ยวกับเรื่องดินฟ้าอากาศแต่อย่างใด
งานประเพณีลอยกระทงสายไหลประทีปพันดวงชิงถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
งานประเพณีลอยกระทงของไทย มีประวัติยาวนานเท่าที่มีบันทึกเกิดขึ้นในสมัยสุโขทัยเป็นราชธานี โดยมีแนวความเชื่อว่า การลอยกระทงเป็นการบูชาขอขมาต่อแม่พระคงคา ได้มีการพัฒนากระทงเป็นรูปดอกบัวบาน โดยท้าวศรีจุฬาลักษณ์ หรือนางนพมาศคนแรกในประวัติศาสตร์การลอยกระทง และกลายเป็นประเพณีสืบทอดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน ในส่วนของประเพณีลอยกระทงสายไหลประทีปพันดวงนั้น มีตำนานที่เล่าสืบต่อกันมาตั้งแต่อดีตมาว่า มีสามเณรน้อยชอบทำบาป ยิงนกตกปลา ทำร้ายไก่ วัว เต่า และพญานาค ตาย จึงเกิดสำนึกในบาปที่ตัวเองได้ทำ จึงขออธิษฐานให้ได้เกิดมาเป็นพี่น้องร่วมท้องเดียวกัน ต่อมาเกิดมาเป็นไข่ของกาขาวคู่หนึ่ง และฟักออกมาเป็นเด็กทารก 5 คน คือ เณรน้อย ไก่ วัว เต่า และพญานาค กาขาวที่ตายลงจึงได้เข้าฝันลูก ๆ ทั้ง 5 ว่าถ้าระลึกถึงพ่อแม่ก็ให้นำด้ายมาฟั่นเป็น รูปตีนกา แล้วลอยแม่น้ำคงคาไป ต่อมาเด็กทั้ง 5 คนได้สำเร็จเป็นพระพุทธเจ้าทั้ง 5 พระองค์ ดังนั้นการลอยฟั่นด้ายไปเปรียบเสมือนเป็นการบูชาพระคุณของบิดามารดา และเป็นการบูชาพระพุทธเจ้าทั้ง 5 พระองค์ด้วย หลังจากนั้นจึงได้มีการพัฒนาวัสดุการทำกระทงสายเป็นกะลามะพร้าวที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น เนื่องจากชาวเมืองตากนั้นนิยมรับประทานเมี่ยงเป็นอาหารว่าง ถ้าเหลือก็นำมาจำหน่าย “เมี่ยง” ทำจากมะพร้าวใช้เฉพาะส่วนเนื้อ ถั่วลิสง และใบเมี่ยงเป็นส่วนประกอบหลัก จึงมีกะลาที่เหลือจากการทำเมี่ยงเป็นจำนวนมาก จึงเกิดความคิดนำกะลามะพร้าวมาทำเป็นกระทง โดยขัดทำความสะอาดเลือกเฉพาะด้านที่สมบูรณ์ไม่มีรู มาตกแต่งให้สวยงาม ภายในใส่ฟั่นด้ายรูปตีนกาตามตำนานประเพณีที่สืบต่อกันมา โดยเทียนขี้ผึ้งที่ใช้ยึดฟั่นด้ายนำมาจากเทียนจำนำพรรษาของพระสงฆ์ที่ไม่ได้ใช้หลังจากช่วงออกพรรษาไปแล้ว จึงถือว่าเป็นศิริมงคลสำหรับตนเอง งานประเพณีกระทงสายไหลประทีปพันดวง เดิมเป็นเพียงการสาธิตการลอยกระทงสายในแม่น้ำปิงเท่านั้น จนปี 2540 ได้มีการแข่งขันชิงถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ จึงเกิดเป็นประเพณีการแข่งขันลอยกระทงสายชิงถ้วยพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา กิจกรรมภายในงานประเพณีลอยกระทงสายไหลประทีปพันดวงนั้น เริ่มตั้งแต่ช่วงเช้าที่มีการกิจกรรมการแข่งขันต่าง ๆ ของเด็กนักเรียนจากชุมชมต่าง ๆ มีการจัดแสดงกระทงพระราชทานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงศานุวงศ์ จัดการประกวดกระทงนำ กระทงสาย และกระทงตามจากตัวแทนชุมชนต่าง ๆ ในเมืองตาก และกระทงเหล่านี้จะนำไปแข่งลอยกระทงสายไหลประทีปพันดวงในช่วงตอนค่ำด้วย ช่วงค่ำเริ่มจากการขบวนอัญเชิญกระทงพระราชทาน ไปประดิษฐาน ณ เวทีแข่งขันกลางแม่น้ำปิง ตามด้วยขบวนเชิญกระทงสายที่จะเข้าแข่งในวันนั้นจากชุมชนต่าง ๆ เมื่อเข้าประจำการแข่งขันลอยกระทงสายไหลประทีปพันดวงนั้น จะเริ่มแข่งที่ละชุมชน เริ่มที่ปล่อยกระทงนำอันสวยงาม ตามด้วยกระทงตามที่ทำจากกะลาจุดไฟที่ฟั่นด้ายรูปตีนกาพันใบ และปิดท้ายขบวนกระทงด้วยกระทงปิดท้ายที่มีลักษณะคล้ายกระทงนำ แต่มีขนาดเล็กกว่า ขบวนกระทงสายที่สว่างโดดเด่นไหลยาวต่อเนื่องไปตามลำน้ำปิงอย่างสวยงามตามแนวโค้งของสันทรายใต้น้ำ ดูเป็นเส้นสายธารแห่งความหวังของการดำรงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมที่ควรภาคภูมิใจ ประกอบความตื่นเต้นของกองเชียร์แต่ละชุมชนที่ลุ้นให้ชุมชนของตัวเองมีขบวนกระทงสายที่ต่อเนื่องและงดงามที่สุด
ประวัติ / ความเป็นมา
สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นพระมหากษัตริย์อีกพระองค์หนึ่งที่ทรงได้รับคำต่อท้ายพระนามว่า มหาราชแสดงถึงการประกอบพระราชกรณียกิจ อันเอนกอนันต์ต่อชาติบ้านเมือง โดยเฉพาะพระราชกรณียกิจในการกอบกู้เอกราช และการรวบรวมคนไทยเข้าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จนเราสามารถเป็นชาติมาได้ในปัจจุบัน พระราชประวัติของพระองค์ก่อนเสวยราชสมบัตินั้น นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าพระองค์ท่านทรงมีเชื้อสายจีน โดยมีบิดาเป็นคนจีน และมารดาเป็นคนไทย จากความสามารถพระองค์ได้เข้ารับราชการในสมัยอยุธยาตอนปลาย และได้ประกอบความดีความชอบมากมายจนได้เป็นถึงเจ้าเมืองตาก ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตกพระองค์ท่านทางมีมุมมองอันกว้างไกล และคาดเดาเหตุการณ์ได้ถูกต้องว่า ถ้ายังอยู่ในอยุธยาต่อไปก็คงจะไม่รอดแน่ ดังนั้น จึงทรงรวบรวมไพร่พลตีฝ่าวงล้อมของข้าศึกออกไป แล้วจึงรวบรวมไพร่พลกลับมากู้เอกราชได้ภายในระยะเวลาอันสั้น จากพระราชกรณียกิจดังกล่าว ชาวจังหวัดตาก จึงร่วมใจกันจัดงานตากสินมหาราชานุสรณ์ขึ้น เพื่อน้อมระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ท่านที่มีต่อบ้านเมืองมาในอดีต
กำหนดงาน
วันที่ 28 ธันวาคม ถึง 3 มกราคม ณ บริเวณศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช อำเภอเมือง จังหวัดตาก
ประเพณีสงกรานต์ถนนข้าวแคบ หาดทรายทอง จังหวัดตาก
ประเพณีดังกล่าวสืบเนื่องมาจากอาชีพส่วนใหญ่ของชาวจังหวัดตาก คือ ทำนา ซึ่งผลผลิตที่ได้จากการทำนา คือ ข้าว นอกจากข้าวเป็นอาหารหลักแล้วยังสามารถแปรรูปได้หลายอย่าง อย่างเช่น ข้าวแคบ หรือ ข้าวเกรียบ โดยเป็นอาหารพื้นเมืองของชาวเมืองตาก และเป็นอาหารว่างชนิดหนึ่ง ที่มีวิธีทำคล้ายข้าวเกรียบปากหม้อ แต่การทำข้าวแคบ เริ่มจากการไล้แผ่นแป้งพร้อมโรยงาดำ เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงนำเอาแผ่นแป้งไปตากแดดให้แห้ง การรับประทาน  สามารถทำได้รูปแบบ  เช่น  เมี่ยงคำ ยำข้าวเกรียบ ปิ้งหรือทอด รับประทานได้ในทุกเทศกาลและโอกาสต่าง ๆ สถานที่ที่เหมาะสมในการจัดงานประเพณีในครั้งนี้ คือ หาดทรายทอง แม่น้ำปิง  จังหวัดตาก  ซึ่งเป็นสถานที่พักผ่อนและเล่นน้ำของชาวเมืองตาก  นักท่องเที่ยวจังหวัดใกล้เคียง  สามารถเดินทางมาท่องเที่ยวและเล่นน้ำได้โดยไม่ต้องเดินทางไปไกลถึงทะเล  โดยมีการจัดเตรียมอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น ห่วงยาง อีกทั้งยังเหมาะสำหรับการเล่นกีฬาทางน้ำทุกชนิด  รวมถึงการจัดการแข่งขันกีฬา เช่น วอลเล่ย์บอลชายหาด ฟุตบอลชายหาด นับเป็นความภาคภูมิใจของชาวจังหวัดตากทุกคน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองตากตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดตาก ตามแนวเทือกเขาถนนธงชัย ระหว่างเส้นรุ้งที่ 16 องศา 52 ลิปดา 54 พิลิปดาเหนือ และเส้นแวงที่ 99 องศา 7 ลิปดา 25 พิลิปดาตะวันออก สูงกว่าระดับน้ำทะเล 116.2 เมตร ณ ที่ตั้งที่ศูนย์ราชการจังหวัดตาก (ศาลากลางจังหวัดตาก) อำเภอแม่สอดมีพื้นที่ประมาณ 1,599.356 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 999,597.5 ไร่ ใหญ่เป็นลำดับที่ 5 ของจังหวัดตาก
อำเภอเมืองตากมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภออื่นในประเทศไทย 8 อำเภอ ดังนี้
ลักษณะภูมิประเทศ
อำเภอเมืองตากมีพื้นที่ทั้งสิ้น 1,599.356 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 999,597.5 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 9.75 ของเนื้อที่จังหวัด (เนื้อที่จังหวัด 16,406,650 ตารางกิโลเมตร) สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของเมืองตาก ประกอบด้วยป่าไม้ และเทือกเขาสูง มีพื้นที่ราบสำหรับการเกษตรน้อย พื้นที่ที่เป็นภูเขาสูง มีอยู่ประมาณร้อยละ 65 ของพื้นที่ ซึ่งปกคลุมไปด้วยป่าไม้โปร่งและป่าเบญจพรรณ และเป็นพื้นที่ราบลาดเอียงลงไปทางทิศตะวันออกสู่แม่น้ำปิงและแม่น้ำวัง ทำให้เกิดเป็นพื้นที่ราบแคบๆ ริม 2 ฝั่งแม่น้ำ
ลักษณะภูมิอากาศ
เนื่องจากจังหวัดตากมีสภาพภูมิประเทศแบ่งออกเป็นสองซีก คือ ตะวันออกและตะวันตก โดยมีเทือกเขาถนนธงชัยแบ่งกลาง ทำให้ลักษณะภูมิอากาศของจังหวัดแตกต่างกันไปด้วย เนื่องจากเทือกเขาถนนธงชัยเป็นตัวปะทะมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ที่พัดมาจากมหาสมุทรอินเดีย และทะเลอันดามัน ทำให้ซีกตะวันออกจะได้รับความชื้นจากลมมรสุมไม่เต็มที่
สภาพอากาศ
โดยทั่วไปแบ่งออกเป็น 3 ฤดู คือ
ฝน
ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยของจังหวัดตาก ระหว่างปี 2535 ถึง 2545 จะอยู่ ในช่วง 651.10 มม. ถึง 1,556.30 มม. ฝนตกมากที่สุดในปี 2542 วัดได้ถึง 1,556.30 มม. จำนวนวันฝนตก 154 วัน ส่วนฝนตกน้อยที่สุด ในปี 2536 วัดได้ 651.10 มม. จำนวนวันฝนตก 93 วัน
อุณหภูมิ
ในช่วงระหว่างปี 2535 ถึง 2545 จังหวัดตากมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี มีค่าอยู่ในช่วง 27.73 องศาเซลเซียส ถึง 29.31 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดค่าเฉลี่ยปานกลาง 18.38 องศาเซลเซียส ถึง 20.23 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิต่ำที่สุดวัดได้ 5.7 องศาเซลเซียส เมื่อเดือน มกราคม 2517 และอุณหภูมิสูงสุดค่าเฉลี่ยปานกลาง 36.16 องศาเซลเซียส ถึง 38.38 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิสูงสุดวัดได้ 44.1 องศาเซลเซียส เมื่อเดือน มีนาคม 2506
ความชื้นสัมพัทธ์
ในช่วงระหว่างปี 2535 ถึง 2545 จังหวัดตากมีความชื้นเฉลี่ยตลอดปี มีค่าอยู่ในช่วง 69 เปอร์เซ็นต์ ถึง 71.8 เปอร์เซ็นต์ ความชื้นเฉลี่ยต่ำสุดปานกลางอยู่ในช่วง 28 เปอร์เซ็นต์ ถึง 36 เปอร์เซ็นต์ และความชื้นสัมพัทธ์ค่าเฉลี่ยสูงสุดปานกลาง 92 เปอร์เซ็นต์ ถึง 96 เปอร์เซ็นต์
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองตากแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 102 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองตากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
รถยนต์
จากกรุงเทพมหานคร สามารถใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน แล้วเข้าทางหลวงหมายเลข 32 ถนนสายเอเชีย ผ่านประตูน้ำพระอินทร์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี ชัยนาท เข้านครสวรรค์แล้วแยกซ้ายเข้าทางหลวงหมายเลข 1 อีกครั้ง ผ่านเข้ากำแพงเพชร และตรงไปจังหวัดตาก รวมระยะทาง 426 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 5 ชั่วโมงครึ่ง
ธนาคาร
สถาบันการเงินและธนาคารในอำเภอเมืองตากที่เปิดบัญชีกับผู้แทนธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) มีจำนวน 15 แห่ง ซึ่งมีรายชื่อและสาขา ดังนี้
อำเภอโกลหาปูระ
อำเภอโกลหาปูระ (อักษรโรมัน: Kolhapur) เป็นอำเภอในรัฐมหาราษฏระ มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองโกลหาปูร์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำปัญจคงคา
อาณาเขตของอำเภอรายล้อมด้วยอำเภอสังคลีทางเหนือ, อำเภอรัตนคีรีและสินธุทุรคทางตะวันตก และ รัฐกรณาฏกะทางตะวันออก
ในสมัยจักรวรรดิอังกฤษ โกลหาปูระเป็นศูนย์กลางของรัฐมหาราชาโกลหาปูระ ชาฮู มหาราชเปฺนผู้ปกครองแคว้นในปี 1894 ถึง 1922 และเป็นศูนย์กลางของภาพยนตร์มราฐี และยังได้รับการขนานนามว่าเป็น 'จิตรนครี'
ชี จี้กวัง
ชี จี้กวัง (12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1528 – 17 มกราคม ค.ศ. 1588) ชื่อรองว่า ยฺเหวียนจิ้ง (元敬), ชื่อศิลปินว่า หนันถัง (南塘) และ เมิ่งจู (孟諸), ชื่อเมื่อสิ้นชีวิตแล้วว่า อู๋อี้ (武毅) เป็นแม่ทัพจีนสมัยราชวงศ์หมิง เป็นที่รู้จักจากการนำทัพปราบกลุ่มสลัดแคระ (倭寇) และยังฝากผลงานเป็นพิชัยสงคราม จี้เซี่ยวซินชู (紀效新書) กับ เลี่ยนปิงฉือจี้ (練兵實紀) ที่อ้างอิงประสบการณ์ส่วนตัวในการเป็นอาจารย์ทหารแห่งราชสำนัก ทำให้เขากลายเป็นวีรบุรุษในวัฒนธรรมจีนมาจนถึงปัจจุบัน
1528 1588
ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์
ชลธร ปรัชญารุ่งโรจน์ (เกิด 19 ตุลาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น แจม เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากการเป็นนักร้องดูโอ้ในชื่อ ซิสก้า (Siska) ค่ายกามิกาเซ่ ในเครือบริษัทอาร์เอส และจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "ม.3 ปี 4 เรารักนาย" และภาพยนตร์เรื่อง "มัน เปลี่ยว มาก" ปัจจุบันจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาภาษาอังกฤษธุรกิจ
แจมได้พักงานในวงการบันเทิงชั่วคราว เพื่อเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยคาดว่าจะกลับมามีผลงานในอีกไม่ช้า และแจมกำลังรอสรุปผลงานในค่ายด้วยเพราะมินเพื่อนร่วมวงซิสก้าได้ถอนตัวออกจากค่ายไปแล้ว ปัจจุบันแจมได้ถอนตัวออกจากค่ายกามิกาเซ่อย่างเป็นทางการแล้ว
ในปี พ.ศ. 2559 แจมได้แสดงซิทคอมเรื่อง "วุ่นรักพลพรรคตั้งตัว" ทางช่อง Now26 โดยในเรื่องรับบทเป็น "รินิน" และเป็นพิธีกรรายการท่องเที่ยว "สไตล์ไทย"
ปัจจุบันแจมได้เข้ามาเป็นศิลปินภายใต้สังกัด "DEMOLAB (เดโมแล็บ)" ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นค่ายเพลงอินดี้ของ ณรงค์ศักดิ์ ศรีบรรฎาศักดิ์วัชรากรณ์ (เอฟู) โดยมีศิลปินชื่อดังในค่ายมากมาย ได้แก่ แก้ว จริญญา, กิ๊บซี่ วนิดา (Girly Berry), กวิน 3.2.1 เป็นต้น
นาบู
"นาบูเป็นดาวที่น่าพิศวง ข้าไม่เคยเข้าใจเลยว่ามันให้กำเนิดใครสักคนที่หัวรั้นอย่างสมุหนายกได้อย่างไร"
อ่ายตน
ไทอ่ายตน เป็นชาวไท ที่อพยพมาอาศัยในประเทศอินเดียปัจจุบัน มีประชากร 5,500 คน นับถือศาสนาพุทธร้อยละ 92.09 ฮินดู ร้อยละ 7.91% ไทอ่ายตน มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่เมืองกอง (โมกอง) เช่นเดียวกันกับชาวไทคำยัง และชาวไทนะรา  เดิมทีชาวไทอ่ายตนเป็นพวกที่ส่งขันทีให้ราชสำนักเป็นประจำ ต่อมาถูกกริ้วจึงหนีมายังอัสสัม ตั้งหลักแหล่ง 2 แห่ง คือ ที่ภูเขานาคแห่งหนึ่ง และที่สิบสาคร อีกแห่งหนึ่ง มีผู้กล่าวว่ามีผู้กระทำผิดทางชู้สาวกับธิดาเจ้าฟ้า จึงถูกตอน คนไทเหล่านี้จึงได้ชื่อว่า "ไทอ่ายตอน" แต่ออกเสียงเป็น "ไทอ่ายตน" ชาวไทอ่ายตน มีอยู่หลายหมู่บ้านที่เมืองโคลาฆาต เช่น บ้านหิน บ้านน้ำท่วม บอราปัตเถิร ชาวอ่ายตนที่บอราปัตเถิร เล่ากันว่าพวกเขาอพยพมาจากเมืองรีเมืองราม และเจล้าน
นาบู
- เบล ออร์กานา
นาบูเป็นดาวเคราะห์สมมติในจักรวาล สตาร์ วอร์ส มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทุ่งหญ้า นาบูเป็นถิ่นที่อยู่ของสังคมสองสังคม ได้แก่พวกกันแกนที่อาศัยอยู่ในนครใต้สมุทร และมนุษย์ที่อาศัยอยู่บนพื้นผิวดาว
อ่ายตน
ภาษาไทอ่ายตนมีลักษณะคล้ายกันกับภาษาไทอาหม จนอาจมีถิ่นฐานเดิมร่วมกัน การแต่งกายของหญิงชาวไทอ่ายตน แต่งกายคล้ายกับหญิงชาวไทพ่าเก แต่นุ่งซิ่นดำแทนซิ่นลาย มีผ้าสไบเฉียงแบบไทย ทั้งชาวไทเหนือ ในยูนนาน และชาวไทเมา ตลอดจนชาวไทยในประเทศไทย
ส่วนชาวไทอ่ายตนที่ขริกะเตีย มีอยู่ 3 หมู่บ้าน คือ นานคาว ภลีชัน และเภชเภรี รวมเรียกว่า "สยามคาว" (หมู่บ้านสยาม) แต่ภาษาไทที่นี่นั่นสูญหายไปนานแล้ว แม้พ่อเฒ่าอายุ 70 ปีก็ยังจำไม่ได้ แม้ชาวไทอ่ายตนที่นี่ จะสูญเสียภาษาแล้ว แต่ก็ยังมีการผูกข้อมือรับขวัญ อาหารการกินก็คล้ายๆกับหมู่บ้านชาวไทอื่น ๆ รวมทั้งหนังสือ "ปู่สอนหลาน"ก็ยังเป็นคัมภีร์สำคัญของที่นี่ ถึงแม้จะไม่มีใครเข้าใจแล้ว
นาบู
นาบู (ภาษาอังกฤษ: Naboo) เป็นดาวเคราะห์ที่อยู่ในชอมเมลล์เซกเตอร์ เป็นที่เกิดของแพดเม่ อมิดาลา และจาร์ จาร์ บิงคส์ รวมไปถึงวุฒิสมาชิกพัลพาทีน(ซึ่งจะได้เป็นสมุหนายกและจักรพรรดิในภายหลัง) ใน สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น ดาวนาบูเป็นสถานที่ที่เกิดการปิดกั้นโดยสมาพันธ์การค้าและเกิดการต่อสู้ในยุทธการนาบูระหว่างกองทัพสหพันธ์และผู้อาศัย ดาวนาบูปรากฏในภาพยนตร์สตาร์ วอร์สทั้งหมด 4 ภาค โดยปรากฏเป็นฉากหลังชัดเจนในสองภาคแรกของไตรภาคต้นและปรากฏให้เห็นเล็กน้อยในซิธชำระแค้น และการกลับมาของเจได ฉบับดีวีดีในปี พ.ศ. 2547
ความโดดเด่นในด้านภูมิศาสตร์
นาบูมีสภาพภูมิศาสตร์ที่แตกต่างจากดาวอื่นๆ ในกาแลกซี่โดยสิ้นเชิง แกนในของมันถูกล้อมรอบด้วยแกนนอกพลาสม่าที่หลอมเหลวโดยเชื่อกันว่าเกิดจากการผสมของนิกเกิลและอัลลอย โดยมีธาตุอื่นๆ ผสมอยู่อีกเล็กน้อย ธาตุเหล่านี้เกิดขึ้นจากความอุดมสมบูรณ์ของสารเคมีที่รวมตัวกันในกาแลกซี่ แต่มันเป็นพลาสม่าที่ไม่มีใครเหมือนซึ่งดึงดูดเหล่านักอวกาศวิทยา มันเป็นพลาสม่าที่ทำให้อารยธรรมทั้งสองมีพลังงานที่สะอาดและมีประสิทธิภาพไว้ใช้งานและมันก็มีมูลค่ามหาศาลในกาแลกซี่
แมกม่าพลาสม่านั้นออกมาจากแกนหลักของดาวที่เป็นอุโมงค์และถ้ำอันคดเคี้ยวซึ่งเป็นเสมือนท่อส่งลาวาให้ไหลไปทั่ว เขาวงกตเหล่านี้ถูกปิดบังโดยมหาสมุทรใต้ดินขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นบ้านของสัตว์น้ำขนาดยักษ์ที่ไม่สามารถพบเห็นได้บนผิวน้ำ สัตว์อย่างโคโลคลอฟิช โอพีซีคิลเลอร์ ซานโดอะความอนสเตอร์ และสัตว์อื่นๆ อีกมากมายจะอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ กันแกนได้ครอบครองเส้นทางใต้นำเหล่านี้เพื่ใช้มันเป็นทางหลวงสู่เมืองที่เบื้องบนกับเมืองที่ใต้น้ำ
การปะทุของพลาสม่าได้สร้างรูไปทั่วผิวหน้าของดาว ส่งผลให้ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของดาวเป็นภูเขาลูกโซ่และที่ราบ
ผิวดาวของนาบูถูกปกคลุมด้วยบึงที่ขุ่นมัว ที่ราบหญ้า ท้องทะเล และหุบเขาที่เขียวขจี เทือกเขาที่ใหญ่ที่สุดนั้นคือเขากัลโล ซึ่งได้แบ่งทวีปและที่ราบทางเหนือออกจากบึงไลนอร์ม ทางตอนใต้ของบึงไลนอร์มนั้นก็คือทะเลพาองกาขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเป็นที่ซ่อนของเมืองกันแกนที่มีชื่อว่าโอโตกันกา เลคคันทรี่เป็นบริเวณที่มีชื่อเสียงในเรื่องธรรมชาติที่สวยงามและเป็นที่สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ
ยุคก่อนมนุษย์
อารยธรรมต่างดาวของมนุษย์กิ้งก่าเหล่านี้ถูกจดจำไว้ในการบุกเบิกอาณานิคมบนนาบู ประมาณ 7,032 ปีก่อนยุทธการยาวิน พวกเขาได้ปะทะกับชาวกันแกน บีบให้พวกกันแกนล่าถอยลงสู่ใต้น้ำจนนำไปสู่อารยธรรมที่เจริญของชาวกันแกน มีอนุสาวรีย์และเศษซากปรักหักพังกระจัดกระจายไปทั่วดาวซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยพวกเก่าแก่ ซากปรักหักพังที่ใหญ่ที่สุดนั้นอยู่ที่ทางเหนือสุดของบึงไลนอร์มซึ่งถูกระบุว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวกันแกน ชาวกันแกนมองว่ามันคือสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเรียกผู้ที่สร้างมันว่ากัดส์ นักวิทยาศาสตร์ทั้งกันแกนและชาวนาบูลงความเห็นว่าจุดจบของอารยธรรมของผู้เก่าแก่นั้นเกิดขึ้นเมื่อ 5,032 ก่อนยุทธการยาวิน อาจเนื่องมาจากความไม่ใส่ใจในสภาพแวดล้อมของพวกเขา
เผ่าแอนคูราและโอทอลลาได้รวมเข้าด้วยกัน เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น พวกเขาได้ครอบครองนาบูในอีกหลายศตวรรษต่อมา ถึงแม้ว่าส่วนมากนั้นจะอาศัยอยู่ที่ใต้น้ำ ส่วนภูเขาและที่ราบนั้นถูกมองว่าเป็นทะเลทรายสำหรับชาวกันแกน
การสร้างอาณานิคมของนุษย์
ประมาณ 3,951 ปีก่อนยุทธการยาวินเป็นช่วงจบของสงครามกลางเมืองซิธ เอลซินอร์ เดน ทาเซียได้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งกริซมอลท์ เธอได้สนับสนุนนักสำรวจของสาธารณรัฐนามว่าไควลาน ผู้ซึ่งได้ค้นพบนาบูด้วยกองยานที่ประกอบด้วยยานทั้งหมดสามลำ ได้แก่ เบเนฟิเซียน ทาเซีย คอนสแตนท์ และ ท่านแม่วิม่า ไม่นานนักดาวนาบูก็กลายมาเป็นที่ที่นักล่ามากมายมาเพื่อล่าตัวเวอร์มอค ถึงแม้ว่ามันจะเกิดขึ้นห้าทศวรรษก่อนที่มนุษย์จะตั้งรกรากถาวร
ในที่สุด ประมาณ 3,900 ปีก่อนยุทธการยาวิน ผู้อพยพที่เป็นมนุษย์ได้หลีกหนีความรุนแรงบนกริซมอลท์ได้ตั้งถิ่นฐานในภูเขาและที่ราบ บ้างก็เชื่อว่านาบูมาจากภาษาของชาวกันแกนที่แปลว่าทุ่งที่ราบ วัฒนธรรมที่แตกต่างได้สร้างความตึงเครียดระหว่างผู้คนของทั้งสอง แต่ความขัดแย้งที่รุนแรงก็ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก จากนั้นได้มีความขัดแย้งมากมายระหว่างมนุษย์ด้วยกันเองมากกว่าเป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับชาวกันแกน
สงครามระหว่างเผ่าชาวกันแกน
กันแกนอาศัยกันอย่างแข่งัขน ในปีที่ 3,032 ก่อนยุทธการยาวิน ผู้นำทางทหารชื่อว่าโรโกได้ทำลายโอโตแซงเชอร์โดยใช้เบอร์ซา บอสสกัลโลได้หลบหนีจากการถูกทำลายและเริ่มทำการออกล่าเพื่อหาอาหาร กัลโลได้รวมเหล่าโจรโดยมีผู้นำคือผู้กองมาร์ซูนและกองกำลังป้องกันของเมืองมากมายเพื่อสร้างกองทัพกันแกน กัลโลและมาร์ซูนได้นำกองทัพเข้าโจมตีเมืองหลวงของโรโก ซึ่งต่อมาเขาได้ตั้งชื่อให้มันใหม่ว่าโอโตกันกา นครของชาวกันแกน บอสแห่งโอโตกันกาได้สืบทอดมาสู่รูกอร์ แนสส์ เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำเหนือบอสทั้งหลายในเมืองอื่นๆ
การร่วมมือของกันแกนและมนุษย์ในช่วงแรก
ถึงแม้ว่าจะมีอคติเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์บนนาบูกับชาวกันแกน พวกเขาก็ได้ร่วมมือกันในช่วงหนึ่ง แม้ว่าทั้งสองอารยธรรมจะทำเป็นไม่สนใจมัน พวกเขาก็เริ่มต้องพึ่งพากันและกันเพื่อสร้างการค้าขาย เมื่อเมืองของมนุษย์ชื่อคาดาร่าถูกสร้างขึ้นในปีที่ 2,900 ก่อนยุทธการยาวิน ผู้สำเร็จราชการนามว่าคัลลอส ซูกได้จ้างกองรักษาความปลอดภัยของชาวกันแกนเพื่อปกป้องเมืองจากสัตว์ร้าย ขณะที่ธรรมเนียมนี้สิ้นสุด แต่มันก็ได้ถูกนำกลับมาใช้ใหม่เมื่อสิ้นสุดยุทธการนาบูเมื่อ 32 ปีก่อนยุทธการยาวิน
การสร้างอาณานิคมบนรอริ
กษัตริย์นามว่านาร์เมิลได้สร้างอาณานิคมบนดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วยหนองน้ำของนาบูชื่อรอริเมื่อ 2,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน เมืองที่นั่นยังคงใช้ชื่อของเขาอยู่ นักวิทยาศาสตร์บางคนโต้เถียงกันว่ามีอาณานิคมก่อนหน้าอาณานิคมของนาร์เมิล แต่ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นอาจเป็นจริงมันก็ไม่มีหลักฐานใดๆ ยืนยัน
ราชวงศ์จาฟานแห่งธีด
ในปีที่ 1,000 ก่อนยุทธการยาวิน วิกฤตการณ์ที่เกิดจากความขัดแย้งขนาดใหญ่ทำให้มนุษย์ขึ้นเป็นหัวหน้าเมืองมากมาย ถึงแม้ว่าจะไม่มีหลักฐานใดๆ บ่งบอกถึงการมีส่วนร่วมของชาวกันแกน เมื่อ 830 ปีก่อนยุทธการยาวินจาฟานได้ยุติความขัดแย้งดังกล่าวและได้รวบรวมนาบูทั้งหมดให้อยู่ภายใต้การนำของเขาในฐานะกษัตริย์แห่งนาบู และได้ก่อสร้างธีดเป็นเมืองหลวงของเขาในปีที่ 832 ก่อนยุทธการยาวิน จาฟานได้ก่อตั้งราชวงศ์ของตนขึ้นมา ซึ่งได้คงอยู่ต่อไปอีกหลายชั่วรุ่นจนกระทั่งหายไปอย่างไม่เป็นทางการ
สงครามระหว่างชาวนาบูกับชาวกันแกน
ชาวนาบูและกันแกนได้เปิดศึกสงครามในระหว่างปีที่ 150 และ 121 ก่อนยุทธการยาวินและในขณะนั้นเองผู้ปกครองนาบูก็เสียชีวิตลง เมื่อสิ้นสุดราชวงศ์จาฟาน นาบูได้เลือกกษัตริย์องค์ใหม่ขึ้นมาเพื่อนำพวกเขาในการรบ อย่างไรก็ตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญอนุญาตให้ราชวงศ์เดิมกลับมาได้อีกครั้ง เป็นเหตุให้ในอีกหลายร้อยปีต่อมาชาวนาบูพยายามให้อมิดาล่าทำหน้าที่ราชวงศ์ ผู้ซึ่งได้ปฏิเสธข้อเสนอและต่อมาก็เปลี่ยนเป็นไคลันธา ผู้ซึ่งได้ยอมรับข้อเสนอนั้น
การรุกรานนาบูครั้งแรก
เมื่อ 100 ปีก่อนยุทธการยาวิน กองทัพกันแกนได้เผชิญหน้ากับผู้รุกรานปริศนา ส่งผลให้ชาวกันแกนรวมตัวกันแน่นแฟ้นขึ้นมากกว่าตอนที่เกิดสงครามระหว่างเผ่าเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านั้น ไม่มีใครทราบว่าชาวนาบูได้มีส่วนร่วมในสงครามหรือไม่
พัลพาทีนขึ้นมีอำนาจ
พัลพาทีนเกิดบนนาบูเมื่อ 82 ปีก่อนยุทธการยาวิน ขณะที่เหตุการณ์ยังไม่แน่ชัดเขาก็ได้กลายมาเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธลึกลับที่ชื่อดาร์ธ ซีเดียสโดยเดิมทีเป็นศิษย์ของดาร์ธ เพลกัส เมื่อ 25 ปีก่อนยุทธการยาวินเขาได้สั่งให้มีการลอบสังหารวิดาร์ คิมและได้รับเลือกตั้งให้ทำหน้าที่แทนคิม ซึ่งก็คือวุฒิสมาชิกเขตชอมเมลล์นั่นเอง ในที่สุดการยักย้ายของพัลพาทีนได้นำเขาไปสู่การโค่นล้มสาธารณรัฐพร้อมกับเปลี่ยนวัฒนธรรมของนาบูอย่างรุนแรง หลังจากที่ตั้งระเบียบใหม่ ชาวนาบูมากมายได้ทำตัวเป็นปรปักกับพัลพาทีนอย่างลับๆ
อำนาจที่เพิ่มขึ้นของอมิดาล่า
เมื่อถึงยุคของกษัตริย์เวอรูนา (47 ปีก่อนยุทธการยาวิน) นาบูได้กลายมาเป็นผู้มีส่วมร่วมรายใหญ่ในการค้าขายพลังงานพลาสม่าในตลาด ด้วยการที่เป็นแหล่งของพลาสม่ามานาน (เป็นพลังงานที่ให้พลังงานแก่ทุกอย่างตั้งแต่ไฟถึงเมืองใต้น้ำของกันแกนและยานหลวง) พลาสม่าที่มีคุณภาพสูงสามารถพบได้เพียงแค่ใต้ถนนของธีดเท่านั้นเอง
การค้นพบทำให้กษัตริย์เวอรูนาและจากนั้นก็เป็นวุฒิสมาชิกพัลพาทีนทำการสร้างเหมืองและโรงกลั่นพลาสม่าขนาดใหญ่ที่ในใจกลางเมืองหลวงอย่างลับๆ กลุ่มธนาคารระหว่างกาแลกติกเป็นผู้จัดหาทุนในการสร้างครั้งนี้ ชาวนาบูนั้นไม่ชอบการค้าขายกับผู้ที่มีอำนาจอย่างสมาพันธ์การค้าที่ซื้อพลาสม่าในราคาที่พวกกเขาจำกัดเอง อย่างไรก็ตาม สมาพันธ์ได้ใช้ข้อได้เปรียบของความไร้เดียงสาของชาวนาบูและทำการขายพลาสม่าในราคาที่สูงขึ้น
เมื่อรู้ว่าสนธิสัญญาการซื้อขายนั้นไม่เป็นธรรม นาบูได้ทำการประท้วงและขอให้มีการยกเลิกสัญญา กษัตริย์เวอรูนาไม่ได้อยากทำการค้ากับสมาพันธ์ตั้งแต่แรก เขารู้สึกถึงสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น เวอรูนาได้ขยายบทบาทของเหล่ายานขับไล่และก่อตั้งฝูงบินยานขับไล่ เอ็น-1 โรงเก็บยานของธีดถูกสร้างขึ้นถัดจากสถานีกลั่นเพื่อเป็นสถานที่ประจำการของกองกำลังทางทหารอันใหม่ การเคลื่อนไหวนี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวนาบู เนื่องมาจากการระมัดระวังก่อนแบบนี้ถูกมองว่าเป็นการกระทำที่จะยั่วยุให้ฝ่ายตรงข้ามโกรธ
ด้วยการที่ประชากรไม่พอใจนักกับการขยับขยายทางทหารของกษัตริย์ วุฒิสมาชิกพัลพาทีนจัดฉากให้กษัตริย์มีส่วนร่วมกับการเมืองที่อื้อฉาวระหว่างดาว และเวอรูนาก็ถูกบังคับให้สละราชสมบัติให้กับแพดเม่ นาเบอรี (ผู้ซึ่งต่อมาได้ใช้ชื่อว่าอมิดาล่า) ต่อมาเวอรูนาก็ถูกลอบสังหารขณะที่ถูกเนรเทศ แพดเม่ นาเบอรีกลายมาเป็นราชินีพร้อมกับให้คำมั่นสัญาว่าจะยุติความขัดแย้งโดยปราศจากความรุนแรง
การปิดกั้นนาบู
เมื่อมีอำนาจ ราชินีอมิดาล่าได้เปิดการเจรจาต่อรองกับสมาพันธ์การค้า อย่างไรก็ดีทางสมาพันธ์ถูกว่าร้ายโดยชาวนาบูที่ต่อต้านอำนาจของสมาพันธ์ ซึ่งก็คือการคิดภาษีเพิ่มในการค้าระหว่างดาว การกระทำทั้งสองนั้นถูกมองโดยผู้นำของสมาพันธ์ว่าเป็นภัยคุกคามต่อความสนใจในการค้าและอำนาจของพวกเขา สมาพันธ์โต้ตอบด้วยการนำกองทัพเข้าปิดกั้นดาวนาบูโดยมีจุดประสงค์เพิ้อบีบบังคับให้ชาวนาบูยอมจำนนและหวังที่จะขู่ให้วุฒิสมาชิกยกเลิกภาษี ผู้นำของฝ่ายสมาพันธ์นั้นได้ทำการปรึกษาและถูกจัดการอย่างลับๆ โดยซิธลอร์ดดาร์ธ ซีเดียส
การมีส่วนเกี่ยวข้องของเจได
ราชินีอมิดาล่าได้ขอผู้เจรจาเพื่อยุติความวุ่นวายและสาธารณรัฐก็ได้ส่งอัศวินเจไดสองคนมาเป็นทูตในครั้งนี้ การเจรจาต่อรองของพวกเขาไม่สำเร็จ อย่างไรก็ตาม สมาพันธ์ได้ทำการเริ่มรุกรานเข้านาบูก่อนกำหนด นาบูพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว แม้ว่าพวกเขาจะมีเหล่ายานขับไล่ที่ทรงพลัง ราชินีอมิดาล่าก็ไม่ยอมใช้มันจนกระทั่งการเจรจาทั้งหมดจะล้มเหลวโดยปฏิเสธ"ทุกการกระทำใดๆ ก็ตามที่จะนำไปสู่สงคราม" แม้ว่าจะมีการเสนอทางเลือกจากผู้ว่าราชการไซโอ บิบเบิลของเธอก็ตาม
รัฐบาลของนาบูและพลเมืองถูกจับและตกเป็นเชลยในค่ายนอกเมือง ในที่สุดราชินีก็ถูกช่วยไว้โดยอัศวินเจได ราชินีอมิดาล่าทิ้งให้นาบูต้องร้องขอความช่วยเหลือจากวุฒิสภากาแลกติกเพียงลำพัง ผู้ว่าราชการไซโอ บิบเบิลและคนอื่นๆ ได้ก่อตั้งกองกำลังต่อต้านในเวลาเดียวกัน