cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ดาวคู่
ระบบดาวคู่ (ดาวคู่จริง) มีความสำคัญต่อนักดาราศาสตร์ดาวฤกษ์ เนื่องจากมวล และตัวแปรอื่น ๆ ของดาวฤกษ์สามารถคำนวณได้โดยตรงเมื่อทราบการเคลื่อนที่ของดาวฤกษ์ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1780 นักดาราศาสตร์ทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นที่ศึกษาดาวคู่ได้ใช้การสังเกตการณ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์ในการวัดระยะทางและมุมระหว่างดาวคู่เพื่อวัดการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ระหว่างดาวคู่แต่ละคู่ หากวัดการเคลื่อนที่สัมพัทธ์เป็นเส้นโค้งวงโคจร หรือถ้าการเคลื่อนที่สัมพัทธ์มีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับ การเคลื่อนที่เฉพาะทั่วไปของดาวทั้งสองดวงเอง ก็สามารถสรุปได้ว่าดาวทั้งสองดวงไม่มีการเคลื่อนที่ในวงโคจรร่วมกัน กล่าวอีกนัยหนึ่ง คู่นี้เป็นเพียงดาวคู่ปลอม แม้ว่าการเคลื่อนที่ของระบบดาวฤกษ์ หลายดวงจะซับซ้อนกว่าระบบดาวคู่ แต่วิธีนี้ยังใช้สำหรับการศึกษาระบบดาวหลายดวงได้ด้วย
เทศบาลเมืองคูคต
เทศบาลเมืองคูคต เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 4–5, 8–11, 13–18 และบางส่วนของหมู่ที่ 3, 6, 7, 12 ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี เดิมมีฐานะเป็น "สุขาภิบาลคูคต" แล้วจึงยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2539 ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 ได้เปิดใช้งานอาคารสำนักงานเทศบาลแห่งใหม่ ปัจจุบันเทศบาลเมืองคูคตมีประชากร 43,941 คน
เทศบาลเมืองคูคตอยู่ห่างจากตัวอำเภอลำลูกกาไปประมาณ 16 กิโลเมตร การขนส่งมีถนนสายหลักอย่างถนนพหลโยธินและถนนวิภาวดีรังสิต ซึ่งถนนทั้งสองสายมาบรรจบกันที่อนุสรณ์สถานแห่งชาติ นอกจากนี้ยังมีเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเขียวซึ่งมาสิ้นสุดที่สถานีคูคตในเขตเทศบาล และมีโครงการส่วนต่อขยายไปยังถนนกาญจนาภิเษก การไฟฟ้าอยู่ภายใต้การดูแลของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาครังสิต ส่วนการประปาอยู่ภายใต้การควบคุมของการประปาส่วนภูมิภาครังสิต เขตเทศบาลเป็นพื้นที่ชานเมืองหรือปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร มีศูนย์กลางรับส่งสินค้าเกษตร นั่นคือ ตลาดสี่มุมเมือง และมีห้างสรรพสินค้า คือ เซียร์ รังสิต
ประชากรในเขตเทศบาลส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีโรงเรียน 11 แห่ง และมีโรงพยาบาลหนึ่งแห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลแพทย์รังสิต ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชน เขตเทศบาลแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างอนุสรณ์สถานแห่งชาติซึ่งปรากฏในตราสัญลักษณ์ของเทศบาล
ดรามา
ดรามา (drama) อาจหมายถึง
ลิเทียมโบรไมด์
ลิเทียมโบรไมด์ (Lithium bromide) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี LiBr เตรียมได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างลิเทียมคาร์บอเนตกับกรดไฮโดรโบรมิก ได้ลิเทียมโบรไมด์, ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ ตามสมการ:
ลิเทียมไฮดรอกไซด์ทำปฏิกิริยากับกรดไฮโดรโบรมิก จะได้ลิเทียมโบรไมด์และน้ำเช่นกัน ตามสมการ:
ลิเทียมโบรไมด์มีคุณสมบัติเป็นสารไฮโกรสโคปิก (ดึงดูดและกักเก็บความชื้นได้) จึงมักใช้เป็นสารดูดความชื้นในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น ในทางการแพทย์เคยใช้เป็นยากล่อมประสาทมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่เสื่อมความนิยมในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1940 เนื่องจากมีผู้ป่วยโรคหัวใจเสียชีวิตหลังใช้สารนี้แทนเกลือ ลิเทียมโบรไมด์เคยใช้เป็นยารักษาโรคอารมณ์สองขั้วเช่นเดียวกับลิเทียมคาร์บอเนตและลิเทียมคลอไรด์
ลิเทียมโบรไมด์ก่อให้เกิดอาการระคายเคืองต่อผิวหนัง ดวงตา ระบบทางเดินหายใจและระบบประสาท จึงควรใช้อย่างระมัดระวัง
ผักนกยูง
ผักนกยูง เป็นพืชในวงศ์ Selaginellaceae ลำต้นเป็นเถาเลื้อยไปตามดินหรือเกาะหิน มีรากแขวนลอย ใบสีน้ำเงินปนเขียว มีใบย่อยละเอียดเป็นจำนวนมาก พบทุกภาคในประเทศไทย พบครั้งแรกที่เกาะช้าง จังหวัดตราด ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย ใช้เป็นไม้ประดับและไม้คลุมดินในที่ร่ม
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รุ่น 77 กิโลกรัม ชาย
การแข่งขันยกน้ำหนัก ชาย 77 กก. ที่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ใน รีโอเดจาเนโร จัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ที่ เดอะ ปาวีลีอง 2 ของ รีอูเซงตรู.
ตารางการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็น เวลาในบราซิล (UTC-03:00)
สถิติ
ก่อนที่จะมีการแข่งขันครั้งนี้ สถิติโลกและโอลิมปิกที่มี่อยู่มีดังต่อไปนี้.
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ท่าฟรีสไตล์ 400 เมตร บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ท่าฟรีสไตล์ 400 เมตร บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 37 รายการแข่งขันว่ายน้ำที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นที่สวนน้ำโอไดบะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ความทรงจำที่ไม่อาจลืม
Memory ความทรงจำที่ไม่อาจลืม เป็นละครโทรทัศน์ของทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ช่อง 1 โดยดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกัน มีทั้งหมด 5 เรื่อง ได้แก่ รักรำลึก, กาญจน์เดินทาง, เก๋า กลับ เกาะ, ไอดอล ไอดิน, จอยเดย์ ผจญไพร เป็นบทประพันธ์โดย สิรภพ พรรณดี, อนัต ยวงเงิน, นัฐพล สัญมนต์, จิต กำเหนิดรัตน์, มานะ ชานนท์, ฆนาการ สายทอง
ได้รับดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ ควบคุมการผลิตโดย บริษัท บริษัท มันเวิร์ค โปรดักชั่น จำกัด กำกับการแสดงโดย จิต กำเหนิดรัตน์ (รักรำลึก), อนัต ยวงเงิน (กาญจน์เดินทาง), จิต กำเหนิดรัตน์ (เก๋า กลับ เกาะ), จิต กำเหนิดรัตน์ (ไอดอล ไอดิน), ฆนาการ สายทอง (จอยเดย์ ผจญไพร)
ละครโทรทัศน์
ละครชุด Memory ความทรงจำที่ไม่อาจลืม ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ผลิตโดย บริษัท จำกัด, บริษัท  จำกัด และ บริษัท  จำกัด  ทุกวันพฤหัสบดี เวลา 20:20 - 21:20 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2560 - 23 มีนาคม พ.ศ. 2561
เพลงประกอบละคร
ในส่วนของเพลงประกอบละครชุดนี้นั้น นาย ได้นำเพลง มาเป็นเพลงประกอบละครทุกเรื่องในชุดนี้ โดยนักร้องจะแตกต่างกันไปตามเนื้อเรื่อง ดังนี้
สไปเดอร์-แมน: เดอะวิดีโอเกม
สไปเดอร์-แมน: เดอะวิดีโอเกม (Spider-Man: The Video Game) เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดปี ค.ศ. 1991 ที่ได้รับการพัฒนาโดยเซกา ซึ่งอิงจากสไปเดอร์-แมน ตัวละครในมาร์เวลคอมิกส์
รูปแบบการเล่น
เกมดังกล่าวได้รับการเปิดตัวในฐานะเกมอาร์เคดหยอดเหรียญที่ใช้ฮาร์ดแวร์เซกาซิสเต็ม 32 เกมนี้สามารถเล่นคนเดียวหรือเล่นได้สูงสุดสี่คนพร้อมกัน ตัวละครแต่ละตัวสามารถใช้ท่าพิเศษเกี่ยวกับซูเปอร์พาวเวอร์ซึ่งพลังชีวิตของพวกเขาจะลดลง
ระหว่างแต่ละด่านเกจะเปลี่ยนจากเกมแนวตีมันเลยแบบฉายด้านข้างสู่เกมแพลตฟอร์มโดยกล้องจะซูมระยะไกลเพื่อให้เห็นตัวละครขนาดเล็ก ต่อมาก็จะซูมเข้าหารูปแบบตัวละครขนาดใหญ่ที่มีรายละเอียดมากขึ้นเพื่อต่อสู้ต่อ
เกมนี้แบ่งออกเป็นสี่หน้าที่ โดยพบกับดาวร้ายต่าง ๆ ประกอบด้วยคิงพิน, เวนอม และโคลนซิมไบโอต, ดอกเตอร์ออกโทปุส, อีเล็คโตร, ลิซาร์ด, สกอร์เปียน, แซนด์แมน, กรีนก็อบลิน, ฮอบก็อบลิน และด็อกเตอร์ดูมในที่สุด ไฮสกอร์จะแยกตามแต่ละตัวละคร ดังนั้นไฮสกอร์ของสไปเดอร์-แมน อาจจะไม่ได้เป็นไฮสกอร์ของฮอว์กอายหรือแบล็กแคต
ซาวด์แทร็กของสไปเดอร์-แมน: เดอะวิดีโอเกม ประกอบด้วยบางส่วนจากเพลงของควอเต็ต ซึ่งเป็นเกมของเซก้าปี ค.ศ. 1986 เพลงที่โดดเด่นได้แก่ "โอกีแร็ป" และ "เอฟเอ็ม ฟังก์" (ตัวอย่างเช่น "เอฟเอ็ม ฟังก์" จะปรากฏขึ้นในด่านที่สองของเกมสไปเดอร์-แมน ในขณะที่เพลงดังกล่าวจะมีในด่านที่สามของเกมควอเต็ต)
ตัวละคร
เกมดังกล่าวอนุญาตให้ผู้เล่นเป็นหนึ่งในสี่ฮีโร ได้แก่ สไปเดอร์-แมน, แบล็กแคต, ซับ-มารีเนอร์ และฮอว์กอาย ไม่เหมือนเกมประเภทนี้ที่มักกำหนดตัวละครบางตัวให้กับแต่ละจอยสติก โดยผู้เล่นสามารถเลือกตัวละครใดก็ได้ (ตราบใดที่ผู้เล่นคนอื่นไม่สามารถควบคุมพวกเขาได้)
ฮีโรแต่ละคนมีชุดการเคลื่อนไหวและการโจมตี/ความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งสามารถใช้ในการเอาชนะผู้ร้ายในเกม ที่เหมาะสมกับพลังและลักษณะของพวกเขา เช่นเดียวกับการโจมตีและการกระโดดพื้นฐาน (ที่จัดให้สำหรับปุ่มสองปุ่ม)
สไปเดอร์-แมน
ผู้ปล่อยใยแมงมุมที่ทุกคนชื่นชอบ สไปเดอร์-แมน เป็นฮีโรหลักของเกมและตัวเอกของเกม เช่นเดียวกับหนึ่งในสี่ตัวละครที่สามารถเล่นได้ การการเคลื่อนไหวและการจู่โจมของสไปเดอร์-แมน ประกอบไปด้วยการเคลื่อนไหวที่เกี่ยวข้องกับพลังใยแมงมุมของเขา เช่นการแกว่งจากใยแมงมุมและการยิงใยแมงมุมทำลาย
แบล็กแคต
แบล็กแคตเป็นหนึ่งในสามตัวละครที่เล่นได้อื่น ๆ เธอว่องไวและโลดโผนเหมือนแมว แบล็กแคตใช้กรงเล็บของเธอ, ตะขอเกี่ยว และเชือกพวนเพื่อกำจัดศัตรูตลอดทั้งเกม
ฮอว์กอาย
ได้รับการยอมรับเป็นหนึ่งในอเวนเจอร์ส ฮอว์กอายเป็นตัวละครตัวที่สามในเกมจากสี่ฮีโรที่เล่นได้ เห็นได้ชัดจากอาวุธที่เขาเลือกสรร คือธนูและลูกธนู การโจมตีและความสามารถของฮอว์กอายยั้ยเกี่ยวกับการใช้ธนูเพื่อเอาชนะศัตรูของเกม
ซับ-มารีเนอร์
เป็นพลเมืองแห่งแอตแลนติส ซับ-มารีเนอร์ใช้การโจมตีด้วยโพรเจกไทล์ที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบ (เช่น ระเบิดพลังน้ำ) เพื่อช่วยให้เขากำจัดศัตรูได้ตลอดทั้งเกม
การตอบรับ
เกมนี้ได้รับการวิจารณ์ในนิตยสารดรากอน ค.ศ. 1992 ฉบับที่ 177 โดยฮาร์ตเลย์, แพทริเซีย และเคิร์ก เลสเซอร์ ในคอลัมน์ "เดอะโรลออฟคอมพิวเตอร์" ซึ่งผูวิจารณ์ให้ 5 คะแนนเต็ม 5 ดาว
ส่วนซินแคลร์ยูสเซอร์ฉบับเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1991 ได้ให้รางวัลร่วมกันสำหรับ "เกมส์โมสต์ไลค์ลีทูเซฟดิยูนิเวิร์ส" ในฐานะหนึ่งในเกมซูเปอร์ฮีโรที่ดีที่สุด ร่วมกับกัปตันอเมริกาแอนด์ดิอเวนเจอร์ส และกัปตันคอมมานโด
และนิตยสารคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1992 ได้ให้คำวิจารณ์ในเชิงบวก โดยยกย่องรูปแบบการเล่นสี่คน, "กราฟิกที่น่าทึ่ง" ด้วย "สไปรต์ที่เคลื่อนไหวได้อย่างสวยงาม และการซูมเข้า/ซูมออกที่น่าประทับใจ" รวมถึง "16 ด่านต่าง ๆ" พร้อมกับ "เพียงพอที่จะให้คุณปั๊มเครดิต"
มุน ซ็อง-มิน
มุน ซ็อง-มิน (문성민;, 14 กันยายน ค.ศ. 1986) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นให้กับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ในตำแหน่งตัวตีด้านนอก
ประวัติ
มุน เริ่มเล่นวอลเลย์บอลตอนเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่สี่ของโรงเรียนประถมศึกษามย็องรยุนในปูซาน หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคย็องกี เขาได้เข้าร่วมสโมสรเฟาเอฟเบ ฟรีดริชส์ฮาเฟิน ในปี ค.ศ. 2008 และเขาได้มีส่วนร่วมในการพาสโมสรคว้าแชมป์บุนเดิสลีกา ในฤดูกาลต่อมาเขาไปเล่นให้กับฮัลก์บังก์อังการาในเตอร์กิชลีก ดิวิชัน 1
มุนลงแข่งให้กับทีมชาติตั้งแต่ชุดเยาวชน เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004 โดยได้รางวัลชนะเลิศและได้เป็นตัวแทนทวีปเอเชียเข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2005 ซึ่งพาทีมจบอันดับที่ 6
ในฤดูกาล 2010-11 เขาได้ย้ายไปประเทศเกาหลีใต้โดยลงเล่นในวี-ลีกเป็นครั้งแรก และได้เซ็นสัญญากับช็อนอันฮุนไดแคปพิทอลสกายวอล์คเกอร์ เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโคโวคัปในปี ค.ศ. 2010 และ 2013
และในปี ค.ศ. 2017 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2017 ที่เกรซิก ประเทศอินโดนีเซีย
เฟินก้านดำผูกโบ
เฟินก้านดำผูกโบ เป็นเฟินก้านดำที่พบครั้งแรกในประเทศไทยที่จังหวัดตาก โดยเอริล สมิท (Eryl Smith) ชื่อชนิดตั้งเป็นเกียรติแก่ผู้ค้นพบ
เต้นไลง์
เต้นไลง์ (သိန်းလှိုင်; Thein Hlaing) หรือชื่อเก่า เอ็ดเวิร์ด ทอมป์สัน โฮ้ก วัง (Edward Thompson Hoke Wang; 3 พฤศจิกายน 1933 – 10 สิงหาคม 2021) หรือรู้จักด้วยคำนำหน้าชื่อว่า นาคาเต้นไลง์ (နာဂသိန်းလှိုင်; Naga Thein Hlaing, ) เป็นศัลยแพทย์ชาวพม่า เป็นที่รู้จักไปทั่วจากการทำหัตถการศัลยศาสตร์ต่อมไร้ท่อโดยใช้เพียงยาชาเฉพาะที่เท่านั้นในทิวเขานาคาทางตะวันตกเฉียงเหนือของพม่า นับตั้งแต่เมื่อเขาสามารถทำการรักษาคอพอกซึ่งหมอผีในท้องถิ่นไม่สามารถรักษาได้ เต้นไลง์ก็ได้รับการยอมรับจากชาวนาคาให้เป็น นาคานะ (เทพเจ้าแห่งชาวนาคา) และได้รับการบูชาเยี่ยงเทพเจ้าในบรรดาชาวนาคา
นอกจากนี้ นาคาเต้นไลง์ยังได้รับการบูชาอย่างสูงในบรรดาแพทย์ชาวพม่า ประวัติชีวิตของเขายังคงเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์การแพทย์สมัยใหม่ของพม่า ที่ซึ่งเขาได้รับการยกย่องเป็นวีรบุรุษ
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
เต้นไลง์เกิดเมื่อปี 1933 ในเมืองสะเทิม รัฐมอญ ในครอบครัวเชื้อสายจีน บิดาของเขาต้องการให้เขาเป็นพ่อค้าและสืบทอดธุรกิจของที่บ้าน แต่เขาเลือกที่จะเป็นแพทย์ เขาจบการศึกษาวุฒิบัตร MBBS จากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ 1 ย่างกุ้ง
วิชาชีพ
ในสมัยเป็นนักศึกษา เต้นไลง์เป็นเลขาธิการใหญ่ประจำสหพันธ์นักเรียนแพทย์ในปี 1957 และประจำสมาคมแพทย์รุ่นเยาว์ (Young Doctors Association; YDA) ในปี 1960 สมัยเขาเป็นแพทย์อินเทิร์นศัลยศาสตร์ เขาเคยนำการนัดประท้วงหยุดงานเรียกร้องกรณีแพทย์อินเทิร์นในโรงพยาบาลรัฐบาลได้รับค่าตอบแทนต่ำกว่า
เขาเป็นแพทย์ผู้ช่วยประจำอำเภอมะริดในปี 1962 และจากปี 1965 ถึง 1971 เขาถูกส่งตัวเพื่อปฏิบัติหน้าที่ศัลยแพทย์ประจำจังหวัดคำตี่ในทิวเขานาคาของเขตซะไกง์ ในเวลานั้น 70% ของประชากรชาวนาคาป่วยด้วยโรคคอพอก เขาจึงมีหน้าที่ในการรักษาคอพอกโดยการผ่าตัด และรักษาโรคอื่น ๆ ในพื้นที่ ในระยะแรก เขาต้องเจอกับการต่อต้านจากชาวนาคา และพบอุปสรรคในการให้ความรู้จนถึงการชักจูงชาวนาคาเพื่อรับการรักษา เขาปฏิญาณตนด้วยชีวิตว่าจะทุ่มเทให้กับการทำงานนี้
เนื่องจากในพื้นที่ขาดแคลนสาธารณูปโภคต่าง ๆ เต้นไลง์ทำการผ่าตัดแม้แต่ใต้ต้นไม้ หรือนอกบ้านเรือนของชาวนาคา ในที่สุดก็สามารถชนะใจชาวนาคาและขึ้นมาทดแทนรูปแบบการรักษาด้วยหมอผีของท้องถิ่น จนในที่สุดเขาได้รับการบูชาดุจเป็นเทพเจ้าของชาวนาคา
เขาระบุจำนวนผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดโดยยาชาเฉพาะที่กับเขาอยู่ที่รวม 2,895 คน ตลอดระยะเวลา 47 ปี การผ่าตัดของเขาไม่เคยส่งผลให้มีผู้ป่วยชีวิตระหว่างผ่าตัดแม้แต่คนเดียวนับตั้งแต่ปี 2009 จนเขาเกษียณอายุ
บั้นปลาย
เต้นไลง์ เกษียณอายุทางการในวันที่ 30 เมษายน 1988 โดยไม่ได้รับเบี้ยบำนาญ ในวันที่ 15 มกราคม 2020 ในพิธีปีใหม่ของนาคา เขาได้รับเกียรติบัตรเชิดชูเกียรติจากผู้นำแห่งพื้นที่ปกครองตนเองนาคาสำหรับบทบาทที่เขามีต่อชาวนาคา
เขาเสียชีวิตในวันที่ 10 สิงหาคม 2021 ด้วยวัย 87 ปีในย่างกุ้ง
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
นาคาเต้นไลง์ปรากฏตัวเป็นตัวเอกในนวนิยายปี 2016 เรื่อง The Sweet Honey Drop on the Sharp Scalpel Blade โดย ญี ปู เล่
จักรพรรดิถังไท่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จง (Emperor Taizong of Tang; ; 1170-1186) พระนามเดิม หลี่ซื่อหมิน จักรพรรดิรัชกาลที่สองแห่งราชวงศ์ถังของประเทศจีน (ราว 1,600 ปี) ได้ยึดถือหลักคำสอนของขงจื๊อในการปกครองประเทศ และทำให้ประเทศจีนในยุคที่พระองค์ปกครองรุ่งเรืองที่สุดยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนเป็นประเทศมหาอำนาจของโลกในยุคสมัยของพระองค์ราชวงศ์ถังนั้นยิ่งใหญ่มากมายนั้นเลยก็ว่าได้
แม้ว่าพระองค์มีพระราชอำนาจสูงสุด สามารถตัดสินพระทัยสั่งการใด ๆ ก็ได้ พระองค์ก็มิได้ปฏิบัติเช่นนั้น พระองค์จะไต่ถามความเห็นของเหล่าเสนาบดี และที่ปรึกษาของพระองค์ก่อนที่จะตัดสินพระทัยเสมอ โดยเฉพาะที่ปรึกษาท่านหนึ่งนามเว่ยเจิง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ปรึกษาของพี่ชายพระองค์ที่เป็นรัชทายาท และได้แนะนำให้พี่ชายของพระองค์ วางแผนสังหารพระองค์ เนื่องจากที่ปรึกษาท่านนี้มองเห็นว่า พระองค์จะเป็นภัยก่อการกบฏยึดราชบัลลังก์ของพี่ชาย เนื่องจากถังไท่จงเหนือชั้นกว่า จึงวางแผนซ้อนแผน แทนที่พระองค์จะถูกสังหาร พี่ชายของพระองค์กลับถูกปลิดพระชนม์ชีพแทน แต่ถังไท่จงรับสั่งมิให้ทหารของพระองค์ทำร้ายที่ปรึกษาผู้นั้น นอกจากไม่ทำร้ายแล้ว พระองค์ยังแต่งตั้งเขาขึ้นเป็นประธานที่ปรึกษา เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาอีก ด้วยเหตุผลก็คือ พระองค์ท่านจะได้มีที่ปรึกษาอย่างน้อยหนึ่งท่านที่คิดแตกต่าง หรือไม่เหมือนกับที่พระองค์คิด กล้าคัดค้านพระองค์อย่างตรงไปตรงมาโดยไม่เกรงกลัว หรือหวาดหวั่นต่อพระราชอำนาจ
จักรพรรดิถังไท่จงได้รับการยกย่องจากนักประวัติศาสตร์ให้เป็นมหาจักรพรรดิของจีนเพราะพระองค์แตกต่างจากจักรพรรดิทั้งปวง กล่าวคือ ไม่ว่าเชื้อพระวงศ์ก็ดี หรือเสนาบดีก็ดี หรือที่ปรึกษาก็ดีไปแอบนินทา ให้ร้ายพระองค์ลับหลัง พระองค์ก็จะทรงลงพระอาญา เพราะถือว่า พระองค์ให้โอกาสวิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผย และถูกต้องแล้วบุคคลเหล่านี้กลับไม่ทำ หรือไม่ใช้โอกาสดังกล่าว กลับมาแอบทำลับหลังพระองค์ จึงต้องถูกลงโทษให้เป็นเยี่ยงอย่าง ส่วนผู้ที่กล้าวิพากษ์วิจารณ์ หรือคัดค้านพระองค์ต่อหน้าพระพักตร์อย่างชนิดตรงไปตรงมา อย่างเช่น อดีตที่ปรึกษาของพระเชษฐาขององค์จักรพรรดิถังไท่จงก็ทรงปูนบำเหน็จรางวัลให้เพื่อให้บรรดาเหล่าขุนนาง หรือข้าราชบริพารมีความกล้าที่จะใช้โอกาสดังกล่าวคัดค้านพระองค์ด้วยเหตุด้วยผล ไม่ใช่ไปแอบทำข้างหลัง
นอกจากนั้นพระองค์ก็ปลอมเป็นสามัญชนไปกับประธานที่ปรึกษาออกตระเวนเยี่ยมประชาชนของพระองค์ และตรวจงานการปฏิบัติราชการของ เหล่าข้าราชบริพารเป็นประจำทุกปี เพื่อจะได้ทรงทราบว่า บรรดารายงานของข้าราชการที่ส่งไปให้พระองค์อ่านที่เมืองหลวงนั้นมีความถูกต้อง สอดคล้องกับความเป็นจริงมากเพียงใด ไม่ใช่อยู่แต่ในวังหลวงพึ่งพารายงานจากข้าราชการอย่างเดียว บางครั้ง หากพระองค์ประชวร พระองค์ก็จะส่งประธานที่ปรึกษาของพระองค์ออกทำงานแทนพระองค์ จักรพรรดิถังไท่จงถือว่าประชาชนมีความสำคัญกว่าพระองค์ และพระราชวงศ์ เวลาพระองค์จะตัดสินพระทัยทำอะไร ก็มักจะมองไปที่ผลประโยชน์ของประชาชนก่อนเสมอ
ก่อนที่จะขึ้นครองราชย์นั้น พระองค์มีพระนามว่า "หลี่ ซื่อหมิน" ประสูติเมื่อ ค.ศ. 599 (พ.ศ. 1142) โดยเป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิถังเกาจู่ฮ่องเต้ (หลี่หยวน) ต่อมาช่วงค.ศ. 620-627 โอรสทั้ง 3 เกิดแย่งชิงอำนาจกันแต่ก็เป็น โอรสองค์รององค์ชายหลี่ซื่อหมินที่ได้ชัยชนะและบังคับให้พระราชบิดาตั้งพระองค์เป็นไท่จื้อ (รัชทายาท) ต่อมาในปีค.ศ. 627 (พ.ศ. 1170) จักรพรรดิถังเกาจู่ประกาศสละราชสมบัติและรัชทายาทหลี่ซื่อหมินชันษา 28 พรรษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไท่จง ทรงพระปรีชาสามารถทุกด้าน
ช่วงปลายรัชกาลได้เชิญซินแสชื่อหยวนเทียนกัง มาทำนายพระลักษณะขององค์ชายใหญ่ องค์ชาย4 (หลี่ไท่) และองค์ชายเล็ก (หลี่จื้อ) ปรากฏว่าหยวนเทียนกังได้ทำนายว่าองค์ชายเล็กจะได้ครองราชย์ ถังไท่จงจึงตั้งองค์ชายเล็กเป็นรัชทายาทแทนองค์ชายใหญ่เมื่อถังไท่จงสวรรคตลงเมื่อปี ค.ศ. 649 (พ.ศ. 1192) ขณะพระชนม์ 50 พรรษา องค์รัชทายาทหลี่จื้อจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังเกาจง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2403 – 22 มกราคม พ.ศ. 2466) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี มีพระโสทรเชษฐภคินี 1 พระองค์ คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย ได้รับพระราชทานพระนาม และหีบหมากเสวยลงยา จากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
พระประวัติ
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2403 มีพระเชษฐภคินีร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย
พระองค์เจ้าสอางองค์ประชวรพระโรคพระปับผาสะพิการ แพทย์ได้ถวายพระโอสถเป็นลำดับมา พระอาการก็ยังไม่ดีขึ้น จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2465 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2466) เวลา 18.30 นาฬิกา สิริพระชันษา 62 ปี พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ เสด็จเป็นประธานสรงน้ำพระศพ แล้วเชิญพระศพออกทางประตูวิจิตรบรรจง ไปบำเพ็ญพระกุศล ณ พระราชวังบวรสถานมงคล ทรงพระราชทานพระโกศราชวงศ์ พระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2469
โมเช วาย. วาดิ
โมเช ยาโคบ วาดิ (משה יעקב ורדי, Moshe Ya'akov Vardi; เกิด 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1954) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์เชื้อสายยิว ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์สอนอยู่ที่ Rice University ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีสารสนเทศเคนเคนเนดี (Ken Kennedy Institute for Information Technology) ความสนใจของเขามุ่งเน้นไปที่การใช้งานของตรรกะทางวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ รวมถึงทฤษฎีฐานข้อมูล โมเดลทฤษฎีแบบมีขอบเขต (finite-model theory) รูปแบบความรู้ในระบบหลายตัวแทน (multi-agent systems) การตรวจสอบคอมพิวเตอร์ช่วยและการให้เหตุผล และตรรกะการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในการตรวจสอบโมเดล (model checking) ความพึงพอใจที่มีข้อจำกัดและทฤษฎีฐานข้อมูล (constraint satisfaction and database theory) ตรรกะ (logic) และทฤษฎีทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ (theoretical computer science)
เขาได้เขียนเอกสารทางเทคนิคกว่า 400 ชุดเช่นเดียวกับบรรณาธิการคนอื่นๆ อีกด้วย  โดยเขาเขียนหนังสือให้เหตุผลเกี่ยวกับความรู้ร่วมกับ Ronald Fagin, Joseph Halpern และ Yoram Moses และในหนังสือชื่อ Finite Model Theory and Its Applications ร่วมกับ Erich Grädel, Phokion G. Kolaitis, Leonid Libkin, Maarten Marx, Joel Spencer, Yde Venema และ Scott Weinstein นอกจากนี้เขายังเป็นบรรณาธิการหัวหน้าด้านการสื่อสารของนิตยสาร ACM (Association for Computing Machinery) อีกด้วย
แดร์ริงเด็สนีเบอลุงเงิน
แดร์ริงเด็สนีเบอลุงเงิน (Der Ring des Nibelungen) หรือ แหวนของนีเบอลุง เป็นปกรณัมชุดของริชชาร์ท วากเนอร์ คีตกวีชาวเยอรมันซึ่งใช้เวลาประพันธ์ยาวนาถึง 26 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1848 จนถึง 1874 โดยมีเค้าโครงเรื่องมาจากเทวตำนานนอร์สและมหากาพย์ นีเบอลุงเงินลีท
วากเนอร์แต่งอุปรากรเรื่องนี้ขึ้นมาด้วยความมั่นหมายให้เป็น "สมบูรณศิลปกรรม" (Gesamtkunstwerk) หมายถึงเป็นศิลปกรรมที่มีความสมบูรณ์แบบเบ็ดเสร็จทุกด้าน ความมุ่งหมายของเขาประสบผลสำเร็จอย่างงดงาม แหวนของนีเบอลุง ไม่เพียงเป็นอุปรากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเยอรมัน แต่ยังเป็นอุปรากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลกจนได้รับยกย่องเป็น "มหาอุปรากร" (Großoper)
อุปรากรเรื่องนี้ต้องใช้เวลาแสดงกว่าสิบห้าชั่วโมง ประกอบด้วยสี่ภาค ผู้แต่งระบุว่าเป็นบุพภาคและไตรภาค อันได้แก่:
แหวนของนีเบอลุง มีเรื่องราวเกี่ยวกับคนแคระเผ่านีเบอลุงกับแหวนวิเศษ, การเนรเทศวัลคือเรอนามว่าบรึนฮิลเดอ,โศกนาฏกรรมของซีคฟรีทกับบรึนฮิลเดอ
บุพภาค: ขุมทองแม่น้ำไรน์
ณ แม่น้ำไรน์ ธิดาอัปสรนามว่าโวคลินเดอ (Woglinde), เว็ลกุนเดอ (Wellgunde) และฟลอสฮิลเดอ (Flosshilde) กำลังระบำร่ายรำอย่างสนุกสนาน คนแคระเผ่านีเบอลุงนามว่าอัลเบอริช (Alberich) ปรากฏตัวและพยายามเกี้ยวพาราสีพวกหล่อน พวกธิดาอัปสรดูถูกรูปร่างหน้าตาของอัลเบอริช อัลเบอริชโกรธจึงวิ่งไล่ตาม ท้ายที่สุดพวกธิดาอัปสรก็หายตัวไป อัลเบอริชหยุดพักด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อตกกลางคืน เขาสังเกตเห็นแสงอร่าม เมื่อเดินไปสำรวจก็พบทองคำและกลุ่มธิดาอัปสร อัลเบอริชจึงสอบถาม พวกธิดาอัปสรอธิบายว่านี่เป็นทองคำที่เสด็จพ่อให้พวกหล่อนเฝ้ายาม เพราะมันสามารถนำไปหลอมทำเครื่องประดับที่มีอำนาจครองพิภพ แต่ผู้ที่จะหลอมสำเร็จต้องเป็นคนที่ละทิ้งความรัก พวกธิดาอัปสรบอกว่าไม่มีอะไรต้องกลัวต่อให้บอกความจริงกับคนแคระหื่นกามอย่างอัลเบอริช อัลเบอริชได้ยินดังนั้นจึงปฏิเสธความรัก และตัดสินใจขโมยทองคำ
จอมเทพโวทัน (Wotan) กำลังบรรทมอยู่บนยอดเขาลูกหนึ่ง โดยมีปราสาทอันตระการตั้งอยู่เบื้องหลัง แล้วจอมเทพก็ถูกปลุกโดยจอมเทพีฟริกกา (Fricka) ผู้เป็นมเหสี และเตือนถึงสัญญาที่โวทันทำไว้กับยักษ์สองตนชื่อฟาโซลท์กับฟาฟเนอร์ (Fasolt & Fafner) โวทันจ้างให้ยักษ์สองตนสร้างปราสาทดังกล่าวให้ แลกกับการจะมอบสุริยเทพีไฟรอา (น้องสาวของฟริกกา) ให้แก่ยักษ์สองพี่น้อง ฟริกกาเป็นห่วงน้องสาวของตนเองจนนั่งไม่ติด แต่จอมเทพโวทันก็ยังคงสบายใจ เพราะเชื่อว่าอัคคีเทพผู้เจ้าเล่ห์อย่างโลเกอ (Loge) จะสามารถคิดอุบายแก้สถานการณ์นี้ ต่อมา ฟาโซลท์กับฟาฟเนอร์ก็ไล่ตามสุริยเทพีไฟรอา และเกลี้ยกล่อมให้นางทำใจเสีย ยักษ์สองพี่น้องชี้ว่าจอมเทพทำพันธสัญญากับพวกตนโดยสลักไว้บนหอกของพระองค์ ดังนั้นหากจอมเทพผิดคำสัญญา พระองค์ก็จะสูญสิ้นอำนาจ ระหว่างนั้น อสุนีเทพโดนเนอร์ (Donner) และวสันตเทพโฟร (Froh) โผล่มาขัดขวางยักษ์สองพี่น้อง โวทันไม่ยอมให้โดนเนอร์และโฟรใช้กำลังทำลายพันธสัญญา และผัดผ่อนให้รออัคคีเทพโลเกอมาถึงเสียก่อน
อัคคีเทพโลเกอมาถึงก็เกริ่นนำว่าสำหรับผู้ชาย ไม่มีสิ่งใดมีค่ากว่าความรัก ดังนั้นสำหรับยักษ์สองพี่น้อง จึงไม่น่ามีสิ่งใดที่จะมีค่าไปกว่าสุริยเทพีไฟรอา หากจะมีสิ่งใดที่มีค่ากว่าสุริยเทพี สิ่งนั้นต้องเป็นสิ่งที่มีค่ามากพอที่จะทำให้ผู้ชายคนหนึ่งยอมสละซึ่งความรัก แล้วโลเกอก็แย้มว่าเขารู้จักคนแคระผู้หนึ่งที่ยอมทิ้งความรักเพื่อสิ่งของบางอย่าง คนแคระที่ว่าก็คืออัลเบอริชผู้ทิ้งความรักเพื่อขโมยทองคำแห่งแม่น้ำไรน์ที่สามารถหลอมเป็นวัตถุวิเศษทรงอำนาจที่ทุกคนปรารถนา เมื่อยักษ์สองพี่น้องได้ฟังดังนั้น ก็ยินยอมจะขอรับทองคำเป็นค่าจ้างแทนที่สุริยเทพีไฟรอา ว่าแล้วยักษ์สองพี่น้องก็จากไปโดยพาตัวไฟรอาไปด้วยเพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมบอกให้ทวยเทพนำทองคำของคนแคระในจำนวนที่สามารถปิดบังรัศมีของไฟรอา มาให้พวกเขาภายในวันนี้ ไม่เช่นนั้นไฟรอาจะต้องอยู่กับพวกเขาตลอดกาล
ณ นีเบิลไฮม์ (Nibelheim) นครใต้พิภพของเผ่านีเบอลุง อัลเบอริชใช้อำนาจของแหวนวิเศษทำให้คนเคระห์ทั้งหมดรับใช้ตนเอง เขายังบังคับให้น้องชายของตนเองชื่อว่ามีเมอ (Mime) ใช้ทองคำสร้างหมวกทาร์นเฮล์ม (Tarnhelm) ซึ่งมีอำนาจจำแลงกาย และแล้วในช่วงนี้เอง โวทันและโลเกอมาถึงนีเบิลไฮม์ในฐานะแขกแปลกหน้าผู้มาเยือน และได้พูดคุยกับมีเมอ มีเมอเล่าให้ทั้งสองฟังถึงการปกครองอันโหดร้ายของอัลเบอริช ภายหลัง อัลเบอริชกลับมาถึง ก็อวดอ้างกับแขกแปลกหน้าว่าจะครองโลกด้วยแหวนวงนี้ โลเกอถามว่าเวลาหลับจะป้องกันตัวอย่างไร? อัลเบอริชตอบว่าตนมีหมวกที่ทำให้ล่องหนหรือแปลงกายได้ โลเกอขอรับชมเป็นขวัญตา อัลเบอริชแปลงเป็นพญางู โลเกอแสร้งชื่นชมและถามว่าแปลงเป็นสัตว์ตัวเล็กมากได้ไหม? อัลเบอริชจึงแปลงเป็นคางคก ทันใดนั้น โวทันกับโลเกอจึงจับตัวอัลเบอริชมัดแขนขาและพาตัวขึ้นมาบนผืนดิน เทพทั้งสองบังคับให้อัลเบอริชยินยอมมอบทองคำทั้งหมดเพื่อแลกกับอิสรภาพ อัลเบอริชยินยอมมอบทองคำ แต่ขัดขืนไม่ยอมส่งแหวนวิเศษ จอมเทพโวทันจึงตัดนิ้วอัลเบอริชและนำแหวนมาสวมไว้เอง อัลเบอริชจึงสาปแหวนว่าใครก็ตามที่สวมแหวนนี้ จะต้องมีชีวิตอย่างหวาดระแวง และจะถูกแย่งแหวนและโดนฆ่าในที่สุด
ทองคำที่ยึดมา ไม่สามารถปิดบังรัศมีของไฟรอาจนมิดชิด เหลือแต่เพียงช่องว่างขนาดเท่าดวงตา ยักษ์ฟาฟเนอร์เห็นแหวนที่นิ้วของจอมเทพ จึงเรียกร้องจะเอาแหวน จอมเทพจึงยอมมอบแหวนให้แก่ฟาฟเนอร์ พวกยักษ์ปล่อยตัวประกันและเริ่มแบ่งสมบัติ แต่แบ่งไม่ลงตัว ฟาฟเนอร์จึงทุบฟาโซลท์จนตาย และใช้หมวกทาร์นเฮล์มแปลงกายเป็นมังกรและคุ้มครองสมบัติกับแหวนอยู่ในป่าลึก
ปฐมภาค: ธิดาวัลคือเรอ
ชายแปลกหน้าหลบพายุเข้ามาในกระท่อมหลังหนึ่งใกล้ต้นไม้ยักษ์ในสภาพไร้อาวุธและบาดเจ็บเกินจะไปต่อ เขาพบกับซีคลินเดอ (Sieglinde) นางแนะนำตัวว่าเป็นภริยาของชายที่ชื่อฮุนดิง (Hunding) ทั้งสองเริ่มมีความสนใจต่อกัน แต่ก็ถูกขัดจังหวะโดยสามีของนางที่ชื่อฮุนดิง ฮุนดิงเห็นชายแปลกหน้าสวมใส่เสื้อคลุมขนหมาป่า จึงต้อนรับอย่างดิบดีโดยเรียกว่า "พ่อหนุ่มหมาป่า"
ชายแปลกหน้าอธิบายว่าตนเองเคยเติบโตในป่า อยู่กับพ่อแม่และน้องสาวฝาแฝดอีกคน พ่อของเขามีนามว่า "วอล์ฟ" (Wolf) เป็นคนที่มีศัตรูไปทั่ว วันหนึ่งเมื่อเขากลับถึงบ้าน ก็พบว่าบ้านถูกเผาวอด แม่ถูกฆ่า พ่อกับน้องสาวก็หายตัวไป ที่พบมีเพียงเสื้อคลุมขนหมาป่าของบิดาตกอยู่ในป่า ตัวเองเลยต้องระหกระเหินคนเดียวนับแต่นั้น ไม่กี่วันก่อนเขาเห็นหญิงสาวถูกฉุดลาก เลยเข้าไปช่วยหล่อนและฆ่าชายพวกนั้น แต่มารู้ทีหลังว่าผู้ตายคือพี่ชายและญาติที่ลากเธอไปแต่งงาน ครอบครัวนั้นเลยตามล่าเขา เขาต่อสู้จนได้รับบาดเจ็บ สูญเสียดาบ และหลบหนีมา ฮุนดิงเปิดเผยว่าตนเองคือหนึ่งในคนที่กำลังตามล่าชายแปลกหน้า ฮุนดิงบอกว่าคืนนี้บ้านหลังนี้จะต้อนรับพ่อหนุ่มหมาป่า แต่วันพรุ่งนี้ต้องสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง
เมื่ออยู่คนเดียว ชายแปลกหน้าตัดพ้อถึงบิดา บิดาของเขาเคยสัญญาว่าจะมอบดาบให้ในยามที่เขาต้องการที่สุด แล้วไหนล่ะดาบ? แล้วซีคลินเดอก็เข้ามาหาเขา เธอวางยานอนหลับสามีเพื่อจะได้พบชายแปลกหน้าเพียงลำพัง เธอระบายความอัดอั้นว่าเธอเองก็เป็นคนที่ถูกบังคับให้แต่งงานเหมือนกัน นางเล่าว่าในวันแต่งงานของนาง มีชายแก่น่ากลัวคนหนึ่งปักดาบไว้ที่ต้นไม้ยักษ์ แล้วประกาศว่ามีเพียงวีรบุรุษเท่านั้นที่จะดึงออก แต่ไม่เคยมีใครดึงออก ทั้งสองโอบกอดกัน แล้วซีคลินเดอก็เผยว่าตนเองคือน้องสาวที่พลัดพรากของชายแปลกหน้า นางเรียกเขาด้วยชื่อจริงว่าซีคมุนด์ (Siegmund) นางเชื่อว่าซีคมุนด์คือวีรบุรุษที่จะมาปลดปล่อยเธอจากฮุนดิง ซีคมุนด์ดึงดาบอย่างง่ายดายและตั้งชื่อมันว่า "ดาบโนทุง" (Nothung) ที่แปลว่าดาบปรารถนา แล้วทั้งสองก็บรรเลงรักกัน
บนสันเขาสูง จอมเทพผู้เป็นบิดาของซีคมุนด์ บัญชาให้ธิดาวัลคือเรอนามว่าบรึนฮิลเดอ (Brünhilde) ปกป้องซีคมุนด์ในการต่อสู้วันรุ่งขึ้น แต่แล้วเทพีฟริกกาก็ปรากฏตัว นางในฐานะเทพีแห่งครอบครัวต้องการให้ซีคมุนด์และซีคลินเดอได้รับโทษข้อหาคบชู้และสมสู่ร่วมสายโลหิต ทั้งสองยกเหตุผลมาโต้เถียงกัน แต่จอมเทพเถียงสู้ไม่ได้ จึงยอมตกลงว่าจะไม่ปกป้องซีคมุนด์ และจำใจสั่งบรึนฮิลเดอทำให้ฮุนดิงเป็นฝ่ายชนะ
บรึนฮิลเดอแจ้งซีคมุนด์เกี่ยวกับความตายที่กำลังมาเยือน แต่นางพาซีคลินเดอไปวัลฮัลลาด้วยไม่ได้ ซีคมุนด์ไม่ยอมเป็นฝ่ายตาย เขาเชื่อว่าดาบโนทุงจะนำมาซึ่งชัยชนะ แต่บรึนฮิลเดอแจ้งว่าดาบโนทุงไม่มีพลัง ซีคมุนด์จึงขู่ว่าจะฆ่าซีคลินเดอและฆ่าตัวตายตาม บรึนฮิลเดอสงสารจึงขัดคำสั่งจอมเทพ ในการประลอง ซีคมุนด์ได้เปรียบเหนือฮุนดิงด้วยอำนาจของบรึนฮิลเดอ แต่แล้วจอมเทพก็ปรากฏตัวและใช้หอกทำลายดาบของซีคมุนด์จนแตกละเอียด ฮุนดิงแทงซีคมุนด์ถึงแก่ความตาย บรึนฮิลเดอเก็บเศษซากของดาบโนทุงและขี่ม้าหนีไปพร้อมกับซีคลินเดอ จากนั้นจอมเทพก็ฆ่าฮุนดิงและไล่ตามบรึนฮิลเดอ
บรรดาวัลคือเรอรวมตัวบนยอดเขาแห่งหนึ่ง แต่ละนางกำลังอุ้มร่างไร้ลมหายใจของบรรดาวีรชนที่ตายในการรบ บรึนฮิลเดอมาถึงพร้อมกับซีคลินเดอและร้องขอความช่วยเหลือจากเหล่าพี่น้อง แต่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งจอมเทพ ซีคลินเดอกล่าวว่าถ้าไม่มีซีคมุนด์ นางก็ไม่อยากมีชีวิตต่อ บรึนฮิลเดอแจ้งว่าซีคลินเดอตั้งท้องกับซีคมุนด์ ขอให้นางมีชีวิตต่อเพื่อเห็นแก่เด็ก และขอให้ตั้งชื่อเด็กว่าซีคฟรีท (Siegfried) บรึนฮิลเดอมอบเศษซากดาบโนทุงให้แก่นาง เมื่อซีคลินเดอจากไป จอมเทพก็เดินทางมาถึงพร้อมความพิโรธ ทรงริบฤทธิ์เดชของบรึนฮิลเดอเป็นเพียงหญิงมนุษย์ นางจะต้องหลับไหลอยู่บนภูเขาจนกว่าจะมีบุรุษมาพบนาง แล้วจอมเทพก็บันดาลให้นางหลับไหลอยู่บนหินก้อนหนึ่ง และรับสั่งให้อัคคีเทพโลเกอเสกเปลวไฟนิรันดร์คลุมรอบภูเขาเอาไว้
มัชฌิมภาค : ซีคฟรีท
ในป่าลึกภายในหุบเขา ซีคฟรีทกลับจากการเที่ยวเล่นในป่าพร้อมกับดาบที่ทำพังอีกแล้ว ซีคฟรีทตำหนิคนแคระนามว่ามีเมอ ว่าไม่มีปัญญาทำดาบดีๆ ทั้งสองมีปากเสียง มีเมอตัดพ้อว่าเลี้ยงดูซีคฟรีทมาตั้งแต่เกิด ซีคฟรีทไม่เชื่อว่ามีเมอคือพ่อที่แท้จริงของตน เพราะพละกำลังต่างกันลิบลับ จึงเค้นเอาความจริง มีเมอสารภาพว่าเขาพบกับหญิงนามว่าซีคลินเดอในป่า นางคลอดลูกและเสียชีวิต มีเมอจึงเก็บซีคฟรีทมาเลี้ยง มีเมอเอาเศษซากดาบโนทุงมาแสดง ซึ่งเป็นดาบของบิดาที่แท้จริง ซีทฟรีดสั่งให้มีเมอตีดาบโนทุงขึ้นมาใหม่จากเศษซากเดิม แล้วก็โกรธหัวเหวี่ยงออกจากบ้าน มีเมอรู้สึกอับจนหนทาง เขาเก็บบุตรมนุษย์มาเลี้ยงเพื่อหวังให้จัดการมังกร แล้วตนเองจะได้ครอบครองแหวน แต่ตอนนี้ ตนเองกลับไม่มีปัญญาสร้างดาบที่จะใช้ฆ่ามังกร
ชายแก่คนหนึ่งปรากฏตัวที่หน้าบ้านและแนะนำตัวว่าเขาเป็นนักพเนจร ขอมาแวะพักสักครู่ เพื่อเป็นการตอบแทน ชายแก่จะตอบคำถามสามข้อ มีเมอจึงถามว่า ชื่อของเผ่าที่จอมเทพรักใคร่ที่สุดแต่ถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายที่สุด, ชื่อของดาบที่สามารถสังหารมังกรฟาฟเนอร์ และชื่อของผู้ที่สามารถตีดาบนั้น ชายแก่ตอบตามลำดับว่า "เผ่าเวิลซุง" (เผ่าของมารดาของซีคมุนด์กับซีคลินเดอ), "ดาบโนทุง" และ "ผู้ไม่รู้จักกลัว" แล้วชายแก่ก็จากไป มีเมอไม่มีปัญหากับสองคำตอบแรก แต่คำตอบสุดท้ายทำเอาเขาหัวเสียทีเดียว
ซีคฟรีทกลับมาที่บ้าน แล้วถามหาดาบที่สั่งไว้ มีเมอบอกว่าตนหมดปัญญาแล้ว แล้วมีเมอก็นึกได้ว่า "ผู้ไม่รู้จักกลัว" คงหมายถึงซีคฟรีท สิ่งเดียวที่ซีคฟรีทกลัวคือตนเอง นักพเนจรคงทำนายไว้ว่าในอนาคต มีเมอจะถูกซีคฟรีทฆ่า เมื่อมีเมอคิดได้ดังนั้นจึงบอกซีคฟรีทว่า ทักษะที่สำคัญอย่างหนึ่งคือความกลัว ชายหนุ่มมีท่าทางสนใจมาก(เพราะไม่รู้ว่าความกลัวหมายถึงอะไร) มีเมอจึงบอกว่างั้นจะพาไปหามังกรฟาฟเนอร์เพื่อสอนให้รู้จักความกลัว ชายหนุ่มจึงลงมือตีดาบโนทุงด้วยตนเอง ในเวลาเดียวกัน มีเมอก็แอบปรุงยาพิษเพื่อใช้กับซีคฟรีทหลังฆ่ามังกร และแล้วชายหนุ่มก็ตีดาบโนทุงสำเร็จ
ในคืนเดียวกัน นักพเนจรปรากฏตัวต่อหน้าอัลเบอริช พี่ชายของมีเมอ ซึ่งเฝ้ารออยู่หน้าปากถ้ำมังกรมาตลอดเพื่อรอให้ใครสักคนมาจัดการมังกร แล้วตนเองจะได้ครอบครองแหวนอีกครั้ง อัลเบอริชเห็นนักพเนจรก็รู้ว่านั่นคือจอมเทพ จอมเทพบอกว่าตนไม่ได้จะมาแทรกแซง แค่มาสังเกตการณ์ พร้อมบอกอัลเบอริชให้ระวังมีเมอเอาไว้ จอมเทพปลุกฟาฟเนอร์และเตือนว่ากำลังจะมีวีรบุรุษหนุ่มมาฆ่าเขา อัลเบอริชบอกให้ฟาฟเนอร์ทิ้งแหวนเสีย ไม่งั้นจะโดนฆ่า ฟาฟเนอร์ไม่สนใจและหลับต่อ อัลเบอริชและนักพเนจรเดินทางจากไป
วันต่อมา เมื่อซีคฟรีทไปถึงปากถ้ำก็ได้ยินเสียงนกร้องเป็นทำนองไพเราะ จึงเป่าขลุ่ยเลียนเสียงแต่ไม่เหมือน จึงลองด้วยแตรเขาสัตว์ก็ยังไม่เหมือนอีก ฟาฟเนอร์ตื่นและออกมาจากถ้ำ หลังพูดคุยกันสักพัก ทั้งสองก็ต่อสู้กัน ซีคฟรีทสามารถแทงดาบโนทุงที่กลางใจของฟาฟเนอร์ เลือดของมังกรเปื้อนตัวเขายกเว้นด้านหลัง มังกรเตือนชายหนุ่มเกี่ยวกับคำสาปแห่งแหวนแล้วก็สิ้นใจ ซีคฟรีทเลียนิ้วที่เปื้อนเลือดมังกรแล้วพลันเขาก็เข้าใจภาษานก เลือดมังกรทำให้เขาอ่านใจมีเมอได้ด้วย เมื่อเห็นว่ามีเมอเอายาพิษมาให้ดื่ม ซีคฟรีทจึงสังหารมีเมอด้วยความรังเกียจ ด้วยเหตุฉะนี้ ซีคฟรีทจึงได้ครอบครองหมวกทาร์นเฮล์มและแหวนวิเศษ ซีคฟรีทอยู่โดดเดี่ยวกลางธรรมชาติ ฝูงนกเล่าให้ซีคฟรีทฟังว่ามีชาวสวรรค์หลับไหลอยู่บนภูเขากลางทะเลเพลิง ชายหนุ่มสงสัยว่าชาวสวรรค์จะทำให้เขารู้จักความกลัวได้ไหม จึงตามฝูงนกไปยังภูเขา
ปัจฉิมภาค: เทวาอัสดง
ซีคฟรีทได้ครองรักกับบรึนฮิลเดออย่างมีความสุข วันหนึ่งซีคฟรีทต้องการออกไปผจญโลกภายนอก จึงร่ำลาภรรยาและสัญญาว่าจะรักนางเพียงผู้เดียว พร้อมสวมแหวนวิเศษให้นางเป็นของดูต่างหน้า แล้วจึงออกเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ
ริมแม่น้ำไรน์มีนครแห่งหนึ่งนามว่ากีบิชชุง ซึ่งถูกปกครองโดยกษัตริย์กุนเทอร์ (Gunther) พระองค์มีขนิษฐาร่วมบิดามารดานามว่ากูทรูเนอ (Gutrune) และมีน้องชายต่างบิดานามว่าฮาเกิน (Hagen) ซึ่งพ่อของฮาเกินก็คืออัลเบอริช โดยที่กษัตริย์กุนเทอร์และขนิษฐากูทรูเนอยังโสดทั้งคู่
กษัตริย์กุนเทอร์ไม่ทราบว่าซีคฟรีทกับบรึนฮิลเดอร์เป็นคู่รักกัน จึงเห็นด้วยกับแผนการของเสนาบดีฮาเกิน ฮาเกินจึงลวงซีคฟรีทเข้ามาในวังและวางยาเสน่ห์จนเขาลืมภรรยาและเมารักพระขนิษฐา ซีคฟรีทสาบานเป็นพี่น้องกับกษัตริย์กุนเทอร์ และสัญญาว่าจะเอาตัวนางฟ้าตกสวรรค์มาถวายเป็นชายา
ซีคฟรีทเดินทางกลับไปยังภูเขาอัคคีโดยใช้ของวิเศษแปลงกายให้มีใบหน้าเหมือนกษัตริย์กุนเทอร์ ฝ่าทะเลเพลิงขึ้นไปข่มเหงบรึนฮิลเดอ ถอดแหวนวิเศษที่เป็นเครื่องรางความรักมาสวมไว้เอง ก่อนที่จะนำตัวบรึนฮิลเดอกลับไปถวายกษัตริย์กุนเทอร์ เมื่อถึงราชวัง บรึนฮิลเดอพบกับซิคฟรีทที่กลายเป็นสามีของพระขนิษฐา เมื่อเห็นแหวนวิเศษบนนิ้วของซิคฟรีท นางประติดประต่อเรื่องราวได้ทั้งหมด นางแค้นที่ถูกทรยศจึงบอกเสนาบดีฮาเกินว่ากลางหลังคือจุดอ่อนเดียวของซีคฟรีท
ฮาเกินให้ซีคฟรีทดื่มน้ำถอนยาเสน่ห์ ซีคฟรีทคืนความทรงจำและตระหนักถึงความผิดพลาด เขาคร่ำครวญเสียใจและถูกฮาเกินฆ่าตาย จากนั้น ฮาเกินกับกษัตริย์กุนเทอร์ก็แย่งชิงแหวนวิเศษจนตายทั้งคู่ บรึนฮิลเดอตัดสินใจว่าจะล้างคำสาปของแหวน นางจัดพิธีเผาศพให้ซีคฟรีทอย่างสมเกียรติ นางสวมแหวนและขี่ม้าเข้าไปในกองเพลิงเผาศพสามี และมอดไหม้สูงถึงสรวงสรรค์
จอมเทพประทับอยู่ในวัลฮัลลาท่ามกลางเปลวเพลิง รอคอยการสิ้นสุดแห่งยุคเทพ และกำเนิดยุคของมนุษย์ หลังเปลวเพลิงล้างผลาญ แม่น้ำไรน์ก็ไหลบ่าขึ้นท่วมทุกสิ่ง ทองคำกลับสู่ที่ที่ควรจะอยู่
อิทธิพล
แหวนของนีเบอลุง เป็นแรงบันดาลใจและมีอิทธิพลอย่างมหาศาลต่อเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในการแต่งปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ
ดนตรีจากช่วงโหมโรง และฉากที่ 1 ("Hojotoho! Heiaha") องก์ที่ 3 ของภาคDie Walküre มีท่วงทำนองที่ได้รับความนิยม มีชื่อเรียกว่า "วัลคือเรินรีท" (Walkürenritt) หรือ "รีทแดร์วัลคือเริน" (Ritt der Walküren) ออกบรรเลงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1870 ที่มิวนิก เป็นตอนที่บรรดาวัลคือเรอพี่สาวของบรึนฮิลเดอจำนวนสี่นางบินรวมกลุ่มกัน ดนตรีท่อนนี้เป็นที่นิยมนำมาบรรเลงซ้ำในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น นำไปบรรเลงประกอบภาพยนตร์ เดอะ เบิร์ธ ออฟ อะ เนชั่น ในค.ศ. 1915 และฉากเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพสหรัฐโจมตีหมู่บ้านเวียดกงในภาพยนตร์ อะโพคาลิปส์นาว ใน ค.ศ. 1979
โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18
การแข่งขันฟุตบอล โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18, หรือที่รู้จักใน ติมคัพ ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน, เป็นฤดูกาลที่ 71 ของฟุตบอลถ้วยแห่งชาติในฟุตบอลอิตาลี
ระบบการแข่งขันและการประกบคู่
ทีมที่เข้าสู่การแข่งขันในแต่ละขั้นต่าง ๆ ซึ่งมีดังนี้ :
วันแข่งขันในแต่ละรอบ
ตารางการแข่งขันของแต่ละรอบมีดังนี้:
รอบแรก
เวลาทั้งหมดเป็นCEST (UTC+2).
รอบสอง
ทั้งหมด 40 ทีมที่มาจาก เซเรียเบ และ เซเรียเซ และ เซเรียเด เข้าร่วมการแข่งขันในรอบสอง, 20 ทีมที่ผ่านเข้าร่วมจะได้เข้าร่วมกับ 12 ทีมที่มาจาก เซเรียอา ในรอบสาม. แมตช์ในรอบสองจะลงเล่นในวันที่ 5–6 สิงหาคม ค.ศ. 2017.
รอบสาม
ทั้งหมด 32 ทีมที่มาจาก เซเรีย อา, เซเรีย เบ และ เซเรีย เซ เข้าร่วมการแข่งขันในรอบสาม, 16 ทีมจะได้ผ่านเข้าสู่รอบสี่. แมตช์ในรอบสามจะลงเล่นในวันที่ 11–13 สิงหาคม ค.ศ. 2017.
รอบสี่
แมตช์รอบสี่จะลงเล่นระหว่างวันที่ 28–30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017. เวลาทั้งหมดคือ CET (UTC+1).
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
รอบ 16 ทีมสุดท้ายจะลงเล่นระหว่างวันที่ 12–20 ธันวาคม ค.ศ. 2017. เวลาทั้งหมดเป็น CET (UTC+1).
รอบ 8 ทีมสุดท้าย
รอบ 8 ทีมสุดท้าย จะลงเล่นในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2017 และ 3 มกราคม ค.ศ. 2018.
รอบชิงชนะเลิศ
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ที่ สตาดีโอโอลิมปีโก ใน โรม.
พะเนียง กานตรัตน์
พลอากาศเอก พะเนียง กานตรัตน์ เป็นนายทหาร เคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
ประวัติ
พะเนียง เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์, โรงเรียนการบิน, โรงเรียนการบินประเทศอังกฤษ, Air Command and Staff College และ Tactical Air Command ประเทศสหรัฐอเมริกา, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ, โรงเรียนวิทยาลัยกองทัพบก, วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร พ.ศ. 2507
การรับราชการ
เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยนั้น ได้เกิดเหตุกบฏ 9 กันยา ขึ้น ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528 ที่ทหารบกเหล่าทหารม้าและทหารอากาศสังกัดอากาศโยธินกลุ่มหนึ่ง นำกำลังก่อการยึดอำนาจแต่ทว่าไม่สำเร็จ ซึ่งเหตุการณ์ได้จบลงที่ คณะทหารผู้ก่อการได้หลบหนีออกนอกประเทศไป และหลังเหตุการณ์นี้ พล.อ.อ. พะเนียง ได้ถูกเพ่งเล็งว่าเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อการครั้งนี้ด้วย ร่วมกับนายทหารชั้นผู้ใหญ่หลายคน อาทิ
ทางด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับคุณหญิงสุรนุช กานตรัตน์ (พ.ศ. 2467-พ.ศ. 2540)
พล.อ.อ. พะเนียง กานตรัตน์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคชรา ที่โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช สิริอายุได้ 88 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลอากาศเอก พะเนียง กานตรัตน์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
เฟินก้านดำทุ่งสง
เฟินก้านดำทุ่งสง เป็นเฟินก้านดำที่พบครั้งแรกในประเทศไทยที่เขาหินปูน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช  ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก (Infanta Elena, Duquesa de Lugo; ประสูติ: 20 ธันวาคม พ.ศ. 2506) หรือพระนามเต็มว่า เอเลนา มาริอา อิซาเบล โดมินิกา เด ซิโลส เด บอร์บอน อี เกรเซีย (Elena María Isabel Dominica de Silos de Borbón y Grecia) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งเป็นพระเชษฐภคินีในอินฟันตากริสตินา เฟเดริกา และสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6
อินฟันตาเอเลนา เสกสมรสและหย่ากับไฆเม เด มาริชาลาร์ มีพระบุตรด้วยกันสองคน ทั้งนี้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ของสเปน และทรงประกอบพระกรณียกิจในต่างประเทศในฐานะตัวแทนของพระราชวงศ์
พระประวัติ
อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก มีพระนามเต็มว่า เอเลนา มาริอา อิซาเบล โดมินิกา เด ซิโลส ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ณ มาดริด ประเทศสเปน พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน กับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน มีพระขนิษฐาและพระอนุชาคือ อินฟันตากริสตินา เฟเดริกา และสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 ตามลำดับ
พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนซานตามาริอาเดลกามิโน (Colegio de Santa María del Camino) และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครุศาสตร์เอสกูนิ (Escuela Universitaria de Magisterio ESCUNI) ในมาดริด และมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จากสหราชอาณาจักร
เสกสมรสและการหย่า
อินฟันตาเอเลนาทรงพบรักกับไฆเม เด มาริชาลาร์ บุตรของเคานต์และเคาน์เตสแห่งริปัลดา เมื่อครั้งศึกษาในสาขาวิชาวรรณคดีฝรั่งเศสในปารีส เมื่อ พ.ศ. 2530 ก่อนเสกสมรสกันเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ณ อาสนวิหารเซบิยา ในการนี้สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 ได้ทรงสถาปนาพระอิสริยยศเป็น "ดัชเชสแห่งลูโก" ทั้งสองมีพระบุตรด้วยกันสองคน คือ
วันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ได้มีประกาศว่าอินฟันตาเอเลนาได้ทรงแยกกันอยู่กับพระสวามี เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มีข่าวลือแพร่สะพัดว่าทั้งสองจะหย่ากัน วันที่ 29 พฤศจิกายน ปีเดียวกันนั้นได้มีการเผยแพร่เอกสารเรื่องการหย่าร้างของทั้งสอง ลุมาวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2553 ทั้งสองได้หย่าร้างกันที่สำนักพระราชวัง และมีประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน โดยไฆเม เด มาริชาลาร์ อดีตพระสวามีจะไม่มียศเป็น "ดยุกแห่งลูโก" และมิได้เป็นสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์แห่งสเปนนับแต่วันที่หย่าเป็นต้นไป
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ท่าฟรีสไตล์ 800 เมตร บุคคลชาย
สถิติ
ก่อนการแข่งขัน สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ATC รหัส V09
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
V อื่นๆ (Various)
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย
กองทัพรัฐเอกราชโครเอเชีย (Hrvatske oružane snage - HOS) เป็นกองกำลังทหารของรัฐเอกราชโครเอเชีย ก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2487 มีกองกำลังกึ่งทหารประกอบในกองทัพ 2 หน่วย คือ กองกำลังแห่งชาติโครเอเชีย (Domobrani) และ กองกำลังอุสตาซา
กองทัพรัฐเอกราชได้จัดกองกำลังทหารทั้งหมด 18 กองพล แบ่งเป็น ทหารราบ 13 กองพล ทหารภูเขา กับ หน่วยเคลื่อนที่เร็ว อย่างละ 2 กองพล และ กองกำลังสำรอง 1 กองพล รวมกับ ทหารปืนใหญ่ และ หน่วยสนับสนุน ในระยะต่อมาได้จัดตั้งหน่วยทหารยานเกราะ ซึ่งอาวุธยุทธภัณฑ์ส่วนใหญ่ได้รับการสนับสนุนจากเวร์มัคท์
อำเภอคำตากล้า
คำตากล้า [คำ-ตา-กฺล้า] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสกลนคร
ประวัติ
ชนที่อพยพเข้ามาอยู่ใกล้แม่น้ำสงคราม และใกล้หนองคำมีหลายกลุ่ม คือ กลุ่มนามสกุล “ศรีสุราช”  “อุประ”  “บุตรละคร” “หงษ์คละ” “โคตรชมภู”  “หล้าหิบ”
ทั้งหมด เป็นชนเผ่า”ผู้ไท”  ที่มาจากเมืองบก เมืองวัง อั่งค่ำ ประเทศลาวบริเวณแขวงคำเกิดคำม่วนหรือเมืองบ่อในปัจจุบันนี้ อพยพมาเนื่องจากความแห้งแล้ง  ต่างก็ข้ามแม่น้ำโขงมาขึ้นฝั่งที่  จังหวัด นครพนม คือ อำเภอเรณูนคร    จังหวัดมุกดาหาร ที่อำเภอคำชะอี  และอพยพ ไปกาฬสินธุ์ ที่อำเภอเขาวง
“ผู้ไท” อยู่คำตากล้า อพยพมาจาก หลายที่ดังนี้
จากคำชะอี (อำเภอคำชะอี)   คือกลุ่มนามสกุล   อุประ
กลุ่มที่อพยพมาจากเมืองเวนับว่าเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดมีผู้นำและมีประวัติความเป็นมา และมีหลักฐานอ้างอิงได้ ชัดเจนดังนี้
ขณะนั้นพี่ชายคนโตของกลุ่ม ชื่อ “ท้าวสีหราช”  เป็นผู้มีความสามารถ มีปัญญาเฉียบแหลม จึงได้สมัครเป็นทหาร ปฏิบัติหน้าที่ดีเด่นจนมีความดีความชอบได้รับแต่งตั้งเป็น “หลวงคำมุงคุณอาณาเขต” เป็นกรมการเมืองเว ต่อมาเกิดศึกสงครามทางฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง หลวงคำมุงคุณอาณาเขต ได้รับคำสั่งให้นำกองทัพไปปราบ แต่ไปแพ้สงครามกลับมา สาเหตุที่แพ้สงครามนั้น เพราะเกิดหดหู่ใจ เนื่องจากในขณะที่ทำการรบนั้น ท่านได้ฆ่าฟันสตรี  ซึ่งปกตินักรบโบราณจะไม่ให้คมดาบเปื้อนเลือดสตรีโดยไม่จำเป็น
ด้วยเหตุนี้ จำงทำให้เกิดท้อแท้ใจ พาทหารหนีกลับ ทางราชการถือว่ามีความผิด จึงมีคำสั่งปลดจากกรมการเมืองเว หลวงคำมุงคุณอาณาเขต เกิดความเสียใจอย่างยิ่ง หากขืนอยู่ไปก็อับอาย ลูกน้องบริวาร  จึงได้พาญาติพี่น้องอพยพหนีให้ไกลจากถิ่นเดิม ญาติพี่น้องที่ติดตามกันมามีดังนี้
ท้าวสีหราช(หลวงคำมุงคุณอาณาเขต) ,ท้าวก่ำ,ท้าวเหล็ก,ท้างกาลู,ท้าวต้อ,ท้าวไต,ท้าวม้าว,นางแพง และนางจอม ในขณะที่อพยพมานั้น มีช้าง 7 เชือก ม้า  11   ตัว  วัวต่าง 14 ตัว มาพักอยู่บริเวณอำเภอพรรณานิคม ชั่วระยะหนึ่ง แล้วได้อพยพต่อมา ทำไร่ทำนาอยู่ที่บ้านนาบัวนาเหลือง คือตำบลหนองแวงขณะนี้ ต่อมาการทำมาหากินอัตคัดฝืดเคือง เนื่องจากอยู่ห่างไกลลำน้ำ จึงได้อพยพมาอยู่ที่บ้านท่ากกแดง อำเภอเซกา  จังหวัดหนองคาย ขณะนี้ เมื่ออยู่ที่บ้านท่ากกแดง ไม่สะดวกในการทำนา จึงได้อพยพข้ามฝั่งน้ำสงครามมาตั้งเป็นหมู่บ้านคำตากล้า
เมื่อ พ.ศ. 2456  รัชกาลที่ 6 โปรดให้ตราพระราชบัญญัตินามสกุล  จึงด้จดทะเบียนนามสกุล เมื่อ วันที่  21  เดือนเมษายน  พ.ศ. 2459 โดย             อำมาตย์โทพระสุนทรศักดิ์  ข้าหลวงประจำจังหวัดสกลนคร เป็นผู้แต่งตั้งอาศัยนามต้นตระกูลสีหราช เปลี่ยนเป็น ศรีสุราช(ซึ่งแผลงมาจาก สีหราช ชื่อเดิมของหลวงคำมุงคุณอาณาเขต) เมื่อท้าวสีหราชถึงแก่กรรม ได้ตั้งให้ท้าวกาลูเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน โดยบ้านคำตากล้าขึ้นกับตำบลคูสะคาม อำเภอวานรนิวาส จังหวัดสกลนครเมื่อ พ.ศ. 2459  ได้แยกออกจากตำบลคูสะคาม เป็นตำบลคำตากล้า  นายไกรษร  ศรีสุราช บุตรคนที่ 4 ของหลวงคำมุงคุณอาณาเขต ได้รับแต่งตั้งให้เป็นกำนันคนแรกของตำบลคำตากล้า  มีบรรดาศักดิ์เป็น”ขุนศรีสุรเกษม”
วันที่  1 ตุลาคม  2463  ตั้งโรงเรียนบ้านคำตากล้าทำการสอนที่วัดศรีบุญเรือง
การตั้งโรงเรียนครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2463   นั้นมี  ขุนศรีสุรเกษม ( นายไกรษร ศรีสุราช )   กำนันตำบลคำตากล้าในสมัยนั้นเป็นผู้อุปการะโรงเรียน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2483   ได้ย้ายสถานที่เรียนจากศาลาการเปรียญวัดศรีบุญเรือง มาอยู่ที่อาคารเรียนใหม่ที่สร้างขึ้นในที่ดินของโรงเรียนเองและ  ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “ โรงเรียนบ้านคำตากล้า (คำตากล้าราชประชานุกูล) ”   ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2499   ทางราชการมีความประสงค์ที่จะให้โรงเรียนมีชื่อที่เหมาะสมกับกาลสมัย จึงได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น
ปีพ.ศ. 2517 ตำบลคำตากล้าได้รับการยกฐานะให้เป็นกิ่งอำเภอคำตากล้า   และเป็นอำเภอคำตากล้าจนถึงปัจจุบันนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอคำตากล้าตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
รัฐมาตูโกรซู
รัฐมาตูโกรซู (Mato Grosso) เป็นรัฐหนึ่งในประเทศบราซิล มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ตั้งอยู่ส่วนตะวันตกของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองกูยาบา
รัฐข้างเคียง (จากตะวันตก เรียงตามเข็มนาฬิกา) คือ รัฐฮงโดเนีย, รัฐอามาโซนัช, รัฐปารา, รัฐโตกังจิงช์, รัฐโกยาช และรัฐมาตูโกรซูดูซูว ยังติดชายแดนประเทศโบลิเวียทางตะวันตกเฉียงใต้ รัฐเป็นพื้นที่ Chapada สลับกับพื้นที่ราบ รัฐมาตูโกรซูมีระบบนิเวศที่แตกต่างกัน 3 ชนิดคือ แซราดู, ปังตานัล และป่าฝนแอมะซอน มีทุ่งเลี้ยงสัตว์ครอบคลุม 40% ของรัฐ และอุทยานแห่งชาติ Chapada dos Guimarães ที่มีถ้ำ อุโมงค์ ร่องและน้ำตก เป็น 1 ในสถานที่ท่องเที่ยวที่ดีที่สุด
ปรีชา เอี่ยมสุพรรณ
พลเอก ปรีชา เอี่ยมสุพรรณ (พ.ศ. 2478 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2562) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2478 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี ในครอบครัวชาวนาที่ค่อนข้างยากจน โดยพ่อเป็นตำรวจ ยศพันตำรวจโท (พ.ต.ท.) แม่เป็นแม่บ้าน เป็นลูกชายเพียงคนเดียวในบรรดาลูกทั้งหมด 5 คน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดทรงธรรม จ.สมุทรปราการ และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้ารุ่นที่ 7 (จปร.7)
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 961
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์ส เที่ยวบินที่ 961 เป็นเครื่องบิน โบอิง 767-260อีอาร์ สายการบินเอธิโอเปียแอร์ไลน์ ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 ออกเดินทางจากเมืองอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย แวะที่กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา และกำลังมุ่งหน้าไปกรุงอาบีจาน ประเทศโกตดิวัวร์ เมื่อเครื่องบินเข้าสู่น่านฟ้าของประเทศเคนยาได้ถูกจี้โดยชายชาวเอธิโอเปีย 3 คนอายุราว 20 ปีเศษ ที่ต้องการลี้ภัยออกนอกประเทศโดยใช้ขวดเหล้าที่อ้างว่าเป็นระเบิด และอ้างว่ามีคนเป็นพวกทั้งหมด 11 คน แล้วบังคับให้นักบิน Leul Abate หันเครื่องไปทางทิศตะวันออก เพื่อขอไปลงที่ออสเตรเลีย ถึงแม้นักบินจะบอกว่าน้ำมันเชื้อเพลิงไม่พอที่จะไปได้ แต่สลัดอากาศก็ต่อสู้กับนักบิน
จนที่สุดนักบินได้บินเลียบชายฝั่งตะวันออกของทวีปแอฟริกาโดยหวังว่าจะไปลงจอดที่สนามบิน Prince Said Ibrahim International Airport ของเกาะ Grande Comore ประเทศคอโมโรส ( กึ่งกลางระหว่างทวีปแอฟริกา และมาดากัสการ์ ) แต่การต่อสู้กับสลัดอากาศทำให้บินไปไม่ถึงสนามบินจึงต้องร่อนลงจอดในทะเลน้ำตื้นห่างจาก โรงแรม Le Galawa Beach Hotel ราว 500 เมตร ทางด้านเหนือของเกาะ Grande Comore
นักบินพยายามจะร่อนลงในแนวขนานกับคลื่นเพื่อการลงจอดที่ราบเรียบ แต่สลัดอากาศต่อสู้จึงทำให้เครื่องบินเสียการทรงตัวเอียงเอาปีกซ้ายและเครื่องยนต์ปะทะผืนน้ำก่อนลำตัว เครื่องบินจึงหมุนและแตกหักต่อหน้าชาวเกาะและนักท่องเที่ยวบนชายหาด และที่ดำน้ำแบบสกูบาที่อยู่แถบนั้นต่างพากันรีบเข้าไปช่วยเหลือ แต่พบว่ามีผู้โดยสารหลายคนที่รอดชีวิตตอนเครื่องลงน้ำ แต่กลับจมน้ำตายเพราะทำให้เสื้อชูชีพพองลมตั้งแต่อยู่ในตัวเครื่องบิน และจมไปพร้อมตัวเครื่อง มีผู้ถ่ายวิดีโอในตอนที่เครื่องร่อนลงไว้ได้ และเป็นภาพที่มีความสำคัญในการศึกษาแนวทางการแก้ไขเมื่อเกิดเครื่องบินตกน้ำต่อไป ปล.มีคนไทยด้วย1คนบนเครื่องบิน
ปรีชา เอี่ยมสุพรรณ
ประวัติ
เคยเป็นรองเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารบก และเป็นที่ปรึกษาของ พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ ในฐานะหัวหน้าคณะนายทหารฝ่ายเสนาธิการในขณะที่ พล.อ.ชาติชาย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในปี พ.ศ. 2534
เมื่อเกษียณอายุราชการแล้ว ได้ผันตัวเองเข้าทำงานด้านส่งเสริมคุณธรรมและเผยแผ่พุทธศาสนา โดยเป็นที่ปรึกษาและรองประธานศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม หรือที่นิยมเรียกว่า "ศูนย์คุณธรรม" ซึ่งตั้งขึ้นโดย พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในปี พ.ศ. 2547 เมื่อครั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยมี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง อดีตนายทหารเพื่อนร่วมรุ่นเป็นประธาน  นอกจากนี้ ยังเป็นกรรมการและที่ปรึกษาการจัดงานวันวิสาขบูชาโลกในปี พ.ศ. 2550
หลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้มีชื่อรับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) ในแบบสรรหาด้วย ในฐานะข้าราชการบำนาญของกระทรวงกลาโหม แต่ไม่ได้รับการรับเลือก
เข้าร่วมกับการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551 โดยได้ขึ้นเวทีปราศรัยอย่างโดดเด่น เพราะมักปราศรัยด้วยวาทะและท่าทีที่ดุเดือด
ราชการพิเศษหรือตำแหน่งพิเศษ
เสียชีวิต 6 ธันวาคม 2562
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 พล.อ.ปรีชาได้ร่วมกับนายทหารระดับนายพลเกษียณอายุราชการหลายคน ที่เคยเข้าร่วมกับองค์การพิทักษ์สยาม (อพส.) มาก่อน ก่อตั้ง กองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ (กปท.) ขึ้นมา โดยมุ่งหมายล้มรัฐบาลที่มี น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี โดยเริ่มต้นชุมนุมขึ้นที่สวนลุมพินี ร่วมกับคณะสันติอโศกตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556
ต่อมาในวันที่ 7 ตุลาคม ปีเดียวกัน ทางแกนนำกปท.ได้ตัดสินใจยกระดับการชุมนุมเข้าปิดล้อมทำเนียบรัฐบาลมิให้ทางรัฐบาลเข้าไปทำงานด้านในได้ ซึ่งทางรัฐบาลก็ได้ประกาศพระราชบัญญัติความมั่นคงในสถานการณ์ฉุกเฉิน (พ.ร.บ.ฉุกเฉินฯ) ขึ้นมาบังคับใช้ และเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ได้รุกคืบเข้ามาขอคืนพื้นที่ชุมนุม จนในวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกัน ทางแกนนำกปท. โดย พล.อ.ปรีชา ได้เจรจากับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และมีมติที่จะกลับไปชุมนุมยังสถานที่เดิม คือ สวนลุมพินี ยังความไม่พอใจแก่ผู้ชุมนุมบางส่วนที่สมทบกันเข้ามา จึงแยกตัวออกไปชุมนุมต่างหากในชื่อ เครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท. )
ต่อมาเมื่อมีการก่อตั้งกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ขึ้นมาที่ศูนย์ราชการแจ้งวัฒนะ ทางแกนนำกปท.ก็มีชื่อเป็นคณะกรรมการด้วย และได้ชุมนุมคู่ขนานกันไป โดยในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2557 ที่ทางกปปส.ได้จัดชุมนุมใหญ่แบบปิดทางแยกสำคัญ ๆ หลายแยกในพื้นที่กรุงเทพมหานคร กปท.ก็ได้ชุมนุมคู่ขนานโดยทำการปิดสะพานพระราม 8 จนถึงแยกวิสุทธิ์กษัตริย์ด้วย
ในวันที่ 14 พฤษภาคม ปีเดียวกัน จากการชุมนุมในครั้งนี้ ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย พล.อ.ปรีชามีชื่อเป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 14
สถานีบางรักน้อยท่าอิฐ
ที่ตั้งสถานี
ตัวสถานีตั้งอยู่เหนือถนนรัตนาธิเบศร์ ใกล้กับทางแยกไทรม้าและอาคารจอดแล้วจรสถานีบางรักน้อยท่าอิฐ ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านบางรักน้อย และหมู่ที่ 4 บ้านบางรักน้อย ตำบลบางรักน้อย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี
รายละเอียดสถานี
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา
ทางเข้า–ออกสถานี
มีทางขึ้นลง 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง