cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ฉีหฺวันกง
การเรืองอำนาจและเสียชีวิต
หลังการเสียชีวิตของกวนต๋ง เจ๋ฮวนก๋งก็ทำตามคำสั่งเสียได้พักหนึ่ง ก็ละเลยคำสั่งเสียนี้ทิ้ง เปาซกแหยพยายามว่ากล่าวตักเตือน แต่เจ๋ฮวนก๋งปฏิเสธ เปาซกแหยก็ตรอมใจจนป่วยตาย หลังการตายของเปาซกแหย สามขุนนางอย่าง เอ็ดแหย ซูเตียว ไคหอง ก็ทำการบริหารบ้านเมืองตามอำเภอใจ ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน เมื่อเจ๋ฮวนก๋งป่วยหนักใกล้ตายนั้น สามขุนนางได้สั่งให้ก่อฉาบปูนเป็นกำแพงปิดบังตำหนักของเจ๋ฮวนก๋ง เจ๋ฮวนก๋งซึ่งชราอยู่แล้ว ไม่ได้รับสารอาหารมากพอ ก็เสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 72 ปี
หลังการเสียชีวิตของเจ๋ฮวนก๋ง บรรดาลูกชายก็ทำสงครามเพื่อหวังครอบครองรัฐฉี สุดท้ายก๋งจูเจียวได้รับชัยชนะ และขึ้นปกครองรัฐฉีในนาม เจ๋เฮาก๋ง ถึงกระนั้นเจ๋เฮาก๋งไม่อาจทำให้รัฐฉีกลับมารุ่งเรืองได้ดังเก่า เป็นผลจากสงครามกลางเมือง ทำให้จิ้นบุนก๋ง ขึ้นมามีอำนาจแทน
หมู่เกาะทะเลจีนใต้
หมู่เกาะทะเลจีนใต้ (South China Sea Islands) ประกอบด้วยเกาะอะทอลล์ เกาะปริ่มน้ำ สันดอน พืดหินใต้น้ำและสันทรายมากกว่า 250 แห่ง เกาะเหล่านี้มักมีระดับต่ำและขนาดเล็ก อีกทั้งมีประชากรเพียงเล็กน้อย หมู่เกาะและทะเลโดยรอมนี้อยู่ภายใต้ข้อพิพาททางอาณาเขตกับประเทศที่อยู่ติดกับทะเลจีนใต้ หมู่เกาะทะเลจีนใต้มีเขตภูมินิเวศในลักษณะของป่าใบกว้างชื้นในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนและมีภูมินิเวศทางทะเลแบบหมู่เกาะทะเลจีนใต้
อิเนะ (จังหวัดเกียวโต)
อิเนะ (伊根町 (Ine-chō)) เป็นเมืองในอำเภอโยซะ จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ประมาณกันว่าเมืองนี้มีประชากร 1,986 คน พื้นที่เมืองทั้งหมดคือ 61.9 ตารางกิโลเมตร
อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย
ต่อมา ในบ่ายของวันที่ 7 พฤษภาคม อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย ถูกเรืออูเยอรมันยิงตอร์ปิโดเข้าใส่ภายในเขตน่านน้ำที่ถูกประกาศให้เป็นเขตสู้รบ ซึ่งห่างจากแนวชายฝั่งของไอร์แลนด์เป็นระยะทาง 11 ไมล์ (18 กิโลเมตร) เกิดการระเบิดขึ้นจากภายในเรือสองครั้ง ทำให้เรืออับปางลงภายในระยะเวลา 18 นาทีหลังจากการระเบิดครั้งที่สอง
สาเหตุการสร้างเรือลูซิเทเนีย
ใน ค.ศ. 1901 เอสเอส ไกเซอร์ วิลเฮล์ม แดร์ โกรส (SS Kaiser Wilhelm der Grosse) ของสายการเดินเรือนอร์ดดอยเชอร์ลอยด์ (Norddeutscher Lloyd) ได้แย่งรางวัลบลูริบบันด์ (Blue Riband) ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับเรือที่เร็วที่สุดในโลกไปจาก อาร์เอ็มเอส ลูคาเนีย (RMS Lucania) ของสายการเดินเรือคิวนาร์ด
ใน ค.ศ. 1901 สายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ (White Star Line) ได้ตัดสินใจสร้างเรือโดยสารที่ใหญ่กว่าเรือ เอสเอส เกรท อีสเทิร์น (SS Great Eastern) เป็นลำแรก โดยจัดทำเป็นโครงการสร้างเรือใหญ่ 4 ลำ
เรือทั้งสี่ลำจะมีขนาดกว่า 20,000 ตัน เน้นการออกแบบภายในเรือที่สะดวกสบาย โดยเรือลำแรกของโครงการดังกล่าวคือเรืออาร์เอ็มเอส เซลติก (RMS Celtic) ปล่อยลงน้ำครั้งแรกในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1901 ต่อมาได้กลายเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยขนาด 21,035 ตัน ตามมาด้วยเรืออาร์เอ็มเอส เซดริก (RMS Cedric) แต่มันไม่ได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ใน ค.ศ. 1905 เมื่อเรือเอสเอส อเมริกา (SS Amerika) ของสายการเดินเรือฮัมบูร์กอเมริกาไลน์ (Hamburg America Line; HAPAG) สร้างเสร็จ จึงได้แย่งตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกไปจาก เซลติก แต่อยู่ในตำแหน่งได้ไม่ทันจบปี ค.ศ. 1905 เรือโดยสารลำที่ 3 ของโครงการ 4 เรือยักษ์ คือ อาร์เอ็มเอส บอลติก (RMS Baltic) ซึ่งสร้างเสร็จในปีเดียวกัน และชิงตำแหน่งเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกกลับคืนสู่สายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ได้ 1 ปี ก่อนจะถูกสายการเดินเรืออื่นแย่งตำแหน่งไปอีก
และเรือลำสุดท้ายของโครงการ สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1907 คือเรืออาร์เอ็มเอส เอเดรียติก (RMS Adriatic) แต่เรือลำนี้ไม่ได้เป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เรือเอสเอส ไคเซริน ออกุสต์ วิกตอเรีย (SS Kaiserin Auguste Victoria) จากสายการเดินเรืออื่น ได้แย่งตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกไปจากอาร์เอ็มเอส บอลติก ในปี ค.ศ. 1906
ลักษณะเฉพาะของเรือ
ขับเคลื่อนด้วย 4 ใบจักร หม้อน้ำรวม 25 ชุด ส่งเชื้อเพลิงให้เครื่องยนต์ 4 ตัว เครื่องยนต์ 4 ตัว หมุนใบจักร 4 ใบ รวม 76,000 แรงม้า เร่งความเร็วเรือได้สูงสุด 26.7 น็อต (49.4 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ความเร็วมาตรฐาน 25 น็อต (46.3 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ในการบรรจุผู้โดยสาร โดยปกติ เรือลูซิเทเนีย สามารถจุผู้โดยสารได้ 2,198 คน โดยแบ่งเป็น ชั้นสาม 1,186 คน, ชั้นสอง 460 คน และชั้นหนึ่ง 552 คน และลูกเรีออีก 850 คน ยาว 239.88 เมตร กว้าง 26.52 เมตร ขนาดของเรือ 31,550 ตัน
ลูซิเทเนีย คือชื่อของจังหวัดโรมันโบราณ ปัจจุบันคือประเทศโปรตุเกส
เปรียบเทียบกับเรือตระกูลโอลิมปิก
ลูซิเทเนียและมอริเทเนียมีขนาดเล็กกว่าเรือตระกูลโอลิมปิกของสายการเดินเรือไวต์ สตาร์ ไลน์ (ออกบริการครั้งแรก 5 ปีในต่อมา) สายการเดินเรือคูนาร์ดไม่สามารถรับประกันได้ทุกสัปดาห์ว่า เรือคู่แฝดนี้จะสามารถเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกตามเวลาที่กำหนด ถึงแม้ว่าเรือลูซิเทเนียและมอริเตเนียจะสามารถทำความเร็วได้ดีกว่า แต่เรือตระกูลโอลิมปิกได้เปรียบด้านขนาดและความหรูหรา สายการเดินเรือคูนาร์ดจึงสั่งต่อเรือลำที่สาม คือเรือ อาร์เอ็มเอส อากิทาเนีย (RMS Aquitania) ขึ้นภายในเวลาหลังจากสายการเดินเรือไวต์สตาร์ประกาศต่อเรือโอลิมปิกไม่นาน เรือลำที่สามต่อขึ้นในอู่ต่อเรือจอห์น บราวน์ ใน ค.ศ. 1914 โดยออกแบบให้เรือทำความเร็วได้ช้าลงกว่าเรือแฝด แต่มีขนาดใหญ่และหรูหราขึ้นจากเดิมเช่นเดียวกับเรือตระกูลโอลิมปิก เพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งทางการตลาดกลับคืนมา
ประวัติ
สายการเดินเรือคูนาร์ด (Cunard Line) ซึ่งเป็นคู่แข่งรายสำคัญของไวต์สตาร์ไลน์ ได้ต่อเรือ อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย (RMS Lusitania) ต่อขึ้นในอู่ต่อเรือ John Brown เริ่มวางกระดูกในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1904 โดยในปีเดียวกัน คูนาร์ดก็สร้าง อาร์เอ็มเอส มอริเทเนีย (RMS Mauretania) ที่ต่อขึ้นในอู่ต่อเรือ Tyneside หลังจากเสร็จสิ้นโครงการเรือลูซิเทเนียในปี ค.ศ. 1907 ได้กลายเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทนเรือ SS Kaiserin Auguste Victoria และหลังจากนั้นไม่นาน เรืออาร์เอ็มเอส มอริเตเนีย ก็ได้ตำแหน่งเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทน ทั้งคู่มีขนาดใหญ่กว่า 30000 ตัน แล่นด้วยความบริการ 24 นอต (44.45 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เป็นเรือแฝดรุ่นใหม่ของคูนาร์ด
ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1906 เรือลูซิเทเนียถูกปล่อยลงน้ำเป็นครั้งแรก และในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1907 ได้มีการทดสอบเรือลูซิเทเนีย ในระหว่างการทดสอบเรือเบื้องต้น มีบันทึกอย่างเป็นทางการว่าความเร็วเรือที่สามารถทำได้ทำลายทุกสถิติความเร็วที่เคยมีมาในวงการเดินเรือขนส่ง แต่วิศวกรเรือและเจ้าหน้าที่พบว่าที่ความเร็วเรือสูงสุดเกิดการสั่นสะเทือนบริเวณท้ายเรืออย่างรุนแรง คูนาร์ดจึงนำเรือกลับเข้าอู่อีกครั้งเพื่อไปเพิ่มความแข็งแรงทางโครงสร้างบริเวณดังกล่าว และส่งต่อให้กับบริษัทเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1907
ออกเดินทางเที่ยวแรกจากเมืองเซาแทมป์ตัน สหราชอาณาจักร ไปยังนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1907 ชิงรางวัลบลูริบบันด์ทิศตะวันออกไปจากเอสเอส ไคเซอร์ วิลเฮล์มที่ 2 (SS Kaiser Wilhelm II) ของสายการเดินเรือนอร์ดดอยเชอร์ลอยด์ ต่อมามอริเตเนียได้รับรางวัลบลูริบบันด์แทนที่ลูซิเทเนียอย่างถาวรในเดือนกันยายนปีเดียวกัน มอริเตเนียกลายเป็นเรือขนส่งกองทหารและเรือพยาบาล ในขณะที่ลูซิเทเนียบริการเป็นเรือเดินสมุทร
การเดินทางเที่ยวสุดท้าย
ลูซิเทเนียแล่นออกจากท่าเรือ 54 ที่นิวยอร์กในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1915 และก่อนหน้านี้สถานทูตเยอรมันในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้ออกประกาศเตือนในวันที่ 22 เมษายน มีใจความว่า
นี่คือคำเตือนที่ประกาศเอาไว้ถัดจากข้อความโฆษณาของลูซิเทเนีย คำเตือนนี้ส่งผลให้เกิดความตื่นตัวในสื่อต่าง ๆ รวมทั้งสร้างความกังวลต่อผู้โดยสารและลูกเรือเป็นอย่างยิ่ง
ในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1915 สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง - เรือดำน้ำเยอรมันยิงตอร์ปิโดเข้าใส่ เรือลูซิเทเนีย จนอับปางลง ใน 18 นาที คร่าชีวิตลูกเรือ 1,198 คน
ผลกระทบจากการจมของเรือ
ภายหลังจากการจมเรือลูซิเทเนียอันโด่งดังในปี ค.ศ. 1915 เยอรมนีสัญญาว่าจะไม่โจมตีเส้นทางของเรือพาณิชย์อีก ขณะที่อังกฤษได้ติดอาวุธให้กับเรือพาณิชย์ของตน ในที่สุดแล้ว ต้นปี ค.ศ. 1917 หลังการอัปปางของเรือเอชเอ็มเอชเอส บริแทนนิก เยอรมนีได้ระงับกลยุทธ์สู้รบด้วยเรือดำน้ำแบบไม่จำกัดขอบเขต เนื่องจากกลัวว่าสหรัฐอเมริกาจะเข้าสู่สงคราม และพยายามที่ค้นหาเส้นทางการเดินเรือของฝ่ายพันธมิตรก่อนที่สหรัฐอเมริกาจะขนส่งกองทพขนาดใหญ่ข้ามทะเลมาได้
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (Faculty of Public Health, Khon Kaen University) เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น กระทรวงศึกษาธิการ เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ประวัติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการศูนย์แพทยศาสตร์ (ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ) มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพื่อปรับปรุงและขยายการผลิตบุคลากรสาธารณสุขให้เป็นไปตามนโยบายและแนวทางการพัฒนาสาธารณสุขของรัฐ ที่กำลังเร่งให้บริการสาธารณสุขให้ถึงประชาชนทั่วไป และพัฒนาบุคลากรดูแลสาธารณสุขมูลฐานและคุณภาพชีวิตของประชาชนชาวชนบทในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คณะสาธารณสุขได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปี พ.ศ. 2523 จำนวน 30 คน ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขศาสตร์) โดยรับนักศึกษาที่ผ่านการสอบคัดเลือกมาจาก 3 กลุ่ม คือ นักเรียนเรียนดีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นักเรียนที่ทบวงมหาวิทยาลัยสอบคัดเลือก และเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจากกระทรวงสาธารณสุข
สัญลักษณ์
สีชมพู
ดอกกาสะลองสีชมพู
คณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
บุคคลที่มีชื่อเสียง
หมายเหตุ รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร
เหรียญชัย สีหะวงษ์
ชาย
เหรียญชัย สีหะวงษ์ เป็นนักกรีฑาจากจังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งเป็นนักวิ่งลมกรดทีมชาติไทย เจ้าของสถิติประเทศไทยในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชาย ใช้เวลา 10.23 วินาที ในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 1998, สถิติประเทศไทยในการแข่งขันวิ่ง 200 เมตรชาย โดยใช้เวลา 20.18 วินาที ในการแข่งขันซีเกมส์ 1999 และการแข่งขันวิ่งผลัด 4x200 เมตร โดยใช้เวลา 1.22.66 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ และหลังจากที่ประกาศอำลาลู่แล้วก็ได้มาเป็นโค้ชให้กับนักวิ่งทีมชาติไทย
ประวัติ
ชื่อเล่น เหรียญ เกิดวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2519 บิดาชื่อนายอุดร สีหะวงษ์ มารดาชื่อไสว สีหะวงษ์ เป็นชาวจังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันเป็นเจ้าของสถิติประเทศไทยในการแข่งขันวิ่ง 100 เมตรชาย และ 200 เมตร ชาย
การศึกษาและทำงาน
เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสมุทรปราการ
เนินปาลาตีนุส
เนินปาลาตีนุส (ละติน: ) หรือ ปาลาติอูง ในภาษาอังกฤษเรียก แพละไทน์ (Palatine) ในภาษาอิตาลีเรียก ปาลาตีโน (Palatino) เป็นจุดศูนย์กลางของเนินทั้งเจ็ดแห่งโรม มักถูกเรียกว่าเป็น "แกนกลางแรกของจักรวรรดิโรมัน"
เนินแห่งนี้มีพื้นที่ราว 160 ไร่ ที่ความสูงราว 40 เมตรเหนือจัตุรัสโรมัน เนินปาลาตีนุสเป็นที่ตั้งของวังจักรพรรดิเอากุสตุส วังของจักรพรรดิติแบริอุส ต่อมาในช่วง ค.ศ. 81–96 เนินแห่งนี้ก็เต็มไปด้วยด้วยคฤหาสน์ของผู้มีอันจะกิน ต่อมาชื่อเนิน ปาลาตีนุส ในภาษาละตินกลายเป็นรากศัพท์ของคำว่า "วัง" ในภาษาต่าง ๆ เช่น พาเลซ, ปาลัซโซ, ปาแล เป็นต้น
ก่อกะเระ
ภูมิอากาศ
ก่อกะเระมีสภาพภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน (Am) โดยมีฤดูฝนหนักมากในช่วงกลางเมษายนถึงต้นพฤศจิกายน และฤดูแล้งในเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเมษายน
การเดินทาง
ก่อกะเระตั้งอยู่ในแนวระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตกที่เชื่อมระหว่างดานังที่ทะเลจีนใต้กับมอละมไยน์ โดยผ่านอำเภอแม่สอดกับเมียวดี
เบจิต้า
เบจิต้า (Vegeta) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุดดราก้อนบอล สร้างสรรค์โดยอากิระ โทริยามา ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนตอนที่ 204 ลาก่อน ซุนโงคู ซึ่งตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ฉบับวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531
เบจิต้าเป็นเจ้าชายของชาวไซย่าซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์นักรบต่างดาว เป็นคนหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีและฝึกฝนตัวเองอย่างหนัก มักกล่าวถึงเชื้อสายอันสูงส่งของตัวเองหลายครั้งตลอดเนื้อเรื่อง เขาเชื่อว่าตัวเองควรถูกยอมรับให้เป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล และหลังจากพ่ายแพ้ให้กับโกคูหมกมุ่นกับการฝึกฝนตัวเองให้เหนือกว่าโกคูให้ได้ หลังจากฟรีเซอร์ถูกปราบลง เบจิต้าก็เข้าร่วมกับฝ่ายตัวเอกของเรื่อง และร่วมต่อสู้กับศัตรูตัวใหม่ๆ ที่สำคัญ เช่น เซลล์ จอมมารบู บีรุส ซามัส และโบรลี บทบาทของเบจิต้าในเนื้อเรื่องค่อยๆ เปลี่ยนจากบทบาทศัตรูเป็นตัวเอกนอกแบบ (antihero) และกลายเป็นตัวเอกอย่างสมบูรณ์ โดยยังคงความเป็นคู่ปรับกับโกคูเอาไว้อยู่
เบจิต้าเป็นตัวละครที่ถูกยอมรับว่ามีความโดดเด่นที่สุดตัวหนึ่ง ไม่ใช่แค่เพียงในฐานะตัวละครในเรื่องชุดดราก้อนบอล แต่ยังโดดเด่นในฐานะตัวละครในประวัติศาสตร์หนังสือการ์ตูนและอะนิเมอีกด้วย โดยมักถูกยกตัวอย่างขึ้นในฐานะตัวละครคู่ปรับ จากบทบาทในเรื่องและการพัฒนาของตัวละคร ตลอดทั้งการ์ตูนชุดดราก้อนบอล และดราก้อนบอลซูเปอร์
สิ่งที่กลัว
ฟรีเซอร์ (อดีตเคยกลัว) เทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง, การพ่ายแพ้, หนอน
โทนี อาโบยันต์ซ
โทนี อาโบยันต์ซ (21 มกราคม 1928 ประเทศรัสเซีย – 10 พฤศจิกายน 1992 ที่ปารีส) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ประเทศอาร์มีเนีย และได้รับความนิยม รู้จักกันมากที่สุดในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ในประเทศฝรั่งเศส
พระนางสิริยศวดีเทวี
นางโป่งน้อย หรือ สิริยศวดีเทวี (ปรากฏในชินกาลมาลีปกรณ์), อโนชาเทวี (ปรากฏในพับสาวัดสันป่าเลียง), ศรีทิพ หรือ ทิพทอง (ปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย) , สมเด็จบพิตร พระมหาเทวีเจ้าอยู่หัว (ปรากฏในจารึกวัดอุทุมพรอาราม) และ  สมเด็จบพิตร พระมหาเทวีศรีรัตนจักรวรรดิ (จารึกวัดพระคำ) เป็นเจ้านายฝ่ายในของอาณาจักรล้านนาที่มีบทบาททางการเมืองสูงและยาวนาน พระองค์เป็นหนึ่งในพระมเหสีในพญายอดเชียงราย เป็นมหาเทวีในพระเมืองแก้ว และเป็นมหาเทวีเจ้าตนย่าผู้ทรงอิทธิพลในรัชกาลของพระเมืองเกษเกล้า
พระชนม์ชีพช่วงต้น
สิริยศวดีเทวี หรือ นางโป่งน้อย (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า "ป่งน้อย") เป็นธิดาของขุนนางผู้ใหญ่และเป็นเครือญาติของผู้ครองเขลางค์นคร และมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ในเมืองดังกล่าว ดังปรากฏใน ชินกาลมาลีปกรณ์ ว่าประสูติที่เมืองกุสาวดี (เมืองมีหญ้าคา) บุรพชนสืบเชื้อสายหรืออาจเป็นว่านเครือของพระราชชนนีในพระเจ้าติโลกราช และพระราชชนนีของพระองค์ก็มิใช่สตรีสามัญธรรมดา หากแต่มีบทบาทสำคัญยิ่งในรัชสมัยพระเมืองแก้ว ปรากฏในชินกาลมาลีปกรณ์และจารึกวัดบ้านปานเรียกว่า "ยายพระเป็นเจ้า" เฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมีสันนิษฐานว่าพระราชชนนีนี้อาจสืบเชื้อสายมาจากวงศ์สุโขทัย
ส่วน พงศาวดารโยนก พระยาประชากิจกรจักร์สันนิษฐานว่าพระนางมาจากเมืองจ้วด (จว้าด) แถบลุ่มน้ำสาละวินซึ่งเป็นเขตแดนของชาวไทใหญ่ และสุรศักดิ์ ศรีสำอาง อดีตผู้อำนวยการสำนักพิพิธภัณฑสถาน กรมศิลปากรกล่าวว่านางเป็นพระราชธิดาชาวไทใหญ่ ตามพงศาวดารโยนก
สู่ราชวงศ์มังราย
นางโป่งน้อยเข้าเป็นพระชายาในพญายอดเชียงราย แล้วได้รับการเฉลิมพระนามเป็นอโนชาเทวี การอภิเษกสมรสเกิดขึ้นด้วยเหตุผลทางการเมืองโดยปราศจากความรักซึ่งกันและกัน เพราะพระนางมีชายคนรักอยู่แล้วคือศิริยวาปีมหาอำมาตย์ ซึ่งรักใคร่ชอบพอกันตั้งแต่ประทับที่เขลางค์นคร เมื่อพระนางอภิเษกสมรสแล้ว ศิริยวาปีมหาอำมาตย์ก็เข้ามาถวายการรับใช้ในราชสำนักเชียงใหม่เสียด้วย พระนางสิริยศวดีเทวีมีพระราชโอรสกับพญายอดเชียงรายด้วยกันคือเจ้าแก้ว (ต่อมาคือพระเมืองแก้ว) แต่พบว่าพญายอดเชียงรายนั้นไม่รักพระราชโอรสแท้ ๆ ของพระองค์ กลับรักลูกเลี้ยงที่เป็นจีนยูนนานชื่อเพลาสลัง (ภาษาถิ่นพายัพออกเสียงว่า "เปาสะหล้าง") บางแห่งก็ว่าเพลาสลังนี้อาจเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระชายาชาวจีนยูนนาน ดังปรากฏความใน พื้นเมืองเชียงใหม่ ความว่า
"'...เจ้าพญายอดมีลูกกับด้วยนางป่งน้อย เจ้าราชบุตรเกิดในปีเต่ายี สกราช ๘๔๔ ตัว ชื่อว่าเจ้ารัตนราชบุตร พญายอดตนพ่อบ่รักหลายเท่ารักลูกห้อผู้ ๑ ชื่อ เพลาสลัง เอามาเลี้ยงเป็นลูก แล้วหื้อไปกินเมืองพร้าวหั้นแล [...] เจ้าพญายอดเท่าเอาใจไปคบกับห้อ เสนาอามาจไหว้ว่ารือก็บ่ฟัง บ่ขับตามรีตท้าวคลองพญา บ่ชอบทัสสาธัมม์ เสนาอามาจบ่เพิงใจ จึงพร้อมกันเอาพญายอดไปไว้เสียเมืองซะมาศ แล้วพร้อมกันอุสสาภิเสกเจ้ารัตนราชบุตร อายุได้ ๑๔ ปี เป็นพญา...'"
แต่หลังจากพระราชสวามีครองราชย์ได้ 8 ปี ก็ถูกเหล่าขุนนางผู้ใหญ่ที่ครองเขลางค์นคร ปลดออกจากราชบัลลังก์ให้ไปครองเมืองซะมาด (ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน) พร้อมกับยกเจ้าแก้ว ซึ่งขณะนั้นมีพระชันษา 15 ปี ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบมา ด้วยความที่เครือญาติของพระนางมีฐานอำนาจที่เข้มแข็ง มีความเป็นไปได้สูงที่บิดาของพระนางมีส่วนร่วมในการแย่งชิงราชสมบัติจากพญายอดเชียงราย และสนับสนุนให้พระเมืองแก้วและนางโป่งน้อยเสวยราชย์ เมื่อขึ้นครองราชย์ก็พบว่านางโป่งน้อยมีอำนาจสูงมาก เนื่องจากมีบทบาทในการปกครองร่วมกับพระราชโอรส โดยในหลักฐานมีการเรียกมหาเทวีและกษัตริย์ว่า "พระเป็นเจ้าสองพระองค์" และ "พระเป็นเจ้าแม่ลูกทั้งสอง"   แล้วยังพบใน โคลงนิราศหริภุญชัย บทที่ 160 ความว่า
ส่วน โคลงนิราศหริภุญชัย บทที่ 180 บันทึกไว้ความว่า
ซึ่งอรุณรัตน์ วิเชียรเขียว อาจารย์สาขาวิชาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ กล่าวไว้ว่านี่เป็นการสถาปนาพระเจ้าแผ่นดินครั้งแรกของล้านนาที่พระราชชนนีครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรส และอธิบาย นิราศหริภุญชัย ซึ่งแต่งโดยศิริยวาปีมหาอำมาตย์ มีการกล่าวถึงมหาเทวีนี้ว่า "ธิบาธิเบศแก้ว กัลยา" (แปลว่า กษัตริย์หญิง) และ "ทิพอาชญา" (แปลตรงตัวว่า นางทิพผู้ทรงอาชญา คือทิพผู้เป็นกษัตริย์)
หลังเสวยราชย์ร่วมกับพระเมืองแก้ว พระราชโอรส พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับศิริยวาปีมหาอำมาตย์ ดังปรากฏใน ชินกาลมาลีปกรณ์ ที่เรียกว่า "ศิริยวาปีมหาอำมาตย์ผู้เป็นสวามี" และมีพระราชโอรสไม่ปรากฏนามหนึ่งคน ซึ่งไปดูแลเมืองแม่สรวยระยะหนึ่ง โดยเนื้อหาได้บันทึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับศิริยวาปีมหาอำมาตย์ความว่า
"'…ลำดับนั้นพระสิริยศวดีผู้เป็นราชมารดาจึ่งบริจาคทรัพย์เป็นอันมาก ยกเอาที่บ้านแห่งศิริยวาปีมหาอำมาตย์ผู้เป็นสามี นั้นสร้างเป็นสังฆารามแล้ว ก่อเจดีย์ลงในอารามนั้นเป็นที่สักการบูชา…'"
พระราชกรณียกิจ
พระองค์มีศรัทธาในบวรพุทธศาสนา ขณะที่ยังดำรงตำแหน่งเป็นพระมเหสีในพญายอดเชียงราย พระองค์สร้างวัดโป่งน้อย ตั้งอยู่ใกล้กับวัดร่ำเปิง (ตโปทาราม) ที่พระนางอะตะปาเทวี อัครมเหสีอีกองค์หนึ่งสร้างไว้
อย่างไรก็ตามหลังจากที่พระนางและพระเมืองแก้ว พระราชโอรสยึดราชสมบัติจากพญายอดเชียงรายแล้ว พระองค์ได้ครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรส โดยทรงดูแลกิจการภายในราชสำนักเชียงใหม่ทั้งหมด และทรงอยู่เหนือกว่าผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ก็ทรงทำนุบำรุงพระศาสนาตลอด เช่นสร้างวัดบุพพาราม ในปี พ.ศ. 2039 และวัดศรีสุพรรณ ในปี พ.ศ. 2043
ปราสาทเคนิลเวิร์ธ
ปราสาทเคนิลเวิร์ธ (Kenilworth Castle) เป็นปราสาทซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองเคนิลเวิร์ธในวอริกเชอร์มาตั้งแต่ยุคแซ็กซัน โครงสร้างดั้งเดิมของปราสาทน่าจะถูกทำลายไปในช่วงสงครามระหว่างพระเจ้าเอ็ดมันด์ กษัตริย์ชาวแซ็กซัน กับพระเจ้าคานุต กษัตริย์ของชาวเดนส์
ยุคนอร์มัน
หลังการพิชิตอังกฤษของชาวนอร์มัน ปราสาทเคนิลเวิร์ธกลายเป็นทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ในปี ค.ศ. 1129 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 ได้พระราชทานปราสาทให้แก่มหาดเล็กประจำพระองค์ซึ่งเป็นขุนนางชาวนอร์มันนามว่าเจฟฟรีย์ เดอ คลินตัน ซึ่งเป็นทั้งผู้ดูแลคลังและหัวหน้าผู้พิพากษาของอังกฤษในเวลานั้น
หลังปี ค.ศ. 1129 เจฟฟรีย์ได้ก่อตั้งวัดคริสต์คณะออกัสติเนียนและสร้างปราสาทขึ้นมาในเคนิลเวิร์ธ โครงสร้างดั้งเดิมน่าจะเป็นปราสาทเนินโครงสร้างไม้ขนาดไม่ใหญ่มาก เจฟฟรีย์ทุ่มเงินก้อนโตในการสร้างป้อมปราการอันทรงพลังให้แก่ปราสาท ซึ่งทำออกมาได้ทรงพลังเกินกว่าจะอยู่นอกอำนาจการควบคุมของกษัตริย์ ทำให้พระเจ้าเฮนรีที่ 2 จึงทำการยึดสิ่งปลูกสร้างและเริ่มพัฒนาเคนิลเวิร์ธให้เป็นหนึ่งในป้อมปราการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอังกฤษ
ยุคแพลนแพเจเนต
ตลอดหลายศตวรรษต่อมาเงินจำนวนมากมายถูกทุ่มให้กับปราสาทเคนิลเวิร์ธเพื่อปรับปรุงแนวป้องกันและเพื่อผสมผสานแนวคิดสมัยใหม่ให้โครงสร้างของปราสาทมีความทันสมัย พระเจ้าจอห์นได้ทุ่มเงินมากกว่า 1,000 ปอนด์ ซึ่งในสมัยนั้นถือว่าเป็นเงินก้อนโต ไปกับการสร้างแนวป้องกัน หนึ่งในนั้นคือการสร้างกำแพงรอบนอกขึ้นมาใหม่
ในปี ค.ศ. 1244 พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ได้พระราชทานปราสาทให้แก่ซีมง เดอ มงฟอร์ เอิร์ลแห่งเลสเตอร์ กับเอเลนอร์ ภรรยาซึ่งเป็นพระขนิษฐาของกษัตริย์ ว่ากันว่าเอิร์ลผู้นี้ได้ "เสริมความแข็งแกร่งอันน่าตื่นตาตื่นใจให้แก่ปราสาท และเก็บรักษาเครื่องจักรสงครามมากมายที่จนถึงตอนนั้นยังไม่มีใครในอังกฤษเคยเห็นหรือเคยได้ยิน" เขายังเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่แนวป้องกันน้ำซึ่งทำให้ปราสาทเคนิลเวิร์ธเป็นปราสาทที่ไม่สามารถเอาชนะได้อย่างแท้จริง
ซีมง เดอ มงฟอร์ได้กลายเป็นผู้นำการก่อกบฏต่อต้านการข่มเหงทางอำนาจของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ซึ่งมีชื่อว่า "สงครามบารอน" ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1266 กลุ่มบารอนซึ่งหนึ่งในนั้นคือบุตรชายของซีมงที่ขณะนั้นอยู่ภายใต้การนำของเฮนรี เดอ เฮสติงส์ ใช้ปราสาทเป็นที่ลี้ภัยเมื่อครั้งที่กษัตริย์ปิดล้อมเคนิลเวิร์ธ
การปิดล้อมดังกล่าวเป็นการปิดล้อมที่กินเวลายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ ปราสาทเป็นป้อมปราการชั้นดีที่ทำให้กลุ่มกบฏต้านทางกองทหารของกษัตริย์ไว้ได้นานถึงหกเดือน ตัวปราสาทได้พิสูจน์ให้เห็นว่ามีความน่าเกรงขามมากพอ ทะเลสาปที่มีขนาดใหญ่จนแทบจะโอบล้อมปราสาทได้พิสูจน์ตัวเองว่าเป็นแนวป้องกันที่สำคัญมาก เรือท้องแบนถูกนำมาจากเชสเตอร์ซึ่งอยู่ห่างไกลเพื่อใช้ทำลายแนวป้องกันน้ำ
ตัวอย่างแรกๆ ของการทำสงครามทางจิตวิทยาเกิดขึ้นเมื่ออาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรีถูกนำตัวมาที่หน้ากำแพงปราสาทเพื่อตัดกลุ่มกบฏออกจากศาสนา หนึ่งในผู้ป้องกันซึ่งยืนอยู่ตรงเชิงเทินของปราสาทสวมเสื้อคลุมของนักบวชและเอาคืนด้วยการตัดทั้งกษัตริย์และอาร์ชบิชอปออกจากศาสนาเช่นกัน หลังการปิดล้อมหกเดือนกลุ่มบารอนที่ประสบกับทั้งโรคภัยไข้เจ็บและความอดอยากก็ยอมจำนนในที่สุด
หลังการยอมจำนนพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ได้พระราชทานปราสาทให้แก่เอ็ดมันด์ เอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์ผู้เป็นพระโอรสคนเล็ก นับตั้งแต่นั้นเป็นเวลาเกือบสองศตวรรษที่เคนิลเวิร์ธอยู่ภายใต้การครอบครองของเอิร์ลแห่งแลงคัสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1361 ปราสาทตกเป็นของจอห์นแห่งกอนท์ พระราชโอรสคนที่สี่ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ผู้สืบทอดตำแหน่งและทรัพย์สินที่ดินของดยุคแห่งแลงคัสเตอร์
ในช่วง ค.ศ. 1373 ถึง ค.ศ. 1380 จอห์นแห่งกอนท์ได้พัฒนาและขยายส่วนของคนรับใช้ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น รวมถึงโถงใหญ่ เคนิลเวิร์ธกลายเป็นปราสาทซึ่งไม่ใช่ที่พำนักของกษัตริย์ที่โดดเด่นสะดุดตาที่สุดในยุคนั้น และได้รับอิทธิพลหลักๆ มาจากที่พำนักใหม่ของพระราชบิดาของพระองค์ในวินด์เซอร์ อันเป็นสิ่งปลูกสร้างที่หรูหราตระการตาที่สุดที่กษัตริย์อังกฤษเคยสร้างขึ้นมา
เมื่อบุตรชายของจอห์นแห่งกอนท์ขึ้นเป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ เคนิลเวิร์ธกลับมาเป็นปราสาทของกษัตริย์อีกครั้งและเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าเฮนรีที่ 5, พระเจ้าเฮนรีที่ 6 และพระเจ้าเฮนรีที่ 7 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ได้เลือกเคนิลเวิร์ธเป็นหนึ่งในปราสาทเก่าจากบรรพบุรุษของราชอาณาจักรที่พระองค์ต้องการรักษาไว้ไม่ว่าจะใช้เงินเท่าใดก็ตาม
ยุคทิวดอร์
ในปี ค.ศ. 1563 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ได้ยกปราสาทเคนิลเวิร์ธให้แก่โรเบิร์ต ดัดลีย์ เอิร์ลแห่งเลสเตอร์ซึ่งเป็นคนโปรดของพระองค์ เชื่อกันว่าพระราชินีสาวต้องการสมรสกับดัดลีย์ แต่ชื่อเสียงของเขาด่างพร้อยจากข่าวลือเรื่องการเสียชีวิตอย่างน่าสงสัยของภรรยา ดัดลีย์ทุ่มเงินก้อนโตให้กับปราสาท โดยได้เปลี่ยนปราสาทเป็นพระราชวังทิวดอร์อันทันสมัย
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 มาเยือนโรเบิร์ต ดัดลีย์ที่ปราสาทเคนิลเวิร์ธในปี ค.ศ. 1566 และอีกครั้งในปี ค.ศ. 1568 ทว่าในการมาพักครั้งสุดท้ายของพระองค์ในปี ค.ศ. 1575 มีผู้ติดตามจำนวนหลายร้อยได้สร้างประวัติกาล ในเดือนกรกฎาคมมีการใช้เงินอย่างไม่อั้นไปกับการมาเยือนเป็นเวลา 19 วัน ว่ากันว่าดัดลีย์ต้องใช้เงินมากถึง 1,000 ปอนด์ต่อวันจนเขาเกือบล้มละลาย
ยุคใหม่
ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ ปราสาทเคนิลเวิร์ธเป็นป้องปราการสำคัญของฝ่ายสนับสนุนเจ้า แต่สุดท้ายก็ถูกรื้อออกบางส่วนจนเกือบไม่เหลือซากโดยกองทหารฝ่ายรัฐสภา
หลังกอบกู้ราชบัลลังก์กลับคืนมาได้ในปี ค.ศ. 1660 ปราสาทถูกพระราชทานให้แก่ลอเรนซ์ ไฮด์ เอิร์ลแห่งโรเชสเตอร์ในปี ค.ศ. 1665 และหลุดพ้นจากการครอบครองของกษัตริย์
ในปี ค.ศ. 1958 เนื่องในวโรกาสครบรอบการครองบัลลังก์ปีที่ 400 ของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 1 องค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษได้เข้าตรวจสอบซากปรักหักพังตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 และทุ่มเงินจำนวนหลายล้านปอนด์เพื่อบูรณะปราสาทและพื้นดินขึ้นมาใหม่
หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์
พลเรือตรี นายแพทย์ หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์ (29 ธันวาคม พ.ศ. 2426 — 7 เมษายน พ.ศ. 2483) เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย ประสูติแต่หม่อมกลีบ (สกุลเดิม ฌูกะวิโรจน์) เสกสมรสกับ หม่อมหลวงคลอง ไชยันต์ (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์)
การศึกษา
หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์ เป็นนักเรียนหลวงทุนพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จไปศึกษาวิชาแพทย์ ณ ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2439 ทรงสำเร็จการศึกษา หลักสูตรอายุรศาสตร์ โรคเมืองร้อน (L.C.R.) และ ศัลยศาสตร์ (M.R.C.S.) เมื่อปี พ.ศ. 2457 จากโรงพยาบาลกายส์ฮอสปีตัล กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
การทรงงาน
- นายแพทย์ใหญ่ทหารเรือ กระทรวงทหารเรือ พ.ศ. 2460 – พ.ศ. 2475 (ปัจจุบันคือตำแหน่งเจ้ากรมแพทย์ทหารเรือ)
- นายแพทย์ประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 พ.ศ. 2460
- ประธานตุลาการศาล กรมบัญชาการทหารเรือ พ.ศ. 2469
- องคมนตรี ตามพระราชบัญญัติองคมนตรี พ.ศ. 2470
- องคมนตรี พ.ศ. 2474 - 2476
- นายกอำนวยการจัดประชุมสมาคมเวชกรรมเมืองร้อนแห่งบูรพเทศ พ.ศ. 2473
ในทางทหารเรือได้มีบันทึกถึงกิจการที่ท่านได้วางรากฐานและพัฒนาไว้ ได้แก่ การสร้างสถานบริการแพทย์ไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย การจัดการศึกษานักเรียนพยาบาลเป็นหลัก การจัดงานแผนกต่าง ๆ ให้ทันสมัยและเรียบร้อย ได้จัดการปราบโรคเหน็บชาในกองทัพเรือจนสิ้นเชิง ได้จัดอาสารักษาอหิวาตกโรคสำหรับพลเมืองทั่วไปกับทหาร ในขณะที่ท่านดำรงตำแหน่งนายแพทย์ใหญ่ทหารเรือ ท่านได้ยกวิทยฐานะของแพทย์ผู้ประกอบโรคศิลปะทั้งหมดที่มีอยู่ในการแพทย์ทหารเรือให้เท่าเทียมกัน ให้ทุกคนมีสิทธิเสรีในการรักษาพยาบาลตามที่ตนเห็นชอบ ไม่กำหนดตามแบบเดิมที่ว่า แพทย์ประจำหมวดเรือหรือแพทย์ประจำแผนก ไม่มีสิทธิ์จะตั้งตำหรับยารักษาโรค ไม่มีสิทธิทำการักษาคนไข้โดยอิสระ ดำเนินการรักษาโดยลำพังไม่ได้ต้องมีหัวหน้าแพทย์ควบคุม พฤติการณ์ที่ท่านทรงกระทำนี้ นับว่าท่านได้ส่งเสริมวิทยฐานะของแพทย์ให้มีสิทธิเสรีอย่างน่าสรรเสริญยิ่ง ต่อมาท่านได้ทรงจัดตั้งโรงเรียนจ่าพยาบาลขึ้นในกรมแพทย์ทหารเรือสอนและอบรมจนกระทั่งสภาการแพทย์รับจดทะเบียนเป็นแพทย์ชั้น 2 ได้
ในระหว่างทรงประกอบวิชาชีพแพทย์ทหารเรือ หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์ ทรงเป็นครูสอนวิชาแพทย์ ครูวิชาโรคผิวหนัง และบรรณาธิการวารสารการแพทย์ ทรงนิพนธ์ตำราแพทย์และคู่มือแพทย์หลายเล่มด้วยกัน อาทิเช่น คู่มือแพทย์ประจำครอบครัว รวมถึงได้ร่วมประชุมก่อตั้งแพทยสมาคมฯ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2464 โดยครั้งแรกได้จดทะเบียนเป็น “สมาคม” มีสำนักงานชั่วคราวอยู่ที่ตึกอำนวยการของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ซึ่งแต่ก่อนที่จะมีสมาคมนี้ขึ้น ได้มีการประชุมของแพทย์ชั้นผู้ใหญ่ เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2464 เป็นครั้งแรก
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดำรงตำแหน่งกรรมการสภาองคมนตรี ตามพระราชบัญญัติองคมนตรี พุทธศักราช 2470
พลเรือตรี นายแพทย์ หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2483 สิริชันษา 56 ปี
ภายหลังจากสิ้นชีพิตักษัย สมาคมแพทย์ทหารแห่งประเทศไทยได้ยกย่อง พลเรือตรี นายแพทย์ หม่อมเจ้าถาวรมงคลวงศ์ ไชยันต์ เป็นคนดีศรีแพทย์ทหาร สาขาแพทย์ทหารและการบริการสังคม
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สืบราชตระกูลพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย
โรงเรียนวัดบางพูดใน (นนทวิทยา)
โรงเรียนวัดบางพูดใน (นนทวิทยา)  เป็นโรงเรียนประถมศึกษา ประเภทสหศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา นนทบุรี เขต 2 กองการประถมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 โดยความร่วมมือของนาย บริบูรณ์ สรชาติ ศึกษาธิการอำเภอปากเกร็ดในขณะนั้น และ พระครูนนทศีลวัตร (เป้า ทีปโก) อดีตเจ้าอาวาสที่ต้องการให้เด็ก ๆ ในละแวกวัดบางพูดในได้รับการศึกษาที่ดีโดยในยุคแรกนั้นทางโรงเรียนได้ใช้ ศาลาการเปรียญ หลังเก่าของวัดเป็นอาคารเรียนชั่วคราวต่อมาทางโรงเรียนได้ย้ายที่ตั้งมายังสถานที่ปัจจุบัน
ตำบลแม่แฝก
แม่แฝก เป็นตำบลในอำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน ใน พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 9,061 คน
เลสลี แอ็บเลตต์
เลสลี แอ็บเลตต์ (6 มีนาคม 1904 – 22 เมษายน 1952) เป็นนักโปโลน้ำชาวอังกฤษ เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สโมสรฟุตบอลชลบุรีในฤดูกาล 2555
สถิติผู้เล่น
สถิติถูกต้องถึงนัดวันที่ 17 มีนาคม 2555
มิยาเงงาชิ
มิยาเงงาชิ หรือ มิยาเงกาชิ หมายถึงขนมที่ทำขึ้นเพื่อขายเป็นของที่ระลึก เช่นเดียวกับของที่ระลึก (โอมิยาเงะ) ส่วนใหญ่ของญี่ปุ่น มิยาเงงาชิโดยทั่วไปเป็นของขึ้นชื่อประจำภูมิภาค (เมบุตสึ) และไม่สามารถหาซื้อนอกพื้นที่เฉพาะได้ การผลิตและจำหน่ายมิยาเงงาชิเป็นส่วนสำคัญของอุตสาหกรรมโอมิยาเงะ (ของที่ระลึก) ของญี่ปุ่น
การเลือกประธานาธิบดีประเทศอิสราเอล ค.ศ. 1962
'''การเลือกประธานาธิบดีประเทศอิสราเอล ค.ศ. 1962 '''เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1962  โดยยิทแชค เบน-ซวี โดยได้รับการดำรงตำแหน่งอีกครั้ง ด้วยคะแนนเสียง 62 จาก 104 เสียง
ตำบลแม่สาย
แม่สาย เป็นตำบลในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย แบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ณ พ.ศ. 2563 ตำบลนี้มีประชากร 30,338 คน
สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู
สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากมหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล
ประวัติ
สโมสรฟุตบอลดิไอคอน อาร์เอสยู ก่อตั้งเมื่อปี 2565 โดยกลด เศรษฐนันท์ ผู้บริหารดิไอคอนกรุ๊ป และมหาวิทยาลัยรังสิต ดิไอคอน อาร์เอสยูได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2566 ในโซนกรุงเทพและปริมณฑล โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล
เพลงประจำทีม
1. RSU FC
2. Shall We Dance?
ฟอซซี
ฟอซซี (Fozzy) เป็นวงดนตรีประเภทฮาร์ดร็อคของสหรัฐที่เกิดขึ้นในซานอันโตนิโอ, เท็กซัสในปี 1999 นักร้องนำ คริส เจอริโค (ชื่อจริงคริส เออร์วิน), ผู้ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำมืออาชีพอยู่ในฟลอริดา วงดนตรีประกอบด้วย คริส เจอริโค พร้อมกับสมาชิกของสตักโมโจ (Stuck Mojo) รวมทั้งริช เวิร์ด (Rich Ward), ชอน เดลเซิน (Sean Delson) และแฟรงก์ ฟอนต์เซียร์ (Frank Fontsere)
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น (Debt to Equity ratio : D/E) คือ อัตราส่วนที่นำหนี้สินรวม หารด้วยส่วนของผู้ถือหุ้น อัตราส่วนนี้จะแสดงโครงสร้างเงินทุนของกิจการว่าสินทรัพย์ของกิจการมาจากการกู้ยืม หรือมาจากทุนของกิจการ ถ้าอัตราส่วนนี้สูงมีโอกาสที่กิจการจะไม่สามารถชำระดอกเบี้ยได้สูงตามไปด้วย เนื่องจากหนี้สินที่มากทำให้กิจการมีภาระผูกพันที่ต้องชำระดอกเบี้ยทุกงวดไม่ว่ากิจการนั้นจะกำไรหรือขาดทุน ซึ่งต่างจากส่วนของผู้ถือหุ้นที่หากกิจการขาดทุนอาจจะพิจารณาไม่จ่ายเงินปันผลก็ได้
สูตรการคำนวณ
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น = หนี้สิน / ส่วนของผู้ถือหุ้น
หรือ
อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของผู้ถือหุ้น = (หนี้สินหมุนเวียน + หนี้สินไม่หมุนเวียน) / ส่วนของผู้ถือหุ้น
วีรา ลินน์
เดม วีรา ลินน์, ดีบีอี (20 มีนาคม ค.ศ. 1917 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2020; เดิมชื่อว่า วีรา มาร์กาเรต เวลช์) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดช่วงสงครามเธอได้ตระเวนไปตามค่ายทหารต่างๆ เพื่อขับร้องเพลงกล่อมขวัญทหารฝ่ายสัมพันธมิตร ทั้งที่อียิปต์ อินเดีย และพม่า จนได้รับฉายาว่า "หวานใจของกองทัพ" (The Forces' Sweetheart)  ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่เพลง We'll Meet Again บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1939 เป็นเพลงปลอบขวัญทหารที่กำลังจะออกรบและคาดว่าจะไม่ได้กลับมาพบกับบุคลที่เป็นที่รัก และ (There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1942 เป็นเพลงปลุกใจสำหรับนักบินเครื่องบินรบอังกฤษ ที่จะออกไปต่อสู้กับนักบินเยอรมนี
หลังสิ้นสุดสงคราม เธอยังมีผลงานขับร้องเพลงตลอดมา โดยในปี ค.ศ. 2009 เธอได้ออกผลงานพิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีที่อังกฤษประกาศสงครามกับเยอรมนี อัลบั้ม We'll Meet Again: The Very Best of Vera Lynn นี้ติดอันดับหนึ่งในประเทศอังกฤษ ทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุมากที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ที่มีผลงานติดอันดับหนึ่งในชาร์ต ด้วยวัย 92 ปี
โรงพยาบาลซันเตอูเจนีโอ
โรงพยาบาลซันเตอูเจนีโอ (Ospedale Sant'Eugenio; Sant'Eugenio Hospital) เป็นโรงพยาบาลที่ตั้งอยู่ในโรม ประเทศอิตาลี โดยเป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของอิตาลี การก่อสร้างโรงพยาบาลเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1933 ในช่วงสมัยฟาสซิสต์ โครงการดั้งเดิม ซึ่งดูแลโดยกัสปาเร เลนซี, ลุยจี เลนซี และดาโกแบร์โต ออร์เตนซี ได้รับแรงบันดาลใจจากกัสเตลเดลมอนเต แต่วางแผนที่จะพัฒนาอาคารเครื่องมือเครื่องไม้แทนหอคอยปลูกสร้างห้าเหลี่ยมและแปดเหลี่ยมที่มุมของอาคารแนวนักเหตุผลนิยม โดยความตั้งใจที่จะครอบครองสถาบันสุพันธุศาสตร์, การมีส่วนร่วมของนักวิชาการบางคนที่เกี่ยวข้องในโครงการ และผู้ลงนามในระกาศแบ่งแยกเชื้อชาติ
อุลตร้าเซเว่น X
อุลตร้าเซเว่น X เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 23 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ ถัดจากซีรีส์อุลตร้าแมน เมบิอุส เป็นการนำอุลตร้าเซเว่น มาออกแบบใหม่ โดยยังคงความสามารถเดิมของอุลตร้าเซเว่นไว้ ต่างกับอุลตร้าเซเว่น 21 โดยเนื้อหาจะไปทางเน้นความสมจริงของเหตุการณ์ และ ฉากส่วนใหญ่เน้นฉากในตอนกลางคืนมากกว่าตอนกลางวัน โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ โลกในอีกมิติหนึ่งที่เป็นโลกคู่ขนานกับโลกของเรา ซึ่งมีการบุกเข้าโลกของเอเลี่ยนเช่นเดียวกับโลก แต่ต่างกันในวิธีการในการยึดครองโลก โดยการใช้วิธีโน้มน้าวจิตใจ หรือหลอกล่อมนุษย์ให้ไปติดกับ แทนที่จะใช้กำลังในการบุกยึดครอง หน่วยพิทักษ์โลกในซีรีส์นี้มีชื่อว่า DEUS เป็นหน่วยที่สมาชิกทุกคนเรียกตัวเองว่า "เอเจนต์ "และทำหน้าที่ในการปราบเอเลี่ยน ในหน่วยจะติดต่อกันด้วย โค็คเนม และไม่มียานรบ มีการทำงานคล้ายหน่วย CIA มาก
เนื้อเรื่อง
ทันทีที่ได้พบกัน คำถามแรกที่เคย์ได้รับจากชายคนนั้น คือ "นายช่วยบอกฉันที ว่าฉันเป็นใครกัน" เคย์ทำได้แต่เพียงเปิดข้อมูลของเขาที่เก็บไว้ใน Video Ciever หรือก็คือ โค็ดเนม ให้เขาดูเท่านั้น เขาจึงได้รู้ว่า ในองค์กร DEUS เขาใช้โค็ดเนมว่า "จิน" และภารกิจของพวกเขาคราวนี้ก็คือ การปราบปรามเอเลี่ยนที่แฝงตัวมาเป็นแขกในคลับแห่งนี้ และทั้งสองคนก็พบเอเลี่ยนที่กำลังตามหา และได้ออกวิ่งตามล่าเอเลี่ยนตนนั้น แต่สิ่งที่รอพวกจินอยู่ คือ เอเลี่ยนลูกน้องจำนวนหนึ่ง กำลังพร้อมจะจัดการพวกจิน จินและเคย์ได้จัดการเอเลี่ยนเหล่านั้น จนลงไปกองที่พื่น แต่ดูเหมือนมันใช้เวลาไม่นานในการฟื้นตัว และพร้อมจะลุกขึ้นสู้อีกครั้ง เคย์จึงได้ให้จินตามเอเลี่ยนตัวหัวหน้าไป โดยตัวเองจะจัดการลูกน้องที่เหลือเอง
จินได้ตามเข้าไปจนเข้าไปในตึกฐานทัพของเอเลี่ยน และ ตัวตึกได้เปลี่ยนเป็น ยานอวกาศ ขณะนั้น พวกเอเลี่ยนได้ปล่อยสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์ออกมา จินซึ่งแอบดูอยู่ถูกจับได้ ทำให้เขาโดนพวกเอเลี่ยนควบคุมตัวเพื่อที่จะเค้นความจริง ตัวจินคิดว่า เอเลี่ยนพวกนี้เป็นคนลบความทรงจำเขา จึงถามถึงว่าตัวเขานั้นเป็นใคร ทางฝ่ายเอเลี่ยนจึงบอกว่า "เรื่องนั้น พวกเราต่างหากที่เป็นฝ่ายอยากจะถาม แกเป็นใครกัน" จู่ๆเอเลอาได้ออกมาตะโกนบอกว่า "จิน เธอคือผู้กอบกู้โลกใบนี้ยังไงล่ะ" "เอาล่ะ !! จงสู้สิ" เมื่อได้ฟังดังนั้น จิน จึงชักปืนออกมายิงพวกเอเลี่ยนด้วยกันกับ เอเลอา พร้อมกับวิ่งหนี พวกเขาก็วิ่งมาจนถึงทางตัน แล้ว จิน ก็ถาม เอเลอา ว่า "บอกฉันทีสิว่าผู้กอบกู้ที่ว่านั้นหมายความว่ายังไง" เอเลอา จึงตอบว่า "ถ้าใช้สิ่งนั้นแล้ว เธอก็จะรู้เอง" กระสุนของพวกเอเลี่ยนได้กระทบกำแพง และแตกออกเป็นโพรงขนาดใหญ่ ทั้งคู่ตัดสินใจกระโดดลงไปพร้อมกับที่จินหยิบ อุลตร้าอาย มาสวม แสงสว่างได้ปรกฎขึ้นรอบตัวจิน แล้วแผ่ขยายเป็นวงกว้าง สิ่งที่ปรากฏหลังจากแสงหายไป คือ "อุลตร้าเซเว่น X"นั่นเอง......
อุลตร้าเซเว่น X
อุลตร้าเซเว่น X นั้น แท้จริงแล้ว คือ อุลตร้าเซเว่น ที่ข้ามมิติมาจากโลกปกติไปยังโลกคู่ขนาน เพื่อยับยั้งแผนการรุกรานโลกของชาวดาวกราคิเอส โดยเดินทางผ่านทะเลสาบ เมื่อเขาพบเอเจนท์ จิน ที่ถูกฆ่าเพราะทราบความลับของหน่วย DEUS จึงได้ผนึกตนเองเป็นร่างเดียวกับจิน
เพลงประกอบภาพยนตร์
ในซีรีส์นี้มีเพลงประกอบเพียงเพลงเดียว คือ Another day comes จากอั้ลบั้ม Another day comes ของวงดนตรี Pay money To my Pain
กีฬาบิลเลียดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45
กีฬาบิลเลียดในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 จัดแข่งขันที่สมาคมแต้จิ๋ว หาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 20 ถึง 22 มิถุนายน พ.ศ. 2560 มีการชิงชัยทั้งหมด 2 เหรียญทอง
รถไฟใต้ดินบากู
รถไฟใต้ดินบากู (Bakı Metropoliteni) เป็นระบบรถไฟใต้ดินที่ให้บริการในเขตกรุงบากู เมืองหลวงของประเทศอาเซอร์ไบจาน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 ระหว่างอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต ปัจจุบันมีระยะทางรวมทั้งสิ้น 40.3 km จำนวน 27 สถานี เป็นระบบขนส่งมวลชนเพียงหนึ่งเดียวในอาเซอร์ไบจาน
โครงการส่วนต่อขยาย
ในปัจจุบันมีโครงการส่วนต่อขยายที่กำลังก่อสร้างอยู่ ในปี ค.ศ. 2011 นาย Taghi Ahmadov ประกาศว่าจะสร้างสถานีรถไฟฟ้าใหม่ 70 สถานีภายในปี ค.ศ. 2040 โดยจะมีส่วนต่อขยายไปเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติ Heydar Aliyev สถานีรถไฟฟ้าใหม่ 3 สถานี มีแนวโน้มจะเปิดบริการในปี ค.ศ. 2015
นอกจากนี้ยังมีโครงการรถไฟฟ้าสาย 3 ที่กำลังวางแผนอยู่
การดำเนินการ
ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง เนื่องจากภูมิประเทศในบากูที่มีลักษณะไม่ราบเรียบ สถานีแต่ละสถานีจึงอยู่ลึกมาก จึงมักถูกใช้เป็นที่กำบังจากระเบิดปรมาณู โดยมี 13 สถานี เป็นสถานีแบบชานชาลาเสาคู่ และมี 1 สถานี คือ Bakmil เป็นชานชาลาเดี่ยว
ระบบรถไฟฟ้า
มีศูนย์ซ่อมบำรุงเพียงแห่งเดียว ตั้งอยู่ถัดจากสถานี Bakmil และมีชื่อเรียกเดียวกัน ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 ระบบมีรถไฟฟ้า 228 คัน โดยเป็นแบบ 5 คันต่อขบวน 43 ขบวน ส่วนรถไฟฟ้าที่เหลือนั้น ใช้ในกรณีพิเศษ รถไฟฟ้ารุ่นแรกเป็นรุ่น Ezh3 และรุ่น Em-508 ในขณะที่รถไฟฟ้าส่วนใหญ่ เป็นรุ่น 81-717/714 ซึ่งนำเข้าในปี ค.ศ. 1980s
ปัจจุบันมีการวางแผนจะส่งซื้อรถไฟฟ้าจากโรงงาน Metrovagonmash ในชานกรุงมอสโก เพื่อนำมาใช้งานในสาย 3 ในอนาคต และมีแผนจะติดตั้งระบบปรับอากาศในรถไฟฟ้าอีกด้วย รถไฟฟ้าชุดล่าสุดถูกนำเข้าในปี ค.ศ. 2013
การต่อต้านภาษี
การต่อต้านภาษี หมายถึงการปฏิเสธการจ่ายภาษีเพื่อเป็นการคัดค้านรัฐบาลที่กำหนดภาษี หรือต่อนโยบายรัฐบาล หรือต่อต้านการเก็บภาษีอากร เป็นการปฏิบัติทางตรงอย่างหนึ่ง และจัดเป็นการดื้อแพ่งอย่างหนึ่งด้วยหากเป็นการละเมิดต่อระเบียบภาษี
ตัวอย่างการต่อต้านภาษี เช่น สัตยาเคราะห์เกลือที่มีมหาตมะ คานธีเป็นหัวหน้า เพื่อเป็นการสนับสนุนการปกครองตนเองของอินเดีย และสันนิบาตการต่อต้านภาษีของสตรี เพื่อสนับสนุนสิทธิเลือกตั้งของสตรี การต่อต้านภาษีสงครามเป็นการปฏิเสธการจ่ายภาษีที่จ่ายให้แก่สงคราม
โดรนเรซซิง
เอฟพีวีโดรนเรซซิง (เอฟพีวีย่อมาจากมุมมองบุคคลที่หนึ่งหรือผู้รับภาพวีดิทัศน์คนแรก) เป็นกีฬาชนิดหนึ่งที่ผู้แข่งขันต้องบังคับ "โดรน" (โดยทั่วไปคืออากาศยานควบคุมขนาดเล็ก หรืออากาศยานสี่ปีกหมุน) ติดตั้งกล้องไว้แล้วจึงแสดงภาพผ่านอุปกรณ์แสดงภาพศีรษะ โดยจะเป็นภาพสดขณะบังคับโดรน วัตถุประสงค์การแข่งขันเหมือนกับแอร์เรซซิงโดยจะต้องกระทำความเร็วเพื่อให้ถึงเป้าหมายภายในระยะเวลาเป้าหมาย โดรนเรซซิงเริ่มการแข่งขันครั้งแรกที่ประเทศออสเตรเลียในช่วงปลายปี พ.ศ. 2556 จนถึงช่วงต้นปี พ.ศ. 2557 โดยมีนักบินสมัครเล่นมารวมกันแข่งขันจำนวนมากในบริสเบนและเมลเบิร์น
การตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะ
ระยะเวลาการย่อย
ตามปกติของร่างกายมนุษย์ เมื่อรับประทานอาหารเข้าไปอาหารจะลงไปอยู่ในกระเพาะ และได้รับการย่อยจากน้ำย่อยที่เป็นกรดจากผนังของกระเพาะซึ่งจะออกมาคลุกเคล้า และหลังจากนั้นกระเพาะอาหารจะส่งผ่านอาหารผ่านกระเพาะไปยังลำไส้เพื่อทำหน้าที่ย่อยอาหารต่อไป ซึ่งจากการศึกษาทางด้านนิติเวชศาสตร์ของแพทย์นิติเวชพบว่า ระยะเวลาของอาหารที่ผ่านกระเพาะทำให้ใช้ปริมาณอาหารที่หลงเหลืออยู่ในกระเพาะ ในการช่วยประมวลหาระยะเวลาการตายที่มีความเกี่ยวข้องกับอาหารที่รับประทานได้
เมื่อตายหรือหัวใจหยุดเต้นอาหารที่รับประทานเข้าไปภายในร่างกายที่มีส่วนประกอบเป็นน้ำ จะผ่านกระเพาะอาหารครึ่งหนึ่งเท่านั้นในช่วงระยะเวลาประมาณ 30 นาที อาหารจำนวนน้อยที่มีส่วนประกอบเป็นแป้งและน้ำเช่นก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม เมื่อรับประทานเข้าไปอาจจะใช้ระยะเวลาประมาณ 2 ชั่วโมงในการผ่านกระเพาะอาหารและเข้าสู่ขั้นตอนกระบวนการย่อย
แต่ถ้าเป็นอาหารมื้อใหญ่คือรับประทานอาหารจำนวนมาก หลากหลายชนิดเช่นการรับประทานอาหารในงานเลี้ยงสังสรรค์เช่น ข้าวผัด ต้มยำ ขาหมู ฯลฯ อาหารเหล่านั้นอาจจะผ่านกระเพาะอาหารภายในระยะเวลาประมาณ 3-5 ชั่วโมง หรือในบางรายอาหารจำนวนมากที่รับประทานเข้าไป อาจจะใช้ระยะเวลานานประมาณ 6 ชั่วโมงกว่าอาหารจะผ่านกระเพาะอาหาร ทั้งนี้ระยะเวลาการย่อยอาหารขึ้นอยู่กับตัวบุคคลแต่ละบุคคล
การตรวจสอบปริมาณอาหาร
การตรวจสอบปริมาณอาหารที่หลงเหลืออยู่ในกระเพาะอาหาร อาจจะเป็นส่วนสำคัญที่สามารถช่วยบ่งบอกระยะเวลาตายของผู้ตายได้ แพทย์นิติเวชและพนักงานสอบสวนสามารถใช้ปริมาณของอาหารในกระเพาะอาหารมาคำนวณหาระยะเวลาการตายได้ ตัวอย่างเช่นผู้ตายเป็นหญิงสาว ลักษณะรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว อายุประมาณ 35 ปี หายออกจากที่ทำงานไปตอนหลังจากรับประทานอาหารเที่ยงในวันที่ 1 พร้อมกับเพื่อน ๆ ต่อมาได้มีโทรศัพท์จากคนร้ายมาเรียกค่าไถ่พร้อมกับแจ้งว่าได้กักขังตัวหญิงสาวไว้ในสถานที่แห่งหนึ่งในตอนบ่ายของวันที่ 2 หลังจากหญิงสาวหายตัวไป
ภายหลังจากญาติของหญิงสาวได้เข้าแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ และไม่ได้จ่ายเงินเป็นค่าไถ่ตามที่คนร้ายเรียกร้อง ต่อมามีผู้พบศพหญิงสาวถูกฆาตกรรมทิ้งไว้ริมถนนในเขตชานเมืองในเช้าวันที่ 4 เจ้าหน้าที่ตำรวจต้องหาทางตรวจสอบเพื่อทราบว่าผู้ตายนั้นถูกฆาตกรรมในคืนวันที่ 1 หรือคืนวันที่ 2 หลังจากหายตัวไป เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าการไม่จ่ายค่าไถ่ตามที่คนร้ายเรียกร้องนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง ซึ่งถ้าตรวจดูจากสภาพภายนอกของการเปลี่ยนแปลงของศพ เมื่อวันที่ 4 ศพของหญิงสาวจะมีสภาพก้ำกึ่งอยู่ในระหว่างตายมาแล้ว 2 กับ 3 วัน
แต่ภายหลังจากการชันสูตรพลิกศพพบว่า ในกระเพาะอาหารของหญิงสาวมีเพียงก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ ผักคะน้าและเศษเนื้ออีกหลายชิ้น รวมปริมาณของเศษอาหารประมาณครึ่งกระเพาะ และได้รับแจ้งจากเพื่อนของผู้ตายที่รับประทานอาหารเที่ยงด้วยกันว่า ผู้ตายรับประทานอาหารมื้อเที่ยงคือก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่เนื้อไป 2 ชาม ดังนั้นจากการตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะ จึงสันนิษฐานได้ว่าผู้ตายถูกฆาตกรรมตั้งแต่ไม่กี่ชั่วโมง หลังจากหายตัวออกจากที่ทำงาน ต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถควบคุมตัวผู้ต้องหาได้และให้การรับสารภาพว่า ได้ฆ่าผู้ตายตั้งแต่ตอนจับตัวไปแล้วเนื่องจากผู้ตายต่อสู้ดิ้นรนขัดขืนไม่ยอมให้จับตัว ซึ่งก็คือในบ่ายวันที่ 1 หลังจากกลับจากรับประทานอาหารเที่ยงกับเพื่อน ๆ นั่นเอง
ดังนั้นการตรวจสอบปริมาณอาหารในกระเพาะอาหาร ถ้าไม่พบอาหารในกระเพาะอาหาร ผู้ตายจะรับประทานอาหารมาแล้วประมาณ 3-6 ชั่วโมง ถ้าพบปริมาณของอาหารเพียงครึ่งกระเพาะ แสดงว่าผู้ตายรับประทานอาหารมาประมาณครึ่งชั่วโมงถึง 2 ชั่วโมงเศษ แต่ถ้าพบปริมาณอาหารเต็มกระเพาะ แสดงว่าผู้ตายรับประทานอาหารมาไม่เกินครึ่งชั่วโมงก่อนตาย
การรุกชีนยาวินสโคเย (ค.ศ. 1942)
การรุกของโซเวียตได้เริ่มต้นขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงที่สอง แนวรบเลนินกราดได้เริ่มการรุก เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม และแนวรบวอลคอฟได้เปิดฉากการรุกหลัก เมื่อวันที 27 สิงหาคม จากวันที่ 28 สิงหาคม ฝ่ายเยอรมันได้เคลื่อนกำลังซึ่งได้สร้างการรุกของตนเองเพื่อสกัดกั้นการรุกของโซเวียต การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันในช่วงแรกล้มเหลว แต่กองกำลังโซเวียตไม่สามารถบุกทะลวงได้เช่นกัน ภายหลังสิบวันที่กำลังคุมเชิงอยู่ จากที่ได้รับการเสริมกำลังทำให้เยอรมันเปิดฉากโจมตีตอบโต้กลับต่อกองกำลังโซเวียตเมื่อวันที่ 21 กันยายน ภายหลังห้าวันของการสู้รบอย่างหนัก กองกำลังเยอรมันได้เชื่อมต่อและตัดส่วนที่ยื่นออกที่เกิดจากการรุกของโซเวียต เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม แนวหน้าได้กลับมาสู่ตำแหน่งก่อนการสู้รบครั้งนี้ การสู้รบอย่างหนักยังคงต่อเนื่องจนกระทั่งวันที่ 15 ตุลาคม เป็นวงล้อมครั้งสุดท้ายของการต่อต้านของโซเวียตได้ถูกทำลายหรือหนีรอดไปได้
ในช่วงสิ้นสุดลง การรุกของโซเวียตล้มเหลว แต่ความสูญเสียอย่างหนักทำให้เยอรมันออกคำสั่งให้กองกำลังเพื่อเชิงป้องกัน ในเดือนพฤศจิกายน เยอรมันได้รับการเสริมกำลังและหน่วยอื่นๆได้ถูกถอนตัวออกจากกลุ่มกองทัพเหนือเพื่อรับมือกับการรุกครั้งสำคัญของโซเวียตที่สตาลินกราดและปฏิบัติการแสงเหนือได้ถูกยกเลิก
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ (Insect Activity) เป็นการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติอย่างหนึ่งของร่างกายมนุษย์ เมื่อตายหรือหัวใจหยุดเต้น ร่างกายจะเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังการตายตามธรรมชาติ เกิดการเน่าสลายตัวและอาจเกิดการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพในช่วงระยะเวลาประมาณ 3-4 วันหลังจากตาย ซึ่งการเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ อาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ช่วยบ่งบอกระยะเวลาการตายของผู้ตายได้เป็นอย่างดี
การเจริญเติบโตของหนอน
การเจริญเติบโตของหนอนที่พบในศพ แพทย์นิติเวชและพนักงานสอบสวนจะต้องทราบว่าชนิดของตัวหนอนที่พบในศพนั้น เป็นตัวหนอนของแมลงชนิดใด การรู้ถึงชนิดของแมลงและตัวหนอน จะช่วยทำให้ทราบได้ว่าแมลงชนิดนั้นเจริญเติบโตมานานเท่าใด และใช้ระยะเวลากี่วันจึงจะเจริญเติบโตเป็นตัวเต็มวัย ซึ่งเป็นการช่วยบอกระยะเวลาการตายในทางอ้อมได้
แมลงวันเป็นแมลงที่พบได้มากที่สุดในการเป็นตัวหนอนที่พบบนศพที่ยังไม่แห้ง ในประเทศไทยเคยมีผู้ศึกษาทางด้านแมลงพบว่า ตัวอ่อนของแมลงวันจะฟักออกจากไข่ โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 24 ชม.หลังจากนั้น ตัวอ่อนหนอนแมลงวันจะโตเป็นตัวอ่อนระยะที่ 1-3
ระยะที่ตัวอ่อนของแมลงวันเจริญเติบโต จะมีช่วงตัวยาวประมาณ 1 – 1.5 เซนติเมตรในระยะเวลาประมาณ 7 วัน ลำตัวสีขาวขุ่นคล้ายน้ำนมและจะเริ่มคลานยั้วเยี้ยไต่รอบ ๆ ศพ แต่ถ้าพบหนอนแมลงวันในระยะสุดท้าย หนอนแมลงวันอาจจะเจริญเติบโตและยาวขึ้นได้อีกเพียงเล็กน้อย และจะอยู่นิ่งเฉยไม่ค่อยคลานอีกต่อไป เนื่องจากอยู่ในช่วงที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นดักแด้ และเริ่มเปลี่ยนเป็นดักแด้ในวันที่ 8 และการสังเกตตัวแก่ที่สุดของแมลงว่าเป็นชนิดใดอาจจะช่วยบอกเวลาการตายได้ แต่อย่างไรก็ตามถ้าศพที่พบไม่มีแมลงวันตอม ก็อาจไม่มีตัวหนอนให้พบในการใช้คำนวณหาระยะเวลาการตายได้
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932
ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ค.ศ. 1932 (พ.ศ. 2475) ณ ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริการะหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 33 คน โดยเป็นผู้ชายทั้งหมด แข่งขัน 30 รายการใน 6 ชนิดกีฬา
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
Argentina finished in 11th position in the final medal rankings, with three gold medals and one silver medal.
MWC 480
MWC 480 เป็นดาวฤกษ์อายุน้อยดวงหนึ่ง อยู่ห่างออกไปประมาณ 455 ปีแสง มีมวลประมาณสองเท่าของมวลดวงอาทิตย์ ตั้งอยู่ในพื้นที่ก่อตัวดาวฤกษ์ภายในกลุ่มดาววัว
ที่มาของชื่อเรียก MWC มาจาก สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ A และ B ที่มีเส้นไฮโดรเจนสว่างในสเปกตรัมของเมานต์วิลสัน (Mount Wilson Catalog of B and A stars with bright hydrogen lines in their spectra)
MWC 480 เป็น ดาวเฮอร์บิก เออี/บีอี ในแถบลำดับหลักที่มีการปล่อยรังสีเอกซ์ มีเปลือกก๊าซล้อมรอบด้วยจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด นักดาราศาสตร์ใช้ ALMA สังเกตการณ์พบว่าแผ่นจานที่อยู่รอบ ๆ MWC 480 มี อาซีโตไนไตรล์ (CH3CN) ที่มีโมเลกุลเป็นคาร์บอนเชิงซ้อนจำนวนมาก และที่ภายในแผ่นจานก็ยังพบไฮโดรเจนไซยาไนด์ (HCN) อย่างไรก็ตามยังไม่พบสัญญาณการก่อตัวของดาวเคราะห์
ตลาดน้ำคลองแห
ตลาดน้ำคลองแห เป็นตลาดน้ำแห่งแรกและแห่งเดียวในภาคใต้ของประเทศไทย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามวัดคลองแหในตำบลคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
ผู้ค้าจะใส่ชุดไทยพื้นบ้านและมีอาหารให้เลือกหลายเมนู ได้แก่ อาหารท้องถิ่น อาหารไทย และอาหารมุสลิม ลักษณะเฉพาะอีกอย่างในตลาดนี้คือการใช้ของบรรจุอาหารที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่น กะลามะพร้าว ท่อไม้ไผ่ และหม้อดิน แทนการใช้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นโฟมหรือพลาสติก ตลาดน้ำนี้มีความเป็นเอกลักษณ์จากตลาดอื่น ๆ ในภาคอื่นของประเทศไทย ตรงที่ตลาดนี้มีวัฒนธรรมไทยพุทธและมุสลิมรวมกัน
ตลาดนี้เปิดบริการทุกวันศุกร์ถึงวันอาทิตย์รวมวันหยุดราชการตั้งแต่เวลา 13.00 นาฬิกาถึงประมาณ 21.00 นาฬิกา ผู้เยี่ยมชมส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ เช่นอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ มากกว่าชาวไทย
เมอแร็งก์
เมอแร็งก์ (meringue, ) เป็นขนมสวิสและฝรั่งเศสชนิดหนึ่ง ทำจากไข่ขาวที่ตีกับน้ำตาลป่นจนขึ้นฟู และเติมตัวช่วยขึ้นรูป เช่น ครีมออฟทาร์ทาร์ แป้งข้าวโพด เป็นต้น ในบางสูตร บ่อยครั้งมีการเติมกลิ่นวานิลลา อัลมอนด์ และมะพร้าวลงไปด้วย มีลักษณะคือเบาฟูและหวานอย่างมาก
ประวัติ
มีการอ้างว่าเมอแร็งก์มีต้นกำเนิดในหมู่บานไมริงเงิน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และพัฒนาโดยเชฟชาวอิตาลีชื่อกัสปารีนี ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 อย่างไรก็ตาม ข้ออ้างนี้ยังคงมีการโต้แย้ง โดยพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดระบุว่าศัพท์ภาษาฝรั่งเศสนี้ไม่ทราบที่มา คำว่า meringue ปรากฏขึ้นครั้งแรกในตำราอาหารของFrançois Massialotใน ค.ศ. 1692 คำว่า meringue ปรากฏในภาษาอังกฤษครั้งแรกใน ค.ศ. 1706 ในหนังสือแปลของ Massialot
เมอแร็งก์แบบดั้งเดิมจะทำให้เป็นรูปร่างด้วยช้อนขนาดใหญ่สองคัน ส่วนเมอแร็งก์ที่ทำด้วยถุงบีบมาจากการคิดค้นของ Antonin Carême
เคมี
โปรตีนในไข่ขาวมีดังนี้: ovalbumin (54%), conalbumin/ovotransferrin (13%), ovomucoid (11%), ovoglobulins (4%), ไลโซไซม์ (3.5%) และovomucin (2%)
ภาษาเคิร์ด
ภาษาเคิร์ด (Kurdî, کوردی) เป็นภาษาหรือกลุ่มภาษาที่พูดโดยชาวเคิร์ดในภูมิภาคเคอร์ดิสถานกับชาวเคิร์ดพลัดถิ่น ภาษาเคิร์ดอยู่ในกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตก ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาย่อยสามภาษาหลักของภาษานี้คือภาษาเคิร์ดเหนือ (Kurmanji), ภาษาเคิร์ดตอนกลาง (Sorani) และภาษาเคิร์ดใต้ (Xwarîn)
กลุ่มภาษาซาซา–โกรานี กลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือที่ไม่ใช่เคิร์ด เป็นกลุ่มภาษาที่ผู้มีเชื้อสายเคิร์ดใช้พูดหลายล้านคน  ชาวเคิร์ดส่วนใหญ่พูดสำเนียงกุรมันชี  และข้อความภาษาเคิร์ดส่วนใหญ่เขียนในอักษรกุรมันชีและโซรานี สำเนียงกุรมันชีเขียนด้วยชุดตัวอักษรฮะวารที่มาจากอักษรละติน ส่วนสำเนียงโซรานีเขียนด้วยชุดตัวอักษรโซรานีที่มาจากอักษรอาหรับ
การจัดอันดับให้ภาษาลากีเป็นภาษาย่อยของภาษาเคิร์ดใต้หรือเป็นภาษาที่สี่ของภาษาเคิร์ดยังคงเป็นที่ถกเถียง แต่ความแตกต่างระหว่างภาษาลากีกับสำเนียงเคิร์ดใต้อื่น ๆ มีน้อย
จุดกำเนิดและรากของภาษา
เมื่อประมาณ 500 ปีก่อนพุทธศักราช เผ่าที่พูดภาษากลุ่มอิหร่านได้แพร่กระจายเข้าไปในบริเวณที่เรียกเคอร์ดิสถานในปัจจุบัน เป็นกลุ่มชนที่พูดภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ นักภาษาศาสตร์เชื่อว่าผู้พูดภาษาเมเดียในยุคเหล็กเป็นบรรพบุรุษของผู้พูดภาษาเคิร์ดในปัจจุบัน มีหลักฐานที่แสดงถึงอิทธิพลของภาษาฮูร์เรียคือไวยากรณ์แบบสัมพันธการก อีกภาษาหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อภาษาเคิร์ดคือภาษาแอราเมอิก (M.R. Izady (1993)) หนึ่งในสามของชื่อเผ่าและสองในสามของชื่อภูมิประเทศในภาษาเคิร์ดมาจากภาษาฮูร์เรีย
สำเนียง
ภาษาเคิร์ดมีสำเนียงหลักสองสำเนียงคือสำเนียงเหนือและสำเนียงกลาง สำเนียงกลางเรียกโซจานีใช้พูดทางตะวันตกของอิหร่าน และภาคกลางของเคอร์ดิสถานในอิรัก สำเนียงเหนือหรือกุรมันชีใช้พูดทางเหนือของเคอร์ดิสถานในอิรัก เทือกเขาคอเคซัส ซีเรีย และตุรกี นักภาษาศาสตร์บางกลุ่มจัดให้ภาษาเคิร์ดมีสามสำเนียง โดยเพิ่มสำเนียงใต้ซึ่งเป็นสำเนียงของชาวซาซัสที่มักอ้างตัวเองเป็นชาวเคิร์ด
สถานะปัจจุบัน
ปัจจุบันภาษาเคิร์ดเป็นภาษาราชการในอิรักในขณะที่เคยถูกห้ามใช้ในซีเรียเมื่อก่อนเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 รัฐบาลตุรกีมีการควบคุมการใช้ภาษาเคิร์ด ห้ามใช้ในวิทยุกระจายเสียงและการศึกษา จนกระทั่ง พ.ศ. 2544 การใช้ภาษาเคิร์ดถูกรัฐบาลตุรกีออกกฎคุมเข้มงวดมาก แม้แต่การร้องเพลงเป็นภาษาเคิร์ดก็ทำไม่ได้
การใช้อักษรเขียนภาษาเคิร์ดยังไม่ได้รับการยอมรับในตุรกี และการใช้อักษรเฉพาะสำหรับภาษาเคิร์ด X W Q ที่ไม่มีใช้ในภาษาตุรกีถูกห้ามจนถึง พ.ศ. 2551 ในช่วงสองปีที่ผ่านมา นักกิจกรรมทางสิทธิมนุษยชนและนักการเมืองต้องขึ้นศาลเพราะใช้ภาษาเคิร์ดแม้จะเป็นส่วนน้อยเพียงไม่กี่คำ เช่นการส่งบัตรอวยพรที่มีคำว่า “สวัสดีปีใหม่” เป็นภาษาเคิร์ด การจำแนกใช้การปรากฏของอักษร X W Q ที่ไม่มีใช้ในภาษาตุรกีเป็นสำคัญ
ในอิหร่านมีการใช้ภาษาเคิร์ดในสื่อท้องถิ่นและหนังสือพิมพ์ได้ แต่ห้ามใช้ในโรงเรียน ทำให้ชาวเคิร์ดในอิหร่านจำนวนมากเข้าไปในเคอร์ดิสถานของอิรักเพื่อเรียนภาษาแม่ของตนเอง
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ตุรกียอมให้มีสถานีโทรทัศน์ออกอากาศเป็นภาษาเคิร์ดได้ 1 ช่อง แต่ไม่ให้มีการ์ตูนสำหรับเด็ก หรือรายการการศึกษาที่สอนภาษาเคิร์ดและออกอากาศได้เพียง 45 นาทีต่อวัน หรือ 4 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และมีแถบอักษรวิ่งเป็นภาษาตุรกี
ไวยากรณ์
เป็นภาษาตัวอย่างของภาษาสัมพันธการก (ergative language) โดยในภาษานี้ กรรมเกี่ยวพันหรือสัมพันธ์กับประธาน และกริยาเกี่ยวพันกับกรรม ซึ่งต่างจากภาษาในบริเวณใกล้เคียงเช่นภาษาตุรกี ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอาหรับ ที่มีเครื่องหมายหรือการก สำหรับกรรม และรูปกริยาขึ้นกับประธานของประโยค