cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว
ท่าอากาศยานหงเฉียวเป็นศูนย์กลางการบินของ สายการบินไชน่าอีสเทิร์นแอร์ไลน์, เซี่ยงไฮ้แอร์ไลน์, จูนเยาแอร์ไลน์ และ สปริงแอร์ไลน์ ในปี 2559 สนามบินหงเฉียวให้บริการผู้โดยสาร 40,460,135 คน นับเป็นสนามบินที่พลุกพล่านอันดับ 7 ในประเทศจีน และเป็นอันดับที่ 45 ของโลก ในปลายปี 2554 ท่าอากาศยานหงเฉียวให้บริการ 22 สายการบินที่ให้บริการผู้โดยสาร 82 เส้นทางการบิน ในปี 2562 ท่าอากาศยานหงเฉียวได้รับการรับรองด้วยคะแนนสนามบินระดับ 5 ดาวของสกายแทรกซ์ (Skytrax) ในด้านการให้การอำนวยความสะดวก ความสะดวกสบายของอาคารผู้โดยสาร ความสะอาด การช็อปปิ้ง การให้บริการอาหารเครื่องดื่ม และการบริการพนักงาน
ประวัติ
การก่อสร้างท่าอากาศยานซ่างไห่หงเฉียวเริ่มสร้างขึ้นในเดือนมีนาคมปี 2464 เมื่อสำนักงานกิจการการบินของรัฐบาลเป่ย์หยาง ร่างโครงการสายการบินปักกิ่ง – เซี่ยงไฮ้ ซึ่งวางแผนเส้นทางบินไปยังเซี่ยงไฮ้เป็นครั้งแรก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 2466 ท่าอากาศยานเปิดใช้งานแบบผสมทางทหารและพลเรือน ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นจุดเกิดเหตุของ 'อุบัติการณ์โอยาม่า' ในปี 2480 ที่ร้อยโทญี่ปุ่นถูกสังหารโดยทหารรักษาสันติภาพของจีน และเป็นเหตุหนึ่งในการนำไปสู่การยุทธการที่เซี่ยงไฮ้ ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองท่าอากาศยานถูกครอบครองโดยทหารญี่ปุ่นและใช้เป็นฐานทัพอากาศ และยังใช้เป็นฐานทัพอากาศอย่างต่อเนื่องแม้ในเวลาต่อมาหลังจากถูกส่งมอบให้กับรัฐบาลสาธารณรัฐจีน และรัฐบาลต่อมาคือสาธารณรัฐประชาชนจีน ในเดือนพฤศจิกายนปี 2506 สภาแห่งรัฐได้อนุมัติการขยายสนามบินหงเฉียวไปเป็นท่าอากาศยานเพื่อการพาณิชย์ระหว่างประเทศ โครงการขยายแล้วเสร็จในปี 2507 และเปิดใหม่ในเดือนเมษายน 2507 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2515 กองทัพอากาศถอนตัวออกจากสนามบินหงเฉียวอย่างเป็นทางการ
ในเดือนมีนาคม 2527 โครงการอาคารท่าอากาศยานซ่างไห่หงเฉียวได้ขยายอีกครั้งและโครงการขยายเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 30 กันยายนของปีเดียวกัน หลังจากการขยายตัวของอาคารผู้โดยสารพื้นที่ใช้งานนั้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับในอดีต ในปี 2531 การบินพลเรือนเซี่ยงไฮ้ดำเนินการปฏิรูปโครงสร้างองค์กรการบริหารที่สำคัญโดยแยกสนามบินออกจากสายการบิน ท่าอากาศยานซ่างไห่ได้ดำเนินการแยกต่างหากและกลายเป็นองค์กรอิสระทางเศรษฐกิจเมื่อวันที่ 25 มิถุนายนของปีเดียวกัน ในเดือนธันวาคม 2531 การขยายตัวครั้งที่สามของอาคารท่าอากาศยานซ่างไห่หงเฉียวเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2534
ในฐานะส่วนหนึ่งของการเตรียมการสำหรับเอ็กซ์โป 2010 จึงมีแผนพัฒนาเพื่อเป็นศูนย์คมนาคมครบวงจรหงเฉียว ท่าอากาศยานหงเฉียวได้ดำเนินโครงการปรับขยายในปี 2549 โดยวางแผนที่จะเพิ่มรันเวย์และอาคารผู้โดยสาร โครงการเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2553 ก่อน เอ็กซ์โป 2010 (Shanghai World Expo 2010) จากแผนที่กำหนดไว้ โดยได้เสร็จสิ้นโครงการปรับขยายที่มีมูลค่า 1.53 หมื่นล้านหยวนตามแผน 5 ปี ทั้งนี้รวมถึงรันเวย์ที่สอง ขนาด 3,300 เมตร และอาคารผู้โดยสารใหม่ 2 อาคาร ซึ่งช่วยเพิ่มความสามารถของท่าอากาศยานหงเฉียวให้รองรับผู้ใช้งาน 40 ล้านคน/เที่ยวต่อปี อาคารผู้โดยสารที่ 2 นี้มีขนาดใหญ่กว่าอาคารผู้โดยสารที่ 1 ถึงสี่เท่า และอาคารผู้โดยสารที่ 2 ยังใช้สำหรับรองรับสายการบินร้อยละ 90 จากทั้งหมดของท่าอากาศยานหงเฉียว (อาคารผู้โดยสาร 1 ใช้สำหรับเที่ยวบินระหว่างประเทศเท่านั้น และรวมถึงสปริงแอร์ไลน์ และ เซียะเหมินแอร์ ) ด้วยทางวิ่ง (รันเวย์) ใหม่ทำให้เซี่ยงไฮ้กลายเป็นเมืองแรกในประเทศจีนที่มี 5 รันเวย์เพื่อการพาณิชย์ (ท่าอากาศยานผู่ตงและท่าอากาศยานหงเฉียวรวมกัน) และ ในปัจจุบันมีแผนการขยายจำนวนรันเวย์ให้เป็นเจ็ด
รันเวย์ที่สองและอาคารผู้โดยสารแห่งที่สองแล้วเสร็จและเปิดในวันที่ 11 มีนาคมและ 16 มีนาคม 2010 ตามลำดับ อย่างไรก็ตามควรสังเกตว่าไม่มีการเชื่อมต่อโดยตรงระหว่างอาคารผู้โดยสารสองแห่ง ผู้โดยสารต้องใช้รถบัสรับส่งระยะสั้นในขณะนั้น และรถไฟใต้ดินสาย 10 หรือรถไฟสายอื่น ๆ เพื่อเดินทางระหว่างอาคารผู้โดยสารสองแห่งเชื่อมต่อระหว่างอาคารผู้โดยสารสองแห่งในเวลาถัดมา
ตั้งแต่ปลายปี 2557 อาคารผู้โดยสารท่าอากาศยานหงเฉียวแห่งที่ 1 ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ปี 2464 โครงการทั้งหมดมีกำหนดแล้วเสร็จในปี 2560 เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2560 อาคาร A ของอาคารผู้โดยสารที่ 1 ได้รับการปรับปรุงใหม่อย่างสมบูรณ์และเปิดให้ประชาชนเข้าใช้งานอีกครั้ง ต่อมาอาคาร B ถูกปิดเพื่อปรับปรุงใหม่ โครงการปรับปรุงอาคารผู้โดยสารที่ 1 ทั้งสองส่วนแล้วเสร็จในวันที่ 15 ตุลาคมปี 2018
สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ
สนามบินมีสำนักงานใหญ่ของไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ซึ่งตั้งอยู่ในอาคาร China Eastern Airlines, และเป็นสำนักงานใหญ่ของ สายการบิน China Airlines
การขนส่งติดต่อทางบก
อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 ของท่าอากาศยานหงเฉียว ( 31.19611°N, 121.32167°W ) เป็นอาคารที่เชื่อมต่อกับ สถานีรถไฟ Shanghai Hongqiao ( 31.19611°N, 121.31611°W ) ซึ่งเป็นศูนย์กลางรถไฟที่สำคัญ ให้บริการ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง-เซี่ยงไฮ้ ที่ เส้นทางรถไฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้-หางโจว และ เส้นทางรถใฟความเร็วสูงเซี่ยงไฮ้-หนานจิง อาคารผู้โดยสารแห่งที่ 1 ( 31.19722°N, 121.34222°W ) อยู่ฝั่งตรงข้ามอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 2 โดยมีรันเวย์คั้นกลาง
สถานีรถไฟใต้ดิน ภายในท่าอากาศยานและสถานีรถไฟหงเฉียว 3 สถานี คือ
ข้อเสนอในการขยายรถไฟแม็กเลฟเซี่ยงไฮ้ จากสถานีถนนหลงหยาง ผ่านสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้สายใต้ ไปยังท่าอากาศยานหงเฉียว ที่จะเชื่อมต่อสนามบินทั้งสองด้วยความเร็วสูงสุดจะใช้เวลาเพียง 15 นาทีในการเดินทาง 55 กม. แผนเดิมกำหนดให้แล้วเสร็จการขยายเชื่อมต่อในปี 2553 (ปี 2010) ให้ทันสำหรับงานเอ็กซ์โป 2010 อย่างไรก็ตามข้อเสนอการขยายนี้ ถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดเนื่องจากการประท้วง
รีมสต์
รีมสต์ (Riemst) เป็นเทศบาลทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลลิมเบิร์กในประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 16,000 คน ล้อมรอบไปด้วยโตงเงอเริน, ฮุเซิลต์, บิลเซิน และลานาเกิน ในมณฑลลิมเบิร์ก, บาซ็องฌ์ และอีสในมณฑลลีแยฌ และมาสทริชท์ในประเทศเนเธอร์แลนด์
ปลาเสือดำ
ปลาเสือดำ หรือ ปลากะพงเล็ก (ชื่อท้องถิ่นจันทบุรี) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Nandus nebulosus อยู่ในวงศ์ปลาเสือดำ (Nandidae) มีรูปร่างคล้ายปลาดุมชี (N. oxyrhynchus) ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่มีจะงอยปากสั้นกว่าปลาดุมชี มีลำตัวแบนข้าง หัวและตาโต ปากมน บนฝาปิดเหงือกมีหนามชิ้นเล็ก ๆ 1 ชิ้น ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีลายบั้งและประสีคล้ำพาดขวาง 5-6 บั้ง มีแถบยาวสีดำจากปลายปากจนถึงท้ายทอย ครีบหลังตอนแรกสีเหมือนลำตัว ตอนหลังใส ครีบอกใส  มีขนาดประมาณ 6 เซนติเมตร-10 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมชอบซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้กองไม้หรือใบไม้ใต้น้ำ เพื่อล่าเหยื่อซึ่งเป็นซึ่งมีชีวิตเล็ก ๆ กินเป็นอาหาร ปลาเสือดำพบได้ในบริเวณภาคตะวันออกของประเทศ และป่าพรุในภาคใต้
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลานางคง" หรือ "ปลาดุมชี" ในวงการปลาสวยงามนิยมเรียกว่า "ปลาเสือลายเมฆ"
ซอมี่น-พยู
ซอมี่น-พยู (စောမင်းဖြူ, ; ค.ศ. 1415–?) เป็นเจ้าหญิงแห่งอังวะ พระนางเป็นพระธิดาองค์เล็กของมังรายกะยอชวา รัชทายาทที่มีชื่อเสียง และเป็นพระมารดาของพระนางซอเมียะเล่แห่งแปร
ข้อมูล
ซอมี่น-พยูเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายของมกุฎราชกุมารมังรายกะยอชวากับซอมี่นละ พระนางไม่รู้จักพระบิดา เพราะพระองค์เสียชีวิตในปีที่พระนางเกิด ต่อมา พระนางเป็นพระมเหสีองค์ที่สามของซอ-ชเวแคะ โดยมีพระโอรสธิดา 3 องค์: มังรายกะยอชวาที่ 1 แห่งกะเล่, ราชินีซอเมียะเล่แห่งแปร และเจ้าหญิงMyat Hpone Pyoแห่งสารวดี
บรรพบุรุษ
เจ้าหญิงสืบเชื้อพระวงศ์อังวะกับพุกามจากฝั่งพระบิดา
ดี. ดี. ครูว์
'ดี. ดี. ครูว์' (Ｄ. Ｄ. クルー; D. D. Crew) เป็นเกมแนวบีตเอ็มอัป 2 มิติ ค.ศ. 1991 ที่พัฒนาและเปิดตัวสู่อาร์เคดโดยเซกา (ดี.ดี. ย่อมาจากไดนาไมต์เดโมลิชันส์) ในเกมนี้ ผู้เล่นจะควบคุมหนึ่งในสี่ของตัวละคร ได้แก่ เอฟ. เอฟ., บัสเตอร์, คิง หรือเกิง โฮ ผู้ต่อสู้เพื่อหยุดแผนการก่อการร้าย
รูปแบบการเล่น
''ดี. ดี. ครูว์ นั้นคล้ายกับไฟนอลไฟต์ของแคปคอม ซึ่งเป็นเกมเลื่อนฉากด้านข้างแบบฉบับดั้งเดิม ผู้เล่นสูงสุดสี่คนเคลื่อนที่จากซ้ายไปขวาผ่านแต่ละด่าน (ซึ่งส่วนใหญ่แบ่งเป็น 3 ฉากหรือมากกว่า) โดยต่อสู้กับตัวละครศัตรูที่ปรากฏตัว จนกว่าพวกเขาจะได้เผชิญหน้ากับบอสที่แข็งแกร่งในตอนท้ายของด่าน เมื่อบอสคนนั้นพ่ายแพ้ ผู้เล่นจะเข้าสู่ด่านต่อไปโดยอัตโนมัติ ศัตรูปรากฏขึ้นจากทั้งสองด้านของหน้าจอและออกจากประตูหรือทางเข้าที่ตั้งอยู่ด้านหลัง และผู้เล่นจะต้องเอาชนะพวกเขาทั้งหมดเพื่อความคืบหน้า หากผู้เล่นพยายามที่จะเดินทางผ่านด่านโดยไม่ต้องต่อสู้ หน้าจอจะหยุดการเลื่อนจนกว่าศัตรูปัจจุบันทั้งหมดจะถูกกำจัด ก่อนที่จะอนุญาตให้ผู้เล่นดำเนินการต่อได้ ศัตรูอาจเคลื่อนไหวนอกขอบเขตของหน้าจอ แต่ผู้เล่นอาจไม่ได้ นอกจากนี้ ผู้เล่นจะหยิบอาวุธขึ้นระหว่างทาง เช่น มีดและระเบิด รวมถึงไอเทมอื่น ๆ เช่น เพิ่มชีวิตและขีดพลัง "แมกซ์" ผู้เล่นยังสามารถหอบหิ้วและเหวี่ยงศัตรูใส่พื้นหรือกับศัตรูอื่น ๆ เกมนี้แตกต่างจากไฟนอลไฟต์'' โดยมีรายละเอียดมากแทนที่จะเป็น "แบบการ์ตูน" คุณสมบัติที่โดดเด่นอย่างหนึ่งคือตัวนับที่บอกจำนวนศัตรูที่ผู้เล่นน็อกคู่ต่อสู้ และคุณสมบัติที่เป็นเอกลักษณ์อีกอย่างหนึ่งคือผู้เล่นยังสามารถทำการโจมตีแบบแดชได้โดยการโยกก้านควบคุมไปทางด้านซ้ายหรือด้านขวาสองครั้ง ในขณะที่กดปุ่มโจมตีระหว่างทำการแดช
การตอบรับ
ในประเทศญี่ปุ่น เกมแมชชีนได้จัดอันดับ''ดี. ดี. ครูว์'' ในนิตยสารฉบับวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1991 ของพวกเขาในฐานะหน่วยอาร์เคดบนโต๊ะที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับหกของปี
ส่วนเดอะวัน ซึ่งเป็นนิตยสารเกมสหราชอาณาจักร ได้รีวิว''ดี. ดี. ครูว์ โดยรีวิวพร้อมกับเวนเดททา พร้อมระบุว่า "ใครคนใดคนหนึ่งอาจเผชิญกับความไม่สำคัญโดยอีกฝ่าย หากมันขึ้นอยู่กับฉัน เวนเดททาของโคนามิก็จะเป็นหนึ่งในการรับรางวัล" เดอะวันชมเชยขนาดสไปรต์ของดี. ดี. ครูว์ และกราฟิก "ที่สร้างมาอย่างดี" อย่างไรก็ตามพวกเขาเรียกการเล่นเกมว่า "ดี" แต่ "ทั้งหมดผ่านการฆ่าเชื้อเล็กน้อย" โดยระบุว่าเวนเดททา''มี "บรรยากาศที่ดีกว่ามาก" และกราฟิกในขณะที่ขนาดเล็กกว่านั้นก็เป็น "จินตนาการที่ดึงดูดมากกว่า - และแอนิเมชันนั้นราบรื่นและสร้างสรรค์"
นิตยสารซินแคลร์ยูสเซอร์ ให้คะแนนรวม''ดี. ดี. ครูว์ ที่ 71 เปอร์เซนต์ โดยชมเชยกราฟิกของเกม และระบุว่าภาพรวมของเกมนั้น "ทำได้ดีมาก" แต่มันก็ "ไม่ค่อยจับจินตนาการ" ซึ่งพวกเขายังแนะนำเวนเดททา''จากโคนามิแทน
จันทร์เอ๋ย
เพลงจันทร์เอ๋ย เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "ปิดทองหลังพระ" เมื่อ พ.ศ. 2482 ประพันธ์คำร้องโดยพระยาโกมารกุลมนตรี ทำนองโดยหม่อมหลวงพวงร้อย สนิทวงศ์ ขับร้องโดยวิสุตา สาณะเสน
จักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเสี่ยน
จักรพรรดินีเสี้ยวเต๋อเสี่ยน (孝德显皇后Empress Xiaodexian) (12 เมษายน ค.ศ.1831 - 24 มกราคม ค.ศ.1850) พระวรชายาเอกในจักรพรรดิเสียนเฟิงขณะทรงดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร
พระประวัติ
พระนางทรงเป็นชนเผ่าแมนจู ตระกูลสะโกตา (萨克达 Sakda) ใน ค.ศ. 1847 ทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายอี้จู้ พระโอรสองค์ที่สี่ใน จักรพรรดิเต้ากวง ซึ่งดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร และได้รับการสถาปนาเป็นพระวรชายาเอก ในมกุฎราชกุมาร ต่อมาในปี ค.ศ. 1850 ทรงพระประชวรและสิ้นพระชนม์ โดยไม่มีพระโอรสธิดาใด ๆ กับ องค์ชายอี้จู้เลย หนึ่งเดือนหลังการทิวงคตของพระนาง จักรพรรดิเต้ากวง เสด็จสวรรคต และ องค์มกุฎราชกุมารเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิเสียนเฟิง ในฐานะที่เป็นพระวรชายาเอกในขณะดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร จักรพรรดิเสียนเฟิงจึงโปรดให้เฉลิมพระนามพระนางสะโกตาเป็น จักรพรรดินีเสี้ยวเต๋อเสี่ยน โดยพระศพของพระนางถูกฝังไว้ในสุสานหลวงติงหลิง
พระอิสริยยศหลังทรงสิ้นพระชนม์
สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเต๋อเซียนพระได้รับการเฉลิมพระนามหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า:
อ้างอิง
18311850
อาสนวิหารทรูโร
อาสนวิหารทรูโร (ภาษาอังกฤษ: Truro Cathedral) เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองทรูโร มณฑลคอร์นวอล (Cornwall) ใน สหราชอาณาจักร มีชื่อเป็นทางการว่า “The Cathedral of the Blessed Virgin Mary, Truro” เป็นอาสนวิหารแรกที่สร้างในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ยุคทองของการสร้างอาสนวิหารในยุคกลาง และเป็นอาสนวิหารเดียวที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็น สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูกอธิคซึ่งนิยมกันในสมัยนั้น นอกจากนั้นยังเป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารในอังกฤษที่มียอดสามยอด อีกสองอาสนวิหารคือ อาสนวิหารลิคฟิลด์ และ อาสนวิหารเอดินบะระ
ศิลาฤกษ์วางเมื่อค.ศ. 1880 ส่วนแรกของอาสนวิหารได้รับการสถาปนาเมื่อปีค.ศ. 1887 หอกลางสร้างเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1905 ตัวอาสนวิหารเสร็จเมื่อสร้างหอสองหอทางตะวันตกเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1910
บัลลูนอากาศร้อน
กลไกการประดิษฐ์
บัลลูนอากาศร้อนเป็นอากาศยานเพื่อใช้ในการเคลื่อนที่ในอากาศได้เป็นชนิดแรกของโลก โดยมีการนำมาใช้จริงในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 ที่กรุงปารีส บัลลูนจะมีถุงหรือซองเก็บอากาศที่ร้อนและมีความหนาแน่นต่ำกว่าอากาศที่อยู่นอกถุง จึงทำให้มันลอยขึ้นจากพื้นได้ ตัวถุงมักทำด้วยผ้าใบไนลอนและจะเป็นถุงเปิดทางด้านล่าง เพื่อเปิดต่อกับทางเข้าของความร้อนและตัวถุงจะมีความดันใกล้เคียงบรรยากาศภายนอกข้างใต้ถุง มักจะมีตะกร้าหรือแคปซูลเพื่อเป็นแหล่งกำเนิดความร้อน โดยใช้แก๊สหรือเชื่อเพลิงร้อน โดยมีพื้นที่ในการใช้พื้นที่สำหรับผู้ควบคุมหรือผู้โดยสาร โดยใช้หลักการเคลื่อนที่ไปตามทิศทางของลมแต่ถ้าเรือเหาะชนิดอื่นๆจะมีเครื่องยนต์ในการบังคับการเคลื่อนที่และความเร็วในการเคลื่อนที่ได้
ปารามาริโบ
ปารามาริโบ หรือ ปารามารีโบ (Paramaribo, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศซูรินาม ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากรราว 250,000 คน มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรในประเทศ เมืองเก่าของปารามาริโบได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 2002
บัลลูนอากาศร้อน
อ้างอิง
Ballōn (lyftcræft)
บีทีอาร์-3
บีทีอาร์-3 (BTR-3) เป็นรถลำเลียงพลหุ้มเกราะแบบล้อยาง ขนาด 8×8 ล้อ ผลิตโดยบริษัท Kharkiv Morozov Machine Building Design Bureau (KMDB) จากประเทศยูเครน ได้รับการออกแบบโดยบริษัท ADCOM Manufacturing จากสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปัจจุบันมีประจำการอยู่ใน อาเซอร์ไบจาน ชาด คาซัคสถาน กองทัพพม่า สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กองทัพบกไทย และไนจีเรีย
ตัวรถมีน้ำหนัก 16.4 ตัน บรรทุกพลขับ 3 นาย และลำเลียงพลอีก 6 นาย ใช้เครื่องยนต์ดีเซล Deutz AG ขนาด 326 แรงม้าของเยอรมนี สามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 85 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อาวุธหลักประกอบด้วยปืนใหญ่ขนาด 30 มม. และปืนกลขนาด 7.62 มม. รถลำเลียงพลบีทีอาร์-3 เป็นพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบก สามารถลอยน้ำและขับเคลื่อนด้วยเครื่องพ่นน้ำที่ติดตั้งอยู่ด้านท้าย
คุณสมบัติของรถเกราะล้อยาง BTR-3E1
ในน้ำ 8-10 กม./ชม. ในภูมิประเทศ 350 กม.
ดาวคาสเตอร์
คาสเตอร์ (Castor, ), แคสเตอร์   หรือ แอลฟาคนคู่ (α Geminorum) เป็นดาวฤกษ์ในกลุ่มดาวคนคู่ มีความสว่างเป็นอันดับที่สองในกลุ่มดาวรองจากดาวพอลลักซ์
ภาพรวม
ฝนดาวตกเจมินิดส์ซึ่งจัดว่าเป็นหนึ่งในสามฝนดาวตกขนาดใหญ่นั้นมีศูนย์กลางอยู่ใกล้กับดาวคาสเตอร์
บันทึกวาจา
บันทึกวาจา (procès-verbal; /โปรเซแวร์บาล/) เป็นศัพท์ทางนิติศาสตร์ซึ่งมีหลายความหมาย ดังต่อไปนี้
วิลปาเร จัมฮูร์
วิลปาเร จัมฮูร์ (Willpare Jamhur) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ที่เมืองกมบง ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 2) แพ้ 4
ประวัติ
วิลปาเร จัมฮูร์ เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อค ปาร์ลิน ยก 1 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทที่ว่างเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน ศรคม เกียรตินุกูล ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง แต่หลังจากได้แชมป์มาแล้ว จัมฮูร์ก็ไม่ได้ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งเลย จนถูกปลดออกไป แต่เขาก็ยังขึ้นชกในอินโดนีเซียอย่างต่อเนื่อง จนหลังจากที่เขาชกชนะคะแนนโดดี้ ลอเรง เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แล้ว เขาก็แขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกอีก
การเมืองฝ่ายขวา
ฝ่ายขวา หมายถึง ทัศนะที่ว่าระเบียบสังคมและลำดับชั้นทางสังคมบางอย่างเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ เกิดขึ้นเองธรรมชาติ เป็นปกติ หรือเป็นสิ่งพึงปรารถนา ปกติแล้วบุคคลสนับสนุนฐานะดังกล่าวบนพื้นฐานของกฎหมายธรรมชาติ หลักวิชาเศรษฐศาสตร์หรือประเพณี      ลำดับชั้นและความไม่เสมอภาคอาจถูกมองว่าเป็นผลลัพธ์ตามธรรมชาติของความแตกต่างทางสังคมที่มีมาแต่เดิม  หรือการแข่งขันในเศรษฐกิจแบบตลาด   คำว่าฝ่ายขวาโดยทั่วไปหมายความถึงพรรคการเมืองหรือระบบการเมืองอนุรักษนิยมหรือพวกปฏิกิริยา
คำว่าฝ่ายซ้าย-ฝ่ายขวาในทางการเมือง เริ่มใช้มาตั้งแต่ยุคการปฏิวัติฝรั่งเศส ที่มีการจัดที่นั่งประชุมในสภาสมัชชาแห่งชาติ โดยผู้สนับสนุนเจ้าในระบอบเก่านั่งอยู่ทางขวามือของประธาน อันเป็นผู้ที่สนับสนุนลำดับชั้น ประเพณีและนักบวช
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชนชั้นทางสังคมในโลกตะวันตกเปลี่ยนจากอภิชน และ ชนชั้นขุนนาง รวมไปถึงชนชั้นกลางที่ขยายตัวเริ่มหันเข้าสู่ระบบทุนนิยม การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากขบวนการฝ่ายขวาอย่างพรรคอนุรักษนิยมในสหราชอาณาจักรหันออกจากความล้มเหลวของพาณิชยนิยม คำว่าฝ่ายขวาเดิมทีใช้กับอนุรักษนิยมเดิม นิยมเจ้า และพวกปฏิกิริยา ส่วนขวาจัดหมายถึงลัทธิฟาสซิสต์ นาซี และ กลุ่มที่เชื่อว่าชนชาติหนึ่งสูงส่งกว่าชาติอื่น ๆ ในขณะเดียวกันฝ่ายขวาจัดนั้นไม่ได้มีจุดยืนทางเศรษฐกิจแบบ "ขวา" เสมอไป เนื่องจากฝ่ายขวาเศรษฐกิจโดยทั่วไปถือว่าเป็นพวกเสรีนิยม ที่สนับสนุนการค้าเสรี และ มักจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเสรีนิยมแบบคลาสสิกที่ต่างจากกระแสขวาฝ่ายขวาจัดที่มีแนวคิดแทรกแซงทางเศรษฐกิจ และ สังคมนิยม เป็นเหตุผลที่ว่านิยามการเมือง "ฝ่ายขวา" นั้นกำกวม และ มีการแยกระหว่างฝ่ายขวาทางสังคมที่เน้นอนุรักษ์นิยม และ ขวาทางเศรษฐกิจความเสรี คำว่าฝ่ายขวาหมายถึงพวกชาตินิยม พวกที่คัดค้านการเข้าเมืองโดยให้ส่งเสริมคนพื้นเมือง (nativist) อนุรักษนิยมทางศาสนา และ ใช้กับขบวนการฝ่ายขวาที่ต่อต้านทุนนิยมที่มีต้นกำเนิดจากลัทธิฟาสซิสต์  ส่วนในสหรัฐ ฝ่ายขวาหมายความถึงทั้งอนุรักษนิยมทางเศรษฐกิจ และ สังคม
ฝ่ายขวาในแต่ละประเทศ
ในประเทศต่าง ๆ ฝ่ายขวาคือคนที่สนับสนุนความเป็นอนุรักษ์นิยม และ ความเป็นสถานภาพปัจจุบันของการเมือง (political status quo) ทั้งนี้ทั้งนั้นฝ่ายขวาไม่ได้มีความหมายว่าเป็นอำนาจนิยมเสมอไป รวมไปถึงมีนโยบายกับแนวคิดที่สนับสนุนการค้าเสรีระหว่างประเทศ และ ระบบตลาด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ว่าภายในกลุ่มฝ่ายขวากันเองยังมีการแตกแขนงกันมาก และ ไม่ได้เห็นชอบเหมือนกันไปทุกเรื่อง ยกเช่น ในสหรัฐอเมริกา จอร์จ ดับเบิลยู. บุช, กองทัพ, ผู้ประกอบกิจกรรม และ นักธุรกิจส่วนใหญ่ ถือเป็นตัวแทนฝ่ายขวาที่มีแนวคิดสนับสนุนสถานภาพปัจจุบัน และ ตีความรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกาอย่างตรงไปตรงมาตามแบบบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ ซึ่งฝ่ายที่ว่านี้มีแนวคิดที่ตรงกันข้ามกับฝ่ายขวาที่เป็นประชาชนผู้ที่สนับสนุนอนุรักษ์นิยม และ ต่อต้านโลกาภิวัตน์ (รวมไปถึงระบบตลาด) ด้วยเช่นกัน กลุ่มนี้มีจุดยืนหลักเด่นชัดในพรรครีพับลิกันคือประชาชนที่อยู่ในชนบทของประเทศ โดยกลุ่มนี้มีจุดยืนต่อต้านการค้าเสรี และ การเปลี่ยนแปลงของนโยบายก้าวหน้าของพรรคเดโมแครตที่มีฐานหลักอยู่แค่ในเมืองใหญ่ ฝ่ายขวาจัด และ ขวาทั่วไปในยุโรปมีทั้งพรรคนาซี (ข้อพิพาท) ของประเทศเยอรมันที่นโยบายทางเศรษฐกิจรวมสังคมนิยม, การแทรกแซงตลาด และ ระบบตลาดในเวลาเดียวกัน และ พรรคอนุรักษนิยมในประเทศอังกฤษที่นโยบายคล้าย ๆ  เป็นต้น ส่วนสำหรับในประเทศที่มีสถาบันกษัตริย์ เช่นประเทศไทย, อังกฤษ และ ญี่ปุ่น ฝ่ายขวาหมายรวมถึงกลุ่มนิยมกษัตริย์ด้วย
ประเทศไทย
ฝ่ายขวาในการเมืองไทยปัจจุบันนั้นเป็นรูปธรรมตั้งแต่สมัยคณะราษฎรเริ่มมีอำนาจในประเทศไทย ฝ่ายขวาไม่ได้มีความหมายว่าจะต้องเป็นฝ่ายนิยมกษัตริย์เสมอไปแต่เป็นฝ่ายที่สนับสนุนความเป็นรัฐชาติของประเทศไทย และ สังคมที่มีความเหนียวแน่นกับการยึดติดต่อระบบที่ก่อร่างขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น การปฏิวัติปี 2479 ที่เพิ่มความหลากหลายให้กับการเมืองไทยโดยเป็นแรงผลักดันทำให้ฝ่ายขวาทางสังคม และ เศรษฐกิจมีความหลากหลายมากขึ้นให้นอกเหนือไปจากฝ่ายขวาที่สนับสนุนนิยมกษัตริย์อย่างเดียว โดยฝ่ายขวาหลากหลายที่เกิดจากคณะราษฎรที่กล่าวนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับรูปธรรมของสังคมไทยในปัจจุบันทั้งในด้านเศรษฐกิจ และ สังคม ซึ่งนโยบายจากฝ่ายนี้นั้นไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับฝ่ายขวานิยมกษัตริย์ มากไปกว่านั้น ฝ่ายนี้มีข้อพิพาท และ ข้อปฏิเสธต่อฝ่ายขวานิยมกษัตริย์ บุคคลที่มีจุดยืนที่ว่านั้นยกตัวอย่างคือ จอมพล ป. ผู้ที่ยึดแนวคิดต่อต้านความนิยมกษัตริย์ในขณะเดียวกันก็ยึดถือลัทธิฟาสซิสต์ในสมัยคราบเกี่ยวสงครามโลก และ สงครามโลกครั้งที่สอง, ประยูร ภมรมนตรี ผู้สนับสนุนการเมืองแบบเสรีประชาธิปไตยในขณะที่เป็นแนวร่วมหลักต่อต้านคอมมิวนิสต์ และ เป็นสมาชิกพรรคเสรีมนังคศิลาร่วมกับ จอมพลป. ด้วยแรงสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ส่วนในสมัยร่วมสมัยฝ่ายขวารวมไปถึงพรรคไทยรักไทยที่นำโดย ทักษิณ ชินวัตร, พรรคเพื่อไทย, พรรคพลังประชารัฐ และ พรรคประชาธิปัตย์
ทั้งนี้ทั้งนั้นฝ่ายขวาที่นิยมกษัตริย์ภายในประเทศไทยนั้นเป็นฝ่ายที่ยึดกับอำนาจนิยม และ การรวมศูนย์ทางการเมืองโดยฝ่ายนิยมกษัตริย์เป็นหลัก ยกตัวอย่างเมื่อครั้งเหตุการณ์ 6 ตุลา กลุ่มอนุรักษนิยมฝ่ายขวาได้ชูประเด็นเรื่องนักศึกษาหมิ่นราชวงศ์จนเป็นชนวนไปสู่การใช้กำลังสลาย และ สังหารนักศึกษาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กลุ่มกระบวนการทางการเมืองฝ่ายขวาในเหตุการณ์ 6 ตุลา ที่เป็นรูปธรรมคือ กลุ่มทหาร (กลุ่มนวพล) ลูกเสือชาวบ้าน ชมรมวิทยุเสรี ชมรมแม่บ้าน กลุ่มกระทิงแดง เป็นต้น
นีโอโซล
นีโอโซล (neo soul) หรือบางครั้งเรียก นูโซล (nu soul) เป็นแนวเพลงย่อยของแนวเพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัย ดนตรีมักผสมผสามดนตรีโซลในยุค 70 และได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงแจ๊ซ ฟังก์ ละติน แอฟริกัน ฮิปฮอป และดนตรีเฮาส์
คำว่านีโอโซลมีที่มาจากเคดาร์ มาสเซนเบิร์ก จากค่ายโมทาวน์ในช่วงปลายยุค 1990 โดยกลุ่มคนฟังแนวเพลงนี้มักจะสนใจเพลงใต้ดิน ไร้สังกัด และความเป็นโซลมากกว่าแนวเพลงกระแสหลัก
นางเสือง
นางเสือง เป็นพระอัครมเหสีในพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ และเป็นพระราชมารดาของพระมหากษัตริย์อีกสองพระองค์คือ พ่อขุนบานเมืองและพ่อขุนรามคำแหง แต่อย่างไรก็ตามก็ยังมีความกังขาเกี่ยวกับตัวตนของพระนางว่ามีจริงหรือเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์
พระราชประวัติ
นางเสือง มีประวัติค่อนข้างน้อยนัก พระราชสมภพเมื่อใดที่ไหนหรือสวรรคตเมื่อใดไม่ทราบความ ปรากฏพระองค์ครั้งแรกและครั้งเดียวจากเนื้อความในจารึกพ่อขุนรามคำแหง ความว่า "พ่อกูชื่อศรีอินทราทิตย์ แม่กูชื่อนางเสือง พี่กูชื่อบานเมือง ตูพี่น้องท้องเดียวห้าคน ผู้ชายสาม ผู้หญิงสอง พี่เผือผู้อ้ายตายจากเผือเตียมแต่ยังเล็ก..." แสดงให้เห็นว่าพระนางมีพระราชโอรส-ธิดา 5 พระองค์ เป็นพระราชโอรสสามพระองค์ กับพระราชธิดาอีกสองพระองค์  และปรากฏอีกครั้งว่า "เมื่อชั่วพ่อกู กูบำเรอแก่พ่อกู กูบำเรอแก่แม่กู..." แสดงให้เห็นว่าพระองค์ได้รับการปรนนิบัติพัดวีอย่างดีจากพระราชโอรสคือ พ่อขุนรามคำแหงนั่นเอง ด้วยพระราชประวัติที่มีน้อยนิด บางแห่งก็สันนิษฐานกันอีกว่า นางเสือง อาจจะเป็นพระภคินีของพ่อขุนผาเมืองก็เป็นได้
พิทูร มลิวัลย์ สันนิษฐานพระนาม "เสือง" นั้น ตรงกับคำลาวหรืออีสานว่า "เสิง" หรือ "เสิงสาง" แปลว่า "รุ่งอรุณ, รุ่งราง, สว่างราง ๆ " พระนามจึงแปลความหมายได้ว่า "นางรุ่ง" หรือ "นางเรือง" สอดคล้องกับพระนามพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ที่มีความว่า "ผู้ทรงไว้ซึ่งความสว่าง" ส่วนมังกร ทองสุขดี สันนิษฐานว่ามาจากคำว่า "เชื่อง" แปลว่า "ช้า, แช่มช้อย, ไม่ดุร้าย, ใจดี"
ส่วนเทวรูปที่พบที่โซกพระแม่ย่านั้น แท้จริงแล้วเป็นเทวรูปพระนารายณ์ เพียงแต่ได้รับการนับถือที่เปลี่ยนไปตามความเชื่อของชาวเมือง บ้างก็ว่าอาจเป็นเทวสตรีมากกว่า เพราะมีสัณฐานและเครื่องประดับอย่างสตรี โดยมีลักษณะเป็นหินชนวนสีเขียว สูง 1.30 เมตร หน้าเป็นรูปไข่แบบพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย แต่ใบหน้าเหมือนคนแก่ คางมน บนศีรษะสวมกรวยซ้อนกันสี่ชั้นลักษณะเป็นมงกุฎแตกบิ่น มีเครื่องประดับที่ใบหู เปลือยอกเห็นสองเต้า แขนแนบลำตัว นุ่งผ้ากรอมเท้าห้อยชายผ้าซ้อนลงมาสามชั้น สวมกำไลข้อมือ และข้อเท้า สวมรองเท้าปลายงอน จากหลักฐานที่พบ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ หรือสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า เทวรูปดังกล่าวสอดคล้องกับ "พระขพุงผี" ผีประจำเขาหลวงเมืองสุโขทัย ที่ปรากฏอยู่ในจารึกหลักที่ 1 ที่มีภูมิสถานสอดคล้องกัน ซึ่งคำว่า "ขพุง" มาจากคำเขมรว่า ขพุง (ខ្ពង់ ขพง) แปลว่า สันเขา รวมกันจึงมีความหมายว่า ผีแห่งยอดเขา นับถือเป็นเทพรักษาเมืองสุโขทัย และเป็นผู้ดลบันดาลให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล ส่วนที่ชาวเมืองเรียกเทวรูปดังกล่าวว่า พระแม่ย่า นั้น ทองเจือ สืบชมภู สันนิษฐานว่า ชาวบ้านคงเข้าใจว่าเทวรูปนี้คงเป็นนางกษัตริย์องค์ใดองค์หนึ่งตามคติชนท้องถิ่น ซึ่งน่าจะเป็นนางเสือง ผู้เป็นพระราชมารดาของพ่อขุนรามคำแหง และเป็นพระปัยยิกา (ย่าทวด) ของพระมหาธรรมราชาที่ 1
ยามาโตะ มิตานิ
ยามาโตะ มิตานิ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 9) แพ้ 4
Yamaha FZ1 Fazer
รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า FZ1 Fazer เป็นจักรยานยนต์ระดับซูเปอร์ไบค์ประเภทสปอร์ตทัวริ่งที่ผลิตโดยยามาฮ่ามอเตอร์คอเปอร์เรขั่นประเทศญี่ปุ่น เป็นรถมอเตอร์ไซด์ที่มีพื้นฐานมาจากจักรยานยนต์​ประเภทซูเปอร์ไบค์​ ​ยามาฮ่า YZF-R1 แต่นำมาปรับแต่งเพื่อใช้งานได้ทั่วไปและมีรูปแบบเป็นทรงสปอร์ต​กึ่งทั่วริ่ง.เครื่องยนต์ขนาด 1,000cc ที่ดัดแปลงมาจากเครื่องยามาฮ่า YZF-R1. มีสองรุ่นหลักคือ naked (FZ1หรือ​FZ1N) และรุ่นแบบมี fairing (FZ1 fazer).
Generation I FZS1000 (2001-2005)
ถือเป็นรถ generation I เปิดตัวเมื่อปี 2000 โดยใช้ชื่อว่า FZS1000 หลักการณ์ในการพัฒนารถ (development concept) คือ The ultimate strong fazer คำจำกัดความเมื่อเปิดตัวคือเป็นรถมอเตอร์ไซด์ถนนที่ใช้เครื่องยนต์ซูเปอร์ไบค์ YZF-R1 โดยเปลี่ยนท่านั่งเป็นแบบท่านั่งตรง (upright). แฮนด์เป็นแบบกว้างระดับเดียวกับรถทัวริ่งค์มีแฟริ่งแบบครึ่งครอวริ่ง (half cowling) ติดตั้งบนเฟรม     สำหรับ FZS1000 นั้นได้ถูกยามาฮ่าจัดให้เป็นรถประเภทใช้งานได้ทุกรูปแบบ (All around bike) ซึ่งจะต่างกับ FZ1 ที่ถูกจัดเป็นประเภทสปอร์ตทัวริ่ง      FZS1000 ถูกผลิตระหว่างปี 2001-2005 โดยเริ่มผลิตที่ตลาดอเมริกาเมื่อปี 2001     สำหรับเครื่องยนต์นำมาจากยามาฮ่า YZF-R1 รุ่นปี 1999 เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์ R1 ที่เพิ่มน้ำหนักเพลาข้อเหวี่ยง 10% ถูกลดระดับความแรง (detuned) ให้จ่ายน้ำมันซอล์ฟขึ้นเพื่อให้แรงบิดคงที่ขึ้นเพื่อการใช้งานทั่วไป. ส่วนช่วงชักของลูกสูบก็สั้นกว่าYZF-R1. นอกจากนี้ยังใช้ระบบ EXUP (EXhaust Ultimate Power valve) เหมือนกับรถยามาฮ่า YZF-R1 เฟรมเป็นแบบ Double cradle frame ทำด้วยท่อเหล็กหนาและช่วงล่างเป็นแบบช่วงชักยาว. สำหรับFZS1000 มีแต่รุ่นแบบมีครึ่งแฟริ่งหน้าไม่มีรุ่น naked.
Generation II FZ1 (2006-ปัจจุบัน)
ข้อมูลน่าสนใจ
เมื่อตอนเปิดตัวในปี 2006 นั้น ทางยามาฮ่าไม่ได้ผลิตรถรุ่นนี้สำหรับขายในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาในปี 2008 - 2010 ทางยามาฮ่าได้ผลิตออกขายในตลาดญี่ปุ่น ซึงเป็นรุ่นพิเศษโดยใช้ชื่อว่า FZ1 Fazer GT โดยรถ spec ญี่ปุ่นนั้น ได้ถูกลดแรงม้าเหลือเพียง 94 แรงม้าเท่านั้น
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก ABS
ระบบเบรกป้องกันล้อล็อก ABS จะมีเฉพาะรถ spec ยุโรปเท่านั้น สำหรับในอเมริกาและตลาดอื่นๆจะมีแต่รุ่นไม่มีระบบเบรก ABS. เนื่องจากเป็นความชื่นชอบของผู้ใช้ในตลาดอเมริกาว่าระบบ ABS ไม่มีความจำเป็น.
GEN II 2006
สาเหตุมาจากลิ้นปีกผีเสื้อสำรองเปิดเร็วไปหรือการจุดระเบิดครั้งที่สอง
GEN II 2007
=== GEN II 2008
=FZ1
GEN II 2010
ปรับปรุง ECU mapping เพื่อปรับปรุงการตอบสนองของลิ้นปีกผีเสื้อในรอบต่ำและกลาง
GEN II 2011
ปรับปรุง ECU mapping เพื่อปรับปรุงการตอบสนองของลิ้นปีกผีเสื้อในช่วงความเร็วต่ำ ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีเงิน
GEN II 2012
ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีทูโทนด้านหน้า (แฟริ่ง) สีขาวและด้านหลังสีดำ
GEN II 2013
ตลาดอเมริกา : เปลี่ยนเป็นสีทูโทนสีน้ำเงิน[ (Cobalt blue) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)]
ตลาดยุโรป : สีเหมือนรถสเป๊กอเมริการุ่นปี 2012เป็นสีทูโทนสีขาว[ (competition white) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)]
ตลาดไทย : สีทูโทนสีน้ำเงิน[ (Cobalt blue) แฟริ่ง]/ดำ[Matted black (ท้ายรถ)] (คาดหมาย)
ตลาดญี่ปุ่น : มีให้เลือกสองสี Bluish white cocktail (สีขาว) และ Black metallic X (สีดำ) มีตัวหนังสือ Fazer ที่แฟริ่ง
อำเภอโคกสูง
โคกสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสระแก้ว
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโคกสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอโคกสูงเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอตาพระยา ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโคกสูง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโคกสูง โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโคกสูงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
มัคส์ แอ็นสท์
มัคส์ แอ็นสท์ (Max Ernst; 2 เมษายน ค.ศ. 1891 – 1 เมษายน ค.ศ. 1976) เป็นศิลปินชาวเยอรมัน เป็นผู้บุกเบิกงานด้านลัทธิเหนือจริงและคติดาดา
ประวัติ
พ่อของมัคส์ แอ็นสท์ ชื่อฟิลลิพ แอ็นสท์ (Philips Ernst) ได้ปลูกฝังให้เขามีใจรักศิลปะ แอ็นสท์ได้เข้าศึกษาชั้นสูงสุดที่มหาวิทยาลัยบ็อน สาขาวิชาปรัชญา เขามีความสนใจในวิชาปรัชญาของกวีนอกรีต ทำให้ในช่วงวัยหนุ่มเขาค่อนข้างสับสน จนเกือบบั้นปลายชีวิตที่เขาหันมาทำศิลปะอย่างจริงจัง แอ็นสท์ค้นพบความจริงเกี่ยวกับกระบวนการสร้างงานอย่างไร้ขอบเขต จากการสร้างงานด้วยเทคนิคอัตโนมัติ ในปี ค.ศ. 1925 ซึ่งเป็นกระบวนการที่แสดงออกของจิตไร้สำนึก จากเทคนิคการทำภาพพิมพ์ถู (frottage) ผสมกับการระบายสี ปี ค.ศ. 1919 แอ็นสท์ได้เข้ารวมกลุ่มกับพวกจิตรกรและกวีดาดา จนกลายเป็นคนสำคัญระดับผู้นำของกลุ่มด้วยการเสนอแนวความคิด การต่อต้านขั้นพื้นฐานทางสายตาสัมผัส และสร้างผลงานภาพปะติดจนเป็นที่ยอมรับ
ปี ค.ศ. 1921 หลังจากกลุ่มดาดาสลายตัวไป แอ็นสท์ได้ตั้งกลุ่มกับศิลปินคนอื่น ๆ ด้วยการก่อตั้งกลุ่มลัทธิเหนือจริงเพื่อค้นหาตัวตนที่แท้จริง การนำเรื่องจิตวิเคราะห์ของซีคมุนท์ ฟร็อยท์ มานำเป็นแนวทางในการแสวงหาการทำงานด้านศิลปะจนค้นพบเทคนิคภาพพิมพ์ถู (ในปี ค.ศ. 1925) และได้พัฒนามาเป็นลักษณะเฉพาะตัว
ปี ค.ศ. 1939 เกิดสงครามโลก แอ็นสท์ถูกจับเป็นเชลยในฐานะที่เป็นชาวเยอรมันซึ่งอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับฝรั่งเศส ความยากลำบากไม่ได้ทำให้เขาละทิ้งงานเขียนภาพ เขาได้วาดภาพชุด The Robbing of Bride ในปี ค.ศ. 1939–1940 เป็นภาพจินตนาการที่ยิ่งใหญ่ การที่แอ็นสท์ได้เข้ามาเป็นสมาชิกของกลุ่มดาดาซึ่งต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิเหนือจริงนั้น เขาได้นำเอาความคิดแนวทางการลดทอนอย่างง่าย ๆ มาใช้ นำมาซึ่งชิ้นส่วนแบบเขาวงกต มันเหมือนกับการสร้างสรรค์ละครที่ต้องอดทนทุกฉากทุกตอน เป็นแบบความฝันที่มหัศจรรย์ เป็นการค้นพบสิ่งที่แปลกใหม่ รวมทั้งแอ็นสท์ได้เสนอคำศัพท์ที่เกี่ยวกับเทคนิควิธีการสร้างงานของเขาอย่างลงตัว ไม่ว่าจะเป็นผลงานด้านกวีนิพนธ์หรือผลงานศิลปะ สำหรับแอ็นสท์แล้ว กวีและงานศิลปะเขาถือว่าเป็นสิ่งเดียวกัน แอ็นสท์เปรียบเทียบการค้นคว้าทางด้านวรรณกรรมกับงานใต้น้ำของนักประดาน้ำ "คำว่ามหาสมุทร ฟังดูแล้วน่าจะล้อมรอบด้วยยอดภูเขาที่ผุดขึ้นมา เพื่อชี้ให้เห็นถึงสิ่งที่มีอยู่ล้อมรอบสิ่งต่าง ๆ บรรดาวัตถุที่นักประดาน้ำสามารถนำขึ้นมาบนผิวน้ำ คงเป็นเพียงวัตถุธาตุซึ่งดูเหมือนเป็นความจริงที่ถูกค้นพบ การดำน้ำคือแอตแลนติกที่ยังไม่ตายถูกโรยไว้ด้วยภูเขาไฟ เรือโนอาห์เป็นเพียงพาหนะที่จะนำผู้โดยสารไปสู่จุดมุ่งหมายเท่านั้น ความสำคัญของนัยไม่ได้อยู่ที่การค้นพบอะไร แต่สิ่งที่อยู่และดำเนินไป การแสวงหา การตั้งโจทย์ปัญหา และการหาคำตอบ การคาดหวังด้วยจินตนาการถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ เป็นเรื่องน่าสนใจมากกว่า" ลัทธิเหนือจริงถือว่าการใช้จินตนาการสร้างผลงานจิตรกรรมมีจุดหมายเดียวกับกวีนิพนธ์ คือทำให้มนุษย์รู้จักโลก เป็นอิสระจากข้อจำกัดของความจริงภายนอก ด้วยมโนภาพของตัวตนภายในและเปลี่ยนชีวิตได้ การให้ความสำคัญกับคุณค่าของชีวิตที่อยู่ในโลกแห่งความฝันที่กลุ่ม ลัทธิเหนือจริงได้สร้างสรรค์ขึ้นมา อยู่ในความคิดฝันจินตนาการของแต่ละคน ดังเช่น ประวัติผลงานที่แอ็นสท์ได้ถ่ายทอดแนวความคิดไว้มากมาย เสมือนหนึ่งเป็นบทประพันธ์แห่งความจริงจากชีวิตเขา
กรอบแนวความคิดและผลงาน
ที่มาของแนวความคิดและผลงานทางด้านศิลปะของแอ็นสท์มีความเกี่ยวพันร่วมกับขบวนการกลุ่มดาดาจวบจนถึงยุคของ เซอร์เรียลิมส์คือจากแนวความคิดที่จะขุดรากถอนโคนศิลปะแบบเดิมที่มีมาก่อนหน้านี้ มาเป็นการเน้นถึงบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในจิตใจแฝงไว้ และสิ่งนั้นที่ทำให้ศิลปะแบบใหม่ล่วงผ่านสู่การยอมรับในวัฒนธรรมของมวลมนุษย์ นั่นไม่เพียงต่อต้านต่อรสนิยมชั้นสูงเท่านั้น ศิลปะแบบลัทธิเหนือจริงยังได้แสดงออกถึงความปรารถนาที่ซ่อนเร้นและสนองตอบต่อความต้องการของมนุษย์ทุกเพศทุกวัยด้วยความไร้เดียงสาของวัยเยาว์ซึ่งง่ายต่อการยอมรับสำหรับทุกคน ลัทธิเหนือจริงเป็นการปฏิวัติรูปแบบวัฒนธรรมตะวันตก สามารถทำให้ผู้คนชะงักงันมองโลกในแง่ใหม่อีกครั้งหนึ่งด้วยรูปแบบที่อยู่เหนือจริง
เทคนิคการสร้างภาพพิมพ์ถูของแอ็นสท์โดยใช้กระดาษปิดทับผิวหน้าวัตถุแล้วฝนถูบนกระดาษให้เกิดเป็นภาพขึ้นมา รวมทั้งเทคนิคการขูดเซาะสีตลอดทั้งปี ค.ศ. 1920 จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1931 เพื่อล้อเลียนสรรพสิ่งที่เป็นอยู่แบบแปลก ๆ และจากประเด็นความบังเอิญที่เกิดขึ้น ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะเกิดผลอย่างไรของกระบวนการกดทาบซับสี การถ่ายโอนลวดลายสีจากกระดาษไปยังไม้ โลหะ เครื่องเคลือบ หรือเครื่องแก้วอื่น ๆ เทคนิคของแอ็นสท์เป็นแบบอัตโนมัติ กล่าวคือ ผลลัพธ์เกิดจากความบังเอิญโดยลักษณะวิธีการของตัวมันเอง เขาเพียงแต่เพ่งพิจารณาด้วยจินตนาการ ใช้เทคนิคการระบายสีเข้าไปเสริมเพียงเล็กน้อย เพื่อเน้นรูปจากจินตนาการให้ชัดเจนขึ้นด้วยเส้นและสีเท่านั้น
1.	การบรรลุสิ่งที่ห่างไกลเหนืองานจิตรกรรม (Reaching Beyond Painting), 1915–1922
จิตรกรรมเกี่ยวกับรูปร่างคนหรือสัตว์ในระยะแรก ๆ ของเขามีลักษณะใหญ่โตประชดประชันเป็นสิ่งที่ล้ำยุคที่ศิลปินคนอื่นยังไม่ได้ทำขึ้นในช่วงขณะนั้น เป็นการถ่ายทอดรูปแบบที่มีลักษณะทวิรูปคือการใช้รูปแบบของสิ่งสองสิ่งที่ต่างกันมาไว้ด้วยกัน และจากการต่อต้านศิลปะตามแบบอย่างอนาคตนิยมรวมถึงบาศกนิยมที่นิยมในขณะนั้น
ในปี ค.ศ. 1919 งานเทคนิคผสมได้ถูกนำมารวมกับงานพิมพ์เพื่อการค้า การพิมพ์ถูแล้วระบายสีเคลือบทับของภาพประกอบในวัสดุสิ่งพิมพ์และงานภาพปะติดได้เข้ามาแทนทีการใช้พู่กัน ปากกา หรือดินสอ วิธีนี้ถือเป็นการท้าทายในเชิงทำลายที่ต่างจากมาตรฐานศิลปะในสมัยนั้นแอ็นสท์ปฏิเสธการทำงานที่มุ่งรูปแบบธรรมชาติโดยตรง ทั้งไม่พยายามส่งผลกระทบต่อผู้ชมให้เกิดการยอมรับความจริง อีกแง่มุมหนึ่งถือเป็นแบบรากฐานแห่งการเข้าถึงชีวิตโลกแบบใหม่ เป็นการกระทำเพื่อล้อเลียนรูปแบบต้นแบบวัตถุที่เขาแสดงออกในงานภาพตัดปะ
2.	ประสบการณ์จากยุคดาดาและภาพปะติด (Fruit of a Long Experience), 1919–1922
ผลงานศิลปะที่นำวัสดุและวิธีเสนอเป็นภาพปะติด โดยการตัดเฉพาะส่วนที่แตกต่างกัน สิ่งที่ขัดแย้งกันมารวมกัน ถือเป็นการต่อต้านความจริงขั้นพื้นฐานทางสายตา เพื่อสร้างสรรค์สู่โลกใหม่และหนีจากโลกความจริง โดยเฉพาะความจริงจากความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่นำมาซึ่งการทำลายล้างก่อเกิดเป็นสงคราม แนวคิดของแอ็นสท์ที่ยึดหลักความไร้เหตุผลมาเป็นเหตุผล เพื่อแสดงออกถึงความมีสิทธิและเสรีภาพ จนกระทั่งกลายเป็นกระบวนการคติดาดา คตินิยมที่ปฏิเสธกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ทางสังคมและรสนิยมทางศิลปะอย่างสิ้นเชิง
3.	มนุษย์ไม่ควรรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งนี้ (Of This Men Shall Know Nothing), 1923–1924
จากการตีความหลักจิตวิทยาวิเคราะห์ของฟร็อยท์ ในความหมายที่เกี่ยวกับเนื้อหาความฝันที่เปิดเผย จุดประสงค์แห่งขีดความไร้สำนึกที่ปราศจากการควบคุม ถือเป็นแนวทางที่เด่นชัดของกลุ่มลัทธิเหนือจริง โดยภาพวาดของแอ็นสท์ใช้รูปแบบคนโดยการลดทอนและนำมาจัดรวมกันใหม่ให้ดูแปลกไปจากเดิม หรือนำอวัยวะส่วนต่าง ๆ ของคนมานำเสนอเฉพาะส่วนที่จำเป็น ใช้วิธีการระบายสีเน้นลักษณะพื้นผิวด้วยรอยแปรงอย่างชัดเจน
4.	การพิมพ์ถูและประวัติธรรมชาติ (Frottage and History Natural), 1925–1926
การค้นพบเทคนิคการลอกลาย หรือเทคนิคอัตโนมัติ เป็นการแสดงออกซึ่งอารมณ์และจิตไร้สำนึก เทคนิคการพิมพ์ถูเป็นการแสดงให้เห็นถึงขอบเขตของทฤษฎีการกระทำแบบอัตโนมัติของกลุ่มเหนือจริง การทำซ้ำ ๆ ในการออกแบบตามความรู้สึกนึกคิด ซึ่งวิธีการที่เกี่ยวข้องกลับสวนทางกับความคิดของการวาดภาพที่ต่อเนื่องรวดเร็ว โดยผลลัพธ์เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพผิวและรูปร่าง เข้าเป็นหน่วยสื่อความหมายทางภาษาด้วยการแสดงออกชุดผลงานอย่างต่อเนื่อง การผันแปรสับเปลี่ยนองค์ประกอบภายในชุดผงงาน ความสอดคล้องของรูปทรงหนึ่งกับอีกรูปทรงหนึ่ง
5.	นก เจ้าสาว ป่า และดอกไม้ (Birds, Brides, Forests and History Natural), 1927–1939
จากเทคนิคภาพพิมพ์ถูโดยใช้กระดาษ แอ็นสท์ได้พัฒนามาเป็นการใช้ผ้าใบ ใช้เทคนิคที่เรียกว่าการขูดครูดสี ซึ่งนำไปสู่ภาพความคิดฝันที่เปลี่ยนแปลงใหม่อันน่าพิศวง ผลงานของแอ็นสท์ทีเป็นช่วงก่อนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 จนถึงสงครามยุติ สามารถค้นพบเบื้องหลังความครุ่นคิดของแอ็นสท์กับดวงอาทิตย์ และป่าไม้ที่ถูกเผาผลาญด้วยไฟป่า จากทรรศนะที่ถือว่าคนเป็นศูนย์กลางจักรวาล ถูกแทนที่ด้วยสิ่งแปลกใหม่ที่เกิดขึ้น
6.	นวนิยายภาพปะติดและการแผ่ขยาย (The Collage Novels and Loplop), 1930–1936
รูปแบบภาพตัดปะด้วยเทคนิคสื่อประสม คือการเปลี่ยนจากภาพประกอบนิยายราคาถูกแกะสลักไม้มาเป็นพิมพ์แม่พิมพ์โลหะ เพื่อจะเอาชนะวิธีการแบบใหม่ของการคัดลอกงานด้วยวิธีการต่าง ๆ แอ็นสท์ได้เสนอความหลากหลายของการจัดองค์ประกอบศิลป์ การผสมผสานการปะติดในส่วนที่เกี่ยวกับลวดลายต้นแบบวัตถุจริง
7.	ทัศนียภาพจินตนิยม : เมืองและป่า (The Romantic Vision: Cities and Jungles), 1935–1938
เทคนิคแกรททาจและภาพพิมพ์ถูนั้นปรากฏเด่นชัดเจนมากขึ้นด้วยลักษณะของลวดลายต้นแบบจากเครื่องจักสานที่นำไปแทนความหมายของป้อมปราการเมืองหรือบ้านเรือนที่ปรักหักพังลง รกร้างเนิ่นนานจนเถาวัลย์แทรกขึ้นปะปนดูเป็นส่วนเดียวกัน ภาพมุมมองเกี่ยวกับป่านั้นมีลักษณะพืชพันธุ์ไม้กลายร่างเป็นคน หรืออาจโดยนัยตรงกันข้ามว่า คนกลายร่างเป็นต้นไม้ มันคือหน่วยเดียวกันที่ไม่สามารถแยกออกจากกันได้ เพราะเป็นสัมพันธภาพระหว่างคนกับสิ่งแวดล้อม อีกรูปแบบหนึ่งที่เป็นเมืองบนภูเขาให้ความรู้สึกเกี่ยวกับสิ่งที่หักพังของเมืองแห่งความฝัน แอ็นสท์นำเอาความไม่สวยงาม ความผุพังเสื่อมโทรมมาสร้างให้เกิดคุณค่าและความหมายใหม่
8.	ยุโรปหลังฝน (Europe after the Rain), 1938–1942
แอ็นสท์แสดงออกด้วยเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับสงคราม การวาดภาพเทวดาของหัวใจและบ้าน เป็นเทพแห่งความตายที่มีรูปร่างประหลาด แอ็นสท์ได้อธิบายไว้ว่ารูปที่ทำขึ้นเพื่อเยาะเย้ยเสียดสีสิ่งที่ผู้คนพากันศรัทธาต่อการเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ การต่อสู้เท่ากับสงคราม ซึ่งสิ่งนั้นได้ทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่เข้ามาอยู่ในเส้นทางของมัน
9.	ยุคแห่งการแสวงหาสู่ความเรียบง่าย (From the Age of Anxiety to the Childhood), 1943–1976
ผลงานจิตรกรรมที่ทำขึ้นในแบบรูปทรงเรขาคณิตและรูปทรงธรรมชาติผสมผสานกัน ซึ่งได้อิทธิพลจากศิลปะอนารยชนชนเผ่าดั้งเดิม เช่น ภาพ Feast of the Gods, 1948 และเมื่อเขากลับมาจากปารีสการสร้างงานย้อนมาสู่ความเชื่อแบบลัทธิเหนือจริง เทคนิคที่ยังคงใช้การพิมพ์ถูพื้นผิวผสมกับการวาดภาพให้รวมเป็นพื้นผิวหนึ่งเดียวกัน เรื่องราวของภาพที่ให้ความรู้สึกเชิงต่อต้าน ภาพคลื่นที่อาจมองดูเป็นทิวเขา และท้องทะเลเป็นหุบเหว ปลาคล้ายดาว และรูปมนุษย์ก็ถูกนำมาใช้ในแบบนิยายของสัตว์ประหหลาด
Pieta or Revolution by Night
ภาพนี้เป็นผลงานชิ้นเยี่ยมของแอ็นสท์ เป็นภาพลึกลับที่ดูเหมือนเกี่ยวข้องกับพื้นฐานความคิดของฟร็อยท์ในความซับซ้อนแบบอีดิปัส ซึ่งผู้เป็นบุตรชายได้แข่งขันกับพ่อเพื่อที่จะแย่งความรับจากแม่ รวมถึงความกลัวจากการถูกทำหมันโดยพ่อของตน ภาพของพ่อที่คุกเข่าอุ้มบุตรชายไว้ในท่าที่เป็นได้ทั้งการบวงสรวงและแบบประเพณีอย่างปีเอตะ มีฝักบัวสีขาวหัวสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของลึงค์ ด้านหลังภาพเป็นฉากเบลอ ๆ ดูเหมือนเงา ไม่เน้นให้มีความชัดเจน ภาพนี้อาจแสดงถึงตัวแอ็นสท์กับพ่อของเขา (คนถูกอุ้มคือแอ็นสท์) และงานทั้งหมดเกี่ยวกับชีวิตลำเค็ญในวัยเยาว์ที่ผูกพันกับพ่อ การใช้รูปโบสถ์ทางศาสนาในภาพนี้ ตามหลักจิตวิทยาของฟร็อยท์เป็นลักษณะเหนือความจริงที่มุ่งต่อต้านศาสนากรณีนี้อาจชี้ให้เห็นเป็นพิเศษจากรูปของแอ็นสท์ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้เลื่อมใสในศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกและยังเป็นผู้อุทิศตนต่อสังคมในด้านอื่น ๆ เช่น เป็นครูสอนคนพิการผู้เป็นใบ้ เป็นผู้คัดลอกผลงานศิลปะในศาสนาคริสต์ แอ็นสท์วาดภาพนี้ต่อต้านบิดาผู้เคร่งศาสนาซึ่งกลายเป็นคู่ปรปักษ์ของเขา โดยนำเสนอภาพบิดาที่กำลังโอบอุ้มตัวเขาซึ่งแข็งเป็นหิน เป็นการเลียนแบบภาพพระแม่อุ้มศพพระเยซูหลังจากถูกนำลงมาจากไม้กางเขน ปมเรื่องอีดิปัสที่ฟร็อยท์นำมาตีความโดยใช้ทฤษฎีจิตวิเคราะห์ เป็นที่สนใจของจิตรกรเซอร์เรียลลิสม์ เช่น แอ็นสท์และดาลี มาก เนื่องจากในวัยเด็ก ทั้งคู่มีความขัดแย้งกับบิดาที่ถึงเป็นคู่แข่งในการรักความรักจากแม่ ทั้งยังมีความกลัวว่าบิดาจะตัดอวัยวะเพศของตนอีกด้วย
La Foresta Imbalsamata
ภาพนี้เป็นผลงานชิ้นหนึ่งในชุดเกี่ยวกับป่า ที่ทำขึ้นในราวช่วง ค.ศ. 1933 เป็นรูปช่วงหลังที่เขาทำขึ้นในลักษณะนี้ ซึ่งจะเห็นว่าผลงานมีขนาดใหญ่กว่าภาพที่ทำมาก่อนหน้า ภาพที่เกี่ยวกับป่าลักษณะนี้ สร้างชื่อให้กับแอ็นสท์ในด้านเทคนิคการวาดภาพแบบใหม่ เกิดเป็นงานระดับสูงสุดด้านจิตรกรรม สะท้อนการครุ่นคิดคำนึงถึงความทรงจำในวัยเด็ก ณ บ้านเกิดของเขาที่อยู่ใกล้กับป่าแห่งหนึ่ง เขาบันทึกไว้ว่า พ่อของเขาได้พาเขาเข้าป่าครั้งแรกตอนอายุ 3 ขวบ เขาไม่เคยลืมความประทับใจ และความน่ากลัวที่ได้รับเลย ซึ่งความรู้สึกนี้มักสะท้อนออกมาในภาพเกี่ยวกับป่า ทัศนะมุมมองดวงอาทิตย์และราตรีกาล ในภาพนกพิราบที่บริสุทธิ์ต้องออกมาเผชิญกับความรู้สึกที่มีทั้งความกลัว ความอ้างว้าง
Spring in Paris
ภาพนี้ใช้เทคนิคเฉพาะตัวของเขาคือการระบายปาดเกลี่ยสีจากรอยแปรง และการใช้เทคนิคแบบผสมผสานให้เกิดเป็นรูปร่าง ภาพฤดูใบไม้ผลิในปารีส ดูเหมือนเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงแนวโน้มความเป็นจริงต่อรูปแบบนามธรรม และการทำให้ผิดรูปผิดส่วน ซึ่งพบว่าเป็นลักษณะเฉพาะที่มีในงานของแอ็นสท์ แต่ตรงข้ามกับงานของปิคาสโซ ถึงแม้จะมีความแตกต่างกันมากมาย แต่ทั้งศิลปินทั้ง 2 ก็มีความหมายเหมือนกัน คือ ทั้งคู่ยังคงอยู่ในความเฉียบคมของเมืองป่าคอนกรีต
รูปร่างของคนมีความอ่อนโยนนุ่มนวลด้วยการใช้เส้นโค้ง มีรูปแบบค่อนไปทางแนวนามธรรม แต่ยังคงไว้ซึ่งความเข้าใจที่สื่อถึงรูปคน ใบหน้าคนถูกซ่อนอยู่ช่วงกลางลำตัวคน และขนาดที่เล็กลงช่วงกรอบพื้นสีฟ้า ด้านบนซ้ายมือของภาพมีการโยงเส้นสีดำหลายเส้นระหว่างรูแหน้ากากและส่วนหัวของรูปคนอาจมองดูเหมือนคนยืนอยู่ในห้องตรงช่องกรอบของหน้าต่าง มองออกไปเห็นท้องฟ้า เป็นการขัดแย้งกันระหว่างรูปร่างรูปทรงของคนที่ประกอบกันขึ้นมาด้วยเส้นโค้งและตารางกรอบสี่เหลี่ยมของพื้นภาพ สามารถเกิดคำถามขึ้นในใจของผู้ชมว่ารูปนั้นเป็นรูปคนหรือไม่ เพราะรูปทรงนั้นเหมือนมีชีวิต การใช้หลักการลด การตัดทอน ให้คงเหลือเฉพาะส่วนที่จำเป็น เพื่อเน้นความรู้สึกและความหมายของภาพ เป็นการใช้สื่อจากธรรมชาติแล้วพัฒนารูปร่างรูปทรงให้เป็นแบบนามธรรม
เอเชียแปซิฟิก
เอเชีย-แปซิฟิก (Asia-Pacific) หรืออาจเรียกว่า เอแปก (Apac) เป็นภูมิภาคของโลกที่อยู่ในหรืออยู่ใกล้มหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสตราเลเซียและโอเชียเนีย ซึ่งอาจรวมไปถึงเอเชียใต้ สหพันธรัฐรัสเซีย และประเทศในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ที่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกด้วย
คำว่า "เอเชีย-แปซิฟิก" ได้กลายมาเป็นคำยอดนิยมหลังจากช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เนื่องจากเศรษฐกิจของกลุ่มประเทศในภูมิภาคเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว รวมทั้งมีการปฏิสัมพันธ์ทั้งทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจ
ประเทศที่อยู่ในภูมิภาค
บางครั้งก็รวมไปถึง:
สายโทงาเนะ
สายโทงาเนะ เป็นเส้นทางรถไฟในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก ระหว่างสถานีโออามิ นครโออามิชิราซาโตะ กับสถานีนารูโต นครซัมมุ
ดาวพอลลักซ์
พอลลักซ์ (Pollux) หรือ บีตาคนคู่ (β Geminorum) เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวคนคู่
ภาพรวม
เป็นดาวสีเหลืองส้ม เป็นส่วนหนึ่งของดาวที่เป็นส่วนหัวของพี่น้องฝาแฝดของกลุ่มดาวคนคู่ ร่วมกันกับดาวแคสเตอร์
ชื่อเรียก
ชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์คือ บีตาคนคู่ ชื่อเรียกทั่วไปคือพอลลักซ์ ซึ่งมีที่มาจากชื่อของฝาแฝดคนน้องที่ปรากฏในเทพปกรณัมกรีก โดยชื่อพอลลักซ์มาจากชื่อ "ป็อลลูกส์" ในภาษาละติน แต่ชื่อเดิมในภาษากรีกโบราณคือ "โปลือเดวแกส" (Πολυδεύκης, Polydeukēs)
ที่อำเภออิบิ (揖斐郡, Ibi-gun) จังหวัดกิฟุของญี่ปุ่น มีการบันทึกไว้ว่ามีการเรียกดาวฝาแฝดสองดวงนี้จากสี โดยเรียกดาวพอลลักซ์ว่า "ดาวทอง" (きんぼし, kin boshi) เรียกดาวแคสเตอร์ว่า "ดาวเงิน" (ぎんぼし, gin boshi)
ควัก ดง-ย็อน
ควัก ดง-ย็อน (เกาหลี: 곽동연; เกิด 19 มีนาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวเกาหลีใต้ เขาเปิดตัวการแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง มายฮัสแบนด์ก็อตอะแฟมิลี (2012) ซึ่งเขาได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งยอดเยี่ยมจากงานรางวัลละครเกาหลี จากนั้นเขาได้แสดงนำในเรื่อง อะโดเลสเซนซ์เมดเลย์ (2013), โมเดิร์นฟาร์เมอร์ (2014) และในปี 2016 เขาเป็นที่รู้จัก​มากขึ้นจากการแสดงละครประวัติศาสตร์เรื่อง รักเราพระจันทร์เป็นใจ (2016) และละครเรื่องต่อ ๆ มา เช่น Gangnam Beauty (2018), My Strange Hero (2018-2019), Never Twice (2019-2020), Vincenzo (2021)
ควักยังเคยเป็นมือกีตาร์นำและนักร้องของวงฝึกหัด เพื่อที่จะเตรียมเดบิวท์​ "Kokoma" (หรือที่จริงแล้วคือ "วง Little Kids") ซึ่งบริหารงานโดย FNC Entertainment
แหล่งข้อมูลอื่น
1997
ต้นไม้บีเค
ต้นไม้ BK เป็นต้นไม้เมตริกที่แนะนำโดย Walter Austin Burkhard และ Robert M. Keller ที่ปรับให้เหมาะกับพื้นที่เมตริกแบบไม่ต่อเนื่อง สำหรับความเรียบง่ายให้เราพิจารณาเมตริกแบบไม่ต่อเนื่อง จำนวนเต็ม {\ displaystyle d (x, y)} d (x, y) จากนั้น ต้นไม้บีเคมีการกำหนดในลักษณะดังต่อไปนี้ มีการเลือกองค์ประกอบตามอำเภอใจ a เป็นโหนดราก โหนดรากอาจมี subtrees เป็นศูนย์หรือมากกว่า ทรีย่อย k-th สร้างขึ้นใหม่จากทุกองค์ประกอบ b เช่น {\ displaystyle d (a, b) = k} d (a, b) = k ต้นไม้บีเคสามารถใช้สำหรับการจับคู่สายโดยประมาณในพจนานุกรม
ตัวอย่างเช่น ใช้เป็นตัวตรวจสอบการสะกดหรือเมื่อค้นหาคำค้นหาแบบ "คลุมเครือ" จุดมุ่งหมายคือการกลับมาเช่น "seek" และ "peek" ถ้าฉันค้นหา "aeek" สิ่งที่ทำให้เป็นต้นไม้บีเค ก็คือพวกเขาใช้ปัญหาที่ไม่มีทางออกที่ชัดเจนนอกเหนือจากการค้นหาแบบ Brute force> และนำเสนอวิธีการที่เรียบง่ายและสง่างามเพื่อเร่งการค้นหาอย่างมาก
ความเป็นมาของต้นไม้บีเค
ต้นไม้บีเค ได้รับการเสนอโดย Burkhard and Keller เป็นครั้งแรกในปีพ. ศ. 2516 ในบทความ "แนวทางบางอย่างที่ตรงกับการค้นหาไฟล์" สำเนาเท่านั้นของออนไลน์นี้ดูเหมือนจะอยู่ในที่เก็บถาวรของ ACM ซึ่งเป็นการสมัครรับข้อมูลเท่านั้น รายละเอียดเพิ่มเติมได้จากบทความเรื่อง "Fast String Matching ในพจนานุกรม"
ก่อนที่เราจะสามารถกำหนดต้นไม้บีเค เราจำเป็นต้องกำหนดคู่ของการลงทะเบียนล่วงหน้า ในการทำดัชนีและค้นหาพจนานุกรมของเราเราจำเป็นต้องมีวิธีเปรียบเทียบสตริง วิธีการบัญญัติสำหรับนี้คือระยะทาง Levenshtein ซึ่งใช้เวลาสองสายและส่งกลับจำนวนที่แสดงถึงจำนวนขั้นต่ำของการแทรกการลบและการแทนที่ที่ต้องการในการแปลสตริงหนึ่ง ๆ ลงในอีก ฟังก์ชั่นสายอื่น ๆ ก็ยอมรับได้ (ตัวอย่างเช่นตัวเดียวที่นำแนวคิด transpositions มาใช้ในการปฏิบัติงานของอะตอม) ตราบเท่าที่พวกเขามีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ด้านล่าง
ตอนนี้เราสามารถให้ข้อสังเกตที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งเกี่ยวกับระยะทาง Levenshtein สร้างเป็น Metric Space ใส่เพียงแค่เมตริกพื้นที่คือความสัมพันธ์ใด ๆ ที่เป็นไปตามเกณฑ์ขั้นพื้นฐานสามอย่าง:
d (x, y) = 0 <-> x = y (ถ้าระยะห่างระหว่าง x และ y เท่ากับ 0 แล้ว x = y)
d (x, y) = d (y, x) (ระยะทางจาก x เป็น y เท่ากับระยะทางจาก y ถึง x)
d (x, y) + d (y, z) = d (x, z)
ข้อสุดท้ายของเกณฑ์เหล่านี้เรียกว่า Triangle Inealality ความไม่เท่ากันของสามเหลี่ยมกล่าวว่าเส้นทางจาก x ถึง z ต้องไม่ยาวกว่าเส้นทางใด ๆ ที่ผ่านจุดกึ่งกลางอื่น (เส้นทางจาก x ไป y ถึง z) มองไปที่รูปสามเหลี่ยมตัวอย่างเช่นคุณไม่สามารถวาดรูปสามเหลี่ยมเพื่อให้ได้รับจากจุดหนึ่งไปอีกมุมหนึ่งโดยไปตามสองด้านมากกว่าที่จะไปตามด้านอื่น ๆ
ซูซาโนโอะ
ซูซาโนะโอะ เป็นเทพเจ้าแห่งทะเลและพายุในศาสนาชินโต
ต้นไม้บีเค
ความเป็นมาของต้นไม้บีเค
เกณฑ์ทั้งสามประการพื้นฐานตามที่พวกเขาเป็นทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับบางอย่างเช่นระยะทาง Levenshtein เพื่อให้มีคุณสมบัติเป็น Metric Space โปรดสังเกตว่านี่เป็นเรื่องที่กว้างกว่าเช่น Euclidian Space - Euclidian Space เป็นเมตริก แต่ Metric Spaces (เช่น Levenshtein Distance) ไม่ใช่ Euclidian ตอนนี้เรารู้ว่า Levenshtein Distance (และฟังก์ชันทางสายอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน) แสดงถึง Metric Space เรามาสังเกตการณ์ Burkhard และ Keller ที่สำคัญ
ซูซาโนโอะ
ประวัติ
ซูซาโนะโอะ เป็นน้องชายของเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ อะมะเตะระสุ และเทพเจ้าแห่งดวงจันทร์ สึกูโยมิ โดยเทพเจ้าสามองค์ถือกำเนิดจากเทพ อิซะนะงิ
หอศิลป์
หอศิลป์ หรือ พิพิธภัณฑ์ศิลปะ (อังกฤษ: Art museum หรือ Art gallery) เป็นบริเวณหรืออาคารที่ใช้ในการแสดงนิทรรศการศิลปะ หอศิลป์มีทั้งแบบที่เปิดให้เข้าชมในลักษณะสาธารณะ หรือหอศิลป์ส่วนตัวที่เปิดให้ชมเฉพาะบุคคลขึ้นอยู่กับการบริหารของเจ้าของอาคาร โดยส่วนมากหอศิลป์จะแสดงภาพเขียน โดยนอกเหนือจากนี้หอศิลป์ยังมีการแสดง ประติมากรรม เฟอร์นิเจอร์ ลายผ้า ภาพพิมพ์ ภาพถ่าย อีกด้วย
ซูซาโนโอะ
ประวัติ
เทพแห่งลมพายุ และเจ้าแห่งงู ผู้ปกครองปีศาจ เขากำเนิดจากจมูกของอิซะนะงิ และได้รับการมอบหมายให้ปกครองทะเล แต่ด้วยความที่เขาเป็นเทพเจ้าที่กล้าหาญ หัวแข็ง ไม่ยอมอยู่ภายใต้กฎใดๆ และใจร้อนหุนหันพลันแล่น เขาทำลายทุกสิ่งไปทั่วไม่จำกัดอยู่แต่ในทะเล
หอศิลป์
ในปัจจุบัน หอศิลป์ได้รับความนิยมใช้เป็นสถานที่จัดงานสังสรรค์ การประชุม และงานสัมมนา
ซูซาโนโอะ
ประวัติ
เขาได้ส่งพายุไปทำลายทุกสิ่งบนแผ่นดิน และปกคลุมจนท้องฟ้าดำมืด นั่นทำให้เทพเจ้าทั้ง 8 ล้านองค์พิโรธ และประชุมตัดสินลงโทษการก่อกวนเล็กน้อยๆ ของเขา โดยเฉพาะการต่อต้าน อะมะเตะระสุพี่สาวของเขา เขาถูกตัดหนวดเครา, เล็บมือ, ยึดดินแดนที่เขาครอบครองทั้งหมด และขับไล่ไปโลกมนุษย์
ต้นไม้บีเค
การสร้างต้นไม้บีเค
ต้นไม้บีเคนี้ทำงานในกรณีของจำนวนน้อยคำเนื่องจาก O (n) แต่ถ้าต้องการสแกนพจนานุกรมเต็มรูปแบบสำหรับการจับคู่ที่ใกล้เคียงที่สุด O (n) ไม่ดีที่สุด นี่คือที่มาของ ต้นไม้บีเค
เมฆโมเลกุล
เมฆโมเลกุล (Molecular Cloud) คือเมฆระหว่างดวงดาวชนิดหนึ่งที่มีความหนาแน่นมากและมีขนาดใหญ่พอจะทำให้เกิดการก่อตัวของโมเลกุลได้ โดยมากจะเป็นโมเลกุลของไฮโดรเจน (H2) บางครั้งก็เรียกว่า "อนุบาลดาวฤกษ์" (Stellar nursery) ในกรณีที่มีการก่อตัวของดาวฤกษ์อยู่ภายใน
ต้นไม้บีเค
การสร้างต้นไม้บีเค
การสร้างต้นไม้บีเค ทั้งหมดที่คุณต้องทำคือ ใช้คำใด ๆ จากชุดของคุณและวางไว้ในโหนดรากของคุณแล้วเพิ่มคำลงในต้นไม้ตามระยะทางของราก ตัวอย่างเช่น
เมฆโมเลกุล
การตรวจจับโมเลกุลไฮโดรเจนโดยการสังเกตการณ์อินฟราเรดหรือการสังเกตการณ์คลื่นวิทยุจะทำได้ยากมาก ดังนั้นการตรวจจับมักใช้การสำรวจความมีอยู่ของ H2 โดยอาศัย CO (คาร์บอนมอนอกไซด์) โดยถือว่าสัดส่วนระหว่างการสะท้อนแสงของ CO กับมวล H2 เป็นค่าคงที่ แม้ว่าหลักการของสมมุติฐานนี้จะยังเป็นที่สงสัยอยู่ในการสังเกตการณ์ดาราจักรแห่งอื่นๆ
ซายากะ ยามาโมโตะ
ซายากะ ยามาโมโตะ  เป็นอดีตสมาชิกวง NMB48 โดยทำหน้าที่เป็นกัปตันของทีม N และกัปตันของวง NMB48 รวมถึงเป็นอดีตสมาชิกวง AKB48 ทีม K
ซูซาโนโอะ
ประวัติ
เขาได้ผจญภัยไปทั่ว และได้ปราบ ยามาตะ โนะ โอโรชิ เป็นงูใหญ่ 8 หัว 8 หาง มีดวงตาแดงก่ำ ลำตัวมีตะไคร่น้ำ และต้นฉำฉางอกอยู่ และที่หางมีดาบคุซะนะงิ โนะ สึรุงิ ("ดาบปราบหญ้า" - ดาบวิเศษมีปลาย 7 แฉกเป็นตัวแทนของสายฟ้า) ปักอยู่ ซึ่งได้ลักพาตัวสาวในหมู่บ้านเจ็ดคน และขณะที่มาลักพาตัวสาวคนที่แปด ซูซาโนะโอได้หลอกมอม ยามาตะ โนะ โอโรชิ ให้ดื่มสาเก 8 ไหสำหรับแต่ละหัว หลังจากเมาแล้วซุซะโนะโอได้ใช้ดาบกำจัดยะมะตะ โนะ โอโรจิลงได้หลังจากยะมะตะ โนะ โอโรจิเมาและนำดาบคุซานางิ โนะ สึรูงิ ออกมาจากหางและถวายแด่เทพีอามเทราสึ ทำให้ซุซะโนะโอพ้นจากคดีสามารถกลับสวรรค์ได้แล้ว แต่ซุซาโนะโอยังคงพอใจที่จะท่องแดนมนุษย์ต่อไป
ซายากะ ยามาโมโตะ
อาชีพ
ยามาโมโตะได้เข้าร่วมออดิชันครั้งแรกของวง NMB48 และถูกคัดเลือกเป็นสมาชิก 15 คนแรกที่ได้มาเป็นสมาชิกของวง NMB48 วงถูกเดบิวต์อย่างเป็นทางการวันที่ 9 ตุลาคม 2010 และก่อตั้งทีม N ด้วยเช่นกัน ปี 2011 เธอและ มิยูกิ วาตานาเบะ สมาชิกวง NMB48 ได้เป็นส่วนหนึ่งของเพลง "เอฟวรีเดย์คาชูชะ"
ซูซาโนโอะ
ประวัติ
ต่อมาเขาแต่งงานกับ คุชินาดะ สร้างวังที่ซึงะ ในเมืองอิซึโมะ ต่อมาได้ย้ายไปที่เมืองเนโนะคุนิ และปราบโรคระบาด
ต้นไม้บีเค
การสร้างต้นไม้บีเค
ถ้าเริ่มต้นต้นไม้ด้วยชุดคำ [book, books, cake] แล้วต้นไม้จะมีลักษณะเช่นนี้ถ้าฉันเริ่มต้นโดยการทำคำว่า หนังสือเป็นโหนดราก
ขั้นตอนการสร้างต้นไม้บีเค
1) LevenshteinDistance (caqe, book) -> 4
a) ตรวจสอบ (4 <= 1) - อย่าเพิ่มหนังสือในรูปแบบที่ตรงกัน
ข) รวบรวมข้อมูลขอบทั้งหมดระหว่าง 3 ถึง 5 (4-1,4 + 1)
2) รวบรวมข้อมูลในเส้นทางขอบ 4 จากหนังสือ
3) LevenshteinDistance (caqe, cake) -> 1
ก. ตรวจสอบ (1 <= 1) - เพิ่มเค้กในรูปแบบที่ตรงกัน
b) รวบรวมข้อมูลขอบทั้งหมดระหว่าง 0 ถึง 2 (1-1, 1 + 1)
4) รวบรวมข้อมูลในเส้นทางขอบ 1 จากเค้ก
5) LevenshteinDistance (caqe, cape) -> 1
a) (1 <= 1) - เพิ่มแหลมเป็นไม้ขีด
6) รวบรวมข้อมูลในเส้นทางขอบ 2 จากเค้ก
7) LevenshteinDistance (caqe, cart) -> 2
จากตัวอย่างนี้ปรากฏว่าเราสามารถค้นหาการสะกดผิดที่เวลา O (log n) ซึ่งดีกว่า O (n)
รัฐฮาลิสโก
รัฐฮาลิสโก (Jalisco) เป็น 1 ใน 31 รัฐของประเทศเม็กซิโก เป็นรัฐที่ 9 ที่ร่วมเข้ากับสหพันธรัฐ รัฐอาลิสโกตั้งอยู่ทางตอนกลาง ทิศตะวันตกของประเทศ ติดกับรัฐนายาริตและรัฐซากาเตกัสทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับรัฐอากวสกาเลียนเตสและรัฐซานลุยส์โปโตซีทางทิศเหนือ ติดกับรัฐกัวนาฮัวโตทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐโกลิมาและรัฐมิโชอากันทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันตกเป็นแนวชายหาดติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก
รัฐฮาลิสโกเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 4 ถือเป็นหนึ่งในรัฐที่มีความพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม การค้า ระดับการศึกษาที่สุดรัฐหนึ่งของประเทศ ในบางเมืองใหญ่ ๆ ของรัฐมีมาตรฐานการใช้ชีวิตเปรียบเทียบได้อย่างประเทศในสเปนหรืออิตาลี แต่ก็เหมือนในส่วนอื่นของประเทศ ที่มาตรฐานการใช้ชีวิตไม่ได้เป็นตัวแสดงถึงเมืองใหญ่เมืองอื่นของประเทศ เพราะความแตกต่างเรื่องเศรษฐกิจ เมืองหลวงของรัฐฮาลิสโกคือเมืองกัวดาลาฮารา