cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์
ในปี พ.ศ. 2367 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ สถาปนาขึ้นเป็น กรมหมื่นอินทรอมเรศ ต่อมาเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนกรมขึ้นเป็น กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงมหิศวรินทรามเรศร์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2404 สิริพระชันษา 59 ปี
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศทาจิกิสถาน
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศทาจิกิสถานทั้งสิ้น 2 แหล่ง
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ปัจจุบัน ประเทศทาจิกิสถานมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 16 แห่ง ดังนี้
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91) ครอบคลุมความเป็นช่างประดิษฐ์และความก้าวหน้าทางนวัตกรรมของประเทศสหรัฐอเมริกาภายในบริบททางประวัติศาสตร์, ย้อนไปตั้งแต่ยุคร่วมสมัยถึงยุคปัจจุบัน, ซึ่งได้บรรลุความสำเร็จโดยนักประดิษฐ์ทั้งหลาย ผู้เป็นทั้งประชากรโดยกำเนิดหรือได้รับเป็นพลเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา. การคุ้มครองลิขสิทธิ์ยึดถือสิทธิของบุคคลในการเรียกร้องความคิด ของเขาหรือของเธอเป็นคนแรกที่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่เป็นต้นฉบับในคำถาม, ตามที่ได้ไฮไลต์ ใน หัวข้อที่หนึ่ง มาตรา 8, ข้อ 8 ของรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาที่ให้อำนาจการแจกแจงต่อไปนี้ให้กับรัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา:
เพื่อส่งเสริมความก้าวหน้าของวิทยาศาสตร์และศิลปะที่มีประโยชน์, โดยการยึดถือเวลาที่จำกัดให้กับนักเขียนและนักประดิษฐ์ในสิทธิของการเขียนและการค้นพบของพวกเขาตามลำดับแต่เพียงผู้เดียว
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ. วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน."" วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก." กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี. อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ. บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792)
จากปี 1836-2011, สำนักงานสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้าสหรัฐอเมริกา(USPTO) ได้อนุญาตจำนวน 7,861,317 สิทธิบัตร เกี่ยวกับสิ่งประดิษฐ์ที่รู้จักกันดีหลายอย่างตามที่ปรากฏตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้านล่าง บางต้วอย่างของสิ่งประดิษฐ์ที่ได้รับสิทธิบัตรระหว่างปี 1946 ถึง 1991 รวมถึงทรานซิสเตอร์ของ William Shockley (1947), คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของ John Blankenbaker (1971), Internet protocol/TCP ของ Vinton Cerf และ Bob Kahn (1973), และ โทรศัพท์เคลื่อนที่ของ Martin Cooper (1973).
หลังสงคราม และช่วงปลายปี 1940s (1946-1949)
1946 หอดูดาวอวกาศ
1946 ตัวป้องกันระเบิด (แบบวงแหวน)
1946 ทัปเปอร์แวร์
1946 Spoonplug
1946 ฟันเลื่อยแบบ chipper
1946 เทป เส้นใย
1946 บัตรเครดิต
1946 ผ้าอ้อมกันน้ำ
1947 ทรานซิสเตอร์
1947 เครื่องกระตุ้นหัวใจ
1947 เครื่องบินเหนือเสียง
1947 สีอะคริลิค
1947 คลัทช์อนุภาคแม่เหล็ก
1948 วินเซิร์ฟ
1948 สเปรย์ผม
1948 ขยะแมว
1948 แท่งเฮลลีแกน
1948 เครื่องเป่ามือ
1948 ปีก Rogallo
1948 เคเบิลทีวี
1948 แผ่นจานบิน
1948 วิดีโอเกม
1949 การหาช่วงเวลาด้วยวิธีเรดิโอคาร์บอน
1949 ถุงเมาเครื่องบิน
1949 เครื่องปรับผิวหน้าน้ำแข็ง
1949 นาฬิกาอะตอม
1949 หุ่นทดสอบการชน
1949 คอมไพเลอร์
1949 สีสเปรย์
1950s
1950 เครื่องทำหิมะเทียม
1950 เครื่องเป่าใบไม้
1950 รหัสแฮมมิง
1950 ตัวบอกบทระยะไกล
1950 สายยาง Sengstaken - Blakemore
1951 stellarator
1951 คูลเลอร์
1951 Wetsuit
1951 น้ำยาลบคำผิด
1951 เวลล์เคาน์เตอร์
1952 ถุงลมนิรภัย
1952 คลิป ขนมปัง
1952 บาร์โค้ด
1952 หัวใจเทียม
1953 โวลต์มิเตอร์ (ดิจิตอล)
1953 ปากกามาร์กเกอร์
1953 เครื่องวัดของแอพการ์
1953 Gilhoolie
1953 เหล็กล็อกล้อ
1953 ลูก Wiffle
1953 Maser
1953 กระดาษสำเนาไม่มีคาร์บอน
1953 ตัวขยายสัญญาณแบบข้ามสนาม
1954 อาหารเย็นทีวี
1954 ลำโพงแบบ acoustic suspension
1954 โมเดลจรวด
1954 ประตู (เลื่อนอัตโนมัติ)
1954 คีมของ mögen
1954 เพชรสังเคราะห์
1955 เครื่องยกผู้ป่วย
1955 แคปซูลของ Crosby-Kugler
1955 เรือดำน้ำนิวเคลียร์
1955 ฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์
1955 ไดรฟ์ฮาร์มอนิก
1955 magnetometer แบบสั่นตัวอย่าง
1956 ลูกกลิ้งผ้าสำลี
1956 การแข่งรถโกคาร์ต
1956 หุ่นยนต์อุตสาหกรรม
1956 ระบบปฏิบัติการ(การประมวลผลเป็นชุด)
1956 Fortran
1956 วีดิทัศน์
1956 แหวนเก็บอนุภาค
1957 เลเซอร์
'''1957 กล้องจุลทรรศน์แบบ Confocal
1957 ซองน้ำตาล
1957 บรรจุภัณฑ์ฟองอากาศ
1957 Borazon
1957 กล้องรังสีแกมมา
1957 Cryotron
1958 การเฝ้าดูทารกในครรภ์แบบ Doppler
1958 เข็มขัดรัดสายไฟ
1958 โปรแกรมภาษาลิสป์
1958 คาร์บอนไฟเบอร์
1958 วงจรรวม
1959 Fusor
1959 Spandex
1960s
1960 ที่นั่งความปลอดภัยของเด็ก
1960 บัตรแถบแม่เหล็ก
1960 การนำวิถีทั่วโลกด้วยระบบดาวเทียม
1960 ยาเม็ดคุมกำเนิดโดยการกินแบบรวม
1960 Obsidian hydration dating
1960 เลเซอร์ก๊าซ
1961 สเปรดชีท (อิเล็กทรอนิกส์)
1961 คอมพิวเตอร์สวมใส่ได้
1961 Biofeedback
1962 ดาวเทียมสื่อสาร
1962 ตัวจุดปล่องไฟ
1962 ไดโอดเปล่งแสง
1962 เข็มฉีดยาแบบเจ็ท
1962 เลเซอร์ไดโอด
1962 เครื่องวัดกลูโคส
1963 Kicktail
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (ค.ศ. 1871)
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (Traité de Francfort; Friede von Frankfurt; Treaty of Frankfurt) เป็นสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 กับจักรวรรดิเยอรมัน ลงนามเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 ณ นครแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งเป็นการยุติสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
1960s
1963 ภาษาเบสิก
1963 สายสวนบอลลูน
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012
ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 ผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 200 คน จาก 26 ประเทศ
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
1960s
1963 ดาวเทียม Geosynchronous
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (ค.ศ. 1871)
สาระสำคัญ
ฝรั่งเศสได้รับอาลซัส-ลอแรนคืนหลังทำสนธิสัญญาแวร์ซายใน ค.ศ. 1919
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
1960s
1964 Buffalo Wings
สนธิสัญญาแฟรงก์เฟิร์ต (ค.ศ. 1871)
ยุทธวิธี
กองทัพเยอรมันพูดถึงการควบคุมภูมิภาคอาลซัลจนถึงโวฌ (เทือกเขา) และพื้นที่ระหว่างตียงวีล (ดีเดินโฮเฟิน) ถึงแม็สต้องได้รับความคุ้มครองจากเยอรมนี และที่สำคัญที่สุด กองทัพเยอรมันถือว่าเส้นทางระหว่างตียงวีลกับแม็สเป็นพื้นที่ควบคุมที่สำคัญที่สุดถ้าเกิดมีสงครามในอนาคตต่อฝรั่งเศส
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
1960s
1964 จอพลาสม่า
1964 เครื่องสังเคราะห์ของมุกจ์
1964 กลีบถาวร
1964 เลเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์
1964 จอภาพผลึกเหลว (โหมดกระจายแบบไดนามิก)
1964 SQUID
1964 เลเซอร์อาร์กอน
1965 สโนว์บอร์ด
1965 เคฟลาร์
1965 Hypertext
1965 โทรศัพท์ไร้สาย
1965 ปากกาอวกาศ
1965 มินิคอมพิวเตอร์
1965 Compact Disc
1965 เลเซอร์เคมี
1966 หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต
1967 กระเป๋าเป้สะพายหลัง (กรอบภายใน)
1967 เครื่องคิดเลข (มือถือ)
1968 แร็กเก็ตบอล
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ
ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
1960s
1968 ความเป็นจริงเสมือน
1968 Zipper (เครื่องเล่น)
1969 Lunar Module
1969 เครื่องพิมพ์เลเซอร์
1969 แก้วที่ออกฤทธิ์ทางชีวภาพ
1969 เครื่องบินลำตัวกว้าง
1969 Taser
1969 อุปกรณ์ถ่ายเทประจุ
1969 Chapman Stick
1969 ภาษามาร์กอัป
1970s
1970 เชือกล่ามกระดานโต้คลื่น
1971 Uno (เกมไพ่)
1971 คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
1971 เราเตอร์ fuzzball
1971 ปีกวิกฤตยิ่งยวด
1971 ไมโครโปรเซสเซอร์
1971 ฟลอปปีดิสก์
1971 เครื่องตัดแต่งใบไม้ด้วยเชือก
1971 Memristor
1972 ภาษาซี
1972 คอนโซลวิดีโอเกม
1972 PET สแกนเนอร์
1972 การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก
1973 เรือส่วนบุคคล
1973 กระดาษอิเล็กทรอนิกส์
1973 Recombinant DNA
1973 เครื่องฟอกไอเสียเชิงเร่งปฏิกิริยา(สามทาง)
1973 จดหมายเสียง
1974 วิธีการของ Heimlich
1974 Post-it Note
1974 กล้องจุลทรรศน์สแกนด้วยเสียง
1974 เลเซอร์แบบควอนตัมเวลล์
1974 รหัสสินค้าสากล
1975 อีเธอร์เน็ต
1975 ห่วงบาสงอได้
1976 กอร์เท็กซ์
1977 เครื่องบินขับเคลื่อนด้วยมนุษย์
1977 เลเซอร์แบบไอโอดีนออกซิเจนเคมี
1978 ถุงข้าวโพดคั่ว
1978 ระบบกระดานข่าว
1979 Winglets
1979 ขนแกะขั้วโลก
1980 และ ต้นปี 1990 (1980-1991)
1981 Control-Alt-Delete
1981 กระสวยอวกาศ
1981 เพนท์บอล
1981 ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้
1983 ลายเซ็นตาบอด
1983 จานเสียงเลเซอร์
1984 ปุ่มเลื่อนเมาส์
1984 ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลิเมอร์
1986 กล้องจุลทรรศน์แรงอะตอม
1986 การพิมพ์ 3 มิติ
1987 อุปกรณ์ Micromirror ดิจิตอล
1987 Perl
1988 กระเป๋า (เอียงและกลิ้ง)
1988 การสร้างแบบจำลองโดยการตัดทิ้งส่วนหลอมเหลว
1988 Tcl
1988 การศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์ของการปล่อยอิเล็กตรอนในขีปนาวุธ
1988 กับดักไอออนลำแสงอิเล็กตรอน
1988 แผ่นแปะนิโคติน
1988 ไฟร์วอลล์
1989 รูปแบบไฟล์ ZIP
1989 กรรมวิธีการขึ้นรูปโลหะทางวิศวกรรมด้วยเลเซอร์แบบเลือก
1989 ล็อก แม่เหล็กไฟฟ้า
1990 โคมไฟกำมะถัน
1991 หุ่นยนต์มด
สมชาย เข็มกลัด
สมชาย เข็มกลัด (เกิด 26 มกราคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เต๋า เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย
ประวัติ
สมชาย เข็มกลัด เป็นชาวไทยเชื้อสายไทย เกิดที่กรุงเทพมหานคร โดยมีผู้เป็นย่าเลี้ยงดูมาตลอด เริ่มเข้าศึกษาชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนท่าเรือวิทยา และได้ศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา พ.ศ. 2544
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักนำของ พชร์ อานนท์ ซึ่งขณะนั้นเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสารเธอกับฉันให้ไปถ่ายแบบเป็นนายแบบบนปกนิตยสารเธอกับฉันระหว่างยืนรอเพื่อนอยู่หน้าห้างสรรพสินค้าโตคิว จากนั้นก็ก้าวสู่วงการจอแก้วในละครโทรทัศน์เรื่อง "นางฟ้าสีรุ้ง" ทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2533 ในฐานะตัวประกอบแทนที่เพื่อนรักอย่าง มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ ที่ตัดผมเนื่องจากต้องเรียน ร.ด. และเข้าสู่บทบาทในจอเงินในเรื่อง "สะแด่วแห้ว" จากนั้นได้เข้าเซ็นสัญญาเป็นนักร้องในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น 1992 มีอัลบั้มเป็นของตัวเองชื่อ "เต๋า หัวโจก" ในปี พ.ศ. 2536 ซึ่งเป็นผลงานสร้างชื่อให้เต๋ากลายเป็นขวัญใจวัยรุ่นขณะนั้นด้วยแฟชั่นผ้าโพกหัวและเสื้อลายสก๊อต โดยเต๋าเริ่มโพกหัวในคอนเสริ์ต "สลัดอากาศออกมาเต้น" ของไฮแจ็ค (วงดนตรีไทย) หลังจบคอนเสริ์ต เต๋าได้ใส่โพกหัวเป็นเอกลักษณ์ติดตัว และปรากฏอยู่ในเอ็มวีเพลง "บอดี้การ์ด" คู่กับ สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ซึ่งทำให้ทั้งคู่ต่อมาเหมือนเป็นดาราคู่ขวัญกัน  ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 "สมชายจดปลายเท้า" และอัลบั้มพิเศษ "สมชายโอที" ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้มชุดที่ 3 "สมชาย 100 แรงม้า" ในปี พ.ศ. 2541
นอกจากนี้ยังมีผลงานทางการแสดงทั้งละครและภาพยนตร์อีกมากมาย อาทิเช่น ละครเรื่อง "เวลาในขวดแก้ว", "น้ำใสใจจริง" และโด่งดังเป็นพลุแตกในบทบาทของ " เฮียเมฆ" ในเรื่อง "ข้าวเปลือก" ตามมาด้วยบทของ " เผดิมพงศ์" แห่ง "เกาะสวาท หาดสวรรค์" คู่พระคู่นางและคู่กัดของ "ยายตุ่มแตก" หรือ "นภาพร" ที่สวมบทโดย สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา
ในส่วนของภาพยนตร์ เรื่องที่สร้างชื่อเสียงให้อย่างมากคือ "โลกทั้งใบให้นายคนเดียว" ในปี พ.ศ. 2538 ที่เล่นคู่กับนางเอกคู่ขวัญ นุ๊ก สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา ตามมาด้วย "ล่องจุ๊น ขอหมอนใบนั้นที่เธอฝันยามหนุน", "แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว", "มือปืน โลก/พระ/จัน", "สายล่อฟ้า" และที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2550 คือเรื่อง "โอปปาติกะ" พ.ศ. 2553 "นาคปรก"
รับเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณา ให้กับสินค้ารถจักรยานยนต์ฮอนด้า สำหรับกลุ่มวัยรุ่นชายตั้งแต่เริ่มเข้าวงการใหม่ ๆ ในรุ่น ฮอนด้า โนวา จนถึงปัจจุบันเป็นเวลาเกือบ 20 ปีแล้ว ก็ยังเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับรุ่น ฮอนด้า โซนิก ซึ่งเน้นจับกลุ่มลูกค้าที่เป็นวัยรุ่นชายเช่นกัน
รวมถึงเคยเป็นพิธีกรรายการ 4+1 ถึงจะเท่ห์ ร่วมกับ สายฟ้า เศรษฐบุตร, ปราโมทย์ แสงศร และจักรกฤษณ์ อำมะรัตน์
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นนักฟุตบอล เคยติดทีมชาติไทยชุดเยาวชนมาแล้ว
ชีวิตส่วนตัว
ในอดีต เคยใช้ชีวิตคู่กับ นัท มีเรีย แต่ก็ไปกันไม่ได้ ต้องจดทะเบียนหย่า​ และ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ได้จดทะเบียนสมรสที่สำนักงานเขตบางรัก กับอัฐมาศ อัศววิมล รองผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดนิตยสารดิฉันและคอสโมโพลิแทน ปัจจุบันมีบุตรสาว 1 คน และบุตรชาย 1 คน ชื่อน้องสมใจ และน้องสุขใจ
ผลงานพิธีกร
โทรทัศน์
โปโลน้ำ
โปโลน้ำ (Water polo) เป็นกีฬาทางน้ำประเภททีม ทีมหนึ่งประกอบด้วยผู้เล่น 6 คน และผู้รักษาประตูอีก 1 คน ผู้แข่งขันต้องพยายามทำคะแนนจากฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุด การเล่นจะมีองค์ประกอบทั้งการว่ายน้ำ ผู้เล่นจะโยนลูกบอลเข้าไปทำประตูในฝ่ายตรงกันข้าม กีฬาโปโลน้ำจะมีความคล้ายคลึงกับกีฬาแฮนด์บอลเป็นอย่างมาก
พระอุบาลี
พระอุบาลีเถระเดิมเป็นนายช่างภูษามาลาหลวงประจำราชสำนัก ออกบวชพร้อมกับเจ้าราชกุมารอีก 6 พระองค์ ณ อนุปิยนิคม เมื่อท่านบรรลุเป็นพระอรหันต์แล้ว เป็นผู้ทรงจำพระวินัยอย่างแม่นยำ ทำให้เมื่อหลังพุทธปรินิพพาน ท่านจึงได้รับตำแหน่งให้เป็นผู้วิสัชชนาพระวินัยปิฎกในคราวปฐมสังคายนาเพื่อรวบรวมพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า และด้วยการที่ท่านเป็นผู้ทรงจำวินัยอย่างแม่นยำจึงได้รับยกย่องจากพระพุทธองค์ให้เป็นเอตทัคคะผู้เลิศในทางผู้ทรงพระวินัย
บั้นปลายชีวิต......................................................................
ในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไม่ระบุว่าท่านดับขันธ์ ปรินิพพานที่ใด แต่ท่านคงดำรงขันธ์อยู่พอสมควรแก่กาลจึงปรินิพพาน
เรือหลวงนเรศวร
เรือหลวงนเรศวร (FFG-421) (HTMS Naresuan) เป็นเรือฟริเกตสังกัดกองเรือฟริเกตที่ 2 กองเรือยุทธการ กองทัพเรือไทย ดัดแปลงมาจากเรือฟริเกตแบบ 053 ของจีน โดยความร่วมมือกันออกแบบระหว่างกองทัพเรือไทยกับจีน ต่อที่อู่ต่อเรือไชน่าสเตตท์ เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ปล่อยเรือลงน้ำเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2536 และเข้าประจำการในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เรือหลวงนเรศวร มีเรือในชั้นเดียวกันอีกหนึ่งลำคือ เรือหลวงตากสิน
การปรับปรุง
ในปี ค.ศ. 2011 กองทัพเรือได้เลือกระบบ 9LV ของบริษัทซ๊าบ ประเทศสวีเดน ในการปรับปรุงระบบอำนวยการรบ ระบบตรวจการณ์ ระบบควบคุมการยิง และระบบเชื่อมโยงข้อมูลทางยุทธวิธีของ เรือหลวงนเรศวร และ เรือหลวงตากสิน
โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์
พลเอกอาวุโส โยฮันเนิส อัลเบร็ชท์ บลัสโควิทซ์ (Johannes Albrecht Blaskowitz) เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเป็นนายพลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบ
เขาได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่ในการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939–1940 เขาได้เขียนบันทึกหลายข้อความต่อไปยังกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมันให้ประท้วงความโหดร้ายของเอ็สเอ็ส เขาถูกปลดออกแต่ถูกเรียกกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง ไม่มีการตั้งคำถามใด ๆ ต่อนโยบายของนาซี ข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามในการพิจารณาคดีที่เนือร์นแบร์ค เขาได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948
ผีเสื้อ (ไม้ยืนต้น)
ผีเสื้อ ( ภาษาจีนเรียกว่า ) เป็นไม้ขนาดเล็ก สูง 12 เมตร ฐานใบรูปหัวใจไม่สมมาตร ผิวใบเกลี้ยงเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นดอกช่อ ผลรูปมนรี สุกเป็นสีม่วง พบกระจายตั้งแต่รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย บังกลาเทศ พม่า จีน ลาว เวียดนาม อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์
การใช้ประโยชน์
เป็นพืชที่ใช้เป็นสมุนไพรในประเทศจีน ใช้รักษาแผลงูกัด ขับลมในท้อง เพิ่มการไหลเวียนเลือด ใช้รักษาอาการหมดสติ รูมาตอยและอาการบวม ใบใช้เป็นอาหารสัตว์ ไม้เป็นไม้เนื้ออ่อน ทำเฟอร์นิเจอร์ได้แต่ไม่คงทน
สงครามเจ็ดปี
สงครามเจ็ดปี (Seven Years' War; ค.ศ. 1756 – 1763) เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1756 จนถึง 1763 โดยเกี่ยวข้องกับทุกประเทศมหาอำนาจในยุโรป มีการสู้รบเกิดขึ้นในห้าทวีป สงครามเจ็ดปีเป็นสงครามระหว่างสองข้างด้วยกัน ข้างหนึ่งนำโดยบริเตนใหญ่พร้อมด้วยปรัสเซียและนครรัฐเล็กน้อยในเยอรมัน กับอีกข้างหนึ่งที่นำด้วยฝรั่งเศสพร้อมด้วยประเทศออสเตรีย, ประเทศรัสเซีย, ประเทศสวีเดน และประเทศซัคเซิน โดยประเทศรัสเซียเปลี่ยนข้างอยู่ระยะหนึ่งในช่วงปลายของสงคราม
ต่อมาโปรตุเกส (ข้างบริเตนใหญ่) และสเปน (ข้างฝรั่งเศส) ถูกดึงเข้าร่วมในสงคราม นอกจากนี้ เนเธอร์แลนด์ที่วางตัวเป็นกลางก็เข้าร่วมสงครามเมื่อนิคมของตนเองในอนุทวีปอินเดียถูกโจมตี เพราะความกว้างขวางของสงครามที่กระจายไปทั่วโลกนี้เองทำให้สงครามเจ็ดปีได้รับการบรรยายว่าเป็น สงครามโลกครั้งที่ศูนย์ (World War Zero) ที่มีผลให้ผู้เสียชีวิต 9 แสนถึง 1.4 ล้านคน ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อดุลอำนาจทางการเมืองอย่างมหาศาล
แม้ว่าทวีปยุโรปจะเป็นสนามรบหลักของสงครามในภาพรวม แต่ผลของสงครามก็มิได้ทำให้สถานการณ์ในยุโรปเปลี่ยนไปมากจากก่อนสงครามเท่าใดนัก กลับกลายเป็นว่า สงครามครั้งนี้สร้างผลกระทบในทวีปเอเชียและอเมริกามากกว่าและยาวนานกว่าในทวีปยุโรป สงครามครั้งนี้ยุติความเป็นมหาอำนาจอาณานิคมของชาติฝรั่งเศสในทวีปอเมริกา ประเทศฝรั่งเศสเสียดินแดนเกือบทั้งหมดในทวีปอเมริกาเหนือและหมู่เกาะเวสต์อินดีสบางส่วน ประเทศปรัสเซียยังคงเป็นมหาอำนาจและยังคงครอบครองบริเวณไซลีเซียที่เดิมเป็นของประเทศออสเตรีย ประเทศบริเตนใหญ่กลายเป็นมหาอำนาจในการเป็นเจ้าของอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ และเป็นผู้มีอำนาจมากกว่าผู้ใดในการครอบครองอาณานิคม
เบื้องหลัง
สงครามเจ็ดปีมักจะถือกันว่าเป็นสงครามที่ต่อเนื่องมาจากสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรียที่เกิดขึ้นระหว่างปี 1740 – 1748 เมื่อพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียได้ดินแดนไซลีเซียมาจากออสเตรีย พระนางเจ้ามาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย ทรงจำต้องลงพระนามในสนธิสัญญาเอซ์-ลา-ชาเปลเพื่อเป็นการยุติสงคราม และซื้อเวลาในการสร้างเสริมกองทัพออสเตรีย และเสาะหาพันธมิตรทางการทหารใหม่ซึ่งทรงได้รับความสำเร็จอย่างคาดไม่ถึง แผนที่ทางการเมืองยุโรปถูกร่างใหม่ใน 2-3 ปีหลังออสเตรียยุติการเป็นพันธมิตรกับบริเตนใหญ่ หลังจากที่เป็นมิตรสหายกันมากว่า 25 ปี
มิตรสหายหลักของปรัสเซียก็มีเพียงบริเตนใหญ่ซึ่งครองบัลลังก์ประเทศฮันโนเฟอร์ ขณะเดียวกัน บริเตนใหญ่ก็เกรงว่าฝรั่งเศสจะรุกรานฮันโนเฟอร์ เมื่อดูตามสถานการณ์แล้ว การจับคู่ผูกมิตรดังกล่าวก็เป็นคู่ที่เหมาะสมกันอย่างที่สุด บริเตนใหญ่มีราชนาวีที่ทรงแสนยานุภาพที่สุด ขณะที่ปรัสเซียมีกองทัพบกที่ทรงแสนยานุภาพที่สุด การที่ได้ปรัสเซียมาเป็นมิตรสหายทำให้บริเตนใหญ่อุ่นใจมากขึ้นและสามารถจดจ่ออยู่กับการแผ่ขยายอาณานิคมต่างทวีปได้อย่างเต็มที่
หลังจากที่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คของออสเตรียพ่ายแพ้ในสงครามครั้งก่อนหน้า ก็ได้มีการปฏิรูปกองทัพขึ้นใหม่ตามแบบอย่างกองทัพปรัสเซีย พระนางเจ้ามาเรีย เทเรซา ผู้มีพระปรีชาสามารถทางด้านการทหารไม่น้อยกว่าผู้ใดทรงมีบทบาทสำคัญในการสร้างความกดดันที่เป็นผลให้เกิดการปฏิรูปกองทัพครั้งนี้ จากความพ่ายแพ้หลายครั้งในสงครามก่อนหน้าประกอบกับไม่พอใจที่ก่อนหน้า บริเตนใหญ่มักช่วยเหลือออสเตรียอย่างไม่เต็มที่และไม่เต็มใจ ออสเตรียจึงตั้งความหวังใหม่ว่าฝรั่งเศสจะมาเป็นมิตรผู้สามารถช่วยกอบกู้ไซลีเซียคืนจากปรัสเซีย และยุติการขยายอำนาจของปรัสเซีย
เหตุการณ์
สงครามเจ็ดปีปะทุขึ้นในปี 1754–1756 เมื่อบริเตนใหญ่เข้าโจมตีที่มั่นของฝรั่งเศสในทวีปอเมริกาเหนือและยึดเอาเรือพาณิชย์ของฝรั่งเศสกว่าร้อยลำ ในขณะนั้น มหาอำนาจอย่างปรัสเซียก็กำลังต่อสู้อยู่กับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งออสเตรียเพื่อแย่งชิงดินแดนทั้งในและนอกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จนกระทั่งในปี 1756 ชาติต่างๆก็เกิดการย้ายฝ่ายครั้งใหญ่เรียกว่า "การปฏิวัติทูต" ซึ่งทำให้ดุลอำนาจในยุโรปเปลี่ยนไปอย่างมาก
เมื่อปรัสเซียรู้ดีว่าไม่มีทางหลีกเลี่ยงสงครามได้ จึงรีบบุกครองซัคเซินอย่างรวดเร็วและสร้างความอลหม่านไปทั่วยุโรป เนื่องจากออสเตรียซึ่งเคยเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสในการทวงคืนไซลีเซียนั้นเป็นฝ่ายแพ้ในสงครามครั้งก่อน และปรัสเซียก็หันไปจับมือกับบริเตนใหญ่ และในการประชุมสภาจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ครั้งต่อมา แคว้นส่วนใหญ่ในจักรวรรดิฯได้เลือกยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับออสเตรีย และบางแคว้นเลือกอยู่กับฝ่ายพันธมิตรบริเตนใหญ่-ปรัสเซีย (โดยเฉพาะฮันโนเฟอร์) สวีเดนซึ่งเกรงว่าภัยจากการขยายดินแดนของปรัสเซียจะมาถึงตน จึงประกาศเข้าร่วมกับฝรั่งเศสในปี 1757 ทั้งนี้ก็เพื่อปกป้องประเทศราชต่างๆในบอลติกของสวีเดน สเปนซึ่งปกครองด้วยราชวงศ์เดียวกับฝรั่งเศสก็เข้าร่วมสงครามด้วยในนามของฝรั่งเศส โดยเข้ารุกรานโปรตุเกสในปี 1762 แต่ไม่สำเร็จ ส่วนจักรวรรดิรัสเซียเป็นพันธมิตรกับออสเตรียอยู่ตั้งแต่ต้น ก็เกิดอาการกลัวว่าปรัสเซียจะเข้ารุกรานเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ดังนั้นในปี 1762 รัสเซียจึงล้มเลิกความคิดที่จะเอาชนะปรัสเซียและทำสนธิสัญญาสันติภาพกับปรัสเซียแทน ในขณะที่ชาติขนาดกลางและขนาดเล็กจำนวนมากในยุโรป เช่น เดนมาร์ก, ก็มีท่าทีไม่เหมือนกับสงครามครั้งก่อนๆ แม้ว่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียกับสงครามครั้งนี้แต่ก็พยายามหลีกเลี่ยงและอยู่ห่างๆจากความขัดแย้งที่นับวันจะทวีความรุนแรงขึ้น
สงครามยุติด้วยสนธิสัญญาปารีสระหว่างสเปน-ฝรั่งเศส-บริเตนใหญ่ กับสนธิสัญญาฮูแบร์ทุสบวร์คระหว่างซัคเซิน-ออสเตรีย-ปรัสเซีย ในปี 1763
ที่มาของชื่อสงคราม
วินสตัน เชอร์ชิล บรรยายสงครามนี้ว่าเป็น “สงครามโลก” เพราะเป็นความขัดแย้งที่นำมาซึ่งสงครามไปทั่วทุกหนทุกแห่งในโลกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ แม้ว่าผู้ที่มีความขัดแย้งกันส่วนใหญ่มาจากยุโรปและจากอาณานิคมโพ้นทะเลที่เป็นของประเทศเหล่านั้น ส่วนหนึ่งของความขัดแย้งเป็นความขัดแย้งระหว่างบริเตนใหญ่และฝรั่งเศสในการขยายจักรวรรดิ สงครามเป็นเหตุการณ์สำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ของสงครามร้อยปีครั้งที่ 2
รางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์
รางวัลของสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ (Screen Actors Guild Awards) หรือ แซกอวอร์ดส (SAG Awards) เป็นรางวัลภาพยนตร์ประจำปีที่จัดโดย สมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา เพื่อมอบรางวัลให้กับนักแสดงผู้มีผลงานโดดเด่น
แซกอวอร์ดส เป็นงานแจกรางวัลใหญ่ของฮอลลีวูดมาตั้งแต่ปี 1995 โดยผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมาจากการสุ่มสมาชิกจำนวน 4200 คนของสมาคมเป็นผู้ให้คะแนน จากสมาชิกทั้งหมด 120,000 คน (ข้อมูลปี 2007) รางวัล งานแจกรางวัลออกอากาศหลายปีทางช่องทีเอ็นที แต่ปัจจุบันออกอากาศทางช่อง ทีบีเอส
พิธีการมอบรางวัล ถ่ายทอดสดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 จากสเตจ 12 สตูดิโอของยูนิเวอร์ซัล ส่วนครั้งที่สองถ่ายทอดสดจาก ซานตาโมนิกาซิวิกออดิทอเรียม ส่วนครั้งหลัง ๆ จัดที่ไชร์นเอกซ์โปซิชันเซนเตอร์ รูปปั้นรางวัลจะเรียกว่า "ดิแอ็กเทอร์" (The Actor) ส่วนนักแสดงที่ได้รางวัลครั้งแรกคือ บ็อบ โฮป
วิศุทธิ์ พรนิมิตร
วิศุทธิ์ พรนิมิตร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2519 เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย ที่มีผลงานที่โดดเด่น โดยเริ่มเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่เขียนผลงานเรื่อง ฮีชีอิท (hesheit) ซึ่งเป็นผลงานที่ไม่เน้นลายเส้น แต่เน้นความคิดและองค์ประกอบต่างๆ ของเรื่องราว
ประวัติ
วิศุทธิ์ พรนิมิตร จบการศึกษา จาก คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หลังจากที่เขียนในไทยได้ระยะหนึ่ง เขาได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพื่อแสวงหาแรงบันดาลใจใหม่ ๆ เขาได้ออกเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2546 เพื่อศีกษาภาษาญี่ปุ่น พร้อมทั้งเผยแพร่ผลงานของตัวเอง ภายในเวลาไม่ถึงปีก็เป็นที่สนใจของคนญี่ปุ่น ทำให้เขามีผลงานที่ญี่ปุ่นออกมามากมาย จึงได้เกิดการ์ตูนที่เขาเขียนแต่เป็นภาษาญี่ปุ่นขึ้น รวมทั้งฮีชีอิทซึ่งเป็นผลงานที่สร้างชื่อของเขาก็ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ด้วยผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้ถูกจัดอันดับหนึ่งใน 250 คนที่น่าจับตามองของโลก จากนิตยสาร Elle ของญี่ปุ่น วิศุทธิ์ยังถือได้ว่าเป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทยคนแรกที่มีผลงานตีพิมพ์ในญี่ปุ่นอีกด้วย
ผลงาน
นอกจากงานการ์ตูนและงานเขียนหนังสือแล้ว วิศุทธิ์ยังได้งานอื่น ๆ ในญี่ปุ่นอีก เช่น ทำแอนิเมชันให้หนังโฆษณาโทรศัพท์มือถือ วาดภาพปกซีดีเพลงและปกหนังสือของนักเขียนชื่อดัง แต่งร้านอาหาร แสดงเปียโนประกอบแอนิเมชัน วาดการ์ตูนเรื่องยาวของตัวเองลงทุกเดือนในนิตยสาร IKKI ของญี่ปุ่น ฯลฯ
กุยช่าย
กุ๋ยช่าย (韭菜; Rottl. ex Spreng) อยู่ในวงศ์ Amaryllidaceae วงศ์ย่อย Allioideae เป็นไม้ล้มลุก มีหัวใต้ดินเล็กและแตกกอ ใบแบน เรียงสลับ รูปขอบขนาน  โคนเป็นกาบบางซ้อนสลับกัน ช่อดอกแบบซี่ร่ม ก้านช่อดอกกลมโดยปรกติจะยาวกว่าใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอม ออกในระดับเดียวกันที่ปลายก้านช่อดอก ก้านดอกยาวเท่ากัน มีใบประดับหุ้มช่อดอก เมื่อดอกเจริญขึ้นจะแตกออกเป็นริ้วสีขาว กลีบดอก 6 กลีบ สีขาว โคนติดกัน ปลายแยก กลางกลีบดอกด้านนอกมีสันหรือเส้นสีเขียวอ่อนจากโคนกลีบไปหาปลาย  เกสรเพศผู้ 6 อัน อยู่ตรงข้ามกับกลีบดอก เกสรเพศเมีย 1 อัน รังไข่อยู่เหนือวงกลีบ ผลกลม ภายในมี 3 ช่อง มีผนังกั้นตื้น ๆ เมื่อแก่แตกตามตะเข็บ มีเมล็ดช่องละ 1–2 เมล็ด เมล็ดสีน้ำตาลแบน ขรุขระ
กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันออกแถบภูเขาหิมาลัย อินเดีย จีน และญี่ปุ่น ในไต้หวันมีปลูก 2 พันธุ์ คือ พันธุ์สีเขียวที่ปลูกทั่วไป และพันธุ์ใบใหญ่สีขาวซึ่งเกิดจากการบังร่ม
การใช้ประโยชน์
กุ๋ยช่ายขาว เป็นพืชชนิดเดียวกับกุยช่ายเขียว แต่ตอนปลูกจะนำฝาหรือเข่งมาครอบไว้ไม่ให้ถูกแสงแดด มีราคาแพงกว่ากุยช่ายเขียว นิยมนำไปผัดเต้าหู้ ผัดหมูกรอบ ผัดมี่สั้ว ผัดหมี่ฮ่องกง
กุยช่ายเขียวใช้รับประทานเป็นอาหารได้ ดอก ผัดกับตับหมู ใบรับประทานสดกับลาบหรือผัดไทยก็ได้ และนอกจากนั้นยังใช้ใบทำเป็นไส้ของขนมกุยช่ายอีกด้วย และมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ใบ มีฟอสฟอรัสสูง เป็นยาแก้หวัด บำรุงกระดูก แก้ลมพิษ ทาท้องเด็กแก้ท้องอืด บำรุงไต บำรุงกำหนัด จะกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ ตำผสมเหล้าเล็กน้อยรับประทานจะช่วยกระจายเลือดไม่ให้คั่ง แก้ช้ำในได้
เครื่องมือ
เครื่องมือ คือสิ่งของสำหรับการใช้ในการงาน แม้ว่าสัตว์จะใช้เครื่องมืออย่างง่ายได้ แต่มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่สามารถใช้อุปกรณ์ประดิษฐ์เป็นอุปกรณ์ได้ โดยมนุษย์ได้ใช้เครื่องมือทำจากหินมานานหลายพันปีแล้ว แต่ละเครื่องมือก็ใช้ในวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน
นักมานุษยวิทยาเชื่อว่า การใช้เครื่องมือถือเป็นบันไดขั้นแรกของวิวัฒนาการของมนุษย์ เพราะทั้งมนุษย์และชิมแปนซีป่าต่างก็ใช้เครื่องมือ จึงอนุมานได้ว่า การใช้เครื่องมือในยุคแรก ๆ เกิดขึ้นก่อนที่ทั้งสองสปีชีส์จะแยกออกจากกัน เครื่องมือยุคแรกอาจจะทำสิ่งที่เน่าเปื่อยได้อย่างเช่น กิ่งไม้ หรือ ประกอบด้วยหินที่ยังที่ยังไม่ได้ดัดแปลง ที่ยังไม่แตกต่างจากหินอื่น ๆ ที่จะเป็นเครื่องมือได้
คาลาฟีนา
คาลาฟีนา (カラフィナ) เป็นเกิร์ลกรุปชาวญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยยุกิ คะจิอุระ เมื่อปี ค.ศ. 2007 เพลงส่วนใหญ่ถูกใช้ประกอบอนิเมะเรื่อง คะระ โนะ เคียวไก (空の境界)
คาลาฟีนาปรากฏครั้งแรกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 มีสมาชิกสองคนคือวะกะนะ โอตะกิ และเคโกะ คุโบะตะ ที่เป็นสมาชิกฟิกชันจังก์ชัน (FictionJunction) ของยุกิ คะจิอุระ ต่อมาในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันจึงมีสมาชิกอีกสองคนคือมะยะ โทะโยะชิมะ และฮิกะรุ มะซะอิ เข้ามาสมทบด้วย
ปัจจุบันคาลาฟีนาจะย้ายไปสังกัดค่ายซาครามิวสิก (Sacra Music) ที่เป็นสังกัดลูกของโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ญี่ปุ่นในเดือนเมษายน 2017
ประวัติ
คาลาฟีนาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2550 โดยยุกิ คะจิอุระ เพื่อทำเพลงประกอบจำนวน 7 เพลงให้กับอนิเมะเรื่อง คะระ โนะ เคียวไก ที่ฉายในโรงภาพยนตร์เป็นจำนวน 7 ตอน ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 พวกเธอได้ออกวางจำหน่ายซิงเกิลเปิดตัวชื่อ oblivious ซึ่งประกอบไปด้วยสามเพลงที่ใช้ประกอบในอนิเมะสามตอนแรก (Oblivious, Kimi ga Hikari ni kaete yuku, Kizuato) โดยทุกเพลงในซิงเกิลนี้ วะกะนะ โอตะกิ และเคโกะ คุโบะตะ เป็นผู้ร้อง ซึ่งต่อมาซิงเกิลนี้ได้อยู่ในอันดับที่ 8 ของออริคอนชาร์ต ในความสำเร็จของซิงเกิลเปิดตัวนี้ ทำให้พวกเธอได้ออกวางจำหน่ายซิงเกิลรีมิกซ์ออกมาเป็นมินิอัลบั้มในเดือนเมษายน 2551 ในชื่อว่า Re/oblivious ซึ่งประกอบไปด้วยเพลงทั้งสามในซิงเกิลเปิดตัวในรูปแบบรีมิกซ์
ในเดือนพฤษภาคม 2551 รายชื่อของพวกเธอทั้ง 4 ที่เป็นนักร้องได้ถูกเปิดเผยออกมา ซึ่งวะกะนะและเคโกะนั้นมาจากโปรเจกต์ FictionJunction ส่วนมะยะและฮิกะรุนั้นได้ถูกคัดเลือกมาจากนักร้อง 30,000 คนที่ทาง โซนี่ มิวสิก และยุกิ คะจิอุระเป็นผู้คัดเลือก ในขณะนั้นเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของพวกเธอก็ได้เพิ่มตัวอย่างของเพลงในซิงเกิลใหม่ชื่อ ARIA ซึ่งจะถูกใช้เป็นเพลงประกอบเพลงที่ 4 ของอนิเมะเรื่อง คะระ โนะ เคียวไก เช่นกัน
สันนิบาตฟื้นฟูเวียดนาม
สันนิบาตฟื้นฟูเวียดนาม (Vietnam Restoration League; ภาษาเวียดนาม: Việt Nam Quang Phục Hội) หรือกวางฝุกโห่ย เป็นองค์กรปฏิวัตินิยมสาธารณรัฐและชาตินิยมที่มีกิจกรรมในราว พ.ศ. 2454 ผู้นำคือฟาน โบ่ย เจา และเจ้าชายเกื๊องเด๋ ก่อตั้งเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2454 มีจุดประสงค์เพื่อล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในเวียดนามและจัดตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตย องค์กรนี้ล้มเหลวในการโจมตีและการจัดกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง และสมาชิกขององค์กรถูกจับกุมจำนวนมาก
การจัดตั้งกวางฝุกโห่ย เกิดขึ้นหลังการประชุมในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2454 ในเมืองกวางโจวทางภาคใต้ของจีน การประชุมนี้เป็นการประชมร่วมกันระหว่างสมาชิกที่เหลือของสมาคมปฏิรูปหรือซุยเตินโห่ยที่มาเป็นผู้นำขององค์กรปฏิวัติ จุดประสงค์ขององค์กรนี้คือขับไล่ฝรั่งเศส ฟื้นฟูเวียดนาม และสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตย ในช่วงแรก มีการถกเถียงว่ารูปแบบการปกครองใหม่ควรเป็นแบบสาธารณรัฐหรือราชอาณาจักร แต่เนื่องจากองค์กรนี้ได้รับการสนับสนุนจากชาวจีน ทำให้ฝ่ายนิยมสาธารณรัฐเข้มแข็งกว่า สมาชิกจากเวียดนามภาคกลางและเวียดนามภาคเหนือสนับสนุนสาธารณรัฐ แต่สมาชิกจากภาคใต้ที่มีแนวคิดอนุรักษนิยมกว่าต้องการสถาปนาราชวงศ์ โดยสนับสนุนเจ้าชายเกื๊องเด๋ ที่เป็นเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์เหงียน ในที่สุด องค์กรได้ตกลงให้เจ้าชายเกื๊องเด๋เป็นประธานาธิบดี ฟาน โบย เจาเป็นรองประธานาธิบดี และมีรัฐมนตรี 3 คนจาก 3 ภาคคือ เงวียน เทือง เฮียน เป็นตัวแทนภาคเหนือ เจาเป็นตัวแทนภาคกลาง และเงวียน ทัน เฮียนเป็นตัวแทนภาคใต้ เมื่อได้กำหนดภาระหน้าที่ที่ชัดเจนแล้ว สมาชิกได้แยกย้ายกันกลับไปเวียดนาม บางส่วนคงอยู่ตามแนวชายแดนของมณฑลยูนนานและกวางสี แต่ไม่นานหลังจากเจากลับมาเวียดนาม ผู้สนับสนุนทางการเงินคือลี ตเว ถูกจับขังคุก
กวางฝุกโห่ยเป็นองค์กรแรกที่กำหนดให้มีการใช้ธงในเวียดนาม ธงขององค์กรนี้เป็นธงพื้นเหลือง มีดาวแดง 5 ดวง หมายถึงดินแดนทั้งห้าในอินโดจีนฝรั่งเศส (ตังเกี๋ย อันนัม โคชินจีน ลาวและกัมพูชา) ธงทางทหารเป็นธงพื้นแดงมีดาวสีขาว 5 ดวง โดยสีแดงในธงหมายถึงได้รับความช่วยเหลือจากจีน สีขาวหมายถึงสีของโลหะที่ใช้ทำอาวุธ มีความพยายามสร้างกองทัพโดยส่งนักศึกษาไปฝึกที่จีนแต่ไม่สำเร็จ ในเดือนเมษายน เจาเดินทางไปยังนานกิง เพื่อเข้าพบซุน ยัตเซนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่สาธารณรัฐจีนที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ก็วุ่นวาย จนให้ความช่วยเหลือได้ในระดับหนึ่งคือให้นำนักศึกษาเวียดนามเข้ามาเรียนวิชาทหารในจีน
บทบาทที่สำคัญของกวางฝุกโห่ยในเวียดนามมีไม่มากนัก แต่แนวคิดใหม่นี้ยังคงสืบทอดจนกลายเป็นขบวนการปฏิวัติชาตนิยมรุ่นต่อมา กวางฝุกโห่ยได้ตีพิมพ์พันธบัตรทหารในฮ่องกงและนำมาจำหน่ายในเวียดนามและจีนตามแนวชายแดน และจะใช้คืนให้เมื่อองค์กรขึ้นสู่อำนาจ ในช่วงสองเดือนแรกมีชาวจีนราว 200 คนให้ความสนใจและสนับสนุนองค์กร เจาได้ดำเนินการโดยวางแผนลอบสังหารข้าหลวงแห่งอินโดจีนฝรั่งเศส เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2455 แต่ล้มเหลว จากนั้นได้พยายามลอบสังหาร เงวียน ซุย ฮัน ผู้ว่าราชการจังหวัดไทบิญเมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2456 และไม่สำเร็จอีก
เธอคือพรหมลิขิต (เพลงของสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว)
"เธอคือพรหมลิขิต" เป็นซิงเกิลของวงเก็ทสึโนวา และเพลงประกอบซีรีส์เรื่อง ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560
ในปี พ.ศ. 2559 เพลง "เธอคือพรหมลิขิต" รวมอยู่ในอัลบั้มของ บี้ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
มิวสิควิดีโอ
มิวสิควิดีโอเพลง "เธอคือพรหมลิขิต" มีนักแสดงจาก You Are My Destiny เธอคือพรหมลิขิต มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวที่วัยรุ่นทุกๆ คนเคยผ่านในจุดๆ เช่น นที่ทำอะไรก็ผิดหมด ทำอะไรก็โดนด่า หนึ่งของชีวิตที่ต้องการแหกกฎ อยากแตกต่าง หาใครเข้าใจ แต่โดยลึกๆ แล้ว ในความแตกต่างที่เราต้องการนั้น จริงๆ เราเพียงต้องการใครสักคนที่เหมือนกัน
การตอบรับ
เพลง "เธอคือพรหมลิขิต" ได้อันดับ 3 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2018
เอเอฟซีฟุตซอลคลับแชมเปียนชิพ 2018 หรือ การแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2018 เป็นการแข่งขันสโมสรฟุตซอลอาชีพของทวีปเอเชีย ครั้งที่ 9 ภายใต้การรับรองจากสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1–12 สิงหาคม 2561 ที่ยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
ชลบุรี บลูเวฟ คือทีมแชมป์เก่า
สนามแข่งขัน
แมตช์แต่ละนัดจะจัดขึ้นที่ กอร์ อูนี และ กอร์ อามองก์ โรโก.
ผู้เล่น
แต่ละทีมจะมีการลงทะเบียนผู้เล่นจำนวน 14 คน โดยมีผู้รักษาประตูอย่างน้อยสองคน (ข้อบังคับบทความที่ 30.1 และ 30.2).
รอบแบ่งกลุ่ม
สองทีมที่ดีที่สุดของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ.
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น WIB (UTC+7).
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016
กีฬาเคอร์ลิงในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2016 เป็นการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงที่จัดขึ้นในเมืองลิลเลฮัมเมร์ ประเทศนอร์เวย์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 14-21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2016 โดยได้จัดขึ้นที่ Kristins Hall
ซึ่งการแข่งขันกีฬาเคอร์ลิงครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 0 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ รายการผสม 2 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 64 คน จาก 16 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ
อากาศยาน
กิจกรรมของมนุษย์ที่เกี่ยวข้องกับอากาศยานเรียกว่า การบิน (aviation) อากาศยานที่มีลูกเรือจะถูกบินโดยนักบินที่อยู่บนเครื่อง แต่ยานพาหนะทางอากาศไร้คนขับอาจถูกควบคุมโดยระยะไกลหรือควบคุมตัวเองโดยเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อยู่บนเครื่อง อากาศยานถูกแยกประเภทโดยเกณฑ์ที่แตกต่างกัน เช่นรูปแบบของการยกตัว การขับเคลื่อน การใช้งานและอื่นๆ
อากาศยานที่มีคนขับนั้นขับด้วยบุคคลที่เรียกว่า นักบิน จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 ก็มีอากาศยานแบบที่ไม่มีคนขับเกิดขึ้น มีชื่อเรียกว่า "drone" ในช่วงทศวรรษที่ 1960 นั้น กองทัพสหรัฐได้นำคำว่า อากาศยานที่ควบคุมจากระยะไกล (remotely piloted vehicle (RPV)) มาใช้เรียกชื่ออากาศยานชนิดนี้ ปัจจุบันอากาศยานชนิดนี้มีชื่อเรียกโดยทั่วไปว่า อากาศยานไร้คนขับ (unmanned aerial vehicle (UAV))
รูปแบบของการยกตัว
อากาศยานแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ๆ คือ อากาศยานที่เบากว่าอากาศ (lighter than air หรือ aerostat) และ อากาศยานที่หนักกว่าอากาศ (heavier than air หรือ aerodyne)
อากาศยานที่เบากว่าอากาศ
บทความหลัก: aerostat
อากาศยานประเภทนี้ใช้แรงลอยตัวในการลอยขึ้นสู่อากาศเช่นเดียวกับที่เรือลอยอยู่ในน้ำ ส่วนใหญ่จะใช้ถุงแก๊สหรือผ้าคลุมขนาดใหญ่แล้วเติมแก๊สที่มีความหนาแน่นสัมพัทธ์ต่ำเข้าไป เช่น ฮีเลียม, ไฮโดรเจน หรืออากาศร้อนที่จะเบากว่าอากาศที่อยู่รอบๆ น้ำหนักที่ใส่เข้าไปรวมกับน้ำหนักของอากาศยานจะมีค่าเท่ากับน้ำหนักของอากาศที่อากาศยานประเภทนี้เข้าไปแทนที่ (คุณสมบัติของแรงลอยตัว)
ย้อนกลับไปเมื่อ 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช บอลลูนอากาศร้อนขนาดเล็กที่มีชื่อว่า โคมแห่ง Kongming หรือโคมลอยฟ้า ถือว่าเป็นอากาศยานชนิดที่สองที่สามารถบินได้, อากาศยานชนิดแรกคือ ว่าว นั่นเอง
บอลลูนแต่เดิมเป็นสิ่งบินที่เบากว่าอากาศ, ในขณะที่เรือเหาะ(airship)ถูกใช้สำหรับสิ่งบินขนาดใหญ่และใช้เครื่องยนต์ - ปกติจะเป็นปีกคงที่ - แม้ว่ายังไม่มีสักเครื่องที่ถูกสร้างขึ้น. การประดิษฐ์บอลลูนที่ใช้เครื่องยนต์, เรียกว่าบอลลูนที่ควบคุมได้ (dirigible balloons), และต่อมาเป็นลำตัวแข็งที่ยอมให้เพิ่มขนาดให้ใหญ่ขึ้น, เริ่มที่จะเปลี่ยนวิธีการใช้คำเหล่านี้. สิ่งบินที่เบากว่าอากาศที่มีกำลังสูง, บ่งบอกคุณลักษณะโดยโครงสร้างด้านนอกที่แข็งแกร่งและผิวแบบอากาศพลศาสตร์ที่แยกต่างหากรอบๆถุงใส่แก๊ส, ได้ถูกสร้างขึ้น, ชื่อ Zeppelin ขนาดใหญ่ที่สุดและมีชื่อเสียงมากที่สุด. ยังคงไม่มียานอากาศที่มีปีกคงที่หรือบอลลูนที่ไม่แข็งแกร่งที่ใหญ่มากพอที่จะถูกเรียกว่าเรือเหาะได้, ดังนั้น 'เรือเหาะ'ได้กลายมาเป็นคำพ้องของสิ่งบินประเภทนี้. จากนั้น หลายๆอุบัติเหตุ, เช่นภัยพิบัติฮินเดนเบอร์กในปี 1937 ได้นำไปสู่การตายของเรือเหาะเหล่านี้.
สิ่งบินที่เบากว่าอากาศที่บังคับทิศทางได้, ขับเคลื่อนด้วยกำลังเครื่องยนต์เรียกว่า เรือบิน(dirigible). บางครั้งคำนี้ถูกนำมาใช้กับบอลลูนที่ไม่แข็งเท่านั้นและบางครั้ง บอลลูนเรือบิน(dirigible balloon) ถือได้ว่าเป็นคำนิยามของเรือเหาะ (ซึ่งก็อาจจะแข็งหรือไม่แข็ง). เรือบินที่ไม่แข็งมีลักษณะเป็นถุงแก๊สอากาศพลศาสตร์ในระดับปานกลางที่มีครีบปรับการทรงตัวที่ด้านหลัง. ยานเหล่านี้ไม่นานนี้กลายเป็นที่รู้จักว่าเป็น เรือเหาะที่ไม่แข็งหรือ blimps. ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง, รูปทรงนี้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการผูกบอลลูนรวมกัน; ในสภาพอากาศลมแรง, วิธีนี้จะช่วยทั้งลดความเครียดในเชือกโยงและรักษาการทรงตัวของบอลลูน. ชื่อเล่น blimp ถูกนำมาพัฒนาพร้อมกับรูปทรง. ในสมัยโบราณที่ทันสมัย เรือบินขนาดเล็กหรือเรือเหาะใดๆจะเรียกว่า blimp, ไม่ว่า blimp จะมีเครื่องยนต์หรือไม่มีเครื่องยนต์ก็ตาม.
อากาศยานที่หนักกว่าอากาศ
อากาศยานประเภทหนักกว่าอากาศนี้จะใช้วิธีการผลักอากาศหรือแก๊สลงไปข้างล่างเพื่อให้อากาศหรือแก๊สเหล่านั้นเกิดแรงปฏิกิริยาขึ้นมายกอากาศยานประเภทนี้ขึ้นมา (ตามกฎการเคลื่อนที่ของนิวตัน) การเคลื่อนที่ลักษณะไดนามิคผ่านอากาศนี้เป็นที่มาของชื่อ aerodyne ปัจจุบันมี 2 วิธีเท่านั้นที่จะสร้างแรกยกเหล่านี้ได้ ได้แก่ แรงยกทางอากาศพลศาสตร์(aerodynamic lift) และแรงยกด้วยกำลังเครื่องยนต์ (powered lift)
แรงยกด้วยอากาศพลศาสตร์ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับปีก, โดยเครื่องบินปีกคงที่จะถูกทำให้ลอยอยู่ในอากาศโดยการเคลื่อนที่ไปข้างหน้าของปีก, และปีกหมุน(rotorcraft)โดยการหมุนโรเตอร์รูปปีกซึ่งบางครั้งเรียกว่าปีกหมุน. ปีกเป็นพื้นผิวที่เรียบและวางตัวในแนวนอน, มักจะมีรูปร่างในภาคตัดขวางเป็น aerofoil. ในการบิน, อากาศต้องไหลผ่านปีกและสร้างแรงยก. 'ปีกยืดหยุ่น'เป็นปีกทำจากผ้าหรือวัสดุแผ่นบางๆ, มักจะแผ่อยู่บนกรอบที่แข็ง. 'ว่าว'ผูกติดอยู่กับพื้นดินและอาศัยความเร็วลมเหนือปีกของมัน, ซึ่งอาจยืดหยุ่นหรือแข็ง, คงที่, หรือแบบหมุน.
ด้วยการยกตัวด้วยเครื่องยนต์, อากาศยานจะส่งแรงผลักดันของเครื่องยนต์ลงด้านล่างในแนวดิ่ง. อากาศยานแบบ V/STOL, เช่น Harrier Jump Jet และ F-35B จะบินขึ้นและบินลงในแนวดิ่งได้โดยใช้แรงยกจากเครื่องยนต์และถ่ายโอนแรงยกนั้นไปขับเคลื่อนตัวยานให้ไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง.
จรวดล้วนๆปกติจะไม่ได้พิจารณาว่าเป็น Aerodyne, เพราะมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับอากาศสำหรับการยกตัว (และแม้แต่ยังสามารถบินไปในอวกาศได้); อย่างไรก็ตามหลายยานพาหนะที่ใช้แรงยกแบบอากาศพลศาสตร์ได้รับการขับเคลื่อนหรือการช่วยเหลือจากมอเตอร์จรวด เข่น ขีปนาวุธขับเคลื่อนโดยจรวดที่มีการยกตัวด้วยอากาศพลศาสตร์ที่ความเร็วสูงมากเนื่องจากการไหลเวียนของอากาศเหนือร่างกายของพวกมัน.
ปีกตรึง (Fixed-wing)
ในการบินในอากาศของเครื่องบิน จะมีแรงหลักๆอย่างน้อย 4 แรงเกิดขึ้นเสมอ ได้แก่
บรรพบุรุษของอากาศยานปีกคงที่คือว่าว. ในขณะที่เครื่องบินปีกคงที่อาศัยความเร็วไปข้างหน้าเพื่อสร้างการไหลของอากาศเหนือปีก, ว่าวก็ผูกติดอยู่กับพื้นดินและอาศัยลมพัดผ่านปีกของมันเพื่อสร้างแรงยก. ว่าวเป็นชนิดแรกของอากาศยานที่บินได้และถูกคิดค้นในประเทศจีนประมาณ 500 ปีก่อนคริสตกาล. การวิจัยตามหลักอากาศพลศาสตร์หลายครั้งมากที่ทำกับว่าวก่อนทดสอบกับเครื่องบิน, อุโมงค์ลมและโปรแกรมสร้างแบบจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ก็มีการนำมาใช้.
ยานที่หนักกว่าอากาศเครื่องแรกที่สามารถควบคุมการบินได้อย่างเป็นอิสระคือเครื่องร่อน(glider). เครื่องร่อนที่ออกแบบโดย George Cayley ได้ทำการบินที่ควบคุมได้จริงโดยมนุษย์เป็นผู้ขับเป็นครั้งแรกในปี 1853.
อากาศยานปีกคงที่ (หรือ aeroplane หรือ airplane)ที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์และทำงานได้จริงในทางปฏิบัติได้รับการคิดค้นโดย Wilbur และ Orville Wright. นอกเหนือไปจากวิธีการในการขับเคลื่อน, อากาศยานปีกคงที่โดยทั่วไปถูกกำหนดตามคุณลักษณะของ'รูปแบบของปีก'(wing configuration)ของพวกมัน. คุณลักษณะของปีกที่สำคัญที่สุดคือ
'อากาศยานปีกรูปทรงเรขาคณิตแปรได้'สามารถเปลี่ยนรูปแบบของปีกในระหว่างการบินได้.
อากาศยาน'ปีกบิน'(flying wing)จะไม่มีลำตัว, ถึงแม้ว่ามันอาจจะมีปุ่มหรือฝักขนาดเล็ก. ตรงข้ามกันคือ'ลำตัวยก'(lifting body), ซึ่งไม่มีปีก, แม้ว่ามันอาจจะมีพื้นผิวกันโคลงและการควบคุมขนาดเล็ก
ยานพาหนะปีกในผลกระทบพื้นดิน(wing-in-ground-effect)อาจจะถือว่าเป็นอากาศยานปีกคงที่. พวกมัน"บิน"ได้อย่างมีประสิทธิภาพใกล้กับพื้นผิวของพื้นดินหรือพื้นน้ำ, เช่นเดียวกับเครื่องบินทั่วไปในระหว่างการบินขึ้น ตัวอย่างคือ ekranoplan ของรัสเซีย (ชื่อเล่น "ปีศาจทะเลสาบแคสเปียน") อากาศยานขับเคลื่อนด้วยแรงมนุษย์(Manned-powered aircraft) ยังพึ่งพา ground-effect เพื่อที่จะยังคงลอยอยู่ในอากาศด้วยกำลังของนักบินที่น้อยนิด, แต่นี่เป็นเพียงเพราะว่าพวกมันมีแรงขับต่ำมากเกินไป - ในความเป็นจริง ตัวยานทั้งหมด(airframe)มีความสามารถในการบินได้สูงกว่านั้น
อากาศยานปีกหมุน (Rotorcraft)
บทความหลัก: Rotorcraft
อากาศยานปีกหมุน หรือ Rotorcraft ใช้การหมุนของโรเตอร์ไปหมุนใบพัดที่มีหน้าตัดเป็นรูปแพนอากาศ (Airfoil) เพื่อสร้างแรงยก. ตัวอย่างของอากาศยานประเภทนี้คือ เฮลิคอปเตอร์, autogyro และพันธ์ผสมหลายอย่างเช่น gyrodyne และ Compound rotorcraft.
"เฮลิคอปเตอร์"มีโรเตอร์หนึ่งตัวหมุนด้วยเพลาที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์. โรเตอร์จะผลักอากาศลงล่างเพื่อสร้างแรงขับ. โดยการเอียงโรเตอร์ไปข้างหน้า, อากาศที่พัดลงด้านล่างจะเอียงไปข้างหลัง, สร้างแรงผลักให้บินไปข้างหน้า. เฮลิคอปเตอร์บางลำมีโรเตอร์มากกว่าหนึ่งตัวและมีไม่กี่ลำที่ใช้ไอพ่นหมุนโรเตอร์.
Autogyroมีโรเตอร์ที่ไม่ต่อเข้ากับเครื่องยนต์, แต่มีเครื่องสร้างพลังงานแยกส่วนเพื่อสร้างแรงผลัก. โรเตอร์จะถูกทำให้เอียงไปช้างหลัง. เมื่อ autogyro เคลื่อนไปข้างหน้า, อากาศจะเป่าขึ้นข้างบนไปที่โรเตอร์, ทำให้มันหมุน. การหมุนนี้ไปเพิ่มความเร็วของอากาศที่ไหลผ่านโรเตอร์, เป็นการสร้างแรงยก. Rotor kite เป็น autogyro ที่ไม่ต่อเข้ากับเครื่องยนต์, ซึ่งมันจะถูกลากเพื่อสร้างความเร็วไปข้างหน้าหรอถูกล่ามไว้กับพื้นด้วยสมออยู่กับที่ท่ามกลางกระแสลมแรงเพื่อให้ว่าวบิน