cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดพระลอย
ข้อมูลของกรมการศาสนา ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ในอดีตเรียกกันว่า วัดชลอ สาเหตุที่สร้างวัดนี้น่าจะมาจากที่มีพระพุทธรูปปางนาคปรกเนื้อหินทรายขาวลอยมาตามแม่น้ำท่าจีน จึงได้ทำพิธีอาราธนาขึ้นมาจากแม่น้ำ สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสมัยลพบุรี ยังมีตำนานเล่าขานกันว่า บริเวณวัดพระลอยในปัจจุบัน เดิมมีวัดเก่าแก่ อยู่ 2 วัดคือ วัดกระโจมทอง และวัดมาลา ต่อมาวัดทั้งสองร้างไป จึงได้รวมวัดเป็นวัดพระลอย วัดมีพระพุทธรูปนาคปรก 2 องค์ องค์ล่างทางวัดจำลองจากองค์จริงไว้ เพื่อให้ชาวบ้านได้ ปิดทอง ส่วนองค์บนเป็นพระนาคปรกองค์จริง ประดิษฐานอยู่กับวัดมานานแล้วในวิหาร ชาวบ้านมากราบไหว้ขอพรเรื่องค้าขาย หน้าที่การงาน พระนาคปรก สูงประมาณ 39 นิ้ว หน้าตักกว้างประมาณ 19 นิ้ว ซึ่งได้รับอิทธิพลรูปแบบจากศิลปะบายนของขอม ราวพุทธศตวรรษที่ 18  วัสดุทำจากหินทราย พุทธลักษณะที่ปรากฏคือ ประทับนั่งอยู่บนขนดนาค พระพักตร์ค่อนข้างสี่เหลี่ยม พระขนงต่อกันเป็นปีกกา พระเนตรยาว พระนาสิกโด่ง พระโอษฐ์หนา แย้มสรวลเล็กน้อย
วัดยังมีสิ่งก่อสร้างที่จำลองภาพนรก-สวรรค์ภูมิ ส่วนบริเวณท่าน้ำด้านหน้าวัด มีอุทยานมัจฉา
พรรคสันติภาพและพัฒนาการ
พรรคสันติภาพและพัฒนาการ (Xisbiga Nabadda Iyo Horumarka) เป็นพรรคการเมืองในประเทศโซมาเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 โดยฮัสซัน ชีค โมฮามุด ประธานาธิบดีโซมาเลียที่ดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 2012 ถึง 2017 สมาชิกพรรคมีมติเป็นเอกฉันท์ให้โมฮามุดเป็นหัวหน้าพรรคเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และดำรงตำแหน่งต่อไปอีก 3 ปี
รายพระนามเจ้าผู้ครองนครลำปาง
เจ้าผู้ครองนครลำปาง เป็นตำแหน่งที่เริ่มมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรหริภุญชัย โดยกษัตริย์พระองค์แรกของนครลำปางคือพระเจ้าอนันตยศ พระราชโอรสของพระนางจามเทวี พระเจ้าอนันตยศทรงสร้างนครลำปางและขึ้นครองเมืองเมื่อ พ.ศ. 1231 ซึ่งลูกหลานของพระเจ้าอนันตยศยังคงขึ้นครองลำปางสืบต่อมา จนถึงรัชสมัยของพระยาเบิก ในปี พ.ศ. 1838 พญามังรายแห่งเวียงเชียงใหม่ ได้ให้ขุนสงครามยกทัพมาตีนครลำปาง พระยาเบิกทรงช้างออกมากระทำยุทธหัตถี กองทัพนครลำปางแตกพ่าย และพระยาเบิกได้รับบาดเจ็บ พระยาเบิกถูกขุนสงครามปลงพระชนม์ที่บ้านแม่ตาลน้อย ในเขตนครลำปาง ถือเป็นการสิ้นสุดยุคราชวงศ์หริภุญชัยในนครลำปาง
เมื่อพญามังรายมีอำนาจเหนือล้านนา ทรงแต่งตั้งให้ขุนมาครองนครลำปางสืบต่อมาเป็นเวลาหลายร้อยปี จนกระทั่งพระเจ้าบุเรงนองแห่งกรุงหงสาวดีได้กรีฑาทัพยึดล้านนาไว้ได้ทั้งหมด จึงสิ้นสุดยุคราชวงศ์มังรายในนครลำปาง ตลอดระยะที่พม่าได้ครอบครองอาณาจักรล้านนามาเป็นเวลา 200 ปีนั้น ได้กดขี่ข่มเหงชาวบ้านอย่างมากมาย จนเกิดกบฏหลายครั้ง จนกระทั่งหนานทิพย์ช้างได้ชัยชนะเหนือท้าวมหายศแห่งนครลำพูน (ซึ่งอยู่ในอำนาจของพม่า) และชาวเมืองพร้อมใจสถาปนาหนานทิพย์ช้างเป็นพระญาสุลวะฤๅไชยสงคราม และเริ่มต้นยุคราชวงศ์ทิพย์จักร (ทิพย์จักราธิวงศ์) หรือราชวงศ์เจ้าเจ็ดตนในนครลำปาง ลูกหลานของพระญาสุลวะฤๅไชยได้ให้ความร่วมมือกับกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ในการขจัดอิทธิพลพม่าออกจากอาณาจักรล้านนาได้ทั้งหมด และสิ้นสุดยุคประเทศราชของพม่าในสมัยรัชกาลที่ 1 แห่งราชวงศ์จักรี เชื้อสายเจ้าเจ็ดตนได้ครองนครลำปางจนถึง พ.ศ. 2465 ในสมัยเจ้าบุญวาทย์วงษ์มานิต
พระราชลัญจกรประจำเจ้าหลวงนครลำปาง
พระราชลัญจกรประจำเจ้าหลวงนครลำปางหรือหน้าจีตในภาษาล้านนา ใช้ประทับลงบนเอกสารสำคัญ มีลักษณะเป็นเทวดาประทับบนหลังพญานาคสามเศียร พระวรกายทรงเครื่องแบบเทวดาอย่างไทย ลักษณะทางประติมานวิทยาคล้ายพระคลังของสยาม เครื่องประดับทั่วพระวรกายสื่อถึงความมั่งคั่งร่ำรวย และแสดงถึงความเป็นจักรพรรดิราช พระเศียรสวมศิราภรณ์ลักษณะคล้ายมงกุฎ พระโอษฐ์อมยิ้ม พระกรซ้ายถือพระแสงขรรค์ หมายถึง การพิทักษ์และการปกป้องรักษา พระกรขวาถือดอกบัวหมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ หรือทรัพย์สมบัติ
วงศ์ตะโขง
วงศ์ตะโขง (Gavialidae) เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับจระเข้ (Crocodylia) วงศ์หนึ่ง
มีลักษณะที่แตกต่างไปจากจระเข้ในวงศ์อื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด คือ มีส่วนปลายของหัวเรียวยาวและยาวมากที่สุดจนเป็นลักษณะเฉพาะ เมื่อหุบปากแล้วจะยังเห็นฟันครึ่งทางของด้านหน้าของขากรรไกรทั้งด้านบนและด้านล่าง กระดูกเอนโทพเทอรีกอยด์อยู่ชิดกับแถวฟันที่กระดูกแมคซิลลา กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกชิ้นยาวอยู่ทางด้านหน้าและยื่นเลยเข้าไปในช่องเบ้าตา พื้นผิวด้านบนของลิ้นไม่มีสารเคอราติน ไม่มีต่อมขจัดเกลือบนลิ้นหรือมีก็มีขนาดที่เล็กมาก
แบ่งออกเป็นได้อีก 3 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง) ซึ่งเดิมเคยมีจำนวนสมาชิกที่หลากหลายกว่านี้ แต่ในปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ 2 ชนิด คือ
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2006
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2006 เป็นครั้งที่ 13 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่กรุงเตหะราน], [[ประเทศอิหร่าน ระหว่างวันที่ 13 - 21 กันยายน พ.ศ. 2549
แกรี (รัฐอินดีแอนา)
แกรี (Gary) เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐอินดีแอนา โดยติดต่อกับทะเลสาบมิชิแกนทางด้านเหนือ และทางทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐอิลลินอย เศรษฐกิจหลักของเมืองคือ อุตสาหกรรมเหล็ก
แกรีถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครชิคาโก ซึ่งตัวเมืองแกรีห่างจากดาวน์ทาวน์ของชิคาโกประมาณ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) มาทางตะวันออกเฉียงใต้ ประชากรในเมืองแกรีตามสัมมโน ปี 2550 มี 96,429 คน โดย แกรีถูกนับว่าเป็นเมืองใหญ่ลำดับที่ 5 ของรัฐอินดีแอนา
แกรีมักจะรู้จักในชื่อของบ้านเกิดของนักร้องอเมริกัน ไมเคิล แจ๊กสัน
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เป็นสายการบินที่ให้บริการทั้งเส้นทางภายในประเทศ และเส้นทางระหว่างประเทศ โดยมีฐานการบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง และท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว และยังมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติคุนหมิงอูเจียป้า และท่าอากาศยานนานาชาติซีอานเสียนหยาง
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของจีน เมื่อนับจากจำนวนผู้โดยสาร และเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.2010 ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ได้ประกาศตัวเข้าเป็นสามชิกของกลุ่มสกายทีม
ประวัติ
สายการบินไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ.1988 ภายใต้คณะกรรมการการบินพลเรือนแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน และควบรวมกิจการกับไชนาเจเนอรัลเอวิชัน และกลายเป็นสายการบินแห่งแรกของจีนที่เปิดขายหุ้นในตลาดระหว่างประเทศ รวมทั้งก่อตั้งสายการบินขนส่งสินค้า คือ ไชนาคาร์โกแอร์ไลน์ เพื่อทำกิจการขนส่งสินค้าร่วมกับไชนาโอเชียนชิปปิงคอมพานี ในปีค.ศ.1998 และในปีค.ศ.2001 ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ได้ครอบครองกิจการของเกรทวอลล์แอร์ไลน์ อีกทั้งสายการบินไชนายูนนานแอร์ไลน์ และไชนานอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ก็รวมกิจการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ในปีค.ศ.2003
ปัจจุบันรัฐบาลจีนเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ โดยมีสัดส่วนถือครองหุ้น 61.64 %
ฝูงบิน
ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์เป็นลูกค้ารายใหญ่ของแอร์บัส
วาซีลี คันดินสกี
วาซีลี วาซีเลียวิช คันดินสกี (Васи́лий Васи́льевич Канди́нский; Wassily Kandinsky) เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1866 ในนครมอสโก จักรวรรดิรัสเซีย พ่อของเขามาจากไซบีเรีย เป็นพ่อค้าขายน้ำชา แม่ของเขาเป็นชาวมอสโก พ่อแม่ของเขาได้หย่าร้างกันใน ค.ศ. 1871 ต่อมาใน ค.ศ. 1876 เขาได้เข้าเรียนเปียโนและเชลโลที่ Grammar School ในเมืองโอเดสซา (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) และเขายังได้เรียนจิตรกรรมตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เมื่อเขาไปเรียนที่มหาวิทยาลัยมอสโก ใน ค.ศ. 1886 เขาได้เรียนในคณะเศรษฐศาสตร์และกฎหมาย ซึ่งเน้นศึกษาเรื่องสังคมวิทยา ชาติพันธุ์วรรณนา และกฎหมายของเกษตรกรในแคว้นโวลอกดา (Vologda) และเขาได้เขียนวิทยานิพนธ์ของเขาเกี่ยวกับกฎหมายค่าจ้างของคนงาน
เมื่ออายุ 29 ปี คันดินสกีได้เห็นศิลปะภาพวาดในลัทธิประทับใจ (impressionism) ของจิตรกรฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก เขารู้สึกดีกับงานศิลปะชิ้นนั้นมาก หลังจากที่ได้รับชมงานศิลปะของจิตรกรฝรั่งเศสก็ทำให้เขาไม่ทำงานของมหาวิทยาลัย และยังลาออกจากการเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยเพื่อมาเป็นจิตรกรวาดภาพ จนกระทั่งอายุได้ 31 ปีจึงเดินทางไปยังเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี เพื่อศึกษาเทคนิคการวาดภาพกับอันทอน อัชเบ (Anton Ažbe) และฟรันซ์ ฟอน ชตุค (Franz von Stuck) ในช่วงเวลานั้นจิตรกรชาวเยอรมันกำลังลุ่มหลงในงานศิลปะแนวอาร์ตนูโวซึ่งเป็นงานศิลปะที่ใช้ลายเส้นเป็นดอกไม้ ทำให้เขาได้ศึกษาอาร์ตนูโวมาพอประมาณ
เมื่ออายุประมาณ 30 ปี เขาได้เข้าทำงานในสำนักกฎหมายและได้ย้ายไปยังเมืองมิวนิกใน ค.ศ. 1896 และที่นั่นเขาได้เจอกับโรงเรียนศิลปะและได้เข้าเรียนใน ค.ศ. 1900 และระหว่างปี ค.ศ. 1901-1904 เขาได้เข้าร่วมกับกลุ่มศิลปินที่เรียกตัวเองว่า "ฟาลังกซ์" (Phalanx) ต่อมาเขาได้เดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ อย่างฮอลแลนด์, ตูนิส และเมืองอื่น ๆ โดยเขาใช้เวลาเป็นปีอยู่ที่กรุงปารีส (ค.ศ. 1906-1907) และเขาได้ก่อตั้งสมาคมศิลปินใหม่แห่งมิวนิก (Neue Künstlervereinigung München) ร่วมกับกาบรีเอเลอ มึนเทอร์ (Gabriele Münter) โดยเขาเป็นประธานสมาคม อยู่ในเมืองมิวนิกและมูร์เนา
ใน ค.ศ. 1911 เขาและศิลปินคนอื่น ๆ ได้ออกจากสมาคมศิลปินใหม่และไปสมาคมกับฟรันซ์ มาร์ค เพื่อร่วมกันร่างบทบรรณาธิการเพื่อแก้ไขปฏิทินบันทึกเหตุการณ์ของกลุ่มเดอร์เบลาเออไรเทอร์ (Der Blaue Reiter) ในปีเดียวกันหนังสือที่ชื่อ über das Geistige in der Kunst (On the Spiritual in Art) ของเขาก็ได้รับการตีพิมพ์ และในปีต่อมาบทบรรณาธิการของปฏิทินบันทึกเหตุการณ์ของกลุ่มเดอร์เบลาเออไรเทอร์บทแรกก็ได้ขึ้นตามมา
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 เกิดขึ้น เขาได้ไปยังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และกลับไปยังมอสโก ที่ซึ่งเขาได้จัดองค์กรและสถาบันหลังจากเหตุการณ์ปฏิวัติในเดือนตุลาคม ใน ค.ศ. 1921 เขากลับไปอยู่ที่ประเทศเยอรมนีกับนีนา (Nina) ภรรยาคนที่ 2 ของเขา และใน ค.ศ. 1922 เขาได้อยู่ในที่เมืองไวมาร์ โดยเขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ของเบาเฮาส์ (Bauhaus) และในเมืองไวมาร์ เขาได้เข้าร่วมกลุ่มดีเบลาเออเฟียร์ (Die Blaue Vier) ที่มีสมาชิกรวมทั้งเพาล์ เคล (Paul Klee) และอาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี ผู้ซึ่งที่เขาได้เจอครั้งแรกที่เมืองมิวนิกในปีก่อนและเป็นเพื่อนร่วมงานในเบาเฮาส์ ในปี 1926 เขาได้เผยแพร่หนังสือของเขาที่ชื่อ Punkt und Linie zu Fläche ใน ค.ศ. 1928 เขาได้มีโอกาสออกแบบรูปแบบการแสดงผลงานของมูร์ซอร์กสกี (Mussorgsky) ที่งานนิทรรศการในโรงละครเมืองเดสเซา (Dessau) และเมื่อเบาเฮาส์ได้ถูกปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1933 โดยกลุ่มสังคมนิยมแห่งชาติ เขาจึงอพยพย้ายไปเมืองเนอยี-ซูร์-แซน ใกล้กับปารีส ที่ซึ่งเขาได้จัดงานนิทรรศการงานเดี่ยวที่สร้างชื่อเสียงในระดับนานาชาติให้แก่เขาใน ค.ศ. 1929 เขาได้เดินทางไปเยี่ยมเพาล์ เคล ที่สวิตเซอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1937 และเขาได้ย้ายไปเมืองโกตแร (Cauterets) ในแถบเทือกเขาพิเรนีสเป็นการชั่วคราวเพื่อหลีกเลี่ยงจากถูกโจมตีของเยอรมนี หลังจากนั้นเขาก็ย้ายกลับมาที่เนอยี-ซูร์-แซน และอาศัยอยู่ที่นั่นจนเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1944
นอกจากนี้เขายังได้รู้จักกับกลุ่มศิลปินลัทธิประทับใจตอนที่เขาได้จัดนิทรรศการที่มอสโกใน ค.ศ. 1896 โดยเขาเริ่มพัฒนาทัศนียภาพของงานเขียนในลัทธิประทับใจใหม่ (neo-impressionism) ซึ่งรับอิทธิพลจากอาร์ตนูโวแบบเยอรมัน (Jugendstil) โดยเฉพาะช่วงต้นก่อนที่มีแนวโน้มไปเป็นงานนามธรรม และเมื่อเขาได้ผันตัวไปทำงานด้านจิตรกรรมนามธรรม เขาได้มีงานเขียนของเขาชื่อ Rapprochement ประมาณปี ค.ศ. 1910 เขามีเหตุผลทฤษฎีและแนวคิดในงานจิตรกรรมนามธรรมเกี่ยวกับการรวมกันของความรู้เรื่องเทววิทยาและทฤษฎีเชิงวัฒนธรรม นำมาใช้ร่วมกันจนเกิดสุนทรียศาสตร์ในงานจิตรกรรมนามธรรมของเขา เขาได้นำคติจากนิทานพื้นบ้านมาใช้ในงานศิลปะตั้งแต่เขาอยู่ในรัสเซีย เขาได้รับวัฒนธรรมที่เรียบง่ายจากความพยายามที่จะวาดภาพตามคติประเพณีดั้งเดิมจากการที่เขาไปอยู่บ้านใหม่ของเขาในเมืองมูร์เนา ซึ่งแนวคิดนี้เป็นแรงบันดาลใจให้กับกลุ่มเดอร์เบลาเออไรเทอร์ ที่พวกเขาไม่เน้นเรื่องรูปทรง แต่จะเน้นเรื่องความแปลกประหลาด (exotic) และความเป็นศิลปะ (artistic) คติความเชื่อแบบพื้นบ้านยังแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของงานนามธรรม ที่มันมีมากกว่าการวางแบบแผนที่สมมาตร ซึ่งนี่ก็เป็นลักษณะเด่นของงานในช่วงหลังของเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นไป
แหล่งข้อมูลอื่น
18661944
ไฝเมลาโนไซต์
ไฝเมลาโนไซต์ หรือ ไฝมีสี เป็นรอยโรคบนผิวหนังมีลักษณะเป็นจุดหรือตุ่มนูน มักมีสีน้ำตาลเข้มหรือสีดำ ประกอบด้วยเซลล์ไฝ (nevus cell) ไฝโดยมากแล้วมักปรากฏขึ้นในอายุช่วง 20 ปีแรก ในขณะที่ทารก 1 ใน 100 คนมีไฝแต่กำเนิด
ยูซูเกะ นางาโนะ
ยูซูเกะ นางาโนะ ( 永野 由祐<rt>ながの ゆうすけ</rt>, 23 พฤษภาคม 1994 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดคานางาวะ สังกัดอาตส์วิชัน
ไฝเมลาโนไซต์
ไฝที่เป็นภายหลังนั้นเป็นเนื้องอกชนิดไม่ร้ายรูปแบบหนึ่ง ในขณะที่ไฝที่มีมาแต่กำเนิดจัดเป็นรูปพิการชนิดเล็กน้อยหรือเป็นก้อนเนื้อวิรูปและอาจมีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นมะเร็งไฝ (melanoma) ไฝอาจเกิดใต้ชั้นหนังแท้หรือเป็นเม็ดสีที่อยู่บนผิวหนังก็ได้ซึ่งเกิดจากเซลล์ชื่อว่า เมลาโนไซต์ (melanocyte) ยิ่งร่างกายมีความเข้มข้นของเม็ดสีผิวที่เรียกว่าเมลานิน (melanin) มากยิ่งทำให้สีผิวคล้ำมากขึ้น ไฝจัดเป็นรอยโรคผิวหนังกลุ่มที่เรียกว่า ปาน (nevi)
ผีร่ม
180px|thumb|ภาพผีร่มในสมัยเอโดะ วาดโดยอูตางาวะ โยชิกาซุ ผีร่ม (傘おばけ (Kasa-obake)) เป็นโยไกในคติชนญี่ปุ่น บางครั้งจัดอยู่ในประเภทสึกูโมงามิ เพราะแปลงร่างจากร่มเก่า มันยังมีอีกชื่อว่า,  และ มีกระเป๋าสะพายข้างเป็นอาวุธ มีลิ้นยาว 5 แฉก ชอบกินแตงกวาดองที่หมัก 5 ปี
ผีร่มเกิดจากร่มกระดาษเก่าอายุเกินกว่า 100 ปี ที่มนุษย์ละทิ้งแล้ว มีดวงตาเดียวกลมโตพร้อมกับปากที่มีลิ้นยาว และมีขาเดียวไว้คอยกระโดดไปมา มักจะปรากฏกายยามค่ำคืนบริเวณสุสานหรือที่รกร้างอาทิ วัดร้าง มันสามารถกระพือร่มบินไปในท้องฟ้ายามค่ำคืน ผีร่มนี้ไม่เป็นอันตรายกับมนุษย์ ตรงข้ามกลับเป็นยังเป็นมิตร ตามคำบอกเล่าโบราณกล่าวว่าบางครั้งมันจะปรากฏตัวเพื่อเล่นกับเด็ก ๆ ด้วยand pineapple pizza
วัดพิกุลทองวราราม
วัดพิกุลทองวราราม เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ปัจจุบันพระวิจารณ์วุฒิคุณ เป็นเจ้าอาวาสและเจ้าคณะรัฐกลันตัน
วัดพิกุลทองวราราม เป็นวัดเก่าแก่ บ้างว่าสร้างมาแล้ว 400–500 ปี บ้างว่าสร้างมาแล้ว 700 ปี วัดมีโรงเรียนสอนภาษาไทย บริหารงานการสอนในรูปแบบคณะกรรมการ มีครูอาสาสมัครช่วยสอน
อุโบสถของวัดมีอักษรจารึกว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนหันหน้าไปทางทิศตะวันตก มีพาไลรอบ ฐานอุโบสถค่อนข้างสูง ลักษณะเป็นฐานบัวลูกแก้วอกไก่ ทำประตูทางเข้าด้านหน้าทางเดียว ผนังด้านข้างมีหน้าต่าง 3 ช่อง วัดมีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ พระพุทธลีลามหามงคล หรือ หลวงพ่อสระทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 จำลองแบบมาจากพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม และมีต้นพิกุลศักดิ์สิทธิ์ มีอายุประมาณ 300 กว่าปี
พระเจ้าโช ไท
โช ไท (พินอิน: Shang Tai; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1843 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรรีวกีว (ครองราชย์ 8 มิถุนายน 1848 – 10 ตุลาคม 1872) และเป็นผู้นำแคว้นรีวกีว (10 ตุลาคม 1872 – 11 มีนาคม 1879) สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ อาณาจักรรีวกีวมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตกจำนวนมาก โดยมากจะมาจากทวีปยุโรปและสหรัฐ และอีกประการหนึ่งคืออาณาจักรรีวกีวถูกยุบเป็นแคว้นรีวกีวในยุคสมัยของพระองค์ ภายหลังได้จัดตั้งเป็นจังหวัดโอะกินะวะในกาลต่อมา
โช ไทพิราลัยเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901 สิริพระชันษา 58 พรรษา พระบรมศพถูกบรรจุไว้ ณ สุสานหลวงทะมะอุดุง สมาชิกพระราชวงศ์ทำการไว้อาลัยตามโบราณราชประเพณีเป็นระยะเวลาสองปี
นางนาค สะใภ้พระโขนง
นางนาค สะใภ้พระโขนง เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวชีวิต–ตลก เล่าเกี่ยวกับเรื่องราวความรักของนางนาคและพี่มาก กับเรื่องราวของอุปสรรคความรักระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้ ผู้เป็นกุญแจสำคัญของเหตุการณ์ต่าง ๆ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของตำนาน นางนาค สะใภ้พระโขนง ผลิตโดย รฤก โปรดั๊กชั่น กำกับการแสดงโดย นิติวัฒน์ ชลวณิชสิริ นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี, อาทิตยา ตรีบุดารักษ์ และ รัดเกล้า อามระดิษ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันจันทร์ถึงวันพุธ เวลา 19:00 น. และสตริมมิงทางโทรทัศน์บนเน็ตฟลิกซ์ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2566
เค้าโครงเรื่อง
เรื่องราวได้รับแรงบันดาลใจจาก ละครเวทีแม่นาคเดอะมิวสิคัล ของค่ายดรีมบ็อกซ์ โดยเวอร์ชันนี้จะใช้ตัวละครแม่เหมือน (รัดเกล้า อามระดิษ) แม่ของพี่มากมาเป็นตัวแปรสำคัญของเรื่องราวความรักระหว่าง นางนาค (อาทิตยา ตรีบุดารักษ์) และ พี่มาก (จิรายุ ละอองมณี) โดยมีความแตกต่างจากเวอร์ชันอื่นตรงที่เรื่องนี้จะเล่าเหตุการณ์เรื่องราวก่อนที่นางนาคจะเสียชีวิตมากขึ้นเพื่อให้เข้าใจเหตุการณ์ต่างๆและสาเหตุที่ทำให้นางนาคต้องกลายมาเป็นผี  และเรื่องราวที่เล่าสืบทอดกันต่อมาจนปัจจุบันที่ว่าผีแม่นาคนั้นดุร้าย  ล้วนมาจากฝีมือของคนทั้งสิ้น ตรงกับสำนวนที่ว่า "คนร้ายกว่าผี"
พาย (อาหาร)
พาย (pie) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ผ่านกระบวนการอบ โดยปกติพายจะบรรจุไส้ต่าง ๆ ไว้ด้านใน เช่น เนื้อปลา ผัก ผลไม้ ชีส ครีม ช็อกโกแลต คัสตาร์ด ถั่ว หรือของหวานอื่น ๆ พายจะมี 2 ลักษณะคือ แบบที่มีแป้งประกบทั้งสองด้าน เช่น พายไก่ หรือพายสับปะรด หรืออีกประเภทที่วางอยู่บนแป้งด้านหนึ่ง เช่นพายที่เป็นขนมหวาน โดยไส้ที่เป็นของหวานหรือผลไม้ จะวางบนแผ่นแป้งที่เรียกว่าครัสต์ พายประเภทที่เป็นของหวานมักจะผ่านกระบวนการอบเฉพาะส่วนของแป้งเท่านั้น ส่วนไส้ในจะมาใส่ภายหลัง
นางนาค สะใภ้พระโขนง
เรตติง
จากตารางด้านล่างนี้ ' แสดงเรตติงต่ำที่สุด และ ' แสดงเรตติงสูงที่สุด
รางวัล
• รางวัลมายาทีวีอวอร์ด สาขา Rising Star Of The Year 2023 ผู้ได้รับรางวัลคือ อาทิตยา ตรีบุดารักษ์ จากบท นางนาค
ยามาโนะ จุน
จุนเป็นเด็กชายวัย 8 ขวบ เกิด 30 มิถุนายน ค.ศ. 1979 อาศัยอยู่กับพ่อและแม่ในกรุงโตเกียว พ่อและแม่ของจุนถูกสมุนปีศาจของจอมมารอาราโกจับตัวไป จุนได้นาสตี้และเรียวช่วยชีวิตไว้ เขาสัญญาว่าจะล้างแค้นให้กับพ่อและแม่ของเขาให้ได้ จุนติดตามนาสตี้และเหล่าทรูปเปอร์เพื่อให้กำลังใจในการต่อสู้ นอกจากนี้จุนยังมีความสนิทสนมกับ เบียคุเอ็น พยัคฆ์ขาวเพื่อนคู่ใจของเรียวเป็นพิเศษอีกด้วย
Jun Yamano
แบวคาตุฟ
แบวคาตุฟ (Bełchatów, ) เป็นเมืองในภาคกลางของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในจังหวัดวุช ห่างจากวอร์ซอไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 160 กิโลเมตร (99 ไมล์) เมืองมีประชากร 55,583 คน ณ สิ้นเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021
โรงไฟฟ้าแบวคาตุฟ (Elektrownia Bełchatów) ซึ่งตั้งอยู่ในแบวคาตุฟเป็นโรงไฟฟ้าถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและหนึ่งในโรงไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในโลก โรงไฟฟ้านี้ผลิตไฟฟ้าได้ถึง 27-28 เทระวัตต์-ชั่วโมง (TW⋅h) ต่อปี หรือคิดเป็นร้อยละ 20 ของการผลิตไฟฟ้าทั้งหมดในโปแลนด์ พนักงาน 8,000 คนทำงานโดยตรงกับบริษัทที่ดูแลทั้งเหมืองถ่านหินและโรงไฟฟ้า
ยอดนักปรุงโซมะ
ยอดนักปรุงโซมะ (食戟のソーマ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย Yūto Tsukuda เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ปีพ.ศ. 2555. และประกาศจัดสร้างเป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ เริ่มออกอากาศเมือ 2 กันยายน พ.ศ. 2558
เนื้อเรื่อง
ยอดนักปรุงโซมะ เป็นเรื่องของนักเรียนมัธยมปลาย ยูคิฮิระ โซมะ หนุ่มที่ถูกส่งไปยังโรงเรียนสอนทำอาหารที่มีชื่อเสียง "โทสึกิ" ซึ่งมีอัตราเด็กจบจากโรงเรียนนี้เพียงแค่ 10% เพื่อเดินตามรอยเท้าของพ่อที่เป็นอดีต10หัวกะทิลำดับที่สองของรุ่นที่ 69 โดยที่ยังมีอุปสรรคขวางทาง พร้อมทั้งเพื่อนและศัตรูจำนวนมาก ที่จะต้องพัฒนาการทำอาหารของตนเองให้เหนือกว่าคู่แข่งยิ่งขึ้นไปอีกจนกว่าจะสำเร็จการศึกษาอย่างแท้จริง
ตัวละครหลัก
ตัวเอกของเรื่อง ลูกชายของโจอิจิโร่ (ไซบะ โจอิจิโร่) เจ้าของร้านอาหารยูคิฮิระ เขามาเข้าเรียนโทสึกิตามคำแนะนำจากพ่อ และเป็นนักเรียนโทสึกิรุ่นที่ 92 กับสมาชิกหอเคียวคุเซย์ โซมะเป็นเด็กหนุ่มที่มีความมั่นใจในฝีมือตัวเองสูง ชอบการแข่งขันและชอบความท้าทายเมื่อมีคนมาขอท้าประลองทำอาหาร เขาเป็นคนที่ควบคุมสถานการณ์ได้ดีมากเมื่อเจอปัญหา จากประสบการณ์ที่เข้าครัวมาตั้งแต่เด็ก ทำให้เขาเป็นคนที่มีจินตนาการในการสร้างสรรค์อาหารอันน่าทึ่งและแปลกใหม่ แต่ถึงอย่างนั้นโซมะก็ยังไม่รู้เลยว่า เคล็ดลับของการจะเป็นสุดยอดนักปรุงนั่นก็คือ"การทำอาหารเพื่อใครสักคน" เป้าหมายของโซมะตอนนี้คือ การเป็นอันดับหนึ่งในโรงเรียนโทสึกิ และทำให้เอรินะยอมรับในรสชาติอาหารของเขา ในโรงเรียนโซมะถือว่าเป็นคนดังทั้งในด้านบวกเรื่องฝีมือการทำอาหารที่ใครก็รู้จักและด้านลบในเรื่องของการแสดงความมั่นใจเกินเบอร์ทำให้มีนักเรียนหลายคนหมั่นไส้และต้องการที่ท้าประลองแข่งทำอาหารกับเขามากมายในปีที่สองได้เป็นสิบยอดเยี่ยมอันดับหนึ่ง
อีกตัวเอกของเรื่องเช่นกัน เธอคือคุณหนูทายาทของตระกูลนาคิริ ตระกูลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการอาหารญี่ปุ่นและยังปกครองกิจการต่างๆในเครือโทสึกิ ด้วยความสามารถของ ประสาทรับรสของพระเจ้า หรือ ลิ้นเทพ ทำให้เอรินะก้าวเข้ามาเป็น1ใน10ยอดเยี่ยมของโรงเรียนได้ตั้งแต่อยู่ปี 1 ซึ่งถือว่าเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์นับตั้งแต่โรงเรียนก่อตั้งมา เอรินะสามารถแยกแยะรสชาติของอาหารต่างๆได้อย่างง่ายดายด้วยการชิม เพียงแค่ลิ้มรสของอาหารจานนั้นก็ทำให้เธอสามารถรับรู้ได้ถึงข้อมูลของวัตถุดิบและขั้นตอนการปรุง เอรินะเคยลิ้มรสอาหารชั้นเลิศต่างๆมากมายในฐานะผู้ครอบครองลิ้นเทพเจ้าทำให้ไม่มีนักเรียนคนไหนกล้าจะแข่งทำอาหารด้วย แต่เธอยังไม่เคยลิ้มรสชาติของความรักเลยสักครั้ง เธอเป็นคนทะนงตนเหมือนราชินี ยิ้มยาก ใจแข็ง มาตรฐานสูง ไม่ชอบทำงานกับคนไม่เก่ง เธอมักหงุดหงิดง่ายเมื่อเจอกับโซมะ แต่เพราะเขาทำให้เธอเริ่มมีนิสัยที่ดีขึ้นในเวลาต่อมา เธอทำอาหารได้หลายแขนงเพราะรักในความสมบูรณ์แบบ ต่อมาในปีที่ 2 เธอเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียน
เด็กสาวที่ออกจากบ้านนอกมาเข้าเรียนโทสึกิตอนมัธยมต้น แต่ว่ากลับได้คะแนนอันดับต่ำสุดในการสอบเลื่อนชั้นมัธยมปลายซึ่งมีเกณฑ์เกือบถูกไล่ออก เธอเป็นนักเรียนรุ่น92 และเป็นสมาชิกหอเคียวคุเซย์เหมือนกับโซมะ เป็นเพื่อนคนแรกของโซมะในโรงเรียนเพราะทำอาหารในห้องเรียนคู่กัน ครั้งแรกที่พบโซมะเธอทั้งกังวลและไม่อยากยุ่งกับเขาแต่ต่อมาพวกเขาก็สนิทกันจนบางครั้งก็โดนจับคู่บ่อยครั้ง เมงุมิมักไปเป็นผู้ช่วยให้โซมะเสมอเมื่อเขารู้สึกว่าต้องการ เป็นคนน่ารัก มีน้ำใจกับทุกคนและมีความเป็นกุลสตรีสไตล์แม่บ้านญี่ปุ่นทั้งกริยาและการพูดจา แต่มีนิสียที่ขี้กังวลและตื่นเต้นง่ายเมื่อการแข่งขันทำอาหาร แต่ว่าเธอก็มีความพยายามในการทำอาหาร มักพกเครื่องรางด้านการเรียนและขอพรเมื่อต้องการกำลังใจ อาหารที่เธอถนัดคือผัก อาหารแห้งและอาหารทะเลนอกนั้นเธอถนัดกีฬาปิงปองในปีที่สองได้เป็นสิบยอดเยี่ยมอันดับที่สิบ
ทาคุมิเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-อิตาลี(พ่อเป็นคนญี่ปุ่น แม่เป็นคนอิตาลี) ซึ่งเขาเริ่มช่วยงานในทรัตโตเรียอัลดินีร่วมกับแฝดคนน้อง อิซามิ อัลดินี ตั้งแต่ตอนอายุ 5 ขวบ จนกระทั่งทั้งคู่อายุครบ 13 ปี พวกเขาก็ย้ายมาเรียนที่โทสึกิตอนม.2ตามคำแนะนำจากลุง ทาคุมิมีมีดทำอาหารประจำตัวคือ "เมซซาลูน่า" มีดรูปพระจันทร์เสี้ยวซึ่งเปรียบเหมือนเขาและน้องชายฝาแฝดนั่นเอง เป็นคนที่เป็นมิตรในสายตาแฟนคลับ ใจร้อน มักฝึกฝนตัวเองอยู่เสมอ แต่ลึกๆแล้วเป็นคนเก็บกด เกลียดความพ่ายแพ้ เจ้าคิดเจ้าแค้นโดยเฉพาะกับคู่แข่ง เขามองโซมะเป็นคู่แข่งมาโดยตลอด แต่ต่อมาพวกเขาเริ่มสนิทกันมากขึ้นและก็ได้รับฉายาคู่กับโซมะว่า "คู่หูร้านอาหารธรรมดา" และด้วยความที่เขาเป็นหนุ่มหน้าตาดี จึงทำให้เขามีกลุ่มแฟนคลับเป็นของตัวเอง ซึ่งกลุ่มแฟนคลับนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อประมาณสองเดือนต่อมาหลังจากที่เขาเข้าเรียนที่โทสึกิ (ปัจจุบันมีทั้งหมด87คน) อาหารที่เขาถนัดคืออาหารอิตาเลี่ยน ในปีที่สองได้เป็นสิบยอดเยี่ยมอันดับเจ็ด
ตัวละครรอง
อิซามิ อัลดินี
น้องชายฝาแฝดของทาคุมิ อัลดินี ลูกครึ่งญี่ปุ่น-อิตาลี ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนโทสึกิพร้อมพี่ชาย แม้พวกเขาจะเป็นฝาแฝดกันแต่มีความแตกต่างกันทั้งหน้าตาและนิสัย อิซามิมีรูปร่างที่เปลี่ยนแปลงแปลงบ่อย บางครั้งก็อ้วน บางครั้งก็ผอม เป็นคนใจเย็น ด้านฝีมือการทำอาหารเขาถนัดอาหารอิตาเลียน มีความสามารถที่ดีเหมือนกันแต่ไม่โดดเด่นเท่าทาคุมิ พี่ชายฝาแฝด ในอนิเมะจึงมักจะเห็นอิซามิเป็นผู้ช่วยทาคุมิและคอยให้กำลังพี่ชายและคนอื่นมากกว่าออกศึกเอง
อาราโตะ ฮิซาโกะ
นักเรียนโรงเรียนโทสึกิ รุ่น 92 เป็นเลขาส่วนตัวและเพื่อนสนิทที่สุดของเอรินะ นาคิริ เธอเป็นมือขวาของเอรินะมาตั้งแต่สมัยเด็ก รู้ใจเอรินะทุกอย่าง รักและจงรักภักดีต่อเอรินะมากจนกระทั่งเธอแพ้การแข่งทำอาหารฤดูใบไม้ร่วงแก่ ฮายามะ อากิระ จึงเขียนจดหมายขอออกเดินทางเพื่อออกห่างกับเอรินะ ต่อมา ยุคิฮิระ โซมะ ได้ฝากหนังสือการ์ตูนไปให้เอรินะ ฮิซาโกะจึงกลับไปหาเอรินะอีกครั้งหนึ่ง ด้านการทำอาหารเธอถนัดอาหารยาบำรุง ยาสมุนไพรจีนด้านทางการแพทย์แผนจีน ทำให้มีความรู้ด้านสมุนไพรทางการแพทย์ตะวันออกเป็นพิเศษ นอกจากด้านอาหารเธอชำนาญเรื่องการประมวลข้อมูลผ่านคอมพิวเตอร์ ตอนมัธยมปลายปี 2 เธอเป็นอันดับที่ 11 ของโรงเรียน
นาคิริ อลิซ
ประธานชมรมวิจัยอาหารสมัยใหม่ เธอเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น-เดนมาร์กและพี่ลูกน้องของนาคิริ เอรินะ ย้ายไปเรียนที่เดนมาร์กด้าน วิทยาศาสตร์การอาหาร เธอชำนาญการใช้เครื่องหมุนเหวี่ยง เครื่องแช่แข็งเฉียบพลันตั้งแต่เด็กจนกลับมาเรียนต่อที่โรงเรียนโทสึกิตอนมัธยมปลาย พร้อมกับคุโรคิบะ เรียว
มีนิสัยที่น่าเริง เป็นมิตร ยิ้มง่าย ชอบพูดคุย แต่เป็นคนเจ้าคำสั่ง ชอบบงการคนอื่น เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ โกรธง่ายหายเร็ว บางครั้งก็มีเล่ห์เหลี่ยมและมีความสามารถในการใช้จิตวิทยาย้อนกลับ (โดยเฉพาะการออกคำสั่งกับเอรินะและเรียว) ความถนัดการทำอาหารของเธอคือการทำอาหารเชิงโมเลกุลและ โมเลคิวลาร์แกสโตรโนมี (การทำอาหารที่ผสมผสานกับวิทยาศาสตร์) ในปีที่สองเธอเป็นสิบยอดเยี่ยมอันดับหก
คุโรคิบะ เรียว
เรียวเป็นทั้งเพื่อนข้างกายและผู้ติดตามของอลิซ บางครั้งก็เป็นคู่ซ้อมแข่งทำอาหาร เขาย้ายมาเรียนที่โทสึกิตามอลิซมักอยู่เคียงข้าง คอยดูแลปกป้องอลิซเสมอ ภายนอกดูเป็นคนเฉื่อยชา ไม่สนใจสิ่งรอบตัวแต่เมื่อเขาพันผ้าบนหัวจะกลายคนละคนขึ้นมาทันที อาหารที่ถนัดคืออาหารทะเลโดยเฉพาะประเภทปลา ในปีที่สองเป็นสิบยอดเยี่ยมอันดับห้า
ฮายามะ อากิระ
มิโตะ อิกุมิ
นักเรียนปีหนึ่ง ผิวแทน แต่งตัวนำแฟชั่น เธอเป็นทายาทของบริษัท Mito ที่ส่งออกเนื้อรายใหญ่ในญี่ปุ่น มีฉายาว่าผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อและ นิคุมิ ซึ่งโซมะเป็นคนตั้งให้ (ทำให้คนอื่นพลอยเรียกตามด้วย) เป็นคนแข็งนอกอ่อนใน ขี้อวดและขี้โวยวายแต่จริงๆเป็นคนนิสัยดีและเป็นมิตร ด้วยความภักดีต่อนาคิริ เอรินะทำให้เธออาสาจะมาแข่งทำข้าวราดหน้ากับโซมะแต่สุดท้ายก็แพ้และต้องเข้าสมาคมวิจัยข้าวราดหน้าแทน ซึ่งต่อมาเธอเป็นรองประธานสมาคม เธอแอบชอบโซมะหลังจากที่ชมว่าชื่อของเธอน่ารักและคอยช่วยเหลือโซมะทุกครั้งเมื่อเขาต้องการ อาหารที่ถนัดคือเนื้อสัตว์โดยเฉพาะเนื้อวัวและอาหารประเภทย่างด้วยไฟ
มิมาซากะ ซาบารุ
เด็กนักเรียนปีหนึ่งหน้าโหดที่มีความสามารถในการสะกดรอยตาม เก็บข้อมูลและเลียนแบบทั้งท่าทาง นิสัย การทำอาหารของคนที่ต้องการจะแข่งขันด้วยจนได้รับฉายาว่า King Of stalker ถือว่าเป็นนักเรียนที่น่ากลัวคนนึง เขาชอบท้าดวลทำอาหารกับนักเรียนในโทสีกิและสามารถเอาชนะมาได้ถึง 99 ครั้ง จนกระทั่งต้องมาพ่ายแพ้ให้กับโซมะ ทำให้เขากลับใจ ใช้ความสามารถที่มีให้เป็นประโยชน์ เขาเพื่อนที่ดีและให้ความช่วยเหลือโซมะอยู่เรื่อยๆ มีงานอดิเรกคือการเย็บปักถักร้อยและขับมอเตอร์ไซค์ หวงมอเตอร์ไซต์มาก สิ่งที่ถนัดคือสะกดรอยการเก็บข้อมูล ใส่ใจละเอียด ถนัดทำงานเป็นทีม
โยชิโนะ ยูกิ
เป็นหนึ่งในแก๊งค์สามสาวสามสไตล์ เพื่อนซี้ของเมงุมิและเรียวโกะ ที่อาศัยอยู่ในหอพักเคียวคุเซ รับหน้าที่ดูแลกรงสัตว์ นิสัยเป็นคนที่ร่าเริง เฮฮา และที่รักของสารพัดสัตว์ จนขนาดเอาพวกมันมานอนด้วยอาหารที่ถนัดส่วนใหญ่คือ อาหารที่ทำมาจากเนื้อสัตว์ป่า โดยเฉพาะไก่ นกเป็ดน้ำ เป็ด
อิบุซากิ ชุน
อิบุซากิ อาศัยอยู่ในหอพักเคียวคุเซ ถนัดอาหารการรมควันโดยเฉพาะพืชไม้รมควัน
มารุอิ เซ็นจิ
เป็นคนที่มีความรู้ด้านอาหารมากที่สุดเชี่ยวชาญด้านการรับรู้รส อาศัยอยู่ในหอพักเคียวคุเซ
ซาคากิ เรียวโกะ
ถนัดอาหารการหมักดองการบ่มอาหารและเหล้าญี่ปุ่น อาศัยอยู่ในหอพักเคียวคุเซ แต่เป็นเหมือนพี่ใหญ่ในหอพัก
คัง มี-นา
คัง มี-นา (เกิด 4 ธันวาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักกันจากการเข้าแข่งขันพรอดิวซ์ 101 และได้รับอันดับที่เก้าหลังจบการแข่งขัน จนมาเป็นสมาชิกไอโอไอ ปัจจุบันเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้คูกูดัน เช่นเดียวกับกลุ่มย่อย 5959 และ เซมีนา
ประวัติ
คัง มี-นา เกิดที่ อินช็อน แต่ย้ายไปอยู่ที่เมืองเชจู และใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น
คัง มี-นาจบจากโรงเรียนมัธยมต้นหญิงเชจู และโรงเรียนศิลปะการแสดงโซล
อ้างอิง
1999
เบ็ตต์ มิดเลอร์
เบ็ตต์ มิดเลอร์ (Bette Midler) เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง นักแสดง ดาราตลก ชาวอเมริกัน ในบางครั้งรู้จักในชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า The Divine Miss M. ซึ่งก็เป็นชื่ออัลบั้มเพลงอัลบั้มแรกของเธอในปี 1972 ด้วย เธอได้รับรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล, รางวัลเอมมี 3 รางวัล และ 1 รางวัลโทนี เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 2 ครั้งจากภาพยนตร์เรื่อง The Rose (1979) และ For The Boys (1991)
ประเทศทาจิกิสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศทาจิกิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติทาจิกิสถานเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
เบ็ตต์ มิดเลอร์
ปัจจุบันเธอแสดงคอนเสิร์ตที่ชื่อ The Showgirl Must Go On ที่เซซาร์ส พาเลซ ในลาสเวกัส
1945
ประเทศทาจิกิสถานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ (21 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 - 15 กันยายน พ.ศ. 2551) อดีตภรรยาของพลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี
ประวัติ
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ เป็นธิดาของหม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ กับหม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา (สกุลเดิม: บาร์ซูคอฟ อิวาโนวิตซ์) หม่อมชาวรัสเซีย จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ สมรสกับหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เมื่อ พ.ศ. 2479 มีบุตร 2 คน เป็นธิดา 1 คน และบุรุษ 1 คนคือ หม่อมหลวงรองฤทธิ์ ปราโมช และหม่อมหลวงวิสุมิตรา ปราโมช ก่อนจะแยกทางกันในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตามทั้งหม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง และหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์เอง ต่างก็ไม่ได้สมรสใหม่ โดยหม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้งได้อาศัยอยู่กับหม่อมหลวงรองฤทธิ์ ที่บ้านซอยสวนพลู ซึ่งอยู่ติดกับบ้านของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช โดยที่ผ่านมาก็ได้คอยดูแลทุกข์สุขกันอยู่เสมอ
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ เคยทำงานเป็นครูสอนหนังสือที่วชิราวุธวิทยาลัย เคยทำงานเป็นผู้ประกาศข่าวบีบีซีภาคภาษาไทย ทำงานสายการบินที่ประเทศปากีสถาน และทำงานที่สำนักข่าวสารอเมริกันจนเกษียณอายุ
หม่อมราชวงศ์พักตร์พริ้ง ทองใหญ่ เสียชีวิตเวลา 03.30 นาฬิกา ของวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2551 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริรวมอายุได้ 92 ปี โดยได้ตั้งบำเพ็ญกุศลสวดพระอภิธรรมศพ ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาส เป็นเวลา 5 วัน และมีการฌาปนกิจศพเมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2551 ส่วนสาเหตุแห่งการตายบางแหล่งข่าวว่าเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอด บ้างก็ว่าด้วยโรคชรา
กรอสซูลาร์
กรอสซูลาร์ เป็นแร่แคลเซียม-อะลูมิเนียมที่อยู่ในตระกูลของโกเมน ที่มีสูตรเคมี Ca3Al2(SiO4)3
กรอสซูลาร์ไม่ควรถูกเรียกว่ากรอสซูลาไรต์ เพราะกรอสซูลาไรต์เป็นชื่อของหินชนิดหนึ่ง
เฮสโซไนต์ (Hessonite)
เฮสโซไนต์ หรือ ซินนามอน สโตนส์ (Cinnamon stone) เป็นชนิดของกรอสซูลาร์ที่พบได้มากที่สุด โดยมีสูตรเคมีปกติ คือ Ca3Al2Si3O12 โดยมีชื่อมาจากἣσσων (hēssōn) ที่มีความหมายว่าด้อยกว่า ทั้งนี้เพราะมีค่าความแข็งและความหนาแน่นน้อยกว่าโกเมนชนิดอื่นๆ
ชูเท็นโดจิ
ชูเท็นโดจิ ตัวละครการ์ตูนจากซามูไรทรูปเปอร์ เขาเป็นขุนพลปีศาจผู้สวมเกราะปีศาจ ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก ความซื่อสัตย์ เป็นผู้มีที่มีจิตวิญญาณแห่งความซื่อสัตย์ เป็นคุณสมบัติประจำกาย ใช้ เคียวติดโซ่ เป็นอาวุธที่ร้ายกาจ แม้ลักษณะภายนอกของชูเท็นจะดูอำมหิตและโหดร้ายในตอนแรก แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นคนที่มีจิตใจดี และไม่เห็นด้วยกับแผนการหลาย ๆ อย่างของโลกปีศาจ
วฤนทาวัน
วฤนทาวัน (Vrindavan; ) หรือ พฤนทาพัน (Brindaban ) เป็นเมืองเก่าแก่ในอำเภอมถุรา รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย และเป็นหนึ่งในสถานที่สำคัญของนิกายไวษณพ วฤทาวันตั้งอยู่ในภูมิภาคพรัชภูมิ ที่ซึ่งศาสนาฮินดูเชื่อว่าพระกฤษณะประทับอยู่ในช่วงเยาว์ เมืองนี้ตั้งอยู่ราว 11 กิโลเมตรจากมถุรา ชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระกฤษณะ และตั้งอยู่บนทางด่วนสาย NH-44 อัคระ-เดลี ในปัจจุบันเมืองเต็มไปด้วยมนเทียรบูชาพระราธา และ พระกฤษณะ
ศัพทมูล
ชื่อภาษาสันสกฤตของเมืองคือ Vṛndāvana (วฤนทาวนะ) มาจากคำว่า vṛndā (วฤนทา; กะเพราไทย) และ vana (วนะ; อุทยานหรือป่าไม้) จึงแปลรวมกันได้ว่า ป่าไม้กะเพรา
วีที-4
รถถังหลัก VT-4 (VT-4主战坦克) หรืออีกชื่อคือ MBT3000 เป็นรถถังหลักยุคที่สามของจีน พัฒนาขึ้นโดยบริษัท Norinco เป็นรุ่นสำหรับส่งออกต่างประเทศ เป็นรถถังที่ต่อยอดมาจากรุ่น MBT2000 (VT-1) และถือเป็นรถถังรุ่นใหม่ที่สุดในตระกูล Type 90-II
ผู้ใช้งาน
🇳🇬 กองทัพบกไนจีเรีย
🇵🇰 กองทัพบกปากีสถาน
การพัฒนา
โครงการ MBT-3000 (การกำหนดทางอุตสาหกรรม) เริ่มพัฒนาในปี 2009 โดยความร่วมมือของโรงงานแห่งแรกในมองโกเลีย และบริษัทอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับ Type 90-II และติดตั้งแหล่งผลิตพลังงานที่ผลิตในท้องถิ่น แนวคิด MBT-3000 เปิดตัวครั้งแรกในงานอาวุธโลกที่ฝรั่งเศส ปี 2012 และได้แสดงในงาน 2014 Norinco Armor Day และ tenth China International Aviation & Aerospace Exhibitionas ในฐานะ VT-4
การออกแบบ
The VT-4 ใช้เทคโนโลยีจาก Type 99 ซึ่งสอดรับกับต้นแบบรถถังของกองทัพปลดปล่อยประชาชน
อาวุธยุทธภัณฑ์
The VT-4 มีปืนใหญ่ smoothbore ขนาดลำกล้อง 125 มม. สามารถยิงกระสุน APFSDS, HESH, HEAT และ HE และยังสามารถยิงขีปนาวุธนำวิถี นอกจากนี้ยังมีป้อมปืนแบบควบคุมจากภายใน ขนาด 12.7 มม. ระบบควบคุมการยิง, กล้องวัดระยะด้วยแสงเลเซอร์, การมองเห็นรอบทิศทาง และระบบกล้องถ่ายภาพความร้อนรุ่นที่ 3
ระบบป้องกัน
รถถังมีระบบป้องกันตัวเอง explosive reactive armor ป้อมปืนมีลักษณะทำมุมกับวิถีกระสุน และตัวรถมีเกราะด้านข้าง รถถังยังติดตั้งระบบ active protection systemdesignated GL5, ระบบยิงระเบิดป้องกันตัวเอง และอุปกรณ์เลเซอร์เตือนภัย และรถถังยังมีระบบการยืนยันตัวตนของการเป็นพันธมิตรหรือศัตรู, ป้องกันอาวุธชีวภาพ, ระบบป้องกันการระเบิด, ระบบดับเพลิง และเครื่องปรับอากาศ
คำสั่งและการควบคุม
รถถังยังถูกรวมเข้ากับระบบการสื่อสารแบบดิจิตอลสำหรับการสื่อสารของรถถังและการสื่อสารระหว่างผู้บังคับบัญชา
ชาวซาซัก
ซาซัก (Suku Sasak) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนเกาะลมบกในประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรราว 3,600,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 85 ของประชากรทั้งหมดบนเกาะดังกล่าว ชาวซาซักมีความเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกับชาวบาหลีไม่ว่าจะเป็นด้านเชื้อชาติและภาษา แต่ต่างกันเพียงศาสนาที่ส่วนใหญ่ชาวบาหลีนับถือศาสนาฮินดู ส่วนชาวซาซักส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม
ประวัติ
ประวัติศาสตร์เบื้องต้นของชาวซาซักนั้นไม่ใคร่ปรากฏนัก ปรากฏแค่ในช่วงที่เกาะลมบกอันเป็นที่อาศัยของชาวซาซักนั้นถูกกาจะฮ์ มาดา (Gajah Mada) นายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิมัชปาหิตเข้าปกครอง ครั้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นศตวรรษที่ 17 ชาวซาซักถูกบังคับให้เข้ารีตศาสนาอิสลาม หลังอยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าชายปราเปิน (Pangeran Prapen) หรือ ซูนันปราเปิน (Sunan Prapen) พระโอรสของระเด่นปากู (Raden Paku) หรือซูนันกีรี (Sunan Giri) ซึ่งซูนันกีรีและชาวมุสลิมจากเกาะมากัสซาร์มาเผยแผ่ศาสนา แต่ชาวซาซักเองมักผสานความเชื่อ โดยนำหลักศาสนาอิสลามขั้นพื้นฐานมาผสานกับความเชื่อของศาสนาฮินดู-พุทธ เข้ากับการนับถือผี จนเกิดเป็นลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือลัทธิสามเวลาขึ้น
ช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เกาะลมบกถูกอาณาจักรเกิลเกิล (Gelgel) จากเกาะบาหลีเข้ายึดครอง จึงมีการอพยพชาวบาหลีเข้าไปตั้งถิ่นฐานบนเกาะลมบกจำนวนมาก ปัจจุบันยังมีผู้สืบเชื้อสายชาวบาหลีอาศัยบนเกาะลมบกราว 300,000 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 10-15 ของประชากรบนเกาะ ซึ่งชาวบาหลีเหล่านี้ยังส่งอิทธิพลฮินดูแก่ลัทธิเวอตูเตอลูของลมบกด้วย
ภาษา
ภาษาซาซักมีความเชื่อมโยงและใกล้เคียงกับภาษาบาหลี ซุมบาวา และภาษาของอินโดนีเซียฝั่งตะวันตกอื่น ๆ นอกจากนี้ยังสามารถแบ่งภาษาซาซักออกเป็นสำเนียงต่าง ๆ ได้แก่ สำเนียงเหนือ หรือกูโต-กูเต (Kuto-Kute), สำเนียงกลาง หรือเมอโน-เมอเนอ (Meno-Mene), สำเนียงกลางตอนใต้ หรือมรียัก-มรีกู (Mriak-Mriku), สำเนียงกลางฝั่งตะวันออกและตะวันตก หรือเงอโน-เงอเนอ (Ngeno-Ngene) สำเนียงตะวันออกเฉียงเหนือ หรือเงอโต-เงอเตอ (Ngeto-Ngete) และสำเนียงย่อยอื่น ๆ
ศาสนา
ชาวซาซักส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามลัทธิเวอตูลีมา (Wetu Lima) หรือวักตูลีมา (Waktu Lima) หรือลัทธิห้าเวลา ที่หมายถึงการละหมาดห้าครั้งอันเป็นวัตรปฏิบัติที่ชาวมุสลิมพึงปฏิบัติ แต่ชาวซาซักอีกส่วนหนึ่งนับถือลัทธิเวอตูเตอลู (Wetu Telu) หรือวักตูเตอลู (Waktu Telu) หรือลัทธิสามเวลา ที่ศาสนิกชนจะละหมาดเพียงแค่สามครั้งเท่านั้น ต่างจากมุสลิมอื่น ๆ ที่ละหมาดห้าเวลา
อิสลามิกชนที่ปฏิบัติตามแนวทางของลัทธิเวอตูเตอลูนั้นสามารถพบได้ทั่วไปบนเกาะ โดยเฉพาะที่เมืองบายันอันเป็นที่กำเนิดลัทธิ นอกจากนี้ยังมีชุมชนต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่นับถือลัทธิเวอตูเตอลู เช่น มาตารัม (Mataram), ปูจุง (Pujung), เซิงกล (Sengkol), รัมบีตัน (Rambitan), ซาเด (Sade), เตอเตอบาตู (Tetebatu), บุมบุง (Bumbung), เซิมบาลุน (Sembalun), เซอนารู (Senaru), โลยก (Loyok) และปาซูกูลัน (Pasugulan)
นอกจากนี้ยังมีชาวซาซักจำนวนหนึ่งที่เรียกว่าโบดา (Bodha) จำนวน 8,000-12,533 คน ส่วนใหญ่อาศัยที่หมู่บ้านเบินเติก (Bentek) เชิงเขารินจานี (Gunung Rinjani) ยังคงนับถือเทพเจ้าต่าง ๆ และไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม แต่รับอิทธิพลด้านพิธีกรรมและภาษาจากศาสนาฮินดูและพุทธ พวกเขามีความเชื่อด้านเวทมนตร์เช่นเดียวกับเวอตูเตอลูเพียงแต่ไม่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาอิสลาม โบดาจะนับถือเทพเจ้าทั้งหมดห้าพระองค์ คือ บาตารากูรู (Batara Guru) เป็นเทพเจ้าสูงสุด ส่วนบาตาราซักตี (Batara Sakti) และบาตาราเจอเนิง (Batara Jeneng) เป็นเทพเจ้ารองลงมา และมีเทวสตรีอีกสองพระองค์คืออีดาดารีซักตี (Idadari Sakti) และอีดาดารีเจอเนิง (Idadari Jeneng) ซึ่งเป็นพระชายาของเทพเจ้ารองทั้งสองดังกล่าว แม้ว่าพวกเขายังนับถือผี แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธที่เข้มข้นขึ้นจากการเผยแผ่ศาสนาจากพระธรรมทูตในยุคหลังมานี้ ปัจจุบันจึงมีทั้งพระสงฆ์และหมอผีปฏิบัติศาสนกิจตามความเชื่อ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 11
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 11 (U.S. Route 11 ย่อเป็น US 11) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ มีระยะทาง 1,645 ไมล์ (2,647 กิโลเมตร) พาดผ่านพื้นที่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศใต้ของทางหลวงสายนี้อยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 90 ใน Bayou Sauvage National Wildlife Refuge ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่เขตแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา ในเราเซสพอยต์ รัฐนิวยอร์ก เชื่อมต่อกับทางหลวงรัฐเกแบ็กหมายเลข 223 ทางหลวงหมายเลข 11 สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1926 เส้นทางส่วนมากเป็นไปตามแผนทางหลวงเดิม
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1929 ทางหลวงหมายเลข 11 มีปลายทางทิศใต้แค่ที่เมืองพิคายูน รัฐมิสซิสซิปปี บริเวณแม่น้ำเพิร์ล เขตแดนรัฐลุยเซียนา และต่อมาได้ขยายเส้นทางไปยังรัฐลุยเซียนา
อินเตอร์สเตต 81 ได้ก่อสร้างขึ้นในยุค 1960 เส้นทางขนานไปกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 11 เมื่อเลยปลายทางทิศใต้ของอินเตอร์สเตต 81 ไปแล้ว ได้มีอินเตอร์สเตตสายอื่นมาขนานกับทางหลวงหมายเลข 11 โดยเฉพาะอินเตอร์สเตต 59 ซึ่งเชื่อมต่อกับอินเตอร์สเตต 81 ด้วยอินเตอร์สเตต 40, อินเตอร์สเตต 75 และอินเตอร์สเตต 24
นาสะ
นาสะ เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซามูไรทรูปเปอร์ เขาเป็นขุนพลปีศาจผู้สวมเกราะแห่งงูเห่า ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากความกตัญญู เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความกตัญญูอันเป็นคุณสมบัติประจำตัวของเขา นาสะสามารถใช้พิษและเพลงดาบอันน่ากลัวเข้าจู่โจมศัตรูอย่างรุนแรง โดยเฉพาะการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ทำให้ดูราวกับว่านาสะมีแขนถึง 6 แขน
Sekhmet (Ronin Warriors)
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2004 เป็นครั้งที่ 12 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่โดฮา], [[ประเทศกาตาร์ ระหว่างวันที่ 3 -10 กันยายน พ.ศ. 2547
สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น
สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น (Star Wars prequel trilogy) เป็นภาพยนตร์ไตรภาคชุดที่สองของแฟรนไชส์ สตาร์ วอร์ส กำกับและเขียนบทโดย จอร์จ ลูคัส สร้างโดยลูคัสฟิล์มและจัดจำหน่ายโดยทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ภาพยนตร์ในไตรภาคชุดนี้ฉายระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึง 2005 และเล่าเรื่องราวก่อนเหตุการณ์ใน สตาร์ วอร์ส ไตรภาคเดิม (1977–83) ประกอบด้วย เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น (1999), เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม (2002) และ เอพพิโซด 3 ซิธชำระแค้น (2005) ภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้เป็นไตรภาคที่สองใน มหากาพย์สกายวอร์คเกอร์ ในแง่ของการฉาย แต่มีเรื่องราวอยู่ในอันดับแรกสุด
พระปัญจสิขะ
พระปัญจสิขะ (ภาษาสันสกฤต: Pañcaśikha; ภาษาบาลี: Pañcasikha) เป็นเทพบุรุษคนธรรพ์ในคติศาสนาพุทธ อันเทพบุรุษองค์นี้ทรงมีสัญญาลักษณ์คือทรงชฎาห้ายอดและสีวรกายขาว พระองค์มีที่มาและบทบาทอย่างมากในสักกปัญหสูตรของพุทธศาสนา และทรงได้รับการนับถือเป็นบรรพจารย์ของวงปี่พาทย์ วงมโหรี และเครื่องสายของดนตรีไทยรวมถึงนาฏศิลป์ไทยด้วย ที่มาของเทพบุตรองค์ในทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีอาจพัฒนาและวิวัฒนาการและเป็นองค์เดียวกับพระสทาศิวะในศาสนาฮินดู เนื่องจากทรงชฎาห้ายอดนั้นเดิมอาจหมายถึงพักตร์ทั้งห้าและเป็นสัญญาลักษณ์ของการเชื่อมระหว่างโลกิยะกับโลกุตรธรรม
สตาร์ วอร์ส ไตรภาคต้น
ภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้เล่าเรื่องราวการฝึกฝนเป็นเจไดของ อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ชายหนุ่มผู้มีพลังแรงกล้า (พ่อของ ลุค สกายวอล์คเกอร์และเลอา ออร์กานา ตัวละครหลักในไตรภาคเดิม) โดยอาจารย์ของเขา โอบีวัน เคโนบีและโยดา ต่อมาอนาคินเข้าสู่ด้านมืดของพลังแล้วกลายเป็น ดาร์ธ เวเดอร์ นอกจากนี้ยังเล่าเรื่องราวการทุจริตในสาธารณรัฐกาแลกติก, การทำลายล้างเจได และการขึ้นสู่อำนาจของจักรวรรดิกาแลกติก ภายใต้ซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส ภาพยนตร์สองเรื่องแรกได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย ขณะที่เรื่องที่สามได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก
เบื้องหลัง
แกรี เคิร์ตซ์ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชุดไตรภาคเดิม กล่าวว่า แผนคร่าว ๆ ของไตรภาคต้นได้มีการพัฒนาในช่วงระหว่างการร่างภาพยนตร์ดั้งเดิมสองเรื่องแรก เมื่อปี ค.ศ. 1980 ลูคัสยืนยันว่าเขามีเนื้อเรื่องสำหรับภาพยนตร์เก้าเรื่องอยู่แล้ว แต่เขาตัดสินใจยกเลิกภาพยนตร์ภาคต่อในปี ค.ศ. 1981 เนื่องจากความเครียดในการถ่ายทำไตรภาคเดิมและแรงกดดันจากภรรยาของเขาที่ต้องการความสงบ อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีเริ่มมีความก้าวหน้ามากขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และช่วงต้นทศวรรษ 1990 รวมไปถึงการสร้างภาพจากคอมพิวเตอร์ (ซีจีไอ) ดลใจให้ลูคัสพิจารณาว่าเขาอาจจะกลับไปทบทวนมหากาพย์ของเขาอีกครั้ง เมื่อปี ค.ศ. 1989 ลูคัสกล่าวว่าภาพยนตร์ในไตรภาคต้นนั้นจะ "แพงอย่างไม่น่าเชื่อ" หลังเขาได้ดูตัวอย่างซีจีไอเบื้องต้น สร้างโดย อินดัสเทรียลไลต์แอนด์แมจิก ให้กับภาพยนตร์ จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์ ลูคัสกล่าวว่า:
"เราทดสอบให้กับสตีเวน สปีลเบิร์ก และเมื่อเรานำมันขึ้นบนจอภาพ ผมก็น้ำตาคลอ มันเป็นเหมือนช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ เหมือนการประดิษฐ์หลอดไฟหรือการคุยผ่านโทรศัพท์ครั้งแรก ช่องว่างสำคัญถูกข้ามไปแล้วและสิ่งต่าง ๆ จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป"
เมื่อปี ค.ศ. 1992 เขาบอกว่าเขามีแผนที่จะสร้างไตรภาคต้นในนิตยสาร ลูคัสฟิล์มแฟนคลับ และประกาศเรื่องนี้ในนิตยสาร วาไรตี ช่วงปลายปี ค.ศ. 1993 ผู้อำนวยการสร้าง ริก แม็คคาลัม ติดต่อ แฟรงก์ แดราบอนต์ ซึ่งเคยทำงานเขียนบทให้กับ เดอะยังอินเดียนา โจนส์ครอนิเคิลส์ และ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง เพื่อทำหน้าที่เขียนบทให้กับภาพยนตร์ชุดไตรภาคนี้ เขาได้รับการพิจารณา จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 เมื่อเวลาผ่านไป ลูคัสเขียนบทภาพยนตร์ด้วยตนเอง ก่อนลูคัสเลือกที่จะกำกับไตรภาคต้น ผู้กำกับ สตาร์ วอร์ส 3: ชัยชนะของเจได ริชาร์ด มาร์ควานด์ แสดงความสนใจต้องการที่จะกำกับหนึ่งในภาพยนตร์ไตรภาคต้น แต่เขาเสียชีวิตไปเสียก่อนเมื่อปี ค.ศ. 1987 ความนิยมของแฟรนไชส์มีมายาวนานด้วยสื่อจากจักรวาลขยายของ สตาร์ วอร์ส ทำให้ยังมีจำนวนผู้ชมอยู่เป็นจำนวนมาก มีการฉายใหม่ของภาพยนตร์ไตรภาคเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1997 ได้มีการ "ปรับปรุง" ภาพยนตร์อายุยี่สิบปีด้วยการใส่ซีจีไอเพื่อให้จินตนาการถึงไตรภาคใหม่
ภาพยนตร์
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น ฉายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 เล่าเรื่องราวของเหล่าเจไดได้พบกับ อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ วัยเด็ก และการคอรัปชั่นภายในวุฒิสภากาแลกติกโดย พัลพาทีน (ดาร์ธ ซิเดียส) สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม ฉายเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 เล่าเรื่องราว 10 ปีหลังเหตุการณ์ในเอพพิโซด 1 อนาคินเป็นศิษย์ของโอบีวัน เคโนบีและเขามีความรักต้องห้ามกับแพดเม่ ขณะเดียวกันสงครามโคลนก็ได้เริ่มต้นขึ้น สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 3: ซิธชำระแค้น ฉายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในแฟรนไชส์ที่ได้เรตติง PG-13 เล่าเรื่องราวของอนาคินเข้าสู่ด้านมืดของพลังและกลายเป็น ดาร์ธ เวเดอร์
เอพพิโซด 1 ภัยซ่อนเร้น
32 ปีก่อนเหตุการณ์ในภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม อัศวินเจไดสองคน ไควกอน จินน์และศิษย์ของเขา โอบีวัน เคโนบี พบว่า สมาพันธ์การค้า ได้ทำการปิดกั้นรอบ ๆ ดาวเคราะห์นาบู พัลพาทีน วุฒิสมาชิกของดาวนาบู ซึ่งแท้จริงแล้วเป็น ซิธลอร์ด ดาร์ธ ซิเดียส ได้วางแผนการปิดกั้นดังกล่าวอย่างซ่อนเร้นเพื่อเป็นข้ออ้างที่เขาจะได้กลายเป็นสมุหนายกของสาธารณรัฐกาแลกติก ด้วยความช่วยเหลือของราชินีของนาบู แพดเม่ อมิดาลา, ไควกอนและโอบีวันหลบหนีจากการปิดกั้นได้ พวกเขาลงจอดที่ดาวทาทูอีน เพื่อซ่อมยานอวกาศและได้พบกับทาสเด็กอายุเก้าปีมีชื่อว่า อนาคิน สกายวอร์คเกอร์ ไควกอนเชื่อว่าเขาเป็น "ผู้ที่ถูกเลือก" จึงนำตัวอนาคินมาฝึกฝนเป็นเจได
ในไตรภาคต้นนั้นแต่เดิมมีแผนที่จะเติมเต็มประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับไตรภาคเดิม แต่ลูคัสตระหนักว่าพวกเขาสามารถสร้างครึ่งแรกของหนึ่งเรื่องยาวที่เน้นไปที่เรื่องราวของอนาคิน ทำให้ภาพยนตร์ชุดกลายเป็นมหากาพย์สกายวอร์คเกอร์ ในปี ค.ศ. 1994 ลูคัสเริ่มเขียนบทสำหรับภาพยนตร์เรื่องแรกในไตรภาคต้น ใช้ชื่อในช่วงแรกว่า เอพพิโซด 1: เดอะบีกินนิง หลังภาพยนตร์ฉาย ลูคัสประกาศว่าเขาจะกำกับภาคต่อไปอีกสองภาค
เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม
10 ปีต่อมา มีคนพยายามลอบสังหาร แพดเม่ อมิดาลา ซึ่งตอนนี้ทำหน้าที่เป็นวุฒิสมาชิกของนาบู อัศวินเจได โอบีวัน เคโนบี และศิษย์ของเขา อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ได้รับมอบหมายให้ปกป้องเธอ ขณะที่โอบีวันกำลังตามหาผู้ลอบสังหาร อนาคินและแพดเม่ต่างตกหลุมรักกันอย่างลับ ๆ สมุหนายกพัลพาทีน วางแผนที่จะดึงกาแลคซีให้เข้าสู่สงครามโคลน ระหว่างกองทัพโคลนของสาธารณรัฐซึ่งนำโดยเจไดกับสมาพันธรัฐระบบอิสระซึ่งนำโดยศิษย์ของพัลพาทีน เคาต์ ดูกู
ร่างแรกของ เอพพิโซด 2 นั้นเสร็จสมบูรณ์ก่อนการถ่ายทำไม่กี่สัปดาห์ ลูคัสจ้าง โจนาธาน เฮลส์ นักเขียนจาก เดอะยังอินเดียนาโจนส์ครอนิเคิลส์ มาขัดเกลาบท ลูคัสไม่แน่ใจว่าจะใช้ชื่อตอนอะไรดี ลูคัสจึงพูดติดตลกเรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "ผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่ของจาร์ จาร์" ("Jar Jar's Great Adventure") ตอนที่เขียนบท จักรวรรดิเอมไพร์โต้กลับ ลูคัสเคยกำหนดให้แลนโด คาลริสเซียน เป็นโคลนจากดาวเคราะห์ของโคลน เพราะว่าสงครามโคลนเคยถูกพูดถึงใน ความหวังใหม่ ต่อมาเขาก็มีแนวคิดเกี่ยวกับกองทัพของโคลนจู่โจม ซึ่งมาจากดาวเคราะห์ที่ห่างไกล โจมตีสาธารณรัฐและถูกต่อต้านโดยเจได
เอพพิโซด 3 ซิธชำระแค้น
สามปีหลังเกิดสงครามโคลน อนาคินเริ่มไม่ไว้วางใจสภาเจไดและเริ่มเห็นภาพนิมิตของแพดเม่ซึ่งเสียชีวิตขณะคลอดบุตร พัลพาทีนหลอกอนาคินว่าพลังแห่งด้านมืดสามารถช่วยชีวิตแพดเม่ไว้ได้ อนาคินซึ่งกำลังสิ้นหวัง ยอมเป็นศิษย์ของพัลพาทีน แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ดาร์ธ เวเดอร์ พัลพาทีนออกคำสั่งให้กวาดล้างเจไดและประกาศเปลี่ยนแปลงการปกครองจากสาธารณรัฐเป็นจักรวรรดิกาแลกติก เวเดอร์ปะทะกับโอบีวันด้วยการดวลกระบี่แสงที่ดาวเคราะห์ภูเขาไฟมุสตาฟา ต่อมาแพดเม่ก็เสียชีวิตหลังให้กำเนิดแฝดสอง
แก่นเรื่อง
ลูคัสพยายามอย่างมีสติด้วยการทำให้ฉากและบทพูดระหว่างไตรภาคต้นและไตรภาคเดิมคู่ขนานกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการเดินทางของ อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในไตรภาคต้นและการเดินทางของลุค ลูกชายของเขาในไตรภาคเดิม ลูคัสเรียกภาพยนตร์หกตอนแรกของแฟรนไชส์ว่าเป็น "โศกนาฏกรรมของดาร์ธ เวเดอร์" ลูคัสกล่าวว่า ลำดับที่ถูกต้องในการดูภาพยนตร์คือดูตามหมายเลขตอน
มีการอ้างอิงถึงศาสนาคริสต์จำนวนมาก เช่น การปรากฏตัวของ ดาร์ธ มอล ซึ่งเป็นตัวละครที่ได้รับการออกแบบจากภาพลักษณ์ของปีศาจในศาสนาคริสต์ ซึ่งทั้งตัวเป็นสีแดงและมีเขาแหลม วัฏจักรของภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส มีการเล่าเรื่องคล้ายกับศาสนาคริสต์ โดย อนาคิน สกายวอร์คเกอร์ คือ "ผู้ที่ถูกเลือก" ผู้ที่อยู่คำทำนายว่าจะนำสมดุลกลับคืนสู่พลัง โดยเขากำเนิดขึ้นมาจากการเกิดบริสุทธิ์ อย่างไรก็ตาม อนาคินไม่เหมือนกับพระเยซู โดยอนาคินได้เข้าสู่ด้านมืดกลายเป็น ดาร์ธ เวเดอร์ ผู้ชั่วร้าย ซึ่งดูเหมือนการบรรลุชะตากรรมของเขาจะล้มเหลว จนกระทั่งในคำทำนายเป็นจริงใน การกลับมาของเจได มหากาพย์นำวิธีการเล่าเรื่องมาจาก การเดินทางของวีรบุรุษ ซึ่งเป็นแม่แบบที่พัฒนาโดย โจเซฟ แคมป์เบิลล์ นักปรัมปราวิทยาเปรียบเทียบ
รัฐศาสตร์ เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของ สตาร์ วอร์ส ตั้งแต่เปิดตัวแฟรนไชส์เมื่อปี ค.ศ. 1977 โดยเน้นไปที่การต่อสู้ระหว่าง ระบอบประชาธิปไตยและระบอบเผด็จการ พัลพาทีนเป็นสมุหนายกก่อนที่จะกลายเป็นจักรพรรดิในไตรภาคต้น คล้ายกับบทบาทของฮิตเลอร์ก่อนแต่งตั้งตัวเองเป็น ฟือเรอร์ ลูคัสยังได้นำความเป็นผู้เผด็จการจากบุคคลในประวัติศาสตร์มาคู่ขนานกับตัวละครพัลพาทีน เช่น จูเลียส ซีซาร์, นโปเลียน โบนาปาร์ตและอดีตประธานาธิบดีสหรัฐ ริชาร์ด นิกสัน  การกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ ที่ปรากฏใน ซิธชำระแค้น สะท้อนเหตุการณ์ของ คืนมีดยาว การคอรัปชันของสาธารณรัฐกาแลกติกนำมาจากการล่มสลายของประชาธิปไตยของสาธารณรัฐโรมัน และการสถาปนาจักรวรรดิโรมัน
การฉายและวางจำหน่ายใหม่
เมื่อปี ค.ศ. 2011 บ็อกเซตส์ของภาพยนตร์ไตรภาคเดิมและไตรภาคต้นวางจำหน่ายในรูปแบบบลูเรย์ โดยมีการปรับเปลี่ยนหลายอย่าง มีการวางแผนที่จะฉายภาพยนตร์ใหม่ในรูปแบบสามมิติทั้งหกเรื่องในแฟรนไชส์ แต่หลังการฉาย ภัยซ่อนเร้น ในรูปแบบสามมิติเมื่อปี ค.ศ. 2012 ไม่ประสบความสำเร็จในด้านรายได้ ทำให้แผนดังกล่าวถูกยกเลิกและเน้นไปที่การสร้าง ไตรภาคต่อ แทน เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2019 มีการประกาศว่าภาพยนตร์ไตรภาคต้นจะเปิดให้รับชมได้ผ่านบริการสื่อส่งผ่านสัญญาณต่อเนื่อง ดิสนีย์+
การตอบรับ
หลายคนแสดงความผิดหวังกับการแสดงของอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ในไตรภาคต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทที่ดูอ่อนแอและบทพูดที่ดูแข็ง ถึงแม้ว่าการแสดงของ เฮย์เดน คริสเตนเซน ในภาพยนตร์เรื่องที่สามจะได้รับการตอบรับที่ดีกว่า ในทางตรงกันข้าม การแสดงเป็น โอบีวัน เคโนบี ของ ยวน แม็คเกรเกอร์ ได้ความคำชมโดยทั่วไปว่าเป็นการเดินตามรอยเท้าของ เซอร์ อเล็ก กินเนสส์ นาตาลี พอร์ตแมน แสดงความผิดหวังของเธอต่อการตอบรับที่ไม่ดีของไตรภาคต้น กล่าวว่า "เมื่อบางอย่างมีความคาดหวังมาก มันก็มีแต่จะทำให้ผิดหวังเท่านั้น เธอยังยอมรับว่า "ด้วยมุมมองของเวลา, มันถูกประเมินใหม่โดยผู้คนจำนวนมากที่ในตอนนี้รักภาพยนตร์จริง ๆ"
ไตรภาคต้นได้รับบางคำวิจารณ์ที่เกี่ยวกับการออกแบบที่ไม่ตรงกับในไตรภาคเดิม ขณะที่ภาพยนตร์ในไตรภาคเดิมมีเทคโนโลยีที่เก่าและหยาบ ไตรภาคต้นมีการออกแบบเชิงอุตสาหกรรมที่สวยงามและทันสมัย บางคนวิจารณ์ว่า การเลือกการออกแบบนี้เพราะช่วงเวลาก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะแสดงถึงอารยธรรมที่ก้าวหน้ากว่า ถึงแม้ว่าใน ซิธชำระแค้น จะมีการออกแบบที่เข้าใกล้ไตรภาคเดิมมากขึ้น
อ้างอิง
เชิงอรรถ
อ้างอิง
แยกเฉลิมบุรี
ชื่อ "เฉลิมบุรี" นั้นมาจากในอดีต ที่นี่ทางด้านถนนทรงสวัสดิ์ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางแยกหมอมี หรือสามแยก เคยเป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี หรือก่อนหน้านั้นคือ โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ และได้รื้อถอนออก และสร้างใหม่ในชื่อ เฉลิมบุรี ในวาระฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ในปี พ.ศ. 2475 พร้อมกับศาลาเฉลิมกรุง ซึ่งปัจจุบันโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรีได้เลิกกิจการไปนานแล้ว สถานที่ตั้งของโรงภาพยนต์ได้กลายเป็นที่จอดรถยนต์
แยกเฉลิมบุรี ถือได้ว่าเป็นทางแยกแรกของถนนเยาวราช ที่มีจุดเริ่มต้นที่วงเวียนโอเดียน ปัจจุบันตรงบริเวณทางแยกเป็นที่ตั้งของร้านอาหารมากมาย เช่น ภัตตาคารอาหารจีน, ห่านและเป็ดพะโล้, หมูสะเต๊ะ ตลอดจนหูฉลาม รวมถึงปาท่องโก๋ที่ได้รับการแนะนำบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์ และในช่วงเวลาเย็นจนถึงค่ำ มีรถเข็นขายยำของชาวฝรั่งเศสอีกด้วย
นิคมญี่ปุ่นในประเทศคิริบาส
การปรากฎของชาวญี่ปุ่นในประเทศคิริบาสสามารถย้อนกลับไปได้ถึงช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 เมื่อมีการจ้างแรงงานในการทำเหมืองแร่ฟอสเฟตในคิริบาส แต่มีคนงานบางส่วนมาจากโอกินาวะ ซึ่งน่าจะเข้ามาโดยเร็วที่สุดเมื่อ ค.ศ. 1860 เมื่อเปรียบเทียบกับดินแดนอื่นในภูมิภาคไมโครนีเซียที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 พบว่าชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาส่วนมากเป็นแรงงานที่เข้ามาทำงานชั่วคราว และมีเพียงบางส่วนที่ปักหลักอยู่ในคิริบาส เมื่อคิริบาสได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1978 ชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่อย่างถาวร และมีบทบาทสำคัญในสังคมคิริบาส
ราจูร่า
ราจูร่า คือขุนพลปีศาจผู้สวมเกราะปีศาจแห่ง แมงมุม และ แมงป่อง ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจาก ความอดทน เป็นผู้ที่มีจิตวิญญาณแห่งความอดทน เป็นคุณสมบัติประจำกาย ราจูร่ามีพลังแห่งภาพลวงตา ภาพมายา เป็นอาวุธที่น่ากลัว แต่หากพลังอันชั่วร้ายนี้นำมาใช้เพื่อคุณธรรม ก็จะสามารถเปลี่ยนเป็นพลังแห่งความสงบสุข
เบียคุเอ็น
เบียคุเอ็น จากการ์ตูนเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์ พยัคฆ์ขาวเพื่อนคู่ใจของซานาดะ เรียว แห่งเร็กกะ นอกจากความดุดันและคล่องแคล่วว่องไวแล้ว เบียคุเอ็นยังมีความห้าวหาญและฝีมือในการต่อสู้เป็นเลิศ บ่อยครั้งที่มันเข้าประจัญบานกับกองทัพปีศาจรวมทั้งเหล่าขุนพลปีศาจทั้ง 4 อย่างอาจหาญ และยังเคยช่วยชีวิตของจุนและนาสตี้เอาไว้อีกด้วย
แดร์เรน แรนดอล์ฟ
แรนดอล์ฟมาจากทีมเยาวชนของอาร์ดมอร์โรเวอส์และชาร์ลตันแอธเลติก เขาได้เริ่มต้นอาชีพกับชาร์ลตันใน ค.ศ. 2004 และถูกปล่อยยืมตัวให้กับหลายสโมสร ก่อนที่จะได้ลงเล่นนัดแรกให้กับชาร์ลตันในนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2006–07 ซึ่งสุดท้ายแล้ว ชาร์ลตันตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก เขาไม่สามารถยึดตำแหน่งตัวจริงในทีมชุดใหญ่ของชาร์ลตันได้ จึงถูกปล่อยยืมตัวถึงสองครั้งในปี 2008 ทำให้เขาได้ลงเล่นให้กับชาร์ลตันเพียง 20 นัดในช่วงเวลาหกปีกับสโมสร ต่อมาเขาย้ายไปมาเธอร์เวลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 และได้ลงเล่นอย่างสม่ำเสมอตลอดระยะเวลาสามปี ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับเบอร์มิงแฮมซิตีในอังกฤษ ซึ่งเขาพลาดการลงเล่นในแชมเปียนชิปเพียงนัดเดียวตลอดสองฤดูกาลกับสโมสร ต่อมาเขาเซ็นสัญญากับเวสต์แฮมยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2015 และย้ายไปมิดเดิลส์เบรอในอีกสองปีถัดมา
ในปี 2006 แรนดอล์ฟได้ลงเล่นให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีทั้งหมด 10 นัด และลงเล่นให้กับทีมชาติชุดบีหนึ่งนัด เขาได้ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 ในนัดที่เอาชนะโอมาน 4–1 เขาเป็นตัวแทนของชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
เกียรติประวัติ
แอคคริงตันสแตนลีย์
มาเธอร์เวล
รางวัลส่วนตัว