cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซิกซ์เซนส์
หรืออาจจะหมายถึงบันเทิงคดีต่าง ๆ เช่น
الحاسة السادسة (توضيح) Altıncı hiss ஆறறிவு Шесто чуло Sixth sense Sexto sentido Sesto senso シックスセンス 식스 센스 Sexto sentido Шестое чувство Šesto čulo Altıncı his (anlam ayrımı)
โออาร์เอฟ 2
โออาร์เอฟ 2 เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งประเทศประเทศออสเตรีย ผลิตโดย โออาร์เอฟ โออาร์เอฟ 2 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1961 โดยในช่วงนั้นเป็นการทดลองออกอากาศ ในปี 1970, โออาร์เอฟ 2 ออกอากาศเพียง 7 วันต่อสัปดาห์ และในปัจจุบัน โออาร์เอฟ 2 เป็น 1 ใน 4 สถานีโทรทัศน์สาธารณะประจำประเทศออสเตรีย
กระจกสะท้อนกรรม
The Mirror กระจกสะท้อนกรรม เป็นละครชุดทางโทรทัศน์แนว ดราม่า-สืบสวน-สยองขวัญ สร้างจากบทประพันธ์ของ นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ในปี 2561 ผลิตละครโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด ออกอากาศทุกวันวันอาทิตย์ เวลา 17.00 – 18.00 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2561 - ปัจจุบัน
ข้อมูลการออกอากาศ
ละครเรื่องนี้ได้ถ่ายทำในปี 2554 กำหนดออกอากาศในปี 2555 แต่ไม่ได้ออกอากาศ เนื่องจากรายการทางสถานีไม่ว่าง จึงได้นำมาออกอากาศในปี 2561
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตแมงกานีส
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตแมงกานีสเมื่อปี ค.ศ. 2006, ข้อมูลจาก British Geological Survey เข้าถึงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในแพนอเมริกันเกมส์
หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกาในแพนอเมริกันเกมส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967
บ้านหลวง (แก้ความกำกวม)
บ้านหลวง อาจหมายถึง
รายชื่อประเทศที่ไม่มีตลาดหลักทรัพย์
ด้านล่างนี้คือ รายชื่อ รายชื่อประเทศ ดินแดน และเมืองหลวง ที่ไม่มี ตลาดหลักทรัพย์ นอกจากนี้ประเทศในภูมิภาคอเมริกากลาง ได้ทำการสร้างตลาดหลักทรัพย์แคริบเบียนตะวันออก (ECSE) ทำให้ประเทศดังกล่าว ไม่มีดัชนีตลาดหลักทรัพย์เป็นของตนเอง
การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558
'''การเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2558''' จัดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2558 (โดยมีการออกเสียงลงคะแนนทางไปรษณีย์ตั้งแต่ปลายเดือนเมษายน) เพื่อเลือกตั้งรัฐสภาสหราชอาณาจักรที่ 56 ในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร มีการออกเสียงลงคะแนนใน 650 เขตเลือกตั้งของสหราชอาณาจักรเพื่อเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภาเข้าไปนั่งในสภาสามัญชนซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภา หัวหน้าพรรคการเมืองหรือแนวร่วมพรรคการเมืองใหญ่สุดในสภาสามัญชนจะได้เป็นนายกรัฐมนตรี มีการเลือกตั้งท้องถิ่นในวันเดียวกันในประเทศอังกฤษส่วนใหญ่ ยกเว้นเขตมหานครลอนดอน
นายกรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง คือ เดวิด คาเมรอนแห่งพรรคอนุรักษนิยม ซึ่งปกครองนับแต่การเลือกตั้งปี 2553 ในรัฐบาลผสมกับพรรคเสรีประชาธิปไตย การหยั่งเสียงทำนายการแข่งขันคู่คี่เพื่อเป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคแรงงานซึ่งมีเอ็ด มิลลิแบนด์ (Ed Miliband) เป็นหัวหน้าพรรค โดยนักหยั่งเสียงทั้งหมดทำนายอย่างมั่นใจว่าจะไม่มีพรรคการเมืองใดได้ครองเสียงข้างมากหรือเกิดสภาแขวน (hung parliament) แต่ผลการเลือกตั้งจบลงโดยพรรคอนุรักษนิยมได้สมาชิกสภาสามัญชนเพิ่มขึ้นและกลายเป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดด้วยเสียงข้างมาก ทำให้คาเมรอนเป็นนายกรัฐมนตรีต่อโดยไม่ต้องอาศัยรัฐบาลผสม
พรรคชาติสกอตได้ที่นั่งอย่างสำคัญในสกอตแลนด์ โดยได้สมาชิกสภาเพิ่มขึ้นอีก 50 คน รวมเป็น 56 จาก 59 ที่นั่งในสกอตแลนด์ ทำให้พรรคฯ เป็นพรรคการเมืองใหญ่สุดอันดับสามในสภาสามัญชน พรรคเสรีประชาธิปไตยเสียที่นั่งกว่า 48 ที่นั่ง และทำให้สัดส่วนคะแนนเสียงของพรรคลดลงแตะระดับต่ำสุดนับแต่การเลือกตั้งทั่วไปเดือนกุมภาพันธ์ 2517
การรณรงค์หาเสียงทำให้พรรคเอกราชยูเคเป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่งได้สัดส่วนคะแนนเสียงสูงสุดเป็นอันดับสาม (12.9%) แต่ได้สมาชิกสภาเพียงคนเดียว แม้มีคะแนนเสียงของประชาชนเพิ่มขึ้นสูงสุดในการเลือกตั้งครั้งนี้ คือ เพิ่มขึ้น 9.5%
หลังการเลือกตั้ง เอ็ด มิลลิแบนด์ประกาศลาออกจากหัวหน้าพรรคแรงงาน และนิก เคล็กก์ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีประชาธิปไตย นิเกล ฟาราจ ลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคเอกราชยูเคหลังไม่สามารถชนะที่นั่งที่แทเน็ตเซาท์ แต่ถูกพรรคปฏิเสธ
ประวัติ
ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่แล้ว ไม่มีพรรคการเมืองใดครองเสียงข้างมากในสภาสามัญชนเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การเลือกตั้งทั่วไปในเดือนกุมภาพันธ์ 2517 จึงเกิดรัฐบาลผสมครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย
รูปแบบการเลือกตั้ง
สภาสามัญชนใช้ระบบเขตเพียงอย่างเดียวทั้ง 650 ที่นั่ง ผู้ที่มีคะแนนเสียงสูงสุดจะได้รับเลือกตั้งโดยไม่จำเป็นต้องได้เสียงข้างมาก แม้ว่าข้อตกลงการร่วมรัฐบาลระหว่างพรรคอนุรักษนิยมและพรรคเสรีประชาธิปไตย กำหนดให้ทำประชามติเพื่อเปลี่ยนรูปแบบการเลือกตั้งเป็นแบบ Alternative Vote(Instant-runoff voting) (แบบหาผู้ชนะเสียงข้างมาก)ในปีพ.ศ. 2554 แต่ผลการลงประชามติ ประชาชนปฏิเสธการเปลี่ยนรูปแบบการเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียง 67.9% ต่อ 32.1%
ผลการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งทั้ง 650 เขตเป็นดังนี้
ยาค็อพ ฟุกเกอร์
ยาค็อพ ฟุกเกอร์ ฟ็อน เดอ ลิลลี (Jakob Fugger von der Lilie; 6 มีนาคม ค.ศ. 1459 – 30 ธันวาคม ค.ศ. 1525) ที่รู้จักกันในนามยาค็อพผู้ร่ำรวย หรือบ้างเรียกว่า ยาค็อพที่ 2 เป็นพ่อค้า ผู้ประกอบการเหมืองแร่ และนายธนาคารชาวเยอรมันคนสำคัญ เขาเป็นทายาทของตระกูลฟุกเกอร์ที่เป็นพ่อค้าซึ่งตั้งอยู่ในเมืองจักรวรรดิผสมของเอาคส์บวร์ค ซึ่งเขาได้เกิดและต่อมายังได้รับการยกฐานะผ่านการแต่งงานกับแกรนด์แบร์กเกอร์แห่งเอาคส์บวร์ค (Großbürger zu Augsburg) ภายในเวลาไม่กี่ทศวรรษ เขาได้ขยายกิจการครอบครัวไปสู่ธุรกิจที่ดำเนินงานไปทั่วยุโรป เขาเริ่มเข้าศึกษาเมื่อมีอายุ 14 ปีในเมืองเวนิส ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยหลักของเขาจนถึง ค.ศ. 1487 ในขณะเดียวกัน เขาเป็นทั้งนักบวชและคอยดูแลเหล่านักบวชผู้ถือศีลกิตติมศักดิ์ (Prebendary) แม้ว่าเขาจะอาศัยอยู่ในอาราม ยาค็อพก็หาเวลาในการศึกษาประวัติศาสตร์ของการลงทุนในตลาดเอเชียช่วงยุคแรก มูลค่าสุทธิของเขาตอนที่เขาได้เสียชีวิตลงซึ่งประมาณอยู่ที่ 2 ล้านกิลเดอร์ ซึ่งทำให้อัตราเงินเฟ้อประมาณอยู่ที่ 309 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (สกุลเงินดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2020) ในช่วงเวลาที่เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1525 ความมั่นคั่งส่วนตัวของฟุกเกอร์เทียบเท่ากับ 2% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ของยุโรป
รากฐานของความมั่นคั่งของตระกูลส่วนใหญ่เกิดจากการค้าสิ่งทอผ้ากับอิตาลี บริษัทได้เติบโตอย่างรวดเร็วที่พี่ชายสองคนอย่างอูลริชและเกออร์คเป็นผู้บริหารกิจการและยาค็อพได้เริ่มต้นธุรกรรมทางธนาคารกับราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค เช่นเดียวกับสภาปกครองโรมัน และในขณะเดียวกันก็เริ่มต้นการทำเหมืองในทีโรล และตั้งแต่ ค.ศ. 1493 การสกัดแร่เงินและทองแดงในราชอาณาจักรโบฮีเมียและฮังการี ใน ค.ศ. 1525 พวกเขายังได้รับสิทธิ์ในการทำเหมืองปรอทและซินนาบาร์ในอัลมาเดน
ภายหลังปี ค.ศ. 1487 ยาค็อพ ฟุกเกอร์ เป็นหัวหน้าฝ่ายดำเนินงานของธุรกิจฟุกเกอร์โดยพฤตินัย ซึ่งในไม่ช้าก็เกือบที่จะผูกขาดในตลาดทองแดงของยุโรป ทองแดงจากฮังการีถูกขนส่งลำเลียงผ่านทางแอนต์เวิร์ปสู่ลิสบอน และต่อจากนั้นก็ขนส่งทางเรือไปยังอินเดีย ยาค็อพ ฟุกเกอร์ยังให้การสนับสนุนในการเดินทางเพื่อการค้าเพียงครั้งแรกและครั้งเดียวไปยังอินเดียที่เหล่าพ่อค้าชาวเยอรมันได้ให้ความร่วมมือ ในการเดินเรือของกองเรือโปรตุเกสไปยังชายฝั่งตะวันตกของอินเดีย (ค.ศ. 1505-1506) รวมถึงการเดินทางเพื่อการค้าของเสปนไปยังหมู่เกาะมาลูกูซึ่งประสบความล้มเหลว
ด้วยการให้สนับสนุนแก่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในฐานะนายธนาคาร เขาได้มีอิทธิพลอย่างล้นหลามในการเมืองยุโรปในช่วงเวลาสมัยนั้น เขาได้ให้เงินทุนในการสนับสนุนต่อการเจริญพระชันษาของมัคซีมีลีอานที่ 1 และมีส่วนในการสนับสนุนอย่างมากในการคัดเลือกพระเจ้าชาร์ลที่ 1 แห่งสเปนให้เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ชาร์ลที่ 5 ยาค็อพ ฟุกเกอร์ยังได้ให้เงินทุนในการสนับสนุนต่อการอภิเษกสมรสซึ่งต่อมาได้ส่งผลทำให้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คได้รับราชอาณาจักรโบฮีเมียและฮังการี
ยาค็อพ ฟุกเกอร์ได้รักษามรดกตกทอดและชื่อเสียงที่ยั่งยืนผ่านทางการวางรากฐานของเขาในเอาคส์บวร์ค โบสถ์น้อยที่ได้รับเงินทุนจากเขาและถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1509 ถึง ค.ศ. 1512 ซึ่งเป็นอาคารแห่งแรกที่ถูกสร้างขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาของเยอรมนีและมีหลุมฝังศพของเหล่าสามพี่น้องอย่างอูลริช เกออร์คและยาค็อพ ฟุกเกอร์ไรร์ (Fuggerei) ซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นโดยยาค็อพใน ค.ศ. 1521 เป็นอาคารที่อยู่อาศัยเพื่อสังคมที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังคงมีการใช้งานอยู่ ดาเมนฮอฟซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของฟุกเกอร์ฮอยเซอร์ (Fuggerhäuser) ในเอาคส์บวร์ค ซึ่งเป็นอาคารสายฆราวาสแห่งแรกในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1515
เมื่อเขาได้เสียชีวิตลงในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1525 ยาค็อพ ฟุกเกอร์ได้ยกมรดกให้แก่หลานชายของเขานามว่า อันตอน ฟุกเกอร์ บริษัทนั้นมีทรัพย์สินรวมทั้งหมดประมาณ 2,032,652 กิลเดอร์ เขาเป็นหนึ่งในชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดและเป็นพลเมืองที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในเอาคส์บวร์ค ด้วยความมั่นคั่งของเขาทำให้เขาได้รับฉายาว่า "ยาค็อพผู้ร่ำรวย" ใน ค.ศ. 1967 รูปปั้นครึ่งตัวของเขาได้ถูกนำไปวางไว้ที่อนุสรณ์สถานวัลฮัลลา ซึ่งเป็น"หอแห่งเกียรติยศ" ใกล้กับเรเกินส์บวร์ค เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่ชาวเยอรมันผู้ที่มีชื่อเสียงและได้รับการสรรเสริญยกย่อง
ภูมิหลัง การศึกษา และปีช่วงแรกในเวนิส
ยาค็อพ ฟุกเกอร์เกิดเป็นบุตรชายคนที่สิบในเหล่าบุตรทั้งสิบเอ็ดคนของยาค็อพ ฟุกเกอร์ ผู้อาวุโส (ค.ศ. 1398–1469) และภรรยาของเขานามว่า บาร์บาร่า บาซินเงอร์ (ค.ศ. 1419–1497), ธิดาของมุนซ์ไมสเตอร์ ฟรานซ์ บาซินเงอร์ ตระกูลฟุกเกอร์ได้สร้างชื่อเสียงให้กับพวกเขาเองในฐานะพ่อค้าที่ประสบความสำเร็จในเมืองแห่งนี้ ฮันส์ ฟุกเกอร์ ผู้เป็นปู่ของยาค็อพ ฟุกเกอร์ ผู้ร่ำรวย ได้เข้ามาอาศัยในเมืองเอาคส์บวร์คใน ค.ศ. 1367 กลายเป็นชาวเมืองผ่านทางการแต่งงานและได้รับความมั่นคั่งมหาศาลจากการค้าสิ่งทอผ้ากับอิตาลี ไม่กี่ปีก่อนที่เขาจะเสียชีวิต บุตรชายของเขาอย่างยาค็อพ ฟุกเกอร์ ผู้อาวุโส เป็นหนึ่งในชาวเมืองที่ร่ำรวยที่สุดของเอาคส์บวร์ค
พี่ชายคนโตสองคนของยาค็อพที่มีนามว่า อูลริช (ค.ศ. 1441–1510) และเกออร์ค (ค.ศ. 1453–1506) ได้สร้างรากฐานสำหรับการเติบโตของบริษัทในยุโรป ราวปี ค.ศ. 1470 พวกเขาได้ก่อตั้งโรงงานในเวนิสและเนือร์นแบร์ค ซึ่งเป็นศูนย์กลางการึ้าที่สำคัญ อันเดรสและฮันส์ผู้เป็นพี่ชายของยาค็อพ ฟุกเกอร์ซึ่งทั้งคู่ได้เสียชีวิตลงในเวนิส มาร์คัสผู้เป็นพี่ชายอีกคนได้เป็นนักบวชและตั้งแต่ ค.ศ. 1470 เป็นนักเขียนคนหนึ่งในสถานที่เก็บเอกสารของสมเด็จพระสันตะปาปา(papal chancery) ในกรุงโรมที่ซึ่งเขาได้เสียชีวิตลง ใน ค.ศ. 1478 พี่ชายของเขาอีกคนนามว่า ปีเตอร์ ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคระบาดในเนือร์นแบร์ค ใน ค.ศ. 1473
เงินกู้ที่ได้มอบให้กับจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 และเสบียงที่ส่งมอบให้กับคณะผู้ติดตามของพระองค์โดยอูลริช ฟุกเกอร์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ตระกูลได้รับตราอาร์มที่เป็นสัญลักษณ์ดอกลิลลีใน ค.ศ. 1473 "ออฟ เดอะ ลิลลี่"(von der Lilie) เป็นชื่อที่ถูกเรียกตามสัญลักษณ์ตราอาร์มนี้ทำให้สายตระกูลของฟุกเกอร์แตกต่างจากสาขาตระกูลที่มีชื่อเรียกว่า "ออฟ เดอะ โด" (vom Reh)(ซึ่งแปลว่า กวางเพศเมีย)
จนถึงปี ค.ศ. 2009 นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่า ยาค็อพ ฟุกเกอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในคณะนักบวชผู้เยาว์ (minor order) เมื่อมีอายุได้ 12 ปี ซึ่งได้อาศัยอยู่ในฐานะแคนันในโบสถ์ที่ตั้งอยู่ในแฮรีเดิน เอกสารจากหอจดหมายเหตุแห่งรัฐออสเตรียได้แสดงให้เห็นว่า ยาค็อพ ฟุกเกอร์เป็นตัวแทนของธุรกิจครอบครัวของคนในเวนิส ใน ค.ศ. 1473 เมื่ออายุ 14 ปี งานวิจัยอื่น ๆ พบว่า ยาค็อพ ฟุกเกอร์ได้ใช้เวลาหลายปี ระหว่างปี ค.ศ. 1473 และ ค.ศ. 1487 โดยส่วนใหญ่อยู่ที่ Fondaco dei Tedeschi ซึ่งเป็นบ้านของพ่อค้าชาวเยอรมันในเวนิส เวนิสเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในขณะนั้นได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นสภาพแวดล้อมในอุดมคติสำหรับการศึกษาด้านการธนาคารและการค้าโลหะของยาค็อพ ฟุกเกอร์ การพักอาศัยอยู่อันยาวนานในอิตาลียังได้ช่วยในการนำรูปแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยามาสู่ภูมิภาคเยอรมัน ด้วยเงินทุนของเขาในการสร้างอาคารหลังแรกในรูปแบบนี้ซึ่งมีต้นกำเนิดในอิตาลี โครงสร้างทางกฎหมายและสถาปัตยกรรมของเวนิสก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อการระดมทุนของฟุกเกอร์ไรน์ ซึ่งมีลักษณะที่คล้ายกับที่อยู่อาศัยทางสังคมของเวนิส
จุดเริ่มต้นของการขุดเหมืองแร่และการค้าโลหะ
ยาค็อพ ฟุกเกอร์ได้วางรากฐานของธุรกิจทำเหมืองแร่ในซัลทซ์บวร์ค เขาได้ให้เงินกู้แก่เจ้าของเหมืองแร่เงินอิสระในภูเขาแอล์ปหินชนวนซัลทซ์บวร์ค ซึ่งมีความต้องการเงินทุนใหม่อย่างมั่นคง แทนที่จะได้รับเอกสารใบแจ้งหนี้ตามปกติ เขาเรียกร้องให้ "Kuxe" กลายเป็นผู้ถือหุ้นหลักในเหมืองแร่และด้วยเหตุนี้จึงได้บังคับให้ผู้ดำเนินการเหมืองแร่ในพื้นที่แก๊สชไตน์และ Schladming ทำการขายแร่เงินโดยตรงให้กับตระกูลฟุกเกอร์ แทนที่จะเป็นพ่อค้าคนกลาง
ยาค็อพ ฟุกเกอร์เป็นผู้รับผิดชอบในธุรกิจของครอบครัวในเอาคส์บวร์ค ทีโรล เวนิส และโรม ราวปี ค.ศ. 1485 ครอบครัวยังได้ก่อตั้งโรงงานในอินส์บรุค(ตั้งแต่ ค.ศ. 1510 ใน Hall นับตั้งแต่ ค.ศ. 1538 ใน Schwaz) โดยการกู้ยืมเงินเพียงเล็กน้อย เขาได้เข้าหาเป็นคนแรกในการติดต่อกับอาร์ชดยุกซีกิสมุนด์ สมาชิกของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คซึ่งเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวในสิทธิ์ในทรัพย์สินของทีโรล ซึ่งได้รับอนุญาตสำหรับการทำเหมืองให้กับนักลงทุนเอกชน ซึ่งในทางกลับกันจะต้องจ่ายส่วนแบ่งกำไรของพวกเขาให้กับซีกิสมุนด์ แม้ว่าจะได้รับรายได้นี้ เขาก็ต้องประสบภาวะขาดเงินอย่างต่อเนื่องเพราะใช้ชีวิตที่ฟุ่มเฟือย มีบุตรนอกสมรสหลายคน และโครงการสิ่งก่อสร้างที่กว้างขวางของเขา ยาค็อพ ฟุกเกอร์เป็นผู้รับผิดชอบในการจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามด้วยจำนวน 100,000 กิลเดอร์ให้กับเวนิสในที่สุด ในปี ค.ศ. 1488 หนี้ทั้งหมดที่มีมากกว่า 150,000 กิลเดอร์ เป็นที่น่าสังเกตตรงที่รูปแบบการชำระเงิน แทนที่จะจ่ายให้แก่เฟือสท์โดยตรง ตระกูลฟุกเกอร์ได้จ่ายเงินให้กับเจ้าหนี้ เช่นเดียวกับการจ่ายค่าจ้างให้กับราชสำนักและช่างฝีมือ ใน ค.ศ. 1517 ตระกูลฟุกเกอร์ได้จัดหาเงินทุนมากกกว่าครึ่งหนึ่งของงบประมาณสาธารณะของทีโรล ด้วยเหตุนี้ บางครั้งพวกเขาก็มีสิทธิ์ได้รับแร่เงินและทองแดงทั้งหมดมาจากทีโรล
ความสัมพันธ์กับมัคซีมีลีอานที่ 1
การขยายธุรกิจที่มีความเสี่ยงสูง แม้ว่าจะมีสายสัมพันธ์ทางธุรกิจที่ทำกำไรอย่างมากกับมัคซีมีลีอานที่ 1 ซึ่งได้รับการส่งเสริมอย่างไม่ต้องสงสัยโดยยาค็อพ ในความเห็นของเขา ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คจะต้องก้าวขึ้นมามีอำนาจที่เหนือกว่าและราชวงศ์ภายในภูมิภาคเยอรมนี และดังนั้นจึงสมควรที่จะได้รับการสนับสนุนทางการเงินและการเมืองของเขา ยาค็อพ ฟุกเกอร์ได้เข้าพบกับกษัตริย์ผู้วัยพระเยาว์ชาวโรมัน-เยอรมันเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1489 ที่งานแสดงสินค้าแฟรงก์เฟิร์ต ในช่วงเวลานั้น แผนการของเขาสำหรับดัชชีแห่งทีโรลที่เป็นอิสระได้รับความเห็นด้วยกับ Johann Waldner ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีของกษัตริย์ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1490 ซีกิสมุนด์และเหล่าฐานันดร(estates) แห่งทีโรลได้ร่วมมือกับกษัตริย์มัคซีมีลีอานที่ 1 อีกด้วย อาร์ชดยุกต้องลาออกจากตำแหน่งภายใต้แรงกดดันจากเหล่าฐานันดร ซึ่งได้กล่าวหาว่าเขาดูแลบริหารจัดการที่ไม่ดี และทรัพย์สินของเขาได้ตกไปเป็นของกษัตริย์ มัคซีมีลีอานทรงให้คำมั่นสัญญาว่าจะชำระคืนเงินกู้ทั้งหมดให้กับยาค็อพ ฟุกเกอร์
เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1507 มัคซีมีลีอานที่ 1 ทรงขายเคาน์ตีแห่งเคียร์ชแบร์กซึ่งตั้งอยู่ที่อุล์ม อำนาจปกครองที่อยู่ติดกันของไวเซนฮอร์นกับเมืองที่เกี่ยวข้อง เช่นเดียวกับอำนาจปกครองของวูลเลนสเตทเทินและฟาฟเฟินโฮเฟิน (โรธ) จากดินแดนฮาพส์บวร์คในออสเตรียไกลออกไป(Further Austria) แก่ยาคอบ ฟุกเกอร์ มัคซีมีลีอานที่ 1 ทรงสวมมงกุฎด้วยพระองค์เองเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1508 ทรงได้รับการจ่ายเงินจำนวน 50,000 กิลเดอร์สำหรับการขายเหล่านี้
เกอร์ทรูด เวียเวอร์
เกอร์ทรูด เวียเวอร์ (Gertrude Weaver; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 – 6 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นชาวอเมริกันที่มีอายุมากกว่า 110 ปี เธอเกิดในรัฐอาร์คันซอ ใกล้กับเขตแดนของรัฐเท็กซัส ด้วยอายุ 125 years, 58 days เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในโลกที่ได้รับการยืนยันแล้ว เธอกลายเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา หลังจากการเสียชีวิตของดีนา แมนเฟรดนี เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และกลายเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลกหลักการเสียชีวิตของมิซะโอะ โอกะวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2558 เธอยังเป็นบุคคลที่อายุมากที่สุดตลอดกาลที่ได้รับการยืนยันแล้วอันดับที่ 7 และเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดตลอดกาลในสหรัฐอเมริกาอันดับ 3 รองจากซาราห์ นอสส์ และลูซี ฮันนาห์
ประวัติ
เวียเวอร์เกิดทางตอนใต้ของรัฐอาร์คันซอ โดยมีบิดาชื่อ ชาร์ล เกนส์ เวียเวอร์ (เกิด เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2404) และมารดาชื่อ โอฟีเลีย เจฟฟรีย์ (เกิด เดือนธันวาคม พ.ศ. 2409) ทั้งคู่ทำงานเป็นชาวนา เวียเวอร์แต่งงานในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2458 และมีลูก 4 คน ในวันเกิดครบรอบ 116 ปี ของเธอ โจ เวียเวอร์ ซึ่งเป็นลูกชายของเธอยังคงมีชีวิตอยู่ด้วยอายุ 93 ปี
เมือ่เธออายุ 104 ปี เธอย้ายไปอยู่ในสถานพยาบาลแคมเดน หลังจากที่สะโพกของเธอหัก ด้วยการพักฟื้น เธอหายจากอาการเจ็บจากสะโพกของเธอ และสามารถกลับไปอยู่ที่บ้านได้ โดยความช่วยเหลือของหลานสาวของเธอ เมื่อเธออายุ 109 ปี เธอกลับมาที่สถานพยาบาลอีกครั้ง เนื่องด้วยอาการป่วยและพักฟื้นในเมืองแคมเดน รัฐอาร์คันซอ
สุขภาพของเธอค่อยๆแย่ลงตั้งแต่วันเกิดครบรอบอายุ 115 ปีของเธอ แต่เธอก็ยังสามารถออกจากห้องเพื่อไปทำกิจกรรมต่างๆได้ เวียเวอร์ไม่ได้มีปัญหาสุขภาพใดๆ ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของคนอื่นๆ ที่อายุเท่ากับเธอ เนื่องจากเธอนอนหลับอย่างเพียงพอ และไม่ดื่มหรือสูบบุหรี่เลย
ในวันเกิดครบรอบอายุ 116 ปีของเธอ กลุ่มวิจัยผู้สูงอายุ (จีอาร์จี) ได้ออกมาประกาศว่าพวกเขายืนยันได้แล้วว่า เกอร์ทรูด เวียเวอร์ เป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา และพวกเขาก็ส่งของขวัญวันเกิดมาเป็นแผ่นโลหะที่จารึกไว้ชื่อเธอไว้ว่าเป็นบุคคลที่มีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา   (ทั้งจีอาร์อี และบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ ก็เชื่อกันว่าเธอมีอายุมากกว่าเจราลีน แทลลีย์ ผู้ที่เชื่อกันว่าจะมีอายุมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา) เธอยังได้รับจดหมายจากประธานาธิบดีบารัค โอบามา และนายกเทศมนตรีเมืองแคมเดน ว่าได้ประกาศในวันเกิดของเธอเป็น "วันเกอร์ทรูด"
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในออสเตรเลีย พ.ศ. 2553
'''การเลือกตั้งสหพันธรัฐในออสเตรเลีย พ.ศ. 2553''' จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคแรงงาน ได้รับที่นั่ง 72 ที่นั่ง พันธมิตรระหว่างพรรคเสรีนิยม และพรรคชาติ ได้รับที่นั่งรวมกัน 72 ที่นั่ง พรรคกรีนได้รับที่นั่ง 1 ที่นั่งซึ่งเป็นครั้งแรกที่ได้รับเลือกตั้ง ส่วนพรรคอื่นๆและผู้สมัครอิสระได้รับที่นั่ง 5 ที่นั่ง อย่างไรก็ตามพรรครัฐบาลเดิมอย่างพรรคแรงงานที่มี 72 ที่นั่งซึ่งน้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎร ทำให้เกิดปรากฏการณ์สภาชะงักงัน (Hung Parliament) ที่สภาผู้แทนราษฎรแห่งออสเตรเลียไม่สามารถมีรัฐบาลเสียงข้างมากได้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2483   ทำให้ต้องหาเสียงสนับสนุนเพื่อจัดตั้งรัฐบาล โดยพรรคแรงงานได้รับเสียงสนุนจากพรรคกรีนที่มี 1 ที่นั่ง และผู้สมัครอิสระอีก 3 ที่นั่ง ทำให้พรรคแรงงานสามารถจัดรัฐบาลเสียงข้างน้อยที่มีเสียงสนับสนุน 76 ที่นั่ง พรรคฝ่ายค้านและอื่นๆมี 74 ที่นั่ง
ผลการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งทั้ง 150 เขต และมีผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง 93.21%
แอฟเตอร์ไลฟ์ (เพลงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์)
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้กำกับโดย เวย์น อิชแชม เพลงในเวอร์ชันอัลบั้ม จะมีส่วนของไวโอลินในช่วงอินโทรและหลังคอรัสครั้งที่ 2 แต่ทั้ง 2 ส่วนก็ได้ถูกตัดออกในวิดีโอ รวมถึงท่อนบริดจ์ของเพลง ที่มีเสียงร้องของเดอะเรฟ
มิวสิกวิดีโอออกเผยแพร่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ วิดีโอประกอบไปด้วยการแสดงดนตรีของวงบนเวทีเล็ก ๆ ในห้องสีขาวกับแสงสีดำ วิดีโอแสดงสิ่งต่าง ๆ ได้แก่ เอ็ม. แชโดวส์ กำลังวิ่งโดยไม่ได้สวมเสื้อ แซกกี เวนเจนซ์ กำลังเต้นรำกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซินนิสเตอร์ เกตส์ กำลังถือหัวกะโหลกท่ามกลางเหล่าแสงเทียน เดอะเรฟกำลังนอนพร้อมกับแมงมุมบนหน้าของเขา และจอห์นนี คริสต์ กำลังปล่อยฝูงนกพิราบที่เขาอุ้มเอาไว้ให้บินออกไป
เนื้อหาของเพลง
แซกกี เวนเจนซ์ ได้กล่าวไว้ในวิดีโอ "เมกกิงออฟ 'แอฟเตอร์ไลฟ์'" ว่าเพลงนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่งที่เสียชีวิตก่อนเวลาและพบว่าตัวเองอยู่ในสวรรค์ เมื่อเข้ามาอยู่แล้ว เขาได้ตระหนักว่าเขามีสิ่งที่ต้องทำอีกหลายอย่างบนโลกมนุษย์ ทำให้เขาต้องกลับไปและทำให้มันเป็นจริง เป็นการหนีออกจากชีวิตหลังความตาย
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดแต่งโดยอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
มหาสมุทรอินเดีย
มหาสมุทรอินเดีย เป็นผืนน้ำที่มีขนาดกว้างใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก กินพื้นที่ประมาณ 70560000 km2 หรือประมาณ 19.8% ของพื้นน้ำบนโลก ทางเหนือติดกับตอนใต้ของทวีปเอเชีย (อนุทวีปอินเดีย) ทางตะวันตกติดกับคาบสมุทรอาหรับและทวีปแอฟริกา ทางตะวันออกติดกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แถบทะเลอันดามัน และประเทศออสเตรเลีย ทางใต้ติดกับมหาสมุทรใต้ แยกจากมหาสมุทรแอตแลนติกที่บริเวณตอนใต้ของทวีปแอฟริกาบนเส้นเมริเดียน 20° ตะวันออก และแยกจากมหาสมุทรแปซิฟิกที่เส้นเมริเดียน 147° ตะวันออก
ประเทศและดินแดน
ริมขอบของมหาสมุทรมีเกาะเล็กๆจำนวนมาก ประเทศที่เป็นเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ มาดากัสการ์ (เดิมเป็นสาธารณรัฐมาลากาซี) ซึ่งเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก รวมทั้งคอโมโรส, เซเชลส์, มัลดีฟส์, มอริเชียส และศรีลังกา รวมทั้งหมู่เกาะของประเทศอินโดนีเซีย และประเทศติมอร์-เลสเตทางฝั่งตะวันออกของเกาะติมอร์ มหาสมุทรอินเดียมีความสำคัญในฐานะเส้นทางผ่านระหว่างเอเชียและแอฟริกา ในอดีตจึงมีข้อพิพาทบ่อยครั้ง แต่เนื่องจากมหาสมุทรมีขนาดใหญ่ ไม่มีประเทศใดที่สามารถครอบครองได้จนกระทั่งต้นทศวรรษ 1800 เมื่อสหราชอาณาจักรเข้าควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ที่อยู่รอบ ๆ
แอฟริกา
เอเชีย
ออสตราเลเซีย
มหาสมุทรอินเดียตอนใต้
ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ
ศาสตราจารย์คลินิก พลโท ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ (ชื่อเล่น: ตุ้ย) อดีตเจ้ากรมแพทย์ทหารบก/ผู้บัญชาการโรงเรียนเสนารักษ์ กรมแพทย์ทหารบก ท่านที่ 37 (1 ตุลาคม 2555 - 30 กันยายน 2556), อดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการแพทย์พระมงกุฎเกล้า (1 ต.ค.54 - 30 ก.ย.55), อดีตผู้อำนวยการโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า/ผู้อำนวยการวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า (28 เม.ย.49 - 31 มี.ค.50)
ประวัติ
พลโท ศาสตราจารย์คลินิก ภานุวิชญ์ พุ่มหิรัญ เกิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตรของ บิดา พลตรี นพ พุ่มหิรัญ อดีตผู้อำนวยการโรงงานซ่อมสร้างรถยนต์ทหาร ผู้อำนวยการองค์การทอผ้า มารดา อาจารย์ บุญเสริม พุ่มหิรัญ อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลนนทบุรี
การศึกษา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี (ACT155), ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย, นักเรียนโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ ๑๑ (จปร.รุ่นที่ ๒๒) โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, แพทยศาสตรบัณฑิต คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล, วุฒิบัตรโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา แพทยสภา, ฝึกอบรมทางด้านภูมิแพ้ Walter Reed Army Medical Centerกองทัพบกสหรัฐอเมริกา, ฝึกอบรมทางด้านโสต ศอ นาสิก George Town Medical Center สหรัฐอเมริกา, ฝึกอบรมทางด้าน Medical Research, Kagoshima University ประเทศญี่ปุ่น, หลักสูตรส่งทางอากาศ รุ่นที่ 109  โรงเรียนสงครามพิเศษ (27 มี.ค.20 - 30 เม.ย.20), หลักสูตรชั้นนายพัน เหล่า พ. รุ่นที่ 26 (2 เม.ย. 33 - 21 ส.ค.33), วิทยาลัยการทัพบก ชุดที่ 41 (1 พ.ย.38 - 30 ก.ย.39), วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร หลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 16 (2 ต.ค.46 - 16 ก.ย.47)
ชีวิตครอบครัว สมรสกับ นางจงวัฒนา พุ่มหิรัญ กรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ประเทศไทย) มีบุตร 1 คนคือ นายวิชญวัฒน์ พุ่มหิรัญ ธนาคารแห่งประเทศไทย
ราชการพิเศษ
ช่วยราชการ โครงการพระราชดำริสายการแพทย์หมอหมู่บ้าน ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ, ที่ปรึกษาด้านโสต ศอ นาสิก กองแพทย์หลวงสวนจิตรลดา, ราชองครักษ์เวร (รอว.) (29 พ.ย.44), นายทหารพิเศษประจำหน่วย กรมนักเรียนนายร้อยรักษาพระองค์ โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า, นายทหารพิเศษประจำหน่วย กรมทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ (8 ก.ค.54), ตุลาการศาลทหารกรุงเทพ (5 ก.ค.44 และ 6 พ.ค.53), ศาสตราจารย์คลินิก สาขาโสต ศอ นาสิกวิทยาวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า (23 ธ.ค.53), ช่วยราชการ เจ้าหน้าที่ฝ่ายการแพทย์ประจำ ส่วนโครงการ 311 ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบก (1 ต.ค.42 - 1 ต.ค.43), ช่วยราชการ นายทหารปฏิบัติการ ชุดประสานงานพิเศษส่วนประสานงานด้านพม่า ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบก (1 ต.ค.43), ที่ปรึกษาศูนย์ประสานงานชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบก, ปฏิบัติหน้าที่แพทย์ประจำตัวนายกรัฐมนตรี  3 ท่าน, ช่วยราชการตำแหน่งนายทหารประจำ กอ.กฝร.207 ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบก, คณะกรรมการที่ปรึกษาตรวจพิจารณาเทปรายการโทรทัศน์ สถานีวิทยุโทรทัศน์ กองทัพบกช่อง 5 ททบ.5, คณะอนุกรรมการฝึกอบรมและสอบสาขาโสต นาสิก ลาริงซ์วิทยา แพทยสภา, คณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์, ผู้เชี่ยวชาญในการประเมินเอกสารทางวิชาการด้านคลินิก สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข, กรรมการพิจารณางานทางวิชาการของผู้ที่สมควรจะได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์คลินิก คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล  มหาวิทยาลัยมหิดล, กรรมการแพทยสภา, นายกสมาคมแพทย์ทหารแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ พ.ศ. 2549, Chairman of International Committee of Military Medicine Pan Asia Pacific Regional Working Group (ICMM 2012), Editorial Board, Asian Pacific Journal of Allergy and Immunology, หนังสือชมเชยจากองค์การอนามัยโลก
อิกกิ (วิดีโอเกม)
อิกกิ (いっき; แปลตรงตัวคือ "การจลาจล", "การกบฏ" หรือ "การต่อต้าน") เป็นเกมอาร์เคดที่เปิดตัวครั้งแรกโดยบริษัทซันซอฟต์ใน ค.ศ. 1985 เกมดังกล่าววางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอม (นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม) เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน และเป็นเกมแอ็กชันเลื่อนหลายทิศทางซึ่งมีองค์ประกอบบางอย่างของเกมยิงมุมมองจากบนลงล่าง เกมนี้เป็นที่รู้จักนอกประเทศญี่ปุ่นในชื่อบูมเมอแรง (Boomerang) และฟาร์เมอส์รีเบลเลียน (Farmers Rebellion) โดยตัวละครหลักอย่างกนเบะ ได้ปรากฏตัวเป็นตัวละครรับเชิญในแอตแลนติสโนะนาโซะ ซึ่งเป็นอีกเกมหนึ่งของซันซอฟต์
เกมดังกล่าวได้รับการเผยแพร่อีกครั้งโดยเป็นส่วนหนึ่งของเกมรวมหลายชุด เวอร์ชันโทรศัพท์เคลื่อนที่ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2003 ตลอดจนเวอร์ชันทำใหม่อย่างอิกกิโมบายล์ (いっき萌バイル; โรมาจิ: ikki mobairu) ได้เปิดตัวผ่านเครือข่ายซอฟต์แบงก์โมบายล์ และอีซีเว็บในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 ส่วนการคืนชีพของเกมนี้ในชื่ออิกกิยูไนต์ มีกำหนดวางจำหน่ายใน ค.ศ. 2022
รูปแบบการเล่น
เกมดังกล่าวมีฉากอยู่ในญี่ปุ่นสมัยกลาง ที่ซึ่งหมู่บ้านเกษตรกรรมยากจนแห่งหนึ่งกำลังวางแผนก่อจลาจลเพื่อโค่นล้มเจ้าเหนือศักดินาของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ผู้เข้าร่วมในการประท้วงมีเพียงตัวละครของผู้เล่นคือกนเบะ (ごんべ) และตัวละครเสริมสำหรับผู้เล่นคนที่สองคือทาโงะ (田吾) โดยผู้เล่นต้องต่อสู้กับกองทัพนินจาแทนที่จะเป็นซามูไรและทหารเดินเท้า เกมดังกล่าวแสดงข้อความในแนวตั้ง ซึ่งถือว่าฉีกแนวมากสำหรับเกมในยุคนั้น และข้อความในเกมทั้งหมดใช้คำพูดที่ชวนให้นึกถึงภาพยนตร์จิไดเงกิ
การเคลื่อนไหวของตัวละครถูกควบคุมด้วยจอยสติก 8 ทิศทาง และการกดปุ่มหนึ่งเดียวจะทำให้ผู้เล่นโจมตีด้วยการขว้างเคียว ผู้เล่นไม่สามารถกำหนดทิศทางในการขว้างเคียวได้ และอาวุธจะพุ่งเข้าหาศัตรูที่ใกล้ที่สุดโดยอัตโนมัติ สิ่งนี้บังคับให้เน้นการหลีกเลี่ยงการโจมตีมากกว่าการโจมตีอย่างอุกอาจ ส่วนทางด้านขวาของหน้าจอจะแสดงคะแนนของผู้เล่นพร้อมกับแผนที่ของด่าน ซึ่งตำแหน่งของเหรียญโคบังจะแสดงบนแผนที่นี้ แต่ผู้เล่นจะต้องหลีกเลี่ยงกำแพงและอุปสรรคอื่น ๆ เพื่อไปยังตำแหน่งเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม แผนที่นี้ไม่รวมอยู่ในเกมเวอร์ชันแฟมิคอม
ตัวละครที่เป็นศัตรู ได้แก่ นินจาดำหรือแดง, นินจาปาระเบิด และหมูป่า (ศัตรูเหล่านี้บางตัวไม่ปรากฏในเวอร์ชันแฟมิคอม) ซึ่งนินจาแดงเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าตัวละครอื่น ๆ ทั้งหมดและโจมตีได้ยากกว่า แต่ได้คะแนนสองเท่า ผู้เล่นเสียชีวิตเมื่อโดนตัวละครศัตรูหรือโพรเจกไทล์ เกมจะจบลงเมื่อผู้เล่นสูญเสียโดยไม่มีชีวิตเหลืออยู่ ส่วนผี (หรือโยไก) จะปรากฏตัวในบางโอกาส และผู้เล่นจะไม่สามารถโยนเคียวของตนได้หากสัมผัสกับมัน เอฟเฟกต์ของผีจะสลายไปหากผู้เล่นสัมผัสรูปปั้นจิโซหรือโคไมนุซึ่งปรากฏอยู่ในบางด่าน ตลอดจนนางรับใช้วิตถารอาจปรากฏตัวในบางด่าน และการสัมผัสกับนางรับใช้ผู้นี้จะทำให้ผู้เล่นไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ในระยะเวลาสั้น ๆ แม้ว่าผู้เล่นจะยังสามารถโจมตีด้วยเคียวได้ในสภาพนี้ แต่ก็ไม่สามารถหลบโพรเจกไทล์ของศัตรูได้ ทำให้ยากต่อการรุดหน้า อย่างไรก็ตาม ตัวละครหญิงรับใช้ไม่ปรากฏในเวอร์ชันโทรศัพท์มือถือของไอ-แอปพลิ
บิล ดัฟฟ์
บิล ดัฟฟ์ (Bill Duff; 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 — ) เป็นอดีตดีเฟนซีฟแทกเกิลของการแข่งขันเอ็นเอฟแอล, เอ็นเอฟแอลยุโรป และอารีนาฟุตบอลลีก รวมถึงเป็นผู้ดำเนินรายการฮิวแมนเวปปอน ทางช่องฮิสทรี เขาได้รับสายน้ำตาลในกีฬาทังซูโด ซึ่งเป็นศิลปะการต่อสู้ของเกาหลีที่หมายถึง"การต่อสู้ตามท้องถนนเกาหลี"
ดัฟฟ์เติบโตในเขตเมืองเดลเรน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเดลเรน ที่เขาได้เป็นนักมวยปล้ำออลอเมริกัน
โรงพยาบาลจุฬารัตน์
บริษัท โรงพยาบาลจุฬารัตน์ จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทที่ประกอบกิจการโรงพยาบาลเอกชน มีทุนจดทะเบียนรวม 1,100 ล้านบาท ประกอบด้วยบริษัทย่อยจำนวน 10 บริษัท มีสาขาของโรงพยาบาลสถานพยาบาลและคลินิกในกลุ่มรวมทั้งหมด 14 แห่ง ครอบคลุมพื้นที่ในกรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี จังหวัดสระแก้ว และจังหวัดระยอง
บิล ดัฟฟ์
บิล ดัฟฟ์ และเจสัน แชมเบอส์ ยังมีโอกาสได้รับคำชี้แนะวิชามวยไทย จากครูยอดธง เสนานันท์, มวยไทยเลิศฤทธิ์ จากพลโทสุภโชค สัมปัตตะวนิช, กระบี่กระบอง จากวัดพุทไธศวรรย์, มวยไทยลพบุรี จากครูประดิษฐ์ เล็กคง และมวยไชยา จากครูแปรง ผ่านรายการฮิวแมนเวปปอน ตอนที่ 1 ที่มีการจัดฉายในหลายประเทศ
โรงพยาบาลจุฬารัตน์
ประวัติ
จนจัดตั้งบริษัท โรงพยาบาลจุฬารัตน์ จำกัด เมื่อ พ.ศ. 2534 จนถึง พ.ศ. 2537 มีการปรับโครงสร้างกลุ่มบริษัทใหม่โดยปิดการดำเนินงานของนิติบุคคลบางแห่งและได้โอนสินทรัพย์มาเป็นของบริษัท โรงพยาบาลจุฬารัตน์ จำกัด ในฐานะบริษัทย่อย มีการลงทุนในบริษัทย่อย 3 บริษัท ได้แก่ บริษัท บางปะกงเวชชกิจ จำกัด บริษัท คอนวีเนียนซ์ฮอสพิทอล จำกัด และบริษัท ไทยแอมดอน จำกัด
บริษัทได้จดทะเบียนซื้อขายในกลุ่มบริการหมวดธุรกิจการแพทย์ ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 มีจุดเด่นคือโรงพยาบาลขนาดกลางให้บริการครอบคลุมทั้งผู้ป่วยทั่วไปและผู้ป่วยภายใต้โครงการประกันสังคม และผู้ป่วยตามโครงการของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.)
ธุรกิจ
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563 กลุ่มบริษัทมีโรงพยาบาลจำนวน 9 แห่ง และมีสาขาสถานพยาบาลและคลินิกจำนวน 5 แห่งรวมทั้งสิ้น 14 แห่งและมีเตียงรองรับผู้ป่วย 749 เตียง
ธุรกิจอื่น
เช่น การนำเข้าและจำหน่ายเครื่องมือแพทย์ ธุรกิจสปาและเสริมความงาม คลินิกแพทย์แผนไทยจุฬารัตน์ ฯลฯ
เอริช เฟ็ลกีเบิล
พลเอกทหารสื่อสาร ฟริทซ์ เอริช เฟ็ลกีเบิล (Fritz Erich Fellgiebel) เป็นนายทหารบกเยอรมัน เกิดที่หมู่บ้านปอปอวิตแซ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศโปแลนด์) เมื่ออายุ 18 ปี เขาเข้าร่วมหน่วยทหารสื่อสารในกองทัพบกปรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เฟ็ลกีเบิลอยู่สังกัดหน่วยเสนาธิการทหารบก หลังสงคราม เขาประจำอยู่ที่กรมเสนาธิการไรชส์แวร์ในเบอร์ลิน ในปี ค.ศ. 1928 เฟ็ลกีเบิลได้รับแต่งตั้งยศเป็นพันตรี ต่อมาในปี ค.ศ. 1933 เขาได้รับยศพันโทและพันเอกในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1938 เฟ็ลกีเบิลดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยทหารสื่อสารและได้รับยศพลตรี และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารสื่อสารในอีก 2 ปีต่อมา
เฟ็ลกีเบิลมีส่วนในปฏิบัติการวัลคือเรอ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ที่ "รังหมาป่า" เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 โดยเขามีหน้าที่ตัดการสื่อสารที่ศูนย์บัญชาการดังกล่าว ซึ่งทำสำเร็จเพียงบางส่วน เมื่อแผนการล้มเหลว เฟ็ลกีเบิลถูกจับกุมและขึ้นศาลประชาชน เขาถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1944 ที่เรือนจำในกรุงเบอร์ลิน
ในสื่อ
เอ็ดดี อิซซาร์ด นักแสดงชาวอังกฤษ รับบทเป็นนายพลเฟ็ลกีเบิล ในภาพยนตร์ ยุทธการดับจอมอหังการ์อินทรีเหล็ก
นาธาน บาร์ทลิง
นาธาน บาร์ทลิง (Nathan Bartling; เกิด: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2535) เป็นยูทูบเบอร์ชาวอเมริกัน รู้จักกันในนามช่องยูทูบของเขาชื่อว่า My Mate Nate โดยเขาพำนักอยู่ในประเทศไทยทำวิดีทัศน์แนวแกล้งและการแสดงแบบเกมโชว์ เขาเริ่มทำวิดีทัศน์ในช่วง พ.ศ. 2557 ปัจจุบันมีผู้ติดตามบนช่องยูทูบมากกว่า 13 ล้านคน
ชีวิตส่วนตัว
นาธานเคยแต่งงานกับวัลลภา ทองปาน เป็นอดีตภรรยาของเขา
ข้อวิจารณ์
ในปี พ.ศ. 2559–2560 เขาถูกกระแสสังคมในการอัปโหลดวิดีทัศน์บนช่องยูทูบของเขาว่า "ไม่เหมาะสม" อย่าง
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เขาได้รับรางวัลไทยแลนด์โซเชียลอวอร์ด 2023 (Thailand Zocial Awards 2023) สาขากลุ่มรางวัลผู้ผลิตเนื้อหาเกี่ยวกับรายการความบันเทิงและเกมโชว์ โดยเกิดกระแสสังคมไม่เห็นด้วยการรับรางวัลเนื่องด้วยเนื้อหาวีดิทัศน์ของเขามีลักษณะคล้ายกับยูทูบเบอร์ชาวต่างชาติ  ต่อมา เขาอัปโหลดวีดิทัศน์ว่าเขาได้ร่วมงานกับมิสเตอร์บีสต์ ยูทูบเบอร์ชาวอเมริกันที่มีผู้ติดตามมากที่สุดเป็นอันดับสี่บนยูทูบ ซึ่งชื่นชมหน้าปกวีดิทัศน์ยูทูบของเขาอีกด้วย
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 เขาอัปโหลดวีดิทัศน์ "จ้างตำรวจ 50 คนไล่ล่าผม" เมื่อวีดิทัศน์เผยแพร่ทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ ต่อมา พลตำรวจเอก ดำรงศักดิ์ กิตติประภัสร์ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติสั่งการให้ตรวจสอบถึงการขออนุญาต การถ่ายทำ และความเหมาะสมของเจ้าพนักงาน
ความซึมเศร้า
ความซึมเศร้า (depression) อาจหมายถึง ความผิดปกติทางอารมณ์ (Mood disorder) เป็นกลุ่มโรคในเกณฑ์วินิจฉัยทางจิตเวช โดยหลักหมายถึงอาการ 3 อย่างรวมทั้งอาการฟุ้งพล่าน โรคซึมเศร้า และการสลับไปสลับมาระหว่างอาการทั้งสอง คือ โรคอารมณ์สองขั้ว โดยมีรายละเอียดดังนี้
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในออสเตรเลีย พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสหพันธรัฐในออสเตรเลีย พ.ศ. 2550''' จัดขึ้นเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ในการเลือกตั้งครั้งนี้พรรคแรงงาน ได้รับที่นั่ง 83 ที่นั่ง พันธมิตรระหว่างพรรคเสรีนิยมและพรรคชาติ ได้รับที่นั่งรวมกัน 65 ที่นั่งซึ่งเป็นพรรครัฐบาลเดิมหลังจากชนะการเลือกตั้งมา 4 สมัยติดต่อกัน และเป็นครั้งที่ 2 ที่นายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งอยู่แพ้การเลือกตั้งในที่นั่งของตนเอง ส่วนผู้สมัครอิสระได้รับที่นั่ง 2 ที่นั่ง
ผลการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้งทั้ง 150 เขต และผู้ใช้สิทธิเลือกตั้ง 94.76%
อาด็อล์ฟ กัลลันท์
พลโท อาด็อล์ฟ โยเซ็ฟ แฟร์ดีนันท์ กัลลันท์ (Adolf Josef Ferdinand Galland; 19 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนายทหารและเสืออากาศเยอรมันแห่งลุฟท์วัฟเฟอ (กองทัพอากาศ) ปฏิบัติหน้าที่ในช่วงตลอดของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป เขาได้บินปฏิบัติภารกิจสู้รบ 705 ครั้ง และได้เข้าสู้รบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและการป้องกันไรช์ เขาได้รอดชีวิตจากการถูกยิงตกสี่ครั้ง และเขาได้มีชื่อเสียงด้วยการเอาชนะทางอากาศมา 104 ครั้ง ทั้งหมดที่ได้ต่อกรกับฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก
กัลลันท์เกิดในเว็สเทอร์ฮ็อลท์ จังหวัดเว็สท์ฟาเลิน ได้กลายเป็นนักบินเครื่องร่อนในปี ค.ศ. 1929 ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมกับลุฟต์ฮันซา ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้จบการศึกษาในฐานะนักบินที่โรงเรียนขนส่งทางอากาศเยอรมัน (Deutsche Verkehrsfliegerschule) ในเบราน์ชไวค์ ก่อนที่จะสมัครเข้าร่วมกองทัพไรชส์แวร์แห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในปีถัดมา ใบสมัครของกัลลันท์ได้รับการยอมรับ แต่เขาไม่เคยได้รับการนำเสนอเลย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 เขาได้ถูกย้ายไปยังลุฟท์วัฟเฟอ ในปี ค.ศ. 1937 ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน เขาได้อาสาเข้าร่วมหน่วยทหารนกแร้งและบินภารกิจโจมตีทางภาคพื้นดินในการสนับสนุนฝ่ายชาตินิยมภายใต้การนำโดยฟรันซิสโก ฟรังโก หลังเสร็จสิ้นในการทัวร์ของเขาในปี ค.ศ. 1938 กัลลันท์ได้รับการว่าจ้างในกระทรวงการบินเพื่อเขียนคู่มือหลักสูตรและเทคนิคเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในฐานะนักบินโจมตีภาคพื้นดิน ในช่วงเวลานี้ กัลลันท์ได้ทำหน้าที่เป็นครูฝึกสำหรับหน่วยโจมตีภาคพื้นดิน ในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของเยอรมันในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 เขาได้บินบินภารกิจโจมตีทางภาคพื้นดินอีกครั้ง ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1940 กัลลันท์ได้พยายามเกลี่ยกล่อมผู้บังคับบัญชาของเขาให้เขากลายเป็นนักบินเครื่องบินโจมตี
กัลลันท์ได้บินด้วยเม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109 ในช่วงยุทธการที่ฝรั่งเศสและยุทธการที่บริเตน ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1940 ด้วยชัยชนะของเขามีมากถึง 57 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1941 กัลลันท์ได้ประจำการในฝรั่งเศสและต่อสู้รบกับกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force) บนช่องแคบอังกฤษและฝรั่งเศสตอนเหนือ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 สถิติของเขาได้เพิ่มขึ้นเป็น 96 ครั้ง ซึ่งเวลานั้นที่เขาได้รับการปูนบำเหน็จด้วยกางเขนอัศวินติดใบโอ๊กคาดดาบ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 แวร์เนอร์ เมิลเดิร์ส ผู้บัญชาการกองบินโจมตี (General der Jagdflieger) ได้เสียชีวิตลงจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก ส่งผลกัลลันท์ได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขาจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 ในฐานะนายพลแห่งเครื่องบินโจมตี กัลลันท์ถูกสั่งห้ามไม่ให้บินทำภารกิจบินรบ
ในปลายเดือนมกราคมและต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 กัลลันท์ได้วางแผนครั้งแรกและออกคำสั่งให้เครื่องบินของลุฟท์วัฟเฟอในการคุ้มกันแก่ครีคส์มารีเนอ (กองทัพเรือ) ในปฏิบัติการเซเบอรัส ซึ่งได้ประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ทำให้ได้รับการปูนบำเหน็จด้วยกางเขนอัศวินติดใบโอ๊กคาดดาบประดับเพชร ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา กัลลันท์ไม่ลงรอยกับจอมพลไรช์ แฮร์มัน เกอริง เกี่ยวกับวิธีที่ดีที่สุดในการต่อกรกับกองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรที่ได้ทิ้งระเบิดลงสู่เยอรมนีทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาแย่ลง กองบินโจมตีของลุฟท์วัฟเฟอได้ถูกกดดันอย่างหนักในปี ค.ศ. 1944 และกัลลันท์ได้ถูกกล่าวโทษโดยเกอริงสำหรับความล้มเหลวในการขัดขวางการทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในเยอรมนีของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงกลางวัน ความสัมพันธ์ดังกล่าวได้พังทลายลงในต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 เมื่อกัลลันท์ได้ถูกปลดออกจากการบังคับบัญชาของเขาเพราะการวิจารณ์อย่างต่อเนื่องของผู้นำลุฟท์วัฟเฟอ กัลลันท์ได้ถูกสั่งกักบริเวณภายในบ้านหลังเกิดเหตุการณ์ก่อจลาจลที่เรียกว่า การก่อกบฏนักบินโจมตี ซึ่งนักบินโจมตีระดับชั้นอาวุโสได้เผชิญหน้ากับเกอริงเกี่ยวกับการดำเนินสงครามทางอากาศ
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 กัลลันท์ได้กลับมาสู่ปฏิบัติการการบินและได้รับอนุญาตให้จัดตั้งหน่วยเครื่องบินโจมตีไอพ่น ซึ่งเขาเรียกมันว่า "ยาคท์แฟร์บันท์ 44" (Jagdverband 44) เขาได้บินภารกิจเหนือท้องฟ้าเยอรมนีจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลงในเดือนพฤษภาคม หลังสงคราม กัลลันท์ได้รับการว่าจ้างโดยรัฐบาลอาร์เจนตินาและทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาแก่กองทัพอากาศอาร์เจนตินา ต่อมาเขาได้เดินทางกลับเยอรมนีและทำธุรกิจส่วนตัวของเขาเอง กัลลันท์ได้กลายเป็นเพื่อนกับอดีตศัตรูหลายคน เช่น เสืออากาศของกองบินหลวง รอเบิร์ต สแตนเฟิร์ด ทัก และดักลัส บาเดอร์ อาด็อล์ฟ กัลลันท์ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1996
อ้างอิง
19121996
เลียวฮัว
เลียวฮัว (ราวปลายทศวรรษ 180 - ค.ศ. 264) หรือชื่อในภาษาจีนกลางว่า เลี่ยว ฮฺว่า  ชื่อรอง ยฺเหวียนเจี่ยน  มีชื่อเดิมว่า เลียวซุน หรือในภาษาจีนกลางว่า เลี่ยว ฉุน  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นหนึ่งในขุนนางส่วนน้อยที่รับใช้จ๊กก๊กตลอดช่วงเวลาที่ดำรงอยู่ เช่นเดียวกับเตียวเอ๊กและจองอี้
ประวัติช่วงต้นในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาของกวนอู
เลียวฮัวเป็นชาวเมืองซงหยง (เซียงหยาง) มณฑลเกงจิ๋ว (จิงโจว) รับราชการเป็นเสมียน (主簿 จู่ปู้) ภายใต้บังคับบัญชาของกวนอู ขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกเล่าปี่และทำหน้าที่รักษาอาณาเขตของเล่าปี่ในมณฑลเกงจิ๋ว ช่วงปลายปี ค.ศ. 219 กวนอูยกทัพไปทำศึกในยุทธการที่อ้วนเสีย ซุนกวนที่เป็นพันธมิตรของเล่าปี่ทำลายความเป็นพันธมิตรระหว่างทั้งสองฝ่ายโดยการยกทัพรุกรานมณฑลเกงจิ๋ว และยึดได้อาณาเขตส่วนใหญ่ของเล่าปี่ในมณฑลเกงจิ๋ว กวนอูถูกจับและถูกประหารชีวิตโดยทัพของซุนกวน เลียวหัวกลายเป็นเชลยศึกของซุนกวน แต่คิดจะกลับไปฝ่ายเล่าปี่อยู่ตลอด จึงแกล้งตายลวงคนของฝ่ายซุนกวนและหลบหนีไปได้สำเร็จ เลียวฮัวพามารดาชราไปด้วยแล้วมุ่งหน้าทิศตะวันตกไปยังมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่ง) ที่ซึ่งฐานอำนาจของเล่าปี่ตั้งอยู่
รับราชการในจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 221 เล่าปี่ขึ้นเป็นจักรพรรดิและสถาปนารัฐจ๊กก๊ก ต่อมาในปีเดียวกัน เล่าปี่ยกทัพทำศึกเพื่อชิงอาณาเขตคืนและแก้แค้นให้กวนอู เลียวฮัวและมารดาไปเจอเข้ากับทหารจ๊กก๊กที่อำเภอจีกุ๋ย (จื่อกุย) เล่าปี่ยินดีมากที่พบเลียวฮัวจึงแต่งตั้งให้เลียวฮัวเป็นเจ้าเมืองงิเต๋า (宜都郡 อี๋ตูจวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองอี๋ตู มณฑลหูเป่ย์) หลังเล่าปี่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 223 เลียวฮัวได้เป็นที่ปรึกษาทัพ (參軍; ชานจวิน) ภายใต้สังกัดของจูกัดเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก ต่อมาเลียวฮัวได้ไปกำกับอำเภอกวั๋งอู่ (廣武郡 กวั๋งอู่จวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณอำเภอหย่งเติง มณฑลกานซู่) และต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลรถรบและม้าศึกฝ่ายขวา (右車騎將軍; โยฺ่วเชอฉีเจียงจวิน) และยังได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงมณฑลเป๊งจิ๋ว (ปิ้งโจว) แม้ว่ามณฑลเป๊งจิ๋วไม่ได้อยู่ในอาณาเขตของจ๊กก๊กก็ตาม  และยังได้รับบรรดาศักดิ์เป็นจงเซียงโหฺว (中鄉侯) เลียวฮัวมีชื่อเสียงจากบุคลิกรุนแรงและมุ่งมั่น ตำแหน่งทางการทหารของเลียวฮัวในจ๊กก๊กเทียบเท่ากับเตียวเอ๊กและสูงกว่าจองอี้
ราวเดือนกันยายน ค.ศ. 238 เลียวฮัวนำกองกำลังเข้าโจมตีค่ายที่กุยห้วย ข้าหลวงมณฑลยงจิ๋ว (雍州刺史 ยงโจวชื่อฉื่อ) ในเวลานั้นตั้งมั่นอยู่พร้อมกับทัพหลักของวุยก๊กในยงจิ๋ว กุยห้วยโต้ตอบด้วยการส่งผู้ใต้บังคับบัญชาคือหวัง ยฺวิน (王赟) เจ้าเมืองกวั่งเว่ย์ (廣魏) และโหยว อี้ (游奕) เจ้าเมืองลำอั๋น (南安 หนานอัน) ไปรับศึก แม่ทัพฝ่ายวุยก๊กต้องการกระจายกำลังเข้าโอบล้อมทหารจ๊กก๊กและยึดครองจุดยุทธศาสตร์ระหว่างภูเขาเพื่อป้องกันไม่ให้ทหารจ๊กก๊กหนี แต่เวลาเดียวกันกลยุทธ์การกระจายกำลังของวุยก๊กก็ทำให้ค่ายของโหยว อี้อยู่ในตำแหน่งที่อันตราย เลียวฮัวเห็นเป็นโอกาสจึงเข้าโจมตีจนเอาชนะได้โดยข้าศึกไม่ทันตั้งตัว กองกำลังของโหยว อี้จึงจำต้องถอย ส่วนหวัง ยฺวินถูกเกาทัณฑ์เสียชีวิตในที่รบ
เลียวฮัวเคยวิจารณ์เกียงอุยขุนพลของจ๊กก๊กที่สานต่อนโยบายของจูกัดเหลียงในการยกทัพโจมตีวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กในระหว่าง ค.ศ. 240 ถึง 2562 ทั้งหมดสิบเอ็ดครั้ง เลียวฮัวเข้าร่วมในการบุกครั้งที่ 3 และครั้งที่ 4 ในปี ค.ศ. 247 และ ค.ศ. 249 ตามลำดับ ครั้นปี ค.ศ. 260 เมื่อเกียงอุยกำลังจะเริ่มการบุกครั้งที่ 11 เลียวฮัวให้ความเห็นว่า "'ผู้ที่ไม่ละเว้นจากการใช้กำลังทางทหารจะต้องจบลงด้วยการเผาตัวเอง' นี่คือสถานการณ์ในบัดนี้ของปั๋วเยฺว่ (ชื่อรองของเกียงอุย) เขาด้อยกว่าข้าศึกในด้านสติปัญญาและกำลังทหาร แต่ก็ยังคงโจมตีข้าศึกต่อไป จะคาดหวังชัยชนะได้อย่างไร เหตุการณ์ในทุกวันนี้เป็นไปตามที่ระบุไว้ในวรรคนี้จากซือจิงที่ว่า 'เหตุใดสิ่งเหล่านี้จึงไม่อยู่ต่อหน้าข้า หรือเหตุใดจึงไม่เกิดขึ้นด้านหลังข้า'"
ประวัติหลังจ๊กก๊กล่มสลาย
ปลายปี ค.ศ. 263 วุยก๊กรัฐอริของจ๊กก๊กยกทัพเข้ายึดจ๊กก๊กเป็นผลสำเร็จภายในเวลาหนึ่งปีเมื่อเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนน หลังจากการล่มสลายของจ๊กก๊ก เลียวฮัวได้รับคำสั่งให้ย้ายจากดินแดนจ๊กก๊กเดิมไปยังลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง) นครหลวงของวุยก๊ก เลียวฮัวป่วยเสียชีวิตระหว่างการเดินทาง
ปีที่เลียวฮัวเกิดไม่สามารถรระบุได้เพราะไม่มีการบันทึกอายุขณะที่เลียวฮัวเสียชีวิตในหลักฐานทางประวัติศาสตร์ แต่สามารถอนุมานได้ว่าเลียวฮัวมีอายุราวเจ็ดสิบปีเมื่อเขาเสียชีวิต เพราะเมื่อราวปี ค.ศ. 261 เมื่อจูกัดเจี๋ยมเข้ามาดูแลกิจการในราชสำนักจ๊กก๊ก เลียวฮัวไปเยี่ยมจองอี้ จองอี้พูดว่า "เราทั้งคู่ต่างก็อายุเกินเจ็ดสิบปีแล้ว ..."
ในนิยายสามก๊ก
ในนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่เขียนเมื่อศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก มีเรื่องราวเกี่ยวกับเลี่ยวฮัวที่ไม่ปรากฏในหลักฐานทางประวัติศาสตร์
เลียวฮัวนั้นเดิมเคยเป็นทหารของโจรโพกผ้าเหลือง แต่หลังจากโจรโพกผ้าเหลืองล่มสลาย ก็ไปตั้งซ่องสุมกับพวกโจรทั้งหลาย เช่นจิวฉอง หุยง่วนเสียว เลียวฮัวแม้จะเป็นโจรมาก่อนแต่ก็มีคุณธรรม บันทึกไว้ว่า เมื่อกวนอูและภรรยาของเล่าปี่มาถึงเขาที่พวกโจรสุมกำลังอยู่ พวกโจรจับตัวภรรยาของเล่าปี่จะเอามาทำเมีย แต่เลียวฮัวเห็นว่าเป็นสิ่งไม่สมควร จึงฆ่าโจรตาย และนำภรรยาของเล่าปี่มาคืนให้กวนอู เลียวฮัวเมื่อเห็นกวนอูแล้วก็ขอร่วมทางกับกวนอูไปด้วย แต่กวนอูรังเกียจที่เลียวฮัวเป็นโจร จะปฏิเสธอย่างหน้าด้าน ๆ ก็น่าเกลียด จึงบอกให้เลียวฮัวรอไปก่อน ส่วนกวนอูก็พาจิวฉองไปด้วย อย่างไรก็ตาม เลียวฮัวก็ได้มารับราชการกับเล่าปี่อยู่ดี หลังจากนั้นเลียวฮัวก็ไม่ค่อยมีบทบาทอะไรมากนัก แต่บทบาทสำคัญของเลียวฮัวก็คือ การช่วยกวนอูรักษาเมืองเกงจิ๋วในปี ค.ศ. 219 กวนอูที่กำลังเป็นฝ่ายเสียเปรียบต้องหนีไปเมืองเป๊กเสีย ก็ขอคนที่ส่งจดหมายไปขอความช่วยเหลือจากเล่าฮองและเบ้งตัด เลียวฮัวเป็นผู้ถือจดหมายไปให้ แต่ก็ถูกเล่าฮองและเบ้งตัดปฏิเสธ เลียวฮัวยัวะจึงไปหาเล่าปี่ สุดท้ายกวนอูพร้อมกวนเป๋งก็ตาย จิวฉองและฮองฮูที่ช่วยกวนอูรบก็ฆ่าตัวตาย เล่าฮองก็ตาย เบ้งตัดก็หนีไปอยู่กับโจผี
ต่อมาติดตามขงเบ้งปราบวุยก๊ก จากนั้นก็เป็นแม่ทัพหน้าเมื่อเกียงอุยบุกวุยก๊ก ถึงแม้เลียวฮัวจะไม่มีฝีมือสูงส่งจนคนเล่าลือกันว่า "จ๊กก๊กไร้ขุนพล เลียวฮัวเป็นทัพหน้า" และเมื่อครั้งวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก เลียวฮัว เกียงอุย และเตียวเอ๊กช่วยกันรักษาด่านเกียมโก๊ะอย่างสุดชีวิตแต่ก็ไม่สำเร็จ หลังจ๊กก๊กล่ม เลียวฮัวล้มป่วยและเสียชีวิตในเวลาต่อมา รวมอายุได้ถึง 95 ปี นับว่าเป็นขุนศึกที่เจนสงครามมากคนนึง
บรรณานุกรม
264
ความสมเหตุสมผลภายนอก
ความสมเหตุสมผลภายนอก (External validity) เป็นความสมเหตุผลในการอนุมานเหตุผลโดยอุปนัย (inductive inference) ในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ โดยปกติอาศัยข้อมูลที่ได้จากการทดลองที่สมเหตุสมผลทางสถิติ กล่าวอีกอย่างก็คือ เป็นขอบเขตที่ผลงานศึกษาจะสามารถใช้ได้ (คือเป็นจริง) โดยทั่วไปในสถานการณ์อื่น ๆ และกับคนอื่น ๆ นอกงานวิจัย ยกตัวอย่างเช่น การอนุมานโดยอุปนัยอาศัยงานศึกษาจิตบำบัดแบบเปรียบเทียบ (comparative psychotherapy) จะต้องทดลองกับตัวอย่างบุคคลที่เฉพาะเจาะจง (เช่น เป็นอาสาสมัคร มีความซึมเศร้าระดับสูง ไม่มีโรคหรืออาการอย่างอื่น) คำถามก็คือว่า ถ้าจิตบำบัดเช่นนี้ประสบผลสำเร็จในตัวอย่างคนไข้เช่นนี้ มันจะมีประสิทธิภาพกับผู้ไม่ใช่อาสาสมัคร หรือผู้มีความซึมเศร้าเล็กน้อย หรือผู้มีโรคหรืออาการอย่างอื่นด้วยหรือไม่
ข้อจำกัดมีหลายอย่างรวมทั้ง
เส้นเมริเดียนที่ 39 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 39 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 39 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 141 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 39 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190
ฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190 เวือร์เกอร์ (Focke-Wulf Fw 190 Würger) เป็นเครื่องบินขับไล่เยอรมันเครื่องยนต์เดียวที่นั่งเดี่ยว ออกแบบโดยควร์ท ทังค์ ถือเป็นเครื่องบินโจมตีที่นิยมใช้ที่สุดรุ่นหนึ่งของลุฟท์วัฟเฟอในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เอ็ฟเว 190 เริ่มใช้งานครั้งแรกในฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1941 และพิสูจน์ตนเองว่ามีความเหนือกว่าเครื่องบินโจมตีเบา Spitfire Mk. V ของกองทัพอากาศหลวงอังกฤษในทุกด้าน ส่งผลให้กองทัพอากาศหลวงอังกฤษต้องพัฒนา Spitfire Mk. IX ขึ้นมารับมือกับเอ็ฟเว 190
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน (Department of Labour Protection and Welfare) เป็นหน่วยงานระดับกรมของประเทศไทย สังกัดกระทรวงแรงงาน มีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน แรงงานสัมพันธ์ และความปลอดภัยแรงงาน เพื่อคุ้มครองสิทธิลูกจ้างตามที่กฎหมายกำหนด
ประวัติ
ประเทศไทยได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก ก่อให้เกิดภาวการณ์ว่างงานเพิ่มมากขึ้น จึงมีการตราพระราชบัญญัติว่าด้วยสำนักจัดหางาน พ.ศ. 2475 และพระราชบัญญัติสำนักงานจัดหางานประจำท้องถิ่น พ.ศ. 2475 พร้อมกับการปรับปรุงกฎหมายด้านแรงงาน และจัดตั้งหน่วยงานขึ้นมาบริหารให้เกิดผลในทางปฏิบัติ โดยแผนกจัดหางาน กองทะเบียน กรมปลัดกระทรวงมหาดไทย นับเป็นหน่วยงานแรกที่มีบทบาทในการบริหารแรงงานอย่างชัดเจน และได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ด้วยปริมาณงานในด้านแรงงานที่ขยายตัวมาโดยตลอด กองแรงงานซึ่งเป็นหน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านบริหารแรงงานขณะนั้นจึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นส่วนแรงงานในปี พ.ศ. 2505 และในปี พ.ศ. 2508 ได้รับการยกฐานะเป็นกรมแรงงานภายใต้สังกัดกระทรวงมหาดไทย ทำหน้าที่ในการบริหารแรงงาน การคุ้มครองแรงงาน การแรงงานสัมพันธ์ การพัฒนาฝีมือแรงงาน การจัดหางาน และกองทุนเงินทดแทนต่อมาในปีพ.ศ. 2533 รัฐบาลพิจารณาเห็นว่าแรงงานควรมีความมั่นคงในชีวิตด้วยระบบประกันสังคม จึงได้จัดตั้งสำนักงานประกันสังคม และโอนภารกิจด้านกองทุนเงินทดแทนของกรมแรงงานให้กับสำนักงานประกันสังคม
เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2535 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยุบเลิกกรมแรงงานและจัดตั้งหน่วยงานในสังกัดกระทรวงมหาดไทยขึ้นใหม่ 2 หน่วยงาน คือ กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ทำหน้าที่ดูแล รับผิดชอบ บริหารการคุ้มครองแรงงานและการแรงงานสัมพันธ์ และกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน ทำหน้าที่ดูแลรับผิดชอบ บริหารงานการส่งเสริมการมีงานทำ ได้แก่ การพัฒนาฝีมือแรงงาน และการจัดหางาน พร้อมทั้งอนุมัติในหลักการให้เตรียมดำเนินการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมต่อไปและได้ดำเนินการจัดตั้งกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประสบผลสำเร็จในปี พ.ศ. 2536 โดยรัฐบาลได้ตราพระราชบัญญัติโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบางส่วนของกระทรวงมหาดไทยไปเป็นของกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2536 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน 2536 กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงได้เป็นส่วนราชการภายใต้สังกัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
ในปี พ.ศ. 2545 รัฐบาลจึงได้ตราพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 และพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 เพื่อให้หน่วยงานภาครัฐมีการบริหารราชการแผ่นดินอย่างเป็นระบบ มีการกำหนดรูปแบบการจัดโครงสร้างและปรับเปลี่ยนรูปแบบการบริหารงานใหม่ให้ชัดเจน เป็นผลให้มีการปรับกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมไปเป็นกระทรวงแรงงาน โดยโอนงานด้านประชาสงเคราะห์ไปยังกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ดังนั้น กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงเป็นส่วนราชการในสังกัดกระทรวงแรงงานนับตั้งแต่วันที่ 3 ตุลาคม 2545 เป็นต้นมา
กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน มีภารกิจเกี่ยวกับการกำหนดมาตรฐานแรงงาน การคุ้มครองแรงงาน ความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน การแรงงานสัมพันธ์ การแรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์และการสวัสดิการแรงงาน โดยการพัฒนามาตรฐาน รูปแบบ กลไก มาตรการ ส่งเสริม สนับสนุน และแก้ไขปัญหา เพื่อเพิ่มโอกาสในการแข่งขันทางการค้า และพัฒนาแรงงานให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี
ช่องทางการใช้สิทธิเรียกร้องของลูกจ้าง
กรณีลูกจ้างถูกละเมิดสิทธิให้ยื่นเรื่องที่สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานในท้องที่ที่ลูกจ้างทำงาน หรือที่ใกล้บ้านในวัน และเวลาราชการ หรือสายด่วน 1506 กด 3 หรือสายด่วน 1546
เฉิน มู่เซิ่ง
เฉิน มู่เซิ่ง หรือ Benny chan (ชื่อภาษาอังกฤษ ; Benny chan) เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1961 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และนักเขียนบทภาพยนตร์ ชาวฮ่องกง ผู้โด่งดังจากการกำกับภาพยนตร์เรื่อง ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ (A Moment of Romance, 1990) ซึ่งเป็นผลงานกำกับเรื่องแรกของเขา หนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของเกาะฮ่องกง มีผลงานกำกับการแสดงให้กับหนังของ เฉินหลง หลายต่อหลายเรื่อง เช่น ใหญ่เต็มฟัด (Who am I , 1998) วิ่งสู้ฟัด 5 เหิรสู้ฟัด (New Police Story , 2004) วิ่งกระเตงฟัด (Rob B Hood , 2006) เป็นต้น
ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2563 เขาได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งโพรงจมูก
ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล
ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล (Behind the Painting The Musical) เป็นละครเวที จาก นวนิยายเรื่อง ข้างหลังภาพ บทประพันธ์ อมตะของ ศรีบูรพา ที่ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ และในรูปแบบภาพยนตร์มาแล้วถึงสองครั้ง และในครั้งนี้ถูกถ่ายทอดออกมา ในรูปแบบละครเพลง โดยค่าย เอ็กแซ็กท์ & ซีเนริโอ อำนวยการสร้างโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ เปิดการแสดง ณ เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ ทั้งสิ้น 49 รอบการแสดง โดยเนื้อเรื่องเป็นเรื่องราวของความรักต่างวัย ต่างสถานะ นำแสดงโดย สุธาสินี พุทธินันทน์ และ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
เนื้อเรื่องได้รับการดัดแปลงเป็นละครเวทีภาษาอังกฤษในชื่อว่า "Waterfall" โดยริชาร์ด มาลท์บี จูเนียร์ ดนตรีประกอบโดยเดวิด ไชร์ และสราวุธ เลิศปัญญานุช แสดงที่เมืองแพซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย และ เมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา นำแสดงโดย เอมิลี่ แพ็ดเจ็ท และสุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
เนื้อเรื่อง
หม่อมราชวงศ์กีรติดำรงความเป็นสาวอยู่จนเข้าขีดความสาวทึมทึก ก็ยังไม่พบรักหรือชายที่สมควรแก่ความรักของเธอมาสู่ขอในขณะที่อายุย่างเข้าปีที่ 35 จึงมีข้าราชการชั้นพระยาอายุ 50 ปี ซึ่งเป็นพ่อหม้ายมีลูกติด 2 คนมาสู่ขอ ด้วยความหมดหวังที่จะได้พบชายที่ดีกว่านั้น และนิสัยนักศิลปะของเธอทำให้มีความต้องการจะรู้จักความเป็นไปของโลกให้กว้างกว่าที่ได้พบเห็นอยู่ในวงแคบเป็นเวลาถึง 35 ปี หม่อมราชวงศ์กีรติจึงได้ยอมแต่งงานกับเจ้าคุณผู้นั้น และแล้วก็ได้พบเห็นโลกภายนอกบ้านของเธอสมความปรารถนา เจ้าคุณสามี ( พระยาอธิการบดี ) พาเธอไปเที่ยวญี่ปุ่น ณ ที่นั้นเอง หม่อมราชวงศ์กีรติก็ได้พบกับนพพร นิสิตหนุ่มอายุ 22 ปี แห่งมหาวิทยาลัยริคเคียว ซึ่งเป็นบุตรชายของเพื่อนสามี และซึ่งสามีของเธอขอร้องให้ช่วยจัดหาบ้านพักและนำเที่ยวด้วยเป็นครั้งแรก
หม่อมราชวงศ์กีรติยังสาวและสวยสดชื่นอยู่ เช่นเดียวกับสุภาพสตรีสมัยใหม่ที่รู้จักบำรุงรักษาความงามแลวัยไว้ได้ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงเป็นที่สะดุดตาสะดุดใจของนพพร เด็กหนุ่มผู้ห่างการสมาคมกับสุภาพสตรีไทยถึง 3 ปีเศษแล้วอย่างมากมาย และโดยที่ได้ติดต่อกันอยู่ตลอดเวลาที่หม่อมราชวงศ์กีรติกับสามีพักอยู่ที่ประเทศนั้นจึงทำให้นพพรกับหม่อมราชวงศ์กีรติคุ้นกันจนถึงขีดสนิทสนม ประกอบกับได้อยู่ด้วยกันท่ามกลางภูมิภาพอันสวยงามของประเทศญี่ปุ่น และความงามความเปล่งปลั่งของหม่อมราชวงศ์กีรติเป็นสื่อชักจูงใจด้วยในที่สุดนพพรเด็กหนุ่มผู้ไม่เดียงสาในเรื่องรัก ก็เกิดความรักในหม่อมราชวงศ์กีรติขึ้น