cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เพจ
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
ในรอววันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2015 เพจ และ เอมม่า ปะทะ เดอะ เบลล่า ทวินส์ บรีได้ทำการต่อยเพจร่วงลงจากเวที จากนั้นใช้ท่า X-Factor ใส่เอมม่า และรวบกดชนะเพียงแค่เวลา 30 วินาที่ หลังจากเหตุการณ์นั้น ผู้คนที่อยู่ในโลกออนไลน์ได้ร่วมกันติดแฮชแท็กในทวิตเตอร์ว่า #GiveDivaAChance ซึ่งหมายความว่า ให้โอกาศดีว่าคนอื่นๆนั่นเอง
ในรอว์วันที่ 2 มีนาคม 2015 เพจได้แก้มืออีกครั้งโดยปะทะกับ นิกกี้ เบลล่า แมตช์ชิงแชมป์ดีว่า เพจใช้ท่า P.T.O ได้สำเร็จ แต่ถูก บรี เบลล่า ขึ้นมาทำร้าย ทำให้เพจชนะฟาวล์ แต่ไม่ได้แชมป์ไปครอง จากนั้นฝาแฝดเบลล่าก็รุมทำร้ายเพจ แต่เอเจ ลีออกมาช่วยหลังจากที่บาดเจ็บจากศึก TLC 2014 ทำให้เบลล่าวิ่งหนี่กระเจิดกระเจิง
ในแสมคดาวน์วันที่ 5 มีนาคม 2015 เอเจ ลี(with/Paige) ปะทะ บรี เบลล่า(with/Nikki Bella) ก่อนที่เอเจจะเปิดตัว ฝาแฝดเบลล่าได้ออกมาเคลียร์กับแฮชแท็ก #GiveDivaAChance ซึ่งเธอบอกว่า พวกเธอให้โอกาศดีว่าอยู่แล้ว ไม่ใช่ให้โอกาศกับเอเจ ซึ่งถึงให้โอกาศดีว่าคนอื่นเท่าไหร่ก็ตาม ดีว่าก็ไม่สามารถเอาชนะเธอได้หรอก.... จากนั้นเอเจก็ออกมา หลังจากปล้ำกับบรีสักพัก เอเจก็ใช้ท่าไม้ตายของเธอ ซึ่งนิกกี้พยายามเข้ามาทำร้ายเอเจ แต่โดนเพจดึงขาลงมาจากเวทีซะก่อน ทำให้บรียอมแพ้แล้วเอเจชนะ
ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 วันที่ 29 มีนาคม 2015 เพจได้ร่วมปล้ำเรสเซิลเมเนียเป็นครั้งแรก โดยจับคู่กับเอเจ ปะทะกับ เบลลาทวินส์ (นิกกี และบรี) และสามารถเอาชนะไปได้สำเร็จ
ในรอว์วันที่ 13 กรกฎาคม 2015 เพจได้ตั้งทีม PCB โดยมี เพจ (P),ชาร์ลอตต์ (C) และ เบกกี ลินช์ (B) เปิดศึกกับทีมเบลลา (บรี, นิกกี เบลลา และอลิเซีย ฟอกซ์) และทีม B.A.D (ซาชา แบงส์, นาโอมิ และทามินา)
ในรอว์วันที่ 21 กันยายน 2015 เพจได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง โดย Paige พูดด่า ชาร์ลอตต์ (แชมป์ดีวาส์) กับ เบกกี ลินช์ แถมบอกว่า ชาร์ลอตต์ เป็นแค่แชมป์ชั่วคราวเท่านั้น ส่วน เบกกี ก็ไม่มีวันจะได้แชมป์หรอก ที่สำคัญ ชาร์ลอตต์ คงไม่ได้มาอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่เพราะเป็นลูก ริก แฟลร์ ชาร์ลอตต์ จะตบเพจ แต่ เบกกี ห้ามไว้ ทำให้เพจเดินกลับไปคนเดียว
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 ช่วง Kickoff เพจได้ปล้ำแทกทีม 10 คน ร่วมกับ บรี เบลลา, นาตาเลีย, อลิเซีย ฟอกซ์ และอีวา มารี เอาชนะ ลานา, เนโอมี, ทามีนา, ซัมเมอร์ เรย์ และเอ็มมาไปได้
วันที่ 19 กรกฎาคม 2016 เพจได้ถูกดราฟท์มาอยู่รอว์ ในการคัดเลือกนักมวยปล้ำสังกัดค่ายรอว์กับสแมคดาวน์
ในรอว์ 20 พฤศจิกายน 2017 เพจได้รีเทิร์นหลังจากหยุดปล้ำไปเป็นปีโดยมาพร้อมกับแมนดี โรสและซอนยา เดวิลล์ในบทกลุ่มอธรรมในนาม Absolution หลังจากกลับมาปล้ำไม่นานก็ได้รับบาดเจ็บที่บริเวณคอจากแมตช์แท็กทีม6คนในเฮาส์โชว์ทำให้ไม่สามารถขึ้นปล้ำต่อได้  จนกระทั่งประกาศรีไทร์เลิกปล้ำอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2018
สแมคดาวน์วันต่อมา 10 เมษายน เพจได้รับเลือกโดยเชน แม็กแมนให้เป็นผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์
ผลงานอื่นๆ
นอกจากจะมีผลงานในสังเวียนแล้วเธอยังมีผลงานด้านการแสดงอีกด้วย
ลิซา โอโนะ
ลิซา โอโนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) ในเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล เมื่อเธออายุ 10 ขวบได้ติดตามครอบครัวไปอยู่โตเกียว แต่เธอใช้ชีวิตอยู่ทั้งที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น และรีโอเดจาเนโร ในบราซิล
แมรี เคแซต
แมรี สตีเวนสัน เคแซต (Mary Stevenson Cassatt; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1844 - 14 มิถุนายน ค.ศ. 1926) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์คนสำคัญของสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการทำภาพพิมพ์ มักจะวาดภาพชีวิตทั้งทางการสังคมและการส่วนตัวของผู้หญิงโดยเน้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างแม่และลูก แมรี เคแซตใช้เวลาส่วนใหญ่ในประเทศฝรั่งเศส และเมื่อย้ายไปอยู่ปารีสแมรีก็ทำความรู้จักกับแอดการ์ เดอกา ผู้มีอิทธิพลต่องานเขียนของเคแซต ต่อมาแมรีก็ได้แสดงผลงานร่วมกับจิตรกรอิมเพรสชันนิสม์คนอื่น ๆ
ลิซา โอโนะ
ลิซา โอโนะ เคยเข้ามาแสดงในประเทศไทย ในมหกรรมดนตรีแจ๊สเทิดพระเกียรติ 2549 Jazz Royale Festival จัดแสดงที่กรุงเทพ พัทยา เชียงใหม่ และภูเก็ต ระหว่างวันที่ 9 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2549
แหล่งข้อมูลอื่น
1962
แมรี เคแซต
เบื้องต้น
เคแซตเกิดที่แอลลิเกนีในรัฐเพนซิลเวเนียซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของพิตส์เบิร์ก จากครอบครัวที่มีฐานะดี บิดาของเคแซตโรเบิร์ต ซิมพ์สัน เคแซตเป็นนายหน้าค้าหุ้นและผู้เก็งการลงทุนในการซื้อขายที่ดิน ส่วนแม่แคทเธอริน เคลโซ จอห์นสันมาจากครอบครัวนายธนาคาร นามสกุลเดิมของครอบครัวคือ "Cossart" เคแซตเป็นลูกหนึ่งในเจ็ดคนที่สองคนเสียชีวิตตั้งแต่ยังเป็นทารก ครอบครัวย้ายไปทางตะวันออก เริ่มด้วยแลงคาสเตอร์ในเพนซิลเวเนีย ต่อมาก็ย้ายไปในบริเวณฟิลาเดลเฟียที่เคแซตเริ่มการศึกษาเมื่ออายุได้หกปี เคแซตเป็นญาติห่าง ๆ กับศิลปินรอเบิร์ต เฮนรี (Robert Henri)
เคแซตเติบโตขึ้นมาในสิ่งแวดล้อมที่ถือว่าการเดินทางท่องเที่ยวเป็นสิ่งสำคัญในการศึกษา และใช้เวลาห้าปีในยุโรปเที่ยวเยี่ยมเมืองหลวงหลายเมืองรวมทั้งลอนดอน, ปารีส และเบอร์ลิน ขณะที่อยู่ต่างประเทศเคแซตเรียนภาษาเยอรมันและฝรั่งเศส และเริ่มเรียนการวาดเส้นและดนตรีเป็นครั้งแรก เคแซตได้มีโอกาสพบกับศิลปินฝรั่งเศสหลายคน เช่น ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์, เออแฌน เดอลาครัว, ฌ็อง-บาติสต์ กอโร (Jean-Baptiste-Camille Corot) และกุสตาฟว์ กูร์แบ (Gustave Courbet) อาจจะที่งานแสดงสินค้าโลกที่ปารีสในปี ค.ศ. 1855 นอกจากนั้นผู้ที่มีงานแสดงที่นั่นก็ได้แก่แอดการ์ เดอกา และกามีย์ ปีซาโร ทั้งสองผู้ต่อมาเป็นทั้งผู้ร่วมงานและผู้ที่เคแซตนับถือ
แม้ว่าครอบครัวจะต่อต้านการเป็นจิตรกรอาชีพ แต่เคแซตก็เริ่มเข้าศึกษาการเขียนภาพที่สถาบันวิจิตรศิลป์แห่งเพนซิลเวเนีย (Pennsylvania Academy of the Fine Arts) ในฟิลาเดลเฟียเมื่ออายุได้สิบห้าปี ส่วนหนึ่งของความกังวลของบิดามารดาของเคแซตก็คือจะเป็นโอกาสที่ทำให้ได้รับความคิดเกี่ยวกับสิทธิสตรีและความเป็นอยู่แบบโบฮีเมียของนักศึกษาศิลปะชายบางคน แม้ว่า 20% ของนักเรียนจะเป็นสตรีแต่ส่วนใหญ่มีทัศนคติว่าศิลปะเป็นสิ่งที่มีค่าทางสังคมและมีเพียงไม่กี่คนที่คิดจะยึดเป็นงานอาชีพเช่นเคแซต เคแซตร่ำเรียนต่อไปแม้ในระหว่างสงครามกลางเมืองอเมริกัน ในบรรดานักเรียนรุ่นเดียวกันก็มีทอมัส เอคินส์ ผู้ที่ต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการของสถาบันผู้ที่ค่อนข้างจะมีปัญหา
เพราะความหมดความอดทนกับความเชื่องช้าในบทเรียนและทัศนคติที่ออกจะปกป้องของนักศึกษาผู้ชายและอาจารย์ เคแซตตัดสินใจเรียนการเขียนจากงานของจิตรกรเอกด้วยตัวเอง เคแซตต่อมากล่าวว่า สถาบัน "ไม่ให้การศึกษาอะไร" นักเรียนสตรีไม่ได้รับอนุญาตให้วาดจากแบบจริงจนต่อมาภายหลัง และการศึกษาก็เพียงวาดจากรูปหล่อ
เคแซตตัดสินใจหยุดการศึกษาและย้ายไปปารีสแม้ว่าบิดาจะคัดค้านในปี ค.ศ. 1866 กับมารดาและเพื่อนของครอบครัวที่ทำตัวเป็นพี่เลี้ยง เพราะสตรียังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าศึกษาในสถาบันวิจิตรศิลป์ (École des Beaux-Arts) เคแซตจึงเรียนเป็นการส่วนตัวจากอาจารย์จากสถาบัน และได้รับเข้าศึกษากับฌอง-เลออง เจอโรม (Jean-Léon Gérôme) ผู้ที่เป็นอาจารย์ที่รู้จักกันว่าเป็นผู้เน้นการวาดตามความเป็นจริงและการวาดหัวเรื่องแปลก ๆ สองสามเดือนต่อมาเจอโรมก็รับทอมัส เอคินส์เข้าเป็นนักเรียนด้วย เคแซตเพิ่มฝึกด้วยการก็อปปีงานของจิตรกรสำคัญ ๆ ในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ซึ่งเป็นที่ที่ใช้เป็นที่พบปะระหว่างชายฝรั่งเศสและนักเรียนสาวอเมริกันเช่นเดียวกับเคแซต ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้นั่งตามคาเฟที่จิตรกรอาวองการ์ดใช้เป็นที่พบปะกัน การพบปะกันเช่นนี้ก็ทำให้พบเนื้อคู่บ้างเช่นอิลิซาเบท เจน การ์ดเนอร์ (Elizabeth Jane Gardner) ผู้ที่ได้พบและแต่งงานกับจิตรกรสถาบันคนสำคัญวีลียาม-อาดอลฟ์ บูกโร (William-Adolphe Bouguereau) สังฆ
ในปลายปี ค.ศ. 1866 เคแซตก็เข้าเรียนการเขียนภาพในชั้นเรียนกับชาลส์ จอชัว แชปลิน (Charles Joshua Chaplin) ผู้มีชื่อเสียงทางการเขียนภาพชีวิตประจำวัน ในปี ค.ศ. 1868 เคแซตก็ศึกษากับตอมา กูตูร์ (Thomas Couture) ผู้มีความชำนาญในการเขียนภาพแบบโรแมนติคและภูมิทัศน์เมือง นักเรียนถูกนำไปวาดภาพนอกสถานที่จากชีวิตจริงโดยเฉพาะภาพชีวิตชาวนาหรือชาวบ้านที่ทำกิจการประจำวัน ในปี ค.ศ. 1868 ภาพเขียนภาพหนึ่งของเคแซต "คนเล่นแมนโดลิน" ได้รับการยอมรับเป็นครั้งแรกโดยคณะกรรมการสำหรับ นิทรรศการศิลปะแห่งปารีส (Salon de Paris)  งานชิ้นนี้เป็นงานแบบศิลปะจินตนิยมของฌ็อง-บาติสต์ กอโร (Jean-Baptiste-Camille Corot) และคูทัวร์ และเป็นภาพเขียนหนึ่งในสองภาพจากสิบปีแรกของการเขียนที่มีหลักฐานในปัจจุบัน วงการศิลปะในฝรั่งเศสในขณะนั้นกำลังอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง โดยมีจิตรกรผู้นำขบวนการเปลี่ยนแปลงเช่นกูร์แบร์และเอดัวร์ มาแน ที่พยายามแยกตัวจากธรรมเนียมการเขียนแบบสถาบัน ไปเป็นกระบวนการเขียนแบบอิมเพรสชันนิสม์ที่เพิ่งจะริเริ่มขึ้น อีไลซา ฮาลดิแมนเพื่อนของเคแซตเขียนถึงบ้านว่า "ศิลปินเริ่มทิ้งลักษณะการเขียนแบบสถาบันและพยายามหาแนวทางใหม่ของตนเอง ซึ่งทำให้ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมด" ส่วนเคแซตยังคงเขียนภาพแบบเดิมและส่งงานไปแสดงในนิทรรศการอยู่กว่าสิบปีแต่ด้วยความอึดอัดกระวนกระวายที่เพิ่มขึ้น
เคแซตเดินทางกลับสหรัฐปลายฤดูร้อนปี ค.ศ. 1870 เมื่อสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียเริ่มคุกรุ่นขึ้นและไปพักอยู่กับครอบครัวที่อัลทูนา บิดาของเคแซตยังคงต่อต้านความคิดที่เคแซตเลือกอาชีพเป็นจิตรกร ยอมจ่ายค่าใช้จ่ายค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ให้แต่ไม่ยอมจ่ายค่าอุปกรณ์การเขียนภาพ เคแซตแสดงภาพสองภาพในหอศิลป์ในนครนิวยอร์กและมีผู้แสดงความสนใจแต่ไม่มีผู้ซื้อ นอกจากนั้นเคแซตก็ยังมีความรู้สึกอึดอัดที่ไม่มีภาพเขียนที่จะใช้ศึกษาขณะที่พำนักอยู่ที่บ้านฤดูร้อน และคิดว่าจะเลิกการเขียนภาพเพื่อหาอาชีพที่เลี้ยงตัวได้  เคแซตเขียนจดหมายในปลายเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1871 ว่า "ฉันเลิกสตูดิโอที่มี และฉีกภาพเหมือนของพ่อทิ้ง และยังไม่ได้แตะต้องแปรงมาหกอาทิตย์ได้แล้ว และจะยังคงไม่หยิบแปรงจนกว่าจะเห็นหนทางที่จะกลับไปยุโรป ฉันรู้สึกกระวนกระวายที่จะไปทางตะวันตกในฤดูใบไม้ร่วงและไปหางานทำแต่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะไปที่ไหน" เคแซตเดินทางไปชิคาโกเพื่อไปลองเสี่ยงดูแต่ก็ไปสูญเสียภาพเขียนไปกับเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในชิคาโก (Great Chicago Fire) ในปี ค.ศ. 1871 หลังจากนั้นไม่นานงานของเคแซตก็ได้รับความสนใจโดยอัครบาทหลวงแห่งพิตส์เบิร์กที่จ้างให้วาดภาพของภาพเขียนของอันโตนิโอ ดา คอร์เรจจิโอที่พาร์มาในประเทศอิตาลีโดยให้เงินล่วงหน้าพอสำหรับค่าเดินทางและค่าใช้จ่ายระหว่างที่อยู่ที่นั่น ด้วยความตื่นเต้นเคแซตเขียนว่า "โอ ฉันตื่นเต้นที่จะได้ทำงานจนมือไม้สั่นไปหมดและต้องร้องไห้ด้วยความตื่นเต้นที่จะได้เห็นภาพที่งดงามอีกครั้งหนึ่ง จากนั้นเคแซตก็ออกเดินทางไปยุโรปพร้อมกับเอมิลี ซาร์เทนเพื่อนศิลปินจากครอบครัวศิลปินมีชื่อจากฟิลาเดลเฟียอีกครั้งหนึ่ง
อิมเพรสชันนิสม์
ภายในสองสามเดือนหลังจากที่กลับไปยุโรปในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1871 แล้วอนาคตของเคแซตก็ดูจะดีขึ้น ภาพเขียน "สตรีสองคนโยนดอกไม้ในคาร์นิวาล" ได้รับการต้อนรับดีในการแสดงในนิทรรศการที่ซาลอนในปี ค.ศ. 1872 และมีผู้ซื้อ งานของเคแซตเป็นที่รู้จักกันในพาร์มาและได้รับการสนับสนุนจากวงศิลปินที่นั่น: "ผู้คนในพาร์มาพูดถึงกันแต่มิสเคแซตและภาพเขียนของเธอ และทุก ๆ คนต่างก็ต้องการทำความรู้จักกับเธอ"
หลังจากเขียนงานที่ได้รับจ้างจากอัครบาทหลวงแล้ว เคแซตก็เดินทางไปมาดริดและเซบิยา ไปเขียนภาพเขียนเกี่ยวกับสเปนที่รวมทั้งภาพ "นักเต้นรำโพกผ้าลูกไม้" (Spanish Dancer Wearing a Lace Mantilla) ในปี ค.ศ. 1873 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันแห่งชาติของสถาบันสมิธโซเนียน ในปี ค.ศ. 1874 เคแซตก็ตัดสินใจตั้งถิ่นฐานในฝรั่งเศส และต่อมาน้องสาวก็ตามมา สองคนพักอยู่ในอพาร์ตเม้นท์เดียวกัน
เคแซตยังคงบ่นเรื่องการเมืองของการยอมรับภาพเข้าแสดงในนิทรรศการการแสดงภาพของซาลอน และรสนิยมที่ยังเป็นอนุรักษนิยมของสถาบัน เคแซตออกความเห็นอย่างเปิดเผยตามรายงานของซาร์แทง และมีความเห็นว่างานเขียนของศิลปินสตรีมักจะถูกละเลยนอกจากศิลปินจะรู้จักคนในวงการหรือมีผู้พิทักษ์ในคณะกรรมการ ความผิดหวังก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่องานเขียนสองชิ้นที่เขียนในปี ค.ศ. 1875 ถูกปฏิเสธโดยคณะกรรมการแต่มาได้รับการยอมรับในปีต่อมา หลังจากที่เคแซตเพียงทำให้ฉากหลังเข้มขึ้นเท่านั้น เคแซตมีปากมีเสียงกับซาร์แทงผู้มีความเห็นว่าเคแซตออกจะเห็นแก่ตัวและมีความเห็นอย่างออกนอกหน้าจนเกินไป ในที่สุดทั้งสองก็แยกกัน หลังจากนั้นเคแซตก็ตัดสินใจเปลี่ยนจากการเขียนภาพชีวิตประจำวันไปเป็นการเขียนหัวเรื่องที่เป็นที่นิยมกันเพื่อให้ได้งานจ้างในการเขียนภาพเหมือนเพิ่มขึ้นจากชาวอเมริกันชาวสังคม แต่ก็ไม่มีผลเท่าใดนักในระยะแรก
อีแทมบูทอล
อีแทมบูทอล (Ethambutol, EMB, E) เป็นยาที่มักใช้สำหรับรักษาวัณโรค มักให้ร่วมกับยารักษาวัณโรคอื่น ๆ เช่น ไอโซไนอะซิด, ไรแฟมพิซิน และไพราซินาไมด์ นอกจากนี้ยังอาจใช้ในการรักษา Mycobacterium avium complex และ Mycobacterium kansasii ใช้ยาด้วยการรับประทานทางปาก
แมรี เคแซต
อิมเพรสชันนิสม์
ในปี ค.ศ. 1877 งานทั้งสองชิ้นได้รับการปฏิเสธจากสถาบันซึ่งทำให้เป็นครั้งแรกในเจ็ดปีที่เคแซตไม่มีงานแสดงในนิทรรศการ ในช่วงเวลาที่ต่ำที่สุดในงานอาชีพของเคแซต ๆ ก็ได้รับคำเชิญจากแอดการ์ เดอกาให้มาแสดงภาพเขียนร่วมกับจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ซึ่งเป็นกลุ่มจิตรกรที่มีงานแสดงศิลปะของตนเองที่เริ่มในปี ค.ศ. 1874 อย่างเป็นที่เล่าลือ กลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ (หรือที่เรียกว่า "กลุ่มอิสระ" หรือ "กลุ่มต่อต้าน") ที่เป็นกลุ่มศิลปินที่ไม่มีหลักการอย่างเป็นทางการและหัวเรื่องและวิธีการการสร้างศิลปะของสมาชิกในกลุ่มก็แตกต่างจากกันเป็นอันมาก แต่สิ่งที่คล้ายคลึงกันคือความนิยมการวาดภาพนอกสถานที่ซึ่งต่างกับช่างเขียนยุคก่อนหน้านั้นที่มักจะเขียนภาพภายในห้องเขียนภาพ และการใช้สีที่สดใสมีชีวิตชีวา (vibrant color) ในฝีแปรงโดยตรงบนผ้าใบโดยไม่มีการผสมบนจานสีก่อน ซึ่งเป็นการใช้ตาผู้ดูผสมเอาด้วยตนเองในลักษณะของ "อิมเพรสชันนิสม์" -- ลักษณะที่เกิดจากความประทับใจของผู้ดูเอง
จิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงโดยนักวิจารณ์ศิลปะอยู่หลายปี เฮนรี เบคอนเพื่อนของเคแซตมีความเห็นว่าจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์มีหัวรุนแรงและเป็นผู้ "ได้รับเชื้อโรคอะไรสักอย่างในดวงตา" กลุ่มนี้ก็มีแบร์ต มอรีโซ (Berthe Morisot) เป็นจิตรกรสตรีคนหนึ่งอยู่แล้ว ผู้ที่ต่อมามาเป็นเพื่อนและเพื่อนร่วมอาชีพของเคแซต
อีแทมบูทอล
ผลข้างเคียงที่พบบ่อย ได้แก่ ปัญหาเกี่ยวกับการมองเห็น ปวดข้อ คลื่นไส้ ปวดศีรษะ และรู้สึกเหนื่อยล้า ผลข้างเคียงอื่น ๆ ได้แก่ ปัญหาเกี่ยวกับตับและอาการแพ้ [3] ไม่แนะนำให้ใช้กับผู้ที่เป็นโรคเส้นประสาทตาอักเสบ มีปัญหาเกี่ยวกับไตอย่างมาก หรืออายุต่ำกว่าห้าขวบ การใช้ระหว่างตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรไม่พบว่าก่อให้เกิดอันตราย ในสหรัฐอเมริกา องค์การอาหารและยาสหรัฐได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับปัญหาสายตาในทารกหากใช้ระหว่างตั้งครรภ์ เชื่อกันว่าอีแทมบูทอลทำงานโดยขัดขวางการเมแทบอลิซึมของแบคทีเรีย
แมรี เคแซต
อิมเพรสชันนิสม์
เคแซตชื่นชมงานเขียนของเดอกาอยู่แล้วโดยเฉพาะในการใช้พาสเตลซึ่งสร้างความประทับใจให้แก่เคแซตเป็นอันมาก และเคแซตเล่าว่าทุกครั้งเมื่อเห็นงานของเดอกาในตู้กระจกหน้าร้านของนักขายศิลปะในปี ค.ศ. 1875 ก็จะ "เอาจมูกเข้าไปจรดกระจกเพื่อจะดูดดื่มทุกสิ่งทุกอย่างจากงานศิลปะของเดอกา" เคแซตกล่าวต่อมาว่างานของเดอกาเป็นงานที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของตนเอง และกล่าวว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นศิลปะอย่างที่ต้องการจะเห็น ฉะนั้นเมื่อได้รับคำเชิญจากเดอกาเคแซตก็ยอมรับด้วยความยินดีและเริ่มเตรียมงานเขียนสำหรับการแสดงครั้งต่อไปในปี ค.ศ. 1878 ที่หลังจากถูกเลื่อนเพราะงานมหกรรมโลกก็เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1879 เคแซตมีความรู้สึกว่าเข้ากับกลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ได้ดีในทางปรัชญาและความกระตือรือร้น และมีความเห็นด้วยในการประกาศว่า: "เราจะดำเนินหน้าต่อไปในการต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมดของเรา" แต่เคแซตไม่สามารถพบปะกับกลุ่มศิลปินนี้ตามคาเฟได้โดยไม่ทำให้เป็นที่ดึงดูดความสนใจของผู้คน จึงจำต้องพบกับเพื่อนศิลปินเป็นการส่วนตัวหรือในการแสดงนิทรรศการ หลังจากนั้นเคแซตก็เริ่มตั้งความหวังว่าจะขายภาพเขียนให้กับชาวปารีสผู้มีรสนิยมสูงที่นิยมงานสมัยใหม่ ลักษณะงานเขียนของเคแซตในช่วงสองปีหลังก็เริ่มแสดงการตอบรับอย่างธรรมชาติ (spontaneity) มากขึ้น เดิมเคแซตเป็นศิลปินที่ทำงานในห้องเขียนภาพแต่ต่อมาก็มักเห็นจะถือสมุดร่างติดตัวไปทุกหนทุกแห่ง และเริ่มวาดภาพสิ่งที่เห็นรอบตัว
อีแทมบูทอล
อีแทมบูทอลถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2504 อยู่ในรายชื่อยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก และมีจำหน่ายเป็นยาสามัญ
แมรี เคแซต
อิมเพรสชันนิสม์
ในปี ค.ศ. 1877 พ่อแม่ของเคแซตก็มาพบกับเคแซตที่ปารีสและกลับไปกับลิเดียน้องสาว แมรีซาบซึ้งในคุณค่าของความเป็นเพื่อนของน้องสาวเพราะทั้งสองคนต่างก็เป็นโสด แมรีตัดสินใจตั้งแต่เริ่มแรกแล้วว่าการแต่งงานเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะกับการมีอาชีพ ลิเดียผู้ที่เคแซตใช้เป็นแบบบ่อย ๆ ป่วยกระเสาะกระแสะอยู่เสมอและในที่สุดก็เสียชีวิต การเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1882 ก็ทำให้เคแซตหมดกำลังใจที่จะการเขียนภาพอยู่ระยะหนึ่ง
พ่อของเคแซตเห็นว่าเคแซตควรจะหารายได้ให้เพียงพอกับค่าใช้จ่ายสำหรับห้องเขียนภาพแลอุปกรณ์การเขียนด้วยตนเองซึ่งขณะนั้นยังเป็นรายได้เพียงเล็กน้อย ด้วยความกลัวที่จะต้องเขียนภาพโหลขายเพื่อจุนเจือค่าใช้จ่ายเคแซตก็เริ่มพยายามเขียนงานที่มีคุณภาพดีขึ้นสำหรับงานนิทรรศการครั้งต่อไป ภาพที่ดีที่สุดที่เขียนในปี ค.ศ. 1878 ก็ได้แก่ "ภาพเหมือนของศิลปิน" (ภาพเหมือนตนเอง), "เด็กหญิงบนเก้าอี้สีน้ำเงิน" (Little Girl in a Blue Armchair) และ "อ่านฟิกาโร" (ภาพเหมือนของแม่)
การแสดงนิทรรศการของกลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ในปี ค.ศ. 1879 เป็นงานที่ประสบความสำเร็จมาที่สุดสำหรับศิลปินตั้งแต่จัดตั้งมาแม้ว่าจะไม่มีงานเขียนของปีแยร์-ออกุสต์ เรอนัวร์, อัลเฟรด ซิสลีย์, เอดวด มาเนท์ และพอล เซซานน์แสดงก็ตาม เพราะทั้งสามคนยังพยายามเข้าแสดงนิทรรศการของซาลอน จากการหนุนและการจัดการแสดงนิทรรศการโดยกุสตาฟ เคลเลโบท์ (Gustave Caillebotte) กลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ก็สามารถทำเงินได้กำไรจากการขายภาพเขียนแม่ว่าจะยังได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักวิจารณ์ศิลปะก็ตาม "Revue des Deux Mondes" บรรยายนิทรรศการว่า, "เดอกาและเคแซตอย่างไรก็ตามก็เป็นศิลปินเพียงสองคนที่ทำให้การแสดงค่อยน่าสนใจขึ้นบ้างและในการแสดงศิลปะของความเสแสร้งที่เป็นเพียงศิลปะหน้าร้านกับการแต้มสีเล่นอย่างทารก"
เคแซตแสดงภาพเขียนสิบเอ็ดชิ้นที่รวมทั้ง "La Loge" นักวิจารณ์ติการใช้สีของเคแซตว่าจัดเกินไปและภาพเหมือนก็ตรงเกินโดยไม่ยกยอผู้เป็นแบบ แต่การวิจารณ์ที่ได้รับก็ไม่รุนแรงเท่าการวิจารณ์ของงานของโกลด มอแน เคแซตใช้กำไรที่ได้จากการขายภาพในการซื้อภาพเขียนภาพหนึ่งของเดอกาและอีกภาพหนึ่งของมอแน
เคแซตยังคงแสดงภาพเขียนในนิทรรศการของกลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ต่อมาในปี ค.ศ. 1880 และ ปี ค.ศ. 1881 และเป็นสมาชิกผู้มีบทบาทในวงจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์มาจนถึงปี ค.ศ. 1886 ในปี ค.ศ. 1886 เคแซตส่งภาพเขียนสองภาพไปแสดงในนิทรรศการภาพเขียนจิตรกรอิมเพรสชันนิสม์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาที่จัดโดยตัวแทนซื้อขายศิลปะปอล ดูว์ร็อง-รุแอล (Paul Durand-Ruel) ต่อมาเมื่อเพื่อนของเคแซตลุยซีน เอลเดอร์ (Louisine Elder) สมรสกับเอช. โอ. เฮฟไมเยอร์ (H.O. Havemeyer) ในปี ค.ศ. 1883 เคแซตก็แนะนำให้ทั้งคู่สะสมศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ ซึ่งทั้งสองก็เริ่มสะสมงาน อิมเพรสชันนิสม์อย่างเป็นจริงเป็นจัง งานสะสมเหล่านี้ส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก
ในช่วงนี้เคแซตเขียนภาพเหมือนของบุคคลในครอบครัวหลายภาพที่รวมทั้ง "ภาพเหมือนของอเล็กซานเดอร์ เคแซต และโรเบิร์ต เคลโซ ลูกชาย" (ค.ศ. 1885) ที่เป็นภาพที่ถือว่าเป็นภาพที่ดีที่สุด ลักษณะการเขียนของเคแซตก็วิวัฒนาการต่อไป และเริ่มแยกจากการเขียนแบบอิมเพรสชันนิสม์ไปเป็นการเขียนที่ง่ายขึ้นและตรงขึ้น และขณะเดียวกันก็เริ่มออกแสดงงานเขียนของตนเองในห้องแสดงภาพในนิวยอร์กด้วย หลังจากปี ค.ศ. 1886 เคแซตก็แยกตัวจากขบวนการศิลปะอิมเพรสชันนิสม์มาเป็นการทดลองวิธีเขียนต่าง ๆ
บั้นปลาย
ความมีชื่อเสียงของเคแซตมาจากการเขียนที่เต็มไปด้วยพลัง (rigorously drawn), การวาดจากการสังเกต แต่เป็นงานเขียนในหัวข้อแม่และลูกก็ยังเป็นงานเขียนที่ยังไม่ค่อยแสดงความรู้สึกทางอารมณ์ (sentimental) เท่างานสมัยต่อมา งานเขียนแรกในหัวข้อนี้คืองาน "แม่อุ้มการ์ดเนอร์" (Gardner Held by His Mother) แม้ว่าเคแซตจะเขียนภาพหัวข้อนี้มาก่อนหน้านั้น  ภาพเขียนหลายภาพในระยะแรกเป็นภาพเขียนของญาติ, เพื่อน หรือลูกค้า แต่ในระยะหลังเคแซตมักจะใช้แบบอาชีพใน งานเขียนของเคแซตในระยะหลังทำให้นึกถึงภาพเขียนพระแม่มารีและพระบุตรของสมัยยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี หลังจากปี ค.ศ. 1900 เคแซตก็เขียนแต่แม่กับลูกเกือบทั้งหมด
คริสต์ทศวรรษ 1890 เป็นช่วงที่เคแซตมีงานเขียนมากที่สุดและเป็นช่วงที่เต็มไปด้วยความสร้างสรรค์มากที่สุด ทางด้านส่วนตัวเคแซตเองก็มีความคิดเห็นรุนแรงลดน้อยลงกว่าเดิมและกลายเป็นตัวอย่างของจิตรกรอเมริกันรุ่นต่อมา ที่รวมทั้งลูซี เอ. เบคอน (Lucy A. Bacon) ผู้ที่เคแซตแนะนำให้รู้จักกับกามีย์ ปีซาโร
แม้ว่ากลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์จะยุบตัวไปแต่เคแซตก็ยังการติดต่อกับสมาชิกบางคนอยู่รวมทั้ง เรอนัวร์, มอแน และปิซาร์โร ในศตวรรษใหม่เคแซตก็มีหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้แก่ผู้สะสมศิลปะรายใหญ่ ๆ หลายคนแต่เคแซตมีข้อแม้ว่าบุคคลเหล่านี้ต้องอุทิศงานเหล่านี้ให้แก่พิพิธภัณฑ์ศิลปะในสหรัฐอเมริกาในที่สุด แต่ความมีชื่อเสียงของเคแซตก็เชื่องช้าในสหรัฐอเมริกา แม้แต่ในบรรดาญาติพี่น้องด้วยกันเองเคแซตก็มิได้รับการยอมรับเท่าใดนักและถูกครอบงำโดยชื่อเสียงของพี่ชาย
พี่ชายของเคแซตอเล็กซานเดอร์ เคแซต (Alexander Cassatt) (ประธานของการรถไฟเพนซิลเวเนียระหว่างปี ค.ศ. 1899 จนเสียชีวิต) เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1906 ซึ่งทำความโศรกเศร้ามาให้เคแซตเป็นอย่างมากเพราะทั้งสองคนมีความใกล้ชิดกันแต่เคแซตก็ยังผลิตงานอย่างมากมายมาจนถึงปี ค.ศ. 1910 งานในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1900 เป็นงานที่เพิ่มการแสดงความมีอารมณ์ (sentimentality) มากขึ้น งานเขียนของเคแซตเป็นที่นิยมกันในสังคมและนักวิจารณ์ศิลปะแต่ในช่วงนี้เคแซตมิได้สร้างงานที่แตกต่างไปจากวิธีการเขียนที่เคยทำมา และเพื่อนฝูงในกลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ผู้ที่เคยเป็นให้แรงบันดาลใจและการวิพากษ์วิจารณ์ก็เริ่มมาเสียชีวิตกันไป เคแซตเองก็ไม่ยอมรับขบวนการศิลปะใหม่เช่นศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง, คติโฟวิสต์ และบาศกนิยม
การเดินทางไปอียิปต์ในปี ค.ศ. 1910 ทำความประทับใจให้แก่เคแซตในด้านความงามของศิลปะโบราณที่ตามมาด้วย "วิกฤติการณ์ทางการสร้างสรรค์" นอกจากการเดินทางจะทำให้เหนื่อยแล้วเคแซตก็ยังประกาศว่ารู้สึก "หมดแรงจากพลังของศิลปะนี้" และกล่าวต่อไปว่าตนเอง  "...พยายามต่อสู้แต่ก็พ่ายแพ้ เพราะ[ศิลปะโบราณนี้]เป็นศิลปะอันยิ่งใหญ่ที่อดีตทิ้งไว้ให้ ...ฝีมืออันด้อยอย่างฉันจะทำอย่างไรจึงจะมีผลต่อตัวฉันเองได้เช่นนั้น"
ในปี ค.ศ. 1911 เมื่อได้รับการตรวจว่าเป็นเบาหวาน, โรคไขข้อ, อาการปวดเส้นประสาท (neuralgia) และโรคต้อ เคแซตก็มิได้ชะลอตัวลง แต่หลังจากปี ค.ศ. 1914 เคแซตก็จำต้องหยุดเขียนภาพเมื่อเริ่มมองไม่เห็น และหันไปให้ความสนใจกับการต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีแทนที่ ในปี ค.ศ. 1915 เคแซตก็แสดงงานเขียนสิบแปดชิ้นในงานนิทรรศการที่สนับสนุนขบวนการ
เพื่อแสดงความซาบซึ้งในผลงานทางศิลปะที่สร้างรัฐบาลฝรั่งเศสก็มอบเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ให้แก่เคแซตในปี ค.ศ. 1904 เคแซตเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1926 ใกล้ปารีสและถูกฝังไว้ที่ Mesnil-Théribus ในฝรั่งเศส
สมุดภาพ
18441926
ยี่หร่าฝรั่ง
ยี่หร่าฝรั่ง เป็นไม้ดอกในวงศ์ผักชี นิยมใช้ผลเป็นเครื่องเทศอย่างแพร่หลายมาช้านาน ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันทั่วโลก กล่าวกันว่าเดิมนั้นเป็นพืชประจำท้องถิ่นของแถบเมดิเตอร์เรเนียน นับเป็นพืชที่ให้น้ำมันระเหย ซึ่งมีกล่าวไว้ในนิทานปรัมปราของกรีก และนิทานพื้นบ้านของอิตาลีด้วย
ยี่หร่าฝรั่งในภาษาอังกฤษเรียกว่า fennel มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินว่า fenum อันเป็นคำศัพท์ที่ใช้บรรยายกลิ่นที่หอมหวาน เล่ามาว่าสตรีชาวโรมันนิยมรับประทานยี่หร่าฝรั่งเพื่อลดความอ้วน ปัจจุบันมีการใช้ยี่หร่าฝรั่งมากมายในตำรับอาหาร ซึ่งมีส่วนช่วยให้อาหารที่มีมันมากไม่เลี่ยน และย่อยได้ง่าย
เชื่อกันว่ายี่หร่าฝรั่งนั้นช่วยเสริมความแข็งแกร่งและความกล้าหาญ และยังทำให้มีชีวิตยืนยาวด้วย เชื่อกันว่างูนั้นกินยี่หร่าฝรั่งเพื่อช่วยให้ลอกคราบ ในสมัยกลางมีการห้อยยี่หร่าฝรั่งไว้เหนือประตูเพื่อขจัดวิญญาณชั่วร้าย ดอกยี่หร่าฝรั่งนั้นมีสีเหลือง เป็นพืชปรุงรสที่สำคัญอย่างหนึ่ง มีกลิ่นฉุนรสร้อนแรง ใช้ปรุงอาหารหลายชนิด เชื่อว่ายังช่วยรักษาโรคตา และรักษาสายตาด้วย
สถานีแพรกษา
สถานีแพรกษา (Phraek Sa Station, รหัส E21) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับ ในเส้นทางสายสุขุมวิท ส่วนต่อขยายแบริ่ง-สมุทรปราการ ระยะทาง 12.8 กิโลเมตร ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิท อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ โดยจะยกระดับบริเวณหน้าโรงเรียนสมุทรปราการ ใกล้เคียงกับทางแยกจุดบรรจบถนนแพรกษา ริมคลองชลประทาน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2561
ที่ตั้ง
ถนนสุขุมวิท บริเวณด้านหน้าโรงเรียนสมุทรปราการ ในพื้นที่ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
แผนส่วนต่อขยายในอนาคต
สถานีแพรกษา ในอนาคตจะเชื่อมเข้ากับ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในโครงการ รถไฟฟ้าโมโนเรล สายบางปู-สุวรรณภูมิ
ทางเข้า-ออก
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณโรงเรียนสมุทรปราการ และทางออก 4 บริเวณปั๊มน้ำมันคาลเท็กซ์
สิ่งอำนวยความสะดวก
ลิฟต์สำหรับผู้พิการไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
รถโดยสารประจำทาง
ถนนสุขุมวิท รถขสมก. สาย 25 145
สัญลักษณ์ของสถานี
เดิมกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปดอกพุทธรักษา สื่อถึงย่านพื้นที่เกษตรกรรม ธรรมชาติ และต้นพุทธรักษาอันเป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ แต่ปัจจุบันเน้นใช้สีเขียวอ่อน ตกแต่งรั้วและเสา บริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทางและทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก
อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู
อุทยานแห่งชาติทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งหนึ่งของประเทศเคนยา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงไนโรบี เมืองหลวงของประเทศเคนยา ประมาณ 180 กิโลเมตร เป็นที่ตั้งของทะเลสาบนากูรู (Lake Nakuru)
ทะเลสาบนากูรู เป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในทะเลสาบริฟต์วัลเลย์ เป็นทะเลสาบอัลคาไลขนาดเล็กที่มีขนาดประมาณ 5-45 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,125-28,125 ไร่ ขนาดของทะเลสาบหดลงเล็กกว่าร้อยละ 20 เมื่อราวต้นทศวรรษที่ 1980 เป็นทะเลสาบที่ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยและหากินของนกฟลามิงโก โดยเฉพาะนกฟลามิงโกเล็ก ด้วยการมีอาหารอุดมสมบูรณ์ทั้ง กุ้ง, หอย, ปู และปลา และบนผิวน้ำมีสาหร่ายที่อุดมไปด้วยแคโรทีนที่มีผลทำให้สีขนของนกฟลามิงโกกลายเป็นสีชมพูหรือสีแดงซีด ๆ ซึ่งปริมาณของนกฟลามิงโกจะมีมากน้อยขึ้นอยู่กับแต่ละปี ตั้งแต่จำนวนพันกว่าตัวจนถึง 1,500,000 ตัว
โดยคำว่า "นากูรู" นั้นเป็นภาษามาไซ แปลว่า "แหล่งที่พักพิงของวอเตอร์บั๊ค" ซึ่งเป็นแอนทีโลปชนิดหนึ่ง ที่ขึ้นชื่ออย่างมากเรื่องกลิ่นเหม็น ซึ่งกลิ่นเหม็นอันนี้มีไว้สำหรับป้องกันตัวจากสัตว์นักล่า
ทะเลสาบนากูรู ขึ้นทะเบียนเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปี ค.ศ. 1961 ด้วยเนื้อที่เพียงประมาณ 180 ตารางกิโลเมตร จึงถือว่าเป็นอุทยานแห่งชาติหรือเขตป่าสงวนที่มีขนาดเล็ก นอกจากนกฟลามิงโกแล้วยังมีสัตว์ป่าประเภทอื่น ๆ เช่น สิงโต, แรดขาว, แรดดำ, ควายป่าแอฟริกัน, ลิงบาบูน, นกกระสามาริบู โดยเฉพาะแรดขาวนั้น ณ ที่แห่งนี้ถือเป็นแหล่งพำนักพักพิงและเป็นแหล่งสำหรับเพาะขยายพันธุ์เพื่อเพิ่มจำนวนประชากรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984
ทางเดินหายใจส่วนบน
ทางเดินหายใจส่วนบน (Upper respiratory tract, upper airway) เป็นส่วนหนึ่งของทางเดินอากาศหายใจ ประกอบด้วยอวัยวะต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการหายใจเหนือกล่องเสียง (larynx) ขึ้นไป เช่น จมูก, คอหอย (pharynx) เป็นต้น โดยทางเดินหายใจส่วนบนนั้นจะทำหน้าที่เป็นทางผ่านของอากาศจากภายนอกเข้าสู่ทางเดินหายใจส่วนล่างต่อไป
หน้าที่
เป็นทางผ่านของอากาศที่ใช้ในการหายใจและช่วยกรองอากาศที่หายใจเข้าไป โดยฝุ่นละอองที่อยู่ในอากาศจะถูกดักจบโดยเมือกหรือสารหล่อลื่น (mucous) ที่ถูกหลั่งออกมาและเส้นขนเล็กๆที่อยู่ภายในจมูก นอกจากนี้ยังช่วยปรับสภาพอากาศให้มีความเหมาะสมก่อนที่จะส่งต่อไปยังทางเดินหายใจส่วนต่อไป เช่น การเพิ่มความชื้นและการปรับอุณหภูมิ เป็นต้น อีกทั้งยังมีหน้าที่ต่างๆเช่น ช่วยให้เสียงเกิดความก้องกังวาน ช่วยให้กระดูกหน้ามีน้ำหนักเบาลง เกี่ยวข้องกับการดมกลิ่น การออกเสียง และการพูด เป็นต้น
โรคทางเดินหายใจส่วนบน
โรคที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อในทางเดินหายใจส่วนบนเช่น โรคหวัด โดยสาเหตุของโรคนั้นเกิดจากเชื้อไวรัส, เชื้อแบคทีเรีย และเชื้อโรคอื่นๆ เมื่อเชื้อโรคเหล่านี้เข้าสู่ร่างกาย จะเข้าไปแบ่งตัวอยู่ที่เยื่อบุทางเดินหายใจและทำให้เยื่อบุนี้หลั่งสารที่ก่อให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้
สถานีรถไฟโยโกฮามะ
เส้นทางรถไฟ
สถานีรถไฟโยโกฮามะมีเส้นทางรถไฟให้บริการดังต่อไปนี้
รายชื่อนายกรัฐมนตรีไทย
รายชื่อนายกรัฐมนตรีไทยเรียงตามลำดับเวลา ปัจจุบันประเทศไทยมีนายกรัฐมนตรีแล้วทั้งสิ้น 29 คน
ชิมแปนซี
ชิมแปนซี (chimpanzee; ) เป็นลิงไม่มีหางที่มีความใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุด
ลักษณะ
มีแขนและขามีความยาวพอ ๆ กัน มีขนโดยเฉพาะที่หู มือ และเท้าสีเนื้อ ลูกที่เกิดใหม่จะมีใบหน้าสีชมพู ตัวผู้สูงราว 5 ฟุต น้ำหนักประมาณ 65 กิโลกรัม ส่วนตัวเมียสูงราว 4 ฟุต ทำรังอยู่บนพื้นดินด้วยการโน้มกิ่งไม้ขัดทำเป็นที่นอน เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่อมีอายุ 7-9 ปี เป็นสัดทุก ๆ 33-38 วัน ระยะเวลาสำหรับการผสมพันธุ์นาน 3 วัน ไม่มีฤดูผสมพันธุ์ที่แน่นอน ตั้งท้องนานประมาณ 230 วัน ลูกจะอยู่กับแม่นาน 1-2 ปี สูงสุดถึง 7 ปี และมีอายุยืนประมาณ 40 ปี ตัวเมียในฤดูผสมพันธุ์จะผสมพันธุ์กับตัวผู้หลายตัว จึงยากที่จะบ่งบอกได้ว่า ลูกที่เกิดมานั้นมาจากลิงตัวผู้ตัวไหน
การกระจายพันธุ์และพฤติกรรม
ชิมแปนซีกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ทางแถบแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัว มีความสัมพันธ์กันแบบเครือญาติ โดยมีจ่าฝูงเป็นตัวผู้เพียงตัวเดียว หากินบนพื้นดินมากกว่าต้นไม้ โดยหากินในเวลากลางวัน ซึ่งอาหารได้แก่ ผลไม้และใบไม้ต่าง ๆ รวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น แมลง เป็นต้น ซึ่งชิมแปนซีมีพฤติกรรมที่จะประดิษฐ์เครื่องมือต่าง ๆ ในการหาอาหารเช่นเดียวกับมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ชิมแปนซีมีเสียงร้องอย่างหลากหลาย จากการศึกษาพบว่าร้องได้ถึง 32 แบบ โดยถือเป็นภาษาสำหรับการสื่อสารระหว่างกัน สามารถเดินตรงได้แต่นิ้วเท้าจะหันไปข้างนอก เวลาเดินตัวจะเอนไปข้างหน้า แขนตรง และวางข้อมือลงบนพื้น นานๆ ครั้งจะเดิน 2 เท้าแบบมนุษย์ ซึ่งในการเดินแบบนี้ ชิมแปนซีจะเอามือไว้ข้างหลังเพื่อช่วยในการทรงตัว หรือชูมือทั้ง 2 ข้างขึ้นสูง ชิมแปนซีมีความจำดีมาก มีอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์ มีความฉลาดกว่าอุรังอุตังและกอริลล่า ซึ่งเป็นลิงไม่มีหางเช่นเดียวกัน สถาบันวิจัยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มหาวิทยาลัยเกียวโตของญี่ปุ่นระบุว่า ลูกชิมแปนซีมีความจำดีกว่ามนุษย์ที่เป็นผู้ใหญ่เสียอีก ชิมแปนซีตัวผู้ในวัยเจริญพันธุ์แล้ว ในธรรมชาติจะมีพฤติกรรมก้าวร้าว บางครั้งจะยกพวกเข้าตีกันและอาจถึงขั้นฆ่ากันตายได้ ซึ่งเคยมีกรณีที่เข้าโจมตีใส่มนุษย์ให้ถึงแก่บาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตมาแล้ว รวมถึงมีการรวมตัวกันเพื่อล่าลิงโลกเก่าบางชนิด เช่น ลิงโคโลบัส กินเป็นอาหาร โดยจะแจกจ่ายให้ชิมแปนซีตัวผู้ได้กินก่อน ขณะที่ตัวเมียก็จะได้รับส่วนแบ่งด้วย ลูกชิมแปนซีในช่วง 3 ขวบปีแรก ที่ก้นจะมีกระจุกขนสีขาวเป็นเครื่องหมายบอกถึงวุฒิภาวะที่ยังไม่สมบูรณ์ หากทำอะไรผิด จะได้รับการละเว้นโทษ จนกระทั่งถึงอายุเลย 3 ขวบ จึงจะเริ่มเข้าสู่กฏเกณฑ์ในฝูง เช่นเดียวกับมนุษย์ ตามกฎหมายก็มีบทยกเว้นโทษให้แก่เด็กด้วย
สถานะ
แบ่งออกได้เป็นทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) และมีชนิดที่ใกล้เคียงกัน คือ โบโนโบ หรือชิมแปนซีแคระ (P. paniscus) ซึ่งเดิมเคยเป็นชนิดย่อยกันมาก่อน ปัจจุบัน ชิมแปนซีในธรรมชาติ เหลือเพียง 3,000 ตัวเท่านั้นในป่าดิบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก จึงมีสถานะใกล้สูญพันธุ์แล้ว
โทชิฮิโระ อาโอยามะ
โทชิฮิโระ อาโอยามะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับซานเฟรซ ฮิโรชิมะและทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งกองกลาง
สกุลเจตมูลเพลิง
สกุลเจตมูลเพลิง เป็นสกุลของพืชที่มีสมาชิก 10-20 สปีชีส์ในวงศ์ Plumbaginaceae พบในเขตอบอุ่นและเขตร้อน ชื่อสกุลมาจากภาษาละติน  plumbum ("ตะกั่ว") และ agere ("to resemble") ใช้ครั้งแรกโดย Pliny the Elder (23-79) กับพืชชื่อ μολυβδαινα (molybdaina) to Pedanius Dioscorides (ca. 40-90). ซึ่งหมายถึงสีดอกที่เหมือนสีตะกั่ว ยางที่ทำให้เกิดสีตะกั่วบนผิวหนัง หรือจากความเชื่อของพลินีว่าพืชนี้ใช้รักษาพิษตะกั่ว
ปั๊มความร้อน
ปั๊มความร้อน (Heat pump) เป็นเครื่องนำความร้อน โดยอาศัยหลักการถ่ายเทความร้อนจากแหล่งที่มีความร้อนสูงกว่า เพื่อมาผลิตน้ำหรืออากาศร้อน ปั๊มความร้อนเป็นเครื่องนำความร้อนที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เมื่อเทียบกับเครื่องทำความร้อนแบบอื่นเนื่องจากอาศัยหลักการถ่ายเท ทำให้ใช้พลังงานน้อยกว่าเครื่องทำความร้อนทั่วไป ถึง 4 เท่า
ส่วนประกอบของปั๊มความร้อน
อุปกรณ์หลักในเครื่อง Heat Pump ประกอบด้วย และตัวกลางในการถ่ายเทความร้อนจากอากาศไปสู่น้ำ จำพวกน้ำยา R134a / R12 เป็นต้น
เอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007
เอเชียนเกมส์อินดอร์เกมส์ 2007 เป็นการจัดกีฬาเอเชียนอินดอร์เกมส์ ครั้งที่ 2 โดยมีเจ้าภาพจัดการแข่งขัน คือ เขตบริหารพิเศษมาเก๊า ประเทศจีน
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก ดูบทความหลักได้ที่สรุปเหรียญการแข่งขันเอเชียนอินดอร์เกมส์ 2007
พระเจ้าสีป่อ
พระเจ้าสีป่อ (သီပေါ‌မင်း ตีบอมี่น) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โก้นบอง ถูกบังคับให้สละราชสมบัติและเนรเทศไปอยู่ที่เมืองรัตนคีรีในบริติชราช หลังสิ้นสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม และสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2459
พระเจ้าสีป่อเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามินดงกับเจ้าหญิงจากเมืองสี่ป้อในดินแดนไทใหญ่ มีพระนามเดิมว่าเจ้าชายหม่องปุ (MY မောင်ပု) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2402 ที่กรุงมัณฑะเลย์ เมืองหลวงของราชอาณาจักรพม่าในเวลานั้น เมื่อเจริญพระชันษาขึ้นได้ผนวชเป็นพระภิกษุเพื่อศึกษาวิชาการต่าง ๆ เมื่อทรงลาผนวชแล้ว พระราชบิดาจึงทรงแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้ครองนครสี่ป้อ ซึ่งเป็นที่มาของพระนามเมื่อเสวยราชสมบัติในเวลาต่อมา
พระองค์ได้ขึ้นครองราชสมบัติเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2421 ด้วยความช่วยเหลือจากพระนางอเลนันดอ พระมเหสีองค์หนึ่งของพระราชบิดาและเหล่าขุนนางชั้นสูงกลุ่มหนึ่ง มีพระนามจารึกในพระสุพรรณบัฎว่า สิริปวรวิชยานันตยสติโลกาธิปติปัณฑิตมหาธัมมราชาธิราชา พระองค์ได้เสกสมรสกับพระนางศุภยาลัต ซึ่งเป็นพระขนิษฐาต่างพระมารดา ต่อมาพระนางมีอิทธิพลต่อการตัดสินพระทัยในเหตุสำคัญต่าง ๆ ของพระเจ้าสีป่อเป็นอย่างมาก
ประสูติ
พระเจ้าสีป่อประสูติวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2402 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ามินดงกับพระนางลองซีหรือพระมเหสีแลซา เจ้าหญิงไทใหญ่ มีพระโสทรภคินี 3 พระองค์ ได้แก่
พระราชมารดาของพระองค์ทรงถูกพระเจ้ามินดงเนรเทศออกจากราชสำนัก แล้วบวชเป็นตี่ละฉิ่นในช่วงบั้นปลายพระชนม์ พระนางทรงใช้ชีวิตและสิ้นพระชนม์อย่างไร้เกียรติ
ขึ้นครองราชย์
เจ้านครสีป่อเป็นที่โปรดปรานของพระนางอเลนันดอ พระมเหสีของพระเจ้ามินดง รวมทั้งสมาชิกเสนาบดีสภาอย่างกินหวุ่นมินจี มัคเวมินจี และเยนันจองมินจีก็สนับสนุนเจ้านครสีป่อเพื่อให้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญตามที่วางแผนไว้ อย่างไรก็ตาม เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2421 ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนที่คาดไว้ พระองค์กับพระนางศุภยาลัต พระมเหสี ได้สั่งปลด มัคเวมินจี และเยนันจองมินจีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2421 และยกเลิกแผนการเปลี่ยนแปลงไปสู่ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ได้ประหารเจ้านายฝ่ายหน้าฝ่ายในที่คุมขังไว้ตั้งแต่พระเจ้ามินดงประชวรระหว่างวันที่ 13–18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2421 จนหมดสิ้น
สงครามกับอังกฤษและสิ้นสุดอำนาจ
ในรัชกาลของพระองค์ได้ส่งคณะทูตไปยังฝรั่งเศสเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2426 และได้มีการเจรจาเกี่ยวกับการทำสัญญาทางการค้า ยินยอมให้ฝรั่งเศสเข้ามาทำสัมปทานป่าไม้ซึ่งได้สร้างความหวาดระแวงให้อังกฤษ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2428 พม่าเรียกค่าปรับจากบริษัทบอมเบย์เบอร์มาเทรดดิงเป็นเงินจำนวน 2.3 ล้านรูปี อังกฤษจึงตัดสินใจยื่นคำขาดต่อพม่าในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2428 โดยให้พม่าลดค่าปรับ ให้ความสะดวกแกอังกฤษในการค้าขายกับจีนและให้อังกฤษควบคุมนโยบายต่างประเทศของพม่า พม่าปฏิเสธมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน กองทัพอังกฤษจึงเคลื่อนทัพออกจากย่างกุ้งไปยังพม่าเหนือในวันที่ 14 พฤศจิกายนและยึดมัณฑะเลย์ได้ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตยอมแพ้ในวันนี้ ทั้งสองพระองค์เสด็จลงเรือไปยังย่างกุ้งและถูกเนรเทศไปอินเดีย
หลังสิ้นอำนาจ
พระเจ้าสีป่อไปประทับที่รัตนคีรีในบริติชราช ซึ่งอยู่ใกล้ทะเลอาหรับ ในช่วงห้าปีแรก ทรงได้รับเงินจากอังกฤษเดือนละ 100,000 รูปี หลังจากนั้นเงินจำนวนนี้ลดลงครึ่งหนึ่ง และเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ ได้เพียงเดือนละ 25,000 รูปีเท่านั้น พระองค์สวรรคตเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2459 พระศพของพระองค์ฝังไว้ใกล้ ๆ สุสานของชาวคริสต์ หลังจากพระองค์สวรรคต ลูกหลานของพระองค์ส่วนหนึ่งเดินทางกลับพม่า บางส่วนยังคงอยู่ในอินเดีย เมียะพยาจี (Myat Phayagyi) พระธิดาองค์โตของพระองค์ยังอยู่ในอินเดีย ส่วนเมียะพยา (Myat Phaya) พระธิดาองค์เล็กที่ประสูติที่รัตนคีรีเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้เดินทางกลับมายังพม่าใน พ.ศ. 2462 พระนางสมรสกับอูเนียงใน พ.ศ. 2464 และสิ้นพระชนม์ในมะละแหม่งเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2478 ลูกหลานของพระนางยังอยู่ในพม่า และได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้มีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ของพม่า
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 เต้นเซน ประธานาธิบดีพม่าได้เดินทางไปเยี่ยมหลุมฝังศพของพระเจ้าสีป่อ และพบกับลูกหลานของพระองค์ที่อาศัยอยู่ที่นั่น นับเป็นครั้งแรกที่ประมุขรัฐบาลพม่าเดินทางไปเยือนสุสานของพระองค์
พระธิดา
พระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตมีพระธิดาร่วมกัน 4 พระองค์ได้แก่
กราสฮอปเปอร์คลับซูริก
กราสฮอปเปอร์คลับซูริก (Grasshopper-Club Zürich) เป็นสโมสรกีฬาหลายชนิดจากสวิตเซอร์แลนด์ โดยตั้งอยู่ที่เมืองซูริก โดยกีฬาฟุตบอลเป็นกีฬาที่เก่าที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดของสโมสร นอกจากฟุตบอลแล้วสโมสรกราสฮอปเปอร์ยังมีกีฬา พายเรือ แฮนด์บอล เทนนิส สควอช ฮอกกี้ ฮอกกี้น้ำแข็ง และ ยูนิฮอกกี้ สโมสรก่อตั้งเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2429
ทีมฟุตบอลของสโมสรชนะเลิศการแข่งขันสวิสซูเปอร์ลีกทั้งหมด 27 ครั้ง และชนะเลิศสวิสคัพ 18 ครั้ง โดยฤดูกาลล่าสุดทีมกราสฮอปเปอร์ได้อันดับ 6 ในลีก
คำว่า "กราสฮอปเปอร์" ในภาษาอังกฤษหมายถึง ตั๊กแตน ซึ่งไม่มีที่มาแน่ชัดว่ามาได้อย่างไร
อดีตมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ชาริล ชับปุยส์
คติชนวิทยา
คติชนวิทยา (folkloristics) เป็นสาขาหนึ่งที่ศึกษาข้อมูลทางวัฒนธรรมของมนุษย์ที่มีการถ่ายทอดสืบต่อกันมา ทั้งในสังคมชนบทและในสังคมเมือง ไม่ว่าจะเป็นตำนาน นิทาน นิยายประจำถิ่น เพลง ปริศนาคำทาย สำนวนภาษิต คำพังเพย การละเล่น การแสดง เครื่องมือเครื่องใช้ อาหารการกิน ยาพื้นบ้าน ความเชื่อ ประเพณีและพิธีกรรม
สำหรับผู้ที่ศึกษาความรู้ด้านคติชนวิทยา จะเรียกว่า "นักคติชนวิทยา" (folklorist)
ความหมายของคติชนวิทยา
คำว่าคติชนวิทยา มีผู้ให้ความหมายไว้มากมายหลากหลาย แต่สามารถสรุปได้เป็น 2 กลุ่มความคิดใหญ่ ๆ คือ
คติชนวิทยาในความหมายระยะแรก
หมายถึงการศึกษาข้อมูลทางวัฒนธรรมในวิถีชีวิตแบบชาวบ้านชาวชนบท ไม่ว่าจะเป็นตำนานพื้นบ้าน นิทานพื้นบ้าน เพลงพื้นบ้าน ภาษิตคำพังเพย ปริศนาคำทาย การละเล่นและการแสดงพื้นบ้าน รวมทั้งขนบธรรมเนียมประเพณี ความเชื่อและพิธีกรรมในสังคมระดับชาวบ้าน ชาวนา หรือชาวชนบทที่มีวิถีชีวิตแบบเก่าแก่ดั้งเดิม ตัวอย่างทัศนะของนักวิชาการในกลุ่มนี้ ดังเช่น Jonas Balys นักคติชนวิทยาและนักชาติพันธุ์วิทยาอธิบายว่า คติชนประกอบด้วยการสร้างสรรค์ตามแบบประเพณีปรัมปราของผู้คนทั้งในสังคมอนารยธรรมและสมัยที่มีอารยธรรมแล้ว วิธีการสร้างสรรค์คือใช้เสียงและคำมาประกอบกันเข้าเป็นรูปแบบร้อยแก้วและรูปแบบร้อยกรอง นอกจากนี้ ยังประกอบด้วยความเชื่อของคนพื้นบ้าน หรือความเชื่อเรื่องโชคลาง ประเพณี และการแสดง การร่ายรำ การละเล่นต่าง ๆ ซึ่งข้อมูลคติชนนั้นไม่ใช่เป็นแต่เพียงศาสตร์ที่เกี่ยวกับคนพื้นบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นศาสตร์พื้นบ้านและกวีนิพนธ์พื้นบ้านที่เป็นประเพณีเก่าแก่อีกด้วย
ในวงการคติชนวิทยาในระยะแรกนั้นเมื่อพูดถึง folklore ก็มักหมายถึงคติชนของชาวบ้านที่มีขอบเขตอยู่ในบริบทของสังคมชาวนา ไม่ได้รวมถึงชาวเมืองในสังคมเมืองและไม่ได้คิดว่า "ชาวเมือง" ก็อาจจะมี "urban lore" ของตนเองได้
คติชนวิทยาในความหมายระยะหลัง
หมายถึงศาสตร์สาขาวิชาหนึ่งที่สนใจศึกษาเรื่องราวข้อมูลทางวัฒนธรรมของกลุ่มชนใดกลุ่มชนหนึ่งที่มีเอกลักษณ์ร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นสังคมชาวนาชาวไร่ สังคมเมือง สังคมเกษตรกรรม สังคมอุตสาหกรรม สังคมแบบเก่า สังคมสมัยใหม่ คำว่าคติชนวิทยาในกลุ่มความคิดนี้จึงเป็นความหมายที่กว้างขึ้น ตัวอย่างนักวิชาการในกลุ่มนี้เช่น Alan Dundes อธิบายว่าการนิยามความหมายของคำว่า folklore มักจะไม่เน้นที่ folk แต่จะเน้นที่ lore มากกว่า ฉะนั้นคำว่า folk จึงหมายถึงกลุ่มชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง กลุ่มใดก็ได้ที่มีเอกลักษณ์ร่วมกัน เช่น มีอาชีพเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน นับถือศาสนาเดียวกัน กระทำกิจกรรมบางประเภทเหมือนกัน ส่วน lore คือเรื่องราวแบบแผนของกลุ่มชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง การที่ Dundes แยกคำจำกัดความออกเป็น 2 คำนั้น เพราะเขาเห็นว่าคำว่า folk ไม่ได้หมายเฉพาะแต่ชาวไร่ชาวนาหรือชาวชนบท แต่หมายถึงชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง จะเป็นชนกลุ่มใดก็ได้ที่มีเอกลักษณ์บางอย่างที่มีอยู่ร่วมกัน ดังเช่น กลุ่มนิสิตนักศึกษา กลุ่มวัยรุ่นในเซ็นเตอร์พอยต์ กลุ่มรักร่วมเพศ กลุ่มผู้หญิง กลุ่มสาวโรงงาน กลุ่มไทลื้อ กลุ่มมุสลิม เป็นต้น
การแทรกแซงสงครามกลางเมืองรัสเซียโดยฝ่ายสัมพันธมิตร
การแทรกแซงโดยฝ่ายสัมพันธมิตร เป็นการส่งกำลังทางทหารจากหลายชาติซึ่งเริ่มขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซียในปี 1918 เป้าหมายที่ระบุไว้คือการช่วยเชโกสโลวักลีเจียน เพื่อรักษาความปลอดภัยของอาวุธและยุทโธปกรณ์ในรัสเซียและเพื่อกลับมาสร้างแนวรบด้านตะวันออก หลังจากรัฐบาลบอลเชวิคถอนตัวออกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสำพันธมิตรได้สนับสนุนกองกำลังขาวต่อต้านคอมมิวนิสต์ในรัสเซีย ความพยายามของฝ่ายสัมพันธมิตรถูกขัดขวางโดยการแบ่งวัตถุประสงค์ในสงคราม, ความเบื่อหน่ายจากความขัดแย้งทั่วโลกโดยรวม และขาดการสนับสนุนในประเทศ ปัจจัยเหล่านี้พร้อมกับการอพยพเชโกสโลวักลีเจียน บังคับให้ฝ่ายสัมพันธมิตรถอนตัวออกจากรัสเซียเหนือ และไซบีเรียในปี 1920 แม้ว่ากองกำลังญี่ปุ่นจะยังครอบครองบางส่วนของไซบีเรียจนถึงปี 1922 และบางส่วนทางตอนเหนือของซาฮาลินจนถึงปี 1925
ขาวมณี
แมวขาวมณี หรือ ขาวปลอด เป็นสายพันธุ์ที่พบเห็นได้มากสุดในปัจจุบัน เป็นแมวไทยโบราณที่ไม่ได้มีบันทึกไว้ในสมุดข่อย จึงเชื่อว่าเป็นแมวที่เพิ่งกำเนิดในต้นยุครัตนโกสินทร์นี่เอง นิยมเลี้ยงไว้ในราชสำนักครั้งหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 5 แมวชนิดนี้เป็นที่โปรดปราณมาก ในต่างประเทศนิยมเลี้ยงกันเป็นคู่เพื่อให้ผลัดกันทำความสะอาดขน เป็นแมวที่ค่อนข้างเชื่อง เหมาะสำหรับการเลี้ยงเป็นเพื่อนได้เป็นอย่างดี
ลักษณะเด่นของขาวมณีคือสีขนและผิวกายขาวสะอาด ขนสั้น นุ่ม รูปร่างลำตัวยาวขาเรียว ทรงเพียวลม ไม่อ้วนหรือผอมเกินไป หัวไม่กลมโต แต่เป็นทรงสามเหลี่ยมคล้ายหัวใจ หน้าผากแบนใหญ่ หูขนาดใหญ่และตั้งตรงจมูกสั้น ดวงตาจะรีเล็กน้อยนัยน์ตาเป็นสีฟ้าหรือเหลืองอำพันสีใดสีหนึ่งเมื่อนำแมวขาวมณีตาสีฟ้า ผสมกับแมวขาวมณีตาสี อำพัน ลูกที่ออกมาจะมีตาสองสี คือ สีฟ้าข้างหนึ่งและสีเหลืองอำพันข้างหนึ่ง ซึ่งเป็นลักษณะที่ถูกควบคุมโดยยีนด้อยในแมวขาวมณีแทบทุกตัวจะมีจุดด้อย เช่น ถ้ามีตาสองสีมักมีตาข้างหนึ่งที่ไม่ดี อาจมองเห็นไม่ชัดหรือมองไม่เห็นเลย ถ้าแมวตาสีฟ้ามักจะหูพิการ หรือไม่ได้ยินเสียงมากนัก และแมวตาสีเหลืองอำพันมักมีต่อมขนที่ไม่ดี
จุดด้อยอีกข้อของแมวขาวมณีคือความไม่ขาวปลอด มีสีใดสีหนึ่งแซมเข้ามา รวมถึงตาสองข้างเป็นคนละสีกัน (Odd eyes) หรือเป็นสีอื่นสีใดที่ไม่ใช่สีฟ้าหรือเหลืองอำพัน ก็ไม่เป็นที่ยอมรับ (อย่างไรก็ตาม ในต่างประเทศนั้นกลับนิยมแมวขาวมณีที่มีตาคนละสีมากกว่าตาสีเดียว) เช่นเดียวกับขนที่ยาวมากเกินขนาด หางคด หางขอด หางงอและ หางสั้น
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย
ขนมีสีอืนปน นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสี หรือเป็นสีอื่น ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นมากเกินไป (เมื่อยืดขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว ) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี อาจเป็นผลจากกรรมพันธุ์
สายพันธุ์
มี 2 สายพันธุ์
ถ้าเอาทั้งสองสายพันธุ์มาผสมกัน จะเกิดเป็นแมวตาสองสี คือข้างหนึ่งสีเหลือง อีกข้างหนึ่งสีฟ้า
อาร์ซีเอโดม
อาร์ซีเอโดม (RCA Dome) หรือมีชื่อเดิมอยู่ว่า ฮูเซอร์โดม (Hoosier Dome) เป็นสนามรูปโดม ตั้งอยู่ในอินเดียนาโพลิส ,รัฐอินเดียนา
สร้างแล้วเสร็จในค่าใช้จ่ายของ 77,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอินดีแอนาคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ กับค่าใช้จ่ายแบ่งระหว่างเงินภาครัฐและเอกชน
แม่น้ำยาลอมิตซา
แม่น้ำยาลอมิตซา (Ialomița, ) เป็นแม่น้ำทางใต้ของประเทศโรมาเนีย ต้นน้ำเกิดจากเทือกเขาบุตเชจีในเทือกเขาคาร์เพเทียน ไหลไปทางใต้และตะวันออก ลงสู่แม่น้ำดานูบที่ Giurgeni แม่น้ำนี้มีความยาว 417 km และมีที่ราบลุ่มแม่น้ำขนาด 10350 km2 อัตราการไหลออกไปยังปากแม่น้ำโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 45 m3/s
ไฮเออโรกลีฟอียิปต์ (บล็อกยูนิโคด)
Egyptian Hieroglyphs เป็นบล็อกยูนิโคดของไฮเออโรกลีฟอียิปต์ตามGardiner's sign list
ประวัติ
เอกสารที่เกี่ยวข้องกับยูนิโคดต่อไปนี้บันทึกวัตถุประสงค์และกระบวนการของการกำหนดอักขระเฉพาะในบล็อก Egyptian Hieroglyphs:
จอภาพผลึกเหลว
จอภาพผลึกเหลว (liquid crystal display: LCD) เป็นอุปกรณ์จอภาพแบบแบน บาง สร้างขึ้นจากพิกเซลสี หรือพิกเซลโมโนโครมจำนวนมาก ที่เรียงอยู่ด้านหน้าของแหล่งกำเนิดแสง หรือตัวสะท้อนแสง นับเป็นจอภาพที่ได้รับความนิยมมากขึ้นในปัจจุบัน เพราะใช้กำลังไฟฟ้าน้อยมาก ด้วยเหตุนี้ จึงเหมาะสำหรับการใช้งานที่มีแหล่งจ่ายไฟเป็นแบตเตอรี่
แต่ละพิกเซลของจอผลึกเหลวนั้นประกอบด้วยชั้นโมเลกุลผลึกเหลวที่แขวนลอยอยู่ระหว่างขั้วไฟฟ้าโปร่งแสงสองขั้ว ที่ทำด้วยวัสดุอินเดียมทินออกไซด์ (Indium tin oxide) และตัวกรอง หรือฟิลเตอร์แบบโพลาไรซ์สองตัว แกนโพลาไรซ์ของฟิลเตอร์นั้นจะตั้งฉากกัน เมื่อไม่มีผลึกเหลวอยู่ระหว่างกลาง แสงที่ผ่านทะลุตัวกรองตัวหนึ่งก็จะถูกกั้นด้วยตัวกรองอีกตัวหนึ่ง
ก่อนที่มีการจ่ายประจุไฟฟ้าเข้าไป โมเลกุลผลึกเหลวจะอยู่ในสภาวะไม่เป็นระบบ (chaotic state) ประจุบนโมเลกุลเหล่านี้ทำให้โมเลกุลทั้งหลายปรับเรียงตัวตามร่องขนาดเล็กจิ๋วบนขั้วอิเล็กโตรด ร่องบนขั้วทั้งสองวางตั้งฉากกัน ทำให้โมเลกุลเหล่านี้เรียงตัวในลักษณะโครงสร้างแบบเกลียว หรือไขว้ (ผลึก) แสงที่ผ่านทะลุตัวกรองตัวหนึ่ง จะถูกหมุนปรับทิศทางเมื่อมันผ่านทะลุผลึกเหลว ทำให้มันผ่านทะลุตัวกรองโพลาไรซ์ตัวที่สองได้ แสงครึ่งหนึ่งถูกดูดกลืนโดยตัวกรองโพลาไรซ์ตัวแรก แต่อีกครึ่งหนึ่งผ่านทะลุตัวกรองอีกตัว
เมื่อประจุไฟฟ้าถูกจ่ายไฟยังขั้วไฟฟ้า โมเลกุลของผลึกเหลวก็ถูกถึงขนานกับสนามไฟฟ้า ทำให้ลดการหมุนของแสงที่ผ่านเข้าไป หากผลึกเหลวถูกหมุนปรับทิศทางโดยสมบูรณ์ แสงที่ผ่านทะลุก็จะถูกปรับโพลาไรซ์ให้ตั้งฉากกับตัวกรองตัวที่สอง ทำให้เกิดการปิดกั้นแสงโดยสมบูรณ์ พิกเซลนั้นก็จะมืด จากการควบคุมการหมุนของผลึกเหลวในแต่ละพิกเซล ทำให้แสงผ่านทะลุได้ในปริมาณต่างๆ กัน ทำให้พิกเซลมีความสว่างแตกต่างกันไป
ประเทศกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศกินี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
จอภาพผลึกเหลว
โดยปกติการปรับฟิลเตอร์โพลาไรซ์เพื่อพิกเซลโปร่งแสง เมื่อพักตัว และทึบแสงเมื่ออยู่ในสนามไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม บางครั้งก็เกิดผลตรงกันข้าม สำหรับเอฟเฟกต์แบบพิเศษ
ชนิดของจอภาพ
จากนั้นในปี พ.ศ. 2541 Hitachi ได้นำระบบ S-IPS (Super-IPS) ออกมาแทนที่ระบบ IPS เดิม ซึ่งได้มีการปรับปรุงประสิทธิภาพในด้านการตอบสนองที่ดีขึ้น และสีสันที่ใกล้เคียงจอภาพแบบ CRT พบได้ในโทรทัศน์ระบบจอผลึกเหลว
ควร์ท คนิสเพิล
ควร์ท คนิสเพิล (Kurt Knispel; 20 กันยายน ค.ศ. 1921 – 28 เมษายน ค.ศ. 1945) เป็นผู้บัญชาการพลขับรถถังเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ด้วยความน่าทึ่งจากการอ้างว่าได้ทำลายรถถังจำนวน 168 คัน ทำให้เขาได้กลายเป็นนักรบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสงครามยานเกราะ
วัตต์ต่อเมตร-เคลวิน
วัตต์ต่อเมตร-เคลวิน (W·m−1·K−1) เป็นหน่วยเอสไอ สำหรับวัดค่าสัมประสิทธิ์การนำความร้อน (thermal conductivity, k) ของสสาร ได้มาจากค่า ปริมาณความร้อน Q ที่ถ่ายเทภายในเวลา t ได้ในสสารที่หนา L และมีพื้นที่หน้าตัด A และ ผลต่างอุณหภูมิทั้งสองด้านเป็น ΔT ที่สภาวะคงตัว ดังสมการ
โดยที่หน่วยของปริมาณความร้อนเป็นจูล เวลาเป็นวินาที ความหนาเป็นเมตร พื้นที่เป็นตารางเมตร และผลต่างอุณหภูมิเป็นเคลวิน
ดูเพิ่ม
การนำความร้อน
อีคาลูอิต
อีคาลูอิต (อีนุกตีตุต: ᐃᖃᓗᐃᑦ, ออกเสียง: ) เป็นเมืองหลวงของดินแดนนูนาวุตในประเทศแคนาดา โดยเป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองใหญ่เพียงเมืองเดียวของดินแดนดังกล่าว ก่อนปี ค.ศ. 1987 เมืองนี้มีชื่อเรียกว่า โฟรบิเชอร์เบย์ (Frobisher Bay) ตามชื่ออ่าวโฟรบิเชอร์ตรงมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะแบฟฟินซึ่งเป็นที่ตั้งของเมือง
ในปี ค.ศ. 1999 อีคาลูอิตกลายเป็นเมืองหลวงของนูนาวุตหลังจากการแบ่งนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ออกเป็นสองดินแดนต่างหาก ก่อนเหตุการณ์นี้ อีคาลูอิตเป็นเมืองที่ไม่ค่อยสำคัญและไม่ค่อยเป็นที่รู้จักภายนอกเขตอาร์กติกของแคนาดา ด้วยจำนวนประชากรและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่จำกัด เมืองมีสภาพโดดเดี่ยวและต้องพึ่งพิงสินค้าและอุปกรณ์นำเข้าที่มีราคาสูงเป็นหลัก เนื่องจากไม่มีถนน ทางรถไฟ หรือแม้กระทั่งเส้นทางเรือที่จะเชื่อมต่อกับพื้นที่ส่วนอื่นของแคนาดาเป็นเวลานานในแต่ละปี นอกจากนี้ อีคาลูอิตยังมีสภาพภูมิอากาศแบบขั้วโลก โดยได้รับอิทธิพลจากกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ที่ไหลเลียบชายฝั่งตะวันออกของเกาะแบฟฟิน ทำให้เมืองมีอากาศหนาวจัดแม้จะตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลก็ตาม
อีคาลูอิตตั้งอยู่ใกล้กับนุก (เมืองหลวงของกรีนแลนด์) มากกว่าเยลโลว์ไนฟ์ (เมืองหลวงของนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ซึ่งเป็นเมืองใหญ่กว่า) ผลจากสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2011 พบว่าเมืองนี้มีประชากรจำนวน 6,699 คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.3 จากสำมะโนประชากรเมื่อปี ค.ศ. 2006 นับว่าเป็นเมืองหลวงที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาเมืองหลวงของรัฐและดินแดนต่าง ๆ ในแคนาดา
บาหลี
บาหลี อาจหมายถึง
หยาด นภาลัย
หยาด นภาลัย หรือชื่อจริง สุริยพงศ์ การวิบูลย์ (15 มีนาคม พ.ศ. 2490 (แต่ภายหลังหยาดก็ได้บอกว่าเกิดปี พ.ศ. 2487) — 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553) เป็นศิลปินเพลง เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงชาวไทย ที่มีบทเพลงที่เป็นที่รู้จักเช่น ลำน้ำพอง พ.ศ. 2521 หนองหานวิมานร้าง พ.ศ. 2513 สาวน้ำพองสะอื้น ความช้ำที่จำใจ เนื้อคู่ยังมีมาร ยามจน และเพลง จากปากพนังถึงมหาชัย พระลอคนใหม่ พ.ศ. 2524 และมีเพลงมากกว่า 500 เพลง ในอัลบั้มโปรเจกต์ เพลงอมตะเงินล้าน ทุกอัลบั้ม ในอดีตมีหลายคนคิดว่า สมมาตร ไพรหิรัญ คือหยาด นภาลัย เพราะแสดงในมิวสิกวิดีโอของหยาด นภาลัย ทุกเพลง
งานเพลง
เขาเคยใช้ชื่อหลายชื่อ เช่น ประสพชัย กาลวิบูลย์, นรินทร์ พันธนาคร จนต่อมากลายเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับชื่อนี้ เพราะพ้องกับชื่อของ ลุงชรินทร์ นันทนาคร   แต่ในที่สุดจึงต้องเปลี่ยนเป็น   นรินทร์ นภาลัย  และต่อมาใช้ หยาด นภาลัย ที่ครูนคร ถนอมทรัพย์ ตั้งให้
ต่อมาหยาดได้บันทึกเสียงเพลงโดยนำเพลงของชรินทร์ นันทนาคร,สุเทพ วงศ์กำแหง,ธานินทร์ อินทรเทพ,ฯลฯ ในโปรเจกต์ เพลงอมตะเงินล้าน ตั้งแต่ชุดที่สอง จนต่อมาในปี พ.ศ. 2530 ค่ายโรต้าได้ปิดตัวลง หยาดก็ได้ไปเข้าร่วมในสังกัดพีจีเอ็ม และเป็นศิลปินคนแรกของทางค่ายอีกด้วย และได้นำเพลงดังต่างๆที่หยาดได้เคยร้องอยู่นั้นมาร้องใหม่ตั้งแต่ชุด 1 - 51 ถึอเป็นมากที่สุดในขณะที่อยู่ในสังกัดพีจีเอ็ม แต่ถึงแม้หยาดจะไม่ได้ออกมิวสิควิดีโอทุกเพลงด้วยตนเองเพราะเนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับทางค่ายต้นสังกัดโกงเงินค่าแสดงจนต้องจ้างให้สมมาตร ไพรหิรัญ มาแสดงแทน จนทำให้เป็นที่กระแสว่าสมมาตร ไพรหิรัญ คือ หยาด นภาลัย จนในที่สุดเขาก็หมดสัญญากับทางค่าย จนต่อมาได้เข้าร่วมสังกัดนิธิทัศน์ โปรโมชั่น และ อาโซน่า จนอามิโก้ได้ปิดตัวลง จึงตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านเกิดที่ จ.อุดรธานี จนเสียชีวิต แต่เขาได้เคยปั้นศิลปินคนอื่นๆเป็นศิลปินแทนตัวอีกด้วย คือนิตยา นภาลัย ก้อง นภาลัย และ พร นภาลัย ปัจจุบันกลับมาใช้ชื่อ ยอดธง ทองใบ และก่อนหน้านั้นเคยใช้เมื่อตอนอยู่ในค่ายโรส มีเดีย จนได้เปลี่ยนเป็นหลายชื่อ เช่น พร นภาลัย, ยอด หลานนภาลัย, ยอด วณาไลยณ์, ยอด วณาลัย, และในที่สุดเขาได้เปลี่ยนเป็นเพลงแนวหมอลำและลูกทุ่ง แต่ก็ไม่โด่งดัง
บั้นปลายชีวิต
หลังจากที่หยาด นภาลัย ถูกทางค่ายพีจีเอ็มโกงเงินจนเป็นข่าวและหมดสัญญาแล้ว ก็ได้มีปัญญาเครียดสะสมจนป่วยเป็นโรคเบาหวาน มานานกว่า 13 ปี ในปี พ.ศ. 2540 และได้เสียชีวิตเมื่อ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จากอาการหัวใจวายเฉียบพลันและเส้นเลือดในสมองแตก รวมอายุได้ 63 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ณ วัดโตนดมหาสวัสดิ์
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 เป็นการแข่งขันกีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 3-5 สิงหาคม พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 9 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 72 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 8 ประเทศ การแข่งขันจัดที่ Satory และ Boulogne-Billancourt
ประเทศกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 24
รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 24 เป็นรางวัลที่มอบให้แก่บุคลากรในวงการภาพยนตร์ไทย จัดโดยชมรมวิจารณ์บันเทิง โดยพิจารณาจากภาพยนตร์ไทยที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2558 จำนวน 55 เรื่อง (สำหรับตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๖ อวสานหงสา และพันท้ายนรสิงห์ ทางผู้สร้างไม่ขอรับการพิจารณารางวัล) โดยจะประกาศผลในวันที่ 20 มีนาคม 2559 ณ ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดีรังสิต กรุงเทพมหานคร
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
โดย ทรูวิชั่นส์ ออริจินอล พิคเจอร์ส, ซองซาวด์โปรดักชัน, นอร์ธสตาร์โปรดักชัน (โสฬส สุขุม, กัญญารัตน์ จิรรัชชกิจ, ปิยะลักษณ์ มหาธนทรัพย์) โดย อิเล็คทริคอีล ฟิล์ม, แอดเวิร์ดโปรดักชัน, คริสลีโปรดักชัน (Edward Gunawan, Chris Lee, อโนชา สุวิชากรพงศ์) โดย จีทีเอช, จอกว้างฟิล์ม (จิระ มะลิกุล, เช่นชนนี สุนทรศารทูล, วรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์, สุวิมล เตชะสุปินัน, วีรชัย ใหญ่กว่าวงศ์) โดย จีทีเอช, จอกว้างฟิล์ม (จิระ มะลิกุล, เช่นชนนี สุนทรศารทูล, วรรณฤดี พงษ์สิทธิศักดิ์, สุวิมล เตชะสุปินัน) โดย จี วิลเลจ (อนุชา บุญยวรรธนะ, อารียา ชีวีวัฒน์, ดรสะรณ โกวิทวณิชชา, คณีณัฐ เรืองรุจิระ, ภุชงค์ ตันติสังวรากูร, วิชชพัทร์ โกจิ๋ว)
เพลงจากภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
ประพันธ์โดย ตนุภพ โนทยานนท์, พงศ์จักร พิษฐานพร, วรเวช ดานุวงศ์ ประพันธ์โดย สมภพ โภคพูล ประพันธ์โดย ทศพล อำนวยกูล ประพันธ์โดย อภิชัย ตระกูลเผด็จไกร'''
นักทำหนังหน้าใหม่ยอดเยี่ยม
พิจารณาจากผลงานภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกที่เข้าฉายเชิงพาณิชย์
องค์กรปฏิวัติ 17 พฤศจิกายน
กลุ่มนี้เริ่มออกปฏิบัติการตั้งแต่ พ.ศ. 2523 โดยการวางระเบิดสังหารเจ้าหน้าที่ชาวสหรัฐ และตั้งแต่ พ.ศ. 2533 กลุ่มนี้ได้ขยายเป้าการโจมตีไปยังสหภาพยุโรป และชาวต่างชาติที่เข้ามาลงทุนในกรีซ ไม่ทราบจำนวนสมาชิกที่แน่นอน ฐานที่มั่นอยู่ในกรุงเอเธนส์
ริตสึ โดอัง
ริตสึ โดอัง เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับเอ็สเซ ไฟรบวร์ค และทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งกองกลาง