cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ย่วนหรงกวงกุยเซียงกั่ง
การขับร้องในที่สาธารณะ
เพลงนี้ถูกนำไปขับร้องหลายครั้งโดยชาวฮ่องกงในที่สาธารณะทั่วเมือง เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2562 ประชาชน 200 คนเข้าร่วมการประท้วงโดยการนั่งที่สถานีพรินซ์เอดเวิร์ด โดยเรียกร้องให้เอ็มทีอาร์ ส่งภาพเหตุการณ์ทำร้ายผู้โดยสารที่ดำเนินการโดยตำรวจเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม นอกจากการป่าวร้องคำขวัญแล้ว ผู้ประท้วงยังได้ร้องเพลงนี้และเพลง "ดูยูเฮียร์เดอะพีเพิลซิง?" ต่อมาในวันที่ 9 กันยายน ผู้ประท้วงประมาณร้อยคนร้องเพลงนี้ร่วมกันที่อาคารซิตีพลาซา (太古城中心) วันที่ 10 กันยายน ผู้ชมการแข่งขันฟุตบอลชาวฮ่องกงร้องเพลงนี้ในระหว่างการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกระหว่างฮ่องกงกับอิหร่าน และแสดงอาการไม่พอใจต่อเพลงชาติจีน ในเวลา 20:31 น. ของคืนเดียวกันเพลงนี้ถูกร้องในที่สาธารณะโดยกลุ่มคนจำนวนมากที่ห้างสรรพสินค้ากว่าสิบแห่งทั่วฮ่องกง โดยกล่าวถึงการโจมตีของตำรวจเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม และคำตัดสินของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) ที่ประกาศ ณ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ซึ่งกำหนดขอบเขตสำหรับการเลือกตั้งหัวหน้าฝ่ายบริหารและการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติในเขตปกครองพิเศษฮ่องกง ในวันที่ 11 กันยายน ผู้คนราว 100 คนร่วมกันร้องเพลงนี้ในการชุมนุมเพื่อไว้อาลัยผู้ประท้วงหญิงซึ่งฆ่าตัวตายโดยกระโดดจากอพาร์ตเมนต์ในเมืองฝันเหล็ง (粉嶺) นักเรียนประมาณ 500 คนจากโรงเรียนมัธยม 10 แห่งในเขตกุ๊นถ่อง, เจิ่งกวันโอ่ และเก๋าหล่งเส่ง ได้ร้องเพลงนี้และจัดขบวนโซ่มนุษย์ขึ้น ในคืนนั้นผู้คนราว 1,000 คนร้องเพลงนี้ร่วมกันในห้างสรรพสินค้านิวทาวน์พลาซา (新城市廣場) ในเขตซาถิ่น โดยมีผู้คนจำนวนมากร้องเพลงนี้ในห้างสรรพสินค้าอื่น ๆ ทั่วฮ่องกงเช่นกัน
เต่ามะเฟือง
เต่ามะเฟือง หรือ เต่าเหลี่ยม (Leatherback turtle; ) เป็นเต่าทะเล จัดเป็นเต่าชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในบรรดาสัตว์เลื้อยคลานทั้งหมดที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน จึงเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวในวงศ์ Dermochelyidae และสกุล Dermochelys
เต่ามะเฟืองสามารถแยกออกจากเต่าประเภทอื่นได้โดยการสังเกตที่กระดองจะมีรูปร่างลักษณะคล้ายกับผลมะเฟือง และครีบคู่หน้าไม่มีเล็บ ตั้งแต่ออกจากไข่ ความลึกที่เต่ามะเฟืองสามารถดำน้ำได้ถึง 1,280 เมตร
การขยายพันธุ์
เต่ามะเฟืองเพศเมียจะขึ้นมาวางไข่บนชายหาด ประมาณ 66-104 ฟอง/รัง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยในการวางไข่ เช่น อายุ สภาพอากาศ สภาพแวดล้อมของสถานที่วางไข่
วงจรชีวิต
เต่ามะเฟืองจะใช้เวลาในการฟักตัวประมาณ 60-70 วัน ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ของสภาพแวดล้อม หลังจากฟักตัวแล้ว โดยมีประมาณ 85% ที่ฟักตัวได้ ลูกเต่าจะคลานออกจากรัง ลงสู่ทะเลโดยทันที เนื่องจากเป็นเต่ามะเฟืองเป็นเต่าน้ำลึก จึงไม่สามารถเก็บมาอนุบาลได้เป็นเวลานานซึ่งต่างกับเต่าทะเลสายพันธุ์อื่น ในวัยเจริญพันธุ์จะเติบโตและใช้เวลาอยู่ในทะเลเกือบชั่วชีวิต
อาหารของเต่ามะเฟือง
เต่ามะเฟือง เนื่องจากเต่ามะเฟืองมีจะงอยปากที่สบกันเหมือนกรรไกร จึงมักกินอาหารที่อ่อนนุ่ม เช่น แมงกะพรุน แพลงก์ตอน สาหร่ายน้ำลึก
การกระจายพันธุ์
เนื่องจากเต่าทะเล ส่วนใหญ่จะมีการเดินทางตามกระแสน้ำอุ่น จึงสามารถพบเต่ามะเฟืองได้ตามทวีป หรือ ประเทศที่มีกระแสน้ำอุ่นพัดผ่าน รวมถึงประเทศในเขตร้อน เช่น ประเทศไทย มาเลเซีย หมู่เกาะอินดีส ปาปัวนิวกินี และ ในฝั่งทะเลแคริบเบียน
การอนุรักษ์
เนื่องจากลูกเต่ามะเฟือง โดยธรรมชาติเมื่อฟักออกมาจะคลานลงทะเลทันที ไม่สามารถมาอนุบาลได้นานเพราะเป็นเต่าทะเลน้ำลึก จึงควรอนุรักษ์เต่ามะเฟืองโดยการไม่รบกวนสถานที่วางไข่ ไม่รับประทานไข่เต่า ไม่ทิ้งถุงพลาสติกลงทะเลเพราะเต่ามะเฟืองอาจะคิดว่าเป็นแมงกะพรุนและกินเข้าไป เมื่อพบว่าเต่าบาดเจ็บควรแจ้งเจ้าหน้าที่ทันที ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2562
วลี
วลี หรือ กลุ่มคำ เป็นการนำคำตั้งแต่สองคำขึ้นไปมาเรียงต่อกันทำให้เกิดความหมายเพิ่มขึ้น มีความหมายมาจากคำเดิมที่นำมารวมกันแต่ไม่สมบูรณ์เหมือนประโยค วลีส่วนใหญ่มีคำกลางที่สำคัญหนึ่งคำที่เป็นตัวบ่งบอกถึงประเภทของวลี คำนั้นเรียกว่าเป็น "คำหลัก" ของวลี ดังนั้นเราสามารถแบ่งประเภทของวลีตามคำหลักของวลี
ชนิดของวลี
นอกจากนี้ยังมี สันธานวลี อุทานวลี ขึ้นอยู่กับประเภทของคำกลาง อย่างไรก็ตาม ในบางภาษาถึงแม้จะไม่มีคำหลักของวลี แต่ก็สามารถเป็นวลีประเภทอื่นได้ เช่นในภาษาอังกฤษ the rich (คนร่ำรวย) เป็นนามวลีที่มีแต่คำวิเศษณ์ ไม่มีคำนามอยู่เลย
เตียวหลำ
เตียวหลำ (Zhang Nan, ? — ค.ศ. 222) ชื่อรองว่า เหวินจิ้น เป็นขุนศึกแห่งจ๊กก๊กในช่วง ยุคสามก๊ก
เตียวหลำเกิดที่แคว้นเกงจิ๋วต่อมาได้เข้ามารับใช้ เล่าปี่ เมื่อคราวเล่าปี่เข้ายึดเกงจิ๋วและได้ตามไปรับใช้เมื่อเล่าปี่เข้ายึดแคว้นเอ๊กจิ๋วจนกระทั่งถูกฆ่าตายในสนามรบใน ศึกอิเหลง เมื่อ ค.ศ. 222
ดูเพิ่ม
222
ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง
ในตรรกศาสตร์เชิงพิสูจน์ ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง (Existential quantifier) เป็นตัวบ่งปริมาณ ค่าทางตรรกศาสตร์ที่เท่ากับว่า "มี...บางตัว" หรือ "ฟอร์ซัม" หมายความว่า ฟังก์ชันของประพจน์นั้น ๆ สามารถใช้ได้กับบางตัวในโดเมน หรือก็คือ ฟังก์ชันของประพจน์นั้นมีความสัมพันธ์กับสมาชิกแค่เพียงบางตัวในโดเมนนั้น ๆ ซึ่งเงื่อนไขที่ใช้ เพียงเป็นจริงกับสมาชิกตัวใดตัวหนึ่ง ค่าความจริงจะเป็นจริงได้ทันที (เนื่องจากเป็นตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว)
ใช้สัญลักษณ์ ∃ วางไว้กับตัวแปร ("∃x" หรือ "∃(x)") ตัวบ่งปริมาณแบบบางตัวนั้นตรงข้ามกับตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด (สำหรับ...ใด ๆ) ซึ่งจะใช้สมาชิกในโดเมนทุกตัว (ดูหัวข้อใหญ่ที่ตัวบ่งปริมาณ)
รหัสของสัญลักษณ์นี้คือ U+2203 ∃ THERE EXISTS (HTML  ·   ) และ U+2204 ∄ THERE DOES NOT EXIST (HTML  ) (ไม่มี...ใด ๆ เลย)
พื้นฐาน
ให้เงื่อนไขเป็นจำนวนธรรมชาติใด ๆ ที่คูณด้วยตัวมันเองแล้วมีผลลัพธ์เป็น 25
0\cdot 0=25 หรือ 1\cdot 1=25 หรือ 3\cdot 3=25 หรือ 4\cdot 4=25 ฯลฯ
ประโยคนี้ เป็นแบบการเลือกเชิงตรรกศาสตร์ เพราะมีการใช้ "และ" แบบซ้ำ ๆ แต่อย่างไรก็ดี "ฯลฯ" ไม่สามารถเขียนแบบตรรกศาสตร์มาตรฐานได้ จากประโยคดังกล่าวข้างต้น อาจนิยามได้อีกทีว่า:
ประโยคข้างต้น ใช้ตัวบ่งปริมาณแบบบางตัวเข้ามาช่วย
จากรูปประโยคข้างต้น จะมีความแม่นยำกว่าอันที่หนึ่ง ในขณะที่ "ฯลฯ" ไม่ได้เจาะจงว่ารวมจำนวนธรรมชาติทั้งหมด และไม่ได้บอกอะไรเพิ่ม เพราะไม่ได้กำหนดโดเมนอย่างชัดเจน ประโยคก็อาจจะไม่ได้เป็นการตีความอะไรมากนัก หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ จำนวนธรรมชาตินั้นได้กำหนดไว้อย่างชัดเจน
ประโยคข้างต้นเป็นจริง เพราะ 5 เป็นจำนวนธรรมชาติ และเมื่อแทน 5 ด้วย n แล้ว จะได้สมการว่า 5\cdot 5=25 ซึ่งเป็นจริง ไม่สำคัญว่า n\cdot n=25 จะเป็นจริงกับเฉพาะจำนวนธรรมชาติ 5 เท่านั้น เพราะหากมีแค่สมาชิกตัวเดียวที่มาทำให้เงื่อนไขเป็นจริงได้ สำหรับตัวบ่งปริมาณบางตัวแล้ว ประโยคนั้นจะเป็นจริงทันที ในทางตรงกันข้าม หากเป็นประโยค:
เป็นเท็จ เนื่องจากไม่มีจำนวนคู่ใดคูณกันด้วยตัวมันเองแล้วได้ผลลัพธ์เท่ากับ 25
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา (เกิด 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534) ชื่อเล่น แพทตี้ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักจากการรับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น และ รถไฟฟ้า...มาหานะเธอ
ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง
พื้นฐาน
เอกภพสัมพัทธ์ ใช้กำหนดว่าค่าตัวแปร n ใดบ้างที่จะนำมาใช้กับเงื่อนไข แต่ยังมีเรื่องของความเป็นจริงและเท็จของแต่ละประโยคนั้น ๆ ในบางครั้งตัวเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์มาใช้กับเอกภพสัมพัทธ์เพื่อพิสูจน์ เช่น
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
ประวัติ
อังศุมาลินเกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีน ในกรุงเทพมหานคร มีพี่น้องสี่คน บุตร นาย กิตติ์ธเนศ สิรภัทรศักดิ์เมธา เจ้าตัวเป็นคนสุดท้อง เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ และระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนพระกุมารเยซูวิทยา กำลังศึกษา ณ สถาบันเอสเออีกรุงเทพฯ (SAE Institute Bangkok) สาขาการผลิตภาพยนตร์ดิจิทัล (Digital Film Making)
ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง
พื้นฐาน
สมมูลกับ
อังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา
ประวัติ
ปัจจุบันได้สมรสกับ วรเวช ดานุวงศ์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
ตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง
พื้นฐาน
จากตัวอย่างข้างต้น เราจะเติมการเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์มาด้วย
สัญลักษณ์ "∃" (ตัว E กลับหัวในตระกูลฟอนต์ Sans-Serif) ใช้แทนตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว (หรือบางทีอาจเขียนเฉพาะตัว V โดด ๆ)
ถ้า  แทน a\cdot b=c และ \mathbb{N} คือเซตของจำนวนธรรมชาติ แล้ว:
เป็นประโยค (ซึ่งเป็นจริง):
ในทำนองเดียวกัน ถ้า แทน  แล้ว :
เป็นประโยค (ซึ่งเป็นเท็จ)
การนิเสธ
ฟังก์ชันประพจน์ที่มีตัวบ่งปริมาณก็นับเป็นประโยค ดังนั้น ฟังก์ชันที่มีตัวบ่งปริมาณก็มีนิเสธได้ ส่วนใหญ่สัญลักษณ์แทนการนิเสธใช้ \neg
ประโยคนี้อาจะเป็นเท็จได้ เพราะจริง ๆ ควรใช้ว่า "ไม่มีจำนวนธรรมชาติใด ๆ ที่มากกว่า 0 และน้อยกว่า 1" จะเขียนได้ในรูป:
ไม่มีสมาชิกในเอกภพสัมพัทธ์ใด ๆ ซึ่งจะทำให้เงื่อนไขนี้เป็นจริงได้ ดังนั้น สมาชิกทุกตัวจะขัดกับเงื่อนไข ซึ่งก็คือนิเสธ
สมมูลกับ "สำหรับจำนวนธรรมชาติ x ใด ๆ ซึ่ง x ไม่ได้มากกว่า 0 หรือน้อยกว่า 1"
โดยปกติแล้ว นิเสธของตัวบ่งปริมาณแบบบางตัวคือตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด หรือนิยามได้ว่า:
เช่น กำหนดให้ว่า "ทุกคนยังไม่ได้แต่งงาน" (หรือ "ไม่มีใครเลยที่แต่งงานแล้ว") คือ "ไม่ใช่ทุกคนที่แต่งงานแล้ว (หรือ "มีคนที่ยังไม่ได้แต่งงาน") จะหมายความว่า
นิเสธของตัวบ่งปริมาณบางตัวยังรวมถึง "ไม่มีเลย":
กฎอุดมคติ
กฎอุดมคติเป็นกฎซึ่งใช้พิสูจน์ขั้นตอนจากสมมุติฐานสู่การสรุปออกมา มีกฎอุดมคติอยู่หลายกฎ ซึ่งนำไปใช้กับตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว
การตัดทิ้งแบบตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว (∃E) กล่าวไว้ว่า เมื่อดำเนินการหักล้างแบบฟิตช์ โดยการเติมนิพจน์ที่ได้จากการหักล้างย่อยเข้าไป โดยการเติมตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว (ที่ติดตัวแปร) เข้าไปช่วย ซึ่งตัวบ่งปริมาณนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการใด ๆ ของนิพจน์ที่นำมาเติม ถ้าผลได้ภายในการดำเนินการของตัวนิพจน์จากการหักล้างย่อยซึ่งไม่มีตัวบ่งปริมาณแบบบบางตัวนั้น ดังนั้นจะมีสมาชิกหนึ่งตัวซึ่งสามารถหักล้างตัวใดตัวหนึ่งของนิพจน์ที่ได้จากการหักล้างย่อยนั้น โดยเหตุผลของการตัดทิ้งแบบตัวบ่งปริมาณแบบางตัวคือ:
ให้ชื่อเจาะจงเป็น c แล้ว Q เป็นประพจน์ซึ่งไม่มี c
ค่า c จะต้องเป็นจริงทุกตัวบนโดเมนเดียวกันกับ X หรือหากประพจน์ไม่เป็นไปตามตรรกะ จะได้ว่า:
หาก c ไม่ใช่ชื่อเจาะจง แล้วเป็นเพียงสมาชิกเฉพาะ (Specific Element) ในเอกภพสัมพัทธ์ แล้ว P(c) จะไม่สามารถให้เหตุผลแก่ประโยคนั้น ๆ ได้อีก
เซตว่าง
รูปแบบ จะเป็นเท็จเสมอ หากไม่ขึ้นกับ P(x) เนื่องจากเซตว่างจะไม่มีค่าอะไรกับ x
ให้ x โดด ๆ แสดงกับเงื่อนไข P(x) = "มี x ใด ๆ ในเซตว่าง": ดูเพิ่มที่ค่าความจริงว่าง
จุดเชื่อม
หัวข้อหลัก : ตัวบ่งปริมาณ (ทั้งหมด) § จุดเชื่อม
ดรัม
ดรัม (dram สัญลักษณ์: ʒ อักษรย่อ: dr) เป็นหน่วยมวลและปริมาตรของกรีกโบราณ เคยใช้ในหลายประเทศ อาทิ สหราชอาณาจักร, สหภาพโซเวียต แต่ปัจจุบันพบได้เป็นบางครั้งเฉพาะในสหรัฐอเมริกา
บั๊ญดุ๊ก
บั๊ญดุ๊ก (Bánh đúc) หรือในประเทศไทยที่อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราด เรียกกันว่า ขนมบันดุก หรือบันดุ๊ก เป็นอาหารเวียดนามประเภทบั๊ญ (bánh, เค้ก) บั๊ญดุ๊กมี 2 ประเภทหลัก ๆ คือ ในเวียดนามทางเหนือแป้งจะมีสีขาว และทางใต้จะมีสีเขียว
ในเวียดนามภาคเหนือ
ในภาคเหนือของเวียดนาม บั๊ญดุ๊กเป็นอาหารที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าหรือแป้งข้าวโพด มีสีขาว มีเนื้อสัมผัสที่นุ่มนวลและกลิ่นหอมอ่อนๆ ทั่วไปแล้วรับประทานเป็นอาหารคาว โดยโรยหน้าด้วยเครื่อง เช่น หมูบด, กุ้งย่าง (tôm chấy), หัวหอมทอด, งา, เกลือ, ถั่วลิสง, น้ำมะนาว และซีอิ๊วหรือน้ำปลา อาจจะรับประทานเป็นอาหารจานเดียว หรืออาจเสิร์ฟร้อนพร้อมกับเนื้อหรือเห็ด
ในประเทศเวียดนาม บั๊ญดุ๊กเป็นที่นิยม มีขายตามร้านเล็ก ๆ ทั่วไป และหาซื้อรับประทานได้ตลอดทั้งวัน
ในเวียดนามภาคใต้
ในเวียดนามตอนใต้ บั๊ญดุ๊กเป็นขนมหวานที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า โดยแป้งอยู่ในรูปก้อนสี่เหลี่ยมที่มักจะมีสีเขียวซึ่งได้มาจากเตยหอม (Pandanus amaryllifolius) ปรุงโดยการต้มแป้งกับน้ำปูนใส (อัตราส่วนน้ำ 1 ลิตร กับปูนขาว 10 กรัม) และน้ำใบเตยแล้วปล่อยให้เย็นและแข็งตัวเป็นแผ่นคล้ายเยลลี่ แล้วจึงนำมาหั่นเป็นก้อน โรยหน้าด้วย, และถั่วลิสงป่น
บั๊ญดุ๊กชนิดต่าง ๆ
ตัวอย่างเช่น:
ในวัฒนธรรม
คนเวียดนามมีคำกล่าวที่ว่า
ความหมายคือ "ไม่เคยพบกระดูกในบั๊ญดุ๊ก เช่นเดียวกับที่ไม่เคยพบรักลูกติดของสามี" โคลงบทนี้ใช้เพื่อเปรียบเปรยถึงสิ่งต่าง ๆ ที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ยาก
ว่านนกคุ่ม
ว่านนกคุ่ม   เป็นพืชในวงศ์ Araceae เป็นไม้ล้มลุกขนาดใหญ่ ตั้งต้นตรง ลำต้นขนาดใหญ่ สะสมแป้ง น้ำยางใสหรือขุ่น มีกลิ่นฉุน เหง้าแตกแขนง ก้านใบติดตรงกลาง แผ่นใบรูปหัวใจ มีรอยหยักเว้าตื้นๆ ชอบขึ้นในที่โล่งแจ้งและชื้นแฉะ
นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ หัว หัวย่อยและลำต้นใช้เป็นอาหารสัตว์ หรือรับประทานเป็นผัก ในจีนใช้เป็นยาสมุนไพร ใช้ทาภายนอกแก้งูกัด แก้ปวด เป็นพิษเพราะมีผลึกแคลเซียมออกซาเลต พืชนี้เชื่อว่าเป็นพืชนำโชคดี จึงนิยมปลูกในวัดทั้งในลาวและไทย
ว่านนกคุ้ม เป็นพืชในสกุลเปราะ (บางครั้งก็เรียกสกุลตูบหมูบ) อยู่ในวงศ์ขิง เป็นพืชล้มลุก ลักษณะเด่นของพืชสกุลเปราะ คือ ทุกส่วนของพืชมีกลิ่นหอมของน้ำมันหอมระเหย (คล้ายกันกับขิง) โดยเฉพาะส่วนของเหง้าจะมีกลิ่นและมีน้ำมันหอมระเหยมากที่สุด ในประเทศไทยพบพืชสกุลเปราะหรือสกุลตูบหมูบนี้มากกว่า 25 ชนิด เช่น
ดรากอน ซี108
ดรากอน ซี108 (SpaceX Dragon C108) เป็นแคปซูลอวกาศ Cargo Dragon ที่สร้างโดย SpaceX นับเป็นแคปซูล Dragon ตัวแรกที่บินได้ 3 ครั้งโดยมีการปล่อยตัวครั้งที่สามในปี ค.ศ. 2019 C108 ถูกใช้ครั้งแรกใน CRS-6 จากนั้นใช้อีกครั้งสำหรับภารกิจ CRS-13 และ CRS-18 นับเป็นแคปซูลแรกที่ใช้ลำเดียวถึงสามเที่ยวบิน นับเป็นความสำเร็จครั้งสำคัญในการขับเคลื่อนของ SpaceX เพื่อลดต้นทุนการปล่อยตัวยานอวกาศผ่านการนำอุปกรณ์กลับมาใช้ใหม่
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
นี่คือพระราชพงศาวลีของอังกฤษและสหราชอาณาจักรโดยย่อ สำหรับตารางที่มีรายละเอียดมากกว่านี้ ดูที่: พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์อังกฤษ (ตั้งแต่พระเจ้าอัลเฟรดมหาราช จนถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1); พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์ (ตั้งแต่เคนเนธ แมคอัลพิน จนถึงพระเจ้าเจมส์ที่ 6 และ 1); และพระราชพงศาวลีราชวงศ์สหราชอาณาจักร (ตั้งแต่พระเจ้าเจมส์ที่ 6 และ 1 จนถึงปัจจุบัน) สำหรับพระมหากษัตริย์องค์ก่อนพระเจ้าอัลเฟรดมหาราช ดูที่พระราชพงศาวลีราชวงศ์เวสเซกซ์
รัฐศาสตร์
รัฐศาสตร์ (political science) เป็นสาขาวิชาที่เกิดขึ้นในราวศตวรรษที่ 19 ซึ่งนักรัฐศาสตร์ยุคแรกนั้นพัฒนากระบวนวิชาขึ้นมาให้สอดคล้องกับแนวนิยมทางวิทยาศาสตร์ สารานุกรมบริทานิกา คอนไซส์ (Britanica Concise Encyclopedia) อธิบายรัฐศาสตร์ว่า เป็นการศึกษาเกี่ยวกับการปกครองและการเมืองด้วยแนวทางประจักษ์นิยม (empiricism) นักรัฐศาสตร์คือนักวิทยาศาสตร์ที่พยายามแสวงหา และทำความเข้าใจธรรมชาติของการเมือง ส่วนพจนานุกรมการเมืองของออกซ์ฟอร์ด (Oxford Dictionary of Politics) นิยามว่า รัฐศาสตร์เป็นการศึกษาเรื่องรัฐ รัฐบาล/การปกครอง (government) หรือการเมือง
กล่าวอย่างรวบรัดรัฐศาสตร์เป็นวิชาในสายสังคมศาสตร์ สาขาหนึ่งซึ่งแบ่งการศึกษาออกเป็นสาขาต่าง ๆ อาทิ ปรัชญาการเมือง ประวัติศาสตร์การเมือง ประวัติศาสตร์ความคิดทางการเมือง ทฤษฎีการเมือง อุดมการณ์ทางการเมือง การบริหารรัฐกิจ หรือการบริหารจัดการสาธารณะ หรือ รัฐประศาสนศาสตร์ การเมืองเปรียบเทียบ (comparative politics), การพัฒนาการเมือง, สถาบันทางการเมือง, การเมืองระหว่างประเทศ การปกครองและการบริหารรัฐ (national politics), การเมืองการปกครองท้องถิ่น (local politics) เป็นต้น ซึ่งสาขาต่าง ๆ เหล่านี้อาจแปรเปลี่ยนไปตามแต่ละสถาบันว่าจะจัดการเรียนการสอนอย่างไร อย่างไรก็ตามหากจะเรียกว่าการจัดกระบวนวิชาใดนั้นเป็นรัฐศาสตร์หรือไม่ ก็ขึ้นกับว่าการจัดการเรียนการสอนดังกล่าวใช้มโนทัศน์ "การเมือง" เป็นมโนทัศน์หลัก (crucial concept/key concept) หรือไม่ แต่โดยจารีตของกระบวนวิชา(scholar) นั้นรัฐศาสตร์ จะมีสาขาย่อยที่เป็นหลักอย่างน้อย 3 สาขาคือ สาขาการปกครอง (government), สาขาการบริหารกิจการสาธารณะ (public administration) สาขาการปกครองท้องถิ่น และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ(international relation)
ขอบเขตของการศึกษา
รัฐศาสตร์เป็นสาขาวิชาที่มีมโนทัศน์หลักในการศึกษาคือการเมือง อย่างไรก็ตามความเข้าใจเรื่องนิยามของการเมืองระหว่างคนทั่วๆไป กับผู้ศึกษาวิชารัฐศาสตร์จะมีความแตกต่างกัน โดยทั่วไปนั้นสิ่งที่เรียกว่าการเมืองมักถูกเข้าใจว่าเป็นเรื่องกิจการของรัฐ, รัฐบาล, พรรคการเมือง หรือนักการเมืองเป็นหลัก แต่สำหรับผู้ศึกษารัฐศาสตร์นั้นจะมองการเมืองบนฐานของมโนทัศน์เรื่อง "อำนาจ" (power) เป็นหลัก
หนังสือความเข้าใจมโนทัศน์ "การเมือง" เบื้องต้น (Politics : the basic) ของสตีเฟน เทนซีย์ (Stephen D. Tansey) ได้อธิบายถึงความเข้าใจแง่มุมของ "การเมือง" ไว้ว่า
สมัยกรีกโบราณ ถึงยุโรปสมัยกลาง (ศควรรษที่ 6 - 5 ก่อนคริตกาล - ราว ศตวรรษ ที่ 12 - 14)
จารีตของวิชารัฐศาสตร์ก็ไม่ต่างจารีตของวิชาที่วงวิชาการไทยรับสืบทอดมาจากวงวิชาการในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษคือจะกล่าวอ้างไปถึงงานปรัชญาของ เพลโต และ อริสโตเติล ว่าเป็นงานที่ศึกษารัฐศาสตร์ในยุคเริ่มแรก ทว่าหากกล่าวอย่างเคร่งครัดนั้นในยุคกรีกโบราณมิได้มีการศึกษารัฐศาสตร์ เพราะการศึกษาทุกอย่างของกรีกโบราณจะเรียกว่าเป็นการ "แสวงหามิตรภาพกับปัญญา" (philosophia ปัจจุบันแปลว่าปรัชญา ซึ่งใช้แทนกันเป็นการทั่วไป แต่โดยนัยที่เคร่งครัดแล้วมีความตางกัน) อย่างไรก็ตามนักปรัชญากรีกโบราณโดยเฉพาะสายโสคราตีส, เพลโต และอริสโตเติลจะเชื่อว่า การศึกษาการเมืองคือเรื่องที่สำคัญที่สุด (politics is a master of science) การศึกษาปรัชญาโดยใช้การเมืองเป็นศูนย์กลางคือรากฐานของวิชาปรัชญาการเมือง และประวัติศาสตร์ความคิดทางการเมือง
ในสมัยโรมันการศึกษาการเมืองไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก อย่างไรก็ตามมรดกทางความคิดที่สำคัญคือการสร้างระบบกฎหมายที่ต่อมากลายเป็นรากฐานที่สำคัญของวิชานิติศาสตร์ และระบบการบริหารจัดการสาธารณะรัฐที่ต่อมากลายเป็นรากฐานของวิชาการบริหารจัดการสาธารณะ ผลงานที่สำคัญในยุคโรมันคืองานของซิเซโร
หลังสิ้นสุดยุครุ่งเรื่องของปรัชญากรีก และการล่มสลายของจักรวรรดิ์โรมัน (โรมันตอนต้นปกครองโดยสภาเรียกว่าสาธารณะรัฐ ส่วนในตอนปลายปกครองโดยจักพรรดิ์จึงเรียกว่าจักรวรรดิ์) ศาสนาคริสต์เข้ามามีอิทธิพลต่อวิธีชีวิตของชาวยุโรปในทุกเรื่อง การศึกษาการเมืองจึงเป็นไปเพื่ออธิบายความว่าเหตุใดมนุษย์ซึ่งเป็นคนบาปตามความเชื่อของศาสนานั้นสามารถปกครองกันเองได้อย่างไร และกษัตริย์มีอำนาจชอบธรรมจากพระเจ้าอย่างไรจึงสามารถปกครองคนบาปได้ ในขณะเดียวกันปรัชญากรีกโบราณได้เติบโตในโลกมุสลิมเป็นอย่างมาก มีการนำปรัชญากรีกไปร่วมอธิบายกับหลักปรัชญามุสลิม และใช้เป็นรากฐานของการจัดการปกครอง ปรัชญากรีกในโลกมุสลิมต่อมามีอิทธิพลอย่างสูงต่อยุโรป โดยเฉพาะแนวคิดมนุษย์นิยมที่ต่อมากลายเป็นรากฐานของการปฏิวัติทางภูมิปัญญาในยุโรป (the age of enlightenment)
สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการถึงสมัยใหม่ตอนต้น (ราวศตวรรษ ที่ 13 - 19)
การปฏิวัติทางความคิดทางศาสนาคริสต์ การเติบโตขึ้นของแนวคิดมนุษย์นิยม (humanism) ทำให้การศึกษาการเมืองในยุคนี้มีการพูดถึงการเมืองของมนุษย์มากขึ้น โดยปรากฏชัดในงานเขียนเรื่อง "เจ้าผู้ปกครอง" (the prince) ของมาคิอาเวลลี ที่สอนการปกครองอย่างตรงไปตรงมา และในบางเรื่องดูจะโหดร้าย และน่ารังเกียจหากมองด้วยสายตาของผู้ที่เคร่งครัดในจารีตทางความเชื่อแบบมีศีลมีธรรมแบบยุโรป
การปฏิวัติทางความคิดวิทยาศาสตร์ยุคแรก (the scientific revolution) ส่งผลให้ในยุโรปเกิดกระแสการนำเอาวิทยาศาสตร์เข้ามาศึกษาการเมือง โดยปรากฏอย่างชัดเจนในงานเรื่อง เลอไวธัน (Levithan) ของ ฮอบส์ ที่อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสังคมว่าไม่ต่างจากระบบกลไล ที่รัฐคือองคาพยพใหญ่ และมนุษย์คือฟันเฟือง ในขณะเดียวกันงานของรุสโซก็สร้างข้อถกเถียงที่สำคัญว่าการศึกษาการเมืองนั้นจะใช้วิทยาศาสตร์หรือปรัชญาดี อิทธิพลทางความคิดดังกล่าวกลายเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของแนวคิดทางการเมืองในยุคสมัยใหม่ตอนปลาย และช่วงสงครามเย็นนั่นคือ อุดมการณ์ทางการเมือง
สมัยใหม่ตอนปลาย (ราวศตวรรษ ที่ 19 - 20)
เป็นยุคที่วิชา รัฐศาสตร์มีการศึกษาที่นำเอาวิทยาศาสตร์ เข้ามาช่วยศึกษา และเรียกการศึกษาการเมืองว่า "รัฐศาสตร์" (political science) เป็นครั้งแรก ในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยเริ่มต้นในสหรัฐอเมริกาซึ่งแต่เดิมมีการเรียนการสอนอยู่ในคณะประวัติศาสตร์ ซึ่งศาสตร์ตราจารย์คนแรกของวิชารัฐศาสตร์คือฟรานซ์ ลีแบร์ (Francis Lieber) นักปรัชญาอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน โดยดำรงตำแหน่งเป็นศาตราจารย์ประวัติศาสตร์และรัฐศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
การศึกษาวิชาในยุควิทยาศาสตร์นี้ได้สร้างวิธีการศึกษาการเมืองขึ้นมา นั่นคือการศึกษาการเมืองผ่านการสร้าง ทฤษฎีการเมือง นักรัฐศาสตร์ที่เรียกตัวเองว่านักทฤษฎีการเมืองจะมองว่าทฤษฎี คือเครื่องมือในการทำความเข้าในสภาพการเมืองโดยรวม ซึ่งผลิตผลของการศึกษาทำความเข้าใจดังกล่าวจะได้มาซึ่งองค์ความรู้ที่สามารถนำมาประยุกต์สร้างตัวแบบ (model) เพื่ออธิบายความจริง (fact) ที่เกิดขึ้น ในยุคนี้ยังเชื่อว่าการศึกษาการเมืองโดยใช้ปรัชญา และประวัติศาสตร์เป็นเรื่องพ้นสมัย การศึกษาการเมืองในยุคนี้จึงเน้นศึกษาพฤติกรรมทางการเมือง แล้วนำมาวัดประเมินค่าในเชิงคณิตศาสตร์และสถิติ จึงเรียนรัฐศาสตร์ในยุคเริ่มแรกว่า สำนักพฤติกรรมศาสตร์ (behavioralism)
อย่างไรก็ตามในเวลาช่วง ทศวรรษที่ 1970 - 1980 นักรัฐศาสตร์จำนวนมากก็ตั้งข้อกังขาว่าการเมืองนั้นสามารถวัดค่าเป็นตัวเลขได้หรือไม่ การถกเถียงดังกล่าวเกิดในวงวิชาการอเมริกัน อันนำไปสู่การปฏิวัติการศึกษาการเมืองที่พยายามดึงเอาปรัชญา และประวัติศาสตร์กลับมาอีกครั้ง เรียกว่านักรัฐศาสตร์สายหลังพฤติกรรมศาสตร์ (post-behavioralism)
ปัจจุบัน
การศึกษารัฐศาสตร์ในปัจจุบันมี 2 กระแส กระแสแรกคือสายที่ยังศึกษาแนวพฤติกรรมศาสตร์ คือเชื่อมั่นว่าการศึกษาการเมืองผ่านตัวเลข และสถิติมีความมั่นคงเชื่อถือได้ ส่วนอีกกระแสคือสายที่พยายามกลับไปใช้ปรัชญา และประวัติศาสตร์เป็นเครื่องมือในการศึกษา รัฐศาสตร์ในปัจจุบันจึงมีลักษณะสาขาวิชาที่เป็นสหวิทยาการ (interdisciplinary) สูงมากสาขาวิชาหนึ่ง อย่างไรก็ตามจากการที่ความคิดตระกูลหลังสมัยใหม่เข้ามามีอิทธิพลต่อแวดวงวิชาการในทศวรรษที่ 1980 ทำให้วิชารัฐศาสตร์ก็หลีกหนีแนวนิยมนี้ไม่พ้น
ปัจจุบันการศึกษารัฐศาตร์มิได้จำกัดขอบเขตการศึกษาอยู่ที่อธิบายสถาบัน และกระบวนการสร้างสถาบันทางการเมือง ทั้งนี้ก็ด้วยความเข้าใจ “การเมือง” ที่เปลี่ยนแปรไป โดยเฉพาะการเกิดขึ้นของตระกูลทางความคิดแบบหลังโครงสร้างนิยม (post – structuralism) หรือลัทธิหลังสมัยใหม่ โดยเฉพาะความคิดเรื่อง “เทคโนโลยีแห่งอำนาจ (technologies of power)” ของมิแชล ฟูโกต์ นักคิดชาวฝรั่งเศส กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญเกี่ยวกับแนวความคิดเรื่องอำนาจ และการศึกษาการเมือง ปัจจุบันการศึกษาการเมืองจึงไม่ต่างจากการศึกษาแทบทุกสิ่งทุกอย่างที่นักรัฐศาสตร์เห็นว่ามีปฏิบัติการณ์ทางอำนาจเกิดขึ้น โดยเฉพาะหนังสือเรื่อง “วินัย และ การลงโทษ : การกำเนิดขึ้นของเรือนจำ (Discipline and Punish: The Birth of the Prison)” ได้เสนอมุมมองใหม่ต่อสิ่งที่เรียกว่าการเมือง และอำนาจอย่างมหาศาล
ประวัติการศึกษารัฐศาสตร์ของไทย
การศึกษาด้านรัฐศาสตร์ของไทยเริ่มต้นครั้งแรกในสมัยรัชกาลที่ 5 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริจัดตั้ง โรงเรียนฝึกหัดวิชาข้าราชการพลเรือน เพื่อรับคัดเลือกนักเรียนเข้ามาฝึกหัดเป็นข้าราชการตามกระทรวงต่าง ๆ (สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์หรือ รปศ.) ต่อมาได้มีการขยายการศึกษาให้กว้างขวางยิ่งขึ้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพัฒนาโรงเรียนดังกล่าวเป็น โรงเรียนข้าราชการพลเรือนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
จากเหตุดังกล่าวนี้ การศึกษารัฐศาสตร์จึงเริ่มต้นขึ้น โดยคณะรัฐศาสตร์แห่งแรก คือ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ข้อสังเกตคือในยุคเริ่มแรกนั้นรัฐศาสตร์ไทยนั้นเน้นผลิตบัณฑิตเข้าสู่วงราชการ โดยเฉพาะกระทรวงมหาดไทย ซึ่งต่อมาจึงเป็นที่มาของการใช้ตราสิงห์เป็นสัญลักษณ์ของสาขาวิชา และอีกส่วนหนึ่งคือการเรียนการสอนรัฐศาสตร์ไทยในยุคแรก อันที่จริงเป็นการเรียนการสอนวิชารัฐประศาสนศาสตร์เพื่อสร้างข้าราชการป้อนให้กับรัฐไทย หรือก็คือสอนวิชาบริหารจัดการสาธารณะภายได้ชื่อรัฐศาสตร์ทำให้ในเวลาต่อมาเกิดความสับสนในวงวิชาการว่ารัฐศาสตร์กับรัฐประศาสนศาสตร์นั้นมีความแตกต่างกันหรือไม่อย่างไร อย่างไรก็ตามในสังคมไทยมีการศึกษารัฐศาสตร์กระแสหนึ่งซึ่งเริ่มมีอิทธิพลขึ้นมากหลัง พ.ศ. 2526 เรียกว่ารัฐศาสตร์ทวนกระแส ซึ่งโดยภาพรวมก็ไม่ต่างแนวหลังพฤติกรรมศาสตร์ในตะวันตก อ่านเพิ่มเติม
สมาคมฟุตบอลยูเครน
สมาคมฟุตบอลยูเครน (Украї́нська асоціа́ція футбо́лу, УАФ) เป็นองค์การที่บริหารฟุตบอลในประเทศยูเครน เดิมก่อนปี ค.ศ. 2019 ใช้ชื่อว่า สหพันธ์ฟุตบอลยูเครน (Федера́ція Футбо́лу Украї́ни, ФФУ) สมาคมฟุตบอลยูเครนเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยูเครน และยังเป็นสมาชิกของฟีฟ่าและยูฟ่า
สมาคมฟุตบอลยูเครนทำหน้าที่ดูแลการแข่งขันฟุตบอลในประเทศ รวมไปถึงฟุตบอลชายหาด มินิฟุตบอล และฟุตบอลถนน รายการแข่งขันหลักที่อยู่ภายใต้การควบคุม ได้แก่ ลีกอาชีพยูเครน (ยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก) ยูเครนเนียนคัพ ลีกสมัครเล่น ลีกเยาวชน และฟุตบอลทีมชาติยูเครน สำนักงานใหญ่ของสมาคมตั้งอยู่ที่ทำเนียบฟุตบอล ใกล้กับสนามโอลิมปิสกีเนชันแนลสปอตส์คอมเพล็กซ์ในเคียฟ
องค์การก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1991 ก่อนหน้านี้ระหว่าง ค.ศ. 1932–1991 เคยเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ฟุตบอลสหภาพโซเวียต
วิ่ง! เมลอส วิ่ง!
"วิ่ง! เมลอส วิ่ง!" (走れメロス (Hashire Merosu)) เป็นเรื่องสั้นของญี่ปุ่น ประพันธ์โดยโอซามุ ดาไซ ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1940 ได้กลายมาเป็นบทอ่านในแบบเรียนที่แพร่หลายในโรงเรียนของญี่ปุ่น
"วิ่ง! เมลอส วิ่ง!" เป็นเรื่องราวที่ดัดแปลงมาจากลำนำนิทานของฟรีดริช ชิลเลอร์เรื่อง Die Bürgschaft เล่าเรื่องราวของ Moerus และ Selinuntius (ซึ่งมีการยืมชื่อมาใช้เป็นชื่อตัวละครของดาไซด้วย) อันมีต้นแบบมาจาก Damon และ Pythias ลำนำนิทานของชิลเลอร์มีเรื่องราวอิงจากตำนานกรีกโบราณที่เขียนโดยนักเขียนชาวโรมัน Gaius Julius Hyginus.
สาระสำคัญอันโดดเด่นของเรื่อง "วิ่ง! เมลอส วิ่ง!" คิอเรื่องของมิตรภาพอันมั่นคง เมลอสที่เป็นตัวละครหลักแม้จะเผชิญกับความยากลำบากก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยชีวิตเพื่อนของตน และท้ายที่สุดความพยายามของเมลอสก็เกิดผล
วัดแม่ซอดน่าด่าน
วัดแม่ซอดน่าด่าน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
วัดแม่ซอดน่าด่าน หรือ ประชาชนนิยมเรียกว่า วัดเงี้ยวหลวง บ้างเรียกว่า วัดหลวง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 แต่เดิมบริเวณนี้เป็นที่พักแรมของบรรดาพ่อค้าชาวไทใหญ่ (เงี้ยว) ต่อมาได้มีการตั้งบ้านเรือนเป็นหลักแหล่งมากขึ้น จึงได้ร่วมใจกันจัดสร้างวัดนี้ เจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระอุปิ่นญา มาจากรัฐฉาน ต่อมาพระพล สงคราม และหลวงรามรณรงค์ พร้อมด้วยราษฎรไทย ลาวเงี้ยว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 120 เมตร ยาว 120 เมตร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 10 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 ศาลาการเปรียญกว้าง 21 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 สำหรับปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปูนปั้นอยู่ในวิหาร 4 องค์ พระพุทธรูปหินอ่อน 2 องค์ ทองเหลือง 1 องค์ อัญเชิญมาจากประเทศพม่า และมีพระธาตุเจดีย์ซุเตาปยิ
วัดมีประเพณี แล้อุปั๊ดตะก่า หรือ แห่ข้าวพระพุทธ ในช่วงวันเข้าพรรษาของทุกปี เป็นประเพณีของชาวไทใหญ่ ที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกวันโกนก่อนวันพระ ในช่วงเข้าพรรษา
รายชื่อ 50 ภาพยนตร์ที่ควรดูเมื่ออายุ 14 ปี (บีเอฟไอ 2005)
รายชื่อภาพยนตร์ 50 เรื่องสำหรับเด็กวัย 14 ปี (The 50 films you should see by the age of 14) เป็นรายการที่สถาบันภาพยนตร์อังกฤษ (British Film Institute) จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 2005 เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ปกครอง บิดามารดา และนักการศึกษา ใช้ประโยชน์จากภาพยนตร์อย่างจริงจัง เช่นเดียวกับหนังสือตำราและรูปแบบอื่น ๆ ของศิลปะ รายชื่อภาพยนตร์นี้ได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญมากกว่า 70 คน ประกอบด้วยผู้สร้างภาพยนตร์ นักวิชาการ ครู นักเขียน และนักวิจารณ์ภาพยนตร์ โดยผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนทำรายการภาพยนตร์ 10 เรื่องอันดับแรกของตน
ภาพยนตร์ที่ได้รับการโหวตมากที่สุด คือ Spirited Away (สปิริเต็ดอะเวย์) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 75 (ปี ค.ศ. 2003) สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม (Best Animated Feature) และรางวัล Golden Bear ซึ่งเป็นรางวัลสูงสุดที่มอบให้ภาพยนตร์ที่ดีที่สุด ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ครั้งที่ 52 (ปี ค.ศ. 2002)
รายชื่อภาพยนตร์
สถาบันภาพยนตร์อังกฤษให้รายชื่อภาพยนตร์ที่แนะนำ 10 อันดับแรกตามตัวอักษรเท่านั้น.
พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์ลึกใต้ดิน
พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์ลึกใต้ดิน(Deep geological repository) เป็นที่เก็บกากนิวเคลียร์ที่ขุดลึกภายในสภาพแวดล้อมทางธรณีวิทยาที่มั่นคง (โดยปกติจะต่ำกว่า 300 เมตรหรือ 1,000 ฟุต) โดยเป็นการรวมกันของรูปแบบของของเสีย, บรรจุภัณฑ์ที่เสียแล้ว, ผนึกทางวิศวกรรมที่เสียแล้ว, และงานด้านธรณีวิทยาที่เหมาะสมในการจัดให้มีการแยกต่างหากระดับสูงและการเก็บกักในระยะยาวโดยไม่ต้องบำรุงรักษาในอนาคต
หลักการและพื้นหลัง
ดูเพิ่มเติม: การจัดการกากกัมมันตรังสีระดับสูง กากกัมมันตรังสีอายุยาวส่วนมาก, รวมทั้งเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว, ต้องได้รับการเก็บกักและแยกออกต่างหากจากมนุษย์และสิ่งแวดล้อมเป็นเวลานานมาก. การกำจัดของเสียเหล่านี้ในสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิศวกรรม, หรือพื้นที่เก็บ, ที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินในการก่อตัวทางธรณีวิทยาที่เหมาะสมถูกมองว่าเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่อ้างอิง. คณะกรรมการนานาชาติว่าด้วยวัสดุฟิชชั่นได้กล่าวว่า:
เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วและการนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ระดับสูงและของเสียพลูโตเนียมต้องมีที่จัดเก็บที่มีการออกแบบที่ดีสำหรับรอบระยะเวลาตั้งแต่หลายหมื่นปีจนถึงหนึ่งล้านปี, เพื่อลดการปล่อยกัมมันตภาพรังสีที่ถูกเก็บกักไว้ออกสู่สภาพแวดล้อม. การป้องกันยังต้องมีเพื่อให้แน่ใจว่าทั้งพลูโตเนียมหรือยูเรเนียมสมรรถนะสูงจะไม่หันเหความสนใจไปกับการใช้เป็นอาวุธ. มีข้อตกลงทั่วไปว่าการจัดวางเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วในพื้นที่เก็บที่อยู่ใต้พื้นผิวโลกหลายร้อยเมตรจะปลอดภัยกว่าที่จัดเก็บที่ไม่แน่นอนของเชื้อเพลิงใช้แล้วบนพื้นผิว. องค์ประกอบทั่วไปของพื้นที่เก็บรวมถึงกากกัมมันตรังสี, ภาชนะที่เก็บของเสีย, อุปสรรคด้านวิศวกรรมอื่นๆหรือที่ปิดผนึกรอบภาชนะ, อุโมงค์ที่อยู่อาศัยของภาชนะบรรจุ, และการชดเชยทางธรณีวิทยาของพื้นที่โดยรอบ.
ความสามารถของสิ่งกีดขวางทางธรณีวิทยาธรรมชาติเพื่อแยกกากกัมมันตรังสีถูกแสดงให้เห็นโดยเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิชชั่นธรรมชาติที่ Oklo, ประเทศกาบอง. ในช่วงระยะเวลาการเกิดปฏิกิริยาที่ยาวนานของพวกมัน, ประมาณ 5.4 ตันของผลิตภัณฑ์ฟิชชันและ 1.5 ตันของพลูโตเนียมร่วมกับองค์ประกอบ transuranic อื่นๆ ได้ถูกสร้างขึ้นในเนื้อแร่ยูเรเนียม. พลูโตเนียมและสาร transuranics อื่นๆนี้ยังคงไม่เคลื่อนที่จนถึงวันปัจจุบัน, หนึ่งช่วงเวลาใช้เกือบ 2 พันล้านปี. สิ่งนี้เป็นที่น่าทึ่งมากในมุมมองของความจริงที่ว่าน้ำใต้ดินพร้อมที่จะเข้าไปในแหล่งสะสมและพวกมันก็ไม่ได้อยู่ในรูปเฉื่อยทางเคมี, เช่นแก้ว.
แม้จะมีข้อตกลงที่ยาวนานในหมู่ผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากว่าการกำจัดทางธรณีวิทยามีความปลอดภัย, เป็นไปได้ทางเทคโนโลยีและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม, ส่วนใหญ่ของประชาชนทั่วไปในหลายประเทศก็ยังคงมองในแง่ร้าย. หนึ่งในความท้าทายที่เผชิญหน้าผู้สนับสนุนของความพยายามเหล่านี้คือการแสดงให้เห็นด้วยความมั่นใจว่าพื้นที่เก็บจะเก็บกักของเสียได้เป็นเวลานานเสียจนกระทั่งว่าการปลดปล่อยสารใดๆที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตจะไม่ก่อให้เกิดปัญหาด้านสุขภาพที่สำคัญหรือความเสี่ยงด้านสิ่งแวดล้อม.
การนำกลับไปเข้ากระบวนการนิวเคลียร์ใหม่ไม่ได้ขจัดความจำเป็นสำหรับพื้นที่เก็บ, แต่ช่วยลดปริมาณ, ลดอันตรายจากรังสีในระยะยาว, และความสามารถในการกระจายความร้อนในระยะยาวเป็นสิ่งจำเป็น. การนำกลับไปเข้ากระบวนการใหม่ไม่ได้ขจัดความท้าทายทางการเมืองและชุมชนในการหาสถานที่ตั้งพื้นที่เก็บ.
การวิจัย
การกำจัดโดยการฝังลึกได้รับการศึกษามาเป็นเวลาหลายทศวรรษ, รวมทั้งการทดสอบทางห้องปฏิบัติการ, การเจาะสำรวจ, และการก่อสร้างและการดำเนินงานของห้องปฏิบัติการวิจัยในชั้นใต้ดินที่การทดสอบขนาดใหญ่ในแหล่งกำเนิดอยู่ระหว่างดำเนินการ. สิ่งอำนวยความสะดวกหลักเพื่อการทดสอบใต้ดินได้แสดงอยู่ด้านล่างดังนี้:
สถานการณ์ปัจจุบันของบางพื้นที่เก็บ
หลุม Schacht Asse II เป็นอดีตเหมืองเกลือในเทือกเขาที่ Asse ใน Lower Saxony, เยอรมนี. มันถูกกล่าวหาว่าใช้เป็นเหมืองการวิจัยตั้งแต่ปี 1965. ระหว่างปี 1967 ถึง 1978 กากกัมมันตรังสีถูกนำมาวางเพื่อการจัดเก็บ. การวิจัยชี้ให้เห็นว่าน้ำเกลือที่ปนเปื้อนด้วยสารกัมมันตรังสีซีเซียม 137, พลูโตเนียมและส๖รอนเตียม ได้รั่วไหลออกจากเหมืองตั้งแต่ปี 1988 แต่ไม่ได้รายงานจนถึงมิถุนายน 2008.
พื้นที่เก็บสำหรับกากกัมมันตรังสี Morsleben เป็นพื้นที่เก็บทางธรณีวิทยาลึกสำหรับกากกัมมันตรังสีในเหมืองหินเกลือ Bartensleben ใน Morsleben ใน Lower Saxony/เยอรมนีที่ถูกใช้ระหว่างปี 1972-1998. ตั้งแต่ปี 2003, เกลือคอนกรีต 480,000 m3 (630,000 ลูกบาศ์กหลา) ถูกสูบลงไปในหลุมเพื่อให้ระดับบนมีเสถียรภาพชั่วคราว. โดมเกลืออยู่ในสภาพพร้อมล่มสลาย
โรงงานต้นแบบการแยกของเสีย (WIPP) ในประเทศสหรัฐอเมริกาได้เข้ามาให้บริการในปี 1999 โดยการใส่หลายลูกบาศก์เมตรแรกของกากกัมมันตรังสี transuranic ในชั้นลึกของเกลือใกล้เมืองคาร์ลส, รัฐนิวเม็กซิโก.
มีข้อเสนอสำหรับพื้นที่เก็บของเสียระดับสูงระหว่างประเทศในออสเตรเลีย และรัสเซีย. อย่างไรก็ตาม, เนื่องจากมีการนำเสนอสำหรับพื้นที่เก็บระดับโลกในประเทศออสเตรเลีย (ซึ่งไม่เคยมีการผลิตพลังงานนิวเคลียร์มาก่อนและมีเครื่องปฏิกรณ์วิจัยหนึ่งเครื่อง), ได้มีการคัดค้านทางการเมืองภายในประเทศอย่างมากและยั่งยืน, การสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกดังกล่าวในประเทศออสเตรเลียจึงไม่น่าจะเป็นไปได้.
ในปี 1978 กระทรวงพลังงานสหรัฐเริ่มศึกษา Yucca Mountain, ภายในขอบเขตความปลอดภัยของ'สถานีทดสอบเนวาดา'ใน Nye County รัฐเนวาดา, เพื่อพิจารณาว่ามันจะมีความเหมาะสมสำหรับทำเป็นพื้นที่เก็บทางธรณีวิทยาระยะยาวสำหรับเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วและกากกัมมันตรังสีระดับสูงหรือไม่. โครงการนี้ได้เผชิญหน้ากับการต่อต้านที่สำคัญและประสบปัญหาความล่าช้าเนื่องจากการดำเนินคดีโดย'หน่วยงานสำหรับโครงการนิวเคลียร์ของรัฐเนวาดา' (สำนักงานโครงการกากนิวเคลียร์) และอื่นๆ. รัฐบาลของโอบามาปฏิเสธที่จะให้ใช้สถานที่ในข้อเสนองบประมาณของรัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกาปี 2009 ซึ่งตัดทิ้งการอุดหนุนทั้งหมดยกเว้นที่จำเป็นในการตอบคำถามจาก'คณะกรรมการกำกับดูแลนิวเคลียร์', "ในขณะที่ผู้บริหารกำลังปรับปรุงกลยุทธ์ใหม่ที่มีต่อการกำจัดกากนิวเคลียร์". ในวันที่ 5 มีนาคม 2009, รัฐมนตรีกระทรวงพลังงานของสหรัฐ นายสตีเว่น จือ ได้กล่าวต่อวุฒิสภาว่าสถานที่ตั้งที่ Yucca Mountain ไม่ได้ถูกมองว่าเป็นตัวเลือกสำหรับการจัดเก็บขยะของเครื่องปฏิกรณ์อีกต่อไป.
ในเยอรมนี มีการอภิปรายทางการเมืองเกี่ยวกับการค้นหาพื้นที่เก็บขั้นสุดท้ายสำหรับกากกัมมันตรังสี, พร้อมกับการประท้วง, โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่บ้าน Gorleben ในพื้นที่ Wendland ซึ่งถูกมองว่าเหมาะสำหรับเป็นพื้นที่เก็บขั้นสุดท้ายจนถึงปี 1990 เนื่องจากตำแหน่งของมันอยู่ในที่ห่างไกล, อยู่ในมุมเศรษฐกิจที่ตกต่ำของเยอรมนีตะวันตก, ติดกับชายแดนกับอดีตเยอรมนีตะวันออกที่ถูกปิด. หลังจากรวมประเทศ, หมู่บ้านตอนนี้อยู่ใกล้กับศูนย์กลางของประเทศ, และขณะนี้ถูกใช้สำหรับการจัดเก็บชั่วคราวของกากนิวเคลียร์.
สหราชอาณาจักรได้เดินไปตามเส้นทางปัจจุบันเพื่อการกำจัดทางธรณีวิทยาตั้งแต่โครงการ Defra White Paper ปี 2008, ที่มีชื่อว่าการจัดการด้านความปลอดภัยของกากกัมมันตรังสี (Managing Radioactive Waste Safely (MRWS)). แตกต่างจากประเทศที่พัฒนาแล้วอื่นๆ, สหราชอาณาจักรได้วางหลักการของความสมัครใจอยู่เหนือความเหมาะสมทางธรณีวิทยา. ในการแสวงหาอาสาสมัครจากสภาท้องถิ่นสำหรับระยะที่ 1 ของกระบวนการ MRWS, มีเพียงเมือง Allerdale และเมืองโคปแลนด์ที่อยู่ภายในมณฑลคัมเบรีเท่านั้นที่ยอมเป็นอาสาสมัครโดยคณะกรรมการของพวกเขา. พื้นที่เดียวกันนี้ได้รับการตรวจสอบก่อนหน้านี้และถูกปฏิเสธไปในปี 1990. ขั้นที่ 2 ซึ่งเป็นขั้นตอนการคัดกรองความไม่เหมาะสมเบื้องต้นได้ดำเนินการโดย'การสำรวจทางธรณีวิทยาของอังกฤษ' (BGS) ในปี 2010. การสำรวจนี้ได้ตัดออกไปประมาณ 25% ของพื้นที่เนื่องจากการมีอยู่ของแร่ธาตุบางอย่างและชั้นหินอุ้มน้ำ. ยังมีการโต้เถียงบางอย่างเกี่ยวกับขั้นตอนนี้อันเนื่องมาจากข้อกล่าวหาที่ว่ากฏเกณฑ์การพิจารณาได้มีการเปลี่ยนแปลงระหว่างชุดร่างและชุดสุดท้ายของรายงานนี้, ทำให้พื้นที่ Solway Plain ถูกนำกลับมาพิจารณาใหม่, อย่างไรก็ตาม กฏเกณฑ์ได้ถูกตีพิมพ์อย่างชัดเจนใน 2008 Defra White Paper โดยมีชื่อว่า MRWS, 2 ปีก่อนที่จะถูกนำมาใช้
ในเดือนมิถุนายน 2012, นักธรณีวิทยาอิสระ, ที่ให้คำแนะนำกลุ่มหุ้นส่วน MRWS ในท้องถิ่น เวสต์คัมเบรี, ได้ให้ชื่อกลุ่มภูเขาหินสามแห่งว่าอาจจะเหมาะสำหรับเป็นที่กำจัดทางธรณีวิทยาของกากนิวเคลียร์. กลุ่มเหล่านี้คือ Mercia Mudstone Group rocks ที่อยู่ระหว่างกลุ่ม Silloth Abbeytown กับกลุ่ม Westnewton ในคัมเบรีเหนือ, และกลุ่ม Ennerdale และกลุ่ม Eskdale granites ไปทางใต้ซึ่งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติ Lake District
การตัดสินใจว่าจะดำเนินการในขั้นตอนต่อไปหรือไม่จะถึงกำหนดในเดือนมกราคม 2013, และจะต้องดำเนินการโดยที่ปรึกษา 7 คนเท่านั้น, ตั้งขึ้นเป็น'ผู้บริหารระดับสูงของ Allerdale และอีกเจ็ดคนจาก Copeland'. คณะมนตรีที่มีสมาชิกสิบคนของ'สภามณฑลคัมเบรี'มีสิทธ์ยับยั้งซึ่งสามารถป้องกันการต่อเนื่องในการค้นหา.
ในเดือนมกราคม 2013, สภามณฑลคัมเบรีได้ใช้อำนาจยับยั้งและปฏิเสธข้อเสนอของรัฐบาลกลางสหราชอาณาจักรที่จะเริ่มต้นการทำงานใน'พื้นที่เก็บกากนิวเคลียร์เครื่องปฏิกรณ์การผลิต'ใกล้อุทยานแห่งชาติ Lake District. "สำหรับชุมชนเจ้าของบ้านใดๆ, จะมีแพคเกจผลประโยชน์ชุมชนที่สำคัญและมีมูลค่าหลายร้อยล้านปอนด์" เอ็ด ดาวี่ จากกระทรวงพลังงานกล่าว แต่ไม่น้อยกว่านั้น, หน่วยงานการบริหารและการปกครองท้องถิ่นที่ได้รับการเลือกตั้งได้โหวต 7-3 คัดค้านการวิจัยต่อเนื่อง, หลังจากการรับฟังหลักฐานจากนักธรณีวิทยาอิสระว่า"ชั้นร้าวของมณฑลเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบความไว้วางใจให้กับวัสดุที่เป็นอันตรายและความเสี่ยงที่ยาวนานนับพันปีเช่นนั้น".
ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว
ในตรรกศาสตร์เชิงพิสูจน์ ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว (Universal quantifier) หรือ ตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด เป็นหนึ่งในตัวบ่งปริมาณ ซึ่งใช้แทนคำว่า "สำหรับ...ใดๆ" หรือ "ฟอร์ออล" หมายความว่าภาคแสดงนั้นเป็นจริงสำหรับสมาชิกใด ๆ ในโดเมน หรือก็คือ สมาชิกทุกตัวในโดเมนนั้น ๆ สอดคล้องกับเงื่อนไขที่กำหนด
การบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว จะเขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ ∀ ร่วมกับตัวแปร เช่น "∀x", "∀(x)" หรือบางทีเขียน "(x)" แบบโดด ๆ จะแทนข้อความที่ว่า สำหรับ x ใด ๆ หรือ สำหรับทุก x
ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัวแตกต่างจากตัวบ่งปริมาณสำหรับตัวมีจริง ซึ่งจะใช้เฉพาะสมาชิกในโดเมนอย่างน้อยที่สุดหนึ่งตัวเท่านั้น (ดูหัวข้อใหญ่ที่ตัวบ่งปริมาณ)
รหัสของสัญลักษณ์นี้ในระบบยูนิโคดคือ และ   ในระบบ LaTeX
พื้นฐาน
เราทราบกันดีว่าข้อความด้านล่างนี้จริง
ข้อความนี้ดูเหมือนจะประพจน์ที่อาศัยการเชื่อมเชิงตรรกศาสตร์เชื่อมประพจน์เข้าด้วยกัน เพราะมีการใช้ "และ" แบบซ้ำๆ แต่อย่างไรก็ดี วลีที่ว่า "เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ" ไม่มีความหมายในระบบตรรกศาสตร์รูปนัยได้ ข้อความดังกล่าวจะต้องเขียนใหม่เป็น:
""
ข้อความที่เขียนใหม่ข้างต้นเป็นสูตรที่จัดดีแล้วในระบบตรรกศาสตร์อันดับหนึ่ง อีกนัยหนึ่งคือ สูตรที่เขียนนั้นมีความหมาย
รูปประโยคข้างต้นจะรัดกุมมากกว่าประพจน์แรก เพราะว่า ถึงแม้เราอาจตีความวลี "เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ" ว่ารวมเอาเฉพาะจำนวนธรรมชาติเท่านั้น แต่ทำให้เกิดความกำกวมและไม่รัดกุม การใช้ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัวร่วมกับการระบุเอกภพสัมพัทธ์เจาะจงถึงจำนวนธรรมชาติโดยเฉพาะจะรัดกุมกว่า
ประพจน์นี้เป็นจริง เพราะว่า เมื่อเราแทนค่า n ด้วยจำนวนธรรมชาติใด ๆ แล้ว ภาคแสดง "" จะเป็นจริง
ตัวอย่างถัดไป พิจารณาประพจน์
ซึ่งเป็นเท็จ เพราะถ้า n ถูกแทนที่ด้วย 1 ภาคแสดงด้านหลังก็จะกลายเป็น ซึ่งเป็นเท็จ จำนวนธรรมชาติส่วนใหญ่เป็นไปตามเงื่อนไขนี้ก็จริง แต่แค่มีตัวใดตัวหนึ่งทำให้เงื่อนไขนี้เป็นเท็จ (สำหรับตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด) ก็มากพอที่จะพิสูจน์ว่าเงื่อนไขดังกล่าวเป็นเท็จ
แต่ในทางตรงกันข้าม หากพิจารณาเฉพาะ n ใด ๆ ที่เป็นจำนวนประกอบ ประพจน์ข้างต้นจะกลายเป็นจริงทันที นี่แสดงให้เห็นว่าการระบุเอกภพสัมพัทธ์ที่ใช้ในการพิจารณาเป็นเรื่องสำคัญ อนึ่ง เราสามารถใช้เงื่อนไขเชิงตรรกศาสตร์เข้ามาเพื่อเปลี่ยนเอกภพสัมพัทธ์ของประพจน์ได้ ตัวอย่างเช่น ข้อความที่ว่า
สมมูลกับ
ผงกล้วย
ผงกล้วย เป็นผงที่ได้มาจากกล้วยที่ผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ ถูกใช้เป็นส่วนประกอบในการผลิตนมปั่นและอาหารทารก นอกจากนี้ยังได้มีกาารนำไปใช้ในการผลิตเค้กและบิสกิตหลายประเภท
การผลิต
ผงกล้วยผลิตขึ้นโดยใช้หยวกกล้วย โดนนำไปสับด้วยเครื่องจักร จากนั้นนำไปผ่านกระบวนการด้วยเครื่องตัดโลหะโดยใช้เครื่องโม่บดแบบคอลลอยด์จนได้เป็นแป้งเปียก หลังจากนั้น ใช้โซเดียมเมตาไบซัลไฟต์เพื่อทำให้สีเหลืองของแป้งเปียกสว่างยิ่งขึ้น แล้วจึงนำแป้งเปียกไปทำให้แห้งด้วยวิธีการทำให้แห้งแบบลูกกลิ้งหรือแบบพ่นฝอย แต่แบบลูกกลิ้งได้รับความนิยมมากกว่าเนื่องจากไม่มีแป้งเปียกสูญเสียไประหว่างการทำให้แห้ง การทำให้แห้งแบบลูกกลิ้งยังได้เพิ่มปริมาณผงกล้วยให้มากขึ้นอีก 2% และทำให้มันแห้งไปได้พร้อม ๆ กัน แต่ไม่ว่ากระบวนการทำให้แห้งแบบใดก็ทำให้ผงกล้วยสามารถเก็บรักษาไว้ได้นานประมาณหนึ่งปีก่อนที่จะหมดอายุเช่นเดียวกัน
ประวัติ
การใช้ผงกล้วยในสูตรอาหารทารกได้รับความนิยมแพร่หลายตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 เนื่องจากเป็นวิธีการในการรักษาสุขภาพของทารกให้แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1916 ผงกล้วยได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งใน "อุตสาหกรรมที่สำคัญของเวสต์อินดีส" ในช่วงเวลาดังกล่าว เช่นเดียวกับกล้วยตาก
ยูไนเต็ดฟรุตคอมพานีเริ่มต้นออกผลิตภัณฑ์ชื่อว่า เมลโซ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยมีผงกล้วยเป็นส่วนประกอบหลัก และเนื่องจากคุณสมบัติที่มีประโยชน์ของผงกล้วย เมลโซจึงได้โฆษณาว่าเป็น "อาหารเพื่อสุขภาพสำหรับเด็กและคนชรา ช่วยรักษาอาการอาหารไม่ย่อย และเป็นผู้ให้ชีวิตใหม่สำหรับผู้ขี้เกียจทางร่างกายหรือจิตใจ"
โดยทั่วไป
ผงกล้วยได้รับการค้นพบว่าเป็น "แหล่งสำคัญของคาร์โบไฮเดรตและแคลอรี ในขณะที่เป็นแหล่งโปรตีนปริมาณไม่มากนัก แต่ถึงกระนั้น คุณค่าทางอาหารของผงกล้วยยัง "เหนือกว่าคุณค่าทางอาหารของผลไม้อื่นอย่างชัดเจน" ผงกล้วยดังกล่าวยังพบว่ามีประโยชน์ในการรักษาอาการปวดแน่นท้องโดยทั่วไป
ในทางวิทยาศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1984 นักวิทยาศาสตร์จากอินเดียสามารถแยกส่วนของ "สารประกอบรักษาแผลเปื่อย" ที่พบในผงกล้วย ซึ่งได้นำไปสู่การผลิตผงประเภทที่ "มีฤทธิ์มากขึ้น 300 เท่า" ในการป้องกันโรคกระเพาะอาหาร ในภายหลังยังได้มีการค้นพบอีกว่าผงกล้วยยังได้เพิ่มการเจริญเติบโตของเซลล์ ซึ่งทำให้บริเวณที่เกิดแผลเปื่อยรักษาตัวเองได้เร็วขึ้น
ตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว
พื้นฐาน
"สำหรับจำนวนธรรมชาติ n ใด ๆ ถ้า n เป็นจำนวนประกอบ แล้วเราจะได้ว่า "
ดูเพิ่ม
ในตรรกศาสตร์อันดับหนึ่ง สัญลักษณ์ตัวบ่งปริมาณ \forall (ตัว "A" กลับหัวในฟอนต์ตระกูล Sans-Seri, ยูนิโคด U+2200) ใช้แทนตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว เกอร์ฮาร์ท เกนท์เซนเป็นคนแรกที่ใช้สัญลักษณ์นี้ในปี ค.ศ. 1935
ตัวบ่งประมาณสำหรับทุกตัว จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อระบุตัวแปรของตัวบ่งปริมาณ และตามหลังด้วยภาคแสดงเท่านั้น นั่นคือ ถ้า P(n) เป็นภาคแสดง และ x เป็นตัวแปร แล้ว จะเป็นสูตรที่จัดดีแล้วในระบบตรรกศาสตร์อันดับหนึ่ง ในหลาย ๆ ครั้งเราละการเขียนวงเล็บเหลือเพียง  แทน
นอกจากนี้ เราสามารถระบุเอกภพสัมพัทธ์ของตัวแปรได้โดยกำหนดให้ หรือ  แทนประพจน์
ตัวอย่างเช่น หากกำหนดให้ P(n) แทนภาคแสดง "" และ \mathbb{N} เป็นเซตของจำนวนธรรมชาติ แล้ว
ซึ่งก็คือ
จะเป็นสูตรที่จัดดีแล้ว (ซึ่งเป็นเท็จ)
เช่นกัน หากกำหนด Q(n) แทนภาคแสดง "n เป็นจำนวนประกอบ" แล้ว
เป็นสูตรที่จัดดีแล้ว (ซึ่งเป็นจริง)
การนิเสธ
ข้อความที่ว่า "มนุษย์ทุกคนแต่งงานแล้ว" จะสามารถเขียนแทนได้ด้วย
"" เป็นจริง
โดยนัยทั่วไปแล้ว นิเสธของตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด คือตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว และสมมูลกันตามเงื่อนไขดังนี้
ข้อควรระวังคือ ประโยค "ทุกคนยังไม่ได้แต่งงาน" (หรือ "ไม่มีใครเลยที่แต่งงานแล้ว") มีความหมายแตกต่างจาก "ไม่ใช่ทุกคนที่แต่งงานแล้ว" (หรือ "มีคนที่ยังไม่ได้แต่งงาน") หรือก็คือ
ตัวเชื่อมอื่นๆ
ตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด (และบางตัว) เมื่อใช้ตัวเชื่อมทางตรรกศาสตร์ ∧, ∨, →, และ↚ เมื่อสลับตำแหน่ง ตัวบ่งปริมาณจะไม่เปลี่ยนไป อาทิ :
ในทางตรงกันข้าม เมื่อเป็น ↑, ↓, ↛, และ ← ตัวบ่งปริมาณจะเปลี่ยนไป
กฎการอนุมานของตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว
กฎการอนุมานเป็นกฎใช้สรุปผลจากเหตุหรือจากสมมติฐาน มีกฎการอนุมานอยู่หลายกฎที่ใช้กับตัวบ่งปริมาณสำหรับทุกตัว
การกำหนดเฉพาะจากการอ้างทั้งหมด (Universal Instantiation) กล่าวไว้ว่า ถ้าฟังก์ชันของประพจน์นั้นๆเป็นที่ทราบกันทั่วไปว่าเป็นจริง ดังนั้น ตัวนั้นจะต้องเป็นจริงกับสมาชิกใด ๆ ในเอกภพสัมพัทธ์ หรือเขียนได้ในรูป :
การสรุปทั้งหมดจากการกำหนดเฉพาะ (Universal Generalization) กล่าวไว้ว่า ถ้าฟังก์ชันของประพจน์นั้นๆจะต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน ถ้ามันเป็นจริงต่อสมาชิกใดๆ หาก c แทนสมาชิกของเอกภพสัมพัทธ์ใด ๆ จะเขียนได้ในรูป :
สมาชิก c ต้องเป็นสมาชิกไม่เจาะจงใด ๆ ของเอกภพสัมพัทธ์
เซตว่าง
โดยปกติแล้ว รูปแบบ  นั้นจะเป็นจริงเสมอ ไม่ว่าP(x) จะเป็นภาคแสดงใด : ดูที่ค่าความจริงว่าง
การปิดแบบทั้งหมด
คือ
นัยทั่วไปของตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด
ในทฤษฎีแคทิกอรี และทฤษฎีทอพอพื้นฐาน ตัวบ่งปริมาณแบบทั้งหมด เป็นที่เข้าใจโดยทั่วไปว่าเป็นแอดจอยน์ทางขวา (Right adjoint) ของฟังก์เตอร์ระหว่างสองพาวเวอร์เซต ฟังก์เตอร์ภาพผกผันของฟังก์ชันระหว่างสองเซตมองได้คล้ายกันว่าเป็นตัวบ่งปริมาณแบบบางตัวเป็นแอดจอยน์ทางซ้าย
ให้ X เป็นเซตใดๆ และ  แทนพาวเวอร์เซตของ X
สำหรับฟังก์ชัน f:X\to Y ใด ๆ ระหว่างเซต X และ Y จะมีฟังก์เตอร์ภาพผกผัน  ระหว่างพาวเวอร์เซต ที่ส่งซับเซตของโคโดเมนของ f คืนให้ซับเซตของโดเมนของตัวมันเอง แอดจอยน์ทางซ้ายของฟังก์เตอร์นี้คือตัวบ่งปริมาณแบบบางตัว  ส่วนแอดจอยน์ด้านซ้ายเป็นตัวบ่งปริมาณแบบทุกตัว (\forall_f)
นั่นคือ ฟังก์เตอร์ เป็นฟังก์เตอร์ที่สำหรับเซต S \subset X ใด ๆ จะคืนค่าเป็นซับเซต  กำหนดโดย
นั่นคือ y อยู่ในอิมเมจของ S ภายใต้ f
นั่นคือ y เป็นสมาชิกที่พรีอิมเมจภายใต้ f อยู่ใน X ทั้งหมด
เราสามารถทำกลับให้ได้ตัวบ่งปริมาณแบบปรกติที่ใช้ในตรรกศาสตร์อันดับแรก โดยให้ f ข้างต้นเป็นฟังก์ชันเอกลักษณ์  ที่ทำให้  เป็นเซตที่มีสมาชิกสองตัวแทนจริงและเท็จตามลำดับ แล้วซับเซต S เป็นซับเซตที่ทำให้ S(x) เป็นจริง และ
จะเป็นจริง หาก S ไม่ใช่เซตว่าง และ
จะเป็นเท็จ หาก S ไม่ใช่ X
เครื่องราชบรรณาการ
เครื่องราชบรรณาการ หรือ เครื่องปัณณาการ หมายถึงสิ่งของที่ผู้มีสภาพด้อยกว่านำไปฝากผู้อื่น เพื่อความรู้สึกที่ดีต่อกัน ในความหมายทางประวัติศาสตร์ของไทย หมายถึง สิ่งที่พระมหากษัตริย์หรือผู้ปกครองหรือเจ้าประเทศราช จัดส่งไปถวายแด่พระมหากษัตริย์อีกเมืองหนึ่งเพื่อแสดงไมตรีต่อกัน เช่น สมเด็จพระนารายณ์มหาราช จัดให้เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) เป็นราชทูตเชิญเครื่องราชบรรณาการไปเจริญทางพระราชไมตรีกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นต้น
ประเพณีการถวายเครื่องราชบรรณาการจากหัวเมืองประเทศราชงวดสุดท้าย เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2446 และปี พ.ศ. 2447 โดยหัวเมืองประเทศราช ได้ถวายเครื่องราชบรรณาการ ได้แก่
เนเฟอร์เนเฟรูเร
เนเฟอร์เนเฟรูเร (มีพระชนม์ชีพในช่วงศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์โบราณจากราชวงศ์สิบแปดแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ห้าในหกพระองค์ที่เป็นที่รู้จักในฟาโรห์อเคนาเทนกับพระนางเนเฟอร์ติติ
พระราชวงศ์
พระนามของพระองค์มีความหมายว่า ความงามของความงามแห่งเร หรือ ความอันเป็นที่สุดแห่งเร พระองค์ประสูติในช่วงหรือก่อนปีที่ 8 แห่งการครองราชย์ของพระบิดาในเมืองอเคนาเทน (ในปัจจุบันคือเมืองอาร์มานา) พระองค์มีพระภคินีสี่พระองค์คือ พระนางเมริทอาเตน, เจ้าหญิงเมเคตอาเตน, พระนางอังค์เอสเอนปาอาเตน และเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท และมีพระขนิษฐาอีหนึ่งพระองค์คือ เจ้าหญิงเซเตเพนเร
ประวัติ
หลักฐานชิ้นแรกที่ปรากฏพระองค์อยู่ภาพจิตรกรรมบนผนังพระราชวังในเมืองอาร์มานา โดยพระองค์กำลังประทับนั่งบนหมอนร่วมกับเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท ซึ่งวาดในปีที่ 9 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเทน ซึ่งเป็นภาพจิตรกรรมที่มีเชื้อพระวงศ์หลายพระองค์ รวมถึงเจ้าหญิงเซเตเพนเร
พระองค์ปรากฏบนภาพสลักหินดูร์บาร์ ซึ่งสร้างในปีที่ 12 แห่งการครองราชย์ของฟาโรห์อเคนาเทนอยูภายในหลุมฝังศพของนักบวชชั้นสูงนามว่า เมริเรที่ 2 ในเมืองอาร์มานา โดยเป็นภาพที่ฟาโรห์อเคนาเทนกับพระนางเนเฟอร์ติติกำลังรับของขวัญที่มาจากดินแดนต่างๆ และมีพระราชธิดาสามพระองค์ยืนอยู่ข้างหลังมีเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท และพระองค์ที่กำลังอุ้มตัวเนื้อทรายในแขนขวาและในมือซ้ายกำลังถือดอกบัว และเจ้าหญิงเซเพนเรกำลังอุ้มตัวเนื้อทรายเหมือนกัน
การสิ้นพระชนม์และการฝังพระศพ
พระองค์อาจจะสิ้นพระชนม์ในปีที่ 13 หรือปีที่ 14 แห่งการครองราชย์ของพระบิดา อาจจะมีสาเหตุโรคระบาดซึ่งกำลังระบาดทั่วอียิปต์ในช่วงนั้น พระองค์ได้หายไปจากภาพสลักหนึ่งและพระนามของพระองค์ถูกฉาบไว้ในภาพสลักอื่นๆ ในสุสานหลวงในเมืองอาร์มานา จะมีความเฉพาะเจาะจงบนผนัง ซี ของห้องสุสานหลวงอัลฟ่า พระนามของพระองค์ถูกกล่าวถึงในหมู่เจ้าหญิงทั้งห้าพระองค์ (ยกเว้นพระนามของเจ้าเซเตเพนเรซึ่งเป็นไปได้ว่าจะสิ้นพระชนม์ในเวลานี้) แต่ถูกฉาบด้วยปูนปลาสเตอร์ บนกำแพง บี ของห้องสุสานหลวงแกมมา พระองค์ได้หายไปจากภาพสลัก ซึ่งปรากฏพระบิดามารดาและพระภคินีสามพระองค์คือ พระนางเมริทอาเตน, พระนางอังค์เอสเอนปาอาเตน และเจ้าหญิงเนเฟอร์เนเฟรูอาเตน ตาเชริท ซึ่งกำลังไว้ทุกข์ให้แก่เจ้าหญิงเมคตอาเตน และสามารถสันนิษฐาพระองค์มีแนวโน้มที่จะสิ้นพระชนม์ไม่นานก่อนที่จะตกแต่งห้องนี้เสร็จ มีความเป็นไปได้ว่าพระองค์ฝังอยู่ในห้องของสุสานหลวงจริงๆ
พระองค์อาจจะถูกฝังในสุสานหมายเลข 29 ในเมืองอาร์มานา ทฤษฎีนี้มีหลักฐานช่วยสนับสนุนคือหูจับไหแอมโฟรา (ไหทรงสูงจากรีก) ที่มีพระนามของพระองค์อยู่ในสุสานหมายเลข 29 ถ้าพระองค์ถูกฝังในสุสานหมายเลข 29 จริง นี่อาจจะหมายถึงสุสานหลวงถูกผนึกไว้แล้วในเวลาที่ฝังศพของพระองค์และพระองค์อาจจะสิ้นพระชนม์หลังจากการสวรรคตของพระบิดา
หลักฐานเกี่ยวข้องกับพระองค์
ฝาของกล่องใบเล็กๆ ที่มีรูปของพระองค์ถูกพบอยู่ท่ามกลางสมบัติของฟาโรห์ทุตอังค์อามุน มันแสดงให้เห็นว่าเจ้าหญิงหมอบคลึงด้วยนิ้วมือกดลงไปที่ปากของพระองค์ราวกับเด็กเล็ก มักจะปรากฏบนชื่อของฝาคำว่า เร ในพระนามของพระองค์ถูกเขียนแบบออกเสียงแทนด้วยจุดวงกลมปกติ
วิภังค์
วิภังค์ อาจหมายถึง
รีบอร์น
รีบอร์น (Reborn) อาจหมายถึง:
ไฟติงเมเนีย
ไฟติงเมเนีย: ฟิสต์ออฟเดอะนอร์ทสตาร์ (Fighting Mania: Fist of the North Star) ได้รับการเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นในชื่อไฟติงเมเนีย: โฮกูโตะโนะเค็ง (パンチマニア 北斗の拳) เป็นเกมมวยสากลที่สร้างจากซีรีส์มังงะฤทธิ์หมัดดาวเหนือ ซึ่งเปิดตัวโดยบริษัทโคนามิใน ค.ศ. 2000 โดยเป็นเกมอาร์เคดแบบหยอดเหรียญ
ตู้
ตู้อาร์เคดมีความสูงประมาณ 6 ฟุต 2 นิ้ว กว้าง 34 นิ้ว (เมื่อหันหน้าเข้าหาเครื่อง) และลึกประมาณ 4 นิ้ว ส่วนตัวจอภาพอยู่ในตู้ในระยะที่พอเหมาะ และด้านหน้าตู้มีแผ่นล่อเป้าสีส้มที่แข็งแรงหกแผ่น พร้อมไฟแอลอีดีสีแดงฝังอยู่ใกล้บานพับ บรรดาแผ่นล่อเป้าดังกล่าวจะพักอยู่ตามผนังด้านในของส่วนเว้าของตู้ โดยการบุภายในตัวจอภาพ นอกจากนี้ ยังมี "นวมพิเศษ" พลาสติกสีดำสองข้างที่วางอยู่ในช่องด้านหน้าของเครื่อง ซึ่งปกติแล้วจะถูกผูกด้วยเชือกหรือโซ่กับตู้อาร์เคดเพื่อป้องกันการโจรกรรม โดยผู้เล่นต้องสวมนวมเหล่านี้ขณะเล่น (แม้ว่าจะเป็นเรื่องปกติที่จะเล่นโดยไม่สวมถุงมือ แต่อาจทำให้ข้อนิ้วมือถลอกได้)