cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พรรคเสรีประชาธิปไตย (สหราชอาณาจักร)
พรรคเสรีประชาธิปไตย (The Liberal Democrats) (ชื่อย่อ: Lib Dems) เป็นพรรคการเมืองแนว เสรีนิยม ใน สหราชอาณาจักร โดยมีที่นั่งสมาชิกในสภาสามัญชนอยู่ 11 คน มีสมาชิกในสภาขุนนางอยู่ 94 คน โดยเคยร่วมรัฐบาลผสมร่วมกับ พรรคอนุรักษนิยม ในปี 2553 ถึง 2558
โดโรธี วอล์กเกอร์ บุช
โดโรธี เวียร์ วอล์กเกอร์ บุช (Dorothy Wear Walker Bush,July 1, 1901 - 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นมารดาของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 และเป็นย่าของจอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43
พรรคเสรีประชาธิปไตย (สหราชอาณาจักร)
โดยมีที่มาจากการยุบรวมพรรคระหว่าง พรรคเสรีนิยม ซึ่งมีบทบาททางการเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ในนามพรรควิกส์ กับ พรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (SDP) ที่แยกตัวออกมาจาก พรรคแรงงาน โดยรวมตัวกันในปี 2531 โดยเป็นพรรคขนาดกลางค่อนใหญ่อันดับสามในการเมืองของสหราชอาณาจักร ก่อนที่ในปี 2553 จะมีบทบาทสำคัญในการเข้าร่วมรัฐบาลผสม โดยที่ นิค เคล็ก หัวหน้าพรรคในเวลานั้น ได้เจรจาเข้าร่วมเป็นรัฐบาลร่วมกัน กับ เดวิด แคเมอรอน โดยที่ภายหลัง เคล็ก ได้รับตำแหน่งเป็น รองนายกรัฐมนตรี ก่อนการเลือกตั้งในปี 2558 พรรคจะสูญเสียที่นั่งมากถึง 49 ที่นั่ง จาก 57 ที่นั่งในการเลือกตั้งเมื่อปี 2553
โดโรธี วอล์กเกอร์ บุช
ประวัติ
โดโรธี บุชเสียชีวิตที่กรีนวิช ในรัฐคอนเนกทิคัต ด้วยอายุ 91 ปี ในวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นเวลาหลังจากที่ลูกชายแพ้การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2535 เพียง 16 วัน
พรรคเสรีประชาธิปไตย (สหราชอาณาจักร)
จุดยืนของพรรคนั้น จะค่อนไปทางสายกลาง ในการเมืองสหราชอาณาจักร แต่แนวทางและอุดมการณ์พรรคนั้น จะเน้นไปที่ เสรีนิยม และ ประชาธิปไตยสังคมนิยม
โดโรธี วอล์กเกอร์ บุช
รายการอ้างอิง
1901 1992
พ.ศ. 372
พุทธศักราช 372 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 172
Magodendron
Magodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapotaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ นิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยูกิ บัมบะ
ยูกิ บัมบะ (2 สิงหาคม ค.ศ. 1986 —) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นเล่นตำแหน่งกองกลาง บัมบะเป็นนักฟุตบอลต่างชาติที่เคยเล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศไทย ปัจจุบันเล่นให้กับลำปาง ในไทยลีก
พระญาณวโรดม (สนธิ์ กิจฺจกาโร)
พระญาณวโรดม นามเดิม สนธิ์ มั่งเรือน ฉายา กิจฺจกาโร เป็นรองสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตรองเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร อดีตเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 (ธรรมยุต)
ประวัติ
พระญาณวโรดม นามเดิม สนธิ์ มั่งเรือน เกิดเมื่อันจันทร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2442 ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 5 ปีกุน เวลา 01.00 น. ภูมิลำเนาอยู่บ้านเหนือปากคลองบางขวาง ตำบลตะนาวศรี อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี เป็นบุตรนายแสง-นางคล้าย มั่งเรือน เมื่อโตขึ้นได้เข้าเรียนที่โรงเรียนวัดบางขวางจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
เมื่ออายุได้ 16 ปี จึงบรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบางขวาง เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 โดยมีพระวิเชียรมุนี วัดบุปผาราม เป็นพระอุปัชฌาย์ ศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดบางขวางจนอายุครบอุปสมบทจึงเข้าอุปสมบทเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2462 ณ วัดบางขวาง โดยมีพระครูธรรมสารวิจิตร (ญาณเตโช) วัดมัชฌันติการาม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูศีลาภิรม (ธมฺมธโร) วัดบางขวาง เป็นพระกรรมวาจาจารย์
ขณะจำพรรษาอยู่วัดบางขวางนั้น ท่านมาศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดบวรนิเวศวิหาร และต้องดำเนินทางไปกลับทางเรือทุกวัน แสดงถึงความอุตสาหะและใฝ่ศึกษาอย่างยิ่ง ในปี พ.ศ. 2474 จึงได้ย้ายมาจำพรรษาถาวรที่วัดบวรนิเวศวิหาร และสอบได้นักธรรมชั้นเอกและเปรียญธรรม 5 ประโยค ในที่สุด
ขณะอาศัยที่วัดบวรนิเวศวิหาร ท่านพักอยู่ที่หอสหจร คณะตำหนัก
ศาสนกิจ
ด้านศาสนกิจในวัดบวรฯ พระญาณวโรดมเริ่มทำหน้าที่ครูสอนปริยัติธรรมมาตั้งแต่เป็นมหาเปรียญ สอนพระวินัยแก่พระนวกะในช่วงเข้าพรรษา ต่อมาได้เป็นกรรมการและประธานกรรมการวัด
ส่วนงานในมหามกุฏราชวิทยาลัย ท่านได้เรียบเรียงบทความลงวารสารธรรมจักษุ เป็นกรรมการกองตำรา และสามารถแต่งคู่มือศึกษาปริยัติธรรมไว้หลายเล่ม จนได้รับแต่งตั้งเป็นพระคณาจารย์โท
อาพาธและมรณภาพ
ในปี พ.ศ. 2516 ขณะตรวจการคณะสงฆ์ภาคเหนือ พระญาณวโรดมได้ประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำ ต้องเข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ และอาพาธเรื้อรังเรื่อยมา จนถึงปี พ.ศ. 2520 มีอาการหยุดหายใจไป 3 ครั้ง แม้จะรอดชีวิตมาได้ แต่ก็ทำให้ทานความจ่ำเสื่อมและมีสุขภาพอ่อนแอลงอีก และถึงแก่มรณภาพดวยความชรา เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เวลา 02.20 น. ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุได้ ศพตั้งบำเพ็ญกุศล ณ ศาลา 150 ปี วัดบวรนิเวศวิหาร ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยมประกอบศพ มีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืนกำหนด 7 คืน
วันศุกร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เวลา 14.30 น. เจ้าพนักงานเปลื้องเครื่องสุกำศพ แล้วเชิญบุพโพไปเผา ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
วันศุกร์ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2527 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร) สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ พร้อมด้วยสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และเรืออากาศเอกวีระยุทธ ดิษยะศริน ไปยังพลับพลาอิศริยาภรณ์เพื่อพระราชทานเพลิงศพ
อาสนวิหารอ็องกูแลม
อาสนวิหารอ็องกูแลม (Cathédrale d'Angoulême) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอ็องกูแลม (Cathédrale Saint-Pierre d'Angoulême) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก ประจำมุขมณฑลอ็องกูแลม ตั้งอยู่ที่เมืองอ็องกูแลม ประเทศฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมาเนสก์ อาสนวิหารอ็องกูแลมซึ่งเป็นอาสนวิหารตัวอย่างโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ได้รับการสถาปนาเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1017
ประวัติ
อาสนวิหารแรกที่สร้างสร้างบนสถานที่เดิมเป็นศาสนสถานก่อนสมัยศาสนาคริสต์ ในอาสนวิหารอ็องกูแลมใช้เวลาสร้างทั้งหมดเริ่มสร้างเป็นครั้งแรกเมื่อปี ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 วัดถูกทำลายเมื่อโคลวิสที่ 1 เข้ามายึดเมืองหลังจากยุทธการที่วูเย ในปี ค.ศ. 507 อาสนวิหารต่อมาได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 560 แต่ก็มาถูกเผาโดยชาวไวกิงและนอร์มันราวสองร้อยปีต่อมา
อาสนวิหารที่สามสร้างขึ้นภาพใต้การอำนวยการของบิชอปกรีมออาร์ อธิการอารามแซ็ง-ปีแยร์แห่งบร็องโตม และได้รับเสกในปี ค.ศ. 1017 เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 ประชาชนเห็นพ้องกันว่าโบสถ์มีขนาดเล็กไปกว่าฐานะของเมือง การออกแบบอาสนวิหารใหม่ทำโดยบิชอปเฌราร์ที่ 2 ผู้เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของฝรั่งเศสในยุคนั้นผู้เป็น ศาสตราจารย์ สมณทูตสี่พระองค์ และเป็นศิลปินผู้มีฝีมือด้วย งานสร้างอาสนวิหารเริ่มขึ้นราวปี ค.ศ. 1110 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1128
ลักษณะรูปทรงของอาสนวิหารก็ได้เปลี่ยนแปลงไปจากการซ่อมแซมและขยายตัวในช่วงหลายร้อยปีที่ตามมา เช่นหอระฆังที่ถูกทำลายไประหว่างสงครามศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 นอกจากนั้นก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงระหว่างการบูรณปฏิสังขรณ์โดยปอล อาบาดีระหว่างปี ค.ศ. 1866–1885 ที่รวมทั้งการสร้างหอใหม่สองหอที่คลุมด้วยหลังคาทรงกรวย จะมีก็แต่มุขด้านตะวันตกหรือด้านหน้าเท่านั้นที่ส่วนใหญ่ยังคงเป็นสถาปัตยกรรมยุคกลาง
สถาปัตยกรรมและศิลปะ
ด้านหน้าของอาสนวิหารตกแต่งด้วยประติมากรรมถึงกว่า 70 รูปที่จัดเป็นสองหัวข้อ "พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์" และ "การพิพากษาครั้งสุดท้าย" ที่ผสานกันอย่างกลมกลืน พระเยซูปรากฏพระองค์ในกรอบมันดอร์ลา (mandorla) ขณะที่ทูตสวรรค์สององค์ชี้ให้สาวกเห็นมโนทัศน์ ใบหน้าของผู้ศรัทธาภายใต้ซุ้มโค้งต่างก็มองไปทางพระมหาไถ่ ขณะที่ผู้สร้างบาปถูกผลักเข้าไปตามซอกซุ้มโค้งให้ถูกลงโทษเป็นเหยื่อของซาตาน นอกจากสองหัวข้อนี้แล้วประติมากรก็ยังสร้างภาพที่สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตประจำวันที่รวมทั้งการล่าสัตว์
ภายในสิ่งก่อสร้างเป็นทางเดินกลางที่อยู่ภายใต้โดมสามโดม แขนกางเขนยาวจรดหอทางด้านเหนือและใต้ มุขตะวันออกเป็นชาเปลกระจายออกไปสี่ห้อง ตรงบริเวณจุดตัดระหว่างทางเดินกลางและแขนกางเขนเป็นโดมขนาดใหญ่ที่สร้างแทนโดมเดิมที่ถูกทำลายไประหว่างการถูกล้อมโดยกองกำลังฝ่ายโปรเตสแตนต์ในปี ค.ศ. 1568 เดิมแขนกางเขนส่องสว่างด้วยหอตะเกียง (lantern tower) สองหอ แต่ในปัจจุบันเหลืออยู่เพียงหอเดียว (ปอล อาบาดี ได้ขยายต่อเติม และย้ายประติมากรรมของยุคกลางออกไป)
บริเวณร้องเพลงสวดครึ่งวงกลมขนามด้วยมุขขนาดเล็กสองมุขที่คลุมด้วยโดมครึ่งโดม
มติชน (หนังสือพิมพ์)
เมื่อราวเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 หนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากขนาดบรอดชีต 31x21.5 นิ้ว เป็น 28x21.5 นิ้ว ตามที่หนังสือพิมพ์ฉบับอื่น ๆ ยกเว้นไทยรัฐดำเนินการเช่นเดียวกัน
รายละเอียด
พ.ศ. 373
พุทธศักราช 373 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 171
ไข้รากสาดใหญ่
ไข้รากสาดใหญ่ หรือ ไข้ไทฟัส (Typhus) เป็นกลุ่มของโรคติดเชื้อที่เกิดจากแบคทีเรีย โดยมีแมลงปรสิต (louse) เป็นพาหะ ชื่อโรคไทฟัสมาจากรากศัพท์ภาษากรีก typhos แปลว่าขี้เกียจหรือขุ่นมัว ซึ่งอธิบายสภาวะจิตใจของผู้ป่วยด้วยโรคนี้ เชื้อแบคทีเรียก่อโรคนี้คือเชื้อกลุ่มริกเก็ตเซีย (Rickettsia) ซึ่งเป็นปรสิตที่จำเป็นต้องอยู่ในเซลล์โฮสต์ตลอดเวลา ไม่มีวงชีพอิสระ เชื้อริกเก็ตเซียเป็นเชื้อที่ระบาดอยู่ในสัตว์พวกหนู และแพร่กระจายเข้าสู่มนุษย์โดยเห็บ เหา หมัด โลน หรือไร พาหะเหล่านี้จะเจริญได้ดีภายใต้ภาวะสุขลักษณะไม่ดีเช่นในเรือนจำ ค่ายผู้ลี้ภัย ในหมู่คนไร้บ้าน และในสนามรบช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในประเทศที่พัฒนาแล้วโรคไข้รากสาดใหญ่มักติดต่อผ่านทางหมัด ส่วนในเขตร้อนโรคนี้มักเข้าใจผิดว่าเป็นโรคไข้เลือดออก
โรคติดเชื้อริกเก็ตเซียนอกจากจะมีไข้รากสาดใหญ่ประเภทต่างๆ ที่จะกล่าวถึงแล้วนั้น ยังมีโรคไข้พุพองเทือกเขาร็อกกี (Rocky Mountain spotted fever) และโรคไข้พุพอง (spotted fevers) ที่ระบาดในประเทศโคลอมเบียและบราซิล
ไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาด
ไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาด (Epidemic typhus หรืออาจเรียกว่า "Camp Fever", "Jail Fever", "Hospital Fever", "Ship Fever", "Famine Fever", "Petechial Fever", หรือ "louse-borne typhus" ) มักเกิดการระบาดหลังจากสงครามหรือภัยพิบัติ เชื้อก่อโรคคือ Rickettsia prowazekii ซึ่งติดต่อผ่านทางเหาตัว (body louse; Pediculus humanus corporis) ที่เจริญบนตัวของผู้ติดเชื้อ เชื้อแบคทีเรีย R. prowazekii จะเติบโตในทางเดินอาหารของเหาและถูกขับถ่ายออกมาทางมูล และติดต่อไปยังอีกคนหนึ่งเมื่อเกา (จากการถูกเหากัดและคัน) และมูลของเหาเข้าไปในแผล ระยะฟักตัวประมาณ 1-2 สัปดาห์ เชื้อแบคทีเรีย R. prowazekii สามารถมีชีวิตและสามารถแพร่กระจายเชื้ออยู่ได้ในมูลเหาเป็นเวลาหลายวัน ไข้รากสาดใหญ่สามารถทำให้เหาตายได้ แต่เชื้อก็ยังมีชีวิตอยู่ในซากเหาได้อีกเป็นเวลานานหลายสัปดาห์
อาการของโรคนี้คือปวดศีรษะอย่างรุนแรง ไข้สูงลอย ไอ มีผื่น ปวดกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง หนาวสั่น ความดันโลหิตตกลง ซึม ไวต่อแสง และเพ้อ ผื่นจะเริ่มปรากฏบนหน้าอกประมาณ 5 วันหลังจากมีไข้และกระจายไปตามลำตัวและแขนขา แต่ไม่ลามถึงใบหน้า ฝ่ามือและฝ่าเท้า อาการทั่วไปในโรคไข้รากสาดใหญ่ทุกชนิดคือมีไข้ซึ่งอาจสูงถึง 39°C (102°F)
การรักษาการติดเชื้อทำโดยการให้ยาปฏิชีวนะ ส่วนการให้ของเหลวทางหลอดเลือดดำและออกซิเจนอาจพิจารณาเพื่อประคับประคองผู้ป่วย อัตราการเสียชีวิตของโรคนี้ประมาณ 10% ถึง 60% แต่อาจลดลงอย่างรวดเร็วหากใช้ยาปฏิชีวนะ เช่นเตตราไซคลีน (tetracycline) แต่เนิ่นๆ การป้องกันการติดเชื้ออาจใช้วัคซีน
โรคบริลล์-ซินสเซอร์ (Brill-Zinsser disease) ค้นพบโดยนาธาน บริลล์ (Nathan Brill) ในปี ค.ศ. 1913 เป็นลักษณะหนึ่งของไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาดที่มีความรุนแรงต่ำ ซึ่งเกิดซ้ำหลังจากอาการแสดงของโรคครั้งแรกหายไปแล้ว (หลังระยะแฝงที่ยาวนาน) (ในลักษณะเดียวกันกับความสัมพันธ์ระหว่างอีสุกอีใสและงูสวัด) การอุบัติซ้ำในลักษณะนี้สามารถเกิดในผู้ป่วยภูมิคุ้มกันต่ำ
ไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาดพบได้บ่อยระหว่างสงครามหรือภาวะทุพภิกขภัย เช่น การระบาดของโรคไข้รากสาดใหญ่ในค่ายกักกันของนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีผู้เสียชีวิตหลายพันคนเนื่องจากมีสุขภาวะที่ย่ำแย่ก่อให้เกิดการระบาดของโรคหลายชนิด ส่วนการระบาดที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 21 น่าจะเกิดจากค่ายผู้ลี้ภัยในภาวะอดอยากหรือมีภัยพิบัติทางธรรมชาติ
ไข้รากสาดใหญ่ประจำถิ่น
ไข้รากสาดใหญ่ประจำถิ่น (Endemic typhus หรืออาจเรียกว่า "ไข้รากสาดใหญ่จากหมัด" (flea-borne typhus) และ "ไข้รากสาดใหญ่จากหนู" (murine typhusor)) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Rickettsia typhi และติดต่อผ่านทางหมัด (flea) ที่กัดหนู ในบางครั้งไข้รากสาดใหญ่ประจำถิ่นอาจเกิดจากเชื้อ Rickettsia felis และติดต่อผ่านทางหมัดที่อาศัยบนแมวหรือโอพอสซัม
อาการของไข้รากสาดใหญ่ประจำถิ่นได้แก่ปวดศีรษะ มีไข้ หนาวสั่น ปวดกล้ามเนื้อ คลื่นไส้ อาเจียนและไอ ไข้รากสาดชนิดนี้สามารถรักษาได้ด้วยยาปฏิชีวนะ และมักกลับมาหายเป็นปกติ แต่อาจพบการเสียชีวิตในผู้สูงอายุ พิการอย่างรุนแรง หรือภูมิคุ้มกันต่ำกว่าปกติ อาการแสดงอาจคล้ายกับหัด หัดเยอรมัน หรือ Rocky Mountain spotted fever
ไข้รากสาดใหญ่จากป่าละเมาะ
ไข้รากสาดใหญ่จากป่าละเมาะ หรือ สครับไทฟัส (Scrub typhus หรืออาจเรียกว่า "ไข้รากสาดใหญ่จากไรอ่อน" (chigger-borne typhus)) เกิดจากเชื้อแบคทีเรียชื่อว่า Orientia tsutsugamushi ซึ่งมีพาหะนำโรคคือไรอ่อน (chigger) ซึ่งพบมากตามป่าละเมาะ โรคไข้รากสาดใหญ่ชนิดนี้รู้จักในญี่ปุ่นในชื่อ "โรคซัทสึกามูชิ" (tsutsugamushi disease) และพบความชุกของโรคในมาเลเซียและออสเตรเลีย ชายแดนไทย-พม่า พบการระบาดของโรคนี้อย่างรุนแรงในกองทหารในพม่าและศรีลังการะหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
อาการของไข้รากสาดใหญ่จากป่าละเมาะได้แก่มีไข้ ปวดศีรษะ ปวดกล้ามเนื้อ ไอ และมีอาการในระบบทางเดินอาหาร สายพันธุ์ของเชื้อ O. tsutsugamushi ที่รุนแรงอาจทำให้มีเลือดออกและเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือด (intravascular coagulation) การสัมผัสกับไรอ่อนซึ่งพบได้ทั่วไปทุกภูมิภาคของโลกอาจทำให้เกิดการระคายเคืองของผิวหนัง
การรักษา
โรคไข้รากสาดใหญ่หากไม่ได้รับการรักษาอาจถึงแก่ชีวิตได้ โดยเฉพาะไข้รากสาดใหญ่ชนิดระบาด การให้การรักษาอย่างทันท่วงทีด้วยยาปฏิชีวนะจะช่วยรักษาผู้ป่วยได้เกือบทุกราย
ถนนลาดหญ้า
ถนนลาดหญ้า เป็นถนนสำคัญสายหนึ่งในพื้นที่เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนขนาด 6 ช่องทางจราจร มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 28 เมตร ระยะทางยาว 1,650 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากวงเวียนใหญ่ซึ่งเป็นที่ตั้งพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านสามเหลี่ยมลาดหญ้า (จุดตัดกับถนนอิสรภาพและถนนท่าดินแดง) ข้ามคลองสมเด็จเจ้าพระยา ผ่านทางแยกคลองสาน (จุดตัดกับถนนสมเด็จเจ้าพระยาและถนนเจริญนคร) ไปสิ้นสุดที่หน้าสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร บริเวณปากคลองสาน
ถนนลาดหญ้าเป็น "ถนนสายที่ 4" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 4 ไว้ตั้งแต่ท่าสินค้าริมแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) และผ่านถนนสายที่ 1 (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปกและถนนสมเด็จพระเจ้าตากสิน) ที่วงเวียน ไปสิ้นสุดที่ท่าสินค้าริมคลองบางกอกใหญ่
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนสายต่าง ๆ ในโครงการดังกล่าวถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยใช้เกณฑ์ "มหาชัย" ที่ไทยรบชนะพม่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สำหรับถนนสายที่ 4 ทรงตั้งชื่อว่า ถนนลาดหญ้า เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคราวสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาททรงยกทัพรบชนะกองทัพพม่าที่ทุ่งลาดหญ้า แขวงเมืองกาญจนบุรี ในปี พ.ศ. 2328 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ตามที่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเสนอ ภายหลังทางการได้เปลี่ยนชื่อถนนลาดหญ้าช่วงวงเวียนใหญ่ถึงคลองบางกอกใหญ่เป็นถนนอินทรพิทักษ์
ฟุตบอลในประเทศมอลตา
ฟุตบอลในประเทศมอลตา ปัจจุบันดำเนินการโดยสมาคมฟุตบอลมอลตา กีฬาชนิดนี้ถูกทำให้เป็นที่รู้จักบนหมู่เกาะมอลตาในยุคการปกครองของจักรวรรดิบริติชในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยในตอนนั้น ฟุตบอลเป็นสิ่งแปลกใหม่สำหรับประเทศอังกฤษ และเป็นสิ่งที่ให้ความบันเทิงสำหรับทหารที่ประจำบนเกาะมอลตา ใน ค.ศ. 1863 ได้มีการก่อตั้งสมาคมฟุตบอลเพื่อบริหารกีฬาฟุตบอลซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในขณะนั้น ในอดีตการแข่งขันฟุตบอลในมอลตาเป็นแบบสมัครเล่นและแข่งขันโดยไม่มีกำหนดการที่แน่นอน จนกระทั่งใน ค.ศ. 1909 ได้มีการจัดตั้งการแข่งขันแบบลีกขึ้น
สมาคมฟุตบอลมอลตาในปัจจุบันทำหน้าที่ดูแลฟุตบอลทีมชาติมอลตา และการแข่งขันลีกกึ่งอาชีพอย่างมอลตีสพรีเมียร์ลีก กับฟุตบอลถ้วยอย่างมอลตีสเอฟเอโทรฟี
โลมาแม่น้ำแอมะซอน
โลมาแม่น้ำแอมะซอน จัดเป็นโลมาแม่น้ำ หรือโลมาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดแท้ ๆ โดยที่ไม่พบในทะเล มีความยาวประมาณ 1.53-2.4 เมตร (5.0-7.9 ฟุต) ขึ้นอยู่กับชนิดย่อย ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ โดยตัวที่ใหญ่ที่สุด เป็นตัวเมียที่มีความยาวถึง 2.5 เมตร (8.2 ฟุต) และน้ำหนักตัว 98.5 กิโลกรัม (217 ปอนด์) ขณะที่ตัวผู้ที่ใหญ่ที่สุด ยาว 2.0 เมตร (6.6 ฟุต) และน้ำหนักตัว 94 กิโลกรัม (210 ปอนด์) นอกจากนี้แล้วกระดูกสันหลังบริเวณคอมีความยืดหยุ่นจึงสามารถทำให้หันหัวได้ 180 องศา ซึ่งความยืดหยุ่นตรงนี้เองที่ทำให้เป็นสิ่งสำคัญในการว่ายน้ำผ่านต้นไม้ต่าง ๆ และวัสดุกีดขวางต่าง ๆ ในป่าน้ำท่วม
นอกจากนี้ยังมีจะงอยปากยาวซึ่งฟันมี 24 ถึง 34 คู่ ฟันเป็นรูปทรงกรวยและมีฟันกรามด้านในของขากรรไกร มีผิวหนังสีขาวอมชมพูเรื่อ ๆ ตามีขนาดเล็ก
มีทฤษฎีเกี่ยวกับการที่เข้ามาอาศัยอยู่ในน้ำจืดของโลมาแม่น้ำแอมะซอน ว่าในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ทะเลด้านตะวันออกและตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้เชื่อมติดกัน ต่อมาเกิดแผ่นดินไหว ทางที่เชื่อมกันอยู่จึงถูกตัดขาดเนื่องจากมีเทือกเขาแอนดีสปรากฏขึ้นมา โลมาที่อาศัยอยู่ในทะเลแถบนี้จึงไม่สามารถว่ายน้ำกลับทะเลได้ นานวันเข้าจึงปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม จึงอาศัยอยู่ในแม่น้ำแอมะซอนตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
โลมาแม่น้ำแอมะซอน กินปลาและสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร แม้กระทั่งปลาปิรันย่า มีอุปนิสัยอ่อนโยน เป็นมิตรกับมนุษย์เหมือนโลมาทั่วไป ในนิทานพื้นบ้านของชนพื้นเมือง เชื่อว่า โลมาแม่น้ำแอมะซอนสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ โดยจะแปลงร่างเป็นชายหนุ่มรูปงาม และเข้ามาล่อลวงหญิงสาวในหมู่บ้าน นอกจากนี้แล้วยังเชื่อว่าเป็นสัตว์ที่มีอาถรรพ์ หากนำน้ำมันของโลมามาใช้จุดตะเกียงจะทำให้ตาบอด แม้จะเป็นเพียงเรื่องเล่าแต่จากความเชื่อเหล่านี้เองที่ทำให้โลมาแม่น้ำแอมะซอนไม่ถูกคุกคามจากชนพื้นเมือง
แต่ปัจจุบันถูกคุกคามจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย อันเป็นผลมาจากการตัดไม้ทำลายป่าและมลภาวะเป็นพิษในน้ำ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เอโบ โมราเลส ประธานาธิบดีโบลิเวีย ได้ออกกฎหมายเพื่อคุ้มครองโลมาแม่น้ำแอมะซอนไว้เป็นสมบัติของชาติ
ไมโครซอฟ ลูเมีย 435
ไมโครซอฟ ลูเมีย 435  เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ ผลิตโดยไมโครซอฟท์ โมบาย ซึ่งเป็นตลาดเกิดใหม่ โดยได้เปิดตัวเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2015  ไมโครซอฟ ลูเมีย 435 วางจำหน่ายในราคา $50 หรือ 1700 บาท
Magdalenaea
Magdalenaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Magdalenaea limae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
พ.ศ. 374
พุทธศักราช 374 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 170
พ.ศ. 375
พุทธศักราช 375 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 169
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยดำริของพระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ (แสงสิน) และพระมหาเทวประภาส วชิรญาณเมธี ที่ได้เก็บรวบรวมโบราณวัตถุและศิลปวัตถุของวัด เพื่อเป็นสถานที่จัดแสดงเอกสารโบราณและวัตถุโบราณของวัด และที่ทางวัดได้รับบริจาคจากชาวบ้าน เช่น พระพุทธรูปโบราณ สมุดไทย สมุดข่อย ใบลาน เพื่อให้คนในท้องถิ่นได้ศึกษาขนบวัฒนธรรมวิถีชีวิตความเป็นอยู่ในอดีตของบรรพบุรุษ และเพื่อให้คนในท้องถิ่นได้รับรู้และเกิดความภาคภูมิใจในมรดกและความเป็นมาของชุมชนบ้านคุ้งตะเภาที่มีอายุความเป็นมายาวนานมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ตั้งอยู่ที่อาคารอสีติวัสสายุมงคลมหาศาลาการเปรียญ ภายในวัดคุ้งตะเภา ใกล้กับจุดตัดสี่แยกคุ้งตะเภา ติดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ทางผ่านสำคัญก่อนขึ้นสู่จังหวัดแพร่  เปิดให้ประชาชนได้เข้าชมทุกวันธรรมสวนะ ตั้งแต่เวลา 8.20 - 17.30 น. โดยไม่เก็บค่าเข้าชม
ประวัติ
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของพระสมุห์สมชาย จีรปุญฺโญ (แสงสิน) และพระมหาเทวประภาส วชิรญาณเมธี เนื่องจากท่านสังเกตเห็นโบราณวัตถุและเอกสารโบราณต่าง ๆ ที่ถูกเก็บรักษากระจัดกระจายไว้ตาม สถานที่ต่าง ๆ ภายในวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอกสารโบราณ เช่น ใบลาน สมุดไทย สมุดข่อย จำนวนมาก (มากกว่า 100 ผูก/เล่ม) ซึ่งมีทั้งตำรายาแผนโบราณ ตำราบทพระอัยการ จินดามณี และคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้รับการดูแลอย่างที่ควรจะเป็น ท่านจึงได้ริเริ่มเก็บรวบรวมโบราณวัตถุต่าง ๆ ในวัดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539  จนในปี พ.ศ. 2549 จึงสามารถนำเอกสารโบราณต่าง ๆ มาจัดแสดงให้ประชาชนได้ชม โดยใช้พื้นที่ชั้นสองของกุฏิปั้นหยา เป็นอาคารสำหรับจัดแสดง เพื่อที่พระสงฆ์จะได้ดูแลรักษาเอกสารและวัตถุโบราณต่าง ๆ ที่นำมาจัดแสดงได้โดยสะดวก ซึ่งสิ่งของที่นำมาจัดแสดงให้ชมยังมีจำนวนไม่มากนัก (เพียง 4 ตู้จัดแสดง) และเอกสารโบราณและวัตถุโบราณที่สำคัญส่วนใหญ่ยังคงเก็บรักษาไว้โดยมิได้นำมาออกแสดง
เดิมนั้น พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา เป็นเพียงส่วนพิพิธภัณฑ์จัดแสดงวัตถุโบราณ เพียงแห่งเดียวของตำบลคุ้งตะเภา (พ.ศ. 2554) และเนื่องจากไม่ได้รับงบประมาณสนับสนุนจากทางองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและภาคราชการ ทำให้ส่วนตู้จัดแสดงสามารถวางสิ่งของจัดแสดงได้น้อย เพราะตู้จัดแสดงมีอย่างจำกัด ในขณะที่โบราณวัตถุและเอกสารโบราณที่สมควรนำออกจัดแสดงที่ท่านเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภารวบรวมไว้มีจำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2555 วัดคุ้งตะเภาได้จัดสร้างห้องพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา โดยความร่วมมือระหว่างวัดและชุมชนบ้านคุ้งตะเภา โดยการนำของเจ้าอาวาส คณะสงฆ์วัดคุ้งตะเภา และนายสมชาย สำเภาทอง ผู้ใหญ่บ้านคุ้งตะเภา  สร้างพื้นที่จัดแสดงบนอาคารศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภาหลังใหม่ (อาคารอสีติวัสสายุมงคลมหาศาลาการเปรียญ)  และได้ย้ายสถานที่จัดแสดงจากอาคารกุฎิปั้นหยาซึ่งมีขนาดเล็ก มาจัดแสดงบนพื้นที่ใหม่ ซึ่งปัจจุบันมีตู้จัดแสดงรวมมากกว่า 20 ตู้ บนเนื้อที่กว่า 300 ตารางเมตร เต็มพื้นที่อาคารศาลาทิศตะวันออก มีการนำโบราณวัตถุศิลปวัตถุ เอกสารโบราณ และเครื่องมือเครื่องใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นโบราณของคนคุ้งตะเภาในอดีตมาจัดแสดง รวมมากกว่า 500 สิ่งจัดแสดง เป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่ดำเนินการโดยวัดและชุมชน ที่มีวัตถุจัดแสดงมากที่สุดแห่งหนึ่งของจังหวัดอุตรดิตถ์
อาคารพิพิธภัณฑ์
อาคารที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ อยู่ในพื้นที่ด้านตะวันออกของศาลาประธานวัดคุ้งตะเภา ซึ่งเป็นอาคารทรงโรงเครื่องสับแบบภาคกลางโบราณ ที่มีอายุมากกว่าสองร้อยปี จากประวัติหลักฐานการสถาปนาวัดคุ้งตะเภา กล่าวว่าในสมัยธนบุรี จุลศักราช 1132 ปีขาล โทศก วัดคุ้งตะเภามีศาลาการเปรียญเก่าแก่อยู่หลังหนึ่ง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่าน ชาวบ้านคุ้งตะเภาได้ย้ายโครงสร้างศาลาดังกล่าว มา ณ ที่ตั้งปัจจุบันในปี พ.ศ. 2472 โดยคงรูปแบบเก่าแต่ครั้งธนบุรีไว้ด้วย
จากรูปแบบภูมิสถาปัตย์ของอาคารหลังนี้ เป็นรูปแบบศาลาโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา มีโครงสร้างคล้ายกับศาลาการเปรียญวัดใหญ่ท่าเสาที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ โดยความเก่าแก่ของโครงสร้างและรูปแบบศาลาลักษณะนี้ อาจารย์พิเศษ เจียจันทร์พงษ์ ผู้เชี่ยวชาญพิเศษประจำกรมศิลปากรกล่าวว่า เป็นรูปแบบโครงอาคารศาลาการเปรียญที่มีความเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยอยุธยา
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา แบ่งพื้นที่ห้องจัดแสดงออกเป็นสามส่วนคือ ส่วนจัดแสดงประวัติความเป็นมาของชุมชนและวัดคุ้งตะเภา ส่วนจัดแสดงเอกสารโบราณ และส่วนจัดแสดงโบราณวัตถุและเครื่องมือเครื่องใช้ภูมิปัญญาโบราณของท้องถิ่น นอกจากนี้ ภายในพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา  ยังมีห้องสมุดทางพระพุทธศาสนา ซึ่งมีพระไตรปิฎก อรรถกถา ตำรา  และหนังสือทางพระพุทธศาสนา รวมทั้งหนังสือวิชาการและงานวิจัยทางด้านประวัติศาสตร์ ประเพณี และวัฒนธรรมท้องถิ่น รวมมากกว่า 3,000 เล่ม
การจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์
วัตถุจัดแสดงทั้งหมด เริ่มดำเนินการจัดหา รวบรวม จากทั้งภายในวัดคุ้งตะเภา และจากการรับบริจาคของคนในชุมชนคุ้งตะเภา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จัดแสดงครั้งแรกในอาคารปั้นหยาสองชั้นจนถึงปี พ.ศ. 2554 ต่อมาวัตถุจัดแสดงมีจำนวนมาก จึงได้หาทุนจัดสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์จากศรัทธาในชุมชน และย้ายมาจัดแสดงในอาคารพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา (อาคารเฉลิมพระเกียรติอสีติวัสสายุมงคล) จนถึงปัจจุบัน
วัตถุจัดแสดงส่วนใหญ่ในพิพิธภัณฑ์จึงเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ที่มีความผูกพันกับวิถีชีวิต ความเชื่อ และภูมิปัญญาท้องถิ่นคนคุ้งตะเภาในอดีตช่วงร้อยกว่าปีก่อน และจากหลักฐานเอกสารโบราณที่ประกอบไปด้วยทั้งอักษรไทย (สมัยอยุธยา-ต้นรัตนโกสินทร์) และอักษรตัวเมืองบางส่วน (อักษรธรรมลานนา) รวมทั้งเสาหงส์โบราณ (คติมอญ) ทำให้ทราบว่าหมู่บ้านคุ้งตะเภาในอดีตเป็นชุมชนพหุวัฒนธรรมเก่าแก่ ที่มีการปะทะสังสรรค์ทางวัฒนธรรมมาตั้งแต่โบราณกาล เป็นหมู่บ้านพหุวัฒนธรรมที่ควรค่าแก่การศึกษาสำหรับผู้สนใจ โดยเฉพาะวัตถุที่จัดแสดงบางชิ้นมีความเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งค้นพบในบริเวณที่ตั้งหมู่บ้านคุ้งตะเภา แม้จะไม่ได้มาจากการขุดค้นทางโบราณคดี แต่เชื่อได้ว่า หมู่บ้านคุ้งตะเภา เป็นถิ่นฐานที่มีผู้คนอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ หรือกว่า 2,000 - 3,000 ปีมาแล้ว
ประเภทกลุ่มการจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา มีลักษณะเป็นอาคารโถงสองชั้น หลังคาทรงไทย ภายในอาคารจัดแสดงข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ไว้ตามมุมต่าง ๆ และที่ตู้จัดแสดง กว่า 20 ตู้ จำแนกเป็นกลุ่มได้ 13 กลุ่ม คือ
การดำเนินการ
ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ดำเนินการในรูปแบบคณะกรรมการ ซึ่งมาจากผู้บริจาคโบราณวัตถุ และศิลปวัตถุ ให้กับทางพิพิธภัณฑ์นับร้อยคน เพื่อเน้นกระบวนการมีส่วนร่วม และการสานเสวนาเพื่อการพัฒนาพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นอย่างสร้างสรรค์ โดยมาจากการแต่งตั้งของเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา ตามคำสั่งเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา ที่ 2/2555 เรื่อง จัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดคุ้งตะเภา ภายใต้คำขวัญ "พิพิธภัณฑ์ของชุมชน โดยชุมชน และเพื่อชุมชน" และวัตถุประสงค์การจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ทั้ง 4 ข้อ ดังนี้
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ดำเนินการโดยใช้งบประมาณทั้งหมดจากศรัทธาของพระสงฆ์และประชาชนในชุมชน
เกียรติคุณและรางวัลที่ได้รับ
จากการลงพื้นที่สำรวจและประเมินพิพิธภัณฑ์ต้นแบบการเรียนรู้ ของคณะกรรมการจากสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ (สพร.) พบว่าพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา มีแนวคิดการจัดพื้นที่เป็นพิพิธภัณฑ์เปิด ที่สอดคล้องสัมพันธ์กับวิถีความเชื่อของชุมชน และมีแผนการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทำให้พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา ได้รับคัดเลือก เป็น 1 ใน 4 พิพิธภัณฑ์ จากทั่วประเทศ ให้ได้รับรางวัล "พิพิธภัณฑ์ต้นแบบการเรียนรู้" (ประเภทวัดและชุมชน) จากสถาบันพิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ (สพร.) ในปี พ.ศ. 2557
การเข้าชม
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภา เปิดให้เข้าชมทุกวันธรรมสวนะ ตั้งแต่เวลา 06.30 - 16.00 น. โดยไม่เก็บค่าเข้าชม
สำหรับผู้ที่สนใจชมพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นวัดคุ้งตะเภานอกจากวันและเวลาที่กำหนดไว้ สามารถติดต่อพระภิกษุผู้ดูแลอาคารเพื่อขอเข้าชมได้ โดยควรแจ้งให้ทราบล่วงหน้า
Macrotorus
Macrotorus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Macrotorus utriculatus.
ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตะวันออกเฉียงใต้
พ.ศ. 376
พุทธศักราช 376 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 168
วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2552
ในปี พ.ศ. 2552 มีวิดีโอเกมใหม่มากมาย ซึ่งเต็มไปด้วยวิดีโอเกมภาคต่อมากมาย เช่น Resident Evil 5, Halo Wars, F.E.A.R. 2: Project Origin, Mario & Sonic at the Olympic Winter Games, Street Fighter IV, Warhammer 40,000: Dawn of War II, Ghostbusters: The Video Game, The Sims 3, Killzone 2, Anno 1404, Modern Warfare 2, ArmA 2, Battlestations: Pacific, Call of Juarez: Bound in Blood, Empire: Total War, Guitar Hero: Metallica, The Beatles: Rock Band, Majesty 2 - The Fantasy Kingdom Sim, Operation Flashpoint 2: Dragon Rising, Left 4 Dead 2, Postal III, Ratchet & Clank Future: A Crack in Time, Red Faction: Guerrilla, The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena, Tropico 3, Gran Turismo 5, Uncharted 2: Among Thieves, Painkiller: Resurrection, New Super Mario Brothers Wii, Forza Motorsport 3, DJ Hero, Lego Indiana Jones 2   และ  Tony Hawk's Ride
ความรู้
ความรู้ เป็นความคุ้นเคย ความตระหนักหรือความเข้าใจในเกี่ยวกับบุคคลหรือสิ่งอื่น เช่น ข้อเท็จจริง (ความรู้ประพจน์) ทักษะ (ความรู้กระบวนการ) หรือวัตถุ (ความรู้โดยประจักษ์) วิธีหาความรู้มีหลายวิธีและมีแหล่งที่มาต่าง ๆ เช่น ประสบการณ์ การศึกษา เหตุผล ความทรงจำ วิธีการทางวิทยาศาสตร์ การสำรวจและการฝึกฝน เป็นต้น การศึกษาความรู้ในทางปรัชญา เรียก ญาณวิทยา ความรู้สามารถหมายความถึงความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องหนึ่งในทางทฤษฎีหรือปฏิบัติ อาจเป็นความรู้โดยปริยาย (เช่นทักษะหรือความชำนาญในการปฏิบัติ) หรือความรู้ชัดแจ้ง (เช่น ความเข้าใจทางทฤษฎี) ความรู้รูปนัยหรืออรูปนัย ความรู้เชิงระบบหรือโดยจำเพาะ นักปรัชญาเพลโตชี้ให้เห็นข้อแตกต่างระหว่างความรู้และความเชื่อที่จริงใน Theaetetus ทำให้มีหลายคนอ้างเขาโดยนิยามความรู้ว่าเป็น "ความเชื่อที่จริงและมีการอ้างเหตุผลสนับสนุน" (justified true belief)
พ.ศ. 377
พุทธศักราช 377 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 167
จิ้งเหลนด้วง
จิ้งเหลนด้วง หรือ แมงปากจอบ หรือ ปากจอบ (Worm skink, Legless lizard) เป็นชื่อสามัญของสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ จำพวกจิ้งเหลนหรือกิ้งก่า
จิ้งเหลนด้วง มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวเป็นเกล็ดมันวาว ตัวอ้วนกลม มีจุดเด่น คือ ไม่มีขา หรือมีขาแต่ก็เล็กมาก ทำให้แลดูคล้ายงู จึงทำให้ต้องอาศัยและหากินเฉพาะบนพื้นดินเท่านั้น หลายชนิดมักจะฝังตัวหรือหลบซ่อนตัวใต้กองใบไม้หรือในโพรงพื้นดิน หลายชนิดเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย เช่น จิ้งเหลนด้วงปักธงชัย (Davewakeum miriamae) ที่พบได้เฉพาะป่าสะแกราชเท่านั้น, จิ้งเหลนด้วงลาย 	(Isopachys gyldenstolpei) และOphioscincus anguinoides เป็นต้น ซึ่งทั้งหมดนี้จัดอยู่ในวงศ์ Scincidae หรือจิ้งเหลน
และวงศ์ที่พบในต่างประเทศ เช่น Amphisbaenidae ที่พบในทวีปอเมริกา เป็นต้น
อาเกโบโนะ
อะเกะโบโนะ (日本語：寝台特急あけぼの;shindai tokkyu"Akebono")เป็นขบวนรถด่วนพิเศษที่เคยให้บริการในประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันขบวนนี้ถูกยกไปแล้ว แต่ก็ยังอยู่ในความทรงจำของผู้ใช้บริการและแฟนรถไฟญี่ปุ่นเป็นอย่างดี อะเกะโบโนะ (あけぼの akebono) เป็นรถบลูเทรนด่วนพิเศษที่ให้บริการโดย JR ตะวันออก ในปีค.ศ.1970ระหว่างโตเกียว และ อาโอะโมริ ในภาคโทโฮกุตอนบน ใช้เวลาประมาณ12ชั่วโมงในการเดินทาง
รถด่วนพิเศษอะเกะโบโนะนั้นจะใช้ขบวนรถนอนรุ่น24และ25ศูนย์อาโอะโมริพ่วงทำขบวนราว8ตู้และ มีขบวนเสริมในช่วงเทศกาลต่างๆโดยจะพ่วงตู้โซโลตู้เดียวหรือไม่พ่วงเลย จากอูเอโนะไปสถานี นากาโอกะ จะใช้รถจักรรุ่นEF64-1000ศูนย์นากาโอกะและ จากนากาโอกะ ไปยัง สถานี อาโอะอิโมริ โดยใช้รถจักรรุ่นEF81ศูนย์อาโอะโมริ
Goron to seat
ตู้โกรอนโตะซีด นั้นเป็นตู้ที่มีเอกลักษณ์นั้นคือในที่นอนจะไม่ปูเครื่องนอน และมีเฉพาะขบวนอาเกะโบโนะ
ขบวนรถในปัจจุบัน
หลังขบวนรถถูกปลดประจำการไปแล้วส่วนหนึ่งได้ถูกนำไปยังท่าเรืออะคิตะเพื่อส่งมอบให้ต่างประเทศเป็นรถไฟมือสอง และอีกส่วนได้นำไปจัดแสดงที่สวนโคซาก้าเท็ดซูโด้แล้วสามารถนอนพักค้ามคืนได้ในราคา3,000เยน จำนวน4ตู้ได้แก่ Kani24 511,Orone24 551,Ohane24 555และ Ohanefu24 12
Macrococculus
Macrococculus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Macrococculus pomifer.
ถิ่นกำเนิดของมันคือปาปัวเซีย
ตูว์แรน
ตูว์แรนได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่งดงามที่สุดในฝรั่งเศส โดยสมาคมเลปลูว์โบวีลาฌเดอฟร็องส์ (Les Plus Beaux Villages de France)
พ.ศ. 378
พุทธศักราช 378 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 166
Macrochloa
ถิ่นกำเนิดของมันคือตะวันตกและกลางเมดิเตอร์เรเนียน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ข่าวสด
อนึ่ง เมื่อวันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2552 หนังสือพิมพ์ข่าวสด เริ่มลดขนาดหน้ากว้างของหนังสือพิมพ์ จากขนาดบรอดชีต 31x21.5 นิ้ว เป็น 28x21.5 นิ้ว เช่นเดียวกับหนังสือพิมพ์มติชนรายวันที่เปลี่ยนแปลงไปแล้วก่อนหน้านี้
พ.ศ. 379
พุทธศักราช 379 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 165
ข่าวสด
รางวัลที่ได้รับ
รางวัลที่ข่าวสดได้รับนั้น ส่วนมากมาจากการที่หน่วยงานต่าง ๆ เล็งเห็นผลงานที่โดดเด่น อาทิ
จตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 26
การแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 26 เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเพณีของโรงเรียนชายล้วน 4 โรงเรียน โดยครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 26 มีโรงเรียนเทพศิรินทร์ รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ทำการแข่งขันในวันเสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน ถึง วันเสาร์ที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ที่สนามศุภชลาศัย ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ โดยจะลงทำการแข่งขันครึ่งละ 40 นาทีทุกคู่
โลเซมี การาบูเอ
โลเซมี การาบูเอ (Lossémy Karaboué; 18 มีนาคม ค.ศ. 1988 —) เป็นนักฟุตบอลชาวโกตดิวัวร์ ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางให้กับ สโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด ในไทยลีก เขามีสิทธิ์ติดทีมชาติได้ทั้งโกตดิวัวร์และฝรั่งเศส
สโมสรอาชีพ
การาบูเอเริ่มต้นกับทีมเยาวชนของออแล็งปิกลียอแน โดยเขาได้เล่นร่วมกับนักฟุตบอลสมัครเล่น ต่อมาหลังจากจบฤดูกาล 2007–08 เขาได้ย้ายไปเซอด็อง สโมสรในภูมิภาคอาร์แดน เขาลงเล่นฟุตบอลอาชีพนัดแรกเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ในการแข่งขันลีกเดอ นัดที่พบกับแก็งก็อง โดยลงมาเป็นตัวสำรองและมีเวลาเล่น 35 นาที ผลจบลงด้วยการเสมอ 1–1 การาบูเอได้ลงเล่นเป็นตัวจริงอยู่ประมาณห้านัด ก่อนที่จะถูกลดเป็นตัวสำรองในหลายนัดถัดมา
หลังจากที่เขาหมดสัญญากับทรัว การาบูเอก็มีข่าวเชื่อมโยงกับคัยเซริสพอร์ สโมสรในตุรกี
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (Louis IV de France) (10 กันยายน 920 - 30 กันยายน 954) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง
พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศสกับอีดจิฟูแห่งเวสเซ็กซ์
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3ถูกโค่นล้มราชบัลลังก์ และพระเจ้าโรแบร์ที่ 1สิ้นพระชนม์ในสนามรบ รูดอล์ฟ ดยุกแห่งเบอร์กันดีจึงปกครองฝรั่งเศส แต่พระองค์ปกครองฝรั่งเศสได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ เมื่อรูดอล์ฟสิ้นพระชนม์เหล่าขุนนางจึงตัดสินในไปทูลเชิญพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 ให้มาปกครองฝรั่งเศส พระองค์จึงได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
อิรวัน
อิรวัน (เทวนาครี: इरवन्) หรือ อิราวัน เป็นโอรสของอรชุนกับนางนาคอุลูปี และได้รับการสักการะบูชาเป็นเป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดู นิยมนับถือในบรรดาชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬ
การจัดพิมพ์
การจัดพิมพ์ เป็นกิจกรรมการทำให้สารนิเทศ วรรณกรรม เพลง ซอฟต์แวร์และเนื้อหาอื่นเข้าถึงได้โดยสาธารณะสำหรับขายหรือแจก เดิมคำว่า publishing หมายถึงการจำหน่ายงานพิมพ์ เช่น หนังสือ หนังสือพิมพ์หรือนิตยสาร แต่เมื่อมีระบบสารสนเทศดิจิทัล ขอบเขตได้ขยายรวมไปถึงการจัดพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์อย่างอีบุ๊ก วารสารวิชาการ เว็บไซต์ บล็อก วิดีโอเกม เป็นต้น
การจัดพิมพ์อาจผลิตสินค้าเอกชน สโมสร ส่วนร่วมหรือสาธารณะและอาจดำเนินการเป็นกิจกรรมพาณิชย์ สาธารณะ สังคมหรือชุมชน อุตสาหกรรมการจัดพิมพ์พาณิชย์มีตั้งแต่บรรษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ เช่น RELX, Pearson และ Thomson Reuters ไปจนถึงบริษัทขนาดเล็กหลายพันบริษัท มีหลายประเภท เช่น การค้า/การจัดพิมพ์ขายปลีกซึ่งบันเทิงคดีและสารคดี การจัดพิมพ์เพื่อการศึกษาและการจัดพิมพ์วิชาการและวิทยาศาสตร์ การจัดพิมพ์อาจดำเนินการโดยรัฐบาล ประชาสังคมและบริษัทเอกชนสำหรับข้อกำหนดทางการปกครองหรือความร่วมมือ ธุรกิจ การวิจัย หรือวัตถุประสงค์ความสนใจสาธารณะ อาจรวมถึงรายงานประจำปี รายงานการวิจัย การวิจัยตลาด การสรุปนโยบายและรายงานเชิงเทคนิค การจัดพิมพ์ด้วยตนเองก็พบบ่อยขึ้นเช่นกัน
ผู้จัดพิมพ์ หรือ สำนักพิมพ์ อาจหมายความถึงบริษัทหรือองค์การที่จัดพิมพ์ ปัจเจกบุคคลซึ่งเป็นผู้นำบริษัทจัดพิมพ์ หรือปัจเจกบุคคลที่เป็นผู้นำวารสาร
มหาสติปัฏฐานสูตร
มหาสติปัฏฐานสูตร หรือ สติปัฏฐานสูตร เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยการเจริญสติ ที่เรียกว่า สติปัฏฐานสี่ อันเป็นทางสายเอกในอันที่จะนำพาผู้ปฏิบัติไปสู่การบรรลุมรรคผลนิพพานได้
มหาสติปัฏฐานสูตร เป็นพระสูตรสำคัญในพระพุทธศาสนาที่พระพุทธเจ้าตรัสแก่ชาวกุรุชนบท ชื่อว่ากัมมาสทัมมะ โดยปัจจุบันเมืองกัมมาสทัมมะอยู่ในกรุงนิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดีย. สติปัฏฐานสูตรหรือมหาสติปัฏฐานสูตร เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสว่าเป็นแนวทางปฏิบัตินี้มีเป้าหมายเดียว คือ การบรรลุนิพพาน.
มหาสติปัฏฐานสูตร เมื่อพิจารณาจากพระพุทธพจน์ตอนเริ่มพระสูตร อาจกล่าวได้ว่าพระสูตรนี้แสดงหลักการพัฒนาตนเพื่อเป้าหมายคือการบรรลุนิพพานสำหรับบุคคลหลายจริต หลายระดับ คือให้มีสติสัมปชัญญะตามดูอารมณ์กรรมฐานไม่ขาดตอนให้รู้เห็นเท่าทันตามความเป็นจริง เพื่อไม่ถูกครอบงำด้วยอำนาจกิเลสต่าง ๆ โดยมีแนวปฏิบัติ 4 ขั้นตอนไล่จากการตามพิจารณาอารมณ์กรรมฐานที่หยาบไปจนละเอียด คือ กาย เวทนา จิต และ ธรรม(เหตุเกิดเหตุดับ).
บทวิเคราะห์ศัพท์
มหา ​เป็น​ คุณศัพท์​ ​แปลว่า​ ​ใหญ่​
สูตร​ เป็น นามกิตก์ แปลว่า​ ​การฟัง​ ​หรือ​อาจแปลได้​อีกหลาย​ความ​หมาย​ ​แต่​ใน​ที่นี้หมาย​ถึง​พระสูตร​ใน​พระ​ไตรปิฎกหมวดสุตตันตปิฎก​ ​ซึ่ง​หมาย​ถึง​ ​สิ่งที่​ได้​ฟัง​แล้ว​จำ​มา​ได้​.
สติปัฏฐาน​ ดูที่ สติปัฏฐาน 4
สติปัฏฐานสูตร​ ​คือ​ ​พระสูตรที่กล่าว​ถึง​วิธี​เจริญสติปัฏฐาน​ ​สติปัฏฐานสูตรนี้อาจมีอยู่ในพระไตรปิฎกหลายที่​แล้ว​แต่​ท่านจะ​ตั้งชื่อ​ ​แต่ที่นิยมเอามาพูด​ถึง​ ​จะ​อยู่​ใน​พระสุตตันตปิฎก​ ​มัชฌิมนิกาย​ ​มูลปัณณาสก์​ ​กล่าว​ถึง​วิธี​เจริญสติปัฏฐาน​ 21 ​บรรพะ​เหมือน​ใน​ทีฆนิกายนั่นเอง​.
= โครงสร้างสูตร =
ในมหาสติปัฏฐานสูตรท่านได้แสดงเรื่องเกี่ยวกับสติปัฏฐานไว้อย่างละเอียด โดยแบ่งแสดงออกเป็นข้อ ๆ เรียกว่า ปพฺพ(ปัพพะ,บรรพะ, ข้อ, แบบ) โดยในพระบาลีใช้คำว่า อปิจ(อะปิจะ - อีกอย่างหนึ่ง) เป็นเครื่องหมายในการแบ่งสติปัฏฐาน 4 อย่างลงไปอีก รวมทั้งสิ้น 21 บรรพะ เริ่มที่อานาปานบรรพะและไปสิ้นสุดที่สัจจบรรพะ.
อรรถกถาของสูตรนี้กล่าวว่า ชาวกุรุเป็นผู้ที่มีอัธยาศัยสมบูรณ์และมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมจึงตรัสกรรมฐานไว้อย่างย่อ, ทรงแสดงพลววิปัสสนาญาณคือขยญาณและภังคญาณไว้เป็นหลักในตอนท้ายของทุกบรรพะ, อีกทั้งในตอนท้ายอรรถกถาแสดงว่ามีผู้บรรลุหลังฟังสูตรนี้จบด้วย.
วิศวกรรมสื่อประสม
วิศวกรรมสื่อประสม (Multimedia Engineering) เป็นวิชาการด้านวิศวกรรมที่เกิดจากการรวบรวมองค์ความรู้ทางการพัฒนาซอฟต์แวร์, วิศวกรรมคอมพิวเตอร์, วิศวกรรมโทรคมนาคม, วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ และศิลปกรรม เพื่อเสริมสร้างองค์ความรู้ของการผลิตสื่อประสม บริการผ่านเทคโนโลยีสื่อสาร และคอมพิวเตอร์สมัยใหม่ ที่เป็นองค์ความรู้เฉพาะทาง
ความหมายและขอบเขต
ศึกษาทักษะการออกแบบสื่อตามจุดมุ่งหมาย การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อรวมสื่อประสมกับอุปกรณ์สื่อสาร การผลิตภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว การพัฒนาเนื้อหาและบริการผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต การพัฒนาเกม ประเภทต่างๆ การผลิตสื่อสร้างสรรค์เพื่อการเรียนรู้ด้วยตนเอง
เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับสื่อ อาทิ การบันทึกสื่อ การลดขนาดสื่อประสม เครือข่ายอินเทอร์เน็ต หลักการและการทำงานของเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ และเครือข่ายคอมพิวเตอร์โครงข่ายสื่อสารความเร็วสูง โดยฝึกฝนการผลิตและนำเสนอสื่อประสม เช่น การควบคุมการผลิตภาพและเสียง ในสตูดิโอ การสร้างสรรค์เนื้อหาและบริการใหม่ๆ บนโทรศัพท์เคลื่อนที่ การผลิตและทดสอบเกมคอมพิวเตอร์ และการประยุกต์อุปกรณ์สมัยใหม่ร่วมกับสื่อประสม
การเข้ารหัส, การถอดรหัส, และการป้องกันข้อมูล
บทความหลัก: Information security
วิศวกรคอมพิวเตอร์ทำงานในการเข้ารหัส, การถอดรหัส และการคุ้มครองข้อมูล เพื่อพัฒนาวิธีการปกป้องข้อมูลต่าง ๆ ใหม่ เช่น ภาพและเพลงดิจิทัล, กระจายข้อมูลดิบในเมมโมรี, การละเมิดลิขสิทธิ์ และการแก้ไขดัดแปลงรูปแบบอื่น ตัวอย่างรวมถึงการทำงานเกี่ยวกับการสื่อสารไร้สาย, ระบบหลายสายอากาศ, การส่งผ่านด้วยแสง และลายน้ำดิจิทัล
การสื่อสารและเครือข่ายไร้สาย
บทความหลัก : Communications networks and Wireless network
มุ่งเน้น การสื่อสารและ เครือข่ายไร้สาย, ความก้าวหน้าในระบบการสื่อสารโทรคมนาคมและเครือข่าย, modultion และการเข้ารหัสควบคุมความผิดพลาด, และทฤษฎีสารสนเทศ การออกแบบเครือข่ายความเร็วสูง, การปราบปรามการรบกวน, การออกแบบและการวิเคราะห์ของระบบอดทนต่อความผิดพลาด (fault-tolerant system) และ การจัดเก็บและรูปแบบการส่งผ่าน ทั้งหมดนี้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ พิเศษ
คอมไพเลอร์และระบบปฏิบัติการ
บทความหลัก : Compiler and Operating system
พืนที่พิเศษนี้ มุ่งเน้นไปที่การออกแบบและพัฒนาคอมไพเลอร์และระบบปฏิบัติการ วิศวกรในสาขานี้พัฒนาสถาปัตยกรรมใหม่ของระบบปฏิบัติการ, เทคนิคการวิเคราะห์โปรแกรม และเทคนิค ใหม่ในการรับประกันคุณภาพ ตัวอย่างของการทำงานในด้านนี้รวมถึง การแปลงรหัสโพสต์-ลิงก์-เวลา, การพัฒนา algorithm และการพัฒนาระบบปฏิบัติการ ใหม่
วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมทางการคำนวณ
บทความหลัก: Computational science and engineering
วิทยาศาสตร์และวิศวกรรมทางการคำนวณเป็นสาขาวิชาที่ค่อนข้างใหม่ สอดคล้องกับศูนย์ Sloan Career Cornerstone, บุคคลที่ทำงานในพื้นที่นี้ "วิธีการคำนวณจะถูกนำไปใช้ในการกำหนดรูปแบบและการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนด้านวิศวกรรมและด้านฟิสิกข์และสังคมศาสตร์ . ตัวอย่าง รวมถึงการออกแบบอากาศยาน, การประมวลผลแบบพลาสม่าของคุณสมบัตินาโนเมตร บนเวเฟอร์เซมิคอนดักเตอร์, การออกแบบวงจร VLSI, ระบบตรวจจับเรดาร์, การขนส่งไอออนผ่านช่องทางชีวภาพและอื่นๆ อีกมาก"
ระบบคอมพิวเตอร์: สถาปัตยกรรม, การประมวลผลแบบขนานและความน่าเชื่อถือ
บทความหลัก : Computer Architecture, Parallel Processing, and Dependability
วิศวกรที่ทำงานในระบบคอมพิวเตอร์จะทำงานในโครงการวิจัยที่ช่วยในการสร้างระบบคอมพิวเตอร์ที่มีประสิทธิภาพสูง, เชื่อถือได้และปลอดภัย โครงการเช่นการออกแบบหน่วยประมวลผลแบบ multi-threading และการประมวลผลแบบขนานจะรวมอยู่ในสาขานี้ ตัวอย่างอื่น ๆ ของการทำงานในด้านนี้รวมถึง การพัฒนาทฤษฎีใหม่, ขั้นตอนวิธีการและเครื่องมืออื่น ๆ ที่เพิ่ม ประสิทธิภาพให้กับระบบคอมพิวเตอร์
วิสัยทัศน์และหุ่นยนต์คอมพิวเตอร์
บทความหลัก : Computer Vision and Robotics
ในพื้นที่พิเศษนี้ วิศวกรคอมพิวเตอร์มุ่งเน้นการพัฒนาเทคโนโลยีการตรวจวัดการมองเห็น ที่จะรับรู้สภาพแวดล้อม, การเป็นตัวแทนของสภาพแวดล้อมและการจัดการสิ่งแวดล้อม จากนี้น สารสนเทศสามมิติที่ถูกรวบรวมได้จะถูกดำเนินการในงานที่หลากหลาย งานเหล่านี้รวมถึง การสร้างแบบจำลองของมนุษย์, การสื่อสารด้วยภาพ, และการเชื่อมต่อระหว่างคอมพิวเตอร์กับมนุษย์ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ เช่นกล้องวัตถุประสงค์พิเศษที่มีเซ็นเซอร์วิสัยทัศน์อเนกประสงค์
ระบบฝังตัว
บทความหลัก: ระบบฝังตัว
บุคคลที่ทำงานในพื้นที่นี้จะออกแบบเทคโนโลยีสำหรับการเพิ่มความเร็ว, ความน่าเชื่อถือและ ประสิทธิภาพการทำงานของระบบ ระบบฝังตัวถูกพบในอุปกรณ์จำนวนมากตั้งแต่วิทยุเอฟเอ็มขนาดเล็กจนถึงกระสวยอวกาศ สอดคล้องกับ ศูนย์อาชีพสโลน แคเรีย, การพัฒนาที่กำลังดำเนินการอยู่ในระบบฝังตัว ได้แก่ "ยานพาหนะและอุปกรณ์อัตโนมัติเพื่อดำเนินการค้นหาและช่วยเหลือ, ระบบการขนส่งโดยอัตโนมัติ และการประสานงานของมนุษย์กับหุ่นยนต์ในการซ่อมแซมอุปกรณ์ในอวกาศ"
แผงวงจรรวม, การออกแบบ VLSI, การทดสอบและการ CAD
บทความหลัก : วงจรรวม และ การสร้างวงจรรวมขนาดใหญ่มาก
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป (Statistical conclusion validity) เป็นระดับที่ข้อสรุปเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ จากข้อมูล เป็นข้อสรุปที่ถูกต้องหรือว่า "สมเหตุผล" ตอนต้น ๆ คำนี้เคยใช้เกี่ยวกับการสรุปทางสถิติที่ถูกต้องสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่าง ๆ แต่ปัจจุบันมักจะใช้กับข้อสรุปที่ "สมควร" "เหมาะสม" หรือ "มีเหตุผล" อาศัยข้อมูลไม่ว่าจะเป็นเชิงสถิติ เชิงปริมาณ หรือเชิงคุณภาพ หลัก ๆ แล้ว งานศึกษาสามารถผิดพลาดได้สองอย่างคือ ความสมเหตุผลชนิดนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณลักษณะของงานที่ทำให้ความผิดพลาดเหล่านี้มีโอกาสน้อยลง รวมทั้งการเลือกตัวอย่างที่สมควร การทดสอบทางสถิติที่สมควร และการวัดค่าต่าง ๆ ที่เชื่อถือได้
วิศวกรรมสื่อประสม
การประมวลสัญญาณ, ภาพและคำพูด
บทความหลัก : Signal processing, Image processing, and Speech processing
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป
ความเสี่ยง
ความเสี่ยงที่สามัญที่สุดต่อความสมเหตุสมผลชนิดนี้ คือ
วิศวกรรมสื่อประสม
สาขาวิชาย่อย
วิศวกรรมสื่อประสมครอบคลุมพื้นที่ความรับผิดชอบขนาดค่อนข้างใหญ่ จึงแบ่งเป็นสาขาย่อย ได้แก่
ความสมเหตุสมผลเชิงสถิติของข้อสรุป
การฝ่าฝืนข้อสมมุติของการทดสอบทางสถิติ
การทดสอบทางสถิติโดยมาก (โดยเฉพาะสถิติเชิงอนุมาน) มักจะมีข้อสมมุติเกี่ยวกับข้อมูล ที่ทำให้การวิเคราะห์ทางสถิติสมควรในการตรวจสอบสมมติฐาน การฝ่าฝืนข้อสมมุติเหล่านั้น (คือข้อมูลที่ได้ทำให้ไม่สมควรจะใช้วิธีการทางสถิตินั้น) อาจจะนำไปสู่การอนุมานเชิงสถิติที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุกับผล ซึ่งขึ้นอยู่กับความทนทาน (robustness) ของการทดสอบทางสถิติว่าจะไวต่อการฝ่าฝืนข้อสมมุติเท่าไร ดังนั้น การฝ่าฝืนข้อสมมุติของการทดสอบทางสถิติ อาจจะทำให้มีโอกาสมากขึ้นในการเกิดความผิดพลาดชนิดที่ 1 และ 2
การวัดที่ไม่น่าเชื่อถือ
ถ้าวัดตัวแปรต่าง ๆ โดยวิธีที่ไม่น่าเชื่อถือ (คือ การวัดผิดพลาดสูง) ก็อาจจะนำไปสู่ข้อสรุปที่ผิด ๆ
การจำกัดพิสัย
การจำกัดพิสัย ไม่ว่าจะเป็นแบบพื้นหรือเพดาน (คือจัดค่าที่สูงเกินขีดหรือต่ำเกินขีดให้เป็นค่าวัดเดียวกันทั้งหมด) หรือที่เกิดจากอคติที่เกิดจากการเลือกตัวอย่าง (selection bias) จะลดกำลังของการทดลองและเพิ่มโอกาสให้เกิดความผิดพลาดชนิดที่ 2 มากขึ้น ซึ่งเป็นเพราะว่า ระดับสหสัมพันธ์จะอ่อนลงเพราะค่าความต่างลดลง
ความต่าง ๆ กันของตัวอย่าง
ความต่าง ๆ กันในระดับที่สูงขึ้นของผู้ร่วมการทดลองอาจจะมีผลต่อการตีความผลที่ได้โดยเพิ่มความแปรปรวน (variance) ของผล หรือซ่อนความสัมพันธ์จริง
ความเสี่ยงต่อความสมเหตุสมผลภายใน
ปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ ที่มีผลต่อความสมเหตุสมผลภายใน (internal validity) ของงานวิจัยอาจจะทำให้ได้ผลที่มีอคติ และมีผลต่อความสมเหตุผลเชิงสถิติของข้อสรุป ปัจจัยเสี่ยงเช่น วิธีการรักษาบำบัดที่เชื่อถือไม่ได้ (คือไม่สม่ำเสมอไม่มีมาตรฐาน) หรือความล้มเหลวในการควบคุมตัวแปรอื่น ๆ ที่ไม่ได้เป็นประเด็นการทดลอง (extraneous variable)
พ.ศ. 380
พุทธศักราช 380 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 164
พ.ศ. 381
พุทธศักราช 381 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 163
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 82 และพระองค์สุดท้ายในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาห่วง
พระประวัติ
พระองค์ประสูติหลังสมเด็จพระบรมชนกนาถเสด็จสวรรคตแล้ว 5 เดือน จึงทรงพระราชทานพระนามไว้ล่วงหน้าเป็นกลาง ๆ เมื่อยังไม่ทรงทราบว่าเป็นพระราชโอรสหรือพระราชธิดาว่า เจริญกมลสุขสวัสดิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพุธที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2417 พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2419 ในงานงานพระเมรุของพระองค์นั้นพระบรมวงศานุวงศ์ล้วนฉลองพระองค์ดำทั้งหมด ยกเว้นพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนสุพรรณภาควดีที่ทรงฉลองพระองค์ขาว เพราะแม้กรมขุนสุพรรณภาควดีจะทรงมีพระชนมายุเดือนมากกว่าแต่พระองค์เจ้าเจริญกมลสุขสวัสดิ์ทรงอยู่ในฐานะเป็นพระขนิษฐาของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องนี้ปรากฏในหนังสือ ธรรมเนียมพระบรมศพและพระศพเจ้านาย ว่า
พระบรมวงษานุวงศ์ทั้งนั้น ทรงผ้าพื้นดำทรงฉลองพระองค์ดำ แต่พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศรีวิไลย ทรงผ้าสีน้ำเงินแก่ ฉลองพระองค์ขาว ทรงสภักษขาว เพราะพระชนม์พรรษาของท่านนั้นแก่กว่าพระองค์เจ้าที่สิ้นพระชนม์
จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ
จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ (後桃園天皇, 5 สิงหาคม 2301 - 16 ธันวาคม 2322 , ครองราชย์ 2314 - 2322) จักรพรรดิพระองค์ที่ 118 ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2322
โดยพระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของ จักรพรรดิโมโมโซโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 117 ผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อใส่คำว่า โกะ (後) ที่แปลว่า ที่สอง หรือ ยุคหลัง เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิโมโมโซโนะที่สอง หรือ จักรพรรดิโมโมโซโนะยุคหลัง
ซึ่งจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะนับเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์สุดท้ายที่พระนามของพระองค์มีคำว่า โกะ อยู่ในพระนาม
พงศาวลี
พระองค์เป็นโอรสของจักรพรรดิโมโมโซโนะกับนางสนองพระโอษฐ์ ก่อนขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิเดฮิโตะ (英仁親王)
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะ
ก่อนที่จักรพรรดิโกะ-โมโมโซโนะจะสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิเดฮิโตะ (英仁親王) เจ้าชายฮิเดฮิโตะประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2301 และเป็นพระโอรสองค์ใหญ่ของจักรพรรดิโมโมโซโนะ หลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์สวรรคตในปี พ.ศ. 2305 ตำแหน่งจักรพรรดิก็ตกเป็นของพระปิตุจฉา (ป้า) ซึ่งเป็นที่รู้จักในพระนามจักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ เจ้าชายฮิเดฮิโตะยังเยาว์เกินไปที่จะเป็นจักรพรรดิในขณะนั้น แต่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทในอีก 5 ปีต่อมา จักรพรรดินีโกะ-ซากูรามาจิ สละราชบัลลังก์ให้กับพระนัดดาในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2314 และเจ้าชายฮิเดฮิโตะก็สืบราชบัลลังก์ในทันที
Macarisia
Macarisia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhizophoraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หนอนนก
รูปร่างของหนอนนก เป็นหนอนที่มีเปลือก มีลำตัวยาวเรียวทรงกระบอกสีน้ำตาลอมเขียว เมื่อโตเต็มที่มีความกว้างลำตัว 0.28-3.2 มิลลิเมตร ยาว 29-35 มิลลิเมตร น้ำหนัก 0.2-0.24 กรัม มีอายุประมาณ 55-75 วัน ก่อนจะเข้าสู่ภาวะดักแด้ ซึ่งจะมีอายุในวงจรนี้ราว 5-7 วัน จากนั้นจะลอกคราบเป็นตัวโตเต็มวัย ซึ่งจะเป็นแมลงปีกแข็งลำตัวสีน้ำตาลอมดำ ซึ่งจัดเป็นแมลงศัตรูพืช  มีถิ่นกำเนิดในทวีปยุโรปในที่ ๆ ที่มีอากาศค่อนข้างหนาวเย็น ซึ่งตัวเต็มวัยจะมีอายุเฉลี่ยประมาณ 3-6 เดือน ตัวเมีย 1 ตัว วางไข่ได้ 1-2 ฟอง/วัน หรือ 80-85 ฟอง/ตลอดวงจรชีวิต
คุณค่าของหนอนนก คือ เป็นอาหารที่มีทั้งโปรตีนและไขมันค่อนข้างสูง โดยเฉพาะไขมัน ในปลาสวยงามบางชนิด เช่น ปลาอะโรวาน่า หากให้หนอนนกในปริมาณที่มาก ปลาจะติดใจในบางตัวอาจจะไม่ยอมกินอาหารชนิดอื่นเลยก็เป็นได้ และจะสะสมไขมันในตัวซึ่งจะนำมาซึ่งอาการตาตก
นอกจากนี้แล้ว ในบางพื้นที่ ยังมีผู้รับประทานหนอนนกเป็นอาหารอีกด้วย ด้วยการทอดเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น ๆ ที่รับประทานได้
ปัจจุบัน ได้มีผู้เพาะเลี้ยงหนอนนกเป็นสัตว์เศรษฐกิจ โดยโรงเรือนที่เพาะต้องเป็นสถานที่ ๆ โปร่ง อากาศถ่ายเทได้สะดวก ที่สำคัญคือ ต้องไม่ชื้น หากชื้นหนอนนกจะตายด้วยเชื้อราและไม่มีศัตรูตามธรรมชาติมารบกวน เช่น จิ้งจก, ตุ๊กแก หรือ มด ผู้ที่เลี้ยงสัตว์ เมื่อซื้อหนอนนกไปแล้ว จะนิยมเก็บด้วยการเทใส่ถาดหรือถังพลาสติกที่มีความสูงพอสมควรที่หนอนนกไม่สามารถปีนออกมาได้ ปิดฝาด้วยภาชนะแบบตะแกรง  อาหารที่ให้สามารถให้ได้หลากหลาย ทั้ง ผักชนิดต่าง ๆ  อาหารปลาเม็ด หรือ รำข้าว และต้องมีตะแกรงรองพื้น เพื่อช่วยในการร่อนมูลและเปลือกของหนอนนกที่ถ่ายออกมาด้วย
นิยมขายปลีกกันที่ขีดละ 40-80 บาท กิโลกรัมละ 300-500 บาท
วัสดุทนไฟ
วัสดุทนไฟ หรือวัตถุทนไฟ (Refractory) เป็นคำมาจาก ภาษาละตินว่า Refractarius ซึ่งมีความหมายว่า ดื้อ ไม่เปลี่ยนแปลง เป็นสารประกอบประเภท Inorganic ที่มีคุณสมบัติทนต่อการใช้งานที่อุณหภูมิสูง
คำจำกัดความ
สารประกอบประเภท Oxide ที่ไม่เปลี่ยนแปลงคุณลักษณะ เมื่ออยู่ในสภาวะที่มีอุณหภูมิสูง
คุณสมบัติ
วัสดุทนไฟ จะมีคุณสมบัติพื้นฐานดังนี้
ประเภท
วัสดุทนไฟ สามารถแบ่งประเภท ออกได้ใน 2 ลักษณะ
กระบวนการผลิต
การใช้งานวัสดุทนไฟ โดยเบื้องต้น จะต้องเลือกให้เหมาะสมกับลักษณะในการติดตั้ง จากนั้นจึงเลือกวัสดุทนไฟ ที่มีองค์ประกอบที่เหมาะสมกับสภาพการใช้งาน
สำหรับวิธีการผลิต มีแตกต่างหลายแบบ ส่วนใหญ่จะขึ้นกับลักษณะของวัสดุทนไฟ ได้แก่
ผลิตภัณฑ์ที่ผ่านกระบวนการขึ้นรูปแล้ว จะถูกทำให้รูปร่างคงตัว และมีความแข็งแรงสูงขึ้น ซึ่งอาจจะใช้ปฏิกิริยาเคมี หรือการเผาที่อุณหภูมิแตกต่างๆ กันตามชนิดของวัสดุทนไฟดังกล่าว
จอห์น มากูฟูลี
จอห์น ปอมเบ โจเซฟ มากูฟูลี (John Pombe Joseph Magufuli) เป็นอดีตนักการเมืองแทนซาเนียและประธานาธิบดีคนที่ 5 ของแทนซาเนียซึ่งดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 2015 – 2021
ท่าเตียน (ภาพยนตร์)
ท่าเตียน เป็นภาพยนตร์ไทย 35 มม. ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2516 ของไชโยภาพยนตร์ อำนวยการสร้างและกำกับโดย นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี, สุภัค ลิขิตกุล, สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม, สมพงษ์ พงษ์มิตร, เทพ ทรัพย์พอกพูน และปริม ประภาพร