cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาแห่งรัสเซีย
เสกสมรส
ในปีค.ศ. 1560 พระเจ้าซาร์ทรงส่งขุนนางดูตัวไปสองคน คือ โวคเชรีนและเมียคีนิน ไปยังแถบเทือกเขาคอเคซัส "เพื่อดูตัวธิดาของเหล่าเจ้านครแถบเชอกาซี" ในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1561 ก็ได้พบเจ้าหญิงโคเชนีย์ "สตรีชาวเชอกาจากเมืองปียาตีกรอสค์" พวกเขาจึงให้เธอเดินทางมายังมอสโกพร้อมพี่ชายของเธอชื่อ ซัลตาลกุน (ต่อมามีการเปลี่ยนศาสนาและรับนามใหม่เป็น มีฮาอิล) พวกเขาได้พักที่ตึกใกล้พระราชวังเครมลิน ต่อมาพระเจ้าซาร์ทรงมี "พระบัญชาให้เจ้าหญิงเชอกาสกายาเข้าราชสำนัก พระองค์ทอดพระเนตรนางและตกหลุมรักนาง" ราชสำนักได้ส่งพระราชสาส์นไปถึงบิดาของเธอว่า
"ท่านเตมีร์กา ด้วยความดีงามในหัวใจของธิดาท่าน องค์ซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาจะทรงเป็นที่รักยิ่งของพระเจ้าเหนือหัว ซาร์และแกรนด์ดยุกอีวาน วาซีลีเยวิช พระองค์จะทรงประทานความดีความชอบอันยิ่งใหญ่แก่พวกเรานี้ และธิดาของท่านจะอยู่เคียงข้างพระองค์ พระประมุข อันเป็นเกียรติยศแก่รัชสมัย" นิทานพื้นบ้านของรัสเซียได้มีการกล่าวว่า ก่อนที่ซารีนาอนาสตาเซียจะสิ้นพระชนม์ ได้ทรงเตือนพระเจ้าซาร์ว่าขออย่าโปรดนำหญิงนอกรีตขึ้นเป็นพระมเหสี แต่ซาร์อีวานทรงหลงใหลในความงามของมารีเยียอย่างมาก และทรงตัดสินพระทัยอภิเษกสมรสกับพระนางทันที ในวันที่ 6 กรกฎาคม มีการประกอบพระราชพิธีหมั้นตามประเพณีรัสเซียโบราณ มีการมอบแหวนและผ้าพันคอประดับมุกตามธรรมเนียม โคเชนีย์ได้รับการบัฟติศมาและรับพระนามใหม่เป็นมารีเยีย ตามพระนามของนักบุญมารีย์ชาวมักดาลา หลังเสร็จสิ้นพิธีทางศาสนา พระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 ทรงมอบไม้กางเขตสีทองแก่ซารีนามารีเยีย และซาเรวิชอีวานและซาเรวิชเฟโอดอร์ พระโอรสของพระเจ้าซาร์ทรงมอบไม้กางเขนประดับด้วยเพชรและไข่มุกแก่พระมารดาเลี้ยง ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1561 ได้มีการจัดพิธีอภิเษกสมรสขึ้นก่อนจะถึงวันคล้ายวันพระราชสมภพของซาร์อีวาน 4 วัน ซาร์อีวานจะมีพระชนมายุ 31 พรรษา พระนางได้รับการสวมมงกุฎในมหาวิหารอัสสัมชัญ และทรงได้รับมอบจานทองคำที่ระลึกซึ่งเป็นฝีมือจากช่างทองของรัสเซีย
การเสกสมรสกับมารีเยีย เตมรีอูคอฟนาเกิดขึ้นไม่นานหลังซารีนาอนาสตาเซีย สิ้นพระชนม์ กลุ่มเจ้าชายเชอคาสก์ ญาติพี่น้องของมารีเยียได้เข้ามามีบทบาทและมีความก้าวหน้าในราชการอย่างรวดเร็ว และต่อมาจะมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์รัสเซีย หนึ่งในหลานชายของซารีนามารีเยียคือ โฮโรเชย์-มูร์ซา ที่ได้รับนามใหม่ว่า บอริส ได้แต่งงานกับมาร์ฟา น้องสาวของอัครบิดรฟิลาเรตแห่งมอสโก
เจอโรม ฮอร์ซีย์ นักการทูตอังกฤษได้บันทึกว่า "หลังจากนั้น (การสิ้นพระชนม์ของอนาสตาเซีย) พระองค์ (ซาร์อีวาน) ได้อภิเษกสมรสกับหนึ่งในเจ้าหญิงเซอคาสเซียนจากที่ห่างไกล เรารู้ว่าพระองค์ไม่มีทายาทกับพระนาง แต่การอภิเษกสมรสนี้เป็นพิธีเฉลิมฉลองและมีการจัดเทศกาลที่แปลกประหลาดและนอกรีตมากเสียจนอยากจะเชื่อว่ามันเกิดขึ้นจริง"
พระชนม์ชีพสมรส
ซารีนามารีเยียมีพระประสูติกาลพระโอรส คือ ซาเรวิชวาซิลี อีวาโนวิช ในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1563 ตั้งพระนามตามพระสัสสุระของพระนาง คือ วาซิลีที่ 3 เจ้าชายแห่งมอสโก แต่ซาเรวิชสิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ในปีค.ศ. 1562 ซารีนามารีเยียมักจะตามเสด็จพระราชสวามีไปในการเยี่ยมเยือนอารามสงฆ์ต่างๆ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1563 พระนางเสด็จเยือนเมืองอะเลคซันดรอฟ พร้อมกับพระโอรสเลี้ยงองค์โต คือ ซาเรวิชอีวาน อีวาโนวิช เพื่อเดินทางแสวงบุญไปยังเมืองซุสดัล และรอสตอฟ
ในประวัติศาสตร์รัสเซียมักแสดงภาพซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาในทางลบ และเชื่อว่าพระนางทรงสร้างแนวคิดในแง่ร้ายแก่พระราชสวามี ในบันทึกร่วมสมัยเขียนถึงซารีนามารีเยียว่าเป็นคน "มุ่งร้าย" หรือ มาเรีย "ผู้สร้างอารมณ์เสีย" ให้แก่พระเจ้าซาร์ และทรงยุยงให้สร้างความหวาดกลัวขึ้นมา
"การอภิเษกสมรสครั้งที่สองของซาร์อีวานนั้นไม่มีความสุขเหมือนชีวิตสมรสครั้งแรก มารีเยียสะกดใจพระสวามีด้วยความงามของพระนางเท่านั้น แต่ไม่สามารถแทนที่อนาสตาเซียในหัวใจของพระองค์และของประเทศได้ สำนึกถึงความเป็นเกียรติภูมิของราชวงศ์ไม่เคยอยู่ในความคิดของซารีนา คนร่วมสมัยเขียนว่า เจ้าหญิงจากเซอร์คาสเซียน ทรงมีอารมณ์ป่าเถื่อนรุนแรง มีความโหดเหี้ยมในจิตวิญญาณ ยังถ่ายทอดจิตใจที่ชั่วร้ายไปสู่อีวานว่าพระองค์ไม่สามารถรักษาความรักของพระองค์ได้ ในไม่ช้าชีวิตสมรสก็เปลี่ยนเป็นความเย็นชา พระองค์ได้ลิ้มรสเสน่ห์อันตรายของความไม่เที่ยงและความอัปยศ มารีเยียนั้นไม่เหมือนอนาสตาเซียในสายตาของอีวาน เพราะพระนางเป็นที่จดจำไปอีก 7 ปี ในฐานะผู้บริจาคทานแก่อารามมากมาย"
แต่ในไม่ช้าซาร์อีวานทรงรู้สึกเสียพระทัยที่อภิเษกสมรสกับพระนาง เพราะซารีนาองค์ใหม่ถูกมองว่าเป็นคนไม่รู้หนังสือและมีพระอุปนิสัยอาฆาตพยาบาท ซารีนามารีเยียไม่ทรงสนพระทัยในวิถีชีวิตสังคมมอสโกและถูกกล่าวขานว่าเป็นพระมารดาเลี้ยงที่แย่สำหรับพระโอรสทั้งสองของซาร์อีวาน คือ ซาเรวิชอีวาน อีวาโนวิชและซาเรวิชเฟโอดอร์ อีวาโนวิช ซารีนามารีเยียมักจะทรงเป็นที่เกลียดชังในหมู่ข้าราชบริพาร ซึ่งเชื่อว่าพระนางทรงมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาดและทรงประพฤติตนเป็นแม่มด นักประวัติศาสตร์บางคนได้เขียนว่า ซารีนามารีเยียทรงเป็นคนแรกๆที่ยุยงให้พระสวามีจัดตั้งกองกำลังโอพริชนิก ความระหองระแหงในชีวิตสมรสที่เกิดขึ้นมีบันทึกว่าพระเจ้าซาร์อีวานที่ 4 ทรงละเลยซารีนาชาวเซอร์คาสเซียน และวางแผนจะส่งพระนางไปอยู่คอนแวนต์และให้ครองตนเป็นนางชี แต่คาดว่าพงศาวดารอาจจะมีการสับสนกับพระมเหสีองค์อื่นของซาร์
สิ้นพระชนม์
ซารีนามารีเยียสิ้นพระชนม์ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1569 ขณะมีพระชนมายุ 25 พรรษา ณ อะเลคซันดรอฟ, แคว้นวลาดีมีร์ หลังจากกลับเสด็จประพาสเมืองโวล็อกดา มีการเล่าลือว่าพระนางทรงถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษโดยพระสวามี แต่พระเจ้าซาร์ไม่ทรงเคยยอมรับข่าวลือนี้ และมีผู้คนจำนวนมากถูกทัณฑ์ทรมานในข้อหาเป็นผู้ต้องสงสัยในการปลงพระชนม์ซารีนา มีบันทึกว่า "ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1569 พระมเหสีในพระเจ้าซาร์อีวาน ซารีนามารีเยีย สิ้นพระชนม์โดยพระสวามีแทบไม่ได้โศกเศร้าเสียใจ แม้ว่าเพื่อความเหมาะสมของธรรมเนียมรัสเซียทั้งผองที่ต้องแสดงความโศกาอาดูร ทุกแห่งหนต้องหยุดนิ่ง ขุนนางโบยาร์ ชนชั้นสูง ข้าราชสำนักต้องแต่งกายด้วยชุดที่ดูถ่อมตนที่สุด หรือชุดไว้ทุกข์ (เสื้อคลุมขนสัตว์กำมะหยี่คัมชัตกาที่ไม่มีทองประดับ)" ในทุกเมืองต้องประกอบพิธีไว้อาลัยพระศพ การให้ทานผู้ยากไร้ และการบริจาคให้อารามและโบสถ์ แต่พระเจ้าซาร์อีวานผู้โหดร้ายแสดงความโศกเศร้าแบบหน้าซื่อใจคด ทรงปิดบังเรื่องราวที่แท้จริง หลังจากผ่านมาได้สิบวัน พระองค์เสด็จรับทูตต่างประเทศได้อย่างสงบในพระราชวังมอสโก แต่ก็ทรงรีบออกจากเมืองหลวงเพื่อไปปราบปรามอย่างโหดร้ายและประหารชีวิตชาวเมืองอเล็กซันดร์ สโลโบดาที่ก่อกบฏแยกดินแดน การสิ้นพระชนม์ของพระมเหสีทั้งสองแม้ว่าจะมีจิตสำนึกทางวิญญาณที่ไม่เหมือนกัน แต่กลับแสดงผลลัพธ์ที่โชคร้ายไม่แพ้กัน อนาสตาเซียจากไปโดยพาจิตสำนึกคุณธรรมไปจากอีวาน ส่วนมารีเยียจากไปโดยส่งผ่านความโหดร้ายในการฆาตกรรม มีการกระจายข่าวลือไปทั่วว่า มารีเยียถูกวางยาพิษลอบปลงพระชนม์โดยศัตรูผู้ลึกลับเหมือนอนาสตาเซีย พระองค์จึงเตรียมให้รัสเซียพร้อมรับความโกรธเกรี้ยวพยาบาทของพระองค์
อ้างอิง
15441569
เดอะคิงส์
เดอะ คิงค์ส  (The Kinks) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ ตั้งแต่ปี 1963 ประกอบด้วยสมาชิกด้วย เรย์ เดวีส์ เดฟ เดวีส์ และ มิก เอโวรี มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 จากซิงเกิ้ลดังอย่าง "You Really Got Me"
ไทยคม 8
ไทยคม 8 (THAICOM 8) เป็นดาวเทียมสื่อสารสัญชาติไทย ผลิตโดยออร์บิทัล เอทีเค และเป็นดาวเทียมดวงที่ 8 ในกลุ่มดาวเทียมไทยคม โดยมี บริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เช่าสัมปทาน
ภาพรวม
ดาวเทียมสื่อสารไทยคม 8 ผลิตโดยออร์บิทัล เอทีเค มีน้ำหนักราว 3,100 กิโลกรัม กำหนดอายุใช้งานไว้ประมาณ 15 ปีซึ่งให้บริการในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้ และเอเชียกลาง โคจรอยู่ในวงโคจรค้างฟ้าที่ตำแหน่งบริเวณ 78.5 องศาตะวันออก ร่วมกับไทยคม 5 และไทยคม 6 มีจานรับส่งสัญญาณ เคยู-แบนด์ (Ku-Band) จำนวน 24 ช่อง สามารถให้บริการด้านโทรคมนาคมได้อย่างเต็มรูปแบบ ตอบโจทย์ความต้องการสื่อสารโทรคมนาคมให้กับอุตสาหกรรมบันเทิงและสื่อสารมวลชน โดยถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมตรงถึงที่พักอาศัย (DTH) และถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์ดิจิตอลความละเอียดสูง (HD และ UHD)
การปล่อยจรวด
ไทยคม 8 ถูกยิงขึ้นจากฐาน ณ แหลมคะแนเวอรัล SLC-40 ในรัฐฟลอริดา เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2559 โดยบริษัทสเปซเอ็กซ์ เป็นดาวเทียมดวงที่สี่ของโลกที่ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยจรวดฟัลคอน 9 และยังเป็นครั้งแรกของโลกที่จรวดที่ใช้ส่งดาวเทียมสามารถลงจอดบนแพฐานจรวดได้สำเร็จ
การนำสเตจที่ 1 ของฟัลคอน 9 มาใช้อีกครั้ง
จรวดสเตจที่ 1 ได้ถูกดัดแปลงให้เป็นจรวดผลักดันด้านข้างของฟัลคอน เฮฟวี ซึ่งได้ทำการจุดเครื่องครั้งแรกในช่วงสัปดาห์ที่ 20 ของปี 2560 จรวดสเตจที่ 1 อันนี้ได้ลงจอดอีกรอบที่ Landing Zone 1 ที่ฐานทัพอากาศแหลมคะแนเวอรัลในช่วง การบินครั้งแรกของจรวดฟัลคอน เฮฟวี
เจอร์รี่ แม็คไกวร์ เทพบุตรรักติดดิน
เจอร์รี่ แม็คไกวร์ เทพบุตรรักติดดิน (Jerry Maguire) เป็นภาพยนตร์ดรามา-ตลก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2539 กำกับและเขียนบทโดยแคเมรอน โครว์ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ตัดต่อยอดเยี่ยม นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (ทอม ครูซ) โดยคิวบา กูดิง จูเนียร์ ได้รับรางวัลในสาขานักแสดงประกอบยอดเยี่ยม
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์สร้างชื่อให้กับเรเน่ เซลเวเกอร์ ทำให้เธอคว้ารางวัลนักแสดงดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี 2539 จาก The National Board of Review พร้อมกับได้รับรางวัล Blockbuster Award สาขาดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์ตลก และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา
เรื่องย่อ
เจอร์รี แมไกวร์ เป็นตัวแทนฝีมือดีของบริษัทบริหารจัดการนักกีฬายักษ์ใหญ่ เขามีหน้าที่จัดการดูแลด้านสิทธิประโยชน์ ภาพลักษณ์ และเรื่องส่วนตัวของนักกีฬาอาชีพจำนวนหลายสิบคน วันหนึ่งนักกีฬาในการดูแลของเขาประสบอุบัติเหตุระหว่างการแข่งขัน และต้องเสี่ยงกับความพิการ เพราะต้องตรากตรำลงเล่นด้วยข้อผูกมัดในสัญญา เจอร์รี แมไกวร์เกิดความรู้สึกไม่ดี และไม่มีความสุขในการทำงาน เขาจึงร่างข้อความพันธกิจ (Mission Statement) ที่กำหนดแนวทางในอนาคตของบริษัท โดยเสนอให้ลดจำนวนนักกีฬา เพื่อเน้นความใกล้ชิดระหว่างลูกค้ากับตัวแทน และทำสำเนาให้กับทุกคนในบริษัท
บันทึกข้อความของเจอร์รี แมไกวร์ ได้รับคำชื่นชมจากพนักงานคนอื่นในบริษัท แต่ก็ส่งผลให้เขาถูกไล่ออกจากงาน เจอร์รี แมไกวร์ออกจากบริษัทไปตั้งบริษัทของตัวเอง โดยโดโรที บอยด์ (เรเน่ เซลเวเกอร์) พนักงานบัญชีลูกติด ที่ประทับใจบันทึกข้อความของแมกไกวร์เป็นพนักงานเพียงคนเดียวที่ขอลาออกตามไปด้วย
เจอร์รี แมไกวร์ติดต่อกับลูกค้าเก่าของเขาทุกคนเพื่อชวนไปใช้บริการในบริษัทใหม่ของเขา แต่ทุกคนล้วนปฏิเสธ มีเพียงคนเดียวคือ ร็อด ทิดเวลล์ (คิวบา กูดิง จูเนียร์) ปีกนอกฝีมือดีของทีมอเมริกันฟุตบอล แอริโซนาคาร์ดินัลส์
เจอร์รี แมไกวร์ใช้เวลาส่วนใหญ่ดูแลสิทธิประโยชน์ของทิดเวลล์ ลูกค้าเพียงคนเดียวของเขาอย่างใกล้ชิด พร้อมกับต่อรองกับทีมต้นสังกัดเพื่อให้ได้รับสัญญาจ้างฉบับใหม่ เพื่อประกันความมั่นคงในอาชีพนักกีฬา ในขณะเดียวกันเขาก็สนิทสนมกับ เรย์ ลูกติดวัยสามขวบของโดโรที จนมีความสัมพันธ์กับโดโรที และตัดสินใจแต่งงานกับเธอ เพื่อให้เธอได้รับการประกันสุขภาพและประหยัดค่าใช้จ่ายของบริษัทใหม่ ที่ยังไม่มีรายได้
ในขณะที่โดโรที บอยด์ มีความรักต่อเจอร์รี แมไกวร์อย่างลึกซึ้ง เธอกลับรู้สึกว่าเขามีความห่างเหินและไม่ได้รักเธอ การแต่งงานนั้นเป็นเพราะเขาชอบเล่นประสาพ่อลูกกับเรย์ ไม่ชอบอยู่คนเดียว และแต่งงานเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่เธอต้องลาออกจากงานตามเขามา จึงขอแยกทางกัน
หลังการแข่งขันครั้งสำคัญ แอริโซนาคาร์ดินัลส์ได้เข้ารอบเพลย์ออฟเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ร็อด ทิดเวลล์ที่แสดงผลงานอย่างดีเยี่ยม ได้รับการเสนอต่อสัญญาฉบับใหม่มีมูลค่าสูงเป็นประวัติศาสตร์ถึง 11.2 ล้านดอลลาร์ ทำให้เจอร์รี แมไกวร์กลายเป็นตัวแทนมือทองอีกครั้ง มีนักกีฬาหลายคนสนใจจะเป็นลูกค้าของเขา ในขณะเดียวกันเจอร์รี แมไกวร์ก็สำนึกว่าในส่วนลึกแล้วตัวเองรักโดโรทีเพียงใด เขากลับไปตามหาเธอที่บ้าน เพื่อบอกว่า เขารักตัวเธอเพราะ "เธอเติมเต็มชีวิตของเขา"
อุทยานแห่งชาติรามคำแหง
อุทยานแห่งชาติรามคำแหง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดสุโขทัย มีเนื้อที่ครอบคลุมอยู่ในท้องที่อำเภอบ้านด่านลานหอย อำเภอคีรีมาศ และอำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เป็นอุทยานแห่งชาติทางประวัติศาสตร์ ประกอบด้วยปูชนียวัตถุอันเป็นโบราณสถานสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี มีสภาพป่าอันอุดมสมบูรณ์เป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร ตลอดจนมีสภาพธรรมชาติและทิวทัศน์ที่สวยงาม เช่น น้ำตกสายรุ้ง อุทยานแห่งชาติรามคำแหงมีเนื้อที่ประมาณ 213,125 ไร่ หรือ 341 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 อำเภอใน จ.สุโขทัย คือ อ.คีรีมาศ อ.เมือง และ อ.บ้านด่านลานหอย ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดสุโขทัยประมาณ 30 กม.
กรมป่าไม้ได้ประกาศให้ป่าเขาหลวงเป็นป่าสงวนแห่งชาติตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2512 หลังจากนั้นกรมป่าไม้มีหนังสือที่ กส 0706/2978 ลงวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2517 เรื่อง การเลือกพื้นที่เพื่อจัดตั้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าและอุทยานแห่งชาติ ให้จังหวัดทุกจังหวัดประสานงานกับป่าไม้เขตดำเนินการตรวจสอบพื้นที่ป่าไม้ในท้องที่แต่ละเขตว่าบริเวณใดบ้างเหมาะที่จะจัดเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหรืออุทยานแห่งชาติ จากการสำรวจจังหวัดสุโขทัยได้มีหนังสือที่ สท 0009/1370 ลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2517 ส่งสำเนาหนังสือจังหวัดที่ได้ดำเนินการติดต่อประสานงานกับป่าไม้เขตตากมายังกรมป่าไม้ เพื่อให้พิจารณาจัดตั้งอุทยานแห่งชาติในบริเวณป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาหลวง ท้องที่อำเภอคีรีมาศ อำเภอบ้านด่านลานหอย และอำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย เนื่องจากป่าแห่งนี้มีทรัพยากรที่สำคัญ น้ำตก ทิวทัศน์ที่สวยงามและมีปูชนียวัตถุ อันเป็นโบราณสถานสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 กองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ จึงได้มีหนังสือที่ 177/2518 ลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2518 ให้นายเชาวลิต เลิศชยันตี นักวิชาการป่าไม้ตรี ไปดำเนินการสำรวจหาข้อมูล ปรากฏว่า ป่าเขาหลวงมีสภาพป่าธรรมชาติสมบูรณ์มีทิวทัศน์สวยงาม เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารและเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย เหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ ดังนั้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2518 กองอุทยานแห่งชาติ จึงเริ่มดำเนินการจัดตั้งป่าเขาหลวงเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติรามคำแหง” ซึ่งได้อัญเชิญสมญานามของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระมหากษัตริย์ไทยผู้ทรงแสนยานุภาพเป็นอัจฉริยะทางด้านความคิดของกรุงสุโขทัย มาเป็นชื่อของอุทยานแห่งชาติ เพื่อเทิดพระเกียรติแด่องค์พ่อขุนรามคำแหงมหาราช และเป็นสิริมงคลแก่อุทยานแห่งชาติ ตลอดจนเพื่อเป็นการรำลึกถึงสถานที่อันมีค่าทางประวัติศาสตร์ชาติไทย ได้แก่ จังหวัดสุโขทัย กรมป่าไม้จึงได้เสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติในคราวประชุมครั้งที่ 2/2518 เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2518 เห็นชอบในหลักการให้กำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยมีพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินป่าเขาหลวงในท้องที่ตำบลบ้านด่าน ตำบลลานหอย อำเภอบ้านด่านลานหอย ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย และตำบลนาเชิงคีรี ตำบลศรีคีรีมาศ ตำบลน้ำพุ อำเภอคีรีมาศ จังหวัดสุโขทัย ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 97 ตอนที่ 165 ลงวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2523 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 18 ของประเทศ
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของอุทยานแห่งชาติรามคำแหง มีภูมิประเทศเป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ที่ตั้งสูงขึ้นไปจากที่ราบคล้ายจอมปลวก ซึ่งแยกตัวจากเทือกเขาอื่นโดยเด่นชัด มีลักษณะเป็นเขาสูงสลับซับซ้อน ทอดตัวในแนวเหนือ-ใต้ ระหว่างจังหวัดกำแพงเพชรและสุโขทัย มีภูเขาที่สูงที่สุดคือ “เขาหลวง” ประกอบด้วยเขานารายณ์ สูง 1,160 เมตร เขาพระเจดีย์ สูง 1,185 เมตร เขาภูคาและเขาพระแม่ย่า สูง 1,200 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสายซึ่งไหลรวมกันลงสู่แม่น้ำยม ประกอบด้วย คลองตาเจ็ก คลองเสาหอ คลองวังเงิน คลองเนินคลี คลองด้วงงาม คลองลานทอง คลองมะซาง และคลองเพชรหึง เป็นต้น
ลักษณะภูมิอากาศ
บริเวณอุทยานแห่งชาติรามคำแหง จัดอยู่ในภูมิอากาศแบบฝนตกชุกสลับแห้งแล้งในเขตร้อน ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม มีอากาศร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในช่วงเดือนเมษายนประมาณ 31 องศาเซลเซียส แต่อากาศเย็นในตอนกลางคืน ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนตุลาคม มีปริมาณฝนมากในช่วงเดือนสิงหาคม-ตุลาคม ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,323 มิลลิเมตรต่อปี และฤดูหนาวเริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ มีอากาศหนาวเย็นสบาย โดยเฉพาะบนยอดเขาหลวงอุณหภูมิจะหนาวเย็นในเวลากลางคืน ช่วงที่อากาศเย็นสบายที่สุดระหว่างเดือนธันวาคม – มกราคม อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 27.6 องศาเซลเซียส
จุดเด่นที่น่าสนใจ
1.เส้นทางศึกษาธรมชาติ สายที่ 1: อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติรามคำแหง 300 เมตร จุดเริ่มต้นอยู่ใกล้กับพื้นที่กางเต็นท์ ระยะทางประมาณ 1.5 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง ในการศึกษาสภาพธรรมชาติของป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ ลานสมุนไพรโบราณ ป่าเต็งรัง ลำน้ำ สภาพป่าธรรมชาติที่มีการทดแทนตลอดเวลา และน้ำตกหินราง
2. เส้นทางศึกษาธรรมชาติ สายที่ 2: เป็นเส้นทางที่เหมาะกับกิจกรรมเดินทางไกลในการศึกษาความหลากหลายทางธรรมชาติ และชมสวนสมุนไพรโบราณ จุดเริ่มต้นเดียวกับเส้นทางศึกษาธรรมชาติ สายที่ 1 ระยะทางประมาณ 7 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง
ถนนบริพัตร
ถนนบริพัตร ถนนสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่ตัดตรงในลักษณะขวางตัดกับถนนสายอื่น ๆ เริ่มต้นตั้งแต่ที่ถนนดำรงรักษ์ บริเวณด้านข้างพิพิธภัณฑ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ พื้นที่แขวงคลองมหานาค เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย  ทอดผ่านสะพานมหาดไทยอุทิศ ข้ามคลองมหานาค ผ่านวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ผ่านแยกเมรุปูนจุดตัดกับถนนบำรุงเมือง ในพื้นที่แขวงบ้านบาตร จากนั้นตัดผ่านถนนหลวง ที่เชิงสะพานระพีพัฒนภาค ข้ามคลองรอบกรุง จากนั้นผ่านเชิงสะพานดำรงสถิต ข้ามคลองโอ่งอ่าง บริเวณคลองถม และไปสิ้นสุดที่ถนนเยาวราช บริเวณเชิงสะพานภาณุพันธ์ ใกล้กับเวิ้งนาครเขษม ที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์
คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน
คลิฟฟอร์ด พาร์กเกอร์ "คลิฟฟ์" รอเบิร์ตสัน ที่ 3 (Clifford Parker "Cliff" Robertson III; 9 กันยายน ค.ศ. 1923 – 10 กันยายน ค.ศ. 2011) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง Charly นอกจากนี้ เขายังรับบทเป็นจอห์น เอฟ. เคนเนดีในภาพยนตร์เรื่อง PT 109 และ บัซ อัลดริน ในภาพยนตร์เรื่อง Return to Earth
รอเบิร์ตสันได้รับรางวัลจากหลายสถาบันสำหรับความสำเร็จในภาพยนตร์ เขายังมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเนชันแนลเอวิเอชันวอล์กฮอลล์ออฟเฟมในปี ค.ศ. 2006 ช่วงบั้นปลายของชีวิต ในปี ค.ศ. 2002 รอเบิร์ตสันเป็นที่รู้จักอย่างดีในภาพยนตร์ไตรภาค ไอ้แมงมุม จากบทบาทเบน ปาร์คเกอร์ หลังจากนั้น เขาเสียชีวิตในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2011 เพียงหนึ่งวันหลังจากวันเกิดอายุครบ 88 ปี
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม บุคคลหญิง
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม บุคคลหญิง เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 2-3 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่มากูฮาริเม็สเซะ การแข่งขันรายการฟรีสไตล์ รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 5 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2004
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น/เอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรีอ ดับเบิลยูเอฟ/อี กลุ่มนี้ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อ ดิแอลไลแอนซ์ (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู) มาบุก ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เมื่อปี ค.ศ. 2001
ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ปะทะ ดิแอลไลแอนซ์ (2001)
ในปี 2001 ดิแอลไลแอนซ์ (ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู) มาบุก ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เลยทำให้ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2001) ได้มีการปล้ำแทคทีม 10 คน แบบอิลิมิเนชั่น (สมาชิกฝั่งไหนถูกจับกด/ยอมแพ้ จะต้องถูกคัดออก) ระหว่าง ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ปะทะ ดิแอลไลแอนซ์ โดยสมาชิกของ ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ มี แชมป์โลก WCW เดอะ ร็อค, คริส เจอริโค, บิ๊กโชว์, ดิอันเดอร์เทคเกอร์ และ เคน สมาชิกของ ดิแอลไลแอนซ์ มี เจ้าของ WCW เชน แม็กแมเฮิน, แชมป์โลก WWF "สโตนโคล" สตีฟ ออสติน, แชมป์ฮาร์ดคอร์ ร็อบ แวน แดม, เคิร์ต แองเกิล และ บูเกอร์ ที สุดท้าย ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถเอาชนะ ดิแอลไลแอนซ์ ไปได้ และ วินซ์ แม็กแมน ออกมาปรบมือให้กับ เดอะ ร็อค (เดอะ ร็อค สามารถกด "สโตนโคล" สตีฟ ออสติน เป็นคนสุดท้าย และทำให้ ทีมดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ เอาชนะ ดิแอลไลแอนซ์ ไปได้)
สงครามระหว่าง จอห์น ซีนา กับ เดอะเน็กซัส/การรวมตัวอีกครั้งของทีมดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010)
ในเฟทัลโฟร์เวย์ (2010) จอห์น ซีนาต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน, เชมัส และ เอดจ์ แบบ 4 เส้า สุดท้าย จอห์น ซีนา ก็ต้องเสียแชมป์ WWE คืนให้กับ เชมัส เพราะกลุ่มNXTซีซั่น 1 มาลอบทำร้าย จอห์น ซีนา ต่อมาซีนาขอท้าชิงแชมป์โลก WWE คืนจาก เชมัส ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2010) ในรูปแบบการปล้ำกรงเหล็ก สุดท้าย จอห์น ซีนา ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE คืนจาก เชมัส มาได้ เนื่องจากกลุ่มเดอะเน็กซัส หรือ NXT ซีซั่น 1 มาก่อกวนการปล้ำของซีนาตลอดเวลา ทำให้ซีนาแค้นมากแล้วไปมีเรื่องกับพวกกลุ่มเดอะเน็กซัส แล้วท้าเจอกันแบบแท็กทีม 7 ต่อ 7 ในซัมเมอร์สแลม (2010) แต่ว่าสมาชิกทีมซีนาอย่างเดอะเกรทคาลี ถูกกลุ่มเน็กซัสลอบทำร้าย ทำให้ไม่สามารถมาร่วมปล้ำได้ และต้องหาคนมาแทนโดยซีนาเลือกแดเนียล ไบรอัน อดีตสมาชิกเน็กซัสมาปล้ำแทนคาลี โดยสุดท้ายซีนาจัดการหัวหน้าเน็กซัส เวด บาร์เร็ตต์ เป็นคนสุดท้าย ทำให้ทีม WWE เอาชนะได้สำเร็จ
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก (Christine af Danmark; พฤศจิกายน ค.ศ. 1521 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590) เป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก ซึ่งได้เป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งมิลาน จากนั้นเป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งลอแรน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในช่วงปีค.ศ. 1545 - 1552 ในระหว่างที่พระโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ยังทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน ในช่วงปีค.ศ. 1561 - 1590 ท้ายที่สุดทรงดำรงตำแหน่งเป็นท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนาในปีค.ศ. 1578 - 1584
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ กับอาร์คดัชเชสอิซาเบลลาแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าหญิงประสูติที่นีบอร์กในบริเวณตอนกลางของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1521 เจ้าหญิงทรงมีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีที่ยังทรงพระชนม์อยู่ในขณะนั้น ได้แก่ เจ้าชายจอห์น (1518 - 1532) และเจ้าหญิงโดโรเธีย (1520 - 1580) ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1523 เหล่าขุนนางได้บีบบังคับให้พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์และมอบราชบัลลังก์ให้แก่ ดยุกเฟรเดอริกแห่งฮ็อลชไตน์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาในพระเจ้าคริสเตียน และมีศักดิ์เป็นพระอนุชาในพระอัยกาฝ่ายพระบิดาของเจ้าหญิง เจ้าหญิงคริสตินาพร้อมพระเชษฐภคินีและพระเชษฐาต้องติดตามพระราชบิดาและพระราชมารดาซึ่งทรงลี้ภัยไปยังเมืองเวียร์ในเซลันด์ เนเธอร์แลนด์ ซึ่งพระโอรสธิดาได้รับการอภิบาลจากผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งก็คือ มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระขนิษฐาในพระอัยกาฝ่ายพระมารดา กับ สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา
อดีตสมเด็จพระราชินีอิซาเบลลา พระราชมารดาของเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1526 พระโอรสธิดาได้ถูกพรากไปจากพระราชบิดา เพื่อไม่ให้ถูกอภิบาลในศาสนานอกรีตลัทธิลูเธอรัน ซึ่งอดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงเคยเลือกนับถือ แม้ว่าพระองค์จะทรงเปลี่ยนกลับมาเข้ารีตโรมันคาทอลิก ในปีค.ศ. 1530 เพื่อประนีประนอมกับจักรพรรดิแล้วก็ตาม ต่อมาในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1531 อดีตพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 ทรงพยายามยึดราชบัลลังก์กลับคืนมา แต่กองทัพเรือของพระองค์ถูกพายุพัดแตกพ่ายที่ชายฝั่งนอร์เวย์ และในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1532 ตามสนธิสัญญาออสโล พระองค์ทรงประกาศยอมแพ้ต่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 พระปิตุลา ซึ่งทำให้ทรงถูกคุมขังในเดนมาร์กจวบจนสวรรคตในอีก 27 ปีต่อมา และในปีเดียวกันพระเชษฐาของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ และทำให้เจ้าหญิงทรงอยู่ในลำดับสองของการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของพระราชบิดาต่อจาก เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินี
ทุนมนุษย์
"ทุนมนุษย์" (human capital) เกิดขึ้นจากแนวทางเศรษฐศาตร์ ที่มิได้มองทุนเป็นแต่เพียงตัวเงินอย่างเดียว แต่จำแนกทุนของออกเป็นหลายลักษณะ เช่น ทุนธรรมชาติ ทุนทางสังคม เป็นต้น ซึ่งทุนมนุษย์ ในปัจจุบันได้รับการยอมรับจากภาครัฐและเอกชนว่า เป็นปัจจัยสำคัญในการผลักดันองค์กรสามารถก้าวไปถึงเป้าหมายที่วางเอาไว้อย่างมีประสิทธิภาพ
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้รับการศึกษาอบรมอย่างดีจากพระมาตุจฉาของพระองค์ คือ ผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงอยู่ภายใต้การดูแลของ มาดาม เดอ เฟนเนส พระอภิบาล เจ้าหญิงคริสตินาทรงถูกบรรยายว่า ทรงเป็นสตรีที่มีความงดงาม เฉลียวฉลาดและมีชีวิตชีวา และทรงโปรดการล่าสัตว์และทรงม้า ในฐานะที่ทรงอยู่ภายใต้ความคุ้มครองจากจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระมาตุลา และทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์หนึ่งหนึ่งในราชวงศ์ของจักรวรรดิ ทำให้พระนางทรงมีคุณค่าอย่างมากในการที่จะถูกใช้เป็นหมากสำคัญในการเสกสมรสทางการเมือง ในปีค.ศ. 1527 ทอมัส โวลซีย์ พระสังฆราชแห่งอังกฤษ ได้แนะนำให้มีการเสกสมรสระหว่าง เฮนรี ฟิตซ์รอย ดยุกที่ 1 แห่งริชมอนด์และซัมเมอร์เซต พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษกับเจ้าหญิงคริสตินา หรือ เจ้าหญิงโดโรเธีย แต่พระราชวงศ์ฮับส์บูร์กไม่ประสงค์ที่จะให้มีการเสกสมรสกับบุตรนอกกฎหมาย ในปีค.ศ. 1531 ฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา ดยุกแห่งมิลานได้มีข้อเสนอที่จะเสกสมรสกับเจ้าหญิงพระองค์ใดพระองค์หนึ่ง เนื่องจากมีความประสงค์จะเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์จักรพรรดิ จักรพรรดิคาร์ลทรงปฏิเสธที่จะให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงโดโรเธีย แต่ทรงยินยอมที่ให้เสกสมรสกับเจ้าหญิงคริสตินาแทน
ดัชเชสแห่งมิลาน
ในวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1533 ที่บรัสเซลส์ เจ้าหญิงคริสตินาทรงเสกสมรสผ่านตัวแทนของฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา ดยุกแห่งมิลาน ซึ่งผู้แทนคือ เคานท์มัสซิมิเลียโน สแตมปา ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1534 เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จเข้ามิลานอย่างเป็นทางการท่ามกลางการเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่ ในวันที่ 4 พฤษภาคม พิธีเสกสมรสครั้งที่สองได้ถูกจัดขึ้นที่ห้องโถงแห่งร็อคเช็ตตา ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหญิงคริสตินากับดยุกฟรานเชสโกเป็นไปได้ด้วยดี และพระองค์ก็ทรงเป็นที่นิยมในมิลาน ซึ่งทรงได้รับการยกย่องว่าเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพและความหวังในอนาคตหลังจากต้องผ่านสงครามมานานหลายทศวรรษ และพระสิริโฉมของพระองค์ก็ได้รับการกล่าวขาน เจ้าหญิงทรงโปรดการล่าสัตว์และพระราชวังได้มีการประดับประดาใหม่และทำให้สวยงามเพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์ เมื่อครั้งที่พระองค์ทรงได้รับการปกครองราชสำนักของพระนางเอง หัวหน้านางสนองพระโอษฐ์คือ ฟรานเชสกา ปาเลโอโลกาแห่งมอนต์เฟอร์ราต ซึ่งเป็นชายาในคอนสแตนติน โคมเนนัส องค์อธิปัตย์เพียงในนามแห่งมาซิโดเนีย ซึ่งจะกลายเป็นหนึ่งในพระสหายที่ใกล้ชิดพระองค์ตลอดพระชนม์ชีพ ดยุกฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซาในช่วงนั้นอ่อนแอลงมาก ซึ่งสุขภาพของดยุกไม่ดีขึ้นเลยหลังจากที่รอดชีวิตจากการถูกลอบวางยาพิษเมื่อหลายปีก่อน และมีความกังวลว่าดยุกจะไม่สามารถมีบุตรได้ และอาจจะสิ้นชีพิตักษัยโดยปราศจากทายาท ตามข้อตกลงในการเสกสมรส ดัชชีมิลานจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิหากไม่มีทายาทสืบต่อ เจ้าหญิงและฟรานเชสโกไม่ทรงมีบุตรร่วมกัน
ทุนมนุษย์
"ทุนมนุษย์" เป็นกรรมสิทธิ์ส่วนบุคคล ที่ไม่สามารถเปลี่ยนถ่ายให้กับบุคคลอื่นได้ "ทุนมนุษย์" จึงกลายเป็นสินทรัพย์ที่มีคุณค่าขององค์กร ด้วยเหตุเพราะ “ทุนมนุษย์” เป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างศักยภาพ และประสิทธิภาพ ในการดำเนินงานให้กับองค์กรอย่างมีนัยสำคัญ
"ทุนมนุษย์" เป็นสินทรัพย์เชิงนามธรรมที่ไม่อาจตีค่าเป็นตัวเงินได้ จึงถูกจัดไว้ในประเภทของสินทรัพย์ที่ไม่อาจวัดได้ (Intangible Assets) การจะทำให้ทุนมนุษย์สามารถแสดงศักยภาพของตนเองได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ เพื่อผลักดันพันธกิจขององค์กรให้ประสบความสำเร็จได้นั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่องค์กรต้องเลือกสรรเครื่องมือเพื่อบริหารจัดการทุนมนุษย์ให้เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด และกลายเป็นเครื่องมือที่องค์กรใช้สำหรับผลักดันกระบวนงานตามกรยุทธที่วางแผนไว้
ซึ่งเราอาจพอสรุปได้ว่า "ทุนมนุษย์" เป็นปัจจัยการผลิตที่มีคุณค่าที่สุดในบรรดาปัจจัยการผลิตอื่นๆ เพราะนอกจากทำหน้าที่ผลิตแล้ว ยังต้องรับผิดชอบถึงการผลิตที่จะมีในอนาคตด้วย แต่ก่อนที่มนุษย์จะกลายเป็นปัจจัยการผลิตที่มีคุณภาพได้จะต้องมีการลงทุนเพื่อให้ได้มาซึ่งทักษะ ประสบการณ์ สิ่งที่มนุษย์สั่งสมมา หล่อหลอมรวมขึ้นมาจนก่อเกิดขึ้นมาเป็นตัวเราเองในวันนี้ เราจะเรียกว่า "ทุนมนุษย์"
Lynda Gratton และ Sumantra Ghoshal ได้ให้ความหมายของ “ทุนมนุษย์” ว่าหมายถึง ส่วนผสมของ 3 สิ่ง คือ
1.  ทุนทางปัญญา (Intellectual Capital)  ประกอบด้วย ความรู้และความสามารถในการเรียนรู้ ความเชี่ยวชาญเฉพาะ ทักษะ ประสบการณ์ที่คนสะสมไว้ รวมทั้งความรู้ที่อยู่ในตัวเราที่เรียกว่า Tacit Knowledge
2.  ทุนทางสังคม (Social Capital) ประกอบด้วยเครือข่ายความสัมพันธ์
3.  ทุนทางอารมณ์ (Emotional Capital) ประกอบด้วยคุณลักษณะต่างๆเช่น การรับรู้ตนเอง (Self Awareness) ความมีศักดิ์ศรี (Integrity) การมีความยืดหยุ่น (Resilience)
ข้อแตกต่างของทุนมนุษย์กับทุนทางการเงิน เมื่อเราพิจารณาจากนิยามของ "ทุนมนุษย์" จะพบข้อแตกต่างระหว่าง "ทุนมนุษย์" "กับทุนทางการเงิน" ที่สำคัญ มีดังต่อไปนี้
- ทุนมนุษย์เป็นทุนที่องค์กรใช้แล้วไม่มีวันหมด แตกต่างจากทุนทางการเงินที่ใช้แล้วหมดไป
- ทุนมนุษย์เป็นทุนที่ยิ่งเราใช้งานยิ่งเพิ่มประสิทธิภาพยิ่งเพิ่มมูลค่า เช่น การสอนงานผู้อื่น ยิ่งสอนมากยิ่งเกิดความชำนาญและองค์ความรู้ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ทุนทางการเงินยิ่งใช้ยิ่งหมดไป
- ทุนมนุษย์ไม่มีค่าเสื่อมแต่กลับพัฒนาเพิ่มขึ้นตามประสบการณ์ แตกต่างกับทุนทางการเงินมีที่มีโอกาสความเสื่อมของมูลค่าจากการปรับเปลี่ยนค่าของเงินที่ลดลงตามสภาวะเงินเฟ้อ
การพัฒนาทุนมนุษย์ เป็นกระบวนการที่ดำเนินการเพื่อให้เกิดการพัฒนาทุนมนุษย์เพื่อให้มีศักยภาพพร้อมสำหรับการปฏิบัติตามภารกิจที่องค์กรมอบหมายให้ปฏิบัติ โดยเครื่องมือที่ใช้สำหรับพัฒนาทุนมนุษย์ที่มีประสิทธิภาพและเป็นที่ยอมรับ นั่นคือ การบริหารทรัพยากรบุคคล (Human Resource Development) ถือเป็นศิลปะในการเลือกสรรคนใหม่และใช้คนเก่า ในลักษณะที่จะให้ได้ผลงาน และการปฏิบัติงานจากบุคคลเหล่านั้นให้มากที่สุด ทั้งปริมาณและคุณภาพ โดยผ่านการกำหนดเป้าหมายของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (Target of Human Resource Management) ที่เป็นหลักพื้นฐานตามแนวคิด “RDMU” ซึ่งมีเป้าหมายต่างๆ ดังนี้คือ 1. สรรหา (Recruitment and Selection ) 2. พัฒนา (Development) 3. รักษา (Maintenance) และ 4. ใช้ประโยชน์ (Utilization)
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ดัชเชสแห่งมิลาน
ดยุกฟรานเชสโกที่ 2 สฟอร์ซา สิ้นชีพิตักษัยในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1535 ทำให้ดัชเชสคริสตินาทรงเป็นม่ายขณะมีพระชนมายุ 13 พรรษา สิทธิของพระองค์ในฐานะที่ทรงเป็นม่ายคือสิทธิในเมืองทอร์โทนายังคงถูกรักษาไว้ ในขณะที่ดัชชีถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม เคานท์มัสซิมิเลียโน สแตมปายังคงเป็นผู้รักษาการปราสาทมิลาน และดัชเชสคริสตินายังคงประทับอยู่ในที่พำนักของดัชชี จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ยังคงสนับสนุนความปรารถนาที่จะประทับอยู่ในมิลานของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงเป็นที่นิยมชมชอบในที่นั่นและการดำรงอยู่ของพระนางได้ถูกมองว่าทรงเป็นการคุ้มครองเอกราชและความสงบของมิลาน ด้วยหนทางที่ต้องการรักษาเอกราชของมิลานไว้ สแตมปาแนะนำให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับเจ้าชายลูโดวิโกแห่งซาวอย รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ซาวอย พระโอรสในชาร์ลที่ 3 ดยุกแห่งซาวอย แต่แผนการนี้ล้มเหลวเนื่องจากเจ้าชายสิ้นพระชนม์ในเวลาไม่นานหลังจากนี้ สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงแนะนำให้เจ้าหญิงคริสตินาเสกสมรสกับโอรสในเซซิเลีย ฟาร์เนเซ พระนัดดาของพระองค์ ผู้ซึ่งอายุมากกว่าพระนางไม่กี่ปี และเป็นบุคคลที่อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระนางในฐานะโอรสอุปถัมภ์ที่ราชสำนักมิลานหลังจากมารดาของเขาเสียชีวิต เมื่อพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสทรงอ้างสิทธิในบัลลังก์มิลานในนามของพระโอรสอีกครั้ง คือ อ็องรี ดยุกแห่งออร์เลออง ได้มีการแนะนำให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับพระโอรสองค์เล็กในกษัตริย์ฝรั่งเศส คือ ดยุกแห่งอองกูแลม แต่จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ทรงปฏิเสธแผนการนี้เว้นเสียแต่ว่าจะเปลี่ยนตัวจากดยุกแห่งอองกูแลมมาเป็นดยุกแห่งออร์เลออง ซึ่งจะทำให้ได้รับดัชชีมิลาน และจะเป็นการยอมรับสิทธิของฝรั่งเศสในมิลาน เจ้าหญิงคริสตินาทรงให้การต้อนรับเจ้าหญิงเบียทริซแห่งโปรตุเกส ดัชเชสแห่งซาวอยในตอนที่ซาวอยถูกกองทัพฝรั่งเศสยึดครอง และทรงประทับร่วมด้วยในคราวที่มีการพบปะกันระหว่างดัชเชสเบียทริซกับจักรพรรดิในปาวีอา เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1536 ในเดือนธันวาคมของปีนั้น มิลานได้ถูกรวมเข้ากับพระราชอำนาจของจักรวรรดิอย่างเป็นทางการ และเจ้าหญิงคริสตินาทรงต้องย้ายไปยังปาวีอา ก่อนที่จะเสด็จไป พระองค์ทรงได้รับตำแหน่งเลดีแห่งทอร์โทนา และทรงมีผู้ว่าราชการเมืองที่ทำหน้าที่บริหารจัดการเมืองที่ทรงได้รับมาจากราชทรัพย์ของพระสวามี
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1537 เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จไปยังราชสำนักของพระมาตุจฉา ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการในประเทศต่ำ คือ สมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี ระหว่างทางที่อินส์บรุค พระองค์ได้เสด็จเยี่ยมพระเชษฐภคินีที่รัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนตก่อนที่จะเสด็จถึงบรัสเซลส์ในเดือนธันวาคม เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระนัดดาองค์โปรดในพระพันปีหลวงแมรี
ตกพุ่มหม้ายครั้งแรก
หลังจากสมเด็จพระราชินีเจน ซีมัวร์ พระมเหสีองค์ที่สามในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1537 เจ้าหญิงคริสตินาทรงถูกพิจารณาให้เป็นหนึ่งในเจ้าสาวของกษัตริย์อังกฤษ ฮันส์ ฮอลไบน์ (ผู้ลูก) จิตรกรชาวเยอรมันได้รับพระบัญชาให้วาดภาพสตรีสูงศักดิ์ผู้จะกลายมาเป็นสมเด็จพระราชินีอังกฤษในอนาคต ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1538 ฮอลไบน์เดินทางมาถึงบรัสเซลส์พร้อมกับฟิลิป โฮบี นักการทูตเพื่อเข้าเฝ้าเจ้าหญิงคริสตินา โฮบีได้ทำการจัดแจงกับเบเนดิกต์ เจ้าบ้านผู้ดูแลพระตำหนัก ให้มีการจัดแจงวาดภาพในวันถัดไป เจ้าหญิงคริสตินาประทับนั่งเพื่อให้จิตรกรวาดพระสาทิสลักษณ์เป็นเวลาสามชั่วโมง โดยทรงฉลองพระองค์ไว้ทุกข์ ห้องชุดของพระองค์ในบรัสเซลส์ตกแต่งด้วยกำมะหยี่สีดำ ผ้ายกดอกดะแมสกัสสีดำ และเบญจาคริสต์สีดำ เจ้าหญิงคริสตินาซึ่งมีพระชนมายุเพียง 16 พรรษา ไม่ทรงปิดบังทัศนคติที่ทรงต่อต้านการเสกสมรสกับกษัตริย์อังกฤษเลย พระองค์ตรัสว่า "ถ้าข้ามีสองหัว หัวหนึ่งคงจะมอบให้กษัตริย์อังกฤษจัดการเสีย" โทมัส วรีโอเทอซี นักการทูตอังกฤษในบรัสเซลส์ ได้เสนอแก่โทมัส ครอมเวลว่า พระเจ้าเฮนรีควร "แก้ไขปัญหาหน้าท้องอันสูงศักดิ์ของพระองค์ในที่อื่นๆเสียก่อน"
วิลเลียม ดยุกแห่งคลีฟส์ได้ขอเสกสมรสกับเจ้าหญิงคริสตินา วิลเลียมได้รับการสถาปนาเป็นดยุกแห่งกิลเดอร์โดยพินัยกรรมของดยุกกิลเดอร์องค์สุดท้ายที่ไร้รัชทายาท สิ่งนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับจักรพรรดิ ผู้ทรงต้องการผนวกกิลเดอร์เข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ และได้สร้างความขัดแย้งกับดัชชีลอแรน ซึ่งมองดูกิลเดอร์ในฐานะทรัพย์สินของตนผ่านฟิลิปปาแห่งกิลเดอร์ พระเชษฐภคินีฝาแฝดในดยุกแห่งกิลเดอร์องค์สุดท้าย วัตถุประสงค์ของดยุกวิลเลียมที่ขอเสกสมรสกับเจ้าหญิงคริสตินา คือ ต้องการการคุ้มครองจากจักรพรรดิในการสนับสนุนให้ดยุกสืบบัลลังก์กิลเดอร์ได้และต่อต้านการอ้างสิทธิ์ของลอแรน คู่ครองที่เหมาะสมคนอื่นๆ ได้แก่ ฟรานซิส รัชทายาทแห่งดัชชีลอแรน, อันโตน ดยุกแห่งแวนโดม ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าอันโตนแห่งนาวาร์ ข้อเสนอของดยุกวิลเลียมได้ถูกปฏิเสธโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 เนื่องจากปัญหากิลเดอร์
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1540 เจ้าหญิงคริสตินาทรงช่วยเหลือเจ้าหญิงโดโรเทีย พระเชษฐภคินี ซึ่งเดินทางไปพร้อมกับคณะผู้แทนของเฟรเดอริก พระสวามี ตามพระบัญชาของจักรพรรดิ เพื่อแก้ต่างให้กับชนวนเหตุเรื่องของพระราชบิดาของเจ้าหญิงทั้งสองกับจักรพรรดิ และเพื่อป้องกันการฟื้นฟูสนธิสัญญ่สันติภาพระหว่างเนเธอร์แลนด์กับพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก หลังจากทรงปรึกษากับอาร์คบิชอปคารงเดเลต์ ซึ่งเป็นประธานสภา และนิโคลัส เปร์เรโนต์ เดอ แกรนเวล เจ้าหญิงโดโรเทียและเจ้าหญิงคริสตินาทรงมีคำร้องไปยังจักรพรรดิอย่างเป็นทางการว่า "หม่อมฉันและน้องสาว ผู้เป็นเด็กที่อ่อนน้อมถ่อมตนและเป็นที่รักของพระองค์มาโดยตลอด ขอวิงวอนต่อพระองค์ท่าน ด้วยความยุติธรรมที่หลั่งไหลเหมือนน้ำพุ ที่จะทรงให้ความเมตตาต่อหม่อมฉัน โปรดเปิดประตูที่คุมขัง ซึ่งพระองค์เพียงคนเดียวที่สามารถปลดปล่อยพระราชบิดาของพวกหม่อมฉันได้ และโปรดทรงให้คำแนะนำแก่หม่อมฉันถึงวิธีที่ดีที่สุดที่หม่อมฉันจะได้รับคืนราชอาณาจักรซึ่งเป็นของหม่อมฉันแต่เดิม ด้วยกฎของพระเจ้าและมวลมนุษย์" อย่างไรก็ตามคำของของทั้งสองพระองค์ก็ไม่บรรลุผล
ดัชเชสแห่งลอแรน
ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินาเสกสมรสกับฟรานซิส ดยุกแห่งบาร์ที่บรัสเซลส์ ฟรานซิสเคยหมั้นกับแอนน์แห่งคลีฟส์ ผู้ซึ่งต่อมาเป็นพระมเหสีองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ในเดือนสิงหาคม เจ้าหญิงคริสตินาและดยุกฟรานซิสได้เสด็จมาถึงปงอามัวส์ซงในลอแรน โดยเสด็จไปเข้าเฝ้าดัชเชสพระพันปีหลวงฟิลิปปา จากนั้นก็เดินทางต่อไปยังเมืองหลวง คือ นองซี ชบวนเสด็จได้รับการอารักขาจากตระกูลกีส์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1541 เจ้าหญิงคริสตินา พร้อมพระสวามี และอองตวน ดยุกแห่งลอแรน พระสัสสุระได้เสด็จไปเยือนราชสำนักฝรั่งเศสที่ฟองแตนโบล ซึ่งพระสัสสุระได้ทรงถูกบีบบังคับให้ยกป้อมปราการสเตอเนแก่ฝรั่งเศส เจ้าหญิงคริสตินาทรงป้องกันไม่ให้เหตุการณ์นี้สร้างความแตกฉานระหว่างลอแรนกับจักรพรรดิ ในระหว่างสงครามฝรั่งเศสกับจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1542 เจ้าหญิงประทับที่ราชสำนักฝรั่งเศสในหลายโอกาส โดยทรงเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีเอเลนอร์ พระปิตุจฉา ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1544 เจ้าหญิงคริสตินาและเจ้าหญิงโดโรเทีย พระเชษฐภคินีได้เสด็จไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิที่ชไปเออร์ มีรายงานว่าทรงพยายามโน้มน้าวให้จักรพรรดิสงบศึกกับฝรั่งเศส แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ
ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1544 ฟรานซิสสืบตำแหน่งดยุกแห่งลอแรนต่อจากพระบิดา ในเดือนกรกฎาคม พระองค์และเจ้าหญิงคริสตินาได้เชิญจักรพรรดิให้เสด็จมาที่ลอแรน แต่ล้มเหลวที่จะโน้มน้าวให้พระองค์สงบศึก ในเดือนสิงหาคม จักรพรรดิทรงมีพระบัญชาให้สถานที่พำนักของตระกูลกีส์ในโจอินวิลล์ให้สำรองพื้นที่ไว้สำหรับกองทัพของจักรวรรดิตามคำขอของเจ้าหญิงคริสตินา ซึ่งพระองค์ทรงเคยทูลขอจักรพรรดิไว้เพื่อตอบแทนแอนนาแห่งลอแรน ในเดือนเดียวกัน จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ได้ขอให้เจ้าหญิงคริสตินาหลีกเลี่ยงที่จะพบพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ขณะเสด็จเยือนราชสำนักฝรั่งเศส ซึ่งพระองค์อาจจะพยายามหาทางสงบศึก แต่เจ้าหญิงก็ทรงตอบไปว่าพระเจ้าฟร็องซัวเสด็จกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปลายปีเดียวกัน เจ้าหญิงคริสตินาทรงเฉลิมฉลองสันติภาพในบรัสเซลส์ เจ้าหญิงคริสตินาทรงกลายเป็นที่ปรึกษาทางการเมืองของพระเจ้าฟร็องซัว การทำเช่นนี้ถูกตั้งข้อสังเกตในสภาแห่งชไปเออร์ ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์เป็นไปได้ด้วยดี ทั้งสองพระองค์ทรงแลกเปลี่ยนความสนพระทัยซึ่งกันและกันในด้านดนตรีและสถาปัตยกรรม และทรงช่วยกันวางแผนตกแต่งพระราชวังในน็องซี ในช่วงชีวิตการอภิเษกสมรสของพระองค์ครั้งนี้ เจ้าหญิงคริสตินาทรงเรียกพระองค์เองว่าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
ผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรน
ฟรานซิส ดยุกแห่งลอแรนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1545 ขณะมีอายุได้ 27 ปี เจ้าหญิงคริสตินาจึงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในนามของพระโอรสที่ยังทรงพระเยาว์ พินัยกรรมของดยุกฟรานซิสถูกต่อต้านโดยกลุ่มการเมืองที่นำโดย ฌ็อง เดอ ซาล์ม ซึ่งมองว่าเจ้าหญิงคริสตินาเป็นหุ่นเชิดของจักรพรรดิ และต้องการให้นิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ อนุชาของดยุกฟรานซิสขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมด้วย ขณะนั้นเจ้าหญิงคริสตินายังทรงพระครรภ์ทำให้ต้องเลื่อนพิธีฝังศพออกไป ต้องถูกเพิกถอนสิทธิในกองมรดก เจ้าหญิงจึงส่งข่าวให้จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ในวันที่ 6 สิงหาคม หลังจากจักรพรรดิทรงเข้ามาไกล่เกลี่ย เจ้าหญิงคริสตินาและอนุชาของสวามีได้รับการประกาศเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมในช่วงที่ประมุขยังไม่บรรลุนิติภาวะ โดยทั้งสองมีตราประทับที่ใช้ในการลงนามคำสั่งเช่นเดียวกัน แต่เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการหลักในฐานะผู้ปกครองแต่เพียงผู้เดียวของประมุข ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1546 เจ้าหญิงทรงเชิญพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสให้เสด็จมาที่เมืองบาร์ กษัตริย์พยายามชักจูงให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับฟร็องซัว ดยุกแห่งออแมร์ แต่เจ้าหญิงปฏิเสธที่จะเสกสมรสอีก เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จไปร่วมประชุมที่สภาแห่งเอาก์สบูร์กในปีค.ศ. 1547 พร้อมกับสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการีและเจ้าหญิงพันปีหลวงแอนน์แห่งออเรนจ์ มีการพิจารณาการเสกสมรสของเจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์กกับพระเจ้าซึกมุนต์ที่ 2 ออกัสตัสแห่งโปแลนด์ในสภา อีกทั้งเจ้าหญิงยังคงถูกเกี้ยวพาโดยมาควิสอัลเบิร์ตแห่งบรันเดินบวร์ค ลอร์ดแห่งคลัมบาร์ชและบาร์เกรฟแห่งนูเรมเบิร์ก ซึ่งหลงใหลในพระสิริโฉมของพระนาง เจ้าหญิงคริสตินาทรงต่อต้านการเสกสมรสของนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ อนุชาของอดีตพระสวามี ที่จะเสกสมรสกับมาร์กาเร็ตแห่งเอ็กมอนด์ ตระกูลขุนนางชาวดัตช์ เนื่องจากทรงเกรงว่าอาจทำให้ฝรั่งเศสไม่พอใจ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1549 พระนางทรงเยือนบรัสเซลส์อย่างเป็นทางการเพื่อเข้าร่วมการต้อนรับเจ้าชายเฟลีเปแห่งสเปนที่จะเสด็จไปยังเนเธอร์แลนด์ ในโอกาสนี้ เจ้าชายเฟลีเปทรงสนพระทัยในตัวพระนางมากจนเกินไปและทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้น เป็นเหตุให้เจ้าหญิงต้องเสด็จกลับลอแรนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา ในลอแรน เจ้าหญิงคริสตินาทรงระมัดระวังในการรักษาความสัมพันธ์กับตระกูลกีซ ซึ่งเป็นตระกูลพันธมิตรที่แนบแน่นกับราขสำนักฝรั่งเศส และพระนางทรงมีบัญชาให้เสริมสร้างความแข็งแกร่งของป้อมปราการที่สเตเนย์ น็องซีและที่อื่นๆเพื่อป้องกันการโจมตีจากฝรั่งเศส ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1550 พระนางทรงจัดให้มีการฝังพระศพชาร์ลผู้อาจหาญ ดยุกแห่งบูร์กอญขึ้นใหม่ที่ลอแรน ในปีเดียวกัน เจ้าหญิงทรงเข้าร่วมประชุมที่สภาแห่งเอาก์สบูร์กเป็นครั้งที่สอง และทรงได้รับการยกย่องในฐานะเจ้าบ้านผู้ต้อนรับประมุขแขกบ้านเมืองเป็นอย่างดี ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1551 พระนางทรงเชิญพระเชษฐภคินีและพระสวามีของพระเชษฐภคินีให้เสด็จมาลอแรน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1551 ฝรั่งเศสเตรียมประกาศสงครามกับจักรวรรดิ ด้วยความเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิ ทำให้ลอแรนตกอยู่ในอันตรายอย่างทันที เจ้าหญิงคริสตินาพยายามสร้างสายสัมพันธ์อันดีกับตระกูลกีซ และส่งคำเตือนถึงจักรพรรดิ และทรงแจ้งไปทั้งทางจักรพรรดิกับสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการีเพื่อขอกำลังเสริมในการป้องกันลอแรน ซึ่งพระองค์แจ้งว่าฝรั่งเศสกำลังเตรียมการประชิดชายแดน พระองค์ทรงเตือนว่าลอแรนไม่มีกองทัพเป็นของตัวเอง และถ้าหากไม่ทำอะไรขุนนางลอแรนจะทำการต่อต้านจักรพรรดิแทน โดยหันไปต้อนรับกองทัพฝรั่งเศส ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1552 พระเจ้าอ็องรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศสได้ยกพลบุกชายแดนเยอรมัน และเดินทัพมาถึงจอยน์วิลล์ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ เจ้าหญิงคริสตินาไม่ได้รับความช่วยเหลือจากทางเนเธอร์แลนด์และจากจักรพรรดิ ในัวนที่ 1 เมษายน เจ้าหญิงเสด็จไปพบดัชเชสอ็องตัวแนตแห่งกีซในจอยน์วิลล์ โดยเสด็จไปพร้อมกับเจ้าหญิงพันปีหลวงแอนน์แห่งออเรนจ์ เพื่อขอให้ดัชเชสช่วยทูลแจ้งกษัตริย์ฝรั่งเศสเคารพถึงความเป็นกลางของลอแรน คำร้องขอของเจ้าหญิงประสบความสำเร็จ กษัตริย์ให้การรับรองว่าลอแรนไม่เป็นอันตรายจากการบุกโจมตี
ในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1552 ฝรั่งเศสเข้าบุกครองลอแรน กษัตริย์ฝรั่งเศสเสด็จเข้าเมืองหลวงน็องซี วันต่อมา เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้รับแจ้งว่า พระนางจะถูกถอนสิทธิในการดูแลพระโอรส ซึ่งกษัตริย์ฝรั่งเศสจะนำตัวพระโอรสไปด้วยเมื่อเสด็จออกจากลอแรน ซึ่งพระโอรสจะได้รับการศึกษาในราชสำนักฝรั่งเศส จากนั้นพระนางและเจ้าหน้าที่ของจักรวรรดิในลอแรนจะถูกถอดออกจากตำแหน่งในการปกครองลอแรนทั้งหมด ข้าราชสำนักของจักรวรรดิทั้งหมดได้ออกไปจากดัชชี แต่เจ้าหญิงคริสตินาไม่ทรงขอที่จะเสด็จออกไป แต่พระนางทรงถูกถอดออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการร่วม และลอแรนถูกปกครองโดยดยุกนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์แต่เพียงผู้เดียว ซึ่งเป็นผูที่จงรักภักดีต่อฝรั่งเศส ในเหตุการณ์หนึ่ง เจ้าหญิงคริสตินาจะเสด็จออกมาห้องโถงที่กษัตริย์และข้าราชสำนักประชุมกัน ทรงสวมฉลองพระองค์สีดำแบบหญิงหม้ายและสวมผ้าคลุมหน้าสีขาว ทรงตรัสทูลขอร้องให้กษัตริย์รักษาพระโอรสของพระนางไว้ดังเดิม เหตุการณ์นี้ถูกบรรยายว่าเป็นการพยายามของพระนางที่จะปรากฏตัวต่อหน้าข้าราชสำนัก แต่กษัตริย์ทรงตอบแต่เพียงว่าลอแรนอยู่ใกล้ชายแดนของศัตรูมากเกินไปที่จะปล่อยพระโฮรสของพระนางเอาไว้ และได้ควบคุมตังพระนางออกไป
เจ้าหญิงคริสตินาทรงออกไปพำนักที่เดนิวเรอ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1552 ดยุกนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ พระอนุชาในอดีตพระสวามี ได้รายงานว่า พระนางพยายามจะช่วยให้กองทัพจักรพรรดิเข้ามา และมีการดักจับจดหมายของพระนาง ทำให้ พระเจ้าอ็องรีที่ 2 ทรงมีพระราชโองการให้พระนางออกไปจากลอแรน เนื่องจากสถานการณ์สงครามในพื้นที่ทำให้ไม่สามารถออกเดินทางได้ เจ้าหญิงไม่สามารถเสด็จไปถึงเนเธอร์แลนด์ได้ แต่ทรงหลบภัยอยู่ที่เมืองเซลิสตัตท์ จนกระทั่งกองทัพของพระมาตุลาได้เคลื่อนเข่ามาในพท้นที่ในเดือนกันยายน จากนั้นเจ้าหญิงคริสตินาสามารถเสด็จไปราชสำนักของพระเชษฐภคินีได้ ที่ รัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนต โดยเสด็จพร้อมพระราชธิดาและเจ้าหญิงพันปีหลวงแอนน์แห่งออเรนจ์ พระขนิษฐาในอดีตพระสวามี และหลังจากนั้นทรงย้ายไปประทับร่วมกับสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา ที่บรัสเซลส์ในเนเธอร์แลนด์
ลี้ภัย
เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้รับข้อเสนอให้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอ็องรีที่ 3 แห่งนาวาร์, อดอล์ฟ ดยุกแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อตทร็อป, เจ้าชายแห่งปีดมอนต์ และอัลเบิร์ตแห่งบรันเดินบวร์ค ต่อมามีการสัญญาว่าจะฟื้นฟูราชบัลลังก์เดนมาร์กของพระราชบิดาให้พระนาง แต่เจ้าหญิงคริสตินาปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรส และดำลังทรงจดจ่ออยู่กับการเจรจากับฝรั่งเศสเพื่อเรียกคืนสิทธิในการเป็นผู้ปกครองของพระโอรส พระนางทรงอยู่เป็นพยานการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิชาร์ลที่ 5 ที่บรัสเซลส์ เดือนตุลาคม ในปีค.ศ. 1555 ตามมาด้วยพิธีสละตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเนเธอร์แลนด์ของสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จไปประทับที่สเปนในตุลาคม ค.ศ. 1556 จักรพรรดิทรงแนะนำให้เจ้าหญิงคริสตินาอภิเษกสมรสกับเอ็มมานูเอล ฟิลิเบอร์โต ดยุกแห่งซาวอย และเอ็มมานูเอล ฟิลิเบอร์โตได้เข้ามาแทนที่สมเด็จพระพันปีหลวงแมรีในเนเธอร์แลนด์ในปีนั้น ถึงกระนั้นก็ไม่มีการอภิเษกสมรสเกิดขึ้น
หลังจากสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับจักรวรรดิสิ้นสุดลง เจ้าหญิงคริสตินาทรงร้องขอทางการฝรั่งเศสเพื่อขออนุญาตกลับไปยังลอแรนเพื่อไปดูแลพระโอรส แต่ก็ไม่ได้รับการอนุญาต พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสทรงแจ้งว่าในปีค.ศ. 1556 พระโอรสของพระนางจะได้รับการประกาศให้บรรลุนิติภาวะตามกฎหมาย และการเรียกร้องสิทธิในการสำเร็จราชการของพระนางยังคงเป็นปัญหา นอกจากนี้พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนไม่ทรงต้องการให้พระนางออกไปจากบรัสเซลส์ เนื่องจากพระองค์ทรงโปรดกลุ่มพันธมิตรของเจ้าหญิงคริสตินา และความนิยมของพระนางในเนเธอร์แลนด์ยังคงเป็นสิ่งที่พระเจ้าเฟลีเปประสงค์
เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จเยือนอังกฤษครั้งแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1555 แต่ไม่มีการบันทึกมากนักในการเสด็จเยือนครั้งนี้ ในเดือนกุมภาพันธ์ - พฤษภาคม ค.ศ. 1557 พระนางและมาร์กาเร็ตแห่งปาร์มาได้เสด็จเยือนราชสำนักของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ ทรงได้รับการต้อนรัจากสมเด็จพระราชินีนาถแมรีด้วยงานเลี้ยงพระกระยาหารที่พระราชวังไวท์ฮอล มีการเล่าลือว่าการเสด็จเยือนของพระนางเนื่องจากมีแผนที่จะพาเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอังกฤษไปอภิเษกสมรสกับเอ็มมานูเอล ฟิลิเบอร์โต ดยุกแห่งซาวอย แต่แผนการนี้ถูกยับยั้งโดยสมเด็จพระราชินีนาถ เจ้าหญิงคริสตินาทรงสร้างความประทับใจขณะเสด็จเยือนลอนดอน และทรงพบปะกับมิตรสหายเช่น ลอร์ดอรันเดลและเพมโบร็ค ทรงเสด็จเยือนศาสนสถานของคาทอลิก และหอคอยลอนดอน อย่างไรก็ตามมีความไม่พอพระทัยบางประการจากฟากฝั่งสมเด็จพระราชินีนาถแมรี เนื่องจากเจ้าหญิงทรงได้รับความสนใจและความเสน่หาจากพระเจ้าเฟลีเปมาก นอกจากนี้พระนางยังทรงถูกปฏิเสธที่จะให้เข้าพบเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ซึ่งทรงถูกคุมขังอยู่ที่ฮาร์ทฟิลด์ในขณะนั้น เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จกลับเนเธอร์แลนด์ในเดือนพฤษภาคม
ท้ายที่สุด เจ้าหญิงคริสตินาก็ทรงเจรจาประนีประนอมกับนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ พระอนุชาของอดีตพระสวามี เพื่อที่จะได้รับอนุญาตให้พบกับพระโอรสอีกครั้ง การพบปะพระโอรสได้เกิดขึ้นที่ชายแดนหมู่บ้านมาร์คออิง ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1558 เจ้าหญิงทรงได้รับเชิญให้เข้าร่วมพิธีเสกสมรสของดยุกนิโคลัสในปี ค.ศ. 1559 แต่เจ้าหญิงปฏิเสธที่จะเข้าร่วมเนื่องจากทรงอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้แก่พระปิตุจฉาและพระมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี และเนื่องจากทรงได้รับการมอบหมายหน้าที่ให้เป็นประธานในการประชุมสันติภาพระหว่างฝรั่งเศสและสเปน
ในเดือนตุลาคม ถึงกันยายน ค.ศ. 1558 เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นผู้ไกล่เกลี่ยในการเจรจาสันติภาพที่เชอร์ชัมป์ ตามที่ทรงถูกร้องขอ การเจรจายุติลงเนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการี เมื่อมีการประชุมสันติภาพอีกครั้ง เจ้าหญิงจึงทรงได้เป็นประธานในการประชุมอีกครั้ง ซึ่งจัดขึ้นที่เลอชาโตคัมเบรซิส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1559 การร่างสนธิสัญญาสันติภาพได้เกิดขึ้นถือเป็นความสำเร็จทางการทูตสูงสุดของเจ้าหญิงคริสตินา
เมื่อดยุกแห่งซาวอยทรงกราบบังคมทูลลาออกจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1559 เจ้าหญิงคริสตินาทรงกลายเป็นตัวเลือกที่ได้รับความนิยมสูงที่จะเข้ามาแทน เจ้าหญิงทรงได้รับความนิยมจากชาวดัตช์ทุกชนชั้น เนื่องจากทรงได้รับการอบรมเลี้ยงดูตามแบบวัฒนธรรมดัตช์และทรงระลึกว่าทรงเป็นชาวดัตช์ ไม่ใช่ชาวเดนมาร์ก หรือ เยอรมัน พระนางทรงมีสายสัมพันธ์ที่แนบแน่นกับกลุ่มตระกูลชั้นสูงชาวดัตช๋ และความสำเร็จในการจัดการประชุมที่เชอร์ชัมป์และเลอชาโตคัมเบรซิส์ ได้ทำให้ทรงมีสถานะเป็นถึงนักการทูตที่เก่งกาจ เจ้าหญิงทรงได้รับการพิจารณาในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการช่วงฤดูร้อน ปีค.ศ. 1558 แต่อย่างไรก็ตาม พระราชกิจที่ทรงทำกลับไม่เข้าตามแนวทางของพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน พระองค์ทรงมองว่าการที่เจ้าหญิงทรงเป็นที่นิยมในหมู่ชาวดัตช์มากเกินไป และเจ้าหญิงทรงความสัมพันธ์อันดีกับเจ้าชายวิลเลมแห่งออเรนจ์ ซึ่งการกระทำเหล่านี้ล้วนน่าสงสัยในสายตากษัตริย์ ดังนั้นในเดือนมิถุนายน พระองค์จึงแต่งตั้งมาร์กาเร็ตแห่งปาร์มา พระขนิษฐาต่างมารดาของพระองค์แทน เหตุการณ์นี้ทำให้เจ้าหญิงคริสตินาและมาร์กาเร็ตทรงบาดหมางกัน และในเดือนตุลาคม เจ้าหญิงคริสตินาจึงเสด็จไปประทับกับชาร์ลที่ 3 ดยุกแห่งลอแรน พระโอรสและเจ้าหญิงโคลดแห่งฝรั่งเศส พระสุณิสาแทน
อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก
ในลอแรน เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นที่ปรึกษาให้พระโอรส โดยเฉพาะในการฟื้นฟูการคลังของลอแรนหลังจากสงคราม และหลังจากได้รับความจงรักภักดีจากขุนนางท้องถิ่น พระนางทรงช่วยพระสุณิสารับแขกเมืองในฐานะเจ้าบ้าน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1560 พระนางทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนอีกครั้งในช่วงที่พระโอรสและพระสุณิสาเสด็จเยือนราชสำนักฝรั่งเศส เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระราชอาคันตุกะในพระราชพิธีราชาภิเษกของพระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศสที่แร็งส์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1561 และพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในแฟรงก์เฟิร์ตปีค.ศ. 1562 ดยุกชาร์ล พระโอรสได้เสด็จยังเมืองน็องซีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1562 และสิ้นสุดการสำเร็จราชการอย่างเป็นทางการ แต่ดยุกชาร์ลก็ยังคงพึ่งพาพระราชมารดาอยู่ในฐานะที่ปรึกษาในกิจการของรัฐ ในปีค.ศ. 1564 พระนางทรงทำข้อตกลงกับบิช็อปแห่งตูล์ ให้ยอมรับตำแหน่งของดยุกแห่งลอแรนและด้วยความยินยอมขององค์สันตะปาปา ในฐานะที่ปรึกษาทางการเมือง พระโอรสทรงมักจะมอบหมายราชกิจทางการเมืองให้พระมารดา เนื่องจากเจ้าหญิงคริสตินาทรงอยู่ในตำแหน่งที่มีอิทธิพลในราชสำนักดยุกลอแรน เนื่องจากเจ้าหญิงโคลด พระสุณิสาทรงโปรดที่จะประทับในราชสำนักฝรั่งเศสของพระนางเองมากกว่า โดยจะทรงเสด็จกลับบ่อยๆ แต่เจ้าหญิงคริสตินาก็ทรงเกรงกลัวอิทธิพลของแคทเธอรีน เดอ เมดีชี สมเด็จพระพันปีหลวงแห่งฝรั่งเศส ซึ่งเจ้าหญิงคริสตินาสงสัยว่าพระพันปีหลวงฝรั่งเศสทรงพยายามใช้อิทธิพลเหนือลอแรน และพยายามทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระโอรส เพื่อขับไล่พระองค์ออกจากการดูแลราชกิจของลอแรน
พระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาของพระนางได้เสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1559 ในที่คุมขัง ทรงเป็นนักโทษมานานกว่า 36 ปี สิริพระชนมายุ 77 พรรษา เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงคริสตินา ทรงประกาศพระองค์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงโดโรเธียทรงเป็นม่ายและไร้โอรสธิดา และทรงมีพระชนมายุเกินวัยที่จะมีทายาทได้แล้ว ดังนั้นเจ้าหญิงโดโรเธียไม่ทรงมีประโยชน์ในทางการเมือง กลุ่มผู้จงรักภักดีต่ออดีตกษัตริย์คริสเตียนที่ 2 นำโดย เปเดอ โอเซ ได้เดินทางมาเข้าเฝ้าเจ้าหญิงคริสตินา เพื่อทูลขอให้พระนางไปเกลี้ยกล่อมให้เจ้าหญิงโดโรเธียสละสิทธิในราชบัลลังก์ให้แก่พระนางและพระโอรสของพระนาง เจ้าหญิงคริสตินาทรงแต่งตั้งให้โอเซเป็นสมาชิกสภาของดยุกแห่งลอแรน และในปีค.ศ. 1561 เจ้าหญิงคริสตินาได้เสด็จไปเยี่ยมเจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินี และมีรายงานว่าทรงทำตามคำขอของโอเซ ในการเกลี้ยกล่อมให้เจ้าหญิงโดโรเธียสละสิทธิให้แก่พระนาง หลังจากเหตุการณ์นี้ เจ้าหญิงคริสตินาทรงประกาศพระองค์เองเป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ตามสิทธิอันชอบธรรม ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1563 พระนางทรงอวยพระยศเป็น "คริสตินา ด้วยความดีงามของพระผู้เป็นเจ้า สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก สวีเดน และนอร์เวย์, พระประมุขแห่งชาวกอธ แวนดัล และสลาโวเนียน, ดัชเชสแห่งชเลสวิช ดิตมาร์ช ลอแรน บาร์ และมิลาน, เคานท์เตสแห่งออลเดนบูร์กและบลามอนท์ และท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนา"
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1568 เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นหนึ่งในผู้วิงวอนให้พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ให้ทรงไว้ชีวิตลามอรัล เคานท์แห่งเอ็กมอนต์ ผู้นำการประกาศเอกราชของเนเธอร์แลนด์ แต่ก็ไร้ผล ในปีเดียวกัน เรนาตาแห่งลอแรน พระราชธิดาได้อภิเษกสมรสกับวิลเฮล์มที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย มีรายงานว่าเจ้าหญิงคริสตินาเสด็จไปประทับที่บาวเรียเป็นบางครั้ง ก่อนที่จะเสด็จกลับลอแรน