cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิรไท สันติประภพ
วิรไท สันติประภพ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยคนที่ 20 รองประธาน​กรรมการ​ในคณะกรรมการกำกับกองทุนเพื่อรักษา สภาพคล่องของการระดมทุนในตลาดตราสารหนี้​ กรรมการในคณะกรรมการพัฒนาระบบสถาบันการเงินประชาชน กรรมการในคณะกรรมการนโยบายการเงินการคลังของรัฐ ที่ปรึกษาของทีดีอาร์ไอ กรรมการในคณะกรรมการเตรียมการด้านการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แห่งชาติ กรรมการในคณะกรรมการสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการในคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านธุรกิจภาคเอกชนในศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) กรรมการในคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ได้รับแต่งตั้งจาก พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เป็นคณะกรรมการนโยบายและกำกับดูแลรัฐวิสาหกิจ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และ เขาดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ ตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ในปี พ.ศ. 2560 ได้รับการแต่งตั้งเป็น ที่ปรึกษาผู้ทรงคุณวุฒิของคณะกรรมการบริหารราชการแผ่นดินเชิงยุทธศาสตร์ตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ 8/2560 ได้รับคัดเลือกจากนิตยสาร The Asian Banker ให้เป็นหนึ่งใน 50 ของนักการเงินการธนาคารรุ่นใหม่ของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิค
ในวันที่ 13 สิงหาคม 2563 ได้รับแต่งตั้ง​เป็นกรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนมาตรการบริหารเศรษฐกิจภายใต้ศูนย์บริหารสถานการณ์เศรษฐกิจจากผลกระทบจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) และเป็นกรรมการในคณะกรรมการบริหารสถานการณ์เศรษฐกิจจากผลกระทบของการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19)
ประวัติ
วิรไท สันติประภพ หรือ ดร.วิรไท สันติประภพ เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2512 เป็นบุตรในจำนวนพี่น้อง 3 คนของพลตำรวจเอก ประทิน สันติประภพ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และกุณฑลา สันติประภพ ครอบครัวฝั่งบิดาเดิมใช้นามสกุลว่า "ก้อนแก้ว" มีพื้นเพมาจากอำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายหลังบิดาได้รับพระราชทานนามสกุล "สันติประภพ" หลังสมรส ส่วนครอบครัวฝ่ายมารดา เขาเป็นหลานตาของพลตรี พระยาพิชัยรณรงค์สงคราม (ทองดี จารุทัต) อดีตผู้บัญชาการกองพลที่ 1 รักษาพระองค์คนที่ 8 กับบุปผา พิชัยรณรงค์สงคราม
ชื่อ "วิรไท" เป็นนามที่ได้รับพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร มีความหมายว่า "ผู้มีเสรีแกล้วกล้า" มีชื่อเล่นว่า "ก็"
ด้านการศึกษา การศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และโรงเรียนสาธิตปทุมวัน สามารถสอบเทียบจากชั้น ม.4 ไปเรียนชั้น ม.6 และสอบเข้าเรียนคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 และได้รับเหรียญทองทางด้านวิชาการ 4 เหรียญ ด้านช่วยเหลือกิจกรรมดีอีก 1 เหรียญ ได้รับพระราชทานทุนภูมิพลตลอดระยะที่เวลาที่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นบัณฑิตเศรษฐศาสตร์ในวัยเพียง 18 ปีเศษ จากนั้นได้รับพระราชทานทุนอานันทมหิดลไปศึกษาต่อระดับปริญญาโท และปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยฮาวาร์ด สหรัฐอเมริกา จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก สาขาเศรษฐศาสตร์ ด้วยวัยเพียงแค่ 24 ปี โดยได้ทำวิทยานิพนธ์ เรื่องการเปิดเสรีทางการเงินในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Financial Liberization in Southeast Asia) กับดไวต์ เพอร์คินส์
ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับ ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
การทำงาน
เริ่มต้นการทำงานที่กองทุนการเงินระหว่างประเทศ กรุงวอชิงตันดีซี รับหน้าที่ให้คำปรึกษารัฐบาลและธนาคารกลางของประเทศสมาชิก โดยเฉพาะประเทศที่ประสบปัญหาวิกฤตด้านเศรษฐกิจและวิกฤตสถาบันการเงิน ที่ครอบคลุมประเทศในเอเชียอย่าง ตะวันออกกลาง ยุโรปตะวันออก และแอฟริกา และทำงานวิจัยเกี่ยวกับบทบาทของธนาคารกลางและการดำเนินนโยบายการเงินในมิติต่าง ๆ เมื่อประเทศไทยเกิดวิกฤตทางเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540 ได้ลาพักจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศ กลับมาเป็นผู้อำนวยการร่วม สถาบันวิจัยนโยบายเศรษฐกิจการคลัง สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง มีบทบาทหลักในการผลักดันมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจและมาตรการแก้ไขปัญหาระบบสถาบันการเงินสำคัญ อาทิ มาตรการเพิ่มทุนสถาบันการเงินตามโครงการ 14 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2541 การจัดการสถาบันการเงินที่ถูกทางการแทรกแซง การกระตุ้นเศรษฐกิจด้วยโครงการมิยะซะวะ รวมทั้งเจรจากต่อรองกับรัฐบาลประเทศต่าง ๆ และองค์กรระหว่างประเทศ เพื่อจัดทำโครงการให้ความช่วยเหลือประเทศไทยในช่วงที่มีทุนสำรองระหว่างประเทศจำกัด
ในระหว่างปี พ.ศ. 2543-2551 ร่วมงานกับธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) ปฏิรูปองค์กรขนานใหญ่หลังจากวิกฤตเศรษฐกิจปี พ.ศ. 2540 อย่างการบริหารสภาพคล่อง การบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน การกำหนดนโยบายสินเชื่อ การบริหารเงินลงทุน การจัดการกลุ่มธุรกิจการเงินผ่านบริษัทลูก ๆ ของธนาคาร และยังดำรงตำแหน่งกรรมการอิสระ และกรรมการบริหารความเสี่ยง ของบริษัททุนธนชาต
ธุรกิจอื่น เป็นกรรมการและกรรมการตรวจสอบของบริษัทกรุงเทพดุสิตเวชการ จำกัด (มหาชน) กรรมการของบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) กรรมการของบริษัทเซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) และกรรมการของบริษัทอักษรเอ็ดดูเคชั่น จำกัด (มหาชน)
ดร.วิรไท ได้รับแต่งตั้งเป็น ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย คนที่ 20 สืบต่อจาก ดร.ประสาร ไตรรัตน์วรกุล ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2558
คริสต์ทศวรรษ 1980
คริสต์ทศวรรษ 1980 (1980s) เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989
เป็นช่วงเวลาที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงด้านสังคม เศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงทั่วไปอย่างความร่ำรวย การผลิตที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม เศรษฐกิจเสรีที่พัฒนาไปทั่วโลก บริษัทข้ามชาติทางด้านอุตสาหกรรมที่เข้าสู่ประเทศอย่าง ประเทศไทย มาเลเซีย เม็กซิโก เกาหลีใต้ ไต้หวัน ประเทศจีน และเศรษฐกิจตลาดใหม่ในยุโรปตะวันออก ตามมาด้วยการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นและเยอรมนีถือเป็นประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วตลอดทศวรรษนี้
ประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกมีประสบความยากลำบากด้านความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคม ที่ประเทศเหล่านั้นพบกับปัญหาหนี้สินในคริสต์ทศวรรษ 1980 ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ประเทศเอธิโอเปียประสบปัญหาความยากจนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผลคือประเทศต้องการความช่วยเหลือจากต่างชาติในด้านอาหารกับประชากรและทั่วโลกต่างกันช่วยหาเงินช่วยเหลือต่อชาวเอธิโอเปีย อย่างเช่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด ในปี 1985 ที่จัดขึ้นเพื่อหาเงินดังกล่าว
ปัญหาด้านสงคราม เกิดความรุนแรงในตะวันออกกลาง อย่างสงครามอิรัก-อิหร่าน และความขัดแย้งในเลบานอนช่วงปี 1982 ถึง 1983 และกองทัพอเมริกันเข้าบุกลิเบียในปี 1985 และ Intifada ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์
คริสต์ทศวรรษ 1980 ยังเป็นยุคที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรอย่างมาก ไปทั่วโลก มากกว่าแม้ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1990 มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรมากขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะชาวแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้ ตลอดทศวรรษ ด้วยอัตราการเพิ่มใกล้หรือมากกว่า 4% ต่อปี
ราชทูตสยามไปฝรั่งเศส (พ.ศ. 2229)
'''ราชทูตสยามไปฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2229''' (Siamese embassy to France) คือ คณะราชทูตลำดับที่ 2 จากอาณาจักรอยุธยาไปยังประเทศฝรั่งเศส นำโดยออกพระวิสูตรสุนทร (ปาน) ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ถัดจากคณะราชทูตสยามไปฝรั่งเศสชุดแรกซึ่งประกอบด้วยราชทูต 2 คนพร้อมกับบาทหลวงเบนีญ วาเช ที่ออกเดินทางจากสยามเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2227
ราชทูต
คณะราชทูตนำโดยออกพระวิสูตรสุนทร (ปาน) พร้อมด้วยราชทูตอีก 2 คน คือ ออกหลวงกัลยาราชไมตรี อุปทูต และออกขุนศรีวิสารวาจา ตรีทูต และกี ตาชาร์ บาทหลวงคณะเยสุอิต พร้อมกับคณะราชทูตฝรั่งเศส อาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง (หรือ เชอวาเลียเดโชมง) และฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซี ที่เข้ามาสยามเมื่อ พ.ศ. 2228 และกำลังเดินทางกลับด้วยเรือของฝรั่งเศส 2 ลำ เดินทางถึงฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2229
คณะราชทูตขึ้นบกที่เมืองแบร็สต์ ก่อนเดินทางต่อไปที่เมืองแวร์ซาย ท่ามกลางฝูงชนที่มาชมจำนวนมาก คณะทูตได้นำข้อเสนอการเป็นพันธมิตรระหว่างสยามและฝรั่งเศส และพำนักอยู่ที่ฝรั่งเศสตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2229 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2230
ของขวัญ
คณะราชทูตได้ถวายของขวัญจำนวนมากแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 อาทิ ทองคำ กระดองเต่า ผ้า พรม เครื่องถ้วยกว่า 1,500 ชิ้น และเครื่องเคลือบ นอกจากนี้ ยังมีปืนใหญ่ทำด้วยเงิน 2 อัน ซึ่งภายหลังถูกฝ่ายปฏิวัติฝรั่งเศสปล้นไปใน ค.ศ. 1789 เพื่อทลายคุกบัสตีย์
การซื้อ
ทางทูตได้สั่งซื้อผลิตภัณฑ์ฝรั่งเศสส่งกลับไปราชสำนักสยามจำนวนมาก เช่น กระจก 4,264 บาน ที่มีลักษณะคล้ายกระจกที่ประดับอยู่ในห้องกระจก พระราชวังแวร์ซาย ผ่านฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์จากโรงงาน Saint-Gobain ปืนใหญ่ฝรั่งเศสจำนวน 160 กระบอก กล้องโทรทรรศน์ แก้ว นาฬิกา ผ้ากำมะหยี่ คริสตัล ลูกโลก 2 ชิ้น ที่เขียนเป็นอักษรไทยโดยนายช่างฝรั่งเศส และพรม 7 ผืน จาก Savonnerie manufactory
แอดวานซ์บอมบ์สูท
แอดวานซ์บอมบ์สูท (Advanced Bomb Suit; อักษรย่อ: ABS) เป็นชุดเต็มรูปแบบสำหรับป้องกันหน่วยทำลายล้างวัตถุระเบิด (อีโอดี) ซึ่งรวมถึงทหารจากภัยคุกคามที่เกี่ยวข้องกับระเบิดแสวงเครื่อง ประกอบด้วย สิ่งที่เกี่ยวข้องกับสะเก็ดโดยรอบจากการระเบิด, แรงดันระเบิด, แรงปะทะ, ความร้อน และเปลวไฟ แอดวานซ์บอมบ์สูทใช้เทคโนโลยีวัสดุสมัยใหม่และออกแบบสำหรับการป้องกันที่ได้รับการปรับปรุง, สะดวกสบาย รวมทั้งพิจารณาถึงด้านการยศาสตร์ โดยชุดป้องกันนี้สร้างจากเคฟลาร์ ด้วยส่วนคลุมป้องกันไฟฟ้าสถิตย์ด้านนอกของ 50/50 นอเม็กซ์/เคฟลาร์ และประกอบด้วยแจ็คเก็ต, กางเกงไม่มีเป้าขา, กระจับถ้วยขาหนีบ และแผงป้องกันแรงกระแทกชนิดแกร่ง เพื่อลดน้ำหนักและเพิ่มความยืดหยุ่น, การป้องกันที่มีให้ในระดับต่าง ๆ, การเฉพาะเจาะจงถึงส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย และอิงตามความไวที่มีต่อบาดแผล
หมวกนิรภัย
หมวกนิรภัย ซึ่งมีการป้องกันการพุ่งของสะเก็ดที่มีความเร็วกว่า 683 ม./วินาที โดยสร้างขึ้นในแบบที่มีน้ำหนักเบา, มีความแข็งแรงสูง, ทำจากไฟเบอร์และมีน้ำหนักของเกราะหน้ากะบังหมวกเพียง 3.6 กก. (2.7 กก. หากไม่นับเกราะหน้ากะบังหมวก) การออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ที่ให้ความสะดวกในการเคลื่อนไหวและการมองเห็นที่ดีโดยที่ไม่ต้องเกร็งคอ หมวกฉาบด้วยอะคริลิคเต็มพื้นที่และโพลีคาร์บอเนตที่เพิ่มขึ้นในการสร้างตรงบริเวณขอบ ซึ่งเป็นส่วนเสริมความปลอดภัยเมื่อเผชิญกับแรงของสะเก็ดระเบิด หมวกยังสามารถเอื้อต่อการมองเห็นได้อย่างชัดเจนและสามารถถอดออกได้ หมวกนิรภัยนี้ประกอบด้วยไมโครโฟนมาตรฐานทหารสหรัฐกับลำโพง รวมถึงระบบระบายอากาศที่ได้มีการบังคับ แบตเตอรีช่วยในการดำเนินระบบระบายอากาศอย่างต่อเนื่องถึง 5 ชั่วโมง และใช้แบตเตอรีมาตรฐาน 9 โวลต์ การเดินสายไฟภายในทั้งชุดและหมวกนิรภัย, การควบคุมระบบระบายอากาศได้รวมเข้าด้วยกันภายในชุดของตัวเองเพื่อลดอันตรายจากการเป็นอุปสรรค
ระบบการสื่อสาร
ทั้งสองระบบที่สามารถใช้ได้คือลำโพงและไมโครโฟนที่อยู่ด้วยกัน ซึ่งมีความพอดีกับหมวกนิรภัยตามมาตรฐาน
ผู้ใช้มีตัวเลือกในการปิดเครื่องส่งสัญญาณเมื่อเขามาถึงวัตถุต้องสงสัย ในขณะที่ยังคงความสามารถในการรับสัญญาณที่เข้ามา ผู้ใช้ยังสามารถได้ยินเสียงของตัวเองของเขาอยู่ในระดับที่ลดลงเพื่อที่เขาจะได้มีความรู้สึกตัวถึงสัญญาณที่ได้รับโดยบุคคลที่สอง ทั้งสองระบบทำงานจากแบตเตอรี่ชาร์จมาตรฐาน 9 โวลต์
วัดบึงกาสาม
วัดบึงกาสาม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงกาสาม อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่
วัดบึงกาสามได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยมีนายโพธิ์ นางชุบ หิรัญพงษ์ บริจาคที่ดินและดำเนินการสร้าง แต่เดิมได้บริจาคที่ดิน 9 ไร่ ต่อมาบริจาคเพิ่มอีก 1 ไร่ และมีผู้บริจาคเพิ่มอีก 2 ไร่ กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 โดยได้ขนานนามตามตำบลที่ตั้งวัด วัดบึงกาสามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2522
โอยาโกดง
โอยาโกดง (親子丼 (Oyakodon)) แปลตรงตัวว่า "ดมบูริพ่อแม่ลูก" คือ ดมบูริ หรือชามข้าวหน้าของญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยไข่, ไก่, ต้นหอมซอย (บางครั้งใช้หอมใหญ่) และส่วนประกอบอื่น ๆ นำมาเคี่ยวรวมกันในน้ำซุปและโซยุ ก่อนจะนำมาโปะบนข้าวในชามขนาดใหญ่ ชื่อของโอยาโกดงเป็นอุปไมยของคำว่า "พ่อแม่ลูก" กับ "ไก่ไข่" ซึ่งถูกนำมารวมในอาหารจานเดียวกัน
ประวัติ
อาหารจานนี้ได้รับการคิดค้นขึ้นในร้านอาหารทามาฮิเดะในโตเกียวเมื่อปี ค.ศ. 1891
รูปแบบอื่น
มีอาหารญี่ปุ่นอื่น ๆ ที่มีการเล่นคำ "พ่อแม่ลูก" เหมือน โอยาโกดง อีก เช่น ทานินดง (他人丼 (Tanindon)) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ดมบูริคนแปลกหน้า" นั้นเหมือนกับโอยาโกดง แต่ต่างตรงที่มีการแทนที่เนื้อไก่ด้วยเนื้อวัวหรือเนื้อหมู ส่วนดมบูริลักษณะที่เสิร์ฟแซลมอนและไข่ปลาแซลมอนแบบดิบบนข้าวนั้นเรียกว่า ซาเกะโอยาโกดง (鮭親子丼 (sake oyakodon); "ดมบูริพ่อแม่ลูกแซลมอน")
เต้าเจี้ยว
เต้าเจี้ยว เป็นการแปรรูปถั่วเหลือง ให้อยู่ในลักษณะของผลิตภัณฑ์ที่เก็บไว้ได้นาน ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ได้มาจากการหมักถั่วเหลือง เพื่อการถนอมอาหาร ที่จัดอยู่ในกลุ่มอาหารหมักเกลือ เต้าเจี้ยวนำมาใช้เป็นส่วนประกอบของการปรุงรสชาติอาหาร ซึ่งนอกเหนือจากจะได้รสชาติที่ดีแล้ว ยังเป็นการเพิ่มโปรตีนในอาหารอีกด้วย โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เช่น อาหารเจ อาหารมังสะวิรัติ คนไทยนิยมนำเต้าเจี้ยวมาทำเป็นเครื่องจิ้มที่ เรียกว่า “หลนเต้าเจี้ยว” ไม่ว่าจะเป็นหลนเต้าเจี้ยวหมูสับ หรือกุ้งสับ และยังสามารถนำมาทำน้ำจิ้มได้อีก เช่น น้ำจิ้มข้าวมันไก่ หรือนำมาทำเป็นเครื่องปรุงรสในการประกอบอาหารตามตำรับจีน เช่น ทำแป๊ะซะ ผัดราดหน้า ตลอดจนผัดผักชนิดต่าง ๆ เป็นการหมักถั่วเหลืองด้วยเกลือ โดยใช้เชื้อราในปัจจุบันได้พัฒนาการผลิตเต้าเจี้ยวที่มีคุณภาพดีและปลอดภัยต่อการบริโภค โดยอาศัยความรู้ทางวิทยาศาสตร์ในการเพาะเลี้ยงเชื้อราที่บริสุทธิ์เพื่อใช้เป็นหัวเชื้อ ทำให้การหมักมีประสิทธิ์ภาพ ทั้งยังช่วยลดระยะเวลาในการผลิตลงและยังป้องกันการปนเปื้อนของเชื้อราอื่น และแบคทีเรีย จากเดิมที่ใช้วิธีการกึ่งพื้นบ้าน ที่มีคุณภาพความสะอาดและความปลอดภัยในการบริโภคค่อนข้างน้อย ในขั้นตอนการหมักกับเกลือ คือหลังจากได้ถั่วเหลืองที่มีเชื้อราเจริญเต็มที่แล้ว จะนำไปหมักในน้ำเกลือในภาชนะเปิด ปล่อยทิ้งไว้จนได้ที่ ในขั้นตอนนี้จะมีการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์อื่น ๆ  สามารถเจริญได้ดีในสภาพที่มีปริมาณเกลือสูง (เป็นสาเหตุให้เกิดการเน่าเสีย และจุลินทรีย์ก่อโรค  ซึ่งเชื้อโรคที่มักพบในกระบวนการผลิตเต้าเจี้ยวที่ไม่ถูกสุขลักษณะ ได้แก่ เชื้อบาซิลลัส ซีเรียส และหากเชื้อชนิดนี้ผลิตสารพิษจะส่งผลให้เกิดโรคอาหารเป็นพิษได้ เต้าเจี้ยวซึ่งทำมาจากวัตถุดิบสำคัญคือเมล็ดถั่วเหลืองแห้ง เป็นส่วนประกอบในการชูรสอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง  เป็นโปรตีนที่มีคุณภาพใกล้เคียงเนื้อสัตว์  จึงใช้เป็นเครื่องปรุงอาหารได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะในการปรุงอาหาร ที่ปราศจากเนื้อสัตว์ เต้าเจี้ยวยังอุดมด้วยกรดอะมิโนที่ร่างกายต้องการถึง 17 ชนิดและกรดไขมันที่จำเป็น  นอกจากจะมี รสชาติที่ดีและกลิ่นหอมของเต้าเจี้ยวที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในระหว่างการหมักแล้ว ยังสารอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายและไม่ก่อให้เกิดอันตรายแต่อย่างใดอีกด้วย
จักรยานถนนชิงแชมป์โลก
จักรยานถนนชิงแชมป์โลก (UCI Rord World Championships) เป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกประจำปีสำหรับจักรยานประเภทถนนจัดขึ้นโดยสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ (ยูซีไอ) จักรยานถนนแบ่งการแข่งขันออกเป็น 2 ประเภทคือจักรยานทางไกล และไทม์ไทรอัล และในปี ค.ศ. 2012 ได้เพิ่มรายการไทม์ไทรอัลประเภททีม
รายการการแข่งขัน
การแข่งขันในปัจจุบันมีรายการต่อไปนี้:
รายการการแข่งขันในอดีต:
ภาษาเอสโตเนีย
ภาษาเอสโตเนีย (eesti keel) เป็นภาษาตระกูลยูรัลที่พูดในประเทศเอสโตเนีย ภาษาเอสโตเนียเป็นภาษาราชการของประเทศเอสโตเนียและสหภาพยุโรป
จักรยานถนนชิงแชมป์โลก
ตารางสรุปเหรียญตลอดกาล
ปรับปรุงหลังจากชิงแชมป์โลก 2021
กำเทียนลก
กำเทียนลก เป็นนิยายกำลังภายใน แต่งโดยกอย้ง  นักเขียนชาวไต้หวัน โดยเป็นนิยายที่ได้จากการประกวดเขียนนิยายกำลังภายในที่จัดโดยสำนักพิมพ์ในไต้หวัน
กำเทียนลก ฉบับภาษาไทยแปลโดย ว. ณ เมืองลุง มีความยาว 4 เล่มจบ
กิมป์
กนูอิมิจมานิพิวเลชันโปรแกรม (GNU Image Manipulation Program - โปรแกรมจัดการภาพกนู) หรือกิมป์ (GIMP) เป็นซอฟต์แวร์สำหรับตกแต่งภาพแบบแรสเตอร์ คล้ายกับซอฟต์แวร์อย่าง อะโดบี โฟโตชอป กิมป์สามารถทำงานได้บนหลายระบบปฏิบัติการ เช่น วินโดวส์ แมคโอเอสเท็น และ ลินุกซ์ กิมป์เป็นซอฟต์แวร์เสรี ที่อนุญาตให้นำไปใช้ได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย และยังอนุญาตให้นำไปแก้ไขและแจกจ่ายได้ด้วย
เกี่ยวกับโปรแกรม
GIMP สามารถใช้ประมวลผลภาพกราฟิกส์และภาพถ่าย ตัวอย่างการใช้งานเช่น ออกแบบภาพกราฟิกส์ ตราสัญลักษณ์ ปรับขนาดภาพถ่าย ปรับสีของภาพ นำภาพมาซ้อนรวมกันโดยใช้เทคนิกเลเยอร์ (layer) ลบส่วนที่ไม่ต้องการทิ้ง เปลี่ยนฟอร์แมตของไฟล์ภาพ เป็นต้น GIMP ยังสามารถสร้างภาพเคลื่อนไหวแบบง่าย ๆ ได้ด้วย
GIMP ยังมีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นโปรแกรมเสรีตัวแรกที่มุ่งเป้าไปที่ผู้ใช้คอมพิวเตอร์ทั่วไป โปรแกรมอื่น ๆ ก่อนหน้านี้ เช่น GCC หรือ ลีนุกซ์เคอร์เนล เป็นเครื่องมือที่นักเขียนโปรแกรมเขียนขึ้นสำหรับนักเขียนโปรแกรมด้วยกัน ความสำเร็จของ GIMP นำทางให้เกิดโปรแกรมอื่นสำหรับบุคคลทั่วไปตามมา เช่น KDE GNOME มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ เป็นต้น
รายละเอียดอื่น ๆ
เป้าหมายของ GIMP คือต้องการเป็นซอฟต์แวร์เสรีแข่งกับโปรแกรม อะโดบี โฟโต้ชอป แต่ปัจจุบันโฟโต้ชอปยังคงครองตลาดในธุรกิจการพิมพ์และการออกแบบกราฟิกส์
GIMP สามารถจะสั่งงานผ่านโปรแกรมมาโครภาษา Scheme ซึ่งมีอยู่ภายใน GIMP เรียบร้อย หรือ ใช้ภาษาอื่น ๆ ได้แก่ Perl, Python, Tcl และ Ruby (อยู่ในระหว่างการทดลอง) ซึ่งมีประโยชน์ในการเขียนสคริปต์หรือปลั๊กอิน สร้างภาพผ่านทาง CGI การแก้ไขและแปลงฟอร์แมตภาพทีละมาก ๆ
ตัวมาสคอตของ GIMP เป็นการ์ตูนรูปไคโยตีคาบพู่กัน มีชื่อว่า วิลเบอร์ (Wilber) วาดด้วย GIMP ออกแบบโดยนายตูโอมัส คูโอสมาเนน (Tuomas Kuosmanen) ในวันที่ 25 กันยายน 1997 นอกจากนี้ยังปรากฏในส่วนเสริมที่พัฒนาโดยชุมชนของ GIMP ซึ่งปรากฏอยู่ในแพคเกจ Wilber Construction Kit โดยระบุซอร์สโค้ด  ของ GIMP เอง
GIMP บนวินโดวส์
GIMP มีการพอร์ตลงบนไมโครซอฟท์วินโดวส์โดยนักเขียนโปรแกรมชาวฟินแลนด์ Tor "tml" Lillqvist โดยเริ่มโครงการในปี พ.ศ. 2540 ปัจจุบันขีดความสามารถและเสถียรภาพของโปรแกรมบนวินโดวส์ใกล้เคียงกับรุ่นต้นฉบับมาก การติดตั้งก็ทำได้ง่ายด้วยโปรแกรมติดตั้งที่จัดทำโดย Jernej Simoncic
Film Gimp/CinePaint
Film Gimp หรือชื่อใหม่คือ CinePaint เป็นเครื่องมือที่ปรับปรุงมาใช้ตกแต่งเฟรมภาพยนตร์โดยเฉพาะ และยังรองรับสีที่มีความลึกมากกว่า GIMP ที่ 32 บิตแบบ floating point ต่อสี (channel) โปรแกรมนี้ดัดแปลงมาจาก GIMP เวอร์ชัน 1.0.4
อี เจ-ฮุน
อี เจ-ฮุน (이제훈; เกิด 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการแสดงภาพยนตร์นอกกระแส จากนั้นก็ปรากฏตัวในภาพยนตร์ เช่น The Front Line (2011), รักแรกในความทรงจำ (2012) และ My Paparotti (2013) และละครชุดทางโทรทัศน์ เช่น Fashion King (2012), Secret Door (2014), สัญญาณลับ ล่าข้ามเวลา (2016), Tomorrow, With You (2017), Where Stars Land (2018) Time to Hunt (2019) แท็กซี่ชำระแค้น (2021)
จุดเริ่มต้น
เมื่อ อี เจ-ฮุน ตระหนักได้ว่าเขาต้องการเป็นนักแสดง เขาจึงลาออกจากสาขาวิชาเทคโนโลยีชีวภาพ ที่ มหาวิทยาลัยเกาหลี และย้ายไปเรียนที่ School of Drama ที่ มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 ถึง ค.ศ. 2010 เจ-ฮุน ปรากฏตัวในภาพยนตร์สั้น และภาพยนตร์อินดี้ของนักเรียนมากกว่า 18 เรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่อง Just Friends? นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวเป็นนักแสดงเสริมในภาพยนตร์โฆษณาหลายเรื่อง รวมถึงหนังระทึกขวัญเรื่อง The Servant และตลกโรแมนติกเรื่อง Finding Mr. Destiny
2011–2012: พัฒนาการ
จากนั้นเขาก็มีความก้าวหน้าในปี 2011ซึ่งได้รับการชื่นชมอย่างมากจากการแสดงของเขาในฐานะอัลฟ่าชายจอมบงการในภาพยนตร์อินดี้สุดหลอน Bleak Night และในฐานะหัวหน้าหน่วยที่ติดมอร์ฟีนในสงครามที่มีงบประมาณมหาศาล The Front Line เขาได้รับความนิยมจากกระแสหลักในฐานะนักศึกษาวิทยาลัยขี้อายที่หลงใหลในรักแรกของเขาในภาพยนตร์ฮิตบ็อกซ์ออฟฟิศเรื่อง Architecture 101 และแม้ว่าละครโทรทัศน์เรื่อง Fashion King จะไม่ได้รับการตอบรับที่ดี แต่บทบาทของเขาในฐานะทายาทเศรษฐีหนุ่มที่ดิ้นรนในอุตสาหกรรมแฟชั่นของเกาหลี ยังแสดงให้เห็นถึงความเก่งกาจของเขาอีกด้วย
2012–ปัจจุบัน: เกณฑ์ทหาร และกลับสู่การแสดง
เจ-ฮุน เกณฑ์ทหารเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2012 เพื่อรับราชการทหารในฐานะสมาชิกของตำรวจปราบจลาจลของสำนักงานตำรวจนครบาลโซล เขาถูกปลดประจำการเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2014
สำหรับการกลับมาของเขา เขาเลือก Secret Door ละครย้อนยุคเกี่ยวกับ เจ้าชายรัชทายาทซาโด ซึ่งถูกสำเร็จโทษด้วยการอดอาหารตามพระบัญชาของ พระเจ้าย็องโจ พระบิดาของพระองค์ ชุดรวมตัวเขากับฮันซอก - กยู ตามมาด้วยภาพยนตร์ Phantom Detective ที่กำกับโดย Jo Sung-hee ซึ่งเป็นการเล่าเรื่องสมัยใหม่ของฮีโร่พื้นบ้านชื่อ Hong Gil-dong ในฐานะนักสืบเอกชนในทศวรรษ 1990
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
วัดบึงบอน (จังหวัดปทุมธานี)
วัดบึงบอน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
วัดบึงบอนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2457 โดยมีคุณหญิงตาด บริจาคที่ดิน 6 ไร่ 2 งาน นายเหว่า สุขหอม บริจาค 9 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา ให้เป็นสมบัติวัด และตั้งชื่อตามท้องที่ที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2481 ด้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ด้านการศึกษา ได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2485
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 และ 2524 หอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 20.5 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 วิหาร ศาลาท่าน้ำ หอระฆัง หอฉัน และสุสาน ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2504
เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109
เม็สเซอร์ชมิท เบเอ็ฟ 109 (Messerschmitt Bf 109) เป็นเครื่องบินขับไล่ของเยอรมันในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งระหว่างนั้นเป็นสันหลังของกองกำลังเครื่องบินขับไล่ของลุฟท์วัฟเฟอ เบเอ็ฟ109 ได้แสดงให้เห็นเป็นครั้งแรกในการปฏิบัติภารกิจในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน ปี ค.ศ. 1937 และยังคงอยู่ในประจำการในช่วงอยู่ในช่วงเริ่มยุคเจ็ตเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติในปี ค.ศ. 1945 มันเป็นหนึ่งในเครื่องบินขับไล่ที่ล้ำหน้ามากที่สุดในยุคสมัยนั้น รวมถึงคุณสมบัติต่างๆ เช่น การก่อสร้างตัวถังแบบไร้โครง(Monocoque)ด้วยเหล็กทั้งหมด หลังคาปิด และฐานพับเก็บล้อลงจอด มันได้ขับเคลื่อนด้วยของเหลวระบายความร้อน เครื่องยนต์ของเครื่องบิน V12-กลับด้าน ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1941 เบเอ็ฟ109 ได้รับการเสริมอย่างต่อเนื่องโดยฟ็อคเคอ-วุล์ฟ เอ็ฟเว 190 มันได้ถูกเรียกโดยทั่วไปว่า เม 109 บ่อยมากที่สุดโดยนักบินฝ่ายสัมพันธมิตรและแม้กระทั่งท่ามกลางเสืออากาศเยอรมันของพวกเขาเอง แม้ว่านี่จะไม่ใช่ชื่ออย่างเป็นทางการของเยอรมัน.
เบเอ็ฟ 109 ถูกออกแบบโดย วิลลี เม็สเซอร์ชมิท และโรแบร์ท ลุสเซอร์ ที่ทำงานในการอากาศยานบาวาเรีย (Bayerische Flugzeugwerke) ในช่วงต้นปลายปี ค.ศ. 1930 ในขณะที่ 109 ได้ถูกเข้าใจว่าเป็นเครื่องบินสกัดกั้น รุ่นต่อมาก็ได้รับการพัฒนาเพื่อตอบสนองภารกิจหลายอย่าง เช่น เครื่องบินทิ้งระเบิดคุ้มกัน เครื่องบินขับไล่-ทิ้งระเบิด เครื่องบินขับไล่กลางวัน กลางคืน และสภาพอากาศทุกชนิด เครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินและเครื่องบินลาดตระเวน มันได้ถูกส่งมอบและปฏิบัติการโดยหลายรัฐในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและได้ประจำการอยู่ในหลายประเทศเป็นเวลาหลายปีหลังสงคราม เบเอ็ฟ109 เป็นเครื่องบินที่มีการผลิตที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้วยจำนวนทั้งหมด 33,984 ลำที่ถูกผลิตขึ้นนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 ถึง เมษายน ค.ศ. 1945
สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในฤดูกาล 2009–10
ฤดูกาล 2010-11 ของ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 106 ของสโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 79 ของการได้อยู่บนลีกสูงสุด
ขิงญี่ปุ่น
ขิงญี่ปุ่น หรือ เมียวงะ (茗荷) จัดอยู่ในสปีชีส์ Zingiber mioga ในวงศ์ขิง (Zingiberaceae) เป็นพืชอายุหลายปีที่เป็นไม้ล้มลุก ผลัดใบ เป็นพืชพื้นเมืองของญี่ปุ่น จีน และตอนใต้ของเกาหลี ใช้เพียงดอกตูมและหน่อที่ดูน่ารับประทานเท่านั้น ในการนำมาทำอาหาร ดอกตูมจะถูกหั่นอย่างสวยงาม และใช้ในครัวญี่ปุ่นเพื่อประดับอาหาร สำหรับซุปเต้าเจี้ยว (มิโซชิรุ) เครื่องดองแบบจีน (ซูโนโมโนะ) และอาหารเช่นมะเขือเผา ในครัวเกาหลี ดอกตูมถูกเสียบไม้สลับกับเนื้อสัตว์ จากนั้นจึงนำไปทอดในน้ำมันตื้น ๆ
แต่เดิมขิงชนิดนี้เป็นพืชที่เก็บเกี่ยวในญี่ปุ่น แต่ต่อมามีผู้นำไปปลูกในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เพื่อส่งออกไปยังตลาดญี่ปุ่น
เช่นเดียวกับพืชป่าทั่วไป ขิงญี่ปุ่นชอบที่ร่มแสงแดดรำไร ทนความหนาวเย็นได้ -18 องศาเซลเซียส หรือ 0 องศาฟาเรนไฮต์ และอาจทนความเย็นได้มากกว่านั้น
พระยาธรรมลังกา
พระยาเชียงใหม่น้อยธรรม หรือ พระยาธรรมลังกา (พระญาธัมมลังกา) (พ.ศ. 2289 - 2365) เป็นพระยาเชียงใหม่องค์ที่ 2 ในราชวงศ์ทิพย์จักร และเป็นราชบุตรในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว โดยพระองค์ได้ร่วมกับพระเชษฐา และพระอนุชาในการต่อสู้อริราชศัตรูจนได้รับสมัญญานามว่า "เจ้าเจ็ดตน"
พระราชประวัติ
พระยาธรรมลังกาเป็นเจ้าราชโอรสองค์ที่ 3 ในเจ้าฟ้าสิงหาราชธานีเจ้าฟ้าหลวงชายแก้ว เจ้าผู้ครองนครลำปาง กับแม่เจ้าจันทาราชเทวี และเป็นเจ้าราชนัดดา (หลานปู่) ในพระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) (พระญาสุละวะฤๅไชยสงคราม) กับ แม่เจ้าพิมพาราชเทวี ซึ่งเป็นองค์ปฐมวงศ์ "ราชวงศ์ทิพย์จักร"
พระยาธรรมลังกา เป็นพระอนุชาของพระเจ้ากาวิละมีพระเชษฏาพระอนุชาและพระขนิษฐา รวม 10 องค์ (หญิง 3 ชาย 7) (เจ้าชายทั้ง 7 พระองค์ได้ทรงช่วยกันต่อสู้อริราชศัตรูขยายขอบขัณฑสีมาล้านนาออกไปอย่างเกรียงไกร เป็นเหตุให้มีพระสมัญญาว่า "เจ้าเจ็ดตน") มีพระนามตามลำดับ ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2317 เมื่อพระเจ้ากาวิละ ร่วมมือกับพระยาจ่าบ้าน (บุญมา) และสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ปลดปล่อยล้านนาจากอำนาจของพม่าได้สำเร็จ พระเจ้ากรุงธนบุรีได้สถาปนาพระยาจ่าบ้านเป็นพระยาวิเชียรปราการ เจ้าเมืองเชียงใหม่ เจ้ากาวิละเป็นพระยานครลำปาง และแต่งตั้งเจ้าธรรมลังกาเป็นพระยาราชวงศ์เมืองนครลำปาง และได้เลื่อนอิสริยยศเป็น "พระยาอุปราชเมืองเชียงใหม่" ในปี พ.ศ. 2348
หลังจากพระเจ้ากาวิละถึงแก่พิราลัย (พ.ศ. 2358) ในปี พ.ศ. 2359 พระยาอุปราชน้อยธรรมได้ไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยเพื่อถวายช้างพลายเผือกเอก จึงทรงตั้งเป็นพระยาเชียงใหม่ เมื่อกลับถึงเชียงใหม่จึงรับราชาภิเษกในวันขึ้น 12 ค่ำ เดือน 9 เหนือ (ตรงกับวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2359) มีพระนามว่าเสตหัตถีสุวัณณประทุมราชาเจ้าช้างเผือก และเนื่องจากได้ถวายช้างเผือกจึงได้รับสมัญญาว่าพระเป็นเจ้าช้างเผือก (ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่) หรือ พระยาเชียงใหม่ช้างเผือก (พงศาวดารโยนก)
พระยาธรรมลังกา ประชวรจนถึงแก่อนิจกรรมในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 8 เหนือ (ตรงกับวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2365) สิริอายุได้ 77 ปี ทรงปกครองนครเชียงใหม่รวมทั้งสิ้น 7 ปี
ราชโอรส ราชธิดา
พระยาธรรมลังกา มีเจ้าราชโอรสและราชธิดา รวม 17 องค์ ดังนี้
การศาสนา
ในรัชสมัยของพระเจ้ากาวิละ ได้ร่วมกับเจ้าน้อยธรรมลังกา และขุนนางไพร่ฟ้าในการสร้างวิหารในวัดอินทขีลที่เวียงป่าซาง และวิหารวัดอินทขีล ในกลางเมืองเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2337 ต่อมาในปี พ.ศ. 2360 เจ้าหลวงธรรมลังกา เห็นว่ากู่ลาย วัดพระสิงห์ ได้ทรุดโทรมลงไปมาก จึงดำรให้มีการซ่อมแซมและขุดแต่งพระเจดีย์ดังกล่าว และได้พบของมีค่าเป็นอันมาก ซึ่งก็ให้บรรจุไว้ในที่เดิมแล้วปฏิสังขรณ์พระเจดีย์นั้นต่อจนเสร็จแล้วจึงมีการฉลองใหญ่ และในปีเดียวกันก็ได้สร้างวิหารจตุรมุขของวัดพระธาตุศรีจอมทองขึ้นใหม่ โดยทำการยกเสาเมื่อเดือนหกเหนือ ขึ้น 13 ค่ำ ตรงกับวันพฤหัสบดี พร้อมกันนั้นได้สร้างมณฑปของเสาอินทขีล ที่บริเวณวัดเจดีย์หลวง และยังเริ่มก่อสร้างสถูปในที่ท่ามกลางอุโบสถภิกขุนีในวัดพระสิงห์ และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุในเดือนแปดเหนือ ขึ้น 10 ค่ำ ปี พ.ศ. 2361
ในปี พ.ศ. 2362 เจ้าหลวงได้ดำริให้มีการฉลองใหญ่ในวัดอุโมงค์ วัดดวงดี วัดสะเพา และวัดพันเท่า ในงานนี้มีการฉลองกันอย่างยิ่งใหญ่ และในเดือนแปดเหนือ ได้ดำริให้ยกเสาวิหารวัดป้านพิง วัดดอกคำ วัดเชียงยืน และวัดบุพผาราม อีกทั้งได้มีการก่อสร้างกำแพงวัดพระธาตุศรีจอมทองด้วย
ในปี พ.ศ. 2365 ได้ทำบุญฉลองพระอุโบสถวัดเจดีย์หลวง และในปีเดียวกันนี้เจ้าหลวงธรรมลังกา ได้ทรงผนวชที่วัดเชียงมั่นด้วย ในปีถัดมาได้ทรงดำริให้อัญเชิญพระพุทธรูปสำคัญที่อยู่ในวัดร้างนอกเขตกำแพงเมือง เข้ามาไว้ในตัวเมือง เช่น พระเจ้าแฅ่งฅม ไว้ที่วัดศรีเกิด
การขุดเหมือง
เมื่อปี พ.ศ. 2360 ได้ทรงดำริให้เสนาข้าราชการและประชาชนขุดเหมือง 3 สาย โดยเริ่มที่จุดรับน้ำจากแจ่งหัวลินไปทางแจ่งสรีภูมิ แล้ววนไปทางแจ่งคะท้ำ สายที่สองไปตามถนนหลวงหน้าวัดดับภัยและวัดพระสิงห์ลงไป สายที่สามเลียบตามเชิงเทินทิศตะวันตกไปทางใต้ ผ่านด้านเหนือของ "หอคำ" แล้วเลี้ยวออกท่อที่แจ่งคะท้ำหน้าวัดซานมูน (วัดทรายมูลพม่า ในปัจจุบัน) โดยให้ก่ออิฐทั้งสองข้างของลำเหมืองทุกสาย ประชาชนในตัวเมืองได้ใช้ประโยชน์จากลำเหมืองทั้งสามสาย
การบูรณะกำแพงเมือง
ในยุคของเจ้าหลวงธรรมลังกา ได้มีการบูรณะซ่อมแซมกำแพงเมืองเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2361 ซึ่งกำแพงดังกล่าวถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้ากาวิละ (พ.ศ. 2339) โดยการบูรณะกำแพงเมือง เริ่มการขุดลอกคูเมืองตั้งแต่แจ่งกูเรืองไปจนถึงประตูไหยา มีความยาว 606 วา จนถึงปี พ.ศ. 2363 ได้เริ่มก่อสร้างกำแพงเมือง โดยเริ่มก่อสร้างในเวลารุ่งเช้า มีการยิงปืนใหญ่สามนัด นิมนต์ครูบาสมเด็จวัดผ้าขาว ครูบาจันทรังสี วัดพระสิงห์ และพระสงฆ์อีก 19 รูป สวดมนต์ โปรยน้ำโปรยทราย และเริ่มก่อสร้างจากแจ่งสรีภูมิเวียนไปทางซ้าย
วลาดีมีร์ ตัตลิน
ประวัติชีวิตในวัยเยาว์
วลาดีมีร์ ตัตลิน เกิดในปี ค.ศ. 1885 ที่เมืองคาร์กิว จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) บิดามีอาชีพเป็นวิศวกรรถไฟ มารดามีอาชีพเป็นกวี เขาใช้ชีวิตเป็นพ่อค้าทางเรือโดยการเดินทางไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น ตุรกี อียิปต์ เอเชียไมเนอร์ กรีซ อิตาลี บัลแกเรีย
ประวัติชีวิตในวัยทำงานและบั้นปลาย
ในปี ค.ศ. 1902 ตัตลินได้เข้าเรียนที่โรงเรียนจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมแห่งมอสโก (Moscow School of Painting, Sculpture, and Architecture) ถึง ค.ศ. 1904 จากนั้นจึงเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะแห่งเปนซา (Penza School of Art) ซึ่งอยู่ในการดูแลของอะเลคเซย์ อะฟานาเซียฟ (Aleksey Afanas'ev) ศิลปินที่มีแนวทางการสร้างงานด้านสังคมและการเมืองร่วมสมัย ซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจให้กับแนวการสร้างงานของตัตลิน
หลังจบการศึกษาที่โรงเรียนศิลปะเปนซา ตัตลินได้กลับไปศึกษาที่โรงเรียนจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรมมอสโก และได้รู้จักคุ้นเคยกับศิลปินอาว็อง-การ์ดหลายคน เช่น the Vesnin brothers, the Burluk brothers, Natalia Goncharova, Mikhail Larionov
ค.ศ. 1913 ตัตลินได้เดินทางไปกรุงปารีส และได้เข้าเยี่ยมชมสตูดิโอของปาโบล ปีกัสโซ ซึ่งขณะนั้นงานที่จัดว่าเด่นสะดุดตามากที่สุดคือ กีตาร์ (Guitar, ค.ศ. 1912-1913) ซึ่งสร้างขึ้นจากแผ่นเหล็กและเส้นลวด ลักษณะแบบประติมากรรมนูนสูง แขวนอยู่บนผนังห้อง ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างประติมากรรมโดยการประกอบชิ้นส่วนต่าง ๆ ขึ้นมา (constructed sculpture) และมีความสำคัญต่อแนวคิดต่อต้านธรรมชาติ (antinaturalism)
ตัตลินได้รับอิทธิพลแนวความคิดแบบบาศกนิยมมาผสมผสานประยุกต์ในการเลือกใช้วัสดุสร้างงาน และได้สร้าง The Bottle ออกมาในปี 1913 ภาพวาดของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากโกลด มอแน และปอล โกแก็งด้วย คือภาพ The Nude (1913) แล้วพัฒนาผลงานไปในลักษณะสถาปัตยกรรมมากกว่าจิตรกรรมหรือประติมากรรม โดยให้ความสำคัญกับการเลือกชนิดวัสดุและเป็นวัสดุจากอุตสาหกรรมตามอุดมการณ์ของลัทธิเค้าโครง (constructivism)
ในปี ค.ศ. 1915 เขาได้นำเอาแผ่นโลหะมาสร้างประติมากรรมแขวนนามธรรมชื่อ Counter-reliefs ซึ่งได้รับอิทธิพลจากบาศกนิยมยุคสังเคราะห์ ตัตลินแสวงหาความจริงในแง่ของวัตถุ เขาได้กลายเป็นผู้นำศิลปินลัทธิเค้าโครงในรัสเซีย และเป็นคณะกรรมการปฏิรูปสถาบันศิลปะของสหภาพโซเวียต ตัตลินเริ่มรู้สึกว่างานประเภทนี้ยังไม่เพียงพอสำหรับสังคมใหม่ เขาและเพื่อนศิลปินเห็นว่าจำต้องนำเอาการคิดค้นและประสบการณ์ของศิลปินมาใช้สร้างสรรค์ชี้นำสังคม ศิลปินสามารถสอนให้ผู้สนใจได้รู้จักธรรมชาติของวัตถุและวิธีการนำมันมาใช้ พวกเขาเองสามารถเข้าไปยังโรงงานและพัฒนาแนวทางการออกแบบใหม่ เช่น เตาผิงที่มีประสิทธิภาพราคาถูก เสื้อผ้าสำหรับใส่ในฤดูหนาว เข้ากับบรรยากาศก่อนการปฏิวัติรัสเซีย
ตัตลินได้วางแผนสร้างอนุสาวรีย์นานาชาติที่สาม (The movement to the Third International) หรือ Tatlin’s tower ในปีค.ศ. 1919-1920 หอสูงขนาดสองเท่าของตึกเอ็มไพร์สเตตแห่งนครนิวยอร์ก ด้วยเหล็ก แก้ว โลหะและกระจกเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของจักรวาล อนุสาวรีย์นี้เปรียบเสมือนโครงสร้างกระดูกเหล็ก สร้างคล้ายศูนย์ควบคุมยานอวกาศ การวางตำแหน่งของห้องเล็ก ๆ ในโครงส้รางนี้จะถูกสลับที่กันปีละครั้ง เพื่อจำลองการโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ ห้องเลขาธิการจะถูกสลับตำแหน่งทุก 28 วัน การออกแบบจึงซับซ้อนเพื่อรองรับวัตถุประสงค์นี้ ซึ่งความฝันแบบอุดมคติของตัตลินไม่สอดคล้องกับนโยบายของเลนิน ผู้นำสหภาพโซเวียต ที่มุ่งไปที่การขยายตัวทางการค้าและผลผลิต ดังนั้นในไม่ช้าศิลปะรัสเซียจึงสูญเสียอิสระที่จะค้นหาความหมายใหม่ แม้เป็นเพียงแบบจำลอง แต่อนุสาวรีย์นานาชาติที่สามถือเป็นงานก่อสร้างที่ทำงานได้สมบูรณ์และเป็นสัญลักษณ์ของสังคมนิยมคอมมิวนิสต์ในอุดมคติยุคใหม่
ผลงานที่กล่าวได้ว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของตัตลินคือ "Le Tatlin" เครื่องร่อนที่ขับเคลื่อนโดยใช้กำลังคน จากศึกษาการบินและโครงสร้างปีกของนก โดยเชื่อว่ามนุษย์จะสามารถบินเลียนแบบนกได้ สร้างจากกระดูก ปลาวาฬ และผ้าไหมโดยได้รับความร่วมมือจากศัลยแพทย์และนักบิน
ตัตลินเสียชีวิตอย่างฉับพลันจากอาการอาหารเป็นพิษ ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1953 โดยร่างของเขาถูกฝังอยู่ที่สุสานโนโวเดวีชี (Novodevichy Cemetery) กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต
แนวความคิดของตัตลิน
ส่วนมากผลงานของตัตลินนั้นจะแสดงออกในรูปแบบที่ไม่หวนไปสู่แบบดั้งเดิม แต่ผลิตเพื่อการใช้งานจริงขึ้นซึ่งสอดคล้องกับศิลปะเพื่อการปฏิวัติรัสเซียในช่วงศตวรรษที่ 20 ซึ่งศิลปินยุคถัดจากเขาประสบความสำเร็จโดยการใช้ศิลปะเพื่อเป็นสื่อในการผลิตโฆษณาและสร้างกระแสนิยมของรัฐ  ผลงานของตัตลิน นับเป็นเวลาสำคัญที่จะเปลี่ยนแปลงรูปแบบของศิลปะรัสเซีย จากการทดลองสมัยใหม่กลายเป็นการออกแบบเชิงใช้งานได้จริง
ตัตลินเชื่อว่า วัสดุจะใช้งานเต็มประสิทธิภาพได้ขึ้นอยู่กับการเลือกใช้งานของศิลปิน ในส่วนนี้มีหลักจริยธรรมที่ว่า "Truth to materials" คือแนวความคิดที่เป็นการเชื่อมผ่านประวัติศาสตร์ของสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ แต่วิธีของตัตลินนั้นยังคงความชัดเจนที่จะแสดงผลงานออกมาให้เกิดขึ้นอย่างแท้จริง ซึ่งเป็นการเปลี่ยนจากการนำวัสดุมาใช้สำหรับแปลภาษาหรือบอกลักษณะ มาเน้นที่การใช้งานและทำให้กลายเป็นเครื่องจักรแทน
การเป็นนักออกแบบวาดภาพของตัตลินทำให้เขาเห็นถึงความแตกต่างในตัววัสดุแต่ละชนิด ซึ่งเมื่อเขาได้เดินทางไปยังปารีสในปี 1913 แเละได้เห็นผลงานรูปแบบบาศกนิยมของปีกัสโซทำให้เขาตระหนักถึงการทำงานตลอดชีวิตของเขาและผลงานส่วนมากของเขานั้นเป็นการแสดงออกมาในลักษณะเส้นโค้ง ดังจะเห็นได้จาก Counter-reliefs (1914) และทำให้เกิดผลงานที่สำคัญอย่าง Tatlin's Tower
อย่างไรก็ตามแนวคิดของตัตลินถือเป็นแนวคิดทฤษฎีสร้างความรู้ใหม่โดยศิลปินเอง (Constructivists) ส่งอิทธิพลต่อศิลปินในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษ 20 โดยการใช้ศิลปะในการปฏิวัติสังคม และศิลปินกลุ่มสำคัญอย่างศิลปินแนวเรียกร้องสิทธิสตรีผ่านรูปแบบศิลปะ ซึ่งแนวความคิดแบบลัทธิเค้าโครงเป็นแรงบันดาลใจโดยตรงแสดงให้เห็นถึงความ "สูง" และ "ต่ำ" ของศิลปะและวัฒนธรรม
วลีประจำตัวของตัตลิน
"ไม่มีเก่า ไม่มีใหม่ แต่มีความจำเป็น"
"การตรวจสอบวัสดุ น้ำหนัก และการก่อสร้างทำให้มันเป็นไปได้ในปี 1918 เริ่มจากการรวมวัสดุที่มีความคลาสสิกทันสมัยอย่างเหล็กและกระจก เปรียบเทียบกับความเก่าแก่เคร่งครัดอย่างหินอ่อนโบราณด้วยวิธีนี้ทำให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวอย่างอนุสาวรีย์นานาชาติที่สาม"
"การทำงานและหน้าที่การใช้งานของเฟอนิเจอร์เป็นเพื่อการเริ่มต้นเท่านั้น การแสดงความทันสมัย ความจำเป็นในชีวิตประจำวัน ความคิดและการพัฒนา แสดงออกได้โดยแค่ศิลปินใส่ความรู้สึกในการสร้างแบบเผินๆ แต่แสดงออกถึงความเป็นสมัยใหม่และการเข้าใจในเหตุและผลของสิ่งนั้น"
"ศิลปะไม่ใช่สิ่งที่วางไว้ในที่ศักดิ์สิทธิ์หรือเลอค่า ไม่ได้ใช้งานอะไรได้จริง นั่นเป็นเพียงคำปลอบใจและเหตุผลของคนขี้เกียจ ศิลปะนั้นควรมีอยู่ได้ทุกที่ที่มีชีวิตอยู่"
มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย
มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย (World Vision Foundation of Thailand) เป็นองค์กรเอกชนเพื่อสาธารณกุศล โดยมุ่งเน้นด้านการอุปการะเด็กและการบรรเทาทุกข์ ตลอดจนการพัฒนาชุมชน โดยยังเน้นในการพัฒนาเด็กและครอบครัว ทั้งในเขตชนบทและเขตเมือง
ในประเทศไทย มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทยเริ่มต้นจากโครงการอุปการะเด็กกำพร้าที่จังหวัดอุดรธานี ในปี พ.ศ. 2515 และขยายงานไปตามจังหวัดต่างๆ ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่ 46 จังหวัดของประเทศไทย
ไฟร อ็อทโท
ไฟร เพาล์ อ็อทโท (Frei Paul Otto; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 – 9 มีนาคม ค.ศ. 2015) เป็นสถาปนิกและวิศวกรโครงสร้างชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักจากการออกแบบโครงสร้างเบา โดยเฉพาะโครงสร้างหลังคาผ้าใบแรงดึงสูง เช่น ออกแบบหลังคาของโอลึมพีอาชตาดีอ็อนในมิวนิก ที่ใช้ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
อ็อทโทได้รับรางวัลเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกแห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 2006 และได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในปี ค.ศ. 2015 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตไม่นานนัก
แหล่งข้อมูลอื่น
19252015
อำเภอแม่ฟ้าหลวง
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแม่ฟ้าหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลแม่ไร่ ตำบลแม่คำ ตำบลป่าซาง ตำบลศรีค้ำ และตำบลป่าตึง อำเภอแม่จัน พัฒนามาจากพื้นที่พระตำหนักดอยตุงเริ่มดำเนินการก่อสร้างเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เมื่อสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีมีพระชนมายุ 88 พรรษา โดยก่อนหน้านั้นมีพระราชกระแสว่า หลังพระชนมายุ 90 พรรษา จะไม่เสด็จไปประทับที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สำนักงานราชเลขานุการในพระองค์จึงได้เลือกดอยตุงซึ่งมีทิวทัศน์สวยงาม ขณะเดียวกันสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเมื่อทอดพระเนตรพื้นที่เมื่อต้นปี พ.ศ. 2530 ก็ทรงพอพระราชหฤทัย และมีพระราชดำริจะสร้างบ้านที่ดอยตุง พร้อมกันนี้ยังมีพระราชกระแสรับสั่งว่าจะปลูกป่าบนดอยสูง จึงกำเนิดเป็นโครงการพัฒนาดอยตุงขึ้น โครงการพัฒนาดอยตุงเริ่มดำเนินการโดยความร่วมมือจากหน่วยราชการทุกส่วน เช่น กรมป่าไม้ กรมชลประทาน หน่วยงานด้านปกครอง นอกจากทำการปลูกป่าฟื้นฟูสภาพพื้นที่แล้วยังมีการฝึกอาชีพ เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชาวเขาบนดอยตุง ซึ่งประกอบด้วยชาวเขาเผ่าอาข่า ลาหู่ ไทยใหญ่ และจีนฮ่อ ขณะเดียวกันยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของตนไว้
ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ทางราชการได้แบ่งแยกตำบลเพื่อเตรียมการตั้งกิ่งอำเภอแห่งใหม่ของจังหวัดเชียงราย ควบคู่กับโครงการพัฒนาดอยตุงที่เป็นโครงการพัฒนาระยะยาว เน้นการอนุรักษ์ธรรมชาติและคุณภาพชีวิตของประชาชน และเพราะท้องที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรบริเวณพื้นที่ดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอแม่จันรายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอขึ้น โดยได้มีการแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลแม่ไร่และตำบลแม่คำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลเทอดไทย กับแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลศรีค้ำ ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองใน กับได้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลป่าซางและตำบลป่าตึง ตั้งขึ้นเป็นตำบลแม่สลองนอก
ในปีถัดมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่ตำบลแม่สลองใน ตำบลแม่สลองนอก ตำบลเทอดไทย ของอำเภอแม่จัน มาจัดตั้งขึ้นเป็น กิ่งอำเภอแม่ฟ้าหลวง  โดยได้รับพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ภายในปี พ.ศ. 2539 ได้มีการตั้งตำบลแม่ฟ้าหลวง โดยแยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลเทอดไทย เนื่องจากหลักเกณฑ์การยกฐานะไปเป็นอำเภอต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 4 ตำบล (ในกรณีที่พื้นที่ห่างไกล) ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแม่ฟ้าหลวง เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539  โดยมีผลภายในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ในปี พ.ศ. 2559 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านหินแตก จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 27 บ้านหินคำ ตำบลแม่สลองใน  ภายในปี พ.ศ. 2562 ได้มีการแยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านห้วยอื้น จัดตั้งขึ้นเป็นหมู่บ้านใหม่โดยตั้งเป็นหมู่ 19 บ้านจะป่า ตำบลเทอดไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแม่ฟ้าหลวงแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 77 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแม่ฟ้าหลวงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
ภาษาโครเอเชีย
ภาษาโครเอเชีย เป็นภาษาในกลุ่มสลาฟ เป็นภาษาราชการของประเทศโครเอเชีย และประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
อิงก์สเคป
อิงก์สเคป (Inkscape) คือซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สสำหรับสร้างและแก้ไขภาพกราฟิกส์เวกเตอร์ สามารถทำงานได้หลายระบบปฏิบัติการ ได้แก่ ลินุกซ์, ฟรีบีเอสดี, แมคโอเอส และไมโครซอฟท์ วินโดวส์
ประวัติ
อิงก์สเคปเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2546 โดยเป็นซอฟต์แวร์ที่พัฒนาต่อยอดมาจากโปรแกรม Sodipodi ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ในลักษณะเดียวกันที่พัฒนามาตั้งแต่ พ.ศ. 2542
แนวคิดไกสอน พมวิหาน
แนวคิดไกสอน พมวิหาน (ແນວ​ຄິດ ໄກສອນ ພົມວິຫານ) เป็นปรัชญาการเมืองที่มีฐานจากลัทธิมากซ์-เลนินและแนวคิดโฮจิมินห์ที่พัฒนาโดยไกสอน พมวิหาน ผู้นำคนแรกประจำพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ถูกนำมาใช้ในพรรคอย่างเป็นทางการในการประชุมสภาแห่งชาติที่ 10 ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2016 แนวคิดไกสอน พมวิหานเป็นแนวคิดลัทธิมากซ์-เลนินที่นำมาปรับใช้ในสถานการณ์และช่วงเวลาเฉพาะของประเทศลาว อุดมการณ์นี้ได้รวมมุมมองปัญหาหลักของการปฏิวัติลาว เนื้อหาของแนวคิดไกสอน พมวิหานถูกประมวลและพัฒนาโดย LPRP ร่วมกับความช่วยเหลือจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
บรรณานุกรม
บทความนิตยสาร:
ยูเบอร์คัพ
ยูเบอร์คัพ บางครั้งเรียกว่า การแข่งขันแบดมินตันทีมหญิงชิงแชมป์โลก เป็นการแข่งขันแบดมินตันประเภททีมหญิงโลกระดับทีมชาติ ครั้งแรกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1956–1957 และจัดการแข่งขันในช่วงระยะเวลาสามปี ต่อมาได้เปลี่ยนการจัดการแข่งขันทุกๆ สองปีนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 เมิ่อกำหนดการแข่งขันและสนามการแข่งขันถูกควบรวมกับ ทอมัส คัพ หรือการแข่งขันแบดมินตันทีมชายชิงแชมป์โลก ยูเบอร์คัพได้ตั้งชื่อนี้ ในปี ค.ศ. 1950 หลังจาก เบ็ตตี ยูเบอร์ อดีตนักแบดมินตันหญิงชาว สหราชอาณาจักร ได้มีแนวคิดในการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันของผู้หญิงให้คล้ายคลึงกับผู้ชาย
อาวเวอร์บลูส์: เวลาสีฟ้าหม่น
อาวเวอร์บลูส์: เวลาสีฟ้าหม่น (Our Blues) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ นำแสดงโดยอี บย็อง-ฮ็อน, ชิน มิน-อา, ชา ซึง-ว็อน, อี ช็อง-อึน, อึม ช็อง-ฮวา, ฮัน จี-มิน และคิม อู-บิน เป็นละครเกี่ยวกับชีวิตที่อ่อนหวานและขมขื่นของผู้คนในตอนท้าย, จุดสำคัญ หรือจุดเริ่มต้นของชีวิต และถ่ายทอดเรื่องราวของพวกเขาในรูปแบบรวมเรื่องโดยมีฉากหลังเป็นเกาะเชจู ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2022 ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21:10 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 20 ตอน มีให้บริการสำหรับการสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์ ในบางภูมิภาค นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในละครที่มีคะแนนรับชมสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีของเกาหลี
สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในฤดูกาล 2008–09
ฤดูกาล 2010-11 ของ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 105 ของสโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 78 ของการได้อยู่บนลีกสูงสุด
ฟิลิป ฮาลซมัน
ฟิลิป ฮาลซมัน (Филипп Халсман; Filips Halsmans; Philippe Halsman; 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 - 25 มิถุนายน ค.ศ. 1979) เป็นช่างภาพบุคคลชาวอเมริกันเชื้อสายลัตเวียที่มีชื่อเสียง
ฟิลิป ฮาลซมันเกิดที่เมืองรีกา จักรวรรดิรัสเซีย ในครอบครัวชาวยิว ศึกษาวิศวกรรมไฟฟ้าที่เมืองเดรสเดิน เมื่ออายุได้ 22 ปี ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1928 เขาเดินทางไปท่องเที่ยวปีนเทือกเขาแอลป์กับเมอร์ด็อก ฮาลซมัน ผู้เป็นบิดา มีผู้พบศพบิดาของเขาเสียชีวิตจากบาดแผลเนื่องจากของแข็งกระทบศีรษะ และทำให้ฟิลิปถูกตัดสินจำคุกเป็นเวลาสี่ปี ด้วยข้อกล่าวหาว่ากระทำปิตุฆาต  คดีนี้ก่อให้เกิดกระแสต่อต้านชาวยิว และได้รับความสนใจในระดับนานาชาติ  ฮาลซมันได้รับการปล่อยตัวในปี ค.ศ. 1931 หลังจากอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และโทมัส มานน์ เขียนจดหมายเปิดผนึกเรียกร้องให้ปล่อยตัวเขา
ฮาลซมันเดินออกจากออสเตรียไปอาศัยในฝรั่งเศส และทำงานเป็นช่างภาพแฟชั่นให้นิตยสารโว้ก จากนั้นจึงอพยพไปสหรัฐอเมริกา เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้งานเป็นช่างภาพให้กับนิตยสารไลฟ์
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2015
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2015 จะเป็นการแข่งขัน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ครั้งที่ 40 ซึ่งจะเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของผู้ชนะจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับผู้ชนะจาก ยูฟ่ายูโรปาลีก การแข่งขันเป็นการพบกันของสองทีมจากสเปน บาร์เซโลนา และ เซบิยา ผู้ชนะของ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2014–15 และ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2014–15 ตามลำดับ โดยจะลงเล่นกันที่สนาม บอริส ไพแชดซ์ ดีนาโม อาเรนา ใน ทบิลิซี จอร์เจีย เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2015. นี่ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของการแข่งขันซูเปอร์คัพนัดหนึ่งเป็นการแข่งขันของครั้งก่อนหน้านี้ ทั้งสองทีมในคำถามก่อนที่จะพบกันใน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2006 ที่ สตาดลูยเดอ ใน ประเทศโมนาโก เมื่อ เซบิยา ชนะ 3–0
สถานที่การแข่งขัน
สนามกีฬามิเคห์อิล เมสคี ได้มีการประกาศสนามที่ใช้แข่งขันซูเปอร์คัพในการประชุมคณะกรรมการบริหารยูฟ่าเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2014 แต่สนามที่ได้รับเปลี่ยนไปใช้สนาม บอริส ไพแชดซ์ ดีนาโม อาเรนา นี่จะเป็นครั้งแรกในการรับหน้าที่เป็นเจ้าภาพยูฟ่าซูเปอร์คัพในประเทศจอร์เจีย สนามโบริส ไปชาดเซ อาเรนาถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1976 และได้รับการบูรณะในปี ค.ศ. 2011 สนามแห่งนี้คือสนามทีมเหย้าของ ฟุตบอลทีมชาติจอร์เจีย และ ดีนาโม ทบีลีซี
อำเภอจัตุรัส
จัตุรัส เป็นอำเภอชั้นหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ ที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เดิมชื่อ “เมืองสี่มุม” ตั้งเมืองในปี พ.ศ. 2311 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี โดยให้ขึ้นตรงต่อเมืองนครราชสีมา มี “พระนรินทร์สงคราม” เป็นเจ้าเมืองปกครองสืบต่อกันมาถึง 6 องค์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ยกเลิกระบบเจ้าเมือง(อาญาสี่) ของหัวเมืองลาวทั่วภาคอีสาน เมืองสี่มุมจึงถูกยุบ และจัดตั้งเป็นอำเภอจัตุรัส
อำเภอจัตุรัส เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจการค้า การศึกษา การแพทย์ คมนาคม สังคมและวัฒนธรรมทางตอนใต้ของจังหวัดชัยภูมิ เป็นหนึ่งในยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัด 1 ใน 6 โครงการ แผนพัฒนาเมืองชัยภูมิ 12 ปี (พ.ศ. 2556-2567) คือ พัฒนาเมืองจัตุรัสให้เป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งและการจัดการการส่งสินค้า เป็นจุดขนถ่ายสินค้าและจุดพักรถขนสินค้าทั้งทางรถไฟและรถยนต์ จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนและตอนกลาง สู่ท่าเรือและท่าอากาศยานนานาชาติ
ประวัติเป็นมา
อำเภอจัตุรัส เดิมมีฐานะเป็นเมืองชื่อ “เมืองสี่มุม”  เจ้าเมืององค์แรกคือ “พระนรินทร์สงคราม” มีชื่อเดิมว่า “คำ” หรือชาวบ้านเรียกท่านว่า “อาจารย์คำ” เพราะเป็นผู้มีความรู้ ความสามารถ ทางโหราศาสตร์ และวิชาอาคมอยู่ยงคงกระพัน เป็นชาวลาวอพยพมาจากเวียงจันทน์ มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านนารายณ์ เมืองนครราชสีมา (ปัจจุบันอยู่ในท้องที่ตำบลจอหอ อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา) ต่อมาได้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่บ้านสี่มุมและเป็นผู้นำหมู่บ้านชื่อบ้านสี่มุม สันนิษฐานว่าตั้งชื่อตามชื่อของแหล่งน้ำที่ชุมชนอาศัย คือ กุดสี่มุม (ปัจจุบันบ้านสี่มุมอยู่ในตำบลพลกรัง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา) ครั้นเมื่อ พ.ศ. 2311 พระเจ้าตากสินหรือพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพมาปราบก๊กเจ้าพิมาย ซึ่งมีกรมหมื่นเทพพิพิธเป็นหัวหน้าก๊ก ตั้งมั่นอยู่ที่เมืองพิมายและต่อมาได้ ยึดเมืองนครราชสีมาเป็นที่ตั้งมั่น เจ้าพิมายให้พระยาวรวงษาธิราชคุมทัพไปตั้งรับเพื่อตีสกัดทัพพระเจ้าตากสินที่ด่านขุนทดและถูกกองทัพ พระเจ้าตากสินตีจนแตกพ่ายในที่สุดในกรณีศึกครั้งนี้อาจารย์คำผู้นำหมู่บ้านสี่มุมได้นำชาวบ้านเข้าสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้าตากสินและขออาสาเป็น กองกำลังร่วมสู้รบในกองทัพหลวงด้วย พระเจ้าตากสินทรงยินดีรับไว้และให้เป็นกองกำลังเข้าตีด่านจอหอจนแตกพ่ายสามารถยึดเมืองพิมายและเมืองนครราชสีมาคืนมาได้ในครั้งเข้าตีด่านจอหอ กองกำลังของบ้าน สี่มุมโดยการนำของอาจารย์คำได้แสดงความสามารถในการรบอย่างกล้าหาญ เข้มแข็งเป็นที่พอพระทัยพระเจ้าตากสินเป็นอย่างมาก   เมื่อเสร็จการศึกสงครามจึงได้ปูนบำเหน็จความชอบให้อาจารย์คำเป็น “พระนรินทร์สงคราม” ยกฐานะบ้านสี่มุมขึ้นเป็น “เมืองสี่มุม” ให้ปกครองเมืองสี่มุมให้ขึ้นตรงต่อเมืองนครราชสีมา      นอกจากนี้แล้วอาจารย์คำและกองกำลังบ้านสี่มุมยังได้ เป็นกำลังสำคัญของกองทัพกรุงธนบุรี ในสงครามปราบก๊กต่างๆ ตลอดทั้งเป็นบุคคลสำคัญในกองทัพของสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกในการ ปราบปรามหัวเมืองฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนืออีกด้วย เมืองสี่มุมมีเจ้าเมืองปกครองสืบต่อกันมาตามลำดับ ดังนี้
เจ้าเมืองสี่มุม
1. พระนรินทร์สงคราม (อาจารย์คำ)
3. พระนรินทร์สงคราม (บุตร)
4. พระนรินทร์สงคราม (เสา)
5. พระนรินทร์สงคราม (บุญเฮ้า)
ผู้ว่าราชการเมืองจัตุรัส
6. พระนรินทร์สงคราม (ทองดี) (เจ้าเมืององค์สุดท้าย) และนายอำเภอคนแรกของอำเภอจัตุรัส
การย้ายเมืองสี่มุม
เมืองสี่มุมก่อนที่จะมาตั้งอยู่ที่อำเภอจัตุรัสปัจจุบันนี้ มีการย้ายเมืองหลายครั้ง
การยุบเมืองจัตุรัส
สมัยพระนรินทร์สงคราม (ทองดี) ผู้ว่าราชการเมืองจัตุรัส ปี พ.ศ. 2442 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองส่วนภูมิภาคหรือหัวเมืองต่างๆ โดยทำการยกเลิกระบบเจ้าเมือง (อาญาสี่) ของหัวเมืองลาวทั่วภาคอีสาน แล้วเปลี่ยนมาเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล กล่าวคือ จัดหัวเมืองต่างๆ ตั้งเป็นมณฑล, จังหวัด, อำเภอ, ตำบล และหมู่บ้าน ส่วนเมืองจัตุรัส เมืองขึ้นมณฑลนครราชสีมาจึงถูกยุบ และจัดตั้งเป็นอำเภอขึ้นมาแทน ชื่อว่า “อำเภอจัตุรัส” ขึ้นต่อจังหวัดชัยภูมิ ส่วนตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองก็เปลี่ยนเป็น “นายอำเภอ” โดยแต่งตั้งให้พระนรินทร์สงคราม (ทองดี) เจ้าเมืององค์ที่ 6 (องค์สุดท้าย) เป็นนายอำเภอ ท่านจึงนับเป็นนายอำเภอคนแรกของอำเภอจัตุรัสตั้งแต่นั้นมา
อำเภอจัตุรัส ในสมัยนั้นมีพื้นที่อาณาเขตกว้างขวางมาก คือ มีพื้นที่ครอบคลุมถึง 6 อำเภอในปัจจุบัน ต่อมาทางราชการได้แบ่งแยกพื้นที่ของอำเภอออกเป็นอำเภอต่าง ๆ ดังนี้
การพระราชทานนามสกุล
พ.ศ. ๒๔๔๐ เป็นช่วงที่สยามยกเลิกระบบเจ้าเมืองหรืออาญาสี่ของหัวเมืองลาวทั่วอีสาน พระนรินทรสงคราม (ทองดี) เจ้าเมืองจัตุรัสองค์ที่ ๖ หรือองค์สุดท้ายรับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองสมัย ร. ๕ พ.ศ. ๒๔๔๙ พ้นตำแหน่งเจ้าเมืองด้วยเกษียณอายุราชการ ทรงโปรดเกล้าฯ ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาอำเภอจัตุรัส พ.ศ. ๒๔๖๐ รองอำมาตย์ตรีแก้ว เสมียนเอกกรมทาง กระทรวงคมนาคม บุตรหลวงอภัยภักดี (ไผ่) นัดดา (หลานปู่) พระนรินทรสงคราม (ทองดี) รับโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลจาก ร. ๖ ว่า ลาวัณบุตร ปรากฏในเอกสารพระราชทานนามสกุลว่า
...ขอให้นามสกุลของ พระนรินทรสงคราม (ทองดี) ปู่ หลวงอภัยภักดี (ไผ่) บิดา กับ ว่าที่รองอำมาตย์ตรี แก้ว เสมียนเอกกรมทาง กระทรวงคมนาคม บุตร ตามที่ขอมานั้นว่า "ลาวัณบุตร" (เขียนเป็นอักษรโรมันว่า "Lavanaputra") อันเป็นมงคลนาม ขอให้สกุลลาวัณบุตร มีความเจริญรุ่งเรืองมั่นคงอยุ่ในกรุงสยามชั่วกัลปาวสาน พระที่นั่งพิมานรัถยา วันที่ ๑๙ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๖๐...
ภูมิศาสตร์
อำเภอจัตุรัส อยู่ห่างจากอำเภอเมือง  จังหวัดชัยภูมิ ไปทางทิศใต้  ระยะทางประมาณ 38  กิโลเมตร  ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ  292  กิโลเมตร  มีเนื้อที่ประมาณพื้นที่ 690 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 431,250 ไร่ อำเภอจัตุรัสตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ภูมิประเทศและภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ราบ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบสูงโคราช สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ  200  เมตร  มีแม่น้ำชีและลำคันฉูไหลผ่าน  มีบึงละหานซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดที่สำคัญ  สภาพดินเป็นดินร่วนปนทราย  มีบางพื้นที่เป็นดินเค็ม  สภาพภูมิอากาศทั่วไปค่อนข้างแห้งแล้ง มีฤดูร้อนยาวนาน (ระหว่างเดือน กุมภาพันธ์ – พฤษภาคม) และมีฤดูหนาวและฝน ช่วงสั้น ๆ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอจัตุรัสแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 119 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอจัตุรัสประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจและสังคม
การศึกษา
สถาบันการศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30
สถาบันการศึกษาในสังกัดสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
สถาบันการศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 3 โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา 9 แห่ง
โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน 3 แห่ง
โรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง
สาธารณสุข
สภาพทางเศรษฐกิจ ประชาชนส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำไร่ เช่น  การปลูกพริก  มันสำปะหลัง ข้าวโพด  และทำนาปี  บางส่วนไปประกอบอาชีพที่ต่างจังหวัด เนื่องจากประชาชนนิยมปลูกมันสำปะหลังจำนวนมาก  จึงเกิดโรงงานอุตสาหกรรมแป้งมันขึ้นในพื้นที่บ้านดอนละนาม  ตำบลละหาน  เพื่อรองรับผลิตผลมันสำปะหลังจากเกษตรกร  ทำให้เกิดรายได้และอาชีพรับจ้างในโรงงานเกิดขึ้นด้วย  นอกจากนี้ยังมีโรงงานอุตสาหกรรมอื่นๆที่สำคัญ  ได้แก่  โรงงานทอผ้า  โรงงานทอกระสอบ และปัจจุบันรัฐบาลได้เปิดศูนย์รับซื้อผลผลิตยางพาราและจำหน่ายปัจจัยการผลิตขึ้นที่อำเภอจัตุรัส (1 ใน 3 แห่งของภาคอีสาน) บริการเกษตรกรในเขตจังหวัดชัยภูมิ เพชรบูรณ์ และนครราชสีมา  จึงได้มีการส่งเสริมการปลูกยางพาราในพื้นที่มากขึ้น
การประมง
อุตสาหกรรม