cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาวุธปืน
ปืนยาว
ปืนเล็กยาวถูกใช้โดยพลแม่นปืนในหลาย ๆ ประเทศแม้กระทั่งในยุโรปและสหรัฐฯ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เมื่อปืนเล็กยาวปรากฏตัวขึ้นครั้งแรก หนึ่งในการแข่งขันปืนเล็กยาวที่เก่าแก่ที่สุดของอเมริกาเกิดขึ้นเมื่อพ.ศ. 2318 เมื่อแดเนียล มอร์แกนได้ทำหน้าที่พลแม่นปืนในเวอร์จิเนียในสงครามประกาศอิสรภาพของอเมริกา ในบางประเทศพลแม่นปืนคือความภูมิใจของชาติ ปืนเล็กยาวพิเศษบางชนิดถูกอ้างว่ามีระยะถึง 1 ไมล์ (1,600 เมตร) ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่แล้วจะน้อยกว่า ในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 กีฬาปืนลูกซองนั้นเป็นที่นิยมมากกว่าปืนเล็กยาว
ในกองทัพ ปืนเล็กยาวแบบลูกเลื่อนพร้อมกับกล้องส่องจะหมายถึงปืนซุ่มยิง อย่างไรก็ตามในสงครามเกาหลีปืนเล็กยาวแบบลูกเลื่อนและกึ่งอัตโนมัติที่ถูกใช้โดยทหารราบนั้นจะสามารถเปลี่ยนเป็น "ปืนเล็กยาวอัตโนมัติ" ได้
ปืนอัตโนมัติ
ปืนอัตโนมัติเป็นอาวุธปืนที่สามารถทำการยิงกระสุนได้หลายนัดในการเหนี่ยวไกหนึ่งครั้ง แกทลิ่งเป็นอาวุธที่ทำงานด้วยข้อหมุนแบบแรกซึ่งเป็นปืนอัตโนมัติชนิดแรกเช่นกัน แม้ว่าปืนกลอย่างในปัจจุบันยังไม่เป็นที่นิยมนักในตอนนั้นจนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ปืนอัตโนมัติจะถูกใช้โดยกองทัพเท่านั้นแม้ว่ามีจำนวนมากที่ถูกใช้โดยอาชญากร
ปืนกล
ปืนกลเป็นอาวุธอัตโนมัติขนานแท้ โดยปกติจะไม่เหมือนกับอาวุธอัตโนมัติด้วยการที่มันใช้สายกระสุน (บางแบบเป็นแบบวงกลม) โดยทั่วไปจะใช้กระสุนคล้ายกับปืนเล็กยาวตั้งแต่ 5.56 ม.ม. ของนาโต้ไปจนถึง .50 บีเอ็มจีหรืออาจมีขนาดใหญ่กว่าสำหรับอาวุธเครื่องบิน ถึงแม้ว่ามันจะไม่ถูกใช้อย่างกว้างขวางนักจนถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ปืนกลแบบแรก ๆ นั้นถูกใช้โดยกองทัพในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 พวกมันเป็นอาวุธปืนสำหรับป้องกันโดยมีผู้ควบคุมสองนาย เพราะว่ามันยากที่จะเคลื่อนย้ายและติดตั้ง และพวกมันก็ไม่ค่อยมีความแม่นยำ ปืนกลขนาดเบาในยุคใหม่อย่างเอฟเอ็น มินิมิมักถูกใช้โดยทหารเพียงหนึ่งนาย พวกมันยิงกระสุนออกมามากและในอัตราที่สูงและมักถูกใช้เพื่อสร้างการยิงคุ้มกัน ปืนกลมักติดตั้งอยู่บนยานพาหนะหรือเฮลิคอปเตอร์ และมักถูกใช้เป็นอาวุธของเครื่องบินขับไล่และรถถังตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ปืนกลมือ
ปืนกลมือเป็นอาวุธปืนที่ใช้แมกกาซีน มักมีขนาดเล็กกว่าปืนอัตโนมัติแบบอื่น ๆ ซึ่งมันนั้นใช้กระสุนของปืนพก ด้วยเหตุนี้เองปืนกลมือจึงมักเรียกกันว่าปืนพกกลโดยเฉพาะเมื่อหมายถึงปืนอย่างสกอร์เปียน วีซี. 61 และกล็อก 18 ตัวอย่างของปืนกลมือได้แก่อูซี่ของอิสราเอลและเอชเค เอ็มพี5 ซึ่งใช้กระสุน 9x19 ม.ม.แบบพาราเบลลัม ปืนกลมือทอมป์สันของอเมริกาที่ใช้กระสุน .45 เอซีพีและเอฟเอ็น พี90 ของเบลเยี่ยมซึ่งใช้กระสุน 5.7x28 ม.ม. เนื่องมาจากขนาดที่เล็กของพวกมันและกระสุนที่ไม่ทะลุทะลวงจนเกินไป ปืนกลมือจึงมักเป็นที่ชื่นชอบในกองทัพและตำรวจโดยใช้ในบริเวณที่เป็นอาคารหรือในเมือง
ชนิดของอาวุธปืนที่คล้ายกันนั้นคืออาวุธป้องกันบุคคลหรือพีดีดับบลิว (Personal Defense Weapon) ซึ่งเป็นปืนกลมือที่ถูกออกแบบมาเพื่อยิงกระสุนของปืนเล็กยาว ปืนกลมือนั้นได้เปรียบที่ขนาดเล็กและความจุกระสุน แต่ถึงกระนั้นกระสุนของปืนพกที่มันใช้ก็ขาดการทะลุทะลวง ในทางตรงกันข้ามกระสุนของปืนเล็กยาวนั้นสามารถเจาะทะลุเกราะได้และแม่นยำ แต่แม้กระทั่งคาร์บินก็มีขนาดใหญ่เทอะทะจนยากในการใช้งานในที่แคบ ทางแก้ไขของบริษัทผู้ผลิตอาวุธปืนจำนวนมากคือการนำเสนออาวุธที่ผสมปืนกลมือเข้ากับอำนาจการยิงของกระสุนที่ทรงพลังหรือการนำปืนคาร์บินมาผสมกับปืนกลมือนั่นเอง ตัวอย่างเช่น เอฟเอ็น พี90 และเอชเค เอ็มพี7
ปืนเล็กยาวอัตโนมัติ
ปืนเล็กยาวอัตโนมัติเป็นปืนยาวที่ใช้แมกกาซีน ใช้โดยทหารหนึ่งนาย ซึ่งทำงานเป็นระบบอัตโนมัติ ปืนเล็กยาวอัตโนมัติบราวนิ่งเป็นอาวุธอัตโนมัติชนิดแรกของกองทัพสหรัฐฯ และถูกใช้เพื่อการยิงคุ้มกันหรือสนับสนุนซึ่งในปัจจุบันเป็นหน้าที่ของปืนกลขนาดเบา ปืนเล็กยาวอัตโนมัติรุ่นอื่น ๆ ได้แก่เฟเดรอฟ อาฟโตมัทและปืนเล็กยาวอัตโนมัติฮวท ต่อมาฝ่ายเยอรมนีได้ใช้เอสทีจี 44ในสงครามโลกครั้งที่สอง มันเป็นปืนเล็กยาวอัตโนมัติขนาดเบา ปืนนี้ไดกลายมาเป็นต้นแบบของปืนเล็กยาวจู่โจม หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองจบลง เอ็ม14 (เข้ามาแทนที่เอ็ม1 กาแรนด์) ถูกนำมาใช้โดยสหรัฐฯ ตามมาด้วยปืนเล็กยาวเอ็ม16เอ1 ที่ถูกใช้อย่างกว้างขวางในสงครามเวียดนาม นอกจากนั้นยังมีเอเค 47 ของคาลาชนิคอฟที่ถูกใช้โดยสหภาพโซเวียตและฝ่ายคอมมิวนิสต์อย่างจีน เกาหลีเหนือ และเวียดนามเหนือ ทั้งเอ็ม16 และเอเค-47 ยังคงถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน ถึงแม้ว่าปืนเล็กยาวอัตโนมัติแบบอื่น ๆ จะมีให้ใช้ก็ตาม เอ็ม16เอ2 ที่มีขนาดเล็กกว่าหรือเอ็ม4 คาร์บินถูกใช้โดยพลขับรถถังและยานพาหนะ พลร่ม พลสนับสนุน และในสถานที่ต่าง ๆ ที่คับแคบ ไอเอ็มไอ กาลิลของอิสราเอลนั้นคล้ายคลึงกับ เอเค-47 มันถูกใช้โดยอิสราเอล อิตาลี พม่า พิลิปปินส์ เปรู และกัมพูชา เอสไอจี ซูเออร์ของสวิตเซอร์แลนด์ได้ผลิตเอสไอจี เอสจี 550 ที่ใช้โดยฝรั่งเศส ชิลี และสเปน และสเตร์ แมนนิลเชอร์ได้ผลิตสเตร์ เอยูจีที่ใช้โดยออสเตรเลีย อสสเตรีย นิวซีแลนด์ ไอร์แลนด์ และซาอุดิอาระเบีย
ปืนใหญ่มือที่บรรจุกระสุนทางปากกระบอก
ต้นกำเนิดของอาวุธปืนทั้งหมดคือปืนใหญ่มือ (hand cannon) ที่ใช้ดินปืนและยิงผ่านทางปากกระบอกในขณะที่ชนวนอยู่ที่ด้านหลัง ชนวนจะถูกจุดด้วยไฟจนทำให้ดินปืนเกิดการระเบิดและส่งลูกปืนใหญ่ออกไป ในทางทหารปืนใหญ่มือแบบพื้นฐานจะส่งพลังมากในขณะที่มันก็ไร้ประโยชน์เพราะพลปืนไม่สามารถทำการเล็งได้ การถีบกลับก็ถูกดูดซับได้เพียงการใช้ไม้ค้ำแทนพานท้าย ด้วยการไม่สามารถควบคุมทั้งดินปืนและเส้นผ่าศูนย์กลางของกระสุนได้มันจึงส่งผลให้การยิงนั้นไม่แม่นยำ ปืนใหญ่มือถูกแทนที่ด้วยอาร์คิวบัส (arqurbus) หรือปืนคาบชุดที่ทรงพลังกว่า
ปืนบรรจุกระสุนทางปากกระบอก
ปืนคาบศิลาแบบนี้เป็นหนึ่งในการพัฒนาของปืนในช่วงแรก ๆ อาวุธปืนจะบรรจุดินปืนทางปากกระบอก จากนั้นก็ตามด้วยกระสุนลูกกลม (โดยปกติแล้วจะเป็นของแข็งทรงกลม แต่หากหมดกระสุนแล้วก็มักใช้หินแทน) ในปัจจุบันปืนแบบนี้ที่พัฒนาแล้วยังถูกสร้างอยู่สำหรับผู้ที่ชื่นชอบการล่าสัตว์ ปืนจะต้องทำการบรรจุกระสุนใหม่ทุกครั้งหลังจากยิง พลธนูที่มีทักษะสามารถยิงธนูได้รวดเร็วกว่าปืนคาบศิลาแบบแรก ๆ ถึงแม้ว่าในศตวรรษที่ 18 ปืนชนิดนี้ได้กลายมาเป็นอาวุธพื้นฐานในกองทัพ ทหารที่ฝึกมาดีสามารถยิงได้ถึงหกนัดต่อนาที ก่อนหน้านั้นความมีประสิทธิภาพของปืนชนิดนี้มีจำกัดเพราะความช้าในการบรรจุกระสุนและกลไกการยิงที่ไม่สมบูรณ์ นอกจากนั้นมันยังมีความเสี่ยงสูงต่อผู้ที่ใช้มัน
ระบบแมทช์ล็อก
แมทช์ล็อกเป็นอาวุธปืนขนาดเล็กชนิดแรกและมีระบบการยิงที่เรียบง่ายที่สุด มันใช้ระบบกลไกที่เรียกว่าแมชท์ล็อก (matchlock) ซึ่งดินปืนในลำกล้องจะถูกจุดระเบิดด้วยเชือกที่ไหม้ไฟเรียกว่าตัวประกบหรือ "แมทช์" ตัวประกบจะถูกบีบอัดเข้าในเหล็กรูปตัว S เมื่อดึงไกปืนตัวประกบจะถูกดึงเข้าไปสัมผัสกับ "ช่องสัมผัส" ที่ฐานของลำกล้องซึ่งจะมีดินปืนโรยอยู่ จากนั้นก็จุดระเบิดดินปืนในลำกล้อง ตัวประกบมักจะต้องใส่เชือกเข้าไปใหม่เมื่อทำการยิง
ระบบลูกล้อ
แบบลูกล้อหรือวีลล็อก (wheellock) เป็นผู้ตกทอดมาจากระบบแมทช์ล็อกและมาก่อนแบบนกสับ ถึงแม้ว่ามันจะมีข้อผิดหลาดอยู่หลายประการ วีลล็อกนั้นก็เป็นการพัฒนาที่มีประสิทธิภาพเหนือแมทช์ล็อกในเรื่องความสะดวกและความปลอดภัย เพราะว่ามันไม่ต้องใช้การเผาไหม้อย่างช้า ๆ เพื่อไปจุดดินปืน มันทำงานด้วยการใช้ลูกล้อขนาดเล็กที่คล้ายกับของไฟแช็กซึ่งจะถูกหมุนขึ้นพร้อมกับสลักก่อนใช้ และเมื่อเหนี่ยวไกมันก็จะกระทบกันจนสร้างประกายไฟที่จะไปจุดระเบิดดินปืนในช่องสัมผัส มันน่าจะถูกประดิษฐ์ขึ้นโดยลีโอนาร์โด ดาวินชี ถึงกระนั้นระบบลูกล้อก็ไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
ระบบนกสับ
ระบบนกสับหรือฟลินท์ล็อก (flintlock) เป็นการพัฒนาครั้งใหญ่ของอาวุธปืนขนาดเล็ก ประกายไฟถูกใช้เพื่อจุดระเบิดดินปืนในช่องสัมผัสที่ทำหน้าที่โดยหินที่ยึดเข้ากับนกปืน ซึ่งเมื่อปล่อยโดยไกปืนชิ้นเหล็กที่เรียกว่า "ฟริซเซน" (frizzen) เพื่อสร้างประกายไฟ นกสับจะต้องถูกตั้งใหม่ทุกครั้งหลังยิง และหินกระทบจะต้องถูกแทนเพราะถูกกระทบ ระบบนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในศตวรรษที่ 18 และ 19 ทั้งในปืนคาบศิลาและปืนเล็กยาว
เพอร์คัสชั่นแค็ป
เพอร์คัสชั่นแค็ป (Percussion cap) หรือแก๊ปเริ่มเข้ามาอย่างกว้างขวางเมื่อศตวรรษที่ 19 มันคือการพัฒนาครั้งใหญ่เหนือกลไกนักสับหรือฟลินท์ล็อก ด้วยกลไกแก๊ป ดินปืนในแบบก่อนหน้าที่ถูกใช้ในทุกอาวุธปืนถูกแทนที่โดยระเบิดที่บรรจุอยู่ในตัวเองในรูปแบบเล็ก ๆ ที่เรียกว่า "แก๊ป" แก็ปถูกทำให้รวดเร็วขึ้นในช่องสัมผัสของปืนและจุดระเบิดด้วยนกสับ
เมื่อเกิดการกระทบ เปลวไฟจากแก๊ปจะจุดระเบิดดินปืน เช่นเดียวกับฟลินท์ล็อก แต่มันไม่จำเป็นต้องบรรจุดินปืนใส่ช่องสัมผัสอีกต่อไป และยิ่งไปกว่านั้นช่องสัมผัสไม่ต้องเผยตัวอีกต่อไป ผลที่ได้ของกลไกแก๊ปถูกมองว่าปลอดภัยกว่า ทนทานต่อสภทพอากาศ และไว้ใจได้มากกว่ามาก ปืนบรรจุทางปากกระบอกทั้งหมดที่ผลิตออกมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ใช้แก๊ปยกเว้นพวกที่เป็นของจำลองหรืออาวุธปืนรุ่นก่อนหน้า
ปลอกกระสุน
ปลอกกระสุน (cartridge) เป็นการพัฒนาครั้งใหญ่ของอาวุธปืนขนาดเล็กและปืนใหญ่ขนาดเบาในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เมื่อกระสุน ซึ่งก่อนหน้าเคลื่อนที่ได้ด้วยดินปืนและกระสุนกลม ได้ถูกผสมเข้าในปลอกกระสุนที่มีแก๊ป ดินปืน และหัวกระสุนในหีบห่อเดียวกัน ข้อได้เปรียบหลักของปลอกกระสุนทองเหลืองคือประสิทธิภาพและแรงดันจากแก๊สที่ไว้ใจได้ เมื่อแรงดันแก๊สกดต่อปลอดระสุนเพื่อดันมันออกไปจะดันมันเข้ากับด้านในของลำกล้อง สิ่งนี้ป้องกันการรั่วไหลของแก๊สร้อนซึ่งอาจทำให้ผู้ยิงบาดเจ็บได้ ปลอกกระสุนทองเหลืองยังเปิดทางให้กับอาวุธปืนกลแบบใหม่โดยรวมลูกกระสุน ดินปืน และไพรเมอร์เข้าด้วยกัน
ก่อนเกิดสิ่งนี้ ปลอกกระสุนเป็นการรวมดินปืนเข้าเป็นลูกกลมในถุงหนังสัตว์ขนาดเล็ก (หรือห่อเป็นมวนกระดาษ) รูปแบบของปลอกกระสุนแบบนี้ต้องถูกอัดให้แน่นเข้าไปในลำกล้องทางปากกระบอก และทั้งดินปืนในช่องสัมผัสหรือแก๊ปที่อยู่บนช่องสัมผัสจะจุดระเบิดดินปืนในปลอกกระสุน ปลอกกระสุนพร้อมกับแก๊ปภายในหรือไพรเมอร์ (primer) ยังคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้เพื่อเป็นพื้นฐานของอาวุธปืน ในอาวุธปืนที่ยิงกระสุนมีปลอก นกสับจะตีไพรเมอร์ซึ่งมันจะไปจุดระเบิดดินปืนภายใน ไพรเมอร์จะอยู่ที่ส่วนท้ายของปลอกกระสุน ทั้งในขอบหรือแก๊ปขนาดเล็กจะถูกฝังลงในส่วนกลางของฐาน ตามหลักแล้วปลอกกระสุนอย่างหลังจะทรงพลังกว่าแบบแรก มันทำงานได้ในสภาพที่แรงกดดันสูง ปลอกกระสุนดังกล่าวยังปลอดภัยกว่าอีกด้วย
เกือบจะทั้งหมดของอาวุธปืนในปัจจุบันจะบรรจุปลอกกระสุนโดยตรงทางด้านท้าย มีบ้างที่บรรจุโดยใช้แมกกาซีนซึ่งจะบรรจุกระสุนมากกว่า แมกกาซีนมักเป็นแบบกล่องหรือแบบกลมซึ่งถูกออกแบบมาสำหรับการนำมาใช้ใหม่และถอดออกจากปืนได้ แมกกาซีนบางแบบอย่างของเอ็ม1 การแรนด์และปืนเล็กยาวล่าสัตว์ส่วนใหญ่จะบรรจุแบบเป็นคลิปซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่บรรจุกระสุนเอาที่ส่วนขอบของกล่องบรรจุ ในกรณีส่วนใหญ่แมกกาซีนและคลิปแตกต่างกันตรงที่การป้อนกระสุนเข้าไปในส่วนท้ายของปืน ในขณะที่แบบต่อมาเป็นการเติมกระสุนเข้าไปในแมกกาซีนแทน
อาวุธปืนแบบกึ่งอัตโนมัติ อัตโนมัติ และยิงต่อเนื่อง
อาวุธปืนขนาดเล็กจำนวนมากนั้นเป็นแบบที่ยิงทีละนัด กล่าวคือผู้ใช้ต้องตั้งนกสับและบรรจุกระสุนใหม่ทุกครั้งหลังทำการยิง ตัวอย่างเช่นปืนลูกซองแบบเก่า อาวุธปืนที่สามารถบรรจุกระสุนได้มากกว่าหนึ่งคือ ปืนเล็กยาวแบบคานเหวี่ยง (lever-action) ปืนลูกซองแบบปั๊ม (pump-action) และปืนเล็กยาวแบบลูกเลื่อนส่วนใหญ่เป็นตัวอย่างของอาวุธที่ทำการยิงต่อเนื่อง อาวุธปืนที่ตั้งนกสับและบรรจุกระสุนอัตโนมัติเมื่อเหนี่ยวถูกจัดว่าเป็นอาวุธปืนกึ่งอัตโนมัติ อาวุธปืนอัตโนมัติเป็นปืนที่ตั้งนกสับ บรรจุกระสุน และยิงโดยอัตโนมัติเมื่อนานเท่าที่เหนี่ยวไกปืน อาวุธปืนของกองทัพมากมายในปัจจุบันจะมีทางเลือกยิงที่หลากหลาย ซึ่งสวิตช์ของกลไกที่ทำให้อาวุธปืนยิงได้ทั้งแบบกึ่งอัตโนมัติและอัตโนมัติ เอ็ม16เอ2 เอ็ม16เอ4 และเอ็ม4 คาร์บินในปัจจุบันไม่ใช้แบบอัตโนมัติ มันถูกแทนที่ด้วยระบบอัตโนมัติที่ยิงทีละสามนัดแทน
เดิมทีนั้นปืนกลมือมีขนาดพอ ๆ กับปืนคาร์บิน เพราะว่าพวกมันยิงกระสุนของปืนพกพวกมันจึงมีระยะที่จำกัด แต่ในการต่อสู้ระยะใกล้นั้นมันก็สามารถใช้ระบบอัตโนมัติได้โดยผู้ที่เชี่ยวชาญเนื่องมาจากแรงถีบที่น้อยของกระสุนปืนพก พวกมันยังมีราคาที่ถูกอย่างมากและสร้างได้ง่ายในช่วงสงคราม ทำให้ประเทศนั้น ๆ ติดอาวุธให้กับกองทัพของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ในครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ปืนกลมือถูกลดขนาดลงโดยมีขนาดใหญ่กว่าปืนพกขนาดใหญ่เท่านั้น ปืนกลมือที่ถูกใช้อย่างแพร่หลายในปลายศตวรรษที่ 20 คือเฮคเลอร์แอนด์คอช เอ็มพี5 เอ็มพี5 นั้นจริง ๆ แล้วถูกจัดว่าเป็น "ปืนพกกล" โดยเฮคเลอร์แอนด์คอช ถึงแม้ว่าจะใช้คำดังกล่าวกับปืนกลมือขนาดเล็กกว่าอย่างเอ็มเอซี-10 ซึ่งมีขนาดพอ ๆ กับปืนพก
วิศวกรโซเวียตมิคาอิล คาลาชนิคอฟได้นำความคิดของเยอรมันมาใช้อย่างรวดเร็ว โดยการใช้กระสุนขนาด 7.62x39 มม.ที่ทรงพลังน้อยกว่าซึ่งดัดแปลงมาจากกระสุนขนาด 7.62x54 มม. อาร์ ของรัสเซีย เพื่อสร้างเอเค-47 ซึ่งได้กลายมาเป็นปืนเล็กยาวจู่โจมที่ใช้อย่างกว้างขวางที่สุดของโลก ในสหรัฐฯ การออกแบบปืนเล็กยาวจู่โจมในเวลาต่อมากำลังเกิดขึ้น สิ่งที่จะมาแทนที่เอ็ม1 การแรนด์ของสงครามโลกครั้งที่สองคืออีกการออกแบบหนึ่งจากจอห์น กาแรนด์ด้วยกระสุนขนาด 7.62x51 ม.ม.แบบนาโต้ หรือปืนเล็กยาว เอ็ม14 ซึ่งใช้โดยกองทัพสหรัฐฯ จนถึงทศวรรษที่ 1960 แรงถีบของเอ็ม14 เมื่อทำการยิงอัตโนมัตินั้นเป็นปัญหาเพราะลดความแม่นยำของมัน และในทศวรรษที่ 1960 มันถูกแทนที่ด้วยเออาร์-15 ของยูจีน สโตนเนอร์ซึ่งเปลี่ยนจากการใช้กระสุน .30 คาลิเบอร์ที่ทรงพลังที่ใช้โดยกองทัพสหรัฐฯ จนถึงสงครามเวียดนาม มาเป็นกระสุน .223 คาลิเบอร์ที่ขนาดเล็กกว่าแต่มีแรงถีบน้อยกว่า ต่อมากองทัพได้เรียกเออาร์-15 ว่าเอ็ม16 เอ็ม16 ของพลเมืองยังคงถูกเรียกว่าเออาร์-15 และดูเหมือนกับของทหารมาก
แบบที่มันสมัยถูกทำให้มีขนาดกะทัดรัดที่ยังทรงพลังเหมือนเดิม แบบบุลพัพ โดยการติดตั้งแมกกาซีนหลังไกปืนให้ เป็นการรวมความแม่นยำและอำนาจการยิงของปืนเล็กยาวจู่โจมแบบเก่าเข้ากับขนาดที่กะทัดรัดของปืนกลมือ (ถึงแม้ว่ายังใช้ปืนกลมือกันอยู่) ตัวอย่างเช่น ฟามาสหรือเอสเอ80 ของอังกฤษ
ล่าสุดกระสุนขนาดเล็กกว่าแต่ให้การทะลุทะลวงที่มากกว่าได้ปรากฏตัวขึ้น เพื่อทำให้อาวุธป้องกันบุคคลสามารถเจาะทะลุเกราะได้ การออกแบบดังกล่าวเป็นรากฐานของเอฟเอ็น พี90 และเฮคเลอร์แอนด์คอช เอ็มพี7 กระสุนไร้หีบห่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง (ตัวอย่างเช่น เฮคเลอร์แอนด์คอช จี11 ของเยอรมนี) เฟลเชท (flechette) ยังเป็ยอีการพัฒนาหนึ่งที่ทำให้มีความสามารถในการทะลุละลวงและวิถีกระสุนที่แบนมาก อย่างไรก็ตามมันก็แรงเกินไปของปืนยาว
สภาปกครองโรมัน
สภาปกครองโรมัน (Curia Romana กูเรียโรมานา) เป็นองค์การปกครองของสันตะสำนัก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อบริหารงานในคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดร่วมกับพระสันตะปาปา
คำว่า กูเรีย ในภาษาละตินแปลว่า ราชสำนัก ดังนั้น กูเรียโรมานา จึงแปลตามตัวอักษรว่า ราชสำนักโรม ซึ่งหมายถึงสำนักสันตะปาปา และมีหน้าที่ช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการบริหารปกครองศาสนจักร จึงมีลักษณะคล้ายกับรัฐบาลในฝ่ายอาณาจักร และมีสมณะกระทรวงทำหน้าที่คล้ายกระทรวง
สภาปกครองโรมันประกอบด้วยองค์กรในระดับต่าง ๆ ดังนี้
สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน (The Secretariat of State) เป็นองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดในสภาปกครองโรมัน ก่อตั้งมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถือเป็นรัฐบาลของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐเป็นหัวหน้า มีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับบทบาททางการเมืองและการทูตของสันตะสำนัก สมณะกระทรวง (Congregations) เป็นองค์การปกครองส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีสมณมนตรีซึ่งล้วนแต่มีสมณศักดิ์เป็นพระคาร์ดินัลเป็นหัวหน้า ศาลชำนัญพิเศษ (Tribunals) ของสันตะสำนักประกอบด้วย สมณทัณฑสถาน โรมันโรตา และศาลชำนัญพิเศษสูงสุดแห่งพระสมณนาม สมณะทบวง (Pontifical Councils) คือกลุ่มตัวแทน ซึ่งรวมเป็นองค์กรขนาดกลางช่วยเหลือพระสันตะปาปาในการจัดการด้านต่าง ๆ แต่ละสมณะทบวงมีพระคาร์ดินัลหรืออัครมุขนายกเป็นประธาน สมัชชามุขนายก (Synod of Bishops) ก่อตั้งขึ้นสมัยสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ถือเป็นคณะที่ปรึกษาของพระสันตะปาปาในการตัดสินใจ สมาชิกของสมัชชาคัดเลือกมาจากมุขนายกจากภูมิภาคต่าง ๆ ทั่วโลก โดยมีพระสันตะปาปาดำรงตำแหน่งประธานสมัชชา สำนักงาน (Offices) มีอยู่ 3 สำนักงาน ทำหน้าที่ดูแลการเงินและทรัพย์สินของศาสนจักร สมณะกรรมาธิการ (Pontifical Commissions) คือคณะกรรมาธิการที่พระสันตะปาปาทรงแต่งตั้งขึ้นจากชาวคาทอลิกผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน องครักษ์สวิส (Swiss Guard) เป็นทหารชาวสวิสที่ทำนหน้าที่รักษาความปลอดภัยให้กับพระสันตะปาปาและศาสนพิธีต่าง ๆ สำนักงานแรงงานแห่งสันตะสำนัก (Labour Office of the Apostolic See) เป็นหน่วยงานที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงตั้งขึ้น มีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องแรงงานสัมพันธ์ระหว่างสันตะสำนักกับเหล่าลูกจ้าง สมณบัณฑิตยสถาน (Pontifical Academies) เป็นสมาคมผู้คงแก่เรียนที่ก่อตั้งโดยสันตะสำนัก ปัจจุบันมีสมณบัณฑิตยสถานอยู่ทั้งสิ้น 11 แห่ง ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกัน กรุงโรม
ธงซินต์มาร์เติน
ธงซินต์มาร์เตินมีความคล้ายคลึงกับธงชาติฟิลิปปินส์และธงชาติสาธารณรัฐเช็ก
14 ตุลาคม
วันที่ 14 ตุลาคม เป็นวันที่ 287 ของปี (วันที่ 288 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 78 วันในปีนั้น
โอ บัน-ซุก
โอบันซุก (, เกิด 20 พฤษภาคม 2531) นักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีใต้ เขาเคยเล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับ เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยลีก ด้วยสัญญายืมตัว
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561 เขาเป็น 1 ใน 28 ผู้เล่นของ ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ ชุดลุยศึก ฟุตบอลโลก 2018 ที่ รัสเซีย
มิว สเปซ
บริษัท มิว สเปซ แอนด์ แอดวานซ์ เทคโนโลยี จำกัด ดำเนินกิจการภายใต้ชื่อ มิว สเปซ คอร์ป เป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนด้านการบินและอวกาศ และให้บริการอินเทอร์เน็ตผ่านดาวเทียม ก่อตั้งโดย วรายุทธ เย็นบำรุง ในปี พ.ศ. 2560 โดยมีเป้าหมายที่จะค้นคว้า วิจัย และพัฒนาการให้บริการดาวเทียม รวมถึงจำหน่ายผลิตภัณฑ์เทคโนโลยี พัฒนาเทคโนโลยีด้านการบินและอวกาศ และให้บริการด้านโทรคมนาคมในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
บริษัทเริ่มด้วยทุนจดทะเบียน 3 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ได้ให้ใบอนุญาต 15 ปีแก่มิว สเปซ และเพิ่มอีก 5 ปีในการให้บริการด้านดาวเทียมภายในประเทศ
มิว สเปซ ในช่วงแรกมุ่งมั่นที่จะนำเทคโนโลยีดาวเทียมมาใช้กับโครงการเครือข่ายบรอดแบนด์แห่งชาติ โดยเริ่มดำเนินกิจการ และค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับอวกาศ
บริษัทได้ทำการทดลอง โดยส่งสัมภาระขึ้นไปยังสภาพแทบจะไร้แรงโน้มถ่วง (ไมโคร กราวิตี้) ไปยังอวกาศกับจรวดนิว เชพเพิร์ด ของบริษัทบลู ออริจินในเดือนกรกฎาคม 2561 และเผยแพร่ภาพสามมิติของชุดอวกาศสำหรับนักบินอวกาศและการท่องอวกาศในเดือนกันยายน 2561 มิว เปซได้เซ็นสัญญากับบลู ออริจิน เพื่อส่งดาวเทียมขึ้นไปกับจรวดนิว เกล็น และเซ็นสัญญากับบริษัท รีเลทิวิตี้ สเปซ เพื่อส่งดาวเทียมไปกับจรวดเทอร์ราน 1 ซึ่งสร้างด้วยเทคโนโลยีเครื่องพิมพ์สามมิติ
มิว สเปซได้ดำเนินภารกิจการส่งสัมภาระหรือ Payload ร่วมกับบลู ออริจิน อย่างต่อเนื่อง ในการส่งสัมภาระและ อุปกรณ์ต่างๆ ขึ้นไปกับจรวดนิว เชพเพิร์ด ภายใต้ภารกิจ New Shepard Mission (NS-13) โดยในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2563 นั้นได้ทำการส่งเป็นครั้งที่ 4 ซึ่งเป็นสัมภาระที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ประเทศไทยเคยมีการส่งวัตถุขึ้นไปในอวกาศ โดยได้รับความร่วมมือกับ องค์กรใหญ่ในประเทศหลายแห่ง เช่น บริษัท ทีโอที จำกัด (TOT) และภาคส่วนของสื่อและศิลปินจากหลากหลายองค์กร ตลอดจนกลุ่มเยาวชน เด็กรุ่นใหม่ที่มีความรู้ความสามารถในเรื่องเทคโนโลยีสมัยใหม่ต่างๆ มาร่วมในครั้งนี้ด้วย
ในเดือนกันยายน 2563 มิว สเปซลงนามบันทึกความร่วมมือ (MOU) กับ บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)  เพื่อศึกษาและวิจัยความเป็นไปได้และโอกาสในการดำเนินธุรกิจเทคโนโลยีไร้สาย ดาวเทียมวงโคจรต่ำ (LEO)  รวมทั้งมีส่วนร่วมในอุตสาหกรรมอวกาศและบริการโทรคมนาคม 5G ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 มิว สเปซและทีโอที ร่วมมือกันสร้างสถานีเกตเวย์หลายแห่ง โดยเริ่มที่กรุงเทพมหานคร เพื่อรองรับการใช้งานของดาวเทียมวงโคจรต่ำ (Low Earth Orbit Satellite: LEO) ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
สถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวก
สำนักงานและสถานที่วิจัยของมิว สเปซในปัจจุบันตั้งอยู่ที่เขตพญาไท กรุงเทพฯ ส่วนการดำเนินการด้านการวิจัยและพัฒนาจะอยู่ที่โรงงานหมายเลข 00 บนถนนวิภาวดีรังสิต 64 ซึ่งเป็นโรงงานผลิตแห่งแรกของบริษัทฯ มิว สเปซยังมีโรงงานขนาดกลาง (โรงงานหมายเลข 01) ซึ่งตั้งอยู่บนถนนวิภาวดีรังสิต 64 เช่นเดียวกัน
สำนักงานส่วนภูมิภาค (Regional Office)
สำนักงานของมิว สเปซที่กรุงเทพฯ ตั้งขึ้นเมื่อกลางปี 2561ที่ตึกเพิร์ลบนถนนพหลโยธิน เขตพญาไท กรุงเทพฯ
โรงงานหมายเลข 01
ในเดือนเมษายน 2564 มิว สเปซได้ก่อตั้งโรงงานแห่งใหม่ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเดิม 10 เท่า ด้วยเนื้อที่ 2202 ตารางเมตร โรงงาน 01 สร้างขึ้นเพื่อพัฒนา ทดสอบ และผลิตชิ้นส่วนดาวเทียมเพื่อใช้ภายในบริษัทฯ และสำหรับลูกค้า โรงงานแห่งใหม่ แบ่งออกเป็น 6 โซน ได้แก่ ห้องปฏิบัติการเคมี ห้องยานอวกาศ ห้องดาวเทียม ห้องหุ่นยนต์ ห้องมอเตอร์ และห้องระบบพลังงาน
ดาวเทียมสื่อสาร
คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติได้ให้ใบอนุญาตแก่มิว สเปซ จนถึงปีพ.ศ. 2575 สำหรับการดำเนินกิจการดาวเทียมและให้บริการในประเทศไทย ในปี 2561 มิว สเปซ เริ่มติดตั้งอุปกรณ์ด้วยแผนที่จะใช้งานดาวเทียมของบริษัทเอสอีเอส เพื่อให้บริการบรอดแบนด์ในประเทศไทยแก่โครงการภาครัฐ
บริษัทฯ ได้บรรลุข้อตกลงปล่อยดาวเทียมออกไปยังวงโคจรค้างฟ้ากับบลู ออริจิน ในปีพ.ศ. 2561
จรวดนิว เชิพเพิร์ด ของบลู ออริจิน
มิวสเปซดำเนินภารกิจการส่งสัมภาระหรือPayload ร่วมกับบลูออริจิน อย่างต่อเนื่องในการส่งสัมภาระและ อุปกรณ์ต่างๆขึ้นไปกับจรวด New Shepard ภายใต้ภารกิจ New Shepard Mission (NS-13) วัตถุภายในสัมภาระที่ส่งขึ้นไปบนอวกาศ มีตั้งแต่อุปกรณ์ห้ามเลือดแบบซิลิโคนที่ใช้ในโรงพยาบาล ท่อนาโนคาร์บอน อาหารในถุงสูญญากาศ และวัตถุอื่นๆ โดยมิว สเปซได้ทำการส่งสัมภาระขึ้นไปในอวกาศกับจรวด นิว เชพเพิร์ดของบลู ออริจินถึง 4 ครั้งภายใน 3 ปีตั้งแต่ปี 2561-2563 จุดประสงค์เพื่อสร้างความตระหนักให้กับสาธารณะชนเกี่ยวกัสภาพบสภาพแทบจะไร้แรงโน้มถ่วง (ไมโคร กราวิตี้) บนอวกาศ  ในช่วงกลางปี 2563 มิว สเปซยังได้ส่งสัมภาระที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ประเทศไทยเคยมีการส่งวัตถุขึ้นไปในอวกาศ ซึ่งภายในประกอบไปด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เซ็นเซอร์ และวัสดุอุปกรณ์อื่นๆ โดยได้รับความร่วมมือจากองค์กรใหญ่ในไทยหลายแห่ง เช่น บริษัท ทีโอที จำกัด นอกจากนี้บริษัทฯ ยังได้รับความร่วมมือจากภาคส่วนของสื่อ และศิลปินจากหลากหลายองค์กร ตลอดจนกลุ่มเยาวชนรุ่นใหม่ที่มีความรู้ความสามารถในเรื่องเทคโนโลยีสมัยใหม่ต่างๆ มาร่วมในครั้งนี้ เพื่อส่งการทดลองขึ้นไปยังอวกาศสำหรับการศึกษาเกี่ยวกับไร้น้ำหนักและการทำความเข้าใจการเก็บรักษาข้อมูลดีเอ็นเอ
การให้บริการสัญญาณ 5G
มิว สเปซให้บริการการออกแบบและวางระบบแบบครบวงจรสำหรับเครือข่าย 5G สำหรับผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่และผู้ให้บริการโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ บริการต่างๆ ได้แก่ โครงสร้างพื้นฐานของสัญญาณ 5G (สายอากาศ และอุปกรณ์เครือข่าย) อุปกรณ์ของผู้ใช้งานเครือข่าย 5G (อุปกรณ์ปลายทางสำหรับหุ่นยนต์ และเครื่องจักร) ซอฟต์แวร์สำหรับกรณีใช้งานแบบเฉพาะ (อุปกรณ์ทดสอบสัญญาณ 5G และอุปกรณ์วิเคราะห์สัญญาณ 5G) และการติดตั้ง (สถานีฐานและการประมวลผลข้อมูลให้แสดงผลเร็วใกล้เคียงกับความเร็วของเครือข่ายหรือแหล่งข้อมูล)
ภารกิจช่วยเหลือที่ถ้ำหลวง
มิว สเปซรวบรวมทีมวิศวกรเพื่อเข้าช่วยเหลือในภารกิจการกู้ภัยเด็ก 12 คน และโค้ชที่ติดอยู่ภายในถ้ำหลวง ที่ประเทศไทย บริษัทได้ร่วมมือกับ กูเกิ้ล และเทคโนโลยีสภาพอากาศต่างๆ ที่คอยให้ข้อมูลการพยากรณ์สภาพอากาศแก่ทีมกู้ภัย
อีลอน มัสก์ ผู้ก่อตั้งบริษัท บอริ่ง คอมพานี ก็ได้เสนอความช่วยเหลือ และแนะนำแผนการกู้ภัยของเขาผ่านทางทวิตเตอร์ กับเจมส์ เย็นบำรุง ผู้ก่อตั้งมิว สเปซ ต่อมาอีลอนได้บินมาที่ประเทศไทยด้วยเครื่องบินส่วนตัว และมอบเรือดำน้ำขนาดสำหรับเด็กที่ทีมวิศวกรของเขาได้พัฒนาขึ้นมาสำหรับภารกิจการกู้ภัยนี้ อย่างไรก็ตามหน่วยงานของไทยตัดสินใจที่จะไม่นำเรือดำน้ำนั้นมาใช้งาน
อ้างอิง
<references group="" responsive="">
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น
ประวัติ
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น เดิมชื่อวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง จัดตั้งขึ้นเนื่องจากในขณะนั้นจังหวัดตากยังไม่มีสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่สามารถผลิตกำลังคนเข้าสู่ตลาดแรงงานได้ด้วยตนเอง ผู้บริหารโรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย จึงได้ขออนุญาตจัดตั้งวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง ขึ้นที่จังหวัดตาก โดยได้รับใบอนุญาตจัดตั้งเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และได้รับการรับรองวิทยฐานะ เพื่อจะทำการสอนเพื่อให้ปริญญาในชั้นปริญญาตรีจากทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา
คณะ
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์นเปิดสอนระดับปริญญาตรี และปริญญาโท 4 คณะ คือ คณะบริหารธุรกิจ คณะนิศาสตร์และรัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ และบัณฑิตวิทยาลัย
อชิรญา นิติพน
อชิรญา นิติพน (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2547) ชื่อเล่น แอลลี่  เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย มีชื่อเสียงจากการรับบท “เจน“ (ช่วงวัยรุ่น) จากภาพยนตร์เรื่อง น้อง.พี่.ที่รัก และซิงเกิล How To Love
ประวัติ
อชิรญา นิติพน ชื่อเล่น "แอลลี่" เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2547 เป็นบุตรสาวคนเดียวของ อ่ำ อัมรินทร์ นิติพน นักร้องและนักแสดงชื่อดัง และ จอย อัจฉรียา โดยเธอเกิดวันเดือนเดียวกันกับนักแสดงรุ่นพี่อย่าง ญาญ่า อุรัสยา เสปอร์บันด์ แอลลี่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก ICS หรือ International Community School ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาธุรกิจการดนตรีมืออาชีพ (หลักสูตรออนไลน์) จากวิทยาลัยดนตรีทรัสตีและเบิร์กลี
เข้าสู่วงการ
แอลลี่ ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงจากการแสดงเป็น เจน ช่วงวัยรุ่นในภาพยนตร์เรื่อง น้อง.พี่.ที่รัก เมื่อปี พ.ศ. 2561 เนื่องจากเธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายกับ ญาญ่า อุรัสยา เสปอร์บันด์ นางเอกของเรื่อง จากนั้นเธอได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินคนแรกในสังกัด 411 music ของกึ้ง-เฉลิมชัย มหากิจศิริ พร้อมกับเดินทางไปประเทศเกาหลีใต้เก็บตัวฝึกฝนเป็นเวลา 1 ปีก่อนที่จะได้มีการปล่อยซิงเกิลแรกในชีวิตของเธอคือเพลง How To Love ซึ่งเธอได้ร่วมฟีทเจอริ่งกับ เกรย์ แร็ปเปอร์ นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชื่อดังจากประเทศเกาหลีออกมาให้ได้ฟังโดยได้มีการปล่อยทีเซอร์ออกมาเมื่อวันอังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 จากนั้นจึงได้มีการปล่อยเอ็มวีตัวเต็มของเพลง How To Love ออกมาให้ได้ชมและรับฟังหลังจบงาน debut showcase ที่ ลานพาร์คพารากอน เมื่อวันศุกร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
จากนั้นในวันเสาร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 แอลลี่ ได้เปิดตัวซิงเกิลพิเศษที่มีชื่อว่า No Matter What I Do กลางงานแฟนมีตติ้งออนไลน์ของตัวเอง ในช่วงปลายปีเดียวกัน   แอลลี่ ได้ปล่อยซิงเกิลพิเศษจากโปรเจ็กต์พิเศษ ALLY IN THE 90'S คือเพลง ผ้าเช็ดหน้า ซึ่งเป็นเพลงเก่าของวง ไทรอัมส์คิงดอม ในวันพฤหัสบดีที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564          แอลลี่ ได้ปล่อยซิงเกิลที่ 2 ในโปรเจ็กต์พิเศษนี้คือ ดาว ซึ่งเป็นเพลงเก่าของ คริสติน มารี นีเวล และเพลงนี้ก็ยังได้ถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง เกาะรักกลหัวใจ
ในวันศุกร์ที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2565 แอลลี่ เดินทางกลับเกาหลีเป็นครั้งแรกในรอบ 2 ปีเพื่อกลับไปทำอัลบั้มเพลงใหม่
รถถังวาเลนไทน์
รถถัง, ทหารราบ, เอ็มเค 3, วาเลนไทน์ เป็นรถถังทหารราบที่ถูกผลิตขึ้นในสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มากกว่า 8,000 คันในรุ่นที่ถูกผลิตขึ้นในรุ่นมาร์คสิบเอ็ด บวกกับรุ่นพิเศษต่าง ๆ ซึ่งคิดเป็นประมาณหนึ่งในสี่ของการผลิตรถถังของบริติชในช่วงยามสงคราม หลายรุ่นรวมทั้งการสร้างแบบตรึงด้วยการตอกหมุดและแบบเชื่อมเหล็ก เครื่องยนต์ที่ใช้ทั้งน้ำมันเบนซินและน้ำมันดีเซล และอาวุธยุทโธปกรณ์ที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง มันถูกส่งไปยังสหภาพโซเวียตจำนวนมากและถูกสร้างขึ้นภายใต้ได้รับอนุญาตในแคนาดา ได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยวิคเกอรส์ ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่าทั้งแข็งแกร่งและมีความน่าเชื่อถือ
ประเทศผู้ใช้
🇨🇦 Canada
🇪🇬 Egypt
🇮🇷 Iran
Nazi Germany
🇳🇿 New Zealand
🇷🇴 Romania
Soviet Union
🇹🇷 Turkey
🇬🇧 United Kingdom
เมอร์ลิน (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2551)
เมอร์ลิน (Merlin) เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์แนวแฟนตาซีย้อนยุคของสถานีโทรทัศน์บีบีซีวัน สร้างสรรค์โดย จูเลียน โจนส์, เจค มิชี่, จอห์นนี่ แคปส์ และจูเลียน เมอร์ฟี่ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 28 กันยายน 2551 ถึงวันที่ 24 ธันวาคม 2555
ประเทศบังกลาเทศในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศบังกลาเทศ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบังกลาเทศเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 13 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศบังกลาเทศไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ยกน้ำหนัก
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เพนตาควาร์ก
เพนตาควาร์ก (Pentaquark) เป็นอนุภาคมูลฐานสมมติ ประกอบไปด้วยควาร์ก 4 ตัวและปฏิควาร์กอีก 1 ตัว ซึ่งทำพันธะด้วยกัน เพนตาควาร์กมีจำนวนแบริออนเท่ากับ +1⁄3 และปฏิควาร์กเท่ากับ −1⁄3 ทำให้มีจำนวนแบรีออนรวมเท่ากับ 1 ดังนั้นมันจึงถูกจัดให้เป็นแบริออนประหลาด ชื่อ เพนตาควาร์ก ถูกตั้งโดย แฮร์รี เจ. ลิปคิน
ในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 ทีมงานของเครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ ประกาศการค้นพบเพนตาควาร์ก จากการสลายตัวของบอตทอมแลมป์ดาแบริออน (Λ) ผลลัพธ์ยังไม่ถูกตรวจสอบจากวิชาชีพเดียวกัน (peer review)
แร็ปเมทัล
แร็ปเมทัล เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของแร็ปร็อก และดนตรีอัลเทอร์เนทีฟเมทัล ซึ่งเป็นการผสมผสานการร้องเพลงและเสียงดนตรีจากแนวเพลงฮิปฮอป กับเฮฟวีเมทัล เข้าด้วยกัน
สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่
สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่ เป็นสถานีรถไฟกลางแห่งใหม่ในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย แทนสถานีเดิม คือ สถานีรถไฟเวียนนาใต้ เป็นสถานีรถไฟที่เป็นจุดเชื่อมต่อทางรถไฟสายต่าง ๆ และระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ เช่น รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา รถไฟใต้ดินเวียนนา และรถรางเวียนนา
กวนหิน
ประวัติ
กวนหินเป็นบุตรชายคนที่สองของกวนอูและเป็นน้องชายของกวนเป๋ง
ข้อมูลเกี่ยวกับกวนหินมีเพียงเล็กน้อยในบันทึกทางประวัติศาสตร์ บทชีวประวัติกวนอูในจดหมายเหตุสามก๊กระบุถึงกวนเป๋งเพียงไม่กี่ประโยค กวนหินในวัยเยาว์เป็นผู้มีความรู้ จูกัดเหลียงเห็นว่ากวนหินมีความสามารถเป็นพิเศษ เมื่อกวนหินเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ (อายุราว 19 ปี) ได้รับราชการเป็นขุนนางของจ๊กก๊กและเสียชีวิตในอีกไม่กี่ปีหลังจากนั้น กวนหินได้รับบรรดาศักดิ์หั้นสือแต่งเฮา (漢壽亭侯; ฮั่นโซฺ่วถืงโหฺว) ซึ่งสืบทอดมาจากกวนอูผู้บิดา สาเหตุการเสียชีวิตของกวนหินไม่มีการบันทึกไว้ กวนหินมีบุตรชายที่ปรากฏชื่อสองคนคือ กวัน ถ่ง (關統) และกวัน อี๋ (關彝)
กวนหินปรากฏเป็นตัวละครในนิยายอิงประวัติศาสตร์ที่ประพันธ์ในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก ซึ่งกวนหินมีบทบาทสำคัญในเรื่องหลังการเสียชีวิตของกวนอูผู้บิดา
จังหวัดยะลาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา พ.ศ. 2566''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2562 ในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองยะลา (ยกเว้นตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี) และอำเภอยะหา (เฉพาะตำบลตาชี ตำบลยะหา และตำบลบาโงยซิแน)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอรามัน อำเภอกาบัง อำเภอเมืองยะลา (เฉพาะตำบลเปาะเส้ง ตำบลบันนังสาเรง และตำบลบุดี) และอำเภอยะหา (ยกเว้นตำบลตาชี ตำบลยะหา และตำบลบาโงยซิแน)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกรงปินัง อำเภอบันนังสตา อำเภอธารโต และอำเภอเบตง
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น (日本癌学会; Japanese Cancer Association; อักษรย่อ: JCA) เป็นสมาคมวิชาชีพที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยโรคมะเร็งในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว สมาคมนี้มุ่งเน้นไปที่ทุกแง่มุมของการวิจัยโรคมะเร็ง รวมทั้งพื้นฐานทางคลินิก และการนำงานวิจัยไปใช้ให้เกิดประโยชน์สู่การศึกษาเกี่ยวกับสาเหตุของโรค, การป้องกัน, การวินิจฉัยโรค และการรักษาโรคมะเร็ง โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1941 ซึ่งสมาคมมีสมาชิกมากกว่า 16,000 ราย
วัตถุประสงค์และกิจกรรม
วัตถุประสงค์ของสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น คือการส่งเสริมการวิจัยโรคมะเร็ง เป็นเจ้าภาพจัดประชุมประจำปีและการประชุมวิชาการอื่น ๆ (เช่น การประชุมสัมมนาและการประชุมหนึ่งครั้งหรือสองครั้งต่อปี), จัดบรรยายเปิดให้ประชาชนทั่วไป และตีพิมพ์วารสาร
การประชุมประจำปีครั้งที่ 72 ของสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นจัดขึ้นที่แปซิฟิโค โยะโกะฮะมะ ระหว่างวันที่ 3 ถึง 5 ตุลาคม ค.ศ. 2013
มะเร็งวิทยา
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้ตีพิมพ์แคนเซอร์ไซเอนซ์ ซึ่งมีการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญและวารสารแบบเสรีเต็มรูปแบบ วารสารรายเดือนนี้ได้รับการจัดทำครั้งแรกโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร ซึ่งเป็นนักวิจัยโรคมะเร็งของประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1907 โดยเผยแพร่บทความต้นฉบับที่กล่าวถึงงานวิจัยต้นฉบับในสาขาวิชาพื้นฐาน, การแปล และการวิจัยโรคมะเร็งทางคลินิก นอกจากนี้ยังตอบรับรายงานและกรณีศึกษา
รางวัลสมาคม
รางวัลวิชาการที่ได้รับการก่อตั้งโดยสมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้แก่ :
มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ
มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ เป็นบทสวดหนึ่งในบทสวดว่าด้วยโพชฌงค์ 7 หรือธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ หรือองค์ของผู้ตรัสรู้ มีเจ็ดอย่างคือ มีทั้งหมดรวม 3 บทได้แก่ มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ, มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ และมหาโมคคัลลานโพชฌังคสุตตปาฐะ ทั้งหมดรวมอยู่ในภาณวารหรือหนังสือบทสวดมนต์หลวง
มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะนี้มีความแตกต่างจากปาฐะที่ว่าด้วยโพชฌงค์ 7 ทั้ง 2 บทก่อนหน้านี้ เนื่องจากทั้ง 2 บทก่อนหน้านี้คือ มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ และมหาโมคคัลลานโพชฌังคสุตตปาฐะ เป็นการแสดงโพชฌงค์ 7 โดยองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แก่พระพุทธสาวกคือ พระมหากัสสปะ และพระมหาโมคคัลลานะตามลำดับ แต่มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ เป็นปาฐะที่พระมหาจุนทะ หรือพระจุนทเถระได้พรรณนา เป็นการกล่าวตอบองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ที่มา
มหาจุนทโพชฌังคสุตตปาฐะ นำมาจากพระสูตรในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ชื่อพระสูตรว่า คิลานสูตร (ที่ 3) ว่าด้วย "พระผู้มีพระภาคหายประชวรด้วยโพชฌงค์ 7" บ้างก็เรียกว่า "ตติยคิลานสูตร" หรือ "ตติยคิลานสุตฺตํ" หมายถึงคิลานสูตรที่ 3 ใน สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค (เนื่องจากคิลานสูตรปรากฏอยู่หลายพระสูตรต่างที่มาและเหตุการณ์)
พระสูตรหรือปาฐะนี้มีความแตกต่างจากพระสูตรอื่นๆ ที่ว่าด้วยการเยียวยา หรือคิลานะ และโพชฌงค์ 7 ที่พระพุทธองค์จะตรัสแก่พระสาวก เพราะเพราะสูตรนี้เป็นพระสูตรที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารภให้พระสาวกสาธยายแก่พระองค์ เมื่อครั้งที่พระองค์ทรงประชวร โดยขณะนั้นพระองค์ประทับอยู่ ณ วัดเวฬุวันมหาวิหาร อันเป็นกลันทกนิวาปสถาน (อันเป็นที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต) ใกล้พระนครราชคฤห์ ครั้งนั้นพระผู้มีพระภาคทรงประชวร ซึ่งสารัตถปกาสินี อรรถกถาสังยุตตนิกายระบุว่า "ความป่วยไข้ที่เกิดแต่ความเย็นอ่อนๆ ซึ่งเกิดขึ้นด้วยการถูกต้องกับลมจากต้นไม้มีดอกเป็นพิษที่บ้านแล้ว ที่เชิงแห่งภูเขา"
ครานั้น พระมหาจุนทะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับพระผู้มีพระภาคได้ตรัสกะท่านพระจุนทะ ให้ท่านแสดงโพชฌงค์แก่พระองค์ หลังจากที่ได้แสดงโพชฌงค์แล้ว พระผู้มีพระภาคจึงทรงหายจากประชวรนั้น เช่นเดียวกับที่พระมหากัสสปะ และพระมหาโมคคัลลานะ ได้สดับโพชฌงค์ แล้วหายจากอาการอาพาธเช่นกัน
เนื้อหา
เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน กลนฺทกนิวาเปฯ เตน โข ปน สมเยน ภควา อาพาธิโก โหติ ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโนฯ อถ โข อายสฺมา มหาจุโนฺท เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ; อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อายสฺมนฺตํ มหาจุนฺทํ ภควา เอตทโวจ – ‘‘ปฏิภนฺตุ ตํ, จุนฺท, โพชฺฌงฺคา’’ติฯ
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคทรงประชวร ไม่สบาย เป็นไข้หนัก. ครั้งนั้น ท่านพระมหาจุนทะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกะท่านพระจุนทะว่าดูกรจุนทะ โพชฌงค์จงแจ่มแจ้งกะเธอ.
‘‘สตฺติเม, ภเนฺต, โพชฺฌงฺคา ภควตา สมฺมทกฺขาตา ภาวิตา พหุลีกตา อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตนฺติฯ กตเม สตฺต?
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ โพชฌงค์ ๗ เหล่านี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพานโพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน?
สติสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, ธมฺมวิจยะสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, วิริยะสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, ปีติสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, ปสฺสัทธิสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, สมาธิสโมฺพชฺฌโงฺค โข, ภเนฺต, ภควตา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ, อุเปกฺขาสโมฺพชฺฌโงฺค โข, กสฺสป, มยา สมฺมทกฺขาโต ภาวิโต พหุลีกโต อภิญฺญาย สมฺโพธาย นิพฺพานาย สํวตฺตติ
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ สติสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, ธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, วิริยสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, ปีติสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, สมาธิสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน, อุเบกขาสัมโพชฌงค์ พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน
อิเม โข, ภเนฺต, สตฺต โพชฺฌงฺคา ภควตา สมฺมทกฺขาตา ภาวิตา พหุลีกตา อภิญฺญาย สมฺโพธายย นิพฺพานาย สํวตฺตนฺตี’’ติฯ
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ โพชฌงค์ 7 เหล่านี้แล พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ชอบแล้ว อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน.
‘‘ตคฺฆ, จุนฺท, โพชฺฌงฺคา; ตคฺฆ, จุนฺท, โพชฺฌงฺคา’’ติฯ
ดูกรจุนทะ โพชฌงค์ดีนัก ดูกรจุนทะ โพชฌงค์ดีนัก
อิทมโวจายสฺมา จุโนฺทฯ สมนุโญฺญ สตฺถา อโหสิฯ วุฎฺฐหิ จ ภควา ตมฺหา อาพาธาฯ ตถาปหีโน จ ภควโต โส อาพาโธ อโหสีติฯ ฉฎฺฐํฯ
สถานีรถไฟเวียนนาใต้
สถานีรถไฟเวียนนาใต้ เคยเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เปิดทำการลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 และได้ทำการรื้อถอนใน ค.ศ. 2010 เพื่อย้ายที่ตั้งไปใช้งานที่สถานีแห่งใหม่ สถานีแห่งนั้นคือ สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่ ปัจจุบันเปิดให้บริการบางส่วนตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 และจะเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2015
ธีรศักดิ์ เผยพิมาย
ธีรศักดิ์ เผยพิมาย (ชื่อเล่น ต้น เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2545–) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับการท่าเรือในไทยลีก และทีมชาติไทย
พระรามราชนิเวศน์
พระรามราชนิเวศน์ หรือ วังบ้านปืน เป็นประทับแปรพระราชฐานที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อเสด็จประพาสจังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านปืน ริมแม่น้ำเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี โดยมีคาร์ล ดอห์ริง สถาปนิกชาวเยอรมนีเป็นผู้ออกแบบ ดร.ไบเยอร์ เป็นนายช่างก่อสร้าง พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นดำรงราชานุภาพ (พระยศขณะนั้น) ทรงควบคุมการก่อสร้าง และสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมขุนนครสวรรค์วรพินิต (พระยศขณะนั้น) ทรงควบคุมด้านการไฟฟ้า
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินทรงวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2453 แต่การก่อสร้างดำเนินได้ไม่นานก็เสด็จสวรรคต พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึ่งโปรดเกล้าฯ ให้ช่างสร้างต่อจนเสร็จใน พ.ศ. 2459 รวมเวลาสร้างเกือบ 7 ปี และโปรดเกล้าฯ ให้มีงานฉลองพระตำหนักวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2461
ประวัติ
ด้วยเหตุที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์ที่จะมีพระราชวังนอกพระนครเพื่อประทับค้างแรมได้โดยสะดวก จังหวัดเพชรบุรีที่พระองค์มีพระประสงค์จะให้เป็นพระราชวังที่ใช้ประทับยามหน้าฝน พระองค์จึงมีพระราชโครงการให้ซื้อที่ดินจากชาวบ้านที่เขตบ้านปืน ริมแม่น้ำเพชรบุรี โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นแม่งานควบคุมการก่อสร้าง และมีพระบัญชาให้ คาร์ล ซีกฟรีด เดอห์ริง (Karl Siegfried Dohring) ผู้เคยออกแบบ วังบางขุนพรหม วังวรดิศ และวังพระองค์เจ้าดิลกนพรัฐมาแล้ว เป็นสถาปนิกออกแบบ
นายดอห์ริงได้เลือกผู้ร่วมงานทั้งสถาปนิก วิศวกร และมัณฑนากรเป็นชาวเยอรมันทั้งสิ้น เพื่อการทำงานให้มีศิลปะเป็นแบบเดียวกันพระที่นั่งองค์นี้จึงมีรูปแบบศิลปะตะวันตกอย่างเต็มตัว ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์ที่ต้องการพระตำหนักแบบโมเดิร์นสไตล์ สถาปนิกจึงได้ออกแบบมาในลักษณะสถาปัตยกรรมแบบเยอรมัน โดยได้แบบแผนมาจากตำหนักในพระราชวังของพระเจ้าไกเซอร์แห่งเยอรมันที่ทรงเคยประทับ
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
พระที่นั่งได้ใช้ลักษณะทางสถาปัตยกรรมบาโรก (Baroque) และแบบอาร์ต นูโว (Art Nouveau) หรือที่เยอรมันเรียกว่า "จุงเกนสติล" (Jugendstil) โดยจะเน้นความทันสมัยโดยจะไม่มีลายปูนปั้นวิจิตรพิสดารเหมือนอาคารในสมัยเดียวกัน พระที่นั่งหลังนี้จะเน้นในเรื่องของความสูงของหน้าต่าง ความสูงของเพดานซึ่งกว้างเป็นพิเศษ ทำให้พระที่นั่งดูใหญ่โต โอ่อ่า สง่างาม และตระการตา
แผนผังของตัวอาคารสร้างเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้าล้อมสวนหย่อม มีสระน้ำพุตั้งอยู่ตรงกลาง ส่วนที่ประทับเป็นตึกสองชั้นขนาดใหญ่ หลังคาทรงสูงรูปโดม ภายในเป็นโถงสูงมีบันไดโค้งขึ้นสู่ชั้นสองซึ่งจัดเป็นจุดเด่นของอาคาร เพราะรวมสิ่งน่าชมไว้หลายหลาก ตัวอย่างเช่น เสาที่ประดับด้วยกระเบื้องเคลือบและตกแต่งด้วยโลหะ ขัดเงา เสาเหล่านี้แล่นตลอดจากพื้นจดเพดานชั้นสองและประดับด้วยกระเบื้องเขียวเข้ากันกับบริเวณโดยรอบโถงบันได ที่หัวเสาตาม ราวบันไดโค้งมีตุ๊กตากระเบื้องรูปเด็กในอิริยาบถต่าง ๆ ประดับไว้ รอบบริเวณโถงบันไดชั้นบนยังมีกรอบลูกไม้กระเบื้องเคลือบประดับตามช่องโดยรอบอีกด้วย
พระที่นั่งหลังนี้ยังมีสิ่งที่น่าชมอีกมาก กล่าวคือ การตกแต่งภายในแต่ละห้องให้มีรูปลักษณ์แตกต่าง กันไปทั้งสีสันและวัสดุที่ใช้ เช่น บริเวณโถงบันไดใช้โทนสีเขียว ห้อง เสวยใช้โทนสีเหลือง ตกแต่งช่องประตูด้วยเหล็กดัดแบบอาร์ต นูโว และประดับผนังด้วยแผ่นกระเบื้องเคลือบสีเหลืองสด ตัดกรอบด้วยกระเบื้องเขียวเป็นช่อง ๆ ตามแนวยืน โดยกระเบื้องประดับผนังมีลวด ลายนูนเป็นรูปสัตว์และพรรณพืชต่าง ๆ แทรกอยู่เป็นระยะ ๆ ห้องพระบรรทมใช้โทนสีทอง โดยตกแต่งเสาในห้องด้วยแผ่นโลหะสีทองขัดเงาดุนลาย หัวเสาเป็นภาพเขียนแจกันดอกไม้หลากสี บนพื้นครึ่งวงกลมสีทอง ดูสง่างามและมลังเมลือง
ครั้นมาถึงรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดฯ ให้ปรับพระราชนิเวศน์แห่งนี้เป็นสถานศึกษาของเหล่าครูในแขนงวิชาชีพต่าง ๆ มาจนกระทั่งวิชาชีพเหล่านี้แข็งแกรงขึ้นจนย้ายออกไปตั้งอยู่ที่อื่นได้ พระราชนิเวศน์แห่งนี้จึงถูกปล่อยให้ทรุดโทรมลงอีกครั้ง หลังจากนั้น พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้ใช้พระราชนิเวศน์ฯ เป็นโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรม โรงเรียนฝึกหัดครูผู้กำกับลูกเสือในพระบรมราชูปถัมภ์ และโรงเรียนประถมวิสามัญหญิง จนกระทั่ง โรงเรียนเหล่านี้ย้ายออกไป พระราชวังบ้านปืนจึงถูกทิ้งให้รกร้างอีกครั้ง
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ฝ่ายทหารได้ใช้พระราชวังนี้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการทหาร ปัจจุบัน โปรดเกล้าฯ พระราชทานให้เป็นที่ตั้งของจังหวัดทหารบกเพชรบุรีและต่อมาได้เป็นมณฑลทหารบกที่ 15 และได้จัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์และศิลปะของจังหวัดเพชรบุรี โดยพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 โปรดฯ ให้ใช้พระรามราชนิเวศน์นี้เป็นหน่วยบัญชาการของทหารบก และเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะของจังหวัดเพชรบุรีด้วย
ธงกรีนแลนด์
ธงกรีนแลนด์ ประกาศใช้เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1985 ออกแบบโดยทิว เครสเตินเซิน เป็นธงสีขาวและแดง ใกล้กับด้านคันธงมีวงกลมที่ครึ่งบนเป็นสีแดง ครึ่งล่างเป็นสีขาว
กรีนแลนด์เป็นดินแดนเดียวในกลุ่มนอร์ดิกที่ไม่มีกางเขนนอร์ดิกประดับบนธง
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1973 ชาวกรีนแลนด์ห้าคนได้เสนอแบบธงชาติเป็นครั้งแรก แต่คนส่วนใหญ่ยังพอใจกับการใช้ธงชาติเดนมาร์ก ต่อมาในปี ค.ศ. 1978 เดนมาร์กให้สิทธิ์ในการปกครองตัวเองแก่กรีนแลนด์ จึงมีการจัดให้เสนอแบบธง แบบธงของทิว เครสเตินเซินได้รับเลือกจากเสียงส่วนใหญ่ ธงของเครสเตินเซินเป็นเป็นธงสีขาวและแดง ใกล้กับด้านคันธงมีวงกลมที่ครึ่งบนเป็นสีแดง ครึ่งล่างเป็นสีขาว โดยสีขาวในช่องสี่เหลี่ยมแทนชั้นน้ำแข็ง สีแดงในวงกลมแทนดวงอาทิตย์ สีขาวในวงกลมแทนภูเขาน้ำแข็ง และสีแดงในช่องสีเหลี่ยมแทนมหาสมุทร สีแดงที่ใช้บนธงเป็นสีแดงเดียวกับที่ใช้บนธงชาติเดนมาร์ก เพื่อแสดงถึงการเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเดนมาร์ก
ระแนง
ระแนงเป็นวัสดุที่นิยมใช้ในการตกแต่งจะมีลักษณะเป็นแท่งยาว อาจจะเป็นรูปร่างกลมยาว หรือเป็นเหลี่ยมยาวก็ได้ เรามักพบเห็นระแนงตามบ้านเรือน เช่น ระแนงหลังคา ,ระแนงกันแดด และรั้วระแนง ระแนง ที่พบเห็นในปัจจุบันจะทำขึ้นจากวัสดุ
ไม้
ระแนงที่ทำจากไม้จะเรียกว่า ไม้ระแนง หรือระแนงไม้ ไม้ที่นิยมนำมาใช้ทำระแนงส่วนใหญ่จะเป็นไม้เนื้อแข็ง เช่นไม้เต็ง ,ไม้แดง ระแนงไม้มักจะใช้ในการตกแต่งพื้นที่ส่วนหลังคา ,แผงระแนงกันแดด
โลหะ
วัสดุโลหะที่นำมาใช้ทำระแนงที่เราพบเห็นได้แก่ เหล็ก ,อลูมิเนียม และสแตนเลส โดยส่วนใหญ่วัสดุโลหะที่นำมาใช้ทำระแนงมักจะใช้กับพื้นที่ส่วน ระแนงทางเดินส่วนราวกันตก ระแนงกันแดดบริเวณหน้าต่าง หรือบริเวณหลังคาโรงรถ
วัสดุสังเคราะห์
วัสดุสังเคราะห์ที่นิยมนำมาใช้ทำระแนงได้แก่
ไฟเบอร์ซีเมนต์
ไฟเบอร์ซีเมนต์ คือวัสดุที่มีส่วนผสมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ ,ทรายละเอียด ,น้า และเซลลูโลส ระแนงไฟเบอร์ซีเมนต์มักจะใช้ในการตกแต่งเป็น รั้วระแนง ,ระแนงกันสาด ,ฝ้าระแนง และระแนงกันแดด
พลาสวูด หรือ wood plastic composite
วัตถุดิบหลัก คือ พลาสติก HDPE, LDPE, PVC, PP, ABS, PS, และPLA และเยื่อไม้ ระแนงพลาสวูดมักจะใช้ในการตกแต่งทำเป็นฉากระแนง ,ฝ้า หรือตกแต่งผนังบ้าน
ไวนิล
ไวนิล คือ พลาสติกพิเศษชนิดหนึ่ง โดยมีส่วนผสมของ uPVC (unplastizide Poly Vinyl Choride) ง และสารเพิ่มประสิทธิภาพหลายชนิด อาทิเช่น สารเพิ่มความทนทานต่อสภาวะอากาศ (Complex Stabilizer), สารเพิ่มความทนทานต่อแรงกระแทก (Impact Modifer), สารเพิ่มความทนทานต่อแสงแดด หรือ รังสี (UV Stabilizer)
โจเอล เรดแมน
โจเอล เพตตีเฟอร์ (Joel Pettyfer) เกิด 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอังกฤษ ที่รู้จักดีในชื่อบนสังเวียน โจเอล เรดแมน (Joel Redman) เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการทำงานของเขาในสมาคมอิสระในสหราชอาณาจักร อดีตแชมป์ Unified British Tag Team Champion ร่วมกับMark Haskins ในInternational Pro Wrestling: United Kingdom และยังปล้ำในFrontier Wrestling Alliance เขายังได้ร่วมงานกับค่ายพัฒนาทักษะNXTของWWEในนาม ออลิเวอร์ เกรย์ (Oliver Grey) เขายังเป็นแชมป์ NXT Tag Team Champion ทีมแรกร่วมกับ Adrian Neville
สาธารณรัฐเนโกรส
สาธารณรัฐเนโกรส (República de Negros; ฮิลิไกนอน: Republica sang Negros) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น และต่อมาเป็นเขตการบริหารที่คงอยู่ในฟิลิปปินส์ภายใต้การปกครองของสเปนและสหรัฐอเมริกา ชื่อของสาธารณรัฐนี้มาจากชื่อเกาะที่เป็นที่ตั้งคือเกาะเนโกรส
ประวัติศาสตร์
ระหว่างวันที่ 3-6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 ประชาชนในเนโกรสได้ก่อการปฏิวัติต่อต้านการปกครองของสเปนที่ปกครองโดยนายพลอิซิโดร เด กัสโตร ชาวสเปนได้ยอมแพ้หลังจากที่เห็นกองกำลังติดอาวุธจำนวนมากเข้ามาในเมืองบาโกโลด กองกำลังปฏิวัตินำโดยควน อาราเนตา จากบาโก และอานิเซโต ลักซอน จากตาลิไซ ได้ใช้อาวุธปลอมทั้งปืนไรเฟิลที่ทำจากทางปาล์มและปืนใหญ่ทำจากกระบอกไม้ใหญ่ทาสีดำ ตอนบ่ายของวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 นายพลกัสโตรได้ลงนามในข้อตกลงยอมจำนนสิ้นสุดการปกครองแบบอาณานิคมของสเปนในเนโกรสตะวันตก
ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 สภาผู้แทนราษฎร (Cámara de Diputados) ซึ่งเป็นสภาเดี่ยวได้ประกาศจัดตั้ง "สาธารณรัฐเขตเนโกรส" (República Cantonal de Negros) สภาผู้แทนราษฎรทำหน้าที่เป็นสภาร่างรัฐธรรมนูญด้วย
เมื่อกองทัพสหรัฐอเมริกามาถึง ประธานาธิบดีอานิเซโต ลักซอน ได้ชักธงสหรัฐและยอมรับให้กองทัพขึ้นเกาะอย่างเป็นมิตร แม้จะมีการประท้วงจากเนโกรสโอริเอนตัลในช่วงแรก สาธารณรัฐได้เข้าเป็นรัฐในอารักขาของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2442 โดยเป็นรัฐแยกต่างหากจากส่วนอื่น ๆ ของฟิลิปปินส์ และในวันรุ่งขึ้นได้ผ่านร่างรัฐธรรมนูญ ต่อมา ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐเนโกรส" แต่ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2444 สาธารณรัฐนี้ได้สลายตัวและผนวกเข้ากับฟิลิปปินส์โดยสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งถูกญี่ปุ่นยึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ไบรอัน คริสโตเฟอร์
ไบรอัน คริสโตเฟอร์ ลอว์เลอร์ (Brian Christopher Lawler; January 10, 1972 - 1972:1:10, July 29, 2018) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันในนาม แกรนด์ มาสเตอร์ เซ็กซี (Grand Master Sexay) เป็นลูกชายของตำนานนักมวยปล้ำที่ยิ่งใหญ่ตลอดการอย่าง เจอร์รี ลอว์เลอร์ และเป็นพี่น้องของกรรมการมวยปล้ำ เควิน คริสเตียน เขาประสบความสำเร็จโดยการเป็นแชมป์แท็กทีมของสมาคม WWE ร่วมกับ สก็อตตี ทู ฮอตตี ปัจจุบันเขาได้เสียชีวิตลงด้วยวัย 46 ปีโดยการแขวนคอตัวเองในห้องขัง หลังจากที่ถูกจับกุมในข้อหาไม่จ่ายค่าที่พักโรงแรม
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดนครนายก
ภาพรวม
จังหวัดนครนายกมีโรงเรียนทั้งหมด 165 โรงเรียน โดยแบ่งตามสังกัดและอำเภอที่ตั้งดังนี้
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
จังหวัดนครนายกมีโรงเรียนสังกัด สพฐ. จำนวน 143 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปราจีนบุรี นครนายก (สพม.ปราจีนบุรี นครนายก) จำนวน 11 โรงเรียน และโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายกจำนวน 132 โรงเรียน
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก
สพป.นครนายกมีพื้นที่ครอบคลุมทั้ง 4 อำเภอในจังหวัดนครนายก มีโรงเรียนในความรับผิดชอบจำนวน 132 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นอำเภอเมืองนครนายก 49 โรงเรียน อำเภอองครักษ์ 36 โรงเรียน อำเภอบ้านนา 35 โรงเรียน และอำเภอปากพลี 12 โรงเรียน
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
จังหวัดนครนายกมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 โรงเรียน ทั้งหมดอยู่ในอำนาจรับผิดชอบของเทศบาลเมืองนครนายก
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน
โรงเรียนเอกชนในจังหวัดนครนายกซึ่งสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนมีจำนวน 15 โรงเรียน
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
จังหวัดนครนายกมีโรงเรียนสาธิต 2 โรงเรียนได้แก่
โรงเรียนกีฬาสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
โรงเรียนกีฬาจังหวัดนครนายก (หรือชื่ออย่างเป็นทางการในปัจจุบันได้แก่โครงการจัดตั้งโรงเรียนกีฬาจังหวัดนครนายก) เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลทรายมูล อำเภอองครักษ์ จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นควบคู่กับการฝึกซ้อมกีฬา
โรงเรียนสังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ
โรงเรียนเตรียมทหาร เป็นสถาบันในสังกัดสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีกะอาง อำเภอบ้านนา จัดการศึกษาในระดับเทียบเท่ามัธยมศึกษาตอนปลายเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการรับราชการทหารและตำรวจ
อำเภอเมืองนครนายก
อำเภอเมืองนครนายกมี 64 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก 49 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 6 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 7 จำนวน 5 โรงเรียน สังกัดเทศบาลเมืองนครนายก 3 โรงเรียน สังกัดมหาวิทยาลัยสวนดุสิต 1 โรงเรียน
อำเภอปากพลี
อำเภอปากพลีมี 14 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก 12 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 7 จำนวน 1 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 1 โรงเรียน
อำเภอองครักษ์
อำเภอองครักษ์มี 45 โรงเรียน โดยแบ่งเป็นโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครนายก 36 โรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน 5 โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 7 จำนวน 2 โรงเรียน สังกัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ 1 โรงเรียน สังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ 1 โรงเรียน
คิว
คิว อาจหมายถึง
ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน
และเป็นแมว
วงการบันเทิง
เริ่มเข้าวงการจากการถ่ายโฆษณาตั้งแต่อายุ 11 ปี โดยมีผลงานการแสดงเรื่องแรก อรุณสวัสดิ์  ในปี 2557 และได้ร่วมแสดงละครเวทีครั้งแรกเรื่อง มนต์รักเพลงสวรรค์  หลังจากนั้นได้ร่วมแสดงละครมากมาย อาทิ เลือดมังกร รับบทเป็น ทรงกลด (วัยเด็ก) แสดงโดย ติ๊ก เจษฎาภรณ์, หนึ่งในทรวง และเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากผลงาน ซีรีส์เรื่อง อาตี๋ของผม ในบทของ หมอน และได้แสดงนำเรื่องแรกในซีรีส์เรื่อง ปลาบนฟ้า ในบทของ ปี ปฐวี ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด จีเอ็มเอ็มทีวี
สถานีรถไฟเวียนนาตะวันตก
สถานีรถไฟเวียนนาตะวันตก เป็นสถานีรถไฟหลักที่มีความสำคัญในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เนื่องจากเป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟไปยังเมืองต่าง ๆ เช่น ซัลทซ์บวร์ค มิวนิก แฟรงก์เฟิร์ต ซือริช บูดาเปสต์ บูคาเรสต์ และเบลเกรด นอกจากนี้ สถานีรถไฟนี้ยังเชื่อมต่อกับ รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา สาย และรถไฟใต้ดินเวียนนา สาย  และสาย  รถราง 6 สาย และรถโดยสารประจำทาง