cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์
ประวัติการจัดพิธีฯ
ต่อมาในวันที่ 5 ธันวาคม ปีเดียวกัน จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ มีบัญชาให้ กองพลที่ 1 รักษาพระองค์ (พล.1 รอ.) จัดพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์ เนื่องในโอกาส วันเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรขึ้นเป็นครั้งแรก โดยใช้หน่วยทหารรักษาพระองค์ในกรุงเทพมหานครเข้าร่วมพิธี จำนวนทั้งหมด 8 กองพัน จัดเป็น 2 กรมสวนสนาม มีรายละเอียดดังนี้
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2525 หน่วยทหารรักษาพระองค์ในส่วนภูมิภาคและเหล่าทัพอื่นๆ คือ กองทัพเรือ และ กองทัพอากาศ ได้เข้ามาร่วมพิธีด้วย จึงกำหนดการจัดหน่วยเข้าร่วมพิธีเพิ่มขึ้น จาก 8 กองพัน เป็น 12 กองพัน แบ่งออกเป็น 4 กรมสวนสนาม กรมละ 3 กองพัน แต่ละกองพันสวนสนามประกอบด้วยพลสวนสนาม 144 นาย (จัดแถวแบบ 12x12) หมู่แตรเดี่ยว 8 นาย หมู่เชิญธงชัยเฉลิมพล 4 นาย และผู้บังคับกองพัน 1 นาย โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา กองพันทหารม้าที่ 1 รักษาพระองค์ ได้จัดให้กำลังพลขี่ม้าเข้าร่วมพิธีด้วย จำนวนกองพันที่เข้าร่วมพิธีจึงเพิ่มเป็น 12+1 กองพัน โดยกองพันทหารม้าดังกล่าวจะเป็นกองพันสุดท้ายในขบวนสวนสนาม
คำถวายสัตย์ปฏิญาณตนของทหารรักษาพระองค์
" ขอเดชะ ฝ่าละอองธุลีพระบาท ปกเกล้าปกกระหม่อม ข้าพระพุทธเจ้า (ยศ-ชื่อ-นามสกุล) ขอถวายคำสัตย์ปฏิญาณ ต่อใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทว่า ข้าพระพุทธเจ้า จะยอมตายเพื่อรักษาไว้ ซึ่งพระบรมเดชานุภาพ แห่งพระมหากษัตริย์เจ้า ข้าพระพุทธเจ้า จะจงรักภักดี และถวายความปลอดภัย ต่อใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท จนชีวิตหาไม่ ข้าพระพุทธเจ้า จะเชิดชูและรักษาไว้ ซึ่งเกียรติยศ เกียรติศักดิ์ ของทหารรักษาพระองค์ ทั้งจะปฏิบัติตน ให้เป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัย ของใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาททุกประการ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ "
การเปลี่ยนแปลง
ในปี พ.ศ. 2549 และ 2550 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้เสด็จพระราชดำเนินกลับจากพิธีนี้ โดยรถยนต์พระที่นั่ง ทะเบียน ร.ย.ล.960 ด้วยเส้นทางจากพระลานพระราชวังดุสิต ไปทางถนนศรีอยุธยา เลี้ยวซ้ายเข้าสู่ถนนพระรามที่ 5 กลับเข้าสู่พระตำหนักจิตรลดารโหฐานทางด้านประตูพระวรุณอยู่เจน โดยตลอดข้างทางนั้นมีพสกนิกรมารอเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทเป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้ในปีเดียวกัน ยังมีการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนบางประการในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2551 ได้มีการปรับขบวนทหารกองพันสวนสนามที่ 1 – 12 ในเวลาสวนสนามหน้าพระที่นั่งเป็น 2 แถวสวนสนามพร้อมกัน เพื่อกระชับเวลาของพิธีให้สั้นลง อันเป็นการลดพระราชภาระของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และในปี พ.ศ. 2552 สำนักราชเลขาธิการ (กรมราชเลขานุการในพระองค์ ในปัจจุบัน) ได้ประกาศจัดพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนฯ กำหนดเดิม คือวันที่ 2 ธันวาคม แต่ได้มีการเปลี่ยนแปลง สถานที่ประกอบพิธีสวนสนามซึ่งจัดขึ้น ณ ท้องสนามหลวงเนื่องจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จฯ ไปประทับที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน แล้วเสด็จพระราชดำเนินกลับประทับ ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐานเมื่อวันที่19 ตุลาคม 2552 ต่อมาสำนักพระราชวังได้ออกหมายกำหนดการพิธีสวนสนามโดยให้จัดในวันที่2 ธันวาคมดังเดิมจนถึงปี 2559
ลิงลม พ.ธวัชชัย
ลิงลม พ.ธวัชชัย หรือ นายสมบูรณ์ ศรีบุญชัย เกิดเมื่อ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3
ประวัติ
ลิงลม พ.ธวัชชัย เป็นบุตรของนายทุย – นางต้น ศรีบุญชัย เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบ โดยหัดมวยกับพรนิมิต สิงห์เชื้อเพลิงที่เป็นน้า ขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกใช้ชื่อว่าบุญชัย ศิษย์โอ ตระเวนชกมวยในภาคอีสานจนมีชื่อเสียงจึงเข้ามาชกในกรุงเทพฯ โดยมาอยู่ค่ายพ.ธวัชชัย เมื่อขึ้นชกที่เวทีราชดำเนินจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อ ลิงลม พ.ธวัชชัย เมื่อมาชกที่เวทีมวยราชดำเนิน ลิงลมชกชนะนักมวยชื่อดังหลายคน เช่น แหวนเพชร ชูวัฒนะ ฟ้าสีทอง เมืองชัยภูมิ กังวานเล็ก ศิษย์ครูอ๊อด ไปชกที่เวทีมวยลุมพินี ชนะน็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 3 ไปชกที่เวทีมวยสยามอ้อมน้อย ชกชนะหนึ่งเดียว ศักดิ์จารุพร พิชิตชัย เกียรติประภัสร์ ผลัดแพ้ชนะกับศักดิ์บรรลือ ศักดิ์จารุพร เคยชกกับสมเดช ศิษย์อ. แต่แพ้ทั้งสองครั้ง
เนื่องจากลิงลมเป็นมวยหมัดหนัก และเคยชกมวยสากลสมัครเล่นให้กับกองทัพบก กลุ่มผู้สนับสนุนจึงให้ลิงลมหันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2540 แพ้คะแนน โดบรัค อาร์เทอร์ ที่ อินโดนีเซีย จากนั้น ชกชนะนักมวยจากฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน ยูรา ดิมาร์ แต่ต่อมา เอกรัฐ ไชยโชติช่วง ผู้จัดการของลิงลมได้เปลี่ยนไปดำเนินงานกับสหพันธ์มวยโลก จึงให้ลิงลมขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBF ซึ่งลิงลมเป็นฝ่ายชนะคะแนนโรแลนโด ทูยูกอน ได้ครองแชมป์โลกอีกเส้นเมื่อ พ.ศ. 2541 และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง
ในช่วง พ.ศ. 2543 ความนิยมต่อสถาบันสหพันธ์มวยโลกได้ลดลง กลุ่มผู้สนับสนุนของลิงลมหันไปดำเนินงานร่วมกับสหพันธ์มวยนานาชาติ และเตรียมให้ลิงลมเบนเข็มมาชกชิงแชมป์ของสถาบันดังกล่าว แต่ลิงลมก็โชคร้าย ประสบอุบัติเหตุถูกรถมอเตอร์ไซค์ชน ต้องรักษาตัวอยู่นาน เมื่อหายดีแล้ว ร่างกายไม่สมบูรณ์เหมือนเดิม จึงแขวนนวมไปในที่สุด ปัจจุบัน ลิงลมประกอบอาชีพขายอาหารอีสานในกรุงเทพฯ
วอตส์แอปป์
วอตส์แอปป์ (WhatsApp) เป็นโปรแกมประยุกต์สำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ ใช้ส่งข้อความ ส่งรูปภาพ เสียง วิดีโอ รายชื่อติดต่อ และสถานที่ ไปสู่ผู้ใช้อื่น สามารถทำงานข้ามระบบปฏิบัติการ iOS, BlackBerry, Android, Windows Phone และ Symbian ช่วยให้สามารถสนทนากับผู้อื่นที่ใช้โทรศัพท์ต่างระบบปฏิบัติการ
แพตตัน ออสวอลต์
แพตตัน ออสวอลต์ (Patton Oswalt; เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงตลก นักแสดง และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็น สเปนซ์ โอลชินในซิทคอมเรื่อง เดอะคิงออฟควีนส์ (พ.ศ. 2541-2550) และบรรยายซิทคอมเรื่อง เดอะโกลด์เบิร์กส์ (พ.ศ. 2556–ปัจจุบัน) ในบทอดัม เอฟ. โกลด์เบิร์กที่เป็นวัยผู้ใหญ่ หลังจากเปิดตัวการแสดงในเรื่องสเตนฟิลด์ตอน เดอะคอช เขาได้ปรากฏตัวในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น พาร์กส์แอนรีครีเอชั่น, คอมมูนิตี้, ทูแอนด์อะฮาล์ฟแมน, ดรังก์ฮิสรี, รีโน 911!, มิสทรีไซส์เธียร์เตอร์ 3000, อาร์เชอร์, วีป, จัสติฟายด์, คิมพิสซิเบิล, และ บรู้กลิน ไนนื-ไนน์ รับบทเป็น อาจารย์ใหญ่ราล์ฟ เดอร์บินในเรื่อง A.P. Bio (2018–ปัจจุบัน) และแมทธิวเดอะราเวนในเรื่อง เดอะแซนด์แมน (2021–ปัจจุบัน)
ออสวอลต์ยังมีชื่อเสียงจากการพากย์เสียงเรมีในภาพยนตร์ของพิกซาร์เรื่อง ระ-ทะ-ทู-อี่ พ่อครัวตัวจี๊ด หัวใจคับโลก (2007) และ M.O.D.O.K ในซีรีส์ของฮูลูปี ค.ศ. 2021 ที่มีชื่อเรื่องเดียวกัน ผลงานภาพยนตร์ที่โดดเด่นอื่น ๆ ได้แก่ แมนออนเดอะมูน (1999), ซูแลนเดอร์ (2001), เบลด: ทรินิตี้ (2004), ออลโรดส์ลีดโฮม (2008), บิ๊กแฟน (2009), อะเวรีโฮลด์ & คูมาร์ 3D คริสต์มาส (2011), 22 จัมพ์สตรีท (2014), และ เดอะเซอร์เคิล (2017) ในแฟรนไชส์มัลติมีเดียของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ออสวอลต์รับเชิญแสดงเป็นเดอะโคนิกส์เรื่อง ชี.ล.ด์. ทีมมหากาฬอเวนเจอร์ส (2014–2020) และพากย์เสียงเป็น พิพเดอะโทรลล์ในเรื่อง ฮีโร่พลังเทพเจ้า (2021)
พระราเมศวร
พระราเมศวร เป็นพระอิสริยยศของพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา โดยมากเป็นพระอิสริยยศของพระราชโอรสพระองค์ใหญ่และอยู่ในที่จะรับรัชทายาทต่อไป อาจหมายถึง
ไวรัส AntiCAD
ข้อมูลทางเทคนิค
ไวรัส AntiCAD เป็นไวรัสที่ฝังลงหน่วยความจำ ติดไฟล์นามสกุล .COM และ .EXE แต่ไม่ติด COMMAND.COM โดยแทรกคำสั่งไวรัสที่จุดเริ่มต้นไฟล์ .COM และต่อท้ายไฟล์ .EXE ไฟล์นามสกุลดังกล่าวที่รันจะติดไวรัสและมีขนาดใหญ่ขึ้น มีหลายรุ่น ที่สำคัญได้แก่ขนาด 2576, 2900, 3004, 3012 และ 4096 ไบต์
รุ่นขนาด 4096 ไบต์เพิ่มความสามารถในการติดบูตเซกเตอร์ของแผ่นดิสก์และมาสเตอร์บูตเรคคอร์ดของฮาร์ดดิสก์ ติดไวรัสเมื่อเปิดไฟล์ (เช่น ระหว่างการสแกนหาไวรัส) และมีการเล่นดนตรีทางลำโพงของเครื่องคอมพิวเตอร์ เมื่อกด ระหว่างนี้ไวรัสจะทำลายข้อมูลในฮาร์ดดิสก์ และหน่วยความจำซีมอส
ยูซูฟา มูกอโก
ยูซูฟา มูกอโก (Youssoufa Moukoko; เกิด 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่สโมสรโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ในบุนเดิสลีกา และทีมชาติเยอรมนี เขาเป็นที่รู้จักจากความสามารถในการทำประตูในขณะที่อายุยังน้อย มูกอโกเกิดในแคเมอรูน แต่เป็นตัวแทนของเยอรมนีในการแข่งขันระดับนานาชาติ
สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน)
ประวัติ
สมเด็จพระวันรัต มีนามเดิมว่าแดง เกิดเมื่อวันพุธที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2365 ตรงกับวันแรม 13 ค่ำ เดือนอ้าย ปีมะเมีย เป็นบุตรนายโพธิ์และนางมิ (เชื้อสายชาวทวาย) เมื่ออายุได้ 13 ปี ได้บวชเป็นสามเณรอยู่กับพระธรรมุเทศาจารย์ (ฉิม) ขณะยังเป็นพระอันดับวัดอินทาราม และได้ติดตามท่านไปศึกษาพระปริยัติธรรม ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อพระธรรมุเทศาจารย์ได้เป็นเปรียญ โปรดให้มาอยู่วัดสุทัศนเทพวราราม สามเณรแดงได้ย้ายตามมาด้วย และได้อุปสมบทในปีขาล พ.ศ. 2385 โดยมีสมเด็จพระพุฒาจารย์ (สน) วัดสระเกศ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ฉายาทางธรรมว่า สีลวฑฺฒโน
ท่านได้เข้าสอบพระปริยัติธรรมในปีใดไม่ปรากฏ ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ถึงปีระกา พ.ศ. 2392 ขณะอายุได้ 29 ปี เข้าแปลอีกได้เป็นเปรียญธรรม 8 ประโยค
มรณภาพ
สมเด็จพระวันรัต อาพาธด้วยโรคชรา แพทย์หลวงได้ถวายยารักษา อาการดีขึ้นแล้วกลับทรุดลงเป็นลำดับ ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 5 มกราคม ร.ศ. 119 (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2444) เวลา 5 ทุ่มเศษ สิริอายุได้ เวลาบ่าย 5  โมงเศษวันต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ มาพระราชทานน้ำสรงศพ โกศไม้สิบสอง ตั้งบนชั้นแว่นฟ้าสองชั้น และพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมวันละ 8 รูปจนถึงวันพระราชทานเพลิง
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 119 เคลื่อนโกศสมเด็จพระวันรัตไปร่วมกับกระบวนแห่พระศพหม่อมเจ้าพระสมเด็จพระพุฒาจารย์ (ทัด เสนีวงศ์) ตั้งโกศบนยานมาศสามลำคาน แล้วประกอบโกศมณฑป เคลื่อนศพสมเด็จพระราชาคณะทั้งสองไปยังพระเมรุท้องสนามหลวง แล้วพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทอดผ้าบังสุกุล เวลาบ่าย 5 โมงเศษวันต่อมาจึงพระราชทานเพลิงศพ และเช้าวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เจ้าพนักงานเชิญอัฐิขึ้นเสลี่ยงกลับไปยังพระอารามตามเดิม
เส้นขนานที่ 10
เส้นขนานที่ 10 อาจหมายถึง:
โรเบิร์ต นอยซ์
โรเบิร์ต นอร์ตัน นอยซ์ (Robert Norton Noyce), 12 ธันวาคม ค.ศ. 1927 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 1990) เจ้าของฉายา "นายกเทศมนตรีแห่งซิลิกอนวัลเลย์" เป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทแฟร์ไชลด์เซมิคอนดักเตอร์ใน ค.ศ. 1957 และบริษัทอินเทลใน ค.ศ. 1968 เขาได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์แผงวงจรรวมหรือไมโครชิปร่วมกับแจ็ก คิลบี ซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และเป็นที่มาของชื่อซิลิกอนวัลเลย์ นอยซ์ยังเป็นที่ปรึกษาและเปรียบเสมือนบิดาของผู้ประกอบการทั้งรุ่น
แหล่งข้อมูลอื่น
19271990
อัครบิดรคีริลล์แห่งมอสโก
อัครบิดรคีริลล์ (Патриарх кирилл ชื่อจริง:วลาดีมีร์ มีไคโลวิช กันดาเยฟ Владимир Михайлович Гундяев) หรือที่ชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่าพระอัครบิดรคีริลล์ เป็นประมุขสูงสุดของคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ ทั้งในประเทศรัสเซียและนอกประเทศ ได้ดำรงตำแหน่งอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวงตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 โดยทรงได้รับการยอมรับจากอัครบิดรของคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทุกองค์
ก่อนที่ท่านจะทรงได้รับสมณศักดิ์เป็นอัครบิดร ท่านทรงเคยดำรงตำแหน่งเป็นมุขนายก อัครมุขนายก และมุขนายกมหานครแห่งสโมเลนสค์และคาลินินกราดตามลำดับ และในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ขณะที่ดำรงตำแหน่งเป็นมุขนายกมหานครอยู่นั้น ก็ได้เป็นประธานความสัมพันธ์ระหว่างคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ต่างประเทศอีกด้วย และเป็นสมาชิกถาวรของสมัชชาศักดิ์สิทธิ์เมื่อปี ค.ศ. 1989
ครอบครัว
อัครบิดรคีริลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ที่เลนินกราด (ปัจจุบันคือเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก) ประเทศรัสเซีย เป็นบุตรของมิเกล กันดาเยพ ซึ่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1974 และไรยซา กันดาเยพ ครูซึ่งสอนอยู่ที่ประเทศเยอรมนี ซึ่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1984 มีนามเดิมว่า วลาดีมีร์ มีไคโลวิช กันดาเยฟ ทรงมีพี่ชาย 1 คน คือหัวหน้าบาทหลวงชื่อ นิโคไล กันดาเยพ เป็นศาสตราจารย์ที่สถาบันเทววิทยาเลนินกราดและเป็นอธิการมหาวิหารพระเยซูทรงสำแดงพระองค์อย่างรุ่งเรืองอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนปู่ของท่านก็เป็นบาทหลวงชื่อวาซิลี กันยาเยฟ ท่านเป็นนักโทษในคุกซอโลฟกี ซึ่งเป็นค่ายผู้ใช้แรงงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางเกาะ ๆ หนึ่งในทะเลขาว ท่านถูกคุมขังและถูกเนรเทศในช่วงทศวรรษ 1920, 1930 และ 1940 จากการกระทำอันไม่เหมาะสมของท่านในคริสตจักรและต่อสู้กับการปฏิรูปคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ซึ่งถูกจัดตั้งโดยพวกคอมมิวนิสต์
การศึกษา
หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว มิไคยโลวิชได้ทำงานสำรวจทางธรณีวิทยาเลนินกราดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ควบคู่กับการเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษา และจบการศึกษาเมื่อปี ค.ศ. 1964 ซึ่งหลังจากที่ท่านจบชั้นมัธยมศึกษาแล้วท่านได้เข้าศึกษาต่อที่เซมินารีเลนินกราดและศึกษาต่อที่สถาบันเทววิทยาเลนินกราด โดยท่านจบปริญญาเทววิทยาและได้เกียรตินิยมมาด้วยเมื่อปี ค.ศ. 1970
ท่านยังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากหลาย ๆ สถานศึกษาด้วย เช่นปริญญาเอกเทววิทยากิตติมศักดิ์จากสถาบันเทววิทยาบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี เมื่อปี ค.ศ. 1987
รับศีลบวช
วันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1969 มุขนายกมหานครนิโคดิม (โรตอฟ) แห่งเลนินกราดและนอฟกอรอดได้โปรดศีลบวชให้ โดยได้นามว่า "คีริลล์" และวันที่ 7 เมษายน ก็ได้โปรดศีลบวชเป็นพันธบริกรนักพรต และต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน เป็นนักพรตบาทหลวง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 - ค.ศ. 1971 บาทหลวงคีริลล์ได้ทำหน้าที่สอนเทววิทยาหลักความเชื่อและทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยอธิการบดีฝ่ายกิจการนักเรียนที่โรงเรียนเทววิทยาเลนินกราด และในเวลาเดียวกัน ท่านก็ทำงานเป็นเลขานุการส่วนตัวของมุขนายกมหานครนิโคดิมและเป็นผู้ดูแลครูผู้สอนในนักเรียนเซมินารีชั้นปีที่หนึ่ง
บาทหลวง
อัครบิดรคีริลล์เคยมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการมาแล้วในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งการเยือนประเทศไทยในครั้งนั้นส่งผลให้อาสนวิหารนักบุญนิโคลัส ถูกเปลี่ยนแปลงเป็นตัวแทนของโบสถ์รัสเซียออร์ทอดอกซ์ (คริสตจักรแห่งกรุงมอสโกประจำประเทศไทย) และบาทหลวงโอเลก เชเรปานิน เป็นผู้แทนคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทย ได้เดินทางไปแนะแนวทางจิตวิญญาณแก่หมู่ประชาชนชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยที่ประเทศลาวและประเทศกัมพูชาเป็นเวลายาวนานกว่า 15 ปี ของการยืนหยัดการทำงานและการสวดอธิษฐานเพื่อที่จะเปลี่ยนให้ประชาชนชาวไทยหันมายอมรับในนิกายออร์ทอดอกซ์
เจ้าวัด
บาทหลวงคีริลล์ได้รับการเลื่อนสมณศักดิ์เป็นเจ้าอธิการอารามเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1971 และได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรมอสโก ของทางคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ในสภาคริสตจักรโลกที่กรุงเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ จนถึงปี ค.ศ. 1974 และตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ท่านได้ทำหน้าที่เป็นอธิการบดีของวิทยสถานและเซมินารีเลนินกราดจนถึงวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1984 และตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1975 เขาได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาง และคณะกรรมการจัดงานประเพณี
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1971 ที่ท่านได้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเขตอัครบิดรแห่งมอสโก ท่านก็มีส่วนร่วมในกิจกรรมของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซียทั่วโลกตั้งแต่นั้นมา
หัวหน้าบาทหลวง
ส่วนผู้มีอำนาจสูงสุดในคริสตจักรเรียงตำแหน่งของคีริลล์ดังนี้
พิธีกร
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 อัครบิดรคีริลล์ได้เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ประจำสัปดาห์ "วจนะของชุมพาบาล" (Слово пастыря) ออกอากาศทางช่องหนึ่งอัสตานกินะและช่องหนึ่งรัสเซีย
แหล่งข้อมูลอื่น
1946
เมทาคริติก
เมทาคริติก (Metacritic) เป็นเว็บไซต์ที่รวบรวมบทวิจารณ์อัลบั้มเพลง เกม ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ ดีวีดี และหนังสือ โดยให้คะแนนเป็นตัวเลขในแต่ละการวิจารณ์ และค่าเฉลี่ยรวม เว็บไซต์สร้างและก่อตั้งโดย เจสัน ไดเอตซ์, มาร์ก ดอยล์ และจูลี ดอยล์ รอเบิตส์ บทวิจารณ์ที่คัดมานั้นมีไฮเปอร์ลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล มีการใช้สีเขียว สีเหลือง และสีแดง แยกแยะคำวิจารณ์ ให้ข้อมูลที่น่าสนใจของผลิตภัณฑ์นั้น เว็บไซต์ได้รับการพูดถึงว่าเป็นวารสารอิเล็กทรอนิกส์ด้านคำวิจารณ์ที่สำคัญที่สุดของอุตสาหกรรมวิดีโอเกม
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศอียิปต์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
พรรคชาติสังคม
พรรคชาติสังคม ก่อตั้งขึ้นมาหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2500 เป็นพรรคการเมืองลำดับที่ 7/2500 จดทะเบียนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2500 มี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นหัวหน้าพรรค รองหัวหน้าพรรค ได้แก่ พลโทถนอม กิตติขจร, นายสุกิจ นิมมานเหมินท์ เลขาธิการพรรค คือ พลโทประภาส จารุเสถียร
ประวัติ
หลังการรัฐประหารครั้งแรกของจอมพลสฤษดิ์เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500 เขาจัดให้มีการเลือกตั้งทั่วไปในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ก่อนรัฐประหาร ผู้สนับสนุนจอมพลสฤษดิ์ได้ก่อตั้งพรรคสหภูมิ ซึ่งทางพรรคทำผลงานได้ค่อนข้างน่าผิดหวังโดยได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 44 ที่นั่งจากทั้งหมด 160 ที่นั่ง ที่นั่งส่วนใหญ่ตกเป็นของผู้สมัครอิสระ รวมทั้งอดีตสมาชิกพรรคเสรีมนังคศิลาหลายคนที่ละทิ้งพรรคแต่ไม่ได้เข้าร่วมกับพรรคสหภูมิ
เพื่อให้ควบคุมรัฐสภาได้สะดวกยิ่งขึ้น จอมพลสฤษดิ์จึงได้ก่อตั้งพรรคชาติสังคม โดยรวมพรรคสหภูมิเข้ากับกลุ่มอดีต ส.ส. ของพรรคเสรีมนังคศิลา โดยจอมพลสฤษดิ์เป็นหัวหน้าพรรค พลโทถนอม กิตติขจร มือขวาของเขา และนายสุกิจ นิมมานเหมินท์เป็นรองหัวหน้าพรรค และพลโทประภาส จารุเสถียร เป็นเลขาธิการพรรค พรรคยึดคำขวัญ ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ประชาธิปไตย สังคม
อดีตสมาชิกพรรคสหภูมิส่วนใหญ่ไม่พอใจการเคลื่อนไหวครั้งนี้ เนื่องจากไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับกลุ่มของอดีต ส.ส. พรรคเสรีมนังคศิลา กลุ่มอดีตส.ส.พรรคสหภูมิ 36 คน ลงชื่อในจดหมายประท้วงจอมพลสฤษดิ์ แต่ให้คำมั่นว่าจะสนับสนุนต่อไป การที่นายพจน์ สารสิน นายกรัฐมนตรีรักษาการลาออก อาจเป็นเพราะไม่ต้องการเป็นหุ่นเชิดของคณะรัฐประหาร พลโทถนอมเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2501 ตามคำร้องขอของจอมพลสฤษดิ์ซึ่งพักรักษาตัวอยู่ที่บางแสนเพื่อรักษาโรคตับของเขา
เส้นขนานที่ 20
เส้นขนานที่ 20 อาจหมายถึง:
อารามรัวโยมง
อารามรัวโยมง (Abbaye de Royaumont, Royaumont Abbey) เป็นแอบบีย์ของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งอยู่ไม่ไกลจากเมืองอาเนียร์ซูว์รวซ (Asnières-sur-Oise) ในจังหวัดวาล-ดวซ แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส ราว 30 กิโลเมตรเหนือกรุงปารีส
อารามรัวโยมงสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1228 ถึงปี ค.ศ. 1235 โดยการสนับสนุนของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เป็นที่ฝังพระศพของพระราชวงศ์ฝรั่งเศสหลายพระองค์ เช่น พระราชโอรสธิดาสามพระองค์ และพระราชนัดดาสองพระองค์ของพระเจ้าหลุยส์เอง
อารามรัวโยมงถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1791 ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส หินจากอารามถูกขนไปใช้สร้างโรงงานแต่ห้องเก็บเครื่องพิธี ระเบียงฉันนบถ และหอฉันไม่ได้รับความเสียหาย
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตระกูล Goüin ทำการซื้อแอบบี และในปี ค.ศ. 1964 ก็ได้ก่อตั้งมูลนิธิรัวโยมงซึ่งเป็นมูลนิธิทางวัฒนธรรมส่วนบุคคลแรกของฝรั่งเศส ในปัจจุบันอารามเป็นจุดสนใจสำคัญของนักท่องเที่ยวและใช้เป็นศูนย์วัฒนธรรม
ระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 1915 จนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 1919 อารามใช้เป็นโรงพยาบาลทหารโดยโรงพยาบาลสตรีสกอตภาพใต้การดำเนินงานของสภากาชาดฝรั่งเศส หลังสงคราม มิสฟรานซ์ ไอเวนส์ หัวหน้าหน่วยแพทย์ก็ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ทุ่งเศรษฐี
ทุ่งเศรษฐี อาจหมายถึง
การตั้งครรภ์ในช่องท้อง
การตั้งครรภ์ในช่องท้องคือการตั้งครรภ์นอกมดลูกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งตัวอ่อนได้ฝังตัวในช่องท้อง นอกมดลูก นอกท่อนำไข่ นอกเยื่อเอ็นบรอดลิกาเมนต์ การตั้งครรภ์ลักษณะนี้พบน้อยมาก แต่อาจมีอันตรายถึงชีวิตโดยมีอัตราตายสูงกว่าการตั้งครรภ์นอกมดลูกชนิดอื่นๆ ทั้งนี้บางครั้งการตั้งครรภ์อาจดำเนินไปจนสามารถให้กำเนิดทารกได้ก็มี
เอธิโอเปียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 302
เอธิโอเปียแอร์ไลน์ส เที่ยวบินที่ 302 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศซึ่งมีกำหนดบินจากท่าอากาศยานนานาชาติโบเล ประเทศเอธิโอเปีย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโจโมเคนยัตตา กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยอากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ 8 เกิดเหตุกหลังจากที่ขึ้นบินได้แล้วประมาณ 6 นาทีในบริเวณเมืองบิชอฟตู โดยในอุบัติเหตุครั้งนี้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 157 คน โดยเป็นผู้โดยสาร 149 คนและลูกเรืออีก 8 คน ส่วนสาเหตุของการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้ยังอยู่ในระหว่างการสืบสวน โดยอุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นอุบัติเหตุการบินที่ร้ายแรงที่สุดของสายการบินเอธิโอเปียแอร์ไลน์เท่าที่เคยมีมา
จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ส่งผลให้อากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ ทุกรุ่น (แมกซ์ 7, 8, 9) ถูกห้ามใช้โดยสายการบินหลายสายและรัฐบาลในหลายประเทศทั่วโลก
วัดห้วยบง
วัดห้วยบง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 โดยชาวบ้านร่วมใจกันสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร ผูกพัทธสีมา เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2496 ได้เปิดโรงเรียนผู้ใหญ่แผนกสามัญแก่พระภิกษุสามเณร
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 2.90 เมตร ยาว 22 เมตร สร้าง พ.ศ. 2516 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตและไม้ พ.ศ. 2426 หอสวดมนต์กว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างขึ้นเป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ พ.ศ. 2594 กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้
น้ำอ้อย ชนะพาล
น้ำอ้อย ชนะพาล ชื่อเล่น มอส (เกิดวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2536) เป็นนางงามชาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018
ประวัติ
น้ำอ้อยเกิดที่อำเภอคอนสวรรค์ จังหวัดชัยภูมิ เธอเป็นผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ซึ่งเป็นผู้ชนะคนที่ 6 ที่ชนะเลิศในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ เดิมทีก่อนที่เธอจะได้ตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ เธอเข้าร่วมการประกวดในเวทีต่าง ๆ ในระดับอำเภอ ระดับจังหวัดทั่วประเทศ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 เป็นต้นมา จนในปี พ.ศ. 2561 เธอได้เข้าประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ตเป็นจังหวัดแรก และได้เป็นผู้ชนะการประกวดเวทีมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และเป็นตัวแทนจังหวัดภูเก็ตเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018
มิสแกรนด์ภูเก็ต 2018
น้ำอ้อยได้สมัครเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 และในรอบตัดสินเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2561 เธอสามารถคว้าชัยชนะในการประกวดมิสแกรนด์ภูเก็ต 2018 มาครองได้สำเร็จ และเป็นมิสแกรนด์ภูเก็ตคนที่ 3 ของจังหวัดภูเก็ตและประเทศไทย
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018
น้ำอ้อยเป็นตัวแทนจังหวัดภูเก็ตในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 ในการประกวดรอบรางวัลพิเศษ เธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ในการประกวดขวัญใจภูเก็ต และเข้ารอบ 5 คนสุดท้ายเบสท์วอยซ์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 และในการประกวดรอบตัดสิน เธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2018 มาครองได้สำเร็จ พร้อมกับรางวัลพิเศษนางงามยิ้มสวย และนับว่าเธอเป็นตัวแทนคนแรกของจังหวัดภูเก็ตที่สามารถคว้าชัยชนะในการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ และเป็นตัวแทนจากภาคใต้คนที่สี่ที่ชนะเลิศในการประกวด
มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018
น้ำอ้อยเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2018 ณ ประเทศพม่า โดยสามารถผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้ายและได้รับรางวัลชุดราตรียอดเยี่ยม
รายชื่อแบบดึงลง
รายชื่อแบบดึงลง หรือ ดร็อป-ดาวน์ ลิสต์ (Drop-down list) เรียกย่อว่า ดร็อปดาวน์ (Drop-down) หรือชื่ออื่น ๆ เมนูดึงลง (Drop-down menu) ดร็อปดาวน์เมนู ดร็อปเมนู พูลล์-ดาวน์ ลิสต์ (Pull-down list) หรือ พิคลิสต์ (pick list) เป็นวิดเจ็ทหนึ่งซึ่งคล้ายกับกล่องรายชื่อ (List box) ที่ให้ผู้ใช้สามารถเลือกค่าหนึ่งจากรายชื่อ ในขณะที่ซ่อนอยู่จะแสดงผลเพียงค่าเดียว และหากถูกเรีก (activated) แล้วก็จะแสดง (โดยการดึงลงมา) รายชื่อของค่าต่าง ๆ ซึ่งผู้ใช้สามารถเลือกค่าได้หนึ่งค่า ทันทีเมื่อผู้ใช้เลือกค่าน้นเสร็จแล้วก็จะกลับไปอยู่ในสถานะซ่อนดังเดิม และแสดงค่าใหม่ที่เลือกแทน โดยมากใช้ในการออกแบบ GUI เช่นในเว็บดีไซน์
เอ็ชทีเอ็มแอล
ใน เว็บฟอร์ม ต่าง ๆ องค์ประกอบเอ็ชทีเอ็มแอล และ  นั้นใช้ในการแสดงดร็อปดาวน์
รอเบิร์ต ฟรอสต์
รอเบิร์ต ลี ฟรอสต์ (Robert Lee Frost, 26 มีนาคม ค.ศ. 1874 – 29 มกราคม ค.ศ. 1963) เป็นกวีชาวอเมริกัน บทกวีของเขามักพรรณนาถึงชีวิตชนบทในนิวอิงแลนด์ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ด้วยสำนวนภาษาปากแบบอเมริกัน ฟรอสต์เป็นกวีคนเดียวที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ 4 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1960 เขาได้รับเหรียญทองรัฐสภาสหรัฐจากผลงานด้านกวีนิพนธ์
รอเบิร์ต ฟรอสต์เกิดในปี ค.ศ. 1874 ที่เมืองซานฟรานซิสโก เป็นบุตรของวิลเลียม เพรสคอต ฟรอสต์ จูเนียร์กับอิซาเบลล์ มูดี หลังบิดาของฟรอสต์เสียชีวิต ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองลอว์เรนซ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ฟรอสต์เรียนที่โรงเรียนมัธยมลอว์เรนซ์ก่อนจะเรียนต่อที่วิทยาลัยดาร์ตมัธในเมืองฮันโนเวอร์ รัฐนิวแฮมป์เชอร์ แต่ภายหลังเขากลับมาทำงานที่บ้าน ระหว่าง ค.ศ. 1897–1899 ฟรอสต์เรียนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดแต่ไม่สำเร็จการศึกษาเนื่องจากเจ็บป่วย หลังจากนั้นฟรอสต์ทำงานที่ฟาร์มและเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่วิทยาลัยพิงเกอร์ตันในเมืองเดอร์รี รัฐนิวแฮมป์เชอร์
ในปี ค.ศ. 1912 ฟรอสต์และครอบครัวย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองเบกคอนส์ฟิลด์ ประเทศอังกฤษ และตีพิมพ์กวีนิพนธ์ A Boy's Will และ North of Boston ซึ่งส่งผลให้ฟรอสต์มีชื่อเสียง ได้รับคำชื่นชมจากกวี เอซรา เพาด์ วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ และริชาร์ด อัลดิงตัน ระหว่าง ค.ศ. 1911–1914 ฟรอสต์เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มกวีดีมอก (Dymock poets) ซึ่งเป็นกลุ่มของกวี 6 คนที่อาศัยอยู่ใกล้หรือเคยมาเยี่ยมเยือนหมู่บ้านดีมอกในมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ สมาชิกคนอื่นนอกเหนือจากฟรอสต์ ได้แก่ รูเพิร์ต บรูก เอ็ดเวิร์ด ทอมัส ลาสเซลส์ อะเบอร์ครอมบี วิลฟริด วิลสัน กิบสัน และจอห์น ดริงวอเตอร์ ต่อมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติ ฟรอสต์กลับไปสหรัฐและทำงานด้านการสอนและบรรยายในหลายสถาบัน เช่น วิทยาลัยแอเมิร์สในรัฐแมสซาชูเซตส์ วิทยาลัยภาษาอังกฤษเบรดโลฟในรัฐเวอร์มอนต์ และมหาวิทยาลัยมิชิแกน ปี ค.ศ. 1924 ฟรอสต์ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขากวีนิพนธ์ครั้งแรก ก่อนจะได้รับรางวัลอีกสามครั้งในปี ค.ศ. 1931 1937 และ 1943 ในปี ค.ศ. 1961 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกวีแห่งรัฐเวอร์มอนต์คนแรก
ด้านชีวิตส่วนตัว ฟรอสต์แต่งงานกับเอลิเนอร์ มีเรียม ไวต์ในปี ค.ศ. 1895 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 6 คน ฟรอสต์เสียชีวิตที่โรงพยาบาลปีเตอร์ เบนต์ บริกแฮมที่เมืองบอสตันในปี ค.ศ. 1963
วัดทุ่งเศรษฐี
วัดทุ่งเศรษฐี สามารถหมายถึง
กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (Archaeological Survey of India; ASI) เป็นหน่วยงานรัฐบาลของอินเดียที่มีภาระรับผิดชอบกิจการศึกษาวิจัยและอนุรักษ์ทางโบราณคดีในประเทศอินเดีย กรมตั้งขึ้นในปี 1861 โดยอะเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมคนแรก
วง
ASI แบ่งออกเป็นวง (circle) 34 วง โดยแต่ละวงนำโดยหัวหน้านักโบราณคดี (Superintending Archaeologist) วงของ ASI ได้แก่:
• # อัคระ อุตตรประเทศ
• # ไอซาลว์ มิโซรัม
• # อมราวตี อานธรประเทศ
• # เอารังคาบาด มหาราษฏระ
• # เบงคาลุรู กรรณาฏกะ
• # โภปาล มัธยประเทศ
• # ภุพเนศวนร โอริศา
• # จัณฑีครห์
• # เจนไน ทมิฬนาฑู
• # เดห์ราดูน อุตตราขัณฑ์
• # เดลี
• # ธารวาฑ] กรรณาฏกะ
• # กัว
• # ไฮเดอราบาด เตลังคานา
• # ชัยปุระ ราชสถาน
• # ชพัลปุระ มัธยประเทศ
เส้นขนานที่ 30
เส้นขนานที่ 30 อาจหมายถึง:
กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
วง
• # โชธปุระ ราชสถาน
• # โกลกาตา เบงกอลตะวันตก
• # ลักเนา อุตตรประเทศ
• # เมรุต อุตตรประเทศ
• # มุมไบ มหาราษฏระ
• # นาคปุระ มหาราษฏระ
• # ปัฏณะ พิหาร
• # ราชคันช์ เบงกอลตะวันตก
• # ราชโกฏ คุชราต
• # รณชี ฌารขัณฑ์
• # สารนาถ อุตตรประเทศ
• # ศรีนคร ชัมมูและกัศมีร์
• # ตริสสูร เกรละ
• # วโททรา คุชราต
นอกจากนี้ ASI ยังดูแลวงย่อยโดยตรงอีกสามวง ได้แก่ เดลี, เลห์ และ หัมปี
ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์
ท่าอากาศยานนานาชาติทาชเคนต์ (Toshkent Xalqaro Aeroporti – ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของอุซเบกิสถานเป็นท่าอากาศยานที่คึกคักมากที่สุดของภูมิภาคเอเชียกลาง
สมเด็จพระศรีสุธรรมราชา
สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราช หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 7 (พ.ศ. 2143–พ.ศ. 2199) เป็นพระเจ้ากรุงศรีอยุธยารัชกาลที่ 26 และเป็นรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ปราสาททอง ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2199 เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง โดยบางแห่งกล่าวว่าเป็นบุตรของมหาดเล็ก พี่ชายของนางอิน พระมารดาของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
ก่อนครองราชย์
สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราช พระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 2143 เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง เมื่อสมเด็จพระเจ้าปราสาททองปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยานั้น สมเด็จพระเจ้าปราสาททองตรัสว่า "น้องเราคนนี้น้ำใจกักขฬะหยาบช้า มิได้มีหิริโอตัปปะ จะให้เป็นอุปราชรักษาแผ่นดินต่างพระเนตรพระกรรณมิได้ ให้เป็นแต่เจ้าพระ ชื่อ พระศรีสุธรรมราชา" พร้อมกันนี้โปรดให้พระศรีสุธรรมราชาตั้งบ้านหลวงอยู่ที่ริมวัดสุธาวาส
ขึ้นครองราชย์
ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง เจ้าฟ้าไชย พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปราสาททองเสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระราชบิดา แต่สมเด็จเจ้าฟ้าไชยทรงครองราชย์ได้เพียง 9 เดือน พระนารายณ์ พระอนุชาต่างพระมารดาในสมเด็จเจ้าฟ้าไชย ก็ส่งคนมาติดต่อกับพระศรีสุธรรมราชาเพื่อให้ชิงราชสมบัติ เมื่อถึงเวลาค่ำของวันที่ทั้งสองพระองค์ตกลงกันแล้ว พระนารายณ์ได้พาพระราชกัลยาณี พระขนิษฐาในพระองค์ลอบหนีออกจากพระราชวังทางประตูตัดสระแก้วเพื่อเสด็จไปหาพระศรีสุธรรมราชา หลังจากนั้น พระศรีสุธรรมราชาและพระนารายณ์จึงได้ยกกำลังพลเข้ามาในพระราชวัง จับกุมสมเด็จเจ้าฟ้าไชยและนำพระองค์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ณ วัดโคกพระยา พระศรีสุธรรมราชาก็ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ พร้อมกับทรงแต่งตั้งพระนารายณ์ราชนัดดาเป็นพระมหาอุปราช โดยให้เสด็จไปประทับ ณ พระราชวังบวรสถานมงคล
ถูกชิงราชสมบัติ
หลังจากครองราชสมบัติได้ 2 เดือนเศษ สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาธิราชทอดพระเนตรเห็นพระราชกัลยาณีแล้วมีพระทัยเสน่หา ถึงกับให้พระราชกัลยาณีเสด็จขึ้นไปหาที่ห้องด้วยหมายจะร่วมสังวาส แต่พระราชกัลยาณีหนีลงมาที่พระตำหนักแล้วบอกพระสนม พระสนมจึงให้พระราชกัลยาณีซ่อนให้ตู้พระสมุด หามออกไปส่งพระราชวังบวรสถานมงคล เมื่อถึงแล้วพระราชกัลยาณีจึงเข้าเฝ้าพระนารายณ์ ทรงพระกันแสงและทูลเล่าเหตุการณ์ทั้งหมด พระนารายณ์ทรงทราบก็ทรงโทมนัสน้อยพระทัยตรัสว่า
สวรรคต
พระนารายณ์ได้รับการสนับสนุนจากพระยาเสนาภิมุข พระยาไชยาสุระ ทหารญี่ปุ่น 40 นาย รวมทั้งชาวมุสลิมจากชาวเปอร์เซีย การต่อสู้ยึดอำนาจเกิดขึ้นค่อนข้างรุนแรงในตอนเย็นวันหนึ่งในปี พ.ศ. 2199 จนถึงเช้าของวันรุ่งขึ้น ไพร่พลของทั้งสองฝ่ายล้มตายลงเป็นจำนวนมาก ทั้งสมเด็จพระศรีสุธรรมราชาและพระนารายณ์ต่างได้รับบาดเจ็บจากกระสุนปืน สมเด็จพระศรีสุธรรมราชาสู้ไม่ได้จึงถอยหนีไปวังหลังแต่ถูกพระนารายณ์จับกุมตัวและนำไปสำเร็จโทษที่วัดกระซ้าย ซึ่งเป็นวัดประจำรัชกาลของ สมเด็จพระเอกาทศรถ (โดยพระองค์ไม่ได้ถูกสำเร็จโทษที่วัดโคกพระยา เนื่องจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชเกรงว่าพระศรีสุธรรมราชาจะรอดจากการถูกสำเร็จโทษ) พระศรีสุธรรมราชาครองราชสมบัติได้เพียง 2 เดือน 20 วัน สิริพระชนมายุ 56 พรรษา
ดูเพิ่ม
​
เรเดียม-223
เรเดียม-223 (Ra-223, 223Ra) เป็นไอโซโทปของเรเดียมทีมีครึ่งชีวิต 11.4 วัน ในทางตรงกันข้ามไอโซโทปเรเดียม-226 ที่ค้นพบโดย Curies มีครึ่งชีวิตครึ่งปี 1601 ปี การใช้เรเดียม-223 ที่สำคัญคือ ใช้ในการ radiopharmaceutical เพื่อรักษามะเร็งในระยะแพร่กระจายในกระดูก ใช้ประโยชน์จากความคล้ายคลึงกันของสารเคมีกับแคลเซียม และระยะสั้นของรังสีอัลฟาที่ไอโซโทปนี้ปล่อยออกมา
จังหวัดไอจิ
จังหวัดไอจิ เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นตั้งอยู่ในภูมิภาคชูบุ ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคือ นครนาโงยะ
ประวัติศาสตร์
แรกเริ่มนั้นพื้นที่บริเวณนี้ถูกแบ่งเขตออกเป็น 3 จังหวัด คือ โอวาริ มิกาวะ และโฮะ ต่อมาในช่วงสมัยไทกะ จังหวัดมิกาวะและจังหวัดโฮะถูกผนวกเข้าเป็นจังหวัดเดียวกัน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2414 หลังจากมีการเลิกล้มระบอบศักดินา พื้นที่ของจังหวัดโอวารินอกจากส่วนที่อยู่ในคาบสมุทรชิตะได้ถูกก่อตั้งขึ้นเป็น จังหวัดนาโงยะ และจังหวัดมิกาวะได้ถูกผนวกรวมเข้ากับส่วนที่คาบสมุทรชิตะ แล้วก่อตั้งขึ้นเป็นจังหวัดนูกาตะ ต่อมาจังหวัดนาโงยะถูกเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดไอจิในเดือนเมษายน พ.ศ. 2415 และได้ผนวกเอาจังหวัดมิกาวะเข้าไปด้วยในวันที่ 27 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน
สภาพทางภูมิศาสตร์
จังหวัดไอจิตั้งอยู่ในตำแหน่งใกล้จุดศูนย์กลางของเกาะฮนชู ตัวจังหวัดหันหน้าออกสู่อ่าวอิเซะและอ่าวมิกาวะทางทิศใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดชิซูโอกะทางทิศตะวันออก จังหวัดนางาโนะทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดกิฟุทางทิศเหนือ และจังหวัดมิเอะทางทิศตะวันตก มีพื้นที่ทั้งหมด 5,153.81 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นอัตราส่วน 1.36% ของพื้นผิวทั้งหมดของประเทศญี่ปุ่น จุดที่อยู่สูงที่สุดในจังหวัดคือ ภูเขาจาอูซุ มีความสูง 1,415 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
พื้นที่ด้านตะวันตกของจังหวัดเป็นเขตเมืองนาโงยะ ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของญี่ปุ่น ส่วนพื้นที่ด้านตะวันออกของจังหวัดจะมีความหนาแน่นของประชากรค่อนข้างน้อยกว่า แต่ก็ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางหลักทางอุตสาหกรรมอีกหลายแห่ง
สถิติประชากร
ในปี พ.ศ. 2544 ประชากรของจังหวัดไอจิประกอบไปด้วยเพศชาย 50.03% และเพศหญิง 49.97% มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ 139,540 คน คิดเป็นประมาณ 2% ของจำนวนประชากรทั้งหมดในจังหวัด
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดไอจิประกอบด้วย 38 นคร 7 อำเภอ 14 เมือง และ 2 หมู่บ้าน ดังนี้
การแบ่งโปแลนด์
การแบ่งโปแลนด์ (Rozbiory Polski) หมายถึงการแบ่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และทำให้เครือจักรภพสิ้นสุดลง ส่งผลให้โปแลนด์และลิทัวเนียสูญเสียอธิปไตยของตนเป็นเวลากว่า 123 ปี ออสเตรีย ราชอาณาจักรปรัสเซีย และจักรวรรดิรัสเซียเป็นผู้ดำเนินการแบ่งโปแลนด์ โดยตกลงควบรวมดินแดนส่วนต่าง ๆ ของเครือจักรภพเป็นของตนเอง ผ่านการยึดครองและการผนวกดินแดน
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1772 หลังจากสมาพันธ์บาร์พ่ายแพ้ในสงครามกับรัสเซีย การแบ่งครั้งที่สอง เกิดขึ้นภายหลังจากสงครามรัสเซีย–โปแลนด์และสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกายุติลง ทหารรัสเซียและปรัสเซียได้เข้ามาในพรมแดนของเครือจักรภพอีกครั้ง ข้อตกลงแบ่งโปแลนด์เป็นครั้งที่สอง ได้รับการลงนามในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1793 โดยที่ออสเตรียไม่ได้มีส่วนร่วมในการแบ่งครั้งนี้ การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1795 เป็นการตอบโต้การลุกฮือกอชชุชกอที่ไม่ประสบความสำเร็จในปีก่อนหน้า การแบ่งครั้งนี้เป็นเหตุให้เครือจักรภพล่มสลายลง
ในภาษาอังกฤษ บางครั้งนิยามศัพท์ "การแบ่งโปแลนด์" ถูกใช้ในทางภูมิศาสตร์ในฐานะภูมินามวิทยา เพื่อหมายถึงดินแดนของเครือจักรภพที่ผู้แบ่งแยกแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนแบ่งของออสเตรีย ส่วนแบ่งของปรัสเซีย และส่วนแบ่งของรัสเซีย ในภาษาโปแลนด์มีคำศัพท์สองคำซึ่งมีความหมายต่างกัน ได้แก่ โรซบียอร์ (รูปพหูพจน์: โรซบียอรี) ซึ่งหมายถึงกระบวนการแบ่งแยกและผนวกโปแลนด์อย่างต่อเนื่อง และคำว่า ซาบูร์ (รูปพหูพจน์: ซาบูรี) ซึ่งหมายถึงส่วนต่าง ๆ ของเครือจักรภพที่จักรวรรดิรัสเซีย ปรัสเซีย หรือออสเตรียผนวกเข้าไปเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของตนระหว่าง ค.ศ. 1772–95 ภายหลังการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาที่จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1815 เขตแดนของส่วนที่ถูกแบ่งทั้งสามได้รับการกำหนดขึ้นใหม่ ฝ่ายออสเตรียได้สถาปนากาลิเซีย ขึ้นในดินแดนที่เป็นส่วนแบ่งของตน ในขณะที่รัสเซียได้วอร์ซอจากปรัสเซีย และก่อตั้งหน่วยการเมืองปกครองตนเองนามว่าคองเกรสโปแลนด์ ขึ้นในส่วนดินแดนของตน
ในประวัติศาสตร์นิพันธ์ของโปแลนด์ มีการใช้นิยาม "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" เพื่อกล่าวถึงการผนวกดินแดนโปแลนด์ครั้งต่อ ๆ มา โดยผู้รุกรานต่างชาติ ขึ้นอยู่กับแหล่งข้อมูลและยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ นิยามดังกล่าวอาจจะหมายถึงเหตุการณ์ใน ค.ศ. 1815 1832 1846 หรือ 1939 นิยาม "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" ในมุมมองปัจจุบันอาจสามารถหมายถึงชุมชนผู้พลัดถิ่นซึ่งบทบาทสำคัญในทางการเมืองอันนำไปสู่การสถาปนารัฐอธิปไตยโปแลนด์ขึ้นใหม่หลัง ค.ศ. 1918
ประวัติ
ใน ค.ศ. 1730 ประเทศเพื่อนบ้านของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย (หรือในภาษาโปแลนด์เรียกรัฐของตนอย่างลำลองว่า เซคซ์โพสโพลิตา) อันประกอบไปด้วยปรัสเซีย ออสเตรีย และรัสเซีย ได้ร่วมกันลงนามในสนธิสัญญาลับเพื่อร่วมกันรักษาสถานะเดิม (Status quo) หรือหากระบุอย่างเจาะจงก็คือเพื่อทำให้มั่นใจว่ากฎหมายต่าง ๆ ภายในเครือจักรภพจะไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลง พันธมิตรของจักรวรรดิทั้งสามกลายมาเป็นที่รู้จักในโปแลนด์ในภายหลังในนาม "พันธมิตรแห่งพญาอินทรีดำทั้งสาม" (หรือ "สนธิสัญญาโลเวนโวลด์", Löwenwolde's Treaty) เพราะรัฐทั้งสามต่างใช้ตรานกอินทรีดำเป็นสัญลักษณ์ (ตรงกันข้ามกับโปแลนด์ซึ่งใช้ตรานกอินทรีขาว) เครือจักรภพจำต้องพึงพารัสเซียในการป้องกันตนเองจากราชอาณาจักรปรัสเซียที่เริ่มเรืองอำนาจ ซึ่งเรียกร้องดินแดนในทางตะวันตกเฉียงเหนือของเครือจักรภพ เพื่อที่จะเชื่อมดินแดนในฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออกของตนเอง ข้อเรียกร้องดังกล่าวจะส่งผลให้โปแลนด์–ลิทัวเนียเหลือแนวชายฝั่งทะเลบอลติกในลัตเวียและลิทัวเนียเท่านั้น พระนางเยกาเจรีนาต้องทรงใช้การทูตเพื่อให้ออสเตรียยอมอยู่ข้างพระองค์
โปแลนด์–ลิทัวเนียได้วางตัวเป็นกลางในสงครามเจ็ดปี (ค.ศ. 1756–1763) กระนั้นเครือจักรภพก็เอนเอียงไปทางฝ่ายพันธมิตรฝรั่งเศส–ออสเตรีย–รัสเซีย และอนุญาตให้กองทัพรัสเซียใช้ดินแดนทางตะวันตกของเครือจักรภพเป็นฐานสำหรับเข้าโจมตีปรัสเซีย พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียจึงทรงตอบโต้ด้วยการมีพระราชกระแสรับสั่งให้ปลอมแปลงเงินตราของเครือจักรภพ เพื่อบ่อนทำลายเศรษฐกิจของโปแลนด์–ลิทัวเนีย พระนางเยกาเจรีนาทรงบีบให้เครือจักรภพยอมรับรัฐธรรมนูญในเหตุการณ์สภาเซย์มเรปนิน แห่ง ค.ศ. 1767 โดยดำเนินการผ่านทางขุนนางโปแลนด์ซึ่งถูกรัสเซียควบคุม และเจ้าชายนิโคไล เรปนิน เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำกรุงวอร์ซอ ผู้เป็นที่มาของชื่อสภาและยังเป็นผู้บงการสภาชุดดังกล่าว (อีกทั้งยังเป็นผู้ออกคำสั่งให้เข้าจับกุมและเนรเทศผู้ไม่เห็นด้วยกับนโยบายของเขาไปยังคาลูกา รวมไปถึงบิชอปยูแซฟ อันด์แชย์ ซาลุสสกี้ และคนอื่น ๆ) รัฐธรรมนูญใหม่นี้ยกเลิกการปฏิรูปทั้งหมดที่พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 ทรงประกาศใช้ใน ค.ศ. 1764 ลิเบอรัม วีโต และกฎหมายที่มีช่องโหวต่าง ๆ อันจะส่งผลเสียต่อเครือจักรภพที่ได้รับการผ่านในรอบ 150 ปีก่อน ได้รับการรับรองว่าเป็นข้อกฎหมายที่ไม่อาจแก้ไขได้ในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ (เรียกกันว่า ข้อกฎหมายหลัก, Cardinal Laws ) เรปนินยังเรียกร้องให้รัสเซียสามารถเข้าปกป้องสิทธิของไพร่ในที่ดินส่วนตัวของขุนนางโปแลนด์และลิทัวเนีย เสรีภาพทางศาสนาและการเมืองให้ชาวโปรเตสแตนต์ อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และคาทอลิกตะวันออก รวมถึงสิทธิที่จะดำรงตำแหน่งของรัฐทุกตำแหน่ง รวมไปถึงตำแหน่งทางราชวงศ์ ซึ่งจะทำให้เชื้อพระวงศ์รัสเซียสามารถขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ถัดไปได้ สภาเซย์มเห็นชอบกับข้อเรียกร้องดังกล่าว ส่งผลให้เกิดการโต้ตอบจากคริสตชนโรมันคาทอลิกบางกลุ่มของโปแลนด์ เช่นเดียวกับความไม่พึงพอใจอย่างรุนแรงที่รัสเซียเข้าแทรกแซงกิจการภายในของเครือจักรภพ รวมไปถึงการเนรเทศเหล่าบิชอปนิกายโรมันคาทอลิกระดับสูงไปยังรัสเซีย ซึ่งเป็นสมาชิกของวุฒิสภาโปแลนด์ นำไปสู่สงครามสมาพันธ์บาร์ ระหว่าง ค.ศ. 1768–1777 สมาพันธ์ก่อตั้งขึ้นในเมืองบาร์ โดยชาวโปแลนด์ซึ่งพยายามจะขับไล่กองกำลังรัสเซียออกจากเครือจักรภพ กองกำลังฝ่ายโปแลนด์ที่กระจัดกระจายและระเบียบวินัยย่ำแย่ไม่อาจต้านกองทัพรัสเซียได้ และประสบกับความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ ความวุ่นวายมาเพิ่มขึ้นอีกเมื่อไพร่และพวกคอสแซคยูเครนก่อกบฎขึ้นในทางตะวันออก (เรียกว่าคอลลิยูสเซนา [Коліївщина koliszczyzna]) ซึ่งเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1768 และส่งผลให้มีการสังหารหมู่ขุนนางโปแลนด์ (szlachta) ชาวยิว ผู้ถือนิกายคาทอลิกตะวันออก ชนกลุ่มน้อย และนักบวชนิกายโรมันคาทอลิก ก่อนที่จะถูกปราบปรามโดยรัสเซียและทหารโปแลนด์ฝ่ายรัฐบาล การลุกฮือครั้งนี้ทำให้เครือจักรภพถูกจักรวรรดิออตโตมันเข้าแทรกแซง โดยมีฝรั่งเศสและออสเตรียที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกให้การสนับสนุน ฝ่ายสมาพันธ์บาร์และฝรั่งเศสเสนอยกโพโดเลีย และวอยยาเนีย รวมไปถึงการนำเครือจักรภพเข้าเป็นรัฐในอารักขา เพื่อแลกกับการสนับสนุนด้านอาวุธจากจักรวรรดิออตโตมัน
ใน ค.ศ. 1769 ราชาธิปไตยฮาพส์บวร์คได้ทำการผนวกดินแดนสปีช ซึ่งเป็นดินแดนขนาดเล็ก และใน ค.ศ. 1770 ก็ได้ผนวกโนวี ซัลซค์ และโนวี ทาร์กเพิ่ม ดินแดนเหล่านี้มีความสำคัญเพราะเป็นพื้นที่ที่มีการเผซิญหน้า (Contention) ระหว่างโปแลนด์และฮังการี ซึ่งเป็นหนึ่งในดินแดนภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค อย่างไรก็ตาม ฝ่ายจักรวรรดิออตโตมัน สมาพันธ์บาร์และทหารอาสาชาวฝรั่งเศสและชาติยุโรปอื่น ๆ ก็พ่ายแพ้ต่อกองกำลังรัสเซียและฝ่ายรัฐบาลโปแลนด์โดยมีบริเตนใหญ่ให้ความช่วยเหลือ ในขณะที่รัสเซียกำลังขยับขยายเข้าไปในไครเมียและเหล่าราชรัฐในแถบแม่น้ำดานูบ (ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คหมายตาไว้มาเป็นระยะเวลานาน) พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซียและจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา ทรงเป็นกังวลว่าการที่จักรวรรดิออตโตมันพ่ายแพ้จะส่งผลเสียต่อสมดุลอำนาจในยุโรปตะวันออกอย่างรุนแรง พระเจ้าฟรีดริชจึงทรงริเริ่มแผนเตรียมการแบ่งโปแลนด์ เพื่อช่วยทำให้ดุลอำนาจในยุโรปตะวันออกกลับมาสมดุลอีกครั้ง
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1772 ข้อตกลงเรื่องการแบ่งโปแลนด์ก็ได้รับการลงนามในกรุงเวียนนา เมื่อถึงต้นเดือนสิงหาคม ทหารรัสเซีย ปรัสเซีย และออสเตรียก็เข้ายึดครองพื้นที่ต่าง ๆ ตามที่ตกลงกันระหว่างประเทศทั้งสาม กระนั้น ก็มีการสู้รบและการปิดล้อมเกิดขึ้นหลายครั้งเนื่องจากทหารของฝ่ายสมาพันธ์และเหล่าอาสาสมัครฝรั่งเศสไม่ยอมจำนน (โดยเฉพาะในเทเนียซ์ ตแชนสตอคอวาและกรากุฟ) มีการออกคำแถลงการณ์ยึดครองในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1772 สร้างความประหลาดใจให้แก่ประชากรของเครือจักรภพที่กำลังเหนื่อยล้าจากการปราบปรามสมาพันธ์บาร์ เกินกว่าจะทำการต่อต้านการยึดครองได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นสันธิสัญญาว่าด้วยการแบ่งโปแลนด์จึงได้รับการให้สัตยาบัน (Ratified) โดยประเทศผู้ลงนามในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1772 ทำให้พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ทรงยินดีในความสำเร็จของพระองค์เอง ปรัสเซียได้ผนวกพื้นที่ส่วนมากของปรัสเซียหลวง (ยกเว้นเมืองดันท์ซิช) อันเป็นดินแดนของผู้พูดภาษาเยอรมัน ที่คั่นกลางระหว่างราชอาณาจักรปรัสเซียและแคว้นชายแดนบรันเดินบวร์ค ซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นทั้งคู่ ปรัสเซียยังได้ผนวกดินแดนเอลม์ลันด์ (Ermland; ภาษาโปแลนด์เรียกว่าวาร์เมีย [Warmia]) พื้นที่ทางเหนือของภูมิภาควีแยลกอปอลสกา ตามแนวแม่น้ำโนเตซ (เขตเน็ตเซ) และพื้นที่ส่วนหนึ่งของภูมิภาคกูยาวือ (แต่ไม่รวมเมืองทอรูน) ในด้านของออสเตรียนั้น แม้จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาจะทรงวิพากษ์วิจารณ์การแบ่งโปแลนด์อยู่บ้าง แต่รัฐบรุษเว็นท์เซิล อันโทน เจ้าชายแห่งเคานีท-ไรยแบร์ค ก็มีความภาคภูมิใจที่ออสเตรียได้ส่วนแบ่งเป็นจำนวนมาก อันได้แก่เหมืองเกลืออันอุดมสมบรูณ์ของเมืองบ็อกเนียและเวียลิกซ์กา ออสเตรียยังได้เมืองซาทอร์และเอาช์วิทซ์ (ออชฟีแยญชิม) ส่วนหนึ่งของภูมิภาคมาวอปอลสกา อันประกอบด้วยส่วนหนึ่งของเทศมณฑล (Counties) กรากุฟกับซันโดเมียซ์ อีกทั้งยังได้ภูมิภาคกาลิเซียทั้งภูมิภาค และได้พื้นที่ของเมืองกรากุฟอีกเล็กน้อยด้วย จักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ก็ทรงพึงพอพระทัยเช่นกัน แม้จะทรงเสียกาลิเซียให้แก่ออสเตรียก็ตาม ด้วย "เอกสารทางการทูต" (Diplomatic document) ฉบับนี้ รัสเซียจึงได้เข้าครองส่วนหนึ่งของภูมิภาคลิโวเนีย ที่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของเครือจักรภพ และเบลารุสตะวันออก อันประกอบด้วยเทศมณฑลวีเชปสก์ โปลัตสก์ และมชชิสเลา
การแบ่งครั้งนี้ทำให้เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียเสียดินแดนร้อยละ 30 และประชากรครึ่งหนึ่ง (คิดเป็นจำนวน 4 ล้านคน) ของตน ซึ่งโดยส่วนมากแล้วเป็นประชากรที่ไม่มีเชื้อสายโปแลนด์ การที่ปรัสเซียยึดพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของโปแลนด์ ทำให้ปรัสเซียสามารถเข้าควบคุมการค้าขายกับต่างประเทศของเครือจักรภพได้ร้อยละ 80 จากทั้งหมด อีกทั้งยังตั้งภาษีศุลกากรไว้สูงมาก จึงเท่ากับว่าปรัสเซียเป็นผู้เร่งให้เกิดการล่มสลายของเครือจักรภพ
หลังจากที่ได้เข้ายึดครองดินแดนส่วนต่าง ๆ ตามที่ตกลงกันไว้ มหาอำนาจผู้กระทำการแบ่งทั้งสามได้เรียกร้องให้พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 และสภาเซย์มรับรองการกระทำของพวกเขา เมื่อเห็นแล้วว่าไม่มีความช่วยเหลือใด ๆ จะมาถึงในระยะเวลาอันใกล้นี้ กอปรกับการที่กองทัพของชาติทั้งสามเข้ายึดครองกรุงวอร์ซอเพื่อบีบบังคับให้มีการเรียกประชุมสภาด้วยกำลัง เครือจักรภพไม่มีทางเลือกอื่นใดอีกนอกจากการยินยอมตอบสนองต่อข้อเรียกร้องของพวกเขาแต่โดยดี รัฐสภาชุดที่ได้ชื่อว่าสภาเซย์มแบ่งดินแดน (Partition Sejm) ที่สมาชิกฝ่ายค้านถูกกองทัพรัสเซียข่มขู่ จึงลงนามในสนธิสัญญาส่งมอบดินแดนในวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1773 และสละการอ้างสิทธิ์ของเครือจักรภพในดินแดนที่ถูกยึดครองไปพร้อมกันด้วย
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สอง
เมือถึง ค.ศ. 1790 เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียก็อ่อนแอลงอย่างมาก จนถึงขั้นที่ต้องจำยอมเข้าเป็นพันธมิตรกับปรัสเซียผู้เป็นศัตรู กติกาสัญญาโปแลนด์–ปรัสเซีย ค.ศ. 1790 จึงได้รับการลงนาม เงื่อนไขของกติกาสัญญานี้เป็นหนึ่งในสาเหตุที่นำไปสู่การแบ่งโปแลนด์–ลิทัวเนียในอีกสองครั้งถัดมา
รัฐธรรมนูญเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1791 ได้ให้สิทธิทางการเมืองแก่ชนชั้นกระฎุมพี อีกทั้งยังได้ทำการแยกอำนาจของรัฐบาลออกเป็นสามฝ่าย และแก้ไขผลเสียที่ได้รับมาจากเหตุการณ์สภาเซย์มเรปนิน การปฏิรูปเหล่านี้กระตุ้นให้ประเทศเพื่อนบ้านเริ่มทำการเคลื่อนไหวในเชิงก้าวร้าว โดยอ้างว่าโปแลนด์ได้ตกเป็นเหยื่อของลัทธิฌากอแบ็ง (Jacobinism) ลัทธิทางการเมืองหัวรุนแรงที่ได้กำลังได้รับความนิยมอย่างสูงในฝรั่งเศส ณ ขณะนั้น กองกำลังรัสเซียจึงเข้ารุกรานเครือจักรภพใน ค.ศ. 1792
ในสงครามป้องกันรัฐธรรมนูญ ฝ่ายสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกาของเหล่าผู้มีอิทธิพล (Magnate) ชาวโปแลนด์ผู้มีแนวคิดอนุรักษนิยมและนิยมรัสเซีย ต่อสู้กับกองกำลังของชาวโปแลนด์ที่สนับสนุนรัฐธรรมนูญ โดยฝ่ายทาร์กอวิตสกาเชื่อว่ารัสเซียจะช่วยพวกตนในการนำหลักเสรีภาพทองคำกลับคืนมา ฝ่ายสนับสนุนรัฐธรรมนูญโปแลนด์ที่ถูกทอดทิ้งโดยปรัสเซียผู้เป็นพันธมิตร และต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังของฝ่ายทาร์กอวิตสกาและกองทัพรัสเซียแต่เพียงผู้เดียวจึงประสบกับความพ่ายแพ้ ปรัสเซียได้ลงนามในสนธิสัญญากับรัสเซีย อันมีเนื้อหาว่าปรัสเซียเห็นควรด้วยในการเพิกถอนการปฏิรูปของโปแลนด์ และประเทศทั้งสองจะได้ดินแดนส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ ใน ค.ศ. 1793 ผู้แทนในสภาเซย์มกรอดนอ รัฐสภาชุดสุดท้ายของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ยอมรับข้อเรียกร้องด้านดินแดนของรัสเซีย โดยที่กองทัพรัสเซียได้ทำการล้อมเมืองกรอดนอซึ่งเป็นสถานที่ประชุมอยู่ ในการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สองนี้ รัสเซียและปรัสเซียได้ผนวกดินแดนจำนวนมาก จนทำให้เหลือเพียงหนึ่งในสามของประชากรจากปี 1772 เท่านั้นที่ยังคงอยู่ในดินแดนโปแลนด์ ปรัสเซียตั้งชื่อดินแดนใหม่ที่ได้มานี้ว่าจังหวัดปรัสเซียใต้ โดยมีโพเซ็น (และภายหลังย้ายไปวอร์ซอ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดใหม่นี้
ฝ่ายสมาพันธ์ทาร์กอวิตสกา ผู้ไม่ได้คาดว่าจะมีการแบ่งเกิดขึ้นอีกครั้ง และพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส ผู้ทรงเข้าร่วมกับพวกเขาในช่วงท้ายสงคราม ต่างสูญเสียการสนับสนุนและเกียรติภูมิ (Prestige) ของตนเองเป็นอย่างมาก ในทางตรงกันข้าม ฝ่ายปฏิรูปกลับยิ่งได้รับการสนับสนุนเพิ่มขึ้น และนำไปสู่การลุกฮือกอชชุชกอใน ค.ศ. 1794
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สาม
กองกำลังผู้ก่อการกำเริบของกอชชุชกอได้รับชัยชนะบ้างในช่วงแรก แต่ในท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็พ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิรัสเซียผู้มีกองกำลังมากกว่า เมื่อเห็นว่าว่าความไม่สงบเพิ่มขึ้นในดินแดนที่เหลืออยู่ของเครือจักรภพ ชาติมหาอำนาจผู้กระทำการแบ่งจึงตัดสินใจแก้ปัญหาด้วยการขจัดรัฐเอกราชโปแลนด์ออกไปจากแผนที่ ในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1795 ผู้แทนของชาติทั้งสามได้ลงนามในสนธิสัญญาแบ่งดินแดนที่เหลืออยู่ของเครือจักรภพระหว่างชาติของตน อะเลคซันดร์ เบซบรอดโค หนึ่งในผู้วางแนวทางนโยบายการต่างประเทศคนสำคัญของรัสเซีย เป็นผู้ถวายคำแนะนำให้กับจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 ในเรื่องการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สองและครั้งที่สาม
จากการแบ่งครั้งนี้ รัสเซียได้พื้นที่ 120000 km² ประขากร 1.2 ล้านคน และเมืองวิลนีอัส ปรัสเซียได้พื้นที่ 55000 km² (ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นจังหวัดปรัสเซียตะวันออกใหม่และจังหวัดไซลีเซียใหม่) ประชากรจำนวน 1 ล้านคน พร้อมเมืองวอร์ซอ ส่วนออสเตรียได้พื้นที่ 47000 km² พร้อมประชากร 1.2 ล้านคน และเมืองลูบลินกับกรากุฟ
บทสรุป
ในด้านประชากร โปแลนด์เสียประชากรของตนไปสี่ถึงห้าล้านคนจากการแบ่งครั้งที่หนึ่ง (ประมาณหนึ่งในสามจากประชากร 14 ล้านคนก่อนเกิดการแบ่ง) หลังจากการแบ่งครั้งที่สอง โปแลนด์เหลือประชากรในการปกครองของตนประมาณ 4 ล้านคนเท่านั้น เท่ากับว่าโปแลนด์–ลิทัวเนียเสียอีกหนึ่งส่วนสามของจำนวนประชากรก่อนเกิดการแบ่ง หรือครึ่งหนึ่งของประชากรที่เหลือจากการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง การแบ่งครั้งที่สามทำให้ปรัสเซียได้ส่วนแบ่งประชากรประมาณร้อยละ 23 จากจำนวนประชากรทั้งหมดของเครือจักรภพ ในขณะที่ออสเตรียได้ส่วนแบ่งร้อยละ 32 และรัสเซียได้ส่วนแบ่งร้อยละ 45
(เปียตรอ วันดิซ เสนอการประมาณการอัตตราร้อยละของดินแดนทั้งหมดที่ถูกผนวกที่แตกต่างออกไปจากตารางด้านบนเล็กน้อย โดยส่วนแบ่งของออสเตรียเป็นร้อยละ 18 ปรัสเซียร้อยละ 20 และรัสเซียร้อยละ 62)
ผลที่ตามมา
พระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส ผู้อยู่ภายใต้การอารักขาจากกองทัพรัสเซีย เสด็จไปยังกรอดนอ ที่ซึ่งพระองค์กระทำการสละราชสมบัติในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 หลังจากนั้นพระองค์จึงเสด็จไปยังเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เมืองหลวงของจักรวรรดิรัสเซีย สถานที่ที่พระองค์จะประทับอยู่ตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ การกระทำนี้เป็นไปเพื่อช่วยยืนยันว่ารัสเซียจะถูกมองในฐานะชาติผู้มีความสำคัญที่สุดในบรรดาผู้กระทำการแบ่ง
ด้วยผลกระทบจากการแบ่ง ชาวโปแลนด์จึงถูกบีบให้พยายามเสาะหาช่องทางการเปลี่ยนแปลงสถานะเดิม (Status quo) ของทวีปยุโรป กวี นักการเมือง ขุนนาง นักเขียน และศิลปินชาวโปแลนด์หลายคนต่างถูกบีบให้ย้ายถิ่นฐาน (เป็นที่มาของศัพท์ "การอพยพครั้งใหญ่") ซึ่งกลายมาเป็นนักปฏิวัติในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อีกทั้งยังทำให้ความปรารถนาในเสรีภาพกลายมาเป็นนิยามหนึ่งของแนวคิดจินตนิยมโปแลนด์ (Polish romanticism)  นักปฏิวัติชาวโปแลนด์ได้เข้าร่วมการก่อการกำเริบในปรัสเซีย ออสเตรีย และรัสเซียอยู่หลายครั้ง กองทหารโปแลนด์ (Polish Legions) ต่อสู้เคียงข้างจักรพรรดินโปเลียน  ชาวโปแลนด์ยังมีส่วนร่วมในกระแสการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 (โดยเฉพาะการปฏิวัติในฮังการี) อย่างกว้างขวาง ภายใต้คำขวัญ เพื่อเสรีภาพของเราและของท่าน
รัฐโปแลนด์จะถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีอาณาเขตที่เล็กลงกว่าเดิม เมื่อจักรพรรดินโปเลียนทรงสถาปนาดัชชีวอร์ซอใน ค.ศ. 1807 หลังจากพระองค์ประสบกับความพ่ายแพ้ และการบังคับใช้สนธิสัญญาการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 ราชอาณาจักรคองเกรสโปแลนด์ที่ถูกรัสเซียครอบงำจึงเข้ามาแทนที่ หลังเสร็จสิ้นการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาแล้ว รัสเซียจึงได้ส่วนแบ่งในดินแดนโปแลนด์มากกว่าเดิม (รวมไปถึงเมืองวอร์ซอ) และหลังจากปราบปราม การก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1831 สิทธิ์ปกครองตนเองของราชอาณาจักรคองเกรสถูกเพิกถอน และชาวโปแลนด์ต้องเผชิญกับการถูกยึดทรัพย์ การเนรเทศ (Deportation) การถูกบังคับให้รับราชการทหาร และการสั่งปิดมหาวิทยาลัย หลังจาก การก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1863 นโยบายแผลงเป็นรัสเซีย (Russification) ถูกนำมาบังคับใช้ในโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาของชาวโปแลนด์ ทำให้อัตราการรู้หนังสือลดลงอย่างมาก ในดินแดนโปแลนด์ที่เป็นส่วนแบ่งของออสเตรีย ซึ่งกลายมาเป็นดินแดนชื่อว่ากาลิเซีย ชาวโปแลนด์มีอิสระเสรีกว่า และได้รับอนุญาตให้มีผู้แทนในรัฐสภาและสามารถก่อตั้งมหาวิทยาลัยของตนเองได้ กรากุฟและเล็มแบร์ค (ลวุฟ/ลวิว) กลายมาเป็นศูนย์กลางของการศึกษาและวัฒนธรรมโปแลนด์ ในขณะเดียวกัน ปรัสเซียใช้นโยบายแผลงเป็นเยอรมัน กับระบบการศึกษาทุกระดับชั้นของชาวโปแลนด์ที่อยู่ภายใต้การปกครอง และไม่ได้มีความเคารพต่อวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมของโปแลนด์มากไปกว่าจักรวรรดิรัสเซียเลย ใน ค.ศ. 1916 ราชอาณาจักรโปแลนด์ รัฐบริวารของจักรวรรดิเยอรมันและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยฝ่ายมหาอำนาจกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ภายหลังการการยอมแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลางต่อฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก ความโกลาหลจากการปฏิวัติรัสเซียและสนธิสัญญาแวร์ซาย โปแลนด์จึงสามารถกลับมามีเอกราชอย่างเต็มตัวอีกครั้งหลังผ่านไปกว่า 123 ปี
การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่
ศัพทฺ์ "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" อาจหมายถึงการแบ่งดินแดนโปแลนด์ครั้งถัด ๆ มา รวมไปถึง: หากให้ยอมรับเหตุการณ์มากกว่าหนึ่งเหตุการณ์ด้านบนนี้เป็นการแบ่งโปแลนด์ อาจจะสามารถนับจำนวนครั้งการแบ่งได้ถึงห้า หก หรือเจ็ดครั้ง แต่การใช้ศัพท์เหล่านี้ก็ไม่สามารถพบเห็นได้บ่อยนัก (ตัวอย่างเช่น ในหนังสือ ก็อดส์เพลย์กราวด์ ของนอร์แมน เดวียส์ กล่าวถึงการสถาปนาดัชชีวอร์ซอใน ค.ศ. 1807 ว่าเป็นการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 เป็นการแบ่งครั้งที่ห้า การลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ เมื่อ ค.ศ. 1918 เป็นการแบ่งครั้งที่หก การแบ่งโปแลนด์ระหว่างนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1939 เป็นการแบ่งครั้งที่เจ็ด)
ศัพท์ "การแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สี่" ยังถูกใช้ในคริสต์ศตววรรษที่ 19 และ 20 เพื่อกล่าวถึงชุมชนผู้พลัดถิ่น ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างมากในความพยายามกอบกู้เอกราชโปแลนด์ บางครั้ง คนกลุ่มนี้ถูกเรียกว่าโพโลเนีย ชุมชนนอกประเทศเหล่านี้มักจะทำหน้าที่ช่วยสนับสนุนทางด้านการเงินหรือการทหารให้กับความพยายามฟื้นฟูรัฐชาติโปแลนด์ การเมืองภายในชุมชนผู้พลัดถิ่นได้รับผลกระทบอย่างมากจากความเป็นไปในและรอบ ๆ แผ่นดินเกิด และการเมืองในแผ่นดินโปแลนด์ก็ได้รับผลกระทบจากชุมชนผู้พลัดถิ่นเช่นกัน เหตุการณ์เช่นนี้ดำเนินไปเป็นเป็นเวลาหลายทศวรรษ
ในทางประวัติศาสตร์นิพนธ์
การค้นคว้าเมื่อไม่นานมานี้อ้างว่าการแบ่งโปแลนด์เกิดขึ้นในขณะที่เริ่มมีสิ่งบ่งชี้ว่าเครือจักรภพกำลังเริ่มฟื้นตัวเองอย่างช้า ๆ และมองว่าการแบ่งสองครั้งหลังเป็นสิ่งที่ช่วยส่งเสริมการปฏิรูปในเครือจักรภพ อีกทั้งยังเป็นการสื่อว่าประเทศเพื่อนบ้านมองว่าเครือจักรภพอาจกลายเป็นภัยคุกคามต่อพวกตนในภายหลัง