cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตรูญัน
ข้อมูลทั่วไป
โดยทั่วไปถือว่าชาวบ้านในชุมชนเป็นชาวบาหลีอากา หรือชาวบาหลีภูเขา ซึ่งต่างกับชาวบาหลีที่ราบ โดยที่บาหลีอากายังคงปฏิบัติตามธรรมเนียมพิธีที่มีอยู่เดิมก่อนการเข้ามาของอิทธิพลศาสนาฮินดูและพุทธดังที่ชาวบาหลีที่ราบนำมาปฏิบัติมากกว่า พิธีกรรมและวัฒนธรรมของตรูญันถือว่าโดดเด่นแม้กระทั่งในบรรดาหมู่บ้านบาหลีอากาด้วยกันเอง โบสถ์พราหมณ์ (ปูรา) หลักของหมู่บ้านมีป้ายข้อความอ้างว่าปูรานี้สร้างขึ้นในอย่างน้อยศตวรรษที่ 10 (ปี 833 ตามปฏิทินซากา) ส่วนหมู่บ้านน่าจะเก่าแก่กว่าปูรา
สังคม
สังคมตรูญันประกอบด้วยสอง "วรรณะ" สำคัญ คือ บันจาร์เจอโร (banjar jero) และ บันจาร์จาบา (banjar jaba) วรรณะในระบบของตรูญันได้มาจากการสืบเชื้อสายที่มีมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเกลเกล โดยบันจาร์เจอโรเป็นผู้สืบทอดของชาวตรูญันที่เดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อไปรับการแต่บตั้งโดยกษัตริย์แห่งเกลเกล ส่วนบันจาร์จาบา คือคนที่ถูกปกครองโดยบันจาร์เจอโรอีกที ระบบวรรณะนี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างไม่กี่ตัวอย่างที่สังคมภายนอกมีอิทธิพลต่อสังคมตรูญันที่ตั้งอยู่ห่างไกลมากจากสังคมอื่น ๆ อีกอิทธิพลภายนอกที่โดดเด่นคือการบังคับให้ชายหนุ่มของตรูญันต้องเดินทางลงไปยังที่ราบของบาหลีเป็นช่วงเวลาหนึ่งเพื่อไปเป็นขอทานในลักษณะเช่นเดียวกับการบิณฑบาตของพระสงฆ์ในประเทศไทย อิทธิพลนี้ได้รับมาจากพระพุทธศาสนาที่เข้ามามีอทิธิพลเด่นชัดในศตวรรษที่ 10
เช่นเดียวกับชาวบาหลีกลุ่มอื่น ๆ ชาวตรูญันให้ความสำคัญกับการประดับประดาสิ่งสร้างต่าง ๆ อย่างสวยงามวิจิตร พิธีกรรมต่าง ๆ ต้องจัดอย่างตระการตาที่สุดเท่าที่ทำได้ เช่นหากจะจัดงานมงคลสมรส ก็จะต้องจัดให้อลังการที่สุด มิฉะนั้นก็ไม่ต้องจัดเลย เนื่องจากเศรษฐกิจของตรูญันมีขนาดเล็กและเป็นกสิกรรมอยู่ คนจำนวนมากไม่ได้มั่งคั่ง คู่รักที่แต่งงานหลายคู่แม้จะมีลูกแล้วก็เลือกที่จะเลื่อนงานแต่งงานออกไปตลอดกาล เพียงเพราะค่าใช้จ่ายในการจัดพิธีที่สูงมาก
พิธีศพ
ชาวตรูญันมีพิธีศพที่ไม่เหมือนชนกลุ่มอื่นใดในเกาะบาหลี แทนที่การฝังศพ พิธีศพของตรูญันจะไว้ร่างของผู้วายชนม์ไว้บนพื้นเฉย ๆ คลุมด้วยผ้า และกรงไผ่ และทิ้งไว้เช่นนั้นให้ย่อยสลายตามกาลเวลา ว่ากันว่าต้นไทรเก่าแก่ (ขื่อว่า ตารูเมอญัน; taru menyan, แปลว่า "ต้นกลิ่นหอม") ที่โตอยู่ใกล้กับที่ไว้ศพช่วยดับกลิ่นย่อยสลายของศพได้ นอกจากนี้ยังว่ากันว่าชื่อหมู่บ้าน "ตรูญัน" น่าจะมาจากชื่อของต้นไม้นี้ด้วย เมื่อศพย่อยสลายหมดจนเหลือแต่กระดูกแล้ว กะโหลกจะถูกแยกไปตั้งบนแท่นบูชารูปบันได ตั้งอยู่ห่างไปราว 500 เมตรจากบันจาร์กูบัน (Banjar Kuban) ซึ่งเข้าถึงได้จากทางเรือเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พิธีศพเช่นนี้มีไว้สำหรับร่างของคนที่แต่งงานแล้วเท่านั้น หากเป็นโสด ศพจะถูกฝังในหลุม
พิธีศพเช่นนี้มีอายุเก่าแก่ไปถึงสมัยยุคหินใหม่ ในศาสนาบายู (Agama Bayu) ในบาหลียุคก่อนอิทธิพลฮินดู ลัทธิที่ว่านี้บูชาดวงดาวและสายลม (angin ngelinus)
ตำบลซับสีทอง
ซับสีทอง เป็น 1 ใน 19 ตำบลของอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ เดิมเป็นตำบลในพื้นที่อำเภอเกษตรสมบูรณ์ ปัจจุบันมีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติภูแลนคา
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลซับสีทอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ซับสีทอง เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 12 ในตำบลโนนกอก อำเภอเกษตรสมบูรณ์ ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้แยกพื้นที่หมู่ 12 บ้านซับสีทอง รวมกับพื้นที่หมู่ 8 บ้านหนองฉนวน, หมู่ 9 บ้านห้วยแคนน้อย, หมู่ 10 บ้านหนองแวง, หมู่ 11 บ้านห้วยผักหนาม และหมู่ 13 บ้านลาดผักหนาม ตั้งเป็น ตำบลซับสีทอง
เนื่องจากพื้นที่อยู่บนที่ราบภูเขาแลนคา เส้นทางการติดต่อกับอำเภอเกษตรสมบูรณ์ไม่สะดวก ประชาชนได้รับความเดือดร้อนเกี่ยวกับการติดต่องานราชการ ทำให้การปฏิบัติงานต่างๆ เป็นไปอย่างล้าช้า ในปี พ.ศ. 2544 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการว่าประชาชนตำบลซับสีทอง ไปติดต่อราชการกับอำเภอเมืองชัยภูมิ สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอเกษตรสมบูรณ์ ในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำเภอเกษตรสมบูรณ์กับอำเภอเมืองชัยภูมิ โดยโอนพื้นที่ตำบลซับสีทอง มาขึ้นเป็นตำบลลำดับที่ 19 ของอำเภอเมืองชัยภูมิ
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลซับสีทอง มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลซับสีทองครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับสีทองทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลซับสีทอง ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2532 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลซับสีทองในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
รายชื่อผู้ชนะชาร์ตมิวสิกแบงก์ (ค.ศ. 2022)
ในปี 2022 มี 41 ซิงเกิลที่ได้อันดับที่หนึ่งในชาร์ต และ 31 ศิลปินได้รับถ้วยรางวัลอันดับหนึ่ง "Hot" โดยเซเวนทีน มีคะแนนสูงสุดที่ 13,816 คะแนน ในการออกอากาศเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน "After Like" โดยไอฟ์ ได้รับถ้วยรางวัล 4 รางวัล ทำให้เป็นเพลงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดแห่งปี ไอฟ์มีสามซิงเกิลที่ติดอันดับหนึ่งในชาร์ตปี 2022 ซึ่งประสบความสำเร็จด้วยเพลง "Eleven", "Love Dive" และ "After Like" ทั้งสามเพลงชนะทั้งหมดเก้าสัปดาห์ ทำให้ไอฟ์เป็นศิลปินที่ชนะมากที่สุดแห่งปี
บรรทัดฐานเอกราชของคอซอวอ
มีองค์กรและรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอย่างน้อย 70 กลุ่ม ที่อ้างถึงบรรทัดฐานคอซอวอเพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายของตน อับคาเซียและเซาท์ออสซีเชียได้เรียกร้องอีกครั้งให้มีการยอมรับอำนาจอธิปไตยของตน เอกราชของคอซอวอยังนำไปสู่ความตึงเครียดในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โดยสาธารณรัฐเซิร์ปสกาได้ยับยั้งการรับรองคอซอวอ และขู่ว่าจะประกาศตนเป็นเอกราชเสียเอง
สาธารณรัฐไครเมียประกาศเอกราชจากประเทศยูเครนเมื่อ 11 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยอ้างถึงบรรทัดฐานคอซอวอ ไครเมียได้ถูกผนวกเข้ากับรัสเซีย ภายใต้การนำของประธานาธิบดีวลาดีมีร์ ปูติน ในสัปดาห์ต่อมา อย่างไรก็ตาม ปูตินปฏิเสธที่จะให้การรับรองคอซอวอ
การรับรองสถานะของรัฐทางตะวันออกของยูเครนที่แยกตัวออกไป โดยรัฐบาลของปูตินเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และการรุกรานยูเครนที่ตามมา ล้วนแต่ทำภายใต้บริบทของบรรทัดฐานคอซอวอ อย่างไรก็ตาม จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 รัสเซียยังคงไม่รับรองคอซอวอ
โอเพนจีแอล
โอเพนจีแอล (OpenGL: Open Graphics Library  ไลบรารีกราฟิกส์แบบเปิด) คือส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ (API) ด้านการเร็นเดอร์ภาพกราฟิกส์เวกเตอร์สองมิติและสามมิติ ที่ทำงานได้หลายแพลตฟอร์มและหลายภาษา ส่วนต่อประสานนี้มักใช้ทำงานระหว่างหน่วยประมวลผลกราฟิกส์ (GPU) เพื่อให้บรรลุผลการเร็นเดอร์แบบเร่งด้วยฮาร์ดแวร์
โอเพนจีแอลได้รับการพัฒนาขึ้นโดยบริษัทซิลิคอนกราฟิกส์ (Silicon Graphics Inc.: SGI) ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 และออกเผยแพร่เมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 และใช้งานอย่างกว้างขวางในการออกแบบใช้คอมพิวเตอร์ช่วย (CAD) ความเป็นจริงเสมือน การทำให้เห็นได้เชิงวิทยาศาสตร์ การทำสารสนเทศให้เห็นได้ เครื่องจำลองการฝึกบิน และวิดีโอเกมเป็นต้น โครโนสกรุป ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทด้านเทคโนโลยีที่ไม่แสวงผลกำไร ได้เข้ามาบริหารจัดการโอเพนจีแอลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
ประวัติ
ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 การพัฒนาซอฟต์แวร์ที่สามารถทำงานกับฮาร์ดแวร์กราฟิกได้หลากชนิดเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง นักพัฒนาซอฟต์แวร์เขียนอินเทอร์เฟซและไดรเวอร์ของตนเองสำหรับฮาร์ดแวร์แต่ละชิ้น ทำให้ต้องใช้ความพยายามทวีคูณและมีราคาแพง
มาถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ซิลิคอนกราฟิกส์เป็นผู้นำในเรื่องภาพกราฟิกส์สามมิติสำหรับเครื่องสถานีงาน เอพีไอชื่อ ไอริสจีแอล (IRIS GL) ของบริษัทนี้ ถือว่า "นำสมัย" และกลายมาเป็นมาตรฐานด้านอุตสาหกรรมตามความนิยม บดบังรัศมี ฟิกส์ (PHIGS) ซึ่งเป็นเอพีไอที่มีพื้นฐานบนมาตรฐานเปิด เนื่องจากไอริสจีแอลใช้งานง่ายกว่าฟิกส์ และรองรับการเร็นเดอร์ในภาวะทันที (immediate mode)
บริษัทคู่แข่งของซิลิคอนกราฟิกส์ (รวมทั้งซันไมโครซิสเต็มส์ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด และไอบีเอ็ม) ก็สามารถนำฮาร์ดแวร์สามมิติที่รองรับส่วนขยายต่าง ๆ สำหรับมาตรฐานฟิกส์เข้าสู่ตลาด ทำให้ส่วนแบ่งการตลาดของซิลิคอนกราฟิกส์ลดลงเนื่องจากผู้ผลิตฮาร์ดแวร์ภาพกราฟิกส์สามมิติเข้าสู่ตลาดมากขึ้น ด้วยความพยายามที่จะคงไว้ซึ่งอิทธิพลในตลาด ซิลิคอนกราฟิกส์จึงตัดสินใจเปลี่ยนไอริสจีแอลเป็นมาตรฐานเปิด ซึ่งนั่นก็คือ โอเพนจีแอล
อย่างไรก็ตาม ซิลิคอนกราฟิกส์มีลูกค้าด้านซอฟต์แวร์จำนวนมาก ซึ่งการเปลี่ยนจากไอริสจีแอลเป็นโอเพนจีแอลจะต้องใช้เงินลงทุนมาก ยิ่งไปกว่านั้น ไอริสจีแอลมีฟังก์ชันหลายฟังก์ชันที่ไม่เกี่ยวข้องกับด้านภาพกราฟิกส์สามมิติอยู่ด้วย เช่น เอพีไอที่เกี่ยวกับการจัดแบ่งหน้าต่าง คีย์บอร์ดและเมาส์ เป็นต้น เพราะว่ามันได้พัฒนาขึ้นก่อนที่จะมีเอ็กซ์วินโดวซิสเต็มและระบบนิวส์ของซัน และไลบรารีต่าง ๆ ของไอริสจีแอลไม่เหมาะที่จะเปลี่ยนเป็นมาตรฐานเปิดเนื่องจากปัญหาด้านลิขสิทธิ์และสิทธิบัตร ปัจจัยเหล่านี้ทำให้ซิลิคอนกราฟิกส์จำเป็นต้องคอยสนับสนุนผู้พัฒนาซอฟต์แวร์และเอพีไอที่ใช้ไอริสจีแอลเป็นฐานต่อไป ในขณะที่การสนับสนุนตลาดโอเพนจีแอลก็โตเต็มที่
ข้อจำกัดหนึ่งของไอริสจีแอลก็คือ การเข้าถึงคุณลักษณะที่รองรับโดยฮาร์ดแวร์ที่กำหนดเท่านั้น ถ้าฮาร์ดแวร์กราฟิกไม่รองรับคุณลักษณะอันใดอันหนึ่ง โปรแกรมประยุกต์ก็จะไม่สามารถใช้คุณลักษณะนั้นได้ โอเพนจีแอลได้แก้ปัญหานี้โดยเตรียมซอฟต์แวร์รองรับไว้สำหรับคุณลักษณะที่ไม่มีในฮาร์ดแวร์ ช่วยให้โปรแกรมประยุกต์สามารถใช้กราฟิกขั้นสูงบนระบบค่อนข้างต่ำได้ โอเพนจีแอลได้กำหนดวิธีการเข้าถึงฮาร์ดแวร์ให้เป็นมาตรฐาน ผลักดันภาระการพัฒนาโปรแกรมส่วนต่อประสานฮาร์ดแวร์ให้เป็นของผู้ผลิตฮาร์ดแวร์ และมอบหมายฟังก์ชันการจัดแบ่งหน้าต่างให้ระบบปฏิบัติการทำแทน ด้วยฮาร์ดแวร์กราฟิกมีมากมายหลายหลาก การทำให้ฮาร์ดแวร์ทั้งหมดพูดคุยด้วยภาษาเดียวกันในแนวทางนี้จึงเป็นผลสะท้อนที่โดดเด่น ที่ทำให้นักพัฒนาสามารถพัฒนาซอฟต์แวร์ภาพกราฟิกสามมิติบนแพลตฟอร์มในระดับที่สูงขึ้น
เมื่อ พ.ศ. 2535 ซิลิคอนกราฟิกส์ได้เป็นผู้นำในการตั้งคณะกรรมการทบทวนสถาปัตยกรรมโอเพนจีแอล (OpenGL Architecture Review Board: OpenGL ARB) ขึ้นมา ซึ่งเป็นกลุ่มของบริษัทต่าง ๆ ที่จะคอยบำรุงรักษาและขยายข้อกำหนดของโอเพนจีแอลในอนาคต
เมื่อ พ.ศ. 2537 ซิลิคอนกราฟิกส์ได้มีแนวคิดที่จะสร้างโอเพนจีแอลพลัสพลัส (OpenGL++) ที่มีส่วนประกอบอย่างเช่น เอพีไอ scene-graph (โดยคาดว่าจะใช้เทคโนโลยีเพอร์ฟอร์เมอร์เป็นฐาน) ข้อกำหนดนี้หมุนเวียนกันอยู่ในกลุ่มของบริษัทที่สนใจกลุ่มเล็ก ๆ แต่ก็ไม่ได้กลายมาเป็นผลิตภัณฑ์
เมื่อ พ.ศ. 2538 ไมโครซอฟท์ได้เผยแพร่ไดเรกต์ทรีดี (Direct3D) ออกมา ซึ่งในที่สุดก็กลายมาเป็นคู่แข่งหลักของโอเพนจีแอล ต่อมาวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ไมโครซอฟท์กับซิลิคอนกราฟิกส์ได้ริเริ่มโครงการฟาเรนไฮต์ ซึ่งเป็นความพยายามบรรลุเป้าหมายการรวมส่วนต่อประสานโอเพนจีแอลกับไดเรกต์ทรีดีเข้าด้วยกัน (และเอพีไอ scene-graph ด้วย) และต่อมาฮิวเลตต์-แพคการ์ดก็ได้เข้าร่วมโครงการด้วยใน พ.ศ. 2541 โครงการเริ่มต้นขึ้นด้วยสัญญาที่ว่าจะนำเอพีไอคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติที่โต้ตอบได้มาสู่ชาวโลก แต่เนื่องด้วยข้อจำกัดทางการเงินของซิลิคอนกราฟิกส์ เหตุผลเชิงกลยุทธ์ของไมโครซอฟท์ และการขาดการสนับสนุนด้านอุตสาหกรรมโดยทั่วไป โครงการนี้จึงถูกทอดทิ้งไปเมื่อ พ.ศ. 2542
เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2549 คณะกรรมการทบทวนสถาปัตยกรรมโอเพนจีแอล ได้มีมติให้ส่งมอบการควบคุมมาตรฐานเอพีไอของโอเพนจีแอลแก่โครโนสกรุป (Khronos Group)
ความเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมเกมส์
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 บริษัทแอปเปิล ได้ประกาศว่าสถานะของ OpenGL และ OpenCL จะถือเป็น deprecated (เลิกใช้) ในทุกแพลตฟอร์ม (iOS, macOS และ tvOS) โดยเสนอแนะให้นักพัฒนาโปรแกรมหันไปใช้ Metal API ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของแอปเปิลแทน เอพีไอดังกล่าวได้รับการเผยแพร่มาตั้งแต่ พ.ศ. 2557
บริษัทไอดีซอฟต์แวร์ (id Software) ได้ใช้โอเพนจีแอลในการสร้างเกมตั้งแต่ GLQuake (เปลี่ยนเทคโนโลยีจาก Quake มาเป็นโอเพนจีแอลโดยมีการปรับแต่งเล็กน้อย) ซึ่งถูกปล่อยออกมาในปี พ.ศ. 2540 ตัวเอนจิ้นแรกของบริษัทที่ใช้โอเพนจีแอลอย่างถูกต้องมีลิขสิทธิ์คือ Quake II engine หรือ id Tech 2 ในปี พ.ศ. 2559 พวกเขาได้ปล่อยตัวอัพเดตสำหรับ id Tech 6 ซึ่งใช้ Vulkan อันเป็นเทคโนโลยียุคใหม่ถัดจากโอเพนจีแอล ID Tech 7 จึงเลิกใช้โอเพนจีแอล
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 บริษัทวาล์ว (Valve Corporation) ได้ถอดโอเพ่นจีแอลออกจาก Dota 2
โครโนกรุ๊ปได้ถอดโอเพนจีแอลออกจากเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟฟิกส์สมัยใหม่หลายตัว เช่น เรย์เทรซซิ่ง การเข้ารหัสวีโดโอบนจีพียู การลบรอยหยักในกราฟิกส์ อัลกอริธึมในดีพเลิร์นนิ่ง FidelityFX Super Resolution(FSR) ของ AMD และ Nvidia DLSS
เกมส์ Atypical ซึ่งสนับสนุนโดย Samsung ได้ปรับปรุงเอ็นจิ้นใหม่โดยใช้ Vulkan แทนที่จะเป็นโอเพนจีแอล
ประวัติรุ่น
โอเพนจีแอลรุ่นแรก หรือเวอร์ชั่น 1.0 เปิดตัวเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 โดยมาร์ค ซีกัล และเคิร์ต อะเคลลีย์ หลังจากนั้นมา โอเพนจีแอลได้รับการปรับปรุงคุณลักษณะหลายเวอร์ชัน ในแต่ละเวอร์ชันได้กำหนดฟีเจอร์ต่าง ๆ ที่เป็นพื้นฐานให้กราฟฟิกการ์ดต้องสนับสนุนหรือรองรับ และต่อต้านส่วนต่อขยายด้วยการเขียนที่ง่ายกว่วา เวอร์ชันใหม่แต่ละเวอร์ชันมีแนวโน้มที่จะรวมส่วนขยายต่างๆ เข้าด้วยกันซึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางจากผู้จำหน่ายกราฟิกการ์ด แม้ว่ารายละเอียดของส่วนขยายเหล่านั้นอาจมีการเปลี่ยนแปลงได้
วัลแคน
วัลแคน (Vulkan) เดิมเรียกว่า "Next Generation OpenGL Initiative" (glNext) เป็นการออกแบบระบบใหม่เพื่อหลอมรวม OpenGL และ OpenGL ES ให้เป็น API เดียว ซึ่งจะไม่คำนึงถึงความเข้ากันได้กับเวอร์ชั่นของโอเพนจีแอลที่มีอยู่
วัลแคนเวอร์ชั่นแรก ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
Vulkan เป็น API ใหม่สำหรับกราฟิกที่เร่งความเร็วด้วยฮาร์ดแวร์ (และการคำนวณทั่วไป) ผ่าน GPU ดั้งเดิม โอเพนจีแอลจะยังคงได้รับการพัฒนาต่อไปเนื่องจากเป็น API ระดับสูงกว่า Vulkan เราสามารถอนุมานได้ว่า Vulkan นั้นน่าจะจบลงด้วยการเป็น "OpenGL 5"
บีปบีปไอม์อะชีป
"บีปบีปไอม์อะชีป" (Beep Beep I'm a Sheep) เป็นเพลงแปลกใหม่ที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2015 และปรากฎใน asdfmovie10 กับ จัสแดนซ์ 2018 แนวคิดเดิมเป็นของทอมสกา ยูทูบเบอร์ชาวอังกฤษใน ค.ศ. 2014 และถูกร่วมในส่วนสั้น ๆ ในซีรีส์ asdfmovie เขาทำงานร่วมกับ LilDeuceDeuce นักดนตรี เพื่อแต่งเพลงฉบับเต็ม และเผยแพร่ในวันเมษาหน้าโง่ใน ค.ศ. 2017 ซึ่งกลายเป็นกระแสในทันที
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร (Phanatpittayakarn School, ย่อ: พ.พ., PP) เป็นโรงเรียนรัฐบาลสหศึกษา ระดับมัธยมศึกษา ตั้งอยู่ หมู่ที่ 6 ถนนสุขประยูร ตำบลกุฎโง้ง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี โดยมีชื่อที่เรียกกันทั่วไปของชาวพนัสนิคมว่า “โรงเรียนหลวงใหญ่”
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร อยู่ภายใต้สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 สหวิทยาเขตชลบุรี 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนประจำ อำเภอพนัสนิคม ก่อตั้งขึ้นในปี 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 (อย่างเป็นทางการ) โดยปัจจุบันโรงเรียนพนัสพิทยาคารมีอายุ ปี
นอกจากนี้โรงเรียนพนัสพิทยาคารได้เป็นโรงเรียนเครือข่ายห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ ตามแนวทาง สสวท. และ สอวน. รวมถึงโรงเรียนเครือข่ายศูนย์สะเต็มศึกษา ภาคตะวันออก
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนพนัสพิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ตั้งขึ้นครั้งแรกที่วัดพิมพฤฒาราม เมื่อ พ.ศ. 2460 “โรงเรียนวัดใหม่ประจำอำเภอพนัสนิคม” จัดสอนตั้งแต่ชั้น ประถมศึกษาปีที่ 1 จนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนนี้ตั้งอยู่ได้จนถึง พ.ศ. 2464 พอดีมีประกาศใช้พระราชบัญญัติประถมศึกษา ครูใหญ่โรงเรียนนี้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นศึกษาธิการอำเภอ อีกตำแหน่งหนึ่ง จึงเริ่มมีความไม่สะดวกประกอบกับโรงเรียนรัฐบาลจำเป็นต้องเก็บค่าศึกษาเล่าเรียนตามระเบียบ ผู้ปกครองนักเรียนไม่ประสงค์จะเสียค่าเล่าเรียนโรงเรียนนี้จึงยุบไป
ต่อมามีผู้ปกครองต้องการจะให้มีโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นอีก จึงได้ขออนุญาตตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476 ในระหว่างที่ขอตั้งโรงเรียนอยู่นี้ อำเภอได้เปิดสอนชั้นมัธยมเป็นการเตรียมตัวไว้รับเหตุการณ์ก่อนเรียกว่า “โรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส” ทำการสอนที่ ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาส จนถึงปี พ.ศ. 2479 กระทรวงศึกษาธิการจึงได้อนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาได้โดยใช้ชื่อว่า“โรงเรียนประจำอำเภอพนัสนิคม” และเลิกล้มโรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส โดยโอนให้กับโรงเรียนประจำอำเภอ และสอนที่ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาสตามเดิม มีนายเจียม รุธิระกุล เป็นครูใหญ่ ครั้นถึง พ.ศ. 2480 ทางวัดมีความจำเป็นต้องรื้อศาลาเพื่อสร้างใหม่ โรงเรียนนี้จึงต้องย้ายไปสอนที่โรงเรียนประชาบาล ประจำตำบลกุฎโง้ง (พนัส-ศึกษาลัย) เมื่อนายสนิท อนันตสมบูรณ์ ย้ายมารับตำแหน่งศึกษาธิการประจำอำเภอพนัสนิคม ได้ของบประมาณสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นเงิน 4,000 บาท ในปี พ.ศ. 2481 และใช้เรียนได้ตั้งแต่วัน 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 อาคารนี้มีรูปทรงมนิลา ใต้ถุนโล่ง หลังคามุงกระเบื้อง มีมุขริมด้านหน้าสองมุข มีห้องเรียน 3 ห้อง ห้องครูใหญ่ 1 ห้อง ห้องประชุม 1 ห้อง รวมถึงได้ย้ายมาอยู่ในที่ดินของนายสุชาติ และนางเฉลียว เจริญผล และได้ซื้อที่ดินเพิ่มเป็น 47 ไร่ 3 งาน 39 ตารางวา นอกจากนี้กระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งชื่อโรงเรียนแห่งนี้ว่า โรงเรียนพนัสนิคม “พนัสพิทยาคาร”
โรงเรียนนี้มีนักเรียนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี  ทางโรงเรียนจึงของบประมาณสร้างอาคารเรียนขึ้นอีกแต่ไม่เป็นผลสำเร็จจนกระทั่งปี พ.ศ.  2496   นายชาติ  สุอังคะ  สมาชิกผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี นายชลิต มุตตามระ นายอำเภอพนัสนิคม นายเฉลิมศักดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ศึกษาธิการอำเภอพนัสนิคมในสมัยนั้นได้ช่วยเหลือติดต่อกับกระทรวงศึกษาธิการ ให้ได้รับงบประมาณอีก เป็นเงิน จำนวน 50,000 บาท เพื่อก่อสร้างต่อเติมอาคารเรียนจนแล้วเสร็จ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2496 ทำให้มีมุขหน้า 3 มุข มีห้องเรียน 14 ห้อง เต็มรูปทั้งชั้นล่างและชั้นบน ต่อมานายเฉลิมชัย รัตนกรี  ผู้อำนวยการโรงเรียนคนแรกได้ขออนุญาตกรมสามัญศึกษา ใช้ชื่อให้สั้นลงว่า “โรงเรียนพนัสพิทยาคาร”เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ.  2520 และปัจจุบัน นายอัมพร อิสสรารักษ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนคนที่  14   ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559
จนถึงปัจจุบัน โรงเรียนพนัสพิทยาคาร โรงเรียนมีเนื้อที่ประมาณ 46 ไร่ มีนักเรียนประมาณ 3,000 คน โรงเรียนพนัสพิทยาคารจัดเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ มีอาคารเรียน 3 ชั้นจำนวน 4 อาคาร อาคาร 6 ชั้นจำนวน 1 อาคาร อาคารห้องสมุด อาคารประกอบประมาณ 7-10 อาคาร สนามกีฬาในร่ม และสนามกีฬากลางแจ้ง มีธนาคารโรงเรียนโดยธนาคารออมสิน ศูนย์ศิลปะ สถานนีวิทยุโรงเรียนพนัสพิทยาคาร มีศาลาอาจารย์สาโรจน์ มีป้อมยาม 2 ป้อมที่มียามเฝ้าเพียงแค่คนเดียว
แนวการศึกษาต่อระดับอุดมศีกษา
เมื่อจบตามหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนพนัสพิทยาคารแล้ว ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถศึกษาต่อในระดับอุดมศีกษาผ่านทาง ที่ให้สิทธิแก่นักเรียนจากโรงเรียนพนัสพิทยาคารเข้าสอบคัดเลือกในระบบรับตรงของมหาวิทยาลัยต่างๆ เช่น มหาวิทยาลัยบูรพา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  มหาวิทยาลัยมหิดล  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี เป็นต้น
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
รายนามศิษย์เก่าที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาดุษฎี
กีฬาซอฟต์บอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47
กีฬาซอฟต์บอลในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เป็นการแข่งขันกีฬาซอฟต์บอลที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 10–20 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่วิทยาสนามลัยเทคนิคกันทรารมย์ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย และทีมหญิง ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 6 เหรียญ
ตำบลห้วยบง (อำเภอเมืองชัยภูมิ)
ตำบลห้วยบง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 20 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยบง
การปกครอง
ตำบลห้วยบง แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน คือ
พฤกษศาสตร์
พฤกษศาสตร์ (Botany) หรือ ชีววิทยาของพืช (Plant Biology) หรือ วิทยาการพืช, พืชศาสตร์ (Plant Science) เป็นสาขาวิชาหนึ่งของชีววิทยา ที่ศึกษาเกี่ยวกับพืชและการเจริญเติบโต พฤกษศาสตร์มีขอบเขตการศึกษาที่กว้างขวางครอบคลุมตั้งแต่พืช สาหร่าย และเห็ดรา ศึกษาทั้งในด้านโครงสร้าง การเจริญเติบโต การสืบพันธุ์ เมแทบอลิซึม โรค และคุณสมบัติทางเคมีและความสัมพันธ์ทางวิวัฒนาการระหว่างกลุ่มต่าง ๆ การศึกษาทางด้านพฤกษศาสตร์เริ่มต้นจากความรู้ที่สืบต่อกันมา จากการจำแนกพืชที่กินได้ พืชสมุนไพรและพืชมีพิษ เป็นศาสตร์ที่เก่าแก่สาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ จากความสนใจในเรื่องพืชของบรรพบุรษทำให้ปัจจุบันจำแนกสิ่งมีชีวิตในด้านพฤกษศาสตร์มากกว่า 550,000 ชนิดหรือสปีชีส์
ขอบเขตและความสำคัญของพฤกษศาสตร์
ดังเช่นสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ พืชก็สามารถศึกษาได้จากหลายแง่มุม ทั้งในด้านโมเลกุล พันธุศาสตร์ หรือชีวเคมี และศึกษาได้ตั้งแต่ระดับออร์แกเนลล์ เซลล์ เนื้อเยื่อ อวัยวะ ต้นพืช ประชากร ไปจนถึงระดับชุมชนหรือสังคมของพืช ในแต่ละระดับเหล่านี้ นักพฤกษศาสตร์อาจสนใจศึกษาได้ทั้งในด้านการจัดหมวดหมู่ (อนุกรมวิธาน) ด้านโครงสร้าง (กายวิภาคศาสตร์) หรือด้านหน้าที่ (สรีรวิทยา) ของส่วนต่าง ๆ ของพืช
การศึกษาพืชมีความสำคัญมากเพราะพืชเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดแรก ๆ บนโลก พืชสร้างแก็สออกซิเจน อาหาร เชื้อเพลิง และยา ซึ่งทำให้สิ่งมีชีวิตชั้นสูงกว่ารวมทั้งมนุษย์สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ พืชยังดูดกลืนแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง ซึ่งเป็นแก๊สที่เป็นสาเหตุของปรากฏการณ์เรือนกระจก ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับพืชมีความสำคัญต่ออนาคตของสังคมมนุษย์ดังต่อไปนี้
การผลิตอาหารให้แก่โลก
ความจริงแล้วอาหารทุกอย่างที่เรารับประทานล้วนมาจากพืช ทั้งโดยตรงจากอาหารหลักจำพวกแป้ง ข้าว รวมทั้งผักและผลไม้ หรือโดยอ้อมผ่านทางปศุสัตว์ซึ่งกินพืชเป็นอาหาร ความหมายอีกนัยหนึ่งคือ พืชเป็นรากฐานของห่วงโซ่อาหารเกือบทุกห่วงโซ่ หรือที่นักนิเวศวิทยาเรียกว่า ลำดับขั้นแรกของอาหาร ความเข้าใจในการผลิตอาหารของพืชมีความสำคัญต่อการผลิตอาหารให้แก่คนทั่วโลก และเก็บรักษาอาหารไว้สำหรับอนาคต แต่พืชไม่ได้มีประโยชน์ต่อมนุษย์ทุกชนิด วัชพืชบางชนิดสร้างปัญหาในการเกษตรกรรม และนักพฤกษศาสตร์ก็พยายามศึกษาเพื่อหาวิธีลดผลกระทบให้น้อยที่สุด
ความเข้าใจในกระบวนการพื้นฐานของชีวิต
พืชเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหมาะสมและสะดวกต่อการศึกษากระบวนการพื้นฐานต่าง ๆ ของสิ่งมีชีวิต (ตัวอย่างเช่นการแบ่งเซลล์และการสังเคราะห์โปรตีน) โดยไม่มีปัญหาทางจริยธรรมจากการศึกษาในสัตว์หรือมนุษย์ กฎการถ่ายทอดทางพันธุกรรมของเกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล ก็ได้รับการค้นพบโดยการศึกษาด้วยวิธีนี้ โดยศึกษาจากการถ่ายทอดลักษณะของถั่วลันเตา
การผลิตยาและวัสดุต่าง ๆ
ยารักษาโรคและสารที่มีผลต่อประสาทอย่างเช่น กัญชา กาเฟอีน และนิโคติน ส่วนใหญ่แล้วได้มาจากพืชโดยตรง ตัวอย่างเช่น ยาแอสไพริน ซึ่งสกัดจากสารจากเปลือกของต้นหลิว อาจมีวิธีรักษาโรคภัยไข้เจ็บโดยใช้พืชอีกหลายวิธีที่ยังรอการค้นพบอยู่ เครื่องดื่มที่นิยมอย่างกาแฟ ช็อคโกแลต และชา ก็มาจากพืชเช่นกัน เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ส่วนใหญ่ก็ได้จากการหมักพืชอย่างเช่นข้าวบาร์เลย์ มอลต์ และองุ่น
นอกจากนี้ พืชยังเป็นแหล่งของวัสดุธรรมชาติมากมาย เช่น ฝ้าย ไม้ กระดาษ ลินิน น้ำมันพืช และยาง ผลิตภัณฑ์ผ้าไหมจะไม่เกิดขึ้นหากไม่มีการเพาะปลูกต้นหม่อน และไม่นานมานี้ อ้อยและพืชอื่น ๆ ก็ถูกใช้เป็นแหล่งของเชื้อเพลิงชีวภาพ ซึ่งเป็นทางเลือกใหม่นอกเหนือไปจากเชื้อเพลิงฟอสซิล
ความเข้าใจในการเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อม
พืชสามารถทำให้เราเข้าใจการเปลี่ยนแปลงในสิ่งแวดล้อมได้จากหลายทาง ได้แก่
ศัพทมูลวิทยา
พฤกษศาสตร์ตามความหมายของพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 มีความหมายว่า วิชาว่าด้วยต้นไม้ พฤกษศาสตร์มาจากคำว่า พฤกษ (พฺรึกสะ) หมายถึงต้นไม้ มีรากศัพท์มาจากภาษากึ่งบาลีกึ่งสันสกฤตจาก วฺฤกฺษ ในภาษาสันสกฤตและ รุกฺข ในภาษาบาลี กับคำว่า ศาสตร์ (สาด) หมายถึงระบบวิชาความรู้ มีรากศัพท์มาจากภาษาสันสกฤต
พฤกษศาสตร์ยุคแรก
อินเดียโบราณ มีการค้นพบการจำแนกพืชขึ้นเป็นครั้งแรกในคัมภีร์ฤคเวทซึ่งแบ่งพืชออกเป็น ไม้ต้น ไม้ล้มลุกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์ และไม้เลื้อย ซึ่งในภายหลังได้ถูกแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น 8 กลุ่มในคัมภีร์เวทอาธารวา คือ ไม้ที่กิ่งแผ่กว้าง ไม้ที่ใบเป็นกระจุกและยาว ไม้พุ่ม ไม้ที่แผ่ราบ ไม้ใบเลี้ยงเดี่ยว ไม้เลื้อย ไม้ที่มีกิ่งก้านมาก ไม้ที่มีปุ่มปมซับซ้อน ผลงานทางด้านสรีรวิทยาของพืชที่สำคัญในสมัยอินเดียตอนกลางประกอบด้วย the Prthviniraparyam of Udayana, Nyayavindutika of Dharmottara, Saddarsana-samuccaya of Gunaratna และ Upaskara of Sankaramisra
จีนโบราณ บันทึกรายชื่อพืชและพืชที่นำมาปรุงยามีมาหลังสงครามระหว่างแคว้น (481-221 ก่อนคริสต์ศักราช) แพทย์จีนจำนวนมากตลอดศตวรรษได้เขียนบันทึกเกี่ยวกับความรู้ทางด้านการปรุงยาสมุนไพร ในสมัยราชวงศ์ฮั่น มีงานเขียนของคัมภีร์หวงตี้เน่ยจิง และแพทย์จีน จาง จงจิ่งที่มีชื่อเสียงมากในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 นักวิทยาศาสตร์และรัฐบุรุษ ซูซ่ง และ เฉิน โค่ว ได้รวบรวมวิธีการรักษาโรคด้วยพืชสมุนไพรรวมกับการใช้แร่ธาตุอีกด้วย
กรีกโรมัน ผลงานทางด้านพฤกษศาสตร์ในแถบยุโรปมีมาราว 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทีโอฟราตัสมีงานเขียนสองเล่มที่สำคัญคือ On the History of Plants และ On the Causes of Plants หนังสือสองเล่มนี้ส่งผลให้เกิดการศึกษาทางด้านพฤกษศาสตร์มากขึ้น นายแพทย์ชาวโรมันเขียนหนังสือรวบรวมการรักษาด้วยสมุนไพรซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญที่แสดงถึงความรู้ทางพฤกษศาสตร์ของกรีกโรมัน
พฤกษศาสตร์สมัยกลาง
อัล ดินาวาริ นักพฤกษศาสตร์ชาวเคอร์ดิช เป็นผู้ก่อตั้งอาหรับพฤกษศาสตร์ ผลงานของเขาคือ หนังสือพืช เขาได้อธิบายถึงลักษณะพืชอย่างน้อย 637 ชนิดและได้อภิปรายเกี่ยวกับพัฒนาการของพืชตั้งแต่การงอกจนกระทั่งตาย อธิบายช่วงระยะเวลาการเจริญเติบโตของพืช การออกดอกและผลของต้นไม้แต่ละชนิด หนังสือ ฮีสทอเรีย แพลนทารัม ของทีโอฟราตัส เป็นข้อมูลที่ใช้อ้างอิงทางพฤกษศาสตร์ในหลายศตวรรษต่อมา และได้ถูกปรับปรุงขึ้นประมาณปี 1200 โดย Giovanni Bodeo da Stapelio ซึ่งได้เพิ่มข้อคิดเห็นและวาดรูปประกอบ
มหาวิทยาลัยที่มีการเปิดสอนในประเทศไทย
ปัจจุบันในประเทศไทยมีหลักสูตรการศึกษาด้านพฤกษศาสตร์ตั้งแต่ปริญญาตรีไปจนถึงปริญญาเอก และหนึ่งหลักสูตรปริญญาโทนานาชาติ ในปีการศึกษา 2553 มีคณาจารย์ในสาขารวมทั้งสิ้น 66 ท่าน และนักศึกษาระดับปริญญาตรีจำนวน 141 คน จาก 3 มหาวิทยาลัย
ตำบลห้วยต้อน
ตำบลห้วยต้อน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 17 กิโลเมตร ปัจจุบันพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยต้อน
การปกครอง
ตำบลห้วยต้อน แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
ตำบลโนนสำราญ (อำเภอเมืองชัยภูมิ)
การปกครอง
ตำบลโนนสำราญ แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ
เทศบาลตำบลปากพะยูน
ปากพะยูน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากพะยูน ในอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอปากพะยูน เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลปากพะยูน ซึ่งเป็นสุขาภิบาลที่จัดตั้งแห่งแรกของจังหวัดพัทลุง ก่อนที่ต่อมาจะยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ด้วยผลของกฎหมาย นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งแรกของอำเภอปากพะยูน ปัจจุบันเทศบาลตำบลปากพะยูนมีประชากร 3,361 คน
กลุ่มดาวปลา
กลุ่มดาวปลา หรือ กลุ่มดาวมีน (♓) เป็นกลุ่มดาวหนึ่งในกลุ่มดาวจักรราศี อยู่ระหว่างกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำทางทิศตะวันตก กับกลุ่มดาวแกะทางทิศตะวันออก กลุ่มดาวปลาไม่มีดาวที่สว่างกว่าโชติมาตร 3 ดังนั้น กลุ่มดาวปลาจึงไม่ใช่กลุ่มดาวเด่น
กลุ่มดาวนกการเวก
กลุ่มดาวนกการเวก เป็นกลุ่มดาวจาง ๆ ทางซีกฟ้าใต้ ไม่สามารถมองเห็นได้จากกรีกโบราณ พบหลักฐานปรากฏในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria)  ของโยฮันน์ ไบเออร์ แต่อาจเป็นที่รู้จักกันในหมู่นักเดินเรือก่อนหน้านั้น
มือชี้ปากย้ำ
มือชี้ปากย้ำ บ้างเรียก นิ้วชี้ปากย้ำ เป็นขั้นตอนในความปลอดภัยในอาชีพสำหรับการหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดโดยการชี้เป็นที่เครื่องบ่งชี้สำคัญและกล่าวขานถึงสภาพของเครื่องบ่งชี้นั้น มือชี้ปากย้ำเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ทั่วไปในระบบรางรถไฟญี่ปุ่น ซึ่งจะเรียกขั้นตอนนี้ว่า "ชินซะคันโก" (指差喚呼, shinsa kanko) และในระบบรางรถไฟจีน การทำสัญญาณและการพูดย้ำเครื่องบ่งชี้เหล่านี้ช่วยให้มีสมาธิได้มากยิ่งขึ้น ระบบนี้ถูกใช้ครั้งแรกโดยพนักงานขับรถไฟและนำมาใช้อย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมญี่ปุ่น มือชี้ปากย้ำไม่ได้เป็นที่นิยมในประเทศอื่น แม้ว่าจะมีการใช้ระบบนี้ในรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์กและรถไฟใต้ดินโทรอนโตก็ตาม สมาคมอาชีวอนามัยและความปลอดภัยญี่ปุ่น แนะนำให้ใช้ระบบมือชี้ปากย้ำ ตามการศึกษา ค.ศ. 1994 ของสถาบันวิจัยวิศวกรรมระบบรางแสดงให้เห็นว่ามือชี้ปากย้ำช่วยลดความผิดพลาดได้เกือบ 85% เมื่อทำงานง่าย ๆ อีกทั้งระบบนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของข้อกำหนดการบริหารรางรถไฟในประเทศจีน
กลุ่มดาวแท่นบูชา
กลุ่มดาวแท่นบูชา เป็นกลุ่มดาวจาง ๆ ทางซีกฟ้าใต้ อยู่ระหว่างกลุ่มดาวคนครึ่งม้ากับกลุ่มดาวหมาป่า เดิมรู้จักกันในชื่อ Ara Centauri หมายถึงแท่นบูชาของคนครึ่งม้า
กลุ่มดาวเครื่องสูบลม
กลุ่มดาวเครื่องสูบลม เป็นกลุ่มดาวใหม่ที่เพิ่งกำเนิดขึ้นเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่โรเบิร์ต บอยล์ ผู้ประดิษฐ์เครื่องสูบลม กลุ่มดาวนี้มีชื่อละตินเดิมว่า Antlia Pneumatica ต่อมานักดาราศาสตร์ตัดทอนให้ชื่อสั้นลง กลุ่มดาวเครื่องสูบลมล้อมรอบด้วยกลุ่มดาวงูไฮดรา กลุ่มดาวเข็มทิศ กลุ่มดาวใบเรือ และกลุ่มดาวคนครึ่งม้า
ตำบลท่าหินโงม
ท่าหินโงม เป็น 1 ใน 19 ตำบลของอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ เป็นที่ตั้งของมอหินขาวในอุทยานแห่งชาติภูแลนคา ประกอบด้วยกลุ่มหินทรายสีขาววางเรียงรายคล้ายกับ “สโตนเฮนจ์” ในประเทศอังกฤษ จึงได้รับการขนานนามอีกชื่อหนึ่งว่า “สโตนเฮนจ์เมืองไทย” และยังมีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติตาดโตน
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลท่าหินโงม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
โดย "หินโงม" หรือ "หินงุม" แปลว่า โขดหินหรือหินขนาดใหญ่ อันเป็นหินพะลานเป็นลักษณะโบราณ
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลท่าหินโงมแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลท่าหินโงม มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าหินโงม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าหินโงมทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลท่าหินโงม ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2518 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท่าหินโงมในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน
รายพระนามเทพแห่งโชคลาภ
เทพแห่งโชคลาภ คือเทวดาผู้รักษาและอำนวยพรด้านโชคลาภ การค้า เศรษฐศาสตร์ การเงิน ธุรกิจ ในศาสนาต่าง ๆ
ศาสนาฮินดู
นอกจากนี้ยังรวมถึงศาสนาฮินดูแบบไทย รวมถึงศาสนาฮินดูแบบบาหลี
มกราคม พ.ศ. 2564
'''มกราคม พ.ศ. 2564''' เป็นเดือนที่ 1 ของปี พ.ศ. 2564 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์
เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี
สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริช หรือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระนามเต็ม วิกตอเรีย อเดเลด แมรี หลุยซา (21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเยอรมันและสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย
ต้นพระชนม์ชีพ
สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม,ลอนดอน เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี จึงได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี ทรงรับบัพติศมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1841 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม,ลอนดอน โดยมีพ่อแม่ทูนหัว คือ สมเด็จพระราชินีอาเดิลไฮท์ พระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซกซ์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ และ ดัชเชสแห่งเคนท์ พระองค์มีพระนามลำลองว่า "วิกกี้"
อภิเษกสมรส
เจ้าหญิงวิกตอเรีย ทรงพบกับพระราชสวามีในอนาคต เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นิโคเลาส์ คาร์ล มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย พระราชโอรสในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี และเจ้าหญิงเอากุสทาแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซอนัค เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟรีดริช เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1858 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์
เจ้าชายและเจ้าหญิงฟรีดริช มีพระราชโอรสและพระราชธิดาดังนี้
บั้นปลายพระชนม์
สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชทรงอุทิศช่วงเวลาสุดท้ายของพระชนม์ชีพกับการวาดภาพและการเยี่ยมชมผลงานทางศิลปะของกลุ่มศิลปินในโครนแบร์ก ซึ่งพระองค์ทรงได้พบกับจิตรกรนอร์แบร์ท ชรอว์ดิล (Norbert Schrödl)อยู่เป็นประจำ โปรดทรงพระดำเนินเล่นในตอนเช้าและทรงใช้เวลานานหลายชั่วโมงในการเขียนพระราชหัตถเลขาหรืออ่านหนังสือในห้องสมุดของปราสาทของพระองค์
ในช่วงปลายปี 1898 แพทย์วินิจฉัยพบว่าพระองค์ประชวรเป็นมะเร็งพระถัน(เต้านม) ที่ไม่สามารถผ่าตัดได้ ทำให้พระองค์ต้องบรรทมบนพระแท่นอย่างเดียวเป็นเวลานาน จนย่างเข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 1900 เชื้อมะเร็งร้ายได้แพร่กระจายไปที่พระปิฐิกัณฐกัฐิ(กระดูกสันหลัง) รวมถึงการที่ทรงมีความวิตกกังวลในพระราชหฤทัยเกี่ยวกับพระราชหัตถเลขาของพระองค์(เนื้อหาเกี่ยวกับอนาคตของจักรวรรดิเยอรมนีภายใต้การปกครองของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระราชโอรส) จะตกไปอยู่ในพระหัตถ์ของจักรพรรดิ จึงทรงโปรดให้นำพระราชหัตถเลขากลับไปที่สหราชอาณาจักรอย่างลับๆ ผ่านทาง เฟรเดอริก พอนซันบี บารอนที่ 1 แห่งไซซันบี (Frederick Ponsonby, 1st Baron Sysonby) ราชเลขานุการในพระองค์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระอนุชาของพระองค์ซึ่งติดตามพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ขณะเสด็จไปทรงเยี่ยมพระองค์ที่ประชวรในโครนแบร์กเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 1901 ก่อนที่พระองค์จะเสด็จสวรรคต โดยพระราชหัตถเลขาเหล่านี้ได้รับการแก้ไขดัดแปลงในภายหลัง และนำมาใช้เป็นแบบเพื่อเขียนลงหนังสือและตีพิมพ์ในปี 1928 โดย พอนซันบี
สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 1901 ในเมืองโครนแบร์ก แกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน จักรวรรดิเยอรมนี ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระบรมราชชนนี เพียง 7 เดือนเศษ
พระบรมศพถูกฝังไว้เคียงข้างพระบรมราชสวามีของพระองค์ในสุสานหลวงฟรีดริชชอฟที่พอทสดัมเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1901 หลุมฝังพระบรมศพของพระองค์มีพระบรมรูปจำลองหินอ่อนของพระองค์เองในพระอิริยาบถบรรทมอยู่ด้านบน ซึ่งพระศพพระโอรสของพระองค์ที่สิ้นพระชนม์ในวัยเยาว์ เจ้าชายซีกิสมุนท์ และ เจ้าชายวัลเดอมาร์ ถูกฝังอยู่ในสุสานเดียวกัน
พระราชอิสริยยศ
ในสหราชอาณาจักร ในจักรวรรดิเยอรมัน
โกลอมแอลี โอเวย์ซี
โกลอมแอลี โอเวย์ซี (16 เมษายน พ.ศ. 2461 – 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) เป็นนักการเมืองและทหารชาวอิหร่านผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงแรงงานและกิจการสังคมตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ถึง 4 ธันวาคม พ.ศ. 2521 และเป็นหนึ่งในนายพลที่มีอำนาจที่สุดในอิหร่านสมัยราชวงศ์ปาห์ลาวี
โอเวย์ซีมีส่วนกับการสังหารหมู่ที่จัตุรัสฌอเลเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2521 ซึ่งเขาประกาศกฎอัยการศึกเมื่อเวลา 06.00 น. ของวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2521 และเขาก็สั่งทหารเปิดฉากยิงใส่ฝูงชน ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
โอเวย์ซีถูกกดดันให้ลาออกจากตำแหน่งและออกจากอิหร่านในเดือนมกราคม พ.ศ. 2522 และตั้งรกรานในปารีสหลังจากนั้นไม่นาน ซอเดฆ แฆลฆอลี ผู้พิพากษาศาลปฏิวัติอิสลาม ได้พิพากษาประหารชีวิตเจ้าหน้าของระบอบเก่าซึ่งรวมถึงโอเวย์ซี โอเวย์ซีถูกองค์การญิฮาดอิสลาม (ไอเจโอ) ลอบสังหารในปารีสเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 ขณะมีอายุ 65 ปี
มณฑลทหารตะวันออก
มณฑลทหารตะวันออก (Eastern Military District; รัสเซีย: Восточный военный округ) เป็นมณฑลทหารของประเทศรัสเซีย
มันเป็นหนึ่งในห้ามณฑลทหารของกองทัพรัสเซีย โดยมีเขตอำนาจอยู่ภายในเขตสหพันธ์ตะวันออกไกลของประเทศรัสเซีย มณฑลทหารตะวันออกถูกสร้างขึ้นโดยเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปทางทหารในปี ค.ศ. 2008 และก่อตั้งโดยพระราชกฤษฎีกาของประธานาธิบดีหมายเลข 1144 ลงนามเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 2010 เพื่อแทนที่เขตทหารตะวันออกไกลด้วยการเพิ่ม ทรานส์ไบคาล ส่วนหนึ่งของมณฑลทหารไซบีเรีย เขตนี้เริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกคอนสแตนติน ซิเดนโก
มณฑลทหารตะวันออกเป็นเขตทหารที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประเทศรัสเซีย ด้วยขนาดทางภูมิศาสตร์ที่ 7,000,000 ตารางกิโลเมตร (2,700,000 ตารางไมล์) เขตนี้ประกอบด้วย 12 หน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย ได้แก่ แคว้นอามูร์, สาธารณรัฐบูเรียเตีย, เขตปกครองตนเองชูคอตคา, แคว้นปกครองตนเองยิว, ดินแดนคัมชัตคา, ดินแดนฮาบารอฟสค์, แคว้นมากาดัน, ดินแดนปรีมอร์เย, สาธารณรัฐซาคา, แคว้นซาฮาลิน, ดินแดนซาไบคัลสกี
ผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันภัยทางอากาศเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของกองกำลังทั้งหมดของทหารบกและอาวุธของกองทัพบกที่ปรับใช้ในอาณาเขตของมณฑล ยกเว้นกองกำลังขีปนาวุธยุทธศาสตร์และกองทัพอากาศและอวกาศ นอกจากนี้ ยังอยู่ใต้การปฏิบัติงานบังคับบัญชาของกองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติ กองกำลังรักษาชายแดนของเอฟเอสบี เช่นเดียวกับหน่วยงานของกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉินและกระทรวงและหน่วยงานอื่น ๆ ที่ปฏิบัติงานในมณฑล
มณฑลทหารตะวันออกมีกองบัญชาการในคาบารอฟสค์ และผู้บัญชาการมณฑลคนปัจจุบันคือ พลเอกอาวุโส อเล็กซานเดอร์ ไชโก ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564
กองบัญชาการยุทธศาสตร์ร่วมกองเรือเหนือ
กองบัญชาการยุทธศาสตร์ร่วมกองเรือเหนือ (Northern Fleet Joint Strategic Command; Объединённое стратегическое командование «Северный флот») เป็นหนึ่งในห้ามณฑลทหารของกองทัพรัสเซีย มีเขตอำนาจควบคุมในภูมิภาคเหนือของรัสเซียยุโรปและมหาสมุทรอาร์กติกของยุโรปเป็นหลัก
กองบัญชาการยุทธศาสตร์ร่วมกองเรือเหนือเป็นมณฑลทหารที่ใหญ่เป็นอันดับสามตามขนาดทางภูมิศาสตร์ ประกอบด้วยหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย 4 แห่ง ได้แก่ แคว้นอาร์ฮันเกลสค์, สาธารณรัฐโคมี, แคว้นมูร์มันสค์, เขตปกครองตนเองเนเนตส์ นอกจากนี้ กองบัญชาการยังประกอบด้วยเกาะส่วนใหญ่ของรัสเซียในทะเลอาร์กติก รวมทั้งเกาะที่ตั้งอยู่ในหน่วยองค์ประกอบที่ไม่ได้อยู่ในมณฑล เป้าหมายหลักของกองบัญชาการนี้คือการรวมความรับผิดชอบทางทหารทั้งหมดไว้เหนือดินแดนของรัสเซียในแถบอาร์กติก ตลอดจนการรักษาผลประโยชน์ของรัสเซียและการตรึงอำนาจในภูมิภาคทั้งหมด
ชมรมอนิเมะฉัน ใครอย่าแตะ!
ชมรมอนิเมะฉัน ใครอย่าแตะ! หรือ 'อย่าขวาง! เราจะสร้างอนิเมะ หรือ ไอเดียคือจินตนาการ ผลงานคือโลกจริง' ( เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยซูมิโตะ โอวาตะ ตีพิมพ์ในนิตยสารบิ๊กคอมิกสปิริตส์รายเดือน นิตนสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่ พ.ศ. 2559 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอไซแอนช์ซารุ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์ไลฟ์แอ็กชันโทรทัศน์ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันฉายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2563
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไต้หวัน
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไต้หวัน เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) การระบาดทั่วของโรคนี้ส่งผลกระทบในประเทศไต้หวันน้อยกว่าประเทศอุตสาหกรรมอื่น ๆ โดยมีผู้เสียชีวิตทั้งหมดเจ็ดราย ณ วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2020  จำนวนผู้ป่วยเพิ่มสูงสุดคือในวันที่ 6 เมษายน ที่ 307 ราย ซึ่งส่วนใหญ่นำเข้ามาในประเทศอย่างท่วมท้น
ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังไต้หวันในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020 โดยผู้ป่วยรายแรกเป็นหญิงอายุ 50 ปีที่สอนหนังสืออยู่ที่อู่ฮั่น ประเทศจีน รัฐบาลไต้หวันได้บูรณาการข้อมูลจากระบบการดูแลสุขภาพแห่งชาติ, หน่วยงานตรวจคนเข้าเมือง และศุลกากร เพื่อช่วยในการระบุและตอบสนองต่อไวรัส ความพยายามของรัฐบาลได้ประสานงานผ่านศูนย์บัญชาการสุขภาพแห่งชาติ (NHCC) ของศูนย์ควบคุมโรคไต้หวัน ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยในการจัดการภัยพิบัติสำหรับโรคระบาดหลังจากการระบาดของโรคซาร์ส ค.ศ. 2002–2004
วารสารสมาคมการแพทย์แห่งอเมริการะบุว่าไต้หวันได้ดำเนินการตามลิสต์ที่แยกเป็นส่วนสัดใน 124 รายการเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของโรค รวมถึงการตรวจคัดกรองเที่ยวบินจากจีนแผ่นดินใหญ่ก่อนกำหนดและการติดตามผู้ป่วยแต่ละราย
การรับมือกับการระบาดของไต้หวันควบคู่ไปกับเพื่อนบ้านในภูมิภาค เช่น ประเทศสิงคโปร์ และประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งได้รับการยกย่องจากนานาชาติในเรื่องประสิทธิภาพในการกักตัวผู้คนและการตรวจอย่างกว้างขวาง ณ วันที่ 2 มกราคม มีการตรวจ 290,540 คนในไต้หวัน โดยส่วนใหญ่ไม่ได้ยืนยันการวินิจฉัยว่าเป็นโรคโควิด-19
ตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคมเป็นต้นไป ชาวต่างชาติถูกห้ามไม่ให้เข้าไต้หวัน โดยมีข้อยกเว้นบางประการ เช่น ผู้ที่ทำสัญญาทางธุรกิจที่เหลือ และผู้ที่ถือใบรับรองถิ่นที่อยู่ของคนต่างด้าวที่ถูกต้อง หนังสือรับรองทางการทูต หรือเอกสารทางการอื่น ๆ และใบอนุญาตพิเศษ ข้อจำกัดได้รับการผ่อนคลายสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยต่างชาติและผู้ที่ต้องการการรักษาในไต้หวัน โดยต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลก่อน ทุกคนที่ได้แอดมิตเข้าประเทศจะต้องรับการกักกันสิบสี่วันเมื่อเดินทางมาถึง ยกเว้นผู้เดินทางเพื่อธุรกิจจากประเทศที่มีความเสี่ยงต่ำหรือปานกลาง ซึ่งต้องถูกกักกันห้าหรือเจ็ดวัน และต้องส่งต่อการตรวจโควิด-19
อย่างไรก็ตาม เพื่อตอบสนองต่อการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วทั่วโลกในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ไต้หวันประกาศว่าตั้งแต่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ถึง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 นักท่องเที่ยวทุกคนที่เข้าและผ่านไต้หวันไม่ว่าจะเป็นสัญชาติ, แหล่งกำเนิด หรือจุดประสงค์ใดจะต้องส่งผลการตรวจโควิด-19 ที่เป็นลบภายในสามวันทำการหลังจากเดินทางมาถึง  มีข้อยกเว้นสำหรับนักเดินทางที่ตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉินของครอบครัวหรือเดินทางมาจากประเทศที่ไม่มีการตรวจตามคำขอหรือแบบชำระเงินด้วยตนเอง ซึ่งจะต้องนั่งแยกจากผู้โดยสารคนอื่น ๆ และทำการตรวจแบบชำระเงินด้วยตนเองทันทีเมื่อเดินทางมาถึงไต้หวัน
แคลริเน็ต
แคลริเน็ต (clarinet) เป็นเครื่องดนตรีจำพวกเครื่องเป่าลมไม้(woodwind instruments) ที่พัฒนามาจากเครื่องดนตรีในสมัยกลางเรียกว่า chalumeau แคลริเน็ตเป็นเครื่องดนตรีที่มักทำจากไม้หรือพลาสติก ทำให้เกิดเสียงโดยใช้ลิ้นเดี่ยว (single reed) ซึ่งรัดติดกับปากเป่าเช่นเดียวกับแซกโซโฟน ช่วงเสียงแคลริเน็ต (Bb) เริ่มตั้งแต่ D (เขียนว่า E แต่เล่นแล้วออกเสียง D เนื่องจากเป็นแคลริเน็ตบีแฟลต มีเสียงต่ำกว่าที่เขียนไว้ 1 tone) เรื่อยขึ้นไปประมาณ 3 ½ คู่แปด
ประวัติ
ชาวเยอรมันชื่อ Johann Christoph Denner ประดิษฐ์แคลริเน็ตเมื่อราวปี ค.ศ. 1700 และเริ่มใช้กันอย่างแพร่หลายในวงออร์เคสตราเมื่อปี ค.ศ. 1780 (แคริเน็ตเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีโปรดของโมทซาร์ท) และแทนที่โอโบในวงโยธวาทิตได้ในที่สุด
ชนิดของคลาริเน็ต
นอกจากบีแฟลตแคลริเน็ต (โซปราโน) ที่ใช้กันทั่วไปแล้ว ยังมีแคลริเน็ตชนิดอื่นอีก เช่น
อะบริน
อะบริน (abrin) เป็นพิษท็อกซัลบูมินร้ายแรงที่พบในเมล็ดมะกล่ำตาหนู (Abrus precatorius) อะบรินมีแอลดี 50 0.7 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมมวลร่างกายเมื่อให้ทางหลอดเลือดดำหนู (มีพิษมากกว่าไรซินประมาณ 31.4 เท่า) ขณะที่ในมนุษย์อยู่ที่ 10–1000 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมมวลร่างกายเมื่อให้ทางปาก และ 3.3 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมมวลร่างกายเมื่อสูดดม
ลักษณะ
อะบรินเป็นโปรตีนยับยั้งไรโบโซมเหมือนไรซินที่พบในเมล็ดละหุ่ง (Ricinus communis) และพุลเชลลินที่พบในเมล็ดมะกล่ำเผือก (Abrus pulchellus) มีอะบรินในเมล็ดมะกล่ำตาหนูประมาณ 0.08% ทั้งนี้เมล็ดมะกล่ำตาหนูมีเปลือกหุ้มเมล็ดครอบอีกชั้นและพิษจะแพร่สู่ภายนอกเมื่อเปลือกหุ้มเมล็ดฉีกขาด อะบรินเป็นเลกตินที่ละลายน้ำ มีสีขาวเหลืองเมื่ออยู่ในรูปผง เป็นสารเสถียรที่ทนต่อสภาวะต่าง ๆ ติดไฟได้ แต่พอลิเมอไรซ์ยากและไม่ระเหยง่าย
อะบรินประกอบด้วยไอโซท็อกซิน 4 ชนิด ได้แก่ อะบริน-เอ, อะบริน-บี, อะบริน-ซีและอะบริน-ดี ทั้งหมดมีโครงสร้างคล้ายกัน อะบริน-เอเป็นสารพิษร้ายแรงที่สุดในบรรดาไอโซท็อกซินทั้งหมด เข้ารหัสด้วยยีนปลอดอินทรอน เกิดขึ้นหลังการแยกสายเปปไทด์และการแก้ไขหลังแปลรหัสโปรตีน อะบริน-เอมี 2 โซ่คือ A และ B ในโครงสร้างซึ่งเชื่อมด้วยพันธะไดซัลไฟด์ มีกรดอะมิโนรวม 528 โมเลกุล
ความเป็นพิษ
อะบรินเป็นโปรตีนยับยั้งไรโบโซมประเภท 2 เหมือนไรซิน ซึ่งโปรตีนกลุ่มนี้เป็นพิษต่อเซลล์ ออกฤทธิ์โดยโซ่ B ให้โซ่ A เข้าสู่เซลล์ผ่านการจับกับตัวรับคาร์โบไฮเดรต เมื่อเข้าสู่เซลล์ โซ่ A จะดึงเบสอะดีนีนออกและเชื่อมกับไรโบโซมอล อาร์เอ็นเอ ส่งผลให้การสังเคราะห์โปรตีนถูกยับยั้งและท้ายที่สุดทำให้เซลล์ตาย จึงเป็นอันตรายอย่างยิ่งแม้จะได้รับอะบรินเพียงเล็กน้อย
ยังไม่มีความเห็นพ้องถึงระดับที่ทำให้มนุษย์เสียชีวิตหลังได้รับอะบรินทางปาก บางแหล่งอนุมานว่าการบริโภคอะบริน 0.1–1 ไมโครกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักตัว หรือเมล็ดมะกล่ำตาหนูเพียงเมล็ดเดียวก็ทำให้เสียชีวิต แต่ข้อมูลนี้ยังไม่มีบันทึกเพียงพอ ขณะที่แหล่งอื่นประมาณค่าแอลดี 50 ของอะบรินระหว่าง 10–1000 ไมโครกรัม/กิโลกรัมน้ำหนักตัว ความรุนแรงของพิษอะบรินขึ้นอยู่กับวิธีได้รับสาร เช่น ทางปาก ทางจมูกและทางหลอดเลือด การสัมผัสอะบรินทางผิวหนังอาจก่อให้เกิดการระคายเคือง บวมแดงและพุพอง
อาการและอาการแสดง
อาการหลังได้รับอะบรินขึ้นอยู่กับปริมาณและเส้นทางที่ได้รับ อาการอาจแสดงหลังได้รับหลายชั่วโมงจนถึงหลายวัน อาการแรกหลังสูดดมอะบรินอาจปรากฏใน 8 ชั่วโมง แต่โดยทั่วไปอยู่ที่ 18–24 ชั่วโมง ขณะที่ทางปากจะแสดงอาการอย่างรวดเร็ว แต่บางรายแสดงอาการ 5 วันหลังจากนั้น อาการต่อมาเกิดจากพิษที่ส่งผลต่อเซลล์ไต ตับ ต่อมหมวกไตและระบบประสาทส่วนกลาง
ทางจมูก
ไม่กี่ชั่วโมงหลังสูดดมอะบริน อาการทั่วไป ได้แก่ ไข้ ไอ ระคายเคืองทางเดินหายใจ เจ็บหน้าอก ปอดบวมน้ำ คลื่นไส้ ส่งผลให้หายใจลำบาก ผู้ป่วยอาจมีผิวหนังเขียวอันเป็นสัญญาณของภาวะพร่องออกซิเจน จากนั้นผู้ป่วยจะมีอาการเหงื่อออกมาก ความดันโลหิตลดต่ำจนนำไปสู่ภาวะช็อกภายใน 36–72 ชั่วโมง
ทางปาก
การรับอะบรินทางปากนำไปสู่อาการรุนแรงหลายอย่าง อาการแรกเริ่ม ได้แก่ คลื่นไส้ อาเจียน เจ็บภายในปาก ลำคอและหลอดอาหาร ท้องร่วง กลืนลำบาก ปวดท้อง หลังจากนั้นผู้ป่วยอาจมีเลือดออกในทางเดินอาหาร อาเจียนเป็นเลือดหรือถ่ายเป็นเลือด ทำให้ความดันโลหิตต่ำและอวัยวะเสียหาย ส่งผลให้ผู้ป่วยง่วงซึม ปัสสาวะเป็นเลือด ชักและกระหายน้ำมาก จนนำไปสู่อวัยวะล้มเหลวหลายระบบ ช็อกเหตุของเหลวในร่างกายพร่อง ระบบไหลเวียนล้มเหลวและเสียชีวิต
การรักษา
ปัจจัยสำคัญคือหลีกเลี่ยงการได้รับอะบริน หากได้รับพิษให้กำจัดออกจากร่างกายให้เร็วที่สุด การรักษามักเป็นการรักษาตามอาการเนื่องจากยังไม่มียาแก้พิษ มีการแนะนำการใช้ถ่านกัมมันต์เพื่อดูดซับพิษและการล้างท้องเมื่อได้รับอะบรินทางปากไม่นาน การรักษาด้วยออกซิเจน การจัดการทางเดินหายใจ การใช้เครื่องช่วยหายใจ การสังเกตอาการ การให้ยาทางหลอดเลือดดำและการให้อิเล็กโทรไลต์เป็นสิ่งสำคัญเช่นกัน มีการแนะนำให้ล้างด้วยน้ำเกลือเมื่อได้รับอะบรินทางดวงตา
มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน
มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน หรือ ผิดไหมเมื่อใจจะมีรัก หรือที่รู้จักในชื่อย่อภาษาญี่ปุ่นว่า ดันมาจิ  เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฟูจิโนะ โอโมริ และวาดภาพประกอบโดยซูซูฮิโตะ ยาซูดะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอสบีครีเอทีฟเป็นหนังสือในเครือจีเอบุงโกะตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2556 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 17 ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะสองชุด และดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558 โอวีเอจำหน่ายในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2559 อนิเมะฤดูกาลที่สองและภาพยนตร์อนิเมะออริจินอลดัดแปลงประกาศสร้างในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ภาพยนตร์ชื่อเรื่องว่า มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน เดอะมูฟวี่ Arrow of the Orion ฉายในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 อนิเมะฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562 อนิเมะฤดูกาลที่สามและโอวีเอมีการประกาศสร้างในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2562 ฤดูกาลที่สามเดิมมีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 แต่เลื่อนไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19. ฤดูกาลที่สามออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สี่ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2566
นอกจากนี้ยังมีซีรีส์ไลต์โนเวลภาคแยกชื่อเรื่องว่า มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน ภาคพิเศษ: ซอร์ด โอราโทเรีย เริ่มในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 และมีไลต์โนเวลภาคแยกอีกเรื่องหนึ่งชื่อเรื่องว่า มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน: แฟมิเลีย ครอนิเคิล (วาดภาพประกอบโดย Nilitsu) เริ่มในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2560 ไลต์โนเวลภาคแยกทั้งสองเรื่องได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงของ ซอร์ด โอราโทเรียออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2560 ไลต์โนเวลภาคแยกทั้งสองเรื่องมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
เทศบาลตำบลอ่าวพะยูน
อ่าวพะยูน เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลปากพะยูน ในอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปากพะยูน ก่อนที่ต่อมาสภาตำบลปากพะยูน (เฉพาะส่วนที่อยู่นอกเขตสุขาภิบาลปากพะยูน) ได้จัดตั้งขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539 ต่อมาองค์การบริหารส่วนตำบลปากพะยูน ได้ขอจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล จึงได้เปลี่ยนชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลปากพะยูน เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลอ่าวพะยูน และจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลอ่าวพะยูน ใน พ.ศ. 2551 เพื่อไม่ให้ชื่อซ้ำกับเทศบาลตำบลปากพะยูน นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 2 ของอำเภอปากพะยูน ปัจจุบันเทศบาลตำบลอ่าวพะยูนมีประชากร 4,633 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอ่าวพะยูน ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอปากพะยูน พื้นที่ตั้งติดกับทะเลสาบสงขลา บริเวณอ่าวบางเตง พื้นที่ตั้งเป็นพื้นที่ราบลุ่มชายทะเลอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอปากพะยูนประมาณ 200 เมตร ที่มาของชื่อเทศบาล มาจากองค์การบริหารส่วนตำบลปากพะยูนยกฐานะเป็นเทศบาล จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อเพื่อไม่ให้ซ้ำกับเทศบาลตำบลปากพะยูนจึงมีการประชาคมเพื่อตั้งชื่อใหม่ จึงมีข้อสรุปให้เป็นเทศบาลตำบลอ่าวพะยูน เพื่อให้มีชื่อเดิมติดอยู่บ้างจึงใช้คำว่า"อ่าว" แทนคำว่า "ปาก"
บิฮุย
บิฮุย, ปีฮุย, ปี่ฮุย หรือหุยวุย (เสียชีวิต 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 253) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฟ่ย์ อี ชื่อรอง เหวินเหว่ย์  เป็นนักการทูต ขุนพล นักการเมือง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน บิฮุยเกิดในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เริ่มรับราชการในฐานะข้าราชบริพารของเล่าเสี้ยน โอรสองค์โตและรัชทายาทของเล่าปี่ ขุนศึกที่ขึ้นเป็นจักรรดิผู้สถาปนารัฐจ๊กก๊ก หลังเล่าเสี้ยนขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 223 บิฮุยก็เริ่มค่อย ๆ มีบทบาทสำคัญภายใต้การสำเร็จราชการของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก ในเวลานั้นบิฮุยทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาการทหารของจูกัดเหลียงและเป็นราชทูตของจ๊กก๊กในการติดต่อกับง่อก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตร บิฉุยยังมีบทบาทสำคัญในความขัดแย้งระหว่างอุยเอี๋ยนขุนพลของจ๊กก๊กและเอียวหงีหัวหน้าอาลักษณ์ของจูกัดเหลียง หลังจูกัดเหลียงชีวิตในปี ค.ศ. 234 รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยของเจียวอ้วนที่เป็นผู้สำเร็จราชการคนใหม่ และรับหน้าที่รับผิดชอบมากขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่เจียวอ้วนค่อย ๆ สละอำนาจเนื่องจากปัญหาสุขภาพ ในปี ค.ศ. 244 บิฮุยนำทัพจ๊กก๊กได้ชัยในยุทธการที่ซิงชื่อต่อรัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริ และได้สืบตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อจากเจียวอ้วนหลังเจียวอ้วนเสียชีวิตในอีก 2 ปีถัดมา ในเทศกาลปีใหม่วันแรกในปี ค.ศ. 253 บิฮุยถูกลอบสังหารโดยกัว ซิว ผู้แปรพักตร์จากวุยก๊ก
ประวัติช่วงต้น
บิฮุยเป็นชาวอำเภอเหมิง (鄳縣 เหมิงเซี่ยน) เมืองกังแฮ (江夏郡 เจียงเซี่ยเซี่ยน) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอหลัวชาน มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน บิดาของบิฮุยเสียชีวิตตั้งแต่บิฮุยยังอยู่ในวัยเยาว์ บิฮุยจึงได้รับการอุปการะจากญาติผู้ใหญ่ชื่อเฟ่ย์ ปั๋วเหริน (費伯仁) ป้าของเฟ่ย์ ปั๋วเหรินเป็นมารดาของเล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) เมื่อเล่าเจี้ยงเชิญเฟ่ย์ ปั๋วเหรินมารับราชการ บิฮุยก็ได้ติดตามเฟ่ย ปั๋วเหรินเข้ามณฑลเอ๊กจิ๋วมาด้วยในฐานะนักศึกษานักเดินทาง
ในปี ค.ศ. 214 หลังขุนศึกเล่าปี่เข้ายึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยงและกลายเป็นเจ้ามณฑลคนใหม่ บิฮุยเลือกที่จะอยู่ในมณฑลเอ๊กจิ๋ว เวลานั้นบิฮุยขึ้นมามีชื่อเสียงเทียบกับบัณฑิตอีก 2 คนได้แก่ สฺวี ชูหลง (許叔龍) จากเมืองยีหลำ (汝南 หรู่หนาน) และตั๋งอุ๋นจากเมืองลำกุ๋น (南郡 หนานจฺวิ้น)
พฤติการณ์ในงานศพของบุตรชายเคาเจ้ง
เมื่อบุตรชายของเคาเจ้งเสียชีวิต บิฮุยและตั๋งอุ๋นต้องการไปร่วมงานศพ ตั๋งอุ๋นจึงขอกับตั๋งโหผู้บิดาให้ช่วยจัดการเรื่องยานพาหนะในการเดินทาง หลังตั๋งโหจัดหารถม้าขนาดเล็กที่ไม่มีที่กั้นด้านหลังให้ ตั๋งอุ๋นมีท่าทีไม่เต็มใจที่จะขึ้นรถ ในขณะที่บิฮุยขึ้นรถอย่างกระตือรือร้น เมื่อบิฮุยและตั๋งอุ๋นไปถึงที่หมายก็เห็นว่าจูกัดเหลียงและขุนนางสำคัญคนอื่น ๆ เดินทางมาถึงด้วยรถม้าที่ตกแต่งเป็นอย่างดี เมื่อทั้งคู่ลงจากรถม้า ตั๋งอุ๋นแสดงอาการลำบากใจ ในที่ขณะที่บิฮุยดูสงบเยือกเย็น
เมื่อทั้งคู่กลับจากงานศพ ตั๋งโหถามสารถีผู้ขับรถม้าจึงรู้ว่าตั๋งอุ๋นและบิฉุยแสดงปฏิกิริยาที่แตกต่างกันเมื่อเห็นว่ายานพาหนะของพวกตนมีรูปแบบที่ด้อยกว่าเมื่อเทียบกับของคนอื่น ตั๋งโหจึงบอกกับตั๋งอุ๋นบุตรชายว่า "พ่อมักจะสงสัยว่าเจ้าและเหวินเหว่ย์ (ชื่อรองของบิฮุย) มีความดีเสมอกันหรือไม่ บัดนี้พ่อได้คำตอบแล้ว"
รับราชการกับเล่าปี่
ในปี ค.ศ. 221 หลังเล่าปี่สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิและก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก พระองค์ตั้งให้เล่าเสี้ยนโอรสองค์โตเป็นรัชทายาท และตั้งให้บิฮุยและตั๋งอุ๋นเป็นข้าราชบริพารคนสนิทของเล่าเสี้ยนที่เป็นรัชทายาทแต่งตั้งใหม่
รับราชการในสมัยที่จูกัดเหลียงเป็นผู้สำเร็จราชการ
เมื่อเล่าเสี้ยนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 223 หลังการสวรรคตของเล่าปี่ จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กรับหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราขการเนื่องจากเวลานั้นเล่าเสี้ยนยังทรงพระเยาว์ หลังการเถลิงราชย์ เล่าเสี้ยนตั้งให้บิฮุยเป็นขุนนางสำนักประตูเหลือง (黃門侍郎 หฺวางเหมินชื่อหลาง)
ราวฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 225 เมื่อจูกัดเหลียงกลับจากการทัพต่อกบฏและชนเผ่าลำมัน (南蠻 หนานหมาน) ในทางใต้ของจ๊กก๊ก บิฮุยและเพื่อนขุนนางหลายคนเดินทางหลายสิบลี้ออกจากนครหลวงเซงโต๋ (成都 เฉิงตู) เพื่อต้อนรับจูกัดเหลียงกลับ ขุนนางส่วนใหญ่มีอายุในช่วงเดียวกับบิฮุยและมีตำแหน่งทางราชการในราชสำนักจ๊กก๊กที่เทียบเท่ากัน ในเหล่าขุนนางเหล่านี้ จูกัดเหลียงเลือกเพียงบิฮุยให้มานั่งในรถคันเดียวกันกับตนในการเดินทางกับเซงโต๋ คนอื่น ๆ แปลกใจมากและเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อบิฮุยไปหลังจากนั้น
ในฐานะราชทูตของจ๊กก๊กไปง่อก๊ก
ในปี ค.ศ. 223 จ๊กก๊กฟื้นฟูความเป็นพันธมิตรกับง่อก๊กอดีตรัฐพันธมิตรในการต้านวุยก๊กอันเป็นรัฐอริร่วม หลังจากจูกัดเหลียงกลับจากการบุกลงใต้ ในปี ค.ศ. 225 ได้แต่งตั้งให้บิฮุยเป็นนายกองผู้น่าเชื่อถือแจ่มชัด (昭信校尉; เจาซิ่นเซี่ยวเว่ย์) และส่งเป็นราชทูตไปยังง่อก๊ก