cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สโมสรฟุตบอลบีบีซียู
ยุครุ่งเรือง
หลังจากคว้าแชมป์ประเทศไทยได้แล้ว เป้าหมายต่อไปของ สโมสรสินธนา คือการพิสูจน์ตัวเองในการแข่งขันระดับที่สูงกว่าอย่างทวีปเอเชีย หลังทำได้เพียงตกรอบสอง คัพวินเนอร์คัพ ในปีที่แล้ว ทำให้ในปีต่อมา พ.ศ. 2542 สโมสรมุ่งเน้นเป็นอย่างมากที่จะทำผลงานให้ดีในการแข่งขันฟุตบอลรายการใหญ่ที่สุดของเอเชียอย่าง เอเชียนคลับแชมเปียนชิพ (เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ในปัจจุบัน) ที่ สินธนา ได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันในฐานะแชมป์ พรีเมียร์ลีก ของไทย โดยทีมสามารถผ่านเข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่ของเอเชียในปีนั้น
พ.ศ. 2543-2547
พิษจากภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ในประเทศไทยช่วงต้นยุค 40 เริ่มส่งผลกระทบกับ สโมสรสินธนา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 เป็นต้นมา โดยหลังจากการแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่ของเอเชียสิ้นสุดลง สโมสรต้องยอมปล่อยผู้เล่นตัวหลักออกจากทีมหลายรายในปีต่อมาเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายของทีม อย่างไรก็ตาม นักเตะเยาวชนชุดใหม่ที่ถูกดันขึ้นมาทดแทนก็ยังมีดีพอที่จะนำทีมเข้าชิงชนะเลิศในฟุตบอลถ้วยเล็กอย่าง ควีนส์คัพ ได้อีก 2 ครั้งในปี พ.ศ. 2543 และ 2545 หลังจากที่ก่อนหน้านี้เคยทำได้ 1 ครั้งในปี พ.ศ. 2539 โดยทั้ง 3 ครั้งนั้น สินธนา พลาดท่าทำได้เพียงแค่ตำแหน่งรองแชมป์ทั้งหมด ส่วนผลงานในลีกในช่วงหลายปีนี้ นับเป็นช่วงที่ทีมขาดความคงเส้นคงวา โดยทำผลงานอยู่ในกลุ่มกลางตารางสลับกับต้องหนีตกชั้นในบางฤดูกาล จนกระทั่งมาถึงฤดูกาล 2546/47 สโมสรสินธนาประสบกับปัญหาทางการเงินอย่างหนักจนทำให้ทีมจบฤดูกาลด้วยอันดับสุดท้ายของตาราง และต้องตกชั้นลงไปเล่นในระดับ ดิวิชัน 1 เป็นครั้งแรกในปีนั้น
ยุค จุฬาฯ-สินธนา, จุฬาฯ ยูไนเต็ด และ บีบีซียู
หลังจากที่ สินธนา ตกชั้นจากลีกสูงสุดในปี พ.ศ. 2547 สโมสรก็ได้ปล่อยผู้เล่นชุดใหญ่ออกจากทีมไปแบบยกชุด และเตรียมที่จะใช้นักฟุตบอลเยาวชนลงแข่งขันในฟุตบอล ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2547/48 เนื่องจากสโมสรจำเป็นต้องประหยัดค่าใช้จ่ายในการทำทีม แต่ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มขึ้น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ยื่นมือเข้ามาเป็นพันธมิตรกับสโมสร ทีมจึงมีการปรับเปลี่ยนให้ทีมงานของ จุฬาฯ เข้ามาช่วยในการบริหารทีม และเปลี่ยนชื่อทีมเป็น "สโมสรฟุตบอลจุฬาฯ-สินธนา" อย่างไรก็ตาม ทีมต้องพบกับผลการแข่งขันที่ล้มเหลวและตกชั้นลงสู่ ดิวิชัน 2 (ต่อมาได้พัฒนาเป็น ไทยลีก 4 ในปัจจุบัน) เมื่อจบฤดูกาล
ในปีต่อมา พ.ศ. 2549 จุฬาฯ-สินธนา ได้สร้างทีมขึ้นมาใหม่อีกครั้งโดยมีเป้าหมายเพื่อกลับไปเล่นในลีกสูงสุดของเมืองไทยให้ได้ใน 2 ฤดูกาล โดยทีมสามารถคว้าแชมป์ ดิวิชัน 2 ในปีนั้น (ซึ่งเป็นปีแรกที่จัดการแข่งขัน) ได้สำเร็จ พร้อมกับได้สิทธิ์เลื่อนชั้นกลับขึ้นมาเล่นใน ดิวิชัน 1 อีกครั้งในปีต่อมา และจากผลงานที่ดีอย่างต่อเนื่องของทีมชุดใหม่ที่มีนักเตะอย่าง กิตติพล ปาภูงา, วุฒิชัย ทาทอง และ ปิยะชาติ ถามะพันธ์ เป็นแกนหลัก สโมสรก็สามารถคว้าตำแหน่งรองแชมป์ ดิวิชัน 1 ฤดูกาล 2550 และได้เลื่อนชั้นกลับขึ้นสู่ลีกสูงสุดได้สำเร็จตามเป้าหมาย
พ.ศ. 2551 สโมสรได้จดทะเบียนเพื่อดำเนินกิจการในรูปแบบบริษัทจำกัด และเปลี่ยนชื่อเป็น "สโมสรฟุตบอลจุฬาฯ ยูไนเต็ด" โดยทีมได้ลงเล่นอยู่ใน ไทยพรีเมียร์ลีก 2 ปี ก็ต้องตกชั้นสู่ ไทยลีกดิวิชัน 1 อีกครั้ง
ในฤดูกาล 2554 ทีมได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "สโมสรฟุตบอลบีบีซียู" และสามารถคว้าอันดับ 3 ฟุตบอล ไทยลีกดิวิชัน 1 พร้อมกับได้สิทธิ์เลื่อนชั้นกลับขึ้นสู่ ไทยพรีเมียร์ลีก ในฤดูกาล 2555
ยุคสมัครเล่น (พ.ศ. 2519-2530)
นับตั้งแต่มีการก่อตั้ง ทีมฟุตบอลบางเตย (บีบีซียู) ขึ้นในปี พ.ศ. 2519 เพื่อลงแข่งขันรายการ "บางกะปิ คัพ" ทีมใช้เวลากว่าสิบปีลงแข่งขันในรายการระดับสมัครเล่นต่างๆ ก่อนจะส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย เป็นฤดูกาลแรกใน ถ้วยพระราชทาน ง ฤดูกาล 2531
ยุคฟุตบอลลีก (ฤดูกาล 2539-ปัจจุบัน)
หมายเหตุ
ฟุตบอลถ้วย
ผลงานในระดับทวีปเอเชีย
(แสดงผลเป็นปี ค.ศ.)
มูเรียแอ
มูเรียแอ (Muriaé) เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตะวันออกของประเทศ ห่างจากเมืองชวีซ์ดีฟอราไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 121 กิโลเมตร มีประชากรราว 99,628 คน (ค.ศ. 2009)
ไอริณ ศรีแกล้ว
ไอริณ ศรีแกล้ว (ชื่อเล่น: เปิ้ล) เกิดเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรชาวไทย
ประวัติ
เธอก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงช่วงอายุ 18 ปี จากการถ่ายโฆษณา และแสดงละคร ผลงานละครชิ้นแรกเรื่อง "กะล่อนคูณสอง" ก่อนที่จะมาโด่งดังกับบท น้ำฝน จากละคร สาวน้อยคาเฟ่ หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานการแสดงอีกทั้งถ่ายแบบมากมาย
ในปี 2551 เธอได้เงียบหายไปจากวงการบันเทิง เธอกล่าวว่าเธอไปเรียนปริญญาโทที่ "เมืองลอนดอน" จากการไปเรียนต่อปริญญาโท เปิ้ลต่อยอดด้วยการลงทุนทำธุกิจร้านเสื้อผ้า ชื่อร้าน แบล็กสมิท ลอนดอน นอกจากมีร้านเสื้อขายเสื้อผ้าที่ประเทศอังกฤษแล้ว ระหว่างที่ยังไม่ได้คัมแบ็กวงการบันเทิงเต็มตัวอีกครั้ง ทุกวันนี้เปิ้ลยังจับงานหลายอย่าง ทั้งงานที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ ครูสอนโยคะ และครูสอนการแสดง โครงการทูบีนัมเบอร์วัน เดินแฟชั่น และเดินสายโชว์ตัว
ปัจจุบัน เธอหันมาเอาดีด้านการร้องเพลง แต่ยังคงรับงานถ่ายแบบแสดงละครเป็นงานหลัก โดยเปิดค่ายเล็กๆเป็นของตนชื่อว่า ไออาร์ เรคคอร์ด เธอมีผลงานอัลบั้มชุดแรกชื่อว่า "อัลบั้ม เบนซ์สปอร์ต" มีเพลงเช่น เบนซ์สปอร์ต, บรรยากาศพาไป, เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เป็นต้น
งานเพลง
อัลบั้ม เบนซ์สปอร์ต สังกัด ไออาร์ เรคคอร์ด (พ.ศ. 2555)
รายชื่อเพลง ผลเพลงอื่นๆ
สนุกเกอร์ 6-แดง
สนุกเกอร์ หกแดง หรือ 6-แดง (Six-red snooker, six-reds, 6-red) เป็นกีฬาสนุกเกอร์ชนิดหนึ่งที่มีลูกหกแดงบนโต๊ะที่จะเล่น ตรงกันข้ามกับสนุกเกอร์ตามมาตรฐานจะเล่นกันสิบห้าลูก โดยกฎกติกาอื่นๆยังไม่เปลี่ยนแปลง ซึ่งหมายความว่า อาจจะมีการฟาวล์มากขึ้นและมีผลในการรวมคะแนนด้วย โดยโต๊ะสนุกเกอร์จะใช้ขนาดเดียวกับในโต๊ะ 15 แดงแบบเดิม และรูปแบบที่ถูกออกแบบมาก็เพื่อมีเฟรมน้อยลงด้วย เนื่องจากลูกแดงน้อยลง และรูปแบบอื่นๆกำลังได้รับการพิจารณาเช่นกัน
6-แดงจะเป็นความหวังที่จะฟื้นความนิยมในสนุกเกอร์เป็นกีฬาที่มีผู้ชม แบบเดียวทางกับ Twenty20 ที่ได้ทำไว้ในคริกเกต จิมมี ไวต์ ได้กล่าวว่าสนุกเกอร์หกแดงมีอีกทางหนึ่งที่จะช่วยเพิ่มความนิยมของเกม อาลี คาร์เตอร์ ยังได้กล่าวว่าเขามีความสนใจในการเล่นหกแดง
เป็นครั้งแรกที่การจัดการแข่งขัน อินเตอร์เนชันแนล ทัวร์นาเมนต์ ในหกแดงจะมีแข่งขันในเดือนกรกฎาคม ปี 2008 พร้อมด้วย ริกกี วอลเดน ที่ชนะ สจ็วต บิงแฮม ในรอบสุดท้าย การแข่งขันหกแดงถูกจัดขึ้นในระหว่างมี เวิลด์สนุกเกอร์แชมเปี้ยนชิป 2009 ซึ่งเป็นโชว์ที่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันที่น็อกเอาต์ในหนึ่งเฟรม ในศึกสุดท้าย โทนี โนวส์ ชนะ โรส มูเยอร์ วัย 13 ปี ด้วยคะแนน 52–18 ซึ่งตั๋วในชั้นต้นชมฟรี อย่างไรก็ตาม การแข่งขันในอนาคตมีจะการจ่ายเงินเพื่อเข้าชม ในเวิลด์แชมเปี้ยนชิป 2009 จะถูกจัดขึ้นในไอร์แลนด์ระหว่างวันที่ 15-18 ธันวาคม ปี 2009 มาร์ก เดวิส ชนะ มาร์ก วิลเลียมส์ 6–3 ในรอบสุดท้าย จนกลายเป็นแชมป์คนแรกของโลกของสนุกเกอร์หกแดง
เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่
เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่ (ต้าหลี่ไป๋จู๋จื้อจื้อโจว; ไป๋: Darl•lit Baif•cuf zirl•zirl•zox) เป็นจังหวัดปกครองตนเองทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ประมาณ 29,460 ตารางกิโลเมตร และมีศาลากลางอยู่ในเมืองเซี่ยกวัน นครต้าหลี่
เขตการปกครอง
จังหวัดต้าหลี่แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หน่วยย่อย ประกอบด้วย นครระดับอำเภอ 1 แห่ง, อำเภอ 8 แห่ง และอำเภอปกครองตนเอง 3 แห่ง
ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2543
หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ
หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เป็นหอศิลป์จัดแสดงนิทรรศการของศิลปินไทย โดยเฉพาะศิลปินรุ่นใหม่ที่มีผลงานดีเด่นแต่ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ตลอดจนศิลปินอาวุโสที่ได้รับการยกย่อง สลับสับเปลี่ยนจัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนตลอดปี ตั้งอยู่ที่ถนนราชดำเนินกลาง แขวงวัดบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นตามพระราชดำริในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยพระองค์เสด็จฯ มาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดหอศิลป์แห่งนี้เมื่อ วันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2546
ประวัติ
สืบเนื่องจากธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) และมูลนิธิธนาคารกรุงเทพ ได้จัดประกวด จิตรกรรมบัวหลวง ต้นแบบภาพปัก เพื่อมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพในพระบรม ราชินูปถัมภ์ โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม เสด็จพระราชดำเนินมา พระราชทานรางวัล และเสด็จทอดพระเนตรผลงาน จิตรกรรม ณ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่ สีลม ถนนสีลม แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณนี้ นายชาตรี โสภณพนิช ประธานกรรมการ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) ร่วมกับผู้มีจิตศรัทธาได้ทูลเกล้าฯ ถวายเงินเพื่อทรงใช้สอยตามพระราชอัธยาศัย พระองค์ได้มีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานเงินจำนวนนี้แก่นายชาตรี โสภณพนิช ให้เป็นทุนประเดิมในการจัดสร้างหอศิลป์สำหรับใช้เป็นสถานที่จัดแสดงนิทรรศการของศิลปินไทย โดยเฉพาะศิลปินรุ่นใหม่ที่มีผลงานดีเด่น แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ตลอดจนศิลปินอาวุโสที่ได้รับการยกย่อง
ประธานกรรมการธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) จึงได้ริเริ่มโครงการจัดตั้งหอศิลป์แห่งใหม่ขึ้นตามพระราชดำริ โดยใช้ที่ทำการของธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาขน) สาขาสะพานผ่านฟ้าลีลาศ และศูนย์สังคีตศิลป์เดิมปรับปรุงใหม่เป็นหอศิลป์ และได้รับพระราชทานพระราชานุญาตให้อัญเชิญพระนามาภิไธยเป็นมงคลนามว่า “หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ”(The Queen’s Gallery) สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันเสาร์ที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2546 เวลา 17.30 น.
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)
เอ็กซ์ตรีมรูลส์ 2012 (Extreme Rules 2012) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ที่จัดหลังศึกใหญ่ เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 จัดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 2012 ณ สนาม ออลล์สเตท อารีนา ในเมือง โรสมอนท์, รัฐอิลลินอย สหรัฐ โดยแสดงนักมวยปล้ำจาก รอว์ และ สแมคดาวน์ โดยจะเป็นแมตช์การปล้ำประเภทเอกซ์ตรีมรูลส์
เรื่องราวของ จอห์น ซีนา กับ บร็อก เลสเนอร์
หลังจากศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซึ่ง จอห์น ซีนา แพ้ให้กับ เดอะ ร็อก ในรอว์คืนต่อมา ซีนาออกมาพูด ยอมรับว่าเขาไม่คิดมาก่อนว่าจะแพ้ แต่ก็แพ้จนได้ เขาไม่ได้ออกมาเพื่อจะขอสู้กันอีกครั้ง เพราะด่ากันไปมาปีกว่าแล้ว และก็ได้ตัดสินกันไปแล้วเมื่อคืนนี้ จอห์น ซีนา บอกว่าเขาขอยอมรับว่า เดอะ ร็อก คือสตาร์ WWE ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในวงการ และเรียกให้ เดอะ ร็อก ออกมา แต่กลับเป็น บร็อก เลสเนอร์ ที่ออกมา และขึ้นมาประจันหน้ากับ จอห์น ซีนา เพื่อขอจับมือ ที่ไหนได้ บร็อก เลสเนอร์ จับ จอห์น ซีนา ใส่ท่าไม้ตาย F-5 ในรอว์ 9 เมษายน ซีนาออกมาขัดจังหวะ แล้วก็เดินมาตบหน้าเลสเนอร์ เลยโดนเลสเนอร์คร่อมต่อยเป็นชุดจนเลือดกบปาก ร้อนถึงสตาร์ WWE คนอื่นๆ ต้องออกมาช่วยกันจับแยก ในคืนเดียวกัน หลังจากแมตช์ของซีนา เลสเนอร์โผล่มาเตะผ่าหมากซีนาแล้วต่อด้วย F-5 ก่อนจะเดินจากไป ในรอว์ 23 เมษายน ซีนาและเลสเนอร์จะต้องเซ็นสัญญาเพื่อที่จะเจอกันในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ ในช่วงต้นรายการ ทีโอดอร์ ลอง ประกาศแนะนำตัว จอห์น ซีนา ออกมาก่อนจากนั้นก็ประกาศเรียก บร็อก เลสเนอร์ คนที่ออกมากลายเป็นจอห์น โลรีนายติส บอกว่าเลสเนอร์ยังมาไม่ถึงและสั่งให้ซีนากลับไปก่อน ในช่วงท้ายรายการ จอห์น โลรีนายติส ก็ได้ออกมาเตรียมการเซ็นสัญญาระหว่าง จอห์น ซีนา และ บร็อก เลสเนอร์ ในศึก เอกซ์ตรีมรูลส์ และ บร็อก เลสเนอร์ ออกมาก่อน แต่พอถึงคิว จอห์น ซีนา กลายเป็นว่ามีแต่เพลงแต่ไม่ออกมา บร็อก เลสเนอร์ นำเอาสัญญาฉบับใหม่ที่เขาต้องการแก้ไข และบอกว่าเขาไม่ใช่เด็กบ้านนอกเหมือนเมื่อ 8 ปีก่อนแล้ว ชั้นเป็นสตาร์ดังสมาคมนี้ต้องการตัวชั้นและชั้นต้องยิ่งใหญ่กว่าสมาคม ข้อแรก ชั้นต้องการเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของวินซ์ แม็กแมน ในการรับส่งชั้นจากบ้านไปที่สนาม ข้อ 2 ชั้นไม่ชอบถูกสัมภาษณ์ ชั้นเกลียดการพบปะผู้คน ข้อ 3 ชั้นจะมาร่วมรายการรอว์ เมื่อไหร่ก็ตามแต่ต้องการ ชั้นจะไม่เป็นเครื่องมือของแกเหมือนกับที่คนอื่น ๆ เป็น ข้อ 4 นายปรับเงินคนอื่นไปทั่ว อย่างเช่น เชมัส แต่นั่นจะไม่เกิดขึ้นกับชั้น มีแต่แกจะต้องจ่ายเงินชั้นมากขึ้นจนกว่านายจะยอมรับข้อเสนอนี้ชั้นจะไม่เซ็นสัญญาปล้ำแมตช์ในวันอาทิตย์นี้ ชั้นไม่สนใจหรอกว่าคนดูจะคิดยังไง และดูที่บรรทัดสุดท้ายให้ดี ๆ ถ้าชั้นกลายเป็นสัญลักษณ์ของรายการนี้เมื่อไหร่จะต้องเปลี่ยนชื่อรายการเป็น มันเดย์ ไนท์ รอว์ นำแสดงโดย บร็อก เลสเนอร์ ด้วย จอห์น โลรีนายติส ตอบตกลง และจับมือกับ บร็อก เลสเนอร์ ก่อนที่จะเซ็นสัญญากัน จอห์น ซีนา ออกมาโดยใส่โซ่คล้องคอมาด้วยจากนั้นก็ถอดโซ่ออกมากำไว้ในมือแต่ บร็อก เลสเนอร์ ก็ไม่กลัว บร็อก เลสเนอร์ บอกให้ จอห์น ซีนา เซ็นสัญญา บร็อก เลสเนอร์ บอกว่าแกกำลังกลัวอยู่ใช่มั้ยล่ะฉันสัมผัสได้ถึงกระแสจิตที่ออกมาจากตัวแกว่าแกกำลังกลัว จอห์น ซีนา เซ็นเสร็จแล้วก็โยนใส่เลสเนอร์ เลยทำท่าเหมือนจะต่อยกัน เลสเนอร์แค่ล้มโต๊ะ ซีนาก็สะดุ้งและถอยเล็กน้อย เลสเนอร์หัวเราะเยาะก่อนจะเดินกลับไป
แหล่งข้อมูลอื่น
WWE Extreme Rules
ธงชาติเวเนซุเอลา
ลักษณะ
ธงชาติเวเนซุเอลาในปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวนอนขนาดกว้างเท่ากัน แถบบนมีสีเหลือง แถบกลางสีน้ำเงิน แถบล่างสีแดง กลางแถบสีน้ำเงินนั้นมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 8 ดวง เรียงเป็นแถบโค้งครึ่งวงกลม ธงดังกล่าวนี้ใช้สำหรับพลเรือนโดยทั่วไป  หากว่าธงนี้มีรูปตราแผ่นดินของเวเนซุเอลาที่มุมธงบนด้านคันธง แสดงว่าธงดังกล่าวเป็นธงสำหรับใช้ในราชการ อันรวมธงใช้เป็นธงนาวีของกองทัพเรือเวเนซุเอลาด้วย
แบบธงฟรันซิสโก เด มิรันดา
ธงชาติเวเนซุเอลามีพื้นฐานมาจากธงซึ่งออกแบบโดยฟรันซิสโก เด มิรันดา (Francisco de Miranda) เพื่อใช้ในการเรียกร้องเอกราชของเวเนซุเอลาในปี ค.ศ. 1806 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ภายหลังสภาแห่งชาติเวเนซุเอลาจึงได้ยอมรับธงดังกล่าวเป็นธงชาติในปี ค.ศ. 1811 ลักษณะเป็นธงสามสีสามแถบแนวนอนสีเหลือง สีน้ำเงิน และสีแดง ซึ่งแบบธงดังกล่าวนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจแก่แบบธงชาติโคลัมเบียและเอกวาดอร์ด้วยเช่นกัน  ธงนี้ได้ชักขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1806 ที่เมืองยาคเมล (Jacmel) บนเกาะเฮติ ในฐานะสัญลักษณ์การเดินทางสู่เวเนซุเอลาครั้งสุดท้ายของมิรันดาและคณะ  และได้โบกสะบัดเหนือดินแดนเวเนซุเอลาครั้งแรกที่ ลา เวลา เด โคโร (La Vela de Coro) ในวันที่ 3 สิงหาคม ปีเดียวกัน  ประเทศเวเนซุเอลาได้ถือเอาวันที่ 12 มีนาคม ของทุกปีเป็นวันธงชาติ กระทั่งในปี ค.ศ. 2006 จึงได้เปลี่ยนวันธงชาติมาเป็นวันที่ 3 สิงหาคมของทุกปีจนถึงทุกวันนี้
ความหมายของสีธงตามที่นิยมกล่าวถึงนั้น ระบุว่าสีเหลืองหมายถึงความมั่งคั่งของแผ่นดิน สีน้ำเงินหมายถึงความกล้า สีแดงหมายถึงเอกราชจากสเปน
คริสต์ศตวรรษที่ 19-20
ในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการเพิ่มเติมรูปกลุ่มดาว 7 ดวงสีขาวลงกลางธง เพื่อหมายถึงอาณานิคม 7 แห่งที่ร่วมกันต่อต้าการปกครองของสเปนในสงครามประกาศเอกราช อันได้แก่ อาณานิคมบาร์เซโลนา (Barcelona), อาณานิคมบารินัส (Barinas), อาณานิคมการากัส (Caracas), อาณานิคมกูมานา (Cumaná), อาณานิคมมาการิตา (Margarita), อาณานิคมเมริดา (Mérida) และอาณานิคมตรูจิโย (Trujillo) ในปี ค.ศ. 1817 หลังสงครามปลดปล่อยภูมิภาคกีอานา (Guayana) นายพลซีมอง โบลีวาร์จึงได้กำหนดให้เพิ่มดาวลงในธงอีกดวงหนึ่ง เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของอาณานิคมที่ได้รับการปลดปล่อยแห่งใหม่ แต่ว่าจำนวนดาวในธงชาติก็ยังคงเป็น 7 ดวงอยู่เช่นเดิม
ต่อมาได้มีการกำหนดแบบอย่างธงเพื่อใช้เพิ่มเติมขึ้น ตามรัฐบัญญัติว่าด้วยธงชาติ ตราแผ่นดิน และเพลงชาติของเวเนซุเอลา ลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954 โดยระบุว่า ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินประกอบอยู่ด้วย เป็นธงสำหรับใช้ในการเดินเรือและกิจการพลเรือน เช่น สำหรับให้ประชาชนใช้ทั่วไป สำหรับเรือพาณิชย์ และการแข่งขันกีฬาระหว่างประเทศ
ในปี ค.ศ. 2006 ประธานาธิบดีอูโก ชาเบซ ฟรีอัส ได้ประกาศแผนที่จะเพิ่มจำนวนดาวในธงชาติจากเดิม 7 ดวง เป็น 8 ดวง ตามคำสั่งของประธานาบดีโบลิวาร์ซึ่งมีไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 1817 แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงแบบธงดังกล่าวจะได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาแล้วก็ตาม ทว่าสิ่งนี้ก็ได้นำมาซึ่งการถกเถียงอย่างสำคัญในประเทศนี้เช่นกัน  โดยเมื่อมีการประกาศเปลี่ยนธงชาติอย่างเป็นทางการนั้น กลุ่มผู้คัดค้านการเปลี่ยนธงซึ่งมีชื่อว่า National Resistance Command ได้แถลงจุดยืนที่จะไม่ใช้ธงชาติที่มีการเปลี่ยนแปลงใหม่นี้ โดยพวกเขาได้อธิบายเหตุผลว่าค่าใช้จ่ายจำนวนมากจากการประกาศแบบธงชาติใหม่ ซึ่งรัฐบาลได้ให้เวลาในการเปลี่ยนแปลงจนถึงปี ค.ศ. 2011 ไม่เพียงแต่เสียไปกับการการเปลี่ยนผืนธงต่างๆ เท่านั้น แต่ยังรวมถึงในเอกสารที่มีภาพธงชาติหรือตราแผ่นดินด้วย อย่างไรก็ตาม รัฐบาลเวเนซุเอลาได้แถลงว่า การให้เวลาในการเปลี่ยนแปลงธงของภาคประชาชน ภาคธุรกิจ และองค์กรต่างๆ จนถึงปี ค.ศ. 2011 เป็นระยะเวลาที่เพียงพอแล้ว
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศลีชเทินชไตน์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลีชเทินชไตน์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศลีชเทินชไตน์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
เรือนไทยภาคกลาง
เรือนไทยภาคกลาง เป็นเรือนไทยประเภทที่นิยมที่สุด มีลักษณะเป็นเรือนยกพื้น ใต้ถุนสูง สูงจากพื้นดินเสมอศีรษะคนยืน รูปทรงล้มสอบ หลังคา ทรงสูงชายคายื่นยาว เพื่อกันฝนสาด แดดส่อง นิยมวางเรือนไปตามสภาพแวดล้อมทิศทางลมตามความเหมาะสม
ถือเป็นแบบฉบับของเรือนไทยเดิมที่เราคุ้นเคยกันดี ในรูปแบบ เรือนฝาปะกนถือเป็นเรือนไทยแท้ เรือนไทยฝาปะกน คือเรือนที่ฝาทำจากไม้สัก มีไม้ลูกตั้งและลูกนอน และมีแผ่นไม้บางเข้าลิ้นประกบกัน สนิท หน้าจั่วก็ทำด้วยวิธีเดียวกัน เราจะพบเห็นเรือนไทยภาคกลาง รูปแบบต่าง ๆ อาทิ เรือนเดี่ยว เรือนหมู่ เรือนหมู่คหบดี และ เรือนแพ
ประเภทเรือนไทยภาคกลาง
เป็นเรือนสำหรับครอบครัวเดี่ยว สร้างขึ้นโดยมีประโยชน์ใช้สอยที่เพียงพอกับครอบครัวเล็ก ๆ อาจ เป็นเรือนเครื่องผูกเรือนเครื่องสับ หรือผสมผสานกันก็เป็นได้แล้วแต่ฐานะ ประกอบด้วย เรือนนอน 1 หลัง เรือนครัว 1 หลัง ระเบียงยาว ตลอดเป็นตัวเชื่อมระหว่างห้องนอนกับชาน เรือนหมู่ คือ เรือนหลายหลังซึ่งปลูกอยู่ในที่เดียวกัน สมัยก่อนลูกชายแต่งงานส่วนใหญ่จะไปอยู่บ้านผู้หญิง ส่วนลูกผู้หญิงจะนำเขยเข้าบ้าน จะอยู่เรือนหลังย่อมกว่า เรือนหลังเดิมเรียกว่า “หอกลาง” ส่วนเรือนนอกเรียกว่า “หอรี” เพราะปลูกไปตามยาว ถ้ามีเรือนปลูกอีกหลังหนึ่งเป็นด้านสกัดก็เรียกว่า “หอขวาง” อาจมี “หอนั่ง” ไว้สำหรับนั่งเล่น บางแห่งมี“หอนก” ไว้สำหรับเลี้ยงนก เรือนหมู่คหบดีโบราณ เป็นเรือนสำหรับผู้มีอันจะกิน ลักษณะการจัดเรือนหมู่คหบดีของโบราณเป็นเรือนขนาดใหญ่มีเรือนคู่และเรือนหลังเล็กหลังน้อยรวมเข้าด้วยกัน แต่ละหลังใช้ประโยชน์ต่างหน้าที่กันออกไป ประกอบด้วย เรือนนอน เรือนลูก เรือนขวาง เรือนครัว หอนก และชาน การสร้างบ้านบริเวณชายฝั่งต้องยกพื้นชั้นบนสูงมาก ไม่สะดวกในหน้าแล้งทำให้เกิดการสร้างเรือนในลักษณะ "เรือนแพ" ที่สามารถปรับระดับของตนเองขึ้นลงได้ตามระดับน้ำในแม่น้ำลำคลอง
ลักษณะของเรือนไทยภาคกลาง
เรือนไทยภาคกลาง ยกใต้ถุนสูง สูงจากพื้นดินประมาณพ้นศีรษะ รวมทั้งระเบียงและชานก็ยกสูงด้วย การยกใต้ถุนสูงนี้มีระดับลดหลั่นกัน พื้นระเบียงลดจากพื้นห้องนอน 40 เซนติเมตร พื้นชานลดจากระเบียงอีก 40 เซนติเมตรและปิดด้วยไม้ระแนงตีเว้นช่องโปร่ง การลดระดับ พื้นทำให้ได้ประโยชน์ดังนี้ คือ ช่วยให้ลมพัดผ่านจากใต้ถุนขึ้นมาข้างบน สามารถมองลงมายังใต้ถุนชั้นล่างได้ และใช้ระดับลด 40 เซนติเมตรไว้เป็นที่นั่งห้อยเท้า
หลังคาทรงจั่วสูงชายคายื่นยาว หลังคาของเรือนไทยเป็นแบบทรงมนิลา ใช้ไม้ทำโครงและใช้จาก แฝกหรือกระเบื้องดินเผาเป็นวัสดุมุงหลังคา วัสดุเหล่านี้ต้องใช้วิธีมุงตามระดับองศาที่สูงชันมาก น้ำฝนจึงจะไหลได้เร็ว ไม่รั่ว การทำหลังคา ทรงสูงนี้ มีผลช่วยบรรเทาความร้อนที่จะถ่ายเทลงมายังส่วนล่าง ทำให้ที่พักอาศัยหลับนอนเย็นสบาย สำหรับเรือนครัวทั่วไปตรงส่วนของหน้า จั่วทั้ง 2 ด้าน ทำช่องระบายอากาศ โดยใช้ไม้ตีเว้นช่องหรือ ทำเป็นรูปรัศมีพระอาทิตย์ เพื่อถ่ายเทควันไฟออกจากเรือนครัวได้สะดวก ชายคากันสาดให้ยื่นออกจากตัวเรือนมาก เพื่อกันแดดส่องและฝนสาด
ชานกว้าง โดยทั่วไปมีปริมาณถึงร้อยละ 40 ของพื้นที่ทั้งหมด ถ้ารวมพื้นที่ของระเบียงเข้าไปด้วยจะมีปริมาณถึงร้อยละ 60 พื้นที่นี้เป็นส่วนอาศัยภายนอก ส่วนที่อาศัยหลับนอนมีฝา กั้นเป็นห้อง มีเนื้อที่เพียงร้อยละ 40 ของพื้นที่ทั้งหมด สาเหตุที่พื้นที่อยู่อาศัยภายนอกมีปริมาณมาก เพราะดินฟ้าอากาศร้อนอบอ้าว
กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว
กลุ่มกระจุกดาราจักรหญิงสาว (Virgo Supercluster) หรือ กลุ่มกระจุกดาราจักรท้องถิ่น (Local Supercluster) เป็นกลุ่มกระจุกดาราจักรผิดปกติ ที่ประกอบด้วยกลุ่มกระจุกหญิงสาว นอกเหนือจากกลุ่มท้องถิ่น ซึ่งจะประกอบด้วยดาราจักรทางช้างเผือก กับแอนดรอเมดา ไม่น้อยกว่า 100 กลุ่มดาราจักรและกลุ่ม ตั้งอยู่ภายในเส้นผ่าศูนย์กลางของ 33 เมก้าพาร์เซก (110 ล้านปีแสง) มันเป็นหนึ่งในล้านของกลุ่มกระจุกดาราจักรในจักรวาล
ระบบสุขภาพ
ระบบสุขภาพ ได้รับการนิยามอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกใน รายงานสุขภาพประชาชาติ พ.ศ. 2543 และต่อมาได้รับการบรรจุไว้ในมาตรา 3 พ.ร.บ.สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 ดังนี้ ระบบสุขภาพ หมายถึง ระบบความสัมพันธ์ทั้งมวลที่มีผลต่อสุขภาพ
ประวัติศาสตร์
ก่อนหน้านั้นคำที่ใช้เป็นหลักคือ ระบบสาธารณสุข การปรับเปลี่ยนความเข้าใจของคนในสังคมเกี่ยวกับสุขภาพและระบบสุขภาพ เป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวเรื่อง การปฏิรูประบบสุขภาพในประเทศไทย โดยคำว่า "ระบบสุขภาพ" ได้รับการนิยามอย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรกในปี 2543 ในรายงาน "ระบบสุขภาพประชาชาติ" ของวุฒิสภา และต่อมาใน พระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550.
การปฎิรูประบบสุขภาพ ในกระบวนการปฏิรูปมีการร่าง "คำประกาศ องค์กรภาคีความร่วมมือเพื่อปฏิรูประบบบริการสุขภาพ"
เขตนิชิ (ซัปโปโระ)
เขตนิชิ เป็น1 ใน 10 เขตของนครซัปโปโระ เมืองหลวงของจังหวัดฮกไกโด มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเขตมินามิ ในเขตนี้เป็นที่ตั้งขององค์การและสถานพยาบาลทางการแพทย์ที่สำคัญ
Ph (ทวิอักษร)
Ph หรือ ph เป็นทวิอักษรที่พบได้ในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน และภาษาอื่นโดยส่วนใหญ่ใช้แทนเสียง ฟ ซึ่งมีเสียง [f] โดยคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่มีอักษร ph ส่วนใหญ่เป็นคำศัพท์ที่มาจากภาษากรีก
ในการถอดจากอักษรไทยเป็นอักษรโรมัน กำหนดให้ ph ใช้แทนอักษร พ ภ ผ ซึ่งมีเสียง ในขณะที่การทับศัพท์จากภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นมาเป็นภาษาไทย กำหนดให้ ph แทนด้วยอักษร ฟ
อ้างอิง
List of Latin-script digraphs
คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ
ปี พ.ศ. 2509 มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งคณะในมหาวิทยาลัย พร้อมแบ่งส่วนราชการใหม่ มีแผนกวิชาเกษตรนิเทศ เป็นแผนกใหม่อยู่ภายใต้คณะเกษตร จนกระทั่งต่อมา ปี พ.ศ. 2512 มีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยเปลี่ยนแผนกวิชา เป็น ภาควิชา และได้ยุบแผนกเกษตรนิเทศ คณะเกษตร เพื่อแยกสาขาวิชาครุศาสตร์เกษตร ไปรวมกับภาควิชาอาชีวศึกษาพร้อมจัดตั้งเป็น คณะศึกษาศาสตร์ เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 โดยเมื่อเริ่มจัดตั้ง คณะศึกษาศาสตร์มีหน่วยงานภายในรวม 4 หน่วยงาน ประกอบด้วย ภาควิชาการศึกษา ภาควิชาอาชีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา และสำนักงานเลขานุการ
พ.ศ. 2522 คณะศึกษาศาสตร์ ได้ดำเนินการขยายกิจการมายังวิทยาเขตกำแพงแสน ประกอบด้วย ภาควิชาอาขีวศึกษา ภาควิชาพลศึกษา ภาควิชาการศึกษา โดยนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาศึกษาศาสตร์เกษตร ชั้นปีที่ 3 และ 4 มาเรียนประจำ ณ วิทยาเขตกำแพงแสน พร้อมจัดตั้งโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ขึ้น ณ วิทยาเขตกำแพงแสน กระทั่งปี พ.ศ. 2534 ได้ย้ายนิสิต สาขาดังกล่าวมาศึกษา ตั้งแต่ชั้นปีที่ 1 ณ วิทยาเขตกำแพงแสน
พ.ศ. 2544 คณะศึกษาศาสตร์ ได้ดำเนินการเปิดรับนิสิต หลักสูตร ศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรและสิ่งแวดล้อม
พ.ศ. 2547 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีประกาศจัดตั้งคณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมีผลตั้งแต่ วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา
พ.ศ. 2550 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้อนุมัติให้คณะศึกษาศาสตร์ กำแพงแสน เปลี่ยนชื่อเป็น คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ พร้อมกันนี้ ภาควิชาอาชีวะ เปลี่ยนเป็นภาควิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และชุมชน ภาควิชาการศึกษา เปลี่ยนเป็น ภาควิชาครุศึกษา และภาควิชาพลศึกษา เปลี่ยนเป็น ภาควิชาพลศึกษาและกีฬา
หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์
ทำเนียบคณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น
ออลลี่กับมูน
ออลลี่กับมูน (The Ollie & Moon Show) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศฝรั่งเศส ออกอากาศทางช่องฝรั่งเศส 4, ฝรั่งเศส 5 และโอคู สร้างและพัฒนาโดย ไดแอน เครเดนเซอร์, กำกับโดย ฟลอเรียน ทูเรต์ และอำนวยการสร้างโดย เดวิด มิเชล, โซอี้ ซี. คาร์เรร่า อัลไลซ์ และเซซิล เลาริตาโน ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2560
การออกอากาศ
ในสหรัฐอเมริกา ออลลี่กับมูน์ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 ในช่องยูนิเวอร์แซล คิดส์
ในประเทศแคนาดา ออกอากาศในช่อง Knowledge Network และ ทีวีโอคิดส์
ในลาตินอเมริกา ออกอากาศในช่องดิสคัฟเวอรี่ คิดส์
ในสหราชอาณาจักร ออกอากาศในช่องจิ๋ว ป๊อป
ในประเทศเกาหลีใต้ ออกอากาศในช่อง EBS
ในประเทศฟินแลนด์ ออกอากาศในช่อง Yle
ในประเทศสเปน ออกอากาศในช่องคลองแพนด้า
ในประเทศอิตาลี ออกอากาศในช่องซูเปอร์!
ใน MENA ออกอากาศในช่อง DKids
ในประเทศอิสราเอล ออกอากาศในช่อง IETV
ในประเทศเบลเยียม ออกอากาศในช่อง VRT
ในประเทศไทย ออกอากาศในช่องเน็ตฟลิกซ์
ซีกีฮอร์ (เทศบาล)
ซีกีฮอร์ เป็นนครศูนย์กลางประจำจังหวัดซีกีฮอร์ ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 26,861 คน และในปี ค.ศ. 2016 มีผู้เลือกตั้ง 19,364 คน ประวัติของซีกีฮอร์เริ่มต้นจากการที่นักบวชสเปนเดินทางมาที่นี่ในปี ค.ศ. 1780 และต่อมาในปี ค.ศ. 1794 ก็มีการยกระดับซีกีฮอร์ให้เป็นเทศบาล พร้อมทั้งก่อตั้งเขตสงฆ์ที่นี่ กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ การทำปศุสัตว์ การประมง การแปรรูปไม้เพื่อทำเครื่องเรือน การสานตะกร้า การแปรรูปถั่วกับเมล็ดกล้วย และการทำขนมปัง
การขนส่งมีท่าเรือซีกีฮอร์ ให้บริการเรือไปดูมาเกเตในจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัลทุกวัน และมีสนามบินซีกีฮอร์ ให้บริการโดยสายการบินแอร์ฮวน เส้นทางเซบู-ซีกีฮอร์-เซบู สามเที่ยวต่อสัปดาห์
ปูราชินี
ปูราชินี หรือ ปูสามสี (ชื่อวิทยาศาสตร์: Thaiphusa sirikit) เป็นปูประเภทหนึ่งพบได้ตามภูเขา ถูกพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2527 บริเวณจังหวัดนราธิวาส โดย นายสุรพล ดวงแข และว่าที่ ร้อยตรี พิทักษ์ ชิดเครือ ตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยทหารพราน (กองทัพภาคที่ 4)
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 5 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศลักเซมเบิร์กไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กัลฟ์แอร์
กัลฟ์แอร์ (Gulf Air, طيران الخليج) เป็นสายการบินแห่งชาติของ ประเทศบาห์เรน สายการบินให้บริการในเส้นทางต่างประเทศทั้งหมด 40 เมืองทั่วโลก ใน แอฟริกา เอเชีย ยุโรป ตะวันออกกลาง ทางสายการบินใช้รูปเหยี่ยวสีทองในตราสายการบิน
ประวัติ
ใน ค.ศ. 1940 นายแฟรดดี้ บอสเวิด (นักบินชาวอังกฤษ) ให้บริการแบบแท็กซี่ โดยให้บริการจาก บาห์เรนสู่ โดฮาและ อัซเซาะฮ์รอน หลังจากนั้น นายแฟรดดี้ บอสเวิด ได้พัฒนาด้านบริการใน วันที่24 มีนาคม 1950 และยังได้ลงทะเบียนกับ Gulf Aviation และก่อตั้งเป็นบริษัท share-holding โดยใช้เครื่อง Avro Ansons 3เครื่อง และ De Havilland DH.86B 4 เครื่องยนต์
ฟุตบอลลีกเฟิสต์ดิวิชัน
ดิวิชันหนึ่ง อังกฤษ (เดิม) เป็นอดีตลีกสูงสุดของอังกฤษก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1888 โดย สมาคมฟุตบอลอังกฤษ ซึ่งลีกดิวิชันหนึ่ง ก็แข่งขันมาเรื่อยจนจบฤดูกาล 1991-92 เมื่อ 20 ทีมในฤดูกาลนั้นได้ประกาศถอนตัวออกจากฟุตบอลลีกไปตั้งพรีเมียร์ลีก จากดิวิชันหนึ่ง จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น ดิวิชันสอง
ต่อมาในปี 2004 ดิวิชันสอง ก็ได้เปลี่ยนชื่อกลับมาใช้ดิวิชันหนึ่ง อีกครั้ง แต่ได้ใช้อยู่เพียง 2 ปีเพราะฟุตบอลลีกได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นลีกอีเอฟแอลแชมเปียนชิป จนถึงปัจจุบัน
ดิวิชันหนึ่งคือการแข่งขันลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษปัจจุบันคือ พรีเมียร์ลีก
ดิวิชันหนึ่ง
ฟุตบอลลีกดิวิชั่นหนึ่งระหว่างปี 1888 ถึง 1991 เป็นการแข่งขันลีกสูงสุดของฟุตบอลประเทศอังกฤษ
ตั้งแต่เริ่มฤดูกาล 1992-93 ดิวิชั่นหนึ่งกลายเป็นดิวิชั่นสองของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรที่ชนะเลิศจะได้เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003-04 จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็นแชมเปียนชิป
ประเทศแคเมอรูน
แคเมอรูน (Cameroon; Cameroun) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐแคเมอรูน (Republic of Cameroon; République du Cameroun) เป็นสาธารณรัฐในแอฟริกากลาง มีอาณาเขตจรดไนจีเรีย ชาด สาธารณรัฐแอฟริกากลาง สาธารณรัฐคองโก กาบอง อิเควทอเรียลกินี แคเมอรูนถูกจัดให้เป็นประเทศในแถบแอฟริกาตะวันตก แต่ในบางครั้งก็สามารถรวมอยู่ในกลุ่มประเทศแอฟริกากลางได้เช่นกัน เนื่องจากสภาพที่ตั้งของประเทศตั้งอยู่ก้ำกึ่งระหว่างสองบริเวณดังกล่าว แคเมอรูนมีประชากรราว 25 ล้านคน และมีภาษาพูดมากกว่า 250 ภาษา  แคเมอรูนยังได้รับสมญานามว่า "ทวีปแอฟริกาย่อส่วน" จากการที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ วัฒนธรรม และทรัพยากรธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในทวีป
แคเมอรูนมีประวัติศาสตร์ยาวนานมาตั้งแต่ยุคโบราณ กลุ่มคนดั้งเดิมในดินแดนแห่งนี้เป็นผู้นำอารยธรรมเซาเข้ามาเผยแพร่ และตั้งรกรากอยู่โดยรอบทะเลสาบชาด และมักประกอบอาชีพล่าสัตว์ นักสำรวจชาวโปรตุเกสมาถึงชายฝั่งบริเวณนี้ในศตวรรษที่ 15 และตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า Rio dos Camarões (แม่น้ำกุ้ง) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น "แคเมอรูน" ในภาษาอังกฤษ ทหารชาวฟูลานีได้ก่อตั้งรัฐอาดามาโบราณขึ้นทางตอนเหนือของประเทศในศตวรรษที่ 19 และกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือได้ก่อตั้งกลุ่มการเมืองซึ่งนำโดยกลุ่มชาติพันธุ์แอฟริกันโบราณที่ทรงอำนาจ แคเมอรูนกลายเป็นอาณานิคมของเยอรมนีใน ค.ศ. 1884 รู้จักในชื่อ "คาเมรุน" (Kamerun) ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรได้แย่งกันครอบครองแคเมอรูน ซึ่งได้กลายเป็นหนึ่งในดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ และดินแดนทั้งหมดได้ถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือ แคเมอรูนเหนือ (ปกครองโดยฝรั่งเศส) และ แคเมอรูนใต้ (ปกครองโดยสหราชอาณาจักร) พรรคการเมือง Union des Populations du Cameroun (UPC) ของแคเมอรูนซึ่งมีอุดมการณ์ชาตินิยมและต่อต้านการรุกรานของต่างชาติ เกิดความขัดแย้งกับฝรั่งเศสในทศวรรษ 1950 นำไปสู่สงคราม Bamileke จนถึงต้น ค.ศ. 1971 ใน ค.ศ 1960 ส่วนหนึ่งของแคเมอรูนที่ปกครองโดยฝรั่งเศส เป็นอิสระในฐานะสาธารณรัฐแคเมอรูนภายใต้การบริหารของ อาห์มาดู อายีโจ ประธานาธิบดีคนแรก ต่อมา บริเวณทางใต้ของประเทศที่เป็นบริติชแคเมอรูน ได้ควบรวมกับดินแดนที่เหลือทั้งหมดและก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐแคเมอรูน และดินแดนนี้ได้ถุกทิ้งร้างเป็นเวลาหลายปี ก่อนจะเปลี่ยนชื่อมาเป็นสหสาธารณรัฐแคเมอรูน และกลายมาเป็นสาธารณรัฐแคเมอรูนใน ค.ศ. 1984 โดยมี ปอล บียา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาอย่างยาวนานถึงปัจจุบันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1982 และปกครองด้วย ระบบประธานาธิบดี มานับตั้งแต่นั้น
ในปัจจุบัน ภาษาราชการของแคเมอรูนคือภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษ ในอดีตนั้นประชากรใช้ภาษาฝรั่งเศส-แคเมอรูน และ อังกฤษ-แคเมอรูน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ โดยมีชนกลุ่มน้อยบางส่วนที่นับถือศาสนาอิสลามอย่างมีนัยสำคัญ รวมทั้งศาสนาอื่น ๆ ตามความเชื่อดั้งเดิมของชนเผ่าในป่าและชนบท ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แคเมอรูนต้องเผชิญกับความขัดแย้งทางสังคมและวัฒนธรรมที่สำคัญ โดยกลุ่มคนที่พูดภาษาอังกฤษมีความพยายามที่จะกระจายการใช้ภาษาอังกฤษไปยังภูมิภาคอื่น ๆ และต้องการเรียกร้องสิทธิของประชากรกลุ่มน้อยที่พูดภาษาอังกฤษซึ่งยังไม่ได้รับการยอมรับจากประชากรส่วนใหญ่ที่พูดภาษาฝรั่งเศส ในขณะที่ประชากรส่วนมากยังต้องการธำรงภาษาฝรั่งเศสและภาษาท้องถิ่นดั้งเดิมของตนเอาไว้ ความขัดแย้งลุกลามถึงขั้นเกิดสงครามแบ่งแยกดินแดน ซึ่งกลุ่มประชากรที่พูดภาษาอังกฤษได้ก่อตั้งองค์กร แอมบาโซเนีย (Ambazonia) และแยกตัวไปสร้างรัฐใหม่ของตนเองในนาม รัฐแอมบาโซเนียน ใน ค.ศ. 2017 แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับจากประเทศมหาอำนาจอื่น ๆ รวมทั้งสหประชาชาติ
แคเมอรูนตั้งอยู่ในจุดภูมิศาสตร์ที่เต็มไปด้วยความหลากหลายทางธรรมชาติ ได้แก่ ชายหาด ทะเลทราย ภูเขา ป่าฝน และทุ่งหญ้าสะวันนา จุดที่สูงที่สุดในประเทศคือ ยอดเขาแคเมอรูน (Mount Cameroon) ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ มีความสูงกว่า 4,100 เมตร (13,500 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือเมืองดูอาลาบนแม่น้ำโวรี และยังเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจและท่าเรือหลัก และมีเมืองหลวงคือยาอุนเด แคเมอรูนมีชื่อเสียงในด้านดนตรีพื้นเมืองอันไพเราะ และมีทีมฟุตบอลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งในทวีปแอฟริกา แคเมอรูนเป็นรัฐสมาชิกของสหภาพแอฟริกา สหประชาชาติ เครือจักรภพแห่งชาติ ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และองค์การความร่วมมืออิสลาม
ภูมิศาสตร์
แคเมอรูนมีพื้นที่ 475,442 ตารางกิโลเมตร (183,569 ตารางไมล์) แคเมอรูนเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 53 ของโลก ตั้งอยู่ในแอฟริกากลางและแอฟริกาตะวันตก หรือที่รู้จักในชื่อประตูของทวีปแอฟริกา บนอ่าวบอนนี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวกินีและมหาสมุทรแอตแลนติก แคเมอรูนอยู่ระหว่างละติจูด 1° ถึง 13°N และลองจิจูด 8° ถึง 17°E แคเมอรูนควบคุม 12 ไมล์ทะเลของมหาสมุทรแอตแลนติก
นักวิชาการให้สมฐานามแคเมอรูนว่าเป็น "แอฟริกาย่อส่วน" เพราะประกอบไปด้วยความหลากหลายของสภาพอากาศและพืชพันธุ์ที่สำคัญทั้งหมดของทวีป ได้แก่ ชายฝั่ง ทะเลทราย ภูเขา ป่าฝน และทุ่งหญ้าสะวันนา เพื่อนบ้านของประเทศคือไนจีเรีย และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันตก ติดกับประเทศชาดทางตะวันออกเฉียงเหนือ; สาธารณรัฐแอฟริกากลางทางทิศตะวันออก และอิเควทอเรียลกินี กาบอง และสาธารณรัฐคองโกทางทิศใต้
แคเมอรูนแบ่งพื้นที่หลักออกเป็นห้าเขต โดดเด่นด้วยลักษณะทางกายภาพ ภูมิอากาศ และพืชพรรณที่โดดเด่น ที่ราบชายฝั่งทะเลมีความยาว 15 ถึง 150 กิโลเมตร (9 ถึง 93 ไมล์) มีระดับความสูงเฉลี่ย 90 เมตร (295 ฟุต) ร้อนและชื้นมากในฤดูแล้ง แถบนี้ยังมีมีป่าทึบและรวมถึงพื้นที่ที่มีฝนตกชุกที่สุดในโลก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของป่าชายฝั่งทะเล Cross-Sanaga-Bioko
ที่ราบสูงแคเมอรูนใต้โผล่ขึ้นมาจากที่ราบชายฝั่งถึงระดับความสูงเฉลี่ย 650 เมตร (2,133 ฟุต) ป่าฝนเส้นศูนย์สูตรครอบคลุมพื้นที่ภูมิภาคนี้ บริเวณนี้เป็นส่วนหนึ่งของอีโครีเจียนป่าชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกเส้นศูนย์สูตร จุดสูงสุดของแคเมอรูนที่ 4,095 เมตร (13,435 ฟุต) ภูมิภาคนี้มีสภาพอากาศที่ไม่รุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนที่ราบสูงตะวันตก แม้ว่าจะมีฝนตกชุกก็ตาม และเป็นบริเวณที่มีดินอุดมสมบูรณ์ที่สุดของแคเมอรูน โดยเฉพาะบริเวณปล่องภูเขาไฟแคเมอรูน (Volcanic plug) ภูเขาไฟที่นี่ได้สร้างทะเลสาบปล่องภูเขาไฟ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 1986 หนึ่งในนั้นคือทะเลสาบ Nyos พ่นคาร์บอนไดออกไซด์และคร่าชีวิตผู้คนไป 1,700 ถึง 2,000 คน พื้นที่นี้ยังถูกกำหนดโดยกองทุนสัตว์ป่าโลกว่าเป็นเขตหวงห้าม และได้รับการก่อตั้งเป็น อุทยานแห่งชาติวาซา เพื่ออนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่ามาถึงปัจจุบัน
ศตวรรษที่ 19-20
แคเมอรูนเคยอยู่ภายใต้การปกครองของเยอรมนี และเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 แคเมอรูนได้ตกเป็นดินแดนในอาณัติขององค์การสันนิบาตชาติ และเป็นดินแดนอยู่ในความปกครองของฝรั่งเศสและอังกฤษ (ซึ่งแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ แคเมอรูนใต้และแคเมอรูนเหนือ) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ดินแดนในความปกครองของฝรั่งเศสและอังกฤษดังกล่าวตกเป็นดินแดนของสหประชาชาติ และเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1960 แคเมอรูนของฝรั่งเศสได้รับเอกราช มีการเลือกตั้ง และนาย Ahmadou Ahidjo เป็นประธานาธิบดี ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1961 แคเมอรูนใต้ของอังกฤษได้ลงประชามติอยู่ร่วมกับอดีตแคเมอรูนของฝรั่งเศส ในขณะที่แคเมอรูนเหนือประสงค์จะอยู่ร่วมกับไนจีเรีย เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1961 สาธารณรัฐแคเมอรูนและแคเมอรูนใต้ของอังกฤษจึงรวมกันเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐแคเมอรูน และต่อมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 1972 ได้เปลี่ยนเป็นสหสาธารณรัฐแคเมอรูน (the United Republic of Cameroon)
หลังการประกาศเอกราช
ภายหลังจากกลายมาเป็นสาธารณรัฐแคเมอรูนใน ค.ศ. 1984 ปอล บียา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมาอย่างยาวนานถึงปัจจุบันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1982 และแคเมอรูนได้ปกครองด้วยระบอบ ระบบประธานาธิบดี มานับตั้งแต่นั้น
บริหาร
ประธานาธิบดีทำหน้าที่ประมุขแห่งรัฐ มาจากการเลือกตั้ง มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 7 ปี ตามรัฐธรรมนูญกำหนดให้ดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน 2 วาระ อย่างไรก็ตาม ในเดือนเมษายน 2008 รัฐสภาได้ลงมติรับร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญขยายเป็น 3 วาระ ทั้งนี้ ประธานาธิบดีแคเมอรูนมีอำนาจในการแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีเพื่อเป็นหัวหน้ารัฐบาล และแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีตามข้อเสนอของนายกรัฐมนตรี
ประธานาธิบดีคนปัจจุบัน คือ นาย ปอล บียา เข้าดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 6 พฤษจิกายน 1982 เป็นต้นมา ได้รับเสียงสนับสนุน 70.9% ในการเลือกตั้งครั้งล่าสุด
นิติบัญญัติ
ประกอบไปด้วยรัฐภาระบบสภาเดียว (180 ที่นั่ง) สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรง มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี การเลือกตั้งครั้งล่าสุดมีขึ้นในวันที่ 22 กรกฎาคม 2007 พรรค Rassemblement démocratique du people camerounais (RDPC) หรือพรรค Cameroon People's Democratic Movement ชนะการเลือกตั้ง โดยมีเสียงในสภา 140 ที่นั่ง อนึ่ง รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันกำหนดให้มีการจัดตั้งสภาสูง หรือวุฒิสภาเพื่อบริหารอำนาจนิติบัญญัติด้วย อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการดำเนินการจัดตั้งในปัจจุบัน
ตุลาการ
ประกอบไปด้วยศาลยุติธรรม (ผู้พิพากษามาจากการเลือกตั้งโดยรัฐสภา) และศาลฎีกาสูงสุด (ประธานาธิบดีเป็นผู้แต่งตั้งผู้พิพากษา)
กองทัพ
กองกำลังติดอาวุธแคเมอรูน (ฝรั่งเศส: Forces armées camerounaises, FAC) ประกอบด้วยกองทัพบกของประเทศ (Armée de Terre) กองทัพเรือของประเทศ (Marine Nationale de la République (MNR) รวมถึงทหารราบของกองทัพเรือ) กองทัพอากาศแคเมอรูน (Armée de l'Air du Cameroun, AAC) และนายทหารทั่วไป ประชากรชายและหญิงที่มีอายุ 18 ปีถึง 23 ปีและสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายมีสิทธิ์รับราชการทหารโดยสมัครใต ไม่มีการเกณฑ์ทหารในประเทศแคเมอรูน แต่รัฐบาลจะทำการเรียกอาสาสมัครเข้ามาช่วยกองทัพในยามจำเป็น
สิทธิมนุษยชน
องค์กรสิทธิมนุษยชนกล่าวหาว่าตำรวจและกองกำลังทหารปฏิบัติของรัฐบาลแคเมอรูนกระทำการทารุณ และทรมานผู้ต้องสงสัยในคดีอาญา, ชนกลุ่มน้อย กลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ, กลุ่มคนรักร่วมเพศ และนักเคลื่อนไหวทางการเมือง ตัวเลขขององค์การสหประชาชาติระบุว่ามีผู้คนมากกว่า 21,000 คนหลบหนีไปยังประเทศเพื่อนบ้าน ในขณะที่ 160,000 คนต้องพลัดถิ่นจากสถานการณ์ความรุนแรงภายในประเทศ หลายคนถึงขั้นต้องซ่อนตัวอยู่ในป่า และยังประสบปัญหาเรือนจำแออัด และการสาธารณสุขที่มีคุณภาพน้อย นับตั้งแต่ทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 เจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารรักษาพระองค์จำนวนมากขึ้นถูกดำเนินคดีในข้อหาประพฤติมิชอบ เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2018 ผู้นำแห่งสหประชาชาติเพื่อสิทธิมนุษยชน Zeid Ra'ad Al Hussein ได้แสดงความกังวลอย่างมากเกี่ยวกับรายงานการละเมิดสิทธิมนุษยชนในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ของแคเมอรูน การกระทำทางเพศกับเพศเดียวกันผิดกฎหมายอาญา โดยมีโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปี
นโยบายต่างประเทศ
นโยบายต่างประเทศของแคเมอรูนให้ความสำคัญกับ ความเป็นเอกราช การเป็นประเทศไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และการส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศ ในภาพรวม แคเมอรูนมีความสัมพันธ์อันดีกับนานาประเทศ และมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดเป็นพิเศษกับประเทศฝรั่งเศสด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับประเทศจีนซึ่งมีเข้ามาจัดทำโครงการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานและสาธารณสุขหลายโครงการในแคเมอรูน รวมถึงความช่วยเหลือด้านการทหารด้วย
แคเมอรูนเคยมีข้อพิพาทด้านดินแดนกับไนจีเรียบริเวณคาบสมุทร Bakassi ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากรน้ำมัน นำไปสู่การสู้รบกันของทหารทั้งสองฝ่ายในช่วงปี 1994-96 และจบลงด้วยการเข้ามาไกล่เกลี่ยขององค์การสหประชาชาติในปี 1996
ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย
ความสัมพันธ์ด้านการเมือง
ไทยและแคเมอรูนสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกันเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 1965 ในปัจจุบัน ไทยได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงอาบูจา ประเทศไนจีเรีย มีเขตอาณาครอบคลุมประเทศแคเมอรูน ในปัจจุบัน ฝ่ายแคเมอรูนยังมิได้มอบหมายให้สถานเอกอัครราชทูตใดมีเขตอาณาครอบคลุมประเทศไทย (สถานเอกอัครราชทูตแคเมอรูน ณ กรุงปักกิ่ง อยู่ใกล้ไทยที่สุด)ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและแคเมอรูนดำเนินมาด้วยความราบรื่น และไม่มีปัญหาระหว่างกัน
ความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจ
ปริมาณการค้าระหว่างไทยกับแคเมอรูนได้เพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับ โดยไทยเป็นฝ่ายได้เปรียบดุลการค้ามาโดยตลอด ในปี 2008 มูลค่าการค้าระหว่างไทยกับแคเมอรูนมีมูลค่า 109.26 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยส่งออก 87.31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และนำเข้า 21.95 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ไทยเป็นฝ่ายได้เปรียบดุลการค้าเป็นเงิน 65.37 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ความสัมพันธ์ด้านสังคมและวัฒนธรรม
ประเทศไทยเคยให้ความช่วยเหลือทางด้านมนุษยธรรมแก่แคเมอรูน จากกรณีการระเบิดของก๊าซจากปล่องภูเขาไฟในแคเมอรูน โดยได้บริจาคข้าวนึ่งชนิด 5% จำนวน 25 ตัน ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 1988 และในปี 1990 ไทยได้บริจาคข้าวนึ่ง 10% จำนวน 100 ตัน ให้แก่แคเมอรูนโดยผ่านทางสมาคมฟุตบอลแคเมอรูน
การแบ่งเขตการปกครอง
รัฐธรรมนูญแบ่งแคเมอรูนออกเป็น 10 เขตกึ่งปกครองตนเอง โดยแต่ละภูมิภาคอยู่ภายใต้การบริหารงานของสภาภูมิภาคที่ได้รับการเลือกตั้ง แต่ละภูมิภาคนำโดยผู้ว่าการที่ได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี
โครงสร้าง
ภายหลังจากแผนงานการขจัดความยากจนและกระตุ้นความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ (PRGF) ภายใต้การสนับสนุนด้านนโยบายและการเงินของ IMF (มูลค่ารวม 28.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สิ้นสุดลงในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา รัฐบาลแคเมอรูนได้แสดงความตั้งใจที่จะดำเนินนโยบายเศรษฐกิจที่เป็นอิสระ อย่างไรก็ตาม ในเดือนมิถุนายน 2009 รัฐบาลได้ตอบรับความช่วยเหลือทางด้านการเงินของ กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) มูลค่า 144 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภายใต้แผนงานการรับมือกับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลก (Exogenous Shocks Facility หรือ ESF)
แคเมอรูนเป็นเส้นทางลำเลียงขนส่งสินค้าที่สำคัญไปยังประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่มีทางออกทะเล ได้แก่ ชาดและสาธารณรัฐแอฟริกากลาง รัฐบาลแคเมอรูนมีรายได้หลักมาจากการเก็บภาษีศุลกากร (ประมาณร้อยละ 20 ของรายได้ทั้งหมด) แต่กำลังประสบปัญหาการหลีกเลี่ยงภาษี ทางการแคเมอรูนเปิดเผยว่า ในปี 2014 ร้อยละ 51 ของสินค้าที่อ้างว่าจะส่งออกไปขายต่อในประเทศเพื่อนบ้านเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีขาเข้าถูกนำมาขายในประเทศ ทำให้รัฐบาลต้องสูญเสียรายได้จากการเก็บภาษีศุลกากรหลายพันล้าน ฟรังซ์ ปัจจุบัน หน่วยงานศุลกากรของแคเมอรูนกำลังเร่งดำเนินการติดตั้งระบบ GPS เพื่อตรวจสอบและติดตามผลการขนส่งสินค้าข้ามประเทศไปขายต่อในประเทศเพื่อนบ้าน
ปัจจุบัน แคเมอรูนได้รับผลกระทบจากการปรับตัวของอุปสงค์และราคาน้ำมันในตลาดโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เนื่องจากแคเมอรูนมีรายได้หลักจากการส่งออกน้ำมันดิบ ในปี 2008 สามารถผลิตน้ำมันได้เฉลี่ยประมาณ 87,400 บาร์เรล/วัน แต่มีแนวโน้มที่จะผลิตได้ลดลงในปัจจุบัน รัฐบาลแคเมอรูนกำลังหาแนวทางลดการพึ่งพิงรายได้จากการค้าน้ำมันและเพิ่มรายได้จากการลงทุนด้านการเกษตรเพื่อเพิ่มรายได้จากการส่งออก สินค้าเกษตรที่สำคัญของแคเมอรูน ได้แก่ ไม้แปรรูป กล้วย โกโก้ ฝ้าย และกาแฟ
นโยบายการเงินของแคเมอรูนถูกกำหนดโดยธนาคารแห่งรัฐในภูมิภาคแอฟริกากลาง (Banque des Etats de Afrique centrale หรือ BEAC) ซึ่งปัจจุบันให้ความสำคัญกับการคุมระดับอัตราเงินเฟ้อและรักษาการตรึงค่าเงิน CFA franc ไว้กับเงินสกุลยูโร (655.96 CFAfr เท่ากับ 1 ยูโร)
การคมนาคม และ โทรคมนาคม
เมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ในแอฟริกาแล้ว แคเมอรูนมีความเสถียรทางการเมืองและสังคม ทำให้แคเมอรูนได้มีโอกาสพัฒนาเกษตรกรรม ถนน และทางรถไฟ รวมถึงอุตสาหกรรมปิโตรเลียมอันกว้างขวางด้วย ถึงแม้ว่าจะมีการเคลื่อนไหวในการปฏิรูปการเมือง อำนาจก็ยังคงอยู่ในมือของคณาธิปไตยพื้นเมืองอย่างมั่นคง
การศึกษา และ สาธารณสุข
ในปี 2013 อัตราการรู้หนังสือสำหรับผู้ใหญ่ทั้งหมดของแคเมอรูนอยู่ที่ 71.3% ในหมู่เยาวชนอายุ 15-24 ปี อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 85.4% สำหรับผู้ชาย และ 76.4% สำหรับผู้หญิง เด็กส่วนใหญ่สามารถเข้าถึงโรงเรียนของรัฐซึ่งมีราคาถูกกว่าสถานประกอบการของเอกชนและสถาบันทางศาสนา ระบบการศึกษาเป็นการผสมผสานระหว่างแบบอย่างของอังกฤษและฝรั่งเศส โดยมีการสอนส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษหรือฝรั่งเศส
แคเมอรูนมีอัตราการเข้าเรียนสูงสุดแห่งหนึ่งในแอฟริกา แต่เด็กผู้หญิงได้ไปโรงเรียนน้อยกว่าเด็กผู้ชายเพราะค่านิยมทางวัฒนธรรม และยังต้องเผชิญกับปัญหาการแต่งงานก่อนวัยอันควร การตั้งครรภ์ และการล่วงละเมิดทางเพศ แม้ว่าอัตราการเข้าเรียนในภาคใต้จะสูงขึ้น ในปี 2013 อัตราการเข้าเรียนในโรงเรียนประถมศึกษาอยู่ที่ 93.5% และยังมีปัญหาในการใช้แรงงานเด็ก
การสาธารณสุขในประเทศยังคงขาดประสิทธิภาพในภาพรวม โดยประชากรในพื้นที่ทุรกันดาร และชนบทยังไม่สามารถเข้าถึการบริการได้ อายุขัยโดยเฉลี่ยในแคเมอรูนอยู่ที่ 56 ปีเท่านั้น (ปี 2012) รํบบาลมีการจัดสรรค่าใช้จ่ายคิดเป็นเพียง 4.1% จีดีพีให้กับการดูแลสุขภาพ และประเทศยังขาดบุคลากรทางการแพทย์เป็นจำนวนมาก จากการสำรวจในปี 2012 พบว่า โรคที่ร้ายแรงที่สุดสามโรค ได้แก่ เอชไอวี การติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่าง และโรคท้องร่วง โรคอื่น ๆ ได้แก่ ไข้เลือดออก โรคเท้าช้าง โรคลิชมาเนีย มาลาเรีย เยื่อหุ้มสมองอักเสบ โรคสคิสโทโซมิอาซิส อัตราความชุกของเอชไอวีในปี 2016 อยู่ที่ประมาณ 3.8% สำหรับผู้ที่มีอายุ 15–49 ปี เด็กอายุต่ำกว่า 14 ปีประมาณ 46,000 คนติดเชื้อเอชไอวีในปี 2016 ในแคเมอรูน 58% ของผู้ติดเชื้อเอชไอวีต้องเสียชีวิตลง และเพียง 37% เท่านั้นที่ได้รับการรักษาด้วยยาต้านไวรัส ในปี 2016 พบว่า มีผู้เสียชีวิตจากโรคเอดส์ถึง 29,000 คนทั้งในผู้ใหญ่และเด็ก
เชื้อชาติ
จากการสำรวจ ชาวแคเมอรูนมีชนกลุ่มน้อยและชาวเผ่าอาศัยรวมกันมากกว่า 230-282 กลุ่ม จำนวนน้อยอาศัยอยู่ใกล้ทะเลสาบชาด ในขณะที่แคเมอรูนตอนใต้ผู้อยู่อาศัคือผู้พูดภาษาเป่าตูและกึ่งบันตู กลุ่มที่พูดภาษาเป่าตูอาศัยอยู่ในเขตชายฝั่งและเส้นศูนย์สูตร ในขณะที่ผู้พูดภาษาเซมิ-บันตูอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าตะวันตก ชาว Gyele และ Baka Pygmy ราว 5,000 คนเร่ร่อนอยู่ตามป่าฝนทางตะวันออกเฉียงใต้และชายฝั่งหรืออาศัยอยู่ในชุมชนเล็ก ๆ ริมถนน และชาวไนจีเรียเป็นกลุ่มชาวต่างชาติที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคเมอรูน
ฟุตบอล
ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศ ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูนเป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดทีมหนึ่งในทวีปแอฟริกา ทีมชาติแคเมอรูน มีส่วนร่วมในการแข่งขันสำคัญหลายครั้ง ลงเล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้าย 8 สมัย เคยผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย ในฟุตบอลโลก 1990 และยังเป็นอีกหนึ่งทีมที่ประสบความสำเร็จในรายการแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ลงแข่งขัน 20 ครั้ง และชนะเลิศ 5 สมัย มากที่สุดเป็นอันดับสอง เป็นรองเพียงอียิปต์ พวกเขาฉายาว่า "สิงโตผู้ไม่ย่อท้อ" นักเตะระดับโลกที่มีชื่อเสียงได้แก่ ซามุแอล เอโต, โรเจอร์ มิลลา, ริโกแบร์ ซง, ฟรังซัว โอมัม บียิก และ โลร็อง
อาหาร
อาหารแตกต่างกันไปตามภูมิภาค อาหารทั่วไปในประเทศมีวัตถุดิบหลักมาจากโกโก้ ข้าวโพด มันสำปะหลัง ข้าวฟ่าง ต้นแปลนทิน มันฝรั่ง ข้าว หรือมันเทศ เสิร์ฟพร้อมกับซอส ซุป หรือสตูว์ที่ทำจากผักใบเขียว ถั่วลิสง น้ำมันปาล์ม หรือส่วนผสมอื่น ๆ เนื้อสัตว์และปลาเป็นที่นิยมแต่มีราคาแพง โดยไก่มักถูกเสริ์ฟไว้สำหรับโอกาสพิเศษเช่น วันขอบคุณพระเจ้า วันใหม่ วันคล้ายวันเกิด อาหารโดยทั่วไปมักจะค่อนข้างเผ็ดร้อนด้วยพริก เกลือ ซอสพริกแดง และซอสปรุงรส
ชาวแคเมอรูนใช้ช้อนส้อมเป็นส่วนมาก แต่บางแถบท้องถื่นในชนบทยังมีการใช้มืออยู่ อาหารเช้าประกอบด้วยขนมปังและผลไม้ต่าง ๆ พร้อมกาแฟหรือชา โดยทั่วไปอาหารเช้าทำจากแป้งสาลีในอาหารต่างๆ เช่น พัฟพัฟ (โดนัท) ที่ทำจากกล้วยและแป้ง เค้ก ถั่ว และอื่นๆ อีกมากมาย ขนมเป็นที่นิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมืองใหญ่ที่พวกเขาสามารถซื้อได้จากพ่อค้าแม่ค้าข้างถนน เครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมสูงคือ เบียร์ และ ไวน์ รวมทั้งน้ำสมุนไพร
ดนตรี
ดนตรีบรรเลงอาจจะเป็นเพลงง่ายพอ ๆ กับการปรบมือและตีเท้า มักจะมีการเต้น ตีกลอง รวมทั้งใช้ ขลุ่ย แตร อุปกรณ์อื่น ๆ ที่เขย่าแล้วมีเสียง เครื่องขูด เครื่องสาย นกหวีด และระนาด ซึ่งแตกต่างกันไปตามกลุ่มชาติพันธุ์และภูมิภาค นักแสดงบางคนสามารถร้องเพลงและเล่นเครื่องดนตรีไปพร้อมกันได้โดยไม่ต้องมีผู้ช่วย
แนวเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ อัสซิโกแห่งบาสซา, มังกาบือแห่งบังกังเต และ ทซามัสซีแห่งบามิเลเก
เฉิงตู ฮันเตอส์
เฉิงตู ฮันเตอส์ ( เฉิงตู เลี่ยเหริน Chengdu Hunters) เป็นทีมกีฬาอีสปอร์ตโอเวอร์วอตช์สัญชาติจีน มีฐานอยู่ที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ทีมนี้เป็นสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ลีก และลงแข่งขันในดีวีชันแปซิฟิก บริหารงานโดย Huya ซึ่งทีมฮันเตอส์จะเข้าร่วมการแข่งขันในลีกฤดูกาล 2019 เป็นฤดูกาลแรก
ประวัติทีม
วันที่ 7 กันยายน 2561 แอคติเวชันบลิซซาร์ดได้ประกาศว่า Huya ได้ทำการซื้อการขยายฐานทีมในเมืองเฉิงตูสำหรับโอเวอร์วอตช์ลีกฤดูกาลที่สอง ต่อมาในวันที่ 11 พฤศจิกายน ทางทีมได้เผยชื่อทีมในนาม เฉิงตู ฮันเตอส์ โดยจะมี Huya และ อาร์เอ็นจีอีสปอร์สเป็นผู้ดำเนินการ
อัตลักษณ์ทีม
วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 ทีมเฉิงตู ฮันเตอส์ถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ โดยชื่อทีมนั้นหมายถึงความกล้าหาญและความมุ่งมั่น โดยมีตราสัญลักษณ์เป็นรูปแพนด้ายักษ์สีดำและทอง โดยแพนด้ายักษ์เป็นสัญลักษณ์ของความสงบและความแข็งแกร่ง และสีที่ใช้แสดงถึงความแข็งแรง กระฉับกระเฉง และความแน่วแน่ มั่นคง หนักแน่น
ทำเนียบหัวหน้าผู้ฝึกสอน
.
กรมหลวงพิพิธมนตรี
กรมพระเทพามาตุ มีพระอิสริยยศเดิมว่า กรมหลวงพิพิธมนตรี หรือ กรมหลวงพิจิตรมนตรี เป็นพระอัครมเหสีน้อย ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ และเป็นสมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวงในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรและสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์
พระราชประวัติ
พระพันวษาน้อย เป็นบุตรีของนายช้างทรงบาศในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อสมเด็จพระเพทราชาปราบดาภิเษก พระบิดานั้นได้รับแต่งตั้งเป็นกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข แต่บัญชีพระนามเจ้านายในคำให้การชาวกรุงเก่าระบุว่า พระบิดาได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าพระบำเรอภูธร ส่วนมารดาเป็นสตรีเชื้อสายพราหมณ์บ้านสมอปลือ เมืองเพชรบุรี พระองค์มีพระนามเดิมว่าพลับ มีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งคือพระองค์ขาว ซึ่งได้เป็นพระชายาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศขณะดำรงพระอิสริยยศเป็นพระบัณฑูรน้อย ส่วนพระองค์พลับต่อมาก็ได้เป็นพระชายารองในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเช่นกัน ในระหว่างดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล พระองค์พลับมีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดา 6 พระองค์ ตามลำดับดังนี้ พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศปราบดาภิเษกในปี พ.ศ. 2275 ได้แต่งตั้งพระชายารองเป็นกรมหลวงพิพิธมนตรี ในตำแหน่งพระอัครมเหสีน้อย จึงออกพระนามว่าพระพันวษาน้อย
แรม 5 ค่ำ เดือน 6 พ.ศ. 2301 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประชวรหนักใกล้สวรรคต กรมพระราชวังบวรสถานมงคล (เจ้าฟ้าชายอุทุมพร) โปรดให้ทูลเชิญกรมหลวงพิพิธมนตรี เจ้าฟ้าจันทวดี และกรมขุนยี่สารเสนี ไปประทับ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย เมื่อสวรรคตแล้ว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลจึงขึ้นสืบราชสมบัติ แต่ได้เพียง 10 วัน ก็ถวายราชสมบัติแก่กรมขุนอนุรักษ์มนตรี แล้วเสด็จออกผนวช ส่วนกรมขุนอนุรักษ์มนตรีขึ้นครองราชย์เฉลิมพระนามว่าสมเด็จพระบรมราชา แล้วโปรดให้ตั้งพระบรมราชชนนีเป็น กรมพระเทพามาตุ แต่เมื่อถึงเดือน 12 พระบรมราชชนนีก็เสด็จสวรรคต จึงโปรดให้ตั้งพระบรมโกศไว้คู่กับพระบรมโกศพระบรมราชชนก ณ พระที่นั่งบรรยงก์รัตนาสน์ แล้วถวายพระเพลิงทั้งสองพระองค์พร้อมกันในวันขึ้น 11 ค่ำ เดือน 5 พ.ศ. 2303
แองเตอร์นาซิอองนาลฉบับภาษาจีน
เพลงแองเตอร์นาซิอองนาล ในภาษาจีนมีชื่อว่า "กั๋วจี้เกอ" แปลตามตัวว่า เพลงสากล บทร้องฉบับแปลภาษาจีนมีฉบับแปลอยู่หลายฉบับ
สำนวนของฉู ชิวไป๋
บทร้องฉบับที่รู้จักโดยทั่วไปและเป็นทางการที่สุดในภาษาจีน คือฉบับที่ใช้เป็นเพลงประจำพรรคโดยพฤตินัยของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งฉู ชิวไป๋ ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนในยุค 1920 ได้แปลครั้งแรกจากฉบับภาษารัสเซียเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1923 บทแปลของเขาใช้ชื่อทับศัพท์ในภาษาจีนว่า "อิงเต้อน่าสฺยงไน่เอ่อร์"  ตามเสียงภาษาจีนกลาง ต่อมาเมื่อมีการก่อตั้งสาธารณรัฐโซเวียตจีนในปี ค.ศ. 1931 จึงได้มีการนำเอาเพลงนี้มาใช้เป็นเพลงชาติของตนเอง เนื่องจากเขาถูกพรรคก๊กมินตั๋งประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1935 บทแปลของเขาจึงตกเป็นสิทธิสาธารณสมบัติตามระยะเวลาแห่งการถือครองลิขสิทธิ์ ซึ่งถือครองได้ตลอดชั่วอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ผลงานบวกกับระยะเวลา 70 ปีหลังผู้สร้างสรรค์ผลงานเสียชีวิตตามกฎหมายลิขสิทธิ์ของสหรัฐอเมริกา อันรวมถึงในพื้นที่ของผู้ที่ใช้ภาษาจีนเป็นภาษาหลัก คือ คือ จีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน (ตลอดอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ + 50 ปีหลังเสียชีวิต) และสิงคโปร์ (ตลอดอายุขัยของผู้สร้างสรรค์ + 70 ปีหลังเสียชีวิต) บทร้องภาษาจีนฉบับนี้มีอยู่ 3 บท ซึ่งตรงกับบทร้องฉบับภาษารัสเซียสำนวนแปลของอาร์คาดี้ ยาคอฟเลวิช ก็อตส์ และตรงกับบทที่ 1, 2 และ 6 ของบทร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสซึ่งแต่งโดยเออแฌน ปอตติเยร์ บทที่ 3, 4, 5 ตามต้นฉบับภาษาเดิมนั้นไม่ได้ใช้ในบทร้องฉบับทางการในภาษาจีน และรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนได้ห้ามการใช้บทร้องดังกล่าวในการเผยแพร่ต่อสาธารณะ
ในการชุมนุมประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี ค.ศ. 1989 ผู้ชุมนุมได้ใช้เพลงนี้เป็นเพลงสัญลักษณ์ของการชุมนุม โดยร้องทั้งในระหว่างการเดินขบวนและในการปักหลักอยู่ภายในจตุรัสดังกล่าว