cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจย์ ฌอน
เจย์ ฌอน (Jay Sean) เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักร้อง โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ เกิดในเวสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ มีชื่อจริงว่า กามัลจิต ซิงห์ ชูติ (อังกฤษ:Kamaljit Singh Jhooti,ปัญจาบ:ਕਮਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਝੁੱਟੀ) มีผลงานเพลงที่รู้จักอย่างเพลง "Stolen", "Eyes On You", "Ride It" และ "Tonight" ในสหราชอาณาจักร เขามีผลงานอัลบั้มชุด Me Against Myself (2004) และ My Own Way (2008) เขาเซ็นสัญญากับค่ายเวอร์จินและเจยด์เรเคิดส์
ในสหรัฐอเมริกาเขาเซ็นสัญญากันค่ายแคชมันนีย์เรเคิดส์ มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในสหรัฐอเมริกา (ชุดที่ 3 ของเขา) All or Nothing และมีผลงานซิงเกิลเปิดตัวในสหรัฐอเมริกาอย่างซิงเกิล "Down" ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100 ได้
อ้างอิง
1981
พ.ศ. 2426
พุทธศักราช 2426 (นับแบบใหม่) ตรงกับคริสต์ศักราช 1883 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
เซ็ตไตเรียวอิกิ
เซ็ตไตเรียวอิกิ (絶対領域 (Zettai ryōiki)) ใช้ในการอ้างถึงผิวเปลือยที่เป็นช่องว่างระหว่างถุงเท้ายาวเหนือเข่าและกระโปรงสั้น หรือกางเกงขาสั้น ศัพท์นี้เป็นที่แพร่หลายครั้งแรกในฐานะสแลงของโอตากุที่ใช้บ่งบอกหนึ่งในคุณลักษณะของตัวละครโมเอะในอนิเมะและมังงะ แต่ในปัจจุบันมีการใช้ทั่วไปในประเทศญี่ปุ่น
อัตราส่วนในอุดมคติของเซ็ตไตเรียวอิกิสำหรับความยาวของกระโปรงสั้น, ส่วนเปลือยของต้นขา และถุงเท้ายาวเหนือเข่าอยู่ที่ 4:1:2.5 โดยมีความคลาดเคลื่อนที่ยินยอมได้ที่ร้อยละ 25 อัตราส่วนที่ว่านี้ยังถูกอ้างถึงในฐานะอัตราส่วนทองในหมู่แฟน
ผู้ที่ชื่นชอบเซ็ตไตเรียวอิกิยังได้กำหนดระดับการประเมินเป็นตัวอักษรสำหรับอัตราส่วนที่แตกต่างกัน ตั้งแต่ระดับ E (เห็นส่วนของขามาก, กระโปรงยาวเกินไป) ถึงระดับ A (กระโปรงสั้น, ถุงเท้ายาว, เห็นส่วนของขาได้น้อย) ผู้ชื่นชอบบางคนได้คิดตั้งลักษณะของตัวละครระดับ S ขึ้นมาโดยมีเกณฑ์เพิ่มเติมขึ้นมาคือต้องมีทรงผมทวินเทลและเป็นซึนเดเระ
จังหวัดอาเจะฮ์
อาเจะฮ์ (Aceh) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา
ประวัติศาสตร์
อาเจะฮ์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะฮ์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ อาเจะฮ์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมลายู ยุคทองของอาเจะฮ์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเปรักได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่า ประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่มักกะฮ์
อาเจะฮ์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะฮ์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมีนังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะฮ์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะฮ์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะฮ์ลดลง
ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะฮ์เพื่อยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะฮ์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะฮ์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548
ปัจจุบันจังหวัดอะเจะฮ์เป็นจังหวัดเดียวที่บังคับใช้กฎหมายชารีอะห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อยินยอมจากรัฐบาลกลาง
หน่วยการบริหาร
• อำเภอกาโยลูเวิซ (Kabupaten Gayo Lues)
• อำเภอซีเมอลูเวอ (Kabupaten Simeulue)
• อำเภอนากันรายา (Kabupaten Nagan Raya)
• อำเภอบีเรอเอิน (Kabupaten Bireuen)
• อำเภอเบอเนอร์เมอรียะฮ์ (Kabupaten Bener Meriah)
• อำเภอปีดี (Kabupaten Pidie)
• อำเภอปีดีจายา (Kabupaten Pidie Jaya)
• อำเภออาเจะฮ์กลาง (Kabupaten Aceh Tengah)
• อำเภออาเจะฮ์จายา (Kabupaten Aceh Jaya)
• อำเภออาเจะฮ์ซิงกิล (Kabupaten Aceh Singkil)
• อำเภออาเจะฮ์ตะวันตก (Kabupaten Aceh Barat)
• อำเภออาเจะฮ์ตะวันตกเฉียงใต้ (Kabupaten Aceh Barat Daya)
• อำเภออาเจะฮ์ตะวันออก (Kabupaten Aceh Timur)
• อำเภออาเจะฮ์ตะวันออกเฉียงใต้ (Kabupaten Aceh Tenggara)
• อำเภออาเจะฮ์ตามียัง (Kabupaten Aceh Tamiang)
• อำเภออาเจะฮ์เบอซาร์ (Kabupaten Aceh Besar)
• อำเภออาเจะฮ์เหนือ (Kabupaten Aceh Utara)
• ซาบัง (Sabang)
• ซูบูลุซซาลัม (Subulussalam)
• บันดาอาเจะฮ์ (Banda Aceh; เมืองหลัก)
• ลกเซอมาเว (Lhokseumawe)
• ลังซา (Langsa)
ยูซูเกะ โคบายาชิ
ยูสึเกะ โคบายาชิ (小林 裕介, こばやし ゆうすけ, 25 มีนาคม 1985 -) เป็นนักพากย์ ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดยูริงโปร
จูซซี
จูซซี (Juicy) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่สี่ของวง ซิลลี่ ฟูลส์ วางแผงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2545 ชุดนี้จะลดซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ลง และเพิ่มความหนักแน่นของดนตรี และใช้ภาษาที่สื่อแล้วเข้าใจง่าย (แต่ไม่เท่าชุด ไอ.คิว. 180) ในอัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอยู่หลายเพลงได้แก่เพลง วัดใจ ขี้หึง ผิดที่ไว้ใจ บ้าบอ และน้ำนิ่งไหลลึก สำหรับในชุดนี้ โตได้เริ่มไว้เครา และไว้มาจนถึงปัจจุบันนี้
โรงเรียนบางดีวิทยาคม
ประวัติ
ในปีการศึกษา 2537 สำนักงานสามัญศึกษาจังหวัดตรังได้จัดตั้งให้โรงเรียนบางดีวิทยาคมเป็นสาขาของโรงเรียนสามัคคีศึกษา เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โดยใช้ที่สาธารณประโยชน์ของตำบลบางดี จำนวน 40 ไร่ ในขณะนั้นโรงเรียนยังไม่ได้รับการสนับสนุนงบประมาณในการก่อสร้างอาคาร จึงได้ใช้สถานที่อาคารศูนย์เยาวชนตำบลบางดี และได้คณะครูอาจารย์จากโรงเรียนสามัคคีศึกษามาช่วยสอน โดยมีนายวิชิต เนาสุวรรณ์ ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนสามัคคีศึกษาเป็นผู้ดูแล มีนักเรียน 47 คน จากนั้นนักเรียนเพิ่มขึ้นทุกปี ในปีการศึกษา 2540 สำนักงานสามัญศึกษาจังหวัดตรังได้มอบหมายให้ นายวรวุธ น้ำผุด อาจารย์ 2 ระดับ 7 โรงเรียนสามัคคีศึกษามาเป็นผู้ดูแลโรงเรียนแทนนายวิชิต เนาสุวรรณ์
วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2540 กรมสามัญศึกษาได้ประกาศจัดตั้งให้เป็นโรงเรียนบางดีวิทยาคม โดยแต่งตั้งให้ นายวรวุธ น้ำผุด เป็นครูใหญ่ บรรจุและแต่งตั้งครูอาจารย์ มาร่วมพัฒนาอีก 5 คน โรงเรียนได้พัฒนาเรื่อยมาทั้งด้านอาคารสถานที่และจำนวนนักเรียน จนถึงปีการศึกษา 2545 ได้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย รับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียนปีแรก จำนวน 32 คน และในปัจจุบันเปิดสอนจนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 คน มีบุคลากรทั้งครูและผู้บริหาร 20 คน นักการ 2 คน โดยนายสมบูรณ์ ธนากรรฐ์ ได้ย้ายมารับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนคนที่ 2 เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551
ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
เสมาธรรมจักรครอบดอกบัว ด้านล่างมีแพรแถบมีข้อความว่า โรงเรียนบางดีวิทยาคม ซึ่งสัญลักษณ์เสมาธรรมจักร ครอบดอกบัว หมายถึง ความรู้ดี ประพฤติดี มีคุณธรรม
สีประจำโรงเรียน
สีม่วงคู่กับสีขาว
ปรัชญาประจำโรงเรียน
ปญฺา โลกสมิ ปชฺโชโต ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก
คำขวัญประจำโรงเรียน
เลิศล้ำคุณธรรม สร้างสรรค์วินัย ใฝ่ใจศึกษา มุ่งพัฒนาชีวิต
ยุทธการที่วิซนา
ยุทธการที่วิซนาเป็นการสู้รบระหว่างวันที่ 7 กันยายน และ 10 กันยายน ค.ศ. 1939 ระหว่างกองกำลังโปแลนด์และเยอรมนีในช่วงขั้นตอนเริ่มต้นของการบุกครองโปแลนด์ ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป Leszek Moczulski นักประวัติศาสตร์ชาวโปแลนด์รายงานว่า มีชาวโปแลนด์ระหว่าง 350 ถึง 720 คนทำแนวป้องกันต่อฝ่ายเยอรมันที่มีมากกว่า 40,000 นายเป็นเวลาสามวัน ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถหลีกหนีความพ่ายแพ้ได้ แนวป้องกันของโปแลนด์ยังคงต้านกองทัพที่โจมตีเป็นเวลาสามวันและทำให้การตีวงในIndependent Operational Group Narewที่ต่อสู้อยู่ข้าง ๆ ต้องเลื่อนออกไป ท้ายที่สุด รถถังสามารถฝ่าแนวของโปแลนด์และวิศวกรชาวเยอรมันจัดการบังเกอร์ทีละหนึ่ง ๆ บังเกอร์สุดท้ายประกาศยอมแพ้ในประมาณช่วงเที่ยงของวันที่ 10 กันยายน
เนื่องจากมีการสู้รบระหว่างกองทัพขนาดเล็กที่ถือครองดินแดนกับผู้รุกรานจำนวนมากภายในสามวันก่อนที่จะถูกกำจัด ทำให้บางครั้งวิซนาถูกเรียกเป็น"เทอร์มอพิลีของโปแลนด์"
ชุนอิจิ โทกิ
ชุนอิจิ โทกิ (土岐 隼一, とき しゅんいち, 7 พฤษภาคม 1989 –) เป็นนักพากย์และ นักร้องชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว อยู่สังกัด WITH LINE
พอร์เชอ
'''บมจ. ดร. ฟ. พอร์เชอ วศ.ด.กมศ. (Dr.-Ing. h.c. F. Porsche AG) หรือย่อเป็น บมจ.พอร์เชอ''' (Porsche AG) เป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ของประเทศเยอรมนี มุ่งเน้นผลิตรถยนต์กลุ่มสมรรถนะสูง ทั้งรถยนต์สปอร์ตคาร์, เอสยูวี และรถเก๋ง บมจ.พอร์เชอมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเมืองชตุทท์การ์ท และมีหุ้นใหญ่อันดับสองคือเครือฟ็อลคส์วาเกิน และและผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับหนึ่งพอร์เชอเอาโทโมบิลโฮลดิงส์ รถยนต์พอร์เชอที่ผลิตอยู่ในปัจจุบันได้แก่ 718 Boxster/Cayman, 911, Panamera, Macan, Cayenne และ Taycan
ประวัติ
ดร.แฟร์ดีนันท์ พอร์เชอ ก่อตั้งบริษัทนี้ขึ้นในปีค.ศ. 1931 มีสำนักงานหลักอยู่ในเมืองชตุทท์การ์ท เดิมทีรับงานเป็นที่ปรึกษาและช่วยออกแบบรถยนต์เท่านั้น ไม่ได้คิดจะสร้างยี่ห้อรถยนต์ของตัวเอง หนึ่งในงานด้านการปรึกษาของบริษัทนี้คือการรับงานจากรัฐบาลเยอรมันให้ออกแบบรถยนต์ราคาถูกเพื่อประชาชนชาวเยอรมัน และก็ได้ออกมาเป็น "รถเต่าฟ็อลคส์วาเกิน" หนึ่งในรถยนต์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลของโลก รถยนต์พอร์เชอ 64 ซึ่งพัฒนาขึ้นในปีค.ศ. 1939 ก็ใช้อะไหล่ส่วนใหญ่ร่วมกับรถเต่า
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก็ได้ย้ายสายการผลิตไปผลิตรถฟ็อลคส์วาเกินสำหรับทหาร ได้แก่รุ่นคือเบลวาเกิน (Kübelwagen) ผลิตกว่า 52,000 คัน กับรุ่นชวิมวาเกิน (Schwimmwagen) ผลิตกว่า 15,000 คัน นอกจากนี้ บริษัทพอร์เชอยังเป็นผู้ออกแบบรถถังหนักในช่วงสงคราม แม้ว่าบริษัทพอร์เชอจะพ่ายแพ้ต่อบริษัทคู่แข่งในการประมูลผลิตรถถังทีเกอร์ 1 และทีเกอร์ 2 แต่ก็ใช่ว่างานที่จะมาจะสูญเปล่าซะทีเดียว แชสซีที่พอร์เชอออกแบบไว้สำหรับรถถังทีเกอร์ 1 ถูกนำไปใช้เป็นฐานในการสร้างรถถังพิฆาตเอเลอฟันท์ (Elefant) พอร์เชอยังเป็นผู้พัฒนาสุดยอดรถถังหนัก เมาส์ ในช่วงปลายสงคราม
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองยุติลงในปีค.ศ. 1945 เมืองว็อลฟส์บวร์คอันเป็นที่ตั้งของโรงงานพอร์เชอก็ตกอยู่ในเขตยึดครองของอังกฤษ อดีตสมาชิกพรรคนาซีอย่างดร.พอร์เชอจึงถูกปลดจากตำแหน่งประธานบอร์ดบริหารของฟ็อลคส์วาเกิน ทางการอังกฤษแต่งตั้งพันตรีอีวาน เฮียร์ช นายทหารช่างอังกฤษ เข้ามาควบคุมโรงงานพอร์เชอ และในปลายปีนั้นเอง ดร.พอร์เชอถูกจับกุมในฐานะอาชญากรสงคราม แต่การไต่สวนกลับไม่เคยเกิดขึ้น ตลอดช่วงเวลายี่สิบเดือนที่เขาถูกจองจำ นายแฟร์รี บุตรชายของดร.พอร์เชอ ตัดสินใจตั้งบริษัทสร้างรถยนต์ของตัวเองเนื่องจากเขาไม่พบรถยนต์ที่ตรงตามความต้องการของเขาในตลาด เขายต้องคอยประคับประคองบริษัทที่เขาสร้างนี้ให้ผ่านช่วงเวลาลำบากไปให้ได้
ภายหลังดร.พอร์เชอถูกปล่อยตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1947 รถยนต์ยี่ห้อพอร์เชอแบบแรกถูกสร้างขึ้นในโรงเลื่อยในเมืองกมึนด์ เมืองชนบทในประเทศออสเตรีย รถยนต์คันต้นแบบนี้ถูกนำไปโชว์แก่ดีลเลอร์รถยนต์หลายแห่งในเยอรมนี และเมื่อมียอดพรีออเดอร์ถึงจำนวนที่เพียงพอ การผลิตเริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1948 โดยบริษัทของบุตรชายขึ้นและได้ออกมาเป็นพอร์เชอ 356 บริษัทของลูกชายถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทหลักของบิดาในเมืองชตุทท์การ์ทในปีค.ศ. 1950
ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์
ลอเรนซ์ เคอร์ โอลิวีเอร์, บารอน โอลิวีเอร์ (Laurence Kerr Olivier, Baron Olivier; ) (22 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ชาวอังกฤษ เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับนักแสดงอย่าง จอห์น กีลกัด เพกกี แอชครอฟต์ อเล็ก กินเนสส์ และราฟ ริชาร์ดสัน เขาแต่งงานกับจิลล์ เอสมอนด์ วิเวียน ลีห์ และโจแอน โพลไรต์
อ้างอิง
1907 1989
Pachydermata
Pachydermata (มาจากภาษากรีกสองคำ คือ "παχύς" (หนา) และ "δερμα" (หนัง) รวมจึงหมายถึง "หนังหนา") เป็นอันดับหนึ่งของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ปัจจุบันไม่ใช้แล้ว อธิบายโดย กอตต์ลีบ สตอร์, จอร์จส์ คูวิเยร์ และอื่น ๆ ซึ่งเคยได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายในอดีต แต่เนื่องจากอันดับดังกล่าวเป็นการรวบรวมสัตว์จากหลายสายพันธุ์ จึงไม่ได้รับการยอมรับอีกต่อไป แต่มันยังถือว่ามีความสำคัญในประวัติศาสตร์การจำแนกประเภทสิ่งมีชีวิตอยู่ สัตว์ในอันดับนี้ประกอบด้วยช้าง ฮิปโปโปเตมัส แรด สมเสร็จ ม้า และหมูป่า
Pachydermata ของคูเวียร์นั้นประกอบด้วยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมสามวงศ์ ซึ่งเขาเรียกว่า Proboscidiana, Pachydermata Ordinaria และ Solipedes ซึ่งทั้งหมดเป็นสัตว์กินพืช ปัจจุบัน วงศ์เหล่านี้ถูกจำแนกออกเป็น Proboscidea ซึ่งประกอบด้วยช้างที่ยังไม่สูญพันธุ์อยู่สามสปีชีส์เท่านั้น, Perissodactyla หรือสัตว์มีกีบเท้านิ้วแปลก รวมไปถึงม้า สมเสร็จ และแรด, Suina ประกอบด้วยสุกรและเพคคารี และ Hyracoidea หรือไฮแรกซ์
คูเวียร์เองเคยนิยาม Pachydermata ไว้ว่า "สัตว์ที่มีกีบเท้า แต่ไม่ใช่สัตว์เคี้ยวเอื้อง" ขณะที่สตอร์อธิบายว่า "สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีกีบเท้าและมีนิ้วมากกว่าสองนิ้ว" คูเวียร์ได้เพิ่มม้าเข้าไปในอันดับนี้ด้วย
ถึงแม้ว่าอดีตอันดับ Pachydermata มักจะถูกอธิบายว่าเป็นการจัดสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่ไม่เกี่ยวข้องกันเข้าด้วยกัน แต่นักสัตววิทยาที่มีชื่อเสียงหลายคนยอมรับการจัดอันดับนี้ รวมทั้งชาร์ลส์ ดาร์วิน โดยเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่มีกีบเท้าโดยไม่นับรวมสัตว์มีกีบเท้าอื่น ๆ และลักษณะทางกายวิภาคได้สนับสนุนความใกล้เคียงของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม "Pachyderm" กับสัตว์ประเภทเดียวกัน และสัตว์มีกีบเท้าอื่น ๆ
วัดปากเหมือง (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดปากเหมือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลขัวมุง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ อยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ประมาณ 18 กิโลเมตร มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา โฉนดเลขที่ 45251 ปัจจุบันมีพระครูสมุห์วรฉัตร สุจิตฺโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดปากเหมืองมีชื่อปรากฏในใบลาน เป็นตัวหนังสือพื้นเมือง เขียนว่า วัดปากเหมือง แก้วกว้าง ท่าช้าง ป่ายางชุม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดปากเหมือง" สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาเป็นเวลาประมาณ 700 กว่าปี ตามหลักฐานการค้นพบโบราณวัตถุที่มีศรัทธาสร้างถวายไว้กับวัด ส่วนผู้สร้างวัดเป็นผู้ใดไม่ทราบ แต่ที่ชื่อว่า "วัดปากเหมือง" เพราะบริเวณวัดมีลำเหมืองใช้ในการเกษตรอยู่บริเวณด้านข้างและด้านหน้า เหมืองนี้เป็นเขตติดต่อที่ใช้ในจังหวัดเชียงใหม่และลำพูน จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
มี่นโกไนง์
ปออู้ตู้น (ပေါ်ဦးထွန်း; Paw Oo Tun, ) หรือรู้จักในชื่อ มี่นโกไนง์, (မင်းကိုနိုင်; Min Ko Naing,, แปล: "ผู้พิชิตจักรพรรดิทั้งปวง") เป็นนักกิจกรรมเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยแนวหน้าของประเทศพม่า เขาถูกจำคุกหลายครั้งนับตั้งแต่ปี 1988 จากกิจกรรมต่อต้านรัฐบาลของเขา เดอะนิวยอร์กไทมส์ เรียกขานเขาว่าเป็นบุคคลฝ่ายค้านของพม่าที่มีอิทธิพลมากที่สุด เป็นรองเพียงแค่อองซานซูจีเท่านั้น
ในเดือนกันยายน 1987 หลังรัฐบาลเผด็จการนำโดยเนวี่นประกาศล้างสกุลเงินจั๊ตโดยไม่แจ้งเตือนล่วงหน้า ส่งผลให้ชาวพม่าจำนวนมากเสียเงินเก็บไปมหาศาลชั่วข้ามคืน หนึ่งในกลุ่มที่ได้รับผลกระทบหนักสุดคือนักศึกษาที่เก็บเงินไว้เป็นค่าเล่าเรียน เหตุการณ์นี้จึงนำไปสู่ความวุ่นวายและการจลาจลหลายครั้งตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในประเทศ และเหตุการณ์ยิ่งรุนแรงขึ้นหลังนักศึกษา Phone Maw ถูกเจ้าหน้าที่รัฐยิงเสียชีวิตเมื่อ 12 มีนาคม 1988 ขณะกลุ่มนักศึกษาปะทะกับตำรวจ และท้ายที่สุดเป็นหนึ่งในชนวนเหตุของการก่อการกำเริบ 8888 ในระหว่างการนักประท้วงหยุดงานนี้ มี่นโกไนง์เดินทางไปปราศัยตามจุดชุมนุมต่าง ๆ หน้าสถานทูตสหรัฐและโรงพยาบาลกลางย่างกุ้ง รวมถึงช่วยจัดการให้อองซานซูจี ลูกสาวของวีรบุรุษ อองซาน ได้ชึ้นปราศัยครั้งแรกของเธอที่เจดีย์ชเวดากองต่อมาอองซานซูจีได้รับการเลือกตั้งในปี 1990 แต่ต่อมาก็ถูกรัฐประหารโดยรัฐบาลทหารอีกครั้งในปี 2021
หลังสิ้นสุดการชุมนุมได้หลายเดือน ท้ายที่สุดเขาถูกรัฐบาลจับกุมและถูกตัดสินจำคุก 20 ปี ด้วยความผิดตามมาตรา 5(j) ของรัฐบัญญัติกิจการฉุกเฉิน ปี 1950 (Emergency Provisions Act) ในฐานะผู้ปลุกระดม "การก่อความไม่สงบและขัดขืนต่อกฎหมายรวมถึงคำสั่งของรัฐบาล ทำลายสันติสุขและความสงบเรียบร้อยของรัฐ" แต่ต่อมาถูกลดโทษเหลือ 10 ปีในเดือนมกราคม 1993 แอมเนสตี้อินเตอร์เนชันนอลซึ่งเรียกร้องอย่างหนักให้มีการปล่อยตัวเขา ระบุว่าเขาเป็น "prisoner of conscience"  เขาถูกจับกุมอีกครั้งในเดือนกันยายน 2006 ร่วมกับมิตรสหายจำนวนหนึ่ง ไม่นานก่อนสมัชชาแห่งชาติ ปี 2006 ก่อนจะถูกปล่อยตัวในเดือนมกราคม 2007 โดยปราศจากคำชี้แจงถึงเหตุผลที่โดนจับจากหน่วยงานรัฐแต่อย่างใด
มี่นโกไนง์ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติจากบทบาทในการเรียกร้องประชาธิปไตยและต่อต้านรัฐบาลเผด็จการ เขาได้รับรางวัลควังจูในปี 2009, ซิวิลเคอเรจไพรซ์ในปี 2005 ร่วมกับ Anna Politkovskaya และ Munir Said Thalib, รางวัลฮอมอฮอมินี โดยพีเพิลอินนี้ดในปี 2000, รางวัลสันติภาพนักเรียนนักศึกษา ปี 1999 และ รางวัลเสรีภาพจอห์น ฮัมฟรี ปี 2000 ร่วมกับ Cynthia Maung จาก Mae Tao Clinic
Kh (ทวิอักษร)
Kh เป็นทวิอักษรที่พบได้ในภาษาบางภาษา เช่น ภาษาเวียดนาม และยังพบในระบบการถอดอักษรเป็นอักษรโรมันในหลาย ๆ ภาษา ซึ่งมักจะใช้แทนเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/x/) หรือเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต (/kʰ/)
ในหลาย ๆ ภาษาที่มีเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง จะใช้อักษร kh ในการเขียนแทนเสียงนี้ แต่ในบางภาษากลับใช้อักษรอื่นแทน เช่น ในภาษาสเปนจะใช้อักษร j ส่วนภาษาที่ไม่ได้ใช้อักษรโรมัน ก็มันจะใช้อักษร kh ในการถอดอักษรที่ใช้แทนเสียงนี้เป็นอักษรโรมัน เช่น ในภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก จะใช้ kh ในการถอดอักษร х ในภาษาอาหรับใช้ในการถอดอักษร خ
ในภาษาไทย จะใช้อักษร kh ถอดอักษร ข ค ฅ และ ฆ ซึ่งจะใช้ถอดเฉพาะเวลาอักษรดังกล่าวทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเท่านั้น เช่น เขต ถอดเป็น khet แต่ ภาค ถอดเป็น phak
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน เปิดให้บริการในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 5 ในจีน ต่อจาก รถไฟใต้ดินปักกิ่ง รถไฟใต้ดินเทียนจิน เซี่ยงไฮ้เมโทร และ รถไฟใต้ดินกว่างโจว ปัจจุบันมีจำนวน 3 เส้นทาง 62 สถานี ระยะทาง 73.4 km ผู้โดยสาร 653,000 - 800,000 คนต่อวัน
แจ๋ว
แจ๋ว หรือ Mission Almost Impossible Done (M.A.I.D) เป็นภาพยนตร์ไทย เรื่องราวเกี่ยวกับปฏิบัติการไฮเทคของเหล่าสาวใช้ ที่ถูกวานให้กลายมาเป็นสายลับ กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน และเข้าฉาย เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2547 นำแสดงโดย พรชิตา ณ สงขลา, จารุภัส ปัทมะศิริ, จารุณี บุญเสก, พนาลักษณ์ ณ ลำปาง, ปาณิสรา พิมพ์ปรุ, ปวีณ์นุช แพ่งนคร
ซูฮาร์โต
จอมพล ซูฮาร์โต (Soeharto, Suharto) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดียาวนานที่สุดของประเทศเป็นเวลา 32 ปี โดยได้รับฉายาจากนานาชาติโดยเฉพาะประเทศโลกตะวันตกว่า "The Smiling General"
ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ซูฮาร์โตเป็นผู้นำทางทหารในยุคที่อยู่ใต้การปกครองของ ญี่ปุ่นและฮอลันดา เรื่อยมาจนได้รับยศพลตรี ซูฮาร์โตมีบทบาทมากจากเหตุการณ์ปราบปรามพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย ในการเคลื่อนไหวเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2508 จนได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากซูการ์โนในปี พ.ศ. 2510 จนถึงวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 จึงได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งหลังจากการเดินขบวนต่อต้านจากนักศึกษาและประชาชน
ภายใต้ยุคของเขาที่เรียกกันว่า "ยุคระเบียบใหม่" เขาสามารถสร้างรัฐบาลที่เข้มแข็งและใช้ระบบอำนาจรวมศูนย์ ทั้งยังสร้างเสถียรภาพทางการเมืองได้เป็นอย่างดีและมีนโยบายต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ทำให้เขาได้รับการสนับสนุนจากโลกตะวันตกในช่วงสงครามเย็น ในสมัยของเขาช่วงต้นนั้นประเทศอินโดนิเซียเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมากในด้านอุตสาหกรรม มีการเติบโตทางเศรษฐกิจแบบก้าวกระโดด และระดับการศึกษาที่ดีขึ้น อย่างไรก็ดี เขาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดานักการเมืองที่มีการคอร์รัปชันมากที่สุดในโลก ด้วยตัวเลขเงินที่คอร์รัปชันไปถึง 15-35 พันล้านดอลลาร์สหรัฐระหว่างที่เขายังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี
ชื่อ
ตามวัฒนธรรมของชาวชวา เขามีชื่อเพียงชื่อเดียว ส่วนชื่อในทางศาสนามีชื่อว่า "อัลฮะจีญ์ มุฮัมมัด ซูฮาร์โต" แต่ไม่ได้ใช้ในทางราชการแต่อย่างใด ส่วนชื่อซูฮาร์โตนั้นถอดสะกดเป็นอักษรโรมันตามระบบใหม่ของอินโดนิเซียว่า "Suharto" ก่อนหน้านั้นสะกดว่า "Soeharto" ตามอักขระวิธีของภาษาดัตช์ ซึ่งเขาชื่นชอบการทับศัพท์แบบดัตช์มากกว่า สื่อภาษาอังกฤษมักจะสะกดชื่อเขาเป็น "Suharto" ในขณะที่สื่อในประเทศอินโดนิเซียสะกดเป็น "Soeharto" ทั้งนี้ ชาวอินโดนิเซียจะจดจำเขาในนาม ปะก์ฮาร์โต (Pak Harto) และได้รับสมญานามว่า บิดาแห่งการพัฒนาอินโดนิเซีย อันเนื่องมาจากการบริหารประเทศและการดำเนินนโยบายของเขาในยุคระเบียบใหม่
ประวัติ
เขาเกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2464 ในบ้านที่มีผนังไม้ไผ่สานแห่งหนึ่งในหมู่บ้านเกมุสุข ทางตะวันตกของจังหวัดยกยาการ์ตาซึ่งเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของเกาะชวา เขาเป็นบุตรคนเดียวจากการแต่งงานครั้งที่สองของบิดาคือเคโตสูดิโร กับมารดาของเขาคือสุคิระห์ซึ่งเป็นคนในท้องถิ่นยกยาร์การ์ตาเอง และมีความเกี่ยวข้องกับสุลตานฮาเมงคุบูโวโนที่ 5
ห้าสัปดาห์หลังจากเขาเกิดมา มารดาของเขามีอาการทางประสาท ทำให้เขาอยู่ในความดูแลของบิดาและป้าของเขาคือโกโมดีร์โจ หลังจากนั้นบิดาและมารดาของเขาได้แยกทางกัน เมื่อซูฮาร์โตอายุได้ 3 ปี เขาได้ตามไปอยู่กับมารดาที่แต่งงานใหม่กับชาวนาในพื้นที่ เขาได้ช่วยมารดาและพ่อเลี้ยงของเขาทำเกษตรกรรม ต่อมาใน พ.ศ. 2472 บิดาของเขาก็พาไปอยู่กับน้องสาวต่างมารดาของเขาซึ่งแต่งงานกับปราวิโรวิฮาดิโจ เจ้าหน้าที่กรมเกษตรในเมืองวูรยานโตโรซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีความแห้งแล้งกันดาร ซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองโวโนกีรี ต่อมาได้ไม่นานพ่อเลี้ยงของเขาก็พาเขากลับไปหามารดาที่หมู่บ้านเกมุสุข ส่วนบิดาของเขาก็พาเขาย้ายกลับมาอยู่วูรยานโตโรอีกครั้งหนึ่ง
ซูฮาร์โตมีรูปร่างที่คล้ายกับบิดาของเขา ใน พ.ศ. 2474 เขาได้ย้ายไปอยู่โวโนกีรีเพื่อเข้าเรียนชั้นประถมศึกษา โดยอาศัยอยู่กับสุลาร์ดี ซึ่งเป็นบุตรของปราวิโรวิฮาดิโจ ต่อมาเขาได้อยู่กับฮาดิโจวิโจโน ผู้เป็นญาติทางฝั่งบิดาของเขา ขณะที่เขาอาศัยอยู่กับญาติ่งบิดานั้น เขาได้รู้จักกับดาร์จัตโม ดูคุน ซึ่งเป็นหมอผีในท้องถิ่น ทำให้ส่งผลต่อพฤติกรรมของเขาในเวลาต่อมาจนกระทั่งเขามาเป็นประธานาธิบดีในภายหลัง ด้วยเหตุที่ทางครอบครัวประสบปัญหาทางการเงินและไม่มีเงินที่จะชำระค่าธรรมเนียมการศึกษาให้กับเขา ทำให้เขากลับไปอาศัยอยู่กบบิดาที่เกมุสุขอีกครั้ง และเขาได้ศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนมัธยมมูฮัมมาดียะห์ที่มีค่าธรรมเนียมการศึกษาน้อยกว่าจนจบการศึกษาใน พ.ศ. 2482
การอบรมเลี้ยงดูของครอบครัวเขาแตกต่างจากครอบครัวอื่นในประเทศที่สอนเกี่ยวกับความเป็นชาตินิยม โดยเฉพาะกับซูการ์โนซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศอินโดนิเซีย ในชีวิตในวัยเด็กเขาไม่ได้สนใจทางการเมืองหรือความหวาดกลัวของลัทธิจักรวรรดินิยมตะวันตกเหมือนกับซูการ์โนและคนอื่นในแวดวงการทหารและการเมือง นอกจากนี้ ซูฮาร์โตไม่ได้สนิทหรือรู้จักกับโลกภายนอก เขาจึงไม่ได้สนใจศึกษาภาษาดัตช์หรือภาษาอื่นในแถบโลกตะวันตก จนกระทั่งเขาได้มาศึกษาภาษาดัตช์ในตอนที่เขาได้รับราชการในกองทัพเนเธอร์แลนด์ เมื่อ พ.ศ. 2484
วิลเลียม โฮลเดน
วิลเลียม โฮลเดน (William Holden) ชื่อเกิด วิลเลียม แฟรงคลิน บีเดิล จูเนียร์ (William Franklin, Jr.) (17 เมษายน ค.ศ. 1918 - 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน โฮลเดนได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปี 1954 และได้รับรางวัลเอมมีในสาขานักแสดงนำยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 1974
เขามีชื่ออยู่ใน 10 อันดับดาราแห่งปี ถึง 6 ครั้ง (1954-1958, 1961) และมีชื่ออยู่ในการจัดอันดับของสถาบันภาพยนตร์อเมริกันในหัวข้อ 100 ดาราในรอบ 100 ปี ในอันดับที่ 25
อ้างอิง
1918 1981
คำประกาศบัลโฟร์ ค.ศ. 1926
'''คำประกาศบัลโฟร์ ค.ศ. 1926''' (Balfour Declaration of 1926) ประกาศในการประชุมใหญ่ผู้นำแห่งจักรวรรดิอังกฤษ ค.ศ. 1926 จัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน โดยตั้งชื่อคำประกาศนี้ตามอาเธอร์ บัลโฟร์ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรี (Lord President of the Council) เนื้อความคำประกาศนั้นรับรองว่าสหราชอาณาจักรและเหล่าประเทศในเครือจักรภพ
"... นั้นเป็นประชาคมที่ต่างปกครองตนเองภายในจักรวรรดิอังกฤษอันมีความเท่าเทียมกันทางสถานะและไม่มีประเทศใดที่จะด้อยกว่าในเรื่องของทั้งกิจการภายในและต่างประเทศ แต่ล้วนมีอัตลักษณ์สำคัญที่เหมือนกันผ่านความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ และอีกยังถือเป็นส่วนหนึ่งของเหล่าประเทศในเครือจักรภพแห่งประชาชาติได้อย่างเสรี"
คณะกรรมาธิการด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในจักรวรรดิซึ่งมีบัลโฟร์เป็นประธานได้รับผิดชอบในการร่างเอกสารสำหรับเตรียมการต่างๆ จนถึงการลงมติเป็นเอกฉันท์โดยเหล่านายกรัฐมนตรีทั้งหลายในจักรวรรดิเมื่อ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 โดยแผนการนี้มีผู้เสนอโดยนายกรัฐมนตรีแอฟริกาใต้ เฮิร์ทซอก และนายกรัฐมนตรีแคนาดา วิลเลียม ไลอัน แมกเคนซี คิง
ข้อสรุปต่างๆ ของการประชุมใหญ่ผู้นำเมื่อปีค.ศ. 1926 ได้นำเข้ามาประชุมหารืออีกครั้งเมื่อการประชุมใหญ่ปีค.ศ. 1930 และได้บรรจุเข้าในธรรมนูญแห่งเวสต์มินสเตอร์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1931 ในธรรมนูญนี้ได้ระบุไว้ว่ารัฐสภาสหราชอาณาจักรจะไม่ตรากฎหมายใดๆ เพื่อจะบังคับใช้เป็นกฎหมายในประเทศในเครือรัฐประเทศนั้นๆ ยกเว้นกรณีที่กฎหมายได้ระบุไว้ว่ารัฐบาลแห่งประเทศนั้นได้ร้องขอและให้การยินยอมการตรากฎหมายนั้นๆ
ฮิบิกุ ยามามูระ
ฮิบิกุ ยามามูระ (山村 響, やまむら ひびく, 10 กุมภาพันธ์ 1988 -) เป็นนักพากย์และนักร้องหญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดฟุกุโอกะ อยู่สังกัดสมาคมสหกรณ์ผู้บริโภคนักแสดงโตเกียว
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด (Crown of Queen Adelaide) คือมงกุฎพระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชินีอเดลเลด พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 มงกุฎองค์นี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 1831 และหลังจากนั้นไม่นานก็ได้ถูกถอดเพชรและอัญมณีออกทั้งหมด และไม่เคยถูกสวมอีกเลยจนกระทั่งเสด็จสวรรคต
ประวัติ
นับตั้งแต่ปีค.ศ. 1690 เป็นต้นมา พระอัครมเหสีแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ และสหราชอาณาจักร นั้นจะต้องผ่านพิธีสวมมงกุฎโดยใช้มงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา ซึ่งแรกสร้างขึ้นสำหรับพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับสมเด็จพระราชินีอเดลเลด ได้มีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่เหมาะสมที่จะให้ทรงมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนาในพระราชพิธี เนื่องมาจากเหตุผลต่างๆ เช่น สภาพอันเก่าและทรุดโทรมของมงกุฎเกินกว่าการซ่อมแซม ขนาด น้ำหนัก และรูปแบบ ซึ่งจะไม่เป็นการสมพระเกียรติของพระองค์ จึงมีพระบรมราชวินิจฉัยให้จัดทำมงกุฎองค์ใหม่ขึ้นในปีค.ศ. 1831
ตั้งแต่รัชสมัยของพระองค์เป็นต้นมา พระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรพระองค์ถัดมาจะมีธรรมเนียมในการสร้างมงกุฎพระอัครมเหสีขึ้น แทนที่ธรรมเนียมเดิมที่จะใช้มงกุฎของพระราชินีพระองค์ก่อน ซึ่งในรัชสมัยต่อๆมา ได้แก่ มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา (ค.ศ. 1902) มงกุฎพระราชินีแมรี (ค.ศ. 1911) และมงกุฎพระราชินีเอลิซาเบธ (ค.ศ. 1937)
พระบรมสาทิสลักษณ์ของสมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งวาดโดยจิตรกรอัลลัน แรมเซย์ ได้แสดงให้เห็นมงกุฎพระมเหสีของพระองค์ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยเป็นมงกุฎที่ทรงในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ ซึ่งทำจากเครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์ ซึ่งในรัชกาลถัดมาของ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 นั้นได้นำแบบของมงกุฎนี้ไปใช้ในตราสัญลักษณ์ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์แพ็ททริค ซึ่งต่อมามงกุฎนี้ได้ถูกขโมยหายไปจากปราสาทดับลิน
รูปแบบของมงกุฎ
มงกุฎพระราชินีอเดลเลด จัดสร้างตามแบบธรรมเนียมมงกุฎแบบอังกฤษ ฐานมงกุฎประดับด้วยกางเขนสลับกันกับเฟลอร์เดอลีส (ดอกลิลลี่) ประดับด้วยเพชร และอัญมณีต่างๆ ด้านบนประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (4 ก้าน) ซึ่งแล่นไปบรรจบที่ลูกโลกด้านบนซึ่งเป็นฐานรองกางเขนซึ่งอยู่บนยอดสูงสุดของมงกุฎ สมเด็จพระราชินีอเดลเลดทรงไม่เห็นชอบที่จะให้จัดหาเพชรและอัญมณีชุดใหม่มาใช้ประดับมงกุฎองค์ใหม่นี้ จึงมีพระบรมราชนุญาตให้ใช้เครื่องเพชรและอัญมณีส่วนพระองค์เพื่อประดับแทน ซึ่งต่อมาในภายหลังจากพระราชพิธีแล้ว จึงได้มีการถอดเพชรและอัญมณีออกจากตัวเรือนมงกุฎ และเก็บไว้แต่ตัวเรือนเท่านั้น
คิงไซส์
คิงไซส์ (King Size) เป็นชื่ออัลบั้มเพลงชุดที่ห้าของวงดนตรี ซิลลี่ ฟูลส์ มีการวางแผงถึง 3 ครั้ง วางแผงครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2547 ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2547 และครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยเป็นชุดที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์ชวนหลงใหลของวงเอาไว้ไม่เปลี่ยนแปลง เน้นความเป็นตัวของตัวเอง ถ่ายทอดออกมาโดยใช้ภาษาพูดเป็นส่วนใหญ่ และอาจจะเป็นชุดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของวงเลยก็ว่าได้ เนื่องจากการตอบรับอันล้นหลามของชุดนี้สงผลให้ ซิลลี่ ฟูลส์ ขึ้นแท่นเป็นวงดนตรีอันดับ 1 ของไทยในเวลานั้น เพลงฮิตในอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง น้ำลาย ไม่หวั่นแม้วันมามาก หนึ่งเดียวของฉัน และคนที่ฆ่าฉัน โดยมีโต ณัฐพล พุทธภาวนา เป็นผู้แต่งคำร้องทั้งหมด
สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์
สิรีธร ลีห์อร่ามวัฒน์ ชื่อเล่น บิ๊นท์ (เกิด 4 ธันวาคม พ.ศ. 2536) เป็นเภสัชกร นักแสดง และนางงามชาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งนางสาวไทย 2562 และเป็นตัวแทนประเทศไทยในการประกวดนางงามนานาชาติ (Miss International) และได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดนางงามนานาชาติ 2019 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยถือเป็นตัวแทนของประเทศไทยคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ชนะเลิศการประกวดเวทีนางงามนานาชาติ
ประวัติ
สิรีธร เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ปัจจุบันทำงานเป็นเภสัชกรการตลาด (Product Specialist ด้านยาคุ้มกันบำบัด)
นางสาวไทย 2562
สิรีธรได้เข้าร่วมการประกวด นางงามกรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และนครนายก 2562 โดยได้หมายเลขประจำตัว คือ หมายเลข 11 ซึ่งเธอได้รับตำแหน่ง “นางงามกรุงเทพมหานคร 2562” ไปครอง พร้อมกับมนัสนันท์ ลิ้มจันทร์ประภาพ “นางงามปทุมธานี 2562” และณัฎฐ์ชนานันท์ จันทิม “นางงามนครนายก 2562” ต่อมาเธอได้เป็นตัวแทนกรุงเทพมหานคร ในการประกวดนางงามภาคกลาง 2562 เพื่อคัดเลือกสาวงามจาก 10 คนในภาคกลางเข้าร่วมประกวดนางสาวไทย 2562 และเธอสามารถเข้ารอบ 10 คนสุดท้ายของการประกวด โดยเป็นตัวแทนจากกรุงเทพมหานครและตัวแทนจากภาคกลางเข้าร่วมประกวดนางสาวไทย 2562
นางงามนานาชาติ 2019
สิรีธรเป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดนางงามนานาชาติ 2019 และเธอสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศมาครอง พร้อมด้วยรางวัลพิเศษ “ราชินีทวีปเอเชีย 2019” (Miss International Asia 2019) การประกวดครั้งนี้ถือเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ของประเทศไทยกับเวทีนางงามนานาชาติ โดยสิรีธรเป็นตัวแทนจากประเทศไทยคนแรกที่สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ซึ่งถือว่าเป็นผลงานที่ดีที่สุดของประเทศไทยในเวทีนางงามนานาชาติตั้งแต่เริ่มส่งตัวแทนประกวดในปี พ.ศ. 2511
ละครซิทคอม
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน
สาระแน (รายการโทรทัศน์)
สาระแน เป็นรายการวาไรตี้ผสมตลก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันเสาร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2541 ทางไทยทีวีสีช่อง 3 และเป็นรายการแรกของ บริษัท ลักษ์ 666 จำกัด เดิมมีผู้ดำเนินรายการทั้ง 3 คน คือ วิลลี่ แมคอินทอช นาคร ศิลาชัย และ เกียรติศักดิ์ อุดมนาค ปัจจุบันมีผู้ดำเนินรายการชุดใหม่ 3 คน คือ ชัยวัฒน์ เพ็ญศิริ อมร วิวัฒน์สุนทร และ ดลธรรม วาสนานันท์
สัญลักษณ์ประจำรายการ สาระแน คือ ผีเสื้อ ซึ่งได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ประจำรายการและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะในรายการนี้ และ ทาง ลักษ์ 666 มีสถานีโทรทัศน์ผ่านช่องสัญญาณดาวเทียมในนาม "สาระแน แชนแนล" ยุติการออกอากาศในวันที่ 31 มีนาคม 2557 และได้ออกอากาศใหม่อีกครั้ง ใน ไลน์ทีวี โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม 2559
ประวัติ
รายการสาระแนออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2541 โดยเริ่มแรกเป็นการแกล้งดารารับเชิญในรายการและถูกปรับพัฒนารูปแบบรายการจนถึงปัจจุบัน
ชื่อรายการ
สำหรับชื่อรายการสาระแนจะถูกเปลี่ยนชื่อเพื่อเปลี่ยนแนวรูปแบบต่าง ๆ แต่ยังคงใช่ชื่อคำว่า สาระแน คงเดิมโดยใช้ชื่อดังต่อไปนี้
เส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 125 องศาตะวันตก
สาระแน (รายการโทรทัศน์)
ชื่อรายการ
รายการสาระแนออกอากาศไปแล้ว 5 ช่องด้วยกัน ครั้งแรกฉายทางช่อง 3 เอชดี ต่อมาในปี 2547 จนถึงปี 2551 ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี ต่อมาในปี 2551 ก็ได้มาออกอากาศทาง ช่อง 5 กดหมายเลข 5 จนถึงต้นปี 2557 โดยชื่อรายการที่ใช้คือ "สาระแน Re-Union" (แต่ในผังรายการของทางสถานีระบุว่า "สาระแนโชว์" เหมือนกับครั้งแรกที่เริ่มจัด แต่กระนั้นคนทั่วไปก็ยังเรียกชื่อรายการนี้ว่า "สาระแน") ต่อมาในปี 2557 สาระแนได้มีการย้ายมาออกอากาศอีกช่องหนึ่งคือช่อง Workpoint 23 โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ซึ่งออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายน 2557 จนถึง 29 มีนาคม 2558 และได้นำมากลับออกอากาศอีกครั้งทาง ไลน์ทีวี ในชื่อ สาระแน on LINE TV
เส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
สาระแน (รายการโทรทัศน์)
รูปแบบของรายการ ในอดีต
ในช่วงเปิดรายการจะเป็นช่วงโชว์การแสดงต่างๆเช่น ละครสั้นหรือล้อเลียนรายการต่างๆของพิธีกรและแขกร่วมรายการในแต่ละตอน จากนั้นเบรกต่อไปจะเป็นช่วงหลักของรายการโดยมีแขกรับเชิญมาคุยแขกรับเชิญที่โดนแกล้งมาให้ชม จากนั้นเบรกต่อไปเป็นช่วงที่นำล้อโฆษณาต่างโดยเริ่มจากโฆษณาของจริงและนำโฆษณาที่ล้อมาชมโดยช่วงแรกจะใช้ 10 เรื่องแต่ในสาระแนจังดึกถึงปัจจุบันจะนำโฆษณา 1-2 เรื่อง
ภาพยนตร์
สำหรับภาพยนตร์ชุดสาระแน สร้างโดย ลักษ์ฟิล์ม ร่วมมือกับ สหมงคลฟิล์ม (เฉพาะ สาระแน โอเซกไก ที่ร่วมสร้างโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ และ สาระแน เลิฟยูววว ที่ร่วมสร้างโดย เทค ไทยแลนด์) โดยใช้ชื่อคำว่า สาระแน นำหน้าในแต่ละเรื่อง ได้แก่ สาระแน ห้าวเป้ง!! (2552), สาระแนสิบล้อ (2553), สาระแนเห็นผี (2553), สาระแน โอเซกไก (2555) และ สาระแน เลิฟยูววว (2560) มีนักแสดงดังต่อไปนี้
เส้นเมริเดียนที่ 55 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
! scope="col" width="115" | พิกัด ! scope="col" width="155" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลแบเร็นตส์ ! scope="row" | 🇷🇺 ! scope="row" | 🇰🇿 ! scope="row" | 🇹🇲 ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเปอร์เซีย ! scope="row" | 🇦🇪 ! scope="row" | 🇸🇦 ! scope="row" | 🇴🇲 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอินเดีย ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
มัสยิดหนิวเจีย
มัสยิดหนิวเจีย เป็นมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง ประเทศจีน สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 996 ได้บูรณปฏิสังขรณ์และต่อมาก็ได้ขยับขยายในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง
มัสยิดนี้ตั้งอยู่ในเขตเซวียนอู่ของปักกิ่ง เป็นศูนย์กลางทางศาสนาของมุสลิมกว่าหมื่นคนจากบริเวณใกล้เคียง และเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในปักกิ่ง ทำให้เขตเซวียนอู่เป็นเขตที่มีมุสลิมอาศัยอยู่มากที่สุดในปักกิ่งด้วย
มัสยิดหนิวเจียครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 6,000 ตารางเมตร มัสยิดมีลักษณะวัฒนธรรมผสมระหว่างอิสลามกับจีน สถาปัตยกรรมภายนอกแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมจีนแบบดั้งเดิม ในขณะที่ภายในส่วนใหญ่ตกแต่งในแบบของอิสลาม อาคารมัสยิดซึ่งสร้างด้วยไม้ซุงเป็นแหล่งที่ตั้งอนุสรณ์สถานและแผ่นจารึกต่าง ๆ เช่นแผ่นจารึกพระราชกฤษฎีกาของจักรพรรดิที่ประกาศใช้เมื่อ ค.ศ. 1694 ในช่วงราชวงศ์ชิง
ประวัติ
มัสยิดหนิวเจียสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 996 ในช่วงราชวงศ์เหลียว เนื่องจากชุมชนมุสลิมในท้องที่ขณะนั้นถูกห้ามมิให้สร้างมัสยิดด้วยสถาปัตยกรรมอื่นนอกเหนือไปจากแบบจีนดั้งเดิม ซึ่งได้รับการยกเว้นเพียงอักษรวิจิตรของภาษาอาหรับที่ให้นำมาใช้ได้ มัสยิดนี้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่เมื่อ ค.ศ. 1442 ในช่วงราชวงศ์หมิง และขยับขยายเพิ่มเติมเมื่อ ค.ศ. 1696 ในช่วงราชวงศ์ชิง ปัจจุบันเป็นมัสยิดหลักแห่งหนึ่งของประเทศจีนในแถบภาคเหนือ
มัสยิดนี้เคยบูรณปฏิสังขรณ์มาแล้วสามครั้งตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 ได้แก่ ค.ศ. 1955, 1979 และ 1996 ตามลำดับ
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม ไอ
กลุ่ม ไอ ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก จะเป็นหนึ่งใน 12 กลุ่มที่จะตัดสินหาทีมที่เข้าไปเล่นในทัวร์นาเมนต์ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบสุดท้าย. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีม: บูร์กินาฟาโซ, แองโกลา, บอตสวานา, และ มอริเตเนีย.
แต่ละทีมลงเล่นแบบพบกันหมดในรูปแบบเหย้าและเยือนระหว่างเดือนมิถุนายน 2560 และเดือน พฤศจิกายน 2561.
แองโกลา และ มอริเตเนีย, แชมป์และรองแชมป์กลุ่ม, ได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019.
อันดับดาวซัลโว
การแข่งขันทั้งหมดมี 25 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
ตระกูลไทระ
ตระกูลไทระ  เป็นตระกูลซามูไรที่ยิ่งใหญ่ทรงอำนาจอิทธิพลมากที่สุดตระกูลหนึ่งในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ตระกูลไทระสันนิษฐานว่าสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิพระองค์หนึ่งพระนามว่า จักรพรรดิคันมู ในปี พ.ศ. 1368 ซึ่งตระกูลไทระนี้มีผู้ปกครองมาอีกหลายชั่วคนจนถึงยุคของ ไทระ โนะ คิโยโมริ ซึ่งปกครองตระกูลช่วงปี 1153-1183 ในยุคของคิโยโมริ สามารถผลักดันชนชั้นซามูไรให้ขึ้นปกครองญี่ปุ่นและมีอำนาจเหนือราชสำนักและพระจักรพรรดิได้สำเร็จ
แต่หลังจากที่คิโยโมริถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 1726 เขาก็ได้ทิ้งภาระการปกครองให้กับ ไทระ โนะ มูเนโมริ บุตรชายผู้ไร้ความสามารถให้ผจญกับกองทัพของ ตระกูลมินาโมโตะ ซึ่งนำโดย มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ บุตรชายของโยชิโตโมะผู้เป็นทั้งศัตรูและเพื่อนรักของคิโยโมริ ใน ยุทธการเกนเปย์ ปรากฏว่าตระกูลไทระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้และล่มสลายลงในปี พ.ศ. 1728 เพียง 2 ปีหลังการอสัญกรรมของคิโยโมริ
เด็กหญิงตาบอด (มิเล)
เด็กหญิงตาบอด (The Blind Girl) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์นครหลวงแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์ในอังกฤษ
มิเลเขียนภาพ “เด็กหญิงตาบอด” ในปี ค.ศ. 1856 เป็นภาพเด็กขอทานเร่ร่อนที่น่าจะเป็นพี่น้องกัน คนหนึ่งตาบอดเป็นนักร้องที่เห็นได้จากหีบเพลงที่อยู่บนบนตัก สองพี่น้องนั่งพักริมทางหลังจากฝนตกก่อนที่จะเดินทางต่อไปยังวินเชลเซียที่เห็นอยู่ลิบๆ ในฉากหลัง
“เด็กหญิงตาบอด” เป็นภาพเขียนที่ได้รับการตีความหมายว่าเป็นอุปมานิทัศน์ที่ให้ความหมายของความแตกต่างระหว่างความมองเห็นและไม่เห็นของระหว่างพี่น้องในภาพ ความรู้สึกของผู้ที่ตาบอดคือความรู้สึกของไออุ่นจากแสงอาทิตย์บนใบหน้าและมือที่เล่นใบไม้อยู่ข้างๆ ขณะที่น้องสาวต้องหรี่ตาเพราะความจัดจ้าของแสงอาทิตย์เมื่อมองไปยังสายรุ้งซ้อนที่เพิ่งปรากฏบนท้องฟ้าหลังฝนหยุด นักวิจารณ์บางคนตีความหมายสายรุ้งในทางศาสนาว่าเป็นสัญลักษณ์ของความคุ้มครองของพระเจ้าที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาล 9:16. บนผ้าคลุมไหล่ของเด็กหญิงที่ตาบอดมีผีเสื้อเกาะอยู่ตัวหนึ่งซึ่งทำให้ทราบว่าต้องนั่งนิ่งมาก
เมื่อ “เด็กหญิงตาบอด” ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1856 มีผู้ชี้ว่าสายรุ้งสายในเป็นควรจะเป็นสีที่กลับกับสายนอก เดิมมิเลเขียนลำดับสีของทั้งสองสายขนานกันแต่ต่อมาเปลี่ยนเพื่อให้ถูกต้องตามหลักวิทยาศาสตร์
วัดหนองแวง (จังหวัดขอนแก่น)
วัดหนองแวง เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีเนื้อที่ดินที่ตั้งวัด 26 ไร่ 65 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์เป็นโฉนด 713 เลขที่ 28 หน้าสำรวจ 794 เล่มที่ 8 หน้า 13 ลักษณะพื้นที่ตั้งวัดและบริเวณโดยรอบเป็นที่ราบเรียบ เป็นลักษณะหกเหลี่ยม มีหมู่บ้านล้อมรอบสามด้าน และมีบึงแก่นนครอยู่ทางทิศตะวันออกของวัด
วัดหนองแวง เดิมชื่อ วัดเหนือ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2332 พร้อมกับ วัดกลาง และ วัดธาตุ สร้างโดย ท้าวเพียเมืองแพน เจ้าเมืองคนแรก ณ บ้านบึงบอน (บึงแก่นนคร) ต่อมา พ.ศ. 2354 ท้าวจามมุตร เจ้าเมืองคนที่ 2 ได้ย้ายเมืองไปอยู่บ้านดอนพันชาติ เขตเมืองมหาสารคาม บ้านบึงบอนจึงกลายเป็นเมืองเก่า วัดจึงมีอีกนามว่า วัดหนองแวงเมืองเก่า
วัดหนองแวงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2442 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ได้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง
วัดมี พระมหาธาตุแก่นนคร‎ เป็นพระธาตุเก้าชั้นฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 50 เมตร เรือนยอดทรงเจดีย์จำลองแบบจาก พระธาตุขามแก่น จัดสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และมหามังคลานุสรณ์ 200 ปีเมืองขอนแก่น พระธาตุสูง 80 เมตร มีพระจุลธาตุ 4 องค์ ตั้งอยู่ 4 มุม และมีกำแพงแก้วพญานาค 7 เศียรล้อมรอบ เป็นศิลปะทวารวดีผสมผสานศิลปะอินโดจีน
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 (Paralympic 2012) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม ถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ตารางสรุปเหรียญการแข่งขัน 10 อันดับแรก
ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิด
ในวิชาคณิตศาสตร์ ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิด (Euclidean Algorithm) หรือขั้นตอนวิธีของยุคลิด เป็นวิธีคำนวณตัวหารร่วมมาก (หรม.) ของจำนวนเต็มสองจำนวน ตั้งชื่อตามยุคลิด นักคณิตศาสตร์ชาวกรีกผู้อธิบายทฤษฎีนี้ในอิลิเมนต์ของยุคลิดเล่ม VII และ X
ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดเริ่มต้นด้วยจำนวนเต็มบวกคู่หนึ่ง แล้วสร้างจำนวนคู่ใหม่ประกอบด้วยจำนวนที่น้อยกว่าและผลต่างระหว่างจำนวนทั้งสอง จากนั้นทำซ้ำจนจำนวนทั้งสองเท่ากัน จำนวนในขั้นตอนสุดท้ายเป็นตัวหารร่วมมากของจำนวนเต็มบวกเริ่มต้น
หลักการสำคัญคือ หรม. ไม่เปลี่ยนค่าถ้านำจำนวนที่น้อยกว่าลบจำนวนที่มากกว่า เช่น หรม. ของ 252 และ 105 เท่ากับ หรม. ของ 147 (= 252 − 105) และ 105 จำนวนที่มากกว่าถูกลดลดค่าลงเสมอ ทำให้การทำวิธีนี้ซ้ำได้จำนวนที่เล็กลง การซ้ำนี้จึงจบอย่างแน่นอนเมื่อทั้งสองจำนวนมีค่าเท่ากัน (ถ้าทำอีกหนึ่งครั้ง จำนวนใดจำนวนหนึ่งจะเป็น 0)
หลักฐานเกี่ยวกับขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดพบในหนังสือ Elements ของยุคลิด (ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล) ทำให้เป็นขั้นตอนวิธีเก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับจำนวนที่ยังใช้โดยทั่วไป ขั้นตอนวิธีฉบับดังเดิมใช้สำหรับจำนวนธรรมชาติและความยาวเชิงเรขาคณิต (จำนวนจริง) แต่นักคณิตศาสตร์ได้ขยายการใช้งานไปยังจำนวนชนิดอื่น เช่น จำนวนเต็มเกาส์เซียนและพหุนามหนึ่งตัวแปร อันนำไปสู่แนวคิดเชิงพีชคณิตนามธรรมสมัยใหม่ เช่นโดเมนแบบยุคลิด ซึ่งเป็นริงที่สามารถทำขั้นตอนวิธีของยุคลิดได้
ขั้นตอนวิธีของยุคลิดมีการประยุกต์ใช้ในทางทฤษฎีและปฏิบัติ อาจใช้ก่อกำเนิดจังหวะดนตรีที่สำคัญหลายรูปแบบที่พบในวัฒนธรรมต่างๆ ทั่วโลก ขั้นตอนวิธีนี้เป็นส่วนประกอบสำคัญของการเข้ารหัสอาร์เอสเอ (การเข้ารหัสลับแบบกุญแจอสมมาตรที่ใช้ทั่วไปในการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์) ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดใช้แก้สมการไดโอแฟนไทน์แบบรูปแบบ เช่นการหาจำนวนที่สอดคล้องกับสมภาคหลายชุด (ทฤษฎีบทเศษเหลือของจีน) หรือตัวผกผันการคูณในฟิลด์จำกัด, ใช้สร้างเศษส่วนต่อเนื่อง, ใช้หาจำนวนรากจริงของพหุนามโดยวิธีโซ่ของสเติร์ม และในขั้นตอนวิธีการแยกตัวประกอบของจำนวนเต็มสมัยใหม่ และที่สำคัญ ขั้นตอนวิธีของยุคลิดเป็นเครื่องมือสำหรับพิสูจน์ทฤษฎีบทในทฤษฎีจำนวน เช่น ทฤษฎีบทผลรวมกำลังสองของลากรองจ์และทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิต
ถ้าปรับปรุงขั้นตอนวิธีให้ใช้เศษหารจากวิธีหารแบบยุคลิดแทนที่จะเป็นการลบ ขั้นตอนวิธีของยุคลิดคำนวณค่าตัวหารร่วมมากของจำนวนขนาดใหญ่อย่างมีประสิทธิภาพ โดยใช้ขั้นตอนวิธีการหารเป็นจำนวนครั้งไม่เกินห้าเท่าของจำนวนหลักของจำนวนขนาดเล็กกว่า (ในฐานสิบ) ขั้นตอนวิธีแบบปรับปรุงนี้พิสูจน์ได้โดย Gabriel Lamé เมื่อปี ค.ศ. 1844 นับเป็นจุดริเริ่มการศึกษาทฤษฎีความซับซ้อนในการคำนวณ และในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการพัฒนาวิธีเพิ่มประสิทธิภาพในรูปแบบอื่นเพิ่มขึ้นมา
เมื่อย้อนขั้นตอนวิธีแบบยุคลิด ตัวหารร่วมมากสามารถเขียนในรูปผลรวมเชิงเส้นของสองจำนวนที่นำมาดำเนินการ โดยที่แต่ละจำนวนคูณกับจำนวนเต็ม เช่น ตัวหารร่วมมากของ 252 และ 105 คือ 21 และ สมบัตินี้เรียกว่าเอกลักษณ์ของเบซู
พื้นฐาน — ตัวหารร่วมมาก
ถ้า gcd(a, b) = 1 แล้ว a กับ b เป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ ความเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ไม่ได้บ่งบอกว่า a หรือ b เป็นจำนวนเฉพาะเองแต่อย่างใด เช่น 6 และ 35 ต่างไม่ใช่จำนวนเฉพาะ เพราะต่างมีตัวประกอบเฉพาะจำนวนละสองตัว: 6 = 2 × 3 and 35 = 5 × 7 อย่างไรก็ตาม 6 และ 35 เป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ ไม่มีจำนวนธรรมชาตินอกเหนือจาก 1 หารทั้ง 6 และ 35 ลงตัว เพราะไม่มีตัวประกอบเฉพาะร่วมกัน ให้ g = gcd(a, b) จากการที่ a และ b เป็นพหุคูณของ g สามารถเขียนในรูป a = mg และ b = ng และไม่มีจำนวนเต็ม G ที่มากกว่า g ที่ทำให้ข้อความดังกล่าวเป็นจริง m และ n ต้องเป็นจำนวนเฉพาะสัมพัทธ์ เพราะหากมีตัวประกอบร่วมของ m และ n จะทำให้ g มีค่ามากขึ้น ดังนั้นจำนวนเต็ม c ใด ๆ ที่หาร a และ b ลงตัว จะต้องหาร g ลงตัวด้วย ตัวหารร่วมมาก g ของ a และ b คือตัวหารร่วมบวกเพียงหนึ่งตัวของ a และ b ที่หารด้วยตัวหารร่วมอื่น c ลงตัว
ตัวหารร่วมมากสามารถอธิบายได้ด้วยการสมมติสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง a ยาว b และตัวหารร่วม c ที่หาร a และ b ลงตัว ด้านของสี่เหลี่ยมสามารถแบ่งเป็นส่วนย่อยยาว c ซึ่งแบ่งสี่เหลี่ยมผืนผ้าเป็นตารางสี่เหลี่ยมจัตุรัสย่อยยาวด้านละ c โดยตัวหารร่วมมาก g คือค่าที่มากที่สุดที่เป็นไปได้ของ c ตัวอย่างดังภาพคือสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 24 ยาว 60 สามารถแบ่งได้เป็นตารางของสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 \times 1, สี่เหลี่ยมจัตุรัส 2 \times 2, สี่เหลี่ยมจัตุรัส 3 \times 3, สี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 \times 4, สี่เหลี่ยมจัตุรัส 6\times6 หรือสี่เหลี่ยมจัตุรัส 12 \times 12 ดังนั้น 12 คือตัวหารร่วมมากของ 24 และ 60 โดยสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 24 ยาว 60 สามารถแบ่งเป็นตารางของสี่เหลี่ยมจัตุรัสยาวด้านละ 12 ที่มีสี่เหลี่ยมจัตุรัส 2 รูปติดด้านกว้าง (24/12 = 2) และสี่เหลี่ยมจัตุรัส 5 รูปติดด้านยาว (60/12 = 5)
หรม. ของสามจำนวนขึ้นไปมีค่าเท่ากับผลคูณของตัวประกอบเฉพาะของจำนวนเหล่านั้น แต่ก็สามารถหาได้จากการหา หรม. ของแต่ละคู่จำนวน
gcd(a, b, c) = gcd(a, gcd(b, c)) = gcd(gcd(a, b), c) = gcd(gcd(a, c), b)
ดังนั้นขั้นตอนวิธีแบบยูคลิดที่หาหรม.ของสองจำนวนจะสามารถหาหรม.ของหลายจำนวนได้ด้วยเช่นกัน
กระบวนการ
ขั้นตอนวิธีแบบยูคลิดดำเนินเป็นขั้นตอน โดยผลลัพธ์ในแต่ละขั้นตอนจะถูกใช้ในขั้นตอนต่อไป ให้ k เป็นจำนวนเต็มที่นับจำนวนขั้นตอนในวิธีการยูคลิด เริ่มจากศูนย์ ดังนั้นในขั้นตอนที่หนึ่งมีค่า k = 0 ขั้นตอนที่สองมีค่า k = 1 เป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ
แต่ละขั้นตอนเริ่มด้วยเศษสองจำนวนที่มีค่าไม่เป็นลบ rk−1 และ rk−2 เนื่องจากวิธีการนี้จะทำให้เศษมีค่าลดลงในทุกขั้นตอนเสมอ rk−1 มีค่าน้อยกว่าเศษตัวก่อน rk−2 เป้าหมายของขั้นตอนที่ k คือหาผลหาร qk และเศษ rk ที่สอดคล้องกับสมการ
จะได้ว่า 0 ≤ rk < rk−1 กล่าวได้ว่า จำนวนที่มากกว่า rk−2 ถูกลบด้วยพหุคูณของจำนวนที่น้อยกว่า rk−1 จนกว่าเศษ rk จะมีค่าน้อยกว่า rk−1
ในขั้นแรก (k = 0) เศษ r−2 และ r−1 มีค่าเท่ากับ a และ b ตามลำดับ ในขั้นต่อมา (k = 1) เศษมีค่าเท่ากับ b และเศษ r0 ของขั้นแรก ทำแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ขั้นตอนวิธีดังกล่าวเขียนออกมาในรูปแบบลำดับของสมการได้ว่า
ถ้า a มีค่าน้อยกว่า b ให้สลับตัวเลขในขั้นแรก ตัวอย่างคือ ถ้า a < b ผลหารในขั้นแรก q0 จะมีค่าเท่ากับศูนย์ และเศษ r0 มีค่าเท่ากับ a ดังนั้น rk จะมีค่าน้อยกว่า rk−1 สำหรับทุก k ≥ 0
เพราะเศษมีค่าลดลงในทุกขั้นตอน แต่ไม่สามารถเป็นมีค่าเป็นลบ เศษ rN จึงจะต้องเท่ากับศูนย์ในสักขั้นตอน
การพิสูจน์ความถูกต้อง
ความถูกต้องของขั้นตอนวิธีแบบยูคลิดสามารถพิสูจน์ได้โดยสองขั้นตอน ในขั้นตอนแรก เห็นได้ว่าเศษตัวสุดท้ายที่ไม่เท่ากับศูนย์ rN−1 จะหารทั้ง a และ b ลงตัว เพราะมันเป็นตัวหารร่วม จึงมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับตัวหารร่วมมาก g และในขั้นตอนที่สอง เห็นได้ว่าตัวหารร่วมใด ๆ ของ a และ b (รวมถึงตัวหารร่วมมาก g ด้วย) ต้องหาร rN−1 ลงตัว ดังนั้น g ต้องมีค่าน้อยกว่าหรือเท่ากับ rN−1 ข้อสรุปสองอันนี้ไม่แน่นอน เว้นแต่ rN−1 = g
เพื่อแสดงให้เห็นว่า rN−1 หารทั้ง a และ b ลงตัว (ขั้นแรก) และ rN−1 หาร rN−2 ลงตัว
rN−2 = qN rN−1
เพราะเศษตัวสุดท้าย rN คือศูนย์ ทำให้ rN−1 หาร rN−3 ลงตัวด้วย
rN−3 = qN−1 rN−2 + rN−1
g = gcd(a, b) = gcd(b, r0) = gcd(r0, r1) = … = gcd(rN−2, rN−1) = rN−1.
ตัวอย่างการใช้งาน
เพื่อให้เห็นภาพ ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดสามารถนำมาใช้หาตัวหารร่วมมากของ a = 1071 และ b = 462 ได้ เริ่มต้นด้วย นำ 1071 เป็นตัวตั้ง ลบกับตัวคูณของ 462 จนกว่าเศษจะน้อยกว่า 462 ซึ่งเมื่อพิจารณาแล้ว การคูณด้วย 2 นั้นสามารถนำมาใช้ในการลบออกได้ (q0 = 2) โดยมีเศษคือ 147
1071 = 2 × 462 + 147.
462 = 3 × 147 + 21.
ต่อมา ตัวคูณของ 21 จะถูกลบออกจาก 147 จนกว่าเศษจะมีค่าน้อยกว่า 21 ซึ่งการคูณด้วย 7 นั้นสามารถนำมาใช้ในการลบออกได้ (q2 = 7) ไม่เหลือเศษแล้ว
147 = 7 × 21 + 0.
การอธิบายเป็นภาพ
เราสามารถทำขั้นตอนวิธีแบบยูคลิดให้เห็นภาพได้ โดยใช้วิธีคล้ายกับการปูกระเบื้องในการหาตัวหารร่วมมาก สมมุติว่าเราต้องการปูพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด a \times b โดยใช้กระเบื้องสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยที่ a เป็นค่าที่มีค่ามากกว่าอีกจำนวน เริ่มแรก เราจะปูโดยใช้กระเบื้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด b \times b แต่ว่า กลับเหลือพื้นที่ที่ปูไม่ได้ มีขนาดเป็น โดยที่ r_0 < b เราก็เลยเปลี่ยนไปใช้กระเบื้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด  แทน แต่ก็ยังปูพื้นที่ได้ไม่ครบอีก เหลือพื้นที่เป็น  เราก็เลยเปลี่ยนไปใช้กระเบื้องขนาด  แทน ทำแบบนี้ซ้ำไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่เหลือพื้นที่ที่ยังไม่ได้ปู นั่นคือ เมื่อกระเบื้องสี่เหลียมจัตุรัสสามารถปูพื้นที่ที่ยังไม่ได้ปูในขั้นที่แล้วได้ทั้งหมด โดยความยาวของด้านของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่เล็กที่สุดก็คือตัว ห.ร.ม. ของขนาดของสี่เหลี่ยมรูปต้นแบบนั่นเอง เช่น กระเบื้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดเล็กที่สุดในรูปคือ (ในรูปแสดงโดยใช้สีแดง) และ 21 เป็นตัวหารร่วมมากของ 1071 และ 462 ซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมต้นฉบับ (แสดงโดยใช้สีเขียว)
การหารแบบยูคลิด
ในทุกขั้นตอน k ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดคำนวณผลหาร qk และเศษ rk จากตัวเลขสองตัว rk−1 และ rk−2
rk−2 = qk rk−1 + rk
โดยที่ rk เป็นจำนวนเต็มที่ไม่เป็นลบ และมีค่าน้อยกว่าค่าสัมบูรณ์ของ rk−1 โดยมีทฤษฏีที่รับรองว่าขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดจะมีผลหารและเศษเสมอ
ในขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดแบบดั้งเดิม ผลหารและเศษหาได้จากการลบซ้ำ ๆ นั่นคือ
rk = rk−2 mod rk−1.
การนำไปใช้งาน
การนำไปใช้งานของขั้นตอนวิธีแบบยูคลิดจะถูกเขียนในรูปแบบโค้ดเทียม
function gcd(a, b)    while b ≠ 0 t := b        b := a mod b         a := t     return a
function gcd(a, b)    while a ≠ b          if a > b             a := a − b         else b := b − a    return a
ในรูปแบบเรียกซ้ำ จะขึ้นอยู่กับความเท่ากันของตัวหารร่วมมากของเศษเหลือต่อเนื่อง โดยมีเงื่อนไขการหยุดคือ gcd(rN−1, 0) = rN−1
function gcd(a, b)    if b = 0 return a    else return gcd(b, a mod b)
(หากค่าที่รับมาเป็นลบ หรือฟังก์ชัน mod อาจให้ค่าที่ติดลบ ต้องเปลี่ยน "return a" เป็น "return max(a, −a)")
พัฒนาการทางประวัติศาสตร์
ขั้นตอนวิธีแบบยุคลิดเป็นหนึ่งในขั้นตอนวิธีที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย ซึ่งปรากฏในหนังสือเอเลเมนส์ของยุคลิด (300 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยเฉพาะในหนังสือเล่มที่ 7 (ประพจน์ที่ 1-2) และในหนังสือเล่มที่ 10 (ประพจน์ที่ 2-3) ในหนังสือเล่มที่ 7 ขั้นตอนวิธีถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับจำนวนเต็ม แต่ในหนังสือเล่มที่ 10 ได้นำไปใช้กับความยาวส่วนของเส้นตรง (ในการใช้สมัยใหม่นี้ อาจพูดได้ว่ามันถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้กับจำนวนจริง แต่ในอดีต ความยาว พื้นที่ และปริมาตร ซึ่งนับว่าเป็นจำนวนจริงในปัจจุบัน ไม่ได้ถูกวัดด้วยหน่วยเดียวกันและไม่ได้มีหน่วยธรรมชาติเป็นของตนเอง อาจกล่าวได้ว่าแนวคิดเกี่ยวกับจำนวนจริงไม่เป็นที่รู้จักในขณะนั้น) ขั้นตอนวิธีถัดมานั้นเกี่ยวกับเรขาคณิต ห. ร. ม. ของความยาว a และ b สอดคล้องกับความยาวที่มากที่สุด g ซึ่งวัด a และ b กล่าวคือ ความยาว a และ b ทั้งคู่ต่างก็เป็นพหุคูณของความยาว g
ขั้นตอนวิธีนี้อาจไม่ได้ถูกคิดค้นโดยยุคลิด ผู้ซึ่งรวบรวมผลลัพธ์จากนักคณิตศาสตร์ในหนังสือ เอเลเมนส์ ของเขา นักคณิตศาสตร์และประวัติศาสตร์ B. L. van der Waerden ได้เสนอแนะว่า เนื้อหาในหนังสือเล่มที่ 7 ได้รับมาจากตำราเรียนเกี่ยวกับทฤษฎีจำนวน ซึ่งเขียนโดยนักคณิตศาสตร์ในโรงเรียนของพีทาโกรัส ขั้นตอนวิธีอาจเป็นที่รู้จักจาก Eudoxus of Cnidus (ราว 375 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ขั้นตอนวิธีนี้อาจเกิดขึ้นก่อน Eudoxus  พิจารณาจากการใช้ศัพท์เฉพาะ ἀνθυφαίρεσις (anthyphairesis หรือการลบส่วนกลับ) ในงานของยุคลิดและแอริสตอเติล