cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (Princess Mother Memorial Park) หรือที่นิยมเรียกกันโดยทั่วไปว่า อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จย่า หรือ สวนสมเด็จย่า เป็นสวนละแวกบ้าน และพิพิธภัณฑ์เพื่อการเรียนรู้ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในซอยสมเด็จเจ้าพระยา 3 ถนนสมเด็จเจ้าพระยา แขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีเนื้อที่ทั้งหมด 4 ไร่ สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จพระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรและพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยมีสถานที่สำคัญใกล้เคียงคือวัดอนงคารามวรวิหาร และโรงเรียนสตรีวุทฒิศึกษา
โดยสถานที่แห่งนี้ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของบ้านของพระชนกชูและพระชนนีคำ พระชนกและพระชนนีในสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ถือเป็นสถานที่ประสูติและดำรงพระชนม์ชีพในช่วงทรงพระเยาว์ของพระองค์ท่าน
มะจังทีวี
รายการที่ผลิตโดยผู้จัดรายอื่นๆ
ผลิตรายการโดย นิธิทัศน์ โปรโมชั่น ทั้ง 2 รายการ ได้แก่:
ไอเดิล
ไอเดิล ((여자)아이들 ยอจาไอดึล; (G)I-DLE) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ก่อตั้งเมื่อปี 2018 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนห้าคนคือ มีย็อน, มินนี่, โซย็อน, อูกี และชูหฺวา (แต่เดิมมีสมาชิกคนที่หกคือซูจิน ซึ่งออกจากกลุ่มเมื่อเดือนสิงหาคม 2021) เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2018 พร้อมเอกซ์เทนเดดเพลย์ ชื่อ ไอแอม และเปิดตัวในญี่ปุ่นครั้งแรกภายใต้สังกัดยู-คิวบ์ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2019 พร้อมเอกซ์เทนเดดเพลย์ ชื่อ ลาทาทา
ไอเดิลได้รับการยอมรับว่าเป็นเกิร์ลกรุปที่ "ทำเพลงเอง" เป็นครั้งแรกและมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนไอดอลหญิงกลุ่มอื่น ด้วยสมาชิกที่มีส่วนร่วมกับการแต่งเพลง ประพันธ์เพลง ออกแบบท่าเต้น และด้านอื่นๆ ของกลุ่ม
ที่มาชื่อ
จากบทสัมภาษณ์ของช็อน โซ-ย็อนใน เดอะสตาร์ กล่าวว่า คำว่า "ไอเดิล" (아이들) มาจากเพลง ไอเดิลซอง ที่เธอแต่ง เธอส่งให้กับบริษัทและชื่อก็ผ่านการแข่งขันของบริษัท อย่างไรก็ตามชื่อดังกล่าวได้รับปฏิกิริยาที่หลากหลายในเกาหลีใต้รวมถึงในระดับสากลเนื่องจาก "아이들" หมายถึง "กลุ่มคนหนุ่มสาว" และ "ไอเดิล" ในภาษาอังกฤษ หมายถึงบุคคลที่หลีกเลี่ยงการทำงาน  ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น (จี)ไอเดิล ((G)I-dle) โดยตัว "I" สื่อถึงการยืนหยัดด้วยตัวเอง เครื่องหมาย "-" สื่อให้เห็นว่า ชื่อแบ่งออกเป็นสองส่วนและ "Dle" เป็นพหูพจน์ของ "I" ในภาษาเกาหลี ซึ่งหมายถึงกลุ่มคน 6 คนที่มีบุคลิกแตกต่างกันมากลุ่มรวมกัน
ก่อนเปิดตัว
เมื่อวันที่ 5 เมษายน คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยชื่อเกิร์ลกรุป '"ไอเดิล" ((G)I-dle) พร้อมโลโก้ที่ออกแบบด้วยชุดตัวอักษร "i" ภาษาอังกฤษ และตัวอักษรฮันกึล 'H' (들) สีขาวแบบทวนเข็มนาฬิกา 90 องศา บนพื้นหลังสีม่วง ก่อนวันเปิดตัว ค่ายได้เปิดเผยสมาชิกต่อสาธารณชนผ่านการแสดข้างถนนที่ฮงแด โซล วันที่ 8 เมษายน คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยภาพเดี่ยวของสมาชิกสองคนคือ มีย็อนและอูกี ตามมาด้วยซูจินและชูหฺวาในวันที่ 10 เมษายน ปิดท้ายด้วยมินนีและโซย็อนในวันที่ 12 เมษายน วิดีโอการแสดงข้างถนนมีผู้ชมบนยูทูบมากกว่า 2 ล้านครั้ง และต่อมากลายเป็นวิดีโอที่มีผู้ชมมากที่สุดในหมวดหมู่ "การเต้น" และอันดับที่สองที่มีผู้ชมมากที่สุดคือ "วิดีโอสด", "การเต้น" และ "ความบันเทิง"
2018: เปิดตัวและ "ฮันน์ (一)"
ไอเดิลเปิดตัวอีพีของพวกเขาอย่างเป็นทางการในชื่อ ไอแอม เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พร้อมกับซิงเกิลนำชื่อ "ลาทาทา" วิดีโอเพลง "ลาทาทา" มีผู้เข้าชมมากกว่า 5.9 ล้านครั้งในสัปดาห์แรก  อีพีเปิดตัวที่อันดับ 13 บนแกออนอัลบั้มชาร์เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2018 อีพี ไอแอม เปิดตัวที่อันดับเจ็ดและสูงสุดอันดับห้าบนบิลบอร์ดเวิลด์อัลบั้มชาร์ตเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2018 "ลาทาทา" เปิดตัวที่อันดับ 35 บนแกออนดิจิทัลชาร์ตเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2018 ไอเดิลได้รับรางวัลในรายการเพลงครั้งแรกจาก เดอะโชว์ ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี ในวันที่ 22 พฤษภาคม หลังจากเปิดตัวได้ 20 วัน บน บิลบอร์ด'โซเชียล 50 ชาร์ต พวกเขาอยู่ที่อันดับ 36 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน
เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ไอเดิลออกจำหน่ายดิจิทัลซิงเกิลแรกชื่อ "ฮันน์ (อะโลน)" มิวสิกวิดีโอเปิดตัวพร้อมกับซิงเกิลในวันเดียวกัน โดยภายใน 24 ชั่วโมงแรก วิดีโอมีผู้เข้าชมมากกว่า 4.9 ล้านครั้งบนยูทูบ "ฮันน์" ขึ้นอันดับชาร์ตเพลงในประเทศ ซึ่งรวมถึง บักส์, จีนี และโอเลห์มิวสิก เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม และอยู่ในชาร์ตด้วยอันดับสูงสุดบนบิลบอร์ดเวิลด์ดิจิทัลซองที่อันดับ 2 ได้รับรางวัลในรายการเพลงครั้งแรกจากโชว์แชมเปียน เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม
เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ไอเดิลประกาศชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการในชื่อ "เนเวอร์แลนด์" ซึ่งมีที่มาจากเนเวอร์แลนด์ที่ปีเตอร์ แพนอาศัยอยู่ ความหมายของ "ยังคงเป็นเด็กในเนเวอร์แลนด์" มาจากชื่อเกาหลีของไอเดิล ซึ่งมีคำว่า "หญิงสาว" และ "เด็ก"
ตลอดช่วงที่เหลือของปี 2018 ไอเดิลได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่หลายรายการในงานประกาศรางวัลเพลงสิ้นปีที่สำคัญของเกาหลี ซึ่งรวมถึงเอเชียอาร์ทิสต์อะวอดส์, แกออนชาร์ตมิวสิกอะวอดส์, จีนีมิวสิกอะวอดส์, โกลเดนดิสก์อะวอดส์, โคเรียป็อปปูลาร์มิวสิกอะวอดส์ และเมลอนมิวสิกอะวอดส์
2019: ไอเมด, "อะ-โอ", เปิดตัวที่ญี่ปุ่น และควีนดอม
ไอเดิลเปิดตัวอีพีที่สองของพวกเขาในชื่อ ไอเมด เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2019 อีพีนี้มีห้าเพลงรวมถึงซิงเกิลนำชื่อ "เซญโญริตา" เขียนและประพันธ์โดยโซย็อนและบิกแซนโช เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ไอเดิลออกจำหน่ายดิจิทัลซิงเกิลที่สองชื่อ "อะ-โอ". เพลงติดอันดับ 22 บนเน็ตอีสคลาวด์มิวสิกไชนา ในครึ่งปีแรกของ 2019 ทำให้พวกเขาเป็นกลุ่มเคป็อปเพียงหนึ่งเดียวที่อยู่ในชาร์ต
ไอเดิลจัดการแสดงสดที่มาอินาบิบลิตซ์อากาซากะ เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม โดยบัตรขายได้มากกว่า 1,000 ใบโดยมีผู้เข้าชม 1,500 คน มีรายงานว่ามีผู้ซื้อบัตรเข้าชมประมาณ 15,000 คน แต่เนื่องด้วยข้อจำกัดด้านความจุของสถานที่จัดงาน ทำให้ไม่สามารถรองรับได้ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ไอเดิลเปิดตัวที่ญี่ปุ่นพร้อมกับอีพีชื่อ ลาทาทา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ไอเดิลกับ "เคต" แบรนด์เครื่องแต่งหน้า ร่วมมือกันเพื่อเปิดตัวมิวสิกวิดีโอ "ลาทาทา (เวอร์ชันญี่ปุ่น)"
ไอเดิลเข้าร่วมการแข่งขันรายการเซอร์ไววัลของเอ็มเน็ตชื่อ ควีนดอม ในการแสดงรอบแรก ไอเดิลจบอันดับหนึ่งจากการแสดง "ลาทาทา" ที่มาในรูปแบบเชมัน "มนต์เสน่ห์" ของมินนี่ในท่อนเปิดการแสดงได้รับการตอบรับอย่างดีและเป็นประเด็นร้อนแรงในหมู่แฟน ๆ เกาหลีและไทย  จากนั้นในการแสดงรอบสอง ไอเดิลตีความเพลงไฟร์ ของทูเอนีวันแบบใหม่ จบอันดับที่สุดท้าย  การแสดงมีผู้เข้าชมมากกว่า 10 ล้านครั้งบนยูทูบ ปลายเดือนกันยายน ไอเดิลจัดงานแฟนมีตครั้งแรกในชื่อ "เวลคัมทูเดอะเนเวอร์แลนด์" ที่ เยส24 ไลฟ์ฮอลล์ ในโซล บัตรหมดภายในสองนาทีแรก ไอเดิลแสดงเพลง "พุตอิตสเตรท" เวอร์ชันไนต์แมร์ในรอบการแสดง 'แพนดอราส์บ็อกซ์' การแสดงเพลงดังกล่าวมีผู้เข้าชมมากกว่าล้านครั้งหลังเผยแพร่ได้ 14 ชั่วโมง แต่พวกเขาจบรอบดังกล่าวด้วยอันดับสี่  เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ไอเดิลเผยแพร่เพลง "ไลออน" ซึ่งเป็นเพลงในอีพีชื่อ ควีนดอมไฟนอลคัมแบ็ก
2020: I Trust, I-Land: Who Am I คอนเสิร์ตออนไลน์ "I'm The Trend", Dumdi DumdiและOh My God
ผลตอบรับ
แม้จะไม่ได้มาจากค่ายเพลง "บิกทรี" แต่ไอเดิลก็ได้รับการยอมรับจากแบรนด์ของพวกเขา โดยติดอันดับใน 'การจัดอันดับแบรนด์เกิร์ลกรุปที่มีอิทธิพลมากที่สุด' ที่จัดทำโดยสถาบันวิจัยธุรกิจเกาหลี พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกด้วยอันดับ 1 ในเดือนมิถุนายนและกันยายน 2018 ดัชนีชื่อเสียงแบรนด์สูงสุดของพวกเขาคือในเดือนกันยายน 2018 ไอเดิลได้รับการขนาดนามว่า "รุกกีมอนส์เตอร์" แห่งปี 2018 บิลบอร์ด จัดอันดับให้พวกเขาอยู่ในอันดับต้น ๆ ของกลุ่มศิลปินหน้าใหม่เคป็อปในปี 2018
ในปี 2019 ไอเดิลได้รับความสนใจจากศิลปินมากมายรวมถึง ช็องฮา, โซมี, เฮย์ซี, ควังฮี, ยูจูจากจีเฟรนด์ และซง ฮา-เย ซึ่งพวกเขาหวังว่าจะได้ทำงานร่วมกันสักวันหนึ่ง ไอเดิลได้รับการยอมรับมากขึ้นจากประชาชนทั่วไป หลังจากที่ปรากฏตัวใน ควีนดอม  สิ่งนี้ส่งผลให้สามารถเอาชนะชาร์ตตามเวลาจริง ยอดผู้เข้าชมวิดีโอสูงสุดและติดอันดับใน 'การจัดอันดับแบรนด์เกิร์ลกรุปที่มีอิทธิพลมากที่สุด' ประจำเดือนตุลาคม 2019
เอกซ์เทนเดดเพลย์
เกาหลี
ญี่ปุ่น
รางวัลและการเสนอชื่อ
รางวัลแรกที่ไอเดิลได้รับคือ "ไอดอลหญิงหน้าใหม่แห่งปี" จากแบรนด์ออฟเดอะเยียร์อะวอดส์ เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2018 วันที่ 22 พฤษภาคม ไอเดิลได้รับรางวัลในรายการเพลงครั้งแรกจากเพลง "ลาทาทา" ในรายการ เดอะโชว์ ทางช่องเอสบีเอสเอ็มทีวี หลังเปิดตัวได้ 20 วัน
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ (, 1831 - 1879, ครองราชย์ 1841 - 1844) จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์
จักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1841 - พ.ศ. 1844
พระราชประวัติ
เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิฟูชิมิ จักรพรรดิองค์ที่ 92 และเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 95 โดยมาจากราชสกุลจิเมียวอิน
มีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟูชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษา
ในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟูชิมิทรงพระผนวชและยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
ปี พ.ศ. 1879 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิสวรรคตลงเมื่อพระชนมายุเพียง 47 พรรษา
ศักราชในรัชกาลจักรพรรดิโกะ-ฟูชิมิ
ศักราชในรัชกาลนี้ประกอบไปด้วย
ชมพูภูคา
ชมพูภูคา เป็นไม้ยืนต้นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล  Bretschneideraceae เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 10–25 เมตร ดอกออกเป็นช่อตั้งสีชมพู พบเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เวียดนามตอนบน ไต้หวัน และภาคเหนือของไทย ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน
ลักษณะทางพฤษศาสตร์
ชมพูภูคาเป็นไม้ยืนต้น สูง 10–25 เมตร เปลือกลำต้นเรียบสีเทาน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ยาว 30–80 ซม. ใบรูปหอกถึงรูปไข่ กว้าง 2.5–6 ซม ยาว 8–25 ซม. โคนใบรูปลิ่มหรือกลม ปลายใบแหลม ดอกสีขาว–ชมพู คล้ายรูประฆัง ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาวได้ถึง 20–40 ซม. กลีบรองดอกขนาดใหญ่ รูปถ้วยขอบหยักตื้น ๆ กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่กว้าง โคนกลีบเรียวยาว ปลายกลีบม้วนออกด้านนอก ขนาด 1.8–2 ซม. กลีบบนมักคว่ำลง เกสรผู้ 8 อัน ก้านเกสรเพศผู้ยาว 2.5–3 ซม. ปลายโค้ง รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนปกคลุม รังไข่ยาว 0.3–0.4 ซม. เกสรเพศเมียยาว 3–4 ซม. ปลายงอลง ผลรูปกระสวยแก่แล้วแตก เมล็ดรูปรี กว้าง 12 มม. ยาว 20 มม.
การค้นพบ
ชมพูภูคา เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้หายาก ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่งของโลก เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา มีรายงานว่าพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ที่มณฑลยูนานประเทศจีน แต่ปัจจุบันคาดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วเนื่องด้วยการตัดไม้ทำลายป่า สำหรับในประเทศไทยมีรายงานการสำรวจพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้เมื่อมี พ.ศ. 2532 บริเวณป่าดงดิบเขาดอยภูคา อุทยานแห่งชาติดอยภูคา อำเภอปัว และที่ บ้านสว่าง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
การกระจายพันธุ์
ชมพูภูคามีเขตการกระจายพันธุ์แคบ ๆ พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศจีน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ไต้หวัน และไทย ในประเทศไทย พบที่ดอยภูคาในจังหวัดน่าน ขึ้นตามที่ลาดชันในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1,200–1,500 เมตร ในต่างประเทศพบจนถึงระดับความสูง 1,700 เมตร
กูดบายส์ (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด)
"กูดบายส์ (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด) " (Goodbye's (The Saddest Word), "คำอาลาเป็น (คำที่น่าเศร้าที่สุด)") เป็นซิงเกิลทางการค้าที่ 3 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม อะนิวเดย์แฮสคัม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545
เพลงประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย Robert John "Mutt" Lange ซึ่งเคยทำงานร่วมกับเซลีนมาแล้วในปี พ.ศ. 2542 ในเพลง "อีฟวอลคูดทอล์ก" และภรรยาของเขา ชาเนีย ทเวน เป็นผู้สร้างเสียงพื้นหลังของบทเพลง
มิวสิกวิดีโอเพลง"กูดบายส์ (เดอะแซดเดสต์เวิร์ด)" อำนวยการสร้างโดย Chris Applebaum ระหว่างวันที่ 12 ตุลาคม - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ในปารีส และออกเผยแพร่วันที่ 24 พฤศจิกาย] พ.ศ. 2545 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 มิวสิกวิดีโอฉบับที่ 2 ได้เผยแพร่บนอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีภาพเบื้องหลังที่ไม่เคยเผยแพร่มาก่อน วิดีโอที่ไม่ได้ออกเผยแพร่อย่างเป็นทางการนี้อำนวยการสร้างโดย Chris Applebaum ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 เช่นกัน และแสดงถึงภาพเซ็กซีของเซลีน ดิออน
เซลีนได้ร้องเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์แถบยุโรปหลายรายการ
รูปแบบและรายชื่อเพลง
ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (ยุโรป)
ซิงเกิลซีดี 3 เพลง (สหราชอาณาจักร)
ซิงเกิลเทป 3 เพลง (สหราชอาณาจักร)
กิ่งจังหวัดโทกาจิ
กิ่งจังหวัดโทกาจิ (十勝総合振興局 (Tokachi-sōgō-shinkō-kyoku)) เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897
เดท
เดท (Death) เป็นวงเดทเมทัลสัญชาติอเมริกันจากออร์แลนโด ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1983 โดยมือกีตาร์และร้องนำ "ชัค ซคูลดิเนอร์" (Chuck Schuldiner) เดทถือเป็นหนึ่งในวงที่มีอิทธิพลสำคัญที่สุดวงหนึ่งต่อวงการเฮฟวีเมทัลและดนตรีเอกซ์ตรีม และยังถือเป็นวงแรกที่ริเริ่มแนวเดทเมทัลอีกด้วย จากอัลบั้มเปิดตัวของวง "Scream Bloody Gore" ปี 1987 ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นอัลบั้มเดทเมทัลอัลบั้มแรกของโลก ส่วนหนึ่งของการเริ่มแนวใหม่ครั้งนี้ เกิดมาจากตัวของซคูลดิเนอร์ ซึ่งถือว่าเป็นผู้ดันแนวเอกซ์ตรีมเมทัลและกลินด์คอร์เข้าสู่กระแส จึงทำให้เขาได้ฉายา "เจ้าพ่อแห่งเดทเมทัล" (The Godfather of Death metal) อีกด้วย
เดท เปลี่ยนสมาชิกบ่อยครั้ง มีการออกสตูดิโออัลบั้ม 7 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 4 อัลบั้ม วงสามารถทำยอดจำหน่ายอ้างจากข้อมูลเดือนธันวาคม ปี 2009 ได้ถึง 500,000 ก็อปปี้เฉพาะในสหรัฐที่เดียว และ 2 ล้านก็อปปี้จากทั่วโลก ทำให้เดทเป็นวงเดทเมทัลที่มียอดจำหน่ายสูงสุดทั่วโลก เดียงคู่กับวงแคนนิเบิลคอปส์ เดทได้แตกลงเมื่อซคูลดิเนอร์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งสมอง ในเดือนธันวาคม 2001
มาฮัชคาลา
มาฮัชคาลา (Makhachkala, หรือ เปตรอฟสโกเย (Petrovskoye; ค.ศ. 1844–1857) และ พอร์ต-เปตรอฟสค์ (Port-Petrovsk; ค.ศ. 1857–1921) หรือตามชื่อท้องถิ่นที่ชาวคูมิคเรียกว่า อันจิ (Anji) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐดาเกสถานในประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลแคสเปียน ครอบคลุมพื้นที่ 468.13 ตารางกิโลเมตร (180.75 ตารางไมล์) มีประชากรกว่า 603,518 คน แต่เมื่อรวมประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในเขตเมืองจะมีประมาณ 1 ล้านคน ครอบคลุมพื้นที่กว่า 3,712 ตารางกิโลเมตร (1,433 ตารางไมล์) มาฮัชคาลาเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ในคอเคซัส เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในคอเคซัสเหนือและเขตสหพันธ์คอเคซัสเหนือ และยังเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในทะเลแคสเปียน เมืองนี้มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์อย่างมาก โดยมีประชากรชาวรัสเซียเพียงเล็กน้อย
ตามประวัติศาสตร์ต้นกำเนิดของเมืองนี้คือ เมืองท่าอันจิ (Andzhi) ตั้งอยู่ใน ภูมิภาคคุไมเกียและเป็นส่วนหนึ่งของการครอบครองของรัฐตาร์กิ ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของชาวคูมิกส์ (Kumyks) ที่รู้จักกันตั้งแต่ศตวรรษที่ 8
เมืองนี้เคยได้รับการตั้งชื่อว่า เปตรอฟสโกเย (Petrovskoye) ตามพระนามของซาร์ปีเตอร์มหาราช หลังจากได้รับสถานะนครในปี ค.ศ. 1857 ป้อมปราการเปตรอฟสโกเยได้เปลี่ยนชื่อเป็น เปตรอฟสค์-พอร์ต (Petrovsk-Port) ต่อมาหลังจากการปฏิวัติรัสเซียเปตรอฟสค์-พอร์ต ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น มาฮัชคาลา เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1921 ตามชื่อของ มาคัช ดักคาเดฟ นักปฏิวัติบอลเชวิค  เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองดาเกสถานซึ่งจัดตั้งขึ้นใหม่ในวันเดียวกันนั้นเช่นกัน ต่อมาภายหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐดาเกสถาน
มาฮัชคาลาเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมที่สำคัญของคอเคซัสเหนือ เมืองนี้เป็นเมืองท่าสำคัญของรัสเซียในทะเลแคสเปียน และเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่ง เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดในรัสเซีย และกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างที่เฟื่องฟู
อิงดึเป็งเด็งซียาตูตัล
อิงดึเป็งเด็งซียาตูตัล (Independência total) เป็นเพลงชาติของเซาตูแมอีปริงซีป เพลงชาติที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1975 เนื้อร้องประพันธ์โดย อัลดา เนเวส ดา กาลาซา ดู เอสปริโต ซานโด (Alda Neves da Graça do Espírito Santo) (1926–2010) and composed by Manuel dos Santos Barreto de Sousa e Almeida (1933–).
ธชย ประทุมวรรณ
ธชย ประทุมวรรณ หรือ เก่ง ธชย หรือชื่อเดิม สิทธิกร ประทุมวรรณ รู้จักกันในชื่อ เก่ง เดอะวอยซ์ เป็นที่รู้จักจากการประกวดรายการ เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ เสียงจริง ตัวจริง ปีที่ 1 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศจากการประกวด โดยเคยได้รางวัลศิลปินเดี่ยวจากโค้ก มิวสิค อวอร์ค พ.ศ. 2553 และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ปัจจุบันมีผลงาน อิสระ ผู้บริหารบริษัท ไวท์ไลน์ ยักษ์ไทย จำกัด และ ค่าย Whiteline Music ผู้บริหารสถาบันดนตรี G Raphe Music Academy ตั้งอยู่ที่ ตลาด เอ.ซี.สายไหม
ประวัติ
ธชย ประทุมวรรณ (เกิด 10 มกราคม พ.ศ. 2532) จบการศึกษาจากสาขาดนตรีไทยและดนตรีปฏิบัติ วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาคุณครูที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ เห็นแววความเป็นศิลปิน เลยจับเข้าเป็นนักร้องของวงประจำโรงเรียน ทั้งวงดนตรีสากลและวงดนตรีไทย ในด้านดนตรีไทย เก่งเป่าขลุ่ยและร้องเพลงไทยเดิมได้ เคยประกวดร้องเพลงไทย โดยครั้งแรกของการประกวดก็คว้ารางวัลชมเชยระดับประเทศของเวที “เพชรในเพลง” โดยกรมประชาสัมพันธ์ หลังจากนั้นก็ได้แชมป์ระดับภาคใต้ ในการประกวดที่จัดโดยมหาวิทยาลัยสงขลา ซึ่งขณะนั้นเก่งอยู่ในโรงเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา และไปประกวดทั้งวงดนตรีสากลและวงดนตรีไทยเรื่อยมา ปัจจุบันเรียนที่มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นการเรียนร้องเพลงไทย เช่น เพลงไทยเดิม ขับเสภา และเรียนวิชาโทเป็น voice jazz
จากนั้นเขาได้เข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 5 โดยตอนนั้นได้ใช้ชื่อ สิทธิกร ในการเข้าประกวดแต่ไม่ผ่านรอบคัดเลือกภาคใต้กระทั่งได้เข้าร่วมประกวดร้องเพลงในรายการ โค้ก มิวสิก อวอร์ดส 2010 และยังคงใช้ชื่อสิทธิกรในการประกวดโดยได้รับรางวัลในประเภทเดี่ยวประจำปีนั้นและได้ออกซิงเกิลเพลงแรกในชีวิตคือเพลง กลับไปที่โลก ซึ่งต้นฉบับเป็นของ เพนกวินวิลล่า ในอัลบั้ม The Starters ภายใต้สังกัด สมอลล์รูม และเป็นที่รู้จักของคนทั้งประเทศจากการเข้าประกวดร้องเพลงในรายการ เดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 1 โดยเปลี่ยนชื่อจากสิทธิกรมาเป็นธชยและสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 ประจำซีซันนั้นได้สำเร็จทำให้ธชยมีผลงานออกมามากมายจนถึงปัจจุบัน (Marica no entendí xD)
ชีวิตส่วนตัว
เก่ง ธชย มีน้องชาย 1 คน ชื่อ ธธรรศ ประทุมวรรณ ชื่อเล่น สก็อต
เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5
สิทธิกร ประทุมวรรณ ได้เข้าแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 5 ในวันที่ 22-23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ที่โรงแรมเมโทรโพล จังหวัดภูเก็ต โดยเพลงที่ร้องในรอบแรกคือเพลงผิดตรงไหน และรอบภาคคือเพลงหมั่นคอยดูแลและรักษาดวงใจ แต่ไม่เข้ารอบภาค
The Voice Thailand เสียงจริง ตัวจริง ปีที่ 1
ในปี พ.ศ. 2555 เก่งเข้าประกวดรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ เสียงจริง ตัวจริง ปีที่ 1 (The Voice Thailand Season 1) โดยเป็นลูกทีมของโค้ชโจอี้ บอย (อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต) และได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ในรายการนี้
ตำบลจระเข้หิน
จระเข้หิน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลจระเข้หิน และ องค์การบริหารส่วนตำบลจระเข้หิน ตั้งอยู่ห่างจากตัวอำเภอ 10 กิโลเมตร
การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ของตำบลจระเข้หิน อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
รักวุ่นวายกับคุณชายนายกฯ
รักวุ่นวายกับคุณชายนายกฯ (Prime Minister and I; ฮันกึล: 총리와 나; RR: Chongriwa Na) เป็นละครซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ในปี 2013 นำแสดงโดย ลี บอมซู,อิม ยุนอา,ยุน ชิยุนและรยู จิน ละครซีรีส์โทรทัศน์เรื่องนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์KBS2 ออกฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2013 และจบลงเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2014 ออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 22 นาฬิกา มีทั้งหมด 17 ตอน
ช็องจู
ช็องจู อาจหมายถึง
เซอมารัง
เซอมารัง (Semarang, ꦯꦼꦩꦫꦁ) เป็นเมืองบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะชวา, ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง มีพื้นที่ประมาณ 305.17 กม. และมีจำนวนประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 9 ของอินโดนีเซีย เมืองเซอมารังตั้งอยู่ที่พิกัด 6 ° 58 'ต 110 ° 25'อ เป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญของเนเธอร์แลนด์ในยุคอาณานิคมและยังคงเป็นศูนย์กลางของภูมิภาค มีประชากรชาวชวาหนาแน่น
ประวัติ
ประวัติความเป็นมาของเซอมารังย้อนกลับไปช่วงท้ายของศตวรรษที่ 15 มีชาวชวาอิสลาม เข้ามาตั้งรกรากก่อตั้งหมู่บ้านและโรงเรียนสอนศาสนา เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1547 และในศตวรรษที่ 19, เป็นที่รู้จักกันในนาม เบอร์โกตา
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเมืองพร้อมกับส่วนที่เหลือของเกาะชวา ในปี 1942 เมื่อสิ้นสุดสงคราม อินโดนีเซียได้ประกาศอิสรภาพในปี 1945 เซอมารังจึงกลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง
ภูมิประเทศ
เซอมารังตั้งอยู่ทางชายฝั่งด้านทิศเหนือของเกาะชวา พื้นที่ทางตอนเหนือของเมืองเป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ในขณะที่พื้นที่ทางทิศใต้เป็นที่ราบสูง
ภูมิอากาศ
เซอมารังมีสภาพภูมิอากาศเป็นแบบป่าฝนเขตร้อน ตั้งอยู่บนเส้นมรสุมเขตร้อน เป็นเมืองที่มีคุณสมบัติอากาศแบบร้อนชื้น และแห้งอย่างเห็นได้ชัดในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม อุณหภูมิเฉลี่ยในเมือง โดยประมาณ 28 องศาเซลเซียส
เศรษฐกิจ
ส่วนตะวันตกของเมือง เป็นพื้นที่สวนอุตสาหกรรมและโรงงานหลายแห่ง ท่าเรือของเซอมารังตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองและเป็นท่าเรือหลักของจังหวัดชวากลาง มีการผลิตสินค้า เช่น สิ่งทอ เครื่องเรือน และอาหารแปรรูป ธนาคารหลายแห่งในอินโดนีเซียมีสำนักงานใหญ่ในเซอมารัง ส่วนใหญ่สำนักงานเหล่านี้จะตั้งอยู่ในใจกลางเมือง และยังมีโรงแรมขนาดใหญ่ไว้รองรับนักเดินทาง นักธุรกิจและนักท่องเที่ยวด้วยเช่นกัน
การขนส่ง
ทางอากาศ เซอมารังมีการขนส่งทางอากาศด้วย โดยมีสนามบินนานาชาติ Achmad Yani ซึ่งมีเที่ยวบินต่อวันไปยังเมืองต่าง ๆ ของอินโดีเซีย และยังมีเที่ยวบินจากต่างประเทศด้วย เช่น สิงคโปร มาเลเซีย ทางบก เซอมารังมีบริการ แท็กซี่สาธารณะ รถโดยสารประจำทาง รวมถึงรถไฟด้วย ทางทะเล มีท่าเรือเพื่อขนส่งสินค้า และท่าเรือโดยสารด้วย (Tanjung Mas seaport)
วัฒนธรรม
ประชากรของเซอมารังส่วนใหญ่เป็นชาวเกาะชวา รวมถึงชาวอินโดนีเชียจากเกาะต่าง ๆ ด้วย มีชาวจีนอาศัยอยู่ในใจกลางเมือง และมีอิทธิพลทางด้านเศรษฐกิจ ภาษาพูดมีการพูดภาษาอินโดนีเซียและชวา เป็นหลักและยังมีการพูดภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษาจีนกลาง ในการติดต่อธุรกิจด้วย
ลัทธิสโตอิก
ลัทธิสโตอิก (Stoicism) เป็นสำนักหนึ่งของปรัชญาเฮลเลนนิสติก ก่อตั้งโดยเซโนแห่งซิเทียมในเอเธนส์ เมื่อราวต้น 300 ปีก่อนคริสต์กาล สโตอิกเป็นแนวคิดทางจริยศาสตร์ส่วนบุคคลมีลักษณะมุ่งเน้นระบบของตรรกะและมุมมองต่อโลกธรรมชาติ ตามคำสอนของสโตอิกถือว่ามนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตทางสังคมจะมีหนทางสู่ยูไดโมเนีย (eudaimonia; ความสุข) คือการยอมรับชั่วขณะที่มันแสดงตนออกมาเอง โดยการไม่ยอมให้บุคคลถูกควบคุมได้โดยแรงปราถนาซึ่งความสุขหรือโดยความกลัวต่อความเจ็บปวด โดยใช้จิตใจของบุคคลหนึ่งเพื่อเข้าใจโลก และเพื่อทำหน้าที่ตามส่วนของบุคคลในแบบแผนของธรรมชาติ รวมไปถึงการอยู่ร่วมกับผู้อื่นภายใต้ความยุติธรรม
สโตอิกเป็นที่รู้จักมากจากคำสอนว่า "คุณธรรม (virtue) เป็นสิ่งดีสิ่งเดียว (only good)" สำหรับมนุษย์ และสิ่งภายนอกเช่นสุขภาพ ความมั่งคั่ง และความสุข ล้วนแล้วแต่ไม่ได้ดีหรือเลวร้ายในตัวของมันเอง (อะไดอะฟอรา) แต่มูลค่าในฐานะ "วัตถุเพื่อให้คุณธรรมสามารถเกิดขึ้น/เกิดแก่ได้" ลัทธิสโตอิกและจริยศาสตร์ตระกูลอริสโตเติล รวมกันเป็นหนึ่งในแนวคิดแรก ๆ ที่ศึกษาเกี่ยวกับจริยศาสตร์คุณธรรม นอกจากนี้ สโตอิกยังถือว่า อารมณ์ทำลายล้างบางประการ เป็นผลมาจากความผิดพลาดในการติดสิน (errors of judgment) และเชื่อว่ามนุษย์ควรมีเป้าหมายในการดำรงไว้ซึ่งความต้องการ (เรียกว่า ไพรไฮเรซิส) ซึ่ง "เป็นไปตามธรรมชาติ" ดังนั้น สโตอิกจึงเชื่อว่าสิ้งที่เป็นตัวแทนของปรัชญาของบุคคลหนึ่งได้ดีที่สุดไม่ใช่คำที่พูดออกมาแต่คือการกระทำ โดยสรุป ในการจะมีชีวิตที่ดีได้นั้น บุคคลย่อมต้องเข้าใจกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ เนื่องมาจากความเชื่อว่าทุกสิ่งดำรงอยู่ในธรรมชาติ
ชาวสโตอิกจำนวนมาก เช่น เซเนกา กับ เอพิเทกทัส เน้นย้ำว่า "คุณธรรมนั้นเพียงพอต่อความสุข" บัณฑิตย่อมมีความยืดหยุ่นทางอารมณ์ (emotionally resilient) ต่อเรื่องร้าย ๆ ความเชื่อนี้คล้ายคลึงกับความหมายของวลี "ความเยือกเย็นแบบสโตอิก" (stoic calm) อย่างไรก็ตามคำนี้ไม่ได้รวมถึงมุมมองของสโตอิกแบบ "จริยธรรมมูลฐาน" (radical ethical) ที่จะมีเพียงบัณฑิตเท่านั้นที่สามารถถือว่าเป็นอิสระและว่า การล้มเหลวทางจริยธรรมล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งอันเสื่อมทรามเหมือนกันหมด
ลัทธิสโตอิกเฟื่องฟูมากในสมัยยุคโรมันโบราณและกรีก-โรมัน กระทั่งราวศตวรรษที่ 3 ถึง 4 ในบรรดาสาวกของลัทธิ เช่น จักรพรรดิมาร์คัส ออเรเลียส ลัทธิสโตอิกเสื่อมความนิยมลงภายหลังศาสนาคริสต์กลายมาเป็นศาสนาประจำรัฐในศตวรรษที่ 4 อย่างไรก็ตามในยุคถัด ๆ มาได้มีการฟื้นฟูแนวคิดสโตอิกขึ้นมาใหม่ในเรนเนซองส์ (ลัทธิสโตอิกใหม่) และในยุคปัจจุบัน (ลัทธิสโตอิกร่วมสมัย)
หญ้าเทียม
หญ้าเทียม (artificial turf) เป็นพื้นผิวที่ทำมาจากเส้นใยสังเคราะห์ โดยทำให้ดูเหมือนหญ้าธรรมชาติ มักใช้กับสนามกีฬาที่เป็นกีฬาที่เล่นบนสนามหญ้าจริง อย่างไรก็ตามยังมีใช้ในสนามหญ้าตามที่พักอาศัย และอาคารพาณิชย์ด้วย เหตุผลสำคัญคือเรื่องการบำรุงรักษา หญ้าเทียมสามารถใช้งานได้ทนทาน เช่นการแข่งขันกีฬา และไม่ต้องรดน้ำ หรือตัดหญ้า สำหรับสนามที่ครอบโดยหลังคาและมีบางส่วนใช้หญ้าเทียมเพราะยากที่จะปลูกหญ้าที่มีแสงไม่เพียงพอ แต่หญ้าเทียมก็มีข้อเสีย คือ มีอายุการใช้งานต่ำ ต้องการทำความสะอาดเป็นครั้งคราว มีสารพิษเคมีจากอินฟิลและต้องเพิ่มความปลอดภัยด้านสุขภาพเพิ่มขึ้น
หญ้าเทียมสามารถผลิตได้จากพลาสติก 2 ชนิด ดังนี้
คนตัดเซียน
คนตัดเซียน (All for the Winner; 賭聖) ภาพยนตร์ตลกสัญชาติฮ่องกง ในปี ค.ศ. 1990
เนื้อเรื่อง
อาซิง ชายหนุ่มจากกวางเจาเดินทางมาฮ่องกง เพื่อตามหาตัวลุงต้า ลุงแท้ ๆ ของตัวเองที่อาศัยอยู่ที่นี่ ขณะที่อาศัยอยู่กับลุงและเพื่อน ๆ ในอพาร์ตเมนต์ ลุงต้าค้นพบว่า อาซิง มีพลังจิตสามารถมองทะลุสิ่งของ และยังสามารถเปลี่ยนไพ่ด้วยการลูบไล้ได้
เหตุการณ์ผลักดันให้ อาซิงเป็นปรปักษ์กับอาฟ่ง หวีม่งก็ถูกจับเป็นตัวประกัน อาซิงต้องเอาชนะอาฟ่งในการแข่งขันไพ่ระดับโลกให้ได้ เพื่อพิสูจน์ฝีมือของตัวเองให้โลกได้เห็น
เบื้องหลังและความสำเร็จ
มีภาคต่อตามมาอีกหลายภาค คือ God of Gamblers II ในปีเดียวกัน, God of Gamblers III: Back to Shanghai ในปี ค.ศ. 1991 และThe Top Bet และThe Saint of Gamblers ที่โจว ซิงฉือไม่ได้แสดง
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ไทย
พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ เริ่มต้นจากการสถาปนาอาณาจักรสุโขทัยโดยพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ใน พ.ศ. 1782 และสืบทอดต่อโดยอาณาจักรอยุธยา รวมทั้งอาณาจักรธนบุรีที่อยู่ได้ไม่นาน ราชวงศ์ปัจจุบันที่ปกครองอยู่คือราชวงศ์จักรี โดยครองตั้งแต่ พ.ศ. 2325 และเป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรรัตนโกสินทร์ ส่วนประเทศไทยซึ่งอยู่ในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญถูกสถาปนาใน พ.ศ. 2475 กษัตริย์พระองค์ปัจจุบันคือพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ตัวช่วย
อาณาจักรสุโขทัย
- ราชวงศ์พระร่วง (พ.ศ. 1751–1911, 1911–1981)
อาณาจักรอยุธยา
- ราชวงศ์อู่ทอง (พ.ศ. 1893–1918, 1931–1952)
- ราชวงศ์สุโขทัย (พ.ศ. 2112 – 2172)
- ราชวงศ์ปราสาททอง (พ.ศ. 2172–2231)
- ราชวงศ์บ้านพลูหลวง (พ.ศ. 2231 – 2310)
อาณาจักรธนบุรี
- ราชวงศ์ธนบุรี (‎พ.ศ. 2310–2325)
อาณาจักรรัตนโกสินทร์ และราชอาณาจักรไทย
- ราชวงศ์จักรี (พ.ศ. 2325–ปัจจุบัน)
เทศบาลตำบลเสม็ด
เทศบาลตำบลเสม็ด เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2550 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสม็ด เฉพาะหมู่ที่ 1-2 และบางส่วนของหมู่ที่ 3
ประวัติ
เทศบาลตำบลเสม็ดเดิมมีฐานะเป็น สภาตำบลเสม็ด ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลเสม็ด ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นได้ยกฐานะขึ้นเป็น เทศบาลตำบลเสม็ด ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา
ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลเสม็ด มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประชากร
จากข้อมูลของกรมการปกครอง ประชากรปลายปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนทั้งสิ้น 22,278 คน แบ่งเป็นชาย 10,079 คน และเป็นหญิง 12,199 คน มีจำนวนบ้านทั้งหมด 17,311 หลัง สามารถแยกออกเป็นพื้นที่ได้ดังนี้
สถานศึกษา
ในเขตเทศบาลตำบลเสม็ดมีสถานศึกษารวม 5 แห่ง โดยแบ่งตามสังกัดได้ดังนี้
วนิลลา (อัลบั้ม)
รายชื่อเพลง
Bonus Track
จักรพรรดิมิญ หมั่ง
มิญ หมั่ง (Minh Mạng, 明命; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1791 — 20 มกราคม ค.ศ. 1841) หรือในพงศาวดารไทยเรียก มินมาง มีพระนามเดิมว่า เหงียน ฟุก ด๋าม (Nguyễn Phúc Đảm, 阮福膽) เป็นจักรพรรดิแห่งเวียดนามจากราชวงศ์เหงียน ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงเป็นผู้นำของเวียดนามในช่วงสงครามอานามสยามยุทธ
จักรพรรดิซา ล็อง พระบิดาของจักรพรรดิมิญ หมั่ง ได้กอบกู้เวียดนามจากกบฏเต็ยเซิน จักรพรรดิมิญ หมั่งทรงรับช่วงต่อบ้านเมืองจากพระบิดาและทรงจัดระเบียบการปกครองของราชสำนักเวียดนามให้เรียบร้อย จักรพรรดิมิญ หมั่งทรงเคร่งครัดในลัทธิขงจื๊อใหม่ (Neo–Confucianism) เป็นอย่างมาก เป็นกษัตริย์ที่ใส่พระทัยในการปกครองและความเป็นอยู่ของราษฎร แต่ทว่าความเคร่งครัดในลัทธิขงจื๊อของพระองค์ทำให้ราชสำนักเวียดนามเกิดความขัดแย้งกับมิชชันนารีชาวตะวันตก ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเวียดนามกับชาติตะวันตกโดยเฉพาะฝรั่งเศสเสื่อมถอยลงอย่างมากในรัชสมัยของพระองค์ จนนำไปสู่การสูญเสียเอกราชแก่ฝรั่งเศสในที่สุด
ชีวิตวัยเยาว์
จักรพรรดิมิญ หมั่ง เดิมมีพระนามว่า เหงียน ฟุก ด๋าม (Nguyễn Phúc Đảm, 阮福膽) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1791 ที่เมืองซาดิ่ญ (Gia Định) หรือไซง่อนในปัจจุบัน ทรงเป็นโอรสองค์ที่สี่ของเจ้าเหงียน ฟุก อั๊ญ (Nguyễn Phúc Ánh, 阮福暎) หรือองเชียงสือ ที่เกิดกับพระนางเจิ่น ถิ ดาง (Trần Thị Đang, 陈氏璫) ภริยารองของเหงียน ฟุก อั๊ญ ในขณะที่บิดาเหงียน ฟุก อั๊ญ กำลังต่อสู้กับกบฏเต็ยเซินทางเหนือ เหงียน ฟุก ด๋ามมีพี่ชายต่างมารดาคือ เหงียน ฟุก กั๋ญ (Nguyễn Phúc Cảnh, 阮福景) ซึ่งเหงียน ฟุก อั๊ญ หมายจะให้เป็นทายาท แต่ทว่าเหงียน ฟุก กั๋ญ ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงไปเสียก่อนเมื่อ ค.ศ. 1801
ใน ค.ศ. 1804 หลังจากรวบรวมเวียดนามได้คนเป็นปึกแผ่นแล้ว เหงียน ฟุก อั๊ญ ได้ปราบดาภิเษกขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระจักรพรรดิซา ล็อง แห่งเวียดนาม เหงียน ฟุก ด๋าม ในฐานะพระโอรสจึงมีสถานะเป็นเจ้าชายไปด้วยเช่นกัน แล้วเสด็จไปประทับที่เมืองเว้ ราชธานีของราชวงศ์เหงียน ในประเด็นเรื่องการสืบทอดราชบัลลังก์ ตามหลักลัทธิขงจื๊อการสืบทอดตำแหน่งจะต้องเป็นไปจากบิดาสู่บุตรชายเท่านั้น หมายความว่าโอรสของเจ้าชายเหงียน ฟุก กั๋ญ คือ เจ้าชายเหงียน ฟุก หมี เดื่อง (Nguyễn Phúc Mỹ Đường) ควรจะได้รับตำแหน่งเจ้าชายรัชทายาท แต่ทว่าเจ้าชายกั๋ญนั้นเมื่อครั้งยังมีพระชนม์ชีพทรงมีความใกล้ชิดสนิทสนมกับมิชชันนารีบาทหลวงชาวฝรั่งเศส และได้เคยทรงเดินทางไปยังกรุงปารีสเมื่อ ค.ศ. 1785 ในช่วงปลายรัชกาลพระจักรพรรดิซา ล็อง ทรงเริ่มมีความแคลงใจต่อขุนนางชาวตะวันตกในราชสำนักของพระองค์ แม้ว่าบาทหลวงชาวฝรั่งเศสจะมีบทบาทสำคัญในการนำทัพฝรั่งเศสเข้าช่วงพระจักรพรรดิซา ล็อง ในการปราบกบฏเต็ยเซิน แต่พระจักรพรรดิซา ล็อง ทรงเห็นว่าชาวตะวันตกจะเป็นภัยคุกคาม ใน ค.ศ. 1815 พระองค์จึงทรงตัดสินพระทัยละทิ้งครอบครัวสายวงศ์ของเจ้าชายกั๋ญ และแต่งตั้งให้เจ้าชายเหงียน ฟุก ด๋าม เป็น ท้ายตื๋อ (Thái Tử, 太子) หรือเจ้าชายรัชทายาท ท่ามกลางเสียงคัดค้านจากขุนนางอาวุโสทั้งหลาย เหตุด้วยผิดธรรมเนียมตามหลักขงจื๊อ
ขึ้นครองราชย์
จักรพรรดิซา ล็อง เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1820 ท้ายตื๋อ เหงียน ฟุก ด๋าม จึงขึ้นครองราชสมบัติต่อมา ประกาศใช้รัชศก "มิญ หมั่ง" แปลว่า "ชีวิตโชติช่วง" อย่างไรก็ตามพระราชอำนาจที่พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงสืบทอดมาจากพระบิดานั้นไม่มากนัก ในขณะนั้นอาณาจักรเวียดนามแบ่งออกเป็นสามส่วน พระจักรพรรดิทรงมีอำนาจโดยตรงเฉพาะในเวียดนามส่วนกลางอันมีราชธานีอยู่ที่เมืองเว้เท่านั้น ทางส่วนเหนือมีข้าหลวงปกครองเรียกว่า บั๊กถั่ญ (Bắc Thành, 北城) ประจำอยู่ที่เมืองฮานอย และทางส่วนใต้มี ซาดิ่ญถั่ญ (Gia Định Thành, 嘉定城) เป็นข้าวหลวงประจำอยู่ที่เมืองไซ่ง่อน ซึ่งข้าหลวงเหล่านี้มีอำนาจเต็มที่ในการปกครองดินแดนของตนแม้ว่าจะอยู่ภายใต้พระราชอำนาจของฮหว่างเด๊ที่เมืองเว้ก็ตาม โดยเฉพาะผู้ดำรงตำแหน่งซาดิ่ญถั่ญในขณะนั้นคือ เล วัน เสวียต (Lê Văn Duyệt, 黎文悅) หรือที่คนไทยรู้จักในนาม องต๋ากุน ผู้ซึ่งเป็นขุนพลคนสำคัญที่ได้ช่วยเหลือพระจักรพรรดิซา ล็อง ในการรวบรวมประเทศ เล วัน เสวียต เป็นขุนนางที่มีอำนาจอย่างล้นพ้นในทางตอนใต้ของเวียดนามไปจนถึงกัมพูชา และเป็นหนึ่งในผู้คัดค้านการแต่งตั้งเจ้าชายเหงียน ฟุก ด๋าม เป็น ท้ายตื๋อ
เวียดนามใต้อันมีเมืองไซ่ง่อนเป็นศูนย์กลางนั้น ในสมัยราชวงศ์เหงียนเป็นดินแดนที่มีอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมแตกต่างจากส่วนอื่นของเวียดนาม เนื่องจากว่าเวียดนามใต้เป็นดินแดนที่เพิ่งจะเข้ามาอยู่ในการปกครองของเวียดนามในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ยังคงมีชาวเขมรต่ำ (หรือขแมร์กรอม) และชาวจามอาศัยอยู่จำนวนมาก และยังคงรักษาวัฒนธรรมตามแบบฮินดู-พุทธของตนเองเอาไว้ นอกจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมแล้ว ในทางการเมืองเวียดนามภาคใต้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของเล วัน เสวียต เจ้าขุนศึกที่มีอำนาจมากเปรียบเสมือนเป็นหอกข้างแคร่สำหรับจักรพรรดิมิญ หมั่ง อยู่เสมอ ประเด็นเรื่องเวียดนามภาคใต้จึงรบกวนพระทัยของพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ไปตลอดรัชสมัย
พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงมีนโยบายรวบรวมอำนาจสู่ศูนย์กลาง ทรงจัดตั้ง เหวี่ยนเกอเหมิต (Viện cơ mật, 院機密) หรือองคมนตรีสภา และฟื้นฟูระบบเก้าชั้นยศตามอย่างจีนขึ้นมาอีกครั้งในราชสำนัก พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงเคร่งครัดในลัทธิขงจื๊อ ทรงฟื้นฟูระบบการสอบจอหงวนขึ้นมาใหม่เพื่อให้บรรดานักปราชญ์ผู้มีความสามารถได้เข้ามารับใช้ราชสำนักเพื่อเป็นการแทนที่ระบบขุนศึกท้องถิ่นเดิม ทรงปรับปรุง โกว๊กตื๋อซ้าม (Quốc Tử Giám, 國子監) หรือราชวิทยาลัยไว้เป็นสถานที่สำหรับกุลบุตรทั่วพระอาณาจักรศึกษาลัทธิขงจื๊อ พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ไม่เพียงแต่มีพระราชประสงค์ให้ขุนนางชนชั้นสูงยึดมั่นในลัทธิขงจื๊อเท่านั้น แต่ยังมีพระราชประสงค์จะให้ราษฎรชาวเวียดนามทุกคนปฏิบัติตามหลักปรัชญาของลัทธิขงจื๊ออย่างเคร่งครัด ใน ค.ศ. 1834 จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงพระราชนิพนธ์ ฮ้วนดิกเถิปเดี่ยว (Huấn Địch Thập Điều, 訓迪十條) หรือหลักปฏิบัติสิบประการสำหรับราษฎรนำไปปฏิบัติ
ลาวและเชียงขวาง
อาณาจักรเชียงขวางเมืองพวนหรือที่เวียดนามเรียกว่า"บ่นมัน" (Bồn Man, 盆蠻) เป็นอาณาจักรประเทศราชขึ้นแก่อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ความขัดแย้งระหว่างเจ้าน้อยเมืองพวนหรือเจ้าสุทธกะสุวรรนะกุมารแห่งเชียงขวางและเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ทำให้เจ้าน้อยเมืองพวนสร้างสัมพันธไมตรีกับเวียดนาม ในค.ศ. 1826 สงครามเจ้าอนุวงศ์ เจ้าอนุวงศ์หลบหนีมายังจังหวัดเหงะอานเพื่อขอความช่วยเหลือจากเวียดนาม จักรพรรดิมิญหมั่งทรงให้เจ้าอนุวงศ์กลับไปยังเมืองเวียงจันทน์ "...อนุทำความผิดหนีไปหาญวน ญวนเหมือนมารดา กรุงเทพมหานครเหมือนบิดา บิดาโกรธบุตรแล้ว มารดาต้องพามาขอโทษ" แต่เจ้าอนุวงศ์กลับนำกองกำลังลอบเข้าโจมตีสังหารฝ่ายไทยที่เวียงจันทน์ พระยาราชสุภาวดี (สิงห์) ต่อมาคือเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สามารถเอาชนะทัพฝ่ายลาวได้ทำให้เจ้าอนุวงศ์หลบหนีไปยังเขตเมืองพวนอาณาจักรเชียงขวางในค.ศ. 1828 จักรพรรดิมิญหมั่งทางให้เจ้าเมืองเหงะอานแต่งทูตนำพระราชสาสน์มายังพระยาราชสุภาวดีเพื่อเจรจา พระยาราชสุภาวดีออกอุบายลวงคณะทูตเวียดนามมาสังหารหมู่ในงานเลี้ยง
เจ้าน้อยแห่งเมืองพวนด้วยความเกรงว่าทัพฝ่ายไทยจะยกมายังเมืองพวนเพื่อค้นหาเจ้าอนุวงศ์ จึงชี้เบาะแสให้แก่ฝ่ายไทยจนสามารถจับเจ้าอนุวงศ์ส่งลงไปยังกรุงเทพได้ จักรพรรดิมิญหมั่งพิโรธที่เจ้าน้อยเมืองพวนเป็นต้นเหตุให้ฝ่ายไทยสามารถจับเจ้าอนุวงศ์ได้ จึงเรียกเจ้าน้อยเมืองพวนมาเข้าเฝ้าที่เมืองเว้และมีพระราชโองการให้สำเร็จโทษประหารชีวิตเจ้าน้อยเมืองพวนในค.ศ. 1829 และนำเจ้าโป้บุตรชายของเจ้าน้อยมาอยู่ที่เมืองเว้ ทำให้เมืองพวนอาณาจักรเชียงขวางไร้เจ้าปกครองจักรพรรดิมิญหมั่งทรงให้ผนวกเอาดินแดนของอาณาจักรเชียงขวางเข้ามาปกครองโดยตรงเรียกว่า "จังหวัดเจิ๊นนิญ" (Trấn Ninh, 鎮寧) ทรงส่งกองกำลังเวียดนามเข้ายึดครองและแบ่งดินแดนเชียงขวางออกเป็นแปดหน่วยการปกครอง เวียดนามปกครองเชียงขวางอยู่เป็นเวลาหกปี
นโยบายกดขี่ชาวคริสเตียน
เนื่องจากในรัชกาลของจักรพรรดิซา ล็อง ทรงได้รับการสนับสนุนจากขุนพลชาวฝรั่งเศสในการสู้รับกับกบฏเต็ยเซิน หลังจากปราบดาภิเษกแล้วบรรดาขุนนางชาวฝรั่งเศสจึงได้รับการปูนบำเหน็จและขึ้นมามีอำนาจในราชสำนักของจักรพรรดิซา ล็อง ในช่วงต้นรัชสมัยจักรพรรดิมิญ หมั่ง มีขุนนางชาวฝรั่งเศสผู้ทรงอำนาจได้แก่ ฌ็อง-บาติสต์ แชโญ (Jean-Baptiste Chaigneau) และฟีลิป วานีเย (Phillippe Vannier) จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงเกลียดชังชาวตะวันตกอย่างมาก เนื่องจากชาวตะวันตกนั้นมีจุดมุ่งหมายในการเผยแผ่คริสต์ศาสนาซึ่งขัดแย้งกับลัทธิขงจื๊อในประเด็นเรื่องการเซ่นไหว้บรรพบุรุษ ใน ค.ศ. 1825 จักรพรรดิมิญ หมั่ง มีพระราชโองการห้ามมิให้มีการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในพระราชอาณาจักร และทรงห้ามมิให้มิชชันนารีชาวตะวันตกเดินทางเข้าประเทศ ขุนนางฝรั่งเศสทั้งสองทนความกดดันไม่ได้จึงเดินทางออกนอกอาณาจักรเวียดนามไปในที่สุด มีพระราชโองการจับกุมมิชชันนารีชาวฝรั่งเศสจำนวนมากมากักขังไว้ในคุก แต่ทว่าขุนนางเล วัน เสวียต แห่งไซ่ง่อนได้ทูลทัดทานการลงพระอาญาชาวตะวันตก เนื่องจากเขามีความเห็นว่าเวียดนามยังคงต้องการความช่วยเหลือจากชาติตะวันตกในด้านการทหาร พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง จึงทรงต้องยอมทำตามคำของของเล วัน เสวียต ปล่อยตัวมิชชันนารีทั้งหลายให้ลงเรือสำเภากลับยุโรปไป แต่ทว่ามิชชันนารีเหล่านั้นต่างลักลอบกลับไปยังสถานศาสนาของตนเองในเวียดนาม
กบฏของเล วัน โคย และอานามสยามยุทธ
ใน ค.ศ. 1832 องต๋ากุนเล วัน เสวียต ถึงแก่อสัญกรรมด้วยความชราภาพ เป็นโอกาสให้จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงแผ่ขยายอำนาจเข้าสู่ภาคใต้ของเวียดนาม ทรงใช้โอกาสนี้ยกเลิกตำแหน่ง ซาดิ่ญถั่ญ และ บั๊กถั่ญ ให้ขึ้นกับราชสำนักโดยตรง พระจักรพรรดิจึงทรงมีอำนาจโดยตรงตลอดทั่วพระราชอาณาจักร และทรงแบ่งอาณาจักรออกเป็นสามสิบจังหวัดหรือ ติ๋ญ (Tỉnh) โดยแต่ละจังหวัดมีผู้ว่าราชการซึ่งพระจักรพรรดิทรงแต่งตั้งโดยตรง หลังจากที่ขุนนางชุดใหม่ได้เข้าปกครองเวียดนามใต้แล้ว ก็พบว่าเล วัน เสวียต ที่ล่วงลับไปแล้วนั้นได้สะสมกำลังทหารอาวุธไว้เป็นจำนวนมาก รวมทั้งมีทรัพย์สินร่ำรวยและเป็นที่นิยมของราษฎร ขุนนางเหล่านั้นได้ทูลความต่อพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง จึงทรงมีคำตัดสินให้เล วัน เสวียต เป็นกบฏ มีพระราชอาญาลงโทษให้ลบหลู่และทำลายสุสานของเล วัน เสวียต และประหารชีวิตบรรดาญาติมิตรและผู้ที่เกี่ยวข้องกับเล วัน เสวียต ไปจำนวนมาก เล วัน โคย (Lê Văn Khôi, 黎文𠐤) ผู้เป็นบุตรชายบุญธรรมของเล วัน เสวียต จึงก่อการกบฏต่อต้านจักรพรรดิมิญ หมั่ง ขึ้นใน ค.ศ. 1833 ซึ่งกบฏของเล วัน โคย นั้นประสบความสำเร็จอย่างดีมีราษฎรฝักใฝ่มาเข้าพวกจำนวนมาก เนื่องจากชาวใต้นั้นมีความจงรักภักดีต่อเล วัน เสวียต อยู่เดิม และบรรดาชาวคาทอลิกหรือบาทหลวงชาวตะวันตกต่างก็ให้การสนับสนุนเล วัน เสวียต
เล วัน โคย ได้ประกาศสิ่งที่จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงวิตกมากที่สุดสองประการ นั่นคือ ประกาศว่าจะสนับสนุนให้พระโอรสของเจ้าชายรัชทายาทกั๋ญขึ้นครองบัลลังก์อย่างถูกต้องแทนที่พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง และประกาศว่าหากตนได้เป็นใหญ่จะยกเลิกการกดขี่คริสต์ศาสนา ทำให้บรรดามิชชานารีฝรั่งและชาวคาทอลิกหันมาเข้าพวกกบฏของเล วัน โคย นำโดยบาทหลวงโฌแซ็ฟ มาร์ช็อง (Joseph Marchand) ชาวฝรั่งเศส กองกำลังกบฏสามารถยึดเมืองไซ่ง่อนและจังหวัดข้างเคียงทั้งหกจังหวัดได้สำเร็จ
อานามสยามยุทธ
ในขณะนั้นทางราชอาณาจักรเขมรอุดงมีสมเด็จพระอุทัยราชานักองค์จันครองราชสมบัติอยู่ โดยสมเด็จพระอุทัยราชาทรงฝักใฝ่เวียดนามและทรงอยู่ภายใต้อิทธิพลของเล วัน เสวียต พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ก็มีพระราชประสงค์ที่จะผนวกอาณาจักรเขมรเข้ากับเวียดนามตามนโยบายรวมอำนาจสู่ศูนย์กลางของพระองค์ เมื่อทางอาณาจักรเวียดนามเกิดการกบฏครั้งใหญ่ขึ้นในภาคใต้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชโองการให้เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพเข้ารุกรานอาณาจักรเขมรเพื่อที่จะขับสมเด็จพระอุทัยราชาออกจากราชสำนักเขมร และนำนักองค์อิ่มและนักองค์ด้วง เจ้าชายเขมรสองพระองค์ซึ่งฝักใฝ่สยามขึ้นครองราชสมบัติแทน พร้อมกันนั้นทรงให้เจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค) นำทัพเรือไปโจมตีเวียดนามภาคใต้ โดยนัดหมายให้ทั้งทัพบกและทัพเรือพบกันที่เมืองไซ่ง่อนเพื่อทำการยึดเมือง นอกจากนี้ยังโปรดฯให้พระมหาเทพ (ป้อม) และพระราชรินทร์ (ขำ) ยกทัพไปทางลาวภาคกลางเพื่อโจมตีเวียดนามทางจังหวัดเหงะอานซึ่งอยู่ติดกับลาว
เมื่อทัพฝ่ายสยามนำโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชาเดินทางมาถึงยังเขมร ฝ่ายสมเด็จพระอุทัยราชาก็ได้เสด็จหนีจากนครพนมเปญลงไปยังเมืองไซ่ง่อน ทัพสยามจึงเข้าครองนครพนมเปญโดยง่าย และฝ่ายทัพเรือนำโดยเจ้าพระยาพระคลังก็สามารถตียึดเมืองบันทายมาศได้ และเดินทัพเรือขึ้นไปตามคลองหวิญเต๊ (Vĩnh Tế) เข้ายึดเมืองโชฎกหรือเจิวด๊ก (Châu Đốc) ของเวียดนามได้ โดยมีเป้าหมายต่อไปคือนครไซ่ง่อน ทัพบกและทัพเรือสยามผสมเข้าโจมตีเมืองไซ่ง่อน จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงแต่งตั้งให้เจือง มิญ สาง (Trương Minh Giảng, 張明講) หรือที่รู้จักในพงศาวดารไทยว่า องเตียนกุน (ông tương quân, 翁將軍) ให้ดำรงตำแหน่งเป็น เจิ๊นเตยเตื๊องเกวิน (Trấn Tây tướng quân, 鎭西將軍) เป็นผู้นำทัพเรือเวียดนามเข้าต้านทานทัพสยาม ทัพเรือเวียดนามสามารถตอบโต้การรุกรานได้ทำให้ทัพสยามต้องล่าถอย
เมื่อฝ่ายสยามล่าถอยไปแล้ว สมเด็จพระอุทัยราชาจึงเสด็จกลับมายังพนมเปญอีกครั้ง จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงแต่งตั้งให้องเตียนกุนเจือง มิญ สาง เป็นข้าหลวงผู้แทนของจักรพรรดิมิญ หมั่ง ในการดูแลปกครองเขมร สมเด็จพระอุทัยราชาครองราชสมบัติภายใต้อิทธิพลของเจือง มิญ สาง จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปีต่อมา ค.ศ. 1834 สมเด็จพระอุทัยราชาทรงไม่มีพระโอรสมีแต่พระธิดา พระจักรพรรดิจึงทรงให้พระธิดาองค์ที่สองพระนามว่า นักองค์มี (Ang Mei) ขึ้นครองราชสมบัติเป็นกษัตรีแห่งเขมรและเป็นหุ่นเชิดของเวียดนามต่อไป เป็นกษัตรีองค์มี จักรพรรดิมิญ หมั่ง มีพระราชประสงค์ที่จะผนวกอาณาจักรเขมรเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามโดยสิ้นเชิงทั้งในทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เพื่อเป็นการยุติข้อพิพาทกับสยามในเรื่องอิทธิพลเหนือเขมรที่ยืดเยื้อมาเป็นเวลาสามสิบกว่าปี จึงทรงประกาศให้ผนวกอาณาจักรเขมรเข้าเป็นมณฑลหนึ่งของเวียดนามมีชื่อว่า เจิ๊นเต็ย (Trấn Tây, 鎮西) เจือง มิญ สาง มีคำสั่งให้ชาวเขมรทุกคนเปลี่ยนมาพูดภาษาเวียดนาม แต่งกายอย่างเวียดนาม และดำเนินชีวิตตามหลักลัทธิขงจื๊อและวัฒนธรรมเวียดนาม เป็นนโยบายการกลืนชาติ (assimilation) เพื่อทำให้ชาวเขมรกลายเป็นชาวเวียดนาม (Vietnamization) รวมทั้งทำลายวัดวาอารามและสึกพระภิกษุสงฆ์ในพระพุทธศาสนาเถรวาทมาเป็นจำนวนมาก ซึ่งนโยบายนี้สร้างความไม่พอใจให้แก่ชาวเขมรเป็นอย่างมาก
เมื่อเกิดอานามสยามยุทธขึ้นจักรพรรดิมิญหมั่งทรงแต่งตั้งให้เจ้าสานอดีตขุนนางเมืองพวนไปเป็นเจ้าปกครองเมืองพวนอาณาจักรเชียงขวาง เมื่อฝ่ายสยามยกทัพมาถึงหลวงพระบาง แล้วเจ้าสานจึงแปรพักตร์เข้าสวามิภักดิ์ต่อฝ่ายสยาม ทัพฝ่ายสยามเข้าโจมตีและยึดเมืองเชียงขวางได้สำเร็จขับไล่กองกำลังเวียดนามซึ่งรักษาเมืองอยู่ออกไปได้ในค.ศ. 1834 ฝ่ายสยามเห็นว่าหากเวียดนามโจมตีเมืองพวนอีกครั้งจะไม่อาจป้องกันได้ จึงกวาดต้อนเจ้าสานและชาวไทพวนทั้งหมดกลับไป ฝ่ายเวียดนามจึงเข้าปกครองเมืองพวนหรือจังหวัดเจิ๊นนิญอีกครั้ง จักรพรรดิมิญหมั่งทรงแต่งตั้งให้เจ้าโปบุตรชายของเจ้าน้อยเมืองพวนไปครองเมืองพวนชื่อว่าเจ้าอิสระเชษฐา เมื่อสิ้นสุดรัชกาลจักรพรรดิมิญหมั่งอำนาจของเวียดนามในดินแดนเมืองพวนเชียงขวางเสื่อมลงเวียดนามถอนกำลังออกจากเชียงขวาง การปกครองอาณาจักรเชียงขวางของเวียดนามจึงสิ้นสุดลง
ปลายรัชสมัย
ใน ค.ศ. 1835 เล วัน โคย ผู้นำกบฏได้เสียชีวิตลง ทัพฝ่ายเวียดนามสามารถปราบกบฏลงได้สำเร็จ พวกกบฏและญาติมิตรกว่าพันคนถูกสังหารและฝังรวมกันไว้ในสุสานขนาดใหญ่ ทั้งเล วัน กู่ และบาทหลวงมาร์ช็องถูกประหารชีวิตอย่างโหดเหี้ยม
กบฏของเล วัน โคย มีมิชชันนารีตะวันตกให้การสนับสนุน ทำให้จักรพรรดิมิญ หมั่งทรงเห็นว่าชาวตะวันตกและชาวคริสเตียนนั้นเป็นภัยอย่างมหันต์ต่อพระราชอาณาจักร ใน ค.ศ. 1836 มีพระราชโองการจับกุมและประหารชีวิตมิชชันนารีและชาวคริสเตียนทั้งฝรั่งและชาวเวียดนามที่นับถือคริสต์จำนวนมากทั่งพระอาณาจักร ซึ่งดำเนินไปเป็นเวลาสามปีจนกระทั่ง ค.ศ. 1838
ค.ศ. 1839 ในขณะที่เกิดสงครามฝิ่น จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงแต่งคณะทูตไปยังฝรั่งเศสเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีทางการค้า แต่พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปทรงไม่รับทูต เนื่องจากทางกรุงโรมวาติกันทักท้วงมาว่าราชสำนักเวียดนามเป็นศัตรูต่อคริสต์ศาสนา
นโยบายการกลืนชาติของพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง สร้างความไม่พอใจแก่ชาวกัมพูชาเป็นอย่างมาก ในค.ศ. 1841 นักองค์แบน พระเชษฐภคินีของนักองค์มีซึ่งฝักใฝ่สยาม นักองค์แบนทรงถูกจับได้ว่าทรงวางแผนจะหลบหนีไปยังสยาม และยังเกิดการกบฏของชาวเขมรชื่อว่า ลัม ซัม (Lam Som) ขึ้นในจังหวัดจ่าวิญ (Trà Vinh) ในเวียดนามภาคใต้ ทำให้จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงไม่ไว้วางพระทัยชาวเขมรอีกต่อไป ทรงมีพระราชโองการให้สำเร็จโทษนักองค์แบนด้วยการถ่วงน้ำ ปลดนักองค์มีออกจากราชสมบัติและจับกุมองค์มีพร้อมทั้งพระขนิษฐาทั้งสองมาที่เมืองเว้ และให้กองทัพเวียดนามเข้าปราบกบฏของนายลัมซัม ท่ามกลางวิกฤตการณ์เหล่านี้ พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ได้เสด็จสวรรคตลงเสียก่อน
สวรรคต
พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง เสด็จสวรรคตที่พระราชวังเมืองเว้ ค.ศ. 1841 พระชนมายุ 50 ชันษา ทรงได้รับพระนามที่ศาลบรรพกษัตริย์ว่า พระจักรพรรดิทั้ญโต๋ (Thánh Tổ, 聖祖) พระสุสานพระนามว่าเฮี้ยวลัง (Hiếu Lăng, 孝陵) เจ้าชายเหงียน ฟุก เมียน ตง (Nguyễn Phúc Miên Tông, 阮福綿宗) พระโอรสองค์โตที่ประสูติแต่พระนางโห่ถิฮวา (Hồ Thị Hoa, 胡氏華) ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเถี่ยว จิ (Thiệu Trị, 紹治)
แนซีมแชฮร์
แนซีมแชฮร์ มีชื่อเดิมว่า แอกแบรอบอด (اکبر آباد) เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลแบฮอเรสถาน จังหวัดเตหะราน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโนประชากรใน พ.ศ. 2549 มีประชากรถึง 135,824 คน และมีครอบครัว 31,620 ครอบครัว
บาจูเมอลายู
บาจูเมอลายู (Baju Melayu, باجو ملايو) เป็นชุดพื้นเมืองมลายูที่มีต้นกำเนิดจากราชสำนักมะละกา และสวมใส่กันโดยผู้ชายในประเทศบรูไน, มาเลเซีย, สิงคโปร์, บางส่วนของอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว), ตอนใต้ของฟิลิปปินส์ และภาคใต้ของไทย มีความหมายโดยตรงว่า "ชุดมลายู" และแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือ บาจู (เสื้อเชิ้ตแขนยาว) มีส่วนคอเสื้อที่มีชื่อว่า เจอกักมูซัง  ส่วนที่สองคือกางเกงขายาวที่มีชื่อว่า เซอลัวร์ ทั้งสองส่วนทำมาจากผ้าชนิดเดียวกันซึ่งมักเป็นผ้าฝ้ายหรือผ้าโพลีเอสเตอร์ผสมฝ้าย
ชื่อ
เดิมที ศัพท์ บาจูกูรง ใช้หมายถึงทั้งชุดผู้ชายและชุดผู้หญิง อย่างไรก็ตาม ในมาเลเซียปัจจุบัน ชุดผู้ชายได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น บาจูเมอลายู เพราะได้รับเลือกให้เป็นชุดประจำชาติมาเลเซีย นิยามแบบเก่ายังคงมีใช้ในประเทศสิงคโปร์
ใบเงินใบทอง
ใบเงินใบทอง (caricature plant, gold leaves; ) เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) นิยมปลูกเป็นไม้ประดับและไม้มงคล
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ใบเงินใบทองเป็นพืชชนิดเดียวกัน เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ลำต้นมีความสูงประมาณ 2-4 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยวออกเป็นคู่ ๆ สลับกันตามลำต้น ใบเป็นรูปรีปลายใบแหลม ขอบใบเรียบเป็นคลื่นเล็กน้อย ขนาดใบกว้างประมาณ 3-6 เซนติเมตร ยาวประมาณ 7-10 เซนติเมตร ใบเงินจะมีสีเขียว กลางใบมีสีขาวหรือเหลืองจาง ๆ ส่วนใบทองมีสีเขียว แทรกด้วยสีเหลืองตามริมใบ ดอกออกเป็นช่อ ตามส่วนยอดของลำต้น ลักษณะดอกเป็นหลอด ยาวประมาณ 2-3 เซนติเมตร โคนหลอดจะมีกลีบดอก 3 กลีบ ดอกมีสีแดงเข้ม ผลแห้งแตก รูปวงรี ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดและปักชำ
ประโยชน์
นอกจากปลูกเป็นไม้ประดับแล้ว ใบเงินใบทองยังเป็นไม้มงคลนามที่ใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ใบมีสรรพคุณรักษาอาการปวดบวม รักษาฝี รักษาโรคผิวหนังและใช้ห้ามเลือด นำน้ำคั้นใบหยอดหูรักษาอาการปวดหูได้ ทุกส่วนของลำต้น ใช้ปรุงเป็นยารักษาอาการไข้ ทำยาเขียวหรือเข้ายารักษาไข้สำหรับเด็ก รักษาอาการอิดโรย อ่อนกำลัง ขัดเบา มูกเลือด พิษเบื่อเมา และเป็นยาขับปัสสาวะ
ภารกิจล้างพันธุ์นรก
ในปี ค.ศ. 2014 ได้มีการเปิดตัว โอวีเอสองชุด โดยใช้เรื่องราวของภาค Bugs II และมีอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ในปีเดียวกัน โดยใช้เรื่องราวของภาค Annex I เป็นหลัก และมีภาคต่อออกมาในชื่อ Terra Formars: Revenge ในปี ค.ศ. 2016
ต่อมา ได้มีภาคแยกของมังงะออกมาในชื่อ Terra for Police เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ในจัมพ์เอ็กซ์
ในส่วนของ ภาพยนตร์คนแสดง(Live Action) ได้รับการกำกับโดยทะกะชิ มิอิเกะ ออกฉายในปี ค.ศ. 2016 ในชื่อ ภารกิจล้างพันธุ์มฤตยู
ในอดีต
ในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 21 บนโลกมนุษย์นั้นกำลังประสบปัญหาจำนวนประชากรล้นโลก เหล่านักวิทยาศาสตร์จึงริเริ่มภารกิจแปลงพื้นสภาพดาวอังคารให้มนุษย์สามารถอาศัยอยู่ได้ ในชื่อภารกิจ “เทอร์ร่าฟอร์มิ่ง″ ภายใต้การนำของ U-NASA โดยการส่งพืชจำพวกมอส ไปกับแมลงสาบ ที่จะทำหน้าที่ในการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมของดาวอังคาร
500 ปีผ่านไป ทาง U-NASA ได้ทำการส่งเจ้าหน้าที่หกคนไปดูความคืบหน้าของโครงการนี้ด้วยยาน Bugs I แต่ปรากฏว่าเหล่าเจ้าหน้าทั้งหกกลับโดนทำร้ายและสังหารโดยเจ้าสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายแข็งแรงกำยำลักษณะคล้ายมนุษย์ มีความว่องไวและคล่องแคล่วอย่างมาก ซึ่งความจริงแล้วพวกมันก็คือ “เทอร์ร่าฟอร์มารส์“ หรือ "แมลงสาบ" ที่ถูกส่งมายังดาวดวงนี้เมื่อ500ปีก่อนแล้วนั่นเอง
ภาค บั๊กส์ ทู
หลายปีต่อมา ยาน BUGS II ถูกส่งไปยังดาวอังคารในการทำภารกิจบุกเบิกพื้นที่บนดาวอังคาร และสืบหาเบาะแสว่า "อะไร" คือสิ่งที่สังหารเจ้าหน้าที่ของยาน Bugs I
โดยสมาชิกในการเดินทางในครั้งนี้มีเพียง ''ดี.เค. เดวิส และ จาง หมิงหมิง'' ซึ่งเป็นกัปตันและรองกัปตันเท่านั้นที่เป็นคนของ U-NASA โดยตรง นอกนั้นคือคนที่สมัครมาด้วยความจำเป็นต่างๆนาๆ ไม่ว่าจะหนี้สิน หนีจากชีวิตที่โหดร้าย ป่วยใกล้ตาย ฯลฯ แต่ในการสมัครเข้ามาเป็นลูกเรือนั้น จะถูกคัดเลือกผ่าน "การผ่าตัดตัดต่อพันธุกรรม" หรือ "การผ่าตัดบัคส์" เพื่อที่จะไว้ใช้ป้องกันตัวบนดาวอังคารได้ ทำให้มีเพียงเหล่าคนที่เหมาะสมเท่านั้นที่จะได้ไปกับยาน โดยคนของยาน BUGS II ทั้งหมดจะมีพันธุ์กรรมของสัตว์จำพวกแมลงอยู่ในตัว
ในการเดินทางนี้มี โคมาจิ โชคิจิ เด็กหนุ่มชาวญี่ปุ่นอดีตนักโทษเยาวชนที่เข้าร่วมโครงการเพียงเพราะอยากปกป้อง อากิตะ นานาโอะ เพื่อนในวัยเด็กของเขาที่เข้าร่วมโครงการเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ของพ่อเลี้ยงของเธอที่ตายไปแล้ว พร้อมกับ ฮิรุมะ อิจิโร่ เด็กหนุ่มยากไร้ที่เข้าร่วมโครงการเพื่อนำเงินไปเลี้ยงน้อง ๆ และเดินทางไปกับเหล่าลูกเรือต่างชาติอีก 12 คน
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
วอลเลย์บอลชายทีมชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (الرجال للكرة الطائرة المنتخب دولة الإمارات العربية المتحدة) เป็นทีมชาติของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ
ภารกิจล้างพันธุ์นรก
ภาค แอนเนกซ์ วัน
ในปี ค.ศ. 2619 โคมาจิ โชคิจิ ได้เดินทางมายังประเทศไทยในฐานะกัปตันยาน Annex I พร้อมกับ''มิเชล เค. เดวิส ลูกสาวของดี.เค.เดวิส ที่เป็นรองกัปตัน เพื่อมาตามหา ฮิซามารุ อาคาริ'' เด็กหนุ่มผู้มีพันธุกรรมแมลงตั้งแต่กำเนิด มาเข้าร่วมโครงการ
ลูกเรือยาน BUGS II
สัญชาติ : 🇯🇵 ญี่ปุ่น
อายุ : 22 ปี (ค.ศ. 2599), 42 ปี (ปัจจุบัน)
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : ต่อหัวเสือยักษ์
อายุ : 18 ปี (ค.ศ.2599), 38 ปี (ปัจจุบัน)
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : ริ้นนิทรา
เป็นอีกคนที่รอดมาจากยาน BUGS 2 มาได้ เดิมถูกส่งมาเพื่อทำภารกิจคือนำไข่แมลงสาบกลับไป แต่กลับโดนเหล่าแมลงสาบโจมตีเสียก่อน แต่ก็ด้วยพลังของสิ่งมีชีวิตพื้นฐานของเขาที่ต่อให้บาดเจ็บแค่ไหน(ไม่ใช่ร่างกายฉีกขาด)ก็สามารถฟื้นขึ้นมาได้ด้วยน้ำเปล่า ทำให้ตัวเขารอดมาได้ ในวัยเด็กเป็นคนเรียนดีแต่ยากจนอย่างมาก มีพี่น้องต้องดูแลมากมาย และโดนหลอกว่าทำผู้หญิงท้องจึงไม่ติดมหาวิทยาลัยและโดนไล่ออกจากโรงเรียน
อายุ : 22 ปี
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : หนอนไหม
สัญชาติ : 🇺🇸 สหรัฐอเมริกา
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : มดกระสุน
กัปตันทีมของยาน BUGS 2 และเป็นพ่อของมิเชล เค. เดวิสด้วย เขามีพลังของมดกระสุน มดที่ขึ้นชื่อว่ากัดเจ็บที่สุดในโลก ทำให้เขาที่พลังมหาศาล สามารถฉีกแมลงสาบเป็นชิ้นๆได้อย่างง่ายดาย
สัญชาติ : 🇹🇭 ไทย
อายุ :21 ปี
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : ตั๊กแตนทะเลทราย
เพื่อนสนิทของโคมาจิจากการเดินทางครั้งนี้ เกิดในภูเขาเลียบชายแดนไทย-พม่า ไม่มีทะเบียนสำมะโนครัว เข้ามาในเมืองใช้ชีวิตแบบข้างถนนเพื่อที่จะตามหาเพื่อนสมัยเด็กที่หายไปที่ภายหลังรู้มาว่าโดนหลอกมาขายตัวจนป่วยเป็นโรคบางอย่างเสียชีวิต เทียนมีพลังของตั๊กแตนทะเลทราย ทำให้มีพลังเตะที่ร้ายกาจ สามารถสังหารแมลงสาบให้ตายได้โดยการเตะเพียงครั้งเดียว พลังของเขาโดนขโมยไปใช้ในพวกแมลงสาบด้วย
สัญชาติ : 🇨🇳 จีน
อายุ : 27 ปี
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : ตั๊กแตนตำข้าว
รองหัวหน้าทีมของยาน BUGS 2 ที่มีพลังของตั๊กแตนตำข้าว ทำให้แขนสองข้างของเธอเป็นเหมือนกับตั๊กแตนตำข้าวที่แหลมคม
สัญชาติ : 🇮🇱 อิสราเอล
อายุ : 26 ปี
อดีตนักรบในอิสราเอลที่ช่ำชองการต่อสู้อย่างมาก เขามีพลังของด้วงดิน ที่สามารถผสมสารเคมีไฮโดนเจนเพอร์ออกไซด์ กับไฮโดรควิโนนในร่างกายกลายมาเป็นเบนโซควิโนนและพ่นออกมาทางฝ่ามือ ส่งผลให้เกิดการระเบิดที่รุนแรงและมีอุณหภูมิที่สูงมาก
สัญชาติ : 🇷🇺 รัสเซีย
อายุ : 24 ปี
สิ่งมีชีวิตพื้นฐาน : ด้วงคีมเจ็ดสี
หนึ่งในลูกทีมของยาน ที่มีพลังของด้วงคีมเจ็ดสี
สัญชาติ : 🇿🇦 แอฟริกาใต้