cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เกรียงไกร อัตตะนันทน์
ประวัติ
จอมพลเกรียงไกร อัตตะนันทน์ เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกที่จังหวัดราชบุรี ระหว่างการเดินทางไปปฏิบัติราชการ เพื่อวางแผนปราบปรามผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515 พร้อมกันกับคณะนายทหารที่ร่วมเดินทางด้วยกันอีก 12 คน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศจอมพลเป็นกรณีพิเศษ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2515 และยังได้เสด็จพระราชดำเนิน พร้อมด้วยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในการพระราชทานเพลิงศพ ที่เมรุหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2516 อีกด้วย
ครอบครัว
จอมพล เกรียงไกร อัตตะนันทน์ สมรสกับ คุณหญิงกานดา อัตตะนันทน์ มีบุตรธิดารวม 4 คน คือ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
จอมพล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
วอลโว่บัส
วอลโว่บัส (Volvo Buses) หรือ วอลโว่บัสคอร์ปอเรชัน (Volvo Bus Corporation) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ วอลโว่บุสซาร์ ออเบีย (Volvo Bussar AB) หรือเรียกให้ทันสมัยคือ วอลโว่ (VOLVO) เป็นบริษัทสาขาและเป็นพื้นที่ธุรกิจของกลุ่มบริษัทวอลโว่ ผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติสวีเดน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหน่วยอิสระในปี ค.ศ. 1968 ตั้งอยู่ที่กอเทนเบิร์ก
เป็นผู้ผลิตรถบัสรายใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยรถบัสหนักหลากหลายประเภทสำหรับการขนส่งผู้โดยสาร กลุ่มผลิตภัณฑ์นั้นประกอบไปด้วยรถบัสและรถโคชที่พรั่งพร้อม รวมถึงแชสซีกับบริการที่ครอบคลุม
การทำงานของบัสนั้นมีอยู่ทั่วโลก ซึ่งมีการผลิตในทวีปยุโรป, ทวีปอเมริกาเหนือและใต้, ทวีปเอเชีย และประเทศออสเตรเลีย ส่วนในประเทศอินเดียได้จัดตั้งโรงงานผลิตในบังคาลอร์ ทั้งนี้ โรงงานผลิตเดิมตั้งอยู่ที่เออร์ไวน์ ประเทศสกอตแลนด์ (ซึ่งปิดในปี ค.ศ. 2000)
เจ้าชายซัลมาน มกุฎราชกุมารแห่งบาห์เรน
เจ้าชายซัลมาน บินฮะมัด บินอีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ มกุฎราชกุมารแห่งบาห์เรน (سلمان بن حمد آل خليفة, พระราชสมภพ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2512) ทรงเป็นรัชทายาทและรองนายกรัฐมนตรีพระองค์แรก ปัจจุบันทรงเป็นนายกรัฐมนตรีพระองค์ที่สองของราชอาณาจักรบาห์เรน พระองค์ยังเป็นรองผู้บัญชาการทหารของกองทัพบาห์เรน
พระชนม์ชีพตอนต้นและการศึกษา
เจ้าชายซัลมาน บินฮะมัด บินอีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ พระราชสมภพแต่พระมเหสีพระองค์แรกสมเด็จพระราชินีซาบิกา บิน อิบบราฮิม อัลเคาะลีฟะฮ์
เจ้าชายซัลมาน ทรงสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนบาห์เรน ต่อทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอเมริกันในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ตามด้วยปริญญาโทด้าน ประวัติศาสตร์และปรัชญาวิทยาศาสตร์จาก ควีนส์คอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ อังกฤษ
เจ้าชายซัลมานทรงจัดตั้ง โครงการทุนการศึกษานานาชาติของมกุฎราชกุมาร ในปีพ.ศ. 2542 เพื่อแนะนำคนหนุ่มสาวชาวบาห์เรนเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 ภายใต้โครงการนี้นักเรียนที่มีความสามารถมากที่สุดในประเทศบาห์เรนได้รับทุนการศึกษา เพื่อศึกษาต่อในต่างประเทศและกลับมามีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศบาห์เรน นักเรียนกว่า 140 คนจากทั่วประเทศบาห์เรนได้รับทุนการศึกษาและมีโอกาสได้ไปศึกษาต่อในต่างประเทศรวมถึงสหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และฝรั่งเศส
อาเดลีแลนด์
อาเดลีแลนด์ (Adélie Land) หรือ แตร์อาเดลี (Terre Adélie) เป็นส่วนหนึ่งของฝั่งทวีปแอนตาร์กติการะหว่าง 136° E (ไม่ไกลจากแหลมปูร์กัวปาที่พิกัด -66.2°N, 136.18333°W) และ 142° E (ไม่ไกลจากแหลมแอลเดนที่พิกัด -66.8°N, 142.03333°W) ที่มีชายฝั่งทะเลยาว 350 กิโลเมตรและลึกเข้าอีก 2,600 กิโลเมตรยังศูนย์กลางที่ขั้วโลกใต้ อาเดลีเป็นหนึ่งในห้าเขตของดินแดนตอนใต้และแอนตาร์กติกาของฝรั่งเศส พื้นที่ 432,000 ตารางกิโลเมตรของอาเดลีแลนด์ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง
ตั้งแต่วันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1956 ฝรั่งเศสก็ได้ก่อตั้งสถานีค้นคว้าทางวิทยาศาสตร์อย่างถาวรที่ดำเนินงานโดยชาวฝรั่งเศสที่สถานีดูมง ดูร์วีลที่พิกัด -66.66667°N, 140.01667°W โดยมีนักวิชาการ 33 คนระหว่างฤดูหนาว และเพิ่มจำนวนขึ้นเป็น 78 คนระหว่างฤดูร้อน สถานีแรกสร้างขึ้นที่ปอร์มาร์แตงเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1950 ที่พิกัด -66.81778°N, 141.39417°W แต่ถูกเพลิงไหม้เมื่อคืนวันที่ 22 ถึง 23 มกราคม ค.ศ. 1952
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ดำเนินการจัดตั้งโดยมีภารกิจหน้าที่ในการกำกับดูแลและควบคุมมาตรฐานการศึกษา การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ร่วมกับคณะต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
ประวัติ
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ได้ก่อตั้งขึ้น จากความร่วมมือกับคณะรัฐประศาสนศาสตร์สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโททางรัฐประศาสนศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2533 และความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโทพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2535 ทำให้ในปี พ.ศ. 2538 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์จึงได้ตั้งสำนักงานบัณฑิตศึกษาขึ้น เพื่อเป็นศูนย์ประสานงานการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา และใน พ.ศ. 2541 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้เปิดการสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาตามหลักสูตรของสถาบันราชภัฏ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้มีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีผลทำให้สถาบันราชภัฏทั่วประเทศได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้ยกฐานะเป็น "บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์" จนถึงปัจจุบัน
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์แบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติและหลักสูตรภาคพิเศษ เปิดการสอนทั้งในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต ดังนี้
การทดสอบลานสายตา
การทดสอบลานสายตา หรือ การตรวจลานสายตา (visual field test) เป็นการตรวจตาที่สามารถตรวจจับความผิดปกติของการเห็นตรงกลาง (central) และการเห็นรอบนอก (peripheral) ของลานสายตา ซึ่งอาจเกิดเพราะโรคหลายอย่างรวมทั้งต้อหิน, โรคหลอดเลือดสมอง, โรคต่อมใต้สมอง, เนื้องอกในสมอง หรือปัญหาทางประสาทอื่น ๆ สามารถตรวจได้ในห้องตรวจโดยให้คนไข้ตรึงตา/มองนิ่ง ๆ ที่จุดใดจุดหนึ่งแล้วแสดงวัตถุรอบ ๆ ภายในลานสายตาของคนไข้ หรืออาจใช้เครื่องมือแบบง่าย ๆ เช่นจอ (tangent screen test) หรือใช้แผ่นตาราง (Amsler grid) อุปกรณ์เพื่อการนี้โดยเฉพาะเรียกว่าเครื่องวัดลานสายตา/เพริมีเตอร์ (perimeter)
ผู้ตรวจสามารถทดสอบได้โดยวิธีหลายอย่าง คือทำเอง ใช้เครื่องช่วย หรือให้เครื่องทำทั้งหมด การใช้เครื่องทำทั้งหมดช่วยแพทย์วินิจฉัยเพราะสามารถพิมพ์ผลแสดงลานสายตาของคนไข้ได้อย่างละเอียด
ชื่อภาษาอังกฤษอื่น ๆ ของการทดสอบนี้รวมทั้ง tangent screen exam, automated perimetry exam, Goldmann visual field exam และ Humphrey field exam
Confrontation visual field exam
เทคนิกที่ใช้ตรวจรวมทั้ง Confrontation visual field exam (Donders' test) คือ ผู้ตรวจจะบอกให้คนไข้ปิดตาข้างหนึ่งแล้วมองผู้ตรวจ ถ้าทำอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อคนไข้ปิดตาข้างขวา ผู้ตรวจก็จะปิดตาข้างซ้าย โดยนัยตรงข้ามก็เช่นกัน ผู้ตรวจจะยกมือออกจากลานสายตาของคนไข้แล้วนำมันกลับเข้ามาอีก ปกติแล้ว ผู้ตรวจจะกระดิกนิ้วมือช้า ๆ หรือใช้เข็มปักหมวก (hat pin) สำหรับการนี้ โดยคนไข้จะส่งสัญญาณเมื่อเห็นมืออีก เป็นการทดสอบเบื้องต้นที่ทำได้ง่าย ๆ
การวัดลานสายตา (perimetry)
การวัดลานสายตา (perimetry, campimetry) เป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ทดสอบลานสายตา เป็นการวัดความไวแสงในระดับต่าง ๆ ของลานสายตาอย่างเป็นระบบ โดยคนไข้จะส่งสัญญาณเมื่อเห็นเป้าหมายที่ใช้ทดสอบปรากฏบนพื้นหลังจอโดยเฉพาะ ๆ แล้วทำภาพและให้ค่าจุดต่าง ๆ ในลานสายตา โดยเฉพาะส่วนรอบนอกสุด ภาษาอังกฤษเรียกชื่อว่า perimetry เพราะเป็นการวัด perimeter (เส้นขอบ) ของลานสายตา
เครื่องวัดลานสายตาอัตโนมัติมีใช้อย่างกว้างขวาง การประยุกต์ใช้รวมทั้งใช้ตรวจวินิจฉัยโรค เป็นส่วนของการสอบเข้างาน ใช้ประเมินสมรรถภาพทางตา ใช้ตรวจคัดโรคภายในสถาบันการศึกษาหรือภายในชุมชน เป็นส่วนของการตรวจคัดทหาร และเพื่อระบุความพิการ
รูปแบบเครื่องวัด
การวัดลานสายตาแบบสถิต (static perimetry)
static perimetry ตรวจสอบตำแหน่งต่าง ๆ ของลานสายตาทีละตำแหน่ง ๆ แรกสุด จะแสดงแสงสลัว ๆ ที่ตำแหน่งหนึ่ง ๆ ถ้าคนไข้ไม่เห็น ก็จะทำให้สว่างขึ้น ๆ จนกว่าจะเห็น ระดับแสงสว่างต่ำสุดที่เห็นได้เรียกว่าเป็นความไวขีดเริ่มเปลี่ยน ("threshold" sensitivity) ที่ตำแหน่งนั้น ๆ แล้วก็ทำที่ตำแหน่งอื่น ๆ อีก จนกระทั่งได้ทดสอบลานสายตาทั้งหมด
วิธีการนี้มักทำด้วยเครื่องมืออัตโนมัติ ใช้เพื่อตรวจคัดกรองโรคแบบเร็ว และติดตามอาการบางอย่างของโรค เช่น ดวงมืดในลานเห็น (scotoma) การเสียการเห็นรอบนอก (peripheral vision) และการเสียสายตาที่จับได้ยากกว่านั้นอื่น ๆ การวัดลานสายตาสำคัญในการตรวจคัดกรอง (screening) การวินิจฉัย และการเฝ้าติดตามโรคทางตา โรคจอตา โรคประสาทตา และโรคสมอง
การวัดลานสายตาแบบจลน์ (kinetic perimetry)
kinetic perimetry ใช้แสงสว่างที่ผู้ตรวจ (ไม่ใช่เครื่อง) เลื่อนแสงกระตุ้น เช่น goldmann kinetic perimetry (การวัดลานสายตาด้วยเครื่องโกลด์แมนน์แบบจลน์) แรกสุด จะทดสอบด้วยแสงจุดเดียวที่มีขนาดและสว่างเท่ากัน แสงจะเคลื่อนไปยังตรงกลางสายตาจากขอบจนกระทั่งคนไข้เห็น ซึ่งจะทำซ้ำจากรอบ ๆ ที่ตำแหน่งต่าง ๆ ถ้าทำจำนวนครั้งพอ ก็จะเห็นเขตการเห็นสำหรับตัวกระตุ้นนั้น ๆ เจ้าหน้าที่จะตรวจซ้ำอีกแต่ใช้แสงแบบอื่น ๆ หรือสว่างกว่าแสงที่ทดสอบแบบแรก
เพราะเหตุนี้ การวัดลานสายตาแบบจลน์จึงสามารถทดสอบขอบเขตความไวแสงของลานสายตา ซึ่งอาจเป็นทางเลือกการตรวจที่ดีสำหรับคนไข้ที่มีปัญหากับเครื่องวัดลานสายตาอัตโนมัติเพราะมีปัญหาการมองตรงที่ ๆ เดียว หรือมีปัญหาทางประชาน/สติปัญญาอื่น ๆ
ฮันส์ เบเทอ
ฮันส์ อัลเบร็ชท์ เบเทอ (Hans Albrecht Bethe) เป็นนักฟิสิกส์นิวเคลียร์สัญชาติเยอรมัน-อเมริกัน เขาเป็นบุคคลสำคัญของวงการฟิสิกส์ดาราศาสตร์ พลศาสตร์ไฟฟ้าควอนตัม และฟิสิกส์ของแข็ง เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน ค.ศ. 1967 จากผลงานทฤษฎีการสังเคราะห์นิวเคลียสของดาวฤกษ์
เมื่อเบเทอจบการศึกษาระดับปริญญาเอกได้ไม่นาน เขาก็ได้รับทุนจากมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ใน ค.ศ. 1929 ทุนนี้สนับสนุนค่าใช้จ่ายเป็นจำนวน 150 ดอลลาร์ต่อเดือนสำหรับการใช้ชีวิตในต่างประเทศ เขาเลือกไปทำงานอยู่ที่ห้องปฏิบัติการคาเวนดิชแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ต่อมาใน ค.ศ. 1932 เขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยทือบิงเงินในเยอรมนี อย่างไรก็ตาม เมื่อนาซีเรืองอำนาจใน ค.ศ. 1933 เบเทอซึ่งมีเชื้อสายยิวได้ถูกไล่ออกจากงาน เขาย้ายออกจากเยอรมนีไปยังอังกฤษ โดยเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ช่วงสั้น ๆ ก่อนที่จะย้ายไปยังสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1935 โดยเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาทำงานเป็นหัวหน้าแผนกทฤษฎีที่ห้องปฏิบัติการลอสแอลามอส อันเป็นห้องแลปลับซึ่งพัฒนาระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรกขึ้น เขามีส่วนสำคัญในการคำนวณมวลวิกฤตของอาวุธนิวเคลียร์ ตลอดจนมีส่วนสำคัญในการทดลองทรินิตีและการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ ต่อมาภายหลังสงคราม เขาได้ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ และนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์คนอื่น ๆ แสดงจุดยืนต่อต้านการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ตลอดจนต่อต้านการแข่งขันสั่งสมอาวุธนิวเคลียร์ในช่วงสงครามเย็น เขาเป็นผู้โน้มน้าวรัฐบาลสหรัฐลงนามในสนธิสัญญาระงับการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ ค.ศ. 1963 กับสหภาพโซเวียต และสนธิสัญญาต่อต้านขีปนาวุธทิ้งตัว ค.ศ. 1972
อ้างอิง
19062005
ฮิการุ นันโจ
ฮิการุ นันโจ (南條 ひかる, 26 ธันวาคม -) เป็น นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิบะ อยู่สังกัดแคลร์ สูง 145 ซม.
อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์
นางสาวอรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ กรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นบุตรคนที่ 4 ของนายวินัย กาญจนชูศักดิ์ กับ นางเสาวณี กาญจนชูศักดิ์ โดยในบรรดาพี่น้องทั้ง 5 คน มีนายพินิจ กาญจนชูศักดิ์ เป็นพี่ชายคนโต และได้แนะนำให้อรอนงค์เข้าสู่แวดวงการเมือง ด้วยการเริ่มต้นจากการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาเขตสัมพันธวงศ์ ก่อนที่จะได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานครในสมัยต่อมาและ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร
การศึกษา
อรอนงค์ กาญจนชูศักดิ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ระดับปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ กับปริญญาโท ด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประสบการณ์ทางการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ได้รับการเลือกตั้งเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 1 (เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตสัมพันธวงศ์ เขตบางรัก เขตสาทร เขตปทุมวัน เขตดุสิต เขตราชเทวี) โดยสวมเสื้อเบอร์ 5 สังกัด พรรคประชาธิปัตย์ ชนะไปด้วยคะแนน 101,135 คะแนน จากทั้งหมด 538 หน่วย ในหน่วยเลือกตั้งเขต 1 ร่วมกันกับ หม่อมหลวงอภิมงคล โสณกุล เบอร์ 4 ที่ได้ 105,166 คะแนน และ นางเจิมมาศ จึงเลิศศิริ เบอร์ 6 ที่ได้ 99,078 คะแนน ถือเป็นการชนะแบบยกทีม
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้มีปัญหาในการจัดตัวผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบแบ่งเขตในกรุงเทพมหานคร ซึ่งพื้นที่ของนางสาวอรอนงค์ ทับซ้อนกับหม่อมหลวงอภิมงคล โสณกุล แต่ในที่สุดพรรคประชาธิปัตย์ก็ได้มีมติส่งนางสาวอรอนงค์ ลงสมัครในพื้นที่เดิม และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 2
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ด้านประสบการณ์ทางการเมืองมีดังนี้
เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา" เรียบเรียงทำนองโดย Keo Chinda และ Chy Saopea ภายหลังการโค่นล้มรัฐบาลเขมรแดง โดยกองทัพประชาชนเวียดนาม ถึงกระนั้น ข้อมูลหลายแหล่งจากซีกโลกตะวันตกจัดให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติกัมพูชาจนกระทั่งฟื้นฟูพระมหากษัตริย์ใน พ.ศ. 2536
วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เป็นคณะวิชาในสาขาสื่อสารมวลชน ของมหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ
วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ปีการศึกษา 2531 ตั้งแต่ครั้งยังเป็น วิทยาลัยรังสิต หลังจากที่ สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (ทบวงมหาวิทยาลัย ในขณะนั้น) ได้อนุญาตให้เปิดสอนใน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ และ สาขาวิชาสารนิเทศ โดยได้รับโอนนักศึกษาสาขาวิชาการสื่อสารการแสดง ของคณะศิลปศาสตร์ ร่วมกับการรับโอนนักศึกษาจากคณะต่างๆ เช่น คณะศิลปกรรม (คณะศิลปะและการออกแบบ ในปัจจุบัน) ที่สมัครใจเข้าศึกษาใน 2 สาขาวิชาดังกล่าว โดยในปีนั้น มีอาจารย์ประจำ 4 ท่าน และนักศึกษาประมาณ 100 คน จากนั้นในปีการศึกษา 2534 เปิดสาขาวิชาการประชาสัมพันธ์ และในปีการศึกษา 2535 เปิดสาขาวิชาการโฆษณา และสาขาวิชาการหนังสือพิมพ์ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสาขาวารสารศาสตร์)
โดยมีวิธีการรับนักศึกษาแบ่งเป็น 2 รูปแบบ คือ นักศึกษาที่ผ่านการสอบคัดเลือกจากทบวงมหาวิทยาลัย (สอบเอ็นทรานซ์) ส่วนหนึ่ง และมาจากที่วิทยาลัยรับสมัครเองอีกส่วนหนึ่ง ต่อมา ได้เปิดสอนเพิ่มขึ้นอีกเป็น 6 สาขาวิชา จากนั้น ในปีการศึกษา 2541 สาขาวิชาการจัดการสารสนเทศ (เดิมคือ สาขาวิชาสารนิเทศ) ได้โอนย้ายไปสังกัดคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ ต่อมา ในปีการศึกษา 2542 คณะได้เปิดสอนหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิตเป็นครั้งแรก ในสาขาวิชานิเทศศาสตร์ และในปีการศึกษา 2545 คณะได้เปิดสอนหลักสูตรนิเทศศาสตร์บัณฑิต หลักสูตรนานาชาติ นอกจากนั้น เมื่อไม่นานมานี้ คณะได้เปิดสอนหลักสูตรนิเทศศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตด้วย
หลักสูตร
ปัจจุบัน วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ดังนี้
รัฐฉัตตีสครห์
ฉัตตีสครห์ [ฉัด-ตี-สะ-คะ-ระ] (छत्तीसगढ़) เป็นหนึ่งใน 28 รัฐในประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศ เป็นรัฐที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่เก้าของอินเดีย ด้วยพื้นที่ 135192 km2 และประชากร 32.2 ล้านคน (ปี 2020) ฉัตตีสครห์เป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 17 ของประเทศ
รัฐก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2000 โดยการแบ่งเขตแดนของอำเภอ สิบแห่งที่ประชากรใช้ภาษาฉัตตีสครห์ และหกอำเภอที่ประชากรใช้ภาษาโคนฑี จากรัฐมัธยประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือรายปุระ อาณาเขตของรัฐติดต่อกับรัฐมัธยประเทศทางตะวันตกเฉียงเหนือ รัฐอุตตรประเทศทางเหนือ รัฐฌารขัณฑ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐมหาราษฏระทางตะวันตกเฉียงใต้ และรัฐเตลังคานากับรัฐอานธรประเทศทางใต้ ในปี 2020 รัฐประกอบด้วย 28 อำเภอ
ฉัตตีสครห์เป็นหนึ่งในรัฐที่มีการพัฒนารวดเร็วที่สุดในประเทศอินเดีย ค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมของรัฐ (GSDP) นั้นอยู่ที่ ₹3.63 และรายหัวอยู่ที่ ₹102.762 ด้วยความที่รัฐฉัตตีสครห์เป็นรัฐที่มีทรัพยากรมากมาย ที่นี่จึงเป็นแหล่งพลังงานไฟฟ้าและเหล็กกล้าของประเทศ คิดเป็น 15% ของเหล็กกล้าที่ผลิตในอินเดียมาจากรัฐฉัตตีสครห์
กรดฟอสฟอริก
กรดฟอสฟอริก (Phosphoric acid) เป็นกรดแร่ มีสูตรเคมี H3PO4 กรดฟอสฟอริกบริสุทธิ์จะอยู่ในรูปผลึกใส (มีจุดหลอมละลายที่ 42.35° C) แต่กรดฟอสฟอริกที่ความเข้มข้นและอุณหภูมิอื่น ๆ อาจพบในรูปของเหลวใส ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น สามารถละลายน้ำและแอลกอฮอล์ได้
กรดฟอสฟอริกถูกใช้อย่างแพร่หลาย ทั้งในการผลิตสารพวกฟอสเฟต เช่น ผงซักฟอก สบู่ ปุ๋ย รวมถึงใช้ผสมเป็นวัสดุอุดฟัน จนถึง ถูกใช้เป็นส่วนผสมของน้ำอัดลม
อันตรายของกรดฟอสฟอริกหากได้รับโดยตรงในปริมาณที่มากพอทั้งจากการหายใจหรือสัมผัสทางผิวหนังก็สามารถก่อให้เกิดอันตรายต่อร่างกายได้
ศาลสูงสุดอินเดีย
ศาลสูงสุดอินเดีย (Supreme Court of India) เป็นศาลชั้นสูงสุดแห่งสาธารณรัฐอินเดีย จัดตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญอินเดีย ภาค 5 หมวด 4 เพื่อแทนที่ศาลกลาง (Federal Court) และคณะกรรมการตุลาการในคณะองคมนตรี (Judicial Committee of the Privy Council) ออกนั่งบัลลังก์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 มกราคม 1950
รัฐธรรมนูญ มาตรา 124 ถึงมาตรา 147 กำหนดองค์ประกอบและเขตอำนาจของศาลไว้ ตามความในบทบัญญัติดังกล่าว ศาลมีอำนาจเบื้องต้นเป็นการตรวจสอบความชอบด้วยรัฐธรรมนูญและชำระข้อพิพาททางปกครองเกี่ยวกับรัฐบาลกลาง นอกจากนี้ ศาลยังมีอำนาจชำระอุทธรณ์จากศาลสูง (High Court) และจากศาลอื่น ๆ ในระดับรัฐและระดับดินแดน
การถ่ายภาพจอประสาทตา
การถ่ายภาพจอประสาทตา หรือ การถ่ายภาพจอตา (Fundus photography) เป็นการถ่ายรูปด้านหลังตา คือก้นตา (fundus) หรือจอประสาทตา กล้องที่ทำโดยเฉพาะจะมีกล้องจุลทรรศน์ที่ซับซ้อนติดกับแฟลชเพื่อให้สามารถใช้ถ่ายจอตาได้ โครงสร้างในตาที่สามารถเห็นได้ในภาพรวมทั้งจอตาทั้งส่วนตรงกลางและรอบ ๆ, จานประสาทตา (optic disc) และจุดภาพชัด (macula) อาจถ่ายใช้ฟิลเตอร์สี หรือใช้สีฉีดรวมทั้งฟลูออเรสซีน (fluorescein) และ indocyanine green เพื่อให้เห็นความผิดปกติต่าง ๆ เครื่องและเทคโนโลยีที่ใช้ถ่ายภาพจอตาได้พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วภายในศตวรรษที่ผ่านมา เนื่องจากเป็นเครื่องมือที่ซับซ้อนและผลิตให้ได้มาตรฐานได้ยาก จึงมีวางขายในตลาดเพียงไม่กี่ยี่ห้อ ตัวอย่างของบริษัทผู้ผลิตรวมทั้ง Welch Allyn, Digisight, Volk, Topcon, Zeiss, แคนนอน, Nidek, Kowa, CSO, CenterVue และ Ezer
ศาลสูงสุดอินเดีย
ตั้งแต่ปี 1937 ถึงปี 1950 บัลลังก์ของศาลอยู่ที่นเรนทรมณฑล (Chamber of Princes) ในอาคารรัฐสภา ซึ่งเคยใช้เป็นบัลลังก์ศาลกลางแห่งอินเดีย ครั้นปี 1958 จึงย้ายไปยังอาคารใหม่จนปัจจุบัน
การถ่ายภาพจอประสาทตา
ประวัติ
แนวคิดเรื่องการถ่ายรูปก้นตาเริ่มต้นตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากการถ่ายรูปเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1839 ซึ่งก็ได้กลายเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ขึ้นเรื่อย ๆ ในปี ค.ศ. 1851 จักษุแพทย์ชาวเยอรมันแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ได้ประดิษฐ์กล่องส่องตรวจในตา (ophthalmoscope) และนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษเจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ ได้เสนอวิธีการถ่ายรูปสีในปี ค.ศ. 1861
ศาลสูงสุดอินเดีย
ในระยะหลัง โดยเฉพาะในปี 2008 ศาลต้องผจญเรื่องอื้อฉาวจำนวนมาก โดยเฉพาะข้อกล่าวหาว่า ตุลาการชั้นผู้ใหญ่ฉ้อราษฎร์บังหลวง ทั้งยังนำภาษีประชาชนไปใช้ส่วนตัว แต่งตั้งข้าราชการตุลาการโดยวิธีลับ ไม่ยอมเปิดเผยสินทรัพย์ต่อสาธารณชน และไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลข่าวสารต่อสาธารณชนตามความในรัฐบัญญัติสิทธิเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร (Right to Information Act) อนึ่ง เมื่อเค. จี. พลกฤษณัน (K. G. Balakrishnan) ประธานศาล แสดงความคิดเห็นว่า ตนไม่ใช่เจ้าหน้าที่บ้านเมือง แต่เป็นเจ้าหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ ก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างใหญ่หลวง ขณะเดียวกัน ฝ่ายตุลาการอินเดียเองถูกประธานาธิบดีหลายคน เช่น ประติภา ปาฏีล (Pratibha Patil) และเอ. พี. เจ. อับดุล กลาม (A. P. J. Abdul Kalam) ตำหนิอย่างหนักว่า ละเลยหน้าที่ ทั้งมานโมฮัน ซิงห์ (Manmohan Singh) นายกรัฐมนตรี ก็ระบุว่า ปัญหาหลักของฝ่ายตุลาการ คือ การฉ้อฉลโกงกิน และเสนอแนะให้มีมาตรการเร่งด่วนเพื่อขจัด "ภัยคุกคาม" (menace) เหล่านี้
การถ่ายภาพจอประสาทตา
ประวัติ
ต่อมาต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 ชาวอเมริกัน Henry Noyes และชาวแคนาดา Abner Mulholland Rosebrugh ทั้งสองได้ประกอบกล้องถ่ายจอตาแล้วทดลองกับสัตว์ แม้วิธีที่ทำดูจะมีอนาคต แต่การให้ได้ภาพจอตาของมนุษย์ซึ่งดีพอก็ยังเป็นเรื่องอีกยาวไกล เพราะการถ่ายภาพในยุคต้น ๆ ได้แสงไม่พอ ต้องเปิดรับแสงนาน มีการเคลื่อนตา และมีรีเฟล็กซ์กระจกตา (corneal reflex) ที่ทำให้ภาพไม่ชัดเจน ต้องใช้เวลาอีกหลายทศวรรษกว่าจะแก้ปัญหาเหล่านี้ได้
ศาลสูงสุดอินเดีย
นอกจากปัญหาข้างต้นแล้ว ศาลยังถูกติเตียนเรื่องทำหน้าที่เชื่องช้า สิ้นปี 2011 ปรากฏสถิติว่า มีคดีที่ชำระไม่เสร็จ 58,519 เรื่อง และในจำนวนนั้น คดี 37,385 เรื่องถูกดองไว้นานกว่า 1 ปี แต่ถ้าไม่นับคดีที่เกี่ยวพันกันแล้ว จะมีคดีค้างอยู่ 33,892 เรื่อง
การถ่ายภาพจอประสาทตา
ประวัติ
เป็นเรื่องยังไม่ยุติว่า การถ่ายภาพจอตามนุษย์สำเร็จเป็นครั้งแรกเมื่อไร แต่โดยมากให้เครดิตกับ William Thomas Jackman และ J.D. Webster เพราะได้เผยแพร่เทคนิคการถ่ายรูปพร้อมกับรูปจอตารูปหนึ่งในวารสารสองฉบับในปี ค.ศ. 1886
มีบุคคลอื่น ๆ ที่มีบทบาทเด่นในยุคต้น ๆ ตามนักประวัติศาสตร์บางท่าน แพทย์ชาวอเมริกัน Lucien Howe และผู้ช่วย Elmer Starr อาจเป็นบุคคลแรกสุดที่ถ่ายภาพจอตามนุษย์ หมอเป็นจักษุแพทย์ที่โด่งดังและได้ร่วมมือกับผู้ช่วยทำโปรเจ็กต์ถ่ายภาพจอตาระหว่างปี ค.ศ. 1886–88 หมอเรียกผลงานของพวกเขาว่าเป็นภาพถ่ายจอตาแรกที่ระบุว่าเป็นภาพจอตาได้ ซึ่งเป็นการยอมรับ Jackman และ Webster ว่าเป็นบุคคลแรกที่ตีพิมพ์ภาพจอตา ตามหลักฐานทางวรรณกรรม รูปของหมอกับผู้ช่วยระบุได้ชัดเจนกว่าว่าเป็นจอตา
ตั้งแต่นั้นมา คุณสมบัติของกล้องภาพจอตาก็ดีขึ้นอย่างมาก รวมทั้งการถ่ายภาพที่ไม่ต้องขยายรูม่านตา (non-mydriatic imaging) การควบคุมแสงด้วยอิเล็กทรอนิกส์ การวางแนวกล้องให้ตรงกับตาอัตโนมัติ และการถ่ายเก็บภาพดิจิทัลมีรายละเอียดสูง ซึ่งล้วนทำให้การถ่ายภาพจอตากลายเป็นวิธีการมาตรฐานทางจักษุวิทยาเพื่อบันทึกอาการโรคจอตา
หลังจากการประดิษฐ์กล้องถ่ายภาพจอตา David Alvis และ Harold Novotny ได้ถ่ายรูปจอตาร่วมกับการฉีดสี (fluorescein angiography, FFA) เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959 โดยใช้กล้องภ่ายภาพจอตาของบริษัท Zeiss และแฟลชอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ในสาขาจักษุวิทยา
มีหลายประเทศที่เริ่มโปรแกรมตรวจตาระยะไกล (teleophthalmology) คือแพทย์ไม่ต้องอยู่ใกล้ ๆ กับคนไข้ อาศัยกล้องถ่ายภาพจอตาเริ่มตั้งแต่ราว ๆ ปี ค.ศ. 2008
หลักการทางแสง
หลักการทำงานทางแสงของกล้องถ่ายรูปจอตาเหมือนกับกล้องส่องตรวจในตา (monocular indirect ophthalmoscopy) กล้องจะให้ภาพจอตาในแนวตั้งและขยาย ปกติจะเป็นจอตาในขนาด ขยาย 2.5 เท่า โดยสามารถเปลี่ยนขนาดเหล่านี้ได้โดยใช้เลนส์เสริม เช่นที่ให้ภาพขนาด 15 องศาและขยาย 5 เท่า จนถึงภาพ 140 องศา (เป็นเลนส์มุมกว้าง) ซึ่งลดขนาดรูปเป็นครึ่ง
ระบบทางทัศนศาสตร์ของกล้องถ่ายภาพจอตาคล้ายกับกล้องส่องตรวจในตา (ophthalmoscope) แบบ indirect ตรงที่ว่าแสงที่ฉายส่องเข้าในตา และแสงที่เข้ามาในเลนส์ส่องดู จะมีวิถีดำเนินที่ต่างกัน แสงที่ใช้ส่องดูจะต้องโฟกัสผ่านเลนส์จำนวนหนึ่งตามลำดับ ผ่านรูรับแสงรูปโดนัท ผ่านรูรับแสงตรงกลาง (central aperture) รวมเป็นแผ่นวงแหวน (annulus) ก่อนผ่านเลนส์ใกล้วัตถุ (objective lens) แล้วจึงผ่านกระจกตาไปฉายที่จอตา แสงที่สะท้อนจากจอตาจะผ่านรูที่ไม่ได้ส่องแสงของโครงสร้างรูปโดนัทของระบบส่องแสง เพราะทางเดินของแสงของสองระบบแยกจากกัน จึงมีแสงกวนจากแหล่งกำเนิดน้อยมากในรูปตาที่เห็น แสงที่มีภาพตาจะวิ่งผ่านเลนส์ใกล้ตาซึ่งขยายภาพในระดับต่ำ เมื่อกดปุ่มบันทึกภาพ จะมีกระจกตัดขวางทางเดินของระบบให้แสง (illumination) เพื่อให้แสงจากแฟลชผ่านเข้าไปในตาได้ ในขณะเดียวกัน ก็จะมีกระจกตัดแสงเลนส์ดูของกล้องเพื่อเปลี่ยนทิศแสงที่มีภาพตาไปยังสื่อบันทึก ไม่ว่าจะเป็นฟิลม์หรืออุปกรณ์ถ่ายเทประจุ (CCD) เพราะตามักจะปรับดูใกล้ไกลเมื่อมองดูผ่านกล้อง จึงจำเป็นต้องให้ตาเบนมองอย่างขนานกัน (parallel exiting vergence) เพื่อให้ภาพที่ได้โฟกัสตกที่สื่อบันทึกภาพ
แบบ (Modes)
กล้องถ่ายรูปจอตาทั่วไปจะสามารถทำงานตามแบบ (modes) ต่อไปนี้
ภาพไม่เป็นจริง (artifact)
ภาพไม่เป็นจริง (artifact) ในรูปถ่ายเกิดจากปัญหาการวางตำแหน่งคนไข้ ปัญหาผู้ถ่าย และปัญหากล้อง การร่วมมือและความเข้าใจของคนไข้สำคัญเพื่อลดปัญหาเช่นนี้ ดังนั้น เจ้าหน้าที่จึงต้องอธิบายให้คนไข้เข้าใจ เจ้าหน้าที่ยังต้องตั้งแนวกล้อง ตั้งระบบกล้อง และใช้ฟิลม์อย่างถูกต้อง อนึ่ง เมื่อดูภาพจอตาก็ต้องเข้าใจถึงปัจจัยเหล่านี้
อย่างไรก็ดี ภาพไม่เป็นจริงอาจจะไม่ปรากฏจนกระทั่งถ่ายด้วยฟิลม์ ปกตินี่อาจมีเหตุจากปัญหาทางกลไกของกล้อง ขนาดรูม่านตาของคนไข้ หรือการกะพริบตา การกะพริบตาจะทำให้ได้ภาพจอตาที่ไม่ชัดและไม่สมบูรณ์ การบอกคนไข้ให้ไม่กะพริบตาเมื่อกำลังถ่ายภาพจึงจำเป็นมาก แต่คนไข้อาจกะพริบตาในช่วงอื่นเพื่อไม่ให้ตาแห้ง เพราะก็จะทำให้ภาพจอตาไม่ชัดเหมือนกัน ถ้าสงสัยว่าตาแห้ง ควรบอกคนไข้ให้กะพริบตาหลายครั้งก่อนที่จะดำเนินการต่อ
ภาพที่ถ่ายไม่ถูกวิธีก็อาจไม่ชัดเช่นกัน เจ้าหน้าที่จึงต้องระมัดระวังมากเพื่อตั้งแนวกล้องให้ถูกต้อง เพื่อให้ได้ภาพจอตาที่ชัดก่อนที่จะบันทึกภาพ จุดขาว 3 จุดควรจะชัดและตรงแนวกับรูปม่านตาก่อนที่กดปุ่มตั้งแนว (alignment button) ถ้าจอตาไม่ชัด ให้ขยับก้านควบคุมไปทางหน้าหลังเพื่อให้ได้ภาพที่ชัด เมื่อภาพชัดแล้ว ก็สามารถดำเนินการตั้งแนวต่อไปก่อนที่จะถ่ายภาพ
ตัวบ่งชี้
แพทย์วัดสายตา จักษุแพทย์ และเจ้าหน้าที่รักษาตาเหล่ (orthoptics) เป็นมืออาชีพที่อาจใช้ภาพจอตาเพื่อบันทึกความผิดปกติของตาเนื่องจากโรค และเพื่อติดตามความเคลื่อนไหว/การดำเนินของโรคเช่น โรคเบาหวาน, โรคจุดภาพชัดของจอตาเสื่อม (AMD), ต้อหิน, เนื้องอกที่คอรอยด์, โรคที่เส้นประสาทสมอง, โรคจอตา และโรคลูกตา เป็นต้น
ในคนไข้โรคเบาหวาน การตรวจจอตาเป็นประจำ (ทุก 6 เดือนจนถึงทุกปี) เป็นเรื่องสำคัญเพื่อตรวจคัดโรคจอตาเหตุเบาหวาน เพราะการเสียการเห็นเนื่องกับเบาหวานสามารถป้องกันได้ด้วยการยิงเลเซอร์ที่จอตาถ้าพบตั้งแต่ต้น
นอกเหนือจากโรคตาที่สามัญเหล่านี้ ภาพจอตายังสามารถใช้ติดตามการรักษามาลาเรีย เพราะโรคที่คุมไม่ได้จะทำให้จอตาเสียหาย ภาพจอตายังใช้กับคนไข้ฉุกเฉินเช่นที่ปวดหัวตลอดเวลา มีความดันระยะหัวใจคลายตัว (diastolic) เกินหรือเท่ากับ และคนไข้ที่เสียการเห็นอย่างฉับพลัน ในคนไข้ที่ปวดหัว การพบจานประสาทตาบวม หรือ papilloedema ในภาพถ่ายเป็นอาการหลักที่บ่งความดันในกะโหลกศีรษะ (ICP) เนื่องจากภาวะโพรงสมองคั่งน้ำ (hydrocephalus), ความดันในกะโหลกศีรษะที่ไม่อันตราย (benign intracranial hypertension, pseudotumour cerebri) หรือเนื้องอกในสมอง ในบรรดาอาการต่าง ๆ
ในโรคต้อหิน จานประสาทตาอาจกลายเป็นรูปถ้วย สำหรับความดันโลหิต การเปลี่ยนแปลงที่จอตาจะคล้ายกับที่พบในสมอง และดังนั้น อาจใช้พยากรณ์ปัญหาโรคลมในสมอง (cerebrovascular accidents) ได้ ในบางกรณี ภาพจอตาอาจใช้ในงานวิจัย
การบันทึกและการแปลผล
ภาพจอตาช่วยบันทึกลักษณะต่าง ๆ ของจอตาคนไข้ ทำให้แพทย์สามารถตรวจดูจอตา เปรียบเทียบดูความเปลี่ยนแปลง และปรึกษาแพทย์อื่น ๆ ได้ ดังนั้น จึงอาจใช้เป็นปกติสำหรับอาการทางตาต่าง ๆ
ภาพจอตาใช้ตรวจความผิดปกติเกี่ยวกับโรคที่มีผลต่อตาและเพื่อติดตามการดำเนินของโรค เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับโรค เช่น จุดภาพชัดของจอตาเสื่อม, เนื้องอกที่จอตา, ปัญหาเกี่ยวกับคอรอยด์ และโรคจอตาเหตุเบาหวาน อนึ่ง มันช่วยระบุโรคต้อหิน, โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (MS) และความผิดปกติของระบบประสาทกลางอื่น ๆ มันช่วยประเมินความผิดปกติของจอตา ติดตามการดำเนินของโรค และตรวจดูผลการรักษา สามารถใช้เป็นจุดเริ่มต้นเพื่อให้เข้าใจวิถีการดำเนินของโรคได้ดีขึ้น
ภาพจอตาอาจมีประโยชน์สำหรับโรคใหม่ ๆ ที่มีผลต่อจอตา และเพื่อวางแผนการรักษาต่าง ๆ แต่การบันทึกข้อมูลคนไข้ไม่ว่าจะเป็นภาพจอตาหรือการสร้างภาพอื่น ๆ ก็จำเป็นต้องมีระเบียบที่ดีเพื่อให้สามารถเปรียบเทียบวัดกับเวลาได้
บันทึกคนไข้ควรจะมีประวัติที่เกี่ยวข้องเร็ว ๆ นี้ มีการดำเนินของโรคและการรักษา และมีภาพจอตาเพื่อเป็นหลักฐานการวินิจฉัยที่เกี่ยวข้องกัน ภาพควรจะมีฉลากที่ถูกต้องว่าเป็นตาข้างไหน ถ่ายรูปเมื่อไร และข้อมูลเกี่ยวกับคนไข้ บันทึกคนไข้ควรจะมีผลที่ได้เนื่องกับภาพจอตา และแสดงความแตกต่างกับภาพที่เคยได้มาก่อน ควรจะมีการวินิจฉัยผลที่ได้ การเปลี่ยนแปลงที่มันอาจมีต่อการรักษา ภาพจอตาที่ไม่ได้ตีความ/วินิจฉัยจัดว่าล้าสมัย (obsolete) บันทึกควรจะเป็นลายมือที่อ่านได้ มีข้อมูลคนไข้ที่เหมาะสม และมีรายละเอียดเกี่ยวกับการวินิจฉัยและรักษา
การแปลผลภาพจอตาเกี่ยวกับต้อหินควรจะมีบันทึกในเรื่อง vertical and horizontal cup to disc ratio, รูปแบบเส้นเลือด (vessel pattern), ความซีดจอตาที่กระจายหรือเป็นจุด (diffuse or focal) ความอสมมาตรและวิถีดำเนินของปัจจัยที่ว่าทั้งหมด ชั้นใยประสาทของจอตา (retinal nerve fibre layer) ก็ควรตรวจดูและบันทึกรายละเอียดไว้ด้วย
อย่างไรก็ดี การวัด torsion (การหมุน) อย่างวัตถุวิสัย/โดยใช้เครื่องวัดอาจมีประโยชน์ และภาพจอตาก็ไม่สามารถทดแทนการส่องตรวจในตา (binocular indirect ophthalmoscopy) ได้ เป็นเพียงอุปกรณ์เสริมข้อมูลที่มีอยู่และช่วยในการบันทึกวิถีการดำเนินของโรค โดยหลักใช้ในการบันทึกวิถีการดำเนินของโรคจอตาหรือโรคประสาทตา และยังมีประโยชน์เพื่อบันทึกผลการรักษาและติดตามสภาวะทางตาของคนไข้
ข้อดีและข้อเสีย
จอตาประกอบด้วยชั้นกึ่งโปร่งใส 10 ชั้นซึ่งมีหน้าที่โดยเฉพาะ ๆ ในการเห็น ภาพจอตาแสดงรูปคร่าว ๆ ของชั้นบนสุด คือ inner limiting membrane และชั้นข้างใต้อื่น ๆ เพราะความผิดปกติของจอตามักเริ่มที่ชั้นใดชั้นหนึ่งก่อนจะกระจายไปยังชั้นอื่น ๆ (เช่น การเกิด cotton wool spots ในชั้นใยประสาทตา) จึงจำเป็นต้องรู้ความตื้นลึกเมื่อตรวจเพื่อให้วินิจฉัยสภาพจอตาได้ถูกต้อง แต่แม้จะมีพัฒนาการทางเทคโนโลยีมีกล้องถ่ายภาพจอตาแสดงภาพ 3 มิติ โดยฉายภาพ 2 ภาพซ้อนทับกัน กล้องที่ยังมักใช้กันอยู่ก็แสดงภาพจอตาเป็น 2 มิติเท่านั้น ข้อจำกัดเช่นนี้จึงทำให้มันไม่เป็นการตรวจมาตรฐานสูงสุด (gold standard) ซึ่งปัจจุบันก็ยังคงเป็นการส่องตรวจในตา (indirect binocular ophthalmoscopy)
ต่อไปนี้เป็นข้อดีและข้อเสียของภาพถ่ายจอตา
{|
ในอนาคต
การถ่ายภาพจอตาเป็นวิธีการวินิจฉัยและรักษาคนไข้ที่สำคัญทางจักษุวิทยา (โดยเฉพาะปัญหาเกี่ยวกับจอตาเช่น โรคจุดภาพชัดของจอตาเสื่อมและโรคจอตาเหตุเบาหวาน) ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1920 และการฉีดสีถ่ายภาพจอตา (fluorescein angiography) ก็กลายเป็นวิธีการสำคัญตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 แม้ optical coherence tomography (OCT) จะลดความจำเป็นของการถ่ายภาพจอตาทั้งสองแบบ แต่ก็ยังไม่มีเทคนิกอะไรใหม่ ๆ ที่มาทดแทนวิธีเหล่านี้ได้
แอปสำหรับไอโฟนรุ่น 2017 คือ Ullman Indirect ทำให้ผู้ใช้สามารถควบคุมโฟกัส การเปิดรับแสง และไฟส่องเองได้เพื่อให้ถ่ายรูปจอตาได้ดีขึ้น แอปสามารถดาวน์โหลดได้ฟรี และได้ออกแบบเพื่อเพิ่มคุณภาพและความสะดวกในการถ่ายรูปจอตาด้วยสมาร์ตโฟน เว็บไซต์ทางการอยู่ที่ UllmanIndirect.com (http://www.UllmanIndirect.com )
อู-571 ดิ่งเด็ดขั้วมหาอำนาจ
อู-571 ดิ่งเด็ดขั้วมหาอำนาจ ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง U-571 นำแสดงโดย แมทธิว แม็คคอนาเฮย์, บิลล์ แพ็กตัน, ฮาวีย์ ไคเทล, จอน บอง โจวี กำกับการแสดงโดย โจนาธาน มอสโทว์
เนื้อเรื่อง
ค.ศ. 1942 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเรือสหรัฐจับสัญญาณเรดาร์ได้ว่า เรือดำน้ำของนาซีเยอรมันรุ่น อู-571 (U-571) ลำหนึ่งจอดเสียลอยน้ำอยู่กลางมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ที่สำคัญในเรือลำน้ำมีเครื่องส่งสัญญาณ "อีนิกม่า" (Enigma) อยู่ด้วย ซึ่งถ้ายึดเครื่องนี้มาได้จะเป็นจุดหักเหของยุทธบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกเลยทีเดียว
ดังนั้น ภารกิจพิเศษครั้งนี้จึงถูกกำหนดขึ้น เรือโท ไมค์ ดาห์ลเกร็น (บิลล์ แพ็กตัน) อดีตกัปตันเรือดำน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่กำลังจะปลดระวางตนเอง ต้องกลับมาปฏิบัติหน้าที่อีกครั้ง โดยมี แอนดรูว์ ไทเลอร์ (แมทธิว แม็คคอนาเฮย์) นายทหารหนุ่มรุ่นน้องผู้คอยโอกาสที่จะขึ้นมาบังคับบัญชาเรือดำน้ำเองเป็นผู้ช่วย โดยภารกิจครั้งนี้มีผู้ล่วงรู้เพียงไม่กี่คน ทั้งหมดจะต้องปลอมตัวเป็นทหารนาซีเยอรมันแสร้งเข้าไปช่วยเหลือเรือ อู-571 ลำนั้นและยึดไว้ให้ได้ แต่ขณะที่ปฏิบัติการอันน่าระทึกอยู่นั้น กัปตันดาห์ลเกร็นก็ถูกระเบิดเสียชีวิตกลางทะเล ไทเลอร์จึงต้องขึ้นควบคุมเรือแทน และยังต้องนำพาเรือที่ทั้งเสียและเก่าครึลำนี้พร้อมด้วยชีวิตนายทหารอีก 8 คน ที่บางคนเป็นเด็กหนุ่มเพิ่งจบชั้นมัธยมมาด้วยซ้ำฝ่าวิกฤตต่าง ๆ ไปให้ได้ ทั้งการโจมตีจากทั้งฝ่ายเยอรมันและฝ่ายสหรัฐอเมริกาเอง
เสียงวิจารณ์
U-571 เป็นผลงานการกำกับเรื่องที่ 2 ของโจนาธาน มอสโทว์ ต่อจาก Breakdown ภาพยนตร์แอ๊คชั่นระทึกขวัญในปี ค.ศ. 1997 ที่ได้รับคำชมว่าสามารถสร้างบรรยายกาศกดดันความรู้สึกคนดูได้เป็นอย่างดี
สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่มีงานสร้างและการออกแบบศิลป์ย้อนไปในยุคสมัยนั้นอย่างแท้จริง ซึ่งไม่ได้มีมานานแล้วสำหรับวงการภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด จนมีการนำไปเปรียบเทียบกับเรื่อง Das Boot ภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับเรือดำน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อีกเรื่องหนึ่งก่อนหน้านั้นที่ประสบความสำเร็จ  และเมื่อเข้าฉายแล้วก็สามารถทำรายได้เป็นอันดับ 1 ของตารางบ็อกออฟฟิศได้ถึง 2 สัปดาห์ติดต่อกัน
ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ว่าสร้างบรรยายกาศกดดันได้เป็นอย่างดี และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 73 ด้วย แต่สำหรับ สนานจิตต์ บางสะพาน นักวิจารณ์ภาพยนตร์ชื่อดังชาวไทยได้เขียนวิจารณ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์สรุปเป็นใจความสั้น ๆ ได้ว่า "เป็นหนังที่ถีบลูกน้องจมน้ำ"
โรงเรียนนิกรราษฎร์บูรณะ
โรงเรียนนิกรราษฎร์บูรณะ (เหราบัตย์อุทิศ)  ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี
ประวัติ
โรงเรียนนิกร ราษฎร์บูรณะ ( เหราบัตย์อุทิศ ) ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลหนองสามวัง อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ ระดับชั้นอนุบาล ถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีเนื้อที่ 6 ไร่ โรงเรียนนิกรราษฎร์บูรณะ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 โดยขุนนิกรนรารักษ์ นายอำเภอหนองเสือ ร่วมกับ นายคิดชอบ  มณีกุล  ศึกษาธิการอำเภอหนองเสือ นายปรี  ดิษราธร ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 1 ตำบลหนองสามวัง กับ ราษฎรร่วมกันจัดตั้งด้วยเงินประถมศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ  ทางราชการได้แต่งตั้ง นายสายหยุด  โตสุวรรณ  มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่  จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1  ถึง  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ตามหลักสูตรประถมศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ
โมยา เรปุบริกา
โมยา เรปุบริกา เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐเซิร์บสกาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
วัดนรนาถสุนทริการาม
thumb|250px|วัดนรนาถสุนทริการาม วัดนรนาถสุนทริการาม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิตร ตรงมุมคลองผดุงกรุงเกษม ตัดกับถนนสามเสน แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
วัดนรนาถสุนทริการาม เดิมชื่อว่า  “วัดเทพยพลี”  บางคนเรียกเพื้ยนไปเป็น  วัดฉิมพลี  สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างขึ้นระหว่างปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ถึงก่อน พ.ศ. 2394 ซึ่งเป็นปีที่รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯให้ขุดคลองผดุงกรุงเกษม และคลองนี้ได้ตัดผ่าน พื้นที่ของวัดเทพยพลีด้วย  ต่อมาสมัยต้นรัชกาลที่ 5 พระยาโชฎีกราชเศรษฐี (เถียน โชติกเสถียร)  ครั้งยังเป็นพระยานรนาถภักดี กับคุณหญิงสุ่น (ภรรยา) ได้มีจิตศรัทธาสละทรัพย์ทำการปฏิสังขรณ์วัด แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นการสร้างวัดขึ้นใหม่เพราะ ได้สร้างพระอุโบสถ  พระวิหาร  ศาลาการเปรียญ  พระเจดีย์ และกุฏิสงฆ์ใหม่หมด แม้แผ่นศิลาสี่เหลี่ยมจำนวนมากที่ปูภายใน บริเวณวัดก็สั่งมาจากเมืองจีน  ครั้นปฏิสังขรณ์เสร็จเรียบร้อย  ก็ได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่รัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์ท่านก็ทรงรับไว้ เป็นพระอารามหลวงและได้ทรงแปลงให้เป็นวัดฝ่ายธรรมยุติกนิกาย  พระราชทานนามวัดใหม่ว่า  “วัดนรนาถสุนทริการาม”  ตั้งแต่ พ.ศ. 2418  เป็นต้นมา
ครั้นต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 7 ได้ทรงเห็นความทรุดโทรมของวัดในคราวเสด็จพระราชดำเนินไปทรงถวายผ้าพระกฐิน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทำการซ่อมแซมหมดทั้งวัด ต่อมา พ.ศ. 2475 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้านิภานภดล วิมลประภาวดี กรมขุนอู่ทองเขตขัติยนารี พระราชธิดาในพระวิมาดาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ กรมพระสุทธาสินีนาฎ ปิยมหาราชปดิวรัดา ได้ทรงช่วยซ่อมพระอุโบสถ พระวิหาร และกุฏิสงฆ์อีกครึ่งหนึ่ง ในสมัยสงครามเอเชียบูรพา ปูชนียวัตถุภายในวัดแตกร้าวหักพังเพราะแรงสะเทือน ภายหลังเมื่อสงครามสงบแล้ว ต่อมาใน ระยะหลังๆ ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมบ้างและสร้างกุฏิสงฆ์ศาลาการเปรียญ และตึกสามัคคีเนรมิตเพิ่ม
ลำดับเจ้าอาวาส
นับตั้งแต่ก่อตั้งมา เท่าที่ปรากฏหลักฐานสืนค้นได้ วัดนรนาถฯ มีเจ้าอาวาสตามลำดับดังนี้
สเตฟานี เลอร์ช
สเตฟานี น้ำฝน เลอร์ช (เกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) ชื่อเล่น สเตฟ เป็นนักแสดงและพิธีกรลูกครึ่งไทย-เยอรมัน-รัสเซีย
ประวัติ
สเตฟานี เลอร์ช เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิง ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในสาวสตรอเบอรี่ชีสเค้ก และมีผลงานในวงการบันเทิงรวมถึงการถ่ายแบบ, ถ่ายแฟชั่น, และถ่ายมิวสิควิดีโอ ผู้จัดละคร "บ่วงร้ายพ่ายรัก" ชักชวนให้เธอมารับบทเป็น เอมิกา และมีผลงานละครอย่างต่อเนื่องอาทิ เช่น คู่แค้นแสนรัก, ลูกไม้หลากสี, ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ และเป็นนางเอกเต็มตัวในละครเรื่อง "ลูกผู้ชายหัวใจเข้ม" และ "ลูกผู้ชายพันธุ์ดี" และหลังจากได้กลับมาร่วมงานกับช่อง 3 ทำให้สเตฟานีมีผลงานอย่างสะใภ้กาฝาก, มาตุภูมิแห่งหัวใจ, บ่วงนฤมิต, และแก้วกลางดง ของค่ายรักละคร
แบเรียมออกไซด์
แบเรียมออกไซด์ (Barium oxide ,BaO) เป็นสารประกอบดูดความชื้นสีขาวที่เกิดขึ้น โดยการเผาไหม้ของแบเรียม ในออกซิเจน ถึงแม้ว่ามันจะเกิดขึ้นมักจะผ่านการสลายตัวของเกลือแบเรียมอื่น ๆ
มันทำปฏิกิริยากับน้ำในรูปแบบ แบเรียมไฮดรอกไซค์
เจ้าจอมจันทร์ ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมจันทร์ ถวายตัวเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพร้อมกับเจ้าจอมเยื้อนและเจ้าจอมถนอม พี่น้องร่วมบิดา ได้รับพระราชทานเงิน 5 ชั่ง ผ้าลายและแพรห่ม 2 สำรับตามประเพณี ซึ่งท่านได้รับราชการสนองพระมหากรุณาธิคุณจนตลอดรัชกาล พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเจ้าจอมจันทร์มากเป็นพิเศษ ทรงโปรดใช้สอยและให้ตามเสด็จอยู่เป็นเนืองนิตย์ จนกระทั่งพ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้น 2 ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ฝ่ายใน แก่เจ้าจอมจันทร์ พร้อมกันกับเจ้าจอมเอิบ พระสนมเอกที่พระองค์ทรงโปรดมากอีกท่านหนึ่ง ซึ่งท่านเป็นเจ้าจอมเพียง 1 ใน 4 ท่านที่ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์นี้ (อีก 3 ท่านคือเจ้าจอมเอี่ยม, เจ้าจอมเอิบ และเจ้าจอมเอื้อน) และเป็นเพียงท่านเดียวที่มิใช่เจ้าจอมก๊กออ
หลังสิ้นรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าจอมจันทร์ ได้ลาออกจากพระบรมมหาราชวัง ไปพำนักยังบ้านบิดจนถึงแก่อนิจกรรมใน พ.ศ. 2483 อายุ 62 ปี พระราชทานเพลิงศพที่วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอน
เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอน (Херсонская губерния; Херсонська губернія) เป็นเขตผู้ว่าการ (guberniya) ของจักรวรรดิรัสเซียที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำนีเปอร์และแม่น้ำนีสเตอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามเขตผู้ว่าการที่ถูกสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1802 เมื่อมีการยุบเขตผู้ว่าการโนโวรอสซียา โดยในตอนนั้นรู้จักกันดีในชื่อ เขตผู้ว่าการนีโคลาเยฟ เมื่อนครนีโคลาเยฟ ถูกแบ่งแยกออกเป็นเขตผู้ว่าการสงครามพิเศษนีโคลาเยฟ ซึ่งทำหน้าทื่เป็นศูนย์กลางของกองเรือทะเลดำ และทำให้ศูนย์กลางของผู้ว่าการถูกย้ายไปที่เฮียร์ซอน (แคร์ซอนในภาษายูเครน)
เศรษฐกิจของเขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนมีรากฐานมาจากการเกษตรกรรม ในช่วงของการเก็บเกี่ยวผลผลิต มีคนงานในการเกษตรกรรมหลายพันคนจากพื้นที่ต่าง ๆ ของจักรวรรดิรัสเซียได้เข้ามาทำงานในพื้นที่ของเขตผู้ว่าการ ส่วนเศรษฐกิจในภาคอุตสาหกรรม ซึ่งประกอบไปด้วย การโม่แป้ง, การกลั่น, อุตสาหกรรมโลหะ, เหมืองแร่เหล็ก, การแปรรูปน้ำตาลจากผลบีท, และอุตสาหกรรมอิฐ กลับยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร
ประวัติศาสตร์
ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1802 เขตผู้ว่าการโนโวรอสซียาถูกแบ่งออกเป็นเขตผู้ว่าการเยคาเตรีโนสลัฟ เขตผู้ว่าการนีโคลาเยฟ และเขตผู้ว่าการเทาริดา ตามพระราชกฤษฎีกาของวุฒิสภา ส่วนเทศมณฑลเฮียร์ซอนก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตผู้ว่าการนีโคลาเยฟ จนกระทั่งในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1803 ศูนย์กลางและการปกครองของเขตผู้ว่าการถูกโอนถ่ายจากเมืองนีโคลาเยฟให้กับเมืองเฮียร์ซอน และทำให้เขตผู้ว่าการดังกล่าวเริ่มรู้จักกันในชื่อ เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอน ตามพระราชกฤษฎีกาของจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 และพระราชกฤษฎีกาของวุฒิสภา ฉบับที่ 20760 ซึ่งเขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนดำรงอยู่จนถึง ค.ศ. 1922 หลังจากนั้น พื้นที่ส่วนหนึ่งของเขตผู้ว่าการได้กลายเป็นเทศมณฑลนีโคลาเยฟ โดยใน ค.ศ. 1803 จนถึง ค.ศ. 1873 เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนเป็นส่วนหนึ่งของเขตข้าหลวงโนโวรอสซียา
ดินแดนของเขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนเข้าข่ายเป็น "เขตนิคมชาวยิว" ที่ซึ่งอาณานิคมการเกษตรของชาวเยอรมันและชาวยิวถูกก่อตั้งขึ้น ใน ค.ศ. 1865 ระบบเซมส์ตโว (zemstvo) ถูกสร้างขึ้น และการประชุมเซมส์ตโวในระดับเขตผู้ว่าการเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีการจัดการประชุมในวันที่ 28 เมษายน จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1865 โดยในทุพภิกขภัยรัสเซีย ค.ศ. 1891–1892 เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนเป็นหนึ่งใน 17 เขตผู้ว่าการที่ได้รับผลกระทบจากทุพภิกขภัยในครั้งดังกล่าว
โดยก่อนที่จะเกิดการปฏิวัติรัสเซียใน ค.ศ. 1917 เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนยังไม่มีการเปลี่ยนในด้านการปกครองและดินแดนที่สำคัญในเขตผู้ว่าการมากนัก จนกระทั่งในวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1920 คณะกรรมการปฏิวัติแห่งยูเครนทั้งปวง มีมติให้มีการแบ่งเขตผู้ว่าการเฮียร์ซอน ออกเป็นเขตผู้ว่าการแคร์ซอนและเขตผู้ว่าการออแดซา โดยมีเมืองนีโคลาเยฟ (มือกอลายิว) ทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการแคร์ซอน ในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน เขตผู้ว่าการแคร์ซอนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตผู้ว่าการมือกอลายิว ส่วนเมืองแคร์ซอนก็กลายเป็นเมืองเทศมณฑลภายของเขตผู้ว่าการมือกอลายิว จนกระทั่งใน ค.ศ. 1922 เขตผู้ว่าการออแดซาและมือกอลายิวได้รวมตัวกันเป็นเขตผู้ว่าการออแดซา
โดยใน ค.ศ. 1923 เขตผู้ว่าการออแดซาถูกแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เขต (okrugs) ซึ่งรวมไปถึงเขตแคร์ซอนที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองแคร์ซอน
เขตการปกครอง
ในตอนต้น เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอนถูกแบ่งออกเป็น 4 เทศมณฑล ประกอบด้วย เทศมณฑลอะเลคซันดรียา, เยลีซาเวตกราด, ตีรัสปอล และเฮียร์ซอน และตั้งแต่ ค.ศ. 1806 เขตผู้ว่าการก็มีเทศมณฑล 5 เขต ประกอบด้วย เทศมณฑลอะเลคซันดรียา, เยลีซาเวตกราด, ออลวีโอปอล, ตีรัสปอล และเฮียร์ซอน ใน ค.ศ. 1825 เทศมณฑลโอเดซาถูกก่อตั้งขึ้นบนพื้นที่ของเทศมณฑลเฮียร์ซอนและตีรัสปอล ใน ค.ศ. 1828 เทศมณฑลออวีโอปอลและเยลีซาเวตกราดถูกยุบลง และเทศมณฑลโบบรีเนตส์ถูกสถาปนาขึ้นบนรากฐานของเทศมณฑลเดิมของทั้งสอง ใน ค.ศ. 1834 เทศมณฑลตีราสปอลถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน และได้มีการสถาปนาเทศมณฑลอนันเยฟขึ้นมาใหม่ ใน ค.ศ. 1865 ศูนย์กลางของเทศมณฑลโบบรีเนตส์ถูกย้ายไปที่เยลีซาเวตกราด และทำให้เทศมณฑลโบบรีเนตส์ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น เทศมณฑลเยลีซาเวตกราด
คริส บอตตี
คริสโตเฟอร์ สตีเฟน "คริส" บอตตี (Christopher Stephen Botti) นักดนตรีทรัมเปตและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานเด่นในแนวแจ๊ส และในระยะหลังยังมีผลงานครอสโอเวอร์ในแนวป็อป
บอตตีเกิดที่เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่อิตาลี เริ่มเล่นทรัมเปตตั้งแต่อายุ 9 ปี โดยเริ่มเล่นอย่างจริงจังหลังจากได้ฟังผลงานชุด My Funny Valentine (1965) ของไมล์ส เดวิส บอตตีศึกษาวิชาการดนตรีที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา และลาออกจากมหาวิทยาลัยในปีสุดท้าย เพื่อร่วมตระเวนแสดงดนตรีกับวงของแฟรงค์ ซินาตรา เขายังเป็นนักดนตรีให้กับพอล ไซมอน และมีโอกาสได้ร่วมงานบันทึกเสียงกับอารีธา แฟรงคลิน นาตาลี โคล เบ็ตต์ มิดเลอร์ โจนี มิตเชล ไมเคิล เบร็คเคอร์ และสติง
บอตตีมีผลงานอัลบัมแรกในปี 1995 สังกัดเวิร์ฟ จนถึงปี 2001 จึงย้ายมาสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ จนถึงปัจจุบัน
พุดทุ่ง
พุดทุ่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Holarrhena densiflora Ridl.; Holarrhena curtisii King & Gamble) หรืออาจเรียกว่า พุดน้ำ, ถั่วหนู, หัสคุณใหญ่, หัสคุณเทศ เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก สูงประมาณ 2-5 ฟุต ลำต้นกลม ตั้งตรง เปลือกต้นของกิ่งก้าน และลำต้นมีสีน้ำตาลดำ ใบเดี่ยวรูปหอก ปลายแหลม เนื้อหนา ดอกเป็นช่อกลีบสีขาวหนา ผลเป็นฝักกลมยาว
จิอากิ ทากาฮาชิ
จิอากิ ทากาฮาชิ (たかはし 智秋<rt>ちあき</rt>, 8 พฤษภาคม 1977 - ) เป็นนักพากย์ ผู้บรรยาย นักร้อง และ กราเวียร์ไอดอล ชาวญี่ปุ่นเกิดที่เมืองโยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ เคยใช้ชื่อจริงคือ 高橋 千晶 (อ่านเหมือนกันแค่ใช้คันจิล้วน) เป็นชื่อในวงการมาก่อน แต่เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันตั้งแต่ปี 2000 เป็นสมาชิกของวงนักพากย์ Aice
พุดทุ่ง
การดูแลและขยายพันธุ์
เป็นไม้ปลูกในที่มีแดด และต้องการดินชุ่ม เพราะมักเกิดในที่ลุ่มชื้นแฉะ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
สรรพคุณทางยา
ลำต้นและรากมีรสร้อน ขับเลือดและหนองให้ตก ขับลม กระจายเลือดลม ขับพยาธิ
สหพันธรัฐอินดีสตะวันตกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
สหพันธรัฐอินดีสตะวันตก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) ณ กรุงโรม อิตาลีระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม – 11 กันยายน พ.ศ. 2503 เป็นการเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกและเป็นเพียงครั้งเดียว คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอินดีสตะวันตก คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ BWI (แต่ในการแข่งขันครั้งนี้ใช้รหัส ANT) นักกีฬาอินดีสตะวันตกได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (Grand Duchess Elena Vladimirovna of Russia, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
แทกทิเคิลเมเนเจอร์ 2
แทกทิเคิลเมเนเจอร์ 2 (Tactical Manager 2) เป็นวิดีโอเกมจำลองการจัดการฟุตบอลสำหรับระบบอามิกา และวินโดวส์ ที่ได้รับการพัฒนาโดยเคมี แมร์เตนส์ แห่งทอล์กกิงเบิดส์ ซึ่งเป็นบริษัทผู้พัฒนาในสหราชอาณาจักรที่เอสเซกซ์ซึ่งเลิกกิจการไปแล้วในสมัยนั้น และเผยแพร่โดยแบล็กเลเจนด์ซอฟต์แวร์ใน ค.ศ. 1995
รูปแบบการเล่น
แทกทิเคิลเมเนเจอร์เป็นเกมจำลองการจัดการฟุตบอลที่ให้ผู้เล่นหนึ่งถึง 46 คนเล่นพร้อมกันได้ โดยไม่มีเป้าหมายที่แน่นอน แต่เป้าหมายคือการจัดการทีมฟุตบอลให้ประสบความสำเร็จมากที่สุด เพื่อให้บรรลุสิ่งนี้ ผู้เล่นสามารถเลือกทีม, กำหนดกลยุทธ์ รวมถึงซื้อและขายนักฟุตบอล
รายละเอียดผลิตภัณฑ์
ควบคุมทีมที่ผู้เล่นชื่นชอบ และพาพวกเขาไปสู่ถ้วยรวมถึงชัยชนะลีกในแทกทิเคิลเมเนเจอร์ 2 ซึ่งเป็นภาคต่อของหนึ่งในเกมการจัดการฟุตบอลที่ได้รับการจัดอันดับสูงสุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเน้นที่ความสมจริงเป็นพิเศษ และผู้เล่นจะต้องใช้ทุกเคล็ดลับในตำราเพื่อเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของสโมสร นอกจากนี้ ผู้เล่นยังสามารถดูไฮไลต์การแข่งที่มีรายละเอียดสามระดับ ได้แก่: การทำประตูเท่านั้น, ไฮไลต์ และแบบเรียลไทม์
ภาษาบอนัน
ภาษาบอนัน (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ 8,000 คน  นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
สัณฐานวิทยา
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน
คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ท
คริสโตฟ กีย์ เดนีส์ ลองแบรต์ หรือ คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ท นักแสดงชาวฝรั่งเศสที่เกิดในสหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากบท "คอนเนอร์ แม็คลีออด" จากภาพยนตร์แอ็คชั่นแฟนตาซี Highlander ในปี 1986 ที่ประสบความสำเร็จจนมีการสร้างภาคต่ออีก 3 ภาค และภาพยนตร์ซีรีส์อีก 6 ฤดูกาล 119 ตอน นอกนั้นยังแสดงบทนำในภาพยนตร์ Mortal Kombat (1995) ที่สร้างจากเนื้อเรื่องในเกมส์คอมพิวเตอร์ และในภาพยนตร์ภาคต่อ Mortal Kombat: Devastation ที่จะออกฉายในปี 2010
คริสโตเฟอร์ แลมเบิร์ทเกิดที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา บิดาเป็นนักการทูตฝรั่งเศสประจำองค์การสหประชาชาติ เขาเติบโตในเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ หลังจากครอบครัวย้ายมาอยู่ที่นี่เมื่อเขาอายุได้ 2 ปี ผลงานแสดงที่สร้างชื่อให้เขา คือบททาร์ซาน ในภาพยนตร์เรื่อง Greystoke - The Legend of Tarzan, Lord of the Apes ในปี ค.ศ. 1984 กำกับโดยฮิวจ์ ฮัดสัน ตามด้วย Highlander ซึ่งทำให้เขาเป็นตัวเลือกแรกของจอห์น เกล็น ผู้กำกับภาพยนตร์เจมส์ บอนด์เรื่องใหม่ ให้มารับบทแทนโรเจอร์ มัวร์ ใน The Living Daylights ในปี 1987 แต่เนื่องจากการพูดภาษาอังกฤษสำเนียงฝรั่งเศส ทำให้บทนี้ตกเป็นของทิโมธี ดาลตันแทน
แลมเบิร์ทเคยได้รับรางวัลซีซาร์ จากภาพยนตร์เรื่อง Subway ในปี 1986 กำกับโดยลุค เบซอง
พระโกญจนาเนศวร์
พระโกญจนาเนศวร์ หรือ พระโกญจนาทเนศวร์ เป็นเทพเจ้าแห่งช้างองค์หนึ่ง มีพระวรกายเป็นมนุษย์แต่มีเศียรเป็นช้าง ซึ่งปรากฏใน ตำราช้าง และ คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง อันเป็นเอกสารของไทยช่วงรัตนโกสินทร์ แม้จะมีรูปลักษณ์คล้ายคลึงกับพระพิฆเนศ แต่เทพองค์นี้ได้รับการนับถือในฐานะครูหมอช้างตามหลักคชศาสตร์ของไทย และเป็นเทพที่ไม่ปรากฏในคัมภีร์ศาสนาฮินดูใด ๆ ของประเทศอินเดีย
ศัพทมูลวิทยา
พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) สันนิษฐานว่าพระนาม "โกญจนาเนศวร์" ใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง เป็นพระนามของพระขันทกุมาร เพราะคำว่า "โกญจนา" ตรงกับคำสันสกฤตว่า "เกราญจ" ซึ่งเป็นชื่อภูเขาที่พระขันทกุมารเสด็จไปประทับ รองศาสตราจารย์ ดร. มณีปิ่น พรหมสุทธิลักษณ์อธิบายมาจากคำสันสกฤตว่า "เกฺราญจนาเนศวร" (กฺราญจน+อานน+อิศวร) จึงแปลความหมายของชื่อดังกล่าวว่า "ผู้เป็นใหญ่เหนือแผ่นพักตร์เกราญจะ" และมณีปิ่นได้อธิบายอีกว่า ชาวสยามโบราณคงทราบทางเทพปกรณัมแขก [อินเดีย] ว่าพระอิศวรมีบุตรสององค์ แต่เข้าใจผิดว่าเป็นองค์เดียวกัน จึงโอนชื่อพระขันทกุมารไปให้กับพระคเณศ
คมกฤช อุ่ยเต็กเค่งอธิบายว่า "โกญจนาทเนศวร์" ซึ่งปรากฏใน ตำราช้าง มาจากคำว่า "โกญจนาท" แปลว่า "เสียงร้องของช้าง" และพระนามจึงควรจะเป็น "โกญจนาเทศวร์" แปลว่า "พระเป็นเจ้าที่มีเสียงร้องของช้าง" หรืออาจจะมาจาก "โกญจนาทนฺ+อีศวร" ตามการสนธิสันสกฤตอย่างทมิฬ
ประวัติ
พระโกญจนาเนศวร์หรือพระโกญจนาทเนศวร์ ปรากฏใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง อธิบายว่าพระโกญจนาเนศวร์เป็นบุตรของพระอิศวรและเป็นน้องชายของพระพิฆเนศ ดังเนื้อความ
"'ในไตรดายุคพระอิศวรมีเทวโองการให้พระเพลิงพระทำเทวฤทธิ์เพื่อบังเกิดศิวบุตร 2 องค์ พระเพลิงรับเทวโองการและกระทำเทวฤทธิ์ให้บังเกิดเป็นเปลวเพลิงออกจากช่องพระกรรณทั้งสอง เบื้องขวาบังเกิดบุตรที่มีพระพักตร์เป็นช้างคือพระคเณศ ส่วนเบื้องซ้ายบังเกิดเป็นเทวกุมารองค์หนึ่งชื่อพระโกญจนาเนศวร มีพักตร์เป็นช้าง 3 พระพักตร์ มีพระกร 6 พระกร แต่ละพระหัตถ์กำเนิดมีช้างประเภทต่าง ๆ เช่น ช้างเอราวัณ ช้างคีรีเมฆละไตรดายุค ช้างเผือกเอก เผือกตรี เผือกโท เป็นต้น'"
ใน คัมภีร์นารายณ์ยี่สิบปาง และ ตำราช้าง ได้อธิบายรูปลักษณ์ของพระโกญจนาเนศวร์ไว้ตรงกันคือมีเศียรรูปช้างสามเศียร มีกรหกกร ในพระกรทั้งหกกรจะมีช้างชนิดต่าง ๆ ทั้งของโลกและสวรรค์ คือช้างเอราวัณ ช้างเผือกชนิดต่าง ๆ และสังข์ทักขิณาวัฏในพระกรขวา และสังข์อุตราวัฏโลกในพระกรซ้าย ประทับยืนอยู่บนศีรษะของช้างเจ็ดเศียร มีบทบาททางคชศาสตร์คือสร้างช้างเผือกสำหรับพระราชาบนโลกมนุษย์ พระโกญจนาเนศวร์นี้มีเทวลักษณะใกล้เคียงกับตรีมุขคณปติ (พระคณบดีสามพักตร์) ปรากฏใน ตำราตัตวนิธิ ของอินเดียใต้ แต่ไม่ปรากฏบทบาทเกี่ยวกับช้างแต่อย่างใด
ธนบัตร 20 บาท
ธนบัตร 20 บาท เป็นธนบัตรหมุนเวียนในสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ธนบัตร 20 บาท เป็นธนบัตรไทยที่ใช้หมุนเวียนในประเทศไทยในปัจจุบัน มีทั้งแบบที่ 15 แบบที่ 16 แบบที่ 17 รุ่นที่ 1 และแบบที่ 17 รุ่นที่ 2 ที่ใช้หมุนเวียนในปัจจุบัน
แบบ 17
ธนบัตรไทยชนิดราคา 20 บาทแบบ 17 แบบที่ใช้หมุนเวียนในปัจจุบัน
แบบ 16
ธนบัตรไทยชนิดราคา 20 บาทแบบ 16 ประกาศออกใช้ ณ วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555
แก้ว (พรรณไม้)
แก้ว เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ใบออกเป็นช่อเป็นแผงออกใบเรียงสลับกันช่อหนึ่งประกอบด้วยใบย่อยประมาณ 4-8 ใบ ดอกสีขาว กลิ่นหอม
ชื่อพื้นเมืองอื่น: กะมูนิง (มลายู ปัตตานี) แก้วขาว (กลาง) แก้วขี้ไก่ (ยะลา) แก้วพริก (เหนือ) แก้วลาย (สระบุรี) จ๊าพริก (ลำปาง) และ ตะไหลแก้ว (เหนือ)