cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ศศินา วิมุตตานนท์
ผลงาน
•	ปี 2551 มีผลงานเพลง อัลบั้ม “Love Mom & Dad” ส่งเสริมความรัก กตัญญูต่อผู้มีพระคุณ และสร้างความรัก ความสามัคคีต่อกันในสังคม
•	ปี 2552 – ปัจจุบัน กรรมการบริหาร บริษัท ดรีมทีม ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) และ ประธานโครงการ Sasina Beauty & Spa เพื่อสร้างโอกาสแห่งความสวยและความรวยอย่างยั่งยืน ด้วยผลิตภัณฑ์, บริการ ,การอบรม และการส่งเสริมการขายอย่างมืออาชีพ ภายใต้การบริหารงานของทีมงานบริษัท ดรีมทีม ประเทศไทย จำกัด (มหาชน) (www.dreamteamthailand.com) และ บริษัท มหัศจรรย์แห่งบุญ จำกัด (www.sasinabeauty.com)
•	ปี 2552 คณะกรรมการคัดเลือกผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
•	ปี 2552 งานเขียนคอลัมน์ “วันเยาว์” ใช้นามแฝง “ต้นอ้อ” เพื่อถ่ายทอดประสบการณ์วัยเยาว์ดีๆมีแง่คิด จากบุคคลที่มีชื่อเสียง เป็นแบบอย่างที่ดีแก่เยาวชน ในหนังสือพิมพ์บ้านเมืองและหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เป็นประจำทุกวันศุกร์
•	ปี 2556 คณะกรรมการรอบตัดสิน การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2013
•	ปี 2557 คณะกรรมการคัดเลือกผู้ประกาศข่าวหน้าใหม่ สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
•     วิทยากรถ่ายทอดประสบการณ์เกี่ยวกับ งานข่าวในยุคทีวีดิจิทัล, การใช้ภาษาไทย ,บุคลิกภาพ
•	ผลงานเพลงประกอบละคร, ผลงานเพลงเพื่อประกอบการสอนศีลธรรม
•	ผลงานพากย์ภาพยนตร์ XXX Return of Xander Cage (2017) และ Ghost in the Shell
•     ผลงานเพลง บุญก้าวไม่ทันบาปกรรม
ชีวิตส่วนตัว
ในด้านชีวิตครอบครัว ศศินาสมรส กับ สุวิทย์ วิมุตตานนท์ นักธุรกิจเจ้าของบริษัทธุรกิจขายตรงแบบหลายชั้น เวิลด์คลาสไลฟ์ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2540 เธอมีลูกชายเพียงคนเดียว นั่นคือ นายพอเพียง วิมุตตานนท์ ( ปี)
รางวัลเกียรติยศ
1.	“นางงามผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่น” จากการประกวดนางสาวไทยในปี 2538
2.	“ศิษย์เก่าดีเด่น” มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ปี 2538
3.	“ผู้ประกาศข่าวหญิงดีเด่น”จากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 14 ปี 2538
5.	รางวัลพระราชทานรางวัลเทพทอง “บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ ประจำปี พศ. 2541,2542,2543” จากสมาคมนักวิทยุและโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
6.	“รางวัลผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม” จากงานประกาศผลรางวัล “ TOP AWARDS 2001” ครั้งที่ 2 ปี 2544
7.	“หนึ่งใน ๔๐ เพชรน้ำเอก” ในวาระครบรอบ ๔๐ปีแห่งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ธันวาคม ๒๕๔๕
8.	“พิธีกรดีเด่น จากรายการครบเครื่องเรื่องผู้หญิง” จากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำครั้งที่ 18 ปี 2546
9.	รางวัลเกียรติยศ “ศิลปะการพูดดีเด่นและสร้างสรรค์สังคม สาขา ผู้ประกาศข่าวรายการโทรทัศน์” จากมูลนิธิสถาบันการพูดแบบการทูต ในโอกาสครบรอบ ๓๓ ปีการก่อตั้งมูลนิธิ ปี ๒๕๔๙
10.	รับมอบโล่ใบประกาศเกียรติคุณ “หม่อมงามจิตต์ บุรฉัตร” ประเภท “ ผู้ประกาศ  ผู้จัดรายการ วิทยุ-โทรทัศน์ ผู้มีผลงานดีเด่นในการบำเพ็ญประโยชน์แก่สังคม ” ประจำปี 2550
11.	รางวัลโทรทัศน์ทองคำ “ผู้บรรยายงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ” ปี 2551
12.	รับประทานโล่เกียรติคุณ “ลูกที่มีความกตัญญูกตเวทีอย่างสูงต่อแม่” ประจำปี 2552 ในโอกาสวันแม่แห่งชาติปี 2552 จากสภาสังคมสงเคราะห์แห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
13.	1 ใน 5 ผู้เข้ารอบชิงรางวัล”นาฏราช” ประเภท “ผู้ประกาศข่าว” ประจำปี 2552
14.	ปี 2554 กระทรวงวัฒนธรรม แต่งตั้งให้เป็นทูตวัฒนธรรม ด้านการพูด และรับมอบโล่เกียรติยศจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในโครงการรณรงค์ปฏิบัติบูชา “สัมมาวาจา” ร่วมกับทูตวัฒนธรรมอื่นๆอีก 8 ท่าน
15.	ปี 2555 ได้รับคัดเลือกเป็น “ศิษย์เก่าดีเด่น” เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
16.	ได้รับธรรมบัตรจากเสถียรธรรมสถาน เชิดชูเกียรติให้เป็นหนึ่งในบุคคลผู้ปลุกหัวใจสังคมด้วยหัวใจโพธิสัตว์ ในปี 2556 รางวัล “ตาราอวอร์ด”
17.	รางวัล”พิธีกรข่าวหญิงเมขลามหานิยม” ประจำปี 2555 ครั้งที่ 25 จากสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย
19.	รับพระราชทานรางวัล”เทพทอง”ครั้งที่ 15 ประจำปีพ.ศ. 2556 ประเภท บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ จากสมาคมนักวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
20.	รับพระราชทานรางวัล “เทพทอง”ครั้งที่ 15 ประจำปีพ.ศ. 2556 ประเภท บุคคลดีเด่นด้านวิทยุโทรทัศน์ ในฐานะ “นักวิทยุโทรทัศน์ดีเด่น” จากสมาคมนักวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ พลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี เป็นผู้แทนพระองค์ มอบรางวัลเทพทอง ณ ศาลาสหทัยสมาคม ในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันอังคารที่ 11 มีนาคม 2557
21.	สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช มอบโล่รางวัล “แม่ดีเด่นผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา” ในงาน Merit for Mom ทำบุญเพื่อแม่ ครั้งที่4 ณ วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร วันที่ 15 สิงหาคม 2558
22.	“Hole in One” หลุม4 พาร์3 สนามกอล์ฟ Springfield Royal Country Club เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2558
23.	1 ใน 5 ผู้เข้ารอบชิงรางวัล “ผู้ประกาศข่าวหญิงที่สุดแห่งปี 2016” DaraDailyTheGreatAwards ครั้งที่ 6 ประจำปี 2559
กรณีวัดพระธรรมกาย
ศศินา วิมุตตานนท์ ถูกกล่าวถึงอย่างมากในกรณีวัดพระธรรมกาย เมื่อเธอ ได้เป็นผู้สวมชุด"มหาลดาปสาธน์" ของทางวัด และทำให้ผู้ที่ไม่ศรัทธาวัด มองว่าเป็นเรื่องที่งมงายและโง่เขลา
ซึ่งจากกรณีที่มีการเผยแพร่ภาพ หญิงสาวสวมใส่ชุดทองคำประดับประดาคล้ายรูปนกยูง ในงานทอดกฐินวัดพระธรรมกาย มีการระบุมูลค่า และที่มาของการสวมใส่ชุดดังกล่าวผ่านทาง www.dmc.tv โดยมีสาระสำคัญดังนี้
ชุดมหาลดาปสาธน์ หญิงที่ทำบุญถวายผ้าไตรจีวร เช่น ทอดกฐิน ทอดผ้าป่า เมื่ออานิสงส์ส่งเต็มที่ ย่อมได้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ดังตัวอย่างของนางวิสาขามหาอุบาสิกาในครั้งพุทธกาล เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ เป็นเครื่องประดับรูปนกยูง ที่มีนกยูงสถิตอยู่บนศีรษะ เหมือนยืนรำแพนและมีขนปีกทิ้งลงมาคลุมไปจนถึงหลังเท้า ประกอบด้วยเพชร 4 ทะนาน แก้วมุกดา 11 ทะนาน แก้วประพาฬ 20 ทะนาน แก้วมณี 33 ทะนาน ใช้เงินแทนด้าย ลูกดุมทำด้วยทอง มีมูลค่าถึง 90 ล้านกหาปณะ คิดเป็นมูลค่าเงินในปัจจุบันเทียบเท่าหลายพันล้านบาท โดยผู้ที่จะใช้เครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ซึ่งมีน้ำหนักมากนี้ได้ นอกจากจะต้องมีทรัพย์มากแล้ว ยังต้องมีบุญด้วย เหมือนนางวิสาขาที่มีกำลังเท่ากับช้าง 5 เชือก ด้วยเหตุนี้ทางวัดพระธรรมกายจึงได้สร้างเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์จำลอง เพื่อสาธิตให้ประชาชนได้เห็นอานิสงส์การถวายผ้าไตรจีวรในวันทอดกฐิน เป็นพุทธศิลป์ที่งดงาม โดยทางวัดพระธรรมกายจะกำหนดให้ญาติโยมที่มาวัดใส่ชุดสีขาวเหมือนๆกัน เพื่อความเรียบง่ายไม่ประดับประดาหรือแต่งมาอวดกัน เสมอภาคเหมือนกันทุกฐานะชนชั้นซึ่งทำมาตั้งแต่สร้างวัด ส่วนเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ไม่ใช่ชุดที่จะใส่มาวัด แต่สาธิตให้ญาติโยมได้เห็นเพื่อเป็นกำลังใจในการทำความดี และเมื่ออ่านเจอเรื่องราวของเครื่องประดับนี้ในคัมภีร์อรรถกถาธรรมบทจะได้นึกภาพออกโดยง่าย
ล่าสุด อ้อ ศศินา วิมุตตานนท์ ผู้ประกาศข่าวสาว ก็ได้ออกมาแสดงความคิดเห็นผ่านทางเฟซบุ๊ก Sasina Wimuttanon ระบุว่า "(ไม่ได้ว่าใคร อย่าร้อนตัวนะคะ พูดตามความเป็นจริง) "คนบุญในตัวไม่พอ ไม่ได้ดู ไม่เข้าใจหรอก ทำไมเราจึงรักและศรัทธาในวิถีของวัดพระธรรมกาย... บุญ ใครทำใครได้ "บาป" ก็เช่นกันค่ะ"
นอกจากนี้ยังมีการแสดงความคิดเห็นตอบกลับผู้ที่เข้ามาคอมเมนต์ในสเตตัสดังกล่าวด้วยว่า ตนรู้สึกเจ็บปวดที่เห็นคนทำความดีมาทั้งชีวิตถูกกล่าวหา ถูกจาบจ้วงโจมตีให้ร้าย เธอเข้าวัดมาตั้งแต่เด็ก ๆ เห็นแล้วว่าทั้งพระ ทั้งวัด ทั้งสาธุชนชาวพุทธ เป็นตรงข้ามกับที่คนทั่วไปเข้าใจอย่างสิ้นเชิง พร้อมลงท้ายว่า "อคติ มีอานุภาพร้ายกาจ ที่สุด"
ซึ่งก็มีทั้งผู้ที่เห็นต่าง และ เห็นด้วย เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันมากมาย
อื่น ๆ
•     ความชอบ : สนใจในเรื่องเกี่ยวกับ ธุรกิจ ,เทคโนโลยี ,กีฬา ,สุขภาพและความงาม ,อาหาร ,การถ่ายภาพและตกแต่งภาพ และการท่องเที่ยว
•     ความสามารถพิเศษ : ร้องเพลง ,ว่ายน้ำ ,เทนนิส ,กอล์ฟ
•     งานอดิเรก : ตกแต่งภาพถ่าย, ทำขนม ,อ่านหนังสือ ,จัดบ้าน
วูล์ฟแพ็ค
วูล์ฟแพ็ค (Wolfpack) วงดนตรีสัญชาติไทย เป็นการรวมตัวของนักดนตรีจากวงต่าง ๆ 4 คน โดยมีความหมายถึง ฝูงหมาป่าที่ออกล่าเหยื่อเป็นกลุ่ม และสามัคคีกัน มีสมาชิกคนสำคัญ ได้แก่ นล สิงหลกะ (อ๋อ) มือกลอง และ รณภพ อรรคราช (เต้ย) มือกีตาร์ จากวงอินคา ร่วมด้วย ประภาคาร วงศ์ช่างหล่อ มือเบส  และ วรวิทย์  แสงสีดา (แบน)  กีต้าร์/คีย์บอร์ด/เปียโน โดยมีศิริพันธ์  เจริญรัตน์ เป็นโปรดิวเซอร์ ควบคุมการผลิตผลงานของอัลบั้ม
วูล์ฟแพ็ค ออกอัลบั้มชื่อเดียวกับวงในต้นปี พ.ศ. 2539 กับค่ายเอ็มสแควร์ มีทั้งหมด 11 เพลง โดยเป็นดนตรีฮาร์ดร็อก ย้อนยุคในทศวรรษที่ 60 และ 70 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ ไม่ (ใช่ของเรา), คำ (บางคำ), เธอ (ผู้เดียว)  และในต้นปี พ.ศ. 2540 วูล์ฟแพ็คก็ได้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง
วูล์ฟแพ็ค มีอัลบั้มออกมาจำนวน 4 อัลบั้มคือ
มุนินทร์ สายประสาท
มุนินทร์ สายประสาท เป็นนักวาดการ์ตูนอาชีพ เธอมีชื่อเสียงในวงการนักวาดการ์ตูน โดยการ์ตูนเล่มแรกของเธอ  "มุนินฺ" จากสำนักพิมพ์จ้ำอ้าว ซึ่งได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี นอกจากนี้ เธอยังเป็นเจ้าของลายเส้นประกอบมิวสิควิดีโอเพลง "ราตรีสวัสดิ์" ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับทหารผู้ปฏิบัติหน้าที่ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยเช่นกัน
ประวัติ
มุนินทร์ สายประสาท เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2531 ในจังหวัดขอนแก่น จบศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เกียรตินิยมอันดับหนึ่งและเหรียญทอง จุดประกายการเป็นนักวาดการ์ตูนเริ่มจากการที่ มุนินทร์ สายประสาท ได้เริ่มวาดรูปส่งเข้าประกวดงานต่างๆ จนเธอก็ได้รางวัลมาตลอดได้ใบประกาศนียบัตรการันตีมาแล้วหลายงาน ขณะที่เรียนชั้นอนุบาลและประถม เธอจะชอบวาดรูปตามหนังสือการ์ตูนชื่อดัง และตอนมัธยมเธอนั้นชอบการ์ตูนญี่ปุ่น เลยวาดตามและนำเรื่องเพื่อนๆมาแต่งเป็นการ์ตูน จนหลายคนชื่นชมจึงนำการวาดภาพมาเป็นงานอดิเรก จนมาเรียนในมหาวิทยาลัยเธอก็ได้วาดการตูนเผยแพร่ในสังคมออนไลน์ เช่น ยูทูบ จนจ้ำอ้าวสำนักพิมพ์ ได้มาชักชวนเธอให้มาออกหนังสือ ปัจจุบันเป็นเจ้าของสำนักพิมพ์ 10 มิลลิเมตร ที่เปิดตัวด้วยผลงานนิยายภาพเรื่อง "แต่งเอง" และ "ประโยคสัญลักษณ์"
ปราก
ปราก (Prague, ) หรือ ปราฮา (Praha, ; Prag; Praga) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดในประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป อดีตราชธานีของโบฮีเมีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำเวิลตาวา และมีประชากร 1.3 ล้านคน ส่วนหากรวมเขตนครหลวงเข้าไปแล้วจะมีประชากรราว 2.7 ล้านคน
ปรากเป็นศูนย์กลางทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมของยุโรปกลางที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์อันรุ่มรวย เมืองตั้งขึ้นในยุคโรมาเนสก์ และเฟื่องฟูมากในสมัยกอธิก, เรนเนสซองส์ และ บาโรก ในประวัติศาสตร์ ปรากเคยเป็นราชธานีของอาณาจักรโบฮีเมีย และสถานที่พำนักหลักของจักรพรรดิบางพระองค์ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เช่น ชาลส์ที่ 4 (ครองราชย์ 1346–1378) ปรากเคยเป็นเมืองสำคัญต่อราชวงศ์ฮาพส์บวร์คและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รวมถึงเป็นสถานที่สำคัญต่อการเกิดการปฏิวัติโบฮีเมียและโปรเตสแตนต์, สงครามสามสิบปี และอดีตเมืองหลวงของรัฐเช็กโกสโลวาเกียในยุคสงครามโลกทั้งสองครั้งจนถึงสมัยภายใต้ปกครองของคอมมิวนิสต์
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของปรากได้แก่ปราสาทปราก, สะพานชาร์ลส์, จัตุรัสเมืองเก่ากับนาฬิกาดาราศาสตร์ปราก, ย่านชาวยิว, เขา Petřín และ Vyšehrad นับตั้งแต่ปี 1992 ย่านประวัติศาสตร์กลางเมืองปรากได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
บัตรเดินทางในลอนดอน
รูปแบบของการคมนาคม
ผู้ใช้บัตรเดินทางสามารถใช้บัตรกับรูปแบบของการคมนาคมที่กำหนดภายในบริเวณนครลอนดอนและปริมณฑล ดังนี้:
ผู้ใช้ยังจะได้รับส่วนลด 33% สำหรับบริการทางแม่น้ำของลอนดอนเฉพาะบางบริการ
บัตรกระดาษและบัตรออยสเตอร์
เมื่อซื้อบัตรที่สถานีรถไฟใต้ดินหรือผู้แทนจัดจำหน่ายขององค์การคมนาคมสำหรับลอนดอน บัตรเดินทางหนึ่งและสามวันถูกขายในรูปแบบของตั๋วกระดาษโดยมีแถบแม่เหล็กติดมาด้วย และบัตรเดินทางที่มีอายุมากกว่าเจ็ดวันจะอยู่ในรูปแบบของบัตรออยสเตอร์
เขตบัตรเดินทาง (โซน)
การเดินทางโดยใช้บัตรเดินทางนี้ถูกจัดอยู่ในเขต (โซน) ด้วยกันทั้งหมด 6 เขตและมีศูนย์กลางเดียวกัน (อีก 3 เขต คือเขต 7-9 เป็นเขตช่วยเหลือ 6 เขตเหล่านี้) เขต 1 (ซึ่งรวมบริเวณศูนย์กลางของนครหลวงลอนดอนและเวสต์เอนด์) อยู่ตรงกลางในสุด และ เขต 6 (ซึ่งรวมท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์และสถานที่ต่าง ๆ เช่น อักซบริดจ์ อัปมินสเตอร์ ออร์พิงตัน) ในขอบนอกสุด (ดูแผนที่เขตบัตรเดินทางบนเว็บไซต์ของ TfL )
เขตต่าง ๆ ถูกใช้ในวิธีต่าง ๆ ที่แตกต่างกัน สำหรับรูปแบบของการคมนาคมต่าง ๆ ดังนี้:
หากเจ้าหน้าที่พบว่าบุคคลมีการออกจากโซนที่กำหนดบนบัตร บุคคลนั้นจะโดนปรับทันที
เคพีเอ็มจี
เคพีเอ็มจี (อังกฤษ: KPMG) เป็นหนึ่งในบริษัทตรวจสอบบัญชีสี่แห่งที่ใหญ่ที่สุดในโลกควบคู่กับ ดีลอยต์ทูชโทมัตสุ ไพรซ์วอเทอร์เฮาส์คูเปอส์ และ เอินส์ท แอนด์ ยัง มีฐานประกอบการอยู่ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีสำนักงานตั้งอยู่ในกว่า 155 ประเทศทั่วโลก และมีพนักงานประมาณ 162,000 คน นอกจากให้บริการสอบบัญชีแล้ว ยังมีบริการที่ปรึกษาภาษีอากรและที่ปรึกษาการเงิน
เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ
เจ้าหญิงฮานาโกะ พระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) พระนามเดิม ฮานาโกะ สึงารุ เป็นพระชายาในเจ้าชายมาซาฮิโตะ ฮิตาจิโนะมิยะ พระราชอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ครอบครัวและการศึกษา
โดยโยชิตากะพระชนก เป็นผู้สืบตระกูลสึงารุคนสุดท้ายและเป็นบุตรบุญธรรมของไดเมียวแคว้นสึงารุ (ปัจจุบันคือเมืองฮิโรซากิ จังหวัดอาโอโมริ) ซึ่งแท้จริงแล้วพระชนกสืบเชื้อสายมาจากตระกูลโอวาริอันเป็นสาขาย่อยของตระกูลโทกูงาวะ และเป็นขุนนางชั้นสูงในยุคฟื้นฟูเมจิ ส่วนฮิซาโกะพระชนนีมาจากตระกูลโมริ ซึ่งตระกูลดังกล่าวเคยมีตำแหน่งเป็นไดเมียวปกครองแคว้นโชชูหรืออดีตจังหวัดนางาโตะ (ปัจจุบันคือจังหวัดยามางูจิ)
ด้วยเหตุนี้พระองค์จึงมีพระประยูรญาติจำนวนมากทั้งฝ่ายพระชนกและพระชนนี เช่น เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะเป็นพระญาติชั้นที่สองเมื่อนับจากพระชนก และเป็นญาติชั้นที่สองของทากามาซะ อิเกดะอดีตผู้สืบตระกูลอิเกดะ พระภัสดาของอัตสึโกะ อิเกดะ พระเชษฐภคินี (พี่สะใภ้)
เสกสมรส
เจ้าหญิงฮานาโกะทรงมีปฏิสันถารกับเจ้าชายมาซาฮิโตะมาแต่เมื่อครั้งยังทรงศึกษาอยู่ในโรงเรียนกากูชูอิง สำนักพระราชวังได้ประกาศกำหนดการพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 โดยมีพระราชพิธีหมั้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2507 และพระราชพิธีเสกสมรสเมื่อวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน การนี้เจ้าชายมาซาฮิโตะได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น "ฮิตาจิโนะมิยะ" เป็นมหาสาขาใหม่ของพระราชวงศ์ แต่ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระประสูติการพระราชบุตรเลยแม้แต่พระองค์เดียว
ปัจจุบันเจ้าชายมาซาฮิโตะและพระชายาประทับ ณ วังโคมาซาวาโดริ เขตชิบูยะ โตเกียว
นาฬิกาหกชั่วโมง
นาฬิกาหกชั่วโมง เป็นระบบการนับเวลาแต่โบราณซึ่งใช้ในภาษาไทยและภาษาลาว ควบคู่กันไปกับนาฬิกายี่สิบสี่ชั่วโมงที่ใช้อย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับระบบอื่นที่ใช้กันทั่วไป ระบบดังกล่าวนับว่าหนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ในหนึ่งวันจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนละหกชั่วโมง
การเรียก
วิธีนับเวลาตามประเพณี แบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ โมง ทุ่ม และตี
ชื่อเรียกต่าง ๆ เหล่านี้มาจากเสียงของการบอกเวลาแต่โบราณ ซึ่งใช้ฆ้องในการบอกโมงยามในเวลากลางวัน และใช้กลองในเวลากลางคืน คำว่า "โมง" อันเป็นเสียงเลียนธรรมชาติของเสียงฆ้อง และ "ทุ่ม" ซึ่งเป็นการเลียนเสียงกลอง ตี เป็นคำกริยาสามารถหมายถึงทำให้เกิดเสียง ส่วน "เช้า" และ "บ่าย" เป็นคำช่วยแบ่งครึ่งช่วงกลางวัน
ชั่วโมงที่หกของแต่ละส่วนนั้นเรียกโดยใช้คำแตกต่างกัน ชั่วโมงที่หกที่ตรงกับรุ่งเช้านั้นจะเรียกว่า ย่ำรุ่ง ชั่วโมงที่หกในช่วงเย็นนั้นจะเรียกว่า ย่ำค่ำ ซึ่งทั้งสองคำหมายถึงการตีฆ้องหรือกลองเป็นลำดับเพื่อบอกให้ทราบถึงการเปลี่ยนช่วงเวลา (ย่ำ) ส่วน รุ่ง และ ค่ำ หมายถึง ช่วงเช้าและช่วงเย็น ที่ใช้แสดงถึงเวลา ช่วงที่อยู่กลางกลางวันและกลางคืนเรียกว่า เที่ยงวัน และ เที่ยงคืน ตามลำดับ
เที่ยงคืนยังเรียกว่า สองยาม ซึ่งหมายความว่าเป็นจุดสิ้นสุดของการนับยามช่วงที่สอง นอกเหนือจากนี้ หกทุ่ม และ ตีหก ยังอาจใช้หมายถึงเที่ยงคืนหรือหกโมงเช้า
ประวัติ
ระบบนี้ใช้กันมาในบางรูปแบบตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ได้รับการจัดให้เป็นหมวดหมู่คล้ายกับในปัจจุบันในปี พ.ศ. 2444 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 17 หน้า 206 ปัจจุบันระบบดังกล่าวใช้ในการสนทนาระดับไม่เป็นทางการเท่านั้น
ลู่ตูง
ลู่ตูง (Lutung) เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ในอันดับวานร (Primates) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Trachypithecus จัดอยู่ในจำพวกค่าง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
โดยชื่อสามัญคำว่า "Lutung" มาจากภาษามลายู เนื่องจากมีความแตกต่างจากค่างสกุลที่พบในอนุทวีปอินเดีย
ลักษณะ
มีรูปร่างที่เพรียวบาง หางมีความยาวกว่าลำตัวถึง 2 เท่า สีขนมีหลากหลายทั้งสีทอง, สีเทา หรือสีดำ แตกต่างกันไปตามชนิด โดยมากขนส่วนท้องจะเป็นสีจาง ขนบนหัวตั้งแหลมเหมือนสวมมงกุฏ แขนนับว่าสั้นมากเมื่อเทียบกับเท้า และนิ้วหัวแม่มือก็มีขนาดสั้น ที่หลังมือและหลังเท้ามีขน  มีความยาวเฉลี่ย 40–80 เซนติเมตรและมีน้ำหนักประมาณ  5–15 กิโลกรัม ในตัวผู้โดยทั่วไปขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย
พฤติกรรมและการกระจายพันธุ์
ค่างสกุลนี้ กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และหมู่เกาะต่าง ๆ กลางทะเล อาศัยอยู่ในป่าดิบ หรือป่าบนภูเขาสูง หรือแม้แต่ป่าชายหาดหรือป่าชายเลนติดทะเล ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเวลาเช้าและเวลาบ่ายในการหากิน ด้วยการปีนป่ายและกระโดดไปมาระหว่างต้นไม้แต่ละต้น อาศัยอยู่รวมเป็นฝูงประมาณ 5–20 ตัว มีลักษณะแบบฮาเร็ม โดยตัวผู้ปกครองเพียงตัวเดียวเป็นจ่าฝูง มีตัวเมียรายล้อม มีนิสัยรักสงบและกลัวมนุษย์ แต่ถ้ามีตัวผู้อื่นจากฝูงอื่นบุกรุกเข้ามา จ่าฝูงจะต่อสู้เพื่อปกป้องและอาจถึงขั้นฆ่ากันตายได้ มีการระแวดระวังภัยสูง โดยเสียงร้องที่ดังเพื่อเตือนภัยในฝูง และจะร้องเตือนกัน เป็นสัตว์ที่กินพืชจำพวกใบไม้ หรือยอดไม้อ่อนเป็นอาหาร เนื่องจากกระเพาะสามารถที่จะย่อยอาหารจำพวกพืชได้เพียงอย่างเดียว อาจกินแมลงบ้าง เพื่อเสริมโปรตีน
ไม่ค่อยพบการเกิดแบบฝาแฝด ส่วนมากจะเกิดเพียงตัวเดียว ลูกค่างวัยอ่อนจะมีขนตามลำตัวสีเหลืองทองแลดูสวยงาม และจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามวัยที่เจริญเติบโตขึ้น หากแม่ค่างตายลง ค่างตัวเมียตัวอื่นในรุ่นเดียวกันกับแม่ หรืออาจเป็นเครือญาติกันจะทำหน้าที่เลี้ยงดูต่อ โดยจะเกาะที่หน้าท้องของตัวเมียหรือแม่แม้แต่กระทั่งขณะหาอาหาร หย่านมในช่วงครึ่งปีหลัง หลังจากเกิด เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 4–5 ปี อายุขัยโดยเฉลี่ย 20 ปี
การจำแนก
มีการอนุกรมวิธานค่างในสกุลนี้ออกเป็นกลุ่ม ๆ ได้ทั้งหมด 17 ชนิด (ในบางข้อมูลแบ่งเป็น 9 ชนิด ) สำหรับในประเทศไทยพบ 3 ชนิด
วิวัฒนาการ
การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมแสดงให้เห็นว่าบรรพบุรุษของค่างสกุลนี้ วิวัฒนาการตัวเองจนมีความแตกต่างครั้งแรกจากสกุลอื่นอย่างน้อยเมื่อกว่า 3 ล้านปีที่ผ่านมาในช่วงปลายยุคไพลโอซีน ชนิดต่าง ๆ ที่ยังดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบันนี้ แยกตัวออกมาในยุคไพลสโตซีน สันนิษฐานว่าเกิดเปลี่ยนแปลงที่อยู่อาศัยในช่วงยุคน้ำแข็ง ฟอสซิลที่เก่าแก่ที่สุดระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นของสกุลนี้อยู่ในกลางยุคไพลสโตซีน ในเวียดนามและประเทศลาว ฟอสซิลที่ต่อมาเป็นที่รู้จักมาจากประเทศไทย, เกาะชวา และเกาะสุมาตรา ความสัมพันธ์ระหว่างค่างสกุลนี้กับค่างสกุลอื่น ๆ (เช่น Semnopithecus) ยังไม่มีข้อสรุป อาจจะเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างสกุลเหล่านี้ในช่วงเวลาของประวัติศาสตร์วิวัฒนาการก็เป็นได้
ฟุตบอลศรีลังกา
ฟุตบอลศรีลังกา (Football Sri Lanka, หรือ FSL) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศศรีลังกา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่โคลัมโบ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2482 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศรวมถึงฟุตบอลทีมชาติศรีลังกา
เผิง เสียวหร่าน
เผิง เสียวหร่าน (, เกิด 3 ธันวาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงชาวจีน เริ่มเข้าวงการและแสดงซีรีส์มาตั้งแต่ปี 2014 แต่มาเป็นที่รู้จักและโด่งดังจากซีรีส์จีนเรื่อง ตงกง ตำนานรักตำหนักบูรพา (Good Bye, My Princess; 东宫) ที่ออกอากาศในปี 2019
พระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป)
พระสารประเสริฐ นามเดิม ตรี นาคะประทีป (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2432 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2488) เป็นขุนนางชาวไทย ดำรงตำแหน่งในกรมพระอาลักษณ์ มีชื่อเสียงด้านอักษรศาสตร์ ใช้นามปากกว่า นาคะประทีป และยังมีผลงานร่วมกับพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ใช้นามปากกวาร่วมกันว่า เสฐียรโกเศศ-นาคะประทีป
ประวัติ
พระสารประเสริฐเกิดที่ตำบลถนนตรีเพชร อำเภอพาหุรัด จังหวัดพระนคร (เขตการปกครองสมัยนั้น) เป็นบุตรของหลวงพิพิธวิรัชการ (เทียน นาคะประทีป) และนางสวน เมื่อเป็นเด็กเรียนที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย สอบไล่ได้ประโยค 2 อย่างเก่าและชอบภาษาบาลีเป็นอย่างมาก จึงขออนุญาตผู้ปกครองบวชเป็นสามเณร เมื่ออายุได้ 17-18 ปีก็ได้เปรียญธรรม 7 ประโยคมีหน้าที่สอนภาษาบาลีในสำนักวัดที่บวชคือวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เรียกกันโดยทั่วไปว่า “พระมหาตรี” พระมหาตรีมีความเชี่ยวชาญภาษาเป็นอย่างดีและแม้ไม่ชำนาญในภาษาสันสกฤตแต่ก็ยังอ่านอักษรเทวนาครีได้ เพราะเคยติดตามพระอาจารย์คือพระราชาคณะคือพระธรรมนิเทศทวยหาญไปเกาะลังกา เมื่อขุนโสภิตอักษรการเจ้าของ “โรงพิมพ์ไท” ที่จัดพิมพ์หนังสือดีมีคุณภาพในสมัยนั้นต้องการพิมพ์หนังสือหิโตปเทศ จากภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย ได้แนะนำให้พระยาอนุมานราชธนรู้จักกับพระมหาตรีให้เป็นผู้ช่วยตรวจ เนื่องจากเกรงว่าอาจเพี้ยนไปจากต้นฉบับภาษาสันสกฤตด้วย
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาทั้งสองท่านก็ได้มีความสัมพันธ์ทั้งในด้านการงานและการส่วนตัวร่วมกันสร้างสรรค์งานด้านอักษรศาสตร์เป็นมรดกแก่ประเทศมาจนตลอดชีวิต
พระมหาตรีสึกออกมาเป็นคฤหัสถ์เมื่อ พ.ศ. 2462 เมื่ออายุได้ 30 ปี และได้เข้ารับราชการเป็นอนุศาสนาจารย์ประจำกระทรวงกลาโหมซึ่งมีพระธรรมนิเทศทวยหาญเป็นหัวหน้า ทำหน้าที่ศาสนาจารย์ 3 ปีได้เป็นรองอำมาตย์โท
ครั้งนั้นเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) เสนาบดีกระทรวงศึกษาธิการขณะนั้นได้ขอตัวมาดำรงตำแหน่งผู้ช่วยแผนกอภิธานสยามในกรมตำราเมื่อ พ.ศ. 2465
ในปี พ.ศ. 2469 กรมราชเลขาธิการขอย้ายหลวงธุรกิจภิธานไปรับราชการในกรมในตำแหน่งปลัดกรมพระอาลักษณ์
ในปี พ.ศ. 2471 ก็ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าให้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระสารประเสริฐ รับราชการอยู่จนถึง พ.ศ. 2475 จึงย้ายกลับไปรับราชการในกระทรวงศึกษาธิการ เป็นข้าราชการชั้นเอกประจำกรมวิชาการ ภายหลังได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองศาสนศึกษาระยะหนึ่งจึงออกจากราชการเพื่อรับพระราชทานเบี้ยบำนาญและได้รับการบรรจุเป็นอาจารย์พิเศษประจำแผนกวิชาภาษาบาลี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2485 จึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้ลาออกจากบรรดาศักดิ์
ชีวิตครอบครัว
พระสารประเสริฐ สมรสกับนางสารประเสริฐ (สิริพันธ์ นาคะประทีป) มีบุตร-ธิดารวม 5 คน ซึ่งได้รับพระราชทานชื่อตามลำดับคือ
ชีวิตงานและผลงาน
พระสารประเสริฐร่วมงานด้านอักษรศาสตร์และวรรณกรรมอย่างใกล้ชิดกับพระยาอนุมานราชธนมายาวนานเกือบ 40 ปี พระยาอนุมานฯ เล่าว่าหนังสือหิโตปเทศเป็นปัจจัยอันสำคัญที่เปลี่ยนวิถีทางเดินแห่งชีวิตของ "พระมหาตรี" ทั้งสองท่านมีผลงานร่วมกันโดยเรียงตามลำดับการตีพิมพ์ที่ทราบ ดังนี้
พระยาอนุมานราชธนเล่าไว้ในหนังสือประวัติครูของคุรุสภาว่า ก่อนที่ท่านทั้งสองจะร่วมงานกัน มีงานที่พระสารประเสริฐแต่งเอง 2 เรื่องคือ
เมื่อพระสารประเสริฐรับราชการในตำแหน่งปลัดกรมอาลักษณ์ ได้มีหน้าที่ร่างประกาศพระราชกระแสพระบรมราชโองการ คิดตั้งชื่อและยังทำหน้าที่อ่านประกาศในงานพระราชพิธีต่าง ๆ พระยาอนุมานฯ เล่าว่า มีผู้สงสัยว่าพระสารประเสริฐพูดมีติดอ่างจะอ่านประกาศในงานพิธีให้ดีได้อย่างไร แต่ตรงกันข้าม พระสารประเสริฐอ่านได้ดีเป็นที่สุด เพราะได้ฝึกซ้อมใส่ขีดทำเครื่องหมายแบ่งจังหวะสำหรับอ่านและอ่านซ้อมหลายครั้งอ่านดี จนเจ้านายชั้นผู้ใหญ่เสด็จมาจับไหล่แสดงความยินดี
งานที่พระสารประเสริฐชอมมากเป็นพิเศษคืองานชำระปทานุกรม ซึ่งท่านได้เป็นกรรมการชำระปทานุกรมของราชบัณฑิตยสถาน โดยบางวันแม้รถประจำทางสาธารณะขัดข้องท่านก็ยังยอมเดินจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาที่ราชบัณฑิตยสถาน และแม้แต่ที่หอสมุดแห่งชาติก็ยังยอมเดินมาจนได้ เวลาประชุมท่านจะเอาใจใส่พิถีพิถันและมักเอา "หัวชนกำแพง" ถ้าไม่เห็นด้วย "ลางทีชำระคำ ๆ เดียวกินเวลา 2 ประชุมก็เคยมี" แม้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ทรงเป็นประธาน พระสารประเสริฐก็ไม่ยอม "พบกันครึ่งทาง" พระยาอนุมานฯ เล่าว่า ประธานเคยตรัสว่า "ผมไม่ถือ เพราะพระสารประเสริฐเป็นคน "ขลังวิชา" แต่พระสารประเสริฐจะยอมเห็นด้วยโดยง่ายถ้าเห็นว่าถูกต้อง"
นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นผู้ร่างคำปรารภในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม ฉบับแรก เมื่อ พ.ศ. 2475 ที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 อีกด้วย
วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 เป็นวันสุดท้ายที่พระสารประเสริฐมาประชุมชำระปทานุกรม ขณะกำลังจดคำที่พระยาอนุมานราชธนบอก แต่กลับถามว่า "คำอะไรนะ" ซ้ำ ๆ อยู่ ประมาณ 10 ครั้ง ก่อนหน้านั้นเวลาประชุมก็เงียบผิดปกติ จนพระวรเวทย์พิสิฐ (เซ็ง ศิวะศริยานนท์) ทักขึ้นว่า "วันนี้นักบาลีทำไมเงียบ เห็นจะเป็นเพราะตัว ฝ กระมัง" ท่านไม่ตอบ เลิกประชุมรีบเดินออกจากห้องก่อนใคร พระยาอนุมานฯ เล่าว่าได้ทราบภายหลังว่าเดินไปขึ้นรถประจำทางที่หน้าวังบูรพาล้มลงแต่ก็มีคนพยุงขึ้นรถไปจนถึงบ้าน ไปหมดสติอยู่ที่หน้าบ้านตอนลงจากรถนั้นเอง พระสารประเสริฐสิ้นลมที่โรงพยาบาลวชิรพยาบาลอีก 7 วันต่อมา รวมสิริอายุได้ 56 ปี
อ้างอิง
บรรณานุกรม
แพตทริเซีย นีล
แพตทริเซีย นีล (Patricia Neal; 20 มกราคม ค.ศ. 1926 – 8 สิงหาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดงภาพยนตร์และละครเวทีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาท เฮเลน เบนสัน ในภาพยนตร์เรื่อง The Day the Earth Stood Still (1951), บทเอมิลี ยูสเทซ เฟลเลนสัน ใน Breakfast at Tiffany's (1961) และบทแม่บ้านวัยกลางคน อัลมา บราวน์ ใน Hud (1963) ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
อ้างอิง
19262010
หอยเต้าปูน
ลักษณะทั่วไป
หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
หอยเต้าปูนสายพันธุ์ Conus geographus ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้
การพัฒนาตัวยาจากการสกัดพิษ
พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า โคโนทอกซิน (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย (Glory of India, ) เป็นหอยฝาเดี่ยวในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae) ชนิดหนึ่ง
เป็นหอยเต้าปูนชนิดหนึ่ง ที่มีเปลือกสวยงาม มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนช็อคโกแล็ต แต้มด้วยลายดอกสีขาวรูปสามเหลี่ยมตลอดทั้งเปลือก
มีความยาวตั้งแต่ 46 มิลลิเมตร จนถึง 185 มิลลิเมตร พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทะเลอาหรับตั้งแต่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย จนถึงทะเลแดง และแอฟริกาใต้
เป็นหอยที่มีเข็มพิษที่ใช้ล่าเหยื่อและป้องกันตัว ด้วยพิษที่ร้ายแรง ที่สามารถทำให้มนุษย์ถึงแก่ชีวิตได้ เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ ขณะที่เปลือกมีความสวยงาม จึงนิยมที่จะเก็บสะสม
วัดขวัญมงคล
วัดขวัญมงคล ตั้งอยู่ที่ บ้านจันทัย  ตำบลวาริน   อำเภอศรีเมืองใหม่   จังหวัดอุบลราชธานี    สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
ลำดับเจ้าอาวาส
ได้ย้ายไปจำพรรษาที่อำเภอหนองบัวลำภู ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดขวัญมงคลในปี พ.ศ. ๒๕๑๖	    ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะตำบลวาริน  ปีพ.ศ. ๒๕๑๘
วอยเอจเจอร์
วอยเอจเจอร์ (Voyager) อาจหมายถึง
อัมพาตแบบเอิร์บ
อัมพาตเอิร์บ (Erb's palsy) หรืออัมพาตเอิร์บ–ดูเชน (Erb–Duchenne palsy) เป็นอัมพาตของแขนอันเนื่องจากการบาดเจ็บของกลุ่มเส้นประสาทหลักของเขตกลุ่มบน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฉีกขาดของเส้นประสาท C5–C6 ส่วนโคนบน ซึ่งประกอบเป็นข่ายประสาทแขน อันประกอบด้วยแขนงด้านหน้าของเส้นประสาทไขสันหลัง C5–C8 และเส้นประสาทระดับอก T1  การบาดเจ็บเหล่านี้เกิดขึ้นจากการคลอดติดไหล่มากที่สุด อัมพาตนี้อาจหายเองได้โดยใช้เวลาหลายเดือน หรือจำเป็นต้องได้รับการบำบัดฟื้นฟูสภาพ หรือต้องการผ่าตัด
ไกล์
ไกล์ (ガイル; Guile) เป็นตัวละครจากเกมสตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนายทหารอากาศชาวสหรัฐ เขามีจุดมุ่งหมายที่จะโค่นองค์กรชาโดลู เพื่อล้างแค้นให้กับเพื่อนรักที่มีชื่อว่าแนช ไกล์ถือเป็นตัวละครที่มีทรงผมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งเกมเมอร์ชาวไทยมักเรียกกันว่าทรงลานบิน หรือทรงหัวไม้กวาด นอกจากนี้ จาง เซี๊ยะโหย่ว ยังเคยรับบทเป็นไกล์ ในภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่องบันล็อก ผู้ชายทะลุเวลา (Futurecops) โดยมีชื่อเรียกว่า "หัวไม้กวาด" และฌอง-คล็อด แวน แดมม์ ก็ได้รับบทเป็นไกล์ ในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องสตรีทไฟท์เตอร์ มาแล้วครั้งหนึ่ง ไกล์มีท่าไม้ตายคือโซนิคบูม และซัมเมอร์ซอลท์คิก และมีซูเปอร์คอมโบ คือ ดับเบิ้ลซัมเมอร์ซอลท์
ประวัติตามท้องเรื่อง
ไกล์ เป็นนายทหารประจำกองทัพอากาศ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับแนช ทั้งคู่ต่างตกลงที่จะใช้การต่อสู่ที่มีรูปแบบอันเป็นเอกลักษณ์ที่คล้ายกัน แต่ดูเหมือนว่าแนชจะมีความคล่องแคล่วกว่า ไกล์มีภรรยาชื่อจูเลีย และลูกสาวชื่อเอมี่ กล่าวกันว่าเอลิซ่าซึ่งเป็นภรรยาของเคนนั้น เป็นพี่น้องแท้ๆกับจูเลีย ทำให้ทั้งไกล์และเคนมีสถานะเป็นพี่เขยและน้องเขยต่อกัน อย่างไรก็ตาม เรื่องราวเหล่านี้ก็มักไม่ค่อยได้รับการเอ่ยถึง
ในสื่ออื่น
ไกล์ได้รับเลือกเป็นเป็นตัวละครหลักในสตรีทไฟท์เตอร์ II ฉบับภาพยนตร์แอนิเมชันให้เสียงพากย์โดยมานาเสะ ทสึกายามะ ในฉบับออริจินอลภาษาญี่ปุ่น และพากย์โดยเคิร์ก ธอร์นตัน (ได้รับเครดิตในชื่อของโดนัลด์ ลี) ในฉบับภาษาอังกฤษ
การออกแบบตัวละคร
ในช่วงต้นของการร่างแบบเกมสตรีทไฟท์เตอร์ II ได้มีการบันทึกว่าไกล์ควรได้รับการพัฒนาเป็นพิเศษเพื่อดึงดูดนักเล่นเกมชาวอเมริกัน ภาพลักษณ์ของเขาออกแบบมาเป็นที่น่าสนใจอย่างยิ่ง โดยมีลักษณะที่แตกต่างจากตัวละครชาวเอเชียหลายรายในซีรีส์สตรีทไฟท์เตอร์ กับดวงตาสีฟ้าอ่อน, โครงหน้าที่บึกบึน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผมทรงลานบินสีบลอนด์
สิ่งสืบเนื่อง
ไกล์ยังเป็นตัวละครที่สร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเล่นเกมในลิตเติลบิ๊กพลาเน็ต ซึ่งทางโซนี่ได้เปิดตัวในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ด้วยเนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้สำหรับรายการนี้
มหาทวีปกอนด์วานา
มหาทวีปกอนด์วานา หรือ กอนด์วานาแลนด์ เป็นมหาทวีปที่เกิดขึ้นจากการรวมตัวของหลายหินฐานธรณี ในมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก โดยรวม มหาทวีปลอเรเชีย ในยุคคาร์บอนิเฟอรัส เข้ากับมหาทวีปแพนเจีย และเริ่มแยกในมหายุคมีโซโซอิก เป็นทวีปที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยครอบคลุมพื้นที่ถึง 100000000 km2 หรือ 64% ของจำนวนทวีปทั้งหมดในปัจจุบัน ตั้งอยู่ทางซีกโลกใต้ โดยรวมหลายพื้นที่ ซึ่งรวมถึงทวีปแอนตาร์กติกา, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปแอฟริกา, ประเทศมาดากัสการ์, และทวีปออสเตรเลีย เช่นเดียวกับ คาบสมุทรอาหรับ และอนุทวีปอินเดีย ซึ่งปัจจุบันได้เคลื่อนตัวมาอยู่ทางซีกโลกเหนือ
การก่อตัวของมหาทวีปกอนด์วานานั้น เริ่มต้นขึ้นในช่วง 800 - 650 ล้านปีก่อน ด้วยเทือกเขาแอฟริกาตะวันออก โดยการปะทะกันของอินเดีย ,มาดากัสการ์ และศรีลังกาเข้าด้วยกันกับแอฟริกาตะวันออก และเสร็จสิ้นในช่วง 600 - 530 ล้านปีก่อน ด้วยการทับซ้อนระหว่างเทือกเขาบราซิลเลียโน่ กับเทือกเขาคุนกะ ซึ่งเป็นการปะทะกันของทวีปอเมริกาใต้กับทวีปแอฟริกา และทวีปออสเตรเลีย กับทวีปแอนตาร์กติกาตามลำดับนั่นเอง
อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน
อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน (Uncharted: Drake's Fortune) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแอ็กชันผจญภัย พัฒนาโดยนอตีด็อก และจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ลงบนเพลย์สเตชัน 3 เป็นเกมแรกของเกมชุดอันชาร์ทิด เกมผสมผสานรูปแบบเกมแอ็กชันผจญภัยและแพลตฟอร์มเข้ากับเกมมุมมองบุคคลที่สาม เกมเล่าเรื่องราวการเดินทางของตัวเอกชื่อ นาธาน เดรก ผู้ที่เชื่อว่าเป็นทายาทของนักสำรวจเซอร์ ฟรานซิส เดรก ขณะที่เขาตามหาสมบัติของเมืองเอลโดราโดที่หายไป โดยได้ความช่วยเหลือจากนักข่าว เอเลนา ฟิชเชอร์ และที่ปรึกษา วิกเตอร์ ซัลลิแวน
ในงานอีทรี 2006 เกมประกาศว่าพัฒนาประมาณสองปีก่อนวางจำหน่ายปลายปี ค.ศ. 2007 เกมถือว่าเป็นเกมสำคัญของเพลย์สเตชัน 3 ที่ออกในช่วงเทศกาลวันหยุดของปี ค.ศ. 2007 เกมได้รับการตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ ส่วนใหญ่กล่าวถึงความสำเร็จเชิงเทคนิค การพากย์เสียง ตัวละคร เนื้อเรื่อง บรรยากาศ ดนตรีประกอบ ความใส่ใจรายละเอียด และมูลค่าการผลิตที่สูง คล้ายกับภาพยนตร์ฤดูร้อน แม้ว่าจะมีปัญหาเรื่องภาพกราฟิก ความยาว ยานพาหนะ และความยากของเกมจะได้รับการตอบรับที่ไม่ดีนัก เกมขายได้มากกว่าหนึ่งล้านหน่วยในเวลาสิบสัปดาห์ และเป็นหนึ่งในเกมขายดีระดับแพลตินัมในยุโรป เกมภาคต่อ อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์ ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2009 ตามด้วยอันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน ในปี ค.ศ. 2011 เกมที่สี่ อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์ จำหน่ายในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ภาคเดรกส์ฟอร์ชูนได้จำหน่ายลงเพลย์สเตชัน 4 พร้อมอันภาคต่ออีกสองภาค ในชื่ออันชาร์ทิด เดอะนาธานเดรกคอลเลกชัน
เนื้อเรื่อง
ที่นอกชายฝั่งปานามา นาธาน "เนต" เดรก (โนแลน นอร์ท) นักล่าสมบัติ และเอเลนา ฟิชเชอร์ (เอมิลี โรส) นักข่าว ขุดพบโลงศพของนักสำรวจชาวอังกฤษ เซอร์ ฟรานซิส เดรก บุคคลที่กล่าวกันว่าเป็นบรรพบุรุษของเนต ซึ่งเป็นเจ้าของแหวน (เนตครอบครองอยู่) ที่มีพิกัดบอกจุดที่พบโลงศพนั้น ในโลงศพ ทั้งคู่ไม่พบศพ แต่พบสมุดบันทึกเล่มเล็ก ซึ่งนาธานไม่ยอมให้เอเลนาอ่าน ต่อมา โจรสลัดกลุ่มหนึ่งเข้าจู่โจมเรือของพวกเขา และจุดไฟเผาเรือ ทำลายสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในสมุดเล่มนั้นและกล้องของเอเลนา หลังจากพาเธอไปจุดปลอดภัยได้ เนตได้พูดคุยส่วนตัวกับวิกเตอร์ "ซัลลี" ซัลลิแวน (ริชาร์ด แม็กกอนาเกิล) เพื่อนเก่าและผู้ให้คำปรึกษา จากเบาะแสที่พบในสมุดบันทึก เขาตั้งทฤษฎีว่าเดรกปลอมการตายเพื่อปกปิดการค้นพบเอลโดราโด เมืองโบราณที่สร้างจากทองคำทั้งหมด ซัลลีซึ่งกำลังมีปัญหาเรื่องเงิน ชักชวนให้เขาช่วยค้นหาเมืองดังกล่าว ทิ้งเอเลนาไว้ที่ท่าเรือ เนื่องจากเกรงว่า รายงานของเธอจะเรียกศัตรู
เนตและซัลลีสะกดรอยที่เดรกทิ้งไว้ถึงโบราณสถานแห่งหนึ่งในลุ่มน้ำแอมะซอน (ในประเทศเปรู) ซึ่งพวกเขาได้รู้ว่าเอลโดราโดไม่ใช่เมือง แต่เป็นรูปปั้นทองคำขนาดยักษ์ ความจริงแล้วเป็นโลงหิน ซึ่งถูกนำมาไว้หลายศตวรรษก่อนกองกิสตาดอร์ของชาวสเปน พวกเขาตามรอยได้จนถึงน้ำตกแห่งหนึ่ง ที่นั่น เขาพบกับเรืออูร้าง จากการค้นหาในเรือพบหน้าที่ขาดไปจากสมุดบันทึก ชี้ไปยังตำแหน่งของรูปปั้นตั้งอยู่ในอดีตอาณานิคมสเปนแห่งหนึ่งบนเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกที่ไม่มีในแผนที่ และมีศพชาวเยอรมันหลายคนที่เห็นได้ชัดว่าถูกข่วนจนตาย
เมื่อเนตออกมาจากเรือ เขาและซัลลีพบกับนักล่าสมบัติอีกคนหนึ่งชื่อ แกเบรียล โรแมน (ไซมอน เทมเพิลแมน) ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ของซัลลี โรแมนบังคับเนตให้ส่งหน้ากระดาษที่ขาดไป ซัลลีเข้ามาขัดขวาง โรแมนจึงยิงซัลลีเสียชีวิต โดยมีอาทอก นาวาร์โร (โรบิน แอตคิน ดาวส์) นักโบราณคดีคอยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ ก่อนที่เขาจะฆ่าเนต ขีปนาวุธที่เนตถอดสลักไว้ยิงออกมาโดยบังเอิญ ทำให้เรืออูระเบิด ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของกลุ่มคนร้ายได้นานพอให้เดรกหลบหนีได้ เขาวิ่งไปพบเอเลนาโดยบังเอิญ เธอยอมช่วยเขาตามหารูปปั้น และโดยสารเครื่องบินของซัลลีเดินทางไปยังอาณานิคมเก่า
เครื่องบินถูกยิงตกกลางอากาศ แยกเนตและเอเลนาจากกันขณะที่พวกเขากระโดดร่มชูชีพหนีออกมา เขาตามรอยเธอไปยังป้อมปราการเก่าแห่งหนึ่งที่ถูกยึดโดยโจรสลัดกลุ่มหนึ่ง นำโดยเอดดี ราจา (เจมส์ เซีย) คู่ปรับเก่าของเดรกที่ทำงานให้โรแมน จับเนตขังไว้และสั่งให้เขาช่วยตามหาสมบัติดังกล่าว เอเลนานั่งรถจีปมาถึงและพาเขาออกไปได้ แต่ไม่สามารถหนีคนของเอดดีได้ หลังติดอยู่นาน เนตสามารถขับรถจีปข้ามเหวและลงมายังทะเลสาบรอบท่าเรือของอาณานิคม เนตรู้สึกเหนื่อย ได้รับบาดเจ็บ และเศร้าโศกที่ซัลลีเสียชีวิต เนตตัดสินใจยอมแพ้และกลับบ้าน เอเลนาพยายามโน้มน้าวให้เนตตามหาสมบัติให้พบ และทั้งคู่ร่วมมือกันมาจนถึงศุลกสถานแห่งหนึ่ง ที่นั่น เนตสามารถตามรอยรูปปั้นไปถึงอารามภายในเกาะ ขณะลาดตระเวน เขาพบว่าโรแมนก็พบรูปปั้นแล้วเช่นกันจากความช่วยเหลือของซัลลีที่เข้าใจกันว่าเสียชีวิตแล้ว ขณะพวกเขากำลังไล่ตาม เอเลนาตกสะพานและต้องยอมทิ้งกล้องของเธอเพื่อที่เนตจะได้ช่วยชีวิตเธอได้ เนตตามซัลลีจนทันและกล่าวหาว่าเขาทรยศ แต่ซัลลีเผยว่าเขาแกล้งช่วย และรอดจากกระสุนของโรแมนได้เพราะสมุดบันทึกของเดรกที่ใส่ไว้ที่กระเป๋าเสื้อ ทำให้บาดแผลไม่ร้ายแรง
พวกเขาสามคนฝ่าฟันคนของโรแมนไปจนถึงห้องใต้ดินแห่งหนึ่ง ซึ่งเนตเชื่อว่ามีรูปปั้นฝังอยู่ ขณะเดียวกัน เอดดีที่กำลังหวาดระแวง เตือนโรแมนว่ามีปีศาจกำลังฆ่าคนของพวกเขา แต่โรแมนมองว่าไร้สาระ เนตตรวจสอบในห้องใต้ดินหลังจากกับดักประตูลับทำให้เขาแยกกับซัลลี โชคร้ายที่เนตและเอเลนา หลังจากค้นหาต่อไปโดยไม่มีซัลลี ไม่พบรูปปั้นแต่กลับพบศพของเดรก ซึ่งทิ้งแหวนไว้ (เชื่อว่าเขาไม่เคยพบโลงหินดังกล่าว) สัตว์ประหลาดคล้ายซอมบีกลุ่มหนึ่งเข้ารุมเขาและเพื่อน ๆ ร่วมถึงเอดดีและสมุน ในระหว่างชุลมุน เอดดีและคนของเขาถูกฆ่าตาย เนตและเอเลนายังคงตามหาต่อไปจึงฐานทัพเรือดำน้ำนาซีเก่าที่ถูกสร้างภายในเกาะ ขณะเนตตามหาจดหมายที่เดรกเขียนเปิดเผยความจริงที่ว่า เอลโดราโดมีคำสาปปกป้องไว้ ทำให้นักล่าชาวสเปนและทหารชาวเยอรมันกลายเป็นสัตว์ประหลาด เดรกพยายามหาทางทำลาย แต่สัตว์ประหลาดฆ่าเขาเสียก่อน รูปภาพรูปหนึ่งเผยว่าศพของเดรกเคยอยู่หน้ารูปปั้นก่อนถูกชาวเยอรมันย้ายตัวไป
ขณะเดียวกัน เอเลนาถูกโรแมนจับตัวไป เนตกลับมารวมตัวกับซัลลีได้และตามเขาไปถึงรูปปั้น โรแมนเปิดโลงหินตามคำแนะนำของนาวาร์โร ทำให้เขาสูดเชื้อไวรัสเข้าไป ขณะที่เขากำลังกลายร่าง นาวาร์โรยิงเขาจนตายและสั่งให้คนของเขานำโลงหินไปเพื่อที่เขาจะได้นำไวรัสไปประมูลในตลาดมืด เนตกระโดดไปที่ตาข่ายที่ขนรูปปั้นและผูกกับเฮลิคอปเตอร์ ขณะที่เอเลนาที่ถูกจับตัวอยู่หาทางฆ่าคนขับได้ ทำให้เฮลิคอปเตอร์ตกลงบนเรือขนสินค้าของนาวาร์โร เนตฆ่าคนร้ายที่เหลือและพยายามช่วยชีวิตเอเลนา แต่ถูกนาวาร์โรเข้าจู่โจม หลังจากสู้กันด้วยหมัด เขาดึงเธอออกจากเฮลิคอปเตอร์ได้ ผลักเฮลิคอปเตอร์ตก และพานาวาร์โรที่ขาพันกับเชือกตาข่ายตกทะเลไปด้วย
เวลาผ่านไป ซัลลีขับเรือสปีดโบ๊ตมาถึง เอเลนาสร้างความแปลกใจให้เนตโดยคืนแหวนประจำตระกูลให้เขา และให้เขาสัญญาว่าจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอขาดตกไป ทั้งคู่กอดกันขณะที่ซัลลีขับเรือออกไปในเวลาพระอาทิตย์ตกดิน
ฟาทอม
ฟาทอม (fathom ย่อว่า ftm) คือหน่วยวัดความยาวชนิดหนึ่งในระบบอังกฤษและระบบประเพณีสหรัฐอเมริกา มักนิยมใช้วัดความลึกของทะเล
หนึ่งฟาทอมยาว (ลึก) เท่ากับ 2 หลา (6 ฟุต หรือ 1.8288 เมตร) ขนาดของฟาทอมแตกต่างกันไปบ้างเล็กน้อยขึ้นอยู่กับว่า มันถูกนิยามให้ยาวเท่ากับหนึ่งในพันส่วนของหน่วยไมล์ทะเล หรือเป็นพหุคูณของหน่วยหลาแบบอังกฤษ แต่เดิมมีที่มาจากระยะห่างระหว่างสุดปลายนิ้วทั้งสองข้างเมื่อกางแขน ฟาทอมจึงมีความยาวแปรผันอยู่ระหว่าง 5–5½ ฟุต (1.5–1.7 เมตร)
ชื่อหน่วยฟาทอมมาจากภาษาอังกฤษเก่า fæðm แปลว่า แขนที่อ้าออกเพื่อโอบกอด หรือแขนทั้งสองที่กางออก ซึ่งต่อมาภาษาอังกฤษกลางก็กลายเป็น fathme
ตัวย่อของฟาทอมอาจพบแบบอื่นได้อีกเช่น f, fath, fm, fth, fthm
แหล่งข้อมูลอื่น
Klafter Klafto Brasse (unité de mesure) Hvat
แคว้นญิตรา
แคว้นญิตรา (Nitriansky kraj, ; Nyitrai kerület) เป็นหนึ่งในเขตปกครองของสโลวาเกีย ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1923 และจากปี 1996 มีชายแดนเหมือนในปัจจุบัน ประกอบด้วยเจ็ดอำเภอ และเทศบาล 354 แห่งซึ่ง 15 แห่งมีสถานะเป็นเมือง เศรษฐกิจของแคว้นนี้มุ่งเน้นไปที่เกษตรกรรมมากกว่าในแคว้นสโลวาเกียอื่น ๆ ญิตราเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของแคว้นนี้
ทวิอักษร
ทวิอักษร (digraph, bigraph, digram) หมายถึงกลุ่มอักษรสองตัวที่เขียนขึ้นเพื่อแทนหน่วยเสียงเสียงเดียวที่แปลกออกไป หรือใช้แทนหน่วยเสียงอื่นที่ไม่ใช่ค่าปกติของอักษรสองตัวนั้นมาประกอบกันตามอักขรวิธี เมื่อภาษาใดภาษาหนึ่งไม่สามารถใช้อักษรตัวเดียวเพื่อแทนเสียงนั้นได้ แต่บางครั้งการรวมทวิอักษรก็มิได้ทำให้เสียงพิเศษไปจากเดิม ซึ่งอาจแสดงถึงธรรมเนียมในอดีตว่าคำศัพท์เหล่านั้นเคยออกเสียงแตกต่างกันมาก่อน หรือคงไว้เพื่อรูปศัพท์เดิมที่ยืมมาจากภาษาอื่น
ในอักขรวิธีของบางภาษา อย่างเช่น ch ในภาษาเซอร์เบีย (เมื่อเขียนด้วยอักษรละติน) หรือภาษาเช็ก ทวิอักษรจะถูกจัดว่าเป็นอักษรตัวเดียวกัน นั่นหมายความว่าทวิอักษรนั้นจะเป็นอักษรตัวหนึ่งในลำดับอักษรของภาษา และไม่สามารถแยกออกจากกันได้ ไม่ว่าจะเป็นการเรียงลำดับ การย่อ หรือการแบ่งคำ
ภาษาไทย
ในภาษาไทยมีการใช้ทวิอักษรในรูปแบบของ อักษรควบไม่แท้ เช่น ทร ออกเสียง ซ เป็นต้น ส่วน อักษรควบแท้ และ อักษรนำ ไม่ถือว่าเป็นทวิอักษร เนื่องจากอักษรควบแท้และอักษรนำอ่านตามเสียงปกติของอักษรสองตัวนั้น เช่น คร ออกเสียง ค+ร หรือออกเสียงเป็นพยางค์ เช่น ขนม อ่าน ขะ-หนม เป็นต้น
อักษร ห ที่เติมหน้าพยัญชนะนาสิกและพยัญชนะเหลว ได้แก่ หง, หญ, (หณ), หน, หม, หย (และ อย), หร, หล, หว, (หฬ) ซึ่งอักษรเหล่านี้เป็นอักษรต่ำเดี่ยว จุดประสงค์เพื่อให้สามารถผันวรรณยุกต์ได้ครบทุกเสียง ซึ่งออกเสียงเป็นหน่วยเสียงเดิมไม่ใช่เสียงใหม่ จึงไม่นับเป็นทวิอักษรเช่นกัน
ภาษาอังกฤษ
ในภาษาอังกฤษมีทวิอักษรหลายคู่ ทั้งพยัญชนะและสระ พอยกตัวอย่างได้ดังนี้ ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างทวิอักษรที่เป็นสระ
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ที่กรุงเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495 จัดขึ้นที่สนาม Laakso, Ruskeasuo Equestrian Hall และ Helsinki Olympic Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทเดี่ยว 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 134 คน จาก 25 ประเทศ
อิมพีเรียลไฮเนส
อิมพีเรียลไฮเนส (อังกฤษ: Imperial Highness) หรือ อิมพีเรียลไฮนิส (/ˈhʌɪnɪs/ )  เป็นฐานันดรศักดิ์ของสมาชิกราชวงศ์บางชั้นในญี่ปุ่น มักใช้นำพระนามเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระราชบุตรในสมเด็จพระจักรพรรดิ
ฐานันดรศักดิ์อิมพีเรียลไฮเนสมีศักดิ์สูงกว่า"รอยัลไฮเนส" "แกรนด์ดิวคัลไฮเนส", "ไฮเนส" และ "เซอรีนไฮเนส" เป็นต้น
อ็องรี คริสต็อฟ
อ็องรี คริสต็อฟ (Henri Christophe; 6 ตุลาคม ค.ศ. 1767 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1820) หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ (Henri Ier d'Haïti) เป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญในการปฏิวัติเฮติ จนกระทั่งเฮติได้รับเอกราช พระองค์กับฌ็อง-ฌัก เดซาลีนได้ร่วมกันรุกรานซานโตโดมิงโก (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐโดมินิกัน) กับกองทหารฝรั่งเศส ซึ่งมีบันทึกว่ามีการสังหารนักโทษชาวโดมินิกันหลานร้อยคน
หลังจากที่ฌ็อง-ฌัก เดซาลีนถูกลอบสังหาร พระองค์ได้ถอยไปตั้งหลักที่แปลน-ดูว์-นอร์และจัดตั้งรัฐบาลใหม่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1807 พระองค์ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของรัฐเฮติ ในขณะที่อาแล็กซ็องดร์ เปตียง เป็นประธานาธิบดีทางภาคใต้ ทางภาคเหนือคริสต็อฟในก่อตั้งราชอาณาจักรเฮติขึ้น และตั้งตนเป็นพระเจ้าอ็องรีที่ 1 แห่งเฮติ นอกจานี้พระองค์ยังสร้างสังคมชั้นสูงขึ้น และประกาศให้ฌัก-วิกตอร์ อ็องรี พระราชโอรสของพระองค์เป็นเจ้าชายและเป็นรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วย
พระองค์เป็นที่รู้จักในการสร้างเนินปราสาทลาแฟเรียร์ พระราชวังซ็อง-ซูซี และพระราชวังอื่น ๆ มากมาย ภายใต้นโบบายกอร์เวหรือแรงงานบังคับ ทำให้ราชอาณาจักรรับรายได้จากผลผลิตจากการเกษตรและการค้าน้ำตาล แต่ประชาชนไม่พอใจการปกครองของพระเจ้าอ็องรีที่ 1 พระองค์ได้บรรลุข้อตกลงกับบริเตนใหญ่ที่จะให้สิทธิกับอาณานิคมของตนในทะเลแคริบเบียนในการแลกเปลี่ยนสำหรับการเตือนรัฐบาลของเขาจากการทำกิจกรรมใด ๆ ของกองทัพเรือฝรั่งเศส ในตอนช่วงท้ายของชีวิตพระองค์เริ่มป่วยและกลัวการรัฐประหาร พระองค์จึงทำอัตวินิบาตกรรม (ฆ่าตัวตาย) ในที่สุด พระโอรสและเหล่ารัชทายาทของพระองค์ถูกลอบสังหารเมื่อ 10 วันหลังจากนั้น เมื่อสิ้นราชอาณาจักรเฮติ ฌ็อง-ปีแยร์ บัวเยก็เริ่มเข้ามามีอำนาจและรวมเฮติทั้งสองเข้าด้วยกัน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) หรือโดยทั่วไปมักจะเรียกว่า วิศวะบางมด เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เริ่มเปิดทำการเรียนการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2503 และครบรอบการสภาปนา 60 ปีในปี พ.ศ. 2563
ตำบลโนนพะยอม
โนนพะยอม เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่มติดลำน้ำชี มีความอุดมสมบูรณ์ ห่างจากอำเภอชนบท 8 กิโลเมตร
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 3 ( โดยเรียงลำดับ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่เก่าแก่ที่สุดของ ประเทศไทย ตามการก่อตั้งดังนี้ 1.จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 2.มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 3.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) 4.มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ 5.มหาวิทยาลัยขอนแก่น 6.สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง 7.มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และ 8.มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ )
ตำบลโนนพะยอม
ประวัติ
โนนพะยอมแรกเริ่มเดิมเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ ในการปกครองของตำบลกุดเพียขอม อำเภอชนบท โดยเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 ทางราชการได้แบ่งท้องที่ออกมาจัดตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลโนนพะยอม" จำนวน 9 หมู่บ้าน ซึ่งมีฐานะเป็น สภาตำบลโนนพะยอม มีหน้าที่กำกับดูแลและกำหนดแผนพัฒนา จนกระทั่งเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยมีประกาศให้เปลี่ยนแปลงฐานะจาก สภาตำบลโนนพะยอม เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโนนพะยอม จนถึงปัจจุบัน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ประวัติ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เดิมคือ " วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี "   ซึ่งสังกัด กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ  ตั้งอยู่ที่ ถนนประชาอุทิศ (ซอยสุขสวัสดิ์ 48) แขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร
ตำบลโนนพะยอม
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลโนนพะยอมตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ประวัติ
พ.ศ. 2503 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี ได้รับการสถาปนาขึ้น เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในระยะเริ่มแรกนักศึกษารับจากผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สายวิทยาศาสตร์ (เทียบเท่าชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปัจจุบัน) เข้าศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หลักสูตร 3 ปี ใน 4 สาขาวิชา คือ
ตำบลโนนพะยอม
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลโนนพะยอมแบ่งออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ประวัติ
พ.ศ. 2505 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี ได้เข้าร่วมกับ สภาการศึกษาแห่งชาติ ในการใช้ วิธีสอบคัดเลือกรวมเพื่อรับนักศึกษาร่วมกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ (การสอบเอนทรานซ์) ประกอบกับ ยูเนสโก (UNESCO) และกองทุนพิเศษสหประชาชาติ ได้ให้ความช่วยเหลือแก่ วิทยาลัย โครงการมีระยะเวลา 5 ปี โดยจัดหาผู้เชี่ยวชาญด้านต่างๆ ให้มาช่วยดำเนินการสอน รวมทั้งให้ทุนการศึกษา อบรมเพิ่มเติมแก่อาจารย์ และจัดซื้ออุปกรณ์การศึกษาให้แก่วิทยาลัยตามความต้องการ
พ.ษ.2506 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี ได้แบ่งการบริหารเป็น 4 คณะวิชา คือ
พ.ศ. 2507 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี ได้ปรับปรุงหลักสูตรที่เปิดสอน คือ
พ.ศ. 2508 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี โดยความเห็นชอบของ กระทรวงศึกษาธิการ และคณะรัฐมนตรี ให้ทำการเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรเทคนิคชั้นสูง (ปทส.) หลักสูตร 2 ปี ต่อจากประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หลักสูตร 3 ปี รวมมีระยะเวลาศึกษา 5 ปี (เทียบเท่าปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ ใน 4 สาขา (โยธา,ไฟฟ้า,เครื่องกล,อุตสาหการ) ) ซึ่งโครงการนี้ได้รับความช่วยเหลือจาก ยูเนสโก และกองทุนพิเศษสหประชาชาติอีก โครงการมีระยะเวลา 4 ปี ในรูปแบบเดียวกับโครงการแรก คือมี ผู้เชี่ยวชาญ ทุนการศึกษา อบรมแก่อาจารย์ และอุปกรณ์การศึกษา โดยสอนในหลักสูตร ปทส. ต่อจาก ปวส. เริ่มเมื่อปี พ.ศ. 2508 ในสาขาช่างยนต์,ช่างโลหะ และปี พ.ศ. 2509 ในสาขาช่างโยธา,ช่างไฟฟ้า
พ.ศ. 2514 สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ได้รับการสถาปนาขึ้น เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2514 จากการรวม วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี, วิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือ และวิทยาลัยโทรคมนาคมนนทบุรี โดย วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี มีสถานะเป็นวิทยาเขต คือ "สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า วิทยาเขตธนบุรี" และเปลี่ยนจากหลักสูตรประกาศนียบัตรเทคนิคชั้นสูง (ปทส.) มาเป็น หลักสูตรปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ หลักสูตร 5 ปี ใน 4 สาขา (โยธา,ไฟฟ้า,เครื่องกล,อุตสาหการ) และ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า วิทยาเขตธนบุรี ได้แบ่งการบริหารเป็น 7 ภาควิชา คือ
พ.ศ. 2532 สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ปรับหลักสูตรปริญญาตรีวิศวกรรมศาสตร์ หลักสูตร 5 ปี มาเป็นหลักสูตร 4 ปี
คณะวิศวกรรมศาสตร์มีการดำเนินการตามมาตรฐานการประกันคุณภาพการศึกษาตามที่สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษากำหนด โดยมีองค์ประกอบและดัชนีชี้วัดที่ชัดเจนทั้งเกณฑ์ของสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา (ทบวงมหาวิทยาลัย) และของ สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) และผ่านการตรวจประเมิน
โดย เรียงลำดับการจัดตั้ง ภาควิชา ดังนี้
หลักสูตร
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ถือว่าเป็น คณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่เปิดสอนมีสาขาวิชาทางด้าน วิศวกรรมศาสตร์ ในระดับปริญญาตรีมากที่สุด 1 ใน 3 ของประเทศไทย และในระดับปริญญาโทและปริญญาเอกมากที่สุดในประเทศไทย
หลักสูตรทั้งหมดของคณะวิศวกรรมศาสตร์ รวมทั้งสิน 57 สาขา สอนทั้งในหลักสูตรปกติ หลักสูตรนานาชาติ และหลักสูตร Residential College ของมหาวิทยาลัย Cambridge และ Oxford จากประเทศอังกฤษ
หลักสูตรปริญญาตรี 27 สาขา
ปริญญาตรี หลักสูตรปกติ 1 สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี 2 สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ 3 สาขาวิทยาศาสตร์ข้อมูลสุขภาพ 4 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา 5 สาขาวิชาวิศวกรรมระบบควบคุมและเครื่องมือวัด 6 สาขาวิชาวิศวกรรมระบบควบคุมและเครื่องมือวัด (สหกิจศึกษา) 7 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า 8 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (ระบบไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์กำลังและพลังงาน) 9 สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม 10 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล 11 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลและพลังงาน 12 สาขาวิชาวิศวกรรมยานยนต์ 13 สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ 14 สาขาวิชาวิศวกรรมเมคคาทรอนิกส์ 15 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องมือ 16 สาขาวิชาวิศวกรรมวัสดุ 17 สาขาวิชาวิศวกรรมการผลิตชิ้นส่วนยานยนต์
ปริญญาตรี (หลักสูตรนานาชาติ) ภายใต้การกำกับดูแลของ International Center for Engineering (ICE) 18 สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี (Chemical Engineering) 19 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา (Civil Engineering) 20 สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (Computer Engineering) 21 สาขาวิชาวิศวกรรมอัตโนมัติ (Automation Engineering) 22 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสารและอิเล็กทรอนิกส์ (Electronics and Telecommunication Engineering) 23 สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม (Environmental Engineering)
ปริญญาตรี หลักสูตร Residential College ของมหาวิทยาลัย Cambridge และ Oxford จากประเทศอังกฤษ 24 สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (Residential College) 25 สาขาวิชาวิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์ (Residential College) 26 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (Residential College) 27 สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ (Residential College)
หลักสูตรปริญญาโท 20 สาขา 1 สาขาวิชาวิศวกรรมเคมี 2 สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา 3 สาขาวิชาเทคโนโลยีวิศวกรรมโยธา 4 สาขาวิชาวิศวกรรมและการบริหารการก่อสร้าง 5 สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ (หลักสูตรนานาชาติ) 6 สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) 7 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า 8 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและสารสนเทศ 9 สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและสารสนเทศ (หลักสูตรนานาชาติ) 10 สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม 11 สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล 12 สาขาวิชาวิศวกรรมยานยนต์ (หลักสูตรนานาชาติ) 13 สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการและระบบการผลิต 14 สาขาวิชาวิศวกรรมโลหการ 15 สาขาวิชาวิศวกรรมการเชื่อม 16 สาขาวิชาวิศวกรรมคุณภาพ 17 สาขาวิชาเทคโนโลยีการขึ้นรูปวัสดุและนวัตกรรมการผลิต 18 สาขาวิชาวิศวกรรมอาหาร 19 สาขาวิชาวิศวกรรมชีวภาพ 20 สาขาวิชาวาริชวิศวกรรม