cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ท่าเรือแหลมฉบัง
ท่าเรือน้ำลึกแหลมฉบัง เป็นท่าเรือน้ำลึกหลักในการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง อำเภอศรีราชา และ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี อยู่ภายใต้การดูแลของการท่าเรือแห่งประเทศไทยในเรื่องการบริหารท่าเรือโดยรวม และมีเอกชนรับผิดชอบในเรื่องปฏิบัติการ เปิดดำเนินการท่าเทียบเรือ B1 เป็นท่าแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2534 โดยท่าเรือแหลมฉบังได้รับการสนับสนุนส่งเสริมจากรัฐบาลในการเป็นท่าเรือหลักของประเทศแทนท่าเรือกรุงเทพฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 ในปี พ.ศ. 2551 มีปริมาณขนถ่ายสินค้าทั้งสิ้น 4,629,244.70 เมตริกตัน มีปริมาณเรือเทียบท่ากว่า 8,118 ลำ
บริเวณโดยรอบท่าเรือแหลมฉบังได้รับการพัฒนาให้เป็นเขตเศรษฐกิจแหลมฉบัง ซึ่งมีการพัฒนาที่พักอาศัย สาธารณูปโภค การคมนาคมขนส่ง นิคมอุตสาหกรรม ตลอดจนศูนย์ราชการ เพื่อการพัฒนาให้เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่สำคัญในอนาคต
ท่าเรือแหลมฉบังยังเป็นท่าเรือที่นำนักท่องเที่ยวไทยเดินทางโดยเรือสำราญไปต่างประเทศ เส้นทางเดินเรือสำราญ อาทิ ท่าเรือแหลมฉบังไปประเทศกัมพูชา แวะเกาะฟู้โกว๊ก เข้าเกาะสมุย สิ้นสุดที่ท่าเรือแหลมฉบัง ท่าเรือแหลมฉบังแวะเกาะสมุยสิ้นสุดที่ประเทศสิงคโปร์ ท่าเรือแหลมฉบัง ไปยังท่าเรือฟูมาย เมืองนครโฮจิมินห์ ไปยังเมืองดานัง เมืองเซินเจิ้น และสิ้นสุดที่ฮ่องกง
ส่วนนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศรับจากประเทศสิงคโปร์เพียงประเทศเดียว โดยมีเส้นทางเรือสำราญ ประเทศสิงคโปร์แวะเกาะเรดัง (มาเลเซีย) และเกาะสมุย สิ้นสุดที่ท่าเรือแหลมฉบัง
ปัจจุบันท่าเรือแหลมฉบังเป็นท่าเรือเดียวที่บริการนักท่องเที่ยวจากประเทศไทยไปประเทศสิงคโปร์และมีเส้นทางเดินเรือจากสิงคโปร์มาประเทศไทย
สถานีรถไฟ
สถานีรถไฟท่าเรือแหลมฉบัง เป็นสถานีรถไฟชั้นพิเศษ ของการรถไฟแห่งประเทศไทย เส้นทางแยกออกมาจากสถานีรถไฟชุมทางศรีราชา มีระยะทางห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพ 140.85 กิโลเมตร
เข้าขากรรไกรมรณะ
แท็กซี่ไปนรก และกลับ เข้าขากรรไกรมรณะ (Taxis to Hell – and Back – Into the Jaws of Death) เป็นภาพที่ถ่ายเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 โดยโรเบิร์ต เอฟ. ซาร์เจนต์ (Robert F. Sargent) หัวหน้าช่างภาพในยามฝั่งสหรัฐ เป็นภาพทหารกองพลทหารราบที่ 1 ของสหรัฐกำลังลง LCVP (ยาน พาหนะ กำลังพลขึ้นบก) จากยูเอสเอส ซามูเอล เชส ที่บรรทุกยามฝั่ง ณ อ่าวโอมาฮาระหว่างการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง
ดอนัลด์ โกลเวอร์
ดอนัลด์ แม็กคินลีย์ โกลเวอร์ จูเนียร์ (Donald McKinley Glover Jr.) เกิด 25 กันยายน ค.ศ. 1983 เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียน ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง แร็ปเปอร์ และดีเจ ชาวอเมริกัน มีชื่อในวงการเพลงว่า ไชล์ดิช แกมบิโน (Childish Gambino) และเป็นดีเจในนาม แม็กดีเจ (mcDJ)
เขาเริ่มมีชื่อเสียงจากผลงานที่ทำร่วมกับเดร์ริก คอเมดี (Derrick Comedy) ขณะเป็นนักศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก และทีน่า เฟย์ได้จ้างเขาตั้งแต่อายุ 23 เพื่อเขียนบทในรายการซิตคอมทางช่องเอ็นบีซี เรื่อง 30 Rock ต่อมารับบทเป็นนักศึกษาทรอย บานส์ ในซิตคอมช่องเอ็นบีซีเรื่อง Community เขาแสดงในซีรีส์ช่องเอฟเอกซ์เรื่อง Atlanta ที่ในบางตอนเขาเป็นผู้สร้างและกำกับเอง จากผลงานนี้เองทำให้เขาได้รับรางวัลหลายครั้ง รวมถึงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ตลกและกำกับยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ตลก และรางวัลลูกโลกทองคำสาขาซีรีส์โทรทัศน์ยอดเยี่ยมประเภทเพลงหรือตลก
ผลงานภาพยนตร์ โกลเวอร์แสดงในเรื่อง Mystery Team (2009) Magic Mike XXL (2015), The Martian (2015), Spider-Man: Homecoming (2017) ในบท แอรอน เดวิส และบทแลนโด คาลริสเซียนวัยหนุ่มใน Solo: A Star Wars Story เขายังพากย์เสียงซิมบา ในภาพยนตร์รีเมกเรื่อง The Lion King (2019)
หลังจากออกอัลบั้มและมิกซ์เทปด้วยตัวเอง โกลเวอร์ได้เซ็นสัญญากับกลาสโนตเรเคิดส์ในปี 2011 เขาออกอัลบั้มแรกชุด Camp เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2011 ซึ่งได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 Because the Internet ออกวางขาย 10 ธันวาคม 2013 อัลบั้มชุดที่ 3 "Awaken, My Love!" ออกวางขาย 2 ธันวาคม 2016 มีซิงเกิ้ล "Redbone" ขึ้นชาร์ต บิลบอร์ดฮอต ฮอต 100 สูงสุดอันดับ 12 ยังทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงอาร์แอนด์บีดั้งเดิมยอดเยี่ยม ต่อมาปี 2017 เขาติดอยู่ในรายชื่อ ไทม์ 100 บุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดของโลก เดือนพฤษภาคม 2018 มีซิงเกิ้ล "This Is America" ภายใต้สังกัด อาร์ซีเอเรเคิดส์ เข้าชาร์ต บิลบอร์ด ฮอต 100 สัปดาห์แรกที่อันดับ 1 และเป็นเพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 บิลบอร์ด ฮอต 100 ของเขา มียอดวิวบนยูทูบเกิน 630 ล้านวิวทั่วโลก และได้รางวัลแกรมมี ปี 2019 ถึง 4 สาขา บันทึกเสียง, เพลงประจำปี, เพลงแร๊พ/อาร์แอนด์บี, มิวสิกวีดีโอ
อำเภอพนมทวน
พนมทวน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี แต่เดิมมีทั้งหมด 12 ตำบล ต่อมาเมื่อความเจริญเข้ามาถึงพื้นที่จึงเห็นสมควรแบ่งการปกครองของ 4 ตำบล ได้แก่ ตำบลห้วยกระเจา ตำบลวังไผ่ ตำบลดอนแสลบ และตำบลสระลงเรือ ขึ้นเป็นกิ่งอำเภอห้วยกระเจา เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2537 และจัดตั้งเป็นอำเภอห้วยกระเจาเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ทำให้อำเภอพนมทวน เหลือการปกครองเพียง 8 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอพนมทวนมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพนมทวนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอพนมทวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
ตำบลมะเกลือใหม่
มะเกลือใหม่ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลมะเกลือใหม่ ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอสูงเนิน ประมาณ 12 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลมะเกลือใหม่ แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน คือ
ลำดับเหตุการณ์มะดีนะฮ์
นี่คือช่วงเวลาของประวัติศาสตร์เมืองมะดีนะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย
พระหฤทัยของพระเยซู
ความศรัทธาต่อพระหฤทัยของพระเยซู (the Sacred Heart of Jesus) เป็นการอุทิศตนรูปแบบหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกต่อพระหฤทัยของพระเยซู เพราะเชื่อว่าพระหฤทัยเป็นสัญลักษณ์ของความรักที่พระเจ้ามีต่อมนุษยชาติ
การอุทิศตนรูปแบบนี้พบทั้งในกลุ่มชาวโรมันคาทอลิก ชาวแองกลิคันไฮเชิร์ช และชาวลูเทอแรน โดยเน้นถึงการที่พระหฤทัยของพระเยซูได้ทรงเมตตากรุณาและทนทุกข์ทรมานเพื่อมวลมนุษย์ เชื่อกันว่ามีผู้อุทิศตนรูปแบบนี้มาตั้งแต่สมัยกลาง เพราะเป็นช่วงที่รหัสยลัทธิในศาสนาคริสต์กำลังเป็นที่นิยม แต่รูปแบบที่แพร่หลายในปัจจุบันถือว่ามาจากการเผยแพร่ของนักบุญมาร์เกอริต-มารี อาลาก็อก นักพรตหญิงคณะแม่พระเสด็จเยี่ยม ผู้ได้เห็นนิมิตพระเยซูมาสอนให้อุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระองค์
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก พระหฤทัยของพระเยซูเป็นแนวความเชื่อที่ใกล้เคียงกับกิจการชดใช้ต่อพระเยซูคริสต์ สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 กล่าวไว้ในพระสมณสาสน์ Miserentissimus Redemptor ว่า "เจตนามณ์ของการชดใช้บาปที่สำคัญที่สุดเป็นอันดับหนึ่งอยู่ที่คารวกิจต่อพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซู" แม้แต่บทภาวนาต่อพระพักตร์อันศักดิ์สิทธิ์ที่แพร่หลายในคริสตจักรก็อ้างอิงความศักดิ์สิทธิ์ของพระหฤทัยของพระเยซูเช่นกัน
ตามปฏิทินพิธีกรรมของคริสตจักรโรมันคาทอลิก วันสมโภชพระหฤทัยของพระเยซูเจ้าจะจัดขึ้นในวันที่ 19 หลังจากเทศกาลเพนเทคอสต์ เพนเทคอสต์ตรงกับวันอาทิตย์การสมโภชพระหฤทัยจึงตรงกับวันศุกร์เสมอ
ในประเทศไทย
ในประเทศไทยมีองค์การคาทอลิกหลายองค์การที่อุทิศตนต่อพระหฤทัยของพระเยซู ที่เป็นสถานศึกษา เช่น
ที่เป็นคณะนักบวชคาทอลิก เช่น
พยัคฆ์ร้าย 007
พยัคฆ์ร้าย 007 (Dr. No) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 1962 กำกับโดย เทอเรนซ์ ยัง ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ เอียน เฟลมมิง เมื่อปี ค.ศ. 1958 แสดงนำโดย ฌอน คอนเนอรี, เออร์ซูลา แอนเดรส, โจเซฟ ไวส์แมนและแจ๊ค ลอร์ด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกใน ภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ เขียนบทโดย ริชาร์ด เมบอม, โจฮันนา ฮาร์วูดและเบอร์คีลี แมทเทอร์ อำนวยการสร้างโดย แฮรรี ซอลท์ซ์แมนและอัลเบิร์ต อาร์. บรอคโคลี ซึ่งทั้งสองคนทำงานร่วมกันจนถึงปี ค.ศ. 1975
ด้วยทุนสร้างที่ต่ำทำให้ พยัคฆ์ร้าย 007 ประสบความสำเร็จด้านรายได้ ในขณะที่การตอบรับนั้นค่อนข้างผสมผสานกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ภาพยนตร์กลับได้รับชื่อเสียงจนกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในภาพยนตร์ชุด พยัคฆ์ร้าย 007 ยังเป็นการเปิดทางให้ภาพยนตร์แนว สายลับ ทำให้แนวนี้เป็นที่นิยมอย่างมากในช่วงทศววรษ 1960 นอกจากนี้ยังมีการดัดแปลงจากภาพยนตร์เป็นหนังสือการ์ตูนและอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการส่งเสริมการขายและการตลาด
มีหลายสิ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ ได้ถูกสร้างขึ้น เช่น ภาพยนตร์เริ่มต้นด้วยการแนะนำตัวละครผ่าน ภาพจากภายในลำกล้องปืน ตามด้วยเพลงเปิดภาพยนตร์ที่มีความเฉพาะตัว ทั้งคู่สร้างโดย มอริซ บินเดอร์ และเพลงธีม เจมส์ บอนด์ ที่เป็นเอกลักษณ์ ผู้ออกแบบงานสร้าง เคน แอดัม ได้สร้างสไตล์ของภาพในภาพยนตร์ให้มีความซับซ้อนซึ่งถือเป็นหนึ่งในจุดเด่นของภาพยนตร์ชุด
โครงเรื่อง
จอห์น สแตรงเวย์ส เจ้าหน้าที่เอ็มไอ6 ซึ่งเป็นหัวหน้าสถานีในจาเมกา ถูกสังหารโดยกลุ่มนักฆ่าสามคนพร้อมกับเลขานุการของเขา ก่อนที่บ้านของเขาถูกรื้อค้น เมื่อ เอ็ม หัวหน้าเอ็มไอ6 รู้ข่าวว่าสแตรงเวย์สได้หายตัวไป เขาจึงมอบหมายให้สายลับ เจมส์ บอนด์ ไปสืบสวนคดีดังกล่าวและตรวจสอบว่ามันเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของสแตรงเวย์สที่ร่วมมือกับสำนักข่าวกรองกลาง เรื่องการขัดขวางของปล่อยจรวดจาก แหลมคะแนเวอรัล ด้วยสัญญาณวิทยุรบกวน เมื่อบอนด์เดินทางมาถึงจาเมกา บอนด์โดนทักโดยชายคนหนึ่งอ้างว่าเป็นคนขับรถ ถูกส่งมาเพื่อรับตัวบอนด์ แต่แท้จริงแล้วเขาเป็นสายลับฝ่ายศัตรู ซึ่งถูกส่งมาเพื่อสังหารบอนด์ หลังจากทั้งสองคนต่อสู้กัน ก่อนที่บอนด์จะสอบปากคำเขา สายลับก็ฆ่าตัวตายด้วยแคปซูลไซยาไนด์ หลังไปดูที่บ้านของสแตรงเวย์ส บอนด์ไปหากับคนขับเรือซึ่งคุ้นเคยกับสแตรงเวย์ส ชื่อว่า ควอเรล ต่อมาเขาเปิดเผยว่าเขาช่วยเหลือซีไอเอและแนะนำบอนด์ให้รู้จักกับ ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ สายลับซีไอเอ ซึ่งกำลังสืบสวนการหายตัวไปของสแตรงเวย์สเช่นกัน
บอนด์สอบถามเกี่ยวกับคดีของซีไอเอและรู้จากฟีลิกซ์ว่า ซีไอเอนั้นติดตามสัญญาณวิทยุรบกวนจนมาถึงจาเมกาและสแตรงเวย์สได้ช่วยระบุต้นกำเนิดของสัญญาณที่แน่นอน ควอเรลเปิดเผยว่าก่อนที่สแตรงเวย์สจะหายไป ทั้งคู่เก็บตัวอย่างแร่จากเกาะที่เรียกว่าแครบคีย์ เมื่อพบใบเสร็จจากนักธรณีวิทยาท้องถิ่น ศาสตราจารย์ อาร์. เจ. เดนต์ บอนด์ถามเขาเกี่ยวกับตัวอย่างแร่และเกาะแครบคีย์ แต่คำตอบของเขาน่าสงสัยเมื่อเขาอ้างว่าตัวอย่างแร่ที่ตรวจสอบแล้วเป็นแค่แร่ธรรมดา หลังจากนั้น เดนต์ เดินทางไปแครบคีย์เพื่อพบกับเจ้าของผู้สันโดษ ซึ่งเดนต์ทำงานให้กับเขา เพื่อบอกเขาเรื่องบอนด์ เขาจึงให้แมงมุมทารันทูล่ากับเดนต์ เพื่อใช้ในการสังหารบอนด์ อย่างไรก็ตามบอนด์ฆ่าแมงมุมตัวดังกล่าว ต่อมา บอนด์สร้างกับดักเอาไว้สำหรับเดนต์ เมื่อเดนต์มาถึง บอนด์เอาปืนชี้ไปที่เขาและเปิดเผยว่าบอนด์เชื่อว่าเดนต์ถูกขอให้ตรวจสอบตัวอย่างแร่ของสแตรงเวย์ส ว่ามีกัมมันตรังสีหรือไม่ ก่อนที่บอนด์จะสังหารเขา
เมื่อทั้งสองคนตื่นขึ้น ก็ถูกนำตัวไปทานอาหารกับเจ้าของฐานลับ ชื่อว่า ดร. โน ลูกครึ่งชาวจีน-เยอรมัน นักวิทยาศาสตร์อาชญากรรม ผู้มีกายอุปกรณ์เป็นมือโลหะเนื่องจากได้รับรังสี ขณะที่กำลังทานอาหาร บอนด์รับรู้ว่า ดร. โน นั้นเป็นอดีตสมาชิกของ ถาง องค์กรอาชญากรรมของจีน จนกระทั่งเขาขโมยทองมูลค่า 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และทำงานให้กับองค์กรสเปกเตอร์ (ผู้บริการพิเศษต่อต้านสายลับ, ก่อการร้าย, ล้างแค้นและข่มขู่) บอนด์รับรู้ว่าสัญญาณวิทยุรบกวนนั้นดำเนินการโดย ดร. โน ซึ่งเป็นแผนการที่จะขัดขวางการปล่อยจรวจของโครงการเมอร์คิวรีที่แหลมคะแนเวอรัลโดยใช้คลื่นวิทยุ ด้วยความหวังว่าจะก่อให้เกิดสงครามระหว่างอเมริกันและรัสเซีย เมื่อบอนด์ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมกับสเปกเตอร์ ดร. โน นำตัวไรเดอร์ออกไปและจับบอนด์ขังคุก อย่างก็ตาม บอนด์สามารถหนีออกมาได้ผ่านช่องระบายอากาศ แล้วปลอมตัวเป็นคนงาน ก่อนที่จะแทรกซึมเข้าไปในศูนย์ควบคุมของฐาน
บอนด์ค้นพบว่าคลื่นวิทยุซึ่งกำลังเตรียมตัวปล่อยนั้นขับเคลื่อนด้วยเครื่องปฏิกรณ์ประเภทบ่อน้ำ บอนด์จึงรีบปรับพลังงานให้เกินพิกัดในขณะที่กำลังปล่อยคลื่น ดร. โน พยายามจะหยุดบอนด์แต่เขาตกลงไปในบ่อปฏิกรณ์แล้วก็เสียชีวิต ขณะที่ฐานกำลังอพยพคน บอนด์ตามหาและปลดปล่อยไรเดอร์ ก่อนที่ทั้งสองจะหนีออกไปจากเกาะด้วยเรือ จากนั้นฐานก็ระเบิด ฟีลิกซ์พบทั้งคู่ล่องลอยอยู่ในทะเล หลังเรือพวกเขาน้ำมันหมด ราชนาวีจึงได้ให้เชือกเพื่อจูงเรือของทั้งสองคนไปยังที่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ไรเดอร์แบ่งปันจูบกับเขา บอนด์ก็ปล่อยเชือกลากจูงเพื่อโอบกอดเธอ
นักแสดง
มีนักแสดงเพิ่มเติม ได้แก่ เลสเตอร์ เพนเดอร์แดสต์ เป็น พุสส์ เฟลเลอร์ เพื่อนของควอเรล, วิลเลียม ฟอสเตอร์-เดวิส เป็น ผู้กำกับการตำรวจ ดัฟฟ์, โดโรเรส คีเตอร์ เป็น แมรี ทรูบลัด ผู้ช่วยส่วนตัวของสแตรงเวย์ส, แอนโธนี ชินน์ เป็น เชน หนึ่งในช่างห้องปฏิบัติการของ ดร. โน ซึ่งถูกบอนด์ปลอมตัว, ไบรอน ลีและเดอะดรากอนแนร์ส เป็น พวกเขาเอง และ มิลตัน รีด เป็นหนึ่งในยามของดร. โน ซึ่งต่อมารีดได้แสดงใน 007 พยัคฆ์ร้ายสุดที่รัก
การสร้าง
แต่เดิม เอียน เฟลมมิง เขียน ''ดร. โน เป็นโครงร่างรายการโทรทัศน์ให้กับ เฮนรี มอร์เกนตาว ที่ 3 ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวจาเมกา หลังโครงการดังกล่าวล่มไป เฟลมมิง เริ่มพบกับ แฮรรี ซอลต์ซแมน ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวแคนาดา เพื่อดัดแปลงนวนิยายเป็นภาพยนตร์ ถึงแม้ว่าเฟลมมิงจะไม่ชอบแนว "สัจนิยมอ่างล้างจาน" ซึ่งเป็นแนวของภาพยนตร์ที่ซอลต์ซแมนสร้าง แต่หลังจากเฟลมมิงดูภาพยนตร์เรื่อง แซตเทอร์เดย์ไนต์แอนด์ซันเดย์มอร์นิง เฟลมมิงก็ขายสิทธิ์นวนิยายเจมส์ บอนด์ให้เขาทั้งหมด ยกเว้น คาสิโนรอยัล และ ธันเดอร์บอลล์ ในราคา 50,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อครั้งที่แฮรรี ซอลต์ซแมนได้รับสิทธิ์ในการดัดแปลงนวนิยาย เขายังไม่ได้เริ่มโครงการในทันที อัลเบิร์ต อาร์. "คับบี" บรอคโคลี ต้องการสิทธิ์ดังกล่าวจึงพยายามที่จะขอซื้อสิทธิ์จากซอลต์ซแมน ซอลต์ซแมนไม่อยากขายให้กับบรอคโคลี พวกเขาจึงจับมือกันเป็นหุ้นส่วนเพื่อสร้างภาพยนตร์ สตูดิโอสร้างภาพยนตร์ในฮอลลิวูดจำนวนหนึ่งไม่ต้องการออกทุนสร้างให้ พวกเขาบอกว่ามัน อังกฤษมากเกินไป หรือ เรื่องเพศโจ่งแจ้งเกินไป ในที่สุดทั้งคู่ได้รับอนุญาตจาก ยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส ให้สร้าง พยัคฆ์ร้าย 007'' กำหนดฉายในปี ค.ศ. 1962 ซอลต์ซแมนกับบรอคโคลีก่อตั้งสองบริษัท ได้แก่ แดนแจก (Danjaq) เพื่อเอาไว้ถือสิทธิ์ของภาพยนตร์ และ อีออนโปรดักชันส์ (Eon Productions) เพื่อเอาไว้สร้างภาพยนตร์ หุ้นส่วนระหว่างบรอคโคลีกับซอลต์ซแมนสิ้นสุดลงเมื่อปี ค.ศ. 1975 สาเหตุจากความตึงเครียดระหว่างการถ่ายทำ 007 เพชฌฆาตปืนทอง นำไปสู่การแยกทางกันอย่างรุนแรงและซอลต์ซแมนขายหุ้นดันจากของเขาให้กับยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์ส
ในตอนแรกนั้นบรอคโคลีกับซอลต์ซแมนต้องการจะสร้างภาพยนตร์จาก ธันเดอร์บอลล์ นวนิยายบอนด์เล่มที่แปด เมื่อปี ค.ศ. 1961 เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก แต่มีข้อพิพาททางกฎหมายอย่างต่อเนื่องระหว่าง ผู้เขียนบทภาพยนตร์ร่วม เควิน แมคคลอรีกับเอียน เฟลมมิง ทำให้บรอคโคลีกับซอลต์ซแมนเลือก ''ดร. โน'' ซึ่งประจวบเหมาะกับในเวลานั้นการทดสอบจรวดของอเมริกันที่แหลมคะแนเวอรัลมีปัญหาจรวดหลงทาง
ผู้อำนวยการสร้างเสนอ พยัคฆ์ร้าย 007 ให้กับ กาย กรีน, กาย ฮามิลตัน, วาล เกสต์ และเคน ฮิวส์ เป็นผู้กำกับแต่ทุกคนปฏิเสธ ในที่สุดพวกเขาก็เซ็น เทอเรนซ์ ยัง มากำกับภาพยนตร์ ซึ่งเคยมีประวัติการทำงานยาวนานร่วมกับ วอร์วิกฟิล์มส ของบรอคโคลี บรอคโคลีกับซอลต์ซแมนรู้สึกว่ายังจะสามารถสร้างตัวตนที่แท้จริงของเจมส์ บอนด์และถ่ายทอดแก่นแท้ของตัวละครจากหนังสือสู่ภาพยนตร์ ยังกำหนดเอกลักษณ์มากมายให้กับตัวละครซึ่งปรากฏอย่างต่อเนื่องในภาพยนตร์ชุด ยังได้ตัดสินใจใส่อารมณ์ขันเข้าไปในภาพยนตร์ให้มากขึ้น ขณะที่เขาคิดว่า "หลายสิ่งหลายอย่างในภาพยนตร์เรื่องนี้, เรื่องเพศ, ความรุนแรง, เป็นต้น หากจะเล่นกันตรง ๆ ก) มันจะน่ารังเกียจ, และ ข) เราจะไม่ผ่านการเซ็นเซอร์; แต่ถ้าคุณแซวหรือล้อเล่น ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นไร"
ผู้อำนวยการสร้างขอยูไนเต็ดอาร์ตทิสต์สออกเงินทุนสร้างให้ แต่สตูดิโอให้เงินแค่ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเท่านั้น ต่อมายูไนเต็ดอาร์ตทิสต์สาขาสหราชอาณาจักรออกเงินเพิ่มให้ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อนำไปสร้างฉากไคลแมกซ์ที่ฐานของ ดร. โน ระเบิด ด้วยทุนสร้างที่ต่ำ ทำให้มีการจ้างทีมงานตำแหน่งตัดต่อเสียงเพียงแค่คนเดียว (ปกติจะมีสองคน โดยทำเสียงประกอบคนหนึ่งและบทพูดอีกคนหนึ่ง) และฉากต่าง ๆ ถูกสร้างด้วยวิธีการที่มีราคาถูก เช่น ห้องทำงานของเอ็มสร้างด้วยกระดาษแข็งทาสีและประตูถูกปิดทับด้วยพลาสติกที่คล้ายหนัง ห้องที่เดนต์พบกับดร. โน ใช้ทุนสร้างแค่ 745 ปอนด์ และอะควาเรียมในฐานของดร. โน เป็นการขยายภาพที่มีอยู่แล้วของโหลปลาทอง นอกจากนี้ เมื่อ ซิด เคน ซึ่งเป็นผู้กำกับศิลป์พบว่าชื่อของเขาไม่ได้อยู่ในเครดิต บรอคโคลีมอบปากกาทองคำให้กับเขาเพื่อเป็นการชดเชย บรอคโคลีบอกว่าเขาไม่ต้องการใช้เงินสร้างเครดิตอีกครั้ง ต่อมา ผู้ออกแบบงานสร้าง เคน แอดัม ได้กล่าวในหนังสือพิมพ์รายวันอังกฤษ เดอะการ์เดียน ในปี ค.ศ. 2005 ว่า
"ทุนสร้างสำหรับการสร้างภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 ทั้งหมดนั้นต่ำกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทุนของผมคือ 14,500 ปอนด์ ผมสร้างสามฉากที่พร้อมถ่ายทำในไพน์วูด ขณะที่พวกเขากำลังถ่ายทำที่จาเมกา อะควาเรียมในห้องของดร. โน นั้นมันไม่ใช่อะควาเรียมจริง ๆ มันแย่มากที่จะบอกความจริงกับคุณเพราะเรามีเงินน้อยมาก เราตัดสินใจที่จะใช้การฉายภาพพื้นหลังและหาภาพของปลามาใส่ สิ่งที่เราไม่รู้ก็คือเพราะเราไม่มีเงินมากพอ ทำให้สามารถซื้อได้แค่ภาพปลาขนาดเท่าปลาทอง ดังนั้นเราจึงต้องขยายขนาดและใส่บทสนทนาที่บอนด์พูดถึงเกี่ยวกับการขยาย ผมไม่เห็นเหตุผลใด ๆ ที่ดร. โน ควรมีรสนิยมที่ดี ดังนั้นเราจึงผสมเฟอร์นิเจอร์ร่วมสมัยและของเก่าเข้าด้วยกัน เราคิดว่ามันคงจะตลกสำหรับเขาที่จะมีงานศิลปะที่ถูกขโมย ดังนั้นเราจึงใช้ภาพ ภาพบุคคลของดยุคแห่งเวลลิงตัน ของ โกยา ซึ่งหายไปในขณะนั้น ผมได้รับภาพนิ่งจากหอศิลป์แห่งชาติ ซึ่งเป็นวันศุกร์ การถ่ายทำเริ่มในวันจันทร์และผมก็วาดภาพของโกยาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ มันค่อนข้างดีจึงทำให้พวกเขาจึงนำใช้ในการประชาสัมพันธ์ แต่เช่นเดียวกับของจริงมันถูกขโมยในขณะที่จัดแสดงอยู่"
การเขียนบท
บรอคโคลีแต่เดิมจ้าง ริชาร์ด เมบอมและเพื่อนของเขา วูล์ฟ แมนโกวิซ เพื่อเขียนบทภาพยนตร์ พยัคฆ์ร้าย 007 ส่วนหนึ่งเพราะแมนโกวิซช่วยเจรจาข้อตกลงระหว่างบรอคโคลีกับซอลต์ซแมน บทร่างแรกถูกปฏิเสธเพราะผู้เขียนบทเขียนให้ตัวร้าย ดร. โน กลายเป็นลิง แมนโกวิซลาออกจากภาพยนตร์และเมบอมทำหน้าที่เขียนบทรูปแบบที่สอง ซึ่งมีความใกล้เคียงกับนวนิยาย ในที่สุดแมนโกวิซขอให้ถูกลบชื่อของเขาออกจากเครดิตเพราะเขากลัวว่ามันจะกลายเป็นหายนะ โจฮันนา ฮาร์วูดและเบอร์คีลี แมทเทอร์ เข้ามาทำงานกับบทของเมบอม เทอเรนซ์ ยัง อธิบายฮาร์วูดว่าเป็น คนแก้ไขบท ช่วยเพิ่มองค์ประกอบให้สอดคล้องกับตัวละครชาวอังกฤษ ฮาร์วูดกล่าวในบทสัมภาษณ์พิเศษของ ซีนีมาเรโทร เกี่ยวกับการสร้างภาพยนตร์ว่าเธอเคยเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ในหลายโครงการของแฮร์รี ซอลต์ซแมน เธอบอกว่าบทภาพยนตร์ของเธอใน พยัคฆ์ร้าย 007 และ เพชฌฆาต 007 มีความใกล้เคียงกับนวนิยายของเฟลมมิง
ในช่วงประวัติศาสตร์ที่ยาวนานหลายทศวรรษของภาพยนตร์ชุด มีภาพยนตร์บอนด์เพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้นที่ซื่อสัตย์ต่อนวนิยาย พยัคฆ์ร้าย 007 มีองค์ประกอบหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับในนวนิยาย เช่น การเดินเรื่องตามนวนิยาย แต่ก็มีสิ่งที่ขาดหายไปซึ่งสังเกตเห็นได้ชัด องค์ประกอบสำคัญจากนวนิยายที่ขาดหายไปจากภาพยนตร์ เช่น บอนด์ต่อสู้กับหมึกยักษ์และหนีจากฐานของดร. โนโดยใช้รถบักกีวิ่งบนบึงที่ปลอมตัวเป็นมังกร การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบจากนวนิยายที่สังเกตเห็นได้ชัดจากภาพยนตร์ ได้แก่ การใช้แมงมุมทารันทูล่า (ไม่มีพิษ) แทนที่จะเป็นตะขาบ ฐานลับของดร.โน ภายนอกนั้นเป็นเหมืองแร่อะลูมิเนียมแทนที่จะเป็นเหมืองปุ๋ยขี้นก แผนการของดร. โนที่จะขัดขวางการปล่อยจรวดของนาซาจากแหลมคะแนเวอรัลโดยใช้สัญญาณวิทยุรบกวนแทนที่จะเป็นการขัดขวางการทดสอบขีปนาวุธของสหรัฐฯบนเกาะเติกส์ วิธีการการเสียชีวิตของดร. โนคือตกลงไปในน้ำหล่อเย็นของเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ที่มีความร้อนสูงเกินไปแทนที่จะเป็นการถูกฝังโดยปล่องทิ้งปุ๋ยขี้นกและการแนะนำองค์กรสเปกเตอร์ ซึ่งไม่ได้แนะนำในนวนิยาย องค์ประกอบที่ขาดหายไปจากนวนิยาย แต่เพิ่มเข้าไปในภาพยนตร์ ได้แก่ การแนะนำตัวละครบอนด์ในคาสิโน, การแนะนำตัว ซิลเวีย เทรนช์ แฟนสาวกึ่งประจำของบอนด์, ฉากต่อสู้กับคนขับรถฝ่ายศัตรู, ฉากต่อสู้เพื่อแนะนำตัวควอเรล, การล่อลวงนาวสาวทาโร, แนะนำตัว ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ เจ้าหน้าที่ซีไอเอซึ่งเป็นพันธมิตรกับบอนด์, ศาสตราจารย์ เด็นต์ ผู้ร่วมก่ออาชญากรรมของดร. โนและการฆ่าอย่างเลือดเย็นของตัวละครบอนด์ซึ่งเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์
บางครั้งเนื้อหาในนวนิยายก็ยังคงมีอยู่ในการเล่าเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไปของภาพยนตร์ ซึ่งมีองค์ประกอบของความไม่สมเหตุสมผลในเนื้อเรื่อง อย่างการ "หนี" ของบอนด์ออกจากห้องขังของเขาผ่านช่องระบายอากาศ แต่เดิมเป็นแผนของ ดร. โน ที่ต้องการจะทดสอบทักษะและความอดทนของบอนด์ กลายเป็นการหนีจริงในภาพยนตร์ คุณสมบัตินี้นำมาจากด่านอุปสรรคในนวนิยาย อย่างไรก็ตาม เช่น กระแสน้ำที่เชี่ยวกรากหรือพื้นผิวที่ร้อนจัด ไม่มีเหตุผลที่สมเหตุสมผลในบทภาพยนตร์ ความไม่สอดคล้องกันนี้เกิดขึ้นหลายครั้งในภาพยนตร์บอนด์เรื่องต่อ ๆ มา
เจมส์ บอนด์
ขณะที่ผู้อำนวยการสร้าง บรอคโคลีกับซอลต์ซแมน แต่เดิมต้องการให้ แครี แกรนต์ รับบทเจมส์ บอนด์ แต่แกรนต์ตั้งใจจะแสดงแค่ภาพยนตร์เรื่องเดียวเท่านั้น ทำให้ผู้อำนวยการสร้างตัดใจสินใจค้นหาคนอื่นที่จะมาเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ชุด ริชาร์ด จอห์นสัน อ้างว่าเขาเป็นตัวเลือกแรกของผู้กำกับ แต่เขาปฏิเสธเพราะว่าเขามีสัญญากับเอ็มจีเอ็มและไม่ต้องการรับบทอยู่แล้ว นักแสดงอีกคนซึ่งอ้างว่าได้รับการพิจารณาสำหรับบทบอนด์คือ แพทริก แมกกูเวน เขาเคยแสดงเป็นสายลับ จอห์น เดรก จากละครโทรทัศน์เรื่อง เดนเจอร์แมน แต่แมกกูเวนก็ปฏิเสธบทบอนด์ นักแสดงอีกคนหนึ่งซึ่งมีความเป็นไปได้ก็คือ เดวิด นิเวน ซึ่งต่อมาเขาได้แสดงเป็น เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ตลกล้อเลียน ทีเด็ดเจมส์บอนด์ 007 ในปี ค.ศ. 1967
มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับนักแสดงที่เอียน เฟลมมิงต้องการเป็นการส่วนตัว มีรายงานว่า เฟลมมิงนั้นชื่นชอบนักแสดง ริชาร์ด ท็อดด์ คับบี บรอกโคลีกล่าวในอัตชีวประวัติของเขา เวนเดอะสโนว์เมลต์ส ว่า โรเจอร์ มัวร์ ได้รับการพิจารณา แต่เขาคิดว่า "ยังหนุ่มเกินไป อาจจะเป็นเพราะหน้าตาของเขาน่ารักเกินไป" ในอัตชีวประวัติของมัวร์ มายเวิร์ดอิสมายบอนด์ มัวร์กล่าวว่าเขาไม่เคยถูกทาบทามให้เล่นบทของบอนด์จนกระทั่งในปี 1973 ในภาพยนตร์ พยัคฆ์มฤตยู 007 มัวร์แสดงเป็น ไซมอน เทมพลาร์ ในละครโทรทัศน์ เดอะเซนต์ ออกอากาศในสหราชอาณาจักรครั้งแรกในวันที่ 4 ตุลาคม 1962 ก่อนการฉายรอบปฐมทัศน์ของ พยัคฆ์ร้าย 007 แค่วันเดียว
ในที่สุด ผู้อำนวยการสร้างก็หันกลับไปเลือก ฌอน คอนเนอรี อายุ 32 ปี เพื่อแสดงในภาพยนตร์บอนด์จำนวนห้าเรื่อง มีการรายงานบ่อยครั้งว่าคอนเนอรีได้รับบทผ่านการประกวดที่จัดขึ้นเพื่อ "ค้นหา เจมส์ บอนด์" แม้ว่าจะไม่เป็นความจริง แต่การแข่งขันก็ยังคงมีอยู่และผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายหกคนได้รับเลือกและทดสอบหน้ากล้องโดย บรอกโคลี, ซอลต์ซแมนและเฟลมมิง ผู้ชนะเลิศการประกวดคือ ปีเตอร์ แอนโทนี นายแบบอายุ 28 ปี บรอกโคลีกล่าวว่า เขามีคุณภาพแบบเดียวกับ เกรกอรี แพก แต่พิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถรับมือกับบทบาทนี้ได้ เมื่อคอนเนอรีถูกชักชวนให้ไปพบกับบรอกโคลีและซอลต์ซแมน เขาดูสกปรกและสวมเสื้อผ้าที่ไม่ได้รีด แต่คอนเนอรี "ลงมือแสดงและทำออกมาได้ดี" ในขณะที่เขาแสดงเป็นผู้ชายที่มีลักษณะไม่ใส่ใจ เมื่อเขาออกไป บรอกโคลีและซอลต์ซแมนมองดูเขาผ่านทางหน้าต่างในขณะที่เขากำลังไปที่รถของเขา ทั้งคู่เห็นด้วยว่าเขาคือคนที่ใช่สำหรับบทบอนด์ หลังคอนเนอรีได้รับเลือก เทอเรนซ์ ยัง พานักแสดงไปหาช่างตัดเสื้อและช่างทำผมของเขา และแนะนำให้เขารู้จักกับชีวิตชนชั้นสูง, ภัตตาคาร, คาสิโนและผู้หญิงของลอนดอน เรย์มอนด์ เบนสัน ผู้เขียนนวนิยายบอนด์กล่าวว่า เทอเรนซ์ ยังสอนนักแสดง "ในแบบของการเป็นคนเก่งมีไหวพริบ, และเหนือสิ่งอื่นใด, เท่"
นักแสดงรอง
สำหรับบทบาทสาวบอนด์คนแรก (ฮันนี ไรเดอร์) นั้น นักแสดง จูลี คริสตี ได้รับการพิจารณา แต่ก็ถูกคัดออก เนื่องจากผู้สร้างรู้สึกว่า เธอนั้นไม่ยั่วยวนพอ ก่อนการถ่ายทำจะเริ่มต้นในอีกสองสัปดาห์ เออร์ซูลา แอนเดรส ได้รับคัดเลือกให้แสดงเป็นฮันนี หลังผู้สร้างเห็นรูปถ่ายของเธอ ถ่ายโดย จอห์น เดเรก สามีของเธอในเวลานั้น แอนเดรสถูกทาผิวด้วยสีแทน เพื่อให้ดูเหมือนชาวจาเมกา บทพูดของเธอถูกพากย์เสียงทับโดย นักพากย์หญิง นิกกี ฟาน เดอ ซิล เนื่องจากแอนเดรสมีสำเนียงสวิส-เยอรมันชัดเกินไป สำหรับศัตรูของบอนด์ ดร. โน, เอียน เฟลมมิงต้องการให้เพื่อนของเขา โนเอล คาเวิร์ด มาแสดงเป็นตัวละครดังกล่าว แต่คาเวิร์ดตอบรับคำเชิญด้วยคำว่า "ไม่! ไม่! ไม่!" ("No! No! No!") เฟลมมิงพิจารณาลูกพี่ลูกน้องของเขา คริสโตเฟอร์ ลี ซึ่งคิดว่าน่าจะเหมาะกับบทบาทของ ดร. โน แม้ว่าเฟลมมิงจะบอกกับผู้สร้างเรื่องนี้ แต่พวกเขาได้เลือก โจเซฟ ไวส์แมน สำหรับบทบาทนี้แล้ว แฮรรี ซอลต์ซแมน เลือกไวส์แมน เพราะการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง ดีเทกทีฟสตอรี ในปี ค.ศ. 1951 และนักแสดงได้รับการแต่งหน้าพิเศษ เพื่อให้เหมือนกับชาวจีน นักแสดงชาวสวีเดน แมกซ์ ฟอน ซีโดว ได้รับการเสนอให้บทบาทของ ดร. โน แต่เขาปฏิเสธ ต่อมา เขาแสดงเป็น เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ ในภาพยนตร์บอนด์อย่างไม่เป็นทางการเรื่อง พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์
บทบาทแรกของ ฟีลิกซ์ ไลเทอร์ คนแรก นั้นได้มอบให้กับ แจ็ค ลอร์ด โดยเป็นการพบกันครั้งแรกของบอนด์กับไลเทอร์ในภาพยนตร์และไลเทอร์ไม่ได้ปรากฏตัวในนวนิยาย ไลเทอร์เป็นตัวละครประจำที่มักจะกลับมาปรากฏตัวในภาพยนตร์บอนด์หลายเรื่องถัดมา จนกระทั่ง 007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก ภาพยนตร์รีบูตในปี ค.ศ. 2006 บอนด์กับไลเทอร์ได้พบกันอีกครั้งเป็นครั้งแรก ลอร์ดปรากฏตัวเป็นไลเทอร์แค่ครั้งเดียว เนื่องจากเขาขอค่าตัวเพิ่มมากขึ้นและขอมีชื่ออยู่บนใบปิดภาพยนตร์ในลำดับที่ดีกว่า สำหรับการกลับมาแสดงเป็นไลเทอร์ใน จอมมฤตยู 007 ทำให้เข้าถูกแทนที่โดยคนอื่น
มีนักแสดงหลายคนกลายเป็นนักแสดงที่กลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์บอนด์ในอนาคต ได้แก่ เบอร์นาร์ด ลี แสดงเป็น เอ็ม หัวหน้าของบอนด์ ในภาพยนตร์บอนด์อีกสิบเรื่อง, ลอยส์ แม็กซ์เวลล์ แสดงเป็น มันนีเพนนี เลขานุการของเอ็มในภาพยนตร์บอนด์สิบสี่เรื่อง ลีได้รับเลือกเพราะเป็น "พ่อต้นแบบ" และแม็กซ์เวลล์ได้รับเลือก หลังจากที่เฟลมมิงคิดว่าเธอเหมาะกับลักษณะตัวละครของเขา ในตอนแรกแม็กซ์เวลล์ได้รับข้อเสนอให้เลือกระหว่าง บทบาทของ มันนีเพนนีหรือซิลเวีย เทรนช์ และเธอเลือกมันนีเพนนี โดยเธอคิดว่าบทบาทของเทรนช์มีเรื่องทางเพศมากเกินไป รวมไปถึงการแต่งตัวที่ไม่สุภาพ ยูนิซ เกย์สัน ได้รับเลือกแสดงเป็น ซิลเวีย เทรนช์ และได้วางแผนไว้ว่าเธอจะเป็นแฟนสาวของบอนด์ ที่จะปรากฏตัวเป็นตัวละครประจำในในภาพยนตร์บอนด์หกเรื่อง อย่างไรก็ตาม เธอปรากฏตัวแค่ใน พยัคฆ์ร้าย 007 และ เพชฌฆาต 007 เท่านั้น เธอได้รับเลือกและชักชวนโดยผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง ซึ่งเคยร่วมงานกับเธอในเรื่อง ซารัก โดยเขาบอกว่า "คุณมักจะนำโชคมาให้ผมในภาพยนตร์ของผม", แม้ว่าเธอจะได้รับเลือกเพราะรูปร่างที่ยั่วยวนของเธอก็ตาม นักแสดงที่ไม่ได้กลายเป็นนักแสดงประจำที่จะกลับมาในอนาคตรับบทเดิมก็คือ ปีเตอร์ เบอร์ตัน ผู้รับบทเป็น พันตรีบูทรอยด์ หัวหน้าของแผนกคิว ซึ่งกลายเป็นตัวละครประจำที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์บอนด์ในอนาคต เพราะเบอร์ตันไม่ว่างที่จะกลับมารับบทเดิมใน เพชฌฆาต 007 ภาพยนตร์บอนด์เรื่องถัดไป เดสมอนด์ เลเวลีน จึงรับบทนี้แทน
แอนโทนี ดอว์สัน ผู้ที่แสดงเป็น ศาสตราจารย์เดนต์ เคยพบกับผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง เมื่อเขาทำงานเป็นนักแสดงละครเวทีในลอนดอน แต่เมื่อตอนที่ภาพยนตร์กำลังถ่ายทำ ดอว์สันทำงานเป็นนักบินเครื่องบินพ่นยาฆ่าแมลงในจาเมกา ดอว์สันยังได้แสดงเป็น เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์ หัวหน้าสเปกเตอร์ใน เพชฌฆาต 007 และ ธันเดอร์บอลล์ 007 ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นหน้าของเขาและเสียงของเขาถูกพากย์ทับโดย เอริก โพห์ลมันน์ นักแสดงชาวออสเตรีย เซนา มาร์เชลล์ ผู้ที่แสดงเป็น นางสาว ทาโร สนใจบทบาทนี้เพราะองค์ประกอบอารมณ์ขันของบทภาพยนตร์ และอธิบายบทของเธอว่าเป็น "ไซเรนตัวน้อยที่น่าดึงดูดใจนี้, และในขณะเดียวกันฉันก็เป็นสายลับ, นางร้าย" โดยผู้กำกับ เทอเรนซ์ ยัง ของให้เธอเล่น "ไม่ใช่คนจีน แต่เป็นผู้หญิงแอตแลนติกตอนกลาง ที่ผู้ชายฝันถึงแต่ไม่มีอยู่จริง" ก่อนหน้านี้ บทบาทดังกล่าวได้รับการปฏิเสธจาก มาร์เกอริต เลอวอร์ส นางสาวจาเมกา ค.ศ. 1961 ซึ่งทำงานอยู่ที่สนามบินคิงสตัน เนื่องจากบทบาทดังกล่าวต้อง "พันผ้าขนหนู, นอนอยู่บนเตียง, จูบกับคนแปลกหน้า" ตาลิตา โพล, ลินา มาร์โกและไวโอเลต มาร์โซ ก็ได้รับการพิจารณาสำหรับบทบาทนี้เช่นกัน
การถ่ายทำ
พยัคฆ์ร้าย 007 ดำเนินเรื่องในลอนดอน, จาเมกาและแครบคีย์ เกาะสมมตินอกชายฝั่งจาเมกา การถ่ายทำเริ่มต้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1962 ที่สนามบินพาลิเซดส์ในคิงส์ตัน, จาเมกา ฉากหลักของภาพยนตร์ได้แก่ ฉากภายนอกของแครบคีย์และคิงส์ตัน โดยมี ซิด เคน ทำหน้าที่เป็น ผู้กำกับศิลป์ ซึ่งเขาไม่มีชื่ออยู่ในเครดิตและเขายังเป็นคนออกแบบรถถังมังกร การถ่ายทำเกิดขึ้นเพียงไม่กี่หลาจากคฤหาสน์โกลเดนอายของเอียน เฟลมมิงและเขาไปเยี่ยมการถ่ายทำกับเพื่อนเป็นประจำ สถานที่ถ่ายทำส่วนใหญ่คือภายในเมืองโอราคาเบสซา พร้อมกับฉากเพิ่มเติมในแถบปาลิซาโดส์และพอร์ตรอยัลในเซนต์แอนดรูว์ ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ กองถ่ายออกจากจาเมกาโดยที่ฟุตเทจยังไม่ได้ถ่ายทำเนื่องจากสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง ห้าวันต่อมา การถ่ายทำเริ่มขึ้นที่ ไพน์วูดสตูดิโอส์, บักกิงแฮมเชอร์, ประเทศอังกฤษ ออกแบบฉากโดย เคน แอดัม ซึ่งรวมถึงฐานของ ดร. โน, ท่อระบายอากาศและฉากภายในของสำนักงานใหญ่หน่วยสืบราชการลับของอังกฤษ สตูดิโอนี้ถูกใช้ในภาพยนตร์บอนด์ส่วนใหญ่ในเวลาต่อมา ทุนสร้างเริ่มต้นของแอดัมสำหรับภาพยนตร์ทั้งหมดอยู่ที่ 14,500 ปอนด์ (0 ปอนด์ ใน ค.ศ. ), แต่ผู้อำนวยการสร้างเชื่อมั่นและให้เงินแอดัมเพิ่มอีก 6,000 ปอนด์จากการเงินของพวกเขาเอง
ภาพยนตร์สิ้นสุดการถ่ายทำเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1962 ใช้เวลาถ่ายทำทั้งหมด 58 วัน ไบรอัน เทรนชาร์ด-สมิธ ผู้สร้างภาพยนตร์ ได้ไปเยี่ยมไพน์วูดกับสมาคมภาพยนตร์วิทยาลัยเวลลิงตันของเขาระหว่างการถ่ายทำภาพยนตร์ ระบุว่าฉากที่บอนด์ตื่นขึ้นมาและพบฮันนีเป็นครั้งแรกเป็นฉากที่ถ่ายทำในพื้นที่ยาวสิบฟุตบนซาวน์สเตจที่ว่างเปล่า และฉากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูของอดัมนั้น "เล็กกว่าที่เห็นในจอมาก นั่นทำให้ผมมองเห็นพลังของเลนส์เมื่อได้ดูภาพยนตร์ที่สร้างเสร็จแล้วในอีกหนึ่งปีต่อมา" เทสซา เพรนเดอร์กัสท์ ผู้ออกแบบเครื่องแต่งกาย ออกแบบบิกินี่ของฮันนีจากสายรัดเข็มขัดของกองทัพบกสหราชอาณาจักร
ฉากที่ทารันทูลาเดินผ่านบอนด์นั้นในตอนแรกถ่ายทำด้วยการตรึงเตียงไว้กับผนังแล้วให้ ฌอน คอนเนอรี ยืนพิงไว้ โดยมีกระจกป้องกันกั้นระหว่างเขากับแมงมุม เทอเรนซ์ ยัง ผู้กำกับไม่ชอบผลลัพธ์สุดท้าย ฉากดังกล่าวจึงถูกแทรกด้วยฟุตเทจใหม่ที่มีทารันทูลาเหนือ บ็อบ ซิมมอนส์ ซิมมอนส์ซึ่งไม่มีชื่อในเครดิตของภาพยนตร์ อธิบายว่าฉากนี้เป็นการแสดงผาดโผนที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยแสดงมา มีฉากหนึ่งที่ฮันนีถูกมัดไว้กับพื้นและปล่อยทิ้งไว้ให้ถูกปูโจมตี ซึ่งสอดคล้องกับในหนังสือ แต่เนื่องจากปูถูกส่งมาแช่แข็งจากทะเลแคริบเบียน พวกมันจึงเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยระหว่างการถ่ายทำ ฉากนี้จึงถูกเปลี่ยนให้มีฮันนีอย่างช้า ๆ จมน้ำแทน ซิมมอนส์ยังทำหน้าที่เป็นนักออกแบบการต่อสู้ของภาพยนตร์ โดยใช้สไตล์การต่อสู้ที่รุนแรง ความรุนแรงของ พยัคฆ์ร้าย 007 ซึ่งรวมถึงการยิงเดนต์ของบอนด์อย่างเลือดเย็นทำให้ผู้อำนวยการสร้างต้องดัดแปลงเพื่อให้ได้มาซึ่ง ระดับ "A" จากคณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นระดับที่อนุญาตให้ผู้เยาว์เข้ามาพร้อมกับผู้ใหญ่
เมื่อบอนด์กำลังจะไปทานอาหารเย็นกับดร. โน เขาประหลาดใจที่เห็น ภาพบุคคลของดยุคแห่งเวลลิงตัน ของโกยา ภาพวาดดังกล่าวถูกขโมยไปจากหอศิลป์แห่งชาติ โดยหัวขโมยมือสมัครเล่นวัย 60 ปีในลอนดอน ก่อนที่การถ่ายทำจะเริ่มต้นขึ้น เคน อดัม ได้ติดต่อหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอนเพื่อภาพนิ่งของรูปภาพ โดยวาดภาพสำเนาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ก่อนที่จะเริ่มถ่ายทำในวันจันทร์ถัดมา
ปีเตอร์ อาร์. ฮันต์ ผู้ตัดต่อภาพยนตร์ ใช้เทคนิคการตัดต่อที่เป็นนวัตกรรมใหม่ โดยใช้การตัดอย่างรวดเร็วและใช้การเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเอฟเฟกต์เสียงที่เกินจริงในฉากโลดโผน ฮันต์กล่าวว่าความตั้งใจของเขาคือ "เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและผลักดันมันไปตลอดเวลา ในขณะที่ให้สไตล์ที่แน่นอน" และเสริมว่าการดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็วจะช่วยให้ผู้ชมไม่สังเกตเห็นปัญหาในบทภาพยนตร์ ในฐานะศิลปินชื่อเรื่อง มอริซ บินเดอร์ กำลังสร้างเครดิต เขามีแนวคิดสำหรับบทนำที่ปรากฏในภาพยนตร์บอนด์เรื่องต่อ ๆ มาทั้งหมด นั่นคือ ฉากเจมส์ บอนด์ในลำกล้องปืน ฉากนี้ถ่ายทำในซีเปียโดยใส่กล้องรูเข็มไว้ในกระบอกปืนขนาด .38 โดยมีบ็อบ ซิมมอนส์เล่นเป็นบอนด์ นอกจากนี้บินเดอร์ยังออกแบบฉากชื่อเรื่องหลักที่มีสไตล์อย่างมาก ซึ่งเป็นธีมที่ใช้ซ้ำแล้วซ้ำอีกในภาพยนตร์บอนด์ที่สร้างโดยอีออนในเวลาต่อมา ทุนสร้างของบินเดอร์สำหรับฉากชื่อเรื่องหลักคือ 2,000 ปอนด์ (0 ปอนด์ ใน ค.ศ. )
ดนตรีประกอบ
มอนตี นอร์แมน ได้รับคำเชิญจากบรอคโคลีให้มาแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ เนื่องจากบรอคโคลีชื่นชอบงานละครเวทีของเขา ที่มีชื่อเรื่องว่า เบลล์ (Belle) ในปี ค.ศ. 1961 ละครเวทีเพลงเกี่ยวกับฆาตกร ฮอว์ลี ฮาร์วี คริปเปน นอร์แมนกำลังยุ่งอยู่กับละครเวทีและตกลงจะทำดนตรีให้ พยัคฆ์ร้าย 007 หลังซอลต์ซแมนอนุญาตให้เขาเดินทางไปกับทีมงานที่จาเมกาด้วย ดนตรีประกอบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ เจมส์ บอนด์ ธีม ซึ่งเล่นในระหว่างฉากในลำกล้องปืนและฉากแสดงชื่อเรื่องและเครดิต ซึ่งแต่งโดยนอร์แมน เอามาจากส่วนประกอบของผลงานก่อนหน้านี้ของเขา จอห์น แบร์รี ซึ่งต่อมาได้แต่งดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์บอนด์สิบเอ็ดเรื่อง เป็นคนเรียบเรียงบอนด์ธีมแต่ว่าไม่มีชื่อในเครดิต—ยกเว้นวงออเคสตราของเขาที่มีชื่อ มีการเสนอเป็นครั้งคราวว่าแบร์รีเป็นคนแต่ง เจมส์ บอนด์ ธีม ไม่ใช่นอร์แมน เรื่องนี้ทำให้ต้องมีการขึ้นศาลถึงสองครั้ง ครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 2001 ซึ่งนอร์แมนเป็นผู้ชนะคดี ธีมที่แต่งโดยนอร์แมนและเรียบเรียงโดยแบร์รี ได้รับการอธิบายโดย เดวิด อาร์โนลด์ นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์บอนด์อีกคนหนึ่งว่าเป็น "มีกลิ่นอายของบีบอบ-สวิง ควบคู่ไปกับกีตาร์ไฟฟ้าที่ดูร้าย, มืดมน, เสียงแตกของกีตาร์ไฟฟ้า, แน่นอนว่ามันเครื่องดนตรีของร็อกแอนด์โรล... มันเป็นตัวแทนของทุกอย่างเกี่ยวกับตัวละครที่คุณต้องการ: มันเป็นความโอ้อวด, เย่อหยิ่ง, มั่นใจ, มืดมน, อันตราย, ทะลึ่ง, เซ็กซี, หยุดไม่ได้ และเขาทำได้ในสองนาที"
ภาวะง่วงเกิน
ภาวะง่วงเกิน (narcolepsy) เป็นความผิดปกติทางประสาทเรื้อรังที่เกิดจากสมองไม่สามารถกำกับวงจรหลับ-ตื่นได้ตามปกติ ผู้ที่มีภาวะง่วงเกินมักนอนกลางคืนลำบากและมีรูปแบบการนอนเวลากลางวันผิดปกติ ซึ่งมักสับสนกับการนอนไม่หลับ ผู้ที่มีภาวะง่วงเกิน เมื่อผลอยหลับไปแล้ว โดยปกติจะเข้าสู่ระยะ REM ของการนอนหลับภายใน 5 นาที ขณะที่คนส่วนมากไม่เข้าสู่ระยะ REM จนเวลาล่วงไปแล้วหนึ่งชั่วโมงเป็นต้นไป
Scrupocellaria
Scrupocellaria เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Candidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
หลาน ไฉ่เหอ
หลาน ไฉ่เหอ เป็นบุคคลในประมวลเรื่องปรัมปราจีน ลัทธิเต๋าจัดเข้าเป็นเซียนองค์หนึ่งในกลุ่มโป๊ยเซียน (แปดเซียน) แต่เพศสภาพที่แท้จริงของหลาน ไฉ่เหอ นั้นไม่ชัดเจน      โดยทั่วไปมองว่า หลาน ไฉ่เหอ ไม่ได้อ้างอิงบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ แต่ตำนานว่า หลาน ไฉ่เหอ เกิดในช่วงราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907) เลี้ยงชีพโดยเป็นวณิพกเร่ร้องเพลงแลกทรัพย์ไปทั่วแผ่นดิน  นอกจากนี้ ตำนานยังให้ข้อมูลต่างกันออกไปในประเด็นว่า หลาน ไฉ่เหอ เป็นเซียนได้อย่างไร แต่มักแสดงภาพว่า หลาน ไฉ่เหอ หิ้วตะกร้าดอกไม้   จึงถือกันว่า หลาน ไฉ่เหอ เป็นเทพอุปถัมภ์ผู้ประกอบอาชีพเกี่ยวกับดอกไม้หรือไร่สวน
พระบรมราชานุสาวรีย์ รัชกาลที่ ๕
พระบรมราชานุสาวรีย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวฯ รัชกาลที่ ๕  ประดิษฐานอยู่ ณ พระแท่นกลางสวนหลวงภูมินทร์ ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสเป็นพระบรมรูปหล่อสำริด สีดำ จัดสร้างโดยกรมศิลปากรเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2510 หันพระพักต์ไปทางประเทศมาเลเซีย แสดงถึงพระบารมีเมตตาเหนือประชาชนชาวสยามที่จะทรงปกป้องแผ่นดินไทยตลอดไปถึงแม้สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงจะเสด็จสวรรคตไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่พระบารมีเมตตายังทรงคุ้มครองประชาชนชาวไทยอยู่ ปัจจุบันเป็นที่เคารพสักการะของชาวเมืองสุไหงโก-ลก และนักท่องเที่ยวทั่วไปทั้งไทยและต่างประเทศ
ซึ่งในวันปิยมหาราช 23 ตุลาคมของทุกปี ผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาส พร้อมด้วยหัวหน้าส่วนราชการ ทหาร ตำรวจ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กำนัน ผู้ใหญ่บ้านและกลุ่มพลังมวลชน ประชาชน ทุกหมู่เหล่าจะมีการวางพวงมาลาถวายราชสดุดีหน้าพระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมหาราช รัชกาลที่ 5 โดยในพิธีดังกล่าวยังได้มีการประกวดพวงมาลาของนักเรียน นักศึกษาอีกด้วย
คอเลสติพอล
คอเลสติพอล (Colestipol, ชื่อการค้า  Colestid, Cholestabyl ) เป็นยาลดไขมันในเส้นเลือดกลุ่มไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในผู้ที่มีระดับคอเลสเตอรอลความหนาแน่นต่ำ (low-density lipoprotein cholesterol; LDL-C) อยู่ในระดับสูง  โดยถือเป็นยาทางเลือกรองในกรณีที่ใช้วิธีการปรับพฤติกรรมหรือยาอื่นไม่ได้ผล นอกจากนี้คอเลสติพอลยังถูกใช้เพื่อลดปริมาณอุจจาระและความถี่ของการอุจจาระในผู้ที่มีภาวะท้องเสียเรื้อรังอีกด้วย
เช่นเดียวกันกับคอเลสไตรามีน, คอเลสติพอลออกฤทธิ์โดยการจับกับกรดน้ำดีในทางเดินอาหารเพื่อป้องกันไม่ให้กรดน้ำดีเหล่านั้นถูกดูดซึมกลับ ทำให้ปริมาณกรดน้ำดีในร่างกายลดน้อยลง ร่างกายจึงจำเป็นต้องสร้างกรดน้ำดีขึ้นมาชดเชย โดยการดึงเอาคอเลสเตอรอลในกระแสเลือดมาสร้างเป็นกรดน้ำดีที่ตับ ผ่านกระบวนการเพิ่มการแสดงออกของตัวรับแอลดีแอล (LDL receptor) ด้วยกลไกดังที่กล่าวมาดังข้างต้น เป็นผลให้ระดับไขมันในเลือดลดลงได้ในที่สุด
การติดตามประสิทธิภาพการรักษา
ระหว่างการใช้คอเลสติพอล ควรมีการติดตามระดับไขมันในกระแสเลือดของผู้ป่วยเป็นระยะ เพื่อที่จะมั่นใจได้ว่าระดับ LDL-C ของผู้ป่วยลดลงถึงระดับเป้าหมาย และยังคงมีค่าน้อยกว่า 100 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตรอย่างต่อเนื่อง (หรือน้อยกว่า 70 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตรในผู้ที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจสูง)
อาการไม่พึงประสงค์
คอเลสติพอลอาจก่อให้เกิดอาการไม่พึงประสงค์ได้ ดังแสดงต่อไปนี้:
อย่างไรก็ดี ทั่วไปแล้วคอเลสติพอลไม่มีผลต่อระดับไตรกลีเซอไรด์ แต่ในผู้ป่วยบางรายอาจมีระดับไตรกลีเซอไรด์ที่เพิ่มสูงขึ้นได้ จึงไม่ควรใช้คอเลสตอพอลเดี่ยวๆในการรักษาผู้ที่มีระดับไตรกลีเซอรไรด์ในกระแสเลือดสูง
อันตรกิริยาระหว่างยา
คอเลสติพอลสามารถจับกับยาและสารอาหารต่างๆ ภายในทางเดินอาหารได้หลายชนิด และยังมีผลยับยั้งหรือชะลอการดูดซึมยาหรือสารอาหารเหล่านั้นอีกด้วย ยาและสารอาหารต่างๆที่อาจได้รับผลกระทบจากการใช้ร่วมกับคอเลสติพอล เช่น:
ข้อห้ามใช้
ห้ามใช้คอเลสติพอลในผู้ที่มีระดับไตรกลีเซอไรด์ในกระแสเลือดสูง (Hypertriglyceridemia) รวมไปถึงผู้ที่แพ้คอเลสติพอลหรือส่วนประกอบของสารเติมแต่งต่างในผลิตภัณฑ์
โครงสร้างทางเคมี
คอเลสติพอลเป็นสารประเภทโคพอลิเมอร์ของไดเอทิลีนไตรเอมีน (Diethylenetriamine; DETA) หรือ เตตระเอทิลีนเพนทามีน (Tetraethylenepentamine)  และอีพิคลอโรไฮดริน (Epichlorohydrin)  ภาพโครงสร้างดังแสดงไว้ด้านล้าง แสดงถึงโครงสร้างของคอเลสติพอลส่วนที่เป็น DETA (สีน้ำเงิน) และส่วนที่เป็นอีพิไฮดริน (สีแดง)
เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี
เจฟฟรีย์ที่ 2 (Geoffrey II, Jafrez, Galfridus, แองโกลนอร์มัน: Geoffroy) เป็นพระราชโอรสคนที่สี่ของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระราชินีอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
วัยเยาว์
เจฟฟรีย์ แพลนแทเจเนตเป็นพระราชโอรสลำดับที่สี่ในห้าของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระราชินีอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน ทรงประสูติที่ปราสามโบมอนต์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1158 ซึ่งขณะนั้นพระราชบิดามารดาของพระองค์มีพระราชบุตรอยู่แล้วสามคน ได้แก่ พระราชโอรสสองคน คือ เฮนรีและริชาร์ด กับพระราชธิดาหนึ่งคน คือ มาทิลดา เจฟฟรีย์ถูกตั้งชื่อตามพระอัยกาฝั่งบิดา คือ จูฟเฟรย์ แพลนแทเจเนต เคานต์แห่งอ็องฌูที่สมญานาม "แพลนแทเจเนต" ของเขาถูกนำมาใช้เป็นชื่อราชวงศ์ เจฟฟรีย์มีพี่น้องทั้งหมดเจ็ดคน ได้แก่ วิลเลียมที่ 9 เคานต์แห่งปัวติเยร์, เฮนรียุวษัตริย์, มาทิลดา ดัชเชสแห่งซัคเซินและไบเอิร์น, พระเจ้าริชาร์ดที่ 1, เอเลนอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกัสติยา, โจน สมเด็จพระราชินีแห่งซิซิลี และพระเจ้าจอห์น
เนื่องจากเจฟฟรีย์เป็นพระราชโอรสเพียงคนเดียวของพระเจ้าเฮนรีกับพระนางอาลีเยนอร์ที่ไม่ได้รับการสวมมงกุฎ (วิลเลียม พระเชษฐาคนโตสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังเด็ก, เฮนรียุวกษัตริย์ได้รับการสวมมงกุฎคู่กับพระราชบิดา, ริชาร์ดกับจอห์นได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ) พระองค์จึงเป็นที่ละเลยของนักประวัติศาสตร์ ส่งผลให้ประวัติในวัยเด็กของพระองค์มีไม่มากและไม่มีภาพเขียนของพระองค์หลงเหลืออยู่ พงศาวดารยุคนั้นกล่าวว่าเจฟฟรีย์มีผมสีเข้มและรูปร่างเตี้ย พระองค์หน้าตาปานกลางและไม่ได้ดูดีมีเสน่ห์
ดยุคแห่งเบรอตาญ
พระเจ้าเฮนรีที่ 2 พระราชบิดาของเจฟฟรีย์มุ่งมั่นกับขยายและรักษาอาณาเขตในฝรั่งเศส พระเจ้าเฮนรีมีพระอนุชาคือเจฟฟรีย์ (จูฟเฟรย์) เคานต์แห่งน็อง ซึ่งน็องต์เป็นหนึ่งในสองเมืองหลวงเก่าของเบรอตาญ หลังเจฟฟรีย์ เคานต์แห่งน็องต์ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1158 โกน็องที่ 4 ดยุคแห่งเบรอตาญพยายามจะอ้างสิทธิ์ในน็องต์ ทว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้ผนวกน็องต์เข้าเป็นส่วนหนึ่งในดินแดนของพระองค์
เมื่อขุนนางเบรอตาญลุกฮือขึ้นก่อกบฏ โกน็อง ดยุคแห่งเบรอตาญได้ร้องขอความช่วยเหลือจากกษัตริย์แห่งอังกฤษซึ่งพระองค์ได้ตอบรับการร้องขอเพราะหมายตาเบรอตาญอยู่ พระองค์ต้องการได้เบรอตาญซึ่งตั้งอยู่บนพรมแดนทางตะวันตกของนอร์ม็องดีมาเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1164 พระองค์ดำเนินการยึดดินแดนตามแนวชายแดนเบรอตาญ-นอร์ม็องดี ทำให้อำนาจในเบรอตาญของพระองค์เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้พระเจ้าเฮนรีมองว่าพระองค์คือเจ้าเหนือหัวของเบรอตาญและโกน็องที่ 4 ดยุคแห่งเบรอตาญคือขุนนางศักดินาของพระองค์ ในปี ค.ศ. 1166 พระองค์ได้บุกเบรอตาญเพื่อลงโทษกลุ่มขุนนางกบฏ หลังปราบการปฏิวัติได้สำเร็จ พระองค์บีบให้โกน็องสละตำแหน่งให้แก่กงส์ต็องส์ บุตรสาววัย 5 ปีและจับดัชเชสน้อยหมั้นหมายกับเจฟฟรีย์วัย 8 พรรษา เป็นไปได้ว่าที่พระเจ้าเฮนรีบีบให้โกน็องสละตำแหน่งเพราะไม่ต้องการให้บุตรชายที่อาจเกิดมาในอนาคตของเขาได้สืบทอดดัชชี
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1169 เจฟฟรีย์ทำพิธีเข้ารับตำแหน่งเป็นดยุคแห่งเบรอตาญที่อาสนวิหารแร็งส์และได้รับการถวายความเคารพจากขุนนางเบรอตาญในช่วงคริสต์มาสของปี ค.ศ. 1169 ในปี ค.ศ. 1181 เจฟฟรีย์ได้สมรสกับกงส์ต็องส์แห่งเบรอตาญ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสามคน คือ
กบฏพระราชโอรส
ก่อนที่จอห์น พระราชโอรสคนสุดท้ายจะประสูติ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้แบ่งดินแดนของพระองค์ให้แก่พระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่สามคน คือ ให้เฮนรีขึ้นเป็นยุวกษัตริย์แห่งอังกฤษและจะได้ปกครองอ็องฌู เมน และนอร์ม็องดี, ให้ริชาร์ดสืบทอดอากีแตนและปัวตีเยซึ่งเป็นดินแดนของพระนางอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน และให้เจฟฟรีย์เป็นดยุคแห่งเบรอตาญ เมื่อจอห์นประสูติในปี ค.ศ. 1166 จึงไม่มีดินแดนเหลือให้ ทำให้พระองค์ได้รับสมญานามว่า จอห์นผู้ไร้ดินแดน (แลคแลนด์)
เมื่อพระราชโอรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 โตขึ้น ความตึงเครียดเรื่องการสืบทอดจักรวรรดิในอนาคตก็เริ่มปรากฏขึ้น กระทั่งในปี ค.ศ. 1173 เฮนรีที่ได้รับแต่งตั้งเป็นยุวกษัตริย์เคียงคู่พระราชบิดาได้ก่อกบฏเพื่อประท้วงพระเจ้าเฮนรีโดยมีพระอนุชาสองคน คือ ริชาร์ดกับเจฟฟรีย์วัย 15 พรรษา และพระนางอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระราชมารดาของเจ้าชายทั้งสามร่วมด้วย ทั้งฝรั่งเศส สกอตแลนด์ แฟลนเดอส์ และบูโลญต่างร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มกบฏ แต่สุดท้ายพระเจ้าเฮนรีที่ 2 สามารถปราบกบฏได้ พระองค์ให้อภัยพระราชโอรสโดยได้มีการทำสนธิสัญญาพักรบกันที่กิซอร์ในปี ค.ศ. 1174 แต่กับพระนางอาลีเยนอร์ผู้เป็นพระมเหสี พระองค์ได้จองจำพระนางจนสิ้นรัชกาลเป็นระยะเวลา 16 ปี
ความตึงเครียดในราชวงศ์แพลนแทเจเนตทะยานถึงจุดเดือดอีกครั้งในปี ค.ศ. 1182 เมื่อเฮนรียุวกษัตริย์ผิดหวังที่พระองค์มั่งคั่งขึ้นเพียงเล็กน้อยและไม่มีอำนาจอะไรเลยแม้จะได้ราชาภิเษกเป็นกษัตริย์คู่กับพระราชบิดา ขณะที่ริชาร์ด พระอนุชาที่ไม่ยอมถวายความเคารพต่อพระองค์ตามที่พระราชบิดาสั่งกลับได้ปกครองอากีแตนของพระราชมารดา ในความขัดแย้งครั้งนี้เจฟฟรีย์เลือกอยู่ข้างเฮนรียุวกษัตริย์ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้เข้ามาแทรกแซงด้วยหวังจะลดอุณหภูมิของความขัดแย้งภายในครอบครัว กษัตริย์กับพระราชโอรสเจอกันที่อ็องฌูซึ่งพระราชโอรสทั้งสามได้ให้คำสัตย์ว่าจะเชื่อฟังพระราชบิดาผู้เป็นกษัตริย์โดยชอบธรรมของอังกฤษและจะไม่ก่อกบฏอีก
ในปี ค.ศ. 1183 เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นในราชวงศ์แพลนแทเจเนตเมื่อเฮนรียุวกษัตริย์ติดเชื้อบิดและเสด็จสวรรคตในเดือนพฤษภาคม หลังพระราชโอรสคนโตสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเฮนรีที่ 2 มีแผนที่จะปรับเปลี่ยนการแบ่งสรรดินแดนให้พระราชโอรสใหม่ ทรงดำเนินแผนการอย่างลับๆ และส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระราชโอรสสามคนที่เหลืออยู่ คือ ริชาร์ด, เจฟฟรีย์ และจอห์น ยิ่งแย่ลง เจฟฟรีย์กับจอห์นผู้ไร้ดินแดน พระอนุชาคนสุดท้ายได้จับมือเป็นพันธมิตรอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับริชาร์ด ทั้งยังมีพันธมิตรอีกคน คือ พระเจ้าฟีลิปออกุสตุส กษัตริย์หนุ่มของฝรั่งเศสซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 อดีตพระสวามีของพระนางอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่ตั้งป้อมเกลียดชังพระเจ้าเฮนรีที่ 2 มาตั้งแต่เมื่อครั้งที่กษัตริย์แห่งอังกฤษ (ขณะนั้นยังไม่เป็นกษัตริย์) สมรสกับอดีตพระมเหสีของพระองค์ พระเจ้าฟีลิปยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะช่วยเจฟฟรีย์วางแผนต่อสู้กับพระราชบิดาและริชาร์ด พระเจ้าเฮนรีที่ 2 เพิ่มความรุนแรงในการจัดการกับปราสาทและที่ดินศักดินาที่เป็นพันธมิตรกับเจฟฟรีย์จนสุดท้ายพระองค์กับริชาร์ดสามารถยึดปราสาทกบฏทุกแห่งได้ ปราสาทบางแห่งถึงขั้นถูกทำลายจนเหลือแต่ซาก
เจฟฟรีย์ แพลนทาเจเนตยังเป็นสหายรักของพระเจ้าฟีลิปออกุสตุส พระองค์มักอยู่ที่ราชสำนักฝรั่งเศสในกรุงปารีสจนทำให้กษัตริย์แห่งอังกฤษไม่พอใจเป็นอย่างมาก พระเจ้าฟีลิปกับเจฟฟรีย์ร่วมมือกันก่อปฏิวัติต่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในปี ค.ศ. 1183–84 มีหลักฐานสนับสนุนว่าทั้งคู่วางแผนจะก่อกบฏต่อพระเจ้าเฮนรีที่ 2 อีกครั้งในช่วงฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1186 ทว่าแผนการเป็นอันพับไปเมื่อเจฟฟรีย์ตกจากหลังม้าระหว่างกำลังประลองทวนและถูกม้าเหยียบจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1186 ขณะพระชนมายุ 27 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาสนวิหารน็อทร์-ดามในกรุงปารีส ทว่าศิลาหน้าโลงศพของพระองค์ถูกทำลายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนการปฏิวัติฝรั่งเศส ว่ากันว่าพระเจ้าฟีลิปเสียใจอย่างมากกับการสูญเสียสหายรักจนคนต้องมารั้งพระองค์ไว้ไม่ให้โผเข้ากอดโลงศพ
ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นกงส์ต็องส์ ชายาม่ายของเจฟฟรีย์มีอายุได้ 25 ปี เธอมีธิดาน้อยสองคน คือ เอเลนอร์และมาทิลดา และกำลังตั้งครรภ์บุตรอีกคน ในวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1187 กงส์ต็องส์ได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อว่าอาเธอร์ซึ่งได้สืบทอดตำแหน่งดยุคแห่งเบรอตาญต่อจากบิดา แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1202 อาร์เธอร์ถูกพระเจ้าจอห์นผู้เป็นอาจับตัวไปคุมขังที่ชาโตเดอฟาเลสในดัชชีนอร์ม็องดี สาเหตุของการคุมขังครั้งนี้เนื่องมาจากอาร์เธอร์เป็นบุตรชายของเจฟฟรีย์ซึ่งเป็นพระราชโอรสคนที่สามของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับพระนางอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนและเป็นพระเชษฐาของพระเจ้าจอห์น ตามสิทธิของบุตรหัวปีเขาสมควรได้เป็นทายาทของพระเจ้าริชาร์ดมากกว่า ทว่าพระเจ้าริชาร์ดได้ประกาศบนเตียงสวรรคตให้พระอนุชาเป็นทายาทของพระองค์ ด้วยเห็นว่าพระภาติยะนั้นเด็กเกินกว่าจะปกครองประเทศได้ อาร์เธอร์ได้หายตัวไประหว่างถูกคุมขัง สันนิษฐานกันว่าเขาน่าจะถูกพระเจ้าจอห์นสังหารในปี ค.ศ. 1203 เอเลนอร์ พี่สาวของอาร์เธอร์ก็ถูกพระเจ้าจอห์นคุมขังเช่นกัน
บุตรทั้งสองคนของเจฟฟรีย์ไม่ได้สมรส เชื้อสายของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อเอเลนอร์ บุตรสาวของพระองค์ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1241
หลิว อวี่หนิง
(, เกิดวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงชาวจีน เขาเริ่มงานวงการบันเทิงครั้งแรกใน พ.ศ. 2551 ในฐานะนักร้องนำจากวงดนตรีชื่อวงโมเดิร์นบราเธอร์ส ก่อนที่จะมาเอาจริงกับบทบาทนักแสดงเมื่อปี 2552 จนมาประสบความสำเร็จจากเรื่องสตรีหาญฉางเกอ ในบทฮ่าวตู
สมเด็จพระพุฒาจารย์
สมเด็จพระพุฒาจารย์ เป็นราชทินนามของพระเถระรูปหนึ่งที่มีสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ในสมัยหลังได้พระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
ประวัติ
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา พระพุทธาจารย์ เป็นราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี มีผู้ได้รับพระราชทานราชทินนามสมณศักดิ์นี้สืบมา จนถึง พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์พระพุทธาจารย์ (สน) เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นหิรัณยบัฏที่สมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นรูปแรก
ฐานานุกรม
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูปดังนี้
นางพญาเสือโคร่ง
นางพญาเสือโคร่ง เป็นพืชดอกในสกุล Prunus ออกดอกช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ พบทั่วไปบนภูเขาตั้งแต่ความสูง 1,200-2,400เมตรจากระดับน้ำทะเล เช่น ภูลมโล จังหวัดเลย, ดอยแม่สลอง จังหวัดเชียงราย, ดอยเวียงแหง ดอยอ่างขาง ขุนช่างเคี่ยน ขุนแม่ยะ จังหวัดเชียงใหม่, ขุนสถาน ดอยวาว ดอยภูคา ดอยมณีพฤกษ์ จังหวัดน่าน, ภูทับเบิก จังหวัดเพชรบูรณ์, ภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก ฯลฯ โดยเป็นดอกไม้ประจำอำเภอเวียงแหง นางพญาเสือโคร่ง เป็นพรรณไม้ที่มีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติอยู่ที่ตอนเหนือของประเทศไทย
ในต่างประเทศ พบในประเทศพม่า รัฐชานและรัฐกะชีน, ประเทศอินเดียพบบนเทือกเขาหิมาลัย ในรัฐอรุณาจัลประเทศยาวไปจนถึงรัฐหิมาจัลประเทศทางตอนเหนือของอินเดีย หรือที่เรียกว่าHimalayas, ประเทศภูฏาน, ประเทศเนปาล และประเทศจีนพบในมณฑลยูนนาน
นางพญาเสือโคร่งถูกนิยมเรียกว่า "ซากูระเมืองไทย" เพราะมีลักษณะคล้ายซากูระในประเทศญี่ปุ่น แม้จะเป็นคนละชนิดกันก็ตาม
ชื่อท้องถิ่น
ชื่อท้องถิ่นของนางพญาเสือโคร่ง เช่น ฉวีวรรณ, ชมพูภูพิงค์ (เหนือ) เส่คาแว่, เส่แผ่, แส่ลาแหล (กะเหรี่ยง เชียงใหม่) ซากูระดอย (เชียงใหม่) และได้รับฉายาว่า "ซากูระเมืองไทย" ในประเทศญี่ปุ่นจะเรียกดอกไม้พันธุ์นี้ว่า  ヒマラヤザクラ (หิมาลายาซากูระ) หมายถึงซากูระจากหิมาลัย หรือนิยมเรียกกันโดยทั่วไปในชื่อ เชอร์รี่หิมาลัยป่า (wild Himalayan cherry) หรือ เชอร์รี่เปรี้ยว (sour cherry)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
นางพญาเสือโคร่งเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบ  ขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 10-15 เมตร ใบ เป็นชนิดใบเดี่ยว ลักษณะรูปรีแบบไข่ หรือไข่กลับ ออกสลับกัน ใบมีความกว้าง 3-5 เซนติเมตร ยาว 5 -12 เซนติเมตร  ปลายใบเรียวแหลม โคนใบกลมหรือสอบแคบ ขอบจักปลายก้านใบมีต่อม 2-4 ต่อม หูใบแตกแขนงคล้ายเขากวาง ใบร่วงง่าย  ดอก สีขาว  ชมพู หรือแดง ออกเป็นช่อกระจุกใกล้ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว 0.7-2 เซนติเมตร ขอบริ้วประดับจักไม่เป็นระเบียบ กลีบเลี้ยงติดกันเป็นรูปกรวย กลีบดอกมี 5 กลีบ เมื่อบานขนาดโตเส้นผ่าศูนย์กลาง 1-2 เซนติเมตร ผล  รูปไข่หรือกลม ยาว 1-1.5 เซนติเมตร  เมื่อสุกสีแดง ระยะเวลาออกดอกระหว่างเดือนธันวาคมจนถึงกุมภาพันธ์ โดยจะทิ้งใบก่อนออกดอก
การปลูกเลี้ยง ได้มีการปลูกนางพญาเสือโคร่งบนพื้นที่ต้นน้ำลำธารมาเป็นเวลา 10 ปี แล้วปรากฏว่าได้ผลดี เป็นไม้ที่มีความเหมาะสมในการที่จะขึ้นอยู่ในพื้นที่ผ่านการทำไร่เลื่อนลอย บนพื้นที่สูงแต่ไม่ควรปลูกบนพื้นที่ซึ่งมีลมพัดจะทำให้กิ่งก้านหักได้ง่าย ขยายพันธุ์โดยเมล็ด
นางพญาเสือโคร่งและซากูระ
คำว่า ซากูระกล่าวถึงพืชที่อยู่ในสกุล Prunus โดยนางพญาเสือโคร่งเป็นหนึ่งในสกุลนั้น โดยมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prunus cerasoides ขณะที่ในประเทศญี่ปุ่นมีซากูระอยู่หลากหลายพันธุ์ โดยพันธุ์ที่พบมากสุดคือ โซะเมโยะชิโนะ  ในชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Prunus × yedoensis
นางพญาเสือโคร่งแตกต่างจากซะกุระญี่ปุ่นคือมีช่วงเวลาการออกดอกต่างกันคือ นางพญาเสือโคร่งออกดอกในเดือนธันวาคม-กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงฤดูหนาว ส่วนซากูระในญี่ปุ่นออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ซึ่งเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิของญี่ปุ่น และมีการสันนิษฐานว่า นางพญาเสือโคร่งและซากูระมีบรรพบุรุษร่วมกันทางตอนใต้ของจีน และวิวัฒนาการออกไปจนมีสายพันธุ์มากมาย มีสีที่หลากหลาย
การจำแนกสายพันธุ์อย่างกว้าง นางพญาเสือโคร่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า Wild Himalayan Cherry หมายถึงPrunusที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียทางตอนใต้ ตั้งแต่ประเทศไทยไปจนถึงเทือกเขาหิมาลัยในประเทศอินเดีย ส่วนซากูระถูกจำแนกเป็น Cherry blossom หมายถึง Prunusที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียทางตอนเหนือ ตั้งแต่ประเทศจีน, เกาหลี ไปจนถึงประเทศญี่ปุ่นและรัสเซียในเขตไซบีเรีย
แอร์ฮ่องกง
แอร์ฮ่องกง เป็นสายการบินขนส่งสินค้าสัญชาติฮ่องกง เป็นบริษัทลูกของคาเธ่ย์แปซิฟิค มีฐานบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง ให้บริการขนส่งสินค้า 12 จุดหมายปลายทาง ใน 9 ประเทศ เช่น จีน ญี่ปุ่น มาเลเซีย ไต้หวัน สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และไทย สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่บนชั้น 4 ของอาคารสำนักงานคาเธ่ย์แปซิฟิคด้านทิศใต้
แอร์ฮ่องกงก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยนักธุรกิจชาวฮ่องกง ให้บริการเที่ยวบินเหมาลำ โดยใช้เครื่องบิน โบอิง 707-320ซี ต่อมาในเดือน มิถุนายน ปี ค.ศ. 1994 สายการบินคาเธ่ย์แปซิกฟิก ได้เข้ามาถือหุ้น 75 % และถือหุ้นที่เหลืออีก 25 % ในปี ค.ศ. 2002 ต่อมาในปีเดียวกันได้ร่วมร่วมทุนกับดีเอชแอล โดยดีเอชแอลถือหุ้น 40 % ส่วนคาเธ่ย์แปซิกฟิค ถือหุ้น 60%
จุดหมายปลายทาง
แอร์ฮ่องกงให้บริการเที่ยวบินขนส่งสินค้าสู่จุดหมายปลายทางดังนี้ (ข้อมูล ณ วันที่ 28 กรกฎาคม 2009)
อำเภอเบตง
เบตง หรือที่คนในท้องถิ่นเรียกว่า บือตง เป็นอำเภอที่มีขนาดใหญ่ที่อยู่ในจังหวัดยะลา นับเป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ใต้สุดของประเทศไทย โดยมีลักษณะเป็นหัวหอกยื่นเข้าไปในประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ในแนวทิวเขาสันกาลาคีรี มีเนื้อที่ประมาณ 1,328 ตารางกิโลเมตร ห่างจากตัวเมืองยะลาประมาณ 140 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1,220 กิโลเมตร ด้วยภูมิประเทศของอำเภอเบตงส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงจึงทำให้เบตงมีอากาศดี และมีหมอกตลอดปี ดังคำขวัญประจำอำเภอที่ว่า “เมืองในหมอก ดอกไม้งาม ใต้สุดสยาม เมืองงามชายแดน”
ยุคอาณาจักร
จากประวัติศาสตร์เดิมราวพุทธศตวรรษที่ 7 พื้นที่ของอำเภอเบตงเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรลังกาสุกะ โดยมีอาณาเขตปกครองกว้างขวางครอบคลุมคาบสมุทรมลายูตอนล่างทั้งหมดโดยพัฒนามาจากเมืองท่าเล็ก ๆ ของชาวพื้นเมืองจนเติบโตเป็นรัฐและมีฐานะเป็นอาณาจักร จนกระทั่งสมัยพุทธศตวรรษที่ 14-15 อาณาจักรลังกาสุกะได้ตกอยู่ใต้อำนาจของอาณาจักรศรีวิชัย โดยเชื่อว่าอาณาจักรศรีวิชัยน่าจะมีอำนาจที่แผ่กว้างไพศาลมากในสมัยนั้น มีอาณาเขตครอบคลุมไปถึงช่องแคบมะละกา ชวา สุมาตรา แหลมมลายู และหัวเมืองต่างๆ ที่อยู่ภาคใต้ของประเทศไทยในปัจจุบัน
ต่อมาต้นพุทธศตวรรษที่ 19 อาณาจักรศรีวิชัยที่เจริญรุ่งเรืองในบริเวณแหลมมลายูได้เสื่อมอำนาจลง และเกิดอาณาจักรใหม่ คือ อาณาจักรมัชฌาปาหิต (ชวา) ซึ่งมีอำนาจอยู่ในเกาะชวา หรืออินโดนีเซียนั้น ได้ขยายอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาลเข้ามาครอบครองดินแดนสุมาตรา และบางส่วนของคาบสมุทรมลายูไป และทำให้ศรีวิชัยล่มสลายไปในที่สุด ประจวบกับในขณะนั้นอาณาจักรสุโขทัยได้ขยายอำนาจลงมายังเมืองไชยา เมืองตามพรลิงก์ และหัวเมืองมลายู และได้ผูกสัมพันธ์กับพระเจ้าศรีธรรมโศกราชโดยได้แต่งตั้งให้ดูแลหัวเมืองแหลมมลายู