cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สถานีอวกาศนานาชาติ
สุขอนามัย
มีห้องสุขาสองห้องบนสถานีอวกาศนานาชาติ ทั้งสองห้องเป็นงานออกแบบจากทางรัสเซีย ติดตั้งอยู่บนโมดูล Zvezda และโมดูล เดสทินี การระบายของเสียใช้ระบบดูดด้วยแรงลมคล้ายคลึงกับระบบกำจัดของเสียบนกระสวยอวกาศ นักบินอวกาศจะต้องรัดตัวเองเอาไว้บนที่นั่งสุขาที่ปิดผนึกอย่างดี ดึงคันโยกที่จะสั่งการให้พัดลมกำลังสูงทำงาน และช่องดูดอากาศเลื่อนเปิดออก กระแสการไหลของอากาศจะพาเอาของเสียออกไปด้วย ของเสียที่เป็นวัตถุแข็งจะจัดเก็บเอาไว้ในถุงแยกส่วนบรรจุในคอนเทนเนอร์อะลูมิเนียม เมื่อคอนเทนเนอร์เหล่านี้เต็ม ก็จะถูกส่งไปยังยานอวกาศโพรเกรสเพื่อนำไปกำจัดทิ้ง ของเสียที่เป็นของเหลวจะถูกดูดทิ้งออกไปด้วยสายที่เชื่อมต่ออยู่ทางด้านหน้าของห้องสุขา ซึ่งมีอุปกรณ์ "ตัวเปลี่ยนโถปัสสาวะ" (urine funnel adapters) ติดตั้งไว้เพื่อให้ทั้งลูกเรือชายและหญิงสามารถใช้ห้องสุขาเดียวกันได้ ของเสียจะถูกนำไปเก็บและส่งต่อให้ระบบบำบัดน้ำ เพื่อจัดการรีไซเคิลกลับมาเป็นน้ำดื่มได้ใหม่
อาหารและเครื่องดื่ม
อาหารอวกาศส่วนใหญ่ที่ลูกเรือในสถานีอวกาศใช้บริโภคมักเป็นอาหารแช่แข็ง อาหารแช่เย็น หรืออาหารกระป๋อง นักบินอวกาศเป็นคนเตรียมเมนูเองก่อนที่จะขึ้นบินไปยังสถานีอวกาศโดยมีนักโภชนาการเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือ ความรู้สึกถึงรสชาติเมื่ออยู่ในวงโคจรจะลดลงเพราะของเหลวในร่างกายจะเคลื่อนขึ้นไปทางศีรษะ ดังนั้นลูกเรือส่วนมากจึงนิยมรับประทานอาหารรสเผ็ด ลูกเรือแต่ละคนจะมีแพ็คเกจอาหารของตัวเองและเตรียมอุ่นอาหารกันเองในห้องครัวบนสถานี ซึ่งจะมีเครื่องอุ่นอาหาร 2 เครื่อง ตู้เย็น 1 เครื่อง และเครื่องจ่ายน้ำ 1 เครื่องสำหรับจ่ายทั้งน้ำร้อนและน้ำธรรมดา เครื่องดื่มจะอยู่ในรูปของผงสกัดแห้ง และนำไปผสมกับน้ำก่อนรับประทาน การรับประทานเครื่องดื่มและซุปทำโดยการจิบจากถุงพลาสติกโดยใช้หลอด ส่วนอาหารที่ไม่ใช่ของเหลวสามารถรับประทานได้ด้วยมีดและส้อมซึ่งจะติดเอาไว้กับถาดอาหารด้วยแม่เหล็กเพื่อกันมิให้มันลอยหนีไป ถ้าเกิดมีอาหารหรือเศษอาหารล่องลอยไป จะต้องรีบจัดเก็บทั้งหมดเพื่อป้องกันมิให้มันไปอุดตันเครื่องกรองอากาศและอุปกรณ์อื่นๆ ในสถานี
การออกกำลังกาย
เพื่อป้องกันผลกระทบต่อร่างกายของลูกเรือ บนสถานีอวกาศจะติดตั้งเครื่องออกกำลังกาย aRED (advanced Resistive Exercise Device) ซึ่งมีอุปกรณ์ยกน้ำหนักหลายแบบและเครื่องปั่นจักรยาน นักบินอวกาศแต่ละคนจะต้องใช้เวลาในการออกกำลังกายอย่างน้อยวันละ 2 ชั่วโมง นักบินอวกาศจะผูกสายรัดยางยืดเพื่อยึดตัวเองเอาไว้กับแท่นออกกำลังกาย นักวิจัยเชื่อว่าการออกกำลังกายเป็นการป้องกันการสูญเสียความหนาแน่นของกระดูกและกล้ามเนื้อซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์อาศัยอยู่ในที่ที่ไร้แรงโน้มถ่วงเป็นเวลานานๆ
เอ็กซ์เพดิชั่น
ลูกเรือถาวรของสถานีอวกาศแต่ละรุ่นจะมีหมายเลขเอ็กซ์เพดิชั่นเรียงตามลำดับ เอ็กซ์เพดิชั่นแต่ละรุ่นใช้เวลาปฏิบัติภารกิจประมาณครึ่งปี โดยมีการรับมอบและส่งมอบงานกันอย่างเป็นทางการระหว่างผู้บัญชาการเอ็กซ์เพดิชั่นรุ่นหนึ่งไปยังอีกรุ่นหนึ่ง เอ็กซ์เพดิชั่น 1 ถึง 6 ประกอบด้วยลูกเรือรุ่นละ 3 คน แต่หลังจากอุบัติเหตุกับกระสวยอวกาศโคลัมเบีย จึงมีการลดจำนวนลูกเรือเหลือเพียง 2 คนในเอ็กซ์เพดิชั่น 7 ถึง 12 เอ็กซ์เพดิชั่น 13 ได้ปรับจำนวนลูกเรือกลับมาเป็น 3 คนอีกครั้งหนึ่ง และคงจำนวนนั้นอยู่จนถึงปัจจุบัน ขณะที่มีลูกเรือถาวรประจำสถานีอวกาศ ในบางรุ่นเช่นเอ็กซ์เพดิชั่น 16 มีลูกเรือรวมนักบินอวกาศหรือนักท่องอวกาศถึง 6 คนซึ่งจะบินไปมาระหว่างสถานีกับเที่ยวบินต่างๆ กัน
วันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ลูกเรือเอ็กซ์เพดิชั่น 20 เริ่มปฏิบัติภารกิจ เอ็กซ์เพดิชั่น 20 เป็นรุ่นแรกที่มีลูกเรือถาวรประจำสถานีอวกาศนานาชาติ 6 คน ในอดีตก่อนจะมีการขยายส่วนอยู่อาศัยในเที่ยวบิน STS-115 สถานีสามารถรองรับลูกเรือได้เพียง 3 คนเท่านั้น ลูกเรือรุ่นเอ็กซ์เพดิชั่น 20 ถูกนำส่งขึ้นสู่สถานีจากเที่ยวบิน 2 เที่ยวในเวลาต่างกันโดย Soyuz-TMA (Soyuz-TMA สามารถนำส่งลูกเรือได้เที่ยวละ 3 คนเท่านั้น) ได้แก่ Soyuz TMA-14 นำส่งเมื่อ 26 มีนาคม 2009 และ Soyuz TMA-15 นำส่งเมื่อ 27 พฤษภาคม 2009 อย่างไรก็ดีตัวสถานีไม่ได้รองรับลูกเรือถาวรจำนวน 6 คนตลอดทั้งปี ตัวอย่างเช่น เมื่อลูกเรือเอ็กซ์เพดิชั่น 20 (โรมัน โรมาเนนโก, แฟรงค์ เดอ วินน์, และโรเบิร์ต เทิร์สค์) กลับมาโลกเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2009 เป็นเวลา 2 สัปดาห์ มีลูกเรือเพียง 2 คน (เจฟฟรีย์ วิลเลียมส์และมักซิม ซูราเยฟ) ที่อยู่ประจำการ จำนวนลูกเรือเพิ่มเป็น 5 คนในช่วงต้นเดือนธันวาคมเมื่อโอเล็ก โคตอฟ, ทิโมที ครีมเมอร์, และโซอิจิ โนงุจิ เดินทางไปถึงโดย Soyuz TMA-17 ต่อมาเดือนมีนาคม 2010 จำนวนลูกเรือลดลงเป็น 3 คนอีกเมื่อวิลเลียมส์และซูราเยฟเดินทางกลับโลก และต่อมาเพิ่มเป็น 6 คนในเดือนเมษายน 2010 เมื่อเที่ยวบิน Soyuz TMA-18 นำอเล็กซานเดอร์ ชคอร์ตซอฟ, มิคาอิล คอร์นิเยนโก, และเทรซี คอลด์เวล ไดสัน ขึ้นไปยังสถานี
ยานอวกาศที่ไปเยือน
ยานอวกาศจากองค์การอวกาศสี่แห่งเดินทางไปเยือนสถานีอวกาศนานาชาติด้วยวัตถุประสงค์ต่างๆ กัน ยานขนส่งอัตโนมัติ (Automated Transfer Vehicle) จากองค์การอวกาศยุโรป ยานอวกาศรอสคอสมอสโพรเกรสของรัสเซีย และยาน H-II Transfer Vehicle ขององค์การอวกาศญี่ปุ่นทำหน้าที่ขนส่งเสบียงและบริการต่างๆ ไปยังสถานี นอกจากนี้รัสเซียยังใช้ยานอวกาศโซยุสสำหรับการเปลี่ยนถ่ายลูกเรือและการอพยพฉุกเฉิน โดยที่ลูกเรือจะมีการเปลี่ยนถ่ายทุกๆ 6 เดือน และท้ายสุดคือยานบริการจากสหรัฐอเมริกาที่ส่งผ่านโครงการกระสวยอวกาศ ทำหน้าที่ด้านปฏิบัติการนำส่งเสบียง อุปกรณ์เครื่องใช้ ชิ้นส่วนประกอบต่างๆ รวมถึงการเปลี่ยนถ่ายลูกเรือด้วย นับถึงวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 มีเที่ยวบินนำส่งไปยังสถานีอวกาศนานาชาติจากโซยูส 20 เที่ยว, โพรเกรส 35 เที่ยว, ATV 1 เที่ยว, HTV 1 เที่ยว และกระสวยอวกาศ 31 เที่ยว โดยเฉลี่ยแล้วลูกเรือถาวรเอ็กซ์เพดิชั่นต้องการเสบียง 2,722 กิโลกรัม นับถึงวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ลูกเรือรับประทานอาหารแล้วรวม 19,000 มื้อ เที่ยวบินเปลี่ยนถ่ายลูกเรือของโซยุสและเที่ยวบินส่งเสบียงของโพรเกรสไปเยือนสถานีอวกาศนานาชาติโดยเฉลี่ย 2 ถึง 3 ครั้งในแต่ละปี โดยที่เที่ยวบิน ATV และ HTV มีแผนจะไปเยือนสถานีอวกาศทุกๆ ปีนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 เป็นต้นไป
ศูนย์ควบคุมภารกิจ
ชิ้นส่วนต่างๆ ของสถานีอวกาศนานาชาติอยู่ภายใต้การควบคุมและตรวจสอบโดยองค์การอวกาศผู้รับผิดชอบแต่ละส่วน โดยมีศูนย์ควบคุมภารกิจอยู่ในที่ต่างๆ ทั่วโลก ต่อไปนี้เป็นรายชื่อส่วนหนึ่ง
ขยะในอวกาศ
ระดับวงโคจรของสถานีอวกาศนานาชาติอยู่ในระดับค่อนข้างต่ำ ซึ่งเป็นบริเวณที่ขยะอวกาศอยู่มากมาย นับตั้งแต่ชิ้นส่วนจรวดที่ไม่ใช้งานแล้ว ดาวเทียมที่หมดอายุ ไปจนถึงเศษชิ้นส่วนจากมอเตอร์จรวด สารหล่อเย็นที่ถูกปล่อยทิ้งออกมาจากดาวเทียมซึ่งอาศัยพลังงานนิวเคลียร์ และชิ้นส่วนอื่นๆ อีกมากมาย วัตถุต่างๆ เหล่านี้รวมกับชิ้นส่วนอุกกาบาตขนาดเล็ก ก่อให้เกิดอันตรายต่อสถานีอวกาศเพราะมันอาจทำความเสียหายแก่โมดูลปรับความดันหรือส่วนต่างๆ ของสถานี อุกกาบาตขนาดเล็กยังทำให้การปฏิบัติภารกิจในการท่องอวกาศของนักบินอวกาศเป็นอันตรายด้วย เช่นอาจสร้างความเสียหายกับชุดอวกาศและทำให้สูญเสียแรงดัน
การแผ่รังสี
เมื่ออยู่ในอวกาศ นักบินอวกาศจะได้รับรังสีจากการแผ่รังสีคอสมิกในระดับที่สูงกว่าปกติเนื่องจากไม่มีชั้นบรรยากาศของโลกช่วยปกป้อง ลูกเรือของสถานีอวกาศนานาชาติจะได้รับรังสีราว 1 millisievert ในแต่ละวัน หรือเทียบเท่ากับการที่เราได้รับรังสีจากแหล่งกำเนิดรังสีปกติบนพื้นโลกในเวลา 1 ปี ซึ่งส่งผลให้นักบินอวกาศมีโอกาสเป็นโรคมะเร็งมากกว่าปกติ การแผ่รังสีในระดับสูงนี้ยังสามารถทำลายโครโมโซมของลิมโฟไซต์ซึ่งเป็นเซลส์สำคัญต่อระบบภูมิคุ้มกัน การที่เซลส์ถูกทำลายจึงทำให้นักบินอวกาศมีภูมิคุ้มกันต่ำกว่าปกติ เมื่อเวลาผ่านไปนานๆ ภาวะภูมิคุ้มกันต่ำสามารถส่งผลให้เกิดการแพร่ระบาดของโรคในหมู่ลูกเรือได้ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในพื้นที่จำกัด การแผ่รังสียังทำให้นักบินอวกาศมีโอกาสเป็นต้อกระจกสูง การใช้อุปกรณ์ป้องกันการแผ่รังสีร่วมกับยาสามารถช่วยลดความเสี่ยงลงไปในระดับที่ยอมรับได้ แต่การได้รับรังสีในระยะยาวทำให้มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น
แม้จะมีความพยายามพัฒนาเกราะป้องกันรังสีให้แก่สถานีอวกาศนานาชาติ ดีขึ้นกว่าสถานีอวกาศรุ่นก่อนๆ เช่น เมียร์ แต่ระดับของรังสีภายในสถานีก็ยังไม่ค่อยลดลงมากนัก นักวิทยาศาสตร์เห็นว่ายังต้องมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมากกว่านี้ก่อนที่การเดินทางระยะยาวในระบบสุริยะจะเป็นไปได้
เจมส์ กอร์ดอน (ตัวละคร)
เจมส์ กอร์ดอน (James Gordon) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นสหายของแบทแมน ปรากฏตัวครั้งแรกใน Detective Comics #27 (May 1939) สร้างสรรค์โดย Bill Finger และ Bob Kane เป็นตัวละครสนับสนุนฝ่ายแบทแมนที่มีบทบาทคนแรกสุด
เจ. เค. ซิมมอนส์ สวมบทเป็นเจมส์ กอร์ดอนปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่จัสติซ ลีก
สีเขียวในศาสนาอิสลาม
สีเขียว (أخضر) มีส่วนเกี่ยวข้องหลายอย่างต่อศาสนาอิสลาม ในอัลกุรอาน สีนี้มักเกี่ยวโยงกับสวรรค์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ (ชีอะฮ์) เลือกสีเขียวเป็นสีราชวงศ์ ซึ่งตรงข้ามกับธงสีดำของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ (ซุนนี) แม้ว่าสีเขียวยังคงเป็นสียอดนิยมในประติมานวิทยาชีอะฮ์ แต่ก็มีการใช้งานในรัฐซุนนีจำนวนมาก โดยเฉพาะในธงชาติซาอุดีอาระเบียและธงชาติปากีสถาน
อัลกุรอาน
"พวกเขาจะนอนเอกเขนกบนหมอนอิงสีเขียว และพรมที่มีลวดลายอย่างสวยงาม"
"บนพวกเขามีอาภรณ์สีเขียวทำด้วยผ้าไหมละเอียด และผ้าไหมหยาบ และถูกประดับด้วยกำไลเงิน และพระเจ้าของพวกเขาจะทรงให้พวกเขาได้ดื่มเครื่องดื่มอันบริสุทธิ์ยิ่ง"
- ซูเราะฮ์ 76, โองการที่ 21
อัลคิฎร์ เป็นบุคคลในอัลกุรอานที่พบและเดินทางพร้อมกับมูซา (โมเสส)
วิทยุการบินแห่งประเทศไทย
บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด (Aeronautical Radio of Thailand LTD.) เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่รับผิดชอบด้านงานควบคุมจราจรทางอากาศในอาณาเขตประเทศไทย
ประวัติ
เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง การประกอบธุรกิจการบินระหว่างประเทศเริ่มฟื้นตัวขึ้น บริษัท Aeronautical Radio Inc. (ARINC) จากสหรัฐอเมริกา บริษัท International Aeradio Ltd. (IAL) จากอังกฤษ และสายการบินต่างๆ ที่ทำการบินมายังประเทศไทย ได้ร่วมกันขออนุมัติรัฐบาลไทยจัดตั้ง บริษัท การบินแห่งสยาม จำกัด (AERONAUTICAL RADIO OF SIAM LTD.) ในปี พ.ศ. 2491 เพื่อดำเนินกิจการบริการควบคุมจราจรทางอากาศ และสื่อสารการบินตามมาตรฐาน และข้อเสนอแนะขององค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ International Civil Aviation Organization) ภายใต้สัญญาที่ได้รับจากรัฐบาลไทย
ต่อมารัฐบาลไทยซึ่งได้เล็งเห็นถึง ความสำคัญของภารกิจวิทยุการบินฯ ตลอดมาว่าเกี่ยวข้องกับ ความมั่นคงแห่งชาติ และการพัฒนากิจการบิน ประกอบกับมีความพร้อมในทุกๆด้าน แล้ว จึงได้ขอซื้อหุ้นทั้งหมดคืน เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 และเปลี่ยนชื่อภาษาอังกฤษเป็น AERONAUTICAL RADIO OF THAILAND LTD. หรือ AEROTHAI ในเวลาต่อมายังได้อนุญาตให้สายการบินที่ทำการบินมายังประเทศไทย เป็นประจำ ร่วมเป็นผู้ถือหุ้นกับรัฐบาลด้วย วิทยุการบินฯ จึงได้มีสถานะเป็นรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงคมนาคม ถึงแม้จะดำเนินการ ในรูปบริษัทจำกัด แต่เนื่องจากมีข้อผูกพันในฐานะที่ปฏิบัติงานในนามรัฐบาล ซึ่งเป็นภาคีสมาชิกของ ICAO และตามข้อตกลงที่มีไว้กับรัฐบาล วิทยุการบินฯ จึงดำเนินการแบบไม่ค้ากำไร ในการให้บริการภาคความปลอดภัย ได้แก่ บริการควบคุมจราจรทางอากาศ และสื่อสารการบิน ในอาณาเขตประเทศไทย โดยมีเครือข่ายเชื่อมโยงกับประเทศต่างๆ นอกจากนั้นยังมีบริการภาคธุรกิจ คือ บริการเกี่ยวเนื่องกับกิจการบินทั้งใน และต่างประเทศ
รางวัลระดับโลก
วิทยุการบินแห่งประเทศไทย ได้รับรางวัล Jane’s ATC Awards ด้าน Enabling Technology เป็นรางวัลที่มอบให้หน่วยงานที่มีผลงานที่โดดเด่นทางด้านการพัฒนาความสามารถรองรับอากาศยานและความปลอดภัยทางอากาศ (capacity and safety) โดยผลงานที่ได้รับรางวัลคือระบบบริหารสภาพคล่องจราจรทางอากาศผ่านอ่าวเบงกอล (Bay of Bengal Cooperative Air Traffic Flow Management System) หรือ BOBCAT ถือเป็นรางวัลระดับโลกที่จัดโดยนิตยสาร Jane’s Airport Review โดยคัดเลือกจากหน่วยงานที่มีผลงานที่โดดเด่นในแวดวงอุตสาหกรรมการจัดการทางด้านการควบคุมจราจรทางอากาศ (ATM industry) กว่า 100 ประเทศทั่วโลก
ราตูเฮมัซ
สมเด็จพระราชินีเฮมัสแห่งยกยาการ์ตา หรือ กุสตรี กันเจง ราตู เฮมัส (Her Majesty Queen Ratu Hemas of Yogyakarta) เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2495 เป็นธิดาของ สเปโน ดิกโดซานโตปราโนโต และ ราเดน นาราเตน ทรงมีพระพี่น้อง 7 คน โดยทรงเป็นสรีเพียงคนเดียว พระราชบิดาของพระองค์ พันเอกสเปโน ดิกโดซานโตปราโนโต เป็นทหารแห่งกองทัพอินโดนีเซีย ต่อมาทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ ศรีสุลต่านฮาเมงกูบูโวโนที่ 10 ขณะนั้นเธอมีอายุเพียง 19 ปี รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงฮาเมงกูบูโวโน ก่อนจะทรงเป็น สมเด็จพระราชินีเฮมัสแห่งยกยาการ์ตา ภายหลังพระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ มีพระราชธิดา 5 พระองค์
ลัมโบร์กีนี ฮูราแคน
ลัมโบร์กีนี ฮูราแคน (Lamborghini Huracán; อ่านว่า "อูรากัน") เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำท้าย ขับเคลื่อนทุกล้อ (M4)/ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัท ลัมโบร์กีนีจากอิตาลี ฮูราแคนเป็นรุ่นที่มาแทนที่รุ่นกัลลาร์โด ที่ประสบความเป็นสำเร็จในด้านยอดจำหน่ายมากที่สุดของลัมโบร์กีนี ฮูราแคนได้เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตโชว์ 2014 และเปิดตัวในไตรมาสที่ 2 ของปี ค.ศ. 2014
ฮูราแคน ได้รับการออกแบบโดย ฟิลิปโป เปอรินี (Filippo Perini) คนเดียวกันกับที่ออกแบบรุ่นอะเวนตาโดร์ ชื่อลงท้าย LP 610-4 นั้นมาจาก แรงม้าจำนวน 640 ตัว และขับเคลื่อนสี่ล้อ ฮูราแคน ได้รับการยกย่องให้เป็น "รถซูเปอร์คาร์แห่งปี ค.ศ. 2014" จากนิตยสาร ท็อปเกียร์ อีกด้วย
ชื่อ
ฮูราแคน หรืออ่านว่า "อูรากัน" ในสำเนียงสเปนที่แปลว่า "เฮอร์ริเคน" ได้รับแรงบันดาลใจมาจากชื่อกระทิงสเปนในสนามแข่ง เช่นเดียวกับชื่อรุ่นลัมโบร์กีนีอีกหลายๆรุ่น โดยฮูราแคนมาจากชื่อกระทิงมาจากการแข่งกระทิงของสเปนในปี 1879 และฮูราแคนยังหมายถึงพระเจ้า พระเจ้าแห่งสายลมและไฟของชนเผ่ามายาอีกด้วย
เครื่องยนต์
ฮูราแคนยังคงใช้เครื่องยนต์ 5.2 ลิตร ชนิดเครื่องยนตร์ที่ไม่ใช้ระบบอัดอากาศ (N/A) ของออดี้/ลัมโบร์กีนี ชนิด 10 ลูกสูบ (V10) แต่มีการพัฒนาแรงม้าเป็น 602 ตัว (610 PS; 449 kW) มีการวางเครื่องไว้ที่กลางลำท้าย และระบบ เริ่ม-หยุด (Start-stop system) ของเครื่องยนต์ด้วย
สมรรถนะ
ฮูราแคน สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 325 กม./ชม. (202 ไมล์/ชม.) และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ที่ 3.2 วินาที อัตราเร่ง 0-200 กม./ชม. ที่ 9.9 วินาที เมื่อวัดในน้ำหนักรถเปล่าที่ 1,422 กก. (3,135 lb)
การผลิต
ตัวถังทั้งหมดผลิตในโรงงานของออดี ในเมือง Neckarsulm ประเทศเยอรมนี ก่อนจะนำตัวถังไปผลิตขั้นตอนสุดท้ายที่ Sant'Agata Bolognese ซึ่งเป็นโรงงานหลักของค่ายลัมโบร์กีนี
เพียงแค่เดือนแรกที่เปิดตัว ฮูราแคน แอลพี 610-4 ก็ได้ส่งรถให้ลูกค้าไปแล้ว 700 คัน และก่อนที่จะเปิดตัว ก็มีลูกค้ามาสั่งจองล่วงหน้ามากกว่า 1,000 ยอดสั่งจอง
Huracán EVO / Huracán EVO Spyder
เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2562 ในบริษัท Renazzo Motor ในราคา 24,590,000 บาท ซึ่งเป็นรุ่นนำเข้าทั้งคัน
Huracán EVO RWD / Huracán EVO RWD Spyder
Supercar จากค่ายกระทิงดุมักเปิดตัวรุ่นที่ใช้ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อก่อน จากนั้นถึงจะส่งรุ่นขับเคลื่อนล้อหลังตามมา เป็นทางเลือกสำหรับผู้ที่ชื่นชอบประสบการณ์การขับขี่ที่ดิบเถื่อนกว่า ส่วนรุ่นล่าสุดตามสูตรดังกล่าวคือ Lamborghini Huracán EVO RWD มาพร้อมกับขุมพลัง V10 5.2 ลิตร 610 แรงม้า ต่อมา ค่ายกระทิงดุเอาใจผู้ที่ชอบความพยศของสปอร์ตขับหลัง และต้องการเปิดประทุนรับลมไปพร้อมกันด้วย Lamborghini Huracán EVO RWD Spyder หลังคาผ้าใบขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ V10 เสริมด้วยระบบป้องกันล้อหมุนฟรีที่ปรับแต่งมาโดยเฉพาะ และหน้าตาที่ออกแบบมาใหม่ให้มีเอกลักษณ์ของตน
เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2563 ในบริษัท Renazzo Motor ในราคา 19,800,000 บาท เป็นรถรุ่นนำเข้าทั้งคัน
Huracán Tecnica
Lamborghini เปิดตัว Huracán Tecnica แทรกกลางระหว่าง EVO RWD ขับเคลื่อนล้อหลัง และ STO ซึ่งจูนมาเพื่อการแข่งโดยเฉพาะ Huracán Tecnica ได้รวมเทคโนโลยีล้ำสมัยของค่ายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพทั้งการขับขี่ในชีวิตประจำวันและในสนามแข่ง สิ่งที่สังเกตเห็นได้ชัดเจนคือรูปลักษณ์ที่มีความพิเศษกว่า Huracán EVO RWD ด้วยพละกำลังที่มากกว่า ชูกจุดเด่นที่น้ำหนักเบาและชุดแอโร่พาร์ทที่ล้ำสมัย ส่วนล้อไดมอนด์คัตลาย Damiso ขนาด 20 นิ้วซึ่งได้แรงบันดาลใจจากรุ่น Lamborghini Vision GT ใช้ร่วมกับยาง Bridgestone Potenza Sport หน้า 245/30 R20 และหลัง 305/30 R20
เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ในบริษัท Renazzo Motor ในราคาเริ่มต้นที่ 22,980,000 บาท เป็นรถรุ่นนำเข้าทั้งคันจากอิตาลี 🇮🇹 มีลูกค้าเริ่มจองเข้ามาที่ เรนาสโซ มอเตอร์ แล้ว โดยรถพร้อมส่งมอบภายในไตรมาสแรกปี พ.ศ. 2566
Huracán Evo GT Celebration
ด้านสเปคตัวรถยังคงรูปแบบปกติ ไม่ได้ถูกแต่งอะไรเพิ่มเติม โครงสร้างตัวรถใช้อะลูมิเนียมกับคาร์บอนไฟเบอร์ผสมกัน น้ำหนักรถเปล่าอยู่ที่ 1,422 กก. มีการกระจายน้ำหนักที่ 43/57 % ดีไซน์กันชนหน้าใช้ทรง Y-shaped รูปแบบเฉพาะตัวของรุ่นขับสี่ มี Diffuser ท้ายขนาดใหญ่ และสปอยเลอร์แบบตูดเป็ด ทีจัดการแอร์โรไดนามิกได้มีประสิทธิภาพ  ระบบเบรกติดตั้ง จานคาร์บอน-เซรามิก มาเป็นมาตรฐาน ด้านหน้าให้มาขนาด 380 มม. ก้ามเบรก 6 สูบ และจานหลังขนาด 356 มม. ก้ามเบรก 4 สูบ
สำหรับห้องโดยสารของ Lamborghini Huracan EVO GT Celebration คันนี้ให้เบาะนั่งแบบ Sport Seat เพื่อการนั่งที่กระชับขึ้น สีสันภายในตกแต่งให้เข้ากับภายนอกตัวรถ อย่างการเดินตะเข็บด้านสีส้มรอบคัน เสริมดุด้วยวัสดุ Corbon Skin แต่ถ้าเฉดสียังไม่ถูกใจ ก็สามารถทำสั่งพิเศษผ่านโปรแกรม Ad Personam ด้านความสะดวกสบาย ยังมีหน้าจอทัชสกรีน HMI ขนาด 8.4 นิ้ว เชื่อมต่อสมาร์ทโฟน รองรับความบันเทิงแบบจัดเต็มเช่นเคย
เครื่องยนต์ของ Lamborghini Huracan EVO GT Celebration ใช้บล็อก V10 ขนาดความจุ 5.2 ลิตร แบบ N/A ระบบน้ำมันหล่อลื่นแบบ Dry sump กระบอกสูบ x ช่วงชัก : 84.5 x 92.8 มิลลิเมตร กำลังอัด 12.7 : 1 รีดกำลังได้สูงสุด 640 แรงม้า ที่ 8,000 รอบ/นาที แรงบิดสูงสุด 600 นิวตัน-เมตร ที่ 6,500 รอบ/นาที อัตราเร่ง 0-100 ใน 2.9 วินาที มีระยะในการเบรก 100-0 กม./ชม. ใน 31.9 เมตร ทำความเร็วสุงสุด 325 กม./ชม. ระบบเกียร์ใช้แบบ 7 สปีด คลัทซ์คู่ LDF และขับเคลื่อนแบบ 4 ล้อ All-Wheel-Drive
สำหรับเจ้า Lamborghini Huracan EVO GT Celebration รุ่นพิเศษนี้ ถูกทำออกมาเพียง 36 คัน และจำหน่ายในตลาดอเมริกาเหนือ เท่านั้น
Huracan STO
นี่คือซุปเปอร์คาร์ภาคสนามที่สามารถใช้งานได้บนถนน เป็นผลงานจากแผนก Squadra Corse’s โดยได้รับแรงบันดาลใจจากรถแข่ง Lamborghini Huracán Super Trofeo EVO และ GT3 EVO โดยปรับแต่งให้ถูกต้องตามกฎหมายสำหรับการใช้งานบนถนนสาธารณะ
สำหรับ Lamborghini Huracan STO หรือชื่อเต็มๆ ก็คือ Lamborghini Huracan Super Trofeo Onologata จัดเป็นกระทิงดุที่พัฒนาโดยทีมแข่ง Squadra Corse ในเวอร์ชันที่สามารถใช้งานบนท้องถนนได้ ขับเคลื่อนด้วยขุมพลัง V10 ที่สืบทอด DNA มาจาก Huracan Performante ที่เหนือกว่า Huracan EVO โครงสร้างคาร์บอนไฟเบอร์น้ำหนักเบา แอร์โรพาร์ทที่เชื่อมโยงระบบอากาศพลศาสตร์แบบรถแข่ง โดยเฉพาะการสร้างแรงกดในย่านความเร็วสูง เครื่องยนต์ V10 หายใจเองโดยไม่พึ่งพาระบบอัดอากาศ กำลังสูงสุด 640 แรงม้า แรงบิด 565 นิวตันเมตร เป็น Lamborghini ที่มีกำลังแรงม้าต่อน้ำหนักดีที่สุด ด้วยตัวเลข 2.09 กิโลกรัมต่อ 1 แรงม้า อัตราเร่งจาก 0-100 กม./ชม. ใน 3.0 วินาที เบรกจาก 100-0 กม./ชม. ในระยะ 30 เมตร เบรกจากความเร็ว 200 จนหยุดนิ่ง  ใช้ระยะเบรกไกล 110 เมตร
ผลงานชิ้นล่าสุดจาก Squadra Corse’s ซึ่งเป็นแผนก Motor Sport ของค่ายกระทิงดุ ตัวรถได้รับแรงบันดาลใจจากรถแข่งที่พิชิตชัยชนะจากรายการ 24 Hour of Daytona 3 สมัย อย่าง Huracán Super Trofeo EVO และ Huracán GT3 EVO นำเอางานวิศวกรรมมาปรับใช้กับ Huracan เวอร์ชันผลิตขายจริง ที่สามารถขับใช้งานได้ทั่วไปบนท้องถนน
เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยในบริษัท Renazzo Motor เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2564 ในราคาเริ่มต้นที่ 29,990,000 บาท เป็นรถรุ่นนำเข้าทั้งคัน จากประเทศอิตาลี
Huracán Sterrato
หลังจากที่ Lamborghini แถลงการณ์เกี่ยวกับผลประกอบการที่ดีที่สุดในไตรมาสที่สาม ก็มีข่าวของการมาของรถซูเปอร์คาร์ของทางค่ายนั้นก็คือรุ่น Sterrato ซึ่งต้องบอกเลยว่าเป็นรุ่นที่สามารถขับลุยฝ่าไปได้ในทุกพื้นที่ไม่ว่าจะเป็นทางออฟโรดก็ตาม และจะเปิดตัวครั้งแรกที่ Art Basel ใน ไมอามี ตั้งแต่วันที่ 1-3 ธันวาคม ที่กำลังจะถึง แต่ยังไม่ชัดเจนว่าจะมีการเปิดตัวออนไลน์ในปลายเดือนนี้หรือต้องรอจนกว่างานแสดงศิลปะที่ไมอามีบีชเสร็จสิ้น Huracan Sterrato จะถูกผลิตจำกัด 1,499 คัน โดยเริ่มผลิตตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2566 ขณะที่ราคาของรถไม่ถูกระบุออกมา
คณะกรรมการโอลิมปิกมาซิโดเนียเหนือ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งมาซิโดเนียเหนือ (Олимписки комитет на Северна Македонија, Olympic Committee of North Macedonia, รหัสไอโอซี: MKD) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศมาซิโดเนียเหนือสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศมาซิโดเนียเหนือ เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากมาซิโดเนียเหนือเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
รักออกเดิน
รักออกเดิน (Make It Right: The Series) เป็นละครชุดที่ผลิตโดย COPY'A BANGKOK จากบทประพันธ์ของ ธนรา โพธิวัฒนางค์กูร, นะเขียน BADBOYZ และบทโทรทัศน์ของ ธนรา โพธิวัฒนางค์กูร, ราชิต กุศลคูณสิริ นำแสดงโดย ภีมพล พาณิชย์ธำรง, กฤตภัค อุดมพานิช, วิชเวช เอื้ออำพน, รัฐพร สุขพันธ์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในรูปแบบรายการโทรทัศน์ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2559 พร้อมช่องทางในการรับชมย้อนหลังผ่านไลน์ทีวี
ในฤดูกาลที่ 2 ทางผู้ผลิต COSOCOMO ได้เปลี่ยนรูปแบบการออกอากาศใหม่เป็นการรับชมผ่านไลน์ทีวีเพียงอย่างเดียว โดยมีกำหนดการอัปเดตตอนใหม่ทุกวันอาทิตย์ เวลา 21.00 น. เริ่มตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน 2560 และมีการเปลี่ยนแปลงวันอัปเดตตอนใหม่อีกครั้ง คือ ทุกวันเสาร์ เวลา 19.00 น. เริ่มวันที่ 3 มิถุนายน 2560 เป็นต้นไป
ฤดูกาลที่ 1
ฟิวส์ (พีค-ภีมพล พาณิชย์ธำรง) เด็กหนุ่มวัยใสมัธยมปลาย ชั้น ม.5 ที่ได้คบกับ จีน (ต้นสน-บัณยหา เกตุเกิด) สาวสวยวัยใส แต่อยู่มาวันหนึ่ง ฟิวส์ก็ได้รู้ว่าจีน แฟนสาวของเขานั้นแอบนอกใจ ทำให้เขารู้สึกตกใจจนไม่กล้าที่จะคุยกับจีน จนเป็นสาเหตุที่ทำให้ฟิวส์ตัดสินใจไปงานปาร์ตี้เลี้ยงส่งเพื่อนเพื่อดื่มให้กับความล้มเหลวในความรักของตัวเอง ในคืนนั้น ทุกคนเมาไม่ได้สติกันหมด ยกเว้น ธีร์ (บูม-กฤตภัค อุดมพานิช) เพื่อนร่วมห้องสมัยมัธยมต้นของฟิวส์ เขาจึงอาสาพาฟิวส์ไปส่งที่บ้าน ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ ทำให้เด็กผู้ชายทั้งสองที่เป็นแค่เพื่อนห่างๆ กลับขาดสติ และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเพียงแค่ชั่วข้ามคืนเดียว และนั่นก็ทำให้ทุกอย่างของเขาทั้งสองคนเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
เรื่องราวของธีร์และฟิวส์ดำเนินต่อไปได้ระยะหนึ่ง ก็มีเด็กชายรุ่นน้องชื่อ รถถัง (บีม-บุณยกร รัตอำนวยชัย) เข้ามา รถถังเป็นเด็กหนุ่มชั้น ม.4 มีดีกรีเป็นดรัมเมเยอร์โรงเรียน เขาแอบปลื้มฟิวส์อย่างลับๆ มานาน วันหนึ่งเขาก็ได้มีโอกาสมาเป็นคนสอนดรัมเมเยอร์ให้กับฟิวส์ แต่นั่นก็ทำให้รถถังได้รู้ว่าฟิวส์นั้นมีแฟนอยู่แล้ว ทำให้เขาต้องตัดใจไป ซึ่งทำให้ความผูกพันแบบพี่น้องระหว่างรถถังกับ นาย (บอร์น-มนภัทร เตชะกำพุ) รองประธานเชียร์ของโรงเรียน ผู้ที่คอยตามรถถังให้มาซ้อมดรัมเมเยอร์ในทุกๆ วัน เกิดมีความผูกพันมากขึ้นจนเกินความเป็นพี่น้อง
กลศาสตร์ดั้งเดิม
กลศาสตร์ดั้งเดิม หรือ กลศาสตร์นิวตัน (classical mechanics) เป็นหนึ่งในสองวิชาที่สำคัญที่สุดของกลศาสตร์ (โดยอีกวิชาหนึ่ง คือ กลศาสตร์ควอนตัม) ซึ่งอธิบายถึงการเคลื่อนที่ของวัตถุต่าง ๆ ภายใต้อิทธิพลจากระบบของแรง โดยวิชานี้ถือเป็นวิชาที่ครอบคลุมในด้านวิทยาศาสตร์ วิศวกรรม และเทคโนโลยีมากที่สุดวิชาหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นวิชาที่เก่าแก่ ซึ่งมีการศึกษาในการเคลื่อนที่ของวัตถุตั้งแต่สมัยโบราณ โดยกลศาสตร์ดั้งเดิมรู้จักในวงกว้างว่า กลศาสตร์นิวตัน
รักออกเดิน
ฤดูกาลที่ 1
มาถึงเรื่องของ แทน (ไบร์ท-วิชเวช เอื้ออำพน) พี่ชายอินโนเซ้นท์ของธีร์ ที่มักจะพลาดในเรื่องของความรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกำลังจะปิ้งสาวคนใหม่ ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนไกลเลย แต่เป็น เจ้ฟิ้ง (พลอย-มนสภรณ์ ชาญเฉลิม) สาวมั่น เจ้าของครีมแบรนด์สุดฮอต ซึ่งเป็นพี่สาวของฟิวส์นั่นเอง แต่ความรักของแทนก็คงจะยากหน่อย เพราะฟิ้งมักจะตัวติดกับ มุก (แพรว-รัฐพร สุขพันธ์) เพื่อนในคณะที่ตอนนี้สนิทกันจนเกินคำว่าเพื่อนนั่นเอง
กลศาสตร์ดั้งเดิม
ในทางฟิสิกส์ กลศาสตร์ดั้งเดิมอธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุขนาดใหญ่โดยแปลงการเคลื่อนที่ต่าง ๆ ให้กลายเป็นส่วนของเครื่องจักรกล เหมือนกันกับวัตถุทางดาราศาสตร์ อาทิ ยานอวกาศ ดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ และ ดาราจักร รวมถึงครอบคลุมไปยังทุกสถานะของสสาร ทั้งของแข็ง ของเหลว และแก๊ส โดยจะให้ผลลัพธ์ที่มีความแม่นยำสูง แต่เมื่อวัตถุมีขนาดเล็กหรือมีความเร็วที่สูงใกล้เคียงกับความเร็วแสง กลศาสตร์ดั้งเดิมจะมีความถูกต้องที่ต่ำลง ต้องใช้กลศาสตร์ควอนตัมในการศึกษาแทนกลศาสตร์ดั้งเดิมเพื่อให้มีความถูกต้องในการคำนวณสูงขึ้น โดยกลศาสตร์ควอนตัมจะเหมาะสมที่จะศึกษาการเคลื่อนที่ของวัตถุที่มีขนาดเล็กมาก ซึ่งได้ถูกปรับแต่งให้เข้ากับลักษณะของอะตอมในส่วนของความเป็นคลื่น-อนุภาคในอะตอมและโมเลกุล แต่เมื่อกลศาสตร์ทั้งสองไม่สามารถใช้ได้ จากกรณีที่วัตถุขนาดเล็กเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ทฤษฎีสนามควอนตัมจึงเป็นตัวเลือกที่นำมาใช้ในการคำนวณแทนกลศาสตร์ทั้งสอง
คำว่า กลศาสตร์ดั้งเดิม (classical mechanics) ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อกล่าวถึงระบบทางฟิสิกส์ของไอแซก นิวตันและนักปรัชญาธรรมชาติคนอื่นที่อยู่ร่วมสมัยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ประกอบกับทฤษฎีทางดาราศาสตร์ในช่วงแรกเริ่มของโยฮันเนส เคปเลอร์จากข้อมูลการสังเกตที่มีความแม่นยำสูงของทือโก ปราเออ และการศึกษาในการเคลื่อนที่ต่าง ๆ ที่อยู่บนโลกของกาลิเลโอ โดยมุมมองของฟิสิกส์ได้ถูกเปลี่ยนแปลงเรื่อยมาอย่างยาวนานก่อนที่จะมีทฤษฎีสัมพัทธภาพและกลศาสตร์ควอนตัม ซึ่งแต่เดิม ในบางแห่งทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ไม่ถูกจัดอยู่ในกลศาสตร์ดั้งเดิม แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเวลาผ่านไป หลายแห่งเริ่มจัดให้สัมพัทธภาพเป็นกลศาสตร์ดั้งเดิมในรูปแบบที่ถูกต้อง และถูกพัฒนามากที่สุด
แต่เดิมนั้น การพัฒนาในส่วนของกลศาสตร์ดั้งเดิมมักจะกล่าวถึงกลศาสตร์นิวตัน ซึ่งมีการใช้หลักการทางฟิสิกส์ประกอบกับวิธีการทางคณิตศาสตร์โดยนิวตัน ไลบ์นิซ และบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้อง และวิธีการปกติหลายอย่างได้ถูกพัฒนา นำมาสู่การกำหนดกลศาสตร์ครั้งใหม่ ไม่ว่าจะเป็น กลศาสตร์แบบลากรางจ์ และกลศาสตร์แฮมิลตัน ซึ่งสิ่งเหล่านี้ได้ถูกพัฒนาขึ้นเป็นอย่างมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 อีกทั้งได้ขยายความรู้เป็นอย่างมากพร้อมกับกลศาสตร์นิวตันโดยเฉพาะอย่างยิ่งการนำกลศาสตร์เหล่านี้ไปใช้ในกลศาสตร์เชิงวิเคราะห์อีกด้วย
ในกลศาสตร์ดั้งเดิม วัตถุที่อยู่ในโลกของความเป็นจริงจะถูกจำลองให้อยู่ในรูปของอนุภาคจุด (วัตถุที่ไม่มีการอ้างอิงถึงขนาด) โดยเคลื่อนที่ของอนุภาคจุดจะมีการกำหนดลักษณะเฉพาะของวัตถุ ได้แก่ ตำแหน่งของวัตถุ มวล และแรงที่กระทำต่อวัตถุ ซึ่งจะกำหนดไว้เป็นตัวเลขที่อาจมีหน่วยกำหนดไว้ และกล่าวถึงมาเป็นลำดับ
เมื่อมองจากความเป็นจริง วัตถุต่าง ๆ ที่กลศาสตร์ดั้งเดิมกำหนดไว้ว่าวัตถุมีขนาดไม่เป็นศูนย์เสมอ (ซึ่งถ้าวัตถุที่มีขนาดเล็กมาก ๆ อย่างเช่น อิเล็กตรอน กลศาสตร์ควอนตัมจะอธิบายได้อย่างแม่นยำกว่ากลศาสตร์ดั้งเดิม) วัตถุที่มีขนาดไม่เป็นศูนย์จะมีความซับซ้อนในการศึกษามากกว่าอนุภาคจุดตามทฤษฎี เพราะวัตถุมีความอิสระของมันเอง (Degrees of freedom) อาทิ ลูกตะกร้อสามารถหมุนได้ขณะเคลื่อนที่หลังจากที่ถูกเดาะขึ้นไปบนอากาศ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์ของอนุภาคจุดสามารถใช้ในการศึกษาจำพวกวัตถุทั่วไปได้โดยสมมุติว่าเป็นวัตถุนั้น หรือสร้างอนุภาคจุดสมมุติหลาย ๆ จุดขึ้นมา ดังเช่นจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุที่แสดงเป็นอนุภาคจุด
หลักการของกลศาสตร์ดั้งเดิม
เพื่อความง่ายในการวิเคราะห์ วัตถุที่อยู่ในโลกของความเป็นจริงจะถูกจำลองให้อยู่ในรูปของอนุภาคจุด (ไม่สนใจในขนาดของวัตถุ) โดยการเคลื่อนที่ของอนุภาคจุดจะมีการกำหนดเป็นพารามิเตอร์ที่มีค่าน้อย ได้แก่ ตำแหน่งของวัตถุ มวล และแรงที่กระทำต่อวัตถุ ซึ่งจะกำหนดไว้เป็นตัวเลขที่อาจมีหน่วยกำหนดไว้ และกล่าวถึงมาเป็นลำดับ
เมื่อมองจากความเป็นจริง วัตถุต่าง ๆ ที่กลศาสตร์ดั้งเดิมกำหนดไว้ว่าวัตถุมีขนาดไม่เป็น0|ศูนย์เสมอ (ซึ่งถ้าวัตถุที่มีขนาดเล็กมาก ๆ อย่างเช่น อิเล็กตรอน กลศาสตร์ควอนตัมจะอธิบายได้อย่างถูกต้องกว่ากลศาสตร์ดั้งเดิม) วัตถุที่มีขนาดไม่เป็นศูนย์จะมีความซับซ้อนในการศึกษามากกว่าอนุภาคจุดตามทฤษฎี เพราะวัตถุมีระดับความอิสระ (Degrees of freedom) ที่มาก อาทิ ลูกตะกร้อสามารถหมุนได้ขณะเคลื่อนที่หลังจากที่ถูกเดาะขึ้นไปบนอากาศ อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์สำหรับอนุภาคจุดสามารถใช้ในการศึกษาจำพวกวัตถุทั่วไปได้โดยสมมุติว่าเป็นวัตถุนั้น หรือสร้างอนุภาคจุดสมมุติหลาย ๆ จุดขึ้นมา ดังเช่นจุดศูนย์กลางมวลของวัตถุที่แสดงเป็นอนุภาคจุด
กลศาสตร์ดั้งเดิมใช้สามัญสำนึกเป็นแนวว่าสสารและแรงเกิดขึ้นและมีปฏิสัมพันธ์กันอย่างไร โดยตั้งสมมุติฐานว่าสสารและพลังงานมีความแน่นอน และมีคุณสมบัติที่รู้อยู่แล้ว ได้แก่ ตำแหน่งของวัตถุในปริภูมิ (Space) และความเร็วของวัตถุ อีกทั้งยังสามารถสมมุติว่ามีอิทธิพลโดยตรงกับสิ่งที่อยู่รอบวัตถุในขณะนั้นได้อีกด้วย (หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Principle of locality)
ตำแหน่งและอนุพันธ์ของตำแหน่ง
ตำแหน่ง ของอนุภาคจุดได้ถูกกำหนดตามจุดอ้างอิงที่กำหนดได้เองในปริภูมิ เรียกว่า จุดกำเนิด (Origin) ซึ่งในปริภูมิ จะให้ตำแหน่งอยู่ในระบบพิกัด โดยในระบบพิกัดอย่างง่ายมักกำหนดตำแหน่งวัตถุ และมีลูกศรที่มีทิศทางเป็นเวกเตอร์ในกลศาสตร์ดั้งเดิม โดยเริ่มจากจุดกำเนิดลากไปยังตำแหน่งของวัตถุ เช่น ตำแหน่ง r อยู่ในฟังก์ชันของ t (เวลา) ในสัมพัทธภาพช่วงก่อนไอน์สไตน์ (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ สัมพัทธภาพกาลิเลโอ) เวลาเป็นสิ่งสัมบูรณ์ คือ เวลาที่สังเกตมีระยะเท่ากันหมดในทุกผู้สังเกต ยิ่งไปกว่าเวลาสัมบูรณ์ กลศาสตร์ดั้งเดิมยังให้โครงสร้างของปริภูมิมีลักษณะโครงสร้างเป็นเรขาคณิตยูคลิดอีกด้วย
ความเร็วและอัตราเร็ว
ความเร็ว หรือ อัตราการเปลี่ยนของตำแหน่งต่อเวลา ได้นิยามไว้ด้วยอนุพันธ์เวลาของตำแหน่งดังนี้
โดยกำหนดให้ v เป็นความเร็ว dr เป็นเวกเตอร์ระยะห่างของตำแหน่งเดิมและตำแหน่งใหม่ dt เป็นระยะเวลาที่ใช้เวลาเคลื่อนที่ไปยังตำแหน่งใหม่
ในกลศาสตร์ดั้งเดิม ความเร็วสามารถเพิ่มและลดได้โดยตรง ยกตัวอย่างเช่น ถ้ารถโดยสารประจำทางสายหนึ่งเดินทางด้วยความเร็ว 40 กม./ชม.ทิศตะวันตก แล้วมีรถจักรยานยนต์คันหนึ่งเดินทางด้วยความเร็ว 25 กม./ชม. ไปยังทิศตะวันออก เมื่อมองจากรถจักรยานยนต์ซึ่งมีอัตราเร็วต่ำกว่า รถโดยสารจะเดินทางด้วยความเร็ว 40-25 = 15 กม./ชม. ด้านทิศตะวันตก อีกด้านหนึ่ง ในด้านของรถโดยสารประจำทาง จะเห็นรถจักรยานเดินทางด้วยความเร็ว 15 กม./ชม. ด้านทิศตะวันออก ดังนั้นความเร็วสามารถเพิ่มหรือลดได้เป็นปริมาณเวกเตอร์ ซึ่งต้องจัดการโดยเวกเตอร์เชิงวิเคราะห์
ในทางคณิตศาสตร์ ถ้าความเร็วของวัตถุแรกให้เป็น u = ud และความเร็วของวัตถุที่สองให้เป็น v = ve โดย v และ u เป็นอัตราเร็วของวัตถุแรก และวัตถุที่สองตามลำดับ และ d กับ e เป็นเวกเตอร์หนึ่งหน่วยซึ่งแสดงถึงทิศทางการเคลื่อนที่ของวัตถุ ดังนั้นความเร็วของวัตถุแรกที่เห็นโดยวัตถุที่สอง คือ
เช่นเดียวกับวัตถุที่หนึ่งที่มองกับวัตถุที่สอง
หรือถ้าไม่คำนึงถึงทิศทาง ความต่างนี้จะอยู่ในรูปของอัตราเร็วเท่านั้น ดังสมการนี้
ความเร่ง
ความเร่ง หรืออัตราการเปลี่ยนแปลงของความเร็วคืออนุพันธ์เวลาของความเร็ว (อนุพันธ์เวลาที่สองของตำแหน่ง) สามารถแสดงได้ดังนี้
โดยความเร่งจะแสดงถึงความเร็วที่เปลี่ยนแปลงไปในช่วงเวลานั้น ๆ ไม่ว่าเป็นอัตราเร็ว ทิศทางของความเร็ว หรือทั้งสองอย่าง ซึ่งถ้าความเร็วลดลงไปเรื่อย ๆ เพียงอย่างเดียว ก็สามารถเรียกได้ว่าความหน่วงเช่นกัน แต่ปกติแล้ว ทั้งความหน่วงและความเร่งมักถูกเรียกง่าย ๆ ว่าความเร่งเพียงอย่างเดียว
กรอบอ้างอิง
ขณะที่ตำแหน่ง ความเร็ว และความเร่งของอนุภาคสามารถอธิบายได้ด้วยผู้สังเกตจากสถานะการเคลื่อนที่ใด ๆ ซึ่งกลศาสตร์ดั้งเดิมสามารถสมมุติได้ว่ากรอบอ้างอิงพิเศษที่อยู่ในธรรมชาติอยู่ในรูปแบบง่าย ๆ มีอยู่จริง โดยเรียกกรอบเหล่านี้ว่ากรอบอ้างอิงเฉื่อย จากนิยามเบื้องต้น กรอบอ้างอิงเฉื่อยเป็นการมองจากสิ่ง ๆ หนึ่งที่ไม่มีแรงมากระทำมา กล่าวคือกรอบอ้างอิงเฉื่อยจะไม่เคลื่อนที่หรือเคลื่อนที่ด้วยคงที่ด้วยเส้นตรง กรอบเหล่านี้จะถูกกำหนดไว้โดยแหล่งที่สามารถยืนยันได้ที่เป็นแรงมากระทำต่อผู้สังเกต ซึ่งคือ สนาม เช่น สนามไฟฟ้า (เกิดจากประจุไฟฟ้าสถิต) สนามแม่เหล็ก (เกิดจากประจุที่เคลื่อนที่) สนามแรงโน้มถ่วง (เกิดจากมวล) และอื่น ๆ กรอบอ้างอิงไม่เฉื่อยเป็นการมองจากสิ่ง ๆ หนึ่งที่มีความเร่งโดยอ้างอิงจากกรอบอ้างอิงเฉื่อย และในกรอบอ้างอิงไม่เฉื่อย อนุภาคจะปรากฏว่ามีแรงอื่น ๆ มากระทำที่ไม่สามารถอธิบายได้โดยสนามที่มีอยู่ โดยเรียกได้หลายอย่างทั้ง แรงในนิยาย แรงเฉื่อย หรือแรงเทียม ซึ่งสมการของการเคลื่อนที่จะมีแรงเหล่านี้เพิ่มในสมการเพื่อให้ตรงต่อผลลัพธ์จากการสังเกตในกรอบที่มีความเร่ง ในทางปฏิบัติ กรอบอ้างอิงเฉื่อยขึ้นอยู่กับดาวที่อยู่ไกล (จุดที่อยู่ไกลมาก ๆ) ซึ่งไม่มีความเร่งถือเป็นการประมาณการที่ดีสำหรับกรอบอ้างอิงเฉื่อย
พิจารณากรอบอ้างอิงเฉื่อย 2 กรอบ คือ S และ S'  ผู้สังเกตแต่ละคนจะตีกรอบเหตุการณ์ให้อยู่ในพิกัดปริภูมิ-เวลาของ (x,y,z,t) สำหรับกรอบ S และ (x' ,y' ,z' ,t' ) ในกรอบ S'  โดยให้เวลาที่สังเกตนั้นเท่ากันในทุกกรอบอ้างอิง และถ้าเราให้ x = x'  เมื่อ t = 0 จากนั้นความสัมพพันธ์ระหว่างพิกัดปริภูมิ-เวลาของเหตุการณ์เดียวกันที่มองจาก S และ S' ซึ่งเคลื่อนที่อยู่ด้วยความเร็วสัมพัทธ์ที่ U ในทิศทาง x คือ
x'=x-ut
y'=y
z'=z
t'=t
โดยชุดสูตรเหล่านี้ถูกนิยามไว้ว่าเป็นการแปลงแบบกลุ่มหรือรู้จักในชื่อว่า การแปลงแบบกาลิเลโอ กลุ่มนี้มีข้อจำกัดในส่วนของกลุ่มปวงกาเร (Poincaré group) ที่ใช้ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ ซึ่งข้อจำกัดที่ว่าจะมีผลเมื่อความเร็ว u มีค่าน้อยมากเมื่อเทียบกับ c หรือความเร็วแสง
(ความเร็ว v '  ของอนุภาคจากมุมมองของ S ช้ากว่า v จากมุมมองของ S ที่เท่ากับ u)
(ความเร่งคงที่เสมอในกรอบอ้างอิงเฉื่อยใด ๆ)
(แรงที่กระทำเท่าเดิมในกรอบอ้างอิงเฉื่อยใด ๆ)
ความเร็วแสงไม่ใช่ค่าคงที่ในกลศาสตร์ดั้งเดิม หรือไม่ใช่เป็นตำแหน่งพิเศษที่ถูกให้โดยความเร็วแสงในกลศาสตร์สัมพัทธภาพซึ่งตรงข้ามกับกลศาสตร์ดั้งเดิม
สำหรับบางปัญหา มันอาจจะต้องใช้พิกัดที่หมุนอยู่เป็นกรอบอ้างอิงเพื่อความสะดวกในการวิเคราะห์ปัญหา หรืออาจจะใช้กรอบอ้างอิงที่เหมาะสม หรืออาจเพิ่มแรงหนีสู่ศูนย์กลาง และ แรงโคริออลิส ซึ่งเป็นแรงเทียม
แรงในกฎข้อที่สองของนิวตัน
นิวตันเป็นคนแรกที่อธิบายความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ระหว่างแรงและโมเมนตัม นักฟิสิกส์บางคนตีความกฎการเคลื่อนที่ข้อสองของนิวตันว่าเป็นนิยามของแรงและมวล ในขณะที่คนอื่นพิจารณาให้มันเป็นสัจพจน์พื้นฐาน หากจะตีความอีกรูปแบบหนึ่งในผลที่ตามมาทางคณิตศาสตร์ที่เหมือนกัน หรือในทางประวัติศาสตร์เรียกว่า "กฎข้อที่สองของนิวตัน" ซึ่งก็คือ
ปริมาณ mv ถูกเรียกว่า โมเมนตัม (คาโนนิคัล) แรงลัพธ์ของอนุภาคจะเท่ากับอัตราการเปลี่ยนแปลงของโมเมนตัมของอนุภาคเมื่อเทียบกับเวลา เมื่อนิยามของความเร่งคือ a = dv/dt กฎสามารถเขียนในรูปที่ง่ายและคุ้นเคยกว่า คือ
ถ้ารู้ว่าแรงที่กระทำต่ออนุภาคมีค่าคงที่ กฎของนิวตันข้อที่สองเพียงพอที่จะอธิบายการเคลื่อนที่ของอนุภาค แต่ถ้าแรงใดแรงหนึ่งขึ้นกับความสัมพันธ์แบบอิสระ สามารถแทนความสัมพันธ์นั้นได้ในกฎของนิวตันข้อสอง จึงได้สมการเชิงอนุพันธ์สามัญ (Ordinary differential function) ซึ่งสามารถเรียกว่า สมการการเคลื่อนที่
ยกตัวอย่างในกรณีหนึ่ง สมมุติว่าแรงเสียดทานกระทำเพียงบนอนุภาคเท่านั้นและสามารถจำลองโดยใช้ฟังก์ชันของความเร็วของอนุภาค เช่น
โดยให้ λ เป็นค่าคงที่บวก และสถานะของเครื่องหมายลบคือความเร็วตรงกันข้ามกับเวกเตอร์อ้างอิง ดังนั้นจะได้สมการการเคลื่อนที่ว่า
โดยสามารถแทนเป็นความเร็วได้โดยใช้การปริพันธ์
โดยให้ v0 เป็นความเร็วในขณะเริ่มต้น หมายความว่าความเร็วของอนุภาคมีการลดลงเชิงเอ็กซ์โพเนนเชียล ความเร็วมีค่าเข้าใกล้ 0 เมื่อเวลาผ่านไปนานขึ้น ในกรณีนี้ สามารถเทียบเท่าได้กับพลังงานจลน์ที่ถูกซับไปจากการเสียดทาน (กลายเป็นพลังงานความร้อนที่เกี่ยวเนื่องกับการอนุรักษ์พลังงาน) และอนุภาคเคลื่อนที่ช้าลง นิพจน์นี้สามารถทำการปริพันธ์เพิ่มเติมเพื่อแทนเป็นตำแหน่ง r ต่อฟังก์ชันของเวลา
แรงที่สำคัญจะรวมถึงแรงโน้มถ่วงและแรงลอเรนซ์สำหรับแม่เหล็กไฟฟ้า นอกจากนั้น กฎของนิวตนข้อที่สามสามารถอนุมานได้เป็นแรงที่กระทำต่อวัตถุ คือ ถ้ารู้ว่าอนุภาค A กระทำแรง F ต่ออนุภาค B ทำให้ B ต้องออกแรงปฏิกิริยา ซึ่งขนาดเท่ากัน แต่อยู่ในทิศตรงข้าม -F บน A รูปแบบที่เข้มแข็ง (Strong form) ของกฎข้อที่สามของนิวตัน คือ แรง F และ -F กระทำกันบนเส้นที่ลากผ่านระหว่าง A และ B ซึ่งรูปแบบอย่างอ่อนจะไม่เป็นแบบรูปแบบอย่างเข้ม มักจะพบเจอในแรงแม่เหล็ก
งานและพลังงาน
ถ้าแรงที่กระทำคงที่ F กระทำต่ออนุภาค โดยก่อให้เกิดการกระจัด Δr งานสุดท้ายโดยแรงที่กระทำนิยามเป็นผลคูณสเกลาร์ของแรงและเวกเตอร์การกระจัด ซึ่งคือ
เมื่อทำให้อยู่ในรูปทั่วไปมากขึ้น ถ้าแรงที่กระทำไม่คงที่เป็นฟังก์ชันของตำแหน่งที่อนุภาคเคลื่อนที่จากจุด r1 ถึง r2 ไปตามเส้นทาง C งานสุดท้ายของอนุภาคจะถูกให้นิยามโดยปริพันธ์ตามเส้น (Line Integral) ดังนี้
ถ้างานสุดท้ายในการเคลื่อนที่ของอนุภาคจากจุด r1 ถึง r2 เท่าเดิมเมื่อได้เดินตามเส้นทางแล้ว แรงพวกนี้จะเรียกได้ว่าแรงอนุรักษ์ แรงโน้มถ่วงเป็นแรงอนุรักษ์ เช่นเดียวกับแรงที่กระทำต่อสปริงในอุดมคติ ซึ่งให้โดยกฎของฮุก แต่ถ้าแรงขึ้นอยู่กับความเสียดทาน แรงนั้นจะเป็นแรงไม่อนุรักษ์
พลังงานจลน์ Ek ของอนุภาคที่มีมวล m ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว v ถูกให้นิยามโดย
แรงอนุรักษ์สามารถอธิบายได้ด้วยเกรเดียนต์ของฟังก์ชันสเกลาร์ หรือรู้จักกันในชื่อพลังงานศักย์ และแทนด้วย Ep ซึ่งก็คือ
ถ้าแรงทั้งหมดที่กระทำต่ออนุภาคเป็นแรงอนุรักษ์ และ Ep เป็นพลังงานศักย์ทั้งหมด (ซึ่งนิยามโดยงานของแรงที่เกี่ยวโยงสู่การย้ายตำแหน่งของวัตถุร่วมกัน) เมื่อนำพลังงานศักย์ทั้งหมดมารวมกันตรงกับแรงแต่ละแรง
การลดลงของพลังงานศักย์มีค่าเท่ากับการเพิ่มของพลังงานจลน์
สิ่งนี้รู้จักในชื่อว่า กฎการอนุรักษ์พลังงาน และสภาวะของพลังงานทั้งหมดจึงเป็น
ซึ่งเป็นค่าคงที่ตลอดเวลา กฎอนุรักษ์พลังงานมักจะมีประโยชน์ เพราะแรงทั่วไปที่กระทำอยู่จำนวนมากเป็นแรงอนุรักษ์
นอกเหนือจากกฎของนิวตัน
กลศาสตร์ดั้งเดิมสามารถอธิบายการเคลื่อนที่ที่ซับซ้อนกว่านี้อย่างอนุภาคที่มีลักษณะไม่คล้ายจุด กฎของออยเลอร์ช่วยให้ขยายการใช้กฎของนิวตันในส่วนนี้ เช่นเดียวกับแนวคิดของโมเมนตัมเชิงมุมจะขึ้นอยู่กับแคลคูลัสชุดเดียวกันที่อธิบายการเคลื่อนที่ในหนึ่งมิติ สมการจรวดได้ขยายแนวคิดของอัตราการเปลี่ยนแปลงของโมเมนตัมซึ่งมีผลกระทบ คือ การสูญเสียมวล
นิพจน์เหล่านี้ได้ถูกให้นิยามไปแล้วสำหรับโมเมนตัมและพลังงานจลน์ในส่วนก่อนหน้าซึ่งมีอยู่เมื่องไม่มีแม่เหล็กไฟฟ้ามาเกี่ยวข้องอย่างมีนัยสำคัญ ในแม่เหล็กไฟฟ้า กฎของนิวตันข้อที่สองสำหรับสายสำหรับไว้ย้ายประจุไฟฟ้าจะใช้ไม่ได้เมื่อมีสนามแม่เหล็กไฟฟ้ามาเกี่ยวข้องกับโมเมนตัมของระบบซึ่งอธิบายโดยพอยน์ติงเวกเตอร์ (Poynting vector) หารด้วย c2 เมื่อ c เป็นความเร็วแสงในพื้นที่เปล่า
ข้อจำกัดของกลศาสตร์ดั้งเดิม
หลาย ๆ สาขาของกลศาสตร์ดั้งเดิมเป็นการประมาณการของรูปแบบที่มีความถูกต้องกว่า ซึ่งกลศาสตร์ดั้งเดิมที่มีความถูกต้องที่สุด 2 อัน คือ ทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ และ กลศาสตร์เชิงสถิติแบบสัมพัทธภาพ เช่น ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิตเป็นการประมาณของทฤษฎีควอนตัมของแสง และไม่มีรูปแบบที่ดีกว่านี้ในกลศาสตร์ดั้งเดิมอีก
เมื่อทั้งกลศาสต์ควอนตัมและกลศาสตร์ดั้งเดิมไม่สามารถใช้ได้ เช่น ในระดับขนาดที่เล็กมาก ๆ ที่มีระดับความเป็นอิสระมาก ทฤษฎีสนามควอนตัมจึงถูกนำมาใช้แทน ซึ่งทฤษฎีสนามควอนตัมจะใช้ในระยะทางที่ใกล้และมีความเร็วที่สูงด้วยระดับความเป็นอิสระที่มาก พอ ๆ กับความเป็นไปได้ที่จำนวนของอนุภาคจะเปลี่ยนไปด้วยอันตรกิริยา เมื่อเปลี่ยนระดับขนาดเป็นขนาดใหญ่ขึ้น กลศาสตร์สถิติเริ่มสามารถใช้ได้ ซึ่งกลศาสตร์สถิติอธิบายพฤติกรรมของอนุภาคจำนวนมาก (แต่ยังสามารถนับได้) และปฏิกิริยาในระดับขนาดใหญ่ กลศาสตร์สถิติถูกใช้หลัก ๆ กับอุณหพลศาสตร์สำหรับระบบที่ยังอยู่ในอุณหพลศาสตร์ดั้งเดิม ในกรณีสำหรับวัตถุที่มีความเร็วสูงใกล้เคียงความเร็วแสง กลศาสตร์ดั้งเดิมถูกเพิ่มเติมโดยทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปได้รวมทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษและกฎแรงโน้มถ่วงสากลของนิวตัน ให้นักฟิสิกส์ได้ศึกษาความโน้มถ่วงในระดับที่ลึกยิ่งขึ้น
การคาดประมาณในกลศาสตร์นิวตันกับทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ
ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ โมเมนตัมของอนุภาคให้นิยามโดย
เมื่อ m คือมวลของอนุภาคที่อยู่นิ่ง v คือความเร็วของอนุภาค และ c คือความเร็วแสง
ถ้า v มีค่าน้อยมาเมื่อเทียบกับ c ทำให้ v2/c2 มีค่าประมาณ 0 แล้ว
ดังนั้นสมการแบบนิวตัน p = mv เป็นการประมาณของสมการแบบสัมพัทธภาพสำหรับวัตถุที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น้อยเมื่อเทียบกับความเร็วแสง
ยกตัวอย่างเช่น ความถี่ไซโคลตรอนแบบสัมพัทธภาพสำหรับเครื่องเร่งอนุภาคไซโคลตรอน (Cyclotron) ท่อไจโรตรอน (Gyrotron) หรือ แมกนิตรอน (Magnetron) สามารถเขียนได้ว่า
ซึ่ง fc คือความถี่ของอนุภาคประจุ (เช่น อิเล็กตรอน) ในกลศาสตร์ดั้งเดิมด้วยพลังงานจลน์ T และมวลที่อยู่นิ่ง m0 วิ่งวนอยู่รอบสนามแม่เหล็ก ซึ่งมวลที่อยู่นิ่งของอิเล็กตรอนมีค่าเท่ากับ 511 keV ดังนั้นความถูกต้องความถี่ของอิเล็กตรอนเท่ากับร้อยละ 1 ของท่อแม่เหล็กสูญญากาศด้วยกระแสตรงที่มีค่าความต่างศักย์ 5.11 kV
การคาดประมาณในกลศาสตร์ดั้งเดิมกับกลศาสตร์ควอนตัม
การประมาณรังสีในกลศาสตร์ดั้งเดิมใช้ไม่ได้ เมื่อความยาวคลื่นเดอบรอยไม่ได้น้อยกว่าความยาวคลื่นของมิติอื่นของระบบ สำหรับอนุภาคที่ไม่เป็นแบบสัมพัทธภาพ ความยาวคลื่นเท่ากับ
เมื่อ h เป็นค่าคงที่พลังก์ และ p คือโมเมนตัม
และสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นกับอิเล็กตรอนก่อประวัติของกลศาสตร์ดั้งเดิมนที่จะขึ้นในอนุภาคหนักในภายหลัง เช่น อิเล็กตรอนที่คลินตัน เดวิสสัน และ เลสเตอร์ เจอเมอร์ใช้ใน พ.ศ. 2470 มีความต่างศักย์ 54 โวลต์ และมีความยาวคลื่น 0.167 นาโนเมตร ซึ่งมีความยาวพอที่จะเกิดการเลี้ยวเบนพูด้านข้างอันเดียว เมื่อสะท้อนจากผิวของผลึกนิกเกิลด้วยช่องว่างระหว่างอะตอม 0.215 นาโนเมตรที่ห้องสูญญากาศขนาดใหญ่ จะเห็นได้ว่ามันง่ายที่จะเพิ่มความละเอียดเชิงมุมจากประมาณเรเดียนเป็นหลักมิลลิเรเดียน และเห็นการเลี้ยวเบนควอนตัมจากรูปแบบคาบของวงจรรวมในที่เก็บความจำของคอมพิวเตอร์
เมื่อมองตัวอย่างที่ใกล้ชีวิตประจำวันมากขึ้นของความล้มเหลวในกลศาสตร์ดั้งเดิมที่มีอยู่ในอัตราส่วนวิศวกรรม คือ การทำอุโมงค์ควอนตัม (Quantum Tunneling) ภายในอุโมงค์ไดโอด และมีประตูทรานซิสเตอร์ (Transistor gate) ที่แคบมากในวงจรรวม
กลศาสตร์ดั้งเดิมเป็นการประมาณการของคลื่นที่มีความที่สูงมากและเท่าเดิมตลอดดั่งทัศนศาสตร์เรขาคณิต ซึ่งมักจะมีความถูกต้องเพราะมันอธิบายอนุภาคและวัตถุที่มวลหยุดนิ่ง ซึ่งมีโมเมนตัมมากกว่าและดังนั้นความยาวคลื่นเดอบรอยสั้นกว่าอนุภาคที่ไม่มีมวล เช่น แสงที่มีพลังงานจลน์เท่าเดิม
สาขาวิชา
กลศาสตร์ดั้งเดิมแบ่งออกเป็นสามสาขาหลัก ดังนี้
ลู้ก ฮาวเวิร์ด
ลู้ก ฮาวเวิร์ด (Luke Howard, 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1772 – 21 มีนาคม ค.ศ. 1864) เป็นนักเคมีและนักอุตุนิยมวิทยาสมัครเล่นชาวบริติช เกิดที่กรุงลอนดอน เป็นบุตรของรอเบิร์ต ฮาวเวิร์ดกับเอลิซาเบธ ลีแทม ฮาวเวิร์ดเรียนที่โรงเรียนเควกเกอร์ในเมืองเบอร์ฟอร์ด มณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ก่อนจะทำงานเป็นเภสัชกร ในปี ค.ศ. 1796 เขาร่วมมือกับวิลเลียม อัลเลนก่อตั้งโรงงานยาในลอนดอน ซึ่งต่อมากลายเป็นบริษัทยาฮาวเวิร์ดแอนด์ซันส์ ภายหลังบริษัทนี้ถูกควบรวมกิจการโดยบริษัทลาพอร์ตอินดัสตรีส์ในปี ค.ศ. 1961
นอกจากงานด้านเภสัชกรรม ฮาวเวิร์ดยังสนใจในวิทยาศาสตร์หลายสาขา แต่ผลงานที่สำคัญที่สุดของเขาคือการวางระบบการเรียกชื่อเมฆในปี ค.ศ. 1802 ฮาวเวิร์ดประยุกต์แนวคิดการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตด้วยภาษาละตินจากคาโรลัส ลินเนียสและแบ่งเมฆออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ได้แก่ คิวมูลัส, สเตรตัสและเซอร์รัส ภายหลังราล์ฟ อะเบอร์ครอมบีและฮิวโก ฮิลเดอแบรนด์ ฮิลเดอแบรนส์สัน นักอุตุนิยมวิทยาชาวสกอตและสวีเดนนำไปปรับปรุงและใช้จนเป็นที่แพร่หลาย
ด้านชีวิตส่วนตัว ฮาวเวิร์ดแต่งงานกับมาเรียเบลลา เอเลียตในปี ค.ศ. 1797 ทั้งสองมีบุตรด้วยกันหลายคนรวมถึงจอห์น เอเลียต ฮาวเวิร์ด นักเคมีผู้ศึกษาการรักษามาลาเรียด้วยควินิน ฮาวเวิร์ดเสียชีวิตที่กรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1864
เม็ดเลือดแดงเข้มข้น
เม็ดเลือดแดงเข้มข้น (packed red blood cells) เป็นส่วนหนึ่งของเลือดที่ได้จากการปั่นแยกส่วนเม็ดเลือดแดงออกจากน้ำเลือด ใช้ประโยชน์ในการถ่ายเลือด ส่วนใหญ่ใช้รักษาผู้ป่วยภาวะเลือดจางที่มีอาการของภาวะเลือดจาง หรือมีเลือดจางมาก ระดับฮีโมโกลบินน้อยกว่า 7-8 g/dL การให้เม็ดเลือดแดงเข้มข้นหนึ่งยูนิตกับผู้ใหญ่จะทำให้ผู้รับเลือดมีระดับฮีโมโกลบินเพิ่มขึ้นประมาณ 1 g/dL ผู้ป่วยบางรายอาจต้องได้รับเลือดหลายครั้ง เช่น ผู้ป่วยมะเร็งที่อยู่ระหว่างการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด หรือผู้ป่วยโรคฮีโมโกลบินผิดปกติ (เช่นโรคทาลัสซีเมีย) โดยทั่วไปแล้วก่อนการให้เลือดจะต้องมีการตรวจข้ามกัน (cross match) ก่อนเสมอ การให้เลือดทำได้โดยการให้ทางหลอดเลือดดำ
ฮอนด้า สเตปแวกอน
ฮอนด้า สตปแวกอน (Honda Stepwgn) เป็นรถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กผลิตโดยบริษัทฮอนด้าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 โดยสเตปแวกอนได้ออกแบบให้มีห้องโดยสารที่สูงกว่าฮอนด้า โอดิสซีย์และฮอนด้า สตรีม และสามารถรองรับผู้โดยสารมากถึงแปดคน มากกว่าโอดิสซีย์และสตรีม
เอฟ-เอ็มเอ็กซ์ (2538)
สเตปแวกอนรุ่นแรกได้ปรากฏตัวในงานโตเกียวมอเตอร์โชว์ในชื่อ "เอฟ-เอ็มเอ็กซ์" ในปี พ.ศ. 2538
จำหน่ายจริง (2539–)
ในประเทศญี่ปุ่นเริ่มขายเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 สเตปแวกอนได้สร้างบนพื้นฐานของซีวิค และมีราคาประหยัดโดยจากรุ่นเริ่มต้นราคา 1,548,000 เยนถึง 2,368,000 เยน ฝั่งผู้โดยสารได้ใช้ประตูเลื่อนเพื่อให้เข้าออกได้สะดวก สำหรับเครื่องยนต์มีเพียงเครื่องยนต์เดียวให้เลือกใช้คือเครื่องยนต์ 2 ลิตร สี่สูบ เกียร์อัตโนมัติซีวีทีและลดการใช้ชิ้นส่วนที่เป็นเหล็กเพื่อลดต้นทุน
ปรับอุปกรณ์ปี 2540
การเปลี่ยนแปลงอุปกรณ์ในปี 2540 ประกอบไปด้วยการเพิ่มระบบเบรกป้องกันล้อล็อกและถุงลมนิรภัยคู่หน้ามาเป็นออปชันมาตรฐานในทุกรุ่นย่อย เริ่มจำหน่ายมื่อเดือนสิงหาคม 2540
สเตปแวกอน ฟิลด์ เด็ก (2541–)
เป็นสเตปแวกอนเวอร์ชันที่สามารถกางหลังคาเป็นเต็นท์ได้ ออกแบบมาสำหรับการไปทำกิจกรรมต่าง ๆ นอกบ้าน และทำมาจากพลาสติกเสริมแรงด้วยใยแก้ว เริ่มจำหน่ายเมื่อเดือกมาราคม 2541
ปรับโฉมปี 2543
สเตปแวกอนรุ่นแรกได้รับการปรับโฉมในเดือนพฤษภาคม 2543 โดยได้มีการเปลี่ยนไฟหน้าใหม่และตำแหน่งแผ่นป้ายทะเบียนได้เลื่อนลงไปที่ด้านล่าง
จำหน่ายจริง
ฮอนด้า สเตปแวกอนรุ่นที่สองได้เผยโฉมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2544 ในงานโตเกียวทอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 35 โดยสร้างจากพื้นฐานของรุ่นก่อนหน้า
โดยสเตปแวกอนรุ่นที่สองนี้ได้ออกแบบมาให้กับครอบครัวที่มีลูก โดยมีประตูสไลด์ที่ด้านข้าง และเบาะแถวที่สองสามารถพับไว้สำหรับเก็บสัมภาระ และเล่น (หันหน้ามาหากัน) หรือรับประทานอาหาร และนอน ในส่วนของเครื่องยนต์มาพร้อมกับเครื่องยนต์ฮอนด้ารหัส K 2.0 ลิตร DOHC i-VTEC ให้กำลัง 160 แรงม้า ซึ่งเพิ่มประสิทธิภาพทั้งการขับขี่และประหยัดน้ำมัน และได้ทำให้ส่วนประกอบของรถบางอย่างแข็งขึ้นเพื่อเพิ่มการขับขี่ให้ดีขึ้น
สเตปแวกอน อัลมัส (2544–)
สเตปแวกอน อัลมัส ได้มีตัวช่วยในการยกเบาะไปด้านนอกเพื่อรับผู้โดยสาร โดยเฉพาะผู้สูงอายุและผู้พิการที่ไม่สามารถขึ้นไปนั่งในตัวรถในทันทีได้ เริ่มจำหน่ายเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2544
ปรับโฉมปี 2546
ในเดือนมิถุนาย พ.ศ. 2546 ฮอนด้าได้มีการปรับเปลี่ยนการออกแบบใหม่ ได้เปลี่ยนกันชนหน้าและกันชนหลังใหม่ให้ดูมีความคล้ายกับรถยนต์ฮอนด้ารุ่นอื่น ๆ ตอนนั้น และได้แนะนำรุ่น "สปาด้า" ที่ใช้เครื่องยนต์ 2.4 ลิตร รหัส K24A DOHC i-VTEC ให้กำลัง 162 แรงม้า และมาพร้อมกับบังโคลนรถที่เป็นเอกลักษณ์
โดยได้เปิดตัวในงานโตเกียวมอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 37 พ.ศ. 2546
โฉมผลิต
สำหรับยอดจำหน่ายสเตปแวกอนในญี่ปุ่นใน 6 เดือนแรกของปี พ.ศ. 2547 จำหน่ายไปได้ 24,389 หน่วย
โฉมที่สาม (RG; 2548–2552)
รุ่นที่สามของฮอนด้า เสตปแวกอน มีการออกแบบใหม่ทั้งหมด
ฮอนด้าประกาศเปิดตัวสเตปแวกอนรุ่นที่ 3 ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 รุ่นที่สามนี้จะมาพร้อมประตูสไลด์ทั้งสองฝั่งไม่เหมือนกับรุ่นก่อนหน้าที่มีเพียงแค่ฝั่งเดียวเพื่อขายแข่งกับนิสสัน เซเรน่าและโตโยต้า พรีเวียหรือเรียกว่าโตโยต้า เอสติม่า
ด้วยแชสซีแพลตฟอร์มรุ่นใหม่ที่ต่ำลง และแม้ว่าขนาดของรถเล็กลง แต่พื้นที่ภายในของห้องโดยสารยังคงไม่เปลี่ยนแปลง และยังเพิ่มสมรรถนะการควบคุมการขับขี่ให้ดียิ่งขึ้นด้วย ส่วนแพลตฟอร์มยังคงสร้างจากฮอนด้า ซีวิค ส่วนเครื่องยนต์ยังใช้เครื่องยนต์เดิมทั้งรุ่น 2.0 ลิตรและ 2.4 ลิตร
โฉมญี่ปุ่นเริ่มขายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2548
โฉมที่สี่ (RK; 2552–2558)
ฮอนด้า สเตปแวกอนโฉมที่สี่ได้รับการออกแบบใหม่หมด โดยรุ่นใหม่นี้ได้เพิ่มความสูงและความยาวขึ้น แต่ยังคงความกว้างไว้เท่าเดิมเมื่อเทียบกับรุ่นที่แล้ว สเตปแวกอนมาพร้อมเจ็ดรุ่นย่อย: G, G L Package, L, Li, Spada S, Spada Z และ Spada Zi โดยเครื่องยนต์ 2.4 ลิตร ไม่ได้ทำตลาดอีกต่อไปแล้ว เหลือเพียงแค่เครื่องยนต์ 2.0 ลิตรรหัสใหม่ R20A 155 แรงม้า ที่ทำตลาดต่อ
สเตปแวกอนโฉมที่สี่นี้ เคยได้มาจำหน่ายในประเทศไทยอย่างเป็นทางการ เนื่องจากจากขณะนั้นได้เกิดเหตุการณ์อุทกภัยครั้งใหญ่ในประเทศไทยเมื่อปี 2554 ทำให้โรงงานประกอบรถยนต์ฮอนด้าที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้รับความเสียหายอย่างหนัก ไม่สามารถผลิตรถยนต์ได้ และในขณะนั้น รัฐบาลก็ได้งดจัดเก็บภาษีการนำเข้ารถยนต์เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยเป็นผู้ประกอบการ ฮอนด้าจึงนำเข้ารถยนต์จากประเทศญี่ปุ่นเป็นจำนวน 5 รุ่น โดย 2 รุ่นนำเข้าเพื่อไม่ให้ผู้ที่สั่งจองรถได้รับรถช้าเกินไปนั่นก็คือฮอนด้า แจ๊ซและฮอนด้า แอคคอร์ด ส่วนอีกสามรุ่นเป็นรถที่ยังไม่เคยมีการเปิดตัวและจำหน่ายในไทยเลยและนำมาขายเนื่องจากต้องฟื้นฟูจากภาวะน้ำท่วมใหญ่คือฮอนด้า ซีอาร์-แซด ฮอนด้า โอดิสซีย์ และฮอนด้า สเตปแวกอน
โฉมที่ห้า (RP1–5; 2558–ปัจจุบัน)
ฮอนด้า สแตปแวกอนรุ่นที่ห้าได้เปิดตัวเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 พร้อมกับเครื่องยนต์ใหม่ 1.5 ลิตร เทอร์โบหัวฉีดตรง สเตปแวกอนรุ่นใหม่นี้มาพร้อมกับประตูหลังแบบใหม่เรียกว่าประตูวะกุวะกุ (คำว่าวะกุวะกุในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าน่าตื่นเต้น) ประตูวะกุวะกุนี้สามารถเปิดออกจากด้านล่างได้และเปิดออกทางด้านข้างครึ่งหนึ่งได้
รุ่นปรับโฉม
ในรุ่นปรับโฉมได้มีการเปลี่ยนแปลงใบหน้าใหม่โดยฝากระโปรงหน้าเหลี่ยมสันขึ้น กระจังหน้าใหม่ ไฟหน้าแอลอีดีใหม่และกันชนหน้าใหม่ พร้อมกับแพ็คเกจฮอนด้า เซ็นซิ่งใหม่
โฉมที่หก (RP6–8; 2565–ปัจจุบัน)
ฮอนด้าเผยภาพทีเซอร์ StepWGN e:HEV โฉมใหม่ล่าสุดที่ประเทศญี่ปุ่น (รุ่นที่ 6) ก่อนมีกำหนดเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 มกราคมนี้ ตั้งเป้าท้าชนคู่แข่งอย่าง Toyota Voxy/Noah และ Nissan Serena
การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2557
'''การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557''' เป็นการลงมติของสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ภายหลังจากรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งประธานและรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติแล้ว
ขั้นตอน
ขั้นตอนการเลือกนายกรัฐมนตรีเริ่มตั้งแต่การเสนอร่างข้อบังคับการประชุม เฉพาะหลักเกณฑ์เรื่องการเลือกนายกรัฐมนตรีให้ที่ประชุมเห็นชอบ จากนั้น จะพิจารณาเลือกโดยให้สมาชิกเสนอชื่อบุคคล ผู้ได้รับการเสนอชื่อต้องมีสมาชิกอย่างน้อย 1 ใน 5 (39.4 จาก 197 คน) รับรอง โดยใช้วิธีเสียบบัตรลงคะแนนแทนการยกมือรับรอง เพื่อป้องกันการรับรองชื่อซ้ำซ้อนหากมีการเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีมากกว่า 1 คน
หลังรับรองครบถ้วนแล้ว ให้เลขาธิการวุฒิสภาขานรายชื่อสมาชิกทีละคนเพื่อให้ลงมติโดยเปิดเผยว่าเห็นชอบ ไม่เห็นชอบหรืองดออกเสียง ผู้ถูกเสนอชื่อต้องได้รับคะแนนเสียงเกินกึ่งหนึ่งของสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติที่มีอยู่ (98.5 จาก 197 คน) และผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อเป็นนายกรัฐมนตรีไม่ต้องอยู่ในห้องประชุม ไม่ต้องแสดงวิสัยทัศน์ เพียงแต่ผู้นั้นต้องตรวจสอบคุณสมบัติว่าไม่มีคุณสมบัติต้องห้าม
การรักษาความปลอดภัย
พลตำรวจโท อำนวย นิ่มมะโน ปฏิบัติราชการรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เรียกหน่วยงานความมั่นคงทั้งทหารตำรวจประชุมเตรียมมาตรการความปลอดภัยระหว่างการประชุมสภานิติบัญญัติแห่งชาติวันที่ 21 สิงหาคม โดยอ้างอิงถึงเหตุการณ์โปรยใบปลิวหน้าศาลปกครองและศูนย์ราชการ แจ้งวัฒนะที่ผ่านมา เบื้องต้นจัดเตรียมกำลังทหารและตำรวจรอบรัฐสภา หากสถานการณ์รุนแรงจะใช้กำลังสำรองจากสวนสัตว์ดุสิตเข้าช่วย นอกจากนี้ยังมีการตั้งด่านตรวจหน้ารัฐสภาตั้งแต่เวลา 02.00-05.00 น. ทั้งให้กรุงเทพมหานครปรับปรุงกล้องวงจรปิดรอบรัฐสภา พร้อมเตรียมแผนอพยพ