cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนีย
ภูมิหลัง
วาร์ดาร์ บาโนวินา ได้รับการปลดปล่อยโดยพฤตินัยจากเยอรมันและพันธมิตรในปลายเดือนพฤศจิกายน 1944 ดังนั้นสมัชชาต่อต้านฟาสซิสต์จึงเริ่มดำเนินการในเดือนธันวาคม ไม่นานหลังจากการล่าถอยของเยอรมัน อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม กลุ่มชาตินิยมชาวแอลเบเนียที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ในเวสเทิร์นมาซิโดเนียพยายามควบคุมภูมิภาคนี้ต่อไปหลังจากที่กลุ่มพลพรรคยูโกสลาเวียประกาศชัยชนะ พวกเขามีเป้าหมายที่จะต่อต้านการรวมพื้นที่เข้ากับยูโกสลาเวียคอมมิวนิสต์ และในช่วงต้นปี 1945 กลุ่มพลพรรคยูโกสลาเวียก็สามารถควบคุมพื้นที่ภูเขาได้
ลักษณะของรัฐยูโกสลาเวียใหม่ยังไม่ชัดเจนทันทีหลังสงคราม ยูโกสลาเวียถูกจินตนาการโดยพรรคพวกว่าเป็น "สหพันธ์ประชาธิปไตย" รวมถึงสหพันธรัฐหกรัฐ เมื่อการเสนอชื่อตีโตเป็นนายกรัฐมนตรีได้รับการยอมรับในวันที่ 29 พฤศจิกายน 1945 สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวียได้รับการประกาศโดยรัฐธรรมนูญมีผลบังคับใช้ในปี 1945 เป็นผลให้มาซิโดเนียเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐประชาชนมาซิโดเนียและรวมเป็น สาธารณรัฐที่เป็นส่วนประกอบในสหพันธรัฐยูโกสลาเวีย
ผู้คนหลายระดับที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นแนวนิยมบัลแกเรีย (ในกรณีส่วนใหญ่พวกเขาสนับสนุนเอกราชและต่อต้านยูโกสลาเวีย) ถูกกวาดล้างออกจากตำแหน่ง จากนั้นจึงแยกตัว จับกุมและคุมขังในข้อหาปลอมแปลง ในหลายกรณีพวกเขาถูกประหารชีวิตจำนวนมาก เช่น ในช่วงคริสต์มาสนองเลือดปี 1945 จำนวนเหยื่อยังไม่ชัดเจน แหล่งข่าวทางวิชาการหลายแห่งระบุตัวเลขไว้ที่ 1,200 คน แม้ว่าตามการประมาณการของบัลแกเรีย จำนวนนี้คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 50,000 คน ซึ่งรวมถึงผู้ที่ถูกประหารชีวิต ถูกจองจำ ถูกเนรเทศ ถูกบังคับใช้แรงงาน ฯลฯ การกวาดล้างเพิ่มเติมบางส่วนตามมาหลังจากการแยกทางของตีโต-สตาลิน
ภาษามาซิโดเนีย ภาษาประจำชาติได้รับการประมวลขึ้นในปี 1945 และสำนักพิมพ์แห่งแรก "Prosvetno Delo" ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2488 รัฐก่อตั้งขึ้นในอาณาเขตของวาร์ดาร์ บาโนวินา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขึ้นของมาซิโดเนีย ซึ่งถูกแบ่งระหว่างหลายๆ ประเทศ. นักการเมืองมาซิโดเนียบางคนจากสาธารณรัฐสนับสนุนแนวคิดของ United Macedonia ซึ่งจะรวมถึง Aegean Macedonia และ Pirin Macedonia แนวคิดนี้ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลกลางยูโกสลาเวียในบางโอกาส หรือถูกกดขี่ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ทางการเมืองในระดับภูมิภาคและระหว่างประเทศ
บางคนต่อต้านสหพันธรัฐและเรียกร้องความเป็นอิสระมากขึ้นจากหน่วยงานของรัฐบาลกลาง ซึ่งนำไปสู่การประหัตประหารพวกเขา หนึ่งในเหยื่อที่โดดเด่นของการกวาดล้างเหล่านี้คือประธานาธิบดีคนแรก แมตอดียา อันดอนอฟ แชนตอ เพื่อขจัดความรู้สึกที่หลงเหลือของพวกบัลแกเรีย คอมมิวนิสต์ยูโกสลาเวียเริ่มกระบวนการของมาซิโดเนียและการสร้างชาติ.
รัฐธรรมนูญ
สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียซึ่งถูกกำหนดให้เป็นรัฐชาติของชาวมาซิโดเนียและยังเป็นรัฐของชนกลุ่มน้อย มีอำนาจบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับรัฐเอกราช รัฐธรรมนูญยังยอมรับสิทธิในการกำหนดใจตนเองและการแยกตัวออกจากกัน พรมแดนของสาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียสามารถเปลี่ยนแปลงได้โดยการตัดสินใจของรัฐสภาของสาธารณรัฐเท่านั้น ผู้อยู่อาศัยถือทั้งสัญชาติยูโกสลาเวียและสัญชาติมาซิโดเนียภายในสำหรับธุรกิจของรัฐ
สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียมีรัฐธรรมนูญ, ตำแหน่งประธานาธิบดี, รัฐบาล, รัฐสภา, ภาษาราชการ, สัญลักษณ์ของรัฐ, สถาบันวิทยาศาสตร์และศิลปะมาซิโดเนีย, สำนักเลขาธิการกิจการภายใน (กระทรวงมหาดไทย), สำนักความสัมพันธ์ต่างประเทศ (กระทรวงการต่างประเทศ) และสิทธิพิเศษอื่นๆ ของรัฐ นอกจากนี้ สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียมีกองกำลังป้องกันดินแดนของตนเอง (Macedonian: Територијална одбрана, Teritorijalna odbrana).
การปกครอง
สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียเป็นรัฐคอมมิวนิสต์พรรคเดียว พรรคการเมืองที่ปกครองคือสันนิบาตคอมมิวนิสต์แห่งมาซิโดเนีย(มาซิโดเนีย: Сојуз на Комунистите на Македонија, Sojuz na Komunistite na Makedonija, abbreviation: СКМ, SKM). ในฐานะที่เป็นส่วนประกอบของรัฐยูโกสลาเวีย ผู้นำผู้ก่อตั้งขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เอสอาร์มาซิโดเนียดำเนินนโยบายต่างประเทศที่เป็นกลางและคงไว้ซึ่งระบบคอมมิวนิสต์เสรีมากกว่าเมื่อเทียบกับรัฐคอมมิวนิสต์อื่นๆ อุดมการณ์การปกครองมีพื้นฐานมาจากลัทธิตีโตและการจัดการตนเองของคนงาน (มาซิโดเนีย: самоуправување, samoupravuvanje)
ชนกลุ่มน้อย
ในขณะที่ชาวมาซิโดเนียเป็นชนกลุ่มใหญ่และเป็นหนึ่งในชาติที่เป็นส่วนประกอบของยูโกสลาเวีย (narod) สิทธิของชนกลุ่มน้อย (narodnosti) ได้รับการรับรองโดยรัฐธรรมนูญ ภาษาราชการคือภาษามาซิโดเนีย อย่างไรก็ตามชาวมาซิโดเนียแอลเบเนียและชาวมาซิโดเนียเติร์กมีสิทธิ์ใช้ภาษาของตนเองในระบบโรงเรียนและสื่อต่างๆ รัฐธรรมนูญกำหนดให้รัฐเป็นรัฐประจำชาติของชนกลุ่มน้อยชาวมาซิโดเนีย แต่ยังรวมถึงรัฐของชาวอัลเบเนียและชาวเติร์กด้วย
จากจุดเริ่มต้นของการปกครองของยูโกสลาเวียในมาซิโดเนีย ข้อกล่าวหาโผล่ขึ้นมาว่าหน่วยงานใหม่ที่เกี่ยวข้องกับการตอบโต้กับคนที่ไม่สนับสนุนการสร้างเอกลักษณ์ของชาติมาซิโดเนียใหม่ จำนวนเหยื่อเนื่องจากการสังหารหมู่ชาวบัลแกเรียไม่ชัดเจน แหล่งข่าวของบัลแกเรียอ้างว่าผู้คนหลายพันคนถูกสังหารหลังปี 1944 และมีคนมากกว่า 100,000 คนถูกจำคุกภายใต้ "กฎหมายเพื่อการคุ้มครองเกียรติยศแห่งชาติมาซิโดเนีย" ในมาซิโดเนีย ความเกลียดกลัวบัลแกเรียเพิ่มขึ้นถึงระดับอุดมการณ์ของรัฐ
ศาสนา
แม้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์จะกีดกันศาสนา แต่เสรีภาพทางศาสนาก็ได้รับอนุญาตในระดับหนึ่ง ทางการอนุญาตให้มีคริสตจักรออร์โธดอกซ์มาซิโดเนีย ซึ่งประกาศใช้ออโต้เซฟาลี ในปี 1967 ในปี 1972 การก่อสร้างโบสถ์ออร์โธดอกซ์ที่ใหญ่ที่สุด St. Clement of Ohrid ในเมืองหลวงสโกเปีย ได้เริ่มขึ้น ชาวมุสลิม คาทอลิก โปรเตสแตนต์ และชุมชนทางศาสนาอื่น ๆ สามารถรักษาองค์กรและสถานที่บูชาของตนเองได้
ที่ตั้ง
สาธารณรัฐสังคมนิยมมาซิโดเนียเป็นประเทศที่มีองค์ประกอบใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของยูโกสลาเวีย ทั้งในด้านพื้นที่และจำนวนประชากร ภายในยูโกสลาเวีย มีพรมแดนภายในติดกับสาธารณรัฐสังคมนิยมเซอร์เบียทางทิศเหนือ และหน่วยย่อยของจังหวัดปกครองตนเองสังคมนิยมคอซอวอทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และมีพรมแดนระหว่างประเทศกับสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาชนแอลเบเนียทางทิศตะวันตก กรีซทางทิศใต้ และสาธารณรัฐประชาชนบัลแกเรียทางทิศตะวันออก
ราพันเซล
ราพันเซล (Rapunzel) เป็นเทพนิยายเยอรมันในงานสะสมที่พี่น้องตระกูลกริมม์รวบรวม ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1812 โดยเป็นส่วนหนึ่งของนิทานของเด็กและครัวเรือน (Children's and Household Tales) นิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์เป็นการดัดแปลงของเทพนิยาย "ราพันเซล" โดย ฟรีดริช ชุลซ์ ซึ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1790 ฉบับของชุลซ์อิงตาม แปร์ซีแน็ต (Persinette) โดย ชาร์แล็ต-โรซ เดอ กอม็อง เดอ ลา ฟอส (Charlotte-Rose de Caumont de La Force) ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1698 ซึ่งได้รับอิทธิพลจากนิทานก่อนหน้านั้นอีก คือ เปโตรซีเนลลา (Petrosinella) โดย จีอามบัตติสตา บาซีเล (Giambattista Basile) ซึ่งตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1634 อีกทอดหนึ่ง โครงเรื่องของราพันเซลถูกใช้และล้อในสื่อต่าง ๆ และบาทที่ขึ้นชื่อที่สุด ("Rapunzel, Rapunzel, let down your hair", ท. ราพันเซล ราพันเซล ปล่อยผมเจ้าลงมา) เป็นสำนวนในวัฒนธรรมสมัยนิยม
โครงเรื่อง
มีสามีและภรรยาโดดเดี่ยวคู่หนึ่ง อยากมีบุตรสักคน วันหนึ่ง พวกเขาทราบว่าภรรยาจะมีลูก สามีเป็นสุขมาก จนสัญญาว่าจะทำอะไรก็ได้ที่จะโปรดภรรยาเขา ทุกๆ วัน เมื่อยามที่ภรรยารอลูกเกิด เธอก็มองสวนงดงามของบ้านข้างๆ มันเป็นสวนของแม่มดที่มีพลังอำนาจมหาศาลตนหนึ่ง สวนนั้นเต็มไปด้วยดอกราพันเซล และภรรยาใคร่อยากทานสลัดแสนอร่อยที่ใช้ดอกนั้นเป็นวัตถุดิบหลัก แต่เธอและสามีเธอจน และดอกราพันเซลเป็นสิ่งที่ทำให้เธอนึกถึงความจนเสมอ เรื่องนี้ทำให้เธอเป็นทุกข์มาก สามีไม่สามารถทนมองภรรยาเขาเศร้า คืนนั้น เขาแอบเข้าไปในสวนของแม่มด และเด็ดเอาดอกราพันเซลมาส่วนหนึ่ง เขานำดอกไม้มาให้ภรรยาเขา เธอทานสลัดดอกราพันเซลของเธอ และโปรดมาก แต่ในไม่ช้า เธอก็ใคร่อยากได้อีก
ครั้งที่สอง สามีแอบเข้าไปในสวนนั้น แต่ครั้งนี้ แม่มดจับได้ สามีอ้อนวอนขออภัยโทษ โดยอ้างว่าที่ทำไปทำให้ภรรยาที่ตั้งครรภ์มีความสุข ซึ่งเธอใคร่สลัดดอกราพันเซล แม่มดไตร่ตรองสักพักหนึ่ง และบอกสามีว่าจะเด็ดเท่าไรก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อภรรยาเขาคลอดลูก สามีต้องนำบุตรมามอบให้แทน สามีคิดว่าแม่มดคงจะลืม เขาเลยตอบตกลง แต่แม่มดไม่ได้ลืม เมื่อทารกเกิด เธอจะเอาไป แม่มดตั้งชื่อทารกว่า ราพันเซล และเลี้ยงเธอเหมือนกับลูกสาวตัวเอง
ราพันเซลเติบโตด้วยความสวยขึ้นทุกๆ ปี แม่มดคิดว่าราพันเซลต้องเป็นของของเธอผู้เดียว เธอจึงนำราพันเซลไปขังในหอคอยสูง ที่ไม่มีประตู หรือบันได แม่มดแอบขังลูกเลี้ยงเธอจากโลกภายนอกไว้เป็นปีๆ แม่มดระมัดระวังมากที่เธอไม่ยอมแม้กระทั่งสร้างบันไดที่ปีนได้ แม่มดใช้วิธีอื่นแทน โดยเรียก "ราพันเซล ราพันเซล ปล่อยผมเธอลงมา" ราพันเซลก็ย่อมจะปล่อยเปียสีทองของเธอลงมาจากหอสูง เพื่อให้แม่มดปีนขึ้นได้ ราพันเซลรู้สึกเหงา ที่ต้องอยู่ในหอคอยมาก เธอมีแค่นกทั้งหลายที่เป็นมิตรเธอและฟังเธอร้องเพลง
วันหนึ่ง เจ้าชายผู้หนึ่งได้ยินเสียงราพันเซลร้องเพลง เขาจึงขี่ม้าไปที่หอ และมองขึ้นที่โฉมงามในหน้าต่าง ความรักเกิดขึ้นในหัวใจเขา เจ้าชายกลับมาฟังราพันเซลร้องเพลงทุกๆ วัน เขาพยายามที่ค้นหาวิธีหนึ่งที่จะบอกเธอเรื่องความรักของเขา เมื่อเขารอ เขาได้ยินแม่มดเรียกราพันเซล และเห็นเธอปีนผมเปียขึ้น วันถัดไป เจ้าชายปลอมเสียงเรียกแบบแม่มดเจ้าชายปีนขึ้นไปข้างในหอ ราพันเซลตกใจ เธอไม่เคยเจอใครมาก่อนนอกจากแม่มด แต่เจ้าชายพูดกับเธอด้วยความอ่อนโยน เขาบอกเธอว่าเขาได้ตกหลุมรักกับเธอ ราพันเซลฟังด้วยหัวใจเธอ เธอยื่นมือเธอให้เจ้าชายในการสมรส เจ้าชายเยี่ยมราพันเซลทุกๆ บ่าย และมอบดอกกุหลาบให้ภรรยาเขาทุกครั้ง ทั้งสองวางแผนในการหลบหนีออกจากหอ ราพันเซลซ่อนแอบดอกกุหลาบทั้งหลาย โดยแยกดอกออกเป็นกลีบๆ ไว้ในชุดเธอ
วันหนึ่ง เมื่อแม่มดมาเยี่ยม กลีบดอกกุหลาบได้ร่วงหล่นออกมาจากชุดราพันเซล แม่มดเห็นและได้รับรู้การคบสู่ของเจ้าชาย แม่มดจึงตัดผมเปียราพันเซล และส่งเธอไปอยู่ในป่า คืนนั้น เมื่อเจ้าชายเรียก แม่มดปล่อยผมเปียราพันเซลลง ระหว่างที่เจ้าชายกำลังปีนขึ้น เขาได้พบว่าภรรยาเขาไม่อยู่แล้ว แม่มดจึงปล่อยผมเปียซึ่งทำให้เจ้าชายตกลงจากหอสูง
เจ้าชายร่วงตกลงบนขวากหนาม ที่ตำบาดเฉียดลูกตาของเขา ซึ่งทำให้ตาเขาบอด เมื่อไม่มีตาที่มองได้และภรรยาแสนรัก เขาได้ท่องไปที่ที่ความโชคร้ายจะพาไป หลายฤดูผ่านไป และแล้ววันหนึ่งฤดูใบไม้ผลิ เจ้าชายได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเพลง เขาเดินตามเสียงเพลงนั้น เมื่อเขาผู้ที่ร่ำร้อง เขาก็ได้พบราพันเซลและเธอมีลูกสองคนแล้ว ซึ่งเป็นลูกของเขาทั้งสองนั้นเอง ราพันเซลได้คลอดฝาแฝดของเจ้าชายในป่าโดยลำพัง ราพันเซลร้องไห้ด้วยความสุข และน้ำตาเธอที่เปี่ยมไปด้วยรักแท้ได้รักษาตาของสามีเธอ อำนาจร้ายของแม่มดได้จบลง
ในที่สุด ครอบครัวได้หลุดจากความโศกเศร้าและความอ้างว้าง พวกเขาได้อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรของเจ้าชาย และเติมเต็มชีวิตพวกเขาที่เหลือไปด้วยรักและเสียงหัวเราะ
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอพ็อลท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Leopold Ignaz Joseph Balthasar Felician, Leopold I, Holy Roman Emperor) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658
ดูเพิ่ม
1640 1705
ฝัน (แก้ความกำกวม)
ฝัน อาจหมายถึง
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้ง เป็นวัดใน ตำบลท่าเดื่อ อำเภอดอยเต่า จังหวัดเชียงใหม่ มีครูบาบุญศรี เจ้าอาวาสวัด
วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งตั้งอยู่ในป่าบนเทือกเขา ห่างจากหมู่บ้านเป็นระยะทาง 14 กิโลเมตร นับจากทางรถยนต์ขึ้นทางอำเภอฮอด วัดพระบรมธาตุดอยเกิ้งนี้ มีปูชนียสถานที่สำคัญคือ เจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ส่วนพระนลาสเบื้องซ้าย (กระดูกหน้าผากด้านซ้าย) ตามประวัติ พระนางจามเทวีได้ขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งครั้งที่จะมาครองเมืองหริภุญชัย(ลำพูน) เมื่อ พ.ศ. 1200 และในปี 2463-2464 ท่านครูบาเจ้าศรีวิชัย นักบุญแห่งล้านนา ได้ขึ้นมาบูรณะและสร้างเจดีย์ครอบเจดีย์องค์เก่าไว้ และในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2464 สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้เสด็จขึ้นมานมัสการพระบรมธาตุดอยเกิ้งพร้อมกับนมัสการท่านครูบาศรีวิชัยในครานั้น ต่อมาก็ได้รกร้างไปจนถึง พ.ศ. 2529 ครูบาบุญศรี อภิปุณโณ ได้ธุดงค์ขึ้นมา และได้บูรณะสร้างเสนาสนะต่างๆ จนถึงปัจจุบัน ในทุกๆปี ช่วงเดือน มค-กพ วันมาฆบูชา เดือน 5 เป๋ง (เหนือ)จะมีประเพณีสำคัญคือ เดินขึ้นสักการะองค์พระบรมธาตุและสรงน้ำ ซึ่งเดินขึ้นทางทะเลสาบดอยเต่า ใช้เวลาประมาณ 2-3 ชั่วโมงในการเดินขึ้นไป เป็นการทำสืบๆกันมาหลายอายุคน
จักรพรรดิมักซิมิอานุส
จักรพรรดิมักซิมิอานุส ประสูติเมื่อค.ศ. 250 ครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อปี ค.ศ. 305 ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา หลังจากครองราชย์ร่วมกันได้เพียง 2 ปี จักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็สวรรคตในปีค.ศ. 308 จักรพรรดิแม็กซิเมียนจึงทรงครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียวแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตในปีค.ศ. 310 ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส
250 310
ปรมัตถทีปนี
ปรมัตถทีปนี เป็นชื่อคัมภีร์อรรถกถาของหมวดขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ และเถรคาถา-เถรีคาถา ในพระสุตตันตปิฎก รจนาขึ้นโดยพระธัมมปาละหรือพระธรรมปาลเถระ หรือพระธรรมาบาล พระเถระชาวอินเดียโบราณ เป็นชาวเมืองกาญจีปุรัม ทางภาคใต้ของอินเดีย
ผู้แต่ง
พระธัมมปาละ มีช่วงชีวิตอยู่ะระหว่างปี พ.ศ. 1071 - 1103 เกิดที่เมืองกาญจีปุรัม จึงคาดว่าท่านอาจเป็นชาวทมิฬ ในคัมภีร์คันธวงศ์ และจากบันทึกของพระถังซำจั๋ง หรือพระเสวียนจั้งบันทึกว่า พระธัมมปาละมาจำพรรณาที่วัดพทรดิตถวิหาร ซึ่งวัดพทรดิตถวิหาร (พะ-ทะ-ระ-ติด-ถะ) หรือพทระ ติตถะ วิหาร หรือ ปทระติตถวิหาร เป็นพระอารามในศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริวเณเมืองนาคปัฏฏัน หรือนาคปัตตินัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ทั้งนี้ คัมภีร์คันธวงศ์ หรือจุลลคันธวงศ์ คัมภีร์ภาษาบาลี ของพระนันทะปัญญา พระเถระชาวพม่า สมัยศตวรรษที่ 17 ได้เอ่ยถึงพระอารามแห่งนี้ว่า เป็นที่พำนักของพระธรรมปาละ หรืออาจาริยะ ธรรมปาละ พระคันถรจนาจารย์ ยุคต้นพุทธศาสนานิกายเถรวาท
เนื้อหา
พระธัมมปาละ ผู้รจนาระบุในอารัมภกถาของคัมภีร์ปรมัตถทีปนีไว้ว่า การรจนาในครั้งนี้ได้ ยึดถือตามคัมภีร์อรรถกถาของเดิมที่เป็นการวินิจฉัยของบุรพาจารย์ชาวสีหล  โดยการเรียบเรียง หรือรจนาขึ้นใหม่โดยพระธัมมปาละ ยังยึดเอาหลักคำสอนของพระมหาเถระ แห่งคณะมหาวิหาร อันเป็นคณะสงฆ์กลุ่มหลักในสิงหลทวีป โดยเว้นข้อความที่มาซ้ำๆ ซากๆ จากอรรถกถาของเดิมเสีย
เนื้อหาหลักของปรมัตถทีปนี เป็นการชี้แจงเนื้อหาในหมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ, เถรคาถา-เถรีคาถา และจริยาปิฎก โดยยกศัพท์ที่ปรากฏในเนื้อความ มาอธิบายขยายความต่อในเชิงหลักธรรม เนื่องจากเนื้อหาของขุททกนิกายมักเป็นข้อความหรือคาถา หรือการกล่าวอุทานสั้นๆ ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังนั้นจึงมีเนื้อหาหลายจุดที่กระชับเกินไป ทำให้ผู้ศึกษาพระธรรมไม่สามารถทำความเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ได้ พระอรรถกถาจารย์จึงจ้องชี้แจงเพิ่มเติมในจุดต่างๆ โดยอาศัยทั้งข้อธรรม ภาษาศาสตร์ ขนบธรรมเนียมโบราณ ตำนาน นิทาน ประวัติศาสตร์ท้องที่ ประวัติพระสาวก และสุภาษิต เป็นต้น
ตัวอย่างเช่นในปฐมโพธิสูตร ในพระสุตตันตปิฎก หมวดขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน โพธิวรรคที่ 1 ซึ่งว่าด้วยปฏิจจสมุปบาทเป็นอนุโลม และมีขนาดสั้นเพียงไม่ถึง 300 คำ (ตามฉบับแปลของพระไตรปิฎกมหามกุฏราชวิทยาลัย) แต่พระอรรถกถาจารย์ได้สังวรรณนา หรือให้คำอธิบายโดยพิสดารและลึกซึ้ง เป็นจำนวนกว่า 20,000 คำ ทำการแจกแจงข้อธรรมต่างๆ อย่างกระจ่างแจ่มแจ้ง ไม่เพียงช่วยให้ผู้ศึกษาสามารถเข้าใจหลักธรรมได้อย่างชัดเจนขึ้นเท่านั้น แต่ยังแสดงถึงความลึกซึ้งของพระธรรมวินัยแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า นอกจากนี้ ยังแสดงถึงความสามารถอันเอกอุของผู้รจนารรรถกถานี้อีกด้วย
ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ปรมัตถทีปนี มิได้มีความเกียวข้องกับปรมัตถทีปนีฎีกา ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่มีเนื้อหาอธิบายคัมภีร์อภิธัมมัตถสังคหะ และเกี่ยวเนื่องกับการวินิจฉัยทางหลักภาษามากกว่าหลักธรรม
ตัวอย่างเนื้อหา
ตัวอย่างจากโลภสูตร ในขุททกนิกาย อิติวุตตกะ เอกนิบาต ปาฏิโภควรรคที่ 1 ซึ่งว่าด้วยการว่าด้วยละโลภะได้เป็นพระอนาคามี ซึ่งขนาดสั้นมาก แต่ปรมัตถทีปนี ภาคอิติวุตตกวรณนา ได้ให้อรรถาอธิบายที่ครอบคลุมและกว้างขวางขึ้น โดยมีการนิยามศัพท์ คือคำว่า "ภควา" คำว่า "อรหัง" คำว่า "ปาฏิหาริย์" เป็นต้น มีการแสดงประวัตินางขุชชุตตรา อุบาสิกาผู้เป็นเอตทัคคะในฝ่ายผู้แสดงธรรม และเป็นผู้กล่าวคำนิทาน หรือที่มาของพระสูตรนี้
นอกจากนี้ ยังมีการอธิบายว่า สาเหตุที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า "ภิกฺขเว" หรือ "ภิกษุทั้งหลาย" เมื่อจะทรงแสดงธรรมโดยไม่ทรงแสดงธรรมทีเดียว เพราะเพื่อให้เกิดสติ ด้วยว่าภิกษุทั้งหลาย อาจกำลังนั่งคิดอย่างอื่นบ้าง นั่งพิจารณาธรรมบ้าง นั่งมนสิการกรรมฐานบ้าง หากพระผู้มีพระภาคเจ้าไม่ตรัสเรียกก่อน ทรงแสดงธรรมไปเลย ภิกษุทั้งหลายไม่อาจกำหนดได้ว่า เทศนานี้มีอะไรเป็นเหตุ มีอะไรเป็นปัจจัย ดังนี้
ต่อมามีการขยายความข้อธรรมที่เกี่ยวกับการบรรลุมรรคผลเป็นพระอนาคามี ตามพุทธพจน์ว่า "โลภํ ภิกฺขเว เอกธฺมมํ ปชหถ  อหํ โว ปาฏิใภโค อนาคามิตาย ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย  พวกเธอละธรรมอย่างหนึ่ง คือ โลภะได้  เราเป็นผู้รับรองพวก เธอเพื่อความเป็นพระอนาคามี" ซึ่งโดยพระอรรถกถาจารย์ อธิบายเพิ่มเติมว่า ผู้เห็นแจ้งในอุปทานขันธ์ 5 ว่าไม่เที่ยง รู้ทันความโลภ ด้วยการกำหนดรู้ด้วยการรู้ และด้วยการกำหนดรู้ด้วยการพิจารณาด้วยปัญญา ย่อมละกิเลสที่เหลือไม่ให้เกิดขึ้นในสันดานของตนอีกต่อไป ย่อมไม่มาสู่โลกนี้อีกในกาลไหนๆ
กซาแวรือ กาแวนซอฟสกี
การศึกษา
กาแวนซอฟสกีเกิดที่เมืองลีปอวีแยตส์ ประเทศโปแลนด์ เขาได้รับปริญญาแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในปี ค.ศ. 1858 และได้รับเหรียญทองสำหรับวิทยานิพนธ์ของเขาในหัวข้อออพธัลโมสโคป หลังจากย้ายไปกรุงปารีสและเรียนจักษุวิทยากับหลุยส์-โอกุสต์ เดมาร์ เขาก็ได้รับปริญญาทางการแพทย์จากคณะแพทยศาสตร์ปารีสอีกครั้ง
นอกจากนี้ ศาสตราจารย์ อเล็กซานเดอร์ ไดซ์ เดวิดสัน ยังได้รับการฝึกโดยกาแวนซอฟสกีและเดมาร์ในกรุงปารีส
อาชีพ
กาแวนซอฟสกีเปิดคลินิกจักษุส่วนตัวที่กรุงปารีสใน ค.ศ. 1867 ในฐานะหนึ่งในผู้ประกอบการส่วนตัวของความชำนาญพิเศษคนแรก รวมทั้งเนื่องจากทักษะของเขา ชื่อเสียงของกาแวนซอฟสกีได้แผ่ขยายและคลินิกของเขารักษาผู้ป่วยเฉลี่ยถึง 8,800 รายต่อปี กาแวนซอฟสกีก่อตั้งวารสารฌูร์แนลดอปแทลโมโลชี (ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นเรอกูเอลดอปแทลโมโลชี) ในปี ค.ศ. 1872 ซึ่งเป็นวารสารจักษุวิทยาฉบับแรกของประเทศฝรั่งเศส หนึ่งในบรรดาผู้ป่วยของเขาคือปอล ลาฟาร์ก ที่ได้บรรยายชื่นชมการทำงานของกาแวนซอฟสกีในจดหมายถึงฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้ได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาท่อน้ำตา ลงวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1887
กาแวนซอฟสกียังได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์สำหรับงานในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
Pseudocycnidae
Pseudocycnidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Siphonostomatoida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แวนโคมัยซิน
แวนโคมัยซิน (Vancomycin) เป็นยาปฏิชีวนะ สำหรับรักษาการติดเชื้อจากแบคทีเรีย อาทิ การติดเชื้อบนผิวหนัง, ในกระแสเลือด, ในกระดูก, ในข้อต่อ ตลอดจนเยื่อบุหัวใจอักเสบ และเยื่อหุ้มสมองอักเสบจากแบคทีเรีย จำเป็นต้องวัดความดันโลหิตก่อนเพื่อคำนวณปริมาณยาที่จะจ่าย สามารถรับยานี้ได้โดยทั้งวิธีฉีดเข้าหลอดเลือดดำและวิธีรับประทาน แต่แบบรับประทานออกฤทธิช้าทำไม่เป็นที่นิยมมากนัก
ผลข้างเคียงทั่วไปได้แก่ ปวดในบริเวณที่ติดเชื้อและมีอาการภูมิแพ้ ในบางครั้งอาจมีอาการได้ยินไม่ชัด, ความดันโลหิตต่ำ หรือการกดตัวในไขกระดูก ไม่เป็นที่แน่ชัดว่ายาชนิดนี้เหมาะสมต่อสตรีมีครรภ์หรือไม่ แต่ยังไม่มีประวัติการส่งทางลบต่อทารก สตรีให้นมบุตรสามารถใช้ยาชนิดนี้ได้อย่างปลอดภัย ยาแวนโคมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะประเภทไกลโคเปปไทด์ ทำงานโดยไปขัดขวางการสร้างตัวของผนังเซลล์
แวนโคมัยซินถูกจำหน่ายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก เป็นยาที่มีความปลอดภัยและมีประสิทธิผลสูง ปัจจุบันถูกจำหน่ายเป็นยาสามัญ
มวยปล้ำอาชีพ
มวยปล้ำอาชีพ เป็นทั้งการแสดงศิลปะการต่อสู้, ความแข็งแรงของร่างกายมนุษย์ และการแสดงท่ากายกรรมต่างๆ ในรูปแบบของกีฬาต่อสู้
มวยปล้ำอาชีพเริ่มเป็นที่นิยมในทวีปยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และในภายหลัง ได้รับการเผยแพร่เข้ามาในแถบทวีปอเมริกาทั้งหมด ไปจนถึงหมู่เกาะบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก, ทวีปออสเตรเลีย, และทวีปเอเชีย ในวงการมวยปล้ำอาชีพของโลก มีนักมวยปล้ำอาชีพ, บุคคลในวงการ, และผู้รับชม มากที่สุดในสหรัฐอเมริกา, ประเทศแคนาดา, ประเทศเม็กซิโก, และ ประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบัน มวยปล้ำอาชีพยังคงได้รับความนิยมจากผู้ชมทั่วโลก โดยมีกลุ่มผู้ชมมากที่สุดตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตววรษที่ 20 เป็นต้นมา แม้จะมีการยืนยันว่ามวยปล้ำอาชีพในยุคสมัยใหม่นั้น เป็นเพียงการแสดงเพื่อความบันเทิงของผู้รับชมแล้วก็ตาม
กฎกติกาของมวยปล้ำอาชีพ
2.1 แบบแท็กทีมหกคน (6-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 3 คน
2.2 แบบแท็กทีมแปดคน (8-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 4 คน
2.3 แบบแท็กทีมสิบคน (10-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 5 คน
2.4 แบบแท็กทีมสิบสองคน (12-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 6 คน
2.5 แบบแท็กทีมสิบสี่คน (14-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 7 คน
2.6 แบบแท็กทีมสิบหกคน (16-Man Tag Team Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมที่ทั้งสองฝ่ายจะมาเป็นทีมที่มีสมาชิกทีมละ 8 คน
3. แบบ แบทเทิล รอยัล (Battle Royal)  - เป็นการปล้ำในแบบที่นักมวยปล้ำทั้งหมดบนเวทีมวยจะต้องเข้าตะลุมบอนกันเอง จนกระทั่งเหลือนักมวยปล้ำอยู่บนเวทีมวยเพียงแค่คนเดียว ในการปล้ำแบบ แบทเทิล รอยัลหนึ่งครั้งนั้น จะมีนักมวยปล้ำที่ต่อสู้อยู่บนเวทีมวย ตั้งแต่ 4 คน ขึ้นไป (โดยทั่วไปแล้ว จะปล้ำกันไม่เกิน 20 ถึง 30 คน ต่อหนึ่งเวที) นักมวยปล้ำแต่ละคนจะต้องเอาชนะคู่ต่อสู้บนเวทีมวยให้มากที่สุด จนกระทั่งเหลือตนอยู่คนเดียว หลักของการเอาชนะคู่ต่อสู้แต่ละคนในการปล้ำแบบ แบทเทิล รอยัล นั้น คือการเหวี่ยง, โยน, หรือดันคู่ต่อสู้ให้หล่นลงจากด้านบนเวทีมวยผ่านเหนือด้านบนของเชือกกั้นเวทีมวยเส้นที่สาม หรือ เส้นด้านบนสุดของเวทีมวย ให้เท้าทั้งสองข้างของคู่ต่อสู้มาสัมผัสกับพื้นด้านล่างเวทีมวย นักมวยปล้ำที่ถูกคู่ต่อสู้เอาชนะได้ก็จะตกรอบ ส่วนนักมวยปล้ำที่ยังไม่ตกรอบก็จะทำการปล้ำต่อไป จนกระทั่งเหลือนักมวยปล้ำที่ยังไม่ตกรอบอยู่บนเวทีมวยจำนวนหนึ่งคน การปล้ำจึงจะยุติลง และนักมวยปล้ำคนเดียวคนนั้นก็จะเป็นผู้ชนะ
4. แบบ แฮนดิแคป (Handicap Match)  - เป็นการปล้ำในแบบที่นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายมีจำนวนคนไม่เท่ากัน เช่น ฝ่ายหนึ่งมีเพียงคนเดียว แต่อีกฝ่ายมีสองคน, ฝ่ายหนึ่งมีสองคน แต่อีกฝ่ายมีสามคน, หรือฝ่ายหนึ่งมีสามคน แต่อีกฝ่ายมีจำนวนคนมากกว่า เป็นต้น การปล้ำแบบแฮนดิแคปมีทั้งแบบที่นักมวยปล้ำทั้งหมดต่อสู้กันบนเวทีมวย และการปล้ำที่นักมวยปล้ำคนเดียวเจอกับนักมวยปล้ำฝ่ายตรงข้ามที่มาแบบแท็กทีมหรือปล้ำแบบแท็กทีมในแบบที่จำนวนสมาชิกของแต่ละทีมไม่เท่ากัน
5. การปล้ำแบบให้ยอมจำนน (Submission Match) - เป็นการปล้ำในแบบที่การล็อกคู่ต่อสู้หรือรัดตัวคู่ต่อสู้ให้ยอมแพ้ คือหนทางเดียวสำหรับการเป็นผู้ชนะ
กติกาการปล้ำแบบพิเศษในมวยปล้ำอาชีพ
2. การปล้ำแบบ ทอร์นาโด แท็กทีม (Tornado Tag Team Match) - เป็นการปล้ำแบบตะลุมบอนเป็นทีม นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายจะมาแบบเป็นทีม แต่ละทีมมีจำนวนสมาชิกเท่าๆกัน และเข้าตะลุมบอนทีมฝ่ายตรงข้ามเพื่อชัยชนะที่จะมีให้เพียงทีมเดียว นักมวยปล้ำทุกฝ่ายในการปล้ำรูปแบบนี้สามารถนำสิ่งของจากด้านล่างเวทีมวยมาใช้เป็นอาวุธบนเวทีมวยได้ และสามารถเอาชนะทีมฝ่ายตรงข้ามด้วยการกดไหล่สมาชิกคนใดคนหนึ่งของทีมฝ่ายตรงข้ามให้กรรมการผู้ห้ามนับหนึ่งถึงสามหรือการใช้ท่าล็อกให้สมาชิกคนใดคนหนึ่งของทีมฝ่ายตรงข้ามยอมแพ้ได้ในบริเวณด้านบนเวทีมวย ในบางครั้ง มีการนำรูปแบบการปล้ำนี้ไปผสมกับการปล้ำในกรงเหล็ก
3.1 แบบแท็กทีมในกรงเหล็ก (Tag Team Steel Cage Match)  - เป็นการปล้ำแบบแท็กทีมธรรมดาที่อยู่ภายในบริเวณกรงเหล็ก สำหรับการเอาชนะทีมของฝ่ายตรงข้ามด้วยการหลบหนีออกจากกรงเหล็กในการปล้ำรูปแบบนี้ นักมวยปล้ำคนใดคนหนึ่งที่ได้รับสิทธิ์ (หรือได้รับการ "แท็ก") ให้เข้ามาต่อสู้ในบริเวณลานต่อสู้ของเวทีมวย หากสามารถปีนออกจากกรงเหล็กหรือออกมาผ่านประตูทางออกของกรงเหล็กได้ก่อนคู่ต่อสู้ เขาและผู้ร่วมทีมของเขาก็จะเป็นทีมที่ชนะ
3.2 แบบทอร์นาโด แท็กทีม ในกรงเหล็ก (Tornado Tag Team Steel Cage Match)  - เป็นการปล้ำแบบทีมตะลุมบอนภายในบริเวณกรงเหล็ก สำหรับการเอาชนะทีมของฝ่ายตรงข้ามด้วยการหลบหนีออกจากกรงเหล็กในการปล้ำรูปแบบนี้ ทีมใดที่สมาชิกทั้งหมดปีนออกมาจากกรงเหล็กได้หรือออกมาผ่านประตูทางออกของกรงเหล็กได้ก่อนทีมฝ่ายตรงข้าม ก็จะเป็นทีมที่ชนะ
4. การปล้ำในกรงเหล็กแบบ "เฮลล์ อิน อะ เซลล์" (Hell in a Cell Match)  - เป็นการปล้ำในกรงเหล็กแบบมีเพดาน นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายจะต้องเริ่มต่อสู้กันบนเวทีมวยซึ่งมีกรงเหล็กแบบมีเพดานอยู่ด้านบน ในการปล้ำแบบ "เฮลล์ อิน อะ เซลล์" นักมวยปล้ำสามารถออกไปต่อสู้กันภายนอกกรงเหล็กได้ โดยจะไม่มีการนับให้ขึ้นเวทีมวย และสามารถนำสิ่งของจากด้านล่างเวทีมวยมาใช้เป็นอาวุธบนเวทีมวยได้ นักมวยปล้ำยังสามารถขึ้นไปต่อสู้กันบนเพดานของกรงเหล็กนี้ได้อีกด้วย ผลแพ้ชนะนั้นจะมาจากการกดไหล่คู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามนับถึงสามหรือการใช้ท่าล็อกให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้จากด้านบนเวทีมวยเท่านั้น แต่ในบางการแข่งขัน ผลแพ้ชนะของการปล้ำสามารถมาจากการต่อสู้บนเพดานของกรงเหล็กได้ นั่นหมายความว่า ในบางการแข่งขัน นักมวยปล้ำสามารถกดไหล่คู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามนับถึงสามหรือใช้ท่าล็อกให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ได้ที่บนเพดานของกรงเหล็ก การปล้ำในกรงเหล็กแบบ "เฮลล์ อิน อะ เซลล์" นั้น เป็นที่รู้จักจาก สมาคมมวยปล้ำอาชีพ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (World Wrestling Entertainment) หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE)
5. การปล้ำแบบใช้บันไดปีน (Ladder Match)  - เป็นการปล้ำที่มีวิธีการเอาชนะคู่ต่อสู้อยู่วิธีเดียวเท่านั้น คือการปีนบันไดขึ้นไปเก็บสิ่งของสำคัญบางอย่างที่ทางผู้จัดห้อยไว้เหนือเวทีมวยลงมา (ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเข็มขัดแชมป์) ไม่สามารถใช้การกดไหล่นับสามและการใช้ท่าล็อกให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ได้ บันไดปีนสามารถนำมาใช้เป็นอาวุธช่วยต่อสู้ และนักมวยปล้ำสามารถนำสิ่งของอื่นๆมาเป็นอาวุธช่วยในการปล้ำแบบใช้บันไดปีนได้ นักมวยปล้ำสามารถใช้บันได้ปีนโจมตีคู่ต่อสู้ได้ทั้งบนและล่างเวทีมวย และจะไม่มีการนับให้ขึ้นเวทีมวย สำหรับบันไดปีนที่นักมวยปล้ำจะได้ใช้ในการปล้ำรูปแบบนี้นั้น มักจะถูกตั้งหรือพับไว้อยู่ด้านล่างเวทีมวย เมื่อการปล้ำเริ่มขึ้น นักมวยปล้ำจะไปหยิบและนำขึ้นมาใช้ด้วยตนเอง ปัจจุบัน ในการปล้ำรูปแบบนี้ มักจะมีบันไดปีนให้นักมวยปล้ำใช้มากกว่าสองตัวขึ้นไป การปล้ำแบบใช้บันไดปีนเป็นได้ทั้งการปล้ำแบบเดี่ยวและแบบหลายคน ทั้งแบบที่นักมวยปล้ำต่างฝ่ายหลายคนตะลุมบอนกันเองเพื่อปีนขึ้นไปเอาสิ่งของสำคัญแต่เพียงผู้เดียว และแบบเป็นทีมเข้าตะลุมบอนทีมตรงข้ามเพื่อให้สมาชิกในทีมของตนปีนขึ้นไปเอาสิ่งของสำคัญลงมาให้กับทางทีม
6. การปล้ำแบบ "ไอ ควิต" ("I Quit" Match)  - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำต้องเข้าต่อสู้ให้ฝ่ายตรงข้ามเกิดอาการบาดเจ็บมากที่สุด จนกระทั่งมีนักมวยปล้ำฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งบอกกับกรรมการผู้ห้าม หรือ บอกกับผู้ชมผ่านไมโครโฟนว่า "ขอเลิก", "ฉันขอเลิก", หรือ "ไอ ควิต (I quit.)" ด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นการแสดงการยอมจำนนและมอบชัยชนะให้กับนักมวยปล้ำอีกฝ่ายหนึ่งไปในทันที การปล้ำแบบ ไอ ควิท นั้น ไม่มีการกดไหล่คู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามนับสามเพื่อเอาชนะ มีเพียงการแสดงการยอมจำนนจากคู่ต่อสู้ด้วยการพูดคำว่า "ขอเลิก", "ฉันขอเลิก", หรือ "ไอ ควิต (I quit.)" เท่านั้น แต่ก็จะไม่มีการนับให้ขึ้นเวทีมวย นักมวยปล้ำสามารถดำเนินการปล้ำได้ทั้งในบริเวณด้านบนและด้านล่างของเวทีมวย และสามารถนำสิ่งของมาใช้เป็นอาวุธได้
7. การปล้ำแบบ "ลัมเบอร์แจ็ค" (Lumberjack Match)  - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายปล้ำกันแบบปกติบนเวทีมวย เอาชนะกันด้วยการกดไหล่คู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามนับหนึ่งถึงสาม และการใช้ท่าล็อกให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ เช่นเดียวกับการปล้ำแบบธรรมดาทั่วไป แต่บริเวณด้านล่างเวทีมวย จะมีกลุ่มนักมวยปล้ำอยู่กลุ่มหนึ่งที่มีหน้าที่หลักคือการจับตัวนักมวยปล้ำที่หล่นลงจากบนเวทีมวยลงมา เพื่อส่งนักมวยปล้ำคนนั้นกลับขึ้นไปบนเวทีมวยในช่วงระหว่างการปล้ำ ตำแหน่งของนักมวยปล้ำกลุ่มนี้ เรียกว่า "คนตัดไม้" หรือ "เดอะ ลัมเบอร์แจ็คส์" (The Lumberjacks) หากเป็นนักมวยปล้ำหญิง จะเรียกว่าเป็น เดอะ ลัมเบอร์จิลส์ (The Lumberjills) ในหลายครั้ง นักมวยปล้ำกลุ่มนี้จะมีฝ่ายกับนักมวยปล้ำที่อยู่บนเวทีมวย และจะประจำตำแหน่งอยู่คนละฟากด้านล่างเวทีมวย เมื่อนักมวยปล้ำฝ่ายที่พวกเขาและเธอช่วยเหลือนั้นตกลงมาจากเวทีมวย พวกเขาและเธอจะพยุงขึ้นและส่งกลับขึ้นไปบนเวทีมวย พวกเขาและเธอยังสามารถเข้าไปขัดขวางหรือห้ามกลุ่มนักมวยปล้ำของฝ่ายตรงข้ามไม่ให้เข้าโจมตีนักมวยปล้ำของฝ่ายตนเองที่ตกลงมาจากเวทีมวย ในทางกลับกัน หากเป็นนักมวยปล้ำฝ่ายตรงข้ามที่ตกลงมาจากเวทีมวย พวกเขาและเธอจะรุมเข้าโจมตีก่อนจะส่งนักมวยปล้ำฝ่ายตรงข้ามกลับขึ้นไปบนเวทีมวย ในบางครั้ง นักมวยปล้ำบางคนในกลุ่มก็ทำการจู่โจมนักมวยปล้ำฝ่ายตรงข้ามที่อยู่บนเวทีมวย ซึ่งไม่ได้ถือว่าผิดกติกาในการปล้ำรูปแบบนี้ การปล้ำแบบลัมเบอร์แจ็คมีทั้งแบบการปล้ำธรรมดาและแบบที่สามารถใช้อาวุธบนเวทีมวยได้ และในบางครั้ง ก็มีการนำกติกาของมวยปล้ำอาชีพบางรูปแบบอื่นๆมาผสมกับการปล้ำแบบลัมเบอร์แจ็ค เช่น การปล้ำแบบแท็กทีม นำมาเป็น การปล้ำแบบแท็กทีมที่มีกลุ่มลัมเบอร์แจ็ค เป็นต้น
8. การปล้ำแบบใช้โต๊ะ (Tables Match)  - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำต้องพิชิตคู่ต่อสู้ลงบนโต๊ะไม้ให้โต๊ะไม้หักลงมากับตัวของคู่ต่อสู้ เช่น การทุ่มฝ่ายตรงข้ามลงบนโต๊ะไม้ที่นำมาตั้งไว้ให้โต๊ะไม้หักลงมาเป็นสองท่อน หรือ การวางคู่ต่อสู้นอนลงบนโต๊ะไม้ที่นำมาตั้งไว้ แล้วกระโดดเข้าซ้ำคู่ต่อสู้ที่นอนอยู่บนโต๊ะไม้ให้โต๊ะไม้หักลงมาเป็นสองท่อน หรือ การพาดโต๊ะไม้ไว้ที่มุมเสาเวที แล้วเหวี่ยงหรือเข้าปะทะคู่ต่อสู้ให้เข้าไปชนกับโต๊ะไม้ที่พาดไว้ ให้โต๊ะไม้หักครึ่งลงมาเป็นสองท่อน เป็นต้น นักมวยปล้ำฝ่ายใดที่พิชิตอีกฝ่ายได้ด้วยวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่งนี้ก็จะเป็นผู้ชนะ สำหรับโต๊ะไม้ที่ใช้ในการปล้ำแบบใช้โต๊ะนี้ จะเป็นโต๊ะไม้แบบพิเศษสำหรับใช้ในการปล้ำ ซึ่งทางผู้จัดจะได้จัดไว้ให้ ตั้งแต่สองถึงสามตัวขึ้นไป และจะถูกตั้งหรือพับไว้ด้านล่างเวทีมวย การปล้ำแบบใช้โต๊ะจะไม่มีการนับให้ขึ้นเวทีมวย ไม่มีการเอาชนะกันด้วยการกดไหล่นับสามและการใช้ท่าล็อกให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ นักมวยปล้ำสามารถนำโต๊ะไม้เหล่านั้นขึ้นมาเป็นอาวุธช่วยต่อสู้ได้ทั้งด้านบนและล่างเวทีมวย นั่นหมายความว่า นักมวยปล้ำสามารถพิชิตคู่ต่อสู้ลงบนโต๊ะไม้เพื่อเป็นฝ่ายชนะได้ในทุกจุดในบริเวณใกล้กับเวทีมวย สิ่งของอื่นๆสามารถนำมาเป็นอาวุธช่วยในการปล้ำแบบใช้โต๊ะได้ การปล้ำแบบใช้โต๊ะเป็นได้ทั้งการปล้ำแบบเดี่ยว, แบบตะลุมบอนกันเองหลายคน, และแบบเป็นทีม
9. การปล้ำแบบ "ผู้ยืนหยัดคนสุดท้าย" หรือ "ลาสต์แมน สแตนดิ้ง" ("Last Man Standing" Match) - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายต้องเข้าต่อสู้ฝ่ายตรงข้ามจนกระทั่งฝ่ายตรงข้ามล้มลงและไม่สามารถลุกขึ้นมายืนและต่อสู้ต่อได้ เมื่อมีนักมวยปล้ำฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งล้มลงไป กรรมการผู้ห้ามจะนับ 1 ถึง 10 ด้วยความเร็วปานกลาง ให้นักมวยปล้ำฝ่ายที่ล้มลงไปได้ลุกขึ้นมา หากนักมวยปล้ำฝ่ายที่ล้มลงไปไม่สามารถยืนอยู่กับพื้นหรือกลับขึ้นมาต่อสู้ต่อในช่วงเวลาที่กรรมการผู้ห้ามนับให้ลุกขึ้น นักมวยปล้ำฝ่ายที่ยังสามารถยืนอยู่กับพื้นได้ก็จะเป็นฝ่ายชนะ ในการปล้ำแบบ "ผู้ยืนหยัดคนสุดท้าย" หรือ "ลาสต์แมน สแตนดิ้ง" นี้ ก็มีวิธีการตัดสินผลแพ้ชนะคล้ายกับการตัดสินการชนะน็อกในกีฬามวยสากลและมวยไทยนั่นเอง ในการปล้ำรูปแบบนี้ นักมวยปล้ำสามารถดำเนินการปล้ำได้ทั้งในบริเวณด้านบนเวทีมวยและด้านล่างเวทีมวย โดยที่กรรมการผู้ห้ามจะไม่นับให้ขึ้นเวทีมวย และนักมวยปล้ำสามารถนำสิ่งของมาใช้เป็นอาวุธได้ ในบางครั้ง มีการนำรูปแบบการปล้ำนี้ไปผสมกับการปล้ำในกรงเหล็ก
10. การปล้ำแบบ เท็กซัส เดธ แมทช์ (Texas Death Match) - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายต้องผ่านขั้นตอนการเอาชนะอย่างต่อเนื่องกันทั้งหมดสองขั้นตอนจึงจะเป็นผู้ชนะ ขั้นตอนแรกคือการกดไหล่คู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามนับหนึ่งจนถึงสามหรือล็อกคู่ต่อสู้ให้ยอมแพ้ เมื่อกดไหล่คู่ต่อสู้จนกรรมการผู้ห้ามนับถึงสามหรือคู่ต่อสู้ยอมแพ้จากการล็อกแล้ว ก็จะผ่านขั้นตอนแรก และเข้าสู่ขั้นตอนที่สองทันที นั่นคือการปล่อยให้คู่ต่อสู้คนนั้นกลับขึ้นมายืนอยู่กับพื้น ซึ่งหากคู่ต่อสู้นั้นไม่สามารถกลับขึ้นมายืนเพื่อต่อสู้ต่อได้ภายในช่วงเวลาที่กรรมการผู้ห้ามนับ 1 ถึง 10 ด้วยความเร็วปานกลาง นักมวยปล้ำฝ่ายที่ยืนหยัดอยู่ก็จะผ่านขั้นตอนที่สองซึ่งเป็นขั้นตอนสุดท้ายสำหรับชนะในการปล้ำแบบเท็กซัส เดธ แมทช์ และเป็นฝ่ายชนะ นักมวยปล้ำฝ่ายใดก็ตามที่ยังไม่สามารถผ่านขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งได้สำเร็จ ก็จะต้องดำเนินการปล้ำต่อไปและเริ่มต้นผ่านจากขั้นตอนแรกใหม่อีกครั้ง จนสามารถผ่านทั้งสองขั้นตอนอย่างต่อเนื่องกันได้สำเร็จ จึงจะเป็นฝ่ายชนะ การปล้ำแบบเท็กซัส เดธ แมทช์ ไม่มีการนับให้ขึ้นเวทีมวย นักมวยปล้ำสามารถนำสิ่งของมาใช้เป็นอาวุธได้ และสามารถดำเนินการปล้ำได้ทั้งในบริเวณด้านบนและด้านล่างเวทีมวย ในบางครั้ง มีการนำรูปแบบการปล้ำนี้ไปผสมกับการปล้ำในกรงเหล็ก
11. การปล้ำแบบ ชู้ต เรสต์ลิง (Shoot Wrestling Match) - เป็นการปล้ำที่จะมีสองหนทางหลักสำหรับการเป็นผู้ชนะ คือ การปล้ำหรือโจมตีคู่ต่อสู้เพื่อพิชิตให้ล้มลงไปจนไม่สามารถกลับขึ้นมายืนเพื่อต่อสู้ต่อได้ภายในช่วงเวลาที่กรรมการผู้ห้ามนับ 1 ถึง 10 ด้วยความเร็วปานกลางให้ลุกขึ้นมา และ การล็อกคู่ต่อสู้หรือรัดตัวคู่ต่อสู้ให้ยอมแพ้ นักมวยปล้ำฝ่ายใดที่สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้โดยทางใดทางหนึ่งก็จะเป็นฝ่ายชนะ ไม่มีการกดไหล่ของคู่ต่อสู้ให้กรรมการผู้ห้ามบนเวทีมวยนับหนึ่งจนถึงสาม การปล้ำรูปแบบนี้ได้รับการออกแบบให้มีกลิ่นไอของกีฬาต่อสู้ให้มากที่สุด จึงทำให้โดยทั่วไปแล้ว การปล้ำรูปแบบนี้จะเน้นดำเนินอยู่บนเวทีมวย ผลการปล้ำจะมาจากการเอาชนะบนเวทีมวยเท่านั้น และไม่มีการนำสิ่งของมาใช้เป็นอาวุธในการปล้ำ การปล้ำรูปแบบนี้ได้รับการคิดค้นและพัฒนาในประเทศญี่ปุ่นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 เป็นที่รู้จักในวงกว้างและได้รับความนิยมผ่านสมาคมมวยปล้ำอาชีพ ที่มีชื่อว่า ยูนิเวอร์แซล เรสต์ลิง เฟเดอเรชัน (Universal Wrestling Federation) หรือ ยูดับเบิลยูเอฟ (UWF) จากประเทศญี่ปุ่น แม้ในปัจจุบัน สมาคมมวยปล้ำอาชีพ ยูดับเบิลยูเอฟ ได้ปิดตัวลงไปแล้ว แต่ก็ยังคงมีสมาคมมวยปล้ำอาชีพแห่งอื่นๆที่นำการปล้ำแบบชู้ตเรสต์ลิงไปใช้ต่อ และอาจมีการดัดแปลงรูปแบบกติกาให้แตกต่างไปจากเดิมเพื่อให้มีเอกลักษณ์หรือความแปลกใหม่ในการรับชมสำหรับผู้รับชม ในบางครั้ง ก็มีการนำรูปแบบการปล้ำนี้ไปผสมผสานกับการปล้ำแบบแท็กทีมธรรมดา รวมไปถึงการปล้ำในกรงเหล็ก
12. การปล้ำแบบชิงธง (Flag Match) - เป็นการปล้ำที่นักมวยปล้ำแต่ละฝ่ายจะมีผืนธงของฝ่ายตนเองอยู่ที่มุมตรงข้ามของเวทีมวย นักมวยปล้ำจะต้องฝ่าฟันการโจมตีหรือการขัดขวางจากคู่ต่อสู้ เพื่อไปนำผืนธงของฝ่ายตนเองมาถือไว้ให้กรรมการผู้ห้ามบนเวทีมวยเห็น หรือโบกสะบัดผืนธงของฝ่ายตนเองให้กรรมการผู้ห้ามบนเวทีมวยเห็น จึงจะเป็นผู้ชนะ
มวยปล้ำอาชีพในประเทศไทย
มวยปล้ำอาชีพเข้ามาแพร่ภาพในประเทศไทย ทาง โทรทัศน์ ตั้งแต่ช่วงต้นพุทธทศวรรษ 2530, ทางเคเบิลทีวี และทาง วิดีโอและวีซีดี โดยผู้ที่บรรยายเทปมวยปล้ำอาชีพคนแรกในเมืองไทย ได้แก่ เจือ จักษุรักษ์ ต่อมามวยปล้ำอาชีพกลับมาเป็นที่นิยมในช่วงต้นพุทธทศวรรษ 2540 โดยส่วนหนึ่งมาจากการบรรยายของ สุวัฒน์ กลิ่นเกษร หรือที่รู้จักกันในผู้ชมมวยปล้ำอาชีพในนาม "น้าติง"
สำหรับสมาคมมวยปล้ำอาชีพในไทยนั้น เคยมีชาวต่างชาติจัดตั้งค่ายมวยปล้ำอาชีพเกิดขึ้นในไทยในทศวรรษ 1990 ในชื่อค่าย "ไทย เรสต์ลิง เฟดเดอเรชั่น (Thai Wrestling Federation - TWF) โดยจัดการปล้ำในพัทยา แต่ก็เป็นแค่ในระยะสั้นๆ จนในปี 2555 เอมิ ซากุระ (Emi Sakura) นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น ได้ก่อตั้งสมาคมมวยปล้ำอาชีพ นามว่า "กาโตห์ มูฟ โปรเรสต์ลิง" (Gatoh Move Pro Wrestling ) ในประเทศไทย พร้อมทั้งฝึกสอนนักมวยปล้ำชาวไทย และจัดการแสดงมวยปล้ำเป็นระยะ
ในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 กาโตห์ มูฟ โปรเรสต์ลิง ยุติการดำเนินงานในประเทศไทย หลังจากนั้นก็ได้เกิดสมาคมมวยปล้ำที่แยกตัวออกมาหลังจากการยุติกิจการของกาโตห์ มูฟ ประเทศไทย 2 สมาคม ดังนี้
รายชื่อบางส่วนของสมาคมมวยปล้ำอาชีพที่มีชื่อเสียง
สมาคมมวยปล้ำอาชีพจากสหรัฐอเมริกา สมาคมมวยปล้ำอาชีพจากประเทศเม็กซิโก สมาคมมวยปล้ำอาชีพจากประเทศญี่ปุ่น
อาเมอร์สโฟร์ต
อาเมอร์สโฟร์ต (Amersfoort) เป็นเทศบาลและเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของจังหวัดยูเทรกต์ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองที่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ยังคงรักษาศูนย์กลางเมืองแบบยุคกลางได้เป็นอย่างดี เป็นชุมทางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของประเทศ มีสายรถไฟสายตะวันออก-ตะวันตก และเหนือ-ใต้
อาเมอร์สโฟร์ตมีประชากร 156,286 คนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 เคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 เมืองได้เฉลิมฉลองครบรอบ 750 ปี ในปี ค.ศ. 2009
ไซเบอร์สเปซ
ไซเบอร์สเปซ (Cyberspace) หรือ ปริภูมิไซเบอร์ เป็นภาวะนามธรรมเชิงอุปลักษณ์ ใช้ในด้านปรัชญา หรือ คอมพิวเตอร์ เป็นความจริงเสมือนซึ่งแทนโลกในทฤษฎีทางปรัชญาของ คารล์ ปอปเปอร์ (Karl Popper) ซึ่งรวมทั้งสิ่งต่างๆ ในคอมพิวเตอร์จนถึงระบบเครือข่าย
นามธรรม
ความหมายมีหลากหลายรูปแบบ เช่น หมายถึงปริภูมิของวัตถุและเอกลักษณ์หรือความเป็นตัวตนของมันในโลกอินเทอร์เน็ต หรือพื้นที่ ช่องว่างในโลกของเกม รวมถึงสภาวะแวดล้อมสามมิติที่ผู้ใช้เหมือนจมลึกเข้าไปข้างใน ประกอบด้วยสิ่งสังเคราะห์ต่างๆ หรือบางครั้งก็หมายถึงแหล่งที่อยู่ที่สร้างขึ้น แต่งเติมขึ้นเอง ไม่มีอยู่จริง เป็นต้น โดยอาจมีตัวตนของผู้ใช้งาน โดยในการพัฒนาตัวตนของ ไซเบอร์สเปซ นั้นมีความสามารถในการยืนยันตัวตน สามารถตรวจสอบและนำพาไปยังผู้ใช้จริงในโลกจริง ที่มิใช่ ไซเบอร์สเปซ
รูปธรรม
ในทางสังคมมีการนำไซเบอร์สเปซ มาใช้ในชีวิตประจำวันเรียกว่ากลุ่มคน หรือสมาคมหนึ่งที่มีการเชื่อมต่อทางระบบอินเทอร์เน็ตผ่านทางไซเบอร์สเปซ รูปแบบใดก็ตาม ที่สามารถพบเจอได้ในชีวิตประจำวัน และกำลังเป็นที่นิยมเช่น facebook Twitter หรือ สมาคมกลุ่มคนที่มีความชอบ ความต้องการในทางเดียวกัน เช่น กลุ่มผู้นิยมดนตรี เพลง ละคร ตัวนักแสดง หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มีการเผยแพร่ในทางสาธารณะและมีผู้คนนิยม เป็นจำนวนหนึ่งก็จะมีการก่อตัวขึ้นในโลกไซเบอร์สเปซ
เทนโอ ฮารุกะ
เทนโอ ฮารุกะ หรือ เซเลอร์ยูเรนัส  เป็นตัวละครจากเซเลอร์มูน สร้างโดยนาโอโกะ ทาเคอุจิ
เธอเป็นหนึ่งในอัศวินเซเลอร์ประจำดาวเคราะห์วงนอก และเป็นคนรักของ "ไคโอ มิจิรุ" โดยที่เธอเองนั้นมีเพศสภาพเป็น "ทอมบอย"
ข้อมูลส่วนตัว
"วันเกิด" : 27 มกราคม
"ราศี" : มังกร
"กรุ๊ปเลือด" : B
"อายุ" : 16 ปี (ในภาค S)
"สูง" : 175 ซม.
ปลาซิวข้างขวานใหญ่
ปลาซิวข้างขวานใหญ่ เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่งจำพวกปลาซิว อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะลำตัวแบนข้างกว่าปลาซิวทั่วไป หัวและตาโต ปากเล็กและไม่มีหนวด ลำตัวสีส้มแดงเหลือบชมพูหรือม่วง ลำตัวช่วงกลางจนถึงโคนหางมีแต้มสีดำรูปสามเหลี่ยม ครีบใสมีแถบสีชมพูเรื่อหรือแต้มสีส้ม ครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัว ครีบหางเว้าลึก มีขนาดไม่เกิน 5 เซนติเมตร
เทนโอ ฮารุกะ
ข้อมูลส่วนตัว
"สีผม" : เงิน (Manga) / ทอง (Anime)
ปลาซิวข้างขวานใหญ่
พบอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ไม่ต่ำกว่า 100 ตัว ในประเทศไทยพบเฉพาะแหล่งน้ำไหลเชี่ยวบริเวณภาคใต้แถบจังหวัดตรัง และที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส เท่านั้น มีพฤติกรรมผสมพันธุ์เป็นฝูง โดยวางไข่ติดอยู่กับใต้ใบไม้ของพืชน้ำ ครั้งละ 90–100 ฟอง
เทนโอ ฮารุกะ
ข้อมูลส่วนตัว
"การศึกษา" : โรงเรียน Mugen Gakuen High School (เกรด 10)
โรงเรียน Juban High School (เกรด 11)
"ครอบครัว" : ไม่ปรากฏข้อมูลเกี่ยวกับครอบครัว รู้เพียงแต่เป็นเด็กกำพร้าและได้รับการอุปการะเป็นบุตรบุญธรรมจากมหาเศรษฐีท่านหนึ่ง
"สีที่ชอบ" : สีน้ำเงิน,สีทอง
"งานอดิเรก" : ขับรถวิบาก, แข่งรถ, แข่งมอเตอร์ไซค์, จีบผู้หญิงน่ารักๆ แทบทุกคนที่พบเห็น
"ความสามารถพิเศษ" : ขับรถแข่ง, นักวิ่ง, เล่นเปียโน, การต่อสู้, จีบผู้หญิง
"อาหารที่ชอบ" : สลัด
"อาหารที่ไม่ชอบ" : ถั่วนัตโตะ
"วิชาที่ไม่ชอบ" : คหกรรม
"สิ่งที่กลัว" : การสารภาพ
"พาหนะ" : Ferrari512M, เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัว
"อัญมณีที่ชอบ" : อำพัน
"ความใฝ่ฝันสูงสุด" : นักแข่งรถอันดับ 1 ของโลก
ลักษณะนิสัย
นิสัยดี มีความสามารถในด้านการขับรถแต่มีข้อเสียคือเจ้าชู้ มักจีบสาวไปทั่วถ้าได้โอกาส (แต่หลังจากที่คบกับมิจิรุแล้ว ความเจ้าชู้ของฮารุกะจะลดลง) มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง จริงจังในการทำงานมาก มักมีอาการหึงหวงมิจิรุบ่อยครั้ง ฮารุกะมักเรียกแทนตนเองว่า "ผม" ทุกครั้ง
เซเลอร์ยูเรนัส
เซเลอร์ยูเรนัสมักจะปรากฏตัวพร้อมกับเซเลอร์เนปจูนเสมอ โดยคำพูดของเซเลอร์ยูเรนัสคือ อัศวินแห่งท้องนภา ผู้พิทักษ์ดาวมฤตยู ดวงดาวแห่งสายลม เซเลอร์ยูเรนัส
ปลาซิวข้างขวานใหญ่
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ปัจจุบันมีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้ว นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "มะลิเลื้อย" เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาซิวอีกชนิดหนึ่งที่มีลักษณะใกล้เคียงกันคือ ปลาซิวข้างขวานเล็ก (T. espei)
== Trigonostigma truncata (Tan, 2020) == การศึกษาในปี 2020 ได้แบ่งซิวข้างขวานออกเป็นสองชนิด โดยได้ให้ชนิดที่พบในจังหวัดนราธิวาส และรัฐตรังกานู ลุ่มน้ำที่ไหลลงอ่าวไทยกลายเป็นชนิดใหม่ชื่อ Trigonostigma truncata ส่วนชื่อเก่า Trigonostigma heteromorpha เป็นประชากรที่อาศัยในลุ่มแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลอันดามันและที่พบบนเกาะชวา
โดยชนิด Trigonostigma truncata จะแตกต่างจากชนิด Trigonostigma heteromorpha ที่มีแถบสีฟ้าอยู่บนแนวหลัง และแถบสีดำจะสิ้นสุดก่อนถึงปลายหาง
แกงเหลือง
แกงส้มปักษ์ใต้  เป็นอาหารชนิดหนึ่งในภาคใต้ของประเทศไทย ในท้องถิ่นเรียกว่า แกงส้ม ซึ่งมีความแตกต่างจากแกงส้มของภาคอื่น ทั้งในด้านรสชาติ เครื่องปรุง วิธีการปรุง กลิ่น และสีสันของน้ำแกงที่ปรุงเสร็จแล้ว
ส่วนวัตถุดิบที่นิยมนำมาทำเป็นแกงเหลืองนั้นคล้ายกับแกงส้มของไทย เช่น ปลา กุ้ง หรือ หมูสามชั้น และใช้ผักต่างๆ เพื่อเพิ่มปริมาณและรสชาติ หรือบางครั้งใช้หน่อไม้ดอง
เครื่องปรุงพริกแกง
เครื่องปรุงต่างขึ้นอยู่กับปริมาณของวัตถุดิบ ของปลา กุ้ง ผัก และรสชาติตามชอบ
เครื่องสถานะจำกัด
เครื่องสถานะจำกัด หรือ ไฟไนต์สเตตแมชชีน (finite state machine) คือวงจรเชิงลำดับซึ่งออกแบบเป็นสถานะการทำงาน (state) ของวงจรออกเป็นหลายๆ สถานะ แต่ละสถานะมีลอจิกการทำงานที่ต่างกัน เพื่อกำเนิดค่าเอาต์พุตและค่าสถานะถัดไป มีสัญญาณสถานะที่กำหนดว่าสถานะปัจจุบันเป็นสถานะไหน สัญญาณของสถานะจะถูกเก็บไว้ในเรจิสเตอร์ ดังนั้นสถานะจะสามารถเปลี่ยนแปลงได้ที่ขอบขาของ clock เท่านั้น
ประเภทของเอาต์พุตของเครื่องสถานะจำกัด
เอาต์พุตของเครื่องสถานะจำกัดมี 2 ประเภท คือ
Pseudocheles
Pseudocheles เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pseudochelidae.
เครื่องสถานะจำกัด
โครงสร้างของเครื่องสถานะจำกัด
โครงสร้างของเครื่องสถานะจำกัดโดยทั่วไปประกอบด้วย 3 ส่วนหลัก คือ
Pseudocheles
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลางและใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฝัน
ฝัน เป็นลำดับภาพ ความคิด อารมณ์ และการรับรู้ที่เกิดขึ้นนอกเหนืออำนาจจิตใจในจิตระหว่างช่วงที่แน่นอนของการหลับ
ฝันเกิดขึ้นในการหลับระยะ REM เป็นหลัก เมื่อกิจกรรมของสมองเพิ่มสูงขึ้นเสมือนว่ากำลังตื่นอยู่ การหลับระยะ REM สามารถบอกได้จากการกลอกไปมาของลูกตาขณะหลับ ทั้งนี้ ฝันสามารถเกิดได้ในการหลับขั้นอื่น แต่ฝันเหล่านั้นมีแนวโน้มสมจริงหรือผู้ฝันจำได้น้อยกว่ามาก
ฝันกินระยะเวลาตั้งแต่ไม่กี่วินาทีไปจนถึงยี่สิบนาที บุคคลมักจำฝันได้มากกว่าเมื่อตื่นขึ้นหากฝันในระยะ REM โดยเฉลี่ย บุคคลมีฝัน 3 ถึง 5 ฝันต่อคืน ฝันมีแนวโน้มนานขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป ระหว่างการหลับ 8 ชั่วโมง บุคคลจะใช้เวลากับการฝันสองชั่วโมง
มีผู้มองว่า ฝันเชื่อมโยงกับจิตไร้สำนึก โดยมีตั้งแต่ปกติและสามัญไปจนถึงเหนือจริงหรือแปลกประหลาดเกิน ฝันสามารถมีได้หลายอารมณ์ เช่น กลัว ตื่นเต้น สนุกสนาน เศร้าโศก ผจญภัยหรือเกี่ยวกับเพศ เหตุการณ์ในฝันโดยทั่วไปอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ฝัน ยกเว้น lucid dream ที่ผู้ฝันรู้สึกตัว ฝันบางครั้งได้สร้างความคิดริเริ่มแก่บุคคลหรือให้ความรู้สึกถึงแรงบันดาลใจ
ฝันในสิ่งมีชีวิตอื่น
จากการวิจัยพบว่าสัตว์ก็มีฝันเช่นเดียวกับมนุษย์ โดยเมื่อสัตว์หลับอยู่ในสถานะ REM สัตว์จะมีฝันเกิดขึ้น สัตว์ที่มีระยะของสถานะ REM นานที่สุดคือตัว อาร์มาดิลโล ที่มีลักษณะคล้ายตัวตุ่น สัตว์ที่มีฝันบ่อยที่สุดคือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์ประเภทนกจากการทดสอบฝันของแมวพบว่ามันมักจะฝันถึงการล่าเหยื่อโดยอ้างอิงจากลักษณะการเคลื่อนไหวของขาและร่างกาย ในขณะที่สุนัขได้มีการเคลื่อนไหวของช่วงขาในลักษณะของการวิ่งรวมถึงการเห่าในขณะหลับ
ฝันกับความเชื่อ
ชาวกรีกและโรมันโบราณเชื่อกันว่า ฝันคือสารจากพระเจ้า ชาวอียิปต์โบราณ เชื่อว่าผู้ที่เข้าใจฝัน คือบุคคลพิเศษ ในประเทศจีน เชื่อกันว่าฝัน คือการผละวิญญาณจากร่างหนึ่ง ไปสู่อีกร่างในโลกแห่งฝัน ที่ซึ่งร่างนั้นเพิ่งตื่น ชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันบางชนเผ่า และชาวเม็กซิกันที่เจริญแล้ว เชื่อว่า ฝันคืออีกโลกหนึ่ง ที่เราไปเยือนในยามหลับ และในยุโรป ผู้คนเชื่อกันว่า ฝันคือสิ่งชั่วร้าย และอาจชักนำให้คนหันไปทำสิ่งเลวร้ายได้
ปลาซิวข้างขวานเล็ก
ปลาซิวข้างขวานเล็ก เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่งจำพวกปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างและพฤติกรรมเหมือนปลาซิวข้างขวานใหญ่ (T. heteromorpha) ซึ่งเป็นปลาที่ลักษณะใกล้เคียงกันมากที่สุดทุกประการ เพียงแต่มีขนาดเล็กกว่า คือ มีขนาดใหญ่ได้สุดเพียง 2.5 เซนติเมตร และแถบดำรูปสามเหลี่ยมที่ลำตัวก็เล็กกว่า สามารถพบได้กว้างกว่า โดยสามารถพบในแหล่งน้ำตกของภาคตะวันออกและภาคใต้ของประเทศไทยได้อีกด้วย
ภาษาโฑครี
ภาษาโฑครี (อักษรโฑครี: ; อักษรเทวนาครี: डोगरी; แนสแทอ์ลีก: ; ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันเหนือที่มีผู้พูดในประเทศอินเดียประมาณห้าล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในแคว้นชัมมูในชัมมูและกัศมีร์ และยังมีผู้พูดในรัฐหิมาจัลประเทศตะวันตก และภูมิภาคปัญจาบตอนบน เป็นภาษาของชาวโฑครี ภาษานี้เป็นภาษาในกลุ่มภาษาปาหารีตะวันตก และมีวรรณยุกต์ ซึ่งไม่ค่อยพบในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษานี้มีสำเนียงบางสำเนียงที่ทั้งหมดมีศัพท์ที่คล้ายกันมากกว่า 80% (ในชัมมูและกัศมีร์)
อักษร
แต่ก่อนถือว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาปัญจาบ แต่ปัจจุบันได้รับการยอมรับว่าเป็นอีกภาษาหนึ่งในอดีตเขียนด้วยอักษรฏากรี ซึ่งคล้ายกับอักษรศารทาที่ใช้เขียนภาษากัศมีร์ ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรเปอร์เซีย-อาหรับแบบแนสแทอ์ลีก
หลักฐานทางประวัติศาสตร์
ปูโตมีชาวกรีกในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้กล่าวถึงชาวโฑครีว่า “ครอบครัวชาวโฑครีผู้กล้าหาญที่อยู่ในหุบเขาศิวาลิก ใน พ.ศ. 1860 อามีร์ ขุสโร กวีที่มีชื่อเสียงในภาษาฮินดีและภาษาเปอร์เซียได้กล่าวถึงภาษาโฑครีในการอธิบายถึงภาษาและสำเนียงในอินเดีย
ทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของชื่อ
นักปราชญ์ในสมัยพระเจ้ารับบีร สิงห์มหาราชแห่งรัฐชัมมูและกัศมีร์ อธิบายคำว่า Duggar ว่ามาจากคำว่า Dwigart หมายถึงผ่านไปทั้งสอง ซึ่งอาจจะอ้างถึงทะเลสาบมันสัรและสรุอินสัร
มีนักภาษาศาสตร์ได้เชื่อมโยงคำว่า Duggar เข้ากับคำว่า Doonger ในภาษาราชสถาน ซึ่งหมายถึงเนินเขาและ Dogra กับคำว่า Dongar ความเห็นนี้ขาดการสนับสนุนเท่าที่ควรเพราะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนระหว่างภาษาราชสถานกับภาษาโฑครี และขาดเหตุผลว่าทำไมจึงเปลี่ยนแปลงไปเช่นนั้น
ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งคือมาจากศัพท์ Durger ซึ่งคำนี้หมายถึงไม่พ่ายแพ้ในหลายภาษาทางอินเดียเหนือ และอาจจะกลายมาเป็นคำที่ชาวโฑครียืมมาใช้ เพื่อสื่อถึงความเข้มแข็งและประวัติศาสตร์ด้านการทหารและการปกครองตนเองในสังคมชาวโฑครี
ใน พ.ศ. 2519 ในการประชุมวิชาการเรื่องอินเดียแห่งตะวันออกทั้งหมด ได้ปฏิเสธสมมติฐาน Dwigart และสมมติฐาน Durger แต่ยอมรับสมมติฐาน Doonger-Duggar ในการประชุมต่อมาใน พ.ศ. 2525 นักภาษาศาสตร์ยอมรับว่าวัฒนธรรม ภาษา และประวัติศาสตร์ของชาวราชสถานและชาวโฑครีมีบางส่วนคล้ายคลึงกัน ศัพท์ Duggar และ Dogra เป็นศัพท์ทั่วไปในภาษาราชสถาน
ประวัติ
การแปลภาษาสันสกฤตเป็นภาษาโฑครี เขียนด้วยอักษรโฑครีเริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 1657 ภาษาโฑครีเองมีกวีนิพนธ์ นิยาย และละครพื้นเมืองเป็นของตนเองเช่นกันโดยมีประวัติสืบค้นได้ถึงพุทธศตวรรษที่ 23 มีสถานีวิทยุและโทรทัศน์ออกอากาศเป็นภาษาโฑครีในรัฐชัมมูและกัศมีร์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ภาษาโฑครีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาเขียนเอกเทศในอินเดีย เป็นภาษาประจำรัฐภาษาหนึ่งของรัฐชัมมูและกัษมีระ ต่อมาในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ภาษาโฑครีได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาประจำชาติของอินเดีย ในปากีสถาน ภาษานี้มีชื่อว่าภาษาปาหารี ยังมีผู้ใช้อยู่มากแต่ยังไม่ได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการ
การเป็นภาษาหรือสำเนียง
ภาษาโฑครี ภาษากัศมีร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดี ต่างเป็นภาษาที่ใช้พูดในบริเวณที่มีความขัดแย้งสูง ทำให้เกิดปัญหาว่าภาษาเหล่านี้เป็นภาษาเอกเทศหรือสำเนียง ในบางครั้งถือว่าภาษาปาหารีตะวันตกเป็นสำเนียงของภาษาปัญจาบ ภาษาปาหารีตะวันตกบางสำเนียงเช่นรัมบานี เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษากัศมีร์ ในบางครั้งภาษาปัญจาบก็เคยถูกจัดเป็นสำเนียงของภาษาฮินดี นักภาษาศาสตร์สมัยใหม่จัดให้ภาษาโฑครี ภาษาแคชเมียร์ ภาษาปัญจาบ ภาษาอูรดู และภาษาฮินดีเป็นภาษาเอกเทศในภาษากลุ่มอินโด-อิเรเนียน ภาษาเหล่านี้จะมีภาษามาตรฐานที่ใช้ในการเขียนและมีสำเนียงย่อย ๆ อีกมาก
ตัวอย่าง
ข้อความข้างล่างมาจากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนข้อที่ 1
คิมจงจิก
คิมจงจิก (김종직; มิถุนายน 1974–19 สิงหาคม 2035) รู้จักทั่วไปโดยนามปากกาของเขา จ็อมพิลแจ (점필재) ผู้นำบัณฑิตลัทธิขงจื๊อเกาหลีใหม่ในต้น ราชวงศ์โชซ็อน เขาเกิดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 1974 ตรงกับรัชสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 ที่ Miryang จังหวัดคย็องชัง ในครอบครัว ยังบัน หรือบัณฑิตตระกูลคิมแห่ง Seonsan เขาผ่านการทดสอบขั้นต้นเมื่อ พ.ศ. 1996 และผ่านการทดสอบขั้นสูงเมื่อ พ.ศ. 2002
หลังจากการผ่านการทดสอบ คิมได้เข้ารับราชการในราชสำนักในรัชสมัย พระเจ้าเซโจ พระราชาลำดับที่ 7 เขาได้รับการโปรดปรานเป็นพิเศษจาก พระเจ้าซ็องจง พระราชาลำดับที่ 9 ในฐานะกลุ่มขุนนางที่จงรักภักดี
หลังจากเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2035 งานเขียนของเขาชิ้นหนึ่งที่ชื่อ ความเสียใจต่อพระองค์ผู้ทรงธรรม กลายเป็นชนวนเหตุที่ทำให้เกิด เหตุการณ์สังหารหมู่ปราชญ์ครั้งที่ 1 หรือ การสังหารหมู่ปราชญ์ปีมูโอ เมื่อ พ.ศ. 2041 ภายใต้การปกครองของ เจ้าชายย็อนซัน พระราชาลำดับที่ 10
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย
การแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันฮอกกี้ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาฮอกกี้โออิ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 24 ในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
รอบแบ่งกลุ่ม
การจับฉลากประกาศในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562
All times are local (UTC+9).
กลุ่ม เอ
<section begin=AStandings /><section end=AStandings />
<section begin=A1 /> <section end=A1 /> <section begin=A2 /> <section end=A2 /> <section begin=A3 /> <section end=A3 />
<section begin=A4 /> <section end=A4 /> <section begin=A5 /> <section end=A5 /> <section begin=A6 /> <section end=A6 />
<section begin=A7 /> <section end=A7 /> <section begin=A8 /> <section end=A8 /> <section begin=A9 /> <section end=A9 />
<section begin=A10 /> <section end=A10 /> <section begin=A11 /> <section end=A11 />
<section begin=A12 /> <section end=A12 />
<section begin=A13 /> <section end=A13 /> <section begin=A14 /> <section end=A14 /> <section begin=A15 /> <section end=A15 />
กลุ่ม บี
<section begin=BStandings /><section end=BStandings />
<section begin=B1 /> <section end=B1 /> <section begin=B2 /> <section end=B2 /> <section begin=B3 /> <section end=B3 />
<section begin=B4 /> <section end=B4 />
<section begin=B5 /> <section end=B5 /> <section begin=B6 /> <section end=B6 />
<section begin=B7 /> <section end=B7 /> <section begin=B8 /> <section end=B8 /> <section begin=B9 /> <section end=B9 />
<section begin=B10 /> <section end=B10 /> <section begin=B11 /> <section end=B11 /> <section begin=B12 /> <section end=B12 />
<section begin=B13 /> <section end=B13 /> <section begin=B14 /> <section end=B14 /> <section begin=B15 /> <section end=B15 />