cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การล้อมอยุธยา (พ.ศ. 2309–2310)
กลยุทธ์การเข้าตีพระนครของฝ่ายพม่า
การที่กรุงศรีอยุธยามีข้าศึกเข้ามาประชิดติดพันก็นับว่าเป็นภัยร้ายแรงอยู่แล้ว ซ้ำยังมาเกิดอัคคีภัยไหม้บ้านเรือนอีก ความอัตคัดขาดแคลนที่มีอยู่เป็นทุนเดิมก็กลับโถมทับทวียิ่งขึ้น ราษฎรต่างก็ได้รับความทุกข์ยากแสนสาหัส บ้านเรือนไหม้ไปกว่า 10,000 หลัง ทำให้ราษฎรไม่มีที่พักอาศัยหลายหมื่นคน เมื่อเห็นว่าราษฎรต้องเผชิญกับความตาย ไร้ที่อยู่ทั้งขาดแคลนอาหาร กำลังใจและกำลังกายก็ถดถอยลง สมเด็จพระเจ้าเอกทัศ จึงเจรจากับพม่าขอเลิกรบ ยอมเป็นเมืองขึ้นต่อพระเจ้าอังวะ แต่แม่ทัพพม่าไม่ยอมเลิก
กรุงแตก
ในวันที่กรุงแตกนั้น เวลาประมาณบ่ายสามโมง พม่าจุดไฟสุมรากกำแพงเมืองตรงหัวรอที่ริมป้อมมหาไชย และยิงปืนใหญ่ระดมเข้าไปในพระนคร จากบรรดาค่ายที่รายล้อมทุกค่าย พอเพลาพลบค่ำกำแพงเมืองตรงที่เอาไฟสุมทรุดลง เวลา 2 ทุ่ม แม่ทัพพม่ายิงปืนเป็นสัญญาณให้ทหารเข้าพระนครพร้อมกันทุกด้าน พม่าเอาบันไดปีนพาดเข้ามาได้ตรงที่กำแพงทรุดนั้นก่อน ทหารอยุธยาที่รักษาหน้าที่เหลือกำลังจะต่อสู้ พม่าก็สามารถเข้าพระนครได้ในเวลาค่ำวันนั้นทุกทาง
ผลที่ตามมา
หลังจากที่เสียกรุงศรีอยุธยาแล้ว พวกพม่าได้บุกเข้ามายังตัวพระนครในตอนกลางคืน แล้วจุดไฟเผาบ้านเรือนของชาวบ้าน ตลอดจนปราสาทราชมณเทียร ทำให้ไฟไหม้ลุกลามแสงเพลิงสว่างดังกลางวัน เมื่อพม่าเห็นว่าไม่มีผู้ใครมาขัดขวางแล้ว ก็เที่ยวฉกชิงและเก็บรวบรวมทรัพย์จับผู้คนอลหม่านทั่วไปทั้งพระนคร แต่ด้วยเป็นเวลากลางคืน ชาวเมืองจึงหนีรอดไปได้มาก พม่าจับได้ประมาณ 30,000 คน พร้อมทั้งเจ้านายทั้งข้าราชการผู้ใหญ่ผู้น้อย และพระภิกษุสามเณรทั้งหลายที่หนีไม่พ้น พม่าก็จับเอารวมไปคุมไว้ที่ค่ายโพธิ์สามต้น ส่วนผู้คนพลเมืองที่จับได้ก็แจกจ่ายกันไปคุมไว้ตามค่ายของแม่ทัพนายกอง
หลังจากที่กองทัพพม่ายึดกรุงศรีอยุธยาสำเร็จแล้ว จึงพักอยู่ประมาณ 10 วัน พม่าใช้เวลาจุดไฟเผาบ้านเมืองเป็นเวลา 9 วัน 9 คืน จนรวบรวมเชลยและทรัพย์สมบัติเสร็จแล้วจึงยกทัพกลับไป โดยกวาดต้อนผู้คน ช้าง ม้า และนำสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรไปด้วย เนเมียวสีหบดีได้แต่งตั้งให้สุกี้เป็นนายทัพให้มองญาพม่าเป็นปลัดทัพคุมพลรวม 3,000 คนตั้งค่ายอยู่ที่ค่ายโพธิ์สามต้น คอยสืบจับผู้คนและเก็บทรัพย์สิ่งของส่งตามไป แล้วตั้งนายทองอินให้เป็นเจ้าเมืองธนบุรี แล้วแบ่งแยกกองทัพออกเป็น 3 กองทัพ กองทัพทางเหนือ มีเนเมียวสีหบดีแม่ทัพคุม เจ้านายและข้าราชการที่เป็นเชลยกับทรัพย์สิ่งของที่ดีมีราคามากมาย ยกกลับไปทางด่านแม่ละเมาะ กองทัพทางใต้ให้เจ้าเมืองพุกามเป็นนายทัพคุมพวกเรือบรรทุก บรรดาทรัพย์สิ่งของอันเป็นของใหญ่หนัก ๆ ไปทางเมืองธนบุรีและท่าจีน แม่กลองกองหนึ่ง อีกกองหนึ่งยกเป็นกองทัพบกไปเมืองสุพรรณบุรีไปสมทบกับกองเรือที่เมือง กาญจนบุรี รวมกันยกกลับไปทางด่านพระเจดีย์สามองค์ ในครั้งนั้นพม่าได้ปืนใหญ่ 1,200 กระบอก ปืนเล็กหลายหมื่นกระบอก รวมทั้งได้ปืนคู่แฝดหล่อด้วยทองสำริด ขนาดยาว 12 ศอก และเรือพระที่นั่งกิ่งอีก 4 ลำด้วย
สำหรับปืนพระพิรุณแสนห่านั้นมีขนาดใหญ่มาก เมื่อตอนใกล้กรุงจะแตกหมดความหวังที่จะชนะพม่าแล้ว ปืนกระบอกนี้ก็ถูกทิ้งลงในสระแก้วในพระราชวังกรุงเก่า ภายหลังพม่าทราบเรื่องเข้า จึงได้นำขึ้นมาจากสระ แล้วตัวปกันหวุ่นแม่ทัพภาคใต้ขนไปทางเรือ จุดหมายปลายทาง คือ เมืองกาญจนบุรี โดยไปบรรจบกับกองทัพบกที่นั่น ครั้นมาถึงตลาดแก้วเมืองนนทบุรี เห็นว่าปืนใหญ่พระพิรุณแสนห่านี้หนักเหลือกำลังที่จะเอาไปเมืองอังวะได้ ปกันหวุ่นจึงให้เข็นชักขึ้นจากเรือที่วัดเขมา ให้เอาดินดำบรรจุเต็มกระบอก จุดเพลิงระเบิดเสีย และขนชิ้นส่วนที่เป็นทองสำริดกลับไปเมืองอังวะ โดยที่ทัพพม่าออกจากกรุงศรีอยุธยาทั้งหมด เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2310 หลังจากตีกรุงได้แล้วร่วม 2 เดือน
พม่าได้เชลยไทยจำนวน 30,000 คนเศษ พม่าแยกเชลยออกเป็น 2 พวก
พระเจ้าอุทุมพรถูกพระเจ้ามังระบังคับให้ลาผนวช แล้วให้ตั้งตำหนักอยู่ที่เมืองจักกาย (สแคง) ตรงหน้าเมืองอังวะ พร้อมด้วยเจ้านายและข้าราชการอยุธยาก็รวบรวมอยู่ที่นั่นเป็นส่วนมาก พม่าได้ซักถามเรื่องพงศาวดารและแบบแผนราชประเพณีกรุงศรีอยุธยาจดลงในจดหมายเหตุ คือ เอกสารที่ฝ่ายไทยได้ฉบับมาแปลพิมพ์เรียกว่า "คำให้การขุนหลวงหาวัด" หรือ "คำให้การชาวกรุงเก่า" แต่ส่วนพวกราษฎรที่ถูกกวาดต้อนไปจำนวนมากนั้น พม่าแจกจ่ายไปอยู่ตามที่ต่าง ๆ ภายหลังหนีคืนมาบ้านเมืองได้บ้างก็มี แต่ก็สาบสูญไปในพม่าเสียเป็นส่วนมาก พระเจ้าอุทุมพรไม่เสด็จกลับมาอยุธยาอีก และสิ้นพระชนม์ที่เมืองจักกาย (สแคง)ในปี พ.ศ. 2329 หลักฐานสุดท้ายของเจ้านายพระองค์นี้ที่เหลืออยู่ก็คือ เจดีย์ที่เมืองจักกายเท่านั้น
บันทึกของผู้ที่เห็นเหตุการณ์ปล้นสะดมพระนคร
แอนโทนี โกยาตัน ชาวอาร์เมเนียน อดีต Head of the Foreign Europeans ในสยามและ The Arabian Priest Seyed Ali ซึ่งแต่ก่อนได้พำนักอยู่ในกรุงสยามได้เล่าเรื่องราวให้ Shabandar [ชาแบนดาร์] พี แวนเดอร์วูร์ต ฟังดังนี้:
''"... หลังจากที่คนรับใช้ของกษัตริย์ได้ออกไปแล้วในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2308 ไม่นานนัก พม่าก็เข้าล้อมกรุงสยามในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม พ.ศ. 2309 หลังจากที่ได้ทำลายเมืองต่าง ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ได้แล้ว และพม่าได้วางที่ตั้งยิงปืนใหญ่ขนาดเล็กขึ้นโดยรอบกรุงเพื่อมิให้ผู้ใดเข้าหรือออกได้ สภาพเช่นนี้เป็นไปจนกระทั่งถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2310 ในเวลาที่น้ำขึ้นท่วมรอบกรุง พม่าได้เคลื่อนที่เข้าไปใกล้กรุง ในเวลากลางคืนด้วยเรือหลายลำ ใช้บันไดพาดกำแพงหลายแห่ง และโยนหม้อดินที่บรรจุดินปืนเข้าไปภายในกำแพงที่ถูกล้อม ครั้นเมื่อยึดกรุงได้แล้ว พวกพม่าได้ช่วยกันทำลายเมืองลงเป็นเถ้าถ่า หมด การปฏิบัติในครั้งนี้พวกพม่าได้รับการช่วยเหลือเป็นอย่างมากจากพวกเพื่อนร่วมชาติของตนที่อยู่ภายในกรุง ซึ่งมีจำนวนประมาณห้าร้อยคน กับพวกพม่าที่ทำการรุกเข้าไปที่สามารถทำการติดต่อกันได้ เรื่องได้มีต่อไปว่า หลังจากที่ได้สังหารประชาชนส่วนมากผู้ซึ่งหนีความโกลาหลไปแล้ว พวกพม่าก็แบ่งคนออกเป็นพวก ๆ ตามจำนวนของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ ออกเป็นหลายพวกแล้วนำพวกเหล่านี้ไป หลังจากที่ได้ทำการวางเพลิง Lodge of the Company ที่ทำการของบริษัทแล้ว
ส่วนกษัตริย์หนุ่มด้วยพระบรมวงศานุวงศ์เช่นเดียวกันกับ Berquelang ก็รวมอยู่ในหมู่ประชาชนที่ถูกนำไปด้วย ในระหว่างทาง กษัตริย์หนุ่มได้ประชวรสวรรคต และ Berquelang ก็ถึงแก่กรรมด้วยการวางยาพิษตนเอง ผู้ให้การได้กล่าวด้วยว่า กษัตริย์องค์ที่สูงด้วยวัยถูกลอบปลงพระชนม์ ในคืนเดียวกันโดยชาวสยามด้วยกัน..."
ผู้ที่บันทึกพร้อมกับเพื่อนในคณะ ซึ่งมีจำนวนประมาณหนึ่งพันคนประกอบด้วยชาวโปรตุเกส อาร์มีเนีย มอญ สยาม และมลายู ทั้งชาย หญิง และเด็ก ได้ถูกนำตัวมุ่งหน้าไปยังพะโคภายใต้การควบคุมของชาวพม่ากลุ่มเล็ก ๆ เพียงสิบห้าคนเท่านั้น ในระหว่างครึ่งทาง พวกเขาประสบโอกาสจับพวกที่ควบคุมไว้ได้ และพากันหลบหนีมา หลังจากที่ได้บุกป่าฝ่าดงมาแล้ว พวกเขาก็กลับมาถึงแม่น้ำสยามอีกครั้งหนึ่ง
เมืองชำใต้
เมืองชำใต้  เป็นเมือง (เทียบเท่ากับอำเภอของประเทศไทย) ในแขวงหัวพัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศลาว
ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรีย
ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียเป็นดีเอ็นเอที่อยู่ในไมโทคอนเดรีย ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ของเซลล์ยูแคริโอต ซึ่งทำหน้าที่แปลงพลังงานเคมีจากอาหารให้อยู่ในรูปอะดีโนซีนไตรฟอสเฟต (ATP) ที่เซลล์นำไปใช้ได้ ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียเป็นดีเอ็นเอส่วนน้อยของดีเอ็นเอในเซลล์ยูแคริโอตเท่านั้น โดยส่วนใหญ่อยู่ในนิวเคลียสของเซลล์ ส่วนในพืชและสาหร่ายยังพบในพลาสติด เช่น คลอโรพลาสต์
ดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียในมนุษย์เป็นจีโนมมนุษย์ส่วนสำคัญส่วนแรกที่มีการเรียงลำดับ ผลทำให้พบว่าดีเอ็นเอดังกล่าวมี 16,569 คู่เบส และเข้ารหัสโปรตีน 13 ตัว
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน
ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน (Sterrennacht boven de Rhône; Starry Night Over the Rhone) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญในลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ออร์แซ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" ที่เขียนในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพเขียนยามกลางคืนในเมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพนี้ตรงจุดที่ห่างเพียงไม่กี่นาทีจาก "บ้านเหลือง" ที่จัตุรัสลามาร์ตีนที่ฟัน โคคเช่าอยู่ขณะนั้น ท้องฟ้ายามค่ำและและผลของการสะท้อนของแสงเป็นหัวข้อของภาพที่มีชื่อเสียงมากกว่าภาพนี้ซึ่งได้แก่ "ลานหน้าร้านกาแฟยามค่ำ" ที่เขียนไว้เมื่อ 2-3 เดือนก่อนหน้านั้น และอีกภาพหนึ่งคือ "ราตรีประดับดาว" ที่เขียนที่เมืองแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ในเวลาต่อมา
ภาพเขียนชิ้นนี้ได้รับการจัดแสดงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1889 ในงานแสดงภาพเขียนประจำปีที่สมาคมศิลปินอิสระในกรุงปารีส พร้อมกับภาพ "ไอริส" ที่เตโอ (น้องชายของเขา) เพิ่มเข้าไปแทนภาพสวนในเมืองอาร์ลที่ฟัน โคคเสนอ
เนื้อหาของภาพ
ทิวทัศน์ของภาพนี้เขียนจากถนนเขื่อนริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำโรน มองตรงไปยังส่วนโค้งของแม่น้ำบนฝั่งตะวันตก (ด้านขวาของภาพ) จากทางด้านเหนือ แนวแม่น้ำโรนจะเบี่ยงไปทางขวาตรงจุดนี้และโอบล้อมบริเวณที่ตั้งเมืองอาร์ลไว้ จากหอของโบสถ์แซ็ง-ฌูว์เลียงและแซ็ง-ทรอฟีมทางซ้าย ผู้ชมทิวทัศน์มองไปตามฝั่งตะวันออก เรื่อยขึ้นไปยังสะพานเหล็กที่เชื่อมตัวเมืองอาร์ลกับชานเมืองทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ สันนิษฐานกันว่าเป็นทิวทัศน์ที่มองจากจัตุรัสลามาร์ตีนไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
ที่มา
ฟัน โคคเขียนบรรยายการวางองค์ประกอบของภาพนี้ในจดหมายถึงเตโอว่า "[แนบมากับจดหมายฉบับนี้] เป็นภาพร่างภาพหนึ่ง พูดสั้น ๆ คือเป็นภาพท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวที่เขียนยามค่ำคืน อันที่จริงเขียนใต้ไฟแก๊ส ท้องฟ้าเป็นสีน้ำทะเล (aquamarine), น้ำเป็นสีน้ำเงิน (royal blue) และพื้นออกม่วง (mauve) ตัวเมืองเป็นสีน้ำเงินและม่วง ไฟแก๊สสีเหลืองค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียวสัมฤทธิ์ บนผืนฟ้าที่เป็นสีน้ำทะเล กลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นประกายสีเขียวและชมพูซีด ๆ ตัดกับสีทองจัดของไฟแก๊ส มีคู่รักคู่หนึ่งอยู่ด้านหน้าของภาพ"
สียามค่ำคืน
ฟัน โคคมีความสนใจกับความคิดของการเขียนภาพยามกลางคืน การเขียนภาพ "ดาวประดับฟ้าเหนือแม่น้ำโรน" เปิดโอกาสให้ฟัน โคคได้เขียนแสงสะท้อนจากไฟแก๊สในเมืองอาร์ลบนผิวของแม่น้ำโรน
การพยายามแสดงสีสันเป็นหัวใจของการเขียนภาพของฟัน โคค ในจดหมายที่เขาเขียนถึงน้องชาย ฟัน โคคมักจะบรรยายสิ่งที่ปรากฏในภาพที่เขียนในรูปของสี ภาพเขียนยามกลางคืนรวมทั้งภาพนี้เน้นความสำคัญของการพยายามจับสีของประกายแสงของฟ้ายามกลางคืน และแสงของไฟแก๊สซึ่งไม่ใช่แสงธรรมชาติและเพิ่งเริ่มใช้เป็นไฟถนนในสมัยนั้น
คูเล็ก ข่าน
คูเล็ก ข่าน (Хүлэг хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนอู่จง (4 สิงหาคม ค.ศ. 1281 – 27 มกราคม ค.ศ. 1311) เป็นพระราชนัดดาในโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) เมื่อโทโมร์ ข่าน เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1307 พระราชนัดดาคูเล็กชันษา 26 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หยวน
ตลอดรัชกาลนั้นเกิดการแย่งชิงอำนาจกันระหว่างเชื้อพระวงศ์ จึงทำให้ราชวงศ์เริ่มอ่อนแอลง คูเล็ก ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1311 มีพระชนม์เพียง 29 พรรษา อาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจงจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา
12811311
ภาษาคาม
ภาษาคาม หรือภาษาคามกูรา ภาษากามกูรา เป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่าใช้พูดในเขตที่สูงของเนปาลตะวันตกโดยเผ่ามาคัร โดยชนที่อยู่ตามพื้นที่ราบในบริเวณนั้นเป็นผู้พูดภาษาเนปาลหรือพูดภาษาเนปาลและภาษาเนวารี ที่นับถือศาสนาฮินดู บริเวณที่ชนเผ่านี้อาศัยอยู่นั้นเป็นทางผ่านระหว่างทิเบตกับอินเดีย การได้รับอิทธิพลจากอินเดียและทิเบตน้อย ทำให้ภาษาคามยังคงอยู่ได้
การประมง
thumb|250px|[[ตกปลา|การจับปลาของคนไทยที่แม่น้ำน่าน]] การประมง หมายถึงการจัดการของมนุษย์ด้านการจับปลาหรือสัตว์น้ำอื่น ๆ การดูแลรักษาปลาสวยงามและการแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ประมงเช่น น้ำมันปลา   กิจกรรมการทำประมงจัดแบ่งได้ทั้งตามชนิดสัตว์น้ำและตามเขตเศรษฐกิจ เช่น การทำประมงปลาแซลมอนในอลาสก้า การทำประมงปลาคอดในเกาะลอโฟเทน ประเทศนอร์เวย์หรือการทำประมงปลาทูน่าในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และยังรวมถึงการเพาะปลูกในน้ำ (Aquaculture) ซึ่งหมายถึงการปลูกพืชหรือเลี้ยงสัตว์บางชนิดในน้ำ เพื่อใช้เป็นอาหารคนหรือสัตว์ เช่นเดียวกับเกษตรกรรมที่ทำบนพื้นดิน   การทำฟาร์มในน้ำ เช่น ฟาร์มปลา, ฟาร์มกุ้ง, ฟาร์มหอย, ฟาร์มหอยมุก การเพาะปลูกในน้ำในสภาพแวดล้อมที่ควบคุมไว้  การเพาะปลูกในน้ำจืด น้ำกร่อย ในทะเล การเพาะปลูกสาหร่าย ต่อมาได้มีการพัฒนาองค์ความรู้ด้านการประมงเป็นวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสาขาหนึ่งเรียกว่าวิทยาศาสตร์การประมง มีพื้นฐานจากวิชาชีววิทยา นิเวศวิทยา สมุทรศาสตร์ เศรษฐศาสตร์และการจัดการ มีการจัดศึกษาด้านการประมงในแง่มุมต่าง ๆ ทั้งระดับอนุปริญญา ปริญญาตรี ปริญญาโทและปริญญาเอก และการประมงมีบทบาทสำคัญในเชิงธุรกิจและอุตสาหกรรมของประเทศ จึงมีคำอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่น “ธุรกิจการประมง” อุตสาหกรรมประมง” เกิดขึ้น ซึ่งเราสามารถเรียนรู้ได้ต่อนี้
พัฒนาการการประมง
การประมงที่มีอายุยาวนานที่สุดคือการจับปลาคอดและแปรรูปเป็นปลาคอดแห้งจากเกาะลอโฟเทน ประเทศนอร์เวย์ ส่งไปค้าขายยังภาคใต้ของยุโรป อิตาลี สเปน โปรตุเกส ซึ่งเกิดขึ้นในยุคไวกิ้งหรือก่อนหน้านั้น เป็นเวลานับพันปี   การประมงหอยมุกในอินเดียเกิดขึ้นมาตั้งแต่ศตวรรษแรกก่อนคริสตกาล เป็นการประมงทะเลลึกบริเวณท่าเรือของอาณาจักรดราวิเดียนทมิฬ เกิดชุมชนหนาแน่นจากการค้ามุก ส่วนการเพาะปลูกในน้ำเกิดขึ้นมาตั้งแต่ยุคโบราณ มีการเพาะปลูกในน้ำหลายชนิด ในสาธารณรัฐประชาชนจีนเกิดขึ้นพันปีก่อนคริสตกาล การเพาะเลี้ยงปลาในตระกูลปลาไนที่อยู่ในบ่อน้ำ หรือบึง ด้วยตัวอ่อนของแมลงและหนอนไหม เพื่อเป็นแหล่งโปรตีน  ในฮาวาย  เริ่มเพาะเลี้ยงปลาโดยการสร้างบ่อปลามาอย่างน้อย 1000 ปีที่แล้ว  ในญี่ปุ่น เพาะปลูกสาหร่ายทะเลด้วยไม้ไผ่ หรือตาข่าย  เพาะเลี้ยงหอยนางรมด้วยทุ่นในทะเล ในอียิปต์ และโรมัน มีการเลี้ยงปลาในตระกูลปลาไนในบ่อในคริสต์ศตวรรษที่ 1-4 โดยนำปลาในตระกูลปลาไนมาจากจีนทางแม่น้ำดานูบ  บาดหลวงในยุโรปปรับปรุงเทคนิคการเลี้ยงปลาในศตวรรษที่ 14-16 ในเยอรมันมีการเพาะพันธุ์ปลาเทราต์ เมื่อ ค.ศ. 1741 (พ.ศ. 2284) การเพาะเลี้ยงปลาแพร่หลายในยุคกลางของยุโรป เมื่อเริ่มขาดแคลนปลา และราคาปลาแพงขึ้น การพัฒนาปรับปรุงการขนส่งในศตวรรษที่ 19 ทำให้มีปลามากขึ้นและราคาถูกลงแม้ว่าที่ดินเพาะเลี้ยงปลาจะลดลง
ในสหรัฐอเมริกาพยายามเลี้ยงปลาเทราต์เชิงการค้าเมื่อ ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ปลาเรนโบว์เทราต์ถูกพบครั้งแรกในทวีปอเมริกาเหนือและขยายการเพาะเลี้ยงไปทั่วโลก  โรงเพาะพันธุ์ปลาแห่งแรกในทวีปอเมริกาเหนือสร้างอยู่บนเกาะดิลโด ประเทศแคนาดาเมื่อ ค.ศ. 1889 (พ.ศ. 2432)    ในญี่ปุ่นโรงเพาะฟักกุ้งทะเลและฟาร์มกุ้งแห่งแรกถูกสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1959 (พ.ศ. 2502 ) และเข้าสู่อุตสาหกรรมการเพาะเลี้ยงกุ้งเชิงการค้า  อุตสาหกรรมการเลี้ยงปลาแซลมอนในยุโรปและอุตสาหกรรมการเลี้ยงปลาดุกอเมริกันเริ่มต้นพร้อมกันในทศวรรษที่ 60 สหรัฐอเมริกาเข้ามามีส่วนร่วมในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำช่วงปลายศตวรรษที่ 20 การเพาะปลูกในน้ำนับเป็นปรากฏการณ์ร่วมสมัย สัตว์น้ำจำนวน 430 ชนิดถูกนำมาเพาะเลี้ยงตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 และสัตว์น้ำจำนวน 106 ชนิดเริ่มเพาะเลี้ยงตั้งแต่ ค.ศ. 1997 (พ.ศ. 2540) การประมง พัฒนาเป็นศาสตร์ที่มีการศึกษา ค้นคว้าวิจัยอย่างกว้างขวางวิทยาศาสตร์การประมงเกิดจากการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การเพิ่มพูนความรู้บนพื้นฐานวิชาชีววิทยาสัตว์น้ำ มีการเรียนการสอนวิชาการประมงในระดับมหาวิทยาลัยทุกภูมิภาคทั่วโลก มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงด้านการประมง เช่น ประเทศญี่ปุ่นมีมหาวิทยาลัยการประมงแห่งชาติญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีทางทะเลแห่งโตเกียว ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีนมีมหาวิทยาลัยการประมงเซี่ยงไฮ้ มหาวิทยาลัยการประมงดาเลียน ประเทศอินเดียมีมหาวิทยาลัยสัตวศาสตร์และวิทยาศาสตร์การประมงมหาราชตรา ประเทศเวียดนามมีมหาวิทยาลัยเกษตรและป่าไม้โฮจิมินห์ ประเทศออสเตรเลียมีมหาวิทยาลัยแห่งทัสมาเนีย  ประเทศโปแลนด์มีมหาวิทยาลัยแห่งวอร์เมียและมาซูรี ประเทศอังกฤษมีสถาบันการประมงระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยแห่งฮัลล์ มหาวิทยาลัยแห่งเซาท์แฮมตัน ประเทศโปรตุเกสมีมหาวิทยาลัยอาร์โซเรส ประเทศแคนาดามีมหาวิทยาลัยแห่งบริติชโคลัมเบีย มหาวิทยาลัยแห่งโทรอนโต มหาวิทยาลัยแห่งเกาะแวนคูเวอร์ ประเทศสหรัฐอเมริกามีมหาวิทยาลัยออเบิร์น มหาวิทยาลัยอาร์คันซอส์ไพน์บลัฟฟ์ มหาวิทยาลัยเท็กซัส มหาวิทยาลัยแห่งวอชิงตัน มหาวิทยาลัยแห่งเทนเนสซี มหาวิทยาลัยแห่งฟลอริดา มหาวิทยาลัยแห่งมินนิโซตา มหาวิทยาลัยแห่งฮาวาย มหาวิทยาลัยแห่งอลาสกา แฟร์แบงก์ มหาวิทยาลัยแห่งรัฐมิชิแกน มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโอเรกอน มหาวิทยาลัยแห่งรัฐเซาท์ดาโกตา มหาวิทยาลัยแห่งรัฐโคโลราโด
การประมงในประเทศไทย
ประเทศไทยมีภาพเขียนเกี่ยวกับการจับปลามานานมากก่อนประวัติศาสตร์ และมีคำกล่าวมาตั้งแต่สมัยสุโขทัยว่า “ในน้ำมีปลาในนามีข้าว” “กินข้าวกินปลา” ปลาเป็นแหล่งโปรตีนของคนไทยมาตั้งแต่ยุคโบราณ ประกอบกับประเทศไทยมีแหล่งน้ำขนาดใหญ่ เช่น กว๊านพะเยา บึงบอระเพ็ด หนองหาร และมีแม่น้ำหลายสายเช่น แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำตาปี แม่น้ำปากพนัง ที่ไหลลงสู่อ่าวไทย แม่น้ำชี และแม่น้ำมูล ที่ไหลลงแม่น้ำโขง จึงมีการทำประมงกันอย่างแพร่หลาย หน่วยงานภาครัฐเข้ามาเกี่ยวข้องกับการประมงโดยกรมสรรพากรจัดเก็บภาษีค่าน้ำ ค่าภาษีอากรสัตว์น้ำ ถือได้ว่า การบริหารจัดการทางด้านการประมงของไทยเริ่มขึ้นในพ.ศ. 2444
พ.ศ. 2464 รัฐได้จัดตั้งหน่วยเพาะพันธุ์ปลาหรือหน่วยงานบำรุงและรักษาสัตว์น้ำ ขึ้น โดยให้ขึ้นตรงต่อกระทรวงเกษตราธิการ  และแต่งตั้ง ดร.ฮิว แมคคอร์มิค สมิธ ซึ่งเคยเป็นกรรมาธิการการประมงสหรัฐอเมริกา (Commissioner of  Fisheries U.S.A)    เป็นที่ปรึกษาด้านการประมงของรัฐบาลในพระมหากษัตริย์สยามในพ.ศ. 2466 มีการสำรวจปริมาณสัตว์น้ำที่มีอยู่ในประเทศไทย  เพื่อนำมาประกอบการเพาะพันธุ์  การบำรุงพันธุ์พันธุ์สัตว์น้ำ เพื่อขยายผลในเชิงอุตสาหกรรม  โดยการสำรวจในน่านน้ำจืด  และในน่านน้ำทะเลทั่วราชอาณาจักรไทย จัดกลุ่มจำแนกในทางชีววิทยาเป็นหมวดหมู่  เขียนเป็นหนังสือมีภาพประกอบแนะนำทรัพยากรในประเทศไทยชื่อ “อนุกรมวิธาน”  และ  “A Review of the Aquatic Resources and Fisheries of Siam, with Plans and Recommendation for the Administration, Conservation and Development”  นำเสนอทรัพยากรในน้ำของประเทศไทยพร้อมทั้งให้รายละเอียดและข้อแนะนำการบริหารจัดการอนุรักษ์เสนอต่อกระทรวงเกษตราธิการและได้นำเสนอทูลเกล้าฯและอนุมัติให้มีการตีพิมพ์เผยแพร่  ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2469 ให้ตั้งกรมรักษาสัตว์น้ำขึ้นในกระทรวงเกษตราธิการ   พ.ศ. 2477 เปลี่ยนชื่อเป็นกรมการประมง  และพ.ศ. 2496 เปลี่ยนชื่อเป็นกรมประมง
กรมประมงมีภารกิจศึกษา วิจัย  ค้นคว้าและทดลองเกี่ยวกับการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ การบำรุงพันธุ์สัตว์น้ำ การรวบรวมข้อมูล สถิติ ความรู้เกี่ยวกับการประมง การอนุรักษ์ชลสมบัติ การพัฒนาเครื่องมือและอุปกรณ์การประมง ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ อุตสาหกรรมสัตว์น้ำ รวมทั้งการสำรวจแหล่งประมง ตลอดจนการส่งเสริมและเผยแพร่การเพาะเลี้ยงในน้ำ การจับสัตว์น้ำ งานอาชีพการประมงอื่น ๆ  และการควบคุมกิจการประมงให้เป็นไปตามกฎหมายและสอดคล้อง กับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ มุ่งเน้นการเลี้ยงปลาและการทำประมงน้ำลึกในช่วงแรกของการทำแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ต่อมาจึงศึกษาค้นคว้าการเพาะเลี้ยงกุ้งในที่ดินชายฝั่งทะเลและพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเนื่อง ในขณะเดียว กันได้ศึกษาค้นคว้าการอนุรักษ์ทรัพยากรประมงให้ยั่งยืน ดังนี้
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 9 พ.ศ. 2545-2549 และฉบับที่ 10 พ.ศ. 2550-2554 ส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาสินค้าอาหารเพื่อให้เป็นแหล่งการผลิตอาหารแปรรูปที่สำคัญของโลกที่มีคุณภาพมาตรฐานและความปลอดภัยของอาหารเพื่อสร้างความเชื่อมั่นแก่ผู้บริโภคสินค้าในระยะยาวโดยมีกุ้งเป็นสินค้าเป้าหมายที่สำคัญ
ตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2558 คณะรักษาความสงบแห่งชาติได้ ตั้งแต่องค์กรใหม่ในภาคประมงขึ้นได้แก่ ศูนย์บัญชาการแก้ไขปัญหาการทำการประมงผิดกฎหมาย โดยมีพลเรือเอก ไกรสร จันทร์สุวานิชย์ เป็นผู้บัญชาการศูนย์บัญชาการแก้ไขปัญหาการทำการประมงผิดกฎหมายคนแรก และต่อมาในสมัยพลเรือเอก ลือชัย รุดดิษฐ์ ได้มีการถ่ายโอนงานไปยังศูนย์อำนวยการรักษาผลประโยชน์ของชาติทางทะเล (ศรชล.) หลังจากสหภาพยุโรปได้ประกาศปลดใบเหลือง (IUU)
ปอล แป็งเลอเว
ปอล แป็งเลอเว (Paul Painlevé) เป็นนักคณิตศาสตร์และรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองครั้งใน ค.ศ. 1917 และใน ค.ศ. 1925
ประวัติ
แป็งเลอเวเกิดในกรุงปารีส เกิดในครอบครัวศิลปินอาชีพ ในตอนแรก เขามีความสนใจเรียนวิศวกรรมศาสตร์หรือรัฐศาสตร์ แต่แล้วใน ค.ศ. 1883 ก็ตัดสินใจเข้าเรียนคณิตศาสตร์ที่วิทยาลัย เอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ (École Normale Supérieure) ในกรุงปารีส และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1887
แป็งเลอเวเริ่มงานการเมืองใน ค.ศ. 1915 ในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการศึกษาและนวัตกรรม จากนั้นใน ค.ศ. 1917 ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการสงคราม และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในปีเดียวกันหลังนายกรัฐมนตรีรีโบลาออกเนื่องจากขาดเสียงสนับสนุนในสภา นายกรัฐมนตรีแป็งเลอเวเป็นกระบอกเสียงจนนำไปสู่การจัดตั้งคณะมนตรีการสงครามสูงสุด (Supreme War Council) ซึ่งเป็นคณะกรรมการบังคับบัญชาระดับสูงสุดของกองทัพสัมพันธมิตรในปลายสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อ้างอิง
18631933
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ (Sexual reproduction) คือการสืบพันธุ์ที่ต้องมีการรวมกันของเซลล์สืบพันธุ์เพศผู้ (สเปิร์ม) และเซลล์สืบพันธุ์เพศเมีย (ไข่) แล้วเกิดออกมาเป็นไซโกตและเจริญมาเป็นเอมบริโอในเวลาต่อมา
ความสำคัญ
การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ถือว่ามีผลดีในทางวิวัฒนาการ เพราะทำให้เกิดการแปรผันของลักษณะทางกรรมพันธุ์ คือเกิดสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะแตกต่างไปจากบรรพบุรุษ ซึ่งถือว่ามีโอกาสอยู่รอดได้มากกว่าตามหลักการคัดเลือกตามธรรมชาติของชาลส์ ดาร์วิน
พืชมีดอก
ดอกไม้เป็นอวัยวะสืบพันธุ์ของพวกแอนโฮไฟตา (anthophyta) เป็นส่วนที่เปลี่ยนแปลงมาจากกิ่งและใบ เพื่อทำหน้าที่ในการสืบพันธุ์
นกอัญชันคิ้วขาว
นกอัญชันคิ้วขาว (White-browed Crake) ; )  จัดอยู่ในวงศ์นกอัญชัน (Rallidae) เป็นนกอัญชันขนาดเล็ก นกชนิดนี้หากินตาม ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย  คลอง  หรือ พื้นที่ที่ชุ่มน้ำต่างๆที่มีพืชลอยน้ำปกคลุมหนาแน่นในพื้นที่ราบ อาหารของนกชนิดนี้ได้แก่เมล็ดของพืชน้ำ แมลง ไข่แมลง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเล็ก ๆ ที่หาพบได้ตามกอพืชรก ๆ หรือบริเวณชายน้ำในแหล่งน้ำที่อาศัย โดยนกจะเดินจิกกินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับกระดกหางขึ้น ๆ ลง ๆ
ลักษณะ
มีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 19-21.5 เซนติเมตร มีตาสีแดง มีแถบสีดำลากผ่านคิ้วสีขาว ได้ตามีแถบสีขาวปากสีเหลืองอมเขียว โคนปากมีแต้มสีแดง หัวและอกสีเทา ท้องสีขาว  ลำตัวต้านบนสีน้ำตาล มีจุดเด่นอยู่ที่แถบสีขาวคล้ายคิ้วและแถบสีขาวที่มุมปากถึงข้างแก้มตัดกับหน้าสีเทาและแถบตาสีดำ  คอและท้องสีเทาปนขาว ท้องด้านล่างไปจนถึงก้นสีน้ำตาลแกมเหลือง ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลแกมเหลือง มีลายเกล็ดสีน้ำตาลดำขาและเท้าเหลืองแกมเขียว และโคนหางสีน้ำตาลแดงขาสีเขียวนกทั้งสองเพศคล้ายคลึงกัน
พฤติกรรม
มักพบเดินหาอาหารกินอยู่บนพืชน้ำหรือบริเวณชายน้ำ จะชอบเดินและวิ่งหาอาหารกินสลับกับหยุดเป็นระยะระยะ และชอบกระดกหางขึ้นลงตลอดเวลา นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำหากินได้ด้วย จะส่งเสียงร้อง จิ๊ก-จิ๊ก-จิ๊ก  เสียงขึ้นจมูก ประมาณซ้ำ 10 - 12 ครั้ง
พื้นที่อาศัย
ทะเลสาบ บึง หนอง พรุ นากุ้ง นาข้าว ห้วย คลอง บริเวณชายน้ำ หรือพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ
สถานภาพ
นกประจำถิ่น พบได้บ่อย
Melanoxerus
Melanoxerus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เอพิงก์
เอพิงก์ (Apink; 에이핑크) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดค่ายไอเอสทีเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2011 ประกอบไปด้วยสมาชิกจำนวนห้าคนคือ พัก โช-รง, ยุน โบ-มี, จ็อง อึน-จี, คิม นัม-จู และโอ ฮา-ย็อง (ในอดีตมีสมาชิกเจ็ดคน อีกสองคนคือ ฮง ยู-กย็อง ออกจากวงในเดือนเมษายน ปี 2013 และ ซน นา-อึน ที่ตัดสินใจไม่ต่อสัญญาใน ปี 2021 และออกจากวงในปี 2022 เพื่อมุ่งมั่นกับการแสดงมากขึ้น
เอพิงก์เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 ด้วยเอกซ์เทนเดดเพลย์ชื่อ เซเวนสปริงส์ออฟเอพิงก์ พร้อมกับเพลงไตเติล "ไอโดนต์โนว์" ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 พวกเธอได้เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นด้วยเพลง "โนโนโน" ในภาษาญี่ปุ่น เอพิงก์ได้รับรางวัลมากมาย รวมไปถึงรางวัลโกลเดนดิสก์อะวอดส์, โซลมิวสิกอะวอดส์ และเอ็มเน็ตเอเชียนมิวสิกอะวอดส์ สำหรับรางวัลในรายการเพลงของเอพิงค์ พวกเธอชนะครั้งแรกในรายการ เอ็ม เคานต์ดาวน์ เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2555 ด้วยเพลง "มายมาย" จากอีพีชุดที่สอง สโนว์พิงค์
ก่อนเปิดตัว
เด็กฝึกคนแรกได้เปิดตัวเป็นสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่ของค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์คือ ซน นา-อึน ที่ได้ร่วมงานกับนักร้องร่วมค่าย วงบีสต์ ในมิวสิควีดิโอเพลง "ซุม" (숨; "Breath"), "Beautiful" และ "นีกาเชอิลโชฮา" (니가 제일 좋아; "I Like You the Best") ในช่วงปลายปี 2553 สมาชิกคนที่สองที่เปิดตัวคือหัวหน้าวง พัค โช-รง ที่ปรากฏตัวในตอนจบของมิวสิควิดีโอเพลง "Shock" เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นของวงบีสต์ ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่จะอยู่ภายใต้การจัดการของเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทลูกของคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ทางเอคิวบ์ได้เปิดทวิตเตอร์และได้มีการเปิดเผยสมาชิกคนที่สามของวงคือ โอ ฮา-ยอง ส่วนจอง อึน-จี ได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงคนที่ 4 ผ่านทางทวิตเตอร์ของเอคิวบ์โดยได้มีการโพสวิดีโอที่อึนจีร้องเพลง "Love You I Do" ของเจนนิเฟอร์ ฮัดสัน ส่วนฮง ยู-คยองก็ได้เปิดตัวผ่านทางทวิตเตอร์ผ่านทางวิดีโอซึ่งเธอแสดงความสามารถในการเล่นเปียโน สมาชิกของวงสองคนสุดท้ายที่เปิดตัวผ่านทวิตเตอร์คือยุน โบ-มีและคิม นัม-จู
พ.ศ. 2554 การเปิดตัวของ Apink
เอพิงค์ '몰라요 (I don't know) ' ในวันที่ 18 เมษาที่ผ่านมา ผ่านทางเว็บไซต์หลักของพวกเธอ ขึ้นมาอยู่ในชาร์ตท็อป 10 ตั้งแต่วันแรกที่ออกเพลง เพลงอินโทรของพวกเธออย่าง ‘Seven Springs of A Pink’ ก็ได้ผู้สนับสนุนอย่าง จี.น่า มาช่วย และยังได้ซุปเปอร์ชังแด นักแต่งเพลงมืออาชีพมาร่วมแต่งเพลงหลัก '몰라요 (I don't know) ' และยังมีนักแต่งเพลงชื่อดังมาร่วมทำงานให้กับอัลบั้มนี้อีกมากมาย พวกเธอยังได้มีส่วนร่วมในมิวสิกวิดีโอขอวงบีสต์ ในเพลง 'Beautiful'
เอพิงก์ เปิดตัวเอ็มวีไตเติล 'I Don't Know' ร่วมด้วย อีกีกวัง แห่งวงบีสต์ ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 เที่ยงคืนตรงเอพิงก์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดบิวต์ Seven Springs of A PINK' ผ่านทางเว็บไซต์ฟังเพลงออนไลน์เป็นครั้งแรก และในเวลา 10 โมงเช้าวันเดียวกัน พวกเธอก็ได้เปิดตัวมิวสิกวิดีโอผ่านทางเว็บไซต์หลัก ผลงานมินิอัลบั้มชุดแรก เพลงเป็นผลงานประพันธ์ของซุปเปอร์ชังไต (슈퍼창따이)
21-24 เมษายน พ.ศ. 2554 เอพิงก์ได้เปิดตัวบนเวที M! Countdown, Music Bank, Music Core, Inkigayo
พ.ศ. 2555 : อูว์นาเน
กลางปี 2555 พวกเธอก็ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมอัลบั้มเต็มชุดแรก 'UNE ANNEE'. พวกเธอกลับมาพร้อมกับภาพลักษณ์ใหม่ๆ ที่ดูโตเป็นสาวมากขึ้นกับเพลงโปรโมทที่มีชื่อว่า 'HUSH' แม้เพลงนี้จะไม่ประสบความสำเร็จเท่าเพลง 'My My' แต่เพลงนี้ก็ได้แสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์อีกด้านของพวกเธอเช่นกัน
พวกเธอเดินหน้าโปรโมทอัลบั้มเต็มชุดแรกต่อไปด้วยเพลง 'Bubibu' ทันที เพลงนี้ทำให้เห็นถึงภาพลักษณ์น่ารัก ใสๆ ของพวกเธออีกครั้งหนึ่ง และพวกเธอก็จบการโปรโมทอัลบั้มแรกตอนเดือนสิงหาคมไปด้วยเพลงนี้
พ.ศ. 2556 : ยูกย็องออกจากวง และ ซีเครตการ์เดน
อึนจีและนัมจู ได้ร่วมกับ ฮย็อนซึงได้ออกซิงเกิลชื่อว่า White วันที่ 3 มกราคม 2556 และเอพิงก์ก็ได้มีโฆษณาคือ แบรนด์ชุดนักเรียน Skoolooks ในต้นเดือนมกราคม เอพิงก์ได้ไปร่วมคอนเสิร์ต AIA K-POP 2013 ในฮ่องกง และได้ร่วมกับ  Cube Entertainment รุ่นพี่  4Minute และ B2ST
ในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2556 ยูกย็องได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกเอพิงก์เพื่อมุ่งมั่นกับการเรียนในมหาวิทยาลัย
ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 อึนจีได้ร่วมกับ ฮอกักออกซิงเกิล Blue" project titled 'Short Hair' และเพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตเพลงชื่อดังของประเทศเกาหลีใต้ วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้เผยทีเซอร์ภาพกับมินิอัลบั้มใหม่ Secret Garden วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทางเอพิงก์ได้เผยทีเซอร์เพลง "nonono" ซึ่งเพลงจะอยู่ในมินิอัลบัม Secret Garden และเพลงนี้ได้ออกทางเว็ปไซต์ยูทูป และทางวงจะกลับมาโดยไม่มีฮง ยูคยอง และพวกเธอก็กลับมาในรายการ M!Countdown ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้รับแต่งตั้งเป็นทูตกิตติมศักดิ์ของโรงละครโซลแห่งชาติ ในงาน Seoul Character & Licensing Fair 2013 ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้รับรางวัลจากรายการ Show Champion มิวสิคแบงค์ จากเพลง "nonono" วันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์มีแผนในการกลับมาก่อนสิ้นปี 2556 และเอพิงก์ก็ยังออกซิงเกิลประชาสัมพันธ์ "Secret Garden" และ "U You" ซึ่งอยู่ในมินิอัลบั้มที่ 3 ของพวกเธอ ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เอพิงก์มีงานแฟนมีตติ้งของพวกเธอเป็นครั้งแรกในประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เอพิงก์ได้เข้าร่วมงาน Mnet Asian Music Awards และพวกเธอเองก็ยังได้รับรางวัล Next Generation Global Star award
พ.ศ. 2557 : พิงก์บลอสซัม, กลุ่มย่อย เอพิงก์ บีเอ็นเอ็น (BnN), เดบิวต์ที่ญี่ปุ่นและพิงก์ลัฟ
ในวันที่ 13 มกราคม 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิล "Good Morning Baby" เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 1,000 วันสำหรับการเดบิวต์ ในวันที่ 14 มีนาคม 2557 เอพิงก์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็น "ทูตเพื่อการประชาสัมพันธ์ของสำนักงานกำลังพลของกองทัพ" ซึ่งถือว่าเป็นวงไอดอลกลุ่มหญิงวงแรกที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูต
เอพิงก์ได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่ 4 ที่มีชื่อว่า Pink Blossom พิงก์บลอสซัม และได้ปล่อยมิวสิควิดีโอของเพลงไตเติล "มิสเตอร์ชวู" (Mr. Chu) ในวันที่ 31 มีนาคม 2557 โดยเพลงได้รับกระแสตอบรับที่ดีมากและทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งในหลายชาร์ตเพลงทันทีที่ปล่อยออกมา ในวันที่ 4 เมษายน 2557 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจสำหรับเพลง Mr. Chu (มิสเตอร์ชวู) ในรายการ มิวสิคแบงก์ และเอพิงก์ชนะ 6 รางวัลจากรายการเพลงสำหรับเพลงมิสเตอร์ชวู ซึ่งถือว่าเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเพลงหนึ่งของวง
เพื่อเป็นการฉลองการเปิดตัววงเอพิงก์ครบรอบ 3 ปี ได้มีการจัดแฟนมีตติ้งครั้งที่ 2 ขึ้นในวันที่ 14 มิถุนายน 2557
เอพิงก์เข้าร่วมในหลายรายการเพลง เช่น รายการทางช่อง MBC New Life for Children เพื่อช่วยเหลือเด็กที่ป่วยเป็นโรคลูคีเมียและมะเร็ง ในวันที่ 5 พฤษภาคม 2557 (วันเด็กแห่งชาติของเกาหลีใต้), รายการ World Cup Cheering Show - Let's go to Brazil ในวันที่ 28 พฤษภาคม 2557 และในงานฉลองครบรอบ 20 ปีของ Dream Concert ในวันที่ 7 มิถุนายน 2557 ร่วมกับไอดอลวงอื่นๆ ในวันที่ 5 มิถุนายน 2557 เอพิงก์ได้ไปปรากฏตัวในรายการ  You Hee-yeol's Sketchbook และได้แสดงการเต้นคัฟเวอร์เพลง"Partition" ของบียอนเซ่ โนวส์ ภายหลังจากที่นักออกแบบท่าเต้น ไคล์ ฮานากามิ ได้ชมการแสดงชุดนี้แล้ว ได้กล่าวถึงคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ผ่านทางทวิตเตอร์ของเขาโดยกล่าวว่า "ผมภูมิใจนะแต่เครดิตจริงๆมันต้องมีอยู่ในนั้นนะ"
ซิงเกิล "Break Up To Make Up" สำหรับโปรเจกต์ A Cube for Season #Sky Blue ที่ได้ช็อง อึน-จี และศิลปินร่วมค่ายของเอพิงก์ ฮอกัก มาร่วมฟีทเจอริ่ง ซึ่งได้ปล่อยเพลงออกมาในวันที่ 8 กรกฎาคม 2557 และเพลงก็ได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดของชาร์ตเพลงออนไลน์ทันทีที่ปล่อยออกมา
นอกเหนือไปจากกิจกรรมของวงที่เกาหลีใต้แล้ว เอพิงก์ยังไปเปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นโดยมีงานโชว์เคสในวันที่ 4 สิงหาคม 2557 และในวันที่ 22 สิงหาคม 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลอัลบั้มภาษาญี่ปุ่นอัลบั้มแรกคือNoNoNo (ซึ่งประกอบไปด้วย 2 เพลงคือ "NoNoNo" และ "My My")
ในเดือนกันยายน 2557 เอพิงก์ได้จัดกิจกรรมระดมทุนในการสร้างโรงพยาบาลสำหรับผู้ป่วยเฉพาะทางสำหรับผู้ป่วยโรคเอแอลเอส และระดมทุนได้ถึงเป้าภายใน 1 วัน กิจกรรมระดมทุนสิ้นสุดลงในวันที่ 7 พฤศจิกายน2557 และเงินทั้งหมดที่ได้รับมาก็ได้บริจาคให้กับมูลนิธิแห่งความหวังซึนกิล
ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2557 มีรูปภาพตัวอย่างของวงเอพิงก์เกี่ยวกับอัลบั้มใหม่ที่กำลังจะปล่อยออกมา ชาวเน็ตมุ่งความสนใจไปที่รูปภาพเหล่านั้นว่าดูเหมือนกับรูปภาพของ มิเชล พูเดลกา และกล่าวหาว่ารูปภาพชุดของเอพิงก์ชุดนั้นเป็นการขโมยความคิดของช่างภาพแฟชั่นดังกล่าวเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ตอบสนองต่อข้อโต้แย้งดังกล่าวโดยได้แถลงว่าไม่ได้มีเจตนาในการเหมือนกันของรูปภาพดังกล่าวเพราะว่าพวกเขาก็ไม่เคยเห็นงานของพูเดลกาเช่นกัน
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้รับรางวัลศิลปินแดนซ์ยอดเยี่ยมฝ่ายหญิง (Best Female Dance) ในงานประกาศรางวัลดนตรีเมลอน ครั้งที่ 6 (6th MelOn Music Awards) จากเพลง "มิสเตอร์ชวู"
หลังจากการล่าช้าในการออกอัลบั้มไป 1 สัปดาห์ ในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้ปล่อยมินิอัลบั้มที่ 5 ออกมามีชื่ออัลบั้มว่า พิงก์ลัฟ (Pink Luv) และได้ปล่อยมิวสิควิดีโอออกมาในเพลงไตเติล "ลัฟ" (Luv) วันที่ 21 พฤศจิกายน 2557 เอพิงก์ได้แสดงคัมแบ็คสเตจของรายการ มิวสิคแบงก์ และภายหลังจากปล่อยเพลง ลัฟ ได้เพียงไม่นาน เพลงก็ทะยานขึ้นสู่อันดับ 1 ของชาร์ตเพลงออนไลน์หลักอาทิเช่น เมล่อน, แนเวอร์, ทาอึม, เอ็มเน็ต และ โอเล่ห์ โดยเอพิงก์ชนะในรายการเพลงของทั้ง 3 สถานีหลักของเกาหลีใต้ได้ 2 สัปดาห์ติดต่อกัน นับเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปหญิงวงเดียวที่ทำได้ในรอบปี และสามารถทำทริปเปิลคราวน์ (ชนะติดต่อกัน 3 ครั้ง) ในรายการ The Show "เดอะโชว์" ของช่อง SBS, รายการ Music Core มิวสิคคอร์ ของช่อง MBC และรายการ Inkigayo อินกิกาโย ของช่อง SBS
พ.ศ. 2558 : คอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรก, มิสเตอร์ชวู เวอร์ชันญี่ปุ่นและทัวร์คอนเสิร์ต
ในวันที่ 4 มกราคม เอพิงก์ได้จบการโปรโมทมินิอัลบั้ม พิงก์ลัฟ โดยได้แสดงกู๊ดบายสเตจในรายการ อินกิกาโย ในวันที่ 10 มกราคม เอพิงก์สามารถชนะในรายการมิวสิคคอร์ ถือเป็นการได้ที่ 1 ในรายการนี้เป็นเวลา 5 ครั้งติดต่อกัน เป็นวงดนตรีวงแรกที่สามารถทำได้ ทั้งนี้เอพิงก์รับรางวัลจากรายการเพลงทั้งหมด 17 รางวัลจากซิงเกิล LUV "ลัฟ"
ในเดือนมกราคม เอพิงก์ยังได้รับรางวัลจากงานประกาศรางวัลประจำปีหลายรายการ ประกอบด้วย "ดิจิทัลบนซัง" และ "การแสดงกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม" ที่งานรางวัลแผ่นเสียงทองคำครั้งที่ 29 ณ กรุงปักกิ่ง รางวัล "บนซัง" และ "ยอดนิยม" ที่งานโซลมิวสิคอวอร์ต, "รางวัลนักร้องกลุ่มหญิงยอดเยี่ยม" ที่งานประกาศรางวัลวัฒนธรรมและบันเทิงเกาหลี และรางวัล "ซิงเกิลยอดเยี่ยมประจำเดือนธันวาคม" ที่งานประกาศรางวัลกาออนชาร์ต เคป๊อป
เอพิงก์จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกชื่อว่า "พิงก์ พาราไดซ์" (Pink paradise) ซึ่งได้จัดขึ้นที่โอลิมปิกฮอลล์ ในอุทยานโอลิมปิกโซล เมื่อวันที่ 30 และ 31 มกราคม โดยบัตรคอนเสิร์ตทั้งหมด 7,200 ที่นั่ง ขายหมดภายในเวลา 2 นาทีภายหลังจากเปิดจำหน่าย เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลญี่ปุ่นที่สองคือซิงเกิล มิสเตอร์ชวู" ซึ่งในซิงเกิลนี้ได้มีเพลง "ฮัช" เวอร์ชันญี่ปุ่นด้วย โดยซิลเกิลมิสเตอร์ชวูได้ทะยานขึ้นสู่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตรายสัปดาห์ โดยมียอดขาย 54,000 แผ่นในสัปดาห์แรกที่ปล่อยออกมา และในเดือนกุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ถูกจัดอันดับเป็น 40 คนดัง ผู้ทรงอิทธิพลของเกาหลีใต้ของนิตยสารฟอบส์ เป็นครั้งแรก โดยถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 18
เอพิงก์ได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในต่างประเทศเมื่อวันที่ 22 มีนาคม โดยจัดที่ แม็กซ์ พาวิลเลียน ประเทศสิงคโปร์  และยังมีกิจกรรมอื่นๆที่ฮานอยและลอสแอนเจลิสด้วย
เวอร์ชันญี่ปุ่นของเพลง "ลัฟ" ซึ่งเป็นซิงเกิลญี่ปุ่นที่สามของวงเอพิงก์มีกำหนดการปล่อยในวันที่ 20 พฤษภาคม และยังประกอบไปด้วยเพลง กู๊ดมอร์นิ่งเบเบี้ อีกเพลงหนึ่ง โดยแสดงโชว์เพลงลัฟ เวอร์ชันญี่ปุ่นครั้งแรกในงาน "Girls Award 2015 Spring/Summer” วันที่ 29 เมษายน ที่กรุงโตเกียว ก่อนที่จะถึงกำหนดการปล่อยซิงเกิล
ภาพลักษณ์และแนวดนตรี
ภาพลักษณ์ของเอพิงก์และแนวดนตรีนั้นส่วนมากจะถูกเปรียบเทียบกับวงไอดอลหญิงยุคแรกอย่างเอส.อี.เอส.และฟิน.เค.แอล. เอพิงก์เป็นที่รู้จักในภาพลักษณ์ของความไร้เดียงสา เป็นภาพลักษณ์ที่แปลกท่ามกลางวงไอดอลหญิงแนวเซ็กซี่ในยุคปัจจุบัน  ในปี พ.ศ. 2555 โอ ฮา-ย็อง ได้ให้สัมภาษณ์ว่า "วงไอดอลหญิงในยุคปัจจุบันมีความตั้งใจที่จะแสดงจุดเด่นในทักษะด้านการเต้นและในภาพลักษณ์ที่เซ็กซี่ แต่คอนเซ็ปต์ของพวกเรา (วงเอพิงก์) คือ ภาพลักษณ์ที่ไร้เดียงสาและบริสุทธิ์ นั่นเองทำให้ผู้ชมรู้สึกสบายไปกับพวกเรา" เพลงของพวกเขาในปี พ.ศ. 2557 เพลง "ลัฟ" ได้แสดงถึงภาพลักษณ์ที่เติบโตขึ้นของวงแต่ยังคงคอนเซ็ปต์เครื่องหมายการค้าของวงคือความไร้เดียงสาเอาไว้อยู่
แนวเพลงของเอพิงก์ส่วนใหญ่เป็นแนวเพลงประเภท "บับเบิลกัมป็อป" เจฟฟ์ เบนจามิน ของบิลบอร์ด ได้ให้ความเห็นไว้ในเพลง "โนโนโน" ว่าได้รับอิทธิพลมาจากแนวเพลงซินธ์ป็อป ในยุค 80 และเพลง "ลัฟ" ทำให้คิดถึงเพลง ฮิปฮอป ในยุค 90
ผลงาน
อัลบั้มเกาหลี
อัลบั้มญี่ปุ่น
พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ
พระเจ้าคีรวาณยุทธพิกรม ศาหะ เป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรเนปาล พระองค์ที่ 4 พระราชสมภพเมื่อ วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2340 เป็นพระราชโอรสของ พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ และ พระนางราชเรศวรีเทวีศาหะ พระราชสมภพที่กรุงกาฐมาณฑุ ราชอาณาจักรเนปาล เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 2 ปี พระราชบิดาพระองค์ คือ พระเจ้ารณพหาทุร ศาหะ ได้สวรรคต พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เนปาลเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2342 นับเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ตั้งแต่ยังน้อยของราชอาณาจักรเนปาล และเสด็จสวรรคตเมื่อ วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2359 พระชนมายุได้ 19 พรรษา ครองราชย์ได้ 17 ปี
พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์
[[ไฟล์:Map of the Holy Alliance (1840).svg|thumb|ประเทศผู้ก่อตั้งพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ ใช้พรมแดนยุโรป ค.ศ. 1840
{{legend|#ffd42aff| 🇦🇹 จักรวรรดิออสเตรีย}} {{legend|#4d4d4dff| ราชอาณาจักรปรัสเซีย}} {{legend|#008000ff| จักรวรรดิรัสเซีย}}]] พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ (หรือ มหาสัมพันธมิตร) เป็นพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยรัสเซีย ออสเตรีย และปรัสเซีย ซึ่งก่อตั้งและลงนามโดยชาติทั้งสามในกรุงปารีส เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1815 ตามพระบรมราชโองการของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ไม่นานหลังจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ซึ่งจัดขึ้นหลังความพ่ายแพ้ของนโปเลียน แม้พันธมิตรดังกล่าวจะแสดงออกว่าก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นการปลูกฝังค่านิยมคริสเตียน ความกรุณาและสันติภาพ ในชีวิตการเมืองของยุโรป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว เคลเมนส์ เวนเซล ฟอน เมทแทร์นิช จัดการให้พันธมิตรดังกล่าวเป็นปราการป้องกันการปฏิวัติ พระมหากษัตริย์ของทั้งสามประเทศใช้พันธมิตรดังกล่าวร่วมมือกันป้องกันอิทธิพลปฏิวัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการปฏิวัติฝรั่งเศส มิให้เข้าสู่ประเทศเหล่านี้ พันธมิตรดังกล่าวยังมีแนวคิดต่อต้านประชาธิปไตย การปฏิวัติและฆราวาสนิยม พันธมิตรดังกล่าวมักเกี่ยวข้องกับพันธไมตรีจตุรภาคีและพันธไมตรีเบญจภาคี ซึ่งรวมสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1818) โดยมีจุดประสงค์ในการที่จะสนับสนุนการจัดการสันติภาพยุโรปซึ่งได้มีข้อสรุปที่การประชุมใหญ่เวียนนา พันธมิตรดังกล่าวตามประเพณีแล้วสิ้นสุดลงเมื่อจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1825
Mastigosciadium
Mastigosciadium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศอัฟกานิสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วงศ์ย่อยปลาเขือ
วงศ์ย่อยปลาเขือ หรือ วงศ์ย่อยปลาบู่เขือ (Worm goby, Eel goby) เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Amblyopinae
การจำแนก
12 สกุล
แอล อัล
แอล อัล อิสราเอลแอร์ไลน์ หรือ แอล อัล (אל על, "สู่ท้องฟ้า" หรือ "Skywards") เป็นสายการบินแห่งชาติของอิสราเอล ให้บริการเที่ยวบินในประเทศ, ระหว่างประเทศ และเที่ยวบินขนส่งสินค้า มีจุดหมายปลายทางในทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ, อเมริกาใต้ ,แอฟริกา, เอเชีย, และออสเตรเลีย มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน กรุงเทลอาวีฟ
ฝูงบินในปี พ.ศ. 2553 เป็นเครื่องของโบอิงทั้งหมด 40 ลำ ไล่ตั้งแต่รุ่น 737-700 ถึง รุ่น 747-400 รวมทั้ง 747-400F และ 747-200F ซึ่งปฏิบัติการโดยฝ่ายขนส่งแอล อัล มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชั้นหนึ่งท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียน
นับตั้งแต่เที่ยวบินทางการครั้งแรกจากเจนีวาสู่เทลอาวีฟ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2491 แอล อัลขยายสุดหมายปลายทางไปสู่ 48 จุดหมาย ใน 5 ทวีป ทั้งยังเป็นสายการบินแห่งชาติของอิสราเอล สายการบินแอล อัลมีบทบาทสำคัญในการช่วยเหลือทางมนุษยธรรม เช่น การอพยพชาวยิวออกจากเอธิโอเปีย และเยเมน และประเทศอื่นที่ชาวยิวตกอยู่ในภาวะเสี่ยงอันตราย แอล อัลยังเคยสร้างสถิติเที่ยวบินที่มีผู้โดยสารมากที่สุด ซึ่งเคยทำไว้ในปฏิบัติการโซโลมอน
แอล อัลเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสายการบินที่มีสถิติความปลอดภัยมากที่สุดในโลก จากมาตรการความปลอดภัยในการป้องกันการจี้เครื่องบินของสลัดอากาศหลายครั้ง แต่มีเพียงครั้งเดียวเท่านั้นที่สลัดอากาศกระทำสำเร็จ
การรักษาความปลอดภัย (Security)
เนื่องจาก สายการบินแอล อัล ตกเป็นเป้าหมายในการก่อการร้ายมานานหลายทศวรรษ ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของ แอล อัล จำต้องปฏิบัติหน้าที่ด้านการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดทั้งบนพื้นดินและบนอากาศยาน จึงเกิดกระแสวิจารณ์ความไม่สะดวกในการใช้บริการ และเป็นประเด็นถกเถียงในเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด แต่อย่างไรนั้นความมีชื่อเสียงด้านมาตรการรักษาความปลอดภัย ทำให้ แอล อัล ได้รับรางวัลสายการบินที่มีมาตราฐานการรักษาความปลอดภัยสูงที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 2008 จากนิตยสาร "โกลบอล แทรเวลเลอร์"
มาตรการการรักษาความปลอดภัยในสนามบิน
สายการบินกำหนดให้ผู้โดยสารต้องรายงานตัวสามชั่วโมงก่อนออกเดินทาง อาคารผู้โดยสารของแอล อัล ทั่วโลกมีการเฝ้าระวังความปลอดภัยอย่างเข้มงวด มีเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบและกำลังทหาร ตำรวจ ติดอาวุธครบมือออกตรวจตราวัตถุระเบิด บุคคลผู้มีพฤติกรรมที่น่าสงสัย และภัยคุกคามอื่นๆ กระเป๋าสัมภาระของผู้โดยสารจะต้องผ่านการตรวจสอบอย่างละเอียด ผู้โดยสารทุกคนจะต้องผ่านการสอบถามคำถามด้านการรักษาความปลอดภัย จากเจ้าหน้าที่ถึงสาเหตุในการเดินทางเพื่อประเมินความเสี่ยง โดยเจ้าหน้าที่มักจะถามว่า ผู้โดยสารมาจากไหน มีเหตุผลอะไรในการเดินทาง ตลอดจนถามถึงอาชีพการงาน และสอบถามถึงสัมภาระของผู้โดยสารว่าเป็นผู้บรรจุเองหรือไม่
มาตรการความปลอดภัยบนเที่ยวบิน
ในทุกเที่ยวบินระหว่างประเทศจะมีแอร์ มาร์แชลหรือเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบซุกซ่อนอาวุธแฝงตัวไปกับผู้โดยสาร นักบินส่วนใหญ่ของแอล อัล จะเป็นอดีตนักบินของกองทัพอากาศอิสราเอล ห้องนักบินได้ติดตั้งประตูนิรภัยแน่นหนาสองชั้น เพื่อป้องกันบุคคลไม่ได้รับอนุญาตเข้าห้องนักบินและมีระบบรหัสลับสำหรับการผ่านเข้าออก ประตูห้องนักบินที่สองจะเปิดได้ก็ต่อเมื่อประตูที่หนึ่งปิดแล้วเท่านั้น บุคคลที่จะเข้าห้องนักบินทุกคนจะต้องรับการตรวจค้นจากกัปตันเครื่องหรือผู้ช่วยนักบินที่หนึ่ง พื้นห้องโดยสารได้รับการเสริมเหล็กกล้าเพื่อป้องกันระหว่างห้องโดยสารกับห้องสัมภาระ
จากเหตุการลอบโจมตีอากาศยานของอิสราเอลในปี 2002 ทำให้อากาศยานบางลำ(ขึ้นกับระดับภัยคุกคามของเส้นทางการบิน)ของแอล อัล ได้รับการติดตั้งระบบต่อต้านจรวดนำวิถีด้วยอินฟราเรด (IRCM) เรียกว่า"ไฟลท์การ์ด"   ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทอุตสาหกรรมการบินอิสราเอล เพื่อป้องกันตัวจากขีปนาวุธพื้นสู่อากาศ
แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งจังหวัดฟูกูชิมะ ค.ศ. 2016
แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งจังหวัดฟูกูชิมะ เป็นแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เกิดขึ้นห่างจากเมืองนามิเอะ จังหวัดฟูกูชิมะ ญี่ปุ่น ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 37 km เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 ที่ความลึก 11.4 km  การกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดในระดับ VII (แรงมาก) ตามมาตราเมร์กัลลี ต่อมาคลื่นสึนามิไม่ทราบความสูงถูกพบห่างจากชายฝั่งเมืองอิวากิ 22 กิโลเมตร การรายงานครั้งแรกระบุว่าแผ่นดินไหวมีขนาด 7.3 แมกนิจูด ซึ่งหลังจากนั้นสำนักสำรวจทางธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกาได้ปรับลดความรุนแรงลงไปที่ 6.9 ขณะที่สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับเพิ่มเป็น 7.4
อาโยร์บาร์บัด ข่าน
อาโยร์บาร์บัด ข่าน (Аюурбарбад хаан), โบยันท์ ข่าน (буянт хаан) หรือ จักรพรรดิหยวนเหรินจง (元仁宗; ค.ศ. 1285–1320) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1285
ช่วงก่อนครองราชย์ทรงได้รับการสนับสนุนจากอดีตมเหสีของโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนเฉิงจง) และพระเชษฐา เมื่อคูเล็ก ข่าน (จักรพรรดิหยวนอู่จง) เสด็จสวรรคตลงใน ค.ศ. 1311 พระองค์จึงขึ้นครองราชย์เป็นอาโยร์บาร์บัด ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนเหรินจง เมื่อมีพระชนม์ได้ 25 พรรษา
อาโยร์บาร์บัด ข่าน สวรรคตเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1320 ขณะพระชนม์เพียง 34 พรรษา เกเกง ข่าน หรือจักรพรรดิหยวนอิงจง ผู้เป็นพระราชโอรสจึงขึ้นครองราชย์แทน
อ้างอิง
12861320
สุวรรณสามชาดก
สุวรรณสามชาดก (อ่านว่า: สุ-วัน-นะ-สาม-ชา-ดก) หรือในพระคาถาเรียกว่า สุวณฺณสามชาตกํ (อ่านว่า: สุ-วัน-นะ-สา-มะ-ชา-ตะ-กัง) เป็นชีวประวัติเรื่องหนึ่งในทศชาติชาดก กล่าวถึงพระชาติของพระโคตมพุทธเจ้าเสวยพระชาติเป็นสุวรรรณสามดาบส ในการบำเพ็ญเมตตาบารมี โดยสุวรรรณสามดาบสต้องรับภาระเลี้ยงดูบิดามารดาผู้ตาบอด วันหนึ่งพระเจ้ากบิลยักขราชแผลงศรมาถูกได้รับบาดเจ็บแสนสาหัส แต่ก็ไม่ได้โกรธ กลับแสดงเมตตาจิตต่อ และเทศนาทศพิธราชธรรมให้กบิลยักษ์ฟัง ด้วยอำนาจแห่งเมตตาธรรมทำให้พระสุวรรณสามหายเจ็บปวดรอดชีวิตมาได้ และบิดามารดาก็กลับมีจักษุดี
สุวรรณสามชาดก ปรากฏอยู่ในพระไตรปิฎกขุททนิกายชาดก มหานิบาต และอรรถกถา ซึ่งพระโคตมพุทธเจ้าตรัสเรื่องสุวรรณสามขณะประทับอยู่ที่พระเชตวันมหาวิหาร อารามที่ท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีซื้ออุทยานพระกุมารพระนามว่าเชตสร้างถวาย พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญพระภิกษุรูปหนึ่ง ผู้บิณฑบาตเลี้ยงบิดามารดา เพื่อจะยกย่องพระภิกษุผู้เลี้ยงดูบิดามารดาด้วยสิ่งของที่ชาวบ้านถวายว่าเป็นพระภิกษุยอดกตัญญู ให้เป็นแบบอย่างแก่พระภิกษุทั้งปวง พระพุทธองค์จึงตรัสเรื่องราวในอดีตชาติของพระองค์ แล้วตรัสว่า
ตรัสดังนี้แล้วทรงประกาศอริยสัจ 4 เพื่อประชุมชาดก เมื่อแสดงเทศนาว่าด้วยอริยสัจ 4 จบ พระภิกษุนั้นได้บรรลุธรรมขั้นโสดาปัตติผล
จากชาดกนี้ "พระราชากบิลยักขราช" ในกาลนั้นกลับชาติมาเกิดเป็น พระอานนท์ "พสุนธรีเทพธิดา" เกิดเป็นภิกษุณีชื่อ อุบลวรรณา "ท้าวสักกเทวราช" เกิดเป็น พระอนุรุทธะ "ทุกูลบัณฑิต" ผู้บิดา เกิดเป็น พระมหากัสสปะ "นางปาริกาดาบสินี" ผู้มารดา เกิดเป็นภิกษุณีชื่อ ภัททกาปิลานี ส่วนสุวรรณสามดาบถ ทรงอุบัติเป็น พระโคตมพุทธเจ้า
เนื้อหา
ตามพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๘ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๐ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒ เนื้อเรื่องสุวรรณสาม ระบุโดยความย่อว่า
"สุวรรรณสามดาบส เป็นบุตรของฤๅษีตาบอด สุวรรรณสามดาบสเลี้ยงท่านทั้งสองนั้นในป่าใหญ่ วันหนึ่ง สุวรรณสามดาบสตักน้ำที่แม่น้ำมิคสัมมตา เพื่อบิดา มารดา แต่แล้วพระเจ้ากบิลยักขราชแผลงศรมาถูก สุวรรรณสามดาบสถามว่า
พระเจ้ากบิลยักขราชจึงตอบ แล้วทรงถามว่าเป็นใคร สุวรรรณสามดาบสจึงตอบ พร้อมบอกให้ช่วยดูแลบิดา มารดาของตน แล้วสลบไป พระเจ้ากบิลยักขราชทรงคร่ำครวญ แล้วทรงระลึกได้ว่า ทางเดียวที่จะช่วยผ่อนบาปอันหนักของ พระองค์ได้ก็คือ ปฏิบัติตามวาจาที่สัญญาไว้กับสุวรรณสาม คือไป ปรนนิบัติดูแลพ่อแม่สุวรรณสาม พระราชากบิลยักขราชจึงนำหม้อน้ำที่สุวรรณสามตักไว้นั้น ออกเดินทางไปศาลาที่สุวรรณสามบอกไว้ ครั้นไปถึง พระเจ้ากบิลยักขราช เริ่มค่อยๆ บอกกล่าวเรื่องของสุวรรรณสามดาบส เมื่อบิดา มารดาของสุวรรรณสามดาบสรู้ จึงอ้อนวอนให้พระเจ้ากบิลยักขราชพาไปพบลูก แล้วพระเจ้ากบิลยักขราชจึงพาไป เมื่อทั้งสามมาถึง บิดา มารดาของสุวรรรณสามดาบสเห็นสุวรรรณสามดาบสนอนสลบอยู่ ทั้งสองจึงสะอึกสะอื้นด้วยโศกเศร้า คิดว่าลูกของตนสิ้นลมแล้ว ทั้งสองจึงนำสุวรรณสามดาบถขึ้นวางบนตัก ผู้เป็นบิดาก็ช้อนศีรษะสุวรรณสามดาบถประคองไว้บนตัก ต่างพากัน รำพันถึงสุวรรณสามดาบถ บังเอิญผู้เป็นมารดาลูบคลำบริเวณหน้าอกสุวรรณสามดาบถ รู้สึกว่ายังอบอุ่นอยู่ จึงคิดว่าลูกอาจจะเพียงแต่ สลบไป ไม่ถึงตาย นางจึงตั้ง สัตยาธิษฐานว่า
นางเทพธิดาวสุนธรี ผู้ดูแลรักษาอยู่ ณ บริเวณเขาคันธมาทน์ ได้ยิน จึงได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า
เมื่อนั้นสุวรรรณสามดาบสได้กลับแลเห็นเหมือนเดิม พระเจ้ากบิลยักขราชทรงพิศวงยิ่งนัก จึงตรัสถามว่าสุวรรณสามฟื้นขึ้นมา ได้อย่างไร สุวรรณสามตอบพระราชาว่า
พระเจ้ากบิลยักขราชนั้นได้ยิน จึงตรัสปฏิญญาณว่าจะประพฤติตนอยู่ในความดีแล้วพระราชาก็ทรงขอขมาโทษสุวรรรณสามดาบส แล้วพระองค์ก็เสด็จ กลับพาราณสี ทรงปฏิบัติตามที่ได้ตรัสไว้ทุกประการจนตลอดพระชนม์ชีพ ฝ่ายสุวรรณสามก็เลี้ยงดูปรนนิบัติบิดา มารดา บำเพ็ญเพียรใน ทางธรรมเมื่อสิ้นชีพก็ได้ไปเกิดในพรหมโลก ร่วมกับบิดา มารดา ด้วยกุศลกรรมที่กระทำมา".
การดัดแปลง
สุวรรณสามชาดกได้มีการดัดแปลงเป็นนิทาน ที่ลงบันทึกในใบลาน โดยบันทึกเป็นอักษรมอญ และอักษรพม่า เก็บรักษาในหอสมุดวัดกลาง (พระอารามหลวง) อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ นอกจากนี้ยังมีการนำมาดัดแปลงเป็นวรรณคดีอีสาน หรือหนังสือบางเล่มนำสุวรรณสามดาบถมาให้ข้อคิดเรื่องความกตัญญู และความเมตตา เช่น หนังสือเรื่อ "สุวรรณสามยอดกตัญญู" ที่เขียนโดย พระมหาอุเทน ปัญญาปริทัตโต เป็นต้น และเป็นการ์ตูนเพื่อให้เด็กและเยาวชนเข้าใจได้ง่าย แต่ส่วนมาก มักจะรวมกับหนังสือการ์ตูนที่ทำเรื่องเกี่ยวกับทศชาติชาดก
Megastigma
Megastigma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rutaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปลาซิวควาย
ปลาซิวควาย (Silver rasbora, Yellowtail rasbora) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาซิวชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Rasbora tornieri อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างยาวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย ปากเล็กไม่มีหนวด ตาโต ครีบเล็ก ครีบหางเว้าลึก มีเกล็ดใหญ่ ตัวมีสีเหลืองอ่อนอมทอง มีแถบสีเงินพาดตามความยาวกลางลำตัวจนถึงโคนหาง ครีบสีเหลืองอ่อนมีขอบสีคล้ำ  มีขนาดประมาณ 6 เซนติเมตร พบใหญ่สุด 10 เซนติเมตร
อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแม่น้ำและแหล่งน้ำนิ่ง รวมถึงลำธารในที่สูงบางแห่ง พบในภาคใต้ ภาคกลาง ถึงแม่น้ำโขง มีพฤติกรรมชอบตอมตะไคร่หรือสาหร่ายบริเวณใต้แพหรือท่าน้ำ อาหารได้แก่ พืชน้ำ และแมลงน้ำขนาดเล็ก เป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมบริโภคโดยปรุงสด ทำปลาร้าหรือปลาแห้ง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยที่ ดร.ฮิวจ์ แมคคอร์มิค สมิธ ได้รายงานว่า เป็นปลาทีมีขนาดใหญ่ที่สุดในจำพวกปลาซิวที่พบได้ในประเทศไทย พบชุกชุมในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ถูกจับได้คราวละมาก ๆ ชาวชนบทนิยมใช้เป็นอาหารรับประทานกัน
ราตรีประดับดาว
ราตรีประดับดาว (De sterrennacht; The Starry Night) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค จิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้จัดแสดงอยู่ ณ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ (Museum of Modern Art) ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกามาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941
ภาพ "ราตรีประดับดาว" ถูกเขียนในปี ค.ศ. 1889 เป็นภาพภูมิทัศน์นอกหน้าต่างสถานบำบัดตอนกลางคืน แต่ฟัน โคค เขียนภาพนี้ตอนกลางวันจากความทรงจำ
ที่มา
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1888 เมื่อพำนักอยู่ที่เมืองอาร์ล ฟัน โคคเขียนภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน" และต่อมาก็เขียนภาพด้วยปากกาจากภาพที่เขียนก่อนหน้านั้น ฟัน โคค อ้างว่าการเขียนภาพ "อาร์ล" เป็นการเขียนเพื่อสนอง "ความต้องการทางศาสนาทางใจอย่างรุนแรง"
ในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1889 หลังจากวิกฤตการณ์อันร้ายแรงที่เริ่มมาตั้งแต่กลางเดือนกรกฎาคมจนถึงปลายเดือนสิงหาคม ฟัน โคคก็ตัดสินใจว่าจะส่งภาพ "ราตรีประดับดาว" ไปพร้อมกับกลุ่มงานที่จะส่งให้เตโอ ฟัน โคค (น้องชายของเขา) ในปารีส แต่เพื่อลดค่าใช้จ่ายในการส่งของ ฟัน โคคจึงเก็บภาพศึกษาสามภาพไว้กับตนเองก่อน (รวมทั้ง "ราตรีประดับดาว" ด้วย) ภาพเหล่านี้ถูกส่งไปปารีสรวมกับชุดที่ส่งตามไปทีหลัง แต่เตโอก็ไม่ได้แจ้งทันทีว่าได้รับงานที่ส่งไปให้แล้ว ทำให้ฟัน โคคต้องเตือนถาม และในที่สุดเขาก็ได้รับความเห็นจากเตโอเกี่ยวกับงานที่เพิ่งเขียนไป
หัวเรื่องของภาพ
ใจกลางของภาพ "ราตรีประดับดาว" เป็นหมู่บ้านแซ็ง-เรมี-เดอ-พรอว็องส์ ภายใต้ท้องฟ้าที่ม้วนตัวเป็นก้นหอย ซึ่งเป็นมุมที่มองจากสถานบำบัดไปยังทิศเหนือ ทิวเขาอาลปีย์ (Alpilles) ที่เห็นไกลออกไปทางด้านขวาดูจะประสานกับภูมิทัศน์ แต่ที่จริงแล้วดูเหมือนว่าเนินเขาตรงกลางในภาพจะมาจากบริเวณที่อยู่ทางด้านใต้ของสถานบำบัด ต้นไซเพรสทางด้านซ้ายถูกเขียนเพิ่มภายหลัง สิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างหนึ่งคือ ฟัน โคคได้เปลี่ยนตำแหน่งของกลุ่มดาวหมีใหญ่จากทางเหนือมาเป็นทางใต้แล้วครั้งหนึ่งในภาพ "ราตรีประดับดาวเหนือแม่น้ำโรน"
รายการการคว่ำบาตรกีฬาโอลิมปิก
การคว่ำบาตรในกีฬาโอลิมปิก เป็นการแสดงออกทางการเมืองของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศต่าง ๆ เพื่อประท้วงหรือต่อต้านประเทศเจ้าภาพหรือประเทศสมาชิกอื่น ๆ ด้วยการไม่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกในครั้งนั้น ๆ การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถือเป็นกิจกรรมที่มีการแข่งขันหลายกีฬาใหญ่ที่สุด มีการคว่ำบาตรอยู่ทั้งหมด 7 ครั้งของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน การคว่ำบาตรครั้งแรกเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 และการคว่ำบาตรครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ประเทศโรดีเชียเป็นประเทศเดียวที่ไม่มีสิทธิ์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน เกิดเหตุเมื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยกเลิกการให้ประเทศโรดีเชียเข้าร่วม เนื่องจากบางประเทศในกลุ่มแอฟริกันประท้วง
อเมารี โนแลสโก
อเมารี โนแลสโก การ์ริโด (Amaury Nolasco Garrido, เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1970 ) เป็นนักแสดงชาวปวยร์โตรีโก เป็นที่รู้จักในบท "เฟร์นันโด ซูเกร" ในละครโทรทัศน์เรื่อง แผนลับแหกคุกนรก และบท "ฮอร์เฮ ฟิเกโรอา" ในภาพยนตร์เรื่อง ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล
โนแลสโกเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ทางโทรทัศน์หลายเรื่องเช่น Arli$$, CSI: Crime Scene Investigation และ ER โดยเขาแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ จอมคนยากูซ่า ที่กำกับการแสดงโดย ทาเกชิ คิตาโนะ ,2 Fast 2 Furious ในบทออเรนจ์ จูเลียส จากนั้นแสดงร่วมกับเบอร์นี แม็ก ใน Mr. 3000 เขาแสดงในภาพยนตร์กำกับโดยไมเคิล เบย์ เรื่อง Transformers ในปี 2007 สำหรับในภาคต่อ Transformers: Revenge of the Fallen เขาได้รับเชิญให้มาเล่นต่อ แต่เนื่องจากปัญหาเรื่องตารางงานจึงไม่สามารถร่วมแสดงได้
แหล่งข้อมูลอื่น
1970