cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สาระแนสิบล้อ
เบี้องหลังงานสร้าง
พร้อมกันนี้ทางเสี่ยเจียงเองก็ได้มอบของที่ระลึกให้กับเหล่าพันธมิตร ผู้บริหารจากเครือโรงภาพยนตร์ และสายหนังทั่วประเทศที่มีส่วนสำคัญให้ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ ก็เป็นอีกหนึ่งความสำเร็จที่น่าภาคภูมิใจของคนทำหนังไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งพูดได้ว่า สาระแนสิบล้อ เป็นอีกหนึ่งทางเลือกของคนไทยที่อยากหนีสภาพความตึงเครียดของบ้านเมือง และความขัดแย้ง ใช้เวลา ชั่วโมงครึ่งเรียกรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะที่ห่างหายกลับมาเบ่งบานกันอีกครั้งให้เหยียบร้อยล้านกันเลย
เมดิแอสตินัม
เมดิแอสตินัม (mediastinum) หรือ ประจันอก หรือ อวัยวะคั่นระหว่างปอด เป็นกลุ่มของอวัยวะและโครงสร้างต่างๆ ภายในทรวงอกล้อมรอบด้วยเนื้อเยื่อเกี่ยวพันร่างแห เมดิแอสตินัมอยู่ตรงกลางของช่องอกประกอบด้วยหัวใจ หลอดเลือดใหญ่ของหัวใจ หลอดอาหาร ท่อลม เส้นประสาทกะบังลม (phrenic nerve) ท่อน้ำเหลืองอก (thoracic duct) ต่อมไทมัส และต่อมน้ำเหลืองในทรวงอก
กายวิภาคศาสตร์
เมดิแอสตินัมอยู่ระหว่างเยื่อหุ้มปอดข้างซ้ายและขวา ใกล้กับแนวกลางลำตัวของหน้าอก เมดิแอสตินัมอยู่ด้านหลังกระดูกสันอก (sternum) และอยู่ด้านหน้ากระดูกสันหลัง ภายในประกอบด้วยอวัยวะภายในช่องอกยกเว้นปอด เมดิแอสตินัมอาจแบ่งออกเป็น 2 ส่วนได้ดังนี้
ขอบเขตของเมดิแอสตินัม เมดิแอสตินัมล้อมรอบด้วยผนังหน้าอกทางด้านหน้า ปอดทางด้านข้าง และกระดูกสันหลังทางด้านหลัง โครงสร้างนี้เชื่อมกับเนื้อเยื่อเกี่ยวพันร่างแห (loose connective tissue) ของคอทางด้านบน และติดกับกะบังลมทางด้านล่าง
บทบาทเกี่ยวกับโรค
เมดิแอสตินัมอักเสบ (mediastinitis) เป็นการอักเสบของเนื้อเยื่อในเมดิแอสตินัม มักเกิดจากเชื้อแบคทีเรียและเกิดจากการแตกของอวัยวะภายในเมดิแอสตินัม ภาวะนี้เป็นภาวะที่รุนแรงเพราะการติดเชื้อมักดำเนินอย่างรวดเร็ว
ภาวะมีอากาศในเนื้อเยื่อเมดิแอสตินัม (pneumomediastinum) ในบางกรณีหากไม่ได้รับการรักษาอาจทำให้เกิดภาวะโพรงเยื่อหุ้มปอดมีอากาศ (pneumothorax), ภาวะช่องท้องมีอากาศ (pneumoperitoneum), และภาวะถุงหุ้มหัวใจมีอากาศ (pneumopericardium) อย่างไรก็ตามภาวะเหล่านี้อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดภาวะมีอากาศในเนื้อเยื่อเมดิแอสตินัม ภาวะนี้มักเกิดร่วมกับกลุ่มอาการเบอร์ฮาฟ (Boerhaave's syndrome) หรือหลอดอาหารแตกทะลุเอง (spontaneous esophageal rupture)
โรคอื่นๆ หลายโรคอาจมีอาการนำด้วยเมดิแอสตินัมกว้างขึ้นกว่าปกติ (มักพบในเอกซเรย์ทรวงอก) เช่น หลอดเลือดแดงเอออร์ตาแตกหรือหระดูกสันหลังส่วนอกหักจากอุบัติเหตุ หรือถ้าหากสาเหตุจากการติดเชื้อ เมดิแอสตินัมกว้างเป็นอาการแสดงเด่นของการติดเชื้อแอนแทรกซ์ (anthrax)
นอกจากนี้ เมดิแอสตินัมเป็นบริเวณที่มักพบเนื้องอกหลายชนิดได้บ่อย
ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ
บันทึก
1675 1710
ฝัน-หวาน-อาย-จูบ
ฝัน-หวาน-อาย-จูบ หรือ 4 Romance เป็นโครงการภาพยนตร์ไทย ที่รวมเรื่องราว 4 ความรัก 4 รูปแบบ สร้างโดยสหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนลและบาแรมยู กำกับโดยผู้กำกับ 4 คนคือ ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล (ฝัน), ปรัชญา ปิ่นแก้ว (หวาน), บัณฑิต ทองดี (อาย) และ ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล (จูบ) โดยมีรูปแบบ เรื่องราว วิธีเล่า และแนวความคิดที่ผ่านผู้กำกับแต่ละคน ทั้งรูปแบบมิวสิกคัล ,ดราม่า,คอมิดี้,แอ็คชั่น ฯลฯ  โดยมีวงออกัสมาร้องเพลงประกอบ ภาพยนตร์มีกำหนดออกฉายวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ด้วยจำนวนโรงฉาย 95 โรง ทำเงินในสัปดาห์แรกที่ 14,718,104.79 บาท
ที่มาของโครงการ
ทางผู้ใหญ่ในสหมงคลฟิล์ม ได้คิดที่จะมีโครงการที่จะรวมกันทำหนังของผู้กำกับหลาย ๆ คน โดยมีแนวความคิดเดียวกัน และหลังจากที่ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่อง รักแห่งสยาม จะได้แตกแนวความคิดนี้ออกมา จากนั้นผู้กำกับทั้ง 4 คนจึงได้มานั่งคุยกันโดยจะทำหนังคนละมุมมองกัน ชูเกียรติซึ่งมีเรื่องอยู่ในหัวชัดเจนอยู่แล้ว ที่อยากทำเป็นเรื่อง ความฝัน แนวแฟนตาซี (ธีมคือ Musical romance) ส่วน ปรัชญา อยากจะพูดเรื่องความรักที่มีมิติและเป็นมุมมองความรักที่โตที่สุดใน 4 เรื่อง ที่เกี่ยวกับสมองและความรู้สึก (ธีมคือ Magical romance) ส่วนอายมีธีมคือ Chemical romance และจูบมีธีมคือ Physical romance ด้วยความบังเอิญที่ชื่อเรื่องของแต่ละผู้กำกับเป็นพยางค์เดียวกันหมด จึงเป็นที่มาของชื่อเรื่อง ฝัน-หวาน-อาย-จูบ
ฝัน
แรกเริ่ม ชูเกียรติ ตั้งใจจะทำภาพยนตร์เรื่อง 14 ก่อน แต่พอโครงการนี้เข้ามาและได้ร่วมงานกับพี่ๆ หลายคน และต้องการทำหนังรักที่แตกต่างจาก รักแห่งสยาม ส่วนนักแสดง เนื่องจากได้ร่วมงานทำเพลงกับวงออกัส พอจะทำหนังจึงคิดว่าเหมาะสมและเข้าขากันดี ในส่วนบทบาททางผู้กำกับคาดว่า ไม่เคยเห็นมาก่อนและไม่คาดคิด และน่าเป็นที่จดจำ เป็นสิ่งแปลกใหม่ ในส่วนเนื้อเรื่องไม่ยาก จะยากตรงความคิด การออกแบบที่ขายการมองภาพ และมีเกี่ยวกับดนตรี สถานทีถ่ายทำในกรุงเทพทั้งหมด
การถ่ายฉากที่ ต้นข้าว (เจนจิรา จำเนียรศรี) ที่อยู่ในโลกแห่งความฝัน ได้เจอกับ วงออกัส วงดนตรีที่เธอคลั้งไคล้ ถ่ายทำที่ หอประชุมใหญ่ ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ซึ่งเปิดโอกาสให้สื่อมวลชนเข้ามาถ่ายทำข่าวในฉากนี้ด้วย สำหรับตอน "ฝัน" ใช้เวลาถ่ายทำ 6 วัน
ในส่วนการ์ตูนแอนิเมชันที่แทรกอยู่ออกแบบโดย บีบอยด์ซีจี
หวาน
ตอน "หวาน" มีนักแสดงคือ ชาคริต แย้มนาม ,สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, อภิญญา สกุลเจริญสุข และ วศิษฎ์ ผ่องโสภา โดยการคัดเลือกตัวนักแสดงฝ่ายหญิง ในช่วงที่เริ่มหาตัวแสดง ก็ได้สุทธิดา เข้ามาในหัว และยังเคยร่วมงานกันมาก่อนเมื่อครั้งอยู่อาร์เอสและหน้าตาคล้ายสายป่านส่วนชาคริต ทีมงานได้เอ่ยถึงมา ซึ่งปรัชญาเคยคุยกับชาคริตมาก่อนแต่ไม่ได้ทำหนัง ส่วนวิศิษฎ์ ผ่องโสภา ทางปรัชญากล่าวว่าต้องการคนที่ไม่หน้าใหม่มาก ในด้านการฝึกซ้อมการแสดง สุทธิดา ที่รับบทเป็นคนผิดปกติบางอย่าง จึงต้องการการแสดงฝึกซ้อมเพิ่มเติม ในส่วนสถานที่ถ่ายทำ ถ่ายในกรุงเทพเป็นหลักและมีต่างจังหวัดบ้างโดยคิดว่าน่าจะเป็นแถวหัวหิน มีฉากเปิดกล้องที่ ซอยสุขุมวิท 49
มักซีมีเลียน เชลล์
มักซีมีเลียน เชลล์ (Maximilian Schell; 8 ธันวาคม ค.ศ. 1930 – 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดง นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างชาวออสเตรีย-สวิส ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 1961 จากภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง Judgment at Nuremberg ในวัยเด็กครอบครัวของเขาต้องอพยพจากเวียนนาไปเมืองซือริช ในสวิสเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1938 เนื่องจากออสเตรียถูกยึดอำนาจโดยนาซีเยอรมนี
ฝัน-หวาน-อาย-จูบ
อาย
บัณฑิต ทองดี ผู้กำกับภาพยนตร์ หลังจากที่เขียนบทภาพยนตร์ ก็นึกถึงนักแสดงที่จะมาร่วมแสดง คือ กัญญา รัตนเพชร์ เหตุผลเพราะเป็นหนังที่มีสีสัน สีฟ้า สีขาว ที่มีลักษณะทะเล ที่มีบุคลิกสดใส ส่วนพระเอก อยากได้พระเอกที่ในตอนอื่นที่มีชาคริตและมาริโอ้ที่เป็นที่รู้จักดี และเห็นผลงานในโฆษณาของ ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ ที่ดูสดใสและน่าจับตา จึงเลือกที่จะมาร่วมงานกัน ส่วนสถานที่ถ่ายทำถ่ายที่เกาะห้อง และทะเลแหวก จังหวัดกระบี่ ซึ่งเป็นเกาะที่ไม่ค่อยมีผู้คนอาศัยอยู่และไม่ค่อยมีรีสอร์ต ใช้เวลาถ่ายทำที่กระบี่ 7 วัน
จูบ
ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล ผู้กำกับที่โด่งดังจากเรื่อง โลกทั้งใบให้นายคนเดียว ได้พูดถึงการคัดเลือกตัวนักแสดง เริ่มจากในที่ประชุม ที่ชูเกียรติตั้งใจที่จะทำภาพยนตร์โดยมีนักแสดงคือวงออกัส และในที่ประชุมก็มีความเห็นว่าควรทำหนังที่มีมาริโอ้เล่น หลังจากนั้นก็ไปคิดโจทย์ เริ่มแนวคิดในส่วนเนื้อเรื่อง โดยตั้งคำถามว่าก่อนทำบทหนังนี้ว่า "ทุกวันนี้เด็กผู้หญิง เสียจูบครั้งแรกตอนอายุเท่าไหร่" และตีประเด็นคุณค่าของจูบ และให้มีลักษณะหนังวัยรุ่นที่เป็นแบบผู้ชาย ๆ โดยจะได้นักแสดงอย่าง มาริโอ้ เมาเร่อ มาตีความหมายของคำนี้ และทำให้มีความแตกต่างจากที่มาริโอ้เคยเล่นในเรื่องอื่น ๆ มา โดยเรื่องนี้มีธีมที่ได้มาคือ "Physical romance" ความกดดันของผู้กำกับคือ "กำกับการแสดงมาริโอ้ ที่ทำให้คนดูชื่นชอบอย่างไร"
และภายหลังจากงานบวงสรวงภาพยนตร์ 2-3 วัน จึงได้นักแสดงหญิงหน้าใหม่ อภิศรา ทัดติ โดยแคสต์จากคน 30-40 คน เป็นนักแสดงใหม่ที่ไม่เคยมีผลงานการแสดงหรือเล่นโฆษณาหรือมิวสิกวิดีโอ โดยผู้กำกับเปิดเผยว่า "สิ่งที่เราต้องการจากน้องเขาคือความน่ารักสดใส ความเป็นธรรมชาติ อย่างน้องกุ๊กกิ๊ก เสน่ห์ของน้องเขา นอกจากความน่ารักสดใส ยิ้มแย้ม ขี้เล่นแล้ว" และการแสดงบทดราม่าที่ทำได้และมีความสูงยืนคู่กับมาริโอ้ได้
มักซีมีเลียน เชลล์
ด้านชีวิตส่วนตัวเชลล์เป็นนักเปียโนและนักดนตรี เล่นให้กับเกลาดีโอ อับบาโดและเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ และกับวงออร์เคสตรา ส่วนมาเรีย เชลล์ น้องสาวมีอาชีพเป็นนักแสดงเช่นกัน
ฝัน-หวาน-อาย-จูบ
จูบ
การเตรียมตัวของมาริโอ้ คืออ่านบทเยอะ ๆ ฟิตร่างกายให้พร้อม เก็บตัวไม่ออกงานเยอะมาก และเวิร์กช็อป
ส่วนสถานที่ถ่ายทำ ถ่ายทำในหลายที่ในกรุงเทพ อย่างเช่น โรงภาพยนตร์เฮาส์ ย่านอาร์ซีเอ ซึ่งเป็นฉากที่เห็นความสัมพันธ์ในฐานะแฟนกันของทั้งคู่ ที่เล่นเกมโยนโบว์ลิ่งบนโทรศัพท์มือถือ และหยอกล้อกัน
การตอบรับ
สรดิเทพ ศุภจรรยา จาก thaicinema.org พูดว่า ถึงแม้ ฝัน-หวาน-อาย-จูบ ว่าไม่ถึงเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงแต่แน่นอนว่าก็ให้ความบันเทิงหลังจากการรอคอย อภินันท์ บุญเรืองพะเนา จากผู้จัดการออนไลน์ พูดถึงหนังว่า "“ฝัน หวาน อาย จูบ” ประสบความสำเร็จในการละเล่นและทดลองงานศิลปะ  แต่ในส่วนของคอนเทนท์ หนังทั้งสี่เรื่องยังดูขาดๆ เกินๆ ไม่มีพลังหนักแน่นเพียงพอที่จะทำให้คนดูสัมผัสได้ถึงเรี่ยวแรงของความรัก อย่างจริงๆ จังๆ"
ตะโพนมอญ
ตะโพนมอญ มีลักษณะคล้ายตะโพนของไทย แต่ใหญ่กว่า และตรงกลางหุ่นป่องน้อยกว่า มีเสียงกังวานลึกกว่าตะโพนไทย หน้าใหญ่เรียกว่า"เมิกโหน่ก" หน้าเล็กเรียกว่า"เมิกโด้ด" เป็นภาษามอญ
ตะโพนมอญใช้บรรเลงผสมกับวงปี่พาทย์มอญ มีหน้าที่บรรเลงหน้าทับ และกำกับจังหวะต่างๆ
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
'''การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1980''' เป็นส่วนหนึ่งของจำนวนการกระทำที่ริเริ่มโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อเป็นการประท้วงต่อสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอัฟกานิสถาน สหภาพโซเวียตซึ่งได้รับเลือกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1980 และกลุ่มประเทศพันธมิตรได้ร่วมมือกันในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1984 ในเวลาอีก 4 ปีต่อมา ณ เมืองลอสแอนเจลิส ซึ่งสหรัฐได้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1984
อ่าวหมู
อ่าวหมู (Bahía de Cochinos) เป็นเวิ้งน้ำในอ่าวกาโซเนส ทางชายฝั่งด้านทิศใต้ของประเทศคิวบา ก่อนหน้า ค.ศ. 1910 พื้นที่อ่าวอยู่ในจังหวัดซันตากลารา แล้วจึงเปลี่ยนไปเป็นจังหวัดลัสบียัสเมื่อถึงปี ค.ศ. 1961 แต่ในปี ค.ศ. 1976 พื้นที่ดังกล่าวถูกโอนให้ไปขึ้นกับจังหวัดมาตันซัส เมื่อจังหวัดดั้งเดิมทั้งหกของคิวบาถูกจัดระเบียบใหม่เป็นสิบสี่จังหวัดอย่างในปัจจุบัน
อ่าวนี้ตั้งอยู่ห่างจากกรุงอาบานา เมืองหลวงของประเทศ ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 150 กิโลเมตร ทางตะวันตกของอ่าวมีแนวปะการังที่พรุซาปาตาหลัก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคาบสมุทรซาปาตา ทางฝั่งตะวันออกเป็นชายหาดซึ่งติดต่อกับขอบของพื้นดินแข็งที่มีป่าชายเลนและพื้นที่กว้างใหญ่ของพรุทางเหนือและตะวันออก ปลายสุดด้านทิศเหนือของอ่าวนั้นเป็นแผ่นดินคิวบา
ปลายากีรอนและปลายาลาร์กาเป็นจุดยกพลขึ้นบกสำหรับกองกำลังคิวบาผลัดถิ่นติดอาวุธที่ยกมาทางทะเลในปฏิบัติการบุกครองอ่าวหมู ซึ่งเป็นความพยายามที่สำนักข่าวกรองกลางสนับสนุน เพื่อโค่นล้มรัฐบาลคิวบาใหม่ซึ่งมีฟีเดล กัสโตรเป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1961
ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (จักรพรรดิคัมมุ)
ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (藤原吉子 (Fujiwara no Yoshiko) ; ? – 14 ธันวาคม 1350) พระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ และเป็นพระมารดาใน เจ้าชายอิโยะ
807
หรรษารักบ้านไร่
หรรษารักบ้านไร่ (牛に願いを) เป็นละครซีรีส์ญี่ปุ่นออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์ฟูจิ เป็นเรื่องราวของนักศึกษา 6 คนที่ต้องออกไปทำงานที่ฟาร์มแห่งหนึ่ง
หม่า จิงเทา
หม่า จิงเทา (Steve Ma, Steve Ma Jingtao; จีนตัวเต็ม: 馬景濤; จีนตัวย่อ: 马景涛; พินอิน: Mǎ Jǐngtāo; เกิด 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ที่เทศมณฑลไถจง ประเทศไต้หวัน) ดารานักแสดงชาวไต้หวัน มีผลงานและชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีจากผลงานภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะในยุทศวรรษที่ 90 เช่น ดาบมังกรหยก ในปี ค.ศ. 1994, เปาบุ้นจิ้น ฉบับฮ่องกง ตอน หมอดูใจเพชร ในปี ค.ศ. 1995, เซี่ยงไฮ้ 1930 สู้เพื่อรัก คู่กับ หลิว เจียหลิง, กระบี่เย้ยยุทธจักร ในปี ค.ศ. 1999 คู่กับ ฟั่น เหวินฟาง หรือ เดชเซียวฮื่อยี้ ในปี ค.ศ. 2001 ในบทรับเชิญ เป็นต้น
แม่น้ำซัสแคตเชวัน
แม่น้ำซัสแคตเชวัน (Saskatchewan River) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศแคนาดา มีความยาวราว 550 กม. (340 ไมล์) ไหลไปทางตะวันออกผ่านรัฐซัสแคตเชวัน และรัฐแมนิโทบา ลงสู่ทะเลสาบวินนิเพก ช่วงตอนบนของลำน้ำแบ่งออกเป็น 2 สายคือ แม่น้ำนอร์ทซัสแคตเชวัน ยาว 1,233 กม. และแม่น้ำเซาท์ซัสแคตเชวัน ยาว 1,392 กิโลเมตร หลังจากนั้นแม่น้ำทั้งสองสายไหลมาบรรจบกัน ทางทิศตะวันออกของเมืองพรินซ์แอลเบิร์ต
นกคอกคาทีล
นกคอกคาทีล (Cockatiel; ) นกปากขอขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกกระตั้ว (Cacatuidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Nymphicus และนับเป็นชนิดที่เล็กที่สุดในวงศ์นี้
มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 25 เซนติเมตร ตัวผู้มีลำตัวเป็นสีเทา ๆ ปีกจะเป็นแถบสีขาว หัวเป็นสีเหลืองอ่อน มีหงอนยาวสูงขึ้นมาที่แก้ม มีหย่อมสีส้มเด่นชัดปากเป็นสีเทา ตัวเมียมีลักษณะคล้ายกับตัวผู้ แต่หัวจะเป็นสีเหลืองอมเทา สีส้มที่แก้มไม่เด่นชัดนัก และหางจะเป็นสีเหลืองมีลายขีดสีเทาขวางอยู่
นกคอกคาทีล ก็เหมือนนกปากขอหรือนกกระตั้วชนิดอื่นทั่วไป ที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ปัจจุบันมีการเพาะขยายพันธุ์ จนได้สายพันธุ์ที่มีสีสันและลวดลายสวยงามกว่านกที่มีอยู่ในธรรมชาติแท้ๆ
อาทิตย์ อุไรรัตน์
ประวัติและการศึกษา
อาทิตย์ อุไรรัตน์ หรือ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย, โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อยังคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาการทูตและการต่างประเทศ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท มหาบัณฑิต สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จาก Fletcher School of Law and Diplomacy, มหาวิทยาลัยทัฟส์ รัฐ Massachusetts ประเทศสหรัฐอเมริกา และ มหาบัณฑิต สาขาการบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต เมืองลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกาด้วยทุนรัฐบาลไทย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ดุษฎีบัณฑิตทางรัฐศาสตร์ สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยโคโลราโด โบลเดอร์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา
มะอ์มูล
มะอ์มูล (معمول ) เป็นแป้งพายหรือคุกกี้อาหรับที่ทำมาจากอินทผลัม, ถั่ว เช่น พิสตาชีโอหรือวอลนัต และบางครั้งอาจใช้อัลมอนด์หรือมะเดื่อ
อาทิตย์ อุไรรัตน์
การทำงาน
ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เริ่มรับราชการเป็นปลัดอำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ต่อมาได้โอนไปสังกัดสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน ดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้ากองวิชาการ และย้ายไปรับตำแหน่งหัวหน้ากองบริหารทั่วไป การทางพิเศษแห่งประเทศไทย และเป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
มะอ์มูล
มะอ์มูลมักทำในไม่กี่วันก่อนคริสต์มาส, อีสเตอร์ หรืออีด แล้วเก็บไว้เสิร์ฟพร้อมกับกาแฟอาหรับกับช็อกโกแลตให้กับแขกที่มาในช่วงวันหยุด มันเป็นที่นิยมทั่วโลกอาหรับ โดยเฉพาะในแถบคาบสมุทรอาหรับ
อาทิตย์ อุไรรัตน์
การทำงาน
ต่อมาจึงได้เข้ามารับหน้าที่ที่ปรึกษาระเบียบบริหารของนายกรัฐมนตรี (พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์) เป็นประธานคณะอนุกรรมการปรับปรุงระเบียบข้าราชการการพลเรือน เป็นกรรมการการประปานครหลวง ในปี พ.ศ. 2526 เป็นประธานอนุกรรมการพิจารณาปรับปรุงกิจการ การประปานครหลวง และเป็นผู้ว่าการการประปานครหลวง ในปี พ.ศ. 2527
มะอ์มูล
ขนมเหล่านี้อาจทำเป็นคุกกี้รูปลูกบอล รูปโดม หรือแบน ซึ่งสามารถตกแต่งด้วยมือหรือทำในตู้ไม้อบพิเศษ มะอ์มูลที่โรยด้วยอินทผลัมเรียกว่า เมเนนัส และมักทำในรูปของขนมปังโรลมากกว่ารูปลูกบอลหรือคุกกี้
อาทิตย์ อุไรรัตน์
งานการเมือง
ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ ปี พ.ศ. 2518 ในนามพรรคพลังใหม่แข่งกับนายธรรมนูญ เทียนเงิน จากพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส. กรุงเทพมหานคร เขตป้อมปราบฯ-ปทุมวัน ในปี พ.ศ. 2519 ในนามพรรคพลังใหม่ โดยร่วมทีมเดียวกับ ศ.(พิเศษ) พงษ์เพ็ญ ศกุนตาภัย (บิดาของนางพิมพ์เพ็ญ เวชชาชีวะ ภรรยาของนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) และ ดร.สืบแสง พรหมบุญ แข่งกับม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ แต่ผลการเลือกตั้งแพ้ไปเพียง 500 คะแนน ทั้งที่เป็นนักการเมืองหน้าใหม่ เพิ่งลงสมัคร ส.ส. เป็นครั้งแรก
มะอ์มูล
ศัพทมูลวิทยา
คำศัพท์ภาษาอาหรับของคำว่า มะอ์มูล (معمول) มาจากกริยาภาษาอาหรับว่า อะมะละ แปลว่า “ทำ”
อาทิตย์ อุไรรัตน์
งานการเมือง
ดร.อาทิตย์ เคยได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพอ.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นเลขาธิการพรรคชาติประชาธิปไตย ที่ พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ก่อตั้งและดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค เพื่อลงเลือกตั้งซ่อม ที่ จังหวัดบุรีรัมย์ ในปี พ.ศ. 2524 ต่อมาได้ย้ายพรรคและรับตำแหน่งเลขาธิการพรรคกิจประชาคม ที่นายบุญชู โรจนเสถียร ก่อตั้ง และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค เมื่อปี พ.ศ. 2529 ต่อจากนั้นได้ย้ายไปสังกัดพรรคเอกภาพ และรับหน้าที่โฆษกพรรค ซึ่งเป็นพรรคที่เกิดจากการรวมตัวกันของ พรรคฝ่ายค้าน ใน รัฐบาลพล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ คือ พรรคประชาชนของ นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์, พรรคก้าวหน้า ของ นายอุทัย พิมพ์ใจชน, พรรครวมไทย ของ นายณรงค์ วงศ์วรรณ และ พรรคกิจประชาคม ของ นายบุญชู โรจนเสถียร ในปี พ.ศ. 2533
ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาล พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ ต่อจากนั้นในปี พ.ศ. 2535 จึงได้เข้ารับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรมที่มี นายณรงค์ วงศ์วรรณ เป็นหัวหน้าพรรค ซึ่งในช่วงเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ประธานสภาผู้แทนราษฎร และรักษาการประธานรัฐสภา เมื่อปี พ.ศ. 2535 ซึ่งในเหตุการณ์ครั้งนั้น ดร.อาทิตย์ ได้รับฉายาว่า "วีรบุรุษประชาธิปไตย" ด้วยในเวลาเย็นของวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เป็นผู้นำชื่อ นายอานันท์ ปันยารชุน อดีตนายกรัฐมนตรี ขึ้นทูลเกล้าฯ เป็นนายกรัฐมนตรีอีกสมัย แทนชื่อ พล.อ.อ.สมบุญ ระหงษ์ หัวหน้าพรรคชาติไทย ที่ถือกันขณะนั้นว่าเป็นตัวแทนของฝ่ายคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) โดยในครั้งนั้น ดร.อาทิตย์ได้รับแรงกดดันจากหลายส่วน เนื่องจากมีความต้องการจากฝ่ายการเมืองขั้วที่สนับสนุน พล.อ.สุจินดา คราประยูร ที่จะให้ พล.อ.อ.สมบุญ ขึ้นดำรงตำแหน่ง แต่ทว่า ดร.อาทิตย์เห็นว่า หากเป็น พล.อ.อ.สมบุญ จะก่อให้เกิดความวุ่นวายต่อได้ เพราะมีเสียงของภาคประชาชนไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง จึงได้ติดต่อทาบทาม นายชวน หลีกภัย หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้าน แต่ทางนายชวนปฏิเสธ เนื่องจากหากรับไปแล้ว จะเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อย เสถียรภาพของรัฐบาลจะง่อนแง่น ดร.อาทิตย์จึงตัดสินใจเสนอชื่อ นายอานันท์ ปันยารชุน อดีตนายกรัฐมนตรีให้กลับมาดำรงตำแหน่งอีกครั้ง โดยได้ติดต่อทาบทามนายอานันท์ถึง 3 ครั้ง นายอานันท์จึงยอมรับในครั้งสุดท้าย โดยเป็นการติดต่อกันผ่านทางสายโทรศัพท์จากพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต ซึ่งขณะนั้น ดร.อาทิตย์ในฐานะประธานสภาผู้แทนราษฎร จะทำการเข้าเฝ้าฯ เพื่อทูลเกล้าฯถวายชื่อนายกรัฐมนตรีคนใหม่ แต่ทว่าไปด้วยกระดาษเปล่าที่มีตราครุฑประทับบนหัวกระดาษเท่านั้น แล้วให้ฝ่ายเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรใช้เครื่องพิมพ์ดีดพิมพ์ชื่อนายอานันท์ขณะนั้นเอง
หลังจากพรรคสามัคคีธรรมยุติการดำเนินงานไป จึงได้ก่อตั้งพรรคเสรีธรรมร่วมกับ นายพินิจ จารุสมบัติ และลงสมัครได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดฉะเชิงเทรา และยังได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาล นายชวน หลีกภัย สมัยแรก ในโควตาพรรคเสรีธรรมอีกด้วย ต่อมาได้เข้าร่วมงานกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาล นายชวน หลีกภัย สมัยที่ 2และเคยลงรับแข่งขันเป็นหัวหน้าพรรคด้วย ต่อจาก นายชวน หลีกภัย ที่ขอยุติบทบาทลงในปี พ.ศ. 2546 โดยแข่งคู่กับ นายบัญญัติ บรรทัดฐาน และ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ซึ่ง ดร.อาทิตย์ได้คะแนนมาเป็นลำดับที่ 3
ปัจจุบัน ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ได้วางมือจากการเมืองแล้ว แต่ก็มักให้ความเห็นหรือแสดงทัศนวิจารณ์เรื่องการเมืองอยู่บ่อย ๆ ตามสื่อสารมวลชนโดยเฉพาะทางช่อง ASTVและสื่ออื่นในเครือผู้จัดการ และมักปรากฏข่าวอยู่เสมอ ๆ ว่า จะเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคการเมืองใหม่ ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) โดยทั้ง ๆ ที่มิได้เป็นสมาชิกพรรคแต่อย่างใด ได้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมือง และเป็นที่ปรึกษาพรรคการเมืองใหม่
ภายหลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 พนักงานสอบสวน กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิด เกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี ออกหมายเรียก ดร. อาทิตย์ ข้อหานำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลอันเป็นเท็จ เกิดความเสียหายต่อความมั่นคงของประเทศ ตาม พระราชบัญญัติ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 และกฎหมายอาญา ข้อหาหมิ่นประมาท ทักษิณ ชินวัตร มอบอำนาจให้ ขัตติยา สวัสดิผล ฟ้องร้องคดีหมิ่นประมาททางคอมพิวเตอร์
ชีวิตส่วนตัว
ดร.อาทิตย์ เป็นบุตรของนายประสิทธิ์ อุไรรัตน์ อดีตผู้ว่าราชการหลายจังหวัด ผู้ว่าการทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.) และรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร และคุณหญิงพัฒนา อุไรรัตน์
กุศลนคร
กุศลนคร (อักษรละติน: Kushalanagar) เป็นนครในอำเภอโกทคู ในรัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ห้อมล้อมด้วยแม่น้ำกาเวรี เป็นเมืองที่มีประชากรมาที่สุดอันดับสามในอำเภอ รองจากมทีเกรี กับ วีรราชเปต และเป็นศูนย์กลางทางการค้าหนึ่งของอำเภอ
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2502
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกใน พ.ศ. 2502'''
วัดดาวเรือง (จังหวัดปทุมธานี)
วัดดาวเรือง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพูด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันมี พระครูประทีปธรรมนันท์ (วิน)	ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดดาวเรืองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2423 โดยมีนายดาวเรืองกับญาติมิตรเป็นผู้ถวายที่ดินและได้ดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า "วัดดาวเรือง" เพื่อเป็นเกียรติ เป็นอนุสรณ์และศักดิ์ศรีแก่นายดาวเรืองผู้สร้างวัดนี้ ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอน พระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2495 ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนสอนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ ตั้งแต่ พ.ศ. 2467 เป็นที่ตั้งสถานีอนามัยประจำตำบลและหอกระจายข่าวสาร
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม น้ำท่วมในฤดูน้ำหลาก อยู่ริมคลองน้ำอ้อม ด้านตะวันออกของแม่เจ้าพระยาสายเดิม มีอาคารเสนาสนะถาวรวัตถุต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถ ลักษณะทรงไทย เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กก่ออิฐถือปูน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 กุฎิสงฆ์คอนกรีตเสริมเหล็กก่ออิฐถือปูนและทำด้วยไม้สักและไม้เนื้อแข็ง ส่วนกุฏิเจ้าอาวาส ลักษณะทรงไทยสามมุข มีช่อฟ้าใบระกา หอเจริญพระพุทธมนต์ หอฉันลักษณะทรงไทยสามมุข ฌาปนสถาน ศาลาการเปรียญ ศาลาฌาปนสถาน (ศาลาปัญญาพลคุณ) ศาลาอเนกประสงค์ (ศาลาสุวรรณอุดมคุณ) หอระฆัง หอกลอง ศาลาท่าน้ำทำด้วยไม้เนื้อแข็งและคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุของวัด ได้แก่ พระศรีอริยเมตตรัย พระพุทธโสธรจำลองในวิหาร พระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ พุทธศตวรรษที่ 24 จำนวน 8 องค์ หม้อกรักและธรรมาสน์ประดับมุก
เส้นใย
เส้นใย คือวัสดุอย่างหนึ่งจากธรรมชาติหรือที่มนุษย์ทำขึ้นมา ที่มีความยาวมากกว่าความกว้าง มักใช้เส้นใยในการผลิตด้วยเครื่องใจในวัสดุอื่น ๆ วัสดุทางวิศวกรรมที่แข็งแกร่งที่สุดก็มักเกี่ยวข้องกับเส้นใย ตัวอย่างเช่น เส้นใยคาร์บอน และโพลิเอทิลีนน้ำหนักโมเลกุลสูงพิเศษ (ultra-high-molecular-weight polyethylene)
เส้นใยสังเคราะห์สามารถผลิตได้ถูกกว่าและได้จำนวนมากกว่าเมื่อเทียบกับเส้นใยธรรมชาติ แต่เสื้อผ้าเส้นใยธรรมชาติให้ประโยชน์ได้มากกว่า เช่น ใส่สบาย มากกว่าทำจากเส้นใยสังเคราะห์
ระบบรู้กลิ่น
ระบบรู้กลิ่น หรือ ระบบรับกลิ่น (olfactory system) เป็นส่วนของระบบรับความรู้สึกที่ใช้เพื่อรับกลิ่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสัตว์เลื้อยคลานโดยมากจะมีทั้งระบบรับกลิ่นหลัก (main olfactory system) และระบบรับกลิ่นเสริม (accessory olfactory system) ระบบหลักจะรับกลิ่นจากอากาศ ส่วนระบบเสริมจะรับกลิ่นที่เป็นน้ำ ประสาทสัมผัสเกี่ยวกับกลิ่นและรสชาติ บ่อยครั้งเรียกรวมกันว่าระบบรับรู้สารเคมี (chemosensory system) เพราะทั้งสองให้ข้อมูลแก่สมองเกี่ยวกับองค์ประกอบทางเคมีของสิ่งเร้าผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การถ่ายโอนความรู้สึก (transduction) กลิ่นช่วยให้ข้อมูลเกี่ยวกับอาหารและแหล่งอาหาร เกี่ยวกับความสุขหรืออันตรายที่อาจได้จากอาหาร เกี่ยวกับอันตรายที่สารอื่น ๆ ในสิ่งแวดล้อมอาจมี ให้ข้อมูลเกี่ยวกับตนเอง ผู้อื่น และสัตว์ชนิดอื่น ๆ กลิ่นมีผลทางสรีรภาพโดยเริ่มกระบวนการย่อยอาหารและการใช้พลังงาน มีบทบาทในการสืบพันธุ์ การป้องกันตัว และพฤติกรรมเกี่ยวกับอาหาร ในสัตว์บางชนิด มีบทบาทสำคัญทางสังคมเพราะตรวจจับฟีโรโมนซึ่งมีผลทางสรีรภาพและพฤติกรรม ในทางวิวัฒนาการแล้ว ระบบรับกลิ่นเป็นประสาทสัมผัสที่เก่าแก่ที่สุด แม้จะเป็นระบบที่เข้าใจน้อยที่สุดในบรรดาประสาทสัมผัสทั้งหมด
ระบบรับกลิ่นจะอาศัยหน่วยรับกลิ่น (olfactory receptor) ซึ่งเป็นโปรตีนหน่วยรับความรู้สึกแบบ G protein coupled receptor (GPCR) และอาศัยกระบวนการส่งสัญญาณทางเคมีที่เกิดตามลำดับภายในเซลล์ซึ่งเรียกว่า second messenger system เพื่อถ่ายโอนข้อมูลกลิ่นเป็นกระแสประสาท หน่วยรับกลิ่นจะแสดงออกอยู่ที่เซลล์ประสาทรับกลิ่นในเยื่อรับกลิ่นในโพรงจมูก เมื่อหน่วยรับกลิ่นต่าง ๆ ทำงานในระดับที่สมควร เซลล์ประสาทก็จะสร้างศักยะงานส่งไปยังส่วนต่าง ๆ ของระบบประสาทกลางเริ่มตั้งแต่ป่องรับกลิ่น ซึ่งก็จะมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมเป็นต้นของสัตว์
นักเคมีเกี่ยวกับกลิ่นก็ประเมินว่า มนุษย์อาจสามารถแยกแยะกลิ่นระเหยได้ถึง 10,000 รูปแบบ โดยที่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับของหอมอาจแยกแยะกลิ่นได้ถึง 5,000 ชนิด และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับไวน์อาจแยกแยะส่วนผสมได้ถึง 100 อย่าง โดยสามารถรู้กลิ่นต่าง ๆ ในระดับความเข้มข้นต่าง ๆ กัน เช่น สามารถรู้สารกลิ่นหลักของพริกชี้ฟ้า คือ 2-isobutyl-3-methoxypyrazine ในอากาศที่มีความเข้มข้น 0.01 นาโนโมล ซึ่งประมาณเท่ากับ 1 โมเลกุลต่อ 1,000 ล้านโมเลกุลของอากาศ สามารถรู้กลิ่นเอทานอลที่ความเข้มข้น 2 มิลลิโมล และสามารถรู้กลิ่นโครงสร้างทางเคมีที่ต่างกันเล็กน้อยในระดับโมเลกุล เช่น กลิ่นของ D-carvone จะต่างจากของ L-carvone โดยมีกลิ่นเหมือนกับเทียนตากบและมินต์ตามลำดับ
ถึงกระนั้น การได้กลิ่นก็พิจารณาว่าเป็นประสาทสัมผัสที่แย่ที่สุดอย่างหนึ่งในมนุษย์ โดยมีสัตว์อื่น ๆ ที่รู้กลิ่นได้ดีกว่า เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเกินกว่าครึ่ง ซึ่งอาจเป็นเพราะมนุษย์มีประเภทหน่วยรับกลิ่นที่น้อยกว่า และมีเขตในสมองส่วนหน้าที่อุทิศให้กับการแปลผลข้อมูลกลิ่นที่เล็กกว่าโดยเปรียบเทียบ
ระบบรับกลิ่นส่วนนอก
ระบบรับกลิ่นรอบนอกหลัก ๆ ประกอบด้วยช่องจมูก กระดูกเอทมอยด์ (คือ cribriform plate) และเยื่อรับกลิ่น (olfactory epithelium) ซึ่งเป็นเยื่อบุช่องจมูกบาง ๆ ที่ปกคลุมด้วยเมือก ส่วนประกอบหลัก ๆ ของชั้นเนื้อเยื่อรวมทั้งเมือก, เซลล์ประสาทรับกลิ่น (olfactory receptor neuron), ต่อมรับกลิ่น (olfactory/Bowman's gland), เซลล์ค้ำจุน (supporting cell), เซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐาน (basal stem cell), และใยประสาทนำเข้าของประสาทรับกลิ่น (olfactory nerve) เยื่อรับกลิ่นในมนุษย์จะบุช่องจมูกโดยมีเนื้อที่ประมาณ 5 ซม2 โดยเซลล์ประสาทรับกลิ่น (ประมาณ 12 ล้านตัว เทียบกับสุนัขซึ่งมีถึง 125-300 ล้านตัว ) และเซลล์ค้ำจุนจะมีอายุ 30-60 วันซึ่งจะทดแทนด้วยเซลล์ต้นกำเนิดชั้นฐานซึ่งพัฒนาขึ้นแทนที่เซลล์เก่า ๆ อยู่ตลอดเวลา
โมเลกุลกลิ่นจะเข้ามาในช่องจมูกผ่านรูจมูกเมื่อหายใจเข้า หรือผ่านคอเมื่อลิ้นดันอากาศไปที่ด้านหลังของช่องจมูกเมื่อกำลังเคี้ยวหรือกลืนอาหาร ภายในช่องจมูก เมือกบุเยื่อรับกลิ่นจะละลายโมเลกุลกลิ่นเพื่ออำนวยให้ทำปฏิกิริยากับหน่วยรับกลิ่น เมือกยังปกคลุมป้องกันเยื่อรับกลิ่น ซึ่งมีต่อมรับกลิ่นที่หลั่งเมือก และมีเซลล์ค้ำจุนที่มีเอนไซม์เพื่อสลายโมเลกุลอินทรีย์และโมเลกุลที่อาจเป็นอันตรายอื่น ๆ
การถ่ายโอนกลิ่นเป็นกระแสประสาท
เซลล์ประสาทรับกลิ่นเป็นเซลล์รับความรู้สึกในเยื่อบุผิวที่ตรวจจับโมเลกุลกลิ่นที่ละลายอยู่ในเมือก แล้วส่งข้อมูลกลิ่นไปยังสมองผ่านกระบวนการที่เรียกว่า การถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction) เซลล์ประสาทรับกลิ่นแต่ละตัว ๆ จะมีซีเลียคือขนเล็ก ๆ จำนวนมากที่มีโปรตีนหน่วยรับกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ ซึ่งจะยึดกับโมเลกุลกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ แล้วเป็นเหตุให้เกิดการตอบสนองทางไฟฟ้าที่กระจายอย่างแพสซิฟไปตลอดตัวเซลล์ และเซลล์ก็จะสร้างศักยะงานส่งไปทางแอกซอน ที่รวมตัวเป็นมัดใยประสาทจำนวนมากที่รวม ๆ กันเรียกว่า ฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ซึ่งวิ่งผ่านรูของแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ไปยังป่องรับกลิ่นซีกร่างกายเดียวกันในระบบประสาทกลาง
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีโปรตีนหน่วยรับกลิ่น (odor receptor) จำนวนมากที่จะยึดกับโมเลกุลกลิ่นโดยเฉพาะ ๆ และช่วยให้สามารถแยกแยะกลิ่นต่าง ๆ ได้ โดยมนุษย์อาจมีถึง 350 ชนิด เทียบกับหนูหริ่งที่มีถึง 1,000 ชนิด เพื่อให้แยกแยะกลิ่นได้ สมองต้องได้รับสัญญาณที่ไม่เหมือนกันจากจมูกสำหรับกลิ่นต่าง ๆ ซึ่งเกิดจากเหตุสองอย่าง คือ เซลล์ประสาทรับกลิ่นแต่ละประเภทจะแสดงออกหน่วยรับกลิ่นเพียงแค่ชนิดเดียว และแต่ละประเภทจะสามารถตอบสนองต่อกลิ่นได้หลายอย่าง ดังนั้น กลิ่นแต่ละกลิ่นจึงได้การตอบสนองจากเซลล์ประสาทรับกลิ่นหลายประเภทรวมกันเป็นการเข้ารหัสกลิ่นแบบผสม (combinational coding) และอาศัยเซลล์ประสาทรับกลิ่นน้อยตัว (sparse coding) ในบรรดาเซลล์รับกลิ่นทั้งหมด
มนุษย์และสัตว์อื่น ๆ ยังปรับตัวชินกับกลิ่นได้อย่างรวดเร็ว ดังที่พบเมื่อกลิ่นจางไปเมื่อเริ่มชินแล้ว โดยสามารถฟื้นสภาพได้อย่างรวดเร็วเมื่อเอากลิ่นออกชั่วคราว การปรับตัวเข้ากับกลิ่นอาศัยการปรับควบคุมช่องไอออน (modulation of the cyclic nucleotide-gated ion channel) เป็นบางส่วน แต่กลไกที่ทำให้ฟื้นสภาพอย่างรวดเร็วก็ยังไม่ชัดเจน
ส่วนใยประสาทรับกลิ่นจะส่งข้อมูลกลิ่นจากเซลล์ประสาทรับกลิ่น ไปยังระบบรับกลิ่นส่วนกลางในสมอง ซึ่งแบ่งแยกจากเยื่อรับกลิ่นด้วยแผ่นกระดูกพรุน (cribriform plate) ของกระดูกเอทมอยด์ คือใยประสาทรับกลิ่นจากเยื่อรับกลิ่นจะวิ่งผ่านแผ่นกระดูกพรุนไปยังป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) ในซีกร่างกายเดียวกัน ซึ่งเป็นส่วนของระบบลิมบิก
ระบบรับกลิ่นส่วนกลาง
ในบรรดาระบบรับความรู้สึก ระบบรับกลิ่นพิเศษกว่าประสาทสัมผัสอื่น ๆ เพราะระบบส่วนนอกไม่ได้ส่งกระแสประสาทผ่านทาลามัสไปยังโครงสร้างอื่น ๆ ในระบบประสาทส่วนกลาง แต่เซลล์ประสาทรับกลิ่นจะส่งแอกซอนรวมเป็นมัด ๆ จำนวนมากซึ่งเรียกรวมกันว่าฆานประสาท (olfactory nerve, CN I) ไปยังป่องรับกลิ่นในซีกร่างกายเดียวกัน โดยทำหน้าที่แทนทาลามัสในการส่งข้อมูลกลิ่นต่อโดยตรงไปยังโครงสร้างต่าง ๆ ของเปลือกสมองส่วนการได้กลิ่น (olfactory cortex)
ป่องรับกลิ่น (olfactory bulb)
ฆานประสาทจะมีปลายแอกซอนไปสุดที่ส่วนโกลเมอรูลัสของป่องรับกลิ่น โดยเป็นไซแนปส์เชื่อมกับเดนไดรต์ของเซลล์ประสาทรีเลย์ คือ เซลล์ไมทรัลและ tufted cell
ซึ่งเมื่อร่วมกับ interneuron อื่น ๆ ในป่องรับกลิ่นแล้ว จะช่วยระบุความเข้มข้นของกลิ่นโดยขึ้นอยู่กับเวลาที่กลุ่มเซลล์ประสาทส่งสัญญาณ (เป็น timing code) เซลล์เหล่านี้ยังรู้ความแตกต่างระหว่างกลิ่นที่คล้ายกันมาก และให้ข้อมูลนั้นเพื่อช่วยการรู้จำและระบุกลิ่นสำหรับการประมวลผลในสมองขั้นต่อไป เซลล์สองอย่างนี้ต่างกันคือ เซลล์ไมทรัลมีอัตราการยิงสัญญาณต่ำโดยเซลล์ข้างเคียงสามารถยับยั้งได้ง่าย เทียบกับ tufted cell ที่มีอัตราการยิงสัญญาณสูงและยากที่จะยับยั้ง เซลล์ทั้งสองอย่างเป็นตัวส่งสัญญาณจากป่องรับกลิ่นผ่าน lateral olfactory tract ไปยังเปลือกสมองส่วนรู้กลิ่นโดยตรง
เปลือกสมองส่วนรู้กลิ่น (olfactory cortex)
เปลือกสมองส่วนรู้กลิ่น (olfactory cortex) โดยคร่าว ๆ หมายถึง เขตต่าง ๆ ในเปลือกสมองที่ได้รับกระแสประสาทคือเชื่อมต่อกับป่องรับกลิ่น (olfactory bulb) โดยตรง และประกอบด้วยเขต 5 เขต คือ
olfactory tubercle เชื่อมกับเขตสมองต่าง ๆ มากมายรวมทั้งอะมิกดะลา ทาลามัส ไฮโปทาลามัส ฮิปโปแคมปัส ก้านสมอง จอตา เปลือกสมองส่วนการได้ยิน (auditory cortex) และระบบรับกลิ่น โดยมีข้อมูลขาเข้า 27 แหล่ง และส่งข้อมูลไปยัง 20 เขตในสมอง ถ้ากล่าวแบบง่าย ๆ ก็คือ ส่วนนี้มีหน้าที่
ส่วน stria terminalis โดยเฉพาะ bed nuclei (BNST) จะทำหน้าที่เป็นวิถีประสาทระหว่างอะมิกดะลากับไฮโปทาลามัส และระหว่างไฮโปทาลามัสกับต่อมใต้สมอง ความผิดปกติใน BNST บ่อยครั้งทำให้เกิดความสับสนทางเพศ (sexual confusion) หรือความไม่เจริญเต็มวัยทางเพศ (sexual immaturity) BNST ยังเชื่อมกับเขต septal nuclei ซึ่งให้รางวัลต่อพฤติกรรมทางเพศ
แม้ฮิปโปแคมปัสจะเชื่อมต่อกับป่องรับกลิ่นโดยตรงน้อยมาก แต่ก็ได้ข้อมูลทางกลิ่นของมันทั้งหมดผ่านอะมิกดะลา ไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยผ่าน BNST ฮิปโปแคมปัสจะสร้างความจำใหม่หรือเสริมแรงความจำเก่า
ส่วนรอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส (parahippocampus) จะเข้ารหัส รู้จำ และสร้างบริบทเกี่ยวกับสถานการณ์หนึ่ง ๆ รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัสยังเป็นที่อยู่ของแผนที่ภูมิลักษณ์ (topographical map) ของการได้กลิ่นอีกด้วย
ส่วน anterior olfactory nucleus จะเป็นตัวแจกจ่ายกระแสประสาทกลับไปกลับมาระหว่างป่องรับกลิ่นและ piriform cortex และเป็นศูนย์ความจำของกลิ่น
Piriform cortex
Piriform cortex เป็น archicortex แบบมี 3 ชั้นที่พิจารณาว่าเก่าแก่กว่าทางวิวัฒนาการเมื่อเทียบกับคอร์เทกซ์ใหม่ เป็นส่วนในสมองที่มีหน้าที่เฉพาะต่ออการได้กลิ่น ข้อมูลกลิ่นจาก Piriform cortex จะส่งผ่านทาลามัสไปยังเขตประสาน (association areas) ต่าง ๆ ในคอร์เทกซ์ใหม่ การทำงานของ Piriform cortex ร่วมกับเขตประสานงานเชื่อว่า จำเป็นต่อการรู้กลิ่นเหนือสำนึกและการจับคู่กลิ่นกับสิ่งเร้าอื่น ๆ ในสิ่งแวดล้อม ข้อมูลกลิ่นจาก Piriform cortex ยังส่งโดยตรงไปยังสมองส่วนหน้าอื่น ๆ รวมทั้งอะมิกดะลาและไฮโปทาลามัส ซึ่งมีผลต่อการตอบสนองทางการเคลื่อนไหว ทางสรีรภาพ และทางอารมณ์ โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับอาหาร การสืบพันธุ์ และความดุ
เซลล์ประสาทแบบพีระมิดของ Piriform cortex ได้รับสัญญาณแบบเร้าจากแอกซอนของเซลล์รีเลย์ของป่องรับกลิ่นคือเซลล์ไมทรัลและ tufted cell เป็นแอกซอนที่มาจากลำเส้นใยประสาท lateral olfactory tract ตัวเซลล์พิรามิดก็เป็นเซลล์ที่ส่งสัญญาณ (projection neuron) ออกจากคอร์เทกซ์เองโดยได้รับสัญญาณยับยั้งจาก interneuron แบบกาบาที่อยู่ในคอร์เทกซ์เหมือนกัน และสัญญาณเร้าจากเซลล์พิรามิดข้าง ๆ ด้วย นอกจากนั้น คอร์เทกซ์ยังได้รับสัญญาณจากเขตควบคุมอื่น ๆ ในสมอง ซึ่งแสดงนัยว่า การทำงานของคอร์เทกซ์อาจเป็นไปตามสถานะทางพฤติกรรมของสัตว์ และตัวคอร์เทกซ์เองก็ส่งสัญญาณควบคุมไปยังป่องรับกลิ่นด้วย
แม้เซลล์พิรามิดหนึ่ง ๆ อาจจะทำงานตอบสนองต่อกลิ่นหนึ่ง ๆ เหมือนกับเซลล์รีเลย์ของป่องรับกลิ่น แต่เซลล์พิรามิดที่ตอบสนองต่อกลิ่นหนึ่ง ๆ ก็อยู่กระจายไปทั่วคอร์เทกซ์ซึ่งต่างจากการจัดระเบียบของป่องรับกลิ่น และแสดงว่า การจัดระเบียบเซลล์ที่ตอบสนองต่อกลิ่นต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบดังที่พบในป่องรับกลิ่น ไม่ได้เกิดอย่างเหมือน ๆ กันใน piriform cortex
อะมิกดะลา
การเรียนรู้แบบเชื่อมโยง (Associative learning) ซึ่งเชื่อมกลิ่นและการตอบสนองทางพฤติกรรมจะเกิดที่อะมิกดะลา กลิ่นจะเป็นตัวเสริมแรงหรือตัวตัดแรงเมื่อกำลังเรียนรู้แบบเชื่อมโยง กลิ่นซึ่งเกิดในภาวะที่ดี จะเสริมแรงพฤติกรรมที่ทำให้เกิดภาวะที่ดี ในขณะที่กลิ่นซึ่งเกิดในภาวะที่ไม่ดีก็จะมีผลตรงกันข้าม กลิ่นที่รู้จะเข้ารหัสที่อะมิกดะลาคู่กับผลทางพฤติกรรมหรือกับอารมณ์ที่ได้เนื่องจากพฤติกรรม โดยกระบวนการนี้ กลิ่นจึงอาจสะท้อนถึงอารมณ์หรือสภาวะทางสรีรภาพบางอย่าง เมื่อกลิ่นได้สัมพันธ์กับการตอบสนองที่เป็นสุขหรือเป็นทุกข์ ในที่สุดมันก็จะกลายเป็นตัวทำให้เกิดการตอบสนองทางอารมณ์เอง เช่น เกิดความกลัว การสร้างภาพประสาทได้แสดงว่า อะมิกดะลาจะทำงานสัมพันธ์กับการได้กลิ่นที่ไม่ดี ซึ่งสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างกลิ่นกับอารมณ์
อะมิกดะลาเนื่องกับระบบรับกลิ่นเสริมจะจะแปลผลเกี่ยวกับสารฟีโรโมน ซึ่งทำให้สัตว์อื่นในสปีชีส์เดียวกันตอบสนองทางสังคม, เกี่ยวกับ allomone ซึ่งให้ประโยชน์แก่ผู้ออกกลิ่นแต่ไม่ได้ให้แก่ผู้รับกลิ่นซึ่งเป็นสัตว์คนละสปีชีส์ allomone รวมทั้งกลิ่นดอกไม้ สารฆ่าวัชพืชตามธรรมชาติ และพิษของพืชตามธรรมชาติ, และเกี่ยวกับ kairomone ซึ่งให้ประโยชน์แก่ผู้รับกลิ่นคนละสปีชีส์ แต่มีผลลบต่อผู้ออกกลิ่น ข้อมูลเช่นนี้ มาจากอวัยวะ vomeronasal organ (VNO) ในจมูกโดยอ้อมผ่านป่องรับกลิ่น แต่เนื่องจากวิวัฒนาการของสมองใหญ่ การประมวลผลนี้ได้ลดความสำคัญลงและดังนั้น ปกติจะไม่เกิดผลที่สังเกตเห็นได้ในปฏิสัมพันธ์ทางสังคมของมนุษย์ คือ นอกจากมนุษย์โดยมากจะไม่มี VNO แล้ว ก็ยังไม่มีส่วนในป่องรับกลิ่นที่จัดเป็นส่วนรับข้อมูลโดยเฉพาะจาก VNO อีกด้วย นอกจากนั้น ในอะมิกดะลา กระแสประสาทจากป่องรับกลิ่นจะใช้จับคู่กลิ่นกับชื่อและเพื่อแยกแยะรู้จำกลิ่นต่าง ๆ
ฮิปโปแคมปัส
ฮิปโปแคมปัสช่วยให้สามารถจำและเรียนรู้เกี่ยวกับกลิ่นได้ มีกระบวนการเกี่ยวกับความจำเนื่องกับกลิ่นหลายอย่างในฮิปโปแคมปัส คล้ายกับที่เกิดในอะมิกดะลา กลิ่นจะสัมพันธ์กับรางวัล/ความรู้สึกดี ๆ ที่ได้ เช่น กลิ่นอาหารที่สัมพันธ์กับการได้อาหารประทังชีวิต
ข้อมูลกลิ่นที่ฮิปโปแคมปัสยังช่วยสร้างความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) อีกด้วย ซึ่งเป็นความจำของเหตุการณ์ต่าง ๆ ณ สถานที่หรือ ณ เวลาหนึ่ง ๆ โดยเฉพาะ เวลาที่นิวรอนโดยเฉพาะหนึ่ง ๆ ยิงสัญญาณในฮิปโปแคมปัสจะสัมพันธ์กับเซลล์ประสาทที่ทำงานเนื่องกับสิ่งเร้าเช่นกลิ่น การได้กลิ่นเดียวกันในเวลาอื่น อาจทำให้ระลึกถึงความจำนั้น ดังนั้น กลิ่นจึงสามารถช่วยให้ระลึกถึงเหตุการณ์หนึ่ง ๆ ได้
โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง
โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง (Joseph-Ignace Guillotin) เป็นแพทย์, นักการเมือง และฟรีเมสันชาวฝรั่งเศส ในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1789 เขาได้เสนอให้ประหารชีวิตนักโทษในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสโดยการบั่นคอ ซึ่งเขาอ้างว่าเป็นวิธีที่เจ็บปวดทรมานน้อยที่สุด ชื่อของเขาถูกนำไปตั้งให้แก่เครื่องบั่นคอกิโยตีน (แม้ว่าตัวเขาจะไม่ใช่ผู้ประดิษฐ์) แม้เขาจะร้องขอให้รัฐบาลเปลี่ยนชื่อเครื่องมือดังกล่าวแต่ก็ไม่เป็นผล ทำให้เขาและครอบครัวต้องเปลี่ยนนามสกุลแทน กียอแต็งเป็นหนึ่งในแพทย์ชาวฝรั่งเศสที่มีส่วนให้นายแพทย์เอดเวิร์ด เจนเนอร์ค้นพบวัคซีน และในค.ศ. 1805 กียงแต็งได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการวัคซีนในกรุงปารีส
ระบบรู้กลิ่น
ฮิปโปแคมปัส
ฮิปโปแคมปัสและอะมิกดะลา จะมีอิทธิพลต่อการรับรู้กลิ่น ในช่วงที่เกิดภาวะทางสรีรภาพบางอย่าง เช่น หิว กลิ่นอาหารอาจจะดีกว่าและให้รางวัลมากกว่า เพราะความสัมพันธ์ระหว่างกลิ่นอาหารกับรางวัลเนื่องกับการกิน ที่มีอยู่ในอะมิกดะลาและฮิปโปแคมปัส
โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง
กียอแต็งเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ ซึ่งในเดือนตุลาคม 1789 สภาได้มีการเปิดอภิปรายเกี่ยวกับวิธีการประหารชีวิตนักโทษ กียอแต็งได้เสนอต่อสภาให้มีการประหารโดยวิธีตัดศีรษะโดยใช้เครื่องจักรกลที่มีกลไกง่ายๆ ซึ่งในขณะนั้น การตัดหัวในฝรั่งเศสยังทำโดยใช้ขวานหรือดาบอยู่ ซึ่งในบางครั้งเพชฌฆาตก็ฟันไม่ขาดในทีเดียว ทำให้นักโทษยังรู้สึกถึงความเจ็บปวด อย่างไรก็ตาม แม้กียอแต็งจะเป็นคนเสนอวิธีการประหาร แต่เขากลับมีจุดยืนคัดค้านโทษประหารและต้องการให้ยกเลิกโทษประหารชีวิต
ระบบรู้กลิ่น
ไฮโปทาลามัส
ไฮโปทาลามัสได้รับข้อมูลกลิ่นจากทั้งป่องรับกลิ่นหลักโดยอ้อมผ่านส่วนต่าง ๆ ของเปลือกสมองส่วนรู้กลิ่นรวมทั้ง pyriform cortex, olfactory tubercle, อะมิกดะลา และ enterorhinal cortex และจากป่องรับกลิ่นเสริมผ่านอะมิกดะลาส่วนใน (medial) เขตลิมบิกเหล่านี้มีหน้าที่เกี่ยวกับความอยากอาหาร การสืบพันธุ์ รวมทั้งอารมณ์ แรงจูงใจ พฤติกรรม และการตอบสนองทางสรีรภาพเกี่ยวกับกลิ่น ในสัตว์ นี่อาจสำคัญต่อพฤติกรรมตอบสนองแบบเป็นรูปแบบและการตอบสนองทางสรีรภาพต่อกลิ่นของสัตว์ล่าเหยื่อหรือต่อฟีโรโมน
โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง
ในปลายสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว เคานต์แห่งเมเรซึ่งต้องโทษประหาร ได้เขียนจดหมายถึงกียอแต็งเพื่อฝากฝังลูกเมีย อย่างไรก็ตาม จดหมายดังกล่าวกลับตกไปอยู่ในมือของอัยการ ทำให้ทางการนำตัวกียอแต็งมาสอบสวนถึงที่อยู่ของลูกเมียของเคานต์แห่งเมเร กียอแต็งไม่ยอมให้ข้อมูลใดๆจึงถูกนำตัวไปจำคุกไว้ ภายหลังมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์สูญสิ้นอำนาจในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 กียอแต็งก็ได้รับการปล่อยตัว หลังถูกปล่อยตัวเขาก็ทำงานเป็นแพทย์ต่อไปจนเสียชีวิตด้วยโรคชราในปี 1814 ที่กรุงปารีส
ระบบรู้กลิ่น
orbitofrontal cortex
ข้อมูลกลิ่นจะส่งไปยังเปลือกสมองส่วนรับกลิ่น (olfactory cortex) ซึ่งก็จะส่งข้อมูลต่อไปยัง orbitofrontal cortex (OFC) โดยเป็นเขตที่เชื่อว่าสำคัญต่อการแยกแยะกลิ่นเพราะคนไข้ที่ OFC เสียหายจะไม่สามารถแยกแยะกลิ่นได้ นอกจากนั้น ยังปรากฏว่า OFC ได้รับสัญญาณจากประสาทสัมผัสอื่น ๆ ยกตัวอย่างเช่น มันอาจตอบสนองต่อการเห็น การได้กลิ่น และรสชาติของกล้วย
โฌแซ็ฟ-อีญัส กียอแต็ง
แหล่งข้อมูลอื่น
1738 1814
ระบบรู้กลิ่น
orbitofrontal cortex
OFC ยังสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับ cingulate gyrus และ septal area ในพฤติกรรมกรรมเสริมแรงทั้งเชิงลบเชิงบวก OFC จะเป็นตัวกำหนดความคาดหวังว่าจะได้ผลดี/รางวัล หรือผลร้าย เมื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้า OFC จะทำงานเป็นตัวแทนอารมณ์และรางวัลในการตัดสินใจ
นิวฟาสต์ออโตเมติกแดฟโฟดิลส์
นิว ฟาสต์ ออโตเมติก แดฟโฟดิลส์ (New Fast Automatic Daffodils) ต่อมาก็เปลี่ยนเป็น (New FADS) วงดนตรีอัลเทอร์เนทีฟร็อกจาก แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1988 ถึง 1995
ระบบรู้กลิ่น
orbitofrontal cortex
OFC ได้ข้อมูลกลิ่นจาก piriform cortex, อะมิกดะลา, และคอร์เทกซ์รอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส เมื่อเซลล์ประสาทใน OFC ที่เข้ารหัสข้อมูลรางวัลของอาหารได้รับสิ่งเร้า ระบบรางวัลก็จะเริ่มทำงานแล้วสัมพันธ์การกินอาหารและรางวัล OFC ยังส่งข้อมูลต่อไปยัง anterior cingulate cortex ซึ่งมีบทบาทเกี่ยวกับความอยากอาหาร อนึ่ง OFC ยังสัมพันธ์กลิ่นกับสิ่งเร้าอื่น ๆ อีกด้วย เช่น รสชาติ
การตอบสนองทางสรีรภาพและพฤติกรรม
นอกจากจะทำให้ได้กลิ่นแล้ว สัตว์อาจตอบสนองทางสรีรภาพและทางพฤติกรรมต่อกลิ่นต่าง ๆ รวมทั้ง
การแยกแยะกลิ่น
นักเคมีเกี่ยวกับกลิ่นได้ประเมินว่า มนุษย์อาจสามารถแยกแยะกลิ่นระเหยได้ถึง 10,000 รูปแบบ โดยที่ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับของหอมอาจแยกแยะกลิ่นได้ถึง 5,000 ชนิด และผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับไวน์อาจแยกแยะส่วนผสมได้ถึง 100 อย่าง โดยสามารถรู้กลิ่นต่าง ๆ ได้ที่ความเข้มข้นต่าง ๆ กัน เช่น สามารถรู้กลิ่นสารกลิ่นหลักของพริกชี้ฟ้า คือ (2-isobutyl-3-methoxypyrazine) ในอากาศที่ความเข้มข้น 0.01 นาโนโมล ซึ่งประมาณเท่ากับ 1 โมเลกุลต่อ 1,000 ล้านโมเลกุล สามารถรู้กลิ่นเอทานอลที่ความเข้มข้น 2 มิลลิโมล และสามารถรู้กลิ่นโครงสร้างทางเคมีที่ต่างกันเล็กน้อยในระดับโมเลกุล เช่น D-carvone และ L-carvone จะมีกลิ่นเหมือนเทียนตากบและมินต์ตามลำดับ
ถึงกระนั้น การได้กลิ่นก็พิจารณาว่าเป็นประสาทสัมผัสที่แย่ที่สุดอย่างหนึ่งในมนุษย์ โดยมีสัตว์อื่น ๆ ที่รู้กลิ่นได้ดีกว่า เช่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเกินกว่าครึ่ง ซึ่งอาจเป็นเพราะมนุษย์มีประเภทหน่วยรับกลิ่นที่น้อยกว่า และมีเขตในสมองส่วนหน้าที่อุทิศให้กับการแปลผลข้อมูลกลิ่นที่เล็กกว่าโดยเปรียบเทียบ
กำเนิดประสาทในผู้ใหญ่
ภายในป่องรับกลิ่น เซลล์ประสาท neuroblast ที่ยังไม่โตเต็มที่เช่นนี้ จะพัฒนาเป็น granule cell และเซลล์รอบโกลเมอรูลัสซึ่งเป็น interneuron ที่อยู่ในชั้นของตน ๆ แม้เซลล์ประสาทรับกลิ่นก็สามารถเกิดใหม่จากเซลล์ต้นกำเนิดซึ่งอยู่ที่ฐานของเยื่อรับกลิ่น ดังนั้น แอกซอนของเซลล์รับกลิ่นก็จะงอกใหม่ไปที่ป่องรับกลิ่นด้วย แม้จะมีการทดแทนสร้างแอกซอนของเซลล์รับกลิ่นและ interneuron อยู่เสมอ ๆ เซลล์ที่ส่งสัญญาณต่อ (คือเซลล์ไมทรัลและ tufted cell) ซึ่งมีไซแนปส์กับโครงสร้างเหล่านั้น ก็ไม่ใช่ว่าจะเปลี่ยนแปลงได้ แต่กระบวนการที่ให้กำเนิดประสาทในเขตนี้ ก็ยังเป็นประเด็นการศึกษาอยู่
การรอดชีวิตของเซลล์ประสาทที่พัฒนายังไม่สมบูรณ์เมื่อเข้าไปในวงจรประสาทเช่นนี้ อ่อนไหวมากต่อการทำงานของระบบรับกลิ่น โดยเฉพาะในเรื่องการเรียนรู้แบบเชื่อมโยง ซึ่งทำให้เกิดสมมติฐานว่า เซลล์ประสาทใหม่จะเกิดเพื่อบทบาทในกระบวนการเรียนรู้ แต่งานทดลองที่ขัดขวางการทำงานก็ไม่พบผลทางพฤติกรรมที่ชัดเจน ซึ่งแสดงว่า บทบาทในหน้าที่นี้ของระบบรับกลิ่น ถ้ามีโดยประการทั้งปวง อาจจะละเอียดและรู้ได้ยาก
กำเนิดประสาทคือการทดแทนเซลล์ประสาทที่โตแล้วเช่นนี้เป็นเรื่องไม่ทั่วไปในระบบประสาท ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างยิ่งทางการแพทย์ โมเลกุลต่าง ๆ ที่มีผลต่อการแปรสภาพ การงอกของแอกซอน และการตั้งไซแนปส์ ซึ่งพบในช่วงพัฒนาการประสาท ก็ยังใช้ด้วยในการทดแทนเซลล์ประสาทรับกลิ่นในผู้ใหญ่ การเข้าใจกระบวนการเช่นนี้อาจช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถกระตุ้นให้ระบบประสาทกลางอื่น ๆ สามารถฟื้นตัวหลังการบาดเจ็บหรือการเกิดโรคในอนาคต
ความสำคัญทางการแพทย์
มนุษย์อาจได้กลิ่นไวต่างกันเป็นพันเท่า แม้ในบุคคลปกติ ความผิดปกติซึ่งสามัญที่สุดก็คือการไม่ได้กลิ่นหนึ่ง ๆ โดยเฉพาะ (specific anosmia) แม้อาจได้กลิ่นอื่น ๆ เป็นปกติ และอาจสามัญถึง 1-20% ในกลุ่มประชากร โดยอาจเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีนหน่วยรับกลิ่นหนึ่ง ๆ หรือของยีนที่ควบคุมการแสดงออกหรือการทำงานของหน่วยรับกลิ่นหนึ่ง ๆ แต่เหตุความผิดปกติเยี่ยงนี้ก็ยังไม่ได้การตรวจสอบทางพันธุกรรม และต่างจากความผิดปกติทางตาหรือหูเพราะแยกแยะได้ยากว่าเป็นความผิดปกติในอวัยวะส่วนนอกหรือสมองส่วนกลาง
การสูญการรับรู้กลิ่นเรียกว่า ภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) ซึ่งเกิดที่ข้างเดียวหรือทั้งสองข้างของจมูก บ่อยครั้งเกิดชั่วคราวโดยเป็นผลของการติดเชื้อ และไม่เป็นอะไรที่น่าเป็นห่วงแม้อาจทำให้อาหารไม่อร่อยบ้าง แต่ถ้าเป็นอย่างรุนแรงหรือเรื้อรัง อาจมีผลต่อความอยากอาหาร เป็นเหตุทำให้น้ำหนักลดและทำให้เกิดภาวะทุพโภชนาการ ทำให้ไม่สามารถได้กลิ่นที่อาจเป็นอันตรายเช่นอาหารที่เสีย ควันไฟ และสารเติมแต่งที่ใส่ในแก๊สหุงต้มเพื่อให้ได้กลิ่นเมื่อแก๊สรั่ว
ปัญหาการได้กลิ่นมีหลายแบบ การทำหน้าที่ผิดปกติอาจจะเป็นแบบไม่ได้กลิ่นเลย (anosmia - ภาวะเสียการรู้กลิ่น) ได้กลิ่นบ้าง (partial anosmia, hyposmia, หรือ microsmia) ได้กลิ่นผิดปกติ (dysosmia) หรืออาจจะเป็นการได้กลิ่นที่ไม่มี เช่น phantosmia (การหลอนได้กลิ่น) ส่วนความไม่สามารถรู้จำกลิ่นแม้จะมีระบบรับกลิ่นที่ทำงานอย่างปกติเรียกว่า olfactory agnosia ส่วน Hyperosmia เป็นภาวะที่มีน้อยและมีอาการได้กลิ่นมากผิดปกติ เหมือนกับการเห็นและการได้ยิน ปัญหาการได้กลิ่นอาจเป็นทั้งสองข้าง (bilateral) หรือข้างเดียว (unilateral) ซึ่งหมายความว่า ถ้าไม่ได้กลิ่นเลยทางจมูกด้านขวาแต่ได้กลิ่นด้านซ้าย มันก็เรียกว่าภาวะเสียการรู้กลิ่นข้างขวา (unilateral right anosmia) แต่ถ้าไม่ได้กลิ่นทั้งสองข้าง ก็จะเรียกว่าภาวะเสียการรู้กลิ่นทั้งสองข้าง (bilateral anosmia) หรือ total anosmia
ความเสียหายต่อป่องรับกลิ่น ลำเส้นใยประสาท และเปลือกสมองการได้กลิ่นหลัก (คือ brodmann area 34) มีผลเป็นภาวะเสียการรู้กลิ่นในด้านที่เสียหาย อนึ่ง รอยโรค/อาการบวมที่สมองส่วน uncus จะมีผลเป็นการหลอนได้กลิ่น
ความเสียหายต่อระบบรับกลิ่นอาจเกิดจากการบาดเจ็บในกะโหลกศีรษะ มะเร็ง การติดเชื้อ การสูดควันพิษ หรือโรคประสาทเสื่อมเช่น โรคพาร์คินสันหรือโรคอัลไซเมอร์ ปัญหาเหล่านี้ล้วนสามารถเป็นเหตุให้เสียการรู้กลิ่น (anosmia) งานศึกษาปี 2555 เสนอว่า การทำงานผิดปกติของการรับกลิ่นในระดับโมเลกุล สามารถใช้เป็นตัวระบุโรคที่ทำให้เกิดแอมีลอยด์ และอาจเป็นเหตุให้ได้กลิ่นผิดปกติโดยขัดการขนส่งและการเก็บไอออนโลหะแบบ multivalent ในร่างกาย แพทย์สามารถตรวจความเสียหายต่อระบบรับกลิ่นโดยให้คนไข้ดมกลิ่นแผ่นการ์ดที่ให้ขูดแล้วดม (scratch and sniff card) หรือให้คนไข้ปิดตาแล้วพยายามระบุกลิ่นทั่ว ๆ ไป เช่น กาแฟ หรือขนมต่าง ๆ แพทย์จะต้องกันโรคอื่น ๆ ที่ขัดหรือกำจัดการได้กลิ่น เช่น โรคหวัดเรื้อรัง โพรงอากาศอักเสบ ก่อนตัดสินวินิจฉัยว่า ระบบรับกลิ่นพิการอย่างถาวร
คริส โปตระนันทน์
คริส โปตระนันทน์ (เกิด 7 เมษายน พ.ศ. 2531) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวไทย หัวหน้าพรรคเส้นด้าย ผู้ก่อตั้งกลุ่มเส้น-ด้าย เป็นหนึ่งในผู้ร่วมจัดตั้งพรรคอนาคตใหม่ ในปี 2564 คริสก่อตั้งกลุ่ม "เส้นด้าย" เพื่อจัดการปัญหาวิกฤตการณ์โควิด
ระบบรู้กลิ่น
เหตุการทำงานผิดปกติของระบบรับกลิ่น
เหตุการทำงานผิดปกติของระบบรับกลิ่นรวมทั้งอายุมาก, การติดเชื้อไวรัส, การได้รับสารเคมีที่มีพิษ, การบาดเจ็บที่ศีรษะ, โรคประสาทเสื่อมต่าง ๆ (neurodegenerative disease) , ความผิดปกติในการรับประทาน (eating disorder), ความผิดปกติทางจิต (psychotic disorders) โดยเฉพาะโรคจิตเภท, โรคเบาหวาน, และการใช้ยาบางประเภท
คริส โปตระนันทน์
ประวัติ
คริสเป็นบุตรชายของมีพาศน์ โปตระนันทน์กับวีณา วราโชติเศรษฐ์ คริสเป็นหลานปู่ของพระยาสุนทรลิขิต(ประจำกระทรวงธรรมการ, นักเรียนทุนรัฐบาลสมัยรัชกาลที่ 5 จบจากวิทยาลัยแห่งเมืองบาดท์ (Bath) สหราชอาณาจักร) และคุณหญิงระเบียบ และหลานตาของสุรัช วราโชติเศรษฐ์ ซึ่งจบการศึกษาจากประเทศจีนและสุนีย์ คริสจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนอุดมวิทยา อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง และใช้เวลาเพียงสามปีครึ่งในการเรียนชั้นปริญญาตรีที่คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (เกียรตินิยม) สาขากฎหมายมหาชน ขณะศึกษาคริสได้รับเลือกตั้งเป็นประธานองค์กรนักศึกษากฎหมายแห่งเอเชีย (Asian Law Students' Association) และรองหัวหน้านิสิตคณะนิติศาสตร์ฯ
ระบบรู้กลิ่น
อายุ
อายุเป็นเหตุสำคัญที่สุดสำหรับความเสื่อมการได้กลิ่นในผู้ใหญ่ โดยมีผลมากยิ่งกว่าการสูบบุหรี่ ความเปลี่ยนแปลงต่อการได้กลิ่นเพราะอายุอาจเกิดโดยไม่ได้สังเกตเห็น อนึ่ง สมรรถภาพการได้กลิ่นเป็นสิ่งที่แพทย์ไม่ค่อยตรวจ ไม่เหมือนกับการได้ยินหรือการเห็น 2% ของบุคคลอายุต่ำกว่า 65 ปีจะมีปัญหาการได้กลิ่นอย่างเรื้อรัง แต่จะเพิ่มขึ้นอย่างมากสำหรับผู้มีอายุระหว่าง 65-80 โดยครึ่งหนึ่งจะมีปัญหาอย่างสำคัญ พอถึงอายุ 80 อัตราจะเพิ่มขึ้นเกือบถึง 75%
คริส โปตระนันทน์
ประวัติ
คริสสอบผ่านเนติบัณฑิตไทยในรุ่นที่ 63 หลังจากนั้นได้เดินทางไปศึกษาเศรษฐศาสตร์จนได้ปริญญา Graduate Diploma of Economics เกียรตินิยม (Merit) จากมหาวิทยาลัยนอตทิงแฮม (University of Nottingham) จากนั้นได้รับทุนฟุลไบรท์ (Fulbright)ไปทำปริญญา LL.M. ด้าน Antitrust Law and Economics จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ สหรัฐอเมริกา
ระบบรู้กลิ่น
อายุ
เมื่อตรวจบุคคลสุขภาพปกติให้ดมกลิ่นที่สามัญต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก คนอายุระหว่าง 20-40 ปีจะระบุกลิ่นได้ถึง 50-75% แต่เมื่อถึงอายุ 50-70 ปี จะระบุได้เพียง 30-45% เหตุของความเปลี่ยนแปลงเนื่องด้วยอายุรวมทั้งแผ่นกระดูกพรุนปิด ความเสียหายสะสมต่อเซลล์ประสาทรับกลิ่นเนื่องจากไวรัสและปัญหาอื่น ๆ ตลอดชีวิต การลดความไวกลิ่นของอวัยวะส่วนนอก และการทำงานที่เปลี่ยนไปในระบบประสาทส่วนกลาง
คริส โปตระนันทน์
งานวิชาการ
ปัจจุบันยังคงเป็นอาจารย์พิเศษ ภาควิชากฎหมายมหาชนที่คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในประเทศไทย
งานเขียน
คริสเขียนบทความเชิงวิพากษ์ในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ส่วนใหญ่เกี่ยวกับ กฎหมาย, การเมือง, ประชาธิปไตย, เศรษฐกิจ ในหลาย ๆ ประเด็น เช่น เชื่อในการแข่งขันเสรีและเศรษฐกิจแบบตลาดที่รัฐไม่เข้าไปแทรกแซง และเป็นหนึ่งในผู้ต่อต้านกฎหมายนิรโทษกรรมสุดซอยโดยใช้การวิเคราะห์โดยใช้ทฤษฎีเกม ในส่วนของวิกฤตการเมืองที่เกิดขึ้นในประเทศไทยตั้งแต่ปี 2548 นั้น คริสตั้งข้อสังเกตว่า สาเหตุเกิดจากการที่รัฐไทยใช้ระบบรัฐรวมศูนย์อำนาจ เชื่อว่าการกระจายอำนาจจะเป็นทางออกของปัญหาการเมืองในปัจจุบัน
ระบบรู้กลิ่น
การติดเชื้อไวรัส
เหตุสามัญที่สุดของการได้กลิ่นน้อย (hyposmia) และภาวะเสียการรู้กลิ่น (anosmia) อย่างถาวรก็คือการติดเชื้อที่ทางเดินหายใจส่วนบน การทำงานผิดปกติเช่นนี้จะไม่ดีขึ้นและบางครั้งส่องถึงความเสียหายไม่ใช่ที่เยื่อรับกลิ่นเท่านั้น แต่ปัญหาที่โครงสร้างต่าง ๆ ในส่วนกลาง เพราะการติดไวรัสได้แพร่เข้าไปในสมอง โรคไวรัสรวมทั้งหวัดธรรมดา ตับอักเสบ ไข้หวัดใหญ่ โรคที่อาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ รวมทั้งเริมด้วย แต่การติดเชื้อไวรัสโดยมากจะดูไม่ออกเพราะเบามากหรือไม่แสดงอาการเลย
คริส โปตระนันทน์
งานเขียน
นอกจากนี้เขาเสนอว่า สิทธิประโยชน์ในการยกเว้นภาษีรายได้นิติบุคคลของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนต้องถูกยกเลิกเนื่องจากก่อให้เกิดการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรมระหว่างผู้ประกอบการ งานเขียนในปัจจุบันยังคงเป็นแนววิพากษ์สังคม
มหาวิทยาลัย
คริสรับหน้าที่ทำพาเหรดล้อการเมืองในของฝั่งจุฬา คริสและเพื่อนนิสิตต้องเผชิญกับการเซ็นเซอร์ของผู้บริหารในจุฬาฯ เนื่องจากต้องการวิพากษ์ทหารที่คุมการเมืองไทย
ระบบรู้กลิ่น
การได้รับสารเคมีที่เป็นพิษ
การได้รับสารพิษในอากาศบ่อย ๆ เช่น สารฆ่าศัตรูพืชและสัตว์ ตัวทำละลาย และโลหะหนัก (แคดเมียม โครเมียม นิกเกิล และแมงกานีส) สามารถทอนสมรรถภาพการได้กลิ่น เพราะสารเหล่านี้ไม่เพียงทำเยื่อรับกลิ่นให้เสียหาย แต่มักจะเข้าไปในสมองได้ผ่านเมือกรับกลิ่น
คริส โปตระนันทน์
พรรคอนาคตใหม่
ในการประชุมใหญ่จัดตั้งพรรคอนาคตใหม่ ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ได้แนะนำคริสต่อผู้เข้าร่วมประชุมว่าคริสจะเป็นคนที่ทำนโยบายด้านเศรษฐกิจของพรรค
ในการเลือกตั้ง ในปี 2562 คริสเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของกรุงเทพมหานคร เบอร์ 8 ในเขต 6 ซึ่งประกอบไปด้วย เขตราชเทวี เขตพญาไท เขตจตุจักร (เฉพาะแขวงจตุจักรและจอมพล) โดยได้คะแนน 23,980 คะแนน การลงเลือกตั้งครั้งนี้ของคริสได้รับการพูดถึงในโซเชียลอย่างมากว่า เป็นการทำงานการเมืองแบบใหม่ที่เน้นเข้าถึงประชาชนทั้งในพื้นที่และออนไลน์ โดยเขามีเอกลักษณ์ในการทำไลฟ์หาเสียงตามแคมเปญของเค้าในโซเชียลมีเดีย ล่าสุดเขาได้ทำแคมเปญหาเสียง "888 : หาเสียงผ่าเมือง" โดยคริส เบอร์ 8 ชวนสุรเชษฐ์ ประวีณวงศ์วุฒิ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่ออันดับที่ 8 ผู้เชี่ยวชาญด้านการคมนาคม โดยธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจเป็นคนเดินมาส่งทั้งสองขึ้นรถเมล์สาย 8 ด้วยตนเอง เพื่อพูดคุยและแก้ไขเรื่องการขนส่งมวลชนและการจราจรในกทม.
ระบบรู้กลิ่น
การบาดเจ็บที่ศีรษะ
การทำงานผิดปกติของระบบรับกลิ่นเนื่องด้วยการบาดเจ็บทีศีรษะ จะขึ้นอยู่กับความหนักเบาและว่าเกิดการเพิ่มหรือการลดความเร็วอย่างรุนแรงของศีรษะหรือไม่ แรงกระทบที่สมองกลีบท้ายทอยและด้านข้าง จะมีผลเสียหายต่อระบบรับกลิ่นมากกว่าการกระทบสมองด้านหน้า
คริส โปตระนันทน์
พรรคอนาคตใหม่
ในปี 2563 พรรคอนาคตใหม่ได้ประกาศจะผลักดันร่างกฎหมายสุราก้าวหน้าเพื่อปลดล็อกอุตสาหกรรมสุราพื้นบ้านจากการผูกขาดของกลุ่มทุนขนาดใหญ่ โดยคริส โปตระนันทน์ รับหน้าที่ในการร่างกฎหมายนี้ร่วมกับเท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร และทีมงานคนอื่น ๆ ของพรรคอนาคตใหม่
พรรคเส้นด้าย
พรรคพลเมืองไทยได้จัดประชุมใหญ่สามัญประจำปีเพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกคริส อดีตผู้ก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่ เป็นหัวหน้าพรรคคนใหม่พร้อมกับเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็นพรรคเส้นด้าย
ระบบรู้กลิ่น
โรคประสาทเสื่อม
ประสาทแพทย์ได้ให้ข้อสังเกตว่า การได้กลิ่นผิดปกติเป็นอาการหลักของโรคประสาทเสื่อมหลายชนิด เช่น โรคอัลไซเมอร์และโรคพาร์คินสัน คนไข้พวกนี้โดยมากจะไม่รู้ว่าได้กลิ่นอย่างบกพร่องจนกระทั่งได้ตรวจ โดยในคนไข้ 85%-90% ระยะต้น ระบบประสาทส่วนกลางเกี่ยวกับกลิ่นจะทำงานลดลง ดังนั้น การทดสอบการได้กลิ่นโดยแผ่นการ์ดที่ให้ขูดแล้วดมจึงมักใช้เป็นส่วนของการตรวจโรคสมองเสื่อมเนื่องจากอายุและโรคประสาทเสื่อมอื่น ๆ
คริส โปตระนันทน์
พรรคเส้นด้าย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งใน เขตเลือกตั้งที่ 6 กรุงเทพมหานคร (พญาไท ดินแดง) แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง