cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หนังสือโต๊ะกาแฟ
หนังสือโต๊ะกาแฟ (Coffee table book) คือหนังสือปกแข็งขนาดใหญ่ที่มีจุดประสงค์หนึ่งในการพิมพ์คือใช้วางบนโต๊ะกาแฟหรือในบริเวณที่เป็นที่รับรองแขก เพื่อจะให้เป็นสิ่งดูสวยและต้องตาผู้เห็นหรือช่วยในการนำบทสนทนาแก้ความเบื่อ ขนาดของหนังสือมักจะใหญ่กว่าปกติเพราะไม่ใช่เป็นหนังสือที่ผู้อ่านจะตั้งใจอ่านอย่างจริงจัง หรือที่ต้องนำเคลื่อนไปตามที่ต่าง ๆ หัวข้อของหนังสือก็จะเป็นประเภทสารคดี และมักจะเป็นประเภทที่เตะตาทั้งการออกแบบภายนอกและการวางรูปแบบของเนื้อหาภายใน ส่วนใหญ่มักจะเป็นหนังถือเกี่ยวกับศิลปะหรือการท่องเที่ยว เช่นหนังสือรวมภาพถ่ายของศิลปินคนสำคัญ หนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมลักษณะใดลักษณะหนึ่ง หรือของเมืองใดเมืองหนึ่ง หรือ หนังสือรวบรวมงานศิลปะของพิพิธภัณฑ์ หรือหัวเรื่องเบา ๆ อื่น ๆ จุดประสงค์ของหนังสือเป็นหนังสือประเภทเบาฉะนั้นการวินิจฉัยถ้ามี ก็มักจะง่ายสั้นและไม่ใช้ศัพท์เฉพาะทางเท่าใดนัก ลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้จึงทำให้หนังสือโต๊ะกาแฟได้รับการดูแคลนว่าเป็นหนังสือประเภทที่มีเนื้อหาผิวเผิน
ในด้านที่เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ หนังสือโต๊ะกาแฟมักจะทำเป็นสมุดบันทึกที่มีปัญหาทางคณิตศาสตร์และทฤษฎีบท ที่ได้รับความสนใจจากที่ประชุมที่จัดการประชุมในเรื่องเฉพาะเหล่านั้น หรือมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับความสนใจทางวิทยาศาสตร์ทั่วไป หนึ่งในสมุดที่มีชื่อที่สุดคือ หนังสือสก็อต (The Scottish Book, Księga Szkocka) ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 และ 1940 ที่ถูกใช้เพื่อบันทึกการช่วยกันแก้ปัญหาคณิตศาสตร์โดยบรรดานักคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย ลวิว (Lviv) แทนการเขียนลงบนหน้าโต๊ะกาแฟโดยตรง
ประวัติ
ในสหราชอาณาจักรคำว่า "หนังสือโต๊ะกาแฟ" ถูกนำมาใช้ (ในความหมายปัจจุบัน) อย่างน้อยที่สุดตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังคงใช้อยู่ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1950
เริ่มต้นในช่วงปลายทศวรรษที่ 1940 ผู้จัดพิมพ์ อัลเบิร์ต สกิรา (Albert Skira) และอีกสองสามรายเช่น Cailler and Editions Tisné; Éditions Mazenod และ แฮรี่ เอ็น แอบรัมส์ (Harry N. Abrams) เริ่มผลิตหนังสือขนาดใหญ่สี่หน้ายกและแปดหน้ายก (4to) ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับศิลปะที่มีภาพประกอบเป็นหน้าสีแทรก สำหรับจำหน่ายในต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมีความสำคัญในการพัฒนาหนังสือโต๊ะกาแฟให้เป็นที่รู้จักกันในทุกวันนี้
นักรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อม เดวิด อาร์. เบราเออร์ (David R. Brower) บางครั้งก็ได้รับเกียรติว่าเป็นผู้ประดิษฐ์หนังสือโต๊ะกาแฟสมัยใหม่ ขณะที่เบราเออร์เป็นผู้อำนวยการบริหารของ เซียร์รา คลับ (Sierra Club) ก็เกิดความคิดที่จะพิมพ์หนังสือชุดหนึ่งที่รวมภาพถ่ายและบทเขียนเกี่ยวกับธรรมชาติอย่างที่ให้ “ขนาดของหน้าใหญ่พอที่จะแสดงไดนามิคของภาพ ที่ทำให้สายตาที่ทอดมองต้องสอดส่ายไปตามเนื้อหาของภาพ แทนที่จะมองรวดเดียวจบ” หนังสือเล่มแรกในชุดนี้ชื่อ "This is the American Earth" (นี่คือปฐพีของสหรัฐ) โดยมีภาพที่ถ่ายโดย แอนเซิล แอดัมส์ (Ansel Adams) ช่างถ่ายภาพผู้มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกาและผู้อื่น และเนื้อหาที่เขียนโดยนักวิพากษ์ภาพถ่าย แนนซี นิวฮอลล์ (Nancy Newhall) หนังสือพิมพ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1960 และชุดหนังสือเรียกกันว่าชุด “รูปแบบนิทรรศน์” (Exhibit Format) ที่มีด้วยกันทั้งชุด 20 เล่ม
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
“หนังสือโต๊ะกาแฟ” ได้รับการนำมาล้อเลียนในวัฒนธรรมสมัยนิยมหลายครั้ง
โบรุสซีอา-พาร์ค
ชตาดีอ็อนอิมโบรุสซีอา-พาร์ค (Stadion im Borussia-Park) หรือที่รู้จักกันในชื่อ โบรุสซีอา-พาร์ค (Borussia-Park) เป็นสนามกีฬาฟุตบอล ตั้งอยู่ในเมืองเมินเชินกลัทบัค รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัคในบุนเดิสลีกา มีความจุทั้งหมด 54,057 ที่นั่ง
วัดเวฬุวนาราม (กรุงเทพมหานคร)
วัดเวฬุวนารามสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมบริเวณนี้เป็นหนองป่ากก ตั้งอยู่ที่บ้านสีกัน ตำบลบ้านสีกัน อำเภอตลาดขวัญ แขวงเมืองนนทบุรี ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งจาริกมาจำพรรษาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ให้จำพรรษา และเมื่อพระภิกษุรูปนั้นได้จากไปแล้ว ชาวบ้านจึงนิมนต์พระอาจารย์แปลกมาพักจำพรรษา จากนั้นจึงได้รับพระราชทานที่นาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นธรณีสงฆ์ ปรากฏในโฉนดที่ดินฉบับที่ 4150 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า พระเจ้าแผ่นดินสยามให้ไว้เป็นสำคัญแก่ ที่นาธรณีสงฆ์วัดกก วันที่ 30 กรกฎาคม ร.ศ. 120 ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า วัดกก ต่อมาในสมัยพระอาจารย์ทองซึ่งท่านเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4 ชาวบ้านได้ถวายบ้านแบบโบราณ สร้างกุฏิถวาย 2 หลัง พร้อมกับปลูกต้นไผ่รอบบริเวณวัด และได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดไผ่เขียว ตามสภาพวัดที่มีไผ่โดยรอบ และชาวบ้านในละแวกนั้นได้ช่วยกันสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
เอ็มเอ-2 บอมเมอร์แจ็กเกต
เอ็มเอ-2 บอมเมอร์แจ็กเกต (MA-2 bomber jacket) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ไฟลต์แจ็กเกตเอ็มเอ-2 หรือ แจ็กเกต ไฟล์ท ซีดับเบิลยูยู-45)เป็นแจ็กเกตอีกรูปแบบหนึ่ง บอมเมอร์ เอ็มเอ-1 ซึ่งถูกออกแบบมาเพื่อทหารอเมริกันในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950
เอ็มเอ-2 เป็นเครื่องหมายการค้าของ Cobles Clothing Company ในสมัยนั้น และได้นำไปใช้ในตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เมื่อเสื้อแจ็กเกตทหารซีดับเบิลยูยู-45 เริ่มที่จะเป็นที่นิยมในแฟชั่นข้างถนน ในขณะที่มีการแข่งขันกีฬาในสนาม Cobles ไม่มีความหวังเว้นไว้แต่ความคสามเหมาะสมของการใช้ ในระยะหนึ่งได้มีความพยายามเป็นขยายกว้าง ทั้งเสื้อผ้า และรองเท้าอื่น ๆ สิ่งนี้ยังไม่เป็นที่ยอมรับ เนื่องจากมีข้อกฎหมาย ในระยะเวลาหนึ่ง เอ็มเอ-2 ได้กลายยมาเป็นเสื้อผ้าและเป็นที่นิยมมาก ปัจจุบันนี้ได้เปลี่ยนเป็น ซีดับเบิลยูยู-45 เป็นสัญลักษณ์ประเภทเสื้อแจ็กเกต
อำเภอน้ำปาด
น้ำปาด เป็นอำเภอหนึ่งในจำนวน 9 อำเภอของจังหวัดอุตรดิตถ์
วัดหลวงขุนวิน
วัดหลวงขุนวิน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนเปา อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติการสร้างวัดหลวงขุนวินไม่ชัดเจนนัก เพราะสร้างมาหลายยุคหลายสมัย มีทั้งยุครุ่งเรืองและบางสมัยเป็นวัดร้าง มีตำนานเล่าว่า พระพุทธองค์ทรงเสด็จมายังบริเวณที่ตั้งของวัดหลวงขุนวินปัจจุบันนี้ มีชาวลัวะ 2 คน คือ ขุนสาบและขุนสระเมิง มีจิตเลื่อมใส ได้กราบทูลขอพระเกศาธาตุ พระพุทธองค์ทรงประทานให้แล้วสร้างเจดีย์ครอบไว้บนยอดเตี้ย ๆ เรียกว่า พระธาตุม่อนเปี้ยะ จากนั้นพระพุทธองค์ทรงเสด็จมาทางทิศที่จะมาเพื่อประทับรอยพระบาท ประทับบนหินก้อนหนึ่งกว้างประมาณ 1 ศอก ยาว 2 ศอก แต่เนื่องจากหินก้อนเล็กไปจึงปรากฏเฉพาะรอยฝ่าพระบาทเท่านั้น ส่วนส้นและนิ้วพระบาทหายไป พระพุทธองค์ทรงทำนายไว้ว่า พระพุทธบาทนี้ไม่เต็มรอยเพราะแหว่งไป (ภาษาพื้นเมืองเรียกว่า หวิดไป) จึงเรียกเมืองแถวนี้ว่า เมืองหวิด ต่อมาเรียกว่า เมืองวิน สมัยเจ้าหมื่นคำชาวเป็นน้องของขุนหลวงวิลังคะ ได้ทำนุบำรุงดหลวงขุนวินได้เจริญขึ้นมาอีกครั้ง โดยมีครูบาปัญญาวงศา เป็นเจ้าอาวาส หลังพม่าตีเมืองเชียงใหม่แตก วัดนี้จึงกลายเป็นวัดร้างเกือบ 700 ปี
อำเภอน้ำปาด
ประวัติ
อำเภอน้ำปาด มีผู้คนเข้ามาตั้งหลักแหล่งอยู่บ้างจนเป็นชุมชนแล้วในสมัยปลายอยุธยา ดังหลักฐานในพระราชพงศาวดาร ปรากฏคำว่า เมืองน้ำปาด ในบรรดาเมืองที่เจ้าพระฝางสามารถยึดไว้ได้ในอำนาจเมื่อคราวก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สองแล้ว
วัดหลวงขุนวิน
หลังจากเป็นวัดร้างมานาน เมื่อ พ.ศ. 2497 ครูบาอุ่นเรือน สุภทฺโท วัดควรนิมิตร ได้บูรณะวัดอีกครั้งหนึ่ง สร้างเสร็จได้นิมนต์ครูบาอภิชัย ขาวปี มาเป็นประธานร่วมฉลอง เมื่อ พ.ศ. 2501 จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ตั้งวัดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
อำเภอน้ำปาด
ประวัติ
ชื่อเรียกอำเภอน้ำปาด มีที่มาจากการอพยพของชาวเวียงจันทน์โดยการนำของพญาปาด ซึ่งได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านสองคอนริมแม่น้ำในเขตอำเภอฟากท่าในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อมีคนมากขึ้นจึงอพยพไปทางใต้ สร้างเมืองใหม่ขึ้นที่ตำบลบ้านฝาย แม่น้ำที่นั้นจึงได้ชื่อว่า น้ำปาด ตามชื่อของพญาปาด สำหรับพลเมืองที่บ้านสองคอน เมื่อมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นจึงได้ขยายข้ามไปอยู่ฝั่งตรงข้าม เรียกว่า ฟากท่า ซึ่งมีความหมายถึง คนละฝั่ง
วัดหลวงขุนวิน
วัดหลวงขุนวินนี้ตั้งอยู่กลางป่า ภายในวัดมีอาคารไม้ และเจดีย์บรรจุพระเกศาธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีอุโบสถสองหลัง คือ อุโบสถพระยืน (ปางจงกรมแก้ว) และอุโบสถพระนอน (ปางปรินิพพาน) ซึ่งเป็นพระพุทธรูปไม้แกะสลัก และมีบันไดพญานาค
อำเภอน้ำปาด
ประวัติ
น้ำปาดเป็นอำเภอที่อยู่ติดชายแดน มีแม่น้ำปาดซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญของชาวอำเภอไหลผ่าน แต่เดิมที่ว่าการอำเภอน้ำปาดตั้งอยู่ ณ บ้านฝาย ซึ่งเป็นเมืองเก่า (ค่ายทหาร) มีพญาปาดเป็นผู้ครองเมืองนี้ ต่อมาได้ย้ายมาตั้งที่แสนตอซึ่งเป็นที่ตั้งอำเภอปัจจุบัน ที่ได้ชื่อว่าอำเภอน้ำปาดเพราะชื่อของพญา "ปาด" เมื่อประมาณ พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ทรงปราบปรามรวบรวมหัวเมืองต่าง ๆ ที่ตั้งตัวเป็นใหญ่ขึ้นหลังกรุงศรีอยุธยาแตก เช่น นครสวรรค์ พิษณุโลก (ซึ่งถูกยึดไว้ได้ก่อนโดยเจ้าพระฝาง ภิกษุจากเมืองสวางคบุรีหรือเมืองฝาง ภายหลังจากที่พ่ายแพ้พระเจ้าตากสิน เจ้าพระฝางได้หลบหนีและหายสาบสูญไป) ด่านซ้าย เลย น่าน แพร่ และสวางคบุรีหรือเมืองฝาง ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ไว้ได้หมดทุกหัวเมือง รวมทั้งเมืองน้ำปาดด้วยซึ่งโปรดเกล้าให้ขึ้นกับเมืองพิชัย ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2325 สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (สมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช)  จับพระเจ้าตากสินปลงพระชนม์และได้จับเจ้าหัวเมืองต่าง ๆ ทุกหัวเมืองในเวลาต่อมาไล่ ๆ กัน พระยาพิชัยดาบหัก เจ้าเมืองพิชัยถูกจับ แต่มีข้อเสนอว่าจะอยู่รับใช้แผ่นดินต่อไปหรือจะให้ประหาร พระยาพิชัยดาบหักเป็นเจ้าเมืองที่ซื่อสัตย์และมีความจงรักภักดีต่อสมเด็จพระเจ้าตากสินตลอดมาจึงขอยอมตายเพื่อเกียรติและศักดิ์ศรี โดยไม่ยอมเป็นข้าสองเจ้าบ่าวสองนาย ยอมให้ประหารชีวิตตามพระเจ้าตากสินไป
ตั้งแต่นั้นมาหลังจากพระยาพิชัยดาบหักถูกประหารแล้ว เมืองพิชัยยังคงเป็นเมืองใหญ่ ทำหน้าที่ปกครองและเก็บส่วยจากเมืองใหญ่น้อยในอาณาเขต รวามทั้งเมืองน้ำปาดซึ่งมีเจ้าเมืองปกครองต่อมา คือ พระคันทคีรี ประมาณปี พ.ศ. 2425 และได้ย้ายเมืองเก่าจากบ้านฝายมาตั้งเมืองใหม่ที่บริเวณบ้านลุ่ม ปัจจุบันคือบ้านแสนตอ หมู่ที่ 4 ตำบลแสนตอ (ชื่อว่า "เมืองแสนตอ" สมัยนั้นเมื่อประมาณ 111 ปีแล้ว)
ต่อมามีการจัดตั้งมณฑลพิษณุโลกขึ้น เมืองน้ำปาดจึงได้รับการจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอน้ำปาด ขึ้นกับอำเภอท่าปลา และได้ยกฐานะเป็น อำเภอน้ำปาด ในปี พ.ศ. 2440
ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำเภอท่าปลากับอำเภอน้ำปาด โดยอำเภอน้ำปาดได้รับโอนตำบลท่าแฝกมาขึ้นในการปกครอง เนื่องจากราษฎรตำบลท่าแฝก (ซึ่งถูกอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์ตัดขาดจากพื้นที่อื่นของอำเภอท่าปลา) ได้รับความลำบากในการเดินทางไปติดต่อราชการและขอรับบริการต่าง ๆ ที่ตัวอำเภอท่าปลาซึ่งอยู่ห่างออกไป 116 กิโลเมตร ถ้าย้ายมาขึ้นกับอำเภอน้ำปาดซึ่งตัวอำเภอตั้งอยู่ระหว่างทางและมีระยะทางห่างเพียง 59 กิโลเมตร ราษฎรจะได้รับความสะดวกมากกว่า พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอน้ำปาดแบ่งออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอน้ำปาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
การสาธารณสุข
มีโรงพยาบาลชุมชนให้บริการตรวจรักษาโรคทั่วไป จำนวน 1 แห่ง
มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล (รพ.สต.) ให้บริการจำนวน 12 แห่ง และ สสช. 1 แห่ง
พ.ศ. 1788
พุทธศักราช 1788 ใกล้เคียงกับ
ประภัสสร พานิชกุล
จิตประภัสสร เทียนสุวรรณ หรือชื่อเดิมว่า ประภัสสร พานิชกุล ชื่อเล่น แดง (25 มีนาคม พ.ศ. 2492) เป็นนางสาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2509 และเป็นมารดาของกรุณพล เทียนสุวรรณ นักแสดงชาวไทย
ประวัติ
ประภัสสรเป็นบุตรคนที่ 3 ในจำนวน 4 คน มีชีวิตในวัยเด็กที่ไม่สุขสบายนัก เนื่องจากบิดาผู้มีเชื้อสายจีนแต้จิ๋วจากอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีนั้นมีภรรยาหลายคนตามความนิยมของชาวจีนในยุคนั้น ส่วนคุณแม่ที่เป็นชาวจังหวัดราชบุรีนั้นเป็นผู้ดูแลบุตรทั้ง 4 จวบจนประภัสสร อายุได้ 11 ปี คุณแม่ก็เสียชีวิตลงด้วยโรคหัวใจ เติบโตโดยการ ดูแลของน้าสาว เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสริมสวยดาวรุ่ง เธอได้รับตำแหน่งนางงามเวทีแรกคือ นางงามบ้านหมี่ อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เกิดจากการที่เธอได้ไปแต่งหน้าให้กับผู้เข้าประกวดในครั้งนั้น แล้วได้รับการชักชวนให้เข้าประกวด เธอจึงตกลงเข้าร่วม และชนะเลิศเวที่นี้ในที่สุด และเป็นตัวแทนของอำเภอ เข้าร่วมประกวดนางสาวไทย และคว้าตำแหน่งมาได้สำเร็จ ปีนั้นเป็นปีแรกที่มีบัลลังค์ให้นางงามนั่งตามแบบเวทีนางงามจักรวาล
ขณะดำรงตำแหน่งนางสาวไทย เธอมิได้เดินทางไปร่วมประกวด นางงามจักรวาล เนื่องจากอายุเธอเพียง16ปี ไม่ถึงเกณฑ์ของกองประกวดนางงามจักรวาล แต่ยังมีโอกาสเป็นตัวแทนประเทศได้เข้าร่วมประกวด มิส ควีน ออฟ เดอะ แปซิฟิค ที่ประเทศออสเตรเลีย และเธอก็ได้รับตำแหน่งนางงามบุคลิกภาพ มาฝากคนไทยอีกด้วย
ด้านชีวิตครอบครัว ประภัสสร หรือ จิตประภัสสรในปัจจุบัน สมรสกับ พล.ต.ต.เทอดพงษ์ เทียนสุวรรณ มีทายาทด้วยกัน 3 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ กรุณพล เทียนสุวรรณ ดารา นักแสดง พิธีกร ปัจจุบันเปิดร้านอาหารจิตประภัสสร ย่านประชาชื่น เป็นธุรกิจเล็กๆ ที่เธอทำมานานอีกด้วย
นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2557 เธอยังได้เขียนหนังสืออัตชีวประวัติ "กว่าชีวิตจะถึงจิตประภัสสร" ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวที่พลิกชีวิตของอดีตนางสาวไทยและเจ้าของสวนอาหารบ้านจิตประภัสสร จากชีวิตที่ดำดิ่งลงเหวสู่หนทางสว่างด้วยปัญญาแห่งธรรม จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์อมรินทร์ธรรมะ
พ.ศ. 1789
พุทธศักราช 1789 ใกล้เคียงกับ
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2484
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2484
กัฟเฟลลัตเต
กัฟเฟลลัตเต (caffellatte, caffelatte), กัฟแฟะลัตเต (caffè latte) หรือนิยมเรียกย่อว่า ลัตเต (latte) หรือ ลาตเท (latte, ) คือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยเทเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนที่ตีด้วยไอน้ำจากเครื่องชง 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน และจะหยอดฟองนมหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบน กาแฟชนิดนี้มีหน้าตาคล้ายกับกาเฟโอแลของฝรั่งเศสมาก แต่กาเฟโอแลมักเตรียมจากกาแฟดำที่ชงแบบหยด ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วนเท่ากัน
ลาตเท ในภาษาอังกฤษเป็นรูปคำที่ตัดย่อมาจากชื่อกาแฟชนิดเดียวกันในภาษาอิตาลีว่า กัฟเฟลลัตเต หรือ กัฟแฟะลัตเต แปลว่า "กาแฟนม" ดังนั้น หากไปสั่ง ลัตเต (latte) ตามร้านเครื่องดื่มในประเทศอิตาลี ก็จะได้เพียงนมเท่านั้น กัฟเฟลลัตเตเริ่มเป็นที่นิยมนอกประเทศอิตาลีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980
พระนครหลวง
พระนครหลวง อาจหมายถึง
พ.ศ. 1790
พุทธศักราช 1790 ใกล้เคียงกับ
ฮอบบิท (หนังสือ)
เดอะฮอบบิท (ชื่อภาษาอังกฤษ "The Hobbit" หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "There and Back Again") เป็นนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในลักษณะกึ่งเทพนิยาย โทลคีนเขียนเรื่องนี้ในราวช่วงปลายทศวรรษที่ 1920 โดยเริ่มแรกเขาเพียงใช้เล่าเป็นนิทานสนุกๆ ให้ลูกฟัง กับใช้เล่นคำในภาษาต่างๆ ที่เขาสนใจ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเก่า นิยายเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937
เหตุการณ์ในเรื่อง เดอะฮอบบิท อยู่ในยุคก่อนเกิดเหตุการณ์ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยของฮอบบิทที่ชื่อบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ไปยังดินแดนตะวันออกในมิดเดิลเอิร์ธกับเพื่อน ๆ คนแคระ และพ่อมดชื่อแกนดัล์ฟ ระหว่างทางเขาได้พบเรื่องแปลกประหลาดมากมาย จนในท้ายที่สุดได้ต่อสู้กับมังกรสม็อก และได้รับทรัพย์สมบัติจำนวนมากกลับมา
เดอะฮอบบิท ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนสำนักพิมพ์ต้องพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำอีก และส่งจดหมายมาขอให้โทลคีนรีบส่งนิยายเกี่ยวกับ "ฮอบบิท" ไปให้พิจารณาอีกโดยด่วน อันเป็นต้นกำเนิดของงานเขียนชิ้นต่อมาของโทลคีนที่ประสบความสำเร็จยิ่งกว่า คือเรื่อง "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ปัจจุบัน เดอะฮอบบิท ได้แปลเป็นภาษาต่างๆ แล้วมากกว่า 40 ภาษา และติดอันดับหนังสือขายดี โดยมียอดจำหน่ายทั่วโลกรวมแล้วกว่า 90 ล้านเล่ม
โครงเรื่อง
พ่อมดแกนดัล์ฟ แกล้งหลอกบิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ฮอบบิทคนหนึ่งให้จัดงานเลี้ยงต้อนรับธอริน กับผองเพื่อนคนแคระของเขา ที่กำลังตระเตรียมการเดินทางไปยังภูเขาโลนลี่เพื่อชิงอาณาจักรและทรัพย์สมบัติของเหล่าคนแคระคืนจากมังกรสม็อก ระหว่างงานเลี้ยง แกนดัล์ฟจึงเผยแผนที่เส้นทางลับในเทือกเขา และเกลี้ยกล่อมให้บิลโบเข้าร่วมการเดินทางไปด้วยในฐานะ "หัวขโมยผู้เก่งกาจ" พวกคนแคระเห็นพ้องด้วย ส่วนบิลโบตกกระไดพลอยโจนเข้าร่วมการเดินทางไปแบบงุนงง
ทั้งคณะเดินทางเข้าไปในป่า ได้พบกับพวกโทรลล์ ซึ่งแกนดัล์ฟมาช่วยไว้ได้ทัน แล้วจึงเดินทางเข้าไปในเทือกเขามิสตี้ พวกกอบลินจับตัวพวกเขาไว้ได้ แกนดัล์ฟตามมาช่วยอีกแต่ทั้งคณะก็แตกกระจายหากันไม่พบ บิลโบหลงจากกลุ่ม เขาเก็บแหวนวงหนึ่งได้ระหว่างทาง และได้พบกับกอลลัม สัตว์ประหลาดรูปร่างน่าเกลียดที่อาศัยอยู่ใต้เทือกเขา ซึ่งท้าให้เขาเล่นเกมทายปัญหามิฉะนั้นจะฆ่าเสีย บิลโบใช้แหวนวิเศษหลบหนีออกมาได้จนมาพบพวกคนแคระอีกครั้ง แล้วทั้งหมดจึงเดินทางต่อเข้าไปในป่าทึบแห่งเมิร์ควู้ดตามลำพังโดยไม่มีแกนดัล์ฟ บิลโบได้ช่วยเหลือพวกคนแคระจากแมงมุมยักษ์ และช่วยพวกเขาหลบหนีจากคุกของพวกเอลฟ์ป่าได้อีก ทำให้กลายเป็นที่นิยมนับถือมาก
เมื่อเดินทางไปใกล้ภูเขาโลนลี่ ทั้งหมดเข้าไปถึงอาณาจักรมนุษย์ใกล้เลคทาวน์ ซึ่งต้องการความช่วยเหลือจากพวกคนแคระให้ปราบมังกรสม็อก เมื่อพวกเขาไปถึงได้พบประตูลับเข้าไปในภูเขา บิลโบลอบเข้าไปในรังมังกรและขโมยอาร์เคนสโตนออกมาแล้วแอบเก็บเอาไว้เอง พร้อมกับสืบรู้จุดอ่อนของมังกร ฝ่ายมังกรเมื่อรู้ตัวก็ไปเผาเมืองเลคทาวน์เพราะคิดว่าชาวเมืองให้ความช่วยเหลือผู้บุกรุก บิลโบให้ข้อมูลแก่บาร์ด นักธนู ทำให้เขาสังหารมังกรลงได้
คนแคระรีบไปยึดเมืองในเทือกเขาและหาอาร์เคนสโตน ฝ่ายเอลฟ์และมนุษย์ชาวเลคทาวน์เรียกร้องขอค่าชดเชยความเสียหายและส่วนแบ่งในความช่วยเหลือของพวกตนโดยยกทัพมาล้อม คนแคระปฏิเสธ และระดมพลพรรคของตนมาจากดินแดนทางเหนือ บิลโบวางแผนยุติสงครามแย่งชิงสมบัติ จึงนำเพชรอาร์เคนสโตนไปมอบให้มนุษย์และเอลฟ์ไว้ต่อรองกับคนแคระ ทำให้กษัตริย์เอลฟ์และบาร์ดชื่นชมเขามาก คนแคระธอรินรู้ก็โกรธบิลโบ แต่ก็บอกว่าจะยอมให้สมบัติแลกกับเพชร
แต่แล้วแกนดัล์ฟปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมแจ้งข่าวว่า พวกกอบลินและวอร์กกำลังยกทัพมา ทำให้คนแคระ มนุษย์ และเอลฟ์จำต้อง รวมพลังกันเพื่อต่อสู้ จนเมื่อกองกำลังของอินทรี และกองกำลังของบียอร์นยกมาช่วยจึงสามารถเอาชนะได้ สงครามครั้งนี้เรียกว่า สงครามห้าทัพ ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการรบ แต่เขาได้ปรับความเข้าใจกับบิลโบก่อนจะเสียชีวิต เพชรอาร์เคนสโตนถูกฝังพร้อมศพธอริน ทรัพย์สมบัติในขุนเขาได้จัดแบ่งอย่างยุติธรรม แต่บิลโบไม่ต้องการทรัพย์สมบัติมากมายเหล่านั้น จึงเดินทางกลับพร้อมของที่ระลึกเพียงเล็กน้อย แต่นั่นก็มากพอจะทำให้บิลโบกลายเป็นฮอบบิทผู้ร่ำรวยในไชร์
ประวัติ
คำว่า "ฮอบบิท" เป็นชื่อที่โทลคีนคิดขึ้นมาเฉยๆ เมื่อคราวหนึ่ง ระหว่างที่เขาสอนอยู่ที่วิทยาลัยเพมโบรค (ช่วงทศวรรษ 1920) ขณะกำลังตรวจข้อสอบของนักศึกษาอันเป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย โทลคีนก็เขียนข้อความลงบนกระดาษคำตอบอันว่างเปล่าของนักศึกษาคนหนึ่งว่า "In a hole in the ground there lived a hobbit." แต่ก็ไม่ได้นึกอะไรมากไปกว่านั้น หลายปีต่อมาเขาจึงค่อยเขียนแผนที่ของธรอร์ วางเค้าโครงแผนที่ภูมิศาสตร์ของโลกแห่งนั้น และเริ่มแต่งเรื่องต่อในช่วงต้นทศวรรษ 1930 นิยายได้รับการตีพิมพ์ด้วยความบังเอิญเมื่อศิษย์และสหายผู้หนึ่งของโทลคีน คือ เอไลน์ กริฟฟิธ (Elaine Griffiths) ได้อ่านต้นฉบับในปี ค.ศ. 1936 เธอแนะนำให้ ซูซาน ดักแนล (Susan Dagnall) เพื่อนผู้หนึ่งที่ทำงานในสำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์ อันวิน ไปขอต้นฉบับจากโทลคีน ซูซานทำตามคำแนะนำนั้น และพบว่าตนประทับใจมาก ซูซานนำต้นฉบับไปให้ สแตนลี่ย์ อันวิน หุ้นส่วนสำนักพิมพ์พิจารณา อันวินให้ลูกชายของเขา เรย์เนอร์ อันวิน อายุ 10 ปี เป็นผู้อ่านทดสอบ แลกกับเงินค่าจ้าง 1 ชิลลิง ผลจากรายงานสั้นๆ ของเรย์เนอร์ทำให้หนังสือได้ตีพิมพ์ในเวลาต่อมา
การตีพิมพ์
สำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์อันวิน ตีพิมพ์ เดอะฮอบบิท ครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937 พร้อมภาพวาดประกอบแบบขาวดำหลายภาพที่โทลคีนเป็นผู้วาดเอง การพิมพ์ครั้งแรกมีจำนวน 1500 เล่ม และขายหมดในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นพร้อมกับคำวิจารณ์ที่ตื่นเต้นและกระตือรือร้น อัลเลนแอนด์อันวินตีพิมพ์ซ้ำครั้งที่สองพร้อมภาพประกอบสีเพิ่มเติมในปลายปี 1937 ขณะเดียวกันสำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลิน แห่งบอสตัน และ นิวยอร์ก ติดต่อขอตีพิมพ์ฉบับอเมริกันในช่วงต้นปี 1938 โดยมีภาพประกอบเป็นภาพสีสี่ภาพ หลังจากนั้นก็มีการพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้งเมื่อโทลคีนเริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องต่อของ เดอะฮอบบิท และพบว่าจำเป็นต้องแก้ไขรายละเอียดบางอย่างใน เดอะฮอบบิท เพื่อให้สอดคล้องกับนิยายเรื่องใหม่ของเขา โดยเฉพาะเรื่องของกอลลัม
ในฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก กอลลัมเป็นผู้เสนอให้ใช้แหวนของตนเป็นเดิมพันในการเล่นเกมทายปัญหากับบิลโบ แต่เมื่อ "แหวน" วงนั้นกลายเป็น "แหวนเอก" แหวนจึงจำเป็นต้องมีอิทธิพลต่อกอลลัมมากกว่านั้น ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงเล่าว่า การเล่นเกมทายปัญหาใน เดอะฮอบบิท เวอร์ชันแรกเป็นแค่เรื่องโกหกของบิลโบ ส่วนเรื่องจริงคือเรื่องที่อยู่ใน เดอะฮอบบิท ฉบับปรับปรุงแก้ไข หรือฉบับเอดิชันที่สอง ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1951 ทั้งในประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา
ต่อมาในปี ค.ศ. 1965 สำนักพิมพ์เอซบุ๊คส์ ได้ตีพิมพ์ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปกอ่อน โดยไม่ได้ขออนุญาต ทำให้สำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลินและบัลเลนไทน์ เร่งให้โทลคีนมอบลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ให้แก่พวกเขาเพื่อจะได้ควบคุมการพิมพ์จำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกาได้ เดอะฮอบบิท จึงได้พิมพ์เป็นเอดิชันที่สามในปี ค.ศ. 1966 ซึ่งโทลคีนถือโอกาสปรับแก้คำบรรยายบางตอนให้สอดคล้องกับเนื้อหาใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และแนวคิดในเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานเขียนสุดรักของเขาที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์ เช่น คำเรียก เอลฟ์ ที่ยังปรากฏเป็น โนม (Gnome)  ซึ่งโทลคีนใช้เรียกชาวโนลดอร์ ในงานเขียนชุดแรกๆ ของเขา เป็นต้น
เดอะฮอบบิท ปรับแก้เป็นเอดิชันที่สี่เมื่อปี ค.ศ. 1978 และเอดิชันที่ห้าเมื่อปี ค.ศ. 1995 อย่างไรก็ดี เดอะฮอบบิท ฉบับพิมพ์ในปัจจุบัน ก็ยังมีความแตกต่างกับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ อยู่อีกหลายส่วน เช่น การเรียก กอบลิน ในเดอะฮอบบิท ซึ่งหมายถึง ออร์ค ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะเดิมทีโทลคีนแต่งเรื่อง เดอะฮอบบิท ด้วยตั้งใจให้เป็นนิทานเด็ก จึงมีส่วนเกี่ยวข้องกับปกรณัมของเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และได้มีการปรับแก้เนื้อหาเดอะฮอบบิทให้สอดคล้องกับปกรณัมของเขามากขึ้นก็เมื่อเขาเริ่มเขียนภาคต่อของเดอะฮอบบิทนั่นเอง นอกจากนั้น ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของเขาเองก็มีการปรับปรุงแก้ไขอยู่ตลอดเวลาในช่วงชีวิตของเขา
แนวคิดในการประพันธ์
โทลคีนแต่งเรื่อง เดอะฮอบบิท ขึ้นโดยมีโครงเรื่องแบบการเดินทางผจญภัยเพื่อบรรลุจุดหมาย (Quest) โดยอาจใช้รูปแบบของ "The Icelandic Journals" ของวิลเลียม มอร์ริส นักประพันธ์ในดวงใจของโทลคีนเป็นต้นแบบก็ได้ ในเนื้อเรื่องจะมีบทเพลงง่ายๆ ประกอบ วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานเด็ก ซึ่งผู้เล่าเรื่องจะพูดกับผู้อ่านเป็นระยะๆ ตัวละครในเรื่องก็จะอยู่ในรูปแบบที่เด็กๆ สามารถรับทราบและทำความเข้าใจได้ง่าย รวมถึงลำดับการนำเสนอและการบรรยายถึงสถานที่ในเนื้อเรื่อง ซึ่งสามารถสื่อถึงความรู้สึก "ปลอดภัย" และ "อันตราย" ได้อย่างชัดเจน
เมื่อแรกเริ่ม เดอะฮอบบิท มีความเกี่ยวข้องกับโครงร่างปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของโทลคีนแต่เพียงหลวมๆ โดยโทลคีนตั้งใจให้การผจญภัยของบิลโบ คือการหลุดเข้าไปในดินแดนจินตนาการมิดเดิลเอิร์ธ โดยมีจุดเชื่อมต่อแรกที่ริเวนเดลล์ ฉากหลังในเรื่องนับแต่เทือกเขามิสตี้ ป่าเมิร์ควู้ด หรือเทือกเขาโลนลี่ จึงเป็นฉากหลังอันเดียวกันกับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ด้วยเหตุนี้เราจึงไม่พบประวัติความเป็นมาของ ฮอบบิท ในโครงร่างปกรณัมชุดใหญ่ของโทลคีนมาก่อน จนเมื่อโทลคีนเริ่มเขียนนิยายเรื่องต่อจากเดอะฮอบบิท คือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ความเกี่ยวพันระหว่างตัวละคร สิ่งของ และสถานที่ จึงค่อยๆ ถูกถักทอขึ้นจนเป็นโครงร่างอันแน่นแฟ้น เมื่อทิศทางของเรื่องเปลี่ยนไป โทลคีนจึงเกิดความต้องการจะเปลี่ยนแนวทางของเรื่องเดอะฮอบบิท ในฉบับปรับปรุงแก้ไข เขาตัดทอนคำพูดของผู้เล่าเรื่องออกไปหลายส่วน เพื่อให้รูปแบบของเรื่องมีความหนักแน่นมากขึ้น แต่ก็ยังคงมีหลงเหลืออยู่บ้าง
สำหรับแรงบันดาลใจของโทลคีน นอกจากงานของวิลเลียม มอร์ริส แล้ว เขาได้นำชื่อตัวละครมาจากตำนานยุโรปเก่า ประกอบกับความรู้ด้านภาษาศาสตร์ของเขาเอง ตัวอย่างเช่น ชื่อของพ่อมดแกนดัล์ฟและเหล่าคนแคระ นำมาจากบทกวีนอร์สโบราณเรื่อง "โวลุสปา" (Völuspá) จาก Elder Edda (รวมบทกวีนอร์สโบราณ) ส่วนภาพวาดและอักขระต่างๆ มีต้นกำเนิดจากตัวอักขระของแองโกล-แซกซอน เป็นต้น
การแปลเป็นภาษาอื่น
เดอะฮอบบิท ได้แปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 40 ภาษา บางภาษามีการแปลหลายสำนวนและแปลจากต้นฉบับต่างเอดิชัน (จากการแก้ไขเรื่องของโทลคีนเอง) สำหรับฉบับภาษาไทยแปลโดยสุดจิต ภิญโญยิ่ง พิมพ์ครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2519-20 (หนังสือไม่ระบุปีที่พิมพ์) โดยห้างหุ้นส่วนจำกัด ธนิต ธรรมสุคติ เป็นผู้จัดพิมพ์ พิมพ์ที่โรงพิมพ์โพสต์พับบลิชชิ่ง จำกัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน นำมาตีพิมพ์อีกครั้งหนึ่งและมีการพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้ง
กระแสตอบรับ
เมื่อ ซี. เอส. ลิวอิส ได้อ่านต้นฉบับเรื่องนี้ เขาได้เขียนบทวิจารณ์ชมเชยอย่างมากมายลงใน Times และ Times Literary Supplement ทำให้เกิดกระแสตอบรับหนังสือในทางที่คึกคักอย่างยิ่ง จนหนังสือขายหมดเกลี้ยงในเวลาเพียงไม่ถึง 3 เดือน และได้พิมพ์ฉบับประกอบภาพสีจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาทันที หนังสือพิมพ์นิวยอร์กเฮอรัลด์ทริบูน (New York Herald Tribune) แห่งสหรัฐอเมริกา มอบรางวัลหนังสือเยาวชนยอดเยี่ยมประจำฤดูใบไม้ผลิ (Children's Spring Book Festival Award) ให้แก่โทลคีนเมื่อต้นปี ค.ศ. 1938
หนังสือ เดอะฮอบบิท ฉบับตีพิมพ์ครั้งแรกๆ กลายเป็นของมีค่าในวงการนักสะสม ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษมีราคาไม่ต่ำกว่า 10,000 ดอลลาร์สหรัฐไม่ว่าหนังสือจะอยู่ในสภาพใด หนังสือในสภาพดีและมีลายเซ็นของผู้ประพันธ์เคยประกาศโฆษณาในราคาสูงกว่า 40,000 ดอลลาร์สหรัฐทีเดียว สถิติสูงสุดในการประมูลหนังสือ เดอะฮอบบิท ฉบับพิมพ์ครั้งแรกอยู่ที่ราคา 60,000 ปอนด์ (ประมาณ 120,000 ดอลลาร์สหรัฐ) นอกจากนี้ฉบับพิมพ์ครั้งอื่นๆ รวมถึงฉบับพิเศษวาระครบรอบปีต่างๆ ก็ยังเป็นที่นิยมเสาะหาในบรรดานักสะสมอยู่ตลอดมา
สำหรับคำวิจารณ์จากสื่อต่างๆ ส่วนใหญ่เป็นไปในทางที่ดี บทวิจารณ์จาก นิวยอร์กไทมส์ บอกว่า "โทลคีนมีพรสวรรค์อย่างน่าอัศจรรย์ในการตั้งชื่อและการเล่าเรื่อง เมื่อเราอ่านหนังสือจบ ก็จะรู้เรื่องราวทั้งหมดของฮอบบิท เอลฟ์ คนแคระ ตลอดจนถิ่นที่อยู่ของพวกเขาเป็นอย่างดีเหมือนกับที่เรารู้เรื่องราวในวัยเด็กของเราเอง" บทวิจารณ์จาก ซันเดย์ไทมส์ บอกว่า "ผู้อ่านหนังสือภาษาอังกฤษในโลกแบ่งออกได้เป็นสองพวก คือ พวกที่อ่าน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ เดอะฮอบบิท แล้ว กับพวกที่กำลังจะอ่าน" ขณะที่นิตยสารไทมส์ ลอนดอน บอกว่าหนังสือเล่มนี้ "ยอดเยี่ยมไม่มีที่ติ"
ละครเวที
เดือนมีนาคม ค.ศ. 1953 มีการนำเรื่อง เดอะฮอบบิท ไปแสดงเป็นละครเวทีที่โรงเรียนเซนต์มาร์กาเร็ต เมืองเอดินเบิร์ก นับเป็นการดัดแปลงหนังสือเรื่องนี้เป็นครั้งแรก
ปี ค.ศ. 2001 มาร์โจ คูเซลา อำนวยการแสดงบัลเล่ต์เรื่อง Hobitti (เดอะฮอบบิท ในภาษาฟินนิช) โดยมีออลีส์ ซัลลิเนน เป็นผู้อำนวยเพลง จัดการแสดงที่โรงละครฟินนิชเนชันแนลโอเปรา
ปี ค.ศ. 2004 เดอะฮอบบิท ดัดแปลงเป็นบทละครโอเปราและเปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศแคนาดา หลังจากนั้นได้ตระเวนไปเปิดการแสดงในที่ต่างๆ ทั่วโลก และกำลังจะเปิดการแสดงที่ประเทศอเมริกาในฤดูใบไม้ผลิปี 2008 ที่โรงละครซาราโซตาโอเปรา ในเมืองซาราโซตา รัฐฟลอริดา คณะละครชุดนี้ได้รับรางวัล Wings Awards ซึ่งเป็นการประกวดการแสดงของละครเพลง ในปี 2004 รวม 3 รางวัลคือ นักแสดงยุวชนยอดเยี่ยม (ผู้แสดงเป็นกอลลัม), แต่งหน้ายอดเยี่ยม และเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม
ละครวิทยุ
สถานีวิทยุบีบีซี โดย ไมเคิล คิลการ์ริฟ ดัดแปลง เดอะฮอบบิท เป็นบทละครวิทยุความยาว 8 ตอน (ตอนละครึ่งชั่วโมง) ออกอากาศตั้งแต่เดือนกันยายนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1968 มีแอนโทนี แจ็กสัน เป็นผู้ให้เสียงบรรยาย พอล เดนแมน พากย์เป็น บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ และ เฮรอน คาร์วิค เป็น แกนดัล์ฟ
หนังสือเสียง
นิโคล วิลเลียมสัน ตัดทอนเรื่องให้สั้นลงและบันทึกเสียงอ่านจำหน่ายเป็นแผ่น LP 4 แผ่น ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1974 โดย อาร์โกเร็คคอร์ด
The Mind's Eye บริษัทวิทยุสัญชาติอเมริกัน จัดทำ เดอะฮอบบิท เป็นหนังสือบันทึกเสียง ออกวางจำหน่ายเป็นเทปคาสเซ็ตต์ 6 ม้วน ม้วนละ 1 ชั่วโมง ในปี ค.ศ. 1979
โรเบิร์ต อิงกลิส นักแสดงชาวอังกฤษจัดการแสดงเดี่ยวเรื่อง เดอะฮอบบิท การแสดงคราวนั้นทำให้สำนักพิมพ์เรคคอร์ดเดดบุ๊คส์ ทาบทามให้เขาไปให้เสียงอ่านหนังสือเสียงเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในปี ค.ศ. 1990 หลังจากนั้นอีก 1 ปีเขาได้ให้เสียงอ่านหนังสือเสียง เดอะฮอบบิท อีกกับสำนักพิมพ์เดิม
รายการโทรทัศน์
เดอะฮอบบิท ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดย แรนคิน/บาส (Rankin/Bass) ออกฉายเป็นรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1977 มีความยาวตลอดเรื่อง 78 นาที ปีเดียวกันนั้น บัวนาวิสต้าเร็คคอร์ด บริษัทในเครือของดิสนีย์ ยังได้นำเพลงประกอบภาพยนตร์มาจัดทำเป็นแผ่น LP ออกจำหน่ายด้วย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จค่อนข้างดี โดยได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮิวโก สาขา Best Dramatic Presentation ในปี ค.ศ. 1978 พร้อมกับเรื่อง สตาร์ วอร์ส แต่ไม่ได้รับรางวัล ต่อมาจึงชนะเลิศรางวัล Peabody Award ในปีเดียวกัน
รายการเด็กในสถานีโทรทัศน์บีบีซี ชื่อ Jackanory ดัดแปลงเรื่อง เดอะฮอบบิท เป็นรายการโทรทัศน์เมื่อปี ค.ศ. 1979
หนังสือภาพ
สำนักพิมพ์อิคลิพซ์คอมิกส์ ตีพิมพ์หนังสือภาพเรื่อง เดอะฮอบบิท เป็นหนังสือ 3 เล่มจบ ในปี ค.ศ. 1989 โดยมีชัค ดิกสัน และฌอน เดมมิง เป็นผู้เรียบเรียงและบรรยายเรื่องใหม่ วาดภาพประกอบโดยเดวิด เวนเซล ต่อมามีการพิมพ์ซ้ำโดยรวมเป็นเล่มเดียวโดยสำนักพิมพ์เดลเรย์บุ๊คส์ เมื่อปี ค.ศ. 2001
ภาพยนตร์
ภาพยนตร์ไตรภาค อำนวยการสร้างและกำกับโดย ปีเตอร์ แจ็กสัน ผลิตโดย เมโทร-โกลเวน-เมเยอร์ และนิวไลน์ ซีนีม่า ได้แก่
ภาพวาด
ภาพวาดจากเรื่อง เดอะฮอบบิท ยุคแรกสุดเป็นผลงานของโทลคีนเอง เขาวาดไว้ทั้งภาพขาวดำและภาพสี ซึ่งสำนักพิมพ์ได้เลือกไปตีพิมพ์บางส่วน หลังจากนั้นมีนักวาดภาพคนอื่นๆ ที่วาดภาพปกและภาพประกอบให้ เดอะฮอบบิท เช่น สองพี่น้องฮิลเดบรันด์ (Tim และ Greg Hildebrandt) ซึ่งเป็นนักวาดภาพประกอบนิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี อลัน ลี ซึ่งวาดภาพประกอบให้ทั้ง เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมถึง จอห์น ฮาว และ เท็ด แนสมิธ นอกจากนี้ยังมีศิลปินคนอื่นๆ อีก ได้แก่ Tove Jansson (ผู้วาดภาพประกอบ เดอะฮอบบิท ฉบับแปลภาษาฟินนิช), Peter Pracownik, RL Stine, Stephen Hickman, Roger Garland, Iain McCaig, David Wyatt และ Frank Frazetta เป็นต้น
ดนตรี
เกลนน์ ยาร์โบรห์ นักดนตรีโฟล์คชาวอเมริกัน ออกอัลบัมชุด "inspired by the Hobbit" และได้ร่วมงานกับ แรนคิน/บาส ในการทำเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน เดอะฮอบบิท ในปี ค.ศ. 1977 เขายังได้ร่วมงานกับแรนคิน/บาส ในการทำเพลงประกอบภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง The Return of the King ในปี ค.ศ. 1980 ด้วย
เกม
ระหว่างปี 1976-1977 ทีเอสอาร์ อิงค์ วางจำหน่ายเกมสงครามในลักษณะเกมไพ่พร้อมแผนที่ ซึ่งสร้างขึ้นเลียนแบบ สงครามห้าทัพ หลังจากนั้น เดอะฮอบบิท ได้กลายเป็นเกมกระดานอีกหลายเกม เช่น "The Lonely Mountain" (ค.ศ. 1984), "The Battle of Five Armies" (ค.ศ. 1984), and "The Hobbit Adventure Boardgame" (ค.ศ. 1997) ผลิตโดย Iron Crown Enterprises และปี ค.ศ. 2005 บริษัทเกมชื่อเกมส์เวิร์คชอป วางจำหน่ายเกมสงครามประกอบทีวี ชื่อ "Battle of Five Armies"
แต่เกมจากหนังสือที่มีชื่อเสียงระดับรางวัล คือเกม "The Hobbit" ของบีมซอฟต์แวร์ ในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งได้รับรางวัล Golden Joystick Award for Strategy Game of the Year 1983 ผู้จัดจำหน่ายคือ Melbourne House ได้แถมหนังสือไปกับการจำหน่ายเกมด้วย
ปี ค.ศ. 2003 เซียร์ราเอ็นเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายเกมพีซีชื่อ The Hobbit สำหรับเล่นบนเครื่องวินโดวส์, เพลย์สเตชัน 2, Xbox และ นินเทนโด เป็นเกมที่คล้ายคลึงกับเวอร์ชันก่อนหน้านี้ซึ่งออกจำหน่ายเป็นเกมบอย
ดูเพิ่ม
งานประพันธ์อื่นของโทลคีนที่อยู่ในชุดปกรณัมเดียวกันนี้ ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
แรเน้จนย่วแไคั ดีสทยสจืปล]]
อิซานามิ
อิซานามิ เป็นหนึ่งในความเชื่อเทพเจ้าญี่ปุ่น เป็นน้องสาว และเป็นภรรยาของอิซานางิ
หลังจากที่อิซานามิ สิ้นชีวิตลงจากการให้กำเนิดเทพอัคคีแล้ว ร่างของนางได้ตกลงไปสู่ โยมะ (แผ่นดินแห่งความมืดมน) ตอนแรกนางยังไม่สามารถทำใจได้ แต่ในที่สุดนางก็ยอมรับในสถานะของตนเอง และสร้างพระราชวังขึ้น ณ ดินแดนโยมะนั้นเอง
อิซานางิ ผู้เป็นพี่ชาย และเป็นสามี รู้สึกอาลัยอาวรณ์ อิซานามิผู้เป็นภรรยา จึงได้ลงไปตามหาอิซานามิในโยมะ เขาได้พบกับอิซานามิที่อยู่ในความมืดแห่งดินแดนโยมะ อิซานามิขอร้องให้อิซานางิลืมตน แล้วกลับไปยังโลกเบื้องบนเสีย อิซานางิไม่ยอม จะให้อิซานามิกลับไปด้วยกันให้ได้ แต่เมื่ออิซานางิได้เห็นสภาพของอิซานามิอย่างชัดเจน ร่างกายของอิซานามิเริ่มแปรเปลี่ยนสภาพไปเป็นคนที่ตายแล้ว จึงเริ่มเกิดความหวาดกลัว อิซานางิรีบหันหลังหนีกลับทันที
เมื่ออิซานามิได้เห็นดังนั้น ทำให้รู้ว่าสามีของตนหมดรักตนแล้ว เนื่องจากสภาพร่างกายของอิซานามิที่แปรเปลี่ยนไปหลังจากที่ได้ล่วงสู่ดินแดนโยมะ ทำให้อิซานามิโกรธแค้นเป็นอันมาก ได้ติดตามอิซานางิไปอย่างรวดเร็วในทันที
อิซานางิเมื่อเห็นอิซานามิติดตามมาก็เกิดความหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เขาเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น อิซานามิได้สั่งให้กองทัพภูตซึ่งอยู่ใต้อาณัตของนางไล่ตามอิซานางิไป อิซานางิเมื่อเห็นจวนตัวจึงได้นำเมล็ดผลไม้โยนลงบนพื้น เมล็ดผลไม้ก็งอกขึ้นมากลายเป็นต้นไม้ ภูตส่วนหนึ่งหยุดกินลูกไม้ที่งอกขึ้นมา
อิซานามิไม่ละควมพยายาม นางให้แม่เฒ่าแห่งโยมะไล่ติดตามอิซานางิไปอีก อิซานางิได้โยนเมล็ดผลไม้ที่เหลือลงไปบนพื้น ก็งอกขึ้นมาอีก แม่เฒ่าแห่งโยมะจึงได้หยุดกิน เหลือเพียงอิซานามิที่ยังติดตามมาจนเกือบถึงทางออกโยมะ อิซานางิได้นำเอาหินก้อนใหญ่ปิดทางเข้าออกไว้ อิซานามิไม่สามารถติดตามออกมาได้ จึงได้ยืนด่าทออิซานางิด้วยความเกรี้ยวกราด และขอตัดพี่ตัดน้อง ตัดความรักความอาวรณ์ต่ออิซานางิผู้เป็นพี่ชาย และสามี นอกจากนี้ อิซานามิได้ประกาศกร้าวแก่สามีของนางว่า นางจะทำให้คนบนโลกตายลงวันละ 1,000 คนเพื่อเป็นการตอบแทนความแค้นแก่อิซานางิ อิซานางิก็ประกาศว่า ถ้าอย่างนั้นตนก็จะให้มนุษย์ถือกำเนิดขึ้นมาวันละ 1,500 คน เพื่อให้การเกิดตายบนโลกสมดุลกัน
ด้วยเหตุนี้ อิซานามิ จึงได้ถูกยกให้มีฐานะเป็นเทพีแห่งการสร้าง และความตาย นอกจากนี้ นางยังนับเป็นราชินีผู้เป็นใหญ่ที่สุดของยมโลกที่มีพลังอำนาจสูงสุด และเป็นมารดาของเหล่าอสูรทั้งมวลของญี่ปุ่นอีกด้วย
ช่วงอายุนอร์ทกริปเปียน
ในธรณีกาล ช่วงอายุนอร์ทกริปเปียน (Northgrippian age) คือช่วงอายุหรือหินช่วงอายุหนึ่งที่อยู่ตอนกลางของสมัยหรือหินสมัยโฮโลซีน  ได้รับการอนุมัติอย่างเป็นทางการโดยคณะกรรมมาธิการการลำดับชั้นหินสากลในเดือนมิถุนายน 2561 พร้อมด้วยช่วงอายุ/หินช่วงอายุกรีนแลนด์เดียนและเมฆาลายัน ช่วงอายุนี้ได้รับชื่อมาจากโครงการแกนน้ำแข็งกรีนแลนด์เหนือ (North Greenland Ice Core Project หรือ NorthGRIP) ช่วงอายุนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 8,236 ปีก่อนปี 2000 (ปี 6236 ก่อนสากลศักราช (BCE) หรือปี 3764 ตามปฏิทินโฮโลซีน (HE)) ใกล้กับเหตุการณ์ 8.2 พันปี และสิ้นสุดลงเมื่อช่วงอายุเมฆาลายันเริ่มต้นขึ้นเมื่อ 4,200 ปีก่อนปี 1950 (ปี 2250 ก่อนสากลศักราช (BCE) หรือปี 7750 ตามปฏิทินโฮโลซีน (HE)) ใกล้กับเหตุการณ์ 4.2 พันปี
กวางเอลก์
กวางเอลก์ (En:elk) เป็นกวางขนาดใหญ่ หัวยาว คอและหางสั้น ขายาว เป็นสัตว์เคี้ยวเอื้อง มีเขาเฉพาะตัวผู้ กวางเอลก์โตเต็มที่เขาจะมีแขนงข้างละประมาณ 10-12 กิ่ง ขนลำตัวหยาบสีน้ำตาล หางสั้น ลำตัวจากปลายปากถึงโคนหางยาวประมาณ 2.5 เมตร หางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร สูงช่วงไหล่ประมาณ 1.5 เมตร น้ำหนักตัวประมาณ 250-450 กิโลกรัม มีนิสัยชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินอพยพไปเรื่อย ๆ ชอบอยู่ในทุ่งโล่ง ๆ ตัวผู้จะดุเมื่อเขาแก่ขวิดแย่งตัวเมีย ว่ายน้ำเก่ง
วันอาทิตย์นองเลือด
วันอาทิตย์นองเลือด หรือ วันอาทิตย์ทมิฬ (Крова́вое воскресе́нье) เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1905 ที่กรุงเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก จักรวรรดิรัสเซีย เมื่อกลุ่มผู้ชุมนุมซึ่งไร้อาวุธ นำโดยบาทหลวง เกออร์กี กาปอน ถูกทหารรักษาพระองค์ของรัสเซียใช้อาวุธปืนในการสลายชุมนุม ในขณะที่พวกเขาเดินขบวนไปยังพระราชวังฤดูหนาวเพื่อถวายฏีกาต่อพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
วันอาทิตย์นองเลือดทำให้เกิดผลลัพธ์อย่างร้ายแรงต่อระบอบอัตตาธิปไตยของพระเจ้าซาร์ที่ปกครองจักรวรรดิรัสเซีย: เหตุการณ์ในกรุงเซนต์ปีเตอร์เบิร์กได้กระตุ้นความโกรธแค้นของประชาชนและการนัดหยุดงานครั้งใหญ่ที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปยังศูนย์กลางอุตสาหกรรมของจักรวรรดิรัสเซีย การสังหารหมู่ในวันอาทิตย์นองเลือดถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงระยะการก่อตัวของการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 นอกจากจะเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติ ค.ศ. 1905 แล้ว นักประวัติศาสตร์บางคน เช่น Lionel Kochan ในหนังสือของเขาที่ชื่อว่า รัสเซียในการปฏิวัติ ค.ศ. 1890-1918 (Russia in Revolution 1890–1918 ) มองว่า เหตุการณ์ในวันอาทิตย์นองเลือดเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่สำคัญซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917
รายชื่อผลงานเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
ผลงานเพลงอัลบั้มแรกของธงไชย แมคอินไตย์ คือ "หาดทราย สายลม สองเรา" ปี พุทธศักราช 2529 ส่งผลให้เบิร์ดเป็นขวัญใจของคนไทยทุกเพศทุกวัย และมีผลงานต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันสามารถทำยอดขายอัลบั้มมากกว่า 25 ล้านชุด ติดระดับแนวหน้าของเอเชีย โดยเฉพาะอัลบั้ม "ชุดรับแขก" เป็นอัลบั้มที่ทำสถิติยอดจำหน่ายสูงสุดของไทย 5 ล้าน ตลับ(ซึ่งยังไม่นับรวมวีซีดี ดีวีดีบันทึกภาพคอนเสิร์ตเต็มรูปแบบในปีเดียวกัน) โดยผลงานในวงการเพลงถือเป็นงานหลักของเบิร์ดซึ่งได้รับตอบรับอย่างดีมาโดยตลอด อีกทั้งได้รับเกียรติให้ขับร้องเพลงเทิดพระเกียรติ และเพลงพิเศษเนื่องในโอกาสสำคัญต่าง ๆ
เพลงเฉลิมพระเกียรติ
ผลงานเพลงเทิดพระเกียรติประพันธ์โดย นิติพงษ์ ห่อนาค
พ.ศ. 1791
พุทธศักราช 1791 ใกล้เคียงกับ
พระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน)
มหาอำมาตย์ตรี นายกองโท พระยาปรีชานุสาสน์ (เสริญ ปันยารชุน)  (27 มิถุนายน พ.ศ. 2433 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2517) อดีตปลัดทูลฉลอง กระทรวงศึกษาธิการ ผู้บังคับการโรงเรียนมหาดเล็กหลวง เชียงใหม่ รักษาการณ์ผู้บังคับการโรงเรียนราชวิทยาลัย เจ้ากรมโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์ในสมัยรัชกาลที่๖ อดีตผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย  อดีตนายกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย  เป็นบิดาของนายอานันท์ ปันยารชุน อดีตนายกรัฐมนตรีของไทย
ประวัติ
พระยาปรีชานุสาสน์ เดิมชื่อว่า เสริญ ปันยารชุน เกิดที่บ้านริมคลองบางหลวง ธนบุรี ในครอบครัวเชื้อสายมอญ เป็นบุตรของพระยาเทพประชุน (ปั้น ปันยารชุน) กับคุณหญิงจัน จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนเทพศิรินทร์ ได้รับทุนเล่าเรียนหลวงไปศึกษาต่อที่ มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2452
หลังจบการศึกษา ได้กลับมาเป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนสวนกุหลาบ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย ระหว่าง พ.ศ. 2469 - 2476 และได้เป็นปลัดทูลฉลอง กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ พ.ศ. 2476
พระยาปรีชานุสาสน์ ลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2478 ได้ก่อตั้งบริษัท สยามพาณิชยการ จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจการพิมพ์ และออกหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาจีน เช่น "สยามนิกร" "บางกอกครอนิเคิล" "สุภาพสตรี" "ไทยฮั้วเซียงป่อ" มีนักหนังสือพิมพ์ในสังกัด เช่น โชติ แพร่พันธุ์ มาลัย ชูพินิจ สุภา ศิริมานนท์ เฉลิม วุฒิโฆษิต ประภาศรี ศิริวรสาร มาลี พันธุมจินดา (สนิทวงศ์) ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น ไทยพาณิชยการ และขายกิจการให้แก่ อารีย์ ลีวีระ
ในปี พ.ศ. 2484 กลุ่มนักหนังสือพิมพ์ของไทย ได้รวมตัวกันจัดตั้ง สมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย และคัดเลือก พระยาปรีชานุสาสน์ เป็นนายกสมาคมคนแรก จนถึง พ.ศ. 2485
พระยาปรีชานุสาสน์ สมรสกับคุณหญิงปรีชานุสาสน์ (ปฤกษ์ โชติกเสถียร) มีบุตรธิดา 12 คน คือ
พระยาปรีชานุสาสน์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2517 อายุ 83 ปี
แกงกระด้าง
แกงกระด้าง หรือบ้างเรียก แกงหมูด้าง หรือ แกงหมูหนาว เป็นอาหารพื้นบ้านชาวล้านนา (ชาวเหนือ) นิยมใช้ขาหมูเป็นส่วนประกอบสำคัญ เพราะมีเอ็นอยู่ภายในเป็นจำนวนมาก ดังนั้นเมื่อนำมาเป็นส่วนประกอบหลักในการแกงจะทำให้แกงข้น หรือกระด้างได้ง่าย ในปัจจุบันมักเติมผงวุ้นลงไปด้วยเพราะผงวุ้นทำให้แกงกระด้างได้ดีและเร็วขึ้น แกงกระด้างมี 2 สูตร คือ สูตรเชียงใหม่และสูตรล้านนา ในสูตรล้านนาขณะต้มขาหมูจะมีการเติมเครื่องแกงและเติมพริกแห้งลงไปด้วยเพื่อเพิ่มสีส้มในอาหารให้น่ารับประทานมากยิ่งขึ้น
ชมพู่
ชมพู่ (Syzygium) เป็นสกุลพืชดอกชนิดหนึ่ง ที่สามารถนำผลมารับประทานได้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 1,100 สปีชีส์สำหรับประเทศไทยจะมีแค่ช่วงเดือนมกราคมของทุกปี
เอ็กซ์สเกป (อัลบั้ม)
เอ็กซ์สเกป (Xscape) เป็นอัลบั้มรวมเพลงหลังมรณกรรมที่ไม่เคยได้วางจำหน่าย โดย นักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสัน วางจำหน่ายในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 โดยค่ายเพลง อีพิกเรเคิดส์ เป็นอัลบั้มที่ 13 ของไมเคิล แจ็กสัน ที่วางจำหน่ายโดย Sony และ Motown/Universal นับตั้งแต่การเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2009
เบื้องหลัง
ในวันที่ 31 มีนาคม 2014 ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะจำหน่ายเพลงไว้ 8 เพลง ในชื่อเพลง "Xscape" นั้นบันทึกเสียงไว้ในปี ค.ศ. 2001 สำหรับอัลบั้ม Invincible แต่สุดท้ายถูกตัดออก
การผลิตและซิงเกิล
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 โซนี และทรัพย์ของแจ็คสันประกาศความร่วมมือกับ โซนีโมบายที่เห็นการเปิดตัวในโฆษณาผสมผสานเวอร์ชันใหม่ของเพลง "Slave to the Rhythm" ซึ่งได้รับการยืนยันว่าเป็นหนึ่งในอัลบั้มเพลง โฆษณาเชิงพาณิชย์สำหรับโทรศัพท์มือถือโซนี่ เอ็กซ์พีเรียแซด2 ของโซนี่ โมบายล์ อัลบั้มที่ได้รับการออกอากาศในสื่อในสหราชอาณาจักรในชั้นใต้ดินของโรงแรมไนท์สบริดจ์ ในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2014 ผู้สื่อข่าวได้รับอนุญาตให้ได้ยินเสียงอัลบั้มเมื่อไม่มีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ใด ๆ และชื่อเพลงที่ถูกเก็บเป็นความลับ ผู้สื่อข่าวบันเทิงสำหรับบางสื่อในสหราชอาณาจักร อาทิเช่น Sky News, London Evening Standard , The Daily Telegraph , Mixmag , The Guardian และ Digital Spy ได้รับเชิญด้วย
ในวันที่ 30 เมษายน ได้มีการเปิดเผยว่า "Love Never Felt So Good" ได้รับการเปิดเผยในรางวัลเพลง iHeartRadio ในวันที่ 1 พฤษภาคม เป็นซิงเกิลอัลบั้มแรก การใส่คำโดยทิมบาแลนด์ นั้นแนะนำว่า "Chicago" จะได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในส่วนที่เหลือ ก็ร่วมที่เขียนโดย นักร้อง นักแต่งเพลงชาวแคนาดา พอล แองคา และ features จัสติน ทิมเบอร์เลก "Love Never Felt So Good" ถูกบันทึกไว้ก่อนหน้านี้โดยนักเอ็นเตอร์เทนเนอร์ชาวอเมริกัน จอห์นนี มาติส ดิจิตอลดาวน์โหลดสำหรับซิงเกิลก็มีอยู่ในไอทูนส์ ที่ 0:01 EDT ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 สำหรับเวอร์ชันอัลบั้ม และร้องคู่โดย จัสติน ทิมเบอร์เลก วันที่เปิดตัวของซิงเกิลไปยังสถานีวิทยุในเมืองยืนยันในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ในวันที่ 4 พฤษภาคม เพลง "Chicago" กลายเป็นที่สามารถใช้ได้กับลูกค้า Music Unlimited ตามมาด้วย "Loving You", "A Place With No Name", "Slave to the Rhythm", และ "Do You Know Where Your Children Are" ในวันที่ประสบความสำเร็จ
อดิศักดิ์ เส็นสมเอียด
อดิศักดิ์ เส็นสมเอียด เกิดเมื่อ 11 ธันวาคม 2537 ชื่อเล่น แม็กซ์ เป็นนักฟุตบอลจากจังหวัดสงขลา  ประเทศไทย ในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับนครศรีฯ ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
วัดตุ๊กตา
วัดตุ๊กตาเดิมชื่อ วัดภิทัยธารามประสิทธิ์ จากการสำรวจของนักโบราณคดี กรมศิลปากร สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2120 ในสมัยอยุธยา อีกคำเล่าหนึ่งบอกว่าเดิมวัดนี้ชื่อว่า วัดใน เนื่องจากตั้งอยู่ถัดจากวัดกลางบางแก้วเข้ามาด้านใน (หากถือริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรีเป็นหลัก) จากคำบอกเล่าและสันนิษฐานของพระพุทธวิถินายก (หลวงปู่เพิ่ม) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว ผู้ริเริ่มสร้างวัดน่าจะชื่อ "ทัย" เพราะปรากฏอยู่ในนามเก่าของวัด ได้มีการเปลี่ยนนามวัดไม่นานมานี้ สาเหตุที่ชื่อว่า "วัดตุ๊กตา" เพราะวัดนี้มีคนสร้างตุ๊กตาคู่หนึ่ง แกะด้วยไม้สักคล้ายพระลอชนไก่ ตัวที่ 1 มือขวาอุ้มไก่ มือซ้ายถือถุงเงิน ตัวที่ 2 มือซ้ายถือไก่ มือขวาถือกงจักร นุ่งโจงกระเบน ไว้ผมจุก จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ วิหาร หอพระ กุฏิสงฆ์ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนตุ๊กตา วัดยังมีเสมาหินชนวน เป็นเสมาของอุโบสถเก่าซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงภาพถ่ายที่วัดจัดแสดงไว้ จากลักษณะเสมา เชื่อว่าอุโบสถและเสมาสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา วิหารหลวงพ่ออู่ทองเป็นวิหารที่ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในประดิษฐาน หลวงพ่ออู่ทอง ซึ่งยังคงเหลือเค้าพระพักตร์ของพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาอยู่บ้าง แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์จนเปลี่ยนแปลงไปมาก ส่วนภายในหอพระประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับยืนปางห้ามสมุทรซึ่งน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์
ธรรมทาน
ธรรมทาน หมายถึงการให้อะไรก็ตามที่ไม่ใช่วัตถุสิ่งของ เช่น การให้ความรู้ ให้อภัย ให้สติ ให้ข้อคิด เป็นต้น
แบ่งออกเป็น
การให้ธรรมะเป็นทาน ถือว่าเป็นการให้ทานที่ได้บุญสูงสุด มีคุณค่ากว่าการให้ทานทั้งปวง เพราะทำให้ผู้รับมีปัญญารู้เท่าทันกิเลส สามารถนำไปใช้ได้ไม่รู้จักจบสิ้น ทั้งชาตินี้และชาติต่อ ๆ ไป ส่วนทานชนิดอื่น ๆ ผู้รับได้รับแล้วไม่ช้าก็หมดสิ้นไป ดังพุทธพจน์ที่ว่า  สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ การให้ธรรมทาน ชนะการให้ทั้งปวง
แฮโรลด์ รัสเซลล์
แฮโรลด์ จอห์น เอเวอรี รัสเซลล์ (Harold John Avery Russell; 14 มกราคม ค.ศ. 1914 – 29 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สองอเมริกันที่เกิดในแคนาดา หลังสูญเสียแขนทั้งสองข้างในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ รัสเซลล์ได้รับคัดเลือกแสดงในภาพยนตร์มหากาพย์นาฏกรรมเรื่อง เดอะเบสเยียส์ออฟอาวไลฟส์ (1946) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม กลายเป็นนักแสดงสมัครเล่นคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์จากการแสดง และยังเป็นนักแสดงเพียงคนเดียวที่ขายรางวัลนี้ให้กับงานประมูล
พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2
พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 (, สันสกฤต: चन्द्रगुप्त विक्रमादित्य) เป็นพระมหาจักรพรรดิพระองค์ที่ 4แห่งจักรวรรดิคุปตะ ผู้ครองกรุงปาตลีบุตร กรุงอุชเชนี และอนุทวีปอินเดียในราวปี พ.ศ. 919-960 รวมระยะเวลา 41 ปี ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าสมุทรคุปต์ ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 1 ผู้เป็นปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์คุปตะ
พระจักรพรรดิพระองค์นี้ส่วนใหญ่จะรู้จักในนาม "พระเจ้าวิกรมาทิตย์" หรือ "พระเจ้าจันทรคุปตวิกรมาทิตย์" พระนาม "วิกรมาทิตย์" เป็นพระสมัญญานามที่เรียกขานกษัตริย์หลายพระองค์ มิใช่แต่พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 เท่านั้น  อย่างไรก็ตามพระนามนี้เป็นที่รู้จักกันดีเนื่องจากวรรณกรรมภาษาสันสกฤตอันโด่งดังเรื่องนิทานเวตาลได้ใช้พระนามนี้เป็นตัวละครหลักในเรื่อง
พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 เป็นพระราชาที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งในราชวงศ์คุปตะ เพราะพระองค์สามารถเอาชนะชาวสากะและสามารถรวบรวมดินแดนทางตะวันออกและทางเหนือไว้ในอำนาจได้ โดยพระองค์ได้ทรงเปลี่ยนเมืองหลวงจากกรุงปาตลีบุตรไปยังเมืองอุชเชนี พระองค์ทรงสนับสนุนศิลปะและวิทยาการแขนงต่าง ๆ ทำให้อารยธรรมอินเดียในช่วงนี้มีความเจริญสูงสุด พระองค์ยังได้รับพระสมัญญานาม "มหาราช" อีกด้วย
อ้างอิง
415
โรงเรียนราชวินิต
โรงเรียนราชวินิต ถือกำเนิดด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร คำว่า"ราชวินิต" เป็นนามพระราชทาน ความหมายว่า "สถานที่อบรมกุลบุตรกุลธิดาให้เป็นคนดี ด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ" พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงพระราชปรารถที่จะจัดตั้งโรงเรียนราชอุปถัมภ์ ณ บริเวณสวนเพาะชำ วังสวนกุหลาบ จำนวน 6 ไร่ ทรงให้สำนักพระราชวังจัดตั้งเป็นโรงเรียนราษฎร์ ระดับประถมศึกษา รับนักเรียนที่เป็นบุตรหลานข้าราชการสำนักพระราชวัง โดยไม่เก็บค่าเล่าเรียน ขอครูจากกระทรวงศึกษาธิการมาช่วยทำการสอน ใช้งบประมาณจากสวัสดิการของกองมหาดเล็ก สำนักพระราชวัง จำนวน 1,000,000 บาท สร้างอาคารเรียน เมื่อหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ทราบพระราชประสงค์ จึงรับสนองพระบรมราชโองการ จัดตั้งโรงเรียนราชวินิต เป็นโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกองการประถมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2509 เปิดสอนชั้นเด็กเล็กถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 รับนักเรียนที่เป็นบุตรหลานข้าราชการ สำนักพระราชวัง และของบุคคลทั่วไป โดยมีคุณหญิงพวงรัตน วิเวกานนท์ เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรก
เหตุการณ์
วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2515 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ เสด็จพระราชดำเนิน มาทรงประกอบพิธี เปิดอาคารเรียนหลังที่ 3 และพระราชทานทุนแก่นักเรียนที่เรียนดี
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2517 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ มาทรงประกอบพิธี เปิดอาคารเรียนหลังที่ 4
วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ แทนพระองค์มาทรง เปิดอาคารเรียนหลังที่ 5, 6 และสระว่ายน้ำ
วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ แทนพระองค์มาทรงเปิดอาคารเรียนหลังที่ 9
วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2536 สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา เสด็จพระราชดำเนินแทน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงเปิดห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสที่ พระ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงเจริญพระชันษา 3 รอบ
บางกอกแอร์เวย์ส เที่ยวบินที่ 266
ผลจากอุบัติเหตุ ทำให้นักบินที่หนึ่ง คือกัปตันชาติชาย ปั้นสุวรรณ เสียชีวิตทันที และมีผู้ได้รับบาดเจ็บเบื้องต้น 7 คน ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ
ขณะเกิดเหตุ รายงานสภาพอากาศอ่านได้ว่า METAR VTSM 040700Z 29015KT 9000 FEW020TCU SCT120 BKN300 31/25 Q1007 A2974 TCU-NW. มีความหมายว่า METAR สำหรับท่าอากาศยานสมุย, วันที่ 4 ของเดือน เวลา 07:00 UTC, ความเร็วลม 15 น็อต ทิศทาง 290°, ทัศนวิสัย 9,000 เมตร, เมฆกระจายตัว (scattered clouds) ที่ความสูง 12,000 ฟุต, เมฆก่อตัว (broken clouds) ที่ความสูง 30,000 ฟุต, อุณหภูมิ 31°C, จุดน้ำค้าง (dewpoint) 25°C, altimeter 1007 มิลลิบาร์ หรือ 29.74 นิ้ว, เมฆฝนฟ้าคะนอง (towering cumulonimbus) ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ระบบจัดการเนื้อหาเว็บ
ระบบจัดการเนื้อหาเว็บ (Web Content management system) เป็นระบบการจัดการเนื้อหา (CMS) ชนิดหนึ่ง โดยเป็นระบบที่เขียนขึ้นด้วยภาษาโปรแกรม เพื่อใช้เป็นเว็บแอปพลิเคชัน (Web Application) ในการจัดเนื้อหาของเว็บไซต์ ให้ง่ายต่อการจัดการ
การทำงานของระบบจัดการเนื้อหาเว็บไซต์ส่วนใหญ่จะประกอบด้วย โปรแกรมสำหรับสร้างหน้าเว็บด้วยสคริปต์ที่ทำงานบนฝั่งเว็บเซิร์ฟเวอร์ และโปรแกรมที่ใช้จัดเก็บข้อมูลเช่น โปรแกรมฐานข้อมูล
เว็บท่า
ผู้คนมักจะสับสนว่า เว็บท่า หรือ พอร์ทัล (portal) คือระบบจัดการเนื้อหาของเว็บ แต่จริงๆแล้ว เว็บท่าเป็น CMS ประเภทที่รวมระบบจัดการเนื้อหาเว็บที่เน้นการทำเว็บทั่วไปเป็นหลัก โดยที่ผู้ใช้ระบบเว็บท่าสามารถปรับปรุงเนื้อหาให้ทันสมัยได้อย่างง่ายดาย แทนที่จะใช้โปรแกรมออกแบบหน้าตาเว็บอื่น ๆ เช่น ดรีมวีฟเวอร์ โกไลฟ์ หรือไมโครซอฟท์ ฟรอนท์เพจ ที่มีเนื้อหาแบบนิ่ง นอกจากนี้ ยังมีโมดูล หรือคอมโพเนนท์หลากหลายไว้เสริมความสามารถของเว็บท่าอีกด้วย
ตัวอย่างของโปรแกรมเว็บท่าที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่ Mambo (CMS) Joomla! PhpNuke Postnuke
บล็อกคืออะไร
บล็อก (blog) ย่อมาจาก เว็บบล็อก (weblog) เป็นระบบที่ให้ผู้ใช้สมัครเป็นสมาชิก และได้พื้นที่บล็อกตามที่กำหนด จากนั้นสมาชิกจะสามารถปรับปรุงเนื้อหาในบล็อกของตนได้อย่างง่ายดาย กำลังเป็นที่นิยมของวัยรุ่นในขณะนี้สำหรับเขียนไดอารี่ส่วนตัว เป็นต้น
ตัวอย่างของโปรแกรมบล็อก ได้แก่ Wordpress
อี-คอมเมิร์ซ
เป็นโปรแกรมสำหรับบริหารจัดการ การขายสินค้าบนอินเทอร์เน็ต มีหน้าร้านสำหรับแสดงสินค้า ลูกค้าสามารถเลือกสินค้าที่ต้องการใส่ตะกร้า และจ่ายเงินได้ภายหลังผ่านทางบัตรเครดิตเป็นต้น
ตัวอย่างของโปรแกรมอี-คอมเมิซ ได้แก่ phpShop, osCommerce และ Zen cart (ที่พัฒนาจาก osCommerce)
อี-เลิร์นนิง
''การเรียนผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ (e-Learning) เป็นลักษณะการเรียนโดยใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ทุกประเภท ปัจจุบันเน้นที่สื่อคอมพิวเตอร์โดยใช้ระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต อาจะใช้ร่วมกับระบบริหารจัดการเรียนการสอนบนเว็บ (Learning Management System: LMS)'' สามารถอัปโหลดเนื้อหาของรายวิชาขึ้นระบบได้ ให้ผู้ที่เป็นสมาชิกสามารถเข้ามาดูเนื้อหาได้
ตัวอย่างของระบบริหารจัดการเรียนการสอนบนเว็บที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่Moodleซึ่งเป็น OpenSource และระบบริหารจัดการเรียนการสอนบนเว็บอื่น ๆ เช่น ATutor Blackboard WebCT ซึ่งมีค่าใช้จ่าย
แกลลอรีภาพ
เป็นโปรแกรมบริหารจัดการที่เน้นการแสดงภาพเป็นหลัก ผู้ใช้สามารถอัปโหลดภาพขึ้นระบบเพื่อแสดงผลได้
ตัวอย่างของโปรแกรมแกลลอรีภาพ ที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่ Coppermine
กรุปแวร์
เป็นโปรแกรมสำหรับการประสานงานร่วมกันผ่านระบบเครือข่าย มีฟังก์ชันการทำงานสนับสนุนการทำงานร่วมกันของทีมงาน เช่นปฏิทินนัดหมาย อีเมล กลุ่มผู้ทำงาน การบริหารโครงการ การแลกเปลี่ยนไฟล์เอกสาร เป็นต้น โดยทั่วไปแล้ว สามารถรองรับการทำงานในสำนักงานทั่วๆไปได้ถึงร้อยละ 80
ตัวอย่างของโปรแกรมกรุปแวร์ ที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่ dotProject eGroupware MoreGroupware phpCollab phpProjekt
วิกิ
ตัวอย่างของโปรแกรมวิกิ ที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่ มีเดียวิกิ Docuwiki
กระดานข่าว
กระดานข่าว เป็นสถานที่แปะข้อความกระทู้ ในผู้ที่เป็นสมาชิก หรือบุคคลทั่วไปสามารถแสดงความเห็นในเรื่องต่างๆที่เกี่ยวข้องได้ เป็นที่ได้รับความนิยมอย่างมาก เนื่องจากทำให้เกิดชุมชนของผู้ที่มีความสนใจในเรื่องเดียวกัน สามารถมาพูดคุยแลกเปลี่ยนแสดงความคิดเห็นกันได้
ตัวอย่างของโปรแกรมกระดานข่าว ที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย ได้แก่ PhpBB FudForum Invision Power Board vBulletin
ไลท์
เป็นโปรแกรมบริหารจัดงานเนื้อหาเว็บที่เปรียบเสมือนโมดูลย่อยๆ โมดูลเดียวของเว็บท่า เน้นที่การบำรุงรักษาง่าย สามารถลงระบบได้โดยไม่ต้องใช้ฐานข้อมูล แต่เก็บข้อมูลเป็นไฟล์อักขระธรรมดา
ตัวอย่างของโปรแกรมไลท์ เช่น phpFreeNews Limbo
อื่นๆ
ตัวอย่างของโปรแกรมระบบจัดการเนื้อหาเว็บอื่นๆ เช่น ระบบบริหารจัดการองค์ความรู้ ปฏิทินออนไลน์ เป็นต้น
ตัวอย่างรายชื่อระบบจัดการเนื้อหาเว็บ
--124.121.33.173 22:23, 8 พฤศจิกายน 2555 (ICT)* Wordpress--124.121.33.173 22:23, 8 พฤศจิกายน 2555 (ICT)
พ.ศ. 2038
พุทธศักราช 2038 ใกล้เคียงกับ