cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บลูพอร์ต
ลักษณะ
ศูนย์การค้าบลูพอร์ต หัวหิน รีสอร์ท มอลล์ เป็นศูนย์การค้ารูปแบบสถานพักตากอากาศแห่งแรกของประเทศ การออกแบบทั้งภายในและภายนอกอาคารได้รับแรงบันดาลใจจากเมืองพักตากอากาศชายทะเลที่มีชื่อเสียงระดับโลก ได้แก่ แซ็ง-ทรอเป, หมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน, เมดิเตอร์เรเนียน และเคปทาวน์ โดยนำมาผสมผสานและรังสรรค์การออกแบบทั้งภายในและภายนอกอาคารในแบบอย่างสถานพักตากอากาศ ถือเป็นปรากฏการณ์ใหม่ของศูนย์การค้าในประเทศไทยด้วยแนวคิด "มนต์เสน่ห์แห่งการเดินทางสู่ความหฤหรรษ์รื่นรมย์"
การจัดสรรพื้นที่
บลูพอร์ต หัวหิน รีสอร์ท มอลล์ ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้าในฤดูกาล 2561
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ประจำปี พ.ศ. 2561
การแข่งขัน
{| class="wikitable" style="text-align: center" !rowspan=2|การแข่งขัน !colspan=8|ตารางคะแนน !G !W !D !L !GF !GA !GD !ชนะร้อยละ
! ทั้งหมด
การซื้อ-ขาย
ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 ถึง 5 กุมภาพันธ์ 2561
ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 11 มิถุนายน ถึง 9 กรกฎาคม 2561
เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย
เกอร์ทรูดแห่งบาวาเรีย (เดนมาร์ก และ Gertrud; 1152/55 - 1 มิถุนายน ค.ศ. 1197) ทรงเป็นดัชเชสแห่งชวาเบินด้วยเป็นชายาในฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบิน และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก จากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคนุดที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
พระประวัติ
เกอร์ทรูดเป็นธิดาในไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย ที่ประสูติแต่เคลเม็นท์เทียแห่งเซริงเงิน ราวปีค.ศ. 1152 หรือ 1155 เกอร์ทรูดเสกสมรสครั้งแรกกับฟรีดริชที่ 4 ดยุกแห่งชวาเบิน ในปีค.ศ. 1166 และตกพุ่มหม้ายในปีค.ศ. 1167 ในปีค.ศ. 1171 ทรงหมั้นและในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1177 เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายคนุดแห่งเดนมาร์ก ที่เมืองลุนด์ ทั้งสองพระองค์ประทับร่วมกันในสกัวเนอ ในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1182 ทั้งสองได้กลายเป็นพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินี แต่ก็ไม่มีพระโอรสธิดา พระนางทรงมีพระประสงค์ที่จะครองตนเป็นพรหมจรรย์เช่นเดียวกับพระสวามี พระที่ชื่อว่า อาร์โนลด์แห่งลือแบร์ก ได้จดจำถึงทั้งสองพระองค์ว่า ทรงเป็น "สตรีที่ครองพรหมจรรย์ยิ่งที่สุดคนหนึ่งทรงใช้ชีวิตร่วมกับคู่ครองที่ทรงพรหมจรรย์เช่นกัน" และทรงครองพรหมจรรย์จวบจนสิ้นพระชนม์
อ้างอิง
11521197
ทริปเปิลคราวน์
ทริปเปิลคราวน์ (Triple Crown) อาจหมายถึง
สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์
สุรินทร์เอ็นเตอร์เทนเมนท์คอมเพล็กซ์ เป็นห้างสรรพสินค้าในจังหวัดสุรินทร์ เดิมชื่อ สุรินทร์พลาซ่า ตั้งตามชื่อ บริษัท สุรินทร์พลาซ่า จำกัด ก่อตั้งโดยตระกูลรุ่งธนเกียรติ เมื่อ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2533
การเสียชีวิตของแบรนดอน เวดัส
แบรนดอน คาร์ล เวดัส (Brandon Carl Vedas; 21 เมษายน ค.ศ. 1981 – 12 มกราคม ค.ศ. 2003) รู้จักกันในชื่อเล่นในไออาร์ซีว่า ริปเปอร์ เป็นผู้ชื่นชอบคอมพิวเตอร์ ผู้ใช้ยาผ่อนคลาย และสมาชิกสมาคม Shroomery.org ชาวอเมริกันที่เสียชีวิตจากการใช้ยาเกินขนาดหลายอันขณะพูดคุยผ่านแชทและเว็บแคม การเสยชีวิตของเขานำไปสู่ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมและบทบาทของชุมชนออนไลน์ในสถานการณ์ที่ถึงแก่ชีวิต
แหล่งข้อมูลอื่น
1981
ปฏิบัติการพลูโต
ปฏิบัติการพลูโต(สายท่อใต้มหาสมุทร) เป็นปฏิบัติการในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยวิศวกรบริติซ บริษัทน้ำมัน และกองทัพบริติซ เพื่อสร้างท่อส่งน้ำมันใต้ทะเลภายใต้ช่องแคบอังกฤษระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสในการสนับสนุนปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกครองนอร์ม็องดีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 ตามที่ประวัติอย่างเป็นทางการ แต่เดิม พลูโต(Pluto) เป็นคำย่อมาจาก "Pipe-Line Underwater Transportation of Oil"
โครงการดังกล่าวนี้ได้รับการพัฒนาโดย Arthur Hartley หัวหน้าวิศวกรของบริษัทน้ำมันอังกฤษ-อิหร่าน กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปมีความต้องการน้ำมันเชื้อเพลิงจำนวนมหาศาล สายท่อนี้ถือเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อบรรเทาการพึ่งพาเรือบรรทุกน้ำมันซึ่งอาจจะล่าช้าจากสภาพอากาศที่เลวร้าย เสี่ยงภัยต่อเรือดำน้ำเยอรมัน และเป็นที่ต้องการในสงครามแปซิฟิก Geoffrey William Lloyd, เลขานุการสำหรับปริโตรเลียม ในปี ค.ศ. 1942 ได้เข้าพบพลเรือเอก Mountbatten หัวหน้าปฏิบัติการผสม ซึ่งพื้นที่แห่งนี้ และจากนั้นก็เป็็นประธานของอังกฤษ-อิหร่าน แนวคิดของ Hartley ในการนำสายเคเบิลโทรศัทพ์ใต้น้ำมาดัดแปลงใช้
ยุทธการที่นอร์ม็องดีเป็นการได้รับชัยชนะโดยไม่ต้องส่งน้ำมันเชื้อเพลิงผ่านทางสายท่อข้ามช่องแคบพลูโต มีเพียง 8 เปอร์เซ็นต์ของน้ำมันเพลิงที่ถูกส่งไปยังกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปเหนือ-ตะวันตกในช่วงระหว่างดีเดย์และวีอีเดย์เป็นการส่งผ่านท่อเหล่านั้น ส่วนที่เหลือเป็นการขนส่งโดยเรือบรรทุกน้ำมัน ซึ่งอาจจะมีปริมาณมากหรือบรรจุอยู่ในถัง หรือโดยขนส่งทางอากาศ
มงกุฎดอกหญ้า
มงกุฎดอกหญ้า เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว ชีวประวัติ ดราม่าโรแมนติกสะท้อนสังคม เพลงแนวลูกทุ่ง ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ เขียนโดย บุตรรัตน์ บุตรพรม นำแสดงโดย ณัชพัณณ์ ปรมะเจริญโรจน์, พรสรวง รวยรื่น , ไผ่ พงศธร, ต่าย อรทัย ฯลฯ กำกับการแสดงโดย บรรเจิด พุทธโศภิษฐ์ ละครเรื่องนี้ใช้ภาษาอีสานในการดำเนินเรื่อง ออกฉายตอนแรก 10 มีนาคม พ.ศ. 2563 ทางช่องวัน โดยมีเรตติ้งตอนแรก 3.6 หรือมีคนดู 4 ล้านคน เรื่องนี้ใช้วิธีถ่ายทำไปพร้อม ๆ กับออกอากาศ เช่น "ร้านแสงจันทร์อีสานโฮแซว" ปะทะ "ตลาดรมณีย์" ฉากทุ่งนาในเรื่องถ่ายทำที่จังหวัดนครนายก ปทุมธานี
อัตราส่วน
อัตราส่วน (อังกฤษ: ratio, IPA: [ˈreɪʃoʊ] เรโช) คือปริมาณอย่างหนึ่งที่แสดงถึงจำนวนหรือขนาดตามสัดส่วนเมื่อเปรียบเทียบกับอีกปริมาณหนึ่งที่เกี่ยวข้องกัน อัตราส่วนจะเป็นปริมาณที่ไม่มีหน่วย หากอัตราส่วนนั้นเกี่ยวข้องกับปริมาณที่อยู่ในมิติเดียวกัน และเมื่อปริมาณสองอย่างที่เปรียบเทียบกันเป็นคนละชนิดกัน หน่วยของอัตราส่วนจะเป็นหน่วยแรก "ต่อ" หน่วยที่สอง ตัวอย่างเช่น ความเร็วสามารถแสดงได้ในหน่วย "กิโลเมตรต่อชั่วโมง" เป็นต้น ถ้าหน่วยที่สองเป็นหน่วยวัดเวลา เราจะเรียกอัตราส่วนชนิดนี้ว่า อัตรา (rate)
ทั้งเศษส่วนและอัตราร้อยละเป็นอัตราส่วนที่นำเอาไปใช้เฉพาะทาง เศษส่วนเป็นปริมาณส่วนหนึ่งที่เทียบกับปริมาณทั้งหมด ในขณะที่อัตราร้อยละจะแบ่งปริมาณทั้งหมดออกเป็น 100 ส่วน นอกจากนั้น อัตราส่วนอาจสามารถเปรียบเทียบปริมาณได้มากกว่าสองอย่างซึ่งพบได้น้อยกว่า เช่นสูตรอาหาร หรือการผสมสารเคมี เป็นต้น
อัตราส่วน 2:3 (สองต่อสาม) หมายความว่าปริมาณทั้งหมดประกอบขึ้นจากวัตถุแรก 2 ส่วนและวัตถุหลังอีก 3 ส่วน ดังนั้นปริมาณวัตถุจะมีทั้งหมด 5 ส่วน หรืออธิบายให้เจาะจงกว่านี้ ถ้าในตะกร้ามีแอเปิล 2 ผลและส้ม 3 ผล เรากล่าวว่าอัตราส่วนระหว่างแอปเปิลกับส้มคือ 2:3 ถ้าหากเพิ่มแอปเปิลอีก 2 ผลและส้มอีก 3 ผลลงในตะกร้าใบเดิม ทำให้ในตะกร้ามีแอปเปิล 4 ผลกับส้ม 6 ผล เป็นอัตราส่วน 4:6 ซึ่งก็ยังเทียบเท่ากันกับ 2:3 (แสดงให้เห็นว่าอัตราส่วนก็สามารถลดทอนได้เหมือนกับเศษส่วน) ซึ่งในกรณีนี้ หรือ 40% ของผลไม้ทั้งหมดคือแอปเปิล และ  หรือ 60% ของผลไม้ทั้งหมดคือส้ม หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ อัตราส่วน 2:3 ไม่ได้มีความหมายเหมือนกับเศษส่วน
ในทางวิทยาศาสตร์ อัตราส่วนของปริมาณทางกายภาพมักจะถูกทำให้เป็นจำนวนจริงจำนวนหนึ่ง เช่นอัตราส่วนของ 2\pi เมตรต่อ 1 เมตร (อัตราส่วนระหว่างเส้นรอบวงกับรัศมีของรูปวงกลม) เท่ากับจำนวนจริง 2\pi ด้วยเหตุจากนิยามของการวัดที่มีมาแต่เดิม ซึ่งเป็นการประมาณอัตราส่วนระหว่างปริมาณหนึ่งกับอีกปริมาณหนึ่งที่เป็นชนิดเดียวกัน
ในทางพีชคณิต ปริมาณสองชนิดที่มีอัตราส่วนเป็นค่าคงตัว คือความสัมพันธ์เชิงเส้นชนิดพิเศษเรียกว่า สัดส่วน (proportionality)
สาธารณรัฐกาตาลุญญา (พ.ศ. 2560)
สาธารณรัฐกาตาลุญญา (กาตาลาและRepública Catalana) หรือ สาธารณรัฐกาตาลุญญอ (อารัน: Republica Catalana) หรือที่รู้จักกันในชื่อ กาตาลุญญา (Catalunya; Cataluña) เป็นรัฐที่ประกาศเอกราชฝ่ายเดียวและไม่ได้รับการรับรองในคาบสมุทรไอบีเรีย สภานิติบัญญัติกาตาลุญญาลงมติประกาศเอกราชจากสเปนเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ท่ามกลางวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญว่าด้วยการลงประชามติเอกราชกาตาลุญญา พ.ศ. 2560
มาสเตอส์
มาสเตอส์ (Masters) เป็นรายการแข่งขันสนุกเกอร์อาชีพ ได้จัดขึ้นทุกๆปีเริ่มตั้งแต่ปี 1975 เป็นรายการใหญ่ที่ยาวนานที่สุดรองจากเวิลด์สนุกเกอร์แชมเปียนชิป เป็นหนึ่งในรายการทริปเปิลคราวน์ ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นรายการสะสมคะแนนก็ตามแต่ได้รับการยกย่องว่าเป็นการแข่งขันที่มีพื้นจำกัด แชมป์คนล่าสุดคือ สจวร์ต บิงแฮม
มาสเตอส์เป็นรายการเริ่มเชิญผู้เล่นติดอันดับท็อป 10 ได้เพิ่มเป็น 12 คนในปี 1981 และ 16 คน ในปี 1983 ตั้งแต่ปี 1984 มาตรฐานในการเชิญจะมีผู้เล่นอันดับท็อป 16 ในการจัดอันดับโลก ได้เพิ่มตั๋วไวลด์การ์ด (wild card) สองหรือสามใบในระหว่างปี 1990 และ 2010
สาธารณรัฐกาตาลุญญา (พ.ศ. 2560)
ในวันที่ 30 ตุลาคม การ์มา ฟูร์กาเด็ลย์ ประธานสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาประกาศยกเลิกการประชุมสภาที่กำหนดไว้ในวันรุ่งขึ้นเนื่องจากสภา "ได้ถูกยุบ" จึงเท่ากับว่าเธอยอมรับคำสั่งของราฆอยไปโดยปริยาย ภายหลังในวันเดียวกันปรากฏว่า ปุดจ์ดาโมนและคณะผู้บริหารแคว้นบางส่วนที่ถูกปลดจากตำแหน่งได้ลี้ภัยไปยังเบลเยียมเพื่อหลบเลี่ยงการถูกดำเนินคดีจากฝ่ายตุลาการของสเปน เนื่องจากโฆเซ มานูเอล มาซา อัยการสูงสุดของสเปนได้สั่งฟ้องดำเนินคดีอาญากับพวกเขาในข้อหาการกบฏ การปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง และการใช้งบประมาณรัฐในทางมิชอบ ในขณะเดียวกัน สถานการณ์ในกาตาลุญญาก็กลับคืนสู่สภาพปกติโดยปราศจากความไม่สงบหรือการนัดหยุดงานทั่วไป เป็นสัญญาณที่แสดงให้เห็นว่า อำนาจบริหารโดยตรงจากทางมาดริดสามารถตั้งมั่นอยู่ได้โดยมีการต่อต้านเพียงเล็กน้อย จากนั้น ศาลรัฐธรรมนูญสเปนก็มีมติยับยั้งการประกาศเอกราชในวันถัดมา
มาสเตอส์
สตีเฟน เฮนดรี ได้บันทึกว่าชนะมากที่สุดในรายการมาสเตอส์ได้มาถึงหกครั้ง รอนนี โอซุลลิแวนชนะห้าครั้ง คลิฟ ทอร์เบิร์น สตีฟ เดวิส พอล ฮันเตอร์ และ มาร์ก เซลบีแต่ละคนชนะสามครั้ง อเล็กซ์ ฮิกกินส์ มาร์ก วิลเลียมส์ และ จอห์น ฮิกกินส์ แต่ละคนชนะสองครั้ง
สามแม็กซิมัมเบรกได้มีการทำไว้จากผู้เล่นต่างประเทศ (ไม่ใช่ผู้เล่นจากเกาะอังกฤษ) ได้แก่ เคิร์ก สตีเวนส์ จากแคนาดาทำไว้ครั้งแรกในปี 1984 และติง จวิ้นฮุยจากจีนทำไว้เป็นครั้งที่สองในปี 2007 และมาร์โก ฟูจากฮ่องกงได้ครั้งที่สามในปี 2015
รายการนี้เคยมีนักสนุกเกอร์ชาวไทยคือ รัชพล ภู่โอบอ้อม หรือ ต๋อง ศิษย์ฉ่อย เคยทะลุผ่านไปถึงรอบชิงชนะเลิศในปี 1993
เหอ หลิน
เหอ หลิน (何琳 ) เป็นนักแสดงชาวจีน
แอนเทอโลปแคนยอน
แอนเทอโลปแคนยอน (Antelope Canyon) สลอตแคนยอนที่มีผู้ชมและผู้นิยมเข้าไปถ่ายรูปมากที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในบริเวณเขตอินเดียนแดงนาวาโฮ ในเมืองเพจ รัฐแอริโซนา แอนเทอโลปแคนยอนแบ่งเป็นสองส่วนคือ ส่วนอัพเพอร์แอนเทอโลปแคยอน (Upper Antelope Canyon) และโลเวอร์แอนเทอโลปแคนยอน (Lower Antelope Canyon)
บิกุญญา (สกุล)
บิกุญญา เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์อูฐ (Camelidae) มีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้
ในอดีตเชื่อว่าอัลปากาสืบสายพันธุ์มาจากยามา จึงจัดสัตว์ชนิดนี้อยู่ในสกุลยามา (Lama) แต่ต่อมาได้รับการจัดกลุ่มใหม่ให้อยู่ในสกุลบิกุญญา เนื่องจากมีรายงานการศึกษาดีเอ็นเอของอัลปากาในปี ค.ศ. 2001 พบว่าอัลปากาสืบสายพันธุ์มาจากบิกุญญา ไม่ใช่ยามาหรือกัวนาโก
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
บรอดชีต
บรอดชีต (broadsheet) เป็นชื่อเรียกขนาดของหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ ขนาดความสูง 21.5 นิ้ว และความกว้างระหว่าง 31-25 นิ้ว ต่อสองหน้า
หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตในประเทศไทย
ปัจจุบัน มีเพียงไทยรัฐเท่านั้น ที่ยังคงใช้กระดาษขนาด 31x21.5 นิ้วต่อสองหน้า และมีเพียงโลกวันนี้เช่นกัน ที่ใช้กระดาษขนาด 24x22.75 นิ้วต่อสองหน้า (เริ่ม 30 มิถุนายน พ.ศ. 2551) ส่วนหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นๆ ที่วางจำหน่ายในทุกวันนี้ นิยมใช้กระดาษขนาด 28x21.5 นิ้วต่อสองหน้า เช่น กรุงเทพธุรกิจ, ข่าวสด (เริ่ม 7 เมษายน พ.ศ. 2552), คมชัดลึก (เริ่ม 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551), ฐานเศรษฐกิจ, เดลินิวส์ (เริ่ม 19 กันยายน พ.ศ. 2552), เดอะ เนชั่น, มติชนรายวัน (เริ่ม 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), ไทยโพสต์, แนวหน้า, บางกอกโพสต์, ประชาชาติธุรกิจ (เริ่ม 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551), โพสต์ทูเดย์, สยามกีฬารายวัน , สยามรัฐ, ผู้จัดการรายวัน 360 องศา
โอกุสแต็ง เทรบูว์ชง
โอกุสแต็ง-โฌแซ็ฟ วิกตอแร็ง เทรบูว์ชง (Augustin-Joseph Victorin Trébuchon; 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1878 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นทหารชาวฝรั่งเศสคนสุดท้ายที่ถูกสังหารในสงครามโลกครั้งที่ 1  เขาถูกยิงในเวลา 10.45 น. ของวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 เป็นเวลา 15 นาทีก่อนที่ข้อตกลงสงบศึกจะมีผล กองทัพฝรั่งเศสรู้สึกขายหน้าที่ส่งทหารไปรบหลังฝ่ายเยอรมันลงนามสงบศึกแล้ว จึงบันทึกวันเสียชีวิตของเขาเป็นวันก่อนหน้า 1 วัน
ดนตรีคลาสสิก
ดนตรีคลาสสิก (Classical music) เป็นรูปแบบหนึ่งของดนตรี ซึ่งมักจะหมายถึงดนตรีที่เป็นศิลปะของตะวันตก
การแสดงดนตรีคลาสสิกจะใช้เครื่องดนตรี 5 กลุ่ม กลุ่มแรก คือ เครื่องสาย (String) แบ่งออกเป็น ไวโอลิน วิโอลา เชลโล และดับเบิลเบส กลุ่มที่สอง คือ เครื่องลมไม้ (Woodwind) เช่น ฟลูต คลาริเน็ต โอโบ บาสซูน ปิคโคโล กลุ่มที่สาม คือ เครื่องลมทองเหลือง (Brass) เช่น ทรัมเป็ต ทรอมโบน ทูบา เฟรนช์ฮอร์น กลุ่มที่สี่ คือ เครื่องกระทบ (Percussion) เช่น กลองทิมปานี ฉาบ กลองใหญ่ (Bass Drum) กิ๋ง (Triangle) กลุ่มที่ห้า คือ เครื่องลิ่มนิ้ว เช่น เปียโน ฮาร์ปซิคอร์ด เมื่อเล่นรวมกันเป็นวงเรียกว่าวงดุริยางค์หรือ ออร์เคสตรา (Orchestra) ซึ่งมีผู้อำนวยเพลง (conductor) เป็นผู้ควบคุมวง
ประวัติและเวลา
ดนตรีคลาสสิกแบ่งออกเป็นยุค ดังนี้
1. ดนตรีกรีก ประวัติของดนตรีกรีกโบราณตั้งแต่เริ่มต้นถึง 330 ปี ก่อนคริสตกาล(330 B.C;) เมื่อ วัฒนธรรมของกรีกแยกเป็น 2 สาย กล่าวคือ สายที่ 1 ทางตะวันออก (Alexander the Great) และสายที่ 2 ทางตะวันตก (ตามชาวโรมัน) เครื่องดนตรีได้แก่พิณไลร่า
3. ยุคกลาง (Medieval or Middle Age) พ.ศ. 1019 - พ.ศ. 1943 ดนตรีคลาสสิกยุโรปยุคกลาง หรือ ดนตรียุคกลาง ถือว่าเป็นจุดกำเนิดของดนตรีคลาสสิก เริ่มต้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 1019 (ค.ศ. 476) ซึ่งเป็นปีล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ดนตรีในยุคนี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา คาดกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากดนตรีในยุคกรีกโบราณ รูปแบบเพลงในยุคนี้เน้นที่การร้อง โดยเฉพาะเพลงสวด (Chant) ในตอนปลายของยุคกลางเริ่มมีการร้องเพลงแบบสอดทำนองประสานด้วย
4. ยุคเรเนสซองส์ (Renaissance) พ.ศ. 1943 - พ.ศ. 2143 เริ่มเมื่อประมาณปี พ.ศ. 1943 (ค.ศ. 1400) เมื่อเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงศิลปะและฟื้นฟูศิลปะโบราณยุคโรมันและกรีก แต่ดนตรียังคงเน้นหนักไปทางศาสนา เพียงแต่เริ่มมีการใช้เครื่องดนตรีที่หลากหลายขึ้น ลักษณะของดนตรีในสมัยนี้ยังคงมีรูปแบบคล้ายยุคกลางในสมัยศิลป์ใหม่ เพลงร้องยังคงนิยมกัน แต่เพลงบรรเลงเริ่มมีบทบาทมากขึ้น 5. ยุคบาโรค (Baroque) พ.ศ. 2143 - พ.ศ. 2272 ยุคนี้เริ่มขึ้นเมื่อมีการกำเนิดอุปรากรในประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2143 (ค.ศ. 1600) และสิ้นสุดลงเมื่อ โยฮันน์ เซบาสเทียน บาค เสียชีวิตลงในปี พ.ศ. 2293 (ค.ศ. 1750) แต่บางครั้งก็นับกันว่าสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2273 (ค.ศ. 1730) เริ่มมีการเล่นดนตรีเพื่อการฟังมากขึ้นในหมู่ชนชั้นสูง นิยมการเล่นเครื่องดนตรีประเภทออร์แกนมากขึ้น แต่ก็ยังคงเน้นหนักไปทางศาสนา นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ เช่น บาค วีวัลดี เป็นต้น
6. ยุคโรโกโก (Rococo) พ.ศ. 2273 - พ.ศ. 2293 ดนตรีแบบกาล็องต์ (Galante Style) ระหว่างสมัยบาโรกและคลาสสิก ถือกันว่าเป็นดนตรีโรโกโก ดนตรีโรโกโกพัฒนามาจากดนตรีบาโรกโดยเฉพาะที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นดนตรีที่ไม่ไปทางนาฏกรรมแต่จะนุ่มนวล อย่างงานของ ฌ็อง ฟิลิป ราโม (Jean Philippe Rameau) ลุย โกลด ดาแกง (Louis-Claude Daquin) และ François Couperin อยู่ในตอนปลายของยุคบาโรก
7. ยุคคลาสสิก (Classical) พ.ศ. 2293 - พ.ศ. 2363 เป็นยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด มีกฎเกณฑ์ แบบแผน รูปแบบและหลักในการเล่นดนตรีอย่างชัดเจน ศูนย์กลางของดนตรียุคนี้คือประเทศออสเตรีย โดยเฉพาะที่กรุงเวียนนา และเมืองมานไฮม์ (Mannheim) เครื่องดนตรีมีวิวัฒนาการมาจนสมบูรณ์ที่สุด เริ่มมีการผสมวงที่แน่นอน คือ วงเชมเบอร์มิวสิกและวงออร์เคสตรา ซึ่งในยุคนี้มีการใช้เครื่องดนตรีครบทุกประเภท และยังถือเป็นแบบแผนของวงออร์เคสตราในปัจจุบัน นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ เช่น โมซาร์ท เป็นต้น
9. ดนตรียุคอิมเพรสชันนิสม์ (Impressionism) พ.ศ. 2433 - พ.ศ. 2453 พัฒนารูปแบบโดยนักดนตรีฝรั่งเศส มี โคล้ด เดอบุซซี เอริก ซาที มอริซ ราเวล เป็นผู้นำ ลักษณะดนตรีของยุคนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ อารมณ์ที่เพ้อฝัน ประทับใจ ต่างไปจากดนตรีสมัยโรแมนติกที่ก่อให้เกิดความสะเทือนอารมณ์
10. ยุคศตวรรษที่ 20 ถึงปัจจุบัน (20th Century Music) พ.ศ. 2443 - ปัจจุบัน นักดนตรีเริ่มแสวงหาดนตรีที่ไม่ขึ้นกับแนวทางในยุคก่อน จังหวะในแต่ละห้องเริ่มแปลกไปกว่าเดิม ไม่มีโน้ตสำคัญเกิดขึ้น (Atonal) ระยะห่างระหว่างเสียงเริ่มลดน้อยลง ไร้ท่วงทำนอง แต่นักดนตรีบางกลุ่มก็หันไปยึดดนตรีแนวเดิม เรียกว่านีโอคลาสสิก (Neo-Classic)  นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ เช่นอิกอร์ สตราวินสกี้ เป็นต้น
วัดพืชนิมิต
วัดพืชนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี
วัดพืชนิมิตสร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 โดยพระฤทธิ์รณไชย เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดพระฤทธิ์ แต่ท่านถึงแก่กรรมก่อนที่วัดสร้างแล้วเสร็จ น้องชายของท่านสร้างต่อยังไม่เรียบร้อย ชาวบ้านอันมีนายต่อ นายหอม นายกล่อม นายเชย นายสุน และร้อยตำรวจตรีพิณ ได้ร่วมกันสร้างวัดต่อ วัดพืชนิมิตได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2485 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 24 เมตร ยาว 30 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2493
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิสงฆ์ 3 หลัง วิหาร 1 หลัง หอสวดมนต์ 1 หลัง ศาลาการเปรียญประยุกต์ 2 ชั้น 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง ศาลาท่าน้ำ 1 หลัง ปูชนียวัตถุภายในวัดที่สำคัญคือ พระบรมสารีริกธาตุ พระประธานในอุโบสถจำลองมาจากวิหารพระมงคลบพิตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิปางอุ้มบาตรศิลปะอยุธยาและเก้าอี้ลายคราม
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิก
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศออสเตรเลีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ AUS
นับตั้งแต่ประเทศออสเตรเลียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาออสเตรเลียได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 512 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 152 เหรียญทอง 168 เหรียญเงิน และ 192 เหรียญทองแดง
ลักษทวีป
ลักษทวีป (ലക്ഷദ്വീപ്, มาห์ล: ލަކްޝަދީބު ) หรือชื่อเดิมว่า หมู่เกาะลักกาดีฟ มินิคอย และอามินดีวิ (Laccadive, Minicoy, and Amindivi Islands) เป็นดินแดนสหภาพแห่งหนึ่งของสาธารณรัฐอินเดีย และเป็นหมู่เกาะจำนวนหนึ่งในทะเลลักกาดีฟ อยู่ห่างจากชายฝั่งรัฐเกรละทางตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดียประมาณ 200-300 กิโลเมตร ถือเป็นเขตการปกครองสหภาพที่มีขนาดเล็กที่สุดในประเทศ ลักษทวีปเป็นหมู่เกาะแนวเดียวกันกับหมู่เกาะมัลดีฟส์และหมู่เกาะชากอส เนื่องจากการยกตัวของภูเขาใต้ทะเลในมหาสมุทรอินเดียและทะเลอาหรับ
โดยชื่อของ ลักษทวีป มาจากภาษาสันสกฤตสองคำคือ ลักษะ (लक्षं) หรือ ลักขะ ที่มีความหมายว่า จำนวนแสน กับคำว่า ทวีป (द्वीप) ที่มีความหมายว่า เกาะ รวมกันจึงมีความหมายคือ หมู่เกาะที่มีจำนวนแสนเกาะ
เคย์แมน
เคย์แมน อาจหมายถึง
เคแมน
เคแมน หรือ ไคแมน (caiman) เป็นสัตว์เลื้อยคลานในอันดับจระเข้ในวงศ์ย่อย Caimaninae ในวงศ์ Alligatoridae พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งแต่ตอนกลางของเม็กซิโกไปจนถึงเอกวาดอร์ และทางตะวันออกของเทือกเขาแอนดีสไปจนถึงอุรุกวัย, ปารากวัย และทางตอนเหนือของอาร์เจนตินา
เคแมน มีขนาดที่เล็กกว่าแอลลิเกเตอร์ มีกระดูกฮัยออยด์เป็นชิ้นกว้าง ช่องเปิดจมูกมีช่องเดียวขนาดใหญ่ อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำน้ำที่มีกระแสน้ำไม่แรง หลากหลายลักษณะ วางไข่บนกองดินและใช้หางปัดกวาดพรรณพืชต่าง ๆ มากองรวมกัน บางชนิดใช้ความร้อนจากแสงแดดหรือความร้อนจากการเน่าสลายของพรรณพืชสำหรับการฟักไข่
ขนาดเล็กที่สุด มีขนาดโตเต็มที่ 1.7 เมตร ขนาดใหญ่ที่สุดโตเต็มที่ได้ 2-5 เมตร ในสกุลที่สูญพันธุ์ไปแล้ว Purussaurus มีความยาวได้ถึง 12 เมตร และ Mourasuchus ซึ่งมีขนาดใหญ่เหมือนกัน มีจมูกกว้างเหมือนเป็ด
การจำแนก
ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล
ภาวะพิษกาเฟอีน
กาเฟอีนเป็นสารกระตุ้นประสาทมีอยู่ตามธรรมชาติในกาแฟ ชา มาเต (llex paraguariensis) และพืชประเภทอื่น ๆ เป็นส่วนผสมของเครื่องบริโภคมากมาย โดยเฉพาะในเครื่องดื่มที่โฆษณาว่า  เป็นเครื่องดื่มชูกำลัง นอกจากนั้นแล้ว ยังมีกาเฟอีนในน้ำอัดลมเช่นโคคา-โคล่าและเป็ปซี่  โดยกำหนดในฉลากแสดงองค์ประกอบว่า  เป็นเครื่องปรุงรส
การทำงานของกาเฟอีน
การทำงานของกาเฟอีนเกิดจากทั้งการลดฤทธิ์ยับยั้งของ adenosine (โดยเป็น antagonist ต่อหน่วยรับความรู้สึก A1) และการจำกัดการทำงานทางประสาท (โดยขัดขวางฤทธิ์ยับยั้งของหน่วยรับความรู้สึก A2A ซึ่งมีผลเป็นการลดระดับการทำงานของนิวรอนในวิถีประสาท striato-Gpe) มีหน่วยรับความรู้สึกของ adenosine อย่างน้อย 4 อย่าง และประเภท A1 และ A2A เป็นประเภทที่โดยทฤษฎีแล้ว  กาเฟอีนเป็นตัวปฏิปักษ์ (antagonist). หน่วยรับความรู้สึกของ Adenosine A1 อยู่ที่เซลล์ก่อนไซแนปส์ (presynaptic) มีอยู่ในหลายเขตของสมอง รวมทั้งเปลือกสมองและฮิปโปแคมปัส เมื่อรับสาร adenosine หน่วยรับความรู้สึกจะมีผลเป็นการยับยั้งการปล่อยสารสื่อประสาทโดพามีน กลูตาเมต และ acetylcholine (ดังนั้น กาเฟอีนซึ่งเป็น antagonist ต่อหน่วยรับความรู้สึก จึงมีผลทำให้ไม่เกิดการยับยั้งสารสื่อประสาท) นอกจากนั้นแล้ว กาเฟอีนยังเป็นปฏิปักษ์ต่อสาร benzodiazepines อีกด้วย  แม้ว่าจะอ่อนกว่าต่อ  adenosine คือ กาเฟอีนสามารถเข้าไปรบกวนฤทธิ์ของ benzodiazepines ที่บริโภคในเวลาเดียวกัน
การติดกาเฟอีน
การติดกาเฟอีนทางกายหรือทางใจสามารถเกิดขึ้นเป็นผลจากการบริโภคมากเกินไป ในการสัมภาษณ์ ศ.โรแลนด์ กริฟฟิธส์  ในแผนกจิตเวชและประสาทวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนการแพทย์แห่งมหาวิทยาลัยจอห์นฮอปคินส์ ได้กล่าวว่า งานวิจัยหลายงานได้แสดงว่า  ผู้ที่บริโภคกาเฟอีนอย่างน้อย 100 มิลลิกรัมต่อวัน  (ประมาณ 1 ถ้วย) สามารถเกิดการติดทางกาย ซึ่งสามารถนำไปสู่อาการขาดยารวมทั้ง ความปวดหัว ความเจ็บปวดและความตึงแน่นของกล้ามเนื้อ ภาวะง่วงงุน (lethargy) คลื่นไส้ อาเจียน อารมณ์ซึมเศร้า และความหงุดหงิด ศ. กริฟฟิธส์เชื่อมั่นว่า การขาดกาเฟอีนควรจะจัดเป็นโรคทางจิตวิทยา ตามงานวิจัยของเขา อาการขาดกาเฟอีนจะเกิดขึ้นภายใน 12-24 ช.ม. หลังจากเลิกบริโภค และสามารถเป็นอยู่ได้นานถึง 9 วัน การรับกาเฟอีนเข้าไปเรื่อย ๆ จะทำให้ร่างกายสร้างหน่วยรับความรู้สึกของ adenosine เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในระบบประสาทกลาง ซึ่งทำให้เกิดความไวต่อผลของสาร adenosine ขึ้นโดยสองด้าน ด้านแรก จะทำให้ร่างกายดื้อต่อฤทธิ์กาเฟอีน ด้านที่สอง จะทำให้อาการขาดกาเฟอีนรุนแรงขึ้น เพราะร่างกายจะไวต่อผลของ adenosine เพิ่มขึ้นเมื่อหยุดการบริโภคกาเฟอีน การดื้อกาเฟอีนสามารถเจริญขึ้นได้อย่างรวดเร็ว
การดื้อต่อฤทธิ์ต้านการง่วงนอนของกาเฟอีนเห็นได้หลังจากการบริโภคที่ 400 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อวันติดต่อกัน 7 วัน และการดื้อกาเฟอีนอย่างสิ้นเชิงเห็นได้หลังจากการบริโภคที่ 300 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อวันติดต่อกัน 18 วัน
ตาม Journal of Caffeine Research (วารสารงานวิจัยเกี่ยวกับกาเฟอีน) งานวิจัยหนึ่งพบว่ามีคนมากขึ้นที่ติดกาเฟอีน  ซึ่งเป็นเหตุให้นักวิจัยพิมพ์บทความเตือนในหัวข้อ  "Caffeine Use Disorder (โรคการใช้กาเฟอีน)" คือ งานวิจัยนี้  ที่เขียนร่วมโดยศาสตราจารย์จิตวิทยาของมหาวิทยาลัยอเมริกัน (American University) ลอรา จูเลียโน  แสดงว่ามีคนจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ที่มีปัญหาเกี่ยวกับอาการขาดกาเฟอีน และไม่สามารถลดระดับการบริโภค จัดเป็น "ความผิดปกติในการบริโภคกาเฟอีน" ที่อยู่ในระดับรุนแรง ศ. จูเลียโนได้ให้ความแก่สื่อว่า “มีความเข้าใจผิดทั้งในผู้เชี่ยวชาญและทั้งบุคคลอื่น ๆ ว่า ไม่ยากที่จะเลิกกาเฟอีน แต่ว่าในงานสำรวจประชากร ผู้บริโภคกาเฟอีนเป็นปกติ (ในชีวิตประจำวัน) มากกว่า 50 เปอร์เซนต์แจ้งว่า มีปัญหาในการเลิกหรือลดระดับการใช้กาเฟอีน ผ่านงานวิจัยของเรา เราได้พบว่า  คนที่ไม่สามารถเลิกหรือลดระดับการใช้กาเฟอีนโดยตนเองมีความสนใจที่จะรับการบำบัดจากมืออาชีพ คล้ายกับการบำบัดที่บุคคลทั่วไปสามารถแสวงหาถ้าต้องการที่จะเลิกสูบบุหรี่หรือเลิกใช้ยาเส้น” ศ. จูเลียโนยังยืนยันอีกด้วยว่า เรามักจะมองข้ามผลลบจากกาเฟอีน เพราะว่า เป็น "ยาเสพติดที่สังคมยอมรับและมีการบริโภคอย่างกว้างขวาง  ซึ่งได้ผสมผสานเข้ากับวัฒนธรรมประเพณีและชีวิตประจำวันของเราแล้วเป็นอย่างดี"
ผลทางพฤติกรรม
ได้มีการพบว่า กาเฟอีนมีฤทธิ์เท่ากับยา Modafinil ในผู้ใหญ่ผู้ตื่นอยู่ไม่ได้นอนกว่า 54 ช.ม. เพื่อที่จะรักษาความตื่นตัวทางประชาน แต่ว่า เป็นยาที่อาจก่อให้เกิดความวิตกกังวล  โดยเฉพาะในเยาวชน
จีโอกู ซิลวา
จีโอกู ซิลวา (Diogo Silva) หรือชื่อเต็ม จีโอกู อังแดร ซิลเวสตรี ดา ซิลวา (Diogo André Silvestre da Silva) เกิดวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1982 ในเซาเซบาสติโอ รัฐเซาเปาลู เป็นนักกีฬาเทควันโดจากบราซิล เขาได้รับชัยชนะเป็นอันดับที่สี่ในการแข่งขันเทควันโดชายรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม ในรายการเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม และเขาไม่ผ่านการคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
แฮมเบอร์เกอร์
แฮมเบอร์เกอร์ (hamburger) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เบอร์เกอร์ (burger) เป็นอาหารชนิดหนึ่งที่ถือว่าอยู่ในประเภทเดียวกับแซนด์วิช ประกอบด้วยเนื้อสัตว์ปรุงแล้วที่มีลักษณะเป็นแผ่นสอดไส้อยู่ตรงกลาง อาทิ เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อปลาทอด หรือเป็นเนื้อสัตว์หลายประเภทผสมกัน ประกบบนล่างด้วยขนมปังแผ่นกลม มีการสอดไส้ด้วยผักชนิดต่าง ๆ เช่น มะเขือเทศ ผักกาดหอม หอมหัวใหญ่ ชีสและเครื่องปรุงรสอื่น เช่น มัสตาร์ด มายองเนส ซอสมะเขือเทศ เป็นต้น แฮมเบอร์เกอร์เป็นอาหารที่ได้รับความนิยมและแพร่หลายไปทั่วโลก
จีโอกู ซิลวา
ซิลวามักทำการประท้วงบ่อยครั้งเมื่อมีการต่อต้านการสนับสนุนการเล่นกีฬาของเขา ในการกล่าวหาเพื่อรับเงิน 600 เรอัลเท่านั้น ซึ่งค่อนข้างเป็นไปอย่างล่าช้า ระหว่างสองถึงสามเดือนจากสมาพันธ์เทควันโด และจำเป็นต้องออกเงินจากที่ตนเองมีอยู่เป็นจำนวน 5,000 รีล ในการฝึกฝนและเข้าร่วมการแข่งขันในยุโรป เขายังเป็นนักปีนต้นไม้, ผู้เล่นกระดานโต้คลื่น, นักกระโดดร่มชูชีพ และนักกระโดดบันจี้จัมพ์ที่ประสบความสำเร็จ
แฮมเบอร์เกอร์
แฮมเบอร์เกอร์เป็นอาหารที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก โดยเชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดจากประเทศเยอรมนี ตามรากศัพท์คำว่า ฮัมบวร์ค ซึ่งเป็นชื่อเมืองในเยอรมนี ภายหลังจึงมาแพร่หลายยังสหรัฐอเมริกาโดยผู้อพยพชาวเยอรมัน
จีโอกู ซิลวา
ความสำเร็จ
จีโอกู ซิลวา ได้รับสองเหรียญรางวัลจากการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ โดยเป็นเหรียญทองแดงจากซานโตโดมิงโกใน ค.ศ. 2003 กับเหรียญทองจากรีโอเดจาเนโรใน ค.ศ. 2007 เขายังได้รับเหรียญทองแดงในรายการเทควันโดชิงแชมป์เยาวชนโลกเมื่อ ค.ศ. 1998 และเหรียญทองในเซาท์อเมริกันเกมส์สองครั้ง
โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
จีโอกูเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งเขาได้เป็นอันดับที่สี่จากการแข่งขันในครั้งนั้น และได้แพ้ต่อฮาดิ ซาอิ โบเนห์โคฮัล ซึ่งเป็นนักกีฬาชาวอิหร่านในรอบควอเตอร์ไฟนอล ในการแข่งคัดเลือกผู้ที่แพ้เข้ามาชิงเหรียญทองแดง ซิลวาได้ชนะการ์โล มอลเฟตตา ชาวอิตาลี กับกาเบรียล ซากัสตูเม จากประเทศกัวเตมาลา แต่เขาก็ได้พ่ายแพ้ต่อซอง มยองซอบ ซึ่งเป็นชาวเกาหลีใต้ในรอบชิงเหรียญทองแดง
ในการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง ซิลวาได้ซื้อถุงมือแบล็คแพนเธอร์ เพราะเขาต้องการที่จะประท้วงต่อการขาดการสนับสนุนสำหรับการเล่นกีฬาของเขาในบราซิล
เคแมนแคระ
เคแมนแคระ หรือ ไคแมนแคระ (Dwarf caiman) เป็นสกุลของเคแมนที่จัดอยู่ในสกุล Paleosuchus (/พา-ลี-โอ-ซู-ชัส/) ในวงศ์ Alligatoridae
เคแมนแคระ มีความยาวเต็มที่ประมาณ 1.7 เมตร จัดเป็นสัตว์ในอันดับจระเข้ที่มีขนาดเล็ก อาศัยและกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
เปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก
เปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก (Persian Gulf Pro League) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ อิหร่านโปรลีก เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศอิหร่าน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2001
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
พาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 (2024 Summer Paralympics) หรือการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการระดับโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 7 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2567
วัดป่าจิตตภาวนา
วัดป่าจิตตภาวนา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 5 ในตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี
วัดป่าจิตตภาวนา เดิมมีชื่อว่า วัดฟ้าคราม ตั้งวัดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 สาขาที่ 44 ของวัดหนองป่าพง ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) (หลวงพ่อชา) ต่อมามีผู้ถวายที่ดินแก่หลวงพ่อชา ณ อำเภอลำลูกกา ซึ่งได้จัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์จิตตภาวนาราม และมอบหมายให้พระอาจารย์ประสพไชย กันตสีโล มาจำพรรษา โดยได้ปฏิบัติเนสัชชิกธุดงค์เจริญสมาธิวิปัสสนา จนเป็นพระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ ต่อมาได้สร้างเป็นวัดป่าจิตตภาวนา สาขาที่ 44 ของวัดหนองป่าพง มีพระอาจารย์ประสพไชย กนฺตสีโล เจ้าอาวาส เป็นวัดปฏิบัติสายหลวงพ่อชา ภายในวัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่สงบร่มรื่น ต่อมาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้ขออนุญาตมหาเถรสมาคม สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดป่าจิตตภาวนา" ด้วยเหตุผลที่ว่า เป็นวัดสายปฏิบัติเจริญภาวนา เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
เอสวีที-40
เอสวีที-40 (SVT-40,}ย่อมาSamozaryadnaya Vintovka Tokareva, Obrazets 1940 godaСамозарядная винтовка Токарева, образец 1940 года) ปืนไรเฟิลของสหภาพโซเวียตผลิตใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งใจจะเป็นปืนไรเฟิลประจำการใหม่ของกองทัพแดงโซเวียตแทนปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ แต่การผลิตได้หยุดชะงักจากการรุกรานของเยอรมนี ทำให้การผลิตช้าซึงทำให้กองทัพหันไปใช้ปืนไรเฟิลโมซิน-นากองท์ซึ่งการผลิตได้รวดเร็วกว่า
หมู่เกาะคุกในโอลิมปิก
นับตั้งแต่ประเทศหมู่เกาะคุกส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาหมู่เกาะคุกได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 0 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง
โกเซะ
โกเซะ (御所市 (Gose-shi)) เป็นนครในจังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1958 ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 นครโกเซะนี้มีประชากรประมาณ 22,935 คน มีความหนาแน่นประชากรประมาณ 379 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 60.58 ตารางกิโลเมตร
อำเภอยะหริ่ง
ยะหริ่ง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปัตตานี เดิมเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูของสยาม ครอบคลุมบริเวณที่เป็นอำเภอยะหริ่ง อำเภอปะนาเระ และอำเภอมายอในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอยะหริ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอยะหริ่งแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 18 ตำบล 81 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอยะหริ่งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 18 แห่ง ได้แก่
จอห์น เอฟ. เคนเนดี
จอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ เคนเนดี (John Fitzgerald Kennedy) (29 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 — 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) มักจะเรียกด้วยชื่อย่อของเขาว่า เจเอฟเค และ แจ๊ค เป็นนักการเมืองชาวสหรัฐอเมริกาที่ทำหน้าที่เป็นประธานาธิบดีคนที่ 35 ของสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เคเนดีได้ทำหน้าที่ในระดับสูงในช่วงสงครามเย็นและงานส่วนใหญ่ของเขาในฐานะที่เป็นประธานาธิบดีที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์กับสหภาพโซเวียตและคิวบา จากพรรคเดโมแครต เคเนดีได้เป็นตัวแทนของรัฐแมสซาชูเซตส์ในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาสหรัฐ ก่อนที่จะเป็นประธานาธิบดี
เคนเนดีเกิดที่เมืองบรูคไลน์ รัฐแมสซาชูเซตส์ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 ที่บ้านเลขที่ 83 ถนนบีลส์สตรีท เป็นลูกของโจเซฟ แพทริค เคนเนดี นักธุรกิจและนักการเมือง กับโรส เคนเนดี นักสังคมสงเคราะห์ ปู่ของเขาเคยเป็นวุฒิสภาของรัฐแมสซาชูเซตส์ และตาของเขาเป็นสมาชิกในรัฐสภาสหรัฐและเคยได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีของเมืองบอสตัน โดยปู่ ยา ตา ยายของเขาเป็นผู้อพยพจากประเทศไอร์แลนด์ โดยเขาเป็นลูกคนที่ 2 จากบรรดาพี่น้อง 9 คน เขาได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1940 ก่อนที่จะเข้าร่วมกองทัพเรือสำรองสหรัฐในปีต่อมา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นผู้บัญชาการบังคับการเรือลาดตระเวนตอร์ปิโดในเขตสงครามแปซิฟิกและได้รับเหรียญหน่วยทหารแห่งกองทัพเรือและนาวิกโยธิน(Navy and Marine Corps Medal) จากปฏิบัติหน้าที่ของเขา ภายหลังจากในช่วงเวลาสั้นๆ ในสื่อมวลชนหนังสือพิมพ์ เคเนดีเป็นตัวแทนของเขตอำเภอบอสตันที่เป็นชนชั้นแรงงานในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947 ถึง ค.ศ. 1953 ต่อมาเขาได้รับเลือกให้เป็นวุฒิสภาสหรัฐและดำรงตำแหน่งเป็นวุฒิสมาชิกรุ่นน้องจากรัฐแมสซาชูเซตส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1960 ในขณะที่ดำรงตำแหน่งในวุฒิสภา เคเนดีได้ตีพิมพ์หนังสือของที่ชื่อว่า โปร์ไฟล์ในความกล้าหาญ ซึ่งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ ในการเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1960 เขาได้เอาชนะอย่างฉิวเฉียดกับริชาร์ด นิกสัน คู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดี
การบริหารปกครองของเคเนดีรวมทั้งความตึงเครียดสูงกับรัฐคอมมิวนิสต์ในสงครามเย็น ด้วยเหตุนี้ เขาได้เพิ่มจำนวนที่ปรึกษาทางทหารอเมริกันในเวียดนามใต้ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1961 เขาได้มีอำนาจในความพยายามที่จะโค่นล้มรัฐบาลคิวบาของฟิเดล กัสโตรในการบุกครองอ่าวหมู เคเนดีได้มีอำนาจในโครงการคิวบาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1961 เขาได้ปฏิเสธปฏิบัติการนอร์ทวู้ด(แผนการด้วยการโจมตีธงปลอมเพื่อได้รับอนุมัติในการทำสงครามกับคิวบา) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1962 อย่างไรก็ตาม การบริหารปกครองของเขายังคงวางแผนที่จะบุกครองคิวบาในฤดูร้อน ปี ค.ศ. 1962 ในเดือนตุลาคมต่อมา เครื่องบินสอดแนมของสหรัฐได้ค้นพบฐานจรวดขีปนาวุธของโซเวียตที่ถูกติดตั้งขึ้นในคิวบา ในช่วงเวลาที่เกิดความตึงเครียด ซึ่งถูกเรียกว่า วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา ซึ่งเกือบที่จะส่งผลทำให้เกิดแพร่ระบาดของความขัดแย้งเทอร์โมนิวเคลียร์ทั่วโลก โครงการหมู่บ้านเชิงยุทธศาสตร์ได้เริ่มต้นขึ้นในเวียดนามในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี จากภายในประเทศ เคเนดีได้เป็นประธานในการจัดตั้งกองกำลังรักษาสันติภาพและสืบสานโครงการอวกาศที่ชื่อว่า อพอลโล นอกจากนี้เขายังได้สนับสนุนขบวนการเคลื่อนไหวด้านสิทธิพลเมือง แต่ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยในการส่งผ่าน ชายแดนใหม่ นโยบายภายในประเทศของเขา
เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 เขาได้ถูกลอบสังหารในแดลลัส รัฐเท็กซัส รองประธานาธิบดี ลินดอน บี. จอห์นสัน ได้เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดี เมื่อเคเนดีได้เสียชีวิตลง ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ ผู้นิยมมาร์กซิสต์และอดีตนาวิกโยธินสหรัฐ ถูกจับกุมด้วยข้อหาก่ออาชญากรรมต่อรัฐ แต่เขาก็ถูกยิงและเสียชีวิตโดยแจ็ก รูบี สองวันต่อมา สำนักงานสอบสวนกลาง(FBI) และคณะกรรมการวอร์เรนต่างสรุปกันว่า ออสวอลด์เป็นผู้กระทำแต่เพียงผู้เดียวในการลอบสังหาร แต่มีกลุ่มต่างๆ ได้โต้แย้งต่อรายงานวอร์เรนและเชื่อว่าเคเนดีเป็นเหยื่อของการสมรู้ร่วมคิด ภายหลังจากเคเนดีเสียชีวิต รัฐสภาสหรัฐได้รับข้อเสนออันมากมายของเขารวมทั้งกฎหมายสิทธิพลเมืองและกฎหมายสรรพากร ปี ค.ศ. 1964 เคเนดีได้รับการจัดดับสูงสุดในการสำรวจความคิดเห็นต่อประธานาธิบดีสหรัฐกับนักประวัติศาสตร์และสาธารณชนทั่วไป ชีวิตด้านส่วนตัวของเขายังเป็นจุดรวมของการได้รับความสนใจที่ยั่งยืนอย่างมากมาย ภายหลังจากการเปิดเผยต่อสาธารณชนในช่วงปี ค.ศ. 1970 เกี่ยวกับสุขภาพของเขาที่เจ็บป่วยเรื้อรังและการคบชู้สาว
การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (ค.ศ.1961 - ค.ศ.1963)
จอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้เข้าพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 35 ในเช้าของวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1961 ในพิธีรับตำแหน่งของเขา เขาได้พูดเกี่ยวกับความจำเป็นที่ชาวอเมริกันทุกคนจะต้องเป็นพลเมืองที่กระตือรือร้น โดยกล่าวว่า "อย่าถามว่าประเทศของคุณทำอะไรให้คุณได้บ้าง ให้ถามว่าคุณสามารถทำอะไรเพื่อประเทศของคุณได้บ้าง" เขาขอให้ประเทศต่างๆ ในโลกร่วมมือกันต่อสู้กับสิ่งที่เขาเรียกว่า "ศัตรูทั่วไปของมนุษย์: การปกครองแบบเผด็จการ ความยากจน โรคภัยไข้เจ็บ และสงคราม"
“ทั้งหมดนี้จะไม่แล้วเสร็จในหนึ่งร้อยวันแรก และจะไม่แล้วเสร็จในหนึ่งพันวันแรก หรือในชีวิตของการบริหารนี้ หรือแม้แต่ในชีวิตของเราบนโลกใบนี้ แต่เราเริ่มต้นกันเถอะ” กล่าวโดยสรุปคือ เขาได้ขยายความปรารถนาของเขาไปสู่ความเป็นสากลมากขึ้น: "ในที่สุด ไม่ว่าคุณจะเป็นพลเมืองของอเมริกาหรือพลเมืองของโลก ขอมาตรฐานความแข็งแกร่งและการเสียสละที่สูงส่งจากเราที่นี่เช่นเดียวกับที่เราขอจากคุณ"
สุนทรพจน์นี้สะท้อนให้เห็นถึงความเชื่อมั่นของเคนเนดีว่าฝ่ายบริหารของเขาจะกำหนดเส้นทางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ทั้งในนโยบายภายในประเทศและการต่างประเทศ ความแตกต่างระหว่างวิสัยทัศน์ในแง่ดีนี้กับแรงกดดันในการจัดการความเป็นจริงทางการเมืองรายวันทั้งในและต่างประเทศจะเป็นหนึ่งในความตึงเครียดหลักที่เกิดขึ้นในช่วงปีแรก ๆ ของการบริหารของเขา
เคนเนดีนำความแตกต่างในองค์กรมาสู่ทำเนียบขาวเมื่อเปรียบเทียบกับโครงสร้างการตัดสินใจของอดีตประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ เคนเนดีชอบโครงสร้างองค์กรของวงล้อที่มีซี่ล้อทั้งหมดที่นำไปสู่ประธานาธิบดี เขามีความพร้อมและเต็มใจในการตัดสินใจอย่างรวดเร็วตามความจำเป็นในสภาพแวดล้อมดังกล่าว เขาเลือกส่วนผสมของคนที่มีประสบการณ์และไม่มีประสบการณ์เพื่อทำหน้าที่ในคณะรัฐมนตรีของเขา โดยเขาได้กล่าวไว้ว่า"เราสามารถเรียนรู้งานของเราด้วยกัน"
นโยบายภายในประเทศ
เคนเนดีเรียกนโยบายภายในประเทศของเขาว่า "พรมแดนแห่งใหม่" โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะให้ทุนรัฐบาลกลางเพื่อการศึกษา การรักษาพยาบาลสำหรับผู้สูงอายุ ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจแก่พื้นที่ชนบท และการแทรกแซงของรัฐบาลเพื่อหยุดยั้งภาวะเศรษฐกิจถดถอย เขายังสัญญาว่าจะยุติการเลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติ แม้ว่าวาระการประชุมของเขา ซึ่งรวมถึงการสนับสนุนโครงการการศึกษาผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (VEP) ในปี ค.ศ. 2505 ทำให้เกิดความคืบหน้าเพียงเล็กน้อยในด้านต่างๆ เช่น มิสซิสซิปปี้ ซึ่ง "VEP สรุปว่าการเลือกปฏิบัตินั้นยึดติดอยู่มาก"
ในการแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภา ปี ค.ศ. 1963 เขาได้เสนอการปฏิรูปภาษีที่สำคัญและลดอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาจากช่วง 20-90% เป็นช่วง 14-65% รวมทั้งการลดอัตราภาษีนิติบุคคลจาก 52% เป็น 47% เคนเนดีเสริมว่าอัตราสูงสุดควรตั้งไว้ที่ 70% หากการหักเงินบางส่วนไม่ได้รับการยกเว้นสำหรับผู้มีรายได้สูง รัฐสภาสหรัฐไม่ได้ดำเนินการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1964 หลังจากที่เขาเสียชีวิตไปได้ 1 ปี เมื่ออัตราภาษาเงินได้บุคคลธรรมดาสูงสุดลดลงเหลือ 70% และอัตราภาษีนิติบุคคลตั้งไว้ที่ 48%
เขาได้กล่าวกับสโมสรเศรษฐกิจแห่งนิวยอร์กในปี ค.ศ. 1963 ว่า "... ความจริงที่ขัดแย้งกันที่ว่าอัตราภาษีสูงเกินไปและรายได้ต่ำเกินไป และวิธีที่เหมาะสมที่สุดในการเพิ่มรายได้ในระยะยาวคือการลดอัตราในขณะนี้" รัฐสภาสหรัฐได้ลงคะแนนผ่านโครงการสำคัญๆของเคนเนดีเพียงบางส่วนเท่านั้นในการดำรงตำแหน่งของเขา แต่ก็ได้ลงคะแนนผ่านในปี ค.ศ. 1964 และ 1965 ในช่วงของประธานาธิบดีจอห์นสัน ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา
ด้านเศรษฐกิจ
เศรษฐกิจได้พลิกผันและเจริญเติบโตในช่วงการบริหารของเคนเนดี GDP ขยายตัวเฉลี่ย 5.5% จากต้นปี ค.ศ. 1961 ถึงปลายปี ค.ศ. 1963 ขณะที่อัตราเงินเฟ้อทรงตัวที่ประมาณ 1% และการว่างงานลดลง การผลิตภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น 15% และยอดขายยานยนต์เพิ่มขึ้น 40% อัตราการเติบโตของ GDP และอุตสาหกรรมนี้ ยังคงเติบโตไปจนถึงปี ค.ศ.1969 และยังไม่มีการเติบโตของ GDP ที่มีระยาเวลายาวนานเช่นนี้
ด้านขบวนการสิทธิพลเมือง
จุดจบอันวุ่นวายของการลงโทษที่เลือกปฏิบัติทางเชื้อชาติของรัฐเป็นหนึ่งในปัญหาภายในประเทศที่เร่งด่วนที่สุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 กฎหมายการแบ่งแยกจิมโครว์เป็นกฎหมายที่จัดตั้งขึ้นในรัฐภาคใต้ตอนล่าง ในปี ค.ศ. 1954 ศาลฎีกาของสหรัฐอเมริกาได้ตัดสินในคดีระหว่างบราวน์กับคณะกรรมการการศึกษาว่าการแบ่งแยกทางเชื้อชาติในโรงเรียนของรัฐนั้นขัดต่อรัฐธรรมนูญ โรงเรียนหลายแห่งโดยเฉพาะในรัฐทางใต้ ไม่เชื่อฟังคำตัดสินของศาลฎีกา และศาลยังห้ามไม่ให้มีการแบ่งแยกในสถานที่สาธารณะอื่น ๆ (เช่น รถประจำทาง ร้านอาหาร โรงภาพยนตร์ ห้องพิจารณาคดี ห้องน้ำ และชายหาด) แต่ก็ยังมีการแบ่งแยกต่อไป
เคนเนดีได้สนับสนุนการรวมกลุ่มทางเชื้อชาติและสิทธิพลเมือง ในระหว่างการหาเสียงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1960 เขาโทรศัพท์ถึงคอเร็ตต้า สก็อตต์ คิง ภรรยาของมาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ ซึ่งถูกจำคุกอยู่ ณ ขณะนั้นจากการพยายามทานอาหารกลางวันที่เคาน์เตอร์ของห้างสรรพสินค้า และโรเบิร์ต เคนเนดี น้องชายของเขายังได้เรียกเออร์เนสต์ แวนไดเวอร์ ผู้ว่าการรัฐจอร์เจีย ทำให้คิงได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ ซึ่งทำให้ได้รับการสนับสนุนจากคนผิวดำเพิ่มเติมจากการสมัครรับเลือกตั้งของโรเบิร์ต เมื่อเข้ารับตำแหน่งในปี ค.ศ. 1961 เคนเนดีได้เลื่อนสัญญากฎหมายสิทธิพลเมืองที่เขาทำไว้ในขณะที่รณรงค์หาเสียงในปี ค.ศ. 1960 โดยตระหนักว่าพรรคเดโมแครตทางใต้ที่อนุรักษ์นิยมควบคุมการออกกฎหมายของรัฐสภา คาร์ล เอ็ม. บราวเออร์ นักประวัติศาสตร์ สรุปว่าการผ่านกฎหมายว่าด้วยสิทธิพลเมืองในปี ค.ศ. 1961 จะไม่เป็นผล ในช่วงปีแรกที่เขาดำรงตำแหน่ง เคนเนดีได้แต่งตั้งคนผิวสีหลายคนเข้ารับตำแหน่ง รวมถึงการแต่งตั้ง เทอร์กูด มาร์แชลล์ ทนายความด้านสิทธิพลเมืองเป็นตุลการของรัฐบาลกลางในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1961 ในการแถลงนโยบายประจำปีต่อรัฐสภาครั้งแรกของเขาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1961 ประธานาธิบดีเคนเนดีกล่าวว่า "การปฏิเสธสิทธิตามรัฐธรรมนูญของเพื่อนชาวอเมริกันบางคนเนื่องมาจากเชื้อชาติ—ที่กล่องลงคะแนนและที่อื่นๆ—รบกวนจิตสำนึกของชาติ และทำให้เราต้องรับผิดชอบต่อความคิดเห็นของโลกว่าประชาธิปไตยของเราไม่เท่ากับสัญญาอันสูงส่งของมรดกของเรา" เคนเนดีเชื่อว่าขบวนการระดับรากหญ้าเพื่อสิทธิพลเมืองจะสร้างความโกรธเคืองแก่คนผิวขาวทางตอนใต้จำนวนมากและทำให้การผ่านกฎหมายสิทธิพลเมืองในสภาคองเกรส ซึ่งรวมถึงกฎหมายต่อต้านความยากจนยากขึ้น และทำให้เขาต้องห่างจากกฎหมายดังกล่าว
นโยบายด้านต่างประเทศ
นโยบายต่างประเทศของประธานาธิบดีเคนเนดีถูกครอบงำโดยการเผชิญหน้าของอเมริกากับสหภาพโซเวียต ซึ่งมีการแสดงออกโดยการแข่งขันตัวแทนในช่วงเริ่มต้นของสงครามเย็น ในปี ค.ศ. 1961 เขาตั้งตารอการประชุมสุดยอดร่วมกับนายกรัฐมนตรีนิกิตา ครุชชอฟ แต่เขาเริ่มเดินผิดทางโดยตอบโต้อย่างรุนแรงต่อคำปราศรัยของครุสชอฟเกี่ยวกับการเผชิญหน้าในสงครามเย็นในช่วงต้นปี ค.ศ. 1961 คำปราศรัยนี้เป็นการพูดกับประชาชนในสหภาพโซเวียต แต่เคนเนดีตีความว่าเป็นความท้าทายส่วนตัว ความผิดพลาดนี้เองทำให้ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นให้กับการประชุมสุดยอดที่เวียนนาเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1961
ในการไปประชุมสุดยอดครั้งนี้ เคนเนดีแวะที่ปารีสเพื่อพบกับประธานาธิบดีชาร์ลส์ เดอ โกลของฝรั่งเศส ซึ่งแนะนำให้เขาเพิกเฉยต่อลักษณะการเสียดสีของครุชชอฟ เนื่องจากเขากลัวว่าสหรัฐอเมริกา จะมีอิทธิพลต่อยุโรป อย่างไรก็ตาม เดอโกลค่อนข้างประทับใจในตัวเคนเนดีและครอบครัวของเขา เคนเนดีหยิบยกประเด็นนี้ขึ้นในสุนทรพจน์ของเขาที่ปารีส โดยบอกว่าเขาอาจจะถูกจดจำว่าเป็น "ชายที่ไปกับแจ็กกี้ เคนเนดีที่ปารีส" เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1961 เคนเนดีได้พบกับครุสชอฟในกรุงเวียนนาและเขาออกจากการประชุมด้วยความโกรธและผิดหวังที่เขาอนุญาตให้ครุชชอฟกลั่นแกล้งเขาแม้จะได้รับคำเตือนก็ตาม ในส่วนของครุชชอฟประทับใจในสติปัญญาของเคนเนดีแต่คิดว่าเขาอ่อนแอ เคนเนดีประสบความสำเร็จในการถ่ายทอดประเด็นสำคัญแก่ครุชชอฟในประเด็นที่ละเอียดอ่อนที่สุด ซึ่งเป็นสนธิสัญญาที่เสนอระหว่างมอสโกและเบอร์ลินตะวันออก เขาชี้แจงชัดเจนว่าสนธิสัญญาใดๆ ที่ขัดขวางสิทธิ์การเข้าถึงของสหรัฐฯ ในเบอร์ลินตะวันตกจะถือเป็นการทำสงคราม ไม่นานหลังจากที่เคนเนดีกลับมายังสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียตได้ประกาศแผนการที่จะลงนามในสนธิสัญญากับเบอร์ลินตะวันออก โดยยกเลิกสิทธิในการยึดครองของบุคคลที่สามในส่วนใดส่วนหนึ่งของเมือง เมื่อรู้สึกหดหู่และโกรธ เคนเนดีสันนิษฐานว่าทางเลือกเดียวของเขาคือเตรียมประเทศให้พร้อมสำหรับสงครามนิวเคลียร์ ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วเขาคิดว่ามีโอกาส 1 ใน 5 ที่จะเกิดขึ้น
ในช่วงหลายสัปดาห์หลังการประชุมสุดยอดที่เวียนนา ผู้คนมากกว่า 20,000 คนหนีจากเบอร์ลินตะวันออกไปยังภาคตะวันตก เพื่อตอบสนองต่อถ้อยแถลงจากสหภาพโซเวียต เคนเนดีเริ่มการประชุมอย่างเข้มข้นในประเด็นเบอร์ลิน โดยที่ ดีน แอคสัน เป็นผู้นำในการแนะนำการเพิ่มกำลังทหารควบคู่ไปกับ องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ ในการปราศรัยในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1961 เคนเนดีประกาศการตัดสินใจเพิ่ม 3.25 พันล้านดอลลาร์ (เทียบเท่า 28.15 พันล้านดอลลาร์ในปี 2563) ให้กับงบประมาณด้านการป้องกันประเทศ พร้อมด้วยทหารอีกกว่า 200,000 นาย โดยระบุว่าการโจมตีเบอร์ลินตะวันตกจะเป็นการโจมตีสหรัฐ โดยคำปราศรัยนี้ได้รับคะแนนการอนุมัติ 85%
หนึ่งเดือนต่อมา ทั้งสหภาพโซเวียตและเบอร์ลินตะวันออกเริ่มปิดกั้นทางผ่านใดๆ ของชาวเยอรมันตะวันออกไปยังเบอร์ลินตะวันตก และสร้างรั้วลวดหนาม ซึ่งได้รับการยกระดับอย่างรวดเร็วเป็นกำแพงเบอร์ลิน รอบเมือง ปฏิกิริยาเริ่มต้นของเคนเนดีคือการเพิกเฉยต่อสิ่งนี้ ตราบใดที่การเข้าถึงฟรีจากตะวันตกไปยังเบอร์ลินตะวันตกยังคงดำเนินต่อไป เส้นทางนี้เปลี่ยนไปเมื่อชาวเบอร์ลินตะวันตกสูญเสียความมั่นใจในการป้องกันตำแหน่งของตนโดยสหรัฐอเมริกา เคนเนดีส่งรองประธานาธิบดีจอห์นสันและลูเซียส ดี. เคลย์ พร้อมด้วยบุคลากรทางทหารจำนวนมากในขบวนรถผ่านเยอรมนีตะวันออก รวมถึงจุดตรวจติดอาวุธของโซเวียต เพื่อแสดงความมุ่งมั่นอย่างต่อเนื่องของสหรัฐอเมริกา ต่อเบอร์ลินตะวันตก
เคนเนดีกล่าวสุนทรพจน์ที่วิทยาลัยเซนต์แอนเซล์มเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 เกี่ยวกับสหรัฐอเมริกาในสงครามเย็นที่กำลังจะเกิดขึ้น คำปราศรัยของเขาให้รายละเอียดว่าเขารู้สึกว่านโยบายต่างประเทศของอเมริกาควรดำเนินต่อประเทศในแอฟริกา โดยสังเกตคำแนะนำที่สนับสนุนลัทธิชาตินิยมแอฟริกันสมัยใหม่โดยกล่าวว่า "สำหรับพวกเราเช่นกัน ได้ก่อตั้งประเทศใหม่ขึ้นมาจากการประท้วงจากการปกครองอาณานิคม"
คิวบาและการบุกครองอ่าวหมู
บทความหลัก: การบุกครองอ่าวหมู ฝ่ายบริหารของไอเซนฮาวร์ได้สร้างแผนการล้มล้างระบอบการปกครองของฟิเดล กัสโตรในคิวบา นำโดยสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ด้วยความช่วยเหลือจากกองทัพสหรัฐฯ แผนดังกล่าวมีไว้เพื่อการรุกรานคิวบาโดยกลุ่มกบฏต่อต้านการปฏิวัติซึ่งประกอบด้วยผู้ลี้ภัยชาวคิวบาที่ต่อต้านกัสโตรซึ่งได้รับการฝึกฝนจากสหรัฐอเมริกา นำโดยเจ้าหน้าที่ทหารของ CIA ความตั้งใจคือการรุกรานคิวบาและยุยงให้เกิดการจลาจลในหมู่ชาวคิวบาโดยหวังว่าจะขจัดกัสโตรออกจากอำนาจ โดยเคนเนดีได้อนุมัติแผนการบุกรุกครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1961
การบุกรุกอ่าวหมูเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1961 ชาวคิวบาที่ได้รับการฝึกฝนจากสหรัฐฯจำนวน 150 คนซึ่งมีชื่อว่า "Brigade 2506" ได้ลงจอดบนเกาะ โดยปราศจากการสนับสนุนทางอากาศของสหรัฐอเมริกา ผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองกลาง อัลเลน ดัลเลส กล่าวในภายหลังว่าพวกเขาคิดว่าประธานาธิบดีจะอนุมัติการดำเนินการใด ๆ ที่จำเป็นสำหรับเมื่อกองทหารอยู่บนพื้น
ในปลายปีค.ศ. 1961 ทำเนียบขาวได้ก่อตั้งกลุ่มพิเศษ (เสริม) นำโดยโรเบิร์ต เคนเนดี และรวมถึงเอ็ดเวิร์ด แลนส์เดล เลขานุการโรเบิร์ต แมคนามารา และคนอื่นๆ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้มกัสโตรผ่านการจารกรรม การก่อวินาศกรรม และกลวิธีลับอื่นๆ โดยไม่เคยถูกจับได้ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1962 เคนเนดีปฏิเสธปฏิบัติการนอร์ธวูดส์ ข้อเสนอสำหรับการโจมตีด้วยวิธีการที่เรียกว่า"ธงเท็จ"หรือการกระทำที่กระทำโดยมีเจตนาที่จะปกปิดแหล่งที่มาของความรับผิดชอบที่แท้จริงและตำหนิอีกฝ่ายหนึ่งต่อเป้าหมายทางทหารและพลเรือนของสหรัฐฯ และกล่าวโทษรัฐบาลคิวบาเพื่อให้ได้รับการอนุมัติให้ทำสงครามกับคิวบา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายบริหารยังคงวางแผนโจมตีคิวบาต่อไปในฤดูร้อนปี ค.ศ.1962
วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา
บทความหลัก: วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1962 เครื่องบินสอดแนม CIA U-2 ได้ถ่ายภาพการก่อสร้างไซต์ขีปนาวุธพิสัยกลางของโซเวียตในคิวบา ภาพถ่ายมีการนำมาแสดงต่อเคนเนดีเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม จึงมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ว่าขีปนาวุธมีลักษณะอุกอาจและด้วยเหตุนี้จึงถือเป็นภัยคุกคามทางนิวเคลียร์ในทันที เคนเนดีเผชิญกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก หากสหรัฐฯ โจมตีไซต์ดังกล่าว อาจนำไปสู่สงครามนิวเคลียร์กับสหภาพโซเวียต แต่ถ้าสหรัฐฯ ไม่ทำอะไรเลย สหรัฐฯ จะต้องเผชิญกับภัยคุกคามที่เพิ่มขึ้นจากอาวุธนิวเคลียร์ระยะใกล้ สหรัฐฯ จะแสดงให้โลกเห็นว่ามีความมุ่งมั่นในการป้องกันซีกโลกน้อยลง ในระดับบุคคล เคนเนดีจำเป็นต้องแสดงความมุ่งมั่นในการตอบสนองต่อครุชชอฟ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการประชุมสุดยอดที่เวียนนา
สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งสหรัฐอเมริกา (NSC) มากกว่า 1 ใน 3 เห็นด้วยกับการโจมตีทางอากาศโดยทันทีบนพื้นที่ขีปนาวุธ แต่สำหรับบางคนกลับนึกถึงภาพที่เคยเกิดขึ้นที่ "เพิร์ล ฮาร์เบอร์" นอกจากนี้ยังมีความกังวลจากประชาคมระหว่างประเทศว่าแผนการโจมตีเป็นปฏิกิริยาที่เกินจริงเนื่องจากไอเซนฮาวร์ได้วางขีปนาวุธ PGM-19 Jupiter ในอิตาลีและตุรกีในปี ค.ศ. 1958 นอกจากนี้ยังไม่สามารถรับรองได้ว่าการโจมตีจะได้ผล 100% ในการแข่งขันกับคะแนนเสียงข้างมากของสภาความมั่นคง เคนเนดีตัดสินใจกักบริเวณทางเรือ เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม เขาได้ส่งข้อความถึงครุชชอฟและประกาศการตัดสินใจทางทีวี โดยที่กองทัพเรือสหรัฐฯ จะหยุดและตรวจสอบเรือโซเวียตทุกลำที่เดินทางออกจากคิวบาตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคมเป็นต้นไป องค์การนานารัฐอเมริกันให้การสนับสนุนอย่างเป็นเอกฉันท์ในการถอดขีปนาวุธ ประธานาธิบดีแลกเปลี่ยนจดหมายสองชุดกับครุชชอฟแต่ไม่เป็นผล อู้ตั่น เลขาธิการสหประชาชาติ (UN) ขอให้ทั้งสองฝ่ายยกเลิกการตัดสินใจและเข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการผ่อนคลาย ครุสชอฟเห็นด้วย แต่เคนเนดีไม่เห็นด้วย
ในวันที่ 28 ตุลาคม ครุชชอฟตกลงที่จะรื้อไซต์ขีปนาวุธภายใต้การตรวจสอบของสหประชาชาติ สหรัฐฯ ให้คำมั่นต่อสาธารณชนว่าจะไม่รุกรานคิวบา และตกลงเป็นการส่วนตัวที่จะถอดขีปนาวุธจูปิเตอร์ออกจากอิตาลีและตุรกี ซึ่งในตอนนั้นล้าสมัยและถูกแทนที่ด้วยเรือดำน้ำที่ติดตั้งขีปนาวุธ UGM-27 Polaris
วิกฤตครั้งนี้ทำให้โลกใกล้ชิดกับสงครามนิวเคลียร์มากกว่าทุกๆครั้ง ถือว่า "มนุษยชาติ" ของทั้งครุชชอฟและเคนเนดีมีชัย วิกฤตดังกล่าวทำให้ภาพลักษณ์ของความตั้งใจอเมริกันและความน่าเชื่อถือของประธานาธิบดีดีขึ้น คะแนนการความนิยมของเคนเนดีเพิ่มขึ้นจาก 66% เป็น 77% ทันทีหลังจากนั้น
ลาตินอเมริกาและคอมมิวนิสต์
เชื่อว่า "ผู้ที่ปฏิวัติอย่างสันติเป็นไปไม่ได้ จะทำให้การปฏิวัติรุนแรงหลีกเลี่ยงไม่ได้" เคนเนดีพยายามจำกัดการรับรู้ถึงภัยคุกคามของลัทธิคอมมิวนิสต์ในละตินอเมริกาด้วยการจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรเพื่อความก้าวหน้า ซึ่งส่งความช่วยเหลือไปยังบางประเทศและแสวงหามาตรฐานด้านสิทธิมนุษยชนที่มากขึ้น  เขาทำงานอย่างใกล้ชิดกับ ลุยส์ มูนอซ มาริน ผู้ว่าการเปอร์โตริโกเพื่อการพัฒนากลุ่มพันธมิตรเพื่อความก้าวหน้าและเริ่มทำงานเพื่อส่งเสริมเอกราชของเปอร์โตริโก เขาทำงานอย่างใกล้ชิดกับ ลุยส์ มูนอซ มาริน ผู้ว่าการเปอร์โตริโกเพื่อพัฒนากลุ่มพันธมิตรเพื่อความก้าวหน้าและเริ่มทำงานต่อไปเพื่อเอกราชของเปอร์โตริโก
ฝ่ายบริหารของไอเซนฮาวร์ผ่าน สำนักข่าวกรองกลาง ได้เริ่มกำหนดแผนการลอบสังหารคาสโตรในคิวบาและราฟาเอล ตรูฮีโยในสาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อประธานาธิบดีเคนเนดีเข้ารับตำแหน่ง เขาได้สั่งการเป็นการส่วนตัวให้สำนักงานข่าวกรองว่าแผนใดๆ จะต้องรวมถึงการสามารถที่จะปฏิเสธโดยพอรับฟังได้โดยสหรัฐฯ และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1961 ผู้นำสาธารณรัฐโดมินิกันถูกลอบสังหาร ในวันต่อมา ปลัดกระทรวงการต่างประเทศ เชสเตอร์ โบว์ลส์ ได้แสดงปฏิกิริยาอย่างระมัดระวัง และโรเบิร์ต เคนเนดี ผู้ซึ่งเห็นโอกาสของสหรัฐฯ จึงเรียกโบว์ลส์ว่า "ไอ้ขี้โรค" ต่อหน้าเขา
หน่วยสันติภาพสหรัฐอเมริกา
ในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกของเขา เคนเนดีขอให้รัฐสภาสหรัฐสร้างหน่วยสันติภาพสหรัฐอเมริกาขึ้น โดยมี พี่เขยของเขา ซาร์เจนท์ ชรีฟเวอร์ เป็นผู้กำกับคนแรก จากโครงการนี้ ชาวอเมริกันที่อาสาจะช่วยเหลือประเทศกำลังพัฒนาในสาขาต่างๆ เช่น การศึกษา เกษตรกรรม การดูแลสุขภาพ และการก่อสร้าง องค์กรมีสมาชิกเป็น 5,000 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1963 และ 10,000 คนในปีถัดมา และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ชาวอเมริกันกว่า 200,000 คนได้เข้าร่วมกองกำลังสันติภาพ ซึ่งเป็นตัวแทนของประเทศต่างๆ 139 ประเทศ
เหตุการณ์ลอบสังหาร
บทความหลัก : การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ประธานาธิบดีเคนเนดีถูกลอบสังหารในแดลลัส เวลา 12:30 น. เวลามาตรฐานกลาง (CST) ในวันศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ขณะที่เขาอยู่ในเท็กซัสในการเดินทางทางการเมืองเพื่อลดความขัดแย้งในพรรคเดโมแครตระหว่าง ราล์ฟ ยาร์โบโรห์และดอน ยาร์โบโรห์ กับจอห์น คอนนัลลี ผู้ว่าการรัฐเท็กซัสซึ่งเป็นนักอนุรักษ์นิยม ขณะเดินทางในขบวนรถประธานาธิบดีผ่านตัวเมืองดัลลาส เขาถูกยิงที่ด้านหลังหนึ่งครั้ง กระสุนพุ่งออกจากลำคอของเขา และอีกครั้งหนึ่งเข้าที่ศีรษะ
อ้างอิง
19171963
อำเภอยะรัง
ยะรัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปัตตานี
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอยะรังตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ยะรัง เป็นชุมชนสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในภาคใต้ของประเทศไทย เชื่อว่าเป็นที่ตั้งอาณาจักรโบราณที่มีชื่อว่า "ลังกาสุกะ" หรือ "ลังยาเสียว" ตามที่มีหลักฐานปรากฏในเอกสารของจีน ชวา มลายูและอาหรับ ลักษณะของเมืองโบราณยะรังสันนิษฐานว่ามีผังเมืองเป็นรูปวงรีขนาดใหญ่ในพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร ผลจากการศึกษาทางโบราณคดี ที่พบหลักฐานยุคสมัยเดียวกันที่เมืองโบราณยะรัง อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี แหล่งโบราณคดีบริเวณบ้านท่าสาป -เขากำปั่น อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา และเมืองโบราณบูจังค์ วัลเลย์ (Bujang Valley) ที่รัฐเคดาห์ ประเทศมาเลเซีย ทำให้เกิดข้อสันนิษฐานว่า อาจมีเส้นทางข้ามคาบสมุทรทางบก (Transpeninsular route) ที่ใช้ติดต่อเดินทางระหว่างเมืองชายฝั่งทะเลตะวันตก (มหาสมุทรอินเดีย) และชายฝั่งทะเลตะวันออก (ทะเลจีนใต้) มาอย่างน้อยตั้งแต่เมื่อราว 1,000 กว่าปีมาแล้ว เมืองโบราณจาเละเป็นเมืองที่มีความเจริญในช่วงปี พ.ศ  700 -1400 ซึ่งมีทิศเหนือ ติดต่อเมืองสงขลา และพัทลุง ทิศใต้ แผ่ไปจนถึงแหลมมลายู ทิศตะวันตกและทิศตะวันออก จรดชายฝั่งทะเลมีซากโบราณและโบราณวัตถุสมัยศรีวิชัยและทวารวดี เมืองโบราณยะรังเป็นชุมชนที่มีความสำคัญทางด้านประวัติศาสตร์และโบราณคดีเป็นอย่างมาก อาจมีความสัมพันธ์กับอาณาจักร ‘ลังกาสุกะ’ ซึ่งเป็นอาณาจักรหนึ่งบนคาบสมุทรมลายู มีหลักฐานอยู่ในเอกสารจีน อาหรับ ชวา และมลายู ในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และสันนิษฐานว่าน่าจะมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณจังหวัดปัตตานีในปัจจุบันและอาจมีอิทธิพลคลุมไปถึงรัฐมาเลเซียด้วย อีกทั้งจะต้องเป็นเมืองท่าที่สำคัญตั้งอยู่ใกล้ทะเล และเป็นดินแดนที่มั่งคง มีบทบาททางการเมือง ทางเศรษฐกิจ เกี่ยวข้องกับดินแดนใกล้เคียงอยู่เสมอและได้ทำการติดต่อค้าขายกับชาวต่างประเทศอย่างกว้างขวางมาตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12