cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดชัยชนะสงคราม
วัดชัยชนะสงคราม เดิมชื่อ "วัดตึก" สร้างขึ้นในบริเวณบ้านและที่ดินของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แม่ทัพใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 3 ภายหลังจากเดินทางไปรบชนะญวนและเขมรกลับมา ได้มีจิตศรัทธายกที่ดินและบ้านถวายเป็นวัด ตั้งชื่อว่า "วัดชัยชนะสงคราม" เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการมีชัยชนะสงคราม อยู่ในพื้นที่คลองถม ในเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร
วัดไทยในกรุงเทพฯ ที่ตั้งกันตามความหมายที่แสดงถึงการมีชัยนั้น มีอยู่เพียงไม่กี่แห่ง อย่างวัดที่มีผู้คนนิยมไปกราบไหว้เพื่อขอให้พระอำนวยพรให้ตนมีชัยและชนะต่ออริราชศัตรูอย่างที่วัดชนะสงคราม ตรงบางลำพูก็ดี หรือแม้แต่จะเป็นวัดชัยชนะสงคราม ที่อยู่ไม่ไกลจากสะพานเหล็กก็ดี ทั้ง 2 วันต่างก็มีผู้คนนิยมมากราบไหว้บูชาเสริมสิริมงคลแก่ตัวเองทั้งสิ้น และแม้ว่าวัดทั้ง 2 วัดที่เอ่ยอ้างมาในข้างต้น จะได้เป็นวัดที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความสำเร็จอันเนื่องมาจากชื่อวัด และประวัติอันดั้งเดิมก็ตาม แต่วัดที่อยู่ตรงบางลำพูกลับเป็นวัดที่มีศักดิ์สูงกว่า ทั้งนี้เนื่องมาจากการที่ผู้ก่อสร้างวัดนั้น เป็นถึงผู้ที่มีฐานันดรที่จะสืบทอดแผ่นดินต่อจาก พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกเลยทีเดียว แต่ที่วัดตรงเขตป้อมปราบฯ นั้น ผู้สร้างดำรงยศเป็นเจ้าพระยา ดังนั้นวัดที่เจ้าพระยาสร้างจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเพียงอารามหลวงชั้นตรีอารามหลวงชั้นตรีอย่าง
ประวัติ
วัดชัยชนะสงครามนั้น เจ้าพระยา บดินทร์เดชา (สิงห์ สิงหเสนีย์) ซึ่งเป็นเสนาบดี ที่แกล้วกล้าในการสงครามเป็นอย่างยิ่ง และด้วยความสามารถอันหาใครเสมอเหมือนนี้ ทำให้เจ้าพระยา บดินทร์เดชานั้นเป็นที่โปรดปรานใน พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นล้นพ้น ถึงขนาดได้รับคำยกย่องว่าเป็นขุนศึกคู่พระไทยในรัชกาลที่ 3 เลยทีเดียว เมื่ออยู่ครั้งหนึ่งที่ไทยมีศึกสงครามกับญวนที่รบรากันมากว่า 14 ปี กว่าจะได้รับชัยชนะ และเมื่อจอมทัพอย่างเจ้าพระยา บดินทร์เดชาได้กรำศึกจนชนะแล้ว จึงได้ปรารถนาที่จะสร้างอนุสรณ์แห่งชัยชนะในการศึกครั้งนั้น เจ้าพระยาบดินทร์ฯ จึงได้อุทิศที่ดิน และบ้านที่รัชกาลที่ 3 ทรงพระราชทานให้มาใช้เป็นวัด แล้วจึงตั้งชื่อตามเจตนรมย์เดิมว่า วัด ชัยชนะสงคราม และเมื่อสร้างเสร็จ และมีการทำ สังฆกรรมแล้ว วัดนี้ก็มิได้มีการทูลถวายให้เป็นวัดหลวง วัดนี้จึงได้เป็นวัดราษฎร์มานานจนกระทั่งถึง รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในหลวงองค์ปัจจุบัน จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้ารับเป็นอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ วัดนี้นอกจากจะมีความพิเศษที่ความเป็นมาอันหมายถึงชัยชนะแล้ว แต่ความพิเศษอีกประการคือชื่อเล่นๆ ที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า กุฏิ ที่ล้วนแล้วแต่ สร้างเป็นอาคารคอนกรีต อันเป็นวิธีการปลูกสร้างที่ใหม่ และแปลกสำหรับคนสมัยนั้นเป็นอย่างยิ่ง และชาวบ้านในแถบนั้นก็ยังคงเรียก วัด ชัยชนะสงครามนี้ว่า วัด ตึกเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
เสนาสนะ-ถาวรวัตถุในวัด
วัด ตึก นั้น เป็นเพราะวัดนี้มีสิ่งปลูกสร้างโดยส่วนใหญ่ อันได้แก่
13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง (The Rise and Fall of Qing Dynasty) ซีรีส์ชุดของสถานีโทรทัศน์ ATV ของฮ่องกง นับเป็นซีรีส์ชุดใหญ่ ด้วยการออกอากาศนานถึง 5 ปี โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็นภาคใหญ่ ๆ ทั้งหมด 4 ภาค
เป็นเรื่องราวของของประวัติศาสตร์จีนยุคราชวงศ์ชิง ตั้งแต่ยุคบุกเบิกและก่อตั้งราชวงศ์ไปจนกระทั่งมาถึงการล่มสลาย นำแสดงโดยนักแสดงมากมาย อาทิ หวังเหว่ย (รับบทเป็น พระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ), เหมียว เข่อซิ่ว (รับบทเป็น เซี่ยวจฺวังไทเฮา), หมีเซียะ (รับบทเป็น ซูสีไทเฮา), ทัง เจิ้นเย่ (รับบทเป็น จักรพรรดิกวังซฺวี่), ชี เหม่ยเจิน (รับบทเป็น สมเด็จ พระมเหสีเจิน) เป็นต้น
คามิจุ!
คามิจุ! เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเด็กนักเรียนมัธยมต้นชื่อ ยูริเอะ ฮิโตสึบาชิ (一橋ゆりえ) ซึ่งในคืนหนึ่งค้นพบว่าเธอกลายเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาชินโต คามิจุ! ถูกนำมาสร้างเป็นอนิเมะออกแพร่ภาพครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน 2548 นอกจากนี้ยังมีมังงะภายใต้ชื่อเดียวกันตีพิมพ์อยู่ในนิตยสารเด็งเงกิไดโอ แต่งเรื่องโดยเบซาเมะมุโช และวาดภาพโดยฮารุโกะ ฮานาฮารุ
13 ฮ่องเต้ตำนานจักรพรรดิราชวงศ์ชิง
เนื้อเรื่อง
เป็นเรื่องราวในตอนต้นของราชวงศ์ชิง ตั้งแต่ ค.ศ. 1582-ค.ศ. 1722 ที่เป็นการบุกเบิกและสร้างราชวงศ์ชิง โดย นูรฮาชี ที่ได้รับสมัญญานามว่า "จักรพรรดิ์บนหลังม้า" มาจนถึง หวงไท่จื้อ พระราชบุตร และผ่านมายัง คังซี พระจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ผู้สร้างความมั่นคงให้แก่แผ่นดิน
ภาคสอง (滿清十三皇朝2) จักรพรรดิบัลลังก์เลือด ยงเจิ้ง จักรพรรดิเจ้าสำราญ เฉียนหลง ศึกล่าบัลลังก์ทอง เจียชิ่ง และ บัลลังก์รัก บัลลังก์เลือด เต้ากวง
เป็นเรื่องราวในยุคกลางราชวงศ์ เมื่อคังซีเสด็จสวรรคต องค์ชาย 4 ได้ขึ้นครองราชย์ในพระนาม ยงเจิ้ง ท่ามกลางเสียงครหาว่าเป็น "จักรพรรดิบลลังก์เลือด" เพราะได้ราชสมบัติมาจากแก่งแย่งชิงกันเองในหมู่พี่น้อง ก่อนจะส่งผ่านมายังยุคของ เฉียนหลง จักรพรรดิเจ้าสำราญผู้มีสีสันและเรื่องราวเล่าขานต่าง ๆ มากมายในรัชสมัยนี้ ก่อนจะส่งมายังยุคของ เจียชิ่ง องค์ชาย 15 ที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาที่ยังคงครองอำนาจอยู่ ทำให้ไม่อาจมีพระราชอำนาจอย่างเต็มที่ได้นัก ก่อนที่จะจบลงที่รัชกาลของ เต้ากวัง หรือองค์ชาย 4 หมิ่นหนิง ที่บ้านเมืองถึงคราวระส่ำ เงินพระคลังเริ่มหดหาย ประกอบกับการรุกรานของมหาอำนาจชาติตะวันตก ในสงครามฝิ่น
ในภาคนี้มีทั้งหมด 50 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน-7 กันยายน ค.ศ. 1988
ภาคสาม (血染紫禁城) หลั่งเลือดชิงบังลังก์ เสียนเฟิง และถงจื่อ
เป็นรัชกาลจักรพรรดิเสียนเฟิงที่ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเต้ากวง ด้วยพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์ แต่ทว่าได้แสดงออกให้เห็นว่าทรงมีความเมตตาจึงได้รับแต่งตั้ง เป็นยุคที่ซูสีไทเฮาได้รุ่งเรืองในฐานะนางสนมเอกและขึ้นกุมอำนาจในวังหลวง โดยที่ทั้ง 2 พระนาง คือ พระนางซูสีไทเฮาและพระนางซูอันไทเฮา ได้ออกว่าราชการหลังม่านของ ถงจื่อ พระโอรสของซูสีไทเฮา ที่ขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุเพียง 5 ขวบ
ในภาคนี้มีทั้งหมด 20 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน-20 กันยายน ค.ศ. 1990
ภาคสี่ (危城爭霸) ล้างชาติราชวงศ์ชิง ปูยี จักรพรรดิองค์สุดท้าย
ยุคสุดท้ายของราชวงศ์ชิง เมื่อถึงการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิกวงสู ปูยีได้ขึ้นครองราชย์แทน ด้วยการเป็นหุ่นเชิดของพระนางซูสีไทเฮาต่อไป และได้เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในหน้าประวัติศาสตร์จีน ด้วยการสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1911 สิ้นสุดราชวงศ์ชิงที่มีอายุกว่า 268 ปี และถือเป็นการสิ้นสุดระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของจีนที่ปกครองอย่างต่อเนื่องยาวนานกว่า 4,000 ปี
ในภาคนี้มีทั้งสิ้น 20 ตอน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน-22 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
การออกฉายในประเทศไทย
สำหรับในประเทศไทย ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไททีวีช่อง 2 ในกลางปี พ.ศ. 2550 ในเวลา 20.00 น. พร้อมกับมีการจำหน่ายวีซีดีซีรีส์พร้อมกันด้วย ซึ่งมีด้วยกันทั้งหมด 17 แผ่น
อัลมาส์
อัลมาส์ หรือ อัลมาตี (อังกฤษ: Almas; Almasty, Almasti; บัลแกเรีย: Алмас; เชเชน; Алмазы, ตุรกี: Albıs; มองโกล: Алмас; ภาษามองโกลแปลว่า "คนป่า") สิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่เชื่อว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ พบตามเทือกเขาและป่าในภูมิภาคเอเชียกลาง รวมถึงไซบีเรีย มีลักษณะคล้าย เยติ ในเทือกเขาหิมาลัย และ บิ๊กฟุต ในทวีปอเมริกาเหนือ
ลักษณะ
อัลมาส์ ถูกระบุว่ามีท่าทีการเดินคล้ายมนุษย์ในยุคปัจจุบันมากกว่าสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น ซาสควาทช์ หรือ บิ๊กฟุต ร่างกายถูกคลุมด้วยหนังหนาสีน้ำตาล ขนสีน้ำตาลแดง ใบหน้าไม่มีขนปกคลุม  ผิวมีสีเข้ม  สันหน้าผากโหนก, เฉียงหน้าผากจมูกแบนและใหญ่โหนกกราม
เท้ามีขนาดใหญ่และมือยาว มีขนปกคลุมทั่วร่างยกเว้นมือและเท้า มีกลิ่นตัวเหม็น รวมถึงมีผู้พบเห็นว่าเหมือนกับสวมใส่สิ่งดูเหมือนหนังสัตว์เหมือนเสื้อคลุมเพื่อป้องกันความหนาวเย็นด้วย
ถูกค้นพบ
อัลมาส์ นั้นปรากฏอยู่ในภูมิปัญญาของชาวมองโกลมานานแล้ว โดยปรากฏเป็นชื่อและภาพในหนังสือของธิเบตที่รวบรวมพรรณพืชและพรรณสัตว์ท้องถิ่นตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่ทว่าอัลมาส์เป็นรู้จักของชาวโลกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1427 โดยคำว่า "อัลมาส์" เป็นภาษามองโกลซึ่งแปลว่า "คนป่า" ในขณะที่ชื่อ อัลมาสตี เป็นภาษารัสเซีย เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งป่าที่ใช้ในภูมิภาคเอเชียตะวันตก เช่น จอร์เจีย, อาร์มีเนีย รายงานล่าสุดของการพบเห็นอัลมาส์อยู่ที่ตอนใต้ของมองโกเลียและรัสเซียแถบเทือกเขาอัลไต รวมถึงไซบีเรีย และเทือกเขาเทียนซานในชายแดนตอนเหนือของจีน ซึ่งในแถบเทือกเขาเทียนซานในแถบคาซักสถาน ชาวพื้นเมืองที่นี่เรียกสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่เหมือนกับอัลมาส์ว่า คียิกอดัม (Kiyik Adam) เชื่อว่ามีความสูงถึง 9 ฟุต มีขนดกปกคลุมลำตัวสีดำหรือสีเทาเข้ม มีรอยเท้าที่ยาวถึง 15 นิ้ว และมีเขี้ยวแหลมคมไว้สำหรับฉีกทึ้งเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร
อัลมาส์เมื่อแรกถูกบันทึกถึง ไม่ใช่บันทึกในลักษณะของสัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์ หากแต่บันทึกถึงความที่คล้ายคลึงกับสัตว์ในอันดับไพรเมทชั้นเดียวกับมนุษย์ เช่น อุรังอุตัง, กอริลลา หรือชิมแปนซี ซึ่งอัลมาสมีลักษณะคล้ายมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลที่เคยอาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้เมื่อกว่า 350,000 ปีก่อน
อัลมาส์ยืนตรงด้วยสองขาหลัง มีความสูงประมาณ 5 ฟุต และตัวเต็มวัยอาจสูงถึง 6–6.5 ฟุต หรือ 9 ฟุต และมีขนาดเท้าที่ใหญ่ถึง 5 ฟุต จากรอยเท้าบนหิมะ
การรายงาน
อัลมาส์ ถูกรายงานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1964 โดย ศาสตราจารย์ด้านมนุษยวิทยาชาวรัสเซีย ศาสตราจารย์ บอริส พอร์ชเนฟ โดย ศ.พอร์ชเนฟ บันทึกว่า กะโหลกศีรษะของอัลมาสเป็นทรงกรวยและมีโครงสร้างของฟันคล้ายมนุษย์  และ ศ.พอร์ชเนฟยังได้รายงานต่อว่า อัลมาส์อาศัยอยู่เป็นครอบครัว มีกลิ่นตัวเหม็น กินอาหารจำพวก ผลไม้, ผัก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
อัลมาส์ เป็นสัตว์ที่เร่ร่อนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โดยเดินทางกว่าครึ่งของมองโกเลีย พวกมันถูกพบเห็นโดยชาวบ้านและชนพื้นเมือง รายงานการพบเห็นเมื่อ 50 ปีก่อน ถูกพบที่เทือกเขาคอเคซัสใกล้รัสเซียและทะเลดำ โดยพบหลักฐานการมีอยู่ของครอบครัวอัลมาส์ และยังมีอีกหนึ่งรายงานในเทือกเขาพาเมียร์ของเอเชียกลาง
ภาษาลากี
ลากี (له‌کی; ) เป็นภาษาถิ่นที่แบ่งออกเป็นสองสำเนียงหลัก คือ Pish-e Kuh Laki และ Posht-e Kuh Laki นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่จัดให้ภาษาลากีเป็นภาษาย่อยเคิร์ด และมีผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่ส่วนใหญ่ในพื้นที่ระหว่างโฆร์แรมอบอดกับเคร์มอนชอฮ์ประมาณหนึ่งล้านคน
การจัดอันดับ
ยังไม่มีข้อสรุปถึงการจัดอันดับว่าภาษาลากีเป็นภาษาย่อยของภาษาเคิร์ดใต้หรือภาษาย่อยที่ 4 ของภาษาเคิร์ด แต่ความแตกต่างระหว่างภาษาลากีกับภาษาย่อยอิหร่านใต้อื่น ๆ นั้นมีน้อย อย่างไรก็ตาม Fattah โต้แย้งว่าภาษาลากีไม่สามารถเป็นภาษาย่อยของภาษาเคิร์ดใต้เนื่องจากภาษาลากีเป็นergative ทำให้อยู่ในภาษาเคิร์ดที่ 4
นักภาษาศาสตร์กลุ่มอื่นโต้แย้งว่าภาษาลากีมีความใกล้ชิดกับภาษาเคิร์ด แต่ไม่ระบุตำแหน่งของภาษาในดลุ่มภาษาอิหร่านตะวันตกเฉียงเหนือ
จิตวิทยาพัฒนาการ
จิตวิทยาพัฒนาการ (Developmental psychology) เป็นจิตวิทยาที่ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของมนุษย์ตลอดช่วงอายุ ในระยะแรกนั้นเน้นศึกษาไปที่ทารกและเด็ก ในระยะเวลาต่อมาจึงได้ขยายไปศึกษาวัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ วัยสูงอายุและตลอดทั้งชีวิต โดยศาสตร์ของจิตวิทยาพัฒนาการนี้จะเน้นศึกษาทักษะการเคลื่อนไหวและสรีระร่างกาย การพัฒนาทางสติปัญญาทั้งในด้านการแก้ไขปัญหาและความเข้าใจทางด้านศีลธรรม การเข้าใจมโนทัศน์ นอกจากนี้ยังศึกษาในด้านของการพัฒนาทักษะทางภาษา สังคมและอารมณ์ รวมไปถึงความเข้าใจในตนเอง
จุดหมายปลายทางของสายการบินออลนิปปอนแอร์เวย์
Terminated destinations
Does NOT include former codeshares
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น ริว มีชื่อจริงว่า รัฐตะ อัศวรัฐ หรือที่รู้จักกันในชื่อ อาทิตย์ ริว เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวไทย มีผลงานที่สร้างชื่อเช่น วัยร้ายไฮสคูล และ วัยร้ายเฟรชชี่ เป็นต้น
ประวัติ
อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เป็นบุตรของกมลรัตน์ รองเมือง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต อาทิตย์มีบุตรทั้งหมด 3 คนโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส โดยมีลูกชาย 2 คนกับภรรยาคนแรก คือภีม (เกิด พ.ศ. 2546) และเภา (เกิด พ.ศ. 2547) หลังจากเลิกร้างกันไปจึงมาอยู่กับภรรยาคนที่สอง มีลูกสาวชื่อลิงก์ (เกิด พ.ศ. 2551) ปลายปี พ.ศ. 2556 เขาออกมาให้ข่าว ว่าเตรียมที่จะสมรสกับภรรยาคนที่สาม
ประสบอุบัติเหตุ
เมื่อเวลาประมาณ 01.00 นาฬิกา ของวันที่ 12 ตุลาคม 2554 นายรัฐตะ อัศวรัฐ หรือ ริว อาทิตย์ ตั้งสวัสดิ์รัตน์ อดีตนักแสดง ประสบอุบัติเหตุขับรถยนต์บีเอ็มดับบลิวพลิกคว่ำพุ่งชนต้นไม้จนหมดสติ บริเวณถนนริมทะเล หมู่ 5 ต.ขนอม อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช โชคดีชาวบ้านละแวกนั้นเข้ามาช่วยเหลือ และนำตัวออกจากรถได้ทันก่อนไฟจะลุกลามทั่วรถยนต์ และนำส่งโรงพยาบาลสิชลได้ทัน
ทั้งนี้ ริว อาทิตย์ มีอาการบวมช้ำทั้งร่างกาย กระดูกไหปลาร้าด้านขวา ไหล่หลุด แพทย์สามารถช่วยเหลือจนพ้นขีดอันตราย
ริว อาทิตย์ ได้เดินทางมาพบแม่ที่อยู่ อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช เพื่อจะฉลองวันเกิดของตนเองในวันที่ 15 ตุลาคม 2554 โดยในช่วงก่อนเกิดเหตุ ริว อาทิตย์ได้ขับรถยนต์ออกจากบ้านของแม่ เพื่อกลับที่พักในรีสอร์ทแห่งหนึ่ง แต่ระหว่างทางมาประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำ
Pseudidothea
Pseudidothea เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Pseudidotheidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบทางใต้สุด ซีกโลกใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เขตอาศัยได้
จะต้องไม่สับสนปนเประหว่าง เขตอาศัยได้ กับ ดาวเคราะห์ที่อยู่อาศัยได้ (planetary habitability) ซึ่งในข้อหลังนี้จะคำนึงถึงเงื่อนไขต่าง ๆ ของดาวเคราะห์ที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน (carbon-based life) ขณะที่ เขตอาศัยได้ คำนึงถึงเงื่อนไขเกี่ยวกับดาวฤกษ์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตที่มีคาร์บอนเป็นพื้นฐาน
พระธัมมปาละ
พระธัมมปาละ เป็นพระเถระองค์สำคัญของพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีช่วงชีวิตอยู่ะระหว่างปี พ.ศ. 1071 - 1103  เกิดที่เมืองกาญจีปุรัม จึงคาดว่าท่านอาจเป็นชาวทมิฬ ท่านเป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง ในฐานะคันถรจนาจารย์ผู้รจนาอรรถกถาชื่อปรมัตถทีปนี ซึ่งอธิบายความในขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ,  เถรคาถา-เถรีคาถา และจริยาปิฎก นอกจากนี้ ยังมีผลงานอธิบายเนตติปกรณ์ อีกด้วย
พระธัมมปาละนั้น บางแหล่งข้อมูลระบุว่าเคยเป็นเจ้าอธิการอารามนาลันทา มหาวิทยาลัยสงฆ์อันยิ่งใหญ่ของชาวพุทธ อย่างไรก็ตาม มีข้อสังเกตว่ามหาวิทยาลัยนาลันทา เป็นศูนย์กลางของพุทธศาสนาฝ่ายมหายานมากกว่าฝ่ายเถรวาท นอกจากนี้ ยังมีข้อมูลระบุว่า ระหว่างที่ท่านเดินทางมายังลังกาทวีป เพื่อศึกษาและรจนาอรรถกถานั้น ท่านเคยจำพรรษาที่ราชวิหาร ณ กรุงอนุราธปุระ ซึ่งราชวิหารในที่นี้คือวัดมหาวิหาร อันเป็นศูนย์กลางของคณะสงฆ์หลักแห่งลังกาทวีปในยุคนั้น
ในคัมภีร์คันถวงศ์ และจากบันทึกของพระถังซำจั๋ง หรือพระเสวียนจั้งบันทึกว่า พระธัมมปาละมาจำพรรษาที่วัดพทรดิตถวิหาร ซึ่งวัดพทรดิตถวิหาร (พะ-ทะ-ระ-ติด-ถะ) หรือพทระ ติตถะ วิหาร หรือ ปทระติตถวิหาร เป็นพระอารามในศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริวเณเมืองนาคปัฏฏัน หรือนาคปัตตินัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ทั้งนี้ คัมภีร์คันธวงศ์ หรือจุลลคันธวงศ์ คัมภีร์ภาษาบาลี ของพระนันทะปัญญา พระเถระชาวพม่า สมัยศตวรรษที่ 17 ได้เอ่ยถึงพระอารามแห่งนี้ว่า เป็นที่พำนักของพระธรรมปาละ หรืออาจาริยะ ธรรมปาละ พระคันถรจนาจารย์ ยุคต้นพุทธศาสนานิกายเถรวาท
ทั้งนี้ พระธัมมปาละ ยังเป็นชื่อของพระเถระฝ่ายเถรวาทอีก 2 ท่าน ซึ่งมีช่วงอายุอยู่ในราวศตวรรษที่ 2 เป็นผู้รจนาคัมภีร์อรรถกถา และฏีกาอธิบายทีฆนิกาย, มัชฌิมนิกาย และสังยุตตนิกาย แต่นักวิชาการไม่ยอมรับว่าเป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือ ขณะที่พระเถระที่มีชื่อว่า พระธัมมปาละอีกท่านหนึ่ง เป็นผู้รจนาคัมภีร์สัจจสังเขป
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ หรือพระนามเต็ม ยูเลียนา เอ็มมา หลุยส์ มารี วิลเฮลมินา ฟาน ออรันเย-นัสเซา (Her Majesty Queen Juliana of the Netherlands, ; 30 เมษายน ค.ศ. 1909 - 20 มีนาคม ค.ศ. 2004) เป็นพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่การสละราชสมบัติของพระราชชนนีใน ค.ศ. 1948 จนถึงการสละราชสมบัติของพระองค์ใน ค.ศ. 1980 และทรงเป็นสมเด็จพระราชชนนีตั้งแต่ ค.ศ. 1980 ถึง 2004
บอระเพ็ด
บอระเพ็ด เป็นไม้เถาเลื้อยที่จัดอยู่ในประเภทไม้เนื้ออ่อนซึ่งมีคุณค่าทางสมุนไพรชนิดหนึ่ง
การใช้ประโยชน์
มีสรรพคุณ เถา เป็นยาแก้ไข้ ขับเหงื่อ แก้กระหายน้ำ แก้ร้อนใน ใบ แก้รำมะนาด ปวดฟัน แก้ไข้ แก้โรคผิวหนัง ดับพิษปวดแสบปวดร้อน ฆ่าแมลงที่หู บำรุงน้ำดี ฆ่าพยาธิไส้เดือน ผล แก้ไข้ แก้เสมหะเป็นพิษ ราก แก้ไข้ขึ้นสูงที่มีอาการเพ้อคลั่ง ดับพิษร้อน ถอนพิษไข้ เจริญอาหาร  แก้มะเร็งเม็ดเลือด  แก้ท้องเฟ้อ  มดลูกเสีย กินทุกวันทำให้ร่างกายแข็งแรง  ไม่เป็นหวัด  ในขณะเดียวกันมีผลข้างเคียงได้ การรับประทานต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน  อาจมีผลต่อหัวใจ  เพราะเป็นยารสขม
ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้กิ่งบอระเพ็ดนำไปต้มใช้รักษาโรคเบาหวาน ในตำรายา บางครั้งเรียก โหราอมฤต ภาษาสันสกฤตเรียก อมฤตลดา (अमृतलता) ใช้เป็นยาแก้ไข้ ดีซ่าน ซิฟิลิส
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์
พระชนม์ชีพในวัยเยาว์
เนื่องจากรัฐธรรมนูญดัตช์กำหนดให้เจ้าหญิงยูเลียนาควรพร้อมในการสืบราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 18 พรรษา การศึกษาของพระองค์จึงดำเนินไปอย่างรวดเร็วมากกว่าของเด็กทั่วไป หลังการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นเวลาห้าปี พระองค์ทรงได้รับการศึกษาระดับประถมศึกษา (จนถึงระดับเตรียมอุดมศึกษา) จากพระอาจารย์ส่วนพระองค์
ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1927 เจ้าหญิงยูเลียนาทรงเจริญพระชนมายุครบรอบ 18 พรรษา ตามรัฐธรรมนูญแล้ว พระองค์ทรงเจริญพระชนม์เต็มวัยอย่างเป็นทางการและมีสิทธิ์ในการถือครองพระราชอภิสิทธิ์เมื่อจำเป็น อีกสองวันต่อมา พระราชมารดาทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงใน "ศาลรัฐมนตรีสภา" (Council of State หรือ "Raad van State" ในภาษาดัตช์) หญิงสาวแรกรุ่นที่มีลักษณะธรรมดา ขี้อายและเก็บตัว อีกทั้งพระราชมารดาที่เคร่งครัดศาสนาไม่ทรงอนุญาตให้แต่งพระพักตร์ ทำให้เจ้าหญิงยูเลียนามิทรงเหมาะสมกับภาพลักษณ์ของเจ้าหญิงในพระราชวงศ์ แต่กระนั้นก็ดี พระองค์ยังทรงเป็นที่รักและเคารพของชาวดัตช์อย่างมาก
ในปีเดียวกัน เจ้าหญิงยูเลียนาทรงสมัครเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเลเด็น ช่วงระหว่างปีแรกๆ ในมหาวิทยาลัย พระองค์ทรงศึกษาในวิชาสังคมวิทยา หลักนิติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ศาสนา ประวัติศาสตร์รัฐสภาและ กฎหมายรัฐธรรมนูญ ในวิชาเรียน พระองค์ทรงเข้าฟังการบรรยายเรื่องวัฒนธรรมของประเทศซูรินามและเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส กฎบัตรแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ การต่างประเทศ กฎหมายระหว่างประเทศ ประวัติศาสตร์ และ กฎหมายสหภาพยุโรป อีกทั้งทรงได้รับการถวายพระอักษรส่วนพระองค์จากศาสตราจารย์ ซี. ซนุค เฮอร์กร็อนเย ในเรื่องศาสนาอิสลาม ที่นับถือกันเป็นส่วนใหญ่ในประชากรทั้งหมดของอาณานิคมดัตช์ (หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์ (Dutch East Indies) ต่อมาคือ ประเทศอินโดนีเซีย ในปัจจุบัน ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่รัฐอิสลาม แต่ประชากรราว 86 เปอร์เซนต์เป็นมุสลิม นับเป็นประเทศที่มีประชากรมุสลิมหนาแน่นที่สุด)
เจ้าหญิงยูเลียนามีพระราชอนุชาต่างพระราชมารดา 1 คน คือ พิม ลีเออร์
พระราชธิดา
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาและเจ้าชายแบร์นฮาร์ดมีพระราชธิดารวม 4 พระองค์ ดังนี้
สละราชสมบัติ
ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1980 ซึ่งเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 71 พรรษา สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติการสละราชสมบัติและพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ทรงสืบราชสมบัติต่อมาเป็น พระราชินีนาถเบียทริกซ์
ภายหลังจากการสละราชสมบัติ สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนามีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา พระบรมราชชนนีแห่งเนเธอร์แลนด์ (Her Majesty Juliana, Queen Mother of the Netherlands) แต่ทรงปรารถนาที่จะดำรงพระอิสริยยศแค่เพียง เจ้าหญิงยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ (HRH Princess Juliana of the Netherlands) พระองค์ยังคงทรงปฏิบัติงานพระราชกุศลมากมายจนกระทั่งเข้าสู่ช่วงพระชนมพรรษาแปดสิบพรรษา
ประชวรและสวรรคต
ในกลาง ค.ศ. 1990 สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนประชวรด้วยพระโรคสมองเสื่อม ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้น้อยลง และปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชนน้อยลง ซึ่งแพทย์ประจำพระองค์ได้ถวายคำแนะนำให้รักษาพระอาการประชวรนี้ให้หายดีเสียก่อน และเนื่องจากพระราชธิดาทั้ง 4 ทรงเป็นห่วงด้วยเนื่องจากพระองค์ทรงมีพระชนมพรรษามากแล้ว ซึ่งพระองค์ต้องถูกแพทย์เฝ้าติดตามพระอาการตลอดเวลา เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ ทรงพระราชทานสัมภาษณ์ผ่านทางโทรทัศน์ว่าสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาเริ่มทรงจำผู้ใดได้น้อยลง เนื่องจากเป็นอาการของโรคนี้
สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2004 ด้วยพระชนมพรรษา 94 พรรษา ซึ่งสวรรคตลงวันเดียวกับ เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระราชอัยยิกา ด้วยพระอาการพระปัปผาสะอักเสบ
อ้างอิง
19092004
Psammocytheridae
Psammocytheridae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Podocopida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จักรพรรดิคอนสตันไทน์ที่ 2
316 340
น้ำพริกกะปิ
น้ำพริกกะปิ เป็นน้ำพริกซึ่งนิยมรับประทานกันในประเทศไทย เป็นอาหารประเภทน้ำพริกอย่างหนึ่งที่มีส่วนประกอบหลัก คือ กะปิ โดยใช้กะปิเผาไฟ โขลกกับเครื่องปรุงต่างๆในครก น้ำพริกกะปิเมื่อทำเสร็จแล้วจะมีสีน้ำตาลอมม่วง โรยหน้าด้วยมะเขือพวงและพริก น้ำพริกกะปิจะรับประทานคู่กับปลาทูทอดหรือไข่ทอดชะอม
สูตรที่นิยมทำทานกันดั้งเดิม จะมีส่วนประกอบดังนี้
การใช้ที่ดิน
การใช้ที่ดิน (land use) เกี่ยวข้องกับการจัดการและการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมหรือที่ดินในสภาพธรรมชาติเป็นสิ่งแวดล้อมสรรค์สร้าง เช่น นิคม และแหล่งที่อยู่กึ่งธรรมชาติ เช่น พื้นดินเพาะปลูกได้ ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ และที่ป่าเชิงพาณิชย์ การใช้ที่ดินยังได้รับการนิยามว่าเป็น "ผลลัพธ์ของการเตรียมการ การทำกิจกรรม และปัจจัยนำเข้าที่ผู้คนยอมรับในฐานะสิ่งปกคลุมดินประเภทหนึ่ง"
Psammaspididae
Psammaspididae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Anaspidacea.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อเล็กซ์ เรนเดลล์
อเล็กซานเดอร์ ไซม่อน เรนเดลล์ หรือ นิรวิทย์ เรนเดลล์ (เกิด 9 มกราคม พ.ศ. 2533) ชื่อเล่น อเล็กซ์ เป็นนักแสดง นักร้อง นักสิ่งแวดล้อมลูกครึ่งไทย-อังกฤษ มีผลงานละครหลายเรื่อง อาทิ คมแฝก, ครูสมศรี, บ่วงบรรจถรณ์, หัวใจและไกปืน, สะใภ้จ้าว, อาคม, สวยร้ายสายลับ, สาวน้อยในตะเกียงแก้ว เป็นต้น และเคยเป็นนักแสดงซิตคอมเรื่อง ระเบิดเถิดเทิง โดยรับบทเป็น “ลูกเกลี้ยง”
มีผลงานเพลง "แพ้อากาศ" ออกผลงานกับค่ายไอมิวสิก ซึ่งเพลงนี้อยู่ในอัลบั้ม คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน ร่วมกับศิลปินอื่น ๆ
ประวัติ
อเล็กซานเดอร์ ไซม่อน เรนเดลล์ เป็นบุตรของนางดวงสมร และนายเบนจามิน เรนเดลล์ ชาวอังกฤษ มีพี่ชายและพี่สาวอย่างละ 1 คน ชื่อไซม่อนและโบนิตา โดยอเล็กซ์เกิดที่กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย เนื่องจากบิดาเป็นเชฟอยู่ที่นั่น จนอายุ 4 ขวบ จึงได้ย้ายกลับมาอยู่ประเทศไทยถาวร เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 4 ปี ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนบางกอกพัฒนา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ภาคภาษาอังกฤษ) และจบการศึกษาระดับปริญญาโทจากคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
แดโมกรีโตส
แดโมกรีโตส (Δημόκριτος, Dēmókritos, ) หรือ ดิมอคริตัส (Democritus) เป็นนักปรัชญาชาวกรีก ในราว 460 – 370 ปีก่อน ค.ศ.หรือ พ.ศ.83 – 173 ที่เมืองอับแดรา ในแคว้นเธรซ ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของชายฝั่งทะเลอีเจียน เขาเป็นศิษย์ของผู้ก่อตั้งสำนักปรัชญาปรมาณูนิยมที่มีชื่อว่า เลวกิปโปส นักปรัชญาร่วมสมัยกับเขา คือ อานักซาโกรัส แดโมกรีโตสได้ใช้เวลาในการศึกษาโหราศาสตร์ในอียิปต์ เป็นเวลาถึง 7 ปี เขาได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ไว้จำนวนมาก และเขาเป็นผู้ให้กำเนิดทฤษฎีอะตอม และระบบจักรวาลวิทยา
เขาไม่เชื่อเรื่องวิญญาณ เขาเชื่อว่าสิ่งเดียวที่มีอยู่คือ อะตอมและช่องว่าง เพราะเขาไม่เชื่อในอะไร นอกจากสิ่งที่จับต้องได้ เขาจึงได้รับสมญาอีกอย่างว่า นักวัตถุนิยม ซึ่งเขาเชื่อว่า แม้แต่วิญญาณก็เกิดมาจากอะตอมวิญญาณ ที่เมื่อสิ่งมีชีวิตตายอะตอมนี้จะกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง และกลับมาเป็นส่วนหนึ่งของวิญญาณดวงใหม่ ซึ่งหมายความว่ามนุษย์ไม่มีวิญญาณที่เป็นนิรันดร์ แดโมกรีโตสเชื่อว่า วิญญาณมีส่วนเกี่ยวข้องกับสมอง ถ้าสมองเสื่อม มนุษย์ก็จะไม่มีสติสัมปชัญญะ ไม่ว่ารูปแบบใด
ทฤษฎีอะตอมของแดโมกรีโตสถือเป็นจุดสิ้นสุดของยุคปรัชญาธรรมชาติกรีกในเวลานั้น เขาเห็นด้วยกับเฮราคลิตุสว่า ทุกสิ่งในธรรมชาติเลื่อนไหล เนื่องจากรูปแบบต่างๆเกิดขึ้นและเสื่อมสลายไป แต่เบื้องหลังทุกอย่างที่เลื่อนไหลนั้น มีสิ่งที่เป็นนิรันดรและไม่เปลี่ยนแปลง นั่นคือ อะตอม
เขากล่าวว่าปฐมธาตุไม่ใช่ดิน น้ำ ลม ไฟ แต่คือปรมาณู หรือ อะตอม ซึ่งเขาได้ความหมายของคำว่าปรมาณูไว้ว่า "ปรมาณูเป็นวัตถุที่มีขนาดเล็กที่สุดไม่สามารถจะแบ่งย่อยได้อีกแล้ว จึงหมายถึงของสิ่งเดียวกับ "อะตอมที่หมายถึงสิ่งที่ไม่อาจตัดแบ่งออกไปได้อีก"
ดูเพิ่ม
-460-370
หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน
หวังเจาจวิน หญิงงามผู้พลิกแผ่นดิน  (Wang Shao Jun) เป็นภาพยนตร์จีนชุดที่ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2005และในประเทศไทยออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี ทุกวันจันทร์-พุธ เวลา 15.30-16.30น.เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ถึงวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 และ STG Multimedia ได้รับลิขสิทธิ์ให้จัดจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียวใน ประเทศไทยโดยเนื้อเรื่องของภาพยนตร์จีนชุดนี้เล่าถึงประวัติและวีรกรรมความกล้าหาญในการไปเป็นมเหสีของกษัตริย์ซ่งหนูของหวังเจาจวิน(หยาง มี่) 1 ใน 4 หญิงงามของจีน
ลอยด์ เงาะป่า
ประวัติ
ลอยด์ เงาะป่า มีชื่อจริงคือ สมพงศ์ กาศแก้ว เป็นอดีตเจ้าหน้าที่อุปกรณ์ประกอบฉากในการถ่ายทำภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ กระทั่งได้มีโอกาสเชียร์กีฬาร่วมกับ สามารถ แขนควง จากนั้น เขาได้เลิกอาชีพเจ้าหน้าที่อุปกรณ์ประกอบฉาก เนื่องด้วยไม่มีเวลา และทำหน้าที่นำเชียร์เรื่อยมา ก่อนที่จะมีผลงานเชียร์ระดับประเทศครั้งแรกในการแข่งกีฬาคนพิการ ที่ประเทศมาเลเซีย เมื่อปี พ.ศ. 2549
ภายหลังจากเริ่มเป็นที่รู้จักของบุคคลในวงการกีฬา เขาก็ได้รับการอนุเคราะห์จากการกีฬาแห่งประเทศไทย ด้วยจำนวนเงินที่แม้จะไม่มาก แต่เขาก็ยินดีที่จะออกทุนที่เหลือด้วยตนเอง และหนึ่งในการเชียร์ที่สร้างความประทับใจมากที่สุดของลอยด์ คือการทำหน้าที่เชียร์พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ ในการแข่งขันซีเกมส์ 2007 ที่จังหวัดนครราชสีมา
นอกจากนี้ ใน พ.ศ. 2556 ลอยด์ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำเชียร์ที่มีชื่อเสียง ยังได้เดินทางมาร่วมสร้างสีสัน และให้กำลังใจแก่นักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยในการแข่งขันชิงแชมป์เอเชีย
เทราคาโตะ ซือ
เทราคาโตะ ซือ เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นนักร้องเพลงป๊อบไอดอลชื่อดังในระดับแนวหน้าของเอโดะทีมีแฟนคลับเป็นจำนวนมาก รวมถึงชิมูระ ชินปาจิที่เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือด้วย
ข้อมูลตัวละคร
พ่อของโอซือปัจจุบันจำคุกอยู่เนื่องจากกระทำความผิดบางอย่าง แต่ก็แหกคุกออกมาแล้วบังคับให้กินโทกิพาไปงานคอนเสิร์ตครั้งแรกของโอซือ แล้วได้ไปมอบดอกกุหลาบให้ตามที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กว่าจะนำกุหลาบไปให้ในคอนเสิร์ตครั้งแรก และกลับไปมอบตัวตามเดิม แต่ก็ยังคงให้ความเป็นห่วงโอซืออยู่ตลอดมา
เทราคาโตะ ซือเคยมีข่าวอื้อฉาวว่ามีการคบหากับโกเอมอน ซึ่งเป็นนักร้องป๊อบอีกคน แต่หลังจากชินปาจิได้รู้ความจริงว่าที่โกเอมอนกับโอซือมีเหตุผลแฝง ทำให้โอซือเลิกกับโกเอมอน แตก็ทำให้ชื่อเสียงในฐานะไอดอลของโอซือตกต่ำลง แต่ด้วยกำลังใจของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ทำให้โอซือกลับมาเป็นนักร้องไอดอลยอดนิยมได้อีกครั้ง
พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน
พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน (Ferdinand IV of Hungary) (8 กันยายน ค.ศ. 1633 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน พระมหากษัตริย์ฮังการี และพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 กับจักรพรรดินีมาเรีย อันนา
เทราคาโตะ ซือ
การปรากฏตัวบนปก
โอซือปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 21 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 22
ดูเพิ่ม
List of Gin Tama characters
พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 4 แห่งชาวโรมัน
ทรงดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์โบฮีเมียในปี ค.ศ. 1646 พระมหากษัตริย์ฮังการีในปี ค.ศ. 1647 มีพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ต่อมาวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1653 ทรงได้รับคัดเลือกให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวโรมัน ซึ่งเป็นตำแหน่งรัชทายาทของราชบัลลังก์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราชพิธีราชาภิเษกจัดขึ้นในวันที่ 18 มิถุนายนปีเดียวกัน แต่พระองค์ไม่ทันได้สืบราชสันตติวงศ์ก็เสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654
ดูเพิ่ม
1633 1654
กองซุนเอี๋ยน
กองซุนเอี๋ยน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่ากงซุน เยฺวียน (เสียชีวิต ค.ศ. 238) มีชื่อรองว่า เหวินอี้   เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นบุตรชายของกองซุนของ ต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองเลียวตั๋งแทนพ่อที่เสียชีวิต
กองซุนเอี๋ยน ยกทัพ 10 หมื่นรุกบุกเข้ามายังตงหงวนเพื่อตีเมืองลกเอี๋ยงของโจยอย โจยอยส่งสุมาอี้ไปกำราบ สุมาอี้ใช้กลยุทธ์จับตัวกองซุนเอี๋ยนได้ แต่ถึงแม้กองซุนเอี๋ยนจะยอมสวามิภักดิ์ แต่สุมาอี้ก็ไม่สนใจแล้งก็สั่งประหารกองซุนเอี๋ยน
ดูเพิ่ม
238
เหย่เหริน
thumb|300px|อักษรสลักเป็น[[ภาษาจีนบนหน้าผา ความว่า "ถ้ำของเหย่เหริน" ในมณฑลหูเป่ย์ตะวันตก]] เหย่เหริน หรือ ซูเหริน (อังกฤษ: Yeren, Yiren, Yeh Ren; จีน: 野人; พินอิน: Yěrén แปลว่า "คนป่า"; อังกฤษ: Xueren; จีน: 神农架野人; พินอิน: Shénnóngjiàyěrén แปลว่า "คนป่าแห่งเสินหนงเจี้ย") หรือ มนุษย์หมี (อังกฤษ: Man Bear; จีน: 人熊; พินอิน: Ren Xiong) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่เชื่อว่า มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกปกคลุมอยู่ทั่วร่าง อาศัยอยู่ ณ เขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
โดยเหย่เหริน มีลักษณะคล้ายอุรังอุตังที่พบบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีขนสีน้ำตาลแดงเข้มยาว 3–4 เซนติเมตร มีท้องขนาดใหญ่ ยืนด้วยขาหลังทั้งสองข้าง มีความสูง 5–7 ฟุต หรือ 8 ฟุต แต่มีรายงานว่าสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ใบหน้ามีลักษณะผสมกับระหว่างมนุษย์และเอป มีส่วนของขาหน้าหรือมือมีนิ้ว 5 นิ้ว โดยที่นิ้วโป้งแยกออกมาเหมือนมนุษย์ เคยมีการพบรอยเท้าของเหย่เหรินมีความยาว 16 นิ้ว  มีโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับเอป ในตัวผู้มีองคชาตเหมือนผู้ชาย ในขณะที่ตัวเมียมีเต้านมเหมือนผู้หญิง  ส่งเสียงร้องได้ดังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เชื่อกันว่า เหย่เหริน มีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียเหนือ และเอเชียกลาง เมื่อ 350,000 กว่าปีก่อน
นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับการมีอยู่ของเหย่เหริน โดยการกล่าวอ้างถึงจากนักท่องเที่ยวที่ได้มาเที่ยวยังเขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย โดยค้นพบรอยเท้าและทำการหล่อเป็นปูนปลาสเตอร์เพื่อศึกษา ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่มีทฤษฎีว่า เหย่เหรินอาจจะเป็นเอปขนาดใหญ่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Gigantopithecus blacki ที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียกลาง แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 500,000 ปี มีนักวิชาการที่ได้รับทุนจากรัฐบาลให้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเหย่เหริน สามารถเก็บตัวอย่างขนที่เชื่อว่าเป็นของเหย่เหรินได้เมื่อนำไปเทียบกับขนของลิงหรือเอปที่เป็นที่รู้จัก ปรากฏว่าไม่ตรงกับชนิดใดเลย
ในตำนานพื้นบ้านแถบนี้ เหย่เหรินถูกเล่าขานว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ และจับมนุษย์ฉีกแขนขากินเป็นอาหารด้วย ปัจจุบันแม้จะมีการสำรวจศึกษาเกี่ยวกับเหย่เหรินมากขึ้น แต่เรื่องของเหย่เหรินก็ยังคงอยู่ในความเชื่อของชาวจีนพื้นถิ่น ซึ่งป่าที่เหย่เหรินอาศัยอยู่นั้นก็ถือได้ว่าเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีพรรณพืชและพรรณสัตว์โบราณและหายากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วย โดยบางคนที่อ้างว่าเคยพบเห็นเหย่เหริน เป็นเจ้าหน้าที่ของเขตอนุรักษ์ อ้างว่าตนเคยคิดที่จะจับเหย่เหรินด้วยซ้ำ โดยเชื่อว่าเหย่เหรินอาศัยอยู่ในป่าหินซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขตป่าอนุรักษ์เสินหนงเจี้ย รวมถึงมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นขณะนำพานักท่องเที่ยวบนรถทัวร์ ได้เห็นเหย่เหรินตัวหนึ่งที่มีขนสีดำวิ่งตัดหน้ารถด้วยสองขาหลัง คนขับรถได้ตะโกนบอกว่า "เหย่เหริน ๆ"
ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่า เหย่เหรินไม่อยู่เป็นกลุ่ม แต่จะอยู่กันเป็นคู่ ๆ ระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยปกติจะเดินด้วยสองขาหลัง แต่สามารถใช้ขาทั้งสี่ข้างปีนป่ายได้รวดเร็ว โดยกินอาหารจำพวก ผลไม้, ถั่ว, ข้าวโพด และแมลงบางชนิด ในสถานที่ ๆ ไม่มีใครมาพบเห็น
ตำบลมาบกราด
มาบกราด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพระทองคำ จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ องค์การบริหารส่วนตำบลมาบกราด ตั้งอยู่ห่างจากอำเภอพระทองคำ ประมาณ 13 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลมาบกราด แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน คือ
ไคโอ มิจิรุ
ไคโอ มิจิรุ (海王 みちる (Kaiō Michiru)) หรือเซเลอร์เนปจูน (セーラーネプチューン (Sērā Nepuchūn)) เป็นตัวละครจากเซเลอร์มูน สร้างโดยนาโอโกะ ทาเกอูจิ
เธอเป็น1ใน4ของอัศวินเซเลอร์ประจำดาวเคราะห์วงนอก และเธอเป็นคนรักของเทนโอ ฮารุกะ
ข้อมูลส่วนตัว
"ปรากฏตัวครั้งแรก" : ตอนที่ 89 (อนิเมะภาค S)
"วันเกิด" : 6 มีนาคม
"กรุ๊ปเลือด" : O
"อายุ" : 16 ปี (ภาค S)/18 ปี (ภาค Sailor Stars)
"ราศี" : มีน
"ส่วนสูง" : 161 ซม.
"สีผม" : สีเขียวน้ำทะเล
โรงเรียน Juban High School (เกรด 11)
"ครอบครัว" : เป็นลูกมหาเศรษฐี ชอบใช้ของแบรนด์เนม ก่อนจะได้พบฮารุกะ มิจิรุไม่ค่อยอยากเป็นเพื่อนกับใคร ยกเว้นฮารุกะเท่านั้น
"สีที่ชอบ" : สีมารีนบลู (สีเขียวและสีฟ้าที่เป็นสีของน้ำทะเล)
"งานอดิเรก" : เล่นไวโอลิน,ทำงานศิลปะ ทั้งงานเพ้นติ้งและงานสเก๊าท์เจอร์,สะสมเครื่องสำอางแบรนด์เนม
"ความสามารถพิเศษ" : เล่นไวโอลิน
"อาหารที่ชอบ" : ซาชิมิ
"อาหารที่ไม่ชอบ" : เห็ดหูหนู
"วิชาที่ชอบ" : ดนตรี
"วิชาที่ไม่ชอบ" : ไม่ปรากฏ
"จุดแข็ง" : เล่นไวโอลินเก่งเป็นเลิศชนิดที่หาตัวจับได้ยาก,มีสัมผัสที่หกเกี่ยวกับท้องทะเล เป็นเลิศ
"ความฝันในอนาคต" : นักไวโอลินที่มีชื่อเสียง
นิสัยส่วนตัว
ไคโอ มิจิรุ อัจฉริยะด้านศิลปะแห่งโรงเรียนไม่รู้จบ (Mugen Gakuen High School) ทั้งด้านการวาดภาพและเล่นดนตรี โดยชำนาญเรื่องการเล่นไวโอลินมากที่สุด มิจิรุเป็นนักไวโอลินระดับโลกทั้งที่ยังเป็นนักเรียน ม.ปลาย ได้เดินทางไปแสดงตามประเทศต่างๆ รวมถึงมีผลงานเพลงเป็นของตนเอง มิจิรุมีลักษณะการแต่งตัวและกริยาเรียบร้อย เสมือนผู้ดีชั้นสูง นิยมชมชอบการใช้สิ่งของราคาแพงและการแต่งตัวสวยงามเฉกเช่นหญิงสาวทั่วไป โดยเฉพาะการทาลิปติก ภายนอกมิจิรุคล้ายกับผู้ดีที่หยิ่งจองหองแต่ความจริงแล้วเป็นคนจิตใจดี คอยช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอและไม่นิยมการทะเลาะวิวาท นอกเหนือจากการเล่นไวโอลินแล้วนั้น มิจิรุยังชื่นชอบการว่ายน้ำ เป็นชีวิตจิตใจและเคยแข่งขันว่ายน้ำกับอามิมาแล้ว (ซึ่งผลการแข่งออกมาเสมอกัน) ข้อเสียอย่างร้ายแรงของมิจิรุคือถ้าได้รับการดูถูกเรื่องความสวยงาม มิจิรุมักทำลายเครื่องสำอางที่ตนเองใช้เป็นประจำ
เซเลอร์เนปจูน
เซเลอร์เนปจูนมักจะปรากฏตัวคู่กับเซเลอร์ยูเรนัสเสมอ โดยมีหน้าที่เป็นคู่หูที่ของยูเรนัส
ชุดเซเลอร์ของเนปจูน
ชุดของเซเลอร์เนปจูนจะมีลักษณะคล้ายกับเซเลอร์ยูเรนัสคือ ชุดกะลาสี ปกไม่มีแถบเส้นขาว ถุงมือสั้นแต่มีลักษณะเด่น ตุ้มหูมีลักษณะคล้ายดาวเคราะห์ ตัวตุ้มหูชุบด้วยสีทองและสายคาดคอจะมีอัญมณีสีทองรูปดาวเคราะห์ (เนปจูน) ติด รองเท้าส้นสูงสีเขียวน้ำทะเลมีสายรัดไขว้ข้อเท้า
ในมังงะ เล่มที่ 9 เมื่อได้รับการเพิ่มพลังจากจอกศักดิ์สิทธิ์ ได้มีการเปลี่ยนแปลงเพียงเข็มกลัดเท่านั้น จากเข็มกลัดรูปทรงกลมสีเขียวน้ำทะเลเป็นเข็มกลัดรูปหัวใจสีเขียวน้ำทะเล
ในมังงะเล่มที่ 14 และอนิเมะภาค Sailor Stars ได้มีการเพิ่มพลังจากโฮตารุ ทำให้ชุดมีการเปลี่ยนแปลงจากชุดขั้นที่ 1 เป็นชุดขั้นที่ 2 (Super) ซึ่งทั้งในอนิเมะและมังงะมีจุดที่เปลี่ยนแปลงต่างกัน
ในมังงะ ชุดเซเลอร์เนปจูนขั้นที่ 2 (Super) สิ่งที่เปลี่ยนจากขั้นที่ 1 คือ มีแถบเส้นสีขาว 1 เส้นที่ปกกะลาสี สายคาดคอเป็นรูปดาว 5 แฉกและมีอัญมณีทรงกลมสีเขียวน้ำทะเลติดอยู่ตรงกลาง ถุงมือยาวครอบถึงข้อศอก เข็มกลัดเป็นรูปหัวใจสีเขียวน้ำทะเล โบว์ที่ด้านหลังกระโปรงเป็นสีเขียวน้ำทะเล ปลายโบว์ยาวถึงต้นขา
โดยจุดต่างของชุดในมังงะและอนิเมะคือ ถุงมือ โดยในอนิเมะยังคงใช้แบบขั้นที่ 1, อัญมณีที่สายคาดคอซึ่งในอนิเมะไม่มี, โบว์ด้านหลังเป็นคนละสี
บทขานชื่อ
อัศวินแห่งท้องทะเลลึก ผู้พิทักษ์ดาวเกตุ ดวงดาวแห่งมหาสมุทร เซเลอร์เนปจูน
มณฑลปรัสเซีย
มณฑลปรัสเซีย (Provinz Preußen) เป็นมณฑลของราชอาณาจักรปรัสเซีย ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1829 ถึง 1878 พระเจ้าฟรีดริชมหาราชทรงตั้งมณฑลนี้ขึ้นจากการควบรวมมณฑลปรัสเซียตะวันออกกับปรัสเซียตะวันตก อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1878 มณฑลปรัสเซียก็ถูกแบ่งออกเป็นสองมณฑลอีกครั้ง
เมืองเคอนิชส์แบร์ค (ปัจจุบันคือคาลีนินกราดในรัสเซีย) คือเมืองศูนย์กลางของมณฑลนี้
โดจินชิ
โดจินชิ หมายถึง สื่อสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างและจัดจำหน่ายโดยมือสมัครเล่น โดยอาจเป็นมังงะ อนิเมะ นิยาย หนังสือรวมภาพเขียนหรืองานศิลปะ หรือวิดีโอเกม อย่างไรก็ดีศิลปินอาชีพหลายคนตีพิมพ์โดจินชิเพื่อเผยแพร่ผลงานของตนโดยไม่ผ่านสำนักพิมพ์ คำว่าโดจินชิสร้างมาจากคำว่า 同人 ซึ่งแปลว่า "กลุ่มคนที่มีความสนใจแบบเดียวกัน" และ 誌 ซึ่งแปลว่า "นิตยสาร" หรือ "การเผยแพร่" กลุ่มผู้สร้างโดจินชิมักเรียกตัวเองว่า "เซอร์เคิล" (サークル, circle)
โดจินชิโดยส่วนมากจะเขียนโดยแฟน ๆ ของการ์ตูนที่ได้รับความนิยม โดยนำตัวละครจากการ์ตูนที่ชื่นชอบมาเขียนเรื่องราวเพิ่มเติมออกไปตามแต่จินตนาการของแฟน ๆ นับเป็นการตอบสนองความต้องการของแฟนการ์ตูนในแบบหนึ่ง อย่างไรก็ดีโดจินชิก็สามารถเป็นเรื่องที่ผู้วาดแต่งขึ้นมาเองก็ได้
โดจินชิเป็นทางเลือกสำหรับศิลปินหรือนักประพันธ์ที่ต้องการเผยแพร่ผลงานโดยไม่ต้องผ่านการกลั่นกรองหรือประเมินคุณค่าจากสำนักพิมพ์ การเผยแพร่ทำได้โดยจำหน่ายผลงานของตนได้ในงานขายตรงโดจินชิ ที่ใหญ่ที่สุดคืองานคอมิเก็ตจัดในหน้าร้อนและหน้าหนาวของทุกปีที่โตเกียวบิ๊กไซต์ มีผู้เข้าร่วมงานไม่ต่ำกว่าครั้งละ 400,000 คน นอกจากนี้ปัจจุบันนักเขียนโดจินชิยังสามารถจำหน่ายผลงานทางอินเทอร์เน็ต หรือทางร้านหนังสือซึ่งขายเฉพาะโดจินชิได้อีกด้วย
นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นชื่อดังหลายคนเช่น เค็ง อากามัตสึ, คิโยฮิโกะ อาซูมะ, และแคลมป์ เผยแพร่ผลงานของตนในระยะแรก ๆ เป็นโดจินชิ และปัจจุบันก็มีนักเขียนการ์ตูน นักออกแบบตัวละคร และศิลปินมีออาชีพหลายคนที่ยังเขียนโดจินชิควบคู่กับงานหลักไปด้วย เช่น มาริโอะ คาเนดะ, เคจิ โกโต, และโทนี ทากะ
ปัจจุบันการเขียนโดจินชิได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ ในประเทศไทย โดยมีการจัดงานขายตรงโดจินเป็นระยะ ๆ ตลอดทั้งปี อาทิ งานโคมิคอนโรด, งานคอมิกซีซัน เป็นต้น
บางครั้งการ์ตูนโป๊ที่เป็นลายเส้นแบบการ์ตูนญี่ปุ่นอาจถูกเรียกรวม ๆ ว่าโดจินชิ เพื่อเลี่ยงการกล่าวถึงโดยตรง แม้ว่าโดจินชิไม่จำเป็นต้องมีฉากลามกอนาจารเสมอไปก็ตาม บางครั้งโดจินชิยังอาจหมายความเฉพาะเจาะจงถึงการ์ตูนยาโออิ (ชายรักชาย) หรือการ์ตูนยูริ (หญิงรักหญิง) แต่ไม่ได้หมายความว่าความหมายที่แท้จริงของโดจินชิจะแปลว่า "การ์ตูนโป๊" ตามที่คนส่วนมาก เข้าใจผิด กัน
ออกแบบ-ก่อสร้าง
ออกแบบ-ก่อสร้าง หรือ ดีไซน์-บิลด์ (design-build) เป็นระบบการส่งมอบงานโครงการก่อสร้างชนิดหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากระบบดั้งเดิมที่เป็น "ออกแบบ-ประมูล-ก่อสร้าง" ในระบบนี้จะทำการลดระยะเวลาของโครงการในส่วนของระยะเวลาในการออกแบบ และระยะเวลาในการก่อสร้างลง
ในสหรัฐอเมริกาได้มีการก่อตั้งสถาบันออกแบบ-ก่อสร้างแห่งสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2536
มุทิตา
มุทิตา หมายถึงความพลอยยินดีเมื่อผู้อื่นได้ดี คือเมื่อผู้อื่นได้รับความสำเร็จ มีความสุขความเจริญก้าวหน้า ก็พลอยชื่นชมยินดีในสิ่งที่เขาได้รับ ไม่มีความอิจฉาริษยาในความสำเร็จของเขา ด้วยการพูดแสดงความยินดีบ้าง ส่งบัตรอวยพรไปแสดงความยินดีบ้าง มอบของขวัญมอบกระเช้าดอกไม้แสดงความยินดีบ้างเป็นต้น
ลักษณะของผู้มีมุทิตา คือเป็นคนไม่ริษยา ยอมรับในความดีและความสำเร็จของคนอื่น แสดงความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนอื่นได้ด้วยความเต็มใจ
แขวงสี่แยกมหานาค
สี่แยกมหานาค เป็นเขตการปกครองระดับแขวงหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีถนนพิษณุโลกเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองกับแขวงสวนจิตรลดา มีชื่อเสียงเป็นย่านการค้าทางเรือที่สำคัญมาแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากมีการขุดคลองผดุงกรุงเกษมขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2394 เพื่อขยับขยายพระนคร
ประวัติศาสตร์
แขวงสี่แยกมหานาคเป็นแขวงที่ตั้งของคลองมหานาค ซึ่งเป็นคลองขุดคลองมหานาคเป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นใน พ.ศ. 2326 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามอานัมสยามยุทธ โปรดเกล้าฯ ให้ขุดตัดผ่านกับคลองแสนแสบที่เพิ่งขุดขึ้น จึงมีลักษณะเหมือนสี่แยก และยังมีเรื่องเล่าอีกว่าชื่อสี่แยกมหานาค มีที่มาจากการที่แม่นาคพระโขนงอาละวาดขยายตัวให้ใหญ่ และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ยังเคยเสด็จทอดพระเนตรด้วย
แขวงสี่แยกมหานาค ยังเป็นที่ตั้งของตลาดมหานาค ตลาดค้าส่งผลไม้ขนาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณทางเดินทางเข้าคลองมหานาค เปิดขายทุกวันโดยไม่มีวันหยุด และมีความคึกคักอย่างยิ่งโดยเฉพาะช่วงเวลากลางคืน นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ปารีสและแอมบาสเดอร์อีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงสี่แยกมหานาคตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเขตดุสิต มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
มาโคโตะ มิโซกูชิ
ประวัติตามท้องเรื่อง
มาโคโตะ มิโซกูชิ ได้ออกจากการเป็นนักศึกษามัธยมปลาย แล้วหนีออกจากบ้านไปเข้าสู่วงการนักสู้ โดยใช้วิชาการต่อสู้ที่บิดาของตนได้สอนมา เขาได้เข้าร่วมการต่อสู้ที่จัดขึ้นโดยมาเฟียจีน เขาต่อสู้อย่างถึงที่สุดจนกลายเป็นแชมป์ เขาได้รับการส่งตัวให้ต่อสู้กับศัตรูของนายจ้าง เมื่อเวลาผ่านไป มาโคโตะเกิดคิดถึงบ้านของตนขึ้นมา และต้องการออกจากแก๊ง ในแต่ละทัวร์นาเมนต์เขาก็ยังคงร่วมแข่งขัน ในขณะที่ต้องการหนีไปจากนายของเขา
การสร้างตัวละคร
มาโคโตะ มิโซกูชิ เป็นตัวละครที่มีรูปแบบคล้ายกับริวในเกมสตรีทไฟท์เตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ้าคาดผมสีขาวที่มีอยู่บนศีรษะของเขา
ญิน
ญิน หรือ ดีญิน (جني jinnī, genie, dijinn; แปลว่า ผี หรือ ปีศาจ ) เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติชนิดหนึ่ง ตามความเชื่อของชาวอาหรับ มีระบุอยู่ในอัลกุรอาน มีความเกี่ยวข้องกับ อีฟรีต ซึ่งเป็นญินที่มีความชั่วร้ายและมีพลังอำนาจมาก
โดยทั่วไปแล้ว ลักษณะของญิน หรือ ดีญิน จะคล้ายคลึงกับผีหรือปีศาจตามความเชื่อของศาสนาหรือลัทธิอื่น หากแต่ญินกำเนิดมาจากไฟไร้ควันที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้น และกำเนิดก่อนมนุษย์คนแรกคืออาดัมเป็นเวลานานมาก ญินเกิดมาเพื่อสร้างความดี (อิบาดะฮ์) ถวายแด่อัลลอฮฺ ญินอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ แต่อยู่อีกมิติหนึ่ง มีสังคมเหมือนกับมนุษย์ มีการดำเนินชีวิต มีเกิด มีตาย มีปัญญา มีศรัทธา มีปฏิเสธ มีความสามารถเหนือมนุษย์ สามารถทำในสิ่งที่หลากหลายมากกว่า อายุยืนยาวมากกว่ามาก สามารถบินได้ ปรากฏกายได้ จำแลงกายทั้งในรูปมนุษย์และสัตว์ ญินสามารถมองเห็นมนุษย์ได้ แต่มนุษย์จะมองไม่เห็นญิน เว้นแต่ญินจะปรากฏร่างให้เห็นเอง โดยรากศัพท์ของคำว่าญิน หมายถึง "ปกปิดซ่อนเร้น"  ญินสามารถหลอกล่อหรือหลอกลวงมนุษย์ให้หลงผิดไปได้ด้วย หากผู้ใดที่พยายามติดต่อหรือสื่อสารกับญินจะสุ่มเสี่ยงมากต่อการผิดต่อหลักศาสนาหรือกลายเป็นผู้นอกรีต เนื่องจากเป็นการเข้าไปสู่ไสยศาสตร์
แต่ญิน มิใช่ผี ตามคติของศาสนาอิสลาม ผู้ที่ตายไปแล้วจะถูกนำไปพักรออยู่ในโลกแห่งบัรซัค ไม่สามารถออกมาอาละวาดหลอกหลอนผู้คนอย่างความเชื่อโดยทั่วไป เพียงแต่มีชัยฏอน หรือ อิบลีส ซึ่งก็เป็นญินตนหนึ่งที่ผิดต่ออัลลอฮ์ ปัจจุบันความเชื่อเรื่องญินยังคงมีอยู่ในหมู่ชาวชนบทหรือชาวเบดูอิน ผู้ที่อ้างว่าได้เคยพบเจอกับญิน อ้างว่าญินมีสภาพไม่มีตัวตน มองไม่เห็น แต่สามารถสัมผัสหรือรู้สึกได้ในบางสถานที่ เช่น ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตน แต่เมื่อหันไปมองแล้วกลับไม่พบตัว เป็นต้น โดยสถานที่ ๆ เชื่อว่ามีญินอาศัยอยู่ เช่น เพตรา ในจอร์แดน หรือหมู่บ้านชาวประมงร้างแห่งหนึ่งใกล้กับรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก็เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตย์ของญิน
หอยหลอด
หอยหลอด เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบคู่หลายชนิดในวงศ์ Solenidae ชนิดที่พบในไทย เช่น S. corneus, S. exiguus, S. malaccensis, S. regularis, S. strictus, S. thailandicus ในสกุล Solen เป็นต้น
ถิ่นที่อยู่
หอยหลอดจะฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินโคลนบริเวณปากแม่น้ำ โดยอาศัยอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลตั้งแต่ 50 เมตรไปจนถึง 3 กิโลเมตรแล้วแต่ชนิด บริเวณที่มีหอยหลอดเป็นจำนวนมากในไทยคือดอนหอยหลอด จังหวัดสมุทรสงคราม นอกจากที่ดอนหอยหลอดแล้ว ยังพบตามชายฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามันของจังหวัดอื่นด้วย. ชนิด S. corneus, S. regularis, S. strictus และ S. thailandicus พบมากที่จังหวัดตราด จันทบุรี สมุทรปราการ สมุทรสาคร สมุทรสงคราม (ดอนหอยหลอด) และเพชรบุรี; ชนิด S. vagina พบมากที่จังหวัดตรัง ส่วนชนิด S. grandis และ S. exiguus พบที่จังหวัดสตูล แต่มีปริมาณน้อย
ลักษณะ
เปลือกคล้ายใบมีดโกนบาง มีสีเขียว เขียวอมเหลือง หรือน้ำตาลอมเหลือง ประกบกันเป็นรูปทรงกระบอกแต่ไม่สนิท ยังมีช่องเปิดทั้งด้านหน้าและด้านท้าย มีเอ็นยึดฝาทั้งสองและมีฟัน 2-3 ซี่ มีเท้าเป็นแท่งกลมใหญ่อยู่ที่ส่วนปลายด้านหนึ่ง และมีท่อน้ำเข้าและท่อน้ำออกอยู่ที่ส่วนปลายของอีกด้านหนึ่ง
ขนาดของหอยหลอดแตกต่างกันไปตามชนิด เช่น ชนิด S. grandis มีความยาวสูงสุด 15 เซนติเมตร; ชนิด S. strictus มีความยาวสูงสุด 8 เซนติเมตร แต่มีความกว้างน้อยกว่าชนิด S. corneus ซึ่งมีความยาวสูงสุด 6 เซนติเมตร; ชนิด S. vagina มีความยาวสูงสุด 7 เซนติเมตร; ชนิด S. regularis มีความยาวสูงสุด 5 เซนติเมตร; ชนิด S. thailandicus มีความยาวสูงสุด 4.5 เซนติเมตร และหอยหลอดที่ยังจำแนกอนุกรมวิธานไม่ได้ (Solen sp.) บางชนิดมีความยาวสูงสุด 2.5 เซนติเมตร
การประกวดนางงามนานาชาติบิ๊กโฟร์
ประเทศและดินแดนที่ได้รับชัยชนะมากที่สุด
ประเทศและดินแดนแรกที่ชนะการประกวดระดับนานาชาติที่สำคัญทั้งหมดรายการคือ ปวยร์โตรีโก เมื่อได้รับรางวัลมิสเอิร์ธ 2019 ปวยร์โตรีโกได้รับรางวัลมิสเวิลด์ สองครั้ง, มิสยูนิเวิร์ส ห้าครั้ง, มิสอินเตอร์เนชันแนล สองครั้ง, มิสเอิร์ธ หนึ่งครั้ง, มิสซูปราเนชันแนล หนึ่งครั้ง และมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล หนึ่งครั้ง
ประเทศและดินแดนต่อไปนี้ชนะการประกวดนางงามบิ๊กโฟร์ทุกรายการอย่างน้อยหนึ่งครั้ง:
ตำบลพังเทียม
การปกครอง
ตำบลพังเทียม แบ่งการปกครองออกเป็น 20 หมู่บ้าน คือ
บริตป็อป
การตื่นตัวในการบุกอังกฤษโดยวงกรันจ์จากอเมริกา วงดนตรีอังกฤษที่เกิดขึ้นมาใหม่ เช่น สเวดและเบลอ ได้เริ่มทำการเคลื่อนไหวทันที มักกล่าวถึงดนตรีแบบกีต้าร์ของอังกฤษในอดีตและการเขียนเพลงเกี่ยวกับเรื่องที่สำคัญของอังกฤษ วงดนตรีอื่นซึ่งต่อมาก็ได้แก่ โอเอซิส, เดอะเวิร์ฟ, พัลป์, พลาซีโบ, ซูเปอร์กราส, แคสต์, สเปซ, สลีปเปอร์ และ อีลาสติกา
การแข่งขันชิงความเป็นใหญ่ในทำเนียบเพลงชาร์จเพลงกับวงบริตป็อประหว่างเบลอและโอเอซิส ได้ให้ขนานนามว่า "The Battle of Britpop" ซึ่งสื่อมวลชนของอังกฤษได้ให้ความสนใจในปี 1995 อย่างไรก็ตามในปี 1997 การเคลื่อนไหวของบริตป็อปได้เริ่มโรยรา หลายวงก็เริ่มถึงจุดสะดุดและเริ่มแยกวง สไปซ์เกิลส์ได้เข้าเป็นที่นิยมแทนบริตป็อป แม้ว่าบางวงได้ประสบความสำเร็จในต่างประเทศโดยเฉพาะอย่างยิ่งสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของบริตป็อปมาถึงจุดสิ้นสุด
นาจา
นาจา หรือ หน่าจา (หรือ เหนอจา ตามภาษาจีนกลาง) (จีน: 哪吒, พินอิน: Nézhā หรือ Núozhā) เทพเจ้าตามคติความเชื่อของจีน นาจาประสูติเมื่อวันที 9 เดือน 9 (ตามปฎิทินจีน)
ปกรณัม
ในห้องสิน เดิมนาจา มีอดีตชาติ มีชื่อว่า หลิน จูจื่อ เป็นลูกศิษย์ของไท่อิดจินหยิน แต่ด้วยโลกมนุษย์มีปีศาจมาก ทางสวรรค์จึงส่ง หลิน จูจื่อ มาจุติยังโลกมนุษย์ในยุคราชวงศ์ซาง ในตระกูลหลี่ (李) ประสูติเมื่อวันที่ 9 เดือน 9 (ตามปฎิทินจีน) เป็นบุตรของแม่ทัพหลี่ (หลี่เจ๊ง) และ นางฮึ่นสี ขณะที่ตั้งท้องอยู่นั้น แม่ทัพหลี่ ได้ถูกส่งให้ไปออกรบ ประมาณ 3 ปี กับอีก 6 เดือน เมื่อแม่ทัพหลี่กลับมา ภรรยาก็คลอดบุตรพอดี แต่กลับเป็นลูกแก้ว จึงเข้าใจว่าเป็นปีศาจ แม่ทัพหลี่โกรธมาก จึงใช้กระบี่ฟันไปที่ลูกแก้ว เมื่อลูกแก้วแตกก็เห็นเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักนอนอยู่บนผ้าแพร และมีห่วงทองอยู่ที่ตัวด้วย
นาจาในวัยเด็กเป็นเด็กที่ซนมากและไม่กลัวใคร วันหนึ่ง นาจาไปเล่นน้ำทะเล ด้วยเป็นเด็กจึงเอาผ้าเหวี่ยงเล่นที่น้ำ จึงทำให้ใต้บาดาลสะเทือน เจ้าสมุทร จึงสั่งให้ ทหารออกมาดู ก็เห็นเด็กกำลังเล่นน้ำอยู่ จึงเข้าไปขู่ นาจาจึงใช้ผ้าเหวี่ยง เพื่อไล่ให้ไปแต่ปรากฏว่าถูกตัวทหารทำให้ทหารของเจ้าสมุทรตาย ต่อมา ลูกเจ้าสมุทรเห็นว่านานแล้ว ทหารยังไม่มารายงานจึงขึ้นตามมาดูก็เห็นทหารตายอยู่ และมีเด็กกำลังเล่นน้ำอยู่ จึงเข้าไปขู่ แต่ก็ถูกผ้าแพรเหวี่ยงตายเช่นกัน ทหารก็ไปรายงานเจ้าสมุทร เจ้าสมุทรโกรธมาก จึงไปหา แม่ทัพหลี่ และบอกว่าลูกของท่านได้ฆ่าลูกของตน และเจ้าสมุทรจะเอาน้ำทะเล มาถล่มเมือง พอนาจาได้ยินรุ่งเช้า จึงไปเมืองบาดาลและถลกเส้นเอ็นมังกรและเสกมังกรให้เป็นงูเขียว แล้วเดินทางกลับบ้าน
เมื่อกลับถึงบ้าน แม่ทัพหลี่ก็ดุด่านาจาว่าเจ้าสมุทรโกรธมาก และจะถล่มเมือง นาจาจึงเอาเส้นเอ็นออกมาให้พ่อดู แล้วบอกว่า เส้นเอ็นนี้เอามาให้พ่อทำเสื้อเกราะ แล้วเจ้าสมุทรก็อยู่ที่ตัว นาจาก็ขว้างงูเขียวออกมา เห็นเป็นเจ้าสมุทร แม่ทัพหลี่โกรธมากจึงดุด่านาจา จนในที่สุด นาจาน้อยใจจึงแล่เนื้อคืนแม่ และแล่กระดูกคืนพ่อ จากนั้นจึงเข้าฝัน บอกให้แม่ทำศาลบูชาให้ แล้วนาจาจะได้ชุบชีวิตขึ้นมาใหม่ แม่ทัพหลี่ทราบเรื่องก็ตามไปทำลายศาล นาจาจึงโกรธมากและคิดที่จะฆ่าพ่อ
ดังนั้น รูปลักษณ์ของนาจา จะปรากฏให้ห็นเป็นรูปของเด็กผู้ชายเหยียบวงล้อไฟ มือถือหอกและห่วงเป็นอาวุธ มีอิทธิฤทธิ์เหาะเหินเดินอากาศได้ปราบมารปีศาจได้ ต่อมาภายหลังได้ช่วยเจียงจื่อหยานำกองทัพราชวงศ์โจวรบกับราชวงศ์ชางหลังจากได้รับชัยชนะไม่ขอรับรางวัลไดๆจึงลากลับไปอยู่กับไท่อิดจินหยินผู้เป็นอาจารย์ นาจายังมีตำนานที่แตกต่างออกไป เช่น ในไซอิ๋วได้บรรยายว่า นาจาเมื่อเกิดข้างมือขวามีอักษรว่า นา ข้างมือซ้ายมีอักษรว่า จา จึงได้ชื่อว่า นาจา เมื่อเกิดได้ 3 วันแล้วจึงออกไปเล่นน้ำทะเลและได้ไปเหยียบปราสาทของเจ้าสมุทรและจับบุตรชายของเจ้าสมุทรถลกเส้นเอ็ดมังกร เจ้าสมุทรโกรธมาก จึงไปหา แม่ทัพหลี่ผู้เป็นบิดา แม่ทัพหลี่จึงคิดจะฆ่านาจา นาจาน้อยใจจึงแล่เนื้อคืนแม่ แล่เกระดูกคือพ่อ เมื่องนาจาตายแล้วดวงวิญญาณจึงลอยไปหาพระยูไลในดินแดนชมพูทวีปพระยูไลเห็นจึงรู้สงสารจึงได้ชุบชีวิตให้กับนาจาโดยใช้ก้านบัวแทนกระดูก รากบัวแทนเนื้อ ใยบัวแทนเอ็น และใบบัวแทนอาภรณ์ขึ้นมาใหม่แล้วพระยูไลจึงได้ให้นาจาไปปราบปีศาจทั้ง 96 ถ้ำ เมื่อปราบได้สำเร็จ นานาจึงคิดจะแก้แค้นแม่ทัพหลี่ผู้เป็นบิดา แม่ทัทหลี่จึงไปขอความช่วยเหลือจากพระยูไล พระยูไลจึงมอบเจดีย์ให้แม่ทัพหลี่เมื่อนาจาได้เห็นเจดีย์ที่เป็นตัวแทนของพระยูไลแล้วนาจาจึงไม่กล้าทำร้ายพ่อตัวเอง พระยูไลจึงให้สองพ่อลูกคืนดีกัน ต่อมาภายหลังจึงได้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพบนสวรรค์
มีความเห็นจากนักวิชาการชาวอิสราเอล เมเออร์ ชาเฮอร์ ว่านาจามีที่มาจากเทพปกรณัมฮินดู โดยเชื่อว่านาจา คือ นลกุเวร ซึ่งเป็นบุตรชายของท้าวเวสสุวรรณหรือท้าวกุเวร ซึ่งแนวคิดนี้ได้รับการยอมรับพอสมควรจากนักวิชาการชาวจีน โดยระบุว่าคำว่า "นาจา" ก็มาจากคำว่า นลกุเวร ซึ่งเป็นภาษาสันสกฤต ฐานยืนยันความเชื่อมโยงระหว่างคำทั้งสองนี้ปรากฏในพระสูตรมหามยุรีวิทยาราชาสูตร ของพุทธศาสนาในนิกายตันตระ ที่ต้นฉบับภาษาสันสกฤตที่แปลเป็นภาษาจีน โดยการแปลแต่ละครั้งมีการแปลชื่อนี้ออกมาไม่เหมือนกัน แต่ที่สุดแล้วคำว่า นลกุเวร เรียกอย่างสั้น ๆ แบบจีนว่า นาจา โดยมีพุทธศาสนานิกายตันตระเป็นตัวเชื่อมโยง อีกทั้งยังมีความเหมือนกันในเรื่องของปมเอดิปุสด้วย
นาจาในความเคารพและในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ปัจจุบัน นาจาเป็นหนึ่งในเทพเจ้าของจีนที่ชาวจีนรวมทั้งชาวไทยเชื้อสายจีนให้การเคารพนับถือ โดยมีศาลหลายแห่งปรากฏอยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ อาทิ ศาลเจ้าหน่าจาซาไท้จื้อ ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี
เรื่องราวของนาจาได้ถูกสร้างในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายอย่าง อาทิ ละครโทรทัศน์ เช่น Gods of Honour ในปี ค.ศ. 2001 ของฮ่องกง นำแสดงโดย เฉิน ห่าวหมิน (ในประเทศไทยฉายทางช่อง 3 ใช้ชื่อว่า นาจาเทพจอมอิทธิฤทธิ์)
ท็อดด์ ฟิลลิปส์
ท็อดด์ ฟิลลิปส์ (Todd Phillips) เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1970 เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ เทปสบึมส์ ต้องเอาคืนก่อนถึงมือเธอ (2000), ก๊วนแสบ โสดไม่มีลิมิต (2003), คู่พยัคฆ์แสบซ่าท้านรก (2004), เมายกแก๊ง แฮงค์ยกก๊วน (2009, 2011, และ 2013) และ คู่แปลก ทริปป่วน ร่วมไปให้ทันคลอด (2010) จากงานของเขาในฐานะนักเขียนบทภาพยนตร์แนวเสียดสีคอมเมดี้เรื่อง โบแรต: กระจอกข่าวเปิ่น..ป่วนเมืองมะกัน (2006) ฟิลลิปส์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
ฟิลลิปส์ยังทำภาพยนตร์แนวทางอื่นๆ เขากำกับภาพยนตร์อาชญากรรมชีวประวัติเรื่อง วอร์ ด็อก: คู่ป๋าขาแสบ (2016) และภาพยนตร์เขย่าขวัญจิตวิทยาเรื่อง โจ๊กเกอร์ (2019) ซึ่งต่อมาได้รับรางวัลสิงโตทองคำในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิสครั้งที่ 76 และทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และ บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ควบคู่ไปกับ สกอตต์ ซิลเวอร์
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 12 เรื่องของ ท็อดด์ ฟิลลิปส์ 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
$ ดอลลาร์สหรัฐ
รางวัล
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ ท็อดด์ ฟิลลิปส์
อาเลสซานโดร โวลตา
อาเลสซานโดร จูเซปเป อันโตนิโอ อนาสตาซิโอ โวลตา (Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1745 — 5 มีนาคม ค.ศ. 1827) เป็นนักฟิสิกส์ชาวลอมบาร์ดี ซึ่งเป็นที่รู้จักว่าคิดค้นแบตเตอรี (เซลล์ไฟฟ้าเคมี) ขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1800
อาเลสซานโดร ได้เก้าอี้นักประสบการณ์ทางฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัย Pavia มาเกือบ 40 ปีและได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางจากนักเรียนของเขา