cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
ประชากรศาสตร์
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียเป็นภูมิภาคที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์สูงมาก โดยมีประชากรที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากนับตั้งแต่รัสเซียผนวกอับคาเซียเข้าเป็นส่วนหนึ่ง ในศตวรรษที่ 19 มีการขับไล่ชาวอับคาซกว่า 100,000 คน ออกจากภูมิภาค โดยส่วนใหญ่ขับไปยังจักรวรรดิออตโตมัน ในขณะที่สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียสถาปนาขึ้น ชาวอับคาซคิดเป็นไม่ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ของประชากร นโยบาย โคเรนีซัตซียา (การทำให้กลายเป็นวัฒนธรรมแม่; nativization) ที่ใช้ในช่วงนี้เพื่อส่งเสริมชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ในสหภาพโซเวียต เป็นผลให้ประชากรชาวอับคาซเพิ่มสูงขึ้น: ระหว่าง ค.ศ. 1922 และ 1926 ชาติพันธุ์ชาวอับคาซเพิ่มขึ้นประมาณ 8 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่จำนวนประชากรชาติพันธุ์จอร์เจียลดลง 6 เปอร์เซ็นต์ ฉะนั้นตามที่กล่าวอ้างในสำมะโน ค.ศ. 1926 ของโซเวียต (สำมะโนเดียวที่มีตลอดการดำรงอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย) จำนวนประชากรที่เป็นชาติพันธุ์อับคาซสูงถึง 55,918 คนหรือราว 28 เปอร์เซ็นต์ของประชากร (ซึ่งอยู่ที่ 201,016 คน) ในขณะที่จำนวนชาติพันธุ์จอร์เจียอยู่ที่ 67,494 คน (36 เปอร์เซ็นต์) กลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ที่ปรากฏในสำมะโน ค.ศ. 1926 ได้แก่ชาวอาร์มีเนีย (25,677 คนหรือ 13 เปอร์เซ็นต์), ชาวกรีกคอเคซัส (14,045 คนหรือ 7 เปอร์เซ็นต์) และ ชาวรัสเซีย (12,553 คนหรือ 6 เปอร์เซ็นต์)
ฟุตบอลในประเทศไทย
ประวัติ
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้งสโมสรคณะฟุตบอลสยาม ขึ้นโดยมีพระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์ทรงลงแข่งขันเป็นผู้เล่นเอง และเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2458 มีการจัดแข่งขันในระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างทีมชาติสยาม (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลทีมชาติไทย) กับทีมราชกรีฑาสโมสร ที่สนามราชกรีฑาสโมสร โดยมีดักลาส โรเบิร์ตสัน เป็นกรรมการผู้ตัดสิน
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
ประชากรศาสตร์
ในสมัยของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียมีการปรับแก้ระบบการเชียนที่ใช้ในภาษาอับคาซ ภายใต้นโยบาย โคเรนีซัตซียา ชาวอับคาซไม่ได้ถือเป็นหนึ่งในประชากร "ก้าวหน้า" ของสหภาพโซเวียต ฉะนั้นจึงเกิดการมุ่งเน้นไปที่การพัฒนาอัตลักษณ์และวัฒนธรรมประจำชาติของตน ภาษาอับคาซและภาษาอื่น ๆ ในสหภาพโซเวียตภายใต้นโยบายนี้ถูกแปรเป็นอักษรละตินใน ค.ศ. 1928 แทนที่การใช้ระบบการเขียนที่ใช้อักษรซีริลลิก มีการให้ความสำคัญมากต่อการพัฒนาวัฒนธรรมอับคาซ ซึ่งได้รับการสนับสนุนมากในแง่ของเงินทุน นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้งสมาคมวิทยาศาสตร์อับคาเซีย (Abkhazian Scientific Society) ขึ้นใน ค.ศ. 1922 ตามด้วยสถาบันภาษาและวรรณกรรมอับคาเซีย (Academy of Abkhazian Language and Literature) ซึ่งตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1925
ฟุตบอลในประเทศไทย
ประวัติ
จากนั้นเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ก่อตั้ง สมาคมฟุตบอลแห่งชาติสยาม ขึ้นโดยทรงรับเข้าอยู่ในพระบรมราชูปถัมภ์ตั้งแต่เริ่มแรก พร้อมทั้งตราข้อบังคับสมาคมฯ และแต่งตั้งสภากรรมการบริหารชุดแรก ประกอบด้วยข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ 7 ท่าน โดยมีพระยาประสิทธิ์ศุภการ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ; ต่อมาโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็น เจ้าพระยารามราฆพ) เป็นนายกสภาฯ และพระราชดรุณรักษ์ (เสริญ ปันยารชุน; ต่อมาโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ขึ้นเป็นพระยาปรีชานุสาสน์) เป็นเลขาธิการ
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
ประชากรศาสตร์
เนื้องจากรัฐบาลรับรู้ถึงความหลากหลายทางชาติพันธุ์ภายในอับคาเซียเอง ในมาตรา 8 ของรัฐธรรมนูญอับคาเซีย ค.ศ. 1925 ได้ระบุให้อับคาเซียมีภาษาทางการสามภาษา คือ ภาษาอับคาเซีย, ภาษาจอร์เจียและภาษารัสเซีย ในขณะที่การแปรญัติในภายหลังระบุเพิ่มว่า "ชนชาติทั้งปวงที่อาศัยในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียได้รับการรับรองสิทธิในการพัฒนาและใช้ภาษาแม่ของตนโดยเสรี ทั้งในระดับชาติ วัฒนธรรม และในหน่วยงานทั่วไปของรัฐ" ประชากรส่วนใหญ่ไม่เข้าใจภาษาอับคาเซีย ภาษารัสเซียจึงเป็นภาษาหลักของรัฐบาลในขณะที่ภูมิภาคท้องถิ่นต่าง ๆ ใช้ภาษาที่มีใช้มากสุดในพื้นที่นั้น ๆ
ฟุตบอลในประเทศไทย
ประวัติ
ต่อมาราวปลายปีเดียวกัน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ริเริ่มการแข่งขัน "ฟุตบอลถ้วยทองของหลวง" ขึ้น มี 12 ทีมเข้าร่วมในขณะนั้น ซึ่งต่อมาการแข่งขันนี้จะรู้จักกันในชื่อฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. และแยกกับฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ทั้งนี้สมาคมฯ เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2468 การแข่งขันฟุตบอลระหว่างชาตินัดแรกของทีมชาติไทย เป็นการพบกับทีมชาติสหภาพอินโดจีนของฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2473 ช่วงเวลาเดียวกับการเสด็จประพาสสหภาพอินโดจีนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวประชาธิปก โดยเป็นชัยชนะอย่างเด็ดขาดของทีมชาติไทย ด้วยผลการแข่งขัน 4-0
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย
ผลสืบเนื่อง
สถานะที่แน่นอนของอับคาเซียในฐานะ "สาธารณรัฐตามสนธิสัญญา" ไม่เคยได้รับการอธิบายให้กระจ่างตลอดการมีอยู่ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซีย นักประวัติศาสตร์ อาร์เซนี ซาปารอฟ ระบุว่าแม้แต่เจ้าหน้าที่รัฐในเวลานั้นก็ไม่รู้เช่นกันว่าวลีนี้หมายความว่าอะไร สถานะที่ว่านี้มีความสำคัญในเชิงสัญลักษณ์ต่อชาวอับคาเซีย ผู้ไม่เคยหลงลืมว่าเคยมีรัฐอิสระของตนเองมาก่อน อย่างน้อยในเชิงทฤษฎี ภายหลังการเกิดขึ้นของนโยบายกลัสนอสต์และเปเรสตรอยคาในคริสต์ทศวรรษ 1980 การเรียกร้องให้ฟื้นฟูสถานะของอับคาเซียได้เริ่มเกิดขึ้นใหม่อีกครั้ง การประชุมที่ลีฮนีใน ค.ศ. 1989 เรียกร้องให้เจ้าหน้าที่ของโซเวียตประกาศให้อับคาเซียเป็นสาธารณรัฐเต็มตัว โดยอ้างสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอับคาเซียว่าเป็นรัฐที่เคยดำรงอยู่มาก่อนหน้า เมื่ออับคาเซียประกาศเอกราชอีกครั้งใน ค.ศ. 1990 อับคาเซียได้เรียกร้องให้ฟื้นฟูรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1925 ซึ่งระบุให้จอร์เจียและอับคาเซียรวมเป็นสหภาพ การเรียกร้องนี้ทำไปเพื่อเปิดทางให้กับความเป็นไปได้ของการรวมเป็นสหภาพของสองรัฐในอนาคต การรื้อฟื้นรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1925 นำไปสู่สงครามใน ค.ศ. 1992–1993 และข้อพิพาทเกี่ยวกับสถานะของอับคาเซีย ซึ่งนำไปสู่สถานะเอกราชโดยพฤตินัยของอับคาเซียในจอร์เจียนับตั้งแต่ ค.ศ. 1992
ฟุตบอลในประเทศไทย
ประวัติ
สืบเนื่องจากที่รัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม ประกาศรัฐนิยมเปลี่ยนชื่อประเทศจากสยามเป็นไทยเมื่อปี พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนชื่อสมาคมเป็น สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และเปลี่ยนชื่อฟุตบอลทีมชาติเป็น ฟุตบอลทีมชาติไทย มีการแข่งขันฟีฟ่ารับรองนัดแรกในปี พ.ศ. 2491 ที่กรุงเทพมหานคร ทีมชาติไทยพ่ายทีมชาติสาธารณรัฐจีนไป 1-6 โดยสมาคมฯ ส่งฟุตบอลทีมชาติไทยลงแข่งขันระดับนานาชาติเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่นครเมลเบิร์นของออสเตรเลีย เมื่อปี พ.ศ. 2499
จากนั้นสมาคมฯ เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) เมื่อปี พ.ศ. 2500 และเข้าร่วมเป็นสมาชิกก่อตั้งของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟเอฟ) เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2527 ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 สมาคมฯ จัดระบบการแข่งขันฟุตบอลเสียใหม่เป็นระดับชั้น (Division) โดยตั้งวัตถุประสงค์เพื่อความเป็นเลิศ ตามรูปแบบของสมาคมฟุตบอลอังกฤษในขณะนั้น คือจัดเป็นฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ประเภท ก, ข, ค และ ง ตลอดจนไทยเอฟเอคัพ (เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513) รวมถึงฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ (เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2511) และควีนสคัพ (เริ่มจัดครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513) เป็นต้น นอกจากนี้ ยังจัดการแข่งขันในระดับอื่นเช่น ฟุตบอลนักเรียน, ฟุตบอลอาชีวศึกษา, ฟุตบอลเยาวชนและอนุชน, ฟุตบอลเตรียมอุดมศึกษา, ฟุตบอลอุดมศึกษา รวมทั้งกำกับดูแลในการส่งทีมฟุตบอลต่างๆ เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันระหว่างประเทศอีกด้วย
ฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย
ในอดีต ประเทศไทยเคยจัดแข่งขันฟุตบอลระบบลีกมาก่อน ว่าไม่ได้รับความนิยมจึงต้องยกเลิกไป จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2539 สมาคมฟุตบอลฯ ดำเนินการจัดแข่งขัน ฟุตบอลอาชีพในระบบลีกขึ้น โดยมีชื่อที่เปลี่ยนไปหลายครั้งคือ ไทยแลนด์ซอกเกอร์ลีก (Thailand Soccer League), ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (Thailand Premier League), ไทยลีก (Thai League) และ ไทยพรีเมียร์ลีก (Thai Premier League) แต่ในระยะแรกมีปัญหาที่สำคัญคือ สโมสรฟุตบอลในลีกนี้ และการแข่งขันส่วนมากอยู่ในกรุงเทพมหานคร เป็นผลให้ชาวไทยในจังหวัดอื่นทั่วประเทศ ไม่มีโอกาสรับชมการแข่งขัน
เมื่อปี พ.ศ. 2542 การกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) จึงร่วมกับสมาคมฟุตบอลฯ เข้าแก้ไขปัญหานี้ โดยจัดแข่งขันฟุตบอลอาชีพ ระบบลีกในส่วนภูมิภาค โดยให้ชื่อว่าโปรวินเชียลลีก (Provincial League) ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 กกท.ย้ายการแข่งขันไปร่วมกับกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น โปรเฟสชันนัลลีก (Professional League) โดยแบ่งเป็นสองระดับชั้น (Division) ซึ่งระดับชั้นสูงสุดมี 18 สโมสรเข้าร่วม จนกระทั่งเมื่อเริ่มฤดูกาล พ.ศ. 2549 สโมสรฟุตบอลชลบุรี และสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี จากโปรเฟสชันนัลลีกสูงสุด เข้ามาร่วมในไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก และเมื่อเริ่มฤดูกาล พ.ศ. 2550 กกท.ทำการยุบ โปรเฟสชันนัลลีกสูงสุด โดยจัดแบ่งสโมสรในลีกให้ไปเข้าแข่งขัน กับไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก และไทยลีกดิวิชัน 1
ในส่วนการแข่งขันรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ซึ่งสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (เอเอฟซี) กำหนดให้สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขันต้องมีใบรับรองสโมสร (Club licensing) อย่างถูกต้องตามที่เอเอฟซีกำหนด โดยในปัจจุบัน ประเทศไทยมีอยู่ 6 สโมสรคือ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด, เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด, บางกอกกล๊าส เอฟซี, ชลบุรี เอฟซี, บีอีซี เทโรศาสน และชัยนาท ฮอร์นบิล แต่บีอีซี เทโรศาสน กับ ชัยนาท ฮอร์นบิล ถึงจะได้คลับไลเซนซิ่งแล้ว แต่สนามยังอยู่ในคลาส B ซึ่งในอนาคตทางสมาคมฟุตบอลฯได้มีการกำหนดให้ทุกทีมในไทยลีกต้องผ่านคลับไลเซนซิ่ง โดยทีมที่ทำไม่ได้จะถูกหักเงินหรือถูกตัดแต้ม
สนามฟุตบอลในประเทศไทย
สนามฟุตบอลขนาดมาตรฐานแห่งแรกของประเทศไทยคือ สนามกรีฑาสถาน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สนามศุภชลาศัย เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงนาวาโท หลวงศุภชลาศัย (ร.น.) อธิบดีกรมพลศึกษาคนแรก) ตั้งอยู่ภายในกรีฑาสถานแห่งชาติ บริเวณที่ทำการของกรมพลศึกษา เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร เริ่มการก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2480 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2484
สนามฟุตบอลในประเทศไทยโดยส่วนมาก มักสร้างขึ้นพร้อมกับ สนามแข่งขันกรีฑาและอัฒจันทร์โดยรอบ ในสถานะของสนามหลัก (Main Stadium) ภายในศูนย์กีฬาระดับต่างๆ โดยมักตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร หรือเป็นส่วนหนึ่งของสนามกีฬากลางในแต่ละจังหวัด ต่อมาหลังจากปี พ.ศ. 2552 เมื่อฟุตบอลระบบลีกอาชีพของไทยเป็นที่นิยมอย่างสูง สโมสรฟุตบอลชั้นนำหลายแห่งจึงเริ่มลงทุนจัดสร้างสนามฟุตบอลโดยเฉพาะเป็นของตนเอง
ทั้งนี้สนามฟุตบอลในกรุงเทพมหานคร มีหลายแห่งที่สำคัญเช่น ศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น), ราชมังคลากีฬาสถาน, สนามกีฬากองทัพบก, สนามกีฬากองทัพอากาศ (ธูปะเตมีย์), สนามกีฬาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, สนามฟุตบอลเทพหัสดิน, แพตสเตเดียม, สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา เป็นต้น ส่วนสนามฟุตบอลที่สำคัญในเขตปริมณฑล มีอาทิ เอสซีจีสเตเดียม, สนามทีโอที แจ้งวัฒนะ ในจังหวัดนนทบุรี, สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ รังสิต, ลีโอสเตเดียม ในจังหวัดปทุมธานี เป็นต้น
ซึ่งสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย (เอเอฟซี) กำหนดให้สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน รายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ต้องมีใบรับรองสโมสร (Club licensing) อย่างถูกต้องตามที่เอเอฟซีกำหนด จึงสามารถใช้สนามเหย้าทำการแข่งขันได้ โดยในปัจจุบัน ประเทศไทยมีอยู่ 8 สนามคือ ช้างอารีนา, เอสซีจีสเตเดียม, ลีโอสเตเดียม, ชลบุรีสเตเดียม, สนามฟุตบอลธรรมศาสตร์ รังสิต, สนามกีฬากลางจังหวัดนนทบุรี, มิตรผลสเตเดียม และสนามทุ่งทะเลหลวง นอกจากนี้ ยังมีอีกสองสนาม ที่เอเอฟซีใกล้จะออกใบรับรองสโมสรคือ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา และสนามกีฬากลางจังหวัดชัยนาท สำหรับสนามฟุตบอลที่สหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) รับรองมาตรฐาน ในประเทศไทยมีอยู่ 3 สนามคือ ช้างอารีนา, มิตรผลสเตเดียม และลีโอสเตเดียม
ผู้สนับสนุนฟุตบอลไทย
ฟุตบอลเป็นกีฬาที่ชาวไทยให้ความนิยมอย่างมาก ทว่าส่วนมากนิยมติดตามฟุตบอลยุโรปมากกว่า ก่อนหน้านี้ผู้สนับสนุนฟุตบอลทีมชาติไทยมีอยู่ไม่มากนัก โดยมักให้ความสำคัญเฉพาะนัดระดับชาติที่สำคัญเท่านั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ผู้สนับสนุนฟุตบอลไทยกลุ่มหนึ่ง ซึ่งนิยมในฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นหลัก รวมตัวกันจัดตั้งเป็นชมรม โดยให้ชื่อว่าเชียร์ไทย เพื่อเป็นแกนนำในการสนับสนุนฟุตบอลทีมชาติไทย ใช้เว็บบอร์ดในการติดต่อระหว่างกัน รวมทั้งจัดกิจกรรมรณรงค์ให้ชาวไทยอื่นๆ สนใจสนับสนุนฟุตบอลไทยมากขึ้น โดยในระยะหลังจากปี พ.ศ. 2552 เมื่อฟุตบอลระบบลีกอาชีพของไทยเป็นที่นิยมอย่างสูง จึงมีการจัดตั้งกลุ่มผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบอลต่างๆ อีกเป็นจำนวนมาก
นักฟุตบอลไทยในลีกต่างประเทศ
ข้อมูลเฉพาะนักฟุตบอลไทยที่เล่นในลีกสูงสุดในต่างประเทศ แต่ไม่นับรวมลีกสูงสุดที่ถูกยุบ
วิกตอเรียพีก
ชาวยุโรปรู้จัก "เดอะพีก" มาตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เนื่องจากเป็นจุดที่มองเห็นเกาะได้ดีที่สุดและมีอากาศที่อบอุ่น ต่างจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะฮ่องกงที่มีอากาศกึ่งเขตร้อน ข้าหลวงคนที่หกแห่งฮ่องกงคือ เซอร์ริชาร์ด แมกดอนเนลล์ สร้างบ้านพักตากอากาศที่นี่ราวปี ค.ศ. 1868 แต่เดิมผู้ที่จะเดินทางขึ้นมาที่ยอดเขาจะต้องใช้เกี้ยวที่มีคนหาม แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 มีการเปิดให้บริการกระเช้าไฟฟ้า ทำให้การขึ้นสู่ยอดเขาสะดวกสบายมากขึ้น ระหว่างปี ค.ศ. 1904–1930 มีการประกาศให้พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่อาศัยเฉพาะของชาวต่างชาติ
ในปัจจุบัน วิกตอเรียพีกรองรับนักท่องเที่ยวกว่า 7 ล้านคนต่อปี เป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของฮ่องกง นักท่องเที่ยวมักจะมาถ่ายมุมกว้างของเกาะ และเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น พีกทาวเวอร์, พีกแกลเลอเรีย, สวนวิกตอเรียพีก, วิกตอเรียแกป และถนนลูการ์ด การเดินทางสามารถมาได้ทั้งทางกระเช้าไฟฟ้า บริการขนส่งสาธารณะ รถแท็กซี่ และรถยนต์ส่วนตัว
นอกจากจะเป็นพื้นที่พักอาศัยและแหล่งท่องเที่ยวแล้ว วิกตอเรียพีกยังเป็นที่พำนักของบุคคลที่ดำรงตำแหน่งบริหารของฮ่องกง เช่น เลขานุการกระทรวงยุติธรรมฮ่องกง หัวหน้าเลขานุการฝ่ายบริหารฮ่องกง หัวหน้าผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์สูงสุดฮ่องกง เป็นต้น รวมถึงนักธุรกิจที่มีชื่ออย่างเหลก๊าเส่ง
ตราแผ่นดินของบังกลาเทศ
ตราแผ่นดินของบังกลาเทศ เริ่มใช้วันที่ พ.ศ. 2514 มีส่วนประกอบคือ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 (U.S. Route 50 หรือ US 50) เป็นทางหลวงสหรัฐอเมริกาแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลัก ระยะทาง 3000 mi มีเส้นทางจากเวสต์แซคราเมนโต รัฐแคลิฟอร์เนีย จนถึงโอเชียนซิตี รัฐแมริแลนด์ ริมมหาสมุทรแอตแลนติก ทางหลวงเส้นนี้ผ่านพื้นที่ชนบท ทะเลทราย และภูเขา เป็นส่วนมากในสหรัฐตะวันตก ส่วนในช่วงที่ผ่านรัฐเนวาดารู้จักกันในฐานะที่เป็น "ถนนที่เงียบเหงาที่สุดในอเมริกา" ส่วนในช่วงที่ผ่านสหรัฐตะวันตกกลาง ทางหลวงเส้นนี้ผ่านพื้นที่ชนบท รวมทั้งเมืองใหญ่ไม่กี่แห่ง เช่น แคนซัสซิตีและเซนต์หลุยส์ ในรัฐมิสซูรี และซินซินแนติ ในรัฐโอไฮโอ เส้นทางผ่านเข้าสู่สหรัฐตะวันออก ผ่านพื้นที่เทือกเขาแอปพาเลเชียนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ก่อนที่จะมุ่งหน้าเข้าสู่วอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากนั้นเข้าสู่รัฐแมริแลนด์ และไปสิ้นสุดที่โอเชียนซิตี
กวางผา
กวางผา (Gorals) เป็นสกุลของสัตว์กีบคู่จำพวกแอนทีโลปสกุลหนึ่ง ในวงศ์ Bovidae ใช้ชื่อสกุลว่า Naemorhedus
การค้นพบและศัพทมูลวิทยา
กวางผาถูกค้นพบและศึกษาครั้งแรกในทางสัตววิทยา เมื่อปี ค.ศ. 1825 ในแถบเทือกเขาหิมาลัย ประเทศเนปาล มีลักษณะคล้ายแอนทีโลปที่พบในทวีปแอฟริกา จึงได้รับการจำแนกและตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Antilope goral  ต่อมาพบว่ามีลักษณะและนิสัยแตกต่างกันเด่นชัด จึงจำแนกออกเป็นสกุลใหม่ในปี ค.ศ. 1827 โดย ชาลส์ แฮมิลตัน สมิท นักธรรมชาติวิทยาและทหารชาวอังกฤษ คือ Naemorhedus
ชื่อสามัญของกวางผาในภาษาอังกฤษคือ "โกราล" (Goral) มาจากภาษาฮินดี (गोरल) ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ Naemorhedus คำว่า Naemor มาจากคำว่า "Nemoris" ในภาษาลาติน แปลว่า "ป่า" และ haedus  มาจากภาษาลาติน แปลว่า "แพะหนุ่ม" หรือ"แพะตัวผู้"
ลักษณะและพฤติกรรม
กวางผามีรูปร่างคล้ายแพะหรือเลียงผา (Capricornis spp.) ที่มีขนาดเล็ก ซึ่งครั้งหนึ่งเลียงผาเองก็เคยใช้ชื่อสกุลเดียวกับกวางผาด้วย มีเขาสั้น ๆ ทั้งตัวผู้และตัวเมีย เป็นกรวยปลายเรียวแหลมคล้ายกันทั้ง 2 ข้าง ไม่มีการแตกกิ่งเขา เปลือกนอกเป็นปลอกเขาแข็งสวมทับบนแกนเขา ซึ่งเป็นแกนกระดูกที่งอกติดกับกะโหลกศีรษะชิ้นหน้าผาก ตัวเขาเจริญขึ้นตามอายุ และมีชุดเดียวตลอดชีวิต ไม่มีการผลัดเขาเหมือนกวาง
กวางผาไม่มีเคราใต้คางเหมือนแพะรวมทั้งมีขนาดเล็กกว่าเลียงผาเกือบเท่าตัว ขนมีสีอ่อนไม่เข้มเหมือนเลียงผา ขนชั้นนอกเป็นเส้นยาวหยาบ มีขนชั้นในเป็นเส้นละเอียดนุ่ม ซึ่งไม่พบในเลียงผา ระหว่างโคนเขาทั้ง 2 ข้าง ไปถึงหลังใบหูมีกระจุกขนเป็นยอดแหลมสีน้ำตาลเข้มชัดเจน ถัดต่อมาบริเวณหลังและสะโพกมีแผงขนยาวคล้ายอานม้าบาง ๆ สีเทา กลางหลังมีแถบขนสีดำพาดยาวตามแนวสันหลังไปจดโคนหาง หางสั้นเป็นพวงสีเข้มดำ ขนใต้คางและแผ่นอกสีน้ำตาลอ่อน เห็นเป็นแถบลายจาง ๆ บริเวณแผ่นอก สีขนช่วงโคนขาเข้มกว่าช่วงปลายขาลงไปถึงกีบเท้า เขาสั้นสีดำเป็นรูปกรวยแหลม ปลายเขาเรียวแหลมโค้งไปข้างหลังเล็กน้อย โคนเขาใหญ่มีรอยหยักเป็นวง ๆ รอบเขาชัดเจน โดยทั่วไปแล้วสีขนของกวางผาตัวเมียจะอ่อนกว่าตัวผู้ เขาสั้นเล็กและมีรอยหยักรอบโคนเขาไม่ลึกชัดเจนอย่างเขาของตัวผู้
การจำแนก
ปัจจุบันได้มีการตรวจสอบพิจารณารูปร่างลักษณะและเขตการกระจายพันธุ์ พบว่ากวางผาในบางแหล่งมีความแตกต่างกันเด่นชัด จำแนกได้เป็น 4 ชนิด ได้แก่
ก๊วนซ่าป่วนวันสิ้นโลก
ก๊วนซ่าป่วนวันสิ้นโลก (Ooops! Noah Is Gone...) รู้จักในชื่อ All Creatures Big and Small ในสหรัฐอเมริกา และ Two by Two ในสหราชอาณาจักร เป็นหนังคอมพิวเตอร์แอนิเมชั่นใน ค.ศ. 2015 เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับสัตว์ที่ตกเรือของโนอาห์
บ็อกซ์ออฟฟิส
หนังทำรายได้ CN¥10.8 million ในบ็อกซ์ออฟฟิสของจีน.
เรดติง
หนังได้เรดติงแค่ 31% บนรอตเทนโทเมโทส์ ซึ่งเฉลี่ยเป็น 4.5/10
สถาบันการบินพลเรือน
สถาบันการบินพลเรือน (Civil Aviation Training Center) เดิมชื่อ "ศูนย์ฝึกการบินพลเรือนในประเทศไทย" เป็นหน่วยงานประเภทรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงคมนาคม และเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี โดยมีหน้าที่ในการอบรมและผลิตบุคลากรด้านการบินทั้งระดับภายในประเทศและระหว่างประเทศ ตามมาตรฐานระดับสากลที่องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (International Civil Aviation Organization : ICAO) กำหนดไว้
ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจะมีความรู้ความสามารถในการเข้าไปปฏิบัติงานในหน่วยงานด้านการบินทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ในตำแหน่งงานต่าง ๆ เช่น นักบิน ช่างซ่อมบำรุงอากาศยาน เจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ เจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการในท่าอากาศยาน เป็นต้น
ประวัติ
สถาบันการบินพลเรือนก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ภายใต้โครงการความร่วมมือระหว่างกองทุนพิเศษสหประชาชาติ (United Nations Special Fund :UNSF) องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ (International Civil Aviation Organization : ICAO) และรัฐบาลไทย โดยใช้ชื่อว่า ศูนย์ฝึกการบินพลเรือนในประเทศไทย มีองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศเป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนากิจการด้านบินในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกให้เจริญรุดหน้าทันกับภูมิภาคอื่น ๆ
ในปี พ.ศ. 2509 เมื่อหมดระยะเวลาของโครงการ (5ปี พ.ศ. 2504-2508) รัฐบาลไทยได้รับมอบศูนย์ฝึการบินพลเรือนในประเทศไทยมาดำเนินการในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2509 โดยให้มีฐานะเป็นสถานฝึกอบรมโดยมีกรมการบินพาณิชย์ (กรมการบินพลเรือน ในปัจจุบัน) เป็นผู้รับผิดชอบ
ในปี พ.ศ. 2530 รัฐบาลได้มีพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการกรมการบินพาณิชย์ใหม่ โดยได้จัดตั้งศูนย์ฝึกการบินพลเรือนในประเทศไทยให้มีฐานะเป็นหน่วยงานระดับกอง ในกรมการบินพาณิชย์ กระทรวงคมนาคม
ในปี พ.ศ. 2535 รัฐบาลได้ตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถาบันการบินพลเรือน แปรสภาพศูนย์ฝึกการบินพลเรือนในประเทศไทย เป็น สถาบันการบินพลเรือน รัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงคมนาคม
ในปี พ.ศ. 2536 สถาบันการบินพลเรือน ได้รับโอนกิจการศูนย์ฝึกการบินพลเรือนในประเทศไทยของกรมการบินพาณิชย์มาดำเนินการ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2536 และได้รับทุนประเดิมตามพระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งสถาบันการบินพลเรือน โดยได้รับจาก บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) จำนวน 100,000,000 บาท บริษัท วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จำกัด จำนวน 25,000,000 บาท และการท่าอากาศยานแห่งประเทศไทย (บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ในปัจจุบัน) จำนวน 25,000,000 บาท เป็นเงินจำนวนทั้งสิ้น 150,000,000 บาท
ฝ่ายบริหาร
เป็นหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของรองผู้ว่าการฝ่ายบริหาร ประกอบด้วยส่วนงานทั้งสิ้น 3 สำนัก ดังนี้
ฝ่ายวิชาการ
เป็นหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของรองผู้ว่าการฝ่ายวิชาการ มีหน้าที่ทำการฝึก อบรม หลักสูตรภาคพื้นและหลักสูตรฝึกอบรมทุกหลักสูตร โดยแบ่งความรับผิดชอบตามกองวิชาต่าง ๆ ประกอบด้วยส่วนงานทั้งสิ้น 1 สำนัก และ 5 กองวิชา ดังนี้
ศูนย์ฝึกการบิน
ตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานหัวหิน (ชื่อเดิม สนามบินบ่อฝ้าย) อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อผู้ว่าการ มีหน้าที่ทำการฝึก อบรม หลักสูตรภาคอากาศทุกหลักสูตร โดยมีผู้อำนวยการศูนย์ฝึกการบินเป็นหัวหน้าหน่วยงาน ประกอบด้วยส่วนงานทั้งสิ้น 2 กอง ดังนี้
คณะกรรมการสถาบันการบินพลเรือน
คณะกรรมการชุดปัจจุบัน มีทั้งสิ้น 11 ท่าน ดังต่อไปนี้
หลักสูตร
แบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่ หลักสูตรภาคพื้น หลักสูตรภาคอากาศ และหลักสูตรฝึกอบรม
หลักสูตรภาคอากาศ
ในปัจจุบันมี 9 หลักสูตร โดยได้รับการับรองจากกรมการบินพลเรือน เลขที่ 03/2555 ได้แก่
เพลงสถาบัน
สถาบันการบินพลเรือนแห่งนี้
เป็นถิ่นที่สร้างสรรค์ผลงานยิ่งใหญ่
สร้างบุคคลากรด้านการบินในประเทศไทย
เพื่อการคมนาคมก้าวไกลพัฒนา
เขียวส้มคือธงเราเรืองรองสดใส
ทั้งปีกธงชาติไทยเชิดชูสง่า
แดนถิ่นสบพ. ร่มเย็นและร่มรื่นนานมา
สถาบันเพื่อการศึกษาภาคเอเชียอาคเนย์
นานาชาติก็มาศึกษาร่วมกันได้
งานเราก้าวไกลทั้งระเบียบวินัยมั่นไม่หันเห
เลิศด้วยจริยธรรมน้ำใจงามทั้งเครื่องแบบเก๋
ขอบเขตฟ้าเหนือคาดคะเนนั้นเราชำนาญ
* ทั้งงานช่างบำรุงซ่อมนั้นมีคุณค่า
เราเพียรศึกษาทุกแขนงวิชาอีกการสื่อสาร
ศึกษาตามหลักสากล
ทั้งจุนเจือเครือจราจรอากาศยาน
นักบินเชี่ยวชาญมีมาตรฐานสากล
พวกเรานักศึกษาทั่วกัน
ทั้งเพื่อตนมีอนาคตไกล
ภัคดีมหาราชจอมหทัย
รักษาสัตย์รักสถาบันที่ได้อาศัย
ศึกษามวลวิชาภูมิใจเทิดไว้นิรันด์
ซูกาเบบส์
ซูกาเบบส์ (Sugababes) เป็นทรีโอแนวป็อปสัญชาติอังกฤษจากลอนดอน ประกอบด้วยสมาชิกคือ ไฮดี เรนจ์, อเมลล์ เบอร์ราบาห์และเจด อีเวน
กลุ่มก่อตั้งในปี 1998 โดยสมาชิกดั้งเดิม ซิโอบาน โดนาฮี, มัตยา บูเอนาและคีชา บูชานัน หลังจากที่ประสบความสำเร็จในช่วงแรกโดนาฮีได้ออกจากวงไปเนื่องจากข้อถกเถียงกัน และเรนจ์เข้าสู่วงในปี 2001 หลังจากนั้นก็ประสบความสำเร็จ โดยมีซิงเกิลอันดับ 1 ซิงเกิลแรกของวงที่ชื่อ "Freak Like Me" จากอัลบั้ม Angels with Dirty Faces ออกในปี 2002และยังมีซิงเกิลติดชาร์ตอันดับ 1 อีกอย่าง  "Round Round" และ "Hole in the Head" หลังจากนั้นได้เกิดการเปลี่ยนสมาชิกอีกในเดือนธันวาคม 2005 โดยบูเอนาออกจากวงเพื่อไปอยู่กับลูกที่เพิ่งเกิดต้นปี แทนที่โดยเบอร์ราบาห์ และในเดือนกันยายน 2009 วงประกาศออกมา หลังจากที่บูชานันอยู่วงมา 11 ปีก็ขอออกจากวง โดยแทนที่โดยผู้เข้าแข่งขันยูโรวิชัน อีเวน โดยอีเวนได้บันทึกเสียงโดยทันทีในผลงานอัลบั้มชุด Sweet 7 หลังจากการเปลี่ยนสมาชิกวงมีซิงเกิลติดท็อป 10 ยูเคกับเพลง "About a Girl"
ซูกาเบบส์ออกซิงเกิล 27 ซิงเกิล มี 6 ซิงเกิลติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรและ 24 ซิงเกิลติดท็อป 20 และมี 18 ซิงเกิลติดท็อป 10 ในสหราชอาณาจักร พวกเธอยังได้รับรางวัลบริตอวอร์ด ในชื่อกลุ่มศิลปินอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ซูกาเบบส์ ออกอัลบั้มที่ 7 Sweet 7 อัลบั้มแรกหลังเซ็นสัญญากับค่ายของเจย์-ซีที่ชื่อ ร็อกเนชัน ในเดือนมีนาคม 2009 อัลบั้มยังได้ร่วมงานกับนี-โย, เรดวัน, สตาร์เกต, ไรอัน เทดดี, เฟอร์นันโด การิเบย์ และสมีซซิงตันส์ นอกจากนั้นยังร่วมงานกับฌอน คิงสตัน โดยอัลบั้มชุด Sweet 7 มีสมาชิกใหม่คือเจด อีเวน ออกขายวันที่ 15 มีนาคม 2010 ในสหราชอาณาจักร
ตำบลปากทะเล
ตำบลปากทะเล เป็นตำบลหนึ่งในจำนวนสิบตำบลที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร
ประวัติ
ตำบลปากทะเลตามความเป็นจริงไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด เข้าใจว่าตั้งชื่อเรียกตามธรรมชาติของภูมิประเทศ เพราะพื้นที่ที่ประชากรมีการตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนใหญ่ตั้งตามชายฝั่งทะเลอ่าวไทย ประกอบกับประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวประมงใช้เรือเข้าออกทางปากอ่าว (ปากทะเล) บ้างก็ใช้กระดานในการถีบด้วยเท้าเพื่อใช้เป็นยานพาหนะสัญจรบนโคลนชายฝั่งทะเลในพื้นที่ บริเวญชายฝั่งสมัยก่อนจะมีสภาพเป็นป่าชายเลน จึงต้องสัญจรผ่านคลอง จึงเรียกตามสภาพทางธรรมชาติว่า "ปากทะเล" ตามที่จะเรียกกันในสมัยนั้น บ้างก็ว่าในสมัยก่อนที่ยังคงการสัญจรด้วยเรือกันอยู่นั้น บริเวณปากทะเลเป็นแหลมยื่นเข้าทะเล จึงเป็นจุดพักแวะของเรือ และยังเป็นเส้นทางการเข้ามาค้าขายกับตัวเมืองเพชร โดยจะผ่านคลองแหลมที่เป็นแนวแบ่งเขตตำบลปากทะเลกับตำบลบางแก้ว ผ่านคลองใหญ่ ที่แบ่งเขตตำบลบางจาน กับ ตำบลบางแก้ว ผ่านตำบลช่องสะแก ไปเข้าคลองเจ็กสี ผ่านวัดเกาะ เข้าสู่แม่น้ำเพชรบุรี ฉะนั้นปากทะเล อาจจะได้ชื่อของสัญลักษณ์ตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นเอง
ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลบางขุนไทร ภายหลังจึงได้แยกออกมาเพื่อเป็นตำบลปากทะเล
อีวานเกเลียน: จุติภาค
อีวานเกเลียน: จุติภาค (新世紀エヴァンゲリオン 劇場版 DEATH & REBIRTH シト新生 (Shin seiki Evangerion Gekijō-ban: Shito Shinsei)) เป็นภาพยนตร์ก่อนการเกิดประวัติศาศตร์ในเรื่อง เอวานเกเลียน ก่อน อีวานเกเลียน: ปัจฉิมภาค
จุติ
เป็นช่วงก่อนการเกิด อิมแพค ในตอนที่ 24 ของเรื่อง เอวานเกเลียน ได้เปิดเรื่องโดยกล่าวถึง อดัม ฝ่ายชินจินั้นได้ต่อสู้กับเทวทูตตัวใหม่แต่แล้ว เพื่อนของตัวเองตายและถูกกินจากการใจ ระบบเสมือน ทำให้เพื่อนตัวเองเสียชีวิตและเสีย 04 ไป
ปัจฉิม
หลังจากการจากไปของ 04 นางิสะ คาโอรุ ได้เข้ามาในแผนของ อีวา โดยที่ ชินจิเปิดใจให้อย่างมาก โดยที่ไม่รู้เลยเบื้องหลังของ คาโอรุคือเทวทูต ด้วยเช่นกัน จนต้องให้ ชินจิฆ่าเพื่อนในร่างเทวทูตตายตามไปอีกคน ก่อนที่ พ่อของตัวเองกำลังเริ่มแผนใหม่ โดยใช้ อดัมร่างจริงเป็นสื่อ
การวางจำหน่าย
อีวานเกเลียน: จุติภาค ออกฉายในช่วง วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2540
อีวานเกเลียน: จุติภาค
ออกวางจำหน่ายในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2541 ครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น และออกฉายทาง Japanese Satellite TV channel WoWoW โดยเริ่มฉายตอนที่  21 ถึง 24
Peponium
Peponium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เขตร้อนและแอฟริกาตอนใต้ มหาสมุทรอินเดียตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
หอยพิม
หอยพิม (Angle's wing, Oriental angel's wing; ) เป็นหอยสองฝาทะเลที่เป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดสมุทรสาคร เนื่องจากในบริเวณก้นอ่าวไทย   และปากแม่น้ำท่าจีนในจังหวัดสมุทรสาครเป็นแหล่งที่พบหอยพิมมากกว่าชายทะเลด้านอื่น ๆ
รูปร่าง
หอยพิมจะมีรูปร่างกลมยาวรี เปลือกขาวบางเปราะมีปุ่มสากมือ  เปลือกนี้ถ้ากลางออกจะดูคล้ายปีกนางฟ้าในเทพนิยาย
ลักษณะ
ตัวหอยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
อาหาร
หอยพิมกินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนที่ล่องลอยอยู่ใกล้ผิวหน้าดิน โดยการกรอง หอยพิมขนาดใหญ่อ้วนสมบูรณ์  จะพบมากในช่วงเดือนธันวาคม - มีนาคม การจับหอยพิมใช้วิธีดำน้ำลงไปก็บด้วยมือ  นับว่าหอยพิมเป็นสัตว์สัญลักษณ์ของจังหวัดสมุทรสาคร  เนื่องจากแหล่งที่พบหอยพิมมากอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลตำบลโกรกกราก  ตำบลพันท้ายนรสิงห์, ตำบลบางหญ้าแพรก,  ตำบลกาหลง  และอำเภอเมืองสมุทรสาคร หอยพิมสามารถนำมาทำเป็นอาหาร  ได้หลายรูปแบบ  เช่น  ตากแห้ง,  ลวก,  แกงจืด,  แกงส้ม  หรือผัดฉ่า  เป็นต้น  แต่ก่อนที่จะนำมาทำเป็นอาหารจะต้องนำเอาเขี้ยวออกเสียก่อน  และถ้าจำนำหอยสด ๆ มาทำอาหาร   ควรนำหอยเป็น ๆ มาแช่น้ำเค็ม 1 คืน เพื่อให้คายโคลนแล้วจึงค่อยแกะเปลือกออกล้างส่วนหัว  รีดส่วนที่เป็นงวงเพื่อให้สิ่งที่ยังคงค้างอยู่ภายในออกทิ้ง  นำเขี้ยวออกแล้วจึงนำไปประกอบอาหารตามต้องการ
อ้างอิง
วารสารคณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยศิลปากร. ปีที่ 2 ฉบับที่ 3: 27-37.
เลย์ลา
เลย์ลา (Layla) เป็นเพลงจากอัลบัม Layla and Other Assorted Love Songs ของวงเดเร็กแอนด์เดอะโดมิโนส์ วงดนตรีแนวบลูส์ร็อกในช่วงทศวรรษ 1970  แต่งโดยอีริก แคลปตันและจิม กอร์ดอน  เคยติดอันดับสองครั้งในปี 1970 บรรเลงโดยเดเร็กแอนด์เดอะโดมิโนส์ และเมื่อแคลปตัน นำมาบรรเลงในแบบอคูสติก ในอัลบัม Unplugged ปี 1993 ก็ติดอันดับอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับได้รับรางวัลแกรมมีสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยม ประจำปีนั้น
อีริก แคลปตัน แต่งเพลงนี้โดยได้รับแรงบันดาลมาจากการที่เขาหลงรักแพตตี บอยด์ ภรรยาของจอร์จ แฮริสัน เพื่อนสนิทของเขา โดยแคลปตันเองก็ไม่ได้ปิดบังความรู้สึกนี้ต่อเพื่อนๆ ในวง และก็ยังคงมิตรภาพที่ดีต่อกันมา เมื่อบอยด์กับแฮริสันหย่าขาดกันในปี ค.ศ. 1974 เธอได้มาใช้ชีวิตกับแคลปตัน และแต่งงานกันในอีกห้าปีถัดมา ในปี ค.ศ. 1979 ชื่อเพลง "Layla" นี้ มาจากตำนาน Layla and Majnun (ليلى ومجنون) ของเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เกี่ยวกับบุคคลที่มีอยู่จริงในประวัติศาสตร์ สมัยศตวรรษที่ 7
ในปี 2004 เพลงนี้ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ติดอันดับ 27 จาก 500 เพลงยอดเยี่ยมตลอดกาล
ฟาโรห์อีนี
เมนเคเปอร์เร อีนี (หรือ อีนี ซิ-เอเซ เมริอามุน) เป็นกษัตริย์แห่งอียิปต์โบราณที่ทรงครองราชย์ที่เมืองธีบส์ในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ต่อจากฟาโรห์รุดอามุน ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบสามแห่งอียิปต์
การระบุตัวตน
การเสนอพระนาม เมนเคเปอร์เร ของฌ็อง อียอย็อต ให้เป็นพระนามครองราชย์ของกษัตริย์อีนี ซึ่งขึ้นอยู่กับการตรวจสอบร่องรอยที่ยังหลงเหลืออยู่ของพระนามกษัตริย์พระองค์นี้ในจารึกแห่งลูฟวร์ ซึ่งโยโยตเชื่อว่าสอดคล้องกับกษัตริย์พระนามว่า อีนี มากกว่าผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งนิวเบียพระนามว่า พิ(อังค์)อิ หรือ ปิเย ข้อโต้แย้งของโยโยตกลายเป็นที่ยอมรับในปัจจุบันโดยนักไอยคุปต์วิทยาแทบทุกคน รวมทั้งเยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธในหนังสือเกี่ยวกับพระนามของฟาโรห์แห่งอียิปต์ในปี ค.ศ. 1999
ก่อนหน้านี้มีการเสนอว่า พระนาม เมนเคเปอร์เร เป็นพระนามครองราชย์หรือพระนามของฟาโรห์ปิเย แต่ข้อเสนอดังกล่าวได้ถูกล้มล้างโดยข้อเท็จจริงที่ว่ากษัตริย์ชาวนิวเบียเป็นที่ทราบกันดีว่าทรงใช้พระนามครองราชย์อื่นอีกสองพระนามในช่วงพระชนม์ชีพของพระองค์ คือ อูซิมาเร และ สเนเฟอร์เร นอกเหนือจากนี้ กษัตริย์อีนีทรงเป็นเพียงผู้ปกครองท้องถิ่นของธีบส์ ซึ่งปกครองอียิปต์พร้อมกับเพฟทจาอูบาสต์แห่งเฮราคลีโอโพลิส และนิมลอตแห่งเฮอร์โมโพลิส กษัตริย์อีนีอาจจะทรงถูกปลดจากพระราชบัลลังก์ในช่วงการรุกรานอียิปต์ในปีที่ 20 ของกษัตริย์ปิเย เนื่องจากพระองค์ไม่ปรากฏในช่วงปีที่ 21 บนจารึกชัยชนะแห่งเกเบล บาร์กัล แต่สมมติฐานดังกล่าวยังคงได้รับยืนยัน เพราะฟาโรห์ปิเยอาจจะทรงอนุญาตให้กษัตริย์อีนียังคงทรงมีพระราชอำนาจในฐานะผู้ปกครองแห่งธีบส์ ซึ่งในกรณีนี้กษัตริย์อีนีน่าจะทรงเป็นข้าหลวงของราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าของชาวนิวเบียในธีบส์ ซึ่งทำให้เกิดผลหระทบดังกล่าวรวมถึงพระนามของพระราชธิดาของกษัตริย์อีนี พระนามว่า มุตอิร์ดิส (ทีที 410) และจารึกแห่งลูฟวร์ ซี 100 ซึ่งเค็นเน็ธ คิตเช่นได้กำหนดช่วงเวลาของจารึกให้อยู่ในช่วงต้นราชวงศ์ยี่สิบห้าของชาวนิวเบีย อย่างไรก็ตาม คาร์ทูชพระนามของกษัตริย์อีนีทั้งสามอันบนจารึกแห่งลูฟวร์ ซี 100 ของพระองค์ได้ถูกลบและรูปสลักพระองค์ได้รับความเสียหายบางส่วน ซึ่งอาจจะหมายความว่า ฟาโรห์ซาบากา ผู้ซึ่งสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์ปิเย ได้ทรงถอดกษัตริย์อีนีออกจากพระราชอำนาจและดำเนินการสร้างการประณามความทรงจำต่ออนุสาวรีย์ของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงมุมมองที่ว่า ภาพสลัก หมาลเลขที่ 11 ได้ถูกแกะสลักไม่นานก่อนที่จะมีการก่อตั้งการปกครองของราชอาณาจักรคุชอย่างเต็มรูปแบบเหนืออียิปต์โดยฟาโรห์ซาบากา ซึ่งทรงจะไม่ยอมให้มีผู้ปกครองอียิปต์พื้นเมืองในเมืองสำคัญอย่างธีบส์ โดยทรงเกรงว่าจะเป็นภัยคุกคามต่อผู้มีอำนาจของราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าของนิวเบีย
ยุคไครโอเจเนียน
ยุคไครโอเจเนียน (Cryogenian) เป็นยุคที่สองแห่งมหายุคนีโอโพรเทอโรโซอิก อยู่ระหว่าง 850 ล้านปีมาแล้วถึง 635 ล้านปีมาแล้ว ยุคนี้น้ำแข็งปกคลุมทั่วโลกตั้งแต่ขั้วโลกจนถึงเส้นศูนย์สูตร สิ่งมีชีวิตในยุคนี้ไม่ค่อยน่าสนใจมากนัก มีการเคลื่อนที่ของทวีปชื่อโรดิเนีย (Rodinia) นักธรณีวิทยาได้พิสูจน์ว่ามีคลื่นความเย็นจัด 2 ลูกมากระทบกัน จึงทำให้อณหภูมิโลกลดลงมาก โดยเราเรียกวิกฤตการณ์นี้ว่าลูกโลกหิมะ (Snowball Earth)
Stizophyllum
Stizophyllum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bignoniaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตอนใต้ของเม็กซิโกถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
8
8 (แปด) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 7 (เจ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 9 (เก้า)
รายพระนามพระมหากษัตริย์โปรตุเกส
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระอิศริยยศเริ่มขึ้นตั้งแต่โปรตุเกสประกาศอิสรภาพจากราชอาณาจักรเลออน ภายใต้การนำของอัลฟอนโซ เฮนริเก ผู้ซึ่งประกาศตั้นตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปี พ.ศ. 1682 และปกครองระบอบราชาธิปไตยเรื่อยมาจนกระทั่งเกิดการประกาศสาธารณรัฐโปรตุเกส ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2453 ซึ่งเป็นรัชสมัยของพระเจ้ามานูแวลที่ 2 แห่งโปรตุเกส พระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยจากผู้นิยมสาธารณรัฐ ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ทรงได้รับการประกาศเป็นกษัตริย์อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 1686 โดยสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งคาสตีลและเลออน และในปี พ.ศ. 1722 ทรงได้รับการประกาศจากสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3
ราชวงศ์เบอร์กันดี (ราชวงศ์อัลฟอนซีน) พ.ศ. 1686 - พ.ศ. 1929
ในปี พ.ศ. 1666 การสิ้นสุดของสมรภูมิซอน มาเมเด ระหว่างกองทัพของอัลฟอนโซ เฮนริเกกับกองทัพของเคานท์เตสเทเรซาแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระราชมารดาซึ่งปฏิเสธการเป็นรัฐชาติของโปรตุเกสเนื่องด้วยพระนางเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลและเลออน ผลปรากฏว่า กองทัพของอัลฟอนโซสามารถได้ชัยชนะเหนือกองทัพของพระราชมารดาได้ ซึ่งถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดยุคแห่งการปกครองแบบเผด็จการของพระนางเทเรซา อัลฟอนโซ เฮนริเกดำรงพระอิศริยยศเจ้าชายแห่งโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ อัลฟอนโซประกาศตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกสในปีพ.ศ. 1682 ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นแห่งราชวงศ์แรกของโปรตุเกส และจากชัยชนะในสมรภูมิอูริเกซึ่งมีชัยเหนือมุสลิมอัลอันดะลุส พระองค์จึงได้รับการยอมรับจากชาวโปรตุเกสในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ในปี พ.ศ. 1686 ราชวงศ์เบอร์กันดีจึงมีอำนาจในโปรตุเกสอย่างเป็นทางการ พระองค์ทรงพยายามนำอาณาจักรเข้าสู่ศาสนจักรคาทอลิกแต่พระสันตปาปาทรงไม่ยอมรับสิทธิของโปรตุเกส จนกระทั่ง พ.ศ. 1722 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ทรงประกาศให้พระเจ้าอัลฟอนโซเป็นกษัตริย์แห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของระบอบกษัตริย์ของโปรตุเกส
จุดสิ้นสุดของราชวงศ์เบอร์กันดีเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 1926 จากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโปรตุเกส เนื่องจากพระโอรสสิ้นพระชนม์แต่ทรงพระเยาว์ ทำให้มีพระธิดาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงเบียทริซแห่งโปรตุเกส ซึ่งเป็นพระมเหสีในพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล เลโอนอร์ เตเลส เดอ เมเนเซส สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส พระมเหสีม่ายของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ต้องดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในนามของพระราชธิดาเบียทริซ จากการเรียกร้องสิทธิของพระนางเบียทริซ พระเจ้าจอห์นแห่งคาสตีลทรงเรียกร้องสิทธิให้พระมเหสี โดยทรงหวังว่าทายาทของพระองค์จะได้ปกครองโปรตุเกสและคาสตีลพร้อมกัน และทรงพยายามให้พระนางเบียทริซขึ้นครองราชบัลลังก์โปรตุเกส แต่ทางราชสำนักได้เลือกพระญาติของพระนางขึ้นครองราชย์ จึงทำให้เกิดสงครามกับคาสตีล เรียกช่วงระยะเวลานี้ว่า วิกฤตการณ์พ.ศ. 1926 - 1928
ราชวงศ์อาวิซ (ราชวงศ์โจแอนนีน) พ.ศ. 1928 - ราวพ.ศ. 2123
ราชวงศ์ที่ลำดับที่ 2 ของโปรตุเกส เป็นที่รู้จักกันในนามราชวงศ์อาวิซ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดย จอห์น หัวหน้าคณะอัศวินแห่งอาวิซ และได้ตั้งตนเป็นสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งโปรตุเกส โดยพระองค์เป็นพระโอรสนอกสมรสของสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 1
โดยราชวงศ์นี้ได้กำเนิดขึ้นหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฟอร์นันโดที่ 1ในปี พ.ศ. 1926 และตามด้วยการได้รับชัยชนะของชาวโปรตุเกสในการต่อสู้ที่อัลจูบาร์รอตาในปี พ.ศ. 1928 โดยชนะกองทัพของสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 แห่งคาสตีล ซึ่งอ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกส หลังจากการสงครามนี้สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 1 จึงได้รับการยอมรับในฐานะกษัตริย์แห่งโปรตุเกสอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 1928
ในช่วงราชวงศ์นี้นักประวัติศาสตร์ได้ถือว่าเป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของโปรตุเกสและเป็นรัฐที่บ่งบอกถึงความมั่นคงของยุโรป การขยายอาณาจักรครั้งแรกเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 1958 โดยสามารถเข้ายึดเซวตาในแอฟริกาหนือ และตามมาด้วยการริเริ่มออกสำรวจและการล่าอาณานิคมในแอฟริกา,เอเชีย และบราซิล โดยรวมกันเป็นจักรวรรดิโปรตุเกสซึ่งรุ่งเรืองสูงสุดในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส และเริ่มต้นเข้าจุดเสื่อมในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 3 แห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระเจ้าจอห์นที่ 3 สวรรคตใน พ.ศ. 2100 พระนัดดาจึงได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเซบาสเตียนแห่งโปรตุเกส แต่พระองกลับค์สวรรคตในสมรภูมิคซาร์ เอล เคอบีร์ โดยมีพระชนมายุเพียง 24 พรรษาและไม่มีพระโอรสธิดา พระปัยกาของพระองค์ซึ่งมีพระชนมายุ 66 พรรษาจึงต้องครองราชย์สืบต่อ ซึ่งมีพระนามว่าสมเด็จพระเจ้าเฮนรีแห่งโปรตุเกส โดยเป็นพระคาร์ดินัลด์ และได้สวรรคตลงในอีก 2 ปีถัดมาโดยปราศจากมีพระโอรสธิดา ราชบัลลลังก์ได้ว่างลงและมีพระราชวงศ์ได้มาอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ได้แก่ เจ้าหญิงแคทเทอรีน ดัสเชสแห่งบราแกนซา, พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน, รานุชิโอที่ 1 ฟาร์เนส ดยุคแห่งปาร์มา และเจ้าชายอันโตนิโอ รองอธิการแห่งคาร์โต
ราชวงศ์ฮับบูร์กโปรตุเกส (ราชวงศ์ฟิลิปปิน)(พ.ศ. 2123 - พ.ศ. 2183)
ราชวงศ์ฮับบูร์กสายโปรตุเกสหรือเป็นที่รู้จักในนามราชวงศ์ฟิลิปปิน ซึ่งกำเนิดขึ้นหลังจากพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เข้ายึดครองโปรตุเกส และสเปนได้ปกครองโปรตุเกสตั้งแต่ พ.ศ. 2123 จนถึง พ.ศ. 2183 รวมเป็นเวลา 60 ปี ราชวงศ์เริ่มต้นเมื่อพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ทรงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์โปรตุเกสและสถาปนาพระองค์เองในพระปรมาภิไธย พระเจ้าฟีลิปปึที่ 1 แห่งโปรตุเกส ในปี พ.ศ. 2123 และได้รับการยอมรับอบ่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2124 โดยคณะทหารแห่งโตมาร์ พระเจ้าฟีลิปปึทรงปฏิญาณว่าจะปกครองโปรตุเกสโดยแยกจากสเปนและให้ทั้งสองประเทศดำรงความเป็นอาณาจักรร่วม แต่เมื่อพระเจ้าฟีลิปปึที่ 1 สวรรคตลง ผู้สืบราชบัลลังกองค์ต่อมาก็ไม่ได้ทรงทำตามดังที่พระเจ้าฟีลิปปึที่ 1 ปฏิญาณไว้
ภายใต้การปกครองของพระเจ้าฟีลิปปึที่ 2 แห่งโปรตุเกส (พระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปน) จักรวรรดิโปรตุเกสเริ่มล่มสลายและแตกเป็นเสี่ยงๆ จากแรงกดดันของศัตรูของจักรวรรดิสเปน พระเจ้าฟีลิปปึที่ 2 และพระเจ้าฟีลิปปึที่ 3 ไม่ทรงปกครองโปรตุเกสด้วยพระองค์เองแต่ทรงมอบหมายให้ขุนนางซึ่งทรงไว้วางพระทัยและให้มีอำนาจเต็มในการปกครอง
ในปี พ.ศ. 2183 ชาวโปรตุเกสทนไม่ได้จากการกดขี่ของชาวสเปนจึงลุกฮือขึ้นมาต่อต้านด้วยการนำของราชวงศ์บราแกนซาจนชาวโปรตุเกสได้รับชัยชนะ และพระเจ้าฟีลิปปึที่ 3 แห่งโปรตุเกส (พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน) ทรงยอมสละราชบัลลังก์โปรตุเกสให้แก่ราชวงศ์บราแกนซาและให้อิสรภาพแก่โปรตุเกส ถือเป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ฟิลิปปินในโปรตุเกส ซึ่งสงครามในครั้งนี้รู้จักกันในนามสงครามฟื้นฟูโปรตุเกส
ราชวงศ์บราแกนซา (ราชวงศ์บริแกนทีน) (พ.ศ. 2183 - พ.ศ. 2453)
ในปี พ.ศ. 2183 เนื่องมาจากชาวโปรตุเกสได้ชัยชนะในสงครามฟื้นฟูโปรตุเกส เจ้าชายจอห์นซึ่งเป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงแคทเทอรีนได้รับการประกาศเป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการโดยทรงสืบเชื้อสายจากสมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส สเปนยอมรับการเป็นรัฐเอกราชของโปรตุเกสโดยสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2211 ราชวงศ์ที่สี่นี้ได้เห็นความสำคัญในการเฟื่องฟูของทองคำในบราซิล และยังมีเหตุการณ์ในราชวงศ์นี้มากมายเช่น แผ่นดินไหวที่ลิสบอนปีพ.ศ. 2298, การเข้ายึดครองโปรตุเกสของนโปเลียน, การประการอิสรภาพของบราซิลและสงครามกลางเมืองจนถึงเสรีนิยม
การเจริญเติบโตของระบอบสาธารณรัฐเกิดขึ้นในช่วงสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 และในปี พ.ศ. 2451 เกิดการลอบปลงพระชนม์ สมเด็จพระเจ้าคาร์ลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส และในปี พ.ศ. 2453 ฝ่ายนิยมสาธารณรัฐได้บีบบังคับให้สมเด็จพระเจ้ามานูเอลที่ 2 แห่งโปรตุเกส สละราชบัลลังก์และเนรเทศออกจากโปรตุเกส ซึ่งนับเป็นจุดสิ้นสุดระบอบกษัตริย์แห่งโปรตุเกสและสิ้นสุดราชวงศ์ที่สี่ซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้าย ปัจจุบันราชวงศ์บราแกนซาได้รับตำแหน่ง "ดยุคแห่งบราแกนซา" ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งในปัจจุบันคือดูอาร์เต ปิโอ ดยุคแห่งบราแกนซา และเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์โปรตุเกสในปัจจุบัน
ชินยะ ยามาโซเอะ
ชินยะ ยามาโซเอะ (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 — ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ร่วมสังกัดพานาโซนิคแพนเทอส์ ในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง
ประวัติ
ยามาโซเอะเกิดที่จังหวัดนางาซากิ หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายเทคนิคโอมูระ เขาต่อมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยโอซากะซังโย และทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมในมหาวิทยาลัย และมีส่วนร่วมในการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลมหาวิทยาลัยตะวันตกในปี ค.ศ. 2009 เขาได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า
ในระหว่างที่เขาเรียนอยู่ในระดับมหาวิทยาลัยเขากลายเป็นผู้เล่นของสโมสรพานาโซนิคแพนเทอส์อย่างไม่เป็นทางการ และเขาได้เข้าร่วมกับสโมสรพานาโซนิคแพนเธอร์สในปี ค.ศ. 2010 หลังจบการศึกษา
กระสือ
กระสือ เป็นชื่อผีชนิดหนึ่งที่ถือว่าเข้าสิงในตัวผู้หญิงและชอบกินของโสโครก คู่กับ "กระหัง" ซึ่งเข้าสิงในตัวผู้ชาย
ความเชื่อเกี่ยวกับกระสือ
กระสือเป็นผีชนิดหนึ่ง เชื่อกันว่าสิงสู่อยู่ในตัวของคนเพศหญิงซึ่งโดยมากมักเป็นยายแก่ ชอบรับประทานของสดคาว มักออกหากินเวลากลางคืนและไปแต่หัวกับตับไตไส้พุง ส่วนร่างกายคงทิ้งไว้ที่บ้าน เวลาไปจะเห็นเป็นดวงไฟดวงโตมีแสงสีแดง แต่ส่วนมากจะเป็นแสงสีเขียวเรืองวาม ๆ โดยจะเริ่มออกหากินตั้งแต่เวลาหัวค่ำไปจนถึงทั้งคืน และจะกลับเข้าร่างเวลาใกล้รุ่งสาง
เวลากลางวันจะมีลักษณะร่างกายเหมือนคนทั่วไป แต่มีพฤติกรรมหรืออาการแบบแปลก ๆ ผิดปกติ เช่น ไม่ชอบสบตาคน เงียบ ๆ ไม่พูดไม่จากับใคร ชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว บ้างก็ไม่ชอบแสงสว่างก็มี
กระสือเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยใดก็ยังไม่เป็นที่ทราบ ซึ่งคนในสมัยโบราณมักจะเรียกว่า "ผีลากไส้" และต่อมาก็จึงเรียกว่า "กระสือ"หรือ "ผีกระสือ" ในสมัยปัจจุบันนี้
ผู้ที่เป็นกระสือนั้นมักจะเป็นผู้ที่บูชาไสยศาสตร์มนต์ดำ (เดรัจฉานวิชา) แต่ทำผิดข้อห้าม จนกลายเป็นกระสือไปในที่สุด
ปกติแล้วกระสือจะไม่ทำร้ายคน ว่ากันว่าเมื่อกระสือออกหากินเวลากลางคืนแล้วเมื่อพบกับคนก็จะลอยหนีหายไป ถ้าหากคนทำให้กระสือเกิดความไม่พอใจ โกรธ กระสือจะมีความแค้น อาฆาตพยาบาท เมื่อกระสือได้ชำระแค้นกับคน ๆ นั้นแล้ว ก็อยู่ที่ว่าจะแค่บาดเจ็บหรือถึงขั้นเสียชีวิตเลย
ใครคลอดลูกใหม่ กลิ่นสดคาวของเลือดจะชักนำให้ผีกระสือมาและกินตับไตไส้พุงของหญิงที่คลอดลูกหรือของทารกที่คลอดนั้น เหตุนี้ชาวบ้านจึงมักเอาหนามพุทราสะไว้ที่ใต้ถุนเรือนตรงที่มีร่องมีรู เพื่อป้องกันมิให้กระสือเข้ามา เชื่อกันว่ากระสือกลัวหนามเกี่ยวไส้
นอกจากของสดของคาวแล้ว กระสือยังชอบรับประทานของโสโครกเช่นอุจจาระเป็นต้น เมื่อรับประทานแล้วเห็นผ้าของใครตากทิ้งค้างคืนไว้ก็เข้าไปเช็ดปาก ผ้านั้นจะปรากฏเป็นรอยเปื้อนดวง ๆ ถ้าเอาผ้านั้นไปต้มกระสือจะรู้สึกปวดแสบปวดร้อนปากทนไม่ไหวจนต้องมาขอร้องไม่ให้ต้มต่อไป
กระสือนั้นเมื่อเจ็บจวนจะตายก็ไม่ตายเด็ดขาด และจะต้องคายน้ำลายของตนถ่ายเข้าปากลูกหลานคนใดคนหนึ่งไว้ให้สืบทายาทเป็นกระสือต่อก่อน ตนจึงจะตายได้โดยไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกต่อไป
ไทยลีก ฤดูกาล 2546/47
ไทยลีก 2546/47 หรือ จีเอสเอ็มไทยลีก ฤดูกาล 2546/47 ตามชื่อผู้สนับสนุนคือ จีเอสเอ็ม เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 8 มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 10 ทีม ทำการแข่งขันตั้งแต่ วันเสาร์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง วันเสาร์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 โดยสองทีมอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน ไทยลีกดิวิชัน 1 โดยอัตโนมัติ และ อันดับที่ 8 จะต้องไปเพลย์ออฟเลื่อนชั้น/ตกชั้นกับ สโมสรที่จบอันดับที่ 3 ใน ไทยลีกดิวิชัน 1
กระสือ
ความเชื่อเกี่ยวกับกระสือ
การปราบกระสือนั้น ไม่สามารถไล่ผีที่มาสิงสู่ออกจากร่างเหยื่อได้ ว่ากันว่าวิญญาณนั้นได้หยั่งลึกลงในใจของคน ๆ นั้น ซึ่งสังเกตได้ว่าเป็นการหยั่งลึกในขั้นที่วิญญาณ (กายทิพย์) สามารถบังคับให้ร่างกาย (กายหยาบ) ของผู้ถูกสิงนั้นอยู่ในสภาพที่วิปลาสผิดธรรมชาติได้อย่างไม่น่าเชื่อ เช่นการถอดหัวและอวัยวะภายในให้หลุดออกมาจากร่างกาย รวมถึงการลอยตัวอยู่ในอากาศ ฉะนั้น ร่างกายของคน ๆ นั้นเมื่อถูกวิญญาณร้ายบังคับให้ทำในสิ่งที่หากมนุษย์ธรรมดาทำแล้วเสียชีวิต ก็เท่ากับว่ากายนั้นเป็นร่างกายที่ไร้สิ้นซึ่งความเป็นมนุษย์ เป็นร่างกายที่เสียหายและยังคงมีชีวิตอยู่ได้โดยอำนาจของวิญญาณภูติกระสือที่อยู่ในร่างเท่านั้น ถึงแม้กระสือจะถูกไล่ออกจากร่างไป แต่ร่างการนั้นก็ไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตอยู่ได้อย่างคนปกติ ดังนั้นการปราบกระสือก็เท่ากับต้องฆ่าคน ๆ นั้นไปด้วยเลย บางท้องที่เล่าว่ากระสือชราเมื่อมีการถ่ายทอดความเป็นกระสือสู่ลูกหลานรุ่นต่อไปแล้ว ตนเองจะมีชีวิตอยู่อีกไม่นานก่อนจะเสียชีวิตในสภาพที่หัวกับอวัยวะภายในหลุดออกมาจากตัว ซึ่งเป็นผลพวงจากการถูกวิญญาณร้ายบังคับให้แยกออกไปหากินเมื่อครั้งยังมีกระสืออยู่ในร่าง เมื่อถ่ายทอดกระสือออกจากร่างไปแล้ว หัวกับตัวก็จะไม่สามารถต่อติดเชื่อมกันอีกต่อไป
ไทยลีก ฤดูกาล 2546/47
รอบเพลย์ออฟ ขึ้นชั้น
ทีมอันดับที่ 8 ต้องเล่น เพลย์ออฟ ขึ้นชั้น/ตกชั้น กับทีมอันดับ 3 ของ ไทยลีกดิวิชัน 1
กระสือ
ลักษณะของกระสือ
กระสือในรูปแบบที่รับรู้กันในยุคปัจจุบัน คือ เป็นผีผู้หญิงแก่ที่ล่องลอยไปพร้อมกับหัวและไส้และอวัยวะส่วนอื่น เช่น หัวใจ, ปอด และเรืองแสงได้เรือง ๆ แต่ทว่าตามนิยามของ เสฐียรโกเศศ แล้ว กระสือเป็นเพียงผีผู้หญิงแก่ที่มีเพียงหัวกับไส้ที่ส่องแสงเรือง ๆ โดยที่ไม่มีอวัยวะส่วนอื่นใด ซึ่งที่มาของกระสือที่มีหัวกับไส้และอวัยวะส่วนอื่น ๆ แบบที่คุ้นเคยกันนั้น มาจากภาพวาดของ ทวี วิษณุกร ที่แต่งเติมเอาจากจินตนาการในใบปิดภาพยนตร์เรื่อง "กระสือสาว" ที่ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2516 นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และ พิศมัย วิไลศักดิ์
กระสือในทางวิทยาศาสตร์
กระสือมักได้รับการอธิบายในทางวิทยาศาสตร์ว่า คือ ดวงไฟที่ลุกโชนจากโมเลกุลของก๊าซมีเทนที่เกิดจากการสะสมของซากเน่าเปื่อยของอินทรียสารในนาข้าวหรือท้องทุ่ง แต่ในทัศนะของ รองศาสตราจารย์ ดร.สิรินทรเทพ เต้าประยูร นักวิชาการผู้ศึกษาเรื่องพลังงานธรรมชาติแห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี เห็นว่า ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะก๊าซมีเทนในนาข้าวนั้นไม่ได้มีปริมาณมากพอที่จะเกิดการลุกไหม้ อีกทั้งถ้าลุกไหม้จริงก็จะปรากฏอยู่บริเวณเฉพาะผิวหน้าของวัตถุ มิได้ลอยขึ้นไปในอากาศหรือเคลื่อนที่ได้
อีกทั้งในทางกายวิภาค ร่างกายมนุษย์เมื่อถอดส่วนหัวแล้ว อวัยวะส่วนอื่น ๆ เช่น ไส้, หัวใจ หรือปอด ก็จะไม่ติดออกมาด้วย
ผีที่คล้ายกัน
กระสือในกัมพูชาเรียกว่า "เอิบ" (អាប, อาบ) มีการสันนิษฐานว่ากระสือมีที่มาจากประเทศกัมพูชา โดยเกิดจากผู้ที่บูชาไสยศาสตร์มนต์ดำเขมร แล้วทำผิดข้อห้าม
ในลาวเรียก "กะสือ" (ກະສື)
ในเวียดนามเรียก "มาลาย" (ma lai)
เอเอช-64 อาพาชี
เอเอช-64 อาปาเช่ (AH-64 Apache) (ออกเสียงในภาษาอังกฤษ สำเนียงอเมริกันว่า อ่า-พ้า-ชี่ แต่ชื่อเรียกในภาษาไทยที่รับรู้กันโดยทั่วไปคือ อาปาเช่ ) เป็นเฮลิคอปเตอร์โจมตีสองเครื่องยนต์ สี่ใบพัด พร้อมล้อสามล้อ และห้องนักบินแบบเรียงเดียวสำหรับสองที่นั่ง อาปาเช่ถูกพัฒนาในชื่อ โมเดล 77 โดยฮิวจ์ส เฮลิคอปเตอร์สให้กับโครงการของกองทัพบกสหรัฐเพื่อแทนที่เอเอช-1 คอบรา มันได้ทำการบินครั้งแรกในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2518 เอเอช-64 มีจุดเด่นที่ปืนกล เอ็ม230 ขนาด 30 ม.ม. คาลิเบอร์ที่จมูกของมัน เอเอช-64 ยังใช้เอจีเอ็ม-114 เฮลไฟร์และไฮดรา 70 สี่ตำแหน่งบนปีกทั้งสองข้าง เอเอช-64 ยังมีระบบการอยู่รอดที่ดีเยี่ยมสำหรับเครื่องบินและลูกเรือในการต่อสู้ เช่นเดียวกับในกรณีที่มันตกเพื่อช่วยเหลือนักบิน
กระสือ
ผีที่คล้ายกัน
ในแถบมาเลเซียยังมีเรื่องของผีที่มีลักษณะคล้ายกระสือของไทยด้วย เรียกว่า "ฮันตูปินังกาลัน" หรือ "ปินังกาลัน" (Hantu penanggal, Penanggalan)
เอเอช-64 อาพาชี
กองทัพบกเลือกเอเอช-64 แทนที่จะเป็นเบลล์ วายเอเอช-63 ในปีพ.ศ. 2519 ทำให้ฮิวจ์ส เฮลิคอปเตอร์สนั้นรางวัลเป็นสัญญาในการสร้าง ในปีพ.ศ. 2525 กองทัพบกยืนยันการผลิตเต็มรูปแบบ แมคดอนเนลล์ ดักลาสยังทำการผลิตและพัฒนาต่อหลังจากที่ซื้อบริษัทฮิวจ์ส เฮลิคอปเตอร์สมาจากซัมมา คอร์เปอร์เรชั่นในปีพ.ศ. 2527 ในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 235 เอเอช-64ดี อาปาเช่ลองโบว์ลำแรกได้ทำการบินและการผลิตครั้งแรกนั้นก็ถูกส่งให้กับกองทัพบกในปีพ.ศ. 2540 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2540 โบอิงและแมคดอนเนลล์ ดักลาสรวมเข้าด้วยกันเพื่อกลายเป็นบริษัทโบอิง คอมพานี ในปัจจุบันโบอิงได้ทำการผลิตเอเอช-64 ต่อไป
เฮลิคอปเตอร์โจมตีที่ล้ำสมัย
หลังจากการยกเลิกเอเอช-56 เชยีนตามโครงการของกองทัพอากาศและกองนาวิกโยธินสหรัฐฯ อย่างเอ-10 ธันเดอร์โบลท์ 2 และแฮร์ริเออร์ จัมพ์ เจ็ท กองทัพบกสหรัฐฯ ได้มองหาอากาศยานที่จะมาทำหน้าที่ต่อต้านยานเกราะซึ่งอยู่ใต้คำสั่งของกองทัพบก ในข้อสัญญาคีย์เวสท์ในปีพ.ศ. 2491 ห้ามให้กองทัพบกบังคับการเครื่องบิน กองทัพบกต้องการอากาศยานที่ดีกว่าเอเอช-1 คอบราทั้งในด้านอำนาจการยิง การทำงาน และพิสัย มันอาจต้องสามารถบินเรียบตามพื้นได้  เมื่อมาถึงจุดนี้กองทัพบกสหรัฐฯ ได้ประกาศร้องขอเฮลิคอปเตอร์โจมตีใดๆ ก็ตามที่ทันสมัยขึ้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
ข้อเสนอดังกล่าวมีบิษัทผู้ผลิตยอมรับทั้งสินห้าบริษัทด้วยกัน คือ เบลล์ โบอิง เวอร์ทอล (ทำงานร่วมกับกรัมแมน) ฮิวส์ ล็อกฮีด และซิคอร์สกี้ ในปีพ.ศ. 2516 กระทรวงกลาโหมของสหรัฐฯ ได้ทำการเลือกเบลล์และฮิวส์
กระสือ
ผีที่คล้ายกัน
มีเรื่องเล่าว่า ครอบครัวหนึ่งประกอบไปด้วย พ่อ แม่ ลูก วันหนึ่งในตอนกลางคืน ผู้เป็นพ่อได้ออกไปธุระข้างนอกบ้าน ผู้เป็นแม่ปิดประตูอยู่ในห้อง แล้วนางก็หยิบเอาขวดน้ำมันมนต์มาทารอบคอ สักพักหัวกับตัวของนางก็แยกออกจากกันโดยมีตับไตไส้พุงห้อยติดออกมาด้วย เวลาที่ออกหากินจะเห็นเป็นแสงสีเหลือง และมีเสียงดังดุจลมพัดตลอดเวลาที่นางลอยไปเพื่อขับไล่สัตว์เล็กสัตว์น้อยที่จะเข้ามายุ่งกับพวงไส้ของนาง ผู้เป็นลูกได้แอบเห็นดังนั้นจึงลองเอาน้ำมันมนต์ของแม่มาลองทาดูบ้าง ขณะที่หัวกำลังจะแยกออกจากตัว เด็กน้อยเกิดกลัวจนร้องโวยวายออกมาว่า "ช่วยด้วย หัวของฉันกำลังจะหลุดออกจากตัวแล้ว" จนชาวบ้านละแวกนั้นได้ยินกันทั่ว แต่ไม่มีใครกล้าเยี่ยมหน้าเข้ามาให้ความช่วยเหลือ จนกระทั่งหัวของผู้เป็นแม่ลอยกลับมา เสียงร้องโวยวายก็เงียบลง หลังจากวันนั้น ครอบครัวนั้นก็ย้ายหนีไปจากที่นั่น และไม่มีใครได้พบเห็นอีกเลย
ซึ่งความแตกต่างของฮันตูปินังกาลัน และกระสือ ต่างกันที่สีของดวงไฟ ที่กระสือจะเป็นสีเขียวหรือแดง และฮันตูปินังกาลันจะเป็นสีเหลือง อีกทั้งฮันตูปินังกาลันยังมีความดุร้ายกว่าด้วย
เอเอช-64 อาพาชี
เฮลิคอปเตอร์โจมตีที่ล้ำสมัย
แต่ละบริษัทสร้างเฮลิคอปเตอร์ต้นแบบและเข้าสู่โปรแกรมทดสอบการบิน แบบ 77/วายเอเอช-64เอของฮิวส์เริ่มทำการบินครั้งแรกในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2518 ในขณะที่แบบ 409/วายเอเอช-61เอของเบลล์ทำการบินในวันที่ 1 ตุลาคม หลังจากประเมินผลการทดสอบกองทัพบกได้เลือกวายเอเอช-64เอของฮิวส์ในปีพ.ศ. 2519 เหตุผลที่เลือกวายเอเอช-64เอยังรวมทั้งใบพัดหลักสี่ใบที่ทนทานกว่าและความไม่เสถียรของวายเอเอช-63
เอเอช-64เอเข้าสู่ช่วงที่สองของโครงการ ขั้นตอนนี้มีเพื่อสร้างเอเอช-64 ก่อนการผลิตสามลำ และพัฒนาวายเอเอช-64เอต้นแบบสองลำและสำหรับทดสอบภาคพื้นดินหนึ่งลำ อาวุธและระบบเซ็นเซอร์ยังถูกรวมและทำการทดสอบไปด้วย มันยังรวมทั้งขีปนาวุธเฮลไฟร์แบบใหม่
กระสือ
ผีที่คล้ายกัน
ที่ฟิลิปปินส์ มีความเชื่อเรื่องมานานังเกล (Manananggal) ผีดูดเลือดที่มีปีกเหมือนค้างคาวขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง เมื่ออกล่าเหยื่อจะถอดลำตัวท่อนบนออกแล้วบินไปในอากาศในเวลากลางคืน รวมถึงยังชอบที่จะกินเด็กทารกจากครรภ์ผู้เป็นแม่อีกด้วย
บลูทั้งค์
สำหรับบลูทั้งค์ที่เป็นโรคที่เกิดกับสัตว์กีบจำพวกสัตว์เคี้ยวเอื้อง ดูที่: โรคบลูทั้งค์
กระสือ
ผีที่คล้ายกัน
นอกจากนั้นแล้วที่ประเทศญี่ปุ่นก็มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับปีศาจที่สามารถถอดหัวหากินได้ในเวลากลางคืน เรียกกันว่า นุเกะ-คุบิ (ぬけ首) อาศัยอยู่แถบภูเขาบริเวณมณฑลไค จนซามูไรผู้กล้าผู้หนึ่งที่เลิกจากการเป็นซามูไรแล้ว ได้บวชเป็นพระธุดงค์ผ่านไป หัวหน้าปีศาจในร่างมนุษย์ก็ได้นิมนต์ให้ไปพักที่บ้าน ในเวลากลางคืนพระก็ตื่นขึ้นมากลางดึก หวังจะดื่มน้ำโดยไม่รบกวนเจ้าบ้าน ขณะผ่านไปยังห้องที่เหล่าปีศาจนอนกันพบว่า ทั้งหมดเป็นร่างที่ไม่มีหัวแล้ว พระตามไปดูนอกบ้าน พบเป็นหัวปีศาจ 3-4 หัวล่องลอยไปมา ใช้ลิ้นตวัดกินมดปลวกตามพื้น และคุยกันว่าจะกินพระในเวลาก่อนรุ่ง พระเลยลากเอาร่างที่ไร้หัวเหล่านั้นไปซ่อนไว้ เมื่อปีศาจกลับไปดูที่บ้านไม่พบทั้งพระและร่างของตัวเองเลยตกใจและโกรธจัด ทั้งหมดได้รุมทำร้ายพระ แต่ไม่อาจทำอะไรพระได้ เพราะพระเคยเป็นซามูไรมาก่อน ก็ตายลงเมื่อถึงเวลาเช้า แต่หัวของหัวหน้าปีศาจก็ได้กัดติดกับจีวรพระไม่สามารถถอดออกได้ ต่อมา มีโจรผู้หนึ่งได้ขอซื้อหัวปีศาจนี้จากพระ โจรหวังจะใช้หัวปีศาจนี้หลอกผู้คนเอาเงิน แต่ต่อมากลัวปีศาจจะมาเอาคืน เลยทำสุสานฝังให้ ว่ากันว่าสุสานแห่งนี้ยังมีปรากฏจนถึงทุกวันนี้
อิทธิพลของความเชื่อเรื่องกระสือ
ราชบัณฑิตยสถานว่า ความเชื่อเรื่องกระสือนี้มีอิทธิพลต่อชีวิตประจำวันของคนไทยโบราณหลายประการด้วยกัน เป็นต้นว่า