cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อุทยานแห่งชาติเขานัน
ทรัพยากรสัตว์ป่า
1. สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (Mammals) มีไม่น้อยกว่า 59 ชนิด เช่น
เลียงผา (Capricornis sumatraensis) สมเสร็จ (Tapicus indicus) ช้างป่า (Elephas maximus) หมูป่า (Sus scrofa) กวางป่า (Cervus unicolor) พังพอนธรรมดา (Herpestes javanicus) อีเห็นธรรมดา (Paradoxurus hermaphroditus) หมีขอ (Arctictis binturong) เม่นธรรมดา (Hystria brachyura) กระรอกบินใหญ่สีดำ (Aeromys tephromelas) พญากระรอกดำ (Ratufa bicolor) ชะนีธรรมดา (Hylobates lar) บ่าง หรือ พุงจง (Cynocephalus variegates) กระแตธรรมดา (Tupaia glis) เสือไฟ (Catopuma temminkii)
2. สัตว์ปีก จำพวกนก(Avian fauna) มีไม่น้อยกว่า 56 ชนิด เช่น
นกหว้า (Argusianus argus) นกแว่นสีน้ำตาล (Polyplectron malaceuse) นกกก (Buceros bicomis) ไก่ป่า (Gallus galus) นกเขาเปล้าธรรมดา (Treron curoirostra) นกเขาเขียว (Chaloophaps indica) นกกะปูดใหญ่ (Centropus sinensis) นกเค้ากู่ (Otus lempiji) นกเค้าแมว (Otus sumia) นกกระเต้นอกขาว (Haleyon smymensis) นกโพระดกคอสีฟ้า (Megalaima incognita) นกปรอดทอง (Pyenonotus atriceps) นกปรอดเหลือง(P. melanicterus) นกปรอดเล็กท้องสีเทา (P. erythropthalmus) นกแซงแซวหางบ่วงใหญ่ (Dicrurus paradisseus) นกเขียวคราม (lrena puella) นกกา (Corvus macrorhynchos) นกกางเขนดง (Copsychus malabaricus) นกจาบคาหัวสีส้ม (Merops leschenaulti) เหยี่ยวรุ้ง (Spilorinis cheela) นกกินปลีหางยาวเขียว (Aethopyga nipalemsisi australis)
3. สัตว์เลื้อยคลาน (Reptiles) ไม่น้อยกว่า 22 ชนิด เช่น
4. สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (Amphibians) มีไม่น้อยกว่า 9 ชนิด เช่น
อึ่งกลายหัวมน (Megophrys aceras) อึ่งอ่างบ้าน (Kaloula pulchra) กบทูด (Rana blythii) กบหนอง (Rana limnocharis) จงโคร่ง (Bufo aper)
5. สัตว์น้ำ จำพวกปลา (Fishes) มีไม่น้อยกว่า 7 ชนิด เช่น
ปลาดุกลำพัน (Prophagours cataractus) ปลาพลวงหิน (Tor soro) ปลาซิวน้ำตก (Danio aequipinnatus) ปลาซิว (Danio regina) ปลาไส้ขม (Danio peninsulas) ปลากระทิง (Mastacembelus armatus) ปลาอีกอง (Puntius lateristriga)
มีเซียม
มีเซียม (mi siam, mee siam, "หมี่สยาม"; 麵暹) เป็นเส้นหมี่ผัดกับซอสรสเปรี้ยว เผ็ด และหวาน เป็นอาหารที่นิยมในสิงคโปร์และมาเลเซีย เป็นหมี่แห้งที่ปรุงด้วยการผัดเส้นหมี่เข้ากับน้ำซอสรสจัดที่ปรุงไว้ อาหารชนิดนี้ในประเทศไทยเรียกหมี่กะทิ ซึ่งเป็นอาหารที่นิยมในภาคกลาง โดยเป็นการผัดเส้นหมี่เข้ากับซอสที่ทำมาจากกะทิ ใส่หมู เต้าเจี้ยว น้ำมะขามเปียก อาจแต่งสีด้วยซอสแดงหรือซอสมะเขือเทศ
ในสิงคโปร์และมาเลเซีย อาหารนี้เป็นอาหารของชาวจีนช่องแคบ แต่ปัจจุบันมีผู้ปรุงทั้งชาวอินเดีย ชาวมลายู และชาวจีน อาหารจานนี้รับประทานกับเต้าเจี้ยว ไข่ต้ม และน้ำมะขามเปียก ส่วนผักกินกับหอมหัวใหญ่หั่นและกุยช่าย
เหตุโจมตีทางอากาศในสลอวิยันสก์ เดือนเมษายน พ.ศ. 2566
เมื่อเวลาประมาณ 18:00 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ของวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2566 ซึ่งเป็นวันศุกร์ประเสริฐของคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ กองทัพรัสเซียยิงจรวดโจมตีอาคารที่พักอาศัยในเมืองสลอวิยันสก์ แคว้นดอแนตสก์ ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน
เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค
เรย์แมน 3: ฮูดลัมแฮฟวัค (Rayman 3: Hoodlum Havoc) เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยยูบิ ซอฟต์ โดยตัวเกมเป็นเกมภาคหลักที่สามในชุดเกม เรย์แมน โดยตัวเกมจะบอกเล่าเรื่องราวของเรย์แมนในการหยุดยั้งอังแดร แม่มดดำผู้ชั่วร้าย จากการยึดครองโลกด้วยกองทัพทหาร "ฮูดลัม" ที่เหมือนกระสอบ ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเกมคิวบ์, เพลย์สเตชัน 2, เอกซ์บอกซ์ และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในปี 2003 และบน แมคโอเอส โดย Feral Interactive ในปี 2004 ตัวเกมเวอร์ชัน 2 มิติ ได้รับการพัฒนาสำหรับเกมบอยอัดวานซ์, เอ็นเกจ และโทรศัพท์มือถือ
เวอร์ชันรีมาสเตอร์ความละเอียดสูงได้ถูกวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กและเอกซ์บอกซ์ไลฟ์อาร์เคตในปี 2012 เกมภาคต่อ เรย์แมน: ฮูดลัมรีเวนจ์ ได้รับการปล่อยตัวสำหรับเกมบอยอัดวานซ์ในปี 2005 ตัวเกมเป็นเกม เรย์แมน ภาคหลักเกมสุดท้ายที่จะวางจำหน่ายจนถึงจนกระทั่งการมาของเกม เรย์แมนออริจิน ในปี 2011 ซึ่งเกมนี้ยังเป็นเกมล่าสุดในซีรีย์ที่เป็นรูปแบบ 3 มิติ
ไทป์ 69/79
ไทป์ 69 และไทป์ 79 เป็นรถถังหลักที่พัฒนามาจากไทป์ 59 (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากที-54เอของโซเวียต) และเป็นรถถังหลักแบบแรกที่จีนพัฒนาเพียงลำพัง การพัฒนานั้นมีทั้งเครื่องยนต์ คอมพิวเตอร์ และเลเซอร์หาระยะ ไทป์ 79 ที่ก้าวหน้ากว่าจะมีปืนใหญ่ขนาด 105 ม.ม. ซึ่งต่อมาไทป์ 88 ก็ใช้เช่นเดียวกัน
ประวัติการใช้งาน
หลังจากการแตกแยกระหว่างจีนกับโซเวียต สหภาพโซเวียตก็ถอนเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิคออกจากอุตสาหกรรมของกองทัพจีน โรงงาน 617 ของจีนได้รับมอบหมายให้พัฒนาการออกแบบที-54เอ (ไทป์ 59) ในปีพ.ศ. 2506 ซึ่งกลายมาเป็นไทป์ 69 การพัฒนานั้นมีทั้งปืนขนาด 100 ม.ม. เครื่องยนต์ใหม่ที่ให้กำลัง 580 แรงม้า และไฟค้นหาอินฟราเรด อย่างไรก็ตามกองทัพก็ยังไม่พอใจและไม่ได้นำมันเข้าสู่การผลิต นักประเมินชาวตะวันตกบางคนมักเข้าใจผิดว่าไทป์ 69 เป็นการเลียนแบบที-55 ของโซเวียต ซึ่งจริงๆ แล้วไทป์ 69 เป็นการลอกแบบมาจากที-54เอ
ในความขัดแย้งที่ชายแดนจีน-โซเวียต กองทัพจีนนั้นสามารถยึดที-62 ของโซเวียตมาได้หนึ่งคัน มันถูกตรวจสอบและชิ้นส่วนบางชิ้นก็ถูกเลียนแบบเพื่อนำไปใช้กับไทป์ 69 ทั้งไทป์ 69 และ 79 ได้กลายมาเป็นรถถังหลักแบบแรกที่พัฒนาขึ้นเองโดยจีน อย่างไรก็ตามไทป์ 69 ก็ไม่ได้เข้าประจำการจนถึงปีพ.ศ. 2525 และจากนั้นมันก็มีจำนวนที่จำกัด กองทัพจีนไม่พอใจกับการทำงานของไทป์ 69 แต่มันก็กลายมาเป็นหนึ่งในรถถังที่ดีที่สุดในการส่งออกของจีน มีรถถังมากกว่า 2 พันคันถูกขายไปทั่วโลกในทศวรรษที่ 2523
ความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับตะวันตกเริ่มดีขึ้นในทศวรรษที่ 2523 และจีนก็สามารถนำเข้าเทคโนโลยีจากตะวันตกเข้ามาเพื่อพัฒนาระบบอาวุธ ไทป์ 69 ถูกพัฒนาด้วยระบบอย่างบริติช มาร์โคนี เอฟซีเอสและปืนขนาด 105 ม.ม. มันได้รับชื่อใหม่ว่าไทป์ 79
ด้วยความเรียบง่าย ทนทาน และราคาต่ำให้มันน่าสนใจในการตลาด จีนจึงขายมันได้มากมายในสงครามอิรัก-อิหร่าน (Gelbart 1996:18) มีพวกมันจำนวนมากที่ต่อมาถูกใช้โดยซัมดัม ฮุสเซนในสงครามอ่าวและสงครามอิรักเมื่อปีพ.ศ. 2546
ทั้งไทป์ 69 และ 79 มีส่วนตัวถังและป้อมปืนที่คล้ายกับไทป์ 59 ความแตกต่างเดียวคือทั้งสองแบบนั้นได้รับการพัฒนาด้วยเทคโนโลยีที่ดีกว่าซึ่งซื้อมาจากตะวันตก (Gelbart 1996:17-19) ไทป์ 59 69 และ 79 ของจีนจึงดูเหมือนกันมาก มันเป็นตระกุลรถถังที่พัฒนาเหมือนกับที-54 -55 และ -62 ของโซเวียต จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2523 ที่จีนเริ่มทำการทดลองเพื่อสร้างรถถังรุ่นใหม่ขึ้นมา เป็นการออกแบบที่ไม่ได้แตกต่างไปจากไทป์ 59/69/79 และในปีพ.ศ. 2531 จีนจึงเริ่มสร้างรถถังยุคใหม่ของตนอย่างแท้จริง (Gelbart 1996:20-24)
ปัจจุบันมีไทป์ 69 และ 79 เพียงไม่กี่ร้อยคันในคลังแสงของกองทัพจีน ส่วนใหญ่ถูกใช้เพื่อการฝึกหรือกำลังสำรอง ไทป์ 69 และ 79 นั้นกำลังถูกแทนที่โดยไทป์ 96 และไทป์ 99 ที่ใหม่กว่า
ในอิรัก
ในปีพ.ศ. 2543 จีนได้รายงานว่าตนได้ขายไทป์ 59 และ 69 ไปหลายร้อยคันให้กับอิรัก ในสงครามอ่าวมื่อปีพ.ศ. 2534 นักประเมินชาวตะวันตกอ้างว่าอิรักได้พัฒนาไทป์ 69 ให้มีปืนขนาด 105 ม.ม. ปินครกขนาด 160 ม.ม. และ ปืนขนาด 125 ม.ม. ทั้งหมดมีกำลังเสริมเป็นเกราะแผ่นกลาซิส มันมีชื่อใหม่ว่าไทป์ 69-คิวเอ็ม ในสงครามอ่าวมีการรายงานว่าไทป์ 69 ของอิรักนั้นทำงานหนักกว่ารีพับลิกันการ์ดที่ใช้ที-72 เสียอีก อีกคำอธิบายหนึ่งคือซัดดัมได้สั่งให้กองกำลังป้องกันสาธารณรัฐของเขาคงความแข็งแกร่งเอาไว้ ในขณะที่ส่งกองทัพที่เหลือที่มีไทป์ 69 เข้าสู่แนวหน้า
จากการรายงานในการบุกอิรักเมื่อปีพ.ศ. 2546 ไทป์ 69-คิวเอ็มถูกใช้โดยกองทัพบกอิรักเพื่อป้องกันเมื่อนาซิรายาห์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546 พวกมันส่วนใหญ่ถูกใช้เป็นรังปืนใหญ่ พวกมันยังเป็นกุญแจสำคัญในการโจมตีซึ่งสร้างความเสียหายอย่างมากให้กับกองร้อยซ่อมบำรุงที่ 507 ของกองทัพบกและกองร้อยชาร์ลีของนาวิกโยธินสหรัฐ ก่อนที่เอเอช-1 คอบราจะเข้ามาทำลายพวกมัน ไทป์ 69 สองคันได้ทำลายพาหนะของกองร้อยที่ 507 ไปอย่างน้อยสี่คัน นอกจากนนี้ยังมีไทป์ 69 ประมาณสี่คันที่ซ่อนอยู่ในตกและกระหน่ำยิงเข้าใส่เอเอวีหลายคันของกองร้อยชาร์ลีอีกด้วย ไทป์ 59 และ 69 บางคันที่ไม่สามารถทำงานได้ถูกนำมาใช้เป็นเป้าล่อหรือเครื่องกัดขวาง
แบบผลิต
ในรุ่นนี้ได้รับการส่งออกอย่างกว้างขวางและผลิตโดยบริษัทของปากีสถานภายใต้ใบอนุญาต ไทป์ 69-II ถูกเรียกว่าไทป์ 30 ในกองทัพบกไทย
การใช้งานที่ไม่ใช้ของกองทัพ
ไทป์ 69 และ 79 ของพลเรือนถูกใช้เพื่อพัฒนารถถังดับเพลิงของจีน ปัจจุบันมีเพียง 3 คันเท่านั้นในจีน
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – หญิง ไม่เกิน 52 กิโลกรัม
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 22 คน จาก 22 ประเทศ
ลำเพลิน วงศกร
วงศกรณ์ โยวะราช หรือชื่อในวงการคือ ลำเพลิน วงศกร (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 –) เป็นนักร้องลูกทุ่งและหมอลำชายชาวไทยสังกัดแกรมมี่โกลด์ เจ้าของฉายา โอปป้าสายหมอลำ เขาเข้าสู่วงการจากการเป็นนักร้องในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 งานเพลงในโครงการคือ ง่ายเนาะ และ ขอสมัครเป็นแฟนใหม่
เขาเกิดที่อำเภอบ้านกรวด จังหวัดร้อยเอ็ด จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เธอซึมซับการเป็นศิลปินมาจากบิดาและครอบครัว และเธอได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมจากฉวีวรรณ ดำเนิน จนเมื่อเธอจบปริญญาตรี เธอได้พบกับอำไพ มณีวงษ์ นักแต่งเพลงและนักดนตรีหมอลำชื่อดัง อำไพได้พาเธอไปพบกับสลา คุณวุฒิและเธอได้เป็นศิลปินในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 และบันทึกเสียงผลงานเพลงในโครงการคือ ง่ายเนาะ และ ขอสมัครเป็นแฟนใหม่ และหลังจากนั้นเธอจึงได้เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่โกลด์นับแต่นั้นเป็นต้นมา
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
ลำเพลินเกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ที่ตำบลบ้านกรวด อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เธอสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนบ้านหนองตะเคียน ระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบ้านกรวดวิทยาคาร และระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และ จบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2560
เข้าสู่วงการบันเทิงโดยการเป็นศิลปิน
เป็นหนุ่มหล่อหน้าใส ที่มีใจรักการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ๆ และได้เข้าประกวดในรายการเดอะสตาร์แต่เพียงแค่เขาร้องเพลงท่อนแรก ก็โดนเชิญให้ลงจากเวที จากนั้นมา ลำเพลิน ก็ไม่คิดที่จะประกวดเวทีไหนอีกเลย ลำเพลินได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จนจบปริญญาตรี จากนั้นครูสลา คุณวุฒิ ได้ติดต่อลำเพลินให้ไปบันทึกเสียงจากเพลงในโครงการ น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ 2 และได้ออกอัลบั้ม น้องใหม่ไต่ดาว โครงการ2 จากเวทีฝันสู่เวทีจริง ในเพลง ง่ายเนาะ และ ขอสมัครเป็นแฟนใหม่ จากนั้นลำเพลินได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงลูกทุ่งยักษ์ใหญ่เป็นศิลปินสังกัดแกรมมี่ โกลด์ และได้มีซิงเกิ้ลเดี่ยวที่โด่งดังคือ รำคาญก็บอกกันเด้อ ที่มียอดวิวถึง 300 ล้านวิว  เป็นต้น จนได้ออกมินิอัลบั้มครั้งแรกใช้ชื่อว่า ลำวงศกร นั้นเอง นอกจากจะเสียงดีร้องเพลงเพราะแล้ว ลำเพลิน ยังได้รับโอกาสในการแสดงละครในเรื่อง มงกุฎดอกหญ้า และภาพยนตร์ในเรื่อง ห่อหมกฮวกไปฝากป้า ซึ่งลำเพลินก็ทำออกมาได้ดีไม่แพ้การร้องเพลงเป็นที่รู้จักและมีผลงานเพลงมาอย่างต่อเนื่อง
เกิดใหม่ในต่างโลก ~เป็นปราชญ์แกร่งสุดโดยไม่รู้ตัว~
เกิดใหม่ในต่างโลก ~เป็นปราชญ์แกร่งสุดโดยไม่รู้ตัว~ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยชินโกโชโตะ และวาดภาพประกอบโดยฮูกะ คาซายานะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอสบีครีเอทีฟ ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือจีเอโนเวลตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2561
โจดี ฟอสเตอร์
อลิเซีย คริสเตียน ฟอสเตอร์ หรือ โจดี ฟอสเตอร์ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดง, ผู้สร้างหนังและผู้กำกับหญิงชาวอเมริกัน คำว่าโจดี ฟอสเตอร์นั้นเป็นนามแฝงแต่ชื่อจริงแล้วคือ อลิเซีย คริสเตียน ฟอสเตอร์
เกิดใหม่ในต่างโลก ~เป็นปราชญ์แกร่งสุดโดยไม่รู้ตัว~
มังงะดัดแปลงวาดโดย Ponjea เผยแพร่ออนไลน์ผ่านนิตยสารมังงะออนไลน์มังงะอัพ!ของบริษัทสแควร์เอนิกซ์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสดูดิโอเรโวรูต ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565
ลำเพลิน วงศกร
อัลบั้มเดี่ยว
{| class="wikitable" !ปี !สตูดิโออัลบั้ม !รายชื่อเพลง
โจดี ฟอสเตอร์
เธอได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2534 จากการแสดงหนังเรื่อง ดิ ไซเลนซ์ ออฟ ดิ แลมบ์ ฟอสเตอร์มีผลงานแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ตั้งแต่เด็ก เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากบทโสเภณีเด็ก ในภาพยนตร์เรื่อง Taxi Driver (พ.ศ. 2519) ของมาร์ติน สกอร์เซซี ได้เสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในฐานะนักแสดงสมทบหญิง ขณะมีอายุเพียง 14 ปี
อำเภอสะบ้าย้อย
สะบ้าย้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา และเป็น 1 ใน 4 อำเภอในจังหวัดสงขลาที่ถูกจัดอยู่ในกลุ่มพื้นที่ที่ยังมีเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ลำเพลิน วงศกร
เพลงที่ไม่ได้ปล่อย
ปล่อยให้ได้ฟังในรูปแบบ Demo Version ใน YouTube channel : ลำเพลิน วงศกร OFFICIAL {| class="wikitable" ! ข้อมูลอัลบั้ม ! รายชื่อเพลง ! สถานะเพลงในปัจจุบัน
อำเภอสะบ้าย้อย
ประวัติ
ได้ปรากฏหลักฐานเอกสารราชการครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2440 (ร.ศ.116) เป็นเขตการปกครองของอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา ท้องที่นี้เคยมีฐานะเป็น "กิ่งอำเภอบาโหย" พบหลักฐานการเป็นกิ่งในปี พ.ศ. 2460  แต่ได้ยุบรวมเข้ากับอำเภอเทพา เพราะผู้คนพลเมืองน้อย การงานก็เบาบางลง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2466 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่บ้านสะบ้าย้อย เรียกว่า "กิ่งอำเภอสะบ้าย้อย" ขึ้นกับอำเภอเทพา โดยมีเขตการปกครอง 5 ตำบล คือ ตำบลบาโหย ตำบลจะแหน ตำบลเปียน ตำบลเขาแดง และตำบลโมง (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นตำบลสะบ้าย้อย) เมื่อปี พ.ศ. 2481 มีเขตการปกครองจำนวน 8 ตำบล
โจดี ฟอสเตอร์
ในปี 2535 ฟอสเตอร์ได้ตั้งบริษัทสร้างภาพยนตร์ชื่อ Egg Pictures นอกจากภาพยนตร์เรื่อง Nell และเรื่อง Home for the Holidays แล้ว บริษัทของเธอยังได้อำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง Waking the Dead และเรื่อง The Dangerous Lives of Altar Boys ซึ่งฟอสเตอร์ร่วมแสดงด้วย
อำเภอสะบ้าย้อย
ประวัติ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2499 ได้รับการยกฐานะเป็น "อำเภอสะบ้าย้อย" และปี พ.ศ. 2531 ได้เพิ่มเขตการปกครองอีก 1 ตำบลคือ ตำบลธารคีรี (แยกจากตำบลบ้านโหนด และตำบลจะแหน) คำว่า "สะบ้าย้อย" เข้าใจว่า เป็นชื่อเถาว์วัลย์ชนิดหนึ่งที่มีผลเป็นฝักคล้ายสะตอ เมื่อผลสุกเมล็ดข้างในที่หุ้มเปลือกหนาจะมีเนื้อแข็งมาก ชาวบ้านนำมาใช้ในการละเล่นชนิดหนึ่ง เรียกว่า "การเล่นสะบ้า" ซึ่งมีมากในบึงแม่สะบ้าย้อย จึงได้นำมาตั้งเป็นชื่อตำบลและอำเภอจนถึงทุกวันนี้
โจดี ฟอสเตอร์
ในปี 2541 ฟอสเตอร์ได้ทำงานในฐานะผู้อำนวยการบริหารให้กับภาพยนตร์ของโชว์ไทม์เรื่อง The Baby Dance ซึ่งได้รับรางวัลพีบอดี และได้รับการเสนอชื่อเข้ารับรางวัลเอ็มมี่ถึง 4 รางวัล รวมไปถึงการเสนอชื่อรางวัลลูกโลกทองคำ โดยทั้งสองเรื่องในฐานะ Best Movie Made for Television
โจดี ฟอสเตอร์ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเยล ในขณะที่เธอเรียนอยู่ที่นั่น เธอถูกติดตามโดย จอห์น ฮิงคลีย์ ผู้ก่อเหตุการณ์พยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2524 จากการสอบสวนของเจ้าหน้าที่พบว่า จอห์น ฮิงคลีย์ คลั่งไคล้ในตัวเธอ และชมภาพยนตร์ Taxi Driver ซ้ำแล้วซ้ำอีก และพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีเพื่อให้เธอประทับใจ
ลำเพลิน วงศกร
เพลงที่ร่วมร้องกับศิลปินอื่น
เพลงที่ลำเพลินได้มีส่วนร่วมในการการร้อง
อำเภอสะบ้าย้อย
เหตุการณ์สำคัญ
28 เมษายน พ.ศ. 2547 เกิดเหตุคนร้ายบุกทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ หน่วยบริการประชาชน บริเวณห้าแยกทางเข้าตลาดสะบ้าย้อย อำเภอสะบ้าย้อย ส่งผลให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสังหารคนร้ายทั้งหมด 19 ราย โดย 15 ราย เสียชีวิตที่ ร้านอาหารสวยน๊ะ
โจดี ฟอสเตอร์
ในปี 2013 เธอออกมายอมรับว่ารับเป็นเลสเบียน ต่อสาธารณะในงานประกาศผลรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 71 ฟอสเตอร์คบหาดูใจกับผู้อำนวยการสร้างสาว ซิดนี่ย์ เบอร์นาร์ด ตั้งแต่ปี 1993-2008
ในเดือนเมษายน 2014 เธอแต่งงานกับ อเล็กซานดร้า เฮดิสัน เป็นนักแสดงและช่างภาพ
อำเภอสะบ้าย้อย
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสะบ้าย้อยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
มูกเขา
มูกเขา หรือ นวล, มูกขาว, ยางขาว เป็นพืชในวงศ์ตีนเป็ด (Apocynaceae) กระจายพันธุ์ในแอฟริกาตะวันออก ทางตอนใต้ของโซมาเลียและโมซัมบิกถึงเขตร้อนในทวีปเอเชีย เนื้อไม้ใช้ทำของใช้ ใบใช้รักษาแผลสด ผลสามารถรับประทานได้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
มูกเขาเป็นไม้ยืนต้นสูงได้ถึง 20 เมตร มีน้ำยางสีขาว ใบออกเรียงตรงข้ามเป็นรูปรีถึงรูปใบหอก ยาว 4-18 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาวหรือคล้ายหาง เส้นแขนงใบข้างละ 14-30 เส้น ก้านใบยาว 0.6-1.5 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบกระจุก ยาว 1.5-5.7 เซนติเมตร ก้านดอกหนาสั้น กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปไข่ ยาว 1-2 มิลลิเมตร ปลายแหลมยาว ดอกสีขาวมี 5 กลีบ หลอดกลีบยาว 6-9 มิลลิเมตร กลีบรูปขอบขนาน ยาว 2-5 มิลลิเมตร เกสรเพศผู้มี 5 อัน ก้านชูอับเรณูสั้นกว่าอับเรณู ไม่มีจานฐานดอก มี 2 คาร์เพล ปลายเชื่อมติดกัน เรียวยาวเป็นก้านเกสรเพศเมีย ยาว 5-6 มิลลิเมตร รวมยอดเกสร ผลคล้ายผลสดติดเป็นคู่ รูปรี ยาว 1.5-3.5 เซนติเมตร เมื่อสุกมีสีส้ม ภายในมี 2 เมล็ด รูปไข่ ยาว 1-1.5 เซนติเมตร
ไมค์ เบลส์
ไมค์ เบลส์ (Mike Bales; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1971 — ) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพชาวแคนาดา ในตำแหน่งผู้รักษาประตูเขาได้เล่นให้กับทีมบอสตันบรูอินส์ และ ออตตาวาซีเนเตอร์ เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโอไฮโอสเตต และร่วมลงนามกับบั๊กอายส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1990 ถึง 1992 และได้รับการเกณฑ์จากทางบอสตันให้เข้าเล่นในรอบที่ห้าของรายการ 1990 เอ็นเอชแอลเอ็นทรี่ดราฟท์ เขาร่วมเล่นในการแข่งขันเอ็นเอชแอลโดยเป็นส่วนหนึ่งในสี่ฤดูกาล และมีสถิติสะสมอยู่ที่ 2–15–1 และประตูเฉลี่ยที่ 4.13 ใน 23 เกม เขายังได้เล่นให้กับทีมสตรับอิงไทเกอร์ส ในการแข่งขันดีอีแอล ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ถึง 2010 และในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2011 เขาได้เซ็นสัญญาร่วมกับทีม อีเซอรูนโรสเตอร์ส ของดีอีแอล ในตำแหน่งผู้รักษาประตูสแตนบาย
การฝึกสอน
เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ทีมพิตส์เบิร์กเพนกวินส์ได้จ้างเบลส์เป็นโค้ชพัฒนาฝีมือผู้รักษาประตู รวมถึงผู้ฝึกหัดระดับสมัครเล่น
ประเทศจอร์แดนในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศจอร์แดน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศจอร์แดน ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 45 คน เพื่อแข่งขัน 9 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศจอร์แดนได้รับ 2 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 9 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 12 เหรียญ
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก (Frederick IV of Denmark) (11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1730
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ พระองค์จะช่วยข้าพเจ้า (Herren være min hjælper)
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1671 ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์ อมาลีแห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับ[ลูอีสแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์] ต่อมาทั้งที่ยังมิได้ทรงหย่ากับพระราชินีหลุยส์ พระองค์ก็ทรงไปเสกสมรสอีกสองครั้งกับ เอลิซาเบธ เฮเลน ฟอน ไวน์เลกก์ และในปี ค.ศ. 1712 กับ อันนา โซฟีแห่งเรเวนท์โลว์ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1730 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
ดูเพิ่ม
1671 1730
ประสพ บุษราคัม
นายประสพ บุษราคัม (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี 6 สมัย
ประวัติ
ประสพ บุษราคัม เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรคนที่ 2 ของนายบุญแปลง กับนางบุญคุณ บุษราคัม มีพี่สาว 1 คน สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง
ประสพได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2538 รวม 6 สมัย
ประสพ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เมื่อ พ.ศ. 2529 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.43) แทนที่นายผัน บุญชิต ที่ถูกปรับออกจากตำแหน่ง
ประสพ ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 93 สังกัดพรรคเพื่อไทย เมื่อ พ.ศ. 2554 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ใน พ.ศ. 2555 ประสพ ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการปรับปรุงและพัฒนากฎหมายฯ และในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สงักัดพรรคเศรษฐกิจใหม่ ลำดับที่ 33 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง กระทั่งปี พ.ศ. 2565 นายประสพได้ย้ายมาสังกัดพรรคเสมอภาคพร้อมกับรับตำแหน่งประธานที่ปรึกษาพรรค
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุด (Least developed country; LDC) เป็นชื่อที่กำหนดโดยสหประชาชาติซึ่งแสดงถึงการที่มีค่าดัชนีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมต่ำ มีค่าดัชนีการพัฒนามนุษย์ต่ำ เมื่อจัดลำดับเทียบกับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก แนวคิดของการจัดกลุ่มประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเกิดขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2512 - 2513 รายชื่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุดกลุ่มแรกถูกกำหนดโดยสหประชาชาติในข้อมติที่ 2768 (XXVI) เมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ประเทศที่จะถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุดจะต้องมีลักษณะสามประการนี้ ได้แก่
จะมีการตรวจสอบประเทศพัฒนาน้อยที่สุดทุก ๆ 3 ปี โดยคณะกรรมการสำหรับนโยบายพัฒนาของสภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ประเทศที่ผ่านเกณฑ์ของประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเมื่อทำได้มากกว่าระดับที่กำหนดไว้ สำนักงานสหประชาชาติของตัวแทนระดับสูงสำหรับประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกทะเลและรัฐกำลังพัฒนาที่เป็นเกาะขนาดเล็ก (UN OHRLLS) จะเป็นศูนย์กลางสำหรับความช่วยเหลือจากสหประชาชาติต่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุด การจัดจำแนกในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 มี 48 ประเทศ
ตั้งแต่มีการกำหนดกลุ่มประเทศพัฒนาน้อยที่สุดขึ้นมา มีเพียง 3 ประเทศที่ผ่านขึ้นไปสู่ระดับประเทศกำลังพัฒนา ประเทศแรกคือบอตสวานาใน พ.ศ. 2537 ประเทศที่สองคือกาบูเวร์ดีใน พ.ศ. 2550 มัลดีฟส์เป็นประเทศที่สามที่ผ่านเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 ในปีเดียวกันนี้ สหประชาชาติได้ให้คำแนะนำแก่อิเควทอเรียลกินี ซามัว ตูวาลู และวานูอาตูว่าเกือบจะผ่านจากสถานะประเทศพัฒนาน้อยที่สุด ในการประชุมครั้งที่ 4 ของสหประชาชาติเกี่ยวกับประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีเป้าหมายที่จะผลักดันประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในรายชื่อขณะนี้ให้พ้นสภาวะการพัฒนาน้อยที่สุดภายในสิบปี
การใช้และคำย่อ
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดสามารถแยกออกจากประเทศกำลังพัฒนา ประเทศพัฒนาน้อย ประเทศพัฒนาน้อยกว่า หรืออาจใช้คำว่าโลกที่สาม ถึงแม้นักวิชาการบางคนบอกว่าคำว่า “โลกที่สาม” นั้นล้าสมัย บางคนใช้คำว่าโลกที่สี่ (แม้ว่าคำว่าโลกที่สี่จะใช้หมายถึงกลุ่มชนไร้รัฐด้วย) คำว่าประเทศที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจน้อยมีใช้ด้วยเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม มีความสับสนระหว่างประเทศพัฒนาน้อยที่สุด (LDC) กับประเทศพัฒนาทางเศรษฐกิจน้อย (LEDC) ซึ่งบางครั้งใช้คำย่อเหมือนกัน และต้องระวังความสับสนกับประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีทางออกทะเล (LLDC) คำว่าประเทศกำลังพัฒนาจึงเป็นที่นิยมใช้มากกว่าคำว่าประเทศพัฒนาน้อย
ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเป็นประเทศที่มีความขัดแย้งภายในสูง เช่นสงครามกลางเมืองหรือความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ การเมืองที่มีการฉ้อราษฎร์บังหลวง ไม่มีเสถียรภาพทางการเมืองและสังคม การจัดตั้งรัฐบาลมักขึ้นกับกลุ่มคนที่มีอำนาจในสังคม เอดส์เป็นปัญหาสำคัญภายในประเทศ ส่วนใหญ่ประเทศด้อยพัฒนาจะอยู่ในภูมิภาคสะฮาราในทวีปแอฟริกา
อย่างไรก็ตาม ลักษณะดังกล่าว ไม่ได้สอดคล้องกับประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในโอเชียเนีย คิริบาส ซามัว ตูวาลู และวานูอาตู ซึ่งมีระบอบประชาธิปไตยที่เสถียร และไม่มีความขัดแย้งภายใน เรื่องเอดส์ไม่ใช่ปัญหาสำคัญ แต่เพราะว่าสภาพเศรษฐกิจขนาดเล็ก ส่วนใหญ่ขึ้นกับวัฒนธรรมเดียว หมู่เกาะโซโลมอนเป็นประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเพียงประเทศเดียวในโอเชียเนียที่มีปัญหาเสถียรภาพทางการเมืองและความตึงเครียดระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ ใน พ.ศ. 2549 สหประชาชาติได้ให้ความเห็นว่าซามัวอาจจะพ้นจากสถานะประเทศพัฒนาน้อยที่สุด รัฐบาลซามัวไม่เห็นด้วย อย่างไรก็ตาม ใน พ.ศ. 2550 สภาเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติได้ประกาศให้คำแนะนำว่าซามัวควรจะพ้นสถานะในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 แต่หลังจากเกิดสึนามิโจมตีซามัวใน พ.ศ. 2552 จึงเลื่อนให้ซามัวพร้อมสำหรับการเลื่อนสถานะใน พ.ศ. 2557
จากการตรวจสอบของสหประชาชาติใน พ.ศ. 2552 สหประชาชาติกำหนดให้ประเทศพัฒนาน้อยที่สุดเป็นประเทศที่มีลักษณะสามประการ อย่างหนึ่งคือมี GNI น้อยกว่า 905 ดอลลาร์สหรัฐ ประเทศที่มีประชากรมากกว่า 75 ล้านคนจะถูกตัดออกไป
รายชื่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุดในปัจจุบัน
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อประเทศพัฒนาน้อยที่สุดของสหประชาชาติ บางประเทศจัดอยู่ในประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล และประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นเกาะขนาดเล็ก
ฮ็อลชไตน์
ฮ็อลชไตน์ (Holstein) เป็นแคว้นระหว่างแม่น้ำเอลเบและแม่น้ำไอเดอร์ ที่เป็นส่วนหนึ่งของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ทางตอนเหนือสุดของเยอรมนี
เดิมฮ็อลชไตน์เป็น “เคาน์ตีฮ็อลชไตน์” (Grafschaft Holstein) และต่อมาเป็น “ดัชชีฮ็อลชไตน์” (Herzogtum Holstein) และเป็นดินแดนบริวารทางตอนเหนือสุดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ประวัติของฮ็อลชไตน์มีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์ของดัชชีชเลสวิช ของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ฮ็อลชไตน์มีเมืองหลวงอยู่ที่คีล
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน
จังหวัดน่าน มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดน่านมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ เจ้าจำรัส มหาวงศนันท์
ระพี สาคริก
ศาสตราจารย์ ระพี สาคริก "บิดาแห่งกล้วยไม้ไทย" (4 ธันวาคม พ.ศ. 2465 — 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) ราษฎรอาวุโส นักวิจัย นักวิชาการเกษตรผู้บุกเบิกวงการกล้วยไม้ของประเทศไทยสู่สากล อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เป็นอดีตนายกสภาสถาบันอาศรมศิลป์
ช่วงต้นของชีวิตขณะเยาว์วัย
ศาสตราจารย์ระพี สาคริก เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2465 ในย่านวรจักร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนโตของขุนตำรวจเอก พระมหาเทพกษัตริยสมุห (เนื่อง สาคริก) และคุณแม่สนิท ภมรสูตร มีพี่น้องร่วมบิดา มารดา 6 คน ดังนี้
ประวัติการศึกษา
ในปี พ.ศ. 2468–2469 เริ่มต้นการศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนสามเสนวิทยาคาร และจากนั้นในปี พ.ศ. 2469 ได้ย้ายโรงเรียนไปยังโรงเรียนสตรีจุลนาค จนถึงปี พ.ศ. 2471 อีกหลายแห่ง ในปี พ.ศ. 2471–2473 ศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล และศึกษาต่อในปี พ.ศ. 2474–2475 ที่โรงเรียนเยาวกุมารในพระบรมราชูปถัมภ์ ในปี พ.ศ. 2475–2477 ศึกษาต่อที่โรงเรียนเนติศึกษา และในปี พ.ศ. 2477–2479 ที่โรงเรียนศิลปากร แผนกนาฏดุริยางค์ และในปี พ.ศ. 2480–2481 โรงเรียนรพีพัฒน์วิทยา (ชื่อเดิม โรงเรียนราชบุรีวิทยาลัย) โรงเรียนจิตรลดา โรงเรียนวัดเบญจมบพิตรหรือ โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2481–2483 โรงเรียนนันทศึกษา จนจบชั้นมัธยมบริบูรณ์ และได้รับประกาศนียบัตรจากกระทรวงศึกษาธิการถึง 2 ใบจากนั้น ในปี พ.ศ. 2483–2485 จึงได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนเตรียมวิทยาลัยเกษตรศาสตร์แม่โจ้ จ.เชียงใหม่(ต่อมาสถาปนาขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หลักสูตรปริญญาตรี 5 ปี เมื่อ พ.ศ. 2486) ซึ่งเปิดสอนระดับเตรียมมหาวิทยาลัยที่แม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่ (แม่โจ้รุ่น 7) จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2490 จบการศึกษาในสาขาปฐพีวิทยา ในคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (เกษตรศาสตร์ รุ่นที่ 2) ศาสตราจารย์ระพี สาคริกได้เลือกศึกษาด้านกสิกรรมและสัตวบาลบัณฑิต สาขาปฐพีวิทยา คณะเกษตร ระดับปริญญาตรีและได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเมื่อ พ.ศ. 2490 นอกจากนี้ศาสตราจารย์ระพี ยังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขานวัตกรรมเกษตรจาก มหาวิทยาลัยรังสิต ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
การทำงาน
ศาสตราจารย์ระพี สาคริกได้รับการทาบทามจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่กรุงเทพฯ ให้เข้าเป็นอาจารย์ประจำ แต่เนื่องจากความชอบทำงานค้นคว้าภาคสนามจึงเลือกไปทำงานที่สถานีทดลองกสิกรรมที่แม่โจ้ในตำแหน่งลูกจ้างชั่วคราว ได้รับมอบหมายให้ทำการวิจัยพันธุ์ข้าว พันธุ์ผักและยาสูบ ในขณะเดียวกันก็ทำการศึกษาค้นคว้าด้าน "กล้วยไม้" ไปด้วยด้วยทุนส่วนตัว ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกิจวัตรในชีวิตของท่านทีได้อุทิศให้กับงานค้นคว้าวิจัยด้านกล้วยไม้ตลอดมาจนได้รับการยอมรับจากวงการกล้วยไม้ของโลกว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญมากที่สุดผู้หนึ่ง เมื่อทำงานวิจัยได้ 2 ปี จึงกลับเข้ามารับราชการเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ผลงานการค้นคว้าและส่งเสริมกล้วยไม้ทั้งในด้านการปรับปรุงพันุธุ์ ขยายพันธุ์ตลอดจนด้านธุรกิจการส่งออก ทำให้กล้วยไม้ไทยกลายเป็นสินค้าส่งออกด้านเกษตรที่สำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย ด้วยเหตูนี้ ศาสตราจารย์ระพี สาคริกจึงได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลา เข็มศิลปวิทยา สาขาเกษตรศาสตร์ (พ.ศ. 2511) นอกจากนี้ยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ (พ.ศ. 2513) อีกด้วย
ศาสตราจารย์ระพี สาคริกเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ รวมทั้งตำแหน่งอื่น ๆ ที่สำคัญอีกมากมาย แม้จะเกษียณอายุราชการนานแล้วก็ตาม ศาสตราจารย์ระพี สาคริกก็ยังได้รับความเคารพยกย่องเป็นปูชนียบุคคล โดยเฉพาะในวงการศึกษาและวงการกล้วยไม้ จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็น บิดาแห่งกล้วยไม้ไทย
ในปี พ.ศ. 2549 ศาสตราจารย์ระพี ได้ร่วมกันลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 และรับเป็นที่ปรึกษาพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ชีวิตครอบครัว
ศาสตราจารย์ระพี สาคริกสมรสกับคุณกัลยา มนตริวัตร (บุตรีขุนพิชัยมนตรี หัวหน้าเสรีไทยสายกาญจนบุรีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2) มีบุตร 4 คน เป็นชาย 3 คน ได้แก่ นาย ระวิพันธุ์ สาคริก นาย พีระพงศ์ สาคริก อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย นาย วงษ์ระวี สาคริก ผู้อำนวยการฝ่ายบริหาร บริษัท พีพี พาราวูด จำกัด หญิง 1 คน ได้แก่ นางสาว มาลีกันยา สาคริก
เมื่อ พ.ศ. 2533 ศาสตราจารย์ระพี สาคริกได้ลาออกจากตำแหน่งประจำต่าง ๆ ที่ท่านดำรงทั้งภาคราชการ กึ่งราชการและภาคเอกชน เพื่อหันมาใช้ชีวิตที่สงบและเรียบง่าย เหลือเพียงการเป็นที่ปรึกษาให้วิทยาทานด้วยการบรรยาย สัมมนา โดยเฉพาะด้านการพัฒนาชนบทและเยาวชนที่เน้นด้านคุณธรรมและจริยธรรม
สุขภาพ
เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ศาลเยาวชนและครอบครัวกลางศาลมีคำสั่งให้ศาสตราจารย์ระพี สาคริก เป็นคนไร้ความสามารถ ให้อยู่ในความอนุบาลของนางมาลีกันยา สาคริก ผู้ร้อง ตามคดีแพ่งหมายเลขดำที่ พ 712/2560 คดีแพ่งหมายเลขแดงที่ พ 996/2560 โดยระบุว่ายื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งให้ศาสตราจารย์ระพีเป็นคนไร้ความสามารถและให้อยู่ในความอนุบาลของ มาลีกันยา สาคริก บุตรสาวของศาสตราจารย์ระพี เนื่องจากป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบ โรคพาร์กินสัน มีอาการสมองเสื่อม และโรคถุงลมเรื้อรัง ไม่สามารถทำงานและช่วยเหลือตัวเองได้ ต้องมีคนคอยดูแลตลอดเวลา ถือว่าเป็นบุคคลวิกลจริต ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 28 โดยประกาศในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2560
ศาสตราจารย์ระพีถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 จากภาวะเลือดเป็นพิษเหตุติดเชื้อ สิริรวมอายุ 95 ปี
ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2544
'''ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2544''' เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2544 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนพฤศจิกายน
ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองติจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย
พายุโซนร้อนกำลังแรงซีมารอน
พายุโซนร้อนซีมารอนก่อตัวในวันที่ 6 พฤษภาคม เคลื่อนผ่านฟิลิปปินส์เคลื่อนไปทางเหนือ และสลายตัวในวันที่ 14 พฤษภาคม
พายุโซนร้อนจ่ามี
พายุก่อตัวขึ้นทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ จ่ามีเคลื่อนไปในแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือตลอดช่วงอายุของมัน และสลายตัวลงในวันที่ 13 กรกฎาคม เหนือด้านตะวันออกเฉียงใต้ของจีน
พายุไต้ฝุ่นกองเร็ย
กองเร็ยก่อตัวทางใต้ของญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงแรกเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกแต่ต่อมาระบบได้เคลื่อนที่โค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และสลายตัวในวันที่ 28 กรกฎาคม
พายุโซนร้อนกำลังแรงยวี่ถู่
ยวี่ถู่เข้าพัดขึ้นแผ่นดินของฮ่องกง และสลายตัวลงในวันที่ 26 กรกฎาคม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W (เอาริง)
ในช่วงกลางเดือนกุมภาพันธ์ พายุดีเปรสชันเขตร้อนเคลื่อนผ่านประเทศฟิลิปปินส์
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08W
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 08W เป็นระบบพายุช่วงอายุสั้น ซึ่งก่อตัวอยู่ในที่ห่างไกลจากแผ่นดินในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน
พายุช่วงอายุสั้นอีกลูกก่อตัวในวันที่ 16 ถึง 19 กรกฎาคม
พายุดีเปรสชันเขตร้อน 15W
ระบบพายุอายุสั้นที่ไม่ส่งผลกระทบกับแผ่นดิน
รายชื่อพายุ
ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง 65 km/h พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป
ชื่อสากล
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่ 65 km/h โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2544 คือ ซีมารอน จากชุดที่ 1 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ฮวาเหม่ย์ จากชุดที่ 2 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 26 ชื่อ หมายเหตุ: ครั้งนี้เป็นเพียงครั้งเดียวที่ใช้ชื่อ "วิภา" ที่สะกดด้วยอักษรโรมันว่า "Vipa" ก่อนจะมีการแก้ไขการสะกดเป็น "Wipha" ในปี พ.ศ. 2545
ฟิลิปปินส์
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน ชุดรายชื่อแบบใหม่นี้เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 โดยชุดรายชื่อนี้มีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548) ด้วย เนื่องจากเป็นชุดรายชื่อที่เริ่มใหม่ จึงไม่มีชื่อใดในรายการนี้ที่ถูกถอนเลย ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น
การถอนชื่อ
ชื่อ ฮวาเหม่ย์ ถูกถอนออกโดยคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/คณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) โดยมีการนำชื่อ เผ่ย์ผ่า มาใช้แทน ส่วนชื่อ นานัง ถูกถอนโดย PAGASA โดยนำชื่อ นันโด มาใช้แทนในปี ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)
ผลกระทบ
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2544 ประกอบด้วยชื่อพายุ ความรุนแรง บริเวณที่มีผลกระทบ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหาย ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตจากพายุนั้นรวมไปถึงตั้งแต่ครั้งเมื่อพายุยังเป็นเพียงหย่อมความกดอากาศต่ำ หรือเปลี่ยนผ่านไปเป็นความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนแล้ว
ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี
ผู้ใหญ่สันต์ กำนันศรี  เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, สุจิรา อรุณพิพัฒน์ , นภัทร อินทร์ใจเอื้อ , ภาลฎา ฐิตะวชิระ , เต๋า ภูศิลป์ , ฮาย ชุติมา , รุ่งรดา รุ่งลิขิตเจริญ ร่วมด้วยนักแสดงมากฝีมืออย่างคับคั่ง อาทิ วราวุธ โพธิ์ยิ้ม, มิ้วส์ อรภัสญาน์ , ศักราช ฤกษ์ธำรงค์ , เกริก ชิลเลอร์ , ตี๋ ดอกสะเดา, จตุรงค์ โพธาราม , วรินทร รัตนสรรค์ , ตระการ พันธุมเลิศรุจี , วรินทราย เจียรนันทรานนท์ , องุ่น ดวลเพลงชิงทุน ฯลฯ เรื่องนี้ใช้วิธีถ่ายทำไปพร้อม ๆ กับออกอากาศ เช่น "วัดดอนแจ่ม" ปะทะ "ศึกวันประชันจังหวัด" ปะทะ "สถานีตำรวจภูธรดอนแจ่ม" ปะทะ "ตลาดดอนแจ่ม" ปะทะ "คอนโดเดอะวันเพลส" ปะทะ "ที่ว่าการอำเภอดอนแจ่ม" กำกับโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ, คมกริช สุวรรณเวียง ออกฉายตอนแรก 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ทางช่องวัน
ลัทธิอนาคตวงศ์
ลัทธิอนาคตวงศ์ เป็นความเชื่อเฉพาะกลุ่มรูปแบบหนึ่งของศาสนาพุทธนิกายเถรวาทในประเทศไทย เกิดขึ้นจากการตีความเนื้อหาของคัมภีร์ อนาคตวงศ์ อันเป็นวรรณกรรมที่แต่งขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 18 และไม่ได้ปรากฏในพระไตรปิฎก อันเป็นคัมภีร์สำคัญของศาสนาพุทธ คัมภีร์ดังกล่าวแพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อันรวมถึงประเทศไทยด้วย พวกเขาบูชาพระศรีอริยเมตไตรย พระมาลัย และมีธรรมเนียมการบูชาพระจุฬามณีเจดีย์ พวกเขาเชื่อว่าการสละชีวิตเพื่อบูชาพระรัตนตรัยแลกกับพระนิพพานถือเป็นบุญอันใหญ่หลวง ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่เลื่อมใสศรัทธาในศาสนาพุทธแนวทางดังกล่าว จึงฆ่าตัวตายหรือทรมานร่างกายตนเองด้วยวิธีการต่าง ๆ เป็นต้นว่า เผาตัวตาย ตัดศีรษะ ใช้ของมีคมทิ่มแทงตนเอง เผามือต่างประทีป ถวายเป็นพุทธบูชา ตามเรื่องราวที่ปรากฏในคัมภีร์ ซึ่งพุทธศาสนิกชนในสมัยนั้นต่างมองว่าเป็นเรื่องที่ควรยกย่อง บางแห่งถึงกับมีการสร้างรูปปั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ไว้ด้วย  ทั้ง ๆ ที่คำสอนของศาสนาพุทธมิได้มีคำสอนให้ผู้ใดเสียชีวิตเพื่อแสดงศรัทธาก็ตาม
ยุคแรก
อนาคตวงศ์ หรือ ทสโพธิสัตตุนิทเส เป็นคัมภีร์ทางศาสนาที่ถูกรจนาขึ้นโดยพระกัสสปะ (พ.ศ. 1703–1773) เป็นพระภิกษุยุคโจฬะจากอินเดียทางใต้ บ้างว่ารจนาโดยพระภิกษุจากล้านนา เนื้อหาในพระคัมภีร์กล่าวถึงอนาคตพุทธเจ้าทั้ง 10 พระองค์ ซึ่งมีที่มาอย่างหลากหลาย ตั้งแต่พระมหากษัตริย์ ขุนนาง หรือแม้แต่สัตว์เดียรัจฉาน แต่ละพระองค์บำเพ็ญกุศลในระดับอุกฤษฎ์ มีสองเรื่องที่ตัดศีรษะถวายเป็นพุทธบูชา สองเรื่องเผาเส้นผมต่างประทีปจนตัวตาย อีกเรื่องคือยกโอรสธิดาให้ยักษ์กิน และอีกเรื่องคือพญาช้างอุทิศงาข้างหนึ่งเป็นแจกัน ข้างหนึ่งเป็นโลง และใช้หัวช้างเป็นที่ประชุมเพลิงสรีระของพระอรหันต์ เป็นต้น
เพ็ญสุภา สุขคตะ อธิบายว่าศาสนาพุทธนิกายเถรวาทในแถบที่ราบสูงเดกกันได้รับอิทธิพลจากแนวคิดภักติ (ตรงกับบาลีว่า ภตฺติ) ที่มองว่าศาสนิกชนต้องมีความภักดีต่อศรัทธาแบบไร้เงื่อนไข การเสียสละ และอุทิศตนแก่พระศาสนาแบบสุดโต่ง คมกฤช อุ่ยเต็กเค่ง อธิบายไว้อีกว่า คือการรักแบบสุดจิตสุดใจ และยอมมอบกายถวายชีวิตแก่พระเป็นเจ้า ถือเป็นวิธีหลุดพ้นอย่างหนึ่ง ด้วยเหตุนี้ศาสนาพุทธในแถบนั้นจำต้องเปลี่ยนวิธีการเผยแผ่ เพื่อช่วงชิงศาสนิกชนกับศาสนาฮินดู เชน และอิสลาม ที่มีการแสดงออกอย่างสุดโต่งเช่นกัน อย่างไรก็ตามกาเรล แวร์แนร์ (Karel Werner) นักภารตวิทยาชาวเช็กเกีย ระบุว่า "แนวคิดภักติหรือการอุทิศตนต่อพระศาสนาปรากฏให้เห็นตั้งแต่แรกตั้งศาสนาพุทธ" ในเวลาต่อมาพระกัสสปะได้รับการอาราธนาจากพระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 ให้ไปเผยแผ่ศาสนาบนเกาะลังกาด้วย คัมภีร์อนาคตวงศ์จึงเคลื่อนตัวจากอินเดียใต้สู่ศรีลังกา ก่อนเคลื่อนเข้าสู่อาณาจักรสุโขทัย และล้านนา ตามลำดับ รองศาสตราจารย์ สุภาพรรณ ณ บางช้าง หรือแม่ชีวิมุตติยา ระบุว่า ในบานแพนกของไตรภูมิพระร่วง มีการอ้างอิงคัมภีร์ทางศาสนาพุทธหลายเล่ม รวมไปถึงคัมภีร์อนาคตวงศ์ด้วย
มีการพบหลักฐานคัมภีร์อนาคตวงศ์ที่เก่าแก่ที่สุดในล้านนา จารขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2240 ดร. บำเพ็ญ ระวิน ได้ปริวรรตจากใบลานที่เขียนด้วยอักษรธรรมล้านนา แล้วพบว่าคำศัพท์หลายคำเป็นภาษาไทยภาคกลาง อันแสดงให้เห็นว่ารับจากอาณาจักรอยุธยาอีกทอดหนึ่ง แต่ล้านนาเองก็มี เชียงใหม่ปัณณาสชาดก แต่งขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช เมื่อ พ.ศ. 2000 มีเรื่องหนึ่งคือ สิริจุฑามณีราชชาดก ที่พระโพธิสัตว์อุทิศร่างกายของตนเองเป็นทานให้ยักษ์กิน แม้จะมีเนื้อหาที่ดูน่าสยดสยองดุจกัน แต่เกริก อัครชิโนเรศ ระบุว่า เชียงใหม่ปัณณาสชาดก ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ อนาคตวงศ์ แต่อย่างใด
ยุครัตนโกสินทร์
ความเชื่อของลัทธิอนาคตวงศ์เริ่มชัดเจนขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เมื่อ พ.ศ. 2333 มีชายคนหนึ่งชื่อนายเรือง (หรือ บุญเรือง) เอาสำลีชุบน้ำมันเป็นเชื้อพาดไว้ท้องแขนแล้วจุดไฟต่างประทีปเป็นพุทธบูชา หลายวันต่อมาก็นุ่งผ้าชุบน้ำมันเผาตัวเองตายหน้าศาลาการเปรียญเก่าวัดอรุณราชวราราม แล้วกล่าวว่าตนสำเร็จความปรารถนาแล้ว พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวตรัสเล่าเรื่องที่ทรงได้ฟังเกี่ยวกับสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท ในช่วงที่ทรงพระประชวรหนักในปัจฉิมวัย ทรงพยายามใช้พระแสงแทงพระหัตถ์พระองค์เองเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา ความว่า
ครั้น พ.ศ. 2360 มีชายอีกคนหนึ่งชื่อนายนก เผาตัวตายบริเวณใต้ต้นโพ หน้าพระวิหารเก่า วัดอรุณราชวราราม ในเวลาไล่เลี่ยกันนั้นก็พบเหตุการณ์ลักษณะเดียวกัน คือ มีสามเณรรูปหนึ่งชื่อสุกเผาตัวตายที่วัดหงสาราม และมีนางชีอีกนางหนึ่งเผาตัวตายที่วัดพระพุทธบาท มีสุภาพสตรีบางรายเอาน้ำมันเทลงบนอุ้งมือ เอาดินปั้นเป็นขาหย่าง ร้อยด้ายตั้งกลางใจมือ จุดไฟแทนตะเกียงเพื่อบูชาพระพุทธบาท ที่วัดพระพุทธบาท และบางคนเชือดเนื้อเพื่อเอาโลหิตของตนเองรองตะเกียงแทนน้ำมันสำหรับบูชาพระพุทธเจ้า จุดสูงสุดของลัทธิอนาคตวงศ์ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เพราะสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงพระวินิจฉัยไว้ว่า "...บรรดาชั้นไว้พระซึ่งเขียนรูปพระจุฬามณีไว้นั้น เท่าที่ได้พบเป็นฝีมือทำในรัชกาลที่ 3 ทั้งนั้น..." ศรัณย์ ทองปาน เชื่อว่าศาลของนายเรืองและนายนกก็คงถูกสร้างในช่วงระยะเวลาเดียวกันนั้นเอง แต่หลังการเผยแผ่ศาสนาพุทธคณะธรรมยุติกนิกายที่ก่อตั้งโดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งมีแนวคิดแบบเหตุผลนิยมเป็นหลัก ก็เข้าไปแทนที่ความเชื่อของอนาคตวงศ์ลง และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีประกาศประณามคนบางจำพวกไว้ใน พ.ศ. 2401 ความว่า
"'...ได้ฟังคำเล่าลือ แลได้ฟังพระสงฆ์บางรูปที่ไม่ได้เล่าเรียนศึกษาพระไตรปิฎกธรรมให้รู้จริงมาเทศนาเลอะ ๆ ลาม ๆ ใกล้จะเสียจริต พรรณนาสรรเสริญว่าเป็นบุญเป็นกุศลมาก แล้วหลงใหลเห็นตามไปเหมือนอย่างเผาตัวบูชาพระรัตนตรัยแลเชือดคอเอาศีรษะบูชาพระ เชือดเนื้อรองเลือดใส่ตะเกียงตามบูชา [...] ตั้งแต่นี้สืบไปอย่าให้เห็นใครเผาตัวบูชาพระ ตัดศีรษะบูชาพระ เชือดเนื้อรองโลหิตตามตะเกียงบูชาพระเลยเป็นอันขาด เพราะว่าเป็นการขัดต่อราชการแผ่นดิน...ผู้ซึ่งได้รู้เห็นแลจะนิ่งดูดายเสียไม่ห้ามปราม หรือจะพลอยเห็นว่าได้บุญได้กุศลนั้นไม่ได้ ถ้าผู้ใดได้รู้เห็นแล้วดูดายเสีย ไม่ว่ากล่าวห้ามปรามแย่งชิงเครื่องศัสตราวุธ...จะให้ผู้นั้นเสียเบี้ยปรับตามรังวัด...'"
หลังจากนั้นคัมภีร์อนาคตวงศ์ อนาคตพุทธเจ้า พระมาลัย และพระศรีอาริย์ก็ค่อย ๆ ถูกลืมเลือนลงไป กลายเป็นเรื่องไร้สาระ หรือเป็นเรื่องขำ ๆ ของคนยุคใกล้ ดังตัวอย่างลายพระหัตถ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ที่มีต่อพระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) เมื่อ พ.ศ. 2481 ความว่า "...ท่านผู้รจนาเรื่องพระมาลัยดูจะไม่ปกติคน ความเปนไปที่ท่านกล่าวล้วนแต่ผิดธรรมดา จะเปนไปไม่ได้ทั้งนั้น แต่กระนั้นคนก็ยังเชื่อกันมาก น่าปลาดอยู่..." และยังทรงมีลายพระหัตถ์ถึงหม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล เมื่อ พ.ศ. 2484 ความว่า "...ได้หนังสือแจกงานศพของใครมา เขาตีพิมพ์เรื่องอนาคตวงษ์ ในนั้นมีกล่าวถึงพระศรีอารย์ว่าแขนยาวเท่าไรขายาวเท่าไรเปนต้น อาว์อ่านเหน 'ผิดมนุษย์ม้วย' จึ่งเอากระดาษดินสอมาเขียนเปนสเคลอย่างเขาว่าขึ้น ได้แล้วก็หัวเราะ เอาปิดไว้ข้างฝา ใครมาก็ต้องถามทุกคนว่านั่นรูปอะไร พอบอกว่ารูปพระศรีอารย์ก็หัวเราะงอกัน เพราะรูปไม่ใกล้คน..."
วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2564 ลัทธิอนาคตวงศ์ถูกนำกลับมาพูดถึงอีกครั้ง เมื่อธรรมกร วังปรีชา หรืออดีตพระธรรมกร ฐานธมฺโม เจ้าอาวาสที่พักสงฆ์ภูหินกอง บ้านนาแค ตำบลลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ตัดศีรษะตนเองเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา ด้วยการสร้างอุปกรณ์เป็นห้างไม้พร้อมเชือกชักรอกสำหรับบั่นคอคล้ายกิโยตีน ด้วยหวังที่จะจุติเป็นพระพุทธเจ้าในภายภาคหน้า ภายในที่พักสงฆ์มีการก่อสร้างรูปปั้นพระสังขจักรตัดศีรษะทูนถวายบนพาน และเมื่อยังเป็นบรรพชิตก็ได้เผยแผ่คำสอนดังกล่าวแก่ญาติโยมและศิษย์ด้วย หลังธรรมกรกระทำการอัตวินิบาตกรรมสำเร็จแล้ว ก็มีลูกศิษย์คอยให้การสนับสนุนด้วยการเก็บศพโดยแยกส่วนร่างกายกับศีรษะจากกัน พร้อมกับชำระล้างเลือด ทำความสะอาดพื้นที่ รื้อห้างไม้บั่นศีรษะ นำศพจัดพิธีกรรมบำเพ็ญกุศล ฌาปนกิจ และนำหินมาวางเรียงเหมือนเจดีย์บนกระดูกของธรรมกร โดยมีชาวบ้านสวมชุดขาวร่วมพิธีราว 300 คน   โดยห้างไม้ถูกนำไปซ่อนไว้ในสำนักสงฆ์แห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานีซึ่งห่างออกจากที่เกิดเหตุไป 50 กิโลเมตร ต่อมาวันที่ 22 เมษายนปีเดียวกันได้มีการทุบทำลายรูปปั้นพระสังขจักรถวายเศียรออกเพื่อป้องกันพฤติกรรมเลียนแบบ
ความเชื่อ
มีปูชนียสถานสำคัญคือ จุฬามณีเจดีย์ จึงได้วาดภาพจำลองของเจดีย์ดังกล่าวไว้ รวมทั้งมีธรรมเนียมให้คนเจ็บหนักคนหรือคนใกล้ตายพนมมือด้วยกรวยดอกไม้ธูปเทียนเพื่อเตรียมตัวไปสักการะจุฬามณีเจดีย์ ซึ่งพบการกระทำดังกล่าวตั้งแต่ระดับสามัญชนจนถึงระดับเจ้านาย และมีประเพณีสำคัญคือการเทศน์มหาชาติ เพราะเชื่อว่าพระศรีอาริย์ทรงฝากข้อความกับพระมาลัยเพื่อแจ้งมายังมนุษย์โลก
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงวินิจฉัยเรื่องชั้นไหว้พระ (หรือ ชั้ว) สำหรับประดิษฐานพระพุทธรูปไว้ตามบ้านเรือนของคนในยุคก่อนเอาไว้ ความว่า
"'...ที่ชั้นไหว้พระของเก่าย่อมเขียนอุดหลังไว้เป็นพระจุฬามณี มีเทวดาเหาะมาเปนกลุ่ม ๆ ทั้งนั้น ทำให้ตระหนักใจได้ว่าคนรุ่นก่อนนั้นตั้งใจจะไหว้พระจุฬามณีโดยมาก...คิดไปก็เห็นความไกลไปเปนอย่างอื่น ว่าตั้งใจจะไหว้พระศรีอาริยเทวโพธิสัตว์ หาใช่ตั้งใจจะไหว้พระโคตมพุทธะไม่ ด้วยหนังสือพระมาลัยนั้น แต่งขึ้นเพื่อสรรเสริญคุณพระศรีอาริยเมไตรย พระมาลัยจึ่งต้องขึ้นไปไหว้พระจุฬามณี เพื่อจะได้พบกับพระศรีอาริยเทวโพธิสัตว์ แล้วจะได้แสดงคุณสมบัติแห่งพระองค์ พาคนให้ทะเยอทะยานอยากพบบ้าง ก็สมคิด คนจึ่งพระจุฬามณีมีพระศรีอาริยเทวโพธิสัตว์เสด็จมาไหว้ เพื่อทำใจให้หยั่งถึงอยู่ทุกวันจะได้พบ...'"
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ 2018
ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 18 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองจาการ์ตา และเมืองปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างวันที่ 18 สิงหาคม ถึง 2 กันยายน พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศกัมพูชา ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่ง 43 คน เพื่อแข่งขัน 13 กีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศกัมพูชาได้รับ 2 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 3 เหรียญ
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล
นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล มีรายชื่อดังต่อไปนี้
การตีบ
การตีบ (stenosis, จากภาษากรีกโบราณ στενός, "แคบ") เป็นการหดแคบหรือคอดลงอย่างผิดปกติในหลอดเลือดหรืออวัยวะทรงท่ออื่น ๆ บางครั้งในภาษาอังกฤษปรากฏใช้คำว่า รอยคอด (stricture ดังเช่นปรากฏใน urethral stricture)
Stricture นิยมใช้ในกรณีที่การคอดเกิดจากการหดตัวของกล้ามเนื้อเรียบ ส่วน stenosis มักใช้ในกรณีที่การคอดเกิดจากบาดแผลที่ทำให้ลดพื้นที่ในลูเมน นอกจากนี้ยังปรากฏใช้ การหดแคบ (coarctation) ซึ่งปรากฏใช้ในการหดแคบของหลอดเลือดเออร์ทิก
การกำเริบของการคอดหลังหัตถการเรียกว่า Restenosis
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2006
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2006 (2006 FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 24 ทีม ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม - 16 พฤศจิกายน 2006 ที่ประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังเป็นการแข่งขันที่เจ้าภาพคือ ประเทศญี่ปุ่น จัดการแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 3 และทีมชนะเลิศในรายการนี้คือ รัสเซีย ที่สามารถเอาชนะบราซิล 3-2 เซต ในรอบชิงชนะเลิศ ทำสถิติเป็นผู้ชนะรายการนี้ถึง 6 สมัย (นับรวมสหภาพโซเวียต)
แค้น (ชุดไมรอน โบลิทาร์)
แค้น (Back Spin) เป็นนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวน/ระทึกขวัญ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน เป็นงานเขียนลำดับที่ 4 ในชุด ไมรอน โบลิทาร์ ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1997 โดยสำนักพิมพ์เดลล์ สำหรับฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ครั้งแรกโดยแพรวสำนักพิมพ์ ปี ค.ศ. 2006 แปลโดยอริณี เมธเศรษฐ
อนันต์ ฉายแสง
อนันต์ ฉายแสง (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2470) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และกระทรวงสาธารณสุข อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา 4 สมัย
ประวัติ
อนันต์ ฉายแสง เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2470 เป็นบุตรของนายสุข กับนางแฟ้ง ฉายแสง สมรสกับนางเฉลียว ฉายแสง มีบุตร-ธิดา 4 คน คือ นายจาตุรนต์ ฉายแสง นายกลยุทธ ฉายแสง นายวุฒิพงศ์ ฉายแสง และ นางฐิติมา ฉายแสง
งานการเมือง
อนันต์ เคยเป็นข้าราชการตำรวจมาก่อน ก่อนที่จะเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา เมื่อปี พ.ศ. 2501 และเป็นเทศมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2510
ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 และได้รับเลือกเรื่อยมา จนถึง พ.ศ. 2544 รวม 4 สมัย เขาเคยเป็นรองเลขาธิการพรรคสันติชน ในปี พ.ศ. 2517 และเป็นรองหัวหน้าพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
อนันต์ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม เมื่อ พ.ศ. 2518 ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (ครม.36) ต่อมาถูกปรับไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ พ.ศ. 2528 ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ (ครม.43)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อนันต์ ฉายแสง ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
ปอทะเล
ปอทะเล เป็นไม้ยืนต้น ใบรูปหัวใจ ขอบใบหยักถี่ ใต้ใบมีขนอ่อน ๆปกคลุม ดอกสีเหลือง บานตอนสาย พอตกเย็นจะกลายเป็นสีแดงแล้วหลุดร่วงไป ผลแห้ง แตก พบปอทะเลในบริเวณรอยต่อระหว่างน้ำจืดกับน้ำเค็ม
การใช้ประโยชน์
เปลือกปอทะเลใช้ทำเชือก ใบเป็นยารักษาแผล เนื้อไม้ของปอทะเลมีความถ่วงจำเพาะ 0.6 นำไปใช้ในงานช่างไม้ได้ เช่นทำเรือ เปลือกไม้และรากใช้ต้มทำยาแก้ไข้  ใบอ่อนกินเป็นผัก ชนพื้นเมืองในฮาวายนำเนื้อไม้ไปสร้างเรือแคนู ประเทศในแถบเอเชียนิยมนำปอทะเลไปทำบอนไซ  ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซียนำเปลือกทำเป็นผงแห้งใช้รักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
สารเคมี
Chrysanthemin (Cyanidin-3-glucoside) เป็นแอนโทไซยานินชนิดหลักที่พบในดอกของปอทะเล ใบของปอทะเลมีสารต้านอนุมูลอิสระและ มีกิจกรรมต่อต้าน Tyrosinase
เส้นขนานที่ 84 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 84 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 84 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลกในมหาสมุทรอาร์กติก เส้นนี้ลากผ่านแค่มหาสมุทรอาร์กติกเท่านั้น
เกาะคาเฟอคลูเปิน กรีนแลนด์ อันเป็นพื้นดินถาวรที่อยู่เหนือสุดของโลกอยู่ใต้เส้นขนานนี้ 40 กิโลเมตร
ที่ละติจูดนี้จะเห็นพระอาทิตย์ตลอด 24 ชั่วโมงในวันครีษมายัน และสนธยาทางดาราศาสตร์ในวันเหมายัน
รัฐประหาร 16 พฤษภาคม
รัฐประหาร 16 พฤษภาคม เป็นรัฐประหารที่ไม่มีการเสียเลือดเนื้อในประเทศเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2504 จัดระบบและนำโดย พัก จองฮี และพันธมิตร ผู้จัดตั้งคณะกรรมาธิการปฏิวัติทหาร ผู้นำในนาม คือ ชาง โดยอง เสนาธิการกองทัพบก หลังเขาแปรพักตร์ในวันรัฐประหาร รัฐประหารดังกล่าวทำให้รัฐบาลยุน โบซอนซึ่งมาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยหมดอำนาจ และยุติสาธารณรัฐที่สอง สถาปนาสภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูบูรณะชาติ นำโดย พัก ผู้ถือตำแหน่งประธาน หลังการจับกุมพลเอกชางในเดือนกรกฎาคม รัฐประหารดังกล่าวมีความสำคัญในการให้อำนาจแก่อภิชนพัฒนาการ (developmentalist) ใหม่ และวางรากฐานแก่การกลายเป็นอุตสาหกรรมอย่างรวดเร็วของเกาหลีใต้ภายใต้การนำของพัก แต่มรดกของรัฐประหารครั้งนี้ยังเป็นที่พิพาทจากการปราบประชาธิปไตยและเสรีภาพพลเมืองที่ตามมา และการกวาดล้างอันเนื่องมาจากรัฐประหาร
เจียอี้
เจียอี้ อาจหมายถึง