cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
จักรวรรดิกาแลกติก
กำเนิด
ประชาชนจำนวนมากในจักรวรรดิใหม่นี้ชื่นชมและเห็นดีเห็นงามต่อหลักการของการสร้างอำนาจใหม่ ส่วนใหญ่เป็นเพราะความรุนแรงที่เกิดขึ้นแผ่กว้างในกาแลกซีจากสงครามโคลน วุฒิสมาชิกจำนวนมากยินยอมพร้อมใจสนับสนุนอำนาจใหม่ในขณะที่ยังมีจำนวนหนึ่งที่กังขาและจับตาดูการใช้อำนาจของจักรวรรดิอย่างใกล้ชิด เนื่องจากพัลพาทีนได้วางแผนทั้งหมดมาอย่างรัดกุม การเปลี่ยนแปลงการปกครองนี้จึงดำเนินไปอย่างราบรื่น
เป็นที่น่าสังเกตว่าไม่ใช่ว่าวุฒิสมาชิกทั้งหมดจะชื่นชมยินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้น อันที่จริงแล้วมีการล่ารายชื่อถึง 2000 รายชื่อ เสนอให้พัลพาทีนหยุดการใช้อำนาจเบ็ดเสร็จหลังสงครามยุติ และแสดงความกังวลต่อการแต่งตั้งตำแหน่งมอฟฟ์ เพราะเห็นว่าจะทำให้สภาสูญเสียอำนาจ การล่ารายชื่อนี้นำโดยวุฒิสมาชิกเบล ออร์กานา, มอน มอธมา และแพดเม่ อมิดาลา แต่ภายหลังจากการสถาปนาจักรวรรดิ วุฒิสมาชิกจำนวนมากได้ถอนชื่อของตนออกจากการล่ารายชื่อนี้ ทำให้เหตุการณ์นี้ไม่ตกอยู่ในความสนใจของพัลพาทีน และพัลพาทีนยังประกาศกร้าวว่า รายชื่อเหล่านี้เป็นรายชื่อของผู้คิดกบฏ อย่างไรก็ดีจากเหตุการณ์นี้ก็เป็นชนวนให้ออร์กานาและมอธมาเริ่มคิดก่อตั้งพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐขึ้น
การทำจักรวรรดิ
"ข้าได้นำสันติ อิสรภาพ ความยุติธรรม และความมั่นคงมาสู่จักรวรรดิใหม่ของข้า!"
- ดาร์ธ เวเดอร์
เมื่อจักรวรรดิถือกำเนิดขึ้น องค์กรสำคัญต่างๆ ของสาธารณรัฐเก่าพบว่าพวกเขาอาจถูกรื้อถอนหรือเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้ มีการเปลี่ยนแปลงชื่อทุกสิ่งให้กลายเป็นของจักรวรรดิเพื่อสรรเสริญจักรพรรดิคนใหม่ ผ่านไปเพียงหนึ่งคืนเขตคอรัสซังก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตจักรวรรดิ คอรัสซังเองก็ถูกเปลี่ยนชื่อไปเป็นศูนย์บัญชาการของจักรวรรดิ และกาแลกติกซิตี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอิมพีเรียลซิตี้หรือเมืองของจักรวรรดิ วุฒิสภากาแลกติกได้กลายมาเป็นวุฒิสภาจักรวรรดิ กองทัพแห่งสาธารณรัฐกลายเป็นกองทัพบกของจักรวรรดิ และกองทัพเรือของสาธารณรัฐก็กลายเป็นกองทัพเรือของจักรวรรดิ หน่วยข่าวกรองที่อ่อนแอของสาธารณรัฐถูกยุบรวมเข้าเป็นหน่วยข่าวกรองของจักรวรรดิโดยมีอาร์มานด์ ไอซาร์ดเป็นหัวหน้า ราชวังของสาธารณรัฐถูกสร้างขึ้นใหม่และขยายใหญ่จนกลายเป็นพระราชวังจักรวรรดิ บดบังสิ่งก่อสร้างอื่นๆ บนคอรัสซัง คณะกรรมการเพื่อความปลอดภัยของสาธารณรัฐได้เปลี่ยนมาเป็นคณะกรรมการรักษาระเบียบใหม่ ภายในไม่กี่วัน มีเพียงไม่กี่ชื่อเท่านั้นที่ทำให้ผู้คนระลึกได้ว่าครั้งหนึ่งมันเคยเป็นสาธารณรัฐมาก่อน
ในช่วงปีแรกของจักรวรรดิ กาแลกซี่ได้เห็นการเสริมกองทัพครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ สภาของมอฟฟ์ถูกสร้างขึ้นเพื่อเพื่มประสิทธิภาพในการปกครองส่วนท้องถิ่นของจักรวรรดิ การสนับสนุนนโยบายการการจัดการของพัลพาทีนพุ่งขึ้นสูง
ช่วงเวลาอันมืดมน
"เราต้องรีบ พวกเจไดไม่ยอมหยุด หากพวกมันทั้งหมดไม่ถูกทำลาย จะเกิดสงครามกลางเมืองที่ไม่สิ้นสุด"
- พัลพาทีนพูดถึงเจได
เมื่อเกิดกระบวนการดังกล่าว พัลพาทีนได้สั่งการกวาดล้างศัตรูของเขา ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเจ้าหน้าที่ของสาธารณรัฐเก่า ผู้ซึ่งไม่ยอมอยู่ข้างเขา การกวาดล้างของพัลพาทีนต่อกองทัพเรือของสาธารณรัฐเกิดขึ้นเพียงสองอาทิตย์หลังจากที่จักรวรรดิเกิดขึ้น
จักรพรรดิเล็งเห็นว่าชาวคามาสิเป็นภัยต่อระเบียบใหม่ เขาจึงสั่งให้ทำการกวาดล้างดาวของพวกเขาที่ชื่อคามาส กลุ่มของชาวโบธานได้เข้าก่อวินาศกรรมเครื่องกำเนิดเกราะของคามาส ทำให้ดาวนั้นไร้การปกป้องจากการระดมยิงของจักรวรรดิ ดาวที่ครั้งหนึ่งเคยงดงามถูกทำลาย ทำให้มันกลายเป็นพื้นที่รกร้างที่เป็นพิษ ชาวคามาสิที่รักสงบกระจัดกระจายไปทั่วกาแลกซี่ ในปีที่ 18 ก่อนยุทธการยาวิน จักรพรรดิได้สร้างมหาอาวุธขนาดใหญ่ที่เรีกยว่าดวงตาของพัลพาทีนเพื่อใช้มันทำลายที่หลบภยของเจไดบนเบลซาวิส อย่างไรก็ดี อาวุธที่แสนร้ายกาจนี้ถูกวินาศกรรมโดยอัศวินเจไดสองคนและทำให้เจไดบนเบลซาวิสสามารถหลบหนีไปได้
ในขณะเดียวกัน มีการประท้วงต่อความเป็นทรราชของจักรวรรดิกาแลกติกบนดาวกอร์แมนในเขตเซิร์น ยานธงของวิลฮัฟฟ์ ทาร์กินถูกปิดกั้นโดยผู้ประท้วงที่รักสงบ ผู้ซึ่งยืนอยู่บนแท่นจอดยานและปฏิเสธที่จะหลีกทางให้ ด้วยการอนุญาตจากพัลพาทีน ทาร์กินลงจอดทับใส่เหล่าผู้ประท้วงทำให้พวกเขาได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก เหตุการณ์นี้ถูกเรียกว่าการสังหารหมู่บนกอร์แมน พันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐจึงเกิดขึ้น
เจไดมากมายยังต่อต้านการปกครองของพัลพาทีน โอลี สตาร์สโตนและกลุ่มของเจไดที่รอดจากคำสั่งที่ 66พร้อมกับโรอัน ชรีนได้พยายามที่จะเริ่มสภาเจไดแต่ก็ไม่สำเร็จ กลุ่มหลบหนีไปที่คาชีคเพื่อหาเจไดที่รอดชีวิต แต่จักรวรรดิก็เปิดฉากการโจมตีเข้ายึดดาว ดาร์ธ เวเดอร์สังหารโรอัน ชรีนและเจไดที่เหลือ ชาววูคกี้ชื่อชิวแบคก้าได้หนีออกจากเมืองเพื่อหาครอบครัวของเขา ขณะนั้นเอง เฟอร์รัส โอลินพร้อมกับอาจารย์เจไดโซเลซได้สร้างความหายนะบนดาวของจักรวรรดิ รวมทั้งก่อกบฏบนดาวเบลลาสซา ทั้งสองบุกเข้าไปในวิหารเจไดที่ถูกทำลายบนคอรัสซัง และทำลายกองกำลังรักษาการและศูนย์ยุทธภัณฑ์ของจักรวรรดิบนนาบู ที่เคสเซล กลุ่มของเจไดที่มีอาจารย์ซุย ชอยและอัศวินเจไดบัลทาร์ สวอนได้วางแผนหลอกล่อดาร์ธ เวเดอร์เพื่อสังหารเขา เนื่องมาจากยุทธวิธีและแผนที่แย่ พวกเขาทั้งหมดจึงถูกสังหาร อย่างไรก็ตาม ชุดของเวเดอร์ก็ได้รับความเสียหาย
1 ปีก่อนยุทธการยาวิน จักพรรดและเวเดอร์ตกเป็นเป้าหมายในการพยายามปฏิวัติของนายทหารที่ทรยศที่นำโดยแกรนด์มอฟฟ์ทราชตา ทราชตาเห็นว่าซิธนั้นโง่เขลาและล้าสมัย และเชื่อว่าจักรวรรดิไม่สมควรถูกปกครองโดยคนทั้งสอง พวกเขาวางแผนที่จะเปลี่ยนให้สตอร์มทรูปเปอร์หันมาเชื่อฟังแต่พวกเขาและสังหารซิธลอร์ดทั้งสอง อย่างไรก็ตาม พวกเขาล้มเหลวเนื่องมาจากการแตกคอกันเอง
การต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิ
"ฟังนะ ผมไม่อยากมีส่วนในเรื่องนี้ ผมมีงานต้องทำ ไม่ใช่ว่าผมชอบจักรวรรดิหรอกนะ ผมเกลียดมัน! แต่ผมยังทำอะไรไม่ได้ตอนนี้ มันห่างไกลจากที่นี่มาก"
- ลุค สกายวอล์คเกอร์พูดกับโอบีวัน เคโนบี
หลังจากที่จักรวรรดิได้เผยธาตุแท้ออกมา วุฒิสมาชิกที่ทรงอิทธิพลที่สุดทั้งสามคน ได้แก่ เบล ออร์กานาแห่งอัลเดอราน การ์ม เบล อิบลิสแห่งคอเรลเลีย และมอน มอธมาแห่งชานดริลาได้นัดประชุมลับและลงนามในสนธิสัญญาคอเรลเลียน สิ่งนี้ได้สร้างพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐขึ้นมา หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่าพันธมิตรกบฏ อย่างไรก็ตาม การลงนามของฝ่ายกบฏนั้นทำให้พัลพาทีนทำการอนุมัติหลักการของทาร์กินโดยเป็นการปกครองด้วยความกลัว ไม่นานนักก่อนยุทธการยาวิน พัลพาทีนได้ประกาศภาวะฉุกเฉินและยุบวุฒิสภาทิ้ง ด้วยเหตุนี้ทำให้องค์กรที่เคยเป็นตัวแทนของคุณค่าและความเหมาะสมของสาธารณรัฐจึงถูกกำจัดจนสิ้นซาก
หัวใจหลักในการปกครองด้วยความกลัวนี้ก็คือดาวมรณะดวงที่ 1 ซึ่งเป็นสถานีอวกาศขนาดเท่ากับดวงจันทร์ที่มีอำนาจการยิงที่ทรงพลังเสียจนสามารถทำลายดาวเคราะห์ได้ทั้งดวงด้วยการยิงเพียงครั้งเดียว ในทางตรงกันข้ามนั้นดาวเคราะห์มากมายก็มีเกราะหักเหที่สามารถป้องกันการโจมตีส่วนใหญ่ได้ แต่ก็ไม่มีดวงใดที่สามารถปกป้องตัวเองจากดาวมรณะ อาวุธนี้ถูกทำลายในยุทธการยาวิน ซึ่งได้สร้างชัยชนะครั้งใหญ่ครั้งแรกในอวกาศให้กับพันธมิตรกบฏ
ฉาก
จอร์จ ลูคัส ผู้สร้างสตาร์ วอร์ส พยายามทำให้จักรวรรดิกาแลกติกที่หนึ่งมีความคล้ายคลึงกันในเชิงสุนทรียภาพและใจความกับนาซีเยอรมนีและดูเหมือนจะเป็นพวกฟาสซิสต์ ระบอบเผด็จการของจักรวรรดิกาแลกติกมีความคล้ายกับนาซีเยอรมนีตรงที่การควบคุมสังคมอย่างเข้มงวดที่ทำให้ระบอบประชาธิปไตยก่อนหน้าเสื่อมถอย และนำโดยผู้ปกครองสูงสุดที่มีอำนาจทั้งหมด จักรวรรดิต้องการสร้างระเบียบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จเหมือนกับนาซี และใช้กำลังกับความรุนแรงอย่างล้นหลามเพื่อบรรลุจุดประสงค์ สตอร์มทรูปเปอร์ ชื่อกองกำลังหลักของจักรวรรดิ มีความคล้ายกับชื่อ ชตวร์มอัพไทลุง (เอ็สอา, "กองกำลังพายุ") หน่วยกองกำลังคุ้มกันที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ตั้งให้
รูปลักษณ์ภายนอกของดาร์ธ เวเดอร์ในชุดดำทั้งตัว ประกอบกับการเชื่อฟังจักรพรรดิ เป็นการพาดพิงถึงหน่วย ชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) ของนาซี ตามรายงานจากแหล่งที่มาที่ได้รับอนุญาตของลูคัสฟิล์ม ความสัมพันธ์ระหว่างดาร์ธ เวเดอร์กับพัลพาทีนมีความคล้ายกับความสัมพันธ์ระหว่างฮิตเลอร์กับไฮน์ริช ฮิมเลอร์ หัวหน้าหน่วยเอ็สเอ็ส
นอกจากนี้ มีอย่างน้อยส่วนหนึ่งของจักรวรรดิกาแลกติกที่มีฐานจากสหภาพโซเวียต นั่นคือบุคลากรทางทหารต่าง ๆ และทายไฟต์เตอร์ที่เดินขบวนและบินเป็นแถวตอนที่พัลพาทีนเดินทางมาถึงดาวมรณะที่สองในสตาร์ วอร์ส 3 ชัยชนะของเจได ซึ่งลูคัสอธิบายว่า พิธีต้อนรับจักรพรรดิได้แรงบันดาลใจจากกองเดินขบวนทหารในวันเมย์เดย์ของสหภาพโซเวียต
ลูคัสยังระบุอีกว่า การดิ้นรนของจักรวรรดิกาแลกติกต่อหน่วยกองโจรที่มีขนาดเล็กกว่า มีแรงบันดาลใจจากการมีส่วนร่วมของสหรัฐในสงครามเวียดนาม และความประหลาดใจของเขาที่มีเพียงไม่กี่คนที่เรียกร้องต่อต้านสงคราม
มีผู้เทียบการขึ้นสู่อำนาจของพัลพาทีนเข้ากับการขึ้นสู่อำนาจของจูเลียส ซีซาร์, จักรพรรดิเอากุสตุส, นโปเลียน โบนาปาร์ต และอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
โฮงี
โฮงี (He Yi; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก แต่เดิมเป็นหนึ่งในสมาชิกของกบฏโจรโพกผ้าเหลือง ต่อมาภายหลังได้สวามิภักดิ์กับโจโฉ และได้หนีจากกองทัพโจโฉไปแต่ก็ถูกจับโดยเคาทูและถูกโจโฉสั่งประหาร
เพอร์โซนา
เพอร์โซนา (Persona) สามารถหมายถึง
ประเทศลาวในโอลิมปิก
ประเทศลาว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ซึ่งลาวได้เข้าร่วมการคว่ำบาตรการแข่งขันที่ไม่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันซึ่งนำโดยสหภาพโซเวียต ประเทศลาวยังไม่เคยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว และไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล คณะกรรมการกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติลาวจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1975 และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1979
หลักห้า
ชุมชนชาวหลักห้า เป็นชื่อเรียกของชุมชน ที่อาศัยอยู่ในบริเวณหลักเขตที่ 5 ริมฝั่งคลองดำเนินสะดวก ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุม อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร บางส่วนและติดกับเขตตำบลประสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเขตนี้มักเรียกชื่อ วัด หรือโรงเรียน ตามชื่อเสาหลักเขตที่ปักอยู่ริมคลองดำเนินสะดวก เช่น เรียกวัดปราสาทสิทธิ์ ว่าวัดหลักห้า เป็นต้น แต่เดิมตำบลประสาทสิทธิ์ รวมอยู่กับตำบลดอนไผ่ บางครั้งชาวบ้านอาจเรียกวัดประสาทสิทธิ์ว่าวัดดอนไผ่
วัดหลักห้า หรือวัดปราสาทสิทธิ์ มีองค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่บนวิหารริมคลองดำเนินสะดวก เป็นที่เคารพบูชาเป็นอย่างมากของประชาชนทั่วไป มีการจัดงานประจำปี โดยมีพิธีแห่พระทางน้ำ ซึ่งเป็นประเพณีของชุมชนชาวหลักห้า จัดขึ้นในช่วงปลายเดือนมกราคม ถึงเดือนกุมภาพันธ์ โดยมีพิธีการแห่องค์หลวงพ่อไตรรัตน์โรจน์ฤทธิ์ตามคลองดำเนินสะดวก ตั้งแต่หลักหนึ่งจนถึงหลักแปด เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา เพื่อความเป็นสิริมงคล ทำมาค้าขายดี และมีชีวิตที่ร่มเย็นเป็นสุขตลอดไป
คลองดำเนินสะดวกมี 8 หลักเขต
การขุดคลองดำเนินสะดวก เป็นการขุดคลองที่ใช้แรงงานคนเพียงอย่างเดียว มิได้อาศัยเครื่องจักรกลใด ๆ ทั้งสิ้น ใช้เวลาขุดคลอง 2 ปีเศษจึงแล้วเสร็จ คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่ยาวมาก อาศัยภูมิปัญญาชาวบ้านในการขุดคลอง คือมีการขุดคลองเป็นช่วง ๆ สลับกับพื้นที่บางช่วงไม่ได้ขุด เมื่อฤดูฝนมาถึงน้ำหรากมาก็จะเซาะดินที่ไม่ได้ขุดให้พังทลายไปชนกับช่วงที่ขุดไว้แล้ว เป็นการทุนแรงงานนั้นเอง
คลองดำเนินสะดวกเป็นคลองที่มีความตรง ไม่คดเคี้ยว และมีการแบ่งระยะโดยการปักหลักเขต คลองดำเนินสะดวกมี 8 หลักเขต โดยใช้เสาหินสี่เหลี่ยมขนาด 8x8 นิ้ว ปักไว้บนพื้นดินริมคลองสลักเลขกำกับไว้ แต่ละหลักมีระยะห่างกันประมาณ 4 กิโลเมตร หลักที่ 1 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และหลักสุดท้ายคือหลักที่ 8 อยู่ในเขตพื้นที่ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี และนิยมเรียกชุมชนที่ตนเองอาศัยอยู่ตามชื่อหลักเขตดังกล่าว เช่น ชุมชนชาวหลักสาม ชาวหลักสี่ หรือชาวหลักห้า เป็นต้น นอกจากนั้นโรงเรียนหรือวัดก็นิยมเรียกชื่อตามหลักเขตดังกล่าว เช่น โรงเรียนวัดหลักห้า โดยมีชื่อทางราชการ คือ โรงเรียนชุมชนวัดประสาทสิทธิ์ และโรงเรียนประสาทรัฐประชากิจ หรือ วัดหลักห้า ซึ่งเรียกชื่อทางราชการว่า วัดปราสาทสิทธิ์ เป็นต้น
วิศรุต หิมรัตน์
วิศรุต หิมรัตน์ (เกิด 6 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดงชายชาวไทย  สังกัดค่ายบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ
วิศรุต หิมรัตน์ มีชื่อเล่นว่า โมสต์ เกิดวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2536 เป็นชาวจังหวัดหนองคาย โดยเป็นบุตรคนที่ 2 จากพี่น้อง 2 คน และมีพี่สาวหนึ่งคน วิศรุตมีภูมิลำเนาจาก จังหวัดหนองคาย จบการศึกษาระดับอนุบาลจาก โรงเรียนอนุบาลนิจจานุเคราะห์ และเข้าศึกษาต่อระดับประถมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์ปอลหนองคาย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร จังหวัดหนองคาย จบมัธยมปลายจาก โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล จังหวัดอุดรธานี และปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจาก คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง รุ่นเดียวกับ พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์, สุวพิชญ์ ไตรพรวรกิจ
ปี พ.ศ. 2552 วิศรุตเข้าประกวดดัชชี่บอย แอนด์ เกิร์ล ได้รางวัล Popular Vote หลังจากนั้นทางค่ายเพลงแกรมมี่ก็ติดต่อมา ชวนให้ไปเป็นศิลปินฝึกหัด เริ่มเข้ามาเป็นนักแสดงในช่อง 3 โดยเข้ามาเป็นนักแสดง จากโครงการ "ตามล่าหาน้องแก๊งใหม่" พ.ศ. 2555 ผลงานละครเรื่องแรกที่มีกับทางช่อง คือเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ ด้วยการรับบทเป็น ภูผา  ในปี พ.ศ. 2561 แสดงบทจ้อย ในละคร บุพเพสันนิวาส
ปี พ.ศ. 2561 วิศรุตได้เข้าประกวดในรายการ The Mask Line Thai ฉายา หน้ากากกระติ๊บ ในกรุ๊ปไม้ตรี รอบแรก (First Round) ใช้เพลง ก้อนหินกับนาฬิกา (เบิร์ด ธงไชย) รอบที่ 2 (Semi Final) ใช้เพลง ทางของฝุ่น (Atom ชนกันต์) แต่แพ้หน้ากากยักษ์เขียวยักษ์แดงและหน้ากากตุ๊กตุ๊ก และถูกถอดหน้ากากเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2562 พร้อมกับหน้ากากผ้าขาวม้า (ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์)
Siegfriedia
Siegfriedia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rhamnaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Siegfriedia darwinioides.
ถิ่นกำเนิดของมันคือออสเตรเลียตะวันตก
ฟินเซนต์ ยันส์เซิน
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์
เดอะเทอร์รามาร์โปรเจกต์ (The TerraMar Project) ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรของนักสิ่งแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับการปกป้องมหาสมุทรของโลก
วัดบางกะพ้อม
วัดบางกะพ้อม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ 4 ไร่ 1 งาน 62 ตารางวา
ประวัติ
มีตำนานเล่ากันมาว่า ในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มีชาวบ้าน 2 คนซึ่งเป็นสามีภรรยากันได้หนีศึกสงครามมาตั้งหลักทำมาหากินที่บ้านบางกะพ้อมแห่งนี้ โดยยึดการสานกระพ้อม (ภาชนะคล้ายกระชุ แต่ใหญ่กว่า) เพื่อยังชีพ แต่อยู่ได้ไม่นานนักก็ถูกพม่าบุกโจมตี ครั้นจะหนีก็ไม่ทัน จึงเข้าไปหลบอยู่ในกระพ้อมที่สานเอาไว้และได้อธิษฐานว่าถ้ารอดพ้นจากความตายครั้งนี้ไปได้จะจัดการสร้างวัดและวิหารขึ้นตรงนี้ ต่อมาเมื่อรอดพ้นจากอันตรายใด ๆ จึงปฏิบัติตามคำพูดที่กล่าวไว้โดยสร้างวัดขึ้นชื่อว่า วัดบังกับพ้อม ต่อมาชื่อคงเพี้ยนไปหรือถูกเปลี่ยนเพื่อความเหมาะสม กลายเป็น "วัดบางกะพ้อม" มาจนถึงปัจจุบันนี้
สกุลแผ่นดินเย็น
สกุลแผ่นดินเย็น หรือ Nervilia iเป็นกล้วยไม้สกุลหนึ่งมีสมาชิก 65 สปีชีส์ มี 6 สปีชีส์ที่พบในออสเตรเลีย ส่วนใหญ่กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของเอเชีย ในอินเดียพบ 16 สปีชีส์ และพบในแอฟริกาใต้ 5 สปีชีส์
Sieversandreas
Sieversandreas เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Sieversandreas madagascarianus.
สกุลแผ่นดินเย็น
สปีชีส์ได้แก่:
Sieversandreas
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเศมาดากัสการ์
แผ่นดินไหวในรัฐสิกขิม พ.ศ. 2554
'''แผ่นดินไหวในรัฐสิกขิม พ.ศ. 2554 หรือรู้จักกันว่า แผ่นดินไหวหิมาลัย พ.ศ. 2554''' เป็นแผ่นดินไหวแมกนิจูด 6.9 มีศูนย์กลางอยู่ภายในพื้นที่อนุรักษ์กันเจนชุงคา ใกล้พรมแดนเนปาลและรัฐสิกขิมของอินเดีย เมื่อเวลา 18.10 น. ตามเวลาท้องถิ่น (12:40 UTC) ของวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรู้สึกได้ทั้งอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เนปาล ภูฏาน บังกลาเทศและทิเบตใต้
มีผู้เสียชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวอย่างน้อย 111 คน ผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในรัฐสิกขิม โดยมีรายงานการเสียชีวิตทั้งในและใกล้ Singtam ในเขตสิกขิมตะวันออก อาคารหลายหลังพังทลายในกังต๊อก มีผู้เสียชีวิตสิบเอ็ดคนในเนปาล รวมทั้งสามคนหลังกำแพงถล่มลงในสถานทูตอังกฤษในกรุงกาฐมาณฑุ ที่อื่น ความเสียหายทางโครงสร้างเกิดขึ้นในบังกลาเทศ ภูฏาน และทั่วประเทศทิเบต มีผู้เสียชีวิตยืนยันอีกเจ็ดคนในทิเบต แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวสำคัญครั้งที่สี่ในอินเดียจนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2554
ฮวงเช็งเอี๊ยง
ฮวงเช็งเอี๊ยง หรือ ฟงชิงหยาง คือผู้อาวุโส ฝ่ายกระบี่ของสำนักหัวซาน เป็นผู้ถ่ายทอดวิชาเก้ากระบี่เดียวดาย หรือ เก้ากระบี่ต๊กโกว ให้กับเล่งฮู้ชงตัวเอกของเรื่อง ประวัติความเป็นมาของฮวงเช็งเอี๊ยงในการฝึกกระบี่เก้าเดียวดายนั้นไม่แน่ชัดแต่สันนิษฐานว่าได้จากการพบบันทึกของผู้คิดค้น ต๊กโกวคิ้วป้าย แล้วนำมาศึกษาเอง เนื่องจากสำนักหัวซานมีความขัดแย้งกันเองในสำนักจนแตกเป็น 2 ฝ่ายคือ สายกระบี่ และสายลมปราณ สายกระบี่มุ่งเน้นในท่วงท่าวิชากระบี่เป็นหลัก ส่วนสายปราณมุ่งเน้นในความสมบูรณ์ของปราณเป็นสำคัญเพื่อเสริมอานุภาพของท่ากระบี่
ฮวงเช็งเอี๊ยงมีฝีมือเป็นที่เกรงขามของฝ่ายลมปราณ ฝ่ายลมปราณจึงออกอุบายใช้แผนสาวงามล่อลวงฮวงเช็งเอี๊ยงโดยผู้อาวุโสฝ่ายลมปราณซัดผ่ามือใส่จนตกหน้าผา ในคืนวันเกิดศึกใหญ่ซึ่งยอดฝีมือทั้ง 2 ฝ่ายต่างล้มตายลงเป็นอันมาก เป็นเหตุให้สำนักหัวซานเสื่อมโทรมลง หลังจากฮวงเช็งเอี๊ยงรอดชีวิตจากการตกหน้าผาและรู้ความจริงจึงเกิดความเบื่อหน่ายต่อยุทธจักรและเร้นกายที่ผาสำนึกผิด บนหุบเขาหัวซาน
กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์
กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์ (Gro Harlem Brundtland, ; ชื่อเมื่อเกิด กรู ฮาเล็ม; Gro Harlem, 20 เมษายน 1939) เป็นนักการเมืองชาวนอร์เวย์ อดีตนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์สามสมัย (1981, 1986–1989 และ 1990–1996) และอดีตผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกจากปี 1998 ถึง 2003 ประธานคณะกรรมการบรึนต์ลันน์ผู้ทำรายงานบรึนต์ลันน์เกี่ยวกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน
บรึนต์ลันน์ศึกษาในสาขาวิชาแพทยศาสตร์ เธอเป็นสมาชิกของพรรคแรงงาน และเข้าร่วมคณะรัฐบาลในปี 1974 ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อม เธอเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของนอร์เวย์ ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1981 และออกจากตำแหน่งเมื่อ 14 ตุลาคม 1981 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งเมื่อ 9 พฤษภาคม 1986 ถึง 16 ตุลาคม 1989 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งในสมัยที่สามเมื่อ 3 พฤศจิกายน 1990 เธอเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานนับตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1992 หลังจากเธอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยฉับพลันในปี 1996 ก่อนจะเข้าสู่ฐานะผู้นำระดับนานาชาติด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนและสาธารณสุข เธอขึ้นเป็นอธิบดีองค์การอนามัยโลก และเป็นทูตพิเศษเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติในปี 2007 ถึง 2010 นอกจากนี้ยังเป็นรองประธานดิเอลเดอส์ และอดีตรองประธานของกลุ่มสังคมนิยมสากล
บรึนต์ลันน์มีมุมมองทางการเมืองอยู่ในปีกกลางของพรรค เธอสนับสนุนการเป็นสมาชิกของนอร์เวย์ในสหภาพยุโรปในประชามติปี 1994 ระหว่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เธอได้รับการเรียกขานเป็น "มารดาของชาติ"
ฟอน
ฟอน (faun; faunus, เฟานุส; φαῦνος, เพาโนส) เป็นสัตว์ในเทพปกรณัมโรมัน ท่อนบนจากศีรษะลงไปถึงเอวเป็นมนุษย์แต่มีเขาและหูของแพะ ท่อนล่างจากเอวถึงเท้าเป็นแพะ อาศัยอยู่ในป่า มีความเกี่ยวข้องกับเซเทอร์ในเทพปกรณัมกรีก
ที่มา
ชาวโรมันเชื่อว่า ฟอนสร้างความกลัวให้แก่มนุษย์ที่กำลังเดินทางในสถานที่ที่เปลี่ยว และห่างไกลจากเมือง แต่สามารถช่วยบอกทางให้แก่มนุษย์ที่กำลังหลง สิ่งนี้พบได้ในนิทานเรื่อง เซเทอร์และนักเดินทาง (The Satyr and the Traveller) ซื่งชื่อเรื่องในภาษาละตินคือ เฟานุส (Faunus; แปลว่า ฟอน ในภาษาละติน) เดิมที ฟอนกับเซเทอร์เป็นสัตว์ที่ต่างกันมาก คือ ฟอนเป็นสัตว์ครึ่งมนุษย์ครึ่งแพะ ส่วนเซเทอร์เป็นคนแคระที่อัปลักษณ์ อ้วนล่ำสัน และมีขนมาก หรือบางทีเชื่อว่าเป็นคนป่ามีหูและหางของม้าหรือลา นอกจากนี้ เคยเชื่อกันว่าเซเทอร์มีเสน่ห์กับมนุษย์เพศหญิงมากกว่าฟอน และฟอนไม่ฉลาดเหมือนเซเทอร์
มากไปกว่านี้ ศาสนาโรมันโบราณมีเทพเจ้าชื่อ เฟานุส (Faunus) ซึ่งมักมีความเกี่ยวข้องกับป่าไม้ปกคลุมด้วยมนต์วิเศษ, เทพเจ้ากรีกชื่อว่า แพน (Pan), และเทพเจ้าหญิงชื่อว่า เฟานา (Fauna) ซึ่งเป็นมนุษย์แพะ
น้ำตกเก้าโจน
น้ำตกเก้าโจน เป็นแหล่งน้ำตกอยู่บ้านห้วยผาก (หมู่ที่ 7) เขตอำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 18 กิโลเมตร เลยจากบ่อน้ำร้อนบ่อคลึงไปประมาณ 1 กิโลเมตร สามารถเดินจากที่จอดรถจนถึงตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร
น้ำตกไหลมาจากหน้าผาสูงกลางหุบเขามีความสูง 9 ชั้นจากชั้นล่างสุด จนถึงชั้นสุดท้ายสามารถเดินเท้าเข้าไปได้ โดยระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร ถ้าจากน้ำตกชั้นล่างไปจนถึงชั้นบนสุดจะใช้เวลาเดินประมาณ 2 ชั่วโมง  เวลาเดินลงประมาณ 45 นาที
เยาวลักษณ์ ชินวัตร
นางเยาวลักษณ์ ชินวัตร หรือ นางเยาวลักษณ์ คล่องคำนวณการ พี่สาวคนโตของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรีไทย และอดีตผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2529
ประวัติ
เยาวลักษณ์ ชินวัตร เกิดวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2490 เป็นบุตรคนโตของนายเลิศ ชินวัตร กับนางยินดี ชินวัตร มีน้อง 9 คน ได้แก่ ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี (สมรสกับคุณหญิงพจมาน ณ ป้อมเพชร), นางเยาวเรศ ชินวัตร (สมรสกับนายวีระชัย วงศ์นภาจันทร์), นางปิยนุช (สมรสกับนายสง่า ลิ้มพัฒนาชาติ), นายอุดร ชินวัตร, นางเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ (สมรสกับนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์), นายพายัพ ชินวัตร (สมรสกับนางพอฤทัย จันทรพันธ์), นางมณฑาทิพย์ (สมรสกับนายแพทย์สมชัย โกวิทเจริญกุล), นางทัศนีย์ ชินวัตร และ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี (สมรสกับนายอนุสรณ์ อมรฉัตร)
เยาวลักษณ์ เข้ารับการรักษาในห้องไอซียูกว่า 1 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2552
อาร์เซซิลาอุสที่ 3
อาร์เซซิลาอุสที่ 3 แห่งซิเรเน (กรีก: Ἀρκεσίλαος ปกครองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์เชื้อสายกรีกและเป็นผู้ปกครองแห่งซิเรเนในราชวงศ์บัตเทียด พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์บัตทุสที่ 3 กับพระนางเฟเรติมา และต่อมาหลังพระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์ พระองค์ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งในฐานะกษัตริย์แห่งซิเรเนเมื่อ 530 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นผู้ปกครองซิเรเน จนกระทั่งพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อประมาณ 515 ปีก่อนคริสตกาล
พิษเห็ดรา
สารพิษจากเชื้อรา (Mycotoxin) เป็นสารพิษที่ผลิตสารทุติยภูมิ โดยมีชีวิตในอาณาจักรเชื้อรา เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่ารา สารพิษจากเชื้อราในระยะมักจะสะท้อนกลับกับผลิตภัณฑ์เคมีที่เป็นพิษผลิตเชื้อราที่ตั้งรกรากได้อย่างง่ายดายในพืช ราชนิดหนึ่งอาจผลิตสารพิษจากเชื้อราที่แตกต่างกัน และสารพิษจากเชื้อราเช่นเดียวกันอาจผลิตได้จากหลายสายพันธุ์
รีส วิเธอร์สปูน
ลอรา ฌานน์ รีส วิเธอร์สปูน (Laura Jeanne Reese Witherspoon; เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เกิดในแบตันรูช, รัฐลุยเซียนาและเติบโตในรัฐเทนเนสซี วิเธอร์สปูนเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นนักแสดงเด็ก
ประวัติ
รีส วิเธอร์สปูน (Reese Witherspoon) เธอมีชื่อจริงว่า Laura Jeanne Reese Witherspoon เธอเกิดเมื่อ 22 มีนาคม 2519(born March 22, 1976) เกิดและเติบโตในเมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี พ่อของเธอเป็นแพทย์ ส่วนแม่เป็นนางพยาบาล เมื่อเธอเริ่มส่อแววว่าสนใจศิลปะการแสดง ทั้งพ่อและแม่ของเธอ ก็ให้การสนับสนุนเป็นอย่างดี พออายุได้เพียง 11 ขวบ เธอสามารถชนะการคัดเลือกดาราหน้าใหม่ ในเรื่อง The Man in the Moon ในปี 1991 ของ โรเบิร์ต มัลลิแกน  ต่อจากนั้นเธอยังได้รับบทนำคู่กับ แพทริเซีย อาร์เคว็ตต์ ในภาพยนตร์ทางเคเบิลทีวีเรื่อง Wildflower ที่มี ไดแอน คีตั้น เป็นผู้กำกับ
รีส เรียนไฮสคูลที่โรงเรียน ฮาร์เพิร์ธ ฮอลล์ พอเรียนจบ เธอก็ได้แสดงหนังอีก 2 เรื่องที่ออกฉายในปี 1993 คือ Jack the Bear ที่เธอรับบทเป็นเด็กสาวหัวกบฏวัย 12 ขวบ แสดงร่วมกับดาราอย่าง แดนนี่ เดอวีโต้ และ แกรี่ ซินิส และในหนังเรื่อง A Far Off Place ของดิสนีย์ที่เธอต้องไปใช้ชีวิตอยู่กลางทะเลทรายกาลาฮารีในอัฟริกาอยู่หลายเดือน รวมถึงการเรียนภาษาอัฟริกันบุชเมน กับชาวเผ่ามาทาเบเล่ควบาคู่กันไป ในปีเดียวกันนั้น เธอยังมีผลงานมินิซีรีส์ Return to Lonesome Dove ที่ฉายทางโทรทัศน์ช่องซีบีเอสด้วย
เธอเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ในปี 1994 ในสาขาวรรณกรรมภาษาอังกฤษ เป็นช่วงที่เธอรามือจากงานแสดงไปบ้าง เพื่อทุ่มเวลาให้กับการเรียน แต่ก็ยังแสดงนำในหนังที่เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันมากเรื่องหนึ่ง คือ S.F.W. (1994) หลังจากนั้นสองปี เธอรับบทสาวสวยที่ถูกแฟนหนุ่ม (รับบทโดย มาร์ค วอลห์เบิร์ก) คุกคามความเป็นส่วนตัว ในหนังไซโคทริลเลอร์ เรื่อง Fear และชื่อเสียงของเธอยิ่งโด่งดังขึ้นไปอีก ในหนังอินดี้เรื่องดัง Freeway คู่กับ คีเฟอร์ ซุเธอร์แลนด์
เธอกลับมาอีกครั้งในปี 1997 ในผลงานของ โรเบิร์ต เบนตั้น เรื่อง Twilight ในปีถัดมา ได้ร่วมแสดงกับนักแสดงระดับตำนานฮอลลีวูดอย่าง พอล นิวแมน และนักแสดงอื่นๆที่มากด้วยประสบการณ์อีกหลายคน เช่น ยีน แฮคแมน และ ซูซาน ซาแรนดอน ต่อมา ในปีเดียวกันนั้น เธอรับบทเป็นพี่น้องคู่กับ โทบี้ แม็คไกวร์ ในหนังขาวดำยุคทศวรรษที่ 60 เรื่อง Pleasantville และได้แสดงเป็นนักเรียนสาว ดาวโรงเรียนในเรื่อง Election (1999) ของ แมทธิว โบรเดอริค ในปี 2000 รีสได้ร่วมแสดงใน American Psycho และ Little Nicky และหนังเรื่องล่าสุดของเธอในปี 2001 คือ Legally Blonde ซึ่งเป็นหนังเบาสมองที่เธอรับบทเป็น เอลล์ วู๊ดส์ สาวผมบลอนด์ที่มุ่งมั่นจะคว้าหัวใจของอดีตแฟนหนุ่มกลับมาให้ได้ เมื่อเรียนจบกฎหมายจากฮาวาร์ด นอกจากงานเบื้องหน้าในฐานะนักแสดงแล้ว รีสยังหวังว่า สักวันเธอจะได้ลองเป็นคนเขียนบทดูบ้าง
รีส วิเธอร์สปูน แต่งงานกับ ไรอัน ฟิลลิปเป้ (Ryan Phillippe) ในปี 1999 และทั้งคู่เคยร่วมงานกันในหนัง Cruel Intentions ด้วย ทั้งสองมีบุตรด้วยกันสองคน คือ เอว่า เอลิซาเบธ ฟิลลิปเป้(Ava Elizabeth Phillippe)เกิด 9 กันยายน 2542(1999) และ เดคอน รีส ฟิลลิปเป้(Deacon Reese Phillippe) เกิด 23 ตุลาคม 2546(2003) ต่อมาเธอได้หย่าร้างกับไรอัน ฟิลลิปเป้ เดือน พฤศจิกายน 2006
วิเธอร์สปูน ได้แต่งงานครั้งที่สองกับ จิม ท็อธ(Jim Toth) เอเยนต์หนุ่มแห่งเอเยนซี่ดาราแห่งบริษัท Creative Artists Agency (CAA) เมื่อ 26 มีนาคม 2554(March 26, 2011 โดยทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันเป็นหนึ่งคน คือ เทนเนสซี เจมส์ ท็อธ (Tennessee James Toth) เกิดเมื่อวันที่ 27 กันยายน 2555 (2012) ต่อมาเธอได้หย่ากับจิม ท็อธ ในเดือนมีนาคม 2023 หลังจากใช้ชีวิตคู่มายาวนาน 12 ปี
สโมสรฟุตบอลเซลเยซนิชาร์ซาราเยโว
สโมสรฟุตบอลเซลเยซนิชาร์ซาราเยโว (บอสเนียน: Fudbalski klub Željezničar Sarajevo) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่ซาราเยโว เมืองหลวงของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ชื่อ เซลเยซนิชาร์ หมายถึง "คนงานรถไฟ" โดยจุดกำเนิดของสโมสรจากการก่อตั้งของกลุ่มคนงานรถไฟใน ค.ศ. 1921 หลังจากนั้น สโมสรได้ผลิตผู้เล่นที่มีพรสวรรค์หลายคนที่เลื่อนขึ้นมาจากทีมเยาวชน
ในช่วงที่ยังเป็นยูโกสลาเวีย เซลเยซนิชาร์คว้าแชมป์ลีกในฤดูกาล 1971–72 ทำให้ได้สิทธิ์ไปเล่นในยูโรเปียนคัพในฤดูกาล 1972–73 ซึ่งในรายการนั้น สโมสรตกรอบแรก ต่อมา สโมสรจบรองชนะเลิศของลีกในฤดูกาล 1970–71 และได้เข้าชิงชนะเลิศยูโกสลาฟคัพในฤดูกาล 1980–81 และในระดับทวีปยุโรป สโมสรเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศในยูฟ่าคัพฤดูกาล 1971–72 และรอบรองชนะเลิศในยูฟ่าคัพฤดูกาล 1984–85
เซลเยซนิชาร์เป็นสโมสรแรกจากบอสเนียที่เข้าถึงรอบรองชนะเลิศของยูฟ่าคัพ และเป็นหนึ่งในไม่กี่ทีมจากยูโกสลาเวียที่ทำผลงานเช่นนี้ได้ ปัจจุบันถือเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุคบอสเนีย โดยชนะเลิศบอสเนียนแชมเปียนชิป 6 สมัย, บอสเนียนคัพ 6 สมัย และบอสเนียนซูเปอร์คัพ 3 สมัย ผลงานระดับทวีปที่ดีที่สุดหลังจากยุคสงคราม คือการเข้าถึงรอบคัดเลือกรอบสามของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2002–03 โดยพ่ายแพ้ต่อนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยผลประตูรวม 0–5 คู่ปรับที่สำคัญของสโมสรคือสโมสรฟุตบอลซาราเยโว การพบกันของทั้งคู่ถูกเรียกว่า ซาราเยโวดาร์บี โดยมีสถิติแพ้-ชนะที่สูสีกันมาก
จากการจัดอันดับสโมสรยุโรป 200 อันดับแรกแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยไอเอฟเอฟเอชเอส พบว่า เซลเยซนิชาร์ เป็นสโมสรจากบอสเนียที่มีอันดับสูงที่สุด โดยอยู่ในอันดับที่ 110 ร่วมกับอาเซ็ด อัลก์มาร์ และวีตูรีอาเดอีมาเรเอส
เคปเลอร์-65
เคปเลอร์-65 (Kepler-65) เป็นดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์เล็กน้อย มีอย่างน้อยสามดาวเคราะห์
Simicratea
Simicratea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Simicratea welwitschii.
มีถิ่นกำเนิดในแถบแอฟริกาเขตร้อน
ทากาโตริ
ทากาโตริ (高取町 (Takatori-chō)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอทากาอิจิ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 25.79 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,404 คน
ภูมิศาสตร์
ทากาโตริตั้งอยู่ในตอนกลางของจังหวัดนาระ อยู่ภายในแอ่งนาระ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองเป็นที่ราบ ที่ดินส่วนใหญ่ใช้ทำการเกษตร
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร (Illuminated manuscript) หรือหนังสือตัวเขียนสีวิจิตร คือเอกสารตัวเขียนที่ตัวหนังสือตกแต่งเพิ่มเติมด้วยสีสรรค์เช่นตัวหนังสือตัวแรกที่ขยายใหญ่ขึ้นและเล่นลายอย่างวิจิตร หรือเขียนขอบคัน หรือทำเป็นจุลจิตรกรรม ตามความหมายตรงตัวจะหมายถึงต้นฉบับที่ตกแต่งด้วยเงินและทอง แต่การใช้กันโดยทั่วไปโดยนักวิชาการสมัยใหม่ในปัจจุบันจะหมายถึงต้นฉบับใดก็ได้ที่มีการตกแต่งหรือหนังสือประกอบภาพจากทั้งทางตะวันตกและทางศาสนาอิสลาม
ประวัติ
งานเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรฉบับแรกที่สุดที่มีการตกแต่งพอประมาณมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 5 ถึงที่ 7 ส่วนใหญ่ทำในไอร์แลนด์, อิตาลี และประเทศอื่น ๆ บนผืนแผ่นดินใหญ่ยุโรป ความสำคัญของเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรมิใช่เพียงคุณค่าทางวรรณกรรมแต่ยังมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้วย ซี่งจะเห็นได้จากต้นฉบับเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรที่ทำให้เราเรียนรู้ถึงประวัติศาสตร์ โรมันและ กรีกที่ตกแต่งโดยผู้บันทึกและตกแต่งหนังสือตามอาราม
เอกสารตัวเขียนสีวิจิตรส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปัจจุบันมาจากยุคกลางแม้ว่าการสร้างเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะทำกันมาจนถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เนื้อหาของงานส่วนใหญ่ในสมัยแรก ๆ จะเป็นงานศาสนา แต่ต่อมาโดยเฉพาะในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็เริ่มมีงานทางโลกเพิ่มขึ้น รวมถึงคำประกาศ ตั๋วเงินลงทะเบียน กฎหมาย กฎบัตร รายการสินค้า และโฉนด และเกือบทั้งหมดจะทำเป็นหนังสือแต่ก็มีบ้างที่เป็นม้วนหรือเป็นแผ่นเดียวเขียนบนหนัง (parchment หรือ vellum อาจจะเป็นหนังลูกวัว, แกะ, หรือแพะ) ที่มีคุณภาพดี หลังปลายยุคกลางวัสดุที่ใช้เขียนก็เปลี่ยนมาเป็นกระดาษ เมื่อวิวัฒนาการพิมพ์เพิ่งเริ่มใหม่ ๆ  ผู้พิมพ์ก็อาจจะทิ้งช่องว่างไว้สำหรับพยัญชนะตัวแรก, ขอบ หรือ ภาพเขียนย่อส่วน แต่การพิมพ์ทำให้ศิลปะการทำเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรเสื่อมความนิยมลง แต่ก็ทำกันต่อมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่น้อยลงมากและทำสำหรับผู้มีฐานะดีจริง ๆ เท่านั้น
นอกจากเอกสารตัวเขียนสีวิจิตรจะเป็นตัวอย่างของสิ่งที่หลงเหลือมาจากยุคกลางแล้ว ก็ยังเป็นตัวอย่างที่ดีของจิตรกรรมที่มาจากยุคกลางด้วย และบางครั้งก็เป็นจิตรกรรมอย่างเดียวที่เหลืออยู่จากยุคนั้น
เอเรบอร์
เอเรบอร์ (Erebor) เป็นอาณาจักรของพวกคนแคระ ในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อ เอเรบอร์ เป็นคำในภาษาซินดาริน ซึ่งเป็นชื่อเรียกภูเขาโลนลี่ เทือกเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของดินแดนโรห์วานิออน และยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำรันนิ่ง หรือแม่น้ำเคลดูอิน
อาณาจักรเอเรบอร์ก่อตั้งโดยกษัตริย์ ธราอิน ที่ 1 ซึ่งนำพาชาวคนแคระจำนวนหนึ่งอพยพออกจากคาซัดดูมมาตั้งถิ่นฐานใหม่ พระองค์ยังเป็นผู้ค้นพบเพชรอาร์เคนสโตน ซึ่งกลายเป็นสมบัติตกทอดต่อมาในวงศ์กษัตริย์คนแคระ โอรสของธราอินคือ ธอรินที่ 1 ทรงนำคนแคระจำนวนหนึ่งไปบุกเบิกตั้งอาณาจักรอยู่แถบเทือกเขาสีเทา (Grey Mountain) แต่ภายหลังดินแดนนั้นถูกพวกมังกรเข้าโจมตี ธรอร์ โอรสของธอริน จึงนำพลเมืองหนีกลับมายังเอเรบอร์
ในยุคสมัยของธรอร์ เอเรบอร์เป็นอาณาจักรคนแคระที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีคนแคระเข้ามาอยู่ด้วยเป็นจำนวนมาก และมีชื่อเสียงเลื่องลือในการสร้างเครื่องเกราะและอาวุธ สันนิษฐานว่า เสื้อเกราะมิธริล ที่โฟรโด ได้รับจากบิลโบ ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก็สร้างขึ้นโดยเหล่าคนแคระแห่งเอเรบอร์นี้เอง อาณาจักรเอเรบอร์ร่ำรวยมาก นอกจากนี้ แหวนวงหนึ่งของคนแคระ ก็เชื่อว่าตกอยู่ในความครอบครองของธรอร์ด้วย และแหวนวงนี้เองที่ดึงดูดให้เหล่ามังกร สมุนของมอร์กอธ ติดตามมารังควาน
เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะฮอบบิท
ในปีที่ 2770 ของยุคที่สาม กษัตริย์คนแคระ ธอริน โอเคนชิลด์ (เวลานั้นเขายังเป็นเพียงหนุ่มน้อย) ออกไปเที่ยวล่าสัตว์ข้างนอก มังกรสม็อก (ซึ่งเวลานั้นยังมีอายุไม่มาก) ได้เดินทางมาจากเทือกเขาสีเทา เข้ายึดเอาทรัพย์สมบัติของพวกเขาไว้ และโจมตี (จับกิน) คนแคระชาวเอเรบอร์ รวมถึงมนุษย์ที่เมืองเดล กษัตริย์ธรอร์ และธราอิน พระโอรส ได้หนีรอดจากการบุกทำลายล้างครั้งนั้น แต่ก็สิ้นพระชนม์ไปหลังจากนั้นไม่นาน ธอริน โอเคนชิลด์ จึงได้กลายเป็นกษัตริย์ของคนแคระ แต่ต้องทรงซ่อนตัวลี้ภัยอยู่ในแถบเทือกเขาสีน้ำเงิน ไม่สามารถหวนกลับอาณาจักรได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง พระองค์ได้พบกับแกนดัล์ฟ พ่อมดเทา จึงร่วมมือกันวางแผนทวงเอาเอเรบอร์คืนจากมังกร แกนดัล์ฟยืนยันให้ธอรินพาตัว บิลโบ ชาวฮอบบิท ร่วมคณะไปด้วย ภารกิจทวงคืนอาณาจักรเอเรบอร์นี้เอง คือเรื่องราวที่ปรากฏอยู่ในหนังสือเรื่อง เดอะฮอบบิท
ในท้ายที่สุดพวกคนแคระสามารถยึดเมืองของพวกเขาคืนมาได้ โดยได้รับความช่วยเหลือจากพวกมนุษย์และเอลฟ์ สงครามครั้งนั้นเรียกว่า 'สงครามห้าทัพ' ธอรินได้รับบาดเจ็บสาหัสในการศึก และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่นาน ตำแหน่งกษัตริย์แห่งคนแคระจึงตกทอดต่อมายัง ดาอิน
เอเรบอร์ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เอเรบอร์ได้กลับคืนเป็นอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ของคนแคระอีกครั้ง เมื่อถึงยุคสงครามแหวน เอเรบอร์ได้ส่งคณะทูตมายังที่ประชุมของเอลรอนด์ ซึ่งมีโกลอิน และกิมลี ร่วมคณะมาด้วย กิมลีได้รับเลือกให้เข้าร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน และเป็นกำลังสำคัญในการสงครามในยุคนั้น
เซารอนได้ส่งทัพออร์คบุกโจมตีเอเรบอร์ในระหว่างสงครามแหวนด้วย กษัตริย์ดาอิน สิ้นพระชนม์ในการศึกคราวนี้ ราชบัลลังก์คนแคระสืบทอดต่อไปยัง ธอรินที่สาม
ดูเพิ่ม
อาณาจักรอื่นๆ ของคนแคระ
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ
รางวัล
ชนะเลิศ  รองชนะเลิศ   อันดับที่ 3   อันดับที่ 4
สหภาพแอฟริกา
สหภาพแอฟริกา (African Union, ย่อ: AU; Union africaine, ย่อ: UA) เป็นองค์กรประกอบจาก 55 ประเทศในทวีปแอฟริกา ก่อตั้งในเมื่อ พ.ศ. 2544 ที่เดอร์บัน ประเทศแอฟริกาใต้ โดยสหภาพแอฟริกานั้นก่อตั้งขึ้นโดยคาดหวังว่าจะมีการใช้ระบบสกุลเงินเดียวกันทั้งหมดเช่นเดียวกับสหภาพยุโรป นอกจากนี้ทางสหภาพยังต้องการพัฒนาระบบการปกครอง สิทธิมนุษยชน และเศรษฐกิจในทวีปแอฟริกา
ภาษาซุกนี
ภาษาซุกนี เป็นภาษากลุ่มปามีร์ในภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ใช้ในจังหวัดปกครองตนเองโคร์โน บาดักสถานในทาจิกิสถานและจังหวัดบาดักสถานในอัฟกานิสถาน
Sinapidendron
Sinapidendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จักรพันธ์ ห้วยเพชร
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวไทย และมีผลงานสร้างชื่ออย่าง "สตรีทบอลสะท้านฟ้า" (Super Dunker) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากอินเตอร์เนชั่นแนล มังงะอะวอร์ด ครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้นโดยกระทรวงการต่างประเทศ ประเทศญี่ปุ่น ใน พ.ศ. 2552 โดยมีการ์ตูนทั้งหมด 303 เรื่อง จาก 55 ประเทศทั่วโลกที่เข้าร่วมประกวดในปีดังกล่าว เขามีผลงานเดบิวต์ในวงการครั้งแรก ด้วยงานการ์ตูนสั้นขนาดยาวเรื่อง The Farmer Man ลงในนิตยสาร Thai Comics ของทางสำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ นอกจากนี้เขายังมีผลงานหนังสือการ์ตูน "Flyff COMIC!" ที่มีต้นฉบับมาจากเกม "ฟลิฟ ออนไลน์" ซึ่งเป็นเกมออนไลน์มีชื่อ จากประเทศเกาหลีใต้ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และมีงานเขียนสารคดีกึ่งอัตชีวประวัติที่มีชื่อว่า "บุกเมืองมังงะ" จัดพิมพ์โดยบันลือกรุ๊ป อันเป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เขาเดินทางไปประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เริ่มเรียนในสายวิชาโฆษณาในสมัยที่ยังเป็นนักศึกษา แต่เนื่องด้วยความเบื่อหน่ายในวงการจึงหันมาให้ความสนใจต่อการวาดการ์ตูน ซึ่งจักรพันธ์เป็นผู้ที่มีความชื่นชอบการ์ตูนญี่ปุ่นมาตั้งแต่เด็ก เขาได้ยอมรับว่า เขาได้รับอิทธิพลการวาดการ์ตูนมาจากดราก้อนบอล ผลงานของ Akira Toriyama จากความชื่นชอบในการ์ตูนชุดดังกล่าวนี้เอง ที่ส่งผลให้ลายเส้นของเขามีอิทธิพลบางส่วนมาจาก โทริยามา
ในช่วงปี พ.ศ.2543 เขาได้เข้าฝึกงานกับทาง สำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ ในส่วนของ นิตยสาร Thai Comics ก่อนจะได้มีผลงานการ์ตูนเรื่องสั้นขนาดยาว The Farmer Man ตีพิมพ์ในนิตยสารหัวนี้ และมีรวมเล่มออกมาจนทำให้นักอ่านบางส่วนเริ่มคุ้นเคยกับลายเส้นของเขา ก่อนจะมีงานอื่นๆตามมาเช่น อัคคี เมฆยันต์ จากตอนหนึ่งในการ์ตูน 7 ประจัญบาน ภาค2 ที่ดัดแปลงจากภาพยนตร์ของทางสหมงคลฟิล์ม และ งานวาดการ์ตูนจาก เกมOnline มีชื่ออย่าง Fly For Fun
ช่วงปี 2549 เขาได้ย้ายมาทำงานกับทาง สำนักพิมพ์บรรลือสาสน์และเริ่มวาดเรื่องยาว สตรีทบอลสะท้านฟ้า ลงในนิตยสาร มหาสนุกจนทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากงานInternational Manga Award ในปี พ.ศ.2552 โดยมีนักเขียนการ์ตูนชาวจีน, ฝรั่งเศส และเกาหลีใต้ ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ
ในปัจจุบันนั้น เขากำลังมีผลงานใหม่ เรื่อง ดาวเตะฟ้าประทาน (The Killer Pass) ตีพิมพ์เป็นตอนๆลงใน เว็บตูน
ทฤษฎีระบบควบคุม
ทฤษฎีระบบควบคุม (control theory) เป็นสาขาหนึ่งของคณิตศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ ในที่นี้ การควบคุมหมายถึง การควบคุมระบบพลศาสตร์ ให้มีค่าเอาต์พุตที่ต้องการ โดยการป้อนค่าอินพุตที่เหมาะสมให้กับระบบ ตัวอย่างที่เห็นได้ทั่วไป เช่น ระบบควบคุมอุณหภูมิห้องของเครื่องปรับอากาศ หรือ แม้แต่ลูกลอยในโถส้วม ที่เปิดน้ำปิดน้ำโดยอัตโนมัติเมื่อน้ำหมดและน้ำเต็ม
การควบคุมการขับเคลื่อนยานพาหนะ เช่น รถยนต์ ก็ถือเป็นการควบคุมชนิดหนึ่ง โดยผู้ขับขี่เป็นผู้ควบคุมทิศทางและความเร็ว ซึ่งระบบควบคุมประเภทที่ต้องมีคนเข้ามาเกี่ยวข้องนี้ถือว่าเป็น ระบบควบคุมไม่อัตโนมัติ (manual control) แต่ทฤษฎีระบบควบคุมจะครอบคลุมเฉพาะการวิเคราะห์และออกแบบ ระบบควบคุมอัตโนมัติ (automatic control) เท่านั้น เช่น ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ (cruise control)
ระบบควบคุมยังอาจแบ่งออกได้เป็นระบบควบคุมวงเปิด (open-loop control) คือ ระบบควบคุมที่ไม่ได้ใช้สัญญาณจากเอาต์พุต มาบ่งชี้ถึงลักษณะการควบคุม ส่วนระบบควบคุมวงปิด (closed-loop control) หรือ ระบบป้อนกลับ (feedback control) นั้นจะใช้ค่าที่วัดจากเอาต์พุต มาคำนวณค่าการควบคุม นอกจากนี้ยังอาจแบ่งได้ตามคุณลักษณะของระบบ เช่น เป็นเชิงเส้น (linear) / ไม่เป็นเชิงเส้น (nonlinear), แปรเปลี่ยนตามเวลา (time-varying) / ไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา (time-invariant) และเวลาต่อเนื่อง (Continuous time) / เวลาไม่ต่อเนื่อง (Discontinuous time)
ระบบควบคุมในยุคโบราณ
การใช้ระบบควบคุมวงปิด นั้นมีมาแต่โบราณกาล ตัวอย่างเช่น นาฬิกาน้ำของกรีก ซึ่งมีการใช้ลูกลอยในการควบคุมระดับน้ำในถัง อุปกรณ์ที่ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้น ของการใช้ระบบควบคุมป้อนกลับในวงการอุตสาหกรรม ก็คือ ลูกเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง (centrifugal governor หรือเรียก fly-ball governor) ในการควบคุมความเร็วในการหมุน เครื่องจักรไอน้ำที่ประดิษฐ์ขึ้นโดย เจมส์ วัตต์ ในปี ค.ศ. 1788
จุดกำเนิดของทฤษฎีระบบควบคุม
ในยุคก่อนหน้านี้ การออกแบบระบบควบคุมต่าง ๆ นั้น เป็นไปในลักษณะลองผิดลองถูก ไม่ได้มีการใช้คณิตศาสตร์ในการวิเคราะห์ ออกแบบแต่อย่างใด จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1840 นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ จอร์จ แอรี ได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ควบคุมทิศทางของกล้องดูดาว โดยอุปกรณ์นี้จะหมุนกล้องดูดาว เพื่อชดเชยกับการหมุนของโลกโดยอัตโนมัติ ในระหว่างการออกแบบ แอรีได้สังเกตถึงความไม่เสถียร (instability) ของระบบป้อนกลับ จึงใช้สมการเชิงอนุพันธ์ในการจำลองและวิเคราะห์พฤติกรรมของระบบ การวิเคราะห์เสถียรภาพของระบบนี้เป็นหัวใจสำคัญของทฤษฎีระบบควบคุม
ในปี ค.ศ. 1868 เจมส์ เคลิร์ก แมกซ์เวลล์ เป็นบุคคลแรก ที่ทำการศึกษาถึงเสถียรภาพของ ลูกเหวี่ยงหนีศูนย์กลางของ เจมส์ วัตต์ โดยใช้แบบจำลองสมการเชิงอนุพันธ์เชิงเส้น ทฤษฎีเสถียรภาพของระบบเชิงเส้นของแมกซ์เวลล์นี้ พิจารณาเสถียรภาพของระบบจาก รากของสมการคุณลักษณะ (characteristic equation) ของระบบ ต่อมาในปี ค.ศ. 1892 เลียปูนอฟได้ทำการศึกษาถึงเสถียรภาพของระบบไม่เป็นเขิงเส้น และสร้างทฤษฎีเสถียรภาพของเลียปูนอฟ (Lyapunov stability) แต่ทฤษฎีของเลียปูนอฟนี้เป็นทฤษฎีที่สำคัญที่ไม่ได้รับความสนใจ จนกระทั่งหลายสิบปีต่อมา
ระบบควบคุมแบบดั้งเดิม
พัฒนาการของทฤษฎีระบบควบคุมในช่วงนี้นั้น ส่วนใหญ่พัฒนาขึ้นเพื่อประยุกต์ใช้งานในทางทหารและทางระบบสื่อสาร อันเนื่องมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง และ การขยายตัวของโครงข่ายสื่อสารโทรศัพท์
ในช่วงยุคที่มีการขยายตัวของระบบสื่อสารโทรศัพท์นั้น ระบบสื่อสารทางไกลมีความจำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ขยายสัญญาณด้วยหลอดสุญญากาศ ในปี ค.ศ. 1927 แนวความคิดและประโยชน์ของระบบป้อนกลับแบบลบ ได้ถูกนำเสนอในรูปของ อุปกรณ์ขยายสัญญาณป้อนกลับแบบลบ (negative feedback amplifier) โดย เอช. เอส. แบล็ก แต่การวิเคราะห์เสถียรภาพของระบบขยายสัญญาณตามทฤษฎีของแมกซ์เวลล์ โดยใช้วิธีของ เราท์-ฮิวรวิทซ์ (Routh-Hurwitz) นั้นเป็นไปได้ยาก เนื่องจากความซับซ้อนของระบบ วิศวกรสื่อสารของ Bell Telephone Laboratories จึงได้นำเสนอการวิเคราะห์บนโดเมนความถี่ โดยในปี ค.ศ. 1932 แฮร์รี่ ไนควิสต์นำเสนอ เกณฑ์เสถียรภาพของไนควิสต์ (Nyquist stability criterion) ซึ่งใช้วิธีการพล็อตกราฟเชิงขั้ว ของผลตอบสนองความถี่ตลอดวงรอบ (loop frequency response) ของระบบ ต่อมาในปี ค.ศ. 1940 เฮนดริค โบดีได้นำเสนอวิธีการวิเคราะห์เสถียรภาพโดยขอบเขตอัตราขยาย (gain margin) และขอบเขตมุม (phase margin) จากกราฟระหว่างขนาดและมุม (phase) ของผลตอบสนองความถี่ เรียกว่า โบดีพล็อต (Bode plot)
ปัญหาหลายปํญหาในทางหทาร เช่น ปัญหาการนำร่องการเดินเรืออัตโนมัติ ปัญหาการเล็งเป้าโดยอัตโนมัติ นั้นเป็นแรงผลักดันสำคัญให้เกิดการพัฒนาการทางทฤษฎีระบบควบคุมที่สำคัญหลายอย่าง ในปี ค.ศ. 1922 มินอร์สกี (N. Minorsky) ได้กำหนดและวิเคราะห์กฎของ ระบบควบคุมพีไอดี หรือ สัดส่วน-ปริพันธ์-อนุพันธ์ (proportional-integral-derivative) ซึ่งยังเป็นที่นิยมใช้อย่างกว้างขวางในปัจจุบัน เพื่อใช้ในการนำร่องการเดินเรือ ปัญหาที่สำคัญในช่วงนั้นคือ การเล็งเป้าของปืนจากเรือหรือเครื่องบิน ซึ่งในปี ค.ศ. 1934 ฮาเซน (H.L. Házen) ได้บัญญัติคำสำหรับประเภทปัญหาการควบคุมกลไกนี้ว่า กลไกเซอร์โว (servomechanisms) การวิเคราะห์และออกแบบนั้นก็ใช้วิธีการบนโดเมนความถี่ จนกระทั่งในปีค.ศ. 1948 อีแวนส์ (W. R. Evans) ซึ่งทำงานกับปัญหาทางด้านการนำร่องและควบคุมเส้นทางบิน ซึ่งส่วนใหญ่นั้นเป็นระบบที่ไม่เสถียร ได้ประสบกับปํญหาการวิเคราะห์เสถียรภาพบนโดเมนของความถี่ จึงได้หันกลับไปศึกษาถึงรากของสมการคุณลักษณะ ซึ่งเป็นวิธีการวิเคราะห์บนโดเมนการแปลงลาปลาส และได้พัฒนาวิธี ทางเดินราก (root locus) ในการออกแบบระบบ
ระบบควบคุมสมัยใหม่
ระบบควบคุมสมัยใหม่ (modern control) หมายถึง ระบบควบคุมที่ไม่ได้ใช้เทคนิคในการออกแบบแบบดั้งเดิม คือ จากรากของสมการคุณลักษณะ และอยู่บนโดเมนความถี่ แต่เป็นการออกแบบ โดยมีพื้นฐานจากแบบจำลองสมการอนุพันธ์ของไดนามิกส์ของระบบ และเป็นการออกแบบอยู่บนโดเมนเวลา
การประยุกต์ใช้คอมพิวเตอร์กับงานระบบควบคุม :
พัฒนาการของคอมพิวเตอร์ มีส่วนสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ของระบบควบคุม เนื่องจากทำให้สามารถสร้างอุปกรณ์ควบคุมที่สามารถทำงานซับซ้อนได้ รวมทั้งการใช้คอมพิวเตอร์ช่วยคำนวณในการออกแบบกฎของการควบคุม ดังนั้นจึงมีการพัฒนาระบบควบคุมแบบต่าง ๆ ขึ้นอย่างมากมาย
จากความพยายามในการใช้คอมพิวเตอร์ซึ่งเป็นดิจิทัล เพื่อการควบคุมระบบซึ่งโดยส่วนใหญ่จะเป็นระบบอนาล็อก จึงส่งผลให้มีการพัฒนาทางทฤษฎีระบบควบคุมดิจิทัล (digital control) โดยในปี ค.ศ. 1952 จอห์น รากัซซินี (J.R. Ragazzini), แฟรงคลิน (G Franklin) และ ซาเดห์ (L.A. Zadeh ผู้คิดค้นฟัซซี่ลอจิก) ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ได้พัฒนาทฤษฎีระบบแบบชักข้อมูล (sampled data systems) ขึ้น การใช้คอมพิวเตอร์ในการควบคุมกระบวนการในอุตสาหกรรมนั้น ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1959 ที่ โรงกลั่นน้ำมัน พอร์ต อาเธอร์ (Port Arthur) ในรัฐเท็กซัส
นอกจากนั้นแล้วแนวความคิดของการควบคุมที่ซับซ้อนขึ้นโดยมีการรวม ข้อกำหนดความต้องการทางด้านประสิทธิภาพ (performance) ในการออกแบบระบบควบคุม ซึ่งเรียกว่า ระบบควบคุมแบบเหมาะสมที่สุด (optimal control) รากฐานของทฤษฎีระบบควบคุมแบบเหมาะสมที่สุดนี้มีมายาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1696 จาก หลักของความเหมาะสมที่สุด (principle of optimality) ในปัญหา บราคิสโตโครน (Brachistochrone curve) และ แคลคูลัสของการแปรผัน (Calculus of variations) ในปีค.ศ. 1957 ริชาร์ด เบลแมน ได้ประยุกต์ใช้วิธีการกำหนดการพลวัตของเขาในการแก้ปัญหาระบบควบคุมแบบเหมาะสมที่สุด แบบเวลาไม่ต่อเนื่อง ต่อมาในปีค.ศ. 1958 พอนเทรียกิน (L.S. Pontryagin) ได้พัฒนา หลักการมากที่สุด (maximum principle หรือบางครั้งก็เรียก minimum principle) สำหรับแก้ปัญหาในรูปของแคลคูลัสของการแปรผัน แบบเวลาต่อเนื่อง
การสังเกตถึงผลกระทบของสัญญาณรบกวนต่อประสิทธิภาพของระบบควบคุมนั้นมีมาตั้งแต่ในช่วงระบบควบคุมยุคดั้งเดิม เช่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในการพัฒนาระบบควบคุมสำหรับเรดาร์ติดเครื่องบิน เพื่อควบคุมการยิง ที่ ห้องทดลองเรดิเอชัน (Radiation Lab) ที่ เอ็มไอที, ฮอลล์ (A.C. Hall) ได้ประสบปัญหาในการออกแบบ เขาได้สังเกตถึงผลกระทบจากการออกแบบที่ไม่ได้คำนึงถึงสัญญาณรบกวนต่อประสิทธิภาพของระบบ ถึงแม้ว่าจะมีการคำนึงถึงผลกระทบของสัญญาณรบกวน แต่ก็ไม่ได้มีการใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของสัญญาณรบกวนในการวิเคราะห์แต่อย่างใด จนกระทั่ง นอร์เบิร์ต วีนเนอร์ ได้จำลองสัญญาณรบกวน โดยใช้แบบจำลองกระบวนการสตอแคสติก หรือ แบบจำลองทางสถิติ แบบเวลาต่อเนื่อง ในการพัฒนาระบบเล็งเป้าและควบคุมการยิงปืนต่อต้านอากาศยาน โดยใช้ข้อมูลจากเรดาร์ ซึ่งงานของเขาได้ถูกเก็บเป็นความลับ จนถึงปี ค.ศ. 1949 ในช่วงเดียวกันในปี ค.ศ. 1941 คอลโมโกรอฟ ก็ได้ทำการพัฒนาแบบจำลองสำหรับระบบเวลาไม่ต่อเนื่องขึ้น ระบบควบคุมที่ใช้แบบจำลองสคอแคสติกนี้ในการวิเคราะห์ จะเรียกว่า ระบบควบคุมสตอแคสติก (Stochastic control)
การวิเคราะห์และควบคุมระบบบนโดเมนเวลา โดยใช้แบบจำลองตัวแปรสถานะ หรือ แบบจำลองปริภูมิสถานะ (state space) นั้นเป็นหัวใจของทฤษฎีระบบควบคุมสมัยใหม่ รูดอล์ฟ อีมิว คาลมาน และ Bellman นั้นถือได้ว่าเป็นบุคคลที่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีระบบควบคุมโดยใช้แบบจำลองตัวแปรสถานะนี้ โดยที่ในปี ค.ศ. 1960 คาลมานได้นำทฤษฎีเสถียรภาพของเลียปูนอฟมาใช้ในการออกแบบระบบ ซึ่งเป็นผลให้ผลงานของเลียปูนอฟกลับมาได้รับความสนใจ นอกจากนี้แนวทางใหม่นี้ยังสามารถตอบคำถามเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะของตัวระบบได้ ได้แก่ สภาพควบคุมได้ (controllability) สภาพสังเกตได้ (observability) ผลสัมฤทธิ์เล็กสุดเฉพาะกลุ่ม (minimal realization) และยังนำไปสู่การออกแบบตัวควบคุมแบบใหม่ เช่น การวางขั้ว (pole placement) ตัวควบคุมอิงตัวสังเกต (observer-based controller) และตัวควบคุมกำลังสองเชิงเส้นเหมาะที่สุด (optimal linear quadratic regulator) คาลมานได้พัฒนาวิธีการออกแบบระบบควบคุมแบบเหมาะสมที่สุด จากแบบจำลองปริภูมิสถานะ ในรูปของปัญหาระบบเชิงเส้นคงค่าแบบเหมาะสมที่สุดตามสมการกำลังสอง หรือ LQR (linear quadratic regulator) ในปีเดียวกันนี้ คาลมานได้นำเสนอผลงานของเขาในการประยุกต์ใช้แบบจำลองตัวแปรสถานะนี้เข้ากับแนวความคิดทางด้านสตอแคสติกของวีนเนอร์ และคิดค้นสิ่งที่เรารู้จักกันในชื่อ ตัวกรองคาลมาน (Kalman filter) ขึ้นมา โดยการใช้งานจริงครั้งแรกของตัวกรองคาลมาน นั้นได้ถูกประยุกต์เป็นส่วนหนึ่งของระบบนำร่องในโครงการอพอลโล ตั้งแต่นั้นมาตัวกรองคาลมานก็ได้ถูกประยุกต์ใช้งานอย่างกว้างขวางในปัจจุบัน
ในปัจจุบันแนวทางการวิเคราะห์และควบคุมระบบบนโดเมนเวลา โดยใช้แบบจำลองตัวแปรสถานะสามารถประยุกต์ใช้ได้กับงานวิศวกรรมห้วงอากาศอวกาศ (aerospace engineering) การควบคุมกระบวนการ (process control) และเศษฐมิติ (econometrics)
ประเภทของระบบ
เราอาจจะสามารถจำแนกประเภทของระบบได้หลายแบบตามแต่เงื่อนไขในการจำแนกระบบที่ใช้ แต่ในบริบทของทฤษฎีระบบควบคุมนั้น เรามักจำแนกระบบตามภาวะเชิงเส้น, การแปรเปลี่ยนตามเวลา และความต่อเนื่องโดเมนเวลา ดังต่อไปนี้ คือ
ระบบเชิงเส้น
ระบบเชิงเส้น (Linear Systems) คือระบบที่มีภาวะเชิงเส้น (Linearity) กล่าวคือ ถ้าให้ เป็นสัญญาณขาเข้าของระบบ และ  โดยที่ เป็นสัญญาณขาออก ถ้าระบบมีภาวะเชิงเส้นแล้วจะต้องสอดคล้องกับคุณสมบัติดังนี้
หมายเหตุ: เราเรียกหลักการข้างต้นว่าหลักการซ้อนทับ (superposition)
ระบบไม่เชิงเส้น
ระบบไม่เชิงเส้น (Nonlinear Systems) คือระบบที่ไม่มีสมบัติภาวะเชิงเส้นดังกล่าว
ระบบไม่แปรเปลี่ยนตามเวลา
ระบบไม่แปรเปลี่ยนตามเวลา (Time-invariant system) คือระบบที่คุณสมบัติของระบบไม่เปลี่ยนไปเมื่อเวลาเปลี่ยนไป กล่าวคือ สมมุติว่าไม่มีความล่าช้าเกิดขึ้นในระบบ (ระบบรับสัญญาณขาเข้าแล้วสามารถให้สัญญาณขาออกได้ในทันที) ถ้าป้อนสัญญาณขาเข้า x (t) ที่เวลา t จะได้สัญญาณขาออกเป็น y (t) ที่เวลา t ดังนั้นหากป้อนสัญญาณขาเข้าเดิมที่เวลา t + \delta นั้นคือ สัญญาญาณขาออกผลลัพธ์ก็ต้องเป็น ค่าเดิม คือ เพียงแต่จะปรากฏที่เวลา t + \delta ตามเวลาที่ป้อนสัญญาณขาเข้า
ระบบแปรเปลี่ยนตามเวลา
ระบบแปรเปลี่ยนตามเวลา (Time-variant system) คือระบบที่จะปลี่ยนแปลงคุณสมบัติไปตามเวลา กล่าวคือ ถ้าป้อนสัญญาณขาเข้า x (t) ที่เวลา t แล้วจะได้สัญญาณขาออกเป็น y (t) ที่เวลา t ดังนั้นหากป้อนสัญญาณขาเข้าเดิมที่เวลา t + \delta นั้นคือ สัญญาณขาออกผลลัพธ์ จะไม่ได้ค่าเดิม คือ  แต่จะเป็นค่าอื่นเพราะในช่วงเวลา \delta นั้นระบบได้เปลี่ยนคุณสมบัติไปแล้ว
ระบบเวลาต่อเนื่อง
ระบบเวลาต่อเนื่อง (Continuous time systems) คือระบบที่มีโดเมนเวลาเป็นสมาชิกเซตของจำนวนจริง กล่าวคือ
ระบบเวลาวิยุต
ระบบเวลาวิยุต หรือ ระบบเวลาไม่ต่อเนื่อง (Discontinuous time systems) คือระบบที่มีโดเมนเวลาเป็นสมาชิกเซตของจำนวนเต็ม (แม้ในบางครั้ง อาจจะไม่ใช้จำนวนเต็ม แต่ ถ้ากล่าวโดยไม่เสียนัยยะความเป็นทั่วไป เราสามารถแทนจำนวนเหล่านั้นที่แม้ไม่ใช้จำนวนเต็มได้ด้วย ดัชนีเวลา (time index) ที่เป็นจำนวนเต็มได้เสมอ) กล่าวคือ
ระบบผสม
ในกรณีที่เป็น ระบบเชิงเส้นกระโดดแบบมาร์คอฟและเวลาไม่ต่อเนื่อง ระบบจะมีแบบจำลองดังต่อไปนี้
เป็นตัวแปรสถานะของกระบวนการมาร์คอฟ (Markov process) ที่มีความน่าจะเป็นในการเปลี่ยนสถานะเป็น และเมทริกซ์ของระบบแปรเปลี่ยนขึ้นกับ r (k)
w (k) เป็นสัญญาณรบกวนที่มีต่อตัวระบบ
v (k) เป็นสัญญาณรบกวนที่มีการสังเกต (สัญญาณขาออก)
ส่วน จะนิยามในส่วนของแบบจำลองปริภูมิสถานะ ต่อไป
ระบบควบคุมวงปิด
เนื่องจากระบบควบคุมแบบวงเปิดมีปัญหาด้านเสถียรภาพของระบบเพราะไม่มีการป้อนกลับของสัญญาณขาออก ซึ่งไม่เหมาะกับการใช้งานหลายอย่าง จึงมีความต้องการที่จะออกแบบระบบควบคุมที่สามารถตรวจจับความคลาด
ขึ้นกับระบบควบคุมแบบวงเปิด โดยมีโครงสร้างดังในรูป
ระบบควบคุมแบบป้อนกลับมีความได้เปรียบเหนือกว่าระบบควบคุมแบบวงเปิด ดังต่อไปนี้
ในบางระบบ ระบบควบคุมแบบวงปิดและวงเปิดจะใช้ควบคู่กัน โดยที่ในกรณีนี้ระบบวงเปิดจะเรียกว่า feedforward
ฟังก์ชันส่งผ่านของระบบวงปิด
ฟังก์ชันส่งผ่าน (transfer function) คือความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ที่ใช้แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างสัญญาณขาออก (output signal) ต่อสัญญาณขาเข้า (input signal) โดยฟังก์ชันส่งผ่านสามารถหาได้จากความสัมพันธ์ดังต่อไปนี้ สมมุติให้ ตัวควบคุม C, ระบบพลวัต P, ตัวตรวจจับ F เป็นเชิงเส้น และ ไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา (ฟังก์ชันส่งผ่านของ C (s), P (s), and F (s) ไม่เปลี่ยนแปลงตามเวลา) และในที่นี้เราจะพิจารณาผลการแปลงการแปลงลาปลาสของฟังก์ชันส่งผ่านย่อย ๆ กล่าวคือ ฟังก์ชันส่งผ่านของ C (s), P (s), and F (s) ซึ่งการหาฟังก์ชันส่งผ่านหาได้ดังนี้
แก้หา Y (s) ในรูปของ R (s) จะได้ว่า:
โดยที่ เราจะเรียกว่า ฟังก์ชันส่งผ่านของระบบวงปิดของระบบ (closed-loop transfer function)
ตัวควบคุมพีไอดี
ตัวควบคุมพีไอดี หรือ ตัวควบคุมแบบสัดส่วน-ปริพันธ์-อนุพันธ์ เป็นตัวควบคุมที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูงและใช้งานอย่างแพร่หลาย โดยในปัจจุบันยังมีการใช้งานในแวดวงอุตสาหกรรม จนไปถึงยานอวกาศ ทั้งนี้เพราะเป็นตัวคบคุมที่มีใช้งานกันมานานและจนได้รับความไว้วางในแง่ของประสิทธิภาพ อีกทั้งแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของมันก็เรียบง่ายและง่ายต่อการนำไปติดตั้ง ตัวควบคุมพีไอดีมีแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ดังต่อไปนี้
กำหนดให้ u (t) คือสัญญาณควบคุมที่จะส่งให้ตัวระบบ
และ y (t) คือสัญญาณขาออกที่ถูกวัดมาได้
และ r (t) คือสัญญาณอ้างอิง
สัญญาณความคลาดเคลื่อนคือ ดังนั้น
สมรรถนะและเสถียรถาพของระบบจะถูกกำหนดโดยการปรับแต่งค่าพารามิเตอร์สามตัว คือ K_P, K_I และ K_D นอกเหนือจากการปรับแต่งค่าเหล่านี้หลังจากการวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ของตัวระบบแล้ว ในทางปฏิบัติ ยังนิยมปรับแต่งค่าโดยใช้หลักการของ Ziegler–Nichols หรือใช้ประสบการณ์ของวิศวกร โดยที่เสถียรภาพของระบบมักขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ K_P แต่เพียงอย่างเดียว ส่วน K_I มักส่งผลในแง่ของความคงทนต่อการเปลี่ยนแปลงฉับพลันต่อตัวระบบ และ K_D มักเกี่ยวกับรูปร่างของผลตอบสนอง เมื่อพิจารณาบนโดเมนการแปลงลาปลาส จะได้ว่า โดยจะเห็นได้ว่าฟังกชั่นส่งผ่านของตัวควบคุมพีไอดีคือ แม้ระบบควบคุมแบบดั้งเดิมที่ใช้ตัวควบคุมพีไอดีจะมีความสามารถที่ถูกปรับปรุงดีขึ้นมากกว่าระบบควบคุมแบบเปิดมาก แต่ก็ยังเหมาะแค่กับระบบที่มีสัญญาณเข้าทางเดียวและสัญญาณขาออกทางเดียว (Single-Input and Single-Output or SISO) และยังไม่สามารถใช้ควบคุมระบบที่มีความซับซ้อนสูงได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบที่มีสัญญาณขาเข้าหลายทางและสัญญาณขาออกหลายทาง (Multiple-Input and Multiple-Output or MIMO)
ทฤษฎีระบบควบคุมสมัยใหม่
ระบบพลวัตส่วนใหญ่มักมีพฤติกรรมที่สามารถใช้สมการอนุพันธ์อันดับใด ๆ มาอธิบายได้ ในขณะเดียวกันสมการเชิงอนุพันธ์อันดับใด ๆ ก็สามารถลดอันดับให้เหลือเพียงสมการเชิงอนุพันธ์อันดับหนึ่งได้ จากความจริงตรงนี้จึงได้มีการเสนอวิธีการใหม่ในการวิเคราะห์และควบคุมระบบ ซึ่งจะวิเคราะห์บนโดเมนเวลาและได้มีการนำแบบจำลองปริภูมิสถานะ (state space) มาใช้ซึ่งจะอยู่ในรูปของสมการอนุพันธ์อันดับหนึ่งและแตกต่างจากระบบควบคุมแบบดั้งเดิมที่นิยมวิเคราะห์พฤติกรรมของระบบบนโดเมนความถี่ นอกจากนี้การนำแบบจำลองปริภูมิสถานะมาใช้ทำให้เราสามารถสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับระบบแบบสัญญาณขาเข้าหลายทางสัญญาณขาออกหลายทาง (MIMO) ได้โดยการกำหนดมิติของตัวแปรในสมการปริภูมิสถานะอย่างเหมาะสม
กรณีระบบเชิงเส้น
กำหนดให้ระบบพลวัตมี p สัญญาณขาเข้า q สัญญาณขาออก และ n ตัวแปรสถานะ