cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประเทศเวียดนามเหนือ
ประวัติ
ต่อมา เมื่อมีความพยายามที่จะรวมเวียดนามทั้งสองส่วนเข้าด้วยกัน เวียดนามเหนือจึงได้ส่งกำลังกองโจรเวียดกงเข้าก่อกวนและแทรกซึมเข้าไปในเวียดนามใต้อย่างต่อเนื่อง โดยแฝงเข้ามาในลักษณะผู้ลี้ภัยและผู้อพยพ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 เรื่อยมา จากนั้นได้มีการปฏิบัติรุกรานด้วยอาวุธ และกำลังทหารอย่างรุนแรง ตลอดจนโฆษณาชวนเชื่อชักจูงใจราษฎรเวียดนามใต้ซึ่งได้ผลเป็นอย่างดี ประกอบการดำเนินการนโยบายด้านการบริหารประเทศของรัฐบาลเเวียดนามใต้ประสบความล้มเหลว จึงไม่สามารถต่อต้านได้เพียงลำพังตนเอง และได้ร้องขอความช่วยเหลือจากมิตรประเทศฝ่ายโลกเสรี
เมื่อปี พ.ศ. 2508 เวียดนามใต้ตกอยู่ในจุดล่อแหลมที่สุดจนรัฐบาลสหรัฐอเมริกาต้องส่งกำลังทหารเข้าไปปฏิบัติการในเวียดนามใต้พร้อมด้วยกำลังทหารของพันธมิตรอีก 6 ประเทศ คือ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ สเปน ฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้ และประเทศไทย ซึ่งผลออกมาก็คือการพ่ายแพ้ของสหรัฐอเมริกา ทำให้เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้รวมเข้าด้วยกันในนามของประเทศเวียดนามที่มีการปกครองระบอบสาธารณรัฐสังคมนิยมที่ปกครองด้วยพรรคคอมมิวนิสต์ดั่งเช่นการปกครองของเวียดนามเหนือมาจนถึงปัจจุบัน
เศรษฐกิจ
ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2502 สาธารณรัฐประชาชนจีนมีการทำสัญญากับเวียดนามเหนือ เพื่อช่วยเหลือเศรษฐกิจเป็นเงิน 168,775,000 ดอลล่าร์
การเพาะปลูก พลเมืองทำมาหากินในทางการเกษตร ทางดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง มีการปลูกข้าวโพด น้ำตาลอ้อย ใบชา กาแฟ-ยาสูบ มันหวาน อุตสาหกรรมไม่มากนัก มีแร่ดีบุก หินปูน ทองคำ มีการวางทางรถไฟติดต่อกับสาธารณรัฐประชาชนจีน
นโยบายของรัฐบาลเวียดนามเหนือ
ด้านภายในประเทศ
1.รวบรวมประชาชนทั้งหมดให้ทำการแข่งขันในอันที่จะผลิต เพื่อนำสวัสดิภาพมาสู่ประชาชน ส่งเสริมสันติภาพให้บรรลุถึงซึ่งการรวมตัวของชาติ โดยให้ผ่านการเลือกตั้งทั่วไปโดยอิสระ
2.ส่งเสริมการเศรษฐกิจวัฒนธรรมให้กลับเข้ามาสู่รูปเดิม และพิพัฒนาการมากขึ้น เช่นการเพิ่มเครื่องมือในการกสิกร ปุ๋ย สัตว์ โดยขายให้แก่ชาวนาพอสมควร ออกกฏข้อบังคับให้กสิกรผู้ไม่มีที่ดินมีสิทธิซื้อได้ตามความต้องการ
3.สร้างสรรค์ภูมิภาคชนกลุ่มน้อยในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
5.ต่อสู้เพื่อสันติภาพ เอกภาพ อิสรภาพและประชาธิปไตย
ด้านต่างประเทศ
1.ผูกสัมพันธไมตรีอย่างใกล้ชิดกับภราดรประเทศ
พรรคการเมืองต่างๆในช่วง 2508
1.พรรคดังลาวดอง เป็นพรรคใหญ่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุด คุมอำนาจบริหารแผ่นดินไว้ทั้งหมด โดยมีโฮจิมินห์ เป็นหัวหน้าพรรค
2.พรรคเลียนเวียต พรรคนี้เป็นพรรคแนวหน้าของรัฐบาลมีนายทองดุ๊ก ทัน เป็นหัวหน้าพรรค
3.พรรคโซเชียลลิสต์ พรรคนี้เป็นพรรคเล็ก มีสมาชิกไม่มากนักมี นายพันทู เจีย เป็นหัวหน้าพรรค
4.พรรคประชาธิปไตย พรรคนี้ไม่ค่อยมีอิทธิพล มีสมาชิกไม่มากมีนายดวงดุ๊ก เฮียน เป็นหัวหน้าพรรค
อักษรธรรมล้านนา
อักษรธรรมล้านนา หรือ ตัวเมือง (คำเมืองอักษรไทย: อักขรธัมม์ล้านนา รฤ ตั๋วเมือง; ไทลื้อ: [ธรรม] "คัมภีร์") หรือ อักษรยวน ภาษาไทยกลางในอดีตเรียกว่า ไทยเฉียง ลาวเฉียงตามชื่อมณฑลลาวเฉียง เป็นอักษรที่ใช้ในสามภาษา ได้แก่ ภาษาไทยถิ่นเหนือ, ภาษาไทลื้อ ในประเทศจีน และภาษาไทเขิน ในประเทศพม่า นอกเหนือจากนี้ อักษรล้านนายังใช้กับลาวธรรม (หรือลาวเก่า) เพราะเนื่องจากอักษรธรรมล้านนาได้แพร่เข้าไปยังอาณาจักรล้านช้างเดิมผ่านความสัมพันธ์ทางการทูตและทางศาสนาระหว่างล้านนากับล้านช้างในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 21 ร่วมสมัยกับพระเจ้าโพธิสารราชและพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชแห่งล้านช้าง เป็นต้น เลยกลายเป็นวิวัฒนาการของแบบอักษรที่เรียกว่าอักษรธรรมลาว(หรือที่เรียกในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยว่า "อักษรธรรมอีสาน") ในเวลาต่อมา และภาษาถิ่นอื่นในคัมภีร์ใบลานพุทธและสมุดบันทึก อักษรนี้ยังเรียก อักษรธรรมหรืออักษรยวน
ภาษาไทยถิ่นเหนือเป็นภาษาใกล้ชิดกับภาษาไทยและเป็นสมาชิกของตระกูลภาษาเชียงแสน มีผู้พูดเกือบ 6,000,000 คนในภาคเหนือของประเทศไทย และหลายพันคนในประเทศลาว ซึ่งมีจำนวนน้อยที่รู้อักษรล้านนา อักษรนี้ยังใช้อยู่ในพระสงฆ์อายุมาก ภาษาไทยถิ่นเหนือมีหกวรรณยุกต์ ขณะที่ภาษาไทยมีห้าวรรณยุกต์ ทำให้การถอดเสียงเป็นอักษรไทยมีปัญหา มีความสนใจในอักษรล้านนาขึ้นมาอีกบ้างในหมู่คนหนุ่มสาว แต่ความยุ่งยากเพิ่มขึ้น คือ แบบภาษาพูดสมัยใหม่ ที่เรียก คำเมือง ออกเสียงต่างจากแบบเก่า thumb|250px|ป้ายชื่อวัดหม้อคำตวง ตำบลศรีภูมิ [[อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เขียนด้วยอักษรธรรมล้านนา
ถอดเป็นอักษรไทย: "วัดหฺมฺ้อฅำทฺวง์" คำอ่าน: "วัดหม้อคำตวง"]]
พยัญชนะ
อักษรธรรมล้านนาจัดตามกลุ่มพยัญชนะวรรคตามพยัญชนะภาษาบาลี แบ่งออกเป็น 5 วรรค วรรคละ 5 ตัว เรียกว่า“พยัญชนะวรรค”หรือ“พยัญชนะในวรรค”อีก 8 ตัวไม่จัดอยู่ในวรรคเรียกว่า“พยัญชนะอวรรค”หรือ“พยัญชนะนอกวรรค”หรือ“พยัญชนะเศษวรรค”ส่วนการอ่านออกเสียงเรียกพยัญชนะทั้งหมดนั้น จะเรียกว่า“ตั๋ว”เช่น ตั๋ว กะ/ก/ ตั๋ว ขะ/ข/ ตั๋ว จะ/จ/ เป็นต้น
พยัญชนะปกติ
อักษรไทยที่ปรากฏเป็นการถ่ายอักษรเท่านั้น เสียงจริงของอักษรแสดงไว้ในสัทอักษรสากล ซึ่งอาจจะออกเสียงต่างไปจากอักษรไทย
พยัญชนะซ้อน (พยัญชนะหาง)
พยัญชนะซ้อน (ตัวซ้อน) เป็นพยัญชนะที่ใส่ไว้ใต้พยัญชนะตัวอื่นเพื่อทำหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้ คือ 1. เพื่อห้ามไม่ให้พยัญชนะที่ไปซ้อน (ตัวข่ม) ออกเสียงสระอะ หรือ 2. เพื่อทำหน้าที่เป็นตัวสะกด  ซึ่งพยัญชนะที่ล้านนารับมาจากภาษาอื่นตั้งแต่แรกจะมีรูปพยัญชนะซ้อนทุกตัว ยกเว้น  กับ  เท่านั้นที่ไม่มี   พยัญชนะที่มีรูปพยัญชนะซ้อนมีดังต่อไปนี้
พยัญชนะนอกเหนือจากนี้ ซึ่งได้แก่ เป็นพยัญชนะที่ล้านนาประดิษฐ์ขึ้นมาเอง ดังนั้นจึงไม่มีรูปพยัญชนะซ้อน   แต่อย่างไรก็ตามเพื่อให้สามารถเขียนคำที่มาจากภาษาต่างประเทศได้ใกล้เคียงกับภาษาเดิมมากที่สุด จึงสมควรมีการประดิษฐ์รูปพยัญชนะซ้อนของ  (◌᩠ᨪ)  (◌᩠ᨸ) และ  (◌᩠ᨼ) ขึ้นมาเพิ่มเติม
สระจม
เป็นสระที่ไม่สามารถออกเสียงได้ด้วยตัวเอง ต้องนำไปผสมกับพยัญชนะก่อนจึงจะสามารถออกเสียงได้
สระลอย
เป็นสระที่มาจากภาษาบาลี สามารถออกเสียงได้ด้วยตัวเองไม่จำเป็นต้องนำไปผสมกับพยัญชนะก่อน แต่บางครั้งก็มีการนำไปผสมกับพยัญชนะหรือสระแท้ เช่น คำว่า "เอา" สามารถเขียนได้โดยเขียนสระจากภาษาบาลี 'อู' ตามด้วย สระแท้ 'า' คือ ᩐᩣ
ตัวเลข
อักษรธรรมมีตัวเลขสองชุด ชุดแรกคือ "เลขในธรรม" นิยมใช้กับงานเขียนเรื่องทางธรรมะหรืองานเขียนภาษาบาลี อีกชุดคือ "เลขโหรา" ซึ่งนิยมใช้ในงานเขียนเรื่องทางโลกย์ เช่น ตำราโหร เลขยันต์ วรรณกรรม ฯลฯ
วรรณยุกต์
เนื่องจากล้านนาได้นำเอาระบบอักขรวิธีของมอญมาใช้โดยแทบจะไม่มีการปรับเปลี่ยนเลย และภาษามอญเองก็เป็นภาษาที่ไม่มีวรรณยุกต์ ดังนั้นในอดีตจึงไม่ปรากฏว่ามีการใช้เครื่องหมายวรรณยุกต์ในการเขียนอักษรธรรมล้านนาเลย (เคยมีการถกเถียงกันเรื่องชื่อของล้านนาว่าจริงๆแล้วชื่อ "ล้านนา" หรือ "ลานนา" กันแน่  แต่ในที่สุดก็ได้ข้อสรุปว่า "ล้านนา")   จนกระทั่งในระยะหลังเมื่ออิทธิพลของสยามแผ่เข้าไปในล้านนาจึงปรากฏการใช้รูปวรรณยุกต์ในการเขียนอักษรธรรมล้านนา ภาษาไทยถิ่นเหนือสามารถผันได้ 6 เสียง (จริงๆแล้วมีทั้งหมด 7 หรือ 8 เสียง แต่ในแต่ละท้องถิ่นจะใช้เพียง 6 เสียงเท่านั้น) การผันจะใช้การจับคู่กันระหว่างอักษรสูงกับอักษรต่ำจึงทำให้ต้องใช้วรรณยุกต์เพียง 2 รูปเท่านั้น คือ เอก กับ โท (เทียบภาษาไทยกลาง) เช่น
การที่มีรูปวรรณยุกต์เพียง 2 รูปนี้ทำให้เกิดปัญหากับอักษรกลาง คือ ไม่สามารถแทนเสียงได้ครบทั้ง 6 เสียง ดังนั้นจึงอาจอนุโลมให้แต่ละรูปศัพท์แทนการออกเสียงได้ 2 เสียง
เสียงวรรณยุกต์สำเนียงเชียงใหม่มี 6 เสียง คือ เสียงจัตวา, เสียงเอก, เสียงโทพิเศษ, เสียงสามัญ, เสียงโท, และเสียงตรี
การแสดงเสียงวรรณยุกต์
การแสดงเสียงวรรณยุกต์ของคำเมืองสำเนียงเชียงใหม่
อักษรธรรมล้านนาในคอมพิวเตอร์
อักษรธรรมล้านนาได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดตั้งแต่รุ่น 5.2 ดังนั้นจึงสามารถใช้อักษรธรรมล้านนาในคอมพิวเตอร์ได้โดยที่ไม่ต้องอาศัยช่วงรหัสของอักษรอื่นดังเช่นที่เคยทำกันในอดีตอีกต่อไป ระบบปฏิบัติการที่รองรับยูนิโคดอักษรธรรมล้านนาอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้คือ Mac OS และ Linux เช่น Ubuntu โดยอาศัยฟอนต์แบบโอเพ็นไทป์ (OpenType)  ส่วนระบบปฏิบัติการ Windows นั้นยังรองรับยูนิโคดอักษรธรรมล้านนาได้อย่างไม่สมบูรณ์ อย่างไรก็ตามผู้ใช้ Windows ก็สามารถใช้ยูนิโคดอักษรธรรมล้านนาผ่านเว็บเบราว์เซอร์ที่รับรองการประมวลผลอักษรธรรมล้านนาได้ เช่น Google Chrome, Microsoft Edges, Mozilla Firefox หรือในโปรแกรมสำนักงานเช่น ลิบราออฟฟิศ
ยางรีเคลม
ยางรีเคลม (Reclaim Rubber) หมายถึง การนำผลิตภัณฑ์ยางที่วัลคาไนซ์แล้วมาผ่านกระบวนการนำกลับมาใช้ใหม่อีกครั้งโดยการที่ทำให้โมเลกุลของยางที่มีการเชื่อมโยง แตกออกเป็นโมเลกุลเล็ก ๆ ซึ่งสามารถนำไปผสมสารเคมีแล้วนำกลับมาวัลคาไนซ์ใหม่ได้อีกครั้งหนึ่ง
การทำยางรีเคลม มีกระบวนการต่าง ๆ ดังนี้
กระบวนการการทำยางรีเคลมที่มาจากยางธรรมชาติ ไม่ต้องใช้สารเคมี ใช้เพียงความร้อนเท่านั้น แต่ยางรีเคลมที่ทำมาจากยางสังเคราะห์จะต้องใช้ทั้งความร้อนและสารเคมีชนิดอื่น ๆ เช่น พลาสติไซเซอร์ ซึ่งจะช่วยให้โมเลกุลยางแยกออกจากกันได้ง่ายขึ้น, แทคคิไฟเออร์ (Tackifier) ช่วยในการแปรรูปหลังให้ความร้อนซึ่งทำให้ยางเหนียวและนุ่มขึ้น, และ reclaiming agent ช่วยในการดำเนินกระบวนการรีเคลมเป็นไปได้อย่างรวดเร็ว
กระบวนการทำยางรีเคลมจะต้องผ่านการออกซิเดช้น ความร้อน และการล้าง ทำให้ยางปกติที่ผ่านการวัลคาไนซ์แล้วนำมาทำยางรีเคลมจะทนทานต่อการออกซิไดซ์ได้ดีขึ้น แต่สมบัติด้านความทนทานต่อการสึกหรอ, ความทนทานต่อแรงดึง, ระยะยืดเมื่อขาด และความกระเด้งตัวของยางไม่ดี
ยางที่ผ่านกระบวนการรีเคลมจะนำไปใช้งานในด้านอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น อุตสาหกรรมรถยนต์, อุตสาหกรรมรองเท้า, อุตสาหกรรมเครื่องกลต่าง ๆ เป็นต้น
นิวยอร์กเร็ดบุลส์
นิวยอร์ก เรดบูลส์ (New York Red Bulls) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอเมริกัน จากเมืองแฮร์ริสัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นตัวแทนของมหานครนิวยอร์ก ทีมแข่งขันในอีสเทิร์นคอนฟีเรนซ์ ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ภูมิภาคตะวันออก สโมสรเป็นสมาชิกก่อตั้งของเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ในปี ค.ศ. 1996 แต่ก็เปลี่ยนชื่อทีมหลายครั้ง โดยเริ่มแรกใช้ชื่อ นิวยอร์ก/นิวเจอร์ซีย์ เมโทรสตาส์ ใช้ถึงปี ค.ศ. 1997 จากนั้นตั้งแต่ฤดูกาล 1998 ถึง 2005 ใช้ชื่อทีมสั้น ๆ ว่า เมโทรสตาส์ จนเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2006 ได้ขายทีมต่อให้กับเรดบูลล์จีเอ็มบีเอช (Red Bull GmbH) จึงเป็นที่ของชื่อทีมในปัจจุบัน
พระวิหารในกรุงเยรูซาเลม
พระวิหารในกรุงเยรูซาเลม (Temple in Jerusalem) หรือพระวิหารศักดิ์สิทธิ์ (Holy Temple; בית המקדש (Bet HaMikdash = The Holy House)) หมายถึงพระวิหารที่สร้างต่อเนื่องกันมาบนเนินพระวิหารในตัวเมืองเก่าเยรูซาเลม ตามประวัติศาสตร์แล้วตำแหน่งนี้มีการก่อสร้างพระวิหารมาแล้วสองหลัง พระวิหารหลังต่อไปที่ยังไม่ได้สร้างถูกเรียกว่าพระวิหารที่สาม ซึ่งเชื่อว่าจะถูกสร้างขึ้นในอนาคตตามความเชื่อโบราณของศาสนายูดาห์ พระวิหารหรือเนินพระวิหารเป็นอุปมาของสถานที่ของพระเจ้า (Shechina) บนโลกมนุษย์ โดยสร้างตามแบบสถาปัตยกรรมแบบฟินิเชียน
คัมภีร์ฮีบรูระบุว่าพระเจ้าซาโลมอน (ปกครองระหว่าง 971 - 931 ก่อน ค.ศ.) โปรดให้สร้างพระวิหารแรก (First Temple) ซึ่งเป็นศูนย์กลางของศาสนายูดาห์ตามบทบันทึกคัมภีร์ฮีบรู เป็นที่เดียวที่เป็นที่ใช้ในการนมัสการ ตัวอาคารพระวิหารสร้างแทนพระวิหารศักดิ์สิทธิ์เดิมที่มีแท่นบูชาที่สร้างหยาบ ๆ บนเนิน “พระวิหารแรก” ถูกทำลายโดยพวกบาบิโลน เมื่อ 587 ก่อนคริสต์ศักราชเมื่อบาบิโลนเข้าปล้นสดมภ์ทำลายกรุงเยรูซาเลม การสร้างพระวิหารใหม่เริ่มขึ้นเมื่อปี 537 ก่อนคริสต์ศักราชแต่หยุดชะงักไปและมาเริ่มใหม่เมื่อปี 520 ก่อนคริสต์ศักราช และเสร็จเมื่อปี 516 ก่อนคริสต์ศักราช และสถาปนาในปี 515 ก่อนคริสต์ศักราช
หนังสือเอสรากล่าวว่าการสร้างพระวิหารเป็นคำสั่งของพระเจ้าไซรัสมหาราชและอนุมัติโดยพระเจ้าดาไรอัสมหาราช ห้าร้อยปีต่อมาพระเจ้าเฮโรดมหาราชก็โปรดให้บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารที่สองราว 20 ปีก่อนคริสต์ศักราช จึงรู้จักกันในชื่อพระวิหารของเฮโรด ต่อมาก็ถูกทำลายโดยโรมัน ในปี ค.ศ. 70 ระหว่างการล้อมเมืองเยรูซาเลม แต่กำแพงรอบนอกที่เห็นอยู่ทุกวันนี้มิได้ถูกทำลาย และเชื่อกันอยู่เป็นเวลานานว่ากำแพงตะวันตกเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่
ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมาเนินพระวิหารก็เป็นที่ตั้งของโดมแห่งศิลา (Dome of the Rock) และมัสยิดอัล-อักศอสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลามจากสมัยใกล้เคียงกัน
อวสานวิทยาศาสนายูดาห์ทำนายการก่อตั้งพระวิหารที่สามในเยรูซาเลมพร้อมกับการมาของพระเมสสิยาห์ ฉะนั้นผู้ที่นับถือศาสนายูดาห์นิกายออร์โธด็อกซ์และคอนเซอร์เวทีฟมีความเชื่อในการสร้าง “พระวิหารที่สาม” ที่จะเกิดขึ้น
ที่มา
พระคัมภีร์เรียกพระวิหารแห่งเยรูซาเลมว่า “Beit HaMikdash” หรือ “พระวิหาศักดิ์สิทธิ์” และเป็นพระวิหารเดียวในเยรูซาเลมที่ใช้ชื่อนี้ แต่ก็ได้รับชื่ออื่น ๆ ในคัมภีร์ฮีบรูที่รวมทั้ง “Beit Adonai” (พระนิเวศของพระเจ้า) หรือเพียง “Beiti” (นิเวศของฉัน) หรือ “Beitechah” (พระนิเวศของพระองค์)
พระวิหารแห่งซาโลมอน (พระวิหารของพระเจ้าโซโลมอน) สร้างตามแบบที่พระเจ้าทรงวางไว้โดยเฉพาะให้แก่พระเจ้าดาวิด พระเจ้าดาวิดทรงหวังว่าจะสร้างพระวิหารแรกแต่ถูกพระเจ้าทรงสั่งห้ามและบอกให้รอให้พระโอรสเป็นผู้สร้างพระวิหารแรก ระหว่างรัชสมัยของพระเจ้าเดวิดพระองค์ก็เริ่มรวบรวมวัสดุก่อสร้างต่าง ๆ ที่จะนำมาใช้ต่อไป ตั้งแต่ไม้, หินสำหรับสร้างฐาน ไปจนถึงทอง, เงิน, บรอนซ์ และโลหะต่างที่ต้องใช้ จุดประสงค์ของการสร้างพระวิหารก็เพื่อใช้เป็นสถานที่ตั้งหีบพันธสัญญา (Ark of the Covenant) สำหรับชนทุกชาติโดยเฉพาะชนชาติอิสราเอล และสำหรับเป็นที่ให้ทุกคนสามารถเข้ามาสักการบูชาพระยาห์เวห์ได้
พระวิหารแรกเรียกว่า “พระวิหารโซโลมอน” สันนิษฐานกันว่าสร้างโดยผู้ที่มาจากชนสิบสองเผ่าแห่งอิสราเอล (12 tribes of Israel) เพราะทั้งสิบสองเผ่ามารวมตัวกันภายใต้การนำของพระเจ้าเดวิดและต่อมาพระเจ้าโซโลมอน หลังจากรัชสมัยของพระเจ้าโซโลมอนแล้วเรโฮโบอัม (Rehoboam) พระราชโอรสผู้มีพระนิสัยที่หยิ่งยโสที่ทำให้เผ่าอิสราเอล 10 แยกตัวออกไปก่อตั้งเป็นอาณาจักรเหนือ ขณะที่เผ่ายูดาห์, เบนจามิน และส่วนใหญ่ของลีไวยังอยู่กับราชอาณาจักรยูดาห์ พระวิหารที่สองต่อมาสร้างโดยเผ่ายูดาห์ที่ยังหลงเหลืออยู่ผู้ที่ถูกพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 (Nebuchadnezzar) นำไปเป็นเชลยราว 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช เผ่าอิสราเอล 10 อื่นขณะนั้นก็สลายตัวไปก่อนหน้านั้นแล้วหลายร้อยปีเมื่ออาณาจักรถูกทำลายโดยราชอาณาจักรอัสซีเรีย (Assyria)
พระวิหารแรกและพระวิหารที่สอง
พระวิหารทั้งสองครั้งสร้างต่อเนื่องกันบนเทมเพิลเมานท์ในกรุงเยรูซาเลม:
พระวิหารแรกหรือพระวิหารโซโลมอนสร้างราวหนึ่งพันปีก่อนคริสต์ศักราชและได้รับการบ่งทางดาราศาสตร์ว่าสร้างเมื่อ 957 ปีก่อนคริสต์ศักราช แทนที่แท่นบูชาเดิม พระวิหารนี้มาถูกทำลายโดยพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ที่ 2 เมื่อ 586 ปีก่อนคริสต์ศักราช ฉะนั้นพระวิหารแรกจึงตั้งอยู่ราว 375 ก่อนที่จะถูกทำลาย ธรรมเนียมทัลมุด (Talmud) กล่าวว่า 410 ปี ตัวสิ่งก่อสร้างมีบทบาทสำคัญในธรรมเนียม
พระวิหารที่สองสร้างหลังจากที่พระเจ้าไซรัสมหาราชพระราชทานพระบรมราชนุญาตให้ชาวยิวกลับมาจากบาบิโลนหลังจากถูกจับไปเป็นเชลยโดยพระเจ้าเนบูคัดเนซซาร์ การย้ายกลับมาเกิดขึ้นราว 537 ปีก่อนคริสต์ศักราช และจากที่ชะงักการก่อสร้างไปหลายครั้งในที่สุดก็สร้างเสร็จในปี 516 ปีก่อนคริสต์ศักราช สัดส่วนของเทมเพิลเมานท์ขณะนั้นคือ 150 เมตร x 50 เมตร
พระวิหารที่สองถูกทำลายโดยจักรวรรดิโรมันภายใต้การนำของไททัส ใน ค.ศ. 70 ก่อนหน้านั้นพระวิหารที่สองก็ถูกรื้อโดยนายทหารโรมันปอมเปย์ (Pompey) เมื่อยึดเยรูซาเลมเมื่อ 63 ปีก่อนคริสต์ศักราช นักประวัติศาสตร์โจซีฟัสบันทึกว่าปอมเปย์มิได้ยึดสิ่งของใด ๆ จากพระวิหารหรือจากที่เก็บสมบัติของพระวิหาร แต่สังหารปุโรหิตหลวงที่มายืนขวางไม่ให้เข้าพระวิหาร
ในที่สุดปอมเปย์ก็สิ้นอำนาจและเสียชีวิตเมื่อถูกตามไล่สังหาร ซึ่งชนยิวเห็นว่าเป็นการลงโทษโดยพระเจ้า ประมาณ 20 ปีก่อนคริสต์ศักราชพระเจ้าเฮโรดมหาราชก็ทรงเริ่มบูรณปฏิสังขรณ์กลุ่มสิ่งก่อสร้างของพระวิหารเพื่อจะให้มีความใหญ่โตและมีความเป็นสง่าขึ้นกว่าเดิม แต่แทบจะยังไม่ทันสร้างเสร็จก็ถูกทำลายอย่างไม่เหลือหรอจนถึงฐานโดยจักรวรรดิโรมัน
ระหว่างการปฏิวัติครั้งสุดท้ายของชนยิวต่อการยึดครองของโรมันราวระหว่างปี ค.ศ. 132 ถึงปี ค.ศ. 135 ไซมอน บาร์ โครห์บา (Simon bar Kokhba) และรับบีอะคิวา ต้องการจะสร้างพระวิหารใหม่แต่การปฏิวัติล้มเหลวและชาวยิวถูกห้ามไม่ให้เข้ากรุงเยรูซาเลมโดยจักรวรรดิโรมัน
การพยายามสร้างพระวิหารใหม่ริเริ่มขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 363 เมื่อจูเลียนผู้เลิกศรัทธา (Julian the Apostate) สั่งให้บูรณปฏิสังขรณ์สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของกรุงเยรูซาเลมเพื่อเป็นการแสดงการประท้วงคริสต์ศาสนาแต่ไม่สำเร็จ นักประวัติศาสตร์นอกศาสนาร่วมสมัยอัมมิอานัส มาร์เซลลินัส (Ammianus Marcellinus) บันทึกว่ามีเปลวเพลิงพลุ่งขึ้นมาจากฐานและฆ่าคนงานไปหลายคน
พระวิหารที่สาม
ตั้งแต่พระวิหารที่สองถูกทำลายไปการสวดมนต์สำหรับการก่อสร้างพระวิหารที่สามก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของการสวนมนตร์ประจำวันสามครั้งของชาวยิว แต่คำถามที่ว่าเมื่อใดที่จะเหมาะสมในการสร้างพระวิหารที่สามก็ยังเป็นที่ไม่ตกลงกันในบรรดาชาวยิว บางกลุ่มก็เห็นด้วยกับการสร้างแต่บางกลุ่มก็ไม่เห็นด้วย ขณะที่การขยายตัวของศาสนาอับราฮัมตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 เป็นต้นมาเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันในความเป็นเจ้าของกรุงเยรูซาเลมซึ่งเป็นเมืองสำคัญของทั้งสามศาสนา--ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม นอกจากนั้นที่ตั้งของกรุงเยรูซาเลมในปัจจุบันก็เป็นการยากที่จะก่อสร้างพระวิหารใหม่บนบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมัสยิดอัลอักศอ และโดมแห่งศิลาซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาอิสลาม
แผนผังพระวิหาร
ตามคัมภีร์ทาลมุดพระวิหารมี “Ezrat Nashim” (เอซรัท นาชิม) บริเวณสำหรับสตรีทางด้านตะวันออก และบริเวณหลักทางด้านตะวันตก บริเวณหลักมีบริเวณสำหรับฆ่าสัตว์สำหรับการสังเวย และ “Mizbaeach” หรือแท่นบูชานอกที่ใช้เป็นที่เผาสิ่งที่ใช้ในการสักการะเกือบทั้งหมดและเป็นที่เทหรือพรมเลือด ตัวอาคารพระวิหารประกอบด้วย “Ulam” (อูลาม) หรือห้องรอ (antechamber), “Heichal” (ไฮคาล) และ “Kadosh Hakadashim” (คาโดช ฮาคาดาชิม) หรือห้องศักดิ์สิทธิ์สูงสุด (ห้องอภิสุทธิสถาน) ห้องไฮคาลกับห้องคาโดช ฮาคาดาชิมแยกจากกันด้วยกำแพงในพระวิหารแรกแต่ในพระวิหารที่สองด้วยม่านสองผืน ห้องไฮคาลเป็นที่เก็บเชิงเทียนเมโนราห์ (Menorah), แท่นขนมปัง (Showbread) และแท่นของหอม (Incense Altar)
ลานกลางมีสิบสามประตู ทางด้านใต้เริ่มจากทางมุมตะวันตกเฉียงใต้มีสี่ประตู:
ทางด้านเหนือเริ่มจากทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือมีสี่ประตู:
ทางด้านตะวันออกเป็น “Shaar Nikanor” ระหว่างลานฝ่ายสตรีและลานหลักของพระวิหารมีประตูเล็ก ๆ สองประตู ประตูซ้ายและประตูขวาซึ่งไม่มีความสำคัญเท่าใดนัก และมีอีกสองประตูที่ไม่มีชื่อ
พระวิหารในบทเขียนของผู้เผยพระวจนะ
พระวิหารในพระคัมภีร์บรรยายมโนทัศน์ของการปรากฏตัวของพระเจ้ามายังที่ตั้งของพระวิหาร
อิสยาห์บันทึกว่า “ในปีที่กษัตริย์อุสซียาห์สิ้นพระชนม์ ข้าพเจ้าเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าประทับ ณ พระที่นั่งสูงและเทิดทูนขึ้น และชายฉลองพระองค์ของพระองค์เต็มพระวิหาร” (พระธรรมอิสยาห์ 6:1) ในบันทึกของเยเรมีย์ “เพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ ขออย่าทรงเกลียดพวกข้าพระองค์ ขออย่าให้หลู่เกียรติแห่งพระที่นั่งอันรุ่งเรืองของพระองค์ ขอทรงระลึกและอย่าทรงหักพันธสัญญาของพระองค์ซึ่งมีไว้กับข้าพระองค์” (เจอเรไมห์ 14:21) และกล่าวว่า “ที่ตั้งแห่งสถานบริสุทธิ์ของเราทั้งหลาย เป็นพระที่นั่งรุ่งเรืองซึ่งตั้งอยู่สูงตั้งแต่เดิมนั้น” (เจอเรไมห์ 17:12) อิสยาห์กล่าวถึงความสำคัญของการสวดมนต์เท่ากับการทำพิธีสังเวยในพระวิหารและถึงจุดประสงค์โดยทั่วไป: คนเหล่านี้เราจะนำมายังภูเขาบริสุทธิ์ของเรา และกระทำให้เขาชื่นบานอยู่ในนิเวศอธิษฐานของเรา เครื่องเผาบูชาของเขาและเครื่องสักการบูชาของเขา จะเป็นที่โปรดปรานบนแท่นบูชาของเรา เพราะนิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐาน สำหรับบรรดาชนชาติทั้งหลาย (อิสยาห์ 56:7)
พิธีกรรม
พระวิหารเป็นที่ประกอบการสักการบูชาที่บรรยายในคัมภีร์ฮีบรูที่รวมทั้งการสังเวยประจำวันเช้าและบ่าย และการสังเวยพิเศษในวันสะบาโต และวันสำคัญทางศาสนาของศาสนายูดายอื่น ๆ ชนเลวีขับเพลงสดุดีระหว่างพิธี หรือเพลงสดุดีที่เหมาะแก่โอกาสตามความเหมาะสมเช่นในโอกาสขอบคุณพระเจ้า
อุปมาของสวนอีเด็น
ลานภาพในพระวิหารโซโลมอนเต็มไปด้วยต้นไม้, ดอกไม้ และน้ำพุ เพราะแต่เดิมผู้สร้างพระวิหารตั้งใจจะให้เป็นเป็นการสร้างสวนเอเดน
แบล็ก มิร์เรอร์
แบล็ก มิร์เรอร์ (Black Mirror, "กระจกสีดำ") เป็นภาพยนตร์ชุดรวมเรื่อง (anthology series) ทางโทรทัศน์แนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากสหราชอาณาจักร สร้างสรรค์โดยชาร์ลี บรุกเกอร์ โดยมีบรุกเกอร์เองร่วมกับแอนนาเบล โจนส์ รับหน้าที่เป็นเจ้าของรายการนี้ ภาพยนตร์ชุดนี้สำรวจสังคมสมัยใหม่ในแง่มุมที่เกี่ยวกับผลกระทบที่ไม่คาดฝันของเทคโนโลยีใหม่ ๆ แต่ละตอนเป็นเอกเทศต่อกัน มักดำเนินเรื่องในอนาคตอันใกล้หรือโลกปัจจุบันแบบสมมุติด้วยอารมณ์มืดหม่นหรือเสียดสี แต่บางตอนก็ให้อารมณ์งานแนวทดลอง และบางตอนก็ให้อารมณ์เบาสมอง
สองฤดูกาลแรกออกฉายทางสถานีโทรทัศน์แชนเนลฟอร์ของสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 และเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ตามลำดับ หลังจากนั้นเน็ตฟลิกซ์จึงดำเนินรายการนี้ต่อและได้ผลิตฤดูกาลที่ 3 และ 4 รวม 12 ตอน ออกฉายทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 และเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ตามลำดับ
แบล็ก มิร์เรอร์ ได้รับแรงบันดาลใจจากรายการรวมเรื่องสมัยเก่าอย่าง เดอะทไวไลต์โซน ซึ่งสามารถกล่าวถึงหัวข้อร่วมสมัยที่เป็นที่ถกเถียงกันในสังคมได้โดยไม่ต้องกังวลกับการเซนเซอร์ บรุกเกอร์พัฒนารายการนี้ขึ้นมาเพื่อขับเน้นหัวข้อที่เกี่ยวพันกับการที่มนุษย์จำเป็นต้องพึ่งพิงเทคโนโลยีมากขึ้นเรื่อยๆ จึงทำให้เกิดเป็นเรื่องเล่าในลักษณะ "นี่คือชีวิตที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ -- และนี่จะเป็นชีวิตที่เราจะเป็นในอีกสิบนาทีข้างหน้า ถ้าเราประมาท"
ภาพยนตร์ชุดเรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกและได้รับความสนใจจากนานาชาติอย่างมาก โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกาหลังจากได้ออกฉายผ่านเน็ตฟลิกซ์ ใน พ.ศ. 2560 ตอนหนึ่งในฤดูกาลที่สามคือ "แซนจูนิเพโร" ได้รับคำชื่นชมอย่างมาก และทำให้ แบล็ก มิร์เรอร์ ได้รับรางวัลเอ็มมีสาขา Outstanding Television Movie และบรุกเกอร์ได้รับรางวัลเอ็มมีสาขา Outstanding Writing for a Limited Series, Movie, or Dramatic Special
การเจาะหลอดเลือดดำ
การเจาะหลอดเลือดดำ (venepuncture, venopuncture, venipuncture) เป็นหัตถการทางการแพทย์อย่างหนึ่งซึ่งทำเพื่อทำให้มีทางเชื่อมเข้าสู่หลอดเลือด โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้การรักษาเข้าหลอดเลือด (intravenous therapy) หรือเก็บตัวอย่างเลือดดำ ผู้ทำหัตถการจะเป็นนักเทคนิคการแพทย์ บุคลากรทางการแพทย์ นักเทคนิคการแพทย์ฉุกเฉิน (emergency medical technician) หน่วยกู้ชีพ (paramedic) นักเจาะเลือด (phlebotomist) และบุคลากรทางการพยาบาลอื่นๆ
ส่วนใหญ่จะเจาะเลือดที่หลอดเลือดดำ median cubital ที่ข้อพับแขน หลอดเลือดดำเส้นนี้อยู่ในตำแหน่งใกล้ผิวหนัง และไม่มีเส้นประสาทขนาดใหญ่อยู่คู่กัน
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 เกิดเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2411 เป็นธิดารุ่นเล็กของพระยาอัพภันตริกามาตย์ (ดิศ โรจนดิศ) กับบาง อัพภันตริกามาตย์ มีพี่น้องร่วมบิดาที่รับราชการฝ่ายใน ดังนี้
เมื่อท่านได้ถวายตัวเข้ารับราชการฝ่ายในแล้วนั้น ก็ได้มีประสูติกาลพระราชโอรสพระราชธิดา 3 พระองค์ คือ
เจ้าจอมมารดาแสเป็นเจ้าจอมสำคัญคนหนึ่งในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรือนของท่านในพระบรมมหาราชวัง นั้นมีความกว้างขวางใหญ่โตเกือบเท่าตำหนักของพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี
เจ้าจอมมารดาแส ในรัชกาลที่ 5 ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2468 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เสด็จแทนพระองค์ประทานน้ำหลวงอาบศพ ณ สวนของเจ้าจอมมารดาแสที่ ถนนพิชัย เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2468 เวลา 17.00 น.
จังหวัดกีเรซุน
จังหวัดกีเรซุน (Giresun ili) เป็นจังหวัดของตุรกีบริเวณชายฝั่งทะเลดำ มีอาณาเขตทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดแตรบซอน ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับจังหวัดกือมืสฮาเน ทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดซีวัส และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดออร์ดู โดยมีเมืองหลักคือกีเรซุน
ลุยเซา
อังเดร์ซง ลูอีส ดา ซิลวา (Ânderson Luís da Silva) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ลุยเซา (Luisão) เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ที่เมืองอังปารู (Amparo) รัฐเซาเปาลู เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังตัวกลาง ให้กับทีมไบฟีกาในโปรตุเกสลีกา
ลุยเซายังติดในฟุตบอลทีมชาติบราซิล เข้าร่วมแข่งขัน 40 นัดและทำประตูได้ 3 ประตู
อ้างอิง
1981
สนามกีฬากลางจังหวัดชัยนาท
สนามกีฬากลางจังหวัดชัยนาท หรือเรียกกันทั่วไปว่า เขาพลองสเตเดียม เป็นสนามกีฬาฟุตบอลของจังหวัดชัยนาท โดยมีองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยนาทเป็นผู้ควบคุมดูแลสนามแห่งนี้ สนามมีความจุ 12,000 ที่นั่ง และสนามแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรชัยนาท ฮอร์นบิล สโมสรฟุตบอลประจำจังหวัดชัยนาทอีกด้วย
คริส กันเทอร์
คริสโตเฟอร์ รอส กันเทอร์ (เกิดวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ ตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับเอเอฟซี วิมเบิลดัน
กันเทอร์ได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของคาร์ดิฟฟ์ซิตี และได้เซ็นสัญญากับทอตนัมฮอตสเปอร์ในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 4 ล้านปอนด์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 แต่เนื่องจากเขาแทบไม่ค่อยได้ลงเล่นให้กับทอตนัม เขาจึงกลับไปเล่นในแชมเปียนชิปกับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ก่อนที่จะย้ายไปเรดิงใน ค.ศ. 2012
การโจมตีพระราชวงศ์ดัตช์ พ.ศ. 2552
'''การโจมตีพระราชวงศ์ดัตช์ พ.ศ. 2552''' เกิดขึ้นที่อาเพลโดร์น จากการที่มีผู้ขับรถเกือบชนสมเด็จพระราชินีเบียทริกซ์ มกุฎราชกุมารวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ และสมาชิกพระราชวงศ์พระองค์อื่น ๆ แล้ววิ่งเข้าไปในผู้คน มีผู้เสียชีวิตทันที 6 คนและผู้บาดเจ็บอีก 11 คน ก่อนชนเข้ากับอนุสาวรีย์ที่อยู่ข้างทาง เหตุการณ์เกิดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นวันวันพระราชินีในเนเธอร์แลนด์ คนขับทราบชื่อคือ Karst Roeland Tates ได้ถูกนำเข้าห้องฉุกเฉิน และเสียชีวิตในวันต่อมา และหญิงสาววัย 46 ปีได้เสียชีวิตจากการบาดเจ็บอีกหลายวันถัดมา ทำให้รวมแล้วมีผู้เสีชีวิตทั้งหมดแปดคนในวันที่ 8 พฤษภาคม ถือว่าเป็นการโจมตีพระราชวงศ์ดัตช์ครั้งแรกในยุคปัจจุบัน
คริส กันเทอร์
กันเทอร์ได้เล่นให้กับทีมชาติเวลส์มาตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และยังเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดอันดับที่สองที่ประเดิมสนามนัดแรกให้กับทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2007 และยังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่ทะลุเข้าถึงรอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 ต่อมาใน ค.ศ. 2017 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลชาวเวลส์แห่งปี ต่อมาในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 กันเทอร์ทำสถิติลงเล่นให้กับทีมชาติเวลส์มากที่สุด แซงหน้าเนวิลล์ ซัททอลล์ ที่เคยลงเล่นทั้งหมด 92 นัด
งิ้ว (พืช)
งิ้ว ( L.) ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ  ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน  ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน
ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ
ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ
ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่
ประโยชน์
สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย
เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว
กุหลาบเมาะลำเลิง
กุหลาบเมาะลำเลิง หรือ กุหลาบเทียม (Rose cactus; ) เป็นพืชพื้นเมืองของบราซิลทางตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นพืชสมุนไพร และใบรับประทานได้ แม้ว่าจะเป็นพืชกลุ่มเดียวกับกระบองเพชร แต่แตกกิ่งเป็นพุ่มเล็ก ๆ สูง 2-5 เมตร มีลำต้นสีน้ำตาลอมเทาหนา 20 เซนติเมตร หนามสีดำหรือน้ำตาล ใบยาว 9-23 เซนติเมตร ช่อดอกเกิดที่ปลายกิ่ง มี 10-15 ดอก ดอกมีรูปร่างคล้ายกุหลาบ
กุหลาบเมาะลำเลิงมีหลายพันธุ์ พันธุ์ grandifolia มีริ้วประดับสีเขียวและดอกสีชมพู เป็นไม้พื้นเมืองของบราซิลตะวันออกและแพร่หลายไปทั่วเขตร้อนของทวีปอเมริกา พันธุ์ violacea มีสีม่วงอมชมพูหรือสีม่วง เป็นพืชพื้นเมืองของเอสปิริโต ซันโต และมินาส เฆราอิส
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 6-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 174 คน ใน 11 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 25 เหรียญทอง 19 เหรียญเงิน และ 19 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 63 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
หมู่เกาะเวสต์อินดีส
หมู่เกาะเวสต์อินดีส (West Indies) เป็นภูมิภาคในเขตลุ่มน้ำแคริบเบียนและมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ซึ่งมีเกาะต่าง ๆ และประเทศที่เป็นเกาะของเกรตเตอร์แอนทิลลีส เลสเซอร์แอนทิลลีส และหมู่เกาะลูคายานเป็นจำนวนมาก
หลังจากการเดินทางครั้งแรกของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสซึ่งเดินทางไปยังทวีปอเมริกา ชาวยุโรปก็เริ่มใช้คำว่า "เวสต์อินดีส" (West Indies) เพื่อจำแนกภูมิภาคนั้นออกจากหมู่เกาะอีสต์อินดีส (เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
รายการอ้างอิง
พระสันตะปาปาจากฝรั่งเศสได้ยกพลขึ้นบกแล้วยึดหมู่เกาะเพื่อสร้างฐานทัพ อากาศ ที่รู้จักรกันในชื่อ เกาะทาราวะ
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร
การใส่สายจากจมูกถึงกระเพาะอาหาร (nasogastric intubation) เป็นหัตถการทางการแพทย์ที่มีการใส่สายพลาสติก (เรียกว่าสายสำหรับใส่จากจมูกถึงกระเพาะอาหาร หรือ สาย NG) เข้าไปทางจมูก ผ่านคอหอย และลงไปถึงกระเพาะอาหาร สายเช่นเดียวกันนี้อาจใส่ทางปากได้ เรียกว่าการใส่สายจากปากถึงกระเพาะอาหาร (orogastric intubation)
สายนี้อาจใช้เพื่อระบายอาหารหรือลมในกระเพาะ ใช้ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในกระเพาะ ใช้ล้างเลือดที่ออกในกระเพาะ หรือใช้สำหรับให้อาหาร เป็นต้น
ฟลีตเมนิจเมนต์
Fleet management ระบบบริหารและติดตามพิกัดตำแหน่งยานพาหนะ จะประกอบไปด้วย เทคโนโลยีระหว่าง GIS และ GPS ใช้งานประกอบกัน (โดยน่าจะนิยามได้ว่าเป็นยิ่งกว่า GPS Tracking เพราะ GPS Tracking นั้นน่าจะอยู่ในส่วนที่ใช้ในการติดตามเท่านั้นโดยยังไม่มีส่วนของการจัดการการสั่งงานเพิ่มเติมเข้าไปด้วย) ซึ่งยานพาหนะจะติดตั้งอุปกรณ์ (Expert Track) ซึ่งเป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์แบบฝังตัวขนาดเล็กซึ่งประกอบไปด้วย ส่วนรับสัญญาณดาวเทียม ส่วนที่ใช้สำหรับอ่านค่าเซ็นเซอร์ต่างๆ และส่วนที่ใช้ในการเก็บหรือส่งข้อมูลเช่น Fleet Management GPS Unit Box M2 โดยอุปกรณ์จะรับสัญญาณจากดาวเทียม GPS เพื่อหาตำแหน่งพิกัดของยานพาหนะ ณ เวลานั้น อุปกรณ์ในการหาตำแหน่งจะทำการบันทึกการเดินทาง ตำแหน่ง ความเร็ว โดยจะเก็บค่าพิกัดเป็น เป็นองศา จัดเก็บใน memory หรือส่งข้อมูลแบบ online ข้อมูลจะถูกส่งไปยัง base center ขององค์กรณ์ที่ใช้งานระบบนี้ และจะถูกนำเข้าเพื่อจัดเก็บและวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมทางด้าน GIS ต่อไป
องค์ประกอบของระบบ fleet management
โดยโปรแกรม fleet management จะมีฟังก์ชันการทำงานหลักได้แก่
เอรัสมุสมุนดุส
เอรัสมุสมุนดุส (Erasmus Mundus) เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเอรัสมุสของสหภาพยุโรปที่มีเป้าหมายที่จะพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับอุดมศึกษา โดยให้ความช่วยเหลือด้านการศึกษาผ่านทางทุนการศึกษาและความร่วมมือระหว่างสถาบันในทวีปยุโรป และประเทศโลกที่ 3
ยางสไตรีนบิวตาไดอีน
ยางสไตรีนบิวตาไดอีน (Styrene-Butadiene Rubber, SBR) หรือ ยางเอสบีอาร์ เกิดจากการโคพอลิเมอไรเซชันระหว่างมอนอเมอร์สองชนิด คือ สไตรีนและบิวตาไดอีนแบบอิมัลชัน (emulsion polymerization) ยางเอสบีอาร์ถือว่าเป็นยางสังเคราะห์ที่สำคัญและใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในวงการอุตสาหกรรมยางเนื่องจากยางชนิดนี้มีราคาไม่แพงอีกทั้งสามารถแปรรูปได้ง่ายจึงทำให้ประหยัดทั้งต้นทุนวัตถุดิบและแรงงานการผลิต
ยางเอสบีอาร์จะมีสมบัติด้อยในด้านการเหนียวติด จึงจำเป็นต้องใช้สารเพิ่มความเหนียวติดในการผลิตผลิตภัณฑ์บางชนิด เช่น ยางรถยนต์ ความยืดหยุ่นจะขึ้นอยู่กับปริมาณสไตรีนในโครงสร้างโดยถ้าปริมาณสไตรีนสูงขึ้น ความยืดหยุ่นก็จะลดลง ความทนต่อแรงดึงและความทนต่อการฉีกขาดต่ำกว่ายางธรรมชาติ แต่หากเติมสารตัวเติมเสริมแรงก็จะทำให้ได้สมบัติดีเทียบเท่ากับยางธรรมชาติได้ และยางชนิดนี้มีความเป็นฉนวนสูง มีการกระเด้งตัวต่ำกว่ายางธรรมชาติ อุณหภูมิที่เหมาะสมในการใช้งานตั้งแต่ -50°C ถึง 100°C
ตัวอย่างการใช้งานของยางเอสบีอาร์ เช่น สายพานลำเลียง ท่อยาง พื้นรองเท้า ฉนวนหุ้มสายไฟ ผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์ เป็นต้น
อ้างอิง
หมวดหมู่ : ยาง
เคปเลอร์-10ซี
เคปเลอร์-10ซี (Kepler-10c) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบโคจรรอบดาวแคระเหลือง เคปเลอร์-10 อยู่ห่างจากโลกประมาณ 560 ปีแสง ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวมังกร การค้นพบโดยมีการประกาศยานอวกาศเคปเลอร์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 ทีมงานได้รับการยืนยันการสังเกตโดยใช้ข้อมูลจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์แห่งนาซ่า และเทคนิคที่เรียกว่าปั่นที่ปกครองออกมาผลบวกปลอมมากที่สุด เคปเลอร์-10c เป็นดาวเคราะห์ที่ทรานซิติงที่ 3 ได้รับการยืนยันทางสถิติ (ขึ้นอยู่กับความน่าจะเป็นมากกว่าการสังเกตที่เกิดขึ้นจริง) หลังจาก เคปเลอร์-9ดี และเคปเลอร์-11จี ทีมงานเคปเลอร์พิจารณาวิธีการทางสถิติที่นำไปสู่การค้นพบของเคปเลอร์-10ซี ว่าสิ่งที่จะเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อยืนยันดาวเคราะห์จำนวนมากในบริเวณเคปเลอร์ของมุมมอง
อักษรกะยา
อักษรกะยา หรือ อักษรคยาห์ (กะยา: ꤊꤢꤛꤢ꤭ ꤜꤟꤤ꤬) ได้รับอิทธิพลจากอักษรพม่าและอักษรไทย แท บู แพ (Htae Bu Phae) เป็นผู้ประดิษฐ์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2505 ใช้สอนในโรงเรียนในค่ายผู้อพยพชาวกะยาในประเทศไทย เขียนจากซ้ายไปขวาตามแนวนอน เสียงพยัญชนะแสดงด้วยเครื่องหมายข้างใต้พยัญชนะ สระแทนที่ด้วยตัวอักษรต่างหากจากพยัญชนะ
90
90 (เก้าสิบ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 89 (แปดสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 91 (เก้าสิบเอ็ด)
อนุสัญญาปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม
อนุสัญญากรุงปารีสว่าด้วยการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม หรือ อนุสัญญากรุงปารีส (Paris Convention for the Protection of Industrial Property) ลงนามที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1883 โดยทั่วไปอาจเรียกสั้น ๆ ว่า Paris Convention
ไทยเข้าเป็นภาคีเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยสาระสำคัญของ Paris Convention เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองทรัพย์สินอุตสาหกรรม (Industrial Property) เช่น สิทธิบัตรการประดิษฐ์ เครื่องหมายการค้า และการออกแบบผลิตภัณฑ์ เป็นต้น ปัจจุบัน Paris Convention มีภาคีทั้งสิ้น 177 ประเทศ*1
ที่มา *1 https://www.pmtw.moc.go.th/aboutwipo
อุงแบร์ตู จี อาเล็งการ์ กัสแตลู บรังกู
อุงแบร์ตู จี อาเล็งการ์ กัสแตลู บรังกู (Humberto de Alencar Castelo Branco; 20 กันยายน ค.ศ. 1897 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) เป็นผู้นำทางทหารและนักการเมืองชาวบราซิล เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกของรัฐบาลเผด็จการทหารหลังจากรัฐประหารใน ค.ศ. 1964 กัสแตลู บรังกูเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางอากาศในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1967 ไม่นานหลังจากสิ้นสุดการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา
สะพานเชียงราก
สะพานเชียงราก เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมพื้นที่ระหว่างอำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี กับอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก สะพานนี้อยู่ทางท้ายน้ำของสะพานเกาะเกิด และทางเหนือน้ำของ สะพานปทุมธานี
โครงการเอรัสมุส
โครงการเอรัสมุส (Erasmus - EuRopean Community Action Scheme for the Mobility of University Students) เป็นโครงการนักศึกษาแลกเปลี่ยนของสหภาพยุโรปที่เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530 และได้ก่อร่างโครงการ Lifelong Learning Programme 2007–2013 ของสหภาพยุโรป และยังเป็นกรอบงานของแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาของกรรมกาธิการยุโรป
โครงการเอรัสมุสประกอบไปด้วยโครงการย่อยหลายโครงการ และได้ร่วมกันเป็นโครงการโสกราตีสในปี 2537 และได้สิ้นสุดในปี 2542 และเริ่มโครงการโสกราตีส II ต่อมา และในปัจจุบันได้กลายมาเป็นโครงการ Lifelong Learning ในปี 2550
เอรัสมุส และ เอรัสมุสมุนดุส
เอรัสมุสมุนดุส เป็นโครงการคู่ขนานของเอรัสมุส โดยเอรัสมุสเป็นโครงการสำหรับชาวยุโรป ขณะที่ เอรัสมุสมุนดุสเปิดให้กับบุคคลที่ไม่ใช่ชาวยุโรป โดยในโครงการภายใต้ชื่อเอรัสมุสมุนดุสได้แก่ EuMAS และ WISHES
ภาวะสารไขมันสูงในเลือด
ภาวะสารไขมันสูงในเลือด (hyperlipidemia, hyperlipidaemia) หรือภาวะไลโพโปรตีนสูงในเลือด (hyperlipoproteinemia) คือ การมีระดับลิพิดและ/หรือไลโพโปรตีนตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไปสูงในเลือดผิดปกติ เป็นภาวะสารไขมันในเลือดผิดปกติ (dyslipidemia) ที่พบบ่อยที่สุด
ลิพิด (โมเลกุลละลายในไขมัน) ถูกขนส่งในแคปซูลโปรตีน ขนาดของแปคซูลนั้นหรือไลโพโปรตีนจะตัดสินความหนาแน่นของแคปซูล ความหนาแน่นของไลโพโปรตีนและประเภทของอะโพไลโพโปรตีนที่บรรจุในแคปซูลตัดสินจุดหมายของอนุภาคและอิทธิพลของมันในเมแทบอลิซึม
ภาวะสารไขมันสูงในเลือดแบ่งเป็นชนิดปฐมภูมิและทุติยภูมิ ภาวะสารไขมันสูงในเลือดชนิดปฐมภูมิปกติเกิดจากสาเหตุทางกรรมพันธุ์ (เช่น การกลายพันธุ์ในโปรตีนตัวรับ) ส่วนภาวะสารไขมันสูงในเลือดชนิดทุติยภูมิเกิดจากสาเหตุพื้นเดิม เช่น เบาหวาน ความผิดปกติของลิพิดและลิโปโปรตีนพบบ่อยในประชากรทั่วไป และถือเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ดัดแปรได้ของโรคหัวใจหลอดเลือดเนื่องจากอิทธิพลของลิพิดและลิโปโปรตีนต่อโรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง นอกเหนือจากนี้ ภาวะสารไขมันสูงในเลือดบางแบบยังอาจชักนำให้เกิดตับอ่อนอักเสบเฉียบพลัน
วัดพร้าว (จังหวัดสุพรรณบุรี)
วัดพร้าว เป็นวัดที่เก่าแก่มากติดกับประตูน้ำโพธิ์พระยา ห่างจากตัวจังหวัดสุพรรณบุรีประมาณ 9 กิโลเมตร มีโบราณวัตถุสมัยอู่ทองตอนปลาย และสมัยอาณาจักรอยุธยา คือใบเสมาหินทรายแดงสมัยอยุธยา และพระพุทธรูปหินทรายสมัยอู่ทองตอนปลาย
วิหาร
ภายในวัดมีวิหารเลียนแบบสถาปัตยกรรมพม่า เป็นที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาทจำลอง ตู้พระธรรม
ต้นยางใหญ่ที่อยู่อาศัยของค้างคาวแม่ไก่
ภายในวัดมีต้นยางขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของค้างคาวแม่ไก่จำนวนนับแสนตัว
หอไตรกลางน้ำ
ภายในวัดมีหอไตรซึ่งตั้งอยู่กลางน้ำสวยสดงดงาม และน่าชื่นชม แปลกตา และในบริเวณวัดมีวิหาร 2 มณฑป 5 ศาลา 1 วิหาร หมายถึง วิหารมีหลังคา 2 ชั้น มณฑป มีหลังคา 5 ชั้น และศาลาหลังคา 1 ชั้น
กาเรล ชาเปก
กาเรล ชาเปก (Karel Čapek, ; 9 มกราคม พ.ศ. 2433 – 25 ธันวาคม พ.ศ. 2481) เป็นนักเขียนชาวเช็ก ผู้ริเริ่มใช้คำว่า robot (หุ่นยนต์) ซึ่งปรากฏอยู่ในบทละครเรื่อง R.U.R.
ประวัติ
กาเรล ชาเปกเกิดที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งในโบฮีเมีย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือ สาธารณรัฐเช็ก) เมื่อ พ.ศ. 2433 เขาเป็นบุตรคนสุดท้องจาก 3 คน ครั้งเป็นวัยรุ่น ชาเปกสนใจวิชาทัศนศิลป์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวคิดคิวบิสม์ เขาเข้าศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยชาลส์ที่กรุงปราก และซอร์บอนน์ ประเทศฝรั่งเศส ชาเปกไม่ได้เข้ารับราชการทหารเมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เนื่องจากปัญหาที่กระดูกสันหลัง หลังสำเร็จการศึกษา เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเริ่มเขียนหนังสือร่วมกับพี่ชาย โจเซฟ ชาเปก ใน พ.ศ. 2463 ชาเปกตีพิมพ์ R.U.R. (Rosumovi Univerzální Roboti) ซึ่งกล่าวถึงสภาพสังคมที่หุ่นยนต์ทำงานให้มนุษย์ จนหุ่นยนต์มีความรู้สึกนึกคิดและร่วมกันต่อต้านมนุษย์ ความสำคัญของบทละครนี้คือ ชาเปกใช้คำว่า robot (ซึ่งพี่ชายเป็นผู้ประดิษฐ์ ) เรียกหุ่นยนต์เป็นครั้งแรก (โดยหุ่นยนต์ที่ชาเปกกล่าวถึงนั้น คือ แอนดรอยด์ในปัจจุบัน ) R.U.R. ได้รับความนิยมอย่างสูง จนแปลไปแล้วกว่า 30 ภาษาทั่วโลก (ในฉบับภาษาอังกฤษใช้ชื่อ Rossum’s Universal Robots)
นอกจากแนววิทยาศาสตร์แล้ว ชาเปกยังเขียนบทความทางการเมืองอีกด้วย โดยเขามีแนวคิดต่อต้านระบอบนาซีและฟาสซิสต์ เขาปฏิเสธที่จะลี้ภัยในช่วงที่เชโกสโลวาเกียกำลังถูกนาซียึด ด้วยปัญหาสุขภาพ ชาเปกเสียชีวิตที่ปราก เมื่อ พ.ศ. 2481 จากอาการปอดบวม สิริอายุ 48 ปี
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 12 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 36 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ลดลงจากเดิม 1 ที่นั่งจากการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ในการเลือกตั้งครั้งนี้ ประเภทแบ่งเขตเลือกตั้ง พรรคประชาธิปัตย์กวาดที่นั่งไปทั้งสิ้น 27 ที่นั่ง ในขณะที่พรรคพลังประชาชนได้ 9 ที่นั่ง ส่วนพรรคอื่นๆ ไม่ได้รับแม้แต่ที่นั่งเดียว สำหรับผลการเลือกตั้งที่รวบรวมในบทความนี้ เป็นการประกาศผลการเลือกตั้งอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.)
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 6
กลุ่มจังหวัดที่ 6 ประกอบไปด้วยกรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 6
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ผู้สมัครได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 6
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 6 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
คะแนนรวมเฉพาะกรุงเทพมหานคร
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กรุงเทพมหานคร
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยเขตสัมพันธวงศ์ เขตดุสิต เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เขตบางรัก เขตปทุมวัน และเขตราชเทวี
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยเขตบางคอแหลม เขตสาทร เขตยานนาวา เขตคลองเตย และเขตวัฒนา
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยเขตลาดพร้าว เขตดินแดง เขตห้วยขวาง และเขตวังทองหลาง
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยเขตพญาไท เขตบางซื่อ เขตหลักสี่ และเขตจตุจักร
เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยเขตบางเขน เขตสายไหม และเขตดอนเมือง
เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยเขตคลองสามวา เขตหนองจอก เขตคันนายาว และเขตบึงกุ่ม
เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยเขตมีนบุรี เขตบางกะปิ เขตสะพานสูง และเขตลาดกระบัง
โทชิอากิ นิชิโอกะ
โทชิอากิ นิชิโอกะ อดีตนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองคาโกงาวะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ
นิชิโอกะเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีหมัดซ้ายที่หนัก โดยถือเป็นคู่ปรับคนสำคัญของ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น นักมวยชาวไทย ที่เคยชกด้วยกันมาทั้งหมด 4 ครั้ง แต่นิชิโอกะไม่สามารถเอาชนะวีระพลได้เลย โดยเป็นการเสมอ 2 ครั้ง แพ้คะแนน 2 ครั้ง เมื่อครั้งชกชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตัมเวท
นกเป็ดผีเล็ก
นกเป็ดผีเล็ก (Little Grebe หรือ Dabchick) เป็นนกน้ำในวงศ์นกเป็ดผี มีการกระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง
โทชิอากิ นิชิโอกะ
ประวัติ
แต่เมื่อเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท นิชิโอกะสามารถเอาชนะคะแนน นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ในการชิงแชมป์เฉพาะกาล WBC ในรุ่นนี้ที่ว่างไปได้ ซึ่งนภาพลถือเป็นนักมวยรุ่นน้องของวีระพล เพราะอยู่ในสังกัดเดียวกัน และมีวีระพลเป็นเทรนเนอร์ด้วย
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
เขตเลือกตั้งที่ 9
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยเขตธนบุรี เขตคลองสาน เขตบางกอกใหญ่ และเขตจอมทอง
นกเป็ดผีเล็ก
ลักษณะ
นกเป็ดผีเล็กเป็นนกน้ำขนาดเล็ก ปากแหลมสีเหลืองอ่อน นกโตเต็มวัยหน้าผาก ท้ายทอยถึงหลังสีน้ำตาลเข้ม คอสีแดง แก้ม อก และท้องสีน้ำตาลแกมเหลือง ชุดขนฤดูผสมพันธุ์หน้าและแก้มจะเปลี่ยนเป็นน้ำตาลแดงเข้ม สีข้างน้ำตาล ปากดำ โคนปากเหลือง ตาเหลือง
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
เขตเลือกตั้งที่ 10
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยเขตบางขุนเทียน เขตราษฎร์บูรณะ เขตทุ่งครุ และเขตบางบอน
โทชิอากิ นิชิโอกะ
ประวัติ
เมื่อนิชิโอกะเป็นแชมป์โลกแล้ว สามารถป้องกันตำแหน่งได้หลายต่อหลายครั้งอย่างสวยงาม และหลายครั้งยังเป็นการไปชกถึงสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกอีก จนกระทั่งกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงขึ้นมา จนกระทั่งในกลางปี พ.ศ. 2555 จึงได้ถูกประกบคู่ให้ชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้กับแชมป์โลก WBO คือ โนนิโต โดแนร์ นักมวยระดับซูเปอร์สตาร์ชาวฟิลิปปินส์ สัญชาติอเมริกัน ผลการชกปรากฏว่า โดแนร์เอาชนะทีเคโอได้ไปอย่างเด็ดขาดในยกที่ 9 ส่วนนิชิโอกะซึ่งอายุมากถึง 36 ปี แล้ว ก็ได้แขวนนวมไปหลังการชกครั้งนี้
นกเป็ดผีเล็ก
ลักษณะ
นกวัยอ่อนมีปากสีเหลืองปลายสีดำเล็กๆ มีลายทางดำสลับขาวที่แก้มและข้างคอ สีปากจะเข้มขึ้นตามวัย
โทชิอากิ นิชิโอกะ
ประวัติ
หลังแขวนนวม ชินิโอะกะได้เปิดธุรกิจค่ายมวยเป็นของตนเองที่เมืองโคเบะ โดยได้เชิญวีระพลซึ่งเป็นคู่ปรับเก่ามาเป็นแขกรับเชิญในวันเปิดตัวด้วย
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
เขตเลือกตั้งที่ 11
เขตการเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยเขตภาษีเจริญ เขตบางแคและเขตหนองแขม
เขตเลือกตั้งที่ 12
เขตการเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยเขตทวีวัฒนา เขตบางพลัด เขตบางกอกน้อย และเขตตลิ่งชัน
นกเป็ดผีเล็ก
ลักษณะ
ร้องเสียง "กรี๊รก-กรี๊รกกก..." รัว
อนุกรมวิธาน
มีชนิดย่อย 9 ชนิดแบ่งตามขนาดและสี
พฤติกรรม
นกเป็ดผีเล็กเป็นนกที่ว่ายน้ำและดำน้ำเก่ง เพื่อจับปลาและสัตว์น้ำไม่มีกระดูกสันหลังที่อยู่ใต้น้ำเป็นอาหาร หลบซ่อนตัวตามพุ่มไม้
นกเป็ดผีเล็กสร้างรังริมน้ำ วางไข่ 4-7 ใบ เมื่อออกจากรังจะเอาวัชพืชคลุมไข่ไว้ ลูกนกว่ายน้ำได้ทันทีหลังออกจากไข่ไม่นานและบ่อยครั้งพบบรรทุกอยู่บนหลังพ่อแม่
เกรตเตอร์แอนทิลลีส
เกรตเตอร์แอนทิลลีส (Greater Antilles) เป็นหนึ่งในสามกลุ่มเกาะในทะเลแคริบเบียน ประกอบด้วยคิวบา, จาเมกา, เกาะฮิสปันโยลา (ประเทศเฮติและสาธารณรัฐโดมินิกัน), และปวยร์โตรีโก หมู่เกาะเกรตเตอร์แอนทิลลีสนั้นคิดเป็นพื้นที่ร้อยละ 90 ของหมู่เกาะในเวสต์อินดีส
อ้างอิง
अँटिल्स
บริติชแอร์เวย์
บริติชแอร์เวย์ (British Airways) เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักร และเป็นลำดับที่สามของทวีปยุโรป (ตามหลัง แอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม และ ลุฟต์ฮันซา) และมีเที่ยวบินจากยุโรปข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกมากกว่าสายการบินอื่นๆ
ท่าอากาศยานหลักของบริติชแอร์เวย์ คือ ลอนดอน-ฮีทโธรว์ และ ลอนดอน-แกตวิค
ประวัติ
เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1919 บริษัทแอร์ทรานสปอร์ทแอนด์เทรเวล (Aircraft Transport and Travel; AT&T) เริ่มเปิดบริการเที่ยวบินระหว่างประเทศระหว่างลอนดอนกับปารีส จนกระทั่งในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1974 สายการบินสัญชาติอังกฤษ 4 ราย ประกอบด้วย Instone, Handley Page, Daimler Airways [เดิมคือ AT&T] และ British Air Marine Navigation ได้ควบรวมกิจการเข้าด้วยกันเป็นอิมพีเรียล แอร์เวย์ (Imperial Airways) ให้บริการเส้นทางจากอังกฤษไปยัง ออสเตรเลีย และแอฟริกา
ในระหว่างนั้นสายการบินขนาดเล็กอื่นๆ ของอังกฤษ ก็เริ่มเปิดให้บริการเช่นกัน ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1935 ก็ได้ควบรวมกิจการเข้าเป็น บริติช แอร์เวย์ จำกัด (British Airways Ltd.) และหลังจากนั้นไม่นานรัฐบาลอังกฤษจึงได้แปรรูปกิจการ อิมพีเรียล แอร์เวย์ และ บริติช แอร์เวย์ จำกัด เข้ามาเป็นรัฐวิสาหกิจบริติช โอเวอร์ซี แอร์เวย์ คอร์ปปอเรชั่น (British Overseas Airways Corporation: BOAC) ในปีค.ศ. 1939 และยังคงให้บริการเส้นทางบินระยะไกลอยู่ในช่วงหลังสงครามโลก ยกเว้นเพียงเส้นทางไปอเมริกาใต้ ที่ให้บริการโดย บริติช เซาท์ อเมริกัน แอร์เวย์ (British South American Airways) ซึ่งต่อมาในปีค.ศ. 1949 ก็ได้ยุบรวมเข้ากับ BOAC ส่วนในเส้นทางภายประเทศและเส้นทางระหว่างประเทศในทวีปยุโรป ให้บริการโดยสายการบินแห่งใหม่ บริติช ยูโรเปียน แอร์เวย์ (British European Airways: BEA)
ในปีค.ศ. 1952 BOAC ให้บริการด้วยเครื่อง De Havilland Comet ไปยังโจฮานเนสเบิร์ก ซึ่งช่วยลดระยะเวลาในการเดินทางได้ และมีบริการจัดเที่ยวบินพิเศษทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในอุตสาหกรรมการบิน ในปีค.ศ. 1970 BEA จึงต้องสู้ด้วยการตั้ง BEA Airtours จนกระทั่งปีค.ศ. 1972 BOAC และ BEA ก็ควบรวมการบริหารโดยตั้งกรรมการบริติช แอร์เวย์ (British Airways Board) เข้ามาดูแลแต่ยังแยกกันดำเนินกิจการ ก่อนที่จะยุบรวมเข้าเป็นสายการบินเดียวกันคือ บริติช แอร์เวย์ ในปีค.ศ. 1974 ภายใต้การดูแลของเดวิด นิโคลสัน ประธานกรรมการในขณะนั้น
บริติช แอร์เวย์ เริ่มให้บริการเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงครั้งแรกของโลก คองคอร์ด ไปพร้อมๆกับสายการบินแอร์ฟรานซ์ ในปีค.ศ. 1976
การแปรรูปจากรัฐวิสาหกิจเป็นเอกชน
เซอร์จอห์น คิง ถูกแต่งตั้งให้เป็นประธานในการเตรียมพร้อมการแปรรูปกิจการไปเป็นบริษัทเอกชน ในปีค.ศ. 1981 คิงได้ว่าจ้าง โคลิน มาร์แชล มาเป็นประธานบริหาร ในปีค.ศ. 1983 คิงเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงด้านการปรับเปลี่ยนสายการบินที่ขาดทุนมหาศาลให้เป็นสายการบินที่สามารถทำกำไรได้มากที่สุดของโลกได้ ในขณะที่สายการขนาดใหญ่อื่นๆยังคงประสบปัญหาอยู่ ทั้งฝูงบินและเส้นทางบินได้ถูกปรับเปลี่ยนตั้งช่วงแรกที่คิงเข้ามาบริหาร ด้วยการทำการตลาดและระดมนักโฆษณามาสร้างภาพลักษณ์ใหม่ให้กับสายการบิน มีการปลดพนักงานกว่า 23,000 ตำแหน่งในช่วงปี 1980 แต่คิงก็มีวิธีการสร้างขวัญกำลังให้พนักกงานที่เหลือและได้ปรับเปลี่ยนขั้นตอนการดำเนินงานให้ทันสมัยมากขึ้นไปพร้อมๆกัน
สายการบินแห่งชาติอังกฤษก็ได้แปรรูปกิจการและเข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน (London Stock Exchange) เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 ในสมัยรัฐบาลพรรคอนุรักษนิยม ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1988 ผลของบริติช แอร์เวย์ ส่งไปถึงการเข้าครอบครองกิจการสายการบินอันดับสองของอังกฤษ บริติช คาลโดเนียน (British Caledonian) และในปีค.ศ. 1992 ได้ซื้อสายการบินแดนแอร์ (Dan-Air) ซึ่งมีฐานอยู่ที่แกตวิค
การเปลี่ยนแปลงและสายการบินลูก
ในช่วงทศวรรษ 1990 บริติชแอร์เวย์ได้เป็นสายการบินที่มีผลกำไรมากที่สุดในโลก และได้เปิดสายการบินลูกดอยท์ช บีเอ ในปีค.ศ. 1992 เพื่อให้บริการในเยอรมนี จนกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 ก็ได้ขายกิจการออกไป ในขณะนั้นดอยท์ช บีเอ เป็นสายการบินให้บริการเส้นทางภายในประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเยอรมนี เป็นรองเพียงลุฟต์ฮันซา ขนาดของฝูงบินประกอบด้วยเครื่องบินโบอิง 737 ถึง 16 ลำ
ในปีค.ศ. 1993 โคลิน มาร์แชล ได้เข้ามาบริหารงานแทนที่ลอร์ดคิง ส่วนลอร์ดคิงก็ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกิตติมศักดิ์อาวุโสในปีค.ศ. 1995 เป็นตำแหน่งพิเศษที่ตั้งให้ท่านลอร์ดโดยเฉพาะ
เนื่องจากปัญหาทางการเมืองระหว่างจีนและไต้หวัน บริติช แอร์เวย์ จึงได้เปิดสายการบินลูกบริติชเอเชียแอร์เวย์ ขึ้นในปีค.ศ. 1995 มีฐานการบริการอยู่ที่ไต้หวัน สำหรับเส้นทางบินจากลอนดอนไปไทเป และได้เปลี่ยนเครื่องแบบให้เครื่องบินใหม่ โดยไม่ใช่ธงสหราชอาณาจักร แต่เปลี่ยนเป็นอักษรจีนแทน ซึ่งหลายสายการบินก็นำเอาวิธีการนี้ไปใช้ตามกัน เช่น แควนตัส ให้บริการในชื่อ ออสเตรเลีย เอเชีย แอร์เวย์ และเคแอลเอ็ม ให้บริการในชื่อ เคแอลเอ็ม เอเชีย จนกระทั่งปีค.ศ. 2001 บริติช เอเชีย แอร์เวย์ ก็หยุดกิจการเนื่องจากผลกำไรลดลง
สำนักงานใหญ่
สำนักงานใหญ่ของสายการบินตั้งอยู่ในฮาร์มอนด์สเวิร์ธซึ่งเป็นหมู่บ้านที่อยู่ใกล้กับท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ วอเตอร์ไซด์สร้างเสร็จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1998 เพื่อแทนที่สำนักงานใหญ่เดิม, สปีดเบิร์ดเฮาส์ ซึ่งตั้งอยู่ในเทคนิคอลบล็อก ซี ของท่าอากาศยานฮีทโธรว์
แฟรนไชส์
บริติช แอร์เวย์ มีหุ้นอยู่ในสายการบินสัญชาติสเปน ไอบีเรีย อยู่ 10% โดยสัดส่วนหุ้นจาก 9 % เป็น 10% จากการซื้อหุ้นที่ถือโดยอเมริกันแอร์ไลน์ ทำให้บริติช แอร์เวย์สามารถแต่งตั้งกรรมการบอร์ดบริหารได้ 2 คน
บริติช แอร์เวย์ มีหุ้นในฟลายบี อยู่ 15% เนื่องจากขายบีเอคอนเนคให้กับฟลายบีเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550
บริติช แอร์เวย์ เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งเครือข่ายพันธมิตรสายการบิน วันเวิลด์
จุดหมายปลายทาง
ดูรายละเอียดที่ จุดหมายปลายทางของบริติช แอร์เวย์