cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดเทพนิมิตร (จังหวัดปัตตานี)
วัดเทพนิมิตรเป็นวัดเก่าที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาหรือกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เดิมชื่อ วัดบ้านกลาง น่าจะสร้างก่อนวัดศรีสุดาจันทร์ เพราะจากข้อมูลของวัดศรีสุดาจันทร์ ได้กล่าวไว้ว่าวัดเทพนิมิตหรือวัดบ้านกลางตั้งอยู่ไม่ไกลกัน มีชาวมุสลิมตั้งบ้านเรือนอยู่โดยรอบวัดพระสงฆ์ไม่สะดวกในการดำรงชีพจึงได้ออกมาสร้างวัดใหม่ขึ้นชื่อว่า วัดศรีสุดาจันทร์ อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า วัดสร้างโดยพ่อท่านสีแก้ว ต่อมาท่านมรณภาพ พระอาจารย์หัวมายกับอาจารย์จุ้ย ช่วยกันสร้างต่อ แต่ท่านทั้งสองออกธุดงค์เสียก่อน พระอธิการสุกจึงดำเนินมาจนแล้วเสร็จ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2398 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดเขตที่ดินโบราณสถานวัดเทพนิมิต ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 118 ตอนพิเศษ 118 ตอนพิเศษ 127 ง. ลงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2544 หน้า 5 วัดเทพนิมิตรประสบเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 วัดจึงอยู่ในสภาพร้างอยู่ประมาณ 10 ปี กระทั่งกลับมาเป็นวัดที่มีพระสงฆ์จำพรรษา
อุโบสถของวัดมีขนาด 12.5 เมตร ยาว 20.5 เมตร หันหน้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีประตูเข้าด้านหน้าสองประตู ด้านหลังหนึ่งประตู มีหน้าต่างด้านละ 5 บาน โดยมีซุ้มประตูและหน้าต่างเป็นปูนปั้น ทรงมงกุฎ หลังคาลดชั้น 3 มีปีกนกรอบ มุ้งกระเบื้องดินเผาประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ฐานอาคารก่ออิฐถือปฤูน มีชานรอบ ผนังอุโบสถก่ออิฐถือปูน จิตรกรรมฝาผนังเขียนโดยนายจันทร์ เป็นภาพสีฝุ่นเรื่องพุทธประวัติ ทศชาติชาดก พระพุทธบาท พระมาลัย พระยาฉัททันต์ เมขลารามสูร ยักษ์และลิงในเรื่อง รามเกียรติ์ โดยมีจารึกประกอบภาพจิตรกรรม ระบุว่า "จาฤกไว้เมื่อ จุลศักราช 1225 ปีกุล เบญศก (พ.ศ. 2406)"
โด๋ เหมื่อย
โด๋ เหมื่อย (Đỗ Mười) เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2534 จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 โดยหลังจากนั้นเหมื่อยได้ลาออกและให้เล ขา เฟียว ขึ้นครองตำแหน่งแทน
เหมื่อยเกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 ที่กรุงฮานอย เริ่มต้นทำงานเป็นช่างทาสี เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนใน พ.ศ. 2482 ต่อมาถูกเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสจับได้และถูกจำคุก 10 ปี แต่เขาหนีออกมาเมื่อ พ.ศ. 2488 ต่อมา เขาได้เป็นสมาชิกประจำของคณะกรรมการกลางพรรคเมื่อ พ.ศ. 2503 และได้ดำรงตำแหน่งในรัฐบาลด้วย เขาเป็นผู้มีแนวคิดอนุรักษนิยม ไม่เห็นด้วยกับนโยบายปฏิรูปโด๋ยเม้ยของเหงียน วัน ลิญ แต่สุดท้ายก็ยอมให้ปรับเศรษฐกิจของเวียดนาม เพื่อแก้ปัญหาที่เป็นอยู่ ระหว่างดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค เขาได้ต่อต้านการลดบทบาทของพรรคคอมมิวนิสต์ด้วย
เทศมณฑลดาวน์
ดาวน์ (Down) เป็นหนึ่งในหกเทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะไอร์แลนด์ มีพื้นที่ 2,448 กิโลเมตร (945 ตารางไมล์) และมีประชากร 531,665 คน เทศมณฑลดาวน์ตั้งอยู่ในจังหวัดอัลสเตอร์ โดยเป็น 1 ใน 32 เทศมณฑลดั้งเดิมของไอร์แลนด์ ดาวน์มีอาณาเขตติดต่อกับเทศมณฑลแอนทริมทางทิศเหนือ ติดกับทะเลไอริชทางทิศตะวันออก ติดกับเทศมณฑลอาร์มาทางทิศตะวันตก และติดกับเทศมณฑลเลาท์โดยมีแคร์ลิงฟอร์ดลอจกั้น
เมืองที่ใหญ่ที่สุดในเทศมณฑลดาวน์คือแบงเกอร์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมืองใหญ่อื่น ๆ ตั้งอยู่ตามขอบของเทศมณฑล เช่น นิวรี ตั้งอยู่บนขอบฝั่งตะวันตกติดกับเทศมณฑลอาร์มา ในขณะที่ลิสเบิร์นและเบลฟาสต์ตั้งอยู่บนของฝั่งเหนือติดกับเทศมณฑลแอนทริม ดาวน์เป็นตั้งของจุดใต้สุดของไอร์แลนด์เหนืออย่างแครนฟีลด์ และเป็นที่ตั้งของจุดตะวันออกสุดของทั้งเกาะไอร์แลนด์อย่างเบอร์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 นิตยสาร เดอะซันเดย์ไทม์ ได้ตีพิมพ์รายชื่อสถานที่ที่น่าไปอาศัยในบริเตน โดยในรายชื่อ มีสถานที่ห้าแห่งที่ตั้งอยู่ในไอร์แลนด์เหนือ และมีสามแห่งที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลดาวน์ ได้แก่ ฮอลลีวูด, นิวคาสเซิล และสแตรงฟอร์ด
ไอดอกซูริดีน
ไอดอกซูริดีน  (Idoxuridine)
Neoamphitrite
Neoamphitrite เป็นสกุลของโพลีคีทาที่อยู่ในวงศ์ Terebellidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วัดนาจลอง
วัดนาจลอง [นา-จะ-ลอง] เป็นวัดประจำหมู่บ้านนาจลอง ตำบลแม่นาเติง อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2467 มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา
ประวัติ
วัดนาจลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2467 โดยมีพ่อน้อย อ้าย ศรีวิเชียร เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรกโดยได้ไปอราธนา พระมล ศรีวิชัย มาจำพรรษาเป็นรูปแรก พ่อหนาน หลวงปิ้น เป็น มัคทายก คนแรก ต่อมาก็ได้เปลี่ยนตำแหน่งไปตามลำดับ จนมาถึงปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2538
พระธาตุ
พระธาตุสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2557 กว้างและความยาว 10.50 เมตร ความสูง 15 เมตร ได้ทำการวางศิลาฤกษ์ เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ตรงกับ วันจันทร์ เดือน 10 เหนือ แรม 2 ค่ำ
ศูนย์รักษาความปลอดภัย
ศูนย์รักษาความปลอดภัย (อักษรย่อ: ศรภ.) (Armed Forces Security Center: AFSC RTARF) เป็นหน่วยงานราชการทหาร ภายใต้สังกัดกองบัญชาการกองทัพไทย กระทรวงกลาโหม เป็นหน่วยข่าวทางทหาร มีผู้บัญชาการเป็นหัวหน้าส่วนราชการ
แอนะล็อกออเรอ
แอนะล็อกออเรอ (Analog Horror) หรือ ความสยองขวัญในรูปแบบสัญญาณแอนะล็อก เป็นประเภทย่อยของกลวิธีเรื่องเล่าแนวสยองขวัญและเป็นประเภทย่อยของรูปแบบการถ่ายทำภาพยนตร์และวิดิโอในลักษณะเฟาท์ฟุตเทจ  แอนะล็อกออเรอไม่ทราบปีที่กำเนิดอย่างแน่ชัด แต่คาดว่ามีจุดกำเนิดราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21  หรืออาจมีจุดกำเนิดขึ้นในต้นปี พ.ศ. 2553
พรรคพันธมิตรสิงคโปร์
พรรคพันธมิตรสิงคโปร์ (Singapore Alliance Party) เป็นแนวร่วมของพรรคการเมืองที่เข้าร่วมการเลือกตั้งหลายครั้งในสิงคโปร์ โดยเฉพาะการเลือกตั้งในสิงคโปร์ พ.ศ. 2498 และ พ.ศ. 2506 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากอัมโนในท้องถิ่น ประกอบด้วยสหภาพชาวสิงคโปร์เชื้อสายมลายูและสมาคมชาวจีนมลายา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2506 นโยบายของพรรคเป็นเช่นเดียวกับนโยบายของอัมโนในมาเลเซีย และเป็นพรรคฝ่ายตรงข้ามของพรรคกิจประชาชน
ศูนย์รักษาความปลอดภัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย เป็นหน่วยงานขึ้นตรงของ ศูนย์รักษาความปลอดภัยกองบัญชาการกองทัพไทย มีภารกิจจัดการดำเนินการด้านการศึกษา อบรมเฉพาะทางเพื่อพัฒนางานและกองทัพอากาศ ตลอดจนถึงข้าราชการตำรวจ และข้าราชการพลเรือน ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในด้านที่เกี่ยวข้องกับงานด้านข่าวเพื่อให้งานการข่าว มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ทันต่อเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงทั้งในโลกปัจจุบันและอนาคต
แอนะล็อกออเรอ
ลักษณะเฉพาะ
แอนะล็อกออเรอมีลักษณะเฉพาะคือกราฟิกที่มีความละเอียดต่ำ ข้อความและรูปภาพลึกลับ รวมถึงองค์ประกอบที่ชวนให้นึกถึงระบบโทรทัศน์แบบแอนะล็อกหรือวิดิโอเทปในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยปกติแล้วฉากในวิดิโอประเภทนี้มักนำแบบมาจากยุคคริสต์ทศวรรษที่ 1960 จนถึงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศ ด้วยเหตุนี้รูปแบบวิดิโอประเภทดังกล่าวจึงถูกตั้งชื่อว่า "แอนะล็อกออเรอ" เนื่องจากผสมผสานความสยองขวัญควบคู่กับลักษณะการบันทึกภาพและวิดิโอในยุคแอนะล็อกได้เป็นอย่างดี
ศูนย์รักษาความปลอดภัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย ศูนย์รักษาความปลอดภัยเดิมมีที่ตั้งที่ทำการอยู่ภายในศูนย์รักษาความปลอดภัย ณ 17 รามอินทรา บางเขน กทม. แต่เพื่อให้เกิดเอกภาพในการบังคับบัญชาและรวมการปฏิบัติงานข่าวภายในประเทศและต่างประเทศไว้ด้วยกัน ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดย บก.ทหารสูงสุด มีคำสั่ง บก.ทหารสูงสุด (ณ 242 ถนนพระราม 5 ดุสิต กทม.)ไปขึ้นอยู่กับ ศรภ.สน.ผบ.ทหารสูงสุด ผู้บังคับบัญชาศูนย์รักษาความปลอดภัยในขณะนั้น จึงได้พิจารณาให้ย้ายสถานที่ตั้งทำการของโรงเรียนรักษาความปลอดภัย มาอยู่แทน ณ 242 พระราม 5 ดุสิต กทม. ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
พรรคพันธมิตรสิงคโปร์
การเข้าร่วมในการเลือกตั้งนี้ ต่อมาได้ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างพรรคกิจประชาชนกับอุมโน และทำให้เกิดข้อตกลงว่าจะไม่มีการเลือกตั้งใด ๆ อีกจนกว่าสิงคโปร์จะแยกเป็นรัฐเอกราช อย่างไรก็ตาม พรรคพันธมิตรนี้ไม่ได้รับการเลือกตั้งแม้ในเขตที่ประชากรส่วนมากเป็นชาวมลายู
แอนะล็อกออเรอ
ลักษณะเฉพาะ
มีการตั้งข้อสันนิษฐานว่า แอนะล็อกออเรออาจได้รับอิทธิพลมาจากภาพยนตร์แนวสยองขวัญทั่วไป อาทิ สอดรู้ สอดเห็น สอดเป็น สอดตาย, เดอะริง รวมไปถึงภาพยนตร์ซีรีส์ อินแลนด์เอมไพรส์ กำกับโดยเดวิด ลันช์ ในตอน โนทรอตโรด และ เพทสคอป ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้นมีการปรากฎรูปแบบแอนะล็อกออเรออยู่ ก่อนที่จะแพร่หลายไปในรูปแบบวิดิโอเกมในเวลาต่อมา
แอนะล็อกออเรอมักมีความยาวประมาณหนึ่งถึงสิบห้านาที ไม่มีกฎตายตัวและมักจะยืดหยุ่นแล้วแต่ธีมของวีดีโอรวมถึงจินตนาการของผู้สร้างสรรค์ มีหลากหลายเนื้อหาทั้งประเภทประกาศเตือนภัยจากธรรมชาติ การส่งสัญญาณด้วยระบบที่แปลกประหลาด รวมถึงการเล่าประวัติศาสตร์แบบโลกคู่ขนานซึ่งชวนให้เกิดความกลัวจากความไม่รู้ของผู้ชม
ศูนย์รักษาความปลอดภัย
โรงเรียนรักษาความปลอดภัย
ปัจจุบัน ผู้บังคับบัญชาสูงสุด คือ ผู้บัญชาการศูนย์รักษา ความปลอดภัย โดยมีรองผู้บัญชาการโรงเรียนรักษาความปลอดภัย เป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการโรงเรียนรักษาความปลอดภัย ปัจจุบัน คือ พันเอก ยุทธกร สุภาสูรย์ (ตั้งแต่ พ.ศ. 2563 - ปัจจุบัน)
แอนะล็อกออเรอ
ประวัติศาสตร์
แอนะล็อกออเรอถูกสันนิษฐานว่าอาจเป็นประเภทย่อยของคริปปีปาสตา โดยมีการบันทึกว่าแอนะล็อกออเรอมีจุดกำเนิดในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 2000 แต่เป็นรูปธรรมใน พ.ศ. 2553 จากวิดิโอ โนทรอตโรด ของสตีเฟน แชมเปอเรน สื่อประเภทนี้เริ่มเป็นที่นิยมหลังการปรากฎตัวของช่องยูทูบ โลคัลฟิฟตีเอต เมื่อปี พ.ศ. 2558 ซึ่งเจ้าของคือคริสต์ สตัฟ โดยมีแนวคิด "แอนะล็อกออเรอ ที่ 476 เมกกะเฮิร์ตซ์" ซึ่งทำให้เป็นต้นแบบของวิดิโอประเภทนี้ที่ตามมาอย่าง เดอะแมนเดลาแคตะลูค เดอะวาเทนไฟล์ รวมไปถึง กรารีนา กรีซีโบฟ ทีวี ซึ่งเป็นช่องยูทูบสัญชาติโปแลนด์ สื่อประเภทนี้เคยมีแนวคิดจะเผยแพร่ในเน็ตฟลิกซ์ เมื่อปี พ.ศ. 2563 โดย อาร์ชีฟเอตตีวัน ซึ่งเป็นพอตแคสต์แนวสยองขวัญ แต่ต่อมาได้ถูกยกเลิกไป
โลคัลฟิฟตีเอต
คริสต์ สตัฟ ได้ผลิตวิดิโอชุดภายใต้ช่องยูทูบ โลคัลฟิฟตีเอต ซึ่งเป็นการสมมติชื่อสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งที่มักถูกแย่งสัญญาณจากแหล่งปริศนาเป็นประจำ และเนื้อหาส่วนมากมักมีความเกี่ยวพันกับความเชื่อเรื่องของพระจันทร์ โดยวิดิโอแรกถูกเผยแพร่ในปลายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ช่วงเทศกาลฮาโลวีน
เกมินีโฮมเอนเตอร์เทนเมนต์
เกมินิโฮมเอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นผลงานวิดิโอชุดที่เผยแพร่บนยูทูบโดยเดมี อโปฟ ซึ่งเปิดตัวใน พ.ศ. 2562 โดยสมมติตัวเองให้เป็นบริษัทจัดจำหนายเทปวิดิโอที่บันทึกเหตุการณ์ที่ผิดปกติมากมายที่เกิดขึ้นทั่วโลก รวมถึงการปรากฏตัวของสิ่งมีชีวิตต่างดาวที่อันตรายต่อสหรัฐและการโจมตีระบบสุริยะอย่างต่อเนื่องโดยดาวเคราะห์ชื่อ ไอริส โดยวิดิโอชุดนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานพื้นบ้านของชนพื้นเมืองอเมริกันเกี่ยวกับสกินวอล์กเกอร์และเวนดิโก
เดอะแมนเดลาแคตะลูค
เดอะแมนเดลาแคตะลูค เป็นวิดิโอชุดที่เผยแพร่บนยูทูบโดยอเล็กซ์ คริสเตอร์ ในปี พ.ศ. 2563 โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับภัยอันตรายในเมืองแมนเดลา รัฐวิสคอนซินในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ซึ่งถูกคุกคามโดยผู้บุกรุกปริศนาที่ไม่มีตัวตนที่มีพลังในการบังคับให้คนกระทำอัตวินิบาตกรรมรวมถึงควบคุมสัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ได้
แอนะล็อกออเรอในประเทศไทย
แซนไบรต์ ช่องยูทูบช่องหนึ่งในประเทศไทยได้อัปโหลดวิดิโอประเภทดังกล่าวภายใต้ชื่อ ไทยแอนะล็อกออเรอ – การประกาศฉุกเฉิน (ฉบับภาษาไทย) ซึ่งแปลมาจาก คอนทิเจนซี ของโลคัลฟิฟตีเอต โดยถูกเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ซึ่งมียอดเข้าชมร่วม 338,503 ครั้ง (ณ วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2566) หลังจากนั้นได้มีช่องยูทูบที่ผลิตวิดิโอประเภทดังกล่าวตามมาได้แก่ เฮียส์เตอร์ทีวี ซึ่งเผยแพร่วิดิโอประเภทนี้เป็นครั้งแรกในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ภายใต้ชื่อ การนอนหลับอย่างแท้จริง ซึ่งแปลมาจากวิดิโอ เรียลสลีฟ ของโลคัลฟิฟตีเอต หลังจากนั้นเขามีผลงานประเภทดังกล่าวที่เป็นที่รู้จักตามมาภายหลัง อาทิ บทพระรอง กระสืออาละวาดที่เดิมบาง และ บันทึกรักดา-เชษฐ์ ซึ่งเป็นเรื่องราวของความขัดแย้งระหว่าง พิเชษฐ์ สมภักดี และ ดาริกา สุรศักดิ์ช่วงโชติ สองสามีภรรยาคู่หนึ่ง รวมไปถึง ไข้ผีห่า ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโรคระบาดชนิดหนึ่งที่ไม่มีทางรักษา สายที่คุณไม่ควรรับ ซึ่งดัดแปลงมาจาก เวทเทอร์เซอร์วิส ของโลคัลฟิฟตีเอต และ แบบทดสอบต้องห้ามของวิมานสีชมภู
วัดพระพุทธบาทยโสธร
ประวัติ
วัดพระพุทธบาทยโสธร เดิมเป็นวัดร้างสร้างเมื่อครั้งพระมหาอุตตมปัญญา และสัทธิวิหาริก ได้นำพระพุทธรูปปางนาคปรก พระพุทธบาทจำลอง ศิลาจารึกมาจากกรุงศรีอยุธยา จนพระราชมุนี (โฮม โสภโณ) อดีตผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เดินธุดงค์มาพบ และได้ทำการสร้างขึ้นเป็นวัด และพัฒนาจนเจริญรุ่งเรืองสืบมา จนได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร มีอาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง มณฑป 4 หลัง กุฏิชี 4 หลัง ศาลาหอฉัน 1 หลัง และบ้านรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปางนาคปรก 1 องค์ และรอยพระพุทธบาท
ปัจจุบันวัดพระพุทธบาทยโสธร ตั้งอยู่บ้านหนองยาง หมู่ที่ 3 ตำบลหัวเมือง อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 55 ไร่ อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กว้าง 17 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง มณฑป 4 หลัง กุฏิชี 4 หลัง ศาลาหอฉัน 1 หลัง และบ้านรับรอง 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปปางนาคปรก 1 องค์ และรอยพระพุทธบาท
รอยพระพุทธบาทจำลอง
ประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปที่ประดิษฐานรอยพระพุทธบาท บริเวณเดียวกันนี้ยังมีโบราณวัตถุอีกชิ้นหนึ่ง ได้แก่ พระพุทธรูปปางนาคปรก (ศิลาแลง) 1 องค์ ขนาดหน้าตักกว้าง 1 ศอก และหลักศิลาจารึกทำด้วยศิลาแลง 1 หลัก สูง 1 เมตร กว้าง 50 เซนติเมตร มีตัวหนังสือโบราณบันทึกไว้ว่า โบราณวัตถุทั้ง 3 อย่างนี้ พระมหาอุตตปัญญา และสัทธิวิหาริก ได้นำมาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อปี พ.ศ. 1378 นอกจากนั้นก็เขียนบอกคำนมัสการพระพุทธบาทไว้
เจดีย์มหาชนะชัย
ลักษณะขององค์เจดีย์ เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำทรง 8 เหลี่ยม สร้างขึ้นเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จ พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในวโรกาสที่พระองค์ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี  มีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นแรกมี การจัดแสดงเกี่ยวกับศิลปหัตถกรรมเครื่องมือเครื่องใช้ของชาวอีสานครั้งอดีต และเป็นห้องสมุดสำหรับค้นคว้าพระธรรมวินัย พระไตรปิฎก ชั้นที่ 2 จัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งรูปเหมือนบูรพาจารย์ ส่วนชั้นสุดท้ายได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
ประเทศโปแลนด์
ดินแดนที่มีความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ของโปแลนด์นั้น ครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งตามแนวทะเลบอลติกทางตอนเหนือของประเทศ ไปจนถึงเทือกเขาชูแดแรสและคาร์เพเทียนทางตอนใต้ โปแลนด์มีพรมแดนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับลิทัวเนียและรัสเซีย (ผ่านทางแคว้นคาลินินกราด) ทิศตะวันออกติดกับเบลารุสและยูเครน ทิศใต้ติดกับสโลวาเกียและเช็กเกีย และทิศตะวันตกติดกับเยอรมนี
ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ที่มีชีวิตชีวาบนผืนดินของโปแลนด์ มีระยะเวลาอยู่เป็นหลายพันปี ตลอดยุคโบราณตอนปลายมีความหลากหลายอย่างกว้างขว้าง โดยมีวัฒนธรรมและชนเผ่าต่าง ๆ ได้ตั้งรกรากอยู่บนที่ราบในยุโรปกลางอันกว้างใหญ่ อย่างไรก็ตาม ชาวโปลันด์ตะวันตกเป็นผู้ที่ครอบครองภูมิภาคแห่งนี้ และก็ได้ตั้งชื่อให้กับภูมิภาคนี้ว่าโปแลนด์ การสถาปนารัฐโปแลนด์นั้นสามารถย้อนรอยไปถึง ค.ศ. 966 เมื่อมีผู้ปกครองนอกรีตแห่งราชอาณาจักรที่อยู่ร่วมกับดินแดนของประเทศโปแลนด์ในปัจจุบัน ได้ยอมรับศาสนาคริสต์ และได้เปลี่ยนมานับถือคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ราชอาณาจักรโปแลนด์ถูกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1025 และใน ค.ศ. 1569 ก็ได้ประสานความสัมพันธ์ทางการเมืองที่มีมายาวนานกับลิทัวเนีย โดยการลงนามในสหภาพลูบลิน สหภาพนี้ได้ก่อตั้งเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ซึ่งเป็นหนึ่งในประเทศที่มีพื้นที่มากที่สุด (มีพื้นที่มากกว่า 1 e6km2) และเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในยุโรป ภายในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 โดยมีระบบการเมืองเป็นแบบเสรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ ซึ่งได้รับเอารัฐธรรมนูญสมัยใหม่ เป็นฉบับแรกของยุโรปมาใช้ นั่นคือ รัฐธรรมนูญวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1791
หลังผ่านพ้นความโดดเด่นและความรุ่งเรืองแล้วนั้น เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียก็ถูกแบ่งดินแดนโดยประเทศเพื่อนบ้านของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย เมื่อช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และได้รับเอกราชอีกครั้งใน ค.ศ. 1918 ด้วยสนธิสัญญาแวร์ซาย หลังจากความขัดแย้งทางด้านดินแดนอยู่หลายครั้ง โปแลนด์ซึ่งเป็นรัฐหลายชนชาตินั้น ได้รับการฟื้นฟูสถานะเป็นผู้เล่นหลักในการเมืองของยุโรป ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 สงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นด้วยการรุกรานโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี ตามมาด้วยสหภาพโซเวียตที่รุกรานโปแลนด์ตามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพ พลเมืองชาวโปแลนด์ประมาณ 6 ล้านคน รวมถึงชาวยิวในประเทศจำนวน 3 ล้านคน เสียชีวิตลงตลอดช่วงระหว่างสงคราม ในฐานะที่เป็นรัฐสมาชิกของกลุ่มตะวันออก สาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ได้ประกาศโดยทันทีว่า ประเทศของตนเป็นหัวหน้าในการลงนามสนธิสัญญาวอร์ซอ ท่ามกลางความตึงเครียดในสงครามเย็น ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ภายหลังเหตุการณ์ใน ค.ศ. 1989 โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการเกิดขึ้นและการมีส่วนร่วมของขบวนการโซลิดาริตี รัฐบาลคอมมิวนิสต์ถูกยุบ และโปแลนด์ก็ได้สถาปนาตนเองขึ้นมาใหม่ ในฐานะสาธารณรัฐประชาธิปไตย
โปแลนด์ถือเป็นตลาดที่พัฒนาแล้ว และเป็นประเทศอำนาจปานกลาง โดยเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของสหภาพยุโรป ตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (อำนาจตลาด) และใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ตามภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ โปแลนด์ให้มาตรฐานการครองชีพ ความปลอดภัย และเสรีภาพทางเศรษฐกิจที่สูงมาก  เช่นเดียวกับการศึกษาในระดับมหาวิทยาลัย ที่ไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน และระบบหลักประกันสุขภาพแบบถ้วนหน้า  ประเทศนี้มีแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกอยู่ 17 แห่ง โดย 15 แห่งเป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม โปแลนด์เป็นรัฐสมาชิกของเขตเชงเกน, สหภาพยุโรป, เขตเศรษฐกิจยุโรป, สหประชาชาติ, เนโท, องค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ และกลุ่มวิแชกราด
นิรุกติศาสตร์
ชื่อของประเทศโปแลนด์ในภาษาแม่ว่า Polska นั้น มีมาจากชนเผ่าเลติชของชาวโปลันด์ตะวันตก ซึ่งอาศัยอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำวาร์ตา ซึ่งในปัจจุบันคือภูมิภาควีแยลกอปอลสกา โดยเริ่มมาตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชื่อของชนเผ่านี้มีต้นกำเนิดมาจากภาษาโปรโต-อินโด-ยุโรป คำว่า *pleh₂- (ที่ราบ) และภาษาโปรโต-สลาวิก คำว่า pole (ทุ่งกว้าง) ในทางนิรุกติศาสตร์นั้นได้มีการพลิกแพลงคำจากภูมิลักษณ์ของภูมิภาคและภูมิประเทศอันราบเรียบของวีแยลกอปอลสกา ชื่อประเทศโปแลนด์ในภาษาอังกฤษนั้น (Poland) ถูกประดิษฐ์คำขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1560 โดยมาจากภาษาเยอรมันกลาง-สูง คำว่า Pole(n) และได้เติมคำหลังต่อท้ายว่า land ที่มีความหมายว่า ผู้คนหรือประเทศชาติ ก่อนที่จะถูกเอามาใช้ ส่วนชื่อประเทศโปแลนด์ในภาษาละติน (Polonia) ก็ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวาง ทั่วยุโรปภายในยุคกลาง
ประวัติศาสตร์
โปแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ในการรบวอร์ซอ โปแลนด์ต้องสู้กับสหภาพโซเวียตที่มีทหารมากกว่าถึงห้าเท่า แต่ทหารโปแลนด์ที่รักชาติก็สามารถขับไล่รัสเซียออกไปได้ ต่อมาโปแลนด์เกิดความขัดแย้งภายในประเทศ นาซีเยอรมนีได้เรียกร้องผนวกท่าเรือเสรีดานซิกแต่โปแลนด์ปฏิเสธ นาซีเยอรมนีกับสหภาพโซเวียตได้ทำสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพและร่วมมือกันเข้ายึดครองโปแลนด์ ในปี พ.ศ. 2482 โดยเยอรมนีจะเข้ายึดด้านตะวันตก ส่วนสหภาพโซเวียตจะเข้ายึดด้านตะวันออก แต่รัฐบาลของโปแลนด์ได้หลบลี้ภัยไปยังประเทศอังกฤษและจัดตั้งเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นทำการต่อสู้กับนาซีเยอรมนีต่อไป
ในระหว่างอยู่ภายใต้การครอบครองของนาซีเยอรมัน นาซีได้ทำการกวาดต้อนชาวยิวในโปแลนด์หลายล้านคนไปยังค่ายกักกัน โดยเฉพาะค่ายกักกันเอาชวิตซ์ และทำการสังหารหมู่อย่างโหดและทารุณ ต่อมาในปี 1945 กองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองโปแลนด์และได้ให้ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ หลังสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามเย็น ประเทศโปแลนด์ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของประเทศในยุโรปตะวันออกที่ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์
ภูมิศาสตร์
ที่ตั้ง ตั้งอยู่ใจกลางทวีปยุโรป มีพรมแดนติด 7 ประเทศ ได้แก่ ทิศเหนือจรดรัสเซีย (แคว้นคาลีนินกราด) ทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออกจรดลิทัวเนีย เบลารุส และยูเครน ทิศใต้จรดสโลวาเกียและสาธารณรัฐเช็ก ทิศตะวันตกจรดเยอรมนี และทิศเหนือจรดทะเลบอลติก
ภูมิประเทศ เป็นพื้นที่ราบเกือบทั้งประเทศ นอกจากบริเวณชายแดนทางใต้เป็นทิวเขาตาตรา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาคาร์เพเทียและภูเขาซูดีทีส ซึ่งมียอดเขาสูงที่สุดคือยอด Rysy สูงจากระดับน้ำทะเล 8,200 ฟุต เป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างโปแลนด์กับสโลวาเกีย โปแลนด์มีแม่น้ำสายสำคัญคือ แม่น้ำโอเดอร์ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ และแม่น้ำวิสตูลาที่อยู่ทางตะวันออกของประเทศ
บริหาร
โปแลนด์เป็นประเทศที่ปกครองโดยระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐ โครงสร้างของรัฐบาลนั้น มีศูนย์กลางอยู่ที่คณะรัฐมนตรี ที่นำโดยนายกรัฐมนตรี ประธานาธิบดีจะแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามข้อเสนอของนายกรัฐมนตรี ซึ่งมักจะมาจากพันธมิตรในสภาเซย์มเป็นส่วนใหญ่ ประธานาธิบดีจะได้รับเลือกตั้งจากคะแนนเสียงอยู่ทุก ๆ 5 ปี โดยประธานาธิบดีคนปัจจุบันคืออันด์แชย์ ดูดา และนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันคือมาแตอุช มอราวีแยตสกี
การแบ่งเขตการปกครอง
โปแลนด์แบ่งเขตการปกครองระดับบนสุดออกเป็น 16 จังหวัด (województwa) ได้แก่
การปกครองในระดับรองลงไปจากจังหวัดได้แก่
ดันแคน ลอว์เรนซ์
ดันแคนเปิดเผยว่าตัวเองเป็นบุคคลรักร่วมสองเพศ และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 เขาได้หมั้นกับจอร์แดน การ์ฟิลด์ นักประพันธ์เพลงชาวสหรัฐ
โฟโต 51
right|thumb|300px|โฟโต 51 โฟโต 51 (photo 51) เป็นชื่อที่ตั้งให้แก่ภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ถ่ายโดยเรย์มอนด์ กอสลิง นักศึกษาปริญญาเอกภายใต้การดูแลของโรซาลินด์ แฟรงคลิน เมื่อปี พ.ศ. 2495 ภาพนี้ถือได้ว่าเป็นภาพถ่ายที่มีส่วนสำคัญที่สามารถทำให้ระบุถึงโครงสร้างที่แท้จริงของดีเอ็นเอได้
ที่มา
ในสมัยนั้น เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก ได้รับโฟโต 51 จากเมาริส วิลคินส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานของกอสลิง ซึ่งทำให้วัตสันสามารถสร้างแบบจำลองโครงสร้างทางเคมีของดีเอ็นเอชนิดที่ประกอบด้วยน้ำผลึก (ดีเอ็นเอชนิดบี) อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าที่วัตสันจะสร้างแบบจำลองเสร็จ แฟรงคลินได้บรรยายถึงลักษณะซึ่งเธอได้ศึกษามาก่อนหน้า โดยกล่าวว่า ดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นเกลียว มีสายคู่แบบขนานสวนทิศ (antiparallel) และมีหมู่ฟอสเฟตเป็นโครงค้ำจุนด้านนอก ส่วนเบสที่อยู่ด้านในทำหน้าที่แสดงลักษณะทางพันธุกรรม จนนำไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์และสรีรวิทยาเมื่อ พ.ศ. 2505 ถึงกระนั้นแฟรงคลินผู้ดูแลงานนี้ก็สิ้นชีวิตไปเสียก่อนที่จะได้รับรางวัลร่วมกัน จึงถือได้ว่า ภาพโฟโต 51 นี้ เป็นภาพที่นำไปสู่การค้นพบที่สำคัญครั้งหนึ่งในมนุษยชาติ
ความสำคัญ
เนื่องจากภาพนี้ยืนยันถึงโครงสร้างรูปเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน ถึงกับกล่าวไว้ในหนังสือ The Double Helix ว่า "ครั้งแรกที่ผมเห็นภาพนี้ ผมอ้าปากค้างด้วยความตะลึง หัวอกหัวใจก็สั่นระรัวไปหมด"  งานทั้งหมดถูกตีพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ.2496 ในนิตยสาร Nature ถึงห้าบทความด้วยกัน
การปล่อยโพซิตรอน
การปล่อยโพซิตรอน (Positron emission) หรือ การสลายให้อนุภาคบีตาบวก (β+ decay) เป็นประเภทเฉพาะอย่างหนึ่งของการสลายกัมมันตรังสีและประเภทย่อยของการสลายให้อนุภาคบีตา ซึ่งโปรตอนหนึ่งตัวที่อยู่ภายในนิวเคลียสที่นิวไคลด์ของมันมีกัมมันตรังสี จะถูกแปลงให้เป็นนิวตรอนในขณะเดียวกันก็ปล่อยโพซิตรอนและอิเล็กตรอนนิวตริโน (νe) การปล่อยโพซิตรอนมีการไกล่เกลี่ยโดยแรงอย่างอ่อน โพซิตรอนเป็นชนิดหนึ่งของอนุภาคบีตา (β+), อนุภาคเบต้าอีกตัวหนึ่งก็คืออิเล็กตรอน (β−) ที่ปล่อยออกมาจากการสลายให้อนุภาค β− ของนิวเคลียส
ตัวอย่างของการปล่อยโพซิตรอน (การสลายให้ β+) จะแสดงด้วยแมกนีเซียม-23 ไปเป็นโซเดียม-23 ตามสมการ:
2312Mg → 2311Na + e+ + Ve
เพราะว่าการปล่อยโพซิตรอนจะลดจำนวนโปรตอนลงเมื่อเทียบกับจำนวนนิวตรอน, การสลายให้โพซิตรอนจึงจะเกิดขึ้นโดยทั่วไปในนิวไคลด์กัมมันตรังสี "ที่ร่ำรวยโปรตอน" ขนาดใหญ่ ผลจากการสลายให้โพซิตรอนจะเป็นการแปลง(ธาตุ)นิวเคลียส หรือการเปลี่ยนคุณสมบัติทางเคมีของอะตอมไปเป็นอะตอมของธาตุที่มีเลขอะตอมที่น้อยลงไปหนึ่งหน่วย
การปล่อยโพซิตรอนไม่ควรจะสับสนกับการปล่อยอิเล็กตรอนหรือการสลายให้เบต้าลบ (สลายให้ β-) ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อนิวตรอนจะกลายเป็นโปรตอนและนิวเคลียสก็ปล่อยอิเล็กตรอนและปฏินิวทริโน
การจับยึดอิเล็กตรอน (บางครั้งเรียกว่าการสลายให้ตรงข้ามบีตา (inverse beta decay)) ก็ถูกแยกประเภทเป็นครั้งคราวให้เป็นชนิดหนึ่งของการสลายให้บีตาอีกด้วย ในบางวิธี การจับยึดอิเล็กตรอนสามารถถือได้ว่าเทียบเท่ากับการปล่อยโพซิตรอน, เพราะในการจับยึดอิเล็กตรอนหนึ่งตัวจะส่งผลให้มีการปล่อยโพซิตรอนหนึ่งตัวด้วยเหมือนกับเป็นการแปรพันธ์ุเช่นกัน การจับยึดอิเล็กตรอนเกิดขึ้นเมื่ออิเล็กตรอนพร้อมใช้งานและมันต้องการความแตกต่างของพลังงานระหว่างพ่อแม่และลูกสาวน้อยลง ซึ่งจะเกิดขึ้นบ่อยครั้งในอะตอมขนาดเล็ก มากกว่าจะเกิดขึ้นในการปล่อยโพซิตรอน การจับยึดอิเล็กตรอนมักจะแข่งขันกับการปล่อยโพซิตรอนเนื่องจากการปล่อยโพซิตรอนจะสามารถมองเห็นและนอกจากนี้จะเกิดขึ้นเป็นชนิดเดียวเท่านั้นของการสลายให้บีตาในนิวเคลียสทราร่ำรวยโปรตอนเมื่อไม่มีพลังงานการสลายมากเพียงพอที่จะสนับสนุนการปล่อยโพซิตรอน
อำเภอบางปลาม้า
บางปลาม้า เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำท่าจีนตอนใต้ มีเนื้อที่ 482.954 ตร.กม.
ประวัติ
ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2440 กำหนดเขตอำเภอบางปลาม้าตรงกับสมัยพระสมุทรคณานุรักษ์ เป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ตั้งอยู่ในบริเวณลุ่มแม่น้ำท่าจีนตอนใต้ มี"ปลาม้า"ชุกชุม ที่ว่าการอำเภอหลังแรกตั้งอยู่บริเวณปากคลองบางปลาม้า ในปี 2442 เกิดเพลิงไหม้จึงได้ย้ายมาสร้างที่ปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบางปลาม้ามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบางปลาม้าแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 14 ตำบล 127 หมู่บ้าน ได้แก่
วัดป่าเขาน้อย (จังหวัดพิจิตร)
วัดป่าเขาน้อย เป็นวัดในสังกัดธรรมยุติกนิกาย ก่อตั้งขึ้นตามแบบแผนแห่งวัดที่มุ่งลักษณะวิปัสสนาธุระทั่วไป วัดตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านเนินหัวโล้ หมู่ที่ 5 ต.วังทรายพูน อ.วังทรายพูน จ.พิจิตร ปัจจุบันมี พระเสถียร กันตฺสีโล อยู่ในตำแหน่งเจ้าอาวาส  วัดป่าเขาน้อยมีคณะนักบวชประพฤติจริยาเป็นประจำอยู่ประมาณ 15-25 รูป
ประวัติ
วัดป่าเขาน้อยเริ่มก่อตั้งเป็นวัดสมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2536 ทางราชการได้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3ก) ในที่ดินพื้นที่บริเวณ <font face="true" size="true" style="color:black">“ หนองแฟบ ” ซึ่งมีขอบเขตที่เนื้อที่ประมาณ 14 ไร่ 1 งาน 51 ตารางวา ให้กับ นายวงเดือน อัสโย ซึ่งเป็นอุบาสกผู้ริเริ่มก่อสร้างวัดในครั้งแรก และนายวงเดือน ได้มีศรัทธาถวายที่ดินแปลงดังกล่าวให้เป็นที่สร้างวัด
ปี พ.ศ. 2537 นายวงเดือน อัสโย ได้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดต่อทางราชการในที่ดินแปลงที่ได้รับเอกสารสิทธิ์แล้วนั้น และได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนา ด้วยความเห็นชอบของกระทรวงศึกษาธิการ และมหาเถรสมาคม อนุญาตให้สร้างวัดได้ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2537
ปี พ.ศ. 2538 นายวงเดือน อัสโย ได้จัดทำรายงานขอตั้งวัด โดยขอตั้งชื่อวัดว่า <font face="true" size="true" style="color:black">“ วัดป่าเขาน้อย ” โดยมี หลวงปู่อ่ำ ธัมมกาโม (หมายถึงพระครูสันติวรญาณ ซี่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสันติวรญาณ ตำบลวังศาล อำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ด้วย) เป็นเจ้าอาวาส เมื่อมีรายงานเสนอต่อทางราชการ จากนั้นกระทรวงศึกษาธิการ โดยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมได้ออกประกาศตั้งวัดป่าเขาน้อยให้เป็นวัดในพระพุทธศาสนาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 และโดยมีพระอ่ำ ธัมมกาโม เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่นั้น
ปี พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาให้แก่วัดป่าเขาน้อยลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 18 ง เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2539 มีนายอำเภอวังทรายพูนเป็นผู้ปักหมายเขตวิสุงคามสีมา ณ บริเวณพระอุโบสถที่อยู่กลางหนองน้ำ ชื่อ <font face="true" size="true" style="color:black">‘ หนองแฟบ ’ ในพื้นที่เป็นบริเวณ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร โดยประมาณ
โดยทั่วไปแล้ว ทราบกันดีว่าหลวงปู่จันทา ถาวโร เป็นพระอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักวิปัสนาแห่งนี้ แต่หลวงปู่จันทาไม่ยอมรับในการแต่งตั้งให้ตนเองเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาได้ยอมรับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดป่าเขาน้อย เมื่ออยู่ในวัยชราภาพแล้ว โดยรับการเป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549 จวบกระทั่งวันมรณภาพ อนึ่งวัดป่าเขาน้อยในอดีตกาลนั้น เมื่อสมัยตั้งแต่ก่อตั้งวัดเป็นต้นมาคราคร่ำไปด้วยผู้คน และบรรดานักปฏิบัติธรรม พบว่าในอดีต มีภิกษุมาพำนักจำพรรษาอยู่อาศัยประกอบสมณะกิจ ที่ประมาณ 50-70 เป็นประจำ แตกต่างจากปัจจุบันซึ่งมีพระสงฆ์และนักปฏิบัตธรรมจำนวนน้อย ซึ่งอยู่ช่วยกันดูแลศาสนวัตถุ และศาสนสถานไม่ให้รกร้างและชำรุดทรุดโทรมมากเกินไป
สถานที่ภายในวัด
พระอุโบสถกลางน้ำ, หอพระไตรปิฎก, ศาลาโรงฉัน, กุฏิถาวรประมาณ 60 หลัง, ศาลาโรงฉันน้ำร้อน, อาคารผู้มาพักปฏิบัติธรรม 6 อาคาร, อาคารเก็บรักษาของบริจาค, พระเมรุ, ถังคอนกรีตเก็บกักน้ำ 3 ถัง ถนนและกำแพงคอนกรีตในพื้นที่ประมาณ 280 ไร่, อาคารที่ล้างบาตร, สระน้ำ, บ่อน้ำบาดาล, ถ้ำประดิษฐานรูปเหมือนหลวงพ่อเพชร, วิหารรายรอบพื้นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและสิ่งศักดิ์สิทธิ์, พระพุทธรูปพระพุทธมณฑลมงคลบพิตร, เจดีย์ศรีโอภาสพระบรมธาตุ
Antipodoecia
Antipodoecia เป็นสกุลของ Caddisfly ที่อยู่ในวงศ์ Antipodoeciidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Antipodoecia turneri.
สปีชีส์นี้พบในออสเตรเลีย
โต หง็อก เวิน
โต หง็อก เวิน (Tô Ngọc Vân) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2449 เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2497 เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงของเวียดนาม ผลงานของเขาหลายชิ้นจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งชาติเวียดนาม  ถนนสายหนึ่งในฮานอยตั้งตามชื่อของเขา
เวินทำงานเป็นครูสอนศิลปะ และเป็นจิตรกรที่เป็นแรงบันดาลใจของจิตรกรรุ่นต่อมา เวินเข้าร่วมกับขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสในภาคเหนือของเวียดนาม และเขาเสียชีวิตหลังจากได้รับบาดเจ็บระหว่างการรบในยุทธการเดียนเบียนฟู
อ้างอิง
มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553. หน้า 17
กฤษณา โกห์ลี
กฤษณา กุมารี โกห์ลี (ڪرشنا ڪماري ڪولھي ; Krishna Kumari Kolhi, เกิด 1 กุมภาพันธ์ 1979) หรือรู้จักในชื่อเล่น กีชูบาอี (Kishoo Bai) เป็นนักการเมืองชาวปากีสถาน สมาชิกวุฒิสภาปากีสถานตั้งแต่มีนาคม 2018 เธอเป็นสตรีทลิตชาวฮินดูคนแรก และสตรีชาวฮินดูคนที่สองที่ได้เป็นวุฒิสมาชิกของปากีสถาน เธอเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวเรียกร้องสิทธิสตรีและเรียกร้องให้ยกเลิกระบบทาสจากหนี้ เธอได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งใน 100 สตรีแห่งปี 2018 โดยบีบีซี
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
โกห์ลีเกิดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1979 ในครอบครัวชาวโกลีที่ยากจน ในนครปาร์การ์ สมัยที่เธอยังเรียนอยู่ระดับชั้นเกรด 3 (เทียบเท่า ป.3) ครอบครัวและตัวเธอเองถูกจับขังเป็นเวลาสามปีเพื่อเป็นทาสในพื้นที่คุมขังของเจ้าของที่ดินนายหนึ่งในอำเภออูเมร์โกต ทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวหลังตำรวจเข้าบุกค้น เธอเข้าเรียนในช่วงต้นที่อำเภออูเมร์โกต ก่อนที่จะย้ายไปเรียนในอำเภอมีรปุรขาส
เธอแต่งงานเมื่ออายุได้ 16 ปี ในปี 1994 ขณะเรียนอยู่ระดับชั้นเกรด 9 (เทียบเท่า ม.3) เธอศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย และในปี 2013 ได้รับปริญญาโทสาขาสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยสินธ์
ในปี 2007 เธอเข้าร่วมค่ายฝึกผู้นำเยาวชนด้านสิทธิมนุษยชนเมเหร์ครห์ครั้งที่สาม (third Mehergarh Human Rights Youth Leadership Training Camp) ในอิสลามาบาดที่เธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับรัฐบาลของปากีสถาน, การอพยพย้ายถิ่นของผู้คนทั่วโลก, การวางแผนยุทธศาสตร์ และเครื่องมือเพื่อการเปลี่ยนแปลงสังคม
อาขีพการเมือง
โกหลีเข้าร่วมพรรคประชาชนปากีสถาน (PPP) ในฐานะนักเคลื่อนไหวทางสังคมที่เรียกร้องสิทธิชนชายขอบในภูมิภาคทาร์ (Thar), สิทธิสตรี, ต่อต้านระบบทาสจากหนี้ และต่อต้านการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน ในปี 2018 เธอได้รับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกปากีสถานในการเลือกตั้งปี 2018 ในฐานะผู้สมัครขากพรรค PPP ในแคว้นสินธ์ และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 12 มีนาคม 2018 เธอเป็นสตรีทลิตชาวฮินดูคนแรกที่ได้เป็นวุฒิสมาชิก และเป็นสตรีฮินดูคนที่สองต่อจากรัตนา ภควันทาส เชาวลา
ในปี 2018 บีบีซีขึ้นชื่อเธอเป็นหนึ่งใน 100 สตรีแห่งปี
หลังเหตุการณ์โจมตีมนเทียรการาก ได้มีการเสนอร่างรัฐบัญญัติ "ว่าด้วยการปกป้องสิทธิของชนกลุ่มน้อยทางศาสนา" ("Protection of the Rights of Religious Minorities Bill") ในวุฒิสภา แต่ถูกระงับไปโดยคณะกรรมาธิการของพรรค Jamiat Ulema-e-Islam (F) (JUI-F) โดยวุฒิสมาชิก Abdul Ghafoor Haideri ในการประชุมครั้งนั้น กฤษณาเดินออกจากห้องประชุมเพื่อแสดงการประท้วงการตัดสินใจของคณะกรรมาธิการ
เอลนีโญ
เอลนีโญ (El Niño) เป็นรูปแบบสภาพอากาศที่เกิดขึ้นตลอดมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อน โดยเกิดขึ้นเฉลี่ยทุกห้าปี ลักษณะของเอลนีโญ คือ เกิดการเปลี่ยนแปลงในอุณหภูมิผิวน้ำทะเลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก โดยอุ่นขึ้นหรือเย็นลงผิดปกติ ซึ่งเรียกว่า เอลนีโญและลานีญาตามลำดับ และความดันบรรยากาศบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตกเขตร้อน ซึ่งเรียกว่า ความผันแปรของระบบอากาศในซีกโลกใต้ การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวเกิดขึ้นได้สองกรณี: เอลนีโญ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิมหาสมุทรอุ่นขึ้นผิดปกติ ประกอบกับความดันบรรยากาศสูงบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก ส่วนลานีญา เป็นปรากฏการณ์ที่อุณหภูมิมหาสมุทรเย็นลงผิดปกติ ประกอบกับความดันบรรยากาศต่ำบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก กลไกที่ทำให้เกิดความผันแปรดังกล่าวยังคงอยู่ในระหว่างการศึกษาวิจัย
เอลนีโญก่อให้เกิดสภาพอากาศเลวร้าย อย่างเช่น อุทกภัย ภัยแล้ง หรือการรบกวนสภาพอากาศในหลายภูมิภาคของโลก ประเทศกำลังพัฒนาซึ่งมีเศรษฐกิจเน้นเกษตรกรรมและการประมง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อยู่ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก ได้รับผลกระทบมากที่สุด ส่วนใหญ่แล้ว ปรากฏการณ์เอลนีโญ-ความผันแปรของระบบอากาศในซีกโลกใต้ มักถูกเรียกย่อเหลือเพียง "เอลนีโญ" ซึ่งเป็นคำในภาษาสเปน ซึ่งแปลว่า "เด็กชาย" และหมายความถึงบุตรพระคริสต์ เนื่องจากมีการสังเกตว่าความอุ่นขึ้นผิดปกตินี้มักเกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ลักษณะที่เกิดจากเอลนีโญเป็นไปได้ว่าก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วอันเป็นผลกระทบของปรากฏการณ์โลกร้อน และเป็นเป้าหมายสำหรับการวิจัยในการนี้
สภาวะปกติ
โดยปกติ บริเวณเส้นศูนย์สูตรเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ลมสินค้าตะวันออก (Eastery trade winds) จะพัดจากประเทศเปรู (ชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้) ไปทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก แล้วยกตัวขึ้นบริเวณเหนือประเทศอินโดนีเซีย ทำให้มีฝนตกมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และทวีปออสเตรเลียตอนเหนือ กระแสลมสินค้าพัดให้กระแสน้ำอุ่นบนพื้นผิวมหาสมุทรแปซิฟิกไปกองรวมกันทางตะวันตก จนมีระดับสูงกว่าระดับน้ำทะเลปกติประมาณ 60 – 70 เซนติเมตร แล้วจมตัวลง กระแสน้ำเย็นใต้มหาสมุทรซีกเบื้องล่างเข้ามาแทนที่กระแสน้ำอุ่นพื้นผิวซีกตะวันออก นำพาธาตุอาหารจากก้นมหาสมุทรขึ้นมา ทำให้ปลาชุกชุม เป็นประโยชน์ต่อนกทะเลและการทำประมงชายฝั่งของประเทศเปรู
ปรากฏการณ์เอลนีโญ
เมื่อเกิดปรากฏการณ์เอลนีโญ กระแสลมสินค้าตะวันออกอ่อนกำลังลง กระแสลมพื้นผิวเปลี่ยนทิศทาง พัดจากประเทศอินโดนีเซียและออสเตรเลียตอนเหนือไปทางตะวันออก แล้วยกตัวขึ้นเหนือชายฝั่งทวีปอเมริกาใต้ ก่อให้เกิดฝนตกหนักและแผ่นดินถล่มในประเทศเปรูและเอกวาดอร์ กระแสลมพัดกระแสน้ำอุ่นบนพื้นผิวมหาสมุทรแปซิฟิกไปกองรวมกันบริเวณชายฝั่งประเทศเปรู ทำให้กระแสน้ำเย็นใต้มหาสมุทรไม่สามารถลอยตัวขึ้นมาได้ ส่งผลกระทบให้บริเวณชายฝั่งขาดธาตุอาหารสำหรับปลาและนกทะเล ชาวประมงจึงขาดรายได้
วลาดีมีร์ ปูติน
วลาดีมีร์ วลาดีมีโรวิช ปูติน (Владимир Владимирович Путин; Vladimir Vladimirovich Putin; เสียงอ่าน ) เป็นนักการเมืองชาวรัสเซียผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สองและคนปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 2012 และเคยดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 2000 ถึง 2008 ปูตินยังเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐนตรีใน ค.ศ. 1999 ถึง 2000 และ ค.ศ. 2008 ถึง 2012 จึงถือได้ว่าเป็นผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหรือนายกรัฐมนตรีมาต่อเนื่องตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ปูตินเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดเป็นอันดับสองในยุโรปรองจาก อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา ของเบลารุส
ปูตินเคยเป็นเจ้าหน้าที่ข่าวกรองต่างประเทศแห่งคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐเป็นเวลา 16 ปี ก่อนจะลาออกในปี 1991 เพื่อเริ่มต้นอาชีพทางการเมืองในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เขาย้ายไปมอสโกในปี 1996 เพื่อร่วมงานกับ บอริส เยลต์ซิน ประธานาธิบดีในขณะนั้น ปูตินยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการแห่งหน่วยความมั่นคงกลาง และเลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคงในช่วงสั้น ๆ ก่อนได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1999 เขารักษาการตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 เมื่อเยลต์ซินลาออกจากตำแหน่ง ก่อนจะได้ชนะการเลือกตั้งสมัยแรกและขึ้นดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการในอีกสี่เดือนต่อมา และชนะการเลือกตั้งสมัยที่สองใน ค.ศ. 2004
เนื่องจากถูกจำกัดสมัยการดำรงตำแหน่งตามรัฐธรรมนูญ ปูตินจึงไม่มีสิทธิลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สาม หลังชัยชนะของผู้สืบทอดเขา ดมีตรี เมดเวเดฟ ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2008 เมดเวเดฟได้เสนอชื่อปูตินเป็นนายกรัฐมนตรี ปูตินดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2008 ต่อมา ในเดือนกันยายน 2011 ปูตินและเมดเวเดฟตกลงกันว่าปูตินจะลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สามไม่ติดต่อกันในการเลือกตั้งปี 2012 ซึ่งเขาชนะรอบแรกเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2012 โดยถูกกล่าวหาเรื่องการฉ้อโกงและตามมาด้วยการประท้วง ก่อนจะได้รับเลือกอีกครั้งเป็นสมัยที่สี่ ใน ค.ศ. 2018 ต่อมา ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 ภายหลังการลงประชามติ ปูตินลงนามในกฎหมายแก้ไขรัฐธรรมนูญ รวมถึงการอนุญาตให้ตัวเขาลงเลือกตั้งได้อีกสองสมัยซึ่งอาจขยายเวลาการดำรงตำแหน่งของเขาไปถึง ค.ศ. 2036
ปูตินได้รับชื่อเสียงว่านำพาเสถียรภาพทางการเมือง ระหว่างการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา เศรษฐกิจรัสเซียเติบโตขึ้นเก้าปีต่อเนื่อง เห็นได้จากจีดีพีแบบอำนาจซื้อ เพิ่มขึ้น 72% (หกเท่าในราคาตลาด) ความยากจนลดลงมากกว่า 50%  และค่าจ้างรายเดือนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจาก 80 เป็น 640 ดอลลาร์สหรัฐ ความสำเร็จนี้คาดว่ามาจากการจัดการเศรษฐกิจมหภาค การปฏิรูปนโยบายการคลังอย่างสำคัญและประจวบกับราคาน้ำมันที่สูง การไหลบ่าเข้ามาของทุนและการเข้าถึงเงินทุนภายนอกราคาถูกเพิ่มขึ้นอย่างเฉียบพลัน ซึ่งนักวิเคราะห์อธิบายว่า น่าประทับใจ
ระหว่างดำรงตำแหน่ง ปูตินผ่านกฎหมายปฏิรูปขั้นพื้นฐานหลายฉบับ รวมทั้งภาษีเงินได้อัตราเดียว การลดภาษีกำไร และประมวลที่ดินและกฎหมายใหม่ เขาทุ่มเทความพยายามอย่างมากในการพัฒนานโยบายพลังงานของรัสเซีย โดยยืนยันตำแหน่งของรัฐเซียเป็นอภิมหาอำนาจด้านพลังงาน  ซึ่งรวมถึงการฟื้นฟูอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ในประเทศและการริเริ่มการก่อสร้างท่อส่งออกหลักหลายแห่ง รวมทั้งเอสโปและนอร์ดสตรีม เช่นเดียวกับเมกะโปรเจกต์อื่น ๆ ในรัสเซีย ในการดำรงตำแหน่งสมัยที่สาม ปูตินลงนามในสนธิสัญญาการผนวกไครเมีย และสนับสนุนการทำสงครามในภูมิภาคตะวันออกของยูเครนด้วยการรุกรานทางทหารหลายครั้ง ส่งผลให้เกิดการคว่ำบาตรระหว่างประเทศและวิกฤตการณ์ทางการเงินในรัสเซีย นอกจากนี้ เขายังสั่งการให้ทหารเข้าแทรกแซงในซีเรียเพื่อต่อต้านรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ และในวาระการดำรงตำแหน่งสมัยที่สี่ ได้เกิดวิกฤตการณ์รัสเซีย–ยูเครน และเขาเป็นผู้สั่งการให้กองทัพเข้าโจมตียูเครนนำไปสู่การเกิดสงครามเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 2022 ศาลอาญาระหว่างประเทศได้ริเริ่มการไต่สวนคดีอาชญากรรมสงครามจากเหตุการณ์ดังกล่าว ต่อมา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ปูตินอนุมัติการผนวกภาคใต้และภาคตะวันออกของยูเครนเข้ากับรัสเซียซึ่งขัดต่อกฎหมายระหว่างประเทศ
ขณะที่การปฏิรูปและพฤติการณ์หลายอย่างระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีถูกวิจารณ์โดยผู้สังเกตการณ์ตะวันตกและผู้ต่อต้านภายในประเทศว่าไม่เป็นประชาธิปไตย การดูแลการฟื้นฟูระเบียบและเสถียรภาพของปูตินทำให้เขาได้รับความนิยมในสังคมรัสเซีย ปูตินมักสนับสนุนภาพลักษณ์ชายทรหดในสื่อ โดยแสดงความสามารถทางกายของเขาและเข้าร่วมในกิจกรรมวิสามัญหรืออันตราย เช่น กีฬาเอกซ์ตรีมและปฏิสัมพันธ์กับสัตว์ป่า ปูตินเป็นนักยูโดและนักกีฬาแซมโบ เคยเป็นแชมป์เลนินกราดสมัยวัยเยาว์ ปูตินมีส่วนสำคัญในการพัฒนากีฬารัสเซีย ที่โดดเด่นคือ ช่วยให้นครโซชีชนะการประกวดเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 นอกจากนี้ นิตยสารฟอบส์ได้จัดอันดับให้เป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในโลกในปี 2013 ถึง 2015 โดยฟอบส์ได้อธิบายว่าเขาเป็น "บุรุษเพียงไม่กี่คนของโลกที่ทรงอิทธิพลพอจะทำอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ"
ประวัติ
150px|thumb|left|ปูตินในวัยเด็ก วลาดีมีร์ ปูตินในวัยเด็ก เป็นช่วงที่หนังสายลับได้รับความนิยมจึงเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้กับปูติน ในสมัยนั้นมีอาชีพอยู่เพียงสองประเภทที่สามารถเป็นสายลับได้คือต้องเป็นทหารหรือจบนิติศาสตร์
วลาดีมีร์ ปูตินได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเลนินกราด สาขานิติศาสตร์ จบมาเขาได้ทำงานกับหน่วยสายลับได้ประจำหน่วยข่าวกรองสายลับและได้ถูกส่งไปประจำที่ประเทศเยอรมนีตะวันออก ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลายเขาจึงลาออกจากเคจีบี แล้วกลับไปอยู่กับอาจารย์ที่ชื่อว่า ดร. อนาโตลี ซับซัค และช่วยหาเสียงจน ดร. อนาโตลี ซับซัคได้เป็นผู้ว่าการเลนินกราด เมื่อ ดร.อนาโตลี ซับซัค ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดนข้อหาทุจริต แล้วปูตินเป็นลูกศิษย์ที่ไม่ยอมทิ้งอาจารย์ไป ได้หาข้อมูลมาช่วยอาจารย์จนพ้นความผิด
ต่อมาเพื่อนร่วมรุ่นมาชวนปูตินไปทำงานในทำเนียบประธานาธิบดีเยลซินในกรุงมอสโก จึงได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีสมัยบอริส เยลต์ซิน เป็นประธานาธิบดี ต่อมาเยลต์ซินได้ลาออกแล้วให้ปูตินมารักษาการณ์แทน แล้วปูตินก็ได้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ของรัสเซีย เพราะบอริส เยลต์ซินเป็นคนแนะนำ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ในวันที่ 14 มีนาคม 2004
ต่อมา เดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 นิตยสารไทม์ได้เลือกให้เขาเป็นบุคคลแห่งปี 2007 ด้วยเหตุผลว่าเขามีความเป็นผู้นำซึ่งเปลี่ยนความวุ่นวายในรัสเซียให้มีเสถียรภาพมากยิ่งขึ้น โดยนิตยสารไทมส์ ได้ขนานนามแก่ปูตินว่าเป็น "ซาร์แห่งรัสเซียใหม่" แม้ว่าปูตินจะสละตำแหน่งประธานาธิบดีให้แก่ ดมีตรี เมดเวเดฟแล้วก็ตาม แต่ปูตินก็ยังคงมีอำนาจและได้รับความนิยมอยู่
เจ้าหน้าที่ความมั่นคง
ปูตินเริ่มการทำงานในหน่วยเคจีบี (KGB) ในปี 1975 เมื่อจบการศึกษา โดยเข้ารับการฝึกฝนเป็นเวลาหนึ่งปีที่ โรงเรียนเคเกเบในออตา เลนินกราด อย่างไรก็ตาม ในรายงานการประเมินผลจากเจ้าหน้าที่ระดับสูงของหน่วยได้ระบุว่าปูตินนั้นมีข้อบกพร่อง ว่าเขานั้นเป็นคนไม่เข้าสังคมและมีสัญชาติญาณต่อภัยอันตรายต่ำ ต่อมาไปทำงานเป็นระยะเวลาสั้นๆที่กรมหลักที่สองแห่งคณะกรรมการความมั่นคงแห่งรัฐ (หน่วยราชการลับฝ่ายโต้ตอบ) ก่อนที่ต่อมาจะย้ายไปยังกรมหลักที่หนึ่งฯ ซึ่งเขามีหน้าที่ที่จะต้องเฝ้าจับตามองชาวต่างประเทศและเจ้าหน้าที่กงสุลในเลนินกราด
เมื่อกำแพงเบอร์ลินพังทลายลง มีนักสิทธิมนุษยชนเดินขบวนประท้วงมายังอาคารของ KGB ในเบอร์ลิน ปูตินได้เผาทำลายเอกสารของ KGB และยื่นขอคำสั่งเร่งด่วนไปยังผู้บังคับบัญชาในกรุงมอสโก ซึ่งเขาก็ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นว่า "มอสโกได้แต่เงียบ" เมื่อรัฐบาลเยอรมนีตะวันออกล่มสลาย ปูตินก็ถูกเรียกตัวกลับไปอยู่ที่เลนินกราดในสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งในปี 1991 เขาได้ควบตำแหน่งในภาควิชากิจการต่างประเทศของมหาวิทยาลัยเลนินกราด ตามบันทึกของรองอธิการบดี ยูรี มอลคานอฟ ด้วยตำแหน่งใหม่นี้ ปูติดคอยจับตามองเหล่านักศึกษาที่มีแววเพื่อเฟ้นหาคนเข้าสังกัด และในช่วงนี้เองที่เขาได้พบกับ อนาโตลี ซ็อบจัก ซึ่งเป็นอดีตอาจารย์ของเขาอีกครั้งซึ่งกำลังดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเลนินกราด
ปูตินลาออกจากการเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความมั่นคงขณะดำรงยศ พันโท ในวันที่ 20 สิงหาคม 1991 วันที่สองระหว่างความพยายามรัฐประหารเพื่อล้มล้างรัฐบาลของประธานาธิบดี มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ซึ่งหน่วย KGB ก็ร่วมสนับสนุนการรัฐประหาร ปูตินได้อธิบายเหตุผลการลาออกของเขาว่า "ทันทีที่รัฐประหารเริ่มขึ้น ผมก็ตัดสินใจทันทีว่าจะอยู่ข้างไหน" และในปี 1999 ปูตินก็ได้อธิบายว่าลัทธิคอมมิวนิสต์นั้นเป็น "ทางตันที่ไกลจากกระแสหลักของความศิวิไลซ์"
นครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก (1990–96)
ในเดือนพฤษภาคม 1990 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาด้านกิจการต่างประเทศของนายกเทศมนตรีอนาโตลี ซ็อบจัก ต่อมาในเดือนมิถุนายน 1991 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการความสัมพันธ์ภายนอกประจำสำนักนายกเทศมนตรีนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก รับผิดชอบงานพัฒนาความสัมพันธ์กับต่างประเทศและการลงทุนจากต่างชาติ ในคณะกรรมการที่มีเขาเป็นประธานนี้ ปูตินได้เปิดโอกาสให้บุคคลจากภาคธุรกิจเข้ามาร่วมเป็นกรรมการ ในเดือนมีนาคม 1994 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคนที่หนึ่งของฝ่ายบริหารเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 1995 ปูตินได้บริหารสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียา (Our Home Is Russia) ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลที่ก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรี วีกเตอร์ เชอร์โนมีร์ดีน ซึ่งในฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น ปูตินได้เป็นผู้ทำหน้าที่จัดการนโยบายหาเสียงในการเลือกตั้งของพรรคฯ ปูตินเป็นหัวหน้าสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียาประจำเซนต์ปีเตอส์เบิร์กจนถึงเดือนมิถุนายน 1997
เริ่มทำงานในมอสโก (1996–99)
ถึงแม้เจ้านายของปูติน อนาโตลี ซ็อบจัก จะพ่ายแพ้การเลือกตั้งนายกเทศมนตรีในปี 1996 แต่ปูตินได้รับข้อเสนอตำแหน่งงานในคณะบริหารเซนต์ปีเตอร์เบิร์กชุดใหม่ อย่างไรก็ตาม ปูตินได้ปฏิเสธตำแหน่งดังกล่าวไปเนื่องจากไม่ต้องการหักหลังนายเก่า เมื่อทราบว่าตนเองกำลังจะว่างงาน ปูตินจึงคิดจะเป็นคนขับรถแท็กซี่หรือทำงานพาร์ทไทม์เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว แต่แล้วปูตินก็ได้รับคำเชิญจากพาเวล โบโรดีน หัวหน้าสำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี ให้ไปเป็นผู้ช่วยของเขาในมอสโก ปูตินตอบรับคำเชิญดังกล่าวและย้ายไปยังกรุงมอสโกในเดือนมิถุนายน 1996 ในตำแหน่งรองหัวหน้าสำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี ต่อมาในเดือนมีนาคม 1997 ประธานาธิบดีเยลต์ซินได้แต่งตั้งปูตินเป็นรองเสนาธิการทำเนียบเครมลินควบตำแหน่งหัวหน้ากองบังคับการใหญ่สำนักจัดการทรัพย์สินส่วนประธานาธิบดี
นายกรัฐมนตรีครั้งแรก (1999)
สุขภาพของประธานาธิบดีเยลต์ซินย่ำแย่ลงอย่างกะทันหัน คู่แข่งทางการเมืองของเยลต์ซินเริ่มออกปราศัยถึงบุคคลที่จะมาแทนที่เขา แต่พวกเขาก็ต้องพบกับความยากลำบากเมื่อปูตินก้าวขึ้นมาเป็นรักษาการประธานาธิบดี การรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย (law-and-order) ตลอดจนการเดินหน้าปฏิบัติการในสงครามเชชเนียครั้งที่สองถือเป็นภาพลักษณ์ทรงศักยภาพของปูติน นำมาซึ่งกระแสนิยมในตัวปูตินที่เพิ่มขึ้น และพาให้ปูตินสามารถยืนอยู่เหนือคู่แข่งทางการเมืองทั้งหมดได้
เนื่องจากเขาไม่ได้กำลังสังกัดอยู่กับพรรคการเมืองใด ปูตินได้ให้สัญญาที่จะสนับสนุนพรรคเอกภาพ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่พึ่งตั้งขึ้นใหม่และครองสัดส่วนเป็นอันดับสองของคะแนนเสียงผู้มีสิทธิเลือกตั้ง (23.3%) ในเดือนธันวาคม 1999 และจะตอบแทนปูตินในสภาเป็นการต่างตอบแทน
รักษาการประธานาธิบดี (1999–2000)
thumb|ประธานาธิบดีเยลต์ซิน ส่งมอบอำนาจสูงสุดให้แก่นายกรัฐมนตรีปูติน วันที่ 31 ธันวาคม 1999 ในวันที่ 31 ธันวาคม 1999 ประธานาธิบดีเยลต์ซินประกาศลาออกอย่างไม่คาดคิด ซึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญทำให้ปูตินซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีต้องขึ้นมาเป็นรักษาการประธานาธิบดี ซึ่งในระหว่างที่เขาเป็นรักษาการนี้ เขาได้เดินทางไปให้กำลังกองทหารในเชชเนีย
คำสั่งประธานาธิบดีฉบับแรก ได้รับการลงนามโดยปูตินในวันที่ 31 ธันวาคม 1999 โดยเป็นคำสั่งเรื่อง "คำรับรองแก่อดีตประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซียและสมาชิกครอบครัว" เพื่อเป็นที่มั่นใจได้ว่า "บรรดาข้อกล่าวหาการทุจริตที่มีต่อประธานาธิบดีที่พึ่งพ้นจากตำแหน่งไปและที่มีต่อญาติของท่าน" จะไม่ถูกสืบและดำเนินการต่ออีก ซึ่งประเด็นนี้เคยถูกพุ่งเป้าไปที่บริษัทก่อสร้าง Mabetex ที่มีชื่อเยลต์ซินและครอบครัวเข้าไปพัวพัน และเมื่อการลาออกของเยลต์ซินมีผล การเลือกตั้งประธานาธิบดีจึงมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 26 มีนาคม 2000 ซึ่งปูตินชนะการลงคะแนนรอบแรกด้วยคะแนน 53%
ประธานาธิบดีครั้งแรก (2000–08)
ปูตินเข้าพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีในวันที่ 7 พฤษภาคม 2000 และได้แต่งตั้งรัฐมนตรีคลัง มีฮาอิล คาซยานอฟ เป็นนายกรัฐมนตรี
บททดสอบแรกในตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม 2000 เรือดำน้ำนิวเคลียร์ คูร์สก ขนาด 13,400 ตันที่อยู่ระหว่างการฝึกในทะเลเกิดการระเบิดขึ้นและจมลง ทำให้ลูกเรือเสียชีวิต 118 คน โศกนาฎกรรมครั้งร้ายแรงนี้ก่อให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ในตัวปูตินอย่างมาก เนื่องจากเหตุการณ์เกิดขึ้นเป็นเวลาหลายวันกว่าที่ปูตินจะกลับจากหยุดยาวพักผ่อน และกว่าเขาจะมาดูซากเรือก็กินเวลาอีกหลายวัน
ในวาระแรกของการดำรงตำแหน่งระหว่างปี 2000 ถึง 2004 ปูตินได้วางแนวทางในการแก้ไขภาวะความยากจนในประเทศ นอกจากนี้ปูตินยังได้ต่อรองกับชนชั้นนำในประเทศ ซึ่งปูตินเปิดทางให้ชนชั้นนำเหล่านี้ยังมีอิทธิพลได้อย่างเต็มเปี่ยม และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ชนชั้นนำเหล่านี้ก็หันมาสนับสนุนและกลายเป็นฐานอำนาจที่มั่นคงของปูติน เกิดนักธุรกิจใหญ่โตขึ้นมากมายในรัสเซียซึ่งล้วนแต่เป็นพันธมิตรของปูติน
ไม่กี่เดือนก่อนการเลือกตั้งทั่วไปในปี 2004 ปูตินได้ปลดคณะรัฐมนตรีของคาซยานอฟ และตั้งมีฮาอิล ฟรัดกอฟ ขึ้นมาเป็นนายกฯแทน และในวันที่ 14 มีนาคม 2004 ปูตินก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีติดต่อเป็นวาระที่สอง โดยได้รับคะแนนเสียงถึง 71%
นายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง (2008–12)
220px|thumb|นายกรัฐมนตรีปูตินและประธานาธิบดี[[ดมีตรี เมดเวเดฟ|เมดเวเดฟในปี 2008]] เนื่องจากรัฐธรรมนูญรัสเซียบัญญัติให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้ไม่เกินสองวาระ ดังนั้นปูตินจึงเลือกให้ดมีตรี เมดเวเดฟ ซึ่งเป็นเพื่อนและอดีตเสนาธิการเครมลินของเขาเป็นตัวแทนของเขาในการชิงตำแหน่งประธานาธิบดีแทน ซึ่งเมดเวเดฟก็ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี และเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ซึ่งในวันเดียวกันนั้นเองปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ทำให้ปูตินยังสามารถคงอิทธิพลทางการเมืองการปกครองไว้ได้
ปูตินอ้างว่า การเอาชนะความยากลำบากในวิกฤตเศรษฐกิจโลก เป็นหนึ่งในความสำเร็จสองอย่างของปูตินในช่วงที่เป็นนายกรัฐมนตรีครั้งที่สอง ความสำเร็จอีกอย่างคือการรักษาเสถียรภาพด้านขนาดประชากรในรัสเซียระหว่างปี 2008–2011 หลังจากที่รัสเซียต้องเผชิญกับภาวะจำนวนประชากรถดถอยมากว่าสองทศวรรษ ในการประชุมใหญ่ของพรรคในวันที่ 24 กันยายน 2011 เมดเวเดฟก็ประกาศให้ปูตินเป็นผู้ลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม นักสังเกตการณ์จำนวนมากเชื่อว่าปูตินจะได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีวาระที่สาม และเมดเวเดฟก็ถูกวางตัวให้เป็นนายกรัฐมนตรีคนถัดไปหลังเมดเวเดฟลงจากตำแหน่งประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม หลังผลการเลือกตั้งเมื่อ 4 ธันวาคม 2011 ได้ออกมาและปูตินเป็นผู้ชนะนั้น มีชาวรัสเซียหลายหมื่นคนออกมาประท้วงต่อต้านผลการเลือกตั้งและกล่าวหาคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งถือเป็นการประท้วงที่ใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่ปูตินเข้ามาปกครองประเทศ กลุ่มผู้ประท้วงได้ออกมาเรียกร้องให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะ
การผนวกดินแดนไครเมียและรุกรานยูเครน
ในปี ค.ศ. 2014 ประเทศยูเครนเกิดความวุ่นวายและก่อจลาจลขึ้นเพื่อขับไล่ประธานาธิบดีวิคเตอร์ ยานูคอวิช ซึ่งช่วงนี้เองประธานาธิบดีปูตินได้สั่งให้เคลื่อนกำลังทหารสู่ไครเมียโดยข้ออ้างว่าเพื่อปกป้องผลประโยชน์และพลเมืองเชื้อสายรัสเซียในไครเมีย กองทหารรัสเซียสามารถเข้าควบคุมไครเมียได้ทั้งหมดในวันที่ 2 มีนาคม 2014 การกระทำนี้ถูกประณามจากบรรดาชาติสมาชิกนาโตอย่างรุนแรงและมีมาตรการคว่ำบาตรด้านพลังงานต่อรัสเซีย หลังจากนั้นสองสัปดาห์ก็มีการลงประชามติว่าด้วยสถานภาพของไครเมียขึ้น โดยเสียงข้างมากกว่า 93% ของผู้มาใช้สิทธิต้องการให้ใครเมียแยกตัวออกจากยูเครนและเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย สนธิสัญญาผนวกดินแดนระหว่างไครเมียได้ลงนามเมื่อวันที่ 18 มีนาคม และรัฐสภารัสเซียให้การรับรองในวันที่ 21 มีนาคม อย่างไรก็ตาม สิบสามชาติสมาชิกในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติได้ลงมติให้ประกาศว่าการลงประชามตินั้นเป็นโมฆะ แต่รัสเซียในฐานะสมาชิกถาวรได้ใช้อำนาจยับยั้งและจีนงดออกเสียง แม้ญัตติจะตกไปแต่ฝ่ายนาโตก็ไม่ลดความพยายาม ในการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2014 ได้มีมติเสียงข้างมากให้ประกาศว่า การลงประชามติดังกล่าวเป็นโมฆะ และสหประชาชาติมิอาจยอมรับการผนวกดินแดนไครเมียเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย จากมติดังกล่าวนำไปสู่การเพิ่มมาตรการลงโทษต่อรัสเซีย ฝ่ายนิยมรัสเซียได้แพร่เข้าไปในภาคใต้และภาคตะวันออกของยูเครน และกลายเป็นกองกำลังกบฎที่สนับสนุนโดยรัสเซีย
การแทรกแซงซีเรีย
ในวันที่ 30 กันยายน 2015 ประธานาธิบดีปูตินได้อนุมัติให้กองทัพรัสเซียทำการเข้าแทรกแทรงในสงครามกลางเมืองซีเรีย ภายหลังจากได้รับคำร้องขอสนับสนุนด้านการทหารจากรัฐบาลซีเรียเพื่อการปราบกบฎและกลุ่มญิฮาดในซีเรีย รัสเซียเข้าแทรกแทรงด้วยการทิ้งระเบิดทางอากาศ, การยิงขีปนาวุธ และใช้กำลังรบพิเศษทะลวงเข้าจัดการกับกองกำลังฝ่ายต่อต้านรัฐบาลซีเรีย ซึ่งรวมถึงฝ่ายค้านซีเรีย, รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิส) และกลุ่มมุสลิมหัวรุนแรงอื่นๆ ต่อมาปูตินได้ประกาศในวันที่ 14 มีนาคม 2016 ว่าปฏิบัติการในประเทศซีเรียนั้น "ประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง" และสั่งการให้ถอนกองกำลังหลักของรัสเซียออกจากซีเรีย แต่ยังคงเหลือกองทหารรัสเซียบางส่วนอยู่ในซีเรียเพื่อสู้กับกลุ่มต่อต้านฯและสนับสนุนรัฐบาลซีเรีย ต่อมาในเดือนธันวาคม 2017 ปูตินได้เดินทางเยือนประเทศซีเรียเป็นครั้งแรกตั้งแต่การเข้าแทรกแซงของรัสเซีย
ภาพลักษณ์
220px|thumb|ประธานาธิบดีปูตินในห้องนักบินของเครื่องบินทิ้งระเบิด [[ตูโปเลฟ ตู-160|ตู-160 ก่อนทะยานขึ้น, ค.ศ. 2005]] ในมุมมองของสาธารณชน ปูตินมีภาพลักษณ์ที่เป็นชายชาตรี องอาจ และน่าเกรงขาม ภาพลักษณ์เหล่านี้ไม่ได้ปรากฏเฉพาะในรัสเซียเท่านั้น แต่เป็นที่โจษจันในระดับโลก เขาโปรดปรานกีฬาผาดโผนและอันตรายต่างๆเช่นการล่าสัตว์ ปูตินมีความสามารถในการขับเครื่องบิน ทั้งเครื่องบินทั่วไปไปจนถึงเครื่องบินรบสมรรถนะสูง นอกจากนี้ยังมีความเชี่ยวชาญด้านศิลปะการต่อสู้หลายแขนง เช่น แซมโบ, ยูโด, คาราเต้ ซึ่งปูตินเคยเป็นแชมป์กีฬาแซมโบและยูโดของนครเลนินกราดด้วย นอกจากนี้ยังมีความสามารถอื่นๆอีก อาทิ การขี่ม้า, ล่องแก่ง, การตกปลา ไปจนถึงการว่ายน้ำในแม่น้ำไซบีเรียที่เย็นยะเยือก ซึ่งมักจะปรากฏภาพที่เขาไม่ใส่เสื้อขณะทำกิจกรรมเหล่านี้ และยังสามารถดำน้ำลึก  หยุดเสือและหมีขั้วโลกด้วยปืนยิงยาสลบ, เป็นนักบินผู้ช่วยในเครื่องบินดับไฟป่า, ยิงลูกดอกใส่วาฬเพื่อการติดตาม , ขับรถสูตร เป็นต้น
ทรัพย์สิน
ตัวเลขอย่างเป็นทางการที่เปิดเผยระหว่างการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ค.ศ. 2007 ระบุว่าปูตินมีทรัพย์สินประมาณ 3.7 ล้านรูเบิล (150,000 ดอลลาร์สหรัฐ) ในบัญชีธนาคาร มีอพาร์ตเมนต์ 77.4 ตารางเมตรในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และทรัพย์สินจิปาถะอีกจำนวนหนึ่ง ปูตินรายงานรายได้รวม 2 ล้านรูเบิล (ประมาณ 80,000 ดอลลาร์สหรัฐ) ใน ค.ศ. 2006 และใน ค.ศ. 2012 ปูตินรายงานรายได้ 3.6 ล้านรูเบิล (ประมาณ 113,000 ดอลลาร์สหรัฐ)
นักการเมืองและนักหนังสือพิมพ์ฝ่ายค้านของรัสเซียระบุว่า ปูตินเป็นเจ้าของทรัพย์สินหลายพันล้านดอลลาร์สหรัฐอย่างลับ ๆ โดยเป็นเจ้าของหุ้นในบริษัทรัสเซียจำนวนหนึ่ง รายงานของ Polygraph.info ตรวจสอบรายงานของนักวิเคราะห์ตะวันตก (1–1.6 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ) และรัสเซีย (40,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ซีไอเอ (40,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และข้อโต้แย้งของสื่อรัสเซีย สรุปว่า ทรัพย์สินรวมของปูตินนั้นสรุปแน่ชัดไม่ได้ และการประเมินของผู้อำนวยการข่าวกรองสหรัฐยังไม่สมบูรณ์ แต่จากหลักฐานต่าง ๆ พบว่าสำนักข่าวกรองตะวันตกพบหลักฐานเกี่ยวกับทรัพย์สินของปูตินบ้างเหมือนกัน
พลังพล ซีพีเฟรชมาร์ท
พลังพล ซีพีเฟรชมาร์ท หรือ พลังพล เพชรยินดีอาคาเดมี่ มีชื่อจริงว่า รังสรรค์ ชายันรัมย์ (ชื่อเล่น: เดย์) นักมวยสองแบบ ทั้งมวยไทยและมวยสากลอาชีพ เกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 ที่ จังหวัดบุรีรัมย์