cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มาตราพายุหมุนเขตร้อน
มหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก
ถ้าหากพายุโซนร้อนมีกำลังแรงขึ้นและมีลมโดยประมาณหรือที่วัดได้มากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 74 ไมล์/ชม.) มันจะถูกเรียกว่าพายุเฮอริเคน และจะถูกจัดประเภทตามมาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน (SSHWS) โดยการจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดตามมาตรามาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน คือ พายุเฮอริเคนระดับ 1 (Category 1 hurricane) ซึ่งพายุมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 64–82 นอต (119–153 กม./ชม. หรือ 74–95 ไมล์/ชม.) เมื่อพายุเฮอริเคนทวีกำลังแรงขึ้นอีกโดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 83–95 นอต (154–177 กม./ชม. หรือ 96–110 ไมล์/ชม.) มันจะถูกจัดเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 2 (Category 2 hurricane) และเมื่อพายุเฮอริเคนมีความรุนแรงเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 3 (Category 3 hurricane) พายุจะมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 96–112 นอต (178–208 กม./ชม. หรือ 111–129 ไมล์/ชม.) ซึ่งตั้งแต่ระดับนี้เป็นต้นไป ศูนย์เตือนภัยจะพิจารณาให้พายุเป็นพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ (Major hurricane) ด้วย เมื่อพายุเฮอริเคนมีกำลังแรงขึ้นอีกมันจะถูกจัดเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 4 (Category 4 hurricane) โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 113–136 นอต (209–251 กม./ชม. หรือ 130–156 ไมล์/ชม.) หากพายุเฮอริเคนยังทวีกำลังแรงขึ้นอีก มันจะถูกจัดให้เป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 (Category 5 hurricane) โดยมีความเร็วลมอย่างน้อย 137 นอต (252 กม./ชม. หรือ 157 ไมล์/ชม.) ส่วนลักษณะพายุหมุนหลังเขตร้อน หรือ ระบบพายุหมุนเขตร้อนที่อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่เหลือหรือสลายตัวไปแล้ว คำแนะนำอย่างเป็นทางการที่ออกให้กับพายุมักจะยุติลงในขั้นนี้ อย่างไรก็ตาม คำแนะนำอาจจะยังคงมีการประกาศต่อไป ถ้าหากว่าลักษณะพายุหมุนหลังเขตร้อนนั้น จะเป็นภัยคุกคามต่อชีวิตและทรัพย์สิน และจะยังคงมีการออกคำแนะนำต่อไปด้วย ถ้าหากหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือนั้น มีโอกาสที่จะมีการฟื้นฟูตัวเองขึ้นใหม่ และผลิตแรงลมระดับพายุโซนร้อนหรือพายุเฮอริเคนเหนือบริเวณแผ่นดินได้ภายใน 48 ชั่วโมง
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันนั้น แต่เดิมถูกสร้างขึ้นมาโดยใช้ทั้งความเร็วลมและน้ำขึ้นจากพายุ แต่นับตั้งแต่ความสัมพันธ์ระหว่างความเร็วลมและน้ำขึ้นจากพายุนั้นไม่จำเป็นต้องเกี่ยวเนื่องกัน มาตรานี้จึงถูกเปลี่ยนเป็น "มาตราลมเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน" (SSHWS) และขึ้นอยู่กับความเร็วลมเพียงอย่างเดียว
ในอดีต คำว่า Great hurricane หรือ พายุเฮอริเคนใหญ่ ถูกใช้อธิบายถึงพายุที่มีความเร็วลมอย่างน้อย 110 นอต (200 กม./ชม. หรือ 125 ไมล์/ชม.) มีรัศมีขนาดใหญ่ (มากกว่า 160 กม. หรือ 100 ไมล์) และสร้างการทำลายล้างมหาศาล โดยคำนี้เลิกใช้ไปหลังจากที่มีการแนะนำมาตราแซฟเฟอร์–ซิมป์สันในช่วงต้นยุค ค.ศ. 1970
มีการเปลี่ยนแปลงมาตราดังกล่าวเล็กน้อยก่อนหน้าฤดูพายุเฮอริเคน พ.ศ. 2555 โดยความเร็วลมสำหรับระดับ 3–5 ถูกปรับแต่งเพื่อจำกัดข้อผิดพลาดในการปัดเศษที่เกิดขึ้นในช่วงฤดูกาลก่อนหน้า เมื่อพายุเฮอริเคนมีความเร็วลม 115 นอต (215 กม./ชม. หรือ 130 ไมล์/ชม.)
มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก
พายุหมุนเขตร้อนที่เกิดขึ้นภายในซีกโลกเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 180 องศาถึงเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออก จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA, RSMC โตเกียว) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนจะถูกนิยามเป็น การเริ่มขึ้นของพายุหมุนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศเหนือทะเลเขตร้อน (Non-frontal synoptic scale cyclone originating over tropical waters) หรือกึ่งเขตร้อน (sub-tropical waters) ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน การจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดที่ใช้โดยคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุดีเปรสชันเขตร้อน ด้วยความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาทีอย่างน้อย 33 นอต (61 กม./ชม. หรือ 17 ม./ว. หรือ 38 ไมล์/ชม.) ถ้าหากพายุดีเปรสชันเขตร้อนนั้นทวีกำลังแรงขึ้น โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 33–47 นอต (61–87 กม./ชม. หรือ 17–24 ม./ว. หรือ 38–54 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะได้รับการตั้งชื่อและถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อน ถ้าหากระบบยังทวีกำลังแรงต่อไปอีก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 25–32 ม./ว. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) พายุนั้นจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ส่วนการจัดระดับความรุนแรงที่สูงที่สุดตามมาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่น คือ พายุไต้ฝุ่น โดยพายุจะต้องมีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 33 ม./ว. หรือ 74 ไมล์/ชม.)
กรมอุตุนิยมวิทยาจีน, หอสังเกตการณ์ฮ่องกง (HKO), สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ต่างแบ่งประเภทของพายุไต้ฝุ่นเพิ่มเติม เพื่อวัตถุประสงค์ภายในประเทศของตนด้วย โดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะแบ่งประเภทของพายุไต้ฝุ่นออกเป็นสามประเภท ตามความเร็วลมสูงสุดใน 10 นาที ถ้าต่ำกว่า 84 นอต (156 กม./ชม. หรือ 43 ม./ว. หรือ 97 ไมล์/ชม.) จะถูกจัดเป็นประเภทพายุไต้ฝุ่น, ถ้าความเร็วลมอยู่ระหว่าง 85–104 นอต (157–193 กม./ชม. หรือ 44–54 ม./ว. หรือ 98–120 ไมล์/ชม.) จะถูกจัดประเภทเป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังแรงมาก และถ้าความเร็วลมมากกว่า 105 นอต (194 กม./ชม. หรือ 54 ม./ว. หรือ 121 ไมล์/ชม.) จะถูกจัดเป็นพายุไต้ฝุ่นรุนแรง ส่วนหอสังเกตการณ์ฮ่องกงและกรมอุตุนิยมวิทยาจีน จะแบ่งประเภทของพายุไต้ฝุ่นออกเป็นสามประเภท โดยทั้งสององค์กรจะจัดให้พายุที่มีความเร็วลม 80 นอต (150 กม./ชม. หรือ 41 ม./ว. หรือ 92 ไมล์/ชม.) เป็นประเภทพายุไต้ฝุ่น และพายุที่มีกำลังแรงกว่าโดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 85–104 นอต (157–193 กม./ชม. หรือ 44–54 ม./ว. หรือ 98–120 ไมล์/ชม.) เป็นพายุไต้ฝุ่นกำลังแรง ขณะที่พายุที่มีความเร็วลมตั้งแต่ 100 นอต (190 กม./ชม. หรือ 51 ม./ว. หรือ 120 ไมล์/ชม.) จะถูกจัดให้เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ ได้เสนอการใช้คำว่า พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น และแนะนำให้ใช้กับระบบพายุที่มีความเร็วลมมากว่า 120 นอต (220 กม./ชม. หรือ 62 ม./ว. หรือ 140 ไมล์/ชม.)
นอกเหนือจากหน่วยงานให้บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของแต่ละชาติแล้ว ยังมีศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐ ที่เฝ้าติดตามแอ่งนี้เช่นกัน รวมถึงยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญสำหรับรัฐบาลสหรัฐด้วย โดยศูนย์นี้จะกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนสองหลัก (พร้อมทั้งอักษร "W" ต่อท้าย) การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะใช้มาตราของหน่วยงานเอง ในการจัดความรุนแรงภายในแอ่งนี้ โดยการจัดความรุนแรงของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้แก่ พายุดีเปรสชันเขตร้อน, พายุโซนร้อน, พายุไต้ฝุ่น และ พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น อีกทั้งเมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนแล้ว และได้รับชื่อจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะทำการเพิ่มข้อมูลชื่อสากลที่ได้รับนั้น (โดยการใส่วงเล็บเพิ่มลงไป) กับหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน (ตัวอย่างเช่น ในฤดูกาล 2561 พายุดีเปรสชันเขตร้อน TWENTY-W หรือย่อว่า TD 20W ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเบบินคา (Bebinca) ทางศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะกล่าวถึงพายุลูกนี้ว่า TS 20W (BEBINCA) ในคำแนะนำพายุของศูนย์ฯ) อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมปรับความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดเป็นพายุโซนร้อน โดยปราศจากการปรับของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นด้วย (เนื่องจากความแตกต่างระหว่างมาตราวัดความเร็วลมระหว่างหน่วยงานทั้งสอง) ชื่อในวงเล็บจะถูกใส่เป็นหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนแบบสะกดในภาษาอังกฤษแทน เช่น TS 16W (SIXTEEN) จนกว่ากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะปรับพายุลูกนั้นให้เป็นพายุโซนร้อนและประกาศชื่อกับพายุ เมื่อทราบชื่อแล้วทางศูนย์จะนำชื่อในไปใส่ในวงเล็บตามปกติต่อไป
นอกจากนี้สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวันยังมีมาตราพายุหมุนเขตร้อนของสำนักเองในภาษาจีน แต่เมื่อใช้ภาษาอังกฤษจะใช้มาตราของคณะกรรมการไต้ฝุ่นแทน
มหาสมุทรอินเดียเหนือ
พายุหมุนเขตร้อนใดที่ก่อตัวในมหาสมุทรอินเดียเหนือ ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 100 องศาตะวันออกถึงเส้นเมริเดียนที่ 45 องศาตะวันออก จะถูกติดตามโดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD, RSMC นิวเดลี) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามเป็น พายุหมุนในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ (Non-frontal synoptic scale cyclone) ที่เริ่มขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน การจัดความรุนแรงอย่างเป็นทางการขั้นต่ำที่สุด ที่ใช้กันภายในมหาสมุทรอินเดียเหนือคือ พายุดีเปรสชัน ซึ่งมีความเร็วลมต่อเนื่องใน 3 นาทีอยู่ระหว่าง 17–27 นอต (31–49 กม./ชม. หรือ 20–31 ไมล์/ชม.) หากพายุดีเปรสชันทวีกำลังแรงขึ้น มันจะกลายเป็นพายุดีเปรสชันหมุนเร็ว ซึ่งมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 28–33 นอต (50–61 กม./ชม. หรือ 32–38 ไมล์/ชม.) หากพายุดีเปรสชันหมุนเร็วมีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุไซโคลน มันจะได้รับชื่อจากกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย โดยจะต้องมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 34–47 นอต (62–88 กม./ชม. หรือ 39–54 ไมล์/ชม.) หากพายุทวีกำลังแรงขึ้นอีกมันจะถูกจัดเป็นพายุไซโคลนกำลังแรง โดยพายุระดับนี้มีกำลังลมแบบพายุโซนร้อน ซึ่งจะมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) หากพายุยังทวีกำลังแรงขึ้นไปอีก มันจะถูกจัดเป็นพายุไซโคลนกำลังแรง โดยพายุตั้งแต่ระดับนี้ขึ้นไปจะมีกำลังลมแบบพายุเฮอริเคนหรือพายุไต้ฝุ่น ซึ่งจะมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) หากพายุทวีกำลังแรงขึ้นอีก มันจะถูกจัดเป็นพายุไซโคลนกำลังแรงมาก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 64–89 นอต (118–166 กม./ชม. หรือ 73–102 ไมล์/ชม.) ซึ่งหากพายุยังทวีกำลังแรงขึ้นอีก มันจะถูกจัดเป็นพายุไซโคลนกำลังแรงอย่างมาก โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 90–119 นอต (166–221 กม./ชม. หรือ 104–137 ไมล์/ชม.) สำหรับการจัดความรุนแรงขั้นสูงสุดในมหาสมุทรอินเดียเหนือคือ พายุซูเปอร์ไซโคลน โดยมีความเร็วลมมากกว่า 120 นอต (222 กม./ชม. หรือ 138 ไมล์/ชม.)
ตามประวัติศาสตร์แล้ว ระบบจะถูกจัดความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชัน ถ้าบริเวณของระบบนั้นมีความกดอากาศต่ำเมื่อเทียบกับบริเวณโดยรอบ และในประวัติศาสตร์ยังมีการจัดความรุนแรงแบบอื่นถูกใช้ด้วย คือ พายุไซโคลนที่มีลมไม่เกินกว่าระดับ 10 ตามมาตราโบฟอร์ต และพายุไซโคลนที่มีลมอยู่ในระดับ 11 หรือ 12 ตามมาตราโบฟอร์ต ระหว่างปี พ.ศ. 2467 ถึง 2531 พายุหมุนเขตร้อนในแอ่งนี้ถูกแบ่งการจัดความรุนแรงออกเป็นสี่ประเภทคือ พายุดีเปรสชัน พายุดีเปรสชันหมุนเร็ว พายุไซโคลน และพายุไซโคลนกำลังแรง อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2531 เมื่อมีการนำประเภท "พายุไซโคลนกำลังแรงที่มีแกนของลมพายุเฮอริเคน" มาใช้สำหรับพายุหมุนเขตร้อนที่มีความเร็วลมมากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 74 ไมล์/ชม.) ในระหว่างปี พ.ศ. 2542 มีการนำประเภทใหม่มาใช้เพิ่มเติมคือ "พายุไซโคลนกำลังแรงมาก" และ "พายุซูเปอร์ไซโคลน" ขณะที่ประเภทพายุไซโคลนกำลังแรงที่มีแกนของลมพายุเฮอริเคนนั้น ถูกตัดทิ้งออกไป ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2558 มีการแก้ไขอื่น ๆ กับมาตราความรุนแรงอีก โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดียมีการเรียกพายุที่มีความเร็วลมสูงสุดต่อเนื่องใน 3 นาที ระหว่าง 90–119 นอต (166–221 กม./ชม. หรือ 104–137 ไมล์/ชม.) เป็นประเภทพายุไซโคลนกำลังแรงอย่างมาก
ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐก็ติดตามในแอ่งนี้เช่นกัน และยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญสำหรับรัฐบาลสหรัฐด้วย นอกจากนี้ยังมีการกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนเช่นเดียวกันกับแอ่งอื่น ๆ ข้างต้นด้วย (แม้ว่าจะเป็นรูปแบบที่ไม่เป็นทางการสำหรับแอ่งนี้และแอ่งอื่น โดยพายุไซโคลนที่ก่อตัวอยู่ในทะเลอาหรับจะได้รับตัวอักษร "A" ต่อท้าย ขณะที่พายุที่ก่อตัวในอ่าวเบงกอลจะได้รับตัวอักษร "B" ต่อท้าย) การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะมีความรุนแรงใด ๆ ในแอ่งนี้ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดประเภทระบบทั้งหมดเป็น พายุหมุนเขตร้อน (Tropical cyclones) พร้อมด้วยหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน (โดยมีการใส่ชื่อพายุลงในวงเล็บ และใช้วิธีปฏิบัติเช่นเดียวกันกับพายุไต้ฝุ่นในหัวข้อด้านบน)
มหาสมุทรอินเดียตะวันตกเฉียงใต้
พายุหมุนเขตร้อนใดที่ก่อตัวภายในซีกโลกใต้ ระหว่างทวีปแอฟริกาถึงเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก จะถูกติดตามโดยศูนย์พายุหมุนเขตร้อนเรอูว์นียงของเมเตโอ-ฟร็องส์ (MFR, RSMC เรอูว์นียง) ภายในภูมิภาคนี้การแปรปรวนของลมในเขตร้อน (Tropical disturbance) จะถูกนิยามเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ (Non-frontal synoptic scale low pressure area) ที่เริ่มขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุนอย่างแน่นอน ด้วยความเร็วลมเฉลี่ยประมาณไม่เกิน 27 นอต (50 กม./ชม.)
การแปรปรวนของลมในเขตร้อน เป็นคำเรียกทั่วไปที่เมเตโอ-ฟร็องส์ใช้เรียกหย่อมความกดอากาศต่ำแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ ที่มีการจัดระบบการพาความร้อนและมีการไหลเวียนลมพื้นผิวแบบพายุหมุน ตัวระบบควรจะมีความเร็วลมโดยประมาณน้อยกว่า 28 นอต (50 กม./ชม. หรือ 32 ไมล์/ชม.)
ระบบพายุจะถูกกำหนดให้เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน หรือ พายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อน เมื่อมันมีความเร็วลมมากกว่า 28 นอต (50 กม./ชม. หรือ 32 ไมล์/ชม.) หากพายุทวีกำลังแรงขึ้นอีก และมีความเร็วลมมากกว่า 35 นอต (65 กม./ชม. หรือ 40 ไมล์/ชม.) มันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และจะได้รับชื่อจากศูนย์ย่อยภูมิภาคในมอริเชียสหรือมาดากัสการ์เพียงศูนย์ใดศูนย์หนึ่ง ส่วนระบบพายุกึ่งเขตร้อนในแอ่งนี้นั้น ไม่ว่าจะมีความรุนแรงเท่าใด มันก็จะถูกกำหนดให้เป็นพายุดีเปรสชันกึ่งเขตร้อนเสมอ
หากพายุที่รับชื่อแล้วนั้นยังทวีกำลังแรงขึ้นไปอีก จนมีความเร็วลมถึง 48 นอต (89 กม./ชม. หรือ 55 ไมล์/ชม.) มันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และจะได้รับการกำหนดให้เป็นพายุไซโคลน เมื่อพายุนั้นมีความเร็วลมถึง 64 นอต (118 กม./ชม. หรือ 74 ไมล์/ชม.) หากพายุไซโคลนนั้นทวีกำลังแรงขึ้น จนมีความเร็วลมถึง 90 นอต (166 กม./ชม. หรือ 103 ไมล์/ชม.) มันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุไซโคลนรุนแรง ส่วนถ้าพายุยังทวีกำลังแรงขึ้นอีก และมีความเร็วลมถึง 115 นอต (212 กม./ชม. หรือ 132 ไมล์/ชม.) มันจะถูกกำหนดให้เป็นพายุไซโคลนรุนแรงมาก ซึ่งเป็นประเภทความรุนแรงสูงที่สุดในมหาสมุทรอินเดียตะวันตก–ใต้
เมื่อการประชุมคณะกรรมการพายุหมุนเขตร้อนภูมิภาคหนึ่ง (RA I Tropical cyclone committee) ครั้งที่สิบในช่วงปี พ.ศ. 2534 มีการแนะนำให้มีการเปลี่ยนแปลงการจัดระดับความรุนแรงสำหรับในฤดูกาล พ.ศ. 2536–2537 โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีการตัดสินใจให้การจัดความรุนแรงเดิมที่แบ่งพายุดีเปรสชันเขตร้อนออกเป็น พายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อน (Weak Tropical Depression), พายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังปานกลาง (Moderate Tropical Depression), พายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังแรง (Severe Tropical Depression) นั้นเปลี่ยนเสียใหม่เป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน (Tropical Depression), พายุโซนร้อนกำลังปานกลาง และพายุโซนร้อนกำลังแรง โดยการเปลี่ยนแปลงนี้มีผลใช้ในช่วงฤดูกาล พ.ศ. 2536–2537
ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐก็ติดตามในแอ่งนี้เช่นกัน และยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญในนามรัฐบาลสหรัฐด้วย ระบบพายุจะถูกกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนแบบไม่เป็นทางการ พร้อมเติมตัวอักษร "S" ต่อท้าย (ซึ่งครอบคลุมทั้งมหาสมุทรอินเดียใต้ รวมถึงทั้งพื้นที่รับผิดชอบของ BMKG และ BoM ทางฝั่งตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออกด้วย) การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะมีความรุนแรงใด ๆ ในแอ่งนี้ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดประเภทระบบทั้งหมดเป็น พายุหมุนเขตร้อน (Tropical cyclones) พร้อมด้วยหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน (โดยมีการใส่ชื่อพายุลงในวงเล็บ และใช้วิธีปฏิบัติเช่นเดียวกันกับพายุไต้ฝุ่นและมหาสมุทรอินเดียเหนือในหัวข้อด้านบน)
ออสเตรเลียและฟีจี
พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในซีกโลกใต้ นับจากทางตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออก จะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนหนึ่งศูนย์หรือมากกว่านั้น ซึ่งศูนย์เหล่านี้ดำเนินงานโดยกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี, เมทเซอร์วิซของนิวซีแลนด์, กรมอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศวิทยา และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG), หน่วยงานบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของปาปัวนิวกีนี และสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BoM) ภายในภูมิภาคนี้พายุหมุนเขตร้อนถูกนิยามเป็น หย่อมความกดอากาศต่ำในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศ (Non-frontal synoptic scale low pressure area) ที่เริ่มขึ้นเหนือทะเลในเขตร้อน โดยมีการจัดระบบการไหลเวียนลมและมีความเร็วลมต่อเนื่องใน 10 นาทีมากกว่า 34 นอต (63 กม./ชม. หรือ 39 ไมล์/ชม.) ใกล้ศูนย์กลาง เมื่อพายุมีความเร็วลมถึงระดับนี้แล้ว มันจะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อน และเริ่มถูกจัดระดับตามมาตราความรุนแรงพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลีย ซึ่งเป็นมาตราที่แบ่งพายุหมุนเขตร้อนออกเป็นห้าระดับ ขึ้นอยู่กับความเร็วลมสูงสุดใน 10 นาที พายุไซโคลนระดับ 1 จะมีความเร็วลมต่อเนื่องใน 10 นาทีอยู่ที่ 34–47 นอต (36–87 กม./ชม. หรือ 39–54 ไมล์/ชม.) ขณะที่พายุไซโคลนระดับ 2 จะมีความเร็วลมต่อเนื่องใน 10 นาทีอยู่ที่ 48–63 นอต (89–117 กม./ชม. หรือ 55–72 ไมล์/ชม.) เมื่อพายุไซโคลนระดับ 2 กลายเป็นพายุไซโคลนระดับ 3 มันจะถูกจัดความรุนแรงใหม่เป็น พายุไซโคลนกำลังแรง โดยมีความเร็วลมอยู่ที่ 64–85 นอต (119–157 กม./ชม. หรือ 74–98 ไมล์/ชม.) พายุไซโคลนกำลังแรงระดับ 4 มีความเร็วลมอยู่ที่ 86–110 นอต (157–200 กม./ชม. หรือ 99–130 ไมล์/ชม.) ขณะที่การจัดความรุนแรงสูงสุดคือ พายุไซโคลนกำลังแรงระดับ 5 ซึ่งมีความเร็วลมอย่างน้อย 108 นอต (200 กม./ชม. หรือ 124 ไมล์/ชม.) ขึ้นไป
สำหรับระบบพายุที่มีความรุนแรงต่ำกว่าพายุไซโคลน จะมีคำที่ใช้กับระบบเหล่านี้ต่างกัน ประกอบด้วย การแปรปรวนของลมในเขตร้อน (Tropical Disturbance), บริเวณความกดอากาศต่ำเขตร้อน (Tropical Low) และ พายุดีเปรสชันเขตร้อน (Tropical Depression) การแปรปรวนของลมในเขตร้อนนั้นหมายถึง การเริ่มของระบบในระดับภูมิภาคแบบไม่มีหน้าปะทะอากาศในเขตร้อน โดยมีการพาความร้อนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และ/หรือ มีข้อบ่งชี้ถึงการไหลเวียน ส่วนพายุดีเปรสชันเขตร้อนหรือบริเวณความกดอากาศต่ำเขตร้อน คือ การแปรปรวนของลม (Disturbance) ที่มีการไหลเวียนอย่างแน่นอน ซึ่งสามารถทำการประมาณตำแหน่งของศูนย์กลางได้แล้ว และมีความเร็วลมสูงสุดเฉลี่ยใน 10 นาทีน้อยกว่า 34 นอต (63 กม./ชม. หรือ 39 ไมล์/ชม.) ใกล้ศูนย์กลาง ส่วนกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจีจะมีหมายเลข FMS ให้กับระบบเมื่อมีความเป็นไปได้ว่ามันจะพัฒนาไปเป็นพายุไซโคลน หรือจะมีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินภายในพื้นที่รับผิดชอบของตน และจะมีการวิเคราะห์สำหรับ 24 ชั่วโมงก่อนหน้าด้วย มาตราพายุหมุนเขตร้อนของออสเตรเลียนี้ถูกนำเสนอโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย ก่อนหน้าฤดูกาล พ.ศ. 2523–2524
ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของสหรัฐก็ติดตามในแอ่งนี้เช่นกัน และยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญในนามรัฐบาลสหรัฐด้วย ระบบพายุจะถูกกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนแบบไม่เป็นทางการ พร้อมเติมตัวอักษร "S" ต่อท้าย (ถ้าเริ่มต้นทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก และตลอดทั้งมหาสมุทรอินเดียใต้ ซึ่งเป็นพื้นที่รับผิดชอบของเมเตโอ-ฟร็องส์) หรือ เติมตัวอักษร "P" ต่อท้าย (ถ้าเริ่มทางตะวันออกของเส้นเมริเดียนที่ 135 องศาตะวันออก และตลอดทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ซึ่งเป็นพื้นที่รับผิดของสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย, หน่วยงานบริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติของปาปัวนิวกีนี, กรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี และเมทเซอร์วิซของนิวซีแลนด์) การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะมีความรุนแรงใด ๆ ในแอ่งนี้ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะจัดประเภทระบบทั้งหมดเป็น พายุหมุนเขตร้อน (Tropical cyclones) พร้อมด้วยหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน (โดยมีการใส่ชื่อพายุลงในวงเล็บ และใช้วิธีปฏิบัติเช่นเดียวกันกับพายุไต้ฝุ่นและมหาสมุทรอินเดียในหัวข้อด้านบน)
มาตราทางเลือก
ยังมีมาตราอื่นที่ศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคหรือศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนไม่ใช้อย่างเป็นทางการ ทว่ามีองค์การอื่นใช้ เช่น องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ ตัวอย่างเช่น "ดัชนีพลังงานจลน์เบ็ดเสร็จ" (Integrated Kinetic Energy index) ซึ่งวัดศักย์ทำลายล้างของคลื่นพายุซัดฝั่ง มีระดับตั้งแต่หนึ่งถึงหก โดยหกมีศักยะทำลายล้างสูงสุด
"พลังงานพายุหมุนสะสม" (accumulated cyclone energy; ACE) เป็นมาตราที่องค์การบริหารมหาสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติและหน่วยงานอื่นใช้เพื่อแสดงกัมมันตภาพของพายุหมุนเขตร้อนลูกหนึ่ง ๆ ซึ่งอยู่นอกเหนือกำลังพายุหมุนเขตร้อนและฤดูกาลพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมด โดยคำนวณโดยนำความเร็วลมใกล้ศูนย์กลางของพายุหมุนเขตร้อนกัมมันต์ทุกลูก (ความเร็วลมตั้งแต่ 35 น็อตขึ้นไป) ที่ระยะห่าง 6 ชั่วโมงยกกำลังสอง จำนวนดังกล่าวปกติถูกหารด้วย 10,000 เพื่อให้คำนวณต่อได้ง่ายขึ้น หน่วยของ ACE คือ 104 น็อต2 และสำหรับใช้เป็นดัชนี มีการสันนิษฐานหน่วย นอกจากนี้ อาจคำนวณโดยใช้ความเร็วลมยกกำลังสาม ซึ่งเรียก ดัชนีการสลายกำลัง (Power Dissipation Index หรือ PDI)
"ดัชนีความรุนแรงเฮอริเคน" (Hurricane Severity Index; HSI) เป็นอีกมาตราหนึ่งที่มีการใช้และจัดความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนโดยอาศัยทั้งความรุนแรงและขนาดของสนามลม HSI กำหนดให้มี 0 ถึง 50 แต้ม โดยแบ่งเป็นความรุนแรงของพายุหมุนเขตร้อนสูงสุด 25 แต้ม และขนาดสนามลมสูงสุด 25 แต้ม การให้แต้มเป็นแบบอัตราเลื่อน โดยแต้มส่วนใหญ่สงวนไว้สำหรับแรงเฮอริเคนและสนามลมขนาดใหญ่
ตารางเปรียบเทียบ
ศัพทวิทยาสำหรับพายุหมุนเขตร้อนที่แตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค ชื่อย่อภาษาอังกฤษใต้ชื่อแอ่งเป็นชื่อของศูนย์เตือนภัยอย่างเป็นทางการทั่วโลก โดยมีเพียงศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC), ศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง (CPHC) และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) เท่านั้นที่ใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที และมีเพียงกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD) เท่านั้นที่ใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 3 นาที (ไม่ปรากฏในตาราง) นอกนั้นศูนย์เตือนภัยอื่นทั่วโลกจะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 10 นาที
ก้านควบคุม
ก้านควบคุม คืออุปกรณ์ป้อนข้อมูลประกอบด้วยแท่งที่หมุนบนฐานและรายงานมุมหรือทิศทางไปยังอุปกรณ์ที่กำลังควบคุม ก้านควบคุมมักใช้เพื่อควบคุมวิดีโอเกมและมักมีปุ่มกดอย่างน้อยหนึ่งปุ่มที่สามารถอ่านสถานะได้จากคอมพิวเตอร์อีกด้วย รูปแบบที่เป็นที่นิยมของก้านควบคุมที่ใช้กับเครื่องเล่นวิดีโอเกมสมัยใหม่คือก้านแอนะล็อก
ก้านควบคุมได้รับการควบคุมการบินที่สำคัญในห้องนักบินของเครื่องบินหลายลำ โดยเฉพาะเครื่องบินเจ็ตรวดเร็วของทหารซึ่งอาจใช้ตรงกลางหรือติดตั้งด้านข้าง
ก้านควบคุมยังใช้สำหรับควบคุมเครื่องต่าง ๆ เช่น รถเครน, รถบรรทุก, ยานพาหนะไม่มีกำลังใต้น้ำและเครื่องตัดหญ้ารัศมีวงกลมศูนย์ ก้านควบคุมที่ใช้นิ้วมือขนาดเล็กได้รับการยอมรับว่าเป็นอุปกรณ์อินพุตสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กอื่น ๆ เช่น โทรศัพท์เคลื่อนที่
อูโก ราฟาเอล โซโต
อูโก ราฟาเอล โซโต (Hugo Rafael Soto) นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ที่เมืองกาตามาร์กา สถิติการชก 69 ครั้ง ชนะ 55 (น็อก 37) เสมอ 2 แพ้ 10
บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย – รอบที่ 3
การแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย - รอบที่สาม เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศของทวีปเอเชียเพื่อคัดเลือกทีมฟุตบอลเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบสุดท้ายที่ประเทศกาตาร์ ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย เริ่มแข่งขันในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2564 ถึง 29 มีนาคม พ.ศ. 2565  โดยมีทีมแข่งขันในรอบนี้ทั้งสิ้น 12 ทีมที่ดีที่สุดจากการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนเอเชีย - รอบที่ 2 และทั้ง 12 ทีมที่เข้ารอบจะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งรอบสุดท้ายของเอเชียนคัพ 2023 โดยอัตโนมัติ
ผู้ทำประตู
มี 122 ประตูใน 60 แมตช์, สำหรับค่าเฉลี่ยของ 2.03 ประตูต่อเกม.
พญากระรอกบินหูแดง
พญากระรอกบินหูแดง (Red giant flying squirrel) เป็นกระรอกบินขนาดใหญ่ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Petaurista petaurista
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายพญากระรอกบินหูดำ (P. elegans) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แตกต่างจากตรงที่มีปลายหางสีดำ ขนสีน้ำตาลแดงไม่มีลาย หัวและหางมีลายจาง ๆ มีขนสีน้ำตาลแดงจางและมีลายจุดสีขาวหนาแน่น โดยเฉพาะบริเวณหัว ขอบหูด้านหน้าเป็นสีขาวและมีรอยแต้มสีขาวบริเวณไหล่ หางสีน้ำตาลอ่อนหรือสีเทา ปลายหางสีดำ มีคอหอยสีขาว
มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 52 เซนติเมตร ความยาวหาง 63 เซนติเมตร
หากินในเวลากลางคืนเช่นเดียวกับกระรอกบินชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ตอนเหนือของอินเดีย เช่น รัฐชัมมูและกัศมีร์ ไปตลอดจนแนวเทือกเขาหิมาลัยจนถึงเอเชียตะวันออก เช่น เกาะไต้หวัน  ในประเทศไทยจะพบได้ในภาคใต้ตั้งแต่คอคอดกระลงไปจนถึงแหลมมลายู, สิงคโปร์ จนถึงเกาะบอร์เนียวและชวา นอกจากนี้แล้วยังพบได้ที่ศรีลังกาอีกด้วย
กินอาหารจำพวกพืชและผลไม้ตลอดจนแมลง พญากระรอกบินหูแดงสามารถร่อนได้ไกลถึง 75 เมตร (250 ฟุต)
สถานีรถไฟโกตันดะ
สถานีรถไฟโกตันดะ เป็นสถานีรถไฟในเขตชินางาวะ กรุงโตเกียว ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก โทกีวคอร์ปอเรชัน และรถไฟใต้ดินโทเอ
เส้นทาง
สถานีรถไฟโกตันดะให้บริการโดยบริษัทรถไฟดังนี้:
เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ (Prins Frederick der Nederlanden ; 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1797 - 8 กันยายน ค.ศ. 1881) เป็นพระราขโอรสพระองค์ที่สองในพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์กับวิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
พระประวัติ
เจ้าชายเฟรเดอริกเป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเติบโตในปรัสเซีย อันเป็นบ้านเกิดของพระราชมาดา โดยครั้งทรงพระเยาว์พระองค์ทรงเรียนศิลปะการต่อสู้จาก คาร์ล ฟอลนต์ พระองค์เสด็จกลับนิวัติประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี ค.ศ. 1813 พระองค์ทรงรับสั่งภาษาดัตช์ไม่ได้เลย พระองค์จึงถูกส่งไปที่ มหาวิทยาลัยเลนเดน เพื่อทรงศึกษาภาษาดัตช์ โดยทรงมีอาจารย์สอนคือ คาร์ล ลุควิก ฟอน แวน ฟู ในกรุงเฮก
เสกสมรส
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ณ กรุงเบอร์ลิน โดยทรงมีพระบุตร ดังนี้
ออสติโอคอนไดรติส ดีสซิแคนส์
ออสติโอคอนไดรติส ดีสซิแคนส์ (Osteochondritis dissecans, OCD) เป็นโรคอย่างหนึ่งของข้อต่อซึ่งมีการแตกออกระหว่างกระดูกอ่อนผิวข้อกับกระดูกใต้กระดูกอ่อน โรคนี้เกิดจากการขาดเลือดของกระดูกใต้กระดูกอ่อนผิวข้อ ทำให้กระดูกบริเวณดังกล่าวตายแบบ avascular necrosis หรือการตายของเนื้อเยื่อที่เกิดจากการขาดเลือด กระดูกที่ตายจะถูกดูดซึมไป ทำให้กระดูกอ่อนผิวข้อบริเวณนั้นเสียหายง่าย ต่อมาจึงเกิดการแตก (dissection) ของทั้งกระดูกและกระดูกอ่อนออกมา มีชิ้นกระดูกลอยในช่องว่างไขข้อ ทำให้เกิดอาการปวดและทำความเสียหายต่อผิวข้อมากขึ้น
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Faculty of Engineering, Prince of Songkla University) จัดตั้งและเปิดการเรียนการสอนเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทยที่เก่าแก่เป็นอันดับที่ 7 ในช่วงก่อตั้งได้ฝากเรียนที่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ก่อนที่จะย้ายมาเรียนที่หาดใหญ่จนถึงปัจจุบัน
ประวัติ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเป็นคณะวิชาที่เก่าแก่ที่สุดในภาคใต้ ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน พ. ศ. 2510 ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยภาคใต้ และเริ่มรับนักศึกษาในปีนั้นจำนวน 50 คนแต่ในขณะนั้นสถานที่ศึกษา ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ยังสร้างไม่เสร็จ จึงต้องฝากนักศึกษาในขณะนั้นไปเรียนที่ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ไปก่อน การเรียนการสอนในช่วงนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบากมาก
การดำเนินการในระยะแรก ในช่วงแรกปี พ. ศ. 2511-2513 ประสบกับปัญหาขาดแคลนบุคลากร เครื่องมืออุปกรณ์ และสถานที่ด้านการเรียนการสอนบางวิชาอย่างมาก เช่น ในหมวดวิชาช่างเบื้องต้น ต้องฝากนักศึกษาไปเรียนที่ โรงเรียนช่างฝีมือทหาร ส่วนวิชาพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ ใช้คณาจารย์จากคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ร่วมกับคณาจารย์จากโรงเรียนอาชีวศึกษาและวิทยาลัยเทคนิค สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ และนักเรียนทุน “โคลัมโบ” ที่มีทุนผูกพันกับมหาวิทยาลัยเป็นส่วนใหญ่ มาช่วยสอน ในระหว่างนั้นได้รีบเร่งก่อสร้างที่ทำการถาวร ของคณะฯ ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และได้สั่งซื้อเครื่องมืออุปกรณ์ประกอบการเรียนการสอนไปพร้อมๆ กัน
ในปี พ. ศ. 2514 การก่อสร้างอาคารของคณะฯ เสร็จสิ้น พร้อมกับได้มีการติดตั้งเครื่องมืออุปกรณ์การศึกษาไว้บ้างแล้ว จึงได้ย้ายนักศึกษารวมประมาณ 200 คนยกเว้นนักศึกษาในชั้นปี่ที่ 1 มาเรียนที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณ เชิงเขาคอหงส์ ต. คอหงส์ อ. หาดใหญ่ จ. สงขลา ส่วนนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ยังคงให้เรียนอยู่ที่สำนักงานชั่วคราวที่กรุงเทพฯ ต่อไปอีกหนึ่งปีการศึกษา และในปี พ.ศ. 2515 จึงย้ายนักศึกษาทั้งหมดมาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2514 นี้เองที่คณะฯ ได้ผลิตบัณฑิตซึ่งสำเร็จการศึกษาเป็นรุ่นแรกจำนวน 13 คน
ทำเนียบคณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น สร้างขึ้นเมื่อ 22 มีนาคม 2556
การปรับเปลี่ยนโครงสร้าง
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารเนื่องจากปรับรูปแบบการบริหารมหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐตาม ตั้งแต่ 7 ตุลาคม 2463 มีผลให้ปรับเปลี่ยนภาควิชาเป็นสาขาวิชา
หลักสูตรที่เปิดสอน
ปัจจุบันคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตร ดังต่อไปนี้
แอร์อาระเบีย
ท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์จาห์ สิ่งที่แตกต่างของแอร์อาระเบียที่เป็นสารการบินต้นทุนต่ำที่ให้บริการเชื่อมต่อกับหลายเที่ยวบินในท่าอากาศยานหลัก โดยมุ่งเน้นไปในกลุ่มเมืองอะเล็กซานเดรียและคาซาบลังกา
ผู้บริการและเจ้าของ
แอร์อาระเบียเปิดตัวในปี 2546 เป็นสารการบินต้นทุนต่ำแห่งแรกในตะวันออกกลาง ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ดูไบ ภายใต้ชื่อ (DFM: AIRARABIA) ซึ่งทำให้ตอนนี้เป็นบริษัทที่มีสินทรัพย์กว่า 10,000 ล้าน AED แอร์อาระเบียในวันนี้ประกอบด้วยกลุ่มของสารการบินและบริษัทที่ให้บริการการท่องเที่ยวในตะวันออกลางและแอฟริกาเหนือ
สำนักงานใหญ่
สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในท่าอากาศยานนานาชาติซาร์จาห์
อียิปต์
แอร์อาระเบีย อียิปต์ เริ่มดำเนินการร่วมทุนกันระหว่างแอร์อาระเบียและอียิปต์เตียนทราเวลและบริษัทการท่องเที่ยว ทราฟโค กรุ๊ป โดยใช้ชื่อว่า "แอร์อาระเบีย อียิปต์" โดยมีสนามบินหลักอยู่ที่ อเล็กซานเดรีย อียิปต์ โดยสารการบินได้รับใบอนุญาตเมื่อวันที่ 22 พฤศภาคม 2553 และดำเนินการให้บริการเชิงพาณิชย์เมื่อวันที่ 1  มิถุนายน  2553  มีเครื่องให้บริการจำนวน 3 ลำ ในจำนวน  2 ลำให้บริการตามตารางการบิน และอีก 1  ลำ เป็นการให้บริการแบบเช่าเหมาลำจากยุโรปมายังทะเลแดง
จอร์แดน
แอร์อาระเบีย จอร์แดน ใช้ตัวย่อในสมาคมระหว่างประเทศ IATA คือ ทีบีเอ (TBA) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2553 สารการบินแอร์อาระเบียได้มีข้อตกลงกับ ทานทาสกรุ๊ป เพื่อจัดตั้ง "สารการบินแอร์อาระเบีย" มีฐานหลักอยู่ที่ อัมมาน จอร์แดน ปฏิบัติการบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติควีนอาเลีย ไปยัง ยุโรป,ตะวันออกกลาง และ อเมริกาเหนือ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2554 สารการบินได้ประกาศถึงความล่าช้าที่จะเป็นศูนย์กลาวของประเทศรวมถึงปัญหาราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น เดือนมกราคม 2558 สารการบินแอร์อาระเบียออกมาประกาศการเข้าซื้อกิจการของสารการบินเพตราในอัตราส่วนร้อยล่ะ 49 โดยผู้ถือหุ้นหลักของสารการบินเพตรายังคงถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยล่ะ 51 และจะมีการรีแบรนด์สารการบินแอร์อาระเบีย จอร์แดนในช่วงต้นปีนี้อีกด้วย  โดยจะมีการเพิ่มเครื่องบิน เอ320  อีก  2 ลำ เพื่อจะได้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของกรุงอัมมาน แอร์อาระเบีย จอร์แดน ยังได้เปิดเส้นทางใหม่ไปยัง คูเวต, ชาม เอล เช็ค, เออบิล และ เจดด้า
โมรอคโค
แอร์ อาระเบีย มารอค (2552-ปัจจุบัน) - เป็นสารการบินร่วมทุนของสารการบินแอร์อาระเบียและนักลงทุนชาวโมรอคโค เนื่องจากโมรอคโคเป็นเหมือนที่มีขนาดใหญ่ในแถบคาซาบลังกา เริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 6 พฤศภาคม 2552 เป็นการขยายเส้นทางการบินไปในแถบยุโรป และแอฟริกา แอร์ อาระเบีย มารอค มีเครื่องบินจำนวน 4 ลำที่ให้บริการไปยังจุดหมายปลายทางในยุโรป
เนปาล
ฟลาย เยติ (2550-2551) ปี 2551 สารการบินแอร์อาระเบียได้ตั้งฐานการบินที่เมืองกาตมานดุ ของเนปาลเพื่อทำการบินในภูมิภาคเอเชียและตะวันออกกลาง โดยทำการทำข้อตกลงกับสายการบินเยติ โดยเป็นสารการบินต้นทุนต่ำ ในชื่อ ฟลายเยติ แต่เนื่องจากสภาพการเมืองและเศรษฐกิจไม่ดีในประเทศ ทำให้สายการบินต้องหยุดการให้บริการลงในปี 2551
จุดหมายปลายทาง
ปลายปี 2557 แอร์อาระเบียให้บริการส่งผู้โดยสารไปยัง 100 ท่าอากาศยานในตะวันออกกลาง, แอฟริกาเหนือ, เอเชียและยุโรป และล่าสุดที่ ไคโรประเทศอียิปต์.
ตารางแสดงจำนวนจุดหมายปลายทางที่สายการบินแอร์อาระเบียให้บริการ ณ วันที่ 31 พฤษภาคม 2558:
ฟริตซ์ แซร์นีเกอ
ฟริตซ์ แซร์นีเกอ (Fritz Zernike; 16 กรกฎาคม 1888 – 10 มีนาคม 1966) เป็นนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ ในปี 1953 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์จากการประดิษฐ์กล้องจุลทรรศน์แบบเฟสคอนทราสต์
ชีวประวัติ
แซร์นีเกอเกิดในเมืองอัมสเตอร์ดัม เรียนที่มหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม เป็นผู้ช่วยที่มหาวิทยาลัยโกรนิงเงินในปี 1913 และเป็นศาสตราจารย์ที่นั่นตั้งแต่ปี 1920 ถึง 1958 ในปี 1930 เขาพบว่าเราสามารถสังเกตตำแหน่งเฟสของแสงผ่านการทดลองโดยใช้เกรตติงการเลี้ยวเบน ในปี 1936 เขาได้สร้างกล้องจุลทรรศน์แบบเฟสคอนทราสต์โดยใช้หลักการนี้ขึ้นสำเร็จ กล้องจุลทรรศน์แบบเฟสคอนทราสต์สามารถสังเกตความแตกต่างบางส่วนในดรรชนีหักเห และได้รับการนำมาใช้อย่างแพร่หลายกับตัวอย่างโปร่งใส จุลินทรีย์ที่มีชีวิต และยา
เขายังมีผลงานอื่น ๆ รวมถึงพหุนามแซร์นีเกอสำหรับความคลาดทางทัศนศาสตร์ของเลนส์
เขาได้รับเหรียญรางวัลรัมฟอร์ดในปี 1952 และรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1953
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2564
เมื่อวันที่ 15 มกราคม เวลา 02:28 น. ตามเวลาอินโดนีเซียกลาง เกิดเหตุแผ่นดินไหวซึ่งมีศูนย์กลางอยู่บริเวณอำเภอมาเจอเน จังหวัดซูลาเวซีตะวันตก บนเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีขนาดความรุนแรง 6.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ แผ่นดินไหวครั้งนี้รู้สึกได้ไกลถึงมากัซซาร์ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดซูลาเวซีใต้และปาลูซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดซูลาเวซีกลาง นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าอาคารหลายหลังพังถล่มในเมืองใกล้เคียงซึ่งรวมถึงอาคารสามชั้นในมามูจู เมืองหลักของจังหวัดซูลาเวซีตะวันตก มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 73 คน และผู้บาดเจ็บอีก 820 คน ก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลักไม่กี่ชั่วโมง ได้เกิดแผ่นดินไหวนำขนาด 5.7
ฟิฟตีเซนต์
ฟิฟตีเซนต์ (50 Cent - ฟิฟตีเซนต์) มีชื่อจริงว่า เคอร์ติส เจมส์ แจ็กสัน ที่ 3 (Curtis James Jackson III) เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1975 เป็นแร็ปเปอร์ ที่ได้รับรางวัลใหญ่ไปครองถึง 6 รางวัล รวมทั้ง ศิลปินยอดเยี่ยม และ อัลบั้มยอดเยี่ยม ประจำปี ในงาน Bilboard Music Awards 2005 จากงานเพลงชุด The Massacre
ประวัติ
แม่ของเขาเป็นผู้ค้ายาเสพติด รายเล็กและถูกฆาตกรรม เมื่อเขา อายุได้ 8 ปี ฟิฟตีเซนต์พูดถึงแม่ อดีตเกี่ยวกับยาเสพติด และทุก ๆ เรื่องในชีวิตของเขา อย่างตรงไปตรงมาในรูปแบบ ของบันทึกส่วนตัว จากชีวิตของเขาใน จาไมกา เมืองควีนส์ ไปสู่จุดสูงสุดบนบิลบอร์ดชาร์ท ฟิฟตีเซนต์นึกย้อนไป ถึงสมัยก่อนว่าแถวบ้านเขา พ่อค้ายาคือกลุ่มคนที่มีเงินเพียง กลุ่มเดียว เท่านั้น เขาได้เข้าสู่ในวงการเพลง เมื่อมีโอกาสได้เจอ Jam Master Jay (แห่งวง Run-DMC) โดยบังเอิญ
ปี 2000 ช่วงนั้นฟิฟตีเซนต์กำลังจะมีผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดแรก ก่อนจะปล่อยผลงานออกมาก็โดนยิงเข้า 9 นัดรวด แต่ไม่ตาย และเขาได้มาตั้ง แก๊ง G Unit กับ ลอยด์ แบงก์ และโทนี ยาโย ทำเพลงล้อเลียนเพื่อนร่วมวงการออกมาชุดนึงมีเพลงอย่าง "Be Here" และ "Ya'll Be Warned" เป็นเพลงเด่น ส่วนเพลงที่เหลือๆ จะเน้นจิกกัดคู่แข่งตัวร้ายอย่าง Ja Rule
จากนั้น เอ็มมิเน็ม ก็ดึงไปเข้าค่าย Shady/Aftermath เขาได้ปล่อยผลงานเปิดตัว Get Rich or Die Tryin' มีเอ็มมิเน็ม และ Dr.Dre ช่วยกัน โดยมี "In Da Club" เป็นซิงเกิลแรกสุดฮิตที่ติดชาร์ทบิลบอร์ดอันดับหนึ่งหลายสัปดาห์ ต่อจากนั้น Dr.Dre และ เอ็มมิเน็มก็ได้ร่วมงานกับฟิฟตีเซนต์ ไปร่วมร้องในซาวด์แทร็กประกอบ 8 Mile
ระหว่างที่กำลังดัง ฟิฟตีเซนต์ก็ยังสร้างวีรกรรมไม่หยุดหย่อนที่ดังสุดๆ ก็คือคดียิง Jam Master Jay ในเดือนตุลาคมปี 2002 ต่อด้วยคดีมีปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตในปีเดียวกัน สื่อต่างๆ ก็ประโคมข่าวว่า ฟิฟตีเซนต์เป็นชีวิตที่เปื้อนเลือดของจริง แต่กลายเป็นว่ายิ่งดังเข้าไปอีก ยอดขายถึง 872,000 ก๊อปปี้ ขณะที่จะดึงพวกพ้องมาออกอัลบั้มใหม่โดยมี "How We Do" เป็นซิงเกิลร่วมร้องกับเดอะ เกม แต่อยู่ดีๆ ก็ไปประกาศออกรายการวิทยุว่า เดอะ เกม ลาออกจากจี-ยูนิต แล้วทั้งสองฝ่ายก็เลยยกพวกยิงกันหน้าสถานีวิทยุอุตลุดวุ่นวาย
ปี 2005 เขากลับมากับอัลบั้ม "The Massacre" ที่มีเพลงรั่วออกมาทางอินเทอร์เน็ต ทาง Interscope ต้นสังกัดก้เลยต้องร่นเวลาการออกจำหน่ายให้เร็วขึ้น
ต่อมาในปี 2007 ฟิฟตีเซนต์ได้ออกอัลบัมใหม่ที่ชื่อว่า Curtis แล้วได้ลงอัลบัมแข่งดีเบทกับ คอนยี เวสต์ ซึ่ง 50 ได้กล่าวกับนิตยสาร Rolling Stone ไว้ว่าถ้า คอนยี เวสต์ขายอัลบัมได้มากกว่าเขา เขาจะวางมือจากวงการ แต่ในที่สุด 50 ก็ได้ถอนคำคืนเนื่องจากอัลบัมของเขาได้เปิดตัวขายได้ที่ 2 รองจากอัลบัม Graduate ของ คอนยี เวสต์ ในอัลบัมใหม่นี้เขาได้ร่วมทำงานกับ จัสติน ทิมเบอร์เลก และทิมบาแลนด์ และมีเพลงฮิตติดชาร์ตอย่าง "Ayo Technology" หรือ "Still Kill" ที่ร่วมร้องกับ เอค่อน
ในปี 2008 ฟิฟตีเซนต์ได้ออกอัลบัมกับวง G-Unit ที่มีชื่อว่า Terminate on Sight
แหล่งข้อมูลอื่น
1975
เส้นหมี่
เส้นหมี่ หรือ หมี่ขาว คือเส้นก๋วยเตี๋ยวที่ทำจากข้าว มีลักษณะเป็นเส้นกลมสม่ำเสมอสีขาว เส้นเล็กและยาว คล้ายวุ้นเส้นแต่ไม่มีความใส เส้นหมี่ใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารหลายชนิดในประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยมักนำไปทำเป็น ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดหมี่ เป็นต้น. จังหวัดทางภาคใต้ของประเทศไทยจะเรียกเส้นหมี่ว่า หมี่หุ้น หรือ บี่หุ้น
โนเกีย เอ็น72
โนเกีย เอ็น72 (Nokia N72) เป็นสมาร์ตโฟนจากโนเกีย เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2549 ใช้ระบบปฏิบัติการซิมเบียนโอเอส 8.1a นอกจากนี้ยังมีกล้องความละเอียด 2 ล้านพิกเซล ผลิตออกมา 2 สี คือ สีดำกับสีชมพู สำหรับเครื่องที่นำมาทดลองใช้งานเป็นสีชมพู และเปิดจำหน่ายขายในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549
เส้นหมี่
คำว่า หมี่ มาจากภาษาจีน 米 ( หมี่) แปลว่า "ข้าว" ในภาษาจีนนั้นจะเรียกเส้นหมี่ว่า 米粉 (พินอิน: mífěn หมีเฝิ่น) ซึ่งแปลตรงตัวได้ว่า "เส้นข้าว"
โนเกีย เอ็น72
คุณสมบัติ
สรุปคุณสมบัติของโนเกีย เอ็น72 ในรูปตาราง ดังนี้
สโมสรฟุตบอลไดสตาร์ กรุงเทพฯ
สโมสรฟุตบอลไดสตาร์ กรุงเทพฯ โดยเริ่มแรกได้ส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันในนามของ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2542 จึงได้เปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลไดสตาร์ กรุงเทพฯ และได้ยุบสโมสรหลังจากที่ตกชั้นใน ไทยลีก ฤดูกาล 2542
ประวัติสโมสร
สโมสรฟุตบอลไดสตาร์กรุงเทพ ในอดีตได้ส่งลงแข่งขันครั้งแรกในนาม สโมสรธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ โดยในช่วงก่อตั้งสโมสรใหม่ๆ ทางสโมสรฯได้ ดึงตัว ประวิทย์ ไชยสาม อดีตผู้ฝึกสอน ทีมชาติไทย มาดูแลทีมร่วมกับ สุรินทร์ เข็มเงิน ผู้ฝึกสอนฟุตบอลของ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โดยนักฟุตบอลส่วนใหญ่ของทีมมีเกียรติประวัติ ติดทีมชาตินักเรียนไทย และทีมชาติไทย ชุดเยาวชนแทบทั้งสี้น โดยในปี พ.ศ. 2533 สโมสรฯ ได้ส่งเข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. และเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้าย ทำให้ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นมาเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค.
ถ้วย ค. และควีนส์คัพ
หลังจากที่ทีมได้เลื่อนชั้นมาเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ในปี 2534 ทางผลงานของสโมสรกลับไม่สู้ดีเท่าไรนักโดย ผลงานของสโมสรต้องอยู่ใน ถ้วย ค. ถึง ปี 2537 สโมสรสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ และเลื่อนชั้นมาเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. อนึ่งในช่วงปี 2534 และ 2535 ทางสโมสรฯ ได้ส่งเข้าร่วมแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ควีนสคัพ ในนามของ สโมสรฟุตบอลราชวิถี และทำผลงานได้เป็นที่น่าจับตามองจากสื่อมวลชนกีฬาสมัยนั้น
ถ้วย ข. และ ถ้วย ก.
หลังจากที่สโมสรคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และเลื่อนชั้นมาได้แล้วนั้น สโมสรเองได้รับการจับตามองจากสื่อกีฬาในสมัยนั้นอย่างหลีกเลื่ยงไม่ได้ จากการที่สโมสรมีนักฟุตบอลระดับทีมชาติไทย ในระดับเยาวชน หลายรายเช่น อาทิตย์ ธนูศร, ตะวัน ศรีปาน, วัชรกร อันทะคำภู รวมไปถึงนักฟุตบอลตัวหลักๆในทีม ที่มีประสบการณ์ในฟุตบอลไทยมาก่อนหน้าเช่น ชลอ หงษ์ขจร, อดุลย์ มหาเรือนลาภ, ดนัย วิสุทธิแพทย์ เป็นต้น และสโมสรก็สามารถเลื่อนชั้นมาเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. ได้สำเร็จ
ระบบลีกอาชีพ
หลังจากที่สโมสรลงเล่นใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. ฤดูกาล 2538 ต่อมาทาง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้ดำริที่จะจัดการแข่งขันฟุตบอลในระบบ ลีกอาชีพขึ้น โดยได้นำ 18 สโมสรที่ลงเล่น มาแข่งขันในนามของ 2539/40 ซึ่งสโมสร ก็นับว่าเป็นหนึ่งสโมสรที่ก่อตั้งลีกสูงสุดด้วย โดยเกมในลีกอาชีพเกมแรกของสโมสร คือเกมที่แข่งกับ สโมสรราชวิถี โดย ธเนศ บุญลาภ ได้ถูกบันทึกว่าเป็นนักเตะคนแรกของสโมสรที่ยิงประตูได้ในระบบฟุตบอลลีก แต่อย่างไรก็ดี ด้วยการที่ผลงานของสโมสรไม่สม่ำเสมอ และประกอบกับทางสมาคมฯ ในยุคนั้นเปลื่ยนแปลงสโมสรที่ตกชั้น โดยให้ตกชั้น ถึง 5 สโมสร ทำให้สโมสรตกชั้นแบบไม่ได้รับความเป็นธรรมนัก
ด่งเฮ้ย
(Đồng Hới) เป็นเมืองที่เวียดนาม ตั้งอยู่ที่ริมทะเล โดยห่างจากอุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง 50 กิโลเมตรไปทางทิศเหนือ
ท่าอากาศยานด่งเฮ้ย เป็นท่าอากาศยานในเมืองด่งเฮ้ย เมืองหลักของจังหวัดกว๋างบิ่ญ ประเทศเวียดนาม ใกล้แขวงคำม่วนของประเทศลาว ทางวิ่งมีขนาด 2400 x 45 เมตร สนามบินแห่งนี้สามารถจุผู้โดยสารได้ 500,000 คนต่อปี
หฺวัง เสี่ยวหมิง
หฺวัง เสี่ยวหมิง (จีนตัวเต็ม: 黃曉明; จีนตัวย่อ: 黄晓明;พินอิน: Huáng Xiǎomíng) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวจีน เกิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 ที่เมืองชิงเต่า มณฑลชานตง ประเทศจีน
หฺวัง เสี่ยวหมิง เข้าสู่แวดวงบันเทิงด้วยการศึกษาจบปริญญาตรี เอกการแสดงจากมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ปักกิ่ง เอกการแสดง โดยเริ่มจากการเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณานม ในช่วงเรียนอยู่ในชั้นปีที่ 2 และมีโอกาสแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรกชื่อ Ai Ging Bu Shi You Xi (ความรักไม่ใช่เกม) ในปี ค.ศ. 1998 โดยบัดนั้นจนถึง ได้แสดงละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ต่าง ๆ แล้วไม่ต่ำกว่า 20 เรื่อง และด้วยหน้าตาอันหล่อเหลา บวกด้วยฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมทำให้ หฺวัง เสี่ยวหมิงได้รับความชื่นชอบจากผู้ติดตาม และได้รับรางวัลการแสดงต่าง ๆ ในจีนแผ่นดินใหญ่มากมาย
หฺวัง เสี่ยวหมิง มีนักแสดงที่ชื่นชอบ คือ โจว เหวินฟะ, เหลียง เจียฮุย และจอร์จ คลูนีย์
ในปี ค.ศ. 2002 มีผลงานละครโทรทัศน์ออกอากาศในจีนแผ่นดินใหญ่ติดต่อกันถึง 3 เรื่องภายในเวลา 1 ปี แต่โชคร้ายช่วงปลายปีต่อมา เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในเขตเทือกเขา ในขณะที่เขากำลังเข้าไปถ่ายทำภาพยนตร์ แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ใส่เฝือกกลับมาเข้าฉากภาพยนตร์ต่อ ทำให้เป็นที่ชื่นชมของสื่อมวลชนและผู้ติดตาม
นอกจากการแสดงแล้ว ด้านการร้องเพลงและดนตรี เคยออกอัลบั้มชุดแรกชื่อ It's Ming เป็นภาษาจีนกลาง ในปลายปี ค.ศ. 2007 และในละครโทรทัศน์ชุด New Shanghai Bund (เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ หักเหลี่ยมมังกร) หฺวังเสี่ยวหมิง ยังได้ร้องเพลงประกบคู่กับ ซุน ลี่ นักแสดงนำหญิงในเรื่อง ชื่อเพลง Even If there is No Tomorrow เป็นเพลงปิดท้ายด้วย
เขตบางเขน
บางเขน เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตที่อยู่อาศัยรองรับการขยายตัวของเมืองทางทิศตะวันออก (ตอนเหนือ) ของกรุงเทพมหานคร และเป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 รองจากเขตบางแค
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตบางเขนตั้งอยู่บริเวณฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติศาสตร์
เขตบางเขนเดิมมีฐานะเป็น อำเภอบางเขน จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ขึ้นอยู่กับจังหวัดพระนคร เดิมทิศตะวันตกของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดนนทบุรีโดยใช้แนวคลองเปรมประชากรเป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัด จนกระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2475 ทางราชการได้โอนพื้นที่ซึ่งตั้งอยู่ทางฟากตะวันตกของคลองนี้ (ได้แก่ ตำบลทุ่งสองห้องจากอำเภอปากเกร็ด และหมู่ที่ 1–3 ของตำบลลาดโตนดจากอำเภอเมืองนนทบุรี) มาอยู่ในท้องที่ปกครองของอำเภอบางเขน เพื่อความสะดวกในการตรวจตราของเจ้าหน้าที่และความสะดวกในการติดต่อราชการของประชาชนในท้องที่ดังกล่าว คลองประปาจึงกลายเป็นแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างทั้งสองจังหวัดแทนนับแต่นั้น
เนื่องจากอำเภอบางเขนมีอาณาเขตกว้างขวางมาก ประกอบกับมีชุมนุมชน ย่านการค้า และอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้นในท้องที่ ใน พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้แบ่งพื้นที่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตำบลสายไหมตั้งเป็นตำบลออเงิน รวมพื้นที่บางส่วนของตำบลอนุสาวรีย์และตำบลตลาดบางเขนตั้งเป็นตำบลคลองถนน และแบ่งพื้นที่ทางทิศเหนือของตำบลทุ่งสองห้องตั้งเป็นตำบลสีกัน และได้จัดตั้งสุขาภิบาลอนุสาวรีย์ขึ้นในบางส่วนของตำบลอนุสาวรีย์เมื่อ พ.ศ. 2499 (ภายหลังได้ขยายเขตครอบคลุมทั้งอำเภอ จนกระทั่งเทศบาลนครกรุงเทพได้โอนเอาตำบลลาดยาวเข้าไปอยู่ในท้องที่ใน พ.ศ. 2507)
ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2514–2515 มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะการปกครองภูมิภาคไปสู่การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี กล่าวคือ รวมจังหวัดทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร ยุบการปกครองแบบเทศบาลและสุขาภิบาล รวมทั้งแบ่งหน่วยการปกครองออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอบางเขนจึงเปลี่ยนฐานะเป็น เขตบางเขน แบ่งออกเป็น 8 แขวง
ต่อมาเมื่อมีประชากรหนาแน่นขึ้นเนื่องจากความเจริญทางเศรษฐกิจและสาธารณูปโภค รวมทั้งท้องที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต เพื่อสะดวกแก่การปกครองและการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน กระทรวงมหาดไทยจึงมีประกาศแบ่งพื้นที่ทางทิศตะวันตกและทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเขตไปจัดตั้งเป็นเขตดอนเมืองและเขตจตุจักรใน พ.ศ. 2532 และเมื่อ พ.ศ. 2540 ก็ได้แบ่งพื้นที่ทิศเหนือของเขตไปจัดตั้งเป็นเขตสายไหม แต่ในเวลาเดียวกันก็ได้รับพื้นที่บางส่วนของแขวงจรเข้บัว เขตลาดพร้าว มาอยู่ในการปกครอง โดยปัจจุบันมีฐานะเป็นหมู่ที่ 8–10 ของแขวงท่าแร้ง
การแบ่งเขตการปกครอง
เขตบางเขนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง โดยมีคลองกะเฉด คลองแพรเขียว และคลองไผ่เขียวเป็นเส้นแบ่งเขต ได้แก่ หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตจตุจักร เขตสายไหม เขตหลักสี่ และเขตดอนเมือง
กิจจา ทวีกุลกิจ
กิจจา ทวีกุลกิจ (เกิด ? ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หมอนิด เป็น หมอดูชาวไทยมีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์ทางการเมือง
ประวัติ
หมอนิดเคยประกอบอาชีพเป็นเซลล์แมนมาก่อน แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะอย่างในปี พ.ศ. 2523 จนถึงปี พ.ศ. 2531 ชีวิตตกอับเป็นอย่างมาก รวมทั้งมีหนี้สินจำนวนมาก จนกระทั่งวันหนึ่งได้ไปตกปลาที่บ่อตกปลาละแวกกรุงเทพ ฯ ฝั่งตะวันออก ทำให้ได้รู้จักกับเจ้าของสวนอาหารแห่งหนึ่ง ซึ่งกลายมาเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือแก่ครอบครัว และภรรยาได้พาไปร่างทรงแถวฝั่งธน ฯ และร่างทรงก็ได้ทักว่ามีองค์ประทับอยู่ในตัว แรกเริ่มเจ้าตัวยังไม่เชื่อ แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรื่อย ๆ หลายสิ่งได้พิสูจน์เห็นว่า ทำนายได้แม่นยำ จึงยึดอาชีพเป็นหมอดูมาจนปัจจุบันนี้
หมอนิด มีชื่อเสียงมาจากการทำนายทายทักดวงเมืองและเหตุการณ์การเมืองอย่างตรงไปตรงมา ไม่เกรงใจใคร ไม่หวั่นกลัวอิทธิพลผู้มีอำนาจ เหตุการณ์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหมอนิดและสร้างแรงกระเพื่อมในวงการการเมืองและวงการโหราศาสตร์ไทย ได้แก่การทำนายที่เอาอาชีพเป็นเดิมพันในรายการถึงลูกถึงคน เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ดำเนินรายการโดย สรยุทธ สุทัศนะจินดา ท่ามกลางหมอดูชื่อดังจำนวนมากที่ทำนายว่านายกรัฐมนตรี พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร ในขณะนั้นจะสามารถอยู่ครบวาระเป็นสมัยที่สอง แต่หมอนิดกลับทำนายในทางตรงกันข้าม โดยได้กล่าวว่า "นายกทักษิณ จะอยู่ไม่ครบเทอม ถ้าครบมาเผาบ้านตนได้เลย" และ "นายกรัฐมนตรีคนดังกล่าวจะไม่มีแผ่นดินอยู่", "นายกจะต้องขึ้นศาล"ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีคำทำนายในรายการคนในข่าว ทาง ASTV ดำเนินรายการโดย อัญชลี ไพรีรัก ว่า "จะมีรถที่ประชาชนไม่มีโอกาสได้ใช้ ออกมาวิ่งบนถนนก่อนเดือนตุลาคม" ซึ่งในอีก 2 สัปดาห์ ก็เกิดเหตุการณ์รัฐประหารในคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 และยังทำนายล่วงหน้า 4 ปี ถึง ผลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดกรุงเทพฯ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ คม ชัด ลึก ช่องเนชั่นแชนแนล ดำเนินรายการ โดยธีระ ธัญไพบูลย์ ว่า "คุณอภิรักษ์ จะได้เป็นผู้ว่า ถึง 2 สมัยติดกัน"
ทั้งนี้ การทำนายของหมอนิดก็มีส่วนที่ผิดพลาดมากเช่นกัน เช่น ทำนายว่าจะมีการรัฐประหารซ้ำในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์, จะไม่มีการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2550 อย่างแน่นอน, พรรคพลังประชาชนจะชนะการเลือกตั้ง แต่นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จะได้เป็นนายก, พล.อ.สพรั่ง กัลยาณมิตรจะได้เป็นผู้บัญชาการทหารบกต่อจาก พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน, ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 จะมีคนกลางที่มีอักษรย่อ "พ" ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี, หลังนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์พ้นตำแหน่งนายกไปแล้ว แต่นายอภิสิทธิ์จะไม่ได้เป็นนายก เป็นต้น
ปัจจุบันหมอนิด มีเว็บไซต์ส่วนตัว ที่มีหน้าแรกทำนายเหตุการณ์บ้านเมือง ซึ่งมีผู้สนใจติดตามอยู่ตลอดเวลา และมีงานเขียนประจำในคอลัมน์ทำนายชะตาบ้านเมือง ในนิตยสาร Who
รายชื่อธงในประเทศสกอตแลนด์
บทความหน้านี้คือรายการเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่เคยใช้และยังใช้อยู่ในสกอตแลนด์. สำหรับธงอื่นๆ ที่มีการใช้ในอังกฤษและสหราชอาณาจักร ดูเพิ่มเติมที่ ธงในสหราชอาณาจักร สำหรับการใช้ศักราชในบทความนี้ใช่ปีคริสต์ศักราช เพื่อความสะดวกในการอ้างอิงถึงประวัติศาสตร์สากลเป็นหลัก.
Anapleus
Anapleus เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Histeridae มี 16 สปีชีส์ในสกุล Anapleus
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โมฮามาดู ซูมาเรห์
โมฮามาดู ซูมาเรห์ (เกิดวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวมาเลเซีย-แกมเบีย ปัจจุบันเล่นให้กับโจโฮร์ดารุลตักซิม และทีมชาติมาเลเซีย โดยเคยเล่นให้กับโปลิศ เทโรในไทยลีก เขามีฉายาที่ตั้งโดยแฟนปะหังว่า "เคลิบอย" เพราะเขามีรูปร่างผอมบางและสามารถเลี้ยงลูกบอลได้อย่างลื่นไหล เช่นเดียวกันกับการสับขาหลอก
ชีวิตช่วงต้น
ซูมาเรห์เกิดที่ฟาจาราในประเทศแกมเบีย ครอบครัวของเขาย้ายไปบันจูลหลังเขาเกิด เขาย้ายไปมาเลเซียเมื่ออายุได้ 12 ปี โดยติดตามบิดาของเขาที่ทำงานเป็นนักธุรกิจและอาศัยที่นั่นในอีกสามปีถัดมา นับตั้งแต่ที่อายุได้ 15 ปี ซูมาเรห์ได้เรียนรู้เกี่ยวกับประเทศมาเลเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัฒนธรรมในชุมชนท้องถิ่นและในฟุตบอล เขาได้ฝึกซ้อมกับอะคาเดมีฟุตบอลเยาวชนกัวลาลัมเปอร์
สตีฟบีโก
ซูมาเรห์ได้รับข้อเสนอให้เข้าร่วมทีมเยาวชนของสตีฟบีโกในปลายปี 2010 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รับสัญญาอาชีพ
ปะหัง
ซูมาเรห์ย้ายไปปะหังในซูเปอร์ลีกแบบไม่มีค่าตัวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016 โดยเซ็นสัญญาสองปี เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017 ในนัดที่บุกไปเสมอเปรัก 1–1 เขาทำประตูแรกในซูเปอร์ลีกเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2017 ช่วยให้เอาชนะที-ทีม 5–0
โปลิศ เทโร
วันที่ 7 กันยายน 2020 ซูมาเรห์เซ็นสัญญากับโปลิศ เทโร ในไทยลีก อย่างไรก็ตาม ปะหังไม่เห็นด้วยกับการย้ายครั้งนี้ โดยอ้างเหตุผลว่าเขายังมีสัญญากับทีมอยู่
ทีมชาติ
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ซูมาเรห์ถูกเรียกเพื่อลงซ้อมให้กับทีมชาติมาเลเซียในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับศรีลังกาและคีร์กีซสถาน เขาเป็นผู้เล่นโอนสัญชาติคนแรกที่ถูกเรียกติดทีมชาติ
เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองและทำประตูแรกในนามทีมชาติ ช่วยให้เอาชนะศรีลังกา 4-1 เขาทำประตูอีกครั้งช่วยให้ทีมเอาชนะมัลดีฟส์ 3-0 เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2018 วันถัดมา เขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาทำประตูสำคัญในนาทีสุดท้ายช่วยให้เอาชนะอินโดนีเซีย 3–2 ในฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 เขาทำประตูชัยช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะไทย 2–1 เพิ่มโอกาสในการผ่านเข้าสู่รอบถัดไปของฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก
ชีวิตส่วนตัว
ซูมาเรห์ได้รับสัญชาติมาเลเซียในเดือนเมษายน ค.ศ. 2018 หลังจากที่อาศัยในประเทศกว่า 5 ปี เขาเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนนานาชาติมาซในชาห์อะลัม และมหาวิทยาลัย SEGi
ทีมชาติ
มาเลเซีย
Aphelosternus
Aphelosternus เป็นสกุลของด้วงที่อยู่ในวงศ์ Histeridae มีอย่างน้อย 1 สปีชีส์ในสกุล Aphelosternus คือ A. interstitialis
รถไฟใต้ดินสฺวีโจว
รถไฟใต้ดินสฺวีโจว (จีนตัวย่อ: 徐州地铁; จีนตัวเต็ม: 徐州地鐵; อังกฤษ: Xuzhou Metro) เป็นรถไฟใต้ดินในนครสฺวีโจวมณฑลเจียงซู ประเทศจีน เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันมี 2 เส้นทาง ระยะทาง 46.217 กม.
จาง เทียนหรัน
จาง เทียนหรัน (張天然) เป็นจู่ซือรุ่นที่ 18 ซึ่งเป็นรุ่นสุดท้ายของลัทธิอนุตตรธรรม ผู้ปฏิรูปโครงสร้างองค์กรและจารีตพิธีกรรมของลัทธิ ซึ่งยังใช้อยู่จวบจนปัจจุบัน จึงถือไว้ว่าเขาเป็นศาสดาของลัทธิอนุตตรธรรมสมัยใหม่
ประวัติ
จาง เทียนหรัน มีนามเดิมว่าจาง ขุยเซิง เกิดวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1889 ที่เมืองจี่หนิง มณฑลซานตง ประเทศจีนสมัยราชวงศ์ชิง เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาได้แต่งงานกับสตรีแซ่จู มีธิดาด้วยกัน 1 คน นางจูเสียชีวิตในปีต่อมา จางจึงแต่งงานใหม่กับสตรีแซ่หลิว และมีบุตรด้วยกัน 1 คน ชื่อจาง อิงอวี้ เมื่ออายุได้ 22 ปี จาง ชุยเซิงได้เข้ารับราชการเป็นทหารที่เมืองหนานจิงและเซี่ยงไฮ้เป็นเวลาหลายปี จนเมื่อทราบข่าวว่าบิดาล้มป่วยจึงลาออกจากกองทัพ เพื่อกลับมาดูแลกิจการของครอบครัว
ในปี ค.ศ. 1915 จางได้พบอาจารย์เกิ่ง ศิษย์อาจารย์ลู่ จงอี จู่ซือของลัทธิอนุตตรธรรม ด้วยความเลื่อมใส จึงได้ฝากตัวเป็นศิษย์ ได้รับนามทางธรรมว่าเทียนหรัน และติดตามช่วยเหลืออาจารย์เกิ่งเผยแผ่ลัทธิ เมื่ออาจารย์เกิ่งเสียชีวิตในปี ค.ศ.1920 จางจึงย้ายไปติดตามรับใช้อาจารย์ลู่แทน จางเผยแผ่ลัทธิอนุตตรธรรมจนแพร่หลาย และกลายเป็น 1 ใน 7 ศิษย์อาวุโสของอาจารย์ลู่ในเวลาต่อมา