cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เวเจทาเรียนไทมส์
ประวัติ
ในช่วงที่เอบีพีได้มาเป็นเจ้าของนิตยสาร โอบิสยังคงทำหน้าที่เป็นบรรณาธิการต่อ ใน ค.ศ. 1985 ได้ซื้อกิจการนิตยสารคืนจากเอบีพีด้วยจำนวนเงิน 276,000 ดอลลาร์ เพื่อนที่เก่าแก่ของโอบิสที่ชื่อเฟรด โรเจอร์ส (หรือ"มิสเตอร์โรเจอร์ส") ได้ให้การช่วยเหลือด้านเงินทุนและได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นเสียงข้างน้อย ในขณะที่โอบิสเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เวเจทาเรียนไทมส์ เติบโตอย่างรวดเร็วภายใต้การบริหารของโอบิส โดยมียอดจำหน่ายเพิ่มขึ้นจาก 10,000 เล่มถึงกว่า 250,000 เล่มใน ค.ศ. 1990 และในปีดังกล่าว โอบิสได้ขายกิจการนิตยสารให้แก่คาวล์สมีเดีย ซึ่งเป็นเจ้าของมินนีแอโพลิสสตาร์ทริบูน ด้วยจำนวนเงิน 10 ล้านดอลลาร์
ใน ค.ศ. 2003 สำนักพิมพ์แอคทีฟอินเทอร์เรสต์มีเดียได้ซื้อสิ่งพิมพ์จากคาวล์สมีเดียและเริ่มจัดพิมพ์ใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 เมื่อครั้งครบรอบปีที่ 30 ของนิตยสาร หลังจากการลงทุนอย่างมีนัยสำคัญ และได้มีการยกเครื่องบรรณาธิการใหม่ นิตยสารขยายเนื้อหาครอบคลุมไม่เพียงเฉพาะด้านมังสวิรัติแบบเคร่งครัดเท่านั้น หากแต่ให้ผู้คนได้เห็นถึงวิถีการดำเนินชีวิตที่แข็งแรง และตำรับอาหารเพื่อสุขภาพ เอบีพีได้ปรับเปลี่ยนนิตยสารเป็นมาเป็นสิ่งพิมพ์รายเดือนและเพิ่มการโฆษณาจากที่แทบจะไม่มีมาเป็น 15 ถึง 20 หน้าต่อต่อฉบับ ยอดจำหน่ายได้มีการเติบโตและรายได้เพิ่มขึ้นยี่สิบครั้งไปถึงกว่า 1 ล้านดอลลาร์ แม้จะมีการเจริญเติบโต ทางวารสารก็ยังคงสูญเสียเงิน ใน ค.ศ. 1985 เอบีพีที่ได้สิ่งพิมพ์ใหม่และได้ตัดสินใจว่าเวเจทาเรียนไทมส์ ไม่เป็นที่น่าสนใจสำหรับทีมงานในแง่ที่ว่ามันจะมีความจำเป็นจนสามารถทำกำไรได้ โอบิสจึงใช้โอกาสนี้กลับมาซื้อกิจการนิตยสารของเขา และภายในสองปีได้มีการเพิ่มยอดจำหน่ายสูงถึง 250,000 ฉบับ ตลอดจนทำรายได้ขั้นต้นได้ถึง 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ ณ ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ก็ไม่มีนิตยสารคู่แข่งหัวอื่น ๆ ในสหรัฐอเมริกา
นิตยสารได้มีการเปลี่ยนแปลงเจ้าของเป็นจำนวนมาก นับตั้งแต่โอบิสได้ทำการซื้อบริษัท ส่วนในปี ค.ศ. 1990 โคว์มีเดียก็ได้มาครอบครองเวเจทาเรียนไทมส์ ส่วนในปี ค.ศ. 1999 ซาบอตพับลิชชิงซึ่งอยู่ใกล้กับเมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย ได้ซื้อสิ่งพิมพ์นี้จากไพรมีเดียในแมนฮัตตัน นิวยอร์ก ซึ่งได้เป็นเจ้าของนิตยสารเพียง 18 เดือนในช่วงเวลาของการจัดจำหน่าย และในปี ค.ศ. 2003 นิตยสารนี้ก็ได้รับการซื้อกิจการจากซาบอตพับลิชชิงที่ตั้งฐานอยู่ ณ ริชมอนด์ โดยครูซเบย์พับลิชชิง ซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ในเครือของแอคทีฟอินเทอเรสต์มีเดีย ส่วนในปี ค.ศ. 2007 ลิซาเบธ เทอร์เนอร์ ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าบรรณาธิการ โดยก่อนที่จะร่วมงานกับเวเจทาเรียนไทมส์ เทอร์เนอร์ได้เป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสารเนเชอรัลเฮลธ์
เนื้อหา
ช่วงปี ค.ศ. 2008 เวเจทาเรียนไทมส์ เป็นเพียงนิตยสารสำหรับผู้มีรสนิยมสูง ที่มุ่งเน้นด้านการทำอาหารมังสวิรัติและสุขภาพเท่านั้น แต่แล้ว ก็ได้มีการเพิ่มบทความที่น่าสนใจขึ้นอีกสามถึงสี่บทความ โดยแต่ละฉบับอาจรวมถึงรายการดังต่อไปนี้:
สิ่งพิมพ์เสริม
นอกจากนิตยสารแล้ว เวเจทาเรียนไทมส์ ยังได้มีการตีพิมพ์ฉบับพิเศษเป็นระยะ ๆ เช่น เดอะเวเจทาเรียนบีกินเนอร์สไกด์ และฉบับรวบรวมสูตร เช่น ฮีลลิงฟูดส์คุกบุ๊ก: 25 ฟูดส์ยูนีด, 75 รีซีฟส์ยูวิลเลิฟ
ตราแผ่นดินของเวียดนาม
ตราแผ่นดินของเวียดนาม (QUỐC HUY NƯỚC CỘNG HOÀ XÃ HỘI CHỦ NGHĨA VIỆT NAM) มีรูปแบบเช่นเดียวกับประเทศคอมมิวนิสต์อื่นๆ มีรูปดาวสีเหลืองบนพื้นสีแดง มีรูปเฟืองและรวงข้าวหมายถึงความร่วมมือกันระหว่างแรงงานภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมตามแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์ มีลักษณะคล้ายตราแผ่นดินของเยอรมันตะวันออกและตราแผ่นดินของจีน ซึ่งถูกนำมาสร้างเป็นตราแผ่นดินของเวียดนามเหนือเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 เมื่อรวมชาติกับเวียดนามใต้แล้ว จึงนำมาใช้เป็นตราแผ่นดินเวียดนามเมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2519
รัชชานนท์ สุประกอบ
รัชชานนท์ สุประกอบ (16 กันยายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น กาย ส่วนสูง 178 ซม. เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
ประวัติ
รัชชานนท์เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2532 เป็นบุตรคนโตของ ดร. อภิชาติ สุประกอบ กับรัตติยา ไกรคุ้ม เคยย้ายไปศึกษาที่สหรัฐอเมริกาตอนอายุ 8 ปี จากนั้นกลับมาประเทศไทยตอนอายุ 14 ปี ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนไอเอสบี (International School Bangkok) และระดับอุดมศึกษาที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล (MUIC) ในสาขา International Relations and Global Affairs
ผลงานด้านวงการบันเทิง มีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ บัวปริ่มน้ำ มีผลงานโฆษณาอย่าง ซูกัส, โซนี่, เครื่องดื่มสปอนเซอร์, เอฟเวอร์เซ็นส์ โรลออน และยังแสดงภาพยนตร์เรื่อง หอแต๋วแตก และ ตายโหง นอกจากนั้นยังมีผลงานอัลบั้มเพลงชุด GUY ที่ออกกับสังกัดอาร์เอส ต่อมามาอยู่ในสังกัดเอ็กแซ็กท์หลังหมดสัญญากับเอ็กแซ็กท์เป็นนักแสดงอิสระ
ด้านชีวิตส่วนตัวคบหากับแฟนสาวคือฮารุ ยามากูชิ คบหากันมา 4 ปี ทั้งสองได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม 2556 ที่โรงแรม Renaissance Hotel
ปัจจุบันมีบุตรชายและบุตรสาวด้วยกัน 3 คน คือ
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
การแข่งขันไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันไตรกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2543 ชิงชัย 2 เหรียญทอง
เดอะเทมป์เทชันส์
เดอะเทมป์เทชันส์ (The Temptations) เป็นกลุ่มนักร้องชาวอเมริกัน ประสบความสำเร็จจากการเป็นหนึ่งในศิลปินที่ประสบความสำเร็จที่สุดรายหนึ่งของค่ายโมทาวน์ ผลงานของวงมีความหลากหลายในช่วง 5 ทศวรรษในการทำงาน อาทิ แนวเพลง อาร์แอนด์บี, ดู-ว็อป, ฟังก์, ดิสโก้, โซล และอเดาต์คอนเทมโพแรรี
ก่อตั้งวงที่เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ในปี ค.ศ. 1960 ในชื่อวง ดิเอลจินส์ (The Elgins) (อย่าสับสนกับกลุ่มศิลปินอีกกลุ่มของค่ายโมทาวน์ในชื่อนี้ เป็นคนละกลุ่มกัน) เดอะเทมป์เทชันส์จะมีสมาชิกนักร้อง/นักเต้น ผู้ชายอย่างน้อย 5 คน พวกเขาเป็นที่จดจำได้ในลักษณะท่าเต้น เสียงร้องอันโดดเด่นและกลมกลืน และเสื้อผ้าบนเวที เดอะเทมป์เทชันส์ได้รับการพูดถึงว่า "มีอิทธิพลให้กับแนวเพลงโซล เฉกเช่น เดอะบีตเทิลส์มีอิทธิพลให้เพลงแนวป็อปและร็อก" มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านอัลบั้ม เดอะเทมป์เทชันส์ถือเป็นหนึ่งในศิลปินกลุ่มที่ประสบความสำเร็จด้านดนตรีที่สุดกลุ่มหนึ่ง
ตลอดกาลทำงาน เดอะเทมป์เทชันส์ มีซิงเกิลอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 จำนวน 4 ซิงเกิล และอันดับ 1 บนบิลบอร์ดอาร์แอนด์บี จำนวน 14 ซิงเกิล พวกเขาได้รับรางวัลแกรมมี่ 3 ครั้ง ขณะที่อีก 2 รางวัลได้รับในฐานะนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ ในเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1972 เพลง "Papa Was a Rollin' Stone" เดอะเทมป์เทชันส์ เป็นวงแรกของโมทาวน์ที่ได้รับรางวัลแกรมมี่ และกับสมาชิก 6 คน (เดนนิส เอ็ดเวิร์ดส, เมลวิน แฟรงคลิน, เอ็ดดี้ เคนดริกส์, เดวิด รัฟฟิน, โอทิส วิลเลียมส์ และพอล วิลเลียมส์) มีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในปี ค.ศ. 1989 เพลงฮิตของวงเพลง "My Girl", "Ain't Too Proud to Beg", และ "Papa Was a Rollin' Stone" ติดอยู่ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล สำหรับ 500 เพลงที่เป็นรูปร่างของร็อกแอนด์โรล
คณะรัฐมนตรีสหรัฐ
คณะรัฐมนตรีสหรัฐ (Cabinet of the United States) เป็นคณะบุคคลซึ่งประกอบด้วย รองประธานาธิบดีสหรัฐ และหัวหน้ากระทรวงบริหารกลาง ฝ่ายบริหารของรัฐบาลกลางสหรัฐ ซึ่งถือได้ว่าเป็นหน่วยงานที่ปรึกษาหลักของประธานาธิบดีสหรัฐ โดยประธานาธิบดีจะไม่ได้เป็นสมาชิกของคณะรัฐมนตรีอย่างเป็นทางการ สมาชิกของคณะรัฐมนตรีได้แก่ หัวหน้ากระทรวงที่ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดีและได้รับการรับรองจากวุฒิสภา และรักษาการแทนหัวหน้ากระทรวงยังสามารถนั่งในที่ประชุมคณะรัฐมนตรีได้ ไม่ว่าพวกเขาจะได้รับการเสนอชื่ออย่างเป็นทางการเพื่อให้วุฒิสภารับรองหรือไม่ ประธานาธิบดีอาจแต่งตั้งหัวหน้าหน่วยงานอื่น ๆ และสมาชิกของสำนักประธานาธิบดีสหรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองจากวุฒิสภาเป็นข้าราชการระดับรัฐมนตรีได้
คณะรัฐมนตรีไม่มีอำนาจบริหารร่วมหรือมีหน้าที่ของตนเอง และไม่จำเป็นต้องลงคะแนนเสียง เมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2021 มีสมาชิกคณะรัฐมนตรี 23 คน: รองประธานาธิบดี, หัวหน้ากระทรวง 15 คน (รักษาการแทน 4 คน) และ ข้าราชการระดับรัฐมนตรี 7 คน
รองประธานาธิบดีและหัวหน้ากระทรวงบริหาร
รายชื่อต่อไปนี้คือคณะรัฐมนตรีที่รวมถึงรองประธานาธิบดีและหัวหน้ากระทรวงบริหาร 15 คน เรียงตามลำดับการสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดี โดยประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานชั่วคราววุฒิสภาอยู่ลำดับเหนือรัฐมนตรีกระทรวงว่าการต่างประเทศ แต่ทั้งสองอยู่ในฝ่ายนิติบัญญัติและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะรัฐมนตรี
ข้าราชการระดับรัฐมนตรี
ข้าราชการต่อไปนี้ ดำรงตำแหน่งที่เทียบเท่ากับตำแหน่งรัฐมนตรี (ซึ่งอาจแตกต่างกันไปตามสมัยของประธานาธิบดีแต่ละคน)
โปร์ตูกอวู
โปร์ตูกอวู (Porto Covo) เป็นเขตหนึ่งในจำนวนสองเขตของเทศบาลซีนึช ประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ห่างจากกรุงลิสบอนไปทางทิศใต้ (ตามชายฝั่งตะวันตกของภูมิภาคอาเล็งแตฌู) ประมาณ 160 กิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1984 มีพื้นที่ 48.73 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,160 คน (ค.ศ. 2001) ความหนาแน่นของประชากรคิดเป็น 22.9 คนต่อตารางกิโลเมตร เป็นที่รู้จักในเรื่องชายหาด ใกล้ชายฝั่งมีเกาะปือซือไกรู (Pessegueiro) ซึ่งมีป้อมปราการอยู่ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตโปร์ตูกอวูด้วย
Nepenthes burbidgeae
Nepenthes burbidgeae หรือที่รู้จักกันในชื่อ painted pitcher plant หรือ Burbidge's Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายพันธุ์เป็นหย่อม ๆ รอบภูเขากีนาบาลู และใกล้กับภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในรัฐซาบะฮ์, เกาะบอร์เนียว
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
N. burbidgeae เป็นไม้เลื้อยเป็นเถา ลำต้นยาว 15 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 18 มม. ปล้องทรงกระบอกถึงเป็นเหลี่ยมเมื่อตัดขวาง ยาว 12 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง มีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน อาจยาวถึง 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ก้านใบเป็นปีก ยาวถึง 15 ซม. และจับไว้แน่นกับลำต้น เป็นครีบสองปีกแคบ ๆ แผ่ไปถึงลำต้น มีเส้นใบตามยาว 3-4 เส้นแต่ด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัด สายดิ่งอาจยาวถึง 30 ซม.
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างรูปกลมกึ่งกรวยหรือรูปกรวย N. burbidgeae ไม่เหมือนกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่น ตรงไม่มีคอคอดตรงกึ่งกลางหม้อ หม้อล่างมีขนาดใหญ่สูงถึง 25 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ กว้าง 10 มม. วางตัวทอดยาวด้านหน้าของหม้อ มีต่อมหมวกขนาดเล็ก ปกคลุมผิวด้านในบริเวณครึ่งล่างของหม้อ ปากรูปกลมยกขึ้นไปทางด้านหลังสั้น ๆ เพอริสโตมแบนและแผ่ออก กว้าง 30 มม. ขอบในเรียบ มีฟันขนาดเล็กแยกกัน ฝารูปไข่ กว้าง 8 ซม. มีสันแยกกันและรยางค์รูปตะขอที่ผอวด้านล่าง มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤12 มม.) ที่ฐานฝา
หม้อบนจะคล้ายกับหม้อล่าง แม้แต่สีก็คล้ายกัน แต่มีขนาดเล็กกว่า สูงเพียง 13 ซม. กว้าง 7 ซม. เป็นรูปกรวยด้านล่างและเป็นทรงกลมในด้านบน ปีกด้านหน้าหม้อจะลดรูปลงเหลือแค่สัน
N. burbidgeae มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาวถึง 25 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 30 ซม. หนึ่งก้านดอกอาจมี 1-2 ดอก ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 5 มม.
เกือบทุกส่วนปกคลุมด้วยขนสั้นหร็อมแหร็ม ขอบแผ่นใบมีขนสีน้ำตาล ตรง ยาว 3 มม.
N. burbidgeae มีการกระจายพันธุ์ที่แคบ จึงไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดแจกแจงไว้
หาดหัวหิน
หาดหัวหิน เป็นชายหาดตามธรรมชาติของอำเภอหัวหิน มีความยาวราว 20 กิโลเมตร
ประวัติ
ชายหาดอันเป็นแหล่งท่องเที่ยวพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงแห่งแรกของเมืองไทย ด้วยน้ำทะเลใส ทรายสะอาด บรรยากาศดี จึงเป็นที่ใฝ่ฝันและได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวมานาน ทุกยุคทุกสมัย โดยเป็นที่มาของ นวนิยายแและละครหลากเรือง เช่น ปริศนา รวมทั้งยังมีพระราชวังไกลกังวล สำหรับแปรพระราชฐานในฤดูร้อน โดยจุดสังเกตพิเศษ ชาดหาดจะมีเขื่อนหินซีเมนต์ซึ่งถุกก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 ก่อนการเริ่มก่อสร้างพระราชวัง ในรัชกาลที่ 5 และไม่มีถนนเลียบหาดเนื่องจาก ชายหาดในสมัยโบราณจำเป็นจำต้องให้มีบ้านพักของขุนนางและพระญาติ เพื่อมิให้มีผู้บุกรุกทางชาดหาดและทะเล จึงทำให้ที่ดินในปัจจุบันสามารถมีหาดติดส่วนของที่ดินได้ แต่มิใช้ หาดจะเป็นสถานที่ส่วนตัวยังถูกดูแลโดยส่วนเทศบาล โดยยังมีโรงแรมซึ่งเดิมเป็นของเชื้อพระวงศ์คือ วังจักรพงศ์ ของสมเด็จเจ้าฟ้าจักรพงศภูวนาถ ปัจจุบันเป็นโรงแรมฮิลตัน หัวหิน และโรงแรมรถไฟ ซึ่งเป็นโรงแรมดั้งเดิมของหัวหิน และยังมีบ้านพักตากอากาศส่วนตัว เช่น บ้านประเสริฐ บ้านสายนัดดา บ้านกิติก้อง บ้านรวมสุข บ้านกินนอน บ้านล่ำซำ บ้านสามสุข บ้านฮุนซุยโห อาคารบ้านพักเล่านี้ได้รับการดูแลและบูรณะขึ้นใหม่ จึงยังสวยงามน่าชม นักท่องเที่ยวยืนชมได้จากชายหาดเท่านั้น
สถานที่ตั้ง
หาดหัวหิน อยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอหัวหิน และมีความยาวพาดผ่านตลอดอำเภอ ในความยาวราว 20 กิโลเมตร
ทางลงชายหาดเทศบาลหัวหิน
ทางลงชายหาดมีอยู่ประปราย ตามรายถนนเล็ก แต่ที่เป็นที่นิยม บริเวณทางลงชายหาดห่างจากเทศบาลหัวหินไปเพียง 2.5 กิโลเมตร ก็จะพบหาดทรายขาวสะอาดโดยประมาณ 5 กิโลเมตร ยาวไปจรดเข้าตะเกียบ โดยการจัดบำรุงของเทศบาลหัวหิน จึงไม่มีกิจกรรมทางน้ำ ยกเว้นกีฬาทางน้ำบางประเภทเช่น สกีไดร์ และเรือใบ โดยจะมีการจัดแข่งขันกันปีละครั้ง
อำเภอปาย
ปาย เป็นอำเภอขนาดใหญ่ทางตอนเหนือของจังหวัดแม่ฮ่องสอน  เป็นที่รู้จักกันดีในด้านความงามของธรรม ชาติ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอปายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอปายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 66 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอปายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
ประชากรศาสตร์
อำเภอปายถือว่ามีความหลากหลายทางเชื้อชาติ ราว 53% ของประชากรเป็นชาวล้านนาและชาวไทใหญ่ และอีก 47% เป็นชาวเขา เช่น กะเหรี่ยง ม้ง ลีซอ และมูเซอ
ประวัติศาสตร์
อำเภอปายเป็นเมืองเก่าแก่ ประชากรที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนแห่งนี้มาแต่เดิมคือชาวพ่ายหรือไปร ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาตระกูลออสโตร-เอเชียติก สาขาว้า-เรียง ดังมีร่องรอยหลักฐานซากวิหารและเจดีย์กระจายอยู่ทั่วไปทั้งบนภูเขาสูง ที่ดอนเชิงเขา บริเวณพื้นราบลุ่มน้ำปาย บางแห่งก่อสร้างด้วยหิน เช่น ในผืนป่าบริเวณใกล้น้ำตกเอิกเกอเต่อ ซึ่งเป็นต้นน้ำแม่ปิงน้อย บางแห่งมีการขุดคูเป็นร่องลึกบนภูเขาสูงชัน มีเจดีย์บนยอดเขา
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์
เมืองปายเป็นเมืองที่มีคนตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ในสมัยประวัติศาสตร์บริเวณที่ตั้งเมืองปายเป็นเมืองสำคัญของล้านนาในสมัยราชวงศ์มังรายซึ่งมีเมืองเชียงใหม่เป็นศูนย์กลาง ต่อมาเมืองปายได้ร้างไปพร้อมกับเมืองเชียงใหม่ ประมาณปี พ.ศ. 2318-2338 เมืองปายได้ฟื้นฟูเป็นหมู่บ้านและพัฒนาเป็นอำเภอปาย โดยมีผู้คนหลายกลุ่มชาติพันธุ์อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ ได้แก่ คนไทยวน (คนเมือง) ชาวไทใหญ่ ชาวปกาเกอญอ (กะเหรี่ยง) และชาวไทยภูเขาเผ่าต่าง ๆ ทั้งนี้เนื่องจากเมืองปายตั้งอยู่ในบริเวณที่อุดมสมบูรณ์ มีแม่น้ำไหลผ่านหลายสาย เหมาะสำหรับการประกอบอาชีพเกษตรกรรม ปัจจุบันเมืองปายเป็นเมืองชุมทางที่สำคัญเมืองหนึ่งบนเส้นทางระหว่างเชียงใหม่กับแม่ฮ่องสอน
สมัยก่อนประวัติศาสตร์
อำเภอปายมีร่องรอยการอาศัยอยู่ของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และมีชุมชนโบราณที่ปรากฏชื่อในตำนานคัมภีร์ใบลานหลายเมือง และมีประวัติสืบต่อกันมานับร้อยปี ประกอบกับมีหลักฐานโบราณคดีปรากฏอยู่ในชุมชนโบราณดังกล่าวด้วย จากการศึกษาของพระครูปลัดกวีวัตน์ธนจรรย์ สุระมณี วัดเจดีย์หลวง อำเภอเมืองเชียงใหม่ มีรายงานการสำรวจว่าในเขตเมืองน้อย อำเภอปาย มีหลักฐานโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ดังนี้
ชุมชนโบราณเมืองน้อย
ชุมชนโบราณเมืองน้อยเป็นชุมชนที่พบหลักฐานทางด้านโบราณคดี หลักฐานตำนาน และศิลาจารึกที่สะท้อนให้เห็นว่าเมืองน้อยเป็นเมืองสำคัญในสมัยประวัติศาสตร์ราชวงศ์มังราย ตั้งอยู่ในเขตตำบลเวียงเหนือ ตำแหน่งละติจูดที่ 19 องศา 30 ลิปดา 58 พิลิปดาเหนือ และลองจิจูดที่ 98 องศา 30 ลิปดา 50 พิลิปดาตะวันออก ระยะทางประมาณ 27 กิโลเมตร จากอำเภอปายไปทางทิศเหนือ เมื่อสองร้อยปีเศษมานี้ เมืองน้อยมีสภาพเป็นเมืองร้าง ปัจจุบันได้มีชนเผ่าปกาเกอะญอ (กะเหรี่ยง) เข้าไปจับจองอาศัยตั้งบ้านเรือนที่บ้านเมืองน้อย โดยมีชื่อใหม่หลายหมู่บ้าน คือ บ้านหัวฝาย บ้านห้วยงู บ้ายห้วยเฮี้ย บ้านห้วยหก บ้านกิ่วหน่อ และบ้านมะเขือคัน
เมืองน้อย : ชุมชนโบราณสมัยประวัติศาสตร์
ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ได้กล่าวถึงเรื่องราวเมืองน้อยว่า ในรัชกาลของพระเจ้าติโลกราช (พระญาติโลกราชะ) ปกครองเชียงใหม่ พ.ศ. 1984-2030 พระองค์มีโอรสชื่อท้าวบุญเรืองหรือศรีบุญเรืองครองเมืองเชียงราย ต่อมาถูกแม่ท้าวหอมุกกล่าวโทษ จึงให้ท้าวบุญเรืองไปครองน้อย ในที่สุดก็ถูกฆ่าตาย เมื่อสิ้นสมัยพระเจ้าติโลกราชแล้ว โอรสของท้าวบุญเรือง ชื่อพญายอดเชียงราย (พระญายอดเชียงราย) ได้เสวยราชย์เป็นกษัตริย์เชียงใหม่ ปกครองได้ไม่นานถูกกล่าวหาว่า พระองค์ราชาภิเษกวันจันทร์ ถือว่าเป็นกาลกิณีแก่บ้านเมือง ไม่ประพฤติอยู่ในขนบธรรมเนียมของท้าวพระญา ไม่ประพฤติอยู่ในทศพิธราชธรรม และยังมีใจฝักใฝ่ไมตรีกับฮ่อ เสนาอำมาตย์จึงได้ล้มราชบัลลังก์และได้อัญเชิญให้ไปครองเมืองน้อย ในปี พ.ศ. 2038 พญายอดเชียงรายประทับอยู่เมืองน้อยได้ 10 ปี ก็เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2048 เมื่อพระชนมายุได้ 50 พรรษา พญาเมืองแก้ว (กษัตริย์เมืองเชียงใหม่และราชโอรสของพญายอดเชียงราย) ได้เสด็จมาถวายพระเพลิงพระศพของพญายอดเชียงรายที่เมืองน้อย และสร้างอุโบสถครอบ
ครั้นพญาเมืองแก้วเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2068 เสนาอำมาตย์ได้อัญเชิญพระอนุชาจากเมืองน้อยให้มาครองราชย์เชียงใหม่และราชาภิเษกเป็นพระเมืองเกษเกล้า (พระญาเมืองเกส) ในปี พ.ศ. 2069 พระองค์ครองราชย์จนถึง พ.ศ. 2081 (พระเมืองเกษเกล้าครองราชย์เมืองเชียงใหม่ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2068-2081 ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2086-2088) เสนาอำมาตย์ไม่ชอบใจได้ปลดพระองค์ออกจากราชบัลลังก์ และอัญเชิญท้าวซายคำราชโอรสให้ครองราชย์แทนในปี พ.ศ. 2081 ท้าวซายคำประพฤติตนไม่อยู่ในทศพิธราชธรรม เสนาอำมาตย์ได้ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2086 และได้อัญเชิญพระเมืองเกษเกล้าจากเมืองน้อยมาครองราชย์ในเมืองเชียงใหม่เป็นครั้งที่ 2
จารึกหลักที่สองพบก่อร่วมกับอิฐก้อนอื่น ๆ ในบริเวณแนวกำแพงด้านใต้ของโบราณสถาน จารึกด้วยอักษรฝักขาม ภาษาไทยวน จำนวน 1 บรรทัด ส่วนครึ่งแรกหายไป ส่วนครึ่งหลังอ่านได้ใจความว่า "สิบกา (บ)" จารึกชิ้นนี้บอกผู้ปั้นว่าสิบกาบ คำว่า "สิบ" อาจหมายถึงตำแหน่งขุนนางล้านนาสมัยโบราณ เรียกว่า "นายสิบ" หรือเนื่องจากอิฐส่วนหน้าที่หักหายไปบริเวณกี่งกลางของก้อนอิฐนั้น คำว่า "สิบกา(บ)" อาจสันนิษฐานได้ว่า ข้อความเต็มด้านหน้าที่หายไปเป็น "(ห้า) สิบกาบ" หรือขุนนางระดับนายห้าสิบก็อาจเป็นได้
วิวรรณ์ แสงจันทร์ กล่าวว่า จากหลักฐานโบราณคดี ซากวัดร้างต่าง ๆ จำนวน 30 แห่งในเมืองน้อย รวมทั้งวัดเจดีย์หลวงและข้อความที่พบสะท้อนให้เห็นว่า ชุมชนที่นี่เป็นเมืองใหญ่ในอดีตมีฐานะทางเศรษฐกิจดีพอที่จะสร้างศาสนสถานขนาดใหญ่จำนวนมากได้
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
เมืองปายมีหลักฐานตำนานกล่าวถึงประวัติศาสตร์ของเมืองนี้ในสมัยพญาแสนภู (พระญาแสนพู) กษัตริย์เชียงใหม่ (พ.ศ. 1868-1877) สร้างเมืองเชียงแสน พ.ศ. 1871 ได้กำหนดให้เมืองปายเป็นเมืองขึ้นของพันนาทับป้องของเมืองเชียงแสนในสมัยนั้น (พงศาวดารโยนก หน้าตำนานเชียงแสนว่า เมืองจวาดน้อย/จวาดน้อย/สันนิษฐานว่าเป็นคำเดียวกับคำว่าชวาดน้อย)
วันศุกร์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2028 ปีมะเส็ง สัปตศก (วันศุกร์ เดือน 8 ขึ้น 1 ค่ำ จุลศักราช 847 ปีดับใส้) เจ้าเถรสีลสังยมะให้หล่อพระพุทธรูปเวลารับประทานอาหารเช้า (ยามงาย)
พ.ศ. 2032 มหาเทวี (พระมารดาพญายอดเชียงราย) พระราชทานที่ถวายพระมหาสามีสัทธัมมราชรัตนะ ก่อสร้างมหาเจดีย์ มหาวิหาร ผูกพัทธสีมาอุโบสถวัดศรีเกิด (ปัจจุบันชาวบ้านเรียกวัดหนองบัว (ร้าง) บ้านแม่ฮี้ ตำบลแม่ฮี้) พ.ศ. 2033 มีการถวายข้าทาสอุปัฏฐากพระมหาสามีสัทธัมมราชรัตนะ อุโบสถ มหาวิหาร มหาเจดีย์ พระพุทธรูป ห้ามไม่ให้ผู้ใดนำข้าทาสเหล่านี้ไปทำงานอื่นหากยังเคารพนับถือพญายอดเชียงรายอยู่ หากฝ่าฝืนขอให้ตกนรกอเวจี
พ.ศ. 2124 ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่กล่าวว่า พญาลำพูนมาครองเมืองปาย (พลาย)
พ.ศ. 2283 ปรากฏชื่อวัดป่าบุก ตั้งอยู่ทิศใต้ของเมืองปาย (พลาย) ช้างตัวผู้ ดังความว่า "วัดป่าบุก ใต้เมืองพายช้างพู้" (คัมภีร์ ธัมมปาทะ (ธรรมบท) ปัจจุบันเก็บไว้ที่วัดดวงดี อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. 2330 เมืองปายรวมตัวกับเมืองพะเยา เมืองเชียงราย เมืองฝาง เมืองปุ และเมืองสาดขับไล่พม่า แต่เมืองพะเยาทำการไม่สำเร็จ
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
พระเจ้าซันโชที่ 2 หรือ ซันโชผู้แข็งแกร่ง (ค.ศ. 1036/1038 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 1072) ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัสติยาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1065 จนถึงปี ค.ศ. 1072 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 1
อำเภอปาย
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
พ.ศ. 2412 ขณะที่พระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ดำรงตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ (พ.ศ. 2399-2413) ลงไปถวายบังคมกราบทูลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ กรุงเทพมหานครว่า ฟ้าโกหล่านเมืองหมอกใหม่ ยกกองทัพมาตีเมืองปายซึ่งสมัยนั้นมีฐานะเมืองขึ้นของเชียงใหม่ เจ้าราชภาคีไนย นายบุญทวงศ์ นายน้อยมหาอินท์รักษาการเมืองเชียงใหม่ ทำหนังสือถึงเจ้าเมืองลำปางและเมืองลำพูนให้มาช่วยเมืองปาย หลังจากนั้นเจ้านายและกองทัพจากสามเมือง ยกกำลังมาช่วยเมืองเชียงใหม่รบกับกองทัพของฟ้าโกหล่าน โดยมีนายบุญทวงศ์ นายน้อยมหาอินท์คุมกำลัง 1,000 คนจากเมืองลำปาง มีนายน้อยพิมพิสาร นายหนายไชยวงศ์คุมกำลัง 1,000 คนจากเมืองลำพูน มีนายอินทวิไชย นายน้อยมหายศคุมกำลัง 500 คน แต่ไม่สามารถป้องกันเมืองปายได้ กองทัพฟ้าโกหล่านจุดไฟเผาบ้านเรือนในเมืองปาย กวาดต้อนผู้คนและครอบครัวไปอยู่เมืองหมอกใหม่ กองทัพทั้งสามเมืองจึงได้ติดตามไปถึงฝั่งแม่น้ำสาละวิน แต่ตามไม่ทันจึงได้เดินทางกลับ
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
พระองค์ได้รับส่วนแบ่งเป็นราชอาณาจักรกัสติยาตามพินัยกรรมของพระราชบิดา ในขณะที่เลออนและกาลิเซียตกเป็นของพระอนุชาทั้งสอง ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับการแบ่งส่วนเช่นนี้และปลดพระเจ้าการ์ซิอาที่ 2ออกจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1071 โดยใช้กำลังทหาร พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6ซึ่งถูกปราบที่โกลเปเฆราที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำการ์ริออนในเดือนมกราคม ค.ศ. 1072 ลี้ภัยไปอยู่กับกษัตริย์มัวร์แห่งโตเลโด ทว่าความเกรียงไกรของพระเจ้าซันโชอยู่ได้ไม่นาน เมื่อพระองค์ถูกสังหารขณะกำลังปิดล้อมเมืองป้อมปราการซาโมราที่ก่อกบฏซึ่งอยู่ในการครอบครองของอูร์รากา พระเชษฐภคินีที่ครองเมืองในนามของพระเจ้าอัลฟอนโซ
อำเภอปาย
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
พ.ศ. 2416 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริว่า ตั้งแต่เมืองปายถูกฟ้าโกหล่านตีแตก จุดไฟเผาบ้านเมือง กวาดต้อนผู้คนไปเมืองหมอกใหม่แล้ว เมืองปายมีสภาพเป็นร้างบางส่วน ไม่มีผู้รักษาเมือง ทั้งยังถูกกองทัพเงี้ยวและลื้อกวาดต้อนครอบครัวไปอยู่เป็นประจำ จึงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งพระยาชัยสงคราม (หนานธนันไชย บุตรราชวงศ์มหายศ) เป็นพระยาเกษตรรัตนอาณาจักรไปปกครองเมืองปาย ให้ยกเอาคนจากเมืองเชียงใหม่ไปตั้งเมืองปาย ให้เป็นภูมิลำเนาบ้านเรือนเหมือนเดิม เพื่อจะได้ป้องกันรักษาด่านเมืองเชียงใหม่
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
ต้นพระชนม์ชีพ
พระเจ้าซันโชที่ 2 พระราชสมภพที่ซาโมรา ซันโชเป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฟร์นันโดมหาราชกับซันซาแห่งเลออน พระองค์อภิเษกสมรสกับอัลเบร์ตาที่ไม่มีข้อมูลอย่างอื่นนอกจากชื่อ
อำเภอปาย
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
พ.ศ. 2438 พระยาดำรงราชสิมา ผู้ว่าราชการเมืองปาย ถูกพวกแสนธานินทร์พิทักษ เจ้าเมืองแหงปล้น แล้วแสนธานินทร์พิทักษประกาศเกลี้ยกล่อมคนเมืองปั่น เมืองนาย เมืองเชียงตอง และเมืองพุมารบเมืองปาย โดยจะเก็บริบเอาทรัพย์สิ่งของให้หมด พระยาทรงสุรเดชพร้อมด้วยเจ้าเมืองเชียงใหม่ได้ประชุมเจ้านายหกตำแหน่งมอบหมายให้เจ้าอุตรโกศลออกไปปราบปราม
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
ต้นพระชนม์ชีพ
หลังพระเจ้าเฟร์นันโดเอาชนะและสังหารพระเชษฐาของพระมเหสีในสมรภูมิ พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยาและเรียกตนเองว่า จักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด
อำเภอปาย
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ส่างนันติ คนในบังคับอังกฤษ ใช้ดาบฟันส่างสุนันตาและเนอ่อง คนในบังคับสยามตาย ณ ตำบลกิ่วคอหมา แขวงเมืองปาย และนำทรัพย์สินไปมูลค่าประมาณ 1,000 บาท ศาลต่างประเทศ เมืองนครเชียงใหม่ได้ตัดสินประหารชีวิต (คำพิพากษาที่ 25/125 ศาลต่างประเทศ เมืองนครเชียงใหม่ วันที่ 24 สิงหาคม รัตนโกสินทร์ศก 125 อ้างในศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน 2535/คำพิพากษานี้เป็นคำพิพากษาในสมัยที่สยาม (ไทย) ตกอยู่ภายใต้เสียสิทธิสภาพนอกอาณาเขตตามสนธิสัญญาเบาว์ริง พ.ศ. 2398) และจำเลยได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพ ได้ยกฟ้องอุทธรณ์ของจำเลย และให้ประหารชีวิตตามคำพิพากษาศาลล่าง (คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ 20 ปี ค.ศ. 1906 อ้างในศาลจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2536)
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
ต้นพระชนม์ชีพ
หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าเฟร์นันโดในปี ค.ศ. 1065 ราชอาณาจักรถูกแบ่งให้กับพระโอรสทั้งสาม ซันโชได้สืบทอดเป็นกษัตริย์แห่งกัสติยาต่อจากพระบิดา ขณะที่พระอนุชา พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 กลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเลออน และพระเจ้าการ์ซิอา พระอนุชาคนเล็กกลายเป็นพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรกาลิเซียที่ได้รับการสถาปนาขึ้นมาใหม่ (แยกตัวออกมาจากเลออน) สามพี่น้องถูกรายล้อมด้วยอิทธิพลของกลุ่มอาณาจักรไตฟา
พระเจ้าเฟร์นันโดยังยกการครอบครองบางส่วนให้พระธิดาทั้งสอง อูร์รากาได้ควบคุมนครซาโมรา ส่วนเอลบิราได้ควบคุมนครโตโร ทั้งคู่เป็นดินแดนแทรกที่อยู่ในราชอาณาจักรเลออนของพระเจ้าอัลฟอนโซ
อำเภอปาย
ชุมชนโบราณบ้านเวียงเหนือ
พ.ศ. 2454 กระทรวงมหาดไทยได้ยกเลิกการปกครองเมือง เปลี่ยนฐานะเมืองปายเป็น อำเภอปาย และได้แต่งตั้งหลวงเจริญเขตเขลางค์นคร (สอน สุขุมมินทร์) เป็นนายอำเภอคนแรกระหว่างปี พ.ศ. 2454-2468
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
พระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยา
ในปี ค.ศ. 1068 พระเจ้าซันโชปราบลูกพี่ลูกน้องสองคน คือ พระเจ้าซันโชที่ 4และพระเจ้าซันโชที่ 5ในสงครามซันโชทั้งสาม ซึ่งขยายราชอาณาจักรกัสติยาของพระองค์ด้วยการพิชิตดินแดนลาบูเรบา, อัลตาริโอฆา และอาลาบาที่พระราชบิดาเคยมอบให้การ์ซิอา พระราชบิดของพระเจ้าซันโชที่ 4 เพื่อแลกกับการสนับสนุนในการปราบพระเจ้าเบร์มูโดที่ 3
อำเภอปาย
การท่องเที่ยวและการพัฒนา
อำเภอปายในอดีตเคยเป็นหมู่บ้านที่เงียบสงบมีวิถีของชาวไทยใหญ่ โดยได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมจากประเทศพม่า อำเภอปายในช่วงแรกเริ่มรู้จักในหมู่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางแบบแบ็คแพ็ค ที่เลือกมาสัมผัสบรรยากาศที่ผ่อนคลายของเมือง ที่เต็มไปด้วยเกสต์เฮ้าส์ที่มีราคาที่พักไม่สูงมากนัก ร้านขายของที่ระลึกและร้านอาหาร และรอบเมืองที่มีสปาและแคมป์ช้างจึงเป็นที่ชื่นชอบของชาวต่างชาติ นอกจากนี้อำเภอปายยังมีน้ำตก น้ำพุร้อน และสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอื่นๆ
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
พระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยา
ในปี ค.ศ. 1068 พระเจ้าอัลฟอนโซบุกไตฟาบาดาโฆซ รัฐบริวารของราชอาณาจักรกาลิเซียของพระเจ้าการ์ซิอาผู้เป็นพระอนุชา พระเจ้าซันโชกังวลว่าพระเจ้าอัลฟอนโซคิดจะพิชิตดินแดนของพี่น้องจึงปราบพระเจ้าอัลฟอนโซในยุทธการที่ยันตาดา
พระเจ้าซันโชอยากได้ราชอาณาจักรของพระอนุชาคนเล็ก ทรงจับมือกับพระเจ้าอัลฟอนโซในปี ค.ศ. 1071 เดินทัพข้ามเลออนไปพิชิตดินแดนทางเหนือของพระเจ้าการ์ซิอา ในเวลาเดียวกันพระเจ้าอัลฟอนโซก็พิชิตพื้นที่ทางใต้ของกาลิเซีย พระเจ้าการ์ซิอาลี้ภัยไปอยู่ในไตฟาเซบิยา ขณะที่พระเชษฐาทั้งสองแบ่งราชอาณาจักรกาลิเซียกัน
อำเภอปาย
การท่องเที่ยวและการพัฒนา
อำเภอปายในปัจจุบันมีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคที่ทันสมัยและสะดวกสบายขึ้นกว่าแต่ก่อน มีร้านสะดวกซื้อ มีสถานพักตากอากาศหรูรวมกว่า 350 แห่ง มีคลับบาร์เบียร์อยู่ทั่วไป เพื่อตอบสนองต่อนักท่องเที่ยวที่มีมากขึ้น
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
พระมหากษัตริย์แห่งเลออนและกัสติยา
ไม่นานพระเจ้าซันโชก็หันไปจัดการพระเจ้าอัลฟอนโซ ในปี ค.ศ. 1072 ด้วยความช่วยเหลือของเอลซิด พระองค์ปราบพระเจ้าอัลฟอนโซในยุทธการที่โกลเปเฆรา ทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซต้องลี้ภัยไปอยู่ที่ไตฟาโตเลโด พระเจ้าซันโชได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์แห่งเลออนเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1072 ครองราชบัลลังก์ทั้งสามที่พระเจ้าเฟร์นันโดแบ่งให้พระโอรสทั้งสามเมื่อหกปีก่อน
อำเภอปาย
การท่องเที่ยวและการพัฒนา
ในช่วงฤดูท่องเที่ยวระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมีนาคมจะมีนักท่องเที่ยวเดินทางยังอำเภอปายเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ แต่ในภายหลังก็มีนักท่องเที่ยวชาวไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่อำเภอปายเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์แนวโรแมนติก 2 เรื่อง ได้แก่ เรื่องเดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก และเรื่องรักจัง
พระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งกัสติยาและเลออน
การสวรรคต
โตโร นครของเอลบิรา พระขนิษฐาของพระเจ้าซันโช แตกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1072 แต่การคุ้มกันนครซาโมราของอูร์รากา พระเชษฐภคินีที่ทำได้ดีกว่าหยุดกลางคันเมื่อเบยิโด อาโดลโฟ ขุนนางซาโมรา แสร้งทำเป็นหนีทหารเข้ามาในค่ายทหารของพระเจ้าซันโช โดยขอพูดคุยเป็นการส่วนตัวกับพระเจ้าซันโชเพื่อบอกจุดอ่อนในการป้องกันตนเองของซาโมรา เมื่ออยู่ต่อหน้าพระเจ้าซันโช เบยิโดลอบสังหารพระองค์โดยใช้ดาบของตนแทงเข้าไปที่หลังของพระองค์ เบยิโดถูกเอลซิดไล่ตามไปจนถึงซาโมราแต่ก็หนีเข้าเมืองไปได้ ราชอาณาจักรของซันโชถูกสืบทอดต่อโดยพระเจ้าอัลฟอนโซ พระอนุชาที่ก่อนหน้านี้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง การ์ซิอาที่ถูกล่อหลอกให้กลับจากการลี้ภัยถูกพระเจ้าอัลฟอนโซสั่งจำคุกตลอดชีวิต ทำให้พระเจ้าอัลฟอนโซได้ควบคุมอาณาเขตที่กลับมารวมกันอีกครั้งของพระราชบิดาโดยไร้คู่แข่ง ต่อมาทรงยึดตำแหน่งของพระราชบิดาเป็นจักรพรรดิแห่งสเปนทั้งหมด
พระเจ้าซันโชถูกฝังในอารามพระผู้ช่วยให้รอดแห่งออญญา
แอลคาไลน์
อัลคาไลมี 2 ประเภทคือ
เกทเวย์ แอท บางซื่อ
เกทเวย์ แอท บางซื่อ (Gateway At Bangsue) เป็นโครงการศูนย์การค้าเชิงผสมผสานขนาดใหญ่ริมถนนประชาราษฎร์สาย 2 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 อยู่ภายใต้การดูแลของแอสเสท เวิลด์ รีเทล ในเครือแอสเสท เวิรด์ คอร์ปของกลุ่มทีซีซี
ประวัติ
เกทเวย์ แอท บางซื่อ เป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่โดยมีพื้นที่ 95,000 ตารางเมตร ก่อสร้างขึ้นบนพื้นที่เดิมของสถานีบริการน้ำมันเอสโซ่ และห้างสรรพสินค้าบางลำภู สาขาบางโพ ซึ่งปิดให้บริการลงเมื่อปี พ.ศ. 2548 ก่อนที่กลุ่มทีซีซี จะซื้อต่อที่ดินบริเวณนี้และเปิดให้บริการศูนย์การค้า "เดอะมาร์เก็ต บางโพ" ในปี พ.ศ. 2552 และปิดให้บริการในอีกไม่กี่ปีต่อมา โดยเกทเวย์ แอท บางซื่อแห่งนี้ใช้งบประมาณการลงทุนมากกว่า 4,000 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างในช่วงปลายปี พ.ศ. 2559 บนพื้นที่กว่า 10 ไร่ ขนาด 10 ชั้นบนดินและ 1 ชั้นใต้ดิน โดยบริหารงานโดย กลุ่มแอสเสท เวิรด์ รีเทล ในเครือของแอสเสท เวิรด์ คอร์ปอเรชั่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทีซีซี
ศูนย์การค้าแห่งนี้มีคำขวัญว่า " Fulfill Your Everyday Life" ซึ่งหมายถึง "เติมเต็มทุกความต้องการในแบบคุณ” ปัจจุบันศูนย์การค้าแห่งนี้เป็น 1 ใน 2 ศูนย์การค้าที่ตั้งอยู่ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ซึ่งอีกแห่งนั่นคือ "มาร์เก็ต เพลส วงศ์สว่าง" ของกลุ่มเซ็นทรัล ซึ่งมีพื้นที่เล็กกว่ามาก ทำให้เกทเวย์ แอท บางซื่อ เป็นศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในเขตนี้ และเป็นศูนย์การค้าที่ใช้ชื่อ "เกทเวย์" แห่งที่ 2 ต่อจากสาขาแรกที่เอกมัย ที่เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2555 ที่ผ่านมา
การจัดสรรพื้นที่
เกทเวย์ แอท บางซื่อ มีพื้นที่ให้เช่า 39,000 ตารางเมตร หรือประมาณ 300 ร้านค้า บนพื้นที่ที่เปิดเป็นศูนย์การค้า 9 ชั้น พร้อมกับอาคารจอดรถที่รองรับรถยนต์ได้มากกว่า 1,100 คัน ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้ โดยมีทางเชื่อมไปยังสถานีบางโพ ที่ชั้น M
มังเคร่ช้าง
ชื่อสามัญ โคลงเคลงขน ชื่อท้องถิ่น เหมรฺช้าง หรือ  มังเครช้าง(กระบี่)
ลำต้น เป็นไม้พุ่ม (S) สูง 1-5 เมตร  สีน้ำตาลอมม่วง  แตกกิ่งก้านในระดับต่ำและแตกเป็นจำนวนมาก  ทรงพุ่มกว้างครึ่งทรงกลม ใบเป็นใบเดี่ยวแตกตรงข้าม รูปร่างเป็นใบหอก  ปลายใบเรียวแหลม  ส่วนฐานใบโค้งมน ขอบใบเรียบ  ตวใบสากมีขนปกคลุม  ขนาดของใบ กว้าง3-5 เซนติเมตร  ยาว 5-10 เซนติเมตร ดอกเป็นดอกช่อ กระจกที่ปลายกิ่ง  ประกอบด้วยดอก 3-6ดอก  กลีบดอกมี 5กลีบ เป็นสีชมพู ม่วง เส้นผ่าศูนย์กลางของดอกประมาณ 5-6 เซนติเมตร ผล เป็นผลเดี่ยวเกิดแต่ฐานรองดอกมีรูปร่างคล้ายคนโท มีขนจำนวนมาก  ผลสีน้ำตาลอมเขียว เมื่อแก่จะเป็นสีม่วง เนื้อในแบบเปียกสีน้ำเงินเข้ม  ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก ผลแตกออกตามขวาง
ที่อยู่  บริเวณป่าชายเลน  ดินค่อนข้างแข็ง สูงกว่าระดับน้ำทะเล 5-10 เมตร ประโยชน์น้ำต้มใบหรือน้ำคั้นจากใบใช้แก้โรคท้องร่วง โรคบิด  และระดูขาว    ราก ช่วยบำรุงธาตุเ เจริญอาหาร  บำรุงกำลัง บำรุงตับ แก้อ่อนเพลีย  และ เพิ่มภูมิคุ้มกันโรค
ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (Jan Brueghel de Oude; ค.ศ. 1568 – 13 มกราคม ค.ศ. 1625) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชของสมัยบาโรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ศิลปะคริสเตียน จิตรกรรมภูมิทัศน์ ภาพชีวิตประจำวัน และจิตรกรรมภาพนิ่ง
ชีวิตและงาน
ยัน เบรอเคิลเกิดในปี ค.ศ. 1568 ที่บรัสเซลส์ เป็นบุตรของปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) และเป็นพ่อของยัน เบรอเคิล (ผู้ลูก) ยัน เบรอเคิลได้รับการขนานนามว่า "เบรอเคิลกำมะหยี่", "เบรอเคิลดอกไม้" และ "เบรอเคิลสวรรค์" สองชื่อหลังมาจากหัวข้อที่ยันชอบวาด ชื่อแรกอาจจะมาจากเงาของเสื้อผ้ากำมะหยี่ที่เขาชอบสวม บิดาของยันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1569 และแม่ในปี ค.ศ. 1578 ยัน, ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้ลูก) น้องชาย และน้องสาวมารีจึงต้องไปอาศัยอยู่กับยายไมเกิน เฟอร์ฮึลสต์ (Mayken Verhulst) ผู้เป็นแม่หม้ายของปีเตอร์ กุกเกอ ฟัน อาลสต์ (Pieter Coecke van Aelst) ไมเกินเองก็เป็นจิตรกรผู้มีฝีมือพอตัว และตามคำกล่าวของกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Carel van Mander) อาจจะเป็นครูคนแรกของลูกชายสองคน ครอบครัวย้ายไปแอนต์เวิร์ปราวหลังจากปี ค.ศ. 1578
หลังจากไปอยู่ที่โคโลญอยู่เป็นเวลานานยันก็เดินทางไปอิตาลี ที่งานภูมิทัศน์ที่มีคนตัวเล็ก ๆ ในภาพเป็นที่นิยมกันมากในอิตาลี ยันทิ้งงานเขียนไว้เป็นจำนวนมากที่ส่วนใหญ่เป็นภาพภูมิทัศน์
ภาพเขียนหลายภาพเป็นงานเขียนที่ทำร่วมกับผู้อื่นโดยผู้อื่นเขียนคนในภาพ และยันเขียนภูมิทัศน์ งานชิ้นสำคัญที่ทำร่วมกับผู้อื่นคืองานที่เขียนภาพเล็กหลายภาพร่วมกับเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ เช่นภาพ "เวอร์ทัมนัสและโพโมนา", "แซเตอร์ชมนิมฟ์หลับ" และ "สวรรค์บนโลก"
ยันมีห้องเขียนภาพในแอนต์เวิร์ป ซึ่งเป็นที่ที่เขาเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1625
วัดเจดีย์เจ็ดยอด เชียงแสน
พระธาตุเจดีย์เจ็ดยอด (วัดเจ็ดยอด เชียงแสน) เป็นโบราณสถานในอำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่ในหมู่อาคารของวัดพระธาตุผาเงา ตั้งอยู่เหนือองค์พระธาตุผาเงาไปบนดอยประมาณ 1 กิโลเมตร ปัจจุบันเหลือแต่เพียงซากเจดีย์ที่ชำรุดจนไม่เห็นสภาพเดิม บริเวณโดยรอบมีความร่มรื่นปกคลุมด้วยไม้ใหญ่และถูกพัฒนาเป็นสถานปฏิบัติธรรม ปัจจุบันพระธาตุถูกสร้างครอบด้วยองค์เจดีย์ตั้งชื่อว่า พระบรมธาตุพุทธนิมิตเจดีย์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2537
ปลาใบไม้กายอานา
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ความยาวเต็มที่ไม่เกิน 5.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีสีดำกำมะหยี่พร้อมกับสีเขียวขุ่น และมีจุดมีสีเงิน ขณะที่ปลาตัวเมียจะมีสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งทั้งหมดเป็นสีที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ทั้งในสภาพน้ำที่ขุ่นและใสทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ จนถึงตรินิแดด
ปลาใบไม้กายอานา นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เนื่องจากเป็นปลาขนาดเล็กจึงสามารถเลี้ยงได้ในสถานที่เลี้ยงขนาดเล็ก ในสถานที่เลี้ยงควรจัดให้เป็นซอกหลีบหรือถ้ำ เนื่องจากเป็นปลาที่กินเหยื่อเป็นอาหาร ด้วยวิธีการซุ่ม โดยจะลอยนิ่งอยู่ตามดงพืชน้ำจนได้จังหวะจึงฮุบเหยื่อขนาดที่พอจะกลืนลงไปได้  ในที่เลี้ยงอาจฝึกให้กินอาหารอย่าง กุ้งฝอย, ชิ้นปลาขนาดเล็ก, หนอนแดง และสามารถฝึกที่จะให้กินอาหารปลาสำเร็จรูปได้
การวางไข่ในที่เลี้ยงยังทำได้ยาก โดยปลาจะวางไข่ในถ้ำครั้งละหลายร้อยฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 3-4 วัน โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลและเฝ้าจนกระทั่งฟักเป็นตัวอ่อน ในช่วงนี้ควรแยกปลาตัวเมียออก
เครื่องอิสริยาภรณ์ดารามหาปุตรา
เครื่องอิสริยาภรณ์ดารามหาปุตรา (Bintang Mahaputra บินตัง มหาปุตรา) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศอินโดนีเซีย รองจากเครื่องอิสริยาภรณ์ดาราแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย เครื่องอิสริยาภรณ์ตระกูลนี้มอบโดยรัฐบาล โดยมีประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเป็นประธานแห่งเครื่องอิสริยาภรณ์ เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อมาตุภูมิอย่างโดดเด่นเป็นพิเศษในพื้นที่ที่อยู่นอกขอบเขตของทหาร มีทั้งหมด 5 ชั้น
แหล่งข้อมูลอื่น
Bintang Mahaputra, Sekretariat Negara Republik Indonesia
โทชิโอะ ฮิราโนะ
'''ศาสตราจารย์ ดร. โทชิโอะ ฮิราโนะ''' เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1947 ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักวิทยาศาสตร์ด้านวิทยาภูมิคุ้มกัน มีชื่อเสียงจากการค้นพบ interleukin-6 และวิธีการนำไปใช้รักษาโรค เคยดำรงตำแหน่งอธิการบดี คนที่ 17 แห่งมหาวิทยาลัยโอซากะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 จนถึง ค.ศ. 2015
นางวิสาขา
วิสาขา (Visākhā, วิสาขา; Viśākhā, วิศาขา) เป็นสาวิกาของพระโคตมพุทธเจ้า ได้บรรลุโสดาบันตั้งแต่อายุได้ 7 ขวบ เป็นผู้สร้างวัดบุพพาราม เป็นผู้ริเริ่มถวายผ้าอาบน้ำฝน และได้รับยกย่องจากพระพุทธเจ้าให้เป็นเอตทัคคะฝ่ายทายิกา
ประวัติ
ธัมมปทัฏฐกถาได้กล่าวถึงประวัตินางวิสาขาไว้ว่า นางวิสาขาเป็นบุตรสาวของธนญชัยเศรษฐี (บุตรคนโตของเมณฑกเศรษฐี) กับนางสุมนาเทวี (ธิดาอนาถบิณฑิกเศรษฐี) ภูมิลำเนาอยู่ภัททิยนคร แคว้นอังคะ มีน้องสาวคนหนึ่งชื่อสุชาดา (คนละคนกับนางสุชาดา มารดาพระยสะ) เมื่ออายุได้ 7 ขวบ ปู่ของท่านได้มอบหมายให้ท่านและบริวาร 500 คนไปต้อนรับพระพุทธเจ้า พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมจนนางวิสาขาและบริวารทั้งหมดได้บรรลุโสดาบัน
ต่อมาพระเจ้าปเสนทิโกศลได้เสด็จมาหาพระเจ้าพิมพิสาร ทูลขอเศรษฐีคนหนึ่งไปอยู่ประจำแคว้นโกศล พระเจ้าพิมพิสารจึงโปรดให้ธนัญชัยเศรษฐีย้ายตามพระเจ้าปเสนทิโกศลไป เมื่อถึงสถานที่เหมาะสมแห่งหนึ่งซึ่งห่างจากกรุงสาวัตถี 7 โยชน์ เศรษฐีได้กราบทูลพระเจ้าโกศลว่ากรุงสาวัตถีคับแคบไป ขอตั้งเมืองอยู่ที่นี่ พระเจ้าโกศลจึงให้สร้างเมืองสาเกต พระราชทานแก่ธนญชัยเศรษฐี
ทางเมืองสาวัตถีมีเศรษฐีคนหนึ่งชื่อมิคาระ ประสงค์จะหาคู่ครองให้ปุณณวัฒนะบุตรชายของตน ปุณณวัฒนะขอให้หาหญิงสาวที่เพียบพร้อมด้วยเบญจกัลยาณี มิคารเศรษฐีจึงส่งพราหมณ์ 8 คน ไปหาหญิงสาวที่มีคุณสมบัติตามนั้น แล้วฝากพวงมาลัยทองคำไปเป็นของหมั้น เมื่อพวกพราหมณ์ได้พบนางวิสาขามีคุณสมบัติตามที่ตามหา จึงได้มอบมาลัยทองคำและเดินทางไปสู่ขอนางวิสาขากับธนญชัยเศรษฐีจนเป็นที่ตกลง พระเจ้าโกศลและมิคารเศรษฐีจึงเดินทางไปรับนางวิสาขามาอยู่เมืองสาวัตถี
สมันตปาสาทิการะบุว่านางวิสาขามีบุตรชาย 10 คน บุตรสาว 10 คน บุตรแต่ละคนก็มีบุตรชายบุตรสาวอย่างละ 10 คนเช่นกัน นางวิสาขาจึงมีหลานรวมทั้งหมด 400 คน
สุมังคลวิลาสินีระบุว่านางวิสาขามีอายุยืนถึง 120 ปีจึงถึงแก่กรรม ส่วนปรมัตถทีปนีระบุว่าหลังจากนั้นนางได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นนิมมานรดี เป็นชายาของท้าวสุนิมมิต
เคียวเซระโดมโอซากะ
เคียวเซระโดมโอซากะ (京セラドーム大阪 (Kyōsera Dōmu Ōsaka); Kyocera Dome Osaka) ชื่อทางการ: โอซากะโดม (大阪ドーム (Ōsaka Dōmu); Osaka Dome) เป็นสนามกีฬาเบสบอลที่ตั้งอยู่ในโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น สนามกีฬาเปิดใช้ในปี ค.ศ. 1997 เป็นสนามเหย้าของ Osaka Kintetsu Buffaloes ในปี 2005 สนามกีฬาได้กลายเป็นหนึ่งในสนามเหย้าของ Orix Buffaloes ซึ่งเป็นผลมาจากการควบรวมกิจการระหว่าง Orix BlueWave และ Osaka Kintetsu Buffaloes ก่อนการเปิดใช้โอซากะโดม Buffaloes เล่นเกมเหย้าที่สนามกัฬาฟุจิอิเดระ ต่อมา Hanshin Tigers ยังใช้สนามกีฬาเป็น "สนามเหย้า" สำหรับนัดเปิดฤดูกาลและเกมเหย้าในเดือนสิงหาคม เนื่องจากสนามกีฬาโคชิเอ็งของพวกเขาใช้สำหรับการแข่งขันเบสบอลระดับมัธยมปลายในช่วงเวลาดังกล่าว
เดอะโดมเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน Pride Total Elimination 2005 และ Pride Total Elimination Absolute
สวอปการผิดนัดชำระหนี้
สวอปการผิดนัดชำระหนี้ (credit default swap) มักหมายความถึงรูปแบบหนึ่งของการประกันภัยซึ่งคุ้มครองผู้ถือตราสารหนี้หากผู้ออกตราสารผิดนัดชำระหนี้
วงศ์กระดูกไก่
วงศ์กระดูกไก่ หรือ (En:Chloranthaceae) เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ประกอบด้วยสี่สกุล และมีสมาชิก 12 สปีชีส์ มีทั้งไม้ยืนต้นและไม้ล้มลุก พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก มาดากัสการ์ ทวีปอเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้ และหมู่เกาะเวสต์อินดีส สกุลที่สูญพันธ์ไปแล้วคือ (En:Chloranthistemon)  อยู่ในวงศ์นี้ด้วย  สมาชิกในวงศ์นี้มีกลิ่นหอม ไม่ผลัดใบ ใบออกตรงข้าม มีหูใบอยู่ระหว่างใบทั้งสองเช่นเดียวกับวงศ์ (En:Rubiaceae) ดอกเป็นดอกช่อ ไม่มีกลีบดอก บางครั้งเหมือนกับกลีบเลี้ยง   ผลมีเมล็ดเดียว
ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน
ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน (Équipe nationale du camerounaise de football) เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศแคเมอรูน อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลแคเมอรูน และเป็นทีมจากแอฟริกาที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยทีมชาติแคเมอรูนเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลก 7 ครั้ง คือในปี 1982, 1990, 1994, 1998, 2002, 2010 และ 2014 มากกว่าชาติใดในแอฟริกา นอกจากนั้นยังเป็นทีมที่เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายในฟุตบอลโลก โดยในปี 1990 ทีมชาติแคเมอรูนพ่ายให้กับฟุตบอลทีมชาติอังกฤษในช่วงต่อเวลาพิเศษ พวกเขาชนะการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 5 ครั้ง และยังได้เหรียญทองในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
ฉือ จ้งกุ้ย
ราชวงศ์จิ้นยุคหลังนั้นถูกวิจารณ์ว่า เป็นเจว็ดของราชวงศ์เหลียว เพราะปรากฏว่า ราชวงศ์เหลียวมีส่วนช่วยก่อตั้งราชวงศ์จิ้นยุคหลัง ราชวงศ์จิ้นยุคหลังจึงยกหัวเมืองสิบหกมณฑลให้เป็นการตอบแทน ครั้นฉือ จิ้งถัง (石敬瑭) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จิ้นยุคหลัง ตายในปี 942 ฉือ จ้งกุ้ย บุตรบุญธรรมของเขา จึงสืบสมบัติต่อ และต่อต้านราชวงศ์เหลียว พระเจ้าไท่จงแห่งเหลียว (遼太宗) จึงยกมาตีในปี 946 เป็นเหตุให้ราชวงศ์จิ้นยุคหลังสิ้นสุดลงในปีถัดมา
900947
วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร
วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งพระนคร ถนนทรงวาดติดต่อกับถนนสำเพ็ง แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ วัดสำเพ็ง ตามชื่อถนนหน้าวัด ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 1 พระราชทานนามใหม่ว่า "วัดปทุมคงคา"
ประวัติ
วัดปทุมคงคาราชวรวิหาร เป็นวัดที่มีมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรอยุธยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเมื่อครั้งแรกสร้างกรุงรัตนโกสินทร์ โปรดเกล้าฯ ให้พระยาธรรมาธิกรณ์ (บุญรอด บุณยรัตพันธุ์) กับพระวิจิตรนาวี เป็นแม่กองคุมช่างและไพร่ไปกะที่สร้างพระนครใหม่ ณ ฝั่งตะวันออก โปรดเกล้าฯ ให้พระยาราชาเศรษฐี และพวกคนจีน ย้ายไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่สวน  ตั้งแต่คลองวัดสามปลื้ม (วัดจักรวรรดิราชาวาส) ไปจนถึงคลองวัดสำเพ็ง (วัดปทุมคงคา) และเห็นว่าเป็นวัดโบราณที่ทรุดโทรมมาก สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทจึงได้โปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแซมขึ้นใหม่ทั้งวัด เมื่อกรมพระราชวังบวรสุรมหาสิงหนาททรงปฏิสังขรณ์และสร้างเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดปทุมคงคา"
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่วัดเริ่มทรุดโทรมอีกครั้ง พระยาสวัสดิวารีได้กราบทูลขอทำการบูรณปฏิสังขรณ์ แต่บูรณปฏิสังขรณ์ยังไม่ทันเสร็จ พระยาสวัสดิวารีก็ได้ถึงแก่อนิจกรรมเสียก่อน แต่ไม่มีผู้ใดรับบูรณปฏิสังขรณ์ต่อไปตลอดรัชกาลที่ 3 ครั้งถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาพิศาลศุภผล ทำการบูรณปฏิสังขรณ์ต่อ และได้เพิ่มเติม โดยให้ช่างยกพระพุทธรูปในพระอุโบสถให้สูงขึ้น มีพระทรงเครื่องต้นอย่างกษัตริย์ ต่อชุกชีออกมา ทำเป็นรูปเทวราชถือพุ่มฉัตรดอกไม้ทอง ดอกไม้เงินด้วย 2 องค์
การสำเร็จโทษหม่อมไกรสรด้วยท่อนจันทน์ที่วัดปทุมคงคาฯ เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2391 (ตรงกับวันพุธ เดือนอ้าย แรม 3 ค่ำ ปีวอก สัมฤทธิศก จ.ศ. 1210) เป็นการสำเร็จโทษด้วยวิธีนี้ครั้งสุดท้ายกับสมาชิกราชวงศ์
วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนและกำหนดให้เขตที่ดินวัดปทุมคงคาราชวรวิหารเป็นเขตที่ดินโบราณสถาน
Polycentrus
Polycentrus (/โพ-ลี-เซน-ทรัส/) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาใบไม้อเมริกาใต้ (Polycentridae)
โดยแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
ทูบา
ทูบา (tuba; ; ) เป็นเครื่องดนตรีตระกูล แซ็กฮอร์น ทูบามีท่อลมขนาดใหญ่ และมีความยาวตั้งแต่ 9 ,12,14,16 และ 18 ฟุต แล้วแต่ขนาด มีช่วงเสียง โดยมากจะใช้ใน วงโยธวาทิต วงดนตรี ลูกทุ่ง จนถึง วงออเคสตรา และ แตรวง กว้าง 3 ออคเทฟ เศษ ๆ ท่อลมเป็นทรงกรวย เช่นเดียวกับ ฮอร์น ส่วนกลางลำตัวติดลูกสูบบังคับเสียง 3 อัน หรือ 4 อัน ส่วนตรงปลายท่อ บานเป็นลำโพงกำพวดเป็นโลหะรูปถ้วย เสียงของทูบาต่ำ ลึกนุ่มนวล ไม่แตกพร่า เสียงต่ำมากที่เรียกว่า "พีเดิล โทน" (pedal tones) นั้นมีคุณสมบัติเฉพาะตัวปกติแตรทูบาทำหน้าที่เป็นแนว เบส ให้แก่กลุ่ม เครื่องลมทองเหลือง
ทูบาทำมาจากทองเหลืองและเป็นเครื่องมือที่มีเสียงต่ำที่สุดในกลุ่มเครื่องลมทองเหลือง จึงทำหน้าที่เป็นเบสเพื่อให้แนวเบสมีเสียงแน่นขึ้น ผู้เล่นต้องใช้ลมมากเช่นเดียวกับฮอร์น ดังนั้น จึงควรมีช่วงให้หยุดพักหายใจบ้าง
กีฬาไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
การแข่งขันไตรกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เป็นการแข่งขันไตรกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นในเอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ชิงชัย 2 เหรียญทอง
วัดพระปรางค์ (จังหวัดสิงห์บุรี)
วัดพระปรางค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชิงกลัด อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
ภายในบริเวณวัดมีพระปรางค์ศิลปะอยุธยาตอนต้น พุทธศตวรรษที่ 21 สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช องค์ปรางค์สูง 15 เมตร ก่อด้วยอิฐแบบปรางค์ไทยสูงชะลูดคล้ายฝักข้าวโพด ฐานเตี้ย ภายในกลวง มีคูหาสี่เหลี่ยมจตุรัสบนผนังคูหา และปัจจุบันร่องรอยภาพจิตรกรรมฝาผนังได้ลบเลือนไปแล้ว ด้านหลังมีวิหารเก่าแก่แบบอยุธยา หน้าบันเป็นลายแกะสลักไม้รูปตัวสิงห์และคันทวยต่าง ๆ มีภูเขาและรอยพระพุทธบาทจำลองบนยอดเขา อุโบสถมีลักษณะสถาปัตยกรรมแบบอยุธยาตอนปลาย วัดพระปรางค์ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
นอกจากนั้นยังปรากฏร่องรอยของเตาเผาแม่น้ำน้อยประมาณ 3–4 เตา ซึ่งเป็นแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยกรุงศรีอยุธยา ตัวเตาเป็นแบบระบายความร้อนเฉียงขึ้นตั้งอยู่บนเนินขนาดใหญ่ตัวเตาบางตัวคล้ายเรือประทุนเรียกว่า เตาประทุน ผลิตภัณฑ์ที่พบมากคือไหไหสี่หู อ่าง ครก กระปุก ขวด ช่อฟ้า กาน้ำ ช่อฟ้า ประติมากรรมลอยตัวรูปสัตว์ต่าง ๆ และกระสุนปืนใหญ่ เป็นต้น
บ็อบ แอรัม
บ็อบ แอรัม (Bob Arum) มีชื่อจริงว่า รอเบิร์ต บ็อบ แอรัม (Robert Bob Arum) ผู้จัดมวยสากลที่มีชื่อเสียงระดับโลก
ประวัติ
เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ที่นครนิวยอร์ก จบการศึกษากฎหมายจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยหาเสียงให้กับประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีมาก่อนด้วย และก่อตั้งสำนักงานทนายความขึ้นมา
บ็อบ แอรัม เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นโปรโมเตอร์ ในปี พ.ศ. 2523 ซึ่งสามารถจัดคู่มวยที่เป็นที่สนใจของแฟนมวยทั่วโลกให้ชกกัน เช่น โธมัส เฮิร์นส์, โรเบร์โต ดูรัน, มาร์วิน แฮ็กเลอร์ เป็นต้น
บ็อบ แอรัม มีบริษัทเป็นของตนเองชื่อ "ท็อป แรงก์ พรอโมชัน" (Top Rank Promotion) นับได้ว่าเป็นคู่แข่งคนสำคัญของดอน คิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง 10 ปีหลังนี้ นักมวยในสังกัดของบ็อบ แอรัม เป็นที่สนใจและชื่นชอบของแฟนมวยมากกว่าดอน คิง เช่น ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เอริก โมราเลส, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ เป็นต้น และเมื่อชกเดิมพันกันเมื่อไหร่ ก็ปรากฏว่ามวยของฝ่ายบ็อบ แอรัม เป็นฝ่ายชนะเสียส่วนใหญ่ รวมทั้งประกบคู่มวยได้น่าสนใจกว่าด้วย
เวสเทิร์นดิจิตอล
บริษัทเวสเทิร์นดิจิตอล (Western Digital มักย่อเป็น WDC หรือ WD) เป็นหนึ่งในผู้ผลิตฮาร์ดดิสก์คอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก (ร่วมกับซีเกตเทคโนโลยี (Seagate Technology))
บริษัทเวสเทิร์นดิจิตอลมีความเป็นมาอย่างยาวนานเกี่ยวกับอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ในฐานะผู้ผลิตวงจรรวมและผลิตภัณฑ์หน่วยเก็บข้อมูล เวสเทิร์นดิจิตอลก่อตั้งขึ้นวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1970 โดยแอลวิน บี. ฟิลลิปส์ พนักงานของโมโตโรลา โดยก่อตั้งในชื่อ เจเนรัลดิจิตอล (General Digital) แรกเริ่มเป็นผู้ผลิตเครื่องมือทดสอบมอสเฟต (MOS) บริษัทกลายเป็นผู้ผลิตสารกึ่งตัวนำแบบพิเศษ โดยมีนักลงทุนจำนวนมากและบริษัทขนาดยักษ์อย่างบริษัทอีเมอร์สันอิเล็กทริก (Emerson Electric) ช่วยจัดหาทุนเริ่มต้น ในประมาณเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1971 บริษัทเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันและเปิดตัวผลิตภัณฑ์แรก WD1402A UART ไม่นานหลังจากนั้น
สะพานโนวีโมสต์
สะพานโนวีโมสต์ (Nový Most แปลว่า สะพานใหม่) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำดานูบในเมืองบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย ก่อสร้างในระหว่างปีค.ศ. 1967-1972 และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1972 เป็นสะพานที่สองที่ข้ามแม่น้ำดานูบของเมืองบราติสลาวา
สะพานโนวีโมสต์ มีทางสำหรับรถวิ่ง 4 ช่องทางอยู่ชั้นบน มีทางสำหรับรถจักรยานและคนเดินอยู่ชั้นล่าง
เจ้าหญิงลูอิส ดัชเชสแห่งอาร์กายล์
เจ้าหญิงลูอีส หรือ ลูอิซา แคโรไลน์ อัลเบอร์ตา หลังอภิเษกสมรสได้ทรงพระอิสริยยศเป็น ดัชเชสแห่งอาร์กายล์ และมาร์เชเนสแห่งลอร์น (Princess Louise, Duchess of Argyll, 18 มีนาคม ค.ศ. 1848 - 3 ธันวาคม ค.ศ. 1939) ทรงเป็นสมาชิกองค์หนี่งในพระราชวงศ์อังกฤษ และพระราชธิดาองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
ขณะทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงตามเสด็จครอบครัวไปยังพระตำหนักที่ประทับต่าง ๆ เมื่อเจ้าชายอัลเบิร์ต พระชนกสิ้นพระชนม์ในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1861 ราชสำนักอังกฤษอยู่ในช่วงโศกสลดอย่างยิ่ง ซึ่งเจ้าหญิงลูอิสไม่ได้ทรงรู้สึกดีเท่าใดนัก
วัดห้วยมงคล
วัดห้วยมงคล เป็นวัดในตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ประวัติ
วัดห้วยมงคล เป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก แต่เดิมใช้ชื่อว่า “วัดห้วยคต” ตั้งอยู่ในชุมชนบ้านห้วยคต ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานนามใหม่จากห้วยคต เป็นห้วยมงคล เนื่องจากครั้งที่เสด็จมายังวัดนี้ได้มีดำริให้สร้างถนนใหม่ จากถนนดินเป็นถนนลาดยาง โดยพระราชทานนามให้เช่นเดียวกับชื่อวัด
ด้วยเรื่องราวปาฏิหาริย์ของหลวงพ่อทวด พุทธศาสนิกชนในภาคใต้ให้ความเคารพเลื่อมใสมาเป็นเวลานาน และรู้จักกันเป็นอย่างดี จึงก่อเกิดการร่วมมือร่วมใจจากหลายองค์กรทั้งทางภาครัฐและเอกชนในการสร้างประติมากรรมองค์จำลองหลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตร เททองหล่อองค์หลวงพ่อทวด เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2547 และพระราชทานพระราชานุญาตให้คณะกรรมการจัดสร้างอัญเชิญพระนามาภิไธยย่อ ส.ก. ขึ้นประดิษฐานที่หน้าองค์รูปหล่อองค์หลวงพ่อทวดโดยรูปหล่อ หลวงพ่อทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลกมีขนาด หน้าตักกว้าง 9.9 เมตร สูง 11.5 เมตร บนฐานสูง 3 ชั้น ชั้นล่างกว้าง 70 เมตร ยาว 70 เมตร โดยภายใต้ฐานยังเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ไว้เพื่อปฏบัติศาสนกิจในวันสำคัญทางศาสนา
นอกจากนี้ที่วัดห้วยมงคลแห่งนี้ยังมีหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดแกละสลักจากได้ตะเคียนทองขนาดใหญ่อายุกว่าพันปี ที่ฝังอยู่ในทรายใต้แม่น้ำยม จังหวัดแพร่ลึกกว่า 10 เมตร ชาวบ้านเชื่อกันว่าต้นไม้ที่มีแก่นสูง 1 คืบขึ้นไปจะมีรุกขเทวดาสถิตอยู่เพื่อดูแลปกป้องคุ้มครองคนที่มาสักการบูชา เมื่อนำต้นตะเคียนทองมาทำรูปเคารพ เช่นแกะเป็นหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืดจึงมีอนุภาพและความศักดิ์สิทธิ์เป็นทวีสิทธิ์ ดลบันดาลให้ทุกท่านประสบแต่ความสุขความเจริญปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ
สถานที่ตั้ง
ถนนหัวหิน-ห้วยมงคล หมู่ 6 ถนนห้วยมงคล ตำบลทับใต้ อำเภอหัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110
เดอะเมโลดี้ รักทำนองนี้
เดอะเมโลดี้ รักทำนองนี้ (The Melody) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติก ดราม่า ฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 กำกับโดย ทศพล ศรีสุคนธรัตน์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 6 ล้านบาท
เนื้อเรื่องโดยย่อ
เมื่อเส้นทางชีวิตของ วิน (วรเวช ดานุวงศ์) นักร้องและนักแต่งเพลงยอดนิยมผู้มีความมั่นใจในตัวเองสูง กำลังเข้าสู่ช่วงขาลงแบบสุดสุด ความเปลี่ยนแปลงที่ยากจะยอมรับทำให้วินหนีไปซ่อนตัวที่แม่ฮ่องสอน เมืองเล็ก ๆ บนภูเขาสูงที่ทำให้เขาบังเอิญพบกับ หมอก (ปริยฉัตร ลิ้มธรรมมหิศร) นักเปียโนฝีมือดี สาวจอมตื๊อที่มักชอบบังคับให้เขาทำในสิ่งที่เกลียดอยู่เสมอ และแล้วเธอก็เข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาโดยไม่รู้ตัว ความใกล้ชิดและดนตรีทำให้วินได้เรียนรู้ว่า ทำนองเพลงที่บรรเลงได้ไพเราะที่เขาค้นหามาตลอดชั่วชีวิตคือเสียงหัวใจของผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าของเขานี่เอง แต่กว่าวินจะรู้ตัว โชคชะตาก็นำพาอุปสรรคสำคัญเข้ามา สิ่งที่จะทำให้วินและหมอกเรียนรู้ที่จะเป็นแรงบันดาลใจของกันและกัน บททดสอบที่จะทำให้คู่รักทุกคู่รู้จักไขว่คว้าความสุข แม้ว่าจะอยู่ในมุมมืดมิดของความทุกข์ที่กำลังก่อตัวขึ้นมา เพลงที่เธอแต่งทำนองและเขาช่วยแต่งคำร้องที่บริสุทธิ์ที่สุดที่บทเพลงทั้งหมดเคยบรรเลงมา
การประชาสัมพันธ์
การประชาสัมพันธ์ของภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มมีการประชาสัมพันธ์ให้ข้อมูลของภาพยนตร์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ หลังจากนั้นมีงานเปิดตัวภาพยนตร์ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ณ ลานอินฟินิซิตี้ ชั้น 5 โรงภาพยนตร์พารากอนซีนีเพล็กซ์
บ็อบบี้ ฟาร์เรล
โรเบอร์โต อัลฟองโซ ฟาร์เรล (Roberto Alfonso Farrell) หรือ​ บ็อบบี​ ฟาร์เรล​ (6 ตุลาคม ค.ศ. 1949 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักร้อง​และนักเต้นชาวดัตช์​ และอดีตสมาชิกของวงบอนนี เอ็ม. วงดนตรีแนวป็อป​-ดิสโก้ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุค 70
ประวัติ
ฟาร์เรล เกิดที่เกาะอารูบา​ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส โดยหลังจากเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาเมื่ออายุ​ 15 ปี​ เขาได้ทำงานเป็นกะลาสีเรือ​ 2​ ปี​ ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่ประเทศนอร์เวย์ หลังจากนั้นเขาย้ายที่อยู่อีกครั้งโดยครั้งนี้เขาย้ายไปยังประเทศเนเธอแลนด์ โดยได้เริ่มทำงานชั่วคราวเป็นดีเจ​ จากนั้นเขาได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศเยอรมัน เพื่อมองหาโอกาสในหน้าที่การงานที่ดีขึ้น
บอนนี เอ็ม.
ที่เยอรมัน​ ฟาร์เรลได้ทำงานประจำเป็นดีเจ​ จนกระทั่งได้พบกับแฟรงค์ ฟาเรียน โปรดิวเซอร์และนักแต่งเพลง​ชาวเยอรมัน​ ที่กำลังสร้างวงบอนนี เอ็ม.​ และกำลังหาตัวสมาชิกที่เป็นผู้ชาย​ โดยแฟรงก์​ ฟาเรียน​ ได้ให้ความสนใจในตัวบ็อบบี​ ฟาร์เรล และชักชวนฟาร์เรล เข้าวง ในปี ค.ศ.1976
อย่างไรก็ตามบทบาทของบ็อบบี ฟาร์เรล​ ก็คือนักเต้นในวง ส่วนเสียงร้องที่ฟาร์เรลร้องลิปซิงค์บนเวทีนั้น​ ​ในเวลาต่อมา​ แฟรงค์ ฟาเรียน ที่ทำหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ได้เปิดเผยว่า เสียงร้องผู้ชายในเพลงของบอนนี​ เอ็ม.​ ตัวเขาที่เป็นโปรดิวเซอร์เป็นคนร้องเอง​ นอกจากนี้ลิซ มิตเชลล์​ สมาชิกหญิงของวงได้เปิดเผยว่าคนที่ทำหน้าที่ร้องเพลงและบันทึกเสียงส่วนใหญ่ในสตูดิโอ​ มีเพียงเธอและมาร์เซีย บาร์เร็ตต์​ สมาชิกอีกคนหนึ่งที่ร้องนำในเสียงผู้หญิง​ ส่วนเสียงร้องผู้ชายร้องและบันทึกเสียงโดยโปรดิวเซอร์และผู้แต่งเพลงของวงอย่างแฟรงค์​ ฟาเรียน
บ็อบบี ฟาร์เรล​ ถูกแฟรงค์​ ฟาเรียน​ ไล่ออกจากวงในปี​ ค.ศ. 1981 หลังจากที่วงออกอัลบั้มชุด Boonononoos ซึ่งสตูดิโออัลบั้มลำดับที่​ 5 เนื่องจากมีปัญหาความขัดแย้งกัน โดยบ็อบบี้ต้องการมีบทบาทในวงมากกว่าที่เป็นอยู่ และตำแหน่งของเขาถูกแทนที่ด้วยเรกจี​ ซิโบ​ นักแสดงภาพยนตร์ชาวกานา​ โดยภายหลังจากที่ถูกไล่ออก เขาพยายามเป็นศิลปินเดี่ยวแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
ในปี1984 แฟรงค์ให้บ็อบบี้กลับมาเข้าวงอีกครั้ง เพื่อดึงความสนใจให้กลับมาสู่Boney M เช่นเดิม กับเพลง "Happy Song" ที่บ็อบบี้ได้ร้องท่อนแร็ปในช่วงแยกของเพลง และอยู่กับBoney M จนถึงปี1985 ที่เป็นปีสุดท้ายของวงกับชุด "Eye Dance"