cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กองกำลังสังเกตการณ์แห่งสหประชาชาติประจำชายแดนอิรัก–คูเวต
ผู้มีส่วนร่วมคืออาร์เจนตินา, ออสเตรีย, บังคลาเทศ (รวมถึงกองพันทหารราบยานยนต์), แคนาดา, ชิลี, จีน, เดนมาร์ก, ฟิจิ, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, เยอรมันนี, กานา, กรีซ, ฮังการี, อินเดีย, อินโดนีเซีย, ไอร์แลนด์, อิตาลี, เคนยา, มาเลเซีย, ไนจีเรีย, นอร์เวย์, ปากีสถาน, โปแลนด์, โรมาเนีย, สหพันธรัฐรัสเซีย (สหภาพโซเวียตก่อนวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1991), เซเนกัล, สิงคโปร์, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์, ไทย, ตุรกี, สหราชอาณาจักร, สหรัฐ, อุรุกวัย และเวเนซุเอลา นอกจากนี้ ระหว่างขั้นตอนการจัดตั้ง (เมษายน–ตุลาคม ค.ศ. 1991) กองกำลังสังเกตการณ์แห่งสหประชาชาติประจำชายแดนอิรัก–คูเวต รวมถึงกองเหล่าทหารช่างแคนาดา (1 CER) กองพันรักษาความปลอดภัยประกอบด้วยเจ้าหน้าที่บีเอ็นระหว่างประเทศ (SWE-FIN-NOR) และห้ากองร้อยทหารราบ ได้มาจากกองกำลังรักษาสันติภาพแห่งสหประชาชาติในไซปรัสและกองกำลังเฉพาะกาลของสหประชาชาติในเลบานอน กองกำลังเหล่านั้นจัดหาให้โดยออสเตรีย, เดนมาร์ก, ฟีจี, กานา และเนปาล นอกจากนี้ยังมีหน่วยบำรุงรักษา/ซ่อมแซมและกู้คืนจากนอร์เวย์ รวมทั้งกองบัญชาการกองร้อยขนส่งจากสวีเดนที่มาจากกองกำลังเฉพาะกาลของสหประชาชาติในเลบานอน
อ้างอิง
Bury, Jan (2003). "The UN Iraq-Kuwait Observation Mission". International Peacekeeping, 10 (2): 71-88.
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ฤดูกาล 2021–22
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา ฤดูกาล 2021–22 เป็นครั้งที่ 38 ของซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีสำหรับสโมสรในระบบลีกฟุตบอลสเปนที่ประสบความสำเร็จในรายการใหญ่ในฤดูกาลก่อนหน้านี้ ในปีนี้จัดการแข่งขันที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย เนื่องด้วยข้อตกลงทางผู้สนับสนุนกับราชสหพันธ์ฟุตบอลสเปน
การแข่งขันในปีนี้ประกอบด้วยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศลาลิกา ฤดูกาล 2020–21 อัตเลติโกมาดริด และเรอัลมาดริด ตามลำดับ และทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศโกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2020–21 บาร์เซโลนา และอัตเลติกบิลบาโอ ตามลำดับ
ทีมที่เข้ารอบ
สี่ทีมด้านล่างนี้ที่เข้ารอบสำหรับรายการ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี [วิ-มน-นาก-นะ-พี-สี] (2 ตุลาคม พ.ศ. 2432 – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าดารารัศมี พระราชชายา เจ้านายจากราชวงศ์เจ้าเจ็ดตนนครเชียงใหม่ที่ต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นเจ้านายในราชวงศ์จักรี
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี ประสูติเมื่อวันพุธ เดือน 11 ขึ้น 8 ค่ำ ปีฉลูเอกศก จ.ศ. 1251 ตรงกับวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2432 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 73 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ประสูติแต่เจ้าดารารัศมี พระราชชายา ที่ขณะนั้นยังมีตำแหน่งเป็นพระสนม ทั้งนี้พระมารดาเป็นพระธิดาคนเล็กในพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้าประเทศราชผู้ครองนครเชียงใหม่ที่ประสูติแต่เจ้าทิพเกสร ที่ต่อมาเข้ามารับราชการฝ่ายในที่ราชสำนักกรุงเทพฯ
ขณะที่ตั้งครรภ์นั้นเจ้าจอมมารดาดารารัศมี มีพระชันษาได้ 16 ปี ได้มีอาการแพ้ท้องอยากเสวยงวงช้าง เมื่อความทราบถึงพระเจ้าเมืองเชียงใหม่ จึงทรงจัดให้ตามพระประสงค์โดยการส่งมาจากเชียงใหม่ผ่านทางเรือแรมเดือน เมื่อมีพระประสูติกาล พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานพระนามว่า "พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี" แปลว่า "ผู้ประเสริฐไม่มีมลทินของเมืองเชียงใหม่" พระราชบิดาทรงเรียกอย่างลำลองว่า "ลูกหญิงวิมลนาค"
การประสูติกาลดังกล่าวยังความปลาบปลื้มใจแก่พระเจ้าอินทวิชยานนท์เป็นอย่างยิ่ง และได้ใช้โอกาสนี้แสดงความสัมพันธ์อันแนบชิดระหว่างเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่กับพระมหากษัตริย์ราชสำนักกรุงเทพฯ เมื่อเจ้าดารารัศมีโปรดให้มีการฉายพระรูปพระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสีส่งขึ้นมาถวายแก่พระบิดาที่เชียงใหม่ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่จึงได้มีการจัดขบวนแห่ไปรับพระรูปที่จวนของพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าโสณบัณฑิต ข้าหลวงพิเศษอย่างยิ่งใหญ่ ดังปรากฏในบันทึกของพระองค์เจ้าโสณบัณฑิต ความว่า
"'...พระเจ้านครเชียงใหม่ เจ้าอุปราช เจ้านายบุตรหลาน หลายคนมาพร้อมกันที่ที่พักของข้าพระพุทธเจ้า ๆ ได้เชิญพระรูปให้ดูพร้อมกัน พระเจ้านครเชียงใหม่ดูพระรูปแล้วกลั้นน้ำตาไม่ได้คิดถึงเจ้าทิพเกสร พูดว่าพระขนงนั้น 'แม่นแม่เฒ่าทีเดียว' เจ้านายอื่นอยู่ข้างปีติยินดีเชยชมกันมาก'" และ "'...ข้าหลวงเชิญพระรูปตั้งบนพระยานมาศแล้ว ขบวนแห่ 'พระรูป' จากบ้านพักของข้าหลวงพิเศษริมแม่น้ำปิง ไปทางถนนท่าแพ เข้าในเวียง ทางประตูท่าแพ ถึงสี่แยกกลางเวียงเลี้ยวไปออกประตูช้างเผือก เลี้ยวออกทางริมแม่น้ำปิงถึงคุ้มของพระเจ้าอินทวิชยานนท์ บริเวณคุ้มมีพลับพลาข้าราชการรวมทั้งข้าหลวงพิเศษแต่งชุดเต็มยศรอรับ พระเจ้าอินทวิชยานนท์สวมเสื้อครุยและชฎา ขึ้นรับพระรูปบนเกย เข้ากอดพระรูปอย่างสุดปลื้ม เชิญพระรูปขึ้นบนตึก ตั้งบนพระยานมาศถอดคานมียกพื้นหุ้มผ้าแดง ๒ ชั้น และกระโจมข้างบนด้วยเครื่องสูงจนเวลาบ่ายพระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ในบริเวณคุ้ม มีการละเล่น เช่น มวย มีละคร มีการโปรยผลกัลปพฤกษ์ด้วย ที่ขาดไม่ได้ และคนสนใจร่วมด้วยมากคือม่อนป๊อก ฉลองสมโภชกัน ๔ วัน ๔ คืน มีงานเลี้ยงอาหารมื้อค่ำ แก่บรรดากงสุลและฝรั่งในเชียงใหม่ด้วย...'"
นอกจากนี้พระเจ้าอินทวิชยานนท์ยังส่งอ่างสรงน้ำทองคำมาถวายแด่พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี แต่เจ้าจอมมารดาดารารัศมีมิกล้าใช้ เพราะแม้แต่เจ้าฟ้ายังไม่ได้สรงด้วยอ่างทองคำ เกรงว่าหากใช้ของเกินฐานะจะเกิดอัปมงคล จึงได้ถวายอ่างทองคำดังกล่าวกับเจ้าฟ้าที่ประสูติใหม่
สิ้นพระชนม์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี สิ้นพระชนม์เมื่อวันอังคาร เดือน 4 ขึ้น 6 ค่ำ ปีมะโรงจัตวาศก จ.ศ. 1254 ตรงกับวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2435 สิริพระชันษา 3 ปี 4 เดือน 19 วัน นับเรียงวันได้ 1238 วัน สร้างความเสียใจแก่เจ้าจอมมารดาดารารัศมีเป็นอันมาก แม้แต่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเองก็ทรงเสียพระทัยมากนัก ทรงปรารภกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพว่า "ฉันผิดเอง ลูกเขาควรเป็นเจ้าฟ้าแต่ฉันลืมตั้งจึงตาย" มีการโจษจันกันว่าพระองค์ถูกพระพี่เลี้ยงวางยาพิษเพื่อหวังเครื่องแต่งพระองค์ แต่ข่าวลือดังกล่าวก็ถูกปฏิเสธ เพราะเจ้าจอมมารดาดารารัศมีก็กล่าวถึงพระอาการประชวรของพระราชธิดาไว้ชัดแจ้ง
ส่วนพระอัฐิของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิมลนาคนพีสี ถูกประดิษฐานเคียงคู่กับพระอัฐิของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ณ สุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
ประเทศบาห์เรนในเอเชียนเกมส์ 2014
ประเทศบาห์เรน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 17 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 19 กันยายน ถึง 4 ตุลาคม ค.ศ. 2014
Eudesicrinidae
Eudesicrinidae เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Millericrinida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รถไฟใต้ดินโทเอสายอาซากูซะ
รถไฟใต้ดินโทเอสายอาซากูซะ เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว ดำเนินงานโดยสำนักขนส่งมหานครโตเกียว
วัดกัทลีพนาราม
วัดกัทลีพนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่เลขที่ 65 หมู่ 4 ตำบลบ้านกล้วย อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
ประวัติ
วัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) อยู่ห่างจากตลาดอำเภอบ้านหมี่ ประมาณ 2 กิโลเมตร เดิมชื่อว่า วัดบ้านกล้วย ต่อมาเปลี่ยนเชื่อเป็น '"วัดกัทลีพนาราม"' สร้างขึ้นปี พ.ศ. 2360 มีเนื้อที่ 23 ไร่ 1 งาน 16 ตารางวา เป็นวัดสำคัญของชุมชนชาวไทยพวน สิ่งที่น่าสนใจ ของวัดนี้คือ พระอุโบสถขนาดใหญ่แบบจตุรมุขที่สวยงาม มีวิหารเก่าแก่หลังเล็กและเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองรูปทรง งดงามมาก ศาลาการเปรียญมีลวดลายฉลุไม้ตกแต่งสวยงาม ภายในมีธรรมาสน์เก่าประดับเครื่องพุทธบูชาแบบของ ชาวไทยพวนคือ "ธงแว่น"
วันที่ 25 กรกฎาคม 2512 เวลาเช้า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณเสด็จพระราชดำเนินไปทรงยก ช่อฟ้าพระอุโบสถวัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบรี
ประเพณีที่สำคัญ
นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์รวมประเพณีและวัฒนธรรมอันดีงามของชาวไทยพวนบ้านหมี่ที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน วัดกัทลีพนาราม (วัดบ้านกล้วย) ตำบลบ้านกล้วย อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี จึงได้จัดประเพณีกำฟ้าขึ้นเพื่อเป็นการอนุรักษ์ส่งเสริมประเพณีอันดีงามของท้องถิ่น รวมถึงเป็นการฟื้นฟูและเผยแพร่ประเพณีของชาวไทยพวน และเพื่อเป็นการแสดงความรักความสามัคคีของชาวบ้านในพื้นที่ ตลอดจนเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวในท้องถิ่น ภายในงานมีกิจกรรมที่น่าสนใจ อาทิ ใส่บาตรข้าวจี่ ข้าวหลาม อาหารคาวหวาน, พิธีบายศรีสู่ขวัญข้าวการแสดงชุดแห่ข้าวพันก้อนประเพณีเส่อกระจาด เซิ้งโป๊ นางด้ง เซิ้งฟัดข้าว , การแข่งขันกีฬาพื้นบ้าน , มีการออกร้านผ้าทอพื้นเมืองอีกด้วย
อาร์บอนนีย์ เกเบรียล
อาร์บอนนีย์ โนลา เกเบรียล (R'Bonney Nola Gabriel; เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2537) เป็นผู้ครองตำแหน่งนางงามชาวอเมริกันที่ได้รับตำแหน่ง มิสยูเอสเอ 2022 และนางงามจักรวาล 2022 และเป็นนางงามจักรวาลที่มีอายุมากที่สุดในขณะครองตำแหน่ง
ประวัติ
อาร์บอนนีย์เกิดในเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส โดยมีบิดาเป็นชาวฟิลิปปินส์และมารดาเป็นชาวอเมริกัน เธอเป็นน้องสาวคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องสี่คน สำเร็จการศึกษาศิลปกรรมศาสตรบัณฑิตด้านแฟชั่นจากมหาวิทยาลัยนอร์ทเท็กซัส ต่อมาได้ทำงานเป็นนางแบบและนักออกแบบเสื้อผ้าที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
การประกวดความงาม
ในปี 2020 เกเบรียลเข้าร่วมประกวดมิสเคมาห์ยูเอสเอ โดยเธอเข้ารอบห้าคนสุดท้าย ปีต่อมาเธอเข้าร่วมประกวดมิสเท็กซัสยูเอสเอ และได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ หลังจากนั้นในปี 2022 เธอเข้าร่วมประกวดในเวทีเดิมอีกครั้งและได้ตำแหน่งชนะเลิศ เป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2022 และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้รับตำแหน่งดังกล่าว
นางงามจักรวาล 2022
ในฐานะมิสยูเอสเอ 2022 เธอเป็นตัวแทนของสหรัฐในการประกวดนางงามจักรวาล 2022 และได้รับตำแหน่งชนะเลิศ เธอเป็นชาวอเมริกันคนที่ 9 และเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์คนแรกที่ชนะการประกวด ชัยชนะของเธอยังทำให้เธอเป็นตัวแทนสหรัฐคนแรกที่คว้าตำแหน่งนางงามจักรวาลตั้งแต่โอลิเวีย คัลโป ในการประกวดนางงามจักรวาล 2012 ซึ่งคัลโปเองก็เป็นหนึ่งในพิธีกรหลักของการประกวดครั้งนี้ด้วย
ภาษาโปรตุเกส
ภาษาโปรตุเกส (português, ปุรตุเกฌ) เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ที่พูดในประเทศต่าง ๆ เช่น ประเทศโปรตุเกส ประเทศบราซิล ประเทศแองโกลา ประเทศโมซัมบิก และประเทศติมอร์-เลสเต ภาษาโปรตุเกสมีคนพูดเป็นภาษาแม่มากกว่า 200 ล้านคน ทำให้เป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่พูดทั่วโลก และเป็นภาษาที่มีคนพูดเป็นภาษาแม่มากเป็นอันดับ 5 หรือ 6 ของโลกปัจจุบัน
ภาษาโปรตุเกสได้รับการขนานนามว่าเป็น A língua de Camões อาลิงกวาดึกามอยช์ ("ภาษาของกามอยช์" ตามชื่อลูวิช วัช ดึ กามอยช์ ผู้ประพันธ์ อุชลูซีอาดัช) และ A última flor do Lácio อาอุลตีมาโฟลร์ดูลาซียู ("ดอกไม้ดอกสุดท้ายของละติอุม") คนที่พูดภาษาโปรตุเกสเรียกว่า ลูซิตานิก: Lusitanic หรือ ลูโซโฟน: Lusophones
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์
ชุมชนผู้อพยพที่สามารถพูดภาษาโปรตุเกสได้ปรากฏอยู่ในหลายเมืองทั่วโลก เช่น มอนทรีออลและโทรอนโตในประเทศแคนาดา; ปารีสในประเทศฝรั่งเศส; อาซุนซิออนในประเทศปารากวัย; บอสตัน นิวเบ็ดฟอร์ด เคปค็อด ฟอลล์ริเวอร์ โฮโนลูลู ฮิวสตัน นวร์ก นครนิวยอร์ก ออร์แลนโด ไมแอมี พรอวิเดนซ์ แซคราเมนโตในสหรัฐอเมริกา; บัวโนสไอเรส ในประเทศอาร์เจนตินา อุรุกวัย และในประเทศญี่ปุ่น ประเทศอื่น ๆ ที่สามารถพบผู้ที่พูดภาษาโปรตุเกสได้ รวมถึงอันดอร์รา เบลเยียม เบอร์มิวดา สวิตเซอร์แลนด์ และบางชุมชนในประเทศอินเดีย เช่นกัว มีผู้พูดภาษาโปรตุเกส ประมาณ 187 ล้านคนในอเมริกาใต้ 17 ล้านคนในแอฟริกา 12 ล้านคนในยุโรป 2 ล้านคนในอเมริกาเหนือ และ 610,000 คนในเอเชีย
พิตช์ฟอร์ก
พิตช์ฟอร์ก (Pitchfork; ชื่อเดิม พิตช์ฟอร์กมีเดีย Pitchfork Media) เป็นสื่อเผยแพร่เพลงออนไลน์จากสหรัฐ (ปัจจุบันเป็นของคอนเดแนสต์) ซึ่งนักเขียนไรอัน ชไรเบอร์ เปิดตัวใน ค.ศ. 1995 ในฐานะบล็อกเพลงอิสระ
ชไรเบอร์เริ่มต้นการทำพิตช์ฟอร์กขณะทำงานที่ร้านแผ่นเสียงในย่านชานเมืองมินนีแอโพลิส และเว็บไซต์ได้รับชื่อเสียงในด้านความครอบคลุมของเพลงอินดีร็อก ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาก็ได้ขยายและครอบคลุมดนตรีทุกประเภท รวมทั้งแนวเพลงป็อปด้วย พิตช์ฟอร์กถูกขายให้แก่คอนเดแนสต์ใน ค.ศ. 2015 แต่ชไรเบอร์และคริส แคสกี ประธานพิตช์ฟอร์กซึ่งเป็นหุ้นส่วนของเขาจะยังคงเป็นหัวหน้าบรรณาธิการและประธาน/ผู้จัดพิมพ์ของเว็บไซต์จนกระทั่งพวกเขาลาออกจากบริษัทใน ค.ศ. 2019 และ ค.ศ. 2017 ตามลำดับ เริ่มแรกมีฐานอยู่ที่มินนีแอโพลิส ต่อมาพิตช์ฟอร์กได้ย้ายไปชิคาโก ปัจจุบันสำนักงานตั้งอยู่ในวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ควบคู่ไปกับสื่อสิ่งพิมพ์อื่น ๆ ของคอนเดแนสต์
เว็บไซต์นี้เป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทวิจารณ์เพลงรายวัน แต่ยังตรวจสอบการออกใหม่และชุดกล่องเป็นประจำ ตั้งแต่ ค.ศ. 2016 เป็นต้นมา บริษัทได้เผยแพร่บทวิจารณ์เพลงคลาสสิกย้อนหลังและอัลบั้มอื่น ๆ ที่ไม่เคยวิจารณ์มาก่อนทุกวันอาทิตย์ เผยแพร่รายการ "ดีที่สุด" (อัลบั้มและเพลง) และคุณสมบัติประจำปีและรายการย้อนหลังในแต่ละปี ในช่วงทศวรรษ 1990 และ 2000 บทวิจารณ์ของไซต์ (ทั้งในแง่ดีหรืออย่างอื่น) ถือว่ามีอิทธิพลอย่างกว้างขวางในการสร้างหรือทำลายอาชีพ
ดอน เรวี่
ดอนัลด์ จอร์จ เรวี่ (, 10 กรกฎาคม 1927 - 26 พฤษภาคม 1989) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากความสำเร็จกับลีดส์ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1974 ซึ่งเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษในศึกฟุตบอลโลก 1974
เขาเริ่มอาชีพค้าแข้งกับเลสเตอร์ซิตีในตำแหน่งกองหน้า ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1944 ก่อนย้ายไปฮัลล์ซิตี ด้วยค่าตัว 19,000 ปอนด์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1949 เขาถูกขายให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1951 ด้วยค่าตัว 25,000 ปอนด์ ซึ่งเขากลายเป็นจุดสนใจหลังจาก "แผนเรวี่" ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็น นักฟุตบอลแห่งปีของสมาคมผู้สื่อข่าวฟุตบอล ในปี ค.ศ. 1954-55 หลังจากที่เขาได้คิดค้นบทบาทของศูนย์หน้าแนวลึกเป็นครั้งแรกในอังกฤษ ต่อมาเขาก็คว้าแชมป์เอฟเอ คัพ ปี 1956 หลังจากปีที่แล้วเขาแพ้ในถ้วยเอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ ปี 1955 ให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เขาถูกซื้อโดยซันเดอร์แลนด์ ในราคาค่าตัว 22,000 ปอนด์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1956 ก่อนที่จะย้ายไปลีดส์ยูไนเต็ด ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1958 ด้วยค่าตัว 14,000 ปอนด์ รวมแล้วเขายิงได้ 108 ประตูจาก 501 นัดในลีกและบอลถ้วยในอาชีพค้าแข้ง 18 ปี และยังยิงได้ 4 ประตูจากการลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 6 นัด
Septocrinidae
Septocrinidae เป็นสกุลของอิคีเนอเดอร์เมอเทอที่อยู่ในวงศ์ Comatulida.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยศทหารมาเลเซีย
ตารางข้างล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับยศทหารและกำลังกึ่งทหารของ กองทัพมาเลเซีย ตั้งแต่ ค.ศ. 1963 โครงสร้างลำดับชั้นยศ ได้รับได้รับอิทธิพลแบบธรรมเนียมทหารจากสหราชอาณาจักร.
เทศมณฑลเฟอร์แมนา
เฟอร์แมนา (Fermanagh) เป็น 1 ใน 32 เทศมณฑลของเกาะไอร์แลนด์ และเป็นหนึ่งในหกเทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือ เทศมณฑลเฟอร์แมนามีพื้นที่ 1,691 ตารางกิโลมเตร (653 ตารางไมล์) และมีประชากรในปี 2011 ทั้งหมด 61,805 เมืองประจำเทศมณฑลคือ เอนนิสกิลเลน ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเทศมณฑลด้วย
เฟอร์แมนาเป็นหนึ่งในสี่เทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือที่ประชากรส่วนใหญ่นับคือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก
1000000000
1000000000 (พันล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 999999999 (เก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านเก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 1000000001 (พันล้านเอ็ด)
Agathotanaidae
Agathotanaidae เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Tanaidacea.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สปาเกตตี
สปาเกตตี (Spaghetti; ) คือเส้นพาสตาที่ยาว บาง แข็ง และเป็นทรงกระบอก สปาเกตตีเป็นอาหารหลักในอาหารอิตาลีแบบดั้งเดิม สปาเกตตีเช่นเดียวกับพาสตาอื่น ๆ ผลิตจากข้าวสาลีโม่ กับน้ำ อาจมีบ้างที่ผสมแป้งวิตามินหรือแร่ธาตุ สปาเกตตีแบบอิตาลีนั้นนิยมผลิตมาจากแป้งดูรัม ที่เรียกว่า เซโมลินา สปาเกตโตนี (Spaghettoni) คือสปาเกตตีแบบที่หนากว่า ส่วน กาเปลลินี (capellini) คือสปาเกตตีที่บางมาก ๆ
ศัพทมูล
Spaghetti (สปาเก็ตตี) นั้นคือรูปพหูพจน์ของคำภาษาอิตาลี spaghetto (สปาเก็ตโต) ซึ่งเป็นคำรูป diminutive ของคำว่า spago (สปาโก) อันแปลว่า "ด้ายบาง" (thin string) หรือ "ด้ายเกลียว" (twine)
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร ในรัชกาลที่ 5
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร หรือสะกดว่า ทิพเกสร เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือจากนครเชียงใหม่ เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระชนนีของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี
ต่อมาภายหลังเจ้าจอมมารดาทิพเกษรได้ทูลลาออกจากตำแหน่งบาทบริจาริกา เพื่อไปประกอบธุรกิจส่วนตัวนอกพระบรมมหาราชวังเมื่อ พ.ศ. 2429 จนมีทรัพย์สินมากมาย ก่อนจะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2445
ประวัติ
เจ้าอุตรการโกศล (น้อยมหาพรหม ณ เชียงใหม่) ซึ่งเป็นโอรสในพระเจ้ามโหตรประเทศ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่คนที่ 5 และเป็นตาของเจ้าทิพเกษร ได้พาท่านเข้าเฝ้าถวายเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อ พ.ศ. 2419 ทรงตรัสเรียกว่า นางทิพ และทรงโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าทิพเกษรเข้าศึกษาขนบธรรมเนียมประเพณีของราชสำนักกรุงเทพฯ อยู่ในสำนักของเจ้าจอมมารดาแพ ผู้เป็นพระสนมเอกผู้ใหญ่ และยังโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยานรรัตนราชมานิต (โต มานิตยกุล) เป็นผู้อภิบาลดูแลเจ้าทิพเกษร
เมื่อท่านมีประสูติการพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีฐานันดรศักดิ์เป็น เจ้าจอมมารดา พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าดิลกนพรัฐ ซึ่งประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ในพระบรมมหาราชวัง ต่อมาทรง "กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดี" ผู้เป็น "เจ้าชายนักเศรษฐศาสตร์ของไทย" ครั้น พ.ศ. 2429 เจ้าจอมมารดาทิพเกษรก็ถูกจำหน่ายจากตำแหน่งเจ้าจอม ออกไปประกอบธุรกิจส่วนตัว โดยรับซื้อและจำนองที่ดิน ทำให้ท่านมีตึกแถว และมีเรือกสวนไร่นาอีกหลายพันไร่ ถือเป็นเจ้าจอมที่ประกอบสัมมาอาชีพจนมีรายได้ด้วยตนเอง ภายหลังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสรรควิไสยนรบดีให้ถวายแก่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพราะไม่มีกำลังพอที่จะดูแลมรดก
เจ้าจอมมารดาทิพเกษร ถึงแก่อสัญกรรมด้วยวัณโรคภายในเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2445 และพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
คิม อู-ซ็อก
คิม อู-ซอก (김우석; เกิด 27 ตุลาคม ค.ศ. 1996) มีชื่อในวงการคือ อูชิน (우신) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ อูซ็อกเปิดตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้นามว่า อัปเทนชัน เมื่อปี ค.ศ. 2015 และต่อมาในปี ค.ศ. 2019 เขาได้เข้าเริ่มรายการเรียลลิตีโชว์ค้นหากลุ่มศิลปินชายของประเทศเกาหลีได้พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101ซึ่งเขาได้รับคะแนนโหวตในอันดับที่ 2 ทำให้เขาได้เดบิวต์อีกครั้งในฐานะสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้ใช้ชื่อว่า เอ็กซ์วัน
มีนาคม พ.ศ. 2563 Playlist Studio คอนเฟิร์มว่า คิมอูซอก จะรับบทนำในเว็บดราม่าเรื่อง “Twenty-Twenty” (트웬티트웬티)
แหล่งข้อมูลอื่น
1996
Acantholeberis
Acantholeberis เป็นสกุลของสัตว์พวกกุ้งกั้งปูที่อยู่ในวงศ์ Acantholeberidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ทางเดินแห่งรัก
ทางเดินแห่งรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนวโรแมนติก-คอมเมดี จากบทประพันธ์ของ บุษสุมิน และบทโทรทัศน์ของ สุมินตา สุภาผล ดำเนินงานสร้างโดย บริษัท ซิติเซ่น เคน จำกัด โดยผู้จัด บุษกร วงศ์พัวพันธ์ กำกับการแสดงโดย ปวันรัตน์ นาคสุริยะ ออกอากาศทุกคืนวันจันทร์–อังคาร เวลา 20.15 – 22.45 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย ศรีริต้า เจนเซ่น, ธีรเดช เมธาวรายุทธ, ฐากูร การทิพย์, วันสิริ อ่องอำไพ, ธนากร โปษยานนท์, ลลิตา ศศิประภา, วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ และสุนิสา หิรัญยัษฐิติ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 – 5 มกราคม พ.ศ. 2558
รถไฟใต้ดินฝัวชาน
รถไฟใต้ดินฝัวชาน (จีนตัวย่อ: 佛山地铁; จีนตัวเต็ม: 佛山地鐵; อังกฤษ: Foshan Metro) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินในเขตนครฝัวชานและกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ดำเนินการโดย บริษัทรถไฟฝัวชาน และบางส่วนโดย บริษัทรถไฟใต้ดินกว่างโจว เป็นระบบรถไฟฟ้าแห่งที่ 10 ในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 2002 เปิดให้บริการในวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 โดยปัจจุบันเปิดใช้งาน 1 เส้นทาง อีก 2 เส้นทางกำลังก่อสร้าง
สายกว่างฟู (สาย 1)
สายกว่างฟู (สาย 1) เป็นสายที่เชื่อมระหว่างนครฝัวชานและกว่างโจว ดำเนินการโดยบริษัท Guangdong Guangfo Inter-City ลูกครึ่งของบริษัทรถไฟใต้ดินกว่างโจว (51%) และรถไฟใต้ดินฝัวชาน (49%) เปิดให้บริการส่วนแรกในปี ค.ศ. 2010
ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน
นโปเลียนที่ 7 หรือ ชาร์ล นโปเลียน (Charles Marie Jérôme Victor Napoléon Bonaparte) เป็นนักการเมืองฝรั่งเศส และผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสองค์ที่ 4 เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 6 หลุยส์ ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1997 พระองค์เป็นพระประมุขราชวงศ์โบนาปาร์ตองค์ปัจจุบัน
ประวัติ
1950
บังคลาเทศพิมาน
สายการบินบังกลาเทศพิมาน (বিমান বাংলাদেশ এয়ারলাইন্স; Biman Bangladesh Airlines) เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศบังกลาเทศ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1972 มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอาอากาศยานนานาชาติชาฮ์ลายัล และยังให้บริการเที่ยวบินจากฐานการบินรองที่ท่าอากาศยานนานาชาติชาห์ อมานัท ในจิตตะกอง และท่าอากาศยานนานาชาติออสมานี ในสิเลฏ
ประวัติ
ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972 บังกลาเทศพิมานเริ่มให้บริการภายในประเทศ โดยเริ่มให้บริการเที่ยวบินเชื่อมธากากับจิตตะกอง เจสซอร์ และสิเลฏ โดยใช้เครื่องบินดักลาส ดีซี-3 หนึ่งลำจากอินเดีย หลังจากการตกของเครื่องบินลำเดียวในฝูงบินในวันที่ 10 เดือนกุมภาพันธ์ ใกล้กรุงธากา ระหว่างการบินทดสอบ สายการบินได้นำเครื่องบินฟอกเกอร์ เอฟ-27 2 ลำของอินเดียนแอร์ไลน์มาประจำการแทน และได้ยืมดักลาส ดีซี-6 จากสภาคริสตจักรโลก ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วย ดักลาส ดีซี-6B รุ่นใหม่กว่า ที่เช่าจากโทรล์แอร์ เพื่อใช้ในการบินเส้นทางธากา-โกลกาตา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1972 บังกลาเทศพิมานเริ่มให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศด้วยเที่ยวบินรายสัปดาห์ไปยังลอนดอนโดยใช้เครื่องบินโบอิง 707 ที่เช่าจากบริติชคาลิโดเนียน ในปีแรกของการดำเนินงาน บังกลาเทศพิมานให้บริการเที่ยวบิน 1,079 เที่ยวบินซึ่งมีผู้โดยสารมากกว่า 380,000 คน
จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2023 สายการบินบังกลาเทศพิมานให้บริการเที่ยวบินไปยัง 25 จุดหมายปลายทาง โดย 17 เส้นทางเป็นเส้นทางระหว่างประเทศ
ฝูงบิน
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2023 สายการบินบังกลาเทศพิมานมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก (Princess Margaret of Denmark) (หลังเสกสมรส :เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา) พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย
พระองค์สิ้นพระชนม์หลังจากวันครบรอบวันประสูติปีที่ 97 เพียง 1 วัน
Ascarops
Ascarops เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Spirocercidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
บริตต์ เฮอร์บอตส์
บริตต์ เฮอร์บอตส์ (Britt Herbots; 24 กันยายน ค.ศ. 1999 –) เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นให้กับฟูตูราวอลเลย์บุสโตอาร์ซีซีโอและทีมชาติเบลเยียมในตำแหน่งตัวตีนอกด้าน
เฮอร์บอตส์เริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลกับอัสเตอริกซ์ กิลแด็รชต์ หลังจากนั้นเธอย้ายไปยังอาแอ็สเปเตเต มูว์ลูซในฤดูกาล 2017–18 และในฤดูกาลต่อมาเธอไปเล่นให้กับฟูตูราวอลเลย์บุสโตอาร์ซีซีโอ
เฮอร์บอตส์ลงแข่งให้กับทีมชาติตั้งแต่ชุดเยาวชน เธอเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ในการแข่งขันวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2015 เธอลงเล่นให้ทีมชาติชุดใหญ่ในอีกสองปีถัดมา และได้เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2017
วงกต (แก้ความกำกวม)
วงกต อาจจะหมายถึง
ไม โอชิมะ
ไม โอชิมะ ( เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1987 ที่เมืองโนดะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักร้องและอดีตสมาชิกวง AKB48 ซึ่งเป็นวงดนตรีป๊อปหญิงล้วน
ประวัติ
ในเดือนธันวาคม 2005 โอชิมะได้เป็นหนึ่งใน24 สมาชิกคนแรกของทีมเอของakb48 ตลอดอาชีพของเธอ เธอมีส่วนร่วมในซิงเกิลส่วนใหญ่ของAKB48 ในวันที่ 26 เมษายน 2007 มีการประกาศว่าเธอได้ย้ายสัญญาไปที่โฮริโปร โอชิมะปรากฏตัวครั้งแรกใน เอ็นเอชเค โคฮากุอูตะกัซเซ็ง, ซึ่งเป็นรายการพิเศษประเภทเทศกาลดนตรี ที่ออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ในเครือข่ายเอ็นเอชเค เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2550
ในวันที่ 24 มีนาคม 2008 เธอได้เข้าร่วมในงานเปิดตัวของแชนแนล คาเฟ่ ซึ่งเป็นกิจกรรมการจําลองการออกอากาศช่องที่รปปงงิฮิลส์ ตั้งแต่เดือนเมษายน 2008 โอชิมะปรากฏตัวเป็นประจําในรายการมูฟวี่พลัส Plus Style.
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เธอประกาศว่าจะจบการศึกษาจากakb48, และในวันที่ 26 เมษายน เธอได้ทำการแสดงครั้งสุดท้ายที่ เอ็นเอชเค ฮอล
โอชิมะเดบิวต์เดี่ยวในปี 2010 ด้วยซิงเกิล "เมนโดกุไซ ไอโจ" และติดชาร์ตเป็นเวลา 5 สัปดาห์  ในปี ค.ศ. 2012 เธอเดบิวต์ในฐานะนักแสดงในละครเรื่องฮนจิสึ วะ ไทอัน นาริ ของเอ็นเอชเค
การศึกษาในประเทศนิวซีแลนด์
ในปี ค.ศ. 2009 โครงการประเมินผลนักเรียนร่วมกับนานาชาติ (PISA) เผยแพร่โดยองค์การเพื่อความร่วมมือและการพัฒนาทางเศรษฐกิจ (OECD) ได้จัดอันดับนิวซีแลนด์อยู่ในอันดับ 7 ของประเทศที่ดีที่สุดด้านวิทยาศาสตร์และการอ่าน และอันดับที่ 13 ด้านคณิตศาสตร์ ส่วนดัชนีการศึกษาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ของสหประชาชาติ ได้จัดอันดับนิวซีแลนด์ให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีคุณภาพการศึกษาสูงที่สุดในโลก
โชจู
โชจู (焼酎) เป็นเหล้าชนิดหนึ่งของญี่ปุ่นที่มักกลั่นจากข้าวบาร์เลย์ มันเทศ หรือข้าว ปกติมีปริมาณแอลกอฮอล์ประมาณร้อยละ 25 จึงแรงกว่าสาเก ซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า "วอดกาแห่งญี่ปุ่น" โชจูมีต้นกำเนิดมาจากเกาะคีวชู ปัจจุบันมีการผลิตโชจูทั่วประเทศญี่ปุ่น
โชจูสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือแบบโค และแบบอตสึ โชจูแบบโคจะถูกกลั่นหลายครั้งจนทำให้รสชาติที่เจือปนหายไป มีแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 36 ส่วนแบบอตสึจะถูกกลั่นเพียงครั้งเดียวทำให้เหลือกลิ่นเฉพาะของวัตถุดิบที่ใช้ มีปริมาณแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 45
จังหวัดมุกดาหาร
มุกดาหาร เป็นจังหวัดชายแดน อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทยตั้งอยู่ในแอ่งสกลนคร และอยู่ในกลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน2 ห่างจาก จังหวัดนครพนม ประมาณ 108 กิโลเมตร และ ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 650 กิโลเมตร แยกออกมาจากจังหวัดนครพนมเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525 นับเป็นจังหวัดที่ 73 ของประเทศไทย เป็นจังหวัดท่องเที่ยวสำคัญของอิสานภูมิประเทศติดกับแม่น้ำโขง หอแก้วมุกดาหารและสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติมากมาย
ประวัติศาสตร์
กรุงศรีสัตนาคนหุตล้านช้างเวียงจันทน์ ภายหลังจากที่พระยาสุริยวงศาสิ้นพระชนม์ กรุงเวียงจันทน์เกิดการระส่ำระสายแย่งชิงอำนาจราชสมบัติกัน ฝ่ายยึดอำนาจได้ก็ปราบปรามฝ่ายตรงข้ามให้หมดสิ้นไป กลุ่มพระยาแสน (พญาเมืองจันทน์) ยึดครองเวียงจันทน์ได้ เจ้าศรีวิชัย กษัตริย์อาณาจักร์ล้านช้าง พระองค์ที่ 30 (พ.ศ. 2176-2179 รวมระยะเวลาครองราชย์ได้ 3 ปี) พระราชนัดดาในพระเจ้าวรวงศาธรรมิกราช กษัตริย์ล้านช้าง พระองค์ที่ 26 ไม่สามารถครองราชย์ต่อได้ เนื่องจากเกิดการยึดอำนาจ พระองค์จึงพร้อมด้วยเชื้อพระวงศ์หลบหนีภัยไปพึ่งบารมีอยู่กับ "เจ้าราชครูโพนสะเม็ก" หรือ "ญาคูขี้หอม" ซึ่งเป็นพระเถระผู้ใหญ่ของกรุงเวียงจันทน์ ในสมัยนั้นเทียบเท่ากับสมเด็จพระสังฆราช มีคนเคารพนับถือสักการะมากที่สุด อยู่ที่วัด "โพนสะเม็ก" ใกล้กรุงเวียงจันทน์ ในการหลบหนีครั้งนี้ เจ้าศรีวิชัยได้นำบุตรไปด้วย 2 คน คือ ๑. เจ้าแก้วมงคล ได้บวชเรียนเป็นพระภิกษุ เรียนพระอรรถธรรมกัมมัฎฐานจนแตกฉานแล้วสึกออกมา จนคนเรียกว่า "อาจารย์แก้ว" หรือ "แก้วบูโฮม" ๒. เจ้าจันทร์สุริยวงศ์
ภายหลังจากการอพยพมาพึ่งเจ้าราชครูหลวง เหล่าเชื้อพระวงศ์ที่หนีราชภัย จึงมีการเปลี่ยนพระนามเพื่อหลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าหมายถูกลอบสังหารจากฝ่ายยึดอำนาจ
พระยาแสนเจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์ ได้คิดที่จะกำจัดเชื้อพระวงศ์ของพระสุริยวงศาที่หนีกันมาพึ่งบารมีของเจ้าราชครูโพนสะเม็กอยู่ตลอดเวลา รวมทั้งเจ้าราชครูฯ ซึ่งมีผู้ให้ความเคารพนับถือมากด้วย และเนื่องจากโพนสะเม็กและกรุงเวียงจันทน์อยู่ใกล้กันมาก เจ้าราชครูโพนสะเม็กเกรงว่าเชื้อพระวงศ์ที่อพยพมาพึ่งบารมีจะได้รับอันตราย จึงวางแผนการอพยพออกจากรุงเวียงจันทน์ไปทางใต้เพื่อหาที่อยู่ใหม่
พ.ศ. 2232 เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก ได้ขออนุญาตพระยาเมืองแสนเดินทางไปบูรณปฏิสังขรณ์ "พระธาตุพนม" ซึ่งชำรุดมาก ในการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งนี้จะได้นำชาวเวียงจันทน์และช่าง จำนวน 3,000 คน ร่วมเดินทางไปด้วย เมื่อได้รับอนุญาตก็พากันอพยพเดินทางล่องน้ำโขงมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ดอนโขง ในการอพยพคราวนี้เชื้อพระวงศ์ก็ได้หลบหนีออกมาด้วย ครั้นเดินทางมาถึงพระธาตุพนมก็เริ่มลงมือบูรณะพระธาตุพนมในปี พ.ศ. 2233
ในการบูรณปฏิสังขรณ์พระธาตุพนมคราวนี้นั้น เจ้าราชครูโพนสะเม็กได้บูรณะตั้งแต่ขั้นที่ 2 ขึ้นไปจนสุดยอดพระธาตุ เล่ากันว่า เจ้าราชครูโพนสะเม็กได้ไปขุดเอาโลหะชนิดหนึ่งคล้ายตะกั่วหรือเงิน ซึ่งไทยล้านช้างเรียกเหล็กเปียก ไทยใต้เรียกเหล็กไหล มาเป็นโลหะหล่อเป็นโบกสวมลงในปูนที่ยอดพระธาตุ สถานที่ขุดนั้นอยู่ที่ภูเหล็กใกล้บ้านดอนข้าวหลาม ตำบลน้ำก่ำ อำเภอธาตุพนม อยู่ทางใต้ของพระธาตุพนม ประมาณ 8 กม. ปัจจุบันยังมีหลุมและรอยขุดอยู่ ภูนั้นเป็นภูเขาศิลาแลงเตี้ยเป็นเนินสูงจากทุ่งนา
พ.ศ. 2336 หลังจากที่ เจ้าราชครูโพนสะเม็ก บูรณะพระธาตุพนมเสร็จแล้วก็ได้แบ่งครอบครัวจำนวนหนึ่งให้อยู่อุปัฎฐากพระธาตุ นอกนั้นก็อพยพไปทางใต้ตามลำน้ำโขงเพื่อตั้งบ้านเรือนต่อไป กล่าวถึง นางเภา และ นางแพง(แม่ญิง) ผู้ครองเมืองกาลจำบากนาคบุรีศรี ได้ทราบข่าวว่าเจ้าราชครูโพนสะเม็กพำนักอยู่ที่เกาะแดง ท่านเป็นพระเถระที่มีคนเคารพสักการะมาก ไปที่ใดก็สร้างพระพุทธรูปวิหหาร เกิดความศรัทธาเลื่อมใส จึงพร้อมด้วยท้าวพญาแสน ไปนิมนต์อาราธนาท่านขอให้พำนักอยู่ที่เมืองเพื่อทำนุบำรุงศาสนาให้ถาวรรุ่งเรืองต่อไป ท่านราชครูโพนสะเม็กก็ไม่ขัดศรัทธา ครั้นอยู่ต่อมานางแพงพร้อมด้วยมุขมนตรีประชาราษฎรทั้งปวงมีความเลื่อมใสศรัทธาและเคารพนับถือเจ้าราชครูฯมากยิ่งขึ้น จึงพร้อมกันถวายทั้งพุทธจักรและอาณาจักรให้ราชครูฯ ปกครองทั้งสิ้น นครจำบากนาคบุรีศรีเป็นพระปกครอง
พ.ศ. 2256 ท่านราชครูฯ ได้ใช้วิธีปกครองโดยทางธรรมแต่ไม่สำเร็จเรียบร้อย การชำระความตามอาญาแผ่นดินก็จะผิดวินัยพระ เมื่อพิจารณาแล้วจึงเห็นว่า เจ้าหน่อกษัตริย์ ซึ่งเป็นอนุชาของพระเจ้าองค์หล่อ หรือ พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2 (อพยพหลบหนีเมื่อคราวมาบูรณะพระธาตุพนม) เป็นเชื้อกษัตริย์กรุงเวียงจันทน์โดยแท้จริง จึงได้เชิญมาเป็นประมุขฝ่ายอาณาจักร ถวายนามว่า "เจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร" และเปลี่ยนชื่อเมืองใหม่จาก กาลจำบากนาคบุรี เป็น "นครจำปาศักดิ์" แยกออกจากอาณาเขตของกรุงเวียงจันทน์
ต่อมา พระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร ได้แต่งตั้งให้ เจ้าแก้วมงคลอพยพไพร่พลลงไปสร้างเมืองท่งศรีภูมิ ต่อมาคือเมืองสุวรรณภูมิราชบุรียประเทษราช (อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ดในปัจจุบัน) ซึ่งต่อมาลูกหลานของท่านได้แยกออกไปปกครองหัวเมืองอีสานหลายหัวเมืองทั่วภาคอีสาน เช่น เมืองร้อยเอ็ด มหาสารคาม ศรีสะเกษ ชนบท ขอนแก่น เป็นต้น ส่วนเจ้าจันทรสุริยวงศ์ให้อพยพไพร่พลไปสร้างเมืองหลวงโพนสิมร้างที่เมืองสุวรรณเขต อยู่แถวบริเวณพระธาตุอิงฮัง (แขวงสุวรรณเขตในปัจจุบัน) ซึ่งตรงกับปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา
ภายหลังจากเจ้าจารย์จันทสุริยวงศ์พิราลัยแล้ว พระโอรสทั้ง 2 พระองค์ได้แยกย้ายกันออกไปปกครองบ้านเมืองแถบริมฝั่งแม่น้ำโขงและแผ่นดินภาคอีสาน ได้แก่ เจ้าราชาบุตรโคตร (ท้าวราชบุตรโคตร) ได้อพยพไพร่พลจากเวียงดงเขนยและเมืองแก้งกอก ฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง มาตั้งเมืองที่บ้านดอนตาล เรียกว่า เมืองดอนตาล) และ ฝ่ายพระอนุชาคือ เจ้าจันทกินนรี (ท้าวกินรี) ได้ครองเมืองโพนสิมต่อจากพระบิดา จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2310 ได้มีนายพรานในหมู่บ้านข้ามลำน้ำโขงมาทางฝั่งขวาของปากห้วยบังมุก และได้พบเมืองร้าง วัดร้าง และต้นตาลจำนวน 7 ยอดอยู่ริมฝั่งโขง เห็นว่าเป็นทำเลที่อุดมสมบูรณ์กว่าบริเวณฝั่งซ้ายที่พวกตนอาศัยอยู่มาก เนื่องจากอุดมไปด้วยปลา ที่ดิน และทรัพยากรต่าง ๆ จึงกลับไปรายงานให้เจ้าจันทกินรีทราบ เจ้าจันทกินรีจึงพาพรรคพวกข้ามน้ำโขงมาและพิเคราะห์ดูว่าที่ตั้งบริเวณนี้คงเป็นเมืองโบราณมาก่อน และประทับใจในความอุดมสมบูรณ์เหมาะที่จะตั้งถิ่นฐาน จึงได้พากันอพยพจากบ้านหลวงโพนสินมาตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งขวาแม่น้ำโขงบริเวณปากห้วยบังมุกที่นายพรานเป็นผู้พบ
ในขณะที่กำลังจัดเตรียมพื้นที่เพื่อตั้งเมืองใหม่ ได้พบพระพุทธรูป 2 องค์อยู่ใต้ต้นโพธิ์ริมฝั่งโขง พระพุทธรูปองค์ใหญ่เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน ส่วนพระพุทธรูปองค์เล็กเป็นพระพุทธรูปโลหะหล่อด้วยเหล็กเนื้อดี จึงได้พร้อมกันสร้างวัดขึ้นใหม่ในบริเวณวัดร้างริมฝั่งโขง และขนานนามว่า วัดศรีมุงคุณ (ศรีมงคล) รวมทั้งก่อสร้างกุฏิวิหารขึ้น พร้อมอัญเชิญพระพุทธรูปทั้งสององค์ขึ้นไปประดิษฐานบนพระวิหาร แต่ปรากฏว่าพระพุทธรูปองค์เล็ก เกิดปาฎิหาริย์กลับลงไปประดิษฐานอยู่ใต้ต้นโพธิ์ที่ตั้งเดิมหลายครั้ง และค่อย ๆ จมหายลงไปใต้ดิน คงเห็นแต่ยอดพระเกศโผล่ขึ้นมาให้เห็น จึงมีการสร้างแท่นสักการะบูชาครอบไว้ในบริเวณนั้น และขนานนามพระพุทธรูปองค์นั้นว่า พระหลุบเหล็ก ปัจจุบันบริเวณที่พระหลุบเหล็กจมดินได้ถูกกระแสน้ำเซาะตลิ่งโขงพังลงไปหมดแล้ว (คงเหลือแต่แท่นสักการะบูชาที่ยกเข้ามาเก็บรักษาไว้หน้าพระวิหารของวัดศรีมงคลใต้ในปัจจุบัน)
ส่วนพระพุทธรูปองค์ใหญ่ที่ก่ออิฐถือปูน ชาวเมืองได้ขนานนามว่า "พระเจ้าองค์หลวง" เป็นพระประธานของวัดศรีมุงคุณ ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนเป็น วัดศรีมงคลใต้ ถือเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดมุกดาหารนับแต่นั้นมา
ในเวลาต่อมา มักมีผู้พบเห็นแก้วดวงหนึ่งมีสีสดใสเป็นประกายลอยออกจากต้นตาลริมฝั่งโขง และลอยไปตามลำน้ำโขงทุกคืน จนถึงช่วงใกล้สว่างจึงลอยกลับมาที่ต้นตาลเช่นเดิม เจ้าจันทกินรีจึงได้ขนานนามแก้วดวงนี้ว่า แก้วมุกดาหาร เนื่องจากได้ตั้งเมืองขึ้นริมฝั่งโขงตรงปากห้วยบังมุกอีกทั้งได้มีผู้พบเห็นไข่มุกในแม่น้ำโขงอีกด้วย และให้ขนานนามเมืองที่ตั้งขึ้นใหม่นี้ว่า เมืองมุกดาหาร ตั้งแต่เดือน 4 ปีกุน จุลศักราช 1132 (พ.ศ. 2313) มีอาณาเขตครอบคลุมทั้งสองฝั่งของแม่น้ำโขงรวมถึงแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาว
ครั้นถึงสมัยอาณาจักรธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้แผ่แสนยานุภาพขึ้นมาถึงแถบลุ่มแม่น้ำโขง กระทั่ง พ.ศ. 2321 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก และเจ้าพระยาจักรียกกองทัพขึ้นมาปราบปรามและรวบรวมหัวเมืองใหญ่น้อยในสองฝั่งแม่น้ำโขง และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้ เจ้าจันทกินรี เป็น พระยาจันทรศรีสุราชอุปราชามันธาตุราช ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองมุกดาหารคนแรก
เดิมทีเมืองมุกดาหารเคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอุดร ก่อนจะกลายเป็นอำเภอหนึ่งในเมืองนครพนมใน พ.ศ. 2450 (ต่อมาได้เปลี่ยนคำว่าเมืองเป็นจังหวัดใน พ.ศ. 2459) และได้แยกออกเป็น จังหวัดมุกดาหาร อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2525
ใน พ.ศ. 2549 สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 ซึ่งเป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารของไทยและแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาวได้เปิดดำเนินการ
สภาพทางภูมิศาสตร์
ด้านตะวันออกเป็นที่ราบสลับป่าไม้ ด้านตะวันตกเป็นผืนป่าบนทิวเขาภูพาน ด้านตะวันออกมีแม่น้ำโขงทอดยาวกั้นพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับลาว
การปกครองส่วนภูมิภาค
การปกครองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 53 ตำบล 526 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 30 องค์การบริหารส่วนตำบล 1 เทศบาลเมือง 24 เทศบาลตำบล
รถยนต์
มุกดาหารอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 650 กิโลเมตร ใช้เส้นทางกรุงเทพฯ-สระบุรี-นครราชสีมา-อำเภอบ้านไผ่-มหาสารคาม-อำเภอยางตลาด-กาฬสินธุ์-อำเภอคำชะอี-มุกดาหาร หรือเส้นทางกรุงเทพฯ-สระบุรี-นครราชสีมา  (ทางหลวงหมายเลข 2)  เลี้ยวขวาเข้าทางหลวงหมายเลข 207 ที่บ้านวัด-เลี้ยวขวาผ่านอำเภอประทาย-อำเภอพุทไธสง-อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย–อำเภอเกษตรวิสัย-อำเภอสุวรรณภูมิ แล้วแยกเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2169 ผ่านอำเภอทรายมูล-อำเภอกุดชุม-อำเภอเลิงนกทา แยกซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 ผ่านอำเภอนิคมคำสร้อย สู่จังหวัดมุกดาหาร
รถโดยสารประจำทาง
มีรถโดยสารประจำทางทั้งรถโดยสารธรรมดาและรถปรับอากาศ บริษัท นครชัยแอร์ จำกัด เช่น
ทางอากาศ
ในปัจจุบันจังหวัดมุกดาหารยังไม่มีท่าอากาศยาน จึงต้องใช้บริการท่าอากาศยานของจังหวัดข้างเคียง ได้แก่
โดยปกติชาวจังหวัดมุกดาหาร จะให้ท่าอากาศยานนครพนมเป็นหลักในการเดินทาง เพราะความสะดวกในการเดินทางและระบบขนส่งสาธารณะ
รถไฟ
ในปัจจุบันจังหวัดมุกดาหารยังไม่มีระบบขนส่งทางราง โดยปัจจุบันอยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างสำหรับ โครงการก่อสร้างทางรถไฟ ทางคู่ บ้านไผ่ มุกดาหาร นครพนม มีกำหนดก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2570
บุคคลสำคัญ
จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 11
อู๋ เอี้ยนจู่
อู๋ เอี้ยนจู่ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แดเนียล วู (Daniel Wu; ) เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ ผู้สร้างภาพยนตร์ เกิดที่สหรัฐอเมริกา ผลงานของเขาเป็นที่รู้จักในฮ่องกง ตั้งแต่มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 1998
ประวัติ
แดเนียล วู เกิดที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยถือสัญชาติอเมริกัน เขาจึงเป็นคนอเมริกันเชื้อสายจีน โดยครอบครัวอพยพมาจากเซี่ยงไฮ้แผ่นดินใหญ่ไปตั้งรกรากอยู่ที่สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกชายคนสุดท้องมีพี่สาว 2 คน เมื่อตอนเด็กเขาสนใจศิลปะการป้องกันตัว เล่นวูซูตั้งแต่ 11 ปี โดยได้รับแรงบันดาลใจจากเจ็ท ลี เขาจบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยโอเรกอน เขาพูดได้ทั้งภาษาอังกฤษ จีนกลาง และกวางตุ้ง เขาชอบรับประทานอาหารอิตาเลียน จีน และญี่ปุ่น ซึ่งเขาเองก็อยากไปเที่ยวชมประเทศที่มาของอาหารเหล่านั้นด้วย แดเนี่ยล วูเล่นกีฬาว่ายน้ำ แข่งรถ ฟิตเนส มีภาพยนตร์ที่ชื่นชอบ 3 เรื่อง คือ Godfather, Pulp fiction กับหนังในอดีต Citizen Kane ชอบดนตรีแนวร็อคที่มาตั้งแต่อายุ 13 ปี งานอดิเรกชอบท่องเที่ยว ถ่ายภาพ เล่นอินเทอร์เน็ต ทั้งเพื่อค้นหาความรู้ใหม่ๆ และติดต่อสื่อสารกับแฟนๆ ทั่วโลก นอกจากทักษะคอมพิวเตอร์อยู่ในระดับดี เขายังชื่นชอบกังฟูและเคยแข่งขันจนสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขันการต่อสู้ปี ค.ศ. 1998 มาได้ด้วย
เขาก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงในฮ่องกงหลังจากเป็นสถาปนิก โดยเริ่มจากการเป็นนายแบบ หลังจากนั้นมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Young and Dangerous: The Prequel (1998) และมีผลงานอีกหลายเรื่อง ทั้งยังมีผลงานระดับฮอลลีวูดในภาพยนตร์คอมเมดี้เรื่อง 80 วัน จารกรรมฟัดข้ามโลก (Around The World In 80 Days) ยังมีงานกำกับฯ ผลงานที่ออกโชว์ใน MTV ของวงดนตรีแร็ป LMF และเป็นโปรดิวเซอร์รวมถึงร่วมแสดงภาพยนตร์อิสระ
แหล่งข้อมูลอื่น
1974
Avitellina
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
เทศบาลเมืองแม่เหียะ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองภายในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เหียะทั้งตำบล แม่เหียะเป็นที่ตั้งของแปลงวิจัยเกษตรกับอุทยานวิทยาศาสตร์ภาคเหนือของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเป็นที่ตั้งของอุทยานหลวงราชพฤกษ์ กับเชียงใหม่ไนท์ซาฟารี ตลอดจนวัดพระธาตุดอยคำ ทั้งหมดถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของจังหวัดเชียงใหม่
ตำบลแม่เหียะใช้เวลาเพียงสิบหกปีสามารถพัฒนาจากองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นเป็นเทศบาลเมือง เมืองแม่เหียะสามารถผลักดันตนเองจนกลายเป็นเมืองอัจฉริยะ ซึ่งมีการนำ เทคโนโลยีดิจิทัลเข้ามาประยุกต์ใช้ในงานราชการส่วนท้องถิ่นและงานบริการประชาชนได้ก้าวหน้าที่สุดในไทย รัฐบาลกำหนดให้เมืองแม่เหียะเป็นต้นแบบท้องถิ่นดิจิทัลแก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั่วประเทศตั้งแต่ปี 2565
ประวัติ
เทศบาลเมืองแม่เหียะ เดิมเป็นสภาตำบล มีฐานะเป็นส่วนหนึ่งของส่วนราชการภูมิภาค ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลแม่เหียะได้รับสถานะเป็นนิติบุคคลและเป็นส่วนราชการท้องถิ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริการส่วนตำบลจนถึง พ.ศ. 2550 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบล
ชนัตถ์ ปิยะอุย
ท่านผู้หญิง ชนัตถ์ ปิยะอุย (15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ) ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานบริษัท ดุสิตธานี จำกัด อดีตนายกสมาคมโรงแรม อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2516
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
ภูมิศาสตร์
ลักษณะภูมิประเทศ เป็นที่ลาดเชิงเขา ที่เนิน สลับกับพื้นที่ค่อนข้างราบ มีเทือกเขาดอยสุเทพผ่านทางด้านทิศตะวันตกของตำบล ความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 300 เมตร โดยพื้นที่ลาดจะลาดจากทิศเหนือไปทิศใต้และจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก แหล่งน้ำที่สำคัญคือ ลำห้วยแม่เหียะและคลองชลประทาน
ชนัตถ์ ปิยะอุย
ประวัติ
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย หรือ หยก แซ่หวัง เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 บิดาและมารดา ชื่อ พุฒ และลูกจันทน์ ปิยะอุย บิดาเคยเป็นพ่อค้าไม้ชื่อดังในภาคกลางและภาคเหนือ ส่วนมารดาประกอบการค้าข้าว มีพี่น้องด้วยกัน 6 คน คือ สุภา ปิยะอุย, สุนียรัตน์ เตลาน (ใช้นามสกุลมารดา), ชนัตถ์ ปิยะอุย, ชนาภรณ์ ปิยะอุย, พันโทวรพงษ์ ปิยะอุย และสมพจน์ ปิยะอุย เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเสาวภา ต่อมาศึกษาต่อที่โรงเรียนศึกษานารี เตรียมธรรมศาสตร์ และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา
ในปี พ.ศ. 2492 ท่านผู้หญิงชนัตถ์ เปิดโรงแรมปริ๊นเซสเป็นแห่งแรกขึ้นที่ถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นโรงแรมใจกลางเมืองแห่งแรก ๆ ที่มีสระว่ายน้ำ ลิฟต์ และเครื่องปรับอากาศ โดยสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เสด็จเป็นองค์ประธานในพิธีเปิด และดำเนินธุรกิจต่าง ๆ ประสบความสำเร็จเป็นลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ทำการเปิดโรงแรมดุสิตธานี และได้ขยายกิจการธุรกิจบริการในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ รวมทั้งยังได้ก่อตั้งวิทยาลัยดุสิตธานี สถาบันการศึกษาด้านการโรงแรมและบริหารการท่องเที่ยว และโรงเรียนสอนประกอบอาหาร เลอ กอร์ดอง เบลอ ดุสิต นอกจากนี้ยังทำงานให้กับสมาคมและมูลนิธิต่าง ๆ เช่น ดำรงตำแหน่งประธานสหพันธ์สมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ประธานกรรมการบริหารสวนหลวง ร.9 และประธานมูลนิธิคุณากร ในพระราชูปถัมภ์ ท่านผู้หญิงชนัตถ์เป็นบุคคลที่มีคุณูปการด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวและการโรงแรมทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยนำความรู้และประสบการณ์จากการศึกษาในสหรัฐอเมริกามาประยุกต์ใช้ และได้รับรางวัลต่าง ๆ เช่น บุคคลผู้บำเพ็ญประโยชน์อย่างยิ่งแก่อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย ประจำปี พ.ศ. 2527, นักบริหารโรงแรม-นักธุรกิจสตรีแห่งปี ประจำปี พ.ศ. 2532 และรางวัล "SHTM Lifetime Achievement Award 2018" ประจำปี พ.ศ. 2561 จาก มหาวิทยาลัยโปลีเทคนิคฮ่องกง ที่มอบให้แก่ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวและการโรงแรมระดับโลก โดยเป็นสุภาพสตรีเพียงคนเดียวที่ได้รับรางวัลทรงเกียรตินี้
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
ภูมิศาสตร์
ตำบลแม่เหียะมีอาณาเขตติดต่อ 5 ตำบลใน 2 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่
ชนัตถ์ ปิยะอุย
ประวัติ
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ สมรสกับปวิต โทณวณิก บุตรของพระยาโทณวณิกมนตรี (วิสุทธิ์ โทณวณิก) ผู้ก่อตั้งสถานธนานุเคราะห์ อดีตประธานธนาคารศรีนคร ชีวิตสมรสของทั้งสอง ค่อนข้างลุ่ม ๆ ดอน ๆ มาตลอด เนื่องจากอุปนิสัยที่ค่อนข้างแตกต่างกัน เพราะพื้นฐานการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกันอย่างมาก จึงเป็นชนวนให้ชีวิตสมรสมีอันต้องหย่าร้างกันในที่สุด ชนัตถ์บอกว่า เธอไม่พอใจที่ปวิตไปค้ำประกันซื้อของให้ญาติคนหนึ่งแล้วตัวเองต้องมาเป็นผู้รับใช้ ซึ่งเธอเคยประสบปัญหานี้มาแล้วกับพ่อที่ต้องล้มละลายเนื่องจากไปช่วยเหลือเพื่อน
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
ตราสัญลักษณ์
ตราประจำเทศบาล เป็นรูปวงกลม ขอบบนวงกลมใหญ่มีอักษร "เทศบาลเมืองแม่เหียะ" และขอบล่างมีอักษร "จังหวัดเชียงใหม่" ในตราสัญลักษณ์ประกอบด้วย
ชนัตถ์ ปิยะอุย
ประวัติ
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ มีบุตรธิดา 3 คน คือ ชนินทธ์ โทณวณิก, สินี เธียรประสิทธิ์ และสุนงค์ สาลีรัฐวิภาค
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
เขตการปกครอง
ตำบลแม่เหียะแบ่งออกเป็น 10 หมู่ 12 หมู่บ้าน ได้แก่
ชนัตถ์ ปิยะอุย
ประวัติ
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ถึงแก่อนิจกรรมเนื่องจากระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สิริอายุ 99 ปี ต่อมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ปีเดียวกัน สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เพื่อพระราชทานเพลิงศพ
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
ประชากรและสังคม
ตำบลแม่เหียะมีประชากรทั้งหมด 19,707 คน แบ่งเป็น ชาย 8,896 คน หญิง 10,811 คน ข้อมูลเมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2564
ชนัตถ์ ปิยะอุย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
เทศบาลเมืองแม่เหียะ
ประชากรและสังคม
ตำบลแม่เหียะเป็นตำบลแถบชานของเวียงเชียงใหม่ ในอดีตประชาชนดั้งเดิมในพื้นที่มีส่วนใหญ่มีฐานะยากจนทำเกษตรกรรมและหาของป่าเป็นหลัก เนื่องด้วยการเกิดขึ้นของทางหลวงสองสายที่เชื่อมกับตัวเมือง ได้แก่ ทางหลวงเชียงใหม่–ฮอด (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108) และถนนเลียบคลองชลประทาน (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121) ทำให้ความเจริญเริ่มเข้ามา ประชาชนในพื้นที่สามารถเดินทางไป-กลับจากตัวเมืองได้สะดวกมากขึ้น เริ่มมีโครงการบ้านจัดสรรเข้ามาในพื้นที่ จากการที่ตำบลด้านหลังติดภูเขา มีคลองชลประทานและลำห้วยแม่เหียะไหลผ่าน ทำให้มีสภาพแวดล้อมและธรรมชาติที่สวยงาม นี่เองทำให้ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 เริ่มมีชาวตะวันตกเริ่มเข้ามาอาศัยในตำบลแม่เหียะ
ความเจริญของแม่เหียะก้าวกระโดดขึ้นอย่างจากการเกิดขึ้นของสามโครงการใหญ่ อย่าง ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี, อุทยานหลวงราชพฤกษ์ และเชียงใหม่ไนท์ซาฟารี สามโครงการนี้ทำให้แม่เหียะกลายเป็นตำบลแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดเชียงใหม่ มีการเข้ามาของห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ โครงการบ้านจัดสรรตลอดจน ร้านอาหารมากมาย สิ่งเหล่านี้ผลักดันให้แม่เหียะเป็นหนึ่งในตำบลที่เติบโตอย่างรวดเร็วของประเทศไทย ใช้เวลาเพียง 16 ปีก็สามารถยกฐานะจากองค์การบริหารส่วนตำบล ขึ้นเป็นเทศบาลเมือง ในขณะที่จำนวนชาวต่างชาติที่พำนักในแม่เหียะก็มากขึ้นตามลำดับ
การขนส่ง
ตำบลแม่เหียะมีถนนสายหลัก 3 สาย ได้แก่
อำเภอฮีร์
อำเภอฮีร์ เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอร์แดบีล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 23,547 คนใน 4,963 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือฮีร์ และมี 3 ตำบลคือ ตำบลฟูลอดลูอีโจนูบี, ตำบลฟูลอดลูอีโชมอลี และตำบลฮีร์
เทศมณฑลลันดันเดร์รี
ลันดันเดร์รี (Londonderry; Dhoire; สกอตอัลสเตอร์: Lunnonderrie) หรือ เดร์รี (Derry) เป็นหนึ่งในหกเทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือ โดยในอดีตก่อนถึงยุคแบ่งไอร์แลนด์ เคยเป็นเทศมณฑลของราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เทศมณฑลลันดันเดร์รีตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลสาบล็อกเน เขตเทศมณฑลมีพื้นที่ 2,074 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 247,132 คน
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ลันดันเดร์รีเป็นหนึ่งในสี่เทศมณฑลของไอร์แลนด์เหนือที่ประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก (ร้อยละ 55.56 จากการสำมะโนใน ค.ศ. 2001) และมีร้อยละ 57 ของประชากรคาทอลิกที่อยู่ภายใต้สภานครเดร์รี ดอกไม้ประจำเทศมณฑลคือ ดอกแซกซิเฟรกสีม่วง
พระนางกุลประภาวดี
พระนางกุลประภาวดี (เขมร: កុលប្រភាវតី อักษรโรมัน: Queen Kulaprabhavati)
พระราชประวัติ
พระนางกุลประภาวดีทรงเป็นกษัตริยานีแห่งฟูนัน ค.ศ. 514 - ค.ศ. 517, อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ ค.ศ. 529 - ค.ศ. 550 พระนางกุลประภาวดี ทรงเป็นพระอัครมเหสีใน พระเจ้าเกาฑิณยะชัยวรมัน พระนางคือราชนารีแห่งภวปุระที่ถูกส่งมาอภิเษกเชื่อมไมตรีระหว่างสองราชวงศ์ พระนางทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ชั้นผู้ใหญ่ในราชวงศ์เป็นที่เคารพนับถือของสมาชิกในราชวงศ์ เมื่อพระราชสวามีสวรรคตในปี ค.ศ. 514 พระเจ้ารุทรวรมันได้ยกทัพเข้ามาชิงราชสมบัติ และสังหารเจ้าชายกุณณะวรมันพระราชโอรสของพระนางและรัชทายาท
ต่อมาด้วยการสนับสนุนของเชื้อพระวงศ์และพราหมณ์บางส่วน จึงสถาปนาพระนางขึ้นเป็นกษัตริยานีแห่งฟูนัน ในปี ค.ศ. 514 เฉลิมพระนาม ธุลีเชงพระกมรเตงอัญ กัมพุชราชลักษมี (ไม่ระบุว่ามีพิธีราชาภิเษกหรือไม่) ซึ่งถือเป็นองค์ที่ 2 ต่อจาก พระนางโสมา พระนางได้ทำสงครามเพื่ออ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์กับพระเจ้ารุทรวรมัน ต่อมาในปี ค.ศ.517 พระเจ้ารุทรวรมันซึ่งอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เช่นเดียวกันได้ส่งราชฑูตไปถวายราชบรรณาการแด่ฮ่องเต้จีน ฮ่องเต้จีนจึงให้การรับรองสถานะของพระเจ้ารุทรวรมัน ต่อมา พระเจ้าภววรมันที่ 1 และ พระเจ้ามเหนทรวรมัน แห่งภวปุระได้ยกทัพเข้าชิงราชสมบัติจาก พระเจ้ารุทรวรมัน และเข้าโจมตีวยาธปุระ เมื่อยึดวยาธปุระได้แล้วก็ไม่ทรงปกครองวยาธปุระ ทรงกลับไปครองภวปุระตามเดิมปล่อยให้พระนางกุลประภาวดีปกครองต่อไปจนถึงปี ค.ศ.550 ภายหลังเมื่อพระนางสิ้นพระชนม์ฟูนันก็ไม่ได้สถาปนากษัตริย์พระองค์ใดอีกพระเจ้ามเหนทรวรมันจึงรวมดินแดนในอาณาจักรฟูนันทั้งหมดเข้ากับอาณาจักรเจนละ
ปราสาทซุมปุ
ปราสาทซุมปุ (駿府城 (Sunpu-jō)) ปราสาทญี่ปุ่น ในนครชิซูโอกะ จังหวัดชิซูโอกะ ของญี่ปุ่นซึ่งในบางครั้งก็เรียก ปราสาทฟูจู (府中城 (Fuchū-jō)) หรือ ปราสาทชิซูโอกะ (静岡城 (Shizuoka-jō))
ปราสาทซุมปุถูกสร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1589 ตามดำริของโทกูงาวะ อิเอยาซุ บนที่ดินที่เคยเป็นที่พำนักของตระกูลอิมางาวะ ซึ่งเป็นตระกูลที่เคยปกครองแคว้นซูรูงะ และอิเอยาซุสมัยยังเป็นมัตสึไดระ โมโตยาซุ ได้เคยมาเป็นตัวประกันที่แคว้นแห่งนี้ขณะอายุเพียง 6 ปี
ภายหลังจากยุทธการที่เซกิงาฮาระเมื่อ ค.ศ. 1600 อิเอยาซุได้รับการแต่งตั้งให้เป็นโชกุนเขาจึงให้ปรับปรุงต่อเติมปราสาทซุมปุเพื่อใช้เป็นที่พำนักหลังจากสละตำแหน่งโชกุนให้กับโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ ผู้เป็นบุตรชายโดยปรับปรุงแล้วเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1605 จากนั้นจึงได้มีการปรับปรุงต่อเติมปราสาทซุมปุอีก 2 ครั้งคือ ค.ศ. 1610 และ ค.ศ. 1635
กระทั่ง ค.ศ. 1868 โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นได้ย้ายมาพำนักที่ปราสาทแห่งนี้หลังจากสละตำแหน่งโชกุน
ปลาฝักพร้า
ความหมายอื่น: สำหรับปลาชนิดอื่นที่เป็นปลาน้ำเค็ม ดูได้ที่ ปลาดาบลาว
ปลาฝักพร้า (Freshwater wolf herring, Sword minnow, Long pectoral-fin minnow; カショーロバルブ; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะลำตัวยาวและแบนข้างคล้ายมีดดาบ ท้องเป็นสันแคบ ตาโต ปากกว้างเฉียงขึ้นด้านบน ปลายปากล่างโค้งเข้าเล็กน้อยคล้ายตะขอ ลำตัวสีเงินวาว ครีบใส ครีบอกใหญ่และยาวแหลม ครีบท้องและครีบหลังเล็ก แต่ครีบก้นมีฐานครีบยาว ครีบหางเว้าลึกและปลายมน โคนครีบหางมีแต้มสีคล้ำ ขนาดประมาณ 20-60 เซนติเมตร จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Macrochirichthys
ไดโงฮนซง
ไดโงฮนซง (大御本尊) เป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู คำว่า "ได" (大) แปลว่า "ยิ่งใหญ่, สูงสุด" ส่วน "โกฮนซง" (御本尊) หมายถึง สิ่งสักการะ คำว่า "ไดโงฮนซง" จึงแปลว่า "สิ่งสักการะสูงสุด"
ปลาฝักพร้า
เป็นปลาล่าเหยื่อ มักหากินบริเวณใกล้ผิวน้ำ เป็นปลาที่ว่ายน้ำเร็วมาก อาหารได้แก่ ปลาขนาดเล็กจำพวกปลาซิวและแมลง พบในแหล่งน้ำหลากและแม่น้ำขนาดใหญ่ในภาคกลาง, ภาคอีสาน เช่น แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง ในภาคใต้พบเฉพาะภาคใต้ฝั่งตะวันออกเท่านั้น และพบได้จนถึงประเทศอินโดนีเซีย
ไดโงฮนซง
ไดโงฮนซงมีลักษณะเป็นรูปมัณฑละ (มณฑล) จารึกภาษาจีนและภาษาสันสกฤต ซึ่งทำจากไม้การบูร โดยหลักแล้วมัณฑละดังกล่าวประกอบด้วยนามของพุทธะ พระโพธิสัตว์ เทพในพุทธศาสนา และคุรุอาจารย์ต่าง ๆ ในศาสนาพุทธเป็นจำนวนมาก รายล้อมรอบอักษรคันจิ (อักษรจีน) ที่อยู่ศูนย์กลางมัณฑละ ซึ่งจารึกเป็นคาถาว่า "นามูเมียวโฮเร็งเงเกียวนิจิเร็ง" ตามประวัติกล่าวว่าไดโงฮนซงถูกจารึกขึ้นโดยพระนิจิเร็ง (หรือ "นิจิเร็นไดโชนิง" ในหมู่สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชู) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1279 เป็นการจำลองธรรมสภาในห้วงอวกาศขณะที่พระโคตมพุทธเจ้า (ฝ่ายมหายานนิยมเรียกว่า "พระศากยมุนีพุทธะ") แสดงพระธรรมเทศนาเรื่องสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ปัจจุบันไดโงฮนซงประดิษฐานอยู่ ณ โฮอันโดะ วัดไทเซกิจิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น อันเป็นศูนย์กลางใหญ่ของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู
สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชูถือว่าไดโงฮนซงคือการรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของบุคคลและธรรม และคือจุดมุ่งหมายในการมาเกิดของพระนิจิเร็นไดโชนิง
ปลาฝักพร้า
เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำสะอาด ปัจจุบันอยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ เพราะสภาพแวดล้อมที่อยู่ถูกทำลายไปประกอบกับปริมาณปลาที่พบในธรรมชาติมีน้อยมาก จึงไม่ทำให้เป็นที่นิยมในการประมง
ปลาฝักพร้า ยังมีชื่อเรียกอื่นที่เรียกต่างออกไป เช่น "ปลาท้องพลุ", "ปลาดาบลาว", "ปลาดาบญวน", "ปลาโกร๋ม" เป็นต้น
ศาสนาในประเทศสิงคโปร์
ศาสนาในประเทศสิงคโปร์ มีความโดดเด่นด้านความหลากหลายจากการอาศัยอยู่ร่วมกันแบบสังคมพหุลักษณ์ กล่าวกันว่าประเทศสิงคโปร์คือ "หม้อหลอม" ของที่รวมศาสนาต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั่วโลก ปัจจุบันคนส่วนใหญ่ในสิงคโปร์เป็นผู้นับถือศาสนา องค์กรศาสนานานาชาติสิงคโปร์ (Inter-Religious Organisation, Singapore) ได้ให้การรับรองศาสนา 10 ศาสนา จากการวิเคราะห์ของสำนักวิจัยพิวเมื่อ พ.ศ. 2557 พบว่าประเทศสิงคโปร์เป็นชาติที่มีศาสนาหลากหลายมากที่สุด
จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2558 พบว่าประชากรส่วนใหญ่ของประเทศสิงคโปร์นับถือศาสนาพุทธมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 33.2 โดยมากเป็นชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีนคิดเป็นร้อยละ 42.29 ศาสนาที่มีผู้นับถือรองลงมาคือศาสนาคริสต์ร้อยละ 18.7, ไม่นับถือศาสนาร้อยละ 17.5, ศาสนาอิสลามร้อยละ 14, ศาสนาพื้นบ้านจีนและลัทธิเต๋าร้อยละ 11, ศาสนาฮินดูร้อยละ 5 ศาสนาซิกข์และอื่น ๆ ร้อยละ 0.9
การสำรวจสำมะโนครัวประชากร พ.ศ. 2563 พบว่าประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 31.1 โดยมากเป็นชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน คิดเป็นร้อยละ 40.4 และพบว่าผู้ไม่นับถือศาสนา ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลามเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนศาสนาพุทธมีผู้นับถือลดลงอย่างมาก
ประชากรศาสตร์
การสำรวจสำมะโนครัวประชากรสิงคโปร์ มีการลงรายละเอียดด้านเชื้อชาติและศาสนาในช่วงเวลา 5-10 ปี ดังนี้
การเดินทางของพาย พาเทล
การเดินทางของพาย พาเทล (Life of Pi) เป็นนวนิยายผจญภัยแนวแฟนตาซีของ ยานน์ มาร์เทล ผู้เขียนได้รับแรงบันดาลใจจากเพื่อนในวัยเด็กคนหนึ่งซึ่งเคยเดินทางผจญภัยในอินเดีย ตัวเอกของเรื่องนี้ พิสซีน "พาย" โมลิตอร์ พาเทล เด็กชายชาวอินเดียจากเมืองพอนดิเชอร์รี ได้สำรวจประเด็นทางจิตวิญญาณตั้งแต่ในวัยเยาว์ เขามีชีวิตรอดจากเหตุการณ์เรือล่ม โดยอยู่ในเรือชูชีพเป็นเวลา 227 วัน กับเสือโคร่งเบงกอลชื่อ ริชาร์ด ปาร์คเกอร์ ในน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิก
นวนิยายตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในแคนาดาในปีเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 และได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ของสหราชอาณาจักรในปีถัดมา
เนื้อเรื่อง
นวนิยายเริ่มต้นด้วยหมายเหตุของผู้เขียนซึ่งอธิบายถึงการเดินทางไปอินเดีย ซึ่งที่อินเดียนี้เองที่เขาได้พบกับชายคนหนึ่งชื่อ ฟรานซิส อะดิรุบาสามี ในร้านกาแฟแห่งหนึ่งในเมืองพอนดิเชอร์รี ผู้เขียนกล่าวกับชายคนนั้นว่า เขาต้องการแรงบันดาลใจ ชายคนนั้นตอบกลับมาว่า "ฉันมีเรื่องเล่าจะเล่า ฟังแล้วคุณจะมีศรัทธาในพระเจ้านะ" แล้วเขาก็อ้างถึง พิสซีน โมลิตอร์ พาเทล ซึ่งเป็นผู้ดำเนินเรื่องตั้งแต่ภาคแรกเป็นต้นไป
ในบทแรก พายเล่าเกี่ยวกับครอบครัวของเขา ซึ่งประกอบด้วย พ่อ แม่ และพี่ชายชื่อระวี พ่อเป็นเจ้าของสวนสัตว์พอนดิเชอร์รี แม่เป็นนักอ่านตัวยง และมักแนะนำเขาให้อ่านวรรณกรรมต่าง ๆ ซึ่งทำให้พายได้เรียนรู้แนวความคิดจากสำนักต่าง ๆ โรงเรียนที่พายเข้าเรียนเต็มไปด้วยบรรดาครูที่น่าทึ่ง โดยเฉพาะครูกุมาร ครูสอนวิชาชีววิทยาซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้กับพาย