cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี (Heinrich I) ทรงเป็นดยุกแห่งซัคเซินในปี ค.ศ. 912 และได้รับเลือกให้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก (เยอรมนี) ใน ค.ศ. 919 หลังครองบัลลังก์แฟรงก์ตะวันออกแล้วพระองค์จึงได้สถาปนาราชวงศ์ออทโทขึ้นถือเป็นผู้ปกครองรัฐเยอรมันองค์แรกในสมัยกลาง พระองค์ยังมีฉายาเป็น พระเจ้าไฮน์ริชพรานนกเป็ดน้ำ (Heinrich der Finkler) เนื่องจากพระองค์กำลังซ่อมตาข่ายดักนกเป็ดน้ำอยู่ประจวบกับตอนที่มีคนมาแจ้งว่าพระองค์ได้ขึ้นครองบัลลังก์แฟรงก์ตะวันออก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำสงครามปกป้องแผ่นดินเยอรมันจากการรุกรานของพวกมักยาร์ (ฮังการี)
หลังจากพระองค์สวรรคตในค.ศ. 936 พระราชโอรสองค์ที่สองของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองบัลลังก์สืบต่อเป็น พระเจ้าออทโทที่ 1 แห่งเยอรมนี ซึ่งต่อมาพระราชโอรสองค์นี้ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในค.ศ. 962
วัยเยาว์และการสมรส
ไฮน์ริชเป็นบุตรชายของออทโทผู้ลือเลื่อง ดยุกแห่งซัคเซินและเป็นพระปนัดดาของของจักรพรรดิลุดวิจผู้ศรัทธา ทรงได้รับการศึกษาและได้รับการฝึกฝนเพื่อสืบทอดตำแหน่งเป็นดยุกแห่งซัคเซินต่อจากบิดา พระองค์สมรสครั้งแรกกับแฮเธอบวร์ค ธิดาของเอร์วิน เคานต์แห่งเมร์เซบวร์ค แต่การสมรสถูกประกาศให้เป็นโมฆะเนื่องจากเฮร์เธอบวร์คได้บวชเป็นชีหลังจากสามีคนแรกเสียชีวิต แฮเธอบวร์คกับไฮน์ริชมีบุตรด้วยกัน คือ
ในปี ค.ศ. 909 ไฮน์ริชสมรสกับมาทิลดา ธิดาของเคานต์ดีทริคผู้ครอบครองเวสต์ฟาเลีย ซึ่งช่วยให้ดยุกแห่งซัคเซินมีอำนาจในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น ไฮน์ริชกับมาทิลดามีพระโอรสธิดาด้วยกัน คือ
ดยุกแห่งซัคเซินและกษัตริย์แห่งเยอรมนี
อย่างไรก็ดีก่อนหน้าที่จะสิ้นพระชนม์ไม่นาน ในปี ค.ศ. 918 พระเจ้าค็อนราทได้กำหนดให้ไฮน์ริชเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ ไฮน์ริชได้รับการสดุดีเป็นกษัตริย์ที่ฟริตซลาร์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 919 พระองค์ไม่ยอมรับการสวมมงกุฎจากคณะบิชอปเพราะต้องการรักษาความเป็นเอกราชจากคริสตจักร ทรงปกครองสหพันธ์ดัชชีที่ต่างก็มีเอกราชเป็นของตัวเองซึ่งประกอบด้วยสี่ดัชชีสำคัญ คือ ซัคเซิน, ฟรังโกเนีย, บาวาเรีย และชวาเบิน พระองค์มีอำนาจเหนือซัคเซินและฟรังโกเนีย แต่ไม่ได้รับการยอมรับเป็นกษัตริย์จากบาวาเรียและชวาเบิน
พระเจ้าไฮน์ริชมองเยอรมนีเป็นสหพันธ์ดัชชีมากกว่าประประเทศชาติ แม้พระองค์จะต้องการกอบกู้พระราชอำนาจที่ถูกดยุกของดัชชีต่างๆ ลิดรอนไป แต่ก็ทรงยินยอมให้ดยุกเหล่านั้นปกครองดัชชีของตนเอง ในปี ค.ศ. 919 ทรงบีบจนเบอร์ชาร์ด ดยุกแห่งชวาเบินยอมอยู่ใต้พระราชอำนาจ แต่ก็ยินยอมให้เบอร์ชาร์ดบริหารปกครองดัชชีของตนต่อไป ในปีเดียวกันขุนนางของบาวาเรียและราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกได้เลือกอาร์นูล์ฟ ดยุกแห่งบาวาเรียเป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี พระเจ้าไฮน์ริชได้ทำการสู้รบกับดินแดนทั้งสองและบีบจนอาร์นูล์ฟยอมอยู่ภายใต้พระราชอำนาจในปี ค.ศ. 921 แต่ก็ยินยอมให้อาร์นูล์ฟบริหารปกครองดัชชีบาวาเรียของตนต่อไปเช่นกัน
การขยายอำนาจ
พระเจ้าไฮน์ริชมุ่งมั่นกับการสร้างอำนาจในซัคเซินและขยายขอบเขตอำนาจของพระองค์เข้าสู่ลอแรน (โลธาริงเกีย) ทรงล้มเหลวในการพยายามที่จะปลดดยุกกีเซลเบิร์ตแห่งลอแรนที่มีพระเจ้าชาร์ลส์ผู้เรียบง่าย กษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตกคอยให้ความช่วยเหลือ แต่ได้รับการยอมรับเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออกตามสนธิสัญญาโบนน์ ปี ค.ศ. 921 ในปี ค.ศ. 923 พระเจ้าไฮน์ริชพยายามเข้าสู่ลอแรนอีกครั้งแต่ก็ถูกรูดอล์ฟ ดยุกแห่งบูรกอญขับไล่จนต้องล่าถอยไป ในปี ค.ศ. 925 พระองค์พยายามเป็นครั้งที่สามด้วยการปิดล้อมกีเซลเบิร์ตที่ซูปิช บีบจนเขายอมอยู่ภายใต้พระราชอำนาจแต่ก็ยินยอมให้กีเซลเบิร์ตบริหารปกครองดัชชีของตนต่อไป ในปี ค.ศ. 928 กีเซลเบิร์ตได้สมรสกับเกร์เบร์กา พระธิดาของพระเจ้าไฮน์ริช
พระเจ้าไฮน์ริชได้คุ้มกันซัคเซินและทือริงเงินจากการรุกรานของชาวเดน, ชาวเวนด์ และชาวแมกยาร์ ในปี ค.ศ. 924 กลุ่มคนเถื่อนชาวแมกยาร์ได้รุกรานเยอรมนี พระเจ้าไฮน์ริชยอมจ่ายบรรณาการและคืนตัวผู้นำแมกยาร์ที่ถูกจับมาเป็นตัวประกันเพื่อแลกกับการให้ชาวแมกยาร์เลิกรุกรานดินแดนเยอรมันเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 924 ถึง ค.ศ. 933 ในช่วงเวลาดังกล่าวพระองค์ได้ปฏิรูปการทหารในซัคเซินและทือริงเงิน ทหารซัคเซินถูกฝึกให้สู้รบบนหลังม้า กองทัพที่มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นทำให้พระองค์สามารถยึดบรันเดินบวร์คมาจากมาจากชาวเวนด์ พระองค์ได้เสริมสร้างความแข็งแกร่งทางอำนาจในซัคเซินด้วยการสร้างป้อมปราการล้อมนครสำคัญอย่างเมร์เซอบวร์ค, เฮร์สเฟล์ด, กอสลาร์, กันเดร์ไซม์, เควดลินบวร์ค และพืลเดอ ที่กลายเป็นศูนย์กลางด้านการค้า, ตุลาการ, สังคม และการทหาร ดินแดนที่แย่งชิงมาจากชาวเวนด์ถูกแจกจ่ายเป็นที่ดินศักดินาให้แก่ผู้ติดตามและข้ารับใช้
การประท้วงในอินโดนีเซีย พ.ศ. 2562
การประท้วงในอินโดนีเซีย พ.ศ. 2562 เริ่มตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังการเลือกตั้ง โดยมีรายงานว่ามีผู้ประท้วงเสียชีวิต 6 ราย ต่อมา
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
การขยายอำนาจ
สงครามสุดท้ายของพระเจ้าไฮน์ริชคือการรุกรานอาณาเขตชเลสวิชของเดนมาร์กจนได้ดินแดนดังกล่าวมาเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี
การประท้วงในอินโดนีเซีย พ.ศ. 2562
ในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2562 จังหวัดปาปัว มีรายงานผู้เสียชีวิต 20 ราย เนื่องจากติดอยู่ในแผงร้านค้าที่กำลังเกิดไฟไหม้ ผู้ประท้วงหลายร้อยคนชุมนุมกันในเมืองวาเมนา และได้วางเพลิงอาคารที่ทำการของรัฐบาลและอาคารอื่นอีกหลายหลังในช่วงเช้าของวันดังกล่าว
พระเจ้าไฮน์ริชที่ 1 แห่งเยอรมนี
การสิ้นพระชนม์
หลังล้มป่วยด้วยโรคอัมพาตพระเจ้าไฮน์ริชได้กำหนดให้ออทโท พระโอรสคนโตเป็นกษัตริย์คนต่อไปและเรียกขุนนางที่ที่แอร์ฟวร์ทในช่วงต้นปี ค.ศ. 936 เพื่อให้เลือกเขาเป็นกษัตริย์ วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 936 พระเจ้าไฮน์ริชสิ้นพระชนม์ที่เมมเลเบิน ร่างของพระองค์ถูกฝังที่โบสถ์เซนต์ปีเตอร์ในเควดลินบวร์คที่พระองค์เป็นผู้ก่อตั้ง
อ้างอิง
876936
การประท้วงในอินโดนีเซีย พ.ศ. 2562
ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2562 สื่อท้องถิ่นรายงานว่านักศึกษาอินโดนีเซียหลายพันคนชุมนุมประท้วงครั้งใหม่ในหลายเมือง ตำรวจใช้แก๊สน้ำตาและน้ำแรงดันสูงสลายการชุมนุมในกรุงจาการ์ตาและอีกเมืองหนึ่ง เป็นการชุมนุมใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งนับจากนักศึกษาชุมนุมขับไล่ประธานาธิบดีซูฮาร์โตในปี 2541 วันเดียวกัน สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงจาการ์ตา ได้ออกประกาศเตือนให้ประชาชนชาวไทย หลีกเลี่ยงพื้นที่ชุมนุม
ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2562 มีรายงานว่าผู้ประท้วงเสียชีวิตอีก 1 ราย
Zameioscirpus
Zameioscirpus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คลองบางนา
คลองบางนา เป็นคลองธรรมชาติในเขตบางนา กรุงเทพมหานคร และอำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ โดยเริ่มจากการแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา บริเวณใกล้ ๆ กับกรมสรรพาวุธทหารเรือ ไหลผ่านถนนทางรถไฟสายเก่า ถนนสุขุมวิท ไหลผ่านถนนลาซาล (สุขุมวิท 105) จากนั้นไหลตรงเข้าไปทางทิศตะวันออก ก่อนจะเป็นเส้นแบ่งระหว่างเขตบางนากับอำเภอบางพลี หลังจากนั้นไหลผ่านถนนศรีนครินทร์ ก่อนจะไหลไปทางทิศเหนือ และไหลผ่านถนนบางนา-ตราด และไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างคลองเคล็ดและคลองสาหร่าย คลองบางนาในปัจจุบันนี้มีความกว้างต่ำสุดที่ 2 เมตร และมีความกว้างสูงสุดประมาณ 12–14 เมตร คลองมีความยาว 8 กิโลเมตร
มอญคลองบางนา
คลองบางนาเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวมอญที่ย้ายถิ่นฐานมาจากนครเขื่อนขันธ์ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา โดยชาวมอญนครเขื่อนขันธ์ย้ายเข้าเมืองในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อชาวมอญมากขึ้น พื้นที่ในการทำการเกษตรไม่เพียงพอ ชาวมอญกว่า 100 ครอบครัว ทั้งที่เป็นแม่ทัพนายกองและประชาชนที่เป็นเครือญาติกัน ได้ขยับขยายพื้นที่ทำกินมายังปลายคลองบางนา (ไม่ตั้งถิ่นฐานต้นคลองเพราะมีคนไทยจับจองพื้นที่แล้ว) ได้สร้างบ้านพักชั่วคราวและเถียงนาขึ้น ใช้เวลาทำมาหากินในพื้นที่คลองบางนา 6 เดือนคือประมาณพฤษภาคมถึงสิงหาคม
ในหนังสือ ไม่มีนาที่บางนา (พิมพ์ พ.ศ. 2561) เล่าเรื่องราวคุณยายที่เกิดเมื่อ พ.ศ. 2411 ว่าคลองบางนามีปลาน้ำจืดเช่น ปลาตะเพียน ปลาหมอ ปลากระดี่ ปลาสลิด ปลากา ปลาหมู ปลากราย ปลาดุก ปลาช่อง กุ้งต่าง ๆ ดินริมคลองริมตลิ่งจะเป็นที่อยู่อาศัยของปูแสม ปูก้ามดาบ ปลากระจังและปลาเขือ พบหอยหลายชนิด เช่น หอยลาย หอยกาบ หอยแครง หอยขม คลองบางนายังเป็นแหล่งอาหารประเภทผักต่าง ๆ เช่น ผักบุ้งสายบัว ผักกะเฉด ผักแว่น ผักหนาม ผักกูด
ชาวมอญพระประแดงได้ย้ายถิ่นฐานมาตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรบริเวณคลองบางนาราว พ.ศ. 2508 เนื่องจากการขยายตัวทางอุตสาหกรรมในอำเภอพระประแดง รวมถึงยังเกิดอาชีพใหม่คือพ่อค้าคนกลาง เกิดโรงสีข้าว 2 แห่งบริเวณคลองบางนา จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560 ครอบครัวชาวมอญริมคลองบางนามีอยู่ 57 ครอบครัว จาก 100 ครอบครัวที่ย้ายมา
จูเซียน กระบี่เทพสังหาร
จูเซียน กระบี่เทพสังหาร  ชื่อภาษาอังกฤษ Noble Aspirations, The Legend of Chusen เป็นซีรีส์ชื่อดังจากประเทศจีน มี 2 ภาค ออกอากาศในปี 2016 แนวเทพเซียน ดัดแปลงจากนิยายขายดี "จูเซียน" (Zhu Xian)โดย  Xiao Ding  นำแสดงโดยนักแสดงชื่อดัง หลี่ อี้เฟิง, เจ้า ลี่อิง และ หยาง จื่อ  โดยภาคแรก ออกอากาศทางช่อง Hunan TV เริ่มวันที่ 31 กรกฎาคม - 8 พฤศจิกายน 2016 และภาค 2 ออกอากาศในวันที่ 8 ธันวาคม 2016 ทาง Tencent Video. ในส่วนของประเทศไทย สามารถรับชมได้ทาง Doonee
ภาค 1
จาง เสี่ยวฝาน (Li YiFeng) และเพื่อนสนิท หลิน จิงอวี่ (Cheng Yi) เป็นเด็กผู้รอดชีวิตเพียง 2 คนจากเหตุการณ์ฆ่าล้างหมู่บ้านหญ้าคา เชิงเขาชิงหยุน ทั้ง 2 คนได้รับการเลี้ยงดูต่อมาโดยสำนักชิงหยุน (เมฆาเขียว) ได้เรียนและฝึกวิชาเซียน แต่แม้ว่าเสี่ยวฝานจะตั้งใจพยายามฝึกอย่างหนักเพียงใด เขาก็ไม่สามารถตามคนอื่นได้ทัน ต่างจากเพื่อนของเขาที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว และวันหนึ่งเขาเก็บ "ไม้ดูดวิญญาณ" อาวุธหลอมโลหิตได้โดยบังเอิญ
ในการประลอง 7 สังกัด ซึ่งเป็นการประลองภายในสำนักชิงหยุน เสี่ยวฝานทดลองใช้ ไม้ดูดวิญญาณ และสามารถผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้ายพร้อมกับ ลู่ เสว่ฉี (Yang Zi), เจิง ชูชู (Qin Junjie) และเพื่อนสนิทของเขา หลิน จิงอวี่ แต่เขากลับต้องหาว่าฝึกวิชานอกรีต ใช้วิชามาร นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของอันตราย และสถานการณ์ที่บังคับให้เขาต้องเติบโตขึ้น
เมื่อครั้งเสี่ยวฝานลงจากเขาชิงหยุน ได้พบกับ ปี้เหยา (Zhao Liying) ลูกสาวคนเดียวของ กุ่ยหวัง ประมุขนิกายปีศาจ ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาขึ้น และยิ่งมีความหมายในช่วงเวลาแห่งความลำบาก
กุ่ยหวัง วางแผนชิงกระบี่เทพสังหาร อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของสำนักชิงหยุน เกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างฝ่ายธรรมะ และปีศาจ ในระหว่างที่ชีวิตเสี่ยวฝานตกอยู่ในอันตราย ปี้เหยายอมสละตัวเองเพื่อช่วยเขา ทำให้เธอต้องหลับไหลตลอดกาล
ภาค 2
หลังจากปี้เหยาเสียสละชีวิตตนเองปกป้องเขา เสี่ยวฝานยอมขัดแย้งกับเพื่อนและอาจารย์ในสำนักชิงหยุน อุทิศตัวเองหาวิธีเพื่อช่วยให้เธอฟื้นคืน เขาเข้าร่วมกับกุ่ยหวัง กลายเป็นรองประมุขนิกายปีศาจ และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "กุ่ยลี่"
โปรดักชั่น
ซีรีส์เรื่องนี้รวมมือเก๋าในวงการไว้หลายท่าน ได้ Shirley Chan ผู้ชนะรางวัลม้าทองคำ เป็นสไตลิส และได้ผู้ชนะรางวัล Hong Kong Film Award อย่าง Bill Lui เป็นผู้กำกับศิลป์  Fang Sizhi รับหน้าที่ออกแบบเครื่องแต่งกาย กำกับและออกแบบคิวบู๊โดย โดย Chen Weitao ในขณะที่ สเปเชี่ยลเอฟเฟกต์ ได้บริษัท IOFX จากเกาหลีใต้มาดูแลให้  ทุนสร้างซีรีส์เรื่องนี้สูงถึง 280 ล้านหยวน โดยเป็นค่าใช้จ่ายเพื่อ special effects กว่า 50 ล้านหยวน
การคัดเลือกนักแสดง
ในวันที่ 24 กันยายน 2015 นักร้องวง TFBOYS หวัง หยวน (Roy Wang), หวัง จวิ้นข่าย (Wang Junkai) และ อี้หยาง เชียนซี (Jackson Yi) ได้รับการคัดเลือกให้แสดงในซีรีส์ วันที่ 5 ธันวาคม 2015 โปรดิวเซอร์ได้แถลงว่า หยาง จื่อ จะรับบท ลู่ เสว่ฉี 1 ใน 2 นางเอกของเรื่อง.
ในวันที่ 12 มกราคม 2016 Sina Weibo ประกาศว่า หลี่ อี้เฟิง คอนเฟิร์มรับบทนำ จาง เสี่ยวฝาน และประกาศว่า เจ้า ลี่อิง จะรับบท ปี้เหยา ในวันที่ 25 มกราคม 2016
การถ่ายทำ
การถ่ายทำเริ่มตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม 2015 ณ โรงถ่ายเหิงเตี้ยน และเสร็จสิ้นในวันที่ 29 เมษายน 2016 ฉากต่างๆในซีรีส์ถ่ายจากสถานที่ต่างๆในประเทศจีน เช่น ยูนนาน, เจียงซี, กวางสี, หูหนาน, ฝูเจียน, เจ้อเจียง, และ เหอหนาน.
ฉากเขาชิงหยุนนั้นถ่ายทำที่ ภูเขา Laojun ในจังหวัด เหอหนาน ฉากฝูงลิงในเขาชิงหยุนถ่ายทำที่ หวงซาน มณฑลอันฮุย และฉากในปราสาทเหอหยาง ถ่ายทำในโรงถ่ายเหิงเตี้ยน มณฑลเจ้อเจียง ฉากในเขาหลิวปอ ถ่ายทำที่ ทะเลสาบเอ๋อร์ไห่ มณฑลยูนนาน
เพลงประกอบซีรีส์
เพลงประกอบซีรีส์ประพันธ์โดย นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น  และ  นักแสดงเพลงมือรางวัลซึ่งก่อนหน้านี้มีผลงานภาพยนตร์ พลิกตำนาน โปเยโปโลเย (Painted Skin) (2008) และ Dr. Jin
เสียงของนักวิจารณ์
เมื่อซีรีส์ออกอากาศในวันที่ 31 กรกฎาคม 2016 กระแสตอบรับส่วนใหญ่เป็นไปในทางบวก ทั้งในด้านคุณภาพการแสดง และโปรดักชั่น ซีรีส์ยังได้รับเสียงชื่นชมในด้าน cinematography เครื่องแต่งกายที่สวยงาม และเพลงประกอบที่ดี อย่างไรก็ตามมีเสียงวิจารณ์ในเรื่องการดำเนินเรื่องที่ค่อนข้างช้าในบางช่วง
กระแสตอบรับโดยรวม
ซีรีส์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จทั้งในเชิงพาณิชย์และจำนวนผู้ชม 2 ตอนแรกได้ส่วนแบ่งผู้ชมถึง 7.075 ซึ่งเป็นสถิติสูงที่สุดในบรรดาซีรีส์จีนปี 2016 ยอดชมออนไลน์ผ่านหลัก 2 หมื่นล้าน ในเดือน ตุลาคม 2016 เป็นซีรีส์เรื่องที่ 3 ที่สามารถทำได้หลังจาก ฮวาเชียนกู่ ตำนานรักเหนือภพ และ หมี่เยี่ย จอมนางเหนือมังกร และในเดือน ธันวาคม 2016 ซีรีส์เรื่องนี้ก็ทำลายสถิติยอดชมออนไลน์สูงสุดด้วย ยอดเข้าชม 2.5 หมื่นล้าน
International broadcast
Global Broadcasting:
พิชญพิจารณ์
พิชญพิจารณ์, การทบทวนระดับเดียวกัน, การติชมจากสหมิตร หรือ การทบทวนโดยผู้รู้เสมอกัน (peer review) เป็นการประเมินงานโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่มีความชำนาญคล้ายกับผู้ผลิตผลงานนั้น เป็นระบบควบคุมกันเองโดยสมาชิกวิชาชีพที่มีคุณสมบัติความสามารถในสาขาที่เข้าประเด็นกัน เป็นวิธีที่ใช้เพื่อรักษามาตรฐานทางคุณภาพ เพื่อเพิ่มคุณภาพ และเพื่อให้เกิดความเชื่อถือในงานภายในกลุ่มนักวิชาการ เป็นวิธีการกำหนดว่า งานวิชาการนั้นสมควรจะตีพิมพ์หรือไม่ เป็นเรื่องที่จัดหมวดหมู่ได้ตามชนิดของงานหรือตามอาชีพ เช่น พิชญพิจารณ์ทางการแพทย์ (medical peer review)
โดยอาชีพ
พิชญพิจารณ์โดยอาชีพพุ่งจุดสนใจไปที่ผู้ทำการในอาชีพ เพื่อเพิ่มคุณภาพ รักษามาตรฐาน หรือเพื่อให้ใบรับรอง ในมหาวิทยาลัยตะวันตก พิชญพิจารณ์เป็นเรื่องที่ใช้ในการตัดสินใจในการให้ตำแหน่งหรือสิทธิในการดำรงตำแหน่ง (tenure)
ต้นแบบกระบวนการพิชญพิจารณ์เพื่ออาชีพอย่างหนึ่ง พบในงานเขียนของ Ishāq ibn ʻAlī al-Ruhāwī (ค.ศ. 854-931) ในหนังสือ จริยธรรมแพทย์ (Adab al-Tabib, أدب الطبيب) ซึ่งกล่าวว่า แพทย์ที่เยี่ยมคนไข้ควรจะเขียนบันทึกเกี่ยวกับอาการของคนไข้ทุก ๆ ครั้ง และเมื่อคนไข้หายป่วยหรือเสียชีวิต กรรมการแพทย์ในพื้นที่หรือแพทย์อื่น ๆ จะตรวจสอบบันทึกแพทย์ แล้วตัดสินว่าการรักษาได้มาตรฐานการพยาบาลคนไข้หรือไม่
การประเมินผลงานเช่นนี้เป็นเรื่องปกติในสาขาการพยาบาลสุขภาพตะวันตก ซึ่งเรียกในภาษาอังกฤษว่า clinical peer review (พิชญพิจารณ์ทางคลินิก) นอกจากนั้นแล้ว เนื่องจากว่า การประเมินเป็นเรื่องที่ทำโดยสาขาวิชา จึงมีแบบต่าง ๆ กัน เป็นต้นว่าสำหรับแพทย์ สำหรับพยาบาล และสำหรับทันตแพทย์ นอกจากนั้นแล้ว สาขาอื่น ๆ ของชาวตะวันตกก็ใช้กระบวนการพิชญพิจารณ์เช่นเดียวกันในระดับต่าง ๆ เช่น การบัญชี กฎหมาย วิศวกรรม (เช่น พิชญพิจารณ์ซอฟต์แวร์, พิชญพิจารณ์ทางเทคนิค; ในสาขาการเดินอากาศ และแม้ในการบริหารจัดการไฟไหม้ป่า) มีการใช้พิชญพิจารณ์ในการศึกษา เพื่อให้ถึงพัฒนาการทางอารมณ์และทางประชานในระดับที่สูงขึ้น (พัฒนาการดังที่กำหนดโดย Bloom's taxonomy) ซึ่งอาจจะทำในรูปแบบต่าง ๆ กัน รวมทั้งรูปแบบที่เลียนกระบวนการพิชญพิจารณ์ที่ใช้ในวิทยาศาสตร์และการแพทย์อย่างใกล้ชิด
วิชาการ
พิชญพิจารณ์ทางวิชาการ (scholarly peer review หรือ refereeing) เป็นกระบวนการตรวจสอบงานวิชาการ งานวิจัย หรือแนวคิดโดยนักวิชาการในสาขาเดียวกัน ก่อนที่จะตีพิมพ์งานในวารสารวิชาการหรือในหนังสือ การประเมินจะช่วยผู้ตีพิมพ์ (ซึ่งก็คือหัวหน้าบรรณาธิการหรือคณะบรรณาธิการ) ตัดสินใจว่างานนั้นควรจะรับ รับถ้าแก้ หรือปฏิเสธ เป็นกระบวนการที่ต้องมีกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้น ๆ (ซึ่งบางครั้งจำกัดอย่างแคบ ๆ) ผู้มีคุณสมบัติและสามารถทำงานประเมินอย่างเป็นกลาง ๆ ได้โดยระดับหนึ่ง แต่ว่า การประเมินที่เป็นกลาง ๆ โดยเฉพาะในงานที่มีการจำกัดอย่างไม่ชัดเจน หรือเป็นงานหลายสาขาวิชา อาจเป็นเรื่องยาก และแนวคิดใหม่ ๆ ที่สำคัญ อาจจะไม่ได้การยอมรับจากคนรุ่นเดียวกัน พิชญพิจารณ์โดยนักวิชาการเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อคุณภาพทางวิชาการ และใช้ในวารสารวิชาการสาขาวิทยาศาสตร์โดยมาก แต่ไม่ได้ช่วยป้องกันการพิมพ์งานวิจัยที่ไม่เป็นจริงทั้งหมด โดยปกติแล้ว การประเมินจะทำแบบนิรนาม แต่ว่าในปัจจุบันมีงานประเมินทำแบบเปิดเป็นจำนวนพอสมควร โดยที่ผู้อ่านจะเห็นข้อคิดเห็นของผู้ประเมิน โดยแสดงชื่อของผู้ประเมินด้วย
นโยบายรัฐ
สหภาพยุโรปได้ใช้พิชญพิจารณ์เป็นการ "ประสานงานกันด้วยวิธีเปิด" เกี่ยวกับนโยบายตลาดแรงงานเชิงรุก เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ต่อมาในปี ค.ศ. 2004 จึงเริ่มมีแผนงานพิชญพิจารณ์เกี่ยวกับนโยบายการรวมเข้าในสังคม (social inclusion) แผนงานแต่ละแผนสนับสนุนการประชุมพิชญพิจารณ์ประมาณ 8 งานแต่ละปี โดยประเทศเจ้าภาพจะเปิดนโยบายหรือแผนงานให้ตรวจสอบโดยประเทศอื่นประมาณ 6 ประเทศและโดยองค์การนอกภาครัฐของยุโรป การประชุมปกติจะใช้เวลา 2 วัน และจะมีการแวะเยี่ยมพื้นที่เพื่อตรวจดูการทำงานของนโยบายที่ว่าได้ ก่อนงานประชุม จะมีการรวบรวมรายงานผู้เชี่ยวชาญ (expert report) ที่ประเทศ "ระดับเดียวกัน" จะให้ความเห็น ผลที่ได้จะเผยแพร่ทางเว็บไซต์คณะกรรมาธิการเศรษฐกิจยุโรปแห่งสหประชาชาติ (United Nations Economic Commission for Europe ตัวย่อ UNECE) โดยกระบวนการวิจารณ์สมรรถนะทางสิ่งแวดล้อม (UNECE Environmental Performance Reviews) ใช้เทคนิคพิชญพิจารณ์เพื่อประเมินความก้าวหน้าของประเทศสมาชิกในการปรับปรุงนโยบายเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
รัฐแคลิฟอร์เนียเป็นรัฐเดียวในสหรัฐที่บังคับให้มีพิชญพิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์ ในปี 2540 ผู้ว่าการรัฐเซ็นกฎหมายวุฒิสภาหมายเลข 1320 (Sher) บทที่ 295 เป็นรัฐบัญญัติของปี 2540 ซึ่งบังคับว่า ก่อนที่กรรมการ กระทรวง หรือสำนักงานขององค์กรป้องกันสิ่งแวดล้อมแคลิฟอร์เนีย (CalEPA) จะเริ่มบังคับกฎ ทั้งการค้นพบข้อเท็จจริง ข้อสรุป และสมมติฐานทางวิทยาศาสตร์ ที่เป็นฐานของกฎที่ว่า ต้องผ่านพิชญพิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์จากองค์กรภายนอกที่เป็นอิสระ เป็นข้อบังคับที่รวมเข้าในประมวลกฎหมายสุขภาพและความปลอดภัยแคลิฟอร์เนียมาตรา 57004
การแพทย์
คำอังกฤษว่า medical peer review (พิชญพิจารณ์ทางการแพทย์) อาจหมายถึง
การขนส่งระบบรางในประเทศอินโดนีเซีย
การขนส่งระบบรางในประเทศอินโดนีเซีย ส่วนใหญ่จะอยู่บนเกาะชวาซึ่งมีรถไฟสายหลักอยู่ 2 สาย ส่วนในเกาะสุมาตราจะมีสายรถไฟที่ไม่เชื่อมต่อกันถึง 5 สาย ซึ่งจะมีในจังหวัดอาเจะฮ์, จังหวัดสุมาตราเหนือ (พื้นที่รอบเมืองเมดัน), จังหวัดสุมาตราตะวันตก (พื้นที่รอบเมืองปาดัง), จังหวัดสุมาตราใต้ และจังหวัดลัมปุง สำหรับรถไฟทางไกลในอินโดนีเซีย ดำเนินการโดยรัฐวิสาหกิจบริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด ส่วนรถไฟชานเมืองในจาการ์ตาดำเนินการโดยบริษัท รถไฟชานเมืองอินโดนีเซีย จำกัด
ขนาดความกว้างรางรถไฟ ส่วนใหญ่ใช้รางขนาด นอกจากนี้ยังมีรางขนาด  (รวมถึงสายรถไฟใหม่ในจังหวัดอาเจะฮ์) และ  การจ่ายไฟฟ้าให้ระบบรางมีเฉพาะรถไฟชานเมืองในจาการ์ตาซึ่งใช้ระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัว ไฟฟ้ากระแสตรง ความต่างศักย์ 1500 โวลต์
ประวัติโดยย่อ
ทางรถไฟสายแรกในอินโดนีเซีย เปิดใช้งานเมื่อ ค.ศ. 1867 ต่อมาได้มีการขยายเส้นทางทั้งสายของรัฐและสายของเอกชน
จากการยึดครองของญี่ปุ่นและการทำสงครามประกาศเอกราช ส่งผลให้สภาพทางรถไฟอยู่ในสภาพที่แย่มาก ใน ค.ศ. 1950 ได้มีการซื้อรถจักรไอน้ำ 100 คันเข้ามาใช้งาน ต่อมาใน ค.ศ. 1953 ได้สั่งซื้อรถจักรดีเซลไฟฟ้าคันแรกจากสหรัฐอเมริกา และมีรถจักรดีเซลไฟฟ้าครอบคลุมทั่วประเทศในช่วง ค.ศ. 1980 ส่วนรถไฟฟ้าได้สั่งซื้อมาจากประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1970 เพื่อใช้แทนที่รถจักรไฟฟ้าที่ใช้งานมากว่า 60 ปี
ในช่วงแรก ๆ หลังประกาศเอกราช ทางรถไฟทุกสายควบคุมโดยรัฐบาล ต่อมาได้มีการก่อสร้างทางรถไฟหลายสายมากขึ้น ทั้งทางเดี่ยว ทางคู่ และทางสี่ ในอดีตเคยมีรถรางให้บริการ แต่ได้ถูกยกเลิก ทำให้ระยะทางของรางจาก 7,000 กิโลเมตร ลดลงเหลือเพียง 3,000 กิโลเมตร
การให้บริการ
บริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด ให้บริการสายรถไฟอย่างครอบคลุมบนเกาะชวาและเกาะสุมาตรา (ยกเว้นในจังหวัดสุมาตราตะวันตกซึ่งมีเฉพาะรถไฟนำเที่ยวประจำสัปดาห์) ชนิดตู้โดยสารมีหลากหลายชนิด อาทิ รถนั่งพิเศษปรับอากาศ รถนั่งธุรกิจไม่ปรับอากาศ รถนั่งชั้นประหยัดไม่ปรับอากาศ เป็นต้น ต่อมารถโดยสารสองชนิดหลัง ได้ติดตั้งระบบปรับอากาศเสร็จเรียบร้อยภายใน ค.ศ. 2013
ส่วนขบวนรถนอนล้วนนั้นไม่มีมานานแล้ว โดยรถนอนล้วนขบวนสุดท้ายคือ ขบวนรถด่วน บีมา ซึ่งให้บริการในช่วง ค.ศ. 1967-1984 ต่อมาได้ปรับเปลี่ยนมาเป็นขบวนรถนั่ง โดยมีรถนอนอยู่เพียง 1-2 คันต่อขบวนเท่านั้น จนกระทั่งใน ค.ศ. 1995 รถนอนจึงได้ถูกยกเลิก และได้ดัดแปลงมาเป็นรถนั่งทั้งหมด
การบริการรถไฟโดยสาร ได้รับการฟื้นฟูในช่วง ค.ศ. 1995-1999 ซึ่งมีการเปิดเดินรถไฟด่วนอีกหลายขบวน ต่อมาอัตราค่าโดยสารเครื่องบินได้ลดลง ส่งผลให้การพัฒนารถไฟเกิดการชะลอตัว จำนวนผู้โดยสารรถไฟคงที่ ส่วนขบวนรถไฟถูกลดจำนวนลงครึ่งหนึ่ง
ตู้โดยสารสำหรับสุภาพสตรี
เนื่องจากมีการร้องเรียนถึงการล่วงละเมิดทางเพศในที่สาธารณะเป็นจำนวนมาก บริษัท รถไฟอินโดนีเซีย จำกัด จึงได้จัดตู้โดยสารสำหรับสุภาพสตรีในรถไฟชานเมืองบางขบวนของจาการ์ตา ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ต่อมาในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ได้เปลี่ยนมาพ่วงตู้โดยสารสำหรับสุภาพสตรีในขบวนรถไฟทางไกล โดยจะพ่วงในคันแรกและคันสุดท้ายของแต่ละขบวน
โครงข่ายรถไฟ
โครงข่ายรถไฟส่วนใหญ่อยู่บนเกาะชวา และสายรถไฟเชื่อมต่อระหว่างเมืองหลักสำคัญ เช่น รถไฟจากเมืองเมอรักซึ่งอยู่ทางตะวันตกสุดของเกาะ ไปยังเมืองบาญูวางี ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของเกาะ อย่างไรก็ตาม ยังมีสายรถไฟหลายสายที่ไม่ได้เชื่อมต่อบนเกาะสุมาตรา โดยสายรถไฟแต่ละส่วนจะอยู่ที่สุมาตราเหนือ สุมาตราตะวันตก และสุมาตราใต้ตามลำดับ สายรถไฟเหล่านี้สร้างในสมัยที่เป็นอาณานิคมเนเธอร์แลนด์ สำหรับในส่วนของสายรถไฟสุมาตราเหนือเคยปิดตัวไปครั้งหนึ่งเมื่อ ค.ศ. 1971 แต่ได้กลับมาเปิดใช้งานอีกครั้งใน ค.ศ. 2011
รถไฟบนเกาะสุมาตรา
ใน ค.ศ. 2013 มีทางรถไฟบนเกาะสุมาตรา 1,869 กิโลเมตร แต่มีระยะทางที่ใช้งานได้จริง 1,348 กิโลเมตร และมีโครงการ ทางรถไฟสายทรานส์สุมาตรา ซึ่งเป็นการรวมสายรถไฟทั้งภูมิภาคให้เชื่อมต่อกัน สำหรับสายรถไฟบนเกาะสุมาตรา แบ่งออกเป็น 3 ภูมิภาค ได้แก่
การขนส่งสินค้า
บนเกาะชวา มีขบวนรถสินค้าไม่มากนัก เนื่องจากข้อจำกัดด้านปริมาณทางรถไฟ ขบวนรถสินค้าที่สำคัญ ได้แก่ ขบวนรถสินค้า กาลีมัซ วิ่งระหว่างจาการ์ตา-ซูราบายา นอกจากนี้ยังมีขบวนรถสินค้าอื่น ๆ อาทิ ขบวนรถน้ำมัน เป็นต้น ในช่วงปีที่ผ่านมา ได้มีการพัฒนาการขนส่งสินค้าระบบรางให้ดียิ่งขึ้น โดยการนำเข้ารถจักรจีอี ซีซี 206 อีกทั้งยังสร้างทางคู่เชื่อมระหว่างจาการ์ตา-ซูราบายาอีกด้วย
ในสุมาตราใต้ มีขบวนรถไฟขนถ่านหิน ส่วนในสุมาตราตะวันตก มีขบวนรถไฟขนปูนซีเมนต์ และในสุมาตราเหนือ มีขบวนรถไฟขนน้ำมันปาล์มและยางพารา
จาการ์ตาและปริมณฑล
ในปัจจุบัน จาการ์ตามีระบบรถไฟชานเมือง กาเอร์เอ็ล โกมูเตอร์ไลน์ ให้บริการ ส่วนรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนจาการ์ตา มีกำหนดเปิดให้บริการใน ค.ศ. 2016
ซูราบายาและปริมณฑล
มีรถไฟชานเมืองวิ่งให้บริการในเขตเมืองซูราบายา นอกจากนี้ยังมีโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานอีกด้วย
การอนุรักษ์รถจักร
อินโดนีเซียมีรถจักรหลายรุ่น จากหลายผู้ผลิต แต่อย่างไรก็ตาม เหลือรถจักรไอน้ำที่ใช้งานได้เพียง 3 คันเท่านั้น โดยทั้งสามคันนี้ตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รถไฟอัมบาราวาทั้งหมด ส่วนรถจักรที่ปลดประจำการแล้ว ได้ถูกนำมาจัดแสดงไว้ที่พิพิธภัณฑ์การขนส่ง ในสวนสาธารณะของจาการ์ตา และพิพิธภัณฑ์รถไฟอัมบาราวาในเกาะชวาตอนกลาง โดยรถจักรไอน้ำหลายคัน ได้ถูกปลดประจำการตั้งแต่ช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชียแล้ว บางส่วนได้ส่งคืนผู้ผลิต บางส่วนนำเข้าพิพิธภัณฑ์
รายการอ้างอิงนี้ แสดงรายชื่อรถจักรที่ยังคงอนุรักษ์ไว้อยู่
กู๊ดไนท์ เวิลด์
กู๊ดไนท์ เวิลด์ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอูรุ โอกาเบะ เผยแพร่ในเว็บไซต์อูระซันเดย์และบริการมังงะวันของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 ถึงมกราคม พ.ศ. 2560 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ทั้งหมด 5 เล่ม ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงโดยสตูดิโอนาซมีกำหนดฉายทางเน็ตฟลิกซ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566
จุดผ่านแดนถาวรเชียงของ
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)  หรือ จุดผ่านแดนถาวรเชียงของ เป็น 1 ใน 9 จุดผ่านแดนระหว่างประเทศไทยและลาวในพื้นที่จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่ในพื้นที่บ้านดอนมหาวัน ตำบลเวียง อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย โดยมีแม่น้ำโขงเป็นเส้นแบ่งเขตแดนตามธรรมชาติ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับบ้านดอน เมืองห้วยทราย แขวงบ่อแก้ว ประเทศลาว
จุดผ่านแดนดังกล่าว เป็นเส้นทางเชื่อมต่อไปยังประเทศจีนผ่านประเทศลาวในชื่อเส้นทางสายอาร์ 3 เอ
ประวัติ
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 เปิดขึ้นหลังการก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย) ซึ่งเปิดขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2556 แต่ในช่วงแรกที่เปิดจุดผ่านแดนถาวร การขนส่งสินค้าและศุลกากรจะต้องทำการขออนุมัติเป็นการเฉพาะคราว ก่อนจะกำหนดให้มีด่านพรมแดนเชียงของแห่งที่ 4 ในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
การผ่านแดน
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 เปิดทำการตั้งแต่เวลา 06.00 - 22.00 น. สำหรับผู้ที่ต้องการจะเดินทางผ่านแดนนั้นจะต้องมีเอกสารประจำตัว อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ
นอกจากนี้ยังสามารถนำรถยนต์ข้ามแดนไปยังประเทศลาวได้ โดยต้องเตรียมเอกสารและเครื่องหมายกำกับรถซึ่งสามารถขอออกได้ที่สำนักงานขนส่งทั่วประเทศ
กิจกรรม
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 มีความสำคัญในด้านของการเดินทางและการขนส่งที่สามารถเดินทางผ่านประเทศลาวและเชื่อมต่อไปยังประเทศจีนได้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางสายอาร์ 3 เอ ที่เชื่อมต่อระหว่าง กรุงเทพมหานคร – ด่านเชียงของ – ด่านห้วยทราย – ด่านบ่อเต็น – ด่านบ่อหาน – เมืองคุนหมิง ระยะทางกว่า 1,240 กิโลเมตร ซึ่งเป็นเส้นทางในการส่งออกสินค้าสำคัญของประเทศไทย อาทิ ผลไม้สด (แช่เย็น แช่แข็ง และผลไม้แห้ง) พืชผัก ผลไม้แปรรูป เครื่องเทศและสมุนไพรต่าง ๆ และสินค้าสำหรับอุปโภคบริโภค
ด่านตรวจคนเข้าเมือง
ด่านตรวจคนเข้าเมืองเชียงของ อยู่ภายใต้การดูแลของตรวจคนเข้าเมืองเชียงแสน
การเดินทาง
จุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 สามารถเดินทางมาได้ทั้งด้วยรถยนต์ส่วนบุคคล และระบบขนส่งสาธารณะ เพื่อข้ามไปยังฝั่งประเทศลาว
เส้นทาง
จากจังหวัดเชียงราย เดินทางแยกจากถนนพหลโยธินมาตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1020 ไปตามเส้นทางจนถึงกิโลเมตรที่ 132+050 และเลี้ยวขวาที่แยกด่านเชียงของไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1356 จะถึงจุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 อยู่ที่ปลายทางเชื่อมต่อกับสะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย) และเชื่อมต่อไปยังฝั่งลาว
ขนส่งสาธารณะ
ระบบขนส่งสาธารณะสำหรับเดินทางมายังจุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 ประกอบไปด้วย
รถโดยสารประจำทาง
ปัจจุบันมีการเดินรถโดยสารระหว่างจังหวัดเชียงราย และจังหวัดเชียงใหม่ เพื่อเดินทางไปยังจุดผ่านแดนถาวรสะพานมิตรภาพ 4 และข้ามไปยังฝั่งประเทศลาว ประกอบไปด้วย
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลลีก (Turkish Women's Volleyball League; Türkiye Kadınlar Voleybol 1. Ligi) หรือในชื่อ ซุลตันลาร์ลีกี (Sultanlar Ligi) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลลีกอาชีพระดับสูงสุดของประเทศตุรกี ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1983 ซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลลีกถือเป็นลีกวอลเลย์บอลชันนำของทวีปยุโรปเนื่องจากตัวแทนของลีกได้ประสบความสำเร็จอย่างมากในการแข่งขันในทวีปยุโรป
รูปแบบการแข่งขัน
รูปแบบการแข่งขันในปัจจุบันมีทีมร่วมแข่งขัน 12 ทีม จะแข่งขันในระบบพบกันหมด เหย้าและเยือน เมื่อการแข่งขันรอบคัดเลือกเสร็จสิ้น 8 อันดับแรกจะผ่านเข้ารอบเพลย์ออฟ โดย 4 ทีมที่ชนะจากรอบเพลย์ออฟจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะต้องไปแข่งขันในรอบจัดอันดับ 5–8 และทีมอันดับที่ 9–12 จะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟตกชั้นจะมีเพียง 2 ทีมที่จะตกชั้นไปเล่นดิวิชัน 2 ในฤดูกาลต่อไป
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ
• 1983–1984 เอจซาจือบาซือ
• 1984–1985 เอจซาจือบาซือ
• 1985–1986 เอจซาจือบาซือ
• 1986–1987 เอจซาจือบาซือ
• 1987–1988 เอจซาจือบาซือ
• 1988–1989 เอจซาจือบาซือ
• 1989–1990 แอมลัก บันกาซี
• 1991–1992 วาคึฟบังค์
• 1992–1993 วาคึฟบังค์
• 1993–1994 เอจซาจือบาซือ
• 1995–1996 แอมลัก บันกาซี
• 1996–1997 วาคึฟบังค์
• 1997–1998 วาคึฟบังค์
• 1998–1999 เอจซาจือบาซือ
• 1999–2000 เอจซาจือบาซือ
• 2000–2001 เอจซาจือบาซือ
• 2001–2002 เอจซาจือบาซือ
• 2003–2004 วาคึฟบังค์
• 2004–2005 วาคึฟบังค์
• 2005–2006 เอจซาจือบาซือ
• 2006–2007 เอจซาจือบาซือ
• 2007–2008 เอจซาจือบาซือ
• 2008–2009 เฟแนร์บาห์แช
• 2009–2010 เฟแนร์บาห์แช
• 2010–2011 เฟแนร์บาห์แช
• 2011–2012 เอจซาจือบาซือ
• 2012–2013 วาคึฟบังค์
• 2013–2014 วาคึฟบังค์
ประภาคารสันดอนปากน้ำเจ้าพระยา
ประภาคารสันดอนปากน้ำเจ้าพระยา เป็นประภาคารแห่งแรกในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำเจ้าพระยา ควบคุมการก่อสร้างโดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ผู้สำเร็จราชการในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เปิดให้ใช้เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2417 ใช้มาจนถึงวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472 รวมระยะเวลา 55 ปี 22 วัน
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ
• 2014–2015 เฟแนร์บาห์แช
ประภาคารสันดอนปากน้ำเจ้าพระยา
ในสมัยรัชกาลที่ 5 ปากแม่น้ำเจ้าพระยามีเรือเข้าออกจำนวนมาก อันเป็นผลมาจากการค้าขายกับต่างชาติที่มากขึ้นกว่าแต่ก่อน สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ใช้ทุนทรัพย์ส่วนตัวในการก่อสร้าง ซึ่งราชกิจจานุเบกษา เล่ม 1 กล่าวว่า ค่าก่อสร้างเป็นเงิน 225 ชั่ง 5 ตำลึง 5 สลึง (18,021.25 บาท) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ได้ส่งพระสยามธุรพาห์ กุงสุลไทย ณ กรุงลอนดอน เป็นผู้ซื้อเรือนตะเกียงมายังสยาม
ระหว่างการก่อสร้างประภาคารได้เกิดทรุดตัวลง ทำให้ก่อสร้างช้ากว่ากำหนด หลังจากแก้ไขใหม่จนก่อสร้างเสร็จแล้ว สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ได้ยกให้เป็นสมบัติของแผ่นดิน ภาษาอังกฤษเรียกประภาคารแห่งนี้ว่า "รีเยนท์ไลท์เฮาส์" (Regent Lighthouse; ประภาคารผู้สำเร็จราชการ) หลักฐานของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ เรียก "ประภาคารสันดอนปากน้ำเจ้าพระยา" คนทั่วไปเรียก "กระโจมไฟสันดอน"
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ
• 2015–2016 วาคึฟบังค์
• 2016–2017 เฟแนร์บาห์แช
• 2017–2018 วาคึฟบังค์
• 2018–2019 วาคึฟบังค์
• 2019–2020 ยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
• 2020–2021 วาคึฟบังค์
• 2021–2022 วาคึฟบังค์
ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์
ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ เป็นชั้นเพกทินซึ่งมีคุณสมบัติเหนียว ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ทำหน้าที่เชื่อมยึดผนังเซลล์ของแต่ละเซลล์พืชเข้าด้วยกัน พืชต้องการผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์เพื่อสร้างความแข็งแรงแก่เซลล์ฺ ผนังเชื่อมยึดระหว่างเซลล์ประกอบด้วยสารจำพวกแคลเซียมแพกเทต และแมกนีเซียมแพกเทต
เลโอ เลอเวินชไตน์
คาร์ล ฟรีดริช เจ้าชายรัชทายาทแห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซนเบิร์ก (Leo Löwenstein; 30 กันยายน พ.ศ. 2509 – 24 เมษายน พ.ศ. 2553) เป็นพระโอรสในอาล็อยส์-ค็อนสตันทีน เจ้าชายที่ 9 แห่งเลอเวินชไตน์-แวร์ทไฮม์-โรเซินแบร์คกับเจ้าหญิงอนาสตาเซียแห่งปรัสเซีย เป็นพระนัดดาในเจ้าชายวิลเฮล์ม มกุฎราชกุมาร พระราชปนัดดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระองค์ทรงเป็นนักแข่งรถที่มีชื่อเสียง โดยทรงพระนามในวงการนักแข่งว่า เลโอ เลอเวินชไตน์ โดยทรงขับรถแวน
เสกสมรส
เลโอ เลอเวินชไตน์ ทรงเสกสมรสกับ สเตฟานี ฟอน เบิร์นเกน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2541 มีพระบุตรดังนี้
โดยครอบครัวของพระองค์ประทับในเลเดนเบรชท์ รัฐบาวาเรีย โดยอยู่ติดใกล้กับไร้องุ่น
การสิ้นพระชนม์
ในช่วงรอบที่สามของการแข่งขันชิงแชมป์ทางไกล VLN ในปี 2553 รถ Aston Martin V8 Vantage ของพระองค์พลิกคว่ำและกระแทกรั้วและด้านหลังของรถของพระองค์ลุกเป็นไฟ โดยมีเจ้าหน้าที่เข้ามาถวายความช่วยเหลือ แต่ก็ไม่เป็นผล พระองค์สิ้นพระชนม์ในที่เกิดเหตุจากการดมควันมากเกินไป โดยทรงเป็นผู้ที่ 7 ที่เสียชีวิตในระหว่างการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศเยอรมันตั้งแต่ปี 2520 พระศพถูกฝังในสุสานเชื้อพระวงศ์ที่อารามเอ็งเงิลแบร์ค Großheubach เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2553
อีซีคีล แจ็กสัน
ริกคลอน สตีเฟนส์ (Rycklon Stephens) เกิดวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1978 นักมวยปล้ำอาชีพชาวกายอานา อดีตนักมวยปล้ำWWEใช้ชื่อ อีซีคีล แจ็กสัน (Ezekiel Jackson)
ประวัติ
อีซีคีลได้เซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2007 เปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ 2008 โดยรับบทเป็นบอดี้การ์ดให้กับไบรอัน เคนดริก โดยอีซีคีลขึ้นปล้ำแมตช์แรกชนะซูเปอร์ เครซี จากนั้นก็เริ่มปล้ำแท็กทีมกับเคนดริก
อีซีคีลได้ถูกดราฟท์ตัวไปECW ค่ายมวยปล้ำที่มีความโหดเป็นแกนหลัก และก็ต้องแยกบทบาทกับเคนดริก ตอนย้ายมาอยู่ ECW ก็หายไปพักนึงโดยไปฝึกที่ FCW แต่พอกลับมาก็มาพร้อมกับวลาดิเมียร์ คอซลอฟ และก็หันไปเป็นลูกน้องของวิลเลียม รีกัล ที่วางแผนจะเอาแชมป์ ECW มากจากคริสเตียนให้ได้ แต่ก็ชิงเท่าไหร่ก็ไม่สำเร็จ   และในที่สุดก็ถึงคราวตอนสุดท้ายของ ECW อีซีคีลก็สามารถคว้าแชมป์จากคริสเตียนมาได้ในแมตช์เอ็กซ์ตรีมรูลส์ ทำให้เป็นแชมป์ ECW สมัยแรกและคนสุดท้าย
หลังจากเป็นแชมป์คนสุดท้าย อีซีคีลก็ได้ย้ายมาสังกัดอยู่รอว์ และได้ปล้ำแมตช์แรกเอาชนะจิมมี หวาง หยางไปได้ จากนั้นก็สามารถเอาชนะเคนมาได้ในดาร์กแมตช์ ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของทีมฝั่งรอว์แพ้ทีมฝั่งสแมคดาวน์ ในรอว์ พฤศจิกายน เขาได้มาสู่การแข่งขันคิงออฟเดอะริง แต่ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ
อีซีคีลได้ย้ายมาสแมคดาวน์ และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกลุ่มเดอะคอร์ ร่วมกับเวด บาร์เร็ตต์, ฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล  ในรอยัลรัมเบิล (2011) ได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล โดยก่อนเริ่มแมตช์ก็มีการรุมอัดกันระหว่างเดอะคอร์กับเดอะนิวเน็กซัส แต่ทว่าผู้จัดการทั่วไปนิรนามของรอว์ได้ส่งอีเมลมาบอกให้ทั้งสองฝ่ายหยุด และให้กลับไปหลังเวทีทั้งหมด อีซีคีลได้ออกมาเป็นลำดับที่36 แต่ก็ถูกเหวี่ยงออกจากเวทีโดยเคน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 กลุ่มเดอะคอร์ได้ปล้ำแท็กทีม 8 คน แพ้ให้กับบิ๊กโชว์, เคน, ซานติโน มาเรลลา และโคฟี คิงส์ตัน
ในสแมคดาวน์ 6 พฤษภาคม 2011 อีซีคีลได้ถูกรุมและเตะออกจากกลุ่มเดอะคอร์ จากนั้นก็ได้กลายมาเป็นฝ่ายธรรมะ ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ได้เอาชนะบาร์เร็ตต์คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสมัยแรก ในสแมคดาวน์ 9 สิงหาคม 2011 เสียแชมป์ให้โคดี โรดส์ ปี 2014 ได้ลาออกจาก WWE
ขาชัยปุระ
เท้าชัยปุระ (Jaipur foot, जयपुर पांव; ชยปุร ปามฺว) หรือ ขาชัยปุระ (Jaipur leg) เป็นขาเทียมจากยางสำหรับผู้ที่ตัดขา ตั้งแต่ใต้ระดับเข่าลงไป ถึงแม้ว่าขาชัยปุระจะด้อยกว่าในหลายแง่ เมื่อเทียบกับขาเทียมจากคาร์บอนไฟเบอร์ แต่เนื่องจากสามารถปรับใช้ได้หลากหลาย และมีราคาต้นทุนที่ถูกกว่ามาก ขาชัยปุระจึงเป็นขาเทียมที่ได้รับการยอมรับ
ขาชัยปุระเป็นผลงานออกแบบและพัฒนาโดยราม จันทระ ชาร์มา (Ram Chandra Sharma) และแพทย์ออร์โทพีดิกส์ พี. เค. เสฐี ในปี ค.ศ. 1968 ซึ่งในเวลานั้นกำลังดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาออร์โทพีดิกส์ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์สวาอี มาน สิงห์ ในชัยปุระ ขาเทียมแบบที่มีอยู่เดิมไม่สามารถใช้นั่งยองหรือทำงานในนาข้าวเปียกแฉะได้ จึงได้คิดค้นพัฒนาขาชัยปุระขึ้นมาเพื่อแก้ปัญหาเหล่านี้ซึ่งพบได้ทั่วไปในผู้ใช้ขาเทียมยากไร้ในพื้นที่ชนบทของอินเดีย
ขาชัยปุระประกอบด้วยเข่าทำจากไม้ และส้นทำจากยาง ผนังชั้นนอกบาง ๆ เป็นคอร์ดยางรถ (tire cord) ซึ่งทำมาจากยาง โดยดัดแปลงมาจากรูปแบบของขาเทียม SACH
ผนังเซลล์ทุติยภูมิ
ผนังเซลล์ทุติยภูมิ เป็นชั้นที่เกิดขึ้นเมื่อเซลล์หยุดขยายขนาดแล้ว โดยประกอบด้วยสารจำพวกเซลลูโลส, คิวติน, ซูเบอริน, ลิกนิน, และเพกทินมาเกาะ เซลล์ที่มีผนังเซลล์ทุติยภูมิ ได้แก่ เซลล์เส้นใย, เซลล์เทรคีด และเวสเซลของท่อลำเลียงน้ำ
พ.ศ. 2470
พุทธศักราช 2470 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1927 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
สงครามเพลง (ภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2526)
สงครามเพลง เป็นภาพยนตร์ว่าด้วยธุรกิจเพลง กำกับภาพยนตร์โดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ออกฉายเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2526 สร้างโดย บางกอกการภาพยนตร์ ของ ฉลอง ภักดีวิจิตร นำแสดงโดย ธีรพงศ์ เหลียวรักวงศ์, เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ , ยอดรัก สลักใจ , เศรษฐา ศิระฉายา , พุ่มพวง ดวงจันทร์ , กรุง ศรีวิไล ,  พิงค์แพนเตอร์ , ฮอตเปปเปอร์ , มานพ อัศวเทพ , ฤทธิ์ ลือชา , รณ ฤทธิชัย , สายัณห์ จันทรวิบูลย์ , ธิติมา สังขพิทักษ์ และ ดาวใต้ เมืองตรัง  ภาพยนตร์ดังกล่าวยังเป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของพุ่มพวง ดวงจันทร์ด้วย หลังจากในปี พ.ศ. 2533 สงครามเพลงก็ได้ถูกนำมาสร้างในภาค 2 สงครามเพลงแผน 2 นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี, สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ทิพย์ ธรรมศิริ, ตรีรัก รักการดี สร้างโดย บางกอกเอ็นเตอร์ไพรส์ โดย ธนารุ่งโรจน์ กำกับการแสดงโดย สายัณห์ จันทรวิบูลย์ ออกฉายครั้งแรกวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2533
ต่อมาภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์และได้มีพิธีบวงสรวงในปี พ.ศ. 2558 กำกับการแสดงโดย กัญจน์ ภักดีวิจิตร ลูกชายคนเล็กของฉลอง ภักดีวิจิตรมีนักแสดงนำอาทิ ชนาธิป โพธิ์ทองคำ ลักษณ์นารา เปี้ยทา เปาวลี พรพิมล สมชาย เข็มกลัด และ เต๋า ภูศิลป์
เรื่องย่อ
เรื่องราวการขับเคี่ยวแข่งขันทางธุรกิจระหว่างสองค่ายเพลง ที่ห้ำหั่นกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ชิงไหวชิงพริบ งัดกลยุทธ์นานามาสู้กัน หรือเรียกสั้นๆ ว่าสงครามเพลง ซึ่งมีทั้งเพลงลูกทุ่ง ลูกกรุง ที่สุดเมื่อเหนื่อยหนักหมดแรง จึงไม่มีใครเป็นผู้ชนะ
รัฐมเธศ
รัฐมเธศ (मधेश प्रदेश, มเธศ ปฺรเทศ, ) เป็นหนึ่งในเจ็ดรัฐของประเทศเนปาลที่ก่อตั้งขึ้นหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญเนปาล เป็นรัฐที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดแต่มีจำนวนประชากรมากที่สุดของประเทศ กล่าวคือ มีพื้นที่ 9,661 ตารางกิโลเมตร (3,730 ตารางไมล์) หรือประมาณร้อยละ 6.5 ของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศ และมีประชากร 6,126,288 คน (จากสำมะโนประชากรเนปาล พ.ศ. 2564) ประชากรส่วนใหญ่ของรัฐพูดภาษาไมถิลี ภาษาโภชปุระ ภาษาเนปาล และภาษาพัชชิกา
รัฐมเธศมีอาณาเขตติดต่อกับรัฐพาคมตีทางทิศเหนือ รัฐโกศีทางทิศตะวันออก และรัฐพิหารของอินเดียทางทิศใต้ แม่น้ำโกศีและเขตสงวนสัตว์ป่าโกศีฏัปปุทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างรัฐมเธศกับรัฐโกศีซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออก และเส้นแบ่งเขตระหว่างอุทยานแห่งชาติจิตวันกับอุทยานแห่งชาติปรรสา (เดิมเป็นเขตสงวนสัตว์ป่า) ทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างรัฐมเธศกับรัฐพาคมตีซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตก
อารูบาในแพนอเมริกันเกมส์
อารูบา ได้เข้าร่วมการแข่งขัน แพนอเมริกันเกมส์ ตั้งแต่การแข่งขันครั้งที่ 10 ในช่วงปี ค.ศ. 1987
จำนวนเหรียญ
ในการจัดเรียงตารางตามเมืองเจ้าภาพ จำนวนเหรียญทั้งหมด หรือคอลัมน์อื่น ๆ ให้คลิกที่ ไอคอนถัดจากชื่อคอลัมน์
ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา
ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา หรือ ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าเมืองร้อน เป็นประเภทของภูมิอากาศซึ่งได้รับการแบ่งประเภทตามระบบการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพินให้แทนด้วยตัวอักษร "Aw" และ "As" ภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนามีอุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละเดือนมากกว่า 18 องศาเซลเซียสในทุก ๆ เดือนของปี และสามารถกล่าวได้ว่ามีฤดูแล้ง โดยฤดูที่แล้งที่สุดมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าน้อยกว่า 60 มิลลิเมตร โดยภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนานี้มีปริมาณน้ำฝนต่ำกว่าภูมิอากาศแบบมรสุมเขตร้อน และมีฤดูแล้งที่มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด มีอุณหภูมิสูง
วอลสตรีต
คำว่า วอลสตรีต มักจะใช้ในความหมายที่หมายถึง ตลาดหลักทรัพย์ ถึงแม้ว่าบริษัทหลักทรัพย์ต่าง ๆ ในนครนิวยอร์กไม่ได้ตั้งอยู่บนถนนวอลล์สตรีทเหมือนในอดีต โดย เจพีมอร์แกน เชส (JPMorgan Chase) บริษัทหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา ย้ายสำนักงานใหญ่ออกจากบริเวณนี้เมื่อ พฤศจิกายน ค.ศ. 2001
บริเวณวอลล์สตรีทจะมีรูปปั้น กระทิง (bull) ตั้งอยู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่หมายถึง เศรษฐกิจดี ส่วนหมี (bear) จะหมายถึงเศรษฐกิจไม่ดี
แมนยูนิเวิร์สโมเดล 2014
นายแบบจักรวาล 2014 (Men Universe Model 2014) เป็นการจัดการประกวดนายแบบจักรวาลครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ณ ซานโตโดมิงโก, สาธารณรัฐโดมินิกัน ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 27 คน จากทั่วโลก โดยบรูโน มูนีฮัน จากประเทศบราซิล ครองตำแหน่งนายแบบจักรวาลประจำปีนี้
เขตเบิร์ชกอ
เขตเบิร์ชกอ (Brčko Distrikt / Брчко Дистрикт), ชื่ออย่างเป็นทางการคือ เขตเบิร์ชกอของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (Brčko Distrikt Bosne i Hercegovine / Брчко Дистрикт Босне и Херцеговине), เป็นหน่วยปกครองตนเองทางตะวันออกเฉียงเหนือของบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
เมืองหลักที่ตั้งของเขตนี้คือ เบิร์ชกอ
อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย (ประสูติ ค.ศ. 1935-2018)
เสกสมรส
อาร์ชดยุกโจเซฟ อาร์พาต และ อาร์ชดัชเชสมาเรีย มีพระนัดดาถึง 29 พระองค์/คน อาร์ชดัชเชสมาเรียแห่งออสเตรีย (ประสูติ ค.ศ. 1935-2018) สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2561 สิริพระชันษา 82 ปี
โอดาวาระ
โอดาวาระ เป็นนครทางทิศตะวันตกในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 มีจำนวนประชากรประมาณ 194,672 มีขนาดพื้นที่ 113.79 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทโอดาวาระที่มีชื่อเสียง
ภูมิศาสตร์
โอดาวาระตั้งอยู่บริเวณที่ราบอาชิงาระ ทางตะวันตกของจังหวัดคานางาวะ ติดกับภูเขาฮาโกเนะ ซึ่งทอดตัวยาวจากทิศเหนือสู่ทิศตะวันตก มีแม่น้ำซากาวะซึ่งไหลออกสู่อ่าวซางามิ ทางทิศตะวันออก ทางทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก
โมโตฮิโระ ฮาตะ
โมโตฮิโระ ฮาตะ เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 1980 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ออกอัลบัมแรกใน พ.ศ. 2549 กับค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ BMG Japan ในชื่อเพลงชิงกูโระ โมโตฮิโระมีความสูง 178 เซนติเมตร หมู่เลือดเอ มีพี่น้อง 3 คน
ประวัติ
ฮาตะเป็นน้องคนสุดท้อง เขาย้ายไปอยู่โยโกฮามะตั้งแต่อายุ 2 ขวบ เขาเริ่มเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุ 3 ขวบหลังจากพี่ชายคนโตได้รับเงินจำนวน 3,000 เยนจากเพื่อน ในช่วงมัธยมต้น ฮาตะเริ่มแต่งเพลง และเริ่มทำงานอย่างจริงจังในฐานะนักดนตรีในช่วงมัธยมปลาย
ใน พ.ศ. 2542 ฮาตะแสดงคอนเสิร์ตครั้งใหญ่ครั้งแรกที่ F.A.D Yokohama live house หลังจากโดนเพื่อนทาบทาม
ใน พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์เรื่องสแตนด์บายมี โดราเอมอน เพื่อนกันตลอดไปได้นำเพลงคำสัญญาของดอกทานตะวัน (ひまわりの約束) ไปใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์
สกายแอนด์ซี
"Sky&Sea" เป็นซิงเกิลที่ 2 ของนักร้องป็อป เอิ๊ต ภัทรวี ในสังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องโดย สุดเขต จึงเจริญ (เอก Season Five) แต่งทำนองโดย เอิ้ต ภัทรวี & Ope และเรียบเรียงโดย เพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆการ ออกจำหน่ายและเผยแพร่มิวสิกวิดีโอครั้งแรกในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2558 เวลา 20.00 น ในยูทูบ สังกัดค่ายไวท์มิวสิค ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
โดยความพิเศษของเพลงนี้อยู่ที่ขั้นตอนการอ­ัดที่อัดทั้งส่วนร้องและดนตรีกันแบบสดๆที­่ชายทะเล เพื่อให้ได้บรรยกาศที่เข้ากับเพลงให้มากที­่สุด และได้รุ่นพี่สุดยอดฝีมือมาช่วยอัดดนตรีให­้ ได้แก่ นอ เครสเชนโด้ (เบส),เคน วงซีล (กลอง), โอ เจ็ทเซ็ตเตอร์ (กีต้าร์ไฟฟ้า), พล แคลช (กีต้าร์โปร่ง) รวมถึง คีย์บอร์ดโอ๊ป เพิ่มศักดิ์ ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์ของเพลงนี้ ร่วมอัดให้ด้วย ด้วยขั้นตอนการทำงานที่ยาก ทำให้การอัดเพลงนี้ ต้องมีการเตรียมการเป็นอย่างดีทั้งในเรื่อ­ง เทคนิคของการอัดเสียง รวมถึงการซ้อมให้เป๊ะมากที่สุด ซึ่งกว่าจะผ่านไปได้เอิ๊ตถึงขั้นเสียน้ำตาด้วยความเครียดและกดดันว่าจะทำออกมาได้ไม­่ดี
เนื้อเพลงพูดถึงการแอบรับใครสักคนแบบไม­่หวังผลตอบแทน เปรียบเหมือนท้องฟ้ากับทะเลที่ดูเหมือนอยู­่ใกล้กัน แต่จริงๆแล้วอยู่ห่างไกลกันมาก
อากาธา: โคเวนออฟเคออส
อากาธา: โคเวนออฟเคออส (Agatha: Coven of Chaos) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของอเมริกาที่กำลังจะฉาย สร้างโดย แจ็ก เชเฟอร์ สำหรับบริการสตรีมมิ่งทางดิสนีย์+ โดยสร้างจากตัวละครของมาร์เวลคอมิกส์ชื่อ อกาธา ฮาร์คเนส เรื่องนี้เป็นซีรีส์โทรทัศน์ลำดับที่ 12 ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) ที่ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์ โดยเนื้อเรื่องมีความต่อเนื่องร่วมกันกับภาพยนตร์ของแฟรนไชส์และเป็นภาคแยกจากซีรีส์เรื่อง วันด้าวิสชั่น (2021) เชเฟอร์ทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักเขียนบทและผู้กำกับนำของซีรีส์ ซีรีส์นี้ผลิตโดยเทเลวิชันเทว็นตี
แคธรีน ฮาห์น กลับมารับบทเป็น อกาธา ฮาร์คเนส จากเรื่อง วันด้าวิสชั่น โดยมี เดบร้า โจ รัปป์ ร่วมแสดงด้วย การพัฒนาซีรีส์ได้เริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 โดยมีเชเฟอร์และฮาห์นร่วมด้วย และมีการประกาศอย่างเป็นทางการในเดือนถัดไป ซีรีส์นี้ถูกตั้งชื่อว่า อากาธา: โคเวนออฟเคออส ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2022 โดยมี เชเฟอร์, กันดยา มอนเตโร และราเชล โกลด์เบิร์ก ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้กำกับก่อนการถ่ายทำในช่วงต้นปี ค.ศ. 2023 มีนักแสดงเพิ่มเติมจำนวนหนึ่งจากเรื่อง วันด้าวิสชั่น ที่กลับมารับบทอีกครั้งในเรื่อง โคเวนออฟเคออส การถ่ายทำเริ่มขึ้นในกลางเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 ที่ไตรลิธ สตูดิโอในแอตแลนตา จอร์เจีย และจะดำเนินไปจนถึงปลายเดือนเมษายน
Aอากาธา: โคเวนออฟเคออส มีกำหนดฉายทางดิสนีย์+ ช่วงปลายปี ค.ศ. 2023 และจะมีทั้งหมด 9 ตอน มันจะเป็นส่วนหนึ่งของเฟสห้าของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
ปล่อย
อากาธา: โคเวนออฟเคออส มีกำหนดฉายทางดิสนีย์+ ช่วงปลายปี 2023 และจะประกอบด้วยเก้าตอน ซึ่งจะเป็นส่วนหนึ่งของเฟสห้า ของ MCU
อมรนาถมนเทียร
ถ้ำอมรนาถ หรือ อมรนาถมนเทียร เป็นโบสถ์พราหมณ์ในชัมมูและกัศมีร์ ประเทศอินเดีย ถ้ำนี้ตั้งแยู่ที่ความสูง 3888 m จากน้ำทะเล ตั้งอยู่ประมาณ 141 km จากศรีนคร เมืองหลวงฤดูร้อนของชัมมูและกัศมีร์ ผ่านทางเมืองปหัลคัม มนเทียรนี้มีความสำคัญมากในศาสนาฮินดู ที่นี่เป็นหนึ่งในมนเทียรที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของฮินดู อมรนาถมนเทียรเป็นหนึ่งใน 51 ศักติปีฐที่บูชาร่างของพระแม่สตีที่ร่วงหล่นลงมาบนโลก
ภายในถ้ำอมรนาถที่ความสูงกว่า 40 m พบหินงอกที่เกิดจากการแข็งตัวของน้ำที่หยดลงมาจากเพดานถ้ำลงไปบนพื้นดินจนในที่สุดได้ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเป็นหินงอกน้ำแข็งจากพื้นถ้ำ ชาวฮินดูนับถือบูชาหินงอกนี้ว่าเป็นศิวลึงค์ ที่ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนองค์พระศิวะ ศิวลึงค์จะขยายขนาดขึ้นตลอดในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคมที่ซึ่งหิมะบนเทือกเขาหิมาลัยเหนือถ้ำเริ่มละลายและหยดลงมาแข็งตัวเพิ่มขึ้น ตามความเชื่อในศาสนาเชื่อว่าศิวลึงค์จะโตขึ้นและหดลงตามจันทรคติ อย่างไรก็ตามไม่พบหลักฐานยืนยันทางวิทยาศาสตร์ต่อความเชื่อนี้
ประวัติ
หนังสือราชตะรังคีนี (Book VII v.183) ได้กล่าวถึงอมรนาถ โดยเชื่อว่าพระราชิตีสุริยมาตีในคริสตศตวรรษที่ 11 ได้ถวายตรีศูล พนลึงค์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ แก่มณเฑียรแห่งนี้ หนังสือราชวลีปาตากาซึ่งเริ่มเขียนโดยพระยาภัทธะได้อ้างถึงการแสวงบุญที่ถ้ำแห่งนี้ นอกเหนือจากนี้ ยังมีตำราโบราณอีกหลายเล่มที่กล่าวถึงการแสวงบุญ ณ ที่แห่งนี้
การค้นพบถ้ำศักดิ์สิทธิ์
François Bernier แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ติดตามจักรพรรดิออรังเซบระหว่างการเยี่ยมกัศมีร์ใน ค.ศ. 1663 ได้เขียนหนังสือ "เดินทางในจักรวรรดิโมกุล" เขากล่าวว่า ระหว่างมีเดินทางเยี่ยมชมสถานที่ต่าง ๆ ในกัศมีร์ เขาได้ "เดินทางแสวงบุญไปยังถ้ำที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์ในสองวันหลังจากออกจาก Sangsafed" "ถ้ำ" ที่เขากล่าวถึง คือถ้ำอมรนาถ โดยบรรณาธิการหนังสือฉบับภาษาอังกฤษที่ตีพิมพ์ครั้งสอง แว็งซองต์ เอ. สมิท ได้ไขข้อสงสัยนี้ให้กระจ่าง เขาเขียนว่า "ถ้ำที่เต็มไปด้วยความมหัศจรรย์นี้ ก็คือถ้ำอมรนาถ ซึ่งไปหินงอกน้ำแข็งที่ก่อตัวจากน้ำที่หยดลงมา หินงอกนี้ได้รับการบูชาจากชาวฮินดูจำนวนมากว่าเป็นสัญลักษณ์แทนองค์พระศิวะ"
การระบาดทั่วของโรคโควิด-19
วันที่ 22 เมษายน 2020 คณะกรรมการมณเทียรศรีอมรนาถประกาศหยุดการแสวงบุญชั่วคราว เนื่องจากการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนา อย่างไรก็ตาม มีการประกาศฉบับใหม่ที่ยกเลิกการระงับการแสวงบุญนี้ ผู้ว่าราชการ Lieutenant G. C. Murmu กล่าวว่า การตัดสินใจครั้งสุดท้ายขึ้นกับการพัฒนาในอนาคตที่เกี่ยวกับการระบาด ในอีกแง่มุมของการระบาดนี้เอง วันที่ 4 กรกฎาคม รัฐบาลดินแดนสหภาพอนุญาตให้นักท่องเที่ยวเพียง 500 คน สามารถเดินทางทางถนนเพื่อมาแสวงบุญ ณ มณเทียรแห่งนี้ได้ ทุกคนที่เดินทางเข้ามาในดินแดนสหภาพชัมมูและกัศมีร์แห่งนี้ จะต้องตรวจหาเชื้อโควิด-19 โดยจะต้องกักตัวภายในสถานที่พักจนกว่าจะพบผลตรวจเป็นลบ อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 21 กรกฎาคม คณะกรรมการมณเทียรศรีอมรนาถสั่งระงับการแสวงบุญ เนื่องจากการระบาดที่หนักขึ้น หลังจากที่ยอดผู้ติดเชื้อในดินแดนสหภาพแห่งนี้เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม
มัวร์เฮเวน
มัวร์เฮเวน (Moore Haven) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในเกลดส์เคาน์ตี รัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา นครนี้มีประชากร 1,635 คนในสำมะโนสหรัฐ พ.ศ. 2543 แต่ใน พ.ศ. 2547 ประชากรได้ถูกบันทึกไว้ที่ 1,726 คน มัวร์เฮเวนยังเป็นเมืองหลวงของเกลดส์เคาน์ตี
ศรีนคร (แก้ความกำกวม)
ศรีนคร มาจากภาษาสันสกฤตแปลว่านคร (เมือง) ที่เป็นศรี อาจหมายถึง
วัดบางขุนเทียนกลาง
วัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2307 เดิมสร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยผู้ที่เคยร่วมสร้างวัดบางขุนเทียนนอก วัดถูกทอดทิ้งให้รกร้างมานานจนกระทั่งในช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 3 พระอธิการวัดได้ปฏิสังขรณ์ขึ้นมาใหม่ โดยมีการบูรณปฏิสังขรณ์พร้อมกับวัดบางขุนเทียนนอก มีเรื่องเล่าว่ารัชกาลที่ 5 เคยเสด็จประพาสต้นมาแถวนี้หลายครั้ง โดยแต่งตัวแบบคนจีนใส่เสื้อกุยเฮง นุ่งกางเกงแพรปั๋งลิ้น เคยเสด็จประทับวัดบางขุนเทียนกลางที่ศาลาท่าน้ำหลังที่ชาวบ้านเรียกว่า ศาลายาว ซึ่งปัจจุบันได้อนุรักษ์ไว้คงสภาพเดิม รัชกาลที่ 5 เสด็จออกช่วงเช้าเข้าถึงบางขุนเทียนตอนกลางวันเข้ามาทางแม่น้ำเจ้าพระยา-ดาวคะนอง ขากลับ กลับคลองสนามชัย-คลองด่าน ในตอนเย็น
คลองแม่ข่า
คลองแม่ข่า, น้ำแม่ข่า หรือ แม่น้ำข่า เป็นคลองโบราณสายหนึ่งของจังหวัดเชียงใหม่ เป็นหนึ่งในชัยภูมิที่พญามังรายทรงเลือกที่จะสร้างเมืองเชียงใหม่เมื่อกว่า 700 ปีที่แล้ว เดิมคลองแม่ข่าทำหน้าที่เป็นคูเมืองชั้นนอกที่โอบล้อมเมือง และเป็นทางระบายน้ำล้นลงสู่แม่น้ำปิง แต่จากการขยายตัวของชุมชนเมืองเมื่อสามทศวรรษที่ผ่านมาทำให้น้ำในคลองเน่าเสียหนัก ซึ่งได้มีความพยายามที่จะพัฒนาคลองนี้ให้กลับมามีสภาพปรกติดังเดิมแต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จ
ประวัติ
และยังปรากฏใน พื้นเมืองเชียงใหม่ อีก ความว่า
"'...อยู่ที่นี่ หันน้ำตกแต่อุชุปัตตาดอยสุเทพ มาเป็นแม่น้ำไหลไปหนเหนือ แล้วไหลดะไปหนวันออก แล้วไหลไปใต้ แล้วไหลไปวันตกเกี้ยวเวียงกุมกาม แม่น้ำนี้เป็นนครคุณเกี้ยวเมืองอันนี้...'"
คลองแม่ข่าไหลจากมาจากอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุยที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ถือเป็นสายน้ำที่หล่อเลี้ยงเมืองเชียงใหม่ ในอดีตคลองแม่ข่าทำหน้าที่ทั้งเส้นทางสัญจร เป็นคูเมืองชั้นนอกเพราะคลองนั้นโอบรอบเวียง และยังเป็นทางระบายน้ำ มวลน้ำบางส่วนจะไหลไปรวมกันที่หนองบัวเจ็ดกอ (บ้างเรียก หนองบัว, หนองเขียว หรือหนองป่าแพ่ง) ซึ่งเป็นหนองน้ำโบราณที่มีมาตั้งแต่สร้างเมืองเชียงใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง ก่อนไหลไปสู่แม่น้ำปิง แต่ปัจจุบันหนองน้ำดังกล่าวสิ้นสภาพไปแล้วและถูกถนนอัษฎาธรตัดผ่านเพื่อไปบรรจบกับถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เชียงใหม่-ลำปาง ในอดีตหนองน้ำนี้จะทำหน้าที่รองรับมวลน้ำมหาศาลซึ่งถือเป็นการป้องกันอุทกภัย อันแสดงให้เห็นถึงความสามารถด้านการจัดการน้ำของชาวเชียงใหม่ในอดีต และชาวเชียงใหม่ในอดีตกล่าวว่าหากปีใดหนองบัวไม่มีน้ำจะเกิดทุกข์ เป็นอาทิ คลองแม่ข่าจะทำหน้าที่ส่งน้ำเลี้ยงคูเมืองชั้นนอก และยังรับน้ำจากลำห้วยต่าง ๆ ที่ไหลลงสู่เมืองเชียงใหม่ไม่ให้ไหลลงแม่น้ำปิงไปเสียก่อนเพื่อกระจายน้ำสำหรับการอุปโภคบริโภคแก่บรรดาชุมชนต่าง ๆ ที่เรียงรายไปตามลำคลอง
ในอดีตคลองแม่ข่ามีความอุดมสมบูรณ์ น้ำใสสะอาด ชาวบ้านสามารถใช้ประโยชน์จากน้ำจากคลอง รวมทั้งสามารถจับปลาและปูที่อยู่ในคลองมาบริโภคได้ แต่ด้วยความที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การศึกษา และวัฒนธรรมของภาคเหนือ ส่งผลให้เกิดการขยายตัวของเมืองเชียงใหม่อย่างไร้ระบบในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา มีชุมชนแออัดผุดขึ้นรวมทั้งเกิดการบุกรุกคลองแม่ข่าทำให้มีผู้คนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น คลองมีขนาดแคบลงกว่าแต่ก่อน และทรุดโทรมอย่างยิ่ง ทั้งมีการทิ้งน้ำเสียจากทั้งจากสถานประกอบการต่าง ๆ จนถึงระดับครัวเรือนที่ขาดระบบบำบัดน้ำเสีย จนทำให้คลองแม่ข่าเน่าเสียมายาวนานจนเป็นปัญหาเรื้อรังที่แก้ไม่ตก และใช้งบประมาณในการทำความสะอาดคลองหลายล้านบาทในแต่ละปี จากการศึกษาคุณภาพน้ำพบว่าน้ำในคลองนั้นเสียอยู่ในระดับที่ 5 คือคุณภาพเสียสูงสุด ไม่สามารถนำมาใช้อุปโภคบริโภคได้อีก มีอ็อกซิเจนต่ำกว่ามาตรฐาน ทั้งพบสารปนเปื้อน อาทิ อีโคไลน์ ไนเตรต และฟอสฟอรัสสูงกว่าปรกติ ทำให้น้ำมีกลิ่นเหม็นและมีสีขุ่นดำ