cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยาแก้ซึมเศร้า
ยาแก้ซึมเศร้ารุ่นสอง
ส่วนยาสมุนไพรจากพืชล้มลุก Hypericum perforatum (St John's wort) กลายเป็นยาที่ไม่ค่อยได้ใช้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ยกเว้นในประเทศเยอรมนีที่ในที่สุดก็มีสารสกัดที่ได้รับอนุมัติและวางขาย มีงานทดลองประสิทธิผลขนาดเล็กในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 แล้วในที่สุดก็ได้ความสนใจมากขึ้นหลังจากงานวิเคราะห์อภิมานปี 1996 งานหนึ่งที่ตรวจดูงานทดลองทางคลินิกแบบสุ่มที่ผ่าน ๆ มา แต่ก็ยังเป็นยาที่วางขายโดยไม่ต้องอาศัยใบสั่งแพทย์ในประเทศต่าง ๆ โดยมาก และก็ยังมีงานวิจัยที่ดำเนินต่อไปเพื่อตรวจสอบประสิทธิผลของส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์ของสมุนไพรคือ hyperforin และเพื่อเข้าใจกลไกการทำงานของมัน
การสั่งยา
ส่วนในสหราชอาณาจักร ตัวเลขที่รายงานในปี 2553 แสดงว่า ระบบสาธารณสุข (National Health Service) เพิ่มการสั่งยาแก้ซึมเศร้าเป็นทวีคูณในช่วงทศวรรษเดียว งานวิเคราะห์ที่พิมพ์ในปี 2557 แสดงว่า ในช่วง 14 ปีระหว่างปี 2541-2555 ใบสั่งยาเพิ่มจาก 15 ล้านชุดไปเป็น 40 ล้านชุด และประมาณ 50% ของจำนวนยาที่เพิ่มขึ้นเกิดภายใน 4 ปีหลังจากวิกฤตการณ์การเงิน พ.ศ. 2550–2551 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่อัตราสั่งยาแก้ซึมเศร้าเพิ่มจาก 6.7% ไปเป็น 8.5% แหล่งข้อมูลเหล่านี้เสนอว่า นอกจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยแล้ว ปัจจัยอื่น ๆ ที่อาจมีอิทธิพลต่ออัตราการสั่งยารวมทั้งการวินิจฉัยที่ดีขึ้น การลดตราบาปทางสังคมเกี่ยวกับโรคจิต แนวโน้มการสั่งยาทั่วไป ลักษณะต่าง ๆ ของแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป เขตภูมิภาค และสถานะด้านที่อยู่อาศัย ปัจจัยอีกอย่างก็คือ ยาเหล่านี้เดี๋ยวนี้ใช้รักษาแก้โรคอื่น ๆ รวมทั้ง โรควิตกกังวลทางสังคม (social anxiety) และความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (PTSD)
ยาที่สั่งมากที่สุด
ประเทศสหรัฐอเมริกา - ยาแก้ซึมเศร้าที่สั่งมากที่สุดในตลาดปลีกสหรัฐปี 2553 คือ ประเทศเนเธอร์แลนด์ - paroxetine (SSRI) โดยขายเป็นยาสามัญ เป็นยาแก้ซึมเศร้าที่สั่งมากที่สุดตามด้วย amitriptyline (TCA), citalopram (SSRI) และ venlafaxine (SNRI)
มุมมองทางสังคมศาสตร์
นักวิชาการบางท่านเน้นความจำเป็นในการตรวจดูการใช้ยาแก้ซึมเศร้าและวิธีการรักษาโรคอื่น ๆ แบบข้ามวัฒนธรรมต่าง ๆ เพราะวัฒนธรรมต่าง ๆ มองการปรากฏ อาการ ความหมาย และความสัมพันธ์ต่าง ๆ ของโรคซึมเศร้าและของโรคอื่น ๆ แตกต่างกัน และความแตกต่างทางวัฒนธรรมเช่นนี้ มีผลต่อประสิทธิผลที่เห็นและต่อการใช้ยาแก้ซึมเศร้าและกลยุทธ์อื่น ๆ เพื่อรักษาโรคในวัฒนธรรมต่าง ๆ ในประเทศอินเดีย ยาแก้ซึมเศร้ามองว่าเป็นตัวช่วยสู้การไม่มีส่วนในสังคม โดยให้สัญญากับคนไข้ว่าจะสามารถกลับคืนสู่สังคมด้วยการใช้ยา ซึ่งเป็นมุมมองที่ประเทศตะวันตกไม่มี
ผลทางสิ่งแวดล้อม
ฟลูอ๊อกซิตินที่ใช้ทานประมาณ 10% ขับออกจากร่างกายโดยไม่เปลี่ยนแปลง หรือโดยเป็น glucuronide (เป็นสารที่ยึดกับกรด glucuronic ผ่านพันธะ glycosidic) และเพราะว่า ยาแก้ซึมเศร้าทำงานโดยยับยั้งการนำสารสื่อประสาทเซโรโทนิน โดพามีน และนอร์เอพิเนฟริน ไปใช้ใหม่ ยาเหล่านี้จึงสามารถกวนระดับสารสื่อประสาทตามธรรมชาติในสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ที่ได้รับยาโดยอ้อม
มีการตรวจจับยาแก้ซึมเศร้าฟลูอ๊อกซิตินและ sertraline ในสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในน้ำซึ่งมากไปด้วยน้ำเสีย การพบยาแก้ซึมเศร้าในน้ำผิวดินและในสิ่งมีชีวิตในน้ำทำให้เป็นห่วงเพราะมีหลักฐานที่แสดงว่า เกิดผลเป็นพิษต่อระบบนิเวศดังที่พบในสิ่งมีชีวิตที่ได้รับฟลูอ๊อกซิติน เช่นมีหลักฐานว่า ปลาพืดหินปะการังควบคุมพฤติกรรมก้าวร้าวผ่านระบบประสาทแบบเซโรโทนิน การได้รับฟลูอ๊อกซิตินเพิ่มการทำงานของระบบประสาทแบบเซโรโทนินของปลา ทำให้ลดพฤติกรรมก้าวร้าว
การเพิ่มระดับเซโรโทนินที่ไม่เป็นธรรมชาติในสัตว์พวกกุ้งกั้งปูสามารถกลับสถานะสังคมของสัตว์แบบชั่วคราว โดยเปลี่ยนสัตว์ที่ด้อยกว่าให้กลายเป็นสัตว์เด่นที่ก้าวร้าวและหวงเขต การได้รับฟลูอ๊อกซิตินในช่วงเวลาเกิดในระดับความเข้มข้นที่ถึงขีดทำให้การประมวลความจำของหมึกกระดองอายุ 1 เดือนเปลี่ยนไป ซึ่งอาจเป็นความพิการที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อสัตว์และลดระดับการรอดชีวิต
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 21-26 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Toa Payoh Sports Hall ซึ่งการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 2 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 1 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 12 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
ประเทศไอซ์แลนด์ในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศไอซ์แลนด์ จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไอซ์แลนด์ได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
เดวิด ฮาร์เบอร์
เดวิด เคนเนธ ฮาร์เบอร์ (David Kenneth Harbour; เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2518) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาได้รับการยอมรับจากการรับบทเป็น จิม ฮอปเปอร์ ในซีรีส์นิยายวิทยาศาสตร์ของ Netflix เรื่อง Stranger Things (2016 - ปัจจุบัน) ซึ่งเขาได้รับรางวัล Critics 'Choice Television Award ในปี พ.ศ. 2561 สำหรับบทบาทนี้เขายังได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัล Primetime Emmy Award และ Golden Globe Award อีกด้วย
ฮาร์เบอร์รับบทสมทบในภาพยนตร์ เช่น Brokeback Mountain (2005), Quantum of Solace (2008), The Green Hornet (2011), End of Watch (2012), The Equalizer (2014), Black Mass (2015) และ Suicide Squad (2559) เขารับบทตัวละครชื่อเดียวกับชื่อเรื่องในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่เรื่อง Hellboy (2019)
ประเทศอินเดียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอินเดีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศอินเดียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 53 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา
ปลาตาดำ
ปลาตาดำ หรือ ปลาเปี่ยน หรือ ปลาปากเปี่ยน (Sharp-mouth barb)  เป็นปลาน้ำจืดสกุล Scaphognathops (/สแค-โฟ-แน็ธ-ออฟส์/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มี 3 ชนิด คือ
มีรูปร่างโดยรวมคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่ลำตัวกว้างและแบนข้างมากกว่า ส่วนหัวมีขนาดเล็ก จะงอยปากแหลม ริมฝีปากล่างมนกลมและมีขอบแข็ง ไม่มีหนวด เกล็ดใหญ่ ครีบหลังสีคล้ำ ปลายขอบของก้านครีบอันแรกเป็นหยักแข็ง ถัดจากส่วนนี้ไปจะมีลักษณะเรียวแหลม ครีบหางเว้าลึก ครีบอกและครีบท้องเล็ก ตัวมีสีเงินอมเทามีแต้มประสีคล้ำบนเกล็ด ขอบครีบหางสีแดงเรื่อ ด้านหลังสีจาง ปลาในช่วงวัยรุ่นจะมีจุดสีดำที่บริเวณโคนครีบหาง มีพฤติกรรมชอบไล่กัดกินเกล็ดของปลาตัวอื่น
มีขนาดประมาณ 15 เซนติเมตร ใหญ่สุดที่พบคือ 25 เซนติเมตร
เป็นปลาที่พบเฉพาะในแม่น้ำโขงตั้งแต่จังหวัดหนองคายลงมา เป็นปลาเศรษฐกิจในภาคอีสาน นิยมบริโภคโดยการปรุงสด ทำปลาร้า และรมควัน เป็นต้น และยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วยที่มีพบขายในตลาดปลาสวยงามเป็นบางครั้ง เพราะเป็นปลาที่พบตามฤดูกาล
กระจุกดาว
กระจุกดาว (Star Cluster) คือกลุ่มของดาวฤกษ์ที่อยู่ด้วยกันด้วยแรงดึงดูดจากความโน้มถ่วง สามารถแบ่งได้เป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ กระจุกดาวทรงกลม เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์อายุมากนับแสนดวงที่อยู่ด้วยกันด้วยแรงดึงดูดค่อนข้างมาก กับ กระจุกดาวเปิด ที่มีดาวฤกษ์น้อยกว่า เพียงไม่กี่ร้อยดวงในกลุ่ม เป็นดาวฤกษ์อายุน้อย และมีแรงดึงดูดต่อกันเพียงหลวม ๆ กระจุกดาวเปิดอาจเกิดการรบกวนจากแรงโน้มถ่วงของเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ในยามที่มันเคลื่อนผ่านไปในกาแล็กซี แต่ดาวสมาชิกในกระจุกดาวยังคงเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันได้แม้จะไม่มีแรงโน้มถ่วงดึงดูดระหว่างกันแล้ว ในกรณีนี้จะเรียกมันว่า ชุมนุมดาว (stellar association) หรือบางครั้งอาจเรียกว่า กลุ่มเคลื่อนที่ (moving group)
ซิงงี
ที่ราบสูงอังคารานา หรือ ซิงงี ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะมาดากัสการ์ คำว่า ซิงงี (tsingy) เป็นภาษามาลากาซีเลียนแบบเสียงที่เกิดจากการเคาะหินซึ่งคล้ายกับเสียงระฆังร้าว
ภูมิประเทศ
เป็นภูมิประเทศแบบหินปูน (karst) เกิดจากการกัดเซาะของพายุฝนที่เกิดต่อเนื่องหลายพันปี จนทำให้ส่วนบนของหินปูนที่อ่อนถูกกัดเซาะจนเป็นยอดแหลมสูง หน้าผาหินปูนในบริเวณนี้สูงกว่า 180 เมตร บางแห่งมียอดหินคมเหมือนใบมีดโกนสูงถึง 30 เมตร ตรงกลางมีป่าไม้ซึ่งมีต้นเบาแบ็บ มะเดื่อ และปาล์มขึ้นอยู่ น้ำฝนที่กัดเซาะหินปูนนั้นยังเซาะหินให้เป็นโพรงจนเกิดถ้ำลึก และไหลไปรวมกันจนเป็นแม่น้ำใต้ดิน ในแม่น้ำนี้เป็นแหล่งอาศัยของปลาไหลที่ดุร้ายและจระเข้
สัตว์ที่พบ
สัตว์ที่อาศัยในบริเวณนี้ได้แก่ ลีเมอร์ซึ่งเป็นไพรเมตชนิดหนึ่งและเป็นสัตว์ที่เป็นเอกลักษณ์ของบริเวณนี้ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นๆได้แก่ พังพอนหางปล้อง ฟอสซา (คล้ายแมวป่า) นกในบริเวณนี้มี 250 ชนิด และเป็นนกเฉพาะถิ่น 100 ชนิด นกบางชนิด เช่น นกอีพิออร์นิสซึ่งมีขนาดใหญ่กว่านกกระจอกเทศและบินไม่ได้ ถูกล่าจนสูญพันธ์ไปตั้งแต่ พ.ศ. 2209
การสำรวจ
การเข้าไปสำรวจที่ราบสูงนี้ดวยเท้าทำได้ยาก นิยมสำรวจด้วยเฮลิคอปเตอร์มากกว่า
ฟังก์ชันเอกฐาน
ฟังก์ชันเอกฐาน เป็นฟังก์ชันที่ถูกกำหนดในช่วง [a,b] โดยมีลักษณะไม่ต่อเนื่อง ตัวอย่างฟังก์ชันนี้เช่น ฟังก์ชันอิมพัลส์หนึ่งหน่วย เป็นต้น
ปลาก้าง
ปลาก้าง หรือ ปลากั้ง (Dwarf snakehead, Red-tailed snakehead) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีรูปร่างคล้ายปลาในวงศ์นี้ทั่วไป แต่มีส่วนหัวมนกลมและโตกว่า ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำเงินคล้ำ และมีลายประหรือจุดสีคล้ำ ท้องสีจาง โคนครีบอกมีลายเส้นสีคล้ำเป็นแถบ 4-6 แถบ ครีบหลัง ครีบก้น และครีบหางมีสีเทาหรือน้ำเงินเรือ ขอบมีสีส้มหรือสีจาง
มีการกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในพม่า, ไทย, มาเลเซีย, อินโดนีเชีย, บาหลี โดยอาจพบได้ถึงต้นน้ำหรือลำธารบนภูเขา
ปลาก้าง จัดว่าเป็นหนึ่งชนิดของปลาวงศ์นี้ที่มีขนาดเล็กที่สุด กล่าวคือ มีขนาดโตเต็มที่ได้ไม่เกิน 1 ฟุต นับเป็นปลาที่พบได้ทุกแหล่งน้ำของประเทศไทย โดยอาจจะเรียกชื่อเพี้ยนไปตามถิ่นว่า "ปลากั๊ง" หรือ "ปลาขี้ก้าง" หรือ "ปลาครั่ง" มีพฤติกรรมการวางไข่โดยตัวผู้เป็นผู้อมไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อน ปลาก้างยังถือเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่ไม่มีการเลี้ยงในเชิงพาณิชย์เหมือนปลาช่อนชนิดอื่น และยังพบเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ถือเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่และอมไข่จนกระทั่งฟักเป็นตัว และเลี้ยงลูกปลาในระยะวัยอ่อนพร้อมกับตัวเมีย โดยปลาที่พบในแหล่งน้ำแต่ละภูมิภาคจะมีความแตกต่างกันด้านสีสัน เช่น ในเทือกเขาสูงในประเทศลาว พบปลาที่มีครีบหลังสีแดงสดเหมือนสีของไฟ
การลดความเครียดอิงสติ
การลดความเครียดอิงสติ หรือ การใช้สติลดความเครียด (Mindfulness-based stress reduction ตัวย่อ MBSR) เป็นโปรแกรมอิงสติออกแบบเพื่อช่วยคนที่เป็นทุกข์ เป็นโรค และมีปัญหาชีวิตอื่น ๆ ที่ยากจะรักษาเป็นเบื้องต้นในสถานที่รักษาพยาบาลเช่นโรงพยาบาล เป็นโปรแกรมที่ ศ. ดร. จอน คาแบต-ซินน์ ที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์พัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยใช้การเจริญสติ ผสมกับการตระหนักรู้ทางร่างกายและโยคะ เพื่อช่วยให้คนมีสติมากขึ้น คือเริ่มเมื่อไม่นานมานี้ การเจริญพระกรรมฐาน/การภาวนาได้กลายเป็นประเด็นงานวิจัยทางคลินิกที่มีกลุ่มควบคุม ซึ่งแสดงว่า อาจมีผลดี โดยเฉพาะเพื่อลดความเครียด เพื่อผ่อนคลาย ปรับคุณภาพชีวิต แม้จะไม่ช่วยป้องกันหรือรักษาโรค แม้ว่า MBSR จะมีมูลฐานจากคำสอนทางจิตวิญญาณ แต่ตัวโปรแกรมเองไม่มีเรื่องเกี่ยวกับศาสนา
มุมมองกว้าง ๆ
MBSR สามารถเรียกได้ว่า เป็นโปรแกรมที่มุ่งเน้นการเจริญสติ สอนโดยผู้ฝึกสอนที่ได้การรับรอง เป็นเวิ้ร์กฉ็อปยาว 8 สัปดาห์โดยประชุมอาทิตย์ละครั้งเป็นเวลา 2 ชม. และมีค้อร์สปฏิบัติวันหนึ่งที่ยาว 6 ชม. ระหว่างการประชุมครั้งที่ 6 และ 7 และมีการบ้านที่ต้องทำ 45 นาทีต่อวัน โดยมีการสอนเทคนิค 3 อย่าง คือ การเจริญสติ การไล่ความรู้สึกทางกาย และท่าโยคะง่าย ๆ การไล่ความรู้สึกทางกายเป็นเทคนิคฝึกสติแบบยาวแรกที่สอนในช่วง 4 อาทิตย์แรก ซึ่งให้นอนลาดบนหลังแล้วใส่ใจไปที่ต่าง ๆ ในร่างกาย เริ่มตั้งแต่นิ้วเท้าแล้วค่อย ๆ ย้ายที่ไปอย่างช้า ๆ จนถึงยอดศีรษะ
ตาม ดร. คาแบต-ซินน์ รากฐานของ MBSR อยู่ที่สติ ที่เขานิยามว่าเป็น "ความตระหนักรู้จากขณะไปสู่อีกขณะ โดยไม่ตัดสินดีชั่ว" ในช่วงการฝึก มีการให้ผู้ร่วมโปรแกรมฝึกนอกเวลาโดยฝึกสติในชีวิตประจำวันด้วย การใส่ใจในปัจจุบันเชื่อว่า เพิ่มความไวต่อสิ่งแวดล้อมและปฏิกิริยาของตน ซึ่งช่วยให้บริหารตัวเองและรับมือเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ เป็นทางออกจากการครุ่นคิดถึงอดีตหรือกังวลกับอนาคต ทำลายวงจรกระบวนการความรู้คิดที่เป็นการปรับตัวผิด (maladaptive)
ขอบเขต
ตามบทความปี 2557 ในนิตยสารไทม์ การเจริญสติเริ่มกลายเป็นที่นิยมสำหรับบุคคลที่ปกติจะไม่สนใจเรื่องการเจริญกรรมฐาน/สมาธิ หลักสูตรที่ ดร. คาแบต-ซินน์เริ่มที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ได้ผลิตบุคลากรที่ได้รับการรับรองเกือบ 1,000 คนที่สามารถให้การฝึก MBSR ในเกือบทุกรัฐในสหรัฐอเมริกาและในประเทศกว่า 30 ประเทศ บริษัทต่าง ๆ รวมทั้งบริษัทที่เป็นส่วนของดัชนี S&P 500 ได้อำนวยให้มีการฝึกสอนโปรแกรมหรือยกห้องให้เพื่อนั่งสมาธิ สมาชิกรัฐสภาพรรคเดโมแครตสหรัฐอเมริกาทิม ไรอัน ได้พิมพ์หนังสือปี 2555 ชื่อว่า "ชาติที่มีสติ (A Mindful Nation)" และช่วยจัดให้มีช่วงการเจริญสมาธิเป็นกลุ่มประจำทุกวันที่อาคารรัฐสภาสหรัฐอเมริกา
การประเมินประสิทธิผล
วิธีการอิงสติได้ทดลองใช้กับปัญหาทางสุขภาพหลายอย่างรวมทั้งโรควิตกกังวล ความผิดปกติทางอารมณ์ (mood disorder) การเสพสารเสพติด ความผิดปกติในการรับประทาน ความเจ็บปวดเรื้อรัง โรคสมาธิสั้น (ADHD) การนอนไม่หลับ การรับมือกับปัญหาสุขภาพ และกับกลุ่มชนหลายพวกรวมทั้งเด็ก วัยรุ่น พ่อแม่ผู้ปกครอง ครู ผู้ให้การบำบัด และแพทย์ เป็นประเด็นสำคัญที่ได้รับความสนใจจากนักวิจัยเพิ่มขึ้น คือจากงานที่ตีพิมพ์ 52 งานในปี 2546 เพิ่มเป็น 477 งานในปี 2555 มีงานทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCT) เกือบ 100 งานที่ได้ตีพิมพ์แล้วโดยต้นปี 2557
งานวิจัยบางงานแสดงว่า การบำบัดที่ใช้สติอาจช่วยบุคคลที่มีความวิตกกังวล ความซึมเศร้า และความเครียด แต่ว่าคุณภาพของงานวิจัยเช่นนี้ได้รับการทบทวนที่แสดงผลไม่ชัดเจน องค์กรการกุศลที่ช่วยงานวิจัยมะเร็งในสหราชอาณาจักรแสดงว่า แม้จะมีหลักฐานที่แสดงว่า MBSR อาจช่วยบรรเทาอาการและปรับปรุงคุณภาพชีวิต ก็ยังไม่มีหลักฐานว่ามันช่วยป้องกันหรือรักษาโรค คำแถลงการณ์ปี 2556 ของสมาคมหัวใจอเมริกันเกี่ยวกับวิธีการทางเลือกเพื่อลดความดันโลหิตสรุปว่า นอกจาก Transcendental Meditation วิธีการเจริญสมาธิอย่างอื่น ๆ รวมทั้ง MBSR ไม่แนะนำให้ใช้รักษาเพื่อลดความดันโลหิต อย่างไรก็ดี MBSR มีผลช่วยความซึมเศร้าและความเครียดทางใจเกี่ยวกับโรคเรื้อรัง
มีหลักฐานเบื้องต้นที่แสดงประสิทธิผลของการเจริญสติในการรักษาความผิดปกติที่เกิดจากการใช้สาร (substance use disorders) แต่ว่า ยังจะต้องมีการศึกษาต่อไป MBSR อาจมีประโยชน์เล็กน้อยต่อคนไข้โรคไฟโบรไมอัลเจียในระยะสั้น แต่เป็นหลักฐานคุณภาพต่ำโดยไม่มีหลักฐานว่ามีประโยชน์ระยะยาว
งานวิเคราะห์อภิมานปี 2553 ตรวจสอบประสิทธิผลของ MBSR และโปรแกรมที่มีโครงคล้าย ๆ กันต่อผู้ใหญ่ที่มีอาการวิตกกังวลและความซึมเศร้า งานแสดงว่า ค่าที่วัดก่อนและหลังการบำบัดมีผลต่างปานกลางเมื่อกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มเดียวกัน (Repeated measures design) และมีผลต่างน้อยจนถึงปานกลางเมื่อเปรียบเทียบกลุ่มที่รอการรักษา กลุ่มรักษาตามปกติ (treatment as usual) และกลุ่มทดลอง (MBSR) ซึ่งเป็นผลงานที่สนับสนุนแนวคิดว่า การบำบัดอิงสติมีประโยชน์ในการรักษาอาการของความซึมเศร้าและความวิตกกังวล ส่วนงานวิเคราะห์อภิมานที่ครอบคลุมกว่าในปี 2547 พบผลคล้ายกันเมื่อตรวจผลที่ได้ทั้งทางกายและจิตใจหลังจากบำบัดด้วย MBSR
ผลที่ตามมาต่อสมอง
ความหนาแน่นของเนื้อเทาของบริเวณสมองที่ควบคุมอารมณ์ การประมวลผลเกี่ยวกับตน และกระบวนการเรียนรู้และความจำ เปลี่ยนไปหลังจากบำบัดด้วย MBSR นอกจากนั้นแล้ว การฝึก MBSR ยังสัมพันธ์กับระบบภูมิคุ้มกันที่ดีขึ้น ซึ่งอาจอธิบายสหสัมพันธ์ระหว่างการลดความเครียดกับคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นได้
ฮิโนเดะ
ฮิโนเดะ (日の出町 (Hinode-machi)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 16,563 คน มีความหนาแน่นของประชากร 590 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 28.07 sqkm
ภูมิศาสตร์
ฮิโนเดะตั้งอยู่ที่เชิงเขาโอกูตามะทางตะวันตกของโตเกียว จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่ยอดเขาฮิโนเดะที่ความสูง 902 เมตร เมืองฮิโนเดะมีแม่น้ำฮิราอิและแม่น้ำโองูโนะไหลผ่าน
ประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของเมืองฮิโนเดะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในทศวรรษ 1970 และเริ่มคงที่ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
อดีตนายกรัฐมนตรี ยาซูฮิโระ นากาโซเนะ มีบ้านพักหลังเล็ก ๆ ชื่อว่า ฮิโนเดะซันโซ ตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะ ใน ค.ศ. 1983 ระหว่างที่ดำรงตำแหน่ง นากาโซเนะได้เชิญประธานาธิบดีสหรัฐ โรนัลด์ เรแกน มาที่บ้านพักและจัดการประชุมสุดยอดระหว่างสหรัฐกับญี่ปุ่นในบรรยากาศที่ไม่เป็นทางการเพื่อสร้างความสัมพันธ์ส่วนตัวฉันมิตร นอกจากนี้ หลังจากที่ลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรี นากาโซเนะยังได้เชิญอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ช็อน ดู-ฮวัน อดีตประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต มีฮาอิล กอร์บาชอฟ และวีไอพีต่างชาติอีกหลายคน รวมถึงเอกอัครราชทูตสหรัฐมาที่บ้านพักหลังนี้ด้วย นากาโซเนะได้บริจาคบ้านพักหลังนี้ให้กับเทศบาลเมืองฮิโนเดะเมื่อ ค.ศ. 2006 โดยปัจจุบันได้รับการดูแลในฐานะสวนสาธารณะ
การเมืองการปกครอง
เมืองฮิโนเดะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภาเมืองที่เป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิกจำนวน 14 คน ฮิโนเดะรวมทั้งเทศบาลอากิรูโนะ ฟุซซะ ฮามูระ มิซูโฮะ ฮิโนฮาระ และโอกูตามะ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 25 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ
อุตสาหกรรมที่สำคัญของเมืองฮิโนเดะคือการป่าไม้ โดยมีต้นสนซีดาร์ญี่ปุ่นและต้นฮิโนกิเป็นต้นไม้ที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ในเมืองฮิโนเดะมีการผลิตหีบศพจำนวน 200,000 ใบต่อปี ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
การศึกษา
เมืองฮิโนเดะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง (ฮิราอิ ฮนจูกุ และโองูโนะ) และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง (ฮิราอิ และโองูโนะ) ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย นอกจากนี้ยังมีวิทยาเขตย่อยของมหาวิทยาลัยเอเชียตั้งอยู่ที่เมืองฮิโนเดะอีกด้วย
Resident Evil: ผีชีวะ
ซีรีส์นี้เริ่มพัฒนาในปีค.ศ. 2019 เน็ตฟลิกซ์ร่วมพัฒนากับคอนสแตนตินฟิลม์ ผู้ถือครองลิขสิทธิ์ที่ได้สร้างภาพยนตร์ชุดผีชีวะ ผ่าน คอนสแตนติน เทเลวิชั่น เป็นบริษัทสร้างร่วมกับ Moonlighting Films บริษัทที่เคยทำงานใน อวสานผีชีวะ ในปี 2016 เพื่อสร้างละครชุดโดยเฉพาะ, ซีรีส์ถูกประกาศครั้งแรกในปี 2020 ได้รับการอนุมัติให้สร้างซีรีส์ทั้งหมดแปดตอน หนึ่งชั่วโมงต่อหนึ่งตอน แอนดรูว์ ดาบบ์ถูกจ้างมาทำหน้าที่เป็นโชว์รันเนอร์ร่วมกับโปรเจกต์อื่น ๆ ของเน็ตฟลิกซ์ ทว่าเพราะ การระบาดทั่วของโควิด-19 งานสร้างจึงถูกเลื่อนไปถึง 8 เดือน และเริ่มสร้างตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ จนถึง กรกฏาคม ปี 2021
ซีรีส์เริ่มออกอากาศฤดูกาลที่ 1 วันที่ 14 กรกฎาคม ปี 2021 ซีรีส์ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ผสม แต่ได้ชื่อว่าเป็นการดัดแปลงฉบับคนแสดงที่ดีที่สุด นักวิจารณ์ชื่นชมในส่วนของฉากแอ็คชั่น งานสร้าง รวมถึงฝีมือการแสดง (โดยเฉพาะแลนซ์ เรดดิคและ เปาโล นูเนซ) แต่วิจารณ์ถึงเรื่องของบทซีรีส์ที่ขาดความเป็นต้นฉบับ จังหวะการเล่าเรื่อง การดัดแปลงที่ฉีกออกมาจากวัตถุดิบแฟรนไชน์เกม
เรื่องย่อ
เส้นเรื่อง "ปัจจุบัน" คืออนาคตข้างหน้าในปี 2036 เชื้อทีไวรัสได้ลดประชากรของมนุษย์จนหลงเหลือเพียงสามร้อยล้านรายที่อาศัยในเมืองที่สร้างเป็นกำแพงหนากั้นตัวเอง จาก "ซีโร่ส์" นับหกพันล้านที่ติดเชื้อไวรัสและกลายเป็นฝูงมนุษย์กินคนที่น่าสะพรึง องค์กรที่ทรงพลังที่สุดบนโลกใบนี้กลับเป็น อัมเบรลล่า คอร์เปอเรชั่น พร้อมด้วยกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งและปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ ออกเดินทางทั่วโลกเพื่อไล่ล่าตามตัวเจดด้วยจุดประสงค์บางอย่าง ในขณะที่เจดต้องปกป้องครอบครัวใหม่ที่เธอได้สร้างขึ้นในวันสิ้นโลก เธอได้ค้นพบความจิงอันน่าตกใจเกี่ยวกับน้องสาวฝาแฝดที่เธอเชื่อมาตลอดว่าตายไปแล้ว
อดีต ปัจจุบัน อนาคต เจดจะเป็นคนชี้ชะตาสายสัมพันธ์พี่น้องที่ยากจะตัดขาดไม่ว่าเป็นหรือตาย
อัลเบิร์ต เวสเกอร์ (Albert Wesker)
พ่อของเจดและบิลลี่ นักวิทยาศาสตร์ผู้มุ่งมั่นตั้งใจในงานค้นคว้าเพื่อผลิตภัณฑ์ใหม่ของอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน บริษัทที่เขาเคยทำงานให้ในอดีต ยากล่อมประสาทที่เรียกว่า "จอย" จนบางครั้งก็ละเลยครอบครัว แต่พยายามทำทุกวิถีที่จะรักษาครอบครัวไว้ กระทั่งงานค้นคว้าของเขาได้ทำให้โลกนั้นได้เปลี่ยนไปตลอดกาล
ระบบเลข
ระบบเลข เป็นสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ที่แสดงถึงจำนวนต่าง ๆ ระบบเลขแต่ละระบบมีจำนวนตัวเลขที่ใช้เหมือนกับชื่อของระบบตัวเลขนั้น และมีฐานของจำนวนเลขตามชื่อของมัน เช่น เลขฐานสอง เลขฐานแปด เลขฐานสิบ เลขฐานสิบหก
Resident Evil: ผีชีวะ
เจด เวสเกอร์ (Jade Wesker)
หนึ่งในลูกสาวฝาแฝดของอัลเบิร์ต ที่กล้าได้กล้าเสี่ยง เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ตรงไปตรงมา และไม่ไว้หน้าใคร เธอพยายามจะปกป้องน้องสาว บิลลี่จากภัยอันตรายต่าง ๆ กระทั่งเรื่องร้ายได้เกิดขึ้นและพรากเธอกับครอบครัว ทำให้เธอต้องดิ้นรนที่จะมีชีวิตรอดในวันสิ้นโลก เพื่อปกป้องครอบครัวใหม่
บิลลี่ เวสเกอร์ (Billie Wesker)
หนึ่งในลูกสาวฝาแฝดของอัลเบิร์ต รักธรรมชาติ รักโลก เป็นมังสวิรัติ ลึก ๆ แล้วชอบเก็บงำความโกรธเกรี้ยวไว้ในใจ จนทำตัวแปลกแยก เข้ากับใครไม่ได้ ในขณะที่ตรงกันข้ามกับพี่สาวของเธอเจด เธอต่อต้านการทำร้ายสิ่งมีชีวิต จนกระทั่งสิ่งมีชีวิตได้เล่นงานเธอ และทำให้ชีวิตเธอนั้นเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม
เอเวอลีน มาร์คัส (Evelyn Marcus)
ลูกสาวของ ดร.เจมส์ มาร์คัส หนึ่งในผู้ก่อตั้งและบริหารที่ล่วงลับไปก่อนการทำลายล้างแร็คคูนซิตี้ในปี 1998 เธอใช้ชื่อของพ่อเธอขึ้นเป็นผู้บริหารของอัมเบรลล่าสาขา แอฟริกาใต้ และตั้งใจจะใช้แผนผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะกู้ชื่อให้กับอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน "จอย" กับเพื่อนร่วมงาน อัลเบิร์ต เวสเกอร์ เธอเป็นภรรยาที่ดีกับ ไดอาน่า และรักลูกชายของเธออย่าง ไซม่อน มาก ๆ แต่ความทะเยอทะยานกำลังจะทำให้เธอสูญเสียทุกอย่างไป
ริชาร์ด แบ็กซ์เตอร์ (Richard Baxter)
ชายร่างใหญ่ผู้รักหมา รอดชีวิตจากการระบาดใหญ่ของ T-virus ทั่วโลก ซึ่งทำงานให้อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ในช่วงปี 2030 เขาเป็นคนมีฝีมือในการคุมกองทหารระหว่างการบุกโจมตีที่อยู่อาศัยไบรตันในอังกฤษ ปี 2036 เขาพยายามตามล่าเจด ตามคำสั่งของเบื้องบน แต่ตกกระไดพลอยโจนเข้าสู่การเอาชีวิตรอดร่วมไปกับเธอ
อาร์จุน บาตรา (Arjun Batra)
นักวิทยาศาสตร์ ผู้รอดชีวิตจากการแพร่กระจายเชื้อทีไวรัสไปทั่วโลกจากอินเดียหรือ เดอะเฟท และกลายเป็นผู้อพยพ ทำหน้าที่ศึกษาค้นคว้าพฤติกรรมของเชื้อทีไวรัส เขาได้พบรักกับ เจด ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด และมีลูกสาวด้วยกันชื่อ บี เขาพยายามช่วยเหลือเจดในทุกวิถีทางทำที่จะทำได้
ไซม่อน (Simon)
ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเอเวอลีนและภรรยา ผู้มีฝีมือทางด้านกีฬาและการศึกษาดีเด่น เติบโตมาในเมืองนิวแร็คคูนซิตี้ และกลายเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเจด เขาตกหลุมรักเธอและยอมช่วยเหลือเธอทุกอย่าง ทั้งคู่ได้ร่วมกันค้นพบความไม่ชอบมาพากลของอัมเบรลลา และต้องเผชิญหน้ากับจุดเปลี่ยนของชีวิต
แองเจิล รูบิโอ (Angel Rubio)
อดีตนักข่าวสืบสวนชาวเมกซิกันของสำนักพิมพ์ที่ผันตัวมาเป็นนักข่าวอิสระ ลูกชายที่พ่อไม่ยินดี เพราะไม่มีงานทำเป็นหลักแหล่ง ต้องการจะเปิดโปงความชั่วร้ายที่อัมเบรลลาได้ก่อไว้ เขาเป็นคนที่กุมความลับสำคัญที่อาจพลิกชะตากรรมของครอบครัวเวสเกอร์ได้
นิวแร็คคูนซิตี้ (New Raccoon City)
ชุมชนเมืองใหม่ของอัมเบรลล่าที่ก่อตั้งใน เคปทาวน์, ประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งชื่อตาม แรคคูนซิตี (Raccoon City) เมืองเล็ก ๆ ในสหรัฐอเมริกาที่ถูกทำลายไปเพราะเหตุแก๊สรั่วในปี 1998
โรงเรียนมัธยมแร็คคูน (Raccoon High School)
โรงเรียนในเมืองนิวแร็คคูนซิตี้ เช่นเดียวกัน ธุรกิจและบริการอื่นๆ ในเมือง ดำเนินการภายใต้การกำกับดูแลของอัมเบรลล่า คอร์ปอเรชั่น และศิษย์เก่าล้วนเป็นลูกหลานของพนักงานอัมเบรลล่า โรงเรียนมีแรคคูนสีฟ้าเป็นตัวนำโชคในเกมกีฬา
อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน (Umbrella Corporation)
บริษัทอเมริกันที่ตั้งอยู่ในนิวแรคคูนซิตี้ มีส่วนร่วมในอุตสาหกรรมเวชภัณฑ์ ที่กำลังเจอกับชื่อเสียงที่ย่ำแย่ โดยมีสำนักงานใหญ่ ฐานผลิตอยู่ในเมือง คอยทำหน้าที่ทดลองเชื้อทีไวรัสกับสิ่งมีชีวิต โดยสินค้าตัวใหม่คือ จอย
หน่วยปฏิบัติการรักษาความปลอดภัยพิเศษของอัมเบรลลา (Umbrella Security Service)
หน่วยรักษาความปลอดภัยที่ดำเนินการโดยอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน ในช่วงหลายปีหลังการระบาดของเชื้อทีไวรัสทั่วโลก กลายเป็นแผนกอาวุธยุทโธปกรณ์ของฐานที่มั่นของอัมเบรลล่าในอเมริกาเหนือ
ที-ไวรัส (T-Virus)
วงศ์เรโทรไวรัสที่ตัดต่อและออกแบบโดยอัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน มันเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้เกิดการทำลายล้าง แรคคูนซิตี (Raccoon City) ในปี 1998 การระบาดของเชื้อไวรัสในปี 2022 และการระบาดใหญ่ของทีไวรัสทั่วโลกที่ตามมา มันถูกกระจายอย่างกว้างขวางผ่านยากล่อมประสาททางเภสัชกรรมที่เรียกว่า "จอย" (Joy)
ซีโร่ส์ (Zeroes)
มนุษย์ที่กลายพันธุ์เป็นซอมบี หลังการติดเชื้อทีไวรัส และกลายเป็นประชากรส่วนใหญ่บนโลก ปี 2036 หลังจากการระบาดใหญ่ของทีไวรัส
เพลงประกอบ
ประพันธ์โดย กรีกอรี่ เรเวอเวท พร้อมเพลง "My Heart Has Teeth" เพลงประกอบขับร้องของ สกายลาร์ เกรย์ กับ เดดเมาส์ โดยเพลงประกอบแต่ละเพลงจะผสมผสานดนตรีในระหว่าง เครื่องสังเคราะห์เสียง และเครื่องดนตรี วงออร์เครสต้าในท้องถิ่นของประเทศแอฟริกาใต้ ผสมผสานกับเสียงของอุปกรณ์ทดลองทางวิทยาศาสตร์ โดยได้แรงบันดาลใจจากวิดีโอเกม เรซิเดนต์อีวิล 2 เพลงประกอบมีกำหนดวางจำหน่าย 15 กรกฎาคมทางแพล็ตฟอร์มออนไลน์
เพลงประกอบจากตัวอย่างโปรโมท เรียบเรียงใหม่โดย Christian Reindl
เพลงแทรก
'''EP. 01 ขอต้อนรับสู่นิวแร็คคูนซิตี้ (Welcome To New Raccoon City)'''
'''EP. 02 อุปสรรควัดใจ (The Devil You Know)'''
EP.03 แสงเรืองรอง (The Light)
EP.04 เปลี่ยนแปลง (The Turn)
EP.05 โฮมวิดีโอ (Home Movies)
EP.06 ลูกสาวของใครสักคน (Someone's Little Girl)
EP.07 ปรสิต (Parasite)
EP.08 ความจริงที่เปิดเผย (Revelations)
อ้างอิง
<references group="lower-alpha" />
กะโหลกคริสตัล
กะโหลกคริสตัลเป็นงานแกะสลักหินแข็งรูปกะโหลกศีรษะมนุษย์ ทำมาจากควอตซ์สีใสหรือขาวขุ่น (หรือเรียกว่า "ร็อกคริสตัล") และถูกอ้างว่าเป็นโบราณวัตถุจากเมโสอเมริกายุคพรีโคลัมเบียโดยผู้ที่อ้างว่าค้นพบ กระนั้น คำกล่าวอ้างเหล่านี้ได้ถูกปฏิเสธว่าเป็นเท็จทั้งหมดหลังการศึกษาเพิ่มเติมทางวิทยาศาสตร์ ผลจากการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นว่ากะโหลกคริสตัลผลิตขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรือหลังจากนั้น และแทบจะมั่นใจได้ว่าผลิตในยุโรป ในสมัยที่ความสนใจในวัฒนธรรมโบราณกำลังเป็นที่นิยม เข้าใจว่ากะโหลกเหล่านี้ทำขึ้นในเยอรมนี โดยเฉพาะในเมืองอีดาร์-โอเบอร์ชไตน์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากงานหัตถกรรมแกะสลักควอตซ์ที่นำเข้ามาจากบราซิลในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
ถึงแม้ว่าจะมีคำกล่าวอ้างในวรรณกรรมมากมายที่สร้างความนิยมให้กับกะโหลกคริสตัลเหล่านี้ว่ามีพลังวิเศษ ในความเป็นจริงไม่ปรากฏตำนานหรือความเชื่อที่คล้ายกันเลยในปรัมปราวิทยาของชาวเมโสอเมริกันและชาวพื้นเมืองอเมริกันแท้จริงใด ๆ กะโหลกเหล่านี้ยังมักถูกอ้างว่ามากับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติโดยบรรดาสมาชิกของขบวนการนิวเอจ และยังปรากฏในงานสมมติมากมาย เช่น ในนวนิยายวิทยาศาสตร์, ละครโทรทัศน์, ภาพยนตร์ ไปจนถึงวิดีโอเกม
การค้นคว้า
กะโหลกคริสตัลจำนวนมากถูกอ้างว่าเป็นของสมัยพรีโคลัมเบียน ส่วนใหญ่อ้างว่ามาจากอารยธรรมแอซเท็ก หรือ มายา ในวัฒนธรรมของเมโสอเมริกามีการผลิตวัตถุรูปกะโหลกอยู่มากมาย แต่ไม่มีกะโหลกคริสตัลชิ้นใดที่มาจากการขุดค้นที่มีบันทึกไว้เลย งานค้นคว้าวิจัยกะโหลกคริสตัลจำนวนมากของพิพิธภัณฑ์บริติชในปี ค.ศ. 1967, 1996 และอีกครั้งในปี 2004 แสดงให้เห็นว่าเส้นร่อง (indented lines) ที่ใช้ทำเป็นรูปฟัน (กะโหลกเหล่านี้ไม่มีการแยกขากรรไกรออกมา ไม่เหมือนกะโหลกมิตเชล-เฮดจิส) แกะสลักโดยใช้เครื่องมือสำหรับการทำเครื่องประดับอย่างเครื่องมือโรตารี ซึ่งมีพัฒนาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้คำอ้างว่าเป็นของยุคพรีโคลัมเบียนเป็นไปได้น้อยลง
คริสตัลที่ใช้ถูกนำไปตรวจสอบด้วยการตรวจสิ่งเจือปนประเภทคลอไรต์ การตรวจสอบพบว่าคริสตัลที่ใช้ทำกะโหลกนี้พบได้เฉพาะที่มาดากัสการ์และบราซิลเท่านั้น จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะนำมาใช้ในเมโสอเมริกายุคพรีโคลัมเบียน งานวิจัยสรุปว่ากะโหลกคริสตัลสร้างขึ้นในเยอรมนีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นไปได้สูงว่ามาจากเมืองอีดาร์-โอเบอร์ชไตน์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากงานหัตถกรรมแกะสลักควอตซ์นำเข้าจากบราซิลในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19
มีการยืนยันแล้วว่ากะโหลกคริสตัลของพิพิธภัณฑ์บริติช และพิพิธภัณฑ์มานุษยวิทยา (Musée de l'Homme) ในปารีส ถูกขายมาโดยพ่อค้าของโบราณชาวฝรั่งเศส Eugène Boban ผู้ทำงานค้าขายอยู่ในเม็กซิโกซิตีในระหว่างปี ค.ศ. 1860 ถึง 1880 กะโหลกคริสตัลของพิพิธภัณฑ์บริติชถูกส่งต่อผ่านมาทางบริษัททิฟฟานีแอนด์โคจากนิวยอร์ก ส่วนกะโหลกของ Musée de l'Homme บริจาคให้โดยนักชาติพันธุ์วรรณา Alphonse Pinart ซึ่งซื้อกะโหลกนี้มาจาก Boban
กะโหลกมิตเชล-เฮดจิส
กะโหลกมิตเชล-เฮดจิส (Mitchell-Hedges skull) เป็นกะโหลกชิ้นโด่งดังที่ถูกอ้างว่าพบในปี ค.ศ. 1924 โดยแอนนา มิตเชล-เฮดจิส (Anna Mitchell-Hedges) ลูกสาวบุญธรรมของนักผจญภัยและนักเขียนชาวอังกฤษ เอฟ เอ มิตเชล-เฮดจิส กะโหลกนี้เป็นประเด็นหลักในสารคดีปี ค.ศ. 1990 เรื่อง Crystal Skull of Lubaantun กะโหลกนี้ได้รับการตรวจสอบโดยนักวิจัยของสถาบันสมิตโซเนียน และสรุปผลว่า "แทบจะเป็นของทำเลียนแบบจากกะโหลกของพิพิธภัณฑ์บริติช - แทบจะเป็นรูปเดียวกัน แต่มีการทำรูปบริเวณตาและฟันที่ละเอียดกว่า" มิตเชล-เฮดจิส อ้างว่าเธอค้นพบกะโหลกนี้ฝังอยู่ใต้แท่นบูชาที่ถล่มในวิหารแห่งหนึ่งใน Lubaantun ประเทศบริติชฮอนดูรัส (ปัจจุบันคือประเทศเบลีซ)
พิพิธภัณฑ์บริติช
กะโหลกคริสตัลของพิพิธภัณฑ์บริติชมีปรากฏครั้งแรกในปี ค.ศ. 1881 จากในร้านค้าของพ่อค้าของโบราณ Eugène Boban ในปารีส ต้นตอของกะโหลกไม่มีระบุไว้ในแคตตาล็อกในเวลานั้น มีการกล่าวอ้างว่าเขาพยายามขายกะโหลกนี้ให้แก่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของเม็กซิโกในฐานะโบราณวัตถุของแอซเท็ก แต่ไม่สำเร็จ จากนั้นเขาได้ย้ายธุรกิจมาที่นครนิวยอร์ก ที่ซึ่งเขาได้ขายกะโหลกนี้ให้กับ จอร์จ เอช ซิสสัน กะโหลกนี้ได้ไปจัดแสดงในงานพบปะของสมาคมอเมริกันเพื่อการพัฒนาวิทยาศาสตร์ในนครนิวยอร์กเมื่อปี ค.ศ. 1887 โดยจอร์จ เอฟ กุนซ์ ต่อมากะโหลกถูกขายต่อในงานประมูล ที่ซึ่งบริษัททิฟฟานีแอนด์โคได้ซื้อไป และขายต่อแก่พิพิธภัณฑ์บริติชในปี ค.ศ. 1897
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 เป็นการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักที่จัดขึ้นประเทศสิงคโปร์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 15-19 สิงหาคม ค.ศ.2010 โดยได้จัดขึ้นที่สนาม Toa Payoh Sports Hall ซึ่งการแข่งขันกีฬายกน้ำหนักครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 11 รายการ คือ ประเภททีมชาย 6 รายการ และประเภททีมหญิง 5 รายการ รายการผสม 0 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก  ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
ดังต่อไปนี้:
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1952
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1952 (1952 FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นครั้งแรกของการแข่งขัน จัดขึ้นที่กรุงมอสโก, สหภาพโซเวียต ระหว่างวันที่ 17–29 สิงหาคม ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495)
กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 จะจัดขึ้นที่ศูนย์นอร์ดิคกูหยางชูและศูนย์ไบธลอน ในฮัวหลินตงสกีรีสอร์ท กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน การแข่งขันทวิกีฬาฤดูหนาวทั้งหมด 10 รายการ จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 ถึง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
รอบคัดเลือก
จะมีโควตาสูงสุด 230 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาเพื่อแข่งขัน (ชาย 115 คนและหญิง 115 คน)
มึนส์เทอร์
มึนส์เทอร์ (Münster) เป็นเมืองอิสระในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและการศึกษาของภูมิภาคเว็สท์ฟาเลิน โดยมีนักเรียนนักศึกษาอยู่กว่า 55,000 คน ในค.ศ. 1648 มึนส์เทอร์เป็นสถานที่ลงนามสนธิสัญญาเว็สท์ฟาเลิน ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามสามสิบปี นอกจากนี้ มึนสเตอร์ในปัจจุบันยังขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองหลวงจักรยานของเยอรมนี
มึนส์เทอร์เป็นเมืองเก่าแก่มีอายุกว่าพันสองร้อยปีนับแต่รัชสมัยของชาร์เลอมาญ เริ่มแรกจากเป็นโรงเรียนสอนศาสนาคริสต์
รัฐสภาสหพันธรัฐไมโครนีเซีย
รัฐสภาแห่งสหพันธรัฐไมโครนีเซีย (Congress of the Federated States of Micronesia คือรัฐสภาระบบสภาเดี่ยวของไมโครนีเซียซึ่งเป็นรัฐสัมพันธ์เสรีกับสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิกที่ไม่สังกัดพรรคการเมืองจำนวน 14 คน โดย 10 คนมาจากการเลือกตั้งแบบแบ่งเขตเลือกตั้งเขตละคนมีวาระคราวละ 2 ปี และอีก 4 คนมีวาระคราวละ 4 ปี ซึ่งมาจากการเลือกตั้งจากทุกรัฐๆ ละหนึ่งคนโดยใช้คะแนนรวม
อะซาดีบาสเกตบอลฮอลล์
อะซาดีบาสเกตบอลฮอลล์ (Azadi Basketball Hall) เป็นสนามกีฬาในร่มที่ตั้งอยู่ในกรุงเตหะราน, ประเทศอิหร่าน เป็นส่วนหนึ่งของ "ไฟฟ์ฮอลล์คอมเพล็กซ์" ภายในอะซาดีสปอร์ตคอมเพล็กซ์ มีความจุของสนาม 3,000 คน
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น)
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) สมุหนายกในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และเป็นบุตรของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด) จุฬาราชมนตรีคนแรกในสมัยอยุธยา
ประวัติ
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) เป็นบตรคนโตของเจ้าพระยาบวรราชนายก (เฉกอะหมัด)กับท่านเชย นายชื่น ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นที่ พระยาวรเชษฐ์ภักดี ว่าที่จุฬาราชมนตรี เจ้ากรมท่าขวา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ตอนปลายรัชกาล ท่านเฉกอะหมัดอยู่ในตำแหน่งจนอายุ 87 ปี แก่ชราลงมาก สมเด็จพระเจ้าปราสาททองจะให้พ้นตำแหน่งไปพักผ่อนก็เกรงจะกระเทือนใจ จึงโปรดเกล้าฯเลื่อนขึ้นเป็น เจ้าพระยาบวรราชนายก ที่ปรึกษาด้านมหาดไทย แล้วเลื่อน พระยาวรเชษฐ์ (ชื่น) บุตรชายคนโตของท่านซึ่งมีอายุเพียง 30 ปี ขึ้นเป็น เจ้าพระยาอภัยราชา สืบตำแหน่งสมุหนายก อัครมหาเสนาบดีฝ่ายเหนือ แทนบิดา
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) ดำรงตำแหน่งสมุหนายกถึง 40 ปี จนอสัญกรรมในตำแหน่งเมื่ออายุได้ 70 ปี ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
บุตร-ธิดา
เจ้าพระยาอภัยราชา (ชื่น) มีบุตรกับภรรยาหลวง (ไม่ปรากฏนาม) 2 คนได้แก่
สิทธิแรงงาน
สิทธิแรงงาน (Labour Rights) หมายถึงสิทธิของผู้ใช้แรงงานในความสัมพันธ์ระหว่างลูกจ้างกับนายจ้าง ทั้งสิทธิทางกฎหมายและสิทธิมนุษยชน เช่น อัตราค่าจ้าง จำนวนชั่วโมงการทำงาน สภาพแวดล้อมและความปลอดภัยในที่ทำงาน สิทธิในการจัดตั้งสหภาพแรงงาน เป็นต้น สิทธิแรงงานมักจะได้รับการรับรองโดยการออกฎหมายว่าด้วยสิทธิแรงงาน การจำกัดชั่วโมงการทำงาน และการกำหนดอัตราค่าแรงขั้นต่ำ
อรรถาธิบาย
การเคลื่อนไหวเกี่ยวกับสิทธิแรงงานมีพัฒนาการพร้อมกับพัฒนาการทางเศรษฐกิจและระบบทุนนิยม โดยเริ่มจากการต่อต้านการล้อมรั้วที่ดินในอังกฤษ อังกฤษในขณะนั้นอยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ทำการเกษตรไปเป็นพื้นที่เลี้ยงแกะซึ่งเป็นอุตสาหกรรมส่งออกสำคัญ ทุ่งหญ้าส่วนกลางซึ่งประชาชนมีเสรีในการใช้งานถูกล้อมให้ตกอยู่ใต้กรรมสิทธิ์เจ้าของที่ดินเท่านั้น ทำให้ชาวบ้านซึ่งเคยใช้พื้นที่เหล่านี้ในการทำการเกษตรและเลี้ยงปศุสัตว์ไม่สามารถประกอบอาชีพต่อไปได้เพราะพื้นที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นพื้นที่เลี้ยงแกะเพื่อการส่งออกขนแกะ
สิทธิแรงงานได้รับความสำคัญมากยิ่งขึ้นในช่วงหลังการปฏิวัติอุตสาหกรรมซึ่งเปลี่ยนแรงงานทางการเกษตรเป็นแรงงานในโรงงานอุตสาหกรรมและแหล่งทรัพยากรธรรมชาติเพื่อการอุตสาหกรรม เช่น เหมืองแร่ต่างๆ โดยมีการออกกฎหมายแรงงานในอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1833 ซึ่งมีเนื้อหาในการห้ามการใช้แรงงานเด็ก กำหนดค่าแรงขั้นต่ำและจำกัดชั่วโมงการทำงานต่อวัน โดย ห้ามการใช้แรงงานเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 9 ปี เด็กที่มีอายุ 9-13 ปีทำงานได้ไม่เกินวันละ 8 ชั่วโมง และเด็กอายุ14-18 ปีทำงานได้ไม่เกินวันละ 12 ชั่วโมง กระบวนการปฏิวัติอุตสาหกรรมยังได้เพิ่มแนวคิดเกี่ยวกับสิทธิแรงงานเข้าไปในสิทธิมนุษยชน โดยตั้งอยู่บนพื้นฐานความเชื่อว่าแรงงานก็เป็นมนุษย์ ควรได้รับการปฏิบัติในฐานะมนุษย์ มิใช่ทาสในระบบแรงงานทาส โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีการจัดตั้งสหภาพแรงงานเป็นครั้งแรก รวมถึงกระแสลัทธิสังคมนิยมของคาร์ล มาร์กซ์ ได้วิพากษ์ระบบทุนนิยมซึ่งกดขี่ชนชั้นกรรมาชีพในโรงงานอุตสาหกรรมว่าไม่เป็นธรรมอย่างร้ายกาจ
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organisation – ILO – also know as International Labour Office) ถูกจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1919 ภายใต้สันนิบาตชาติ เมื่อมีการจัดตั้งองค์การสหประชาชาติขึ้นแทนที่สันนิบาตชาติในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง องค์การแรงงานระหว่างประเทศก็เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหประชาชาติ และตัวสหประชาชาติเองได้กล่าวถึงสิทธิแรงงานไว้ในคำปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนไว้ในข้อที่ 23 และ 24 ดังนี้ (สำนักงานข้าหลวงใหญ่เพื่อสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ)
ข้อ 23
ข้อ 24 ทุกคนมีสิทธิในการพักผ่อนและเวลาว่าง รวมทั้งจำกัดเวลาการทำงานตามสมควร และวันหยุดงานเป็นครั้งคราวโดยได้รับสินจ้าง
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย
กรมแรงงาน กระทรวงมหาดไทย ได้รับการโอนไปจัดตั้งเป็นกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมในปี พ.ศ. 2536 และเปลี่ยนชื่อเป็นกระทรวงแรงงานในปี พ.ศ. 2545
นโยบายขององค์การการค้าระหว่างประเทศซึ่งรวมมาตรฐานสิทธิแรงงานและสิทธิมนุษยชนเข้าไปในระเบียบการค้าและตลาดสำคัญของไทย อย่างสหภาพยุโรปที่หันมากีดกันการค้าด้วยนโยบายเกี่ยวกับแรงงานสิทธิมนุษยชนแทนกำแพงภาษีทำให้ระบบกฎหมายแรงงานของไทยต้องปรับตัวให้เข้ากับมาตรฐานสิทธิแรงงานโลก หรืออีกนัยหนึ่งคือ มาตรฐานแรงงานของลูกค้า
สำหรับสิทธิแรงงานในปัจจุบันของไทย มีการออกกฎหมายเพื่อให้บริการจัดหางานและการชดเชยสำหรับผู้ว่างงาน การให้การคุ้มครองและสวัสดิการแรงงาน และการคุ้มครองในกรณีถูกเลิกจ้าง รวมถึงกฎหมายสำหรับแรงงานเด็ก แรงงานสตรี แรงงานคนพิการ การส่งเสริมและพัฒนาทักษะวิชาชีพประเภทต่างๆ เพื่อพัฒนาฝีมือแรงงาน โดยสิทธิแรงงานนั้นเน้นไปที่การคุ้มครองแรงงานและสวัสดิการแรงงาน โดยการคุ้มครองแรงงานนั้นประกอบไปด้วยการจำกัดชั่วโมงทำงานต่อวัน (ไม่เกินวันละ 8 ชั่วโมงหรือตามที่ตกลงกันระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างสำหรับงานทั่วไป และไม่เกิน 7 ชั่วโมงต่อสัปดาห์สำหรับงานที่มีอันตราย) สิทธิในการหยุดพักระหว่างทำงาน (ไม่น้อยกว่า 1 ชั่วโมงหลังจากทำงานมาแล้ว 5 ชั่วโมง) วันหยุดประจำสัปดาห์ (ไม่น้อยกว่า 1 วัน) ตามเทศกาลประเพณี (ไม่น้อยกว่า 13 วันต่อปี) และวันหยุดพักผ่อนประจำปี การจำกัดชั่วโมงในการทำงานล่วงเวลา (ไม่เกิน 36 ชั่วโมงต่อสัปดาห์) การลาหยุดและลากิจประเภทต่างๆ การชดเชยในกรณีเลิกจ้าง การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำ และการคุ้มครองแรงงานเด็กและสตรี ที่มีการคุ้มครองแรงงานเด็ก (ที่มีอายุระหว่าง 15 – 18 ปี) และสตรีว่าไม่สามารถกระทำงานประเภทใดได้บ้าง แม้ในมุมหนึ่งจะเป็นการมอบสวัสดิการพิเศษให้แก่แรงงานเหล่านี้ แต่ในอีกมุมหนึ่งก็อาจมองได้ว่าเป็นการกดทับทางเพศสภาวะของผู้ใช้แรงงาน เพราะเป็นการตอกย้ำให้เห็นว่าแรงงานสตรีนั้นแตกต่าง หรือ มีความไม่ทัดเทียมกับ “แรงงาน” เพศชาย ส่วนสวัสดิการแรงงานที่นายจ้างต้องจัดให้นั้น มีตั้งแต่การจัดการสถานที่ทำงาน การจัดเตรียมอุปกรณ์ปฐมพยาบาล และสวัสดิการเพื่อความเป็นอยู่ของลูกจ้าง เช่น จัดทำประกันสังคม สหกรณ์ออมทรัพย์ ระบบบำเหน็จบำนาญ โครงการฝึกอบรมวิชาชีพ การให้การศึกษา และจัดกิจกรรมนันทนาการเพื่อสุขภาพ เป็นต้น (กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม)
ปัญหาการกำหนดค่าแรงขั้นต่ำไว้ที่ 300 บาท ต่อวัน ซึ่งเป็นนโยบายที่ใช้หาเสียงของรัฐบาลพรรคเพื่อไทยนั้น แม้จะเป็นการพัฒนาคุณภาพชีวิตของแรงงานให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ซึ่งในความเป็นจริงเมื่อเปรียบเทียบกับมาตรฐานสากล และค่าเงินของประเทศไทยแล้ว ค่าแรงที่ 300 บาทต่อวัน แม้จะยังคงไม่เพียงพอต่อการทำให้แรงงานมีคุณภาพชีวิตที่ดีได้ แต่นโยบายดังกล่าวนี้กลับต้องเผชิญกับกระแสต่อต้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากบรรดานายจ้างที่เป็นเจ้าของธุรกิจขนาดเล็ก และขนาดกลาง ที่ออกมาปฏิเสธการขึ้นค่าแรงว่าจะส่งผล และเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้ประกอบการขนาดเล็ก และขนาดกลางจะต้องปิดกิจการลงไปเป็นจำนวนมาก ในขณะที่กลุ่มทุนรายใหญ่ หรือ อุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับผลกระทบ กลับได้รับการลดหย่อนภาษีตามนโยบายของรัฐบาลเนื่องจากกลุ่มทุนใหญ่ จ่ายอัตราค่าจ้างแรงงานเกิน 300 บาทต่อวันอยู่ก่อนแล้ว โดยเฉพาะเมื่อคิดร่วมกับค่าทำงานล่วงเวลา
อัสตราฮัน
อัสตราฮัน (Астрахань) เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศรัสเซีย และศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอัสตราฮัน เมืองนี้ตั้งอยู่บนสองฝั่งของแม่น้ำวอลกา ใกล้กับจุดที่ไหลลงสู่ทะเลแคสเปียนที่ระดับความสูง 28 เมตร (92 ฟุต) ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล
อัสตราฮันเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่เก่าแก่ที่สุดของภูมิภาควอลกาตอนล่าง อัสตราฮันมักจะถูกเรียกว่า ด่านหน้าทางใต้สุดของรัสเซีย และเมืองหลวงของแคสเปียน เมืองนี้เป็นสมาชิกของสำนักงานภูมิภาคยูเรเชียของ "นครและรัฐบาลท้องถิ่นรวม" ซึ่งเป็นองค์การระดับโลก ประชากรในอัสตราฮันมีความหลากหลายและรวมถึงหนึ่งร้อยชาติพันธุ์และสี่นิกายทางศาสนา
เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนบนของดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำวอลกา บนเกาะสิบเอ็ดเกาะแห่งแอ่งแคสเปียน ระยะทางไปยังกรุงมอสโกโดยถนนคือ 1,411 กิโลเมตร (877 ไมล์)
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 1
ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส 2008 เป็นการประกาศผลรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส สำหรับบุคคลและผลงานดีเด่นในรอบปี พ.ศ. 2550 โดยงานประกาศผลจัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
รายชื่อผลงาน รายนามบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล
ผู้ชนะ จะเน้นด้วยตัวหนา
ฟ้ารุ่ง ชารีรักษ์
ฟ้ารุ่ง ชารีรักษ์ (16 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น "ฟอว์น" มีความหมายว่า "กวาง" แต่ผู้คนมักเรียกชื่อเล่นของเธอในนามว่า น้ำฝน
การเสียชีวิต
ชีวิตในเส้นทางบันเทิงของเธอกำลังรุ่งโรจน์ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับชีวิตเธอ เมื่อหนังสือพิมพ์ทุกฉบับในประเทศไทยลงข่าวการฆ่าตัวตายของเธอในวันที่ 24 ส.ค. 2543 ด้วยการใช้อาวุธปืนปลิดชีพตนเอง ในเวลาประมาณ 5 ทุ่มเศษที่สหรัฐอเมริกา หรือประมาณ 11.00 น. เวลาตามประเทศไทย ที่บ้านเลขที่ 24681 แพรททีเชียคอร์ท โมริโน วัลเลย์ ริเวอร์ไซด์ เคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย ของนายแฟรงก์และนางหงส์ ไวท์ พ่อและแม่ของเธอเอง สภาพศพนอนหงายอยู่บนที่นอนมีหมอนปิดใบหน้า สภาพศพมีบาดแผลถูกจ่อยิงผ่านหมอนทะลุเข้าปาก 1 นัด คมกระสุนทะลุออกท้ายทอยไปฝังอยู่ในฟูกที่นอนข้างศพ เจ้าหน้าที่พบอาวุธปืนไม่เปิดเผยขนาดตกอยู่ 1 กระบอก ทราบว่าเป็นของนายแฟรงก์ ผู้เป็นบิดา บนโต๊ะเครื่องแป้ง เจ้าหน้าที่พบจดหมายลาตายเขียนถึงบิดามารดา แต่เนื้อความในจดหมายไม่ได้รับการเปิดเผย โดยเจ้าหน้าที่ได้ตรวจยึดไว้เป็นหลักฐาน ข่าวการตายของเธอสร้างความตื่นตระหนกต่อผู้ที่ได้ทราบข่าวถึงกับเรียกได้ว่า เป็นข่าว "ช็อกวงการ" เลยทีเดียว หลากหลายกระแสเกี่ยวกับสาเหตุการตายของเธอ พรั่งพรูออกมาจากแหล่งข่าวต่างๆ ทั้งข่าวที่อ้างว่าเธอเกี่ยวข้องกับยาเสพติดหรือปัญหาชู้สาว สุดท้ายคดีนี้เจ้าหน้าที่ FBI ของสหรัฐฯ ก็ออกมาเปิดสาเหตุว่า "การถูกคุกคามจากมาเฟียเมืองไทยและข่มขู่จะทำร้ายพ่อแม่ เนื่องจากเธอไปล่วงรู้ถึงเครือข่ายของขบวนการค้ายาเสพติด จนกระทั่งถูกบีบคั้นจนทนไม่ไหว ต้องคิดสั้นด้วยการปลิดชีพตัวเองด้วยอาวุธปืน
ทางหลวงเอเชียสาย 8
ทางหลวงเอเชียสาย 8 (AH8) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งหมด 4,907 กิโลเมตร (3,050 ไมล์) จาก Torpynovka รัสเซีย ถึง Bandar-e Emam Khomeyni อิหร่าน
มดยอบ
มดยอบ เป็นยางไม้ที่ได้จากพืชในสกุล Commiphora ส่วนใหญ่จะเป็นชนิด Commiphora myrrha ซึ่งเป็นพืชมีหนาม สูงประมาณ 4 เมตร ขึ้นตามพื้นที่ที่มีหินปูน เป็นพืชท้องถิ่นในแถบคาบสมุทรอาหรับและแอฟริกา เมื่อลำต้นของพืชชนิดนี้มีรอยแตกหรือถูกกรีด พืชจะสร้างยางไม้ซึ่งเมื่อแห้งจะมีลักษณะแข็ง มีสีเหลืองไปจนถึงน้ำตาล มนุษย์รู้จักใช้มดยอบเป็นยาและเครื่องหอมมานานนับพันปีแล้ว ดังที่มีตัวอย่างในการนมัสการของโหราจารย์ เมื่อโหราจารย์ทั้งสามเดินทางมาสักการะพระเยซู และมอบของสามสิ่งคือ ทองคำ, กำยาน และมดยอบ
ศัพทมูลวิทยา
คำว่ามดยอบในภาษาอังกฤษ "myrrh" มีที่มาจากคำว่า ܡܪܝܪܐ ("murr") ในภาษาแอราเมอิก, مر ("mur") ในภาษาอาหรับ และ מור ("mor") ในภาษาฮีบรู ซึ่งแปลว่า ขม สำหรับภาษาไทย คำว่า "มดยอบ" มาจากคำว่า "ม่อย่าว" ในภาษาจีนกลาง หรือ "มุ่กเอี๊ยะ" ในภาษาแต้จิ๋ว
การนำไปใช้
ในสมัยไอยคุปต์ มีการใช้มดยอบและเครื่องหอมอื่น ๆ ในการรักษาศพ ในทางการแพทย์แผนจีน จัดมดยอบในกลุ่มสมุนไพรรสขมร้อน ช่วยให้เลือดไหลเวียนได้ดี ในทางอายุรเวท ใช้มดยอบในการรักษาโรคทางระบบทางเดินอาหาร ปัจจุบัน มดยอบใช้ผสมในน้ำหอมและในเครื่องสำอาง รวมถึงใช้เป็นสารฝาดในอาหาร เมื่อนำมดยอบมาสกัดจะได้น้ำมันหอมระเหย ซึ่งมีคุณสมบัติฆ่าเชื้อ
แก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์
แก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ (ภาษาอังกฤษ : Cataracts of the Nile) เป็นส่วนบริเวณตื้นหรือแก่งน้ำเชี่ยวของแม่น้ำไนล์ที่อยู่ระหว่างเมืองคาร์ทูมและเมืองอัสวาน ซึ่งบริเวณแห่งนั้นด้วยหินก้อนเล็กๆ จำนวนมากที่โผล่ขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ ตลอดจนมีเกาะแก่งหินจำนวนมาก ในบางแห่งก็มีกระแสน้ำเชี่ยว และในขณะที่บางแห่งกระแสน้ำไหลปกติแต่ไหลผ่านบริเวณที่ตื้นเขิน
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่ง
โดยเริ่มนับจากด้านปลายแม่น้ำไปยังต้นแม่น้ำไนล์ (จากเหนือลงใต้):
ใน อียิปต์:
ใน ซูดาน:
ภูมิศาสตร์
นักธรณีวิทยาได้ระบุว่า พื้นที่ทางตอนเหนือของซูดานมีการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกและการเคลื่อนตัวของเปลือกโลกในบริเวณนี้ส่งผลให้แม่น้ำมีลักษณะ "อ่อนเยาว์" ซึ่งส่วนตวัดโค้งของแม่น้ำไนล์ในนิวเบียได้เปลี่ยนเส้นทางของแม่น้ำไนล์ไปทางทิศตะวันตก ในขณะเดียวกันก็ทำให้ระดับความลึกในแม่น้ำตื้นขึ้นและก่อให้เกิดแก่งน้ำตก ถึงแม้ว่าพื้นแม่น้ำจะสึกกร่อนจากการกัดเซาะ แต่ผืนดินก็กลับถูกยกตัวขึ้น ทำให้ส่วนต่างๆ ของพื้นแม่น้ำเป็นพิ้นที่โล่ง ภูมิลักษณ์ที่โดดเด่นเหล่านี้ของแม่น้ำไนล์ระหว่างเมืองอัสวานและเมืองคาร์ทูม ซึ่งเกิดและพบได้ในหลายจุด จึงเรียกกันว่าแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ ในขณะที่ส่วนปลายแม่น้ำบางครั้งจะเรียกว่า "แม่น้ำไนล์อียิปต์" ความแตกต่างทางธรณีวิทยาระหว่างสองส่วนของแม่น้ำนี้มีความสำคัญมาก ทางเหนือของเมืองอัสวาน ซึ่งมีท้องแม่น้ำที่ไม่เป็นหิน แต่กลับเต็มด้วยตะกอน และอยู่ห่างไกลจากส่วนที่แม่น้ำตื้นเขิน จึงเชื่อกันว่า ในอดีตหินบริเวณดังกล่าวถูกกัดเซาะให้มีความลึกหลายพันฟุต ซึ่งส่งผลให้เกิดหุบเขากว้างใหญ่ และในปัจจุบันจึงเต็มไปด้วยตะกอน
ประวัติศาสตร์
คำว่า แก่งน้ำตก หรือ " cataract " มีรากคำมาจากภาษากรีก καταρρέω (แปลว่า "ไหลลง") ถึงแม้ว่าคำภาษากรีกดั้งเดิมจะอยู่ในรูปของพหูพจน์เท่านั้น (Κατάδουποι) อย่างไรก็ตาม ในทางตรงกันข้าม แก่งน้ำตกหลักทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ก็ไม่สามารถอธิบายได้อย่างถูกต้องว่าเป็นแก่งน้ำตก และให้คำจำกัดความที่กว้างขึ้น แก่งน้ำตกเหล่านี้ก็เช่นเดียวกันกับแก่งน้ำตกขนาดเล็ก ๆ อีกหลายแห่ง
ในสมัยโบราณ อาณาจักรอียิปต์บนได้แผ่ขยายอาณาเขตจากทางใต้ของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ไปยังแก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ในขณะที่อยู่ดินแดนบริเวณต้นแม่น้ำที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยอาณาจักรคุชโบราณ ซึ่งต่อมาจะเข้ายึดครองดินแดนอียิปต์ในช่วงตั้งแต่ 760 ถึง 656 ปีก่อนคริสตกาล นอกจากการรุกรานชาวคุชแล้ว สำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่ ในแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่แก่งน้ำตกแห่งที่หนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่ทำหน้าที่เป็นพรมแดนตามธรรมชาติ เพื่อป้องกันการข้ามเข้ามาจากทางใต้ เนื่องจากในพื้นที่ดังกล่าวจะต้องอาศัยการเดินทางของแม่น้ำเพื่อเดินทางไปทางเหนือและใต้ ซึ่งส่งผลให้ชายแดนทางใต้ของอียิปต์ได้รับการปกป้องจากการรุกราน และนอกเหนือจากการปกครองในอียิปต์ของชนชาติคุชในระยะเวลาสั้น ๆ แล้ว มันยังคงเป็นพรมแดนตามธรรมชาติสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ส่วนใหญ่
เอราทอสเทนีสแห่งไซรีเน ได้ให้คำอธิบายที่แม่นยำของแก่งน้ำตกแห่งแม่น้ำไนล์ไว้ว่า
"มันมีรูปร่างคล้ายกับตัวอักษร N กลับหลัง โดยแม่น้ำไหลไปทางเหนือจากเมโรวีประมาณ 2,700 สตาเดีย แล้ววกกลับมาทางทิศใต้และพระอาทิตย์ตกในฤดูหนาวประมาณ 3,700 สตาเดีย และเกือบจะถึงแนวขนานเดียวกันกับภูมิภาคเมโรวีและเดินทางไปไกลถึงลิเบีย จากนั้นแม่น้ำจะวกเลี้ยวอีกครั้งและไหลไปทางเหนือ 5,300 สตาเดีย ไปยังที่แก่งน้ำตกใหญ่โค้งไปทางทิศตะวันออกเล็กน้อย จากนั้นอีก 1,200 สตาเดียแม่น้ำไหลไปยังแก่งน้ำตกขนาดเล็กที่ไซยีน (หรือ เมืองอัสวานในปัจจุบัน) และอีก 5,300 สตาเดีย แม่น้ำจะไหลออกสู่ทะเล"
แก่งน้ำตกทั้งหกแห่งของแม่น้ำไนล์ได้ถูกบรรยายโดยนักท่องเที่ยวชาวยุโรปจำนวนมาก โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิลล์ในหนังสือ The River War (1899) ซึ่งเขาเล่าถึงความพยายามของชาวอังกฤษที่พยายามจะกลับไปยังซูดานระหว่างปี ค.ศ. 1896 ถึง ค.ศ. 1898 หลังจากที่พวกเขาถูกบังคับให้ออกจากซูดานไปในปี ค.ศ. 1885
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 จะจัดขึ้นที่ลานสกีลงเขาเซียวไห่ถัว ในเขตหยางชิง กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน การแข่งขันสกีลงเขาทั้งหมด 11 รายการ จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 ถึง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
รอบคัดเลือก
จะมีโควตาสูงสุด 320 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาเพื่อแข่งขัน (ชาย 160 คนและหญิง 160 คน)
เรือหลวงช้าง (LST-712)
เรือหลวงช้าง (LST-712) หรืออดีตเรือ ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898)  เป็นเรือยกพลขนาดใหญ่ชั้น LST-542 ซึ่งสร้างขึ้นมาสำหรับกองทัพเรือสหรัฐระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกขายให้กับกองทัพเรือไทย
ประวัติ
ชื่อแรกของเรือถูกตั้งขึ้นตามชื่อเทศมณฑลลินคอล์น ซึ่งใช้ชื่อเดียวกันใน 23 รัฐของสหรัฐ และเป็นเรือเพียงลำเดียวของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อนี้ ส่วนชื่อที่สองของเรือถูกตั้งขึ้นตามเกาะช้าง ในจังหวัดตราด โดยเป็นเรือลำที่สองที่ใช้ชื้อนี่ ตามหลักเกณฑ์การตั้งชื่อเรือของกองทัพเรือไทย
เดิมเมื่อตอนวางกระดูกงูเรือ เรือลำนี้ถูกกำหนดหมายเลขตัวเรือเป็น LST-898 โดยอู่ต่อเรือดราโว คอร์เปอเรชั่น ที่เมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐ เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2487 และปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 โดยนาง J. B. Mawhinney และเข้าประจำการเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2487
สงครามโลกครั้งที่สอง, พ.ศ. 2487–2488
หลังจากการแล่นทดสอบในรัฐฟลอริดา เรือ LST-898 ได้เดินทางไปขนสัมภาระที่นิวออร์ลีนส์และออกเดินทางเข้าร่วมสงครามเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 โดยแล่นผ่านคลองปานามาจนมาถึงเมืองมาจูโรเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2488 จากนั้นเดินทางต่อไปยังเกาะไซปันเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการปฏิบัติการในยุทธการที่โอกินาวะ โดยเดินทางออกจากเกาะไซปันเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 และเดินทางมาถึงเมืองชิมูวาน จังหวัดโอกินาวา และระบายพลพร้อมสัมภาระลงบริเวณฐานชิมูวาน ซึ่งเป็นเหมือนประตูสู่ตัวประเทศญี่ปุ่น ต่อจากนั้นได้แล่นกลับไปยังเกาะไซปันเพื่อลำเลียงกำลังพลและยุทโธปกรณ์ส่งกำลังบำรุงไปยังหมู่เกาะมาเรียนา ประเทศฟิลิปปินส์ และจังหวัดโอกินาวาของญี่ปุ่นตลอดช่วงเดือนที่เหลือของสงคราม
ภารกิจหลังสงคราม, พ.ศ. 2488–2489
หลังจากการยอมจำนนของญี่ปุ่นในฝั่งทะเลแปซิฟิก เรือถูกมอบหมายให้ปฏิบัติการในพื้นที่ตะวันออกไกลเพื่อขนส่งยุทโธปกรณ์ที่ถูกยึดจากฝ่ายแพ้สงครามจนถึงช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน จากนั้นได้ร่วมขนส่งสัมภาระจากการรื้อถอนฐานปฏิบัติการของกองทัพบกในประเทศฟิลิปปินส์ และปลดประจำการครั้งแรกจากกองทัพเรือในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2489
สงครามเกาหลี, พ.ศ. 2493–2495
เรือ LST-898 กลับเข้าประจำการใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2493 โดยได้บรรทุกกำลังพลและยุทโธปกรณ์จากเมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เพื่อนำไปเตรียมปฏิบัติการในยุทธการที่อินช็อนทางตะวันตกของเกาหลีเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2493 จากนั้นเรือได้นำกำลังพลเข้าร่วมปฏิบัติการในยุทธการเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2493 จนกระทั่งปฏิบัติการดังกล่าวประสบความสำเร็จ จนทำให้นายพลดักลาส แมกอาเธอร์ กล่าวชื่นชมกองทัพเรือว่า "The Navy and Marines have never shone more brightly than this morning." หลังจากเรือได้ระบายกำลังพลและยุทโธปกรณ์แล้ว เรือได้ทำหน้าที่ในการลำเลียงและให้บริการการแพทย์ฉุกเฉินให้กับกำลังพลนาวิกโยธินที่ได้รับบาดเจ็บ และสนับสนุนกองกำลังบนฝั่งด้วยการระดมยิงสนับสนุนไปยังตำแหน่งของข้าศึกบนฝั่ง โดยเรือ LST-898 ได้ปฏิบัติการจนถึงช่วงกลางเดือนตุลาคม จากนั้นกองกำลังของจีนได้เข้าร่วมในสงครามดังกล่าว ทำให้เรือต้องย้ายไปปฏิบัติการส่งกำลังพลนาวิกโยธินสหรัฐในพื้นที่ทางตอนเหนือของเกาหลี ต่อมาระหว่างเดือนตุลาคมจนถึงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2494 เรือได้เข้าร่วมในปฏิบัติการอพยพประชาชนชาวเกาหลีและกำลังนาวิกโยธินจากเมืองฮุงนัม และเมืองว็อนซัน ไปยังเมืองปูซาน จากนั้นเรือได้ปฏิบัติการขนส่งยุทปัจจัยระหว่างท่าเรือของเกาหลีและญี่ปุ่น จนกระทั่งเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางออกจากฐานทัพเรือสหรัฐในเมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 24 เมษายน และเดินทางถึงเมืองแซนดีเอโกเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม เพื่อเข้ารับการซ่อมบำรุงครั้งใหญ่ และเดินทางกลับไปยังฐานทัพเรือในโยโกซูกะเพื่อปฏิบัติการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์บนคาบสมุทรเกาหลีอีกครั้งด้วยการขนส่งยุทโธปกรณ์ระหว่างประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีตลอดระยะเวลา 6 เดือน และได้เดินทางกลับมายังเมืองแซนดิเอโกในวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495
กองเรือแปซิฟิก, พ.ศ. 2496–2503
ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2496 เรือ LST-898 ได้ปฏิบัติงานในการขนส่งยุทธภัณฑ์ในการก่อสร้างฐานทัพเรือบริเวณเมืองพอยต์บาร์โรว์ รัฐอะแลสกา และปฏิบัติงานอยู่บริเวณแถบอาร์กติกจนถึงช่วงเดือนกันยายน ซึ่งสองปีต่อมาเรือได้สับเปลี่ยนกำลังไปปฏิบัติการในมหาสมุทรแปซิฟิกฝั่งตะวันตกในการฝึกปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกในพื้นที่ชายฝั่งตะวันตก
ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เรือ LST-898 ได้รับการตั้งชื่อว่า ยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ (LST-898)  ซึ่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ถึง พ.ศ. 2503 เรือได้ออกเดินทางสามครั้งไปกับกองเรือที่ 7 โดยมีครั้งหนึ่งได้เดินทางไปยังแถบอาร์กติกช่วงที่หนาวเย็นเพื่อติดตั้งแนวเตือนภัยล่วงหน้าระยะไกล (Distant Early Warning Line: DEW Line) และเข้าร่วมการฝึกยกพลขึ้นบกบริเวณนอกชายฝั่งตะวันตกและฮาวาย
ปลดประจำการจากกองทัพเรือสหรัฐ
หลังจากรับใช้กองทัพเรือสหรัฐมาอย่างยาวนาน ผ่าน 2 ช่วงสงครามครั้งใหญ่ และการเดินทางไกลอีกหลายครั้งร่วมกับกองเรือที่ 7 เพื่อปฏิบัติการทางหทารต่าง ๆ ในการระงับยับยั้งความขัดแย้งในพื้นที่ เรือยูเอสเอส ลินคอล์นเคาน์ตี้ ได้ปลดประจำการจากกองทัพเรือสหรัฐเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2504