cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภารกิจล้างพันธุ์นรก
ลูกเรือยาน BUGS II
อายุ : 19 ปี
สมาชิกของทีมที่มีวัตถุประสงค์แอบแฝงคือนำไข่แมลงสาบกลับไปยังโลกเหมือนกับอิจิโระ เธอสามารถต่อยแมลงสาบและทำให้พวกมันถูกควบคุมได้ด้วยพลังของเธอ
การตอบรับ
ผลงานชุดนี้ได้รับเลือกให้เป็นอันดับหนึ่งในสุดยอด 20 มังงะของโคะโนะมังงะงะสุโก้ย! โดยการสำรวจจากกลุ่มผู้อ่านชาย
นิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล
นิวัฒน์ธำรง บุญทรงไพศาล (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2491) (เดิมชื่อ นิวัฒน์ บุญทรง) เป็นอดีตรักษาการนายกรัฐมนตรี, อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์, อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พรรคเพื่อไทย, อดีตประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) และอดีตรองประธานกรรมการบริหาร ฝ่ายภาพลักษณ์ และกิจกรรมสัมพันธ์ กลุ่มบริษัท ชิน คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
นิวัฒน์ธำรง หรือนิวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2491 ภูมิลำเนา ณ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของเจริญ กับบุญเลียบ บุญทรงไพศาล สมรสกับบุณย์พัชรี บุญทรงไพศาล (เดิมชื่อ สุขุมาลย์) เป็นนักเรียนทุนแลกเปลี่ยน AFS ประเทศสหรัฐอเมริกา รุ่นที่ 5 จบการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร) มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ได้แก่ ณรงค์พนธ์ บุญทรงไพศาล กับ คทา บุญทรงไพศาล
การทำงาน
นิวัฒน์ธำรงเริ่มทำงานเป็นพนักงานขาย บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ตำแหน่งสุดท้าย เป็นผู้จัดการฝ่ายการเงินและวางแผน เมื่อ พ.ศ. 2533 ก่อนจะลาออกไปรับตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป บริษัท ชินวัตรคอมพิวเตอร์ แอนด์ คอมมิวนิเคชั่น จำกัด และดูแล บริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล บรอดคาสติ้ง คอร์ปอเรชั่น จำกัด (ไอบีซี), บริษัท ชินวัตร ไดเร็คทอรี่ส์ จำกัด, บริษัท มูฟวิ่งซาวน์ด จำกัด, บริษัท ชินวัตร แซทเทลไลท์ จำกัด, บริษัท เอสซี แมทช์บ็อกซ์ จำกัด และได้รับตำแหน่ง รองประธานกรรมการบริหารกลุ่มชิน คอร์ปอเรชั่น
หลังจาก ชิน คอร์ปอเรชั่น เข้ามาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ใน บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นิวัฒน์ธำรง ได้รับการแต่งตั้ง ให้ดำรงตำแหน่ง ประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไอทีวี จำกัด (มหาชน) อีกตำแหน่งหนึ่ง
บทบาททางการเมือง
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ในการปรับคณะรัฐมนตรีเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 โดยได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่กำกับดูแลสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ กรมประชาสัมพันธ์ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) และองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย และได้ลาออกจากการเป็น ส.ส. ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เพื่อเปิดทางให้สมาชิกในลำดับถัดไปเลื่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน แต่จากการสำรวจความพึงพอใจของประชาชน โดยสำนักเอแบคโพล เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก เป็นลำดับที่ 5
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 เขาได้รับโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และให้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ สืบต่อจากนายบุญทรง เตริยาภิรมย์ ภายหลังจากการที่โครงการจำนำข้าวของรัฐบาล ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 คณะรัฐมนตรีมีมติให้นิวัฒน์ธำรงปฏิบัติหน้าที่แทนนายกรัฐมนตรีหลังจากศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้ น.ส. ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรี 9 คนพ้นจากความเป็นรัฐมนตรี จากการมีมติโยกย้ายถวิล เปลี่ยนศรี แต่ดำรงตำแหน่งได้เพียงแค่ 15 วัน ถูกคณะรักษาความสงบแห่งชาติรัฐประหาร จึงทำให้นิวัฒน์ธำรงและคณะรัฐมนตรีต้องพ้นจากตำแหน่ง
เอริก การ์ซิอา
เอริก การ์ซิอา มาร์เตรต (Eric García Martret; เกิด 9 มกราคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
ว่าด้วยความยุติธรรม
ว่าด้วยความยุติธรรม (On Justice; Περὶ Δικαίου; De Justo) เป็นบทสนทนาของโสกราตีส ซึ่งเป็นผลงานที่เป็นแนวคิดของเพลโต ในบทสนทนาสั้น โสกราตีส ซึ่งสนทนากับเพื่อนเกี่ยวกับอะไรคือความเป็นธรรมและไม่เป็นธรรม
เอริก การ์ซิอา
เขายังลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนมาตั้งแต่ระดับเยาวชน เขาช่วยให้ทีมรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี และรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ชนะเลิศการแข่งขันชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เขามีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่เพื่อแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ในปี ค.ศ. 2021 ในเดือนถัดมาเขาช่วยให้ทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ได้รับเหรียญเงินโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน เขาพาทีมชุดใหญ่ได้รองชนะเลิศยูฟ่าเนชันส์ลีก และเป็นส่วนหนึ่งของสเปนในฟุตบอลโลก 2022
แมนเชสเตอร์ซิตี
การ์ซิอา เกิดในบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เขาเข้าร่วมศูนย์ฝึกฟุตบอลลามาซิอา ในปี ค.ศ. 2008 ก่อนที่จะย้ายไปทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ซิตี ในปี ค.ศ. 2017 เขายังได้รับเลือกให้เป็นกัปตันทีมของชุดอายุไม่เกิน 18 ปี และ 19 ปีในรายการยูฟ่ายูธลีก ในฤดูกาลแรกของเขากับแมนฯ ซิตี
เขาได้เข้าร่วมกับทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในช่วงการไปปรีซีซันที่สหรัฐอเมริกา ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2018 ก่อนที่ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2018 การ์ซิอา ได้ลงเล่นนัดแรกกับแมนเชสเตอร์ซิตีชุดใหญ่ในนัดที่พวกเขาพบกับเลสเตอร์ซิตี ในรายการคาราบาวคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ ที่คิงเพาเวอร์สเตเดียม โดยเขาลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก คู่กับนิโกลัส โอตาเมนดี ในระบบ 4–3–3 โดยผลจบลงด้วยการเสมอกันด้วยคะแนน 1–1 ก่อนที่แมนฯ ซิตีจะเอาชนะไปในช่วงการดวลลูกโทษ ก่อนที่ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 การ์ซิอา เขามีชื่อเป็นตัวสำรองในเกมเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2019 พบกับลิเวอร์พูล โดยแมนฯ ซิตี คว้าแชมป์ได้สำเร็จ หลังจากเอาชนะในช่วงการดวลลูกโทษ 5–4 หลังเสมอกันใน 90 นาที 1–1 นับเป็นการชนะเลิศครั้งแรกในระดับอาชีพของการ์ซิอา ในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกครั้งแรก ในนัดที่พวกเขาเอาชนะวอตฟอร์ด จากการถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทน โอตาเมนดี ในนาทีที่ 63 โดยทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 8–0
ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2019. การ์ซิอา ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในพรีเมียร์ลีกครั้งแรก ในนัดเหย้ากับเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด โดยทีมของเขาเอาชนะไปด้วยคะแนน 2–0 รวมถึง ในอีกสามวันถัดมากับเอฟเวอร์ตัน โดยแมนฯ ซิตี ชนะไปด้วยคะแนน 2–1
ในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 การ์ซฺอา ได้ลงเล่นเป็นตัวจริงในเกมลีกกับอาร์เซนอลโดยแมนฯ ซิตี เอาชนะไปด้วยคะแนน 3–0 ในช่วงท้ายเกม การ์ซิอา ได้เข้าปะทะกับ แอแดร์ซง โมไรส์ ในตอนแรกทำให้เขาหมดสติ การ์เซีย ได้รับการรักษาในสนามเป็นเวลานานก่อนที่จะถูกนำออกจากสนามและให้ออกซิเจน และถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในทันที ถึงแม้จะเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงแต่เขาก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้ในวันรุ่งขึ้น ผู้จัดการทีม เปป กวาร์ดิโอลา กล่าวในงานแถลงข่าวว่าการ์ซิอาได้รับการถูกกระทบกระแทก และคาดว่าเขาจะฟิตภายใน 10 วัน
ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2020 กวาดิโอลา ได้กล่าวในงานแถลงข่าวว่า การ์ซิอา ได้ปฏิเสธที่จะต่อสัญญาที่จะหมดลงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021
บาร์เซโลนา
ในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2021 บาร์เซโลนา ได้เปิดตัวและเซ็นสัญญา การ์ซิอา เข้าร่วมทีมอย่างเป็นทางการ โดยไม่มีค่าย้ายทีม โดยเซ็นสัญญากันทั้งสิ้น 5 ปี และมีค่าฉีกสัญญา 400 ล้านยูโร โดยสัญญาจะมีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 เป็นต้นไปหลังจากสัญญาของเขากับแมนฯ ซิตี หมดลง เขาได้ลงเล่นนัดแรกในวันที่ 15 สิงหาคม ในลาลิกานัดแรกของฤดูกาล ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กคู่กับฌาราร์ต ปิเก ช่วยให้ทีมเอาชนะเรอัลโซซิเอดัด 4–2 ที่กัมนอว์ ในนัดถัดมาในอีก 6 วันถัดมา ในนัดที่เสมอกับอัตเลติกบิลบาโอ 1–1 ที่ซันมาเมส เขาได้รับใบแดงไล่ออกจากสนามในนาทีที่ 90+3 หลังการทำฟาล์วนิโก วิลเลียมส์ ในวันที่ 29 กันยายน การ์ซิอา ถูกไล่ออกเป็นครั้งที่สองหลังจากได้รับใบเหลืองสองใบ ในนัดที่แพ้ต่อไบฟีกา 0–3 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม
เกียรติประวัติ
แมนเชสเตอร์ซิตี
สเปน อายุไม่เกิน 17 ปี
สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี
สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี
สเปน
ปลาโรซีบิตเทอร์ลิง
ปลาโรซีบิตเทอร์ลิง (rosy bitterling; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
เป็นปลาขนาดเล็ก โตเต็มที่มีขนาดประมาณ 10–11 เซนติเมตร อายุขัยโดยเฉลี่ย 4–5 ปี อาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำประเภทไหลช้า เช่น บึง, ทะเลสาบน้ำจืด และแม่น้ำลำคลอง ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก ทั้งจีน, ญี่ปุ่น, คาบสมุทรเกาหลี จนถึงเวียดนามตอนเหนือ ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ R. o. kurumeus หรือเรียกว่า R. o. smithi และ R. o. ocellatus พบในจีน, ไต้หวัน และญี่ปุ่น โดยแต่เดิมนั้นเชื่อว่าเป็นปลาพื้นเมืองที่พบเฉพาะไต้หวันเท่านั้น แต่หลังจากศตรรษที่ 18 แล้ว ได้แพร่กระจายพันธุ์ออกสู่ที่ต่าง ๆ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออก
มีพฤติกรรมการผสมพันธุ์วางไข่ที่แปลก คือ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายหาหอยกาบน้ำจืดที่มีสุขภาพดี และปลาตัวเมียจะขยายอวัยวะวางไข่ด้วยการสอดท่อวางไข่ลงไปในโพรงกาบหอยและฝากไข่ไว้ในนั้น จากนั้นปลาตัวผู้จะตามเข้าไปฉีดสเปิร์ม หอยกาบจะสูบฉีดน้ำดึงเอาสเปิร์มจากปลาตัวผู้เข้าไปในตัวเองจนเกิดการปฏิสนธิ เมื่อหอยดึงเอาน้ำและออกซิเจนฟักไข่จนลูกปลาฟักออกเป็นตัวแล้วจึงว่ายออกมา โดยเฉลี่ยแล้วไข่ปลาจะยังฟักและได้รับการปกป้องภายในหอยกาบราวหนึ่งเดือน ลูกปลาจึงจะว่ายออกมา โดยที่หอยเองก็ได้ประโยชน์จากการนี้เพราะว่าได้ฝากไข่ติดไปกับตัวลูกปลาเพื่อกระจายและขยายพันธุ์ต่อด้วย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามตู้ปลาที่ปูพื้นด้วยกรวดขนาดเล็กและทราย โดยผู้เลี้ยงอาจจะใส่หอยกาบน้ำจืดลงไปด้วยเพื่อให้ปลาวางไข่ เป็นปลาที่กินอาหารได้หลากหลายทั้ง สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง, ปรสิต, ตัวอ่อนแมลงน้ำ, ลูกน้ำ, ไรแดง รวมถึงพืชชนิดต่าง ๆ ในแถบยุโรปนิยมเลี้ยงกันในบ่อปลาคาร์ป เพื่อให้ช่วยกำจัดปรสิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งหนอนสมอ และยังใช้กำจัดลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุง เป็นการควบคุมโรคระบาดที่เกิดจากยุงได้เป็นอย่างดี
นอกจากนี้แล้ว ปลาโรซีบิตเทอร์ลิงยังใช้ในการทดสอบการตั้งครรภ์ของสตรีได้อีกด้วย โดยนำเอาปัสสาวะของผู้ทดสอบหยดลงในน้ำใกล้กับปลาตัวเมีย หากเป็นปัสสาวะของสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ ฮอร์โมนในยูเรียในน้ำปัสสาวะจะทำให้ท่อวางไข่ของปลาตัวเมียยื่นออกมา
ภัยพิบัติเหมืองโซมา
ภัยพิบัติเหมืองโซมา เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ที่เมืองโซมา จังหวัดมานิซา ประเทศตุรกี ซึ่งเกิดขึ้นจากเหตุไฟไหม้ที่ชั้นใต้ดินของเหมืองตั้งแต่วันที่ 13 จนถึงวันที่ 15 พฤษภาคม ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 298 คน เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นภัยพิบัติทางเหมืองที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ตุรกี เหมืองแห่งนี้ดำเนินการโดยผู้ผลิตถ่านหิน Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.โดยการระเบิดถูกสงสัยว่ามีสาเหตุมาจากเครื่องใช้ไฟฟ้า ซึ่งทำให้เกิดเพลิงไหม้ขึ้นในขณะที่มีคนงานในเหมือง 787 คน หลังจากนั้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานและทรัพยากรธรรมชาติ Taner Yıldız ประกาศว่ามีจำนวนผู้เสียชีวิต 298 คน ที่เวลาหนึ่งนาฬิกาของเวลายุโรปตะวันออก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 มีคนงาน 18 คนถูกอ้างว่าติดค้างอยู่ภายใน และการช่วยชีวิตยังคงดำเนินต่อไป ประธานการปฏิบัติการฉุกเฉิกและภัยพิบัติ(Disaster and Emergency Management Presidency (AFAD)) ประกาศรายชื่อของ 283 คนงานซึ่งเสียชีวิตในภัยพิบัติเหมือง แต่มีการร้องเรียนว่าตัวเลขที่แท้จริงมากกว่านี้
ดีปลีแขก
ดีปลีแขก ( เป็นไม้เลื้อยหรือไม้พุ่มตั้งตรง ใบรูปไข่แกมขอบขนาน เป็นพืชพื้นเมืองในป่าเขตร้อนของเทือกเขาหิมาลัยตั้งแต่เนปาลถึงภูฏาน ขนาดเล็กกว่าดีปลีและไม่มีสารพิเพอรีน
ภัยพิบัติเหมืองโซมา
กลุ่มคนงานเคยประท้วงเงื่อนไขความปลอดภัยของการทำเหมืองในปลายปี 2013 และความต้องการพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้าม พรรคประชาชนสาธารณรัฐ (CHP) ที่จะสอบสวนความปลอดภัยของเหมืองถูกปฏิเสธในสภาแห่งชาติตุรกี ด้วยคะแนนเสียงพรรคการพัฒนาและยุติธรรม (AKP) เพียงไม่กี่อาทิตย์ก่อนเกิดภัยพิบัติ
ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ
ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ หรือชื่อเล่น "พลอย" (เป็นที่รู้จักในชื่อ "พลอย ลิตเติ้ลวอยซ์") นักร้องเด็กชาวไทยที่มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักอย่าง "เสียงเล็ก ๆ" "อยากรู้ว่า" "กว่าจะรัก" "เป็นเธอได้ไหม" เป็นต้น ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ
ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ (อังกฤษ: Nutcha Sawatrukkiate) (หรือ จิรชยา เจียวพงษ์พิพัฒน์) ชื่อเล่น พลอย แต่สื่อและคนทั่วไปจดจำเธอในชื่อ พลอย ลิตเติ้ลวอยซ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2531 จบการศึกษาชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา และเข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาการละคร
พลอย ณัฐชา เป็นนักร้องที่มีความสามารถตั้งแต่เด็ก ๆ นอกจากผลงานเพลงแล้ว พลอยยังเป็นพิธีกรรายการ "เนตรนารี" ซึ่งออกอากาศทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี และมีผลงานถ่ายแบบ และถ่ายโฆษณา ซึ่งมีโฆษณาที่ทำให้เธอมีชื่อเสียงได้แก่ "โฆษณาขนมโอโจ้" ในสโลแกน "เหมือนเดิม..โอโจ้ด้วย" ปัจจุบันโฆษณานี้ยังคงออกอากาศอยู่ตลอด
จุดเริ่มต้นการร้องเพลง
พลอย ณัฐชา เริ่มร้องเพลงตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ผ่านการเรียนร้องเพลงจาก สถาบันดนตรีต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนในเครือสยามกลการ หรือแม้แต่กับครูอ้วน (มณีนุช เสมรสุต) วันเวลาผ่านไปพร้อความสามารถที่มากขึ้น พลอยขึ้นประกวดร้องเพลงและได้รับรางวัลสูงสุด คือ การเป็นนักร้องยุวชนยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย จากเวที KPN Junior Award ปี 2000 นอกจากนี้ยังเคยประกวดร้องเพลงมาแล้วอีกหลายเวที เช่น การชนะเลิศการประกวดร้องเพลงเวที Tang Hua Seng Junior Singing Contest (ปี พ.ศ. 2542), รองชนะเลิศอันดับ 1 การประกวดร้องเพลง Fashion Island Star Contest (ปี พ.ศ. 2542) และยังเคยได้รับ รางวัลเยาวชนดีเด่น ด้านศิลปะดนตรีจากกระทรวงศึกษาธิการ (ปี พ.ศ. 2545) อีกด้วย จากนั้นพลอยเข้ามาสกรีนเทสต์ที่บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และสามารถผ่านเข้าเป็นน้องใหม่ของค่ายแกรมมี่ จี เป็นต้นมา
พลอยเข้ารับการฝึกเพื่อพัฒนาศักยภาพของตัวเองในโครงการ "Grammy Boot Camp" โดยคุณทิม จอห์นสัน จากสถาบัน ดนตรีมีฟ้า พร้อมกับนักร้องในค่ายแกรมมี่จีอีก 8 คนด้วยความตั้งใจ และมุ่งมั่นของพลอยทำให้เธอได้รับเลือก จากเพื่อนๆให้เป็นนักเรียนดีเด่นของคลาส
งานเพลง
ในปี พ.ศ. 2544 พลอยมีอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกในชื่อ "LITTLE VOICE (ลิตเติ้ลวอยซ์)" อัลบั้มแรกของเธอเป็นแนวป๊อปที่มีความเป็น อะคูสติก เสน่ห์ของเพลง คือ เป็นเครื่องดนตรีจริงทั้งหมด ไม่มีเสียงสังเคราะห์ ทำให้เกิดความรู้สึกเป็นธรรมชาติ เหมาะกับเสียงและตัวตนของเธอ กับเนื้อหาที่หลากหลายด้วยการนำเสนอที่ต่างออกไป ความรู้สึกเศร้าที่สุด คือ "ความเหงา" การอกหักก็แค่ "แอบรัก" ไม่ฟูมฟายร้องไห้เสีย น้ำตา โดยมีจุดเด่นที่ทักษะ การร้องของเธอ โดยในอัลบั้มชุดนี้มีเพลงฮิต ได้แก่ เสียงเล็ก ๆ, ใจลอย, ดาวเหงา และ ฉันก็รักเธอ เป็นต้น และจากชื่อในอัลบั้มในชุดแรกของเธอส่งผลทำให้เธอเป็นที่รู้จักในชื่อ "พลอย ลิตเติ้ลวอยซ์"
จากเด็กหญิงตัวน้อย ๆ ที่ผ่านบทพิสูจน์ความสามารถ ด้านคุณภาพเสียง ทำให้หลายคนทึ่งกับเสียงร้องของเธอมาแล้ว จนเข้าตากรรมการ (ผู้จัดการ) อย่าง ดี้-นิติพงษ์ ห่อนาค เจ้าของสังกัดแกรมมี่ แกรนด์ ที่ประทับใจ จนได้ชักชวนพลอยเข้าเป็นศิลปินในค่ายกับงานเพลงชุดที่ 2 "เด็กหญิงข้างหน้าต่าง" (พ.ศ. 2545) ภายใต้บ้านหลังใหม่และการดูแลของดี้-นิติพงษ์ และแว่น-จักราวุธ แสวงผล ซึ่งเนื้อเพลงเป็นการนำเสนอมุมมองของวัยช่างคิด ที่ฝันอยากจะออกไปเจอ สิ่งแปลกใหม่ในโลกกว้างภายนอก ด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับเพื่อน และมิตรภาพในวัยเรียน ดนตรีฟังง่ายสดใส แต่ทว่าประณีตและพิถีพิถัน โดยมีเพลงอิตในอัลบั้ม ได้แก่ เพลง "กว่าจะรัก" ซึ่งเป็นเพลงเก่าของวงเอ็กซ์วายแซด, ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน และเพลงพิเศษ เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2546 กับอัลบั้มชุดที่ 3 "มุมมองของตัวหนอน-Worm eye's view" ที่มีโปรดิวเซอร์ถึง 8 คน เพื่อแนวดนตรีที่หลากหลาย ซึ่งเป็นแนวถนัดของแต่ละโปรดิวเซอร์ เช่น "เพลงของหนอน" แนวคลาสสิก โดย โกมล บุญเพียรผล, เพลง "จำไว้ฉันรักเธอ" แนวไอริช โดย Bruno Brugnano, เพลง "รักแท้" แนวนิวเอจ โดย ปธัย วิจิตรเวชการ, เพลง "ฉันชอบอ่านหนังสือ" แนวเม็กซิกัน โดย บุญฤทธิ์ สุขเสรีทรัพย์ เป็นต้น มีการนำดนตรีหลายชาติ เข้ามาใช้เป็นสีสันในเพลง เช่น ปี่ไอริช Uillean Pipes (อูลีน ไพพ์), ขลุ่ยไอริช Irish Whistle, Accordian และมีนักดนตรีรับเชิญชาวไอริชและนักไวโอลินชาวญี่ปุ่นมาร่วมด้วย งานเพลงชุดนี้พลอยดีไซน์การร้องเพลงเองทั้งหมดอีกด้วย
ต่อมา อัลบั้มพิเศษ "The Family" เป็นอัลบั้มที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัว โดยได้รวมศิลปินที่มีชื่อเสียงมาถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวออกมาเป็นบทเพลงต่าง ๆ เพลงทั้งหมดในอัลบั้มจะเกี่ยวกับครอบครัวทั้งสิ้น และอัลบั้มนี้พลอยได้มีส่วนร่วมในการร้องเพลงด้วย คือ เพลง "รู้แล้วค่ะแม่" เป็นเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคุณแม่ และพลอยก็ได้แต่งเพลงนี้อีกด้วย
ตลอดระยะเวลา 1 ปีภายใต้การทำงานอย่างละเมียดละไมของพลอย กับ 5 โปรดิวเซอร์ คือ โอ้-เสกสรรค์ ปานประทีป, อพิสิษฐ์ ณ ตะกั่วทุ่ง, ปธัย วิจิตรเวชการ, วุฒิไกร อิ่มเจริญ และ BRUNO BRUNANO ทำให้อัลบั้ม "More Than Words" ในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 เป็นอัลบั้มแนว Pop-Easy Listening ที่ไพเราะ ฟังสบาย และมีความหลากหลายเหมือนการ รวมคำแต่ละคำนั่นเอง ในอัลบั้มชุดนี้ได้ โอ้- เสกสรรค์ ปานประทีป มาเป็นแขกรับเชิญด้วยในเพลง "คำตอบจากพี่ชาย" เนื้อหาของเพลงเป็นเรื่องของคำสอนที่แสนอบอุ่นของพี่ชาย กับน้องสาววัยเริ่มมีความรัก และกบ Taxi ในเพลง "อยากคิดเอง" จุดเด่นของเพลงนี้ อยู่ที่การทำงานร่วมกันของความต่างที่สุดขั้วระหว่างพลอยกับกบ ซึ่งได้มาช่วยเพิ่มสีสันให้เพลงนี้อีกด้วย งานเพลงชุดนี้ได้คนดนตรีมากมายมาช่วยสร้างสรรค์ แน่นทั้งคุณภาพ และความไพเราะ
ในปี พ.ศ. 2551 หลังจากห่างหายจากงานเพลงในอัลบั้มเดี่ยวไปนานถึง 3 ปีเต็ม พลอยกลับมาพร้อมสังกัดใหม่ สนามหลวงมิวสิก ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "ล้านกิโลเมตร" ซึ่งมีเพลงเปิดตัวที่ชื่อเดียวกับอัลบั้ม หลังจากโปรโมทไปได้สักพัก พลอยก็หันหลังให้กับวงการเพลง
ชีวิตส่วนตัว
หลังจากหันหลังให้กับงานเพลง พลอยได้ทำงานเป็นแอร์โฮสเตสของสายการบินบางกอกแอร์เวย์ และซิตี้แอร์เวย์ ปัจจุบันสมรสแล้วกับปิย เจียวพงษ์พิพัฒน์ หลานเจ้าของธุรกิจสบู่ "มาดามเฮง"
เฮนเนสซี เวนอม จีที
เฮนเนสซี เวนอม จีที (Hennessey Venom GT) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอเมริกา เฮนเนสซีเพอร์ฟอร์แมนซ์เอนจีเนียริง (Hennessey Performance Engineering) รถเกิดจากการประกอบขึ้น 2 ส่วน คือ ส่วนตัวถังซึ่งใช้เค้าโครงมาจากโลตัส เอ็กซิจ แต่มีการปรับปรุงตัวโครงหลายส่วนเช่น เพิ่มช่วงฐานและความยาวเป็นต้น และส่วนเครื่องยนตร์ที่บริษัทเฮนเนสซีสร้างขึ้นเอง
เฮนเนสซี เวนอม จีที ใช้เครื่องยนตร์ขนาด 7.0 ลิตร [427ci] LSX ทวินเทอร์โบชาร์ทจ์ วี8 ระบบเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ รถประกอบขึ้นจากคาร์บอนไฟเบอร์รวมถึงล้อ ทำให้มีน้ำหนักเปล่าโดยรวมเพียง 2,743 ปอนด์ (1,244 กิโลกรัม)
ในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2013 รถได้รับการจดบันทึกลงกินเนสบุ๊ค ในฐานะรถที่ทำความเร่งเร็วที่สุดในโลก ในช่วง 0-300 กม./ชม. (0–186 ไมล์/ชม.) ในเวลาเฉลี่ยที่ 13.63 วินาที นอกจากนี้รถยังสามารถทำอัตราเร่ง 0-200 กม./ชม. ด้วยเวลาเพียง 14.51 วินาทีซึ่งเร็วกว่าคอนิกเส็กก์ อาเกียรา ที่ทำไว้ 17.68 วินาที จึงทำให้เฮนเนสซี เวนอม จีที เป็นรถที่อัตราเร่งเร็วที่สุดอย่างไม่เป็นทางการอีกด้วย และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เฮนเนสซี เวนอม จีที ได้ลงสนามที่เคนเนดีสเปซเซนเตอร์ (Kennedy Space Center) ซึ่งเป็นสนามแข่งขนาด 5.18 กม. รถสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุดถึง 435.31 กม./ชม. (270.49 ไมล์/ชม.)  ซึ่งถือว่าเร็วที่สุดเท่าที่ปัจจุบันทำได้ แต่ยังไม่ได้รับการจดบันทึกในกินเนสบุ๊ค
เฮนเนสซี เวนอม จีที จำหน่ายออกสู่ตลาดน้อยมาก คือเพียง 16 คัน ซึ่งเป้าหมายที่บริษัทตั้งไว้ที่ 30 คัน ซึ่งรวมถึงโรดสเตอร์เปิดประทุนที่จัดทำพิเศษของสตีเฟ่น ไทเลอร์ นักร้องนำวงแอโรสมิธอีกด้วย
เวสต์แลนด์ลิงซ์
เวสต์แลนด์ลิงซ์ (Westland Lynx) หรือ ซูเปอร์ลิงซ์ (Super Lynx) หรือนิยมย่อว่า ลิงซ์ (Lynx) เป็นเฮลิคอปเตอร์ทางทหาร แรกบินเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2514 Super Lynx ได้ประจำการในกองทัพหลายประเทศ รวมถึงกองทัพเรือไทย โดยใช้ชื่อว่า ฮ.ตผ.1 หรือ เฮลิคอปเตอร์ตรวจการเรือผิวน้ำแบบที่ 1 ประจำการในฝูงบิน 203 กองบินทหารเรือ
รุ่นของลิงซ์
เวสต์แลนด์ลิงซ์รู้จักในชื่อ ซูเปอร์ลิงกซ์ แรกบินในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1971 สร้างขึ้นมาโดยความ ตกลงร่วมกัน ระหว่างอังกฤษ และฝรั่งเศส ในการสร้างเฮลิคอปเตอร์ บริษัท Aerospatiale และ Westland เป็นผู้สร้าง และ เครื่อง LYNX มีหลายรุ่น และหลายแบบ ซึ่งแต่ละประเทศ ก็มีชื่อรุ่นเรียกต่างๆกัน แต่เราสามารถแบ่งออก เป็น สองพวกใหญ่ ๆ คือ รุ่นที่มีล้อ ผู้ใช้หลักคือกองทัพเรือ และรุ่นที่ไม่ใช้ล้อ (Skids) ผู้ใช้หลักคือกองทัพบก
Lynx ของกองทัพเรือ
โดย ทั่วไป ให้ สัญลักษณ์ ของรุ่นตามด้วย HAS ใช้ ในการปฏิบัติการ หลายๆ อย่าง ซึ่งรวมไปถึงการต่อต้านทางน้ำ, การต่อต้านเรือดำน้ำ ทุกภาวะอากาศ รวมถึงการโจมตีด้วยรุ่นที่ใช้กับกองทัพเรือ มุ่งที่จะใช้สำหรับต่อต้านเรือดำน้ำ สำหรับรุ่น HAS 2 เข้าประจำการ ในปี 1977 และรุ่น HAS 3 เป็นรุ่นที่เพิ่ม กำลังเครื่องยนต์ และเรดาร์ค้นหา ลำแรกได้ส่งมอบในเดือน ก.ค. 1982 รุ่นล่าสุดของกองทัพเรือ คือ LYNX HMA 8 ซึ่งปัจจุบันได้เข้าประจำการ และได้เพิ่มประสิทธิภาพ ของเครื่องยนต์ และเรดาร์ ขึ้นอีก ความแตกต่างภายนอก หรือกายภาพระหว่าง LYNX ของกองทัพเรือ และ กองทัพบก ที่เห็นได้ง่ายๆ คือ กองทัพเรือจะมีเรดาร์ค้นหา ส่านหัวที่ยื่นออกมา ทอร์ปิโด และล้อ แทนขาค้ำยัน (skids)
Super Lynx เป็น เฮลิคอปเตอร์ ขนาดนี้เพียงรุ่นเดียว ที่ออกแบบมาเพื่อใช้ปฏิบัติการบนเรือ ขนาดเล็ก ในทุกสถานภาพอากาศ Super Lynx ส่วนมากเป็นการเพิ่ม ประสิทธิภาพ เพื่อการส่งออก ให้กับกองทัพเรือ ความเร็วที่แตกต่างกัน ระหว่างรุ่นของกองทัพบก และกองทัพเรือ คือรุ่นที่ ใช้ กับ กองทัพเรือ สามารถบินได้เร็ว เท่ากับ รุ่นของ กองทัพบก เพียงแต่ไม่อนุญาต ให้บินเท่ารุ่นกองทัพบก เพราะว่า ส่วนหางของรุ่น ของกองทัพเรือสามารถพับได้ และโครงสร้างไม่แข็งแรงเท่ารุ่น ของ กองทัพบก
Battlefield Lynx
เป็นรุ่นที่เพิ่มประสิทธิภาพและส่งออกของรุ่นที่ใช้ในกองทัพบก ซึ่งกองทัพบกอังกฤษใช้เป็นเครื่องขนส่งในแนวหน้า Battlefield Lynx ได้ใส่ล้อ และเพิ่มที่ติดตั้งจรวดต่อสู้เฮลิคอปเตอร์ไว้ที่ด้านข้างลำตัวทั้งสองด้านที่ใบพัดได้ใช้เทคนิคชั้นสูง เกี่ยวกับวัสดุผสม (composites)
มากัส
มากัส (Мага́с; Magas) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐอิงกูเชเตีย ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1995 และเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแทนที่นาซรัน ในปี ค.ศ. 2002 เนื่องจากความแตกต่างนี้ มากัสจึงเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดของหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย ในปี ค.ศ. 2019 มีประชากร 8,771 คน เพิ่มขึ้นจาก 5,841 คนในปี ค.ศ. 2010 และ 272 คนในปี ค.ศ. 2002
ข้อมูลประชากร
ประชากรของมากัสซึ่งมีประชากรหนึ่งร้อยคนในตอนเริ่มต้น และเพิ่มขึ้นในต้นปี ค.ศ. 2010
หนีตามกาลิเลโอ
หนีตามกาลิเลโอ (Dear Galileo) (เดิมชื่อ กาลิเลโอ เพราะโลกมีแรงดึงดูด) เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก/ดราม่า มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย นิธิวัฒน์ ธราธร โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ไปถ่ายทำไกลถึง 3 ประเทศ 3 เมือง คือ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ, ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และ เวนิส ประเทศอิตาลี ภาพยนตร์ทำรายได้ 30.34 ล้านบาท
เนื้อเรื่องโดยย่อ
นุ่นกับเชอรี่เป็นเพื่อนรักกัน เริ่มเรื่องที่ทั้งสองไปเล่นบันจี้จั๊มพ์ด้วยกัน และเล่าเรื่องปัญหาของตัวเองให้ฟัง "นุ่น" (จรินทร์พร จุนเกียรติ) มีปัญหารักเพราะเพิ่งจะเลิกกับแฟนที่ชื่อว่า "ตั้ม" (ธนากร ชินกูล) และพยายามที่จะลืมเรื่องของตั้ม ส่วน "เชอรี่" (ชุติมา ทีปะนาถ) มีปัญหาเรื่องเรียนเพราะอยากจะเข้าใช้ห้องเขียนแบบ แต่อาจารย์ไม่มาจึงปลอมลายเซ็น จึงถูกพักการเรียน 1 ปีเต็ม ทั้งสองจึงตกลงกันว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศกันตามลำพังโดยไป อังกฤษ-ฝรั่งเศส-อิตาลี (ลอนดอน-ปารีส-เวนิส และปิดท้ายด้วยที่หอเอนพีซ่า เมืองพีซ่า) แถวบ้านเกิดของกาลิเลโอ
จากนั้นทั้งสองไปที่อิตาลี และทำงานที่ร้านอาหารอิตาลีในเวนิสโดยบังเอิญ เชอรี่วางแผนโกงเงินเจ้าของร้านกับนุ่น ซึ่งนุ่นทำเสียแผนแล้วถูกจับได้ และโดนส่งกลับประเทศไทย เชอรี่รู้สึกผิดและถ่ายคลิปขอโทษไว้ เมื่อถึงวันเกิดของกาลิเลโอตามที่ทั้งสองได้สัญญาไว้ว่าจะมาที่หอเอนพีซ่า เพื่อจะมาพิสูจน์ว่าหอมันจะล้มหรือเปล่า แต่นุ่นไม่มา เชอรี่จึงส่งเมสเสจไปหา และนุ่นก็ส่งเมสเสจกลับมาว่า "ใครคิดถึงบ้านบ้าง ยกมือขึ้น!!!" ทำให้เชอรี่ซึ้งใจกลับไปประเทศไทย แล้วทั้งสองก็เป็นเพื่อนรักกันเหมือนเดิม
รางวัล
ได้รับรางวัล เข้าชิง
ปลาบิตเทอร์ลิง
ปลาบิตเทอร์ลิงเป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็ก โดยคำว่า Rhodeus ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์เป็นภาษากรีก หมายถึง "ดอกกุหลาบ" เนื่องจากส่วนใหญ่มีลำตัวสีแดงหรือชมพูเหมือนสีกลีบกุหลาบ โดยเฉพาะช่วงโคนหางและช่วงท้องในปลาตัวผู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูการวางไข่เพื่อดึงดูดใจปลาตัวเมีย
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดในแหล่งน้ำที่มีสภาพเย็นตั้งแต่แม่น้ำเนวาในรัสเซีย, แม่น้ำโรนในฝรั่งเศส และหลายแม่น้ำในภูมิภาคเอเชียตะวันออก โดยพบกระจายพันธุ์ในภาคพื้นยุโรปเพียงแค่ 2 ชนิด
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 22 ชนิด
เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู
เทศบาลเมืองหนองบัวลำภู เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ครอบคลุมตำบลลำภูทั้งตำบล บางส่วนของตำบลหนองบัว และบางส่วนของตำบลโพธิ์ชัย รวมพื้นที่ 39.5 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 21,613 คน
ที่ตั้งและอาณาเขต
สำนกงานเทศบาลเมืองหนองบัวลำภูตั้งอยู่ถนนบ้านจิก-ดอนหัน ตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู มีพื้นที่เขตเทศบาลจำนวน 39.5 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วย 3 ตำบล 33 ชุมชน มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
สภาพภูมิประเทศ
สภาพพื้นที่เทศบาลเมืองหนองบัวลำภูพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบบางส่วนเป็นที่ลาดต่ำ เชิงเขามีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 200 เมตร ทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับภูเขา มีพื้นที่ลาดลงไปทางทิศตะวันตกและทิศใต้ ในเขตเทศบาลมีหนองน้ำสาธารณะตั้งอยู่ใจกลางเมือง ซึ่งสร้างเป็นสวนสาธารณะและสวนสุขภาพ หนองบัว มีพื้นที่ 147.6 ไร่ นอกจากนั้นในเขตเทศบาลยังมีห้วย ลำพะเนียง ซึ่งมีน้ำตลอดทั้งปีและยังมีลำคลองอื่นๆ ซึ่งจะมีน้ำในฤดูฝน เช่น ห้วยเชียง ห้วยโก ห้วยลึก ห้วยใหญ่ ห้วยนาวังเงิน
สภาพภูมิอากาศ
ลักษณะภูมิอากาศในเขตเทศบาลเมืองหนองบัวลำภู แบ่งออกเป็น 3 ฤดู ได้แก่ ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว สภาพภูมิอากาศจัดอยู่ในประเภทภูมิอากาศแบบพื้นเมืองร้อนเฉพาะฤดูกล่าวคือ จะมีฝนตกเฉพาะฤดูฝนสลับกับช่วงแห้งแล้งที่เห็นได้ชัดเจน
ตราสัญลักษณ์
ดวงตราประจำเทศบาลเมืองหนองบัวลำภูเป็นรูปศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ซึ่งเป็นปูชนียบุคคลสถานอันศักดิ์สิทธิ์ และเป็นที่เคารพสักการะของชาวจังหวัดหนองบัวลำภู
เขตการปกครอง
เทศบาลเมืองหนองบัวลำภูมีเนื้อที่ 39.5 ตารางกิโลเมตร มีเขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบลของอำเภอเมืองหนองบัวลำภู ได้แก่ ตำบลลำภู ตำบลหนองบัว และตำบลโพธิ์ชัย ประกอบด้วย 29 ชุมชน ดังนี้
การศึกษา
ในปี พ.ศ. 2560 มีโรงเรียนรัฐบาลจำนวน 11 แห่ง แบ่งเป็นระดับประถมจำนวน 8 แห่ง ระดับมัธยมจำนวน 2 แห่ง โรงเรียนเอกชนจำนวน 9 แห่ง โรงเรียนสังกัดเทศบาลจำนวน 1 แห่ง วิทยาลัยจำนวน 2 แห่ง และศูนย์พัฒนาเด็กเล็กจำนวน 3 แห่ง โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาจำนวน 2 แห่ง
ฟีเดลีโอ
ฟีเดลีโอ, โอปุสที่ 72 (Fidelio, Op. 72) หรือ ลีโอนอร์ (Leonore) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 2 องก์ แต่งโดยลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1805 คำร้องภาษาเยอรมันโดย Joseph Sonnleithner ดัดแปลงจากบทละครต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของ Jean-Nicolas Bouilly ซึ่งเคยถูกนำมาแสดงเป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ชื่อ Léonore, ou L’amour conjugal ในปี ค.ศ. 1798 และอุปรากรภาษาอิตาลี ชื่อ Leonora ในปี ค.ศ. 1804 ผลงานชิ้นนี้เป็นอุปรากรเพียงชิ้นเดียวที่เบโทเฟินแต่งขึ้น
เนื่อเรื่องกล่าวถึงความเสียสละของหญิงสาวชื่อ ลีโอนอร์ (Leonore) ซึ่งสามีของเธอชื่อ ฟลอเรสทาน (Florestan) เป็นนักโทษการเมืองที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ลีโอนอร์ปลอมตัวเป็นผู้คุมนักโทษชื่อ ฟีเดลีโอ และแอบเข้าไปช่วยให้สามีของเธอได้รับอิสรภาพ เรื่องราวในเรื่องเกิดขึ้นที่คาบสมุทรไอบีเรีย ในสเปน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Theater an der Wien เวียนนา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 ซึ่งในขณะนั้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารฝรั่งเศสโดยการนำของนโปเลียน โดยในการแสดงครั้งแรกเป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ แต่เนื่องจากเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการเมือง ต่อมาเบโทเฟินจึงได้ตัดทอนความยาวเหลือเพียง 2 องก์ และแต่งท่อนโอเวอร์เชอร์ขึ้นมาใหม่ ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม และ 10 เมษายน ค.ศ. 1806
ต่อมาในปี ค.ศ. 1814 เบโทเฟินได้ปรับปรุงอุปรากรเรื่องนี้อีกครั้ง ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่โรงละคร Theater am Kärntnertor เวียนนา
โบสถ์นักบุญอีเลียน
โบสถ์นักบุญอีเลียน (Church of Saint Elian; كنيسة مار اليان, Kaneesat Mar Elian) เป็นโบสถ์คริสต์นิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ตั้งอยู่ที่ถนนเฏาะเราะฟะฮ์ อิบน์ อัลอับด์ (Tarafa ibn al-Abd) ใกล้ประตูเมืองแพลไมรา ในเมืองฮอมส์ ประเทศซีเรีย ทุกปีในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ โบสถ์แห่งนี้จะจัดพิธีฉลองนักบุญอีเลียน ซึ่งดึงดูดนักแสวงบุญจำนวนมาก
โบสถ์แห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญอีเลียน ชาวเมืองฮอมส์ผู้ทำอาชีพเป็นแพทย์ซึ่งผู้คนเชื่อว่ามีพลังวิเศษในการรักษา นักบุญอีเลียนเป็นมรณสักขีในปี ค.ศ. 284 โดยทหารโรมันซึ่งเป็นบิดาของตนเอง โบสถ์นักบุญอีเลียนสร้างในปี ค.ศ. 432 ตรงจุดที่เชื่อว่านักบุญอีเลียนเสียชีวิต รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบไบแซนไทน์ อัฐิของนักบุญอีเลียนถูกเก็บรักษาในโลงหินภายในวัดน้อยใต้ห้องลับใต้ดินของโบสถ์  ระหว่างการบูรณะโบสถ์ในปี ค.ศ. 1969–1970 มีการกะเทาะปูนปลาสเตอร์ออกจนพบภาพปูนเปียก (fresco) บนฝาผนังที่ห้องลับใต้โบสถ์ เป็นรูปพระเยซู พระแม่มารีย์ อัครทูต และผู้เผยพระวจนะคนอื่น ๆ จากการตรวจสอบพบว่าภาพเหล่านี้ถูกวาดขึ้นประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 12 แต่เชื่อว่าบางภาพอาจวาดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภาพของโบสถ์แห่งนี้จึงเป็นภาพวาดของโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในซีเรีย ปัจจุบันภายในโบสถ์มีภาพปูนเปียกบริเวณบริเวณกลางโบสถ์และช่องทางเดินที่แสดงแต่ละเหตุการณ์ในช่วงชีวิตนักบุญอีเลียน ซึ่งได้รับการวาดขึ้นใหม่โดยนักประติมานวิทยาชาวโรมาเนียสองคน
เก่งกับเฮง 2
เก่งกับเฮง 2 (Aces Go Places 2) ภาพยนตร์ฮ่องกงแนวตลกจากฝีมือการกำกับของ เฉิง จื้อเหว่ย์ ดาราตลกชื่อดังออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2526 นำแสดงโดย Sam Hui และ Karl Maka
เนื้อเรื่อง
ในภาคนี้คิงคองหัวขโมยระดับเซียนและอัลเบิร์ตตำรวจหัวล้านเพื่อนรักต้องเดินทางไปอังกฤษและร่วมมือกันในการนำเพชรบนมงกุฎพระราชินีกลับคืนมาจากโจรถุงมือดำซึ่งต้องการล้างแค้นให้กับโจรถุงมือขาวพี่ชายที่ถูกทั้งสองฆ่าตายแล้วทั้งสองจะทำสำเร็จหรือไม่
วิว-มาสเตอร์
วิว-มาสเตอร์ (View-Master) เป็นชื่อการค้าผลิตภัณฑ์หลายอย่างที่เกี่ยวกับระบบภาพสามมิติ มีจุดกำเนิดจาก กล้องดูภาพสามมิติ ซึ่งมีรูปลักษณ์เหมือน กล้องส่องทางไกลแบบสองตา ต้องใส่แผ่นรีล (Reel) เพื่อส่องดูฟิล์มสไลด์ (slides) พร้อมกัน 2 ภาพแยกสำหรับตาซ้าย-ขวา แล้วสมองจะแปรผลรวมเป็นภาพเดียวที่มีมิติตื้นลึกสมจริง กดเปลี่ยนภาพต่อเนื่องได้ 7 ภาพ
แผ่นรีลของวิว-มาสเตอร์ มีลักษณะเป็นกระดาษแข็งตัดเป็นรูปวงกลม เส้นผ่าศูนย์กลาง 9 ซม. หรือ 3.5 นิ้ว ฉลุช่องสี่เหลี่ยม ผนึกประกบฟิล์มสไลด์ 14 สไลด์ หรือ 7 คู่ภาพ โดยใช้สไลด์ โกด้าโครม (Kodachrome พ.ศ. 2478-2550 (1935-2007)) ของ อีสต์แมนโกดัก (Eastman Kodak พ.ศ. 2431-2555 (1888-2012))
ผู้ประดิษฐ์วิว-มาสเตอร์คือ วิลเลี่ยม บี. กรูเบอร์ (William B. Gruber) หลังจากที่ได้พบปะพูดคุยกับ ฮาโรลด์ เจ. เกรฟ (Harold J. Graves) ในปี พ.ศ. 2481 (1938) จึงชักชวนให้มาทำงานร่วมกันใน ซอว์เยอร์ส (Sawyer’s Inc.) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตโปสการ์ดที่ระลึก ตั้งอยู่ในพอร์ตแลนด์ โอเรกอน สหรัฐอเมริกา และแล้ว กล้องดูสไลด์สามมิติวิว-มาสเตอร์ก็ได้เปิดตัวครั้งแรกช่วงปลายปี พ.ศ. 2482 (1939) ในงานนิวยอร์กเวิร์ลสแฟร์ (1939 New York World’s Fair)
ยุคเริ่มต้น กล้องวิวมาสเตอร์ มีสีดำ หรือน้ำตาลเข้ม เน้นไปที่กลุ่มเป้าหมายผู้ใหญ่ ใช้เพื่อการศึกษา และใช้ดูภาพสถานที่ท่องเที่ยว แต่ก็ปรับปรุงพัฒนาต่อมาอีกหลายสิบรุ่น ถูกเปลี่ยนมือเจ้าของกิจการหลายบริษัท ปัจจุบันเป็นของแมทเทล (Mattel) และถูกวางตัวเป็นสินค้าเพื่อความบันเทิง ของเล่น-ของที่ระลึกสำหรับเด็ก
ผลิตภัณฑ์ล่าสุดคือ View-Master Virtual Reality พ.ศ. 2558 (ค.ศ.2015) เป็นกล้องดูภาพสามมิติจากจอภาพสมาร์ตโฟน ร่วมกับ app เห็นภาพแบบเวอร์ชวล รีอาลลิตี้ (Virtual Reality (VR), สภาพสามมิติรอบตัวเสมือนจริง) และดูแอนิเมชัน 3 มิติ แบบ อ๊อกเมนเต็ด รีอาลลิตี้ (Augmented Reality (AR) แอนิเมชันผสานสภาพสามมิติรอบตัวเสมือนจริง) โดยการส่องกล้องไปที่ แผ่นพรีวิวรีล (Preview Reel) ซี่งทำรูปลักษณ์ให้คล้ายรีลแบบเดิม-แต่ไม่มีการใช้สไลด์อีกแล้ว (ตัวอย่าง อ๊อกเมนเต็ด รีอาลลิตี้ เช่น ภาพในเกมโปเกมอน โก ตอนที่ ม็อนสเตอร์โผล่มาให้จับบนสถานที่จริง)
วิวมาสเตอร์ เริ่มแพร่หลายในประเทศไทย ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ก่อนมีทีวีช่อง 3, (สถานีโทรทัศน์ แห่งที่ 4) และทีวียังเป็นภาพขาว-ดำ, หนังโรงเป็นเรื่องไกลตัว หนังกลางแปลงและงานวัดเป็นสถานบันเทิงที่ชุมนุมของคนทั่วไป ภาพจากภาพยนตร์ สถานที่ท่องเที่ยวสีสันสวยงาม หรือการ์ตูน ยังหาดูได้ยาก ในขณะที่ วิวมาสเตอร์ สามารถนำเสนอภาพสวยงามเหล่านั้นแถมยังเห็นมิติตื้นลึกได้ เป็นของเล่นที่พอจะมีเด็กๆ พกมาโรงเรียน แต่ก็ไม่มาก นอกจากนี้มีพ่อค้าทำแผงเร่-รถเร่ จัดเอา กล้องวิวมาสเตอร์ หลายๆ ตัว ยึดติดเรียงแถวกับแผง (มีหลอดไฟเปิดให้ความสว่างด้านหลัง) พร้อมเอาหน้าซองแผ่นรีลซึ่งพิมพ์ภาพสีสวยงาม ติดแขวนโชว์เป็นชั้นๆ ด้านบน อย่างกับรถเข็นขายปลาหมึกปิ้ง แล้วรถเร่ก็จะตระเวณไปตามโรงเรียน, งานวัด สถานชุมชน ฯลฯ เด็กๆ จำนวนมาก รวมถึงผู้ใหญ่ จะมาเช่าดูในราคาถูก ไม่กี่บาท (ดูภาพจำลองอดีตจากภาพยนตร์ "ตุ๊กแกรักแป้งมาก") ทำให้กล้องวิวมาสเตอร์และรถเร่เป็นสิ่งติดตาฝังใจของเด็ก-ผู้ใหญ่ มาถึงทุกวันนี้ โดยเฉพาะ กล้องวิว-มาสเตอร์ โมเดล แอล (L) สีแดง ปุ่มกลมก้านอลูฯ สีสดสะดุดตาเด็กๆ มาก, โมเดล จี (G) ทูโทนแดง-ขาว และสีเบจ, ส่วนโมเดลอื่น เช่น โมเดล ซี (C) สีดำ, โมเดล อี (E) สีน้ำตาลเข้ม แม้จะเป็นรุ่นที่ผลิตแรกๆ เก่ามาก สีเข้มทึบไม่สะดุดตา แต่ก็ด้วยความทนทาน(วัสดุเป็นแบ๊กกะไลต์) จึงถูกนำมาใช้งานอย่างยาวนานมาก ผ่านตาเด็กๆ หลายยุคหลายสมัย
กล้องวิวมาสเตอร์ ถูกเรียกด้วยหลากหลายชื่อ เช่น หนังวง, หนังแผ่น, ภาพลอย, ถ้ำมอง, ตู้มอง ฯลฯ
จากนั้นก็เริ่มมีกล้องแนว พ็อคเก็ต ฟลิกซ์ (มูฟวี่-วิวเวอร์, movie viewer) แบบพกพา ซึ่งสามารถดูฟิล์มภาพยนตร์หรือการ์ตูนเห็นเป็นภาพเคลื่อนไหวแต่ไม่มีเสียง และไม่สามมิติ เข้ามาร่วมแผงเร่ ฮิตด้วยกันอยู่สักพัก ก็ค่อยๆ หมดความนิยม ทั้งนี้ ทีวีสีมีบทบาทมากขึ้น หนังสือ-สื่อต่างๆ มีให้เลือกเยอะขึ้น, รถเร่-แผงเร่วิวมาสเตอร์จึงเลือนหายไป, กล้องวิว-มาสเตอร์เคยหาซื้อได้ตามห้างสรรพสินค้า ก็ค่อยๆ ลดจำนวนจนเลิกขายไปในที่สุด ฟิล์มสไลด์ของโกดักที่เคยใช้ทำรีลก็เลิกผลิตแล้ว, สื่อบันทึกภาพทยอยเปลี่ยนไปเป็นระบบดิจิตอล, การส่องดูภาพนิ่งสามมิติไม่ดึงดูดใจอย่างแต่ก่อน เทคโนโลยีสามมิติพัฒนาไปมาก สามารถเปิดดูได้ง่ายๆ จากทีวี และสมาร์ตโฟน
เอ็ดวิน เมเยอร์ ซื้อ ซอว์เยอร์ส
บริษัทซอว์เยอร์ส (Sawyer's) ก่อตั้งโดย คาร์ลตัน ซอว์เยอร์ (Carleton Sawyer) และ เอ อาร์ สเปคต์ (A. R. Specht) ช่วงปี พ.ศ. 2457(1914) โดยให้บริการหลังการถ่ายภาพ (Photo finishing)
เอ็ดวิน ยูจีน เมเยอร์ (Edwin Eugene Mayer) จบการศึกษาด้านเภสัชกรรม หลังกลับจากการเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่ 1 (1914-1918) ก็มาทำงานเป็นเภสัชกรในร้าน Owl Drug มีความชื่นชอบเรื่องกล้องเป็นพิเศษ ตามที่เขาเล่าไว้ในจดหมาย เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2497(1954) ว่า เขารวบรวมเงินจากญาติพี่น้อง และภรรยาเพื่อซื้อหุ้นจาก ซอว์เยอร์ และ สเปคต์ ได้ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2462(1919) แล้วสานต่อธุรกิจเกี่ยวกับภาพถ่าย ผลิตโปสการ์ดภาพวิว และอัลบั้มภาพที่ระลึก กิจการของซอว์เยอร์ส ได้รับความนิยมเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนต้องเพิ่มผู้ร่วมลงทุน
ปี พ.ศ. 2469(1926) ฮาโรลด์ เจ เกรฟ (Harold J. Graves) ซึ่งเคยทำงานเป็นช่างภาพให้กับกองทัพสหรัฐ ได้เข้ามาร่วมหุ้นกับซอว์เยอร์ส โดยเกรฟ ดูแลทำตลาด ส่วน เมเยอร์ บริหารธุรกิจ มีการเปลี่ยนชื่อกิจการเป็น Sawyer Service, Inc. ต่อมาซอว์เยอร์สได้เริ่มผลิตการ์ดอวยพร และวางจำหน่ายในห้างสรรพสินค้า ขายดีมากจนกระทั่ง ซอว์เยอร์ส ได้ชื่อว่าเป็นผู้ผลิตโปสการ์ดภาพวิวทิวทัศน์รายใหญ่อันดับหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ในทศวรรษ 1920 (ช่วงพ.ศ. 2463-2473)
ช่วงทศวรรษเดียวกัน ในปี พ.ศ. 2467 (1924) วิลเลียม บี กรูเบอร์ (William B. Gruber / 1 June 1903 - 16 October 1965) อพยพมาอยู่ พอร์ตแลนด์ โอเรกอน, อเมริกา เดิมเขาชื่อ วิลเฮล์ม กรูเบอร์ (Wilhelm Gruber) ชาวเยอรมัน มีถิ่นกำเนิดในเมืองมิวนิก เป็นช่างซ่อม-ตั้งเสียงเปียโน ชอบคิดประดิษฐ์สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ และหลงใหลการถ่ายภาพมาก
วิลเลียม กรูเบอร์ พบกับ ฮาโรลด์ เกรฟ
23 เมษายน พ.ศ. 2481 (April 23,1938) กรูเบอร์ สมรสกับ นอร์มา (Norma) แล้วไปเที่ยวที่ โรงแรมโอเรกอนเคฟ (the Lodge at Oregon Cave)
ขณะที่กรูเบอร์ ถ่ายรูปสามมิติที่ถ้ำโอเรกอน (Oregon Caves) ด้วยกล้องถ่ายภาพนิ่งที่เขาดัดแปลงเองจาก กล้องแบนทัม สเปเชียล ของโกดัก สองตัวยึดกับขาตั้งกล้อง (tripod) และได้เจอกับ ฮาโรลด์ เกรฟ โดยบังเอิญ ซึ่งก็สนใจสิ่งประดิษฐ์ของกรูเบอร์ ทั้งสองพบปะพูดคุยกันอย่างถูกคอ เกรฟจึงชักชวนกรูเบอร์ให้มาร่วมงานกันใน ซอว์เยอร์ส เพื่อผลิตอุปกรณ์ดูภาพสามมิติในเชิงพาณิชย์
วีโยโก อัตโมดาร์มินโต
วีโยโก อัตโมดาร์มินโต (Wiyogo Atmodarminto, เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922 – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2012), รู้จักกันในชื่อ บัง วี, เป็นทหาร นักการทูตจากประเทศอินโดนีเซีย และเป็นผู้ว่าการเมืองจาร์กาตา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 จนถึงปี ค.ศ. 1992 ก่อนหน้าที่จะเป็นผู้ว่าการเมืองจาการ์ตานั้น วีโยโกเป็นเอกอัครราชทูตประจำประเทศญี่ปุ่น และยังวุ่นวายกับหน้าที่กองทัพที่สำคัญของประเทศอินโดนีเซีย วีโยโกยังเป็นตัวแสดงสำคัญทางประวัติศาสตร์อินโดนีเซียเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1949
วิว-มาสเตอร์
ซอว์เยอร์ส วิว-มาสเตอร์
จากเอกสารในศาล ปี พ.ศ. 2503 (1960) บันทึกว่า กิจการร่วมค้า กรูเบอร์-ซอว์เยอร์ส (Gruber-Sawyer partner venture) ถือกำเนิดหลังการประชุมครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2481 (1938) โดยระหว่างนี้ เอ็ด เมเยอร์ ยังคงเจรจาในรายละเอียดกับ กรูเบอร์
เอ็ด เมเยอร์ และ ซอว์เยอร์ส ตกลงตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ว่า วิว-มาสเตอร์ (View-Master) ซึ่งจริงๆ แล้ว กรูเบอร์ ไม่ชอบชื่อนี้เลย เพราะฟังดูเหมือนเครื่องใช้ในครัว หรือ เครื่องปิ้งขนมปัง (โทสต์มาสเตอร์, Toast-Master) หรือ เครื่องผสมอาหาร (มิกซ์ มาสเตอร์, Mix-Master) ทว่าจากผลการสำรวจภายหลังในปัจจุบัน แบรนด์ "วิว-มาสเตอร์" เป็นชื่อที่คนจำนวนกว่า 65% จากทั่วโลก จดจำได้เป็นอย่างดี
แผ่นรีลแรกๆ ที่ผลิตขายเป็นภาพสถานที่ท่องเที่ยวเลื่องชื่อ เช่น อุทยานแห่งชาติถ้ำคาร์ลสแบด (Carlsbad Caverns) ในรัฐนิวเม็กซิโก และ แกรนด์แคนยอน (Grand Canyon) ในรัฐอริโซนา ฯลฯ
สิทธิบัตรสำหรับกล้องดูภาพสามมิติของกรูเบอร์ ออกอย่างเป็นทางการวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2483(1940)
ชื่อรุ่นของกล้องวิว-มาสเตอร์ ใช้อักษรอังกฤษเป็นรหัสชื่อรุ่น เรียงไปเรื่อยๆ เช่น โมเดล เอ(A), บี(B) ฯลฯ
ยุครุ่งเรืองของซอว์เยอร์ส
กองทัพสหรัฐ ได้ทำการสั่งซื้อ กล้องวิวมาสเตอร์ รวมแล้วนับ 100,000 เครื่อง อีกทั้งซื้อแผ่นรีลเกือบ หกล้านแผ่น เพื่อใช้เป็นสื่อการเรียน-การฝึกในกองทัพ เพราะช่วยให้เห็นระยะตื้น-ลึกได้สมจริง การจัดซื้อตั้งแต่ปี พ.ศ. 2485 (1942) ไปจนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ปี พ.ศ. 2488 (1945) และสหรัฐเป็นฝ่ายชนะสงคราม
ปี พ.ศ. 2487 (1944) ซอว์เยอร์ส ออกวิว-มาสเตอร์โมเดล บี (B) และต่อเนื่องจนถึง โมเดล เฮช (H ~1966)
ปี พ.ศ. 2494 (1951) ซอว์เยอร์ส ซื้อกิจการ ทรู-วิว (Tru-Vue ) เพื่อขจัดคู่แข่งหลัก และทำให้ได้ไลเซนส์ในการผลิตเนื้อหาจาก วอล์ทดิสนีย์สตูดิโอ (Walt Disney Studio) มาด้วย ซอว์เยอร์สจึงผลิตรีลที่เกี่ยวกับ ตัวการ์ตูนคาแร็คเตอร์ของดิสนีย์ออกมาจำหน่ายอย่างมากมาย รวมถึงภาพถ่ายสถานที่ท่องเที่ยวสวนสนุกดิสนีย์แลนด์ (Disneyland) ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกตอนปี พ.ศ. 2498(1955)
ซอว์เยอร์สมีทีมฝ่ายผลิตเนื้อหาสามมิติสำหรับเด็ก เป็นของตนเองด้วย โดยว่าจ้างศิลปินช่างปั้นดินเหนียว มาปั้นตุ๊กตา และสร้างฉากจำลองเล่าเรื่องประกอบนิทาน-ตำนาน-วรรณกรรมต่างๆ ถ่ายเป็นสไลด์สามมิติ จัดเป็นชุดเซ็ท 3 แผ่นจบ พร้อมหนังสือเล่มเล็ก (storybooks, booklet) เล่าเนื้อเรื่องละเอียดขึ้น
การผลิตแผ่นรีลภาพสามมิตินอกเหนือจาก ภาพวิวทิวทัศน์, ภาพนิ่งภาพยนตร์ ภาพจากรายการทีวี การ์ตูน นิทานตุ๊กตาดินปั้น ฯลฯ กรูเบอร์ยังได้ร่วมมือกับ "เดวิด แบสเซ็ตต์ (David L. Bassett)" ถ่ายภาพสามมิติกายวิภาคของมนุษย์ "StereoScopic Atlas of Human Anatomy" เพื่อใช้เป็นสื่อการศึกษาด้านการแพทย์ โครงการนี้เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491(1948) เสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2505(1962) ได้ภาพถ่ายสามมิติราว 1,554 ภาพ ผลิตแผ่นวิวมาสเตอร์รีล ประมาณ 221 แผ่น เป็นอีกหนึ่งผลงานที่โด่งดังมากเช่นกัน (ดูภาพนิ่งเบื้องหลังการถ่ายทำ จะเห็นกรูเบอร์ ใช้เครื่องโปรเจกต์เตอร์ของวิวมาสเตอร์ เป็นไฟส่องถ่ายภาพด้วย )
ปี พ.ศ. 2495 (1952) ซอว์เยอร์ส เปิดสาขา และสร้างโรงงานผลิต ชื่อ Sawyer's Europe ที่ประเทศเบลเยี่ยม
ปีเดียวกันนี้ ซอว์เยอร์ส เปิดสายการผลิต กล้องถ่ายรูปสามมิติ วิว-มาสเตอร์ เพอร์ซันนอล โดยผลิตออกมา 2 รุ่น เพื่อให้ผู้ใช้สามารถถ่ายทำภาพสามมิติได้ด้วยตัวเอง แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่ก็ยุติการผลิตลงในสิบปีต่อมา
ปี พ.ศ. 2499 (1956) เอ็ดวิน เมเยอร์ เสียชีวิตจากโรคหัวใจ เขาบริหารงานที่ซอว์เยอร์สยาวนานกว่า 30 ปี
ปี พ.ศ. 2501 (1958) ซอว์เยอร์ส เปิดอีก 3 สาขา ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย, โตเกียว ญี่ปุ่น และ ฝรั่งเศส (เป็นสาขาย่อยของ Sawyer's Europe) และจะขยายไปอีกหลายประเทศ
เรื่องราวความสำเร็จของ ซอว์เยอร์ส มีถ่ายทำเป็นสารคดีทีวี ชื่อ "Success Story" สัมภาษณ์ "บ็อบ บรอสต์ (Bob Brost)" ประธานบริษัทซอว์เยอร์ส(ราวปี 1959), ชมโรงงาน ดูขั้นตอนการผลิต-ประกอบชิ้นส่วน, จะเห็นภาพกล้องวิว-มาสเตอร์โมเดล อี, โมเดล เอฟ (~1952) รวมถึงสัมภาษณ์กรูเบอร์ด้วย รายการมีความยาว 30 นาที/ขาวดำ ออกอากาศทางช่อง King TV หาดูได้จาก Vimeo
กาฟ วิว-มาสเตอร์
พ.ศ. 2509 (1966) ซอว์เยอร์ส (Sawyer's) ถูกซื้อโดย General Aniline & Film (GAF) Corporation เรียกย่อว่า กาฟ แต่ยังคงใช้ตราซอว์เยอร์สกับสินค้าบางประเภท เช่น เครื่องฉายสไลด์ ฯลฯ, กาฟ ปรับทิศทางการผลิต ลดภาพทิวทัศน์ให้น้อยลง แต่เน้นไปที่เนื้อหาสำหรับเด็ก เช่น ของเล่น คาร์แรคเตอร์ตัวการ์ตูน รายการทีวี กล้องวิว-มาสเตอร์จึงเริ่มมีสีสันสดใส โดยเฉพาะสีแดง ยอดขายวิวมาสเตอร์ยังคงพุ่งแรงอยู่ แต่ต่อมาตลาดกลุ่มผู้ซื้อค่อยๆ หดตัวเล็กลง
พ.ศ. 2510 (1967) ป้ายหินอนุสรณ์เป็นเกียรติแก่กรูเบอร์ซึ่งติดอยู่ที่โรงงานฟิชเชอร์-ไพร้ซ์ แกะสลักว่าเสียชีวิตปี 1967 หลังจากที่โรงงานผลิต ปิดตัวไป ฟิชเชอร์-ไพร้ซ์ได้ส่งมอบป้ายหินนี้ให้เป็นสมบัติของบุตรชายกรูเบอร์ในวอชิงตัน
ปี พ.ศ. 2511 (1968) กาฟ เปลี่ยนชื่อเป็น GAF Materials Corporation
กาฟ สานต่อ วิว-มาสเตอร์โมเดล จี(G), เฮช(H), ทอล์คกิ้ง(Talking) และออกโมเดลใหม่เช่น เจ(J), เค(K), โมเดล12 และ แอล(L)
วิว-มาสเตอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล
ปลายทศวรรษ 1970 วิดีโอเกม มีบทบาท และพัฒนาการมากขึ้น จนเรียกได้ว่าเป็นยุคทองของ วิดีโอเกม เลยทีเดียว บริษัทผลิตของเล่นชื่อดังหลายแห่งถึงกับต้องปิดกิจการ สินค้าวิว-มาสเตอร์ก็ประสบปัญหาเช่นกัน มีการขายเปลี่ยนมือไปหลายบริษัทภายในช่วงเวลาสั้นๆ
พ.ศ. 2524 (1981) GAF ขาย View-Master ให้กลุ่มนักลงทุนนำโดย อาร์โนลด์ แธลเลอร์ (Arnold Thaler) ในราคา $20,000,000 และเปลี่ยนชื่อเป็น View-Master International (VMI) Group
วิว-มาสเตอร์ ไอดีล
VM Ideal ออกวิว-มาสเตอร์รุ่นใหม่คือ โมเดล เอ็ม(M)
พ.ศ. 2531 (1988) View-Master Ideal Group, Inc ขยายไลน์ ออกผลิตภัณฑ์ เครื่องเล่นเกมคอนโซล โดยอิงชื่อแบรนด์วิว-มาสเตอร์ View-Master Interactive Vision มีเกมเกี่ยวกับ เซซามี สตรีท, หุ่นมหาสนุก (the Muppet Show), ดิสนีย์ การ์ตูน อาเขต (ไม่ได้เป็นภาพสามมิติ)
ไทโค วิว-มาสเตอร์
พ.ศ. 2532 (1989) View-Master Ideal ถูกซื้อโดย Tyco Toys (ไทโค มีชื่อเสียงในเรื่อง รถแข่งวิทยุบังคับ)
พ.ศ. 2535 (1992) ไทโค ออกวิว-มาสเตอร์รุ่นใหม่คือ โมเดล เอ็น (N) รุ่นฟักทอง สีส้ม รับแสงได้ทั้งจากแสงธรรมชาติ และหลอดไฟในตัวเครื่อง
พ.ศ. 2540 (1997) ไทโค ออกวิว-มาสเตอร์ทอล์คกิ้ง รุ่นที่ 3 (Talking III) แต่ใช้ตลับฟิล์มพิเศษ ไม่ได้ใช้แผ่นรีล
ฟิชเชอร์-ไพร้ซ และ แมทเทล
27 มีค. พ.ศ. 2540 (1997) ไทโค ทอยส์ (Tyco Toys) ควบรวมกับ แมทเทล (Mattel) ทำให้กลายเป็นบริษัทของเล่นยักษ์ใหญ่อันดับ 3 ของสหรัฐอเมริกา
ปัจจุบัน กล้องวิว-มาสเตอร์ วีอาร์ ใช้แบรนด์แมทเทล
รุ่นโปรโตไทป์
สีดำหน้ากลม เปิดแบบฝาหอยเพื่อใส่แผ่นรีล บานพับอยู่ด้านล่าง วัสดุเป็นพลาสติกโกดักเทไนท์ (Kodak Tenite) ข้อเสียคือ บิดโก่งตัวได้ ไม่คงรูปเดิม
โมเดล เอ (A)
พ.ศ. 2481-2487 (1938-1944)
หน้ากลม เปิดแบบฝาหอยเพื่อใส่แผ่นรีล (มองเห็นกลไกการหมุนรีล) บานพับอยู่ด้านล่าง วัสดุเป็นพลาสติกโกดักเทไนท์ (Kodak Tenite) โดยทั่วไปมีสีดำ, ดำเจือสีอื่น และบางรุ่นเติมประกายมุก แม้จะมีการดีไซน์เสริมเส้นโครงสร้าง แต่ตัวกล้องก็ยังคงบิดโก่ง นอกจากนี้ยังพบปัญหาขณะส่องดู เห็นแสงเรืองรอบภาพสไลด์ (halo) ทั้งนี้เพราะ ผิววัสดุภายในท่อเลนส์ตาสะท้อนแสงเยอะ
โมเดล บี (B)
พ.ศ. 2487-2490 (1944-1947)
เปลี่ยนวัสดุไปเป็น แบ็กกะไลต์ ซึ่งทนทานมาก รูปลักษณ์ภายนอกเหมือนโมเดล เอ หน้ากลม เปิดใส่แผ่นรีลแบบฝาหอย ท่อช่องมองยืดยาวขึ้น มีสีดำ, น้ำตาล, น้ำเงิน และ สองสีดูโอโทน ดำ-น้ำเงิน (หน้ากากชิ้นรับแสง และถ้วยครอบตาเป็นสีดำ, ชิ้นส่วนด้านเลนส์ตาเป็นสีน้ำเงิน)
โมเดล ซี (C)
โมเดลนี้ได้ชื่อว่า เป็นกล้องสามมิติที่ดูเลิศหรูมากในยุคนั้น (Deluxe Stereoscope) กรอบหน้าเหลี่ยมตัดมุม มีสีดำเงา กับน้ำตาลเป็นหลัก เปลี่ยนระบบการใส่และเลื่อนรีลแบบใหม่ เป็นรุ่นแรกที่สอดแผ่นรีลลงทางช่องด้านบน ไม่ต้องเปิด-ปิดฝาอีก ชิ้นส่วนด้านช่องรับแสงกับด้านเลนส์ตา ถูกยึดประกบติดตายด้วยหมุดสีเงินเปิดออกไม่ได้ เลนส์ตามีกำลังขยายภาพ 5x ไม่มีถ้วยครอบตา คันสับเป็นแผ่นโลหะสีเงินมีตุ่มเล็กๆ สำหรับกด (โมเดลนี้ จดสิทธิบัตร ผู้ประดิษฐ์คือ กรูเบอร์)
โมเดล ดี (D)
รุ่นนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นสุดยอดผลงานของวิว-มาสเตอร์ เป็นรุ่นแรกที่ต้องใช้แสงจากหลอดไฟในตัวกล้อง ไม่สามารถรับแสงจากภายนอก บอดี้หน้ากากชิ้นนอก(ฝาครอบรังถ่าน)ปิดทึบ มีแผ่นป้ายเพลทพิมพ์สีเงิน (หรือสีทอง) พร้อมอักษร VIEW-MASTER คาดยาวแนวนอนตรงกลางฝาครอบรังถ่าน ซึ่งใช้เป็น ปุ่มกดเปิด-ปิดไฟด้วย, ใช้ถ่านไซส์ D สองก้อน ใส่ถ่านด้วยการหมุนเฟืองเกลียวใต้กล้องเพื่อถอดชิ้นฝาครอบรังถ่านออก, ปุ่มกดปลายคันสับเลื่อนภาพออกแบบอย่างวิจิตรบรรจงในรายละเอียด, มีแผ่นเหรียญวงกลม(medallion)สีเงินแกะสลักเป็นตราโลโก้ ทำพิเศษแยกชิ้น ติดที่มุมบนซ้ายของบอดี้กล้องด้านใกล้ใบหน้า, กระจกเลนส์ตาตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยม (เลนส์ตารุ่นอื่น เป็นวงกลมทุกรุ่น) เพิ่มกำลังขยายเป็น 7x และเป็นรุ่นเดียวที่ ปรับโฟกัสสายตาได้ (focusing viewer) ด้วยการใช้นิ้วชี้มือขวาหมุนเฟือง น้ำหนักรวมค่อนข้างหนักพอควร วัสดุแบ็กกะไลต์ (เบคิไลต์) สีหลักมีสองสี คือ สีดำ กับ สีน้ำตาล (กล้องสีน้ำตาลมีรายงานว่าพบปัญหา เกิดแสงเรืองรอบภาพสไลด์ halo ขณะส่องดูภาพ เพราะผิววัสดุภายในท่อเลนส์ตาสะท้อนแสงจากสไลด์)
โมเดล อี (E)
พ.ศ. 2498-2504 (1955-1961)
วัสดุแบ๊กกะไลต์ สีหลักคือสีน้ำตาลเข้ม ปรับดีไซน์ให้โมเดิร์นขึ้น ช่องใส่แผ่นรีลตัดเป็นคอวี ช่วยให้จับดึงแผ่นรีลออกง่ายขึ้น ปุ่มกดเลื่อนภาพขนาดใหญ่สีงาช้าง ก้านคันสับโลหะ รุ่นนี้มีผลิตในหลายประเทศ และรายละเอียดแตกต่างกันไปเล็กน้อย ที่ประหลาดหน่อยก็คือรุ่นผลิตในสเปน ตัวกล้องสีดำ ปุ่มกดเลื่อนภาพสีแดง และพิมพ์โลโก้ VM กลับหัว
โมเดล เอฟ (F)
พ.ศ. 2502-2509 (1959-1966)
เป็นรุ่นสุดท้ายที่ใช้วัสดุแบ๊กกะไลต์ รูปร่างหน้าตาสีสันคล้ายๆ โมเดล อี, หน้ากากชิ้นนอก(ฝาครอบรังถ่าน)ปิดทึบ รับแสงจากภายนอกไม่ได้ ใช้แสงจากหลอดไฟในตัว ถ่านไซส์ C สองก้อน, ปุ่มเปิด-ปิดไฟเป็นพลาสติกแผ่นยาวสีงาช้างอยู่ด้านบน กดแช่ด้วยนิ้วชี้สองมือ มีเพลทป้ายชื่อสีทองคาดยาวใต้แนวใส่แผ่นรีล ปุ่มกดคันสับเลื่อนภาพทรงสามเหลี่ยมสีงาช้าง โทนสีดูกลมกลืนงดงาม ออกแบบภายใต้การนำทีมโดย ชาร์ลส ชัคค์ แฮริสัน (Charles "Chuck" Harrison) เลนส์ตามีกำลังขยาย 5.5x ผลิตในอเมริกา และเบลเยี่ยม
รุ่นคอมแพ็ค (Compact Viewer)
ชิ้นส่วนทำจากพลาสติก รอยต่อบานพับติดด้วยกระดาษกาว พับเก็บแล้วแบนราบ มีหนังสติ๊กอยู่ด้านในช่วยดึงรั้งให้ชิ้นส่วนตั้งขึ้นรูปคงสภาพกล่อง การเลื่อนภาพต้องใช้นิ้วหมุนแผ่นรีลเอง ออกแบบโดย เค็นเน็ธ โกลเด้น (Kenneth E Golden) ผลิตโดย ซอว์เยอร์ส ปัจจุบันหาได้ยากมาก
โมเดล จี (G)
พ.ศ. 2502-2520 (1959-1977)
โมเดลนี้ ถือว่ายุคเปลี่ยนครั้งใหญ่อีกครั้ง ด้วยการปรับให้ กล้องวิว-มาสเตอร์ เป็นสินค้าประเภทของเล่น เน้นกลุ่มเป้าหมายเด็ก (จากเดิมที่กลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ใหญ่, ช่างภาพ, ผู้ที่ชื่นชอบดูภาพทิวทัศน์-สิ่งของ สามมิติ) ชาร์ลส แฮริสัน (Charles Harrison) เป็นผู้ออกแบบปรับโฉมวิว-มาสเตอร์ใหม่ ช่วงปี พ.ศ. 2501 (ค.ศ.1958) รูปทรงกล้องกระทัดรัดเหมาะมือ น่าจับต้อง ดูเป็นมิตรใช้งานง่าย, มีการเปลี่ยนวัสดุจากเบคิไลต์ไปใช้เทอร์โมพลาสติก (Thermoplastic) ทำให้น้ำหนักเบา ทนทานขึ้น ปุ่มกดเป็นพลาสติกแต่ก้านคันสับยังเป็นโลหะ มีรุ่นย่อยมากมาย  สีที่ติดตาคือ แดง-ขาว (สองสีดูโอโทน), สีเบจ, สีแดงล้วน, สีขาว (off-white) สีฟ้า และอีกสารพัดสี ในตลาดอเมริกามีการทำบรรจุภัณฑ์ใหม่ เป็นถังทรงกระบอกพิมพ์ภาพลวดลายสีสันสดใสดึงดูดใจเช่นกัน ทำให้สินค้าวิว-มาสเตอร์ โด่งดังขึ้นอีก ยอดขายถล่มทลาย โมเดลนี้จัดเป็นรุ่นมาตรฐานรุ่นหนึ่ง ผลิตจำหน่ายยาวนานกว่า 20 ปี บอดี้กล้องมีทั้งปัมป์โลโก้ซอว์เยอร์ส และโลโก้กาฟ
ปี พ.ศ. 2509 (1966) ซอว์เยอร์ส ถูกซื้อกิจการโดย กาฟ (General Aniline & Film (GAF) Corporation)
โมเดล เฮช (H)
พ.ศ. 2509-2524 (1966-1981)
เป็นรุ่นที่มีหลอดไฟในตัว (Lighted Viewer) ฝานอกปิดทึบ กล้องที่ผลิตในอเมริกากับยุโรป มีรูปทรงหน้าตาไม่เหมือนกัน แต่จัดเป็นโมเดลเดียวกัน
ทอล์คกิ้ง 1 (Talking I)
ช่วงปีพ.ศ. 2513-2524 (~1970-1981)
ตัวกล้องขนาดใหญ่เพราะบรรจุเครื่องเล่นแผ่นเสียง, ลำโพง ไว้ในตัวเครื่อง ใส่ถ่านไซส์ C สองก้อน แผ่นเสียงมีลักษณะเป็นพลาสติกใส เกาะกับรีลภาพที่จุดศูนย์กลางแต่หมุนได้อิสระ ขั้นตอนการใช้งานค่อนข้างวุ่นวาย เมื่อใส่แผ่นรีลและกดคันสับตั้งต้นที่ภาพแรก ให้กดปุ่มรีเซ็ทที่ชิ้นฝาหลัง(อยู่ตรงกลางเหนือแผ่นรับแสง)เพื่อตั้งไฟล์เสียงไปยังแทร็คแรก จากนั้นกดปุ่ม "Sound Bar" ที่ฝาหลังด้วยสองนิ้ว เข็มของเครื่องเล่นแผ่นเสียงจึงจะเริ่มเล่นแทร็คแรกแล้วหยุด คุณภาพเสียงไม่ค่อยดีนัก เสียงรบกวนก็ค่อนข้างเยอะ, บรรจุภัณฑ์บางรุ่นเป็นกระป๋องทรงกระบอก Gift Pak ขายกล้องพร้อมแผ่นรีลหลายแผ่น
ชื่อ ทอล์คกิ้ง ยังถูกใช้ผลิต อีก 2 โมเดลที่ปรับปรุงพัฒนาต่อมา หน้าตากล้อง และระบบภายในแตกต่างกันค่อนข้างมาก
คอมแพ็ค โฟลดิ้ง วิวเวอร์
GAF COMPACT FOLDING VIEWER ช่วงปีพ.ศ. 2513-2517 (~1970-1974)
เป็นพลาสติกพับแบน แถมไว้ท้ายเล่มกับหนังสืออ้างอิงทางด้านการแพทย์ ตีพิมพ์โดย Mosby เมื่อประกอบเป็นกล้องแล้วไม่ควรพับเก็บกลับ ใส่รีลทางด้านบน แล้วใช้นิ้วหมุนแผ่นรีลเพื่อเลื่อนภาพเอง ออกแบบโดย George H Patton ผลิตโดย GAF
โมเดล เจ (J) หรือ โมเดล 10
พ.ศ. 2518-2537 (1975-1994)
แรกเริ่มผลิตในเบลเยี่ยม ด้วยความที่การติดต่อสื่อสารทางไกลจากอเมริกาไปฝั่งยุโรป และสำเนียงภาษาต่างกัน นำมาซึ่งความสับสนการออกเสียงระหว่าง ตัวอักษร เจ (J) กับ จี (G) รุ่นนี้จึงมักเรียกแทนด้วยหมายเลข 10 (เพราะอักษร J เป็นอักษรตัวที่ 10 ในภาษาอังกฤษ) มีชื่อเต็มว่า ยูโรเปี้ยน โมเดล 10 (European Model 10) ทำออกมาสารพัดสี โดยมีสีแดงเป็นหลัก มีรุ่นพิเศษ เช่น สีม่วง ในวาระเฉลิมฉลองพิธีสมรสของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส กับ เลดี้ ไดอาน่า วันที่ 29 กรกฎาคม 2524 (1981) ประเทศอังกฤษ ผลิตโดย GAF
โมเดจ เจ รุ่นนี้มีผลิตโดย VM International ซึ่งจะเปลี่ยนโลโก้ GAF เป็นคำว่า 3D ในกรอบสี่เหลี่ยม
โมเดล เค (K) หรือ โมเดล 11
"กล้องอวกาศ (space viewer)", "กล้องตากลม (eyeball viewer)"
ผลิตในช่วงพ.ศ. 2518-2527 (1975-1984) โดย กาฟ ทำในเบลเยี่ยมเท่านั้น
โมเดลนี้อิงกระแสเรื่องการส่งมนุษย์ไปลงบนดวงจันทร์ ชิ้นส่วนด้านนอกที่เป็นแผ่นรับแสงผิวฝ้าขุ่น ออกแบบให้มีขนาดใหญ่ บอดี้ตีโป่งโค้งทรงกลมโปนเหมือนหน้ากากนักบินอวกาศ มีสารพัดสี เช่น ดำ แดง ส้ม เขียวอ่อน สีทอง และสีเงิน ซึ่งหายากมาก, สีมาตรฐานคือ แดง คันสับสีดำและก้านเป็นพลาสติกเนื้อเดียวกับจานประกับแผ่นรีล
โมเดล 12
พ.ศ. 2519-2522 (1976-1978)
European Lighted Viewer
เป็นรุ่นที่พัฒนาต่อจากโมเดล เค แต่ฝาหลังตัดตรงปิดทึบไม่ตีโป่ง มีโลโก้ กาฟ ใช้แสงจากหลอดไฟใส่ถ่านหรือเสียบไฟจากอแดปเตอร์ ปุ่มกดเปิด-ปิดไฟอยู่ทางซ้ายมือ ผลิตจำนวนน้อยในเบลเยี่ยมเท่านั้น สีมาตรฐานคือ สีเทาปุ่มกดดำ, สีแดงปุ่มกดขาว และสีน้ำเงินปุ่มกดดำ
โมเดล แอล (L)
พ.ศ. 2520-ปัจจุบัน (1977-)