cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ขบวนการทิเบตเอกราชนานาชาติ
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์
สนธิสัญญาอังกฤษ-จีน พ.ศ. 2449 ยอมรับอำนาจอธิปไตยของจีนเหนือทิเบตและข้อตกลงระหว่างอังกฤษ – รัสเซียที่รัฐบาลจีนไม่ยอมรับ ได้ยอมรับอำนาจของจีนเหนือทิเบตเช่นกัน รัฐบาลของราชวงศ์ชิงเข้ามาปกครองทิเบตโดยตรงเมื่อ พ.ศ. 2452 ดาไล ลามะองค์ที่ 13 ลี้ภัยไปอินเดียของอังกฤษเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 ในอีก 1 เดือนต่อมา รัฐบาลจีนประกาศสถาปนาดาไล ลามะองค์ใหม่
หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 และสงครามประชาชนในจีน ทำให้มหาอำนาจตะวันตกรวมทั้งขุนศึกที่ต่อสู้กันเองภายในจีนลดความสนใจเกี่ยวกับทิเบตลง และดาไล ลามะองค์ที่ 13 กลับมาบริหารทิเบตอีกครั้ง รัฐบาลของทิเบตในขณะนั้นครอบคลุมบริเวณอู-จั้ง และคามตะวันตกซึ่งเป็นเขตแดนของเขตปกครองตนเองทิเบตในทุกวันนี้ ส่วนคามตะวันออกที่แยกออกจากกันด้วยแม่น้ำยังเซ อยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกชาวจีน ลิง เวอชิง สถานการณ์ในอัมโดซับซ้อนยิ่งกว่าเมื่อบริเวณซินิงถูกควบคุมโดบขุนศึกชาวหุย มา บูฟัง ผู้พยายามขยายอำนาจครอบครองส่วนอื่นๆของอัมโด
ทั้งสาธารณรัฐจีนและสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่เคยประกาศอำนาจอธิปไตยเหนือทิเบต ใน พ.ศ. 2493 กองทัพปลดปล่อยประชาชนของสาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าสู่ทิเบตหลังจากได้ปกครองจีนแผ่นดินใหญ่ทั้งหมด หลังจากการสู้รบในสงครามประชาชนนาน 5 ปี ใน พ.ศ. 2494 แผนการปลดปล่อยทิเบตอย่างสันติซึ่งเป็นสัญญาที่ลงนามระหว่างตัวแทนของดาไล ลามะและปันเชน ลามะ ซึ่งจะเข้าร่วมในการบริหารภายใต้ระบบตัวแทนจากรัฐบาลกลางและรัฐบาลทิเบต ประชาชนส่วนใหญ่ของทิเบตในขณะนั้นเป็นทาสและมีภาระผูกพันอยู่กับลามะ ความพยายามปฏิรูปที่ดินจึงไม่เป็นที่พอใจของเจ้าที่ดิน ข้อตกลงนี้เริ่มเข้ามามีผลกระทบในทิเบต อย่างไรก็ตาม คามตะวันออกและอัมโด ซึ่งอยู่นอกการบริหารของรัฐบาลทิเบตและถูกปกครองเช่นเดียวกับชาวจีนในส่วนอื่นๆของประเทศคือมีการปฏิรูปที่ดินอย่างเต็มรูปแบบ ในที่สุดเกิกการก่อกบฏโดยเริ่มจากบริเวณนั้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2499 การก่อกบฏได้ลุกลามเข้าสู่ลาซา ใน พ.ศ. 2502 ดาไล ลามะองค์ที่ 14 และเจ้าหน้าที่รัฐบาลอื่นๆได้ลี้ภัยไปอินเดีย
สถานะของทิเบต
สถานะของทิเบตก่อน พ.ศ. 2493 ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2455 – 2493 ยังเป็นข้อโต้แย้งเกี่ยวกับความเป็นเอกราชของทิเบต
ในกลุ่มที่สนับสนุนเกี่ยวกับความเป็นเอกราชของทิเบต ทิเบตเป็นชาติต่างหากและเป็นรัฐอิสระก่อนยุคจักรวรรดิมองโกล (ราชวงศ์หงวน) เมื่อ 700 ปีมาแล้วระหว่างการตกต่ำของจักรวรรดิมองโกลใน พ.ศ. 1911 และถูกปราบโดยราชวงศ์ชิงเมื่อ พ.ศ. 2263 และเป็นเอกราชอีกครั้งระหว่างการตกต่ำของราชวงศ์ชิงจนเข้าร่วมในสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อ พ.ศ. 2494 นอกจากนั้น เหตุการณ์ในช่วงที่อยู่ภายใต้จักรวรรดิมองโกลและจักรวรรดิของราชวงศ์ชิง ทิเบตยังมีการปกครองตนเองอยู่
ในอีกมุมมองหนึ่ง จะมองว่าทิเบตเป็นส่วนหนึ่งของจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์หงวนและถูกปกครองโดยรัฐบาลจีนราชวงศ์ต่างๆมาจนถึงยุคสาธารณรัฐ โดยรัฐบาลจีนยังคงมีอำนาจอธิปไตยเหนือทิเบตในช่วงที่ทิเบตกล่าวอ้างว่าตนเป็นเอกราช ไม่มีประเทศใดยอมรับว่าทิเบตเป็นประเทศต่างหาก และทิเบตยังยอมรับอำนาจอธิปไตยของจีน และส่งตัวแทนรัฐไปยังจีนในโอกาสต่างๆ จีนกล่าวว่าขบวนการที่ต้องการเรียกร้องเอกราชของทิเบตได้รับการสนับสนุนจากตะวันตกที่จะทำลายความเป็นเอกภาพของจีน และทำลายภาพพจน์ของจีนในประชาคมโลก นอกจากนั้น จีนยังกล่าวว่ารัฐอรุณาจัลประเทศเป็นส่วนหนึ่งของทิเบตที่ถูกอินเดียยึดครอง
สถานะของทิเบตหลัง พ.ศ. 2493
รัฐบาลพลัดถิ่นของทิเบตกล่าวอ้างว่ามีชาวทิเบตที่ตายโดยผิดธรรมชาติตั้งแต่ พ.ศ. 2493 ราว 1.2 ล้านคน แต่รัฐบาลจีนปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับการหายสาบสูญไปของชาวทิเบตไม่แน่นอนเพราะขาดแคลนข้อมูลที่เชื่อถือได้มาตั้งแต่ต้น จากเอกสารของทางรัฐบาลจีนระบุว่ามีชาวทิเบต 2.8 ล้านคน ใน พ.ศ. 2496 และลดลงเหลือ 2.5 ล้านคน ใน พ.ศ. 2507
ฝ่ายบริหารกลางทิเบตกล่าวว่ามีการอพยพชาวจีนฮั่นหลายล้านคนเข้าสู่ทิเบตเพื่อหลอมรวมทางวัฒนธรรม และโดยการแต่งงานข้ามกลุ่มชน มีความพยายามฟื้นฟูวัฒนธรรมดั้งเดิมของทิเบตไว้เพื่อการท่องเที่ยว แต่วิถีประจำวันแบบดั้งเดิมถูกเปลี่ยนแปลง แม้ว่าทางรัฐบาลกลางจะให้เสรีภาพทางศาสนาพอสมควร แต่พระและชียังคงรู้สึกว่าถูกจำกัดเสรีภาพอยู่ และชาวทิเบต (ส่วนใหญ่เป็นพระ) ยังคงหลบหนีออกจากทิเบตทุกปี ชาวทิเบตส่วนใหญ่ยังเชื่อว่าโครงการที่รัฐบาลจีนอ้างว่าจะเป็นประโยชน์ต่อทิเบต เช่นถนนสายทิเบต-ชิงไห่ เป็นการเอื้อประโยชน์ให้กับการควบคุมทิเบตของรัฐบาลกลางและชาวจีนฮั่นที่อพยพเข้ามาจะได้ประโยชน์มากกว่าชาวทิเบตดั้งเดิม ข้อมูลของทางรัฐบาลจีนกล่าวว่าใน พ.ศ. 2280 ทิเบตมีประชากร 8 ล้านคน จากนั้นลดลงเหลือ 1.9 ล้านคนใน พ.ศ. 2502 จนปัจจุบันประชากรเพิ่มเป็น 7.3 ล้านคน โดยเป็นชาวทิเบตแท้ 5 ล้านคน ซึ่งการเพิ่มประชากรเป็นผลมาจากการปรับปรุงสภาพชีวิตความเป็นอยู่ให้ทันสมัยขึ้น รัฐบาลจีนยังปฏิเสธข้ออ้างของรัฐบาลพลัดถิ่นทิเบตเรื่องการกลืนชาติโดยชาวจีน โดยรัฐบาลจีนกล่าวว่าขอบเขตของทิเบตตามที่รัฐบาลพลัดถิ่นกล่าวอ้างใหญ่เกินไป บางส่วนคนส่วนใหญ่แต่เดิมไม่ใช่ชาวทิเบต
รัฐบาลจีนปฏิเสธข้อกล่าวอ้างที่ว่าคุณภาพชีวิตของชาวทิเบตตกต่ำลง โดยชี้ให้เห็นว่ามีการใช้ภาษาทิเบตในโรงเรียนและในศาล และชีวิตของชาวทิเบตได้รับการพัฒนาให้ดีกว่าสมัยดาไลลามะหลายด้าน ตัวอย่างเช่น ค่าจีดีพีของเขตปกครองตนเองทิเบตในปัจจุบันเป็น 30 เท่าของเมื่อ พ.ศ. 2493 มีทางหลวงมากกว่า 22,500 กิโลเมตร ซึ่งสร้างหลังจาก พ.ศ. 2493 มีการจัดระบบการศึกษาหลังจากรวมเข้ากับสาธารณรัฐประชาชนจีน และมีสถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 25 แห่งที่รัฐบาลจีนสร้าง อัตราการตายของทารกลดลงจาก 43% ใน พ.ศ. 2493 เหลือ 0.66% ใน พ.ศ. 2543 ช่วงชีวิตเพิ่มขึ้นจาก 35.5 ปีใน พ.ศ. 2493 เป็น 67 ปี ใน พ.ศ. 2543 การปฏิวัติวัฒนธรรมและการทำลายวัฒนธรรมทั่วทั้งประเทศจีนถูกประณ ามว่าเป็นภัยพิบัติแห่งชาติ ซึ่งผู้ปลุกปั่นได้ถูกตัดสินในศาล และการริเริ่มขึ้นอีกเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ในประเทศจีนปัจจุบัน แผนพัฒนาภาคตะวันตกของจีนรวมทั้งทิเบตด้วย เป็นการมุ่งจะพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชากรให้ดีขึ้น
พัฒนาการและอิทธิพล
ดาไลลามะองค์ปัจจุบันได้ตระเวนกล่าวปราศัยในหลายประเทศทั้งในสหรัฐและยุโรป ใน พ.ศ. 2528 ได้เริ่มการรณรงค์ให้มีการแก้ปัญหาโดยสันติเพื่อการเรียกร้องเอกราช จนกระทั่งกลายเป็นเอกราชไม่สำคัญ การได้ปกครองตนเองเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ แนวคิดนี้เป็นที่รู้จักในชื่อทางสายกลาง ดาไลลามะได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางมากว่า 40 ปี แต่ไม่เคยได้รับการยอมรับจากรัฐบาลชาติต่างๆว่าในฐานะรัฐบาลพลัดถิ่น
ขบวนการที่เคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของทิเบตมีหลายกลุ่มได้แก่
คอนเสิร์ตเพื่อเอกราชทิเบต
หลังจากที่วง Beastie Boys ได้ออกอัลบั้ม Ill Communication ใน พ.ศ. 2537 ได้มีการจัดตั้งกองทุนมิลาเรปะซึ่งตั้งชื่อตามลามะองค์สำคัญของทิเบตขึ้น เพื่อใช้ดนตรีสร้างความสนใจแก่ประชาชน ผู้ก่อตั้งกองทุนมิลาเรปะได้ร่วมมืองกับวง Beastie Boys และเกิดแนวคิดในการจัดคอนเสิร์ตเพื่อเอกราชทิเบตขึ้น
การจัดคอนเสิร์ตครั้งแรกมีขึ้นที่ ซานฟรานซิสโกเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 ซึ่งมีผู้ให้ความสนใจถึง 100,000 คน และได้รายได้ 800,000 เหรียญสหรัฐเพื่อช่วยเหลือเอกราชของทิเบต และทำให้มีการศึกษาเกี่ยวกับทิเบตเพิ่มขึ้น
หนังสือเดินทางของทิเบต
ผู้ต่อสู้เพื่อเอกราชทิเบตหลายคนสนับสนุนแนวคิดว่ารัฐบาลพลัดถิ่นทิเบตควรจะออกหนังสือเดินทางทิเบตได้ แต่ยังไม่แน่นอนว่ารัฐบาลของประเทศต่างๆจะยอมรับผู้ถือหนังสือเดินทางของทิเบตหรือไม่ ในบางประเทศยอมรับผู้ถือหนังสือเดินทางทิเบตในฐานะนักท่องเที่ยว แต่ยังไม่ได้ยอมรับอย่างเต็มรูปแบบ นอกจากนั้นยังเป็นปัญหากับทางรัฐบาลพลัดถิ่นทิเบตเองว่าจะตั้งสำนักงานออกหนังสือเดินทางที่ใด หนังสือเดินทางจะเป็นรูปแบบใด แบบดั้งเดิม แบบอ่านด้วยเครื่องจักร หรือแบบบันทึกข้อมูลทางชีวภาพ
เต้าหู้
เต้าหู้ (豆腐 (tōfu)) เป็นอาหารที่ทำมาจากน้ำเต้าหู้ที่รวมตัวกันเป็นลิ่มน้ำนม แล้วกดให้เป็นก้อนขาวที่มีความแข็งต่างกันตามแต่ละชนิด เต้าหู้ตามคุณค่าทางโภชนาการมีแคลอรีต่ำ แต่มีโปรตีนสูง ธาตุเหล็กสูง และอาจมีแคลเซียมหรือแมกนีเซียมสูงตามระดับความแข็งซึ่งแปรตามปริมาณสารจับตัวเป็นก้อนที่เติมลงไป (เช่น แคลเซียมคลอไรด์, แคลเซียมซัลเฟต, แมกนีเซียมซัลเฟต)
เต้าหู้มีต้นกำเนิดที่จีนและมีการบริโภคในจีนมาตั้งแต่ราชวงศ์ฮั่น ซึ่งรวมแล้วมากกว่า 2,000 ปี และยังเป็นองค์ประกอบดั้งเดิมของอาหารในเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, เกาหลี, สิงคโปร์, ไทย และ เวียดนาม
ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์ภาษาอังกฤษ "tofu" มาจากภาษาญี่ปุ่นว่า โทฟุ (豆腐) ซึ่งยืมมาจากภาษาจีนว่า 豆腐 (แมนดาริน: dòufu) แปลว่า 'เต้าหู้'  บันทึกแรกสุดที่กล่าวถึงคำนี้ในภาษาอังกฤษคือ towfu จากจดหมายของพ่อค้าชาวอังกฤษ เจมส์ ฟลินต์ ถึงเบนจามิน แฟรงกลินใน ค.ศ. 1770
ประวัติ
ชาวญี่ปุ่นรู้จักการปลูกถั่วเหลืองมานานแล้ว เต้าหู้เดินทางเข้ามาในญี่ปุ่นในสมัยนารา มีการบันทึกว่า เคนโตะ พระญี่ปุ่นนำเต้าหู้มาเผยแพร่หลังจากกลับมาจากการศึกษาพุทธศาสนาที่ประเทศจีน แต่ยังเป็นอาหารที่รับประทานกันในหมู่พระญี่ปุ่น ร้อยปีถัดมา เต้าหู้จึงได้มาเป็นส่วนหนึ่งในเมนูของชนชั้นขุนนางและซามูไร ส่วนประชาชนได้ลิ้มรสในสมัยเอโดะ
แต่พวกเขาเพิ่งรู้จักวิธีดัดแปลงถั่วเหลืองนำไปปรุงเป็นเต้าหู้เมื่อพุทธศตวรรษที่ 7 โดยทางพุทธศาสนา แต่ศาสนาพุทธในสังคมญี่ปุ่นสมัยนั้นเป็นศาสนาของชนชั้นกลางและชนชั้นสูงบทบาทเต้าหู้ในอาหารญี่ปุ่นจึงจำกัดไว้กับคนเฉพาะกลุ่มซึ่งแตกต่างจากจีนที่ไม่มีการแบ่งชนชั้น
วิธีการเตรียมอาหารจีนและญี่ปุ่นต่างกัน คือ คนจีนพยายามดัดแปลงเต้าหู้ในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย เช่น อาจเปลี่ยนรูปทรงหรือรสชาติไป ในขณะที่คนญี่ปุ่นกลับพยายามรักษาความเรียบง่ายรวมทั้งรสชาติ รูปทรงและสีสันของเต้าหู้ให้คงไว้อย่างเดิมให้มากที่สุด พร้อมกับเสิร์ฟในจานหรือถ้วยที่สวยงามจนถือว่าเป็นศิลปะขั้นสูงแขนงหนึ่ง
ประโยชน์
เต้าหู้ เป็นผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองซึ่งให้คุณค่าทางโภชนาการสูงโดยเฉพาะโปรตีน ซึ่งให้โปรตีนมากกว่าเนื้อสัตว์บางชนิดถึง สองเท่าในปริมาณที่เท่ากันและมีราคาถูกอีกด้วย เต้าหู้ยังเป็นอาหารที่ย่อยง่าย ไม่มีคอเลสเตอรอล
โดยวัตถุดิบ ถั่วเหลืองยังมีสาร เลซิติน ซึ่งมีผลในการลดไขมันและช่วยส่งเสริมการทำงานของระบบประสาทที่เกี่ยวกับความทรงจำ และฮอร์โมนจากพืช ไฟโตเอสโทรเจน ที่มีการวิจัยพบว่ามีผลในการป้องกันมะเร็งและมีผลดีต่อผู้หญิงวัยทองคือช่วยชะลอภาวะหมดประจำเดือนและลดความเสี่ยงในการเป็นมะเร็งเต้านม
วิธีทำ
การทำเต้าหู้เป็นกระบวนการผลิตที่ต้องใช้ความประณีต มีผู้ที่ดูแลการผลิตเรียกว่า “เถ่าชิ่ว” หรือพ่อครัวเป็นผู้ที่มีความชำนาญและสมาธิอย่างสูง เริ่มด้วยการตวงถั่วเหลืองแล้วแช่ถั่วในน้ำพร้อมทั้งล้างน้ำจนกระทั่งสะอาด จากนั้นจึงนำไปบดด้วยเครื่องโม่เสร็จแล้วจึงกรองกากถั่วเหลืองออกจนได้น้ำเต้าหู้ดิบแล้วนำไปต้ม ซึ่งเรียกเป็นน้ำเต้าหู้สุกพร้อมดื่ม นำน้ำเต้าหู้ที่ได้ผ่านการต้มไปผ่านขั้นตอนการทำเป็นเต้าหู้ชนิดต่าง ๆ ต่อไปซึ่งมีวิธีการที่แตกต่างกันออกไป
เต้าหู้หลอด
เป็นเต้าหู้เนื้อนิ่มมีสองชนิดคือ ชนิดที่ทำมาจากถั่วเหลืองล้วนและชนิดที่ทำจากไข่ไก่ (เรียกว่าเต้าหู้ไข่ซึ่งไม่มีส่วนผสมของถั่วเหลืองแต่อย่างใด) นิยมนำมาใส่ในแกงจืด สุกียากี้ ทำเต้าหู้อบ เต้าหู้ตุ๋นหรือนำมาคลุกกับแป้งข้าวโพดแล้วทอด
เต้าหู้พวง
เป็นเต้าหู้หั่นเป็นชิ้นแล้วทอด ร้อยเชือกขายเป็นพวงใช้ใส่ในก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟและพะโล้
เต้าหู้โมเมน
เป็นการผลิตแบบญี่ปุ่น เต้าหู้ชนิดนี้เนื้อค่อนข้างแข็งแน่น นำไปปรุงเป็นอาหารได้เหมือนเต้าหู้ขาวแข็ง
เต้าหู้คินุ
เป็นการผลิตแบบญี่ปุ่นเช่นกัน เนื้อเหมือนเต้าหู้ขาวอ่อนสามารถนำไปประกอบอาหารได้เช่นเดียวกับเต้าหู้ขาวอ่อน
เบ็ดเตล็ด
การบรรจุหีบห่อแบบสุญญากาศจะช่วยให้เก็บเต้าหู้ได้นานขึ้น แต่ถ้าจะกินให้อร่อยเมื่อซี้อไปแล้วควรนำไปประกอบอาหารให้เร็วที่สุด สำหรับเต้าหู้ซีอิ๊วดำและเต้าหู้ทอดเท่านั้นที่ควรเก็บไว้ในช่องฟรีซ ส่วนเต้าหู้ชนิดอื่น ๆ ให้เก็บในช่องเย็นธรรมดาหรือช่องใต้ช่องฟรีซจะทำให้เก็บไว้ได้นานขึ้น
อาหารอัลคาไลน์
อัลคาไลน์ ไดเอต (หรือ อาหารที่มีสภาวะเป็นด่าง) เป็นการอธิบายถึงกลุ่มของอาหารที่อยู่บนพื้นฐานของความเชื่อที่ว่า อาหารแต่ละประเภทสามารถส่งผลกระทบต่อ ความเป็นกรด และ ค่า pH ของของเหลวในร่างกาย ซึ่งรวมถึง ปัสสาวะ และ เลือด และสามาถนำไปใช้เพื่อรักษาและป้องกันโรค แต่เนื่องจากยังขาดการศึกษาที่สนับสนุนผลดีของอาหารประเภทนี้ ดังนั้นจึงเป็นที่ไม่แนะนำโดยนักโภชนาการและผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ มีการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างอาหารและ สภาวะสมดุลกรดด่าง หรือ การควบคุมภาวะความเป็นกรด – ด่างของร่างกาย มากว่าทศวรรษ การประยุกต์ใช้ทฤษฎีนี้ในทางการแพทย์จะมุ่งเน้นกับการเปลี่ยนแปลงความเป็นกรดของปัสสาวะ โดยหลักแล้วอาหารประเภทนี้สนับสนุนให้หลีกเลี่ยงการบริโภค เนื้อสัตว์ เนื้อสัตว์ปีก ชีส และ ธัญพืช เพื่อที่จะทำให้ปัสสาวะมีความเป็นด่างมากขึ้น (มีค่า pH ที่สูงขึ้น) และเปลี่ยนสภาวะแวดล้อมของปัสสาวะเพื่อที่จะป้องกันการเกิด โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ (UTIs) และ โรคนิ่วไต (Nephrolithiasis) อย่างไรก็ตาม ความยากในการคาดหมายผลของการบริโภคอาหารประเภทนี้ จึงทำให้ การรักษาด้วยยา เป็นวิธีที่ได้รับความนิยมมากกว่าในการปรับค่าความเป็นกรดด่างของปัสสาวะมากกว่าที่จะเป็นการปรับเปลี่ยนอาหาร การบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นกรดถูกพิจารณาโดยผลงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ตีพิมพ์จำนวนมาก ว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงของ โรคกระดูกพรุน (osteoporosis) แม้ว่าในช่วงระยะเวลาไม่นานมานี้ หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ไม่สนับสนุนสมมุติฐานนี้ แผนการบริโภค “อาหารที่มีสภาวะเป็นด่าง (alkaline diet)” ยังได้ถูกใช้โดย การแพทย์ทางเลือก โดยแนะนำว่าอาหารประเภทดังกล่าวจะสามารถรักษาหรือป้องกัน โรคมะเร็ง โรคหัวใจ ภาวะระดับพลังงานต่ำ (low energy levels) รวมทั้งโรคอื่น ๆ ข้อกล่าวอ้างดังกล่าวยังไม่มีหลักฐานทางการแพทย์มาสนับสนุน และทำให้เกิดข้อสันนิษฐานที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับผลของการบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นด่าง ซึ่งขัดแย้งกับความเข้าใจใน สรีรวิทยา ของมนุษย์
องค์ประกอบของโภชนาการ
ตามทฤษฎีพื้นฐานของการแยกประเภทอาหารนี้ กรดจะถูกสร้างขึ้นโดยการบริโภคอาหารประเภทเนื้อแดง เนื้อไก่ ชีส เนื้อปลา ไข่ และธัญพืช ส่วนด่างจะถูกสร้างโดยการบริโภคอาหารประเภทผักและผลไม้ ยกเว้น แครนเบอร์รี่ พรุน และ ลูกพลัม อาหารประเภทผลไม้ตระกูลส้มที่โดยทั่วไปจะถูกพิจารณาว่าเป็นอาหารที่เป็นกรดถูกพิจารณาว่าเป็นอาหารที่ทำให้เกิดด่างในโภชนาการนี้ เนื่องจากการแยกประเภทว่าอาหารชนิดใดที่สร้างกรดหรือด่างเกิดจากการพิจารณาส่วนที่เหลือ (residue) ภายหลังจากการการออกซิไดซ์ (เผาไหม้ - Combustion) มากกว่าที่จะเป็นการวัดความเป็นกรดของอาหาร
สมมติฐานในปัจจุบัน
อาหารที่มีส่วนประกอบที่มีสภาวะเป็นกรด (สร้างกรด) จะทำให้ร่างกายพยายามที่จะ ลดความเป็นกรด (buffer) กรดอื่น ๆ ที่อยู่ในร่างกายด้วย การกร่อนกระดูก ซึ่งทำให้กระดูกเปราะและทำให้เพิ่มความเสี่ยงของการเกิด โรคกระดูกพรุน (osteoporosis) ในทางตรงข้าม อาหารที่มีส่วนประกอบที่มีสภาวะเป็นด่าง (สร้างด่าง) จะลดความเสี่ยงของการเกิดโรคกระดูกพรุน ทฤษฎีนี้ได้รับการสนับสนุนในบทความของ สมาคมโภชนาการอเมริกัน (American Dietetic Association) โดยตีพิมพ์ในวารสารของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา (U.S. National Academy of Science; NAS) เช่นเดียวกับในวารสารวิทยาศาสตร์อื่น ๆ ซึ่งได้ชี้บ่งว่า อาหารที่มีโพแทสเซียมและแมกนีเซียมสูง เช่น ผักและผลไม้ อาจลดความเสี่ยงในการเกิดโรคกระดูกพรุนด้วยการเพิ่มการสร้างสภาวะด่าง อย่างไรก็ตาม การยอมรับสมมุติฐานความเป็นกรด-ด่างว่าเป็นตัวแปรสำคัญของความเสี่ยงที่จะทำให้เกิดโรคกระดูกพรุนโดยวารสารเหล่านี้ ไม่ได้มีการตรวจสอบโดยการวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ (Systematic reviews) ที่มีคุณภาพสูง ผลการวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ ซึ่งถูกตีพิมพ์เมื่อไม่นานมานี้ได้วิเคราะห์หลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่มีอยู่อย่างเป็นขั้นเป็นตอน และพบว่าไม่มีหลักฐานที่สำคัญที่สนับสนุนสมมุติฐานของการบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นกรด เกี่ยวกับการป้องกันโรคกระดูกพรุน ผลการศึกษาด้วยวิธีการวิเคราะห์อภิมาน (meta-analysis) เกี่ยวกับผลของปริมาณฟอสเฟต (Phosphate) ที่บริโภคขัดแย้งกับสมมุติฐานของการบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นกรดที่เกี่ยวข้องกับแคลเซี่ยมในปัสสาวะและการสลายของกระดูก ผลการศึกษาดังกล่าวชี้ให้เห็นว่าการบริโภคอาหารประเภทนี้ (Alkaline diet) เพื่อป้องกันการสูญเสียแคลเซี่ยมจากกระดูกนั้นไม่สามารถพิสูจน์ได้ ผลการศึกษาอื่น ๆ ที่วิจัยด้วยวิธี Meta-analysis ที่ได้ศึกษาผลของปริมาณการบริโภคอาหารที่เป็นกรดก็ไม่พบหลักฐานที่ชี้บ่งว่าการบริโภคอาหารที่เป็นกรดเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคกระดูกพรุนอย่างเช่นที่คาดเดาตามสมมุติฐานของการบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นกรด การพิสูจน์ชิ้นหนึ่งพิจารณาผลของการบริโภค ผลิตภัณฑ์จากนม ซึ่งตามสมมุติฐานแล้วเป็นอาหารที่เพิ่มความเป็นกรดในร่างกายจากองค์ประกอบที่เป็นฟอสเฟตและโปรตีน แต่การพิสูจน์นี้ไม่พบหลักฐานสำคัญที่บ่งชี้ว่าผลิตภัณฑ์จากนมที่บริโภคเข้าไปทำให้เกิดภาวะกรดเกิน (Acidosis) หรือเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดโรคกระดูกพรุน
นอกจากนี้ยังมีการคาดเดาว่าการจำกัดการบริโภคอาหารนี้อาจส่งผลเกี่ยวกับ ภาวะกล้ามเนื้อลีบ การสร้างโกรทฮอร์โมน (growth hormone metabolism) หรือ อาการปวดหลัง แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานที่ยืนยันสมมุติฐานดังกล่าว  ก็ตาม และเนื่องจากการมีประชากรผู้สูงอายุจำนวนมาก การบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างเพื่อผลทางสุขภาพจึงอาจได้รับความสนใจ แม้ว่าจะมีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ในเรื่องนี้อยู่น้อยมากก็ตาม
หลักฐานเชิงประจักษ์
ผู้ที่สนับสนุนการบริโภคโภชนาการอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างเสนอว่าเนื่องจากค่า pH ปกติของร่างกายจะเป็นด่างอ่อน ๆ เป้าหมายของบริโภคอาหารประเภทนี้จึงสะท้อนผลดังกล่าวด้วยการบริโภคอาหารที่ผลิตด่าง ผู้สนับสนุนเหล่านี้กล่าวอ้างว่าการบริโภคอาหารมีองค์ประกอบที่ผลิตกรดสูงซึ่งทำให้ร่างกายมีภาวะเป็นกรดจะทำให้เกิดโรค  กลไกที่กล่าวอ้างว่าอาหารสามารถเปลี่ยนแปลงความเป็นกรดของเลือดอย่างมีนัยสำคัญ ขัดแย้งกับ “ทุกสิ่งที่ทราบเกี่ยวกับสารเคมีของร่างกายมนุษย์” และถูกเรียกว่า “นิทานปรัมปรา” ในคำแถลงโดย สถาบันวิจัยมะเร็งแห่งสหรัฐอเมริกา (American Institute of Cancer Research) การบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างไม่ได้ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องของระดับค่าความเป็นกรด-ด่างของเลือดหรือแม้แต่ผลทางคลินิก (ซึ่งแตกต่างไปจากระดับค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH levels) ในปัสสาวะอันมีผลเนื่องจากการบริโภคอาหารประเภทดังกล่าว) ทั้งนี้เนื่องจากกลไกทางธรรมชาติของร่างกายไม่ได้ต้องการอาหารที่พิเศษ การบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างจึงมีผลเปลี่ยนแปลงค่าความเป็นกรด-ด่างของเลือดเพียงเล็กน้อยและชั่วคราว. ข้อกล่าวอ้างโดยผู้ที่สนับสนุนโภชนาการประเภทนี้ยังกล่าวว่าเซลล์มะเร็งเจริญเติบโตในสภาวะแวดล้อมที่เป็นกรดซึ่งการบริโภคอาหารที่มีความเป็นด่างอย่างเหมาะสมจะสามารถเปลี่ยนแปลงสภาวะแวดล้อมของร่างกายเพื่อรักษาโรคมะเร็ง ข้อกล่าวอ้างนี้มองข้ามข้อเท็จจริงที่ว่าในขณะที่เนื้อเยื่อมะเร็งแพร่ขยายในสภาวะแวดล้อมที่เป็นกรด เนื้อเยื่อมะเร็งเองก็สร้างสภาวะความเป็นกรด กล่าวคือการแพร่กระจายอย่างรวดเร็วของเซลล์มะเร็งสามารถสร้างสภาวะแวดล้อมที่เป็นกรด สภาวะแวดล้อมที่เป็นกรดไม่ได้ก็ให้เกิดมะเร็ง ข้อกล่าวอ้างดังกล่าวยังไม่ยอมรับว่าไม่มีความเป็นไปได้ที่จะลดสภาวะที่มีความเป็นกรดให้น้อยลงในร่างกาย แผนการควบคุมและจำกัดการบริโภคอาหารอย่างสุดโต่ง เช่นการควบคุมอาหารประเภทนี้ (alkaline diet) ยังมีความเสี่ยงต่อคนไข้โรคมะเร็ง มากกว่าข้อดี ข้อดีอื่น ๆ จากการบริโภคอาหารที่มีความเป็นด่างที่ถูกกล่าวอ้างขึ้นก็ไม่ได้รับการสนับสนุนโดยหลักฐานทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ เช่นกัน แม้ว่าว่าการจำกัดการบริโภคอาหารประเภทนี้จะถูกกล่าวอ้างสามารถเพิ่ม “พลังงาน” หรือ รักษาโรคหลอดเลือด แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่จะสนับสนุนข้อกล่าวอ้างนี้[12]เช่นกัน แบบหนึ่งของการควบคุมอาหารนี้ถูกนำเสนอโดย โรเบิร์ต โอ ยัง ว่าเป็นวิธีการลดน้ำหนักในหนังสือมหัศจรรย์ pH (The pH Miracle) สมาคมนักกำหนดอาหารแห่งสหรัฐอเมริกา (Academy of Nutrition and Dietetics หรือ AND) ให้ความเห็นว่าการกำหนดสัดส่วนของอาหารของโรเบิร์ต โอ ยังที่เน้นหนักไปทางการบริโภคผักใบเขียวและการออกกำลังกายย่อมส่งเสริมความมีสุขภาพที่ดี อย่างไรก็ตาม “ทฤษฎีที่คลุมเครือ” ซึ่งเป็นฐานของการกำหนดอาหารของเขาและแผนการอดอาหารที่ซับซ้อนและ การทานอาหารเสริม ทำให้เห็นว่าการควบคุมอาหารแบบนี้ไม่ใช่วิธีการลดน้ำหนักที่ดีต่อสุขภาพ นอกจากนี้ยังมีการกล่าวอ้างอีกว่ากรดทำให้เกิด โรคข้ออักเสบรูมาทอยด์ (rheumatoid arthritis) และโรคข้อกระดูกอักเสบ (osteoarthritis) ดังนั้นการทานอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างสามารถใช้เพื่อรักษาอาการดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีหลักฐานที่จะสนับสนุนการกล่าวอ้างดังกล่าว การตรวจความเป็นกรดของปัสสาวะและน้ำลายถูกเสนอให้นำมาใช้เป็นวิธีหนึ่งในการวัดระดับความเป็นกรดของร่างกายและระดับความเสี่ยงในการเกิดโรค อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีความสัมพันธ์เชื่อมโยงระหว่างการวัดระดับค่า pH ของปัสสาวะโดย”ชุดตรวจ” ที่บ้าน และความเป็นกรดของร่างกาย
ผลที่ไม่พึงประสงค์
เนื่องจากการบริโภคอาหารที่มีสภาวะเป็นด่างจำกัดการบริโภคอาหารบางชนิด จึงส่งผลให้ขาดความสมดุลของโภชนาการทำให้เกิดภาวะขาดสารอาหารเช่น กรดไขมันที่จำเป็น และ สารพฤกษเคมี หรือ ไฟโตนิวเทรียนท์ (Phytonutrients) เว็บไซต์และหนังสือจำนวนมากที่สนับสนุนโภชนาการประเภทนี้ขายชุดอาหารและอาหารเสริม ทั้งที่ไม่มีความจำเป็นที่จะซื้อผลิตภัณฑ์เหล่านี้แต่อย่างใด ผู้ปฏิบัติตามแผนการควบคุมอาหารต้องใช้ความพยายามอย่างสูงในการจำกัดอาหารประเภทนี้เนื่องจากมีอาหารหลายประเภทที่ถูกจำกัด
ทอม เคนนี
อ้างอิง
1962
ช็อง มย็อง-โอ
ช็อง มย็อง-โอ (29 ตุลาคม ค.ศ. 1986 —) เป็นนักฟุตบอลชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางตัวรับ
ซูเซิน ไซโล
ซูเซิน ไซโล (Susan Silo) เป็นนักพากย์การ์ตูนชาวอเมริกัน เรื่องที่พากย์ได้แก่
ยูบิควิติน
ยูบิควิติน (Ubiquitin) เป็นโปรตีนควบคุมการแสดงออกของยีนขนาดเล็ก (8.6 กิโลดัลตัน) ซึ่งพบในเนื้อเยื่อโดยมากของสิ่งมีชีวิตชนิดยูแคริโอต ชื่อมาจากคำคุณศัพท์ภาษาอังกฤษว่า ubiquitous ซึ่งอาจแปลได้ว่า พบทั่วไป หรือมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เป็นโปรตีนที่พบในปี 1975 ยีนในจีโนมมนุษย์ 4 ตัวเข้ารหัสโปรตีนนี้คือ UBB (Ubiquitin B), UBC (Ubiquitin C), UBA52 (Ubiquitin A-52 residue ribosomal protein fusion product 1) และ RPS27A
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
การแข่งขันฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 23 พฤศจิกายน - 6 ธันวาคม พ.ศ. 2499 จัดขึ้นที่สนาม Melbourne Cricket Ground และ Olympic Park Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน คน จาก 12 ประเทศ
นัมโค
บริษัท นัมโค จำกัด (株式会社ナムコ; Namco (National Asset Management Corporation) Ltd.) เป็นบริษัทผลิตเกม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยบริษัทนี้ได้ผลิตเกมที่มีชื่อเสียงหลายรายการ เช่น แพ็ก-แมน ซึ่งต่อมาได้ถือเป็นชื่อเกมที่คนทั่วไปรู้จักกัน รวมทั้งเป็นผู้ผลิตเกมอย่าง แมปปี้, ไทม์ไครซิส 4, เทลส์ ออฟ เดสตินี่, เทลส์ ออฟ เดสตินี่ 2, โซลเอดจ์, เทคเคน, เทคเคน 6 และไทโกะโนะทัตสึจิน
เขมร (แก้ความกำกวม)
เขมร อาจหมายถึง
ชิคาโก แอล สายสีเขียว
สายสีเขียว เป็นส่วนหนึ่งของชิคาโก แอล และเป็นเพียงเส้นทางเดียวที่มีเส้นทางเป็นทางยกระดับทั้งหมด มีระยะทางทั้งสิ้น 20.695 mi จำนวน 30 สถานี ผู้โดยสาร 70,554 คนต่อวัน (ในปี ค.ศ. 2012)
โทโมกะ คูโรตานิ
โทโมกะ คูโรตานิ (เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1975 ที่ซาไก จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
อีเอ็นโอไอ
อีเอ็นโอไอ (ENOi) เป็นสมาชิกเจ็ดคนของบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยคีเดอะวาลในปี ค.ศ. 2019 กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2019 ด้วยเพลง "Bloom" พวกเขายุบวงเมื่อ มกราคม 22 กันยายน ค.ศ. 2021
ดาวหางอิเกยะ-เซกิ
ดาวหางอิเกยะ-เซกิ (Comet Ikeya-Seki) ค้นพบโดยคาโอรุ อิเกยะและสึโตมุ เซกิ นักดาราศาสตร์ชาวญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1965 ดาวหางสว่างจนเห็นได้ในกลางวัน ก่อนเข้าใกล้ดางอาทิตย์ดาวหางได้แตอออกเป็น 3 ส่วนตอนเช้าของปลายเดือนตุลาคม 1965 ส่วนหัวดาวหางที่แตกออกมีขนาดใหญ่ 2 ส่วนเรียกว่า s1-a และ s2-b ดาวหางมีคาบ 877 ปี และ 1005 ปี
สายโยโกซูกะ
สายโยโกซูกะ (横須賀線 (Yokosuka-sen)) เป็นเส้นทางรถไฟในประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก เชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟโตเกียว เมืองโตเกียว กับสถานีรถไฟคูริฮามะ เมืองโยโกซูกะ จังหวัดคานางาวะ ในทางการแล้วสายโยโกซูกะที่แท้จริงอยู่ระหว่างสถานีรถไฟโอฟูนะ กับสถานีรถไฟคูริฮามะ แต่ในการบริการนั้นเรียกโดยรวมทั้งเส้นว่าสายโยโกซูกะ มีความยาวทั้งสิ้น 73.3 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี
สถานี
สัญลักษณ์แทนสถานีที่รถไฟแวะจอดคือ "●" และไม่แวะจอดคือ "｜"
วิเชียร ศรีโมรา
วิเชียร ศรีโมรา (29 เมษายน พ.ศ. 2492 – ) เป็นอดีตผู้ฝึกสอนและผู้จัดการวอลเลย์บอลทีมชาติไทย เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีของวงการวอลเลย์บอล ในฐานะผู้สร้างนักวอลเลย์บอลระดับทีมชาติมาแล้วหลายราย และมีลูกศิษย์เป็นนักวอลเลย์บอลทั้งชายและหญิงนับร้อยชีวิต
วิเชียร ศรีโมรา ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ฝึกสอนกิตติมศักดิ์ประจำโรงเรียนสระบุรีวิทยาคม ผู้บุกเบิกสร้างทีมวอลเลย์บอลของโรงเรียน กระทั่งมีชื่อเสียงจนถึงปัจจุบัน และมีนักวอลเลย์บอลรายสำคัญที่ได้รับการฝึกสอน อาทิ สมรัก ซุงภูเขียว, กฤษดา ฉันไชย , มนต์ชัย อุณหกะ , จ.อ.สถาพร สว่างเรือง , ลอราช ทนทองคำ และวิศรุต วิเศษสุวรรณ ตลอดจนมีนักวอลเลย์บอลจากทีมโรงเรียนที่เขาสอน ได้รับเลือกให้เข้าร่วมทีมสรรพาวุธทหารบก และสามารถครองแชมป์เยาวชนได้หลายสมัย
นอกจากนี้ เขายังทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอน ทั้งยูโด และกระบี่กระบอง เมื่อครั้งที่เข้ารับราชการครู
ประวัติ
วิเชียร ศรีโมรา เกิดที่อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรีโดยกำเนิด สำเร็จการศึกษาระดับประถมต้นจากโรงเรียนโคกกระต่าย ที่จังหวัดสระบุรี ระดับประถมปลายและระดับมัธยมต้นจากโรงเรียนประเทียบวิทยาทาน ที่จังหวัดสระบุรี และระดับมัธยมปลายจากโรงเรียนพระนครวิทยาลัย ที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อครั้งที่เขาศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาวิชาการพลศึกษาประสานมิตร (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร) จากที่แห่งนี้ ได้ทำให้เขาเรียนรู้กีฬาหลายชนิด แต่ในขณะนั้น เขายังไม่มีความชื่นชอบด้านวอลเลย์บอล หากแต่มีความชื่นชอบกีฬาศิลปะการต่อสู้อย่างยูโด รวมถึงกระบี่กระบอง โดยวิเชียร ศรีโมรา ได้เป็นนักยูโดของวิทยาลัย ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันในหลายรายการ รวมถึงกีฬาเขตแห่งประเทศไทย จากนั้น เขาก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทั้งยูโดและกระบี่กระบองเมื่อครั้งที่รับราชการครู
โดยเขารับราชการครูที่โรงเรียนสระบุรีวิทยาคมใน พ.ศ. 2517 เมื่อเขาพบว่าที่นี่ยังไม่มีทีมวอลเลย์บอล เขาก็เริ่มทำทีมขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2525 แล้วส่งเข้าแข่งขันในระดับจังหวัด กระทั่งในปี พ.ศ. 2530 ทางโรงเรียนได้มีโครงการเพื่อความเป็นเลิศด้านกีฬาวอลเลย์บอล ครูวิเชียรก็ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแลโครงการ โดยเขาได้เข้ารับอบรมการเป็นผู้ฝึกสอน และเดินทางไปศึกษาถึงการแข่งขันในระดับประเทศ
หลังจากที่ได้สั่งสมประสบการณ์ ส่งผลให้ทีมได้รับการพัฒนาเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับทีมชาย ที่ส่งเข้าแข่งขันในระดับจังหวัดรวมถึงกรุงเทพมหานคร ทำให้นักวอลเลย์บอลของทีมชายมีความแข็งแกร่งขึ้นตามลำดับ กระทั่งมีชื่อเสียงอย่างมากใน พ.ศ. 2534 เมื่อทีมวอลเลย์บอลชายรุ่น 18 ปี สามารถครองแชมป์วอลเลย์บอลเยาวชนถึง 6 รายการ ซึ่งได้แก่ แชมป์ประเทศไทยพาวเวอร์ทัวร์นาเมนต์, เหรียญทองกีฬาเยาวชนแห่งชาติที่จังหวัดศรีสะเกษ, ชนะเลิศวอลเลย์บอลนักเรียนเขตการศึกษา, ถ้วยกรมพลศึกษา, ถ้วยกรุงเทพมหานคร และถ้วยนักเรียนของกองทัพอากาศ
หลังจากนั้น ครูวิเชียรก็ได้สร้างนักวอลเลย์บอลจากทีมสระบุรีวิทยาคมขึ้นมาเป็นนักกีฬาทีมชาติไทย ทั้งวอลเลย์บอลในร่มอย่างธิติ ธนาพงศธร รวมถึงวอลเลย์บอลชายหาด ซึ่งได้แก่กิตติพัทธ์ ยังถิ่น กับธีรภัทร โพธิ์เหลือง ตลอดจนนักวอลเลย์บอลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอย่างลอราช ทนทองคำ ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย
และในการแข่งขันวอลเลย์บอลโปรชาเลนจ์ 2011 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนให้แก่ทีมสโมสรวอลเลย์บอลอยุธยา เอ.ที.ซี.ซี นมไทยเดนมาร์ก
ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางบรรจบ ศรีโมรา ซึ่งเป็นครูที่โรงเรียนเสาไห้ “วิมลวิทยานุกูล” และมีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน ได้แก่ พงศพัฒน์ ศรีโมรา และปทุมาภรณ์ ศรีโมรา
หลี่มี่ (ราชวงศ์สุย)
หลี่มี่ (, 562 – 20 มกราคม 619) ชื่อรอง เสฺวียนสุ่ย เป็นผู้นำขบวนการกบฏต่อต้านการปกครองของ ราชวงศ์สุย ของจีน ตอนแรกเขาเป็นที่ปรึกษาทางการทหารของขุนพลของราชวงศ์สุย หยาง เสฺวียนกัง ที่ก่อการกบฏต่อต้าน จักรพรรดิสุยหยาง ในปี ค.ศ. 613 แต่ล้มเหลว และหลี่ก็นำกบฏต่อจักรพรรดิหยางด้วยมือของตัวเองในปี ค.ศ. 617 เขาได้รับผู้ติดตามจำนวนมากตามมาจนมีความคาดหวังอย่างกว้างขวางว่าอีกไม่นานเขาจะสามารถเอาชนะกองกำลังสุยและสร้างราชวงศ์ใหม่ได้ มากเสียจนแม้แต่ผู้นำกบฏคนสำคัญคนอื่นๆ รวมถึง โต้วเจี้ยนเต๋อ, เหมิง ไห่กง (孟海公), สฺวี ยฺเหวียนหลาง และ จู คัน กำลังเรียกร้องให้เขารับตำแหน่งจักรพรรดิ แม้แต่ หลี่หยวน (ในไม่ช้าก็จะกลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในฐานะจักรพรรดิเกาจู่) ก็เขียนถึงเขาด้วยคำวิงวอนที่สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของจักรพรรดิโดยปริยาย หลี่ มี่ พยายามที่จะเข้าควบคุมเมืองหลวงทางตะวันออกของสุย ลั่วหยาง แต่กองกำลังของเขาถูกกองกำลังสุยขัดขวาง และเขาไม่เคยมาเพื่อเรียกร้องตำแหน่งจักรพรรดิ แต่ยอมรับตำแหน่ง เว่ยหวัง
ในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 618 ขุนพลราชวงศ์สุย หวัง ซื่อชง บดขยี้กองกำลังของเขาที่หยานฉี หลี่ มี่ หนีไปยังดินแดนถังและยอมจำนนต่อจักรพรรดิเกาจู่ แต่ต่อมาก็ก่อกบฏต่อถังและพยายามฟื้นฟูกองทัพของเขาเอง ขุนพลราชวงศ์ถัง เฉิง หยันจือ (盛彦师) จับกุมและประหารชีวิตเขา
ปูมหลัง
หลี่ มี่ มาจากสายขุนนางในราชวงศ์ที่ต่อเนื่องกัน ราชวงศ์เว่ยตะวันตก, ราชวงศ์โจวเหนือ และ ราชวงศ์สุย บิดาของเขา หลี่ กวน (李宽) ผู้ซึ่งได้รับตำแหน่ง ผูชานโหว เดิมตระกูลหลี่ไม่ได้มาจากที่นั่น แต่เดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฉางอัน ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์สุย เนื่องจากตำแหน่งบิดาของเขา หลี่ มี่ จึงกลายเป็นราชองครักษ์ของจักรพรรดิสุยหยาง และเขาได้รับการกล่าวขานว่าใช้เงินเพื่อรวบรวมเพื่อน ๆ รอบตัว อยู่มาวันหนึ่ง เมื่อจักรพรรดิหยางเห็นเขา จักรพรรดิหยางรู้สึกวิตกกับรูปร่างหน้าตาของเขา และบอกกับ อวี้เหวิน ฉู่ ซูกง ให้ถอด หลี่ มี่ จากนั้น อวี้เหวิน เกลี้ยกล่อม หลี่ มี่ ให้ลาออกจากกองทหารรักษาการณ์ และหลี่มักจะเดินทางไปทั่วเมืองหลวง ขี่วัวกระทิงและอ่านหนังสือขณะทำเช่นนั้น โดยเฉพาะ ฮั่น ชู เมื่อ อัครมหาเสนาบดี หยาง ซู เยว่โหวเห็นเขา เขาประหลาดใจกับความขยันหมั่นเพียรของ หลี่ มี่ และเมื่อหลี่รู้ว่าเขาเป็นอัครมหาเสนาบดี ก็กราบไหว้และกล่าวชื่อของเขาด้วยความเคารพ หยาง ซู พาหลี่ไปที่คฤหาสน์และพูดคุยกับเขา เขาพูดคุยกับลูกชายของเขา หยาง เสฺวียนกัง ว่า "สติปัญญาและความสามารถของ หลี่ มี่ อยู่ไกลเกินกว่าของเจ้า ตอนนี้ หยาง เสฺวียนกัง และ หลี่ มี่ กลายเป็นเพื่อนกัน บางครั้ง หยาง เสฺวียนกัง จะกลั่นแกล้ง หลี่ และ หลี่ จะตอบโต้กลับ
หยาง เสฺวียนกัง ไม่โกรธเคือง และในความเป็นจริง กลายเป็นมิตรกับหลี่มากขึ้นหลังจากการตำหนิของหลี่
อ้างอิง
582 619
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิรัก
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอิรัก เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดทั่วของโควิด-19 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2). ประเทศอิรักพบผู้ติดเชื้อยืนยันครั้งแรกในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ที่นาจาฟ จนถึงเดือนเทษายน มีผู้ติดเชื้อยืนยันมากกว่าหลักร้อยที่เขตผู้ว่าการแบกแดด บัสรา ซุลัยมานียะฮ์, อัรบีล และนาจาฟ
ภาพรวม
ตารางข้างล่างคือผู้ติดเชื้อยืนยันจากโควิด-19 ในแต่ละเขตผู้ว่าการของประเทศอิรัก
ดาวิต เฟร์เรร์
ดาวิต เฟร์เรร์ แอร์น (บาเลนเซีย: David Ferrer Ern) เกิดวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1982 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่เมืองบาเลนเซีย ประเทศสเปน เขาก้าวสู่นักเทนนิสอาชีพในปี ค.ศ. 2000 เฟร์เรร์เป็นที่รู้จักในฐานะผู้เชี่ยวชาญในคอร์ตดิน ถึงแม้ว่าเขาจะประสบความสำเร็จกับคอร์ตแข็งก็ตาม เขาเริ่มประสบความสำเร็จในการติดท็อป 10 ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2006 และสามารถทำอันดับสูงสุดที่อันดับ 4 ในอาชีพการตีเทนนิส
นริศรา แก้วมะ
นริศรา แก้วมะ (ชื่อเล่น: ป๊อป; 11 เมษายน พ.ศ. 2539 – ) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลยุวชนหญิงทีมชาติไทย ผู้ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งลิเบอโร ปัจจุบัน นริศราอยู่สังกัดสโมสรไอเดีย-ขอนแก่น วีซี
ประวัติ
นริศรา แก้วมะ สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา สายศิลป์อังกฤษ–ฝรั่งเศส
เธอเริ่มมีความสนใจในกีฬาวอลเลย์บอลเมื่อครั้งยังเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 กระทั่งอาจารย์เห็นเธอสนใจจึงชวนเธอมาฝึกและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ครั้นเมื่อถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เธอได้เป็นตัวแทนของโรงเรียนเข้าแข่งขันในระดับจังหวัด โดยทางผู้ฝึกสอนจากโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลได้เห็นแวว จึงชวนเธอเข้าร่วมกับทีมของโรงเรียนและเข้าศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนแห่งนี้ จากนั้น นริศราได้เข้าร่วมแข่งขันมาโดยตลอด จนได้เป็นนักวอลเลย์บอลรุ่นยุวชนทีมชาติไทยในเวลาต่อมา
ผลงานในระดับนานาชาติ
วันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2555 นริศรา แก้วมะ ทำหน้าที่เป็นลิเบอโรให้แก่ทีมเยาวชนทีมชาติไทยบี (ซึ่งเป็นชุดยุวชนทีมชาติไทย) ในการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์อาเซียน ที่จังหวัดนครปฐม โดยเป็นฝ่ายชนะเยาวชนทีมชาติเวียดนามที่ 3–0 เซต ด้วยคะแนน 25–19, 25–20 และ 25–17
เดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 นริศราได้รับเลือกเป็นหนึ่งในผู้เล่นหลักในศึกวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2012 ที่เฉิงตู ประเทศจีน โดยมีดนัย ศรีวัชรเมธากุล เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ซึ่งในวันที่ 15 ตุลาคม ทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมฮ่องกงที่ 3–0 เซต ส่วนในวันที่ 16 ตุลาคม ทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ทีมชาติจีนที่ 0-3 เซต ซึ่งทีมชาติไทยได้เข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายและเป็นที่ 2 ของสายอี โดยเมื่อจบการแข่งขันรายการดังกล่าว ทีมชาติไทยได้อันดับ 5
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 นริศราเป็นหนึ่งในนักกีฬาทีมยุวชนไทยเข้าแข่งขันรายการโคปายูนิค ที่ประเทศเปรู โดยมีอภิชาติ คงสวัสดิ์ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ซึ่งในวันที่ 24 พฤษภาคม ทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ทีมเจ้าภาพอย่างเปรูทั้ง 3 เซต ด้วยคะแนน 25–12, 25–20, 25–20 จากนั้น ในวันที่ 25 พฤษภาคม ทีมของเธอเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมสโลวีเนีย ที่ 1–3 เซต ด้วยคะแนน 15–25, 15–25, 21–25 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 27 พฤษภาคม นริศราได้ร่วมกับทีมยุวชนไทยเข้าชิงอันดับ 3 โดยเป็นฝ่ายชนะทีมชาติโดมินิกันที่ 3-2 เซต ด้วยคะแนน 25–17, 20–25, 25–19, 24–26 และ 15–10 ส่งผลให้ทีมชาติไทยได้อันดับ 3 ของรายการ รวมถึงเธอยังได้รับรางวัลลิเบอโรยอดเยี่ยมจากรายการนี้เช่นกัน และปีเดียวกันนี้ นริศราได้เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลยุวชนหญิงอายุไม่เกิน 18 ปีชิงแชมป์โลก 2013 ที่จังหวัดนครราชสีมา โดยในวันที่ 31 กรกฎาคม ทีมของเธอได้เป็นฝ่ายชนะวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติตูนิเซีย 3-0 เซต และนริศราได้ร่วมเต้นเพลงแน่นอก เพื่อขอบคุณกำลังใจจากกองเชียร์ ซึ่งการเต้นของเธอสามารถเรียกเสียงฮือฮา และสร้างความประทับใจต่อผู้ชมได้เป็นอย่างมาก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 เธอได้ติดทีมชาติชุดนักเรียนไทย ในแข่งขันวอลเลย์บอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย ครั้งที่ 4 ที่จังหวัดกาญจนบุรี โดยสวมเสื้อหมายเลข 1
ผลงานในระดับอาชีพ
นริศรา แก้วมะ เคยเป็นนักกีฬาในสังกัดสโมสรวอลเลย์บอล อุดรธานี ตลอดจนเคยได้รับการทาบทามจากสโมสรเอสซีอี ทรานฟอร์มเมอร์ สมุทรปราการ ให้เข้าร่วมทีม และปัจจุบัน นริศราอยู่สังกัดควินท์ แอร์ฟอร์ซ
ชีวิตส่วนตัว
นริศราเป็นนักกีฬาที่มีผลการเรียนอยู่ในระดับปานกลาง แต่เนื่องด้วยเธอได้มองไปที่อนาคต ด้วยความต้องการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยดี ๆ เธอจึงพยายามหาจุดเด่นเพื่อสร้างโควตาสำหรับสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ต้องการ โดยในช่วงแรกที่เล่นวอลเลย์บอลให้แก่โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล เธอได้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวตบจากแดนหลัง แต่เมื่อทางผู้ฝึกสอนเห็นความสามารถที่ชัดเจนของเธอ จึงได้เปลี่ยนให้เธอมาอยู่ในตำแหน่งตัวรับอิสระในเวลาต่อมา ทั้งนี้ นริศรามีความใฝ่ฝันที่จะเป็นตำรวจ และมีของชอบคือตุ๊กตาหมู ส่วนนักกีฬาต้นแบบของเธอคือวรรณา บัวแก้ว ผู้ซึ่งเคยสอนเทคนิคการเล่นวอลเลย์บอลให้แก่เธอ ส่วนสิ่งที่นริศรากลัวที่สุดคือเข็มฉีดยา
นริศรา แก้วมะ มีบิดาชื่อประเพียน และมีพี่สาวชื่อวิจิตรา
ไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ
ภาวะไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำ (febrile neutropenia, neutropenic fever) คือการที่ผู้ป่วยมีไข้ร่วมมีเม็ดเลือดขาวชนิดนิวโตรฟิลในระดับต่ำกว่าปกติ บางครั้งเรียกว่า ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดร่วมกับมีเม็ดเลือดขาวต่ำ (neutropenic sepsis) ซึ่งมักหมายถึงผู้ป่วยที่มีอาการโดยรวมไม่ดี ผู้ป่วยไข้จากระดับเม็ดเลือดขาวต่ำเหล่านี้ ประมาณ 50% จะสามารถตรวจพบได้ว่ามีการติดเชื้อ และ 20% จะพบว่าตรวจพบแบคทีเรียในกระแสเลือดร่วมด้วย
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล (8 สิงหาคม พ.ศ. 2440 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา
พระประวัติ
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล มีพระนามลำลองว่า หญิงพิไลย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2440
หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเติบโตมาในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งแต่ชันษา 4 ปี โดยมีหน้าที่เชิญหีบพระศรี พระกลด ตลอดจนเครื่องใช้ส่วนพระองค์ สมเด็จทรงพระกรุณาเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด โปรดให้ศึกษาที่โรงเรียนราชินีจนจบ ได้เป็นครูสอนหนังสือ ทรงรับใช้ใกล้ชิดพระองค์ ตามเสด็จไปในที่ต่าง ๆ และเป็นผู้อ่านหนังสือถวาย
กระทั่งปี พ.ศ. 2454 หม่อมเจ้าพิไลยเลขาชันษา 14 ปี ทรงใกล้ชิดสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก และสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ซึ่งเสด็จกลับจากทรงศึกษาที่ทวีปยุโรปช่วงฤดูร้อน สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงพอพระทัยในหม่อมเจ้าพิไลยเลขา จึงทรงกราบทูลขอหม่อมเจ้าพิไลยเลขาจากสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงก็ทรงหมั้นหมายหม่อมเจ้าพิไลยเลขาด้วยเครื่องเพชรและพระราชทานพระราชานุญาตให้ติดต่อกันทางจดหมาย เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับไปศึกษาต่อที่ยุโรป
ในปี พ.ศ. 2458 เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับจากยุโรป และทรงรับราชการในกรมเสนาธิการทหารบก หม่อมเจ้าพิไลยเลขาซึ่งชันษา 18 ปี มิใช่เด็กหญิงที่สามารถคลุกคลีกับผู้ใดได้เหมือนแต่เดิม ในขณะที่สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงมีโอกาสพบปะเล่นหัวพูดคุยกับหญิงอื่น และต้องชะตากับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ ทำให้พระทัยหวั่นไหว อันเป็นเหตุจากความเหินห่างพระคู่หมั้น และได้กราบทูลขอพระราชานุญาตเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงจึงพระราชทานพระราชานุญาตให้หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเสด็จกลับไปประทับกับพระบิดาที่วังวรดิศ
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528 สิริชันษา 88 ปี พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
บลัดดีรอร์
บลัดดีรอร์ เป็นเกมต่อสู้ของบริษัทฮัดสัน ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีเนื้อหาที่แตกต่างกับเกมต่อสู้อื่นๆ คือ เป็นเกมต่อสู้เกมเดียวที่ตัวละครทุกตัวในเกมสามารถแปลงร่างเป็นสัตว์ได้เหมือนกับมนุษย์หมาป่า เกมนี้มีให้เล่นตามตู้เกมหรือเกมคอมพิวเตอร์ PS1, PS2 รวมไปถึง Xbox ซึ่งได้รับความนิยมจากนักเล่นเกมทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศเป็นจำนวนมาก
ภาค 1 ปฐมศึก
เริ่มเรื่องนี้มีอยู่ว่า มีมนุษย์จำพวกหนึ่ง ตั้งแต่โบราณกาลมาแล้ว ไม่ว่าจะมี
เชื้อสายใด หากพรหมลิขิตได้กำหนดมา พวกเขาจะได้รับพลังที่ทำให้เขา
เป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเดรัจฉาน หรือที่เรียกว่า สัตว์สมิง พวกเขาเหล่านี้สามารถ
เด็กหนุ่ม ม.ปลาย นาม โอกามิ ยูโก อายุ 17 ปี พระเอกของเกมส์ ผู้เป็นสมิงหมาป่า
ได้ทำการแก้แค้นบิดาของเขาที่ถูกองค์กรลับ "ไทรอน" ที่ทดลองเกี่ยวกับ
สัตว์สมิง ซึ่งจับบิดาตนไปทดลอง ในตอนท้ายของเกมส์ภาค 1 ยูโกจัดการ
เผาฐานของไทรอนกลายเป็นจุณ มีเพียงไม่กี่คนที่เหลือรอดออกมา
ภาค 2
ยูโกได้โดนบูซูซิม่าผ่าตัดจนกลายเป็นคนที่สามารถกลายร่างเป็นหมาป่าได้ นับแต่นั้นมา ยูโกก็เริ่มออกตามหาพ่อของเขาที่ทำงานอยู่ที่บริษัท ไทรอน ที่ใช้พวก Zoantrope หรือพวกที่กลายร่างเป็นสัตว์ได้ เป็นอาวุธ เมื่อเขาไปเจอเข้า ก็เกิดโกรธและทำลายไป แต่แล้ว เขาก็เจอกับเด็กชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่กลางเปลวเพลิงของบริษัท ไทรอน ยูโกจึงตั้งชื่อเด็กชายคนนั้นว่า เคนจิ และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน แต่แล้ววันหนึ่ง บูซูซิม่าได้จับตัวเคนจิไป ทำให้ยูโกโกรธและออกตามหาแลป Zoantrope ที่บูซูซิม่าทำงานอยู่ เมื่อไปเจอเข้าก็เห็นว่า เคนจิ ถูกล้างสมองและได้กลายเป็น บาคุริว ยูโกได้ต่อสู้เพื่อชิงตัวเคนจิไป และเมื่อพ่ายให้กับยูโก เขาก็เริ่มมีความจำกลับมา แล้วร่วมกันทำลายแลปแห่งนั้น ต่อมา พวกเขาก็ได้เจอกับกาโด พวกเขาก็เริ่มสู้กันเพราะความขัดแย้ง เมื่อเราชนะกาโดได้ กาโดจะบอกให้ยูโกเป็นแกนนำของเหล่า Zoantrope แทนที่เขา เพราะเขามีอายุมากแล้ว ยูโกจะตอบรับและได้กลายเป็นผู้นำของเหล่า Zoantrope
ภาค 3
ภาค 3 อันบอร์น
ภาค 3 เป็นเหตุการณ์หลังภาค 2 ประมาณ 1 ปี ยูโกเป็นหัวหน้าหน่วยของ
W.O.C เต็มตัว เขายังอยู่กับน้องชายและเพื่อนฝูงตามปกติ แต่แล้ววันหนึ่ง
มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ชายหนุ่มชื่อว่า "ซิออน" ดูเหมือนเขาจะไม่
เป็นมิตรนัก สายตาของซิออนมุ่งร้ายผู้อื่นตลอดเวลา และเมื่อความจริงปรากฏ
ซิออนมีพลังของสิ่งที่เรียกว่า "อันบอร์น" อยู่ในร่างกาย และยังมีฝีมือร้ายกาจ
พวกยูโกถึงกับล้มพับเมื่อประมือด้วย แต่ท้ายที่สุด ซิออนก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้
และมีควันสีดำล่องลอยออกมาจากตัวเขา เมื่อซิออนได้สติ เขาก็มีสีหน้าเปลี่ยน
ไป และเล่าเรื่องราวก่อนที่อันบอร์นจะเข้าครอบงำเขา...และเขา...เคยฆ่าใคร...
ภาค 4
กล่าวถึงอันบอร์นที่ทำให้สัตว์สมิงคลุ้มคลั่ง ซิออนในภาคนี้กลับมาถูก
อันบอร์นเข้าสิงอีกครั้ง จึงกลายเป็นคนเลวอีกครั้งเช่นกัน ในภาคนี้ จำนวน
ผู้เสียชีวิตในญี่ปุ่นมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง และยูโกเป็นผู้พบสาเหตุนั้น ซึ่งก็คือ
พลังของอันบอร์นที่แผ่ซ่านไปทั่ว สัตว์สมิงด้านมืดที่หลับใหลในตัวมนุษย์
หลายๆคนตื่นขึ้นมา ทำให้คนเหล่านั้นถูกสัตว์สมิงด้านมืดควบคุม และสังหาร
คนอื่นอย่างสนุกสนาน ฉากจบของภาคนี้อธิบายไม่ถูกนัก ขอตัดไปเลยแล้วกัน
อ็องเดร ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ
พลเรือโท พระยาชลยุทธโยธินทร์ หรือชื่อเกิดคือ อ็องเดร ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ (André du Plessis de Richelieu)) เป็นผู้บัญชาการกรมทหารเรือสยาม เป็นรองผู้บัญชาการการรบของสยามในวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 และเป็นผู้ออกแบบป้อมพระจุลจอมเกล้า
ในเอกสารของฝ่ายไทยมีการสะกดชื่อของท่านไว้หลายแบบ เช่น ริเชลิว ริชลิว ริเชอลิเออ เป็นต้น
ประวัติการทำงาน
กัปตันรีเชอลีเยอ เป็นชาวเดนมาร์กเชื้อสายฝรั่งเศส โดยสืบเชื้อสายมาจากพระคาร์ดินัล ดยุกแห่งรีเชอลีเยอ (Armand Jean du Plessis de Richelieu) มุขมนตรีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส กัปตันรีเชอลีเยอเข้ามารับราชการทหารเรือสยามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2418 เป็นผู้บังคับกองเรือพิทยัมรณยุทธ (Regent) ที่ภูเก็ต กระทั่งวันอังคาร เดือนห้า ขึ้นสามค่ำ ปีมะแม เบญจศก จุลศักราช 1245 ตรงกับปี พ.ศ. 2426 กัปตันรีเชอลีเยอขณะมีบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงชลยุทธโยธินทร์" ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระชลยุทธโยธินทร์" ถือศักดินา 800
ในปี พ.ศ. 2428 กัปตันรีเชอลีเยอเป็นผู้ออกแบบและควบคุมงานก่อสร้างป้อมพระจุลจอมเกล้าบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ใช้ป้อมปืนแบบทันสมัยล่าสุดจากประเทศอังกฤษ ที่มีชื่อว่า "ปืนเสือหมอบ" ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2436 ทำการทดลองยิงครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2436 ก่อนวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 เพียงเดือนเศษ
ในปี พ.ศ. 2430 กัปตันรีเชอลีเยอ ร่วมหุ้นกับ กัปตันอัลเฟรด จอห์น ลอฟตัส หรือ พระนิเทศชลธี เปิดบริษัททำการเดินรถราง เป็นครั้งแรก เส้นทางจากตำบลบางคอแหลม ผ่านถนนเจริญกรุง ไปสิ้นสุดที่ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร เป็นรถรางสายแรกในเอเชีย ต่อมาในปี พ.ศ. 2437 ได้พัฒนาเป็นรถรางเดินด้วยไฟฟ้า เริ่มเดินรถครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2437 ก่อตั้งบริษัทไฟฟ้าสยาม ทำการผลิตและจำหน่ายกระแสไฟฟ้า นอกจากนี้ท่านยังก่อตั้งบริษัทรถไฟปากน้ำซึ่งเปิดดำเนินการ รถไฟ สาย กรุงเทพ-สมุทรปราการ (ทางรถไฟสายปากน้ำ) ขนส่งผู้โดยสารและสินค้า ระยะทาง 21 กิโลเมตร เป็นสายแรก เมื่อ พ.ศ. 2436
ในช่วงวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 กัปตันรีเชอลีเยอ เป็นผู้นำทหารเรือชาวเดนมาร์กเข้าร่วมรบต่อสู้กับกองเรือฝรั่งเศสที่ปากน้ำ ทั้งที่กงสุลเดนมาร์กมีคำสั่งไม่ให้ชาวเดนมาร์กเข้ายุ่งเกี่ยวในการศึกครั้งนี้ ขณะนั้นท่านมียศเป็นพลเรือจัตวา ตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารเรือ ภายหลังการรบท่านได้รับพระราชทานยศเป็น พลเรือตรี พระยาชลยุทธโยธินทร์  และต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการทหารเรือ ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2443 - 29 มกราคม พ.ศ. 2444 กราบบังคมทูลลาออกจากราชการ เพื่อเดินทางกลับประเทศเดนมาร์ก นับเป็นผู้บัญชาการทหารเรือคนแรกและคนเดียวที่เป็นชาวต่างประเทศ
อีกเรื่องหนึ่งที่ได้รับมอบหมาย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้มีการหล่อพระพุทธชินราช (จำลอง) ขึ้นที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก โปรดเกล้าให้พระยาชลยุทธโยธินทร์ อัญเชิญนำขึ้นแพ ล่องเรือมาคุมองค์และแต่งที่กรมทหารเรือ โดยเป็นผู้ควบคุมการแต่งองค์พระ เสร็จแล้วเชิญลงเรือมณฑปแห่ไปประดิษฐานเป็นพระประธานในพระอุโบสถวัดเบญจมบพิตร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ปีเดียวกัน
เมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสยุโรป พระยาชลยุทธโยธินทร์รับหน้าที่กัปตันเรือพระที่นั่งทุกครั้ง
ชีวิตส่วนตัว
พระยาชลยุทธโยธินทร์ สมรสกับนางสาวดัคมาร์ เลิช (Dagmar Lousie Lerche) ธิดานายเอฟ. เลิช ผู้พิพากษาชาวเดนมาร์ก มีบุตรธิดา 3 คน คือ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
(ประดับเพ็ชร์)
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 ออกอากาศเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2547 เป็นฤดูกาลแรกที่ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องสำอาง CoverGirl และเพิ่มจำนวนผู้เข้าแข่งขันเป็น 14 คน โดยคำโฆษณาประจำฤดูนี้ก็คือ "Beauty In Progress" และเป็นหนึ่งในฤดูกาลที่มียอดผู้ชมสูงเป็นประวัติการณ์
ในรอบ 6 คนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ ได้ไปแข่งขันต่อที่ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยผู้ชนะจะได้เซ็นสัญญากับบริษัทโมเดลลิ่งชั้นนำ   Ford Models ได้ถ่ายแบบกับนิตยสาร ELLE และเซ็นสัญญา 100,000 เหรียญ กับเครื่องสำอาง CoverGirl และผู้ชนะก็คือ อีวา พิกฟอร์ด วัย 20 ปีจาก ลอสแอนเจลิส  แคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นผู้ชนะผิวสีคนแรกที่มีเชื้อสายแอฟริกัน อเมริกัน
The Girl With The Secret
''ออกอากาศ : 22 กันยายน พ.ศ. 2547''
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 34 คนที่ผ่านเข้าถึงรอบสุดท้ายก่อนรอบคัดเลือก ได้เดินทางมาที่ ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย สาวๆ จัดงานปาร์ตี้ริมสระเพื่อฉลองที่ผ่านการคัดเลือกกันอย่างสนุกสนาน ในขณะที่สาวๆ บางกลุ่มออกไปเที่ยวคลับ ทิฟฟานี่ ริชาร์ดสันได้เกิดมีเรื่องทะเลาะกับสาวในบาร์ ซึ่งนั่นทำให้เธอไม่ผ่านรอบคัดเลือก 20 คน
จากนั้นการคัดเลือกรอบสุดท้ายก็เริ่มขึ้น ซึ่งมีสาวๆ ที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 14 คน และจากนั้นสาวๆ ที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมดก็เดินทางเข้าสู่นิวยอร์กเพื่อทำการแข่งขันกันต่อไป
The Girl Who Is Codependent
''ออกอากาศ : 29 กันยายน พ.ศ. 2547''
ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 14 คน ถูกส่งมาที่อ่าวมอนเทโก้ จาไมก้า เพื่อถ่ายรูปครั้งแรกในชุดว่ายน้ำโดยมีชายฝั่งจาไมก้าเป็นฉากด้านหลัง ก่อนที่จะถ่ายรูป เจย์ แมนูเอล ได้บอกกับผู้เข้าแข่งขันว่า มีที่นอนสำหรับสาวๆ เพียง 13 ที่เท่านั้น และจะมีคนนึงที่จะต้องตกรอบและเดินทางกลับบ้าน
ในวันต่อมาในขณะที่กำลังทานอาหารกลางวันกันอยู่ สาวๆ ก็ได้รับจดหมายที่เขียนชื่อผู้ที่ต้องตกรอบเป็นคนแรกเอาไว้ และคนที่ต้องกลับบ้านเป็นคนแรกก็คือ แม็กเดลิน่า
หลังจากที่กลับมาถึงนิวยอร์ก สาวๆ ก็ได้ย้ายเข้าห้องพักที่โรงแรม วอลดอร์ฟ แอสโทเรีย หลังจากที่แบ่งห้องกันแล้ว อีวาไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับแอนอย่างที่ตั้งใจไว้ตอนแรก ซึ่งเธอก็ดูไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่นัก ทำให้แอนเสียใจมากโดยเธอพูดออกมาว่าเธอรักอีวามากและอยากให้อีวายืนอยู่เคียงข้างกับเธอในงานแต่งงาน (ซึ่งนั่นทำให้คนสงสัยกันว่าแอนอาจจะเป็นพวกรักร่วมเพศกับอีวา) หลังจากนั้นไทร่าได้เข้ามาหาผู้เข้าแข่งขันเพื่อทำความรู้จักกับทุกๆ คนให้มากขึ้น เจนนิเฟอร์ ยาย่า และทอคคาร่า ได้บอกกับไทร่าว่าพวกเธอรู้สึกรำคาญเคลลี่ รู้สึกว่าเธอเหมือนเด็กเหลือขอถูกตามใจ ซึ่งทำให้เคลลี่เสียใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ได้อแมนด้ามาช่วยปลอบใจทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นและรู้สึกว่าอย่างน้อยก็มีคนนึงที่ยังเป็นเพื่อนกับเธอ ในการคัดออกครั้งแรก ภาพของลีอาห์และแอนทำให้พวกเธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และลีอาห์เป็นต้องถูกคัดออกเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอผิดจังหวะตลอดและไร้ทักษะในการเป็นนางแบบมากจนเกินไป
The Girl Whom Everyone Thinks Is A Backstabber
''ออกอากาศ : 6 ตุลาคม พ.ศ. 2547''
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องถูกจับแปลงโฉมเปลี่ยนลุคส์ใหม่ ผมของเจนนิเฟอร์ถูดตัดออกให้สั้นลง และถูกนำใปบริจาคให้กับมูลนิธิ ล็อก ออฟ เลิฟ  ส่วนอแมนด้าถูกเปลี่ยนสีผมจาก สีบรูเน็ต เป็นสีไอซ์ซี่บลอนด์
ในการแข่งขันสัปดาห์นี้ สาวๆต้องแข่งกันแต่งหน้าให้ออกมาเป็นอย่างเป็นธรรมชาติ โนเรลล์สามารถแต่งหน้าออกมาได้ดีที่สุด เธอจึงเป็นผู้ชนะไป และเธอได้เลือก อีวา แอน และคริสตี้ ให้ไปงานปาร์ตี้กับเธอด้วย ส่วนสาวๆคนอื่นต้องไปเป็นเด็กเสิร์ฟในงาน
ตลอดทั้งสัปดาห์นี้ ผู้เข้าแข่งขันเริ่มรู้สึกถึงพฤติกรรมการกินที่ผิดปกติของแคสซี่ที่ไม่ยอมกินอะไรเลย และในระหว่างถ่ายภาพซึ่งสัปดาห์นี้สาวๆ จะต้องถ่ายภาพโฆษณาให้กับนีเวีย โดยที่ต้องไม่แต่งหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ในระหว่างถ่ายภาพ แคสซี่ได้บอกกับอแมนด้าว่าเธออาจเป็นโรคบูลิมิค เมื่อสาวๆ คนอื่นรู้เรื่องเข้าก็รู้สึกเป็นห่วงเธอมาก
ที่ห้องตัดสิน ผู้เข้าแข่งขันได้ดูภาพก่อนและหลังรีทัชของตัวเอง กรรมการประทับใจรูปของอแมนด้าที่ดูไม่ต่างกันเลยไม่ว่าก่อนหรือหลังรีทัช ภาพของยาย่า อีวา นิโคล และทอคคาร่า ได้รับคำชมเชยมาก และกรรมการรู้สึกว่าภาพของแคสซี่ดูน่าเบื่อ เคลลี่และจูลี่ตกเป็นสองคนสุดท้าย เพราะเคลลี่โทษว่าที่ภาพของเธอออกมาดูไม่มีพลัง เพราะว่าคณะกรรมการไม่เลือกรูปอื่นที่ดีกว่านี้ และคณะกรรมการผิดหวังมากที่จูลี่บอกว่าเธอไม่ได้อยากเป็นนางแบบแต่เธออยากใช้มันเรียนรู้เพื่อปูทางสำหรับเปิดบริษัทเสื้อผ้า และจูลี่ต้องถูกคัดออกเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอไม่ได้อยากเป็นนางแบบและยังคิดใช้อาชีพนี้สำหรับปูทางไปสู่อาชีพอื่นอีกด้วย
The Girl Who Sets A Trap
''ออกอากาศ : 13 ตุลาคม พ.ศ. 2547''
ในสัปดาห์นี้ สาวๆที่เหลือต้องมาหัดเดินแบบกับมิสเจ และต่อมาสาวๆ ก็ต้องประหลาดใจเมื่อรู้ว่าจะต้องเดินแบบให้กับ เฮทเทอเรท สำหรับโนเรลล์ เธอรู้สึกเหมือนฝันเป็นจริงเพราะเธอชื่นชอบ เฮทเทอเรท มานาน อแมนด้ารู้สึกกังวลว่าโรคแก้วตาเปลี่ยนสีจะทำให้เธอถูกคัดออกเพราะเธอจะมองไม่เห็นอะไรเลยในเวลากลางคืน และเมื่อถึงเวลาเดินแบบ โนเรลล์สะดุดล้มบนรันเวย์  ท่าเดินของอีวาโดดเด่นจนเหมือนว่าโชว์ทั้งหมดเป็นของเธอคนเดียว และทอคคาร่าคิดว่าผู้ชมปรบมือให้เธอมากที่สุดเพราะความเซ็กซี่ของเธอ แต่อีวาคิดว่าเป็นเพราะหน้าอกของทอคคาร่าทะลักออกมามากกว่า  อแมนด้าทำพลาดไปเล่าเรื่องตาของเธอให้มิสเจฟัง ทำให้ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นพากันคิดว่าอแมนด้าพูดโกหกเพื่อที่จะได้การดูแลเป็นพิเศษกว่าคนอื่น แต่สุดท้ายอีวาเป็นผู้ชนะการแข่งขันและรางวัลของเธอก็คือได้ขึ้นเรือยอร์ชสุดหรูกับโยแอนนา ผู้ชนะจากฤดูกาลที่สอง และเธอเลือกให้เคลลี่กับแอนให้ไปกับเธอด้วย
คริสตัลของอแมนด้าหายไปและเธอคิดว่าอีวาเป็นคนเอาไป และหลังจากที่อแมนด้าเดินชนกับอีวาที่ทางเดิน อแมนด้า แอน เจนนิเฟอร์ และอีวาก็ได้โต้เถียงกัน และลงท้ายด้วยการที่เจนนิเฟอร์ผลักแอนที่ยืนขวางอยู่ให้หลบไป แอนจึงขู่ไว้ว่าอย่ามาแตะต้องเธออีกไม่งั้นต้องเจอดีแน่ แต่อย่างไรก็ตามอแมนด้าก็หาคริสตัลของเธอพบในภายหลังซึ่งปรากฏว่าเธอเป็นคนไปเก็บไว้เองดังนั้นอแมนด้าจึงไปขอโทษและปรับความเข้าใจกับอีวาที่ด่วนตัดสินเธอ
สัปดาห์นี้ผู้เข้าแข่งขันต้องถ่ายรูปหมู่เพื่อโฆษณาให้กับกางเกงยีนส์ลีและต้องเปลือยหน้าอก ในระหว่างตัดสินสาวๆ ต้องทดสอบการเดินแบบในชุดสีชมพูและใส่รองเท้าที่เล็กกว่าปกติ 2 ไซส์ เจนนิเฟอร์เปิดโชว์ก้นที่เขียนไว้ว่า ANTM ระหว่างเดินไปหาผู้ตัดสิน คริสตี้และเจนนิเฟอร์ต้องกลายเป็นสองคนสุดท้าย และถึงแม้ผลงานที่ผ่านมาจะแข็งแกร่งกว่าเจนนิเฟอร์ แต่คริสตี้ก็ถูกคัดออกเนื่องจากขาดความมั่นใจจนแสดงออกมาในภาพ
The Girl Who Cries When She Looks In The Mirror
''ออกอากาศ : 20 ตุลาคม พ.ศ. 2547''
ผู้เข้าแข่งขันถูกส่งให้ไปเรียนการโพสท่ากับ เจนิส ดิคคินสัน และจากนั้นสาวๆ ต้องแข่งโพสท่าในชุดชั้นในที่ตู้กระจกหน้าร้าน ลา เพอร์ล่า เคลลี่ได้รับคำชมว่าโพสได้เป็นธรรมชาติที่สุดและเธอก็เป็นผู้ชนะในการแข่งขันโดยรางวัลของเธอก็คือชุดชั้นในของในร้านมูลค่า 5,000 เหรียญ และเธอเลือกที่จะแบ่งรางวัลให้กับอแมนด้า และทอคคาราด้วย
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ผู้เข้าแข่งขันต้องโฆษณากระเป๋าถือดูนี่แอนด์โบรค โดยที่สาวๆ ต้องใส่รองเท้าสเก็ตด้วย มิสเตอร์เจย์ชื่นชอบในท่าโพสท์ของอแมนด้า นิโคล อีวา และยาย่ามาก ในขณะที่ภาพของเจนนิเฟอร์ แอน และเคลลี่ ไม่สามารถสร้างความประทับใจให้ได้เลย