cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิทยาศาสตรบัณฑิต
ห้าปี
โรมาเนีย (สี่หรือห้าปี) บังกลาเทศ (สี่หรือห้าปี) คิวบา (ห้าปี) กรีซ (สี่หรือห้าปี) เปรู อาร์เจนตินา โคลอมเบีย (เริ่มเปลี่ยนเป็น 4 ปี) บราซิล (ห้าปี) เม็กซิโก (สี่ปีครึ่ง) ชิลี เวเนซุเอลา (ห้าปี) อียิปต์ (สี่หรือห้าปี) เฮติ (สี่หรือห้าปี)
ไนจีเรีย (สี่ถึงห้าปี), 6 เดือนสำหรับโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนงานอุตสาหกรรม (Students Industrial Work Exchange Scheme - SIWES) แต่เฉพาะหลักสูตรวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่และวิศวกรรมศาสตร์ทั้งหมดเท่านั้น ภาคการศึกษาสำหรับการทำโครงการหรือวิทยานิพนธ์ไม่รวมอยู่ในการเรียนการสอนระหว่างการทำวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาตรี ยกเว้น 1 ปีสำหรับการเข้าร่วมบังคับในกองกำลังยุวชนแห่งชาติ (National Youth Service Corps - NYSC) ซึ่งเป็นกองกำลังกึ่งทหารและข้ารัฐการพลเรือน
ซีเรีย มาซิโดเนีย และเซียร์ราลีโอน (สี่ปีสำหรับการเรียนการสอน) สโลวีเนีย (สี่หรือห้าปี) ซูดาน (ห้าปีสำหรับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตเกียรตินิยม และสี่ปีสำหรับระดับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตทั่วไป)
ในแอลจีเรีย นักศึกษานำเสนอวิทยานิพนธ์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมในช่วงท้ายของปีที่ห้า
หกปี
ในชิลี ปริญญาตรีในบางวิชาเอก เช่น วิศวกรรมศาสตร์ และธรณีวิทยา ได้รับการออกแบบเป็นหลักสูตร 6 ปี   อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติไม่ใช่เรื่องผิดปกติสำหรับนักศึกษาที่จะต้องจบการเรียนการสอนในหลักสูตรให้เสร็จในระยะเวลา 10 ปี ขณะที่เรียนแบบเต็มเวลาโดยไม่มีการพักการเรียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งจากระบบการให้เกรดที่เข้มงวดซึ่งเกรดสูงสุดของชั้นเรียนโดยทั่วไปอาจจะต่ำถึงร้อยละ 60 (C-) และมีความถี่สูงของการประท้วงและหยุดงานซึ่งดำเนินโดยสหพันธ์นักศึกษาและสหภาพครู ดังเช่น การประท้วงของนักเรียนนักศึกษาชิลี ค.ศ. 2011–2013
มีการศึกษาที่ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างการเคลื่อนไหวทางสังคมละความแตกต่างเฉพาะของระบบการศึกษาขั้นสูงของชิลี
เจ้าพระวอ
เจ้าพระวอ หรือ พระวรราชภักดี เป็นเจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน พระองค์ที่ 3 (พ.ศ. 2314) เป็นพระราชโอรสในเจ้าอุปราชนอง (เจ้านอง) ปฐมเจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน อันสืบมาแต่สายราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว สืบมาเเต่วงศ์สามัญชนชาวไทพวน เป็นพระราชบิดาพระเทพวงศา (ท้าวก่ำ) พระประเทศราชผู้ครองเมืองเขมราษฎร์ธานี องค์ที่ 1 พระไชยราชวงศา (ท้าวเสน) ผู้ครองเมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี องค์ที่ 1 และเป็นพระปิตุลาพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช พระประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 พระประทุมวรราชสุริยวงศ์ พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีศรีวนาไลประเทศราช องค์ที่ 1
พระประวัติ
ต่อมาเจ้าพระวอเสกสมรสกับเจ้านางอรอินทร์ มีพระโอรส และพระราชธิดา 9 พระองค์ คือ
สงครามนครเวียงจันทน์
ปี พ.ศ. 2314 พระวรราชปิตาถูกข้าศึกฟันจนตกม้าถึงแก่พิราลัย บริเวณช่องน้ำจั่นใต้น้ำตกเฒ่าโต้ เทือกเขาภูพาน และทัพนครเวียงจันทน์จึงสามารถตีหนองบัวลุ่มภูแตกได้ อุปราชจึงถูกยกขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน พระองค์ที่ 3 พระนามว่า พระวรราชภักดี ต่อสู้ข้าสึกศัตรูต่อไป โดยพระองค์คิดว่าหากยั้งทัพสู้ข้าศึกอยู่ที่เมืองหนองบัวลุ่มภูต่อไปเห็นจะเหลือกำลัง ด้วยทางเมืองหนองบัวลุ่มภูมีกำลังน้อยลงมาก จึงปรึกษาหารือกับท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม พระราชโอรสพระวรราชปิตา ท้าวก่ำ พระราชโอรสของพระองค์ ท้าวนาม เพียพรหมโลก เพียพบบ่อหน เพียพลอาสา แก้วท้ายช้าง ควรจะอพยพหนีสงครามลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อเดินทางมาถึงเมืองผ้าขาว เมืองพรรณา เจ้าผ้าขาวก็อพยพลงมาด้วยกับพระวรราชภักดี เดินทางจนมาถึงแก่งส้มโฮง ท้าวผ้าขาวจึงพาไพร่พลขอแยกหยุดอยู่ (ปัจจุบันคือ จังหวัดกาฬสินธุ์  ส่วนกลุ่มพระวรราชภักดีก็อพยพต่อไป จนมาถึงบ้านเสียวน้อยเสียวใหญ่ (เขตแดนเมืองสุวรรณภูมิ) จึงได้หยุดพักสำรวจกำลังไพร่พลที่ตามมาเห็นมีจำนวนมาก และได้ปรึกษากันว่าจะไปตั้งหลักแหล่งที่ใด ต่อมา พระวรราชภักดี ท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม ท้าวก่ำ ถือกำลังไพร่พล 10,000 คน ยกไปอยู่บ้านสิงห์ท่าบ้านสิงห์โคกกับท้าวคำสู ถือเป็นต้นกำเนิดเมืองอุบลราชธานี เมืองยศสุนทรประเทศราช เมืองเขมราษฎร์ธานี เป็นต้น
ในปลายปี พ.ศ. 2314 ภายหลังมาอาศัยอยู่ที่บ้านสิงห์ท่าบ้านสิงห์โคกสักพักหนึ่ง พระวรราชภักดีก็ดำริว่าหากอยู่กับท้าวคำสูต่อไปนานแล้ว หากทัพนครเวียงจันทน์ยกลงมา ก็จะเป็นการลำบากแก่ไพร่พลบ้านสิงห์ท่าบ้านสิงห์โคก อันจะเกิดความสูญเสียต่อไป พระวรราชภักดีจึงได้ปรึกษากับท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม และท้าวก่ำ นำพาไพร่พลญาติพี่น้องอพยพลงไปตามแม่น้ำชีถึงแม่น้ำมูล เมื่อยกกำลังไพร่พลมาถึงเกาะดอนมดแดง ได้ขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ และพระองค์อนุญาตให้อยู่ได้ และพระวอตั้งเป็นอิสระอยู่ค่ายบ้านดอนมดแดง สะสมกำลังทหารจนเข็มแข็ง ต่อมาพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารท เห็นว่าค่ายดอนมดแดงมีกำลังเข้มแข็งขึ้น เกรงจะเกิดปัญหา และต้องการให้อยู่ในการควบคุมของนครจำปาศักดิ์ จึงคิดอุบายทะเลาะกับเจ้าอุปราชธรรมเทโว ผู้น้อง พระเจ้าองค์ไชยกุมารได้หนีจากนครจำปาศักดิ์มาอยู่ค่ายดอนมดแดงกับพระวรราชภักดี และภายหลังเจ้าอุปราชธรรมเทโวได้จึงมาอัญเชิญพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารกลับคืนนครจำปาศักดิ์ตามเดิม และขอให้กลุ่มพระวรราชภักดีไปอยู่ที่นครจำปาศักดิ์ด้วย แต่พระวรราชภักดีไม่ไป จะขออยู่ที่ค่ายดอนมดแดงเช่นเดิม พระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารจึงเสนอว่าถ้าไม่ไปอยู่นครจำปาศักดิ์ก็ขอให้ไปอยู่ที่ค่ายบ้านดู่บ้านแก ซึ่งตั้งอยู่ใกล้นครจำปาศักดิ์ เพื่อจะได้พึ่งพากันในเวลาคับขัน พระวรราชภักดี พร้อมท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม แลท้าวก่ำ จึงยินยอมนำกำลังไพร่พลส่วนหนึ่งไปอยู่ที่ค่ายบ้านดู่บ้านแก ส่วนค่ายบ้านดอนมดแดงนั้น ให้แสนเทพและแสนนามคุมไพร่พลอยู่รักษาค่ายแทน
ในปลายปี พ.ศ. 2320 พระวรราชภักดีเกิดขัดใจกับพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เกี่ยวกับกรณีการสร้างค่ายคูประตูเมืองบ้านดู่บ้านแก เมื่อพระเจ้าสิริบุญสารทราบข่าวการทะเลาะวิวาทระหว่างพระวรราชภักดีกับพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เจ้าพระวออพยพครอบครัวไพร่พล มาอยู่ที่ดอนมดแดง พระเจ้าสิริบุญสารจึงแต่งตั้งให้พระยาสุโพคุมกำลังกองทัพไปรุกรานพระวออีกครั้งหนึ่ง พระวอเห็นว่ากำลังของตนมีน้อยคงไม่สามารถจะต้านทานไว้ได้ จึงอพยพครอบครัวไพร่พลกลับไปอยู่ที่เวียงดอนกองตามเดิม พร้อมกับขอกำลังทัพจากนครจำปาศักดิ์มาช่วยเหลือ แต่พระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารไม่ยอมให้ เพราะความบาดหมางใจกันเมื่อหลายปีก่อน ผลที่สุดกองกำลังของพระวอจึงพ่ายแพ้ พระวอถูกจับได้และถูกประหารชีวิตที่เวียงดอนกองนั้นเอง ส่วนท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม พระราชโอรสพระตา และท้าวก่ำ พระราชโอรสพระวอ จึงได้พาครอบครัวไพร่พลหนีออกจากวงล้อมของทัพนครเวียงจันทน์ และได้นำใบบอกแจ้งความไปยังเมืองนครราชสีมา เพื่อนำความขึ้นกราบบังคมทูลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชขอกำลังกองทัพมาช่วย
ปี พ.ศ. 2321 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์ (บุญมา) นำทัพขึ้นไปปราบพระยาสุโพที่เวียงดอนกองแขวงเมืองนครจำปาศักดิ์ เมื่อพระยาสุโพทราบข่าวจึงรีบยกทัพกลับกรุงศรีสัตนาคนหุต ขณะเดียวกันพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เกรงว่าจะไม่สามารถที่จะต้านทานกองทัพไทยไว้ได้ จึงอพยพครอบครัวไพร่พลหนีไปอยู่ที่เกาะไชยในที่สุดกองทัพไทยตีได้นคร-จำปาศักดิ์ และตามจับพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารไว้ได้ หลังจากนั้นกองทัพไทยก็ตีได้เมืองนครพนม หนองคาย และเข้าล้อมเมืองเวียงจันทน์ไว้ พระเจ้าสิริบุญสารหนีไปอาศัยอยู่ที่เมืองคำเกิด กองทัพไทยก็ยึดเมืองเวียงจันทน์ไว้ได้และให้พระยา-สุโพเป็นผู้รั้งเมือง แล้วนำตัวพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร พร้อมทั้งอัญเชิญพระแก้วมรกตและพระบางที่อยู่นครเวียงจันทน์มายังกรุงธนบุรี ต่อมาอีกไม่นานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารกลับไปครองเมืองนครจำปาศักดิ์ตามเดิม ดังนั้นนครจำปาศักดิ์จึงกลายเป็นหัวเมืองประเทศราชของสยามตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ศิลปศาสตรบัณฑิต
ศิลปศาสตรบัณฑิต (ศศ.บ., BA หรือ AB จาก baccalaureus artium และ artium baccalaureus ในภาษาละติน) คือปริญญาทางวิชาการที่ได้รับจากหลักสูตรในระดับปริญญาตรี ในสาขาศิลปศาสตร์ วิทยาศาสตร์ หรือทั้งคู่ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิตโดยทั่วไปใช้เวลาสามถึงสี่ปีขึ้นอยู่กับประเทศ สถาบัน และความเชี่ยวชาญเฉพาะ วิชาเอก หรือวิชาโท คำว่า baccalaureus (bacca หมายถึง เบอร์รี และ laureus หมายถึง "ของใบกระวาน" จากภาษาละติน) ไม่ควรสับสนกับ baccalaureatus (แปลว่า "คทาเคลือบทองคำ" จากคำว่า bacum และ aureatus ในภาษาละติน) ซึ่งมาจากการศึกษาหนึ่งถึงสองปีหลังปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิตด้วยเกียรตินิยม (Baccalaureatus in Artibus Cum Honore) ในบางประเทศ
ประกาศนียบัตรโดยทั่วไปประกอบด้วยชื่อของสถาบัน ลายเซ็นเจ้าหน้าที่ของสถาบัน (โดยทั่วไปเป็นอธิการบดีของของมหาวิทยาลัยเช่นเดียวกับคณบดีของวิทยาลัยร่วม) ประเภทของปริญญา การมอบสิทธิ และสถานที่ที่ได้รับปริญญา ประกาศนียบัตรโดยทั่วไปจะพิมพ์ลงบนกระดาษคุณภาพสูงหรือแผ่นหนัง สถาบันแต่ละแห่งจะกำหนดตัวย่อพิเศษสำหรับปริญญาของตน
ศิลปศาสตรบัณฑิตโดยปกติจะสำเร็จการศึกษาในระยะเวลาสี่ปีในอัฟกานิสถาน เลบานอน อาร์เมเนีย เคนยา แคนาดา กรีซ บังคลาเทศ อาเซอร์ไบจาน อียิปต์ อิหร่าน ญี่ปุ่น คาซัคสถาน ลิทัวเนีย ไนจีเรีย เซอร์เบีย สเปน ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ ไทย รัสเซีย ไอร์แลนด์ เกาหลีใต้ อิรัก คูเวต ตุรกี ฮ่องกง สหรัฐ และส่วนใหญ่ในทวีปอเมริกา สำเร็จการศึกษาโดยทั่วไปเป็นระยะเวลาสามปีในสหภาพยุโรปเกือบทั้งหมดและแอลเบเนีย ออสเตรเลีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา อินเดีย อิสราเอล นิวซีแลนด์ ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ สิงคโปร์ แคริบเบียน แอฟริกาใต้ สวิตเซอร์แลนด์ และจังหวัดของรัฐควิเบกในแคนาดา ในปากีสถานศิลปศาสตรบัณฑิตสามารถสำเร็จการศึกษาในสองปีโดยได้รับเป็นปริญญาภายนอก
สหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์
ในสหราชอาณาจักร (ไม่รวมสกอตแลนด์) และไอร์แลนด์ ปริญญาหลักสูตรขั้นแรกโดยปกติใช้เวลาสามปีแต่การกำหนดชื่อแตกต่างกันไป ช่วงศตวรรษที่ 19 และภายหลังมหาวิทยาลัยมักจะแยกความแตกต่างระหว่างสาขาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ด้วยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตหรือวิทยาศาสตรบัณฑิต อย่างไรก็ตามบางมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่หรือมหาวิทยาลัยโบราณเช่น ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลินมีธรรมเนียมในการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในระดับปริญญาตรีที่สำเร็จการศึกษาในการสอบครั้งสุดท้าย เช่น ไตรพอสส่วนที่สอง (Part II Tripos) ของเคมบริดจ์ ไฟนอลออเนอร์สสกูลส์ (Final Honour Schools) ของออกซฟอร์ด มอเดอเรเตอร์ชิป (Moderatorship) ของดับลินในสาขาส่วนใหญ่รวมทั้งวิทยาศาสตร์ กลุ่มมหาวิทยาลัยแผ่นกระจกบางแห่งซึ่งจัดตั้งใหม่ในช่วงทศวรรษ 1960 เช่น ยอร์ก และแลนคาสเตอร์ ตามรอยขนบธรรมเนียมของออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์โดยการมอบปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตในทุกสาขาวิชา แต่ได้เปลี่ยนไปมอบปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตในสาขาวิชาทางวิทยาศาสตร์ ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสามารถอ้างร้องขอได้ใน 21 เงื่อนไขหลังจากการสมัครเข้าเป็นนักศึกษาที่ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ และดับลิน หลายศตวรรษที่ผ่านมาปริญญาตรีเป็นขั้นตอนระยะกลางและมอบสำหรับการดำเนินงานภายหลังจากโรงเรียนมัธยมศึกษา ชื่อของการสอบครั้งสุดท้ายในโรงเรียนมัธยมศึกษาในฝรั่งเศสและสเปน (และเพิ่มขึ้นในสหราชอาณาจักร - International Baccalaureate) คือ le Baccalauréat และ el Bachillerato ตามลำดับ
มหาวิทยาลัยโบราณแห่งสกอตแลนด์มอบปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตให้กับผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชามนุษยศาสตร์หรือศิลปศาสตร์ แต่ให้วิทยาศาสตรบัณฑิตแก่ผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาหลักสูตรนี้ใช้เวลาสี่ปีสำหรับปริญญาเกียรตินิยมและสามปีสำหรับหลักสูตรทั่วไป ในสกอตแลนด์มีความเป็นไปได้ที่จะเลือกปริญญาปกติมากกว่าอันดับที่ต่ำกว่าเกียรตินิยมอันดับสาม (ตัวอย่างเช่น ศิลปศาสตรบัณฑิต 3 ระดับ คือ distinction, merit หรือ pass)
ศิลปศาสตรบัณฑิตมีสิทธิ์ได้รับปริญญาในระดับปริญญาทั่วไปและศิลปศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) สำหรับปริญญาเกียรตินิยม นักศึกษาที่จบการศึกษาด้วยเกียรตินิยมบางครั้งสามารถที่จะเพิ่มชื่อ '(เกียรตินิยม)' '(Hon)' หรือ '(Hons)' หลังจากชื่อย่อของปริญญาในวงเล็บ ปริญญาเกียรตินิยมจะได้รับจากหนึ่งในสี่ชั้นขึ้นอยู่กับคะแนนที่ได้รับในการประเมินผลขั้นสุดท้ายและการสอบ นักเรียนหัวกะทิจะได้รับปริญญาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง รองลงมาคือเกียรตินิยมอันดับสอง (มักถูกเรียกว่า 2:1) ต่ำกว่าเกียรตินิยมอันดับสอง (มักถูกเรียกว่า 2:2) และผู้ที่มีคะแนนต่ำสุดจะได้รับเกียรตินิยมอันดับสาม ระดับสามัญหรือไม่จำแนกปริญญา (ซึ่งไม่ได้ให้ผู้สำเร็จการศึกษาสามารถเพิ่ม '(เกียรตินิยม)' ได้) อาจได้รับหากนักศึกษาได้เรียนหลักสูตรปริญญาเกียรตินิยมเต็มเวลาแต่ยังไม่สามารถรับได้ซึ่งจำเป็นต้องผ่านเพียงพอที่จะได้รับเกียรตินิยมอันดับสาม โดยปกติแล้วปริญญาเหล่านี้ไม่มีความจำเป็นสำหรับการทำดุษฎีนิพนธ์ในปีสุดท้าย
โบสถ์คาทอลิกนักบุญฟิลิปและยากอบ หัวไผ่
โบสถ์คาทอลิกนักบุญฟิลิปและยากอบ หัวไผ่ เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ภายใต้การดูแลของเขตมิสซังจันทบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 70 บ้านหัวไผ่ อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี มีที่ดินในปกครองประมาณ 13,000 ไร่ โบสถ์หลังแรกบาทหลวงมาธือแรง ฟรังซัว มารี เกโก มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2423 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ส่วนโบสถ์หลังปัจจุบันเป็นโบสถ์หลังที่สาม โดยบาทหลวงเอวเยน บุญชู ระงับพิศม์ออกแบบและสร้าง ลักษณะเด่นคือสถาปัตยกรรมเป็นทรงไทย และมีชีบอรีอุมคลุมพระแท่นไว้แห่งเดียวในไทย ปัจจุบันตัวโบสถ์หลังนี้อยู่ในระหว่างการบูรณะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2562
โบสถ์หลังที่ 1
โบสถ์หลังแรกนั้นเริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2422 โดยบาทหลวงมาธือแรง ฟรังซัว มารี เกโก บาทหลวงเกโกได้อพยพชาวบ้าน และทาสมาทำการสำรวจหาพื้นที่ใหม่ ซึ่งเป็นพื้นที่ป่ารกร้างว่างเปล่าประมาณ 15,000 ไร่ (ปัจจุบัน 13,000 ไร่) ไม่มีคนอาศัย มีแต่พวกสัตว์ร้าย บาทหลวงเกโกได้ซื้อปืนแก๊ป ปืนคาบหิน มากกว่า 30 กระบอกและปืนตั้งอีก 3 กระบอกสำหรับไล่ช้าง และสัตว์ร้ายต่าง ๆ ท่านปลูกบ้านไว้หลายหลัง และโบสถ์ชั่วคราวอีกหลังหนึ่งตรงใจกลางของพื้นที่ (ต่อมาให้ชื่อว่าโบสถ์นักบุญฟิลิปและยากอบ)
โดยแรกเริ่มโบสถ์หลังแรกมีลักษณะเป็นบ้านไม้สองชั้น หลังคาทรงปั้นหยา มีดอกบัวประดับอยู่บนหลังคา 6 ดอก ผนังเป็นไม้ไผ่ฉาบปูน ชั้นล่างไว้เก็บวัวเก็บควาย ด้านหน้ามีบันไดขึ้นลงเรียกว่า บันได้ดิน ดำเนินการก่อสร้างโดย หมอมาก ซึ่งเป็นทาสที่บาทหลวงเกโกได้ไถ่มา หมอมากท่านนี้มีความสามารถในการทำไม้ ในการสร้างสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ และรอบ ๆ ตัววัดเป็นป่าพงไพรทั้งสิ้น มีแต่สัตว์ป่าอาศัยอยู่เช่น เสือ ช้าง ควายป่า หมูป่า กวาง ละมั่ง จระเข้ และงูพิษต่าง ๆ คุณพ่อต้องให้ลูกบ้านพกปืนกระบอก เพื่อไว้ไล่ช้างเป็นโขลง ๆ มีการสร้างโรงเรียนโดยการให้ใช้ภาษาละตินในการสอน วัดหัวไผ่หลังแรกใช้งานมาทั้งสิ้น 49 ปี และได้ถูกรื้อถอนและสร้างโบสถ์หลังที่ 2 ขึ้นในสมัยของบาทหลวงยาโกเบ แจง เกิดสว่าง (ต่อมาได้รับการอภิเษกให้เป็นมุขนายกท่านแรกของมิสซังจันทบุรี) ปัจจุบันพื้นที่บริเวณโบสถ์หลังที่หนึ่งนี้ได้ทำการถมดินสูงและสร้างถ้ำแม่พระประจักษ์ที่ลูร์ดไว้แทน ในสมัยของบาทหลวงเอวเยนบุญชู ระงับพิศม์ ขณะสร้างโบสถ์หลังที่สาม
โบสถ์หลังที่ 2
บาทหลวงยาโกเบ แจง เกิดสว่างมารับหน้าที่เป็นอธิการโบสถ์แทนบาทหลวงอเล็กซิส บาทหลวงยาโกเบ แจง เห็นว่าสภาพโบสถ์หลังที่บาทหลวงเกโกสร้างไว้นั้นชำรุดแล้ว จึงได้ส่งคำร้องขออนุญาตสร้างโบสถ์หลังใหม่กับพระคุณเจ้าเรอเน แปร์รอส และก็ได้รับการอนุมัติในเวลาต่อมา บาทหลวงยาโกเบ แจง จึงเริ่มลงมือในการสร้างโบสถ์หลังใหม่ขึ้น โดยลักษณะของโบสถ์เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาวประมาณ 8-10 ห้อง มีเสาร่วมในการรับโครงสร้างหลังคา จั่วมีขนาดใหญ่เนื่องจากอาคารมีขนาดกว้างมาก และมีเสาริมผนังที่ยึดผนังอาคารการวางตัวอาคารวางในแกนนอนยาวในทางทิศตะวันออก ภายในแบ่งเป็น 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ ส่วนโถงทางเข้าด้านหน้า และส่วนร่วมชุมนุมประกอบพิธีกรรม ทั้งสองส่วนถูกแบ่งด้วยระดับพื้นเตี้ย ๆ ด้านหน้าบริเวณศักดิ์สิทธิ์ประกอบไปด้วยแท่นบูชา ที่นั่งประธาน ตู้เก็บศีลมหาสนิท โดยที่มีรูปนักบุญอยู่เหนือพระแท่นบูชา และในส่วนของที่ชุมนุมประกอบไปด้วยที่นั่งของสัตบุรุษ ซึ่งแยกฝั่งซ้ายเป็นส่วนของผู้หญิง และฝั่งขวาเป็นส่วนของผู้ชาย มีการเจาะช่องเปิดด้านข้างของอาคาร มีประตูทางเข้าด้านหน้า 3 ประตู
และโบสถ์หลังที่สองหลังนี้เอง เคยเป็นที่อภิเษกบาทหลวงยาโกเบ แจง เกิดสว่าง เป็นมุขนายกไทยคนแรก โดยพระคุณเจ้าเรอเน แปรรอสเป็นผู้อภิเษกให้ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 และหลังจากได้รับการอภิเษกแล้วพระคุณเจ้ายาโกเบ แจง ยังได้ใช้โบสถ์หัวไผ่เป็นสำนักมิสซังแห่งแรกอีกด้วย (ซึ่งต่อมาได้ย้ายไปทำการที่อำเภอศรีราชาแทนในสมัยของ พระคุณเจ้า ฟรังซิส เซเวียร์ สงวน สุวรรณศรี) ปัจจุบันโบสถ์หลังที่ 2 นี้ได้แปรสภาพเป็นอาคารสงบ ในสมัยของบาทหลวงเอวเยน บุญชู ระงับพิศม์จนถึงปัจจุบัน
โบสถ์หลังที่ 3
บาทหลวงเอวเยนบุญชู ระงับพิษม์มาเป็นอธิการโบสถ์ ได้ทำการสร้างโบสถ์หลังที่ 3 ขึ้นแทนหลังเดิมที่ชำรุดจากการใช้งานและสงคราม โบสถ์หลังที่ 3 เป็นโบสถ์ทรงไทยยาว 36 วา หรือ 72 เมตร (ตามการตรึงพระเยซูที่กางเขนเมื่ออายุ 36 ปี) ความกว้าง 11 วา หรือ 22 เมตร สูง 2 ชั้น ลักษณะเป็นทรงไทยด้านหน้าของวัดประกอบด้วยยอดสุดมีกางเขน แทนช่อฟ้า ใบระกา และหวงหงษ์ มีจั่วหลังคาทรงสูง และมีแปรองรับจันทัน คานรองรับด้วยคันทวยหรือท้าวแขนที่ชายคา มีประตูทางเข้าด้านหน้า 3 ประตู ด้านข้างด้านละ 1 ประตู ทั้งหมดมีทรงเปนจั่วแหลม และมีบัวหัวเสาทุกประตู ผนังก่อซีเมนต์ ด้านในประกอบไปด้วยชีบอรีอุมที่คลุมเหนือพระแท่นไว้ ซึ่งชีบอรีอุมนี้มีลักษณะเป็นทรงไทยมีช่อฟ้าเป็นกางเขน ใบระกา และหวงหงษ์สวยงาม ตรงกลางของชีบอรีอุมได้ห้อยกางเขนประธานของวัดไว้ ซึ่งปัจจุบันได้นำไปติดไว้ที่ผนังแทน ผนังด้านหลังของพระแท่นบูชาวาดเป็นรูปกลุ่มลายพุ่มข้าวบิณฑ์ เสารองรับน้ำหนักของวัดจะประดับด้วยบัวหัวเสารูปกาบไผ่ และใบหอก และมีกรอบลายนูนต่ำลายลูกฟักลายประจำยาม จะต่อลายกันด้วยลายก้ามปูลายประจำยามบนผนังชั้นลอยของวัดทั้งหลัง และฝ้าเพดานของวัดมีลายดาวเพดาน หรือกลุ่มดาวกระจาย ทั่วทั้งเพดานวัด และหน้าต่างประกอบไปด้วยกระจกสีสวยงาม มีแท่นตู้ศีลศักดิ์สิทธิ์และแท่นนั้นก็มีลักษณะมีชีบอรีอุมคุลมไว้เช่นกันแต่มีขนาดย่อมกว่า โดยมีบาทหลวงเอวเยน บุญชู เป็นผู้ออกแบบและควบคุมการสร้างด้วยตนเอง มูลค่า 1,700,000 บาท ลงมือสร้างครั้งแรกเมื่อ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 วางศิลาฤกษ์เมื่อ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เปิดเสกเมื่อ 11 พฤษภาคม ปี พ.ศ. 2508 รวมระยะเวลาการสร้างทั้งหมด 5 ปี โบสถ์หลังที่ 3 เคยเป็นที่อภิเษกพระคุณเจ้าเทียนชัย สมานจิต เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2514
โบสถ์หัวไผ่หลังปัจจุบันนี้มีลักษณะพิเศษคือมีชีบอรีอุมครอบพระแท่นไว้ เนื่องจากโบสถ์คาทอลิกในประเทศไทยไม่มีโบสถ์หลังไหนมีชีบอรีอุมครอบพระแท่นเช่นหลังนี้มาก่อนและในตอนนี้ โบสถ์หลังนี้อยู่ในการบูรณะ เนื่องจากฝ้าเพดานเริ่มผุและพังทลายลงมา คานปูนด้านล่างของโบสถ์เริ่มกร่อนแตกร้าว เนื้อปูนเสื่อมสภาพ มากกว่า 70 เปอร์เซนต์ หลังจากทีมสำรวจของโบสถ์ได้ทำการสำรวจแล้ว บาทหลวงยอห์น บัปติส วีเชียร ฉันทพิริยะกุลซึ่งเป็นอธิการโบสถ์ในขณะนั้นมีความว่า เห็นสมควรที่จะต้องดำเนินการการรื้อถอนตัวโบสถ์หลังปัจจุบัน และดำเนินการสร้างโบสถ์หลังหลังใหม่ต่อไป
โบสถ์น้อย
บาทหลวงเอวเยนได้ให้ความสำคัญและส่งเสริมความศรัทธาต่อแม่พระ โดยให้ชนแต่ละกลุ่มของตนหาที่เหมาะสมที่จะสร้างโรงสวดขึ้นที่เรียกว่า โบสถ์น้อยประจำหมู่บ้าน เพื่อให้ชนกลุ่มนั้น ๆ ได้ร่วมสวดภาวนา และมีการฉลองโบสถ์น้อยปีละครั้ง โดยสัตบุรุษร่วมกันตั้งชื่อโบสถ์น้อย ดังนี้ ใช้พื้นที่ของโบสถ์หลังแรกที่บาทหลวงเกโกสร้างขึ้น นำมาถมดินจนสูงแล้วสร้างถ้ำแม่พระประจักษ์ที่ลูร์ดจำลอง มีเนื้อที่ 639 ไร่เศษ ตั้งอยู่บนถนน 315 ตัดกับถนนเส้น 3127 ห่างจากตัวโบสถ์ไปทางทิศตะวันออก เนื้อที่ 3,430 ไร่เศษ ตั้งอยู่ซอยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลโคกขี้หนอน (สถานีอานามัย บ้านหัวไผ่) ห่างจากตัวโบสถ์ทางทิศใต้ เนื้อที่ 2,379 ไร่เศษ ตั้งอยู่บนถนน 3127 ห่างจากตัวโบสถ์ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เนื้อที่ 2,995 ไร่เศษ ตั้งอยู่บริเวณโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองตีนนก ห่างจากตัวโบสถ์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เนื้อที่ 105 ไร่เศษ
สุขุมพงศ์ โง่นคำ
ประวัติ
สุขุมพงศ์ โง่นคำ เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2496 ที่อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นบุตรชายของ ประยูร โง่นคำ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ และสมบูรณ์ โง่นคำ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ และระดับปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่นเดียวกันกับอดิศร เพียงเกษ และโภคิน พลกุล ในสมัยเป็นนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สุขุมพงศ์ มีบทบาทสำคัญในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 เป็นผู้นำในการประท้วงไม่เข้าสอบ เพื่อประท้วงรัฐบาลถนอม กิตติขจร ในปีพ.ศ. 2516 นอกจากนี้สุขุมพงศ์ยังรวมกลุ่มจัดตั้งชมรมนักศึกษาอีสานขึ้น เพื่อต้องการให้นักศึกษาตื่นตัวทางการเมือง สุขุมพงศ์ โง่นคำ เข้าร่วมชุมนุมกับแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติที่เวทีสะพานผ่านฟ้า เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553
การทำงาน
หลังจากสำเร็จการศึกษา สุขุมพงศ์ โง่นคำ เข้าทำงานที่ธนาคารกรุงเทพ จนก้าวสู่ตำแหน่งผู้จัดการ สาขาหนองคาย และสาขาเพชรบูรณ์ หลังจากนั้นจึงลาออกมาตั้งสำนักงานกฎหมาย และลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดกาฬสินธุ์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคไทยรักไทย จนได้รับการเลือกตั้ง และได้รับหน้าที่รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 สุขุมพงศ์ ได้ลงสมัครได้ระบบบัญชีรายชื่อ และเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายของดร.ทักษิณ ชินวัตร กระทั่งได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ซีซั่นที่ 1
ไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ (Thailand’s Got Talent) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์เกี่ยวกับการประกวดที่เฟ้นหาคนที่มีความสามารถโดดเด่น โดยไม่จำกัดอายุ เพศ จำนวน รวมทั้งประเภทของโชว์ โดยบริษัท ยูนิลีเวอร์ (ประเทศไทย) จำกัด ซื้อลิขสิทธิ์การประกวดบริเทนส์กอตแทเลินต์ จากประเทศอังกฤษมาออกอากาศในประเทศไทย โดยให้เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ร่วมกับโซนีมิวสิก เป็นผู้ผลิตรายการ เป็นรายการแรกของเวิร์คพอยท์ที่ผลิตด้วยการถ่ายทอดสด นับเป็นประเทศที่ 43 ของโลก และประเทศที่ 5 ของเอเชียที่มีรายการนี้
รอบรองชนะเลิศ (Semi-final)
รอบรองชนะเลิศจะเป็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันของ 48 การแสดงสุดท้ายไปสู่ผู้ชมทั่วประเทศเป็นเวลา 6 สัปดาห์ จากสตูดิโอเวิร์คพอยท์ จังหวัดปทุมธานี โดยการตัดสินใช้คะแนนโหวตของผู้ชมผ่านการส่งเอสเอ็มเอสในช่วงถ่ายทอดสดเป็นหลัก ผู้ที่มีคะแนนโหวตสูงสุดจะได้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ส่วนผู้ที่ได้คะแนนโหวตในอันดับที่ 2 และ 3 กรรมการจะตัดสินว่าใครจะผ่านเข้ารอบโดยใช้เสียงสองในสามเช่นเดียวกับรอบออดิชัน ในรอบนี้ส่วนของการแสดงจะบันทึกเทปล่วงหน้าก่อนสามชั่วโมงถึงหนึ่งชั่วโมงก่อนเวลาออกอากาศเพื่อป้องกันความผิดพลาด ส่วนการประกาศผลจะเป็นการถ่ายทอดสด
รอบชิงชนะเลิศ (Grand final)
รอบชิงชนะเลิศเป็นการถ่ายทอดสดการแข่งขันของ 12 การแสดงสุดท้ายโดยกรรมการจะมีสิทธิ์ในการกดปุ่ม ปุ่มบัสเซอร์สีแดง อยู่เช่นเดิมแต่จะไม่มีการนับเสียงโหวตจากคณะกรรมการแต่อย่างใด
สุพันธุศาสตร์
สุพันธุศาสตร์ (Eugenics) คือประมวลความเชื่อและวิธีปฏิบัติว่าด้วยการพัฒนาคุณภาพทางพันธุกรรมของประชากรมนุษย์ คำว่า สุพันธุศาสตร์ นี้ถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกโดยนักสังคมวิทยาชาวอังกฤษ เซอร์ ฟรานซิส แกลตัน ในปีค.ศ. 1883
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ถูกบังคับใช้ครั้งแรกในโลกที่รัฐอินดีแอนาในปี 1907  ซึ่งเปิดทางให้มีการบังคับทำหมัน ก่อนที่ศาลสูงรัฐอินดีแอนาจะสั่งยกเลิกกฎหมายฉบับนี้ในปี 1921 แต่ยังมีรัฐอื่นอีก 13 แห่งที่นำกฎหมายเช่นนี้ไปบังคับใช้ตาม หนึ่งในนั้นคือรัฐเวอร์จิเนียซึ่งตรากฎหมายทำหมันขึ้นในปี 1924 กฎหมายนี้ถูกฟ้องต่อศาลสูงสุดสหรัฐว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่ท้ายที่สุด ศาลสูงสุดสหรัฐก็รับรองกฎหมายฉบับนี้ให้บังคับใช้ต่อไปในรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งอนุญาตให้มีการบังคับทำหมันแก่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวช
จาเนลล์ เอลฟอร์ด
จาเนลล์ เอลฟอร์ด (เกิดเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวออสเตรเลีย  เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
สุพันธุศาสตร์
กฎหมายทำหมันในสหรัฐนี้เองที่เป็นต้นแบบของกฎหมายสุพันธุศาสตร์ในประเทศนาซีเยอรมนี โดยมีมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์เป็นผู้ออกทุนสนับสนุน บุคลากรสหรัฐจำนวนมากจากรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นรัฐที่มีการบังคับทำหมันมากที่สุดมากกว่ารัฐอื่นๆรวมกัน ถูกส่งตัวไปยังเยอรมนีเพื่อให้คำแนะนำแก่บรรดาแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน
กฎหมายสุพันธุศาสตร์ยังถูกใช้งานในอีกหลายประเทศเช่นกัน อาทิ ประเทศเม็กซิโกในปีค.ศ. 1932 และประเทศญี่ปุ่นระหว่างปีค.ศ. 1948-96 ซึ่งล้วนมีลักษณะเนื้อหาคล้ายคลึงกัน โดยจะอนุญาตให้แพทย์สามารถบังคับทำหมันบุคคลที่มีความบกพร่องด้านสติปัญญาซึ่งอาจถ่ายทอดไปสู่ลูกหลาน เพื่อป้องกันไม่ให้ประชากรรุ่นหลังเกิดมาอย่างด้อยคุณภาพ
การถ่ายโอนความรู้สึก
ในสรีรวิทยา การถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction)  เป็นการแปลงตัวกระตุ้นความรู้สึกจากรูปแบบหนึ่ง  ไปเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
เซลล์รับความรู้สึก (receptor cell) เปลี่ยนพลังงานของตัวกระตุ้นไปเป็นความต่างศักย์ไฟฟ้าระหว่างภายในภายนอกของเซลล์  ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์  ซึ่งนำไปสู่การลดขั้ว  (depolarization)  ของเยื่อหุ้มเซลล์  และนำไปสู่การสร้างศักยะงานประสาทที่ส่งไปยังสมองเพื่อประมวลผล
ระบบการเห็น
ในระบบการเห็น เซลล์รับความรู้สึกคือตัวรับแสง  (photoreceptor)  ในจอตาที่เรียกว่า  เซลล์รูปแท่ง  (rod cell)  และเซลล์รูปกรวย (cone cell) เปลี่ยนพลังงานทางกายภาพของแสงไปเป็นพัลส์ไฟฟ้า (electrical impulse) ที่เดินทางไปสู่สมอง  พลังงานแสงก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในโปรตีนเยื่อหุ้มเซลล์ที่เรียกว่า rhodopsin  เป็นความเปลี่ยนแปลงที่เริ่มกระบวนการระดับโมเลกุล  ที่ส่งผลให้มีการลดระดับความต่างศักย์ไฟฟ้าของตัวรับแสง   ซึ่งนำไปสู่การลดระดับสัญญาณไฟฟ้าที่ส่งไปยังสมอง  เพราะฉะนั้น  เมื่อมีแสงมากขึ้นมากระทบตัวรับแสง  ก็จะมีการถ่ายโอนสัญญาณที่นำไปสู่การส่งพลังไฟฟ้าในระดับความถี่ที่ต่ำลงไปยังสมอง
ให้สังเกตว่า ระบบหน่วยส่งสัญญาณที่สอง  (second messenger system )  เป็นสื่อความเปลี่ยนแปลงในการปล่อยสารสื่อประสาท (neurotransmitter)  ซึ่งมีอยู่ในเซลล์รูปแท่ง  ไม่มีอยู่ในเซลล์รูปกรวย  ดังนั้น  การตอบสนองของเซลล์รูปแท่งต่อความเปลี่ยนแปลงของระดับแสง  จึงมีความรวดเร็วช้ากว่าการตอบสนองทั่วๆ ไปในระบบประสาท
ระบบการได้ยิน
ในระบบการได้ยิน ความสั่นสะเทือนคือเสียง  ซึ่งเป็นพลังงานเชิงกล  รับการถ่ายโอนเป็นพลังงานไฟฟ้าในเซลล์ขนภายในหูชั้นใน  เสียงจากวัตถุหนึ่งทำให้เกิดความสั่นสะเทือนในโมเลกุลของอากาศ  อันเป็นตัวเหตุในการสั่นสะเทือนในแก้วหู
การเคลื่อนไหวของแก้วหูทำให้กระดูกหูชั้นกลาง (กระดูกหู) สั่นสะเทือน  ซึ่งเดินทางต่อไปยังหูชั้นในรูปหอยโข่ง  (cochlear)  อันเป็นอวัยวะแห่งการได้ยิน  ภายในอวัยวะรูปหอยโข่ง  เซลล์ขนบนเนื้อเยื่อบุผิวของ organ of Corti  ก็จะงอทำให้เกิดการเคลื่อนไหวในเยื่อกั้นหูชั้นใน  (basilar membrane)  ซึ่งเคลื่อนโดยเป็นคลื่นมีขนาดต่างๆ ตามความถี่ของเสียง  จากนั้น  เซลล์ขนจึงสามารถเปลี่ยนการเคลื่อนไหวซึ่งเป็นพลังงานเชิงกลให้เป็นพลังงานไฟฟ้า  (คือศักยะงาน)  ที่เดินทางตามเส้นประสาทการได้ยิน  ไปยังศูนย์การได้ยินในสมอง
ระบบการได้กลิ่น
ในระบบการได้กลิ่น โมเลกุลมีกลิ่นที่อยู่ในเมือกจมูกเข้าไปยึดกับหน่วยรับความรู้สึกแบบจีโปรตีนของเซลล์รับกลิ่น  ตัวจีโปรตีนนั้นก่อให้เกิดกระบวนการส่งสัญญาณสืบต่อกันไป  และนำไปสู่การเพิ่มระดับของ  cyclic-AMP (cAMP)  ซึ่งกระตุ้นเซลล์ประสาทให้ปล่อยสารสื่อประสาท
ระบบการรับรสชาติ
ในระบบการรับรสชาติ การรับรู้รส  5  อย่าง  คือ  รสหวาน  เค็ม  เปรี้ยว  ขม  และอุมะมิ  อาศัยวิถีประสาทที่ถ่ายโอนรสชาติโดยโครงสร้างต่างๆ รวมทั้งเซลล์รับรส  จีโปรตีน  ประตูไอออน  (ion channel)  และเอ็นไซม์หน่วยปฏิบัติงาน  (effector  enzyme)
ยาซูฟูมิ ฟูจิโนะ
ยาซูฟูมิ ฟูจิโนะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น  ฟูจิโนะถูกวิพากษ์วิจารณ์จากกรณีงบประมาณกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่นว่า "ฆ่าประชาชน".
ศักย์ตัวรับความรู้สึก
ศักย์ตัวรับความรู้สึก หรือ  ศักย์เซลล์รับความรู้สึก (receptor potential)  เป็นศักย์หลายค่า (graded potential )  ประเภทหนึ่ง  เป็นความต่างศักย์ข้ามเยื่อหุ้มเซลล์  (transmembrane potential difference) ของเซลล์รับความรู้สึก
ศักย์เซลล์รับความรู้สึกมักจะเกิดขึ้นโดยการถ่ายโอนความรู้สึก (sensory transduction)  เป็นปรากฏการณ์การลดขั้ว  (depolarization) ที่เกิดจากการไหลเข้าของกระแสไฟฟ้า  ซึ่งมักจะลดระดับศักย์เยื่อหุ้มเซลล์  (membrane potential)  จนถึงขีดเปลี่ยนที่เริ่มการยิงศักยะงาน  (action potential)
ตัวอย่างของศักย์เซลล์รับความรู้สึกพบได้ที่ปุ่มรส (taste bud)  ของลิ้น  เป็นที่ที่รสชาติแปลงเปลี่ยนเป็นสัญญาณไฟฟ้าแล้วส่งไปที่สมอง  เมื่อได้รับการกระตุ้นโดยรสชาติ  ปุ่มรสก็จะก่อให้เกิดการปล่อยสารสื่อประสาทผ่านกระบวนการ exocytosis ใน ถุงไซแนปส์  (synaptic vesicle) ของเยื่อหุ้มเซลล์ก่อนไซแนปส์  (presynaptic)  สารสื่อประสาทก็จะแพร่กระจายข้ามช่องไซแนปส์  (synaptic cleft)  ไปยังเยื่อหุ้มเซลล์หลังไซแนปส์  (postsynaptic)
แพตทริเซีย ฮันทิงฟอร์ด
แพตทริเซีย ฮันทิงฟอร์ด (เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำ เคยเข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง 100 เมตร ท่ากรรเชียง ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984
การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984 เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ครั้งที่ 7 จัดขึ้นที่ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 12 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1984
รอบคัดเลือก
ทีมชาติที่เข้ารอบสุดท้ายในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984:
ผู้เล่น
ดูรายชื่อทั้งหมดได้ที่ ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1984
ผู้ทำประตู
9 goals
3 goals
2 goals
1 goal
วัดปงสนุกใต้
วัดปงสนุกใต้ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ 2 งาน 44 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 34 ตารางวา
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหารประดิษฐานพระพุทธรูปจตุรพิธ 4 องค์ ศาลาการเปรียญ กุฏิ หอสมุด และหอพระไตรปิฎก ปูชนียวัตถุที่สำคัญมีเจดีย์ 1 องค์ ปราสาทหรือมณฑป 1 หลัง และวิหารพระนอน 1 หลัง ลักษณะรูปทรงมณฑปหรือปราสาทเป็นสถาปัตยกรรมทรงไทยใหญ่ ศิลปะล้านนาผสมพม่าและจีน เป็นลักษณะรูปทรงจัตุรมุข 4 ทิศ ฝาผนังบรรจุพระพุทธรูปโลหะ 1000 องค์ มีพระประธานในมณฑปหันหน้าออกทั้ง 4 ทิศส่วนองค์เจดีย์มีกำแพงแก้วล้อมรอบ ฐานสี่เหลี่ยมจตุรัส มีฐานปัทม์ย่อเก็จบนฐานเขียงชั้นล่างเหนือเรือนธาตุขึ้นไปเป็นชั้นฐานปัทม์ทรงกลมรองรับองค์ระฆัง เหนือองค์ระฆังเป็นชั้นบัลลังค์รองรับปล้องไฉน ปลียอดประดับปลายยอดด้วยโลหะฉลุลวดลาย
ลาบีจาแนซ
"ลาบีจาแนซ" (L'Abidjanaise, แปลว่า เพลงจากเมืองอาบีจาน) เป็นเพลงชาติของประเทศโกตดิวัวร์ ชื่อของเพลงนี้ตั้งตามชื่อของเมืองอาบีจานซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของโกตดิวัวร์ (ปัจจุบันเมืองหลวงของโกตดิวัวร์คือกรุงยามูซูโกร) ประพันธ์เนื้อร้องโดยมาตีเยอ เอกรา (Mathieu Ekra) โฌอากิม บอนี (Joachim Bony) และ ปีแยร์ มารี กอตี (Pierre Marie Coty) ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติร่วมกับปีแยร์ มีแชล ป็องโก (Pierre Michel Pango) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติของประเทศโกตติวัวร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1960
คิม ดง วัน
คิม ดง-วาน (김동완, ; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของชินฮวา
คิมดงวานเป็นคนแรกในวงที่เริ่มแสดงละคร ละครเรื่องแรกของเขาถ่ายทำในปี 1997 (ก่อนจะมาเดบิวต์กับชินฮวา) แต่ได้ฉายหลังจากชินฮวาเดบิวต์แล้ว คิมดงวานเข้าร่วมวงเป็นคนสุดท้าย มีส่วนร่วมในอัลบัมที่ 7 (แต่งเพลงSet free) และดูเอทกับเอริกในเพลงLiar
ผลงานเพลง
Kim Dongwan & Shin Hyesung Spicial Stage on KBS Music Bank - Handkerchief + First Person
ซูเซิน น็อกซ์
ซูเซิน น็อกซ์ เป็นนักกีฬาว่ายน้ำหญิงชาวออสเตรเลีย เคยเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988 กีฬาว่ายน้ำ ประเภทกรรเชียง 100 เมตรหญิง ซึ่งได้รับรางวัลประเภทเหรียญทองแดง
ช้อย สุนทรวาทิน
ครูช้อยเป็นครูดนตรีไทยที่สำคัญคนหนึ่ง มีศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น และนักดนตรีของวงปี่พาทย์วัดน้อยทองอยู่
นอกจากนี้ ครูช้อยยังได้รับเชิญเป็นครูดนตรีตามวังเจ้านาย เช่น ที่ตำหนักของเจ้าดารารัศมี พระราชชายาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และบ้านของท่านผู้ใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ ๕ เช่น ที่บ้านของพระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง (เนียม)เป็นต้น
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค (Duke Friedrich August of Oldenburg) ประสูติ 11 มกราคม ค.ศ. 1936 เป็นพระโอรสใน นิโคลัส แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งอ็อลเดินบวร์ค กับ เจ้าหญิงเฮเลเนอแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ (1899–1948) พระองค์ทรงเป็นพระปิตุลา (อา) ใน คริสทีอัน ดยุกแห่งอ็อลเดินบวร์ค และหากนับจากทางพระมารดา ทรงเป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ พระญาติชั้นที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระญาติชั้นที่ 4 ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และพระญาติชั้นที่ 5 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
เสกสมรส
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมารี เซซิลี แห่งปรัสเซีย ผู้เป็นพระราชปนัดดาใน จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี เมื่อปี ค.ศ. 1965 โดยทั้ง 2 สมรสกันในกรุงเบอร์ลิน และเป็นครั้งแรกของราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น ที่เสกสมรสในกรุงเบอร์ลิน นับตั้งแต่การเสกสมรสครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1913 โดยเจ้าหญิงมารี เซซิลีได้รับพระราชทานพระนามตามพระสวามีว่า ดัชเชสฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค โดยมีพระบุตรดังนี้
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 ทั้ง 2 ทรงหย่าขาดจากกัน และในปี ค.ศ. 1991 พระองค์ก็ได้สมรสใหม่กับ เคาน์เตสโดนาทาแห่งแคชเทล-รูเดนฮุสเซน ซึ่งเป็นอดีตพระชายาใน เจ้าชายหลุยส์ เฟอร์ดินานด์แห่งปรัสเซีย (2487-2520) ผู้เป็นพระอนุชาแท้ๆในเจ้าหญิงมารี เซซิลี พระชายาพระองค์แรก แต่ไม่มีพระบุตรด้วยกัน
ดยุกฟรีดริช ออกัสแห่งอ็อลเดินบวร์ค สิ้นพระชนม์ด้วยพระโรคชรา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 สิริพระชันษา 81 ปี
ลายเจ็นนารี
ในสมองมนุษย์ ลายเจ็นนารี  ("stria of Gennari" หรือ "band of Gennari" หรือ "line of Gennari" หรือ "bands of Baillarger")  เป็นแถบแอกซอนมีปลอกไมอีลินเข้าไปสู่ชั้น 4B ของคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิจากชั้น 4Cα  โครงสร้างนี้มองเห็นด้วยตาเปล่าและอยู่ติดกับคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  แม้ว่าสปีชีส์อื่นจะมีเขตในสมองที่เรียกว่าคอร์เทกซ์สายตาปฐมภูมิ  แต่ว่าบางพวกไม่มีลายเจ็นนารี
อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ
รองศาสตราจารย์ ดร.อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ อดีตที่ปรึกษาประธานรัฐสภา (ชวน หลีกภัย) ประธานคณะกรรมการเศรษฐกิจทันสมัย และรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ (2562-2566) และเลขานุการประธานรัฐสภา  นอกจากนี้ ยังเป็นกรรมการบริหารธุรกิจชิ้นส่วนยานยนต์ชั้นนำ และอาจารย์พิเศษสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน
ประวัติ
อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่กรุงเทพมหานคร มีชื่อเล่นว่า “บิล” เป็นบุตรคนโตในจำนวน 3 คน ครอบครัวประกอบธุรกิจด้านชิ้นส่วนยานยนต์โดยร่วมทุนกับบริษัททั้งในภาคพื้นเอเชียและยุโรป
การศึกษา
อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ จบการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และปริญญาตรี (เกียรตินิยม) สาขาวิศวกรรมเคมี จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์ จาก Imperial College London (ทุน Marie Courie Fellowship ของสหภาพยุโรป)
นอกจากนี้ อิสระ ได้เข้ารับการอบรมในหลักสูตรความรู้เฉพาะด้าน ได้แก่
การทำงาน
อิสระมีประสบการณ์การทำงานร่วมกับองค์กรที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางด้านวิศวกรรมในต่างประเทศ อาทิ International Test Centre for CO2 Capture ประเทศแคนาดา และ MET Evonik ภายใต้กรอบความร่วมมือแห่งสหภาพยุโรป ประเทศสหราชอาณาจักร อีกทั้งยังผ่านการทดสอบและได้รับใบประกอบวิชาชีพในระดับสามัญวิศวกร สาขาอุตสาหการ จากสภาวิศวกรไทย
ในด้านธุรกิจ อิสระ รับช่วงบริหารธุรกิจของครอบครัว ได้ขยายกิจการและการลงทุนไปยังภาคพื้นยุโรป และตัดสินใจย้ายฐานการผลิตจากประเทศอิตาลีและประเทศโรมาเนียมายังประเทศไทย ปัจจุบันอิสระดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารของบริษัทและกลุ่มบริษัทในเครือฯ และประธานหอการค้าโรมาเนีย-ไทย
ด้วยประสบการณ์ทำงานและธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับภูมิภาคยุโรป ส่งผลให้ประเทศมอลโดวาเสนอแต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งกงสุลกิตติมศักดิ์และหัวหน้าคณะผู้แทนทางการกงสุลของสาธารณรัฐมอลโดวาประจำประเทศไทยคนแรก พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศออกอนุมัติบัตรรับรองให้ ดร. อิสระ ดำรงตำแหน่งกงสุลกิตติมศักดิ์ฯ และเขายังได้รับเชิญให้เป็นกรรมการบริหารสมาคมคณะกงสุลกิตติมศักดิ์ (ประเทศไทย) ด้วย
งานทางด้านวิชาการ
สำหรับงานด้านวิชาการ อิสระ ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็น "รองศาสตราจารย์" และเป็นผู้เชี่ยวชาญ ผู้บริหารสถาบันการศึกษา และผู้ทรงคุณวุฒิในมหาวิทยาลัยของทั้งภาครัฐและเอกชนในประเทศไทย รวมทั้งรับเชิญเป็นกองบรรณาธิการบริหารของการประชุมวิชาการนานาชาติ โดยมีผลงานทั้งรูปแบบหนังสือและบทความในวารสารวิชาการระดับนานาชาติชั้นนำต่าง ๆ จำนวนมาก
งานทางด้านตุลาการ
นอกจากงานด้านการศึกษา อิสระ ยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ทั้งด้านตุลาการ เช่น ผู้พิพากษาสมทบในศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง และด้านนิติบัญญัติซึ่งได้รับการเชิญให้เป็นที่ปรึกษาและอนุกรรมาธิการในวงงานหลายคณะ ได้แก่ คณะกรรมาธิการการพาณิชย์ การอุตสาหกรรมและแรงงาน คณะกรรมาธิการการพลังงาน คณะกรรมาธิการการต่างประเทศ คณะอนุกรรมาธิการกิจการตำรวจในคณะกรรมาธิการกฎหมาย กระบวนการยุติธรรมและกิจการตำรวจ เป็นต้น
การทำงานการเมือง
อิสระ สมัครเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ และเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 พรรคประชาธิปัตย์ได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญ เพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรคและคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ตามข้อบังคับพรรค เพื่อให้เกิดความสอดคล้องกับกฎหมายพรรคการเมืองฉบับใหม่ อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ ได้รับการเสนอชื่อและได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ ด้วยมติที่ประชุมเป็นเอกฉันท์จากที่กำหนดในข้อบังคับ อิสระได้รับการยกเว้นในคุณสมบัติการเป็นสมาชิกพรรคฯ ครบ 5 ปีจึงจะมีสิทธิ์เป็นกรรมการบริหารพรรคฯ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี 2562 ดร.อิสระลงสมัครเป็นสมาชิกผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และได้รับการจัดให้อยู่ในลำดับที่ 23 ของพรรคประชาธิปัตย์
ในการเข้ารับตำแหน่งประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎรของนายชวน หลีกภัย ได้แต่งตั้ง อิสระ เสรีวัฒนวุฒิ เป็นข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองระดับบริหาร ในตำแหน่ง “เลขานุการประธานรัฐสภา” (Chief Presidential Secretary)
กระทั่งวันศุกร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562 ก่อนการประชุมสภานายจุติ ไกรฤกษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และ ส.ส. บัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อนายชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎรโดยให้มีผลทันทีส่งผลให้ อิสระ ขยับขึ้นมาทำหน้าที่แทน
ต่อมาเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2566 อิสระได้ลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และนายชวน หลีกภัย ได้ลงนามในคำสั่งแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาประธานรัฐสภา ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดของข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 อิสระได้เป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคประชาธิปัตย์ ในลำดับที่ 15 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาภายหลังการลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ของจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ เขาได้รับการกล่าวถึงผ่านสื่อมวลชนว่าจะเป็นบุคคลที่มาดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์คนต่อไป แต่ต่อมาเจ้าตัวปฏิเสธว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์
การดำรงตำแหน่ง
นอกจากดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์แล้ว อิสระ ยังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ทั้งในระดับนานาชาติและภายในประเทศดังนี้
แอรอน ฮิวส์
แอรอน วิลเลียม ฮิวส์ (เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไอร์แลนด์เหนือในตำแหน่งกองหลัง ส่วนใหญ่แล้วเขามักเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก แต่บางครั้งก็เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย แบ็กขวา และกองกลาง เขาลงเล่นในพรีเมียร์ลีกทั้งหมด 455 นัดโดยที่ไม่เคยโดนไล่ออกจากสนามเลย ซึ่งมากที่สุดเป็นอันดับที่สองรองจากไรอัน กิกส์
ฮิวส์ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในวัย 18 ปีใน ค.ศ. 1998 และได้ลงเล่นให้กับทีมชาติถึง 112 นัด เป็นผู้เล่นที่ลงเล่นให้กับทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์มากที่สุดเป็นอันดับสอง รองจาก แพต เจนนิงส์
ฮิวส์เป็นกัปตันของทีมชาตินอร์เทิร์นไอร์แลนด์ตั้งแต่ ค.ศ. 2003 จนถึงตอนที่เลิกเล่นทีมชาติใน ค.ศ. 2011 อย่างไรก็ตาม เขากลับมาเล่นให้กับทีมชาติอีกครั้งในปีถัดมา เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
วิกเตอร์ โดมินเกซ
วิกเตอร์ โดมินเกซ (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ เริ่มทำงานการเมืองจากการเป็นรองนายกเทศมนตรีจังหวัดมาวเทน เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1967  เป็นสมาชิกสภาคองเกรส 6 สมัย ในเขตลอน ของจังหวัดมาวเทน
ไอมายมีมายน์
"ไอมายมีมายน์" (I My Me Mine) เป็นเพลงเคป็อป ขับร้องโดยวงเกิร์ลกรุปโฟร์มินิต ออกขายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลด เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ในประเทศเกาหลีใต้ อัลบั้ม ฮิตยัวร์ฮาร์ต
รายชื่อวิดีโอออนไลน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรก
นี่คือรายชื่อวิดีโอออนไลน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรก ประกอบด้วยวิดีโอออนไลน์อันดับต้น ๆ จำนวน 25 วิดีโอที่มีการชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงของการปล่อยทั่วโลก ในช่องทาง Youtube และ Facebook เท่านั้น ซึ่งรายชื่อนี้ไม่รวม "ตัวอย่างภาพยนตร์" แต่จะอยู่ในรายชื่อตัวอย่างภาพยนตร์ออนไลน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดใน 24 ชั่วโมงแรก
วิดีโอยอดนิยม
ส่วนนี้ไม่รวมตัวอย่างภาพยนตร์และมิวสิกวิดีโอ บริษัทผลิตภาพยนตร์และบริการแพลตฟอร์มวิดีโออ้ายฉีอี้ของจีน เป็นเจ้าของวิดีโอที่มีผู้ชมมากที่สุดสี่ในสิบอันดับแรก
มิวสิกวิดีโอยอดนิยม
จากมิวสิกวิดีโอที่มีผู้ชมมากที่สุดสิบอันดับแรก มีสองศิลปินที่มีวิดีโอมากกว่าหนึ่งรายการ ได้แก่ บีทีเอส ห้ารายการและ แบล็กพิงก์ สามรายการ
ในเดือนกันยายน 2019 ยูทูบได้เปลี่ยนนโยบายเกี่ยวกับจำนวนการดูวิดีโอ และไม่รวมการดูโฆษณาแบบชำระเงินจากสถิติตลอด 24 ชั่วโมง
มาร์ลบะระ
มาร์ลบะระ (Marlborough) เป็นชื่อในภาษาอังกฤษ อาจหมายถึง:
เรอเน อาดเลอร์
เรอเน อาดเลอร์ (René Adler) นักฟุตบอลอาชีพชาว เยอรมัน ในตำแหน่ง ผู้รักษาประตู ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสร ฮัมบวร์ค ในศึก บุนเดิสลีกา และ ทีมชาติเยอรมัน นอกจากนี้อ๊าดเลอร์ยังเป็นรองกัปตันทีมให้กับฮัมบวร์คอีกด้วย
เรอเนเป็นลูกชายของ เยนส์ อ๊าดเลอร์ อดีตผู้รักษาประตู ทีมชาติเยอรมันตะวันออก ซึ่งเป็นนักฟุตบอลคนสุดท้ายที่ได้ลงเล่นในนามทีมชาติเยอรมันตะวันออก
เรอเนเข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสร เฟาเอฟเบ ไลป์ซิก ทีมในบ้านเกิดเมื่อ ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ขณะอายุเพียง 6 ปีกระทั่งได้ย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของ ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน เมื่อ ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ขณะอายุได้ 15 ปี
กระทั่ง ค.ศ. 2002 ขณะมีอายุได้ 17 ปีเรอเนได้ขึ้นมามีชื่อในทีมสำรองของสโมสรเลเวอร์คูเซินต่อมาใน ค.ศ. 2006 เมื่ออายุได้ 21 ปีได้ก้าวขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่โดยเป็นมือ 2 ต่อจาก ฮันส์ ยอห์ก บุทท์ มือ 1 ของทีมในขณะนั้นกระทั่งบุทท์ได้รับบาดเจ็บอ๊าดเลอร์จึงได้ขึ้นมาเป็นมือ 1 เป็นการชั่วคราวแต่ด้วยฟอร์มที่ดีทำให้เขาได้รับความไว้วางใจและสามารถยึดตำแหน่งมือ 1 เป็นการถาวรทำให้บุทท์ตัดสินใจย้ายออกจากถิ่น ไบอารีนา สนามเหย้าของทีมเลเวอร์คูเซินในที่สุด
1985
สนามกีฬาไซตามะ 2002
สนามกีฬาไซตามะ 2002 (Saitama Stadium 2002) หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่าสนามกีฬาไซตามะ หรือไซซูตะ  เป็นสนามฟุตบอล
สนามกีฬาไซตามะ 2002 สร้างขึ้นสำหรับฟุตบอลโลก 2002 โดยเฉพาะ เป็นสนามที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโดยเฉพาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชีย และมักได้รับเลือกให้ใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลนัดเหย้าของทีมชาติญี่ปุ่นนัดสำคัญหลายครั้ง อันเนื่องมาจากความปรารถนาของผู้นิยมกีฬาฟุตบอลเอง ปัจจุบัน สนามกีฬาไซตามะ 2002 ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้าของสโมสรฟุตบอลเจลีก (J. League football clubs) ของทีมฟุตบอลอูราวะ เรดไดมอนส์ (Urawa Red Diamonds)
ที่ตั้ง
ตั้งอยู่ที่เขตมิโดริ นครไซตามะ จังหวัดไซตามะ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟอูราวะ-มิโซโนะ ใช้เวลาเดินทางโดยการเดินประมาณสิบห้าถึงยี่สิบนาที
รถไฟ
โดยสารรถไฟสายไซตามะลงที่สถานีอูราวะ-มิโซโนะ
รถยนต์
หากเดินทางจากพื้นที่โตเกียวใช้ทางด่วนสายโทโฮกุ ออกที่อูราวะ  ใช้เวลาอีกสิบนาทีก็จะถึงสนาม
ประวัติ
สนามกีฬาไซตามะ 2002 สร้างโดยบริษัท โดยเริ่มโครงการใน ค.ศ. 1987 เมื่อแรกได้ออกแบบให้รองรับผู้ชมสี่หมื่นคน ต่อมาขยายเป็นหกหมื่นคน และก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 2001 เพื่อใช้จัดฟุตบอลโลก 2002 โดยเฉพาะ เมื่อสร้างเสร็จพบว่าจุคนได้หกหมื่นสามพันเจ็ดร้อยคน แต่เนื่องจากเหตุผลในการแบ่งฟากผู้ชม จึงจุคนได้จริงเพียงหกหมื่นสองพันสามร้อยคน ในฟุตบอลโลก 2002 นั้น สนามกีฬาดังกล่าวได้ใช้สำหรับการแข่งขันสี่คู่ รวมถึงคู่ญี่ปุ่นกับเบลเยียมซึ่งแข่งประเดิมเทศกาล กับคู่รอบรองชนะเลิศระหว่างบราซิล-ตุรกี
การแข่งขันฟุตบอลโลกปี 2002 ที่ใช้สนามแห่งนี้
บราซิลเข้าชิงชนะเลิศกับเยอรมนีโดยบราซิลสามารถเอาชนะเยอรมัน 2-0 ที่สนามโยโกฮามะ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2002
สาวแว่น
สาวแว่น ("glasses girl"; glasses-wearing girl) หมายถึง หญิงสาวที่สวมแว่นตาจนเป็นบุคลิกลักษณะ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อหญิงนั้นน่ารักเหมือนตัวละครในอนิเมะมังงะ คำนี้เดิมผู้คลั่งอนิเมะมังงะใช้เรียกตัวละครหญิงสวมแว่น ต่อมาขยายไปหมายถึงหญิงสาวในโลกจริงหรือในอนิเมะมังงะก็ได้
สาวแว่น ไม่ว่าที่เป็นมนุษย์จริง หรือตัวละคร อาจสวมแว่นเพราะมีปัญหาทางสายตาหรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นข้อพิจารณาของคำว่า "สาวแว่น" อนึ่ง ไม่ถือกันด้วยว่า แว่นเป็นวัตถุเร้ากามารมณ์ (fetish) เหมือนอย่างเครื่องแบบนักเรียนของสาวในชุดนักเรียน (seifuku) หรือชุดของสาวใช้ (meido)
ในอนิเมะและมังงะ มักแสดงภาพสาวแว่นว่า เป็นพวกมีโลกส่วนตัวสูง โดยเฉพาะพวกหนอนหนังสือหรือบ้าคอมพิวเตอร์ในเรื่องวัฒนธรรมร่วมสมัย และมักไม่เข้าสังคมในโลกจริง ตัวอย่างของสาวแว่นทำนองนี้ คือ ฮาเซกาว่า จิซาเมะ (Hasegawa Chisame) จากมังงะเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (Negima! Magister Negi Magi) ของเค็ง อะกะมะสึ (Ken Akamatsu)
นอกจากนี้ ในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่น มักมีทัศนคติโดยทั่วไปว่า สาวแว่นเป็นนักเรียนหญิง มีนิสัยเรียบร้อย มีเสน่ห์ แต่บางครั้งชอบเอาแต่ใจและชอบบงการ สาวแว่นทำนองนี้ปรากฏให้เห็นบ่อยเป็นตัวละครประเภท "หัวหน้าห้อง" (いいんちょう iinchō, อีนโช; class representative) ซึ่งมักเป็นที่เคารพเลื่อมใสของนักเรียนดี และมักถูกนักเรียนเหลวไหล (slacker) ล้อเลียนเสมอ ตัวอย่างเช่น ทาคาระ มิยูกิ (Takara Miyuki) จากมังงะเรื่อง ลัคกี้ สตาร์ (Lucky Star) ของคะงะมิ โยะชิมิซุ (Kagami Yoshimizu) และมิโดริคาวะ เลตัส (Midorikawa Letasu) จากมังงะเรื่อง โตเกียวเหมียวเหมียว (Tokyo Mew Mew) ของเรโกะ โยะชิดะ (Reiko Yoshida)
สำหรับผู้ชายที่ใส่แว่นนั้นเรียก "หนุ่มแว่น" (メガネ男子 meganedanshi, เมะงะเนะดันชิ) ส่วนในทางวิชาการ เรียกการเกิดกามารมณ์ต่อบุคคลที่สวมแว่นว่า "การเกิดอารมณ์เพศจากแว่นสายตา" (glasses fetishism)
ปักษ์
ปักษ์ คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน (มีรากศัพท์จาก ปักษฺ ใน ภาษาสันสกฤต) ปักษ์นับตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปฏิทินฮินดู และปรับใช้ตามประเพณีไทย ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า ศุกลปักษ์ และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า กาฬปักษ์ ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน ขึ้นอยู่กับการกำหนดให้เดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน เนื่องจาก ดวงจันทร์ โคจรรอบ โลก กินเวลา 29.530588 วัน
ปักษ์ ยังใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ ปักษ์แรก หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ ปักษ์หลัง หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม 2
กลุ่ม 2 ของ การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก ประกอบไปด้วยหกทีม: สเปน, สโลวาเกีย, ไอซ์แลนด์, แอลเบเนีย, เอสโตเนีย, และ ไอร์แลนด์เหนือ. องค์ประกอบของเก้ากลุ่มใน รอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม จะถูกตัดสินโดยการจับสลากในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560, กับทีมที่ถูดจัดวางสอดคล้องกับพวกเขา การจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์.
นัด
เวลาคือ CET/CEST.
แท็กทีม
แท็กทีม (tag team) เป็นประเภทของมวยปล้ำอาชีพที่มีการแข่งระหว่างทีมของนักมวยปล้ำหลายคน ซึ่งแท็กทีมอาจประกอบด้วยนักมวยปล้ำที่ปกติจะปล้ำในการแข่งประเภทเดี่ยว แต่โดยทั่วไปแล้วประกอบด้วยทีมที่จัดตั้งขึ้นซึ่งต่อสู้กันเป็นประจำในฐานะหน่วยหนึ่ง รวมถึงมีชื่อทีมและเอกลักษณ์
ทั้งนี้ การแข่งแบบทีมเป็นหลักสำคัญของมวยปล้ำอาชีพตั้งแต่ช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ยี่สิบ และการเลื่อนตำแหน่งส่วนใหญ่ได้อนุมัติส่วนแชมป์สำหรับแท็กทีม
ประวัติ
แท็กทีมชิงแชมป์ "โลก" ได้มีการเลื่อนตำแหน่งในซานฟรานซิสโกเมื่อช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 แมตช์แท็กกับทีมชายสามคนได้รับการพัฒนา และในบางพื้นที่ มีการจัดตั้งหมวดแชมป์สำหรับทีมเหล่านี้ แต่แนวคิดนี้ไม่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง นอกประเทศเม็กซิโก แมตช์แท็กหลายคนได้รับการมองว่าเป็นการดึงดูดความสนใจพิเศษ
โครงเรื่องทั่วไปคืออดีตคู่แท็กทีมที่ทะเลาะกัน ซึ่งจะจุดประกายความบาดหมางอย่างสม่ำเสมอ สิ่งนี้สามารถใช้เมื่อสมาชิกคนหนึ่งถูกเรียกให้พัฒนากิมมิกใหม่
โต้วเหมี่ยว (จักรพรรดิฮั่นฮวน)
โต้วเหมี่ยว (竇妙: สิ้นพระชนม์ 172) ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีหฺวันซื่อ (Empress Huansi) เป็นจักรพรรดินีระหว่าง ราชวงศ์ฮั่น พระนางเป็นจักรพรรดินีองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิฮั่นหฺวัน หลังจากพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 168 พระนางเป็นผู้สำเร็จราชการสำหรับผู้สืบทอดของเขา จักรพรรดิหลิง ความช่วยเหลือโดยพระบิดาของพระนาง เตาบู และบัณฑิต ลัทธิขงจื๊อ ตันผวน (陳蕃) แต่ เตาบู และ ตันผวน มีความขัดแย้งอย่างหนักกับ ขันที ที่ทรงอำนาจ ต่อมาในปี ค.ศ. 168 พวกเขาพ่ายแพ้และถูกสังหาร หลังจากนั้น พระนางถูกกักบริเวณกระทั่งพระนางสิ้นพระชนม์
ภูมิหลังของครอบครัวและการอภิเษกกับจักรพรรดิฮั่นหฺวัน
ไม่รู้ว่าจักรพรรดินีพระพันปีหลวงโต้วประสูติเมื่อไร. เตาบู พระบิดาของพระนางเป็นขุนนางระดับล่างในช่วงการปกครองของจักรพรรดิฮั่นฮวนและปราชญ์ขงจื๊อที่มีชื่อเสียง; เขามาจากภูมิหลังของขุนนาง, เป็นทายาทของ โต้ว หรง (竇融), ซึ่งมีส่วนอย่างมากในการฟื้นฟูราชวงศ์ฮั่นภายใต้ จักรพรรดิฮั่นกวังอู่. ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องภูมิหลังทางครอบครัวของพระมารดาของพระนาง.
อันธพาล
อันธพาล (Gangster) ภาพยนตร์ไทยแนวอาชญากรรม ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดย ก้องเกียรติ โขมศิริ
โต้วเหมี่ยว (จักรพรรดิฮั่นฮวน)
ภูมิหลังของครอบครัวและการอภิเษกกับจักรพรรดิฮั่นหฺวัน
ใน ค.ศ. 165, ในช่วงเวลาที่จักรพรรดิฮั่นหฺวันปลดจักรพรรดินีองค์ที่สองของพระองค์ จักรพรรดินี เติ้งเมิ่งนฺหวี่, โต้วเหมี่ยว กลายเป็นจักรพรรดินีของจักรพรรดิ. อย่างไรก็ตาม, จักรพรรดิฮั่นหฺวันไม่ชอบพระนาง. ต่อมาในปีนั้น, เมื่อเลือกจักรพรรดินีองค์ใหม่, พระนางก็ได้รับการพิจารณา. จักรพรรดิฮวนต้องการสถาปนาพระสนมเทียน เฉิง (田圣) สนมคนโปรดของพระองค์แต่ขุนนางนำโดย ตันผวน คัดค้านเนื่องจากพระสนมเทียนชาติกำเนิดต่ำต้อย.
อันธพาล
เรื่องย่อ
จ๊อด และ แดง เป็นนักเลงคู่หูกัน โดยที่จ๊อดยอมเดินตามหลังแดง ทั้ง ๆ ที่อาวุโสกว่า เพราะแดงเคยช่วยจ๊อดมาก่อน ขณะที่ทั้งคู่กำลังมีชื่อ เฮียเซ้ง ปังตอ นักเลงตรอกสลักหิน ขัดแย้งกับเฮียหลอเรื่องการเก็บส่วย แดงแสดงเจตนาว่าจะไม่ยอมเฮียเซ้ง จ๊อดจึงเอาด้วย จ๊อดสร้างชื่อขึ้นมาด้วยการสังหารเฮียเซ้ง จากการมัดมือด้วยเชือกแล้วดวลมีดกัน
ในขณะนั้น บริเวณตรอกสลักหิน หัวลำโพง จนถึง ตึก 7 ชั้น ในเยาวราช มีแก๊งอิทธิพลที่คุมโดยนักเลงจีนฉายา "สี่คิงส์" ที่ทำสิ่งผิดกฎหมายหมดทุกอย่าง ทั้งบ่อนการพนัน, ยาเสพติด, ค้าผู้หญิง โดยมีก๋ง เป็นเสมือนประมุขของแก๊งเหล่านี้ เมื่อก๋งเสียไปด้วยความชรา เฮียล้อจึงขึ้นพยายามมามีอิทธิพลแทน แต่ก็ขัดแย้งกับกำนันโต้ง กำนันท้องถิ่น ขณะที่ธง และเปี๊ยก 2 เด็กหนุ่มวัยรุ่นผู้ที่ชื่นชอบแดงและจ๊อด เสมือนต้นแบบ จึงเข้ามาอยู่ในแก๊งด้วย ซึ่งในแก๊ง ปุ๊ ฉายา ระเบิดขวด เป็นผู้ที่บ้าคลั่งที่สุด ชอบข่มขืนและรังแกผู้หญิง จึงขัดแย้งกับแดง ซึ่งเป็นสุภาพบุรุษกว่า จ๊อดจึงตามไปยิงปุ๊ด้วยปืนลูกซองสั้น แต่กระบอกปืนแตกพลาดไปโดนผู้หญิงคนหนึ่งเข้าตาย จึงถูกจับเข้าคุก ส่วนแดงก็เกิดอุบัติเหตุรถคว่ำตายขณะเดินทางไปภาคใต้ เพื่อหวังจะไปสร้างเครือข่ายใหม่ที่นั่น ส่วนปุ๊และดำก็ขัดแย้งกันเอง จนยิงกันตายทั้งคู่ในที่สุด
เมื่อพ้นโทษออกมา หลังจากจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ทำการรัฐประหาร ทหารก็ขึ้นเป็นใหญ่ ผู้การคำนึง นายทหารคนใหม่ต้องการจะกำจัดอิทธิพลของแก๊งเหล่านี้ ด้วยการใช้วิธีการข่มขู่ จนในที่สุด น้าหำ คนสนิทคนหนึ่งของเฮียล้อก็หักหลังด้วยการเป็นสายให้แก่ทหาร เฮียล้อจับได้ จึงสังหารพลอย ลูกสาวของน้าหำ ขณะที่ธงและเปี๊ยกก็แตกกัน เมื่อธงเห็นว่าจ๊อด  หลังพ้นโทษออกมา เปลี่ยนไปไม่เหี้ยมโหดเหมือนเดิม จึงไปอยู่กับเฮียล้อ ส่วนกำนันโต้งก็ถูก โอวตี๋ สมาชิกในแก๊งผู้ถนัดการใช้ปืนกลสังหารด้วยการทุบหัวด้วยหินที่ไร่อ้อย และยังตามไปยิงผู้การคำนึงพร้อมกับธง
ในที่สุด เมื่อกลุ่มของจ๊อดไม่เป็นที่ต้องการของเฮียล้อแล้ว ทั้ง 2 ฝ่ายจึงเปิดฉากยิงกันอย่างบ้าระห่ำ
เบื้องหลังและคำวิจารณ์
อันธพาล เป็นเสมือนเป็นภาคต่อหรือตอนต่อให้สมบูรณ์จาก 2499 อันธพาลครองเมือง ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวของแก๊งนักเลงอันธพาลวัยรุ่น ที่มักขัดแย้งกันและไล่ฆ่าฟันอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย ซึ่งถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
ในครั้งนี้ ได้ ก้องเกียรติ โขมศิริ ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ ซึ่งเป็นผู้กำกับรุ่นใหม่ที่ได้รับการจับตามองจากผลงานเรื่องก่อนหน้านี้หลายเรื่อง ในครั้งนี้เป็นภาพยนตร์ที่เล่าจากมุมมองของตัวผู้กำกับเอง