cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทฤษฎีบทของวิลสัน
การพิสูจน์
ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่า ถ้า p เป็นจำนวนเฉพาะคี่ แล้วเซต G = (Z/pZ) × = {1, 2, ... p − 1} จะอยู่ในรูปกรุปภายใต้การคูณมอดุโล pได้ นั่นหมายความว่า สำหรับแต่ละสมาชิก i ใน G จะมีสมาชิกผกผัน j ใน G ที่ทำให้ ij ≡ 1 (mod p) ได้อย่างเดียว. ถ้า i ≡ j (mod p) แล้วจะทำให้ i2 − 1 = (i + 1) (i − 1) ≡ 0 (mod p) จาก p เป็นจำนวนเฉพาะ ทำให้ i ≡ 1 หรือ −1 (mod p), นั่นคือ i = 1 หรือ i = p − 1.
หรือกล่าวได้ว่า 1 และ p − 1 เท่านั้น ที่เป็นตัวผกผันกับตัวเอง แต่สมาชิกตัวอื่นๆใน G จะมีตัวผกผันที่แตกต่างกัน ดังนั้น ถ้าจับคู่สมาชิกตัวที่ผกผันกันใน G และคูณทั้งหมดเข้าด้วยกัน จะได้ผลคูณเท่ากับ -1 ตัวอย่างเช่น ถ้า p = 11 จะได้
สำหรับบทกลับ ให้ n เป็นจำนวนประกอบ ที่ทำให้ (n − 1) ! ≡ −1 (mod p), ดังนั้น n จะมีตัวหารแท้ d ซึ่ง 1 < d < n ดังนั้น d หาร (n − 1) ! ลงตัว แต่ d หาร (n − 1) ! + 1 ลงตัวด้วย ดังนั้น d หาร 1 ลงตัว เกิดข้อขัดแย้ง
บทกลับ
บทกลับของทฤษฎีบทของวิลสันกล่าวไว้ว่า สำหรับจำนวนประกอบ n > 5
เหลือกรณีที่ n = 4 ซึ่ง 3! สมภาคกับ 2 โมดุโล 4
โรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ
ประวัติ
ซึ่งในเวลาต่อมา ทางราชการได้มีการขยายการศึกษาไปถึงหัวเมือง จึงได้โอนกิจการโรงเรียนนี้เป็นของรัฐ และให้ชื่อใหม่ว่า โรงเรียนประจำจังหวัดสมุทรสาคร "บำรุงวิทยา"
1. เป็นสถานศึกษาที่จัดกิจกรรมการเรียนการสอนจริยศึกษาได้ดีเด่นประจำปีการศึกษา 2529 2. เป็นโรงเรียนผู้นำการใช้หลักสูตร ซึ่งจัดหลักสูตรดีเด่น 3. เป็นโรงเรียนปฏิบัติการตัวอย่างนิเทศงานวิชาการภายในโรงเรียน 4. โรงเรียนได้รับโล่รางวัลที่ 1 จากสำนักงานคณะกรรมวัฒนธรรมแห่งชาติ เนื่องในการประกวดมารยาทเยาวชนในสถานศึกษาระดับจังหวัด ปีการศึกษา 2529 5. เป็นโรงเรียนปฏิบัติการตัวอย่างโครงการส่งเสริมสุขภาพอนามัยภายในโรงเรียน
- โรงเรียนได้รับรางวัลชนะเลิศของเขตการศึกษา 1 ตามโครงการรณรงค์รักษาสิ่งแวดล้อมในสถานศึกษาได้รับเกียรติบัตรของกรมสามัญศึกษา ที่เป็นโรงเรียนปฏิบัติงานตามนโยบายกรมสามัญศึกษาได้ดีเด่น - ได้รับคัดเลือกเป็นสถานศึกษาที่จัดจริยศึกษาดีเด่น ระดับมัธยมศึกษาของจังหวัดสมุทรสาคร
- ก่อสร้างอาคาร 7 ชั้น งบประมาณ 26,900,000 บาท - ตั้ง ศูนย์แพร่ภาพเพื่อการศึกษา - ได้รับรางวัล โรงอาหารระดับดีมาก จากกรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข - ได้รับรางวัลเกียรติบัตร ว่าเป็นสถานศึกษาที่จัดกิจกรรมการเรียนการสอนจริยศึกษาดีเด่น พ.ศ. 2541
จอห์น ลอรีไนติส
จอห์น ลอรีไนติส (John Laurinaitis; 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1962)   เป็นโปรดิวเซอร์อาวุโสและนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกันใช้ชื่อว่า จอห์นนี เอจ (Johnny Ace) ทำงานอยู่กับWWEเป็นอดีตรองประธานฝ่ายบุคลากรของ WWE เป็นน้องชายของโจ ลอรีไนติส (โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล) อดีตนักมวยปล้ำ WWE พี่ชายของมาร์คัส ลอรีไนติส (เดอะเทอร์มิเนเตอร์) และมีหลานชาย เจมส์ ลอรีไนติส ซึ่งยังอยู่วงการอเมริกันฟุตบอลโดยเล่นในตำแหน่งไลน์ให้กับทีม St.Louis Ram
โรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ
ประวัติ
- การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยมอบโรงเรียนสีเขียวให้แก่ทางโรงเรียน - จัดทำห้องอินเทอร์เน็ต - เข้ารับการประเมินคุณภาพการศึกษาเป็นปีที่ 2 - เปิดเว็บไซต์โรงเรียน ใช้โดเมนเนมจากโครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย (School Net)
จอห์น ลอรีไนติส
ประวัติ
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์ จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
โรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ
ประวัติ
- เป็นห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ของ สสวท.
จอห์น ลอรีไนติส
ประวัติ
จอห์นยังคงขึ้นปล้ำจนในช่วงปี 1995 - 1996 เขาได้รับโหวตเสียงในฐานะแมตช์ 5 ดาว โดยปี 1995 จับคู่กับ สตีฟ วิลเลยมส์ เจอกับ มิตสึฮะรุ มิซะวะ และ เคนตะ โคะบะชิ ในวันที่ 4 มีนาคม 1995 และวันที่ 7 มิถุนายน 1996 มิตสึฮะรุ มิซะวะ และ จุน อะกิยะมะ ซึ่งยังได้รางวัลแมตช์แห่งปีอีกด้วย จนถึงปี 2000 เขาประกาศอำลาบนสังเวียนและบินกลับมาอเมริกาโดยไปรับตำแหน่งบูเกอร์ที่ WCW จนเจ๊งเลยย้ายมา WWE ในตำแหน่ง road agent ทำหน้าที่ตรงนี้จนในปี 2004 เขามารับหน้าที่ในฝ่ายบุคลากรจนในปี 2007 ได้เลื่อนตำแหน่งในฐานะหัวหน้าฝ่ายบุคลากรจนถึงปัจจุบัน
โรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ
ประวัติ
- เปิดศูนย์อาเซียน ประชาคมอาเซียน เป็นโรงเรียน Sister School เรียนภาษาต่างประเทศภาษาที่ 2 คือภาษาพม่า - เข้าร่วมโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล เรียนภาษาต่างประเทศภาษาที่ 2 คือภาษาอังกฤษ, ภาษาจีน และภาษาฝรั่งเศส
จอห์น ลอรีไนติส
ประวัติ
ตลอดระยะเวลากับการทำหน้าที่นี้ เขาต้องเจอเรื่องราวมากมายและทำหน้าที่เป็นเหมือนกันชนทั้งสองฝ่ายคือนักมวยปล้ำและฝ่ายบริหาร ซึ่งเขาทำงานโดยตรงกับ วินซ์ แม็กแมน ถ้าพลาดนิดเดียวมีสิทธิ์โดนด่าได้ตลอดเวลา ซึ่งเขาก็โดนมาแล้วในช่วงเหตุการณ์ที่ ซีเอ็ม พังก์ เคยจะลาออก แล้วช่วงหนึ่ง แต่เขาไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ ภายหลังเรื่องจบลงที่พังก์ต่อสัญญา นอกจากนี้ยังมีอีกหลายคนที่เคยมีปัญหากับโลรีนายติส ซึ่งสร้างความเครียดให้เขาไม่น้อย แต่ถึงยังไงเขาก็จะพยายามทำให้สมกับที่วินซ์ไว้ใจมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในเดือนตุลาคม 2011 วินซ์ได้แต่งตั้งให้โลรีนายติส เป็นผู้จัดการทั่วไปชั่วคราวของรอว์ ต่อมาได้มีเรื่องกับพังก์เจ้าของแชมป์ WWE  ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) โลรีนายติสได้เป็นกรรมการพิเศษในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์ WWE ระหว่าง พังก์กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และเป็นพังก์ที่เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ WWE ไปได้
โรงเรียนสมุทรสาครบูรณะ
ประวัติ
- ได้รับการรับรองให้เป็นโรงเรียนแกนนำการใช้หลักสูตรสถานศึกษา 2551
จอห์น ลอรีไนติส
ประวัติ
ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) โลรีนายติสออกมาพร้อมกับเดวิด โอทังกา โดยออกมาประกาศเรื่องสำคัญว่าเขาต้องการจะเป็นผู้จัดการควบทั้งรอว์และสแมคดาวน์ โดยอัลเบร์โต เดล รีโอออกมาและสนับสนุนโลรีนายติส จากนั้นมาร์ก เฮนรีออกมาสนับสนุนอีกคน และบอกว่าทีโอดอร์ ลองเป็นอันธพาล สองสัปดาห์ก่อนเขาทำร้ายฉันและยังสั่งแบนอีกด้วย เฮนรีบอกกับโลรีนายติสว่าเราไม่เคยเจอกันแต่นายไม่ใช่คนที่ชอบรังแกคนอื่น ดังนั้นฉันคิดว่านายควรจะได้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์และสแมคดาวน์ จากนั้นคริสเตียนก็ออกมาสนับสนุนอีกคน และบอกว่าเขาโดนเชมัสเล่นงานข้อเท้า และยังโดนบิ๊กโชว์อัดจนคอแทบหัก แต่ลองก็ยังบังคับให้ฉันออกไปปล้ำจนต้องเจ็บซ้ำอีก ดังนั้นจึงขอสนับสนุนให้โลรีนายติสมาเป็นผู้จัดการแทน จากนั้นทุกคนก็ร่วมถ่ายรูปหมู่กันเพื่อประสานความสัมพันธ์อันดี ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ทีมของโลรีนายติสเอาชนะทีมของทีโอดอร์ ลองไปได้ทำให้ได้เป็นผู้จัดการควบทั้งรอว์ และสแมคดาวน์ และได้ตั้งสโลแกนว่า "People Power"
ในรอว์ 30 เมษายน โลรีนายติสออกมาบอกว่าคนที่จะเจอกับจอห์น ซีนา ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012) ออกมาแล้วคือเทนไซ ขึ้นเวทีมาเตรียมจะรุมซีนา ที่ไหนได้ โลรีนายติสอัดใส่ซีนา จากด้านหลังแล้วบอกว่าคนที่จะเจอกับซีนาคือเขานั่นเอง โลรีนายติสเหวี่ยงซีนาไปอัดมุมเวที ต่อด้วยเทนไซ ใช้ท่า Running Senton จากนั้นโลรีนายติสกระทืบซีนา แล้วเทนไซก็ลากเอาแขนข้างเจ็บของซีนาไปอัดเสาเวทีแล้วให้โลรีนายติสกระทืบซ้ำปิดท้ายด้วยเก้าอี้เหล็ก ก่อนจะเดินจากไป บิ๊กโชว์ ได้ล้อเลียนเสียงของโลรีนายติส ในศึกรอว์ (14 พฤษภาคม 2012) โลรีนายติสสั่งให้บิ๊กโชว์ ขอโทษที่ไปล้อเลียนเสียงของโลรีนายติส โดยบอกว่าถ้าบิ๊กโชว์ ไม่ขอโทษก็จะถูกไล่ออกจาก WWE และบิ๊กโชว์ก็ยอมขอโทษและยอมคุกเข่า แต่โลรีนายติสก็ไล่บิ๊กโชว์ ออกจาก WWE ในคืนเดียวกันโลรีนายติสออกมาล้อเลียนคนดูที่เชียร์ซีนาว่าเป็นไอ้พวกขี้แพ้ เพราะซูเปอร์สตาร์ที่คุณชอบก็สะท้อนถึงตัวตนคุณซีนาเป็นไอ้ขี้แพ้ ทำให้แฟนๆ ของเขาเป็นไอ้ขี้แพ้ด้วยมันแพ้เดอะ ร็อก และถูกบร็อก เลสเนอร์อัดเละซีนา ออกมาล้อเลียนโลรีนายติส และอีฟ ทอร์เรสก็ออกมายื่นแฟกซ์ให้อ่าน ซีนาแย่งเอาไปอ่าน บอกว่าเป็นแฟกซ์จากสำนักงานใหญ่ WWE สั่งให้แมตช์ระหว่าง ซีนากับโลรีนายติส เป็นแมตช์ตัวต่อตัว ห้ามมีผู้ติดตาม ไม่มีกรรมการพิเศษ ชนะด้วยการกดหรือซับมิชชั่นเท่านั้น ถ้าซูเปอร์สตาร์คนไหนเข้ามาก่อกวนจะถูกไล่ออกทันที และถ้า โลรีนายติส แพ้ก็จะถูกไล่ออกเช่นกัน โลรีนายติสตบหน้าซีนา ก่อนจะเดินจากไป ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต โลรีนายติสสามารถเอาชนะซีนามาได้จากการช่วยเหลือของบิ๊กโชว์ ที่ถูกไล่ออกไปแล้ว
ในรอว์ 18 มิถุนายน โลรีนายติสออกมากล่าวอำลาแฟนๆ บอกว่าก่อนจะถูกไล่ออกเขาได้จัดแมตช์ในศึกรอว์ คืนนี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว คือ ซีนาเจอกับ บิ๊กโชว์, โอทังกา และตัวเขาเอง โดยก่อนเริ่มแมตช์ บิ๊กโชว์เอาไมค์มากล่าวขอบคุณโลรีนายติสที่มอบสัญญาพิเศษให้กับเขา แต่เขาได้พิสูจน์แล้วว่าเขาสามารถจัดการกับซีนาได้ด้วยตัวคนเดียว ดังนั้นคืนนี้เขาจะไม่ขอปล้ำแมตช์นี้ บิ๊กโชว์เดินจากไป จนเหลือเพียงโลรีนายติสกับโอทังกา สุดท้ายโลรีนายติสก็ถูกโอทังกา ทิ้งให้ปล้ำคนเดียว เพราะแกล้งทำเป็นเจ็บ ซีนาเลยจัดการใส่ Attitude Adjustment เล่นงานใส่โลรีนายติสไปสองรอบ และใส่ท่า STF จนตบพื้นยอมแพ้ไป
โลรีนายติสได้ลาออกจากตำแหน่งรองประธานฝ่ายบุคลากรของสมาคม WWE แล้ว แต่ทั้งนี้เขาจะยังอยู่กับสมาคมต่อไปในตำแหน่งโปรดิวเซอร์ มีหน้าที่ช่วยเหลือแนะนำนักมวยปล้ำในการปล้ำแต่ละแมตช์ โลรีนายติสกล่าวว่าเขารู้สึกเหนื่อยกับงานที่มากมายของเขา ทั้งต้องเข้าออฟฟิศที่สแตมเฟิร์ด, คอนเน็คติคัต และยังต้องร่วมเดินทางไปกับคณะของ WWE ตลอด แถมต้องปรากฏตัวในรายการ, เขียนบท แต่อันที่จริงแล้วเขาถูกถอดชื่อออกจากตำแหน่งไปได้สักระยะหนึ่งแล้ว โดยคนที่มาแทนก็คือ ทริปเปิล เอช ส่วนโอกาสที่เขาจะกลับมาสู่รายการโทรทัศน์ก็น่าจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้ โดยขณะนี้ตามเนื้อเรื่องแล้วเขาถูกไล่ออกไปแล้ว แต่ก็ยังปรากฏตัวในเฮาส์โชว์อยู่ประปราย รวมถึงยังมีการวางคิวเอาไว้ให้เขาอีกหลายรายการในช่วงเดือนกันยายน เป็นต้นไป
โลรีนายติสปรากฏตัวอีกในช่วงพิเศษครบรอบ 15 ปีของ สแมคดาวน์ วันที่ 10 ตุลาคม 2014 ตอนของสแมคดาวน์ ที่เขาจัดตั้งทีมที่จะเผชิญหน้ากับทีมเท็ดดี ลอง ที่จะได้รับการพิจารณาเป็นผู้จัดการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ สแมคดาวน์ และทีมของเขาแพ้
ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำอาชีพในสหรัฐ
ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำอาชีพในสหรัฐ เริ่มตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่ถูกมองว่าเป็นกีฬาที่ถูกกฎหมาย
ในเวลาต่อมาถึงยุคโทรทัศน์คริสต์ทศวรรษ 1950 และโทรทัศน์เคเบิลในคริสต์ทศวรรษ 1980 มวยปล้ำอาชีพเริ่มปรากฏในสื่ออย่างเต็มตัว โดยเข้าถึงผู้ชมได้ไม่มากนัก และกลายเป็นปรากฏการณ์สากลที่มีการขยายตัวของ เวิลด์ไวด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (WWF) ตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 มวยปล้ำอาชีพประสบความสำเร็จทั้งในด้านผู้ชมและความสำเร็จทางการเงินในช่วงเวลาที่มีการแข่งขันที่รุนแรงระหว่างการแข่งขัน เช่น WWF ,เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง, และเอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง
ลักษณะของมวยปล้ำอาชีพเปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเพื่อให้เหมาะกับโทรทัศน์เพิ่มลักษณะของตัวละคร และคาแรกเตอร์ โทรทัศน์ยังช่วยนักมวยปล้ำหลายคนบุกเข้าไปในสื่อกระแสหลักกลายเป็นดาราที่มีอิทธิพลและไอคอนของวัฒนธรรม ในสหรัฐ ยุคทองแรกของมวยปล้ำอาชีพในคริสต์ทศวรรษ 1940-1950 ซึ่งมี Gorgeous George เป็นความนิยมหลัก ตามมาในยุคทองที่ 2 ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 – 1990 ที่มีความนิยมหลักคือ Ric Flair, Andre the Giant, Hulk Hogan, Shawn Michaels, Bret Hart, Sting, The Undertaker, Stone Cold Steve Austin, The Rock, Kurt Angle, และTriple H
Carnival days
มวยปล้ำอาชีพในมุมมองของนักแสดงที่จ่ายเงิน เพื่อชมความบันเทิงในการแข่งขัน เริ่มขึ้นในช่วงหลังสงครามกลางเมืองอเมริกา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และ 1870
ยุค "Farmer" Burns and Frank Gotch
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 - ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มวยปล้ำถูกครอบงำโดยMartin "Farmer" Burns และลูกศิษย์ของเขา Frank Gotch
การขยายตัวของสมาคมมวยปล้ำ
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1887 Evan Lewis ชนะ Joe Acton ในการชิงแชมป์ American Catch-as-Catch-Can championship ในเมืองชิคาโก ในเวลาต่อมา สมาคมมวยปล้ำทุกแห่งได้สร้างตำแหน่งแชมป์ขึ้นมาเอง ขณะที่สมาคมกำลังพยายามจะกลายเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงการคว้าแชมป์จากคู่แข่งให้สำเร็จ
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 และ 1940 สมาคมมวยปล้ำขนาดเล็กมีการแข่งขันที่รุนแรงซึ่งมักขโมยและ "บุกรุก" บริษัทคู่แข่งเพื่อเอาชนะแฟน ๆ ด้วยการแข่งขันระหว่างสมาคมที่เกิดขึ้นทั่วประเทศ ในปี ค.ศ. 1948 มวยปล้ำได้ก้าวสู่ยุคใหม่หลังจากที่มีการควบรวมกิจการกันระหว่าง บริษัทมวยปล้ำอิสระ ทีเป็นที่รู้จักในฐานะ National Wrestling Alliance (NWA) ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 - 1950 NWA เลือก Lou Thesz เพื่อรวมแชมป์โลกต่างๆ ให้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เส้นเดียวกัน
ยุคโทรทัศน์ (คริสต์ทศวรรษ 1950 –1970)
หลังจากการถือกำเนิดขึ้นของโทรทัศน์การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพเริ่มออกอากาศทั่วประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ในการเข้าถึงแฟนๆมากกว่าเดิม โดยเป็นช่วงเวลาของมวยปล้ำอาชีพที่ขยายมากขึ้น เนื่องจากความต้องการที่เพิ่มขึ้นและการขยายตัวของประเทศ ทำให้เป็นรูปแบบความบันเทิงที่ได้รับความนิยมและร่ำรวยกว่าทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งเรียกว่า ยุคทอง สำหรับอุตสาหกรรมมวยปล้ำ ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนแปลงทั้งในตัวละคร และความเป็นมืออาชีพของนักมวยปล้ำอันเป็นผลมาจากการอุทธรณ์ของโทรทัศน์
มันเดย์ไนท์ วอร์ (1995–2001)
นับตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 การเติบโตของ WWF ถูกขัดขวางโดยแบรนด์คู่แข่ง และคู่แข่งทางกฎหมายที่จู้จี้ คู่แข่งที่ใหญ่ที่สุดมาจาก WCW ซึ่งเป็นการแข่งขันสำหรับแฟน ๆ และมีอิทธิพลต่ออุตสาหกรรมในช่วงปี 1997 ถึง 1998 WWF ถูกบังคับให้เปลี่ยนแปลงรูปแบบ เพื่อเอาชนะการแข่งขันปรับปรุงรูปแบบ ด้วยคาแรกเตอร์แบบนองเลือดความรุนแรง,หยาบคาย ,เซ็กส์ มากขึ้น ในการเข้าสู่ยุคของ Attitude Era ได้อย่างรวดเร็ว ครอบงำรูปแบบของคู่แข่ง มุ่งเน้นไปทางวัยรุ่นที่มากขึ้นกว่าที่เคยมีมา และทำให้ WWF ฟื้นสถานะเป็น บริษัทชั้นนำของมวยปล้ำ
ภาพพจน์ของ WCW เปลี่ยนไปเมื่อ เอริก บิสชอฟฟ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็น รองประธานกรรมการผู้บริหารของ WCW ในปลายปี ค.ศ. 1993 เขาได้เซ้นสัญญากับอดีตนักมวยปล้ำสตาร์ของ WWF ดังมาหลายคน ทำให้ WWF เริ่มประสบปัญหาทันที และเริ่มสร้างสตาร์ใหม่ มันเดย์ไนท์ วอร์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1995 เมื่อ WCW เริ่มต้นรายการ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู มันเดย์ ไนโตร โดยแข่งกับ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี รอว์ ในขณะที่การเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของสงครามได้ขยายตัวขึ้นในปี ค.ศ. 1996 และการก่อกำเนิดของกลุ่มนักมวยปล้ำอธรรม นิวเวิลด์ออร์เดอร์ และช่วยให้ WCW ได้รับชัยชนะเรตติ้ง เมื่อพวกเขากลายเป็นกลุ่มมวยปล้ำอาชีพที่มีอิทธิพลมากที่สุด
ในขณะที่การแข่งขัน WWF และ WCW มีการผลิตสมาคมที่ 3 กำลังเติบโตขึ้นอย่างโดดเด่น NWA Eastern Championship Wrestling ได้เปลี่ยนชื่อสมาคมมาเป็ฯ "Extreme Championship Wrestling" (ECW) และออกจากสมาชิกของ NWA ECW ปรับรูปแบบมวยปล้ำมาเป็น hardcore style และทำให้ผู้ชมเห็นถึงระดับความรุนแรงที่ไม่เคยเห็นในมวยปล้ำ สไตล์ที่ไม่เหมือนกันของการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว และความกระหายเลือดของ ECW ทำให้แฟนๆ ได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มอายุ 18 - 25 ปี
ในปี ค.ศ. 1998 WWF ได้รับแรงกระตุ้นด้วยการเริ่มต้นยุค ยุคแอตติจูด McMahon เปลี่ยนรูปแบบใหม่เป็นหัวหน้าอธรรมอย่างวางอำนาจที่รู้จักในชื่อ Mr. McMahon ในขณะที่คาแรกเตอร์ที่น่าสนใจก็คือความบาดหมางที่สมจริงของ McMahon กับ Stone Cold Steve Austin ที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่า เป็นบริษัทที่ทำเงินมหาศาลให้กับบริษัท และกลายเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมสูงสุดของบริษัท ในช่วงเวลาที่ทำให้บริษัทนี้ครองส่วนแบ่งการแข่งขันได้เป็นอย่างดี นี่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในบรรดาโครงเรื่องของ McMahon และมันก็เกิดขึ้นเมื่อ Bischoff ได้สูญเสียความแข็งแรงของเขาในกิจการของ WCW ออสติน เป็นซูเปอร์สตาร์ชั้นนำของบริษัท ซึ่งได้รับการกล่าวขวัญถึงเบียร์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นที่ต่อต้านการใช้วีรบุรุษผู้ซึ่งต่อต้านนายจ้างของเขา
ในต้นปี ค.ศ. 1999 ทั้งสองรายการได้เรตติ้ง 5.0 ขึ้นไปและมีผู้ชมกว่า 10 ล้านคนใน Raw และ Nitro ทุกสัปดาห์ มวยปล้ำยังคงเติบโตเป็นนักมวยปล้ำทีทำสื่อกระแสหลัก ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1998 โมเมนตัมของ WWF ได้รับความนิยมในช่วงที่เหลือของสงครามโดย Raw ครอบครองเรตติ้ง Nitro ได้มากกว่า
การครอบงำของ WWE (2001– ปัจจุบัน)
ในปี ค.ศ. 2001 WWF กลายเป็นบริษัทที่โดดเด่นทุ่สุดในวงการมวยปล้ำอาชีพระดับโลก หลังจากเป็นจุดจบของคู่แข่งทั้งสองราย WCW และECW เมื่อ ECW อยู่ในช่องแคบทางการเงินเมื่อต้นปีและ Heyman ถูกยื่นฟ้องล้มละลายเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2001 ส่วน WCW ยังคงสูญเสียเงินมากขึ้น และจบลงในที่สุดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2001 โดยการซื้อสมาคมของ McMahon หลังจากกว่า 15 ปี ในธุรกิจและเป็นสมาคมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ WWF มาจนถึงปัจจุบัน
อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย
อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย (Анна Павловна; Anna Paulowna; 18 มกราคม ค.ศ. 1795 - 1 มีนาคม ค.ศ. 1865) พระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระมเหสีในพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นผู้รักชาติชาวรัสเซียที่รักษามารยาทของราชวงศ์ที่เข้มงวดในเนเธอร์แลนด์ซึ่งพระองค์ไม่รู้สึกเหมือนอยู่ในวังและเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งรัสเซียมากกว่าราชินีดัตช์พระองค์ทรงไม่มีอิทธิพลทางการเมืองแต่มีความกระตือรื้อร้นในการกุศล
ชีวิตวัยเยาว์
อันนา ปัพลอฟนา พระราชสมภพในปี 1795 ที่พระราชวังกัสตินา เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่ 8 และพระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดิพอลที่ 1 แห่งรัสเซียกับจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนา (ประสูติ โซฟี โดโรเทอาแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) พระองค์มีพระยศเดิมว่า แกรนด์ดัชเชสอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1796 และถูกถอดจากราชบัลลังก์และถูกลอบปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1801 เมื่อพระชนมายุ 6 ขวบ อะเล็คซันดร์ พระเชษฐาของพระองค์ได้ขึ้นครองราชย์
พระองค์ได้รับการเลี้ยงดูจากพระราชมารดาที่ซาร์สโกเย เซลโลกับพระอนุชาของพระองค์คือ นิโคลัสกับมิคาอิล ได้รับการฝึกสอนโดยลูอีเซอ เด ไซบอร์ก ชาวสวิส และได้รับการศึกษาอย่างกว้างขวาง รวมถึงภาษาต่างประเทศ (ฝรั่งเศส เยอรมัน และรัสเซีย) และคณิตศาสตร์ พระองค์ทรงมีพระปรีชาสามารถด้านหัตถกรรมและการวาดภาพ
พระองค์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระเชษฐาของพระองค์ จักรพรรดิอะเล็คซันดร์ แต่ใกล้ชิดกับพระราชมารดาและพระอนุชาทั้งสองพระองค์มากที่สุด จักรพรรดินิโคลัสและมิคาอิลในอนาคต ซึ่งพระองค์ต้องติดต่อด้วยพระราชหัตถเลขาตลอดพระชนม์ชีพเมื่อเสด็จออกจากรัสเซีย หลังจากพระราชมารดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1828 พระองค์ก็ทรงพึ่งพากับนิโคลัสเป็นอย่างมาก ซึ่งตอบสนองด้วยความช่วยเหลือทุกอย่างเมื่อพระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1825 มีความสัมพันธ์ที่ดีพอสมควรกับพระราชมารดา มาเรีย แต่ความสัมพันธ์ระหว่างอันนากับเยกาเจรีนา พระเชษฐภคินีของพระองค์ไม่เคยดีเลย
ในปี ค.ศ. 1809 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ทรงขออภิเษกสมรสกับอันนาหลังจากล้มเหลวในการรักษาความปลอดภัยให้กับเยกาเจรีนาเป็นเจ้าสาวที่มีศักยภาพ พระราชมารดาของพระองค์ทรงชะลอคำตอบของพระองค์นานพอที่จะทำให้นโปเลียนหมดความสนใจและอภิเษกสมรสกับอาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์พระราชธิดาพระชันษา 18 ปีของจักรพรรดิออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1810 ต่อมาพระองค์ได้รับคำแนะนำ ให้อภิเษกสมรสกับดยุกแห่งแบร์รีหรือดยุกแห่งแคชเรนซ์
การอภิเษกสมรสและพระราชบุตร
เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1816 ที่อาสนวิหารซาเปลของพระราชวังฤดูหนาว ในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายแห่งออเรนจ์ ซึ่งต่อมาเป็นพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ โดยมีพระราชบุตร 5 พระองค์ คือ
ทรูทบีโทลด์พาร์ต 1
"ทรูทบีโทลด์พาร์ต 1" (อังกฤษ:Truth Be Told, Part 1) เป็นมินิอัลบั้มแรกของ เกรย์สัน แชนซ์ ประกอบด้วย 5 เพลง วางจำหน่ายวันที่ 19 พฤศจิกายน 2555
การสร้างและอำนวยการผลิต
ทรูทบีโทลด์พาร์ต 1 เป็นมินิอัลบั้มที่บอกว่าลักษณะเพลงของอัลบั้มเต็มที่กำลังมาของเกรย์สัน ชานซ์ "ผมเปลี่ยนขึ้นมากในอัลบั้มนี้และมันแตกต่างกันมากจาก โฮลด์ออนทิลเดอะไนต์ ความคิดที่อยู่เบื้องหลังมันก็คือว่านี่คือสิ่งที่ควรจะเป็นเพลงเกี่ยวกับ- ทรูทบีโทลด์ '' เกรย์สัน ในการสัมภาษณ์ที่ฟิลิปปินส์
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ (Rajabhat Rajanagarindra University) ตั้งอยู่ที่ถนน 442 ถนนมรุพงษ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา บนเนื้อที่ 43 ไร่เศษ มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์เปิดสอนในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท มีทั้งหมด 5 คณะ ประกอบด้วย คณะครุศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
โรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชาย
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ สถานที่แห่งนี้เดิมเป็นที่ตั้งของโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชาย ต่อมาเมื่อโรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรมชายย้ายไปตั้งใหม่ที่จังหวัดปราจีนบุรี ทางราชการได้ปรับปรุงโดยการขยายสถานที่เดิมให้กว้างขวางขึ้น โดยขอใช้ที่ดินจากทางการทหารและจัดซื้อเพิ่มเติม จัดสร้างหอนอนและเรือนพักครูแล้วย้ายนักเรียนสตรีแผนกฝึกหัดครูซึ่งเรียนรวมอยู่กับนักเรียนสตรีประจำจังหวัดฉะเชิงเทราดัดดรุณี มาเรียนแทนในปี พ.ศ. 2483 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตรจังหวัด เปิดสอนหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัด (ครู ว.) จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ได้ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2483 จากนั้นก็ได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงมาโดยลำดับ กล่าวคือ พ.ศ. 2485 ได้เปิดสอนหลักสูตรครูประชาบาล (ป.ป.) และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสตรีฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา ต่อมาได้ตัดหลักสูตรครูประชาบาล และหลักสูตรครูประกาศนียบัตรจังหวัดออกปีละชั้นจนหมดในปี พ.ศ. 2491 และ พ.ศ. 2495 ตามลำดับ
พ.ศ. 2498 มีการเปลี่ยนแปลงหลักสูตร โดยใช้หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา (ป.กศ.) แทนหลักสูตร ป.ป. โดยรับนักเรียนชายเข้าเรียนด้วย จึงเปลี่ยนชื่อโรงเรียนสตรีฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา เป็น โรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา สังกัดกรมการฝึกหัดครู ซึ่งตั้งขึ้นในปีนี้เอง ในช่วงถัดมาโรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทราได้พัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งด้านอาคารสถานที่และด้านการเรียนการสอน โดยได้รับการช่วยเหลือจากองค์การปรับปรุงส่งเสริมการศึกษาและองค์การ ยูนิเซฟ (UNICEF) และได้มีโครงการฝึกหัดครูชนบทขึ้นในระยะนี้ด้วย
วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา
1 ตุลาคม พ.ศ. 2513 โรงเรียนฝึกหัดครูฉะเชิงเทรา ได้รับการสถาปนาเป็น วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา เปิดสอนถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) ทั้ง ภาคปกติและภาคค่ำ (Twilight) ในด้านอาคารสถานที่ได้มีการก่อสร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กแทนอาคารเรียนไม้ที่มีอยู่แต่เดิม และมีอาคารอื่น ๆ เพิ่มขึ้นตามลำดับ
พ.ศ. 2518 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงได้รับการยกฐานะตามพระราชบัญญัติให้สามารถผลิตครูได้ถึงระดับปริญญาตรี และให้มีภารกิจอื่น ๆ คือ วิจัย ทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ส่งเสริมวิทยฐานะครูและอบรมครูประจำการ จึงได้มีโครงการอบรมครูประจำการ (อ.คป.) ขึ้น โดยได้เปิดสอนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึง พ.ศ. 2530
ในปี พ.ศ. 2527 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) ให้อำนาจวิทยาลัยครูเปิดสอนสาขาวิชาต่าง ๆ ถึงระดับปริญญาตรี วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงเปิดสอนระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาการศึกษา (ค.บ.) สาขาวิทยาศาสตร์ (วท.บ.) สาขาวิชาศิลปศาสตร์ (ศศ.บ.) ทั้งนักศึกษาภาคปกติและนักศึกษาตามโครงการจัดการศึกษาสำหรับบุคลากรประจำการ (กศ.บป.) ในวันเสาร์ – อาทิตย์
สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 วิทยาลัยครูทั่วประเทศได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวิทยาลัยครูว่า สถาบันราชภัฏ ซึ่งเมื่อพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2538 วิทยาลัยครูฉะเชิงเทรา จึงเปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา โดยสมบูรณ์
ในปี พ.ศ. 2536 คณะผู้บริหารสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา ภายใต้การบริหารงานของอธิการบดี รศ.ดร.สุพล วุฒิเสน ได้ดำเนินการขอใช้ที่ดินสาธารณะประโยชน์บริเวณหนองกระเดือย หมู่ 4 ตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เนื้อที่ประมาณ 500 ไร่ เพื่อใช้เป็นพื้นที่ส่วนขยายของสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา โดยดำเนินการประสานงานกับบุคคลสำคัญของท้องถิ่น ผู้เกี่ยวข้อง และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่าง ๆ อาทิ สภาตำบลหัวไทร ทางการอำเภอบางคล้า ทางการจังหวัดฉะเชิงเทรา กรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย เป็นต้น จนได้รับการอนุมัติให้ใช้ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ตั้งสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา ศูนย์บางคล้า ตามหนังสือที่ มท 0618 / 11964 ลงวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์
ในปี พ.ศ. 2541 สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยานิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ได้ประทานนามสถาบันราชภัฏฉะเชิงเทราว่า สถาบันราชภัฏราชนครินทร์ สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้นำร่างพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นกฎหมายตามความในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 115 ตอนที่ 72 ก เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2541 สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น สถาบันราชภัฏราชนครินทร์
วันที่ 14 มิถุนายน 2547 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พุทธศักราช 2547 ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 121 ตอนพิเศษ 23 ก. สถาบันราชภัฏราชนครินทร์ จึงได้เปลี่ยนสถานะเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน 2547 เป็นต้นมา
ตราประจำมหาวิทยาลัย
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย เป็นรูปพระราชลัญจกรประจำพระองค์รัชกาลที่ 9 เป็นรูปพระที่นั่งอัฐทิศ ประกอบด้วยวงจักรกลางวงจักรมีอักขระเป็น อุ หรือเลข 9 รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออก ในรอบเหนือจักรเป็นรูปเศวตฉัตรเจ็ดชั้นตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศ และรอบนอกด้านบนมีตัวอักษรภาษาไทยว่า "มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ " ด้านล้างมีอักษรภาษาอังกฤษว่า RAJABHAT RAJANAGARINDRA UNIVERSITY
ธงและสี
ธงและสีประจำมหาวิทยาลัย คือ สีขียว และสีเหลือง
ดอกไม้
ดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือ ดอกสารภี
ตัวอักษรย่อ
ชื่อย่อมหาวิทยาลัย ภาษาไทย มรร. : ภาษาอังกฤษ RRU
คติธรรม
คติธรรมประจำมหาวิทยาลัย คือ สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ หมายถึง พึงศึกษาในสิ่งที่ควรศึกษา
การศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์เปิดการเรียนการสอนคลอบคลุมทั้งหมด 5 คณะ 3 สถาบัน บัณฑิตวิทยาลัย และโรงเรียนสาธิต ประกอบไปด้วย
คณะ
{| border="0" cellpadding="9" cellspacing="0"
คณะครุศาสตร์
เปิดการเรียนการสอนทั้งหมด 10 สาขาวิชาได้แก่
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
เปิดการเรียนการสอนทั้งหมด 12 สาขาวิชาได้แก่
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
เปิดการเรียนการสอนทั้งหมด 9 สาขาวิชาได้แก่
คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
เปิดการเรียนการสอน 7 สาขาวิชาได้แก่
รายนามอธิการบดี
มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์มีอธิการบดีมาแล้ว 13 ท่าน ดังรายนามต่อไปนี้
การระบาดของอหิวาตกโรคในถนนบรอด ค.ศ. 1854
การระบาดของอหิวาตกโรคในถนนบรอด (Broad Street cholera outbreak) หรือ การระบาดในโกลเดนสแควร์ (Golden Square outbreak) คือการระบาดของอหิวาตกโรคอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1854 ใกล้เคียงกับถนนบรอด (ถนนบรอดวิคในปัจจุบัน) ในเขตโซโฮของนครเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และเกิดขึ้นในช่วงที่มีการระบาดของอหิวาตกโรคทั่วโลกในระหว่าง ค.ศ. 1846–1860 การระบาดนี้มีผู้เสียชีวิต 616 คน และเป็นที่รู้จักจากการศึกษาของนายแพทย์จอห์น สโนว์ถึงสาเหตุของการระบาดและสมมติฐานว่าน้ำที่ปนเปื้อนเชื้อโรคเป็นแหล่งกำเนิดของอหิวาตกโรคมากกว่าที่จะเป็นอนุภาคในอากาศ (อ้างอิงจาก "ภาวะอากาศเป็นพิษ") การค้นพบนี้มีอิทธิพลต่อทางสาธารณสุขและวางรากฐานในการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกทางสุขาภิบาลในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นคำศัพท์คำว่า "จุดแหล่งโรคของการติดเชื้อ" (focus of infection) ได้ถูกนำมาใช้ในการอธิบายที่เกิดเหตุ อาทิ เครื่องสูบน้ำในถนนบรอดเป็นปัจจัยสำคัญในการแพร่เชื้อ ความพยายามของสโนว์ในการค้นหาสาเหตุของการแพร่เชื้อยังส่งผลให้เขาสร้างการทดลองแบบอำพรางสองฝ่าย (double-blind experiment) โดยไม่รู้ตัว
การทิ้งระเบิดดาร์วิน
เหตุการณ์นี้มักถูกเรียกว่า "เพิร์ลฮาร์เบอร์แห่งออสเตรเลีย" แม้ดาร์วินเป็นเป้าหมายทางทหารที่สำคัญน้อยกว่ามาก แต่มีการใช้ระเบิดถล่มดาร์วินจำนวนมากกว่าที่ใช้เมื่อครั้งโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์เสียอีก รัฐบาลออสเตรเลียปกปิดข่าวการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดถล่มดาร์วิน โดยเชื่อว่าสื่อออสเตรเลียจะนำเสนอข่าวที่มีผลด้านจิตวิทยาต่อประชากรออสเตรเลีย การตีโฉบฉวยนี้เป็นครั้งแรกและครั้งใหญ่ที่สุดในบรรดาการตีโฉบฉวยทางอากาศเกือบ 100 ครั้งต่อออสเตรเลียระหว่าง ค.ศ. 1942–43
สถานีตลิ่งชัน
สถานีตลิ่งชัน (Taling Chan Station; รหัสสถานี: RW06) เป็นสถานีรถไฟฟ้าในเส้นทางรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี และรถไฟทางไกลสายใต้ เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตั้งอยู่ในซอยฉิมพลี 12 แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง
ถนนฉิมพลี (ซอยฉิมพลี 12) ในบริเวณสถานีรถไฟตลิ่งชันเดิม ในพื้นที่แขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
สถานีตลิ่งชัน เป็นสถานีปลายทางในส่วนตะวันตก (Westbound Section) ของโครงการรถไฟฟ้าชานเมือง สายนครวิถี ไปจนกว่าจะมีความชัดเจนในการก่อสร้างส่วนต่อขยายสายนครวิถี ระยะที่ 2 และ 3 ตั้งแต่สถานีตลิ่งชัน ไปจนถึงสถานีศาลายา สถานีศิริราช และสถานีนครปฐม จากคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ โดยระหว่างนี้ ชานชาลาที่ 2 และ 3 ซึ่งเป็นชานชาลาที่เตรียมไว้สำหรับส่วนต่อขยายช่วงตลิ่งชัน-ศิริราช จะถูกใช้เป็นรางหลีกสำหรับรถด่วนของทางรถไฟสายใต้
แผนผังของสถานี
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง และเปิดใช้ชานชาลาที่ 1 เพียงชานชาลาเดียว ขบวนรถที่มาจากสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์จะเข้าจอดที่ชานชาลาที่ 1 จากนั้นผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางจะต้องลงจากขบวนรถทั้งหมด และผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์จะใช้ชานชาลาร่วมกับผู้โดยสารที่เดินทางมาจากสถานีรายทาง โดยผู้โดยสารที่จะโดยสารไปยังสถานีอื่น ๆ จะต้องรอจนกว่าผู้โดยสารที่มาจากสถานีรายทางออกจากขบวนรถทั้งหมด และรอให้เจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบสภาพรถไฟฟ้าให้เรียบร้อยเสียก่อน จากนั้นขบวนรถไฟฟ้าจะออกจากสถานีเพื่อสับรางเข้าสู่สถานีบางบำหรุต่อไป
รูปแบบของสถานี
สถานีแห่งนี้เป็นสถานีระดับดิน ชานชาลาเกาะกลางแบบแยก (island platform station) ขนาดมาตรฐานยาว 230 เมตร เพื่อรองรับส่วนต่อขยายช่วงตลิ่งชัน-ศิริราช ลักษณะโดยรวมแตกต่างจากสถานีหลักหก เนื่องจากมีทางลอดระหว่างอาคารผู้โดยสารและชานชาลาที่ชั้นใต้ดินแทนการสร้างชั้นจำหน่ายบัตรโดยสารคร่อมชานชาลา
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น
ในอนาคต สถานีแห่งนี้จะกลายเป็นสถานีชุมทางระหว่างสายหลักและสายแยกธนบุรี-ศิริราช และในอนาคตยังจะเชื่อมต่อกับสถานีตลิ่งชันอีกแห่งหนึ่งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมตามแนวถนนราชพฤกษ์
อินเตอร์สเตต 40
อินเตอร์สเตต 40 (Interstate 40 หรือ I-40) เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลัก มีเส้นทางผ่านตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางเหนือของอินเตอร์สเตต 10 และอินเตอร์สเตต 20 แต่อยู่ทางใต้ของอินเตอร์สเตต 70 ปลายทางทิศตะวันตกอยู่บนอินเตอร์สเตต 15 ในบาร์สโตว์ ปลายทางทิศตะวันออกอยู่บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 117 (ซึ่งใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงนอร์ทแคโรไลนาหมายเลข 132) ในวิลมิงตัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 3 ในสหรัฐอเมริกา รองจากอินเตอร์สเตต 80 และอินเตอร์สเตต 90 ช่วงตะวันตกของอินเตอร์สเตต 40 จากโอคลาโฮมาซิตี ถึงบาร์สโตว์ ส่วนมากที่เส้นทางขนานและซ้อนทับไปกับทางหลวงสายประวัติศาสตร์หมายเลข 66 ส่วนทางตะวันออกของโอคลาโฮมาซิตี เส้นทางขนานไปกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 64 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 70 อินเตอร์สเตต 40 ผ่านเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ แอลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก, แอมะริลโล รัฐเท็กซัส, โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา, ลิตเทิลร็อก รัฐอาร์คันซอ, เมมฟิส รัฐเทนเนสซี, แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี, นอกซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี, และราลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา
สภากาชาดยูเครน
สภากาชาดยูเครน (Товариство Червоного Хреста України, Tovarystvo Chervonoho Khresta Ukrayiny) เป็นสมาคมเพื่อมนุษยธรรมและการกุศลที่ไม่แสวงหาผลกำไรของประเทศยูเครน ดำเนินการในการจัดการภัยพิบัติ สุขภาพและการดูแล บริการติดตาม กิจกรรมเยาวชน/อาสาสมัคร และการปกป้องศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
ประวัติในช่วงต้น
สภากาชาดยูเครนก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1918 ในกรุงเคียฟ ในฐานะสมาคมมนุษยธรรมอิสระของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน ภารกิจเร่งด่วนของสมาคมคือการช่วยเหลือผู้ลี้ภัยและเชลยศึก การดูแลคนพิการ เด็กกำพร้า การต่อสู้กับความอดอยากและโรคระบาด การสนับสนุนและการจัดที่พักผู้ป่วย โรงพยาบาล และโรงอาหารสาธารณะ
ตั้งแต่ ค.ศ. 1920 เมื่อยูเครนถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต และจนถึง ค.ศ. 1991 สภากาชาดยูเครนได้ทำหน้าที่เป็นส่วนหนึ่งของสภากาชาดโซเวียต
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
เมื่อโครงสร้างของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนรวมเป็นหนึ่งเดียวใน ค.ศ. 1943 สภากาชาดยูเครนได้ถูกก่อตั้งขึ้นใหม่โดยแยกมาจากสภากาชาดโซเวียต โดยในงานนี้ให้การดูแลทหารของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนที่ป่วยและบาดเจ็บ ดึงดูดแพทย์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสม เตรียมการจัดหาและการผลิตยา โรงพยาบาลใต้ดินที่มีอุปกรณ์ครบครัน และจัดชั้นเรียนสำหรับแพทย์และทหารใหม่ของกองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครนและเตรียมคู่มือทางการแพทย์พิเศษ
บทบาทในปัจจุบัน
ใน ค.ศ. 2001 สภากาชาดยูเครนมีผู้สนับสนุนและนักเคลื่อนไหวมากกว่า 6.3 ล้านคน องค์กรมีส่วนร่วมในโครงการด้านมนุษยธรรมมากกว่า 40 โครงการทั่วประเทศยูเครน ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับทุนจากการบริจาคสาธารณะและความร่วมมือขององค์กร ตามการประเมินของตนเอง สมาคมให้บริการทุกปีแก่ผู้สูงอายุที่โดดเดี่ยวมากกว่า 105,000 คน ผู้พิการราว 23,000 คนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและคนงานพิการ ทหารผ่านศึกมากกว่า 25,000 คน และผู้ใหญ่มากกว่า 8,000 คน พิการตั้งแต่ยังเด็ก นอกจากนี้ยังมีการให้ความช่วยเหลือเด็กกำพร้าและพิการด้วย
สภากาชาดยูเครน (ตั้งแต่ปี 1993) เป็นสมาชิกของขบวนกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงนานาชาติ
โอเปิล โอเมก้า
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2529-2536)
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2529 ใช้ชื่อ Omega A ออกมาเพื่อเป็นรถรุ่นเปลี่ยนโฉมของ Opel Rekord โอเมก้ารุ่นนี้ มีเครื่องยนต์เบนซิน 1.8 ,2.0 ,2.4 ,2.6 ,3.0 ,3.6 และ 4.0 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 2.3 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด โดยเกียร์ธรรมดา 6 สปีดจะมีเฉพาะในรุ่นที่ขายโดยใช้ชื่อแบรนด์ Lotus เท่านั้น มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี ,สหราชอาณาจักรและบราซิล นอกจากนี้ โอเปิลยังส่งรถไปให้วอกซ์ฮอลล์และเชฟโรเลตจำหน่ายอีกด้วย
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2537-2542)
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 ใช้ชื่อ Omega B มีการออกแบบใหม่หมด จากรุ่นเดิมที่เป็นทรงเหลี่ยมๆ โอเมก้ารุ่นนี้ มีเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 ,2.5 และ 3.0 ลิตร เป็น V6 ในรุ่น 2.5 และ 3.0 ลิตร และเครื่องยนต์ 2.0 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี
รุ่นที่ 2 รุ่นปรับโฉม (พ.ศ. 2542-2546)
โอเปิล โอเมก้า รุ่นที่ 2 รุ่นปรับโฉมเริ่มผลิตเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2542 ใช้ชื่อ Omega B FL เพราะดูเหมือนเป็นการไมเนอร์เชนจ์มาจากรุ่นเดิม โดยเปลี่ยนเฉพาะด้านหน้าของรถและรายละเอียดย่อยๆ เท่านั้น มีการส่งออกภายใต้ชื่อวอกซ์ฮอลล์และคาดิลแลค เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 ,2.2 ,2.5 ,2.6 ,3.0 และ 3.2 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 2.0 ,2.2 และ 2.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 และ 5 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศเยอรมนี โอเมก้ารุ่นนี้ถือเป็นรุ่นสุดท้าย เนื่องจากโอเปิล เวคตร้า (Opel Vectra) รถขนาดกลางประเภท D-Segment ในอดีตของโอเปิลก็ถูกพัฒนาให้ใหญ่ขึ้นให้ใกล้เคียงกับรถ D-Segment ทั่วโลกแล้ว อีกทั้งรถขนาดใหญ่ประเภท E-Segment ชาวยุโรปก็มองว่ามันไม่มีความจำเป็นในการซื้อหามาใช้เลยแม้แต่น้อย ทำให้โอเปิลต้องยุติการพัฒนาโอเมก้าในปี พ.ศ. 2546 ไปเนื่องจากต้องการยุบรวมโอเมก้าและเวคตร้าด้วยกัน เพื่อพัฒนารถรุ่นอินซิกเนีย แต่ในเร็วๆ นี้ได้มีข่าวว่าโอเปิลจะนำชื่อ Omega มาปัดฝุ่นใหม่อีกครั้ง โดยใช้พื้นฐานของคาดิลแลค รถระดับหรูในเครือ General Motors และคาดว่าจะเปิดตัวได้ในปลายปีนี้
คลองละงู
คลองละงู เป็นคลองสำคัญในจังหวัดสตูล มีต้นกำเนิดมาจากเขาช่องประตูซึ่งเป็นเขตติดต่อระหว่างจังหวัดตรัง สตูล พัทลุงและสงขลา มีลักษณะเป็นแอ่งน้ำบนภูเขาไหลลงเป็นน้ำตก ไหลผ่านอำเภอมะนังที่บ้านป่าพน บ้านวังตะเคียน เข้าเขตอำเภอควนกาหลง ตำบลอุไดเจริญ เรียกคลองช่วงนี้ว่า คลองลำโลน แล้วไหลเข้าสู่เขตอำเภอละงูที่ตำบลน้ำผุด ผ่านตำบลเขาขาว ตำบลละงู ไหลผ่านเขตเทศบาลตำบลกำแพง ไหลออกสู่ทะเลสองทาง คือสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านปากบารา ตำบลปากน้ำ และอีกสายหนึ่งไหลออกทะเลที่บ้านบุโบย ตำบลแหลมสน
ความยาวคลองละงูประมาณ 47 กิโลเมตร จากข้อมูลแผนพัฒนาจังหวัดสตูล 4 ปี (พ.ศ. 2561–2564) คลองละงูมีพื้นที่รับน้ำฝน 937.08 ตารางกิโลเมตร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 2,000 มิลลิเมตรต่อปี และปริมาณน้ำท่าเฉลี่ย 709.06 ล้านลูกบาศก์เมตร ต่อปี
ริมตลิ่งเป็นดินเหนียวและมีความลาดชัน พื้นท้องน้ำเป็นทราย มีน้ำไหลตลอดปี พื้นที่สองฝั่งคลองมีสภาพเป็นป่าชื้น มีการทำสวนยางพาราและสวนผลไม้ มีการทำประมงในเขตอิทธิพลที่น้ำทะเลท่วมถึง เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เช่น กุ้งกุลาดำ ปลากระพง ปลาเก๋า และปูดำ นอกจากนั้นยังมีป่าชายเลน เช่นที่บ้านท่ายาง ตำบลปากน้ำ สภาพป่าชายเลนมีต้นโกงกาง ต้นตะบูน และต้นจาก รวมถึงมีต้นลำแพนอายุเก่าแก่กว่า 400 ปีที่โผล่พ้นน้ำตั้งตระหง่านอยู่กลางทะเล บริเวณคลองละงู หมู่ 7 ตำบลกำแพง พบเต่ากระอาน ถือเป็นลำคลองแห่งเดียวในประเทศที่เป็นแหล่งถิ่นเดิมของเต่ากระอาน
ฮิเดยาซุ อิชิฮาระ
ฮิเดยาซุ อิชิฮาระ นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองกิฟุ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 16 (น็อก 11) เสมอ 1แพ้ 4
ชาลส์ ดาร์วิน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน (Charles Robert Darwin) เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ The Origin of Species (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์ ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950  การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต
ความสนใจเกี่ยวกับธรรมชาติตั้งแต่วัยเด็กทำให้ดาร์วินไม่สนใจการศึกษาวิชาแพทย์ในมหาวิทยาลัยเอดินบะระเลย แต่กลับหันไปช่วยการตรวจสอบสัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เมื่อศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ได้ช่วยกระตุ้นความหลงใหลในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติมากขึ้น การเดินทางออกไปยังท้องทะเลเป็นเวลา 5 ปีกับเรือบีเกิล (HMS Beagle) และโดยเฉพาะการเฝ้าสำรวจที่หมู่เกาะกาลาปากอส เป็นทั้งแรงบันดาลใจ และให้ข้อมูลจำนวนมาก ซึ่งเขานำมาใช้ในทฤษฎีของเขา ผลงานตีพิมพ์เรื่อง การผจญภัยกับบีเกิล (The Voyage of the Beagle) ทำให้เขามีชื่อเสียงในฐานะนักเขียน
ด้วยความพิศวงกับการกระจายตัวของสิ่งมีชีวิตในภูมิภาคที่แตกต่างกัน กับฟอสซิลที่เขาสะสมมาระหว่างการเดินทาง ดาร์วินเริ่มการศึกษาอย่างละเอียด และในปี ค.ศ. 1838 จึงได้สรุปเป็นทฤษฎีการคัดเลือกตามธรรมชาติ แม้ว่าเขาจะอภิปรายแนวคิดของตนกับนักธรรมชาติวิทยาหลายคน แต่ก็ยังต้องการเวลาเพื่อการวิจัยเพิ่มเติม โดยให้ความสำคัญกับงานด้านธรณีวิทยา เขาเขียนทฤษฎีของตนขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1858 เมื่อ อัลเฟรด รัสเซล วอลเลซ ส่งบทความชุดหนึ่งที่อธิบายแนวคิดเดียวกันนี้มาให้เขา และทำให้เกิดการรวมงานตีพิมพ์ของทฤษฎีทั้งสองนี้เข้าด้วยกันในทันที งานของดาร์วินทำให้เกิดวิวัฒนาการสืบเนื่องต่อมา โดยดัดแปลงมาเป็นคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่มีอิทธิพลยิ่งต่อแนวคิดเรื่องความหลากหลายทางชีววิทยาในธรรมชาติ ในปี ค.ศ. 1871, เขาได้ตรวจดู วิวัฒนาการของมนุษย์ และ การคัดเลือกทางเพศ ใน The Descent of Man, and Selection in Relation to Sex ตามด้วย The Expression of the Emotions in Man and Animals. งานวิจัยเกี่ยวกับพืชได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือชุดหลายเล่ม ในเล่มสุดท้ายเขาได้ตรวจสอบ ไส้เดือน และอิทธิพลที่มันมีต่อดิน
วัยเด็กและวัยเรียน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาร์วิน เกิดที่เมืองชรูส์บรี ชรอปเชอร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 ที่บ้านของตระกูล คือเดอะเมานท์ เขาเป็นบุตรคนที่ห้าในจำนวนทั้งหมด 6 คนของครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวยและมีชื่อเสียงครอบครัวหนึ่งของอังกฤษ บิดาของดาร์วินเป็นนายแพทย์ชื่อว่า โรเบิร์ต วอริง ดาร์วิน มารดาชื่อ ซูซานนา ดาร์วิน (สกุลเดิม เวดจ์วูด) เขาเป็นหลานของเอรัสมัส ดาร์วิน กับ โจสิอาห์ เวดจ์วูด ทั้งสองตระกูลนี้เป็นคริสตชนยูนิทาเรียน (Unitarian) ผู้เคร่งครัดที่เชื่อว่ามีพระเจ้าเพียงองค์เดียว แต่ตัวโรเบิร์ต ดาร์วิน นั้นเป็นคนหัวเสรี และให้ชาลส์บุตรชายไปรับศีลในโบสถ์ของนิกายแองกลิกัน แต่ชาลส์กับพี่น้องก็ไปเข้าโบสถ์ของยูนิทาริสต์กับมารดา เมื่อชาลส์อายุ 8 ขวบ ได้หลงใหลในประวัติศาสตร์ธรรมชาติและเริ่มสะสมสิ่งต่างๆ เมื่อเขาเข้าโรงเรียนเมื่อปี ค.ศ. 1817 มารดาของเขาเสียชีวิตเมื่อเดือนกรกฎาคมปีนั้น นับจากเดือนกันยายน ค.ศ. 1818 เขาก็ไปอยู่ประจำที่โรงเรียนซรูซบรีอันเป็นโรงเรียนนิกายแองกลิกัน กับพี่ชายของตนคือ เอรัสมัส อัลวีย์ ดาร์วิน
ช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1825 ดาร์วินใช้เวลาเป็นผู้ช่วยแพทย์ฝึกหัด โดยช่วยบิดาของตนในการรักษาคนยากจนในชรอปเชอร์ ก่อนจะเข้าเรียนวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ พร้อมกับเอรัสมัสพี่ชาย ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1825 แต่ดาร์วินกลับเห็นชั่วโมงบรรยายเป็นสิ่งน่าเบื่อ ทั้งไม่ชอบการผ่าตัด จึงไม่เอาใจใส่การเรียน เขาเรียนวิธีสตาร์ฟสัตว์ตายจาก จอห์น เอ็ดมอนสโตน ทาสผิวดำที่ได้เป็นไทซึ่งร่วมงานอยู่กับชาลส์ วอเทอร์ทันในป่าดงดิบตอนใต้ของอเมริกา และมักจะนั่งคุยกับ "ชายผู้เฉลียวฉลาดและน่าคบหา" คนนี้อยู่เป็นประจำ
เมื่อขึ้นปีสอง ดาร์วินเข้าร่วมสมาคมพลิเนียน (Plinian Society) ซึ่งเป็นกลุ่มศึกษาด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติในมหาวิทยาลัยเอดินบะระ เขาช่วยเหลือโรเบิร์ต เอ็ดมอนด์ แกรนท์ ในการสำรวจศึกษาลักษณะทางกายภาพและวงจรชีวิตของสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังในเฟิร์ธออฟฟอร์ธ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1827 เขานำเสนอการค้นพบของตนต่อสมาคมพลิเนียนว่า จุดสีดำที่พบในเปลือกหอยนางรมนั้นเป็นไข่ของปลิง วันหนึ่ง แกรนท์ยกย่องแนวคิดเรื่องวิวัฒนาการของ ชอง-แบบติสต์ ลามาร์ค (Jean-Baptiste Lamarck) ดาร์วินถึงกับตะลึง แต่ก่อนหน้านั้นเขาเคยอ่านแนวคิดคล้ายคลึงกันนี้จากเอรัสมัสผู้เป็นปู่ และเห็นว่ามันไม่ต่างกัน ดาร์วินค่อนข้างเบื่อหน่ายกับวิชาประวัติศาสตร์ธรรมชาติของโรเบิร์ต เจมสัน ซึ่งวุ่นวายกับธรณีวิทยา รวมถึงการโต้แย้งกันระหว่างทฤษฎีการเกิดของน้ำ (Neptunism) กับทฤษฎีการเกิดพลูตอน (Plutonism) เขาได้เรียนรู้การจัดอันดับของพืช และได้ช่วยงานด้านการเก็บรักษาในรอยัลมิวเซียม ซึ่งเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปในเวลานั้น
การไม่เอาใจใส่การเรียนแพทย์เช่นนี้ทำให้บิดาของเขาไม่พอใจ ภายหลังจึงส่งเขาไปยังวิทยาลัยไครสต์ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เพื่อศึกษาในคณะอักษรศาสตร์สำหรับการเตรียมตัวเข้าบวชในนิกายแองกลิกัน ดาร์วินสอบไทรพอส ไม่ผ่าน จึงสำเร็จการศึกษามาด้วยปริญญาระดับปกติ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1828 ดาร์วินชอบท่องเที่ยวและกีฬายิงปืนมากกว่าการเล่าเรียน ญาติคนหนึ่งของเขาคือ วิลเลียม ดาร์วิน ฟ็อกซ์ จึงแนะนำให้เขาไปเข้าร่วมชมรมสะสมแมลงเต่าทอง ซึ่งดาร์วินตั้งหน้าตั้งตาร่วมกิจกรรมอย่างกระตือรือร้น จนงานค้นพบของเขาได้รับการตีพิมพ์ใน Illustrations of British entomology ของเจมส์ ฟรังซิส สตีเฟน ดาร์วินกลายเป็นเพื่อนสนิทและผู้ติดตามของศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์ จอห์น สตีเฟน เฮนสโลว์ และได้พบปะกับนักธรรมชาติวิทยาชั้นแนวหน้าหลายคน จนกระทั่งใกล้ถึงการสอบปลายภาค ดาร์วินจึงหันมาสนใจการเรียนแล้วมาชื่นชอบงานเขียนของวิลเลียม พาลีย์ Evidences of Christianity ดาร์วินทำคะแนนได้ดีในการสอบไล่ครั้งสุดท้ายในเดือนมกราคม ค.ศ. 1831 โดยได้ลำดับที่ 10 จาก 178 คนที่อยู่ในหลักสูตรปริญญาปกติ
ดาร์วินยังต้องอยู่เคมบริดจ์จนกระทั่งเดือนมิถุนายน เขาศึกษางานของพาลีย์ เรื่อง Natural Theology ซึ่งทำให้เกิดข้อโต้แย้งเรื่องการออกแบบธรรมชาติจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยอธิบายถึงการปรับตัวของธรรมชาติว่าเป็นการกระทำของพระผู้เป็นเจ้าโดยผ่านกฎของธรรมชาติ เขาอ่านหนังสือใหม่ของจอห์น เฮอร์เชล ซึ่งอธิบายจุดประสงค์สูงสุดของปรัชญาทางธรรมชาติด้วยการทำความเข้าใจกับกฎเกณฑ์เหล่านั้นผ่านการให้เหตุผลโดยอุปนัยโดยมีพื้นฐานจากการสังเกต และงานเขียนของอเล็กซานเดอร์ ฟอน ฮัมโบลท์ เรื่อง Personal Narrative เกี่ยวกับการเดินทางของวิทยาศาสตร์ ด้วยแรงบันดาลใจจากภายใน ดาร์วินวางแผนจะไปเยือนเตเนรีเฟกับเพื่อนร่วมชั้นหลังจากจบการศึกษา เพื่อไปศึกษาประวัติศาสตร์ธรรมชาติในบริเวณภูมิภาคนั้น ระหว่างเตรียมการ เขาเข้าเรียนหลักสูตรธรณีวิทยาของอดัม เซดจ์วิค จากนั้นใช้เวลาครึ่งเดือนในช่วงฤดูร้อนเพื่อทำแผนที่ในเวลส์ และอีก 1 สัปดาห์กับเพื่อนนักเรียนในบาร์มอธ หลังจากนั้นเมื่อเขากลับมาบ้าน จึงได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากเฮนสโลว์เสนอให้ดาร์วินเป็นนักธรรมชาติวิทยา (แม้ยังเรียนไม่จบ) โดยใช้ทุนวิจัยของตนเอง ร่วมกับกัปตันโรเบิร์ต ฟิตซ์รอย ในการเดินทางร่วมกับเรือหลวงบีเกิลที่กำลังจะออกเดินทางไปยังชายฝั่งอเมริกาใต้ภายในเวลา 4 สัปดาห์ บิดาของเขาไม่เห็นด้วยกับการต้องออกเดินทางไปถึง 2 ปี ด้วยเห็นว่าเป็นการเสียเวลาเปล่า แต่จากการเกลี้ยกล่อมของ โจซิอาห์ เวดจ์วูด ผู้เป็นน้องเขย จึงได้ยินยอมให้ดาร์วินร่วมเดินทางได้
การเดินทางกับเรือบีเกิล
การเดินทางเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1831 และใช้เวลาเดินทางรวมทั้งสิ้น 5 ปี ขณะที่เรือหลวงบีเกิลทำการสำรวจและทำแผนที่ชายฝั่งอเมริกาใต้นั้น ดาร์วินใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนฝั่งเพื่อสำรวจด้านธรณีวิทยาและเก็บสะสมตัวอย่างสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์ สมดังที่ที่ฟิตซ์รอยตั้งใจไว้ เขาเขียนบันทึกผลการสังเกตการณ์และการคาดเดาทางทฤษฎีอย่างละเอียด ระหว่างช่วงหยุดพัก ดาร์วินส่งของตัวอย่างกลับไปยังเคมบริดจ์ พร้อมกับจดหมายซึ่งมีสำเนาบันทึกงานเขียน การเดินทางของบีเกิล (The Voyage of the Beagle) ไปให้ครอบครัวด้วย ดาร์วินค่อนข้างเชี่ยวชาญด้านธรณีวิทยา รวมถึงการสะสมเต่าทอง และการผ่าตัดศึกษาสัตว์ทะเล แต่ในสาขาอื่นๆ แล้วเขาแทบไม่รู้อะไรเลย และเก็บตัวอย่างเอาไว้เพื่อส่งต่อไปให้ผู้เชี่ยวชาญอื่นตรวจสอบ ดาร์วินเมาคลื่นมาก แต่กระนั้นก็ยังเขียนหนังสือมากมายขณะอยู่ในเรือ งานเขียนเชิงสัตววิทยาส่วนใหญ่เกี่ยวกับสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลัง เริ่มจากแพลงตอนซึ่งเก็บได้ระหว่างช่วงทะเลสงบ
เมื่อเรือหยุดพักครั้งแรกที่ St. Jago ดาร์วินพบว่าแถบสีขาวที่อยู่ด้านบนหินภูเขาไฟนั้นมีเปลือกหอยอยู่ด้วย ฟิตซ์รอยมอบหนังสือเล่มแรกในชุด Principles of Geology ของ Charles Lyell ให้เขาเพื่อศึกษาแนวคิดหลักความเป็นเอกภาพ (Uniformitarianism) ของผืนดินที่ค่อยๆ ดันตัวขึ้นหรือถล่มลงหลังจากเวลาผ่านไปนานๆ ดาร์วินเห็นเช่นเดียวกับ Lyell และได้เริ่มทฤษฎีและคิดจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับธรณีวิทยา ดาร์วินดีใจมากที่พบป่าเขตร้อนที่บราซิล แต่ก็ไม่ชอบใจที่พบเห็นการใช้งานทาสที่นั่น
ที่ Punta Alta ใน Patagonia เขาได้ค้นพบครั้งใหญ่คือกระดูกฟอสซิลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในหุบเขา ข้างกันกับเปลือกหอยใหม่ๆ ซึ่งบ่งชี้ว่าเป็นการสูญพันธุ์เมื่อไม่นานมานี้โดยที่ไม่มีร่องรอยการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศหรือหายนะภัยใดๆ เลย เขาแยกแยะว่าซากนั้นคือ Megatherium โดยดูจากฟันและความสัมพันธ์ของโครงกระดูกซึ่งในตอนแรกเขาคิดว่าดูเหมือน armadillo ในท้องถิ่นที่มีขนาดยักษ์ การค้นพบนี้กลายเป็นจุดสนใจอย่างมากเมื่อพวกเขากลับไปยังอังกฤษ ขณะขี่ม้าไปกับพวกกอโช (gaucho) สู่ด้านในแผ่นดินเพื่อสำรวจทางธรณีวิทยาและเก็บรวบรวมฟอสซิลเพิ่มขึ้น เขาได้รับมุมมองด้านสังคม การเมือง และมานุษยวิทยา ในหมู่ชนพื้นเมืองกับชาวอาณานิคมในยุคของการปฏิวัติ และได้เรียนรู้ว่านก rhea สองชนิดนั้นอยู่แยกกันแต่มีอาณาเขตที่คาบเกี่ยวกัน ยิ่งสำรวจไกลลงไปทางใต้ เขาแลเห็นที่ราบลดหลั่นกันเป็นชั้น เต็มไปด้วยกรวดและเปลือกหอยเหมือนกับชายหาดที่ยกตัวขึ้นมา  เขาอ่านหนังสือเล่มที่ 2 ของ Lyell และยอมรับมุมมองว่าด้วย "ศูนย์กลางการสร้างสรรค์" ของสปีชีส์ แต่การค้นพบของเขากับทฤษฎีที่คิดขึ้นมานั้นท้าทายต่อแนวคิดของ Lyell ว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องราบรื่น กับการสูญพันธุ์ของบางสปีชีส์
การริเริ่มทฤษฎีวิวัฒนาการ
ทฤษฎีวิวัฒนาการ คือแนวคิดของนักวิทยาศาสตร์ที่พยายามจะอธิบายว่าวิวัฒนาการมีจริงและเกิดขึ้น ได้อย่างไรโดยอาศัยหลักฐานทางด้านต่างๆประกอบและยืนยันแนวโน้มของวิวัฒนาการมีดังนี้
1. เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไปข้างหน้าไม่ย้อนกลับ มีแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงจากแบบ ง่าย ๆ เป็นซับซ้อนจากแบบโบราณเป็นแบบก้าวหน้าและจากแบบทั่วไปเป็นแบบจำเพาะเจาะจงเช่น การลดจำนวนของกระดูก ก้นกบหรือการเชื่อมของ กลีบดอกเป็นต้น
2. ลักษณะทางพันธุกรรมที่ไม่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมจะถูกกำจัด หรือสูญหายไป
ทฤษฎีวิวัฒนาการของนักวิทยาศาสตร์ที่สำคัญ ๆ ได้แก่
1. ทฤษฏีของลามาร์ค (Jean Lamarck)
2. ทฤษฎีของ ชาร์ลส์ ดาร์วิน ( Charles Darwin)
3. ทฤษฏีของดาร์วิน และ วอลเลช (Alfred Russel Wallace)
ช่วงสุดท้ายของชีวิต
หนังสือเล่มสุดท้ายก่อนที่ดาร์วินจะเสียชีวิตในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1882 ศพของเขาถูกฝังอยู่ที่วิหารเวสต์มินสเตอร์ ผลงานหนังสือที่ตีพิมพ์ของดาร์วินเป็นผลงานที่มีประโยชน์อย่างมากทั้งทางชีววิทยา และมานุษยวิทยา โดยเฉพาะทฤษฎีวิวัฒนาการถือได้ว่าเป็นก้าวสำคัญในวงการชีววิทยา
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 รอบคัดเลือก
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 รอบคัดเลือก (Volleyball at the 2004 Summer Olympics – Men's qualification) จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2003 – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2004
ตำบลใหม่
ใหม่ เป็นตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของ เทศบาลตำบลใหม่ ตั้งอยู่ห่าง จากตัวอำเภอ ประมาณ 3 กิโลเมตร
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 รอบคัดเลือก
รอบคัดเลือกโอลิมปิกระดับโลก
* 4 ทีมจากวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2003 จะได้เข้าร่วมในทัวร์นาเมนต์ 2 ในประเทศญี่ปุ่น
ตำบลใหม่
การปกครอง
ตำบลใหม่ แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน คือ
สถานที่สำคัญ
มีวัด 8 แห่ง ได้แก่
50000
50000 (ห้าหมื่น) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 49999 (สี่หมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 50001 (ห้าหมื่นเอ็ด)
ซ่งหลงฉี
ซ่งหลงฉี ("ชมธงมังกร") เป็นเพลงชาติอย่างกึ่งเป็นทางการของประเทศจีน ทั้งเป็นเพลงประจำกองทัพและเพลงสรรเสริญพระบารมี
ความเป็นมา
รัชศกกวังซฺวี่ (光绪) ปีที่ 32 (ตรงกับ ค.ศ. 1906) มีการยุบกองทัพราชวงศ์ชิง และประพันธ์เพลงนี้ขึ้นเป็นเพลงชาติชั่วคราว
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมอริเชียสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 9 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศมอริเชียสไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2015
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์ยุโรป 2015 (2015 Men's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 30 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่ ประเทศบัลแกเรีย และ ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 9–18 ตุลาคม พ.ศ. 2558
การแบ่งกลุ่ม
ตัวเลขในวงเล็บเป็นอันดับจากทวีปยุโรป ณ 25 กันยายน 2014 ยกเว้นเจ้าภาพบัลแกเรียอันดับที่ 5, และอิตาลีอันดับที่ 2
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
พระกุมารชีพ
พระกุมารชีพ (สันสกฤต: कुमारजीव, Kumārajīva) หรือชื่อในภาษาจีนว่า จิวหมัวหลัวสือ (จีนตัวย่อ: 鸠摩罗什; จีนตัวเต็ม: 鳩摩羅什; พินยิน: Jiūmóluóshí) เป็นพระภิกษุชาวอินเดีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 887 ที่แคว้นกุฉา บิดาชื่อกุมารยณะ มารดาชื่อชีพะ เมื่ออายุเจ็ดขวบได้ไปศึกษาธรรมของฝ่ายเถรวาทกับพระผันโถวต๋าต้าที่แคว้นโกเผน จากนั้นจึงไปศึกษาธรรมฝ่ายมหายานกับพระซิลี่เหยียสั่วหมอ จากนั้นจึงกลับแคว้นกุฉามาเรียนกับพระเปยเหมยหลัวอี้ แล้วได้เผยแผ่ธรรมที่แคว้นกุฉาเรื่อยมา
เดอะมิสเตริโอส์
เดอะมิสเตริโอส์ (The Mysterios) เป็นแท็กทีมนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันสังกัด ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประกอบด้วย เรย์ มิสเตริโอ และลูกชาย ดอมินิก มิสเตริโอ เป็นแชมป์ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สแมคดาวน์ แท็กทีม แชมเปียนชิป นอกจากนี้ยังเป็นพ่อลูกคู่แรกที่ได้แชมป์แท็กทีมใน ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
พระกุมารชีพ
ต่อมา พระเจ้าฝูเจียน (苻堅) กษัตริย์รัฐเฉียนฉินได้ส่งนายพลหลวี่กวงออกมาปราบแคว้นกุฉา เมื่อนายพลผู้นี้ได้รับชัยชนะได้นิมนต์พระกุมารชีพกลับไปเหลียวโจวด้วย แต่ระหว่างทางทราบว่าพระเจ้าฝูเจียนพ่ายแพ้แก่ข้าศึกจึงตั้งตัวเป็นเอกราชที่เหลียวโจว จนกระทั่งพระเจ้าเหยาซิ่ง (姚興) แห่งรัฐโฮ่วฉินกรีธาทัพมาปราบและนิมนต์พระกุมารชีพให้ไปอยู่ที่ฉางอัน
เมื่อมาอยู่ที่ฉางอัน พระกุมารชีพได้แปลพระไตรปิฎกและคัมภีร์มหายานหลายเล่ม เช่น วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร เป็นภาษาจีน ทำให้ได้สมญานามเป็นภาษาจีนว่าพระซำจั๋งหรือซันจั้ง(พระไตรปิฏกาจารย์) ท่านมรณภาพเมื่อ พ.ศ. 956 รวมอายุได้ 74 ปี