cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อำเภอเมืองยาง
พื้นฐานทางสังคม
อำเภอเมืองยาง มีพื้นฐานทางสังคมประกอบด้วยชนพื้นเมือง ผสมผสานกันระหว่างชาวอีสานและชาวโคราช  เป็นเขตพื้นที่เชื่อมติดต่อกันระหว่างกลุ่มชนชาวอีสานและชาวโคราชของพื้นที่ภาคอีสาน และมีภาษาถิ่นที่ใช้กันอยู่ทั้งสองภาษา   โดยดั้งเดิมกลุ่มชนชาวโคราช ส่วนใหญ่จะมีการอพยพบุกเบิกตั้งถิ่นฐาน มาจากเขตพื้นที่อำเภอพิมาย  ในขณะกลุ่มชนชาวอีสานจะเป็นการย้ายมาจากจังหวัดละแวกใกล้เคียง เช่น จ.ร้อยเอ็ด จ.มหาสารคาม จ.ขอนแก่น จ.บุรีรัมย์  โดยชาวโคราชส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเป็นการอพยพบุกเบิกเข้ามาก่อนหรือเป็นกลุ่มชนดั้งเดิม  จึงได้เลือกทำเลที่สำคัญ เหมาะสมสำหรับการตั้งชุมชน  คือ แม่น้ำมูล ลำสะแทด  ทำให้หมู่บ้านที่อยู่ในละแวกพื้นที่ดังกล่าวมักเป็นชุมชนหมู่บ้านชาวโคราช  เช่น  บ้านครบุรี บ้านกระเบื้องนอก  ในขณะที่ชาวอีสานซึ่งเป็นการอพยพ ขยายการตั้งถิ่นฐานมาทีหลัง  จึงได้ยึดพื้นที่ตามทำเลที่เหมาะสมอื่น เช่น หนองน้ำ  สระน้ำ โคกเนิน เช่น บ้านเมืองยาง บ้านเมืองเก่า ในช่วงต่อๆมาก็มีการขยายการตั้งถิ่นฐานไปเรื่อยๆ กระจัดกระจายกันไป และมีการผสมผสานกันทางเครือญาติ  ทั้งภายในชุมชนและระหว่างชุมชน ทำให้พื้นฐานทางสังคมในด้านชุมชนพื้นเมืองเป็นแบบผสม
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
ไต่เป็นไต่ตาย
ไต่เป็นไต่ตาย (Vertical Limit) เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญในปี ค.ศ. 2000 กำกับและร่วมอำนวยการสร้างโดยมาร์ติน แคมป์เบลล์ เขียนบทโดยรอเบิร์ต คิง นำแสดงโดยคริส โอดอนเนลล์, บิล แพกซ์ตัน, โรบิน ทันนีย์และสก็อตต์ เกล็นน์ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่หุบเขาโมนูเมนต์ ประเทศสหรัฐอเมริกา, ประเทศนิวซีแลนด์และประเทศปากีสถาน
ฮิงาชิอิซุ
ฮิงาชิอิซุ (東伊豆町 (Higashiizu-chō)) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคาโมะ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2019 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,155 คน 6,264 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 160 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 77.83 sqkm
ไต่เป็นไต่ตาย
เรื่องย่อ
ปีเตอร์และแอนนี แกร์เร็ตต์สูญเสียพ่อ รอยซ์ แกร์เร็ตต์ระหว่างปีนเขาที่หุบเขาโมนูเมนต์ โดยรอยซ์สั่งให้ตัดเชือกเพื่อให้ปีเตอร์และแอนนีรอด หลังเหตุการณ์นั้น ปีเตอร์เลิกปีนเขาและทำงานเป็นช่างภาพ ส่วนแอนนีกลายเป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียง ความสัมพันธ์ระหว่างปีเตอร์และแอนนีตึงเครียดเมื่อแอนนีโทษปีเตอร์ว่าเป็นคนทำให้รอยซ์ตาย สามปีต่อมา ระหว่างถ่ายภาพอยู่แถบเทือกเขาหิมาลัยในปากีสถาน ผู้ช่วยของปีเตอร์ตกเขาจนขาหักและได้รับความช่วยเหลือจากเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพปากีสถาน ปีเตอร์มาที่เบสแคมป์ของยอดเขา K2 ยอดเขาที่สูงเป็นอันดับที่ 2 ของโลกเพื่อพบกับแอนนีที่มีแผนจะปีนยอดเขานี้ โดยร่วมกับทีมของเอลเลียต วอห์น มหาเศรษฐีผู้ต้องการพิชิตยอดเขานี้เช่นกัน หลังความพยายามครั้งแรกของเขาจบลงเมื่อทีมของเขาถูกพายุและวอห์นเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต ในวันก่อนการปีน วอห์นจัดงานปาร์ตี้เลี้ยงทุกคนแต่ถูกขัดจังหวะโดยมองต์โกเมอรี วิก ยอดนักปีนเขาผู้ลึกลับ วิกสูญเสียภรรยาที่เป็นไกด์ในทีมปีนเขาครั้งก่อนของวอห์นและเชื่อว่าวอห์นมีส่วนในการตายของเธอ
ฮิงาชิอิซุ
ภูมิศาสตร์
ฮิงาชิอิซุขนาบข้างด้วยเทือกเขาอามางิทางทิศตะวันตก และอ่าวซางามิ มหาสมุทรแปซิฟิก ทางทิศตะวันออก มีบ่อน้ำร้อนจำนวนมาก บริเวณนี้ได้รับความอบอุ่นจากกระแสน้ำอุ่นคูโรชิโอะ ทำให้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนชื้นและฤดูหนาวที่อากาศเย็นสบาย ส่วนหนึ่งของเมืองอยู่ในอาณาเขตของอุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ
ภูมิอากาศ
เมืองนี้มีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่ไม่ค่อยรุนแรง (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิงาชิอิซุคือ 14.8 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,259 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 5.6 °C
ไต่เป็นไต่ตาย
เรื่องย่อ
ทีมของวอห์นเริ่มปีนขึ้นยอดเขาโดยไม่สนคำเตือนว่ามีพายุ ต่อมาเกิดหิมะถล่มทำให้คนอื่น ๆ ในทีมเสียชีวิต ส่วนแอนนี วอห์นและแม็คลาเรน ผู้นำทีมตกลงไปในเหวน้ำแข็งและขาดการติดต่อ แอนนีใช้รหัสมอร์สส่งกลับไปหาปีเตอร์ที่เบสแคมป์เพื่อบอกว่ายังมีชีวิตอยู่ ปีเตอร์จึงรวบรวมคนเพื่อขึ้นไปช่วยเหลือ โดยประกอบด้วยสกิป หัวหน้าทีมที่เบสแคมป์, ซีริลและมัลคอล์ม สองพี่น้องผู้มีประสบการณ์การปีนเขา, โมนิก พนักงานของบริษัทวอห์นและคารีม ผู้อาสาช่วยปีเตอร์เพราะอาลี ลูกพี่ลูกน้องของเขาอยู่ในทีมของวอห์นด้วย ปีเตอร์และสกิปไปหาวิก วิกยอมร่วมทีมด้วยโดยแลกกับการที่ให้สกิปอยู่ที่เบสแคมป์เพื่อคอยช่วยเหลือ
พจนาถ พจนาพิทักษ์
พจนาถ พจนาพิทักษ์ เป็นนักร้อง กวี นักเขียน และนักแต่งเพลงชาวไทย เกิดวันที่  ที่บ้านเขาพระ อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา  แต่ไปเติบโตตั้งแต่เด็กและเรียนหนังสือตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมปีที่ 3 ที่ จังหวัดสตูล
ไต่เป็นไต่ตาย
เรื่องย่อ
วิกเสนอให้ทีมของปีเตอร์แยกเป็นคู่เพื่อแยกกันหาผู้รอดชีวิต โดยมัลคอล์มคู่กับคารีม ซีริลคู่กับโมนิกและวิกคู่กับปีเตอร์ ทั้งหมดนำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนเก่าของกองทัพปากีสถานไปด้วยเพื่อใช้ระเบิดเหวน้ำแข็ง ระหว่างปีนเขา ซีริลและโมนิกไถลเกือบตกหน้าผาและทำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนตกลงพื้น ทำให้ระเบิดและเกิดหิมะถล่มฆ่าซีริล ส่วนโมนิกปีนกลับขึ้นมาได้โดยมีนิ้วหักหลายนิ้ว ด้านเบสแคมป์เตือนทีมของปีเตอร์ว่าไนโตรกลีเซอรีนทำปฏิกิริยากับแสงแดด ปีเตอร์จึงเตือนไปที่มัลคอล์มและคารีม มัลคอล์มและคารีมรีบนำกระบอกไนโตรกลีเซอรีนไปเก็บ แต่ไนโตรกลีเซอรีนรั่วออกมาโดนแดดทำให้เกิดระเบิดฆ่าทั้งสอง
พจนาถ พจนาพิทักษ์
ค้นพบตัวเองว่าสนใจในสิ่งที่เรียกว่าบทกวีตอนเรียนศิลปะอยู่ที่วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมจังหวัดนครศรีธรรมราช ต่อมาเมื่ออยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงมีผลงานบทกวีและมีงานเขียนเผยแพร่นิตยสารอย่างต่อเนื่อง   ได้รับรางวัล ชนะเลิศโล่ห์พระราชทานจาก สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีในการประกวดบทกวีนักศึกษาของชุมนุมวรรณศิลป์5สถาบัน(จุฬาฯ,ธรรมศาสตร์,เกษตรศาสตร์,รามคำแหง,หอการค้า)ในปี พ.ศ. 2532  รางวัลบทกวีดีเด่นของสมาคมภาษาและหนังสือแห่งประเทศไทยฯในปี พ.ศ. 2537  ชนะเลิศบทกวีในวาระครบ30ปีเหตุการณ์ 6ตุลาคม ของเครือข่ายนักเขียนแห่งประเทศไทย
ฮิงาชิอิซุ
สถิติประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของเมืองฮิงาชิอิซุได้ลดลงอย่างช้า ๆ ในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์
ในยุคเอโดะ พื้นที่ทั้งหมดของแคว้นอิซุเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พื้นที่ของเมืองฮิงาชิอิซุในสมัยนั้นประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน ได้แก่ อินาโตริ นาราโมโตะ ชิราตะ คาตาเซะ และโอกาวะ ต่อมาเมื่อมีการก่อตั้งระบบเทศบาลในยุคเมจิในปี 1889 พื้นที่แห่งนี้ได้แบ่งเขตการปกครองใหม่เป็น 2 หมู่บ้าน ได้แก่ อินาโตริ และโจโต ขึ้นกับอำเภอคาโมะ หมู่บ้านอินาโตริได้รับการยกฐานะเป็นเมืองในเดือนธันวาคม 1920 เมืองฮิงาชิอิซุก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 1959 โดยการควบรวมเมืองอินาโตริกับหมู่บ้านโจโต
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก เป็นนวนิยายจากญี่ปุ่น แต่งขึ้นโดย Tappei Nagatsuki และวาดภาพประกอบโดย Shinichirou Otsuka เนื้อเรื่องเริ่มต้นจาก นัทสึกิ สุบารุ ชายหนุ่มผู้รักสันโดษ ผู้ที่ถูกส่งไปอีกโลกหนึ่งในระหว่างทางกลับบ้านจากร้านสะดวกซื้อ ซี่รี่ส์ตอนแรกเริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์ Shōsetsuka ni Narō ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 มีการจัดพิมพ์หนังสือโดย Media Factory ตั้งแต่วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2557 ภายใต้สำนักพิมพ์ MF Bunko J
ไต่เป็นไต่ตาย
เรื่องย่อ
ด้านแม็คลาเรนซึ่งบาดเจ็บหนักทำกล่องยาเด็กซาเมทาโซนหาย เด็กซาเมทาโซนเป็นยาป้องกันภาวะน้ำท่วมปอด แอนนีจึงแบ่งให้เขาใช้และเสี่ยงชีวิตไปหาเด็กซาเมทาโซนจากสัมภาระของอาลี ด้านวิกพบศพภรรยาของตนและพบกล่องยาเด็กซาเมทาโซนเปล่า ทำให้เขาตระหนักว่าวอห์นขโมยยาจากภรรยาของเขาและทิ้งให้เธอตาย ปีเตอร์ วิกและโมนิกพักค้างแรมโดยปีเตอร์ตระหนักว่าที่วิกร่วมทีมด้วยเพราะต้องการฆ่าวอห์น
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก
เนื้อเรื่อง 3 บทแรก ได้ถูกแบ่งออกเป็นมังงะ บทแรกเขียนโดย Daichi Matsue ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 บทที่สองเขียนโดย Makoto Fugetsu ออกตีพิมพ์โดย Square Enix ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 เป็นต้นมา สำหรับค่าย Matsue นั้นได้ออกตีพิมพ์โดย Media Factory ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 นอกจากนี้แล้ว Media Factory ยังได้ตีพิมพ์นิยาย 2 เล่มอีกด้วย สำหรับ Re:Zero ฉบับอนิเมะได้ถูกทำขึ้นโดยค่าย White Fox เริ่มออกอากาศวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2559 จนถึงวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยตอนแรกจะเป็นตอนพิเศษมีความยาว 1 ชั่วโมง ต่อมามีการทำ OVA ออกมา 2 ตอน ฉบับแรกได้ออกอากาศในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และฉบับที่สองได้ออกอากาศในวันที่ 8 พฤษจิกายน พ.ศ. 2562 ในเดือนมีนาคมปี พ.ศ. 2560 บริษัทเกม 5pb. ได้ปล่อยวีดีเกมฉบับวิชวลโนเวลโดยอ้างอิงจากเนื้อเรื่องหลักทั้งหมด สำหรับซี่ซั่นสองได้ถูกปล่อยตัวอย่างไว้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 แต่เนื่องด้วยสถาการณ์โรคระบาดโควิด-19 จึงทำให้มีการเลื่อยฉายออกไป ในซี่ซั่นสองจะมีการแบ่งออกเป็นสองช่วง โดยช่วงแรกจะออกอากาศในวันที่ 8 กรกฎาคม จนถึงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และสำหรับช่วงท้ายจะปล่อยออกอากาศในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2564
นิยายและมังงะทั้ง 3 บทได้ถูกตีพิมพ์ในอเมริกาเหนือโดย Yen Press ฉบับอนิเมะถูกจดทะเบียนลิขสิทธิ์โดย Crunchyroll นอกเอเชีย และได้ปล่อยอนิเมะมาให้รับชมผ่าน Funimation ในสหรัฐอเมริกา Anime Limited ในสหราชอาณาจักร สำหรับเขตทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ถูกจดลิขสิทธิ์โดยมิวส์ คอมมิวนิเคชัน นิยายนั้นได้ทำกำไรออกไปมากกว่า 3 ล้านเล่ม ในขณะที่อนิเมะนั้นทำได้แค่ 60,000 กว่า ๆ นิยายของเรื่องนี้ได้ถูกยกย่องว่าเป็นบทนำใหม่ของแนว "ต่างโลก" แต่ถูกติในเรื่องของบทพูดที่ซ้ำซ้อนมากเกินไป สำหรับในอนิเมะได้ถูกยกย่องในเรื่องของ "วัฒนธรรมของโลกที่แตกต่าง" จากการกระทำต่าง ๆ ของตัวละครในเรื่อง ซีรีส์รีซีโร่ได้รับรางวัลในงาน นิวส์ไทป์ปี พ.ศ. 2558 - 2559 และ Sugoi Japan Awards ในปี พ.ศ. 2560 และได้รับการเสนอชื่อเข้าไปในอนิเมะประจำปี พ.ศ. 2559
เนื้อเรื่อง
นัทสึกิ สุบารุ เป็นคนที่มีนิสัยไม่ชอบเข้าสังคม จนวันหนึ่งเขาได้ถูกส่งไปยังโลกแฟนตาซี หลังจากที่มาถึงได้ไม่นาน เขาก็ถูกสังหารขณะที่พยายามจะช่วยเหลือเด็กสาวฮาล์ฟเอลฟ์ที่ได้เป็นเพื่อนกับเขา เอมิเลีย หญิงสาวที่ได้เข้าสมัครป็นผู้ปกครองแห่งอาณาจักรลูนิกา หลังจากที่เขาได้ตายนับไม่ถ้วน ภาพเวลาในอดีตก็ได้กลับมาฉายให้เห็นหลายครั้ง สุบารุรู้ได้ทันทีว่าเขานั้นมีพลังในการย้อนเวลาหลังจากที่เขาตาย หลังจากที่ได้ช่วยเหลือเอมิเลียได้สำเร็จ เขาได้ขอไปอยู่อาศัยกับเธอในฐานะพ่อบ้าน ด้วยความรู้สึกถึงบุญคุณและความรักที่มีต่อเอมิเลีย สุบารุจึงใช้ความสามารถของเขาในการปกป้องและคอยช่วยเหลือเอมิเลียในการขึ้นไปเป็นราชินีคนถัดไป และเขายังได้คอยช่วยเหลือเพื่อนร่วมทางของเขาอีกมากมาย แม้ว่าเขานั้นจะต้องแบกรับความเจ็บปวดในทุกครั้งที่เขาต้องตาย รวมไปถึงความทรงจำทุกอย่างที่มีแต่เขาคนเดียวเท่านั้นที่จำได้
นวนิยาย
ในช่วงปี 2000 (พ.ศ. 2543) นิยายเรื่องอสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท (Zero no Tsukaima) ได้ทำให้เกิดแฟนฟิกชันข้นขึ้นมาบนเว็บไซต์ Shōsetsuka ni Narō ("มาเป็นนักแต่งนิยายกัน!") หรือที่รู้จักในอีกชื่อว่า นาโระ นั้นจึงทำให้ ทัปเปย์ นากะทสึกิ เริ่มแต่งนวนิยายอสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท ฉบับแฟนเมดขึ้นมาในนาโระ ก่อนที่จะมาเขียนให้เป็นแนว Isekai ("ต่างโลก") ในภายหลัง จากแนวคิดทั้งหมดนี้เอง จึงทำให้เขาได้เริ่มแต่ง web novel ต้นฉบับของตัวเองบนนาโระ โดยใช้ชื่อนิยายนั้นว่า "Re:Zero" ขึ้นมาในปี พ.ศ. 2555
ปูยี
ปูยี อาจหมายถึง
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก
นวนิยาย
ประธานบริษัท MF Bunko J มาซาฮิโตะ อิเกโมโต้ ได้เห็นนิยายเรื่องนี้ในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ผ่านหน้าฟีดบนทวิตเตอร์ของเขา เขารู้ประทับใจในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก "การกลับมาจากความตายและความสิ้นหวังที่น่าประหลาดใจ ผสมกับความเป็นแฟนตาซี" นั้นจึงทำให้เขาได้มาร่วมงานกับนากะทสึกิ ในการเปลี่ยนเรื่องนี้ให้กลายเป็นนวนิยาย นิยายส่วนใหญ่จะมีจำนวนหน้าอยู่ที่ 250 หน้า แต่นากะทสึกิได้ใส่เนื้อหาลงไปกว่า 1,000 หน้าในเล่มแรก ทำให้อิเกโมโต้ต้องทำงานหนักมาก ในช่วงที่นากะทสึกิต้องการให้เล่าถึงการกำเนิดโลกในนิยายขึ้นมาก่อน อิเกโมโต้กลับรู้สึกว่าควรให้ความสำคัญกับความรู้สึกที่ผู้อ่านจะมีกับตัวละครมากกว่า เขาจึงจัดเรียงเนื้อเรื่องใหม่ นั้นจึงทำให้ส่วนของเรื่องราวของโลกและตำนานต่าง ๆ ถูกใส่ไว้ในบทที่สามของเรื่องนี้
Rhizopus
Rhizopus เป็นสกุลของราที่สร้างเส้นใย พบในดิน ผักและผลไม้ที่กำลังย่อยสลาย มูลสัตว์ และขนมปังเก่า เป็นราที่พบในลูกแป้ง และมีบทบาทในการทำข้าวหมาก
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก
นวนิยาย
ชินอิจิโร่ โอทสึกะ ก่อนที่เขานั้นจะได้มาร่วมงานกับ Re:Zero ซึ่งเขาก็ได้เคยวาดภาพให้วีดีโอเกมมาก่อน จึงทำให้เขานั้นได้เข้ามาร่วมวาดภาพฉากให้กับซีรีส์นี้ หลังจากที่เขาได้อ่าน web novel เขาก็ได้ส่งแบบตัวละครที่เขาได้ออกแบบให้กับอิเกโมโต้ โดยตัวละครที่ชื่อสุบารุในตอนแรกนั้นได้ถูกออกแบบมาให้ดูเหมือนคนที่มีนิสัยไม่ดี โอสึกะได้อธิบายว่า "หน้าของเขาดูไม่เหมือนกับเด็กหนุ่มเลย" จึงทำให้อิเกโมโต้ขอให้ช่วยปรับตัวละครให้ดูเป็นมิตรและอ่อนโยนมากกว่านี้ เพื่อให้ผู้อ่านให้เข้าถึงอารมณ์ในฉากที่เศร้าได้มากขึ้น และตัวของเอมิเลียในต้นฉบับเองก็ได้ถูกแบบมาให้ดูเย็นชา ต่อมาจึงได้มีการปรับเปลี่ยนให้เธอมีความน่าสนใจมากขึ้น อิเกโมโต้ได้กล่าวอีกว่า "ตัวเธอนั้นจะต้องเหมาะกับการเป็นนางเอกที่ดี" เรมกับแรมก็ได้ถูกเปลี่ยนจากต้นฉบับเช่นกัน โดยต้นฉบับของทั้งสองคนนั้นทรงผมนั้นไม่ได้มีความคล้ายกัน และชุดเมดนั้นมีความยาวกับความดั้งเดิมมากเกินไป
ไต่เป็นไต่ตาย
เรื่องย่อ
เมื่อกลับมาที่เบสแคมป์ แอนนีได้รับการรักษาและคืนดีกับปีเตอร์ ส่วนปีเตอร์ไว้อาลัยให้กับผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ทั้งหมด
Rhizopus
Rhizopus สร้างทั้งสปอร์แบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ สปอแรงจิโอสปอร์แบบไม่อาศัยเพศ สร้างภายในโครงสร้างคล้ายหัวเข็มหมุดที่เรียกสปอแรงเจียม
พจนาถ พจนาพิทักษ์
มีผลงานรวมบทกวีนิพนธ์ออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 จนถึงปี พ.ศ. 2554 ตามลำดับดังนี้ ' บนปีกปรารถนา,อ่อนไหวใช่อ่อนแอ,ธารแสนสาย,พุแสงหวัง,'ชุมชนชาวดิน,'เอ่ยคำว่ารักบ้างก็ได้ ' และ ' ดินแดนไม่มหัศจรรย์ '
ฮิงาชิอิซุ
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจที่สำคัญของฮิงาชิอิซุ คือ การท่องเที่ยว ซึ่งหลัก ๆ จะเป็นอุตสาหกรรมรีสอร์ตบ่อน้ำร้อนอนเซ็ง และการประมงเชิงพาณิชย์
หลิว เหว่ยเฉียง
หลิว เหว่ยเฉียง หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แอนดริว เลา (Andrew Lau, Andrew Lau Wai-Keung; จีนตัวเต็ม: 劉偉強; จีนตัวย่อ: 刘伟强) ผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้กำกับภาพ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง เกิดเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1960 ที่ฮ่องกง
หลิว เหว่ยเฉียง เข้าสู่วงการภาพยนตร์แรกเริ่มทำหน้าที่ผู้กำกับภาพ เริ่มงานกำกับภาพกับค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ และมาร่วมงานกับหง จินเป่า มีผลงานโดดเด่นคือ เรื่อง หินกินเหล็ก (Millionaire's Express ,1987) ร่วมงานกับ หลิม เหริ่นตง หรือริง โก้แลม ในเรื่อง เถื่อนตามดวง (City on Fire ,1987) และมาร่วมงานกับหว่อง กาไว ในเรื่อง ทะลุกลางอก (As Tears Go By ,1988) เขาได้เข้าชิงรางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม ในงานฮ่องกงฟิล์มอวอร์ดจากเรื่องนี้ ซึ่งยังได้รับการยกย่องเช่นเดียวกับ คริสโตเฟอร์ ดอยล์ ผู้กำกับภาพที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยเคยร่วมงานกับดอยล์ด้วย ในเรื่อง ผู้หญิงผมทองหัวใจฟัดโลก หรือ Chungking Express ในปี ค.ศ. 1994
หลิว เหว่ยเฉียง เริ่มกำกับภาพยนตร์ในยุคต้นทศวรรษที่ 90 โดยมีชื่อเสียงเคียงคู่กับมากับผู้กำกับรุ่นเดียวกัน เช่น ริงโก แลม, หว่อง จิง, หว่อง กาไว
ผลงานการกำกับภาพยนตร์ของหลิว เหว่ยเฉียง ประสบความสำเร็จอย่างมากในหลาย ๆ เรื่อง ทั้งรายได้และเสียงวิจารณ์ โดยเฉพาะในช่วงทศวรรษที่ 90 และ 2000 เช่น Young and Dangerous (ค.ศ. 1996), The Storm Riders (ค.ศ. 1998), A Man Called Hero (ค.ศ. 1999), The Dual (ค.ศ. 2000), Born to be King (ค.ศ. 2000), Infernal Affairs (ค.ศ. 2002), Infernal Affairs II (ค.ศ. 2003), Infernal Affairs III (ค.ศ. 2003), Confession of Pain (ค.ศ. 2006), Legend of the Fist: The Return of Chen Zhen (ค.ศ. 2010) และThe Guillotines (ค.ศ. 2012)
นอกจากนี้แล้ว ยังเคยกำกับภาพยนตร์ 2 เรื่อง ที่ไม่ใช่ภาพยนตร์ฮ่องกง คือ Daisy ในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นภาพยนตร์เกาหลี และ The Flock ในปี ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดด้วย
หลิว เหว่ยเฉียง เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ที่ซอง เฮเคียว นักแสดงสาวชาวเกาหลี เคยให้สัมภาษณ์ว่าเป็นผู้กำกับที่เธออยากร่วมงานด้วย ด้วยประทับใจในผลงานที่ผ่านมา
พจนาถ พจนาพิทักษ์
สตูดิโออัลบั้ม
มีผลงานเพลงของตัวเองออกมาแล้ว 8 อัลบั้ม ได้แก่
Re:Zero - รีเซทชีวิต ฝ่าวิกฤตต่างโลก
การพัฒนาและการผลิต
การทำ Re:Zero เป็นอนิเมะได้เริ่มตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของซีรีส์
การสร้างอนิเมะเริ่มต้นขึ้นในช่วงหลังจากปล่อยตัวนิยายเล่มที่ 5 ออกไปในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 มาซาฮารุ วาตานาเบะ ได้เลือก โยชิกาว่า เป็นผู้กำกับซีรีส์นี้ เพราะว่าเขานั้นเคยทำงานในสตูดิโอ key animation มาก่อน และเช่นเดียวกัน เคียวตะ ซาไกก็ได้ถูกเลือกให้มาออกแบบตัวละครและเป็นผู้กำกับแอนิเมชัน เนื่องจากโยชิกาว่าเชื่อว่าเธอจะสื่อภาพได้เหมือนกับในนิยาย และสามารถควบคุมคุณภาพได้อย่างดี จนครบทั้งหมด 25 ตอน มาซาฮิโระ โยโกทานิ ได้มาทำหน้าที่ในตำแหน่งผู้เขียน ให้ซีรีส์นี้ซึ่งเป็นครั้งแรกของเขาในการเขียนแนว "เกิดใหม่ในอีกโลกหนึ่ง" โยชิคาว่าได้เตือนเขาถึงความรุนแรงของซีรีส์นี้ แต่โยโกทานินั้นก็ยังคงตกใจกับฉากรุนแรงที่น่าหวั่นไหวในช่วงบทที่ 3 หลังจากที่อ่านบทแรกจบเขาก็ได้ตกลงที่ทำงานนี้ และได้มอบงานนี้ในบาว4งส่วนให้กับผู้ช่วยเชียนอีก 2 ท่าน โยชิโกะ นากามูระ ก็ได้มีส่วนร่วมในงานนี้เป็นบางครั้ง หลังจากที่โยโกทานิเขียนบทเสร็จไปได้ 3 ตอน ครั้งหนึ่งโยโกทานิและนากามูระ ไม่สามารถเขียนบทต่อไปได้ พวกเขาจึงได้ตัดสินใจที่จะหาคนอื่นมาช่วยเขียน กาคุ อิวาสะ ประธานบริษัท White Fox ได้ขอให้พวกเขาจ้างคนที่ "มีอายุน้อยกว่า" โยโกทานิจึงได้แนะนำ อิจิ อุเมะฮาระ มาเข้าร่วมด้วย ขณะเดียวกัน นากาสึกิได้เคยเล่นเกม Chaos;Child ซึ่งเขียนโดย อุเมะฮาระ พอดี เขาจึงเลือกให้อุเมะฮาระ มาเขียนในส่วนของ "ฉากเจ็บปวดเจ็บใจ" อุเมะฮาระได้ถูกเชิญมามีส่วนร่วมในช่วงที่ตอนที่ 8 และ 9 กำลังเขียน นั้นจึงทำให้ Re:Zero เป็นนวนิยายเรื่องแรกที่นักเขียนบท (ภาพยนตร์) ได้มาร่วมทำงานด้วย
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคมถึง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่กรีฑาสถานแห่งชาติญี่ปุ่น คาดว่าจะมีนักกีฬาประมาณ 80 คนเข้าร่วมแข่งขัน จำนวนที่แน่นอนจะขึ้นอยู่กับว่ามีกี่ประเทศที่ใช้อันดับสากลในการเพิ่มนักกีฬานอกเหนือจาก 56 คนที่ผ่านการคัดเลือกตามช่วงเวลาหรืออันดับ (มีการใช้อันดับสากล 23 ตำแหน่งในปี พ.ศ. 2559)
สถิติ
ก่อนการแข่งขันนี้สถิติโลกและโอลิมปิกที่มีอยู่มีดังต่อไปนี้
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
เรอหวั่ง
เรอหวั่ง (อังกฤษ: Rawang) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า อาศัยในทางตอนเหนือของรัฐกะชีน ซึ่งโดยมากจะอยู่บริเวณเมืองปูดาโอ และบริเวณเชิงเขาคากาโบราซี เป็นหนึ่งในหกเผ่าหลักของกลุ่มกะชีน และพบในรัฐอรุณาจัลประเทศของอินเดียด้วย มีภาษาเป็นของตนเองคือภาษาเรอหวั่ง
ถนนกำแพงเพชร
ถนนกำแพงเพชร เป็นถนนที่สร้างขึ้นในเขตการรถไฟแห่งประเทศไทย บ้างขนานกับรางรถไฟ บ้างก็ไม่ขนานเป็นถนนโดด ตั้งชื่อว่าถนนกำแพงเพชร เพื่อระลึกถึง กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน บิดาแห่งกิจการรถไฟ ในตอนแรก การรถไฟแห่งประเทศไทย มีความประสงค์ที่จะตั้งชื่อถนนชุดนี้ว่า "ถนนบุรฉัตร" ตามพระนามเดิมใน กรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน แต่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชได้พระราชทานนามถนนในเขตที่ดินรถไฟชุดนี้ว่า "ถนนกำแพงเพชร"
ถนนกำแพงเพชร
เป็นถนนที่แยกออกมาจากถนนพหลโยธินที่ทางแยกกำแพงเพชร (ย่านพหล) ตรงมุมด้านตะวันออกเฉียงใต้ของตลาดนัดสวนจตุจักร ตัดไปทางตะวันตก สิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 6 ในบริเวณของสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ ซึ่งแต่เดิมถนนนี้มีชื่อว่าถนนย่านพหลโยธิน
ถนนกำแพงเพชร 1
เป็นถนนที่ขนานกับถนนพหลโยธินตั้งอยู่ด้านตะวันออกของสวนจตุจักร ตัดแยกออกจากถนนกำแพงเพชรที่ทางแยกกำแพงเพชร ไปบรรจบกับถนนวิภาวดีรังสิต ที่ทางแยกลาดพร้าว เป็นถนนที่เดินรถทางเดียวเป็นขาออก ส่วนถนนพหลโยธินช่วงดังกล่าวจะเดินรถทางเดียวเป็นขาเข้า
ถนนกำแพงเพชร 2
ตัดแยกออกจากถนนกำแพงเพชร บริเวณหน้าองค์การตลาดเพื่อเกษตรกร (อตก.) ผ่านด้านหน้าสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) ไปบรรจบกับถนนรัชดาภิเษก ที่ทางแยกต่างระดับรัชวิภา
ถนนกำแพงเพชร 3
หรือ ถนนหลังสวนจตุจักร ตัดแยกจากถนนกำแพงเพชร 1 ที่มุมด้านใต้ของสวนจตุจักร อ้อมผ่านด้านหลัง วกขึ้นไปทางเหนือ ผ่านสวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ สวนวชิรเบญจทัศ ไปจรดกับถนนวิภาวดีรังสิต ที่บริเวณหน้าองค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศ สำนักงานเอเชียแปซิฟิก
ถนนกำแพงเพชร 4
เป็นถนนสายสั้นๆที่เชื่อมระหว่างถนนกำแพงเพชร 2 และ ถนนกำแพงเพชร 3 ซึ่งแบ่ง สวนสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ และตลาดนัดสวนจตุจักรออกจากกัน
ถนนกำแพงเพชร 6
เป็นถนนเลียบทางรถไฟสายเหนือ-อีสาน ในกรุงเทพมหานคร เส้นทางเริ่มต้นจากถนนปูนซิเมนต์ไทยและถนนเทอดดำริที่หน้าสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อและสถานีรถไฟฟ้าบางซื่อ ลอดใต้ทางรถไฟสายใต้ ตัดกับถนนเทศบาลสงเคราะห์ ที่หน้าวัดเสมียนนารี จากนั้นจะมีแนวเส้นทางขนานกับถนนวิภาวดีรังสิต ผ่านสถานีรถไฟบางเขน และถนนงามวงศ์วานที่ทางแยกบางเขน สถานีรถไฟหลักสี่และถนนแจ้งวัฒนะที่ทางแยกหลักสี่ และสถานีรถไฟดอนเมือง แล้วเลียบทางรถไฟผ่านที่หยุดรถไฟหลักหก ไปสิ้นสุดเส้นทางที่สถานีรถไฟรังสิต (ถนนรังสิต-ปทุมธานี) ในอดีตถนนสายนี้ใช้ชื่อไม่เป็นทางการว่า ถนนโลคัลโรด และในช่วงเขตจังหวัดปทุมธานีจะเป็นของกรมทางหลวงมีฐานะเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3508 (ถนนชุมชนท้องถิ่นเลียบทางรถไฟสายเหนือ)  มีระยะทาง 4.3 กิโลเมตร
แต่เดิมถนนกำแพงเพชร 6 มีจุดเริ่มต้นที่ถนนกำแพงเพชร 2 บริเวณข้างสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) และเลียบทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกจนถึงถนนเทศบาลสงเคราะห์ แต่เมื่อมีการก่อสร้างสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ ถนนกำแพงเพชร 6 ในช่วงต้นจึงกลายเป็นทางเข้า - ออกของสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์ และมีถนนนบริการอยู่ทางทิศตะวันออกของทางรถไฟ จากนั้นเลี้ยวขวากลับเข้าสู่ถนนกำแพงเพชร 2 เนื่องจากแนวที่ตรงต่อไปเป็นเขตของศูนย์ซ่อมบำรุงของรถไฟฟ้าสายสีแดง ส่วนระยะทางที่เหลือของถนนกำแพงเพชร 6 เดิมในช่วงนี้ถูกปิดตายและกลายเป็นเขตทางรถไฟทั้งหมดแล้ว
ถนนสายนี้ช่วยแบ่งเบาการจราจรบนถนนวิภาวดีรังสิต และช่วยเปิดพื้นที่ริมทางรถไฟฝั่งตะวันตกเพื่อรองรับการพัฒนา แต่ก็เป็นการเพิ่มจุดตัดกับถนนอื่นๆ ที่ตัดผ่านทางรถไฟ เช่น ถนนเทศบาลสงเคราะห์, ถนนงามวงศ์วาน, ถนนแจ้งวัฒนะ, ถนนเชิดวุฒากาศ, ถนนสรงประภา และถนนเดชะตุงคะ
ถนนกำแพงเพชร 7
เป็นถนนเลียบทางรถไฟสายตะวันออกขนานกับถนนเพชรบุรีตัดใหม่ (ซึ่งขนานกับทางรถไฟฯ ทางฝั่งใต้) เป็นถนนขนาด 2-4 ช่องจราจร เริ่มต้นจากถนนนิคมมักกะสัน บริเวณใกล้กับทางแยกมิตรสัมพันธ์ ไปทางทิศตะวันออก ตัดกับถนนอโศก-ดินแดงและถนนเพชรอุทัย (ช่วงถนนอโศก-ดินแดงถึงถนนเพชรอุทัยจัดการจราจรเดินรถทางเดียวจากถนนเพชรอุทัยมุ่งหน้าถนนอโศก-ดินแดง) จากนั้นแนวเส้นทางจะเบี่ยงไปทางด้านทิศเหนือของทางรถไฟ และมีขนาด 2 ช่องจราจรจนถึงซอยอาร์ซีเอ (เชื่อมต่อกับซอยพระราม 9 ซอย 8) แนวเส้นทางจะเปลี่ยนมาอยู่ด้านทิศใต้ของทางรถไฟอีกครั้งจนถึงซอยเพชรบุรี 47 และเปลี่ยนกลับไปอยู่ด้านทิศเหนือของทางรถไฟ เลียบศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าเอราวัณ จนถึงถนนเพชรพระราม จากนั้นแนวเส้นทางจะย้ายไปอยู่ด้านทิศใต้ของทางรถไฟและขยายเป็น 4 ช่องจราจรอีกครั้ง ตัดกับถนนรามคำแหง, ซอยพัฒนาการ 25 และถนนจะลดเหลือ 2 ช่องจราจรเมื่อพ้นคลองลาว ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกและเปลี่ยนมาขนานกับทางรถไฟในด้านทิศเหนือ ตัดกับท้ายซอยพระราม 9 ซอย 62 จากนั้นจะไปตามซอยมิตรวิถี 2 และไปบรรจบที่ถนนพระราม 9
วงศ์ปลากราย
วงศ์ปลากราย (Featherback fish, Knife fish) เป็นปลากระดูกแข็งน้ำจืดที่อยู่ในอันดับ Osteoglossiformes คือ ปลาที่มีกระดูกแข็งบริเวณส่วนหัวและลิ้น อันเป็นอันดับเดียวกับปลาในวงศ์ปลาตะพัดและปลาไหลผีอะบาอะบา ใช้ชื่อวงศ์ว่า Notopteridae (มาจากภาษากรีกคำว่า noton หมายถึง "หลัง" และ pteron หมายถึง "ครีบ" )
เป็นปลาน้ำจืด มีรูปร่างแบนด้านข้างมาก และเรียวไปทางด้านท้าย ครีบหลังเล็ก ครีบก้นและครีบหางยาวติดกัน จึงใช้ครีบก้นที่ยาวติดกันนี้โบกพริ้วในเวลาว่ายน้ำ ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก ปากกว้าง เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ และมีขนาดเล็กละเอียด  บางครั้งอาจจะขึ้นมาผิวน้ำเพื่อฮุบอากาศโดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนเช่นปลาทั่วไปอื่น ๆ เนื่องจากเป็นปลาที่มีอวัยวะพิเศษพัฒนามาจากถุงลมใช้ในการหายใจได้โดยตรง  เป็นปลากินเนื้อที่ออกหากินในเวลากลางคืน
มีจุดเด่นคือ ครีบก้นที่ต่อกับครีบหาง มีก้านครีบทั้งหมด 85-141 ก้าน เป็นครีบที่ปลาในวงศ์นี้ใช้ในการว่ายน้ำมากที่สุด ไม่ว่าจะเคลื่อนที่ไปทิศทางใด ส่วนที่อยู่เหนือครีบก้นขึ้นไปจะเป็นกล้ามเนื้อหนาทำหน้าที่เช่นเดียวกับครีบก้น ซึ่งส่วนของกล้ามเนื้อตรงนี้ มีชื่อเรียกกันในภาษาพูดว่า "เชิงปลากราย" จัดเป็นส่วนที่มีรสชาติอร่อยมาก
พฤติกรรมเมื่อวางไข่ตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่ ไข่เป็นก้อนสีขาวทึบ ติดเป็นกลุ่มกับวัสดุใต้น้ำเช่นตอไม้หรือเสาสะพาน เลี้ยงดูลูกจนโต
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งสิ้น 4 สกุล 10 ชนิด  ได้แก่
การจำแนก
สำหรับในประเทศไทยพบทั้งสิ้น 4 ชนิด (4 ชนิดแรกในด้านบน) โดยในภาษาไทยมักจะเรียกรวม ๆ กันทั้งหมดว่า "ปลาตอง"
หญ้านิ้วหนู
หญ้านิ้วหนู (Tall-fringerush; )เป็นพืชวงศ์กก ฤดูเดียว ขึ้นเป็นกอ ใบสั้นกว่าลำต้น มีลิกุลเป้นขนสั้นๆ ดอกช่อแบบซี่ร่ม ยาว 2-4 เซนติเมตร ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ชอบที่ชื้นแฉะ พบในท้องนาและพื้นที่รกร้าง
แห้วทรงกระเทียม
แห้วจีน หรือ แห้วทรงกระเทียม (Ground chesnut; ) เป็นพืชวงศ์กกและเป็นพืชหลายฤดู เป็นพืชกึ่งพืชน้ำ มีเหง้าใต้ดิน เหง้าสั้นมีไหลยาว  หัวกลมแบนเกิดในส่วนปลายไหล สีน้ำตาลหรือสีดำ  ขึ้นเป็นกอ ลำต้นแข็งแรง ลำต้นตรง กลม ใบย่อส่วนเหลือเพียงโคนกาบหุ้มไม่มีแผ่นใบ สีน้ำตาลแดงหรือสีม่วง  ยาว 15-20 เซนติเมตร  ช่อดอกเดี่ยวเป็นช่อเชิงลด ดอกช่อยาว 1.5 -3.0 เซนติเมตร ดอกย่อยเป็นแบบ spike ยาว 2-5 เซนติเมตร มีริ้วประดับเป็นเยื่อบางๆ กลีบดอกคล้ายเส้นด้ายสีขาวหรือสีน้ำตาล ผลเป็นผลแห้งเมล็ดล่อน สีเหลืองมันจนถึงสีน้ำตาล ขยายพันธุ์ด้วยไหล หน่อ และเมล็ด ชอบที่ชื้นแฉะ พบในพื้นที่ลุ่มที่รกร้าง หนองน้ำและนาข้าว กระจายพันธุ์ทั่วประเทศไทย
กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของโลกเก่า ตั้งแต่แอฟริกาตะวันตก มาดากัสการ์ อินเดีย จีน ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลียและหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก มีทั้งพันธุ์ป่าและพันธุ์ปลูก โดยพันธุ์ป่าหัวขนาดเล็ก ค่อนข้างดำ พันธุ์ปลูกหัวใหญ่สีออกม่วงหรือน้ำตาล แห้วใช้ปรุงอาหารได้หลายอย่าง  ทั้งในจีน อินโดจีน ไทย และประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นำมารับประทานเป็นของหวาน หัวขนาดใหญ่นิยมรับประทานสด หัวขนาดเล็กใช้ผลิตแป้ง ในฟิลิปปินส์ใช้ทำข้าวเกรียบ ลำต้นใช้สานเสื่อหรือเป็นอาหารสัตว์
Rhizopus oryzae
เชื้อราชนิดนี้ เป็นเชื้อราที่เป็นองค์ประกอบในลูกแป้งเพื่อใช้ในการหมักแอลกอฮอล์ในทวีปเอเชีย รวมทั้งการทำข้าวหมากของไทยด้วย โดยสามารถผลิตเอนไซม์ย่อยแป้งได้
กีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2008
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน
เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (พระจันทร์แทนใจฉัน) เป็นเพลงภาษาจีนกลางที่มีชื่อเสียงของเติ้ง ลี่จวินในช่วงคริสตทศวรรษ 1970 ประพันธ์โดยเวิง ชิงซี (翁清溪) เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 ขับร้องโดย เฉิน เฟินหลัน (陳芬蘭, Chén Fēnlán) ในอัลบั้ม เมิ่งเซียง (夢鄉, mèngxiāng) ในเดือนพฤษภาคม และหลิว กวานหลิน (劉冠霖, Liú Guānlín) ในอัลบั้ม เยฺว่เลี่ยงไต้เปี่ยวหวั่วเตอะซิน (月亮代表我的心) ในเดือนพฤศจิกายน ต่อมาเติ้ง ลี่จวินนำมาขับร้องบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2520 ในอัลบั้ม 島國之情歌第四集-香港之戀 (The 4th Episode of the Island of Love Songs - Love of Hong Kong) ได้รับความนิยมอย่างมาก บทความในหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์กล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็นหนึ่งในเพลงจีนที่ได้รับความนิยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้เป็นเพลงแรก ๆ ของเติ้ง ลี่จวิน ที่ได้รับความนิยมในสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงประมาณปี พ.ศ. 2521 ภายหลังนโยบายเปิดประตูของเติ้ง เสี่ยวผิงที่เริ่มยอมรับการเข้ามาของวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะจากไต้หวัน ภายหลังการเสียชีวิตของเธอเมื่อปี พ.ศ. 2538 เพลงนี้กลับได้รับความนิยมยิ่งขึ้นในเอเชีย ทั้งในมาเลเซีย อินโดนีเซีย ไต้หวัน และประเทศไทย เพลงของเธอถูกนำมาขับร้องใหม่โดยนักร้องที่มีชื่อเสียง เช่น หวัง เฟย์, เลสลี่ จาง, หลิว เต๋อหัว และ เต๋า เจ๋อ
ตำบลสามพร้าว
ตำบสามพร้าว เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอเมืองอุดรธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งก่อสร้างมหาวิทยาลัยและสนามกีฬากลางจังหวัด ได้แก่ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นต้น
ประวัติ
ท้องที่ตำบลสามพร้าว เริ่มแรกเดิมทีเป็นพื้นที่ปกครองของตำบลหนองบุ (เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ตำบลลหนองนาคำ) ต่อมาเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2513 ทางราชการเห็นว่าท้องที่ตำบลหนองบุ มีพื้นที่กว้างขวาง ยากต่อการติดต่อราชการจึงแยกออกไปตั้งตำบลใหม่ชื่อว่า "ตำบลสามพร้าว" ซึ่งมีเขตปกครองรวม 8 หมู่บ้าน ต่อมามีราษฏรย้ายเข้ามาอยู่อาศัยมากขึ้น จนปัจุบันมีเขตปกครองรวมทั้งหมด 15 หมู่บ้าน อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสามพร้าว 15 หมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3 หมู่ที่ 5 บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองบัว
การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลสามพร้าว อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้านได้แก่
ภาษาสมอลล์ทอล์ก
ภาษาสมอลล์ทอล์ก (Smalltalk) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุที่ได้ออกแบบในปี ค.ศ. 1970 ที่ Xerox PARC โดย อลันด์ เคย์ (ผู้ริเริ่มใช้คำเรียกว่า Object-oriented) Dan Ingalls  Ted Kaehler Adele Goldberg และคนอื่นๆ ภาษาสมอลทอล์คยังคงมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และมีชุมชนผู้ใช้ที่เหนียวแน่น ภาษาสมอลล์ทอล์กเป็นภาษาที่มีกระบวนการจำแนกชนิดแบบยืดหยุ่น (dynamic)
รูปแบบภาษา
(x < y) ifTrue: [ max := y.     i := j    ] ifFalse: [ max := x.     i := k    ]
1 to: n do: [ :i | sum := sum + i.   ]
เปรียบเทียบกับ รูปแบบเดียวกันถ้าอยู่ในภาษา C
if (x < y) { max = y;     i = j;    } else { max = x;     i = k;    }
ในภาษา Smalltalk ไม่ต้องประกาศชนิดของ ตัวแปร หรือ ออปเจ็ก | x y z |          "Smalltalk" int x, y, z;       // C++ การปรับเปลี่ยนชนิดของตัวแปรใน Smalltalk ทำได้โดยไม่ต้องผ่านฟังก์ชันใดๆ | d i s | ...   d := i asFloat. i := d asInteger. s := i asString.
การวางประโยคทำได้สองวิธี คั่นประโยคโดยใช้จุด i := j+1. num := phoneBook at: name. x := 0 และรวมประโยคเป็น ออปเจ็กเดียวโดยใช้บล็อก [ i := j+1. num := phoneBook at: name. x := 0 ]
วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร
วัชรปรัชญาปารมิตาสูตร (Diamond Sutra) เป็นชื่อพระสูตรสำคัญหมวดปรัชญาปารมิตาของพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน เชื่อกันว่าพระสูตรหมวดปรัชญาปารมิตานี้เป็นพระสูตรมหายานรุ่นแรก ๆ ที่เกิดขึ้น
เนื้อหาสาระสำคัญเป็นเรื่องราวการเทศนาสั่งสอนของพระพุทธเจ้ากับพระสุภูติซึ่งเป็นพระอรหันตสาวก ที่พระเชตวันมหาวิหาร  ว่าด้วยการบำเพ็ญบารมีของพระโพธิสัตว์  จะต้องกระทำด้วยความไม่ยึดมั่นถือมั่นในสรรพสิ่งทั้งปวง  เป็นการอรรถาธิบายถึงหลักศูนยตา  ความว่างเปล่าปราศจากแก่นสารของอัตตาตัวตนและสรรพสิ่งทั้งปวง  แม้ธรรมะและพระนิพพานก็มีสภาวะเป็นศูนยตาด้วยเช่นเดียวกัน  สรรพสิ่งเป็นแต่เพียงสักว่าชื่อเรียกสมมติขึ้นกล่าวขาน  หาได้มีแก่นสารแท้จริงอย่างใดไม่  เพราะสิ่งทั้งปวงอาศัยเหตุปัจจัยประชุมพร้อมกันเป็นแดนเกิด หาได้ดำรงอยู่ด้วยตัวของมันเอง  เช่นนี้สิ่งทั้งปวงจึงเป็นมายา  พระโพธิสัตว์เมื่อบำเพ็ญบารมีพึงมองเห็นสรรพสิ่งในลักษณะเช่นนี้  เพื่อมิให้ยึดติดในมายาของโลก  ท้ายที่สุด  พระพุทธองค์ได้สรุปว่าผู้เห็นภัยในวัฏสงสารพึงยังจิตมิให้บังเกิดความยึดมั่นผูกพันในสรรพสิ่งทั้งปวง  เพราะสังขตธรรมนั้นอุปมาดั่งภาพมายา  ดั่งเงา  ดั่งความฝัน  ดั่งฟองในน้ำ  และดั่งสายฟ้าแลบ  เกิดจากการอิงอาศัยไม่มีสิ่งใดเป็นแก่นสารจีรังยั่งยืน
แนวคิดเรื่องศูนยตานี้ได้พัฒนาต่อไปโดยท่านคุรุนาคารชุนแห่งนิกายมาธยมิกะ จนกลายเป็นความคิดหลักทางพุทธปรัชญาที่ลึกล้ำและโดดเด่นในโลกจนทุกวันนี้  พระสูตรนี้มีแปลเป็นภาษาไทยโดย เสถียร โพธินันทะ
ชื่อพระสูตร
วัชรปรัชญาปารมิตาสูตรมีชื่อเต็มในภาษาสันสกฤตว่า วัชรัจเฉทิกาปรัชญาปารมิตาสูตร (वज्रच्छेदिका प्रज्ञापारमितासूत्र; Vajracchedikā Prajñāpāramitā Sūtra; วชฺรจฺเฉทิกา ปฺรชฺญาปารมิตาสูตฺร) หมายถึงพระสูตรว่าด้วยปัญญาญาณอันสมบูรณ์ประดุจเพชรที่จะตัดภาพมายา คืออวิชชาและอุปาทานอันเป็นเครื่องกีดขวางมิให้บุคคลบรรลุถึงความรู้แจ้ง ในภาษาอังกฤษเรียกทั่วไปโดยย่อว่า "Diamond Sūtra" (พระสูตรเพชร) หรือ "Vajra Sūtra" (วัชรสูตร) ส่วนชื่อพระสูตรในภาษาอื่นมีดังนี้
Trypticase soy agar
Trypticase soy agar (TSA) เป็นอาหารเลี้ยงเชื้อแบคทีเรีย ประกอบด้วยเคซีนและถั่วเหลืองที่ถูกย่อยด้วยเอนไซม์ซึ่งเป็นแหล่งของกรดอะมิโนและธาตุอาหารอื่นๆ มีเดกซ์โตสเป็นแหล่งคาร์บอน มีโซเดียมคลอไรด์เพื่อรักษาแรงดันออสโมติก และไดโพแทสเซียมฟอสเฟตเป็นบัฟเฟอร์ อาหารนี้อาจจะเพิ่มเลือดหรือยาปฏิชีวนะตามแต่ความต้องการในการเลี้ยงเชื้อ อาหาร 1 ลิตรประกอบไปด้วย :
สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดในฤดูกาล 2017–18
การแข่งขัน ฤดูกาล 2017–18 ของ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 114 ของสโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 87 ของการได้อยู่บนลีกสูงสุด. โดยเริ่มฤดูกาลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2018.
ย้ายเข้า
รวมค่าใช้จ่ายในการซื้อนักเตะทั้งสิ้น: 40.5 ล้านยูโร
ย้ายออก
รวมตัวเลขจำนวนเงินนักเตะขายออกทั้งสิ้น: 141 ล้านยูโร
รายได้สุทธิ: 100.5 ล้านยูโร
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
มาดริดเข้าร่วมการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม.
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก
มาดริดได้เข้าร่วมการแข่งขันในรอบรองชนะเลิศ.
ผู้ทำประตู
1 รวมไปถึง ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2017 และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2017.
คลีนชีตส์
1 รวมไปถึง ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2017, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2017 และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2017.
มอญ (แก้ความกำกวม)
มอญ อาจหมายถึง
ฮอโลคอสต์ในโปแลนด์
ฮอโลคอสต์ในโปแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนี เป็นช่วงสุดท้ายและเป็นขั้นตอนที่ร้ายแรงที่สุดของนาซีคือ การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย (Endlösung der Judenfrage) ซึ่งได้ทำเครื่องหมายโดยการก่อสร้างค่ายมรณะบนประเทศโปแลนด์ที่ถูกเยอรมนียึดครอง การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อย่างเป็นทางการได้รับการอนุมัติและปฏิบัติการโดยจักรวรรดิไรชส์ที่สามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรียกกันโดยรวมแล้วว่า ฮอโลคอสต์ ได้คร่าชีวิตชาวโปลเชื้อสายยิวจำนวนสามล้านคนและจำนวนที่ใกล้เคียงชองชาวโปล ยังไม่รวมถึงความสูญเสียชองพลเรือนชาวโปลของชาติพันธุ์อื่นๆ ค่ายมรณะได้มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการดำเนินการตามนโยบายของเยอรมนีในการทำลายล้างอย่างเป็นระบบและประสบความสำเร็จมากที่สุดเพียง 90% ของจำนวนประชากรโปแลนด์-ยิวของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง
ทุกสาขาของระบบการปกครองข้าราชการของเยอรมนีที่ซับซ้อนได้มีส่วนร่วมในกระบวนการสังหาร จากกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงการคลัง  ไปยังบริษัทเยอรมนีและการรถไฟของรัฐได้ถูกใช้สำหรับการเนรเทศชาวยิว บริษัทเยอรมนีได้เสนอประมูลราคาสำหรับการทำสัญญาในการสร้างเตาเผาศพภายในค่ายกักกันที่ได้ดำเนินการโดยนาซีเยอรมนีในเขตปกครองสามัญ เช่นเดียวกับในส่วนที่อื่นๆของเขตยึดครองโปแลนด์และอื่น ๆ
ตลอดเวลาในเขตเยอรมนียึดครอง ด้วยความเสี่ยงสูงต่อพวกเขาและครอบครัวของพวกเขาจำนวนมากของชาวคริสเตียนได้ประสบความสำเร็จในการให้ความช่วยเหลือชาวยิวจากพวกนาซี ได้มีการจัดกลุ่มตามสัญชาติ ชาวโปลได้ช่วยเหลือผู้คนจำนวนมากที่สุดของผู้คนที่ช่วยชีวิตชาวยิวในช่วงฮอโลคอสต์ ได้มีการมอบรางวัลโดยรัฐอิสราเอล ชาวโปลผู้ได้รับความชอบธรรมในเชื้อชาติ (Polish Righteous Among the Nations) รวมทั้งคนที่ไม่ใช่ยิว 3,706 คน มากกว่าประเทศอื่นๆ เปอร์เซ็นเล็กน้อยของชาวโปลเชื้อสายยิวสามารถรอดชีวิตในสงครามโลกครั้งที่สองภายในประเทศโปลแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนี หรือประสบความสำเร็จในการหลบหนีไปยังตะวันออกที่ห่างไกลออกไปจากพวกนาซีเข้าไปยังดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกโดยสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1939 เพียงเพื่อที่จะถูกเนรเทศไปยังค่ายแรงงานบังคับในไซบีเรียพร้อมกับครอบครัวจำนวน 1 ล้านคนของชาวโปลที่ไม่ใช่ยิว
การเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์
การเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์ (Prototype-based programming) เป็นการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุชนิดหนึ่งซึ่งไม่ใช้แนวความคิดเรื่องคลาส การใช้ซ้ำพฤฒิกรรมของวัตถุทำได้โดยการโคลนวัตถุแม่แบบที่มีอยู่แล้ว
ตัวอย่างดั้งเดิมและเป็นที่ยอมรับที่สุดของการเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์คือภาษาSelf ซึ่งพัฒนาโดย David Ungar และ Randall Smith อย่างไรก็ตามการเขียนโปรแกรมแบบโพรโทไทป์ ได้รับความนิยมอย่างมากเมื่อไม่นานมานี้และถูกนำไปใช้ใน ภาษาจาวาสคริปต์ Squeak เมื่อใช้วิวเวอร์เฟรมเวิร์คจัดการกับส่วนโปรแกรมแบบ Morphic Cecil NewtonScript Io MOO REBOL Kevo และภาษาอื่นๆ อีกมากมาย
ฉิน หวง
ฉิน หวง  เป็นนักแสดงภาพยนตร์โทรทัศน์ชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงเป็นที่จดจำในฐานะผู้รับบทจิวแป๊ะทง ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง มังกรหยก ฉบับของทีวีบี ในปีค.ศ.1983 โดยเขาเคยรับบทนี้มาก่อนใน มังกรหยก ฉบับเจียซือ ในปี ค.ศ. 1976 ฉิน หวง มีชื่อจริงว่า Leung Yat Shing (梁日成) เนื่องจากมีร่างกายอ้วนท้วน จึงได้รับบทชายอ้วน อารมณ์ดีมาตลอดชีวิตการแสดง
ในปี 2008 มีข่าวว่าเขาประสบอุบัติเหตุตกน้ำ ระหว่างเดินกลับจากงานเลี้ยงของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีด้วยอาการเมามาย เขาจมน้ำ ไม่ได้สติ และอยู่ในอาการโคม่าเป็นเวลาหลายวัน แต่ก็รอดชีวิตมาได้ในที่สุด
เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
ฉินหวง ผู้รับบท เฒ่าทารก จิวแป๊ะทง ในภาคก๊วยเจ๋งถึงสองครั้งคือมังกรหยก 1976 และ มังกรหยก 1983 เขากล่าวกับสื่อเมื่อปี พ.ศ. 2563 ว่า ตัวเขาร่วมงานกับนักแสดงนำหญิง มามากมาย แต่สำหรับเขา องเหม่ยหลิง คือ นักแสดงหญิงที่เขาอยากร่วมงานด้วยมากที่สุด (สำหรับเขา)เธอสวยมากและมีนิสัยดี
Rhizopus oligosporus
Rhizopus oligosporus เป็นราในวงศ์ Mucoraceae ที่นิยมใช้เป็นหัวเชื้อสำหรับการทำเต็มเปที่เป็นอาหารพื้นบ้านของอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นการหมักราสีขาวกับถั่วเหลือง จนนิ่มและกินได้ Rhizopus oligosporus สร้างยาปฏิชีวนะที่ยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียแกรมบวก รวมทั้งเชื้อที่เป็นอันตราย เช่น Staphylococcus aureus และเป็นประโยชน์ เช่น Bacillus subtilis Rhizopus oligosporus มีอีกชื่อหนึ่งคือ ''Rhizopus microsporus var. oligosporus''.
โยเดิงกุก
โยเดิงกุก (jodenkoek, แปลตรงตัวว่า คุกกี้ยิว) เป็นขนมปังกรอบชนิดหนึ่งจากเนเธอร์แลนด์ มีลักษณะแบน กลม และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 10 เซนติเมตร
ปลากราย
ปลากราย ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยขอบหลังลูกตา ในตัวเต็มวัยส่วนหน้าผากจะหักโค้ง ส่วนหลังโก่งสูง ในปลาวัยอ่อนมีสีเป็นลายเสือคล้ายปลาสลาด แต่จะเปลี่ยนเป็นสีเทาเงินและมีจุดกลมใหญ่สีดำขอบขาวที่ฐานครีบก้นตั้งแต่ 3-20 ดวง ซึ่งมีจำนวนและขนาดแตกต่างกันออกไปในแต่ละตัว มีขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบคือ 1 เมตร น้ำหนักได้ถึง 15 กิโลกรัม
มักอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีกิ่งไม้ใต้น้ำหรือพืชน้ำค่อนข้างหนาแน่น อยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก อาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแหล่งน้ำทั้งแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำทั่วประเทศไทย รวมถึงในประเทศใกล้เคียง แต่ปัจจุบันพบน้อยลงมาก
ปลากรายนับเป็นปลาน้ำจืดอีกชนิดหนึ่งที่คนไทยนิยมบริโภค โดยเฉพาะใช้เป็นวัตถุดิบผลิตทอดมันหรือลูกชิ้น ราคาขายในตลาดจึงสูง ส่วนบริเวณเนื้อเชิงครีบก้น เรียกว่าเชิงปลากราย เป็นส่วนที่นิยมมาปรุงอาหารโดยนำมาทอดกระเทียมหรือชุบแป้งทอด แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ก็เป็นที่นิยมเพราะมีรสชาติอร่อย นอกจากใช้เป็นอาหารแล้ว ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ เช่น เลี้ยงในท้องร่องสวน และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ที่เลี้ยง ง่าย อดทน และจะมีราคาแพงยิ่งขึ้นในตัวที่จุดเยอะ หรือตัวที่สีกลายเป็นสีเผือก หรือสีทองคำขาว หรือในตัวที่เป็นปลาพิการ ลำตัวสั้นกว่าปกติ มีชื่อเรียกอื่น เช่น "ปลาหางแพน" ในภาษากลาง "ปลาตอง" ในภาษาอีสาน "ปลาตองดาว" ในภาษาเหนือ เป็นต้น
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์
โบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ เป็นการศึกษาวิวัฒนาการของมนุษย์เริ่มต้นขึ้นโดยอาศัยระยะเวลายาวนานจากบรรพบุรุษของมนุษย์เมื่อราว 3 ล้านปีก่อน จนกระทั่งกลายมาเป็น Homo sapiens sapiens ในประเทศไทยปัจจุบันเอง วิวัฒนาการของมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์อาจสืบย้อนไปได้ราว 90,000 ปีที่ผ่านมาเท่านั้นเอง ในขณะที่นักโบราณคดีก่อนประวัติศาสตร์ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติรวมถึงนักวิชาการสาขาอื่นก็ต่างพยายามค้นหามนุษย์ Homo erectus ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ปัจจุบันในประเทศไทย
เหตุที่มีการพยายามตามหามนุษย์โฮโม อีเรคตัสในประเทศไทยนี้ สืบเนื่องมาจากทฤษฎีการแพร่กระจายของมนุษย์โดยการเคลื่อนย้ายออกจากแอฟริกา (Out of Africa)โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การกระจายตัวออกไปไกลเกินทวีปยุโรปเมื่อราว 1.6 ล้านปีมาแล้ว การแพร่กระจายมายังเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้มีหลักฐานปรากฏโด่งดังที่สุดได้แก่ "มนุษย์ปักกิ่ง" ที่พบจากการขุดค้นที่ถ้ำโจวโข่วเถี้ยนในประเทศจีนและ "มนุษย์ชวา" ที่พบในอินโดนีเซีย สัณฐานของโครงกระดูกทั้งสองนี้บ่งชี้ว่าเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์​ Homo​ erectus ที่เดินทางมาถึงโดยพื้นที่รอยต่อระหว่างจีนกับอินโดนีเซีย​บริเวณพื้นทวีปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้​ โดยสภาพแวดล้อมเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นจุดที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยในช่วงไพลสโตซีนตอนต้น (Early Pleistocene: 1.8 - 0.73 MYA) แบ่งตามการแบ่งยุคสมัยทางธรณีวิทยาของ ดร.รัศมี ชูทรงเดช
ไพลสโตซีนตอนต้น - ตอนกลาง
ยุคนี้จะสัมพันธ์กับการแบ่งยุคสมัยโดยอาศัยรูปแบบและวัสดุคือตรงกับสมัยหินเก่า (เมื่อ 500,000-10,000 ปีมาแล้ว
ในระยะแรกเริ่ม ด็อกเตอร์ เดวิดสัน แบล็ค ได้เข้ามาค้นหาโฮโม อิเรคตัสในไทยแต่ไม่พบหลักฐานใด ใน พ.ศ. 2515-2517 ดร.เปีย ซอเรนเซน นักโบราณคดีชาวเดนมาร์ก ได้เข้ามาทำการสำรวจและขุดค้นในหลายพื้นที่ได้แก่ อ.แม่ทะ และ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง และ อ.เมือง อ.ร้องกวาง และอ.สอง จ.แพร่ เพื่อสืบค้นร่องรอยของคนในสมัยไพลสโตซีน ปรากฏว่าพบร่องรอยของเครื่องมือหินกะเทาะกลุ่มสับตัดถึง 3,158 ชิ้น จากการกำหนดอายุทางวิทยาศาสตร์สามารถกำหนดอายุแหล่งโบราณคดีได้ในราว 866,000+-100 แม้ว่าการสำรวจและขุดค้นครั้งนี้จะพบเพียงเครื่องมือหิน แต่ก็สะท้อนให้เห็นถึงร่องรอยของคนที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทยในสมัยไพลสโตซีนตอนต้นเลยทีเดียว
ต่อมาในพ.ศ. 2521ดร.เจ็ฟฟรี โป๊บ อาจารย์ สุภาพร นาคบัลลังก์ คุณมาลัย เลียงเจริญ และคุณพินิจ กุลสิงห์ ได้ทำการขุดค้นที่เขาป่าหนาม จังหวัดลำปาง และได้พบโบราณวัตถุคือเครื่องมือหินกะเทาะ กลุ่มเครื่องมือสับตัด กระดูกสัตว์ตระกูลวัว ควาย กวาง ฮิปโปโปเตมัส และเสือ และยังพบร่องรอยของกองไฟด้วย แสดงให้เห็นว่าบริเวณนี้คงเคยเป็นที่พักอาศัยชั่วคราวของบรรพบุรุษของมนุษย์ในสมัยนั้น (คนสมัยก่อนจะเคลื่อนย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ ทั้งนี้คงขึ้นกับทรัพยากรและฤดูกาล)นอกจากนี้ การพบกระดูกสัตว์ดังที่ได้กล่าวมาแล้วยังสะท้อนให้เห็นสภาพแวดล้อมในสมัยโบราณซึ่งมีลักษณะเป็นป่าโปร่งด้วย ทั้งนี้ จากการหาค่าอายุโดยวิธีการทางวิทยาศาสตร์ สามารถกำหนดอายุของแหล่งโบราณคดีนี้ได้ในราว 800,000-600,000 ปีมาแล้ว
บัลเมอร์
บัลเมอร์ (Balmer) อาจหมายถึง
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นองค์กรทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญองค์กรหนึ่งของประเทศไทย ยุวพุทธิกะ มีความหมายว่า "ผู้เยาว์ที่นับถือในคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า" ถือกำเนิดขึ้นจากแนวคิดที่จะนำหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาให้เข้าถึงเยาวชนและคนรุ่นใหม่ โดยได้มีการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรมมากว่า 50 ปี
ประวัติ
ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน  พ.ศ. 2493 จากแรกเริ่มคือคณะยุวพุทธิกะซึ่งเกิดจากคนรุ่นใหม่ผู้มีอุดมการณ์มุ่งมั่นที่จะศึกษาและเผยแผ่พระพุทธศาสนา ประกอบด้วย  นายเสถียร โพธินันทะ, นายบุญยง ว่องวานิช, และนายสุพจน์ แสงสมบูรณ์ ท่านทั้ง 3 ได้จัดตั้ง "คณะยุวพุทธิกะ" ขึ้นเมื่อวันพุธ ที่ 15 มกราคม พ.ศ 2492  โดยมีความเห็นพ้องกันว่า จะต้องตั้งสมาคมเผยแผ่พระพุทธศาสนา สำหรับคนวัยเดียวกัน เพื่อจะได้ชักจูงคนหนุ่มสาวให้มาสนใจในพระพุทธศาสนา  ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก อ.สุชีพ ปุญญานุภาพ  เมื่อครั้งยังอยู่ใต้ร่มกาสาวพัสตร์ทรงสมณศักดิ์ที่พระศรีวิสุทธิญาณ  ได้อนุญาตให้ใช้พระอุโบสถวัดกันมาตุยาราม เป็นที่ทำการเริ่มแรก  ระยะแรกได้จัดกิจกรรมปุจฉา-วิสัชนาธรรมในวันอาทิตย์  และมีอบรมปฏิบัติสมถวิปัสสนาภาวนา ได้รับความสนใจจากประชาชนทั่วไป และได้รับความชื่นชมจากผู้ใหญ่ในสมัยนั้น  กระทั่งต่อมาได้พัฒนาจนเกิดเป็นยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  ในวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ได้ใช้อักษรย่อว่า "ย.พ.ส." โดยได้ดำเนินกิจกรรมต่างๆ ทั้งด้านการศึกษา เผยแผ่  และปฏิบัติธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาแก่เยาวชน  ตลอดจนผู้ที่สนใจอย่างสม่ำเสมอ  ปัจจุบันที่ตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตภาษีเจริญ  กรุงเทพมหานคร
เปโซอาร์เจนตินา
เปโซ (Peso) เป็นสกุลเงินของสาธารณรัฐอาร์เจนตินา และใช้สัญลักษณ์ $ แทนสกุลเงิน ซึ่งอาจทำให้สับสนกับสัญลักษณ์ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ มีธนบัตรใบละ 2, 5, 10, 20, 50 และ 100 เปโซ และเหรียญขนาด 1, 5, 10, 25, 50 เซนตาโว (Centavo) ซึ่งเป็นหน่วยเงินที่เล็กที่สุด
แคนนอน (แก้ความกำกวม)
แคนนอน สามารถหมายถึง
นอกจากนี้ คำว่าแคนนอน (cannon) ในภาษาอังกฤษหมายถึงปืนใหญ่
ดอลลาร์ออสเตรเลีย
มีการเปิดตัวดอลลาร์ออสเตรเลียในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966 เพื่อแทนที่ปอนด์ออสเตรเลีย โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนที่สองดอลลาร์ต่อหนึ่งปอนด์
อ็องสเตริม (แก้ความกำกวม)
อ็องสเตริม (Ångström) หรือ อังสตรอม (angstrom) อาจหมายถึง
แอนโทนี แอลบานีส
แอนโทนี นอร์แมน แอลบานีส (Anthony Norman Albanese, หรือ ; เกิด 2 มีนาคม 1963) หรือที่รู้จักกันในชื่อเล่น แอลโบ (Albo) เป็นนักการเมืองชาวออสเตรเลีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนที่ 31 และคนปัจจุบัน โดยเป็นนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนแรกที่มีเชื้อสายอิตาลี เขาเป็นผู้นำของพรรคแรงงานออสเตรเลีย (เอแอลพี) ตั้งแต่ปี 2019 และเป็นสมาชิกรัฐสภาจากเกรนด์เลอร์ ตั้งแต่ปี 1996 แอลบานีสเป็นรองนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนที่ 15 ภายใต้รัฐบาลของรัดด์วาระที่สองในปี 2013 และเป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลรัดด์และรัฐบาลกิลลาร์ดจากปี 2007 ถึง 2013
ในการเลือกตั้งปี 2022 แอลบานีสนำพรรคแรงงานชนะการเลือกตั้งที่คะแนนเฉือนกับแนวร่วมเสรีนิยม-ชาตินิยมของสกอตต์ มอร์ริสัน ทำให้แอลบานีสเป็นนายกรัฐมนตรีออสเตรเลียคนแรกที่มีเชื้อสายอิตาลี เขาสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 23 พฤษภาคม 2022
กีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาบาสเกตบอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 12 ทีม แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 1 ทีม การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2008
สโตรปวาเฟิล
สโตรปวาเฟิล (stroopwafel, แปลตรงตัวว่า ขนมรังผึ้งน้ำเชื่อม) เป็นขนมชนิดหนึ่งของเนเธอร์แลนด์ ทำจากแผ่นแป้งกลมบางประกบกัน ตรงกลางสอดไส้น้ำเชื่อมข้นหนืดเหมือนน้ำตาลเคี่ยว ขนมชนิดนี้เป็นที่นิยมในเนเธอร์แลนด์ ได้รับการคิดค้นขึ้นครั้งแรกที่เมืองเคาดา ตั้งแต่ปี 2016 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ได้เสริฟสโตรปวาเฟิลเป็นของว่างอาหารเช้าฟรีสำหรับเที่ยวบินในประเทศ
ส่วนประกอบและการอบ
แป้งสำหรับทำขนมรังผึ้งประกอบด้วย แป้งประกอบอาหาร เนย น้ำตาลแดง ยีสต์ นม และไข่ โดยนำแป้งกลม ๆ ขนาดกลางไปวางบนเตาวาเฟิลและกดเพื่อให้ได้แผ่นทรงกลมขนาดเท่า ๆ กัน หลังถูกอบขนมรังผึ้งถูกแบ่งครึ่งขณะยังอุ่นอยู่ จากนั้นจึงใส่ใส้ทำด้วยน้ำเชื่อม น้ำตาลแดง เนย และอบเชย ระหว่างสองครึ่งเพื่อติดมันเข้าด้วยกัน
ความเป็นมา
สโตรปวาเฟิลถูกคิดค้นขึ้นครั้งแรกที่เมืองเคาดาในสมัยปลายตวรรษที่ 18 หรือต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 คนอบขนมปังใช้ของเหลือจากการทำเบเกอรี่เช่นเศษขนมปัง ทำให้หวานด้วยน้ำเชื่อม บ้างก็ว่าเคราร์ด กัมป์เฮยเซินเป็นผู้คิดค้นในระหว่าง ค.ศ. 1810 ปีที่เขาเปิดร้านถึง ค.ศ. 1840 นับว่าเป็นสูตรที่เก่าแก่ที่สุดของขนมรังผึ้งน้ำเชื่อม มีประมาณ 100 คนที่ขายขนมรังผึ้งน้ำเชื่อมในศตวรรษที่ 19 ที่เมืองเมืองเคาดา และในศตวรรษที่ 20 เริ่มมีโรงงานผลตเกิดขึ้น ในปี1960 มีทั้งหมด 17 โรงงานเฉพาะในเกาดาและ 4 แห่งยังดำเนินการอยู่จนถึงทุกวันนี้
ต้นฉบับสองคนสองคม
ต้นฉบับสองคนสองคม (Infernal Affairs II, จีนตัวเต็ม: 無間道II, จีนตัวย่อ: 无间道II) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงภาคต่อจาก Infernal Affairs หรือ สองคนสองคม ในปี ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย เฉิน กวานซี, หยู เหวินเล่อ, เจิ้ง จื้อเหว่ย, หลิว เจียหลิง, อู๋ เจิ้นหวี่, หวง ชิวเชิง, ตู้ เหวินเจ๋อ กำกับโดย แอนดริว เลา และอลัน มัก
เบื้องหลัง
Infernal Affairs II เป็นเรื่องราว 6-7 ปีก่อนที่จะเกิดเรื่องราวใน Infernal Affairs ที่จะอธิบายถึงที่มาที่ไปของเบื้องหลังและการกระทำของตัวละครทั้งหมด และอธิบายว่าเหตุใด สารวัตรหว่องถึงต้องส่งตัว เหยิน ไปในแก๊งค์ของแซม และแซมส่งตัว หลิว เข้าไปอยู่ในกรมตำรวจ อีกทั้งยังอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครทั้งหมด โดยมี ฮาว ซึ่งก็คือพี่ชายแท้ ๆ ของเหยิน เข้ามาในบทบาทในภาคนี้ด้วย
ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ไม่แพ้ภาคแรก และได้เข้าชิงรางวัลหลายรางวัลของฮ่องกง ทั้งจากสถาบันนักวิจารณ์ภาพยนตร์ฮ่องกง และรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยมครั้งที่ 23
ขอ
"ขอ" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีโลโมโซนิก ประพันธ์เนื้อร้องโดย อริย์ธัช พลตาล ทำนองโดย อริย์ธัช พลตาล และฉัตรชัย งามสิริมงคลชัย และเรียบเรียงโดย โลโมโซนิก เพลงดังกล่าวได้รับการเผยแผร่เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สังกัดสมอลล์รูม
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี (Objective-C หรือ ObjC) เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุและมีสมบัติการสะท้อน โดยแรกเริ่ม ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี พัฒนาขึ้นจากภาษาซีโดยยังคงคุณลักษณะของภาษาซีไว้ครบทุกประการเพียงแต่เพิ่มระบบส่งข้อความ (messaging) แบบเดียวกับภาษาสมอลล์ทอล์กเข้าไปเท่านั้น (Objective-C runtime) ปัจจุบันภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีมีคุณสมบัติอื่นๆเพิ่มเติมจากการพัฒนาภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี 2.0 โดยบริษัทแอปเปิล
ขอ
โดยเนื้อหาเพลง ขอ หลายคนตามหาแววตาคู่นั้นอยู่ หลายๆ คนยังไม่เจอ "ขอ" ซิงเกิ้ลที่ 5 งานออกแบบชิ้นใหม่ล่าสุดจากวงร็อคหัวก้าวห­น้า โลโมโซนิก วงร็อคที่ถูกสร้างมาเพื่อการแสดงสด เพลง "ขอ" ถูกออกแบบมาเพื่อการแสดงสดในที่ใหญ่ๆ พร้อมท่อนหมู่มวลร้องประสานที่สามารถสร้าง­บรรยากาศ ความรู้สึกบางอย่างที่จะเอ่อล้นออกมา เพลงที่คุณจะร้องไห้กับมันโดยไม่รู้ตัว เนื้อเพลงหม่นเศร้าบรรยายความรู้สึกที่เป็­นเหมือนคำถามปลายเปิดบนการเรียบเรียงดนตรี­ที่ถูกคัดสรรโน๊ต และความพยายามในการทดลองกว่าหลายสิบครั้ง (DEMO เพลงนี้มีมากกว่าสิบเวอร์ชัน)
ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี
ปัจจุบันภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีถูกใช้มากใน Cocoa (API) ใน Mac OS X, GNUstep (API) และ Cocotron (API) เป็นต้น ซึ่งระบบเหล่านี้ได้รับการพัฒนาขึ้นโดยมีพื้นฐานจากมาตรฐาน OpenStep (API) ใน Nextstep (Operating system) โดยมีภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีเป็นภาษาหลัก ปัจจุบัน Mac OS Xใช้ Cocoa เป็นเฟรมเวิร์กสำหรับสร้างโปรแกรมประยุกต์ โดย ไลบรารีและ/หรือ API เหล่านี้เป็นเพียงส่วนเพิ่มขยาย (Software extension) เท่านั้น โปรแกรมที่ใช้ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีทั่วไปที่ไม่ได้ใช้ส่วนเพิ่มขยายเหล่านี้ก็ยังสามารถคอมไพล์ได้ เช่นอาจใช้แต่ gcc ซึ่งรองรับภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซี
ประวัติ
ในช่วงต้นของปี 1980s วิศวกรรมซอฟต์แวร์นิยมออกแบบโปรแกรมแบบโครงสร้าง เรานิยามการออกแบบโปรแกรมแบบโครงสร้างขึ้นเพื่อแยกย่อยโปรแกรมขนาดใหญ่ลงเป็นส่วนเล็กๆ เพื่อให้ง่ายต่อการจัดการเมื่อโปรแกรมมีขนาดใหญ่ขึ้น อย่างไรก็ดี โปรแกรมแบบโครงสร้างก็มีประโยชน์น้อยลงเมื่อขนาดของปัญหาใหญ่ขึ้น เพราะต้องเขียน procedure จำนวนมากเพื่อรองรับปัญหาที่ใหญ่ขึ้น และทำให้รหัสคำสั่งมีความซับซ้อนและยุ่งเหยิง
ทางเลือกหนึ่งสำหรับแก้ปัญหาดังกล่าวคือการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ ที่จริงแล้วภาษาสมอลล์ทอล์กก็ได้แก้ไขข้อบกพร่องในกระบวนการวิศวกรรมซอฟต์แวร์เหล่านี้ แต่ในอดีตสมอลทอล์คก็มีปัญหาในแง่ของความเร็วและการใช้หน่วยความจำมากเนื่องจากคอมพิวเตอร์ในสมัยก่อนมีข้อจำกัดมากกว่าในปัจจุบัน
ในต้นยุค 80 Brad Cox และ Tom Love ได้ให้พัฒนาภาษาอ็อบเจ็กทีฟ-ซีขึ้นที่บริษัท Stepstone ของพวกเขา โดยพวกเขาได้เรียนรู้ภาษาสมอลล์ทอล์กจาก Programming Technology Center ของบริษัท ITT Corporation ในปีค.ศ. 1981 Cox ให้ความสนใจกับปัญหาเรื่องการนำรหัสมาใช้ซ้ำ (reusability) ในกระบวนการวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เขาคิดว่าภาษาสมอลล์ทอล์กไม่เหมาะจะใช้พัฒนา development environment สำหรับนักพัฒนาซอฟต์แวร์ระบบที่ ITT Cox เริ่มแก้ไขคอมไพเลอร์ภาษาซี โดยเพิ่มความสามารถด้านการจัดการเชิงวัตถุของภาษาสมอลล์ทอล์กเข้าไป โดยเขาเรียกมันว่า "OOPC" หมายถึง Object-Oriented Programming in C ในขณะนั้น Love ซึ่งทำงานให้กับ Schlumberger Research ในปี 1982 ก็ได้มีโอกาสใช้งาน Smalltalk-80 ซอฟต์แวร์ซึ่งส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีในเวลาต่อมา
และเพื่อแสดงประสิทธิภาพ Cox ได้แสดงให้เห็นว่าการปรับปรุงเครื่องมือที่มีอยู่แล้วเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำ software component ให้ปรับเปลี่ยนได้ง่ายๆ โดยการทำ object ให้ยืดหยุ่นและสนับสนุนด้วยชุดไลบรารีซึ่งประกอบด้วยรหัสและรีซอร์ส ที่รวมกันอยู่ในรูปแบบที่สามารถนำไปใช้ข้าม platform ได้
Cox และ Love ได้ก่อตั้ง Productivity Products International (PPI) เพื่อขายคอมไพเลอร์ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีและคลาสไลบรารีในเวลาต่อมา
แพร่หลายเพราะ NeXT
ในปีค.ศ. 1988 บริษัท NeXT ซึ่งตั้งขึ้นโดย Steve Jobs ได้ลิขสิทธิ์จาก StepStone (เจ้าของเครื่องหมายการค้าภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีในขณะนั้น) โดยได้พัฒนาคอมไพเลอร์ภาษาอ็อบเจกทีฟ-ซีและชุดไลบรารี ของตัวเองโดยนำมาใช้พัฒนาระบบติดต่อผู้ใช้และระบบพัฒนาซอฟต์แวร์ชื่อ NEXTSTEP ถึงแม้ว่าเครื่อง NeXT จะขายไม่ดี แต่เครื่องมือพัฒนาของมันกลับได้รับความนิยมพอสมควร และในที่สุด NeXT ก็เลิกขายฮาร์ดแวร์ และหันมาขายซอฟต์แวร์แทน ภายใต้ชื่อ NeXTstep และ OpenStep
โครงการกนู ได้พัฒนาระบบพัฒนาซอฟต์แวร์หนึ่งตามมาตรฐาน OpenStep ในรูปแบบซอฟต์แวร์เสรี โดย Dennis Glatting ได้พัฒนา gnu-objc runtime ตัวหนึ่งขึ้นในปี 1992 โดย Richard Stallman ได้เขียนอีกตัวขึ้นแทนในเวลาไล่เลี่ยกัน ส่วน GNU Objective-C runtime ตัวที่ถูกใช้งานตั้งแต่ 1993 พัฒนาโดย Kresten Krab Thorup เมื่อเขาเป็นนักเรียนมหาวิทยาลัยในเดนมาร์ค