cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เครื่องหมาย
สมัยใหม่
โซลิส (Solís) เรียกมันว่าธงกองกำลังหลวงแห่งแม็กซิกัน (ธงกองกำลังที่เอร์นัน กอร์เตสยึดได้ในสมรภูมิโอทัมบา (Battle of Otumba)) มีลวดลายที่ทำจากทองคำแท้ห้อยลงมาจากหอก ประดับด้วยขนนกหลากสี ซึ่งทำให้แตกต่างจากเครื่องหมายชั้นรองลงมา ธงกองกำลังนี้ไม่เคยถูกลบออกนอกจากภายใต้การกดดันที่รุนแรงที่สุด ฉะนั้นธงนี้จึงมีความสำคัญที่สุด หากกองกำลังสูญเสียธงก็จะส่งผลต่อการสู้รบด้วย ทำให้เอร์นัน กอร์เตสจึงต้องต่อสู้จนถึงที่สุดเพื่อให้ได้มันมาและยุติการปะทะในสมรภูมิดังกล่าว
ในยุคโบราณ วัตถุที่มีชีวิตและไม่มีชีวิตที่ใช้ในเครื่องหมายที่ระบุว่าได้รับมาจากเทพเจ้า จะทำให้ผู้คนเชื่อว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานมา จนในที่สุดวัตถุเหล่านั้นก็จะถูกเคารพบูชาตามเทพเจ้าเหล่านั้น จากนั้นเมื่อมีการเพิ่มจำนวนผู้นับถือศาสนาคริสต์ในช่วงยุคกลาง วัตถุต่าง ๆ ที่ถูกยึดโยงกับพระเจ้าผ่านเครื่องหมายเหล่านั้นก็ถูกแทนที่ด้วยกางเขนของคริสเตียนและตราสัญลักษณ์ของนักบุญองค์อุปถัมภ์ แม้ว่าก่อนหน้านี้จะเคารพในเครื่องหมายก็ตาม แม้ว่าในยุคปัจจุบัน การสูญเสียเครื่องหมายหรือธงกองกำลังก็นับเป็นเรื่องที่น่าอับอายอยู่เช่นกัน
อะลิอูโนแห่งพรอว็องส์
พระนางอะลิอูโนแห่งพรอว็องส์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (Elionor de Provença; Eleanor of Provence) (ราว ค.ศ. 1223 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 1291)
การอภิเษกสมรสและพระราชโอรสธิดา
เอเลเนอร์ก็ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1236 พระองค์ไม่ทรงเคยเดินทางมาอังกฤษหรือพบกับพระเจ้าเฮนรีก่อนหน้าที่จะเสกสมรสที่มหาวิหารแคนเทอร์เบอรี โดยมีเอ็ดมันด์ ริช อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีเป็นผู้ประกอบพิธี อะลิอูโนทรงพระภูษาทองระยับที่รัดบั้นพระองค์แน่นและบานออกไปเป็นพลีทถึงพระบาท แขนพระภูษายาวและตกแต่งชายด้วยขนเออร์มิน หลังจากที่ทรงม้าเข้ากรุงลอนดอนในวันเดียวกันในขบวนที่มีประชาชนเรียงรายเพื่อต้องรับทั้งสองพระองค์ อะลิอูโนได้รับการราชาภิเษกเป็นพระราชินีที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ที่ตามด้วยงานเลี้ยงใหญ่ที่หรูหราที่เต็มไปด้วยแขกที่เป็นขุนนาง
พระนางอะลิอูโนและพระเจ้าเฮนรีมีพระราชโอรสธิดาด้วยกันห้าพระองค์
พระนางอะลิอูโนทรงได้ชื่อว่าทรงเป็นผู้คงแก่เรียน มีความเฉลียวฉลาด และทรงมีความสามารถในการเขียนโคลงกลอน รวมทั้งมีพระสิริโฉมที่งดงาม และทรงเป็นผู้นำทางด้านการแต่งกาย โดยทรงสั่งฉลองพระองค์เข้ามาจาก พระองค์มักจะทรงฉลองพระองค์นอกที่ยาวและสลับสี และรัดพระองค์ด้วยเงินหรือทองที่เสียบมีดอย่างปล่อยๆ และมักจะทรงผ้าไหมทอเป็นลาย (Damask) สีแดงที่ตกแต่งเป็นดอกจิกสี่กลีบ บนพระเศียรทรงหมวกแบบกล่อง (pillbox cap) พระราชินีเอเลเนอร์ทรงเป็นผู้นำในการแต่งกายแบบใหม่ของยุคกลาง (wimple) ในอังกฤษ ที่ทำให้ “ใบหน้าแง้มออกมาเหมือนดอกไม้” จากเครื่องแต่งผม
พระนางอะลิอูโนดูเหมือนจะอุทิศพระองค์ให้แก่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดพระราชโอรสองค์โต เมื่อประชวรหนักในปี ค.ศ. 1246 พระองค์ก็ทรงอยู่เฝ้าที่แอบบีบิวลีถึงสามอาทิตย์ซึ่งเป็นเวลานานกว่าที่ทางอารามอนุญาตให้บุคคลภายนอกพำนัก พระองค์ทรงเป็นผู้มีส่วนทำให้พระสวามีพระราชทานดัชชีแกสโคนีให้แก่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด แคเธอรินพระราชธิดาองค์สุดท้องดูเหมือนจะเป็นพระโรคที่ทำให้พระกรรณหนวก เมื่อสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุ 3 พรรษาทั้งพระนางอะลิอูโนและพระเจ้าเฮนรีก็ทรงพระโทมนัสต่อการสูญเสียเป็นอันมาก
อ้างอิง
1223 1291
ธงราชนาวีไทย
ธงราชนาวีไทย คือธงที่มีลักษณะอย่างเดียวกับธงชาติไทย แต่ตรงกลางของผืนธง มีดวงกลมสีแดง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 4 ใน 6 ส่วนของความกว้างของผืนธง โดยให้ขอบของดวงกลมจดขอบแถบสีแดงของผืนธง ภายในดวงกลมมี รูปช้างเผือกทรงเครื่องยืนแท่นหันหน้าเข้าหาเสาธงหรือคันธง
แหล่งข้อมูลอื่น
Bandiera thailandese
สโมสรฟุตบอลชลบุรี
สโมสรฟุตบอลชลบุรี เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรจากจังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในไทยลีก เคยได้ตำแหน่งชนะเลิศในฤดูกาล 2550 ซึ่งปัจจุบันใช้สนามชลบุรี ยูทีเอ สเตเดียม เป็นสนามเหย้าของสโมสร
ยุคเริ่มต้น
สโมสรฟุตบอลจังหวัดชลบุรี แต่เดิมเป็นทีมฟุตบอลเยาวชนของโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา โดยมี อรรณพ สิงห์โตทอง, ธนศักดิ์ สุระประเสริฐ, สนธยา คุณปลื้ม และ วิทยา คุณปลื้ม เป็นผู้ดูแล โดยได้ส่งทีมฟุตบอลของโรงเรียนเข้าร่วมการแข่งขันในระดับเยาวชน และได้รับรางวัลชนะเลิศในหลายการแข่งขัน อาทิ การแข่งขันฟุตบอลนักเรียนกรมพลศึกษา เป็นต้น ต่อมาทางทีมฟุตบอลของโรงเรียนจึงสมัครเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ในนามของ ทีมฟุตบอลโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
ต่อมาเมื่อ สมาคมสันนิบาตสงเคราะห์ จังหวัดสมุทรปราการ ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2539 ทางกลุ่มผู้ดูแลทีมฟุตบอลฯ ได้มีการเจรจาขอรวมทีม จึงได้ก่อตั้งเป็น สโมสรฟุตบอลชลบุรี–สันนิบาตฯ สมุทรปราการ และได้เข้าแข่งขันใน ดิวิชัน 1
ยุคโปรลีก
ต่อมาเมื่อทางสมาคมกีฬาจังหวัดชลบุรี ได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโปรวินเชียลลีก ในปี 2543 จึงได้ออกมาก่อตั้ง ทีมฟุตบอลจังหวัดชลบุรี โดยได้แยกสโมสรฟุตบอลชลบุรี-สันนิบาตฯ สมุทรปราการ ซึ่งในขณะนั้นลงเล่นในดิวิชั่น 1 ออกจากกัน โดยผู้เล่นของทีมส่วนใหญ่ ได้นำผู้เล่นจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา และ โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรี โดยในฤดูกาลแรกที่เข้าร่วมแข่งขัน (โปรลีก 2543/44) สโมสรจบอันดับที่ 3 ของตาราง
เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก
ต่อมาในฤดูกาล 2548 ทางฝ่ายจัดการแข่งขันได้มีการกำหนดให้ทีมจังหวัดที่ชนะเลิศการแข่งขัน รองชนะเลิศ ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปเล่นในไทยลีก และในปีนั้นเอง สโมสรประสบความสำเร็จโดยได้ตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขัน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันในไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกฤดูกาลถัดมา และในปีเดียวกันนั้นเอง ทางสโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานควีนสคัพ ในนามของสโมสรราชประชา และเข้าร่วมการแข่งขันสิงคโปร์คัพอีกด้วย
ฤดูกาล 2551
สโมสร ได้เริ่มต้นฤดูกาล โดยลงทำการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. ประจำปี 2550 โดยได้ตำแหน่งชนะเลิศอีกด้วยในปีนั้น โดยเอาชนะ สโมสรธนาคารกรุงไทย ไปได้ 1-0 จากการทำประตูของ จูเลียส บาก้า
ต่อมาก่อนที่ไทยลีก 2551 จะเริ่มการแข่งขัน ในเดือนเมษายน สโมสรก็ได้เตรียมการที่จะจดทะเบียนสโมสรให้อยู่ในรูปแบบ บริษัทนิติบุคคล โดยใช้ชื่อ บริษัท สโมสรฟุตบอลชลบุรี จำกัด พร้อมกับจดลิขสิทธิ์ฉายาและตราสัญลักษณ์ของสโมสรด้วย ซึ่งทางบริษัท จะเข้ามาจัดการบริหารสโมสรอย่างเต็มตัว เพื่อความสะดวกในการวางงบประมาณทำทีมและแผนงานต่างๆ
ส่วนผลงานในลีกในฤดูกาลนั้น สโมสรไม่สามารถป้องกันตำแหน่งชนะเลิศไว้ได้ โดยได้แค่รองชนะเลิศ โดยสโมสรชนะเลิศในฤดูกาลนั้น คือ สโมสรการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค แต่ก็ยังได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน เอเอฟซี คัพ ซึ่งเป็นถ้วยรองในระดับทวีปเอเชียแทน
เข้าร่วมแข่งขันในระดับทวีปครั้งแรก
สโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขัน เอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก เป็นครั้งแรก โดยจับฉลากแบ่งสาย อยู่ในสาย G ร่วมกับ เมลเบิร์น วิกตอรี (ออสเตรเลีย) กัมบะ โอซะกะ (ญี่ปุ่น) และ ชุนนัม ดรากอนส์ (เกาหลีใต้) โดยสโมสรได้เลือก สนามศุภชลาศัย เป็นสนามเหย้าแทน เนื่องเพราะ สนามสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี ไม่ผ่านมาตรฐานของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย ด้านผลงานของสโมสรในการแข่งขัน สโมสรทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม โดยในช่วงสองเกมแรก สามารถบุกไปเสมอ กัมบะ โอซะกะ ได้ถึงญี่ปุ่น และกลับมาชนะ เมลเบิร์น วิกตอรี ได้ที่สนามศุภชลาศัย 3 ประตูต่อ 1
แต่ทว่า ใน 4 เกมที่เหลือ สโมสรทำผลงานได้ไม่นัก โดยเก็บได้แค่คะแนนเดียว ในเกมที่เสมอกับ ชุนนัม ดรากอนส์ ทำให้สโมสร ต้องตกรอบแบ่งกลุ่มในปีนั้นด้วยอันดับสุดท้าย แต่ก็เป็นเกียรติประวัติให้กับสโมสร ได้เป็นที่รู้จักในระดับเอเซียมากขึ้น
ฤดูกาล 2552
ปี 2552 สโมสรได้มีการเปลี่ยนแปลงหัวหน้าผู้ฝึกสอน โดยได้แต่งตั้ง เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง จาก สโมสรจุฬาฯ-สินธนา มาแทน จเด็จ มีลาภ ที่ย้ายไปเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน สโมสรพัทยา ยูไนเต็ด โดยเริ่มต้นในปีนี้ ด้วยการได้ตำแหน่งชนะเลิศ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. ประจำปี 2551 ได้อีกครั้ง และเริ่มต้นการบริหารในรูปแบบนิติบุคคลขึ้น แต่ผลงานในลีกก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ โดยทำได้เพียงตำแหน่งรองชนะเลิศอีกครั้งหนึ่ง โดยสโมสรชนะเลิศในฤดูกาลนั้น คือ สโมสรเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด
เอเอฟซีคัพ 2552
สโมสรได้สิทธิร่วมแข่งขันในรายการ เอเอฟซี คัพ ในฐานะรองชนะเลิศของลีก โดยจับฉลากแบ่งสายรอบแรก ชลบุรีได้อยู่ในสาย G โซนตะวันออก โดยอยู่ร่วมสายเดียวกับทีม ฮานอย เอซีบี (เวียดนาม) อีสเทิร์น แอธเลติก (ฮ่องกง) และ เคดาห์ (มาเลเซีย)
ด้วยผลงานอันยอดเยี่ยมชลบุรีเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายในฐานะแชมป์ของกลุ่ม G ไปเจอกับทีม พีเอสเอ็มเอส เมดาน จากประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งชลบุรีเอาชนะไปได้ด้วยสกอร์ 4 ประตูต่อ 0 ผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ  พบกับบินห์เยือง สโมสรจากเวียดนาม แต่ก็ต้องพบกับความผิดหวังเมื่อทีม ตกรอบ 8 ทีมสุดท้าย
ฤดูกาล 2553
ในปี 2553 สโมสรได้แต่งตั้ง จเด็จ มีลาภ กลับมาคุมทีมอีกครั้ง พร้อมกับย้ายสนามเหย้าจาก สนามสิรินธร ภายในโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา มาที่สนามสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชลบุรี โดยในฤดูกาลนี้ สโมสรจบด้วยอันดับที่ 3 ในการแข่งขัน แต่ก็ยังสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศฟุตบอลถ้วย มูลนิธิไทยคมเอฟเอคัพ เป็นครั้งแรก ทำให้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน เอเอฟซีคัพ ฤดูกาล 2554
ฤดูกาล 2554
ในปี 2554 สโมสร ได้ย้ายสนามเหย้าจาก สนาม สพล. ชลบุรี มาใช้ ชลบุรี สเตเดียม โดยได้ วิทยา เลาหกุล มารับตำแหน่งผู้จัดการทีมเต็มตัว โดยทำงานร่วมกับ จเด็จ มีลาภ ซึ่งในปีเดียวกันนี้ สโมสรสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก. ประจำปี 2553 มาครองไว้ได้ ซึ่งถือเป็นสมัยที่สามในประวัติศาสตร์สโมสร และจบอันดับด้วยตำแหน่งรองชนะเลิศ ไทยลีก เป็นสมัยที่ 3 แต่ได้สิทธิเข้าไปเล่น รอบคัดเลือกใน เอเอฟซี แชมเปียนส์ ลีกอีกครั้ง
เอเอฟซีคัพ 2554
ในฤดูกาลนี้ สโมสรได้สิทธิเข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้ง ใน ชนะเลิศ ไทยเอฟเอคัพ โดยผลการจับสลากแบ่งสาย สโมสรอยู่สาย H ร่วมสายกับ เปอซิปุระชัยปุระ (อินโดนีเซีย) เซาต์ไชน่า (ฮ่องกง) และ คิงฟิชเชอร์อีสต์เบงกอล (อินเดีย)
ผลการแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่ม ปรากฏว่า สโมสรสามารถคว้าอันดับที่หนึ่งของกลุ่ม H ด้วยผลงาน ชนะ 4 เสมอ 1 และแพ้ 1 มี 13 คะแนน ได้สิทธิเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้ายและได้สิทธิเล่นเป็นเจ้าบ้านพบกับ ศรีวิจาย่า จากอินโดนีเซีย และสามารถเอาชนะเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายได้ โดยเข้าไปพบกับทีม นาซาฟ จากอุซเบกิสถาน โดยชลบุรีเป็นฝ่ายแพ้การดวลจุดโทษนาซาฟหลังประตูรวมสองนัดเท่ากัน 1 ประตู ต่อ 1 ตกรอบไปในที่สุด
ฤดูกาล 2555
ปี 2555 สโมสร ได้มีการเปลี่ยนผู้สนับสนุนอุปกรณ์กีฬาจากเอฟบีที เป็น ไนกี้ และเริ่มเปิดฤดูกาลด้วยการป้องกันตำแหน่งคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก. ไว้ได้อีกสมัย โดยการเอาชนะจุดโทษ สโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ไป 6 ประตูต่อ 5 ภายหลังเสมอในเวลา 90 นาที 2 ประตูต่อ 2 ส่วนในลีกนั้น ชลบุรีทำได้เพียงตำแหน่งรองชนะเลิศ เป็นสมัยที่ 4 ส่วนจเด็จ มีลาภ ย้ายไปเป็นผู้จัดการทีมสงขลา ยูไนเต็ด
เอเอฟซีคัพ 2555
หลังจากที่ตกรอบคัดเลือกเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก จากการบุกไปแพ้ โปฮัง สตีลเลอร์ส ของเกาหลีใต้ไป 2 - 0 ชลบุรีได้สิทธ์ไปเล่นใน เอเอฟซีคัพ ซึ่งเป็นถ้วยรองของเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก โดยชลบุรีได้อยู่ใน กลุ่มจี ร่วมกับย่างกุ้ง ยูไนเต็ด จากประเทศพม่า โฮม ยูไนเต็ด จากประเทศสิงคโปร์ และ ซิตี้เซนต์ แอธแลนติก จากประเทศฮ่องกง ซึ่งชลบุรี ได้แชมป์ของกลุ่มจี และ โฮม ยูไนเต็ด เป็นรองแชมป์
ชลบุรีได้ไปเจอกับสโมสรกีฬาอัลชอร์ตา จากประเทศซีเรีย โดยรอบแรกเล่นที่ชลบุรีสเตเดียม ผลปรากฏว่าชลบุรีแพ้ไป 2 - 1 ทั้งที่นำไปก่อนตั้งแต่นาทีที่ 3 จาก ตีอาโก คุนญา และรอบสองได้ไปเล่นที่สนาม ปรินทส์ โมฮัมเหม็ด สเตเดียม ที่ ประเทศจอร์แดน เนื่องจากสนามเหย้าของอัลชอร์ต้าซึ่งอยู่ในประเทศซีเรีย ในเมืองดามัสกัสได้มีเหตุการณ์ทางการเมืองเกิดขึ้น ทางเอเอฟซีจึงปรับให้มาเล่นที่สนามของประเทศจอร์แดนแทน ซึ่งผลปรากฏว่าครบ 90 นาที ชลบุรีนำอยู่ 2 - 1 แต่รวมสกอร์แล้วยังเสมออยู่ 3 - 3 เลยต้องต่อเวลาพิเศษไป ผลปรากฏว่าชลบุรีได้ 2 ประตู จากติอาโก คุนญา ในช่วงต่อเวลาพิเศษ ครบ 120 นาที ชลบุรีจึงบุกไปชนะได้ 4 - 2 รวมสกอร์จากนัดแรก ชลบุรีชนะไป 5 - 4 โดยรอบก่อนรอบรองชนะเลิศ ชลบุรีจะได้พบทีม สโมสรฟุตบอลอาร์บิล จากประเทศอิรัก ซึ่งนัดแรกชลบุรีบุกไปแพ้ถึง 1 - 4 และนัดที่สองได้กลับมาเล่นที่ชลบุรีก็แพ้ไปด้วยสกอร์เดิม 1 - 4 รวมผลสองนัดชลบุรีตกรอบไปด้วยสกอร์รวม 8 - 2 คว้าอันดับ 3 ไปครอง
ฤดูกาล 2556
ปี 2556 สโมสรเปิดตัววรวุฒิ ศรีมะฆะ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่ พร้อมกันนี้ได้แต่งตั้งเทิดศักดิ์ ใจมั่น ขึ้นโค้ชและผู้เล่นอีกตำแหน่งหนึ่ง ในปีนี้จบฤดูกาลด้วยดันดับสามในลีกแต่ได้สิทธิในการเข้าร่วมรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในรอบคัดเลือกรอบสอง ขณะเดียวกัน วิทยา เลาหกุล ได้ประกาศลาออกจากการคุมทีมและขึ้นไปดำรงตำแหน่งประธานพัฒนาเทคนิคตามเดิม โดยแต่งตั้ง มะซะฮิโระ วะดะ จากวิสเซล โคเบะ เข้ามาทำหน้าที่แทน
ฤดูกาล 2557
ปี 2557 สโมสรภายใต้การคุมทีมของมะซะฮิโระ วะดะ จบฤดูกาลในตำแหน่งรองชนะเลิศทั้งรายการไทยพรีเมียร์ลีกและรายการไทยคมเอฟเอคัพ โดยพ่ายให้กับบางกอกกล๊าส 1-0 ภายหลังมะซะฮิโระ วะดะ ประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม มติผู้บริหารตัดสินใจดึง จเด็จ มีลาภ กลับมาคุมทีมอีกครั้ง
ฤดูกาล 2558
ปี 2558 สโมสรที่ได้จเด็จ มีลาภ กลับมาคุมทีมอีกครั้ง พาทีมจบฤดูกาลในอันดับที่สี่ แต่ได้สิทธิในการเข้าร่วมรายการเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในรอบเพลย์ออฟ รอบสองแทน สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี ที่ขาดคุณสมบัติเข้าร่วมรายการนี้เนื่องจากติดปัญหาเรื่องคลับไลเซนซิ่ง โดยหลังจบนัดสุดท้ายของฤดูกาลที่ชลบุรีเปิดบ้านพ่ายให้กับ สโมสรฟุตบอลสระบุรี 0-3 จเด็จ มีลาภ ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมทันที
ยุคปัจจุบัน
สโมสร ได้มีการปรับเปลื่ยนนโยบายการพัฒนาสโมสร โดยเน้นใช้ผู้เล่นเยาวชนของสโมสรมากขึ้น โดยได้เริ่มต้นตั้งแต่ฤดูกาล 2556 โดยส่ง สโมสรพานทอง เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลในระดับ ดิวิชัน 2 โดยนำนักฟุตบอลเยาวชนเข้าร่วม และพัฒนา ต่อยอดสู่สโมสรในอนาคต ต่อมาใน
ฤดูกาล 2559
ฤดูกาล 2559 ได้แต่งตั้ง เทิดศักดิ์ ใจมั่น ขึ้นเป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ของสโมสร และพร้อมกับดันนักฟุตบอลเยาวชนของสโมสรขึ้นสู่ ทีมชุดใหญ่ โดยผลงานในปีนี้ จบอันดับที่ 5 แข่ง 31 นัดมี 51 คะแนน
โดยในปีนี้ถือเป็นครั้งแรกที่ไทยลีกแข่งไม่จบฤดูกาล หลังจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ประกาศยุติการแข่งขันในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559 หลังจากมีการแข่งขันไปแล้ว 31 เกม เพื่อถวายความอาลัยแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
ฤดูกาล 2561
ผู้บริหารแต่งตั้ง โกรัน บาร์ยัคทาเรวิช ดำรงตำแหน่งผู้จัดการทีม และแต่งตั้ง เทิดศักดิ์ ใจมั่น ดำรงตำแหน่งผู้ช่วย ต่อมา โกรันได้ลาออกจากตำแหน่ง และได้แต่งตั้ง จักรพันธ์ ปั่นปี ขึ้นเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแทน จบที่อันดับ 9 แข่ง 34 นัด มี 46 คะแนน ในฤดูกาลนั้น
ฤดูกาล 2562
ในฤดูกาล 2562 ทีมมีผลงานไม่ค่อยดีนักโดยหลังจากการแข่งขันทั้งสิ้น 13 นัด ทีมตกอยู่ในอันดับ 10 ของตาราง และตกรอบรายการเอฟเอคัพ จักรพันธ์ ปั่นปี จึงตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2562 ต่อมาบอร์ดบริหารสโมสรตัดสินใจแต่งตั้งสะสม พบประเสริฐ ขึ้นเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแทน สะสม พบประเสริฐ ได้ดึงตัวนักเตะมากประสบการณ์ เช่น ดัสกร ทองเหลา ธีรเทพ วิโนทัย สมปอง สอเหลบ มงคล นามนวด และสินทวีชัย หทัยรัตนกุล กลับมาช่วยประคองนักเตะเยาวชนที่มีอยู่ในทีม และสามารถจบที่อันดับ 7 มี 40 คะแนน ในฤดูกาลนั้น
ฤดูกาล 2563/2564
ชลบุรี เอฟซี ยังมีผลงานไม่ดีต่อเนื่องจากฤดูกาลที่แล้ว โดยแข่งไปทั้งสิ้น 30 นัด มี 32 คะแนน จบอันดับที่ 12 ของฤดูกาล แต่สามารถเข้าไปถึงนัดชิงชนะเลิศรายการเอฟเอคัพ ได้สำเร็จ และจบด้วยการเป็นรองแชมป์
ฤดูกาล 2564/2565
ชลบุรี เอฟซี เริ่มต้นฤดูกาลได้ดีในเลกแรก แข่งไป 15 นัด มี 28 คะแนน เป็นอันดับ 3 ในเลกแรก ทว่าหลังจบเลกแรกสโมสรมีความจำเป็นต้องขาย วรชิต กนิตศรีบำเพ็ญ ไปบีจี ปทุมยู ไนเต็ด เพื่อพยุงสภาพคล่องทางการเงินของสโมสรจากผลกระทบของวิกฤติไวรัสโควิด-19 และการบาดเจ็บของเดนนิส มูริลลู กองหน้าคนสำคัญ ทำให้ในครึ่งฤดูกาลหลังผลการแข่งขันจึงตกลงเมื่อเทียบกับเลกแรก แต่ยู บย็อง-ซู ก็มีฟอร์มการเล่นที่ดีขึ้น สามารถประคองทีมจบฤดูกาลในอันดับที่ 7 ในส่วนของบอลถ้วยสามารถเข้าถึงรอบรองชนะเลิศรายการไทยลีกคัพ
สัญลักษณ์สโมสร
ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ณ สนามชลบุรีสเตเดียม สโมสรฟุตบอลชลบุรีได้จัดพิธีเปิดตัวสัญลักษณ์สโมสรใหม่ ทดแทนสัญลักษณ์แบบเดิมที่ใช้งานมายาวนานนับสิบปี ทั้งนี้นายวิทยา คุณปลื้ม ประธานสโมสร ได้กล่าวถึงสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ว่าต้องการปรับปรุงภาพลักษณ์ของสโมสรให้มีความเป็นมืออาชีพพร้อมเข้าสู่การแข่งขันในระดับนานาชาติ จึงต้องมีการพัฒนาสัญลักษณ์สโมสรให้มีความเป็นสากลและมีเอกลักษณ์ของตัวเอง
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
หมายเหตุ: สโมสรยกเลิกหมายเลข 12 ให้เป็นตัวแทนของกองเชียร์
หัวหน้าผู้ฝึกสอน
''ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 ถึงปัจจุบัน''
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 (Primera República Filipina; Unang Republika ng Pilipinas) หรือ สาธารณรัฐมาโลโลส (República de Malolos; Republica ng Malolos) เป็นสาธารณรัฐอายุสั้น จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลปฏิวัติในฟิลิปปินส์ จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยการประกาศใช้รัฐธรรมนูญมาโลโลสเมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2441 ในเมืองมาโลโลส จังหวัดบูลาคัน สิ้นสุดลงเมื่อเอมีลีโอ อากีนัลโด ยอมมอบตัวต่อกองทัพสหรัฐเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่เมืองปาลานัน จังหวัดอีซาเบลา ซึ่งเป็นการสลายตัวของสาธารณรัฐที่ 1
การจัดตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์เป็นผลมาจากการปฏิวัติฟิลิปปินส์ต่อต้านการปกครองของสเปนในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2441 ที่จังหวัดคาบีเต การประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์เริ่มขึ้นเมื่อมีการอ่านข้อตกลงการประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์ ข้อตกลงนี้เขียนขึ้นเป็นภาษาสเปนโดยอัมโบรซีโอ เรียนซาเรส เบาติสตา และเป็นผู้อ่านประกาศนี้เอง สภามาโลโลสจัดประชุมเมื่อ 15 กันยายน และได้ออกรัฐธรรมนูญมาโลโลส ซึ่งประกาศใช้เมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 จัดตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ที่มีอากีนัลโดเป็นประธานาธิบดี ในเวลาเดียวกัน มีการลงนามในข้อตกลงปารีสเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2441 ยุติสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา มาตรา 3 ของข้อตกลงนี้ระบุว่าสเปนจะโอนฟิลิปปินส์ให้สหรัฐอเมริกา
สาธารณรัฐนี้ถือเป็นสาธารณรัฐที่มีรัฐธรรมนูญเป็นแห่งแรกในเอเชีย  มีรัฐธรรมนูญเขียนด้วยภาษาสเปน และได้ประกาศเอกราชจากสเปน เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2441 และมีสภามาโลโลส แม้ว่าจะมีสาธารณรัฐรุ่นเดียวกันเกิดขึ้นในเอเชีย เช่น สาธารณรัฐฟอร์โมซา สาธารณรัฐเอะโซะ แต่สาธารณรัฐมาโลโลสเป็นแห่งแรกที่มีระบบรัฐธรรมนูญซึ่งกำหนดว่าใช้การปกครองแบบประชาธิปไตยที่มีตัวแทน มีการเลือกตั้งสมาชิกสภา
ประวัติศาสตร์
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ 1 ก่อตั้งขึ้นหลังการประกาศเอกราชของฟิลิปปินส์และการล่มสลายของการปกครองฟิลิปปินส์โดยสเปน ได้ร่างรัฐธรรมนูญโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญในโบสถ์บาราโซอาอิในมาโลโลสเมื่อ พ.ศ. 2442 เพื่อแทนที่รัฐบาลปฏิวัติเมื่อ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2441 รัฐบาลปฏิวัตินี้ตั้งขึ้นแทนรัฐบาลของอากีนัลโดเมื่อ 24 พฤษภาคม ซึ่งได้แต่งตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อ 18 มิถุนายน รัฐธรรมนูญได้รับการรับรองจากรัฐสภาเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2441 และประกาศใช้ในวันรุ่งขึ้น อากีนัลโดได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2441
องค์กรของรัฐบาลท้องถิ่น
ได้จัดตั้งรัฐบาลภายในสาธารณรัฐอย่างรวดเร็วในช่วง 18 – 20 มิถุนายน พ.ศ. 2441 รัฐธรรมนูญมาโลโลสได้ระบุในมาตรา 82 ให้มีองค์กรในระดับจังหวัดที่สามารถเก็บภาษีได้
กองทัพแห่งรัฐ
เมื่อฟิลิปปินส์ประกาศเอกราชเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2441 กองทัพปฏิวัติฟิลิปปินส์ได้เปลี่ยนมาเป็นกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ อากีนัลโดได้มอบหมายให้อันโตนีโอ ลูนาเป็นผู้บัญชาการหรือผู้ช่วยเลขาธิการทางด้านสงครามเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2441 และจัดตั้งโรงเรียนการทหารขึ้นเป็นครั้งแรกในฟิลิปปินส์ที่มาโลโลส ต่อมาในวันที่ 23 มกราคม ลูนาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแทนอาร์เตมีโอ รีการ์เต เขาได้ปรับปรุงวินัยทหารให้ดีขึ้น
สงครามฟิลิปปินส์ – สหรัฐอเมริกา
ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ที่มะนิลา เกิดการสู้รบขึ้นในฟิลิปปินส์ระหว่างกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์และกองทัพสหรัฐซึ่งเป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องจากสงครามสเปน-สหรัฐอเมริกา ในวันนั้น ประธานาธิบดีอากีนัลโดประกาศว่าสันติภาพและความสัมพันธ์ฉันมิตรกับสหรัฐสิ้นสุดลงแล้ว ต่อไปนี้คือศัตรูที่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดของกฎหมายสงคราม การสู้รบเกิดขึ้นในการทัพมะนิลาครั้งที่ 2 ซึ่งกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ถูกบีบให้ล่าถอยออกจากเมือง  ในวันที่ 31 มีนาคม กองทัพสหรัฐเข้ายึดมาโลโลส ที่ตั้งรัฐบาลฟิลิปปินส์ ที่ถูกเผาโดยกองทัพสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่ถอนตัวไป อากีนัลโดและแกนนำของกองทัพปฏิวัติย้ายไปที่ซันอีซีโดร จังหวัดนูเวบาเอซีฮา การเจรจาสันติภาพกับฝ่ายสหรัฐเกิดขึ้นในช่วงสั้น ๆ ระหว่างเมษายน – พฤษภาคม พ.ศ. 2442 และล้มเหลว กองทัพสหรัฐเข้ายึดซันอีซีโดรได้ในวันที่ 16 พฤษภาคม กองทัพฟิลิปปินส์และรัฐบาลถอยไปยังบัมบัน ตาร์ลัก ก่อนจะย้ายต่อไปที่เมืองตาร์ลัก กลุ่มของอากีนัลโดได้ออกจากเมืองตาร์ลักซึ่งถือเป็นเมืองหลวงแห่งสุดท้าย เมื่อกองทัพสหรัฐเข้ายึดครองได้ในวันที่ 13 พฤศจิกายน
ในการประชุมเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ที่บายัมบัง ปังกาซีนัน อากีนัลโดยอมสลายกองทัพ แต่เริ่มการสู้รบแบบกองโจร กองทัพสหรัฐพยายามปราบปราม อากีนัลโดหลบหนีไปได้ในวันที่ 15 พฤศจิกายน และเกิดการสู้รบในการทัพช่องเขาตีรัดเมื่อ 2 ธันวาคม อากีนัลโดถูกจับกุมเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2443 ที่ปาลานัน อีซาเบลา อากีนัลโดประกาศรวมเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2444 ถือเป็นการสิ้นสุดสาธารณรัฐที่ 1 และเริ่มต้นการปกครองฟิลิปปินส์โดยสหรัฐอเมริกา
บ้านซีเดโก สำนักงานที่นูเวบาเอซีฮา
บ้านหลังนี้เป็นสำนักงานของอากีนัลโดเมื่อย้ายที่ตั้งรัฐบาลมายังซันอีซีโดร ในช่วงท้ายของสงครามกับสหรัฐ ในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2441 อากีนัลโดมาถึงซันอีซีโดร และตั้งให้เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เขาเข้าพักที่บ้านซีเดโกและจัดให้เป็นสำนักงาน เมื่อสหรัฐยึดซันอีซีโดรได้ บ้านหลังนี้เป็นที่พักของนายพลเฟรเดอริก ฟุนสตัน ซึ่งต่อมา เขาคือผู้ที่จับกุมอากีนัลโดได้ที่ปาลานัน โดยกล่าวว่าแผนการจับตัวอากีนัลโดกำหนดขึ้นในบ้านหลังนี้ ปัจจุบัน บ้านหลังนี้เป็นขององค์กรคริสเตียน
การจับกุมอากีนัลโด
เมื่อได้สถาปนาขึ้นเมื่อ 22 มกราคม พ.ศ. 2441 ที่มาโลโลส มาโลโลสได้เป็นที่ตั้งรัฐบาลของรัฐบาลฟิลิปปินส์ และได้รับผลกระทบจากกองทัพสหรัฐและกองทัพฟิลิปปินส์ในการทัพมะนิลาที่ 2 เมื่อ 4 กุมภาพันธ์  กองทัพสหรัฐบุกลงมาทางเหนือจากมะนิลา เมื่อ 29 มีนาคม เมื่อกองทัพสหรัฐมาถึง ที่ตั้งของรัฐบาลก็ได้ย้ายไปซาน อิสิโดร นูเอวา เอจิยา
กองทัพสหรัฐเข้ายึดเมืองปาลิตได้ในวันที่ 4 พฤษภาคม และซานเฟร์นานโดในวันที่ 5 พฤษภาคม ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2442 ทหารสหรัฐในซานเฟร์นานโดได้ปะทะกับทหารฟิลิปปินส์ที่อันเกเลส ในวันที่ 12 ตุลาคม กองทัพสหรัฐได้รุกและบีบให้สาธารณรัฐฟิลิปปินส์เคลื่อนย้ายที่ตั้งไปตาร์ลัก และบาโยมบงตามลำดับ ในวันที่ 13 พฤศจิกายน การกดดันจากสหรัฐทำให้อากีนัลโดและพรรคพวกออกจากบาโยมบงไปยังสตาบาร์บารา โดยมีทหารเพียง 1,200 คน นำโดยนายพลเกรโกริโอ เดล ปีตาร์ กลุ่มของอากีนัลโดได้เดินทางต่อไปพร้อมกับกำลังทหารของเดล ปีตาร์จนถึงมาเนาอัก ปางาซีนัน เมื่อ 15 พฤศจิกายน จากนั้นได้แบ่งกองกำลังกัน กลุ่มของอากีนัลโดและเดลปีตาร์เดินทางต่อไปจนถึงตูเบาในวันที่ 16 พฤศจิกายน และไปถึงนากุยเลียนในวันที่ 19 พฤศจิกายน จากนั้นได้เดินทางไปถึงช่องเขาติรัดในวันที่ 23 พฤศจิกายน นายพลเดล ปีตาร์ตัดสินใจอยู่สู้รบกับทหารสหรัฐที่นั่นและให้อากีนัลโดเคลื่อนย้ายต่อไป
การสู้รบที่ช่องเขาตีรัดเกิดขึ้นเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2442 ฝ่ายของนายพลเดลป๊ตาร์ 60 คนถูกฆ่าไป 52 คนรวมทั้งนายพลเดล ปีตาร์ด้วย แต่ก็สามารถถ่วงเวลาได้นานพอให้อากีนัลโดหนีไปได้จนถึงบานาเนในวันที่ 7 ธันวาคม ในวันที่ 16 ธันวาคม กลุ่มของอากีนัลโดเคลื่อนย้ายไปยังอาบราเพื่อเข้าร่วมกับนายพลมานูเอล ตีนีโอ กองกำลังทั้งหมดเคลื่อนที่ไปยังอัมบายูอัน ตอนนั้น กลุ่มของอากีนัลโดเหลือเพียงเจ้าหน้าที่สนาม 1 คน เจ้าหน้าที่เส้นทาง 11 คน และผู้ขายอีก 107 คน กลุ่มของเขายังเคลื่อนย้ายต่อไปจนถึง 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 อากีนัลโดจึงจัดตั้งศูนย์กลางขึ้นที่ เทียร์ราวีร์เกน จน 27 สิงหาคม จึงย้ายไปปาลานัน อากีนัลโดอยู่ในปาลานันจนถูกจับตัวได้เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2443
วอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส
วอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส (Warcraft III: Reign of Chaos) เป็นเกมคอมพิวเตอร์ประเภทวางแผนเรียลไทม์ ภาคต่อในชุดเกมวอร์คราฟต์ สำหรับวินโดวส์ และ แมคอินทอช เกมวอร์คราฟต์ 3 ได้รับการพัฒนาโดย บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เกมเริ่มออกสู่ตลาดเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2002
เกมวอร์คราฟต์ 3 เป็นหนึ่งในเกมที่เป็นที่รอคอยของแฟน ๆ มากที่สุดและเป็นเกมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยสามารถขายปลีกได้กว่า 4.5 ล้านแผ่น และขายได้จำนวนครบ 1 ล้านแผ่นภายในเวลาหนึ่งเดือน วอร์คราฟต์ 3 ยังคว้ารางวัลเกมยอดเยี่ยมได้หลายรางวัล รวมทั้ง รางวัล "เกมแห่งปี" จากสิ่งตีพิมพ์มากกว่าหกแหล่ง
เกมการเล่น
เกมวอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส เป็นเกมแรกของบริษัทบลิซซาร์ดที่สร้างลงบนแพลตฟอร์มวินโดวส์และแม็ก โอเอสพร้อมกัน เกมวอร์คราฟต์ 3 ยังได้มีรายละเอียดสูง และมีลักษณะของภาพเป็นแบบ 3 มิติ รวมไปถึงยังได้มีการใส่เพิ่มเติมเทคโนโลยีที่ทันสมัยในยุคนั้นอีกด้วย
เกมการเล่นของวอร์คราฟต์ 3 เกิดขึ้นในแผนที่และภูมิประเทศที่แตกต่างกัน ในโหมดยุทธการ เมื่อเริ่มเกมมา แผนที่จะปกคลุมไปด้วยแบล็กมาสก์ (Black Mask) ซึ่งเป็นชั้นสีดำที่จะปกคลุมสภาพภูมิประเทศเอาไว้จนกว่าพื้นที่แถบนั้นจะได้รับการสำรวจ ซึ่งจะทำให้แบล็กมาสก์หายไปตลอดทั้งเกมการเล่น ส่วนพื้นที่ที่ได้รับการสำรวจแล้ว แต่ไม่อยู่ในระยะมองเห็นของยูนิตหรือสิ่งปลูกสร้างของฝ่ายเดียวกันจะถูกปกคลุมด้วยหมอกแห่งสงคราม ซึ่งเรามองเห็นสภาพภูมิประเทศ แต่ไม่สามารถมองเห็นสิ่งปลูกสร้างหรือยูนิตของศัตรูได้ ระหว่างการเล่น ผู้เล่นต้องสร้างถิ่นฐานขึ้นเพื่อเก็บทรัพยากร ป้องกันการบุกของศัตรู สร้างยูนิตและทำลายฐานทัพของศัตรู ทรัพยากรหลักทั้งสามในเกมวอร์คราฟต์ 3 คือ ทองคำ ไม้และอาหาร โดยทรัพยากรทองคำและไม้ใช้สำหรับการสร้างยูนิตและสิ่งปลูกสร้าง ส่วนอาหารจะเป็นตัวกำหนดจำนวนสูงสุดของยูนิตที่สามารถควบคุมได้
นอกจากนี้ เกมยังมีครีป (Creep) ซึ่งเป็นยูนิตที่ควบคุมโดยคอมพิวเตอร์ที่เป็นศัตรูกับผู้เล่นทุกคน ครีปจะยึดครองพื้นที่บางส่วนของแผนที่ อย่างเช่น เหมืองทองคำหรือสิ่งปลูกสร้างของฝ่ายเป็นกลาง (Neutral Building) ทำให้ผู้เล่นต้องเปลี่ยนรูปแบบการเล่นเป็นฝ่ายรุกแทนที่จะตั้งรับอย่างเดียว ตัวเกมยังมีระบบกลางวัน-กลางคืนด้วย และยังมีการปรับเปลี่ยนอีกเล็กน้อยเนื่องจากลักษณะภูมิประเทศแบบ 3 มิติในตัวเกม อย่างเช่น ยูนิตซึ่งอยู่บนพื้นที่ที่สูงกว่าจะโจมตียูนิตที่อยู่ต่ำกว่าด้วยพลังโจมตีที่เพิ่มมากขึ้น
โหมดยุทธการและโหมดผู้เล่นคนเดียว
โหมดยุทธการของวอร์คราฟต์ 3 แบ่งออกเป็น 5 โหมดยุทธการ แต่ละโหมดยุทธการ ผู้เล่นจะได้ควบคุมยูนิตทั้งสี่เผ่าพันธุ์ และจะมีภารกิจแยกย่อยออกไป ตัวเกมยังมีการมอบหมายเควสให้แบบใหม่โดยที่ไม่เหมือนกับเกมอื่น ๆ ที่เคยสร้างมา โดยในคัตซีนผู้เล่นจะไม่ได้รับแจ้งโดยตรงว่าเควสให้ทำอะไร วอร์คราฟต์ 3 ใช้ระบบของ "เควสไม่นำร่อง" ซึ่งเควสดังกล่าวจะปรากฏขึ้นในระหว่างการเล่นเกม ไม่เพียงแต่ในคัดซีนเพียงอย่างเดียว
นอกจากนี้ยังมีโหมดเลือกเล่นเอง (Custom Game) ซึ่งจะให้ผู้เล่นสามารถเล่นกับคอมพิวเตอร์ได้สูงสุด 12 ทีม โดยมีแผนที่จำนวนมากให้เลือกเล่น เควสของการเล่นแบบนี้จะไม่หลากหลายเหมือนกับในโหมดยุทธการ แต่เป็นการมุ่งทำลายฐานทัพของศัตรูเพียงอย่างเดียว
โหมดหลายผู้เล่น
วอร์คราฟต์ 3 มีระบบหลายผู้เล่นเหมือนกับ สตาร์คราฟต์ และ ไดอะโบล เกมนี้ใช้ระบบเครือข่ายหลายผู้เล่นแบบ Battle.net ซึ่งผู้เล่นสามารถสร้างบัญชีรายชื่อได้ใน "เกทเวย์" (Gateway) ซึ่งมีส่วนช่วยลดการแล็กของเครื่อง เกทเวย์เหล่านี้ประกอบด้วย เอเซอร์รอธ (สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันออก), ลอร์เดอรอน (สหรัฐอเมริกาฝั่งตะวันตก), นอร์เธอเรนด์ (ยุโรป) และ คาเล็มดอร์ (เอเชีย) วอร์คราฟต์ 3 ยังได้มีการพัฒนาระบบ Battle.net ขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งโดยการมีแม่สื่อที่เป็นชื่อลับ ซึ่งจะจับคู่ให้ผู้เล่นโดยอัตโนมัติโดยขึ้นอยู่กับความสามารถในการเล่นของผู้เล่นและความชื่นชอบในประเภทเกมการเล่น เพื่อป้องกันการโกงและการบันทึกการแข่งขันไว้ให้สำหรับตัวเอง แต่ถ้าผู้เล่นต้องการเล่นกับเพื่อนในโหมดการแข่งขันจัดอันดับ ตัวเกมได้จัดให้มี "โหมดกำหนดทีม" ซึ่งจากผลของแม่สื่อของเกม ทำให้ทั้งสองฝ่ายถูกจับคู่โดยอัตโนมัติและไม่ทราบทีมคู่แข่งล่วงหน้าก่อนการแข่งขันเลย นอกจากนี้ยังมีระบบรายชื่อเพื่อนและห้อง (Channel) วอร์คราฟต์ 3 ยังให้ผู้เล่นสามารถจัดทีมของตัวเองขึ้นมา เรียกว่า "แคลน" (Clan) ซึ่งจะมีส่วนร่วมในการเล่นในทัวนาร์เมนต์หรือเสนอให้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของวอร์คราฟต์ได้ โดยที่คะแนนสะสมและฐานะในเกมแม่สื่อจะถูกจัดเก็บไว้ใน "แล็ดเดอร์" (Ladder)
อารัมภบท
วอร์คราฟต์ 3 เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกที่ชื่อว่า อาร์เซรอธ หลายปีก่อนที่เรื่องราวในเกมจะเริ่มขึ้น กองทัพปีศาจซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม เบิร์นนิง ลีเจียน พยายามที่จะทำลายโลกอาร์เซรอธ โดยส่งเผ่าพันธุ์ที่ถูกควบคุมจิตใจ ซึ่งเรียกว่า ออร์ก หลังจากสงครามยาวนานหลายปี พวกออร์กได้พ่ายแพ้ต่อกองกำลังผสมของมนุษย์ คนแคระและเอลฟ์ พวกออร์กที่รอดชีวิตอยู่ถูกจำขังไว้ในค่ายกักกัน หลังจากการกักขังอันยาวนาน ทำให้พวกออร์กเหล่านี้หมดความปรารถนาที่จะสู้รบ เมื่อไม่มีศัตรูให้เห็น สันติภาพจึงบังเกิด แต่ว่าฝ่ายพันธมิตรทำท่าว่าจะแตกสลาย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน วอร์คราฟต์ 3 ได้เกิดขึ้นภายหลังจากช่องว่างจาก วอร์คราฟต์ 2 ซึ่งช่วงเวลาดังกล่าวเคยจะถูกสร้างให้เป็นเกมที่ชื่อว่า วอร์คราฟต์ แอดเวนเจอร์ แต่ว่าเกมดังกล่าวถูกยกเลิกระหว่างการพัฒนากลางคัน
ลำดับเหตุการณ์
ธรอลล์ ผู้นำแห่งอนารยชนออร์คในอาณาจักรตะวันออกตื่นขึ้นจากฝันร้ายที่เหมือนจริงว่า สงครามระหว่างเผ่าพันธุ์กำลังจะเกิดขึ้น ธรอลล์ ได้รับคำแนะนำของเมดีฟผู้พยากรณ์ ให้แล่นเรือและพาพวกอนารยชนออร์คที่เหลือทั้งหมดบนแผ่นดินตะวันออกไปทางทิศตะวันตกสู่ดินแดนคาลิมดอร์ อันเป็นสถานที่ปลอดภัยตามคำแนะนำของมาดีฟ เขาจึงรวบรวมกองทัพที่เหลือ และช่วยกรอม เฮลสครีมจากการจำขังของพวกมนุษย์ก่อนจะแล่นเรือไป
มาดีฟในร่างอีกาได้บินไปยังปราสาทของราชาเทเรนัส เขาเตือนให้พระองค์อพยพประชากรทั้งหมดไปดินแดนตะวันตกเพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียมหาศาลที่จะเกิดขึ้น แต่พระองค์ไม่ทรงเชื่อเขา เจ้าชายอาร์ธัส บุตรแห่งราชาเทเรนัส ป้องกันหมู่บ้านสแตร์นแบรดจากพวกออร์ค อย่างไรก็ตาม พวกออร์คก็สามารถปล้นเมืองได้สำเร็จ พระองค์จึงตามไปยังค่ายของพวกออร์ค และสังหารพวกออร์คสิ้น จากนั้นเขา ร่วมกับผู้วิเศษไจน่า ได้พยายามตามหาสาเหตุของโรคประหลาดที่ฆ่าและเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นอันเดต อาร์ธัสสามารถสังหารผู้ที่เป็นต้นเหตุของโรคระบาดได้ระหว่างการยุทธ์ที่ฮาร์ทเกรน เขาได้มอบหมายให้ไจน่าไปเรียกกำลังเสริมของอูเธอร์มาช่วย อูเธอร์สามารถเดินทางมาช่วยได้ทันเวลา แต่ก็เกิดความบาดหมางระหว่างทั้งสองคนเสียแล้ว
ระหว่างทางไปยังเมืองสแตร็ทโฮม อาร์ธัสไปพบกับมาดีฟ ซึ่งเขาได้พยายามชักชวนให้อาร์ธัสอพยพผู้คนไปยังดินแดนตะวันตก อาร์ธัสปฏิเสธด้วยเหตุผลว่าเพื่อปกป้องพสกนิกรของพระองค์ เมื่อเขามาถึงเมืองสแตร็ทโฮม พระองค์พบว่าโรคระบาดได้แพร่มาถึงเมืองนี้แล้ว และพยายามฆ่าทุกคนในเมืองเพื่อป้องกันโรคมิให้แพร่ระบาดต่อไป แต่อูเธอร์และไจน่าปฏิเสธที่จะร่วมมือในการกระทำที่โหดเหี้ยมเช่นนี้ได้ หลังจากเมืองทั้งเมืองถูกทำลายจนพินาศ ไจน่ากลับมาที่เมืองสแตร็ทโฮมและพบกับมาดีฟ ซึ่งได้ชักชวนให้เธออพยพคนไปยังดินแดนตะวันตก และเธอก็ตอบตกลง
อาร์ธัสติดตามมีลกานิส ผู้อยู่เบื้องหลังการกระทำของคีลทิซาร์ด ไปยังดินแดนน้ำแข็งทางเหนือชื่อ นอร์เดอเรนด์ ที่ซึ่งพระองค์มีส่วนช่วยเหลือมูราดินในการตามหาดาบทรงพลังที่มีชื่อว่า ฟรอซมอร์ด เมื่อทั้งสองพบดาบนั้นแล้ว มูราดินพบว่ามันเป็นดาบต้องคำสาป แต่อาร์ธัสไม่สนใจคำเตือนนั้น และยินยอมแลกวิญญาณของตนเพื่อใช้พลังของดาบ และเมื่ออาร์ธัสปลดปล่อยพลังของดาบออกมาแล้ว ทำให้มูราดินต้องติดอยู่ใต้เศษน้ำแข็ง อาร์ธัสสังหารมีลกานิส และกลับมายังมาตุภูมิ ไม่นานหลังจากนั้น อาร์ธัสได้สังหารบิดาของตนเองท่ามกลางงานเฉลิมฉลองชัยชนะในเมืองหลวงนั่นเอง
ในฐานะที่เป็นอัศวินแห่งความตาย อาร์ธัสจึงได้พบกับหัวหน้าของพวกเจ้าความกลัว ทิคูรดริอัส ผู้ซึ่งมอบหมายบททดสอบหลายประการให้แก่เขา ในตอนแรก อาร์ธัสได้รวบรวมเถ้ากระดูกของเคลทิซาร์ด และบรรจุไว้ในโถวิเศษซึ่งบรรจุอัฐิของบิดาเขาเอง และเพื่อให้ได้โถวิเศษนี้ เขาต้องสังหารอูเธอร์ซึ่งรับหน้าที่ปกป้องโถวิเศษนี้ก่อน
หลังจากนั้น เขาได้นำกองทัพอันเดตเข้ารุกรานดินแดนเควลธาลัสของพวกไฮเอลฟ์ และพยายามเข้าตีกรุงซิลเวอร์มูนเมืองหลวง เพื่อครอบครองพลังของซันเวล แต่เควลธาลัสมีประตูจันทราสามบานป้องกันอยู่ และยังต้องประมือกับนายพลธนู ซิลวานัส วินด์รันเนอร์ แต่ในที่สุด เขาก็สามารถเข้าถึงซันเวล และชุบชีวิตเคลทิซาร์ดขึ้นมาเป็นพ่อมดมืด เคลทิซาร์ดแจ้งให้อาร์ธัสทราบถึงเบิร์นนิงลีเจียน ซึ่งเป็นกำลังปีศาจขนาดใหญ่ที่รอเข้ามาทำลายโลกนี้ นายที่แท้จริงของเคลทิซาร์ดคือลิชคิง ผู้ซึ่งถูกสร้างมาเพื่อช่วยเหลือเบิร์นนิงลีเจียนและกองกำลังอันเดตของเขา แต่ในความเป็นจริง จุดประสงค์ของลิชคิงคือการทำลายล้างเบิร์นนิงลีเจียน อาร์ธัสและเคลทิซาร์ดร่วมมือกันปิดล้อมเมืองดารารานเพื่อขโมยคัมภีร์ของเมดีฟ เพื่ออัญเชิญอาคิมอนด์มายังอาร์เซรอธ และเมื่อเขามาถึงแล้ว การทำลายล้างและจุดจบของลอร์เดอรอนก็เริ่มต้น
ฝ่ายาอนารยชนออร์กภายใต้การนำของธรอลล์เดินทางถึงดินแดนคาเล็มดอร์ และพบกับคารินและเผ่าทูแรนของเขา ซึ่งได้ณรงค์กับเซ็นทอร์จนได้รับชัยชนะ ธรอลล์พบกับกรอม เฮลสครีมและร่วมมือกันทำศึกกับพวกมนุษย์เพื่อหาหนทางไปสู่ผู้พยากรณ์
ขณะเดียวกัน ชนเผ่าวอร์ซองได้รับคำสั่งจากธรอลล์ให้ก่อสร้างที่มั่นถาวรในป่าอเชนไวล์ แต่การเข้าไปนั้นได้ไปรบกวนพวกเอลฟ์ราตรีและเทพชั้นรอง ซีนาริอัส เนื่องจากพวกออร์กได้ตัดต้นไม้ไปเป็นจำนวนมาก เพื่อจะเอาชนะเทพ กรอมจึงตัดสินใจยอมดื่มน้ำที่ย้อมด้วยเลือดของแมนารอธ ทำให้ได้รับอำนาจของปีศาจและสามารถสังหารซีนาริอัสลงได้ และต้องแลกกับวิญญาณของออร์กเผ่าวอร์ซองและตกอยู่ภายใต้การครอบงำของเบิร์นนิงลีเจียน
ธรอลซึ่งได้เดินทางมาพบกับเมดีฟผู้พยากรณ์ เขาได้แจ้งให้ธรอลทราบถึงการกระทำของกรอม และจากถ้อยคำของผู้พยากรณ์ทำให้มนุษย์ซึ่งอยู่ภายใต้การนำของไจน่าต้องรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันเพื่อยับยั้งกรอมจากอำนาจปีศาจ หลังจากที่กรอมได้รับการปลดปล่อยแล้ว เขากับธรอลได้เดินทางเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่ง ซึ่ง ณ ที่นั้นเองที่เขาได้สังหารแมนารอธเพื่อแลกกับอิสรภาพของออร์กจากการควบคุมของปีศาจ แต่ก็ต้องแลกกับชีวิตของกรอมด้วย
หลังจากที่ซีนาริอัสสิ้นชีพไปแล้ว ทำให้ไทแรนด์ทราบว่ามีภัยคุกคามกำลังเกิดขึ้นต่อป่าอเชนไวล์แห่งนี้ เธอจึงนำกองทัพเอลฟ์ราตรีเข้าทำลายค่ายกองทัพผสมมนุษย์-ออร์ก แต่เมื่อกองทัพผสมเพลี่ยงพล้ำ กองทัพอันเดตของอาร์คิมอนก็ปรากฏตัวออกมา และทำลายทหารทั้งสองฝ่ายจนหมดสิ้น อาร์คิมอนไล่กวดไทแรนด์มา แต่ไทแรนด์ก็สามารถหลบหนีไปได้อย่างหวุดหวิด
ในคืนนั้นเอง มาดีฟได้แสดงภาพนิมิตให้แก่มีลฟิวเรี่ยน ไทแรนด์ ธรอลและไจน่า เพื่อให้ทั้งสามเผ่าพันธุ์ร่วมมือกันในการกำจัดกองทัพอันเดต ในยุทธการแห่งยอดเขาไฮจอล กองทัพพันธมิตรได้ร่วมมือกันเพื่อพยายามหยุดยั้งกองทัพของอาร์คิมอนจากต้นไม้แห่งโลก เพื่อรอคอยแผนการของมีลฟิวเรี่ยน คือ การเรียกวิญญาณบริสุทธิ์ซึ่งเป็นบรรพบุรุษของเหล่าเอลฟ์ราตรี เมื่ออาร์คิมอนมาถึงต้นไม้แห่งโลก วิญญาณบริสุทธิ์เหล่านี้ก็ได้ทำลายอาร์คิมอน ณ ยอดเขาแห่งนั้นเอง ผลจากการรบดังกล่าว ทำให้ทั้งสามเผ่าพันธุ์ร่วมมือกัน และเกิดเป็นสันติภาพในดินแดนคาเล็มดอร์ภายหลังจากที่ศัตรูพ่ายแพ้ไปสิ้น
โปรแกรมสร้างแผนที่ (World Editor)
เหมือนกับโปรแกรมสร้างแผนที่ใหม่ที่เคยทำไว้ในเกม วอร์คราฟต์ 2 และ สตาร์คราฟต์ ก่อนหน้านั้น เกมวอร์คราฟต์ 3 มีโปรแกรมสำหรับสร้างแผนที่ด้วยตัวเอง ซึ่งสามารถกำหนดให้แผนที่ดังกล่าวแตกต่างจากแผนที่ทั่วไปซึ่งติดมากับเกมอยู่ก่อนแล้ว โปรแกรมสร้างแผนที่สามารถปรับแต่งยูนิตและเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ นอกจากนั้น ผู้เล่นยังสามารถดาวน์โหลดแผนที่ที่เป็นของผู้เล่นคนอื่นได้ รวมไปถึงยังมีโปรแกรมของบุคคลที่สามซึ่งสามารถทำให้การสร้างแผนที่มีความหลากหลายมากขึ้น โปรแกรมสร้างแผนที่ยังถูกเพิ่มเติมขึ้นหลังจาก วอร์คราฟต์ 3: บัลลังก์น้ำแข็ง ออกวางจำหน่ายแล้ว แม้ว่าโปรแกรมสร้างแผนที่จะได้รับการพัฒนาอยู่เรื่อย ๆ เช่นเดียวกับแพทช์ของเกม แต่ว่าโปรแกรมสร้างแผนที่ดังกล่าวก็ไม่ถือว่าเป็นสินค้าของบริษัทบลิซซาร์ดอย่างเป็นทางการแต่อย่างใด
เสียง
อีกหนึ่งลักษณะเฉพาะตัวของเกมในเครือของบลิซซาร์ด คือ คำประจำตัวของยูนิต ถ้าเราคลิกไปบนยูนิตตัวเดิมซ้ำ ๆ ติด ๆ กันหลายครั้ง เสียงของยูนิตก็จะเริ่มตลกขบขันมากขึ้นเท่านั้น ยูนิตอาจจะพาลโกรธใส่ผู้เล่น หรือเริ่มที่จะพาดพิงถึงเกมอื่น ภาพยนตร์หรือมุขตลก อย่างเช่นจาก ภาพยนตร์สตาร์ วอร์ส เป็นต้น
รูปแบบอื่น
นอกเหนือจากจะมีการผลิตในรูปแบบปกติแล้ว ยังได้มีการผลิตวอร์คราฟต์ 3 ในรูปแบบนักสะสม ซึ่งในรูปแบบนักสะสมนี้ ประกอบด้วยแผ่นดีวีดีที่เป็นฉากของวอร์คราฟต์ 3 รวมไปถึงมีตัวอย่างเบื้องหลังการทำงาน และฉากดำเนินเรื่องตั้งแต่เริ่มเกมจนจบ ซาวน์แทร็กในรูปแบบนักสะสม คู่มือแนะนำการเล่นในรูปแบบนักสะสม หนังสือ Art of Warcraft และแบบพิมพ์การพิมพ์หิน
บริษัทบลิซซาร์ดยังได้ออก วอร์คราฟต์ 3 แบทเทิล เชสต์ ซึ่งประกอบด้วยแผ่นเกมของ วอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส และ วอร์คราฟต์ 3: บัลลังก์น้ำแข็ง เข้าด้วยกันในกล่องเดียว และยังมีคู่มือแนะนำการเล่นจากบราดีเกมส์ (BradyGames)
ในอีกรูปแบบหนึ่ง คือ กิฟต์เซตเฉพาะ ซึ่งประกอบด้วยดีวีดีฉาก คู่มือแนะนำการเล่นของบราดีเกมส์ และวอร์คราฟต์ 3 ในรูปแบบของ Battle.net
วอร์คราฟต์ 3 เป็นเกมหนึ่งที่อยู่ในระดับขายดีในระดับเดียวกับเกมชุดสตาร์คราฟต์ เกมชุดไดอะโบล และเกมชุดวอร์คราฟต์ภาคก่อนหน้า และยังเทียบเท่าได้กับเกมคัดสรรจากบริษัทอื่นนอกเหนือจากบริษัทบลิซซาร์ดอีกด้วย
ภาคต่อ
หลังจาก วอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออส แล้ว เรื่องราวในจักรวาลของวอร์คราฟต์ดำเนินต่อไปในเกม วอร์คราฟต์ 3: บัลลังก์น้ำแข็ง ซึ่งเรื่องราวที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากยุทธการแห่งยอดเขาไฮจอลแล้ว ซึ่งเนื้อเรื่องยังได้เกี่ยวโยงไปถึงเผ่าพันธุ์ใหม่ ยูนิตใหม่และโลกใหม่ที่แตกต่างออกไป โดยในภาคต่อของเกมวอร์คราฟต์นี้ได้มีการออกแพทช์ใหม่ขึ้นมาแก้ไขปัญหาของเกม รวมไปถึงการจัดการระบบหลายผู้เล่น และโปรแกรมสร้างแผนที่ที่ดีกว่าเดิม และยังเป็นภาคต่อที่ได้รับรางวัลหลายอย่างเช่นเดียวกับวอร์คราฟต์ 3: เรนออฟเคออสด้วย โดยเกมวอร์คราฟต์ 3: บัลลังก์น้ำแข็งนี้วางจำหน่ายวันแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2003
การประเมิน
การตอบรับของเกมวอร์คราฟต์ 3 เป็นการตอบรับในด้านดีมาก ๆ แม้ว่าการประเมินโดย GamePro จะบอกว่า "เกมวอร์คราฟต์ 3 ไม่ได้ปฏิวัติวงการเกมวางแผนเรียลไทม์แต่อย่างใด" แต่ก็ยังยกย่องบริษัทบลิซซาร์ดว่า "วางโครงเรื่องได้เป็นอย่างดี การเล่นเป็นจังหวะ และมีการเล่นแบบออนไลน์ที่จะไม่ตกยุค" GameSpot ได้ประเมินวอร์คราฟต์และสตาร์คราฟต์ที่ได้ให้ประสบการณ์การเล่นที่แปลกใหม่ และนับว่าเป็น "ปรากฏการณ์ใหม่" ผู้ประเมินจำนวนมากยังวิจารณ์ว่าเกมวอร์คราฟต์เป็นเกมที่มีความสนใจ เนื่องจากการเล่นในเกมวางแผนเรียลไทม์เกมอื่น ๆ ในช่วงต้นของเกมจะเป็นการแข่งขันกับเพื่อสร้างยูนิตที่ดีที่สุดขึ้นมาเท่านั้น และผู้ประเมินยังได้บอกอีกว่าเกมวอร์คราฟต์ 3 เป็นการเริ่มต้นของการแยกทุกเผ่าพันธุ์ออกจากกัน ทำให้ทุกเผ่าพันธุ์ต่างมีวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน ส่วน IGN กล่าวว่า "วอร์คราฟต์ไม่ได้สร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ขึ้นมาเป็นตัน แต่ว่าตัวเกมจะดีพอที่คุณจะไม่สนใจหรือไม่สังเกตเลยด้วยซ้ำ"
อย่างไรก็ตาม ผู้ประเมินยังได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงเรื่องของการที่ไม่สามารถเปลี่ยนเส้นทางของอาร์ธัสได้ การวิจารณ์ใน Gamecritics บอกว่า "ผู้เล่นต้องนั่งดูอาร์ธัสมุ่งสู่หนทางของความบ้าคลั่ง" ผู้ประเมินคนอื่น ๆ ยังได้บอกว่าแบบตัวละครนั้นธรรมดามาก ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมองดูในฉากคัตซีน
รางวัล
เกมวอร์คราฟต์ 3 ได้รับรางวัลจำนวนมากจากสิ่งตีพิมพ์และเว็บไซต์หลายแห่ง อย่างเช่น
ความนิยม
เกมวอร์คราฟต์ 3 ได้ส่งผลกระทบต่อตลาดอย่างมาก และเป็นการ "ขยายจักรวาลของวอร์คราฟต์ให้กว้างยิ่งขึ้นไปอีก" ทำให้มีฐานผู้บริโภคกว้างขวางยิ่งขึ้น และจะมีผู้ซื้อที่ติดตามผลงานอย่างต่อเนื่อง และเกมยังคงเป็นที่นิยมมาตั้งแต่วันเปิดตัววันแรกมาจนถึงปัจจุบัน เหมือนกับเกม สตาร์คราฟต์ ไดอะโบล เคาน์เตอร์-สไตรก์ และ ฮาล์ฟ-ไลฟ์
เกมวอร์คราฟต์ 3 มีความโด่งดังเป็นอย่างมากในจีน เยอรมนีและเกาหลีใต้ ทำให้มีการจัดการแข่งขันอย่างเป็นทางการขึ้น อย่างเช่น รายการเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ รายการอิเล็กทรอนิกส์สปอร์ตเวิลด์คัพ รายการเวิลด์อีสปอร์ตเกมส์ และรายการเวิลด์ซีรีส์ออฟเกมส์ ผู้เล่นจะได้รับเงินจากแหล่งต่าง ๆ โดยในประเทศเดนมาร์ก ผู้เล่นที่แข่งขันแบบมืออาชีพได้รับค่าแรงกว่า 300,000 ดอลล่าร์สหรัฐต่อปีจากองค์การที่เกี่ยวกับการเล่นเกมโดยเฉพาะ
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ (BMW 5 Series) เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราขนาดกลาง ที่บีเอ็มดับเบิลยูเริ่มผลิตตั้งแต่ พ.ศ. 2515 ต่อจากบีเอ็มดับเบิลยูนิวคลาส ปัจจุบันมีทั้งหมด 8 โฉม
รุ่นที่ 1 (E12; พ.ศ. 2515-พ.ศ. 2524)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E12 นับเป็นจุดเริ่มต้นของ บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ โดยมันได้รับช่วงต่อมาจาก BMW 2000 ดีไซน์ภายนอกถูกออกแบบโดย Paul Bracq นักออกแบบชื่อดังชาวฝรั่งเศส จุดเด่นของ E12 คือความปลอดภัยของห้องโดยสารโดยมีการนำระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยในการออกแบบเพื่อความปลอดภัยที่มากขึ้น โฉมนี้เป็นโฉมที่สร้างความสำเร็จทางด้านยอดขายอย่างถล่มทลายให้กับ BMW เลยทีเดียว
รุ่นที่ 3 (E34; พ.ศ. 2531-พ.ศ. 2539)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E34 รุ่นนี้จำหน่ายในไทยเมื่อปี 2532 โดยมันเป็นรุ่นที่ได้รับความนิยมอยู่ไม่น้อย ไม่แพ้กับ 3 Series E30 และคู่แข่งอย่าง Mercedes-Benz W124 E Class ในขณะนั้น โดยรุ่นย่อยที่ขายที่สุดคือ 525i เพราะเป็นรถที่แรงและทรงพลัง ด้วยเครื่องยนต์ M20 6 สูบ 2.5 ลิตร ต่อมาได้เปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่เป็น M50 และ M50U 6 สูบ 2.0 – 2.5 ลิตร รุ่นนี้ได้ขายเรื่อยๆ ไปจนถึงปลายปี 2539 แล้วลากขายรถในสต๊อกจนถึงปี 2540 โฉมนี้จัดเต็มเรื่องระบบความปลอดภัยมาก มีการใส่ถุงลมนิรภัย, เบรก ABS, และระบบควบคุมเสถียรภาพการทรงตัว ASC มาให้ด้วย
รุ่นนี้ยังมีรุ่นพิเศษในประเทศไทยโดยเฉพาะคือ 520iS โดยได้มีการปรับจูนเครื่องใหม่ให้แรงขึ้น และเป็นรุ่นที่มีการปรับแต่งเครื่องยนต์โดยยนตรกิจ (Yontrakit Industry Co., Ltd.) จากโรงงานโดยตรง 2.0 ลิตร M50 6 สูบ 150 แรงม้า
รุ่นที่ 4 (E39; พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2547)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E39 เป็นรุ่นที่ต่อจาก E34 โดยจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี 2540 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับปีที่เกิดเหตุการณ์วิกฤติเศรษฐกิจต้มยำกุ้งเมื่อ กรกฎาคม 2540 พอดี รุ่นนี้ที่ขายในไทยมีอยู่ 4 รุ่นด้วยกันคือ 520i 523i 523iA และ 528i คู่แข่งของมันก็คือ Mercedes Benz E Class W210 และ Volvo 960 รุ่นตาเล็ก (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อรุ่นเป็น S90 และจำหน่ายแทนที่โดย S80 ซึ่งเป็นรถขับล้อหน้าในปี 2542) รุ่นนี้ได้มีการใส่ของไฮเทคในยุคนั้นอย่างเต็มรูปแบบ เช่น พวงมาลัย Multi-Function, ระบบนำทางดาวเทียม(สเปกไทยไม่มีระบบนี้), เบาะ Active Seat, และ DSC รุ่นย่อยที่ขายดีที่สุดคือ 523i และ 523iA โดยใช้เครื่องยนต์ 2.5 ลิตร 6 สูบ 170 แรงม้า รหัส M52 และ M52TU รุ่นนี้เป็นรุ่นที่จำหน่าย 2 สมัยในไทยคือ ยุคแรกขายโดยยนตรกิจ และหลังจากนั้นก็เป็นยุคบริษัทแม่มาขายเองเมื่อปี 2541 ต่อมาได้มีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมในประเทศไทยเมื่อปี 2544 โดยยกเลิกจำหน่าย 520i (2.0 ลิตร) และ 528i (2.8 ลิตร) เครื่องยนต์รุ่น M52 ทิ้งไป และได้เปลี่ยนรุ่นย่อยจาก 528i เป็น 530i รหัสเครื่องยนต์ M54B30 ในปี 2546 E39 รุ่นปรับโฉมหรือ LCI ในประเทศไทยได้มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่เป็นรหัส M52TUB24 2.4 ลิตร 6 สูบ 184 แรงม้า ในรุ่น 523i และ 523iA และเครื่องยนต์ 3.0 ลิตร 6 สูบ 230 แรงม้า รหัส M54B30 ในรุ่น 530i โดยรุ่นย่อยของตัวปรับโฉมหรือตัว LCI ที่ขายในประเทศไทยมีดังนี้
E39 ได้ขายเรื่อยๆ จนยุติการจำหน่ายในไทยในปลายปี 2546 และลากขายจนหมดสต๊อกในปี 2547 ก่อนที่จะเปิดตัวรุ่นใหม่อย่าง E60 ในเวลาต่อมา
รุ่นที่ 5 (E60/E61; พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2553)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ E60 เปิดตัวในเมืองไทยอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 โดยช่วงแรกจะจำหน่ายรุ่น 525i (2.5 L M54) และ 530i (3.0 L M54) เป็นรุ่นนำเข้า ต่อมาได้มีการเปิดตัวรุ่นประกอบในประเทศในช่วงปลายปีเดียวกันและได้เพิ่มอีก 2 รุ่นเป็น 4 รุ่นคือ 520i 2.0 ลิตร 525i 525i-SE 2.5 ลิตร และ 530i 3.0 ลิตร ในปี พ.ศ. 2549 รุ่นนี้ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่โดยเพิ่มรุ่นเครื่องดีเซล 2.0 ลิตร M47 163 แรงม้าเป็นทางเลือกใหม่ในรุ่น 520d ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 ก่อนจะมีการเปิดตัวรุ่นปรับโฉมหรือ LCI ในปี พ.ศ. 2550 หรือ 1 ปีถัดมา หลังจากนั้นในปลายปี พ.ศ. 2552 ได้เพิ่มรุ่นย่อยใหม่ให้กับรุ่นขายดีอย่าง 520d คือ 520d Corporate 2.0 ลิตร N47 โดยปรับราคาให้ดูน่าจับต้องได้ในราคา 2.999 ล้านบาท ก่อนที่จะถูกแทนที่โดย รุ่นที่ 6 หรือ F10 รุ่นนี้มีการใส่ระบบ iDrive เป็นอุปกรณ์มาตรฐานและระบบที่ไฮเทคขึ้นจากรุ่นก่อน เช่น Adaptive Cruise Control, เซนเซอร์ถอยจอด, Head-Up Display และมันยังเป็น 5-Series รุ่นแรกและรุ่นเดียวที่คอนโซลกลางไม่เอียงเข้าหาคนขับด้วย
รุ่นที่ 6 (F10/F11/F07/F18; พ.ศ. 2553-พ.ศ. 2560)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ F10 เปิดตัวอย่างเป็นทางการในงาน BMW Xpo 2010 โดยทำตลาดดังนี้
'''พ.ศ. 2553'''
'''พ.ศ. 2555'''
'''พ.ศ. 2556'''
'''พ.ศ. 2557'''
'''พ.ศ. 2558'''
'''พ.ศ. 2559'''
'''พ.ศ. 2560'''
รุ่นที่ 7 (G30/G31/G38; พ.ศ. 2560-2566)
บีเอ็มดับเบิลยู 5 ซีรีส์ G30 เปิดตัวในประเทศไทยอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 โดยทำตลาดดังนี้
'''พ.ศ. 2560'''
'''พ.ศ. 2561'''
'''พ.ศ. 2562'''
'''พ.ศ. 2563'''
'''พ.ศ. 2564'''
'''พ.ศ. 2565'''
'''พ.ศ. 2566'''
รุ่นที่ 8 (G60/G61/G68; พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน)
มีภาพ Spyshot ของ BMW 5-Series รุ่นถัดไป มาให้ชมกันแล้ว ซึ่งมีรายงานว่าจะใช้รหัสตัวถัง G60 รวมไปถึงขุมพลังที่มีข่าวว่าจะเป็น 5-Series รุ่นแรกที่มี EV และ อาจเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีเครื่องยนต์สันดาปภายในอย่างเดียวให้เลือก นอกจากนั้น ภาพชุดนี้ยังติดภาพของรุ่นใหญ่อย่าง 7-Series รุ่นถัดไป มาให้ชมกันด้วย โดยเป็นคันใหญ่ที่จอดติดกันแต่อำพรางแน่นหนากว่า
BMW 5-Series รุ่นถัดไป (G60) มีดีไซน์ด้านหน้าที่ดูจะย้อนยุคกลับไปในอดีตกับอัตลักษณ์หน้าฉลาม ทั้งยังมีไฟหน้าทรงที่ค่อนข้างดุเหมือนของ E60 เสริมด้วยหน้ายาวแต่มี overhang สั้น มือเปิดประตูเป็นแบบจมลงตัวถังเหมือน i4 ด้านหลังเห็นจะเปลี่ยนไฟท้ายที่เพรียวยาวและแคบลง เสริมด้วยสปอยเลอร์หลังในตัว ส่วนสาเหตุที่ระบุว่าอาจเป็น PHEV / EV เนื่องจากกระจังหน้าดูเป็นแบบปิดทึบ และ มีช่องชาร์จไฟฟ้าที่แก้มหน้า
ห้องโดยสารคาดว่าจะเปลี่ยนใหม่หมดเช่นกัน โดยอาจนำระบบแสดงผลจอคู่อย่างมาตรวัด ขนาด 12.3 นิ้ว และ หน้าจอสัมผัส ขนาด 14.9 นิ้ว พร้อมระบบปฏิบัติการ iDrive 8 มาใช้ ส่วนขุมพลังมีรายงานว่าจะมีให้เลือกครบถ้วนทั้ง เบนซิน, ดีเซล, PHEV และ EV ซึ่งอย่างหลังสุดอาจใช้รหัส i5 ตามเกณฑ์การตั้งชื่อของค่าย ดังจะเห็นได้จาก i4 อันเป็น 4-Series ขุมพลังไฟฟ้า
ในส่วนของขุมพลังไฟฟ้า อาจมีแบตเตอรี่ขนาด 70 และ 100 kWh ให้เลือก ขับขี่ได้ไกลสุดไม่ต่ำกว่า 400 กิโลเมตร พร้อมทางเลือกมอเตอร์เดี่ยวขับเคลื่อนล้อหลัง หรือ มอเตอร์คู่ขับเคลื่อนสี่ล้อ คาดว่า BMW 5-Series รุ่นถัดไป
All-new BMW 5 Series (G60) รุ่นปี 2024 ใหม่ ถูกเผยโฉมอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคมที่ผ่านมา พร้อมกับการเผยโฉม BMW i5 ขุมพลังไฟฟ้าล้วนเป็นครั้งแรกเช่นกัน
ส่วนรุ่น i5 M60 xDrive มาพร้อมมอเตอร์ไฟฟ้ากำลังสูงสุดถึง 601 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 820 นิวตัน-เมตร สามารถเร่งความเร็วจาก 0-100 กม./ชม. ในเวลาเพียง 3.8 วินาที และทำความเร็วสูงสุดได้ 230 กม./ชม. พร้อมแบตเตอรี่ที่ให้ระยะทางขับขี่ 455 - 516 กิโลเมตรตามมาตรฐาน WLTP
ส่วนกำหนดการวางจำหน่าย BMW 5 Series Sedan ในตลาดโลกจะมีขึ้นในเดือนตุลาคม 2566 นี้ ส่วนในประเทศไทย คาดว่าจะได้เจอกันช่วงต้นปี 2567 เป็นอย่างช้าที่สุด
คันจานิ 8
ก่อนหน้าที่จะมารวมตัวกันชิบุทานิ ซูบารุ โยโกยาม่า ยู มุรามิ ชินโงและนิชิกิโด เรียว ต่างก็เป็น Kansai Jr. ที่มีชื่อเสียงอยู่ก่อนแล้ว ส่วนสมาชิกอีก 4 คนคือ อุจิ ฮิโรกิ ยาสุดะ โชตะ มารุยาม่า ริวเฮและโอคุระ ทาดาโยชิ เคยรวมกลุ่มกันในนามของวง V.WEST (ไฟฟ์เวสท์)
เกี่ยวกับ คันจานิ8
คันจานิ 8 รวมตัวกันเมื่อปี 2002 และมีเพลงเดบิวต์ในปี 2004 ในฐานะ Johnny's modern enka group (กลุ่มเพลงเอนกะประยุกต์ของค่ายจอห์นนี่ส์) จนกระทั่งพวกเขาได้วางจำหน่ายเพลงต่อๆไป ภายใต้ดนตรีแนวเอนกะ และยังคงรักษาวัฒนธรรมเพลงโบราณอย่างเอนกะไม่ให้สูญหาย
แนวเพลงของคันจานิ 8 มีความหลากหลาย เช่น ป๊อป ร็อก บัลลาด บลูส์ ฟังค์ แจ๊ส และเพลงตลกขบขัน อย่างเช่นเพลง Sukiyanen, Osaka เป็นซิงเกิลที่มีคอนโต (konto คือบทสนทนาในแบบตลก) เป็นจุดขาย โดยบทพูดมักจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามการแสดงแต่ละครั้งโดยไม่ได้เตรียมมาล่วงหน้า เสน่ห์ของคันจานิ 8 คือ บุคลิกตลกขบขันและเสียงดังซึ่งเป็นลักษณะของชาวคันไซ (สมาชิก 6 คนเป็นชาวโอซาก้า อีก 2 คนมาจาก เกียวโต และ เฮียวโงะ ซึ่งอยู่ในภูมิภาคคันไซเช่นเดียวกัน) เพลงของคันจานิ 8 เป็นการนำชีวิตจริงในเหตุการณ์ต่างๆของโอซาก้ามาเรียบเรียง ยกตัวอย่างเช่น เพลง Sukiyanen, Osaka ที่มีเนื้อหาแนะนำสถานที่ของโอซาก้า เพลง ∞saka Obaachan Rock ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับหญิงวัยกลางคนผมฟูสีม่วง ใส่เสื้อลายเสือดาว ขี่จักรยานออกไปแย่งซื้อของลดราคา บทสนทนาในเนื้อเพลงมีเนื้อหาโอ้อวดการซื้อของถูก นอกจากการร้องเพลงและเต้นรำแล้ว คันจานิ 8 ยังมีความสามารถอื่นๆ ทางด้านวงการบันเทิงอีก คือ งานพิธีกร ละครโทรทัศน์ ละครเวที แต่งเพลง เล่นดนตรี กายกรรมและแสดงตลก
ผลงานในกลุ่มย่อย
คันจานิ 8 ยังแบ่งเป็นกลุ่มย่อยเฉพาะกิจซึ่งเป็นการรวมตัวระหว่างสมาชิกในวงหรือสมาชิกในวงกับบุคคลอื่น
ประวัติ คันจานิ8
สมาชิกส่วนใหญ่ของคันจานิ 8 เข้าร่วมสังกัดเป็นจอห์นนี่ส์จูเนียร์ (Johnny’s Jr.) ระหว่างปี 1996-1997 ซึ่งเป็นช่วงยุคทองของจอห์นนี่ส์ภายใต้การนำของทาคิซาว่า ฮิเดอากิ และคันไซจูเนียร์อีก 4 คน คือ ชิบุทานิ ซูบารุ โยโกยาม่า ยู มุราคามิ ชินโง และ นิชิกิโด เรียว
ในขณะนั้น จอห์นนี่ส์จูเนียร์ยังไม่ได้ถูกแยกออกเป็นฝั่งคันไซ (ภาคตะวันตก) และฝั่งคันโต (ภาคตะวันออก) อย่างชัดเจนเหมือนในปัจจุบัน ด้วยหน้าที่การงาน พวกจึงย้ายมาพำนักในโตเกียว โดยเริ่มจากชิบุทานิ โยโกยาม่าและมุราคามิตามลำดับ
ปี 1999 อุจิ ฮิโรกิเข้าร่วมเป็น Johnny’s Jr. และได้รับการผลักดันอย่างรวดเร็ว เขาได้ฟอร์มวงดนตรีและรับตำแหน่งร้องนำในวง V.WEST (ไฟฟ์เวสท์) ร่วมกับจอห์นนี่ส์จูเนียร์อีก 4 คน คือ มารุยาม่า ริวเฮ (เบส) ยาสุดะ โชตะ(กีต้าร์) มิซุโนะ คิโยฮิโตะ (กีต้าร์) อิมายาม่า โทรุ (กลอง) ไฟฟ์เวสท์มีรายการโทรทัศน์ Weekly V.WEST ฉายทางช่อง Kansai TV และได้รับความนิยมอย่างมากจนมีไลฟ์คอนเสิร์ตเป็นของตัวเอง หลังจากนั้นอิมายาม่า โทรุ และ มิซุโนะ คิโยฮิโตะ ได้ลาออกจากวง จึงทำให้ไฟฟ์เวสท์ต้องยุติกิจกรรมของวงชั่วคราว
ก่อนหน้าการฟอร์มวงไฟฟ์เวสท์ โอคุระ ทาดาโยชิได้รับการติดต่อให้เป็นสมาชิกในวง แต่เขาปฏิเสธ เนื่องจากในขณะนั้นเขาสนใจการเต้นและไม่เห็นว่าการเล่นดนตรีจะทำให้เขาก้าวหน้าแต่อย่างใด เขากลายเป็นหนึ่งในวงแบ๊ค (Back คือ กลุ่มเด็กจอห์นนี่ส์จูเนียร์ที่เต้นให้กับศิลปินรุ่นพี่) ที่ชื่อว่า MAO อยู่พักหนึ่ง จนกระทั่งจอห์นนี่ คิตากาว่าต้องการตั้งวงคันจานิ 8 และต้องการสมาชิกคนที่ 8 ที่สามารถตีกลองให้กับไฟฟ์เวสท์ได้ โอคุระได้รับโอกาสนี้อีกครั้ง เขาเรียนตีกลองเป็นเวลาหนึ่งเดือน และได้เป็นสมาชิกคนที่ 4 ของไฟฟ์เวสท์และสมาชิกคนที่ 8 ของคันจานิ 8
ราวปี 2001 คันไซจูเนียร์มีบทบาทน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ทางค่ายได้แยกจอห์นนี่ส์จูเนียร์ออกเป็นฝั่งคันไซและฝั่งคันโตอย่างชัดเจน คันไซจูเนียร์ไม่จำเป็นต้องทำงานในโตเกียวอีกต่อไป ประกอบกับพวกเขาประพฤติตัวไม่เหมาะสมจึงถูกลดงานลง ชิบุทานิ โยโกยาม่าและมุราคามิเดินทางกลับบ้านเกิดและเริ่มทำงานพิเศษ เป็นโอกาสให้ชิบุทานิได้ฝึกฝนการร้องเพลง ถือได้ว่าช่วงนี้เป็นช่วงตกอับของคันไซจูเนียร์ก็ว่าได้
Another 2002
Another คือละครเพลงที่จะจัดขึ้นทุกปีช่วงหน้าร้อน ปี 2002 คันไซจูเนียร์ได้รับเลือกให้มาแสดงละครเพลงเรื่องนี้ นิชิกิโดเคยกล่าวในบทสัมภาษณ์ว่า เขาเคยคิดที่จะลาออกจากบริษัท แต่การที่เขาได้ร่วมเล่น Another ทำให้เขาตัดสินใจไม่ยื่นใบลาออก ละครเวทีเรื่องนี้ประสบความสำเร็จมาก ถือได้ว่า ละครเวที Another ปี 2002 ได้นำคันไซจูเนียร์กลับมาอีกครั้ง