cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14
สโมสร
ตำแหน่งที่จบฤดูกาลในลีกฤดูกาลก่อนหน้า แสดงอยู่ในวงเล็บ และ TH คือสโมสรที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลก่อนหน้า
รอบคัดเลือก
ในรอบคัดเลือก และรอบเพลย์ออฟ สโมสรจะจัดกับคู่แข่งโดยค่าสัมประสิทธ์ยูฟ่า 2013  โดยจะแข่งขันกัน 2 นัด แบบเหย้า–เยือน ซึ่งสโมสรจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถแข่งกันเองได้
รอบคัดเลือกรอบแรก
รอบคัดเลือกรอบแรก และรอบสอง มีการจับฉลากการแข่งขันในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2556 โดยนัดแรกเล่นในวันที่ 2 กรกฎาคม และนัดที่สอง เล่นในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
รอบคัดเลือกรอบสอง
การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 16 และ 17 กรกฎาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 23 และ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2556
รอบคัดเลือกรอบสาม
รอบคัดเลือกรอบสามนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะ จะได้เข้ารอบต่อ ส่วนผู้แพ้ จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม นัดแรกเล่นในวันที่ 30 และ 31 กรกฎาคม และนัดที่สองในวันที่ 6 และ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2556
!colspan=6|เส้นทางแชมเปี้ยนส์
รอบเพลย์-ออฟ
รอบเพลย์ออฟนี้ จะแบ่งเป็น 2 เส้นทาง คือ เส้นทางแชมเปียนส์ (ทีมที่ชนะจากรอบที่แล้ว) และ เส้นทางลีก (ทีมที่ได้คัดเลือกมาจากการแข่งขันลีกภายในประเทศ) โดยผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป ส่วนผู้แพ้จะไปลงเล่นใน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม การแข่งขันนัดแรก เล่นในวันที่ 20 และ 21 สิงหาคม และนัดที่สอง ในวันที่ 27 และ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2556
!colspan=6|เส้นทางแชมเปี้ยนส์
!colspan=6|เส้นทางลีก
รอบแบ่งกลุ่ม
32 ทีมที่จะเล่นในรอบแบ่งกลุ่ม โดยจะมี 10 ทีมที่เข้ามาจากรอบเพลย์ออฟ และอีก 22 ทีมที่เข้ารอบโดยอัตโนมัติ โดยการจับสลากประกบคู่ในรอบแบ่งกลุ่มมีขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2556 ที่ราชรัฐโมนาโก
โดย 32 ทีมนี้จะถูกจัดใน 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ซึ่งแชมป์ของกลุ่มและอันดับที่ 2 ของกลุ่มจะเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย ส่วนอันดับที่ 3 จะได้เข้าร่วมแข่งขัน ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013-14 รอบแบ่งกลุ่ม
รอบน็อกเอาต์
ในรอบแพ้คัดออก หรือรอบน็อกเอาต์ แต่ละทีมจะเล่น 2 นัด โดยแบ่งเป็นเหย้าและเยือน ส่วนนัดชิงชนะเลิศจะเล่นเพียงนัดเดียว ในการจับสลากแบ่งสายของรอบ 16 ทีมสุดท้าย จะนำทีมอันดับที่ 1 ของแต่ละกลุ่ม มาพบกับทีมอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่ม โดยทีมอันดับที่ 2 ของแต่ละกลุ่มนั้นจะได้เล่นเป็นเจ้าบ้านก่อน ส่วนรอบ 8 ทีมสุดท้ายจะไม่มีการจับสลากแบ่งสาย แต่จะเป็นการเข้ารอบมาพบกันเอง
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
โดยจะมีพิธีการจับสลากประกบคู่ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2013. รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 18, 19, 25 และ 26 กุมภาพันธ์ 2014, และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 11, 12, 18 และ 19 มีนาคม 2014.
รอบ 8 ทีมสุดท้าย
การจับสลากประกบคู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายมีขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2014. รอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 1 และ 2 เมษายน ค.ศ. 2014, และรอบ 8 ทีมสุดท้าย นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 8 และ 9 เมษายน 2014.
รอบรองชนะเลิศ
การจับสลากประกบคู่รอบรองชนะเลิศมีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2014. รอบรองชนะเลิศ นัดแรก จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 22 และ 23 เมษายน 2014, และรอบรองชนะเลิศ นัดที่ 2 จะลงทำการแข่งขันระหว่างวันที่ 29 และ 30 เมษายน 2014.
สถิติ
สถิติการทำประตู และ สถิติการจ่ายบอล (นับตั้งแต่รอบคัดเลือก และ รอบเพลย์ออฟ)
หมายเหตุ: นักเตะและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน.
สถิติการจ่ายบอล
แหล่งที่มา:
รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก
รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก หรือ สถานะพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก โดยเริ่มตั้งแต่สมัยราชวงศ์ออลเดนบูร์กจนถึงปัจจุบัน
ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยราชาธิปไตยเลือกตั้ง ค.ศ. 1448 - 1660
ถึงแม้ว่าในช่วงนี้พระมหากษัตริย์จะมาจากการเลือกตั้ง ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์จากรัชสมัยพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ด้วยข้อยกเว้นการบังคับสละราชบัลลังก์) ยึดหลักตามกฎหมายแซลิก
ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ค.ศ. 1660 - 1863
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์กทรงใช้กฎหมายกึ่งแซลิกในการสืบราชสันตติวงศ์
ราชวงศ์กลึคส์บูร์ก ค.ศ. 1863 - ปัจจุบัน
ทั้งพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก พระปิตุลาของพระองค์ทรงไร้รัชทายาท กฎหมายได้ผ่านการเห็นชอบในปีค.ศ. 1922 ให้มอบราชบัลลังก์เดนมาร์กแก่เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก ผู้เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก กฎหมายกึงแซลิกได้มีการใช้ต่อไปจนกระทั่งค.ศ. 1953 ได้มีการประกาศใช้สิทธิของบุตรหัวปีขึ้นมาแทน และยังคงดำรงอยู่จนกระทั่งค.ศ. 2009 เมื่อสิทธิของบุตรหัวปีอยู่ในตำแหน่งที่แน่นอน
พี-ราเมส
พี-ราเมส (Pi-Ramesses, ; อียิปต์โบราณ: pr-rꜥ-ms-sw แปลว่า "บ้านของราเมสเซส") เป็นเมืองหลวงใหม่ที่สถาปนาขึ้นในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบเก้าโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ที่หมู่บ้านกันติร์ ซึ่งอยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอะวาริส เมืองพี-ราเมสเป็นสถานที่ของพระราชวังฤดูร้อนในช่วงรัชสมัยฟาโรห์เซติที่ 1 (ประมาณ 1290–1279 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และอาจจะถูกสร้างขึ้นโดยฟาโรห์ราเมสเซสที่ 1 (ประมาณ 1292–1290 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ในช่วงที่พระองค์ทรงเป็นขุนนางในช่วงการปกครองของฟาโรห์ฮอร์เอมเฮบ
การค้นพบ
ในปี ค.ศ. 1884 ฟลินเดอรส์ เพตรีได้เดินทางมาถึงอียิปต์เพื่อเริ่มการขุดค้น โดยการขุดค้นครั้งแรกของเพตรีอยู่ที่เมืองทานิส ซึ่งเดินทางมาพร้อมกับคนงานจำนวน 170 คน ซึ่งต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1930 ซากปรักหักพังที่เมืองทานิสถูกสำรวจโดยปีแยร์ ม็องแต กองเศษหินจากสมัยรามเสสที่แตกหักจำนวนมากที่เมืองทานิส เป็นหลักฐานให้นักโบราณคดีระบุว่าเป็นเศษหินมาจากเมืองพี-ราเมส แต่ในที่สุดแล้วก็ได้รับการพิสูจน์ว่าไม่ปรากฏอนุสาวรีย์และจารึกเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นบริเวณดังกล่าว
ในปี ค.ศ. 1960 มันเฟรด เบียตัคทราบได้ว่า เมืองพี-ราเมส ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าตั้งอยู่ที่แม่น้ำสาขาตะวันออกสุดของแม่น้ำไนล์ เบียตัคจึงพยายามทำแผนที่แม่น้ำสาขาทั้งหมดของบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์โบราณอย่างระมัดระวังและพบว่าแม่น้ำสาขาเปลูเซีย ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดในรัชสมัยของฟาโรห์ราเมสเซส ในขณะที่แม่น้ำสาขาทานิส (เช่น แม่น้ำสาขาที่เมืองทานิสตั้งอยู่) นั้นไม่มีอยู่จริง ดังนั้น การขุดค้นจึงเริ่มขึ้นที่บริเวณที่ค้นพบเครื่องปั้นดินเผาจากสมัยราเมสเซสมากที่สุด ซึ่งก็คือบริเวณเตลล์ อัลดับอะฮ์ และกันติร์ ถึงแม้ว่าจะไม่ปรากฏร่องรอยของที่อยู่อาศัยก่อนหน้านี้ที่ปรากฏให้เห็นบนพื้นผิว แต่ในไม่ช้าการค้นพบก็ระบุว่า เตลล์ อัลดับอะฮ์ เป็นเมืองหลวงอะวาริสของผู้ปกครองฮิกซอส ส่วนหมู่บ้านกันติร์ได้รับการยอมรับว่าเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงพี-ราเมสจากช่วงสมัยราเมสเซส หมู่บ้านกันติร์หรือเมืองพี-ราเมส ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) ไปทางใต้ของเมืองทานิส ส่วนเตลล์ อัลดับอะฮ์ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองอะวาริส ซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่บ้านกันติร์ ประมาณ 2 กิโลเมตร (1.2 ไมล์)
เดอะโฟร์ธเวิลด์ (อัลบั้ม)
ก่อนหน้านี้ วงเคยออกอัลบั้มชื่อวีไลก์ดิกกิง ภายใต้สังกัดรีพรีสเรเคิดส์ และออกอัลบั้มเดอะโฟร์ธเวิลด์ ในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1997 แต่อัลบั้มแทบไม่ประสบความสำเร็จ และวงได้แยกทางกับสังกัดหลังจากนั้นสองปี
วงเริ่มค้นหารูปแบบของดนตรีที่แตกต่างออกไปและในที่สุดได้มารวมตัวกันกับเจมส์ วาเลนไทน์ และก่อตั้งวงมารูนไฟฟ์ และออกอัลบั้มต่อไปอีกหลายอัลบั้ม
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
รถถังคลีเมนต์ โวโรชีลอฟ(เควี) เป็นตระกูลรถถังหนักของโซเวียต ชื่อนี้มาจากผู้ตรวจการประชาชนเพื่อการป้องกันและนักการเมืองโซเวียต คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ และถูกใช้โดยกองทัพแดง(Red Army)
รถถังเควีได้รับการติดตั้งอาวุธด้วยปืนขนาด 3.7 ซ.ม. เคดัมบิวเค 36 และปืนฮาววิตเซอร์ ลำกล้องสั้นของปืนขนาด 7.5 ซม. เคดัมบิวเค 37, ตามลำดับ ที่ได้เอามาจากรถถังพันเซอร์ 3 และพันเซอร์ 4 ของกองทัพเยอรมันที่เข้ารุกราน จนกระทั่งปืนที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นได้ถูกพัฒนาขึ้นโดยเยอรมัน รถถังเควี-1 นั้นสามารถต้านทานกับอาวุธเยอรมันได้เกือบทุกชนิดยกเว้นเพียงปืนฟลัค 8.8 ซม.
เควี-2
เควี-2 หรือ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ-2 เป็นรถถังที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียต ใช้งานปี ค.ศ. 1940
กรรม (ศาสนาพุทธ)
ในพระพุทธศาสนา กรรม (कर्म กรฺม, กมฺม) แปลว่า "การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา" ได้แก่ กระทำทางกาย เรียก กายกรรม ทางวาจา เรียก วจีกรรม และทางใจ เรียก มโนกรรม
กรรม 2
กรรม 2 (การกระทำ, การกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา ทางกายก็ตาม ทางวาจาก็ตาม ทางใจก็ตาม - Kamma: action; deed)
การจำแนกประเภทของกรรม
กรรมดี หรือ กรรมชั่วก็ตาม กระทำทางกาย วาจา หรือทางใจก็ตาม สามารถจำแนกอีก เป็นประเภทต่าง ๆ ได้หลายแบบ ดังนี้
จำแนกตามเวลาการให้ผลของกรรม
การกระทำทางกาย วาจา ใจ ทั้งที่เป็นฝ่ายดีหรือไม่ดีก็ตาม ย่อมตอบสนองแก่ผู้กระทำ ไม่เร็วก็ช้า เวลาใดเวลาหนึ่ง กรรมจำแนกตามเวลาการให้ผลของกรรม (ปากกาลจตุกะ) แสดงกำหนดเวลา แห่งการให้ผลของกรรม มี 4 อย่าง คือ
จำแนกลำดับการให้ผลของกรรม
กรรมจำแนกตามลำดับการให้ผลของกรรม (ปากทานปริยายจตุกะ) จำแนกตามความยักเยื้อง หรือ ลำดับความแรงในการให้ผล 4 อย่าง
กรรมดำ กรรมขาว
นอกจากเรื่องของกรรมดีกรรมชั่วแล้ว ยังมีการอธิบายกรรมอีกนัยหนึ่ง โดยอธิบายถึงกรรมดำกรรมขาว จำแนกเป็นกรรม 4 ประการ คือ
กฎแห่งกรรม
กฎแห่งกรรม คือ กฎธรรมชาติ ข้อหนึ่ง ที่ว่าด้วยการกระทำ และผลแห่งการกระทำ ซึ่ง การกระทำและ ผลแห่งการกระทำนั้น ย่อมสมเหตุ สมผลกัน เช่น ทำดี ย่อมได้รับผลดี ทำชั่ว ย่อมได้รับผลชั่ว เป็นต้น
สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตน เป็นทายาทแห่งกรรม มีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย กรรมย่อมจำแนกสัตว์ให้เลวและประณีตได้
"กมฺมุนา วตฺตติโลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม"
- พุทธสุภาษิต
นักโสตสัมผัสวิทยา
นักโสตสัมผัสวิทยา (Audiologist) มีหน้าที่ทดสอบการได้ยินและหาสาเหตุของความผิดปรกติในการฟัง รับผิดชอบการบริหารจัดการและการบำบัดการสูญเสีย การได้ยินและความผิดปรกติในการสื่อสารอื่นๆ โดยไม่ใช้ยา
ดูเพิ่ม
Audiologist fa:شنوایی‌شناس
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ (พ.ศ. 2313 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ประสูติแต่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระองค์ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อปีขาล โทศก จุลศักราช 1132 ตรงกับ พ.ศ. 2313 มีนามเดิมว่า "แจ่ม" ในรัชกาลที่ 1 ทรงสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงศรีสุนทรเทพ
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงศรีสุนทรเทพ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 9 แรม 1 ค่ำ ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2351 สิริพระชนมายุ 38 พรรษา ได้รับพระราชทานพระโกศทองใหญ่ ทรงพระศพ แต่พงศาวดารบางเล่มระบุว่า ได้รับพระราชทานพระโกศไม้สิบสอง
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฝรั่งเศสเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 60 คน ใน 18 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฝรั่งเศสได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 15 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
กุยฮุย
ภูมิหลังครอบครัวและสมรสกับโจผี
กุยเฮง (郭永 กัว หย่ง) บิดาของกุยฮุยมาจากสืบเชื้อสายจากขุนนางชั้นผู้น้อยในท้องถิ่น เมื่อกุยฮุยยังเยาว์มีชื่อเสียงในเรื่องสติปัญญา กุยเฮงผู้บิดาประทับใจในความสามารถของบุตรสาวจึงตั้งชื่อรองที่ความแปลกว่า "นฺหวี่หวาง" (มีความหมายว่า "กษัตริย์หญิง")
สมบัติ ยะสินธุ์
สมบัติ ยะสินธุ์ เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน เขต 2 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ 3 สมัย อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน อดีตสมาชิกสภาจังหวัดแม่ฮ่องสอน 3 สมัย
ประวัติ
สมบัติ ยะสินธุ์ ชื่อเล่น บัติ เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 ในครอบครัวของเกษตรกร เป็นบุตรของนายบุญทรัพย์ และนางเกี๋ยงคำ ยะสินธุ์ ชีวิตส่วนตัวได้สมรสกับนางพรทิพย์ ยะสินธุ์ มีบุตร 4 คน คือ นายกรินทร์ ยะสินธุ์ นายกษิดิศ ยะสินธุ์ นายกษิดิ์เดช ยะสินธุ์ และ ด.ช.กฤติเดช ยะสินธุ์ โดยนายสมบัติ ยะสินธุ์ เป็นเพื่อนรักกับ นายอัครเดช วันไชยธนวงศ์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
การศึกษา
นายสมบัติ ยะสินธุ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนวิมุตยารามพิทยากร ระดับปริญญาตรี สาขาบริหารงานบุคคล จากมหาวิทยาลัยพายัพ และปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การทำงาน
สมบัติ ยะสินธุ์ เคยเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน 3 สมัย และได้รับตำแหน่งสูงสุดคือ รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัคร ส.ส.ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคประชาธิปัตย์ ในเขตภาคเหนือตอนบน (ต่อมาในการเลือกตั้งซ่อม ได้มีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีก 1 คน คือ ขยัน วิพรหมชัย) โดยสามารถามารถเอาชนะอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีก 3 คน
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 สมบัติ ยะสินธุ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เดิม สามารถเอาชนะอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีก 3 คน คือ นายปัญญา จีนาคำ นายอดุลย์ วันไชยธนวงศ์ และนายสมบูรณ์ ไพรวัลย์ และเป็น ส.ส.เพียงคนเดียวในเขตพื้นที่ 9 จังหวัดภาคเหนือตอนบน ที่ไม่ได้สังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 นายสมบัติ ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์เช่นเดิม แต่แพ้ให้กับนายปัญญา จีนาคำ จากพรรคพลังประชารัฐ
ตำแหน่งปัจจุบัน
●สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดแม่ฮ่องสอน
ตำแหน่งที่เคยได้รับ
●อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดแม่ฮ่องสอน 2 สมัย
●อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน 3 สมัย
●อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน
เงือกน้อยผจญภัย ภาค 3 ตอน กำเนิดแอเรียลกับอาณาจักรอันเงียบงัน
เงือกน้อยผจญภัย ภาค 3 ตอน กำเนิดแอเรียลกับอาณาจักรอันเงียบงัน (The Little Mermaid: Areil's Beginning) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2008 ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคที่สามในภาพยนตร์ชุด เงือกน้อยผจญภัย ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง เงือกน้อยผจญภัย ภาค 2 ตอน วิมานรักใต้สมุทร ซึ่งภาพยนตร์ภาคนี้เป็นเรื่องราวก่อนหน้าเหตุการณ์ที่จะเกิดในภาพยนตร์ภาคหนึ่ง และภาคสอง
สมบัติ ยะสินธุ์
ตำแหน่งที่เคยได้รับ
●คณะที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (นายเฉลิมชัย ศรีอ่อน)
●คณะที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (นายนิพนธ์ บุญญามณี)
อังคณา วรรัตนาชัย
อังคณา วรรัตนาชัย (เกิด 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงและผู้ประกาศรายการโทรทัศน์ชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก 7 มีชื่อเสียงจากบทบาท “ดาวน้อย“ จากละครเรื่อง รักล้นดอย แสดงคู่กับ พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์ และมีผลงานทางการแสดงละครต่างๆ เป็นต้น
การศึกษา
จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จาก วิทยาลัยเทคโนโลยีไทยเบญจบริหารธุรกิจ อ.เมือง จ.ชลบุรี และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยศรีปทุม ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 1 ปีการศึกษา 2561
การเขียนข่าวแทบลอยด์
การเขียนข่าวแทบลอยด์ (tabloid journalism) เป็นแนวการเขียนข่าวที่เน้นเรื่องราวด้านอาชญากรรมที่ดึงดูดใจ, การเขียนคอลัมน์กอสซิป เกี่ยวกับบุคคลมีชื่อเสียงและนักกีฬาดัง, ข่าวอาหารขยะและการดูดวง ถึงแม้ว่าจะเกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์ แต่ไม่ใช่ว่าหนังสือพิมพ์ที่เขียนข่าวแนวนี้ทุกเล่มจะมีขนาดเท่าหนังสือพิมพ์แทบลอยด์ และไม่ใชว่าหนังสือพิมพ์ที่มีขนาดเท่าแทบลอยด์จะเป็นหนังสือพิมพ์แทบลอยด์
การเขียนข่าวแทบลอยด์มักมุ่งประเด็นไปที่ชีวิตส่วนตัวของคนดัง อย่างกิจกรรมทางเพศ การใช้ยาเสพติด ในหลายกรณี ผู้มีชื่อเสียงจะฟ้องร้องการใส่ร้าย ที่ให้เนื้อหาทำลายชื่อเสียง
รายชื่อคณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย
รายชื่อสถาบันศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์ หมายถึง ความรู้เกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ในธรรมชาติทั้งที่มีชีวิตและไม่มีชีวิต รวมทั้งกระบวนการประมวลความรู้เชิงประจักษ์ ที่เรียกว่ากระบวนการทางวิทยาศาสตร์ และกลุ่มขององค์ความรู้ที่ได้จากกระบวนการดังกล่าว
วณิพก (อัลบั้ม)
วณิพก เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงคาราบาว ออกจำหน่ายเดือน มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยสมาชิกวงในชุดนี้ได้แก่ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล, เขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร และเล็ก - ปรีชา ชนะภัย นอกจากนี้ยังได้เชิญ หมู - พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ และ วงเพรสซิเดนท์ มาเล่นดนตรีบันทึกเสียงเพื่อให้เกิดความสมบูรณ์แบบของวงสตริง โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกที่ใช้ตราสัญลักษณ์ประจำวงรูปหัวควายที่มีรูปนกหันไปทางขวา ซึ่งเป็นแบบที่ใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน (หลังจากที่ชุดที่ 2 ได้เริ่มใช้รูปหัวควายแต่กลับด้านโดยนกสีแดงหันไปทางซ้าย) และเป็นอัลบั้มชุดแรกที่มีชื่อเพลงเป็นภาษาต่างประเทศ คือ Summer Hill แต่เนื้อร้องเกือบทั้งหมดเป็นภาษาไทย
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์  อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน พรรคพลังประชาชน
วณิพก (อัลบั้ม)
อัลบั้มชุดนี้ส่งผลให้คาราบาวเป็นที่รู้จักในหมู่คนฟังอย่างกว้างขวาง โดยเพลงที่โด่งดังที่สุด ได้แก่ วณิพก โดยทำดนตรีเป็นจังหวะ สามช่า ซึ่งผสมผสานดนตรีแนว ช่า ช่า ช่า จากลาตินอเมริกาเข้ากับดนตรีรำวงของไทยอย่างลงตัว อีกทั้งเนื้อหาของเพลงที่เข้าถึงจิตใจของคนฟังได้เป็นอย่างดี บทเพลงของคาราบาวจึงมีเอกลักษณ์สะท้อนภาพของสังคมไทยเข้ากับความสนุกสนานของดนตรี และ บทเพลงนี้ยังสามารถแทรกตัวเองเข้าไปอยู่ในดิสโก้เธค ซึ่งไม่มีเพลงเพื่อชีวิตเพลงใดเปิดแผ่นมาก่อน ทำให้เพลงจังหวะสามช่ากลับมาคึกคัก เพราะหลังจากนั้นคาราบาวก็ได้นำเพลงนี้มาร้องบันทึกเสียงอยู่บ่อย ๆ และได้มีศิลปินท่านอื่น ๆ นำเพลงนี้ไปร้องต่อในสตูดิโออัลบั้มของตัวเองอีกด้วย เช่น มัม ลาโคนิคส์, ทีโบน ในอัลบั้มของพวกเขา เป็นต้น รวมุถึงมีการนำทำนองของเพลงนี้ไปปรับใช้ในเพลงของตนเอง เช่น อู๋ เสรีชน ที่นำทำนองของเพลงนี้ไปปรับใช้กับเพลง เมืองถูกเผาเราถูกฆ่า ซึ่งขับร้องโดยนาย จตุพร พรหมพันธุ์ หนึ่งในแกนนำของกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ซึ่งเนื้อร้องก็มีเนื้อหากล่าวถึงเหตุการณ์การชุมนุมทางการเมืองเมื่อเดือนเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
ประวัติ
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เกิดมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ มีชื่อเล่นว่า โอน หรือที่นิยมเรียกกันว่า เสี่ยโอน เป็นบุตรชายของนายณรงค์ หรือพ่อเลี้ยงณรงค์ วงศ์วรรณ (บุตรพ่อเจ้าแสน วงศ์วรรณ สืบเชื้อสายมาจากแสนเสมอใจ กับแม่เจ้าพิมพา พระญาติเจ้าหลวงเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย) อดีตหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม และนางอุไร หรือแม่เลี้ยงอุไร วงศ์วรรณ สำเร็จการศึกษามัธยมต้นจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จ.เชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากวิทยาลัยบางแสน  จ.ชลบุรี ระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยไวด์เนอร์ รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท (ด้านวิศวกรรมอุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ประเทศสหรัฐอเมริกา
วณิพก (อัลบั้ม)
นอกจากนี้ บทเพลงอื่นๆ ในอัลบั้มก็ได้มีการร้องและทำดนตรีขึ้นใหม่ในภายหลัง อาทิเพลง ไม้ไผ่ ซึ่งร้องโดย ต้อย - เศรษฐา ศิระฉายา อดีตนักร้องนำวง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล รวมถึงเพลง จับกัง ซึ่งร้องโดย อานนท์ สายแสงจันทร์ หรือ ปู แบล็คเฮด ในอัลบั้มพิเศษ มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี ในปี พ.ศ. 2550 และเพลง ดอกจาน ที่ดนตรีออกไปทางแนวลูกทุ่งอย่างเด่นชัด โดยแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ก็เคยนำมาร้องอีกครั้งในอัลบั้มเดี่ยวชุดพิเศษองเขา ก้นบึ้ง ในปี พ.ศ. 2533
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
การเมือง
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 4 สมัย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี 4 กระทรวง ได้แก่ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (รัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา) รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (รัฐบาล นายชวน หลีกภัย) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม (รัฐบาลนายสมัคร สุนทรเวช) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (รัฐบาลนายสมัคร  สุนทรเวช)
วณิพก (อัลบั้ม)
ในปี 2546 งานเพลงชุดนี้ถูกนำมาปรับปรุงคุณภาพเสียงด้วยระบบดิจิตอล และ วางจำหน่ายอีกครั้งโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
การเมือง
ในปี พ.ศ. 2551 อนุสรณ์ ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน
วณิพก (อัลบั้ม)
เครดิต
คำร้อง-ทำนอง
เรียบเรียงเสียงประสาน
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
การเมือง
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 19 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
วณิพก (อัลบั้ม)
เครดิต
ผู้ร่วมงาน
อนุสรณ์ วงศ์วรรณ
การเมือง
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
.eh
.eh เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ซาฮาราตะวันตก ปัจจุบันยังไม่เปิดใช้
ดูเพิ่ม
Toppdomän
อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ
อ็องรี อ็องตวน เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ (His Highness Henri Antoine, Hereditary Prince of Ligne) เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญ กับ เจ้าหญิงเอเลนอราแห่งลีญ เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงอาลิกซ์ เจ้าหญิงแห่งลีญ กับอ็องตวน เจ้าชายที่ 13 แห่งลีญ เป็นพระปนัดดาในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก กับเจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายรัชทายาทแห่งลีญ หลังจากพระบิดาสืบพระอิสริยยศต่อจากพระอัยกา
โรงพยาบาลวิภาวดี
บริษัท โรงพยาบาลวิภาวดี จำกัด (มหาชน) เป็นบริษัทประกอบธุรกิจโรงพยาบาลเอกชนภายใต้ชื่อ "โรงพยาบาลวิภาวดี" ในกรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 ด้วยทุนจดทะเบียนเริ่มต้น 20 ล้านบาท ภายหลังเมื่อ พ.ศ. 2535 ได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย และเมื่อ พ.ศ. 2536 ได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชน ถือเป็นบริษัทโรงพยาบาลที่มีขนาดใหญ่ในตลาดหุ้นไทยเป็นอันดับ 6 ณ วันที่ 11 กันยายน 2561
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2564 มีโรงพยาบาลซึ่งเป็นบริษัทย่อยและบริษัทย่อยทางอ้อมทั้งหมด 7 แห่ง โรงพยาบาลซึ่งเป็นบริษัทร่วมและบริษัทร่วมทางอ้อมทั้งหมด 11 แห่ง ยังมีกิจการนอกเหนือจากธุรกิจโรงพยาบาลคือ ธุรกิจโรงแรม ธุรกิจผลิตเวชภัณฑ์ทางการแพทย์ และธุรกิจคลินิกความงามและเวชศาสตร์ชะลอวัย
เมื่อ พ.ศ. 2562 บริษัทได้เปิดศูนย์การค้าภายใต้ชื่อ วิพลาซ่า (Vi Plaza) อาคารสูง 9 ชั้น (ไม่รวมชั้นใต้ดิน) ตั้งอยู่ริมถนนวิภาวดีรังสิตตัดกับถนนงามวงศ์วาน
โครงสร้างบริษัท
จากข้อมูล ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 สัดส่วนการถือหุ้นมีดังนี้
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี (14 มกราคม พ.ศ. 2320 - 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366) มีนามเดิมว่า "เอี้ยง" เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชกับสมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี ประสูติในรัชสมัยกรุงธนบุรี เมื่อวันอังคาร เดือน 7 ขึ้น 7 ค่ำ ปีระกา นพศก จ.ศ. 1139 ตรงกับวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2320 เมื่อพ.ศ. 2325 หลังจากสถาปนาอาณาจักรรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานนามใหม่ว่า "สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าประไพวดี" (แต่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงออกพระนามว่า "ประภาวดี") ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้า และทรงกรมเป็น กรมหลวงเทพยวดี เมื่อปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1170 ตรงกับปี พ.ศ. 2351
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เมื่อเมื่อวันศุกร์ เดือน 9 แรม 2 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จุลศักราช 1185 ตรงกับวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2366 สิริพระชนมายุ 46 ปี
โปเกมอน แบล็ค 2 และ ไวท์ 2
โปเกมอนภาคแบล็ก2และภาคไวต์2 (ポケットモンスターブラック2・ホワイト2 (Poketto Monsutā Burakku Tsū & Howaito Tsū); ) เป็นวิดีโอเกมประเภทสวมบทบาทที่พัฒนาโดยเกมฟรีก จัดจำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส ออกจำหน่ายครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และต่อมาออกจำหน่ายในทวีปเมริกาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2555, ที่ประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555, และที่ทวีปยุโรปเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ตัวเกมเป็นภาคต่อของ โปเกมอน แบล็ก และ ไวต์ และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นที่ห้าในโปเกมอนซีรีส์
ตัวเกมได้มีการเปิดเผยครั้งแรกในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ผ่านรายการโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่นที่มีชื่อว่า โปเกมอน สแมช! จุนอิจิ มาสึดะ ได้ระบุไว้ทางทวิตเตอร์ว่าโปเกมอนในตำนานตัวใหม่จะมีชื่อว่า แบล็กคิวเรม และ ไวต์คิวเรม
“โปเกมอน เกรย์” ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเนืองจากเกมเป็นเรื่องเกี่ยวกับความขัดแย้งของ ความดีและความชั่วร้าย, แบล็กและไวต์, หยินและหยาง, และอื่น ๆ
การตอบรับ
ตัวเกมได้รับการวิจารณ์ส่วนมากในแง่ดี โดยนิตยสารแฟมิซือให้คะแนนถึง 36 เต็ม 40 แต่ก็ยังให้คะแนนน้อยกว่าภาคแบล็กและไวต์ ไอจีเอ็นให้คะแนนเกมนี้ถึง 9.6 เต็ม 10 โดยชื่นชมการเปลี่ยนแปลงโดยรวมจากภาคแบล็กและไวต์ เมื่อเดือน มกราคม พ.ศ. 2556 โปเกมอน แบล็ก2 และ ไวต์2 มียอดขายรวมถึง 7.81 ล้านชุดทั่วโลก
จอร์จ เอ็ม. เด็นนิสัน
จอร์จ มาร์เชล เด็นนิสัน (11 สิงหาคม ค.ศ. 1935 – 3 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นประธานมหาวิทยาลัยมอนตานา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จนกระทั่งเกษียณในปี ค.ศ. 2010
ทฤษฎีสมคบคิดว่าด้วยบริษัทยายักษ์ใหญ่
ทฤษฎีสมคบคิดว่าด้วยบริษัทยายักษ์ใหญ่เป็นทฤษฎีสมคบคิดอย่างหนึ่งซึ่งเชื่อว่าสถาบันการแพทย์และบริษัทยาโดยทั่วไป โดยเฉพาะบริษัทขนาดใหญ่ ดำเนินการโดยมีจุดประสงค์ร้าย และเป็นผลเสียต่อสังคมโดยรวม
โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์
โยฮัน ก็อทฟรีท แฮร์เดอร์ (Johann Gottfried Herder) เป็นนักปรัชญา นักเทววิทยา กวี และนักวิจารณ์วรรณกรรมชาวเยอรมัน เขามีความเกี่ยวข้องกับสำนักเรืองปัญญา, ชตวร์มอุนท์ดรัง และสำนักคลาสสิกไวมาร์
แนวคิดด้านปรัชญาภาษา แฮร์เดอร์เป็นคนแรก ๆ ที่ออกมาเสนอว่า ภาษาที่แตกต่างมีอิทธิพลต่อรูปแบบและกรอบความคิดของสังคมมนุษย์แต่ละกลุ่ม สำหรับแฮร์เดอร์แล้ว ภาษาเป็นดั่ง "รากฐานทางความคิด" แนวคิดนี้ได้รับการอธิบายและเสริมโดยนักปรัญชาวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ว่า ภาษาเป็นเครื่องมือที่มนุษย์ใช้เพื่อในการออกและแลกเปลี่ยนความคิด เวลามนุษย์คิดในใจก็คิดเป็นภาษา
แนวคิดด้านปรัชญาประวัติศาสตร์ ในขณะที่นักปรัชญาคนอื่นเสนอว่า "มนุษย์สร้างประวัติศาสตร์" แต่แฮร์เดอร์กลับคิดว่า "ประวัติศาสตร์สร้างมนุษย์" เขาให้ความสำคัญกับปัจเจกภาพและความหลากหลายของมนุษย์ เขาเชื่อว่าความแตกต่างของวิถีชีวิตมนุษย์เป็นผลผลิตของประวัติศาสตร์ในแต่ละช่วงสมัย ประวัติศาสตร์ของแต่ละยุคหรือแต่ละสังคมมีลักษณะเฉพาะแตกต่างกัน ทำให้มนุษย์ในแต่ละยุคแต่ละถิ่นกระทำการในลักษณะที่แตกต่างกันออกไป เขานำวัฒนธรรมชนชาติในดินแดนในยุคสมัยต่าง ๆ มาเปรียบเทียบกัน และสรุปว่าทุกสังคมต่างมีบรรทัดฐานเป็นของตัวเอง ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละสถานที่
อ้างอิง
17441803
.kp
.kp เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ เกาหลีเหนือ ปัจจุบันมีการใช้งานโดเมน .kp กับเฉพาะเว็บไซต์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือเท่านั้น ยังไม่ได้เปิดให้บุคคลทั่วไปใช้งาน
มณฑลชิงไห่
มณฑลชิงไห่ เป็นมณฑลหนึ่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 และมีจำนวนประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 3 มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด คือ ซีหนิง
มณฑลชิงไห่มีชื่อย่อ คือ ชิง (青) คำว่า "ชิงไห่" แปลว่าทะเลสีเขียว ซึ่งเป็นชื่อของทะเลสาบชิงไห่ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดของจีนที่อยู่ในเขตมณฑลนี้ มีเนื้อที่ทั้งหมดรวม 721,000 ตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์
มณฑลชิงไห่มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในส่วนของ "หลังคาโลก" (ที่ราบสูงชิงไห่-ทิเบต) อยู่เหนือระดับน้ำทะเลราว 1,650-6,860 เมตร  พื้นที่เป็น เขาสูง ทะเลสาบ  ทุ่งหญ้าและทะเลทราย
เป็นสภาพอากาศแบบภาค พื้นทวีป มีฤดูหนาวยาวนาน แต่ไม่หนาวมาก ฤดูร้อนสั้นและเย็นสบาย อุณหภูมิระหว่างท้องที่ต่าง ๆ แตกต่างกันมาก ทรัพยากร แร่ธาตุที่ค้นพบปริมาณ สะสมแล้วมี 105 ชนิด ในนั้น 50 ชนิดติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ ได้แก่ โปแตสเซียม โซเดียม แมกนีเซียม
ประชากร
ประชากร 5,390,000 (อันดับที่ 30) ความหนาแน่น 7.48/ก.ม.² จีดีพี 46.57 พันล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 29) ต่อประชากร 8640 ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวฮั่น
เศรษฐกิจ
การเติบโตในภาคอุตสาหกรรม คิดเป็น 17.1% เกษตรกรรม พื้นที่เพาะปลูกลดลง 12.9%
วงศ์ลิงใหญ่
วงศ์ลิงใหญ่ หรือ โฮมินิด (Hominid, Great ape) เป็นวงศ์หนึ่งในทางอนุกรมวิธานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) จำพวกเอป หรือลิงไม่มีหาง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hominidae
ซึ่งในปัจจุบันนี้มีดำรงเผ่าพันธุ์อยู่เพียง 4 สกุล คือ Pan, Gorilla, Homo และPongo
ลักษณะสำคัญของวงศ์นี้ คือ มีฟันเขี้ยวขนาดเล็กและอยู่ในระดับเดียวกับฟันอื่น ๆ เดินด้วยขาหลัง 2 ขา เนื่องจากเปลี่ยนวิถีชีวิตจากบนต้นไม้มาสู่พื้นดิน เดิมเคยเชื่อว่าในวงศ์นี้ ประกอบไปด้วยสกุล 3 สกุล คือ Ramapithecus, Australopithecus และ Homo แต่จากการศึกษาเพิ่มเติมพบว่า Ramapithecus มีลักษณะคล้ายลิงอุรังอุตังมากกว่า Australopithecus และHomo จึงจัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Ponginae ของลิงอุรังอุตัง
ในวงศ์นี้ ชนิดที่ทราบว่าสูญพันธุ์ไปแล้วจำนวนหนึ่งถูกจัดกลุ่มกับมนุษย์ในวงศ์ย่อย Homininae ส่วนชนิดอื่น ๆ ถูกจัดในวงศ์ย่อย Ponginae กับลิงอุรังอุตัง บรรพบุรุษร่วมกันหลังสุดของลิงใหญ่เคยมีชีวิตอยู่เมื่อประมาณ 14 ล้านปีก่อน เมื่อบรรพบุรุษของลิงอุรังอุตังวิวัฒนามาจากบรรพบุรุษของอีก 3 ชนิดที่เหลือ บรรพบุรุษของวงศ์ลิงใหญ่ได้วิวัฒนาแยกทางจากวงศ์ Hylobatidae หรือ ชะนี แล้วก่อนหน้านั้น อาจเป็นเมื่อ 15-20 ล้านปีก่อน
การจำแนกชั้น
นักวิทยาศาสตร์มีความเห็นไม่ตรงกันในการการจำแนกชั้นของสัตว์ในวงศ์ลิงใหญ่ แผนผังด้านล่างแสดงการจำแนกชั้นแบบหนึ่งของไพรเมต/วงศ์ลิงใหญ่ที่ยังมีชีวิตอยู่ เป็นการจำแนกชั้นที่ให้ความสำคัญกับความใกล้เคียงกันทางกรรมพันธุ์ของมนุษย์และลิงชิมแปนซี โดยมีชื่อตามอนุกรมวิธาน
วิวัฒนาการชาติพันธุ์
ด้านล่างนี้เป็นสายพันธุ์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ระบุไว้ประมาณล้านปีที่แล้ว (Mya) clades ที่แตกต่างกันไป
ส่วนการจำแนกชั้นมีดังต่อไปนี้ มีการรวมเอาสายพันธุ์มนุษย์ที่สูญพันธุ์ไว้ด้วย  ชื่อแรกเป็นชื่อตามอนุกรมวิธาน  ชื่อในวงเล็บเป็นชื่อทั่วไป
โครยอ-ซารัม
โครยอ-ซารัม (Корё сарам; 고려사람) หรือ โครยออิน เป็นชื่อเรียกแทนตนเองของชาวเกาหลีในกลุ่มประเทศอดีตสหภาพโซเวียต ประกอบด้วยคำสองคำคือ "โครยอ" เป็นชื่อหนึ่งของประเทศเกาหลี และ "ซารัม" แปลว่า "คน หรือ บุคคล" ประมาณการว่ามีชาวโครยอ-ซารัมในอดีตประเทศสหภาพโซเวียตราว 500,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มประเทศเอกราชแถบเอเชียกลาง นอกจากนี้ยังพบชุมชนชาวเกาหลีขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของประเทศรัสเซีย (รอบเมืองวอลโกกราด) ทางตะวันออกไกลของรัสเซีย (รอบเมืองวลาดีวอสตอค) เทือกเขาคอเคซัส และทางตอนใต้ของประเทศยูเครน ซึ่งมีบรรพบุรุษอพยพมาจากตะวันออกไกลของรัสเซียตั้งแต่ศตวรรษที่ 19
นอกจากนี้ยังมีชาวเกาหลีอีกกลุ่มหนึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะซาฮาลิน ถูกจำแนกว่าเป็นชาวเกาหลีซาฮาลิน มีส่วนน้อยถือว่าตนเป็นโครยอ-ซารัม และส่วนใหญ่ถือว่าเป็นคนละกลุ่มกัน ชาวเกาหลีกลุ่มนี้คือผู้อพยพจากจังหวัดคย็องซังและช็อลลาช่วงศตวรรษที่ 19-20 เพราะถูกรัฐบาลญี่ปุ่นนำมาเป็นแรงงานเหมืองถ่านหินบนเกาะซาฮาลิน (ขณะนั้นเป็นจังหวัดคาราฟูโตะ) ซึ่งช่วงเวลานั้นญี่ปุ่นกำลังขาดแคลนแรงงานอันเกิดจากสงครามโลกครั้งที่สอง
ตำรวจยิวเกตโต
ตำรวจยิวเกตโต หรือ ราชการตำรวจยิว (Jüdische Ghetto-Polizei หรือ Jüdischer Ordnungsdienst) ยังถูกเรียกว่า ตำรวจยิวโดยชาวยิว ที่เป็นหน่วยตำรวจสนับสนุนที่ถูกก่อตั้งขึ้นในเขตเกตโตของนาซีโดยจูเดนแรท(Judenrat) สภาชาวยิวท้องถิ่น
ภาพรวม
สมาชิกของตำรวจยิวนั้นจะไม่มีชุดเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ มักจะสวมใส่แค่เพียงปลอกแขนที่ระบุตัวตน หมวก และตรา และไม่ได้รับอนุญาตในการพกพาอาวุธปืน แต่พวกเขาจะพกได้แค่ไม้กระบองเท่านั้น
ในเขตเกตโตนั้นที่จูเดนแรทได้ต่อต้านต่อคำสั่งเยอรมัน ตำรวจยิวมักจะถูกใช้(ตามที่รายงานข่าวใน Lutsk)เพื่อควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงสภา หนึ่งในหน่วยตำรวจยิวขนาดใหญ่ได้ถูกพบในวอร์ซอเกตโต ราชการตำรวจยิวมีจำนวนประมาณ 2,500 นาย วูชเกตโตมีประมาณ 1,200 นาย และลวุฟเกตโต มีจำนวน 500 นาย
Anatol Chari ตำรวจในวูชเกตโต ในบันทึกความทรงจำของเขาได้อธิบายถึงการทำงานของเขาในการปกป้องโรงเก็บเสบียงอาหาร คอยควบคุมพนักงานเบเกอรี่ เช่นเดียวกับการลาดตระเวนโดยมุ่งเป้าไปที่การริบอาหารจากประชาชนที่อาศัยในเขตเกตโต เขาได้เล่าถึงการมีส่วนร่วมของตำรวจยิวในการฉ้อโกงการแบ่งปันส่วนอาหารและบีบบังคับผู้หญิงให้ขายบริการทางเพศเพื่อแลกกับขนมปัง นักประวัติศาสตร์ชาวโปแลนด์เชื้อสายยิวและผู้เก็บเอกสารสำคัญในวอร์ซอเกตโต Emanuel Ringelblum ได้อธิบายถึงความโหดร้ายของตำรวจยิวเกตโตว่า"ที่ใหญ่กว่าเยอรมัน ยูเครน และลัตเวีย" ตำรวจยิวเกตโตได้รับชะตากรรมเดียวกันกับเพื่อนทุกคนที่ถูกกักตัวในเกตโต เมื่อเขตเกตโตได้ถูกทำลาย(ค.ศ. 1942-1943) พวกเขาจะถูกสังหารในสถานที่แห่งนั้นหรือไม่ก็ส่งไปยังค่ายมรณะ
คาโซกุ
200px|right|thumb|สโมสรขุนนาง กรุงโตเกียว ค.ศ. 1912 200px|right|thumb|คาโซกุ, ภาพหมู่ คาโซกุ เป็นชนชั้นขุนนางของจักรวรรดิญี่ปุ่น ปรากฏอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1869 ถึง 1947 ซึ่งหลังปี ค.ศ. 1884 ได้พัฒนาเป็นระบบขุนนางสืบตระกูลเหมือนในยุโรป ระบบนี้เริ่มขึ้นจากกลุ่มคนที่เรียกว่า คุเงะ (公家) ซึ่งเป็นเหล่าข้าราชสำนักที่สูญเสียอิทธิพลไปหลังญี่ปุ่นถูกปกครองโดยโชกุน คุเงะเหล่านี้ได้ร่วมล้มล้างระบอบโชกุนและฟื้นฟูระบอบจักรพรรดิได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1868 หลังจากได้รัฐบาลใหม่ที่มีองค์จักรพรรดิเป็นศูนย์กลาง รัฐบาลใหม่ก็แต่งตั้งคุเงะเหล่านี้เข้าไปกำกับดูแลกรมทั้งเจ็ดซึ่งตั้งขึ้นมาใหม่
thumb|right|200px|จักรพรรดิเมจิทรงเปิดสมัยประชุมสภาขุนนาง ค.ศ. 1890 ในช่วงแรก คาโซกุทุกคนที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองจะต้องพำนักอยู่ภายในกรุงโตเกียวเท่านั้น จนกระทั่งเมื่อมีการตั้งระบบเบี้ยหวัดรายเดือนขึ้นมาในปลายปี 1869 ได้ทำให้คาโซกุจำนวนมากลงจากตำแหน่งทางการเมือง ต่อมาหลังอิโต ฮิโรบูมิ รัฐมนตรีมหาดไทย กลับมาจากการเยือนทวีปยุโรป ก็ได้มีการผลักดันและตราพระราชบัญญัติขุนนาง ค.ศ. 1884 ขึ้น ซึ่งจะมอบบรรดาศักดิ์ขุนนางให้แก่คาโซกุผู้โดดเด่นในการอุทิศตนให้แก่ชาติบ้านเมือง รัฐบาลได้กำหนดฐานันดรขุนนางสืบตระกูลออกเป็นห้าขั้น เหมือนบรรดาศักดิ์อังกฤษ คือ:
พระบรมวงศ์ชั้นชินโนและไนชินโนส่วนมากจะได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าสืบตระกูล (宮 มิยะ) ซึ่งเทียบเท่ากับดยุก ในขณะที่ประมุขของราชสกุลทั้งห้าในเครือฟุจิวะระ (ราชสกุลโคโนเอะ, ทากาสึกาซะ, คุโจ, อิชิโจ และ นิโจ) มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าสืบตระกูลเช่นกัน ส่วนประมุขของตระกูลคุเงะอื่นๆจะได้เป็นมาควิส นอกจากนี้ยังมีการพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นกรณีพิเศษด้วย เช่นประมุขของตระกูลโทกูงาวะก็มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าสืบตระกูล
ระบบขุนนางญี่ปุ่นนี้ แตกต่างจากระบบขุนนางในยุโรปจุดหนึ่งตรงที่ว่า การสืบตระกูลในยุโรปนั้นจะยึดถือตามสิทธิของบุตรหัวปีเป็นหลักและต้องเป็นทายาทตามกฎหมาย แต่ในญี่ปุ่นนั้นไม่จำเป็นเสมอไป บุตรนอกกฎหมายสามารถสืบตระกูลและทรัพย์สินได้ ทั้งนี้เพื่อป้องกันการล่มหายของสายตระกูล นอกจากนี้ ประมุขตระกูลอาจรับเอาทายาทบุญธรรมมาจากตระกูลอื่นก็ได้ (ซึ่งนิยมทำกันบ่อย) โดยไม่จำเป็นว่าตระกูลนั้นต้องมีความเกี่ยวข้องแต่อย่างใด ทายาทบุญธรรมนั้นมีสิทธิเหมือนกับทายาททางสายเลือดทุกประการ
หลังญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง สหรัฐอเมริกาได้ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเดิมและร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1946 รัฐธรรรมนูญฉบับใหม่นี้ได้ยกเลิกบรรดาศักดิ์ทั้งหมดของบุคคลที่ไม่ใช่พระราชวงศ์ชั้นสูง
โจเปียว
โจเปียว (195 — 251) พระนามรอง จู่หู องค์ชายแห่ง วุยก๊ก รัฐใน ยุคสามก๊ก ของจีน
พระประวัติ
องค์ชายโจเปียวเป็นพระราชโอรสของ พระเจ้าเว่ยอู่ หรือ โจโฉ ขุนศึกที่ขึ้นสู่อำนาจในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และวางรากฐานสำหรับรัฐ วุยก๊ก ใน สมัยสามก๊ก พระมารดาของพระองค์คือ พระสนมซุน (孫姬) สนมของพระเจ้าเว่ยอู่ พระองค์มีพระเชษฐาหรือพระอนุชาร่วมพระมารดาเดียวกันอีก 2 พระองค์คือ องค์ชาย โจ จื่อช่าง และ องค์ชาย โจ จื่อฉิน
ในปี ค.ศ. 216 องค์ชายโจเปียวได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น สิ่วชุ่นฮู (壽春侯) จาก พระเจ้าเหี้ยนเต้ จักรพรรดิหุ่นเชิดองค์สุดท้ายของ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ในปี ค.ศ. 221 หนึ่งปีหลังจากที่ พระเจ้าโจผี พระเชษฐาต่างพระมารดาแย่งชิงบัลลังก์จากพระเจ้าเหี้ยนเต้และแทนที่ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกด้วยรัฐ วุยก๊ก องค์ชายโจเปียวรับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น รูหยางกง (汝陽公) ในปีถัดมา พระองค์ได้เลื่อนเป็นองค์ชายภายใต้พระอิสริยยศ อี้หยางหวัง (弋陽王) ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนเป็น หวู่หวัง (吳王) ภายในปีเดียวกัน ในปี ค.ศ. 226 พระเจ้าโจผี เปลี่ยนพระอิสริยยศขององค์ชายโจเปียวเป็น ปั๋วหม่าหวัง (白馬王)
ในฤดูหนาวปี ค.ศ. 231 พระเจ้าโจยอย (ผู้สืบทอดราชบัลลังก์ของพระเจ้าโจผี) เชิญองค์ชายโจเปียวมายังเมืองหลวง ลั่วหยาง เพื่อแสดงความเคารพ ในปีต่อมา พระเจ้าโจยอยเปลี่ยนพระอิสริยยศขององค์ชายโจเปียวเป็น ฉู่หวัง (楚王)
อินาริซูชิ
อินาริซูชิ หรือ ซูชิเต้าหู้หวาน (稲荷寿司) เป็นซูชิที่ห่อด้วยเต้าหู้ทอดแบบบาง โดยทั่วไปใส่ข้าวซูชิเพียงอย่างเดียว ชื่อของอินาริซูชินี้ได้รับการเล่าขานจากนิทานพื้นบ้านว่าตั้งชื่อตามอินาริ เทพเจ้าในลัทธิชินโต เชื่อกันว่าสุนัขจิ้งจอกผู้ส่งสารแห่งเทพอินาริชื่นชอบเต้าหู้ทอดนี้ และยังสันนิษฐานว่าการห่ออินาริซูชิให้มีมุมแหลมคล้ายหูของสุนัขจิ้งจอก รูปแบบอื่นที่คล้ายกันในภูมิภาคได้แก่ ฟุคุสะซูชิ หรือ ฉะคินซูชิ (帛紗寿司 หรือ 茶巾寿司) ซูชิที่ห่อด้วยไข่เจียวบาง ๆ แทนเต้าหู้ทอด อินาริซูชิไม่เหมือนกับอินาริมากิ ซึ่งเป็นซูชิม้วนที่มีไส้เต้าหู้ทอดปรุงรส อินาริซูชิมักขายในรูปของโอคาซึยะ (อาหารสำเร็จรูปแบบญี่ปุ่น) และมักเป็นส่วนประกอบของกล่องเบ็นโต
ภาพรวม
อินาริซูชิ เป็นซูชิที่ห่อ ด้วยเต้าหู้ทอดแบบบางที่เรียก อาบูระ-อาเกะ โดยเปิดก้อนเต้าหู้ที่ทอดแล้วให้เป็นถุง แล้วนำไปปรุงรสด้วยโชยุ หรือต้มในน้ำที่ปรุงรสหวานหรือเผ็ด จากนั้นยัดไส้ด้วยข้าวซูชิ (酢飯; ข้าวปรุงด้วยน้ำส้มสายชู) เพียงอย่างเดียวในแบบธรรมดา หรือผสมด้วยอาหารปรุงสุกจากการต้มอย่างอื่นในข้าวที่ยัดไส้ เช่น งาดำ แคร์รอตและเห็ดหอม
ชื่อ อินาริ นี้ได้รับการเล่าขานจากนิทานพื้นบ้านว่าตั้งชื่อตามเทพเจ้าอินาริแห่งศาลเจ้าอินาริ ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณธัญญาหารและข้าว และความเจริญรุ่งเรือง ที่ศาลเจ้าอินาริ (อินาริจินจะ) ทั่วประเทศมักมีรูปปั้นสุนัขจิ้งจอกที่เปรียบเสมือนสัตว์ผู้รับใช้เทพอินาริประดับอยู่ ซึ่งส่วนใหญ่มักมีการเซ่นไหว้ด้วยอาบุระอาเกะหรืออินาริซูชิ ตามตำนานเล่าว่าสุนัขจิ้งจอกชอบกินหนูทอด แต่การฆ่าสัตว์เป็นสิ่งที่ไม่พึงกระทำ ทำให้เริ่มใช้ถั่วเหลืองในการทำอะบุระอาเกะขึ้นมา หลังจากนั้นได้เริ่มมีการใส่ข้าวที่เชื่อว่าได้มาจากอานิสงส์ของเทพอินาริลงไปด้วย ทำให้บ้างก็เรียกกันว่าอินาริซูชิ บางคนเรียกว่าโออินาริซัง หรือคิตสึเนะซูชิ (คิตสึเนะ แปลว่า สุนัขจิ้งจอก) และเป็นที่คุ้นเคยกันในหมู่คนญี่ปุ่นมาตั้งแต่ญี่ปุ่นในสมัยโบราณ
ลักษณะโดยทั่วไป รูปทรงของก้อนอินาริซูชิแบ่งเป็นตามภูมิภาค เช่น แบบก้อนสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือทรงกระบอกคล้ายกระสอบแบบคันโต และแบบสามเหลี่ยมแบบคันไซ ซึ่งสามารถมองเห็นข้าวซูชิได้จากด้านล่าง ลักษณะรูปทรงสามเหลี่ยมนี้ ว่ากันว่ามาจากรูปทรงของหูสุนัขจิ้งจอกบ้าง หรือภูเขาอินาริ ที่เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าฟูจิมิอินาริไทฉะที่เกียวโตบ้าง
มักไม่ค่อยพบอินาริซูชิในร้านซูชิระดับภัตตาคาร แต่มักเป็นอาหารราคาถูกยอดนิยมในร้านอาหารข้างทาง เช่น ร้านซูชิสายพานและร้านซูชิแบบซื้อกลับบ้าน อินาริซูชิเป็นสินค้าพื้นฐานที่พบบ่อยในร้านขายอาหารสำเร็จรูป ซูเปอร์มาร์เก็ต และร้านสะดวกซื้อในย่านการค้า และมักจะปรากฏในกล่องอาหารกลางวัน (เบ็นโต) ที่ทำจากบ้าน
ประวัติ
ในหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวกับอินาริซูชิ คือ สารานุกรม "ร่างแห่งพรหมจรรย์" (守貞謾稿; คิตางาวะโมริซาดะ) เขียนขึ้นในช่วงสิ้นสุดยุคเอโดะในญี่ปุ่น อธิบายไว้ว่า
"ในปีสุดท้ายของเทนโป (ตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งคือช่วงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1844 ถึงมกราคม ค.ศ. 1845 ในปฏิทินสมัยใหม่) เต้าหู้ทอดชิ้นหนึ่งถูกตัดเป็นถุงและยัดไส้ข้าวที่ผสมด้วยบวบแห้งหั่นเป็นชิ้น แล้วขายเป็นซูชิ ..ทั้งอินาริซูชิ หรือ ชิโนดะซูชิ ตั้งชื่อตามสุนัขจิ้งจอก และโนโดริ (ชื่ออื่นสำหรับจิ้งจอก) เพราะว่าสุนัขจิ้งจอกชอบเต้าหู้ทอด (อินาริซูชิ) ..เป็นซูชิที่แพงที่สุด ..ในอดีตมีขายในเมืองเช่น นาโกย่า ในเอโดะมี (อินาริซูชิ) ขายตามร้านก่อนหน้าปีเท็นโปไหม"
"เท็นกอน โคคิ" (天言筆記; หนังสือที่เขียนขึ้นในยุคเมจิ) กล่าวว่าเต้าหู้ถูกยัดไส้ด้วยข้าวและกินด้วยซอสวาซาบิ และเรียกอีกอย่างว่า "ฮานะฮาดะ ชิตะ นาโอะ" (はなはだ下直) ซึ่งเป็นซูชิราคาถูก
ภาพประกอบใน "เคียวคะ โกอุ" (近世商売尽狂歌合; ค.ศ. 1852 (ปีคาเออิ ที่ 5)) แสดงถึงแผงขายอินาริซูชิที่ยาวและแคบซึ่งไม่มีให้เห็นในปัจจุบัน
คิกุชิ โยไซ
คิกุชิ โยไซ (ค.ศ. 1781 - ค.ศ. 1878) เป็นจิตรกรชาวญี่ปุ่นของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนเอกรงค์ของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์
ชีวิต
คิกุชิ โยไซเป็นบุตรของซามูไรชื่อคะวะฮะระแห่งเอะโดะ คิกุชิ โยไซได้รับการเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมในตระกูลคิกุชิผู้เป็นข้าราชสำนักเก่าของตระกูลโทะกุงะวะ. พออายุได้สิบแปดปีก็ไปเป็นลูกศิษย์ของทะคะตะ อังโจ หลังจากได้ร่ำเรียนหลักการเขียนเบื้องต้นของสำนักคะโน, สำนักชิโจ และสำนักมะรุยะมะ และอาจจะภายใต้โอะซุอิบุตรชายของมะรุยะมะ โอเกียวแล้วคิกุชิ โยไซก็พัฒนาลักษณะการเขียนที่เป็นของตนเองที่ใกล้เคียงกับงานที่เขียนโดยทะนิ บันโช.
หนังสือประกอบภาพของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น “Zenken Kojitsu” เป็นงานชิ้นเด่นที่แสดงถึงความสามารถในการเขียนภาพและการเขียนด้วยหมึกเอกรงค์ ในการที่จะเขียนภาพเหล่านี้ได้คิกุชิ โยไซก็ได้ทำการค้นคว้าศึกษาประวัติศาสตร์ และแม้แต่โบราณคดีอย่างลึกซึ้ง หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยภาพบุคคลสำคัญของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นกว่า 500 คน และเดิมพิมพ์ต่อเนื่องกันเป็นหนังสือภาพพิมพ์แกะไม้จำนวนสิบเล่มในปี ค.ศ. 1878
ลักษณะการเขียนภาพ
นะคะเนะ โคเทอิ (中根香亭) ชี้ให้เห็นว่าคิกุชิ โยไซวางลักษณะ “Zenken Kojitsu” ตามแบบ “Banshōdō Chikusō Gaden” (晩笑堂竹荘画伝) ที่วาดโดย Jō Kan Syū (上官周) นอกจากนั้นก็ยังกล่าวว่าคิกุชิ โยไซได้รับอิทธิพลคะสึชิกะ โฮะกุไซเมื่อยังเป็นเด็ก เมื่อสอนลูกศิษย์คิกุชิ โยไซก็จะเน้นความสำคัญของอักษรวิจิตรพอๆ กับการเขียนภาพ
แหล่งข้อมูลอื่น
1781 1878
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ ชื่อเล่น กิ๊ฟ หรือ กัปตันกิ๊ฟ (เกิด 6 มิถุนายน พ.ศ. 2527) เป็นอดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และได้มีงานอำลาทีมชาติอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 7 พ.ย. 2564 ตำแหน่งหัวเสา เป็นกัปตันทีมชาติ สถิติความแรงบอล 86.01km/h โดยได้ติดทีมชาติไทยชุดใหญ่ ครั้งแรกเมื่อปี 2540 จนถึงอำลาทีมชาติ 2564
วิลาวัณย์สมรสกับนัฐพงศ์ เกษาพันธ์ อดีตนักวอลเลย์บอล มือเซตทีมชาติไทย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2560 ปัจจุบันได้เธอพักการเล่นวอลเลย์บอลไปก่อน เพื่อไปใช้ชีวิตครอบครัว แต่ยังคงทำงานให้กับ สโมสรวอลเลย์บอลสุพรีม ชลบุรีอยู่ และเป็นพนักงานของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA) นอกจากนี้เธอยังเป็นเจ้าของสวนน้ำอภิญญาพงศ์ ตั้งอยู่ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา และเป็นเจ้าของช่องYouTube ชื่อ Sport Lady by wila
ประวัติ
วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ เป็นชาวอำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา มีบิดาชื่อสว่าง มารดาชื่อวิไลวรรณ เริ่มเล่นวอลเลย์บอล ตั้งแต่เรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 (เล่นตามพี่สาว พี่สาวเป็นนักวอลเลย์บอล) เคยเล่นวอลเลย์บอลอาชีพที่ ประเทศสเปน สโมสรอิบซากลุบโบเลย์บอล สำหรับฤดูกาล 2007/2008 ของ สแปนิชซูเปอร์ลีกา ร่วมกับ นุศรา ต้อมคำ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมทีมชาติไทย (ซึ่งลีกสเปนเป็นเพียงหนึ่งในหลายประเทศ ที่เธอได้ไปเล่นลีกอาชีพให้)
การศึกษา
ซึ่งวิลาวัณย์ สำเร็จการศึกษา
สโมสรต่างประเทศ
วิลาวัณย์ ได้เล่นวอลเลย์บอลอาชีพในต่างประเทศมาแล้วมากมาย ได้แก่ จีน, เวียดนาม, อินโดนีเซีย, สเปน, ตุรกี, อาเซอร์ไบจาน (ไปเล่นแต่ละประเทศ นานหลายปี)
ซึ่งได้ทำผลงานยอดเยี่ยม วิลาวัณย์ได้ลงแข่งร่วมกับทีมในรายการ “ไชนีส ซูเปอร์ลีก” ประเทศจีน ก่อนจะช่วยทีมจบเป็น อันดับที่ 2 ในลีก ซึ่งถือเป็นผลงานดีที่สุดของสโมสรในตอนนั้น (ปีต่อมา กว่างตงฯ คว้าแชมป์ ไชนีส ซูเปอร์ลีก) ซึ่งตอนนั้นเธอได้มีโอกาสร่วมงานกับ "หลางผิง" ยอดโค้ชหญิงหมายเลข 1 ของโลก ผู้ที่พา นักตบลูกยางสาวจีน คว้าแชมป์ “โอลิมปิกฯ 2016” รวมทั้งยังมีโอกาสลงเล่นเคียงข้าง "เฝิงคุณ" เซตเตอร์ระดับตำนานของจีน, "โลแกน ทอม" ยอดดาวตบชาวสหรัฐฯ และ "โยวาน่า บราโกเซวิช" สตาร์วัยรุ่นทีมชาติเซอร์เบีย อีกด้วย
ผลงานของกิ๊ฟ
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมป์เปี้ยนคัพ
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย
เข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลก
ผลงานพิธีกร
ออนไลน์
ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา
ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา (เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น เซ้นต์ มีชื่อจีนว่า หวงหมิงหมิง เป็นนักแสดง นายแบบ นักร้อง พิธีกรชายชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดที่จังหวัดตราด ประเทศไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักในบท "พีท" (พิชญะ) จากละครซีรีส์ บังเอิญรัก Love By Chance ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ปฐมวัยและการศึกษา
ศุภพงษ์ สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจาก โรงเรียนตราษตระการคุณ จังหวัดตราด​ ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพมหานคร​ ระดับปริญญาตรีจาก คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต เอกการค้าระหว่างประเทศ และปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ระดับปริญญาโทที่ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต เอกการออกแบบเพื่อธุรกิจ
ในวัยเด็กศุภพงษ์เป็นเยาวชนที่ชอบทำกิจกรรมสาธารณะประโยชน์ต่างๆ โดยเริ่มทำกิจกรรมตั้งแต่อยู่ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ภายใต้กลุ่มชื่อว่า เจตนาผ่องใส ซึ่งเป็นกลุ่มที่เข้าช่วยเหลือวัดโดยใช้แรงคนตามงานต่างๆ ของวัดภายในจังหวัดตราดและเป็นสตาฟฟ์จัดปฏิบัติธรรมจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 2 ได้รับตำแหน่งประธานและแกนนำชมรม ทูบีนัมเบอร์วัน และได้รับเกียรติบัตรจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา 2 ปี จากการจัดโครงการต่างๆ และเป็นวิทยากรให้ความรู้เกี่ยวกับกีฬาจักรยานเพื่อให้เด็กหันมาทำสิ่งที่มีประโยชน์ห่างไกลยาเสพติด
ช่วงมัธยมศึกษาตอนปลายเข้าร่วมเป็นสมาชิกโรตารีสากล ภาค 3350 เป็นประธานค่ายอาสาโครงการ better lift for children และคณะกรรมการโครงการ conference 31, โครงการอาสาพาน้องเล่น, โครงการ pet we care, โครงการ Intidrug และโครงการเด็กอินสร้างยิ้ม
เมื่อเข้าศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยก็เข้าร่วมเป็นกรรมการชมรมอาสาพัฒนามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ผู้จัดค่ายเด็ก และค่ายชุมชน และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและรองประธานศูนย์จิตอาสา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ กรรมการค่ายเพาะกล้าอาสา จนได้รับรางวัลบุคคลแห่งสยาม เทพนาคราช ปี 2560 สาขาเยาวชนดีเด่นด้านทำคุณประโยชน์ต่อสังคม, ปี 2561 ได้รับรางวัลความประพฤติดี จากพุทธสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์  และในปี 2564 ได้รางวัลเชิดชูเกียรติศิษย์เก่าศรีนครินทรวิโรฒ เนื่องในโอกาสวันสถาปนามหาวิทยาลัย ครบรอบ 72 ปี
เข้าสู่วงการบันเทิงและธุรกิจ
ศุภพงษ์เริ่มมีผลงานการแสดงเรื่องแรกในวงการบันเทิงเมื่อปี พ.ศ. 2561 ในบท "พีท" จากซีรีส์เรื่องบังเอิญรัก และได้เปิดตัวซิงเกิลแรกในชื่อเพลงว่า "ถูกใจคนนี้" ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 และในปี พ.ศ. 2562 ก็ยังได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคนหนึ่งในโครงการ KissBoysTH ซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 5 คน โดยโครงการดังกล่าวมีวัตถุประสงค์ในการผลิตผลงานเพลงและรายการวาไรตี้
ในช่วงปี พ.ศ. 2562 - พ.ศ. 2563 ศุภพงษ์ก็มีผลงานการแสดงออกมาอย่างต่อเนื่องอีกหลายเรื่องอาทิเช่น เพราะคิดถึง, เพราะรักใช่เปล่า, วอนเธอ และบทชนันธวัช (รับเชิญ) ในเรื่องใบไม้ที่ปลิดปลิว ก็ทำให้ศุภพงษ์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง
นอกจากนั้นในปี พ.ศ. 2563 ศุภพงษ์ก็ได้เริ่มประกอบธุรกิจเกี่ยวกับขนมขบเคี้ยวภายใต้แบรนด์สานสุข โดยมีแนวคิดในการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนควบคู่ไปกับการประกอบธุรกิจการค้า และได้จดทะเบียนจัดตั้งบริษัทไอดอลแฟคทอรี่ จำกัด สำหรับประกอบกิจกรรมการผลิตรายการโทรทัศน์ เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2563
ปี พ.ศ. 2564 ศุภพงษ์ได้มีผลงานการแสดงซีรีส์สร้างใหม่ (Remake) จากซีรีส์เกาหลีกับทางทรู ซีเจ ครีเอชั่นส์ (อังกฤษ: True CJ Creation) ชื่อเรื่องคู่ไฟท์ไฝว้ผี (Let's Fight Ghost) ซึ่งออกอากาศในช่วงต้นปี และเรื่องรักอีกครั้ง (Sing Again) ซึ่งมีกำหนดออกอากาศในช่วงปลายปี และในช่วงเดือนกรกฎาคมได้มีผลงานในฐานะพิธีกรในรายการเพลงทีป็อป สเตจ ทางช่องเวิร์คพอยท์ นอกจากนั้นในส่วนของงานเบื้องหลังศุภพงษ์ก็ได้เริ่มเป็นผู้จัดละครและผู้ช่วยโปรดิวเซอร์ ในซีรีส์แอบหลงรักเดอะซีรีส์ซึ่งเป็นซีรีส์เรื่องแรกของค่ายไอดอลแฟคทอรี่ที่ออกอากาศทางช่อง 3 ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2565 และจากความต้องการที่จะผลัดด้านความเท่าเทียมกันของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ทำให้ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2565 ทางค่ายได้ส่งทฤษฎีสีชมพูซีรีส์เรื่องที่สองของค่ายซึ่งเป็นซีรีส์เกิร์ลเลิฟ (Girl's Love) เรื่องแรกของประเทศไทย ออกอากาศทางช่อง 3
ความฝันของเมียชาวประมง
ความฝันของเมียชาวประมง (, "หมึกยักษ์และนักดำน้ำงมหอย") เป็นภาพพิมพ์แผ่นไม้โดยโฮกูไซ ศิลปินชาวญี่ปุ่น ภาพพิมพ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของคิโนเอะโนะโคมัตสึ ('ต้นสนต้นอ่อน') ชุดหนังสือสามเล่มในชุงงะ ศิลปะเร้ากามารมณ์แนวภาพอูกิโยะที่ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1814 และกลายเป็นผลงานชุงงะที่มีชื่อเสียงที่สุดของโฮกูไซ โดยใช้แนวเรื่องที่มักพบได้บ่อยในศิลปะญี่ปุ่น ภาพนี้ปรากฏอามะ (นักดำน้ำงมหอยหญิง) ล้อมไปด้วยแขนของปลาหมึกยักษ์สองตัว ตัวที่ใหญ่กว่าเลียอวัยวะเพศหญิงของเธอ ขณะที่ตัวที่เล็กกว่าซึ่งเป็นลูกของมันดื่มด่ำกับปากและหัวนมข้างซ้ายของฝ่ายหญิง
ภาพนี้มักได้รับการอ้างว่าเป็นตัวบุกเบิกผลงานแบบกามารมณ์หนวดรยางค์ (tentacle erotica) ซึ่งได้รับความนิยมในแอนิเมชันญี่ปุ่นสมัยใหม่และมังงะนับตั้งแต่ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา อย่างไรก็ดี ผลงานกามารมณ์หนวดรยางค์สมัยใหม่ให้ความสนใจที่การถูกฝืนบังคับให้ร่วมเพศมากกว่าการมีปฏิสัมพันธ์อย่างพึงพอใจระหว่างกันในแบบของโฮกูไซ ศิลปินหลายคนรวมถึงปาโบล ปิกาโซ ได้รับอิทธิพลจากภาพนี้ ใน ค.ศ. 1903 เขาวาดภาพนี้ในแบบของตนเอง ซึ่งต่อมานำมาจัดแสดงในนิทรรศการพิพิธภัณฑ์ปิกาโซ ค.ศ. 2009 ภายใต้ชื่อSecret Images ร่วมกับภาพวาดและพิมพ์แกะลายอื่นอีก 26 ชิ้น จัดแสดงถัดจากภาพต้นฉบับของโฮกูไซอีก 16 ชิ้น ซึ่งชี้ให้เห็นถึงอิทธิพลของศิลปะญี่ปุ่นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีต่อผลงานของปิกาโซ มาซามิ เทราโอกะ ศิลปินชาวญี่ปุ่น–อเมริกัน ยังได้รับอิทธิพลจากความฝันของเมียชาวประมง โดยสร้างภาพตัวละครหญิงที่เป็นนักดำน้ำงมไข่มุกกำลังสมสู่กับหมึกเป็นตัวแทนของพลังสตรีปรากฏอยู่ในผลงานอยู่บ่อยครั้ง
มาตฤกา
มาตฤกา (Sanskrit: मातृका, IAST: mātṝkās, lit. "เทพมารดรผู้ปกป้อง") หรือขนานพระนามอีกอย่างว่า มาตฤ หรือ มาตริ, เป็นกลุ่มเจ้าแม่(เทพธิดา)ในศาสนาฮินดู โดยส่วนใหญ่ซึ่งปรากฏพระองค์เป็นกลุ่มหมู่คณะเจ็ดพระองค์, ซึ่งขนานนามว่า สัปตมาตฤกา (เทพมารดรทั้งเจ็ด - सप्तमातृका) อย่างไรก็ตาม, ในบางครั้งครั้งอาจจะปรากฏเป็นหมู่คณะแปดพระองค์, ซึ่งขนานพระนามพระเทวีกลุ่มนี้ว่า อัษฏะมาตฤกา(अष्टमातृका) ในประเทศไทย มีการประดิษฐานเทวรูปคณะเทวีมาตฤกาทั้งเจ็ดองค์นี้ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวี และขนานนามเป็นภาษาทมิฬว่า พระสัปตกรรณี
ในคัมภีร์ พฤหัสสัมหิตา, วราหะสัมหิตา กล่าวว่า "พระเทวีในคณะมาตฤกานี้คือพลังส่วนที่ทำให้เข้าถึงเทพบุรุษทั้งหลายผ่านพระนามของพระองค์" คณะพระเทพีกลุ่มนี้ปรากฏพระองค์ในฐานะชายาหรืออำนาจและพละพลังของพระสามีของพระนาง (ศักติ). พระพราหมีคือพลังของพระพรหม, พระไวณษวีคือพลังของพระนารายณ์, พระมเหศวรี คือพลังของพระอิศวร , พระศจีเทวีจากพระอินทร์, พระแม่เกามารีจากพระสกันทกุมาร , พระวราหิจากพระวราหะ และพระแม่จามุณฑาจากพระนางเทวี. และบางครั้งอาจเพิ่มพระนางนรสิงหิ และ พระแม่วินายกีของพระคเณศ
เทวลักษณะ
เทวลักษณะเฉพาะของกลุ่มเทวีมาตฤกามีการอธิบายไว้ในพระคัมภีร์ฮินดูเช่น มหาภารตะ, ปุราณะ เช่น วราหะปุราณะ, อัคนีปุราณะ, มัสยาปุราณะ , วิษณุธรรโมตตรปุราณะ  และ เทวีมาหาตมยะ (ส่วนหนึ่งของ มารกัณเฑยปุราณะ) และใน อาคมะ เช่น อสุมัทเภทาคมะ, สุราเภคาคมะ, ปุรวกามาคมะ และ รูปมัณฑนะ
การเตรียมเด็กเพื่อทารุณกรรมทางเพศ
การเตรียมเด็กเพื่อทารุณกรรมทางเพศ (child grooming) เป็นการสร้างความเป็นมิตรและความรู้สึกดี ๆ กับเด็ก และบางครั้งกับครอบครัวของเด็ก เพื่อลดความระมัดระวังโดยมีจุดประสงค์เพื่อจะทารุณเด็กทางเพศ เป็นวิธีการหลอกล่อเด็กเพื่อที่จะขายเด็ก หรือชักนำเด็กให้เข้าสู่วงจรธุรกิจการค้าประเวณี หรือเพื่อผลิตสื่อลามกอนาจาร
อาชญากรรมเยี่ยงนี้มีการกล่าวถึงโดยหลายนัยหลายแบบ เริ่มตั้งแต่อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการปราบปรามการค้าผู้หญิงและเด็ก (International Convention for the Suppression of the Traffic in Women and Children) ในปี 2464 ซึ่งเป็นสนธิสัญญาพหุภาคีของสันนิบาตชาติที่พยายามแก้ปัญหาระหว่างประเทศในการค้าผู้หญิงและเด็กเพื่อการไม่ชอบ แต่ปัญหาในตอนนั้นเป็นแบบนานาชาติ ส่วนแนวคิดเรื่องแก๊งคนไม่ดีที่เสาะหาเหยื่อตระเตรียมเด็กในพื้นที่ เป็นเรื่องอัปเดตล่าสุดโดยศูนย์การฉวยประโยชน์จากเด็กและป้องกันเด็กออนไลน์ (Child Exploitation and Online Protection Centre) ที่เป็นหน่วยตำรวจของสหราชอาณาจักรในปี 2553