cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ปลากดคังสาละวิน
ปลากดคังสาละวิน ปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hemibagrus microphthalmus  อยู่ในวงศ์ปลากด (Bagridae) มีรูปร่างคล้ายปลากดเหลือง (H. filamentus) และปลากดคัง (H. wyckioides) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันมาก แต่มีส่วนหัวที่แบนราบกว่า  และยื่นยาวกว่า  ส่วนหลังยกสูง  ครีบหลังเป็นก้านแข็ง  ปากกว้าง  มีหนวดที่ริมฝีปากยาวมากถึงบริเวณครีบก้น  ตาเล็กมาก  ส่วนหัวมองจากด้านบน  ค่อนข้างกว้าง  ครีบไขมันยาว  ครีบหางใหญ่  และเว้าลึก  ตัวมีสีเทาอมฟ้า  หรือเขียวมะกอก  ด้านท้องสีจาง  ครีบมีสีคล้ำ  ครีบหางสีคล้ำ  ขนาดใหญ่สุดถึง  1  เมตร พบทั่วไป  60 – 70  เซนติเมตร  จับได้โดยเบ็ดราว  ข่ายลอย  และดำน้ำยิงด้วยฉมวก  อาศัยในแม่น้ำและลำธารที่ค่อนข้างลึก พบเฉพาะในแม่น้ำสาละวินและสาขา    และถูกจับขึ้นขายเป็นครั้งคราวใน  จังหวัดแม่ฮ่องสอน  เป็นปลาที่มีรสชาติดี  เช่นเดียวกับปลากดขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ และนิยมตกเป็นเกมกีฬา
ในต่างประเทศพบในอินเดียและพม่าในแม่น้ำอิระวดี
มิสติโก 2
มิสติโก 2 (Místico (II)) หรือ มิสติโก หมายเลข 2 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพสวมหน้ากากชาวเม็กซิโก ปัจจุบันเซ็นสัญญากับสมาคม Consejo Mundial de Lucha Libre (CMLL) ซึ่งก่อนหน้านี้เขาปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2010 ในนามของ ดรากอน ลี (Dragon Lee) เขาเคยได้แชมป์โลกทรีโอส CMLL คู่กับ Máscara Dorada และValiente ต่อมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 เขาได้มาสวมบทบาทเป็นมิสติโก คนที่ 2 หลังจากที่คนเดิมได้เซ็นสัญญากับสมาคมWWE
วากานะ ยามาซากิ
วาคานะ ยามาซากิ (คันจิ:山崎和佳奈; ฮิรางานะ:やまざき わかな; คำอ่าน: ยะมะซะกิ วะคะนะ) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เธอเริ่มเข้าสู่วงการนักพากย์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 โดยบทแรกที่ได้พากย์คือ รัน จากเรื่อง ขบวนการเซเบอร์คิดส์ และหลังจากนั้นก็มีผลงานอย่างต่อเนื่องมาตลอดในหลากหลายบทบาท ทั้งนางเอก นางรอง และนางร้าย
ยามาซากิมีเพื่อนสนิทในวงการหลายคนด้วยกัน เช่น อากิระ อิชิดะ, เมงุมิ ฮายาชิบาระ, คัปเป ยามางุจิ, ไดสุเกะ นามิคาวะ, เคนอิจิ ซึซึมูระ นอกจากนี้เธอยังเป็นแฟนของละครเวทีเรื่อง Les Misérables และยังเป็นแฟนตัวยงของ มาอายะ ซากาโมโตะ ซึ่งเป็นผู้แสดงในละครเรื่องนี้ด้วย
ประวัติ
วันเกิด : 21 มีนาคม พ.ศ. 2508
บ้านเกิด : คานางาวะ (แต่ไปเติบโตที่เกียวโต) ประเทศญี่ปุ่น
สังกัด : อาโอนิโปรดักชัน
თ
Tani (asomtavruli Ⴇ, nuskhuri ⴇ, mkhedruli თ) เป็นอักษรตัวที่เก้าของอักษรจอร์เจียทั้งสามแบบ ในระบบเลขจอร์เจียมีค่า 9 มักใช้แทนเสียง /t/ คล้ายกับ ท หรือ ต ในภาษาไทย
มาเรีย ลุยซา แห่งสเปน
อินฟันตา มาเรีย ลุยซา แห่งสเปน (สเปน: María Luisa, Maria Ludovika) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระราชีนีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย และแกรนด์ดัชเชสแห่งทัสคานี ด้วยการเป็นอัครมเหสีในจักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2
พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาในเจ้าหญิงมาเรีย อะมาเลีย แห่งซัคเซิน กับพระเจ้าคาร์ลแห่งชิซิลีและเนเปิลส์ ภายหลังเมื่อพระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าการ์โลสที่ 3 แห่งสเปน พระองค์ก็ดำรงฐานันดรเป็น อินฟันตา มาเรีย ลุยซา แห่งสเปน เดิมทีพระองค์ถูกวางตัวให้อภิเษกกับอาร์ชดยุกโยเซฟ (จักรพรรดิโยเซฟที่ 2 ในอนาคต) แต่ก็ถูกขัดขวางจาก พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ที่ต้องการให้อาร์ชดยุกโยเซฟไปอภิเษกกับพระราชนัดดาของพระองค์ คือ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งปาร์มา แทน
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1764 พระองค์ได้ทรงอภิเษกโดยฉันทะ ที่มาดริด กับอาร์ชดยุก ปีเตอร์ เลโอโปลด์ พระราชโอรสองค์รองในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งอาร์ชดยุกปีเตอร์ เลโอโปลด์ ขณะนั้นมีสถานะเป็นรัชทายาทของแกรนด์ดัชชีทัสคานี หนึ่งปีถัดมาที่อินส์บรุค ในวันที่ 5 สิงหาคม เธอก็ได้ทำการสมรสต่อหน้ากับอาร์ชดยุก ปีเตอร์ เลโอโปลด์ แต่หลังจากนั้นเพียง 13 วัน จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 ก็เสร็จสวรรคต นั่นทำให้อาร์ชดยุกปีเตอร์ เลโอโปลด์ได้ขึ้นเป็นแกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี และพระองค์ในฐานะพระชายาก็ได้ขึ้นเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งทัสคานี เดือนถัดมาทั้งสองพระองค์ก็ย้ายไปพำนักยังฟลอเรนซ์เป็นเวลา 25 ปี จนถึงปี 1790 เมื่อจักรพรรดิโยเซฟที่ 2 เสด็จสวรรคตและพระสวามีของพระองค์ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระองค์ใหม่ พระองค์ย้ายไปพำนักที่พระราชวังหลวงในกรุงเวียนนา และใช้ชีวิตที่นั่นจนสิ้นพระชนม์
กองทัพอาณาจักรพม่า
กองทัพอาณาจักรพม่า (တပ်မတော် ) เป็นกองกำลังทหารพม่าราชาธิปไตย ตั้งแต่ศตวรรษที่ 9 ถึง ศตวรรษที่ 19. ในสมัยอาณาจักรพุกาม, อาณาจักรอังวะ, อาณาจักรตองอู และ อาณาจักรคองบอง ตามลำดับ เป็นกองกำลังทหารที่สำคัญในอุษาคเณย์ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 กองทัพอาณาจักรพม่าพ่ายแพ้ต่อจักรวรรดิอังกฤษ ที่มีอาวุธยุทธภัณฑ์ที่ทันสมัย
กำลังพลในแต่ละหน่วย มีกำลังจำนวนหนึ่งพันนาย มีหน้าที่ในการรักษาพระนคร และ ดูแลพระราชวังหลวง โดยใช้ระบบไพร่ แต่ในยามศึกนั้น ใช้การเกณฑ์ทหารจากชายฉกรรจ์ ซึ่งมีพื้นฐานมาจากระบบ ahmudan กำลังทัพประกอบด้วย ทหารคชานึก, ทหารม้า, ทหารปืนใหญ่ และ ทหารเรือ
ขณะเดียวกันกองทัพต้องทำสงครามกับดินแดนเพื่อนบ้าน โดยเฉพาะช่วงที่ชาติยุโรปครอบครองดินแดนต่างๆ เช่น โปรตุเกส และ ฝรั่งเศส ในศตวรรษที่ 17 ถึง ศตวรรษที่ 19 แต่มิอาจหยุดยั้งการทัพของกองทัพบริเตนของอังกฤษ ช่วงศตวรรษที่ 19 หลังสงครามพม่า-อังกฤษ กองทัพอาณาจักรพม่าถูกยุบเลิกพร้อมกับการยกเลิกระบบกษัตริย์ในพม่า เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1886
กองทัพพม่ามีชื่ออย่างเป็นทางการว่า ทัตมาดอว์ ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกกองทัพแห่งสหภาพพม่าในปัจจบัน
ฟอร์ตไมเนอร์
ฟอร์ตไมเนอร์ เป็นไซด์โปรเจกต์แนวฮิปฮอปของไมค์ ชิโนะดะ ผู้ที่รู้จักกันดีในฐานะนักร้องแร็ป มือจังหวะกีตาร์ มือคีย์บอร์ด และโปรดิวเซอร์ของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ไมค์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของฟอร์ตไมเนอร์ เดอะไรซิงไทด์ (The Rising Tied) ออกจำหน่ายในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เพลง "Where'd You Go" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่สี่ของอัลบั้มนี้ เป็นเพลงที่ผลักดันให้ฟอร์ตไมเนอร์เป็นที่รู้จัก และเข้าสู่อันดับ 4 ในชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100
อำเภอนาเฏียะอ์
นาเฏียะอ์ (ناطع) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 13,604 คน
แม่น้ำดิยาลา
แม่น้ำดิยาลา (Diyala River; نهر ديالى; ) เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำไทกริส มีความยาวรวม 445 กิโลเมตร (277 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่เมืองฮามาดานในเทือกเขาซากรอส ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน ไหลผ่านเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศอิรักและอิหร่านเป็นระยะทาง 32 กิโลเมตร (19.8 ไมล์) ก่อนจะรวมกับแม่น้ำไทกริสที่ทางใต้ของกรุงแบกแดด
แม่น้ำดิยาลาปรากฏอยู่ในบันทึก "ฮิสทอรี" (Histories) ที่เขียนโดยเฮอรอโดทัส โดยเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "กินเดส" (Gyndes) เขาบันทึกว่าพระเจ้าไซรัสมหาราชทรงมีพระบัญชาให้กั้นแม่น้ำสายนี้ด้วยการสร้างพนังกั้นน้ำ 360 แห่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้ม้าศักดิ์สิทธิ์สีขาวของพระองค์จมน้ำที่นี่ ภายหลังแม่น้ำสายนี้ไหลผ่านได้อีกครั้งหลังพนังกั้นน้ำถูกทรายทับถม ในปีที่ 693 ก่อนคริสต์ศักราช แม่น้ำดิยาลาเป็นสนามรบในยุทธการที่แม่น้ำดิยาลา (Battle of Diyala River) ระหว่างชาวอัสซีเรียกับชาวเอลาม ชาวเคิร์ดและชาวเปอร์เซียเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "ซีร์วาน" (Sirwan) ซึ่งมีความหมายว่า "แม่น้ำที่ส่งเสียงดังกึกก้อง"
ปัจจุบัน ประเทศอิหร่านมีโครงการสร้างเขื่อนดาร์ยัน (Daryan Dam) ใกล้เมืองดาร์ยันในจังหวัดเคอร์มันชาห์ (Kermanshah Province) โดยมีจุดประสงค์เพื่อการชลประทานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้และผลิตกระแสไฟฟ้า ส่วนประเทศอิรักใช้เขื่อนดาร์บันดิคัน (Darbandikhan Dam) ในการชลประทานและผลิตกระแสไฟฟ้าจากช่วงต้นแม่น้ำ ส่วนใช้เขื่อนเฮมริน (Hemrin Dam) ในช่วงปลายแม่น้ำด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างทำนบดิยาลา (Diyala Weir) เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดด
ฟาโรห์เชบิตคู
เชบิตคู (อียิปต์โบราณ: šꜣ-bꜣ-tꜣ-kꜣ, อัสซีเรียนใหม่: 𒃻𒉺𒋫𒆪𒀪 šapatakuʾ, กรีกโบราณ: Σεθῶν Sethōn) หรือที่รู้จักกันในพระนาม ชาบาตาคา หรือ เชบิตโก และเรียกเป็นภาษาอังกฤษว่า เซธอส เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สองจากราชวงศ์ที่ยีสิบห้าแห่งอียิปต์ ซึ่งทรงปกครองตั้งแต่ 714 ปีก่อนคริสตกาล จนถึง 705 ปีก่อนคริสตกาลตามการวิจัยทางวิชาการล่าสุด พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ปิเย ผู้ซึ่งทรงสถาปนาราชวงศ์ดังกล่าว พระนามครองราชย์ของฟาโรห์เชบิตคู คือ ดเจดคาเร แปลว่า "ดวงวิญญาณที่ยั่งยืนแห่งเทพรา" พระมเหสีของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีอาร์ติ ซึ่งเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปิเย ตามชิ้นส่วนของรูปสลัก รหัสหมายเลข เจอี 49157 ของมหาปุโรหิตแห่งอามุนพระนามว่า ฮาเรมาเคต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ชาบาคา ซึ่งถูกค้นพบในวิหารของเทพธิดามุตในคาร์นัก
รักนาร์ โลดโบรก
รักนาร์ โลดโบรก (Ragnarr Loðbrók) เป็นวีรบุรุษชาวไวกิงในตำนาน และเป็นกษัตริย์แห่งเดนมาร์กและสวีเดนในตำนาน เขาเป็นที่รู้จักจากกวีนิพนธ์นอร์สโบราณของสมัยไวกิง นิยายซากาในภาษาไอซ์แลนด์ และพงศาวดารเกือบร่วมสมัย ตามวรรณกรรมดั้งเดิม รักนาร์ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังให้กับตัวเขาเองด้วยการบุกเข้าโจมตีหมู่เกาะอังกฤษและจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์หลายครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เขายังปรากฎในตำนานนอร์ส และซากาเชิงตำนานอย่าง เรื่องเล่าของบุตรชายแห่งรักนาร์ (Ragnarssona þáttr) และ เศษเสี้ยวของซากาว่าด้วยกษัตริย์โบราณบางพระองค์ (Sǫgubrot af nokkrum fornkonungum) กล่าวว่า บิดาของรักนาร์ โลดโบรก เป็นกษัตริย์แห่งสวีเดนในตำนาน มีพระนามว่าซิกูร์เดอร์ ริงเกอร์
แฟรี่ พลาซ่า
ห้างสรรพสินค้าแฟรี่ พลาซ่า เป็นห้างสรรพสินค้าท้องถิ่น ที่เปิดให้บริการมาอย่างยาวนานในจังหวัดขอนแก่น ก่อตั้งโดย นายวรพงษ์ พัฒนพีระเดช ตั้งแต่ปี 2509 และในปี 2538 ได้เปิดศูนย์สรรพสินค้าแฟรี่ พลาซ่า สาขากลางเมือง มีพื้นที่รวม 35,941 ตร.ม. โดยเป็นอาคารพื้นที่ขาย 2 ชั้นและอาคารจอดรถ 11 ชั้น ซึ่งสามารถจอดรถได้ราว 479 คัน ตั้งอยู่ที่ 69/9 ถนนกลางเมือง ต.ในเมือง อ.เมืองขอนแก่น จ.ขอนแก่น 40000
จากนั้นในปี 2544 ได้ขยายพื้นที่ขายเพิ่มขึ้น อีก 4,590 ตร.ม. เพื่อสร้างโรงภาพยนตร์อีก 4 โรง ซึ่งปัจจุบัน ศูนย์สรรพสินค้าแฟรี่ พลาซ่าประกอบได้ด้วย อาคารพื้นที่ขายส่วนเดิม 2 ชั้น เป็น ส่วนห้างสรรพสินค้า, เทสโก้ โลตัส, ร้านค้าท้องถิ่น และร้านอาหารต่างๆ เช่น ที่ชั้น 1 ได้แก่ KFC, McDonalds, The Pizza Company, Swensens, Black Canyon, Daidomon, ร้านขนมจีนบุฟเฟ่ต์กินเส้น ฯลฯ บริเวณชั้น 2 ได้แก่ Chester's Grill, Hachiban Ramen, Hotpot, ร้านอาหารไทยบุฟเฟต์อิ่มดี ส่วนโรงภาพยนตร์ในส่วนขยายจะอยู่ชั้นที่ 3-5 โดยมี 4 โรงชื่อโรงภาพยนตร์แฟรี่ ซินิเพล็กซ์
ที่ตั้งและเวลาให้บริการ
สำหรับสถานที่ตั้ง ตั้งอยู่ติดถนนหลัก 2 ถนน คือ ถนน กลางเมือง และถนนหน้าเมือง โทรศัพท์ 043 321 971-4 ให้บริการทุกวัน วัน จันทร์- ศุกร์ เปิด 10.30-21.30 น. วัน เสารํ-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ เปิด 10.00-21.30 น.
การจัดสรรพื้นที่
แฟรี่ พลาซา ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์ (Château de Vaux-le-Vicomte) เป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ที่เมืองแม็งซีไม่ไกลจากเมอเลิงในจังหวัดแซเนมาร์นในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นสถาปัตยกรรมแบบบาโรก
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (Himno Nacional Dominicano) เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดยโคเซ รูฟีโน เรเยส เซียงกัส (José Rufino Reyes Siancas, พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2448) คำร้องโดยเอมีเลียว ปรูดอม (Emilio Prud'homme, พ.ศ. 2399 - พ.ศ. 2475) เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า "กิสเกยาโนสบาเลียนเตส" (Quisqueyanos Valientes) อันมีความหมายว่า "ชาวกิสเกยาผู้กล้าหาญ" ซึ่งชื่อดังกล่าวนี้มาจากวลีในวรรคแรกสุดของเพลง และได้มีการบรรเลงในฐานะเพลงชาติครั้งแรกที่อาคารองค์กรฟรีเมสันที่มีชื่อว่า อาคารเอสเปรันซาหมายเลข 9 (Esperanza No.9) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2426
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์ก่อสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1658 ถึงปี ค.ศ. 1661 สำหรับนีกอลา ฟูแก มาร์ควิสแห่งเบลเลออีล, ไวเคานต์แห่งเมอเลิงและโว ผู้เป็นเสนาบดีกระทรวงการคลังในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
หลังจากผ่านการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงบทร้องที่มีการแก้ไขใหม่ สภาคองเกรสของสาธารณรัฐโดมินิกันจึงได้มีมติด้วยเสียงส่วนมาก ผ่านร่างกฎหมายรับรองเพลงนี้ให้มีฐานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2440 แต่ว่าประธานาธิบดีอูลีส เออโร (Ulises Heureaux, พ.ศ. 2389 - 2443) ได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุที่ปรูดอมซึ่งเป็นผู้ประพันธ์บทร้องของเพลงนี้เป็นนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีเออโรถูกฆาตกรรมในปี พ.ศ. 2443 ภาวะความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ดำเนินต่อเนื่องหลายปีได้กลายเป็นสิ่งกีดขวางต่อการรับรองฐานะอย่างเป็นทางการของเพลงชาติของสาธารณรัฐโดมินิกัน
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์เป็นงานสถาปัตยกรรมที่มีอิทธิพลต่อสิ่งก่อสร้างของกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชิ้นหนึ่งของยุโรป และเป็นคฤหาสน์ที่ก่อสร้างอย่างหรูหราโอ่อ่าและยิ่งใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศสรองจากพระราชวังแมซง งานก่อสร้างเป็นงานของสถาปนิกหลุยส์ เลอ โว, ภูมิสถาปนิกอ็องเดร เลอ โนทร์ และจิตรกรนักตกแต่งชาร์ล เลอ เบริงที่เพิ่งทำงานร่วมกันเป็นครั้งแรก การร่วมมือกันสร้างงานเป็นการเริ่มต้นวิธีการสร้างงานสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของงานในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่ศิลปินจากสาขาต่างมาทำงานร่วมกันที่อาจจะเป็นโครงสร้าง งานตกแต่งภายใน และการสร้างสวนภูมิทัศน์ การวางผังสวนใช้แกนเส้นแบบบาโรกที่ยืดยาวออกไปอย่างไม่จบไม่สิ้นซึ่งเป็นลักษณะหนึ่งของเอกลักษณ์ของงานในยุคนี้
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกันได้รับการรับรองฐานอย่างเป็นทางการในที่สุด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2477
ในบทเพลงนี้ ผู้แต่งมิได้กล่าวถึงชาวโดมินิกันด้วยคำว่า "Dominican" แต่ใช้คำว่า "ชาวกิสเกยา" (Quisqueyano) ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายในเชิงกวีและประวัติศาสตร์
คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
ประวัติ
คฤหาสน์เดิมที่มีขนาดเล็กตั้งอยู่ระหว่างพระราชวังแว็งแซนและพระราชวังฟงแตนโบล นีกอลา ฟูแกทำการซื้ออสังหาริมทรัพย์และที่ดินชิ้นนี้ในปี ค.ศ. 1641 ในขณะนั้นฟูแกผู้มีอายุ 26 ปี เป็นสมาชิกราชสภาผู้มีความทะเยอทยาน ฟูแกเป็นนักสะสมศิลปะตัวยง และ เป็นที่ดึงดูดของศิลปินหลายคนที่ฟูแกให้การสนับสนุนโดยการให้ของขวัญและกำลังใจ
เมื่อได้แต่งตั้งให้เป็นเสนาบดีกระทรวงการคลังในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1657 ฟูแกก็จ้างให้เลอ โว, เลอ เบริง และเลอ โนทร์ ให้ปรับปรุงคฤหาสน์และสวนใหม่ พรสวรรค์และความรู้ทางด้านศิลปะของฟูแกเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ผลงานที่ออกมาจากศิลปินทั้งสามเป็นงานอันมีคุณค่าทางศิลปะเป็นอันมาก
ความต้องการที่จะสร้างคฤหาสน์อันยิ่งใหญ่และงดงามทำให้ฟูแกถึงกับต้องซื้อหมู่บ้านอีกสามหมู่บ้านเพื่อรื้อทิ้งและสร้างเป็นสวนและคฤหาสน์ ชาวบ้านที่ต้องขายบ้านช่องกลายมาเป็นลูกจ้างดูแลสวนของฟูแก กล่าวกันว่าฟูแกจ้างผู้คนถึง 18,000 คน ในราคาราว 16 ล้านลีฟวร์ฝรั่งเศส
คฤหาสน์ของฟูแกกลายเป็นสถานที่พบปะสังสรรค์ของบรรดาผู้คงแก่เรียน นักเขียน และศิลปิน กวีที่รวมทั้งฌ็อง เดอ ลา ฟงแตน และนักเขียนบทละคร มอลีแยร์ผู้สนิทสนมกับฟูแก ในงานเปิดคฤหาสน์ก็ได้มีการแสดงละครที่เขียนโดยมอลีแยร์ และการแสดงดอกไม้ไฟอันน่าประทับใจ
งานเลี้ยงและการถูกจับ
คฤหาสน์เป็นสถานที่อันหรูหราโอ่อ่าที่เป็นที่น่าประทับใจ แต่สิ่งเหล่านี้กลายเป็นดาบสองคมสำหรับผู้เป็นเจ้าของ ไม่นานหลังจากงานเลี้ยงเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1661 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ก็มีพระบรมราชโองการให้จับฟูแก ในงานเลี้ยงดังกล่าวก็ได้มีการแสดงบทละคร 'Les Fâcheux' โดยมอลีแยร์ ขึ้นเป็นครั้งแรก การแสดงเป็นไปอย่างน่าประทับใจจนเกินตัว และ คฤหาสน์ของเสนาบดีก็ใหญ่โตเกินฐานะ อันที่จริงแล้ววัตถุประสงค์ของฟูแกก็เพื่อเป็นการเอาพระทัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เพราะส่วนหนึ่งของคฤหาสน์สร้างขึ้นโดยเฉพาะสำหรับพระองค์ แต่แผนของฟูแกกลับได้ผลอันตรงกันข้าม ฌ็อง-บาติสต์ กอลแบร์หว่านล้อมให้พระเจ้าหลุยส์ทรงเชื่อว่าคฤหาสน์อันงดงามของฟูแกสร้างขึ้นด้วยเงินที่ยักยอกจากท้องพระคลัง หลังจากการจับกุมคอลแบร์ตก็ได้ขึ้นเป็นเสนาบดีกระทรวงการคลังแทนฟูแก ต่อมาวอลแตร์สรุปถึงงานเลี้ยงอันมีชื่อเสียงที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1661 สั้น ๆ ว่า “คืนนั้นเวลาหกโมงเย็นฟูแกเป็นราชาแห่งฝรั่งเศส เวลาตีสองวันรุ่งขึ้นฟูแกก็เป็นผู้นิรนาม” ฌ็อง เดอ ลา ฟงแตนเขียนบรรยายงานเลี้ยงไม่นานหลังจากนั้นใน “Elégie aux nymphes de Vaux”
สมัยหลังฟูแก
หลังจากที่ถูกจับกุมฟูแกก็ถูกจำขังตลอดชีวิต ภรรยาหนีไปลี้ภัย คฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์ถูกยึด พระเจ้าหลุยส์ทรงยึด หรือซื้อพรมทอแขวนผนังจำนวน 120 ผืน, ประติมากรรม และต้นส้มทั้งหมด และมีพระบรมราชโองการให้ เลอ โว, เลอ เบริง และเลอ โนทร์ ออกแบบงานที่ยิ่งใหญ่ไปกว่าคฤหาสน์และสวนโว-เลอ-วีกงต์ที่พระราชวังแวร์ซาย
สิบปีต่อมามาดามฟูแกก็ได้ทรัพย์สมบัติคืน และกลับมาปลดเกษียณพร้อมด้วยบุตรชายคนโตที่นั่น ในปี ค.ศ. 1705 หลังจากการเสียชีวิตของสามีและลูกชายมาดามฟูแกก็ตัดสินใจขายคฤหาสน์โว-เลอ-วีกงต์
การขาย
มาเรชาล เดอ วีลาร์กลายเป็นเจ้าของคนใหม่แม้ว่าจะยังไม่ได้เห็นตัวสิ่งก่อสร้างด้วยตนเอง ในปี ค.ศ. 1705 ต่อมาในปี ค.ศ. 1764 บุตรชายของมาเรชาลก็ขายคฤหาสน์ให้แก่ดยุคแห่งพราสแลง ผู้สืบเชื่อสายของพราสแลงเป็นเจ้าของอยู่ร่วมร้อยปี
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2536 ครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายนาคและนางเปลี่ยน เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลบางระทึก วัดดอนหวาย อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จนจบชั้นประถมปีที่ 4 เริ่มเรียนดนตรีไทยกับครูสุ่ม พูลโคกหวาย ต่อมาได้ไปเรียนกับครูทองดี เดชชาวนาและครูขุนทอง บางระจัน รวมทั้งเรียนวิชาปี่ชั้นสูงจากครูเล็ก มีป้อม เริ่มออกงานบรรเลงดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ขณะอายุเพียง 9 ปี จากนั้น นายจำเนียรได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี สุขสมัยเมื่อ พ.ศ. 2484 มีบุตร 4 คน คือ อนงค์ อานุภาพ อร่ามศรี และอารีย์ ศรีไทยพันธุ์ต่อมาจำเนียร ได้รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งศิลปินจัตวา เมื่อ พ.ศ. 2496 จนเกษียณอายุ เมื่อ พ.ศ. 2524 โดยมีผลงานทั้งการเล่นดนตรี การแต่งเพลงไทยและเป็นครูสอนดนตรีไทยตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ตัวอย่างเพลงเถาที่นายจำเนียรได้ประพันธ์ไว้คือ สร้อยลำปาง ตามกวาง ยอเร มอญขว้างดาบ ศรีธรรมราช สองฝั่งโขง และน้ำลอดใต้ทราย เป็นต้น ตัวอย่างเพลงที่ประพันธ์บทร้อง ได้แก่ เทพชาตรีเถา ต้อยตลิ่งเถา นาคนิมิตรเถา และนกกระจอกทองเถา เป็นต้น ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเสียงกับวงดนตรีพลายมงคลที่จัสแมค บันทึกเสียงกับวงดนตรีดุริยประณีต ที่บริษัทยีซีม่อน บันทึกเสียงกับวงดนตรีเกตุคงและบันทึกเสียงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเงาะป่า
ครูจำเนียรถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ วัดดอนหวาย จังหวัดนครปฐม
Pachyphragma
Pachyphragma เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตุรกีถึง คอเคซัส
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ი
Ini (asomtavruli Ⴈ, nuskhuri ⴈ, mkhedruli ი) เป็นอักษรตัวที่สิบของอักษรจอร์เจียทั้งสามแบบ ในระบบเลขจอร์เจียมีค่า 10 มักใช้แทนเสียง /i/ คล้ายกับสระอิในภาษาไทย
อาทมาต
อาทมาต, อาทมาฏ, อาตมาท, อาทมารถ หรือ อาจสามารถ  เป็นชื่อเรียกวิชาดาบแขนงหนึ่งของไทย เชื่อกันว่าตกทอดมาครั้งแผ่นดินสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตั้งแต่ยังมีพระอิสริยยศ เป็น พระอุปราชวังหน้ารั้งเมืองพิษณุโลก วิชาดาบอาทมาฏ มีจุดเด่นอยู่ที่ความรวดเร็วและรุนแรง สามารถสู้ได้เพียงคนเดียวต่อคู่ต่อสู้หลายคน มีท่ารุกเป็นท่าเดียวกับท่ารับ เมื่อคู่ต่อสู้ฟันมาจะรับและฟันกลับทันที ไม่มีอะไรตายตัว มีแม่ไม้ 3 ท่า คือคลุมไตรภพ ตลบสิงขร และย้อนฟองสมุทร และมีท่าไม้รำ 12 ท่า ได้แก่
โดยหัวใจของวิชาอาทมาฏ มีเป็นคำกล่าวที่คล้องจองกันดังนี้
ลักษณะของดาบแบบอาทมาฏ จะเป็นดาบสองมือ (ดาบคู่) ที่สั้นและมีน้ำหนักเบา มีความคล่องแคล่ว มีด้ามที่ยาวกว่าดาบปกติ เพื่อป้องกันข้อแขนและเส้นเอ็นของผู้ใช้ อีกทั้งสามารถใช้ผลักหรือดันคู่ต่อสู้ให้เสียหลักได้ รวมถึงใช้กระแทกกระทุ้งด้วย และด้านคมที่ต่อจากด้ามจะเป็นสันที่หนาและยาวใช้สำหรับรับ โดยไม่ใช้ส่วนคมดาบเพราะจะทำให้ดาบบิ่นชำรุดได้ง่าย ซึ่งหัวใจของดาบแบบอาทมาฏ มีเป็นคำที่คล้องจองกัน คือ
นอกจากนี้แล้ว คำว่า อาทมาฏ ยังเป็นคำใช้เรียกกองทหารหน่วยลาดตระเวนหาข่าวในสมัยโบราณ คล้ายหน่วยรบพิเศษในปัจจุบัน โดยมากมักจะเป็นชาวมอญเนื่องจากสื่อสารได้หลายภาษา
วิชาอาทมาฏถูกอ้างอิงถึงในสื่อวัฒนธรรมร่วมสมัย อาทิ ขุนศึก นวนิยายโดย ไม้ เมืองเดิม ในปี พ.ศ. 2497 และในหนังสือการ์ตูนเรื่อง กองอาทมาตประกาศศึก ในปี พ.ศ. 2550 เป็นต้น และอ้างอิงถึงในวรรณคดีของไทยเช่น ขุนช้างขุนแผน เช่น ตัวละคร ขุนไกรพลพ่าย ซึ่งเป็นบิดาของขุนแผน ตัวละครเอก ก็มีสถานะเป็นนายทหารสังกัดกองอาทมาฏ
อักษรซีริลลิกปลอม
อักษรซีริลลิกปลอม (faux Cyrillic, pseudo-Cyrillic, pseudo-Russian หรือ faux Russian) เป็นการใช้อักษรซีริลลิกในอักษรลาติน มักใช้เพื่อให้ความสนใจถึงสหภาพโซเวียตหรือรัสเซีย ถึงแม้ว่ามันจะถูกใช้ในแบบอื่นก็ตาม (เช่น บนโลโก้เบาน์ตี ได้ใช้อักษร У ซีริลลิกแทนอักษร Y ลาติน) มันเป็นเรื่องปกติในโลกตะวันตกที่ใช้อักษรนี้กับปกหนังสือ, ชื่อภาพยนตร์, ตัวอักษรในคอมมิก, ผลงานศิลปะสำหรับเกมคอมพิวเตอร์ หรือบนผลิตภัณฑ์ ซึ่งทำไว้เพื่อให้นึกถึงยุโรปตะวันออก, สหภาพโซเวียต หรือสหพันธรัฐรัสเซีย
ตัวอักษรเหล่านี้มักใช้คู่กับสัทศาสตร์ เช่น ตัวอักษร R กับ N ใน RUSSIAN อาจเปลี่ยนเป็นอักษร Я กับ И ของอักษรซีริลลิก กลายเป็น "ЯUSSIAИ" ตัวอย่างอื่น ๆ ได้แก่ อักษร Ш คืออักษร E ในแนวนอน, อักษร Ц สำหรับตัว U, อักษร Я/Г สำหรับตัว R กลับด้าน/L กลับหัว, อักษร Ф สำหรับตัว O, อักษร Д สำหรับตัว A, อักษร Б, Ь หรือ Ъ สำหรับตัว B/b, อักษร З, Э หรือ Ё สำหรับตัว E, อักษร Ч หรือ У สำหรับตัว Y และอักษรที่อยู่นอกอักษรรัสเซียได้แก่ Џ (เซอร์เบีย) ใช้เป็นตัว U, อักษร Ғ (กลุ่มภาษาเตอร์กิกของสหภาพโซเวียต) สำหรับตัว F, อักษร Ә (กลุ่มภาษาเตอร์กิกของสหภาพโซเวียต) หรือ Є (ยูเครน) สำหรับตัว E, อักษร Ө (กลุ่มภาษาเตอร์กิกของสหภาพโซเวียต) สำหรับตัว O, อักษร Һ (กลุ่มภาษาเตอร์กิกของสหภาพโซเวียตบางส่วน) สำหรับตัว H และอักษร Ћ (เซอร์เบีย) สำหรับตัว Th
บางครั้ง สัญลักษณ์ ☭ ใช้แทนเป็นตัว G และตัว K กลับหัว (ꓘ) ไม่มีในภาษาใด ๆ ทั้งสิ้น
ตัวอักษร
อักษร А, В, Е, Ѕ*, І*, Ј*, К, М, Н, О, Р, С, Т, Ү*, Ғ*, Ѵ* และ Х เป็นโฮโมกลิฟหรือมีความสัมพันธ์กับอักษรลาติน โดยขึ้นอยู่กับเสียงของตัวอักษร
เค็ง ยามางูจิ
เค็ง ยามางูจิ (24 มีนาคม ค.ศ. 1956 – 24 ตุลาคม ค.ศ. 2011) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น อดีตเคยสังกัดค่ายโปรดักชันเบาบั๊บ แต่ปัจจุบันไม่ได้สังกัดค่ายใด ๆ
ยามางูจิเสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2011
อ้างอิง
19562011
ยูนิส มะห์มูด
ยูนิส มะห์มูด เคาะลัฟ (يونس محمود خلف, เกิด 3 กุมภาพันธ์ 1983 ที่จังหวัดคีร์คูก ประเทศอิรัก) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิรัก ตำแหน่งกองหน้า โดย มะห์มูด ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทีมชาติอิรัก​และเคยถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชั้นนำของทวีปเอเชีย​ โดยเขาเป็นเจ้าของสถิติลงสนามให้กับทีมชาติมากที่สุดเป็นอันดับ 1 มาจนถึงปัจจุบัน และเคยเป็นกัปตันทีมชาติอิรักมายาวนานกว่า 10 ปี นอกจากนี้เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย​และเป็นนักฟุตบอลจากทวีปเอเชียเพียงไม่กี่คนที่ได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลฟีฟ่าบาลงดอร์ ในปี 2007 โดยเขาได้รับการโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมลำดับที่ 29 ของโลกในปีดังกล่าว
ยูนิส มะห์มูด เริ่มมีชื่อเสียงในวงการฟุตบอลระดับชาติจากการเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมชาติอิรัก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ ซึ่งทีมชาติอิรักสามารถคว้าอันดับสี่มาครองได้อย่างเหนือความคาดหมาย โดยเขาสามารถยิงประตูในกีฬาโอลิมปิกได้ 1 ลูก จากรอบแบ่งกลุ่มที่เอาชนะทีมชาติโปรตุเกส รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีไป 4–2 และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลเยาวชนยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปเอเชีย ประจำปี 2004
ต่อมาในปี 2006 มะห์มูดพาทีมชาติอิรักรุ่นอายุไม่เกิน 23 คว้าเหรียญเงินได้ในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ และได้ก้าวขึ้นมาเป็นกัปตันของทีมชาติอิรักชุดใหญ่ที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์คว้าแชมป์ฟุตบอลเอเชียนคัพ 2007 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพร่วมกับมาเลเซีย, อินโดนีเซีย และเวียดนาม ซึ่งนับเป็นการได้แชมป์รายการใหญ่ที่สุดของทวีปเอเชียครั้งแรกและครั้งเดียวของสมาคมฟุตบอลอิรัก โดยในทัวร์นาเมนต์ดังกล่าวนอกจาก ยูนิส มะห์มูด จะคว้ารางวัลผู้ทำประตูสูงสุดร่วมกับนาโอฮิโระ ทากาฮาระ จากทีมชาติญี่ปุ่นและยาซิร อัลเกาะห์ฏอนี จากทีมชาติซาอุดีอาระเบียแล้ว เขายังได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำรายการไปครองอีกด้วย
ถึงแม้ในปี 2010 มะห์มูด ต้องพลาดโอกาสในการลงเล่นในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน เพราะสมาคมฟุตบอลอิรักถูกฟีฟ่าลงโทษ จากการปล่อยให้การเมืองในประเทศเข้ามาแทรกแซงการทำงานของสมาคม ทำให้ต้องถอนทีมออกไป แต่ในปี 2014 เขาก็ได้รับโอกาสลงเล่นในกีฬาเอเชียนเกมส์อีกครั้งในกีฬาเอเชียนเกมส์ 2014 ที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยลงเล่นในโควตาผู้เล่นที่อายุเกิน 23 ปี และสามารถคว้าเหรียญทองแดงได้สำเร็จ โดยในนัดชิงอันดับ 3 เขาเป็นผู้โหม่งประตูชัยให้ทีมชาติอิรักชนะทีมชาติไทย 1–0
ในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ 2015 ที่ประเทศออสเตรเลีย ยูนิส มะห์มูด ยิงประตูได้ในนัดที่ชนะทีมชาติปาเลสไตน์ 2–0 ทำให้เขากลายเป็นนักฟุตบอลคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่สามารถยิงประตูได้ในการแข่งขันเอเชียนคัพ​ ถึง 4 สมัยติดต่อกัน (2004,2007,2011,2015)
การเล่นฟุตบอลระดับสโมสร
ยูนิส มะห์มูด เริ่มต้นจากการเล่นกีฬาบาสเกตบอล ในตำแหน่งชูตติงการ์ด​ จากนั้นเขาหันไปเล่นกีฬาฟุตบอลแทน โดยเขาได้เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเล็กๆในคีร์คูก​อย่าง อัดดิบส์ ซึ่งอยู่ในดิวิชัน 4 และไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากนัก หลังจากนั้นเขาย้ายไปเป็นนักเตะระดับเยาวชนของทีมประจำเมืองคีร์คูกอย่าง สโมสรฟุตบอลคีร์คูก ที่ลงเล่นในลีกอิรักดิวิชัน 1 และถูกค้นพบโดยแมวมองของสโมสรกีฬาอัฏเฏาะละบะฮ์ ทีมใหญ่ประจำอิรักพรีเมียร์ลีกที่ต้องการตัวเขาไปร่วมทีม
อัฏเฏาะละบะฮ์
หลังจากที่มะห์มูด ตกลงย้ายมาเล่นให้สโมสรอัฏเฏาะละบะฮ์ ทีมดังแห่งกรุงแบกแดด เขาก็ได้พัฒนาฝีเท้าขึ้นมาอีกระดับ โดยเขาได้เล่นเคียงข้างกับผู้เล่นทีมชาติอิรักชื่อดังในทีมอย่างอับดุลวะฮาบ อะบู อัลฮาอิล และดาวรุ่งของทีมในขณะนั้นอย่างบัซซิม อับบาส ที่ต่อมากลายเป็นนักเตะคนสำคัญของทีมชาติอิรักอีกคนหนึ่ง
มะมูดห์ทำผลงานในฤดูกาลแรกกับทีมอย่างยอดเยี่ยมและพาทีมคว้าดับเบิลแชมป์ได้สำเร็จ โดยสามารถคว้าแชมป์อิรักพรีเมียร์ลีกประจำฤดูกาล 2001–2002 พร้อมกับคว้าแชมป์อิรักเอฟเอคัพได้ในปีเดียวกัน
หลังจากนั้นได้เกิดเหตุการณ์การบุกครองอิรัก​ โดยสหรัฐอเมริกา​และสหราชอาณาจักร​ เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน​ ทำให้การแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศอิรักต้องหยุดลง และเขาต้องเดินทางออกนอกประเทศไปที่กรุงอาบูดาบี ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เพื่อไปเล่นฟุตบอลกับสโมสร อัลวะห์ดะฮ์ ด้วยสัญญายืมตัว
อัลวะห์ดะฮ์
เนื่องจากเกิดสงครามอิรักและการก่อความไม่สงบในประเทศ รวมถึงการสู้รบระหว่างกลุ่มอิรักนิกายซุนนีย์​และชีอะฮ์​หลายกลุ่ม ทำให้ใน​ฤดูกาล 2003–2004 ยูนิส มะห์มูด ต้องเดินทางออกนอกประเทศอิรักมาที่อาบูดาบี​, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์​ เพื่อเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรอัลวะห์ดะฮ์ ในยูเออีโปร-ลีก​ ด้วยสัญญายืมตัว โดยถึงแม้ว่า มะห์มูด จะสามารถทำประตูได้ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2004 ​ในรอบแบ่งกลุ่ม แต่เขากลับประสบปัญหาความขัดแย้งและการโต้เถียงกับ ไรนุส อิสราเอล ผู้จัดการทีมในขณะนั้นจนทำให้เขาไม่ถูกส่งลงเล่นอีกเลย
อย่างไรก็ตามแม้จะประสบสถานการณ์ที่ยากลำบากในการเล่นให้สโมสรแต่จากผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขาในทีมชาติอิรักชุดอายุไม่เกิน 23 ปี ที่สามารถคว้าอันดับสี่ได้ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ ทำให้เขาถูกเสนอชื่อเพื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลระดับเยาวชนยอดเยี่ยมของทวีปเอเชียประจำปี 2004 ร่วมกับผู้เล่นอย่างเคซุเกะ ฮนดะ, พัก จู-ย็อง, ยาวัด เนคูนาม และพัก จี-ซ็อง
อัลคูร
หลังจากหมดสัญญายืมตัว มะห์มูดย้ายไปเล่นฟุตบอลในประเทศกาตาร์​ให้กับ​สโมสรฟุตบอลอัลคูรในกาตาร์สตาร์สลีก และสามารถสร้างสถิติใหม่ในลีกกาตาร์ได้ในฤดูกาล 2004–2005 โดยในเกมส์ที่สโมสรอัลคูร ถล่มสโมสรอัชชะมาลไปถึง 8–0 เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2005 ยูนิส มะห์มูด ยิงประตูในเกมดังกล่าวถึง 6 ประตู จึงทำให้เขาเป็นผู้เล่นคนแรกที่สามารถทำดับเบิลแฮตทริกได้ในลีกสูงสุดของประเทศกาตาร์ และสร้างสถิติยิงประตูได้เร็วที่สุดในเกมส์ลีกหลังจากการแข่งขันเริ่มไปได้เพียง 30 วินาที ในเกมส์ดังกล่าวนอกจากเขาทำดับเบิลแฮตทริกและสร้างสถิติยิงเร็วที่สุดแล้ว เขายังเป็นคนส่งให้เพื่อนยิงประตูได้อีก 2 ประตูอีกด้วย หลังจบฤดูกาลเขาพาสโมสรคว้าอันดับ 3 ในลีก และชนะเลิศฟุตบอลถ้วยพระราชทานมกุฏราชกุมารแห่งกาตาร์ (Qatar Crown Prince Cup) โดยนับเป็นการคว้าแชมป์รายการนี้ได้เป็นครั้งแรกของสโมสร
อัลฆ็อรรอฟะฮ์
ปี 2006 เขาย้ายไปเล่นให้ทีมใหญ่ประจำกรุงโดฮาอย่างอัลฆ็อรรอฟะฮ์ โดยในฤดูกาล 2006–2007 ฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร ก็สามารถยิงประตูอย่างถล่มทลายคว้ารางวัลผู้ทำประตูสูงสุดในกาตาร์สตาร์ลีก ที่จำนวน 19 ประตู และพาสโมสรคว้าตำแหน่งรองแชมป์เมื่อจบฤดูกาล รวมทั้งได้รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำปีของสโมสร ทั้งผลงานที่ยอดเยี่ยมในระดับสโมสรและในระดับทีมชาติที่สามารถคว้าแชมป์เอเชียนคัพ 2007 ได้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของทวีปเอเชีย ประจำปี 2007 ร่วมกับยาซิร อัลเกาะห์ฏอนี และนะชาต อักร็อม และคว้าอันดับ 2 ไปครอง ในฤดูกาล 2007–2008 มะห์มูดยิงในลีกไป 16 ประตู พาสโมสรคว้าแชมป์กาตาร์สตาร์ลีกได้สำเร็จ โดยเป็นการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดเป็นครั้งแรกของยูนิส มะห์มูดพร้อมกันนี้สโมสรยังได้ตำแหน่งรองแชมป์ในฟุตบอลชิงถ้วยเอมีร์แห่งกาตาร์ และได้สิทธิแข่งขันในรายการเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก ในปี 2009
ในเดือนพฤศจิกายน 2008 มะห์มูดย้ายไปเล่นให้สโมสรกีฬาอัลอะรอบี ซึ่งเป็นทีมร่วมกรุงโดฮาของสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ เป็นการชั่วคราวด้วยสัญญายืมตัวในช่วงสั้น ๆ เป็นระยะเวลา 2 เดือน เนื่องจากสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ ต้นสังกัดของเขามีผู้เล่นต่างชาติเกินโควตาที่กำหนด
หลังหมดสัญญายืมตัว และ เฟร์นังเดา อดีตนักเตะทีมชาติบราซิลย้ายออกจากทีมไป ทำให้มีโควตาผู้เล่นต่างชาติในทีมว่าง ในเดือนมกราคม 2009 เขาจึงได้กลับมาเล่นให้อัลเฆาะรอฟะฮ์อีกครั้ง แม้จะเคยตกเป็นที่สนใจจากทีมอาแอ็ส มอนาโก ในลีกเอิง ฝรั่งเศส และทีมอื่น ๆ ในยุโรปตลอดช่วงที่ผ่านมา แต่เขาก็ยังเล่นให้สโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ต่อไป
การแข่งขันเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก 2009 สโมสรตกรอบแรกและทำผลงานได้ไม่ดีนัก แต่ช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2008–2009 เขาก็มีส่วนช่วยให้สโมสรป้องกันแชมป์ลีกได้สำเร็จ โดยเป็นแชมป์ลีกกาตาร์สมัยที่ 2 ของตัวเขาเอง
ต่อมาในฤดูกาล 2010–2011 สโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์เสียตำแหน่งแชมป์ลีกให้สโมสรเลคห์วิยา โดยได้ตำแหน่งรองแชมป์เมื่อจบฤดูกาล อย่างไรก็ตามยูนิส มะห์มูด ยังคงคว้าตำแหน่งดาวซัลโวกาตาร์สตาร์ลีกไปครองได้อีกสมัยที่ 15 ประตู โดยนับเป็นการคว้ารางวัลดาวซัลโวในลีกสูงสุดของกาตาร์ได้เป็นสมัยที่ 3 ของตัวเขาเอง ก่อนจะหมดสัญญากับสโมสรในเวลาต่อมา
อัลวักเราะฮ์
ฤดูกาล 2011–2012 ยูนิส มะห์มูด ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรอัลวักเราะฮ์แบบไม่มีค่าตัว โดยเขายิงในกาตาร์สตาร์ลีกในฤดูกาลนี้ไป 8 ประตู และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 7
อัลซัด
เดือนกุมภาพันธ์ 2013 มะห์มูด ย้ายมาเล่นให้กับอัลซัดจนจบฤดูกาล 2012–2013 โดยเขาได้เล่นคู่กับกองหน้าระดับโลกอย่างราอุล กอนซาเลซ ที่ย้ายมาจากสโมสรชัลเคอ 04 โดยมะห์มูดยิงในครึ่งฤดูกาลหลังให้อัลซัดไป 2 ประตู และมีส่วนช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์กาตาร์สตาร์ลีกได้ในที่สุด
อัลอะฮ์ลี
มะห์มูด ลงเล่นในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก​ เป็นนัดแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน 2013 ในนัดที่บุกมาชนะสโมสรอันนะฮ์เฎาะฮ์ 5–1 ที่สนามกีฬามุฮัมมัด บิน ฟะฮัด โดยมะห์มูดยิงได้ 2 ประตูในการลงสนามนัดแรกของเขา
ต่อมาในเดือนธันวาคม 2013 ยูนิส มะห์มูด ตัดสินใจยกเลิกสัญญาก่อนสัญญาครบกำหนด 2 สัปดาห์ เนื่องจากปัญหาส่วนตัว โดยมะห์มูดลงสนามในซาอุดีโพรเฟชชันนัลลีก 6 นัด ยิงได้ 3 ประตู
อัรบีล
หลังหมดสัญญากับสโมสรอัลอะฮ์ลี ยูนิส มะห์มูด ที่ไม่ได้เล่นให้กับสโมสรใดมากว่า 1 ปี เซ็นสัญญาย้ายกลับไปเล่นฟุตบอลในบ้านเกิดที่ประเทศอิรัก กับสโมสรกีฬาอัรบีลในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 และมีเงื่อนไขว่าจะลงเล่นให้สโมสรเฉพาะในรายการเอเอฟซีคัพเท่านั้น โดยวันที่ 15 เมษายน 2015 มะห์มูด ลงสนามให้สโมสรเป็นครั้งแรกในการแข่งขันเอเอฟซีคัพ นัดที่พบกับสโมสรเอฟซี อะฮาล จากประเทศเติร์กเมนิสถาน ที่สนามกีฬาซะอูด บิน อับดุลเราะห์มาน ประเทศกาตาร์และเขายิงคนเดียว 2 ประตู แต่สโมสรกลับเป็นฝ่ายแพ้ไป 3–2
ชีวิตส่วนตัว
ยูนิส มะห์มูด เป็นนักฟุตบอลที่มีเชื้อสายมาจากชาวเติร์กที่อาศัยอยู่ในอิรัก และเป็นชาวมุสลิมนิกายซุนนีย์ ในช่วงของการเป็นนักฟุตบอลเขาทำกิจกรรมทางการกุศลมากมาย โดยในฤดูกาล 2006–2007 ที่เขาค้าแข้งอยู่กับสโมสรอัลเฆาะรอฟะฮ์ในกาตาร์สตาร์ลีก เขาได้รับรางวัลผู้ทำประตูสูงสุดประจำฤดูกาล และบริจาคเงินรางวัลที่ได้รับจากสมาคมฟุตบอลกาตาร์​ถึง 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 3.2 ล้านบาท)​ เพื่อสร้างมัสยิดในบ้านเกิดของเขาที่จังหวัดคีร์คูก ประเทศอิรัก และบริจาคเงินเพื่อการกุศลในอิรักอีกเป็นจำนวนมากในโอกาสต่าง ๆ
อำเภอร็อดมาน
ร็อดมาน (ردمان) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 20,150 คน
Pachyneurum
Pachyneurum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ซินเจียง ถึง ไซบีเรีย และมองโกเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ยุทธการที่ปอร็องแบแซ็ง
ยุทธการที่ปอร็องแบแซ็ง ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ปฏิบัติการอูเบอร์รี่ เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 7-8 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ที่ท่าเรือประมงขนาดเล็กทางด้านตะวันตกของ Arromanches ในช่วงการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่บ้านนี้อยู่ระหว่างหาดโอมาฮาไปยังตะวันตกในภาคกองทัพน้อยสหรัฐที่ 5 และหาดโกลด์ไปยังตะวันออกในภาคกองทัพน้อยอังกฤษที่ 30 ด้วยเป้าหมายในช่วงปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ป้อมปราการท่าเรือได้ถูกยึดโดยหน่วยทหารคอมมานโด(ราชนาวิกโยธิน) ที่ 47 ของกองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 4
สนามบินบ้านธิ
สนามบินบ้านธิ (Ban Thi Airport) เป็นสนามบินรองขนาดเล็ก ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน
แนวคิดการพัฒนา
ในปี พ.ศ. 2548 ช่วงรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ได้มีแนวคิดในการพัฒนาเมืองด้านตะวันออกของเมืองเชียงใหม่ เพื่อรองรับการพัฒนาและการขยายเมืองในอนาคต โดยพื้นที่ดังกล่าวครอบคลุมพื้นที่อำเภอสันกำแพง และอำเภอบ้านธิ รวมทั่งมีแนวความคิดในการพัฒนาและยกระดับสนามบินบ้านธิ ให้เป็นท่าอากาศยาน เพื่อรองรับการขยายตัวดังกล่าวด้วย
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล พาทยโกศล จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
สมเด็จพระราชาธิบดีจาฟาร์
สมเด็จพระราชาธิบดีตวนกู จาฟาร์ เป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์ที่ 10 ของมาเลเซีย และเป็นสุลต่านพระองค์ที่ 11 ของรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เป็นพระราชโอรสของสุลต่าน ตวนกู อับดุล ระห์มัน พระราชสมภพวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ที่รัฐเซอลาโงร์ ขึ้นครองราชย์ต่อจาก ยังดีเปอร์ตวน เบซาร์ตวนกู มูวาวีร์ พระเชษฐา พระองค์ได้รับตำแหน่ง ยังดี เปอร์ตวน อากง เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่25 เมษายน พ.ศ. 2542 สวรรคตเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 รวมพระชนมายุได้
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า
ฟุตบอลทีมชาติมาเก๊า (Selecção Macaense de Futebol) เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของเขตบริหารพิเศษมาเก๊า อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลมาเก๊า (Portuguese: Associação de Futebol de Macau) และมีอันดับโลกฟีฟ่าในอันดับท้าย ๆ แม้ว่าทีมชาติจะรู้จักกันในชื่อ มาเก๊า แต่สหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออกจะเรียกชื่อทีมว่า มาเก๊า, จีน
มาเก๊าไม่เคยผ่านรอบคัดเลือกของเอเชียนคัพและฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชียตะวันออก แต่ก็เคยผ่านรอบคัดเลือกของเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 2006 ซึ่งมาเก๊าเสมอหนึ่งนัด และแพ้สองนัด
ทีมชาติมาเก๊าเริ่มแข่งขันในระดับนานาชาติตั้งแต่ก่อนปี ค.ศ. 1999 ซึ่งมาเก๊ายังคงเป็นดินแดนของโปรตุเกส ก่อนที่จะถูกคืนให้จีน ทีมชาติมาเก๊าถูกแยกออกจากทีมชาติจีนด้วยกฎหมายพื้นฐานมาเก๊า ซึ่งอนุญาตให้มาเก๊ามีทีมตัวแทนเป็นของตนเอง สำหรับในมาเก๊านั้น ทีมชาติของตนจะถูกเรียกว่า "ทีมมาเก๊า" (澳門隊) ในขณะที่ทีมชาติจีนจะถูกเรียกว่า "ทีมชาติ" (國家隊)
การถูกสั่งห้ามโดยฟีฟ่า
มาเก๊าเคยถูกสั่งห้ามโดยฟีฟ่า ไม่ให้เข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติเป็นบางครั้ง เนื่องจากอิทธิพลของการเมืองที่แทรกแซงสมาคมฟุตบอล แต่ต่อมา มาเก๊าได้ปรับปรุงตนเอง ทำให้โทษนี้ถูกยกเลิกไป
เอนยา
เอนยา พาทริเชีย นี วรีไนน์ (Eithne Patricia Ní Bhraonáin) หรือเอนยา (Enya) (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2504—ปัจจุบัน) เป็นนักร้อง นักดนตรี และคีตกวีชาวไอร์แลนด์ ผู้ได้รับรางวัลแกรมมี่สี่ครั้ง และเป็นศิลปินเดี่ยวที่มียอดจำหน่ายผลงานเป็นอันดับสูงสุดของไอร์แลนด์ ดนตรีของเอนยาได้รับอิทธิพลจากดนตรีเคลติก และมักจัดเป็นดนตรีนิวเอจ เอนยาร่วมงานกับ นิกกี และโรมา ไรอัน มาอย่างยาวนาน โดยเอนยาเป็นผู้ร้องและเล่นดนตรี นิกกีเป็นผู้อำนวยการผลิต และโรมาเป็นผู้ประพันธ์คำร้อง
คำว่า Enya เป็นการเขียนทับศัพท์ชื่อของเธอในภาษาแกลิก คือ Eithne ตามการออกเสียง โดยมีความหมายว่า แก่นไม้ กับทั้งยังเป็นชื่อนักบุญศาสนาคริสต์ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 อีกด้วย
ประวัติ
เอนยาเกิดที่ Gweedore, County Donegal ในเขตที่พูดภาษาแกลิกของประเทศไอร์แลนด์ เอนยาเป็นลูกคนที่ 5 จากทั้งหมด 9 คนในครอบครัวนักดนตรี พ่อของเธอเป็นหัวหน้าคณะเต้น ในขณะที่แม่เป็นครูสอนดนตรี เอนยาเข้าร่วมวงดนตรีพื้นบ้าน Clannad ซึ่งพี่น้องและญาติของเธอเป็นสมาชิกในปีพ.ศ. 2523 แต่ออกจากวงในอีกสองปีถัดมาเพื่อเริ่มต้นเป็นศิลปินเดี่ยว เอนยาไปเช่าห้องในบ้านของนิกกี ไรอัน อดีตผู้จัดการของ Clannad ซึ่งทำให้เอนยาได้ร่วมงานกับโรมา ไรอัน นักแต่งเนื้อเพลง ภรรยาของนิกกี อาชีพศิลปินเดี่ยวของเอนยาเริ่มต้นกับการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง เดอะฟร็อกพรินซ์ (เจ้าชายกบ) ของเดวิด พุตแนมในปีพ.ศ. 2528 ผลงานต่อมาของเอนยาคือการประพันธ์ดนตรีประกอบซีรีส์ เดอะเคลต์ส ของบีบีซีในปีพ.ศ. 2530 ซึ่งดนตรีจากโครงการนี้ได้รับการวางจำหน่ายในอัลบั้ม Enya ในปีเดียวกันโดยแอตแลนติกเรคอร์ดส ผลงานนี้ทำให้เอนยาได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินของวอร์เนอร์มิวสิก สหราชอาณาจักร เอนยาประสบความสำเร็จสูงจากอัลบั้ม Watermark ในปีพ.ศ. 2531 โดยซิงเกิล The Orinoco Flow (ชื่อเพลงมาจากแม่น้ำโอรีโนโก ในเวเนซุเอลา) ขึ้นเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร
ในปีพ.ศ. 2534 อัลบั้มถัดมาของเอนยาคือ Shepherd Moons อัลบั้มขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางขาย และอัลบั้มนี้ชนะรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบั้มนิวเอจยอดเยี่ยมในปีพ.ศ. 2536 เพลงของเอนยาหลายเพลงจากสามอัลบั้มถูกนำไปประกอบภาพยนตร์ เช่น L.A. Story Toys Green Card และ Far and Away ในปีพ.ศ. 2535 อัลบั้ม Enya ถูกนำมาทำใหม่และวางจำหน่ายในชื่อ The Celts (อัลบั้ม เอนยาชนะรางวัลแกรมมี่สาขาเดิมอีกครั้งในปีพ.ศ. 2539 กับอัลบั้ม The Memory of Trees ปีพ.ศ. 2540 เอนยาออกอัลบั้มรวมผลงานยอดนิยมในชื่อ Paint the Sky with Stars ซึ่งมีเพลงใหม่อยู่ด้วยสองเพลง เอนยาปฏิเสธข้อเสนอที่จะประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องไททานิกของเจมส์ คาเมรอน มีข้อสังเกตถึงความคล้ายคลึงของดนตรีประกอบภาพยนตร์ไททานิกกับเพลงของเอนยา โดยเฉพาะเพลง Book of Days ซึ่งใช้ประกอบภาพยนตร์ Far and Away
อัลบั้มถัดมาของเอนยาใช้เวลาถึงห้าปีหลังจาก Shepherd Moons ในปีพ.ศ. 2543 อัลบั้ม A Day Without Rain ซึ่งชนะรางวัลแกรมมี่อีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์โจมตีวันที่ 11 กันยายน เพลง Only Time ของเอนยาถูกนำมาประกอบสื่อเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้จำนวนมาก อัลบั้ม Amarantine ชนะรางวัลแกรมมี่อีกครั้งในปีพ.ศ. 2549
เอนยาทำงานร่วมกับนิกกีและโรมา ไรอันมาอย่างยาวนาน นิกกีเป็นผู้ผลิต ผู้จัดการ และร่วมเรียบเรียงกับเอนยา โรมาเป็นผู้แต่งเนื้อเพลงของเอนยา เสียงในเพลงของเอนยามีลักษณะเฉพาะตัว โดยใช้การอัดเสียงทับเป็นชั้นๆ มีเสียงหลายชนิดเช่นเปียโน ซินธิไซเซอร์ ฮาร์ป ไวโอลิน รวมถึงเสียงของเอนยาเอง มีการใช้เสียงสะท้อน และบางเพลงมีเอฟเฟกต์ของเสียงเอนยานับร้อยเป็นคอรัสด้วย เนื้อเพลงที่เอนยาร้องมีหลายภาษา เช่น ภาษาอังกฤษ แกลิก ละติน รวมถึงภาษาลอกเซียน (Loxian) ซึ่งประดิษฐ์โดยโรมา ไรอัน ใช้ในอัลบั้ม Amarantine
รางวัล
เอนยาได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบั้มนิวเอจยอดเยี่ยมสี่ครั้ง
สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์
สมเกียรติทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ ร่วมกับ รัดเกล้า อามระดิษ, โจอี้ บอย, ธนชัย อุชชิน, นภ พรชำนิ และ ไทรอัมส์คิงดอม ได้ทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ให้กับ โซนี่/บีเอ็มจี จากนั้นก็หันกลับไปหา Katch นิตยสารวัยรุ่นที่เขาก่อตั้งสมัยทำค่าย โดโจซิตี้ ในเบเกอรี่ แต่แคทช์ก็ปิดตัวลงไป หลังทำได้เพียง 2 เล่ม ต่อมาเป็นผู้รับผิดชอบส่วนโปรดักชั่นของค่ายเพลนตี้มิวสิค (Plenty Music) โดยมีพี่สาวของเขาเองเป็นผู้บริหารค่าย
ในปี พ.ศ. 2558 มีซิงเกิ้ล "ฉันรักเธออยู่ (เหมือนเดิมทุกอย่าง)" และต่อมามีคอนเสิร์ต Z-MYX LIVE! Vol.1 with Triumph Kingdom และ Yokee Playboy
เตมู ปุกกี
เตมู เอย์โน อันเตโร ปุกกี (Teemu Eino Antero Pukki) เป็นนักฟุตบอลชาวฟินแลนด์ ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับนอริชซิตีในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติฟินแลนด์ เขาเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรเคทีพี และย้ายไปเซบิยาในปี 2008 ซึ่งเขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเพียงนัดเดียว ต่อมาเขาย้ายไปเล่นให้กับสโมสรโฮยีโก ในประเทศบ้านเกิดของเขา ต่อมาเขาก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับชัลเคอ 04, เซลติก และเปรินปือ ต่อมาในปี 2018 เขาเซ็นสัญญากับนอริชซิตี และได้รับเลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยมของอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2018–19 ปุกกีลงเล่นให้กับทีมชาตินัดแรกในปี 2009
ฤดูกาล 2018–19
วันที่ 30 มิถุนายน 2018 ปุกกีได้ย้ายไปร่วมทีมนอริชซิตีในแชมเปียนชิปแบบไม่มีค่าตัว เขาเซ็นสัญญาสามปี ต่อมาในวันที่ 4 สิงหาคม ปุกกีได้ลงเล่นตัวจริงนัดแรกในลีก โดยเขาได้ลงเล่นครบ 90 นาที ในนัดที่นอริชเสมอกับเบอร์มิงแฮมซิตี 2–2 และในสัปดาห์ถัดมา เขาทำประตูในนามสโมสร ในนัดที่นอริชพ่ายแพ้เวสต์บรอมมิชอัลเบียน คาบ้าน 3–4
ในช่วงเดือนมกราคม–กุมภาพันธ์ 2019 ปุกกีทำประตูหกนัดติดต่อกัน โดยในช่วงนั้น เขายิงได้ 8 ประตู ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวฟินแลนด์ที่ยิงประตูในแชมเปียนชิปหนึ่งฤดูกาลมากที่สุด ทำลายสถิติเดิมของ เชฟกี กูกี ผู้เล่นจากอิปสวิชทาวน์ ในฤดูกาล 2004–05
ในเดือนเมษายน 2019 ปุกกีติดทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของอีเอฟแอลแชมเปียนชิป นอกจากนี้ ยังได้รับรางวัลผู้เล่นแห่งฤดูกาลของนอริชซิตี และถ้วยรางวัลอนุสรณ์ แบรี บัตเลอร์
ฤดูกาล 2019–20
วันที่ 3 กรกฎาคม 2019 ปุกกีได้ขยายสัญญากับสโมสรไปอีกสามปี ต่อมาในวันที่ 9 สิงหาคม นัดเปิดฤดูกาล 2019–20 ปุกกีทำประตูแรกในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่นอริชบุกไปแพ้ลิเวอร์พูลที่แอนฟีลด์ 4–1 แปดวันถัดมา เขาทำแฮตทริกใส่นิวคาสเซิลยูไนเต็ด โดยนี่ถือเป็นแฮตทริกแรกของนอริช นับตั้งแต่ที่ อีฟาน อีโกกู เคยทำใส่เอฟเวอร์ตัน เมื่อเดือนกันยายน 1993 ต่อมา ปุกกีได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมในพรีเมียร์ลีก ประจำเดือนสิงหาคม
ทีมชาติ
ในยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ฟินแลนด์ได้เลื่อนชั้นจากลีกซี โดยปุกกียิงนัดละลูกในสามนัดแรกที่ฟินแลนด์ลงแข่ง ได้แก่ นัดที่พบกับฮังการีในบ้าน และนัดที่พบกับเอสโตเนียทั้งเหย้าและเยือน
สโมสร
HJK
เซลติก
Brøndby IF
นอริชซิตี
คากูเระคิริชิตัง
คากูเระคิริชิตัง (隠れキリシタン) เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่ที่ใช้อ้างอิงถึงชาวญี่ปุ่นที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอย่างลับ ๆ หลังเกิดเหตุการณ์กบฏชิมาบาระในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1630 ที่เวลาต่อมาความเชื่อของพวกเขาได้พัฒนาต่างออกไปจากเดิมโดยมีการผสานความเชื่อนอกศาสนาเข้ามาเนื่องจากขาดการติดต่อกับโลกภายนอก โดยพวกเขาจะสักการะหรือสวดมนต์อย่างเปิดเผยหน้าแท่นบูชาของศาสนาพุทธและลัทธิชินโต รวมทั้งตั้งแท่นบูชาของพุทธและชินโตไว้ในบ้าน แต่พวกเขาลักลอบสวดมนต์ที่แท่นบูชาแบบคริสต์ในห้องลับ เรียกว่า นันโดะ และรวมกันอธิษฐานหรือทำพิธีกรรมอื่นในยามวิกาล
ปัจจุบันผู้สืบเชื้อสายคากูเระคิริชิตังได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกตามครรลองที่ควรจะเป็น แต่มีคากูเระคิริชิตังบางส่วนยังยึดถือแนวทางการปฏิบัติที่สืบทอดตามอย่างบรรพบุรุษต่อซึ่งถูกเรียกว่า ฮานาเระคิริชิตัง (離れキリシタン (Hanare Kirishitan)) หรือ "คริสตังแปลกแยก" ปัจจุบันเหลืออยู่ในแถบหมู่เกาะโกโต จังหวัดนางาซากิ
ประวัติตอนต้น
ประเทศญี่ปุ่นได้รับการเผยแผ่ศาสนาจากชาวสเปนและโปรตุเกส ที่มีการติดต่อค้าขายกันมายาวนานตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฟรันซิสโก คาเบียร์ได้เข้าไปเผยแผ่ศาสนาในปี ค.ศ. 1549 มีชาวญี่ปุ่นรับเชื่อถึง 200 คน และหลังจากนั้นเกือบหนึ่งศตวรรษชาวคริสต์ในญี่ปุ่นก็ทวีจำนวนขึ้นถึง 300,000 คน พ่อค้าต่างชาติล้วนมีสัมพันธ์อันดีกับหมอสอนศาสนา สร้างความไม่พอใจแก่เหล่าชนชั้นปกครองญี่ปุ่น ต่อมาไดเมียวและทหารอาสาหลายคนที่เข้ารีตศาสนาคริสต์ กระทำการข่มเหงรังแกผู้ที่นับถือศาสนาพุทธและลัทธิชินโต ด้วยการข่มเหงกดดันให้นักบวชออกจากวัด บังคับสึกพระแต่งงาน บังคับให้เปลี่ยนศาสนา ลอบสังหารพระ หรือแม้แต่การเผาทำลายวัด โดยนักบวชคณะเยสุอิตมีส่วนร่วมด้วย
ต่อมามัตสึกูระ มัตสึอิเอะ (松倉勝家) ไดเมียวแคว้นชิมาบาระ มีการเรียกเก็บภาษีในราคาสูงกับบุคคลที่นับถือศาสนาคริสต์ และทำการข่มเหงคริสต์ศาสนิกชน เมื่อรวมกับปัญหาขาดแคลนอาหาร จึงก่อให้เกิดกบฏชิมาบาระขึ้น ซึ่งเดิมเป็บกบฏของชาวนา แต่ต่อมาคริสต์ศาสนิกชนเข้าร่วมก่อกบฏด้วยจนทำให้เหตุบานปลาย ที่สุดหลังกบฏถูกปราบปราม โทกูงาวะ อิเอยาซุ (徳川家康) ซึ่งเป็นโชกุนจึงสั่งห้ามนับถือศาสนาคริสต์ตั้งแต่นั้น มีการขับไล่หมอสอนศาสนาออกจากประเทศในศตวรรษที่ 17 ส่วนคริสตชนที่ไม่ยอมเปลี่ยนศาสนาก็หลบหนีออกนอกประเทศ ส่วนที่ยังอยู่ก็ถูกบังคับให้ละทิ้งศาสนา บ้างก็ถูกเผาทั้งเป็น บ้างก็ถูกตรึงกางเขน รีดนาทาเร้น หรือลงโทษอย่างทารุณต่าง ๆ นานา ซึ่งศาสนิกชนที่ยอมตายนี้อาจมีตั้งแต่หลักพันถึงหลักแสนคน และทำให้มิชชันนารีไม่ได้เข้าไปเผยแผ่ศาสนาในญี่ปุ่นยาวนานถึง 200 ปี
การผสานความเชื่อ
ชาวคริสต์ที่ยังหลงเหลือในญี่ปุ่นถูกเรียกว่า "คริสตังใต้ดิน" เพราะชนกลุ่มนี้ยังคงนับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยจะปฏิบัติศาสนกิจอยู่ในห้องลับภายในบ้านของตนเอง พร้อมกับอำพรางหรือแสร้งว่านับถือศาสนาพุทธหรือชินโต อาศัยอยู่กระจัดกระจายทั่วไปโดยเฉพาะในแถบภาคใต้ พวกเขาต้องเข้าร่วมพิธีเหยียบแผ่นฟูมิเอะ คือแผ่นจำลองรูปพระเยซูหรือแม่พระเพื่อพิสูจน์ศรัทธาว่าไม่ใช่คริสต์ศาสนิกชนเป็นประจำทุกปี รวมทั้งเข้าสู่ระบบดันกะ (檀家制度) ซึ่งสมาชิกในครอบครัวต้องลงทะเบียนขึ้นสังกัดกับวัดพุทธ พวกเขาต้องปฏิบัติตนเป็นพุทธศาสนิกชนไปพร้อม ๆ กับเข้าร่วมพิธีกรรมของลัทธิชินโต
เมื่อเวลาผ่านไป คริสตังลับที่ไม่ได้รับคำสอนจากมิชชันนารีและบาทหลวงมาเป็นระยะเวลายาวนาน จึงเริ่มดัดแปลงประเพณีขึ้นใหม่ในรูปแบบของตนเองจนมีเอกลักษณ์พิเศษ คือการผสมสานประเพณีพุทธ คริสต์ และชินโต เข้าด้วยกัน อย่างเช่น รูปเคารพของบรรดานักบุญในคริสต์ศาสนา ได้ถูกแปลงรูปให้คล้ายคลึงกับพระพุทธรูปและรูปของพระโพธิสัตว์ในพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระแม่มารีย์ที่ถูกพรางให้เหมือนเจ้าแม่กวนอิม เรียกว่า มาริอะคันนง (マリア観音 (Maria-Kannon)) มีการก่อสร้างศาลเจ้าคาเรมัตสึเพื่ออุทิศแก่บาทหลวงโปรตุเกสที่มรณภาพเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาทั้งพุทธ ชินโต และคริสตังลับ พวกเขานำตราสัญลักษณ์รูปคัมภีร์สองเล่มไขว้กันของศาลเจ้ากิอง มาดัดแปลงเป็นสัญลักษณ์ของตนเอง เพราะดูคล้ายกับไม้กางเขน สัญลักษณ์ของศาสนาคริสต์ พิธีกรรมสารภาพบาปหรือกิจกรรมใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับบาทหลวงถูกตัดทิ้งไป นอกจากนี้ยังมีการดัดแปลงคำสวดมนต์ของตนเองให้มีท่วงทำนองคล้ายกับบทสวดมนต์ในศาสนาพุทธ เรียกว่า โอราโช (おらしょ, มาจากคำละติน Oratio) ซึ่งยังคงรักษารูปคำเดิมที่ยังไม่แปลจากภาษาละติน ภาษาโปรตุเกส ภาษาสเปน ปะปนกับคำญี่ปุ่น ข้อความในคัมภีร์ไบเบิลถูกถ่ายทอดในลักษณะของมุขปาฐะเนื่องจากหวาดเกรงว่าทางการจะริบพระคัมภีร์ฉบับตีพิมพ์ไปเสีย การดำรงอยู่ของชุมชนชาวคริสต์ต้องขึ้นอยู่กับผู้นำที่เป็นที่พึงพาได้ เนื่องจากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 นั้นมีการกวาดล้างนักบวชคาทอลิกอย่างกว้างขวาง คริสตังลับบนเกาะอิตสึกิสามารถสวดหรือขับร้องได้เต็มที่ ขณะที่คริสตังลับในซาโตเมะทำได้เพียงอธิษฐานอย่างเงียบ ๆ เพราะเกรงจะถูกจับได้ว่าเป็นคริสต์ อย่างเช่นบทสวดวันทามารีย์จะมีความแตกต่างจากภาษาละตินดังนี้
คริสตังลับจะมีการผสมผสานความเชื่อของพุทธและชินโตเข้ากับคริสต์มากขึ้น ในกรณีชาวคริสตังในซากิตสึจะนับถือเทพไดโกกูเต็ง (大黒天) หรือเอบิซุ (恵比須) เพราะคล้องกับคำว่า Deus ซึ่งแปลว่าพระเป็นเจ้า เพื่อขอให้จับปลาได้มาก ๆ พวกเขาบูชาลวดลายบนหอยนางรมและหอยอื่น ๆ เพราะมีลวดลายเหมือนพระแม่มารีย์ มีพิธีการถวายเนื้อปลาบนแท่นบูชาตามธรรมเนียมพุทธ และเมื่อไปศาลเจ้าชินโต ก็จะสวดภาวนาด้วยบท อาเม็งริยูซุ (あんめんりゆす, มาจาก Amen Deus หรือ Jesus) ในเรือนของคริสตังลับจะมีแท่นบูชาแบบพุทธและชินโต และจะมีห้องลับ เรียกว่า นันโดะ (納戸) สำหรับเก็บศาสนวัตถุที่เรียกว่า นันโดกามิ (納戸神) เพื่อเก็บศาสนวัตถุที่ศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนาและดำเนินพิธีกรรมทางศาสนาอย่างลับ
ชาวคริสตังลับปรากฏอีกครั้งเมื่อเบอร์นาร์ด เพอตีฌ็อง (Bernard Petitjean) นักบวชคาทอลิกชาวฝรั่งเศส ได้ทำการก่อสร้างโบสถ์โออูระในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1865 ชาวคริสต์บางส่วนได้ออกมาปฏิบัติศาสนกิจอย่างเปิดเผย และหลังปี ค.ศ. 1873 ซึ่งเป็นยุคฟื้นฟูเมจิได้ให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา คริสตังลับถูกเรียกว่า "มูกาชิคิริชิตัง" (昔キリシタン (Mukashi Kirishitan)) หรือ "คริสตังโบราณ" ซึ่งไม่เรียกเพียงแต่ชาวคริสต์พื้นเมืองแถบคีวชูเท่านั้น หากแต่รวมชาวคริสต์ชนบทจากภูมิภาคอื่น ๆ ในญี่ปุ่นด้วย
ชาวคริสต์ส่วนใหญ่ยอมรับแนวทางการปฏิบัติคริสต์ศาสนาแบบใหม่เหล่านี้เลิกหลบซ่อนตัวหลังจากที่ได้รับเสรีภาพในการนับถือศาสนา และได้เข้าร่วมกับศาสนจักรคาทอลิก หลังประกาศว่าแนวทางเดิมที่ตนนับถือมานั้นไม่ใช่แนวทางดั้งเดิมที่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามยังคงมีชาวคริสต์บางส่วนที่ตัดสินใจไม่เข้าร่วมกับศาสนจักรคาทอลิก คนกลุ่มหลังนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "ฮานาเระคิริชิตัง" (離れキリシタン (Hanare Kirishitan)) หรือ "คริสตังแปลกแยก" ซึ่งปัจจุบันศาสนิกชนแปลกแยกนี้ พบที่ย่านอูรากามิในเมืองนางาซากิ และหมู่เกาะโกโต โดยให้เหตุผลว่าต้องการรักษาศาสนาดั้งเดิมของบรรพชนไว้ แต่เพราะการปฏิบัติศาสนกิจและพิธีกรรมทางศาสนาที่ยุ่งยาก คริสตังลับบางส่วนก็เปลี่ยนไปนับถือศาสนาพุทธหรือชินโตแทน
ฮานาเระคิริชิตังในปัจจุบัน
ตามธรรมเนียมของฮานาเระคิริชิตัง เด็กผู้ชายจะเรียนรู้การสวดภาวนาและการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาจากครอบครัว โดยมีลักษณะสืบทอดศาสนาแบบพระสงฆ์ศาสนาพุทธของญี่ปุ่นคือเป็นแบบปุโรหิต แต่ละบ้านจะมีการสวดไม่เหมือนกันซึ่งส่วนใหญ่ไม่ได้มาตรฐานบทสวดทั่วไปเลย และนักบวชขาดความรู้ด้านบทสวดเช่น พระบิดา (Our Father), วันทามารีย์ (Hail Mary), วันทาพระราชินี (the Salve Regina) และบทสวดพื้นฐานอื่น ๆ รวมทั้งไม่เข้าใจบทสวดที่พวกเขาท่องกันมาเลยแม้แต่น้อยและไม่มีทีท่าว่าจะสนใจด้วย โดยพวกเขาสนใจด้านจิตวิญญาณมากกว่าประวัติศาสตร์หรือเทววิทยา พวกเขาจะเก็บเหรียญหรือภาพแขวนรูปนักบุญไว้ในตู้และจะนำออกมาเฉพาะในวันพิเศษ พิธีกรรมสารภาพบาปหรือกิจกรรมอื่น ๆ ที่กระทำโดยบาทหลวงจะขาดหายไป แล้วแทนที่ด้วยการบูชาบรรพบุรุษตามธรรมเนียมพุทธ และพิธีกรรมทำให้บริสุทธิ์แบบชินโต หากทายาทของพวกเขาเติบโตขึ้นอาจไม่สนใจ หรือย้ายออกจากแหล่งเดิมจนหมด กอปรกับอัตราการเกิดต่ำของญี่ปุ่น ทำให้ฮานาเระคิริชิตังลดจำนวนลงและขาดคนรับช่วงต่อ
คริสตัล วีลัน (Christal Whelan) นักมานุษยวิทยาได้พบกลุ่มฮานาเระคิริชิตังในหมู่เกาะโกโต ซึ่งศาสนิกชนเหล่านี้สืบเชื้อสายมาจากคากูเระคิริชิตังที่ลี้ภัยมาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้ ปัจจุบันในหมู่เกาะนี้เหลือนักบวชเพียงสองคนซึ่งทั้งสองมีอายุกว่า 90 ปีและไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ต่อกัน ขณะที่สัตบุรุษส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุและไม่มีนักบวชสืบทอดพระศาสนาแนวทางนี้อีก ปัจจุบันประชากรบนเกาะอิกิตสึกิมีอยู่ 7,000 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และมีประชากรลดลงเรื่อย ๆ ชิเงโอะ นากาโซโนะ ภัณฑารักษ์บนเกาะอิกิตสึกิระบุว่าคนที่ยังเป็นคากูเระคิริชิตังมีอยู่ 500 คน จากทั้งหมดหกกลุ่มบนเกาะ ซึ่งมีศาสนิกชนราว 2,000 คน จากทั้ง 20 กลุ่ม เมื่อสองทศวรรษก่อนหน้านี้ โดยมากพวกเขากระทำพิธีกรรมแบบส่วนตัว ไม่ค่อยรวมกลุ่มกันอย่างเก่าก่อน
คัมภีร์ทางศาสนา
คากูเระคิริชิตังมีคัมภีร์ทางศาสนา เรียกว่า เท็งจิฮาจิเมะโนะโคโตะ (天地始之事, "จุดเริ่มต้นของสวรรค์และโลก") ที่ใช้เล่าเรื่องราวความเป็นมาตามเทววิทยาศาสนาคริสต์ของกลุ่มคริสตังลับ มีการแปลลงหนังสือ The Beginning of Heaven and Earth: The Sacred Book of Japan’s Hidden Christians ("จุดเริ่มต้นของสวรรค์และโลก : คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของคริสตังลับญี่ปุ่น") โดยคริสตัล วีลัน (Christal Whelan) นักมานุษยวิทยา โดยแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็น 15 บท ตั้งแต่การสร้างโลก เรื่องของอาดัมและเอวา เรื่องน้ำท่วมโลก ชีวิตของนางมารีย์พรหมจารีย์ การประสูติของพระเยซู การสิ้นพระชนม์ของพระเยซู และวันสิ้นโลก ส่วนบทที่ 15 นั้นมีเนื้อหาที่แปลกประหลาดผิดไปจากเรื่องก่อนหน้า แต่กลับถูกรวบรวมไว้ในคัมภีร์นี้ด้วย อย่างไรก็ตามเนื้อหาใน เท็งจิฮาจิเมะโนะโคโตะ มีลักษณะเป็นอไญยนิยม แลดูเป็นนิทานปรัมปราที่สุด ทั้งยังแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากศาสนาพุทธที่ปรากฏอยู่เป็นอันมาก