cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การโจมตีเคมีที่ดูมา
เหตุโจมตี
สหภาพการบริบาลการแพทย์และองค์การบรรเทาสาธารณภัย (Union of Medical Care and Relief Organizations) องค์การมนุษยธรรมซึ่งเฝ้าสังเกตบริการทางการแพทย์ในภูมิภาค ระบุว่ามีผู้เสียชีวิต 70 คนจากการโจมตีดังกล่าว แพทย์สนามรายงานว่าสาเหตุการเสียชีวิตมาจากการสัมผัสแก๊สคลอรีนและซาริน วิดีทัศน์จากที่เกิดเหตุแสดงภาพชาย หญิงและเด็กไร้ชีวิตโดยมีฟองไหลออกจากปาก นอกจากนี้ยังมีรายงานผู้บาเจ็บ สมาคมแพทย์อเมริกันซีเรีย (Syrian American Medical Society, หรือ SAMS) รายงานว่ามีกว่า 500 คนในดูมา "ถูกนำส่งศูนย์แพทย์ท้องถิ่นโดยมีอาการบ่งชี้ถึงการสัมผัสสารเคมี" SAMS ยังกล่าวว่ามีการโจมตีด้วยระเบิดคลอรีนใส่โรงพยาบาลดูมา ทำให้มีผู้เสียชีวิต 6 คน และมีการโจมตีอีกครั้งด้าวย "สารผสม" ใส่อาคารใกล้เคียง กลุ่มฝ่ายค้านซีเรียระบุว่า พยานยังรายงานว่าได้กลิ่นคลอรีนเข้มข้นระหว่างการโจมตีและกล่าวว่าผลปรากฏรุนแรงกว่าการโจมตีลักษณะนี้ครั้งก่อน ๆ นักเคลื่อนไหวฝ่ายค้านซีเรียยังโพสต์วิดีทัศน์ถึงแก๊สอัดความดันสีเหลืองที่ระบุว่าใช้ระหว่างการโจมตี เจ้าหน้าที่แพทย์และผู้เชี่ยวชาญอาศัยอาการและความเร็วที่ผู้ป่วยได้รับผล แนะว่าอาจเป็นการผสมคลอรีนกับแก๊สชนิดอื่นหรือสารออกฤทธิ์ต่อประสาท
ทว่า ศ. Ferrada de Noli ผู้เชี่ยวชาญอาวุธเคมีทางการแพทย์อิสระจากประเทศสวีเดน ชี้ในถ้อยแถลงของเขาทางทวิตเตอร์ในวันที่ 12 เมษายนว่า ภาพที่หมวกขาวเสนอจากจุดเกิดเหตุแสดงหมอกขาว แต่ตามเว็บไซต์ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของสหรัฐ หมอกจากแก๊สคลอรีนจะเป็นสีเขียวเหลือง ส่วนหนังสือพิมพ์โครเนนไซทุงของประเทศรัสเซีย ระบุว่าอาจเป็นกลุ่มก่อการร้ายอิสลามที่ปราชัยเพื่อกระตุ้นให้นาโต้โจมตีรัฐบาลซีเรีย
ภายหลัง
หนึ่งวันหลังเหตุโจมตีเคมี กบฏทั้งหมดที่ควบคุมดูมาตกลงทำข้อตลกงกับรัฐบาลเพื่อยอมยกพื้นที่ดังกล่าว
ช่วงเช้าวันที่ 9 เมษายน 2561 มีการโจมตีทางอากาศต่อฐานทัพอากาศติยัส (Tiyas Military Airbase) โดยมีรายงานผู้เสียชีวิตหลายคน สหรัฐปฏิเสธว่าเป็นผู้เปิดฉากโจมตี และโฆษกอิสลราเอลปฏิเสธให้ความเห็น รัสเซียกล่าวว่าอิสราเอลรับผิดชอบ และว่าเครื่องบินเจ็ตเอฟ-15ไอของอิสราเอลสองลำโจมตีฐานทัพอากาศดังกล่าวจากน่านฟ้าเลบานอน โดยยิงขีปนาวุธ 8 ลูกซึ่งถูกสกัดได้ 5 ลูก
ประเทศรัสเซียและอิหร่านกล่าวว่าการโจมตีที่ดูมาเป็นการโจมตีป้ายสี (false flag attack) วันที่ 10 เมษายน มีข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติประชันกันว่าจะจัดการตอบสนองต่อการโจมตีดังกล่าวอย่างไร สหรัฐ ฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรยับยั้งข้อมติยูเอ็นที่รัสเซียเสนอ รัสเซียยับยั้งข้อมติที่สหรัฐเสนอ ประเทศซีเรียและรัสเซียเชิญองค์การห้ามอาวุธเคมีให้สอบสวนว่ามีการใช้อาวุธเคมีจริงหรือไม่
สงครามเกียรติยศ มิตรภาพเหนือพรมแดน
สงครามเกียรติยศ มิตรภาพเหนือพรมแดน ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง Joint Security Area (ตัวย่อ: JSA, ฮันกึล: 공동경비구역JSA, ฮันจา: 共同警備區域JSA, ระบบกระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000: Gongdong Gyeongbi Guyeok JSA, ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์: Kongdong Kyŏngbi Kuyŏk JSA) นำแสดงโดย ลี ยองเอ, ซอง กังโฮ, ชิน ฮาคุน กำกับการแสดงโดย ปาร์ค ชาน-วุค
เรื่องย่อ
ในเขตพรมแดนระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ที่เรียกว่า DMZ หรือ JSA มีการพบศพทหารเกาหลีเหนือ 2 นายเสียชีวิต และเพื่อสอบสวนหาข้อเท็จจริง ทางการของทั้ง 2 ประเทศได้ส่ง พันตรีหญิง โซฟี อี.จีน (ลี ยองเอ) นายทหารหญิงลูกครึ่งเกาหลี-สวิสเซอร์แลนด์ มาสอบสวน โดยเน้นย้ำว่าต้องให้เป็นกลางอย่างแท้จริง แต่ทั้ง 2 ประเทศให้ข้อมูลพาดพิงกัน เมื่อเธอสืบจนพบความจริงบางอย่าง ซึ่งทำให้นายทหารที่เกี่ยวข้องต้องฆ่าตัวตาย และเมื่อยิ่งสืบสาวราวเรื่องเท่าไหร่ ก็พบเรื่องความราวมิตรภาพของคนจาก 2 สัญชาติที่ลึก ๆ แล้วเขาก็คือพี่น้องร่วมชาติกันมาก่อน
เบื้องหลังและความสำเร็จ
Joint Security Area เป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นสัญชาติเกาหลี ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2000 ที่ว่าด้วยประเด็นเรื่องการรวมชาติของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ที่เป็นประเด็นที่ถูกพูดถึงและอ่อนไหวอย่างมากในปัจจุบัน
เมื่อภาพยนตร์ออกฉายได้รับความสำเร็จอย่างดียิ่ง ทั้งรายได้และคำวิจารณ์ โดยสามารถทำรายได้ได้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ โดยสามารถทำได้เหนือกว่า Shiri ซึ่งเป็นภาพยนตร์แอ๊คชั่นเช่นกันเมื่อปี ค.ศ. 1999 และได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย อาทิ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม Blue Dragon Film Awards 2000, ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม Grand Bell Awards 2001 และได้รับการเสนอชื่อชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน ในปี ค.ศ. 2001 อีกด้วย
ได้รับการวิจารณ์ว่า ตอนท้ายเรื่องจบลงอย่างหักมุม แต่เป็นการหักมุมที่สะเทือนอารมณ์ เรียกน้ำตา โดยที่ภาพยนตร์ใช้วิธีการเล่าเรื่องในแบบค่อย ๆเปิดเผยประเด็นปมสำคัญของเรื่อง ซึ่งได้ดีมาก ๆ รวมทั้งยังสอดแทรกเรื่องความเป็นพี่น้องร่วมชาติระหว่างชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีใต้ได้อย่างน่าสนใจ
ในเว็บไซต์IMDbได้ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ไป 7.8 ดาว ซึ่งนับว่ามากกว่า Shiri เสียอีก (Shiri ได้ไป 6.6 ดาว)
สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไป แต่มีการออกจำหน่ายเป็นวีซีดีและดีวีดีแทน
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
สรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 เป็นรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 9-22 มกราคม ค.ศ. 2020
ตารางสรุปเหรียญ
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองไม่ได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ
ลิลิตยวนพ่าย
ลิลิตยวนพ่าย เป็นวรรณคดีประเภทสดุดีวีรกรรมของพระมหากษัตริย์ จัดเป็นวรรณคดีประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คำว่า "ลิลิต" หมายถึง คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งซึ่งใช้โคลงและร่ายต่อสัมผัสกันเป็นเรื่องยาว ส่วน "ยวน" หมายถึง ชาวยวน ชาติพันธุ์หลักในอาณาจักรล้านนา ดังนั้นลิลิตยวนพ่ายจึงมีเนื้อหากล่าวถึงสงครามที่อาณาจักรอยุธยามีชัยเหนืออาณาจักรล้านนานั่นเอง
ลิลิตยวนพ่ายแต่งเป็นลิลิตดั้น กล่าวคือ เป็นร่ายดั้น 2 ตอนและโคลงดั้นบาทกุญชร 365 บท ภาษาที่ใช้เป็นภาษาไทยโบราณ เขมร สันสกฤต และบาลี จึงอ่านเข้าใจได้ยาก ใช้ภาษาที่ประณีตงดงาม ศัพท์สูงส่งวิจิตร เต็มไปด้วยชั้นเชิงสูงด้านการใช้ภาษา และเป็นแบบอย่างในการแต่งลิลิตตะเลงพ่ายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส
เนื้อหา
เนื้อเรื่องของลิลิตยวนพ่ายจะกล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยเริ่มจากการกล่าวนมัสการพระพุทธเจ้าและยกหัวข้อธรรมะเพื่อสรรเสริญสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แล้วจึงเริ่มกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ตั้งแต่ประสูติจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมา เจ้าเมืองพิษณุโลกเอาใจออกห่างกรุงศรีอยุธยาโดยหันไปติดต่อกับพระเจ้าติโลกราช พระองค์จึงทรงยกทัพไปขึ้นไปตีและปราบปรามมาจนสงบและเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก
ต่อมา จึงกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าติโลกราชเสียพระจริตประหารหนานบุญเรือง ราชบุตรและหมื่นดังนคร เจ้าเมืองเชียงชื่น เป็นเหตุให้ภรรยาของหมื่นดังนครไม่พอใจและส่งสารมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์จึงยกทัพไปช่วยจนเกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับเมืองเชียงใหม่ พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมาป้องกันเมืองเชียงชื่น เสร็จแล้วเสด็จกลับไปรักษาเมืองเชียงใหม่ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงกรีธาทัพหลวงขึ้นไปรบตีเชียงใหม่พ่ายไปได้เมืองเชียงชื่น ตอนสุดท้ายป็นการยอพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอีกครั้งหนึ่ง
สู่ป่าแห่งแสงหิ่งห้อย
สู่ป่าแห่งแสงหิ่งห้อย (蛍火の杜へ) เป็นโชโจะมังงะ (shōjo manga) ที่ยูกิ มิโดริกาวะ (Yuki Midorikawa) เขียนขึ้น ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นครั้งแรกลงวารสาร ลาลาดีเอกซ์ (LaLa DX) ฉบับเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 ต่อมา พิมพ์ซ้ำในหนังสือประชุมเรื่องสั้นแบบทังโกบง (tankōbon) เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 ซึ่งรวมผลงาน 4 เรื่องของยูกิ มิโดริกาวะ เอาไว้
มังงะนี้ว่าด้วยเด็กผู้หญิงนาม โฮตารุ (Hotaru) และความสัมพันธ์ของเธอกับชายสวมหน้ากาก ผู้มีนามว่า กิง (Gin) ที่เธอพบเจอในป่าขณะเธออายุได้ 6 ปี โฮตารุทราบว่า ชายหนุ่มผู้นี้เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ ถ้ามนุษย์ไปแตะต้องตัวเข้า ก็จะสลายหายไปตลอดกาล โฮตารุกลับมาหากิงทุก ๆ ฤดูร้อน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาขึ้นตามลำดับแม้มีข้อจำกัดหลายประการก็ตาม เนื้อเรื่องดังกล่าว ยูกิ มิโดริกาวะ เกิดแรงบันดาลใจขึ้นอย่างฉับพลันและลงมือเขียนขึ้นในทันใด กระบวนการทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นแม้เริ่มแรกจะมีองค์ประกอบบางประการที่ขัดแย้งกันอยู่ ถือกันว่า มังงะนี้เป็นจุดเริ่มต้นของผลงานอันเลื่องชื่ออีกเรื่องหนึ่งของเธอ คือ นัตซึเมะกับบันทึกพิศวง (Natsume's Book of Friends)
ใน ค.ศ. 2011 สตูดิโอเบรนส์เบส (Brain's Base) นำมังงะนี้ไปผลิตเป็นภาพยนตร์อนิเมะ (anime) ยาว 44 นาที ผู้กำกับ คือ ทากาฮิโระ โอโมริ (Takahiro Omori) ผู้พากษ์เสียงหลัก คือ อายาเนะ ซากูระ (Ayane Sakura) และโคกิ อูจิยามะ (Kōki Uchiyama) ส่วนเพลงประกอบนั้นมีผลงานของมาโกโตะ โยชิโมริ (Makoto Yoshimori) รวมอยู่ด้วย ภาพยนตร์เปิดตัวในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2011 และมีผู้ติดตามอย่างเหนียวแน่นและต่อเนื่องหลายเดือน ครั้นวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ภาพยนตร์เปิดตัวในยุโรป ณ เทศกาลสกอตแลนด์เลิฟส์แอนิเมชัน (Scotland Loves Animation) ที่ซึ่งภาพยนตร์ได้รับรางวัลจูรี (Jury Prize) ภาพยนตร์นี้ยังได้ฉายในเทศกาลใหญ่อีกหลายงาน เช่น เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติลีดส์ (Leeds International Film Festival), นิทรรศการเนื้อหาอนิเมะ (Anime Contents Expo), และงานประชุมอนิเมะเอกซ์โป (Anime Expo) อนึ่ง ภาพยนตร์ยังได้รับรางวัลภาพยนตร์แอนิเมชัน (Animation Film Award) ในงานประกาศรางวัลภาพยนตร์ไมนิจิ (Mainichi Film Award) ครั้งที่ 66 ด้วย
ภาพยนตร์อนิเมะเผยแพร่เป็นบลูเรย์และดีวีดีในญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 แต่ 12 วันก่อนหน้านี้ มีการพิมพ์เผยแพร่เนื้อเรื่องเพิ่มเติมลงในมังงะฉบับสะสม (keepsake edition) ใช้ชื่อว่า โฮตารูบิโนะโมริเอะโทกูเบ็ตสึเฮ็ง (蛍火の杜へ 特別編 Hotarubi no Mori e Tokubetsuhen) ทั้งมังงะฉบับสะสม และบลูเรย์ฉบับจำกัด (limited edition) ขายดีเป็นอันดับที่ 13 ตามผังของออริคอน (Oricon)
โดยทั่วไปแล้ว นักวิจารณ์ชื่นชมภาพยนตร์อนิเมะเพราะมีความสวยงาม เรียบง่าย และละมุนละไม คล้ายคลึงกับผลงานของฮายาโอะ มิยาซากิ (Hayao Miyazaki) แห่งสตูดิโอจิบลิ (Studio Ghibli) และผลงานของมาโคโตะ ชิงไก (Makoto Shinkai) มีเสียงวิพากษ์เล็กน้อย ส่วนใหญ่เห็นว่า เนื้อเรื่องสั้นไป
เนื้อเรื่อง
โฮตารุกลับมากิงทุก ๆ ฤดูร้อน แต่แม้หลายปีผ่านไป กิงแทบไม่เปลี่ยนแปลงในทางรูปราง ส่วนโฮตารุเติบโตเป็นสาวขึ้นตามลำดับ เมื่อยิ่งโตขึ้น โฮตารุก็ยิ่งเขินอายในความรักที่รู้สึกต่อกิง และยิ่งตั้งคำถามเกี่ยวกับอนาคตอันไม่แน่นอนของทั้งสอง ขณะที่กิงเองก็หวังว่า จะสามารถสัมผัสและโอบกอดโฮตารุได้บ้าง
เมื่อโฮตารุถึงวัยเข้าเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย กิงพาเธอไปเที่ยวงานชุมนุมภูตผีในป่า ค่ำคืนนั้นยุติลงด้วยโศกนาฏกรรม เมื่อกิงเผลอสัมผัสตัวเด็กชายคนหนึ่งซึ่งพลัดเข้ามาในงาน แต่ก่อนกิงจะมลายหายไป เขาโอบกอดโฮตารุไว้อย่างสุดหัวใจ ทั้งคู่บอกรักกันในโอกาสสุดท้ายนั้น เนื้อเรื่องจบลงด้วยโฮตารุยอมรับความรวดร้าวและดำเนินชีวิตต่อไป
โรงเรียนประจำอินเดียนแคมลูปส์
ประวัติ
เริ่มแรก โรงเรียนนี้ใช้ชื่อว่า โรงเรียนอุตสาหกรรมแคมลูปส์ (Kamloops Industrial School) เปิดทำการใน ค.ศ. 1890 ต่อมาใน ค.ศ. 1893 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนประจำอินเดียนแคมลูปส์ มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับเด็กพื้นเมืองให้เข้ากับวัฒนธรรมใหม่ โรงเรียนนี้ตั้งอยู่ในดินแดนดั้งเดิมของ Secwepemc กลุ่มชาติพันธุ์ในหมู่เฟิตส์เนชันส์ และดำเนินกิจการต่อมาจน ค.ศ. 1977 ก่อนจะปิดตัวลงในปีรุ่งขึ้น ครูใหญ่คนแรก คือ Michel Hagan ซึ่งดำรงตำแหน่งจนลาออกใน ค.ศ. 1892 รัฐบาลสมัยนั้นจึงให้คณะนักบวชที่เรียก Oblates of Mary Immaculate เข้าดำเนินกิจการของโรงเรียนแทน นักบวชนาม จี.พี. ดันลอป (G.P. Dunlop) จึงเข้าเป็นครูใหญ่ใน ค.ศ. 1958 โดยเป็นการย้ายตำแหน่งมาจากโรงเรียนประจำอินเดียนคูตเนย์ (Kootenay Indian Residential School) ในรัฐบริติชโคลัมเบีย
การออกกฎหมายบังคับให้เด็กพื้นเมืองต้องเข้าโรงเรียนประจำในคริสต์ทศวรรษ 1920 ทำให้เด็กชาติพันธุ์ Secwepemc หลายร้อยคนต้องเข้าอยู่ประจำที่โรงเรียนนี้ โดยมีการใช้กำลังพรากเด็กหลายคนไปจากบ้านเรือนเพื่อนำมาไว้ที่นี่ เด็กที่เข้าเรียน ณ ที่นี้ถูกห้ามใช้ภาษา Secwepemctsin อันเป็นภาษาพื้นเมือง และห้ามนับถือภูตผีตามประเพณีของตัว จำนวนนักเรียนที่มากมายทำให้โรงเรียนนี้มีสถานะเป็นโรงเรียนประจำที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดาอยู่ช่วงหนึ่ง
วันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1924 เพลิงไหม้ตึกหญิง ทำให้นักเรียน 40 คนต้องทนอากาศติดลบ 10 องศาเซลเซียส โดยสวมใส่แต่ชุดสำหรับกลางคืน
ใน ค.ศ. 1962 นักเต้นจากโรงเรียนนี้ได้รับโล่นอร์แมนเดย์คอนเฟเดอเรชันไลฟ์ (Norman Day Confederation Life shield) หลังได้ 3 อันดับแรกในการแข่งเต้นพื้นเมืองสำหรับบุคคลอายุต่ำกว่า 18 ปีที่เทศกาลดนตรี Okanagan ต่อมาใน ค.ศ. 1964 ซิสเตอ Mary Leoita หัวหน้ากลุ่มนักเต้น ถูกย้ายไปจากโรงเรียนนี้ และหาคนมาแทนไม่ได้ กลุ่มนักเต้นจึงถูกยุบ
โรงเรียนนี้ยังปรากฏในภาพยนตร์คริสต์มาสเรื่อง อายส์ออฟเดอะชิลเดรน (Eyes of the Children) เมื่อ ค.ศ. 1962 ซึ่งจอร์จ รอเบิร์ตสัน (George Robertson) ผลิต มีเนื้อหาว่าด้วยนักเรียน 400 คนที่ตระเตรียมเทศกาลคริสต์มาส นำออกฉายทางสถานีโทรทัศน์ซีบีซีในวันคริสต์มาส
สุสานหมู่
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 ด้วยความอนุเคราะห์ของผู้เชี่ยวชาญด้านเรดาร์เจาะพื้นดิน (ground-penetrating radar) จึงพบศพเด็ก 215 คนถูกฝังอยู่ในพื้นที่โรงเรียน Rosanne Casimir หัวหน้ากลุ่ม Tk’emlups te Secwepemc กลุ่มชาติพันธุ์ในหมู่เฟิตส์เนชันส์ เชื่อว่า การตายเหล่านี้ไม่มีบันทึกไว้ และกำลังตรวจสอบว่า มีจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องอยู่ในราชพิพิธภัณฑ์บริติชโคลัมเบีย (Royal British Columbia Museum) หรือไม่ Casimir ยังกล่าวว่า การสแกนเรดาร์ยังไม่เสร็จสิ้น คาดว่า จะค้นพบเพิ่มเติมอีก
ริชาร์ด จ็อก (Richard Jock) หัวหน้าการสาธารณสุขเฟิตส์เนชันส์ (First Nations Health Authority) แถลงว่า สถานการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์ของระบบโรงเรียนประจำที่สร้างความเสียหายให้แก่กลุ่มชาติพันธุ์เฟิตส์เนชันส์มายาวนาน จอห์น ฮอร์แกน (John Horgan) พรีเมียร์แห่งบริติชโคลัมเบีย กล่าวว่า รู้สึกตระหนกและเสียใจต่อการค้นพบครั้งนี้ และจะสนับสนุนการทำงานเพิ่มเติมเพื่อให้ประจักษ์ถึงขอบเขตของความสูญเสียครั้งนี้อย่างเต็มที่ มาร์ก มิลเลอร์ (March Miller) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการพื้นเมือง (Ministry of Indigenous Services) ก็ว่า จะสนับสนุนอีกแรง
ศูนย์ฝึกเบสบอลซอซัน
ศูนย์ฝึกเบสบอลซอซัน (서산야구장; Seosan Baseball Training Center) เป็นสนามเบสบอล และเป็นสนานที่ดำเนินกิจกรรมของทีมฮันฮวาอีเกิล ในซอซัน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งปัจจุบันกำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง โดยตั้งอยู่ในบริเวณซอซันเทคโนวัลเลย์ ศูนย์ฝึกซ้อมจะมีสนามเล่นกีฬาแบบเต็มรูปแบบสำหรับสองทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน ตลอดจนมีพื้นที่ฝึกซ้อมและอำนวยความสะดวกด้านการฟื้นฟูสมรรถภาพ เมื่อแล้วเสร็จ สนามแห่งนี้จะใช้เป็นสนามเหย้าสำหรับทีมที่สองของฮันฮวาอีเกิล
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง.
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (Ngor Royal Cup) เป็นฟุตบอลฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานระดับชั้นที่ 4 ของประเทศไทย โดยจัดการแข่งขันครั้งแรกในปี พ.ศ. 2505 พร้อมกับ ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. โดยเป็นการจัดการแข่งขันที่มีลักษณะเป็นขั้นๆ ตามแบบฟุตบอลลีกของประเทศอังกฤษในขณะนั้น โดย สโมสรรถไฟ และ สโมสรพลานามัย ได้ตำแหน่งชนะเลิศในรายการนี้ร่วมกันเป็นสโมสรแรก
ต่อมาเมื่อมีการ จัดการแข่งขัน ไทยแลนด์ลีก ในปี 2539 และ ไทยลีกดิวิชั่น 1 ในปี 2540 ทำให้ระดับชั้นของการแข่งขันถอยลงเป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับกึ่งสมัครเล่น
ต่อมาในปี 2559 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้มีนโยบายในการปรับปรุงการแข่งขันระดับสโมสร จึงได้มีการยุบรวมฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข., ค. และ ง. โดยรวมกันเป็น ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 3 ประกอบกับทางสมาคมฯ ได้โอน ถ้วยพระราชทานประเภท ก. ไปเป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ไทยลีก ถ้วยพระราชทานประเภท ข. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 1 ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ค. เป็นถ้วยสำหรับสโมสรชนะเลิศ ดิวิชั่น 2 และ ถ้วยรางวัลพระราชทานประเภท ง. เป็นถ้วยสำหรับแชมป์ ดิวิชั่น 3 ทำให้การแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน สิ้นสุดลง
ประวัติ
สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มีดำริ ที่จะต้องการพัฒนาการแข่งขันฟุตบอลสโมสร ในขณะนั้น จากเดิมที่มีเพียง ฟุตบอลถ้วยใหญ่ และ ฟุตบอลถ้วยน้อย ให้เป็นระบบดิวิชั่น เหมือนประเทศอังกฤษ โดย พล.ต.ท.ต่อศักดิ์ ยมนาค นายกสมาคมฯ ในขณะนั้น ได้ทำหนังสือถึง สำนักราชเลขาธิการ ขอพระราชทานถ้วยรางวัลสำหรับสโมสรที่ชนะเลิศการแข่งขันเพิ่มเติม
ต่อมา ในปี 2505 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยรางวัล ก็คือ ถ้วยพระราชทานประเภท ค. และ ถ้วยพระราชทานประเภท ง. ทำให้การแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรของไทยในขณะนั้น เพิ่มเป็น 4 ระดับขั้น และ เกิดการเปลื่ยนชื่อ การแข่งขันฟุตบอลถ้วยใหญ่เป็น ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ก. และ ถ้วยน้อยเป็น ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข. โดยได้มีการเริ่มต้นการแข่งขัน ในการแข่งขันประจำปี 2505
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2505-2538)
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2505-2538) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับสี่ของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2539-2547)
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2539-2547) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับห้าของประเทศ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2548-2558)
รายนามทำเนียบสโมสรชนะเลิศการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. (2548-2558) ในการแข่งขันฟุตบอลระดับสโมสรระดับหกของประเทศ
รายชื่อวัดในจังหวัดสระบุรี
รายชื่อวัดในจังหวัดสระบุรี
ปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขง
ปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขง หรือ ปลาปักเป้าบึง เป็นปลาปักเป้าน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodonidae)
ปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขงมีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาปักเป้าดำ (P. cochinchinensis) และปลาปักเป้าจุดแดง (P. abei) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีความแตกต่างกันที่จุดที่ข้างลำตัวจะไม่มีจุดที่กลมใหญ่เหมือนรูปดวงตาในปลาขนาดใหญ่ (แต่ในปลาขนาดเล็ก อาจจะยังมีอยู่) แต่จะมีลักษณะเป็นวงดำ โดยสีทั่วไปเป็นสีคล้ำบนพื้นสีเขียวขี้ม้า มีดวงตาสีแดง และมีแนวของเกล็ดฝอยขนาดเล็กบนผิวหนังที่เป็นลักษณะสาก คลุมลงมาแค่ระหว่างดวงตา แต่ไม่ถึงบริเวณช่องจมูก ด้านท้องมีจุดเล็กเป็นแต้ม ๆ ตัวเมียมีสีจางกว่าตัวผู้
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร แต่โดยเฉลี่ยประมาณ 8-10 เซนติเมตร พบเฉพาะในลุ่มแม่น้ำโขงเท่านั้น ตั้งแต่จังหวัดหนองคาย, อุดรธานี, บึงกาฬ พบอาศัยอยู่ในน้ำตื้นของแหล่งน้ำนิ่ง พบได้ตลอดทั้งปี เช่น หนอง หรือบึง ที่มีน้ำใสสะอาดมีพืชน้ำ และชายฝั่งมีต้นไม้น้ำขึ้นหนาแน่น
วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2556
เกมที่ได้รับบทวิจารณ์เป็นที่ชื่นชอบอย่างล้นหลาม
เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์เป็นผู้รวบรวมบทวิจารณ์จากสื่อวิดีโอเกม
ปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขง
ปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขงได้รับการอนุกรมวิธานโดยภาสกร แสนจันแดง, ชวลิต วิทยานนท์ และชัยวุฒิ กรุดพันธ์ นักมีนวิทยาชาวไทย จากการศึกษาวิจัยร่วมกันในเรื่องปลาปักเป้าน้ำจืดในสกุลเดียวกันนี้ในลุ่มแม่น้ำโขง 6 ชนิด ซึ่งปลาปักเป้าดำแม่น้ำโขงนั้นเป็นรู้จักกันมานานไม่ต่ำกว่า 20 ปีแล้ว โดยปะปนไปกับปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ และเพิ่งถูกแยกออกมาต่างหากเมื่อปี ค.ศ. 2013 โดยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tetraodon palustris ซึ่งคำว่า palustris เป็นภาษาละติน หมายถึง "หนอง, บึง" อันเป็นแหล่งอาศัยนั่นเอง แต่ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ปีเดียวกัน มอริส ก็อตลา นักมีนวิทยาชาวสวิสได้ศึกษาปลาปักเป้าน้ำจืดใหม่จึงพบว่า เป็นปลาปักเป้าที่มีผู้ได้อนุกรมวิธานไว้แล้ว และได้ตั้งชื่อสกุลให้ใหม่ดังที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน
วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2556
เกมที่ทำรายได้สูงสุด
ต่อไปนี้คือวิดีโอเกมที่ทำรายได้สูงสุด 10 อันดับแรกใน พ.ศ. 2556 ในแง่ของรายได้ทั่วโลก (รวมถึงการขายแบบปลีก การจำหน่ายแบบดิจิทัล การบอกรับเป็นสมาชิก ไมโครทรานแซคชัน เล่นฟรี และจ่ายเพื่อเล่น) ในทุกแพลตฟอร์ม (รวมถึงมือถือ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และแพลตฟอร์มคอนโซล)
การวางจำหน่ายเครื่องเล่นเกม
รายชื่อเครื่องเล่นเกมที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 ในโซนอเมริกาเหนือ
คูซัตสึ
คูซัตสึ เป็นนครในจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี 2021 มีจำนวนประชากร 137,266 คน ความหนาแน่นของประชากร 2,000 คน/ตารางกิโลเมตร
ชุมชนใกล้เคียงโดยรอบ ประกอบด้วย โอสึ โมริยามะ และริตโต
อันดับเทนเรค
อันดับเทนเรค เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Afrosoricida (มาจากภาษากรีก-ละติน หมายความว่า "ดูคล้ายหนูผีแอฟริกา") ซึ่งอันดับนี้เดิมเคยถูกรวมกับสัตว์อื่นที่มีความใกล้เคียงกัน คือ อันดับสัตว์กินแมลง (Insectivora)
รูปร่างลักษณะของสัตว์ในอันดับนี้จะเหมือนกับสัตว์จำพวกอื่นที่เคยถูกจัดรวมเป็นอันดับสัตว์กินแมลงเหมือนกันในอดีต เช่น ตุ่น, หนูผี, เฮดจ์ฮอก หรือแม้แต่กระทั่งผสมกันระหว่างนาก ซึ่งเป็นสัตว์กินเนื้อ กับหนูผีก็มี ซึ่งจากการศึกษาด้านพันธุกรรมและดีเอ็นเอพบว่า สัตว์ในอันดับนี้มีการวิวัฒนาการที่แยกออกไป จึงได้ถูกจัดแยกออกมาเป็นอันดับต่างหาก ซึ่งการที่มีวิวัฒนาการเป็นของตัวเองแต่กลับมีรูปร่างลักษณะเหมือนกับสัตว์ที่มีวิวัฒนาการที่แตกต่างออกไป การวิวัฒนาการเช่นนี้เรียกว่า "วิวัฒนาการแบบเข้าหากัน"
พบกระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา และเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นของเกาะมาดากัสการ์ ซึ่งบรรพบุรุษของสัตว์ในอันดับนี้ก็เดินทางมาจากแผ่นดินใหญ่เหมือนกับลีเมอร์หรือสัตว์อื่น ๆ ที่เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นของเกาะมาดากัสการ์เช่นเดียวกัน
โดยแบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ ประมาณ 50 ชนิด ซึ่งสัตว์ในอันดับนี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี ได้แก่ ตุ่นสีทอง และเทนเรค
นางงามจักรวาล 1979
นางงามจักรวาล 1979 (Miss Universe 1979) เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 28 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ณ Perth Entertainment Centre, เพิร์ธ, ประเทศออสเตรเลีย ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 75 คน จากทั่วโลก โดยมี มาร์กาเรต การ์ดิเนอร์ นางงามจักรวาลปี 1978 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ มาริทซา ซายาเลโร สาวงามวัย 18 ปีจากประเทศเวเนซุเอลา เป็นผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
คณะกรรมการ
รายชื่อคณะกรรมการในวันตัดสิน ประกอบไปด้วย:
ผู้เข้าประกวด
ในปีนี้มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 75 คน ดังต่อไปนี้
สาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกที่ 1
จุดกำเนิดของขบวนการเตอร์กิสถานตะวันออก
ขบวนการแบ่งแยกดินแดนของชาวอุยกูร์เกิดขึ้นในพุทธศตวรรษที่ 25 โดยได้รับอิทธิพลจากขบวนการยาดิดิสต์ที่แพร่หลายในหมู่ชาวอุยกูร์ โดยเป็นแรงบันดาลใจจากการสร้างชาติตุรกีที่ยิ่งใหญ่ มีการจัดระบบการศึกษาในซินเจียง มีการจัดโรงเรียนแบบตะวันตกที่กัชการ์ เน้นการเรียนด้านวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ภาษาและคณิตศาสตร์ ซึ่งการเคลื่อนไหวของขบวนการนี้ส่งผลต่อสถานะดั้งเดิมในซินเจียง ผู้ปกครองซินเจียง หยาง เจินซิน (楊增新) ได้สั่งปิดโรงเรียนเหล่านี้
การเกิดขึ้นของสหภาพโซเวียตและสาธารณรัฐเอเชียกลางที่เน้นสังคมนิยมส่งผลต่ออุยกูร์ เพิ่มกลุ่มของขบวนการแบ่งแยกดินแดนชาตินิยมและการแพร่กระจายของคอมมิวนิสต์ องค์กรปฏิวัติคอมมิวนิสต์ในท้องถิ่นจัดตั้งขึ้นในซินเจียงตั้งแต่ พ.ศ. 2464 พื้นที่นี้มีปัญญาชนที่มีความรู้ด้านคอมมิวนิสต์จากเอเชียกลาง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในขบวนการชาตินิยมเตอร์กิกซินเจียง
สถานการณ์ในซินเจียงเลวลงเมื่อเกิดการลอบสังหารหยาง เจินซินในพ.ศ. 2471 และการขึ้นสู่อำนาจของจิน ชู่เหริน (金樹仁) ผู้ประกาศตนเป็นผู้ปกครองหลังจับกุมและประหารชีวิตผู้ลอบสังหารหยาง เจินซิน ซึ่งคือฝานเย่าหนาน (樊耀南) จินได้ใช้นโยบายทำให้เป็นจีน เพิ่มภาษี นำเจ้าหน้าที่ชาวฮั่นเข้ามาแทนเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น
การกบฏ
สถานการณ์วุ่นวายขึ้นใน พ.ศ. 2473 เมื่อข่านแห่งกุมุลหรือฮามีในซินเจียงตะวันออกนามชาห์ เมกซุตเสียชีวิต ตามนโยบายของราชวงศ์ชิง ข่านสามารถปกครองโดยสืบทอดทายาทจามระบบศักดินาได้ ความสำคัญของฮามีคืออยู่บนเส้นทางหลักที่จะไปยังจีนตะวันออก และมีที่นาที่ยังไม่พัฒนาอยู่มาก และความต้องการของรัฐบาลที่ต้องการกำจัดอำนาจดั้งเดิมออกไป ทำให้จนสั่งยุบตำแหน่งข่านและเข้าปกครองโดยตรงทันทีหลังชาห์ เมกซุตเสียชีวิต
จิน ชู่เหรินเพิ่มภาษีการเกษตรเป็นสองเท่าสำหรับชาวอุยกูร์ท้องถิ่น และเปิดโอกาสให้ผู้อพยพชาวฮั่นจากมณฑลใกล้เคียงอพยพเข้ามา ทำให้ชาวอุยกูร์ต้องไปรวมตัวในที่ดินคุณภาพต่ำใกล้ทะเลทราย ต้องเพิ่มทหารในฮามี และใน พ.ศ. 2473 การประท้วงของขบวนการต่อต้านเริ่มขึ้น และแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วบริเวณ ฟางเส้นสุดท้ายเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 เมื่อเจ้าหน้าที่ชาวจีนชื่อเชียงต้องการแต่งงานกับเด็กหญิงชาวอุยกูร์จากหมู่บ้านด้านนอกฮามี ชาวอุยกูร์กล่าวอ้างว่าเด็กหญิงถูกข่มขืนหรือถูกบังคับ แต่กฎหมายมุสลิมห้ามไม่ให้หญิงมุสลิมแต่งงานกับชายที่ไม่ใช่มุสลิม จึงถูกต่อต้านจากสังคมอุยกูร์
การกบฏเกิดขึ้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2473 เมื่อเกิดการสังหารหมู่ฆ่าเชียงและทหารของเขา 33 คนในงานแต่งงาน ผู้อพยพชาวจีนจากมณฑลกานซู 120 คนถูกฆ่าด้วย การต่อต้านการปกครองของจินไม่ได้มีเฉพาะชาวอุยกูร์ แต่มีชาวคาซัก ชาวคีร์กิซและชาวหุยเข้าร่วมด้วย
สหภาพโซเวียตได้ส่งกองทหารเข้ามาช่วยจินและผู้บัญชาการของเขาคือเชิ่ง ชี่ไข (盛世才) เช่นเดียวกับผู้อพยพรัสเซียขาวจากสหภาพโซเวียตและอาศัยอยู่ในบริเวณแม่น้ำอีลี การต่อสู้มีศูนย์กลางอยู่ที่อูรุมชี กองทัพหุยภายใต้การนำของเชิ่ง ชี่ไขและการสนับสนุนของทหารโซเวียตและทหารแมนจูเรียที่อพยพหนีการรุกรานของญี่ปุ่นมาจากจีนตอนเหนือ ต่อมา ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2476 จินถูกกองทัพเหล่านี้ปลดและเชิ่งที่สหภาพโซเวียตสนับสนุนขึ้นสืบทอดอำนาจแทน เชิ่งได้แยกกองกำลังของฝ่ายตรงข้ามในบริเวณอูรุมชี โดยให้ทหารชาวอุยกูร์ นำโดย โซยา นิยาซ ฮัจญี ไปอยู่ซินเจียงตอนใต้ และทหารชาวหุย นำโดยหม่า จ้งยิง (馬仲英) ไปอยู่ซินเจียงตอนเหนือ
ทหารชาวหุยอื่นๆในซินเจียงตอนใต้ได้เข้าเป็นพันธมิตรกับทหารอุยกูร์นำโดยติมูร์ เบก และยกทัพเข้ามายังกัชการ์ กองกำลังร่วมระหว่างชาวหุยและอุยกูร์แตกแยกกันอีกครั้ง กองกำลังชาวหุยภายใต้การนำของหม่า จั้นคัง (馬占倉) เข้าเป็นพันธมิตรกับหม่า เช่าอู่ (馬紹武) โจมตีทหารอุยกูร์และฆ่าติมูร์ เบก ต่อมา เกิดกบฏชาวคีร์กิซในซินเจียง หม่า เช่าอู่ ปราบกบฏได้สำเร็จ โดยสหภาพโซเวียตเข้ามามีบทบาทด้วย
การสถาปนาสาธารณรัฐ
สมาคมเอกราชเตอร์กิสถานตะวันออกได้ออกหนังสือพิมพ์ชื่อ "เอกราช"(Istqlāl)
ในทางใต้ของที่ราบตาริมแห่งโคตาน สามพี่น้องจากตระกูลบูคราคือ มูฮัมหมัด อามิน บูครา อับดุลลอห์ บูครา และนูร์ อะหมัด ยาน บูครา ซึ่งได้รับการศึกษาเกี่ยวกับลัทธิยาดิดิสต์ ได้เป็นผู้นำก่อกบฏในเหมืองทองใกล้เมืองเกริยา และได้ตั้งตนเองเป็นเอมีร์แห่งเอมิเรตส์โคตานและประกาศเอกราชจากจีนเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2475 ผู้นำเหมืองทองแห่งการากัชได้แจ้งข่าวนี้ไปยังจิน ชู่เหริน ผู้ปกครองและทหารชาวจีนถูกทำลายล้าง ชาวจีนส่วนน้อยในบริเวณนั้นถูกบังคับให้นับถือศาสนาอิสลาม มิฉะนั้นจะถูกประหารชีวิต ต่อมา มูฮัมหมัด อามีน บูคราได้ตั้งสำนักงานกิจการกัชการ์แห่งรัฐบาลโคตานในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2476 และในปลายปีนั้นได้เปลี่ยนเป็นสมาคมเอกราชเตอร์กิสถาน โดยมีแนวคิดหลักคือปฏิรูปศาสนาอิสลาม ชาตินิยม และลัทธิยาดิดิสต์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ซาบิต ดาโมลลอ ได้ประกาศจัดตั้งสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกโดยมีโฮยา-นิยาซเป็นประธานาธิบดี ซึ่งเป็นพันธมิตรกับกองทัพของเชิ่ง ชี่ไขในซินเจียงเหนือ คำประกาศแถลงการณ์จัดตั้งนั้นแสดงให้เห็นว่าต่อต้านคนจีนและจีนมุสลิม ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 สาธารณรัฐเอกราช (สาธารณรัฐอิสลามเตอร์กีซแห่งเตอร์กิสถานตะวันออกหรือสาธารณรัฐอุยกูร์สถาน) ได้ประกาศก่อตั้งขึ้นในวันนี้ โดยการประกาศจัดตั้งขึ้นในตอนเช้าวันอาทิตย์ที่บริเวณแม่น้ำตูมัน นอกเมืองกัชการ์ มีผู้เข้าร่วมเป็นทหาร 7,000 คน และพลเรือน 13,000 คน รวมทั้งครูและนักเรียน จากนั้นได้มีปาฐกถาที่มัสยิดอิดกะห์ โดยมีซาบิด ซามุลลอห์เป็นผู้พูดหลัก การจัดตั้งนี้แตกต่างจากเอมิเรตส์โคตาน สาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกอ้างสิทธิในพื้นที่จากอักซูตามแนวขอบเขตของที่ราบทาริม ไปถึงโคตานทางทิศใต้ ที่จริงแล้ว รัฐบาลกัชคาร์ขาดแคลนทรัพยากร มีการขยายตัวอย่างรวดเร็ว และถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังที่ไม่เป็นมิตร ทั้งกองกำลังของชาวหุย นำโดย หม่า จั้นคัง แม้จะประกาศจัดตั้งเป็นสาธารณรัฐหลายเชื้อชาติ สะท้อนให้เห็นจากชื่อเตอร์กิสถานตะวันออก ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในรัฐธรรมนูญ แต่รัฐบาลชุดแรกได้สร้างเหรียญกษาปต์ ซึ่งสลักชื่อสาธารณรัฐอุยกูร์สถาน (Uyghurstan Jumhuriyiti) ในเอกสารบางแห่งใช้ชื่อว่าสาธารณรัฐอิสลามเตอร์กิสถานตะวันออก ซึ่งเน้นถึงภาพลักษณ์อิสลาม แต่ในรัฐธรรมนูญระบุว่าชะรีอะห์เป็นกฎหมายที่แนะนำ รูปแบบการค้าเน้นการปฏิรูปและพัฒนา ในรัฐธรรมนูญเน้นการปฏิรูปด้านสุขภาพ การศึกษา และเศรษฐกิจ การประกาศเอกราชของเตอร์กิสถาน ได้วางรูปแบบทางการเมืองภายใต้หลักการ 9 ข้อคือ ความพยายามของเตอร์กิสถานตะวันออกให้ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติล้มเหลว สาธารณรัฐได้ส่งคณะทูตนำโดยนายกรัฐมนตรี ซาอิต ดาโมลลา ไปเยือนสหภาพโซเวียต อัฟกานิสถาน อิหร่าน ตุรกีและบริติชอินเดีย สหภาพโซเวียตปฏิเสธที่จะทำงานกับกลุ่มนิยมอิสลาม ในคาบูล ตัวแทนจากกัชคาร์เข้าพบพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ของอัฟกานิสถาน โมฮัมหมัด ซาอีร ชาห์ และนายกรัฐมนตรี ซาร์ดาร์ โมฮัมเหม็ด ฮาซิม ข่าน เพื่อขอความช่วยเหลือและการสนับสนุนด้านอาวุธ แต่ทั้งสองต้องการรักษาความเป็นกลางและไม่ต้องการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของจีน ประเทศอื่นๆแสดงปฏิกิริยาในลักษณะเดียวกัน ปฏิเสธที่จะต้อนรับคณะทูตในฐานะตัวแทนจากประเทศเอกราช ไม่มีอำนาจใดในบริเวณนั้นต้องการท้าทายกับสหภาพโซเวียตและจีนในทางการเมืองและไปพัวพันกับการสู้รบที่นองเลือดในซินเจียง ทำให้สาธารณรัฐใหม่มีโอกาสน้อยที่จะอยู่รอด
กองทัพแห่งชาติ
กองทัพแห่งชาติของสาธารณรัฐอิสลามเตอร์กิสถานตะวันออก ก่อตั้งเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เริ่มต้นประกอบด้วยสองแผนก มีทหารแผนกละประมาณ 22,000 คน คือแผนกเกวชเกวอร์ และแผนกโคตาน แต่ขนาดที่แท้จริงของกองทัพแห่งชาตินั้นไม่ทราบ โดยเอกสารของสหภาพโซเวียตระบุว่ามีราว 40,000 - 60,000 คน
การสิ้นสุด
ในทางเหนือ ความช่วยเหลือได้มาถึงกองทัพ เชิ่ง ชี่ไข่ เมื่อ 24 มกราคม พ.ศ. 2477 ในรูปแบบของกองพลสหภาพโซเวียต 2 กองพลคืออัลไตสกายาและตาร์บาคาไตสกายา ซึ่งเรียกว่ากองพลอาสาอัลไตรัสเซียขาว และกองทัพแดงของนายพลโวลกิน (ต่อมาตือมาร์แชล เรียบัลโก) ในการรุกรานซินเจียงของสหภาพโซเวียต การรุกรานแมนจูเรียของญี่ปุ่น และสนับสนุนกองกำลังชาวหุยของหม่า จงยิง เป็นสาเหตุทำให้โจเซฟ สตาลินเกิดความกังวลและเกรงว่าการเกิดกบฏในซินเจียงจะแพร่กระจายมาสู่สาธารณรัฐโซเวียตในเอเชียกลางและกบฏบัสมาชีของชาวมุสลิมเติร์ก ความตึงเครียดทางการค้าระหว่างซินเจียงและสหภาพโซเวียตทำให้โซเวียตมีเหตุผลที่จะสนับสนุนเชิ่ง กาเรกิน อาเปรซอฟ นายพลที่ปรึกษาของโซเวียตในอูรุมชีได้กล่าวต่อเชิ่งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2476 ว่า “คุณสามารถพัฒนามณฑลและปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนที่มีเชื้อชาติต่างกัน พัฒนาวัฒนธรรมของพวกเขา แต่ถ้าคุณปล่อยกบฏมุสลิมให้สร้างรัฐเอกราชทางใต้ของมณฑล เปลี่ยนเป็นแมนจูเรียแห่งที่สองหลังบ้านของโซเวียต เราจะไม่มองอยู่ด้านนอก แต่เราต้องเริ่มที่จะทำ” การร้องขอความช่วยเหลือทางทหารของเชิ่งเริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2476 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2476 เชิ่งได้จับกุมนายพลปาเปนกุตของฝ่ายรัสเซียขาวซึ่งเป็นฝ่ายต่อต้านโซเวียต และประหารชีวิตตามคำขอของอาเปรชอพและให้นายพลเบกเตเยฟที่เป็นกลางขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองทัพรัสเซียขาวในซินเจียง ซึ่งเป็นการเปิดทางให้ซินเจียงรุกรานเข้ามาในซินเจียง
จาง เปยยวน นายพลของชาวจีนฮั่นซึ่งบัญชาการทหารจีนฮั่นในอีลีเสนอให้มีการเจรจากับ หม่า จ้งยิ้งและวางแผนที่จะร่วมมือกับหม่าเพื่อโจมตีอุรุมชีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2476 ในตอนแรก จางยึดถนนระหว่างตาเชิงและอูรุมชี แต่ตัดสินใจกลับสู่คุลยาหลังจากได้รับข้อความเกี่ยวกับการเข้ายึดเมืองโดยกองพลอาสาอัลไตจากรัสเซีย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสหภาพโซเวียตเข้าเมืองได้ หลังจากมาถึงคุลยา เขาถูกล้อมที่ภูเขา กองทัพของเขาถูกล้อมปราบที่ช่องมูซาร์ตที่เทือกเขาเทียนซาน และหนีไปยังซินเจียงใต้ใกล้กับอักซู จาง เปยยวนฆ่าตัวตาย หม่า จ้งยิ้งโจมตีอูรุมชีตามแผนทำให้เชิ่งประหลาดใจ หม่าเข้ายึดสถานีโทรเลขและล้อมเมืองไว้ แต่ไม่ได้รับสัญญาณว่าจะมาช่วยจากกองทัพอีลีของจาง เปยยวน ทำให้หม่าไม่สามารถยึดเมืองได้ในสัปดาห์แรก การสู้รบของหม่าที่อูรุมชีทำให้เขาได้รับการจดจำจากรัฐบาลนานกิงว่าเป็นผู้ปกครองซินเจียงโดยสมบูรณ์ ทหารโซเวียตที่มีกองกำลังทางอากาศสนับสนุนได้บีบให้ทหารของหม่าต้องออกจากอูรุมชีและหนีลงไปทางใต้ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 การยึดครองอูรุมชีล้มเหลว เชิ่งถูกปล่อยตัวพร้อมทั้งทหารรัสเซียและแมนจูเรียของเขาที่ถูกหม่าปิดล้อมตั้งแต่ 13 มกราคม พ.ศ. 2476
โคยา นิยาซ ฮัจญีมาถึงกัชการ์พร้อมด้วยทหาร 1,500 นาย ในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2476 เพื่อเป็นประธานาธิบดีของสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออก ต่อต้านสิ่งท่เราทำร่วมกับเชิ่ง โดยมาถึงพร้อมกับผู้นำชาวอุยกูร์อื่นๆจากตะวันออก มะห์มุต มูฮีตีมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมของสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออก ซาบิต ดาโมลลอ เป็นนายกรัฐมนตรี ดาโมลลอให้นิยาซอยู่อย่างเป็นอิสระในเมืองเก่าของกัชการ์ ซึ่งเคยเป็นที่อยู่ของผู้บริหารชาวจีนในซินเจียงใต้ และร้องขอให้จัดตั้งรัฐบาลใหม่ ในจดหมายที่เขียนถึงรัฐบาลกลางที่นานกิง นิยาซอธิบายการตัดสินใจโดยเน้นข้อเท็จจริงว่าเขายอมรับการตัดสินใจของสภาประชาชนแห่งสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกและเรียกร้องสิทธิตามรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐจีน พ.ศ. 2455 ที่ให้สิทธิห้าชนชาติในจีนปกครองตนเอง เขาได้เสนอหลักการ 5 ข้อในการปกครองตนเองของสาธารณรัฐ ได้แก่
โคยา นิยาซเสนอธงชาติของสาธารณรัฐ ลักษณะคล้ายธงชาติตุรกีแต่พื้นเป็นสีฟ้า แทนธงเดิมที่เป็นธงพื้นขาวมีดาวเดือนเสี้ยวสีฟ้าและชาฮาดาห์ อย่างไรก็ตาม สาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกจัดเป็นรัฐอายุสั้น กองทัพหุยยกมาจากทางเหนือโดยร่วมมือกับหม่า จั้นคังในกัชการ์และก๊กมินตั๋งในนานกิงโจมตีสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออก นิยาซ ดาโมลลอและคณะรัฐบาลคนอื่นๆลี้ภัยออกไปในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 ไปยังเยวี ฮิซซาร์ที่อยู่ทางใต้ กองทัพหุยฆ่าคนที่ยังเหลือและจับกุมคนที่รอดชีวิตทำให้สาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกสิ้นสุดลง กองทัพหุยโจมตีกองทัพชาวอุยกูร์และคีร์กิซของสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกในการทัพกัชการ์เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2476 การทัพยาร์คานในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2476 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2477 และการทัพยันกี ฮิซซาร์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2476 หม่า จ้งยิงได้ทำลายสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกอย่างสมบูรณ์
มะห์มุต มูฮีตีได้นำกองทัพที่เหลือไปยังยาร์คานและโฮตัน ขณะที่นิยาซได้เดินทางไปยังชายแดนระหว่างสหภาพโซเวียดกับจีน เขาขอลี้ภัยในโซเวียตและร่วมมือกับโซเวียต ต่อมา เขาไปพบคณะรัฐมนตรีของสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกในเมืองเยวี ฮิซซาร์เมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2476 ในวันถัดมา เขาถูกปฏิเสธจากจากคณะรัฐมนตรีของสาธารณรัฐเตอร์กิสถานตะวันออกและถูกหาว่าเป็นผู้ทรยศต่อชาติ
กองทัพของหุยและก๊กมินตั๋งพ่ายแพ้แก่กองทัพของเชิ่ง ทำให้เชิ่งมีอำนาจในซินเจียงเหนือโดยมีโซเวียดสนับสนุน นิยาซได้ปกครองรัฐบาลปกครองตนเองในซินเจียงใต้ซึ่งเดิมมีที่มั่นในอักซู ต่อมาย้ายไปอูรุมชี การปกครองระบบใหม่ของเชิ่งเกิดขึ้นในซินเจียงที่ถือเป็นประตูหลังของจีน โดยสตาลินถือว่าดินแดนนี้เป็นประตูหลังของโซเวียตด้วย เขาได้บริหารซินเจียงโดยเน้นนโยบายแปดจุดและนโยบายยิ่งใหญ่หกประการ ได้แก่ ต่อต้านจักรวรรดินิยม เป็นมิตรกับโซเวียต ความเท่าเทียมทางเชื้อชาติ รัฐบาลที่สะอาดและต่อต้านคอรัปชัน รักษาสันติภาพ สร้างซินเจียงใหม่ นโยบายนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ในธงใหม่ของมณฑลซินเจียง ที่มีดาวสีเหลือง 6 ดวง บนพื้นสีแดง ที่ใช้เป็นทางการระหว่าง พ.ศ. 2476 - 2486
หลุมอุกกาบาตเฟรเดอฟอร์ต
หลุมอุกกาบาตเฟรเดอฟอร์ต (Vredefortkrater; Vredefort crater) เป็นหลุมอุกกาบาตที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ผ่านการตรวจสอบแล้ว มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ขณะที่มันก่อตัวขึ้น ส่วนที่หลงเหลืออยู่ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดฟรีสเตตของแอฟริกาใต้ หลุมอุกกาบาตนี้ตั้งชื่อตามเมืองเฟรเดอฟอร์ตซึ่งอยู่ใกล้ใจกลางของหลุม
แม้ว่าผิวหน้าของปล่องภูเขาไฟจะถูกกัดกร่อนไปนานแล้ว แต่โครงสร้างทางธรณีวิทยาที่เหลืออยู่ตรงกลางยังคงเหลืออยู่ คำนวณได้ว่าหลุมอุกกาบาตนี้มีอายุกว่า 2,023 ล้านปี (± 4 ล้านปี) โดยมีผลกระทบในมหายุคแพลีโอโพรเทอโรโซอิก เป็นหลุมอุกกาบาตที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับที่สามเท่าที่รู้จักบนโลก
ใน ค.ศ. 2005 โดมเฟรเดอฟอร์ตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกเพื่อประโยชน์ทางธรณีวิทยา
เฉวียนโจว
เฉวียนโจว หรือภาษาฮกเกี้ยนเรียก จวนจิว  เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ในสมัยราชวงศ์ถัง เฉวียนโจวเป็นท่าเรือที่สำคัญ 1 ใน 4 ของจีน เฉวียนโจวเป็นบ้านเดิมของชาวจีนโพ้นทะเลหลายตระกูล และยังเป็นจุดเริ่มต้นเส้นทางสายแพรไหมทางทะเลซึ่งแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมระหว่างจีนกับต่างประเทศ ในบันทึกบางเล่มมีการเอ่ยนามเมืองล่าถง, เมืองถง, เมืองหลี่เฉิง ทั้งหมดนี้เป็นชื่อของนครเฉวียนโจว
สารฆ่าเชื้ออสุจิ
สารฆ่าเชื้ออสุจิ (spermicide) เป็นสารคุมกำเนิดที่ทำลายตัวอสุจิ ใช้โดยการใส่เข้าไปในช่องคลอดก่อนการร่วมเพศเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ การใช้สารฆ่าเชื้ออสุจิอย่างเดียวสามารถใช้คุมกำเนิดได้ อย่างไรก็ตามคู่รักที่ใช้สารฆ่าเชื้ออสุจิอย่างเดียวมีอัตราการตั้งครรภ์สูงกว่าคู่ที่ใช้การคุมกำเนิดแบบอื่น โดยปกติ สารฆ่าเชื้ออสุจิมักถูกใช้คู่กับวิธีอื่น เช่น วิธีใช้สิ่งกีดขวางอย่าง ถุงยางอนามัย ฝาครอบปากมดลูก หมวกครอบปากมดลูก และฟองน้ำคุมกำเนิด การใช้ร่วมกันให้ผลดีกว่าการใช้วิธีคุมกำเนิดแบบใดแบบหนึ่งอย่างเดียว
สารฆ่าเชื้ออสุจิไม่มีกลิ่น ไม่มีสี ไม่มีรส ไม่ทิ้งคราบ และยังช่วยหล่อลื่น
ประเภทและประสิทธิผล
ตัวที่ใช้เป็นสารออกฤทธิ์ที่มักถูกใช้ในสารฆ่าเชื้ออสุจิ คือ nonoxynol-9 สารฆ่าเชื้ออสุจิที่มีส่วนผสมของ nonoxynol-9 มีหลายรูปแบบ เช่น เจล แผ่นฟิล์ม และโฟม หากใช้เดี่ยว ๆ สารฆ่าเชื้ออสุจิมีอัตราการล้มเหลวอยู่ที่ 18% ต่อปีเมื่อใช้อย่างถูกต้อง และ 28% ต่อปีเมื่อใช้แบบทั่วไป
ยี่ห้อสารฆ่าเชื้ออสุจิ
รายชื่อตัวอย่างยี่ห้อของสารฆ่าเชื้ออสุจิจาก Mayo Clinic
สารฆ่าเชื้อสุจิแต่ละแบบมีวิธีใช้แตกต่างกันและควรอ่านคำวิธีใช้ของแต่ละผลิตภัณฑ์อย่างถี่ถ้วน หากมีข้อกังวลเกี่ยวกับสารฆ่าเชื้ออสุจิควรติดต่อแพทย์
Nonoxynol-9 เป็นสารหลักในสารฆ่าเชื้ออสุจิที่ขัดขวางการเคลื่อนที่ของตัวอสุจิ สารออกฤทธิ์รองสามารถประกอบด้วย octoxynol-9, benzalkonium chloride และ menfegol การขัดขวางการเคลื่อนที่ของตัวอสุจิสามารถหยุดยั้งการเดินทางไปยังเซลล์ไข่ หากใส่ในความลึกที่ถูกต้อง สารฆ่าเชื้ออสุจิควรปิดกลั้นบริเวณปากมดลูกเพื่อไม่ให้ตัวอสุจิสามารถผ่านไปยังมดลูกหรือท่อนำไข่ งานวิจัยโดย K.T. Bartman และคณะชี้ว่าเมื่อทาสารฆ่าเชื้ออสุจิที่มีส่วนผสมของ Nonoxynol-9 ในช่องคลอด "เจลได้คลอบคลุมเยื่อบุผิวในความหนาต่างกันเมื่อผ่านไป 10 นาที" เป้าหมายเดียวของสารฆ่าเชื้ออสุจิคือการป้องกันการตั้งครรภ์
การใช้ร่วมกับถุงยางอนามัย
เชื่อกันว่าสารฆ่าเชื้ออสุจิเพิ่มประสิทธิผลของถุงยางอนามัย
อย่างไรก็ตาม ถุงยางอนามัยที่ผลิตโดยมีสารฆ่าเชื้ออสุจิมีอายุสั้นกว่า และอาจทำให้ระบบปัสสาวะของผู้หญิงอักเสบ องค์การอนามัยโลกกล่าวว่าควรเลิกสนับสนุนถุงยางอนามัยที่มีสารฆ่าเชื้ออสุจิ อย่างไรก็ตามพวกเขาแนะนำว่าการใช้ถุงยางอนามัยที่มีส่วนประกอบของ nonoxynol-9 ยังดีกว่าการไม่ใช้ถุงยางอนามัยเลย
การใช้สารฆ่าเชื้ออสุจิอย่างเดียวให้ประสิทธิภาพเพียงร้อยละ 70 ถึง 80 เมื่อสารฆ่าเชื้ออสุจิถูกใช้ร่วมกับถุงยางอนามัยและวิธีทีใช้สิ่งกีดขวางอื่น ๆ ให้ประสิทธิภาพในการป้องกันการตั้งครรภ์สูงถึงร้อยละ 97
ผลข้างเคียง
การระคายเคืองผิวแบบชั่วคราวบริเวณ โยนี ช่องคลอด หรือองคชาต เป็นปัญหาที่พบได้บ่อยที่สุดเมื่อใช้สารฆ่าเชื้ออสุจิ p. 399:"Currently available spermicides containing nonoxynol-9 are ineffective as microbicides, in particular as HIV-preventive measures.17 Thus, spermicides used alone are not recommended to prevent HIV or other STIs. Furthermore, frequent use (more than 2 times a day) of spermicide causes more vulvovovaginal epithelial disruption,18 which theoretically could increase susceptibility to HIV. In a high-risk population using a vaginal gel with nonoxynol-9 more than three applications per day on average, the risk of HIV acquisition was increased compared with placebo.19"p.399–400: Disadvantages and cautions Local irritation Temporary skin irritation involving the vulva, vagina, or penis caused by either local toxicity or allergy to the formulation is the most common problem associated with spermicide use... Although vaginal epithelial disruption has been associated with frequent use (twice a day or more) of spermicides containing N-9, this is usually asymptomatic. In a low risk population, long-term use of N-9 containing methods was not associated with epithelial disruption.22 p. 401:"N-9 spermicides are inadvisable if STI/HIV exposure is likely in situations that would involve frequent use defined as 2 times or more a day."
ไม่แนะนำสำหรับผู้ที่ใช้บ่อย (มากกว่า 2 ครั้งต่อวัน) หากมีความเสี่ยงติดโรคเฮชไอวี เนื่องจากสารฆ่าเชื้ออสุจิที่มีส่วนประกอบของ nonoxynol-9 เพิ่มความเสียหายบนเยื่อบุผิวบริเวณโยนีและช่องคลอด เพิ่มโอกาสการติดเชื้อเฮชไอวี
ใน พ.ศ. 2540 องค์การอาหารและยาสหรัฐอเมริกา (FDA) กำหนดให้ผลิตภัณฑ์คุมกำเนิดที่มีส่วนประกอบของ nonoxynol-9 ที่ขายตามร้านขายยาให้ระบุบนฉลากว่าไม่ป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์และโรคเอดส์
ประวัติ
บันทึกรายอักษรแรกของสารฆ่าเชื้ออสุจิถูกพบบนพาไพรัสคาฮุน (Kahun Papyrus) เอกสารของชาวอียิปต์ย้อนกลับไปตั้งแต่ 1850 ปีก่อนคริสตกาล มีการบรรยายถึงห่วงพยุงในช่องคลอดทำจากอุจจาระจรเข้และแป้งโดว์หมัก เชื่อกันว่า pH ที่ต่ำของอุจจาระอาจช่วยฆ่าเชื้ออสุจิ
สูตรอื่นถูกพบในพาไพรัสอีเบอร์ส์จากประมาณ 1500 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีการแนะนำให้ผสมขนแกะ อาเคเซีย ผลอินทผลัม และน้ำผึ้งเข้าด้วยกันและนำไปใส่ในช่องคลอด คาดว่าประสิทธิผลอาจมาจากความเหนียวหนืดที่ช่วยกีดขวางและกรดแล็กติก (มีผลในการฆ่าเชื้ออสุจิ) จากอาเคเซีย
แอมานุแอล เดอ กรูชี
แอมานุแอล เดอ กรูชี (Emmanuel de Grouchy) เป็นนายทหารในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
กรูชีเกิดที่เมืองกงเดกูร์ (Condécourt) แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เป็นบุตรชายของฟร็องซัว-ฌัก เดอ กรูชี มาร์ควิสที่ 1 แห่งกรูชี เขาเข้ารับราชการทหารปืนใหญ่ในปี 1779 ต่อมาก็ย้ายไปเป็นทหารม้าในปี 1782 และต่อมาย้ายไปเป็นทหารรักษาพระองค์ในปี 1786 อย่างไรก็ตาม เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น เขาถูกพวกปฏิวัติโน้มน้าว และตัดสินใจออกจากทหารรักษาพระองค์
อ้างอิง
17661847
โครเมียม(III) คลอไรด์
โครเมียม (III) คลอไรด์ (Chromium (III) chloride) เป็นสารประกอบที่มีสูตร CrCl3 (H2O) x โดยที่ xสามารถเป็น 0, 5, และ 6 รูปแบบที่ปราศจากน้ำ สารประกอบมีสูตรเป็น CrCl3 มีลักษณะเป็นของแข็งสีม่วง ส่วนรูปแบบที่พบมากที่สุดของไตรคลอไรด์ ซึ่งเป็นสีเขียวเข้ม คือ "เฮกซะไฮเดรต", CrCl3.6H2O โครเมียม (III) คลอไรด์ ถูกพบว่าใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาและเป็นสารตั้งต้นของสีย้อมจำพวกขนสัตว์ ต่างๆ
คัคกิ่งรักส์ คิคคิคสะระณัง
คัคกิ่งรักส์ คิคคิคสะระณัง (เกิด 24 มิถุนายน พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น เมจิ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย และเป็นหนึ่งในกลุ่มพาวเวอร์ทรีสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันหมดสัญญากับทางต้นสังกัดแล้วผันตัวเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ
คัคกิ่งรักส์ คิคคิคสะระณัง เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักแสดงสังกัดช่อง 3 ในกลุ่มพาวเวอร์ทรี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ วิทยาเขตบพิตรพิมุข มหาเมฆ
เมจิเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการการประกวดเวทีสาวหน้าใส จากนั้นก็ได้เล่นหนังแผ่นอันเป็นที่ฮือฮาเรื่อง เนื้อหุ้มเหล็ก ของผู้กำกับทรนง ศรีเชื้อ เจ้าพ่อหนังแผ่นอีโรติก โดยใช้ชื่อ มนต์ฟ้า มินตรา เนื่องจากโชว์เต้านม อีกทั้งบางภาพเหมือนถ่ายหนังสือโป๊ ก่อนหน้านั้นยังได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง สุริยะฆาต ใช้ชื่อว่า พรศิริ วินทร์โกมินทร์
อำเภอโพธิ์ประทับช้าง
ประวัติ
สมัยกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พระศรีสรรเพชญ์ที่ 8) เดินทางจากอยุธยาไปสุโขทัยโดยช้างและมเหสีทรงครรภ์แก่ ระหว่างทางเดินทางถึงบริเวณต้นโพธิ์ริมแม่น้ำได้หยุดพักและประสูติพระโอรส นำรกฝังใต้ต้นอุทุมพร (ต้นมะเดื่อ) จึงให้ชื่อว่า “เจ้าเดื่อ” หรือสมเด็จพระเจ้าเสือ ภายหลังทรงสร้างวัด ณ สถานประสูติ ต่อมาจึงตั้งชื่อว่า “โพธิ์ประทับช้าง” ซึ่งพระเจ้าเสือโปรดให้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงภูมิชาติที่พระองค์ประสูติในปี พ.ศ. 2242
เดิมท้องที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังจิก ตำบลไผ่รอบ ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองพิจิตร ตำบลไผ่ท่าโพ อำเภอโพทะเล ในปี พ.ศ. 2481 ตำบลวังจิก และตำบลไผ่รอบ ได้ย้ายไปขึ้นกับอำเภอสามง่าม ต่อมาได้มีการโอนตำบลกลับเข้าการปกครองของอำเภอเมืองพิจิตร ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2481 ได้โอนตำบลไผ่รอบ จากอำเภอสามง่าม และเดือนกันยายน พ.ศ. 2481 ได้โอนตำบลวังจิก จากอำเภอสามง่าม ทั้ง 2 ตำบลให้กลับมาขึ้นอำเภอเมืองพิจิตรอีกครั้ง และตั้งตำบลโพธิ์ประทับช้างขึ้นในปี พ.ศ. 2490
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2509 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลโพธิ์ประทับช้าง โดยเสนอให้รวมท้องที่ตำบลไผ่รอบ ตำบลวังจิก ตำบลโพธิ์ประทับช้าง เพื่อรวมขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ปีต่อมา พ.ศ. 2510 กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ซึ่งจังหวัดพิจิตรได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอโพธิ์ประทับช้างในท้องที่อำเภอเมืองพิจิตร ซึ่งกรมการปกครองบรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอและอำเภอระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2509 - 2513) และในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2510 ทางกระทรวงมหาดไทยประกาศท้องที่ตำบลไผ่รอบ ตำบลวังจิก ตำบลโพธิ์ประทับช้าง ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ประทับช้าง  ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองพิจิตร และขณะจัดตั้งกิ่งอำเภอได้เพียง 5 เดือน เขตตำบลไผ่ท่าโพ ของอำเภอโพทะเล ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนไปติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอโพธิ์ประทับช้าง สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอโพทะเล ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ทางราชการจึงได้โอนท้องที่ตำบลไผ่ท่าโพ เข้ามาสมทบในการปกครองของทางกิ่งอำเภอ
ในปี พ.ศ. 2513 หมู่ 3–5 และหมู่ 7 ของตำบลบึงนาราง อำเภอโพทะเล ขอเข้าอยู่ในการปกครองของกิ่งอำเภอ เนื่องจากติดต่อราชการสะดวก จึงได้โอนท้องที่ 4 หมู่บ้านมาขึ้นตำบลไผ่ท่าโพ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโพธิ์ประทับช้าง  และในปี พ.ศ. 2518 ได้แบ่งท้องที่ 6 หมู่บ้านของตำบลไผ่ท่าโพ ตั้งขึ้นเป็นตำบลดงเสือเหลือง และแบ่งท้องที่ 7 หมู่บ้านของตำบลไผ่ท่าโพ ตั้งขึ้นเป็นตำบลเนินสว่าง ในปี พ.ศ. 2520 และใน 12 ปีต่อมาได้จัดตั้งตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ โดยแบ่งท้องที่ตำบลดงเสือเหลือง ตั้งเป็นตำบลทุ่งใหญ่ อำเภอโพธิ์ประทับช้างจึงมีการปกครองทั้งหมด 7 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโพธิ์ประทับช้างแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 ตำบล 99 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโพธิ์ประทับช้างประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ยะไข่
บทความนี้เป็นบทความเกี่ยวกับชาติพันธุ์ สำหรับเขตการปกครอง ดูที่ รัฐยะไข่ สำหรับแคว้นโบราณ ดูที่ แคว้นยะไข่
ยะไข่, อะระกัน หรือ ระขึน (ရခိုင်လူမျိုး, สะกดแบบยะไข่:, ; Rakhine) เป็นหนึ่งในกลุ่มชาติพันธุ์หลักกลุ่มหนึ่งในประเทศพม่า อาศัยในรัฐยะไข่
ชาวยะไข่ถือเป็นชาวพม่าพื้นถิ่นในรัฐยะไข่กลุ่มหนึ่ง ภาษาพูดของชาวยะไข่นั้นถือเป็นสำเนียงหนึ่งในภาษาพม่า และยังมีร่องรอยของภาษาพม่าโบราณหลงเหลืออยู่ อันมีเสียงบางเสียงซึ่งในภาษาพม่าสำเนียงย่างกุ้งไม่มีใช้แล้ว เช่น เสียง ร โดยภาษายะไข่นั้นยังรักษาเสียง ร ไว้ได้ครบแทบทุกตำแหน่ง หากต้องการสะกดคำที่มีอักษร ร จึงควรดูที่การออกเสียงของภาษายะไข่ ทั้งนี้เนื่องจากยะไข่ห่างไกลศูนย์กลางจากพม่า โดยมีเทือกเขาอาระกันโยมาขวางกั้นอยู่ อีกทั้งยะไข่เองก็เคยมีอิสรภาพในการปกครองตนเองเป็นอาณาจักรอยู่ร่วมหลายร้อยปี ภายหลังจากการมาของอังกฤษ ยะไข่ถูกมองว่าต่างจากชาวพม่าทั่วไป ดินแดนยะไข่จึงถูกกำหนดเป็นรัฐหนึ่งเฉกเช่นเดียวกับชนกลุ่มน้อยในพม่า
ลักษณะนิสัยของชาวยะไข่
แม้ชาวยะไข่จะมีบรรพบุรุษสืบเชื้อสายเดียวกันกับชาวพม่า แต่กระนั้นชาวพม่าก็ยังมองชาวยะไข่ว่ามีนิสัยใจคอออกไปทางแขก ทั้งนี้เนื่องจากรัฐยะไข่นั้นตั้งอยู่ใกล้กับประเทศบังกลาเทศและประเทศอินเดีย ที่มีทั้งชาวมุสลิมและฮินดู อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์กันมายาวนาน โดยอยู่ร่วมและใกล้ชิดกับชาวมุสลิม พม่าจึงมีโวหารเปรียบเปรยไว้ว่า "หากสู้แขกไม่ไหว ให้ถามพวกยะไข่" ทั้งนี้เนื่องจากชาวยะไข่ที่นับถือศาสนาพุทธอยู่ร่วมสังคมเดียวกับชาวมุสลิมได้ นอกจากนี้พม่ายังกล่าวกันว่าชาวยะไข่นั้นไม่ค่อยจะยอมอ่อนข้อให้ผู้อื่น และร้ายจนพวกแขกก็ไม่กล้ามาตอแยด้วย บ้างก็ว่ายะไข่มักรู้เห็นเป็นใจกับชาวมุสลิม ด้วยนิสัยของชาวยะไข่ พม่าจึงมีโวหารอีกอย่างหนึ่งเกี่ยวกับชาวยะไข่คือ "หากเจองูกับยะไข่ ให้ตียะไข่ก่อนตีงู" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความไม่ลงรอยกันเองระหว่างชาวพม่าและชาวยะไข่ ชาวพม่าบางคนยังให้ทัศนะเกี่ยวกับสตรีชาวยะไข่มักไม่นิยมแต่งงานกับชายที่มีเชื้อสายพม่า ส่วนชาวพม่าเองก็ไม่นิยมชาวยะไข่เนื่องจากมองว่ามีอุปนิสัยออกไปทางแขกมากกว่า
คุจิกิ เบียคุยะ
คุจิกิ เบียคุยะ (Kuchiki Byakuya) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ และเป็นยมทูตหัวหน้าหน่วยที่ 6 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์
ลักษณะ/อุปนิสัย
กฎเกณฑ์ที่สถิตอยู่ในแววตา
เบียคุยะ เป็นชายร่างสูง สง่างาม  มีปิ่นปักผมของขุนนางชั้นสูงอยู่บนศีรษะ  เขาเป็นคนเงียบครึม มักจะไม่ค่อยพูด เคร่งครัดในกฎระเบียบ ไม่ชอบแสดงความรู้สึกทางสีหน้า มักจะเย็นชากับคนรอบข้างเสมอ จนบางคนออกปากเรียกเขาว่า"เจ้าชายน้ำแข็ง" แต่แท้จริงแล้วเขาเองก็ถือได้ว่าเป็นคนที่รักษาสัจจะอย่างแท้จริงคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่จริงจังต่อการทำงานในหน้าที่และยึดทุกอย่างให้เป็นไปตามกฎที่มีอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น ตอนเด็กกลับเป็นเด็กหนุ่มร่าเริงสดใส ชอบการฝึกดาบอยู่ที่คฤหาสน์คุจิกิและมักจะทะเลาะกับโยรุอิจิซึ่งตอนนั้นเป็นหัวหน้าหน่วย 2 อยู่เป็นประจำเพราะเธอชอบแย่งเชือกมัดผมของเบียคุยะจากนั้นก็ใช้ก้าวพริบตาหนีหายไป
ประวัติ
คุจิกิ เบียคุยะ เป็นหัวหน้าตระกูล "คุจิกิ" 1 ใน 4 ตระกูลขุนนางชั้นสูงสุด และว่ากันว่าเบียคุยะนั้นมีฝีมือเก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์ตระกูลคุจิกิอันยาวนาน เขาเป็นพี่ชายบุญธรรมของลูเคีย และเป็นหัวหน้าหน่วย 6 ของ "13 หน่วยพิทักษ์" ซึ่งเขาได้รับลูเคียมาเป็นน้องสาวบุญธรรม เนื่องจากคำสัญญาของเขากับ "ฮิซานะ" ซึ่งเป็นพี่สาวที่แท้จริงของลูเคียและเป็นภรรยาของเขาซึ่งขอให้น้องสาวของตนเรียกเบียคุยะว่าพี่ ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาต้องแหกกฎของตระกูล เขาจึงสาบานต่อหน้าสุสานของพ่อแม่ว่าจะไม่ทำผิดกฎอีกเป็นครั้งที่สอง และปิดเรื่องนี้เป็นความลับตลอดมา
สัญลักษณ์ของหน่วยคือ ดอกสึบากิหรือดอกคาเมลเลีย ความหมายคือ อุดมคติอันสูงส่ง
ซึ่งความหมายนี้ อธิบายลักษณะนิสัยของทั้งหัวหน้าและรองหัวหน้าหน่วยได้อย่างชัดเจนยิ่ง เป็นหน่วยที่มีระเบียบวินัยและถือเป็นหน่วยที่แข็งแกร่งมากหน่วยหนึ่ง แต่ในอีกด้านหนึ่ง ก็เป็นหน่วยที่สงบเรียบร้อยและเยือกเย็นตามนิสัยของหัวหน้า เพราะเบียคุยะชื่นชอบกิจกรรมที่ทำให้ใจสงบสุขุม ไม่เว้นแม้แต่การเดินชมจันทร์
ภาคโซลโซไซตี้
หลังจากนั้นเบียคุยะก็ไม่ได้สนใจที่จะช่วยเหลือลูเคีย นั่นเพราะเขาเองได้สาบานแล้วว่าจะไม่แหกกฎอีก ทำให้อยู่ในฐานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก และเขาก็ได้ต่อสู้กับเร็นจิที่ต้องการช่วยลูเคียและเอาชนะได้
ในตอนท้ายของภาคโซลโซไซตี้ เขาได้เข้าต่อสู้กับอิจิโกะและได้ใช้พลังและความสามารถทั้งหมดเท่าที่มีในการต่อสู้ จนในที่สุดเขาก็ยอมและจากไปทั้งที่ยังไม่รู้ผล แต่ในตอนที่ลูเคียกำลังจะโดน"อิจิมารุ งิน"จัดการ เขาก็เอาตัวเองมารับการโจมตีแทน และหลังจากนั้นเขาก็บอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับพี่สาวของลูเคีย เขาได้พักรักษาตัวเองอยู่ที่โซลโซไซตี้
ภาคเบาท์
เบียคุยะได้ประจำอยู่ที่โซลโซไซตี้ และเมื่อเหล่าเบาท์ได้บุกมาถึงเซย์เรย์เทย์ เขาก็ได้เข้าต่อสู้กับคาริยะ จินหัวหน้าของเหล่าเบาท์ จนถึงขั้นที่เบียคุยะต้องปลดปล่อยสวัสดิกะ แต่อิจิโกะก็เข้ามาช่วยด้วยเสียก่อน ทำให้การต่อสู้จบลงโดยไม่รู้ผลแพ้ชนะ และในช่วงสุดท้ายของภาค เบียคุยะได้เข้าขัดขวางการส่งพลังเพื่อจุดระเบิดพลังวิญญาณ ของคาริยะในระหว่างการต่อสู้กับอิจิโกะร่วมกับโยรุอิจิ และเฝ้ามองการต่อสู้ของทั้งคู่อยู่จนจบ
ภาคอารันคาร์
เบียคุยะไม่ค่อยมีบทมานัก นอกจากการปรากฏตัวในการประชุมในช่วงแรกและการมารับเหล่ายมทูตกลับไปยังโซลโซไซตี้ในช่วงหลัง
ภาคฮูเอโก้มุนโด้
เบียคุยะได้ช่วยเหลือเร็นจิกับลูเคียให้เข้ามาในฮูเอโก้มุนโด้ เพื่อช่วยเหลือพวกอิจิโกะในการต่อสู้เพื่อช่วยเหลือโอริฮิเมะ
นอกจากนั้นยังมาช่วยเหลือลูเคียจากการกวาดล้างของเอสปาด้า หมายเลข 7 ที่ชื่อว่า "โซมารี เลอรูซ์" เบียคุยะใช้เซ็มบ้งซากุระจัดการกับโซมาลีได้เป็นผลสำเร็จ และตามซาราคิ เคมปาจิไปหาอิจิโกะหลังจากที่อิจิโกะสู้กับอุลคิโอร่าเสร็จแล้วและกำลังปะทะกับเอสปาด้าลำดับ10(หรือ0)ยามี่ ริยัลโก้ หลังจากปล่อยให้ซาราคิสู้กับยามี่ ก็พูดเตือนสติอิจิโกะให้รีบกลับไปยังโลกมนุษย์ด้วยความช่วยเหลือของคุโรซึจิ มายูริที่วิเคราะห์และเปิดการ์กันต้าที่ฮูเอโก้มุนโด้สำเร็จ จากนั้นเบียคุยะกับเคมปาจิก็ทะเลาะกันเองโดยที่ยามี่กลายเป็นตัวรับลูกหลงไป