cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าอนันตวรฤทธิเดช
การตั้งเมืองน่าน (ปัจจุบัน) เมื่อปี พ.ศ. 2400
หอคำเมืองนครน่าน เพิ่งมีขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2400 มีเรื่องปรากฏในพงศาวดารเมืองน่านว่าเมื่อพระยาอนันตยศย้ายกลับมาตั้งอยู่ที่เมืองเก่าแล้ว ต่อมาอีกปีหนึ่ง พ.ศ. 2399 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนอิสริยยศ พระยาอนันตยศ เจ้าเมืองน่าน ขึ้นเป็น เจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้านครเมืองน่าน ทรงมีพระเกียรติยศสูงกว่าเจ้าเมืองน่านองค์ก่อนๆ ซึ่งดำรงพระยศเป็นแต่ พระยาน่าน  ฉะนั้นในปี พ.ศ. 2400 เจ้าอนันตวรฤทธิเดช จึงโปรดให้สร้างหอคำขึ้นและให้เปลี่ยนชื่อคุ้มหลวงว่า “คุ้มแก้ว”  เพื่อให้วิเศษเป็นตามลักษณะของหอคำ
หอคำที่สร้างขึ้นในครั้งนั้น ตัวเรือนเป็นเครื่องไม้ เป็นตัวเรือนรวมอยู่ในคุ้มแก้ว 7 หลัง โดยเฉพาะตัวเรือนที่เป็นหอคำหลวงมีห้องโถงขนาดใหญ่ นับว่าเป็นทำนองท้องพระโรงสำหรับเป็นที่เสด็จออกว่าราชการ
ภายในบริเวณหอคำหลวงนครน่าน (คุ้มแก้ว) ประกอบด้วย
ณ ลานหน้าคุ้มแก้วเป็นที่ตั้งโรงช้าง ซึ่งเป็นพาหนะที่สำคัญของบ้านเมืองในสมัยนั้น บ้านเมืองที่เป็นเมืองชั้นราชธานี ย่อมจะรวบรวมสะสมช้างไว้มากทุกเมือง ยิ่งเป็นท้องที่ในภาคพายัพนี้แล้วช้างเป็นสิ่งจำเป็นในการลำเลียงและการทัพศึก ในสมัยนั้นเป็นอันมาก
1.) สนาม
ณ เบื้องขวาของคุ้ม ตรงข้ามกับวัดภูมินทรและที่โรงเรียนจุมปีวนิดาตั้งอยู่เดี๋ยวนี้เป็นที่ตั้งศาลาว่าการบ้านเมือง เรียกว่า “สนาม” ถัดไปเป็นศาลาสุรอัยการ 2 หลัง (สุรเพ็ชฌฆาต, อัยการ – คนใช้, คนเวร) คือเป็นที่สำนักของพวกเพ็ชฌฆาต  และเป็นที่เก็บสรรพเอกสารของบ้านเมือง ซึ่งมีคนเวรอยู่ประจำ ถัดไปเป็นคอก (เรือนจำ) จะได้กล่าวต่อไปในเรื่องการปกครอง
2.) ฉางหลวง
ณ ศาลากลางจังหวัด เดิมเป็นที่ตั้งฉางของบ้านเมือง มีอยู่ 2 โรงด้วยกัน สำหรับเป็นที่เก็บเสบียงและพัสดุสิ่งของที่ใช้ในกิจการบ้านเมือง เป็นต้นว่าจำพวกเสบียงก็มี ข้าว เกลือ มะพร้าว พริก หอม กระเทียม ตลอดจนหมู เป็ด ไก่ ที่เป็นๆ สะสมไว้เป็นบางคราว และจำพวกเครื่องก็มี ขัน น้ำมันยาง ขี้ผึ้ง ดินประสิว กระดาษ เป็นต้น สิ่งของเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญของบ้านเมือง โดยเฉพาะเสบียงเป็นกำลังของรี้พลสำหรับป้องกันบ้านเมือง ซึ่งจะต้องมีให้พรักพร้อมอยู่เสมอ ทางบ้านเมืองได้กะเกณฑ์เอาสิ่งของเหล่านี้แก่พลเมือง เอามาขึ้นฉางไว้ทุกปี เรียกว่า “หล่อฉาง”
3.) บ้านเรือน
ในยุคนั้นได้ความว่าเมืองน่านมีภูมิฐานบ้านเรือนเป็นปึกแผ่นคับคั่งแล้ว แต่ภายนอกกำแพงนั้นเป็นป่ารกอยู่โดยมาก มีบ้านเรือนเบาบางไม่อุ่นหนาฝาครั่งเหมือนภายในกำแพงเมืองแต่บ้านเรือนนั้นไม่ใคร่จะเป็นที่เจริญนัก เพราะเครื่องมือที่จะตัดฟันไม้ไม่มีมากเหมือนเดี๋ยวนี้ จะทำอะไรก็ไม่ใคร่สะดวก เป็นต้นว่ากระดานก็ต้องถากเอาด้วยมีดและขวานเป็นพื้น ไม่มีเลื่อยจะใช้ ราษฎรไม่มีกำลังพอที่จะทำบ้านเรือนด้วยเครื่องไม้จริงได้ จึงต้องทำด้วยไม้ไผ่ เว้นแต่เจ้านายท้าวพญาผู้ซึ่งมีอำนาจใช้กะเกณฑ์ผู้คนได้ จึงจะปลูกบ้านได้งามๆ นอกจากนี้ยังมีกฎเกณฑ์ห้ามไว้ว่าบ้านเรือนราษฎรที่อยู่ภายในกำแพงเมืองก็ดี ภายนอกก็ดี จะมุงหลังคาด้วยกระเบื้องไม้ไม่ได้ด้วยถือว่าเป็นการกระทำเทียบเคียงหรือตีเสมอกับเจ้านาย มีอาชญาไว้ว่าเป็นความผิด ฉะนั้นบ้านเรือนจึงมุงหลังคาด้วยใบพลวงหรือแฝกเป็นพื้น
4.) วัด
วัดวาอารามภายในกำแพงเมืองครั้งนั้นคงมีจำนวนเท่ากับปัจจุบันนี้ แต่ส่วนมากเศร้าหมองไม่รุ่งเรือง มีวัดที่สำคัญอยู่ 2 วัด คือ วัดช้างค้ำกับวัดภูมินทร์ แท้จริงกิจการฝ่ายพระศาสนานี้อาจกล่าวได้ว่า ได้ย่างขึ้นสู่ความเจริญนับแต่ พ.ศ. 2400 เป็นต้นมา ปรากฏตามพงศาวดารเมืองน่านว่า เจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่าน เป็นผู้มากด้วยศรัทธาแก่กล้าด้วยการบริจาคในอันที่จะเชิดชูพระศาสนาให้รุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง ในชั้วชนมายุกาลของท่านจึงเต็มไปด้วยเรื่องการสร้างบูรณะปฏิสังขรณ์โบสถ์ วิหาร เจดียสถาน ตามวัดทั้งในเมืองและนอกเมือง และสร้างคัมภีร์พระสูตรพระธรรมขึ้นไว้เกือบตลอดสมัย ความเจริญในฝ่ายพระศาสนาที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้ ย่อมเป็นผลนับเนื่องในเนื้อนาบุญของท่านที่ได้ปลูกฝังไว้ด้วยดีแล้วส่วนหนึ่ง
5.) ตลาด
การค้าขายแลกเปลี่ยนคงกระทำกันแต่ที่กาดมั่ว (ตลาด) แห่งเดียวแท้จริง ที่เรียกว่าตลาดนี้ ยังไม่ถูกต้องดี เพราะตลาดในครั้งนั้นยังไม่มีตัวเรือนโรง เพียงแต่มีข้าวของอะไรก็นำมาวางขายกันตามสองฟากข้างถนนเท่านั้น ตำบลที่นัดตลาดอยู่ในกำแพงเมืองที่ถนนผากองเดี๋ยวนี้ตรงหน้าคุ้มข้างวัดช้างค้ำ นัดซื้อขายกันแต่เวลาเช้าเวลาเดียว สิ่งของที่นำมาขายกันเป็นจำพวกกับข้าวโดยมาก ส่วนร้านขายสิ่งของนั้นปรากฏว่ายังไม่มีเลย
6.) ถนน
ถนนหนทางในครั้งนั้น เท่าที่มีควรจะเรียกว่าเป็นตรอกทางเดินมากกวา เพราะมีส่วนกว้าง อย่างดีก็แต่เพียง 4 - 5 ศอก ถนนชนิดนี้แต่ภายในกำแพงเมืองซึ่งตัดจากประตูหนึ่งไปยังอีกประตูหนึ่ง นอกจากนี้ก็มีแต่ทางเดินธรรมดา
สงครามปราบฮ่อ
กองทัพฝ่ายเหนือ ซึ่งมีเจ้าหมื่นไวยวรนารถ เป็นแม่ทัพนั้นยกออกจากกรุงเทพฯ โดยทางเรือเมื่อวันอังคารเดือน 11 แรม 11 ค่ำ ปีระกา พ.ศ. 2428 ขึ้นไปถึงเมืองพิชัยเมื่อเดือน 12 แรม 2 ค่ำ ตั้งประชุมพลที่เมืองพิชัยนั้น ได้โปรดฯ ให้พระยาศรีสหเทพ (อ่วม) ขึ้นไปเป็นพนักงานจัดเสบียงพาหนะส่งกองทัพ ได้จัดการเดินทัพขึ้นไปเมืองหลวงพระบางเป็น 3 ทาง คือ อนึ่ง เสบียงอาหารที่จะจ่ายให้ไพร่พลในกองทัพตั้งแต่เมืองพิชัย เป็นระยะตลอดไปกว่าจะถึงเมืองหลวงพระบางนั้น พระยาศรีสหเทพรับจัดส่งขึ้นไปรวบรวมไว้เป็นระยะทุก ๆ ตำบล ที่พักให้พอจ่ายกับจำนวนพลในกองทัพมิให้เป็นที่ขัดขวางได้
กองทัพตั้งพักรอพาหนะอยู่ ณ เมืองพิชัย ประมาณ 20 วัน ก็ยังหามาพรักพร้อมกับจำนวนที่เกณฑ์ไม่ ได้ช้าง 108 เชือก โคต่าง 310 ตัว ม้า 11 ตัวเท่านั้น แต่จะให้รอชักช้าไปก็จะเสียราชการ จึงได้จัดเสบียงแบ่งไปแต่พอควรส่วนหนึ่งก่อน อีกส่วนหนึ่งได้มอบให้กรมการเมืองพิชัยรักษาไว้ให้ส่งไปกับกองลำเลียง
ครั้น ณ วันศุกร์ เดือนอ้าย แรม 11 ค่ำ ปีระกา พ.ศ. 2428 เวลาเช้า 3 โมงเศษ เจ้าหมื่นไวยวรนารถยกกองทัพออกจากเมืองพิชัยให้นายร้อยเอกหลวงจำนงยุทธกิจ (อิ่ม) คุมทหารกรุงเทพฯ 100 คนเป็นทัพหน้า ให้นายจ่ายวด (สุข ชูโต) เป็นผู้ตรวจตรา ให้พระอินทรแสนแสง ปลัดเมืองกำแพงเพชรคุมไพร่พลหัวเมือง 100 คน เป็นผู้ช่วยกองหน้า สำหรับแผ้วถางหนทางที่รกเรี้ยวกีดขวางให้กองทัพเดินได้สะดวกด้วย ให้นายร้อยเอกหลวงอาจหาญณรงค์ กับนายร้อยเอกหลวงดัษกรปลาศ เป็นปีกซ้ายและขวา นายร้อยเอกหลวงวิชิต เป็นกองหลัง พระพลเมืองสวรรคโลกเป็นกองลำเลียงเสบียงอาหาร และกองอื่น ๆ นอกจากที่กล่าวมานี้ก็ให้ยกเป็นลำดับไปทุก ๆ กอง
ครั้น ณ วันพุธ เดือนยี่ แรมค่ำ 1 ปีระกา ฯ กองทัพได้ยกไปถึงสบสมุนใกล้กับเมืองน่าน ระยะทางราว 200 เส้นเศษ พักจัดกองทัพอยู่ใกล้เมือง เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน แต่งให้พระยาวังซ้าย และเจ้านายบุตรหลาน แสนท้าวพระยา คุมช้างพลายสูง 5 ศอก ผูกเครื่องจำลองเขียนทอง 3 เชือก กับดอกไม้ ธูปเทียนออกมารับ แม่ทัพจึงให้รอกองทัพพักอยู่นอกเมือง 1 คืน
เวลาบ่าย 3 โมงเศษ เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน พร้อมด้วยเจ้าอุปราช เจ้าราชวงศ์ เจ้านายบุตรหลาน แต่งตัวเต็มยศตามแบบบ้านเมืองมายังทำเนียบที่พักกองทัพนั้น ฝ่ายกองทัพก็ได้จัดทหารกองเกียรติยศ 12 คน มีแตรเดี่ยว 2 คัน คอยรับอยู่ที่ทำเนียบ เมื่อเจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน เสด็จมาถึงแล้วสนทนาปราศรัยไต่ถามด้วยข้อราชการ และอวยชัยให้พรในการที่จะปราบศัตรูให้สำเร็จ โดยพระบรมราชประสงค์ทุกประการและจัดพระพุทธรูปศิลาศรีพลี 1 องค์ พระบรมธาตุ 1 องค์ ให้แม่ทัพ เพื่อเป็นพิชัยมงคลป้องกันอันตรายในการที่จะไปราชการทัพนั้น กับให้ของทักถามแก่กองทัพสำหรับบริโภคด้วยหลายสิ่ง ครั้นรุ่งขึ้นแม่ทัพนายกองได้ไปเยี่ยมตอบเจ้านครเมืองน่าน กับเจ้าอุปราชเจ้าราชวงศ์และเจ้านายเมืองน่าน
ต่อมาพระยาศรีสหเทพข้าหลวงเชิญเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาสุราภรณ์มงกุฎสยามชั้นที่ 1 ซึ่งโปรดฯ พระราชทานแก่ เจ้าอนันตวรฤทธิเดชฯ เจ้านครเมืองน่าน ขึ้นไปถึงแม่ทัพได้จัดพิธีรับพระราชทานตามธรรมเนียม
ครั้น ณ วันเสาร์ เดือนยี่ แรม 11 ค่ำ เจ้านครน่านได้ส่งช้างมาเข้ากองทัพ 100 เชือก แม่ทัพจึงให้เปลี่ยนช้างหัวเมืองชั้นในที่ได้บรรทุกกระสุนดินดำ เสบียงอาหารมาในกองทัพ 58 เชือก มอบให้พระพิชัยชุมพลมหาดไทยเมืองพิชัย คุมกลับคืนไปยังเมืองพิชัย เพื่อจะได้บรรทุกเสบียงลำเลียงเข้าจากเมืองพิชัยขึ้นมาส่งยังฉางเมืองท่าแฝก ซึ่งพระยาสวรรคโลกได้มาตั้งฉางพักเสบียงไว้สำหรับเมืองน่านจะมารับลำเลียงส่งไปถึงท่าปากเงยและเมืองหลวงพระบางจะได้จัดเรือมารับแต่ปากเงย ส่งต่อไปถึงเมืองงอย
พิราลัย
เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุรมหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน เสวยราชสมบัติได้ 39 ปี มีพระชนมายุ 86 ชันษา ก็ถึงแก่พิราลัย เมื่อวันศุกร์ ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 ณ คุ้มหลวงนครเมืองน่าน
เมื่อนั้นเจ้าอุปราช ก็ให้เจ้านายผู้ใหญ่ผู้น้อยลงไปกราบทูลพระมหากระษัตริย์เจ้าในกรุงเทพมหานคร ว่าด้วย เจ้าอนันตวรฤทธิเดช กุลเชษฐมหันต์ ไชยนันทบุรมหาราชวงษาธิบดี เจ้านครเมืองน่าน ถึงแก่พิราลัย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ชื่อเดิม มงกุฎสยามมหาสุราภรณ์
สโมสรฟุตบอลนาวิกโยธิน
สโมสรฟุตบอลนาวิกโยธิน เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงแข่งขันในไทยลีก 3
สโมสรมีผลงานในอดีตคือการคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยพระราชทานประเภท ข. ได้ 2 สมัย และเคยลงเล่นในไทยลีก ดิวิชัน 1 ภายใต้ชื่อ สโมสรฟุตบอลหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ต่อมาในปี 2553 ได้ร่วมมือกับชุมชนในเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุด จังหวัดระยอง เพื่อการลงแข่งขันลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 โดยใช้ชื่อว่า สโมสรฟุตบอลมาบตาพุด นาวิกโยธิน
ในปี พ.ศ. 2559 หน่วยบัญชาการนาวิกโยธินได้ยุติการทำทีมฟุตบอลร่วมกับชุมชนในเขตเทศบาลเมืองมาบตาพุด และได้ย้ายไปใช้สนามเหย้าที่อำเภอแกลง จังหวัดระยอง โดยใช้ชื่อใหม่ว่า สโมสรฟุตบอลนาวิกโยธิน ยูเรก้า เอฟซี
ปี พ.ศ. 2562 หน่วยบัญชาการนาวิกโยธินได้ย้ายสนามเหย้ากลับสนามกีฬาราชนาวี สัตหีบ ตามภูมิลำเนาเดิม ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
ปี พ.ศ. 2565 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อสโมสรอีกครั้งเป็น สโมสรฟุตบอลนาวิกโยธิน เอฟซี
อีฟว์ เอกวัลลา เอมัน
แหล่งข้อมูลอื่น
1989
ฮัมฮึง
ฮัมฮึง เป็นเมืองทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศเกาหลีเหนือ ประชากรค.ศ. 1993 ราว 709,000 คน เคยเป็นศูนย์กลางการค้าใน ค.ศ. 1392 - ค.ศ. 1910 และพัฒนาเป็นเมืองอุตสาหกรรมในปี ค.ศ. 1920 ระหว่างสงคราม โรงงานได้ถูกทำลายจากการทิ้งระเบิดของสหรัฐอเมริกา นอกจากนั้นยังความสำคัญด้านสถาบันการศึกษาอีกด้วย
ภูมิศาสตร์
เมืองฮัมฮึง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซ็องช็อน ในมณฑลฮัมกยองใต้
เศรษฐกิจ
เมืองฮัมฮึง เป็นแหล่งอุตสาหกรรมเคมีที่สำคัญของเกาหลีเหนือ
นัตโต
นัตโต เป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง หมักด้วยเชื้อแบคทีเรีย Bacillus subtilis สายพันธุ์ natto นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า นัตโตอุดมไปด้วยโปรตีน  เช่นเดียวกับมิโซะ ทำให้เป็นแหล่งโภชนาการที่สำคัญของญี่ปุ่นมาช้านานและคุณค่าทางโปรตีนที่สูงทำให้สามารถใช้แทนเนื้อสัตว์ได้ แต่เนื่องจากนัตโตมีกลิ่นแรงและมีลักษณะเป็นเมือกซึ่งเกิดจากการย่อยโปรตีนระหว่างการหมัก ดังนั้นจึงทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ ในญี่ปุ่นนิยมรับประทานกันในแถบภาคตะวันออก เช่น คันโต โทโฮะกุและฮกไกโด
ขั้นตอนการทำ
นำถั่วเหลืองไปแช่น้ำค้างคืนแล้วเอาเปลือกออก จากนั้นนำไปนึ่งแล้วใส่เชื้อ Bacillus sp. หมักที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส ใช้เวลา 20 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เย็นจนถึงอุณหภูมิปกติ การใส่เชื้อที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จะช่วยลดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ชนิดอื่น ๆ ขั้นตอนสุดท้ายคือการนำไปใส่ภาชนะหรือฟางข้าวห่อ จากนั้นนำไปบ่ม
การรับประทาน
การรับประทานนัตโตนั้นจะแตกต่างกันในแต่ละคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะรับประทานร่วมกับการผสมกับโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) ต้นหอมซอย หัวไชเท้าฝอย ไข่ดิบ หรืออาจจะนำไปประกอบอาหาร เช่น ข้าวผัดนัตโต ราเม็งนัตโต ซูชินัตโต แซนวิชนัตโต เป็นต้น
ประโยชน์และคุณค่าทางสารอาหาร
นัตโตเป็นอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน โปรไบโอติกส์ วิตามินบี 12  และสารต้านอนุมูลอิสระ มีคุณสมบัติช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล ป้องกันโรคหัวใจ และลดโอกาสเส้นเลือดในสมองแตกได้
นัตโตมีสารเคมีที่มีฤทธิ์ป้องกันมะเร็งหลายชนิด เช่น daidzein, genistein, isoflavone, phytoestrogen และธาตุอาหาร เช่น ซีลีเนียม ซึ่ง ส่วนใหญ่สารเหล่านี้ พบในผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองหมักอื่นๆด้วย และการออกฤทธิ์ยังไม่ชัดเจน มีรายงานว่านัตโตมีผลทำให้คอเลสเทอรอลลดระดับลงเช่นกัน
ในกองทัพเรือญี่ปุ่น ใช้นัตโตเป็นยาป้องกันโรคบิคในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 บางครั้งใช้เป็นอาหารสัตว์เลี้ยงด้วย
เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร
เปลือกโลกภาคพื้นสมุทร เป็นเปลือกแข็งชั้นนอกสุดที่เป็นฐานแก่มหาสมุทร แบ่งเป็น เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรชั้นบน ประกอบด้วยหินละลายรูปหมอนและผนังที่ซับซ้อน กับ เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรชั้นล่าง ประกอบด้วยหินทรอกโทไลต์ หินแกบโบรและหินคูมูเลต เปลือกโลกทอดตัวอยู่เหนือเนื้อโลกชั้นบนที่มีลักษณะแข็ง เปลือกโลกและชั้นเนื้อโลกแข็งรวมกันเป็นธรณีภาค
เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรส่วนใหญ่ประกอบด้วยหินเมฟิกและหินไซมาที่อุดมไปด้วยเหล็กและแมกนีเซียม เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรบางกว่าเปลือกโลกภาคพื้นทวีปมาก โดยทั่วไปมีความหนาเฉลี่ยน้อยกว่า 10 กิโลเมตร มีความหนาแน่นเฉลี่ยประมาณ 3.0 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร มากกว่าเปลือกโลกภาคพื้นทวีปที่มีความหนาแน่นเฉลี่ยอยู่ที่ 2.7 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตร
สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดในฤดูกาล 2017–18
ฤดูกาล 2017–18 เป็นฤดูกาลที่ 22 ของสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 6 ที่ได้ลงเล่นในพรีเมียร์ลีกติดต่อกัน นับตั้งแต่ขึ้นชั้นในฤดูกาล 2011–12
รวมทั้งได้ร่วมแข่งขันในพรีเมียร์ลีก, เวสต์แฮม ยูไนเต็ดจะมีส่วนร่วมใน เอฟเอคัพ และ ลีกคัพ, เข้าสู่รอบสามในเอฟเอคัพและรอบสองในอีเอฟแอลคัพ.
ปรี-ซีซัน
เวสต์แฮมจัดการแข่งขันหกเกมกระชับมิตรปรี-ซีซันถึง 6 นัด, เริ่มต้นด้วยการพบกับ สตวร์ม กราซ ทู เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ใน บาด วัลเทอร์สดอร์ฟ, ประเทศออสเตรีย, ก่อนที่จะเผชิญหน้าพบกับทีมร่วมเมืองลอนดอน ฟูลัม เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ใน กราซ. จากนั้นเวสต์แฮมออกเดินทางไปที่ประเทศเยอรมนี, พวกเขาเผชิญหน้ากับ แวร์เดอร์ เบรเมิน ในระบบสองนัดภายในสองวันสำหรับ เบตเวย์ คัพ ซึ่งพวกเขาพ่ายแพ้ไป, ด้วยผลรวมสองนัด 3-2, ต่อเนื่องด้วยเกมกระชับมิตรพบกับ อัลโตนา 93 เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม. หลังจากนั้นเวสต์แฮมบินไปที่ประเทศไอซ์แลนด์เพื่อที่จะพบกับเพื่อนร่วมทีมพรีเมียร์ลีก แมนเชสเตอร์ซิตี ในเมือง เรคยาวิก.
ภาพรวมทุกรายการ
{| class="wikitable" style="text-align: center" !rowspan=2|การแข่งขัน !colspan=8|บันทึก !P !W !D !L !GF !GA !GD !Win %
! ทั้งหมด
แมตช์
โปรแกรมการแข่งขันสำหรับ พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 ได้มีการประกาศออกมาเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2017, โดยเวสต์แฮมต้องออกเดินทางไปเยือน แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในเกมนัดเปิดลีกสุดสัปดาห์.
เอฟเอคัพ
เวสต์แฮมยูไนเต็ด เข้าร่วม เอฟเอคัพ ในรอบสามและถูกจับสลากโดยออกไปเยือน ชรูว์สบิวรีทาวน์.
การลงสนามและประตู
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center|ผู้รักษาประตู
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center|กองหลัง
วงศ์ยางนา
วงศ์ยางนา หรือ วงศ์ไม้ยาง หรือDipterocarpaceae เป็นวงศ์ของไม้ยืนต้นมีสมาชิก 17 สกุลและประมาณ 500 สปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นพืชเขตร้อน ในป่าฝนเขตร้อนระดับล่าง ชื่อของวงศ์นี้มาจากสกุล Dipterocarpus ซึ่งมาจากภาษากรีก (di = สอง, pteron = ปีก karpos =ผล) หมายถึงผลที่มีสองปีก สกุลขนาดใหญ่ในวงศ์นี้ ได้แก่  Shorea (196 สปีชีส์), Hopea (104 สปีชีส์), Dipterocarpus (70 สปีชีส์), และ Vatica (65 สปีชีส์) ส่วนใหญ่เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ สูงประมาณ 40–70 m  บางชนิดมากกว่า 80 m (ในสกุล Dryobalanops, Hopea และ Shorea), ซึ่งพบตัวอย่าง (Shorea faguetiana)ที่สูงที่สุดถึง  88.3 m มีการแพร่กระจายตั้งแต่ทางเหนือของอเมริกาใต้ไปจนถึงแอฟริกา อินเดีย อินโดจีน และมาเลเซีย ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว บางสปีชีส์ในวงศ์นี้เป็นพืชใกล้สูญพันธุ์เพราะถูกโค่นมากเกินไป
สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดในฤดูกาล 2017–18
การลงสนามและประตู
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center|กองกลาง
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center|กองหน้า
! colspan=14 style=background:#dcdcdc; text-align:center| ผู้เล่นที่ออกจากสโมสรระหว่างฤดูกาลแต่มีอยู่ในรายชื่อผู้เล่นของสโมสร
ฟาโรห์เซบคาย
เซบคาย (หรือ เซเบคาย หรือ เซเบคาอิ ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งเป็นระยะเวลานานมาแล้วที่ปรากฏปัญหาเกี่ยวกับตำแหน่งตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์และพระองค์ถูกจัดจัดให้เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสาม อย่างไรก็ตาม การค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า เซเนบคาย จึงมีความเป็นไปได้ฟาโรห์เนบคายจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนการเขียนพระนาม "เซบคาย" นั้นเป็นเพียงการสะกดพระนามผิดเท่านั้น
ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวพระองค์มากนัก เนื่องจากพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่บนงาแห่งการเกิด (ไม้กายสิทธิ์) ที่พบในอไบดอส และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (ซีจี 9433 / เจอี 34988)
การระบุตัวตน
นับตั้งแต่มีการค้นพบไม้กายสิทธิ์ดังกล่าว นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนพยายามสืบค้นเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่สตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่าพระนาม "เซบคาย" เป็นคำย่อของพระนาม "เซดเจฟาคาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต ในขณะที่เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้พิจารณาว่าเป็นพระนามในรูปแบบย่อของพระนามประสูติ "โซเบคโฮเทป" แทน ซึ่งโทมัส ชไนเดอร์ได้สนับสนุนสมมติฐานของฟ็อน เบ็คเคอราธ โดยที่ระบุว่าฟาโรห์โซเบคโฮเทปพระองค์ดังกล่าวน่าจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2
ในส่วนข้อสมมติฐานที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงนั้นมาจากคิม ไรฮอล์ท ซึ่งเสนอให้อ่านพระนามว่า "พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย" แล้วได้แยกพระนามว่า "เซบ-คาย" โดยพฤตินัยออกเป็นฟาโรห์สองพระองค์ และด้วยเหตุดังกล่าวจึงเป็นการเติมเต็มช่องว่างในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่สูญหายไปก่อนหน้าส่วนของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต นอกจากนี้ ในการตีความบันทึกพระนามใหม่ดังกล่าว พระนามของฟาโรห์พระองค์หลังที่กล่าวถึงควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นพระนามสร้อยด้วย และต้องอ่านว่า "อเมนเอมฮัต พระราชโอรสแห่งคาย" จึงกำหนดเส้นสายพระราชวงศ์ที่ประกอบด้วยฟาโรห์สามพระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย และอเมเนมฮัต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระองค์หลัง จากการการตีความของไรฮอล์ทถือเป็นการโต้แย้งข้อสันนิษฐานอื่นและเป็นที่ถกเถียงของนักไอยคุปต์วิทยาบางคน
ในปี ค.ศ. 2014 ที่อไบดอส ทีมนักโบราณคดีได้ค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์จากช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองที่ไม่ทราบกันมาก่อน ซึ่งปรากฏพระนามว่า เซเนบคาย จึงทำให้มีการเสนอความเห็นว่าผู้ปกครองพระองค์ดังกล่างและฟาโรห์เซบคาย อาจจะทรงเป็นบุคคลพระองค์เดียวกัน
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง (ค.ศ. 1181–1226) พระนามเดิม หลี่ เต๋อวั่ง (李德旺) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของจักรพรรดิเซี่ยเสินจง ผู้ทรงสละราชสมบัติ
จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจง สืบทอดอาณาจักรในช่วงที่กำลังอ่อนแอเนื่องจากจักรพรรดิเซี่ยเซียงจงและจักรพรรดิเซี่ยเสินจง บรรพบุรุษของพระองค์ล้มเหลวในการทำศึกกับราชวงศ์จินและความพยายามที่จะเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิมองโกล ทำให้เศรษฐกิจถดถอย จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงทำการเปลี่ยนแปลงนโยบายของจักรพรรดิองค์ก่อนและตัดสินพระทัยที่จะพันธมิตรกับราชวงศ์จิน อย่างไรก็ตามราชวงศ์จินอยู่ภายใต้การโจมตีของจักรวรรดิมองโกลและไม่สามารถช่วยเซี่ยตะวันตกได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงก็เปลี่ยนนโยบายสำหรับชาวมองโกลเช่นกัน พระองค์ตัดสินพระทัยที่จะต่อสู้กับผู้รุกรานมองโกลแทนที่จะเป็นพันธมิตรกับพวกเขา อย่างไรก็ตาม กองทัพเซี่ยตะวันตกเหนื่อยล้าจากการทำสงครามกับราชวงศ์จินที่ยืดเยื้อ ไม่หยุดหย่อน และมีค่าใช้จ่ายสูง และไม่สามารถขับไล่การโจมตีของชาวมองโกลได้ จักรพรรดิเซี่ยเสี้ยนจงสวรรคตในปี 1226
ปลาอุก
ปลาอุก ปลาน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cephalocassis borneensis อยู่ในวงศ์ปลากดทะเล (Ariidae) มีรูปร่างเพรียว หางคอดเล็ก หลังยกสูงเล็กน้อย จะงอยปากยื่นยาว หัวโตแบนราบเล็กน้อย ปากเล็ก ตาเล็กอยู่กลางหัว ครีบหลังมีก้านแข็งหนาและยาว ครีบไขมันเล็กมีสีคล้ำเล็กน้อย ครีบท้องใหญ่ ครีบหางเว้าลึก ตัวมีสีเทาอมเหลืองอ่อน ด้านท้องสีจาง ครีบสีจาง มีขนาดประมาณ 10 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 20 เซนติเมตร
อาศัยในแม่น้ำตอนล่าง พบในแม่น้ำแม่กลองถึงแม่น้ำบางปะกง ในแม่น้ำเจ้าพระยาพบขึ้นไปสูงสุดจนถึง จังหวัดชัยนาท นิยมบริโภคตัวผู้ที่มีไข่ในปากเรียก "ไข่ปลาอุก" โดยนิยมนำมาทำแกงส้ม พบจับขึ้นมาขายเป็นครั้งคราวในตลาดของชัยนาท อยุธยา และ อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และพบได้ในภาคใต้จนถึงเกาะบอร์เนียว และพบมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "อุกแดง", "อุกชมพู" หรือ "กดโป๊ะ"
คดีที่ดินรัชดาฯ
คดีระหว่างอัยการสูงสุด กับทักษิณ ชินวัตร และพจมาน ชินวัตร หรือคดีที่ดินรัชดาฯ เป็นคดีที่อัยการสูงสุดเป็นโจทก์ฟ้องพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นจำเลยที่ 1 และคุณหญิงพจมาน ชินวัตร เป็นจำเลยที่ 2 ต่อศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ในความผิดฐาน "เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐร่วมกันเป็นคู่สัญญาหรือมีส่วนได้ส่วนเสียในสัญญาที่ทำกับหน่วยงานของรัฐ ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งมีอำนาจกำกับ ดูแล ควบคุม ตรวจสอบหรือดำเนินคดี และเป็นเจ้าพนักงาน และสนับสนุนเจ้าพนักงาน มีหน้าที่จัดการหรือดูแลกิจการใด เข้าไปมีส่วนได้ส่วนเสียเพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นฯ" ซึ่งเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และประมวลกฎหมายอาญา เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2550 และศาลมีคำสั่งรับฟ้องเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม 2550
คดีนี้มีผลสืบเนื่องมาจากการที่คุณหญิงพจมานประมูลซื้อที่ดินริมถนนเทียมร่วมมิตร ย่านถนนรัชดาภิเษก ใกล้กับศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เนื้อที่ประมาณ 33 ไร่ ราคา 772 ล้านบาท จากกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน ในกำกับดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย กระทรวงการคลัง โดยพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ร่วมลงนามยินยอมในฐานะคู่สมรส
วันที่ 17 กันยายน 2551 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองพิพากษาว่า พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร มีความผิด ให้ลงโทษจำคุกสองปี ส่วนคุณหญิงพจมาน ชินวัตรให้ยกฟ้อง
ที่ดินรัชดาภิเษก
ผลการประมูล คุณหญิงพจมาน ชินวัตร ซึ่งส่งทนายความเป็นตัวแทนเข้าประมูลด้วยตนเอง ชนะการประมูลด้วยราคาสูงสุด 772 ล้านบาท โดยมีผู้แข่งขัน 2 ราย คือ บริษัท แลนด์แอนด์เฮาส์ และบริษัท โนเบิล ดีเวลลอปเมนต์ ก่อนทำสัญญาซื้อขาย และจะโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินในวันที่ 30 ธันวาคม 2546
เมือเดือนสิงหาคม 2554 ได้มีการจัดประมูลใหม่ บริษัทศุภาลัยผู้ชนะประมูลได้ซื้อที่ดินแปลงดังกล่าวไปในราคา 1,815 ล้านบาท หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์รายงานว่าราคาซื้อขายครั้งนี้เป็นเครื่องตอกย้ำความไม่ชอบมาพากลของการขายที่ดินให้คุณหญิงพจมาน เพราะราคาสูงขึ้นถึง 153% ในเวลาเพียง 8 ปี
การเลื่อนวันหยุดปีใหม่ 2546-47
ในวันที่ 25 พ.ย. 2546 ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับที่กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน ประกาศให้มีการประมูลที่ดินรัชดาฯ รอบ 3 คณะรัฐมนตรีในขณะนั้นซึ่งมีพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี มีมติบังคับให้วันพุธที่ 31 ธันวาคม 2546 ไม่เป็นวันหยุดราชการ
ภายหลังจากการเปิดประมูลใหม่เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 2546 กองทุนฯ (ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของธนาคารแห่งประเทศไทย และ กระทรวงการคลังในรัฐบาลพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร สามีของผู้ชนะการประมูล) อนุมัติให้ผู้ชนะการประมูลนำเงินมาชำระก่อนวันที่ 29 ธันวาคม 2546 ต่อมาได้ทำสัญญาซื้อขายและจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์พร้อมส่งมอบที่ดินวันที่ 30 ธันวาคม 2546 หรือ 1 วันก่อนวันสิ้นปี
คตส.
จุดเริ่มต้นของคดีเกิดจากการให้เบาะแสโดยกลุ่มข้าราชการกระทรวงการคลัง ที่ใช้ชื่อว่า "กลุ่มเป่านกหวีด" หรือ "Whistle blower" ได้ส่งข้อมูลทางอีเมลถึงคุณหญิงจารุวรรณ เมณฑกา ขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้ว่าการตรวจเงินแผ่นดิน (สตง.) ภายหลังการประมูลไม่นาน จนนำไปสู่การนัดพบเพื่อให้ข้อมูล และตรวจสอบข้อเท็จจริง
วีระ สมความคิด เลขาธิการเครือข่ายประชาชนต้านคอร์รัปชัน (คปต.) เป็นผู้ยื่นร้องเรียนต่อกองบังคับการ กองปราบปราม เพื่อให้ทำการสอบสวนเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ไม่ได้รับความสนใจ ต่อมาเมื่อเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (คปค.) ได้ออกประกาศ คปค. ฉบับที่ 30 ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ (คตส.) วีระ สมความคิดได้นำเรื่องนี้เสนอต่อ คตส. ให้ตรวจสอบพฤติกรรมทุจริตประพฤติมิชอบดังกล่าวอีกครั้ง
หมายจับ
เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2551 พันตำรวจโท ทักษิณ และคุณหญิงพจมาน ชินวัตร ภริยา ตัดสินใจไม่ไปรายงานตัวต่อศาล โดยทั้งสองเดินทางไปยังกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่มีบุตรธิดาทั้งสามรออยู่แล้ว
ด้วยเหตุนี้ ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง จึงออกหมายจับพันตำรวจโททักษิณ และคุณหญิงพจมาน และตั้งสินบนนำจับทันที คดีของพันตำรวจโททักษิณมีอายุความ 15 ปี ถึงวันที่ 12 สิงหาคม 2566 ส่วนคุณหญิงพจมาน มีอายุความ 10 ปี ถึงวันที่ 12 สิงหาคม 2561
พิพากษา
วันที่ 21 ตุลาคม 2551 เมื่อเวลา 14.00 น. ทองหล่อ โฉมงาม ผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา พร้อมองค์คณะ ออกนั่งบัลลังก์อ่านคำพิพากษาคดีทุจริตซื้อขายที่ดินรัชดาภิเษก อ่านคำพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 มาตรา 100 (1) วรรค 3 และมาตรา 122 วรรค 1 ให้ลงโทษจำคุก 2 ปี ส่วนความผิดฐานอื่นและคำขออื่นนอกจากนี้ให้ยก
ผลสืบเนื่อง
วันที่ 24 กันยายน 2553 ศาลแพ่งพิพากษาให้คุณหญิงพจมาน ณ ป้อมเพชรส่งมอบที่ดิน 4 แปลง ที่ตั้งอยู่บริเวณถนนรัชดาภิเษก แขวงห้วยขวาง เขตห้วยขวาง คืนให้กองทุนฟื้นฟูและพัฒนาสถาบันการเงิน เนื่องจากเห็นว่าการทำนิติกรรมซื้อขายที่ดิน ระหว่างกองทุนฟื้นฟูฯ และคุณหญิงพจมาน เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2546 เป็นโมฆะกรรม พร้อมทั้งให้กองทุนฯ คืนเงินซื้อขายที่ดินจำนวน 772 ล้านบาท ให้กับ คุณหญิงพจมาน พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 นับตั้งแต่วันที่คุณหญิงพจมาน ฟ้องกลับกองทุนฟื้นฟูฯ ให้คืนเงินซื้อที่ดิน เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2552
อีวัน อาแซนที่ 5 แห่งบัลแกเรีย
อีวัน อาแซนที่ 5 (Иван Асен V) เป็นพระโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าซาร์อีวัน อาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรียและพระมเหสีพระองค์ที่สองซารีนาซารา-แตออดอรา พระนามของพระองค์มาจากการตั้งพระนามตามพระเชษฐาของพระองค์คืออีวัน อาแซนที่ 4 แห่งบัลแกเรีย ซึ่งสิ้นพระชนม์ในการรบกับจักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1349 พระองค์มีบทบาทสำคัญในการจัดตั้งสภาทางศาสนาในเตอร์โนโวในช่วงทศวรรษที่ 1360 พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1388 จากการถูกสังหารโดยชาวเติร์ก และจากจากรึกที่ฝังศพของพระองค์พบหลักฐานว่าพระองค์ถูกชักจูงให้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามด้วย และจากจากรึกเดียวกันนี้ทำให้ทราบว่าพระองค์มีพระธิดา 2 พระองค์
ภาษาเชโรกี
ภาษาเชโรกี หรือ จาลากี (ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ, Tsalagi Gawonihisdi ) เป็นภาษาที่อยู่ในความเสี่ยงถึงใกล้สูญ ภาษาอิระควอย และภาษาแม่ของชาวเชโรกี  Ethnologue ระบุว่ามีผู้พูดภาษาเชโรกี 1,520 คนจากชาวเชโรกี 376,000 คนใน ค.ศ. 2018 ในขณะที่การนับโดยสามเผ่าเชอโรกีใน ค.ศ. 2019 บันทึกได้ประมาณ 2,100 คน จำนวนผู้ที่สามารถพูดภาษานี้ได้มีจำนวนลดลง แต่ละเดือนมีผู้พูดภาษาเชโรกีอย่างชำนาญเสียชีวิตประมาณ 8 คน และในบรรดาผู้ที่มีอายุไม่เกิน 40 ปีมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่พูดภาษานี้ได้ชำนาญ ยูเนสโกรายงานว่า ภาษาย่อยเชโรกีมรโอคลาโฮมาอยู่ในสถานะ "มีความเสี่ยงแน่นอน" และอีกภาษาย่อยหยึ่งทางตอนเหนือในรัฐนอร์ทแคโรไลนามีสถานะ "มีความเสี่ยงอย่างมาก" ภาษาย่อยตอนล่างที่เคยมีผู้พูดในชายแดนรัฐเซาท์แคโรไลนา–จอรเจีย สูญหายไปตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1900 สถานการณ์เลวร้ายเกี่ยวกับอนาคตของภาษาย่อยที่เหลืออีกสองภาษา ทำให้สภาสามเผ่าเชโรกีประกาศภาวะฉุกเฉินในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เพื่อเรียกร้องให้เพิ่มความพยายามในการฟื้นฟูภาษานี้
ตัวอย่าง
จากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน:
วัดปู่บัว
วัดปู่บัว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี
วัดปู่บัว เดิมเรียกว่า วัดปลูกบัว ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น "วัดปู่บัว" เล่ากันว่าเป็นวัดหนึ่งในเส้นทางประวัติศาสตร์ ตามตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ว่าเคยเป็นสถานที่ปลูกบัวเพื่อขอขมาดวงวิญญานของเหล่าทหารที่เข้าร่วมสู้รบในสงครามยุทธหัตถีที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อพ.ศ. 2134 กรมศิลปากรได้ประกาศให้วัดปู่บัวขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 75 วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2476	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2489
สถานที่ตั้งวัดอยู่นอกกำแพงเมืองสุพรรณบุรีและอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสุพรรณบุรี พบพระพุทธรูปหินทรายนาคปรกศิลปะบายน จำนวน 32 องค์จากใต้พื้นดินและพบลานทอง 1 แผ่น ลักษณะศิลปกรรมของโบราณสถานสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์และพบหลักฐานชิ้นส่วนภาชนะดินเผา เตาเผาภาชนะดินเผาโบราณ ทำให้สันนิษฐานว่าบริเวณนี้น่าจะเคยเป็นที่ตั้งของชุมชนโบราณ
โบราณสถานมีเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์หันหน้าไปทางแม่น้ำสุพรรณุบรี ด้านตะวันตกมีซุ้มเปิดเข้าสู่ห้องภายในองค์เจดีย์ ส่วนยอดเป็นบัวโถ เป็นเจดีย์สกุลช่างอู่ทองตั้งอยู่ด้านหลังวัดใกล้แม่น้ำ เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าของเจดีย์ประธาน แบ่งได้เป็น 2 รูปแบบ คือเจดีย์มณฑปยอดระฆังและเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง
วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2488 ขนาด 5 ห้อง กว้าง 8.50 เมตร ยาว 24 เมตร ภายในมีภาพพุทธประวัติใส่กรอบประดับอยู่ และยังเป็นประดิษฐานพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 79 นิ้ว เนื้อศิลาแลง มีอายุประมาณ 200 ปี เป็นพระพุทธรูปที่ย้ายมาจากวัดเสือที่อยู่ทางทิศใต้วัดปู่บัว เป็นพระประธานที่ประดิษฐานมาแล้ว 3 อุโบสถ จึงเรียกกันว่า หลวงพ่อสามโบสถ์
ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล
ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล (ฉายา: ดา ตอร์ปิโด; เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2501 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) อดีตผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และสถานีโทรทัศน์เคเบิลไทยสกายทีวี อดีตแกนนำกลุ่มสภาประชาชน และแนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ (นปก.) นางสาวดารณี เป็นบุตรของ นายลิ่ม และนางกิมลุ้ย เม่งคิม เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2501 ที่เขตบางแค กรุงเทพมหานคร
ดา ตอร์ปิโด เสียชีวิตอย่างสงบ ระหว่างเข้ารับการรักษาตัวจากโรคมะเร็งเต้านมที่โรงพยาบาลศิริราช เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2563 สิริอายุได้ 62 ปี
คดีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ
อัยการได้ยื่นฟ้องนางสาวดารณี ในข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 สืบเนื่องมาจากวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2551 เวลากลางคืน นางสาวดารณี ได้ขึ้นกล่าวปราศรัย บนเวทีเสียงประชาชน ท้องสนามหลวง ท่ามกลางประชาชนหลายคน อัยการตั้งข้อกล่าวหาว่า นางสาวดารณี จาบจ้วงล้วงเกินสถาบันเบื้องสูง โดยในวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ศาลอาญาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยมีความผิดจริงโดยหลักฐาน พิพากษาลงโทษ จำคุก 3 กระทง กระทงละ 6 ปี รวมจำคุก 18 ปี ไม่รอลงอาญา
วัชระ บัวทอง
วัชระ บัวทอง เกิดวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2536 ที่จังหวัดสงขลา เป็นนักฟุตบอลชาวไทย
ผลงานในระดับเยาวชน
วัชระ บัวทอง เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 5 ขวบที่โรงเรียนสหศาสตร์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา และในภายหลังได้รับการชักชวนให้แก่โรงเรียนเกาะแต้วพิทยาสรรค์ สงขลา ขณะอยู่ระดับชั้นมัธยมปีที่ 2 โดยเป็นตัวแทนของโรงเรียนตลอดมา จากความสามารถที่โดดเด่น จึงได้รับการทางทามให้มาร่วมทีมกับโรงเรียนอัสสัมชัญเมื่ออยู่ชั้นมัธยมปีที่ 4
จากนั้น เขาได้เข้าแข่งขันฟุตบอลระดับนักเรียนที่กรุงเทพมหานคร เช่น รายการกรมพละถ้วย ก ฟุตบอลกองทัพอากาศ ฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี และรายการอื่นอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงเคยได้รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ฟุตบอลนักเรียนไทย 15 ปี ที่จัดขึ้น ณ ประเทศไทย โดยเป็นฝ่ายแพ้ต่อทีมจีนที่ 2-3 ประตู และเคยได้แชมป์ฟุตบอลนักเรียน 18 ปี ที่จัดขึ้น ณ ประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นฝ่ายชนะทีมเกาหลีใต้ที่ 3-1 ประตู ตลอดจนได้เป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมของรายการดังกล่าว
ในภายหลัง วัชระ บัวทอง ได้เซ็นสัญญาร่วมกับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ขณะมีอายุได้เพียง 15 ปี
ผลงานชุดใหญ่
ในวัยหนุ่ม เขาเข้าแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีกให้แก่สโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ใน พ.ศ. 2552 เมื่ออายุได้ 16 ปี และเล่นให้แก่สโมสรดังกล่าวจนถึง พ.ศ. 2554
และหลังจากแสดงผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมให้แก่ทีมชาติไทย ยู 19 ปี ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์อาเซียน ที่ประเทศพม่า เขาก็ได้รับการทาบทามจากสโมสรหลายแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสโมสรฟุตบอลจังหวัดชัยนาท และสโมสรฟุตบอลจังหวัดสงขลา
ใน พ.ศ. 2555 สโมสรฟุตบอลจังหวัดสงขลา ได้เซ็นสัญญาร่วมกับเขาในการติดต่อขอยืมตัวจนถึงสิ้นฤดูกาล
ในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก 2556 เมื่อครั้งที่ทีมสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี เหลือผู้รักษาประตูเพียงคนเดียว ทางสโมสรจึงได้มีการเรียกตัววัชระ บัวทอง กลับร่วมทีมอีกครั้งหลังจากที่สโมสรฟุตบอลสิงห์ท่าเรือได้ทำการยืมตัวในช่วงก่อนหน้า อย่างไรก็ตาม ในปีเดียวกันนี้เอง วัชระก็ได้รับการยืมตัวให้เข้าร่วมทีมสิงห์ท่าเรืออีกครั้ง โดยได้รับการยืนยันจากดุสิต เฉลิมแสน
พ.ศ. 2556 วัชระ บัวทอง ได้รับการประกาศจากเกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ให้เป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูของทีมชาติไทยในการแข่งขันนัดพิเศษ เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล และสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
วัชระ บัวทอง ไม่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันฟุตบอลในซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า จากเดิมที่เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง ได้ประกาศให้ร่วมทีม เนื่องด้วยวัชระได้รับบาดเจ็บในช่วงก่อนหน้า  โดยได้มีแผนให้ชนินทร์ แซ่เอียะ จากสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด เข้ามาทำหน้าที่แทน
เกรนไดเซอร์
เกรนไดเซอร์ (อังกฤษ: Grendizer) เป็นหุ่นยนต์ตัวละครในเรื่อง UFO Robot Grendizer (ญี่ปุ่น: UFOロボ·グレンダイザー) โดยโตเอแอนิเมชัน บางครั้งเรียก UFO Robo Grendizer เริ่มต้นในปี 2518 เป็นการ์ตูนทางโทรทัศน์ เรื่องที่สามในไตรภาคของ มาชินเกอร์ ออกอากาศในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างช่วงวันที่ 5 ตุลาคม 2518 ถึง 27 กุมภาพันธ์ 2520 รวมทั้งสิ้น 74ตอน
เกรนไดเซอร์ ได้ชื่อมาจากวัสดุในเนื้อเรื่องคือ สเปซอัลลอยเกรน มีคุณสมบัติคล้ายกับ ซุปเปอร์อัลลอยแซด ในเกรทมาชินก้า
ปรากฏเป็นหุ่นยนตร์ของเล่นในชุด Shogun Warriors ของ Mattel ยังเป็นที่นิยมใน ตะวันออกกลาง ฝรั่งเศส และใน ควิเบค (จังหวัดหนึ่งในประเทศ แคนาดา) โดยมีชื่อที่ใช้เรียกว่า Goldorak ในอิตาลี่มีชื่อว่า Goldrake
แหลม
แหลม (cape) หมายถึง แผ่นดินที่มีลักษณะปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเล อาจเป็นภูเขาหรือหาดทรายก็ได้  ในประเทศไทยมีลักษณะแผ่นดินปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเลหลายแห่ง เช่น 'แหลมแม่พิมพ์" อำเภอแกลง จังหวัดระยอง เป็นหาดทรายที่เป็นปลายแหลมที่ยื่นเข้าไปในทะเล    "แหลมพรหมเทพ" จังหวัดภูเก็ต เป็นแหลมที่เป็นภูเขาที่มีหน้าผาสูงอยู่ทางใต้ของเกาะภูเก็ต  "แหลมสิงห์" จังหวัดภูเก็ต เป็นหาดทรายขาวสะอาดที่มีโขดหินสวยงามเป็นต้น
ฟาโรห์เซดเจฟาคาเร
เซดเจฟาคาเร คาย อเมนเอมฮัตที่ 7 เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม
หลักฐานรับรอง
ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกพระนามของพระองค์ไว้ และรวมถึงวัตถุอื่นๆ อีกหลายชิ้น ประกอบไปด้วยตราประทับทรงกระบอกจำนวน 6 ชิ้น ไม้ค้ำหนึ่งอันจากเมดามุด และตราประทับสคารับอีกสองชิ้น พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ภาพสลักในหลุมฝังพระบรมศพของพระราชินีคูอิตที่ 1ในซัคคารา
ทฤษฎี
คิม รีฮอล์ตได้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 6 ถึง 7 ปี โดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติม
วัดคลองชวดลากข้าว
วัดคลองชวดลากข้าว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 16 บ้านวัดใหม่ ตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ โฉนดที่ดินเลขที่ 2057
วัดคลองชวดลากข้าวได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 โดยมีนายสุข สังข์คง เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ได้ชื่อตามท้องที่ตั้งวัด และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร เจ้าอาวาสนับตั้งแต่เริ่มสร้างวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นต้นมา
โรคแอมิลอยด์
โรคแอมิลอยด์ หรือ แอมิลอยโดซิส (amyloidosis) เป็นกลุ่มของโรคที่ทำให้มีโปรตีนผิดปกติสะสมอยู่ในเนื้อเยื่อส่วนต่างๆ เรียกโปรตีนผิดปกตินี้ว่า แอมิลอยด์ ผู้ป่วยอาจมีอาการได้หลายอย่าง ส่วนใหญ่เป็นอาการแบบไม่เฉพาะเจาะจง อาการเหล่านี้ เช่น อ่อนเพลีย แขนขาบวม น้ำหนักลด หายใจลำบาก ใจสั่น ความดันเลือดลดต่ำเมื่อเปลี่ยนท่า เป็นต้น ในผู้ป่วยโรคแอมิลอยด์ชนิด AL อาจมีอาการที่ค่อนข้างจำเพาะ คือ ลิ้นใหญ่ และมีรอยช้ำรอบตาได้ ในขณะที่ผู้ป่วยโรคแอมิลอยด์ชนิด ATTR แบบธรรมชาติ (wile-type) อาจพบอาการปวดข้อมือทั้งสองข้างจากกลุ่มอาการคาร์ปัลทันเนล ช่องไขสันหลังส่วนเอวตีบ เส้นเอ็นกล้ามเนื้อไบเซ็พฉีกขาด โรคของเส้นประสาทชนิดเส้นใยเล็ก และการทำงานผิดปกติของระบบประสาทอัตโนมัติ
พระศิลา
พระศิลา เป็นพระพุทธรูปแกะสลักจากแผ่นหินปางพระพุทธองค์ปราบช้างนาฬาคีรี ภายในแผ่นหินมีรูป พระพุทธเจ้าประทับยืน ด้านซ้ายมีรูปพระอานนท์ถือบาตร และรูปช้างนาฬาคีรี ปัจจุบัน พระศิลาประดิษฐานบนบัลลังก์หรือซุ้มไม้สัก มีคำจารึกที่ฐานและด้านหลังซุ้มด้วยอักษรธรรมว่า บัลลังก์นี้สร้างโดยพระเจ้ากาวิละ เมื่อ พ.ศ. ๒๓๓๔ พระเจ้ากาวิละ เป็นผู้ครองนครเชียงใหม่ ระหว่าง พ.ศ. ๒๓๒๔-๒๓๕๖ (ฮันส์ เพนธ์ ๒๕๑๙: ๒๑๓-๒๑๖)
ตำนานพระศิลา
ตามตำนานกล่าวว่า เมื่อพระโคตมพุทธเจ้าปรินิพพานไปได้ 7 ปี 7 เดือน กับ 7 วัน พระเจ้าอาชาตศัตตุราช ผู้ครองนครราชคฤห์ มีพระประสงค์ที่จะสร้างพระพุทธรูป ทรงให้นำเอาหินอ่อนจากท้องมหาสมุทรมาสร้างพระพุทธรูปปางโปรดช้างนาฬาคีฬี ขณะเสด็จบิณฑบาตรในเวียงราชคฤห์ โดยมีรูปช้างนาฬาคีฬีนอนหมอบอยู่ทางขวา และรูปพระอานนท์ถือบาตรอยู่ทางซ้าย ทรงให้สร้างรูปทั้งสามนั้นในหน้าหินลูกเดียวกัน เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จ พระเจ้าอาชาตศัตตุราชาและพระอรหันต์เจ้าทั้งหลายพร้อมใจกันตั้งจิตอธิฐาน กล่าวคำอาราธนาพระบรมสารีริกธาตุ 7 พระองค์ ให้เสด็จเข้าสถิตย์ในองค์พระพุทธรูปศีลา เมื่อพระบรมสารีริกธาตุทั้ง 7 พระองค์สถิตย์ตั้งอยู่ในองค์พระศีลาเจ้าแล้ว พระศีลาก็ทรงสำแดงอิทธิฤทธิ์เสด็จขึ้นไปในอากาศ พระเจ้าอาชาตศัตตุราชทรงเห็นเป็นอัศจรรย์ จึงทรงประดิษฐานพระศีลาในเงื้อมเขาที่สูง และทำแท่นบูชาไว้ข้างล่างสำหรับผู้ที่ต้องการมาทำการสักการบูชา
ต่อมาพระเถรเจ้า 3 องค์ มีนามว่า สีละวังโส เรวะโต และญานคัมภีระเถระ พากันไปนมัสการพระศีลาเจ้าที่เงื้อมเขา และขออาราธนาพระองค์เสด็จโปรดมหาชนในประเทศบ้านเมืองที่ไกลบ้าง พระเถระเจ้าทั้ง 3 องค์จึงขออนุญาตพระเจ้าอาชาตศัตตุราชนำพระศีลาไปยังเมืองหริภุญชัย เมื่อพระเถระเจ้าทั้ง 3 มาถึงเมืองนคร (ลำปาง) ก็อัญเชิญพระศีลาเจ้าประดิษฐานไว้ในเมืองนั้น เพื่อเป็นที่สักการบูชาของประชาชนชาวเมืองเป็นเวลาหลายสมัย
ในสมัยพระเจ้าติโลกราช ผู้ครองเมืองเชียงใหม่ มีรับสั่งให้ไปอาราธนาพระศีลาเจ้ามาประดิษฐานไว้ ณ เมืองเชียงใหม่ โดยประดิษฐานไว้ที่วัดป่าแดง วัดหมื่นสาร และวัดสวนดอกตามลำดับ ในปีมะแม จุลศักราช 837 (พ.ศ. 2019) ทรงอาราธนาพระศีลาเจ้ามาประดิษฐานในหอพระแก้ว ในพระราชวังของพระองค์ ครั้นถึงเทศกาลอันสมควรก็กระทำพิธีสักการบูชาสระสรงสมโภชพระแก้วและพระศีลาเจ้าเป็นงานประจำปี ถ้าปีใดบ้านเมืองแห้งแล้งฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ก็ทรงให้จัดการทำพิธีขอฝน สระสรงองค์พระศีลาเจ้า เมื่อสิ้นรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช พระราชบุตร พระราชนัดดาได้เสวยราชสมบัติ ก็ทรงดำเนินตามราชประเพณีสืบๆกันมา
จักรพรรดิเซี่ยโม่
จักรพรรดิเซี่ยโม่ หรือ จักรพรรดิเซี่ยองค์สุดท้าย (สวรรคต ค.ศ. 1227) พระนามเดิม หลี่ เซี่ยน เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 10 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ตลอดรัชสมัยของพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 ถึงปี ค.ศ. 1227 ต้องทนเห็นการทำลายล้างของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก ในขณะที่กองกำลังมองโกลภายใต้เจงกีสข่านบุกยึดครองและเอาชนะได้หลังจากการต่อต้านและการกบฏของจักรพรรดิองค์ก่อน
พระองค์เป็นพระราชนัดดาของบรรพบุรุษของจักรพรรดิเซี่ยเซียนจงเมื่อต้องเผชิญกับการคุกคามของมองโกล หลี่ เซี่ยนและขุนนางของพระองค์จึงได้รวมตัวกันรอบ ๆ เมืองหลวงจงซิง พยายามใช้กำแพงขนาดใหญ่เพื่อปราบทหารม้ามองโกล อย่างไรก็ตาม จงซิงได้รับความเสียสายจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ซึ่งส่งผลให้เกิดโรคระบาดและการขาดแคลนอาหาร ในปี ค.ศ. 1227 ในที่สุดพระองค์ก็ยอมจำนนต่อจักรวรรดิมองโกล แต่ชาวมองโกลปลงพระชนม์พระองค์และครอบครัวทั้งหมดของพระองค์ด้วยความกลัวว่าเซี่ยตะวันตกจะกบฏต่อจักรวรรดิมองโกล การสวรรคตของพระองค์เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
ชาวมองโกลได้ถวายพระนามให้ผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของเซี่ยตะวันตกว่า Shidurghu มีความหมาย "เรียบง่าย ถูกต้อง ยุติธรรม" และในศตวรรษที่ 18 แหล่งข้อมูลในยุโรปเรียกว่า Schidascou หรือ Shidaskû จากพระนามภาษามองโกเลียของพระองค์
ตัวเลขโรมัน
ตัวเลขโรมัน เป็นระบบตัวเลขที่ใช้ในโรมโบราณ และยังคงเป็นระบบตัวเลขที่ใช้งานทั่วยุโรปจนถึงสมัยกลางตอนปลาย ตัวเลขในระบบนี้แสดงเป็นการผสมตัวอักษรในอักษรละติน ระบบเลขโรมันมีสัญลักษณ์ที่ใช้กันในสมัยใหม่ดังนี้:
หลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ยังคงมีการใช้งานตัวเลขโรมันต่อไปเป็นเวลานาน ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยตัวเลขอารบิกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษ 14 เป็นต้นมา อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนแปลงนี้เป็นแบบค่อยเป็นค่อยไป และตัวเลขโรมันยังคงมีอยู่ในบางผลิตภัณฑ์จนถึงปัจจุบัน
บริเวณที่มักพบเห็นตัวเลขโรมันคือหน้าปัดนาฬิกา เช่น บนนาฬิกาของบิกเบน (ออกแบบใน ค.ศ. 1852) เส้นชั่วโมงจาก 1 ถึง 12 เขียนเป็น:
บางครั้ง มีความนิยมในการแสดงเลข "4" บนนาฬิกาที่มีเลขโรมันเป็น ""
บริเวณอีกแห่งที่มีการใช้งานคือปีในเอกสารและอาคารกับวันที่ลิขสิทธิ์บนหน้าหลักของภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์ เช่น คือเลข 1900 ดังนั้น 1912 สามารถเขียนได้เป็น  สำหรับปีในศตวรรษนี้  คือเลข 2000 ปีปัจจุบันคือ  (2023)
การเขียนเลขโรมัน
การเขียนเลขโรมัน สามารถเขียนแทนเฉพาะจำนวนเต็มบวกเท่านั้น เนื่องจากในสมัยก่อนโรมยังไม่มีสัญลักษณ์แทนเลขศูนย์หรือเลขทศนิยม โดยให้เขียนจากสัญลักษณ์ที่มีค่ามากแล้วลดหลั่นกันไปยังสัญลักษณ์ที่มีค่าน้อย เช่น
ถ้าเขียนสัญลักษณ์ที่มีค่าน้อยกว่าไว้ด้านหน้าสัญลักษณ์ที่มีค่ามากกว่า ค่าของจำนวนที่ได้จะมีค่าเท่ากับจำนวนที่มีค่ามากลบด้วยจำนวนที่มีค่าน้อย และจะเขียนสัญลักษณ์เพียงคู่เดียวในแต่ละหลักเท่านั้น เช่น
โดยปกติแล้ว การเขียนเลขโรมันจะไม่เขียนสัญลักษณ์เดียวกันอยู่ติดกันตั้งแต่ 4 ตัวขึ้นไป ยกเว้นบนหน้าปัดนาฬิกา ที่จะใช้ IIII แทนเวลา 4 นาฬิกาหรือ 16 นาฬิกา เพื่อป้องกันความสับสนในการอ่านเวลา
รูปมาตรฐาน
ตารางต่อไปนี้เป็นรูปแบบการเขียนตัวเลขโรมันตามปกติ:
เศษส่วน
เศษส่วนตั้งแต่ 1⁄12 ถึง 12⁄12 มีชื่อในสมัยโรมัน ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับเหรียญมูลค่าเท่ากัน
สัญกรณ์เศษส่วนโรมันอื่น ประกอบด้วย:
วิงคิวลัม
มีการระบุว่าการใช้วิงคิวลัมเป็นมาตรฐาน แต่ที่จริงเป็นเพียงสมมติฐานเท่านั้น เลขโรมันที่ใช้กันในสมัยใหม่มักไม่เกินปี ค.ศ. ปัจจุบัน (คือ หรือ )
ยูนิโค้ด
นอกจากนี้ ยังมีสัญลักษณ์อื่นที่ไม่ได้ใช้ในระบบเลขโรมันปัจจุบัน แต่ปรากฏอยู่ในรหัสยูนิโคด ดังนี้
จันนี อินฟันตีโน
จันนี อินฟันตีโน (Gianni Infantino; ) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2513 เป็นผู้บริหารฟุตบอลชาวสวิส-อิตาลี และเขาเป็นประธานสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) คนปัจจุบัน
ประวัติ
อินฟันตีโนเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2513 ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีเชื้อสายอิตาลีจากแคว้นคาลาเบรียและแคว้นลอมบาร์เดีย จบการศึกษาวิชากฎหมายจากมหาวิทยาลัยฟรีบูร์ เขาสามารถพูดภาษาอิตาลี ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมันได้อย่างคล่องแคล่ว และยังรู้ภาษาอังกฤษ ภาษาสเปน และภาษาอาหรับด้วย
ยูฟ่า
อินฟันตีโนได้เริ่มทำงานกับสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) เมื่อเดือนสิงหาคม 2543 ก่อนจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการฝ่ายกฎหมายและใบอนุญาตสโมสรเมื่อเดือนมกราคม 2547 และได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองเลขาธิการทั่วไปเมื่อปี 2550 ต่อมาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการทั่วไปต่อจากเดวิด เทย์เลอร์ ชาวอังกฤษเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2552
ฟีฟ่า
อินฟันตีโนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหนึ่งในคณะกรรมการปฏิรูปองค์กรของฟีฟ่าและได้รับการสนับสนุนให้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานฟีฟ่าเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2558 และได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานฟีฟ่าคนที่ 9 เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2559 ด้วยคะแนนเสียง 115 เสียงเอาชนะชีคซัลมาน บิน อิบรอฮีม บิน เคาะลีฟะฮ์ที่ได้คะแนนเสียง 88 เสียง
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน (Rogier van der Weyden) หรือ รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ (Rogier de le Pasture; ค.ศ. 1399/1400 - 18 มิถุนายน ค.ศ. 1464) เป็นจิตรกรคนสำคัญของจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขาเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและการเขียนบานพับภาพ
ชีวิต
รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เกิดที่ตูร์แน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ระหว่างปี ค.ศ. 1399 ถึงปี ค.ศ. 1400 พ่อและแม่ของเขาชื่อ อ็องรี เดอ เลอ ปัสตูร์ และอาแญ็ส เดอ วาเทรโล อ็องรีและอาแญ็สมาตั้งหลักแหล่งอยู่ที่ตูร์แนก่อนที่รอฌีเยจะเกิด พ่อของรอฌีเยเป็นช่างทำมีด ในปี ค.ศ. 1426 รอฌีเยแต่งงานกับเอลีซาเบต โคฟฟาร์ต ผู้เป็นลูกสาวของช่างทำรองเท้าจากบรัสเซลส์ ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน สองคนแรกคือ กอร์เนลียึส (ซึ่งต่อมาบวชเป็นพระคาร์ทูเซียน) และมาร์กาเรตา ก่อนวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1435 รอฌีเยกับครอบครัวก็ย้ายไปบรัสเซลส์ซึ่งเป็นที่เกิดลูกสองคนหลังคือปีเตอร์และยัน ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1436 รอฌีเยก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "ช่างเขียนประจำเมืองบรัสเซลส์" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีหน้ามีตาเพราะในเวลานั้นบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งของราชสำนักของดุ๊กแห่งเบอร์กันดี ในโอกาสนั้นเขาก็เปลี่ยนชื่อจากภาษาฝรั่งเศส "รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" ไปเป็นภาษาดัตช์ "โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน"
การฝึกงาน
หลักฐานที่ปรากฏกล่าวว่าตูร์แนมอบไวน์เป็นค่าครูให้แก่ครูบานามว่า "ครูรอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1426 แต่มาเมื่อถึงวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1427 บันทึกของชมรมช่างเขียนกล่าวว่า รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เข้าฝึกงานกับโรงฝึกงานของโรเบิร์ต กัมปินพร้อมกับฌัก ดาแร (Jacques Daret) ห้าปีต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1432 รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ก็ได้รับตำแหน่งเป็น มาสเตอร์ หรือจิตรกรเต็มตัว แต่ก็เป็นที่สงสัยกันว่า ผู้ฝึกงานของกัมปินชื่อ "รอเฌอแล" (Rogelet) จะเป็นคนคนเดียวกับมาสเตอร์รอฌีเยผู้ได้รับไวน์เป็นค่าครูเมื่อปี ค.ศ. 1426 หรือไม่ และระหว่างปี ค.ศ. 1426 ถึงปี ค.ศ. 1427 โรเคียร์ (รอฌีเย) มีอายุได้ยี่สิบปีกว่าและแต่งงานแล้ว ซึ่งเมื่อคำนึงถึงอายุผู้ฝึกงานกันแล้วทำให้สันนิษฐานกันว่า รอเฌอแลน่าจะเป็นจิตรกรที่อายุน้อยกว่าที่มีชื่อเดียวกัน แต่ในระหว่างทศวรรษที่ 1420 ระบบการปฏิบัติงานของชมรมช่างเขียนที่เมืองตูร์แนออกจะมีปัญหา ฉะนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่าการฝึกงานเมื่ออายุมากกว่าปกติของโรเคียร์ (รอฌีเย)/รอเฌอแล อาจจะเป็นเพียงหลักฐานที่เป็นไปตามกฎหมายเท่านั้น นอกจากนั้นฌัก ดาแรเองก็มีอายุราวยี่สิบปีกว่าและพักพิงและทำงานอยู่กับกัมปินมาอย่างน้อยก็ร่วมยี่สิบปี ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งก็คืออาจจะเป็นไปได้ว่าโรเคียร์อาจจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรเต็มตัวมาก่อนหน้านั้นแล้ว และไวน์ที่ได้รับก็อาจจะเป็นการฉลองโอกาสที่ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งนั้น นอกไปจากนั้นแล้วเมื่อคำนึงถึงลักษณะ คุณภาพ และองค์ประกอบของงานที่สมบูรณ์แบบของโรเคียร์แล้วก็เป็นอีกข้อหนึ่งที่สนับสนุนประเด็นการสันนิษฐานข้อหลังนี้ สถานะทางสังคมและทางสติปัญญาในบั้นปลายชีวิตของโรเคียร์ก็ดูจะเหนือกว่าการเป็นเพียงช่างในสมัยนั้น โดยทั่วไปแล้วลักษณะงานที่เกี่ยวข้องกับงานที่บันทึกไว้ของฌัก ดาแร และงานเขียนที่ว่ากันว่าเป็นงานของโรเบิร์ต กัมปินและโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินทำให้สันนิษฐานกันว่าโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินเป็นลูกศิษย์ของโรเบิร์ต กัมปิน
อาชีพ
หลังจากที่ไปตั้งหลักฐานอยู่ที่บรัสเซลส์แล้ว โรเคียร์ก็เริ่มสร้างชื่อเสียงจนในที่สุดก็กลายเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของยุโรป ซึ่งจะเห็นได้จากหลักฐานของอสังหาริมทรัพย์และการลงทุนต่าง ๆ ที่โรเคียร์เป็นเจ้าของ นอกจากนั้นก็ยังมีหลักฐานปรากฏว่าโรเคียร์มีความสนิทสนมกับเจ้านายและคนสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปจะเห็นได้จากงานภาพเหมือนของดุ๊กแห่งเบอร์กันดีหลายองค์ รวมทั้งพระญาติพระวงศ์ ข้าราชสำนัก และบุคคลผู้มีฐานะร่ำรวยและมีอำนาจในเวลานั้น
งานแท่นบูชามิราโฟลเรส (Miraflores Altarpiece) อาจจะเป็นงานที่รับจากพระเจ้าฆวนที่ 2 แห่งกัสติยา เพราะพระเจ้าฆวนทรงอุทิศให้สำนักสงฆ์แห่งมิราโฟลเรสในปี ค.ศ. 1445 ในปี ค.ศ. 1450 โรเคียร์อาจจะเดินทางไปแสวงบุญที่กรุงโรมที่ทำให้มีโอกาสได้ทำความคุ้นเคยกับศิลปินและผู้อุปถัมภ์ศิลปินชาวอิตาลี ซึ่งจะเห็นได้จากการที่สมาชิกในตระกูลเอสเตและตระกูลเมดีชีจ้างให้โรเคียร์เขียนภาพหลายภาพ และบีอังกา มารีอา วิสกอนตี ดัชเชสแห่งมิลาน ถึงกับส่งซาเนตโต บูกัตโต (Zanetto Bugatto) ผู้เป็นช่างเขียนประจำสำนักไปบรัสเซลส์เพื่อให้ไปศึกษาการเขียนภาพกับโรเคียร์ ความมีชื่อเสียงของโรเคียร์ไปในประเทศต่าง ๆ ในยุโรปก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1450 และ 1460 นักปราชญ์เช่นนิโคลัสแห่งคูส, ฟีลาเรเต และบาร์โตโลเมโอ ฟาซีโอ กล่าวสรรเสริญโรเคียร์อย่างเลิศลอยว่าเป็น ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ในบรรดาจิตรกรทั้งหลาย
ลักษณะสำคัญของภาพเขียนโดยโรเคียร์ก็คือการที่ทำให้ผู้ดูรู้สึกสะเทือนอารมณ์ ซึ่งจะเห็นได้อย่างชัดเจนจากภาพเขียน "ชะลอร่างจากกางเขน" (พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริด ประเทศสเปน) ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยโรเคียร์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 งานชิ้นนี้ผู้จ้างอาจจะเป็น "สมาคมนายขมังธนูแห่งนักบุญจอร์จ" (Saint Georges Guild of the crossbowmen) สำหรับวัด "Onze-Lieve-Vrouw van Ginderbuiten" ที่เลอเฟิน แต่นักวิชาการบางท่านเช่น มักซ์ ยอท. ฟรีดเลนเดอร์ (Max J. Friedländer) และเมื่อไม่นานมานี้ เฟลิกซ์ เทือร์เลอมันน์ (Felix Thürlemann) สันนิษฐานจากการเปรียบเทียบลักษณะงานว่าเป็นงานของโรเบิร์ต กัมปิน มิใช่โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินตามที่สันนิษฐานกันมาก่อนหน้านั้น
อิทธิพล
ลักษณะงานที่เต็มไปด้วยชีวิตจิตใจและการแสดงออก และการเขียนเกี่ยวกับเรื่องศาสนาเป็นลักษณะการเขียนของโรเคียร์ที่มีอิทธิพลไปทั่วยุโรปไม่แต่จะเป็นฝรั่งเศสและเยอรมนีแต่ยังรวมไปถึงอิตาลีและสเปน ฮันส์ แม็มลิงเป็นจิตรกรที่ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากโรเคียร์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่าแม็มลิงเป็นลูกศิษย์ของโรเคียร์ นอกไปจากนั้นโรเคียร์ก็ยังมีอิทธิพลต่อมาร์ติน โชนเกาเออร์ (Martin Schongauer) จิตรกรและช่างภาพพิมพ์โลหะชาวเยอรมันผู้มีผลงานไปทั่วยุโรปตอนปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15
ผลงาน
ผลงานสำคัญ ๆ ที่สันนิษฐานกันว่าเป็นงานของโรเคียร์ งานเกือบทั้งหมดประกอบด้วยงานจิตรกรรมแผง และหลายชิ้นเป็นงานบานพับภาพสอง, บานพับภาพ และบานพับหลายชิ้น แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่างานบานพับภาพบางส่วนก็สูญหายไปหรือถูกแบ่งเป็นชิ้น ๆ แยกกันไปเป็นของพิพิธภัณฑ์ต่างทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา งานทุกชิ้นเป็นภาพสีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊กนอกไปจากบรรยายว่าเป็นวัสดุอื่น
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1425 ถึงปี ค.ศ. 1430
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1430 ถึงปี ค.ศ. 1432
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1430 ถึงปี ค.ศ. 1435
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1435 ถึงปี ค.ศ. 1440
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1440 ถึงปี ค.ศ. 1445
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1445 ถึงปี ค.ศ. 1450
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1450 ถึงปี ค.ศ. 1455
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1455 ถึงปี ค.ศ. 1464
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
หมู่เกาะเติกส์และเคคอส (Turks and Caicos Islands) เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรประกอบไปด้วยหมู่เกาะย่อยในเขตร้อน 2 หมู่เกาะ ได้แก่ หมู่เกาะเคคอสและหมู่เกาะเติกส์ อาณานิคมนี้ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน และมีชื่อเสียงในด้านสถานที่ท่องเที่ยวและเป็นแหล่งหลบเลี่ยงภาษีของบริษัทต่างชาติ หมู่เกาะนี้อยู่ห่างจากเมืองไมแอมี รัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 970 กม. และอยู่ห่างจากหมู่เกาะบาฮามาสไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 80 กม. มีพื้นที่ทั้งหมด 430 ตร.กม. ตามจริงแล้ว อาณาเขตของหมู่เกาะเติกส์และเคคอสกับหมู่เกาะบาฮามาสถือว่าต่อเนื่องกันในทางภูมิศาสตร์ แต่อาณาเขตทางการเมืองนั้นมีการแยกออกจากกันอย่างชัดเจน
หมู่เกาะนี้มีประชากรประมาณ 30,000 คนโดยประมาณ 22,500 คนอาศัยอยู่บนเกาะพรอวิเดนเชียลิส (Providenciales) เมืองหลวงคือโคเบิร์นทาวน์ (Cockburn Town) อยู่บนเกาะแกรนด์เติร์ก
ภูมิศาสตร์
หมู่เกาะสองกลุ่มนี้อยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะบาฮามาส และทางเหนือของเกาะฮิสปันโยลา และมีระยะห่างประมาณ 970 กม. จากเมืองไมแอมี สหรัฐอเมริกา ประกอบไปด้วยเกาะใหญ่ 8 เกาะและกว่า 20 เกาะเล็ก รวมแล้วมีพื้นที่ 616.4 ตารางกิโลเมตร ในทางภูมิศาสตร์ หมู่เกาะทั้งสองถือเป็นส่วนเดียวกับหมู่เกาะบาฮามาสโดยทั้งหมดรวมกันเป็นกลุ่มเกาะลูคายัน แต่ในทางการเมืองนั้นถือว่าแยกจากกัน เกาะใหญ่สองเกาะในหมู่เกาะบาฮามาสที่อยู่ใกล้กับหมู่เกาะเคคอสมากที่สุดคือ เกาะมายากวานาและเกาะเกรตอีนากวา โดยมีช่องแคบเคคอสคั่นไว้