cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ตรีทูต (แพทยศาสตร์)
ตรีทูต (moribundity, final stage, terminal stage หรือ in extremis) หมายถึง ลักษณะบอกอาการของคนใกล้ตาย กริยาว่ามีลักษณะดังกล่าวเรียก "เข้าตรีทูต" หรือ "เข้าขั้นตรีทูต"
ลักษณาการของตรีทูต
ผู้ป่วยขั้นตรีทูตมักมีอาการนอนราบอยู่กับที่ไม่ไหวติง ผิวหนังซีดคล้ำไม่สดใส ตาโบ๋แต่ลืมตาแจ๋ว ใบหน้าหมองมัว จมูกเสี้ยม ขมับหวำ คางแหลม ปากอ้า ขากรรไกรล่างตก ใบหูเย็นและหดฝ่อ แก้มตอบ ใบหน้าเช่นนี้ทางแพทยศาสตร์เรียกว่าใบหน้าแบบฮิปโปเครตีส นอกจากนี้ยังมีอาการหายใจรวยริน ชีพจรอ่อน และผู้ป่วยนั้นไม่รู้เรื่องรู้ราวอันใดอีก
ลักษณาการข้างต้นนี้บ่งบอกว่าเป็นการหมดหวังในผู้ป่วยแล้ว การที่จะช่วยให้ผู้ป่วยฟื้นกลับมาเป็นปรกติเป็นไปได้ยากยิ่ง และโรคจะดำเนินต่อไปเองจนถึงวาระสุดท้าย ซึ่งผู้ป่วยนั้นจะถึงแก่ความตายในที่สุด
ที่มาของคำ
ราชบัณฑิตยสถานสันนิษฐานว่า คำว่า "ตรีทูต" นี้มีที่มาอยู่สองประการ ดังต่อไปนี้
1. เป็นคำอุปมาของแพทย์แผนโบราณหรือของชาวบ้าน ตามความเชื่อที่ว่า คนเรามีเจตภูตอยู่สี่ภูต เวลาจะตายเจตภูตนี้จะออกจากร่างกายไปสามภูต เหลืออีกภูตหนึ่งแสดงว่าอาการร่อแร่ เรียกว่า "ตรีภูต" แต่ต่อมาเพี้ยนกลายเป็น "ตรีทูต"
2. เป็นคำอุปมาของแพทย์แผนโบราณหรือของชาวบ้าน ตามความเชื่อที่ว่า เวลาคนใกล้จะตาย ยมบาลจะส่งทูตมาสามตนมาเอาวิญญาณไป ทูตมาแล้วสามตน ถ้ามาอีกหนึ่งตนก็ตายแน่แล้ว เรียกว่า "ตรีทูต"
อย่างไรก็ดี ศาสตราจารย์ประเสริฐ กังสดาลย์ ยังกล่าวไว้ในสารานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานอีกว่า ตามหลักฐานแล้วยังไม่พบคำอธิบายสำหรับข้อสันนิษฐานดังกล่าว แต่ยังมีคำอธิบายสำหรับคำว่า "ตรีโทษ" ซึ่งหมายความว่า อาการไข้หนักจวนจะตาย โดยคำว่า "ตรีโทษ" นี้อาจจะเพี้ยนมาเป็น "ตรีทูต" ก็ได้
สากลวิวัตน์และเทศวิวัตน์
ในสาขาคอมพิวเตอร์ สากลวิวัตน์ (internationalization) และ เทศวิวัตน์ (localization) คือการปรับซอฟต์แวร์ให้เข้ากับภาษา ท้องที่ และความต้องการด้านเทคนิคที่แตกต่างกันของตลาดเป้าหมาย สากลวิวัตน์เป็นกระบวนการในการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อให้ซอฟต์แวร์นั้นสามารถใช้งานได้หลากหลายภาษา หลายหลายท้องที่ โดยไม่ต้องมีการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง ส่วนเทศวิวัตน์เป็นกระบวนการปรับซอฟต์แวร์ที่ออกแบบโดยสากลวิวัตน์ ให้เข้ากับกลุ่มภาษาโดยการแปลข้อความหรือส่วนประกอบบางอย่าง
สากลวิวัตน์มักจะย่อเป็นเลขย่อ i18n ซึ่ง i และ n มาจากอักษรตัวแรกและตัวสุดท้ายของ internationalization ส่วน 18 คือจำนววนอักขระทั้งหมดระหว่าง i กับ n ดังกล่าว โดยมีการใช้เริ่มคำดังกล่าวโดย Digital Equipment Corporation ในช่วง พ.ศ. 2513 - พ.ศ. 2532 ส่วนเทศวิวัตน์มักจะย่อเป็น L10n ด้วยแนวทางเดียวกัน แต่เปลี่ยนอักษรตัวแรกเป็น L ตัวใหญ่เพื่อมิให้สับสนกับ i
ซวอตอรือยา
ซวอตอรือยา (Złotoryja, ; Goldberg, ; Aureus Mons, Aurum) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ และเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของทั้งเทศมณฑลซวอตอรือยาและเทศบาลซวอตอรือยา
ซวอตอรือยาเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์หลังจากได้รับเอกสิทธิ์ของเมืองใน ค.ศ. 1211 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองทองและทองแดงมาตั้งแต่สมัยกลาง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเมืองที่สวยที่สุดในโปแลนด์เนื่องด้วยลักษณะที่ตั้งและมรดกทางสถาปัตยกรรม
ฝากหัวใจติดปลายนวม
ฝากหัวใจติดปลายนวม (Punch; ฮันกึล: 때려; คำแปล: ชนะ) ละครโทรทัศน์สัญชาติเกาหลีใต้ ออกฉายทางสถานีโทรทัศน์เอสบีเอส ระหว่างวันที่ 8 ตุลาคม–27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 เวลา 21:55 น. ของวันพุธ–พฤหัสบดี ทั้งหมด 16 ตอน ในประเทศไทยออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 7 ในช่วงยอดภาพยนตร์นานาชาติวันเสาร์–อาทิตย์ ออกอากาศระหว่างวันที่ 21 สิงหาคม–25 กันยายน ค.ศ. 2004 เวลา 09:45 น. และออกอากาศอีกครั้งทางช่องเดียวกัน ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2011 ทุกวันจันทร์–พฤหัสบดี เวลา 03.00 น.
เนื้อเรื่อง
จาง ยูเชิล (คิม ควางอิล) ใช้เวลาในช่วงกลางวันออกแข่งขันชกมวย ส่วนเวลากลางคืนเปิดร้านขายอาหาร เพื่อหารายได้เลี้ยงชีวิตตนเอง และ จาง ยูบิน (ชิน มินอา) น้องสาวสุดที่รัก เขาตั้งใจว่าจะต้องเป็นแชมเปียนมวยของเกาหลีให้จงได้ เพื่อที่จะได้เงินมาส่งเสียให้น้องสาวได้เข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยตามที่เขาหวังไว้
ยูบิน มาให้กำลังใจพี่ชายในการแข่งขันมวยชิงแชมป์ระดับประเทศรายการหนึ่ง และได้พบกับ ลี ฮันเซ (จู จินโม) นักมวยหนุ่มเจ้าสำอางจอมกะล่อน ขวัญใจสาว ๆ โดยบังเอิญ ยูบินรู้สึกไม่ถูกชะตาฮันเซ แต่ในใจลึก ๆ แล้วเธอแอบชื่นชมความเก่งกาจในการต่อสู้ของเขา ด้านฮันเซเองก็รู้สึกประทับใจความสดใสน่ารักของยูบินตั้งแต่แรกพบเช่นกัน
และแล้วฝันของยูเชิลก็เป็นจริง เขาสามารถฝ่าฟันจนเข้ามาถึงรอบชิงชนะเลิศจนได้ แต่ศึกครั้งนี้กลับทำให้ยูเชิลต้องพ่ายแบบหมดท่า สมองของเขาได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง และอาการทรุดลงจนเสียชีวิตในเวลาต่อมา ยูบินเสียใจมาก โดยไม่รู้เลยว่านักมวยในรอบชิงชนะเลิศครั้งนั้นที่ทำให้พี่ชายของเธอต้องจบชีวิตลงก็คือ ฮันเซชายหนุ่มที่เธอแอบชื่นชมมาตั้งแต่แรกเห็นนั่นเอง
จนวันหนึ่งเธอได้รับโอกาสจาก โจ ซุงวู (ซอง ซีคยอง) ผู้บริหารบริษัทโฆษณา ที่ตัดสินใจเลือกยูบินและฮันเซมาร่วมงานโฆษณาร่วมกัน ยูบินจะทำอย่างไรถ้ารู้ความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ปลาดินสอ (สกุล)
ปลาที่มีขนาดใหญ่กว่า ดูที่: ปลาดินสอ
ปลาดินสอ (Pencil fishes) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาดินสอ (Lebiasinidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes) ใช้ชื่อสกุลว่า Nannostomus (/นัน-โน-สะ-โต-มัส/; nannus มาจากภาษาละติน หมายถึง "เล็ก" และภาษากรีก stoma (στόμιο) หมายถึง "ปาก" ซึ่งหมายถึงปากที่มีขนาดเล็กของปลาสกุลนี้ )
รูปร่างและลักษณะโดยรวมของปลาดินสอ คือ เป็นปลาขนาดเล็ก มีขนาดโตเต็มที่ราว 5 เซนติเมตร มีลักษณะลำตัวเรียวยาวเป็นแท่งคล้ายดินสออันเป็นที่มาของชื่อ มีปากที่แหลมเล็กสำหรับใช้จิกอาหารขนาดเล็ก มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม โดยว่ายน้ำช้า ๆ และมักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่น้ำไหลเอื่อย ๆ บางชนิดจะลอยตัวในน้ำ โดยยกหัวตั้งขึ้น ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่แลดูแปลก
พบกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้ นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ
ชนิด
มีทั้งหมด 16 ชนิด
พ.ศ. 2475
พุทธศักราช 2475 ตรงกับ
คายูร่า
คายูร่า เป็นขุนพลปีศาจคนที่ 5 ของจอมปีศาจอาราโก แม้กายภายนอกจะเป็นหญิงแต่คายูร่ากลับมีพลังปีศาจที่กล้าแข็งกว่า 4 ขุนพลปีศาจเสียอีก คายูร่าเป็นปีศาจที่มีพลังแกร่งกล้าและฝีมือในการต่อสู้สูง แต่เธอกลับมีความลับบางประการที่เป็นปริศนาและน่าฉงนอยู่ นั่นก็คือ คายูร่าคือทายาทคนสุดท้ายของคาออสที่ยังคงมีชีวิตอยู่นั่นเอง คายูร่าอยู่ในความควบคุมดูแลของเหล่าขุนพลปีศาจทั้ง 4 ตามคำบัญชาของจอมปีศาจอาราโก
List of Ronin Warriors characters
แซม เมนเดส
ผลตอบรับ
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
รางวัลที่ได้รับ
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ แซม เมนเดส
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2002
วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2002 เป็นครั้งที่ 11 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่เตหะราน, ประเทศอิหร่าน ระหว่างวันที่ 10 - 17 กันยายน พ.ศ. 2545
อุทยานแห่งชาติมือริทซ์
อุทยานแห่งชาติมือริทซ์ (Müritz-Nationalpark) เป็นอุทยานแห่งชาติในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์นของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ระหว่างกรุงเบอร์ลินกับเมืองรอสทอค อุทยานนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1990 กินพื้นที่ 318 ตารางกิโลเมตร หรือ 198,750 ไร่
อุทยานนี้แบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือ มือริทซ์ (Müritz) เป็นพื้นที่ตั้งแต่ชายฝั่งทางตะวันออกของทะเลสาบมือริทซ์ไปจนถึงเมืองนอยชเตรลิทซ์ และส่วนที่สองคือ เซอร์ราน (Serrahn) ส่วนนี้มีพื้นที่เล็กกว่าส่วนแรกตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองนอยชเตรลิทซ์ ภูมิประเทศของอุทยานแห่งชาตินี้เป็นภูมิประเทศแผ่นดินต่ำทำให้ในบางจุดเกิดเป็นกองตะกอนธารน้ำแข็ง กว่า 65% ของอุทยานเป็นป่าและ 12% เป็นทะเลสาบ
ห้องเสียงสะท้อน
ในสื่อข่าวสาร คำว่า ห้องเสียงสะท้อน (echo chamber) เป็นคำเปรียบเทียบถึงห้องที่ออกแบบให้มีการสะท้อนเสียงกลับไปมา หมายถึงสถานการณ์ที่ข้อมูล ความคิด ความเชื่อหนึ่ง ๆ ถูกขยายหรือถูกสนับสนุนผ่านการสื่อสารและการทำซ้ำภายในระบบหนึ่ง ๆ ใน "ห้อง" นี้ แหล่งที่มาของข้อมูลนั้น ๆ มักไม่ถูกตั้งคำถาม มุมมองที่แตกต่างหรือท้าทายต่อข้อมูลเดิมมักถูกปิดกั้น หรือถูกนำเสนอน้อยกว่าข้อมูลที่สอดคล้องกัน
เกว๊ หง็อก หาย
เกว๊ หง็อก หาย (Quế Ngọc Hải; เกิด 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1993) นักฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองหลังและกัปตันทีมให้กับซงลามเหงะอาน ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ของเวียดนามและฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
เขาทำประตูแรกให้กับเวียดนามใน เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 ในนัดที่เสมอ 2-2 กับ ทีมชาติอินโดนีเซีย
ตถาคต
ตถาคต  เป็นพระนามที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้าพระนามหนึ่ง เรียกเต็มว่า พระตถาคต
ตถาคต แปลได้หลายนัย คือแปลว่า
ตถาคต เป็นคำที่พระพุทธเจ้าใช้เรียกแทนตัวพระองค์ เช่นตรัสว่า
สงครามครูเสดนอร์เวย์
สงครามครูเสดนอร์เวย์ (Norwegian Crusade) (ค.ศ. 1107 - ค.ศ. 1110) เป็นสงครามครูเสด ที่เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1107 และสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1110 หลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่นำโดยพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์. พระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์ยุโรปองค์แรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดที่เสด็จไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์และมิได้พ่ายแพ้ในยุทธการใดๆ ทั้งสิ้น ลักษณะการต่อสู้ของสงครามครั้งนี้คล้ายกับการปล้นสดมทำลายทรัพย์สินของไวกิงก่อนหน้านั้น แต่การกระทำครั้งนี้เป็นการกระทำเพื่อคริสต์ศาสนาฉะนั้นจึงถือกันว่าเป็นสี่งที่ “ควรค่า”
ประเทศแทนซาเนียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศแทนซาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติแทนซาเนียเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1 คนใน 1 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ตจปัญจกกรรมฐาน
ตจปัญจกกรรมฐาน (อ่านว่า ตะจะปันจะกะกำมะถาน) แปลว่า กรรมฐานที่มีหนังเป็นที่ครบห้า หมายถึงการทำกรรมฐานที่กำหนดพิจารณาอวัยวะ ๕ อย่าง คือ
เป็นอารมณ์  โดยพิจารณาให้เห็นตามความเป็นจริงว่าเป็นสิ่งปฏิกูล ไม่งาม เป็นต้น เพราะมีคำว่า ตโจ เป็นคำที่ ๕ จึงเรียกว่า ตจปัญจกกรรมฐาน เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า มูลกรรมฐาน คือเป็นกรรมฐานเบื้องต้น กรรมฐานที่เป็นพื้นฐาน กรรมฐานนี้พระอุปชฌาย์จะสอนแก่ผู้บวช (นาค) ในท่ามกลางสงฆ์ก่อนที่จะมอบผ้าไตรให้ไปนุ่งห่มเพื่อให้อุปสมบทต่อไป เรียกขั้นตอนนี้ว่า บอกกรรมฐาน
อำเภอหล่มสัก
หล่มสัก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นเมืองหนึ่งขึ้นสร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวหลังสงครามเจ้าอนุวงศ์ เพราะเมืองหล่ม (เก่า) ถูกทำลายไปมาก จึงย้ายมาตั้งเมืองใหม่ริมน้ำสัก จึงเรียกเมืองหล่มแห่งใหม่นี้ว่า "หล่มสัก" ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดหล่มศักดิ์ในปี พ.ศ. 2459 และถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดเพชรบูรณ์ ในปี พ.ศ. 2474 และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานเพชรบูรณ์
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหล่มสักมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
หล่มศักดิ์ เดิมเป็นเมืองหนึ่งขึ้นสร้างในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวหลังสงครามเจ้าอนุวงศ์ เพราะเมืองหล่ม (เก่า) ถูกทำลายไปมาก จึงย้ายมาตั้งเมืองใหม่ริมน้ำสัก จึงเรียกเมืองหล่มแห่งใหม่นี้ว่า "หล่มสัก" (แต่ทางราชการสยามสะกดว่า "หล่มศัก" หรือ "หล่มศักดิ์") ครั้นเวลาต่อมาเมืองหล่มศักดิ์ได้พัฒนาขึ้นเป็นชุมชนใหญ่ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาลขึ้น เมืองหล่มศักดิ์จึงขึ้นกับมณฑลเพชรบูรณ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2442 โดยเมืองหล่มศักดิ์ในขณะนั้นมีอาณาเขตกินไปถึงอำเภอด่านซ้าย และอำเภอวังสะพุง ครั้นวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2450 จึงยกอำเภอวังสะพุงไปขึ้นกับเมืองเลยแทน (ภายหลังอำเภอด่านซ้าย แยกออกเป็นอำเภอภูเรือและอำเภอนาแห้ว ส่วนอำเภอวังสะพุงแยกเป็นอำเภอภูกระดึง อำเภอภูหลวง อำเภอเอราวัณ อำเภอผาขาว และอำเภอหนองหิน ปัจจุบันยังขึ้นอยู่กับจังหวัดเลย)
เมืองหล่มศักดิ์ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดหล่มศักดิ์ในปี พ.ศ. 2459 แบ่งเขตการปกครองเป็นสองอำเภอ คืออำเภอเมืองหล่มศักดิ์ (หรือวัดป่า) และอำเภอหล่มเก่า จังหวัดหล่มศักดิ์มีสร้างระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ เช่น ตั้งโรงเรียนประจำจังหวัด คือ โรงเรียนสัตรีจังหวัดหล่มศักดิ์ (ปัจจุบันคือโรงเรียนหล่มสักวิทยาคม) และมีการสร้างสนามบินประจำจังหวัดหล่มศักดิ์ (ปัจจุบันคือ สนามบินสักหลง​) เพราะขณะนั้นเมืองหล่มศักดิ์เป็นเมืองห่างไกลและยังไม่มีเส้นทางคมนาคม การนี้ชาวจังหวัดหล่มศักดิ์ได้ร่วมกันบริจาคเงินเพื่อสร้างเครื่องบินชื่อ "จังหวัดหล่มศักดิ์ 1" ที่ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวหล่มศักดิ์ที่ได้ร่วมบริจาคสืบต่อไป จังหวัดหล่มศักดิ์ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ โดยมีสถานะเป็นอำเภอวัดป่า ก่อนเปลี่ยนเป็นอำเภอหล่มศักดิ์ หลังจากนั้นการสะกดคำว่า "หล่มศักดิ์" เป็น "หล่มสัก" เกิดขึ้นและถูกเปลี่ยนกลับหลายครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 จนในปี พ.ศ. 2489 จึงสะกดว่า "หล่มสัก" สืบมา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหล่มสักแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 23 ตำบล 251 หมู่บ้าน ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหล่มสักประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
เศรษฐกิจ
อำเภอหล่มสักมีสินค้าที่ขึ้นชื่อ คือ ข้าวเหนียว, กะหล่ำปลี,ผักหลายชนิด (ภูทับเบิก(อำเภอหล่มเก่า)ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่ที่ปลูกพืชผักที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย), สตรอว์เบอร์รี, เส้นขนมจีนหลากสี, มีดพื้นบ้านของชุมชนบ้านใหม่ ตำบลตาลเดี่ยว, ผ้ามุก ผ้าไหมทอพื้นบ้านของบ้านติ้ว
มีตลาดกลางค้าผักขนานใหญ่ชื่อว่าตลาดสันติสุข และมีจุดพักรถบรรทุกที่มาจากทั่วประเทศ
เอกรงค์เทา
ศิลปะเอกรงค์ หรือ เอกรงค์เทา (grisaille) มาจากภาษาฝรั่งเศส “gris” ที่แปลว่าสีเทาเป็นคำที่ใช้สำหรับจิตรกรรมหรือศิลปกรรมที่เป็นเอกรงค์ (monochrome) หรือสีเดียวทั้งภาพที่มักจะเป็นระดับสีในกลุ่มสีเทาหรือสีน้ำตาลโดยเฉพาะที่ใช้ในการตกแต่ง หรือ เพื่อแสดงให้เห็นเหมือนเป็นภาพนูนหรือประติมากรรมนูน ศิลปะเอกรงค์บางชิ้นก็จะใช้ระดับเหลือบของสีที่กว้างกว่าที่กำหนดไว้เช่นในงานเขียนของอันเดรอา เดล ซาร์โตที่เห็นในภาพ หรืออาจจะเป็นงานสองสีเช่นหน้าต่างประดับกระจกสีที่เล่นสีเหลืองน้ำตาลเป็นต้น
ศิลปะเอกรงค์อาจจะเขียนโดยในการตกแต่งโดยตั้งใจเช่นการเขียนสีรองพื้นสำหรับการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน หรือในการใช้เป็นหุ่นจำลองสำหรับให้ช่างแกะพิมพ์ บางครั้งรูเบนส์ก็จะให้ช่างเขียนร่างภาพเป็นเอกรงค์สำหรับให้ช่างแกะพิมพ์
การใช้เอกรงค์ไม่จำกัดอยู่แต่งเพียงในงานจิตรกรรมแต่อาจจะเป็นศิลปะในรูปแบอื่นๆ เช่นหน้าต่างประดับกระจกสี
กแญฟ
กแญฟ (Gniew, ; Gméw, Gniéw) เป็นเมืองประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำวิสวาในจังหวัดปอมอแช ทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 6,870 คน (ค.ศ. 2016) กแญฟเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในภูมิภาคพอเมอเนียทางฝั่งโปแลนด์ และมีชื่อเสียงจากปราสาทกอทิกที่สร้างด้วยอิฐในสมัยกลาง ซึ่งได้กลายเป็นสถานที่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในภูมิภาคดังกล่าว
ตลกบาตร
ตลกบาตร คือถุงใส่บาตรที่มีสายสำหรับคล้องบ่า เรียกว่า ถลกบาตร ก็มี
ตลกบาตร เป็นคำเรียกรวม เมื่อแยกส่วนออกจะมีส่วนประกอบคือ
ตลกบาตร ปกติพระอุปัชฌาย์จะคล้องให้แก่พระบวชใหม่ในตอนทำพิธีบวช และพระส่วนใหญ่จะใช้เวลาออกบิณฑบาต
พ.ศ. 2462
พุทธศักราช 2462 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1919 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
จิตรกรรมเอกรงค์
จิตรกรรมเอกรงค์ (monochrome painting) คือ ภาพที่เน้นไปทางสีโทนใดโทนหนึ่งเท่านั้น ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ ภาพขาวดำ เอกรงค์เทา ภาพเซเพีย (sepia) ส่วนภาพที่มีหลายสีนั้นเรียกว่าภาพ พหุรงค์ (polychrome)
นิคคาโลเดียน
นิคคาโลเดียน (Nickelodeon มักเขียนสั้น ๆ ว่า Nick) เป็นสถานีระบบบอกรับสมาชิกที่มีค่าบริการสัญชาติอเมริกัน เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1977 ถือเป็นสถานีโทรทัศน์ทางเคเบิลสำหรับเด็กช่องแรก มีเจ้าของคือ ไวอาคอมซีบีเอส ผ่านทางเครือข่ายลูก คือ ไวอาคอมซีบีเอสโดเมสติกมีเดียเนตเวิกส์ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่นครนิวยอร์ก รายการโดยส่วนใหญ่ของสถานีเป็นรายการเด็กและวัยรุ่น อายุระหว่าง 2–17 ปี มีบางรายการผลิตเพื่อกลุ่มผู้รับชมสำหรับครอบครัว
รัฐสภาเดนมาร์ก
ฟอลเกตติง (Folketinget ฟอลเกิตเซงเอิล, ; ) หรือ รัฐสภาเดนมาร์ก (Parliament of Denmark) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ซึ่งประกอบด้วยเดนมาร์ก หมู่เกาะแฟโร และกรีนแลนด์ ตั้งแต่การสถาปนารัฐสภาเดนมาร์กในปีค.ศ. 1849 จนถึงปีค.ศ. 1953 รัฐสภาเดนมาร์กใช้ระบบสองสภาประกอบด้วยสภาล่าง เรียกว่า "Rigsdag" และสภาสูง เรียกว่า "Landstinget" รัฐสภาเดนมาร์กตั้งอยู่ที่พระราชวังคริสเตียนส์บอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน
รัฐสภาเดนมาร์กมีหน้าที่ผ่านกฎหมาย รับรองคณะรัฐมนตรี และกำกับการทำงานของรัฐบาล และยังมีหน้าที่ในการผ่านงบประมาณรายรับและรายจ่ายของรัฐด้วย ตามบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญเดนมาร์ก รัฐสภาเดนมาร์กกับพระมหากษัตริย์มีอำนาจร่วมกัน โดยในทางปฏิบัติพระมหากษัตริย์ทรงมีพระราชอำนาจจำกัดเพียงการลงปรมาภิไธยในร่างกฎหมายที่ผ่านการรับรองของสภาเพื่อการบังคับใช้เป็นกฎหมายได้ภายในกรอบเวลาสามสิบวัน
รัฐสภาเดนมาร์กประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภาจำนวน 179 คน ซึ่งรวมถึงผู้แทน 2 คนจากหมู่เกาะแฟโร และ 2 คนจากกรีนแลนด์ การเลือกตั้งทั่วไปนั้นมีขึ้นทุก 4 ปี โดยอยู่ในอำนาจของนายกรัฐมนตรีที่จะกราบบังคมทูลพระมหากษัตริย์เพื่อให้ทรงประกาศการเลือกตั้งทั่วไปก่อนหมดวาระ ในกรณีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐสภาสามารถบังคับให้รัฐมนตรีเป็นรายบุคคล หรือทั้งคณะรัฐบาลให้ลาออกได้
สมาชิกรัฐสภาเดนมาร์กมีที่มาจากการเลือกตั้งระบบสัดส่วน โดยประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 135 ที่นั่งในแบบแบ่งเขตเลือกตั้งโดยใช้วิธีโดนต์ในการคำนวน และที่นั่งชดเชยอีก 40 ที่นั่ง ระบบการเมืองของเดนมาร์กนั้นโดยปกตินั้นนิยมการร่วมพรรคการเมืองระหว่างหลายพรรค โดยรัฐบาลตั้งแต่หลังสมัยสงครามโลกครั้งที่สองนั้นมักจะเป็นรัฐบาลเสียงข้างน้อยที่ใช้การสนับสนุนของพรรคการเมืองอื่นๆ ที่ไม่ใช่การร่วมรัฐบาล การเปิดสมัยประชุมสภาในวันแรกจะมีสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเทอที่ 2 เสด็จเป็นองค์ประธาน
ฮันฮว็อก
ฮันฮว็อก (한확,1943-1999) เป็นขุนนางและนักการทูตระหว่างสมัย โชซ็อน ของ เกาหลี เขารับราชการเป็นรองมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ฮันฮว็อกส่วนใหญ่เป็นที่รู้จักโดยบุตรสาวคนที่สองของเขา พระนางอินซู พระนางอภิเษกกับโอรสของ เจ้าชายซูยาง (พระราชโอรสของ พระเจ้าเซจงมหาราช) ปีเดียวกัน เจ้าชายซูยางกลายเป็น พระเจ้าเซโจ กษัตริย์ลำดับที่ 7 ของ ราชวงศ์โชซ็อน และโอรสของพระองค์กลายเป็น เจ้าชายรัชทายาทอึยกย็อง ตำแหน่ง พระนางอินซู ได้รับพระราชทานเมื่อหนึ่งในโอรสของพระนางอินซูและเจ้าชายรัชทายาทอึยกย็องกลายเป็น พระเจ้าซ็องจงแห่งโชซ็อน
เปรมมนเทียร (วฤนทาวัน)
มนเทียรเริ่มก่อสร้างในเดือนมกราคม 2001 และมีพิธีเปิดในวันที่ 15 ถึง 17 กุมภาพันธ์ 2012 ค่าก่อสร้างของมนเทียรรวมที่ 1,500 ล้านรูปี ($23 ล้าน)
มนเทียรนี้เป็นมนเทียรพี่น้องของภักติมนเทียรที่เปิดในปี 2005 และกีรติมนเทียรที่พรรสนะที่เปิดในป่ 2019
สงครามครูเสดครั้งที่ 8
สงครามครูเสดครั้งที่ 8 (Eighth Crusade) (ค.ศ. 1270) สงครามครูเสด ครั้งนี้เริ่มขึ้นโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1270 บางครั้ง “สงครามครูเสดครั้งที่ 8” ก็นับเป็นครั้งที่เจ็ด ถ้ารวมสงครามครูเสดครั้งที่ 5 และ ครั้งที่ 6 ของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เข้าเป็นครั้งเดียวกัน และสงครามครูเสดครั้งที่ 9 ก็นับเป็นครั้งเดียวกับครั้งที่ 8
พระเจ้าหลุยส์ทรงพระราชวิตกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในซีเรียเมื่อสุลต่านมามลุคไบบาร์เข้าโจมตีอาณาจักรครูเสดที่ยังเหลืออยู่ ไบบาร์ฉวยโอกาสหลังจากที่สาธารณรัฐเวนิส และ สาธารณรัฐเจนัวต่อสู้กันในสงครามระหว่างปี ค.ศ. 1256 ถึงปี ค.ศ. 1260 ในการโจมตีเมืองท่าในซีเรียที่ทั้งสองสาธารณรัฐควบคุม เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1265 ไบบาร์ก็ยึดนาซาเร็ธ, ไฮฟา, โตรอน และ อาร์ซุฟ ได้ พระเจ้าฮิวจ์ที่ 3 แห่งไซปรัสพระมหากษัตริย์ในนามแห่งราชอาณาจักรเยรูซาเลมขึ้นฝั่งที่อัคโคเพื่อรักษาเมืองขณะที่ไบเบอร์เดินทัพขึ้นไปทางเหนือถึงอาร์มีเนียซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของมองโกล
เหตุการณ์เหล่านี้เป็นสาเหตุที่ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่รวบรวมกองกำลังเพื่อเข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1267 แม้ว่าจะไม่มีผู้สนับสนุนเท่าใดนัก นักพงศาวดารฌอนเดอฌวนวิลล์ (Jean de Joinville) ผู้ติดตามพระเจ้าหลุยส์ไปในสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ไม่ยอมติดตามไปด้วย พระอนุชาชาร์ลส์แห่งอองชูทรงหว่านล้อมให้พระเจ้าหลุยส์โจมตีตูนิสก่อนเพื่อจะใช้เป็นฐานที่มั่นในการเข้าโจมตีอียิปต์ จุดประสงค์ของพระเจ้าหลุยส์ในการทำสงครามครั้งก่อนหน้านั้น (ครั้งที่ 6) และในครั้งที่ 5ก่อนรัชสมัยของพระองค์ต่างก็พ่ายแพ้ที่นั่น ชาร์ลส์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีมีพระประสงค์ส่วนพระองค์ในการขยายอำนาจในเมดิเตอเรเนียน กาหลิปแห่งตูนิส Muhammad I al-Mustansirเองก็ทรงมีความสัมพันธ์กับคริสเตียนในสเปนและถือว่าเป็นผู้ที่จะง่ายต่อการชักชวนให้มานับถือคริสต์ศาสนา ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1270 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงขึ้นฝั่งแอฟริกา แต่กองทัพก็ล้มเจ็บกันเป็นแถวเพราะน้ำดื่มที่ไม่สะอาด จอห์น ซอร์โรว์พระราชโอรสที่เกิดที่ดามิเอตตาก็มาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม และเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พระเจ้าหลุยส์เองก็เสด็จสวรรคตด้วย “flux in the stomach” หนึ่งวันหลังจากที่พระอนุชาเสด็จมาถึง พระวจนะสุดท้ายคือ “เยรูซาเลม” ชาร์ลส์จึงประกาศให้ฟิลิปพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ของฝรั่งเศส แต่ฟิลิปยังทรงพระเยาว์ชาร์ลส์จึงกลายเป็นผู้นำของสงครามครูเสด
แต่กองทหารก็ยังถูกบั่นทอนด้วยโรคร้ายซึ่งทำให้การล้อมเมืองตูนิสต้องยุติลงเมื่อวันที่ 30 ตุลาคมโดยการตกลงกับสุลต่าน ในข้อตกลงนี้ฝ่ายคริสเตียนสามารถทำการค้าขายอย่างเสรีกับตูนิสได้ และที่พำนักสำหรับนักบวชในเมืองก็ได้รับการการันตี ฉะนั้นสงครามครูเสดครั้งนี้จึงถือว่าได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง หลังจากได้รับข่าวการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์แล้วสุลต่านมามลุคไบบาร์แห่งอียิปต์ก็ยกเลิกแผนที่จะส่งกองทัพอียิปต์ไปต่อสู้กับพระเจ้าหลุยส์ในตูนิส ขณะเดียวกันชาร์ลส์ก็ไปเป็นพันธมิตรกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งอังกฤษผู้เพิ่งเสด็จมาถึง เมื่อชาร์ลส์ยกเลิกการโจมตีตูนิส เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็ตัดสินใจเดินทางต่อไปยังอัคโคที่เป็นที่มั่นครูเสดสุดท้ายในซีเรียด้วยพระองค์เอง ช่วงระยะเวลาจากนั้นถือว่าเป็นช่วงเวลาของสงครามครูเสดครั้งที่ 9
เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงาน
เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงาน (Орден Трудового Красного Знамени) เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ของสหภาพโซเวียต โดยมอบให้กับแรงงานที่ทำงานอย่างโดดเด่นในด้านการผลิต, ศิลปะ, วัฒนธรรม, การสาธารณสุข สังคม และ อื่น ๆ โดยแรงงานที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้เปรียบเหมือนการได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงในทางทหาร นอกจากนี้เครื่องอิสริยาภรณ์ยังมอบให้กับองค์กรและโรงงานในสหภาพโซเวียต เครื่องอิสริยาภรณ์ธงแดงแห่งแรงงานมอบครั้งแรกในรัสเซียโซเวียต ในวันที่ 28 ธันวาคม 1920 ก่อนที่จะได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการตามประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 7 กันยายน 1928
ปลามาคูลาตาไพค์
ปลามาคูลาตาไพค์ (Spotted pike characin, False gar; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไพค์คาราซิน (Ctenoluciidae) ในอันดับปลาคาราซิน (Characiformes)
สถานีเคหะฯ
ที่ตั้ง
สถานีเคหะฯ ยังคงเป็นสถานีปลายทางในส่วนตะวันออก (Eastbound Section) ของโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ไปจนกว่าจะมีความชัดเจนในการก่อสร้างส่วนต่อขยายสายสุขุมวิทระยะที่ 3 ตั้งแต่สถานีเคหะฯ ไปจนถึงสถานีบางปู จากกรุงเทพมหานคร และคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ ทั้งนี้ช่วงดังกล่าว ซึ่งถือเป็นช่วงสุดท้ายของโครงการรถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติฯ สาย 1 ตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง
ปลามาคูลาตาไพค์
มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาเข็ม ลำตัวยาวทรงกระบอก ปากแหลมยาวเหมือนปากปลาเข็ม พื้นลำตัวเป็นสีเทาขาว สีด้านใต้ลำตัวเป็นสีขาวอมเหลือง ตำแหน่งของครีบกระโดงหลังและมีครีบทวารสั้นเล็กค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัว ครีบทุกครีบของร่างกายจะมีจุดสีดำกระจายไปทั่ว ครีบหางเว้าเป็นรูปส้อมสีชมพู รูจมูกอยู่ทางด้านหน้าของดวงตา ตามีขนาดกลมโต
กระจายพันธุ์อยู่ในลุ่มแม่น้ำขนาดใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น โอรีโนโก, โทแคนตินส์ และอเมซอน เป็นต้น
สถานีเคหะฯ
แผนผังของสถานี
เนื่องจากเป็นสถานีปลายทาง ผู้โดยสารที่มาจากสถานีคูคตถึงแล้วจะต้องลงจากขบวนทั้งหมดที่ชานชาลา 1 จากนั้นขบวนรถจะกลับทิศบริเวณสุดราง เพื่อมุ่งหน้ามารับผู้โดยสารที่ชานชาลา 2 ฝั่งตรงข้าม
รูปแบบของสถานี
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง (side platform station) ขนาดมาตรฐาน ชั้นชานชาลากว้าง 17.75 เมตร ยาว 150 เมตร ชั้นจำหน่ายตั๋วกว้าง 19.55 เมตร ยาว 120 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสาร และชานชาลา มีประตูกั้นชานชาลาแบบ Half Height Platform Screen Doors
ปลามาคูลาตาไพค์
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร มักอยู่รวมกันเป็นฝูง ในระดับผิวน้ำเพื่อล่าปลาขนาดเล็กหรือลูกปลาชนิดต่าง ๆ เป็นอาหาร
สถานีเคหะฯ
รูปแบบของสถานี
บันไดเลื่อนสถานีเคหะ ฝั่งสถานีปลายทางจะถูกตั้งไว้ที่ ลง หมายความว่าผู้โดยสารสามารถลงบันไดเลื่อนจากสถานีเคหะ
ทางเข้า-ออก
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณซอยเทศบาลบางปู 48 และทางออก 4 บริเวณโรงเรียนปราณีเนาวบุตร
สัญลักษณ์ของสถานี
เดิมกำหนดให้ใช้สัญลักษณ์เป็นรูปเคหะสมุทรปราการ สื่อถึงย่านที่พักอาศัยหลักของเมือง แต่ปัจจุบันเน้นใช้สีเขียวอ่อน ตกแต่งรั้วและเสา บริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทางและทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาในรัชกาลที่ 9
พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา เป็นพระราชพิธีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตลอดรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ตามหมายกำหนดการจากสำนักพระราชวัง
วันที่ 2 ธันวาคม
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จพระราชดำเนิน ไปในพิธีถวายสัตย์ปฏิญาณตนและสวนสนามของทหารรักษาพระองค์ ณ พระลานพระบรมรูปทรงม้า พระราชวังดุสิต หรืออาจมีการเปลี่ยนแปลง เช่น ปี พ.ศ. 2552 แต่ได้มีการเปลี่ยนสถานที่จากลานพระราชวังดุสิตเป็นท้องสนามหลวงอันเป็นการลดพระราชภาระของพระบาทสมเด็จพระภัทรมหาราชเกล้าเจ้าอยู่หัวแต่พิธีนั้นจัดยาวตั้งแต่เวลา13:00-18:00น.แล้วจะเสด็จพระราชดำเนินกลับในเวลา18:20น.
วันที่ 4 ธันวาคม
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์ทุกๆพระองค์ ในการที่ให้คณะบุคคลต่าง ๆ เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายพระพรชัยมงคล ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต
วันที่ 5 ธันวาคม
เวลาบ่าย เสด็จพระราชดำเนินไปยังพระบรมมหาราชวัง เข้าสู่มุขหน้าพระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีบรรพชิตญวณและจีนถวายพระพรชัยมงคล แล้วจึงเสด็จเข้าสู่พระอุโบสถ ทรงจุดธูปเทียนบูชาพระพุทธมหามณีรัตรปฏิมากร พระสัมพุทธพรรณีและพระพุทธรูปฉลองพระองค์ ทรงจุดธูปเทียนบูชาเทพยดานพเคราะห์แล้วเสด็จสู่มุขหน้าพระอุโบสถ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานสังคหวัตถุแก่ข้าทูลละอองธุลีพระบาทผู้สูงอายุ แล้วเสด็จพระราชดำเนิน จากพระอุโบสถไปประทับรถยนต์พระที่นั่งที่ประตูหลังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม ไปเทียบหน้าพระทวารเทเวศรรักษาเสด็จเข้าสู่พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทรงประเคนสัญญาบัตร พัดยศ ไตร แก่พระสงฆ์ซึ่งเข้ารับพระราชทานสมณศักดิ์ใหม่พระสงฆ์ถวายอนุโมทนา สมเด็จพระราชาคณะถวายอดิเรก ถวายพระพรลา จากนั้นพระสงฆ์ 60 รูป เจริญพระพุทธมนต์การพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงจุดเทียนพระมหามงคลเทียนเท่าพระองค์ และธูปเทียนบูชาพระพุทธรูป เทวรูป พระเคราะห์ แล้วจึงทรงจุดธูปเทียนนมัสการ ทรงศีล จากนั้นพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร จึงเสด็จขึ้นพระที่นั่งไพศาลทักษิณ ทางพระทวารเทวราชมเหศวร์ ทรงจุดธูปเทียนบูชาพระสยามเทวาธิราช แล้วเสด็จออกพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาจบแล้ว สมเด็จพระราชาคณะถวายอดิเรกถวายพระพรลา แล้วจึงเสด็จพระราชดำเนิน กลับโดยประทับรถยนต์พระที่นั่งพระทวารเทเวศรรักษา
เวลาค่ำ พิธีถวายเครื่องราชสักการะและจุดเทียนถวายพระพรชัยมงคล และถวายราชสดุดีเฉลิมพระเกียรติ ของเหล่าข้าราชการ และพสกนิกรชาวไทย ซึ่งกำหนดจัดที่ มณฑลพิธี ท้องสนามหลวง และ ศาลากลางจังหวัดทุกจังหวัด
วันที่ 8 ธันวาคม
เสด็จลง ณ ศาลาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้คณะทูตานุทูต ต่างประเทศและผู้แทนฝ่ายกงสุลเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายพระพรชัยมงคลมีพระราชดำรัสตอบแล้วจึงเสด็จพระราชดำเนินขึ้น
กิจกรรมของประชาชนทั่วไป
ทุกปีจะมีการประดับธงชาติและธงพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. ในทุกหน่วยงาน ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ราชการ โรงเรียน บริษัท และบ้านเรือน เพื่อถวายพระพรให้พระองค์มีพระชนมายุยิ่งยืนนาน และยังมีการทำความสะอาดแม่น้ำลำคลอง ถนน โรงพยาบาล และประดับรูปของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ไว้ที่หน้าบริษัทหรือหน่วยงานต่างๆ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ด้วย
กิจกรรมสำหรับลูกในวันพ่อแห่งชาติ คือ ประดับธงชาติตามอาคารบ้านเรือน จัดกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ หรือบำเพ็ญกุศล ทำบุญใส่บาตร เพื่ออุทิศส่วนกุศล และระลึกถึงพระคุณของพ่อ
นอกจากนี้ยังมีการจัดกิจกรรมประกาศเกียรติคุณ พ่อตัวอย่าง หรือพ่อดีเด่น โดยกำหนดคุณสมบัติ คือ มีอายุ 40 ปีขึ้นไป ส่งเสริมการศึกษาของบุตร ธิดา นับถือศาสนาโดยเคร่งครัด งดเว้นอบายมุขทุกชนิด อุทิศตนเพื่อประโยชน์ต่อสาธารณชน
ดูเพิ่ม
​
มวือนารือ
มวือนารือ (Młynary, ) เป็นเมืองทางภาคเหนือของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในเขตเทศมณฑลแอลบล็องก์ จังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ มีประชากร 1,782 คน (ค.ศ. 2018) จึงเป็นเมืองที่เล็กที่สุดในบรรดาเมือง 49 เมืองของจังหวัดนี้
การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนตามขวาง
ในทางโทรคมนาคม การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนตามขวาง (transverse redundancy check: TRC) หรือ การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนแนวตั้ง (vertical redundancy check: VRC) คือการตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนสำหรับกระแสข้อมูลบิตคู่ขนานที่มาพร้อมกัน โดยสร้างบิตตรวจสอบขึ้นมาหนึ่งครั้งต่อบิตคู่ขนานหนึ่งชุด จึงจำเป็นที่จะต้องมีช่องสัญญาณคู่ขนานเพิ่มสำหรับการส่งบิตตรวจสอบนี้ไปกับกระแสข้อมูล
คำนี้อาจหมายถึงการใช้แพริตีบิตหลักเดียว หรืออาจหมายถึงรหัสอื่นที่ใหญ่กว่าเช่นรหัสแฮมมิง (Hamming code)
นามธารี
นามธารี (Namdhari) เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาซิกข์ (Sikh) ศาสนาซิกข์นั้นเป็นศาสนาซึ่งมีชื่อตามลักษณะคำสอนของศาสนา เพราะคำว่า “ซิกข์” (Sikh) มีรากศัพท์มาจากคำว่า “สิข” เป็นภาษาปัญจาบีซึ่งเป็นภาษาหลักของศาสนา ตรงกับคำในภาษาบาลีว่า “สิกขา” หรือในภาษาสันสกฤตตรงกับคำว่า “ศิษย์” ซึ่งหมายถึง ผู้ศึกษา ผู้ใฝ่เรียน ลูกศิษย์หรือสาวก ดังนั้น ทุกคนจึงเป็นศิษย์ของครู หรือ “คุรุ” (Guru) ซึ่งหมายถึงองค์พระศาสดา และการเข้าถึงหลักการของศาสนาจะต้องผ่านทาง “คุรุ” หรือครูเท่านั้น จึงทำให้ต้องมี “คุรุ” สืบต่อมาโดยตลอดไม่ขาดช่วงจนถึงปัจจุบัน
นามธารี แปลว่า ผู้ซึ่งเทิดทูนธำรงค์รักษาให้ทรงไว้ซึ่งพระนามของพระผู้เป็นเจ้า หรือผู้ยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้า (“นาม” หมายถึง พระนามของพระผู้เป็นเจ้า ส่วน “ธารี” หมายถึงการธำรงค์รักษา) จึงกล่าวได้ว่า ชาวซิกข์-นามธารี คือผู้ที่มีความรัก เชื่อถือศรัทธา และยึดมั่นในองค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียว โดยเชื่อฟังคำสั่งสอนขององค์พระศาสดาผู้ยังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ เสมือนอาจารย์ผู้สั่งสอนศิษย์ เพราะชาวซิกข์-นามธารีเชื่อว่ามนุษย์ทุกคนเกิดมาล้วนต้องได้รับการศึกษาวิชาต่างๆ จากครูบาอาจารย์เสมอ ไม่เว้นแม้แต่ในเรื่องของการดำเนินชีวิต และการแสวงหาหนทางสู่ความหลุดพ้น ล้วนแล้วแต่ต้องมีครูผู้นำทางชีวิตทั้งสิ้น ศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารีทุกคนในฐานะ “ศิษย์” จึงต้องมี “ครู” เพื่อชี้นำแนะแนวเส้นทางการดำเนินชีวิตให้ถึงจุดหมายเสมอตลอดอายุขัย และการเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้าจะสำเร็จได้ก็ย่อมต้องผ่านทาง “คุรุ” หรือองค์พระศาสดาผู้เทิดทูน และยึดมั่นในพระนามของพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น
ศาสนสถาน
เมือง “ศิริ แภณี ซาฮิบ” (Sri Bhani Sahib) ในจังหวัดลุเธียนา (Ludhiana) รัฐปัญจาบ (Punjab) ประเทศอินเดีย (India) ซึ่งในปัจจุบันนอกจากจะเป็นที่ประทับขององค์พระศาสดา ศิริ สัตคุรุ อูเดย์ ซิงห์ ยี (พระศาสดาองค์ปัจจุบัน) แล้ว ยังมีศาสนสถาน และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในประวัติศาสตร์ซึ่งศาสนิกชนชาวซิกข์-นามธารี ตลอดจนนักจาริกแสวงบุญจากทั่วโลกมานมัสการ ร่วมบำเพ็ญเพียรสวดมนต์ และอ่านพระคัมภีร์อยู่เป็นประจำ
สำหรับในประเทศไทยมีคุรุทวาราของนามธารี ตั้งอยู่ที่จังหวัดกรุงเทพฯ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 127/1 ซอยอโศก ถนนสุขุมวิท 21 แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ และที่จังหวัดเชียงใหม่ “คุรุ ทวารา” ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 20-24 ถนนช้างม่อย ซอย 1 ตำบลช้างม่อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
พระยาชัยสุนทร (หนู)
พระยาชัยสุนทร (หนู) หรืออีกนามเรียกว่า “ท้าวหนูหรือหนูม้าว” เป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 (พ.ศ. 2411–2420) เป็นต้นเชื้อสายตระกูล ณ กาฬสินธุ์“ ซึ่งผู้ใช้นามสกุลส่วนใหญ่ตั้งรกรากและอาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนครและกาฬสินธุ์ในปัจจุบัน
ชาติกำเนิด
เกิดเมื่อราวปี พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ บิดาคือพระไชยสุนทร(หมาสุย)อุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม ซึ่งเป็นบุตรของพระยาไชยสุนทร(เจ้าโสมพะมิตร) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 1 ส่วนมารดาไม่ปรากฏนาม มีพี่น้องร่วมสายโลหิต เป็นชายได้แก่ ท้าวเกษ ท้าวกิ่ง ท้าวหนูม้าว ส่วนบุตรหญิงไม่ปรากฏนาม
การรับราชการ
•บวชเรียนอักขระตามประเพณีสมัยนิยมพอเป็นหนังสือจึงเข้าไปบวชเรียนการปกครองบ้านเมืองที่สำนักเรียนวัดบวรนิเวศวิหารกรุงเทพมหานครเมื่อเติบโตขึ้นได้เข้ารับราชการในกรมการเมืองกาฬสินธุ์และได้รับการแต่งตั้งเป็นอุปฮาดเมืองกาฬสินธุ์ ในสมัยพระยาไชยสุนทร (กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7
•ภายหลังพระยาไชยสุนทร(กิ่ง) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 7 ได้ถึงแก่กรรมลง ในปี พ.ศ. 2412 กรมการเมืองกาฬสินธุ์ได้มีใบบอกกราบบังคมทูลให้โปรดเกล้าฯ พระทานสัญญาบัตรตั้งท้าวหนูม้าว เป็นที่พระยาไชยสุนทร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และพระไชยสุนทร(เหม็น)บุตรท้าวทองเจ้าเมืองคนเก่า เป็นที่อุปฮาด เพี้ยซานนท์(โคตร)บุตรท้าวหล้าเจ้าเมืองคนเก่า เป็นที่ราชวงศ์ และพระไชยสุริยมาตย์(สุรินทร์)บุตรท้าวโคตรว่าที่ราชวงศ์ เป็นที่ราชบุตร
•โปรดเกล้าฯพระราชทานเครื่องยศแก่กรมการเมืองประกอบบรรดาศักดิ์ดังนี้
เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ “พานเงินเครื่องในถมสำรับหนึ่ง คนโทเงินถมยาดำหนึ่ง ลูกประคำทองหนึ่ง กระบี่บั้งเงินหนึ่ง สัปทนปัศตูหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง แพรทับทิมติดขลิบผืนหนึ่ง ชวานปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง” - พร้อมตราประทับประจำตำแหน่งเจ้าเมืองกาฬสินธุ์คือ “เทวดานั่งแท่นถือพระขรรค์และดอกบัว”
อุปฮาด “ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบริ้วดีตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชวงศ์ “ถาดหมากเงินคนโทเงินสำรับหนึ่ง สัปทนแพรคันหนึ่ง เสื้อเข้มขาบลายก้านแย่งตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
ราชบุตร “เสื้ออัตลัตดอกถี่ตัวหนึ่ง ผ้าโพกขลิบผืนหนึ่ง ผ้าดำปักทองผืนหนึ่ง แพรขาวผืนหนึ่ง ผ้าปูมผืนหนึ่ง”
เหตุการณ์สำคัญ
•ปี พ.ศ. 2415 พระยาไชยสุนทร(หนู) ลงไปรับนามสัญญาบัตรเป็นที่เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ซึ้งท้าวเพี้ยเมืองสหัสขันธ์ที่ลงไปด้วยนั้นได้เป็นโจทก์ฟ้องกล่าวโทษพระประชาชนบาล(แสน)เจ้าเมืองเห็นว่ามีความผิด จึงโปรดเกล้าฯมีท้องตราขึ้นมาวางที่เมืองกาฬสินธุ์ให้ถอดพระประชาชนบาล(แสน)ออกจากตำแหน่งเจ้าเมืองและขอตั้งท้าวโคตรเป็นที่”พระศรีสุวรรณ”เจ้าเมืองแซงบาดาลได้รับพระราชทาน”ถาดหมากคนโทเงิน ๑ สำรับ สัปทนแพรคัน ๑ เสื้อเข้มขาบริ้วดี ๑ แพรสีติดขลิบ ๑ ผ้าส่านวิลาส ๑ แพรขาวห่ม ๑ ผ้าม่วงจีน ๑ เป็นเครื่องยศและท้าวหงส์เป็นราชวงศ์เมืองท่าขอนยางได้รับพระราชทานเสื้อเข้มขาบก้านแย่ง ๑ แพรสีทับทิมติดขลิบ ๑ ผ้าส่านวิลาศ ๑ แพรขาวห่ม ๑ ผ้าม่วงจีน ๑ เป็นเครื่องยศ
•ปี พ.ศ. 2416 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีตราถึงบรรดาหัวเมืองตะวันออกว่าให้ยกเลิกตั้งธรรมเนียมการตั้งข้าหลวงกองสัก ที่มาสักเลกตามหัวเมืองและยอมอนุญาตให้ไพร่ไปอยู่ตามใจสมัครแล้วให้ทำบัญชีสำมะโนครัวตัวเลกส่งลงไปยังกรุงเทพฯและพระยาไชยสุนทร(หนู)ได้มีใบบอกขอตั้งเมืองกันทรวิชัยซึ่งเพี้ยคำมูลได้อพยพท้าวเพี้ยตัวเลกที่สมัครรวม ๒,๗๐๐ เศษมาตั้งอยู่นั้น โดยให้เพี้ยคำมูล ชาวเมืองมหาสารคามเป็นที่”พระประทุมวิเศษ”เจ้าเมือง เพี้ยเวียงแกเป็นที่อุปฮาด เพี้ยเมืองทอเป็นที่ราชวงศ์ เพี้ยนามวิเศษเป็นที่”หลวงจำนงภักดี”ผู้ช่วย ยกบ้านกันทาเป็นเมืองกันทรวิชัย ทำราชการขึ้นกับเมืองกาฬสินธุ์
•ปี พ.ศ. 2417 พระยามหาอำมาตย์(ชื่น) ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่เมืองอุบลราชธานีเกณฑ์กำลังคนในหัวเมืองตะวันออกเพื่อเตรียมสู้รบกับจีนฮ่อ พระยามหาอำมาตย์(ชื่น)ได้สู้รบเป็นสามารถปะทะกับทัพจีนฮ่อที่เมืองหนองคาย จนพวกฮ่อพ่ายแพ้ถอยกลับไป เมื่อเสร็จราชการอยู่ที่เมืองหนองคายและโปรดเกล้าฯให้ตั้งตั้งหลวงจุมพลพนาเวส(มุ่ง)เป็นที่พระประชาชนบาล เจ้าเมืองสหัสขันธ์
•ปี พ.ศ. 2419 พระราษฎรบริหาร(เกษ) เจ้าเมืองกมลาไสย ถึงแก่กรรมด้วยวัย ๗๐ ปีเศษ เป็นเจ้าเมืองได้ ๑๑ ปีส่วนพระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ มีเหตุวิวาทบาดหมางกับพระพิชัยอุดมเดช เจ้าเมืองภูแล่นช้างและพระธิเบศวงษา(ด้วง) เจ้าเมืองกุดสิมนารายณ์และได้ลงไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้รับสั่งให้เจ้าพนักงานให้แยกเมืองกุดสิมนารายณ์ออกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นกับเมืองมุกดาหารแทน ส่วนเมืองภูแล่นช้างแยกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ
ไทยคู่ฟ้า
ไทยคู่ฟ้า อาจหมายถึง
พระยาชัยสุนทร (หนู)
เหตุการณ์สำคัญ
•ปี พ.ศ. 2420 พระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ มีเหตุวิวาทบาดหมางกับหลวงจุมพนาเวส(มุ่ง) ผู้ว่าที่”พระประชาชนบาล”เจ้าเมืองสหัสขันธ์ จนมีเรื่องฟ้องร้องลงไปยังกรุงเทพฯ สอบสวนคดีความแล้วพระประชาชนบาล(มุ่ง)เป็นผู้ชนะ จึงโปรดเกล้าฯ ให้หลวงจุมพลพนาเวส(มุ่ง)เป็นที่”พระประชาชนบาล”เจ้าเมืองสหัสขันธ์ ให้แยกจากเมืองกาฬสินธุ์ไปทำราชการขึ้นกับเมืองกมลาไสยแทน ส่วนเมืองกมลาไสยนั้นโปรดเกล้าฯ ให้อุปฮาด(ทอง)บุตรเจ้าเมืองคนเก่าเป็นที่”ราษฎรบริหาร”เจ้าเมือง ราชวงศ์(บัว)เป็นที่อุปฮาด ราชบุตร(คำแสน)เป็นที่ราชวงศ์ หลวงชาญวิไชยยุทธ(นวน)ผู้ช่วยเป็นที่ราชบุตร ส่วนพระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ได้ล้มป่วยรักษาตัวอยู่ที่กรุงเทพฯเมื่อครั้งเป็นคดีความกับเมืองสหัสขันธ์ไม่นานก็ถึงแก่กรรม
ถึงแก่กรรม
•พระยาไชยสุนทร(หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 ได้ล้มป่วยถึงแก่กรรม รับราชการเป็นเจ้าเมืองสนองพระเดชพระคุณ 10 ปี ที่วัดปทุมวานารามกรุงเทพมหานคร เมื่อปี พ.ศ. 2411 สิ้นประวัติพระยาไชยสุนทร (หนู) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 8 เพียงเท่านี้
ทายาท
พระยาไชยสุนทร(หนู) สมรสกับคุณหญิงบัว และมีบุตร 1 คน ได้แก่
1) ท้าวงวด ราบุตรเมืองกาฬสินธุ์ สมรสกับใครไม่ปรากฏ มีบุตร 1 คนคือ พระยาไชยสุนทร(เก) เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ลำดับที่ 11 เป็นต้น
ติสรณคมนูปสัมปทา
ติสรณคมนูปสัมปทา, ไตรสรณคมนูปสัมปทา, ติสรณคมนอุปสัมปทา หรือ ไตรสรณคมนอุปสัมปทา แปลว่า การอุปสมบทด้วยการเข้าถึงไตรสรณะ หมายถึงการบวชเป็นภิกษุโดยการรับไตรสรณคมน์ หมายถึงการอุปสมบทเป็นภิกษุแบบหนึ่งในพระพุทธศาสนา กล่าวคือ ในสมัยต้นพุทธกาล พระพุทธเจ้าประทานอุปสมบทเอง เรียกว่า เอหิภิกขุอุปสัมปทา ต่อมา ทรงอนุญาตให้พระสาวกบวชกุลบุตรให้เป็นภิกษุได้โดยวิธีให้กุลบุตรนั้นรับไตรสรณคมน์เท่านั้น ซึ่งการบวชแบบนี้สำเร็จได้โดยบุคคล คือ พระสาวกรูปใดรูปหนึ่งก็สามารถบวชกุลบุตรได้ ต่อมาทรงอนุญาตวิธีการอุปสมบทโดยสงฆ์ คือ ให้ทำเป็นสังฆกรรมที่เรียกว่าแบบญัตติจตุตถกรรมวาจา จึงเลิกวิธีบวชพระแบบติสรณคมนูปสัมปทา แต่ทรงอนุญาตให้ใช้วิธีนี้บวชสามเณร ซึ่งถือปฏิบัติกันมาตราบเท่าทุกวันนี้
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร (แบน ธนากโร)
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร หรือ หลวงปู่แบน ธนากโร (๒ กรกฎาคม ๒๔๗๑ - ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓) เป็นพระเถระสายพระป่าในประเทศไทย ผู้เป็นสหธรรมิกผู้ใกล้ชิดกับพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) และได้รับการวางใจจากหลวงตามหาบัว ให้เป็นเสาหลักของคณะพระกรรมฐานสายหลวงปู่มั่น
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ นามเดิม พิมพ์ แสนทวีสุข ฉายา ธมฺมธโร เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำแหน่งสำคัญในคณะสงฆ์ เช่น ผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช สังฆมนตรี รองประธานสังฆสภา กรรมการมหาเถรสมาคม เป็นต้น
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร (แบน ธนากโร)
ประวัติ
“พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร” หรือ “หลวงปู่แบน ธนากโร” วัดดอยธรรมเจดีย์ จ.สกลนคร มีนามเดิมว่า สุวรรณ กองจินดา เกิดเมื่อวันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๗๑ ปีมะโรง ณ บ้านหนองบัว ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี ในครอบครัวประกอบอาชีพทำสวนผลไม้
หลวงปู่แบนได้ละสังขาร เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๖๓ ณ วัดดอยธรรมเจดีย์ สิริอายุ ๙๑ ปี ๖ เดือน ๑๔ วัน ๗๒ พรรษา
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
อุปสมบท
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2457 ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดสุปัฏนารามวรวิหาร จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระราชมุนี (อ้วน ติสฺโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระศาสนดิลก (เสน ชิตเสโน) เป็นสรณคมนาจารย์ และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2460 ณ อุทกุกเขปสีมาในแม่น้ำมูล ที่บ้านโพธิ์ตาก ตำบลพิบูล อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระราชมุนี (อ้วน ติสฺโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระศาสนดิลก (เสน ชิตเสโน) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายานามทางธรรมว่า ธมฺมธโร
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร (แบน ธนากโร)
อุปสมบท
เมื่ออายุ ๒๐ ปี หลวงปู่แบน ธนากโร ท่านได้ศึกษาข้อวัตรปฏิบัติกับ หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ ณ วัดทรายงาม อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี พอทราบถึงข้อวัตรปฏิบัติแล้ว หลวงปู่กงมา จิรปุญฺโญ จึงได้นำท่านเข้ารับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุในทางพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๑ ณ วัดเกาะตะเคียน ต.หนองบัว อ.เมือง จ.จันทบุรี โดยมีพระอมรโมลี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพิพัฒน์พิหารการ เป็นพระกรรมวาจาจารย์
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
อุปสมบท
ในพรรษาแรกนั้นพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต ประสงค์จะให้ท่านออกธุดงค์ แต่ต่อมาพระอาจารย์มั่นเห็นนิมิตว่าพระพิมพ์กอดตู้พระไตรปิฎกไว้แน่น แม้ท่านจะแกะแขนออก แต่ขาของพระพิมพ์ก็ยังเกี่ยวตู้ไว้อยู่ พระอาจารย์มั่นพยายามดึงเท่าไรก็ไม่ออก จากนิมิตนี้พระอาจารย์มั่นจึงปล่อยให้ท่านศึกษาพระปริยัติธรรมไป
พระภาวนาวิสุทธิญาณเถร (แบน ธนากโร)
ศึกษาธรรม
เนื่องจากศรัทธาในวัตรปฏิบัติของหลวงปู่กงมา จิรปุญโญ ภายหลังได้ติดตามหลวงปู่กงมามาที่วัดดอยธรรมเจดีย์ จนหลวงปู่กงมามรณภาพ ท่านเป็นผู้มีความเด็ดเดี่ยว รักษาข้อวัตรปฏิบัติของครูบาอาจารย์พระกรรมฐาน สายหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ไว้อย่างเคร่งครัด เป็นที่เคารพของพระบรมวงศานุวงศ์ นอกจากนี้ ท่านยังสร้างสาธารณะกุศลอีกมากมาย เช่น สร้างโรงพยาบาลพระอาจารย์แบน ธนากโร ที่อำเภอภูพาน จังหวัดสกลนคร เป็นต้น
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
ศาสนกิจ
ปี พ.ศ. 2471 พระมหาพิมพ์ ธมฺมธโร ได้ไปดูแลกิจการคณะสงฆ์ที่วัดสุทธจินดาวรวิหาร จังหวัดนครราชสีมา ถึงปี พ.ศ. 2480 ท่านถูกส่งไปดูแลคณะสงฆ์ที่วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่ แล้วไปจัดการคณะสงฆ์ที่แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว ในปี พ.ศ. 2484 จากนั้นย้ายมาอยู่วัดแสนสำราญ จังหวัดอุบลราชธานี จนกระทั่งรัฐบาลตั้งวัดพระศรีมหาธาตุขึ้น ท่านได้รับมอบหมายให้มาเป็นรองเจ้าอาวาส เมื่อสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) เจ้าอาวาสมรณภาพ ท่านได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสแทนสืบมาจนถึงแก่มรณภาพ
อำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์
แอลอแมร์ฟแดชต์ เป็นอำเภอในเทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 14,915 คนใน 3,174 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแอลอแมร์ฟแดชต์ และมีตำบล 2 ตำบล คือตำบลแอลอแมร์ฟแดชต์และตำบลเฆร์กู
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร)
ผลงานหนังสือ
ที่พิมพ์เป็นหนังสือแล้ว เช่น ;
หลิว เทา
หลิว เทา (劉濤 ) เป็นนักแสดงชาวจีนที่มีชื่อเสียง มีผลงานเด่นคือ Demi-Gods and Semi-Devils (2003), Mazu (2012), To Elderly With Love (2013), Nirvana in Fire (2015), Legend of Mi Yue (2015), Ode to Joy (2016) and The Advisors Alliance (2017)
ประเทศติมอร์-เลสเตในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศติมอร์-เลสเต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 15 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 7-18 กันยายน พ.ศ. 2559 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติติมอร์-เลสเตเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 2 คนใน 1 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
พ.ศ. 2457
พุทธศักราช 2457 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1914 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน
นิคมญี่ปุ่นในประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์
นิคมญี่ปุ่นในประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์ถูกกระตุ้นจากการค้าของญี่ปุ่นในภูมิภาคแปซิฟิก ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีนักสำรวจชาวญี่ปุ่นคนแรกเดินทางมาถึงหมู่เกาะมาร์แชลล์ ทว่าการตั้งถิ่นฐานถาวรจะยังไม่เริ่มขึ้นจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1920 เมื่อเปรียบเทียบกับดินแดนอื่นในภูมิภาคไมโครนีเซียที่เป็นส่วนหนึ่งของแปซิฟิกใต้ในอาณัติ พบว่าจำนวนประชากรชาวญี่ปุ่นในหมู่เกาะมาร์แชลล์มีจำนวนน้อยมากเมื่อเทียบกับพื้นที่อื่น หลังการยอมจำนนของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1945 ชาวญี่ปุ่นถูกส่งตัวกลับประเทศ ขณะที่ประชากรลูกครึ่งญี่ปุ่น-มาร์แชลล์ ยังคงอาศัยอยู่ในหมู่เกาะต่อไป พบกเขาถือได้ว่าเป็นประชากรกลุ่มน้อยที่มีจำนวนมากกลุ่มหนึ่ง และมีบทบาทสำคัญในภาคธุรกิจ ภาครัฐและการเมืองของประเทศ
ถนนพระพิพิธ
ถนนพระพิพิธ เป็นถนนสายสั้น ๆ เส้นหนึ่งในพื้นที่แขวงพระราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสนามไชย ผ่านด่านข้างโรงเรียนวัดราชบพิธ, สนามยิงปืน หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง และกรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย ไปสิ้นสุดที่ถนนพระพิทักษ์ เชิงสะพานอุบลรัตน์ อันเป็นจุดตัดระหว่างถนนพระพิพิธ, ถนนพระพิทักษ์, ถนนราชินี และถนนอัษฎางค์
สายตาสั้น
สายตาสั้น (myopia, near-sightedness, short-sightedness) เป็นภาวะของตาซึ่งแสงที่เข้ามาไม่ตกบนจอตาโดยตรง แต่ตกหน้ากว่า ทำให้ภาพที่บุคคลเห็นเมื่อมองวัตถุไกลอยู่นอกจุดรวม แต่ในจุดรวมเมื่อมองวัตถุใกล้ ภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องได้แก่ปวดหัวและตาล้า อาการสายตาสั้นมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับคววามเสี่ยงต่อจอตาหลุดลอก, โรคต้อกระจก และโรคต้อหินมากขึ้น
วิชาชีพการดูแลตาแก้ไขสายตาสั้นด้วยการใช้เลนส์บำบัดมากที่สุด เช่น แว่นตาหรือเลนส์สัมผัส นอกจากนี้ ยังอาจแก้ไขได้โดยศัลยกรรมหักเหแสง แม้มีกรณีผลข้างเคียงที่สัมพันธ์ เลนส์บำบัดมีกำลังสายตาเป็นลบ (คือ มีผลเว้าสุทธิ) ซึ่งชดเชยไดออพเตอร์ (diopter) บวกเกินของตาที่สั้น โดยทั่วไปไดออพเตอร์ลบใช้อธิบายความรุนแรงของสายตาสั้น และเป็นค่าของเลนส์เพื่อแก้ไขตา สายตาสั้นขั้นสูงหรือสายตาสั้นรุนแรงนิยามโดย -6 ไดออพเตอร์หรือเลวกว่านั้น
อาการสายตาสั้นเป็นอาการที่พบได้มากที่สุดและประมาณการว่าส่งผลกระทบถึง 1.5 พันล้านคน (22% ของประชากรทั่วโลก) โดยมีอัตราในแต่ละประเทศแตกต่างกัน อัตราในวัยผู้ใหญ่อยู่ที่ร้อยละ 15 ถึง 49
ตรงข้ามกับสายตาสั้น คือ สายตายาว
แยกไมตรีจิตต์
แยกไมตรีจิตต์ เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นห้าแยกตัดกันระหว่างถนนไมตรีจิตต์, ถนนมิตรภาพไทย-จีน, ถนนพระราม 4, ถนนกรุงเกษม และซอยโปริสภา ซึ่งเป็นซอยหนึ่งของถนนข้าวหลาม
แยกไมตรีจิตต์ อยู่บริเวณเชิงสะพานเจริญสวัสดิ์ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมในด้านที่มาจากแยกหัวลำโพง อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟหัวลำโพง ถือได้ว่าเป็นจุดที่เริ่มต้นเข้าสู่ย่านเยาวราช หรือไชน่าทาวน์ของกรุงเทพมหานคร และยังเป็นจุดตัดระหว่างพื้นที่เขตสามเขตอีกด้วย คือ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตสัมพันธวงศ์ และเขตปทุมวัน
ชื่อ "ไมตรีจิตต์" มาจากชื่อของถนนไมตรีจิตต์ อันเป็นถนนสายหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่ประเทศไทยได้เข้าร่วม เช่นเดียวกับ วงเวียน 22 กรกฎาคม, ถนนมิตรพันธ์ และถนนสันติภาพ ที่สร้างขึ้นในวาระเดียวกัน
บริเวณใกล้ทางแยก ทางฝั่งถนนไมตรีจิตต์ ยังเป็นที่ตั้งของศาสนสถานสองแห่งในสองศาสนา สองความเชื่อที่แตกต่างกัน คือ คริสตจักรไมตรีจิต เป็นคริสตจักรแบบโปรเตสแตนต์แห่งแรกในประเทศไทยและของทวีปเอเชียด้วย โดยก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2380 อีกทั้งยังเป็นคริสตจักรในชุมชนชาวจีน (ย่านเยาวราช) และศาลเจ้าชิดเซี้ยม้า ซึ่งหมายถึงศาลเจ้าแห่งพระแม่ที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดของชาวจีน เช่น เทียนโหว天后 (เจ้าแม่ทับทิม), เต๋าบ้อ หรือ เต๋าบ้อหงวงกุง 斗姆元君, จู้แซเนี่ยเนี้ย 主生娘娘 เทพผู้ดูแลชะตาชีวิตคน, เจ้าแม่กวนอิมผู้เมตตา 慈悲娘娘 ฉือปุยเนี่ยเนี้ย เป็นต้น ซึ่งจะมีความคึกคักอย่างมากเป็นพิเศษในช่วงเทศกาลกินเจ และยังมีร้านข้าวต้มและอาหารตามสั่งที่ขึ้นชื่ออีกด้วย
โมฮัมมัด มูแซวี
เซย์เยด โมฮัมมัด มูแซวี เอรอกี (Seyyed Mohammad Mūsavī 'Erāghī 22 สิงหาคม ค.ศ. 1987 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวอิหร่าน ปัจจุบันเล่นให้กับเพย์ออมแมชแฮดและทีมชาติอิหร่านในตำแหน่งตัวบล็อกกลาง
ประวัติ
มูแซวีเริ่มต้นอาชีพนักวอลเลย์บอลกับสโมสรลูเลฮ์แซซีแอฮ์วอซ ในปี ค.ศ. 2003 หลังจากนั้นสองฤดูกาลเขาย้ายไปยังสโมสรเพย์กอนเตหะราน ซึ่งเขาได้แชมป์อิหร่านซูเปอร์ลีกทั้งหมด 5 สมัย แชมป์สโมสรเอเชีย 4 สมัย และได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลก
มูแซวีเปิดตัวกับทีมชาติอิหร่านในปี ค.ศ. 2007 ในช่วงการแข่งขันรอบคัดเลือกของกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งทีมชาติอิหร่านจบอันดับที่หกและไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกรอบสุดท้ายได้ ในปี ค.ศ. 2009 เขาพาทีมชาติอิหร่านได้รางวัลรองชนะเลิศจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2009 โดยในนัดชิงชนะเลิศได้พ่ายให้ทีมชาติญี่ปุ่น และอีกสองปีถัดมาเขาได้เป็นผู้เล่นหลีกของทีมโดยพาทีมคว้าแชมป์เอเชีย 2 สมัย (2011 และ 2013) ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือกของกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และทีมชาติอิหร่านไม่สามารถผ่านการคัดเลือกได้ โดยได้พ่ายให้กับทีมชาติเซอร์เบีย และ ทีมชาติออสเตรเลีย ในการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับโลก
ตำบลแอลอแมร์ฟแดชต์
แอลอแมร์ฟแดชต์ เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 24 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 5,154 คนใน 1,049 ครัวเรือน
พ.ศ. 2156
พุทธศักราช 2156 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1613
เส้นเมริเดียนที่ 41 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 41 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 41 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 41 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
เลียม แกลลาเกอร์
วิลเลียม จอห์น พอล แกลลาเกอร์ (William John Paul Gallagher; 21 กันยายน พ.ศ. 2515) เป็นทั้งนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรีชาวอังกฤษ อดีตฟร้อนแมนวงดนตรีโอเอซิส และอดีตผู้นำวงดนตรีบีดีอาย ด้วยพฤติกรรมคุ้มดีคุ้มร้าย ทัศนคติและท่าทีต่อต้านสังคม ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปัญหาความรุนแรงในครอบครัวสมัยวัยเด็ก ส่งผลให้เลียมกลายเป็นประเด็นที่พูดถึงอย่างมากในหนังสือพิมพ์และข่าว ทำให้เขาเป็นบุคคลหนึ่งที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ดนตรีอังกฤษสมัยใหม่
เลียม ยังมีสไตล์การร้องเพลงที่โดดเด่น ในท่าร้องเพลงแหงนหน้าหาไมค์ มือไขว้หลัง หรือที่เรียกว่า "Singing pose" ซึ่งเขามักแสดงเช่นนี้ในทุกคอนเสิร์ตจนกลายเป็นเอกลักษณ์ โดยให้เหตุผลว่าการวางตำแหน่งไมโครโฟนไว้ระหว่างจมูกและปาก พร้อมทั้งย่อเข่ามือไขว้หลังนั้นจะช่วยให้เปล่งเสียงออกได้มากยิ่งขึ้น นอกจากนี้แกลลาเกอร์ยังได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งในฟร้อนท์แมนตลอดกาลของวงการเพลงอีกด้วย
ถึงแม้ว่าพี่ชายของเขา โนล แกลลาเกอร์ เป็นผู้ประพันธ์เพลงให้วงโอเอซิสเป็นส่วนใหญ่ แต่เลียมก็มีโอกาสแต่งเพลง "Little James", "Better Man", "Songbird", "Guess God Thinks I'm Abel", "Love Like A Bomb" และ "I'm Outta Time" เป็นซิงเกิ้ลของวงด้วย ตั้งแต่โนล แกลลาเกอร์ได้ลาออกจากวงในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 เลียมยังคงทำผลงานเพลงต่อไปโดยก่อตั้งวงดนตรีร่วมกับอดีตสมาชิกวงโอเอซิส คือ เก็ม อาร์เชอร์, แอนดี เบล, คริส ชาร์ร็อก ด้วยชื่อวงใหม่ "บีดีอาย" ออกอัลบั้มได้เพียงสองชุด เลียมก็ประกาศยุบวงในวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2557
เลียมเป็นแฟนบอลของแมนเชสเตอร์ซิตี โดยมักจะออกมาแขวะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นประจำ
ประวัติ
เลียม แกลลาเกอร์เกิดที่ย่านเบอร์นิจ เมืองแมนเชสเตอร์ เป็นลูกคนที่สามและเป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวชาวไอริช บิดาชื่อ ทอมัส แกลลาเกอร์ และมารดาชื่อเป็กกี้ แกลลาเกอร์ บิดาของแกลลาเกอร์ได้ใช้ความรุนแรงต่อครอบครัวอยู่บ่อยครั้ง โดยโนลพี่ชายของเขาถูกกระทำหนักที่สุด เลียมได้กล่าวว่าการทารุณกรรมของพ่อเป็นแรงผลักดันให้เขาอยากเป็นศิลปิน เมื่อเลียมอายุประมาณ 7 ขวบ เป็กกี้มารดาของเลียมพาลูกของเธอหนีจากสามี แม้ว่าเลียมยังคงติดต่อเป็นระยะ ๆ กับบิดาในช่วงวัยรุ่น แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพ่อยังคงไม่ลงรอยกันจนถึงปัจจุบัน
พอล พี่ชายของเลียม และโนลยังยืนยันอีกว่า เลียมในช่วงวัยรุ่นมีท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อผู้คน โดยเฉพาะกับโนลพี่ชายของเขาเพราะทั้งสองนอนห้องเดียวกัน เลียมถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 15 ปี เพราะไปมีเรื่องทะเลาะวิวาท โนลกล่าวว่า เลียมเริ่มแสดงความสนใจในด้านดนตรีในช่วงวัยรุ่นตอนปลาย เขามั่นใจในความสามารถในการร้องของตนเองเป็นอย่างมาก และเริ่มฟังวงดนตรีดัง ๆ ในสมัยนั้น เช่น เดอะสโตนโรสเซส, เดอะฮู, เดอะคิงส์, เดอะแจม, ที. เรกซ์ โดยเฉพาะวง เดอะบีเทิลส์ เลียมคลั่งไคล้จอห์น เลนนอนเป็นอย่างมาก แกลลาเกอร์ยืนยันอีกว่าเขาคือ เลนนอน ที่กลับชาติมาเกิดใหม่ แม้ว่าแกลลาเกอร์จะถือกำเนิดมาแล้ว 8 ปี ก่อนที่เลนนอนจะถูกฆาตกรรมก็ตาม แกลลาเกอร์ยังเป็นแฟนคลับตัวยงของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี อีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
เลียม แกลลาเกอร์ผ่านการสมรส 2 ครั้ง มีบุตรทั้งสิ้น 4 คน ได้แก่ลูกสาว 2 คนและลูกชาย 2 คน
แกลลาเกอร์เคยคบหากับ ลิซ่า มูริช นักร้องชาวอังกฤษ มีบุตรสาวคือ มอลลี่ มูริช กำเนิดเมื่อปี พ.ศ. 2540 หลังจากนั้นแกลลาเกอร์แต่งงานกับ แพทซี เคนซิท ดาราและนางแบบชาวอังกฤษ เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2540 มีบุตรชายด้วยกันคนเดียว คือ เลนนอน ฟรานซิส แกลลาเกอร์ กำเนิดเมื่อปี พ.ศ. 2542 หนึ่งปีหลังจากนั้น แพทซีและแกลลาเกอร์ก็หย่าร้างกัน แกลลาเกอร์ให้กำเนิดบุตรคนที่สามกับ นิโคล แอปเพิลตัน โดยเป็นบุตรชายชื่อว่า ยีน แกลลาเกอร์ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2551 แกลลาเกอร์และแอปเพิลตั้นก็แต่งงานกัน โดยที่โนล แกลลาเกอร์และสมาชิกของวง โอเอซิส ไม่มีใครรู้เลยจนกระทั่งพิธีวิวาห์ได้เริ่มขึ้นแล้ว