cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ออร์แซ
ในปีค.ศ. 1970 ในขณะที่กำลังจะมีการรื้อถอนสถานีออร์แซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ได้โต้แย้งโดยเสนอให้ปรับปรุงเป็นโรงแรมขึ้นแทน และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ในปีค.ศ.1978 และภายหลังได้มีการเสนอแผนการปรับปรุงให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อผสานความแตกต่างระหว่างสองพิพิธภัณฑ์หลักในขณะนั้น คือ พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่ตั้งอยู่ที่ศูนย์ฌอร์ฌ ปงปีดู โดยได้รับการสนับสนุนโดยประธานาธิบดีฌอร์ฌ ปงปีดู ในปีค.ศ. 1978 ทีมสถาปนิกผู้ชนะการแข่งขันเพื่อการออกแบบพิพิธภัณฑ์ได้รับการอนุญาตอย่างเป็นทางการโดยปรับพื้นที่แสดงผลงานบนพื้นที่ 4 ชั้น รวมกว่า 20,000 ตารางเมตร และสถาปนิกชาวอิตาลี นายกาเอ โอเลนตี ได้รับเลือกเพื่อรับผิดชอบการตกแต่งภายใน ซึ่งรวมถึงการจัดสรรพื้นที่แสดงผลงาน การตกแต่ง และเฟอร์นิเจอร์ เพื่อใช้ในพิพิธภัณฑ์ และได้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ปีค.ศ. 1986 โดยประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง พร้อมกับภาพเขียนกว่า 2,000 ชิ้น รูปปั้นและประติมากรรมกว่า 600 ชิ้น
งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ออร์แซเป็นศิลปะฝรั่งเศสที่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1848 ถึง ค.ศ. 1915 ที่รวมทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม เฟอร์นิเจอร์ และภาพถ่าย แต่ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคืองานชิ้นเอกจากลัทธิประทับใจและลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งได้แก่งานของโกลด มอแน, เอดัวร์ มาแน, แอดการ์ เดอกา, ปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์, ปอล เซซาน, ฌอร์ฌ-ปีแยร์ เซอรา, ปอล โกแก็ง และฟินเซนต์ ฟัน โคค เป็นต้น
LCCN
LCCN เป็นอักษรย่อของระบบสองระบบที่เกี่ยวข้องกัน
บอซาซอ
บอซาซอ (Boosaaso; بوساسو; Bosaso) เป็นเมืองในประเทศโซมาเลีย และเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐพุนต์แลนด์ ซึ่งเป็นรัฐปกครองตนเองของโซมาเลีย ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศ ติดกับอ่าวเอเดน มีประชากร 700,000 คน เมืองนี้ค่อนข้างสงบเมื่อเทียบกับเมืองทางใต้ของโซมาเลีย
ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์
ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ ชื่อเล่น โอ๋ (เกิด 20 สิงหาคม พ.ศ. 2499) เริ่มจากการเป็นนักแสดงละครประจำค่ายกันตนา โดยเริ่มจากละครเรื่อง "บาปบริสุทธิ์" และมีผลงานโด่งดังในบทนำจากละครเรื่อง "เจ้าซอใจซื่อ", "โผน กิ่งเพชร" ทางช่อง 5 และบทตำรวจในละครเรื่อง "ตี๋ใหญ่" ปัจจุบันยังคงรับงานแสดง กับเป็นพิธีกรรายการต่างๆ, ผู้กำกับการแสดงกันตนา มูพวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด รวมทั้งเป็นอาจารย์พิเศษและผู้อำนวยการบริษัท กันตนา เทรนนิ่ง เซ็นเตอร์
ฐาปกรณ์ ได้รับปริญญาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ในฐานะผู้อำนวยการบริษัท กันตนา เทรนนิ่ง เซ็นเตอร์ ซึ่งได้รับรองจากกระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้อุทิศตนบำเพ็ญประโยชน์ถ่ายทอดความรู้ความสามารถ และประสบการณ์ด้านงานแสดง งานบันเทิง เพื่อพัฒนาบุคลากรและอาชีพนักแสดงที่มีคุณภาพ รวมทั้งเป็นผู้ผลิตและใช้อุปกรณ์ถ่ายภาพและตัดต่อภาพเพื่อการถ่ายทำ ผลิตแอนิเมชั่น มัลติมีเดีย รวมทั้งฉากในการสร้างละครและภาพยนตร์ที่ทันสมัยและมีคุณภาพ
ฐาปกรณ์ สมรสกับ จิตรลดา ดิษยนันทน์ (ชื่อเล่น ตุ๊กตา นามสกุลเดิม กัลย์จาฤก) ลูกสาวของผู้จัดตั้งค่ายกันตนา ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก และมีลูกสาว 1 คน คือ ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์ (สตางค์) กับลูกชายอีก 1 คน คือ ดิษย์กรณ์ ดิษยนันทน์ (เวลล์ หรือที่รู้จักกันในนามของ มิสเตอร์ดี) ปัจจุบันยังคงรับงานแสดงละคร ผู้กำกับการแสดง พิธีกรรายการเรื่องจริงผ่านจอ และเป็นอาจารย์สอนการแสดง และบริหารงานตำแหน่งผู้อำนวยการบริษัท กันตนา เทรนนิ่ง เซ็นเตอร์ รวมทั้งเป็นอุปนายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย
ลอฟเซิงกือร์
ลอฟเซิงกือร์ Lofsöngur (แปลชาติเพลงชาติ)  หรือที่รู้จักในชื่อ " Ó Guð vors lands  เป็น เพลงชาติ ของ ไอซ์แลนด์  Sveinbjörn Sveinbjörnsson เป็นผู้แต่งเพลง ในขณะที่เนื้อเพลงถูกแต่งโดย Matthías Jochumsson  เพลงนี้เป็นเพลงชาติเมื่อปี ค.ศ. 1944 เมื่อประเทศ ลงมติให้ยุติ การ รวมตัวกับเดนมาร์ก และกลายเป็นสาธารณรัฐในปัจุบัน
มีชื่อเสียงอันโด่งอังอย่างมากในการร้องเพลงและเนื้อหา ทางศาสนาที่ แข็งแกร่งเป็นที่มาของความขัดแย้งในไอซ์แลนด์ในยุคเดียวกัน
ประวัติ
ช่วงเวลาในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ได้พบเห็นดนตรีในไอซ์แลนด์ที่พัฒนาและความเจริญรุ่งเรือง แม้ว่าผู้แต่งเริ่มต้นหลายคนจะต้องศึกษา และค้าขายต่างประเทศเนื่องจากมีโอกาสไม่เพียงพอที่จะเสนอให้ที่บ้าน แต่พวกเขาก็สามารถนำสิ่งที่เรียนรู้มาสู่ไอซ์แลนด์ได้  หนึ่งในนักดนตรีเหล่านี้คือ Sveinbjörn Sveinbjörnsson ซึ่งเป็นบุคคลแรกจากบ้านเกิดของเขาที่จะติดตาม "อาชีพฐานะนักแต่งเพลงระหว่างประเทศ"  เขาพักแรมใน เอดินบะระ ในช่วงต้นยุค 1870 และเขียนเพลงให้ Lofsöngurใน ทาวน์เฮาส์ที่ ตั้งอยู่ใน เมืองเอเดินเบอร์ก ใน ค.ศ. 1874 ค.ศ. 1922 โดยเพลงกลายเป็นที่รู้จักกันดีและเป็นที่รักไปทั่วประเทศไอซ์แลนด์ว่าในการรับรู้นี้ Althing endowed Sveinbjörnsson ด้วย เงินบำนาญของรัฐ เขาเป็นนักแต่งเพลงคนแรกในประเทศที่ได้รับเกียรติครั้งนั้น
ส่วนโคลงสั้น ๆ ของมันถูกเขียนโดย Matthías Jochumsson หนึ่งใน "กวีที่รักที่สุด" ในประเทศ ซึ่งเขายังเป็นนักบวช แม้ว่าแผ่นโลหะที่ระลึกในเอดินเบิร์ก อ้างว่าทั้งเพลงและเนื้อเพลงถูกเขียนขึ้นที่นั่น แต่ทุกวันนี้เชื่อว่าในความเป็นจริงแล้ว Jochumsson ได้ผลิตแผ่นไว้ที่หลังบ้าน เช่นเดียวกับ Sveinbjörnsson Jochumsson กลายเป็นกวีชาวไอซ์แลนด์คนแรกที่ได้รับเงินบำนาญจากรัฐ  Althing ยังมอบให้เขา ชื่อของ " กวีแห่งชาติ "
มันถูกเขียนขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับการเฉลิมฉลองในปี ค.ศ. 1874 เพื่อเป็นเกียรติแก่หนึ่งพันปีตั้งแต่ นอร์ส มาถึงเกาะ เป็นครั้งแรก ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้ชื่อเต็มของเพลงสรรเสริญคือ "The Millennial Hymn of Iceland" เพลงนี้เล่นเป็นครั้งแรกในวันที่ 2 สิงหาคมของปีนั้น ในงานเฉลิมฉลองที่ วิหาร Reykjavík เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญกับ กษัตริย์แห่งเดนมาร์ก (และต่อจากนั้น กษัตริย์แห่งไอซ์แลนด์ ) - Christian IX - ได้เข้าร่วมงานดังกล่าว อย่างไรก็ตามเพลงดังกล่าวไม่ได้นำมาใช้อย่างเป็นทางการในฐานะเพลงชาติของประเทศจนกระทั่ง 70 ปีต่อมาในปี 2487 เมื่อชาวไอซ์แลนด์ ลงคะแนนในการลงประชามติ เพื่อยุติการรวมตัวกันของรัฐ กับเดนมาร์ก และกลายเป็นสาธารณรัฐ
คำวิจารณ์
แม้ว่าเพลงชาติไอซ์แลนด์จะมีสาม บท แต่เพลงแรกเท่านั้นที่ร้องเป็นบทประจำ เป็นที่เลื่องลือในการร้องเพลงที่ท้าทายอย่างมากเนื่องจากเสียงร้องที่มีระดับเสียงสูงและเสียงต่ำ  "Lofsöngur" ได้รับการอธิบายว่าเป็น เพลงคริสเตียนของ พระเจ้ามีรูปแบบทางศาสนาที่แข็งแกร่ง   ดังนั้นความเหมาะสมในฐานะเพลงชาติใน สังคมโลกที่เพิ่มขึ้น ของไอซ์แลนด์ในปัจจุบันจึงถูกต่อต้าน  ไม่ถูกต่อต้านต่อความจริงที่ว่าประเทศยังคงรักษา ศาสนาอย่างเป็นทางการ ในรูปแบบของ โบสถ์ไอซ์แลนด์ บางคนแนะนำให้แทนที่ด้วยเพลงที่ไม่ใช่ศาสนาที่รวบรวมไว้ทั้งหมด
เส้นหลังคอ
เส้นหลังคอ (nuchal lines) เป็นเส้นโค้ง 4 เส้นที่อยู่บนพื้นผิวด้านนอกของกระดูกท้ายทอย (occipital bone) ได้แก่
เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
ประวัติ
ระบบเลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN มีการใช้งานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2441 ซึ่งในขณะนั้นตัวย่อ LCCN เดิมใช้แทนคำว่า "Library of Congress Card Number" หรืออาจจะหมายถึง "Library of Congress Catalog Card Number" โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้จัดทำบัตรข้อมูลบรรณานุกรมสำหรับรายการห้องสมุดขึ้นและได้จัดทำสำเนาชุดบัตรรายการ จำหน่ายให้กับห้องสมุดอื่น ๆ เพื่อใช้ในการจัดทำรายการของห้องสมุดเหล่านั้น ซึ่งสิ่งนี้ถูกเรียกว่า การจัดทำรายการส่วนกลาง (centralized cataloging) ชุดของบัตรรายการแต่ละชุดจะได้รับหมายเลขลำดับเพื่อช่วยในการระบุที่มา
แม้ว่าข้อมูลบรรณานุกรมส่วนใหญ่จะถูกสร้างจัดเก็บและแบ่งปันทางอิเล็กทรอนิกส์กับห้องสมุดอื่น ๆ แล้ว แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะระบุแต่ละระเบียนที่ไม่ซ้ำกันและ LCCN ยังคงใช้เพื่อเหตุดังกล่าวต่อไป
บรรณารักษ์ ทั่วโลกใช้ "ข้อมูลบ่งชี้" ที่ไม่ซ้ำกันนี้ในกระบวนการทำรายการ ของหนังสือส่วนใหญ่ที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งช่วยให้พวกเขาค้นหาข้อมูลรายการ (cataloging record) ที่ถูกต้อง ซึ่งหอสมุดรัฐสภาอเมริกันและหน่วยงานภายนอกอื่น ๆ มีให้ใช้งานบนเว็บและผ่านสื่อต่าง ๆ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้สร้างบริการ LCCN Permalink ซึ่งเป็นยูอาร์แอลที่ถาวรสำหรับให้บริการ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN ทั้งหมด
รูปแบบ
ในรูปแบบพื้นฐานที่สุดหมายเลขจะประกอบด้วยเลขปี (ค.ศ.) และเลขลำดับ โดยปีจะประกอบด้วยเลขสองหลักท้ายสำหรับปี 1898 ถึง 2000 และเลขสี่หลักเริ่มต้นในปี 2001 โดยสำหรับสามปีที่มีความกำกวม (1898, 1899 และ 1900) จะสามารถบ่งชี้ได้จากขนาดของหมายเลขลำดับ นอกจากนี้ยังมีลักษณะเฉพาะของหมายเลขลำดับที่ขึ้นต้นด้วย "7" เนื่องจากการทดลองเพิ่มเลขโดดตรวจสอบระหว่างปีค.ศ. 1969 ถึงปี 1972
หมายเลขลำดับ (serial numbers) มีความยาวหกหลักและควรมีเลขศูนย์นำหน้า โดยการเติมตัวเลขศูนย์นำหน้าเป็นส่วนเสริมล่าสุดของรูปแบบ ดังนั้นงานบันทึกก่อน ๆ จำนวนมากจะแสดงรหัสน้อยหลักกว่า ยัติภังค์เป็นตัวเลือกที่มักจะใช้ในการแยกปีและหมายเลขลำดับ แต่เมื่อไม่นานมานี้ทางหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ได้ออกข้อกำหนดให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ไม่ต้องใส่เครื่องหมายยัติภังค์
บีตวาซานาชูโซเวียตสคูยูอูคราอีนู
บีตวาซานาชูโซเวียตสคูยูอูคราอีนู (Битва за нашу Советскую Украину Bitva za nashu Sovetskuyu Ukrainu แปล: Battle for our Soviet Ukraine) เป็นภาพยนตร์สารคตีแนวสงครามของสหภาพโซเวียต โดยผู้กำกับชาวยูเครน อะเลคซันดร์ โดวเจนโค และ Yuliya Solntseva ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปลดปล่อยสาธารณรัฐยูเครนของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตจากฟาสซิสต์เยอรมนี โดยเป็นสารคตีที่เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองเรื่องที่ 2 ของโดวเจนโค นอกจากนี้ยังมีการเอาม้วนภาพยนตร์ข่าวเยอรมันที่สหภาพโซเวียตยึดมาได้มาร่วมฉายด้วย
วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา
วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา (College of Management University of Phayao, Bangkok Campus) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 เพื่อเสริมสร้างศักยภาพและเพิ่มพูนความรู้ให้กับผู้สนใจศึกษาต่อที่ไม่สามารถมาเรียนโดยตรงที่มหาวิทยาลัยได้ เป็นหน่วยงานในสังกัดสำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยพะเยา ตั้งอยู่ ณ อาคารศิวาเทล ต่อ อาคารเวฟเพลส ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2553 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ขึ้น และประกาศใน ราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2553 มหาวิทยาลัยพะเยา ซึ่งเดิมเป็นวิทยาเขตสารสนเทศมหาวิทยาลัยนเรศวร ได้เป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ โดยการบริหารของ ศาสตราจารย์ (พิเศษ) ดร. มณฑล สงวนเสริมศรี อธิการบดี อธิการบดีและคณะผู้บริหารที่มีความรู้และประสบการณ์ สร้างมหาวิทยาลัยพะเยาเป็นมหาวิทยาลัยสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง
ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยพะเยาได้มีมติจัดตั้งวิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา เป็นคณะวิชาเพื่อจัดการเรียนการสอนหลักสูตรที่มีความจำเป็นต่อการพัฒนาประเทศ เปิดดำเนินการเรียนการสอน หลักสูตรดังนี้
มหาวิทยาลัยพะเยากำหนดวัตถุประสงค์เป็น core purpose เน้นร่วมกันในการจัดการเรียนการสอนที่มุ่งให้นิสิตอยู่และเรียน (Live and Learn) อย่างมีความสุข จบไปมีงานทำและเป็นคนดีของสังคม ดังนั้นวิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา จึงเพิ่มโอกาสการทำงานทั่วโลก โดยการส่งเสริมการเรียนรู้ให้แก่นิสิตทั้งด้านองค์ความรู้และทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ นิสิตสามารถเลือกกลุ่มเรียนได้ทั้งกลุ่มเรียนที่ใช้ภาษาไทยเป็นสื่อการสอน และกลุ่มเรียนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อการสอนตามระดับความสามารถการใช้ภาษาของผู้เรียน เพื่อเตรียมความพร้อมนิสิตเข้าสู่ตลาดแรงงานของประเทศ ของประชาคมอาเซียน และประชาคมโลก โดยวิทยาลัยการจัดการได้สร้างความสัมพันธ์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ ในการรับรองมาตรฐานคุณภาพการศึกษาเท่าเทียมกัน
วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา มีอัตตลักษณ์ เป็นดั่ง“อัญญปัญญ์” หมายถึงปัญญาสร้างสรรค์ที่มีความแตกต่างที่สามารถสร้างความมั่งคั่งและมั่นคงให้ตัวบุคคลและประเทศชาติ โดยสื่อความหมายเป็นภาษาอังกฤษว่า
CREATIVE WISDOM TO CREATE WEALTH
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน วิทยาลัยการจัดการ กรุงเทพมหานคร มหาวิทยาลัยพะเยา จัดการเรียนการสอนหลักสูตรในสาขาวิชา ได้แก่
อันดับผักปลาบ
อันดับผักปลาบ หรือ Commelinales เป็นอันดับของพืชมีดอก ประกอบด้วย 5 วงศ์: Commelinaceae, Haemodoraceae Hanguanaceae Philydraceae และ Pontederiaceae ทั้งอันดับประกอบด้วยสมาชิกมากกว่า 800 สปีชีส์ ในสกุลประมาณ 70 ส่วนใหญ่อยู่ในวงศ์Commelinaceae พืชในกลุ่มนี้ไม่อยู่ร่วมกับไมคอร์ไรซา อันดับที่มีความใกล้เคียงทางพันธุกรรมกับอันดับนี้คือ Zingiberales ซึ่งรวมทั้ง ขิง กล้วย กระวาน และอื่นๆ
วอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2011
วอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2011 จัดขึ้นที่เมืองเซินเจิ้น, สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 12–22 สิงหาคม ค.ศ. 2011 (พ.ศ. 2554)
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศอียิปต์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906 (พ.ศ. 2449) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศอียิปต์ ระหว่างวันที่ 22 เมษายน - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอียิปต์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอียิปต์ได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 0 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เครื่องอิสริยาภรณ์สาธารณรัฐจีน
ตารางข้างล่างนี้แสดงเครื่องอิสริยาภรณ์ของสาธารณรัฐจีน
สาธารณรัฐบนแผ่นดินใหญ่
ลำดับเกียรติอิสริยาภรณ์สมัยใหม่ ปัจจุบันอิสริยาภรณ์บางตระกูล ได้พ้นสมัยการมอบ.
รัฐบาลเป่ย์หยาง
รัฐบาลปักกิ่ง ได้มีการจัดลำดับเกียรติอิสริยาภรณ์ดังนี้:
รัฐบาลนานกิง
ภายหลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐเมื่อ ค.ศ. 1912 รัฐบาลเฉพาะกาลนานกิง ได้มีการจัดลำดับเกียรติอิสริยาภรณ์ดังนี้:
อนึ่งในสมัยรัฐบาลขุนศึก ได้มีการออกแบบเครื่องอิสริยาภรณ์ และ เหรียญที่ระลึกของตนเอง.
เอ็นซีซอฟต์
NCsoft เป็นบริษัทพัฒนาเกมคอมพิวเตอร์ของประเทศเกาหลีใต้ เป็นผู้ผลิตและเผยแพร่เกมแนว MMORPG ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายเช่น ลินเนจ, กิลวอร์ส และ Aion
ตลาดหลักทรัพย์เกาหลี
ตลาดหลักทรัพย์เกาหลี (Korea Exchange, KRX) เป็นตลาดหลักทรัพย์ของประเทศเกาหลีใต้ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปูซานและกรุงโซล เปิดทำการซื้อขายขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2005
ประวัติ
ตลาดหลักทรัพย์เกาหลี ถูกสร้างขึ้นผ่าน การรวมกลุ่มของตลาดหลักทรัพย์ประเทศเกาหลี ตลาดฟิวเจอร์สเกาหลีใต้ และโค้สแด็กซ์ ตลาดหลักทรัพย์ภายใต้ตลาดฟิวเจอร์สเกาหลีหลักทรัพย์และตลาดสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
ในเดือนมกราคม 2015 ตลาดหลักทรัพย์เกาหลี มีบริษัทจดทะเบียนทั้งสิ้น 1814 บริษัท โดยมีมูลค่าตลาดรวม 1.2 ล้านล้านเหรียญ. ตลาดหลักทรัพย์เปิดทำการซื้อขายตั้งแต่เวลา 09.00 ถึง 15.15 น. ทุกวันยกเว้นวันเสาร์ อาทิตย์ และวันหยุด
ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ตลาดหลักทรัพย์เกาหลีเข้าร่วม  สหประชาชาติตลาดหลักทรัพย์ยั่งยืน โดยมี พัน กี-มุน เข้าร่วมโครงการ เช่นเดียวกับเจ้าหน้าที่ระดับสูงจากยูเอ็น โกลบอล คอมแพ็ก และ and การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการค้าและการการพัฒนา
การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
'''การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564''' เป็นการประชุมสภาผู้แทนราษฎร เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีเป็นรายบุคคลอีก 9 คน รวม 10 คน โดยได้เสนอญัตติเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2564 และสภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดกรอบการอภิปรายไว้ 4 วัน คือวันที่ 16, 17, 18, 19 กุมภาพันธ์ และลงมติในวันที่ 20 กุมภาพันธ์
การยื่นญัตติขอเปิดการอภิปราย
เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ยุทธพงศ์ จรัสเสถียร รองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ได้แถลงถึงภารกิจหลักของฝ่ายค้านในสมัยประชุมสามัญว่าจะมีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล โดยเฉพาะนายกรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยมีข้อมูลที่จะอภิปรายคือเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสัญญาสัมปทานรถไฟฟ้าบีทีเอส รวมถึงเรื่องถุงมือยางขององค์การคลังซึ่งเกี่ยวข้องกับนักการเมืองหลายคน จากนั้นในวันที่ 15 ธันวาคม ปีเดียวกัน สุทิน คลังแสง ประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมฝ่ายค้าน ได้เปิดเผยอีกว่า พรรคฝ่ายค้านได้รวบรวมข้อมูลและประเด็นน่าสงสัยต่าง ๆ เกี่ยวกับการทำงานของรัฐบาล และสรุปหาประเด็นที่เข้าเกณฑ์ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจมาเพิ่มเติม ต่อมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2564 ประเสริฐ จันทรรวงทอง เลขาธิการพรรคเพื่อไทย ก็ได้เปิดเผยว่า พรรคร่วมฝ่ายค้านตกลงยื่นอภิปรายไม่ไว้วางใจในวันที่ 27 มกราคม และต้องการให้ฝ่ายค้านได้ใช้เวลาอภิปรายอย่างเต็มที่ แต่แล้วเมื่อวันที่ 25 มกราคม สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎร พร้อมด้วยหัวหน้าพรรคร่วมฝ่ายค้านอีก 6 พรรค ได้ยื่นญัตติขออภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีเป็นรายบุคคล รวม 10 คน (จากพรรคพลังประชารัฐ 3 คน พรรคภูมิใจไทย 2 คน พรรคประชาธิปัตย์ 2 คน และอิสระอีก 3 คน) ประกอบด้วย
รายชื่อรัฐมนตรีที่ถูกอภิปราย
การเตรียมการ
วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2564 ชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นประธานการประชุมร่วมกันระหว่างคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล ฝ่ายค้าน และตัวแทนจากคณะรัฐมนตรี เพื่อกำหนดวันประชุมสภาผู้แทนราษฎร โดยที่ประชุมได้ข้อสรุปร่วมกันถึงแนวทางการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลในเบื้องต้น โดยให้เปิดอภิปรายระหว่างวันที่ 16-19 กุมภาพันธ์ และลงมติวันที่ 20 กุมภาพันธ์ จากนั้นในวันที่ 29 มกราคม ชวนก็ได้บรรจุญัตติไว้ในระเบียบการประชุม ก่อนจะประสานงานไปยังคณะรัฐมนตรีให้กำหนดวันอภิปราย ซึ่งก็ได้ข้อสรุปให้อภิปรายตามที่สภาสรุปไว้ก่อนหน้า ซึ่งก่อนหน้านี้ ศุภชัย โพธิ์สุ รองประธานสภาคนที่ 2 ได้ตรวจสอบญัตติแล้วพบถ้อยคำที่น่าจะทบทวน แต่ฝ่ายค้านตัดสินใจคงญัตติไว้อย่างเดิมทั้งหมด
ผู้อภิปราย
ในการอภิปรายครั้งนี้ วิปฝ่ายค้านได้เปิดเผยสัดส่วนการอภิปรายของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคต่าง ๆ ออกมาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ โดยยุทธพงศ์ จรัสเสถียร ส.ส.จังหวัดมหาสารคาม พรรคเพื่อไทย กล่าวว่า จะมี ส.ส. อภิปรายทั้งหมด 38 คน แบ่งเป็นพรรคเพื่อไทย 15 คน, พรรคก้าวไกล 13 คน และพรรคร่วมฝ่ายค้านอื่น ๆ พรรคละ 1 คน โดย ส.ส. 1 คน สามารถอภิปรายรัฐมนตรีได้ทุกคน แต่จะอภิปรายรัฐมนตรีให้จบเป็นรายบุคคล
ส่วนวิปรัฐบาลก็ได้จัดเตรียมผู้ประท้วงไว้จำนวนหนึ่งด้วยเช่นกัน เนื่องจากในญัตติของฝ่ายค้านมีเนื้อหาบางส่วนที่พาดพิงสถาบันพระมหากษัตริย์ โดยขู่ว่าจะดำเนินคดีอาญาฐานความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย และพรรคพลังประชารัฐได้มอบหมายให้ ส.ส. ค้นหาข้อมูลสนับสนุนผลงานของรัฐบาลในเรื่องที่ถูกอภิปรายด้วย
เนื้อหา
วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 รังสิมันต์ โรม สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล ได้ออกมาอภิปรายต่อนอกสภาภายหลังจากที่หัวข้อของตนถูกขัดขวางไม่ให้มีการได้พูดขึ้นภายในสภา โดยระบุว่ามีการฝากตำแหน่งของผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ พร้อมทั้งเปิดเผย "ตั๋วช้าง" หรือจดหมายฝากตำแหน่งที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติส่งถึงสำนักงานราชเลขานุการในพระองค์ 904 ในปี พ.ศ. 2562 ส่งผลให้เกิดการชุมนุมประท้วงที่แยกราชประสงค์ และการเดินขบวนไปประท้วงที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติของกลุ่มราษฎรในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 นอกจากนี้พรรคก้าวไกลยังออกมาเปิดโปงปฏิบัติการสงครามสารสนเทศ (IO) ของกองทัพเพิ่มเติม เช่น ระบุว่าบัญชีชื่อ "เฮียตือ สนามเป้า" และ "เสือขาว" เป็นบุคลากรในกองทัพ, เปิดเผยคำสั่งโดยมีข้อความว่า "ให้เหมือนเราไปม็อบ แล้วบอกว่าการ์ดอาชีวะ กินเหล้า ทำพฤติกรรมรุนแรง ไม่เห็นด้วยกับเป้าหมายของม็อบ"
== ผลการลงมติ ==
อาลีโก
อาลีโก (aligot) หรือ อาลิก็อต (aligòt) เป็นอาหารที่ปรุงด้วยการนำเนยแข็งไปคลุกผสมกับมันฝรั่งบด (มักใส่กระเทียมด้วย) ทำกันในภูมิภาคโลบรัก (อาแวรง, ก็องตาล, ลอแซร์ และอ็อกซีตานี) ทางตอนใต้ของมวลเขาสูงตอนกลางของฝรั่งเศส อาหารที่คล้ายฟงดูว์ชนิดนี้สามารถพบได้ทั่วไปในร้านอาหารโอแวร์ญ
เชื่อกันว่ามีการทำอาลีโกขึ้นครั้งแรกเพื่อแจกผู้จาริกแสวงบุญตามเส้นทางนักบุญยากอบที่แวะค้างคืนในภูมิภาคโลบรัก ตำนานกล่าวว่าอาหารชนิดนี้เดิมใช้ขนมปังเป็นส่วนผสม ต่อมาจึงถูกแทนที่ด้วยมันฝรั่งหลังจากที่มีผู้นำเข้าไปในฝรั่งเศส ทุกวันนี้ยังมีการปรุงอาลีโกด้วยมือตามบ้านเรือนและตลาดริมทางในอาแวรง โดยกินกันเป็นอาหารจานหลักในงานพบปะสังสรรค์และงานเลี้ยงฉลองของหมู่บ้าน ตามธรรมเนียมดั้งเดิมจะเสิร์ฟอาหารชนิดนี้กับไวน์แดงโอแวร์ญ
กัสตง ดูแมร์ก
ปีแยร์-ปอล-อ็องรี-กัสตง ดูแมร์ก (Pierre-Paul-Henri-Gaston Doumergue) เป็นรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส เคยตำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้เป็นประธานาธิบดีใน ค.ศ. 1924 ก่อนที่จะได้เป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้งใน ค.ศ. 1934
เขาได้รับการยอมรับนับถืออย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีที่ได้รับความนิยมที่สุด เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ เขาเป็นโสดในขณะได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี และสมรสในขณะดำรงตำแหน่ง
อ้างอิง
18631937
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์และสวนหลวงสตัดลีย์ไดัรับเลือกให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1986 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม
บังเกด
เทศบาลบังเกด (อีโลกาโน: Ili ti Bangued; Bayan ng Bangued) เป็นเทศบาลระดับที่ 1 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอาบรา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 48,163 คน
ภูมิศาสตร์
บังเกดเป็นเทศบาลที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีอาณาเขตยาวเป็นแนวเหนือ-ใต้ และมีแม่น้ำอาบราไหลผ่าน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของจังหวัด บังเกดมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดอีโลโคสนอร์เตและเทศบาลดังกลาสทางทิศเหนือ ติดกับเทศบาลลาปัซ, ตายุม และปีนาร์รูเบีย ทางทิศตะวันออก ติดกับเทศบาลซันอีซิโดรทางทิศใต้ และติดกับเทศบาลลังกีเดนและปีดีกันทางทิศตะวันตก
เทศบาลบังเกดมีพื้นที่ 105.70 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็น 2.54% ของพื้นที่ทั้งจังหวัด ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา ระดับความสูงโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 30 m เหนือระดับน้ำทะเล ในตอนเหนือมีระดับความสูง 60 to 1036 m ส่วนในตอนใต้มีความสูง 45 to 300 m เนินเขาที่สำคัญได้แก่เนินเขาคาซามาตา ซึ่งถูกประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติ
บังเกดสามารถเชื่อมต่อทางหลวงแห่งชาติอาบรา-อีโลโคสซูร์จากทิศตะวันตก ทางหลวงอาบรา-คาลิงกาจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทางหลวงอาบรา-อีโลโคสนอร์เตจากทิศเหนือ ที่นี่อยู่ห่างจากมะนิลา 408 km, ห่างจากบาเกียว 196 km และห่างจากวีกัน 65 km
โปรวินเชียลลีก ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2548
โปรวินเชียลลีก ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2548 หรือที่รู้จักกันในนาม โปรลีก 2 เป็นการแข่งขัน โปรลีก 2 ครั้งที่สอง โดยประกอบด้วย 10 จังหวัดมาร่วมทำการแข่งขัน คือ ทีมที่ตกชั้นจาก โปรลีก 2547 จำนวน 2 ทีมและทีมจังหวัดที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศ รอบคัดเลือกทั้ง 5 ภาค คือ ภาคเหนือ, ภาคอีสาน, ภาคใต้, ภาคกลาง, และ ภาคตะวันออก จากนั้นแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย
ภาพรวมก่อนการแข่งขัน
ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้มีการปรับกฎการเลื่อนชั้น-ตกชั้น โดยให้มีทีมเลื่อนชั้นทั้งหมด 6 ทีม โดยทีมจังหวัด 3 อันดับแรกของแต่ละกลุ่ม จะเลื่อนชั้นไปเล่นใน โปรลีก ฤดูกาลถัดไป แต่กติกาการแข่งในรอบรองชนะเลิศยังเหมือนเดิมเพื่อให้สอดคล้องกัน โดยยังมีการคัดเลือกทีมจังหวัดทั้งหมด 4 โซนคือ ภาคเหนือ, ภาคอีสาน, ภาคใต้, ภาคกลางและตะวันออก แล้วมารวมกับ ทีมจังหวัดที่ตกชั้น จากนั้นแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดย ฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้มอบหมายให้ จังหวัดสกลนคร เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน โดยใช้ สนามกีฬาเทศบาลเมืองสกลนคร และ สนามกีฬามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ฯ จังหวัดสกลนคร เป็นสนามแข่งขัน
จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน
ชนะเลิศรอบคัดเลือก 100,000 บาท รองชนะเลิศ 60,000 บาท
1. ตกชั้นมาจาก โปรลีก 2547
ตารางคะแนน
ณ วันที่ 13 พฤษภาคม 2548
นีล มันโรว์ โรเจอร์
นีล มันโรว์ โรเจอร์ หรือ บันนี โรเจอร์ เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2445 และเสียชีวิตเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2540 ที่กรุงลอนดอน เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าชั้นสูง วีรบุรุษสงคราม และ บุคคลสำรวย
ประวัติ
นีล มันโรว์ โรเจอร์ เกิดมาเป็นบุตรของชาวสก็อตแลนชื่อ "เซอ อเล็กซานเดรีย โรเจอร์" ( Sir Alexander Roger ) และ เฮเลน สตูวาร์ต คลาร์ก ( Helen Stuart Clark) เขาศึกษาประวัติศาสตร์หนึ่งปีที่ Balliol College ของ Oxford แล้วไปศึกษาต่อด้านการวาดภาพที่ The Ruskin
ในปี พ.ศ. 2480 โรเจอร์ได้ก่อตั้งร้านตัดเสื้อผ้า Neil Roger ที่ถนน Great Newport กรุงลอนดอน
เขาทำงานรับใช้ในประเทสอิตาลี่ และ แอฟฟริกาเหนือใน กองพันปืนยาว สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และได้กลายเป็นที่รู้จักในนามของผู้กล้าหาญในสนามรบ เป็นเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับ ตอบสนองต่อคำสั่งของนายสิบในขณะที่ต่อสู้กับทหารเยอรมันว่า “ให้กรำหน่ำดินปืนเมื่อมีความสงสัยแคลงใจให้”
หลังจากสงครามสงบ เขาถูกชวนให้ไปดูแลออกแบบเสื้อผ้าให้กับห้างร้าน Fortnum & Mason เขาได้ลงทุนในร้าน House of Amies และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ Debenhams ร้านเสื้อผ้าสัญชาติอังกฤษในปี พ.ศ. 2516
ตลอดช่วงชีวิตของเขา โรเจอร์เป็นที่รู้จักในเรื่องการจัดงานปาร์ตี้อย่างฟุ่มเฟือย อลังการณ์ งานอีเว้นท์เหล่านี้ส่วนใหญ่จะอยู่ภายใต้ ธีมของ เพชร ควอร์ตส์สีม่วง และ ลูกไฟ เพื่อเป็นการเฉลิงฉลองวันเกิดครบรอบ 50, 60 และ 70 ปี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2009
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2009 เป็นครั้งที่ 16 ของการแข่งขัน ระหว่างวันที่ 27 กันยายน – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) ณ มะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์
การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2007
* ขอถอนตัวออกจากการแข่งขัน
อันดับการแข่งขัน
รายชื่อนักกีฬา ยูตะ อะเบะ, ทะเคะชิ นะงะโนะ, ยุสุเกะ มะสึตะ, ไดสุเกะ อุซะมิ, ทะเคะชิ กิตะจิมะ, คะซุกิ มะเอะดะ, โยะชิฮิโกะ มะสึโมนโตะ, คุนิฮิโระ ชิมิซุ, ทะสึยะ ฟุกุซะวะ, ทะกะอะกิ โตะมิมะสึ, ยูสุเกะ อิชิจิมะ, ยูตะ โยะเนะยะมะ ผู้ฝึกสอน: ทะสึยะ เอะตะ
แหล่งดอลเมนแห่งโคชัง ฮวาซุน และคังฮวา
แหล่งดอลเมนแห่งโคชัง ฮวาซุน และคังฮวา คือ หนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ในบนเกาะคังฮวาในนครอินช็อน ในจังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดช็อลลาใต้ มีดอลเมนหรือเพิงหินโบราณที่สร้างมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศักราชอยู่เป็นจำนวนมากและอย่างหนาแน่นที่ไม่สามารถพบเห็นได้ไหนบนโลก
มรดกโลก
แหล่งดอลเมนแห่งโคชัง ฮวาซุน และคังฮวาได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 24 เมื่อปี พ.ศ. 2543 ที่เมืองแคนส์ ประเทศออสเตรเลีย โดยผ่านข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้
สถิติในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016
บทความต่อไปนี้ได้แสดงถึงสถิติต่างๆ สำหรับ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016.
ดอมบรอวากูร์ญิตชา
ดอมบรอวากูร์ญิตชา (Dąbrowa Górnicza; ) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ใกล้กับเมืองคาโตวีตเซ ริมฝั่งแม่น้ำวิสวา นครมีประชากรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 ที่ 116,971 คน
เมืองพี่น้อง
ดอมบรอวากูร์ญิตชาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
คว็อน โซ-ฮย็อน
คว็อน โซ-ฮย็อน (เกิด 30 สิงหาคม 2537 หรือชื่อในการแสดงว่า โซฮย็อน เป็นนักร้อง นักเต้น นักแร็ป ชาวเกาหลีใต้ อดีตสมาชิก โฟร์มินิต หลักจากหมดสัญญา ค่าย Cube Entertainment และได้ออกจากการเป็นสมาชิก 4minute ปี 2016 หลังจากนั้นเธอได้เซ็นสัญญาในฐานะนักแสดงกับค่าย 935 Entertainment เป็นเวลา 1 ปีและหลังจากนั้นได้เซ็นสัญญากับค่าย The CNT
ประวัติ
โซฮย็อน เกิดวันที่ 30 สิงหาคม 2537 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ เธอเข้าเรียนในโรงเรียน Kumho มัธยมต้นและโรงเรียนมัธยมหญิง Pungmoon Girls' High School หลังจากจบการศึกษาในเดือนกุมภาพันธ์ โซฮย็อนเคยสมาชิกวงดนตรีหนึ่งในปี 2005 ตอนนั้นเธออายุได้ 12 ปี แต่ต้องถูกยกเลิกก่อน เพราะมีการแอนตี้ โซฮย็อนเริ่มการลงทะเบียนออดดิชั่น ที่นั่นเธอได้พบกับตัวแทน หน่วยงาน และเธอก็ได้เป็นเด็กฝึกน้อยกว่าสองเดือน เธอมาแทนโซยู วง sistar
กิจกรรมเดี่ยว
2015	Single	"Magic Words"
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
แดเนียล ดิโอลัน
แดเนียล ดิโอลัน (Daniel Diolan)หรือ แดเนียล จูลัน (Daniel Julan) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 29
ประวัติ
ดิโอลันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อีกิง ฟอร์เมนเตรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซุเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน ลีโอ รามิเรซ จากนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา
ดิโอลันยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้มากกว่าชนะ มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม และมาชกแพ้คะแนน เดวิด ลูกมหานาคเมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค นีโน ซูอีโล ยก 6 จากนั้น ดิโอลันขึ้นชกแพ้รวด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เอลมาร์ ฟรานซิสโก จากนั้นก็แขวนนวมไป
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Prince Constantine Alexios of Greece and Denmark) ประสูติเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ณ นิวยอร์ก สหรัฐ เป็นพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายปัฟโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ และเจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีกอนสตันดีโนสที่ 2 แห่งกรีซ และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน โดยพระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งกรีซถัดจากพระบิดา
พระองค์ทรงได้รับศีลจุ่มใน มหาวิหารเซนต์โซเฟียในลอนดอน เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1999 มีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวดังนี้
สาเหตุที่พระองค์มีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวเป็นพระประมุขหรือองค์รัชทายาทในราชบัลลังก์ประเทศต่าง ๆ นั้นเนื่องจากประเทศกรีซมีความหวังที่จะฟื้นฟูระบอบกษัตริย์ และถ้าหากทำได้พระองค์จะกลายเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งกรีซพระองค์ต่อไป
1998
เจสซิกา แชสเตน
เจสซิกา มิเชลล์ แชสเตน (Jessica Michelle Chastain) เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักแสดงและโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เนื้อหาสนับสนุนสิทธิสตรี เธอเป็นเจ้าของรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประจำปี 2022 จากภาพยนตร์เรื่อง The Eyes of Tammy Faye นอกจากนั้น เธอยังเคยได้รับการเสนอชิงรางวัลต่าง ๆ อาทิ หนึ่งรางวัลลูกโลกทองคำและสามรางวัลออสการ์ นิตยสาร ไทม์ ให้เธออยู่ในรายชื่อ 100 คน ผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดของโลก เมื่อปี ค.ศ. 2012
เธอเกิดและเติบโตที่เมืองแซคราเมนโต แชสเตนได้พัฒนาและเริ่มสนใจในการแสดงตั้งแต่ยังเด็ก โดยในปี 1998 แสดงในระดับอาชีพครั้งแรกกับละครเวทีในบท จูเลียต ในบทประพันธ์ของวิลเลียม เชกสเปียร์ หลังศึกษาการแสดงที่โรงเรียนจูลิอาร์ต ก็ได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับโปรดิวเซอร์โทรทัศน์ ที่ชื่อ จอห์น เวลส์ เธอได้เป็นแขกรับเชิญให้ซีรีส์โทรทัศน์หลายรายการ เช่น Law & Order: Trial by Jury เธอยังแสดงงานละครเวทีให้กับละครเวทีของ อันตอน เชคอฟ เรื่อง The Cherry Orchard ในปี 2004 และละครโศกในบทประพันธ์ของออสการ์ ไวลด์ เรื่อง Salome ในปี 2006
ผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของแชสเตน คือ ภาพยนตร์ชีวิตเรื่อง Jolene (2008) และในปี 2011 เธอเริ่มเป็นที่รู้จักทั่วไปจากการแสดงภาพยนตร์ 6 เรื่อง รวมถึงเรื่อง Take Shelter และ The Tree of Life ส่วนผลงานแสดงในบทสาวสังคมในเรื่อง The Help ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และในปี 2002 เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงเป็นนักวิเคราะห์จากซีไอเอ หนังแนวระทึกขวัญเรื่อง Zero Dark Thirty แชสเตนได้แสดงในละครบรอดเวย์ครั้งแรก ในการนำละคร The Heiress มาทำใหม่ในปีเดียวกันนั้น ผลงานแสดงที่มีรายได้สูงสุดของเธอ เช่น ภาพยนตร์นวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง Interstellar (2014) และ The Martian (2015) และภาพยนตร์สยองขวัญ It Chapter Two (2019) และเธอยังได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีอย่างต่อเนื่องจากการแสดงภาพยนตร์ชีวิตเรื่อง A Most Violent Year (2014), Miss Sloane (2016) และ Molly's Game (2017)
แชสเตนเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ เฟรกเกิลฟิมส์ ซึ่งได้สร้างภาพยนตร์หลากหลายแนว เธอยังเป็นกระบอกเสียงทางด้านสุขภาพจิต เช่นเดียวกับทางด้านเพศและความเท่าเทียมทางเชื้อชาติ เธอสมรสกับผู้บริหารด้านแฟชันที่ชื่อ จัน ลูกา ปัสซี เด เปรโปซูโล มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน
ฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
สมาชิกมหาอำนาจ
ฝ่ายสัมพันธมิตรมีสมาชิกหลักอยู่ 6 ประเทศ
ประวัติ
ฝ่ายสัมพันธมิตรนั้นอยู่ตรงข้ามกับฝ่ายมหาอำนาจกลาง เป็นกลุ่มที่ตั้งขึ้นภายใต้ข้อตกลงไตรภาคี โดยสามมหาอำนาจของยุโรป
ต่อมาในวันที่ 6 เม.ย. 1917 อเมริกาได้เข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร และจากนั้น สยามและราชอาณาจักรกรีซก็ได้เข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรด้วย โดยหลังจากสงครามสิ้นสุด จึงมีประเทศมหาอำนาจอยู่ 5 ประเทศ (ส่วนจักรวรรดิรัสเซีย,จักรวรรดิเยอรมัน, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีนั้นล่มสลายแล้วหลังสงครามสิ้นสุด) ได้แก่
สหรัฐในโอลิมปิกซ้อน 1906
ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906 (พ.ศ. 2449) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกีซร ระหว่างวันที่ 22 เมษายน - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 38 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 12 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 24 เหรียญ
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เหตุการณ์ชุมนุมในกรุงเทพมหานคร 14 ธันวาคม พ.ศ. 2562
เหตุการณ์ชุมนุมในกรุงเทพมหานคร 14 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นการชุมนุมของผู้ที่ต้องการประชาธิปไตยหรือต่อต้านเผด็จการ โดยเฉพาะการต่อต้านการมีอำนาจของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยการชุมนุมครั้งนี้ไม่มีเวทีปราศรัย มีการใช้เพียงโทรโข่งยืนรวมกับผู้ชุมนุม
การจัดการชุมนุม
การจัดการชุมนุมครั้งนี้มีการจัดการชุมนุมวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เวลา 17.00–18.00 น. ที่ทางเดินลอยฟ้า หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร และการชุมนุมครั้งนี้เป็นการชุมนุมแบบไม่มีเวทีปราศรัย มีการใช้เพียงโทรโข่งยืนรวมกับผู้ชุมนุม โดยมีธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ เป็นผู้นำในการชุมนุมครั้งนี้
อุดมการณ์และสาเหตุ
อุดมการณ์ของการชุมนุมครั้งนี้ คือ การต่อต้านเผด็จการและรัฐประหาร การต่อต้านคณะรักษาความสงบแห่งชาติและพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เนื่องจากการบริหารของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ และของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นั้นไม่เป็นประชาธิปไตย ไม่เห็นหัวประชาชน ไม่เคารพรัฐธรรมนูญและใช้รัฐธรรมนูญเพื่อเอื้อประโยชน์ตัวเองมากกว่าประโยชน์ประเทศชาติ และทำลายระบบรัฐสภาและระบอบประชาธิปไตย
การนัดหมาย
การชุมนุมครั้งนี้ได้มีการนัดหมายการชุมนุมในแฟนเพจเฟซบุ๊ก
แฮชแท็ก
หลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรมการชุมนุมครั้งนี้มีการลงข้อความในเฟซบุ๊กพร้อมใช้แฮชแท็กดังนี้
โคลง
โคลง เป็นคำประพันธ์ที่บังคับวรรณยุกต์ คือ เอก โท และบังคับสัมผัส มีหลักฐานอันควรเชื่อว่าเป็นคำประพันธ์พื้นเมืองไทยทางเหนือและอีสานก่อนจะแพร่หลายมายังภาคกลาง
ความเป็นมาของโคลง
จากพระราชาธิบายของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สันนิษฐานว่าชาวไทยล้านนาเป็นผู้ประดิษฐ์โคลงขึ้น และชาวไทยทางใต้คือชาวกรุงศรีอยุธยารับไปดัดแปลงจนพิสดารขึ้น
โคลงของชาวล้านนานั้นเรียก “ครรโลง” “คะโลง” หรือ “กะโลง” มีสามประเภทคือ 1) ครรโลงสี่ห้อง 2) ครรโลงสามห้อง และ 3) ครรโลงสองห้อง กับทั้งยังมีกลวิธีแต่งที่ปลีกย่อยมากมาย เช่น โคลงบทหนึ่งว่า “กรนารายณ์ หมายกงรถ บทสังขยา สราสังวาล...”
หลักฐานที่แสดงว่าชาวล้านนาสนใจและนิยมแต่งโคลงมาแต่โบราณแล้วคือ จินดามณี ซึ่งกล่าวถึงโคลงลาวประเภทต่าง ๆ อันได้แก่ 1) พระยาลืมงายโคลงลาว 2) อินทร์เกี้ยวกลอนโคลงลาว 3) พวนสามชั้นโคลงลาว 4) ไหมยุ่งพันน้ำโคลงลาว และ 5) อินทร์หลงห้องโคลงลาว
คำว่า “ลาว” ข้างต้น หมายถึง ชาวล้านนา ชาวอยุธยาแต่ก่อนเรียกรวมทั้งชาวล้านนาและชาวล้านช้างว่า ลาว
วรรณคดีของชาวไทยฝ่ายใต้เรื่องแรกที่ปรากฏโคลงคือ ลิลิตโองการแช่งน้ำ อันแต่งด้วยโคลงห้าและร่ายดั้นสลับกัน กับทั้งยังเป็นวรรณคดีเรื่องเดียวที่ปรากฏโคลงห้าอีกด้วย ต่อมาปรากฏเป็นรูปโคลงสี่ดั้นใน ลิลิตยวนพ่าย โคลงสุภาพ (โคลงสอง โคลงสาม และโคลงสี่) ในลิลิตพระลอ ส่วนโคลงสองดั้นและโคลงสามดั้นเกิดขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์นี้เอง อย่างไรก็ตามจากหลักฐานทางวรรณกรรมอาจกล่าวได้ว่ากวีนิยมแต่งโคลงดั้นมาก่อนโคลงสุภาพ
การจำแนกโคลง
โคลงในวรรณกรรมไทย แบ่งได้ดังนี้ คือ
โคลงสองสุภาพ
หนึ่งบทมี 14 คำ แบ่งเป็น 3 วรรค 5 - 5 - 4 คำ ตามลำดับ และอาจเพิ่มสร้อยท้ายบทได้อีก 2 คำ บังคับเอก 3 แห่ง โท 3 แห่ง สัมผัสส่งจากท้ายวรรคแรกไปยังท้ายวรรคที่สอง ดังตัวอย่าง
หากแต่งหลาย ๆ บท นิยมส่งสัมผัสระหว่างบท จากท้ายบทแรกไปยังคำใดคำหนึ่งในวรรคแรกของบทต่อไป ตัวอย่าง
กวีบางท่านก็ไม่นิยมส่งสัมผัสระหว่างบท อย่างเช่น น.ม.ส. ในพระนิพนธ์ สามกรุง เป็นต้น
โคลงสองดั้น
หนึ่งบทมี 12 คำ แบ่งเป็น 3 วรรค วรรคละ 5 - 5 - 2 คำ ตามลำดับ และอาจมีสร้อยท้ายบทได้อีก 2 คำ ส่งสัมผัสแบบเดีวกับโคลงสองสุภาพ บังคับเอก 3 แห่ง โท 3 แห่ง เช่นเดียวกับโคลงสองสุภาพแต่ต่างตำแหน่ง หากแต่งหลายบทมีการส่งสัมผัสเช่นเดียวกับโคลงสองสุภาพ ดังตัวอย่าง
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์โคลงสองดั้น โดยบังคับเอก 3 โท 2 (ลดโท) ในลิลิตนารายณ์สิบปาง ดังตัวอย่าง
การใช้โคลงสองในวรรณกรรม
ไม่มีวรรณคดีไทยเรื่องใดที่ใช้โคลงสองแต่งทั้งเรื่อง โดยทั่วไปมักแต่งสลับกับร่ายและโคลงชนิดอื่น ๆ ในลักษณะลิลิต อย่างหนึ่ง และอีกอย่างหนึ่งใช้ลงท้ายร่าย โดยโคลงสองสุภาพลงท้ายร่ายสุภาพ และโคลงสองดั้นลงท้ายร่ายดั้น
โคลงสามสุภาพ
บทหนึ่งมี 19 คำ แบ่งเป็น 4 วรรค วรรคละ 5 - 5 - 5 - 4 คำตามลำดับ และอาจมีสร้อยท้ายบทได้อีก 2 คำ เช่นเดียวกับโคลงสองสุภาพ บังคับเอก 3 แห่ง โท 3 แห่ง ส่งสัมผัสเพิ่มจากโคลงสองอีกหนึ่งแห่งจากท้ายวรรคแรกไปยังวรรคที่สอง ดังตัวอย่าง
โคลงสามดั้น
บทหนึ่งมี 17 คำ แบ่งเป็น 4 วรรค วรรคละ 5 - 5 - 5 - 2 คำตามลำดับ บังคับเอก 3 แห่ง โท 3 แห่ง สัมผัสเหมือนโคลงสามสุภาพ ดังตัวอย่าง
เช่นเดียวกับโคลงสองดั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์โคลงสามดั้น โดยบังคับเอก 3 โท 2 ตำแหน่งเดียวกับโคลงสองดั้น ตัวอย่างจากลิลิตนารายณ์สิบปาง
การใช้โคลงสามในวรรณกรรม
กวีไม่นิยมใช้โคลงสามแต่งวรรณกรรมตลอดเรื่อง นิยมแต่งสลับกับร่ายและโคลงชนิดอื่น ๆ รวมทั้งนิยมแต่งน้อยกว่าโคลงสองมาก อนึ่ง โคลงสามดั้นเริ่มปรากฏในวรรณกรรมสมัยรัตนโกสินทร์นี้เอง มีหลักฐานอยู่ในมหาชาติคำหลวง กัณฑ์ทานกัณฑ์ ซึ่งแต่งโดย พระรัตนมุนี วัดราชสิทธาราม ในสมัยรัชกาลที่ 2
โคลงสี่
โคลงสี่ เป็นโคลงที่กวีนิยมแต่งมากที่สุดในกระบวนโคลง สามารถจำแนกโคลงสี่ออกได้หลายประเภท ดังนี้
โคลงสี่สุภาพ
หนึ่งบทมี 30 คำ แบ่งเป็น 4 บาท 3 บาทแรก บาทละ 7 คำ บาทที่สี่ 9 คำ แต่ละบาทแบ่งเป็น 2 วรรค วรรคแรก 5 คำ วรรคหลัง 2 คำ เว้นบาทสุดท้าย 4 คำ มีสร้อยได้ 2 แห่ง โคลงบังคับเอก 7 โท 4 ตามตำแหน่ง สัมผัสคำที่ 7 บาทแรกกับคำที่ 5 ของบาทที่สองและบาทที่สาม กับสัมผัสคำที่ 7 บาทที่สองกับคำที่ 5 บาทที่สี่ เอกโทในบาทแรกอาจสลับที่กันได้ และอนุโลมให้ใช้คำตายแทนเอกได้ ดังตัวอย่าง
โคลงตรีเพชรทัณฑี
โคลงตรีเพชรทัณฑีนี้แสดงไว้แต่ตัวอย่าง แต่อาจสังเกตไว้ว่าเหมือนโคลงสี่สุภาพ แต่เลื่อนสัมผัสในบาทที่สอง จากเดิมคำที่ 5 ไปเป็นคำที่ 3 แทน ดังตัวอย่าง
โคลงขับไม้
โคลงขับไม้ เป็นโคลงสี่สุภาพที่ไม่บังคับเอก บังคับแต่โทสี่แห่ง บาทแรกโทจะอยู่คำที่ 4 หรือ 5 ก็ได้ ให้แต่งครั้งละ 2 บท มีสัมผัสระหว่างบทด้วย ตัวอย่าง
โคลงกระทู้
โคลงกระทู้ เป็นลักษณะพิเศษของการแต่งโคลง โดยบังคับคำขึ้นต้นแต่ละบาทของโคลงส่วนมากมักใช้แต่งกับโคลงสี่ ซึ่งกำชัย ระบุว่า โคลงกระทู้คือโคลงสี่สุภาพนั่นเอง
ลักษณะการใช้กระทู้อาจใช้คำเดียวกันทุกบาท หรือคำต่างชุดกันก็ได้ ถ้าเป็นคำเดียวกันเรียกว่า กระทู้ยืน คำที่นำมาเป็นกระทู้อาจจะมีความหมายหรือไม่ก็ได้ เช่น ทะ-ลุ่ม-ปุ่ม-ปู อาจเป็นคำคล้องจองก็ได้ เช่น หัวล้านได้หวี ตาบอดได้แว่น หรืออาจมีข้อความอื่นใดตามความประสงค์ของผู้ประพันธ์
ตัวอย่างโคลงกระทู้ ทะ-ลุ่ม-ปุ่ม-ปู
โคลงกระทู้กวีมักใช้แต่งท้ายเรื่อง เพื่อบอกจุดมุ่งหมายในการแต่งหรือชื่อผู้แต่ง นอกนั้นแต่งแทรกไว้ในวรรณกรรมเพื่อเพิ่มความไพเราะ แสดงความสามารถของผู้แต่ง นอกจากนี้กวีอาจจะดัดแปลงโคลงกระทู้ให้พิศดารตามความประสงค์ก็ได้ เช่น กรมหลวงวงศาธิราชสนิท ทรงแต่งกาพย์สุรางค์คนางค์ 28 จำนวน 5 บท แล้วนำคำในกาพย์แต่ละวรรคแยกเป็นกระทู้เดี่ยวในโคลงกระทู้ 35 บท หรือนายชิต บุรทัต แต่งวิชชุมาลาฉันท์ 4 บท แล้วนำคำในแต่ละวรรคไปแยกเป็นกระทู้เดี่ยวเป็นโคลง 32 บท เป็นต้น
โคลงสี่ดั้น
ในจินดามณีฉบับพระโหราธิบดี เรียกว่า "ฉันทจรรโลงกลอนดั้น" และมิได้อธิบายอะไร เพียงแต่ยกตัวอย่างโคลงไว้เท่านั้น ต่อมาในจินดามณีฉบับหลวงวงศาธิราชสนิทจึงปรากฏแผนผังสมบูรณ์ และจำแนกโคลงดั้นออกเป็น 2 ชนิด คือ โคลงดั้นวิวิธมาลี และโคลงดั้นบาทกุญชร ตามลักษณะการส่งสัมผัสระหว่างบท ดังตัวอย่าง
โคลงสี่ในตำรากาพย์
เนื่องจากโคลงจากตำรากาพย์ไม่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเรื่องใดเลย มีอยู่แต่ในตำราแต่งคำประพันธ์เท่านั้น ปราชญ์รุ่นก่อนมักเรียกโคลงเหล่านี้ว่า โคลงโบราณ
กาพย์สารวิลาสินี
ในคัมภีร์กาพย์สารวิลาสินีมีโคลงอยู่ 8 ชนิด ได้แก่ วิชชุมาลี มหาวิชชุมาลี จิตรลดา มหาจิตรลดา สินธุมาลี มหาสินธุมาลี นันททายี และมหานันททายี มีลักษณะเด่นคือ ไม่บังคับเอกโท บังคับแต่จำนวนคำ และสัมผัส
โคลง 8 ชนิดที่ดัดแปลงมาจากกาพย์สารวิลาสินีดังกล่าวยังอาจแบ่งได้อีกเป็นสองกลุ่ม ดังต่อไปนี้
กลุ่มที่หนึ่ง เป็นโคลงที่มียี่สิบแปดคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ รวมเป็นยี่สิบแปดคำ) ได้แก่ 1) โคลงวิชชุมาลี 2) โคลงจิตรลดา 3) โคลงสินธุมาลี และ 4) โคลงนันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสองคำ
กลุ่มที่สอง เป็นโคลงที่มีสามสิบคำ (หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีสองวรรค วรรคหน้ามีห้าคำ วรรคหลังมีสองคำ ยกเว้นวรรคสุดท้ายของบทมีสี่คำ รวมเป็นสามสิบคำ) ได้แก่  1) โคลงมหาวิชชุมาลี 2) โคลงมหาจิตรลดา 3) โคลงมหาสินธุมาลี และ 4) โคลงมหานันททายี โคลงกลุ่มนี้สังเกตได้จากการที่มีวรรคสุดท้ายของบทเพียงสี่คำ และมีคำ “มหา” นำหน้าชื่อ
กาพย์คันถะ
ในคัมภีร์กาพย์คันถะ มีโคลงสี่อยู่ 2 ชนิด คือ ทีฆปักข์ และรัสสปักข์ มีลักษณะเด่นเช่นเดียวกับโคลงในกาพย์สารวิลาสีนี คือ ไม่บังคับเอกโท กำหนดแต่จำนวนคำและสัมผัส
โคลงรัสสปักข์
เป็นที่น่าสังเกตว่า แม้โคลงชนิดต่าง ๆ ในคัมภีร์กาพย์จะบอกว่ามิได้บังคับเอกโท แต่ตัวอย่างที่ให้ไว้ส่วนใหญ่มักมีเอกโท ตามตำแหน่งที่เด่นของโคลงสี่เสมอ
โคลงสี่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประดิษฐ์ขึ้น
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงดัดแปลงสัมผัสของโคลงในตำรากาพย์สารวิลาสีนีทั้ง 4 ชนิด แล้วทรงเรียกว่า โคลงโบราณแผลง ดังตัวอย่าง
โคลงนันททายีแผลง
นอกจากนี้ ด้วยการเปลี่ยนแปลงการส่งสัมผัส พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประดิษฐ์โคลงเลียนแบบโคลงในตำรากาพย์ คือไม่บังคับเอกโท อีก 4 แบบ ใช้ในพระราชนิพนธ์กถานมัสการพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ และพระรัตนตรัย คือ โคลงวชิระมาลี โคลงมุกตะมาลี โคลงรัตนะมาลี และโคลงจิตระมาลี ดังตัวอย่าง
ความแตกต่างของโคลงสี่ในวรรณกรรมกับโคลงสี่ในตำราคำประพันธ์
โคลงสี่ปรากฏในวรรณกรรมตั้งแต่สมัยอยุธยา โดยในสมัยอยุธยาตอนต้น เป็นโคลงสี่สุภาพ 3 เรื่องคือ ลิลิตพระลอ โคลงนิราศหริภุญชัย โคลงมังทราตีเชียงใหม่ โคลงดั้นมี 1 เรื่องคือ ลิลิตยวนพ่าย
สมัยอยุธยาตอนกลางโคลงสี่เป็นที่นิยมที่สุด มีวรรณกรรมแต่งด้วยโคลงสี่ถึง 9 เรื่อง ได้แก่ โคลงเรื่องพาลีสอนน้อง โคลงทศรถสอนพระราม โคลงราชสวัสดิ์ กำศรวลโคลงดั้น โคลงเฉลิมพระเกียรติพระนารายณ์มหาราช โคลงนิราศนครสวรรค์ กาพย์ห่อโคลงและโคลงอักษรสามของพระศรีมโหสถ และโคลงทวาทศมาส ในจำนวนนี้เป็นโคลงสี่สุภาพ 7 เรื่อง โคลงสี่ดั้น 2 เรื่อง
สมัยธนบุรีมี 2 เรื่องคือ โคลงยอพระเกียรติพระเจ้ากรุงธนบุรี และลิลิตเพชรมงกุฎ
สมัยรัตนโกสินทร์ กวีนิยมแต่งคำประพันธ์ประเภทกลอน วรรณกรรมที่แต่งด้วยโคลงเด่น ๆ ได้แก่ โคลงดั้นเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โคลงนิราศตามเสด็จลำน้ำน้อย ลิลิตตะเลงพ่าย โคลงดั้นปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนฯ โคลงนิราศนรินทร์ ลิลิตนารายณ์สิบปาง และสามกรุง เป็นต้น
โคลงสี่ที่กวีนิยมใช้ในวรรณกรรมคือโคลงสี่สุภาพและโคลงดั้นที่ปรากฏอยู่ในจินดามณี ส่วนโคลงสี่ในตำรากาพย์ไม่พบว่ากวีใช้แต่งวรรณกรรม นอกจากงานของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเท่านั้น
วรรณกรรมในแต่ละสมัย กวีใช้โคลงที่มีลักษณะบังคับแตกต่างจากตำราฉันทลักษณ์สรุปได้ 3 ข้อใหญ่ ๆ คือ
1.การบังคับเอก-โท
มีการใช้ลักษณะ เอก 7 โท 5 และใช้โทคู่ในโคลงสี่สุภาพ เช่น ลิลิตพระลอ มหาชาติคำหลวง โคลงมังทรารบเชียงใหม่ และโคลงนิราศหริภุญชัย
มีการใช้เอก 7 โท 3 และไม่ใช้โทคู่ในโคลงสี่ดั้น เช่น ลิลิตยวนพ่าย โคลงทวาทศมาส กำสรวลโคลงดั้น และโคลงดั้นเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ดังนั้น หากนับจากข้อมูลในวรรณกรรม โคลงสี่ จึงควรมี 4 รูปแบบคือ
2.การส่งสัมผัส
สัมผัสระหว่างบาท ในตำราฉันทลักษณ์กำหนดสัมผัสระหว่างบาทของโคลงไว้ 4 แบบคือ แบบโคลงสี่สุภาพ แบบโคลงตรีเพชรทัณฑี(หรือโคลงตรีพิธพรรณ) แบบโคลงจัตวาทัณฑี และแบบโคลงสี่ดั้น
ทั้งนี้การกำหนดตรีพิธพรรณ หรือ จัตวาทัณฑีกำหนดที่คำรับสัมผัสในบาทที่สอง ส่วนบาทอื่น ๆ บังคับรับสัมผัสคำที่ 5 แต่เท่าที่ปรากฏในวรรณกรรม กวีมีอิสระที่จะรับสัมผัสในคำที่ 3, 4 หรือ 5 ของทุกบาทในโคลงดั้น และเรียกตามลักษณะคำรับสัมผัสว่า ตรีพิธพรรณหรือจัตวาทัณฑีด้วย เช่น
จัตวาทัณฑี รับสัมผัสคำที่ 4 บาทสามและสี่
สัมผัสระหว่างบท
โดยทั่วไปการส่งสัมผัสระหว่างบทของโคลงสี่ในวรรณกรรมมี 3 แบบ คือ
แต่อย่างไรก็ตาม ยังมีวรรณกรรมบางเรื่องส่งสัมผัสระหว่างบทออกไป เช่น ในมหาชาติคำหลวง กัณฑ์มหาพน มีโคลงสี่สุภาพและโคลงตรีพิธพรรณส่งสัมผัสระหว่างบทแบบโคลงบาทกุญชร ในจิดามณี มีโคลงขับไม้ส่งสัมผัสระหว่างบทแบบโคลงวิวิธมาลี ในลิลิตนารายณ์สิบปาง และพระนลคำหลวง มีโคลงสี่ดั้น และโคลงในตำรากาพย์ ส่งสัมผัสระหว่างบทแบบโคลงสี่สุภาพ
3.การใช้คำสร้อย
ตามตำราฉันทลักษณ์กำหนดไว้ว่า โคลงสี่มีสร้อยได้สองแห่งคือท้ายวรรคแรก และท้ายวรรคที่สาม แต่ในวรรณกรรมกวีทุกสมัยตั้งแต่อยุธยาจนกระทั่งถึงรัชการที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ แต่งโคลงสี่โดยมีสร้อย 3 แห่ง คือ มีสร้อยในบาที่ 4 ด้วย ทั้งโคลงดั้น และโคลงสี่สุภาพ ตัวอย่าง
ดังนั้นจึงสรุปได้ว่า โคลงสี่วรรณคดีมีการใช้สร้อยทั้ง 3 แห่ง คือ บาทแรก บาทที่สาม และบาทที่สี่
โคลงห้า
โคลงห้า เป็นคำประพันธ์ที่ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมเพียงเรื่องเดียว คือ ลิลิตโองการแช่งน้ำ ซึ่งเป็นวรรณกรรมร้อยกรองยุคแรกของไทย และไม่ปรากฏว่าต่อมามีกวีใช้โคลงห้าแต่งวรรณกรรมเรื่องใดอีกเลย
ในจินดามณี ฉบับพระโหราธิบดี กล่าวถึงโคลงห้าไว้เพียงยกตัวอย่างคำประพันธ์ชื่อ มณฑกคติโคลงห้า โดยไม่มีคำอธิบาย แต่ยกตัวอย่างที่สองว่าเป็น อย่างโคลงแช่งน้ำพระพัฒน์ ซึ่งก็คือ ลิลิตโองการแช่งน้ำ นั่นเอง มีผู้พยายามอธิบายฉันทลักษณ์ของโคลงห้าอยู่หลายคนได้แก่ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี (พ.ณ ประมวญมารค) พระยาอุปกิตศิลปสาร และจิตร ภูมิศักดิ์
ตัวอย่างโคลงห้า จากลิลิตโองการแช่งน้ำ (จัดตามรูปแบบที่จิตรแนะนำ)
พัฒนาการของโคลง
กวีในแต่ละสมัยได้สอดแทรกประดิษฐการต่างๆ ไว้ในการแต่งโคลง เพื่อให้งานของตนมีลักษณะเด่นเป็นพิเศษขึ้นกว่าธรรมดา จากการศึกษาวิเคราะห์วรรณกรรมคำโคลงในแต่ละสมัยพบว่ามีลักษณะร่วมสมัยบางประการที่ได้พัฒนามาเป็นขนบการแต่งโคลง ซึ่งถือว่าเป็นลักษณะที่เพิ่มความไพเราะแก่โคลงนอกเหนือจากฉันทลักษณ์ปกติ ได้แก่
พัฒนาการใช้คำ
การนับคำในร้อยกรองทำได้ 2 แบบ คือ นับแยกหนึ่งพยางเป็นหนึ่งคำ กับนับรวมหลายพยางค์เป็นหนึ่งคำ ซึ่งแต่ละแบบจะให้รสของโคลงที่ต่างกัน
การแต่งโคลงโดยนับแยกหนึ่งพยางค์เป็นหนึ่งคำ
ทำให้เสียงของโคลงมีน้ำหนักชัดเจน พบในงานสมัยต้นอยุธยาเป็นส่วนใหญ่ โดยกวีเพิ่มความไพเราด้วยการซ้ำคำหรือซ้ำเสียงพยัญชนะ การเลือกใช้คำหนักเบาเพื่อสื่ออารมณ์ ตัวอย่างเช่น
การแต่งโคลงโดยนับรวมหลายพยางค์เป็นหนึ่งคำ
จะทำให้เสียงของโคลงสะบัดไหว มีจังหวะหนัก-เบา เกิดความไพเราะแปลกหู กวีผู้ชอบแต่งโคลงลักษณะนี้ ได้แก่ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกษฐ์ สุนทรภู่ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และ น.ม.ส. ตัวอย่าง
การใช้สัมผัสอักษร
โคลงที่แต่งโดยใช้สัมผัสอักษรจะให้น้ำเสียงหนักแน่นชัดเจนกว่าโคลงที่ใช้สัมผัสสระ และไพเราะกว่าโคลงที่ไม่ใช้สัมผัสเลย
พระยาตรังคภูมิบาล และกรมสมเด็จพระปรมานุชิตชิโนรส เป็นผู้นำแบบแผนการใส่สัมผัสอักษรในคำที่ 5 กับ 6 ทุกบาท
การใช้สัมผัสสระ
สุนทรภู่ รับอิทธิพลการแต่งโคลงแบบมีสัมผัสสระเช่นนี้มาใช้ในโคลงนิราศสุพรรณ แล้วเพิ่มสัมผัสสระอีกแห่งในคำที่ 7 -8 ของบาทที่สาม และคำที่ 8 - 9 ของบาทสุดท้าย รวมทั้งเพิ่มสัมผัสอักษรในคำที่ 5 - 6 และสัมผัสในอื่น ๆ ตามอัตลักษณ์อีกด้วย ตัวอย่าง
พัฒนาการด้านฉันทลักษณ์
จิตร ภูมิศักดิ์ ได้เสนอฉันทลักษณ์โคลงห้าพัฒนา โดยปรับปรุงจากฉันทลักษณ์โคลงห้าในโองการแช่งน้ำ โดยกำหนดให้หนึ่งบทมีสี่บาท หนึ่งบาทมีห้าคำ แบ่งเป็นสองวรรค วรรหน้าสามคำ วรรคหลังสองคำ บังคับเอก 4 โท 4 สัมผัสเหมือนโคลงสี่สุภาพ สร้อยเหมือนสร้อยโคลงดั้น เอกโทวรรคแรกอาจสลับที่กันได้ และโทคู่วรรคที่สี่อาจอยู่แยกกันได้ ดังตัวอย่าง
ชนิดต้นแบบ
ชนิดต้นแบบ (type species) ในทางอนุกรมวิธานคือชนิดแรกที่ถูกระบุบในสกุล หรือเป็นตัวอย่างที่เอกเทศ (สิ่งที่เป็นตัวตน, ซากดึกดำบรรพ์, หรือภาพประกอบ) ที่กำหนดชื่อของสกุล (หรือของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในชั้นต่ำกว่าสกุล) คำนิยามที่แตกต่างทั้งสองนี้ใช้สลับกันได้ในทางทั่วๆไปและทางพฤกษศาสตร์
โคลง
พัฒนาการด้านฉันทลักษณ์
ศักดิ์สิริ มีสมสืบ กวีรางวัลซีไรต์ ได้บิดฉันทลักษณ์ เพิ่มสัมผัสใหม่ให้กับโคลงสี่ โดยเพิ่มสัมผัสคำที่ ๗ กับคำที่ ๕ ของบาทถัดไป อย่างสม่ำเสมอ  (คล้ายกับร่าย) ตัวอย่างโคลงจากหนังสือรวมบทกวี มือนั้นสีขาว
ชนิดต้นแบบ
คำนิยามโดยทั่วไป
ชนิดต้นแบบมีอยู่ในระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยาเท่านั้น ในหัวข้อ 42.3 ของระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อทางสัตววิทยา (ICZN) ต้นแบบของชื่อของสกุลหรือสปีชีส์ย่อย (ชื่อกลุ่มสกุล) เป็น "ชนิดต้นแบบ" คำนิยามนี้เป็นไปตาม "ตามชื่อชนิดนั้นเป็นต้นแบบที่กำหนดชื่อของชื่อสกุลหรือสปีชีส์ย่อย" ซึ่งก็เป็นการกำหนดตัวอย่างต้นแบบไปด้วยในชนิดนั้น
คำนิยามทางพฤกษศาสตร์
ในระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ ต้นแบบของชื่อของสกุลหรือสปีชีส์ย่อยเป็นตัวอย่าง (หรือภาพวาด) (ระเบียบสากลของระบบการตั้งชื่อทางพฤกษศาสตร์ (ICBN) ข้อ 10.1, 8.1 และ 10.4) ต้นแบบนี้ปกติจะเป็นต้นแบบของสปีชีส์ที่รวมเข้าไว้ (สกุล) ในกรณีนี้มันสามารถระบุโดยชื่อของชนิดนี้ (ข้อ 10.1) และชนิดนี้ถูกเรียกว่า "ชนิดต้นแบบ" แต่ไม่เป็นทางการ ตัวอย่างต้นแบบทางพฤกษศาสตร์เรียกว่า "ตัวอย่างต้นแบบ"
ท่อเลือดแดงส่วนท้องโป่งพอง
เอออร์ตาส่วนท้องโป่งพอง (abdominal aortic aneurysm, AAA) คือภาวะที่หลอดเลือดเอออร์ตาส่วนท้องมีขนาดใหญ่กว่าปกติ (มีเส้นผ่านศูนย์กลางมากกว่า 1.5 เท่า ของขนาดปกติ) และเป็น aortic aneurysm ที่พบบ่อยที่สุด ส่วนใหญ่เกิดใต้หลอดเลือดแดงไต (infrarenal) แต่ก็อาจมีเกิดเหนือหลอดเลือดแดงไต (suprarenal) และที่หลอดเลือดแดงไต (pararenal) ได้ อาจกินบริเวณลามไปถึงได้ด้วย
AAA ส่วนใหญ่เกิดในคนอายุ 25-30ปี ส่วนใหญ่พบในผู้ชายและผู้ที่สูบบุหรี่ มักไม่ทำให้มีอาการ บางครั้งอาจทำให้มีอาการปวดท้องหรือปวดหลัง (เนื่องจากหลอดเลือดที่โป่งไปเบียดเนื้อเยื่อข้างเคียง) หรือปวดขา (เนื่องจากรบกวนการไหลของเลือด) ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญที่สุดของ AAA คือการแตก ซึ่งมีอันตรายถึงชีวิต เลือดจำนวนมากจะไหลเข้าไปในช่องท้อง ทำให้เสียชีวิตได้ภายในเวลาไม่กี่นาที อัตราตายของผู้ป่วย AAA แตก ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลอยู่ที่ 60-90%