cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โอ้ ซานต้า!
"โอ้ซานต้า !" (Oh Santa!) เป็นเพลงสหภาษาเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาส และประพันธ์โดย Mariah Carey, Jermaine Dupri, Bryan-Michael Coxสำหรับอัลบั้มที่ 13 ของมารายห์ "เมอร์รีคริสต์มาสทูยู  อำนวยการสร้างโดยMariah Carey, Jermaine Dupri, Bryan-Michael Cox  เพลงนี้ได้ออกเผยแพร่เป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ และเพลงนี้ก็เป็นเพลงที่ 20 ของมารายห์"
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ไฟฉาย)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ไฟฉาย)เป็นสถานีขนส่งที่ใช้รับส่งผู้โดยสารจากภาคใต้ ภาคตะวันตกและภาคกลาง เปิดทำการเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 โดยสถานีขนส่งสายใต้แห่งนี้ ตั้งอยู่บน ถ.จรัญสนิทวงศ์ แบ่งออกเป็นสองส่วน คือ
ทิศใต้ของสามแยกไฟฉาย ตั้งอยู่ตรงข้ามศูนย์การค้านครหลวง เป็นสถานีรถธรรมดา ปัจจุบันไม่เหลือร่องรอยของสถานีรถธรรมดาแล้ว
เนื่องจากในสมัยก่อน ทำเลที่ตั้งของสถานีขนส่งแห่งนี้มีความเหมาะสม กล่าวคือ เมื่อลงจากรถโดยสารแล้ว สามารถต่อรถไปยังท่าน้ำพรานนก เพื่อขึ้นเรือข้ามฟากไปยังสนามหลวงได้ทันที ในเวลาต่อมา ชุมชนได้ขยายตัวมากขึ้น ทำให้สถานีขนส่งสายใต้(ไฟฉาย)จากที่เคยตั้งอยู่ชานเมือง เป็นสถานีขนส่งที่ตั้งอยู่ในเมือง เมื่อมีรถโดยสารขนาดใหญ่เข้ามาที่สถานีขนส่งเป็นจำนวนมาก ทำให้การจราจรบน ถ.จรัญสนิทวงศ์ และถนนใกล้เคียงติดขัด ในปี พ.ศ. 2532 จึงได้ย้ายสถานีขนส่งสายใต้ ไปที่สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ปิ่นเกล้า)
สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพฯ (ไฟฉาย) ในปัจจุบัน
สถานีขนส่งสายใต้แห่งนี้ไม่หลงเหลือร่องรอยแล้ว โดยรถโดยสารจะย้ายออกไปที่ใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2532 แต่สถานีรถปรับอากาศยังคงอยู่ โดยเปลี่ยนจาก สถานีเดินรถปรับอากาศภาคใต้ เป็น สถานีเดินรถภาคใต้ ส่วนสถานีรถธรรมดา ซึ่งเป็นที่เช่าของเอกชน จึงไม่มีร่องรอยของสถานีหลงเหลือแล้ว และได้ทยอยย้ายออกไปยังสถานีขนส่งสายใต้แห่งใหม่จนหมดแล้ว
สุนทร หงส์ลดารมภ์
สุนทร หงส์ลดารมภ์ (23 สิงหาคม พ.ศ. 2455 – 16 กันยายน พ.ศ. 2548) อดีตรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ เอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา เลขาธิการคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ประวัติ
สุนทร หงส์ลดารมภ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2455 ที่อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เป็นบุตรของนายสองตอง และนางพลอย หงส์ลดารมภ์
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และได้รับทุนการศึกษาให้ไปศึกษาต่อที่วิทยาลัยเวย์มัธ ประเทศอังกฤษ ในระดับปริญญาตรี และจบปริญญาโทอักษรศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
การทำงาน
สุนทร หงส์ลดารมภ์ ทำงานเป็นอาจารย์สอนที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษในโรงเรียนต่างๆ เช่น โรงเรียนวัดบพิตรพิมุข และโรงเรียนเทพศิรินทร์ พ.ศ. 2482 ย้ายไปอยู่กรมโฆษณาเป็นหัวหน้าแผนกต่างประเทศและเป็นหัวหน้ากองต่างประเทศ ต่อมาใน พ.ศ. 2489 ได้ย้ายไปรับราชการเป็นผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีในสมัยรัฐบาลของพลเรือตรีถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ พ.ศ. 2493 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการสภาเศรษฐกิจแห่งชาติ (ปัจจุบันคือสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ)
รัฐบาลสฤษดิ์
พ.ศ. 2502 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก่อนจะย้ายไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ต่อมา พ.ศ. 2506 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง จนกระทั่งจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2506
รัฐบาลถนอม
หลังจากจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ถึงแก่อสัญกรรม พลเอก ถนอม กิตติขจรได้จัดตั้งรัฐบาล โดยนายสุนทร หงส์ลดารมภ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังต่ออีกสมัย ต่อมาได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ก่อนจะลาออกเมื่อ พ.ศ. 2511
รัฐบาลเกรียงศักดิ์
ต่อมาใน พ.ศ. 2520 นายสุนทร หงส์ลดารมภ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายเศรษฐกิจในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งไปเมื่อประกาศใช้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2521
ครอบครัว
สุนทร หงส์ลดารมภ์ สมรสกับท่านผู้หญิง ลำเจียก หงส์ลดารมภ์ (สกุลเดิม:โคบุตร) มีบุตรธิดารวม 6 คน คือ
สุนทร หงส์ลดารมภ์ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2548 สิริอายุ 92 ปี พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2550
ไรต์อะพริซันเนอร์
ไรต์อะพริซันเนอร์ (WriteAPrisoner.com) เป็นเว็บไซต์ที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกาเพื่อให้นักโทษที่ถูกจองจำทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกาสามารถสร้างหน้าประวัติส่วนตัวเพื่อหาเพื่อนทางจดหมาย ขอรับความช่วยเหลือทางกฎหมาย โอกาสทางด้านการศึกษา และการหาที่พักอาศัย เว็บไซต์นี้ได้ถูกเรียกว่าเป็นเฟซบุ๊กของนักโทษ
ประวัติ
อะดัม เลิฟเวลล์ (Adam Lovell) เป็นผู้ริเริ่มและสร้างเครือข่ายสังคมนี้เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2543 ก่อนที่เครือข่ายทางสังคมต่าง ๆ จะเป็นที่นิยมทางอินเทอร์เน็ต เขาได้กล่าวว่าเขาได้ก่อตั้งพื้นที่นี้ขึ้นมาเพื่อให้การบริการหาเพื่อนทางจดหมายและบริการให้คำแนะนำต่อนักโทษ ในปัจจุบันนี้ทางเครือข่ายได้นำเสนอมากกว่าการบริการหาเพื่อน แต่ยังรวมถึงการช่วยนักโทษหางาน หาสถานที่พัก หลังจากถูกปล่อยตัว โอกาสทางการศีกษา และวิธีการตั้งตัวเมื่อพ้นโทษ
เว็บไซต์มีพื้นที่สำหรับผู้เข้าชมได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นสำหรับปัญหาต่าง ๆ ในเรือนจำ และได้จัดตั้งโครงการ หนังสือหลังห้องขัง เพื่อช่วยเป็นประโยชน์ด้านการศึกษาในเรือนจำ ซึ่งโครงการนี้ได้ถูกนำไปลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Oprah Winfrey
พอล คอร์เดอร์แมน
'''พอล ดี. คอร์เดอร์แมน''' (เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1971 ที่เมืองเฮเกอรส์ทาวน์ รัฐแมริแลนด์) เป็นนักการเมืองสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรคริพับลิกัน โดยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแมริแลนด์ พอล ดี. คอร์เดอร์แมนจบการศึกษาที่ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์ คอลเลจพาร์ก
อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค
ราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค (Fürstentum Anhalt-Bernburg) เป็นราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1252 เมื่อราชรัฐอันฮัลท์ถูกแบ่งระหว่างอันฮัลท์-อัสเชอร์สเลเบน (Anhalt-Aschersleben), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์ หลังจากสายการปกครองมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1468 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอันฮัลท์-แซร์บสท์ ต่อมาก็ถูกแบ่งในปี ค.ศ. 1603 ออกเป็นอันฮัลท์-เดสเซา, อันฮัลท์-เคอเทิน (Anhalt-Köthen), อันฮัลท์-เพลิทเคา (Anhalt-Plötzkau), อันฮัลท์-แบร์นบวร์ค และ อันฮัลท์-แซร์บสท์ ในปี ค.ศ. 1635 สายอันฮัลท์-ฮาร์ซเกอโรเดอ (Anhalt-Harzgerode) ซึ่งมีมาตั้งแต่ ค.ศ. 1709 ก็แยกจากอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค ในปี ค.ศ. 1718 ก็ได้มีการก่อตั้งราชรัฐอันฮัลท์-แบร์นบวร์ค-ชอมบวร์ก-ฮอยม์ (Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym) ขึ้นและรวมกับอันฮัลท์-แบร์นบวร์คในปี ค.ศ. 1812 ในปี ค.ศ. 1847 อันฮัลท์-แบร์นบวร์คก็ได้รับราชรัฐอันฮัลท์-เคอเทิน หลังจากการเสียชีวิตของเจ้าผู้ครองนครอันฮัลท์-แบร์นบวร์คแล้ว ราชรัฐก็กลับไปรวมตัวกับราชรัฐอันฮัลท์-เดสเซาอีก
รหัสเกรย์
รหัสเกรย์ (Graycode) เป็นรหัสคอมพิวเตอร์อีกชนิดหนึ่งโดยใช้เลขไบนารีขนาด 4 บิต แทนเลข 0 ถึง 9 เช่นกัน โดยเริ่มที่ 0000 แต่เป็นรหัสที่ไม่มีค่าน้ำหนัก ( Non weighted) ซึ่งหมายถึง ตำแหน่งบิตในกลุ่มรหัสจะไม่มีตัวใดบ่งบอกถึงน้ำหนักเป็นพิเศษ ดังนั้นจึงไม่เหมาะสมสำหรับใช้คำนวณ แต่จะมีประโยชน์ในระบบที่ต้องใช้อุปกรณ์ อินพุต/เอาต์พุต ใช้กันมากในระบบตรวจจับสัญญานด้วยแสง การเปลี่ยนแปลงของรหัสเกรย์ แต่ละค่าจะต่างจากจำนวนก่อนหน้าอยู่ 1 บิต เสมอ ทำให้โอกาสที่จะเกิดความผิดพลาดได้ยากเมื่อเทียบกับรหัสเลขฐานสอง  ซึ่งอาจเกิดความคลาดเคลื่อนของรหัส (Erronous Code) หรือเกิดการคลุมเครือของรหัสระหว่างส่งรหัสได้
ตัวอย่างการเทียบเลข Binary กับ  Gray Code
การแปลงเลขฐานสอง เป็น รหัสเกรย์ และ จากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง
สิ่งแรกที่เราต้องทราบในการแปลงเลขฐานสอง เป็น รหัสเกรย์ และ จากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง คือ กฎการบวก โดยที่ 0+0 = 0, 0+1 = 1, 1+0 =1 และ 1+1 = 0
ขั้นตอนการแปลงจากรหัสเกรย์ เป็นเลขฐานสอง
มีหลักคล้ายๆกับ การแปลงเลข Binary ให้เป็น Gray Code โดยเริ่มต้นจาก MSB เช่นเดียวกัน นั่นคือ
แครอล ฟุคุนะงะ
แครอล ฟุคุนะงะ (เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา
เกิดที่เมืองHonolulu, Hawaii รัฐฮาวาย จบการศึกษาคณะนิติศาสตร์ ที่niversity of Hawaii แครอลมีประสบการจากการทำงานด้านกฎหมายที่เมืองHonolulu และได้เป็นผู้ร่างอนุสัญญาฮาวาย ค.ศ. 1978 จากการที่แครอลเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 ถึงปี ค.ศ. 1982 และในปี ค.ศ. 1986 จนถึงปี ค.ศ. 1986 สังกัดพรรคเดโมแครต และเป็นวุฒิสภาฮาวาย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 จนถึงปี ค.ศ. 2012
ไทน์ เดลี
เอลเลน ไทน์ เดลี (Ellen Tyne Daly; เกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลเอ็มมีหกรางวัลสำหรับผลงานทางโทรทัศน์ของเธอ และรางวัลโทนี่และยังเป็นผู้เข้ารับรางวัล American Theatre Hall of Fame ปี ค.ศ. 2011
เดลีเริ่มอาชีพของเธอบนเวทีในช่วงฤดูร้อนที่นิวยอร์กและเปิดตัวละครบรอดเวย์ในละครเรื่อง That Summer – That Fall ในปี ค.ศ. 1967 เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากบทบาททางโทรทัศน์ของเธอในฐานะนักสืบ แมรี เบธ เลซีย์ ใน Cagney & Lacey (1982–88) ซึ่งเธอเป็นผู้ได้รับรางวัลเอ็มมีสี่ครั้งในฐานะนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในซีรีส์ชีวิต ในปี ค.ศ. 1989 เธอแสดงในละครบรอดเวย์เรื่อง Gypsy และได้รับรางวัล Tony Award สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในละครเพลง ปี ค.ศ. 1990
โรงเรียนบัวใหญ่
โรงเรียนบัวใหญ่ อักษรย่อ บ.ญ. เป็นโรงเรียนในจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอของอำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา เลขที่ 83 ถนนเทศบาล 8 ตำบลบัวใหญ่ อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา   รหัสไปรษณีย์  30120 อยู่ห่างจากจังหวัดนครราชสีมา ประมาณ  80  กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด129 ไร่ 3  งาน  48  ตารางวา
ประวัติ
โรงเรียนบัวใหญ่เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่และเป็นโรงเรียน ประจำอำเภอ  ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมมีชื่อว่า โรงเรียนพลราษฎร์บำรุง
ชายปากบิด
ประวัติการตีพิมพ์
"ชายปากบิด" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1892 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 10 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
สุชิน ทองหยวก
สุชิน ทองหยวก อดีตพระมหาสุชิน สุชิโน  วัดกันมาตุยาราม เกิดที่จังหวัดนครปฐม  เป็นศิษย์สำคัญคนหนึ่งของอาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ  และอาจารย์เสถียร โพธินันทะ  ที่มีความสามารถในด้านภาษาสันสกฤต เป็นผู้ที่รับผิดชอบในการสอนภาษาสันสกฤต​ ภาษาปรากฤต และประวัติวรรณ​คดีสันสกฤต​ให้แก่นักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยมาเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 20 ปี  เคยมีบทบาทในการร่วมจัดทำ พจนานุกรมพุทธศาสนาจีน-สันสกฤต-อังกฤษ-ไทย ร่วมกับคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย วัดโพธิ์แมนคุณาราม และเป็นผู้แปลงานชิ้นสำคัญในโลกทางปรัชญาของฝ่ายมหายานได้คือหนังสือชื่อ The Central Philosophy of Buddhism (ในชื่อภาษาไทยคือ ปรัชญามาธยมิก) ซึ่งเป็นหนังสือที่ใช้อ่านศึกษาพุทธปรัชญาโดยเฉพาะปรัชญาของท่าน นาคารชุน อย่างกว้างขวางเป็นภาษาไทยได้สำเร็จ
ประวัติการศึกษา
ที่มหาวิทยาลัยพาราณสี อ.สุชิน ทองหยวกได้เป็นนักศึกษารุ่นไล่เลี่ยกันกับสมเด็จพระพุทธชินวงศ์ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่พระกิตติสารมุนี  รวมถึง ดร.สุนทร ณ รังษี และ ดร.จำลอง สารพัดนึก ซึ่งนักศึกษารุ่นนั้นได้กลับมาเป็นนักวิชาการที่มีชื่อเสียงหลายท่าน หลังกลับจากอินเดีย แรกเริ่ม อ.สุชิน  ทองหยวกได้ตั้งใจสมัครเป็นอาจารย์ด้านภาษาบาลีและสันสกฤตที่คณะอักษรศาสตร์  มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์  แต่เนื่องจากได้หนังสือตอบรับเข้าทำงานงานที่รัฐวิสาหกิจ  การรถไฟแห่งประเทศไทยก่อน  จึงได้ทำงานที่การรถไฟฯ  ตลอดมาจนกระทั่งเกษียณอายุ  จากนั้นจึงได้มาทำงานวิชาการด้านพระพุทธศาสนาที่มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย และเป็นอาจารย์พิเศษบรรยายนักศึกษาสาขาภาษาบาลีและสันสกฤต  ซึ่งเป็นสาขาท่านที่มีความชำนาญ  จนถึงปัจจุบัน
เส้นขนานที่ 34 องศาใต้
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 34° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ลูซิเทเนีย
ลูซิเทเนีย (Lusitania) หรือ ลูซีตานีอา (Lusitania; Lusitânia) เป็นหนึ่งในจังหวัดของโรมันโบราณ ครอบคลุมอาณาบริเวณทั้งหมดที่เป็นประเทศโปรตุเกสปัจจุบัน (ทางตอนใต้ของแม่น้ำโดรู) รวมไปถึงบางส่วนของประเทศสเปนปัจจุบัน (แคว้นเอซเตรมาดูราและบางส่วนของจังหวัดซาลามังกา)
ลูซิเทเนียมาจากคำว่า "ลูซีตานี" (Lusitani) หรือชาวลูซิเทเนีย (กลุ่มชนในกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-ยูโรเปียน) ตามหลักฐานการบันทึกของสตราโบใน “หนังสือภูมิศาสตร์” ว่าเป็นชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำโดรู
เมืองหลวงของจังหวัดลูซิเทเนียอยู่ที่เอเมรีตาเอากุสตา (Emerita Augusta) หรือเมืองเมรีดาในปัจจุบัน เดิมจังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮิสเปเนียอัลทิเรียร์ (Hispania Ulterior) ของสาธารณรัฐโรมัน ก่อนที่จะแยกออกเป็นจังหวัดเอกเทศของจักรวรรดิโรมัน
พระนางขิ่นพเยซอน
พระนางขิ่นพเยซอน (ခင်ပြည့်စုံ,, ?-?) ) พระมเหสีเล็กใน พระเจ้าบุเรงนอง แห่ง ราชวงศ์ตองอู. พระนางเป็นพระราชมารดาของ พระเจ้าญองยาน แห่ง ราชวงศ์ตองอู
ประธานสภาผู้แทนราษฎรไทย
ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นตำแหน่งหัวหน้าสภาผู้แทนราษฎร ของประเทศไทย โดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 กำหนดให้ประธานสภาผู้แทนราษฏรเป็นประธานรัฐสภาโดยตำแหน่ง ด้วย
การเลือกประธานสภา
รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีประธานสภาคนหนึ่งและรองประธานคนหนึ่งหรือสองคน ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงแต่งตั้งจากสมาชิกแห่งสภาผู้แทนราษฎรตามมติของสภา ในการเลือกประธานสภาและรองประธานสภานั้น สมาชิกแต่ละคนมีสิทธิเสนอชื่อสมาชิกได้หนึ่งชื่อ โดยการเสนอนั้นต้องมีจำนวนสมาชิกรับรองไม่น้อยกว่ายี่สิบคน ถ้าหากว่ามีการเสนอชื่อผู้ใดเพียงชื่อเดียว ให้ถือว่าผู้ได้รับการเสนอชื่อนั้นเป็นผู้ได้รับเลือก ถ้าหากมีการเสนอชื่อหลายชื่อ ให้ออกเสียงลงคะแนนเป็นการลับ เมื่อลงมติเสร็จสิ้นแล้ว ให้ประธานประกาศชื่อผู้ใดรับเลือกต่อที่ประชุม และให้เลขาธิการมีหนังสือแจ้งไปยังนายกรัฐมนตรีโดยเร็ว เพื่อนำความกราบบังคมทูลพระมหากษัตริย์
เมื่อไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งประธานสภา หรือมีแต่ไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ในกรณีที่มีรองประธานสภาสองคน ให้รองประธานสภาคนที่หนึ่งเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนประธานสภา ถ้ารองประธานสภาคนที่หนึ่งไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองประธานสภาคนที่สองเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนประธานสภา
เมื่อประธานและรองประธานสภาผู้แทนราษฎรไม่อยู่ในที่ประชุม ให้สมาชิกแห่งสภาผู้แทนราษฎรเลือกกันเองให้สมาชิกคนหนึ่งเป็นประธานในคราวประชุมนั้น
อำนาจหน้าที่
รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นประธานรัฐสภาโดยตำแหน่ง (สำหรับหน้าที่ของประธานรัฐสภา โปรดดูประธานรัฐสภาไทย) และวางตนเป็นกลางในการปฏิบัติหน้าที่ ประธานสภาผู้แทนราษฎรมีอำนาจและหน้าที่เป็นประธานของที่ประชุมสภา กำกับดูแลการดำเนินกิจการของสภา ควบคุมการรักษาความสงบเรียบร้อยในที่ประชุมสภา ตลอดถึงบริเวณสภา เป็นผู้แทนสภาในกิจการภายนอก แต่งตั้งกรรมการเพื่อดำเนินการใด ๆ อันเป็นประโยชน์ต่อกิจการของสภา มอบหมายกิจการต่าง ๆ ให้รองประธานสภา
วันสันติภาพไทย
วันสันติภาพไทย คือ วันที่ 16 สิงหาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันที่ระลึกถึงการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งในวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ประเทศไทยโดยนายปรีดี พนมยงค์ หัวหน้าขบวนการเสรีไทย ในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลที่ 8 ได้ออกประกาศสันติภาพในพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ให้การประกาศสงครามต่อสหรัฐอเมริกาและบริเตนใหญ่เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485 เป็นโมฆะ เนื่องจากเป็นการกระทำอันขัดต่อเจตจำนงของประชาชนและขัดต่อรัฐธรรมนูญ ซึ่งประชาชนชาวไทยทั้งในและนอกประเทศได้ร่วมกันแสดงเจตจำนงไม่ยอมรับคำประกาศดังกล่าวด้วยการจัดตั้งขบวนการเสรีไทยช่วยเหลือฝ่ายสัมพันธมิตรในการต่อสู้กับกองทัพญี่ปุ่นที่ยึดครองประเทศไทยอยู่ในระหว่างสงคราม (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2484) โดยที่ประเทศไทยประกาศว่าจะร่วมมือเต็มที่ทุกทางกับสหประชาชาติในการสถาปนาเสถียรภาพในโลกนี้ ประกาศสันติภาพนี้มีนายทวี บุณยเกตุ รัฐมนตรี เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
เพื่อเป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จึงตั้งชื่อถนนภายในศูนย์ท่าพระจันทร์ ที่เชื่อมระหว่างประตูถนนพระอาทิตย์กับประตูท่าพระจันทร์และผ่านหน้าตึกโดมว่า ถนน 16 สิงหาคม
อันฮัลท์-เดสเซา
ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซา (Fürstentum (Herzogtum) Anhalt-Dessau, Anhalt-Dessau) เป็นอดีตราชรัฐที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อันฮาลท์-เดสเซาเดิมเป็นราชรัฐและต่อมาเป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ในประเทศเยอรมนีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1396 หลังจากการแบ่งราชรัฐอันฮาลท์-แซร์บสท์ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เดสเซา ราชรัฐอันฮาลท์-เดสเซาประสบกับการแบ่งแยกและการกลับมารวมตัวหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของราชรัฐ เมื่อแบ่งไปก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-เคอเทินในปี ค.ศ. 1471 ต่อมาในปี ค.ศ. 1544 ก็ได้รับการแบ่งเป็นครั้งที่สองเพื่อก่อตั้งเป็นอันฮาลท์-แซร์บสท์และอันฮาลท์-เพลิทเคา ระหว่าง ค.ศ. 1561 จนถึง ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าแห่งอันฮาลท์-แซร์บสท์ ในปี ค.ศ. 1603 อันฮาลท์-เดสเซาก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นอีกครั้ง และในปี ค.ศ. 1807 ก็ยกฐานะเป็นยกฐานะเป็นดัชชี
ลอรา แฮร์ริเออร์
ลอรา รูธ แฮร์ริเออร์ (Laura Ruth Harrier; เกิด 28 มีนาคม พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดง และนางแบบชาวอเมริกัน แฮริเออร์เริ่มเป็นนางแบบเมื่ออายุ 17 ปี
อันฮัลท์-เดสเซา
หลังจากการเสียชีวิตของดยุคคนสุดท้ายของอันฮาลท์-แบร์นบวร์กในปี ค.ศ. 1863 ดินแดนอันฮาลท์-เดสเซาก็ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของดยุคแห่งอันฮาลท์-เดสเซาผู้เปลี่ยนฐานันดรศักดิ์เป็น "ดยุคแห่งอันฮาลท์" ตามชื่อดัชชีแห่งอันฮาลท์ที่ก่อตั้งขึ้น
โรยส์โตน แดร็นเตอ
โรยส์โตน ริกกี แดร็นเตอ (Royston Ricky Drenthe) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1987 เล่นตำแหน่งแบ็กซ้ายและปีก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเรดิง
มณฑลของโรมัน
มณฑล (province; provincia, พหูพจน์: provinciae) เป็นเขตการปกครองระดับพื้นฐาน ในสมัยโรมันโบราณ มาจนกระทั่งถึงสมัยจตุราธิปไตย (ราว ค.ศ. 296) เมื่อกลายเป็นหน่วยเขตการปกครองระดับสูงสุดของจักรวรรดิโรมันนอกคาบสมุทรอิตาลี คำว่า "province" ในภาษาอังกฤษที่แปลว่ามณฑลมีรากมาจากคำว่า "provincia" ในภาษาละตินที่ชาวโรมันใช้สื่อสาร
มณฑลโดยทั่วไปจะปกครองโดยนักการเมืองระดับสมาชิกวุฒิสภาที่เดิมมักจะเป็นอดีตกงสุลหรืออดีตพรีเตอร์ (Praetor) มีข้อยกเว้นในมณฑลอียิปต์ (จักรพรรดิเอากุสตุสทรงผนวกดินแดนนี้เข้ากับจักรวรรดิหลังจากคลีโอพัตราเสด็จสวรรคต) ที่จะมีข้าหลวงระดับ Equestrian order เป็นผู้ปกครองเท่านั้น ทั้งนี้อาจเป็นเพราะพยายามลดความทะเยอทะยานของกลุ่มสมาชิกวุฒิสภาลง ข้อยกเว้นนี้เป็นกรณีพิเศษที่ไม่ขัดกับกฎหมายโรมัน เพราะตามประเพณีของกษัตริย์เฮเลนนิสติก ถือว่าอียิปต์เป็นอสังหาริมทรัพย์ส่วนพระองค์ของจักรพรรดิเอากุสตุส
จัดสัน ฮิล
จัดสัน ฮิล (เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นสมาชิกวุฒิสภารัฐจอร์เจีย เขตที่ 32 ตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2005 จนถึงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 โดยสังกัดพรรคริพับลิกัน ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 จัดสัน ฮิล ได้ประกาศตัวว่าจะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 6 รัฐจอร์เจีย ในการเลือกตั้งในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2017 ซึ่ง จัดสิน ฮิลได้อันดับที่ 5 ด้วยคะแนน 8.8%
ปลาดาวออฟฟิศ
ปลาดาวออฟฟิศ เป็นซอฟต์แวร์ประยุกต์ สำหรับงานเอกสาร และงานทั่วไปในสำนักงาน โดยออกแบบมาให้ใช้งานกับภาษาไทยได้เป็นอย่างดี รวมถึงใช้งานเอกสารร่วมกับโปรแกรมไมโครซอฟท์ออฟฟิศได้ เป็นฟรีซอฟต์แวร์เพื่อการใช้งานภาษาไทยเต็มรูปแบบ ซึ่งเปิดให้ผู้ใช้ดาวน์โหลดฟรีโดยไม่ต้องเสียค่าลิขสิทธิ์ โดยเปิดตัวครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545
ปลาดาวออฟฟิศ พัฒนาต่อมาจากโปรแกรมสตาร์ออฟฟิศ และโอเพ่นออฟฟิศดอทอ็อก ซึ่งเป็นชุดซอฟต์แวร์สำนักงาน และเป็นซอฟต์แวร์แบบโอเพ่นซอร์ส โดยบริษัท ซัน ไมโครซิสเต็มส์ (ประเทศไทย) ได้ว่าจ้างให้บริษัท อัลกอริธึมส์ จำกัด เป็นผู้พัฒนา รวมถึงแปลหน้าตาโปรแกรมทั้งหมดเป็นภาษาไทย โดยความร่วมมือกับศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (NECTEC)
โลว์เออร์เจอร์เมเนีย
โลว์เออร์เจอร์เมเนีย (Lower Germania) หรือ เกร์มานีอาอินเฟรีออร์ (Germania Inferior) เป็นจังหวัดหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ ปัจจุบันคือบริเวณประเทศลักเซมเบิร์ก ทางตอนใต้ของเนเธอร์แลนด์ บางส่วนของเบลเยียม และบางส่วนของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลินในเยอรมนี
บริเวณที่ตั้งถิ่นฐานหลักของจังหวัดนี้ ได้แก่ กัสตราเวเตรา, โกโลเนียอุลเปียไตรยานา (ทั้งสองแห่งตั้งอยู่ใกล้กับเมืองซันเทินในเยอรมนี), โกรีโอวัลลุม (ปัจจุบันคือเฮร์เลินในเนเธอร์แลนด์), อัลบาเนียนา (อัลเฟินอานเดินเรนในเนเธอร์แลนด์), ลุกดูนุมบาตาโวรุม (คัทเวคในเนเธอร์แลนด์), โฟรุมฮาเดรียนี (โฟร์บูร์กในเนเธอร์แลนด์), อุลเปียโนวีโอมากุสบาตาโวรุม (เนเมเกินในเนเธอร์แลนด์), ไตรเยกตุม (อูเทรคท์ในเนเธอร์แลนด์), อาตูอาตูกาตุงโกรรุม (ทองเกเรินในเบลเยียม), โบนา (บอนน์ในเยอรมนี) รวมทั้งโกโลเนียอากริปปีเนนซิส (โคโลญในเยอรมนี) ซึ่งเป็นเมืองหลวง
กองทัพที่ประจำการอยู่ในโลว์เออร์เจอร์เมเนียมีชื่อย่อซึ่งพบจากจารึกว่า "EX.GER.INF." (Exercitus Germania Inferior) แบ่งออกเป็นหลายกองย่อย ในจำนวนนี้ กองทหารที่ 1 มีเนร์เวีย (Legio I Minervia) และกองทหารที่ 30 อุลเปียวิกตริกซ์ (Legio XXX Ulpia Victrix) เป็นกองประจำการถาวร ส่วนกองเรือรักษาความปลอดภัยที่มีหน้าที่ลาดตระเวนตามลำน้ำไรน์และชายฝั่งทะเลเหนือมีฐานที่ตั้งอยู่ที่เมืองกัสตราเวเตราและต่อมาย้ายไปที่เมืองอากริปปีเนนซิส
โลว์เออร์เจอร์เมเนียเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันมาตั้งแต่ราวปี 50 ก่อนคริสต์ศักราช ในช่วงแรกเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดแกลเลียเบลจิกา จนกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจังหวัดโรมันในปี ค.ศ. 90 ต่อมาก็ได้รับการจัดเป็นจังหวัดของจักรพรรดิ (Imperial province) โลว์เออร์เจอร์เมเนียตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอัปเปอร์เจอร์เมเนีย ทั้งคู่รวมเรียกว่าเจอร์เมเนีย (คำว่า "โลว์เออร์" หมายถึงตั้งอยู่ทางท้ายน้ำ ซึ่งเป็นพื้นที่ต่ำกว่า ไม่ใช่ตั้งอยู่ทางทิศใต้)
ทับทิมสีฟ้า
"ทับทิมสีฟ้า" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1892 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต "ทับทิมสีฟ้า" เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ในปี ค.ศ. 1892
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 46 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 134 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="130" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลโบฟอร์ต ! scope="row" | 🇨🇦 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | เฟรเดริกซาวด์ ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรใต้ ! scope="row" | แอนตาร์กติกา
กัญจน์ ภักดีวิจิตร
กัญจน์ ภักดีวิจิตร (เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519) ชื่อเล่น กอล์ฟ เป็นนักแสดง นักร้อง ผู้จัดละครผู้กำกับชาวไทย และเป็นบุตรชายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย เป็นที่รู้จักโดดเด่นจากบทบาทในละครโทรทัศน์หลายเรื่องทางช่อง 7 ที่กำกับโดย ฉลอง ภักดีวิจิตร ทั้งที่เป็นเพียงตัวประกอบ และเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากละครเรื่อง อังกอร์ อีกทั้งยังมักร้องเพลงประกอบในละครโทรทัศน์แต่ละเรื่องในสังกัดของฉลองอีกด้วย
ปัจจุบันหันมาทำงานเบื้องหลังและเป็นนักแสดงทางช่อง 3 เอชดี กัญจน์ ภักดีวิจิตร เปิดบริษัทใหม่เป็นผู้จัดละครร่วมกับน้องสาวและน้องชาย
ประวัติ
กัญจน์ ภักดีวิจิตร เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายของ ฉลอง ภักดีวิจิตร เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมดสามคน น้องอีก 2 คน คือ เฉิด และบุญจิรา ภักดีวิจิตร จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จบการศึกษาด้านซาวด์เอนจิเนียร์จากประเทศออสเตรเลีย
แม้จะคลุกคลีกับกองถ่าย แต่มีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ ระย้า เมื่อปี 2541 จากการชักนำของบิดา เริ่มโด่งดังและพัฒนาฝีมือจนกระทั่งละครเรื่อง อังกอร์ หลังจากนั้น แจ้งเกิดกับบทเพื่อนพระเอก ที่มาช่วยเหลือพระเอกทุกครั้งยามลำบาก โดยที่มีแคนคู่ใจเป็นอาวุธ และแคนนั้นสามารถเปลี่ยนเป็นปืนกลมหาประลัย เอกลักษณ์บทบาทของกัญจน์ในละคร คือรับบทบาทเป็นเพื่อนพระเอก คอยย่างไก่ ต้มกาแฟให้คนทั้งแคมป์กิน พร้อมกับการร้องเพลงประกอบละครทุกเรื่องที่เล่น เขาเผยว่า บทเขียนมาเป็นแบบนี้ และเขาก็เล่นไปตามบท
ปี 2562 เป็นนักแสดงรับเชิญในละคร ลิขิตแห่งจันทร์ ออกอากาศทางช่อง 3 ถือเป็นละครย้อนยุคเรื่องแรกของ บริษัท อาหลอง กรุ๊ป จำกัด แต่ยังคงเป็นละครบู๊เช่นเดิม
ภาพยนตร์พิเศษ
ภาพยนตร์เฉลิมพระเกียรติ ฝนแรก (2543)
ชีวิตส่วนตัว
กัญจน์เปิดธุรกิจซุ้มฉกัญจน์ เป็นธุรกิจฟาร์มไก่ชนและยังทำเงินติดอันดับ 1 ใน 5 ฟาร์มไก่ชนระดับประเทศ
นักพรตหญิง
นักพรตหญิง (nun) คือสตรีที่ปฏิญาณอุทิศตนใช้ชีวิตเพื่อศาสนา อาจจะถือวัตรคล้ายนักพรตที่เลือกสละทางโลกแล้วหันไปใช้ชีวิตกับการอธิษฐานและการเพ่งพินิจ อาศัยในอารามหรือคอนแวนต์
"นักพรตหญิง" พบได้ทั้งในศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ (ทั้งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน และลูเทอแรน) ศาสนาเชน ศาสนาฮินดู และศาสนาเต๋า ในศาสนาคริสต์คำว่า "นักพรตหญิง" และ "ภคินี" ใช้แทนหรือสลับกันได้เพราะถือว่ามีความหมายเดียวกัน แต่ในบางกรณีก็ถูกจำแนกให้ต่างกันว่านักพรตหญิงคือนักบวชหญิงที่ใช้ชีวิตเป็นนักพรต อยู่แต่ภายในเขตพรต เน้นการเพ่งพินิจ การอธิษฐาน และการรำพึงธรรม ขณะที่ภคินีเป็นนักบวชหญิงที่เน้นนการอธิษฐาน การบริการผู้ยากไร้ เจ็บป่วย ยากจน และขาดการศึกษา
โรมันคาทอลิก
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก นักพรตหญิงคือสตรีที่ถือคำปฏิญาณอย่างสง่า (solemn vows) (ถ้าเป็นบุรุษจะเรียกว่า "นักพรต" หรือ "ไฟรเออร์" แม้ว่าจริงๆ แล้วโดยสถานะจะมีต้นกำเนิดและหน้าที่แตกต่างกันมาก) นักพรตหญิงกับภคินี (หรือมักทับศัพท์ว่าซิสเตอร์) ต่างกันที่นักพรตหญิงถือคำปฏิญาณตนอย่างสง่า ขณะที่ภคินีถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา (simple vow) นักพรตหญิงจะต้องอาศัยในเขตพรตซึ่งความเข้มงวดจะแตกต่างกันไปตามที่วินัยของคณะนักบวชแต่ละคณะบัญญัติไว้ ทั้งนี้ยกเว้นคณะวิสิแทนดินและคณะอุร์สุลิน
ในนิกายโรมันคาทอลิก คณะนักพรตหญิงแต่ละคณะจะมีพระพรพิเศษและคุณลักษณะประจำคณะแตกต่างกันไป
โดยทั่วไปแล้วเมื่อสตรีจะเข้าฝึกตนในอาราม คอนแวนต์ หรือแอบบีย์ จะต้องใช้เวลาทดสอบตนเองในช่วงแรกในฐานะโปสตูลันต์เป็นเวลา 6 เดือนถึง 1 ปี ถ้าผู้สมัครและคณะเห็นว่าพระเจ้าทรงมีกระแสเรียกให้เธอดำเนินชีวิตเช่นนี้ได้ ผู้สมัครนั้นก็จะได้รับแฮบิตซึ่งเป็นเครื่องแบบประจำคณะ (ตามปกติจะปรับปรุงบ้างเพื่อให้ต่างจากนักพรตหญิงที่ปฏิญาณตนโดยสมบูรณ์แล้ว เช่น ใช้ผ้าคลุมศีรษะสีขาวแทนที่จะเป็นสีดำ) ถือว่าได้รับขั้นโนวิซซึ่งกินเวลาอีกราว 1-2 ปี เพื่อลองใช้ชีวิตเป็นนักพรตหญิงโดยที่ยังไม่ต้องปฏิญาณตน เมื่อเสร็จขั้นนี้จึงเข้าปฏิญาณตนชั่วคราว ซึ่งใช้เวลาอีกราว 1-3 ปี แต่ตามกฎหมายศาสนจักรไม่ควรจะต่ำกว่า 3 ปีและไม่เกิน 6 ปี ในที่สุดจึงจะได้รับอนุญาตให้ปฏิญาณตนถาวรด้วยคำปฏิญาณอย่างสง่า
คณะนักบวชในสายเบเนดิกติน (ได้แก่ คณะเบเนดิกติน คณะซิสเตอร์เชียน คณะแทรปพิสต์ เป็นต้น) นักพรตหญิงจะถือคำปฏิญานเรื่องความมั่นคง (หมายถึงว่าจะเป็นสมาชิกประจำอยู่ในอารามแห่งเดียว) ความนอบน้อมเชื่อฟัง (ต่อคุณแม่อธิการิณีหรือไพรเออเรส) และการเปลี่ยนชีวิต (ซึ่งรวมทั้งความยากจนและถือโสด) คณะกลาริสและนักพรตหญิงในคณะดอมินิกันซึ่งอาศัยในเขตพรตจะปฏิญานตน 3 อย่าง ได้แก่ ความยากจน การถือโสด และการนอบน้อมเชื่อฟัง คณะนักพรตหญิงส่วนมากที่ไม่ได้ระบุ ณ ที่นี้จะยึดตามแบบอย่างใดอย่างหนึ่งใน 2 แบบนี้ นอกจากนี้บางคณะยังถือปฏิญาณเพิ่มซึ่งเกี่ยวกับงานเฉพาะหรือคุณลักษณะประจำคณะของตน (เช่น การอุทิศตนบางอย่าง การอธิษฐานเพื่อเป้าหมายหรือจุดประสงค์เฉพาะ)
นักพรตหญิงในเขตพรต (หรือชีลับ) (เช่น คณะคาร์เมไลท์) จะถือวินัยเรื่องเขตพระสันตะปาปา คือมีอารามซึ่งโดยแบบแผนแล้วจะถูกล้อมด้วยกำแพงอย่างมิดชิดเพื่อแยกเหล่านักพรตหญิงจากโลกภายนอก พวกท่านเองก็ไม่ค่อยออกไปภายนอกเขตพรต (เว้นแต่จะเป็นเรื่องจำเป็นด้านสุขภาพหรือเกี่ยวกับวัตรด้านการเพ่งพินิจ) ถ้ามีแขกมาเยี่ยมก็จะพบกันได้เฉพาะในห้องรับแขกซึ่งจัดไว้เฉพาะซึ่งมีลักษณะพิเศษคือต้องมีกรงเหล็กหรือกำแพงแยกระหว่างท่านกับแขกที่ได้รับอนุญาตให้เข้าเยี่ยม พวกท่านจะให้ชีวิตแบบพึ่งพาตนเอง อาศัยรายได้จากการขายแยม ขนมหวาน หรืออาหารอบทางไปรษณีย์ หรือผลิตสิ่งของที่ใช้ในพิธีกรรม (เช่น อาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ เทียน หรือแผ่นศีลที่จะใช้เสกในพิธีมิสซา) ในบางครั้งพวกท่านก็ทำงานด้านการเพ่งพินิจ อารามนักพรตหญิงมักเน้นการอธิษฐานเพื่อประโยชน์เฉพาะบางอย่างหรือเพื่อสนับสนุนพันธกิจของคณะนักบวชอื่น (เช่น คณะแมรีโนลล์มีอารามชีลับที่อธิษฐานขอพรให้กับงานของบาทหลวง ภราดาฆราวาส และภคินี ที่เป็นมิชชันนารี ส่วนคณะ the Sister Disciples of the Divine Master เป็นคณะชีลับที่อธิษฐานช่วยงานด้านสื่อของภคินีคณะธิดานักบุญเปาโล และนักพรตหญิงคณะดอมินิกันประจำอารามคอร์ปุส คริสตี ใน the Bronx อธิษฐานช่วยบาทหลวงประจำอัครมุขมณฑลนิวยอร์ก
แคนันหญิงคือนักพรตหญิงที่มีสถานะเดียวกับแคนันชาย ทั้งสองกลุ่มนี้มีต้นกำเนิดและวินัยแบบชีวิตอารามวาสีเป็นลักษณะทั่วไป และเช่นเดียวกับแคนันทั้งหลาย คือด้วยการถือวินัยต่างกันจึงแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือประเภทแคนันประจำคณะนักบวชกับแคนันประจำเขตมิสซัง
นักพรตหญิงที่ได้รับเลือกตั้งให้เป็นหัวหน้าแอบบีจะเรียกว่า "คุณแม่อธิการิณี" ยกเว้นคณะกลาริสที่มีคุณแม่อธิการิณีแต่ทางคณะกลับไม่มีแอบบีย์ ซึ่งอาจเป็นเพราะในระยะแรก นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีมอบหมายให้นักบุญกลาราแห่งอัสซีซีไปรับการอบรมชีวิตนักบวชจากนักพรตคณะเบเนดิกตินซึ่งมีคุณแม่อธิการิณีและไพรเออร์หญิงอยู่หลายคน มักเรียกว่า "คุณแม่" คุณแม่อธิการิณีมีเอกสิทธิ์ในการอวยพรนักพรตหญิง ซึ่งเรียกว่าพรอธิการ (abbatial blessing) ข้อแตกต่างระหว่างอารามกับแอบบีย์นั้นมาจากการบัญญัติศัพท์ของแต่ละคณะนักบวช หรือตามระดับของสิทธิ์ในปกครองตนเองของบ้านนักบวช ในทางเทคนิคถือว่าคอนแวนต์คือบ้านพักของกลุ่มภคินี ซึ่งจริงๆ แล้วจะรวมถึงบรรดาบาทหลวงและภราดาด้วยก็ได้ แต่ในสหรัฐไม่ค่อยใช้เรียกกัน ส่วนคำว่า "อาราม" มักใช้ในเครือคณะเบเนดิกติน และคอนแวนต์ (เมื่อหมายถึงเขตพรต) จะใช้กับคณะอื่นๆ
เหล่าชีลับตามธรรมเนียมจะแต่งกายด้วยทูนิก ใช้ผ้าหรือเชือกหนังคาดเป็นเข็มขัด นอกจากนี้นักพรตหญิงบางท่านจะสวม scapular ซึ่งเป็นเสื้อคลุมยาวจากผ้าขนสัตว์ห่มปิดไหล่ทั้งสองข้างแต่เปิดศีรษะไว้ บางท่านสวมผ้าคลุมศีรษะสีขาวรอบใบหน้า และสวมผ้าคลุมอีกชิ้นเรียกว่า veil ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของแฮบิต (เครื่องแบบนักบวช) นักพรตหญิงบางคณะ เช่น คณะกลาริส จะใส่สายประคำเส้นใหญ่ไว้กับสายรัดเอว คุณแม่อธิการิณีในคณะเบเนดิกตินจะใส่ไม้กางเขน (อาจมีรูปพระเยซูติด) กับสร้อยคอ หลังจากสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2 หลายคณะเลิกสวมแฮบิตแบบดั้งเดิม รวมทั้งไม่ใช้ชื่อนักบวช แต่ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักร บัญญัติว่า "นักบวชต้องสวมเครื่องแบบของสถาบันตามที่กฎหมายบัญญัติ เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งการได้รับอภิเษกและเป็นพยานแห่งความยากจน"
ข้อแตกต่างระหว่างนักพรตหญิงกับภคินี (ซิสเตอร์)
ในคริสตจักรคาทอลิก คำว่า "นักพรตหญิง" มีความหมายแคบกว่าภคินี คือนักพรตหญิงหมายถึงภคินีที่เป็นสมาชิกของคณะนักบวชคาทอลิกที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างสง่า เพื่ออุทิศตนกับการเพ่งพินิจและรักษาเขตพรตอย่างเคร่งครัด (คืออยู่แต่ภายในเขตพรต) ขณะที่ภคินีมักหมายถึงนักบวชหญิงที่ถือศีลบนทั่วไป มักเน้นทำงานแพร่ธรรมแก่ประชาชน อย่างไรก็ตามคณะภคินีหลายคณะในปัจจุบันก็เน้นการเพ่งพินิจด้วยเช่นกัน
ช่วงสหัสวรรษแรก คณะนักบวชทั้งชายและหญิงจะอุทิศตนกับการอธิษฐานและการเพ่งพินิจ มีการตั้งอาราม แอบบีย์ และคอนแวนต์ในที่ชนบทห่างไกล หรือแยกขาดจากโลกภายนอกด้วยการกำหนดเขตพรต ต่อมามีคณะนักบวชภิกขาจารเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 13 ซึ่งถือวัตรที่ผสมผสานกันทั้งการอธิษฐานและอุทิศตนต่อพระเจ้าผ่านงานเทศน์ ฟังคำสารภาพบาป ช่วยเหลือผู้ยากไร้ สมาชิกโดยส่วนมากของคณะนักบวชนี้จะถูกเรียกว่าไฟรอาร์ ไม่ใช่นักพรต ในเวลานั้นกฎหมายศาสนจักรยังไม่อนุญาตให้นักบวชหญิงที่ผ่านการปฏิญาณตนอย่างสง่าออกนอกเขตพรต นักบวชหญิงในคณะนักบวชภิกขาจาร เช่น คณะดอมินิกัน คณะออกัสติเนียน คณะคาร์เมไลท์ และคณะกลาริส จึงยังต้องใช้ชีวิตในเขตพรตเหมือนนักพรตในคณะนักบวชอารามิก ในอีกด้านหนึ่งคณะนักบวชหญิงที่เรียกตนเองเป็น congregation เช่น คณะธิดาเมตตาธรรมแห่งนักบุญวินเซนต์ เดอ ปอล จะถือคำปฏิญาณเพื่อทำงานด้านการสอน การรับใช้ผู้ป่วย และงานเมตตาธรรมอื่น ๆ ดังนั้นเมื่อว่าตามการประยุกต์ใช้ นักพรตหญิงจึงหมายถึงนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญานตนอย่างสง่า ขณะที่ภคินี (หรือเรียกทับศัพท์ว่าซิสเตอร์) คือนักพรตหญิงรวมทั้งนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา ปัจจุบันคำว่านักพรตหญิงและภคินีจึงมักถูกใช้แทนกันเพื่อหมายถึงนักบวชหญิงด้วยกัน
นอกจากนี้ในบางคณะอาจมีทั้งนักพรตหญิงและภคินีอยู่ในคณะเดียวกัน เพราะคณะนักบวชหลายคณะที่ถือคำปฏิญาณอย่างธรรมดามักถูกตั้งขึ้นตามวินัยสำหรับคณะนักบวชชั้นที่ 3 ซึ่งในช่วงแรกเป็นคณะของฆราวาสและไม่บังคับเรื่องเขตพรต ตัวอย่างเช่น คณะกลาริส เป็นคณะชีลับซึ่งถือเป็นคณะนักบวชชั้นที่ 2 ของคณะฟรันซิสกัน ขณะที่คณะภคินีนักบุญฟรังซิสเป็นคณะนักบวชชั้นที่ 3 ที่เน้นงานสอน ทำงานในโรงพยาบาล หรือปฏิบัติพันธกิจอื่นๆ
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ทรงยอมรับอย่างเป็นทางการให้ถือว่าผู้ที่ถือศีลบนเป็นผู้ได้รับการอภิเษกด้วย (consecretion) และในทุกวันนี้คริสตจักรคาทอลิกไม่ถือว่านักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณอย่างสง่ามีนัยแตกต่างจากนักบวชหญิงที่ถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา
แองกลิคัน
คณะนักบวชในนิกายแองกลิคันเป็นองค์การของฆราวาสและ/หรือเคลอจีในแองกลิคันคอมมิวเนียนที่รักษาวินัยสามัญ คำว่า "คณะนักบวช" แตกต่างจากศีลบวช (ซึ่งเป็นศีลศักดิ์สิทธิ์ที่โปรดให้แก่บิชอป บาทหลวง และดีกัน) แม้ว่าหลายคณะนักบวชหลายคณะจะมีสมาชิกที่ได้รับศีลบวชอยู่ด้วยก็ตาม
โครงสร้างและหน้าที่ของคณะนักบวชแองกลิคันคล้ายคลึงกับคณะนักบวชคาทอลิก ประชาคมนักบวชแบ่งออกได้เป็นคณะนักบวชแบบ order ซึ่งสมาชิกจะถือคำปฏิญาณตนอย่างสง่า และคณะนักบวชแบบ congregation ที่สมาชิกถือคำปฏิญาณตนอย่างธรรมดา
ประชาคมนักบวชทั่วทั้งอังกฤษเคยถูกพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ กวาดล้างเพราะในช่วงการปฏิรูปศาสนาในอังกฤษพระองค์ประสงค์ให้แยกคริสตจักรแห่งอังกฤษออกจากปาปาซี (ดูที่การยุบอาราม) อารามหลายแห่งถูกริบที่ดินและทรัพย์สิน และเหล่าอารามิกชนถูกบังคับให้ใช้ชีวิตแบบฆราวาสถ้าไม่ยอมก็เนรเทศไปอยู่ประเทศอื่น
เมื่อถึงช่วงการฟื้นฟูคาทอลิกและขบวนการอ็อกซฟอร์ดในนิกายแองกลิคันในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 จึงมีการฟื้นฟูชีวิตแบบนักบวชขึ้นในอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1841 และ 1855 คณะนักพรตหญิงหลายคณะก็ได้ถูกก่อตั้งขึ้น เช่น Community of St. Mary ที่ Wantage และ Community of St. Margaret ที่ East Grinstead
ในสหรัฐและแคนาดา มีการตั้งคณะนักพรตหญิงตั้งแต่ปี 1845 คือภคินีภาพแห่งพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ (Sisterhood of the Holy Communion) ที่นิวยอร์ก (ปัจจุบันถูกยุบไปแล้ว)
ใน Episcopal Church in the United States ยอมรับประชาคมทางศาสนา 2 ประเภทคือ คณะนักบวชกับชุมชนคริสตชน ในบางคณะ ภคินีสามารถรับศีลบวชและประกอบพิธีมหาสนิทได้
ออร์ทอดอกซ์
ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์นั้นหากสตรีที่ประสงค์อยากเข้าอารามสามารถเข้าได้ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นก็สามารถทำได้ ทั้งนี้ทางคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ยังอนุญาตให้สตรีที่เคยมีครอบครัวสามารถเป็นนักพรตได้ด้วย แต่ต้องไม่มีการหย่าร้างตามที่กฎของคริสตจักรห้าม ยกตัวอย่างเช่น แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย โดยลำดับขั้นของนักพรตจะมีอยู่ 4 ลำดับ โดยทั้ง 4 ลำดับนี้จะเหมือนกันทั้งของนักพรตชายและหญิง
จอร์จ เลนเดอบอร์จ จูเนียร์
จอร์จ เดวิด เลนเดอบอร์จ จูเนียร์ (Jorge David Lendeborg Jr.; เกิด 21 มกราคม พ.ศ. 2539) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เกิดในสาธารณรัฐโดมินิกัน เลนเดบอร์กเกิดที่ซานโตโดมิงโก และย้ายไปไมแอมี ฟลอริดา ตอนอายุประมาณสี่ขวบ เขาเปิดตัวการแสดงละครในภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2559 เรื่อง The Land ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลเรื่อง สไปเดอร์-แมน: โฮมคัมมิ่ง (2017) และ สไปเดอร์-แมน: ฟาร์ ฟรอม โฮม (2019), ภาพยนตร์รัก-ตลกเรื่อง อีเมลลับฉบับ, ไซมอน (2018), และภาคแยกของทรานสฟอร์เมอร์ส เรื่อง บัมเบิลบี (2018) ซึ่งเขาแสดงเป็น Memo ประกบ Hailee Steinfeld เลนเดบอร์กยังปรากฏตัวในภาพยนตร์ของโรเบิร์ต โรดริเกซที่ผลิตโดยเจมส์ คาเมรอน เรื่อง อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล เขาแสดงเป็นตัวละครชื่อ จาห์ ซอน ในเรื่อง Wu-Tang: An American Saga (2019) ของฮูลู
ลิมนาเดส คาสะ
บทบาท
ขณะที่ชิริวสามารถล้มคริสซาออร์ กฤษณะ และทำลายเสาค้ำมหาสมุทรอินเดียได้แล้วนั้น ซีดราก้อน คาน่อนพูดกับไซเรน โซเรนต์ว่า พวกบรอนเซนต์สามารถทำลายเสาค้ำมหาสมุทรไปได้ถึง 3 เสาแล้ว แต่โซเรนท์บอกว่า อย่าห่วง ตราบใดที่ยังมีลิมนาเดส คาสะ อยู่ เพราะคาสะจัดว่าเป็นขุนพลมารีนเนอร์ที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดา 7 ขุนพลมารีนเนอร์
เมื่อซิกนัส เฮียวกะ วิ่งเข้าสู่เสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติก ได้พบกับอควอเรียส คามิว อาจารย์ของตนที่เสียชีวิตไปแล้วในศึก 12 ปราสาทแซงค์ทัวรี่ เฮียวกะไม่เชื่อว่าคามิวยังมีชีวิตอยู่ คามิวจึงต้องใช้ท่าไม้ตายสุงสุด ออโรร่า เอ็กคิวชั่น จัดการกับเฮียวกะ เฮียวกะจึงเชื่ออย่างสนิทใจว่า บุคคลที่อยู่ตรงหน้าเป็นคามิวจริงๆ และเมื่อเฮียวกะเผลอ คามิวก็โจมตีใส่เฮียวกะจนสลบไป
ต่อมาเพกาซัส เซย่า มาถึงก็ได้พบกับมารีน อาจารย์ของตนที่เซย่าสงสัยว่าเป็นเซกะ พี่สาวของตนที่หายสาบสูญไป มารีนถอดหน้ากากออก ปรากฏว่าเป็นเซกะจริงๆ เมื่อเซย่าโผเข้ากอด และเมื่อเผลอเซกะก็โจมตีใส่เซย่าทันที
ชุนเป็นคนสุดท้ายที่มาถึง เมื่อมาถึงก็ได้พบร่างของเฮียวกะและเซย่านอนอยู่ ลิมนาเดส คาสะ จึงได้ปรากฏตัวขึ้น และบอกว่าตนเป็นคนโจมตีใส่ทั้ง 2 เอง ด้วยการแปลงร่างเป็นคนรักของคนทั้ง 2 ชุนแค้นในพฤติกรรมของคาสะมาก จึงโจมตีใส่ด้วยธันเดอร์ เวฟ แต่คาสะได้เปลี่ยนร่างเป็นอิคคิ พี่ชายของชุนที่ชุนผูกพันมาก ชุนแม้จะรู้ว่าเป็นร่างแปลงของคาสะ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงโดนโจมตีจนสลบไปอีกคน คาสะจึงคืนร่างเดิมและหัวเราะด้วยความลำพองที่สามารถกำจัดบรอนเซนต์ลงได้ถึง 3 คนพร้อมกัน แต่ขณะนั้นจู่ ๆ ก็ได้พลังคอสโม่อย่างรุนแรงขึ้นมาโจมตีคาสะโดยไม่รู้ตัว เจ้าของคอสโม่นั้นคือ ฟีนิกซ์ อิคคิ แม้คาสะจะพยายามสู้กับอิคคิด้วยท่าไม้ตาย ซาลาแมนเดอร์ ช็อก แต่ก็ไม่อาจทำอะไรอิคคิได้ จนต้องกลายร่างเป็นชุน แต่อิคคิก็ไม่หลงกลและต่อยทะลวงหัวใจของคาสะในร่างชุนโดยไม่ลังเล ก่อนตายคาสะล้วงลึกเข้าไปในความทรงจำของอิคคิ และได้เจอเอสเมรัลด้า อดีตคนรักของอิคคิที่เกาะเดธ ควีน แต่พอได้ทราบว่าคนไร้หัวใจอย่างอิคคิก็ยังมีจุดอ่อนในจิตใจคาสะก็สิ้นลม อิคคิทำลายเสาค้ำมหาสมุทรแอนตาร์กติกลงได้ในที่สุด
สเกล
คาสะสวมชุดสเกลรูปลิมนาเดส ซึ่งเป็นพรายน้ำในเทพนิยายกรีกชนิดหนึ่ง ที่สามารถแปลงร่างเป็นคนรักของผู้ที่ถูกล่อลวง และเมื่อเหยื่อถูกล่อลงน้ำมันก็จะกระชากลงไปฆ่าในน้ำทันที แต่รูปร่างของสเกลในเรื่อง กลับมีรูปร่างคล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์
อ้างอิง
List of Saint Seiya characters Kaasa de Lymnades
โทมิกะฮีโร่ เรสคิวไฟเออร์
โทมิกะฮีโร่ เรสคิวไฟเออร์ เป็นภาพยนตร์โทคุซัทสึซึ่งเป็นของบริษัท TAKARA TOMY ในซีรีส์โทมิกะ อันดับที่ 2 ต่อจาก TOMICA ฮีโร่ เรสคิวฟอร์ซ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2009 ถึงวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2010 เวลา 08.00 น. ทาง ทีวีไอจิ และทางสถานีโทรทัศน์ ทีวี โตเกียว มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน ในประเทศไทย มีลิขสิทธิ์การจัดจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD เป็นของ บริษัท ทีไอจีเอ จำกัด
เนื้อเรื่อง
โอซาคาเบะ เรย์จิ หนึ่งในคณะกรรมผู้บริหารระดับสูงของUFDA (United Fire-Defense Agency) จึงได้จัดตั้งทีมกู้ภัยพิเศษขึ้นมา นาม เรสคิวไฟเออร์ เพื่อต่อกรกับจาคาเอน โดยมีไทงะ ริคุ เป็นกัปตันทีม และมีสมาชิกทั้งหมด 3 คน ประกอบด้วย โฮมุระ ทัตซึยะ (ไฟเออร์-1), เมกุมิ ยูมะ (ไฟเออร์-2) และ ยูคิ รัทสึกะ (ไฟเออร์-3) ทำหน้าที่ช่วยเหลือมวลมนุษย์ให้รอดพ้นจากความชั่วที่แฝงมาในรูปแบบอัคคีภัย
เมื่อจาคาเอนได้เพิ่มพลังการทำลายด้วยอัคคีภัยมากขึ้นกว่าเดิมทั้งการเพิ่มพลังให้คาเอนมาจิน และการรวมร่างของคาเอนมาจินทั้ง 2 ตัว รวมไปถึงความสามารถในการจู่โจมบนอากาศ ทำให้เรสคิวไฟเออร์ ไม่สามารถโจมตีได้อย่างง่ายดายเหมือนก่อน เนื่องจากพวกเขาไม่มีเครื่องมือที่ต่อสู้บนอากาศ ทำให้เรสคิวไฟเออร์ สาขาญี่ปุ่นได้เรียกตัวสมาชิกจากสาขาอเมริกามาร่วมทีมเพื่อเสริมความแข็งแกร่งขึ้นในนามสกายทีม ประกอบไปด้วย อาโออิ สึบาสะ (ไฟเออร์-4) และ วาตาริ จุน (ไฟเออร์-5) โดยสกายทีม มีหน้าที่ช่วยเหลือผู้ประสพภัทางอากาศและร่วมมือกับเรสคิวไฟเออร์ในการกำจัดจาคาเอน แม้พวกเขาจะมีเรื่องที่ไม่ลงรอยกันของทั้ง 2 ทีมแต่ด้วยจิตวิญญาณที่ช่วยเหลือผู้ประสพภัยแล้วนั้น ทำให้ปัญหาส่วนตัวและปัญหานิสัยของพวกเขาคลี่คลายและแปรเปลี่ยนเป็นพลังในการช่วยเหลือมวลมนุษย์ต่อไป
วิโอลา เดวิส (นักการเมือง)
วิโอลา เดวิส เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักการเมืองจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจอร์เจีย เขตที่ 87 ตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2019 จนถึงปัจจุบัน โดยสังกัดพรรคเดโมแครต นอกจากนี้ในอดีตเคยทำงานในกองทัพสหรัฐ
พ.ศ. 747
พุทธศักราช 747 ใกล้เคียงกับ
ตำบลพุดซา
ตำบลพุดซา เป็นตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยูในเขต เทศบาลตำบลพุดซา
ที่ตั้ง
ตั้ง อยู่เลขที่ 134 หมู่ 5 ตำบลพุดซา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา และอยู่ห่างที่ว่าการอำเภอเมืองนครราชสีมา ประมาณ 16 กิโลเมตร
การปกครอง
ตำบลพุดซา แบ่งออกเป็น 18 หมูบ้าน คือ
โฉมฉาย อรุณฉาน
โฉมฉาย อรุณฉาน นักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์หรือวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ ผู้มีน้ำเสียงหวานเป็นเอกลักษณ์
ประวัติ
โฉมฉาย อรุณฉาน มีชื่อจริงว่า นิตยา อรุณวงศ์ เป็นนักร้องลูกกรุงประจำวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์หรือวงดนตรีสุนทราภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 3 ของคุณนิรันดร์ อรุณวงศ์ และ คุณเรณู ปทีปเสน จบการศึกษาที่โรงเรียนสารสาส์นพิทยา จากนั้นได้เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2542 และศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชามานุษยดุริยางค์) โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2547 จบสาขา ดุริยางคศิลป์ ระดับ ปริญญาเอก (ปร.ด.) โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2556 โดยมีผลงานวิจัย เรื่องการบริหารจัดการวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์, และศึกษาชีวประวัติและวิธีการขับร้องของ รวงทอง ทองลั่นธม โฉมฉาย อรุณฉาน มีบุตรที่เกิดจากครูเอื้อ สุนทรสนานหนึ่งคน คือ สุรินทร สุนทรสนาน
เข้าสู่วงการ
เริ่มชีวิตการเป็นนักร้องเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2512 โดย คุณคณิต ประทีปะเสน ซึ่งเป็นคุณตา เป็นผู้นำมาฝากกับครูเอื้อ สุนทรสนาน และวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 ก็ได้รับเลือกให้แสดงเป็นนางฟ้า ในการแสดงจินตลีลาชุด "คนธรรพ์ พิณทิพย์" ที่ไทยทีวีช่อง 4 ภาคดึก เนื่องในวันฉลองครบรอบ 30 ปี ของ วงดนตรีสุนทราภรณ์ โดยใช้ชื่อโฉมสุรางค์ อรุณวงศ์
ส่วนงานทางด้านบันเทิงนั้น เป็นผู้ดำเนินรายการหลัก ในรายการเสียงสวรรค์เมื่อวันวาน ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย และรายการวันอาทิตย์คิดถึงกัน ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย อีกด้วย
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง
และบทเพลงในแนวลูกกรุงอีกมากมาย
นาคารชุนะ
นาคารชุนะ (नागार्जुन; Nāgārjuna; నాగార్జునా; ; มีชีวิตในช่วงประมาณ พ.ศ. 700 - 800) เป็นนักพุทธปรัชญาชาวอินเดียที่มีอิทธิพลสูงสุดรองจากพระโคตมพุทธเจ้า ท่านก่อตั้งสำนักมัธยมกะ ซึ่งเป็นนิกายในศาสนาพุทธฝ่ายมหายาน เป็นที่ศรัทธาและกล่าวถึงในหมู่นักศึกษาพุทธศาสนาชาวยุโรปมาโดยตลอด ที่มีผลงานโดดเด่นในด้านภววิทยาและตรรกศาสตร์ ผลงานสำคัญของท่านคือคัมภีร์มูลมัธยมกการิกา อันเป็นพื้นฐานสำคัญของแนวคิดศูนยวาท ประกอบด้วยการิกา 400 การิกา ใน 27 ปริเฉท หนังสือเล่มนี้ได้รับการยกย่องตลอดมา ศาสนิกชนมหายานทุกนิกายยกย่องท่านในฐานะคุรุผู้ยิ่งใหญ่เสมอ อย่างไรก็ตาม ประวัติของท่านกลับไม่ชัดเจนเท่าที่ควร
ประวัติ
ตามประวัติที่แปลเป็นภาษาจีนโดยพระกุมารชีวะเมื่อประมาณ ค.ศ. 405 ได้กล่าวว่า พระนาคารชุนะเป็นชาวอินเดียใต้ เกิดในสกุลพราหมณ์ แต่ข้อมูลที่บันทึกโดยพระถังซำจั๋งระบุว่า  ท่านเกิดในแคว้นโกศลภาคใต้,  ท่านเป็นพระสหายที่มีอายุไล่เลี่ยกับพระเจ้ายัชญศรีเคาตมีบุตร (ค.ศ. 166-196) ประวัติในตอนต้นไม่แน่ชัด  หลักฐานของทิเบตกล่าวว่าท่านออกบวชตั้งแต่วัยเด็กเนื่องจากมีผู้ทำนายว่าจะอายุสั้น  บ้างก็ว่าในวัยเด็กมารดาของท่านได้รับคำทำนายว่าท่านนาคารชุนะจะไม่อาจมีบุตร  ทางแก้คือต้องจัดพิธีเลี้ยงพราหมณ์ 100 คน  ครอบครัวของท่านจึงต้องจัดพิธีดังกล่าว  แต่หลังจากนั้นพราหมณ์ก็ยังทำนายว่าต้องจัดพิธีเช่นนี้อีกเนื่องจากยังไม่สิ้นเคราะห์  กระทั่งหลังจากที่มารดาทำพิธีเลี้ยงพราหมณ์เป็นครั้งที่สาม  มารดาจึงตัดสินใจให้ท่านออกบวชขณะอายุยังไม่ครบ 7 ปี  และให้ท่านออกจาริกแสวงบุญเพื่อแสวงหาผู้ที่สามารถช่วยชีวิตท่านให้รอดพ้นจากความตาย  ท่านจาริกมาจนถึงนาลันทา  ท่านได้พบกับท่านราหุลภัทระและได้รับการศึกษาที่นั่น
แต่อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าท่านออกบวชในวัยหนุ่ม เหตุเนื่องจากท่านกับสหายใช้เวทมนตร์ลักลอบเข้าไปในพระราชวังและถูกจับได้  สหายท่านถูกจับประหารชีวิต  เนื่องจากตัวท่านอธิษฐานว่าหากรอดพ้นจากการจับกุมในครั้งนี้จะออกบวชในพระพุทธศาสนา  หลังจากอุปสมบทแล้วได้ศึกษาพระไตรปิฎกเจนจบภายใน 90 วัน  มีความรอบรู้ในไตรเพทและศิลปศาสตร์นานาชนิด  ประวัติท่านปรากฏเป็นตำนานเชิงอภินิหารในพุทธศาสนานิกายต่าง ๆ จนยากจะหาข้อสรุป  ตำนานเล่าว่าท่านได้ลงไปยังเมืองบาดาลเพื่ออัญเชิญคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาขึ้นมาจากนาคมนเทียร  และเป็นผู้เปิดกรุพระธรรมเร้นลับของมนตรยานซึ่งพระวัชรสัตว์บรรจุใส่สถูปเหล็กไว้  ได้มีการอ้างว่าท่านพำนักอยู่ในสถานที่หลายแห่งของอินเดีย  เช่น ศรีบรรพตในอินเดียภาคใต้  ในคัมภีร์ทิเบตกล่าวว่าท่านใช้เวลาช่วงหนึ่งอยู่ที่นาลันทาด้วย
สำหรับนามว่า "นาคารชุนะ"  นั้น  มีที่มาจากคำว่า  นาคะ กับ อรชุนะ  โดยที่อรชุนเป็นชื่อของต้นไม้ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นที่กำเนิดของท่าน  บ้างก็อธิบายต่างไปว่า  นาคะหมายถึงปัญญาญาณ  แสดงถึงสมรรถภาพทางสติปัญญาของผู้ที่สามารถเอาชนะกิเลสาสวะลงได้  ดังนั้นชื่อของพระนาคารชุนะจึงอาจเป็นชื่อจริงหรือนามฉายาที่มีบุคคลยกย่องขึ้นในภายหลังก็ได้  และมีข้อสันนิษฐานมากมายเกิดขึ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้  อย่างไรก็ตาม  มีความเป็นไปได้ว่า  นักปราชญ์ที่มีนามว่านาคารชุนะนั้น  อาจมีอยู่หลายคน  ทำให้บุคคลในชั้นหลังเกิดความสับสนและเข้าใจผิดว่าเป็นบุคคลคนเดียวกัน  ทำให้มีตำนานเรื่องราวปรากฏต่างกันออกไป  อย่างไรก็ตาม  ในทางปรัชญาย่อมถือเอาคุรุนาคารชุนะผู้รจนาคัมภีร์มาธยมิกศาสตร์เป็นสำคัญ
งานเขียนของนาคารชุนะนั้น ถือเป็นพื้นฐานการกำเนิดสำนักมัธยมกะ ซึ่งมีการถ่ายทอดไปยังจีน โดยเรียกว่า สำนักสามคัมภีร์ (ซานลุ่น: 三論) ท่านได้รับการยกย่องนับถือในฐานะผู้สถาปนาแนวคิดปรัชญาปารมิตา และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมหาวิทยาลัยนาลันทา คัมภีร์สำคัญของท่านนาคารชุนะที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันได้แก่ มูลมัธยมกการิกา (มาธยมิกศาสตร์), ศูนยตาสัปตติ, ยุกติษัษฏิกา, วิครหวยาวรตนี, สุหฤลเลขะ, รัตนาวลี, ไวทัลยปรกรณะ  ซึ่งล้วนเป็นการอรรถาธิบายพุทธพจน์ด้วยตรรกวิทยาอันเฉียบคม  และหลักปรัชญาศูนยตวาท  นอกจากนี้ยังมีงานเขียนอีกจำนวนมากที่อ้างว่าเป็นผลงานของท่านเพื่อให้งานนั้น ๆ มีความน่าเชื่อถือ  ผลงานหลายเล่มยังคงเป็นที่ถกเถียงกันว่าเป็นผลงานที่แท้จริงของท่านหรือไม่.
แนวคิดทางปรัชญา
พระนาคารชุนะอธิบายหลักพุทธพจน์บนพื้นฐานของปรัชญาศูนยตวาท ซึ่งกล่าวไว้อย่างชัดเจนในงานเขียนของท่านคือ "มาธยมิกศาสตร์" คำว่ามาธยมิกะหมายถึงทางสายกลาง  เพราะฉะนั้นแนวคิดของมาธยมิกะก็คือปรัชญาสายกลางระหว่างสัสสตทิฏฐิ (ความเห็นว่ามีอยู่อย่างเที่ยงแท้) และอุจเฉททิฏฐิ (ความเห็นว่าขาดสูญ) ตามที่พุทธปรัชญาอธิบายว่าสรรพสิ่งล้วนอิงอาศัยกันเกิดขึ้น  ไม่มีสิ่งใดมีสวภาวะที่ดำรงอยู่ได้ด้วยตัวของมันเอง  จึงเรียกว่าสูญยตา  ทว่าก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นความว่างเปล่าหรือขาดสูญแบบอุจเฉททิฏฐิ  หากหมายถึง  ไม่มีสาระในตัวเอง  แต่เป็นเพราะเหตุปัจจัยอิงอาศัยกันเกิดขึ้นแบบปัจจยาการ  สรรพสิ่งในโลกจึงล้วนเป็นความสัมพันธ์  เช่นความสั้นและความยาวเกิดขึ้นเพราะมีการเปรียบเทียบกับอีกสิ่งหนึ่งเสมอ  เพราะฉะนั้นสาระอันแท้จริงของความสั้นและความยาวจึงไม่มี  จึงเป็นศูนยตา  และทุกสิ่งโดยสภาพปรมัตถ์แล้วล้วนเป็นศูนยตา  ปราศจากแก่นสารให้ยึดมั่นถือมั่นได้  แนวคิดของมาธยมิกะเป็นพัฒนาการทางตรรกวิทยาอันสุขุมลุ่มลึกของมหายาน  เพื่อใช้เหตุผลทางตรรกะคัดค้านความเชื่อในความมีอยู่ของอัตตา  รวมทั้งปรมาตมัน  ซึ่งพราหมณ์และลัทธินอกพระพุทธศาสนาอื่น ๆ เชื่อถือว่า  เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่โดยตัวเอง  ไม่อิงอาศัยสิ่งใด  และเป็นแก่นสารของสรรพสิ่ง  แต่หลักปรัชญาของพระพุทธศาสนาย่อมสอนให้เข้าถึงความดับรอบโดยแท้จริง  แม้ทั้งตัวผู้รู้และสิ่งที่รู้ย่อมดับทั้งสิ้น  กล่าวคือโดยปรมัตถ์แล้วทั้งพระนิพพานและผู้บรรลุนิพพานย่อมเป็นศูนย์นั่นเอง  เพราะเมื่อธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา  เกิดจากเหตุปัจจัยจึงปราศจากตัวตน  เมื่อปราศจากแก่นสารตัวตน  แล้วอะไรเล่าที่เป็นผู้ดับกิเลสและบรรลุพระนิพพาน  เราจะเห็นได้ว่าว่างเปล่าทั้งสิ้น  ไม่มีสัตว์บุคคลมาตั้งแต่แรก  เป็นสักแต่ชื่อเรียกว่าสัตว์บุคคลตัวตนเราเขาเท่านั้น  สังสารวัฏล้วนเป็นมายา  โดยแท้แล้วหาได้มีสภาวะใดเกิดขึ้นหรือดับไป  เพราะฉะนั้นจึงกล่าวว่าตัวตนผู้บรรลุนิพพานไม่มีเสียแล้ว  พระนิพพานอันผู้นั้นจะบรรลุจึงพลอยไม่มีไปด้วย
ตัวอย่างในเรื่องนี้ปรัชญามาธยมิกได้ใช้อุปมาว่า เปรียบเหมือนมายาบุรุษคนหนึ่งประหารมายาบุรุษอีกคนหนึ่ง  การประหารของมายาบุรุษทั้งสองย่อมเป็นมายาไปด้วยฉันใด  ทั้งผู้บรรลุนิพพานและสภาวะแห่งนิพพานย่อมเป็นศูนย์ไปด้วยฉันนั้น  หรือเปรียบกิ่งฟ้าซึ่งไม่มีอยู่จริง  สิ่งที่แขวนอยู่บนกิ่งฟ้าก็ย่อมจะมีไม่ได้  แล้วเช่นนี้จะมีอะไรอีกสำหรับปัญหาการบรรลุและไม่บรรลุ  กล่าวให้ชัดขึ้นอีกคือ  เมื่อตัวตน  อัตตา  อาตมัน  เป็นสิ่งว่างเปล่าไม่มีแก่นสารอยู่จริง  เป็นสักแต่คำพูด  เป็นสมมติโวหารเท่านั้นแล้ว  การประหารกิเลสของสิ่งที่ไม่มีจริงนั้นจะเป็นจริงได้อย่างไร  อนึ่ง  อุปมาว่ามายาบุรุษผู้ถูกประหารอันเปรียบด้วยกิเลสทั้งหลาย  ก็ไม่มีอยู่จริงเช่นนี้แล้ว  ถ้าเกิดความเข้าใจผิดว่า  มีสิ่งอันตนประหาร  หรือมีสิ่งอันตนได้บรรลุถึง (มรรค ผล นิพพาน) แล้วไซร้  จะหลีกเลี่ยงส่วนสุดทั้งสองข้าง (เที่ยงแท้-ขาดสูญ) ได้อย่างไร  มาธยมิกะแสดงหลักว่าทั้งสังขตธรรมและอสังขตธรรมมีสภาพเท่ากันคือเป็นสูญยตา  เพราะการมีอยู่แห่งสังขตะจึงมีอสังขตะ  หากสังขตธรรมเป็นมายาหามีอยู่จริงไม่โดยปรมัตถ์แล้ว  อสังขตธรรมอันเป็นคู่ตรงข้ามก็ย่อมไม่มีไปด้วย  อุปมาดั่งดอกฟ้ากับเขากระต่าย  หรือนางหินมีครรภ์ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีในโลก  เช่นนั้นแล้วบุตรอันเกิดจากนางหินมีครรภ์จะมีอย่างไรได้  แม้แต่ความสูญเองก็เป็นมายาด้วยเช่นกัน  แต่กระนั้น  ปรัชญาศูนยวาทก็ยังยืนยันในเรื่องนิพพานและบุญบาปว่าเป็นสิ่งมีอยู่  เพียงแต่คัดค้านสิ่งที่ดำรงอยู่ด้วยตัวของมันเองเท่านั้น  เพราะสรรพสิ่งเป็นศูนยตานั่นเอง  คนทำกรรมดีย่อมได้ดี  ทำกรรมชั่วย่อมได้ชั่ว  ปุถุชนจึงบรรลุเป็นพระอริยะได้  หาไม่หากสรรพสิ่งเที่ยงแท้อยู่โดยตัวของมันเองแล้วย่อมไม่แปรผัน  เมื่อนั้นมรรคผลนิพพานก็จะมีไม่ได้ด้วย
เรื้อน
โรคเรื้อน (Leprosy) หรือ โรคแฮนเซน (Hansen's disease, ย่อ: HD) เป็นโรคเรื้อรังอันเกิดจากแบคทีเรีย Mycobacterium leprae และ Mycobacterium lepromatosis ตั้งตามชื่อแพทย์เจอร์ราด แฮนเซน (Gerhard Hansen) ชาวนอร์เวย์ โรคเรื้อนหลัก ๆ เป็นโรคผิวหนังเส้นประสาทส่วนปลายและเยื่อเมือกระบบทางเดินหายใจส่วนบน รอยโรคที่ผิวหนังเป็นสัญญาณภายนอกหลักอย่างหนึ่ง หากไม่ได้รับการรักษา โรคเรื้อนอาจลุกลาม และสร้างความเสียหายถาวรต่อผิวหนัง เส้นประสาท แขนขาและตาได้ คติชาวบ้านมักเชื่อว่าโรคเรื้อนทำให้ส่วนของร่างกายหลุดออกมา แต่คตินี้ไม่เป็นความจริง แม้ส่วนนั้นอาจชาหรือเป็นโรคจากการติดเชื้อทุติยภูมิ ซึ่งเกิดขึ้นหลังภูมิคุ้มกันของร่างกายต่อสู้กับการติดเชื้อปฐมภูมิ การติดเชื้อทุติยภูมิสามารถส่งผลให้สูญเสียเนื้อเยื่อตามลำดับ ทำให้นิ้วมือและนิ้วเท้าสั้นลงและผิดรูปร่าง เพราะกระดูกอ่อนถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกาย
แม้วิธีการส่งผ่านโรคเรื้อนจะยังไม่ทราบแน่ชัด ผู้ทำการศึกษาส่วนใหญ่คิดว่า M. leprae ติดต่อจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่งโดยฝอยละออง การศึกษาได้แสดงว่า โรคเรื้อนสามารถส่งผ่านไปยังมนุษย์ได้โดยอาร์มาดิลโล ปัจจุบันนี้ โรคเรื้อนทราบกันว่า ไม่ส่งผ่านทางเพศสัมพันธ์และการติดเชื้ออย่างรุนแรงหลังได้รับการรักษาแล้ว มนุษย์กว่า 95% มีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติ และผู้ป่วยจะไม่แพร่เชื้อหลังรักษาแล้วเพียง 2 สัปดาห์
ระยะฟักตัวน้อยสุดมีรายงานว่าสั้นเพียงไม่กี่สัปดาห์ ตามการเกิดโรคเรื้อนขึ้นอย่างน้อยครั้งมากในทารก ระยะฟักตัวมากสุดมีรายงานว่านานถึง 30 ปีหรือมากกว่า ดังที่สังเกตหมู่ทหารผ่านศึกที่เคยไปอยู่ในพื้นที่การระบาดช่วงสั้น ๆ แต่ปัจจุบันได้อยู่ในพื้นที่ไม่มีการระบาด เป็นที่ตกลงกันทั่วไปว่าระยะฟักตัวเฉลี่ยอยู่ระหว่างสามถึงห้าปี
โรคเรื้อนเป็นโรคที่มนุษย์เป็นมานานกว่า 4,000 ปีแล้ว และเป็นที่รู้จักกันดีในอารยธรรมจีน อียิปต์และอินเดียโบราณ ค.ศ. 1995 องค์การอนามัยโลกประเมินว่า ประชากรโลกระหว่าง 2 และ 3 ล้านคน พิการถาวรเพราะโรคเรื้อนในขณะนั้น ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ประชากรโลก 15 ล้านคนได้รับการรักษาโรคเรื้อน แม้การบังคับกักกันหรือการแยกผู้ป่วยออกนั้น เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นอีกแล้ว ในสถานที่ซึ่งมีการบำบัดรักษา แต่หลายพื้นที่ของโลกก็ยังมีนิคมโรคเรื้อนอยู่ เคยเชื่อกันว่า โรคเรื้อนติดต่อทางสัมผัสและรักษาได้ด้วยปรอท ซึ่งทั้งหมดเป็นลักษณะของซิฟิลิส ซึ่งอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1530 ปัจจุบัน เชื่อกันว่าผู้ป่วยโรคเรื้อนสมัยโบราณหลายคนอาจเป็นโรคซิฟิลิส