cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก
หน้าที่
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก เป็นหน่วยงานหนึ่งในองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ทำหน้าที่ในการให้การสงเคราะห์ด้านการรักษาพยาบาล และฟื้นฟูสภาพร่างกาย จิตใจแก่ทหารผ่านศึก และเป็นโรงพยาบาลที่ก่อตั้งโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นอกจากให้บริการแก่ทหารผ่านศึกแล้วยังให้บริการแก่ประชาชนในด้านการรักษาพยาบาลอีกด้วย โดยมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญคือ
สถานที่ตั้ง
โรงพยาบาลทหารผ่านศึก ตั้งอยู่เลขที่ 123 ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร เป็นโรงพยาบาลที่มีขีดความสามารถรักษาโรคทั่วไป (General Hospital) แต่ได้เน้นหนักทางด้านการฟื้นฟูบำบัด และการฟื้นฟูสมรรถภาพแก่ทหารผ่านศึกเป็นหลัก
แก๊ส
แก๊ส หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ก๊าซ (Gas) เป็นหนึ่งในสถานะพื้นฐานทั้งสี่ของสสาร (ที่เหลือ คือ ของแข็ง ของเหลวและพลาสมา) แก๊สบริสุทธิ์ประกอบไปด้วยอะตอมเดี่ยว เช่น แก๊สมีตระกูล ส่วนแก๊สที่เป็นธาตุเคมี จะอยู่ในรูปหลายอะตอม แต่เป็นชนิดเดียวกัน เช่น ออกซิเจน หรือเป็นโมเลกุลสารประกอบที่อยู่ในรูปหลายอะตอมและต่างชนิดกัน เช่น คาร์บอนไดออกไซด์ แก๊สผสม เป็นแก๊สที่เกิดจากแก๊สบริสุทธิ์หลายชนิดรวมกัน เช่น อากาศ สิ่งที่แตกต่างระหว่างแก๊สที่ในอุณหภูมิห้องเป็นของเหลวกับแก๊สที่ในอุณหภูมิห้องเป็นของแข็ง คือโมเลกุลของแก๊ส และการแยกนี้ทำให้มีแก๊สไม่มีสี ซึ่งทำให้เรามองไม่เห็น การทำงานร่วมกันของอนุภาคของแก๊สมีขึ้นในสนามแม่แหล็กและแรงโน้มถ่วง แก๊สประเภทหนึ่งที่รู้จักกันดีคือ ไอน้ำ แก๊สมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอนุภาคน้อยมากจะอยู่ห่างกันและแพร่กระจายอยู่ทั่วทั้งภาชนะที่บรรจุ ทำให้มีรูปร่างเปลี่ยนแปลงตามขนาดและรูปร่างของภาชนะ
สมบัติของแก๊ส
1.แก๊สมีรูปร่างเป็นปริมาตรไม่แน่นอน เปลี่ยนแปลงไปตามภาชนะที่บรรจุ บรรจุในภาชนะใดก็จะมีรูปร่างเป็นปริมาตรตามภาชนะนั้น เช่น ถ้าบรรจุในภาชนะทรงกลมขนาด 1 ลิตร แก๊สจะมีรูปร่างเป็นทรงกลมมีปริมาตร 1 ลิตร เพราะแก๊สมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอนุภาคน้อยมากจึงทำให้อนุภาคของแก๊สสามารถเคลื่อนที่หรือแพร่กระจายเต็มภาชนะที่บรรจุ
2.ถ้าให้แก๊สอยู่ให้ภาชนะที่ได้ ปริมาตรของแก๊สจะขึ้นอยู่กับอุณหภูมิ ความดันและจำนวนโมลดังนั้นเมื่อบอกปริมาตรของแก๊สจะต้องบอกอุณหภูมิ ความดันและจำนวนโมล
3.สารที่อยู่ในสถานะแก๊สมีความหนาแน่นน้อยกว่าเมื่ออยู่ในสถานะของแข็งและของเหลวมาก
4.แก๊สสามารถแพร่ได้ และแพร่ได้เร็ว เพราะแก๊สมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลน้อยกว่าของเหลวและของแข็ง
5.แก๊สต่างๆ ตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไปเมื่อนำมาใส่ในภาชนะเดียวกันแก๊สแต่ละชนิดจะแพร่ผสมกันอย่างสมบูรณ์ทุกส่วนนั้นคือส่วนผสมของแก๊สเป็นสารเดียวหรือเป็นสารละลาย
6.แก๊สส่วนใหญ่ไม่มีสีและโปร่งใสเช่นแก๊สออกซิเจน แก๊สไฮโดรเจน เป็นต้น
สมบัติทางกายภาพ
เนื่องจากแก๊สส่วนใหญ่ไม่สามารถที่จะตรวจสอบสมบัติได้โดยตรง พวกมันจะถูกอธิบายสมบัติโดยใช้สมบัติทางกายภาพสี่ประการ หรือสมบัติมาโครสโกปิก อันได้แก่ ความดัน ปริมาตร จำนวนอนุภาค (นักเคมีแบ่งกลุ่มเป็นโมล) และอุณหภูมิ สมบัติทั้งสี่นี้มักจะถูกสังเกตโดยนักวิทยาศาสตร์ เช่น โรเบิร์ต บอยล์ ฌัก ชาร์ลส์ จอห์น ดอลตัน โฌแซ็ฟ แก-ลูว์ซัก และอาเมเดโอ อาโวกาโดร สำหรับแก๊สแต่ละชนิดในสภาพที่ต่างกัน รายละเอียดของพวกมันได้นำไปสู่ความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ท่ามกลางสมบัติเหล่านี้ ซึ่งแสดงได้โดยกฎแก๊สอุดมคติ
เมื่อเทียบกับสถานะอื่นๆของสสารแล้ว แก๊สมีความหนาแน่นและความหนืดต่ำ ความดันและอุณหภูมิมีผลต่ออนุภาคภายในแก๊สที่มีปริมาตรแน่นอน
ประเภทของแก๊ส
ประเภทของแก๊ส แบ่งออกได้ 2 ประเภท
กฎของบอยล์
ตั้งชื่อตามโรเบิรต์ บอยล์ ได้ให้ใจความว่า ที่อุณหภูมิคงตัว ความดันของแก๊สจะแปรผกผันกับปริมาตรของแก๊สนั้นๆ ดังสมการ P'V = k''
หรือเขียนได้อีกแบบดังนี้
P1V1 = P2V2
โดยที่
P เป็นความดันของแก๊ส , V เป็นปริมาตรของแก๊ส
กฏของชารล์
ตั้งชื่อตาม เซซา- ชาร์ล ได้ให้ใจความว่า ถ้าความดันคงตัว ปริมาตรจะแปรแปรผันตรงกับอุณหภูมิอุณหพลวัตของแก๊สนั้น ๆ หรือผลหารของปริมาตรกับอุณหภูมิอุณหพลวัตมีค่าคงตัวเสมอ ดังสมการ
หรือเขียนได้อีกแบบหนึ่งดังนี้ โดยที่
กฎของเก-ลูซัก
ตั้งชื่อตาม โจเซฟ หลุยส์ เก-ลูซัก มีใจความสำคัญคล้ายกฎของชาร์ล คือ ถ้าปริมาตรคงตัว ความดันของแก๊สจะแปรผันตรงกับอุณหภูมิอุณหพลวัตของแก๊สนั้นๆ หรือเขียนได้อีกแบบหนึ่งดังนี้ โดยที่
กฎรวมแก๊ส
จากกฎทั้งสามกฎข้างต้น นำมารวมได้เป็นกฎรวมแก๊ส ดังสมการ \frac {P_1V_1} {T_1} = \frac {P_2V_2} {T_2} ซึ่งจากกฎรวมแก๊ส เราสามารถเปลี่ยนให้เป็นกฎของแก๊สอุดมคติ หรือกฎแก๊สสมบูรณ์ โดยอาศัยกฎของอาโวกาโดร ได้ดังสมการ \qquad\qquad P V = n R T โดยที่ นอกเหนือจากกฎที่ได้อธิบายไปแล้ว ก็ยังมีกฎการแพร่ของแกรห์ม (หรือบางทีเขียนเป็น เกรแฮม) ทฤษฎีจลน์ของแก๊ส และกฎความดันย่อยของดาลตัน ซึ่งสามารถนำมาใช้อธิบายพฤติกรรมของแก๊สอุดมคติได้เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ดี แก๊สอุดมคติอยู่ในสภาวะที่สมมติขึ้นมา กฎเหล่านี้จึงไม่สามารถอธิบายพฤติกรรมที่แท้จริงของแก๊สปกติได้
ทฤษฎีจลน์ของแก๊สใช้อธิบายสมบัติของแก๊ส
ก๊าซที่มีสมบัติครบถ้วนตามทฤษฎีจลน์เรียกว่า ก๊าซสมบูรณ์ ซึ่งไม่มีจริง ก๊าซจริงอาจมี สมบัติใกล้เคียงกับก๊าซสมบูรณ์ได้ ถ้าอยู่ในระบบที่อุณหภูมิสูงและความดันต่ำ ก๊าซ ส่วนใหญ่โดยเฉพาะก๊าซเฉื่อยที่อุณหภูมิห้อง ความดัน 1 บรรยากาศ มีสมบัติใกล้เคียง กับก๊าซสมบูรณ์
ทฤษฎีจลน์อธิบายปริมาตรของแก๊ส
สาเหตุที่ก๊าซมีปริมาตรไม่แน่นอนซึ่งขึ้นอยู่กับปริมาตรของภาชนะ เนื่องจากโมเลกุลของก๊าซมีขนาดเล็ก อยู่ห่างกัน และมีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลน้อยมากจนถือว่าไม่มีเลย ดังนั้นเมื่อบรรจุก๊าซไว้ในภาชนะใดก็ตามโมเลกุลของก๊าซจะเคลื่อนที่ไปทั่วทั้งภาชนะได้อย่างอิสระ ก๊าซจึงมีปริมาตรไม่แน่นอนขึ้นอยู่กับปริมาตรของภาชนะ
ทฤษฎีจลน์อธิบายความดันของแก๊ส
เนื่องจากโมเลกุลของก๊าซเคลื่อนที่ตลอดเวลา ชนกันเองบ้าง ชนกับผนังภาชนะบ้าง การที่โมเลกุลของก๊าซเคลื่อนที่ชนผนังภาชนะตลอดเวลาทำให้เกิดแรงดัน ผลรวมของแรงดันทั้งหมดที่มีต่อหน่วยพื้นที่ก็คือความดัน
การแพร่ของแก๊ส
หมายถึงกระบวนการที่ก๊าซเคลื่อนที่จากบริเวณหนึ่งผ่านรูที่เล็กมาก ๆ ออกสู่บริเวณอื่นโดยโมเลกุลไม่ชนกันเอง เป็นการเคลื่อนที่ของโมเลกุลก๊าซตั้งแต่ 2 ชนิดขึ้นไป เข้าไปในบริเวณหนึ่ง ๆ ที่มีความเข้มข้นต่างกันโดยที่โมเลกุลก๊าซแต่ละชนิดสามารถสอดแทรกผสมกลืนกัน หรืออาจชนกันระหว่างโมเลกุลของก๊าซที่เคลื่อนที่ผ่านนั้นได้
เนื่องจากน้ำหนักโมเลกุลของแก๊สผันตรงกับความหนาแน่นจะได้
วงศ์ปลาหมูกระโดงสูง
วงศ์ปลาหมูกระโดงสูง (Sucker, Chinese sucker, American sucker) เป็นวงศ์ของปลาน้ำจืดกระดูกแข็ง ในอันดับปลาตะเพียน (Cypriformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Catostomidae (มาจากภาษากรีก คำว่า "kata" หมายถึง "ล่าง" และ "stoma" หมายถึง "ปาก") มีลักษณะโดยรวมคล้ายกับปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) หรือ วงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (Gyrinocheilidae) ที่อยู่ในอันดับเดียวกัน มีลักษณะร่วม คือ มี ปากอยู่ด้านล่างของส่วนหัว ริมฝีปากหนา มีความแตกต่างไปจากปลาวงศ์อื่นในอันดับเดียวกัน คือ มีแถวฟันในคอหอยเพียงแถวเดียวเท่านั้น
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 60-90 เซนติเมตร แต่ส่วนใหญ่จะมีความยาวน้อยกว่านั้น เป็นปลาที่หากินตามพื้นท้องน้ำ โดยหากินอาหารจำพวก ตะไคร่น้ำหรือสัตว์น้ำขนาดเล็ก เช่น หนอนแดง, ไส้เดือนน้ำ, กุ้ง หรือ แมลงน้ำต่าง ๆ เป็นต้น พบกระจายพันธุ์ส่วนมากในทวีปอเมริกาเหนือ และพบบางส่วนในประเทศจีน แบ่งออกได้เป็น 13 สกุล 68 ชนิด มีหลายชนิด หลายสกุลที่สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว
การจำแนก
วงศ์ Catostomidae
แม่น้ำชี
แม่น้ำชี เป็นแม่น้ำสายหลักในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีความยาวประมาณ 765 กิโลเมตร ขนาดพื้นที่ลุ่มน้ำประมาณ 49,480 ตร.กม. เป็นแม่น้ำที่มีความยาวมากที่สุดในประเทศไทย
แม่น้ำชี มีต้นกำเนิดจากที่ราบด้านตะวันออกของเทือกเขาเพชรบูรณ์นับตั้งแต่เขาสันปันน้ำ เขาแปปันน้ำ เขาเสลียงตาถาด เขาอุ้มน้ำ เขายอดชี เขาครอก จนถึงเขาเทวดา ซึ่งเป็นแนวภูเขาชายเขตแดนด้านตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชัยภูมิ โดยมีสาขาหลัก 5 ลำน้ำซึ่งประกอบไปด้วย ลำน้ำพรม ลำน้ำพอง ลำน้ำเซิน ลำน้ำปาว และลำน้ำยัง ไหลผ่านจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดศรีสะเกษ และไหลไปบรรจบกับแม่น้ำมูลที่บ้านวังยาง ตำบลบุ่งหวาย อำเภอวารินชำราบ รอยต่อจังหวัดศรีสะเกษ กับจังหวัดอุบลราชธานี
ตำนานแม่น้ำชี
ชื่อของแม่น้ำชี เกิดจากแม่หม้ายคนหนึ่งอยู่กับลูกสาว สามีของนางเสียชีวิตนานแล้ว วันหนึ่งนางไปหาหน่อไม้บนภูเขาซึ่งมีหน่อไม้มาก วันนั้นนางหาหน่อไม้ได้มากกว่าทุกวันนางจึงได้นำหน่อไม้ที่หาได้ไปขายในตลาดกับลูกสาวของนาง ปรากฏว่าหน่อไม้ของนางขายดีได้เงินมาเป็นจำนวนไม่น้อย เมื่อได้เงินจากการขายหน่อไม้นางได้พาลูกสาวของนางไปซื้อเสื้อผ้าซื้อของที่ลูกของนางอยากได้ เมื่อนางและลูกสาวซื้อของเสร็จกำลังจะออกจากร้าน เจ้าของร้านก็ได้บอกนางว่า "ผู้หญิงคนนี้สวยจริง ๆ เลย" ต่อมามีคนพูดว่า "ลูกสาวของป้าสวยอย่างนี้ทำไมไม่ให้เข้าไปอยู่ในวังจะได้สบาย" ต่อมานางจึงพยายาม ส่งลูกสาวเข้าไปอยู่ในวังเมื่อลูกสาวของนางได้ไปอยู่ในวังก็เป็นที่หมายปองของชายทั้งหลาย และได้พบรักกับลูกขุนนาง และตกลงใจแต่งงานกัน โดยไม่บอกมารดาด้วยความเป็นห่วง นางรู้แล้วว่าลูกสาวของนางแต่งงานแต่ไม่บอกนาง นางก็ไม่โกรธและได้เข้ามาหาลูกสาวในวัง เมื่อลูกสาวพบหน้ามารดาก็ทำท่าเหมือนไม่รู้จักซ้ำยังไล่เหมือนกับว่าไม่ใช่แม่ สร้างความเสียใจให้แก่ผู้เป็นแม่มาก นางกลับบ้านด้วยความเสียใจ เมื่อกลับถึงบ้านนางยังคงร้องไห้อยู่ทุกวัน เสียใจกับลูกที่นางรักปานแก้วตาดวงใจ ที่ทำกับนางเช่นนี้แม้ชีวิตก็ยอมสละให้ลูกได้ นางคิดว่าในชีวิตของนางไม่เหลืออะไรอีกแล้ว เพราะคนที่นางรักยังไม่สนใจใยดีนางจึงไปวัดไปหาความสงบในชีวิตที่เหลือน้อยเต็มที ในที่สุดก็ตัดสินใจบวชชี และได้เดินทางไปบนภูเขาซึ่งนางเคยหาหน่อไม้กับลูกสาวของนาง และได้นั่งร้องไห้บนภูเขาจนน้ำตาของนางกลายเป็นสายน้ำที่ไหลอยู่ทุกวันนี้และได้จบชีวิตลง ณ ที่แห่งนั้น ชาวบ้านได้เรียกชื่อแม่น้ำสายนี้ว่า "แม่น้ำชี"
ตำนานของแม่น้ำชี ยังมีปรากฏอีกแห่ง ซึ่งอยู่ในตำนานอุรังคธาตุ (ตำนานพระธาตุพนม) ซึ่งต้นฉบับดั้งเดิมจารึกไว้เป็นตัวอักษรธรรมอีสานบนแผ่นใบลาน คาดว่าถูกคัดลอกต่อกันมาไม่ต่ำกว่า ๔๐๐ ปี ซึ่งกรมศิลปากร ได้ปริวรรตเป็นตัวอักษรไทยสยามไว้ตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ บรรยายความเกี่ยวกับกำเนิดแม่น้ำสายต่างๆลุ่มน้ำโขงว่า แต่เดิมมีหนองน้ำแห่งหนึ่งชื่อว่า หนองแส  (คาดว่าปัจจุบันคือ ทะเลสาบเอ๋อไห่ เมืองต้าหลี่ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน) หนองแสแห่งนี้  มีนาคอาศัยอยู่ด้วยกัน ๘ ตัว คือ พินทะโยนกวตินาค เป็นใหญ่ทางหัวหนอง, ธนะมูนนาค เป็นใหญ่ทางท้ายหนอง, ชีวายะนาค, หัตถีศรีสัตตนาค, สุกขรนาค, ปัพพารนาค,สุวรรณนาค และพุทโธปาปะนาค  โดย พินทะโยนกวตินาคและธนะมูนนาค ได้ให้คำสัตย์ต่อกันว่า หาอาหารได้เท่าไร จะต้องแบ่งครึ่งเท่าๆกัน อยู่มาวันหนึ่ง พินทะโยกวตินาค จับเม่นได้เป็นอาหาร และแบ่งครึ่งตามสัญญา ปรากฏว่าธนะมูนนาค กินไม่พออิ่ม เนื่องจากคลางแคลงใจที่ ขนเม่นยาวเป็นศอก จะได้เนื้อมีนิดเดียวได้อย่างไร จึงเกิดเรื่องวิวาทกันระหว่างนาคทั้ง ๒ ฝ่าย ทำให้น้ำในหนองแสขุ่นมัว และสร้างความเดือดร้อนแก่สัตว์อื่นๆที่อยู่ร่วมกัน เรื่องจึงเดือดร้อนถึงสวรรค์ พระอินทร์จึงสั่งให้พระวิสุกรรมเทวบุตร ลงมาปราบนาคทั้ง ๒ ฝ่าย  นาคทั้งหลายในหนองแส จึงถูกขับไล่และเหวี่ยงโยนออกจากหนองแส และบางตัวได้เลื้อยแถกแผ่นดิน จนกลายเป็นสถานที่ต่างดังนี้
๑.พินทะโยนกวตินาค และ ชีวายะนาค ถูกเหวี่ยงออกไปตกนอกหนองแส นาคทั้ง ๒ ได้ใช้หน้าอกลำตัวเลี้อยแถกแผ่นดินไปหาแม่น้ำโขง รอยเลื้อยจึงกลายเป็น แม่น้ำอูในลาว ๒.จากนั้น พินทะโยนกวตินาคได้ทางเมืองเชียงใหม่ และแหวกแผ่นดินกลายเป็น แม่น้ำปิง และเมืองโยนกวตินคร ๓.ศรีสัตตนาค หนีไปอยู่ ดอยนันทกังฮี (ยังสรุปไม่ได้ว่า หมายถึงที่ไหน) ๔.สุวรรณนาค หนีไปอยู่ ปู่เวียน (ยังสรุปไม่ได้ว่า หมายถึงที่ไหน) ๕.พุทโธปาปนาค คุ้ยควักแผ่นดินจนกลายเป็น หนองบัวบาน (ยังไม่ชัดเจนว่า จะหมายถึง เมืองหนองบัวลุ่มพู หรือไม่) ๖.ปัพพารนาค หนไปอยู่ภูเขาหลวง (ยังสรุปไม่ได้ว่า หมายถึงที่ไหน) แต่มีเงือกและ พญางูพลัดหลงไปด้วย  แต่เงือกและพญางู ทั้ง๒ ได้คุ้ยควักแผ่นดิน จนกลายเป็น แม่น้ำเงือกงู หรือ แม่น้ำงึมในปัจจุบัน (อยู่ลาว) ๗.สุกขรนาค หนีไปอยู่ เวินหลอด (ยังสรุปไม่ได้ว่า หมายถึงที่ไหน) ๘.ธนมูนนาค และบริวาร ตอนแรกพลัดไปอยู่ใต้ดอยกัปปนคีรี (ภูกำพร้า หรือ เมืองธาตุพนม) แต่ธนมูนนาค ได้เลื้อยไปตามลำน้ำโขงต่อลงไปจนถึง ลี่ผี แล้วไม่สามารถเลื้อยต่อไปได้ จึงเลื้อยแถกแผ่นดินไปทางทิศตะวันตก ไปถึงเมืองกุรุนทะนคร  รอยแถกแผ่นดิน จึงกลายเป็น "มูนนที" หรือ แม่น้ำมูน ในปัจจุบัน ๙.ชีวายะนาค ได้หนีไปตามเส้นทางของ ธนมูนนาค ก่อนที่จะเลื้อยแถกแผ่นดินไปทางด้านเหนือ โดยอ้อมเมืองพระยามหาสุรอุทก ไปจนถึงเมืองหนองหานหลวง และเมืองหนองหานน้อย รอยเลื้อย จึงได้กลายเป็น "ชีวายะนที"ตามชื่อของ ชีวายะนาค หรือ แม่น้ำชี ในปัจจุบัน หรืออีกนัยหนึ่งคือ คำว่า "ชี" นั้น มาจากภาษาอีสาน (ลาว) ท้องถิ่นแถบลุ่มน้ำชีบริเวณต้นน้ำนั้น คือคำว่า "ซี" ซึ่งหมายถึงการเจาะทะลุเป็นรู โดยลักษณะต้นกำเนิดของน้ำชีนั้นมีสายน้ำที่ไหลผ่านลอดใต้เทือกเขาหินปูน ที่เรียกว่า "ซีดั้น" และไหลทะลุลอดผ่านมาอีกฝั่งหนึ่งของเทือกเขา เรียกว่า "ซีผุด" เป็นเช่นนี้เป็นส่วนใหญ่ในบริเวณต้นกำเนิดสายน้ำชี จึงทำให้เรียกลำน้ำสายนี้ตามลักษณะพิเศษที่ลำน้ำไหลซี(ไหลทะลุ)ลอดผ่านใต้เทือกเขานั้นว่า "ลำน้ำซี" ในภาษาถิ่น หรือ ลำนำชี ในภาษากลาง นั่นเอง
โกลด มอแน
โกลด มอแน (Claude Monet) หรือ อ็อสการ์-โกลด มอแน (Oscar-Claude Monet; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจ และเป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความสำคัญในการเป็นผู้ริเริ่มศิลปะในลัทธิประทับใจและมีบทบาทสำคัญในปรัชญาและการปฏิบัติของขบวนการนี้ ซึ่งเป็นการวาดภาพจากความประทับใจในสิ่งที่เห็นของผู้วาด (perception) แทนที่จะพยายามทำให้เหมือนจริงตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในจิตรกรรมภูมิทัศน์ (landscape painting) คำว่า “Impressionism” มาจากชื่อภาพเขียนของมอแนเองชื่อ ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น (“Impression, Sunrise”)
มอแนเป็นชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีสในปี 1840 เป็นชาวปารีสโดยกำเนิดแต่กลับไปเติบโตที่เมืองเลออาฟวร์ ในแคว้นนอร์มังดี เนื่องจากครอบครัวย้ายไปอยู่ที่นั่นตอนที่เขามีอายุได้ 5 ขวบ พ่อของมอแนอยากให้เขาสืบทอดธุรกิจร้านขายของชำและอุปกรณ์เรือ แต่ตัวเขาอยากเป็นศิลปิน ยังดีที่แม่ของเขาเป็นนักร้องจึงเข้าใจและให้การสนับสนุนต่อความปรารถนาแรงกล้าในการทำงานด้านศิลปะของเขา
ค.ศ. 1851 มอแนเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะระดับมัธยมในเมืองเลออาฟวร์ ระหว่างการเรียนที่นี่เขาเริ่มฉายแววจิตรกรเอกของโลกในอนาคตด้วยการเขียนภาพการ์ตูนล้อเลียน (Caricature) ด้วยถ่านไม้ซึ่งเขาขายได้ในราคาราว 10–20 ฟรังก์ สร้างชื่อจนเป็นที่รู้จักกันทั่ว บุคคลที่เขามักนำใบหน้ามาเขียนภาพล้อเลียนคือครูของเขาเอง
ชีวิตเบื้องต้น
มอแนเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 บนชั้น 5 ของบ้านเลขที่ 45 ถนนลาฟิตต์ เขต 9 ในปารีส เป็นลูกชายคนที่สองของโกลด อาดอลฟ์ และลุย จุสตีน โอเบรผู้เป็นนักร้อง ทั้งสองคนเป็นชาวปารีสชั่วคนที่สอง มอแนรับศึลจุ่มเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมปีต่อมาที่วัดนอเทรอดามเดอโลเร็ต ในชื่อ อ็อสการ์ โกลด เมื่อปี ค.ศ. 1845, ครอบครัวของมอแนย้ายไปเมืองเลออาฟวร์ (Le Havre) ในนอร์ม็องดีทางเหนือของฝรั่งเศส พ่อของมอแนอยากให้มอแนทำกิจการร้านขายของชำของครอบครัวแต่มอแนอยากเป็นศิลปิน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1851 มอแนก็เข้าเรียนศิลปะที่โรงเรียนมัธยมศิลปะที่เลออาฟวร์ และเป็นที่รู้จักกันในฝีมือการเขียนรูปการ์ตูน (caricature) ด้วยถ่านที่มอแนขายในราคา 10 ถึง 20 ฟรังส์ นอกจากนั้นมอแนก็ยังเรียนการเขียนภาพเป็นครั้งแรกกับฌัก-ฟร็องซัว โอชารด์ (Jacques-François Ochard) ผู้เป็นลูกศิษย์ของฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) ระหว่างปี ค.ศ. 1856-1857 มอแนพบยูจีน บูแดง (Eugène Boudin) ผู้เป็นจิตรกรและผู้ที่มอแนถือว่าเป็นครูและเป็นผู้สอนให้มอแนวาดภาพด้วยด้วยสีน้ำมัน และสอนวิธีวาดภาพ “นอกสถานที่” (en plein air)
แม่ของมอแนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1857 เมื่อมอแนอายุได้ 16 มอแนก็ลาออกจากโรงเรียนไปอยู่กับน้ามารี-ฌาน เลอกาดร์ (Marie-Jeanne Lecadre) ผู้เป็นแม่ม่ายและไม่มีลูกของตนเอง
ปารีส
เมื่อมอแนไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีส มอแนพบว่างานเขียนที่เห็นในพิพิธภัณฑ์เป็นภาพที่ลอกมาจากภาพของครูบาสมัยเก่า แทนที่จะนั่งลอกภาพเขียนที่แขวนในพิพิธภัณฑ์ มอแนก็กลับเอาขาหยั่งไปตั้งริมหน้าต่างและวาดภาพสิ่งที่เห็นนอกหน้าต่าง มอแนอยู่ปารีสเป็นเวลาหลายปีและได้พบจิตรกรหลายคนผู้กลายมาเป็นเพื่อนและจิตรกรลัทธิประทับใจร่วมสมัยของมอแน เพื่อนคนหนึ่งของมอแนคือเอดวด มาเนท์
สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ลัทธิประทับใจ และอาร์ฌ็องเตย
หลังจากเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1870 มอแนก็ลี้ภัยไปอยู่อังกฤษเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1870 ขณะที่อยู่ที่นั่นมอแนก็ศึกษางานภาพภูมิทัศน์ของ จอห์น คอนสตาเบิล (John Constable) และ วิลเลียม เทอร์เนอร์ (William Turner) ซึ่งมามีอิทธิพลต่อการศึกษาเรื่องการใช้สี เมื่อฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1871 ทางราชสถาบันศิลปะ (Royal Academy) ไม่ยอมแสดงผลงานของมอแน
เมื่อเดือนพฤษภาคม ปี ค.ศ. 1871 มอแนก็ย้ายจากลอนดอนไปซานดาม (Zaandam) ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นที่มอแนเขียนภาพ 25 ภาพ (เป็นที่ที่ตำรวจสงสัยว่ามอแนมีส่วนเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติ ) จากซานดามมอแนก็มีโอกาสไปอัมสเตอร์ดัมซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ประมาณเดือนตุลาคม หรือพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1871 มอแนก็ย้ายกลับปารีส ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1871 ถึง ค.ศ. 1878 มอแนอาศัยอยู่ที่อาร์ฌ็องเตย (Argenteuil) ซึ่งเป็นหมู่บ้านริมฝั่งแม่น้ำเซนใกล้ปารีส และเป็นที่ที่มอแนวาดภาพที่กลายมาเป็นภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดของมอแน และเป็นภาพที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายหลายภาพ ในปี ค.ศ. 1874 มอแนกลับไปเนเธอร์แลนด์อยู่ระยะหนึ่ง
ประมาณปี ค.ศ. 1872 หรือ 1873 มอแนวาดภาพ “Impression, Sunrise” (Impression: soleil levant—ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น) ซึ่งเป็นภาพภูมิทัศน์ของเลออาฟวร์ ภาพนี้ตั้งแสดงที่งานนิทรรศการศิลปะลัทธิประทับใจครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1874 ในปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์มาโมแตง-มอแน ที่ปารีส หลุยส์ เลอรอยนักวิจารณ์ศิลปะเริ่มใช้คำ “อิมเพรสชันนิสม์” จากชื่อภาพในการบรรยายศิลปะลักษณะนี้อย่างเยาะ ๆ แต่จิตรกรลัทธิประทับใจนิยมคำและเริ่มใช้เรียกตัวเอง
มอแนและกามีย์ ดองโซแต่งงานกันเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1870 ไม่นานก่อนเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย พอปี ค.ศ. 1876 กามีย์ก็เริ่มป่วย หลังจากมีมิเชลลูกคนที่สองเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1878 สุขภาพของกามีย์ก็เสื่อมลง ในที่สุดก็เสียชีวิตเมื่ออายุได้ 32 ปีด้วยวัณโรคเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1879 มอแนวาดภาพกามีย์บนเตียงที่กามีย์นอนป่วย
ชีวิตสมัยหลัง
หลังจากมอแนโศกเศร้ากับการตายของกามีย์อยู่หลายเดือนมอแนก็สัญญากับตนเองว่าจะไม่ยอมเป็นทาสความยากไร้อีก โดยเริ่มเขียนภาพจริง ๆ จัง ๆ และสร้างงานที่ดึที่สุดของตนเองของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อต้นคริสต์ทศศตวรรษ 1880 มอแนก็วาดภาพภูมิทัศน์ของชนบทฝรั่งเศสด้วยความตั้งใจที่จะทำเป็นหลักฐานของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งทำให้เกิดการวาดภาพเป็นชุดหลายชุดที่เกี่ยวกับภูมิทัศน์ของชนบทฝรั่งเศส
ภาพชุดพอพพลา
เมื่อปีค.ศ. 1878 มอแนและกามีย์ย้ายไปอยู่ที่บ้านของเอิร์นเนส โอเชด (Ernest Hoschedé) เป็นการชั่วคราว โอเชดเป็นเจ้าของร้านสรรพสินค้าผู้มีฐานะและเป็นผู้อุปถัมป์ศิลปิน สองครอบครัวนี้ก็อยู่ด้วยกันที่เวทุย (Vétheuil) ระหว่างหน้าร้อน หลังจากที่เอิร์นเนสล้มละลายและย้ายไปประเทศเบลเยียมเมื่อปีค.ศ. 1878 และหลังจากที่กามีย์เสียชีวิตเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1879 มอแนก็ยังคงอาศัยอยู่ที่เวทุย โดยมีอลิซ ภรรยาของเอิร์นเนส โอเชดก็ช่วยมอแนดูแลบุตรชายสองคน อลิซนำลูกของมอแนไปเลี้ยงร่วมกับลูกของอลิซเองอีก 6 คนที่ปารีสอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนที่จะย้ายกลับมาเวทุยพร้อมกับลูก ๆ อีกครั้งเมื่อปีค.ศ. 1880 ในปีค.ศ. 1881 ทั้งสองครอบครัวก็ย้ายไปปอยซี (Poissy) ซึ่งเป็นที่ที่มอแนไม่ชอบ จากหน้าต่างรถไฟระหว่างแวร์นองและกาสนีมอแนก็พบจิแวร์นีย์ (Giverny) ในนอร์ม็องดี ในเดือนเมษายนปีค.ศ. 1883 มอแนก็ย้ายไปแวร์นองและต่อมาจิแวร์นีย์ ซึ่งเป็นที่ที่มอแนทำสวนขนาดใหญ่และเป็นที่ที่มอแนเขียนภาพตลอดในบั้นปลายของชีวิต หลังจากเอิร์นเนสเสียชีวิต อลิซก็แต่งงานกับมอแนเมื่อปีค.ศ. 1892
จิแวร์นีย์
เมื่อต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1883 มอแนก็เช่าที่ดินสองเอเคอร์ที่จิแวร์นีย์จากเจ้าของที่ดินบริเวณนั้น ตัวบ้านตั้งอยู่ใกล้ถนนสายหลักระหว่างแวร์นองกับกาสนี ตัวบ้านมีโรงนาที่มอแนใช้เป็นห้องสำหรับเขียนภาพ ภูมิทัศน์บริเวณนั้นก็เหมาะกับการเขียนภาพของมอแน นอกจากนั้นครอบครัวก็ยังช่วยกันทำสวนดอกไม้ใหญ่ ฐานะของมอแนก็เริ่มดีขึ้นเมื่อมีพอล ดูรานด์ รูลเป็นนายหน้าขายภาพเขียนให้ ในปี ค.ศ. 1890 มอแนก็มีฐานะดีพอที่จะซื้อบ้าน สิ่งก่อสร้างในบริเวณนั้น และที่ดินเป็นของตนเอง ต่อมามอแนก็สร้างห้องเขียนภาพอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องที่ใหญ่กว่าเดิมและเป็นเพดานที่มีแสงส่องเข้ามาได้ ตั้งแต่คริสต์ทศศตวรรษ 1880 จนกระทั่งมอแนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1926 มอแนเขียนภาพหลายชุดสำหรับการแสดงภาพเขียน ซึ่งแต่ละชุดมอแนก็จะวาดตัวแบบเดียวกันแต่จากมุมต่าง ๆ กันและต่างเวลากันตามแต่แสงและภาวะอากาศจะเปลี่ยนแสงสีของสิ่งที่วาด เช่นภาพชุดกองฟางที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1890-1891 ซึ่งเขียนจากหลายมุมและต่างฤดูและต่างเวลากันในแต่ละวัน ภาพเขียนชุดอื่น ๆ ที่มอแนก็ได้แก่ ชุดมหาวิหารรูอ็อง, ชุดต้นพอพพลา, ชุดตึกรัฐสภาอังกฤษ, ชุดยามเช้าบนฝั่งแม่น้ำเซน, และชุดดอกบัวซึ่งมอแนเขียนที่จิแวร์นีย์
บางครั้งมอแนยังชอบเขียนภาพธรรมชาติที่ตกแต่งแล้วเช่นภายในสวนที่มอแนจัดตกแต่งเองที่บ้านจิแวร์นีย์ ซึ่งเป็นสวนที่มีสระน้ำ, สะพานเล็ก ๆ ข้ามสระ, ต้นวิลโลร้องไห้, และดอกบัว ซึ่งสวนจริงยังมีให้เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ นอกจากนั้นก็ยังเดินขึ้นล่องริมฝั่งแม่น้ำเซนเพื่อเขียนรูป ระหว่างปี ค.ศ. 1883 ถึงปี ค.ศ. 1908 มอแนเดินทางไปเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งมอแนเขียนภาพสิ่งที่น่าสนใจ, ภูมิทัศน์ และ ทะเลทัศน์ เมื่อไปเวนิสมอแนก็เขียนภาพชุดเวนิส และลอนดอนเป็นชุดตึกรัฐสภาอังกฤษ และสะพานชาริงครอส
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งลูกชายคนที่สองเป็นทหารและจอร์จ เคลมองโซ (Georges Clemenceau) ผู้เป็นเพื่อนและผู้นำฝรั่งเศส มอแนเขียนภาพชุด “วิลโลร้องไห้” (Weeping Willow) เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ชาวฝรั่งเศสผู้เสียชีวิตในสงคราม มอแนได้รับการผ่าตัดต้อสองครั้งในปี ค.ศ. 1923 ต้อของมอแนมีผลต่อสีของภาพเขียนๆ ระหว่างที่เป็นต้อจะออกโทนแดงซึ่งเป็นลักษณะของผู้เป็นต้อ นอกจากนั้นมอแนยังสามารถมองเห็นคลื่นแสงอัลตราไวโอเล็ทที่ตาปกติจะมองไม่เห็นซึ่งอาจจะทำให้มีผลต่อการเห็นสีของมอแน หลังจากผ่าตัดแล้วมอแนก็พยายามทาสีบางภาพใหม่ เช่นภาพชุดดอกบัวที่เป็นสีน้ำเงินกว่าเมื่อก่อนได้รับการผ่าตัด
บั้นปลาย
มอแนเสียชีวิตจากโรคมะเร็งที่ปอดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926 เมื่ออายุ 86 ปี ร่างของมอแนถูกฝังไว้ที่วัดที่จิแวร์นีย์ มอแนขอให้เป็นพิธีง่าย ๆ ฉะนั้นจึงมีผู้ร่วมงานศพเพียง 50 คน
ไอเอไอ คเฟอร์
ไอเอไอ คเฟอร์  (IAI Kfir)   คเฟอร์เป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่สร้างในอิสราเอล โดยต้นแบบของคเฟอร์ คือ มิราจ 5 ของฝรั่งเศส เมื่อในปี ค.ศ.  1969 ฝรั่งเศสงดขายเครื่องบินมิราจให้กับอิสราเอล ทำให้เกิดโครงการคเฟอร์ซึ่งเป็นงานแผนแบบเจ๊ตขับไล่และทิ้งระเบิดในระดับความเร็ว 2 มัคและเป็นความลับสุดยอดของอิสราเอล
เครื่องต้นแบบคเฟอร์ก็สำเร็จในปี ค.ศ. 1972 ซึ่งตั้งชื่อว่าเนเชอร์ เนเชอร์ได้ทำการบินทดสอบและแก้ไขดัดแปลงหลายส่วนโดยเฉพาะส่วนท้ายที่สันดาปท้ายร้อนจัดจนละลาย และเมื่อทดสอบปรับปรุงใหม่เสร็จ เนเชอร์ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บาราค การผลิตบาราคเริ่มในปี ค.ศ.  1972 และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการต่อสู้กับเครื่องบินมิกของอาหรับ และนับจากนั้นบาราคจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นคเฟอร์ในปัจจุบัน
คเฟอร์ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 เมษายน ปี ค.ศ. 1975 และในวันที่ 20 กันยายน ปี ค.ศ.  1976 บริษัท ไอเอไอก็ได้เปิดตัวรุ่นใหม่ชื่อว่า คเฟอร์ ซี 2 คเฟอร์ ซี 2 มีลักษณะแตกต่างจากรุ่นแรกคือ ติดตั้งคานาร์คหรือปีกเล็กๆด้านหน้า เหนือช่องรับอากาศ
รายละเอียด คเฟอร์ ซี 2
350px|right
ไต้หวัน (แก้ความกำกวม)
เกาะไต้หวัน เป็นรัฐในเอเชียตะวันออก มีศูนย์กลางบนเกาะชื่อเดียวกัน
ไต้หวัน ยังอาจหมายถึง
พลาสมา
พลาสมา คือ อะตอมของแก๊สมีตระกูลหรือ Noble Gases เช่น ฮีเลียม นีออน อาร์กอน คริปตอน ซีนอน และเรดอน
กองทัพแดงญี่ปุ่น
กองทัพแดงญี่ปุ่น (Japanese Red Army, JRA; 日本赤軍, โรมะจิ: Nihon Sekigun) เป็นกลุ่มปฏิบัติการข้ามชาติที่ก่อตั้งตั้งแต่พ.ศ. 2513 โดยแยกตัวออกมาจากสันนิบาตคอมมิวนิสต์มีจุดมุ่งหมายเพื่อโค่นล้มราชวงศ์ญี่ปุ่น เครือข่ายของกลุ่มได้แพร่หลายอยู่ในหลายประเทศในเอเชีย เชื่อกันว่าฐานที่มั่นอยู่ในประเทศเลบานอนตั้งแต่พ.ศ. 2520 และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกลุ่มติดอาวุธในปาเลสไตน์
ปฏิบัติการโจมตีที่สำคัญของกลุ่มได้แก่ การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด ประเทศอิสราเอลเมื่อพ.ศ. 2515 การจี้เครื่องบินของสายการบินญี่ปุ่น ความพยายามยึดสถานทูตสหรัฐในประเทศมาเลเซีย สมาชิกของกองทัพแดงญี่ปุ่นถูกจับในสหรัฐเมื่อพ.ศ. 2521 ระหว่างการวางแผนโจมตีนิวเจอร์ซีย์เทิร์นไพค์ และยังถูกจับเป็นจำนวนมากในประเทศเลบานอนเมื่อพ.ศ. 2540 ปัจจุบันความเคลื่อนไหวของกลุ่มนี้ลดลง
หมู่บ้านเมืองราม
ตำนาน
ตามตำนานที่ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าสืบต่อกันมานั้นมี 2 ตำนาน บ้านเมืองรามเดิมทีนั้นมีชื่อว่า บ้านเก๊า ตั้งอยู่บริเวณโรงเรียนบ้านนาเหลืองไชยรามในปัจจุบัน ต่อมา เจ้าเมืองน่านได้มาเห็นไชยภูมิที่เหมาะ จึงคิดจะตั้งเมืองแห่งใหม่ไว้ที่นี่ แต่หลังจากที่สั่งให้ทหารไปลาดตระเวนดูพื้นที่ ก็พบว่าพื้นที่บางส่วนเป็นภูเขา อาจจะไม่สามารถรองรับการขยายตัวของเมืองได้ จึงให้เป็นเพียงแค่ด่านหน้าก่อนที่จะถึงเขตเวียง แล้วย้ายผู้คนมาตั้งอยู่บริเวณที่ตั้งอยู่ ณ ปัจจุบัน
เมื่อประมาณเกือบ 200 ปีที่แล้ว ชาวบ้านเมืองรามได้อพยพมาจากเมืองเชียงแสน โดยการนำของเจ้าชีวิตเมืองน่าน แล้วเรียกที่อยู่ใหม่นี้ว่า บ้านเมืองฮาม เพราะมีครูบาฮาม เป็นผู้นำชาวบ้านอพยพมา ซึ่งหมู่บ้านใกล้ๆ คือ บ้านน้ำครกใหม่ ก็อพยพมาจากเชียงแสนเช่นกัน แต่เป็นคนลาว ตามคำเครือผู้เฒ่าในบ้านเมืองรามที่กล่าวเชิงตำหนิ นิสัยปลิ้นปล้อนของชาวบ้านน้ำครกใหม่ว่า "ลาวเจียงแสน อู้หลายลิ้น ปี้นหลายเสียง" ซึ่งปัจจุบันผู้เฒ่าผู้แก่ชาวบ้านน้ำครกใหม่ยังคงพูดสำเนียง คล้ายภาษาลาวอยู่
สถานที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่ทางตอนกลางของตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
หมู่บ้านเมืองราม
สถานที่ตั้งและอาณาเขต
และบ้านหลับมืนไตย ตำบลตาลชุม อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน
ลักษณะภูมิประเทศ
เป็นที่ราบลุ่มลำน้ำแม่น้ำน่าน ลาดเอียงจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก
ศาสนา
ประชากรส่วนใหญ่นับถือพุทธศาสนา มีวัดประจำหมู่บ้าน คือ วัดเมืองราม
แหล่งน้ำสำคัญ
แหล่งน้ำที่สำคัญ คือ แม่น้ำน่าน โดยไหลผ่านทางตะวันตกของหมู่บ้าน นำน้ำมาใช้อุปโภคบริโภคโดยการใช้โรงสูบน้ำ
อาชีพ
ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำนา  ทำไร่  ทำสวน และข้าราชการเป็นส่วนน้อย
เหตุการณ์ที่สำคัญ
ในเวลา 12.00น. วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีฯ เสด็จมาตรวจดูการดำเนินงานของโรงเรียนพระปริยัติศาสนภิพัฒน์วัดเมืองราม
สุริยุปราคา 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563
การมองเห็น
อุปราคาครั้งนี้สามารถสังเกตได้จากทวีปอเมริกาใต้ โดยแนวคราสเต็มดวงเริ่มต้นในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ทอดตัวไปทางตะวันออกเฉียงใต้เข้าสู่แคว้นโลสรีโอส ประเทศชิลี รัฐเนวเกน รัฐริโอเนโกร อ่าวซานมาเตียส ออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติก จากนั้นแนวคราสทอดตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และสิ้นสุดลงนอกชายฝั่งประเทศนามิเบีย
ซ้าบ 37 วิกเก้น
ซ้าบ 37 วิกเก้น (Saab 37 Viggen) เป็นเครื่องบินเอนกประสงค์ของกองทัพอากาศสวีเดน ถูกออกแบบเพื่อใช้แทนซ้าบ 35 ดราเคน เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 เครื่องรุ่นแรกถูกผลิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 คือ ซ้าบ เอเจ 37 ซึ่งเป็นแบบที่นั่งเดียวภารกิจโจมตีทุกกาลอากาศ และสกัดกั้น และได้ทำการผลิตขึ้นมาหลายรุ่น
รายละเอียด ซ้าบ 37 วิกเก้น
ข้อมูลจำเพาะ
อำเภอโกตาเซอตาร์
โกตาเซอตาร์ (Kota Setar) เป็นอำเภอในรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย โดยมีอาโลร์เซอตาร์เป็นเมืองหลักทั้งของอำเภอและของรัฐ
เขตบริหาร
อำเภอโกตาเซอตาร์แบ่งออกเป็น 28 ตำบล ดังนี้:
เมนโรด
เมนโรด (Maine Road) เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในย่านมอสไซด์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เคยเป็นสนามกีฬาเหย้าของแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สโมสรได้ใช้ตั้งแต่ปี 1923 ถึง 2003 สนามเคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ ชาริตีชีลด์ นัดตัดสินลีกคัพและเพราะสนามมีความจุสนามมาก จึงได้รับฉายาอีกชื่อว่า เวมบลีย์ทางตอนเหนือ
ไมนด์เดอะแก็ป
"ไมนด์เดอะแก็ป" (Mind the gap) เป็นวลีภาษาอังกฤษที่เตือนผู้โดยสารของรถไฟ ให้ระวังช่องว่างระหว่างประตูรถไฟกับชานชาลาของสถานี วลีนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2512 โดย ระบบการคมนาคมขนส่งรถไฟใต้ดินลอนดอน
วลี "ไมนด์เดอะแก็ป" นี้ จะถูกเขียนไว้ข้างขอบของชานชาลา และนอกจากนี้ จะมีเสียงประกาศเตือนด้วยเมื่อรถไฟมาถึงชานชาลา ซึ่งประกอบด้วยคำว่า "ไมนด์เดอะแก็ป" หลายครั้ง ๆ และตามมาด้วยคำว่า "stand clear of the doors, please," (กรุณาหลีกทางบริเวณประตูด้วย) และ "this train is now ready to depart" (รถไฟขบวนนี้พร้อมที่จะออกเดินทางแล้ว)
แหล่งที่มาของวลี
วลีนี้ได้ถูกนำไปใช้ในระบบรถไฟของหลายประเทศ ไม่เพียงแต่ในประเทศอังกฤษเท่านั้น เช่น ประเทศแคนาดา ประเทศออสเตรเลีย เป็นต้น
พลาสมา (สถานะของสสาร)
พลาสมา ในทางฟิสิกส์และเคมี คือ แก๊สที่มีสภาพเป็นไอออน และมักจะถือเป็นสถานะหนึ่งของสสาร การมีสภาพเป็นไอออนดังกล่าวนี้ หมายความว่า จะมีอิเล็กตรอนอย่างน้อย 1 ตัว ถูกดึงออกจากโมเลกุล ประจุไฟฟ้าอิสระทำให้พลาสมามีสภาพการนำไฟฟ้าเกิดขึ้น
สถานะที่ 4 ของสสารนี้ มีการเอ่ยถึงครั้งแรก โดยเซอร์ วิลเลียม ครูกส์ (Sir William Crookes) เมื่อ ค.ศ. 1879 และในปี ค.ศ. 1928 นั้น เออร์วิง แลงเมียร์ (Irving Langmuir) คิดคำว่าพลาสมา (plasma) ขึ้นมาแทนสถานะของสสารนี้เนื่องจากเขานึกถึงพลาสมาของเลือด
พฤติกรรมร่วมนี้หมายถึง การเคลื่อนที่ของอนุภาคในพลาสมา ไม่เพียงแต่จะขึ้นอยู่กับเงื่อนไขในบริเวณนั้น ๆ เท่านั้น แต่เป็นผลโดยรวมจากพลาสมาส่วนใหญ่ มากกว่าจะเป็นผลมาจากการชนกันของอนุภาคที่อยู่ใกล้เคียงกัน เนื่องจากอนุภาคในพลาสมาที่สถานะสมดุล จะมีการสั่นด้วยความถี่ที่สูงกว่าความถี่ในการชนกันของอนุภาค 2 ตัวที่อยู่ใกล้กัน ดังนั้นอาจกล่าวได้ว่าพฤติกรรมร่วมนี้เป็นพฤติกรรมที่กลุ่มพลาสมาแสดงออกมาร่วมกัน
พลาสมาสามารถเกิดได้โดย การให้สนามไฟฟ้าปริมาณมากแก่ก๊าซที่เป็นกลาง เมื่อพลังงานส่งผ่านไปยังอิเล็กตรอนอิสระมากพอ จะทำให้อิเล็กตรอนอิสระชนกับอะตอม และทำให้อิเล็กตรอนหลุดออกจากอะตอม กระบวนการนี้เรียกว่ากระบวนการแตกตัวเป็นไอออน (ionization) ซึ่งจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้จำนวนอิเล็กตรอนที่หลุดออกมานี้เพิ่มจำนวนขึ้นอย่างมากซึ่งจะทำให้ก๊าซแตกตัวและกลายเป็นพลาสมาในที่สุด พลาสมามีความแตกต่างจากสถานะของแข็ง สถานะของเหลว และสถานะก๊าซ โดยมีเงื่อนไข 3 ประการ ในเรื่องดังต่อไปนี้คือ ความยาวคลื่นเดอบาย จำนวนอนุภาค และความถี่พลาสมา ซึ่งทำให้พลาสมามีความจำเพาะเจาะจงที่แตกต่างจากสถานะอื่นออกไป
รัฐธรรมนูญอินเดีย
รัฐธรรมนูญอินเดีย (IAST: ) เป็นกฎหมายสูงสุดของอินเดีย ถือเป็นรัฐธรมนูญแห่งชาติที่เขียนมือที่ยาวที่สุดในโลก
รัฐธรรมนูญได้รับการรับรองโดยคณะร่างรัฐธรรมนูญเมื่อ 26 พฤศจิกายน 1949 และมีผลใช้ในวันที่ 26 มกราคม 1950 รัฐธรรมนูญนี้มาแทนรัฐบัญญัติรัฐบาลอินเดีย ปี 1935 เพื่อเป็นเอกสารพื้นฐานสำหรับแนวทางการดำเนินงานของรัฐบาลอินเดีย และเปลี่ยนผ่านให้เขตปกครองอินเดียของอังกฤษ เป็น สาธารณรัฐอินเดีย อินเดียเฉลิมฉลองรัฐธรรมนูญทุกวันที่ 26 มกราคม เนื่องในวันสาธารณรัฐ
รัฐธรรมนูญอินเดียประกาศให้อินเดียเป็นรัฐเอกราช, สังคมนิยม, รัฐฆราวาส และเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย และยืนยันให้พลเมืองของอินเดียว่าจะได้รับความยุติธรรม, ความเท่าเทียม และ เสรีภาพ และสนับสนุนภราดรภาพ รัฐธรรมนูญดั้งเดิมจากปี 1950 ในปัจจุบันเก็บรักษาในกล่องบรรจุฮีเลียมภายในรัฐสภา ที่นิวเดลี ทั้งคำว่า "รัฐฆราวาส" และ "สังคมนิยม" เติมเข้ามาในรัฐธรรมนูญในภายหลัง ในการแปรญัติครั้งที่ 42 ในปี 1976 ท่ามกลางวิกฤตดิอีเมอร์เยนซี
รัฐธรรมนูญแรกร่างโดยคณะร่างรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นผู้ได้รับเลือกตั้งมรจากสมาชิกของสภาจังหวัด คณะร่างรัฐธรรมนูญจำนวน 389 คน (ต่อมา เหลือ 299 คนจากการแบ่งอินเดีย) ใช้เวลาเกือบสามปี และการประชุม 11 ครั้ง ระยะเวลา 165 วันในการร่าง
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932
การแข่งขันขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1932 เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ที่กรุงลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 10-14 สิงหาคม พ.ศ. 2475 จัดขึ้นที่สนาม Riviera Country Club, Westchester, Olympic Stadium ซึ่งการแข่งขันกีฬาขี่ม้าครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ คือ ประเภทบุคคล 3 รายการ และประเภททีม 3 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 31 คน จาก 6 ประเทศ
ดาโซมีราฌ 3
ดาโซมีราฌ 3 (Dassault Mirage III) เป็นเจ็ตขับไล่ความเร็วระดับ 2 มัค แบบแรกของประเทศฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 มีราฌ 3 เป็นเครื่องบินรบที่มีชื่อเสียงและใช้งานแพร่หลายมากที่สุดแบบหนึ่ง
การบริโภค
การบริโภค อาจหมายถึง
แบลร์ แดเวนพอร์ต
บีอาทริซ เซนต์ เคลียร์ พรีสลีย์ (Beatrice St. Clere Priestley; เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอังกฤษ-นิวซีแลนด์ รู้จักกันดีในชื่อ บีอา พรีสลีย์ (Bea Priestley) ปัจจุบันเธอเซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ แบลร์ แดเวนพอร์ต (Blair Davenport) ตั้งแต่ปี 2017 ถึงปี 2021 เธอปล้ำให้กับ World Wonder Ring Stardom และเธอยังปรากฏตัวใน New Japan Pro-Wrestling โดยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของ Will Ospreay
เธอยังเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวใน All Elite Wrestling, World of Sport Wrestling, Defiant Wrestling และ Progress Wrestling
ชีวิตส่วนตัว
Priestley ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเนื้องอกในสมองเมื่อเธออายุ 14 ปี เธอเข้ารับการผ่าตัดเอาออกเมื่ออายุ 18 ปี
ตั้งแต่ปี 2017 เป็นต้นมา Priestley มีความสัมพันธ์กับเพื่อนนักมวยปล้ำอาชีพ Will Ospreay ในปี 2019 ทั้งคู่เปิดเผยว่าพวกเขากำลังวางแผนที่จะย้ายไปญี่ปุ่นเนื่องจากตารางการแข่งขันมวยปล้ำของทั้งคู่อยู่ที่นั่น ทั้งคู่แยกทางกันในปลายปี 2021
มัสกัต
มัสกัต (مسقط, Masqaṭ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโอมาน มีประชากรอยู่ในเขตเมืองมัสกัด 1,090,797 คน เขตเมืองหลวงมีพื้นที่ครอบคลุมราว 1500 ตร.กม. ตั้งแต่ในอดีตมัสกัตถูกปกครองโดยชนพื้นเมืองหลายเผ่า เช่นเดียวกับชาวต่างชาติ อย่างเช่นชาวเปอร์เซียและจักรวรรดิโปรตุเกส ในหลายครั้งของประวัติศาสตร์ กองทหารท้องถิ่นในศตวรรษที่ 18 ของมัสกัตได้แผ่อิทธพลขยายถึงแอฟริกาตะวันออกและแซนซิบาร์ และในความเป็นเมืองท่าที่สำคัญของอ่าวโอมาน มัสกัตจึงเป็นที่ดึงดูดของพ่อค้าและผู้ตั้งรกรากชาวเปอร์เซีย ชาวบาล็อช ชาวกูจาราตี และตั้งแต่การขึ้นครองราชย์ของสุลต่านกอบูส บิน ซะอีดแห่งโอมาน ในปี ค.ศ. 1970 มัสกัตก็มีการพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานอย่างรวดเร็ว และเป็นผู้นำด้านการเติบโตของเศรษฐกิจและสังคมหลายเชื้อชาติ
ทีอาร์ซีเอ็นจี
ทีอาร์ซีเอ็นจี (อังกฤษ:TRCNG;ฮันกึล:티알씨엔지) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ สังกัดค่าย Ts Entertainment เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2017 ภายใต้ชื่อ TRCNG ซึ่งมาจากคำว่า Teen Rising Champion in a New Generation ปัจจุบันทีอาร์ซีเอ็นจีประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 8 คน ได้แก่ จีฮุน, ฮายอง,ฮักมิน,จีซอง,ฮยอนอู,ชีอู,โฮฮยอน และ คังมิน
พ.ศ. 2565
พุทธศักราช 2565 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2022 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
วอลเลย์บอลหญิงในเอเชียนเกมส์ 2010
วอลเลย์บอลหญิงในเอเชียนเกมส์ 2010 ได้มีการจัดขึ้นในกว่างโจว, ประเทศจีน ตั้งแต่วันที่ 13–26 พฤศจิกายน 2553
กิเยร์โม ริกอนโด
กิเยร์โม ริกอนโด โอร์ติซ (Guillermo Rigondeaux Ortiz) เป็นนักมวยสากลชาวคิวบา เกิดเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่ซานติอาโก เด กูบา ประเทศคิวบา เป็นนักมวยที่ประสบความสำเร็จในการชกมวยทั้งมวยสากลสมัครเล่นและมวยสากลอาชีพ โดยได้เหรียญทองกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้ง และยังเป็นแชมป์โลกหลายสถาบัน
มวยสากลสมัครเล่น
ริกอนโดติดทีมชาติคิวบาเข้าแข่งขันโอลิมปิก 2 ครั้ง ครั้งแรก โอลิมปิก พ.ศ. 2543 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย รอบแรก ชนะน็อก โมเอซ เซมเซมี จากตูนิเซีย ยก 1 เมื่อ 16 กันยายน รอบสอง ชนะอาร์เอสซี คาซูมาซะ สึจิโมโตะ จากญี่ปุ่น ยก 3 เมื่อ 21 กันยายน รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ อะอาซี อะกากูว์โลลู จากตุรกี เมื่อ 26 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะ คลอเรนซ์ วิลสัน จากสหรัฐ เมื่อ 28 กันยายน รอบชิงชนะเลิศ ชนะ เรียมกุล มาลักเบกอฟ จากรัสเซีย เมื่อ 30 กันยายน ได้เหรียญทอง
ต่อมา ริกอนโดติดทีมชาติเข้าแข่งขัน โอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ รอบแรก ชนะ หลิว ยฺเหวียน จากจีน เมื่อ 17 สิงหาคม รอบสอง ชนะอาร์เอสซี เมห์รุลลอห์ ลาสซี จากปากีสถาน ยก 3 เมื่อ 20 สิงหาคม รอบก่อนรองชนะเลิศ ชนะ เกนนาดี โกวัลยอฟ จากรัสเซีย เมื่อ 23 สิงหาคม รอบรองชนะเลิศ ชนะ บาโฮดีร์จอน ซุลโตนอฟ จากอุซเบกิสถาน เมื่อ 27 สิงหาคม รอบชิงชนะเลิศ ชนะ วรพจน์ เพชรขุ้ม จากไทย เมื่อ 29 สิงหาคม ได้เหรียญทอง
มวยสากลอาชีพ
ริกอนโดไม่ไปปรากฏตัวในการแข่งขันกีฬาแพนอเมริกันที่บราซิลใน พ.ศ. 2550 และมีข่าวว่าเขาจะลี้ภัยไปสหรัฐเพื่อชกมวยสากลอาชีพเช่นเดียวกับยัน บาร์เตเลมี, ยูริโอร์กิส กัมโบอา และออดลานิเอร์ โซลิสที่ลี้ภัยไปก่อนหน้านี้ในปีเดียวกัน อีกเดือนต่อมา เขามอบตัวกับตำรวจบราซิลเพื่อกลับคิวบา แต่ประธานาธิบดีฟิเดล กัสโตร ประกาศว่าริกอนโดไม่สามารถติดทีมชาติคิวบาได้อีก ริกอนโดลี้ภัยอีกครั้งผ่านเม็กซิโกไปยังไมอามีใน พ.ศ. 2552 และขึ้นชกมวยสากลอาชีพในที่สุด
ริกอนโดได้ครองแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทหลายสถาบัน ทั้ง WBA WBO ระหว่าง พ.ศ. 2556 - 2560 ใน พ.ศ. 2560 เขาได้รับยกย่องจากเดอะริงว่าเป็นนักมวยยอดเยี่ยมในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท และนักมวยยอดเยี่ยมปอนด์ต่อปอนด์ในลำดับที่เก้า ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 ริกอนโดเลื่อนรุ่นขึ้นมาชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท กับวาซีล โลมาเชนโก ผลการชกริกอนโดแพ้อาร์ทีดียก 6
ปลากบ
ปลากบ (frog fish) เป็นปลาในตะกูลปลาตกเบ็ดพบได้ทั่วไปในมหาสมุทรเขตร้อนยกเว้นทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มันเป็นปลาที่มีรูปร่างลักษณะสั้นตัวหนาและมีครีบและสีตัวที่ใช้ในการพลางตัวได้ดีและบางชนิดสามารถเปลียนสีได้
ปกติอาศัยอยู่บริเวณพื้นทะเลที่มีสาหร่ายซาร์กัสซัม ทำให้มีอีกชื่อนึงว่าปลาซาร์กัสซัม พวกมันจะมีสิ่งมีชีวิตอื่นขึ้นตามลำตัวจึงทำให้สามารถพรางตัวได้ดี มันยังเคลื่อนที่ช้า ๆ หรือการล่อเหยือเพื่อจะได้พรางตัวได้อย่างแนบเนียนและเมื่อมีเหยือเข้ามาใกล้พวกมันก็จะพุ่งกระโจนเข้าหาเหยือและงับอย่างรวดเร็วโดยใช้เวลาเพียง 6 มิลลิวินาทีเท่านั้น
จากหลักฐานทางฟอสซิลพบว่าพวกมันเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยไมโอซีน
ถิ่นที่อยู่
พวกมันสามารถพบได้มากบริเวณอะโซร์ส มาเดรา กานาเรียส และบริเวณชายฝั่งของสหรัฐ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศแอฟริกาใต้ รวมถึงประเทศเม็กซิโก
พวกมันมีสายพันธุ์ที่แพร่หลายมากที่สุดคือที่บริเวณภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก ตรงประเทศอินโดนีเซียซึ่งสามารถพบสายพันธุ์ของปลากบที่แตกต่างกันได้ถึง 9 ชนิดโดยปกติปลากบจะอาศัยอยู่บนพื้นมหาสมุทรรอบแนวปะการังทั่วไปที่ความลึกประมาณ 100 เมตร (330 ฟุต)
และยังมีบางชนิดที่อาศัยอยู่บริเวณน้ำกร่อยหรือบริเวณปากแม่น้ำ ที่มีสาหร่ายซาร์กัสซัมเจริญเติบโตอยู่ทำให้มันถูกเรียกอีกชื่อนึงว่าปลาซาร์กัสซัม
ลักษณะ
ปลากบนั้นมีลักษณะลำตัวที่หนามีความยาวตั้งแต่ 2.5-38 ซม. (0.98-14.96 นิ้ว)มันมีขากรรไกรที่ใหญ่ มีกระดูสันหลังระหว่าง 18 และ 23ซี่ และปากของพวกมันมีฟันที่ชี้ขึ้นไปข้างบน พวกมันมีสีที่สดใสหลายสีเช่นสีขาว, สีเหลือง, สีแดง, สีเขียวหรือสีดำ หรือสีที่มีความประสมประสานกันจนออกมาคล้ายสีสภาพแวดล้อมที่พวกมันอยู่
ปลากบนั้นจะมีลักษณะคันเบ็ดilliciumและติ่งเนื้อมีปลายคันเบ็ดescaไม่เหมือนกันก็เพราะเนื่องจากเอาไวใช้ทำหน้าที่ต่างกันและยังสามารถใช้ในการแบ่งแยกสายพันธุ์ได้อีกด้วย อาหารส่วนใหญ่ของปลากบก็คือกุ้ง,โพลีคีทาและหนอนทะเลบางจำพวก
การพรางตัว
ลักษณะของปลากบนั้นทำให้พวกมันสามารถใช้ในการพรางตัวตามสถานที่นั้น ๆ เพื่อการล่าเหยือได้จากการสำรวจและศึกษาพฤติกรรมของปลากบจากรูปร่างและสีของพวกมันนั้นพบว่าพวกมันทำตัวให้เหมือนหินหนือปะการัง และสิ่งอื่น ๆ เช่นในปี 2005 ได้มีการ strogated frogfish ซึ่งอาศัยอยู่ในแหล่งสาหร่ายซาร์กัสซัมและส่าหร่ายทะเลอื่น ๆ มันได้มีการประรูปร่างและสีของมันจนกลมกลืนกับกลุ่มสาหร่ายซาร์กัสซัมเหล่านั้น
อีกทั้งบางตัวนั้นยังมีการปกคลุมด้วยส่าหร่ายจึงทำให้ล่าเหยือได้อีกทั้งเมื่อมีนักล่ามามันก็ไม่ต้องกังวลเนื่องจากมันอำพรางตัวจนนักล่าไม่สามารถสังเกตได้
สำหรับปลากบที่ไม่มีเกล็ดและไม่มีการพลางตัวซึ่งเป็นสิ่งป้องกันตัวจากผู้ล่า จึงทำให้พวกมันทำตัวเหมือนปลาปักเป่าด้วยการดูดน้ำให้ตัวใหญ่เมื่อรู้สึกโดนคุกคาม จากการสังเกตเมือพวกมันอยู่ในตู้ปลาแล้วพวกมันถูกเอาออกจากจุดซ่อนตัวพวกมันก็จะถูกโจมตีด้วยปลาการ์ตูนด้วย
ปลากบบางตัวสามารถเปลียนสีได้ โดยทั่วไปมันจะมีสีขาว, สีเหลือง, สีแดง, สีเขียวหรือสีดำเมือมันอยู่ในที่ซ่อนตัวพวกมันก็จะเริ่มเปลียนสีภายในไม่กี่วันถึงหลายสัปดาห์ส่วนวิธีหรือสิ่งที่ทำให้มันเปลียนสีได้นั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด
การเคลื่อนไหว
โดยปกติพวกมันไม่ได้เคลือนไหวบ่อยมากนักเพราะมันชอบรอเหยือให้เข้ามาหามากกว่าแต่เมือเวลาพวกมันเคลือนไหวพวกมันจะใช้ครีบของมันเดินบนพื้นเหมือนปลาตีนโดยใช้ครีบทั้งสี่ของมัน และใช้ครีบหางในการดันตัวเองไปข้างหน้าหรือทิศทางที่พวกมันต้องการจะไป พวกมันจะเดินเหมือสัตว์สี่ขาโดยการขยับครีบหน้าอกไปข้างหน้าและข้างหลังโดยการย้ายน้ำหนักไปที่ครีบท้องสะโพกขณะเคลื่อนตัวไปข้างหน้า และบางชนิดยังสามารถปีนขึ้นไปบนสาหร่ายได้อีกด้วย
การล่า
ปลากบนั้นส่วนมากกินกุ้ง, ปลาเล็กและอื่น ๆ โดยมันจะรอให้เหยือเข้ามาใกล้ตัวจากนั้นเมือเหยือเข้ามาใกล้มันก็จะเปิดฉากเข้าจู่โจมด้วยการหุบเหยือด้วยความเร็วถึง6 มิลลิวินาที และน้ำก็จะไหลออกจากเหงือกแล้วแหยือก็จะไหลลงไปสู่หลอดอาหารปิดด้วยกล้ามเนื้อพิเศษเพื่อไม่ให้เหยื่อหลบหนีและนอกเหนือจากการขยายปากของพวกมันได้แล้วปลากบยังสามารถขยายท้องและกระเพาะของพวกมันได้ถึงทำให้มันกินเหยือที่มีขนาดใหญ่ถึง2เท่าของตัวมันคล้ายปลาตกเบ็ดสายพันธุ์อื่น ๆ
การถ่ายทำแบบช้า ๆ แสดงให้เห็นว่าการหุบเหยื่อของมันนั้นใช้เวลาเพียงหกมิลลิวินาทีซึ่งเร็วจนสัตว์ตัวอื่น ๆ ไม่สามารถมองเห็นได้
การสืบพันธุ์
พฤติกรรมการสืบพันธุ์ของปลากบในตอนนี้ยังไม่ได้มีการตรวจสอบและศึกษาอย่างเต็มที่เพราะมีการสังเกตการณ์ในตู้ปลาและตามธรรมชาติน้อยมาก แต่ก็มีการศึกษาโดยเพศเมียจะวางไข่จากนั้นเพศผู้ก็จะเข้ามาชีดน้ำเชื้อใส่ ไข่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.5-1 มิลลิเมตร (0.020-0.039 นิ้ว) และยึดติดอยู่กับมวลอวบอ้วนหรือริบบัวยาวซึ่งมีขนาดยาวไม่เกิน 1.6 เมตรและยาว 16 ซม. (6.5 นิ้ว) ซึ่งใยบัวยาวเหล่านี้สามารถรวมถึงไข่ได้ถึง 180,000 ฟอง
มหากฎบัตร
มหากฎบัตร (Magna Carta; แปลว่า "กฎบัตรใหญ่") บางครั้งก็เรียกว่า "กฎบัตรใหญ่แห่งเสรีภาพ" (Magna Carta Libertatum) เป็นกฎบัตรของอังกฤษที่ตราขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1215 ในสมัยพระเจ้าจอห์น โดยถือกันว่ามหากฎบัตรนี้คืออิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ที่มีต่อประวัติศาสตร์ศาสตร์อันยาวนานของกระบวนการที่นำมาสู่กฎหมายรัฐธรรมนูญในปัจจุบัน
การที่มหากฎบัตรเกิดขึ้นมาได้นั้นเนื่องมาจากข้อขัดแย้งระหว่างพระสันตปาปา พระเจ้าจอห์น และคณะขุนนางอังกฤษของพระองค์เกี่ยวกับสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์ มหากฎบัตรบังคับให้พระมหากษัตริย์ทรงสละสิทธิ์บางอย่าง และยอมรับกระบวนการทางกฎหมายบางอย่าง และยังให้รับว่าพระราชประสงค์ของพระมหากษัตริย์ต้องอยู่ภายใต้กฎหมาย
มีความเข้าใจผิดที่แพร่หลายหลายประการเกี่ยวกับมหากฎบัตรนี้ เช่นว่าเป็นเอกสารชิ้นแรกสุดที่จำกัดสิทธิ์ของพระมหากษัตริย์โดยกฎหมายบ้าง (ความจริงไม่ใช่กฎบัตรแรกที่จำกัดสิทธิ์กษัตริย์และมหากฎบัตรนี้ส่วนหนึ่งมาจากสืบเนื่องกฎบัตรแห่งอิสรภาพ) และในแง่ปฏิบัติ พระมหากษัตริย์ถูกจำกัดสิทธิ์บ้าง เป็นเอกสารที่ตายตัวไม่มีการเปลี่ยนแปลงบ้าง
มหากฎบัตรได้รับการปรับปรุงแก้ไขมาโดยตลอดยุคมืด และแก้ไขต่อในสมัยราชวงศ์ทิวดอร์และราชวงศ์สจวต และต่อมาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 ล่วงมาถึงช่วงแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 มาตราต่าง ๆ ที่มีเดิมในกฎหมายอังกฤษถูกยกเลิกหรือได้รับการปรับปรุงไปเกือบหมด
อิทธิพลของมหากฎบัตรนอกประเทศอังกฤษ อาจเห็นได้ในรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกาและในกฎหมายว่าด้วยสิทธิ์ นอกจากนี้ ประเทศต่าง ๆ ที่ใช้กฎหมายจารีตแต่มีรัฐธรรมนูญจะมีอิทธิพลของมหากฎบัตรอยู่ ทำให้มหากฎบัตรกลายเป็นเอกสารทางกฎหมายที่มีความสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์แห่งประชาธิปไตย
เนื้อหาหลักในมหากฎบัตรกล่าวถึงสิทธิในการได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายของเสรีชน ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่ในชนชั้นหรือวรรณะใดก็ตาม และพระเจ้าแผ่นดินจะต้องมอบสิทธินี้ให้กับขุนนางหรือผู้ครอบครองที่ดิน (vassal) และขุนนางนั้นจะต้องมอบสิทธิให้กับพลเมืองหรือไพร่ในสังกัด โดยพลเมืองทุกคนจะไม่ถูกกดขี่ พ่อค้าและชาวนาไม่จำเป็นต้องมอบสินค้าบางส่วนหรือผลิตผลทางเกษตรให้กับขุนนางหรือพระเจ้าแผ่น เพื่อเป็นค่าคุ้มครอง ดังเนื้อความในส่วนหนึ่งของมหากฎบัตร ที่กล่าวว่า "จะไม่มีบุคคลที่ถูกกักขัง หน่วงเหนี่ยว โดยปราศจากอิสรภาพ หรือถูกยึด ขู่กรรโชก ทรัพย์สินโดยปราศจากคำตัดสินของศาล" นอกจากนี้มีในมหากฎบัตรยังได้กล่าวถึงการเรียกเก็บภาษีของพระเจ้าแผ่นดิน ซึ่งพระเจ้าแผ่นดินจะทรงเรียกเก็บภาษีตามพระราชหฤทัย โดยไม่ผ่านการเห็นชอบจากสภาบริหารราชการแผ่นดิน (The Great Council of the Nation) มิได้
ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่
ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่ (Smallscale archerfish; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาเสือพ่นน้ำ (Toxotidae) มีลักษณะลำตัวแบนลึกข้างค่อนข้างมาก ตากลมโต ขอบหลังไล่ตั้งแต่ช่วงครีบไปจนถึงหางมีลักษณะเกือบเป็นเส้นตรง  ปากมีขนาดใหญ่และมีลักษณะเฉียงลงลึก ครีบหลังและครีบก้นอยู่ค่อนไปทางด้านท้ายลำตัว พื้นลำตัวทางตอนบนสีเหลือง ช่วงท้องสีขาว ข้างลำตัวจะมีจุดสีดำแต้มอยู่ประมาณ 4-5 แต้ม  เกล็ดเป็นแบบสาก  โดยปลาใช้กลุ่มนี้มีความสามารถพิเศษ คือ สามารถพ่นน้ำขึ้นไปในอากาศได้สูงถึง 1 เมตร เพื่อล่าเหยื่อ อันได้แก่ แมลงต่าง ๆ ที่อยู่เหนือผิวน้ำ  หรือกระโดดตัวขึ้นงับเหยื่อในบางที  ปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่มีขนาดโตเต็มที่ได้ประมาณ 15 เซนติเมตร
อาศัยอยู่ในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ทุกประเทศ ไปจนถึงออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่เป็นฝูง ๆ ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ หรือ ปากแม่น้ำ ในประเทศไทยพบตั้งแต่ภาคกลางและภาคอีสาน ไม่พบในภาคใต้ วางไข่และเลี้ยงดูตัวอ่อนในน้ำกร่อย โดยปลาเสือพ่นน้ำเกล็ดถี่เป็นปลาที่พบไม่บ่อยนักในธรรมชาติ
ไม่นิยมบริโภค ได้รับความนิยมในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามมากกว่า ซึ่งปลาที่นิยมจับมาเป็นปลาสวยงามนั้นมักจับมาจากบึงบอระเพ็ดหรือสถานที่ใกล้เคียงในจังหวัดนครสวรรค์ จึงมีชื่อเรียกกันในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาเสือพ่นน้ำนครสวรรค์" หรือ "ปลาเสือพ่นน้ำเหลือง" ทั้งนี้ปลาเสือพ่นน้ำชนิดนี้จะมีสีเหลืองตามลำตัวสดและเห็นได้ชัดเจนกว่าปลาเสือพ่นน้ำชนิดอื่น
มีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "หม่อง"
ชาลส์ สแตนโฮป เอิร์ลที่ 12 แห่งฮาร์ริงตัน
ชาลส์ สแตนโฮป เอิร์ลที่ 12 แห่งฮาร์ริงตัน (Charles Stanhope, 12th Earl of Harrington) เกิดเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2488 เป็นบุตรชายคนที่ 3 และลูกชายคนแรกของ วิลเลียม สแตนโฮป เอิร์ลที่ 11 แห่งฮาร์ริงตัน และ เอเลน ฟอร์กี เกล ตระกูลของเขานั้นมีความมั่งคั่งทางที่ดินมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ โดยรายการทีวีช่องหนึงในอังกฤษได้ตีแผ่รายได้ของเขาว่า มีราวประมาณ 250 ล้านปอนด์ อีกทั้งยังเป็นเจ้าของที่ดินใหญ่ของมหานครลอนดอน และรายได้เสริมของเขานั้นมาจากการเป็นประธานบริษัทเกี่ยวกับที่ดินที่มีรายได้เดือนละประมาณ 50 ล้านปอนด์
ครอบครัว
ชาลส์ สแตนโฮป เอิร์ลที่ 12 แห่งฮาร์ริงตัน แต่งงานจำนวน 2 ครั้ง โดยครั้งแรกกับ เวอร์จีเนีย ฟรีแมน-แจกสัน เมื่อวันที่ 14 กันยายน 2509 ก่อนจะหย่ากันในปี 2526 มีบุตร 2 ท่านคือ
ต่อมาเขาได้แต่งงานกับ เอเลน ฟอร์กี เกล ซึ่งเป็นอตีตภรรยาของ ไมเคิล โฮวาร์ด เอิร์ลที่ 21 แห่งซัฟฟอล์ก ไม่มีบุตร-ธิดา
ซาไกยูไนเต็ด
ซาไกยูไนเต็ด เป็นภาพยนตร์ไทย จัดฉายครั้งแรก ณ วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2547 กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ และเขียนบทโดย สมภพ เวชชพิพัฒน์
เนื้อเรื่องย่อ
เปาตุ๊ (นำแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง) อดีตกรรมการบอลที่กำลังหนีลูกน้องของหัวหน้ากรรมการฟุตบอล แล้วเขาก็กระโดดลงที่ลำธาร และได้ไปสนามกีฬาโดยเห็นเงาะร่วมแข่งขันด้วย เขาสังสัยว่าเขาเค้าคือใครและเขาจึงตามพวกเขาไป โดยเข้าไปในป่า ก่อนที่จะพบเห็นหมู่บ้านเงาะป่ากับหัวหน้าเผ่า ซึ่งกำลังพูดเรื่องในหมู่บ้านกำลังมีโรคระบาด โดยที่ชาวซาไกยังคงมีอาหารป่วยไม่รู้จะรักษาอย่างไรจึงจะหาย ทำให้เขาตัดสินใจให้ซาไกทั้งกลุ่มออกเดินทางที่กรุงเทพมหานคร แต่ซาไกที่ไม่ได้ออกเดินทางนอกป่าที่ไกลมาก ซาไกทั้งกลุ่มจึงตัดสินใจที่จะช่วยเหลือพวกเผ่าเราให้หายป่วยโดยได้รับถ้วยพระราชทานในการแข่งขันฟุตบอลโลกครังนี้ และพวกเขาไปกรุงเทพโดยรถเมล์ เปาตุ๊คอยฝึกซาไกไว้ให้มาแข่งขันทีมซาไกยูไนเต็ดที่เปาตุ๊เคยตั้งชื่อทีมไว้แล้วในจังหวัดยะลา โดยการแข่งขันจะมี มะม่วงเป็นกัปตันทีมของซาไกยูไนเต็ด การแข่งขันของซาไกยูไนเต็ดไม่สำเร็จพอที่จะแข่งขันฟุตบอลตอนนี้ ในตอนกลางคืนกลุ่มซาไกได้เดินทางไปที่ถนนข้าวสารและได้เข้าไปในคลับ ซาไกเกิดอาการแปลกใจที่เห็นโลกภายนอก ในการแข่งขันทีมซาไกยูไนเต็ดแข่งกับสิงห์น้ำเงินแข่งเท่าไหร่ก็ไม่เสร็จต่อๆกัน
และต่อมาทีมซาไกยูไนเต็ดเอาชนะสิงห์น้ำเงินสำเร็จ และสามารถรับถ้วยพระราชทานได้ มะม่วงได้ชนะเลิศในการแข่งขัน และเขาได้รับถ้วยพระราชทาน แก่เปาตุ๊ และมะม่วงได้กอดกับเปาตุ๊ดีใจที่ชนะและเปาตุ๊ก็จากไป ก็กลับไปบ้าน ที่สถานีรถไฟหัวลำโพง เปาตุ๊ได้เห็นภาพซาไกยูไนเต็ดที่ได้ชัยชนะมาสู่เรา พอเปาตุ๊เห็นคนไม่ดีเห็นแล้วก็เลยหนีไป คนไม่ดีเห็นว่าเขาขึ้นรถไฟไปเลยขึ้น เปาตุ๊ก็รอดชีวิตมาได้ ที่หมู่บ้านซาไกคนในหมู่บ้านซาไกดีใจมากที่ได้กลับมาบ้านเกิด และได้วางถ้วยพระราชทานรอพระอาทิตย์ส่องแสงสว่าง สักพักพระอาทิตย์ก็แสงสว่างไปถึงถ้วย มะม่วงและคนในหมู่บ้าน รวมถึงหัวหน้าเผ่าได้ไหว้พระเจ้าอยู่หัว ผู้เป็นพระบารมีทีมีต่อพสกนิกรไทย และหัวหน้ามะม่วง กับคนทั้งหมู่บ้านได้พบหมอเพื่อจะมารักษาคนที่ติดไข้ทรพิษ โดยสามารถรักษาให้หายได้เป็นปกติ
และในหมู่บ้านของกะเหรี่ยง มีพวกชาวกะเหรี่ยงเล่นตะกร้อกันอย่างสนุกสนาน โดยมีชายผู้หนึ่งที่หันหลังให้อยู่ เขาผู้นั้นคือ เปาตุ๊
ดาโซมีราฌ 5
ดาโซมีราฌ 5 (Dassault Mirage 5) เป็นเครื่องบินโจมตี ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 ซึ่งมีราฌ 5 ได้รับการพัฒนามาจากดาโซมีราฌ 3
รายละเอียด
ข้อมูลจำเพาะ
อามุโร่ เรย์
อามุโร่ เรย์ เป็นตัวละครพระเอกของเรื่องโมบิลสูทกันดั้ม และ โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย โทรุ ฟุรุยะ อามุโร่ เรย์เป็นลูกชายคนเดียวของ อามาเรีย เรย์ และ ดร.ทิม เรย์ ผู้ออกแบบสร้างโมบิลสูท RX-78-2 กันดั้ม และอามุโร่เป็นนิวไทป์ซึ่งเป็นคนที่มีความสามารถเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ภายหลังเขาได้รับโมบิลสูทที่ชื่อว่า RX-93 นิวกันดั้ม ที่เคยเป็นโมบิลสูทที่อามุโร่ เรย์ ออกแบบมาเพื่อรับมือกับ MSN-04 ซาซาบี ของ ชาร์ อัสนาเบิล
รายชื่อประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาใต้
ประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาใต้
แผนที่ดาวเทียมแสดงส่วนประกอบทางภูมิศาสตร์ของทวีปอเมริกาใต้
ไข่อีสเตอร์ (สื่อ)
ไข่อีสเตอร์ (Easter egg) เป็นคำที่ใช้อธิบายข้อความ, รูปภาพ หรือคุณลักษณะเชิงโต้ตอบที่ตั้งใจให้เกิดขึ้นที่ซ่อนอยู่ในวิดีโอเกม, ภาพยนตร์ หรืออื่น ๆ โดยปกติจะอยู่ในสื่ออิเล็กทรอนิกส์ คำที่ใช้ในลักษณะนี้ได้รับการประกาศเกียรติคุณเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2522 โดย สตีฟ ไรท์ ผู้อำนวยการฝ่ายพัฒนาซอฟต์แวร์ในแผนกผู้บริโภคของอาตาริ เพื่ออธิบายข้อความที่ซ่อนอยู่ในวิดีโอเกม Adventure ของ Atari ซึ่งอ้างอิงถึงการล่าไข่อีสเตอร์
จากข้อมูลโดยผู้ออกแบบเกม วอร์เรน รอบิเนตต์ คำนี้คิดขึ้นโดยฝ่ายบุคลากรของอาตาริ สำหรับใช้ในบริบทของสื่อ ที่รู้สึกตื่นตัวกับข้อความลับที่รอบิเนตต์ซ่อนไว้ในเกม แอดเวนเชอร์ เกมแอดเวนเชอร์ของอาตาริ ออกจำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1979 มีไข่อีสเตอร์อย่างแรกที่ค้นพบโดยผู้เล่น โดยสิ่งที่ซ่อนอยู่คือชื่อของโปรแกรมเมอร์ที่สร้างเกม วอร์เรน รอบิเนตต์ ต่อมา รอบิเนตต์ใส่ไข่อีสเตอร์ในขั้นตอนการพัฒนาเพื่อให้งานของเขาเป็นที่จดจำ เนื่องจากขณะนั้นอาตาริเก็บชื่อของโปรแกรมเมอร์ไว้เป็นความลับมาตลอด ใน ค.ศ. 2004 พบไข่อีสเตอร์ในเกม วิดีโอวิซบอล เกมสำหรับเครื่องแฟร์ไชลด์แชนเนิลเอฟ แสดงชื่อนามสกุลของโปรแกรมเมอร์ แบรดลีย์ รี้ด-เซลท์
ภาพยนตร์
Easter Egg ถ้าแปลตามตัวแล้วมันคือ ไข่ในเทศกาลอีสเตอร์ ซึ่งคนส่วนใหญ่มักนำไข่ หรือ ของรูปทรงกลมมาทาสีข้างในสอดไส้ด้วยของที่ระลึก ขนม หรือของขวัญ เป็นสัญลักษณ์แห่งการเกิดใหม่ ส่วนในโลกภาพยนตร์ความหมายของ Easter Egg คือจุดเชื่อมโยงไปยังหนังในจักรวาลเดียวกัน มุกล้อเลียน หรือข้อความลับที่ซ่อนอยู่ตามจุดต่างๆ ของภาพยนตร์มีทั้งบอกอย่างโจ่งแจ้ง บางครั้งก็ซ่อนไว้อย่างแนบเนียน แต่ละจุดมีความหมายซึ่งต้องอาศัยแฟนหนังตัวจริงมาเฉลย จนบางปริศนาต้องให้ผู้สร้างออกมาเฉลยเองก็มี ภาพยนตร์ที่นิยมนำรูปแบบของ Easter Egg มาใส่ไว้ในเนื้อเรื่องยุคแรก ๆ คือ ภาพยนตร์ของดิสนีย์ ที่มักจะนำสัญลักษณ์ของมิกกี้เมาส์มาซ่อนไว้ตามจุดต่างๆให้แฟนหนังได้ค้นหา
ประเทศไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศไอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555
เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม
เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม (Wilhelm scream) เป็นเสียงประกอบเผื่อใช้ซึ่งมีผู้นำมาใช้ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์และภาพยนตร์แล้วอย่างน้อย 433 เรื่อง (ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2563) โดยใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494 ในภาพยนตร์ ดิสทันต์ดรัมส์ เสียงประกอบนี้มักใช้กับตัวละครที่ถูกยิง ตกจากที่สูงมาก หรือกระเด็นจากแรงระเบิด
ผู้ให้เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์มคือ เช็บ วูลีย์ นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เสียงประกอบนี้ได้ชื่อมาจากพลทหารวิลเฮ็ล์ม ตัวละครในภาพยนตร์คาวบอยเรื่อง เดอะชาร์จแอตเฟเธอร์ริเวอร์ ใน พ.ศ. 2496 เมื่อตัวละครนี้ถูกยิงด้วยธนูเข้าที่ต้นขา นี่เป็นครั้งแรกที่มีการใช้เสียงประกอบนี้จากคลังเสียงเผื่อใช้ของวอร์เนอร์บราเธอส์ แต่ก็เชื่อกันว่า เดอะชาร์จแอตเฟเธอร์ริเวอร์ ใช้เสียงประกอบนี้เป็นเรื่องที่สาม
เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์มได้รับความนิยมอีกครั้งหลังจากถูกใช้ในภาพยนตร์ชุด สตาร์ วอร์ส, ภาพยนตร์ชุด ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า และภาพยนตร์แอนิเมชันของเดอะวอลต์ดิสนีย์กับพิกซาร์ (เช่น ทอยสตอรี, 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก, ปู่ซ่าบ้าพลัง, ทอย สตอรี่ 3, สายลับสี่ล้อ ซิ่งสนั่นโลก, มหา'ลัย มอนส์เตอร์, ทอย สตอรี่ 4, คู่ซ่าล่ามนต์มหัศจรรย์) รวมทั้งในภาพยนตร์เงินล้าน รายการโทรทัศน์ การ์ตูน และวิดีโอเกมอีกเป็นจำนวนมาก
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
พระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชพระมหากษัตริย์ของไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งอยู่ ณ ที่จังหวัดต่าง ๆ ได้แก่