cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประชาธิปไตยที่ไม่เสรี
อรรถาธิบาย
ในหนังสือเรื่อง “The Future of Freedom: Illiberal Democracy at Home and Abroad” ของฟารีด ซาคาเรีย (Fareed Zakaria) ได้พูดถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีไว้ว่า เสรี (liberal) กับประชาธิปไตย (democracy) มักถูกกล่าวถึงร่วมกันในประเทศตะวันตก แต่ทั้ง 2 คำ ไม่จำเป็นต้องเกิดควบคู่กันเสมอไป คำว่าประชาธิปไตยจะมาพร้อมกับการตัดสินใจด้วยเสียงข้างมาก (majority rule) แต่คำว่าเสรีจะมีลักษณะเป็นเสรีภาพของปัจเจกบุคคล (individual freedom) ซึ่งเสรีภาพของปัจเจกบุคคลหลายครั้งมักจะพบกับปัญหาความขัดแย้งกับการตัดสินใจโดยเสียงข้างมาก หรือเผด็จการเสียงข้างมาก (tyrannical majority) ฉะนั้น บางประเทศที่มีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย มีการเลือกตั้ง แต่อาจจะไม่ได้มอบสิทธิเสรีภาพให้กับประชาชน หรือบางครั้งการตัดสินใจโดยเสียงข้างมากได้ไปกระทบกระเทือนถึงสิทธิส่วนบุคคล ตัวอย่างเช่น รัสเซีย ที่มีผู้ปกครองมาจากการเลือกตั้ง แต่ได้มีกฎหมายที่จำกัดการใช้สิทธิเสรีภาพของปัจเจกบุคคล และเสรีภาพของสื่อไว้อย่างชัดเจน รวมไปถึงบทบาทของผู้นำที่เน้นอำนาจบารมีและใช้กลไกรัฐในการควบคุมประชาชนด้วยความรุนแรง ผูกขาดอำนาจในการเข้าถึงข้อมูล และควบคุมสื่อ
คำว่าประชาธิปไตยแบบไม่เสรีจึงมักใช้อธิบายประเทศที่มีประชาธิปไตยแต่เพียงในเชิงรูปแบบ แต่ไม่ส่งเสริมเสรีภาพของประชาชน ขอยกตัวอย่างประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น สิงคโปร์ เป็นประเทศที่เป็นประชาธิปไตย มีผู้นำที่มาจากการเลือกตั้ง แต่มีข้อกฎหมายหลายอย่างที่จำกัดเสรีภาพในการออกเสียงในสภาและการทำงานของฝ่ายค้าน รวมถึงข้อบังคับในการจัดตั้งพรรคการเมืองฝ่ายตรงข้ามที่จะเข้ามาแข่งขันกับพรรค People's Action Party (PAP) ทำให้การแข่งขันของพรรคการเมืองไม่เสรี เพราะถูกผูกขาดโดยพรรครัฐบาล เช่นเดียวกับมาเลเซียที่ถูกผูกขาดอำนาจโดยพรรค United Malays National Organization (UMNO) และยังสามารถอธิบายการเมืองฟิลิปปินส์ ที่ถูกเรียกว่าเป็นผู้ป่วยแห่งเอเชีย (Sick Man of Asia) เพราะแม้จะมีประชาธิปไตยและรัฐธรรมนูญที่ถูกวางรากฐานจากสหรัฐอเมริกา แต่การเมืองยังคงเป็นระบบพวกพ้อง การอุปถัมภ์ทางการเมือง มีการใช้เงินซื้อสิทธิขายเสียง และมีการคอร์รัปชั่นอย่างกว้างขวาง
ในประเทศไทย
สำหรับประเทศไทย คำว่าประชาธิปไตยแบบไม่เสรีถูกนำมาใช้อธิบายการเมืองไทยในช่วงประชาธิปไตยครึ่งใบ ประมาณปี พ.ศ. 2523-31 และอธิบายการเมืองไทยยุคธนาธิปไตย (money politics) รวมไปจนถึงหลังปี พ.ศ. 2544 เป็นต้นมา โดยเกษียร เตชะพีระ (2551) กล่าวถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีไว้ว่า ในทวีปละตินอเมริกา แอฟริกาและเอเชียหลายประเทศ บางทีก็เรียกว่า "ระบอบเลือกตั้งธิปไตย" (electocracy - electocrats) หรือเรียกผู้กุมอำนาจในระบอบนี้ว่า “democratators” หรือ "จอมบงการประชาธิปไตย" จนกระทั่งระบอบประชาธิปไตยไม่เสรีถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็น "the fallacy of electoralism" เป็นรูปแบบการเมืองที่เน้นการเลือกตั้งเพียงอย่างเดียว โดยเน้นหลักความเสมอภาคและอำนาจอธิปไตยของประชาชนผ่านการเลือกตั้งและพรรคการเมืองโดดๆ ด้านเดียว แต่ละเลยหรือล่วงละเมิดหลักสิทธิเสรีภาพและหลักนิติธรรมไปเสีย เข้าทำนอง elections = democracy ไป
สำหรับการอธิบายบริบทการเมืองไทย เกษียร เตชะพีระ ได้กล่าวถึงประชาธิปไตยแบบไม่เสรีโดยกล่าวถึงสถานการณ์โดยรวมช่วงปี พ.ศ. 2531-2540 ว่าความไม่เสรีของประชาธิปไตยไทยเป็นผลจากการเข้ากุมอำนาจการเมืองโดยกลุ่มนายทุนหัวเมือง/นักเลือกตั้ง (provincial capitalists/ electocrats) และสถานการณ์โดยรวมช่วงปี พ.ศ. 2544 เป็นต้นมา เกิดการประชันขันแข่งกันระหว่างรูปแบบประชาธิปไตยต่างๆ และถูกเรียกขานแตกต่างกันไป เช่น ประชาธิปไตยไม่เสรีหรือประชาธิปไตยอำนาจนิยม (illiberal/authoritarian democracy) เสรีอัตตาธิปไตย (liberal autocracy) เผด็จการทหารของพลังระบบราชการ ชนชั้นนำและคนชั้นกลางซึ่งมีที่มาจากคณะรัฐประหาร และระบอบเสรีประชาธิปไตยครึ่งใบ (liberal semi-democracy) ของกลุ่มทุนใหญ่ผูกขาดและพันธมิตรของอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับประชามติ พ.ศ. 2550 ซึ่งลดความสำคัญของหลักความเสมอภาคทางอำนาจ และอำนาจอธิปไตยของประชาชนที่แสดงออกผ่านการเลือกตั้ง และพรรคการเมืองลง หันไปขยายบทบาทอำนาจตรวจสอบถ่วงดุลของบรรดาสถาบันที่ไม่ได้มาจากเสียงข้างมาก (non-majoritarian institutions) และการเลือกตั้งที่เชื่อมโยงกับประชาชน เช่น ฝ่ายตุลาการ วุฒิสภา และองค์กรอิสระต่างๆ
ชิงช้าสวรรค์
ชิงช้าสวรรค์ (Ferris wheel) คือ เครื่องเล่นเพื่อความบันเทิงชนิดหนึ่ง มักพบเห็นตามงานวัด สวนสนุก และตามงานเทศกาลต่างๆ ประกอบด้วยวงล้อโลหะขนาดใหญ่คู่ขนานกัน หมุนด้วยแรงกลในแนวตั้งรอบแกนที่ติดอยู่กับที่ มีกระเช้าผู้โดยสารที่ทำจากโลหะ (gondola หรือ capsule) ห้อยติดเป็นช่วงระหว่างโครงของล้อทั้งสอง
ชิงช้าสวรรค์ประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1893 โดยจอร์จ เฟอร์ริส และเป็นสัญลักษณ์โดดเด่นในงานแสดงสินค้าที่ชิคาโก ได้รับการขนานนามตามชื่อผู้ประดิษฐ์ว่า Ferris Wheel หรือบ้างก็เรียก Chicago Wheel
ประวัติ
ชิงช้าสวรรค์เครื่องแรกของโลก สูง 80.4 เมตร (264 ฟุต) ประกอบด้วยกระเช้าขนาดใหญ่จำนวน 36 กระเช้า ซึ่งสามารถบรรจุผู้โดยสารได้กระเช้าละ 40-60 คน ความจุทั้งหมดอยู่ที่ 2,160 คน เปิดให้บริการเป็นครั้งแรกในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1893 ในงานแสดงสินค้า The Chicago World's Fair ในเมืองชิคาโก
งานแสดงสินค้าสิ้นสุดลงในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน ทว่าชิงช้าสวรรค์ยังคงเปิดให้บริการจนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1894 ก่อนจะถูกรื้อถอนลง ในปีถัดมา มีการนำชิ้นส่วนมาประกอบใหม่ที่ Chicago's North Side ใกล้ย่านลิงคอล์น พาร์ค และเปิดให้บริการจนถึงปี ค.ศ. 1903 ก่อนถูกรื้อถอนอีกครั้ง เพื่อนำไปประกอบใหม่ที่งานแสดงสินค้าในเมืองเซนต์หลุยส์ ในปี ค.ศ. 1904 และสุดท้ายถูกระเบิดทำลายลงเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1906
ชิงช้าสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ชิงช้าสวรรค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เรียงตามลำดับเวลา (ปี ค.ศ.)
วอลเลย์บอลในลูโซโฟนีเกมส์
วอลเลย์บอลในลูโซโฟนีเกมส์ (Volleyball at the Lusophony Games) จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในมาเก๊าใน ปี ค.ศ. 2006 จัดขึ้นทุกๆ 3 ปี
โปรแกรมคอมพิวเตอร์
โปรแกรมคอมพิวเตอร์ (computer program) เป็นชุดคำสั่ง ที่ปฏิบัติงานเฉพาะเมื่อคอมพิวเตอร์สั่งกระทำการ (execute) คอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งต้องการใช้โปรแกรมในการสั่งงาน และกระทำตามชุดคำสั่งในหน่วยประมวลผลกลาง
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
เจ้าคุณจอมมารดาเอม เป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ครั้งดำรงพระยศเป็นเจ้าฟ้าน้อย ตามประวัติที่เล่าสืบกันมา ครั้งที่เจ้าฟ้าน้อยเสด็จผนวชตามพระราชประเพณีและจำพรรษาอยู่วัดระฆัง โปรดที่จะพายเรือออกบิณฑบาตโดยเรือพระที่นั่งลำเล็ก เข้าคลองบางกอกน้อย ซึ่งมีบ้านขุนนางคหบดีท่านหนึ่งตั้งโต๊ะใส่บาตรพระอยู่หน้าท่าน้ำเป็นประจำ และปรากฏบุตรีของเจ้าของบ้านเป็นผู้ลงมาตักบาตรเองเสมอ ๆ วันหนึ่งขณะที่เธอกำลังตักข้าวใส่บาตรพระภิกษุหนุ่มรูปงาม ท่าทางดูจะมิใช่สามัญชนทั่วไป พระภิกษุองค์นั้นก็ปิดฝาบาตรงับมือเธอโดยเจตนา เธอตกใจปล่อยมือจับทัพพีจนตกน้ำ แล้วรีบวิ่งหนีขึ้นเรือนไป ส่วนพระภิกษุหนุ่มดูจะพึงใจมาก บ่ายวันนั้นได้มีขบวนเชิญเครื่องทำขวัญและทัพพีอันใหม่มายังบ้านนั้น เจ้าสัวบุญมีเจ้าของบ้านเห็นวัสดุและลวดลายของทัพพีก็ทราบได้ทันทีว่าเจ้าของทัพพีเป็นใคร จึงเฝ้าถนอมรักษาบุตรีของตนไว้อย่างดีและมิให้ลงไปใส่บาตรพระอีก
โปรแกรมคอมพิวเตอร์
โปรแกรมคอมพิวเตอร์มักเขียนโดยนักเขียนโปรแกรมโดยใช้ภาษาโปรแกรม คอมไพเลอร์สามารถแปลงรหัสเครื่อง (machine code) ที่ประกอบด้วยชุดคำสั่งที่คอมพิวเตอร์สามารถกระทำการได้โดยตรงได้จากรหัสต้นฉบับ (source code) แบบมนุษย์อ่านได้ หรืออีกทางหนึ่ง โปรแกรมคอมพิวเตอร์สามารถกระทำการได้ด้วยอินเทอร์พรีเตอร์
วนหนึ่งของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่กระทำงานงานหนึ่งที่นิยามไว้อย่างดี เรียกว่าขั้นตอนวิธี (algorithm) ชุดของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ คลัง (library) และข้อมูลที่เกี่ยวข้องเรียกว่าซอฟต์แวร์ โปรแกรมคอมพิวเตอร์อาจจัดประเภทได้จากฟังก์ชันยาวหลายบรรทัด เช่น โปรแกรมประยุกต์ หรือซอฟต์แวร์ระบบ
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
ครั้นพระภิกษุเจ้าฟ้าน้อยลาผนวชแล้ว ทรงสู่ขอบุตรีของเจ้าสัวบุญมีนั้นไปเป็นหม่อมห้าม ชื่อแต่แรกว่าหม่อมเอม และได้เป็นเจ้าจอมมารดาเอมเมื่อพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติและทรงสถาปนาสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑามณี กรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ให้ดำรงพระอิสสริยยศเสมอกษัตริย์ เฉลิมพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นผู้เจียมพระองค์อย่างยิ่ง ระมัดระวังที่จะไม่ตีพระองค์เสมอสมเด็จพระเชษฐา โดยเฉพาะมิได้ทรงสถาปนาเจ้าจอมคนใดขึ้นเป็นพระชายา เช่นเดียวกับพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมีพระราชประสงค์มิให้พระราชโอรสและพระราชธิดามีพระฐานันดรศักดิ์เกินชั้นพระองค์เจ้า ดังนั้นเจ้าจอมมารดาเอมจึงเพียงแต่ได้เลื่อนเป็นเจ้าคุณจอมมารดาในรัชกาลต่อมา เมื่อพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ได้ขึ้นเป็นกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ อุปราชวังหน้า โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯให้ขนานนามท่านอย่างเป็นทางการว่า “เจ้าคุณพระชนนี“ คนทั่วไปยังคงเรียกว่าเจ้าคุณจอมมารดาเอม
เจ้าคุณจอมมารดาเอม ถึงแก่อสัญกรรมในวันเสาร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2428 สิริรวมอายุได้ 69 ปี ก่อนที่กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญจะทิวงคตในอีก 6 เดือนต่อมา
พระราชโอรสและพระราชธิดา
เจ้าคุณจอมมารดาเอมมีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 5 พระองค์คือ
บรรพบุรุษ
บรรพบุรุษของเจ้าคุณจอมมารดาเอมนั้น มีประวัติว่า เป็นนายสำเภาจีนแซ่อ๋อง ชื่ออ๋องเฮงฉ่วนเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่รับสมัยสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 9 แห่งอาณาจักรอยุธยา ได้รับราชการมีความดีความชอบหลายครั้ง จนถึงรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ พระเจ้าแผ่นดินพระองค์ต่อมาได้โปรดเกล้าฯให้เป็น เจ้าพระยาพระคลัง คนทั่วไปจะเรียกว่าเจ้าพระยาพระคลังจีน ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านถนนตาล หลังวัดพนัญเชิง มีภรรยาและบุตรธิดาหลายคน คนหนึ่งชื่อเจ้าสัวอ๋องไซ ยังคงสืบต่อทำการเดินเรือสำเภาค้าขายระหว่างเมืองไทยกับเมืองจีน ก่อนกรุงแตกได้คุมขบวนเรือข้าว 32 ลำ ตั้งใจว่าจะไปขายที่กำปงโสมเมืองเขมรเพราะได้ข่าวว่าปีนั้นเกิดทุพภิกขภัยรุนแรง ขณะจอดเทียบท่าเมืองตราดได้ข่าวว่า ในเขมรเกิดการจลาจลบ้านเมืองไม่ปลอดภัยทั้งทางบกและทางทะเล และกรุงศรีอยุธยาเองถูกพม่าข้าศึกมาล้อมไว้ตั้งแต่ตนออกเดินทางมาแล้ว จึงถอนเรือกลับมาดูเหตุการณ์อยู่ที่จันทบุรี จังหวะเวลาเดียวกับที่สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงนำกองกำลังเข้าตีเมืองจันทบุรีได้สำเร็จ เจ้าสัวอ๋องไซได้ข่าวดังนั้นจึงนำเรือเข้าเทียบท่าถวายข้าวทั้งสิ้นให้พระเจ้าตาก ซึ่งทรงใช้เป็นยุทธปัจจัยในการรวบรวมผู้คนขึ้นจนเป็นกองทัพ สามารถกอบกู้เอกราชของชาติไทยได้ในที่สุด เจ้าสัวอ๋องไซมีความดีความชอบมาก จึงโปรดเกล้าฯให้เป็นที่พระยารัตนราชเศรษฐี รับราชการว่าที่กรมท่าซ้ายและเป็นเจ้าท่าเปิดระวางเรือสำเภาที่เข้าเทียบท่ากรุงธนบุรีทุกลำแต่ผู้เดียว กับทั้งได้พระราชทานที่ดินตำบลหนึ่งใกล้วัดสามเพ็ง(วัดปทุมคงคา) ให้สร้างบ้านเรือนอยู่เป็นหมู่ใหญ่ในบริเวณนั้น ซึ่งภายหลังต่อมาได้กลายเป็นศาลเจ้าปุนเถ้ากงไปในทุกวันนี้ บุตรหลานของพระยารัตนราชเศรษฐี(อ๋องไซ)สามารถปักหลักค้าขายในกรุงธนบุรีและบางกอกสืบต่อกันอย่างมั่นคง บุตรคนหนึ่งชื่อเจ้าสัวบุญมาก มีบุตรคนหนึ่งชื่อเจ้าสัวบุญมี ผู้เป็นบิดาท่านเจ้าคุณจอมมารดาเอม
เจ้าคุณจอมมารดาเอมเป็นต้นราชสกุลฝ่ายหญิง โดยชั้นพระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว มี 1 ราชสกุลคือ ราชสกุลนวรัตน และชั้นพระราชนัดดา ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ มี 9 ราชสกุลคือ ราชสกุลวิไลยวงศ์ ราชสกุลกาญจนะวิชัย ราชสกุลสุทัศนีย์ ราชสกุลวรวุฒิ ราชสกุลรุจวิชัย ราชสกุลวิบูลยพรรณ ราชสกุลรัชนี และราชสกุลวิสุทธิ
คอรีย์ สโตลล์
คอรีย์ แดเนียล สโตลล์ (Corey Daniel Stoll; เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทของเขาในฐานะสมาชิกสภาคองเกรส Peter Russo ในซีรีส์ระทึกขวัญทางการเมืองของ Netflix เรื่อง House of Cards (2013–2016) ซึ่งเขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Golden Globe ในปี ค.ศ. 2013 และ Dr. Ephraim Goodweather ในซีรีส์ดราม่าสยองขวัญของ FX เรื่อง The Strain (พ.ศ. 2557–2560) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2020 เขาได้รับบทเป็น Michael Prince ซึ่งเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของ Bobby Axelrod, ในซีรีส์ของ Showtime เรื่อง Billions เขายังเป็นสมาชิกประจำในซีรีส์ดราม่าของ NBC เรื่อง Law & Order: LA (2010–2011) และรับบทเป็น Darren Cross / Yellowjacket ในภาพยนตร์จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เรื่อง Ant-Man (2015) บทบาทที่โดดเด่นอื่น ๆ ได้แก่ การแสดง off-Broadway เรื่อง Intimate Apparel (2004),Ernest Hemingway ในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้ Midnight in Paris  (2011) การแสดงที่เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Independent Spirit Award for Best Supporting Male, Fred Wyshak อัยการ bulldog ใน Black Mass (2015) และนักบินอวกาศ Buzz Aldrin ในชีวประวัติ First Man (2018)
เกร็ก เทอร์คิงตัน
เกร็ก เทอร์คิงตัน (Gregg Turkington) เป็นชาวออสเตรเลียโดยกำเนิด เป็นผู้ให้ความบันเทิง, นักแสดง, นักดนตรี และนักเขียนชาวอเมริกัน ซึ่งแสดงเป็น Neil Hamburger ซึ่งเป็นนักแสดงตลกที่เขาพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1990 นอกเหนือจาก Tim Heidecker แล้ว Turkington ยังแสดงเป็นตัวละครในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่องตลกเรื่อง On Cinema (2011 - ปัจจุบัน) นอกจากนี้เขายังก่อตั้งวง Zip Code Rapists ขึ้นมาครึ่งหนึ่ง และได้ร่วมมือในโปรเจ็กต์มากมายกับนักดนตรีเช่น Trey Spruance (Mr. Bungle, Secret Chiefs 3)
ภาษาแอสเซมบลี
ภาษาแอสเซมบลี (Assembly Language) หมายถึง ภาษาที่ใช้ในการเขียนโปรแกรมภาษาหนึ่งซึ่งจะทำงานโดยขึ้นกับรุ่นของไมโครโพรเซสเซอร์ หรือ "หน่วยประมวลผล" (CPU) ของเครื่องคอมพิวเตอร์
การใช้ภาษาแอสเซมบลีจำเป็นต้องผ่านการแปลภาษาด้วยคอมไพเลอร์เฉพาะเรียกว่า แอสเซมเบลอร์ (assembler) ให้อยู่ในรูปของรหัสคำสั่งก่อน (เช่น .OBJ) โดยปกติ ภาษานี้ค่อนข้างมีความยุ่งยากในการใช้งาน และการเขียนโปรแกรมเป็นจำนวนบรรทัดมากมากกว่า เมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ภาษาระดับสูง เช่น ภาษา C หรือภาษา BASIC แต่จะทำให้ได้ผลลัพธ์การทำงานของโปรแกรมเร็วกว่า และขนาดของตัวโปรแกรมมีขนาดเนื้อที่น้อยกว่าโปรแกรมที่สร้างจากภาษาอื่นมาก จึงนิยมใช้ภาษานี้เมื่อต้องการประหยัดเวลาทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ และเพิ่มประสิทธิภาพของโปรแกรม
เนื่องจากตัวคำสั่งภายในภาษาอ้างอิงเฉพาะกับรุ่นของหน่วยประมวลผล ดังนั้นถ้ามีการเปลี่ยนแปลงไปใช้กับหน่วยประมวลผลอื่นหรือระบบอื่น (เช่น หน่วยประมวลผล x86 ไม่เหมือนกับ z80) จะต้องมีการปรับแก้ตัวคำสั่งภายในซึ่งบางครั้งอาจไม่สามารถปรับปรุงแก้ไขได้อย่างสมบูรณ์
มาลีวราช
ท้าวมาลียวัน  (ภาษาสันสกฤต: Malyavan) ในรามายณะ หรือ ท้าวมาลีวราช  หรือ ท้าวมาลีวัคคพรหม  ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์เป็นรายชื่อตัวละครในรามเกียรติ์ในศาสนาฮินดู โดยมีศักดิ์เป็นตาของท้าวราวณะในรามายณะส่วนในรามเกียรติ์และเรียมเกร์มีศักดิ์เป็นปู่ของท้าวทศกัณฐ์
ในรามายณะ
ในรามายณะคือท้าวมาลียวัน มีเชษฐาอีกสององค์ คือ ท้าวสุมาลี (Sumali) ท้าวมาลี (Mali) ซึ่งเคยเป็นพระเจ้านครลงกามาก่อนแต่รบแพ้และได้หลบหนีพระนารายณ์ไปอยู่ที่อื่น โดยท้าวสุมาลีมีภรรยาสองคนนามว่า นางเกษมาทรี (Ketumati) มีบุตรรวมสิบสี่ตน และมีบุตรกับ นางทัศทกา (Thataka) อีกสามตน โดยบุตรีสุดท้องของนางคือ นางไกยเกษี ซึ่งชายาองค์ที่สองของท้าววิสรวะ ผู้เป็นเหลนของพระพรหม เป็นพระเจ้านครลงกาใหม่ โดยนางไกยเกษีนี้ คือ มารดาของทศกัณฐ์ กุมภกรรณ พิเภก และสำมนักขา ท้าวมาลียวัน เป็นผู้ที่ทุกคนในลงกาเกรงใจและให้ความเคารพ เป็นที่ปรึกษาทั้งในและนอกสภาของทศกัณฐ์ ท้าวมาลียวันเป็นอีกผู้หนึ่งที่แนะนำให้ทศกัณฐ์ส่งคืนนางสีดาอยู่เสมอ ไม่สนับสนุนให้ทำการสงครามเพื่อสตรีเพียงนางเดียว
ในรามเกียรติ์และเรียมเกร์
ท้าวมาลีวราช หรือมาลีวัคคพรหม เป็นพระพรหมมีสี่พักตร์แปดกร มีความยุติธรรมมากจึงได้รับพรจากพระอิศวรให้มีวาจาสิทธิ์ ท้าวมาลีวราช มีศักดิ์เป็นปู่ของทศกัณฐ์เนื่องจากเป็นเชษฐาของท้าวจตุรพักตร์ เมื่อทศกัณฐ์ทำสงครามกับพระรามต้องสูญเสียญาติมิตรและบริวารเป็นจำนวนมาก ทศกัณฐ์หวังจะให้ท้าวมาลีวราชสาปแช่งพระราม จึงฟ้องร้องต่อท้าวมาลีวราชใส่ร้ายพระรามมากมาย ท้าวมาลีวราชไม่ต้องการฟังความข้างเดียวจึงให้เชิญพระรามและนางสีดาไปสอบสวนจนได้ความจริง ท้าวมาลีวราชสั่งให้ทศกัณฐ์คืนนางสีดาไป แต่ทศกัณฐ์ไม่ยินยอม ท้าวมาลีวราชโกรธมากกล่าวคำสาปแช่งให้ทศกัณฐ์ต้องตายด้วยศรของพระราม
หัวโขนสำหรับการแสดงโขนและละโคนโขล
หน้าพรหมสีขาวสี่พักตร์ ทำเป็นสองชั้นชั้นแรกมีสี่หน้า ชั้นที่สองทำเป็นหน้าเล็ก ๆ สามหน้าเรียงอยู่ด้านหลังท้ายทอย จะสวมมงกุฎน้ำเต้ากาบห้ายอดกายสีขาว
วอลเลย์บอลในลูโซโฟนีเกมส์ 2006
วอลเลย์บอลในลูโซโฟนีเกมส์ 2006 การแข่งขันจัดขึ้นในมาเก๊า, ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 7–15 ตุลาคม ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549)
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส ประสูติวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 57 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเจ้าจอมมารดาพร้อม ธิดาในพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) เป็นพระกนิษฐาแฝดของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย สิ้นพระชนม์วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 พระชันษา 1 ปี 3 เดือน
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย และพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส เป็นพระราชธิดาแฝดคู่เดียวในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คู่ที่สี่และเป็นคู่ล่าสุดในพระบรมราชวงศ์จักรี ก่อนหน้าพระองค์ มีเจ้านายแฝดเพียงสามคู่ที่มีพระประสูติกาลก่อนหน้า คือ
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดปรานพระราชธิดาแฝด และโปรดเกล้าฯ ให้พี่เลี้ยงเชิญตามเสด็จด้วยอยู่เสมอ จนกระทั่งพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาสทรงเริ่มประชวรเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 และสิ้นพระชนม์ในสองวันถัดมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทุกข์โทมนัสจนถึงกับมิได้เสด็จออกราชการตามปกติ โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระภาณุพันธุวงศ์วรเดช ทรงเป็นแม่กองสร้างพระเมรุเป็นการเฉพาะ ที่สุสานหลวงวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร เรียกว่า "พระเมรุบรรพต" พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2429
พระอัฐิของพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส บรรจุอยู่ ณ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราชวรวิหาร มีแผ่นศิลาจารึกภุชงคประยาตฉันท์ และโคลงสี่สุภาพ พระนิพนธ์โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ เป็นสำนักความคิดเศรษฐกิจการเมืองลัทธิอื่น รากฐานของสำนักดังกล่าวสืบย้อนไปได้ถึงการวิพากษ์เศรษฐกิจการเมืองคลาสสิกในงานวิจัยของคาร์ล มาคส์และฟรีดริช เอ็งเงิลส์ เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ประกอบด้วยทฤษฎีต่าง ๆ จำนวนมาก และในหลายกรณีใช้การวิเคราะห์แบบมากซ์เพื่อประกอบหรือส่งเสริมแนวเข้าสู่การศึกษาแนวอื่น ทั้งนี้พึงทราบว่าบุคคลไม่จำเป็นต้องเป็นนักลัทธิมากซ์ในทางการเมืองจึงจะเป็นนักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ สองคำนี้จึงไม่ใช่คำไวพจน์
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ให้ความสนใจกับการวิเคราะห์วิกฤตในทุนนิยม บทบาทและการกระจายของผลผลิตส่วนเกินและมูลค่าส่วนเกินในระบบเศรษฐกิจต่าง ๆ สภาพและจุดกำเนิดของมูลค่าทางเศรษฐกิจ ผลกระทบของชนชั้นและการต่อสู้ของชนชั้นในเรื่องกระบวนการทางเศรษฐกิจและการเมือง และกระบวนการวิวัฒนาการทางเศรษฐกิจ
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแวดวงวิชาการ มีความแตกต่างจากอุดมการณ์การเมืองลัทธิมากซ์ ตลดจนแง่มุมเชิงบรรทัดฐานของความคิดแบบลัทธิมากซ์ โดยมีมุมมองว่าแนวเข้าสู่การศึกษาดั้งเดิมของมากซ์ในการทำความเข้าใจเศรษฐศาสตร์และการพัฒนาเศรษฐกิจเป็นเอกเทศเชิงภูมิปัญญาจากการสนับสนุนสังคมนิยมปฏิวัติของมากซ์ นักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มิได้ยึดถืองานของมากซ์และนักลัทธิมากซ์ที่มีชื่อเสียงอื่นเท่านั้น แต่ยังยกมาจากแหล่งข้อมูลที่ไม่ใช่นักลัทธิมากซ์อื่นด้วย
แม้ว่าสำนักมากซ์ถือว่าเป็นลัทธิอื่น แต่ความคิดที่มาจากเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มีส่วนช่วยให้เกิดความเข้าใจกระแสหลักของเศรษฐกิจโลก มโนทัศน์บางอย่างพัฒนาขึ้นในเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับการสะสมทุนและวงจรเศรษฐกิจ ซึ่งเหมาะสมสำหรับใช้ในระบบทุนนิยม (เช่น ความคิดเรื่องการทำลายล้างอย่างสร้างสรรค์ของโจเซฟ ชุมเปเตอร์)
ปฏิกิริยาของมากซ์ต่อเศรษฐศาสตร์คลาสสิก
เศรษฐศาสตร์ของมากซ์มีจุดตั้งต้นมาจากนักเศรษฐศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในยุคของเขา ได้แก่ นักเศรษฐศาสตร์คลาสสิกชาวบริติช อดัม สมิธ, ทอมัส โรเบิร์ต มาลธัส และ เดวิด ริคาร์โด
ใน ความมั่งคั่งของประชาชาติ (ค.ศ. 1776) สมิธให้เหตุผลว่าลักษณะสำคัญที่สุดของเศรษฐกิจแบบตลาดคืออนุญาตให้ความสามารถการผลิตเติบโตได้อย่างรวดเร็ว สมิธอ้างว่าตลาดที่กำลังเติบโตกระตุ้นให้เกิด "การแบ่งงานกันทำ" มากขึ้น (เช่น ธุรกิจ และ/หรือคนงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ) และส่งผลให้เกิดผลิตภาพมากขึ้นตามลำดับ แม้ว่าโดยทั่วไปสมิธจะกล่าวถึงแรงงานเพียงเล็กน้อย แต่เขาก็สังเกตว่าการแบ่งงานกันทำเมื่อถึงจุดหนึ่งจะเป็นผลเสียต่อผู้ที่มีงานแคบลงเรื่อย ๆ เมื่อมีการแบ่งงานกันทำมากขึ้น สมิธยังยืนยันว่าเศรษฐกิจแบบปล่อยให้ทำไปจะแก้ไขมันเองได้ตามเวลา
มาร์กซ์เห็นด้วยกับสมิธโดยอ้างว่าผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจที่เป็นประโยชน์ที่สำคัญของทุนนิยมคือการเติบโตของความสามารถผลิตภาพอย่างรวดเร็ว มากซ์ยังขยายความอย่างมากในความคิดว่ากรรมกรอาจได้รับโทษเมื่อทุนนิยมมีผลิตภาพมากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น มากซ์ตั้งข้อสังเกตใน ทฤษฎีมูลค่าส่วนเกิน ว่า "เราเห็นความก้าวหน้ายิ่งใหญ่ที่อดัม สมิธกระทำเกินกว่าพวกฟิซิโอแครตในการวิเคราะห์มูลค่าส่วนเกินและทุน ในทัศนะของพวกเขา มีกรรมกรรูปธรรมประเภทเดียว—กรรมกรกสิกรรม—ที่สร้างมูลค่าส่วนเกิน ... แต่สำหรับอดัม สมิธ เป็นกรรมกรสังคมทั่วไป — ไม่ว่ามูลค่าการใช้งานสำแดงออกมาแบบใด — เฉพาะปริมาณของกรรมกรที่จำเป็นซึ่งก่อให้เกิดมูลค่า มูลค่าส่วนเกิน ไม่ว่าในรูปกำไร ค่าเช่า และดอกเบี้ยแบบทุติยภูมิ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของแรงงานนี้ ซึ่งเจ้าของสภาพวัตถุของแรงงานโดยแลกเปลี่ยนกับกรรมกรมีชีวิต"
มาลธัสอ้างใน เรียงความเรื่องหลักการประชากร (ค.ศ. 1798) ว่าการเติบโตของประชากรเป็นสาเหตุหลักของค่าจ้างระดับยังชีพได้สำหรับแรงงานนั้นกระตุ้นให้มากซ์พัฒนาทฤษฎีการตัดสินค่าจ้างใหม่ ในขณะที่มาลธัสนำเสนอทฤษฎีการเติบโตของประชากรในอดีต มากซ์เสนอทฤษฎีประชากรที่เกินโดยสัมพัทธ์ในทุนนิยมมีแนวโน้มผลักดันค่าจ้างให้ไปสู่ระดับยังชีพได้ มากซ์มองว่าประชากรที่เกินโดยสัมพัทธ์นี้มาจากสาเหตุทางเศรษฐกิจ มิใช่สาเหตุทางชีววิทยา (ตามทฤษฎีของมาลธัส) ทฤษฎีประชากรส่วนเกินแบบเศรรษฐศาสตร์นี้มักได้ชื่อว่าเป็นทฤษฎีกรรมกรทัพหนุน (reserve army of labour) ของมากซ์
ริคาร์โดพัฒนาทฤษฎีการกระจายภายในระบบทุนนิยม นั่นคือทฤษฎีว่าผลผลิตของสังคมมีการกระจายไปยังชนชั้นในสังคมอย่างไร ทฤษฎีนี้แบบสมบูรณ์ที่สุดมีการนำเสนอใน ว่าด้วยหลักการเศรษฐกิจการเมืองและการเก็บภาษีอากร (ค.ศ. 1817) ตั้งอยู่บนทฤษฎีมูลค่าแรงงาน ซึ่งกล่าวว่า มูลค่าของวัตถุทุกชิ้นที่ผลิตขึ้นเท่ากับแรงงานที่ใส่ลงไปในวัตถุ และสมิธเองก็นำเสนอทฤษฎีมูลค่าแรงงาน แต่มีความเข้าใจอย่างไม่สมบูรณ์ สิ่งที่มีความโดดเด่นอีกอย่างหนึ่งในทฤษฎีเศรษฐกิจของริคาร์โดคือกำไรเป็นการหักลบจากผลผลิตของสังคม และค่าจ้างและกำไรมีความสัมพันธ์แบบผกผัน คือ กำไรที่เพิ่มขึ้นมาจากการลดค่าจ้าง มากซ์ยึดการวิเคราะห์เศรษฐกิจรูปนัยอย่างมากที่พบใน ทุน จากทฤษฎีของริคาร์โด
มากซ์ยังวิจารณ์ลักษณะสองประการของ "เศรษฐกิจกระฎุมพี" ซึ่งเขามองว่าเป็นปัจัจยหลักที่ขัดขวางการตระหนักอย่างสมบูรณ์ของอำนาจการผลิตของสังคม คือ การเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต และการดำเนินการเศรษฐกิจที่อ้างว่าไม่มีเหตุผล ซึ่งนำไปสู่ "การก่อความวุ่นวาย" และส่วนเกิน
ทฤษฎีของมากซ์
มากซ์ใช้ทฤษฎีมูลค่าแรงงาน ซึ่งมองว่ามูลค่าของโภคภัณฑ์หนึ่ง ๆ เป็นเวลาทำงานอันจำเป็นทางสังคม (socially-necessary labour-time) ที่ลงทุนในโภคภัณฑ์นั้น ในแบบจำลองนี้ นักทุนนิยมไม่ได้จ่ายกรรมกรเต็มมูลค่าของโภคภัณฑ์ที่พวกเขาผลิต กลับตอบแทนกรรมกรสำหรับแรงงานที่จำเป็นเท่านั้น (คือ ค่าจ้างแรงงาน ซึ่งครอบคลุมเฉพาะวิถีการยังชีพที่จำเป็นเท่านั้น เพื่อรักษาให้เขาทำงานต่อไปในปัจจุบัน และกลุ่มครอบครัวของเขาทำงานต่อไปในอนาคต) แรงงงานที่จำเป็นเป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียวของวันทำงานเต็มวัน นักทุนนิยมเก็บส่วนที่เหลือเพื่อให้ตนเอง เรียก "แรงงานส่วนเกิน"
มากซ์ตั้งทฤษฎีว่าช่องว่างระหว่างมูลค่าที่กรรมกรผลิตกับค่าจ้างที่ได้รับเป็นแรงงานที่ไม่ได้รับค่าจ้าง เรียกว่า มูลค่าส่วนเกิน ยิ่งไปกว่านั้นมากซ์ให้เหตุผลว่าตลาดมีแนวโน้มบดบังความสัมพันธ์ทางสังคมและกระบวนการผลิต ซึ่งเขาเรียกว่า การเกิดอารมณ์เพศจากโภคภัณฑ์ (commodity fetishism) บุคคลล้วนตระหนักดีถึงโภคภัณฑ์ แต่ปกติไม่คิดถึงความสัมพันธ์และแรงงานที่โภคภัณฑ์นั้นเป็นตัวแทน
การวิเคราะห์ของมาก์นำไปสู่การพิจารณาวิกฤตเศรษฐกิจ รอเบิร์ต ไฮบรอนเนอร์เขียนว่า "ความโน้มเอียงต่อวิกฤต—สิ่งที่เราจะเรียก วงจธุรกิจ—ไม่มีการรับรองว่าเป็นลักษณะติดตัวของทุนนิยมโดยนักเศรษฐศาสตร์คนอื่นในเวลาของมากซ์ แม้ว่าเหตุการณ์ในอนาคตระบุชัดเจนถึงพยากรณ์เศรษฐกิจบูมและตกต่ำต่อมา" ทฤษฎีวงจรเศรษฐกิจของมากซ์มีการก่อเป็นรูปร่างโดยริชาร์ด กูดวินใน "วงจรการเติบโต" (ค.ศ. 1967)
ในการระงับการขัดแย้งแบบกระฎุมพีระหว่างเจ้าของปัจจัยการผลิตและ "การกระทำทางสังคม" ของการผลิตเอง มากซ์เสนอให้สังคมเป็นเจ้าของปัจจัยการผลิต เพื่อขจัด "การก่อความวุ่นวาย" ของเศรษฐกิจทุนนิยม มากซ์ยังตั้มูลบท "การจัดการอย่างมีเหตุผล" ของเศรษฐกิจ ซึ่งจะเปลี่ยนกำลังตลาด "โกลาหล" ที่ขับเคลื่อนโดย "ผลรวมของความนิยมปัจเจก"
ระเบียบวิธี
มาร์กซ์ใช้วิภาษวิธีซึ่งเขารับมาจากงานของเกออร์ค วิลเฮล์ม ฟรีดริช เฮเกล วิภาษวิธีให้ความสนใจกับความสัมพันธ์และการเปลี่ยนแปลง และพยายามเลี่ยงการมองเอกภาพว่าประกอบด้วยวัตถุแยกจากกัน แต่ละวัตถุมีคุณลักษณะไม่อยู่นิ่งเสถียรโดยสภาพ องค์ประกอบหนึ่งของวิภาษวิธีคือภาวะนามธรรม; จากมวลข้อมูลหรือระบบที่ไม่มีการแยกแยะทซึ่งเข้าใจเกี่ยวกับทั้งหมดของอินทรีย์ บุคคลคิดหรือเรียกเป็นส่วน ๆ บุคคลยังอาจใช้วิธีเดียวกันกับความสัมพันธ์และกระบวนการเปลี่ยนแปลงด้วย การสร้างภาวะนามธรรมอาจเป็นแบบกว้างหรือแคบก็ได้ อาจสนใจนัยทั่วไปหรือนัยจำเพาะ และอาจประกอบขึ้นจากมุมมองต่าง ๆ ตัวอย่างเช่น การซื้อขายอาจคิดในเชิงทฤษฎีจากมุมมองของผู้ซื้อหรือผู้ขาย และอาจคิดในเชิงทฤษฎีการซื้อขายอย่างใดอย่างหนึ่งหรือการขายโดยรวม อีกองค์ประกอบหนึ่งคือการนิรนัยเชิงวิภาษวิธีของหมวดหมู่ มากซ์ใช้ความคิดของเฮเกล ซึ่งเป็นแบบ (form) สำหรับเศรษฐศาสตร์ เช่น แบบโภคภัณฑ์ แบบเงิน ฯลฯ จำเป็นต้องนิรนัยอย่างเป็นระบบแทนการถูกบีบกุมในทางออกไปข้างนอกอย่างที่นักเศรษฐศาสตร์กระฎุมพีทำ ทั้งนี้สอดคล้องกับบทวิพากษ์ปรัชญาอุตรวิสัยแบบคานต์ของเฮเกล
มาร์กซ์มองว่าประวัติศาสตร์ได้ผ่านมาหลายขั้นตอน รายละเอียดของการแบ่งยุคไม่ตรงกันอยู่บ้างในงานต่าง ๆ ของเขา แต่หลัก ๆ เป็นดังนี้ คอมมิวนิสต์ดึกดำบรรพ์ – สังคมทาส – ระบบเจ้าขุนมูลนาย – ทุนนิยม – สังคมนิยม – คอมมิวนิสต์ (โดยทุนนิยมเป็นขั้นปัจจุบัน และคอมมิวนิสต์เป็นอนาคต) มากซ์ใช้ความพยายามส่วนใหญ่กับการอธิบายทุนนิยม นักประวัติศาสตร์วางจุดเริ่มต้นของทุนนิยมไว้ระหว่าง ค.ศ. 1450 (ซอมบาร์ต) และระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 (ฮอบสบอร์น)
มากซ์นิยามโภคภัณฑ์เป็นผลิตภัณฑ์ของแรงงานมนุษย์ซึ่งผลิตสำหรับขายในตลาด และผลิตภัณฑ์หลายอย่างของแรงงานมนุษย์เป็นโภคภัณฑ์ มากซ์เริ่มต้นหนังสือ ทุน ด้วยการอภิปรายโภคภัณฑ์
โภคภัณฑ์
มูลค่าของโภคภัณฑ์สามารถรับรู้ได้สองวิธีซึ่งมากซ์เรียกว่า มูลค่าการใช้สอย (use-value) และมูลค่า (value) มูลค่าการใช้สอยของโภคภัณฑ์คือประโยชน์สำหรับการบรรลุความมุ่งหมายในทางปฏิบัติ ตัวอย่างเช่น มูลค่าการใช้สอยของอาหารคือให้สารอาหารและให้รสชาติเพลิดเพลิน มูลค่าใช้สอยของค้อน คือใช้งัดตะปู
ในทางกลับกัน มูลค่าเป็นการวัดคุณค่าของโภคภัณฑ์โดยเปรียบเทียบกับโภคภัณฑ์อื่น ความหมายนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับมูลค่าแลกเปลี่ยน สัดส่วนที่โภคภัณฑ์ควรมีการแลกเปลี่ยน แต่ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว คือมูลค่ามีระดับการคิดเชิงทฤษฎีโดยทั่วไปกว่า ส่วนมูลค่าแลกเปลี่ยนเป็นควมตระหนักหรือรูปหนึ่งของมูลค่า
มากซ์ให้เหตุผลว่าหากมูลค่าเป็นคุณสมบัติร่วมของโภคภัณฑ์ทุกชนิดแล้ว เมื่อว่ามันจะมาจากสิ่งใด อะไรเป็นตัวกำหนด จะต้องเป็นสิ่งเดียวกันสำหรับโภคภัณฑ์ทุกอย่าง สิ่งที่เกี่ยวข้องอย่างเดียวในมุมมองของมากซ์คือ โภคภัณฑ์ทุกชนิดเกิดจากแรงงานมนุษย์ คือผลิตจากแรงงานมนุษย์
มากซ์สรุปว่ามูลค่าของโภคภัณฑ์เป็นเพียงปริมาณของแรงงานมนุษย์ที่จำเป็นในการผลิต ฉะนั้นมากซ์จึงรับทฤษฎีมูลค่าแรงงาน เช่นเดียวกับริคาร์โโและแม็กคัลล็อกก่อนหน้านี้ มากซ์สืบย้อนการมีอยู่ของทฤษฎีอย่างน้อยไปไกลถึงงานนิรนาม ความคิดบางตอนเกี่ยวกับดอกเบี้ยของเงินโดยรวม และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง Publick Funds, &c ตีพิมพ์ในกรุงลอนดอนประมาณ ค.ศ. 1739 หรือ 1740
มากซ์วางข้อจำกัดบางประการต่อความสมเหตุสมผลของทฤษฎีมูลค่าของเขา เขากล่าวว่าในการทำให้ทฤษฎีเป็นจริงได้ โภคภัณฑ์จะต้องไม่ใช่สินค้าไร้ประโยชน์ และไม่ใช่ว่าปริมาณแ้จริงของแรงงานที่ใส่ลงไปในการผลิตโภคภัณฑ์ปัจเจกอย่างใดอย่างหนึ่งที่เป็นตัวตัดสินมูลค่าของมัน แต่เป็นปริมาณแรงงานที่คนงานที่มีพลังงานและความสามารถโดยเฉลี่ยทำงานด้วยความเข้มปานกลาง โดยใช้เทคนิคที่ใช้กันแพร่หลายในเวลานั้น จำเป็นต้องผลิต ถ้อยแถลงอย่างเป็นทางการของกฎคือ มูลค่าของโภคภัณฑ์เท่ากับค่าเฉลี่ยของเวลาทำงานอันจำเป็นทางสังคมที่จำเป็นสำหรับการผลิต
ข้อโต้เถียงของมากซ์มีว่าโภคภัณฑ์มีแนวโน้มแลกเปลี่ยนที่มูลค่า ณ ระดับความคิดเชิงทฤษฎีค่อนข้างทั่วไป นั่นคือ หากโภคภัณฑ์ A มีมูลค่า V แลกเปลี่ยนกับโภคภัณฑ์ B จะมีแนวโน้มในการถือว่าโภคภัณฑ์ B มีมูลค่า V ด้วยเช่นกัน แต่บางพฤติการณ์จะแตกต่างไปจากกฎนี้
เงิน
มากซ์ถือว่าเงินโลหะ เช่น ทองคำ เป็นโภคภัณฑ์ และมูลค่าของมันคือเวลาทำงานที่จำเป็นสำหรับการผลิต (ขุดเหมือง หลอมโลหะ ฯลฯ) มากซ์ให้เหตุผลว่าทองคำและเงินใช้เป็นเงินมาแต่เดิมเพราะเป็นตัวแทนของแรงงานปริมาณสูงในรูปขนาดเล็ก ทนทานและสะดวก เงินกระดาษในแบบจำลองนี้จึงแทบไม่มีมูลค่าในตัวมันเอง แต่ให้หมุนเวียนในระบบด้วยกฤษฎีกาของรัฐ
การผลิต
มากซ์แสดงรายการปัจจัยพื้นฐานของการผลิตไว้ดังนี้
ผลของความก้าวหน้าทางเทคนิค
มากซ์ระบุว่าปริมาณผลิตภัณฑ์แท้จริง (คือมูลค่าใช้สอย) ซึ่งกรรมกรทั่วไปผลิตขึ้นมาในเวลาหนึ่ง ๆ นั้นเป็นผลิตภาพของกรรมกร ซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นภายใต้ระบบทุนนิยม ทั้งนี้เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของขนาดบรรษัท การแบ่งงานกันทำ และการใช้เครื่องจักร ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นทันทีคือมูลค่าของสินค้ามีแนวโน้มลดลง เพราะเวลาทำงานที่จำเป็นของการผลิตลดลง
ในช่วงเวลาหนึ่ง กรรมกรผลิตสินค้ามากขึ้น แต่สินค้าหนึ่งชิ้นมีมูลค่าลดลง มูลค่ารวมที่สร้างขึ้นต่อเวลายังมีเท่าเดิม หมายความว่า วิถีการยังชีพถูกลง ฉะนั้นมูลค่าอำนาจแรงงานหรือเวลาทำงานที่จำเป็นลดลง หากความยาววันทำงานยังเท่าเดิม จะทำให้มีเวลาทำงานส่วนเกินและอัตรามูลค่าส่วนเกินเพิ่มขึ้น
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมีแนวโน้มเพิ่มปริมาณทุนที่จำเป็นต่อการเริ่มต้นธุรกิจ และมีแนวโน้มลงเอยให้น้ำหนักกับรายจ่ายเพื่อปัจจัยการผลิต (ทุนคงที่) มากกว่าแรงงาน (ทุนแปรผัน) มากซ์เรียกสัดส่วนระหว่างทุนคงที่ต่อทุนแปรผันว่า องค์ประกอบของทุน
ทฤษฎีปัจจุบันในเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์มีผู้อื่นต่อเติมเริ่มตั้งแต่เวลาที่มากซ์เสียชีวิต หนังสือ ทุน เล่มสองและสามมีการแก้ไขโดยเพื่อนสนิทของเขา เอ็งเงิลส์ ตามบันทึกของมากซ์ หนังสือ ทฤษฎีมูลค่าส่วนเกิน ถูกแก้ไขโดย คาร์ล เคาท์สกี ทฤษฎีมูลค่าแบบมากซ์และทฤษฎีบทเปอร์รอน-โฟรบีเนียสว่าด้วยเวกเตอร์ลักษณะเฉพาะเชิงบวกของเมตริกซ์เชิงบวก เป็นพื้นฐานของการคำนวณคณิตศาสตร์ของเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ ความสัมพันธ์ระหว่างการขูดรีด (แรงงานส่วนเกิน) และกำไรมีการสร้างแบบจำลองที่มีความซับซ้อนเพิ่มขึ้น
วารสารภาษาอังกฤษ ได้แก่ Capital &amp; Class, Historical Materialism, Monthly Review, Rethinking Marxism, Review of Radical Political Economics และ Studies in Political Economy
ข้อวิจารณ์
ข้อวิจารณ์เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์คลาสสิกมาจากนักเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ซึ่งทบทวนทฤษฎีดั้งเดิมของมากซ์ หรือโดยสำนักคิดออสเตรีย วี. เค. ดมิทรีเอฟ เขียนในปี 1898, ลาดิสเลาส์ ฟอน บอร์ทไควิกซ์ เขียนในปี 1906–07 และนักวิจารณ์ต่อ ๆ มาอ้างว่าทฤษฎีมูลค่าแรงงานของมากซ์และกฎแนวโน้มอัตรากำไรลดลงของมากซ์ขัดแย้งภายในกันเอง กล่าวอีกอย่างหนึ่งว่า นักวิจารณ์อ้างว่ามากซ์ดึงข้อสรุปที่ไม่ได้สอดคล้องกับข้อตั้งต้นทางทฤษฎีของตนเอง เมื่อมีการแก้ไขข้อผิดพลาดตามอ้างดังกล่าวแล้ว ข้อสรุปของเขาที่ว่าราคาและกำไรรวมถูกตัดสินจาก และเท่ากับมูลค่าและมูลค่าส่วนเกินรวมจะไม่เป็นความจริง ผลลัพธ์ดังกล่าวทำให้เกิดการตั้งคำถามถึงทฤษฎีของเขาที่ว่าการขูดรีดแรงงานเป็นบ่อเกิดแห่งกำไรเพียงแหล่งเดียว
การทำนายของมากซ์ว่าอัตรากำไรในระบบทุนนิยมมีแนวโน้มลดลงจริงหรือไม่นั้นยังเป็นหัวข้อถกเถียงกันอยู่ N. Okishio ในปี 1961 ปรับแก้ทฤษฎีบทแสดงว่าถ้านักทุนนิยมมุ่งใช้เทคนิคตัดราคา และค่าจ้างแท้จริงไม่เพิ่มขึ้นแล้ว อัตรากำไรย่อมสูงขึ้น
ผู้สนับสนุนการตีความระบบเดี่ยวชั่วคราว (TSSI) ในทฤษฎีคุณค่าของมากซ์อ้างว่าความไม่ต้องกันที่มีผู้ยกขึ้นมานั้นแท้จริงแล้วเป็นผลมาจากการตีความผิด พวกเขาให้เหตุผลว่าเมื่อทฤษฎีของมากซ์เข้าใจว่าเป็น "ชั่วคราว" และ "ระบบเดียว" ความไม่ต้องกันภายในนั้นจะหายไป ในการสำรวจการถกเถียงปัจจุบัน ผู้สนับสนุน TSSI "หลักฐานของความไม่ต้องกันจะแก้ต่างไม่ได้อีกต่อไป คดีทั้งหมดต่อมากซ์นั้นถูกลบดเหลือเป็นประเด็นการตีความ"
เศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ส่วนใหญ่มาจากข้อความขัดแย้งในตัวที่สังเกตในประเทศที่ประกาศสวามิภักดิ์ต่อลัทธิเศรษฐกิจและการเมืองลัทธิมากซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 János Kornai วิเคราะห์ความขาดแคลนสินค้าในประเทศเหล่านั้นและการมีเศรษฐกิจที่สอง (ตลาดมืด) สำหรับสินค้าพื้นฐานอย่างยิ่ง และประดิษฐ์คำว่า "เศรษฐกิจขาดแคลน" Dembinsky ชี้ว่าแนวทางเข้าสู่การศึกษาที่ไม่้องกันองมากซ์ในการตัดสิน "มูลค่าแรงงาน" นำไปสู่การถดถอยของประสิทธิภาพในเศรษฐกิจเหล่านั้น
ความเกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์
Robert Solow ประเมินในปี 1988 ว่าเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์ไม่มีความเกี่ยวข้อง โดยวิจารณ์ New Palgrave Dictionary of Economics ว่า เลือกตัวอย่างบทความที่มีแก่นลัทธิมากซ์มากเกินไป ทำให้ "เกิดความเข้าใจผิด ๆ ต่อสถานการณ์ปัจจุบัน" ในวิชาชีพเศรษฐศาสตร์ Solow ระบุว่า "ข้อเท็จจริงมีอยู่ว่า นักเศรษฐศาสตร์ที่พูดภาษาอังกฤษที่จริงจังที่สุดถือว่าเศรษฐศาสตร์สำนักมากซ์เป็นทางตันที่ไม่มีความหมาย"
George Stigler กล่าวว่า นักเศรษฐศาสตร์ในประเพณีมากซ์-สรัฟฟาเป็นส่วนน้อยมากในนักเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ และงานเขียนของพวกเขาแทบไม่มีผลกระทบต่องานวิชาชีพของนักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยหลักที่พูดภาษาอังกฤษ
เศรษฐศาสตร์มากซ์ใหม่
คำว่า Neo-Marxian, Post-Marxian และ Radical Political Economics ถูกใช้เป็นครั้งแรกเพื่ออ้างถึงประเพณีความคิดทางเศรษฐกิจที่แยกออกมาในคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980
ในเศรษฐศาสตร์อุตสาหกรรม แนวทางเข้าสู่แบบมากซ์ใหม่เน้นย้ำถึงสภาพผูกขาดของทุนนิยมมากกว่าการแข่งขัน บุคคลที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ Michal Kalecki, Josef Steindl, Paul A. Baran และ Paul Sweezy
โป้เส้งไต่เต่
เปาเซิ่งต้าตี้ (จีน: 保生大帝 ; พินอิน: Bǎoshēng dàdì) ตามสำเนียงจีนกลาง หรือ โป้เส้งไต่เต่ ตามสำเนียงจีนฮกเกี้ยน เป็นเทพแห่งการแพทย์ที่ได้รับการสักการะบูชายกย่องในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า พระองค์เป็นเทพยอดนิยมที่ได้รับการยกย่องในมณฑลฝูเจี้ยน ไต้หวัน และชุมชนชาวจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พระองค์ได้รับการขนานนามว่า หงอจินหยิน (吳真人) และ พระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นแพทย์เทพยดาร่วมกับ สุ้นจินหยิน (孫真人) หรือ พระเทียนอุ่ยไต่เต่ (天醫大帝) และ โค้วจินหยิน (許真人) หรือ พระก่ำเทียนไต่เต่ (感天大帝)
ในฐานะบุคคลในประวัติศาสสตร์
อู่เต๋า หรือ อู่ปัน (吳本) กำเนิดในหมู่บ้านไป่เหลี่ยวใกล้นครเซี่ยเหมินในมณฑลฮกเกี้ยนในสมัยราชวงศ์ซ่งในปี979 พระองค์เป็นแพทย์ผู้ชำนาญการและนักพรตเต๋าที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นมีฝีมือทางการรักษาาราวปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ ในเทพปกรณัมเล่าว่าด้วยความสามารถของพระองค์นั้นได้ทรงรักษาดวงเนตรของมังกรและรักษาอาการบาดเจ็บที่คอของพยัคฆ์ด้วย หลังจากที่พระองค์ถึงแก่สิ้นชีพตักษัยในปี ค.ศ. 1036 พระองค์ก็เริ่มที่ได้รับการยกย่องเป็นเทพ และทรงได้รับการสถาปนาบรรดาศักดิ์อิสริยยศโดยราชสำนักสมัยจักรพรรดิหงซีแห่งราชวงศ์หมิง ทรงได้พระราชทานพระราชทินนามพระนามว่า“ มหาเทพเจ้าอธิแพทย์มหาราชผู้คุ้มครองชีวิต (恩主昊天金闕御史慈濟醫靈妙道真君萬壽無極保生大帝 - Imperial Inspector at Heavenly Gate, Miracle Doctor of Compassion Relief, Great Taoist Immortal, and the Long-lived, Unbounded, Life Protection Emperor) ”.
การสักการะบูชา
พระองค์ได้รับการยกย่องและได้รับการสร้างศาสนสถานหลายแห่งในฝูเจี้ยนและไต้หวันที่อุทิศถวายแด่พระองค์ ศาสนสถานที่มีชื่อเสียงของพระองค์ได้แก่ วัดต้าหลงตงเป่าอัน (大龍峒保安宮 - Dalongdong Baoan Temple) ในไทเป ประเทศไต้หวัน ซึ่งมีเทศกาลงานเฉลิมฉลองและขบวนแห่อันวิจิตรพิศดารงดงามเป็นที่ประจักษ์อย่างยิ่งใหญ่เนื่องในในวันคล้ายวันประสูติของพระองค์ตามปฏิทินประเพณีจีนตามจันทรคติ คือ วันที่สิบห้าเดือนสาม
หอคอยออซอดี
หอคอยออซอดี หรือชื่อเดิม หอคอยแชฮ์ยอด (برج شهیاد; ) เป็นอนุสรณ์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสออซอดีในเตหะราน ประเทศอิหร่าน เป็นจุดหมายตาและเป็นประดุจทางเข้าเตหะรานจากทิศตะวันตก
หอคอยมีความสูงประมาณ 45 m และภายนอกทั้งหมดหุ้มด้วยหินอ่อนสกัด หอคอยสร้างขึ้นตามพระราชโองการของชาห์โมแฮมแมด เรซอ แพฮ์แลวี ชาห์พระองค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน เพื่อเฉลิมฉลอง 2,500 ปีของจักรวรรดิเปอร์เซีย หอคอยสร้างเสร็จในปี 1971
งานออกแบบหอคอยนี้เป็นผลงานที่ชนะการประกวดของสถาปนิกโฮเซย์น แอมอแนต แนวคิดในการออกแบบของเขามาจากสถาปัตยกรรมอิหร่านในสมัยคลาสสิกและสมัยหลังคลาสสิก
ทางแยก
หอคอยออซอดีเป็นจุดทางแยกที่ถนนสายต่าง ๆ มาบรรจบกัน ดังนี้
ภาษาอาหรับฆูเซสถาน
ภาษาอาหรับฆูเซสถาน เป็นสำเนียงภาษาอาหรับเมโสโปเตเมียที่พูดโดยชาวอาหรับเชื้อสายอิหร่านในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน ถึงแม้ว่าจะเป็นภาษาอาหรับสำเนียงเมโสโปเตเมียใต้ แต่มีความคล้ายคลึงกับภาษาอาหรับอ่าวในประเทศคูเวต เนื่องจากมีประวัติการติดต่อกับภาษาเปอร์เซียมาอย่างยาวนาน ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงภาษาบางส่วน
มีการใช้งานภาษาอาหรับฆูเซสถานเฉพาะในระดับไม่ทางการเท่านั้น โดยไม่มีการสอนสำเนียงนี้ในโรงเรียน หรือแม้แต่ในคอร์สเสริม ถึงแม้ว่าจะมีการสอนภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ในระดับพื้นฐานสำหรับจุดประสงค์ทางศาสนาก็ตาม ผู้พูดภาษาอาหรับฆูเซสถานเกือบทั้งหมดสามารถพูดได้ทั้งภาษาาอาหรับและเปอร์เซีย ผู้พูดภาษาอาหรับฆูเซสถานกำลังเปลี่ยนไปพูดภาษาเปอร์เซียอย่างเดียว โดย Bahrani กับ Gavami รายงานใน Journal of the International Phonetic Association ไว้ว่า ถ้าการเปลี่ยนผ่านภาษายังคงมีอยู่ในรุ่นต่อไป ในอนาคตสำเนียงนี้ก็จะเกือบสูญหายถาวร
รักแรก
รักแรก เป็นละครชุดสตริมมิงทางโทรทัศน์แนวโรแมนติก กำกับโดย ยูริ คันจิกุ ได้รับแรงบันดาลใจจากเพลงทั้งสอง "เฟิสต์เลิฟ" และ "ฮัตสึโคย" ของฮิการุ อูตาดะ นำแสดงโดย ฮิการิ มิตสึชิมะ และ ทาเกรุ ซาโต แสดงเป็น ยาเอะ โนงูจิ และ ฮารูมิจิ นามิกิ ตามลำดับ กำหนดเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022
กลยุทธ์ผลาญภพ
กลยุทธ์ผลาญภพสามารถถูกทำโดยกองทัพผู้รุกรานและกองทัพผู้ถูกรุกราน จักรวรรดิรัสเซียเคยใช้กลยุทธ์นี้บนดินแดนของตนเองเพื่อต่อต้านการรุกรานโดยฝรั่งเศสจนได้รับชัยชนะในปี 1812 และถูกใช้อีกครั้งโดยสหภาพโซเวียตเพื่อต่อต้านการรุกรานโดยเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
กลยุทธ์ผลาญภพมักถูกสับสนกับคำว่า “ถางแล้วเผา” (Slash-and-burn) ซึ่งไม่ใช่กลยุทธ์ทางทหารแต่เป็นกลวิธีเกษตรกรรมหลังสิ้นสุดฤดูกาลเพาะปลูกหนึ่ง ถือเป็นคำที่มีความหมายคาบเกี่ยว
รัฐของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์มีรัฐ (إمارات อิมารอต; เอกพจน์: إمارة อิมาเราะฮ์) อยู่ 7 รัฐ ซึ่งเคยเป็นที่รู้จักกันในฐานะรัฐทรูเชียล:
ไมโครโพรเซสเซอร์
ไมโครโพรเซสเซอร์ (microprocessor) หมายถึงชิปที่ใช้เป็นหน่วยประมวลผลกลางของเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์
สิทธิที่จะถูกลืม
สิทธิที่จะถูกลืม (right to be forgotten) เป็นสิทธิที่จะขอให้สารสนเทศส่วนตัวเชิงลบเกี่ยวกับบุคคลถูกลบจากการค้นหาอินเทอร์เน็ตและสารบบอื่นภายใต้พฤติการณ์บางอย่าง มโนทัศน์ดังกล่าวมีการอภิปรายและใช้บังคับในสหภาพยุโรปและประเทศอาร์เจนตินา ปัญหานี้เกิดขึ้นจากความปรารถนาของปัจเจกบุคคลใน "การตัดสินการพัฒนาชีวิตของพวกตนอย่างอิสระ โดยไม่ต้องถูกตีตราตลอดกาลหรือเป็นครั้งคราวจากผลแห่งการกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งในอดีต"
ไมโครโพรเซสเซอร์
ชนิด
เราสามารถแบ่งไมโครโพรเซสเซอร์ตามสถาปัตยกรรมได้เป็น 2 ชนิด คือ
สิทธิที่จะถูกลืม
มีกรณีโต้เถียงเกี่ยวกับการนำไปปฏิบัติซึ่งการตั้งสิทธิที่จะถูกลืมเป็นสถานภาพหนึ่งของสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศในด้านการเข้าถึงสารสนเทศ ส่วนหนึ่งเนื่องมาจากความเคลือมคลุมของคำวินิจฉัยปัจจุบันที่พยายามนำสิทธฺดังกล่าวไปปฏิบัติ ยิ่งไปกว่านั้น มีข้อกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อสิทธิในเสรีภาพในการแสดงออก อันตรกิริยาต่อสิทธิในภาวะเฉพาะส่วนตัว และว่าการสร้างสิทธิที่จะถูกลืมจะลดคุณภาพของอินเทอร์เน็ตผ่านการตรวจพิจารณาและการเขียนประวัติศาสตร์ใหม่หรือไม่ ผู้สนับสนุนสิทธิที่จะถูกลืมยกความจำเป็นจากปัญหาอย่างเว็บโป๊แก้แค้นที่ปรากฏในเสิร์ชเอนจินเมื่อค้นหาชื่อบุคคล ตลอดจนกรณีที่ผลลัพธ์พาดพิงถึงอาชญากรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่บุคคลอาจเคยก่อขึ้นในอดีต ความกังวลศูนย์กลางอยู่ที่อิทธิพลที่อาจไม่เท่าเทียมของผลลัพธ์ดังกล่าวที่อาจมีต่อชื่อเสียงออนไลน์ของบุคคลที่แทบจะอยู่ไปเรื่อย ๆ ไม่มีกำหนดหากไม่ลบออก
ไมโครโพรเซสเซอร์
Reduced Instruction Set Computer
RISC (Reduced Instruction Set Computer) คือ ไมโครโพรเซสเซอร์ที่มีคำสั่งน้อย แต่คำสั่งทำงานได้เร็ว เริ่มต้นพัฒนาด้วยความร่วมมือของ ไอบีเอ็ม มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ไมโครโพรเซสเซอร์ที่ได้ คือ IBM 801, Stanford MIPS และ Berkeley RISC 1 และ 2 ไมโครโพรเซสเซอร์ชนิดนี้ในยุคต่อมาได้แก่ SPARC ของ ซัน ไมโครซิสเต็มส์ และ PowerPC ของ โมโตโรล่า
Complex Instruction Set Computer
CISC (Complex Instruction Set Computer) เป็นสถาป้ตยกรรมของไมโครโพรเซสเซอร์ที่มีคำสั่งมากกว่าและซับซ้อนกว่า ได้แก่ ไมโครโพรเซสเซอร์ x86 เพนเทียมและเซเลรอนของอินเทลและ ไมโครโพรเซสเซอร์จากบริษัทเอเอ็มดี (AMD)
ตัวอย่าง ไมโครโพรเซสเซอร์
ไมโครโพรเซสเซอร์ที่รู้จักกันดีก็ได้แก่
รูปแบบโครงสร้าง
โครงสร้าง แบบ RISC มีการทำงานที่เร็วกว่า CISC ใช้ เพียง 1-2 machine cycle เท่านั้น
อนาคตมีแนวโน้มที่จะเป็นไปใช้แบบ RISC แต่ ที่ยังใช้โครงสร้างแบบ CISC อยู่นั้นเพราะ ว่าถ้าเปลี่ยนเป็นแบบ RISC แล้ว โปรแกรมที่มีอยู่เดิมจะใช้งานไม่ได้ทันที ถ้าต้องการใช้ก็ต้องเป็นการจำลองการทำงานบนโครงสร้างที่ต่างออกไป ทำให้ประสิทธิภาพลดต่ำลง
อุปกรณ์ประเภทอื่น
นอกจาก Microprocessor แล้วยังมีอุปกรณ์อีกชนิดหนึ่ง คือ Microcontroller ซึ่ง Microcontroller ก็คือ Microprocessor ที่รวมอุปกรณ์อื่นๆเข้าไปด้วย เช่น หน่วยความจำ (RAM), DMA, UART, Watch Dog, RTC, USB, I/O, etc. กล่าวคือเราสามารถนำ Microcontroller ไปใช้งานโดยต่ออุปกรณ์ภายนอกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งต่างจาก Microprocessor ที่ต้องต่ออุปกรณ์อื่นเป็นจำนวนมาก Microcontroller มีมากมายหลายตระกูล เช่น แบบCISC มี MCS-51, 68HCxx, Z80, เป็นต้น แบบ RISC มี PIC, AVR, ARM เป็นต้น โดยเฉพาะในตระกูล ARM มาแรงมากในปัจจุบัน เนื่องจากมี โครงสร้างแบบ RISC 16/32 bit,64 bit มีผู้ผลิตมากมายหลายเจ้า ARM ยังนิยมนำไปใช้ ใน อุปกรณ์มือถือระดับสูง เครื่องคอมพิวเตอร์พกพา (PDA) มี OS รองรับหลายรุ่น เช่น Windows CE เป็นต้น
อัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรส
อัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรส (Arquidiócesis de Buenos Aires) เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกตั้งอยู่ภายในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็นมุขมณฑลบัวโนสไอเรส โดยแยกตัวออกมาจากมุขมณฑลปารากวัยเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1620 ต่อมาได้เสียพื้นที่บางส่วนออกไปตั้งเป็นมิสซังมอนเตวิเดโอและมุขมณฑลปารานา จนกระทั่งวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1866 จึงถูกยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลมาจนปัจจุบัน
ปัจจุบันอัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรสมีพื้นที่ 203 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 183 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 2,789,000 คน (สถิติปี ค.ศ. 2006) อาสนวิหารพระตรีเอกภาพเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล อัครมุขนายกคนปัจจุบันคือ "อาร์ชบิชอปมาเรียว เอาเรเลียว โปลี" ซึ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อวัน 28 มีนาคม ค.ศ. 2013 สืบตำแหน่งแทนพระคาร์ดินัลคอร์เค เบร์โกเกลียว ที่พ้นจากตำแหน่งเพราะได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
ปริมุขมณฑล
อัครมุขมณฑลบัวโนสไอเรส มีปริมุขมณฑลในสังกัดทั้งสิ้น 12 มุขมณฑลดังนี้
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา พระราชธิดาพระองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพาประสูติเมื่อวันศุกร์ที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2424 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาโหมด
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพาสิ้นพระชนม์วันอังคารที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 พระชันษา 4 เดือน พระสรีรังคารของพระองค์ถูกบรรจุในอนุสาวรีย์พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรองค์อรรคยุพา ในสุสานหลวง วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร
ทางหลวงเอเชียสาย 81
ทางหลวงเอเชียสาย 81 (AH81) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 1,143 กิโลเมตร (714 ไมล์) เส้นทางเริ่มต้นจากเมืองลาร์ซี ประเทศจอร์เจีย และสิ้นสุดที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน และขึ้นเรือข้ามฟากเชื่อมต่อกับเมืองอักเตา ประเทศคาซัคสถาน
ทางหลวงเอเชียสาย 82
ทางหลวงเอเชียสาย 82 (AH82) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 1,265 กิโลเมตร (785 ไมล์) เส้นทางเริ่มต้นจากเมือง Leselidze ประเทศจอร์เจีย และสิ้นสุดที่เมือง Ivughli ประเทศอิหร่าน
ภาษาอาหรับยิวอิรัก
ภาษาอาหรับยิวอิรัก (Judeo-Iraqi Arabic; عربية يهودية عراقية) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดโดยชาวอิรักเชื้อสายยิวทั้งอาศัยและเคยอาศัยอยู่ในอิรัก มีการประมาณการว่ามีผู้พูดในอิสราเอล 100,000 ถึง 120,000 คน (ณ ค.ศ. 1994) และมีผู้พูดที่เป็นผู้สูงอายุที่ยังอาศัยอยู่ในประเทศอิรักประมาณ 100 ถึง 150 คน (ณ ค.ศ. 1992) รูปแบบของภาษานี้ที่เป็นที่รู้จักดีคือภาษาอาหรับยิวแบกแดด ซึ่งมีความแตกต่างกันในโมซูลและที่อื่น ๆ
รัก 100 วันของฉันและองค์ชาย
รัก 100 วันของฉันและองค์ชาย (100 Days My Prince) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2018 นำแสดงโดยโท กย็อง-ซู และนัม จี-ฮย็อน ออกอากาศทางช่องทีวีเอ็น ตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน ถึง 30 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21:30 น. (ตามเวลาท้องถิ่น)   เป็นหนึ่งในละครเกาหลีที่มีเรตติงสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี
เรื่องย่อ
เรื่องราวขององค์รัชทายาทอียูล เมื่อครั้งเป็นเด็ก ดำรงตำแหน่งหลานชายของกษัตริย์ วันหนึ่งเขาได้เจอเด็กสาวชื่อยุน อี-ซอ และตกหลุมรักเธอ อียูลตกลงใจว่าเมื่อโตขึ้นจะแต่งงานกับยุน อี-ซอ แต่ในค่ำคืนหนึ่ง ครอบครัวของยุน อี-ซอกลับต้องโทษประหารฐานกบฏ และหายสาบสูญไปพร้อมกับพี่ชายของเธอ ต่อมาพ่อของอียูลได้ขึ้นครองราชย์ ทำให้อียูลดำรงตำแหน่งเป็นองค์รัชทายาท
16 ปีต่อมาอียูล (โท กย็อง-ซู) เติบโตขึ้นเป็นองค์รัชทายาทผู้เย็นชา เฉลียวฉลาด และเก่งกาจด้านการต่อสู้ ในระหว่างทางการไปประกอบพิธีขอฝน อียูลถูกลอบทำร้ายส่งผลให้ความจำเสื่อม เขาได้รับการช่วยเหลือจากยุน พ่อของฮงชิม ทำให้พระองค์ใช้ชีวิตในฐานะสามัญชนคนธรรมดา ภายใต้ชื่อว่านา ว็อน-ดึก เป็นเวลา 100 วัน ในช่วงเวลานั้นเขาได้พบรักอีกครั้งกับยุน อี-ซอ ในชื่อย็อน ฮง-ชิม (นัม จี-ฮย็อน)
สุนัขตำรวจ
สุนัขตำรวจ (police dog) เป็นสุนัขที่ได้รับการฝึกมาโดยเฉพาะเพื่อช่วยเหลือตำรวจและเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ หน้าที่ของพวกมัน ได้แก่ ค้นหายาเสพติดและวัตถุระเบิด, ค้นหาผู้สูญหาย, ค้นหาหลักฐานที่เกิดเหตุ และโจมตีผู้คนที่ตกเป็นเป้าหมายของตำรวจ โดยสุนัขตำรวจต้องจำคำพูดและท่าทางมือหลาย ๆ อย่าง สายพันธุ์ที่ใช้กันมากที่สุด ได้แก่ เยอรมันเชเพิร์ด, เบลเยียมมาลีนอยส์, บลัดฮาวด์, ดัตช์เชเพิร์ด และสายพันธุ์ริทรีฟเวอร์ เมื่อไม่นานมานี้ เบลเยียมมาลีนอยส์ได้กลายเป็นสุนัขทางเลือกสำหรับงานตำรวจและทหารเนื่องจากแรงขับและการมุ่งเน้นที่แรงกล้า มาลีนอยส์มีขนาดเล็กและคล่องตัวกว่าสุนัขเยอรมันเชเพิร์ด รวมถึงมีปัญหาด้านสุขภาพน้อยกว่า อย่างไรก็ตาม สุนัขเยอรมันเชเพิร์ดสายการทำงานที่ได้รับการฝึกมาอย่างดีก็ประสบความสำเร็จและแข็งแกร่งเช่นเดียวกับมาลีนอยส์
ในหลายประเทศ การทำร้ายหรือฆ่าสุนัขตำรวจโดยเจตนาถือเป็นความผิดทางอาญา
ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ หน่วยสุนัขตำรวจมักเรียกว่าเค-ไนน์ (K-9) หรือเคไนน์ (K9) ซึ่งเป็นการเล่นคำ ที่ใช้แทนคำว่าเคไน (canine)
ประวัติตอนต้น
สุนัขถูกนำมาใช้ในการบังคับใช้กฎหมายตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นทรัพย์สมบัติและเงินทองก็ได้รับการตัดทอนในหมู่บ้านเพื่อเป็นค่าบำรุงรักษาบลัดฮาวด์ของตำรวจตำบลที่ใช้ในการล่าคนนอกกฎหมาย ซึ่งในประเทศฝรั่งเศส ได้มีการใช้สุนัขในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ในแซ็ง-มาโล ส่วนบลัดฮาวด์ที่ใช้ในประเทศสกอตแลนด์เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Slough dogs" – ซึ่งคำว่า "Sleuth" (ที่หมายถึงนักสืบ) ได้มาจากสิ่งนี้ โดยระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 20 สุนัขตำรวจบนบริติชไอลส์และทวีปยุโรปถูกใช้เพื่อความสามารถในการติดตามเป็นหลัก
การขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วของประเทศอังกฤษและประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทำให้สาธารณชนกังวลมากขึ้นเกี่ยวกับความไม่เคารพกฎหมายที่เพิ่มขึ้น ซึ่งในลอนดอน หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่อย่างโบว์สตรีตรันเนอส์ ได้พยายามที่จะควบคุมอาชญากรรมด้วยตัวพวกเขาเอง และด้วยเหตุนี้ สมาคมเอกชนจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อช่วยต่อต้านอาชญากรรม ยามกลางคืนได้รับการว่าจ้างให้เฝ้าสถานที่ รวมถึงได้รับอาวุธปืนและสุนัขเพื่อป้องกันตนเองจากอาชญากร
ซุนซือเหมี่ยว
ซุนซือเหมี่ยว ตามสำเนียงจีนกลาง หรือ เทียนอุ่ยไต่เต่ (天醫大帝) ตามสำเนียงจีนฮกเกี้ยน เป็นเทพแห่งการแพทย์ที่ได้รับการสักการะบูชายกย่องในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า พระองค์เป็นแพทย์และกวีชาวจีนในราชวงศ์สุยและถัง ทรงได้รับฉายาว่าเป็นราชาแห่งการแพทย์ของจีน (藥王; 药王, Yaowang) เนื่องด้วยคุณูปการสำคัญในด้านการแพทย์แผนจีนและการดูแลผู้ป่วยสาธารณกุศลอย่างมหาศาลพระองค์ได้รับการขนานนามว่า  สุ้นจินหยิน (吳真人) และ พระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นแพทย์เทพยดาร่วมกับ หงอจินหยิน (孫真人) หรือ พระโป้เส้งไต่เต่  และ โค้วจินหยิน (許真人) หรือ พระก่ำเทียนไต่เต่ (感天大帝)
คุณูปการ
ท่านแต่งตำรา "เชียนจินเอี้ยวฟาง"(千金要方 - Thousand Ducat Formulae) หรือ "ตำรับยาพันเหรียญทอง" เป็นหนังสือ 30 เล่ม ต่อมายังแต่งต่ออีก 30 เล่ม ชื่อ ตำราเชียนจินอี้ฟาง (千金翼方 - Supplement to the Thousand Ducat Formulae) หรือ ภาคผนวกตำรับยาพันเหรียญทอง นักประวัติศาสตร์การแพทย์ เรียกตำราชุดนี้ว่า “สารานุกรมชุดแรกว่าด้วยเวชปฏิบัติในประวัติศาสตร์การแพทย์แผนโบราณของจีน (The First Encyclopedia of Clinical Medicine in the History of Traditional Chinese Medicine) ” โดยท่านเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญและใส่ใจในตำรับยาพื้นบ้าน ส่งเสริมการศึกษาเรื่องจริยธรรมวิชาชีพ ซุนซือเหมี่ยวได้รับยกย่องเป็น “เภสัชยราชา (Medicine King) ”
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป
เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป หรือ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA (NWA World Heavyweight Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์โลกมวยปล้ำอาชีพของสมาคม National Wrestling Alliance (NWA) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1948
สถิติการครองแชมป์
As of September 1, 2023.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย (13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 - 8 กันยายน พ.ศ. 2491) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 56 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม
พระประวัติ
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพร้อม ธิดาของพระยาพิษณุโลกาธิบดี (บัว) เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2428 เป็นพระราชธิดาแฝดคู่กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส โดยพระองค์เป็นพระเชษฐภคินี และเป็นพระราชธิดาแฝดคู่เดียวในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นคู่ที่สี่และคู่ล่าสุดในราชวงศ์จักรี ซึ่งก่อนหน้านั้นมีพระราชวงศ์แฝดสามคู่ ได้แก่
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดปรานพระราชธิดาแฝด และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระพี่เลี้ยงเชิญตามเสด็จด้วยอยู่เสมอ จนกระทั่งพระองค์เจ้าประไพพรรณพิลาส พระขนิษฐาแฝดประชวร และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 สิริพระชันษา 1 ปี 3 เดือน
หลังจากเจ้าจอมมารดาพร้อม ถึงแก่อนิจกรรม สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงทูลขอพระราชทาน พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย มาอภิบาลเป็นพระราชธิดาบุญธรรม พร้อมกับ พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ และพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร
พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลยสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491 สิริพระชันษา 63 ปี จัดพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ ท้องสนามหลวง เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2493 โดยใช้พระเมรุมาศองค์เดียวกับพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร
ทางหลวงเอเชียสาย 83
ทางหลวงเอเชียสาย 83 (AH83) เป็นถนนในโครงข่ายทางหลวงสายเอเชีย มีระยะทาง 172 กิโลเมตร (107.5 ไมล์) เส้นทางเริ่มต้นจากเมือง Qazax ประเทศอาเซอร์ไบจาน และสิ้นสุดที่กรุงเยเรวาน ประเทศอาร์มีเนีย
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2420
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2420 (ค.ศ. 1877) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 96 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 10 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1238 (1 มกราคม - 14 มีนาคม) และ 1239 (15 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน