cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กาโรตาจีอีปาเนมา
"กาโรตาจีอีปาเนมา" หรือ "เดอะเกิร์ลฟอร์มอีปาเนมา" ("Garota de Ipanema", The Girl from Ipanema, เด็กสาวจากอีปาเนมา) เป็นเพลงในแนวบอสซาโนวา ที่มีชื่อเสียงที่สุด เป็นเพลงฮิตไปทั่วโลกในช่วงกลางทศวรรษ 1960 และได้รับรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1965
เพลงกาโรตาจีอีปาเนมาต้นฉบับแต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1962 ทำนองโดยแอนโตนิโอ คาร์ลอส โจบิม คำร้องภาษาโปรตุเกส ต้นฉบับโดยวินิเชียส เดอ มอเรียน ส่วนคำร้องภาษาอังกฤษในชื่อ The Girl from Ipanema แต่งขึ้นในภายหลังโดยนอร์แมน กิมเบล
เพลงนี้ถูกบันทึกเสียงวางจำหน่ายเป็นครั้งแรกในปี 1962 โดยเปรี รีเบย์รู (Pery Ribeiro) แต่ฉบับที่เป็นที่นิยมที่สุด ขับร้องโดย แอสทรูด กิลแบร์โต ในผลงานชุด เก็ตส์/ชิลเบร์ตู ของสแตน เก็ตส์ และจาว กิลแบร์โต บันทึกเสียงที่นิวยอร์ก ในเดือนเมษายน 1963 ซึ่งได้รางวัลแกรมมี่ด้วย
สาวน้อยจากอีปาเนมา
อีปาเนมา เป็นตำบลหนึ่งอยู่ทางตอนใต้ของรีโอเดจาเนโร บราซิล มีชื่อเสียงเรื่องชายหาดที่งดงามในยามพระอาทิตย์ตก ซึ่งทอม โจบิม และวินิเชียส พักอาศัยอยู่ในย่านนี้ ขณะแต่งเพลงนี้
มีเรื่องเล่าว่า ทุกวันขณะที่ ทอม โจบิม และ วินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์ชื่อ "เวโลโซ" (Veloso) จะมีสาวน้อยวัย 15 ปีคนหนึ่งซึ่งพักอาศัยอยู่ที่ถนนมอนเทเนโกร เดินผ่านบาร์ที่ทั้งสองนั่งอยู่ ไปที่ชายหาดอีปาเนมา จนเป็นแรงบันดาลใจให้แต่งเพลงนี้ขึ้นมา สาวน้อยคนนี้มีชื่อว่า เฮโลอีซา เอเนอีดา เมเนเซส ปาเอส พินโต (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เฮโลอีซา พินเฮอีโร)
ในเอกสารบางแหล่งกล่าวว่า จริง ๆ แล้ว เพลงนี้เป็นเพลงที่วินิเชียสแต่งขึ้นสำหรับละครเพลง ใช้ชื่อว่า "Menina que Passa" ("The Girl Who Passes by") ส่วนเรื่องเล่าที่ว่า โจบิมและวินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์แล้วมีสาวสวยเดินผ่านไปลงทะเลนั้น เป็นเรื่องที่นำมาโยงในภายหลัง
ปัจจุบัน บาร์เวโลโซ และ ถนนมอนเทเนโกร รวมถึงชายหาดอีปาเนมา จัดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำของบราซิล ผู้คนจำนวนมากเดินทางมาที่นี่ เพื่อค้นหา สาวน้อยจากอีปาเนมา อันเป็นผลมาจากมาความโด่งดังของเพลงนี้ แม้กระทั่งถนนมอนเทเนโกร ปัจจุบันก็เปลี่ยนชื่อเป็น ถนน วินิเชียส เดอ มอเรียน และบาร์เวโลโซ ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บาร์ กาโรตาจีอีปาเนมา
ส่วน เฮโลอีซา พินเฮอีโร ซึ่งถูกอ้างอิงตลอดมาว่า เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดเพลงนี้ ได้เปิดร้านขายเสื้อผ้าบูติก ใช้ชื่อว่า กาโรตาจีอีปาเนมา ปรากฏว่าถูกทายาทของโจบิม และวินิเชียส ฟ้องร้องว่าละเมิดลิขสิทธิ์ และบังคับให้เปลี่ยนไปใช้ชื่ออื่น
อัลเลน สไนเดอร์
อัลเลน สไนเดอร์ (アレン・スナイダー; Allen Snider) เป็นตัวละครลับจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ภาค EX ที่เกิดจากการการร่วมมือของบริษัท แคปคอม และบริษัท Arika
ประวัติตามท้องเรื่อง
อัลเลน สไนเดอร์ เป็นนักคาราเต้ชาวสหรัฐที่เคยพ่ายแพ้ให้กับ เคน มาสเตอร์ อย่างไม่เป็นท่า ทั้งยังถูกสบประมาทว่าเป็นเพียง"ปลาตัวใหญ่ที่สุดของบ่อน้ำ" ต่อมา เขาจึงหมายเอาชนะ เคน เพื่อกู้ชื่อเสียงของตนให้ผงาดขึ้นมาอีกครั้ง
ข้อมูลเพิ่มเติม
จากการที่ อัลเลน สไนเดอร์ มีรูปแบบการโจมตีขั้นพื้นฐานและท่าไม้ตายต่างๆใกล้เคียงกับ ริว และ เคน ส่งผลให้ อัลเลน สไนเดอร์ เป็นหนึ่งในตัวละครที่มีผู้นิยมใช้เล่นในเกมต่อสู้อยู่บ่อยครั้ง ในสมัยนั้น (เช่นเดียวกับ ไคริ )
จอห์น เบวิส
จอห์น เบวิส (31 ตุลาคม ค.ศ. 1693 หรือ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1695 โอลด์ซารัม วิลท์เชอร์ — 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1771) เป็นแพทย์และนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นผู้ค้นพบเนบิวลาปูในปี ค.ศ. 1731 เบวิสยังได้สังเกตการบังดาวพุธของดาวศุกร์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 ตลอดจนถึงสังเกตและค้นพบกฎการทำนายการเกิดสุริยุปราคาของดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี
จากการสังเกตด้วยกล้องโทรทรรศน์ของเขาในสโตคเนวิงตัน มิดเดิลเซ็กส์ เขาได้รวบรวมบัญชีรายชื่อดาวฤกษ์ชื่อว่า Uranographia Britannica ราว ค.ศ. 1750
Ruthalicia
Ruthalicia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตอนกลางตะวันตกและตะวันตก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
การอำพรางแบบวาบต่อเนื่อง
การอำพรางแบบวาบต่อเนื่อง (continuous flash suppression, ตัวย่อ CFS) ก็คือ เทคนิคการอำพรางแบบวาบ (flash suppression) แบบดัดแปลงอย่างหนึ่ง ในการอำพรางแบบวาบต่อเนื่อง ตาข้างแรกถูแสดงด้วยตัวกระตุ้นนิ่งเช่นรูปหน้าลายเส้น ในขณะที่ตาข้างที่สองถูกแสดงด้วยตัวกระตุ้นเป็นชุดที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว ผลก็คือตัวกระตุ้นที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องในตาข้างที่สอง อำพรางการเห็นในตาข้างแรก แม้การอำพรางแบบวาบต่อเนื่องอีกรูปแบบหนึ่งที่สามารถอำพรางตัวกระตุ้นที่ไม่นิ่งได้ ก็ยังมี
การอำพรางแบบวาบต่อเนื่องไม่เพียงแค่สามารถอำพรางรูปต่าง ๆ ได้ แต่เทคนิคนี้สามารถเพิ่มพูนความลึกและช่วงเวลาของการอำพรางเมื่อเทียบกับเทคนิคอื่น ๆ เช่น การอำพรางแบบวาบและการแข่งขันระหว่างสองตา (binocular rivalry) การอำพรางแบบวาบต่อเนื่องมีความสามารถในการอำพรางที่มากที่สุดซึ่งทำให้ผู้วิจัยสามารถเพิ่มเวลาในการอำพรางรูป ๆ หนึ่งเป็นสิบเท่า ด้วยการใช้เทคนิคนี้ สัตว์ทดลองอาจจะบอกว่า ไม่เห็นรูปที่ถูกแสดงอยู่ในขอบเขตของการมองเห็นมากกว่า 3 นาที ซึ่งเป็นการอำพรางที่นานที่สุดเมื่อเทียบกับเทคนิคอื่น ๆ เทคนิคนี้อำนวยต่อการวิจัยศึกษาซึ่งกลไกการปฏิการของเซลล์ประสาทที่เกี่ยวข้องการการเห็น แต่เป็นกลไกก่อนที่จะมีการรับรู้ (คืออำนวยการศึกษาซึ่งการทำงานของเซลล์ประสาทในช่วงก่อนที่สัตว์ทดลองจะบอกว่า มีการเห็นซึ่งตัวกระตุ้นทางตานั้น)
ลมเปลี่ยนทิศ
"ลมเปลี่ยนทิศ" เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงดนตรีบิ๊กแอส จากมินิอัลบั้ม แดนเนรมิต ประพันธ์เนื้อร้องโดย ขจรเดช พรมรักษา (กบ บิ๊กแอส) แต่งทำนองโดย อภิชาติ พรมรักษา (หมู บิ๊กแอส) และเรียบเรียงโดยบิ๊กแอส ออกจำหน่ายในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
มิวสิกวิดีโอเพลง "ลมเปลี่ยนทิศ" มีซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ เป็นพระเอกในมิวสิกวิดีโอนี้ โดยเนื้อหาของเพลงนั้นเกี่ยวกับชีวิตคนๆหนึ่งไม่มีอะไรแน่แท้ ทุกสิ่งย่อมมีการเปลี่ยนแปลง มีพบก็ต้องมีจาก หากคนๆหนึ่งที่เรารักมีหนทางใหม่ที่ดีกว่า ก็ต้องยอมรับความจริง ให้เขาก้าวเดินต่อไปข้างหน้า แม้เราต้องเจ็บ แต่สักวัน "ลมเปลี่ยนทิศ" ของเราก็คงมาถึง เมื่อนั้นเราเองก็คงจะมีทางข้างหน้าที่ดีกว่า
เพลง "ลมเปลี่ยนทิศ" เพลงนี้ประสบความสำเร็จในชาร์ตเพลงของไทยในหลายคลื่นวิทยุ อาทิ คลื่นซี้ดเอฟเอ็มในชาร์ตทอป 20 ได้อันดับสูงสุดที่ 12 และในปี พ.ศ. 2556 ได้รับรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ สาขาเพลงแห่งปี
การตอบรับ
เพลง "ลมเปลี่ยนทิศ" ได้อันดับ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 และอันดับที่ 18 ของชาร์ต 95.5 เอฟเอ็ม เวอร์จิ้นฮิตซ์ ชาร์ตท็อป 40 ประจำวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก
พยัคฆ์สาวนางงามยุกยิก (อังกฤษ: Miss Congeniality) เป็นภาพยนตร์แอคชั่น-ตลก ที่ออกฉายในปีค.ศ. 2000 นำแสดงโดย ซานดร้า บัลล็อค, ไมเคิล เคน, เบนจามิน แบรตต์, วิลเลียม ชัตเทอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ พยัคฆ์สาวเดิ้นจริง ยิงกระจาย
เนื้อเรื่องย่อ
เกรซี่ ฮาร์ท เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ผู้รับภารกิจปลอมตัวเป็นหนึ่งในผู้เข้าประกวดนางงาม ที่หมายคว้าคอผู้ก่อการร้ายมือวางระเบิด โดยมีเวทีประกวดนี้เป็นเป้าหมาย และยังมี วิกเตอร์ เมลลิ่ง แต๋วรุ่นเดอะผู้เชี่ยวชาญด้านความงาม ที่ถูกจ้างมาเพื่อปรับสภาพสาวห้าวเพิ้งเรียกพี่ให้งามอย่างมีคุณค่าในชั่วพริบตา
ตำบลโพธิ์ทอง (อำเภอเสลภูมิ)
โพธิ์ทอง เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลโพธิ์ทองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลโพธิ์ทองทั้งหมดอยู่ในเขตการปกครองขององค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ทอง
วัดพญาปราบปัจจามิตร
วัดพญาปราบปัจจามิตร เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมคลองลัดหลวง ทางฝั่งตะวันตกติดกับวัดกลาง (ปัจจุบันเป็นตลาดสด) อยู่ในตำบลตลาด อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
วัดพญาปราบปัจจามิตรตั้งเมื่อ พ.ศ. 2357 สร้างขึ้นโดยชาวมอญบ้านทะมังที่อพยพมาจากเกาะทะมัง ประเทศพม่า มาอยู่ที่เมืองประทุมธานี พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดให้ชาวมอญเหล่านี้อพยพมาอยู่ที่นครเขื่อนขันธ์เพื่อเป็นกำลังในการสร้างเมืองใหม่ ต่อมาได้สร้างวัดนี้ขึ้น โดยพญาปราบปัจจามิตรเป็นหัวหน้าดำเนินการสร้างวัดใหม่ จึงได้ขนานนามว่า "วัดพญาปราบปัจจามิตร" ตามชื่อผู้สร้าง แต่ชาวบ้านละแวกนั้นยังคงเรียกว่า วัดมะมอ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2357 ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2370
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2357 ลักษณะทรงไทยโบราณ ฐานเป็นบัวคว่ำบัวหงาย ศาลาการเปรียญทรงโบราณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2468
จอห์น เลย์ฟิลด์
จอห์น ชาลส์ เลย์ฟิลด์ (John Charles Layfield) เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีภายใต้ชื่อ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (John "Bradshaw" Layfield) หรือ เจบีแอล (JBL)
ประวัติ
แบรดชอว์เคยเป็นนักอเมริกันฟุตบอลมาก่อน หลังจากที่เขาเป็นนักมวยปล้ำเขาก็ปล้ำอยู่หลายสมาคมใช้ชื่อว่า จัสติน ฮอว์ก แบรดชอว์ ได้แชมป์แทกทีมคู่กับ Sweetwater และย้ายมาในสมาคม WWE ใช้ชื่อว่า แบล็คแจ็ค แบรดชอว์ และคว้าแชมป์ NWA North American Champions ในโนเวย์เอาท์ 1998 พักหนึ่งได้รวมทีมกับรอน ซิมมอนส์ หรือฟารุก ใช้ชื่อทีมว่า APA ต่อมาก็ได้ร่วมกลุ่มของดิอันเดอร์เทเกอร์ อย่าง Ministry of Darkness ทั้งคู่ก็ได้แชมป์แทกทีม ในต้นปี 2002 ก็เริ่มมีการดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำทำให้ทั้งคู่แยกสังกัดกัน ในปี 2003 ทั้งคู่ได้กลับมารวมกลุ่มเป็น APA อีกครั้ง ไม่นานก็แยกทีมกันโดยฟารุกมีปัญหากับทางWWE ทำให้ฟารุกโดนไล่ออก แบรดชอว์เลยต้องเปลี่ยนบทเป็นอธรรมใช้ชื่อ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (เจบีแอล) หลังจากนั้นก็มีบทบาทมากขึ้น ในเดอะเกรทอเมริกันแบช 2004 เจบีแอลสามารถคว้าแชมป์ WWEได้จากเอ็ดดี เกอร์เรโร จากนั้นเจบีแอลก็สามารถเอาตัวรอดจากการป้องกันแชมป์หลายต่อหลายครั้งด้วยการเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์, บูเกอร์ ที, เคิร์ต แองเกิล และบิ๊กโชว์ แต่ว่าในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21ก็เสียแชมป์ให้จอห์น ซีนา หลังจากนั้นเจบีแอลก็ขอชิงแชมป์คืนจากซีนาหลายครั้งแต่ก็ทำไม่สำเร็จ
เจบีแอลสามารถคว้าแชมป์ยูเอสจากการชนะคริส เบนวาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 และได้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเรย์ มิสเตริโอในJudgment Day แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเรย์ได้ และอีกคืนถัดมาในสแมคดาวน์ เรย์ได้เรียกบ็อบบี แลชลีย์ออกมาชิงแชมป์ยูเอสกับเจบีแอลโดยไม่ให้ทันตั้งตัว เจบีแอลจึงเสียแชมป์ให้กับแลชลีย์ไปอย่างง่ายดาย และเรย์ก็ได้ยื่นข้อเสนออีกว่าจะให้เจบีแอลชิงแชมป์กับเรย์อีกครั้ง หากแพ้เจบีแอลต้องออกจากสแมคดาวน์ ผลปรากฏว่าเจบีแอลแพ้หมดรูป ทำให้เจบีแอลต้องกลายไปเป็นผู้บรรยายคู่กับไมเคิล โคลนานนับปีเลยทีเดียว ในปลายปี 2007 เจบีแอลได้เปิดศึกกับคริส เจริโค เพราะในแมตช์ชิงแชมป์ WWE กับแรนดี ออร์ตันในอาร์มาเกดดอน (2007) ออร์ตันเหวี่ยงเจริโคไปโดนเจบีแอลที่กำลังนั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ในตอนนั้น ทำให้เจบีแอลโกรธจึงถีบหน้าเจริโค ทำให้ไม่ได้แชมป์ ในรอยัลรัมเบิล (2008) แมตช์แห่งความแค้นกับเจริโค เจบีแอลชนะฟาล์ว เพราะเจริโคเอาเก้าอี้ฟาดเจบีแอล
ในช่วงท้ายปี 2008 เจบีแอลได้ยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของชอว์น ไมเคิลส์ โดยมีข้อแม้ว่าชอว์นจะต้องทำให้เจบีแอลได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในรอยัลรัมเบิล (2009) ชอว์นก็ช่วยให้เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยจัดการเจอริโคและออร์ตัน ด้วยท่า Sweet Chin Music แล้วให้เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นจับกดนับ 3 ไป ในรอยัลรัมเบิล เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกกับจอห์น ซีนา โดยมีชอว์นมาเป็นผู้ช่วยอยู่ข้างเวทีพอเริ่มการปล้ำการต่อสู้ก็ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนถึงที เจบีแอลจะ Big Boot ใส่ซีนา แต่หลบได้ไปโดนกรรมการแทน ชอว์นที่อยู่ข้างล่างจึงขึ้นมาบนเวที เจบีแอลจึงบอกให้ Sweet Chin ใส่ซีนา แต่ชอว์นกลับ Sweet Chin ใส่เจบีแอล แล้ว Sweet Chin ใส่ซีนา ก่อนจะกลับไปชอว์นก็ลากเจบีแอลที่สลบมาจับกดซีนา แต่ซีนาก็ยังไม่ยอมแพ้และเจบีแอลก็ถูกใส่ Attitude Adjustment จับกดนับ 3 ไป ในโนเวย์เอาท์ (2009) เจบีแอลได้ท้าชอว์นให้เจอกับตนเองเพราะแค้นเหตุการณ์ในรอยัลรัมเบิล ในแมตช์นี้ภรรยาของชอว์นก็มาดูอยู่ข้างเวทีด้วย การต่อสู้ดำเนินไป เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นไป 2 ครั้ง จนตกลงมาข้างเวทีฝั่งที่ภรรยาของชอว์นอยู่ เจบีแอลได้แสดงอาการดูถูกเหยียดหยามชอว์นต่อหน้าภรรยาของเขา ภรรยาของชอว์นจึงชกหน้าเจบีแอลไป 1 ครั้ง ชอว์นฮึดสู้และ Sweet Chin ใส่เจบีแอลจับกดชนะไป แล้วกลับมาเป็นชอว์นคนเดิม หลังจากที่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของเจบีแอล
ในรอว์ 9 มีนาคม 2009 เจบีแอลคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลได้จากซีเอ็ม พังก์ ทำให้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่11 และแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่20 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25เสียแชมป์ให้กับเรย์ในเวลาสั้นเพียง 21 วินาที หลังแมตช์เจบีแอลตะโกนคำว่า "I quit!" ประกาศลาออกจาก WWE ในความจริงคือ JBL นั้นมีอาการบาดเจ็บที่กระดูกไขสันหลังจนต้องเลิกปล้ำ ปี 2011 เจบีแอลได้กลับมา WWE อีกครั้งในรอว์ เพื่อเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษในแมตช์ระหว่างไมเคิล โคลกับเจอร์รี ลอว์เลอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 และบอกว่าโคลคิดถูกแล้วที่เลือกเขาเป็นกรรมการพิเศษ แต่ขณะที่กำลังจะเซ็นสัญญานั้น สโตน โคลด์ สตีฟ ออสตินได้ออกมา และจัดการเจบีแอลด้วยท่าสตันเนอร์ แล้วเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษแทน ปี 2012 เจบีแอลได้มางานมอบรางวัลหอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่ออันเชิญ รอน ซิมมอนส์ หรือ ฟารุก อดีตคู่แท็กทีมของเจบีแอล เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในเดือนกันยายน 2012 เจบีแอลได้เซ็นสัญญาเป็นผู้บรรยาย WWE และลาออกจากตำแหน่งในปี 2017 ในปี 2020 ได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame
Rupertiella
Rupertiella เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Menispermaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Rupertiella boliviana.
ภุชงค์ รุ่งโรจน์
ภุชงค์ รุ่งโรจน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี และอดีตนายกเทศมนตรีเมืองชะอำ
Rupertiella
มีถิ่นกำเนิดอยู่แถบอเมริกาใต้ตะวันตกถึงบราซิล
กีฬาแหลมทอง 1971
กีฬาแหลมทอง 1971 ถือได้ว่าเป็นการจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 6 โดยมีกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นเจ้าภาพ ซึ่งจัดการแข่งขันตั้งแต่ 6 ถึง 13 ธันวาคม พ.ศ. 2514 นับเป็นการจัดการแข่งขันกีฬาแหลมทอง (ซีเกมส์) ครั้งที่ 2 ของประเทศมาเลเซีย
ภุชงค์ รุ่งโรจน์
ประวัติ
ภุชงค์ รุ่งโรจน์  เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2486 เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนชลราษฎรอำรุง จังหวัดชลบุรี ชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร กรุงเทพมหานคร  ระดับปริญญาตรี สาขาปกครอง จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
กีฬาแหลมทอง 1971
ชาติที่เข้าร่วม
• Burma
ภุชงค์ รุ่งโรจน์
การทำงาน
ภุชงค์ เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกระทรวงมหาดไทย เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสระแก้ว สุราษฎร์ธานี และปทุมธานี จากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง ด้านสืบสวนสอบสวน
กีฬาแหลมทอง 1971
ชาติที่เข้าร่วม
• 🇰🇭 KHM
ภุชงค์ รุ่งโรจน์
งานการเมือง
ภุชงค์ เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นนายกเทศมนตรีเมืองชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี แต่การเลือกตั้งครั้งนั้นถูกตัดสินให้เป็นโมฆะ จากนั้นในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 นายภุชงค์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการปกครอง สภาผู้แทนราษฎร
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.อีกสมัย
กีฬาแหลมทอง 1971
ชาติที่เข้าร่วม
•  Laos
•  (เจ้าภาพ)
•
•  South Vietnam
• 🇹🇭
ชนิดกีฬา
•
โคตส์แลนด์
โคตส์แลนด์ (Coats Land) เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของควีนมอดแลนด์และเป็นชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเวดเดลล์ มีพื้นที่แผ่กว้างในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างลองจิจูด 20º00´ ตะวันตกถึง 36º00´ตะวันตก ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือถูกค้นพบจากเรือสโกเชีย โดยวิลเลียม เอส. บรูซ ผู้นำของกลุ่มโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1904 บรูซตั้งชื่อพื้นที่นี้ว่าโคตส์แลนด์ตามชื่อของเจมส์ โคตส์และพันตรีแอนดรูว์ โคตส์ ผู้สนับสนุนโครงการสำรวจ
สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1878)
สนธิสัญญาเบอร์ลิน เป็นบัญญัติสุดท้ายแห่งการประชุมใหญ่เบอร์ลิน (13 มิถุนายน – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1878) ซึ่งสหราชอาณาจักร ออสเตรีย-ฮังการี ฝรั่งเศส อิตาลี รัสเซียและจักรวรรดิออตโตมันภายใต้สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ภาระสำคัญที่สุดของการประชุมใหญ่นี้คือ ตัดสินชะตาของราชรัฐบัลแกเรียซึ่งสถาปนาขึ้นในสนธิสัญญาซันสเตฟาโน แม้บัลแกเรียเองจะไม่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมประชุมเพราะการยืนกรานของรัสเซีย ในขณะนั้น บัลแกเรียยังไม่มีอยู่บนแผนที่โลก จึงไม่อยู่ในบังคับของกฎหมายระหว่างประเทศ เช่นเดียวกับชาวบัลแกเรีย การกีดกันนี้เคยมีขึ้นแล้วในการประชุมมหาอำนาจคอนสแตนติโนเปิล ซึ่งจัดขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อน โดยบัลแกเรียไม่ได้เข้าร่วมเช่นกัน
สนธิสัญญาดังกล่าวรับรองเอกราชของราชรัฐเอกราชโดยพฤตินัยโรมาเนีย เซอร์เบียและมอนเตเนโกร ร่วมกับอัตตาณัติของบัลแกเรีย แม้บัลแกเรียจะทำหน้าที่เป็นเอกราชโดยพฤตินัยและถูกแบ่งเป็นสามส่วน คือ ราชรัฐบัลแกเรีย จังหวัดปกครองตนเองรูเมเลียตะวันออก และมาซิโดเนีย ซึ่งคืนให้แก่ออตโตมัน ฉะนั้นจึงทำลายแผนการของรัสเซียสำหรับ "เกรทเทอร์บัลแกเรีย" เอกราชที่นิยมรัสเซีย สนธิสัญญาซันสเตฟาโนได้สร้างรัฐบัลแกเรีย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริเตนใหญ่และออสเตรีย-ฮังการีเกรงมากที่สุด
สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3
สุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินที่ 3 ประสูติเมื่อพ.ศ. 2459 เป็นพระโอรสของ สุลต่านมูฮัมหมัด จามาลุล อลัมที่ 3 และ รายา อิสเตรี เปนกีราน อนัค ฟาติมาฮ์ ประสูติที่บันดาร์เซอรีเบอกาวัน ประเทศบรูไน หลังจากพระเชษฐาพระองค์สวรรคต พระองค์ก็ขึ้นครองราชย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1950 พระองค์สละราชสมบัติให้สุลต่านฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ เมื่อ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1967 พระองค์เสด็จสวรรคตที่บันดาร์เซอรีเบอกาวัน ประเทศบรูไนเมื่อ 7 กันยายน ค.ศ. 1986
เดอะเฟซ
เดอะเฟซ (The Face) เป็นรายการเรียลลิตีเพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบ โดยมีเมนเทอร์ที่เป็นซุปเปอร์โมเดลสามคน เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรกในรอบปฐมทัศน์บนออนไลน์ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 และรอบปฐมทัศน์บนโทรทัศน์ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทางช่องออกซิเจน โดยมีรูปแบบรายการที่สร้างขึ้นโดยไซน์อเมริกา และเผยแพร่จำหน่ายโดยบริษัทไซน์กรุ๊ป รายการนี้เป็นรายการแฟรนไชส์ระดับนานาชาติที่มีเจ้าของการดัดแปลงทั่วโลก เนโอมี แคมป์เบลล์ยังทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ซุปเปอร์โมเดล ผู้อำนวยการผลิต และที่ปรึกษาด้านเมนเทอร์สำหรับการดัดแปลงทั้งหมด
รูปแบบของรายการ
เมนเทอร์ทั้งสามคนจะเลือกนางแบบมาเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันในทีมของตน ในแต่ละสัปดาห์จะมีโจทย์ท้าทายให้ผู้เข้าแข่งขันได้ทำ โดยมีชาแลนจ์หรือมาสเตอร์คลาสที่มีโจทย์ตัดสินผู้ชนะเป็นรายบุคคล ละเว้นการแบ่งทีม และใครก็ตามที่ชนะก็จะได้รับสิทธิพิเศษในการตัดสินในแคมเปญ ในส่วนของแคมเปญหรือไคลเอ็นต์นั้น จะมีโจทย์ที่ท้าทายขึ้น อาทิ การเดินแบบบนรันเวย์ การถ่ายแบบ และการโฆษณา ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำโจทย์เป็นทีม และมีเมนเทอร์ของทีมคอยให้คำปรึกษา โดยทีมที่ชนะจะมาจากคำตัดสินของลูกค้า ว่าทีมไหนทำดีที่สุด และทีมที่ชนะจะไม่สามารถเอาลูกทีมออกจากรายการได้
โดยทีมที่แพ้อีกสองทีม เมนเทอร์จะต้องคัดลูกทีมหนึ่งคนเพื่อเข้าห้องคัดออก และมีเมนเทอร์จากทีมที่ชนะมาเป็นผู้ตัดสินว่าใครควรจะกลับเข้าไปในการแข่งขัน และใครควรจะถูกคัดออก ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาในห้องนี้มีโอกาสที่จะอธิบายเหตุผลที่เธอควรได้รับโอกาสเป็นครั้งที่สองในการแข่งขัน
ในกรณีที่เมนเทอร์สูญเสียผู้เข้าแข่งขันในทีมทั้งหมด การแข่งขันจะคงดำเนินต่อในทีมที่เหลืออีกสองทีม ทีมที่ชนะจะไม่ถูกคัดผู้เข้าแข่งขันออกจากรายการได้ แต่ทีมที่แพ้จะถูกบังคับให้ส่งลูกทีมสองคนเข้าไปในห้องคัดออก ในบางกรณีอาจมีการคัดผู้เข้าแข่งขันออกโดยไม่ต้องส่งเข้าห้องคัดออก ผู้เข้าแข่งขันอาจถูกตัดออกโดยเมนเทอร์ของตัวเองได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป้าหมายของเมนเทอร์คือการเอาชนะซึ่งกันและกัน จึงอาจมีการตัดผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งกว่าออกไป
ขั้นตอนการคัดผู้เข้าแข่งขันออกจะทำซ้ำในทุกสัปดาห์ จนกว่าจะถึงตอนนจบของรายการ ซึ่งจะมีการถ่ายแบบ การเดินแบบ หรือการแสดงเป็นครั้งสุดท้าย โดยลูกค้ารายสุดท้าย (ปกติจะเป็นลูกค้าจากเครื่องสำอาง หรือแบรนด์เครื่องสำอาง) จะเป็นผู้ตัดสินผู้ชนะจากผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ (โดยปกติจะเป็นหนึ่งทีมต่อหนึ่งทีม) นางแบบที่ชนะจะได้เป็นเดอะเฟซ
ดนัย นพสุวรรณวงศ์
ดนัย นพสุวรรณวงศ์ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ 1 สมัย และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
ดนัย นพสุวรรณวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรหลักสูตรเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ระดับบริหาร รุ่นที่ 1 จากโรงเรียนการประชาสัมพันธ์ สังกัดกรมประชาสัมพันธ์ สำนักนายกรัฐมนตรี (ปัจจุบันคือ สถาบันการประชาสัมพันธ์)
ดนัย นพสุวรรณวงศ์ ทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้างในจังหวัดบุรีรัมย์ ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยการลงสมัครรรับเลือกตั้งและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 1 ในนามพรรคประชาธิปัตย์ เป็น ส.ส.คนแรกและคนเดียวของพรรคประชาธิปัตย์ที่ชนะการเลือกตั้งในจังหวัดบุรีรัมย์ในปี 2519 หลังจากนั้นเขาก็เว้นวรรคไปอีกเป็นระยะเวลานาน ในปี 2548 ก็ยังได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 79 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 4 เป็นลำดับที่ 2 ของพรรคประชาธิปัตย์ เป็นกลับเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรอีกครั้ง ในรอบ 30 ปี และยังเป็น ส.ส.ที่พรรคประชาธิปัตย์มอบหมายให้ดูแลพื้นที่จังหวัดบุรีรัมย์ รวมทั้งได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่กรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
หลังจากนั้นในปี 2554 เขาก็ยังได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ ลำดับที่ 53 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ดนัย นพสุวรรณวงศ์ เคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ ในปี 2526 ต่อมาเป็นที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
ดนัย นพสุวรรณวงศ์ ถึงแก่กรรมในปี 2560 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดกลาง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์
Ruizodendron
Ruizodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Annonaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Ruizodendron ovale.
ถิ่นกำเนิดคือ อเมริกาใต้ ตะวันตก บราซิลตอนเหนือ
ทะเลรอสส์
ดินแดนที่เป็นแผ่นดินของทะเลรอสส์ถูกอ้างสิทธิ์การเป็นเจ้าของจากสหราชอาณาจักรและนิวซีแลนด์ แต่เป็นการอ้างที่ยังไม่เป็นที่รับรองโดยประชาคมสากล
โทรณาจารย์
โทรณะ (Droṇa) หรือ โทรณาจารย์ เป็นครูสอนวิชาอาวุธผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชสำนักหัสตินาปุระ และเป็นอาจารย์ของเหล่าตัวละครเอกในเรื่องมหาภารตะทั้งฝ่ายเการพและปาณฑพ ภายหลังเมื่อเกิดสงครามทุ่งกุรุเกษตร โทรณะได้เป็นหนึ่งในแม่ทัพของฝ่ายเการพ จนกระทั่งเสียชีวิตลงด้วยน้ำมือของธฤษฏะทฺยุมัน ในสงครามครั้งนั้น
กำเนิดและวัยเยาว์
โทรณะเป็นบุตรแห่งฤษีภรัทวาชะ (Bharadvāja) โดยวันหนึ่งภรัทวาชะไปที่ฝั่งแม่น้ำคงคาและได้พบนางอัปสรฆฤตาจี (Ghṛtācī) ผู้งดงามอย่างยิ่ง ทำให้ภรัทวาชะหลั่งน้ำเชื้อลงในภาชนะใส่น้ำ และเกิดเป็นเด็กชายคนหนึ่งขึ้นมา เด็กนั้นจึงได้ชื่อว่า “โทรณะ” ซึ่งแปลว่า “กระออมน้ำ” หรืออีกชื่อหนึ่งคือ “ภารัทวาชะ (Bhāradvāja) ” ซึ่งหมายถึง “บุตรแห่งภรัทวาชะ” ข้อความหนึ่งในมหาภารตะกล่าวด้วยว่า โทรณะนั้นคือพระพฤหัสปติ (Bṛhaspati) ผู้เป็นอาจารย์ของทวยเทพแบ่งภาคลงมาเกิด
โทรณะเรียนวิชาอาวุธอยู่ในสำนักของบิดา โดยมีทรุปัท (Drupada) เจ้าชายแห่งแคว้นปัญจาละ (Pañcāla) เป็นเพื่อนร่วมสำนัก ต่อมาทรุปทจบการศึกษาและกลับเมืองของตนไป ส่วนโทรณะมีโอกาสได้รับอาวุธจากปรศุราม (Paraśurāma) จึงอาจนับได้ว่าโทรณะเป็นศิษย์ของปรศุรามด้วยอีกทางหนึ่ง
ชีวิตครอบครัวและจุดเริ่มต้นความแค้น
โทรณะแต่งงานกับนางกฤปี (Kṛpī) น้องสาวของกฤปะ (Kṛpa) หรือกฤปาจารย์ มีบุตรชายด้วยกันคนหนึ่ง ชื่ออัศวัตถามัน (Aśvatthāman) มหาภารตะบางฉบับเล่าว่า โทรณะมีฐานะขัดสนมาก ไม่สามารถซื้อนมให้อัศวัตถามันได้ ทำให้เด็กอื่นๆกลั่นแกล้งอัศวัตถามันด้วยการผสมน้ำแป้งให้ดื่มโดยหลอกว่าเป็นนม จากเหตุการณ์นี้ โทรณะจึงเดินทางไปยังแคว้นปัญจาละเพื่อขอความช่วยเหลือจาก ทรุปัท อดีตเพื่อนร่วมสำนักของตน
ขณะนั้น ทรุปัทขึ้นครองราชย์เป็นราชาแห่งปัญจาละแล้ว โทรณะได้เข้าไปพบและแจ้งว่าตนคือเพื่อนเก่า แต่ทรุปัทแสดงออกถึงอาการรังเกียจและปฏิเสธไมตรีแต่เดิม ทำให้โทรณะแค้นใจมากและเดินทางออกจากแคว้นปัญจาละ มุ่งหน้าสู่นครหัสตินาปุระ (Hastināpura) ทันที
เหตุการณ์ที่ทรุปัทขับไล่โทรณะอย่างไร้เยื่อใยในครั้งนี้ นับเป็นจุดเริ่มต้นความแค้นระหว่างคนทั้งคู่ ซึ่งจะนำไปสู่เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับทั้งสองต่อไปอีกมากในอนาคต
“อาจารย์” แห่งหัสตินาปุระ
ในฐานะครูผู้ถ่ายทอดวิชา โทรณะทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม สามารถสร้างลูกศิษย์ให้เป็นนักรบที่เก่งกาจได้ทั่วถ้วน แต่หากพิจารณาถึงจรรยาบรรณความเป็นครูตามแนวคิดปัจจุบัน การกระทำของโทรณะอาจเรียกได้ว่าไม่สู้ยุติธรรมนัก สิ่งหนึ่งที่โทรณะแสดงออกอย่างชัดเจนคือความรักใคร่และเข้าข้างอรชุน (Arjuna) เหนือกว่าศิษย์คนอื่นๆ เพราะอรชุนนั้นมีพรสวรรค์ ใฝ่รู้ใฝ่เรียน และรู้จักกระทำตนให้เป็นที่รักของอาจารย์ เช่นที่ในบางต้นฉบับเล่าว่า โทรณะต้องการถ่ายทอดวิชาพิเศษให้บุตรของตนคือ อัศวัตถามันแต่เพียงผู้เดียว จึงสั่งให้ศิษย์คนอื่นๆไปตักน้ำ แล้วสอนวิชาลับแก่อัศวัตถามันในระหว่างนั้น อรชุนรู้เข้าจึงพยายามตักน้ำให้เสร็จโดยเร็วแล้วกลับเข้าไปเรียนด้วย ทำให้อรชุนได้รับการสั่งสอนไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าอัศวัตถามัน หรือครั้งหนึ่งอรชุนนำธนูไปฝึกเพิ่มเติมเองในเวลากลางคืน โทรณะมาพบเข้าก็ประทับใจอย่างยิ่ง ถึงกับออกปากว่า จะทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อให้อรชุนเป็นนักธนูที่ไม่มีผู้ใดในโลกเสมอได้ ด้วยความรักและคำสัตย์ที่ให้ไว้กับอรชุนนี้เอง ทำให้โทรณะเลือกจะไม่สอนวิชาอาวุธพรหมาสตร์ (Brahmāstra) แก่กรรณะ (Karṇa) ตามที่กรรณะร้องขอ แม้ว่ากรรณะมีศักยภาพเพียงพอที่จะเรียน ทั้งยังทำให้เกิดเรื่องราวน่าสลดของเอกลัพย์ (Ekalavya) อีกด้วย
เอกลัพย์เป็นเจ้าชายของชาวนิษาท (Niṣāda) ซึ่งเป็นกลุ่มชนนอกสังคมอารยัน อาศัยอยู่ในป่า เอกลัพย์เดินทางมาขอเรียนกับโทรณะในหัสตินาปุระแต่ถูกปฏิเสธ จึงกลับไปแล้วปั้นดินเป็นรูปโทรณะ ฝึกฝนวิชาธนูเองต่อหน้ารูปดินนั้นจนชำนาญ วันหนึ่งอรชุนได้เห็นฝีมือของเอกลัพย์โดยบังเอิญ จึงกลับไปต่อว่าโทรณะ ว่าเหตุใดจึงผิดคำสัญญาไปสอนศิษย์อื่นให้เก่งกาจกว่าตนได้ โทรณะจึงไปหาเอกลัพย์และขอค่าทักษิณาเป็นนิ้วโป้งของเอกลัพย์ เอกลัพย์นั้นนับถือโทรณะเป็นครูโดยสุจริตใจ จึงตัดนิ้วโป้งมอบให้โดยไม่รีรอ เมื่อขาดนิ้วที่เป็นหลักในการจับลูกธนู เอกลัพย์ก็ไม่อาจทัดเทียมกับอรชุนได้อีก เหตุการณ์นี้แม้จะนับว่าโทรณะกระทำตามสัตยวาจาตามหลักศาสนาฮินดู แต่ก็ทำให้เห็นความคิดจิตใจบางประการของโทรณะได้ดีทีเดียว
นอกจากที่กล่าวมาแล้วนี้ เรื่องราวอันแสดงถึงความรักของโทรณะที่มีต่ออรชุนเป็นพิเศษยังมีอีกไม่น้อย ดังเช่นการจัดทดสอบฝีมือศิษย์โดยสั่งให้ยิงนกประดิษฐ์ที่วางอยู่บนยอดไม้ ซึ่งมีแต่อรชุนเท่านั้นที่ทำได้ หรือการสอนวิชาอาวุธพรหมศิรัส (Brahmaśiras) แก่อรชุนเพียงผู้เดียวหลังจากที่อรชุนได้พิสูจน์ตนว่ามีความสามารถเพียงพอ เป็นต้น
ภายหลังเสร็จสิ้นการเรียนการสอน โทรณะได้ทวงสัญญากับราชบุตรทั้งหลาย โดยขอให้ช่วยทำสงครามกับแคว้นปัญจาละและจับตัวทรุปัทมาให้ได้ เหล่าเจ้าชายก็กระทำตามนั้นได้สำเร็จ โทรณะขอให้ ทรุปัทกลับคืนเป็นมิตรต่อกันอีกครั้ง และขอปันอาณาจักรครึ่งหนึ่ง ทรุปัทจำต้องยอมตาม แต่ก็ผูกใจเจ็บ กระทั่งตั้งความปรารถนาจะมีบุตรชายเพื่อจะสังหารโทรณะให้ได้ในสักวันหนึ่ง
แม่ทัพแห่งสงครามกุรุเกษตร
โทรณะได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพสูงสุดของฝ่ายเการพในวันที่สิบของสงคราม หลังจากภีษมะ ต้องศรของอรชุนจนไม่อาจทำหน้าที่นั้นต่อไปได้ ตลอดสิบห้าวันที่ทำศึก โทรณะรบอย่างเต็มที่ ทำลายกำลังพลของฝ่ายตรงข้ามไปมาก และได้ต่อสู้กับคนระดับแม่ทัพของปาณฑพหลายครั้ง ทั้งยุธิษฐิระ (Yudhiṣṭhira) ภีมะ (Bhīma) อรชุน และธฤษฏะทฺยุมัน (Dhṛṣṭadyumna) บุตรชายของทรุปัท การยุทธเหล่านี้มีทั้งที่โทรณะต้องอาวุธจนหมดสติ และที่โทรณะได้ชัย สามารถสังหารศัตรูได้ ซึ่งรวมถึงทรุปัทด้วย ฝีมืออาวุธของโทรณะสร้างความเสียหายมหาศาลแก่ฝ่ายปาณฑพ จนในที่สุด กฤษณะ (Kṛiṣṇa) ก็ประจักษ์ว่าปาณฑพไม่อาจเอาชนะโทรณะได้ด้วยการต่อสู้ซึ่งหน้า จึงต้องคิดวางอุบายเพื่อหาทางปราบโทรณะลงให้จงได้
ภีมะฆ่าช้างศึกช้างหนึ่งซึ่งมีชื่อว่าอัศวัตถามันเช่นเดียวกับบุตรของโทรณะ แล้วส่งข่าวลวงไปว่าอัศวัตถามันถูกฆ่าตายในการรบ โทรณะพยายามถามความจริงจากยุธิษฐิระ เพราะมั่นใจความสัตย์ของเขา กระนั้นยุธิษฐิระก็ตอบกึ่งจริงกึ่งลวงเพื่อประโยชน์ของฝ่ายตน เมื่อเข้าใจว่าบุตรชายเสียชีวิต โทรณะก็โศกเศร้าจนทิ้งอาวุธ ไม่สนใจสงครามที่ดำเนินอยู่อีกต่อไป และได้เข้าสมาธิจนบรรลุถึงพรหมันในสนามรบนั้นเอง เป็นโอกาสให้ธฤษฏะทฺยุมัน ได้เข้าถึงตัวและบั่นเศียรของโทรณะลงได้ในที่สุด
โทรณะเสียชีวิตในวันที่ 15 ของสงครามด้วยวัย 85 ปี หลังความตาย โทรณะได้กลับคืนสู่อัตภาพดั้งเดิมคือพระพฤหัสปติ ทิ้งไว้เพียงตำนานเรื่องอาจารย์ผู้ยิ่งยงแห่งหัสตินาปุระให้ชาวภารตะและชาวโลกได้กล่าวขวัญถึง
ไก่เนย
ไก่เนย (Butter chicken, ภาษาฮินดี: मुर्ग़ मक्खनी) หรือมุร์ข มขานี เป็นอาหารทำจากไก่ของอินเดีย ปรุงในซอสรสเผ็ด
ประวัติ
อาหารนี้มีพื้นฐานมาจากอาหารปัญจาบ พัฒนาขึ้นโดยกุนดาน ลัล คุชราล ชาวปัญจาบที่นับถือศาสนาฮินดู และเป็นผู้ก่อตั้งภัตตาคาร โมตี มาฮาล เดอลุกซ์ในเดลฮี ประเทศอินเดีย     เมื่อราวทศวรรษ 2493 เป็นการปรุงไก่ในน้ำเกรวี่ทำจากมะเขือเทศ ใส่เนยและครีมมาก
อำเภอบ้านไร่
บ้านไร่  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี และเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัด เดิมมีพื้นที่ถึง 5,126.07 ตารางกิโลเมตร (ร้อยละ 76.16 ของพื้นที่จังหวัด) ครอบคลุมท้องที่ทั้งหมดของอำเภอบ้านไร่ อำเภอลานสัก อำเภอห้วยคต  พื้นที่ของอำเภอส่วนใหญ่อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง-เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ซึ่งแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติของประเทศไทย
ไก่เนย
การปรุง
หมักไก่กับส่วนผสมของครีม โยเกิร์ต และเครื่องเทศหลายชั่วโมง เครื่องเทศที่ใช้ได้แก่ มะละล่า ขิง กระเทียม เลมอนหรือมะนาว พริกไทย ผักชี ขมิ้น และพริก นำไปอบในเตาทันดูร์ หรือย่าง หรือทอด กินกับน้ำแกงที่ใส่เนย มีส่วนประกอบของซอสที่ต่างกันหลายอย่าง บางสูตรใส่กานพลู ผักชี อบเชย พริกไทย มหาหิงคุ์ ยี่หร่า และลูกซัด บางสูตรใส่เม็ดมะม่วงหิมพานต์บดเพื่อทำให้ข้น โรยหน้าด้วยเนย ครีม พริกเขียว ผักชี และลูกซัด
อำเภอบ้านไร่
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
อำเภอบ้านไร่ เป็นพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นพื้นที่ที่มีผลกระวาน มูลค้างคาว และช้างป่า และได้จัดส่งไปยังเมืองหลวงมาจนถึงยุคกรุงรัตนโกสินทร์ ท้องที่อำเภอบ้านไร่เดิมเป็นด่านสำคัญในสมัยกรุงศรีอยุธยา มีนายด่านชื่อพระอินทร์ ด่านหนองหลวง ได้ปรากฏในพงศาวดารว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชยกกองทัพติดตามกองทัพพระเจ้าหงสาวดีนันทบุเรง ไปจนถึงด่านหนองหลวงแล้วกลับคืนพระนคร
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านไร่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 136 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านไร่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
เส้นเมริเดียนที่ 99 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 99 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
จากขั้วโลกเหนือถึงขั้วโลกใต้
! scope="col" width="120" |พิกัด ! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก
! scope="row" | 🇷🇺
แคว้นปกครองตนเองอีร์คุตส — 57.73333°N, 99°W
บูรยาเตีย — 52.91667°N, 99°W
! scope="row" | 🇲🇳
! scope="row" |
มณฑลกานซู — 40.78333°N, 99°W มณฑลชิงไห่ — 38.95°N, 99°W มณฑลเสฉวน — 33.08333°N, 99°W ทิเบต— 30.15°N, 99°W มณฑลเสฉวน— 29.78333°N, 99°W ทิเบต — 29.63333°N, 99°W มณฑลยูนนาน— 29.2°N, 99°W ทิเบต — 29.1°N, 99°W ณฑลยูนนาน — 29.01667°N, 99°W
! scope="row" | 🇲🇲
! scope="row" | 🇹🇭
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ช่องแคบมะละกา ผ่านทางตะวันออกของเกาะราวี, 🇹🇭 (6.53333°N, 99.16667°W)
! scope="row" | 🇮🇩
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอินเดีย
! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรใต้
! scope="row" |ทวีปแอนตาร์กติกา
Rugoloa
Rugoloa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Poaceae.
มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกถึงอเมริการใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
บันทึกชมรมริมเขื่อนหลังเลิกเรียน
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นเกี่ยวกับการตกปลาเพื่อนันทนาการ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยาซูยูกิ โคซากะ ตีพิมพ์ในนิตยสารยังแชมเปียนเร็ตสึ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์อากิตะโชเต็งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 10 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกันยายน พ.ศ. 2563
ประนอม โพธิ์คำ
ประนอม โพธิ์คำ เป็นนักการเมืองชาวไทย เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 2 สมัย เป็นอดีตเลขาธิการพรรคพลังท้องถิ่นไท
ประวัติ
ประนอม โพธิ์คำ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่อำเภอวังน้ำเขียว จังหวัดนครราชสีมา สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี สาขาศิลปศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
การทำงาน
ประนมอ โพธิ์คำ เคยเป็นกำนันตำบลวังน้ำเขียว และได้รับรางวัลกำนันแหนบทองคำ 2 สมัย ในปี 2542 และ 2545 เคยเป็นประธานสภาองค์การบริหารส่วนตำบลวังน้ำเขียว ต่อมาในปี 2550 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้คะแนนมาเป็นลำดับที่ 1 ด้วยคะแนน 94,054 คะแนน
ในปี 2554 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลไชยมงคล) อำเภอปักธงชัย และอำเภอวังน้ำเขียว สังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 เอาชนะ สมศักดิ์ พันธ์เกษม
ในปี 2562 เขาได้ลงสมัคร ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ เนื่องจากพื้นที่ทับซ้อนกับสมศักดิ์ พันธ์เกษม แต่เขาไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี 2564 เขาได้เปิดตัวเข้าร่วมงานกับพรรคพลังท้องถิ่นไท และได้รับหน้าที่เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาได้ลาออกเพื่อไปร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐเช่นเดิม แต่หลังจากนั้นไม่นานได้ย้ายมาสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ
ต้มเครื่องในหมู
ต้มเครื่องในหมู, ต้มเลือดหมู บางแห่งเรียก เกาเหลาเลือดหมู (, 清湯 chheng-thng) เป็นอาหารประเภทซุปในมาเลเซียและสิงคโปร์ มีต้นกำเนิดในประเทศจีนบริเวณแต้จิ๋ว เป็นซุปใส กินกับข้าว โดยนำเครื่องในหมูหลายชนิดมาต้มรวมกัน รวมทั้งตับ หัวใจ ไส้ กระเพาะ ลิ้น เลือดหมู รวมทั้งชิ้นเนื้อหมูหั่นบาง ผักดองเค็ม เต้าหู้ ไข่ โรยใบต้นหอมหั่นและพริกไทย กินกับซอสพริกหรือซีอิ๊วที่หั่นพริกเป็นท่อนใส่ลงไปด้วย
ประตูบรันเดินบวร์ค
ประตูบรันเดินบวร์ค (Brandenburger Tor) เป็นอดีตประตูเมืองที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นประตูชัยที่สร้างแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิก (Neoclassical) และปัจจุบันถือว่าเป็นสถานที่สำคัญที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีใน กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ประตูบรันเดินบวร์คตั้งอยู่ฝั่งตะวันของใจกลางกรุงเบอร์ลินบริเวณชุมทางระหว่างถนนหลวงอุนเทอร์ เดน ลินเดน (Unter den Linden) กับถนนเอเบิร์ทชตรัสเซอ (Ebertstraße) และอยู่ทางทิศตะวันตกของจัตุรัสพาริเซอร์ (Pariser Platz) ห่างประตูออกไปทางเหนือหนึ่งบล็อก เป็นที่ตั้งของอาคารไรชส์ทาค
ประตูแห่งนี้เป็นอนุสรณ์ของทางเข้าสู่ถนนอุนเทอร์ เดน ลินเดน ซึ่งเป็นถนนหลวงที่มีชื่อเสียงมาจากต้นลินเดน (บางที่เรียกต้นทิเลีย หรือต้นไลม์) ซึ่งเป็นถนนที่ตรงไปสู่พระราชวังกรุงเบอร์ลิน ของกษัตริย์แห่งปรัสเซีย พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 แห่งปรัสเซียทรงมีรับสั่งให้สร้างประตูบรันเดินบวร์คเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ  ใช้เวลาสร้างตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2331 ถึงปี 2334 โดยนายคาร์ล ก็อทท์ฮาร์ด แลงฮานส์ แล้วได้รับความเสียหายในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2  ต่อมาประตูบรันเดินบวร์คก็ได้รับการบูรณะจนเสร็จสิ้นในช่วงปีพุทธศักราช 2543 ถึง 2545 โดยมูลนิธิอนุรักษ์อนุสาวรีย์เบอร์ลิน (Stiftung Denkmalschutz Berlin)
ในช่วงหลังสงครามที่ได้แบ่งประเทศเยอรมนีออกเป็นสองส่วน ประตูบรันเดินบวร์คตั้งอยู่ในเยอรมนีตะวันออก และได้แยกออกจากเยอรมนีตะวันตก ซึ่งมีกำแพงเบอร์ลินกั้นไว้ บริเวณโดยรอบประตูถือว่าเป็นจุดเด่นที่เด่นชัดที่สุดในการคุ้มครองสื่อในการเผยแพร่การเปิดผนังกำแพงในปีพุทธศักราช 2532  ตั้งแต่มีการสร้างประตู บ่อยครั้งเกิดเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของเยอรมนีในบริเวณประตูบรันเดินบวร์ค  และวันนี้ก็ถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของความปั่นป่วนในประวัติศาสตร์ยุโรป  แต่ก็เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นเอกภาพและสันติภาพของยุโรปด้วย
การออกแบบและประวัติความเป็นมา
ปีพุทธศักราช 2231 ในรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 หลังผ่านเหตุการณ์สงครามสามสิบปี และก่อนการสร้างประตูบรันเดินบวร์คไม่นาน กรุงเบอร์ลินนั้นเต็มไปด้วยทางเดินเล็กๆ ภายในป้อมดาว (star fort) ที่มีประตูมากมายหลายชื่อ  แต่ประตูบรันเดินบวร์คไม่ใช่ส่วนหนึ่งของป้อมปราการเก่า  แต่หนึ่งใน 18 ประตูของกำแพงเข้าเมืองเบอร์ลิน (Berlin Customs Wall) ซึ่งถูกสร้างในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1730 โดยสร้างทับไปกับป้อมปราการเก่าขยายไปถึงชานเมือง
ประตูบรันเดินบวร์คถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 2 เพื่อเป็นตัวแทนแห่งสันติภาพ ประตูถูกออกแบบโดยคาร์ล ก็อทท์ฮาร์ด แลงฮานส์ผู้อำนวยการสำนักงานศาลสิ่งก่อสร้าง  ประตูบรันเดินบวร์คใช้เวลาก่อสร้างระหว่างปี พ.ศ. 2331 ถึง พ.ศ. 2334  เพื่อทดแทนประตูดั้งเดิมของกำแพงเข้าเมืองเบอร์ลิน  ประตูนี้ประกอบไปด้วยเสาแบบดอริก 12 ต้น ด้านละ 6 ต้น และมี 5 ช่องทางเดิน  ประชาชนทั่วไปอนุญาตให้เดินผ่านแต่ช่องทางเดินริมสุดของทั้งสองด้านเท่านั้น  บนสุดเป็นปฏิมากรรมรูปควอดริก้า ซึ่งก็คือรถม้าลาก มีม้า 4 ตัว เป็นราชรถของวิคตอเรีย เทพแห่งชัยชนะ
ประตูบรันเดินบวร์คออกแบบโดยมีประตูโพรไพเลีย (Propylaea) ของป้อมปราการอะโครโพลิส กรุงเอเธนส์เป็นต้นแบบ ผสมผสานกับประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมของเบอร์ลินในยุคคลาสสิค (ยุคแรก, บารอก, และพาลเลเดียน)  และปฏิมากรรมควอดริก้าถูกแกะสลักโดยโจฮานน์ ก็อทฟริด ชาโดว์
ตั้งแต่มันถูกสร้างเสร็จ รูปแบบหลักของประตูบรันเดินบวร์คยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลง  แม้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเป็นเช่นไรก็ตามในช่วงประวัติศาสตร์เยอรมนีหลังจากนั้น  ต่อมา (พ.ศ. 2349) ปรัสเซียได้พ่ายแพ่สงครามในยุทธการที่เยนา–เอาเออร์ชเต็ท นโปเลียน โบนาปาร์ตก็เป็นบุคคลแรกที่ใช้ประตูบรันเดินบวร์คจัดขบวนแห่ฉลองชัย  และได้เอาควอดริก้ากลับไปยังกรุงปารีส
หลังจากนโปเลียนแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2357 อาณาจักรปรัสเซียเข้ายึดครองกรุงปารีสโดยนายพลเอิร์นส์ ฟอน ฟิว (Ernst Von Pfuel)  และได้นำเอาควอดริก้ากลับมาบูรณะยังกรุงเบอร์ลิน  ทั้งยังได้เพิ่มมงกุฎใบโอ้คให้เทพวิคตอเรีย  และเพิ่มสัญลักษณ์กางเขนเหล็ก (Iron cross) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ใหม่ที่แสดงอำนาจของปรัสเซีย และหัวหน้าไปทางทิศตะวันออกเช่นเดิมที่เคยเป็นมา  โดยทั่วไปแล้วมีแค่พระราชวงศ์เท่านั้นที่อนุญาตให้ผ่านทางเดินช่องกลาง  แต่กระนั้นตระกูลของฟิวและเหล่าเอกอัคราชทูตที่มาส่งสาส์นให่แก่สภาก็ได้รับอนุญาตให้ผ่านทางเดินช่องกลางด้วยเช่นกัน
เมื่อกองทัพนาซีขึ้นมามีอำนาจก็ได้ใช้ประตูแห่งนี้เป็นสัญลักษณ์ของพรรค ประตูบรันเดินบวร์ครอดพ้นจากสงครามโลกครั้งที่สองมาได้  แต่ก็ได้รับความเสียหายมากจากกระสุนและระเบิดที่เกิดขึ้นบริเวณใกล้เคียง  ชิ้นส่วนโครงสร้างบางส่วนยังคงอยู่ในจัตุรัสพาริเซอร์  ส่วนที่เหลือเก็บไว้ที่สถาบันวิจิตรศิลป์ (Academy of Fine Arts) ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย  หลังจากที่เยอรมันยอมยกธงขาวและสงครามสิ้นสุดลง  คณะบริหารของเบอร์ลินตะวันออกและเบอร์ลินตะวันตกได้ร่วมกันซ่อมแซมบูรณะประตูขึ้นอีกครั้ง  แต่ก็ยังเห็นรอยปะรอยซ่อมแซมอยู่นานหลายปีหลังการบูรณะ
ช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2533 ควอดริก้าถูกย้ายออกจากประตู เป็นส่วนหนึ่งในการดำเนินการปรับปรุงโดยเจ้าหน้าที่ของเยอรมันตะวันออก หลังจากการทำลายกำแพงเบอร์ลินในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2533 ประเทศเยอรมนีก็รวมกันอย่างเป็นทางการ
ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ประตูบรันเดินบวร์คได้รับการตกแต่งฟื้นฟูใหม่โดยองค์กรเอกชน ใช้งบประมาณ 6 ล้านยูโร
ในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ครบรอบ 12 ปีของการรวมประเทศเยอรมนี ประตูบรันเดินบวร์คก็เปิดตัวครั้งใหม่  หลังจากได้รับการปรับปรุงซ่อมแซมอย่างมากมาย
ปัจจุบันประตูบรันเดินบวร์คไม่อนุญาตให้รถยนต์สัญจรผ่าน พื้นที่ส่วนใหญ่ของจัตุรัสพาริเซอร์เป็นถนนคนเดินที่ปูด้วยหิน  มีถนน 17 มิถุนา (Straße des 17. Juni) ผ่านทางทิศตะวันตกของประตู  ประตูบรันเดินบวร์คถือว่าเป็นรวมตัวจุดหนึ่งของเบอร์ลินที่ผู้คนนับล้านรวมตัวกันเพื่อชมการแสดงบนเวที, งานเฉลิมฉลอง, และชมดอกไม้ไฟที่จุดขึ้นตอนเที่ยงคืนของคืนวันปีใหม่
กำแพงเบอร์ลิน
ยานพาหนะและคนเดินถนนสามารถท่องเที่ยวชมประตูบรันเดินบวร์คได้ฟรี ประตูบรันเดินบวร์คตั้งอยู่ในเยอรมนีตะวันออกในช่วงที่ยังคงมีกำแพงเบอร์ลินอยู่  13 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ช่องข้ามกำแพงเบอร์ลินบางส่วนถูกเปิดออกมาจากเยอรมนีตะวันออก โดยทั่วไปแล้วช่องข้ามนี้จะไม่เปิดให้ชาวเบอร์ลินตะวันออกหรือชาวเยอรมันตะวันออกข้ามไปแต่อย่างใด  มันเป็นเรื่องยากมากที่พวกเขาเหล่านั้นจะขอวีซ่าเดินทางออกนอกประเทศไปไหนได้  ในวันที่ 14 ตุลาคม ชาวเยอรมันตะวันตกได้รวมตัวกันบริเวณกำแพงฝั่งตะวันตกเพื่อแสดงการต่อต้านการมีอยู่ของกำแพงเบอร์ลิน ท่ามกลางกระแสของนายกเทศมนตรีเบอร์ลินตะวันตก นายวิลลี่ แบรนด์ท  ผู้ที่กลับมาจากการรณรงค์หาเสียงเลือกตั้งระดับชาติของเยอรมนีตะวันตกในช่วงรุ่งสางของวันเดียวกัน
ภายใต้ข้ออ้างที่เหล่าผู้ชุมนุมประท้วงจากเยอรมนีตะวันตกต้องการ เยอรมนีตะวันออกได้ทำการปิดด่านตรวจคนเข้าเมืองบริเวณประตูบรันเดินบวร์คในวันเดียวกัน  จนกว่าจะมีการประกาศสถานการณ์ที่เป็นไปจนถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2532
กำแพงถูกสร้างเป็นทางโค้งล้ำไปทางทิศตะวันตก ตัดขาดการเข้าถึงกับเบอร์ลินตะวันตก  ทางฝั่งตะวันออกมีกำแพงเล็กๆ เรียกว่า "Baby Wall" กั้นอยู่สุดทางของจัตุรัสพาริเซอร์  เป็นการจำกัดการเข้าถึงของชาวเยอรมันตะวันออกเช่นกัน
เมื่อเกิดการปฏิวัติขึ้นในปี พ.ศ. 2532 มีการทำลายกำแพงเบอร์ลิน ประตูบรันเดินบวร์คจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของอิสรภาพและความปรารถนาในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเบอร์ลิน  คนนับพันชุมนุมกันที่บริเวณกำแพงเพื่อเฉลิมฉลองการพังทลายของมันในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ต่อมาวันที่ 22 ธันวาคมปีเดียวกัน  ทางข้ามกำแพงตรงประตูบรันเดินบวร์คก็เปิดอีกครั้งโดยนายเฮลมุต โคห์ล นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนีตะวันตก  เมื่อเขาเดินผ่านทางข้ามก็ได้รับการต้อนรับจากนายฮานส์ โมโดรว นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนีตะวันออก  ส่วนการรื้อถอนกำแพงส่วนที่เหลือก็เกิดขึ้นในปีถัดไป
ประตูบรันเดินบวร์คกลายเป็นสถานที่หลักในการจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปีของการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินหรือ "เทศกาลแห่งอิสรภาพ" (Festival of Freedom) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 จุดสนใจของงานนี้คือการล้มกระเบื้องโฟมโดมิโนสีสันสดใสสูง 2.5 เมตรกว่า 1000 ชิ้น ที่ตั้งอยู่ตามเส้นแนวกำแพงเก่ากลางเมืองเบอร์ลิน มาบรรจบชนกันพอดีตรงประตูแห่งนี้
ประวัติศาสตร์ทางการเมืองที่ประตูบรันเดินบวร์ค
ในปี พ.ศ. 2506 จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาเดินทางมาบริเวณประตูบรันเดินบวร์ค  โซเวียตทำการแขวนป้ายสีแดงขนาดใหญ่เพื่อป้องกันมิให้เขามองเข้ามายังเยอรมนีตะวันออก
ในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 การสืบข่าวระหว่างเยอรมันทั้งสองฝั่งยังคงเกิดขึ้น  นายริชาร์ด ฟอน ไวซ์แซคเกอร์นายกเทศมนตรีของเยอรมนีตะวันตกในขณะนั้นกล่าวว่า "ความคลางแคลงใจของชาวเยอรมันยังคงมีอยู่ตราบใดที่ประตูบรันเดินบวร์คยังถูกปิด"
ในวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2530 โรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา  ได้ปราศัยแก่ชาวเยอรมนีตะวันตกบริเวณประตูบรันเดินบวร์ค  ว่ามีความประสงค์อยากจะรื้อถอนกำแพงเบอร์ลิน   โดยได้กล่าวถึงเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตมีฮาอิล กอร์บาชอฟว่า ''General Secretary Gorbachev, if you seek peace, if you seek prosperity for the Soviet Union and Eastern Europe, if you seek liberalization: Come here to this gate! Mr. Gorbachev, open this gate! Mr. Gorbachev, tear down this wall! ท่านเลขาธิการกอร์บาชอฟ, ถ้าคุณร้องขอถึงสันติภาพ, ถ้าคุณร้องขอความเจริญรุ่งเรืองแก่สหภาพโซเวียตและยุโรปตะวันออก ถ้าคุณร้องขอถึงการเปิดเสรี: มาที่ประตูนี่! คุณกอร์บาชอฟ เปิดประตูแห่งนี้! คุณกอร์บาชอฟ ทำลายกำแพงนี่ซะ!''
วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2532 เกือบสองเดือนหลังจากกำแพงเริ่มถูกทำลาย  นายเลนนาร์ด เบิร์นสไตน์ วาทยกรชื่อดังชาวอเมริกัน ร่วมกับคณะซิมโฟนีเบอร์ลิน  บรรเลงเพลงซิมโฟนีหมายเลข 9 ของลุดวิจ ฟาน เบโทเฟน ที่ประตูบรันเดินบวร์ค  ในตอนจบของเพลงได้เปลี่ยนคำร้องของคณะประสานเสียงจาก "Joy" ที่แปลว่าความปีติยินดี เป็น "Freiheit" ที่แปลว่าอิสรภาพ  เพื่อเฉลิมฉลองการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินและการรวมประเทศที่ใกล้ที่เกิดขึ้น
วัดกลางใหม่
วัดกลางใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 2 งาน 54 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูปริยัติคุณาวุธ (เสรี ภูริปญฺโญ ป.ธ.4) เป้นเจ้าอาวาส
ประตูบรันเดินบวร์ค
ประวัติศาสตร์ทางการเมืองที่ประตูบรันเดินบวร์ค
วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ประธานาธิดีสหรัฐอเมริกาบิล คลินตัน  ได้ปราศัยถึงสันติภาพหลังสงครามเย็นในยุโรป  ที่ประตูแห่งนี้
วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2554 วันครบรอบ 50 ปีของการสร้างกำแพงเบอร์ลิน มีการรำลึกและไว้อาลัยแก่ผู้ที่เสียชีวิตจากความพยายามที่จะหนีไปยังฝั่งตะวันตก นายเคล้าส์ โวเวอไรท์ นายกเทศมนตรีกรุงเบอร์ลินกล่าวว่า "มันเป็นความรับผิดชอบร่วมกันที่จะระลึกถึงการที่มีชีวิตอยู่และที่จะผ่านไปยังคนรุ่นต่อไป  เป็นการยืนหยัดเพื่อเสรีภาพและประชาธิปไตยเพื่อให้แน่ใจว่าความอยุติธรรมจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้ง"  ส่วนนางอังเกลา แมร์เคิล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ผู้ที่เกิดในส่วนที่เป็นเยอรมนีตะวันออก  ได้เข้าร่วมระลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าวด้วย  ประธานาธิบดีเยอรมนีนายคริสเตียน วูล์ฟฟ์ได้กล่าวเพิ่มเติมว่า "มันได้แสดงให้เห็นว่า เสรีภาพจะคงอยู่ยืนนานให้ตอนจบ  ไม่มีกำแพงใดถาวรที่จะปิดกั้นความปรารถนาต่ออิสรภาพ"
คุณเอลฟ์โอตาคุ
คุณเอลฟ์โอตาคุ เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอากิฮิโกะ ฮิงูจิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแม็กกาซีนเอดจ์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมือเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอซีทูซี ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566
เนื้อเรื่อง
โคกาเนอิ โคอิโตะอายุ 16 ปี เพิ่งมาเป็นมิโกะที่ศาลเจ้าทาคามิมิ จึงกลายมาเป็นผู้ดูแลของ "เทพ" ประจำศาลเจ้า ซึ่งเป็นเอลฟ์ผู้งดงามและไม่แก่ไม่ตายชื่อว่าเอลด้า แต่เอลด้าเป็นพวกชอบเก็บตัวที่กลัวการออกไปนอกเขตของศาลเจ้าตั้งแต่เหตุกาณ์ที่มีเด็กชายคนหนึ่งล้อเธอเรื่องหูยาวเมื่อ 60 ปีก่อน โคอิโตะจึงพยายามที่จะพาเอลด้าให้ออกจากเปลือกที่ตนสร้างขึ้นและมีชีวิตที่สนุกสนานในโลกที่กว้างขวางขึ้นกว่าเดิม
มังงะ
ซีรีส์มังงะ คุณเอลฟ์โอตาคุ แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอากิฮิโกะ ฮิงูจิ ตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งแม็กกาซีนเอดจ์ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7 เมือเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566
อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงมีการประกาศสร้างในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 ผลิตโดยสตูดิโอซีทูซี กำกับโดยทาเกบูมิ อันไซ เขียนบทโดยโชโงะ ยาซูกาวะ ออกแบบตัวละครโดยทาเกชิ โอดะ ซึ่งรับหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชันด้วย แต่งดนตรีประกอบโดยอากิโตะ มัตสึดะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2566 ทางผังรายการ Animeism ของช่อง MBS และช่องอื่น ๆ ในเครือ เพลงเปิดเชื่อเพลงว่า ร้องโดยนานาโวะ อาการิ  ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดย Cody Lee เมเดียลิงก์ได้ลิขสิทธิ์เผยแพร่ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฉายทางช่องยูทูปอนิ-วันเอเชียและอนิ-วันไทยแลนด์
อำเภอซัยฮูต
ซัยฮูต (سيحوت) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการอัลมะฮ์เราะฮ์ ประเทศเยเมน ใน พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 11,746 คน
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี
รายชื่อภาพเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นรายการภาพเขียนสีน้ำมันและจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี มีภาพเขียนทั้งหมดด้วยกันสิบห้าชิ้นที่ระบุว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี ซึ่งรวมทั้งจิตรกรรมแผง, จิตรกรรมฝาผนัง, ภาพร่าง และงานที่ยังอยู่ในระหว่างการตระเตรียม ภาพเขียนหกภาพยังไม่เป็นที่ตกลงกันแน่นอนว่าเขียนโดยเลโอนาร์โดหรือไม่ สี่ภาพเพิ่งได้รับการยืนยันว่าเลโอนาร์โดเป็นผู้เขียนและอีกสองภาพหายไป
ในบรรดาภาพเขียนทั้งหมดไม่มีภาพใดที่เลโอนาร์โด ดา วินชีลงชื่อ ฉะนั้นการที่จะบ่งว่าเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โดหรือไม่ จึงขึ้นอยู่กับการศึกษาและการวิจัยของผู้เชี่ยวชาญ การที่เลโอนาร์โด มีผลงานเพียงไม่กี่ชิ้นก็อาจจะเป็นเพราะเป็นผู้มีความสนใจในสิ่งรอบตัวต่าง ๆ และความชอบทดสอบสิ่งใหม่ ๆ นอกจากนั้นยังชอบผัดวันประกันพรุ่ง แต่กระนั้นงานของเลโอนาร์โดก็เป็นงานที่มีความสำคัญเป็นอันมากในทางศิลปะและมีอิทธิพลต่อจิตรกรอื่น ๆ
กีฬาแหลมทอง 1973
กีฬาแหลมทอง 1973 ถือได้ว่าเป็นการจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 7 โดยมีประเทศสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพ ซึ่งจัดการแข่งขันตั้งแต่ 1 ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2516 นี่เป็นครั้งแรกที่สิงคโปร์เป็นเจ้าภาพเกมนี้
ชนิดกีฬา
•
แร่กลีบหินขาว
แร่กลีบหินขาว หรือ มัสโคไวท์ (muscovite) คือ แร่กลีบหิน (mica) ชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่สีขาว มีลักษณะเด่นคือเป็นแร่แผ่น มีความวาวแบบแก้ว โปร่งใสถึงโปร่งแสง จัดอยู่ในกลุ่มแร่ฟิลโลซิลิเกต (phyllosilicate)
ชื่อแร่
มาจากชื่อแร่ Muscovy – glass เนื่องจากครั้งหนึ่งเคยใช้แร่นี้แทนแก้วใน รัสเซีย ส่วน mica มาจากภาษาละตินหมายถึง ความมันแวววาว (Shine)
คุณสมบัติทางฟิสิกส์
รูปผลึกระบบโมโนคลินิก เป็นแผ่นบางๆซ้อนกันจนหนา รูปหกเหลี่ยม บางทีก็มีลักษณะกลมๆ และเป็นเกล็ดขนนก อาจจะมีผลึกขนาดเล็กมากและมีเนื้อสมานแน่น แนวแตกเรียบสมบูรณ์มากจนผลึกจะถูกลอกออกเป็นแผ่นบางๆได้ แผ่นแร่จะโค้งงอได้และกลับที่เดิมได้ แข็ง 2 – 2.5 ถ.พ. 2.76 – 3.1 วาวแบบแก้วและแบบใยไหมหรือแบบมุก โปร่งใสและไม่มีสีเมื่อเป็นแผ่นบางๆสำหรับแร่ที่ซ้อนกันหนาๆ จะโปร่งแสงและมีสีต่างๆ กันคือ สีเหลือง น้ำตาล เขียว และแดง
คุณสมบัติทางเคมี
สูตรเคมี Kal2 (AlSi3O10) (OH) 2 อาจจะมีเหล็ก แมกนีเซียม แคลเซียม โซเดียม ลิเทียม ฟลูออลีน และไทเทเนียม ปนอยู่จำนวนเล็กน้อยไม่ผุสลายด้วยกรด เผาในหลอดทดลองปิดจะมีน้ำเกาะข้างหลอด
ลักษณะเด่นและวิธีตรวจ
ดูแนวแตกเรียบที่แยกได้เป็นแผ่นๆ และสี แตกต่างจากโฟลโกไพต์ตรงที่ไม่มีปฏิกิริยากับกรดกำมะถัน และแตกต่างจากเลพิโดไพต์ตรงที่ไม่ให้เปลวไฟสีแดงเข้มของธาตุลิเทียม
การเกิด
เป็นแร่ที่ประกอบหินสำคัญตัวหนึ่ง พบในหินอัคนีจำพวกหินแกรนิต ไซอีไนต์ หินเพกมาไทต์ นอกจากนี้ ยังพบในหินแปรพวกไนส์และชิสต์ ในหินชิสต์นี้บางทีจะพบแร่เป็นเส้นใยขนาดเล็ก มีความวาวแบบใยไหมซึ่งไม่ใช่คุณสมบัติที่แท้จริงของมันเรียกว่า เซริไซต์ ซึ่งเกิดจากการเปลี่ยนแปรสภาพ (alteration) ของเฟลด์สปาอาจเกิดจากการผุสลายของแร่อื่นๆได้ เช่น โทแพซ ไคยาไนต์ สปอดูมีน แอนดาลูไซต์ และสแคโพไลต์ (scapolite) ผลึกของมัสโคไวต์ในหินแกรนิตและหินเพกมาไทต์จะมีขนาดใหญ่และ มักจะเกิดอยู่ร่วมกับควอรตซ์และเฟลด์สปาร์ ทัวร์มาลีน เบริล การ์เนต อะพาไทต์ และฟลูออไรต์ แร่ที่มีส่วนประกอบอย่างเดียวกับเคโอลิไนต์แต่มีโครงสร้างต่างกัน คือ ดิกไคต์ และนาไครต์ ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนสำคัญของแหล่งดินทั่วไป
แหล่งที่พบในประเทศไทย
ในประเทศไทย พบที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช และในแหล่งหินแกรนิต เพกมาไทต์ทั่วประเทศ เป็นตัวแร่สำคัญที่พบเสมอในทรายทั่วไป ทำให้ดูวาววับ
ประโยชน์
ใช้ทำเป็นฉนวนไฟฟ้า ทำเป็นวัตถุโปร่งใสในการทำตะเกียงและเตา เศษของไมกาที่เหลือจากการทำฉนวนจะถูกนำมาใช้ทำกระดาษปิดฝาผนัง ทำให้ผนังมีความแวววาวขึ้น ใช้ผสมกับน้ำมันทำเป็นตัวหล่อลื่น เป็นตัวนำความร้อนที่เลวจึงใช้ทำวัตถุทนไฟ