cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู
อภิเษกสมรส
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์
พระบรมราชาที่ 8
พระราชประวัติ
2.นักองค์เภา พระธิดา (พระราชสมภพปีใดมิได้กล่าว)
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู
สมเด็จพระราชินี
พระองค์ทรงเริ่มดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรตองงาเมื่อ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1845 จากการรวมกันครั้งแรกของราชอาณาจักรตองงา แต่พระองค์ได้เป็นสมเด็จพระราชินีอย่างสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1875 ตามคำประกาศรัฐธรรมนูญฉบับที่ 1 แห่งราชอาณาจักรตองงา
พระบรมราชาที่ 8
พระราชประวัติ
3.นักองค์ชี พระโอรส
พ.ศ. 2215 ทรงครองราชย์ได้ 14 ปี พระชันษา 39 ปี พระศรีไชยเชษฐา ทรงพระนามเป็น สมเด็จพระปทุมราชา ซึ่งเป็นพระชามาดาคิดลอบปลงพระชนม์พระองค์จนถึงแก่สวรรคต
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู
สวรรคต
สมเด็จพระราชินีซาโลเต ลูเปเปาอู เสด็จสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1889 ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งตองงาว่างลงระยะหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2 แห่งตองงาครองราชย์ พระมเหสีของพระองค์เจ้าหญิงเอดิธ มาเรีย โปมาเรวาฮิเนแห่งตาฮีตี จึงได้เป็น สมเด็จพระราชินีพระองค์ต่อมา
ทัลซา
ทัลซา (Tulsa, ) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของรัฐโอคลาโฮมา รองจากเมืองโอคลาโฮมาซิตี และใหญ่เป็นอันดับที่ 45 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากร 385,635 คนในปี ค.ศ. 2008, ทัลซายังเป็นเมืองหลักของเขตนครทัลซาและปริมณฑลซึ่งมีประชากรทั้งหมด 916,079 คน และคาดว่าจะมีประชากรถึงหนึ่งล้านคนในระหว่างปี ค.ศ. 2010 ถึง 2012 ทัลซาตั้งอยู่ในทัลซาเคาน์ตี เคาน์ตีที่มีความหนาแน่นของประชากรมากที่สุดในรัฐโอคลาโฮมา และยังครอบคลุมถึงออสเซจเคาน์ตี วาโกเนอร์เคาน์ตี และโรเจอร์สเคาน์ตี
ทัลซามีการตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ทศวรรษที่ 1830 โดยชาวครีค ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองอเมริกา ในปี ค.ศ. 1921 มีเหตุการณ์การจลาจลครั้งรุนแรง เป็นเหตุการณ์รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ต่อมาในคริสต์วรรษที่ 20 ทัลซาได้รับการขนานนามว่าเป็น เมืองหลวงแห่งน้ำมันของโลก (Oil Capital of the World) ซึ่งมีที่มาโดยเมืองนี้เป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมน้ำมันขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เมืองทัลซา และเมืองอื่นๆ ที่ใกล้เคียง ได้เรียกร้องสิทธิ์ให้เป็นจุดกำเนิดของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66 ทัลซายังเป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับดนตรีแนวเวสเทิร์นสวิง
ก่อนหน้านั้นเมืองได้พึ่งพาเฉพาะอุตสาหกรรมน้ำมัน แต่หลังจากการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจใหม่ๆ ทำให้เกิดฐานทางเศรษฐกิจด้านพลังงาน การเงิน การบิน โทรคมนาคม และเทคโนโลยี และมีสถาบันอุดมศึกษาสองแห่งที่อยู่ในเมือง ซึ่งควบคุมดูแลโดย NCAA ได้แก่มหาวิทยาลัยโอรัล โรเบิร์ตส และมหาวิทยาลัยทัลซา
ทัลซาตั้งอยู่ในร่องทอร์นาโด (Tornado Alley) ซึ่งมักจะเกิดสภาพอากาศที่รุนแรง และเมืองยังตั้งอยู่ติดแม่น้ำอาร์คันซอ บริเวณเชิงเขาภูเขาโอซาร์คทางตะวันออกเฉียงเหนือของโอคลาโฮมา ประชาชนที่อาศัยอยู่ในเมืองทัลซาเรียกว่า ชาวทัลซานส์ (Tulsans)
เมืองพี่น้อง
ทัลซามีเมืองพี่น้องทั้งหมด 8 เมือง ดังนี้
เส้นทแยงมุม
เส้นทแยงมุม หมายถึงเส้นตรงที่ลากผ่านจุดยอดสองจุดที่ไม่อยู่ติดกันบนรูปหลายเหลี่ยมหรือทรงหลายหน้า หรือในบริบทอื่นจะหมายถึงเส้นตรงที่เฉียงขึ้นหรือเฉียงลง คำว่า diagonal ในภาษาอังกฤษ มีที่มาจากภาษากรีก διαγωνιος (diagonios)  ประกอบด้วย dia- แปลว่า "ทะลุหรือข้าม" และ gonia แปลว่า "มุม" จากนั้นจึงมีการยืมไปใช้ไปเป็นภาษาละติน diagonus แปลว่า "เส้นเอียง"
ในทางคณิตศาสตร์ คำว่าเส้นทแยงมุมมีการใช้ในเมทริกซ์ แทนกลุ่มของสมาชิกที่อยู่บนเส้นทแยงมุมสมมติของเมทริกซ์ และเพื่อให้ความหมายของเมทริกซ์ทแยงมุม
เมทริกซ์
ในกรณีของเมทริกซ์จัตุรัส เส้นทแยงมุมหลัก คือเส้นที่ลากผ่านสมาชิกที่มุมบนซ้ายไปยังมุมล่างขวา เช่น เมทริกซ์เอกลักษณ์สามารถนิยามได้ว่าสมาชิกทุกตัวบนเส้นทแยงมุมหลักจะเท่ากับ 1 นอกเหนือจากนั้นจะเท่ากับ 0 ทั้งหมด (ดังตัวอย่างด้านล่าง) และเมทริกซ์ทแยงมุม คือเมทริกซ์ซึ่งสมาชิกที่ไม่อยู่บนเส้นทแยงมุมหลักจะเท่ากับ 0 ทั้งหมด ส่วน เส้นทแยงมุมรอง หมายถึงเส้นที่ลากผ่านสมาชิกที่มุมล่างซ้ายไปยังมุมบนขวา
เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน
'''สโมสรกายบริหารและกีฬามิวนิก ค.ศ. 1860 (Turn- und Sportverein München von 1860) หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชิน (TSV 1860 München) หรือ 1860 มึนเชิน''' (1860 München) สโมสรเริ่มก่อตั้งเมื่อ ปี ค.ศ. 1860 เป็นสโมสรกีฬาฟุตบอลที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของยุโรปและของโลก ที่ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก (มึนเชิน) รัฐบาวาเรีย หลังจากฤดูกาล 2016–17 สโมสรฟุตบอลของทีมตกชั้นสู่ซไวเทอบุนเดิสลีกา เทเอ็สเฟา 1860 มึนเชินเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งของบุนเดิสลีกาในปี 1963 กลายเป็นแชมป์เยอรมนีตะวันตก
จำเริญสุข อ่าวอุดมผล
จำเริญสุข อ่าวอุดมผล (Chamleunesouk Ao Oudomphonh) เกิดวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1978 เป็นนักกรีฑาชาวลาวที่มีความถนัดในการแข่งวิ่ง 100 เมตร เขามีส่วนสูง 5 ฟุต 6 นิ้ว และมีน้ำหนักประมาณ 143 ปอนด์ และได้เข้าร่วมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เขาได้รับการจัดอันดับในลำดับที่เจ็ดของรายการ 100 เมตรด้วยเวลา 11.30 วินาที จึงทำให้พลาดการคัดเลือกเข้าสู่รอบสองต่อไป ซึ่งจำเริญสุขเป็นผู้ถือธงในวันเปิดพิธี ณ วันที่ 13 สิงหาคมของปีนั้น
เจมส์ ดับเบิลยู. ร็อดเจอร์ส
'''เจมส์ ดับเบิลยู. ร็อดเจอร์ส''' (ค.ศ. 1911 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1960) เป็นชาวอเมริกันที่ถูกตัดสินประหารชีวิตโดยทางการรัฐยูทาห์ในข้อหาฆาตกรรมคนงานเหมือง ชาร์ลส์ เมอร์รีฟิลด์ ใน ค.ศ. 1957 เขาได้กล่าวคำสุดท้ายก่อนหน้าการประหารชีวิตใน ค.ศ. 1960 โดยร้องขอเสื้อเกราะกันกระสุน การประหารด้วยทีมยิงของเขานับเป็นการประหารด้วยวิธีดังกล่าวครั้งสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาก่อนจะถูกยับยั้งโดยศาลสูงสุดสหรัฐอเมริกา
เบื้องหลัง
ร็อดเจอร์สเกิดในปี ค.ศ. 1911 เป็นบุตรคนแรกในพี่น้องสิบเอ็ดคน เมื่ออายุได้ 12 ปี เขาได้หลบหนีออกจากบ้าน ที่ซึ่งบิดาได้บีบบังคับให้ลูกของตนทำงาน เมื่ออายุได้ 16 ปี เขาได้เข้าร่วมในปฏิบัติการค้าของเถื่อนและได้รับบาดเจ็บที่ขาจากกระสุนปืนกล ต่อมา ร็อดเจอร์ได้เข้าไปมีส่วนพัวพันในการโจรกรรมอาวุธ และใช้เวลามากกว่ายี่สิบปีในการคุมขังในเรือนจำหลายแห่ง
ฆาตกรรม
ร็อดเจอร์สได้งานทำเป็นคนงานก่อสร้างที่เหมืองยูเรเนียมรัทเทิลสเน็กใกล้กับลาซาล รัฐยูทาห์ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1957 เจมส์ ดับเบิลยู. ร็อดเจอร์สได้ยิงและสังหารคนงานเหมือง ชาร์ลส์ เมอร์รีฟิลด์ ระหว่างที่ทั้งสองทุ่มเถียงกันในเรื่องที่ว่าต้องทำอย่างไรจึงจะหยอดน้ำมันใส่เครื่องมือสำหรับตักให้เหมาะสม ร็อดเจอร์สอ้างว่าเขาได้รับการคุกคามหลายครั้งและคิดว่าเมอร์รีฟิลด์กำลังจะ "ตีเขาให้ได้รับบาดเจ็บ" ร็อดเจอร์สกล่าวว่าเขาได้ "ท้าทายเมอร์รีฟิลด์ด้วยปืน" ก่อนจะลั่นกระสุนใส่เมื่อเมอร์รีฟิลด์โจมตีเขาด้วยประแจขนาดใหญ่
การพิจารณาคดี
ร็อดเจอร์สได้รับแจ้งข้อหาฆาตกรรมที่สำนักงานศาลเคาน์ตีในมอนติคาโล รัฐยูทาห์ ร็อดเจอร์สอ้างว่าเขากำลังป่วยด้วยโรคซิฟิลิส และให้การว่า "กระทำความผิดในขณะวิกลจริต" ระหว่างการพิจารณาคดี ร็อดเจอร์สยืนยันว่าเขาได้สังหารเมอร์รีฟิลด์ในการป้องกันตัว จนกระทั่งได้รับการตัดสินว่าถูกประหารชีวิต ร็อดเจอร์สได้รับสิทธิ์ให้เลือกว่าจะถูกประหารชีวิตด้วยทีมยิงหรือถูกแขวนคอ ซึ่งร็อดเจอร์สเลือกที่จะถูกยิง ร็อดเจอร์สกล่าวว่าเขาไม่รู้สึกกังวล เนื่องจากเขาจะเสียชีวิตด้วยโรคซิฟิลิสก่อนหน้าการประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม ผลการตรวจโรคซิฟิลิสปรากฏว่าไม่ได้ผลเป็นบวกในการทดสอบทางการแพทย์ ร็อดเจอร์สยื่นอุทธรณ์สามครั้ง โดยครั้งหนึ่งต่อศาลสูงสุดรัฐยูทาห์ แต่คำร้องอุทธรณ์ทั้งหมดได้รับการปฏิเสธ
การประหารชีวิต
ร็อดเจอร์สได้ถูกส่งตัวไปยังห้องคุมขังนักโทษประหารชีวิตที่เรือนจำรัฐยูทาห์ ที่ซึ่งเขาได้รับการพิจารณาว่าเป็นนักโทษต้นแบบและเขียนถึง "ความรู้สึกขอบคุณอย่างลึกซึ้งที่สุดสำหรับความช่วยเหลือทั้งหลายและความเมตตา" ระหว่างสองปีที่ถูกคุมขัง ในตอนเช้าวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1960 ร็อดเจอร์สได้ถูกส่งตัวไปยังสถานที่ประหารห่างจากเรือนจำประมาณ 1.6 กิโลเมตร พร้อมกับนายอำเภอซานฮวนเคาน์ตี เซธ ไรต์ และอนุศาสนาจารย์ประจำเรือนจำ เมื่อถามถึงคำสุดท้ายของเขา ร็อดเจอร์สได้ยืนกรานว่าเขาบริสุทธิ์และกล่าวอีกว่า "ผมได้แจ้งคำร้องขอสุดท้ายของผมแล้ว ... เสื้อเกราะกันกระสุนไง" เขาที่อยู่ในชุดผ้าฝ้ายหยาบจึงได้รับเสนอเสื้อโค้ด ซึ่งเขากล่าวว่า "ไม่ต้องห่วง ผมกำลังจะไปในที่ซึ่งมันจะอบอุ่นในไม่ช้า" ร็อดเจอร์สถูกรัดติดกับเก้าอี้ไม้ในเต็นท์ผ้าใบปิดสูง 6.1 เมตร ตั้งอยู่ห่างจากทีมยิงประมาณ 7 เมตร หนึ่งในนักแม่นปืนห้านายได้รับไรเฟิล .30-30 ที่มีกระสุนเปล่า เพื่อที่ว่าจะไม่มีใครทราบแน่ชัดว่าได้ยิงกระสุนปลิดชีวิตไป ร็อดเจอร์สถูกประหารชีวิตเมื่อเวลา 6.16 น. ขณะดวงอาทิตย์กำลังขึ้น
หลังการประหารชีวิต มารดาของร็อดเจอร์สได้ขอนำศพไปประกอบพิธีศพ ร็อดเจอร์สเป็นคนสุดท้ายในสหรัฐอเมริกาที่ถูกประหารชีวิตด้วยทีมยิงจนกระทั่งแกรี กิลมอร์ ในอีกมากกว่า 17 ปีต่อมา
กันยายน พ.ศ. 2563
'''กันยายน พ.ศ. 2563''' เป็นเดือนที่ 9 ของปี พ.ศ. 2563 วันแรกของเดือนเป็นวันอังคาร วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ
ยูกิรุ ซูงิซากิ
ยูกิรุ ซูงิซากิ เป็นนักวาดการ์ตูน และนักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ราศีมกร หมู่โลหิต O งานอดิเรกคือ เล่นเกม และสะสมทุกอย่างที่เกี่ยวกับกระต่าย นอกจากชื่อ ยูกิรุ ซูงิซากิ แล้ว เธอยังมีนามปากกาอีกชื่อหนึ่งว่า スギサキユキル ซึ่งอ่านว่า ยูกิรุ ซูงิซากิ เหมือนกัน แต่เขียนในแบบคาตาคานะ
หลังจากได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่ของ "ASUKA" ในปี ค.ศ. 1994 เธอก็เขียนเรื่อง Namaiki no N. (ナマイキ のN) ออกมาเป็นผลงานเรื่องแรก จากนั้นก็มีผลงานเรื่องอื่น ๆ ตามออกมาอีกหลายเรื่อง ทั้งในแบบการ์ตูนผู้ชาย และการ์ตูนผู้หญิง โดยผลงานที่ทำให้ชื่อของเธอก็เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ โซสึเกียวเอ็ม และ ดี.เอ็น.แองเจิ้ล
อายะ เอโมริ
อายะ เอโมริ (絵森 彩, えもり あや, 23 กุมภาพันธ์ 2004 -) เป็น นักพากย์และไอดอลหญิงชาวญี่ปุ่น อยู่สังกัดบ็อกซ์คอร์ปอเรชั่น เกิดที่จังหวัดยามานาชิ เป็นสมาชิกของ Liella!
ในวันที่ 1 กันยายน 2021 จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นชื่ออายะ เอโมริ และได้เปิดบัญชีทวิตเตอร์ใหม่
12 พฤษภาคม 2022 ได้รับเลือกให้รับบทเป็นนัตสึมิ โอนิซึกะ สมาชิกระยะที่ 2 ในเลิฟไลฟ์! ซูเปอร์สตาร์!!
เดียวิทรอตา อำมหิต สงครามพิชิตอัฟกานิสถาน
เดียวิทรอตา (9 ро́та) หรือชื่อในภาษาไทยคือ อำมหิต สงครามพิชิตอัฟกานิสถาน เป็นภาพยนตร์แนวสงครามของรัสเซียกำกับโดย ฟิโอดอร์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์เรื่องนี้ดำเนินเนื้อเรื่องอยู่ในช่วงสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถาน ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นที่ยุทธการยึดเนินเขา 3234 ในช่วงต้นปี 1988 ในช่วงปฏิบัติการทางทหารของโซเวียตครั้งสุดท้าย (Magistral) ในอัฟกานิสถาน
แม้ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการผสมผสานจากคำบอกเล่าของทหารผ่านศึกในสงครามซึ่งไม่ทราบจำนวนทหารที่ถูกต้อง แต่อย่างไรก็ตามภาพยนตร์ก็ได้รับกระแสตอบรับที่ดีโดยประชาชนทั่วไปและแม้แต่ประธานาธิบดีรัสเซียวลาดีมีร์ ปูติน ภาพยนตร์เข้าฉายครั้งแรกในเดือนกันยายน 2005 และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศของรัสเซียโดยทำรายได้สูงสุด 7.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในห้าวันแรกของการเปิดตัว แม้ว่าจะเข้าฉายครั้งแรกในปี 2005 และออกอากาศทางโทรทัศน์ในหลายประเทศ แต่ก็ยังไม่ได้เผยแพร่ในสหรัฐจนภาพยนตร์ได้ออกวางจำหน่ายเป็นแผ่นดีวีดีในปี 2010 นอกจากนี้ เดียวิทรอตา ยังได้รับการคัดเลือกในฐานะภาพยนตร์ของประเทศรัสเซียให้เข้าชิงรางวัลสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 79 ในปี 2006 แต่ไม่ผ่านการคัดเลือก รวมทั้งภาพยนตร์ยังได้รับรางวัล Golden Eagle Award สาขาภาพยนตร์เรื่องยาวยอดเยี่ยมจากสถาบันศิลปะภาพยนตร์แห่งรัสเซีย
รางวัลเมขลา ครั้งที่ 24
รางวัลมณีเมขลาดีเด่นยอดนิยม
ผู้เข้าชิงจะได้รับรางวัลทุกคน
โบโบ บราซิล
ผลงาน
1 Not officially recognised as champion because conflicting interests
วันรณรงค์ลดการใช้รถส่วนบุคคล
วันปลอดรถ หรือ Car Free Day ตรงกับวันที่ 22 กันยายน ของทุกปี องค์กรในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก จะรณรงค์ให้ประชาชนลดการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล หันมาใช้รถขนส่งมวลชน และรถจักรยานเพิ่มขึ้น เพื่อลดปริมาณรถยนต์ในท้องถนน อันส่งผลถึงการลดปัญหามลพิษทางอากาศจากยานพาหนะ และยกระดับคุณภาพอากาศให้ดีขึ้น รวมทั้งลดปัญหาการจราจรติดขัด การเกิดอุบัติเหตุ ช่วยประหยัดเวลาในการเดินทาง และจะส่งผลต่อการประหยัดพลังงานน้ำมัน รวมทั้งช่วยลดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง   การรณรงค์จะจัดขึ้นในวันที่ 22 กันยายน และทุกวันอาทิตย์ตลอดเดือนกันยายน
การรณรงค์ลดการใช้รถยนต์ส่วนบุคคล มีขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1968 ในเนเธอร์แลนด์ และค.ศ. 1972 ในฝรั่งเศส
ในปี ค.ศ. 2005 มีการจัดรณรงค์ชื่อ In town without my car! พร้อมกันใน 1500 เมืองทั่วโลก โดยมีผู้ร่วมกิจกรรมมากกว่า 100 ล้านคน
อ็องรี ลา ฟงแตน
อ็องรี ลา ฟงแตน (Henri La Fontaine; 22 เมษายน ค.ศ. 1854 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1943) เป็นนักกฎหมายและนักเคลื่อนไหวเพื่อสันติภาพชาวเบลเยียม เกิดที่กรุงบรัสเซลส์ ในปี ค.ศ. 1854 เข้าเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยเสรีบรัสเซลส์ ก่อนจะดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านกฎหมายระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1907 ลา ฟงแตนดำรงตำแหน่งประธานสำนักสันติภาพสากล (International Peace Bureau) และเสนอนโยบายด้านสันติภาพหลายอย่างจนได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1913 เขาดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1943
นอกจากงานด้านกฎหมายและสันติภาพแล้ว ลา ฟงแตนได้ร่วมกับปอล อ็อตเล ก่อตั้งสหพันธ์สารสนเทศและเอกสารหลักฐานระหว่างประเทศ (International Federation for Information and Documentation) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อรวบรวมข้อมูลทุกอย่างในโลก และเป็นต้นแบบของอินเทอร์เน็ตในเวลาต่อมา
ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
ในประเทศอินโดนีเซียมีภาษาที่มีผู้ใช้งานมากกว่า 700 ภาษา ซึ่งมีจำนวนประมาณ 10% ของภาษาบนโลกทั้งหมด ทำให้เป็นประเทศที่มีความหลากหลายทางภาษามากเป็นอันดับสองของโลก เป็นรองเพียงปาปัวนิวกินี ภาษาส่วนใหญ่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ส่วนในอินโดนีเซียตะวันออกมีผู้พูดภาษากลุ่มปาปัวมากกว่า 270 ภาษา
ภาษาในประเทศอินโดนีเซียแบ่งออกเป็น 9 หมวดหมู่: ภาษาประจำชาติ, ภาษาพื้นเมือง, ภาษากลางของภูมิภาค, ภาษาต่างชาติและเพิ่มเติม, ภาษามรดก, ภาษาในขอบเขตทางศาสนา, ภาษาอังกฤษในฐานะภาษากลาง และภาษามือ
ภาษาประจำชาติ
ภาษาทางการของอินโดนีเซียคือภาษาอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นภาษามลายูรูปแบบมาตรฐาน ทำหน้าที่เป็นภาษากลางในหมู่เกาะ คำศัพท์ในภาษาอินโดนีเซียมีคำยืมจากภาษาประจำภูมิภาคของอินโดนีเซียจำนวนมาก เช่น ภาษาชวา, ซุนดา และมีนังกาเบา เช่นเดียวกันกับภาษาดัตช์, สันสกฤต, โปรตุเกส, อาหรับ และล่าสุดคือภาษาอังกฤษ โดยหลักภาษาอินโดนีเซียใช้กันเป็นพื้นฐานในวงการพาณิชย์ การบริหาร การศึกษา และสื่อ ทำให้ชาวอินโดนีเซียเกือบทั้งหมดสามารถใช้ภาษาอินโดนีเซียในระดับความชำนาญที่ต่างกัน ชาวอินโดนีเซียส่วนใหญ่พูดได้หลายภาษา เช่น ภาษาชวาเป็นภาษาแม่ สิ่งนี้ทำให้ภาวะหลายภาษา (multilingualism) เป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในประเทศนี้
ภาษาใกล้สูญ
มีภาษาที่มีผู้พูดทั่วกลุ่มเกาะอินโดนีเซียถึง 726 ภาษาใน ค.ศ. 2009 (ลดลงจาก 742 ถาษาใน ค.ศ. 2007) โดยจังหวัดปาปัวที่ติดกับปาปัวนิวกินีมีภาษามากที่สุดในประเทศ ตามข้อมูลจาก Ethnologue (อดีตมีชื่อว่า Summer Institute of Linguistics) มี 63 ภาษาที่กำลังสูญหาย (อยู่ในแผนภูมิแท่งสีแดง)
ภาษามือ
มีผู้ใช้งานภาษามือทั่วประเทศอย่างน้อย 2.5 ล้านคน แม้ว่ารายงานทางการระบุไว้ที่น้อยกว่า 50,000 คนก็ตาม ผู้ใช้ภาษามือมักถูกเยาะเย้ยและประณาม
ระบบการเขียน
โดยทั่วไป ภาษาในประเทศอินโดนีเซียไม่มีระบบอักษรของตนเอง แต่ใช้อักษรที่ดัดแปลงจากภาษาอื่น เช่น ทมิฬ, อาหรับ และละติน ภาษามลายูมีประวัติในภาษาเขียนมายาวนาน และมีการเขียนเป็นอักษรพราหมี, อาหรับ และละติน ภาษาชวาเขียนด้วยอักษรปัลลวะจากอินเดียใต้ และอักษรแบบอื่น ๆ (มัชื่อว่าอักษรกาวีและอักษรชวา) ในอักษรอาหรับมีชื่อว่า เปโกน ซึ่งไว้ระบุเสียงภาษาชวา และในอักษรละติน
อักษรจีนเป็นอักษรที่ไม่เคยใช้งานในภาษาในประเทศอินโดนีเซีย ถึงแม้ว่าจะมีการระบุชื่อสถานที่ ชื่อบุคคล และชื่อสินค้าอินโดนีเซียในรายงานและประวัติศาสตร์ของราชสำนักจีนก็ตาม
ไดซัลฟิแรม
ไดซัลฟิแรม (Disulfiram) เป็นยาที่ใช้ร่วมในการแก้ไขโรคติดสุรา โดยมีกลไกก่อการแพ้เฉียบพลันต่อเอทานอลในสุรา ไดซัลฟิแรมทำงานโดยยับยั้งเอนไซม์ อะซิทัลดีไฮด์ดีไฮโดรจีเนส ทำให้เกิดอาการเช่นเดียวกับการเมาค้างขึ้นทันทีหากผู้ใช้ยาดื่มเหล้า เมื่อทานไดซัลฟิแรมพร้อมเหล้าแม้ในปริมาณเล็กน้อย จะก่อให้เกิดอาการหน้าแดง หวัและคอปวดตุ้บ หายใจลำบากคลื่นเหียนอาเจียน เหงื่อออกมาก กระหายน้ำ ปวดหน้าอก หัวใจเต้นแรง หายใจลำบาก หายใจเร็ว หัวใจเต้นเร็ว ความดันต่ำ หมดสติ ไม่มีเรี่ยวแรง บ้านหมุน การมองเห็นมีปัญหา และสับสนหากเกิดปฏิกิริยารุนแรงอาจก่อให้เกิดการกดการหายใจ ระบบหลอดเลือดหัวใจล้มเหลว หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ หัวใจขาดเลือดเฉียยพลัน หัวใจล้มเหลว หมดสติ ชัก และอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต
เคยมีการศึกษาไดซัลฟิแรมในฐานะยาต้านมะเร็ง ต้านการติดเชื้อพาราไซท์ และการติดเชื้อเอชไอวีซ่อน
นัตสึมิ ฮิโอกะ
นัตสึมิ ฮิโอกะ (, 15 กรกฎาคม 1991 –) เป็นนักนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่ซัปโปโระ ฮกไกโด อยู่สังกัดโพรดักชันเบาบับ
ปิ่นศิริ ศิริปิ่น
ปิ่นศิริ ศิริปิ่น หรือ ครูปิ่น (เกิดปี พ.ศ. 2502) ครูสอนดนตรี นักแต่งเพลง ผู้ประพันธ์เพลง "โสมส่องใจ"
ประวัติ
ครูปิ่นเกิดในปี 2502 ศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา พญาไท ใช้ชีวิตอยู่ในแวดวงบันเทิง ดนตรี เสียงเพลง ด้วยอาชีพครูเมื่อวัย 17 ปี ครั้งเป็นนิสิตชั้นปีที่ 1 คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  งานหลักคือ เป็นครูสอนร้องเพลง และดนตรี  หลังจบการศึกษาจากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ได้ก่อตั้งโรงเรียนดนตรีและลีลา ศิริปิ่น เมื่อปีพ.ศ. 2530 ผลงานที่นับเป็นเกียรติประวัติสูงสุดคือ ได้รับเชิญให้เป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลง "โสมส่องใจ"  เพื่อเฉลิมพระเกียรติ  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เนื่องในวโรกาสเจริญพระชันษาครบ 48 ชันษา ในปีพ.ศ. 2548 จัดทำโดยศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย และคณะกรรมการจัดงานเทียนส่องใจ   ได้นำเพลง"โสมส่องใจ" มาใช้เป็นเพลงประจำงาน"เทียนส่องใจ" เนื่องในวันเอดส์โลก ซึ่งจัดมาเป็นประจำทุกปี จนถึงครั้งที่ 18 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ที่ผ่านมานี้  โดยได้รับพระกรุณาธิคุณจาก พระเจ้าวรวงศ์เธอ  พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาธินัดดามาตุ เสด็จมาเป็นองค์ประธานทุกปี
ด้านบันเทิง/ดนตรี
เป็นครูสอนร้องเพลงและดนตรีอยู่ที่โรงเรียนดนตรีและลีลาศิริปิ่น เป็นผู้ออกแบบควบคุมการแสดงและร้องเพลง ( Voice & Stage Performance ) ในกิจกรรมการแสดงต่างๆ เช่นการแสดงในงานมอบรางวัลโทรทัศน์ทองคำ  เป็นกรรมการในงานประกวดทั้งภายในและต่างประเทศ เช่น  รางวัลตุ๊กตาทองพระราชทานพระสุรัสวดี   รางวัลเมขลา  การประกวดนักร้องแห่งเอเซีย (เอเซียบากุส)  เป็นนักแสดงรับเชิญทางละครจากสถานีโทรทัศน์ช่อง7  เป็นคอลัมนิสต์ประจำหนังสือพิมพ์บางกอกทูเดย์ หนังสือพิมพ์สยามรัฐ นักเขียน พ็อคเก็ตบุคเรื่อง"ร้องให้เป็นเพลง...กับครูปิ่น" และ "วินทุกเว Ways to Win" ครูปิ่น มีลูกศิษย์ที่ประสบความสำเร็จในวงการบันเทิงอาทิ พรชิตา ณ สงขลา ,พิมรา เจริญภักดี,ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ ,นันทวัฒน์ อาศิรพจนกุล, สราวุฒิ มาตรทอง,บิ๊ก ศรุต วิจิตรานนท์, ครูบิ๊ก (AF) ธานัท ธัญหาญ , ลานนา คัมมินส์ , เจนสุดา ปานโต ,รัฐศาสตร์ รุ่งศิริทิพย์ Domonman 2010 ,ไต้ฝุ่น กนกฉัตร มรรยาทอ่อน ,เพชร ฐกฤต เหมอรรณพจิตร สังกัดช่อง 3,ตรี ภรภัทร สังกัดช่องวัน 31 (ละครเธอคือพรหมลิขิต),บอส อติรุธ Mister Manhunt Thailand 2017 ฯลฯ     ปัจจุบัน  ครูปิ่นได้เปิดสถาบันพัฒนาศิลปิน "SMD Artist Training Centre" สร้างสรรค์ และพัฒนาศิลปินด้านเอกลักษณ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษเพื่อป้อนสู่วงการบันเทิง
งานแสดง - "ลูกเขยมะไฟ แม่ยายมะดัน"   ช่อง 7 สี(น้ำ รพีภัทร/เพลง กวิตา)   2558 - "รักออกฤทธิ์" สถานีโทรทัศน์ช่อง 3 (โป๊ป ธนวรรธน์/นิษฐา)  2557
- “ช่าชะช่า....ท้ารัก” สถานีโทรทัศน์ช่อง 7               2547 - “นางเอกหลังบ้าน” สถานีโทรทัศน์ช่อง 7                2543
ด้านสังคม
ครูปิ่น เป็นกรรมการฝ่ายหารายได้มูลนิธิ"ร่วมน้ำใจต้านภัยเอดส์", กรรมการมูลนิธิเอดส์ กรุงเทพมหานคร,  อาสากาชาด สภากาชาดไทย, เป็นวิทยากรด้านดนตรี เพลงให้องค์กรต่างๆ อาทิ สโมสรโรตารี่ปทุมวัน สโมสรโรตารี่ท่าเรือ กรุงเทพ, มหาวิทยาลัย,ผู้บริหารระดับสูง กรุงเทพมหานคร
แหล่งข้อมูลอื่น
http://www.pinsirimusic.com/index.php?mo=3&art=335884
ปฏิบัติการพายุฤดูหนาว
ปฏิบัติการ"พายุฤดูหนาว" (Unternehmen Wintergewitter) เป็นการรุกของกองทัพเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งกองทัพยานเกราะที่ 4 ของเยอรมันได้พยายามในการเปิดวงล้อมของกองทัพแดงแห่งโซเวียตเพื่อช่วยเหลือกองทัพที่ 6 ในเมืองสตาลินกราดที่กำลังถูกล้อมอยู่ในระหว่างยุทธการสตาลินกราด
ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ปี 1942, กองทัพแดงได้ประสบความสำเร็จในแผนปฏิบัติการยูเรนัส (Operation Uranus),ด้วยการล้อมทหารฝ่ายอักษะจำนวนประมาณ 300,000 นายทั้งในและรอบๆตัวเมืองสตาลินกราด,กองกำลังเยอรมันที่อยู่ภายในวงล้อมสตาลินกราดและที่อยู่ภายนอกซึ่งได้รับคำสั่งและจัดระเบียบใหม่ภายใต้ของกองทัพกลุ่มดอน,ภายใต้การบังคับบัญชาของจอมพลเอริช ฟอน มันชไตน์ ในขณะเดียวกัน,ทางฝ่ายกองทัพแดงได้ดำเนินการอย่างต่อเนืองในการจัดสรรทรัพยากรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้เพื่อเริ่มต้นในตอนท้ายของแผนการปฏิบัติการเสาร์ (Operation Saturn),ซึ่งวัตถุประสงค์แผนนี้คือเพื่อแยกกองทัพกลุ่มเอออกจากส่วนที่เหลือของกองทัพเยอรมัน เพื่อแก้ไขสถานการณ์,ทางลุฟท์วัฟเฟอได้พยายามจัดส่งทรัพยากรสนับสนุนต่างๆ เช่น เสบียง กระสุน เป็นต้นไปให้แก่กองกำลังเยอรมันที่ติดอยู่ในวงล้อมสตาลินกราดจากทางอากาศ เมื่อลุฟท์วัฟเฟอได้พิสูจน์ถึงด้วยไร้ความสามารถในการปฏิบัติภารกิจของตนและมันได้กลายเป็นที่ประจักษ์ว่าการฝ่าวงล้อมที่ประสบความสำเร็จอาจเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อได้เปิดฉากให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ มันชไตน์จึงตัดสินใจอย่างโล่งใจ
ในขั้นแรก มันชไตน์ได้เข้านัดพบกับกองพลยานเกราะพันเซอร์ทั้งสี่ เนื่องจากเยอรมันไม่เต็มใจที่จะลดขนาดกองพลลงโดยการโยกย้ายกองกำลังหน่วยทหารเยอรมัน ภารกิจเพื่อเปิดเส้นทางจากกองทัพเยอรมันที่ 6 ไปยังกองทัพพันเซอร์ที่ 4 กองกำลังเยอรมันได้ตกหลุมพรางเข้าปะทะกับกองทัพโซเวียตหลายครั้งที่ได้รับมอบหมายภารกิจในการทำลายล้างกองกำลังเยอรมันที่ถูกโอบล้อมและการรุกของพวกเขาอยู่รอบบริเวณแม่น้ำ Chir ตอนล่าง
การรุกรานของเยอรมันได้ดักจับกองทัพแดงด้วยความประหลาดใจและได้รับผลประโยชน์มหาศาลในวันแรก กองกำลังหัวหอกได้มีความสุขที่ได้รับการสนับสนุนทางอากาศและสามารถเอาชนะการโจมตีตอบโต้กลับโดยทหารโซเวียตได้ โดยวันที่ 13 ธันวาคม โซเวียตได้ต้านทานการรุกรานของเยอรมันให้ชะลอลงเป็นอย่างมาก แม้ว่ากองกำลังเยอรมันจะเข้าสู่พื้นที่โดยรอบของ Verkhne-Kumskiy กองทัพแดงได้เปิดฉากปฏิบัติการลิตเติลแซเทิร์น เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ปฏิบัติการลิตเติลแซเทิร์นได้ทำการบดขยี้กองทัพที่ 8 ของอิตาลีบนปีกซ้ายของกองทัพกลุ่มดอน ได้คุกคามความอยู่รอดของกองกำลังกลุ่มทั้งหมดของมันชไตน์ ด้วยการต้านทานและความเสียหายที่เพิ่มมากขึ้น มันชไตน์ได้เรียกร้องให้ฮิตเลอร์และผู้บัญชาการแห่งกองทัพที่ 6 นายพล ฟรีดริช เพาลุส เพื่อยินยอมให้กองทัพที่ 6 ทำการทะลวงฝ่าออกจากสตาลินกราด แต่ทั้งสองกลับปฏิเสธ กองทัพพันเซอร์ที่ 4 ยังคงพยายามที่จะเปิดเส้นทางไปยังกองทัพที่ 6 เมื่อวันที่ 18-19 ธันวาคม แต่ไม่สามารถที่จะทำเช่นนั้นได้โดยปราศจากความช่วยเหลือจากกองกำลังภายในวงล้อมสตาลินกราด มันชไตน์ได้ออกคำสั่งยุติการโจมตีเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม และโดยคริสต์มาสอีฟ กองทัพพันเซอร์ที่ 4 ได้เริ่มทำการถอนกำลังไปยังจุดเริ่มต้น เนื่องจากความล้มเหลวของกองทัพที่ 6 ที่จะทะลวงฝ่าออกจากการโอบล้อมของโซเวียต กองทัพแดงสามารถดำเนินการบีบคั้นอย่างต่อเนื่องกับกองกำลังเยอรมันในสตาลินกราด
แจ็ค เคราซ์
แจ็ค เคราซ์ (Jack Krause, เกิด 24 มิถุนายน 2540) นักฟุตบอลอาชีพชาวไทยเชื้อสายเยอรมันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับ ทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 22 ปี
ประวัติ
แบร์เกิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 1997 ในครอบครัวที่มีพ่อชาวเยอรมันและคุณแม่ชาวไทย จังหวัดเพชรบูรณ์
โชคชัย โชคอนันต์
โชคชัย โชคอนันต์เป็นนักร้องลูกทุ่ง ที่มีผลงานเพลง "หลงเสียงนาง" ที่โด่งดังไปทั่วประเทศ เมื่อ พ.ศ. 2525 จนกระทั่งประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ยังหยิบยืมทำนอง นำไปใส่เนื้อร้องภาษาเขมร
ประวัติ
โชคชัย โชคอนันต์ มีชื่อจริงว่า นายอัคมาน ปาทาน (บ้างก็ว่าชื่อ โชคชัย ปาทาน ) เป็นลูกครึ่งไทย - ปากีสถาน เขาเกิดในครอบครัวที่มีอาชีพเลี้ยงวัวและขายเนื้อวัว ที่ชัยภูมิ เป็นลูกคนที่ 3 ของครอบครัว แต่ที่เด็กชายโชคชัยต่างจากเด็กแขกอื่นๆคือเขาชอบร้องเพลงลูกทุ่งเป็นชีวิตจิตใจ จึงฝึกร้องเพลง และตระเวนร้องเพลงตามสวนอาหารตามต่างจังหวัด
เข้าสู่วงการ
เมื่อ ชูชาติ อินทร นักพากษ์ชื่อดังได้ฟังน้ำเสียงของโชคชัยก็เกิดพอใจ จึงออกทุนให้เขาตั้งวงดนตรีโดยให้ใช้ชื่อโชคชัย โชคอนันต์ โดยบันทึกเสียงเพลงแรกคือเพลง "หลงเสียงนาง" ที่แต่งโดย รุ่ง ทานตะวัน และเพลงนี้ก็ทำให้นักร้องหน้าคมเข้ม โด่งดังไปทุกหัวระแหงของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน
ในช่วงนั้นเองที่ความดังที่พุ่งสุดขีดของเขา ชักนำให้โชคชัยก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยรับบทเป็นพระเอก ในภาพยนตร์เรื่อง "หลงเสียงนาง" ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์ คู่กับ มนฤดี ยมาภัย นางเอกดังแห่งยุค ที่ออกฉายในปี 2526 และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ก่อนที่จะตามมาด้วย " มนต์รักนักเพลง " ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์อีกเช่นกัน คราวนี้เขาแสดงร่วมกับราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์และออกฉายในปี 2527
ในด้านผลงานเพลงนั้น โชคชัย ก็ได้ผลิตผลงานออกมาอีก 2 ชุดคือ "พายจ้ำ" และ "รถนะน้อง" แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ นอกจากนั้นก็ได้บันทึกเสียงคู่กับสายัณห์ สัญญา ด้วย แต่งานชุดนี้ไม่ถูกนำออกขาย ก่อนที่ความนิยมจะค่อยๆหดหายไป เขาจึงหันร้องเพลงตามร้านอาหารอยู่หลายปี และทำธุรกิจค้าผ้ากับน้องสาวซึ่งก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ช่วงนั้นเขาดื่มจัด ทำให้สุขภาพทรุดโทรม สำหรับผลงานเพลงชุดสุดท้ายของโชคชัยที่ออกมาหลังจากห่างหายจากวงการถึง 20 ปีมีชื่อว่า "คนถูกใจ" โดยออกมาเมื่อปี พ.ศ. 2548 ด้วยการออกทุนของน้องสาว ขณะที่โชคชัยมีอายุ 52 ปี งานชุดนี้ มีทั้งเพลงเก่าที่เขาเคยร้องไว้แต่เดิม รวมทั้ง "หลงเสียงนาง" และเพลงที่เขาแต่งเอง 3 เพลงคือ "คนถูกใจ" "ตำบักแตง" และ "หวนคืนกล่อมแฟน" งานชุดนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีกเช่นเคย จากนั้นโชคชัยก็ไม่ได้ร้องเพลงอีกเลย
ในยุคที่รุ่งเรือง โชคชัยดังมาก เงินทองจึงไหลมาเทมา แถมด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา แต่พอความดังหดหาย ความสุขสบายก็หดหายตามไปด้วย เขาจึงหันหน้าเข้าหาสุราจนมีโรครุมเร้าหลายโรค แต่เมื่อรู้ตัวว่าป่วยเป็นโรคตับแข็ง ก็จึงหยุดดื่ม และรักษาตัวตลอดมา
อาการป่วย
โชคชัย โชคอนันต์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 02.20 น. ที่โรงพยาบาลศรีวิชัย ย่านบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้วยอาการหัวใจวาย ขณะมีอายุได้ 55 ปี หลังจากที่ก่อนหน้านั้นป่วยเป็นทั้งตับแข็ง เบาหวาน และ หัวใจ ทำให้ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง
ศพของเขาได้รับการฝังตามความเชื่อของศาสนาอิสลามอยู่ที่มัสยิดยันนาตุ้ลพิรเดาซ์ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
โชคชัย โชคอนันต์ มีบุตรสาว 2 คนชื่อ ชลธิชา ปาทาน กับ จันทรา ธีรวรรณ
สโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2559
สโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2559 นับเป็นฤดูกาลแรก ของสโมสรฟุตบอลอุบล ยูเอ็มที ยูไนเต็ด ในศึกยามาฮ่า ลีก วัน ลีกพระรองของประเทศไทย
การซื้อ-ขายนักเตะ
ตลาดซื้อ-ขายนักเตะ ฤดูกาล 2559 รอบแรก เปิดตั้งแต่ 1 มกราคม 2559 - 7 มีนาคม 2559 ตลาดซื้อ-ขายนักเตะ ฤดูกาล 2559 รอบสอง เปิดตั้งแต่ 23 มิถุนายน 2559 - 25 กรกฎาคม 2559
วัดมหาพุทธาราม
วัดมหาพุทธาราม เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ถนนขุขันธ์ ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติ
วัดมหาพุทธาราม (วัดพระโต) ได้ชื่อว่าเป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองศรีสะเกษ ปี พ.ศ. 2328 พระวิเศษภักดี (ท้าวชม) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 2 ได้ย้ายเมืองศรีสะเกษจากที่ตั้งเดิม คือ บ้านโนนสามขาสระกำแพง มาตั้งที่บริเวณที่เป็นศาลหลักเมืองในปัจจุบัน ในขณะที่สร้างเมืองนั้น มีคนไปพบ "หลวงพ่อโต" ประดิษฐานอยู่ใจกลางป่าแดงโดยบังเอิญ จึงได้สร้างวัดขึ้นบริเวณที่พบองค์พระพุทธรูป และตั้งชื่อว่า "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" ได้จัดหาพระสงฆ์ผู้ทรงคุณวุฒิมาปกครอง ก่อสร้างเสนาสนะที่จำเป็นต่าง ๆ และเจ้าเมืองศรีสะเกษคนต่อ ๆ มาไม่ว่าจะเป็นพระวิเศษภักดี (ท้าวบุญจันทร์) เจ้าเมืองศรีสะเกษคนที่ 3, พระวิเศษภักดี (โท) เจ้าเมืองศรีสะเกษ คนที่ 4 เป็นต้น กระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดมหาพุทธาราม" ในปี พ.ศ. 2494 ต่อมาในปีพ.ศ. 2491 คณะสงฆ์ศรีสะเกษซึ่งมีพระชินวงศาจารย์ (อิ่ม องฺกุโร) ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษในขณะนั้น ดำริจะเปลี่ยนชื่อ "วัดพระโต" หรือ "วัดป่าแดง" เป็น "วัดมหาพุทธวิสุทธาราม" แต่คณะกรรมการสงฆ์จังหวัดได้พิจารณาเห็นควรเพียง ชื่อว่า "วัดมหาพุทธาราม" จึงได้ชื่อ "วัดมหาพุทธาราม" มาตั้งแต่บัดนั้น
พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2555 โปรดเกล้า ฯ ให้ยกวัดมหาพุทธาราม ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ
วัดมหาพุทธาราม ถือเป็นศูนย์รวมจิตใจของชาวพุทธทั้งหลาย เป็นศูนย์กลางการปกครอง การศึกษา การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ตลอดจนเป็นสถานที่ประกอบพิธีสำคัญของคณะสงฆ์ ปัจจุบันวัดมหาพุทธาราม ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดศรีสะเกษ และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ
== ลำดับเจ้าอาวาส == วัดมหาพุทธาราม มีจ้าอาวาสปกครองตั้งแต่อดีต ดังนี้
ปลาคิเมียรา
ปลาคิเมียรา (Chimaera) หรือมีอีกชื่อที่เป็นที่รู้จักคือ ฉลามผี เป็นปลากระดูกอ่อนในลำดับ Chimaeriformes ปลาคิเมียรานั้นเป็นญาติห่าง ๆ ของปลาฉลามเนื่องจากการวิวัฒนการของพวกมันนั้นแยกตัวออกมาจากฉลามตั้งแต่ 400 ล้านปีที่แล้ว ในปัจจุบันนี้สามารถพบได้ตามทะเลลึก
ลักษณะและอุปนิสัย
ปลาคิเมียราอาศัยอยู่ในทะเลลึกโดยอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 2,600 เมตร ยกเว้นสกุล Callorhinchus ที่จะอาศัยอยู่บริเวณน้ำลึก 200 เมตร จึงทำให้พวกมันสามารถถูกจับมาแสดงโชว์ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
พวกมันมีลำตัวยาวและมีหัวขนาดใหญ่และมีช่องปิดเหงือกช่องเดียวเมื่อโดเต็มวัยอาจมีความยาวถึง 150 ซ.ม. พวกมันเป็นปลากระดูกอ่อนมีผิวหนังที่เรียบเนียนมีสีน้ำตาลถึงเทาและมีครีบหลังเป็นกระดูกอ่อน
พวกมันมีลักษณะบางประการคล้ายปลาฉลามเช่นการปฏิสนธิภายในของเพศเมีย, การวางไข่แบบมีถุงหุ้มไข่และยังมีการใช้ประสาทสัมผัสทางไฟฟ้าในการหาเหยื่อเหมือนกัน
ถึงจะมีลักษณะคล้ายปลาฉลามแต่มันมีสิ่งทีแตกต่างและแปลงออกไปคือปลาคิเมียราเพศผู้นั้นจะมีอวัยวะสืบพันธุ์ที่สามารถยืดหดได้อยู่บนหน้าผาก และมีครีบเอว
และยังมีสิ่งที่แตกต่างจากฉลามอีกเช่นขากรรไกรรวมกับกระโหลกศีรษะ, มีการแยกกันระหว่างทวารหนักและอวัยวะเพศ, ไม่มีฟันที่แหลมคมและมีแผ่นปิดเหงือกเหมือนปลากระดูกแข็ง
การจัดหมวดหมู่
ในการจัดหมวดหมู่ของปลาคิเมียรานั้นถือว่าเป็นปลากระดูกอ่อนแต่พวกมันก็มีลักษณะบางประการเหมือนปลากระดูกแข็งอยู่ในกลุ่ม Holocephali
จากการสำรวจทะเลลึกนั้นทำให้มีการวิเคราะห์และจัดอนุกรมวิธานใหม่ ๆ ขึ้นเนื่องจากมีการค้นพบสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่ๆ พวกมันมี 50 สายพันธุ์ใน 6 สกุล 3 อันดับ (รวมสกุล Ischyodus ที่สูญพันธุ์ไปแล้วและอีกสองอันดับที่เป็นแค่ฟอสซิล)
โทยามา คาสึฮะ
โทยามา คาสึฮะ หรือที่เรียกว่า คริสเทน โธมัส (Kristen Thomas) ในฟันนิเมชั่น (Funimation) เป็นหนึ่งในตัวละครหลักของ ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เธอเป็นเพื่อนในวัยเด็กและเป็นคนรู้ใจของ ฮัตโตริ เฮย์จิ
ประวัติ
โทยามา คาสึฮะ และฮัตโตริ เฮย์จิ เป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็ก พ่อแม่ของพวกเขาทำงานร่วมกันที่สถานีตำรวจโอซาก้าซึ่งเป็นพ่อ, หัวหน้านักสืบโทยามาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาและเพื่อนสนิทผู้เป็นพ่อของฮัตโตริ เฮย์จิ ที่เป็นผู้บัญชาการตำรวจชื่อ ฮัตโตริ เฮโซ
โทยามา คาสึฮะ มีความสามารถควบคุมอารมณ์และที่สำคัญของผู้คนรอบข้าง มีความมั่นใจในตัวเอง และอาจจะมีอาการง้องอนบ้างในบางครั้ง ศิลปะป้องกันตัวที่เธอเรียนคือ ไอคิโด้ เธอมีความเชื่อในผีและเครื่องรางอื่นๆ จากประสบการณ์เหตุร้ายที่เกิดขึ้นในขณะคดีฆาตกรรมต่อเนื่องแห่งนานิวะที่เอโดงาว่า โคนัน ตามฮัตโตริ เฮย์จิ ไปตามหาคนร้าย แต่ด้วยความเป็นห่วงของเฮย์จิ จึงให้เครื่องรางให้กับโคนันคุง และตอนนั้นนั้นเอง คนร้ายก็พยายามนำมีดมาแทงโคนัน แต่ในขณะนั้นรันก็เดินผ่านมาพอดี แต่ก็ไม่ทันกันการ เขาโดนแทง รันจึงรีบเปิดเสื้อมาดู พบว่ามีดนั้นแทงถูกเครื่องรางของคาสึฮะทำให้โคนันคุงไม่เป็นอะไร
ความสัมพันธ์
ฮัตโตริ เฮย์จิเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกันกับคาสึฮะ และผูกพันกันตั้งแต่สมัยเด็ก เหมือนชินอิจิกับรัน ทั้งสองคนมีวีรกรรมที่เกี่ยวกับห้องน้ำ เฮย์จิและคาซึฮะนำโซ่กุญแจมือมาคล้องข้อมือแต่กลับหาลูกกุญแจไม่เจอ จึงต้องเข้าห้องน้ำด้วยกัน (จากตอนที่124-125 คดีฆาตกรรมต่อเนื่องนานิวะ) และคาซึฮะแอบชอบเฮย์จิ แท้จริงแล้ว เธอเป็นรักแรกของเฮย์จิ (The movie7) แม้ว่า ทั้งสองก็อาจจะชอบกันอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันอย่างเป็นทางการ
ตระกูลของ โทยามา คาสึฮะ
แหล่งข้อมูลอื่น
Personaggi di Detective Conan
แซมมี ลี
แซมมวล "แซมมี" ลี (Samuel "Sammy" Lee) เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 เป็นโค้ชฟุตบอลชาวอังกฤษ อดีตนักฟุตบอล เขามีผลงานกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ในตำแหน่งมิดฟีลด์ ปัจจุบันเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมให้กับสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์
แหล่งข้อมูลอื่น
1959
เอเชียกลาง
เอเชียกลาง (อังกฤษ: Central Asia หรือ Middle Asia รัสเซีย: Центральная Азия) เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ในทวีปเอเชียที่ไม่มีทางออกทะเล มีคำนิยามที่ต่างกันออกไปสำหรับขอบเขตของดินแดนที่จัดอยู่ในภูมิภาคเป็นเอเชียกลาง และยังไม่มีคำนิยามใดที่เป็นที่ยอมรับโดยส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตามลักษณะโดยทั่วไปของดินแดนในภูมิภาคนี้คือ มีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์กับกลุ่มชนร่อนเร่ (nomad) และ เส้นทางสายไหม ซึ่งทำให้ในอดีตนั้นดินแดนในภูมิภาคนี้เป็นเสมือนเส้นทางของ สินค้า คน รวมถึง แนวความคิด ระหว่างยุโรป ตะวันออกกลาง เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออก
ดินแดนที่เพิ่มเติมโดยยูเนสโก
นอกจากดินแดนข้างต้นแล้ว ยูเนสโกยังเพิ่มเติมดินแดนข้างล่างโดยจัดให้อยู่ในเขตเอเชียกลาง
เชิงอรรถ
<references group="lower-alpha"/>
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2551''' เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย ซึ่งเป็นการเลือกตั้งแทนตำแหน่งที่ว่างลง เนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่ได้รับการเลือกตั้งในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ครบวาระ
ที่มานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยมีที่มา ดังนี้
องค์ประกอบของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ซึ่งจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแต่ละจังหวัด ขึ้นอยู่กับจำนวนราษฎรของจังหวัดนั้น โดยกำหนดไว้ดังนี้
วาระการดำรงตำแหน่ง
มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ ในกรณีดำรงตำแหน่งไม่ครบ 4 ปีก็ให้ถือว่าเป็น 1 วาระ และเมื่อได้ดำรงตำแหน่ง 2 วาระติดต่อกันแล้วจะดำรงตำแหน่งได้อีกเมื่อพ้นระยะเวลา 4 ปีนับแต่วันพ้นตำแหน่ง
รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด
แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน
ภาคกลาง
มีรายนามดังนี้
ภาคใต้
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันออก
มีรายนามดังนี้
ภาคตะวันตก
มีรายนามดังนี้
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เป็นส่วนงานประเภทคณะของมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม จัดตั้งขึ้นตามประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เรื่องเปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ลงวันที่ 5 มิถุนายน 2557 โดยให้มีผลเป็นคณะนิติศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 เป็นต้นไป มีรากฐานมาจากภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมือง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ต่อมา พ.ศ. 2543 แยกจากภาควิชารัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มาเปิดสอนโดยเอกเทศเป็นโปรแกรมวิชานิติศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2552 แยกจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จัดตั้งเป็นวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง ร่วมกับหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์และหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ โดยมีฐานะเป็น หลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์ วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง และในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง เป็น คณะนิติศาสตร์ ปัจจุบัน เปิดสอนระดับปริญญาตรี
ประวัติ
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามมีวิวัฒนาการสืบเนื่องมานับตั้งแต่ พ.ศ. 2538 กล่าวคือ วิทยาลัยครูมหาสารคามยกฐานะเป็นสถาบันราชภัฏมหาสารคาม จึงได้จัดตั้งภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมือง คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น แต่ยังไม่ได้จัดการเรียนการสอนสาขานิติศาสตร์ ต่อมาภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองได้เปิดสอนหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต (นิติศาสตร์) เป็นรุ่นแรกในปี พ.ศ. 2543 หลังจากการการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามเมื่อปี พ.ศ. 2547 ได้มีการเปลี่ยนแปลงภายในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ขึ้น โดยได้ยุบภาควิชาเศรษฐศาสตร์และการเมืองจัดตั้งเป็น 2 โปรแกรมวิชา คือ โปรแกรมวิชารัฐประศาสนศาสตร์และโปรแกรมวิชานิติศาสตร์
ต่อมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 หลักสูตรสาขาวิชานิติศาสตร์ร่วมกับหลักสูตรสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์และหลักสูตรสาขาวิชารัฐศาสตร์ ซึ่งเป็นหลักสูตรวิชาชีพและกึ่งวิชาชีพได้ขอแยกจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพในการบริหารงาน รวมทั้งรองรับความเติบโตของหน่วยงาน จึงมีการรวมหลักสูตรสาขาวิชาทั้ง 3 หลักสูตรเพื่อยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยงานภายใน เรียกว่า วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง มีฐานะเทียบเท่าคณะ ซึ่งได้รับการอนุมัติจัดตั้งขึ้นตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ตามระเบียบมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ว่าด้วย วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง พ.ศ. 2552
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 ได้เปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ตามประกาศมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม เรื่องเปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยกฎหมายและการปกครอง" เป็น "คณะนิติศาสตร์" ลงวันที่ 5 มิถุนายน 2557 โดยให้มีผลเป็นคณะนิติศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 เป็นต้นไป และสภามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามได้ตราข้อบังคับมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ว่าด้วย คณะนิติศาสตร์ พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2557
ปัจจุบันคณะนิติศาสตร์ ตั้งอยู่อาคารคณะนิติศาสตร์ (อาคาร 33) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
สัญลักษณ์
ต้นชมพูพันธุ์ทิพย์/ดอกชมพูพันธุ์ทิพย์
การรับรองคุณภาพการศึกษา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามได้ผ่านการรับรองคุณภาพและมาตรฐานการศึกษาจากองค์กรวิชาชีพต่าง ๆ ได้แก่
1. สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
2. สภาทนายความ (ประเทศไทย)
3. สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)
4. สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.)
ทำเนียบคณบดี
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดีเป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะรับตำแหน่ง
กิจกรรมและองค์กรนักศึกษา
องค์กรนักศึกษา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม มีองค์กรนักศึกษา ดังนี้
1. สโมสรนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
กิจกรรมนักศึกษา
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคามมีกิจกรรมนักศึกษาที่โดดเด่น ดังนี้
1. วันรพี
2. วันต้นกล้านักกฎหมาย
3. พิธีไหว้ครูและพิธีมอบเข็มกลัดตราชูและเนคไท
4. กีฬาประเพณีสานสัมพันธ์นิติศาสตร์ มรม.-มมส.
5. กิจกรรมรับน้อง
6. ละครศาลจำลอง
7. กิจกรรมสืบสานประเพณีลอยกระทง
8. กีฬาน้องใหม่และกีฬาระหว่างคณะ
เกียรติประวัติ
ผู้สำเร็จการศึกษาเป็นนิติศาสตรบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ได้แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพต่าง ๆ กัน เป็นผู้พิพากษา อัยการ ทนายความ อาจารย์สอนวิชากฎหมาย ที่ปรึกษากฎหมาย นิติกร ข้าราชการตามกระทรวง ทบวง กรม ต่าง ๆ ประกอบอาชีพธุรกิจเอกชน ฯลฯ ได้สร้างผลงานและชื่อเสียงให้เป็นที่ปรากฏแก่วงการต่าง ๆ และยังเป็นบัณฑิตที่สำเร็จนิติศาสตรบัณฑิตของมหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งแรกที่สามารถสอบไล่ได้เป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏทั้ง 40 แห่งอีกด้วย
ศิษย์เก่าที่สร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัย
1. นายฉลาด ทานาวิน สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา, สอบไล่เนติบัณฑิตไทย ได้ลำที่ 9 สมัยที่ 59
2. นายกฤษณ์ ภูตลาดขาม สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา, สอบใบประกาศนียบัตรวิชาชีพทนายความ ได้ลำดับที่ 1
3. นายสุริยันต์ หงสาคู สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการตุลาการ ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
4. ร้อยตำรวจตรี ทัศน์ทวี ยอดทหาร  สอบผ่านการคัดเลือกเป็นข้าราชการอัยการ ในตำแหน่งอัยการผู้ช่วย
วัดโพธิ์ปฐมาวาส
วัดโพธิ์ปฐมาวาส เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา มีเนื้อที่จำนวน 7 ไร่ 3 งาน 22.4 ตารางวา
ประวัติ
วัดโพธิ์ปฐมาวาสตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ในสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง บริเวณเดิมของวัดเป็นตลาดนัดเรียกว่า สถานที่ค้าโภค์ จึงเรียกวัดนี้ว่า วัดโภค์ ต่อมาได้เพี้ยนเป็นวัดโพธิ์ และในสมัยพระครูสังฆโศภน (อดีตเจ้าอาวาส) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดโพธิ์ปฐมาวาส" วัดนี้เป็นวัดที่ที่เจ้าเมืองสงขลาได้เป็นผู้สร้างในบางส่วนและปฏิสังขรณ์สืบต่อกันมา นับตั้งแต่พระยาศรีสมบัติจางวาง (บุญชิ้น ณ สงขลา) เป็นผู้สร้างอุโบสถและศาลาการเปรียญ (โรงธรรม) ในรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจ้าพระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) ผู้สำเร็จราชการเมืองสงขลา ได้มาบูรณปฏิสังขรณ์สิ้นเงินไป 361 เหรียญ และในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่ง กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานภายในวัดไว้เมื่อ พ.ศ. 2528 และได้ยกฐานะเป็นพระอารามหลวงเมื่อ พ.ศ. 2546
เสนาสนะและปูชนียวัตถุ
สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะ ได้แก่ เจดีย์ 3 องค์ ซึ่งประดิษฐานอยู่ด้านหน้าอุโบสถ ไม่ปรากฏหลักฐานนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ หรือราว ๆ พุทธศตวรรษที่ 24–25 เพราะพิจารณาจากระบบฐานรองรับองค์ระฆังไม่เป็นระบบอย่างในอดีต แสดงให้เห็นถึงรูปแบบเฉพาะถิ่น ภายในองค์เจดีย์ประธาน มีพระบรมธาตุบรรจุอยู่ในผอบทองคำประดิษฐานในบุษบกสำริด เจดีย์ที่ 2 บรรจุพระธรรม และองค์ที่ 3 บรรจุพระพุทธรูป กรมศิลปากรสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น พระอุโบสถ กว้าง 13.19 เมตร ยาว 20.49 เมตร หลังคาทรงไทยชั้นเดียว มุงกระเบื้องเคลียบดินเผาสีแดง ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา มีเพียงชั่วและเหงาปั้นลม หน้าบันตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นรูปพานวางซ้อนกัน 2 ชั้น รองรับพระอภิธรรมปิฎก ภายในมีจิตรกรรมฝาผนังภาพเทพชุมนุม พระอาทิตย์ทรงรถ นรกภูมิและภาพปริศนาธรรม และศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2360 โดยพระยาศรีสมบัติจางวาง (บุญชิ้น ณ สงขลา)
ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นเป็นศิลปะของช่างท้องถิ่น มีพุทธลักษณะคือ พระพักตร์ใหญ่ยาว ลักษณะอย่างหุ่น พระขนงโก่งโค้ง มุมพระโอษฐ์ยกขึ้นเล็กน้อย พระกรรณใหญ่ เม็ดพระเกศามีขนาดเล็ก รัศมีเป็นเปลวสูง พระอังสาทั้ง 2 ข้าง ยกตั้งขึ้นระนาบกับพื้น ครองจีวรห่มเฉียง เรียบ มีชายสังฆาฏิขนาดใหญ่พาดอยู่ที่พระอังสาข้างซ้ายตกลงมาตรงกลางพระวรกาย ลงมาถึงพระนาภีปลายตัดตรง พระชงฆ์มีขนาดใหญ่หนา
รายชื่อตอนในยูกิโอ ZEXAL
รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศญี่ปุ่นเรื่อง ยูกิโอ ZEXAL ซีรีส์จากยูกิโอ ซึ่งได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2011 จนถึงวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2014 โดยแบ่งออกเป็น 2 ภาค 6 ซีซัน
เจย์ ไวต์
เจมี ไวต์ (Jamie White; เกิด 9 ตุลาคม ค.ศ. 1992) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อสังเวียน เจย์ ไวต์ (Jay White; ジェイ・ホワイト Jei Howaito) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวนิวซีแลนด์ที่เซ็นสัญญากับ New Japan Pro-Wrestling (NJPW) ซึ่งเขาเป็นแชมป์ IWGP World Heavyweight นอกจากนี้เขายังได้ปรากฏตัวใน Impact Wrestling หลังจากเริ่มต้นอาชีพของเขาในปี 2013 White เข้าร่วม NJPW ในปีต่อไปในฐานะ Young Lion ในเดือนมิถุนายน 2016 ไวต์เดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศ ในระหว่างนั้นเขาทำงานให้กับ American Ring of Honor (ROH) และ British Revolution Pro Wrestling (RPW) ผ่านพันธมิตรระดับนานาชาติของ NJPW
ในที่สุด White ก็กลับมาสู่ NJPW ในเดือนพฤศจิกายน 2017 และคว้าแชมป์ IWGP United States Heavyweight Championship ในเดือนมกราคมถัดมา ต่อมาในปี 2018 เขาทรยศเพื่อนร่วมคอกของ Chaos เพื่อเข้าร่วม Bullet Club และกลายเป็นหัวหน้าคนที่ห้าของกลุ่มในที่สุด White ยังเป็นอดีตแชมป์ IWGP Heavyweight Champion, IWGP Intercontinental Champion และ NEVER Openweight Champion ทำให้เขาเป็นแชมป์ NJPW Triple Crown คนที่ห้าและเป็นแชมป์ NJPW Grand Slam คนแรก
แอร์แดบีล
แอร์แดบีล (اردبیل, Ərdəbil) เป็นเมืองโบราณในภูมิภาคอาเซอร์ไบจานของประเทศอิหร่าน เมืองแอร์แดบีลเป็นศูนย์กลางของจังหวัดแอร์แดบีล จากสำมะโนประชากรใน พ.ศ. 2559 มีประชากร 531,454 คน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์อาเซอร์ไบจาน
แอร์แดบีลมีชื่อเสียงในการผลิตผ้าไหมและสิ่งทอ พรมแอร์แดบีลซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นพรมเปอร์เซียดั้งเดิมที่ดีที่สุด นอกจากนี้แอร์แดบีลยังมีชื่อเสียงจากแหล่งศักดิ์สิทธิ์และสุสานของเชคแซฟีแอดดีน ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซาฟาวิด
สนธยา ชิตมณี
ประวัติ
เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 ที่โรงพยาบาลหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เข้าศึกษาระดับประถมที่ โรงเรียนสหศาสตร์วิทยาคาร ระดับมัธยมเรียนที่โรงเรียนหาดใหญ่รัฐประชาสรรค์ และโรงเรียนรัตภูมิวิทยา เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการชนะเลิศการแข่งขันเดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ปี 1 พ.ศ. 2547 จากนั้นมีผลงานเพลง อัลบั้ม สนคนคว้าดาว ด้านผลงานการแสดงมีภาพยนตร์เรื่อง มหาลัยเหมืองแร่, เปิงมาง กลองผีหนังมนุษย์ และ ไชยา และละครอย่าง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์, หนึ่งมิตรชิดใกล้ หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่อง ไชยา ทำให้สนได้รับรางวัลด้านการแสดงคือ รางวัลสุพรรณหงส์ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง และ สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่อยู่กับแกรมมี่โกลด์ สนมีอัลบั้มชุดที่ 1 ปี พ.ศ. 2549 ถึง ชุดที่ 3 เรื่องของคนปนกับหมา ปี พ.ศ. 2553 อัลบั้มกับอีก 1 อัลบั้มที่ไม่ได้วางขายคืออัลบั้มชุดที่ 4
ในวันที่ 26 กันยายน 2561 เธอได้หมดสัญญากับแกรมมี่ โกลด์เป็นที่เรียบร้อย หลังเจ้าตัวตัดสินใจไม่ต่อสัญญา และเดินหน้าเป็นนักร้องอิสระเต็มตัว โดยตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาที่เธออยู่กับแกรมมี่โกลด์
จุดยืนทางการเมือง
ได้เข้าร่วมชุมนุมกับทางพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ทั้งปี พ.ศ. 2549 และปี พ.ศ. 2551 แต่มิได้ขึ้นเวทีแสดงแต่อย่างใด
วัดบูรพาราม (จังหวัดปัตตานี)
วัดบูรพาราม (วัดออก) เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของ อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ตั้งอยู่เลขที่ 309 หมู่ที่ 1 ถนนรามโกมุท ตำบลยามู อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี เป็นวัดราษฎร์ สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่เนื่องจากไม่ได้มีการจดบันทึกไว้จึงทำให้มีการคลาดเคลื่อน วัดบูรพารามมีความเกี่ยวพันทางประวัติศาสตร์กับวัดตะเคียนทอง (วัดตก) วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) อำเภอยะหริ่ง  และ วัดมุจลินทวาปีวิหาร (วัดตุยง) พระอารามหลวง  อำเภอหนองจิก  จังหวัดปัตตานี
ประวัติ
ในสมัยเมืองปัตตานียังเป็นเมืองเดียวกันยังไม่ได้แยกออกเป็นเมืองเล็ก ๆ สมัยที่นายขวัญซ้าย เป็นเจ้าเมืองปกครองปัตตานีอยู่นั้น ท่านได้ตั้งศูนย์กลางอยู่ที่ตำบลนาเกลือ อำเภอเมืองปัตตานี ต่อมาท่านได้เสียชีวิตลง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงแต่งตั้ง นายพ่าย เป็นเจ้าเมืองปกครองเมืองปัตตานี ให้ นายยิ้มซ้าย (หลวงสวัสดิภักดี) เป็นผู้ช่วย ท่านได้ย้ายศูนย์กลางการปกครองของปัตตานีมาอยู่ที่ ตำบลยามู ท่านได้สร้างบ้านและว่าราชการอยู่ในเมืองยะหริ่งนี้ จึงได้สร้างวัดขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง และเป็นที่ถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา นั้นก็คือ วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) จึงถือได้ว่า วัดมัชฌิมาวาสในสมัยนั้นมีความเจริญมาก เพราะเนื่องจากเป็นวัดประจำเมือง และวัดประจำของเจ้าเมือง
พระยายะหริ่ง (พ่าย) ใช้ตำบลยามูเป็นศูนย์กลางในการปกครองของเมืองปัตตานี และเมืองยะหริ่ง หลังจากท่านได้สร้างวัดขึ้นมาแล้ว จึงได้อัญเชิญพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ ณ หมู่บ้านทุ่งคา ซึ่งเป็นที่พักสงฆ์ และได้นิมนต์พระสงฆ์จากทุ่งคามาเป็นเจ้าอาวาสวัดมัชฌิมาวาส ท่านเป็นเจ้าอาวาสอยู่ในเมืองยะหริ่งเป็นเวลาเท่าไหร่ไม่ปรากฏ เมื่อท่านมรณภาพ เนื่องจากเมืองในบริเวณนี้เป็นเมืองที่มีชาวมุสลิมอยู่เป็นจำนวนมาก พระสงฆ์จึงมีจำนวนน้อย เจ้าอาวาสรูปต่อมาจึงเป็นพระสงฆ์ที่นิมนต์มาจากที่อื่น ชื่อท่านสอน ชาวเมืองยะหริ่งเรียกว่า "ท่านบางกอก" (สันนิษฐานว่า เนื่องจากครอบครัวของนายพ่ายเป็นชาวจีน อยู่ในเมืองจะนะ มีบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าเมืองจะนะ (พระยามหานุภาพปราบสงคราม) และนายขวัญซ้ายเองเคยรับราชการเป็นมหาดเล็กในเมืองหลวงมาก่อน ทำให้นายพ่ายนิมนต์พระมาจากเมืองหลวงเพื่อมาประดิษฐานพระพุทธศาสนาให้มั่นคงยิ่งขึ้น) ท่านสอน มีสมณศักดิ์ชั้นใดไม่ปรากฏ มีพระฐานานุกรม คือ พระปลัด หนึ่งรูป พระสมุพรหม ธมฺมสโร หนึ่งรูป   ท่านขรัวเทพ หนึ่งรูป และท่านขรัวสม หนึ่งรูป  หลังจากวัดมัชฌิมาวาส มีความมั่นคงแล้ว ท่านปลัด ได้ออกไปตั้งสำนักอยู่ปริวาสกรรมในดงตะเคียนด้านทิศตะวันตกของวัด (ซึ่งในขณะนั้นเป็นพื้นที่เดียวกัน) สืบเนื่องต่อมาจนเป็น วัดตะเคียนทอง(วัดตก) ในฝ่ายท่านสมุห์พรหม ได้ไปตั้งสำนักเรียนด้านฝ่ายตะวันออกของวัดสืบเนื่องต่อมาเป็นวัดบูรพาราม (วัดออก) วัดบูรพารามสมัยเริ่มตั้งสำนักเรียนปริยัตินั้นได้รับการดูแลจากชาวจีนที่อาศัยอยู่บริเวณริมคลองยามู เพราะวัดบูรพารามอยู่ใกล้กับชุมชนชาวจีน
ต่อมาเกิดเหตุการณ์ศึกสงครามขึ้นมาอีก ทำให้บริเวณเจ็ดหัวเมืองมีการเปลี่ยนแปลงผู้ปกครองเมือง นายพ่ายยังคงปกครองเมืองยะหริ่งเช่นเดิม ให้นายยิ้มซ้ายผู้ช่วยเมืองยะหริ่ง ไปเป็นผู้ปกครองเมืองยะลา  และให้นายเม่น จากเมืองจะนะ ผู้ซึ่งมีความชอบในการปกป้องเมืองจะนะจากข้าศึก มาปกครองเมืองหนองจิก (เมืองหนองจิกเดิมอยู่บริเวณบ้านยาบี)
นายพ่ายปกครองเมืองยะหริ่งจนท่านได้ถึงแก่กรรม จึงได้ย้ายนายยิ้มซ้ายมาปกครองเมืองยะหริ่ง และให้นายเกลียง (หรือนายเกลี้ยง) เป็นผู้ช่วย ในระหว่างที่นายยิ้มซ้ายปกครองเมืองยะหริ่งอยู่นี้ เกิดเหตุการณ์ที่นายเม่น ทำการลักพาตัวลูกสาวของพระยายะหริ่ง(ยิ้มซ้าย) ในขณะที่ลูกสาวท่านพระยายะหริ่งไปเที่ยวป่าบริเวณตำบลบ้านยาว ทำให้ทั้งสองเมืองนี้ไม่ถูกกัน
หลังจากนั้น นายยิ้มซ้าย ได้ถึงแก่กรรมลง ขณะเดียวกันนายเม่น เจ้าเมืองหนองจิกก็ถูกปลดจากตำแหน่ง (แต่ยังตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เดิม) ทางราชการจึงได้ทำการเปลี่ยนแปลงเจ้าเมืองคนอื่นๆในคราวเดียวกันนี้เอง โดยให้  นายเกลี้ยง (บุตรนายยิ้มซ้าย) เป็นเจ้าเมืองหนองจิก  ให้นายเมือง (บุตรนายพ่าย) ไปเป็นเจ้าเมืองยะลา ให้ โต๊ะกี หรือ  นิยูโซ๊ะ มาเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทน ในช่วงนี้เอง นายเกลี้ยง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ใกล้ชิดกับท่านสมุห์พรมจึงได้นิมนต์พระสมุพรหม ผู้ซึ่งดูแลวัดออก และชาวบ้านบางส่วนไปอยู่เมืองหนองจิก ท่านได้ย้ายศูนย์กลางเมืองมาอยู่ที่บริเวณตำบลตุยง เพราะด้วยเหตุผลจากนายเม่น (ผู้เป็นเจ้าเมืองเก่า) คอยระราน ไม่ให้ท่านว่าราชการ ท่านจึงไม่อยากมีปัญหา จึงหาสถานที่ตั้งเมืองใหม่ และได้สร้างวัดตุยงขึ้นในคราวนี้เอง จึงกล่าวได้ว่า พระสมุพรม  ท่านสร้างวัดขึ้นสองวัด  คือ  วัดบูรพาราม (วัดออก)  และ  วัดมุจลินทวาปีวิหาร (วัดตุยง)
เมื่อเจ้าเมืองเปลี่ยนเป็นผู้นับถือศาสนาอิสลาม วัดในเมืองยะหริ่งจึงเสื่อมลงในคราวนี้ แต่ไม่ถึงกับขาดประชาชนดูแลเลย เพราะเมืองยะหริ่งนั้น มีชาวจีน และชาวพื้นเมืองที่นับถือศาสนาพุทธ อยู่กันมากกว่าเมืองอื่นๆ ทั้งหมดในปัตตานี วัดจึงได้รับการดูแลมาเป็นอย่างดีจากประชาชนที่อยู่ในเมืองยะหริ่งนี่เอง