cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
S.T.A.L.K.E.R.
S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat (Зов Припяти)
เป็นภาคเสริมแบบ Standalone ตัวที่สองของเกม S.T.A.L.K.E.R. เนื้อเรื่องในภาคนี้จะเกิดหลังเหตุการณ์ที่ Strelok (Marked one) ทำการปิด Brain Scorcher และทำลายC-Consciousness ในภาค Shadow of Chernobyl โดยผู้เล่นจะได้รับบทเป็น พันตรี Alexander Degtyarev (Major ไม่ใช่ชื่อแต่เป็นยศ) ถูกส่งเข้ามาเพื่อทำการสำรวจสาเหตุการตกของเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพในปฏิบัติการ Operation Fairway ที่เกิดขึ้นในภาค Shadow of Chernobyl
แฮหัวตุ้น
แฮหัวตุ้น (Xiahou Dun; ) เป็นนายพลภายใต้ทัพวุยก๊กของโจโฉในยุคสามก๊กในประวัติศาสตร์จีน แฮหัวตุ้นยังเป็นญาติกับโจโฉโดยแต่เดิมโจโฉนามสกุล "แฮหัว" แต่ได้เปลี่ยนตามพ่อบุญธรรมเป็นสามสกุล "โจ" แฮหัวตุ้นเป็นแม่ทัพมือขวาและยังเป็นลูกพี่ลูกน้องที่โจโฉให้ความไว้วางใจมากที่สุดคนหนึ่ง และเขาก็เป็นคนที่อยู่กับโจโฉมาตั้งแรกเริ่มที่โจโฉเริ่มก่อการจวบจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต  ซึ่งเขาได้โจโฉขยายอำนาจในการต่อสู้กับ เล่าปี่ ซุนกวน และ ลิโป้
แฮหัวตุ้นสูญเสียดวงตาข้างซ้ายในศึกเสียวพ่าย ในปี ค.ศ. 198 และได้รู้จักในชื่อ "บอดแฮหัว" (หมางเซี่ยเหา) เป็นอีกชื่อหนึ่งของแฮหัวตุ้น แปลว่านายพลตาบอดหรือพระยาตาเดียว เป็นฉายาที่บรรดาทหารในกองทัพของโจโฉได้ตั้งให้แก่แม่ทัพคนหนึ่งซึ่งเจ้าตัวเองที่ได้ฉายานี้มานั้นไม่ค่อยจะชอบใจเท่าใดนัก ภาพลักษณ์ของแฮหัวตุ้นตาเดียวนี้เป็นที่นิยมถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมสามก๊กของหลอ กว้านจง ที่พรรณนาว่าเขาได้สูญเสียตาข้างซ้ายหลังจากที่โจเสงได้ยิงธนูเข้าที่ตาเขา และต่อมาแฮหัวตุ้นได้ดึงธนูออกจากตาและกลืนลงไปข่มขวัญศัตรู
ประวัติ
แฮหัวตุ้น มีชื่อรองเหวียนยั้ง เป็นชาวอำเภอเจี้ยว เมืองไพก๊ก มณฑลเจียงซู มีชื่อรองว่า เหวียนยั้ง เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากแฮหัวเอง บุคคลสำคัญสมัยต้นราชวงศ์ฮั่น แฮหัวตุ้นเป็นคนดี มีความรู้ความสามารถและซื่อสัตย์ต่อหน้าที่
แฮหัวตุ้นฝึกการใช้ทวนและกระบองมาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่ออายุ 14 ปี เข้าเรียนวิชารบกับอาจารย์ผู้หนึ่ง วันหนึ่งมีคนดูหมิ่นอาจารย์แฮหัวตุ้นจึงฆ่าเสียแล้วหนีไปซ่องสุมผู้คนอยู่ในป่าเขา เมื่อโจโฉประกาศเรียกคนอาสาสมัครไปปราบตั๋งโต๊ะ แฮหัวตุ้นพร้อมด้วยแฮหัวเอี๋ยนน้องชาย ได้นำกำลังมาร่วมกับโจโฉ มีฝีมือในการรบจึงได้รับการไว้วางใจจากโจโฉให้ออกศึกหลายครั้ง ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นไปรบโกซุ่น แม่ทัพของลิโป้ ที่เมืองเสียวพ่าย โจเสงนายทหารอีกคนของลิโป้ ลอบใช้เกาทัณฑ์ยิงถูกตาซ้ายของแฮหัวตุ้น แฮหัวตุ้นจึงชักลูกเกาทัณฑ์ออก ลูกตานั้นได้ติดปลายเกาทัณฑ์มาด้วย จึงร้องขึ้นว่า ลูกตานี้เป็นดวงแก้วอันประเสริฐ ไม่ควรจะทิ้งเสีย แล้วก็กลืนลูกตาลงท้องไปแล้วควบม้าเอาทวนแทงโจเสงตกม้าตาย
ครั้งหนึ่ง แฮหัวตุ้นเกือบโดนโจโฉประหารชีวิต เพราะว่าขัดใจโจโฉเรื่องการลำเลียงของออกจากฮันต๋ง แต่โดนแม่ทัพคนอื่นคัดค้านไว้ จึงรอดจากการประหาร เมื่อโจโฉเสียชีวิต ต่อมาแฮหัวตุ้นก็ได้ป่วยตายตาม เมื่อถึงแก่กรรมแล้วได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นจงโหว
รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยแฮหัวตุ้น
เปียนเหยียง เจ้าเมืองที่ไปช่วยโตเกี๊ยม
อ้างอิง
220
พลังงานฟิวชัน
พลังงานฟิวชัน (Fusion power) คือพลังงานที่เกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น ปฏิกิริยาชนิดนี้เกิดจากการที่นิวเคลียสของอะตอมธาตุเบาหลอมตัวเข้าด้วยกัน และได้นิวเคลียสที่หนักกว่าเดิมและมีเสถียรภาพมากขึ้น มวลของธาตุเบาที่รวมกันจะหายไปเล็กน้อยซึ่งส่วนที่หายไปนั้นเองได้เปลี่ยนแปลงเป็นพลังงานตามสมการ E = mc^2 กระบวนการนี้ได้ปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมา
พลังงานจากดวงอาทิตย์ที่แผ่ออกไปในระบบสุริยะเกิดจากปฏิกิริยานิวเคลียร์ชนิดนี้ ซึ่งต้องอาศัยความร้อนที่อุณหภูมิสูงนับล้านองศาเซลเซียส และมาจากการรวมนิวเคลียสของไฮโดรเจน 2 อะตอม ได้เป็นฮีเลียม 1 อะตอม โดยเกิดขึ้นบริเวณแกนกลางของดวงอาทิตย์
ความบริสุทธิ์
ความบริสุทธิ์ (purity) ในทางเคมี จะถูกวัดเป็นเปอร์เซนต์ของโลหะผสม หรือที่เรียกว่าอัลลอย ในโลหะมีค่า ความบริสุทธิ์ของทองคำและแพลทินัมจะวัดกันโดยใช้หน่วย กะรัต วัตถุจะบริสุทธิ์ถ้าไม่มีการปนเปื้อน หรือเจือปนวัตถุแปลกปลอมต่างๆ
พลังงานฟิวชัน
มนุษย์พยายามที่จะสร้างพลังงานนี้โดยการรวมไฮโดรเจน 2 อะตอม (ดิวเทอเรียมกับทริเทียม)เป็นฮีเลียม 1 อะตอม โดยพลังงานต่อมวลของปฏิกิริยานี้มากกว่ากระบวนการฟิชชันมาก อีกทั้งผลิตผลจากปฏิกิริยานี้จะไม่เป็นสารกัมมันตรังสี
การทดลองที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบันคือการทดลองที่ Joint European Torus (JET) ปี ค.ศ. 1997 JET ได้สร้างพลังงานฟิวชั่นขึ้นได้ขนาด 16.1 เมกกะวัตต์ (65% ของพลังงานที่ใส่เข้าไป) โดยที่สามารถรักษาระดับพลังงานฟิวชั่นสูงกว่า 10 เมกกะวัตต์ได้นานกว่า 0.5 วินาที
หลักการทำงาน
ปฏิกิริยาเทอร์โมนิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นเกิดขึ้นเมื่อนิวเคลียสของอะตอมสองตัวหรือมากกว่า เข้ามาใกล้กันมากพอจนทำให้ แรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม (Strong interaction) ดึงมันเข้าด้วยกัน มากกว่าที่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า (Electromagnetic interaction) จะผลักมันออกจากกัน ทำให้นิวเคลียสรวมตัวกันเป็นนิวเคลียสที่ใหญ่กว่า และการรวมตัวนี้จะปลดปล่อยพลังงานออกมาหากนิวเคลียสเป็นนิวเคลียสที่เบากว่า Iron-56 (หากเป็นนิวเคลียสที่หนักกว่า Iron-56 จะต้องแยกนิวเคลียสออกจากกันเพื่อปลดปล่อยพลังงาน เรียกกว่าปฏิกิริยาเทอร์โมนิวเคลียร์ฟิชชั่น)
แรงนิวเคลียร์อย่างเข้ม นั้นมีผลในระยะทางที่สั้นมากๆ (ระดับ femtometer) ในขณะที่แรงแม่เหล็กไฟฟ้ามีผลในระยะที่ไกลกว่า ในการที่จะเกิดฟิวชั่นได้อะตอมที่ใช้เป็นเชื้อเพลิงต้องได้รับพลังงานจลน์มากพอที่จะก้าวข้ามกำแพงคูลอมบ์ วิธีที่จะได้พลังงานจลน์มากพอเช่น เครื่องเร่งอนุภาคหรือการให้ความร้อนจนอุณหภูมิสูง
ต่อให้มีการให้ความร้อนจนอุณหภูมิสูงแล้ว โอกาสที่เชื้อเพลิงจะเกิดฟิวชั่นก็ยังน้อยมากเนื่องจากโอกาสที่นิวเคลียสจะกระจัดกระจายกันนั้นมากกว่า ฉะนั้นเชื้อเพลิงจึงต้องถูกตรึงให้อยู่ใกล้กันให้นานมากเกินพอ เพื่อให้นิวเคลียสมีโอกาสชนเข้ากับนิวเคลียสอื่น นอกจากนี้การเพิ่มความหนาแน่นให้กับเชื้อเพลิงก็เพิ่มโอกาสเกิดฟิวชั่นได้เนื่องจากนิวเคลียสจะชนกันมากขึ้นในเวลาที่น้อยลง โดยสรุปการจะเกิดฟิวชั่นได้ต้องมีการรวมกันของสามปัจจัยคือ พลังงาน (อุณหภูมิ) ความหนาแน่นของเชื้อเพลิง และ เวลาในการตรึงเชื้อเพลิง
อันตราย
เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นเมื่อพังจะไม่เกิดอันตรายคล้ายกับฟิชชั่น เนื่องจากเตาฟิวชั่นจะสร้างฟิวชั่นได้นั้นต้องใช้อุณภูมิ ความดันและสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่แม่นยำสูงมาก อุปกรณใดๆก็ตามที่สูญเสียการควบคุมจะทำให้ปฏิกิริยาฟิวชั่นหยุดการทำงานทันที
พลาสม่าในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นมีเชื้อเพลิงอยู่แค่ไม่กี่กรัม เมื่อเทียบกับเตาฟิชชั่นซึ่งมีเชื้อเพลิงเพียงพอสำหรับก่อฟิชชั่นได้เป็นเดือนหรือปีโดยที่ไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงเพิ่ม และเชื้อเพลิงที่มากนี้ทำให้เมื่อโรงงานฟิชชั่นเกิดอุบติเหตุจะเกิดการหลอมเหลวของเตาขึ้นและเป็นอันตรายมาก
เตาฟิวชั่นแบบ Magnetic containment มีสนามแม่เหล็กอย่างเข้มในขดลวดที่ตรึงไว้กับโครงสร้างของเตาปฏิกรณ์ หากโครงสร้างนี้พังลงอาจเกิดการปลดปล่อยความเครียดสูง (Tension) จนเกิดการระเบิดของแม่เหล็กออกมาข้างนอก คล้ายกับอุบัติเหตุการระเบิดของเครื่อง MRI แต่ก็สามารถป้องกันได้หากเตาฟิวชั่นอยู่ในอาคารกักกันคล้ายกับของฟิชชั่น
ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
เตาฟิวชั่นสร้างกัมมันตภาพรังสีน้อยกว่าฟิชชั่นมากๆ เตาฟิชชั่นนั้นสร้างกัมมันตภาพรังสีซึ่งปลดปล่อยรังสีเป็นพันๆปีในขณะที่กัมมันตภาพรังสีจากฟิวชั่นนั้นคือตัวแกนของเตาเท่านั้นและส่วนใหญ่จะปล่อยกัมมันตรังสีเพียงแค่ 50 ปี
ชนิดของเชื้อเพลิง
เชื้อเพลิงที่ใช้ในเตานิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นส่วนใหญ่จะเป็นธาตุเบา เช่น ไอโซโทปของไฮโดรเจนอย่างโปรเทียม หรือ ดิวเทอเรียมและทริเทียม ปฏิกิริยาของดิวเทอเรียมและฮีเลียม-3 ต้องการฮีเลียม-3 ซึ่งเป็นไอโซโทปของฮีเลียมที่หายากในโลกมาก จนจำเป็นที่จะต้องไปขุดที่นอกโลกเช่นผิวของดวงจันทร์ หรือไม่ก็สร้างขึ้นมาจากปฏิกิริยานิวเคลียร์อื่นๆ นักวิจัยจึงพยายามที่จะทำปฏิกิริยาระหว่างโปรเทียมและโบรอน-11 เนื่องจากเป็นปฏิกิริยาที่ไม่ผลิตนิวตรอนโดยตรง ปัจจุบันปฏิกิริยาที่สร้างง่ายที่สุดคือของดิวเทอเรียมและทริเทียมเพียงแต่มีข้อเสียคือทริเทียมอาจหลุดและส่งผลต่อสภาพแวดล้อมได้
กำลังการผลิต
หนึ่งกิโลกรัมของเชื้อเพลิงฟิวชั่นสามารถให้พลังงานได้เทียบกับเชื้อเพลิงฟอสซิล 10 ล้านกิโลกรัม
ข้อดี
แหล่งเชื้อเพลิงที่ยั้งยืน - เชื้อเพลิงหลักของนิวเคลียร์ฟิวชั่นคือ deuterium ซึ่งหาได้มากจากมหาสมุทร หรือแม้แต่ส่วนประกอบอื่นๆก็สามารถสร้างหรือหาได้ง่าย
ค่าใช้จ่ายน้อย - หากทำสำเร็จ มีการประมาณการไว้ว่าพลังงานจากนิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นจะมีค่าประมาณ 0.03 USD ต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง ทำให้นิวเคลียร์ฟิวชั่นจะเป็นแหล่งพลังงานที่ถูกที่สุดที่มนุษย์เคยค้นพบ
มีความเสี่ยงต่ำ - โรงงานนิวเคลียร์ฟิวชั่นนั้นหากเกิดการผิดพลาดเกิดขึ้น พลาสม่าในเตาปฏิกรณ์จะดับลงไป และปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นจะหยุดลงเองโดยไม่ก่อความเสียหายใดๆ นอกจากนี้โรงงานฟิวชั่นยังไม่ปล่อยกัมมันตรังสีรุนแรงเหมือนของฟิชชั่นอีกด้วย
ข้อเสีย
โรงงานมีค่าใช้จ่ายสูง - พลังงานที่ได้จากฟิวชั่นอาจราคาแค่ 0.03 USD ต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง แต่นั้นยังไม่ได้รวมถึงค่าก่อสร้างที่จำเป็นในการสร้าง infrastructure ต่างๆที่จำเป็นในการสร้างโรงงานฟิวชั่น การลุงทุนสร้างโรงงานอาจใช้งบประมาณมากถึงล้านล้านดอลล่าหากต้องการใช้ในระดับ Global
ใช้พลังงานสูง - พลังงานที่ใช้ในการรวมกันของอะตอมนั้นสูงมาก พลังงานที่ได้จากฟิวชั่นนั้นมากกว่าพลังงานที่ใช้ในการเกิดฟิวชั่นไปนิดเดียว และด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันการทำให้ได้พลังงานมากกว่าที่ใส่เข้าไปก็ยังเป็นไปไม่ได้
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 (U.S. Route 9 หรือ US 9) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ในรัฐเดลาแวร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในสองทางหลวงสหรัฐที่เชื่อมต่อด้วยเรือข้ามฟาก (ของทางหลวงสายนี้ คือ เรือข้ามฟากเคปเมย์–ลูอิส ระหว่างเมืองลูอิส รัฐเดลาแวร์ และเมืองเคปเมย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์) ส่วนอีกสายหนึ่ง คือ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 กำหนดให้เป็นทางหลวงแนวตะวันออก–ตะวันตก ในรัฐเดลาแวร์ และส่วนที่เหลือเป็นแนวเหนือ–ใต้ เส้นทางมีปลายทิศใต้อยู่ในเมืองลอเริล รัฐเดลาแวร์ ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ขณะที่ปลายทิศเหนืออยู่ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 87 ในแชมเพลน รัฐนิวยอร์ก และยังมีถนนต่อขึ้นไปทางทิศเหนือแต่เป็นทางตันบริเวณพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐอเมริกา ทางหลวงสายนี้ถูกกล่าวถึงในเพลงของบรูซ สปริงส์ทีน ชื่อเพลงว่า "บอร์นทูรัน" และในเพลง "มายเจอรัลดีนไลส์โอเวอร์เดอะเดลาแวร์" (My Geraldine Lies Over the Delaware) ของวงเดอะวอนเดอร์เยียส์
จิงโจ้
จิงโจ้ จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง คลาสสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมประเภทสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องในตัวเมียสำหรับแพร่ขยายพันธุ์และเป็นที่อยู่อาศัยของลูกอ่อน นับเป็นสัตว์ในประเภทนี้ที่มีขนาดใหญ่ และเป็นสัตว์ประจำท้องถิ่นของออสเตรเลีย
จิงโจ้นั้นจัดออกได้เป็นหลากหลายประเภท ในหลายวงศ์, หลายสกุล แต่ทั้งหมดจัดอยู่ในอันดับ Macropodiformes หรือที่เรียกในชื่อสามัญว่า "แมคโครพอด" (Macropod) ที่หมายถึง "ตีนใหญ่" แต่ทั้งหมดก็มีรูปร่างคล้ายกัน (แต่โดยปกติแล้ว จิงโจ้จะหมายถึงแมคโครพอดที่อยู่ในสกุล Macropus) คือ มีขาหลังที่ยาวแข็งแกร่ง ทรงพลัง ใช้ในการกระโดด และมีส่วนหางที่แข็งแรง ใช้ในการทรงตัว และใช้ในการกระโดด
ลักษณะ
จิงโจ้มีขนาดที่หลากหลาย ตั้งแต่มีลำตัวสูงแค่ 30-45 เซนติเมตร จนถึงสูงได้ถึง 6 ฟุต น้ำหนักกว่า 1.5 ปอนด์ ลักษณะขางอเป็นรูป ตัว L กลับหัว มีเท้าแบบคน ทำให้ไม่มีกำลังขาในการแตะ จากศัตรู และไม่สามารถเดินถอยหลังได้
การที่จิงโจ้ต้องมีขาหลังใช้ในการกระโดด เชื่อว่าเป็นผลมาจากการวิวัฒนาการหรือการกลายพันธุ์ให้เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่อาศัยที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพภูมิอากาศของทวีปออสเตรเลีย อันเป็นถิ่นที่อยู่อาศัย จากการศึกษาของนักวิทยาศาสตร์พบว่า การกระโดดนั้นให้ผลในการเดินทางได้ดีกว่าวิ่งเหยาะ ๆ
การที่จิงโจ้กระโดดแต่ละครั้งนั้น จะเริ่มจากนิ้วตีน และได้รับแรงส่งจากกล้ามเนื้อน่องที่แข็งแรง เอ็นร้อยหวายก็ยืดอย่างเต็มที่ ขณะที่ส่วนหางก็ใช้ในการรักษาสมดุล
ศัพท์มูลวิทยา
คำว่าจิงโจ้ในภาษาไทย ยังไม่ทราบที่มาที่ไปของศัพท์คำนี้ แต่ในชื่อภาษาอังกฤษที่ว่า "kangaroo" (/แคง-กา-รู/) นั้นมีที่มาจาก เมื่อชาวตะวันตกมีการค้นพบทวีปออสเตรเลียเป็นครั้งแรก ได้พบเห็นจิงโจ้กระโดดไปมามากมาย และมีขน ด้วยไม่รู้ว่าคือสัตว์อะไร จึงถามชาวอะบอริจินส์ ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองของออสเตรเลียด้วยภาษาของตน แต่ชาวอะบอริจินส์รับฟังไม่ออก จึงกล่าวว่า "Kangaroo" ซึ่งแปลว่า "ฉันไม่เข้าใจ" อันเป็นที่มาของชื่อสามัญของจิงโจ้ในภาษาอังกฤษ
วิวัฒนาการ
จิงโจ้นั้นวิวัฒนาการเมื่อกว่า 45 ล้านปีก่อนมาจากสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องชนิดหนึ่ง ที่มีรูปร่างคล้ายหนู ซึ่งปัจจุบันนี้ก็ยังอาศัยอยู่ในแถบตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย เรียกว่า "จิงโจ้หนูวูยลีย์" แม้ไม่สามารถกระโดดได้ แต่ก็มีขาหลังที่ใหญ่ และสามารถนั่งพักบนหางตัวเองได้เหมือนเช่นจิงโจ้ในปัจจุบัน
ต่อมา 7 ล้านปีก่อน วอลลาบี หรือจิงโจ้แคระก็ได้กำเนิดขึ้นมา ซึ่งบางชนิดก็ได้วิวัฒนาการตัวเองให้เหมาะสมแก่การปีนป่ายอาศัยอยู่ตามโขดหินผาต่าง ๆ และ 5 ล้านปีต่อมา จิงโจ้สีเทา นับเป็นจิงโจ้ชนิดแรกที่ถือกำเนิดขึ้นมา และ 1 ล้านปีต่อมา จิงโจ้แดง ซึ่งเป็นจิงโจ้และสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องชนิดที่ใหญ่ที่สุดก็ถือกำเนิดขึ้นมา
อาหาร
จิงโจ้เป็นสัตว์กินพืชเป็นหลัก เช่น หญ้า และกินแมลงบางชนิดเพื่อเพิ่มโปรตีนให้กล้ามเนื้อด้วย
การจำแนก
เฉพาะจิงโจ้ที่อยู่ในสกุล Macropus มีทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่
เดนนิส ฮอปเปอร์
เดนนิส ลี ฮอปเปอร์ (Dennis Lee Hopper) (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์และศิลปิน ชาวอเมริกัน เมื่อวัยหนุ่มฮอปเปอร์สนใจในการแสดง เขาเข้าศึกษาโรงเรียนนักแสดงที่ แอ็กเตอร์สสตูดิโอ เขามีผลงานแสดงในโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1955 และแสดงในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ร่วมเล่นกับเจมส์ ดีน คือเรื่อง Rebel Without a Cause (1955) และ Giant (1956) หลังจากนั้นเขาได้แสดงบ่อยครั้งในบทแขกรับเชิญ และในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 แสดงในบทสมทบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขากำกับและแสดงในเรื่อง Easy Rider (1969) ซึ่งได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รวมถึงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม ที่เขาร่วมเขียนบทด้วย
หลังจากนั้นเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งแสดงในเรื่อง Apocalypse Now (1979) ต่อมาเขาแสดงในเรื่อง Rumble Fish (1983) และ The Osterman Weekend (1983) และต่อมาได้เสียงตอบรับที่ดีในเรื่อง Blue Velvet และ Hoosiers ที่เรื่องหลังนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง Colors (1988) ฮอปเปอร์แสดงในภาพยนตร์ปี 1989 เรื่อง  "Flashback" เขายังรับบทตัวร้ายในเรื่อง  Speed (1994) ผลงานยุคหลัง ๆ ของเขารวมถึงบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Crash
จิงโจ้
การขยายพันธุ์
การขยายพันธุ์ของจิงโจ้ นั้นเป็นการเลี้ยงตัวอ่อนด้วยน้ำนม โดนการตั้งท้องประมาณ 30-45 วัน หลังจากนั้น ตัวอ่อนที่ยังไม่มีขนจะคลานมาจนถึงกระเป๋าหน้าท้องแล้วเลี้ยงตัวเองด้วยน้ำนมจนโตประมาณ 1 ปี ถึงจะออกจากกระเป๋าหน้าท้อง
เดนนิส ฮอปเปอร์
ฮอปเปอร์เสียชีวิตที่บ้านของเขาที่อยู่ริมชายหาด นอกเมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเช้าวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เนื่องจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
จิงโจ้
การขยายพันธุ์
แม้จะมีลูกได้ครั้งละ 1 ตัว แต่จิงโจ้สามารถที่จะมีลูกได้มากกว่า 1 ตัว ในถุงหน้าท้อง โดยลูกจิงโจ้แต่ละตัวจะมีขนาดไม่เท่ากัน เพราะเกิดในช่วงเวลาที่ต่างกัน หรือแม้กระทั่งมีตัวอ่อนในตัวของแม่จิงโจ้ ขณะที่ลูกจิงโจ้แรกคลอดยังคงคลานไปดูดนมอยู่ก็มี จิงโจ้จะมีเต้านมทั้งหมด 4 เต้า 2 เต้าแรกมีความยาวไว้สำหรับลูกจิงโจ้วัยอ่อนใช้ดูดกิน น้ำนมในส่วนนี้ มีคาร์โบไฮเดรตสูง ไขมันต่ำ ขณะที่อีก 2 เต้าจะมีขนาดสั้น ไว้สำหรับลูกจิงโจ้ที่โตแล้วดูดกิน มีคาร์โบไฮเดรตต่ำ ไขมันสูง ขณะที่แม่จิงโจ้มีลูกวัยอ่อน ตัวอ่อนที่ยังไม่คลอดออกมา จะหยุดพัฒนาการเพื่อรอให้ลูกจิงโจ้วัยอ่อนนั้นเติบโตขึ้นมา แล้วจึงมาแทนที่ จิงโจ้จึงเป็นสัตว์ที่ผสมพันธุ์และแพร่ขยายพันธุ์ได้ตลอดเวลา ขณะที่ลูกจิงโจ้โตพอที่จะออกมาอยู่ข้างนอกได้แล้ว และในถุงหน้าท้องมีลูกจิงโจ้อีกตัวที่ยังอาศัยอยู่ แม่จิงโจ้จะไล่ให้ลูกตัวที่โตกว่าไม่ให้เข้ามา อาจจะให้แค่โผล่หัวเข้าไปดูดนม ซึ่งเวลานี้ลูกจิงโจ้ก็ถึงวัยจะที่กินหญ้าเองได้แล้ว แต่ก็มีถึงร้อยละ 80 ที่ลูกจิงโจ้จะตายลงเมื่ออายุได้ 2 ปี เนื่องจากสภาพอากาศที่แห้งแล้ง
เดนนิส ฮอปเปอร์
ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานมาแล้ว 5 ครั้ง (รวมถึงแต่งงานกับมิเชลล์ ฟิลิปส์ สมาชิกวงมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์ ที่มีชีวิตสมรสเพียง 8 วัน) เขามีอาการติดแอลกอฮอล์และยาเสพติด จนเขาเลิกได้ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาถูกฟ้องหย่าโดยภรรยาคนที่ 5 โดยวิกตอเรีย ดัฟฟี เมื่อเดือนมกราคม หลังจากสมรสมา 14 ปีและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน
อ้างอิง
1936 2010
สงครามกลางเมืองซูดานใต้
สงครามกลางเมืองซูดานใต้ เป็นสงครามกลางเมืองในซูดานใต้ระหว่างกองทัพของรัฐบาลและฝ่ายต่อต้าน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 ประธานาธิบดีกีร์กล่าวหา Riek Machar อดีตรองประธานาธิบดีกับผู้อื่นอีก 10 คนว่าพยายามก่อรัฐประหาร Machar ปฏิเสธข้อกล่าวหาและหลบหนีไปนำ SPLM – ฝ่ายต่อต้าน (SPLM-IO) ทำให้เกิดการต่อสู้ระหว่าง Sudan People's Liberation Movement (SPLM) กับ SPLM-IO ซึ่งภายหลังลุกลามเป็นสงครามกลางเมือง ทหารยูกันดาสู้รบร่วมกับกำลังรัฐบาลซูดานใต้ต่อกบฏ สหประชาชาตินำผู้รักษาสันติภาพเข้าในประเทศตามภารกิจสหประชาชาติในซูดานใต้ (UNMISS)
คาดว่ามีผู้เสียชีวิตจากสงครามประมาณ 400,000 คน ณ เมษายน ค.ศ. 2018 ซึ่งรวมความโหดร้ายที่สำคัญอย่างการสังหารหมู่ที่ Bentiu ใน ค.ศ. 2014 ถึงแม้ว่าทั้งสองฝ่ายมีผู้สนับสนุนการแบ่งแยกทางชาติพันธุ์ในประเทศ แต่การต่อสู้ที่ตามมาก็มีนัยยะทางชาติพันธุ์ กลุ่มชาติพันธ์ Dinka ของกีร์ถูกกล่าวหาว่าโจมตรีกลุ่มชาติพันธุ์อื่นและกลุ่มชาติพันธ์ุ Nuer ของ Machar ก็ถูกกล่าวหาว่าโจมตีกลุ่มชาติพันธุ์ Dinka มีประชากรพลัดถิ่นมากกว่า 4 ล้านคน ในจำนวนนี้มีประมาณ 1.8 ล้านคนที่พลัดถิ่นในประเทศ และประมาณ 2.5 ล้านที่หนีไปประเทศเพื่อนบ้าน โดเฉพาะประเทศยูกันดาและซูดาน การต่อสู่ที่ใจกลางพื้นที่การเกษตรทางตอนใต้ของประเทศทำให้มีประชากรอดอยากสู่ถึง 6 ล้านคน ทำให้ในบางพื้นที่เกิดทุกภิกขภัยขึ้น เศรษฐกิตของประเทศก็ได้รับผลกระทพ โดยรายงานจาก IMF ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ระบุว่ารายได้จริงถูกลดครึ่งหนึ่งมาตั้งแต่ ค.ศ. 2013 และอัตราเงินเฟ้อมีมากกว่า 300% ต่อปี
พระยาศรีไสยณรงค์
พระยาศรีไสยณรงค์ (?-พ.ศ. 2137) เป็นข้าหลวงเดิมและทหารเอกคู่พระทัยของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราช เกิดเมื่อใดไม่ปรากฏเดิมมียศเป็น พระศรีถมอรัตน์ เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2133 ก็แต่งตั้งให้พระศรีถมอรัตน์เป็น พระยาศรีไสยณรงค์ ต่อมาในคราว สงครามยุทธหัตถี ปี พ.ศ. 2135 ท่านและแม่ทัพท่านอื่นๆตามเสด็จ ไม่ทันพระองค์ก็พิโรธโปรดให้ ประหารชีวิต แต่ สมเด็จพระพนรัตน์ วัดป่าแก้ว ได้มาขอร้องเอาไว้จึงโปรดให้ไปตีเมืองมะริด, ทวายและตะนาวศรีแทน
เมื่อพระยาศรีไสยณรงค์ตีได้เมืองตะนาวศรีจึงโปรดให้ท่านครองเมืองนี้แต่หลังจากสมเด็จพระนเรศวรตีได้กรุงกัมพูชาแล้วใน พ.ศ. 2136 พระยาศรีไสยณรงค์ก็น้อยใจว่าทำไมไม่ให้ท่านร่วมกองทัพไปด้วยจึงก่อการกบฏเมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทราบจึงโปรดให้พระราชอนุชาคือ สมเด็จพระเอกาทศรถ ไปเจรจาและเกลี้ยกล่อมข้าหลวงเดิมท่านนี้แต่ท่านพระยาไม่ยอมพระองค์ทรงทราบก็ทรงพระพิโรธและมีพระบัญชาให้พระเอกาทศรถขณะที่ดำรงพระอิสริยศเป็น พระมหาอุปราช เข้าตีเมืองตะนาวศรีและจับพระยาศรีไสยณรงค์ ประหารชีวิต ในปี พ.ศ. 2137
เจสซี แบรดฟอร์ด
เจสซี แบรดฟอร์ด (Jesse Bradford) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเกิดที่คอนเน็กติกัต สหรัฐอเมริกา เป็นที่รู้จักครั้งแรกกับผลงาน ในเรื่องราวคลาสสิกเกี่ยวกับศาสนา King of the Hill กำกับโดย สตีเวน โซเดอเบิร์ก ร่วมแสดงกับสปอลดิ้ง เกรย์ และอลิซาเบ็ธ แมกโกเวิร์น และต่อมามีผลงานการแสดงในเรื่อง William Shakespeare’s Romeo + Juliet ที่แสดงร่วมกับ ลีโอนาโด ดีคาปรีโอ และแคลร์ เดนส์ และในเรื่อง Hackers ร่วมกับ จอนนี่ ลี มิลเลอร์ และแองเจลิน่า โจลี่ และในเรื่อง Far From Home: The Adventures of Yellow Dog
และมีผลงานเรื่อง Clockstoppers และหนังระทึกขวัญเรื่อง Admiring Melora แสดงร่วมกับอดัม โกลด์เบิร์ก และยังมีผลงานร่วมกับ คริสเทน ดันสท์ ในหนังฮิตเรื่อง Bring It On และเรื่อง A Soldier’s Daughter Never Cries ร่วมกับคริส คริสทอฟเฟอสัน, บาร์บาร่า เฮอชี่ย์ และลีลี โซบีสกี้
ในปี 2008 เขาได้รับบทนักแสดงนำฝ่ายชายในเรื่อง My Sassy Girl ซึ่งดัดแปลงมาจากภาพยนต์ยอดนิยมชื่อเดียวกันนี้ของประเทศเกาหลี
ชินอึยจู
ภูมิศาสตร์
ชินอึยจูอยู่ตรงข้ามฝั่งกับเมืองตานตง ประเทศจีน โดยมีแม่น้ำยาลูคั่นชายแดน และสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือเป็นทางข้ามผ่าน ซึ่งเมืองนี้มักเป็นทางหนีของชาวเกาหลีเหนือ ห่างจากปากแม่น้ำยาลู 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร) สูงประมาณ 4 ฟุตจากระดับน้ำทะเล
ทางอากาศ
ท่าอากาศยานชินอึยจู มีเครื่องบินจากเปียงยาง มาลงประจำ มีรันเวย์ยาว 1.2 กิโลเมตร
ทางรถไฟ
สถานีรถไฟชินอึยจู เป็นสถานีสำคัญบนเส้นทางรถไฟสายพย็องอึย สามารถเชื่อมต่อกับจีนที่ตานตง โดยข้ามสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ ยาวประมาณ 940 เมตร และสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟแมนจูเรียและทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียได้
รายชื่อเทศบาลเมืองในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร
รายชื่อเทศบาลเมืองในประเทศไทยเรียงตามจำนวนประชากร (ข้อมูลประชากร ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564 จากสำนักบริหารการทะเบียน กรมการปกครอง)
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี (Faculty of Liberal Arts, Ubon Ratchathani University) เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี เดิมมีฐานะเป็น "สถาบันภาษาและวัฒนธรรม" มีหน้าที่จัดการเรียนการสอนวิชาศึกษาทั่วไปให้กับนักศึกษาทุกคณะ
ประวัติ
คณะศิลปศาสตร์ แต่เดิมเป็นสถาบันภาษาและวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐเทียบเท่าคณะ และทำหน้าที่สอนวิชาศึกษาทั่วไปในสาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ให้กับนักศึกษาทุกคณะในมหาวิทยาลัย ตลอดช่วงแผนพัฒนาการศึกษา ระดับอุดมศึกษาระยะที่ 7 (พ.ศ. 2535 - 2539) ต่อมาเมื่อมีการขยายขอบเขตภารกิจและเพิ่มขีดความสามารถในการดำเนินงาน ให้ครอบคลุมทั้งการผลิตบัณฑิตในสาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสาขาขาดแคลนรวมทั้งการวิจัย การบริการวิชาการต่อชุมชนและการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ในแผนพัฒนาการศึกษาระยะที่ 8 (พ.ศ. 2540 - 2544) สถาบันภาษาและวัฒนธรรมจึงได้ปรับเป็นคณะศิลปศาสตร์ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542 และเริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาภาษาอังกฤษและการสื่อสารในปี พ.ศ. 2540 และสาขาการท่องเที่ยวในปี พ.ศ. 2541 ตามลำดับ
ดอกไม้และสีประจำคณะ
ดอกจาน หรือชื่อสามัญที่รู้จักกันดีคือดอกทองกวาว หรือก๋าว ซึ่งมีชื่อเรียกทางวิทยาศาสตร์ว่า Buetea monosperma อยู่ในวงศ์ PAPILIONOIDEAE (Leguminosae) เป็นดอกไม้พื้นเมืองสัญลักษณ์ของภาคอีสาน มีคุณสมบัติอดทนต่อสภาพแวดล้อมสามารถชูช่องามสะพรั่งในฤดูแล้ง เปรียบเหมือนคณะศิลปศาสตร์ ที่เป็นส่วนหนึ่งของสังคมอีสาน เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ความสามารถ มีคุณธรรมและจริยธรรม มีความเป็นผู้นำ และมีจิตสำนึกในการรับใช้สังคม ส่วนสีประจำคณะคือสีแสด อันเป็นสีของดอกจาน
ภาควิชา
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 4 กลุ่มวิชา ดังนี้
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ในฤดูกาล 2562
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า ประจำปี พ.ศ. 2562
สถิติผู้ชม
แหล่งที่มา: ไทยลีก
งูไทปันกลาง
งูไทปันกลาง (Central Ranges Taipan) เป็นงูไทปันชนิดหนึ่ง มีขนาดใหญ่ เคลื่อนที่เร็ว เป็นงูออสตราเลเซียที่มีพิษร้ายแรง ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 2007
วัดไตรภูมิ
วัดไตรภูมิ อาจหมายถึง
วัคซีน
วัคซีน (vaccine) เป็นชีววัตถุที่เตรียมขึ้นจากเชื้อจุลินทรีย์หรือส่วนของเชื้อจุลินทรีย์ซึ่งจะมีกลไกชักนำให้ร่างกายสร้างภูมิคุ้มกันที่จำเพาะต่อจุลินทรีย์ชนิดนั้น ๆ กล่าวคือมีฤทธิ์ชักนำการสร้างภูมิคุ้มกันอันจำเพาะกับโรค วัคซีนโดยทั่วไปจะประกอบด้วยส่วนประกอบของจุลินทรีย์ที่เป็นสาเหตุของโรค (แอนติเจน) ซึ่งถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ลง, ตาย หรือการใช้ส่วนที่เป็นพิษที่อ่อนฤทธิ์ลง (toxoid) โดยวัคซีนจะกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายและสามารถจดจำได้ว่าเป็นสารก่อโรคซึ่งจะมีกลไกการทำลายต่อไป คุณสมบัติการจดจำแอนติเจนของระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายทำให้ร่างกายสามารถกำจัดแอนติเจนหากเมื่อได้รับอีกในภายหลังได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
วัคซีนเริ่มมีการพัฒนาในราวคริสต์ทศวรรษ 1770 โดยเอดเวิร์ด เจนเนอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ประสบความสำเร็จในการสกัดเชื้อ cowpox เพื่อป้องกันโรคฝีดาษ (small pox) ในมนุษย์ได้
วัคซีนในระยะเริ่มแรกเป็นการนำเชื้อมาทำให้ตายหรือการใช้เชื้อที่อ่อนฤทธิ์เท่านั้น จนกระทั่งปัจจุบันมีการพัฒนาโดยนำเทคโนโลยีรีคอมบีแนนต์มาช่วยในการพัฒนาโดยอาศัยความรู้ทางชีววิทยาระดับโมเลกุล และมีความพยายามพัฒนาวัคซีนโดยการสังเคราะห์แอนติเจนในการผลิตซับยูนิตวัคซีน (subunit vaccine) อีกด้วย
คำว่า "วัคซีน" (vaccine) ได้มาจากครั้งที่เอ็ดวาร์ดให้เชื้อ cowpox แก่มนุษย์ โดยคำว่า variolæ vaccinæ มาจากคำว่า vaccīn-us หรือ vacca ซึ่งแปลว่า cow หรือวัวซึ่งมีความสัมพันธ์กับเชื้อ cowpox
ประวัติ
ในราวคริสต์ศตวรรษที่ 1770 เอดเวิร์ด เจนเนอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษได้ทราบเรื่องของสตรีผู้เลี้ยงวัวที่ไม่เคยป่วยด้วยโรคฝีดาษเลย ภายหลังเธอป่วยด้วยโรค cowpox ซึ่งเธอติดเชื้อดังกล่าวจากวัวที่เธอเลี้ยง และเป็นโรคที่อาการไม่รุนแรงนักในมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1796 เจนเนอร์สกัดนำเชื้อ cowpox จากสตรีผู้นั้นแล้วให้แก่เด็กชายวัย 8 ปี หลังจากนั้น 6 สัปดาห์เขาได้ให้เชื้อฝีดาษ (small pox) แก่เด็กชายผู้นั้น พบว่าเด็กชายไม่ป่วยหรือมีอาการสำแดงถึงโรคฝีดาษ ต่อมาได้มีการทดลองเพิ่มเติมถึงประสิทธิภาพวิธีการนี้ในทารก เมื่อพบว่าวิธีการนี้ปลอดภัยกว่าการปลูกฝีอย่างมาก ภายหลังได้มีการนำความคิดนี้ไปใช้อย่างกว้างขวางทั่วอังกฤษและวิธีการปลูกฝีถูกสั่งห้ามในปี ค.ศ. 1840 หลุยส์ ปาสเตอร์ได้นำแนวความคิดของเจนเนอร์ไปประยุกต์กับวัคซีนป้องกันอหิวาตกโรคจากสัตว์ปีกจำพวกเป็ด-ไก่ โดยเขาแยกเชื้อและนำมาเพาะเลี้ยงในห้องปฏิบัติการ ทำให้เชื้ออ่อนฤทธิ์ลงและฉีดเข้ากับเด็กผลปรากฏว่าเด็กมีแนวโน้มต้านทานต่อเชื้ออหิวาตกโรค ซึ่งแนวคิดนี้เป็นแนวคิดพื้นฐานต่อการผลิตวัคซีนในระยะหลัง ต่อมาในราวคริสต์ศตวรรษที่ 19 วัคซีนได้รับการผลักดันจนมีความสำคัญระดับชาติซึ่งมีกฎหมายวัคซีนบังคับขึ้นใช้ในหลายประเทศ และมีการแจกจ่ายวัคซีนต่าง ๆ ไปทั่วโรค อาทิ วัคซีนป้องกันโรคไข้ทรพิษ, โรคโปลิโอ, โรคไอกรน เป็นต้น ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีการพัฒนาวัคซีนและประสบความสำเร็จมากมาย อาทิ โรคคอตีบ, โรคหัด, โรคคางทูม และโรคหัดเยอรมัน โดยวัคซีนเหล่านี้ส่วนมากได้ใช้องค์ความรู้และแนวคิดการพัฒนามาจากวัคซีนป้องกันโรคโปลิโอในคริสต์ศตวรรษที่ 1950 และการพัฒนาวัคซีนโรคฝีดาษในราวคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ปัจจุบันมีการพัฒนากระบวนการผลิตวัคซีนโดยอาศัยองค์ความรู้ทางชีววิทยาระดับโมเลกุลและเทคโนโลยีรีคอมบีแนนต์พัฒนาวัคซีนขึ้น อาทิ recombinant hepatitis B vaccine ซึ่งถือเป็นวัคซีนรุ่นที่สอง และในอนาคตมีความพยายามพัฒนาวัคซีนขึ้นโดยการสังเคราะห์แอนติเจนผ่านกระบวนการทางเคมีและฟิสิกส์ในหลอดทดลอง (in vitro) โดยผลิตซับยูนิตวัคซีน อาทิ peptide synthetic vaccine หรืออาศัยความรู้ทางชีววิทยาระดับโมเลกุลร่วมกัน อาทิ แอนแทรกซ์วัคซีนและ recombinant synthetic เพื่อป้องกันโรคเอดส์ อย่างไรก็ดีวัคซีนในปัจจุบันยังไม่ครอบคลุมถึงโรคสำคัญอีกหลายโรค อาทิ โรคมาลาเรียและโรคเอดส์
ชนิดของวัคซีน
วัคซีนในปัจจุบันสามารถแบ่งได้สองเกณฑ์จำแนกคือ เกณฑ์จำแนกทางการให้ยา แบ่งได้สองประเภทคือการกินและการฉีด อีกเกณฑ์จำแนกคือลักษณะของแอนติเจนที่ให้ซึ่งแบ่งออกได้เป็นวัคซีนชนิดเป็นและชนิดตาย รวมถึงยังมีทอกซอยด์อีกด้วย
ชนิดตัวตาย
วัคซีนชนิดตัวตาย (Killed Vaccine) เป็นวัคซีนวิธีการแรก ๆ ที่นำมาใช้ในการผลิตวัคซีน ซึ่งประกอบด้วยจุลินทรีย์ตายทั้งตัวหรือส่วนประกอบของจุลินทรีย์ที่มีคุณสมบัติเป็นแอนติเจน อาทิ แคปซูล ฟิลิ หรือไรโบโซม วัคซีนชนิดนี้ผ่านการเลี้ยงเชื้อในสภาวะที่มีความรุนแรงสูงและนำจุลินทรีย์มาฆ่าด้วยวิธีการต่าง ๆ อาทิ การใช้ความร้อน, การใช้แสงอัลตราไวโอเลต และการใช้สารเคมีอย่างฟีนอลหรือฟอร์มาลิน การใช้วัคซีนชนิดนี้ต้องมีขนาดการใช้สูงเนื่องจากเชื้อจุลินทรีย์ตายแล้วและไม่อาจเพิ่มปริมาณในร่างกายผู้ให้วัคซีนได้ รวมถึงการออกฤทธิ์วัคซีนประเภทนี้จะสั้นซึ่งสามารถป้องกันได้โดยการใช้สารจำพวกแอตจูแวนต์ (Adjuvant) หรือใช้วิธีการฉีดกระตุ้นให้ระดับแอนติบอดีสูงพอที่จะป้องกันโรคได้
วัคซีนตัวตายทำนำส่วนใดส่วนหนึ่งของจุลินทรีย์มาทำเป็นวัคซีนนั้นเรียกว่าซับยูนิตวัคซีน (subunit vaccine) สามารถแบ่งตามลักษณะการได้มาของแอนติเจนอาทิการสกัดแอนติเจน (antigen extract), การผลิตแอนติเจนโดยกระบวนการเทคโนโลยีรีคอมบีแนนต์ และการสังเคราะห์แอนติเจนในหลอดทดลอง นอกจากนี้ยังมีการนำยีนของเชื้อที่ก่อโรคมาสกัดนำยีนควบคุมลักษณะการสร้างแอนติเจนมากระตุ้นให้เกิดแอนติบอดีขึ้น ซึ่งยีนนั้นจะมีส่วนของโปรตีนกระตุ้นภูมิคุ้มกันต่อโรคโดยการนำยีนสอดแทรกเข้าไปในดีเอ็นเอของเชื้อก่อโรคนั้นด้วย
อนึ่ง ทอกซอยด์ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อันเป็นพิษของแบคทีเรียก็ได้จัดกลุ่มเป็นส่วนหนึ่งของวัคซีนชนิดตัวตายด้วย โดยนำสารพิษ (toxin) มาทำให้ความเป็นพิษหมดไปแต่ยังสามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันของโรคได้ซึ่งจะเป็นส่วนของสารประเภทโปรตีนในทอกซิน การหมดพิษไปของทอกซินอาจตั้งทิ้งไว้ช่วงระยะเวลาหนึ่งหรือการใช้ความร้อนและสารเคมีในเชิงเภสัชอุตสาหกรรม การใช้วิธีการทำให้หมดฤทธิ์วิธีการใดจำเป็นต้องตระหนักถึงความทนสภาพของแอนติเจนที่จะไม่หมดฤทธิ์ตามพิษนั้นไปด้วย ทอกซอยด์ที่ได้นิยมนำไปตกตะกอนด้วยอะลัมเพื่อให้ดูดซึมในร่างกายอย่างช้า ๆ โดยฉีดเข้าทางกล้ามเนื้อ ปัจจุบันมีทอกซอย์ด์สองชนิดเท่านั้นคือทอกซอยด์ป้องกันโรคคอตีบ และโรคบาดทะยัก
ชนิดตัวเป็น
วัคซีนชนิดตัวเป็น (Live Attenuated Vaccine) ประกอบด้วยจุลินทรีย์ที่ยังมีชีวิตแต่ถูกทำให้อ่อนฤทธิ์ลง ไม่ก่อโรคในร่างกายมนุษย์แต่สามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันได้โดยการคัดเลือกตัวผ่าเหล่าของจุลินทรีย์ที่มีความรุนแรงต่ำโดยผ่านกระบวนการต่าง ๆ อาทิ การทำให้แห้ง, การเลี้ยงในสภาวะผิดปกตินอกโฮสต์, การเลี้ยงจนอ่อนฤทธิ์และการใช้เทคโนโลยีรีคอมบีแนนต์เข้าร่วม ซึ่งข้อดีของวัคซีนชนิดนี้ประการหนึ่งคือการสามารถเจริญและเพิ่มจำนวนในร่างกายได้ ทำให้สามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันในร่างกายได้เป็นเวลานานและระดับภูมิคุ้มกันสูงกว่าในวัคซีนชนิดตัวตาย สามารถให้ในปริมาณที่น้อยได้และยังเป็นการเลียนแบบการติดเชื้อตามธรรมชาติอีกด้วย
อย่างไรก็ดีวัคซีนชนิดตัวเป็นยังมีปัญหาหลายประการ อาทิ ความรุนแรงในการอ่อนฤทธิ์ของไวรัสคือต้องมีขนาดพอเหมาะ ความรุนแรงต่ำต้องไม่ต่ำจนกระทั่งไม่สามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันได้ คือสูญเสียคุณสมบัติแอนติเจน และเชื้อผ่าเหล่าที่ได้รับการคัดเลือกจำต้องมีความคงตัว นอกจากนี้ปัญหาการปนเปื้อนไวรัสจากการเลี้ยงเชื้อในสภาวะอื่นอาจมีไวรัสปะปนในเซลล์ที่นำมาเลี้ยง อาทิ WI-38 ซึ่งเป็นเซลล์ของมนุษย์นำมาเลี้ยงแทนเซลล์เนื้อไตลิงที่มีปัญหาการปนเปื้อนไวรัสสูง หากแต่ยังมิได้รับการยอมรับในหลายประเทศ
การให้วัคซีนชนิดตัวเป็นสองชนิดขึ้นไปในเวลาใกล้เคียงกันอาจก่อให้เกิดปัญหา "Interference Phenomenon" ขึ้น จากการไม่ตอบสนองตอบของร่างกายต่อวัคซีนตัวหลังที่ให้ เพราะวัตซีนตัวแรกก่อให้เกิดการสร้างภูมิคุ้มกันร่างกายที่ออกฤทธิ์ป้องกันการติดเชื้อไวรัสอย่างไม่จำเพาะเจาะจงทำให้ป้องกันวัคซีนตัวหลังที่ให้ด้วย นอกจากนี้การเก็บรักษาวัคซีนประเภทนี้ต้องเก็บในตู้เย็นหรือที่ควบคุมอุณหภูมิในช่วง 2-8 องศาเซลเซียสเท่านั้น
ชนิดหน่วยย่อย
วัคซีนหน่วยย่อย (subunit vaccine) ใช้ชิ้นส่วนบางส่วนของเชื้อมาเป็นตัวกระตุ้นภูมิคุ้มกัน ตัวอย่างเช่น วัคซีนไวรัสตับอักเสบบีใช้โปรตีนผิวของตัวไวรัส (ก่อนหน้านี้ทำโดยสกัดจากเลือดของผู้ป่วยตับอักเสบบีเรื้อรัง แต่ปัจจุบันผลิตจากยีสต์ที่ผ่านการตัดแต่งพันธุกรรม) เป็นต้น
ระบบภูมิคุ้มกัน
เมื่อให้วัคซีนแก่ร่างกายแล้วนั้น แอนติเจนซึ่งอยู่ในวัคซีนจะเป็นสิ่งชักนำให้เกิดการสร้างภูมิคุ้มกันต่อต้านเชื้อโรค เมื่อแอนติเจนจับเข้ากับตัวรับ (receptor) ณ บริเวณเซลล์ epithelium แล้ว ร่างกายจะตอบสนองขั้นพื้นฐานด้วยกลไกภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติที่ไม่จำเพาะโรค (natural immunity) โดยหลั่งอินเตอร์เฟียรอน (interferon) เพื่อยับยั้งไม่ให้สามารถติดเชื้อไปยังเซลล์ข้างเคียงได้ และใช้ natural killer cell (NK cell) ในการกำจัดเชื้อ หลังจากนั้นจะเหนี่ยวนำระบบภูมิคุ้มกันโดยสร้างแอนติบอดี และการตอบสนองโดยทีเซลล์ (T cell) การตอบสนองบริเวณทีเซลล์จะเป็นหน่วยบันทึกความจำแอนติเจนโดย Memory T cell ซึ่งทำให้การกำจัดเชื้อที่มีแอนติเจนดังกล่าวในครั้งต่อไปเป็นไปด้วยความรวดเร็ว
มีรายงานการให้วัคซีนสองชนิดขึ้นไปพร้อมกันทำให้เกิดการรบกวนการทำงานของวัคซีน ซึ่งเกิดขึ้นกับวัคซีนชนิดตัวเป็นโดยส่วนใหญ่ ซึ่งพบครั้งแรกกับวัคซีนป้องกันโปลิโอ จากการศึกษาพบว่าเกิดจากการที่ร่างกายมีกลไกตามธรรมชาติที่ไม่จำเพาะต่อโรคทำให้ป้องกันการติดเชื้อหรือแอนติเจนอื่น ๆ ที่ได้รับภายหลังด้วย
ประสิทธิผล
การให้วัคซีนไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าผู้ที่ได้รับจะไม่ได้รับความเสี่ยงในการติดเชื้อด้วยโรคนั้น ทั้งนี้ยังมีปัจจัยอื่น ๆ ที่แตกต่างกันไปเฉพาะบุคคล ระบบภูมิคุ้มกันของผู้ที่ได้รับวัคซีนซึ่งอาจตอบสนองในระดับต่ำกว่าบุคคลทั่วไป อาทิ ในผู้ป่วยที่ป่วยโรคเบาหวาน ผู้ใช้สารเสตียรอยด์และผู้ติดเชื้อเอชไอวี หรืออาจเกิดเนื่องมาจากบุคคลมีปัญหาของระบบภูมิคุ้มกันซึ่งมีจำนวนบีเซลล์ (B cell) ไม่เพียงพอเนื่องจากบีเซลล์จะมีบทบาทในการเหนี่ยวนำให้ร่างกายสร้างแอนติบอดีต่อแอนติเจนนั้น ๆ นอกจากนี้ในบางกรณีผู้ได้รับวัคซีนเกิดการเหนี่ยวนำในร่างกายให้มีการสร้างแอนติบอดีแล้ว แต่แอนติบอดีไม่ตอบสนองหรือตอบสนองต่ำเกินกว่าที่จะต่อสู้กับแอนติเจนซึ่งผลสุดท้ายจะก่อโรคนั้นแทน
เพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของวัคซีน จึงมีการผสมแอนตูแวนต์อาทิ อะลูมิเนียมแอตจูแวนต์ซึ่งใช้ได้เฉพาะวัคซีนเท่านั้น การใช้วัคซีนในปริมาณมากจะใช้ในบางกรณี เช่น ในกลุ่มผู้สูงอายุที่ระดับการตอบสนองภูมิคุ้มกันต่ำลง ทั้งนี้ประสิทธิผลของวัคซีนขึ้นกับปัจจัยต่าง ๆ ตั้งแต่ตัวเชื้อที่นำมาผลิตวัคซีน, ความเข้มข้นของวัคซีน, การเก็บรักษาวัคซีน, ปัจจัยทางพันธุกรรม เป็นต้น ทำให้การใช้วัคซีนในกรณีต้องทำการคำนวณปริมาณการใช้ยาที่จำเพาะกับบุคคล ซึ่งส่วนมากจะทำให้วัคซีนมีฤทธิ์ต่ำ
กำหนดการให้วัคซีน
เพื่อให้การป้องกันโรคโดยใช้วัคซีนมีประสิทธิผลสูงสุด การให้วัคซีนในเด็กจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดในการให้วัคซีนเนื่องจากในวัยเด็กจะมีระบบภูมิคุ้มกันที่เพียงพอและอยู่ในระหว่างการพัฒนา ทำให้มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อวัคซีนสูง กำหนดการให้วัคซีนแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ในสหรัฐอเมริกามีคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านภูมิคุ้มกันร่างกายแนะนำการให้วัคซีนป้องกันโรคตับอักเสบชนิดเอ, โรคตับอักเสบชนิดบี, โปลิโอ, คางทูม, โรคคอตีบ, โรคบาดทะยัก, โรคไอกรน, HiB, อหิวาตกโรค, โรคหวัด, ไวรัสโรตา, โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ และ โรคปอดบวม ปริมาณวัคซีนที่มาก (24 เข็มเมื่ออายุ 2 ปี) ทำให้เกิดปัญหาการได้รับวัคซีนไม่ครบตามกำหนด จึงได้มีการนำวัคซีนหลายชนิดมารวมกันเพื่อลดจำนวนครั้งการให้วัคซีน นอกจากนี้ยังมีข้อแนะนำการฉีดวัคซีนให้กับบุคคลอายุอื่น ๆ อาทิ คางทูม, บาดทะยัก, ไข้หวัด และปอดบวม ในสตรีมีครรภ์จะได้รับการตรวจโรคหัดเยอรมัน ในกลุ่มผู้สูงอายุจำเป็นต้องใช้วัคซีนป้องกันโรคปอดบวมและโรคไข้หวัดในปริมาณสูง
ในประเทศไทยมีการกำหนดการให้วัคซีนคล้ายคลึงกันแต่มีการเพิ่มวัคซีนป้องกันวัณโรค ซีจี ป้องกันวัณโรคและไข้ไทฟอยด์เพิ่มเติม และมีข้อแนะนำการให้วัคซีนกันบาดทะยักทุก 10 ปี
สำหรับกำหนดการให้วัคซีนตัวหลักสำหรับเด็กในประเทศไทย เพื่อเพิ่มภูมิคุ้มกันและลดความเสี่ยงต่อการติดโรคระบาด มีดังนี้ วัคซีนบีซีจี ไวรัสตับอักเสบบี คอตีบ-บาดทะยัก โปลิโอ หัดเยอรมัน ไข้สมองอักเสบ ในส่วนของวัคซีนตัวเสริมที่ผู้ปกครองสามารถพาบุตรหลานไปฉีดเพิ่มเติม ได้แก่ อีสุกอีใส ตับอักเสบเอ ไข้หวัดใหญ่ มะเร็งปากมดลูก(เพศหญิง) วัคซีน IPD และวัคซีนป้องกันโควิด-19 โดยแนะนำผู้ปกครองทุกท่านให้สังเกตอาการทางร่างกายของบุตรหลานก่อนว่าพร้อมหรือสมควรได้รับวัคซีนหรือไม่ เช่น มีโรคประจำตัว หรือมีประวัติการแก้วัคซีนหรือไม่ รวมถึงหลังฉัดวัคซีน ให้สังเกตอาการของเด็กอย่างน้อย 30 นาที ว่ามีความผิดปกติใดๆเกิดขึ้นกับร่างกายหรือไม่
การผลิตและเภสัชตำรับ
การผลิตวัคซีนประกอบด้วยขั้นตอนต่าง ๆ มากมาย เริ่มจากการที่เชื้อจะสร้างแอนติเจนขึ้น หลังจากนั้นนำเชื้อที่ได้มาเพาะเลี้ยงในเซลล์ปฐมภูมิ อาทิ ไข่ไก่ (เช่นเชื้อโรคไข้หวัด) หรือการนำไปเพาะเลี้ยงอย่างต่อเนื่องในเซลล์มนุษย์ (เช่นเชื้อไวรัสตับอักเสบเอ) แบคทีเรียจะเจริญเติบโตภายในเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพ (เช่นเชื้อ Haemophilus influenzae ชนิดบี) หรือบางครั้งอาจได้โปรตีนจากการเพิ่มจำนวน (recombinant) จากไวรัสและแบคทีเรียในยีสต์, แบคทีเรีย และเซลล์เพาะเลี้ยง หลังจากแอนติเจนถูกสร้างขึ้นแล้ว  ก็จะถูกแยกออกจากเซลล์ที่ใช้ในการสร้างซึ่งในบางกรณีอาจต้องการไวรัสที่ถูกยับยั้ง หรือกระบวนการทำให้บริสุทธิ์ต่อไป รีคอมบีแนนต์โปรตีนที่ได้ต้องผ่านกระบวนการอาทิอัลตราฟิลเตรชัน (ultrafiltration) และโครมาโทกราฟฟีแบบคอลัมน์ (column chromatography) สุดท้ายวัคซีนจะถูกสร้างขึ้นโดยการเติมสารจำพวกแอตจูแวนต์, สารเพิ่มความคงตัว และสารกันบูด สารพวกแอตจูแวนต์ช่วยเพิ่มระยะเวลาการตอบสนองต่อแอนติเจนของร่างกาย สารเพิ่มความคงตัวจะช่วยให้ยามีอายุการใช้ยาวนานขึ้นร่วมกับสารกันบูดที่ใช้ผสมในส่วนประกอบตำรับยาที่เป็นหลายโดส และป้องกันผลอันมิพึงประสงค์จากปฏิกิริยาระหว่างวัคซีนบางชนิด อาทิ การติดเชื้อจำพวก Staphylococcus ก่อให้เกิดโรคคอตีบเนื่องมาจากส่วนผสมของสารกันบูดไม่เพียงพอ  นอกจากนี้ในบางตำรับต้องผสมสารอื่นๆเพิ่มเติม สารที่นิยมได้แก่พวกอะลูมิเนียมซึ่งทำหน้าที่เป็นแอตจูแวนต์, ยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันการเติบโตของเชื้อในวัคซีนขณะทำการเก็บรักษา, ฟอร์มาลดีไฮด์ทำหน้าที่ยับยั้งแบคทีเรียที่พบในผลิตภัณฑ์พวกทอกซอยด์, ไทโอเมอร์ซัลเป็นสารกันบูดสำหรับวัคซีนหลายโดส อย่างไรก็ดี การผลิตวัคซีนร่วมยังคงมีความยากในการผลิตและพัฒนา เนื่องจากฤทธิ์ที่เข้ากันไม่ได้และปฏิกิริยาระหว่างแอนติเจนและส่วนผสมที่เกี่ยวข้อง
เทคนิคการผลิตวัคซีนได้รับการพัฒนาขึ้น การเพาะเลี้ยงในเซลล์สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นสิ่งที่ได้รับความสำคัญมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับการเพาะเลี้ยงแบบดั้งเดิมหรือในเซลล์ไข่ เนื่องมาจากผลิตภัณฑ์ทีได้จะมีประสิทธิภาพมากกว่าขณะที่ปัญหาการปนเปื้อนจะน้อยกว่า มีการคาดการณ์ว่าเทคโนโลยีรีคอมบีแนนต์ที่ใช้ป้องกันโรคพันธุกรรมจะเติบโตขึ้นจากการใช้ทอกซอยด์ของไวรัสและแบคทีเรีย การให้วัคซีนหลายชนิดร่วมกันก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งเพื่อลดปริมาณแอนติเจน อย่างไรก็ดีต้องมีการป้องกันผลอันไม่พึงประสงค์จากปฏิกิริยาโดยใช้รูปแบบโมเลกุลทีเกี่ยวข้องกับเชื้อโรค (pathogen-associated molecular pattern)
ระบบขนส่ง
ปัจจุบันมีการพัฒนารูปแบบการขนส่งวัคซีนให้วัคซีนมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น อันประกอบด้วยวิธีการใช้ไลโปโซมและ ISCOM (สารประกอบกระตุ้นระบบภูมิคุ้มกัน) พัฒนาการล่าสุดของเทคโนโลยีการผลิตวัคซีนคือการให้วัคซีนด้วยวิธีการรับประทาน วัคซีนป้องกันโรคโปลิโอได้รับการทดสอบจากอาสาสมัครปรากฏผลบวกในการกระตุ้นภูมิคุ้มกันโรคโปลิโอในร่างกาย การให้วัคซีนในทางปากจะปราศจากซึ่งความเสี่ยงการปนเปื้อนในกระแสเลือด วัคซีนที่ให้ด้วยวิธีการนี้จะมีลักษณะคล้ายของแข็งที่มีความคงตัวสูงและไม่จำเป็นต้องเก็บด้วยการแช่แข็ง ความคงตัวในลักษณะนี้จะลดความต้องการของอุณหภูมิในการเก็บรักษายาอันจำเพาะตั้งแต่การผลิตจนกระทั่งการให้วัคซีน (cold chain) นอกจากนี้ยังลดตุ้นทุนการผลิตวัคซีน นอกจากนี้ยังมีวิธีการใช้เข็มฉีดยาขนาดเล็ก (microneedle) ซึ่งอยู่ในช่วงการพัฒนาซึ่งเป็นการให้วัคซีนผ่านผิวหนัง
นอกจากการพัฒนาระบบข่นส่งข้างต้นแล้ว ยังมีการวิจัยวัคซีนโดยใช้พลาสมิดเป็นระบบขนส่งซึ่งอยู่ในช่วงการศึกษาชั้นพรีคลินิก อย่างไรก็ตาม พบว่าเมื่อศึกษาในมนุษย์แล้วให้ผลที่ต่ำกว่าซึ่งเกิดมาจากความไร้ความสามารถที่จะให้ประโยชน์ที่เกี่ยวข้องทางคลินิก ประสิทธิภาพโดยรวมของการสร้างภูมิคุ้มกันพลาสมิดดีเอ็นเอ ขึ้นอยู่กับการเพิ่มการกระตุ้นภูมิคุ้มกันของพลาสมิด ขณะเดียวกันยังมีปัจจัยเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับระบบภูมิคุ้มกันที่เกี่ยวเนื่องกับการกระตุ้นอย่างจำเพาะอีกด้วย
เศรษฐศาสตร์การพัฒนา
หนึ่งในความท้าทายในการพัฒนาการผลิตวัคซีนในเชิงเศรษฐศาสตร์คือการผลิตวัคซีนให้กับโรคที่ต้องการอย่างเอชไอวี, มาลาเรีย และวัณโรค ซึ่งโรคเหล่านี้เป็นปัญหาใหญ่ในประเทศยากจน บริษัทยาและบริษัทด้านเทคโนโลยีชีวภาพมีแรงจูงใจเพียงเล็กน้อยในการผลิตวัคซีนเหล่านี้เนื่องจากผลตอบแทนที่ได้จะไม่คุ้มทุน หรือในประเทศร่ำรวยก็จะให้ผลตอบแทนต่ำและมีปัจจัยเสี่ยงทางการเงินมาก
การพัฒนาวัคซีนส่วนใหญ่ในปัจจุบันมาจากการผลักดันจากกองทุนภาครัฐ, มหาวิทยาลัย และองค์กรไม่แสวงผลกำไร วัคซีนหลายชนิดมีราคาต้นทุนที่สูงแต่มีประโยชน์ในด้านสาธารณสุขอย่างยิ่ง วัคซีนจำนวนมากถูกพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา โดยเฉพาะวัคซีนที่ให้ในเด็กวัยก่อนเข้าเรียน บางทีอาจเนื่องมาจากการสนับสนุนของภาครัฐมากกว่าแรงจูงใจทางเศรษฐกิจ
นักวิจัยจำนวนมากและผู้กำหนดนโยบายเรียกร้องให้มีแนวทางต่างกันโดยใช้กระบวนการ "ดึง" เพื่อใช้แรงจูงใจเป็นแรงขับเคลื่อนในภาคเภสัชอุตสาหกรรม อาทิ รางวัล, สิทธิประโยชน์ด้านภาษี หรือภาระผูกพันในตลาดล่วงหน้า เพื่อให้มั่นใจถึงรายได้เพื่อให้การพัฒนาวัคซีนเชื้อเอชไอวีประสบความสำเร็จ หากนโยบายได้รับการออกมาที่ดี ก็จะเป็นหลักประกันการเข้าถึงวัคซีนของประชาชนเมื่อวัคซีนได้รับการพัฒนาแล้ว
การใช้งานในสัตวแพทย์
การให้วัคซีนในด้านสัตวแพทย์ถูกใช้เพื่อรักษาและป้องกันโรคติดเชื้อสู่มนุษย์
คาโต คิโยมาซะ
คาโต คิโยมาซะ (加藤 清正 (Katō Kiyomasa); 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1562 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1611) เป็นไดเมียวชาวญี่ปุ่นในยุคอาซูจิ–โมโมยามะถึงยุคเอโดะ มีชื่อราชการว่า ฮิโงะ-โนะ-คามิ ชื่อวัยเด็กคือ ยาชามารุ และมีชื่อแรกว่า โทราโนซูเกะ เขาเป็นหนึ่งในหอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะของฮิเดโยชิ
ชีวประวัติ
คิโยมาซะเกิดในบริเวณที่ปัจจุบันคือเขตนากามูระ นครนาโงยะ จากคาโต คิโยตาดะ โดยอิโตะ ภรรยาของคิโยตาดะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่ของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ คิโยตาดะเสียชีวิตในขณะที่ลูกชายของเขา คิโยมาซะ (ในตอนนั้นมีชื่อว่า โทราโนซูเกะ) ยังคงเป็นเด็ก ไม่นานโทราโนซูเกะเข้ารับใช้ฮิเดโยชิ และใน ค.ศ. 1576 ตอนอายุ 15 ปี เขาได้รับศักดินา 170 โคกุ
ใน ค.ศ. 1582 เขาร่วมรบในกองทัพของฮิเดโยชิที่ยุทธการที่ยามาซากิ และต่อด้วยยุทธการที่เซกิงาฮาระใน ค.ศ. 1583 ด้วยผลงานนี้ ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในหอกทั้ง 7 แห่งชิซูงาตาเกะและให้รางวัลด้วยการเพิ่มโคกุอีก 3,000 อัน
การรุกรานเกาหลี
คิโยมาซะ เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพ ในการทำสงครามกับอาณาจักรโชซ็อนครั้งที่ 2 เพื่อต่อต้านราชวงศ์โชซ็อน เขาได้เข้ายึดกรุงฮันซ็อง เมืองหลวง (กรุงโซลในปัจจุบัน) ปูซาน และเมืองสำคัญอื่น ๆ อีกหลายเมืองในโชซ็อน และได้ชัยชนะต่อกองกำลังด่านสุดท้ายของโชซ็อนในสมรภูมิแม่น้ำอิมจิน ในปี 1592
ด้วยความเกรงกลัวต่อคิโยมาซะและกองทัพญี่ปุ่น ทำให้พระเจ้าซ็อนโจแห่งโชซ็อนต้องละทิ้งกรุงฮันซ็องและลี้ภัยไปยังเปียงยาง คิโยมาซะได้จับกุมเจ้าชายแห่งโชซ็อนสองพระองค์ไว้เป็นองค์ประกัน และบังคับให้โชซ็อนยอมแพ้
ช่วงท้ายและเสียชีวิต
ระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระ คิโยมาซะยังคงอยู่ในเกาะคีวชู โดยอยู่ฝ่ายกองทัพภาคตะวันออกของโทกูงาวะ อิเอยาซุ ด้วยความภักดีของเขา คิโยมาซะได้รับศักดินาในพื้นที่เดิมของคู่แข่งของเขาคือมิตสึนาริ เมื่อรวมกับศักดินาเดิมที่มีอยู่แล้ว ทำให้คิโยมาซะมีศักดินาถึง 530,000 โคกุ
ในช่วงวาระสุดท้าย คิโยมาซะพยายามทำงานเป็นคนกลางเพื่อเพิ่มความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างอิเอยาซุกับโทโยโตมิ ฮิเดโยริ ใน ค.ศ. 1611 ขณะอยู่ระหว่างทางทางทะเลไปหาคูมาโมโตะหลังจากการประชุมดังกล่าว หลังไปถึงไม่นานเขาล้มป่วยและเสียชีวิต ศพของเขาถูกฝังที่ฮงเมียวจิที่คูมาโมโตะ แต่ยังมีโลงศพที่จังหวัดยามางาตะและโตเกียว
คาโต ทาดาฮิโระ บุตรของเขาสืบทอดตำแหน่งฮิโงะโนะคามิ (肥後守; ผู้ว่าการจังหวัดฮิโงะ) แต่ที่ดินของเขาถูกยึดและโทกูงาวะ อิเอมิตสึทรงเนรเทศเขาใน ค.ศ. 1632 ด้วยข้อสงสัยว่า เขาอาจสมรู้ร่วมคิดต่อต้านพระองค์ ซึ่งน่าจะด้วยความชอบของโทกูงาวะ ทาดานางะ ผู้สั่งให้ทำการเซ็ปปูกุใน ค.ศ. 1633
บุคลิกภาพ
เขาเป็นผู้ยึดมั่นในศาสนาพุทธแบบนิจิเร็ง โดยคิโยมาซะส่งเสริมให้สร้างวัดนิจิเร็งทั่วแคว้นของตน เขามีปัญหากับโคนิชิ ยูกินางะ ผู้ปกครองจังหวัดฮิโงะอีกครึ่งหนึ่ง และเป็นชาวคริสต์ โดยมีการกล่าวว่าคิโยมาซะกดขี่ข่มเหงคริสต์ศาสนิกชนอย่างโหดร้าย ในยุทธการที่ฮนโดะ เขาสั่งให้ทหารผ่าท้องหญิงชาวคริสต์ทั้งหมด และตัดหัวเด็กทารกทิ้ง
เหรียญรางวัลคาร์เนกี
เหรียญรางวัลคาร์เนกี (Carnegie Medal in Literature) ได้เริ่มขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1936 เพื่อเป็นเกียรติแด่ แอนดรูว์ คาร์เนกี ชาวสกอตแลนด์ เป็นรางวัลที่มอบให้สำหรับนวนิยายสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ โดยวรรณกรรมที่จะได้รับการเสนอชื่อนั้นจะต้องเป็นภาษาอังกฤษ และควรจะได้รับการตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรมาก่อนเป็นเวลาอย่างน้อย 1 ปี คณะกรรมการผู้ตัดสินรางวัลประกอบด้วยบรรณารักษ์ 13 คนจาก CILIP วรรณกรรมที่ได้รับการเสนอชื่อต้องได้รับเสียงตอบกลับจากเด็กนักเรียนผู้อ่านด้วยเช่นกัน
เหรียญรางวัลคาร์เนกีจะมอบให้เมื่อประมาณเดือนกรกฎาคมตามปีที่ได้ตีพิมพ์ ผู้ชนะจะได้รับเหรียญทองและเงินสด 500 ปอนด์
กฎดั้งเดิมเคยกำหนดไว้ว่า ผู้เขียนหนังสือหนึ่งคนสามารถได้รับรางวัลนี้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แต่ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงกฎให้สามารถมอบเหรียญรางวัลแก่ผลงานที่มีผู้เขียนคนเดียวกันได้แล้ว
ยุคทองแดง
ยุคทองแดง (Copper Age) เป็นยุคสมัยในพัฒนาการของเทคโนโลยีมนุษย์ ก่อนยุคสำริด เดิมนิยามยุคทองแดงว่าเป็นการเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคหินใหม่และยุคสำริด แต่ปัจจุบันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของยุคหินใหม่
แหล่งโบราณคดี Belovode บนภูเขารูดนิกในประเทศเซอร์เบียมีหลักฐานการหลอมทองแดงระบุอายุแน่ชัดเก่าแก่สุดในโลกตั้งแต่ 5,000 ปีก่อน ค.ศ.
สงครามกลางเมืองซูดาน
สงครามกลางเมืองซูดาน หมายถึงความขัดแย้งอย่างน้อย 3 ความขัดแย้ง: นอกจากนี้อาจหมายถึงความขัดแย้งภายในอื่น ๆ ในซูดานและเซาท์ซูดาน: รวมถึงความขัดแย้งระหว่างซูดานและเซาท์ซูดานหลังแยกออกจากกัน:
การาจร็อก
การาจร็อก (Garage rock) คือเพลงร็อกแอนด์โรลแบบดิบที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1963-1967 ในช่วงทศวรรษที่ 60 ไม่ได้เป็นแนวถูกเรียกชื่อว่าการาจร็อกและไม่มีชื่อเฉพาะ จนช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 นักวิจารณ์บางคนได้ทำการจัดประเภทย้อนหลังของแนวเพลงพวกนี้ให้อยู่ในหมวดของพังค์ร็อก อย่างไรก็ดีการแยกแยะนี้เพื่อเป็นการแยกการาจร็อก (หรือ พังค์ยุค 60) เพื่อกันความสับสนกับ พังค์ร็อกปลายทศวรรษที่ 70 อย่างเช่น วงเซ็กซ์ พิสทอลส์และเดอะ แคลช เป็นต้น
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6
ในปี ค.ศ. 1964 รัฐแคลิฟอร์เนียได้กำหนดหมายเลขทางหลวงใหม่ ทางหลวงส่วนใหญ่ที่อยู่ภายในรัฐถูกโอนเส้นทางเป็นหมายเลขอื่น ทำให้ระยะทางรวมของทางหลวงเส้นนี้สั้นกว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
การาจร็อก
ตัวอย่างวงการาจร็อกเช่น The Kingsmen ,The Gestures ,The Dovers และ The Strokes เป็นต้น
ความขัดแย้งในเซาท์คอร์โดฟานและบลูไนล์
จนถึง ตุลาคม 2014 ประมาณสองล้านคนได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งนี้ มากกว่า 500,000 คนพลัดถิ่น และในจำนวนนี้ประมาณ 250,000 คนอพยพไปเซาท์ซูดานและเอธิโอเปีย
โรงเรียนปากพนัง
โรงเรียนปากพนัง เป็นโรงเรียนประจำอำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ถึง ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แบบสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 27 ถนนชายทะเล ตำบลปากพนัง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ
โรงเรียนปากพนัง ก่อตั้งเมื่อ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2442 ที่วัดเสาธงทอง โดยพระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) ผู้อำนวยการศึกษามณฑลนครศรีธรรมราช เดิมใช้ชื่อว่าโรงเรียนไพบูลย์บำรุง มีหลวงพิบูลย์สมบัติ นายอำเภอเบี้ยซัด นายผัน ผู้พิพากษาศาลแขวงเบี้ยซัด และพระทอง เจ้าอธิการวัดเสาธงทอง เป็นผู้อุปถัมภ์ มีนักเรียน 21 คน
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2565 ได้สร้างอาคารเรียนขึ้นบริเวณโรงเรียนเทศบาลปากพนัง 1 และเมื่อ พ.ศ. 2481 ได้ย้ายไปเรียนที่วัดนันทาราม และได้สร้างอาคารเรียนถาวรขึ้น ณ ที่ตั้งโรงเรียนปากพนังปัจจุบัน โดยเปิดเรียนเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นโรงเรียนมัธยมโดยเฉพาะ จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2487 ได้เกิดไฟไหม้โรงเรียนทั้งหลัง จึงได้ขอฝากเรียนที่วัดนันทาราม วัดเสาธงทอง และโรงเรียนสตรีปากพนัง และเมื่อ พ.ศ. 2490 ได้สร้างอาคารเรียนชื่อว่า "อาคารลักษณา"
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2522 กระทรวงศึกษาธิการได้ยุบโรงเรียนปากพนัง แผนกประถมศึกษาตอนปลาย รวมกับโรงเรียนปากพนัง เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2522 ทำให้โรงเรียนปากพนังแบ่งเป็น 2 เขต โดยมีโรงเรียนเทศบาลปากพนัง 1 คั่นอยู่ระหว่างกลาง และเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้ทำการแลกเปลี่ยนสถานที่และอาคารเขต 2 กับอาคารเรียนของโรงเรียนเทศบาลปากพนัง 1 และได้ฉลองครอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาโรงเรียนปากพนัง
ต่อมาเมื่อ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ได้เกิดเหตุฆาตกรรมภายในโรงเรียนปากพนัง มีผู้เสียชีวิต 2 ราย
เครื่องเอนิกมา
วิศวกรชาวเยอรมัน อาร์ทัวร์ เชอร์บิอุส เกิดแนวคิดในการสร้างเครื่องมือเข้ารหัสลับปีค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นช่วงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็ประดิษฐ์และเปิดตัวเครื่องนี้ในปีค.ศ. 1923 ภายใต้ชื่อ Enigma ในช่วงแรกถูกใช้งานในการสื่อสารทางพาณิชย์ และต่อมาก็ถูกนำไปใช้ในกองทัพและระบบรัฐบาลของหลายประเทศ ที่โดดเด่นที่สุดคือในนาซีเยอรมนี ทั้งก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เครื่องเอนิกมามีอยู่ด้วยกันหลายรุ่น แต่รุ่นสำหรับแวร์มัคท์เป็นที่โด่งดังที่สุด เครื่องเอนิกมาของเยอรมันมีจุดเด่นตรงที่การเข้ารหัสและถอดรหัสที่มีการสลับซับซ้อนทำให้ยากต่อการแกะรหัสมาก ความน่าจะเป็นที่จะเดาออกได้มีเพียงหนึ่งใน 158.962 ล้านล้านล้านรูปแบบ (เทียบเท่า 67 บิต) จนทำให้กองทัพเยอรมันเชื่อไม่มีโอกาสเลยที่ศัตรูจะถอดรหัสได้ อย่างไรก็ตาม ประเทศอังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรได้พยายามหาทางถอดรหัสเครื่องเอนิกมาได้ จนกระทั่งแอลัน ทัวริง นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษสามารถถอดรหัสเครื่องอินิกมาได้สำเร็จ ทำให้ประเทศอังกฤษและฝ่ายสัมพันธมิตรสามารถเอาชนะเยอรมนีได้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 24
'''รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 24 ประจำปี พ.ศ. 2557''' จัดโดยสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ โดยมีการประกาศชื่อผู้เข้ารอบสุดท้ายของแต่ละสาขาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2558 จัดพิธีประกาศผลรางวัลในวันอาทิตย์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2558 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ภายใต้รูปแบบงาน อัศจรรย์แห่งอารมณ์ขัน โดยในปี 2557 มีภาพยนตร์ไทยขนาดยาวเข้าร่วมชิงรางวัล 59 เรื่อง และในปีนี้ได้มีการเพิ่มรางวัลประเภทภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม เพื่อให้สอดคล้องกับการเติบโตของภาพยนตร์สารคดีไทยในปีที่ผ่านมา โดยมีภาพยนตร์สารคดีผ่านการคัดเลือกในสาขานี้ทั้งหมด 3 เรื่อง จากทั้งหมด 6 เรื่อง โดยสมาพันธ์ฯ ได้เปลี่ยนวิธีการตัดสินภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลอีกครั้ง จากเดิมคณะกรรมการ 15 คน ร่วมกับบุคลากรในแวดวงภาพยนตร์ประมาณ 1,500 คน เป็นคัดเลือกโดยคณะกรรมการ 130 คน
และรางวัลสุพรรณหงส์เกียรติยศ สำหรับผู้ที่มีผลงานทางด้านภาพยนตร์มาอย่างยาวนาน มอบให้กับ สมบัติ เมทะนี
รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น ตัวหนา
สรุปผลภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกและได้รับรางวัล
ภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกให้เข้าชิงรางวัล จำแนกตามสาขาทั้ง 19 เรื่อง มีดังนี้:
รายชื่อภาพยนตร์ไทยที่ได้รับรางวัล
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา
ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา (Supercopa de España) หรือ สแปนิชซูเปอร์คัพ เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีในประเทศสเปน ในรูปแบบซูเปอร์คัพ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งเป็นการพบกันระหว่างทีมขนะเลิศลาลิกา กับโกปาเดลเรย์ ก่อนที่นับตั้งแต่ฤดูกาล 2019–20 จะนำทีมรองชนะเลิศของทั้งสองรายการมาแข่งขันด้วย บาร์เซโลนา คือสโมสรที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุดด้วยการชนะเลิศ 14 ครั้ง ตามมาด้วยเรอัลมาดริด ทีมชนะเลิศในปัจจุบันที่ 12 ครั้ง
ฟุตบอลเมเนเจอร์ 2017
ฟุตบอลเมเนเจอร์ 2017 (Football Manager 2017) เป็นเกมจำลองการบริหารทีมฟุตบอล พัฒนาโดยสปอตส์อินเตอร์แอ็คทีฟ และจัดจำหน่ายโดยเซก้า จำหน่ายเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์, โอเอสเทน และลินุกซ์
โพสต์พังก์
โพสต์พังก์ (post-punk) เป็นแนวพังก์ร็อกที่เกิดขึ้นปลายทศวรรษที่ 70 เกิดขึ้นหลังพังค์ร็อกได้รับความนิยมในทศวรรษที่ 70 มีการหยิบซาวนด์มาทดลองมากกว่า อย่างเช่น ซาวนด์ของอิเล็กทรอนิกส์ เร้กเก้ แอฟริกันบีต แจ๊ส โฟล์ค เข้าไปใช้ โพสต์พังก์ได้รับความนิยมมากเมื่อประมาณปี 1977-1984 อย่าง ทอล์คกิ้ง เฮด เป็นต้น
วงโพสต์พังก์รุ่นใหม่ เช่น เดอะ ฟิวเจอร์เฮดส์, ฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์, เดอะ สโตรคส์ เป็นต้น
พเรลี
พเรลี (อักษรโรมัน: Bareilly, ) เป็นนครในอำเภอพเรลี รัฐอุตตรประเทศ และเป๋นหนึ่งในนครที่ใหญ่สุดของอุตตรประเทศตะวันตก ศูนย์กลางของมณฑลพเรลีและภูมิภาคประวัติศาสตร์โรหิลขัณฑ์ นครตั้งอยู่ที่ 252 km ห่างจากลักเนา เมืองหลวงรัฐ และ 250 km จากนิวเดลี สำมะโนปี 2011 พเรลีมีประชากรอยู่ที่ 898,167 คน ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับแปดของรัฐ และสิบเจ็ดในอินเดียเหนือ และห้าสิบสี่ในอินเดีย พเรลีตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำรามคงคา
พเรลีเป็นสถานที่ต้นกำเนิดของขบวนการพเรลวี ซึ่งเป็นขบวนการอิสลามซุนนี ตั้งขึ้นโดยนักวิชาการอิสลาม Ahmed Raza Khan Qadri เพื่อสู้กับการเติบโตของขบวนการวาฮับ ร่างของท่านไว้อยู่ที่พเรลี ชารีฟ ดาร์กาห์ ซึ่งมีศาสนิกชนเดินทางมาสักการะหลายล้านคนทุก ๆ เทศกาล Urs-e-Razavi ในระยะหลังมาได้มีการเรียกขานนครว่าเป็น "นาถนครี" (Nath Nagri) ซึ่งมาจากโบสถ์พระศิวะจำนวนมากในเมือง
พเรลีเป็นศูนย์กลางการผลิตเฟอร์นิเจอร์และการค้าขายฝ้าย ธัญพืช และน้ำตาล พเรลีได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งใน 100 สมาร์ตซิตี และเป็นหนึ่งในส่วนหนึ่งของนครเคาน์เตอร์แม็กเน็ตของภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ
กีฬารักบี้ 7 คนในซีเกมส์ 2017 – ทีมหญิง
ทัวร์นาเมนต์รักบี้ 7 คนทีมหญิง ในมหกรรมกีฬา ซีเกมส์ 2017 จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 19 ถึง 20 สิงหาคม ที่ มาเลเซีย. ในทัวร์นาเมนต์นี้, 5 ทีมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะลงเล่นในการแข่งขันทีมหญิง.
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นคณะสาธารณสุขแห่งแรกของไทย และมีบทบาทในการวางรากฐานด้านการศึกษาทางสาธารณสุขของประเทศมาโดยตลอด
ประวัติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันอุดมศึกษาด้านการสาธารณสุขแห่งแรกของประเทศไทย โดยได้รับการสถาปนาเป็นคณะสังกัดมหาวิทยาลัยมหิดลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 ซึ่งในขณะนั้น ยังคงใช้ชื่อว่า "คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์" คณะสาธารณสุขศาสตร์ได้ร่วมมือกับองค์การระหว่างประเทศ ต่าง ๆ เช่น SEMEO – Trop.Med., องค์การอนามัยโลก, UNICEF., และ ธนาคารโลก ฯลฯ และเปิดหลักสูตรระดับปริญญาโท (นานาชาติ) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 ทางคณะมีบทบาทในการศึกษาวิจัยเพื่อใช้ในการพัฒนาประเทศ นอกจากนี้ ยังให้ความช่วยเหลือทางวิชาการแก่มิตรประเทศในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิคด้านการวางแผนพัฒนาสาธารณสุขอีกด้วย
สีประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์
ใช้สีชมพูอมส้ม (Salmon Pink) เป็นสีประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ โดยที่เป็นสีสากล