cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วาซีลี อาร์ฮีปอฟ
ชีวิตช่วงต้น
อาร์ฮีปอฟเกิดในครอบครัวชาวนาใกล้กรุงมอสโกในค.ศ. 1926 เขาเรียนที่โรงเรียนนายเรือ Pacific Higher Naval School และปฏิบัติงานบนเรือกวาดทุ่นระเบิดในสงครามโซเวียต–ญี่ปุ่นเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 หลังจากนั้นเขาถูกส่งไปเรียนที่โรงเรียนนายเรือ Caspian Higher Naval School หลังเรียนจบในค.ศ. 1947 อาร์ฮีปอฟปฏิบัติงานบนเรือดำน้ำในทะเลดำ ทะเลเหนือและทะเลบอลติก ในค.ศ. 1961 เขาได้รับตำแหน่งรองผู้บังคับการเรือดำน้ำ K-19 แต่ในการเดินทางครั้งแรกเรือประสบปัญหาระบบหล่อเย็นล้มเหลว ทำให้ผู้บังคับการนิโคไล ซาเตเยฟสั่งซ่อมแซมโดยด่วนเพื่อป้องกันการหลอมละลายนิวเคลียร์ แม้จะซ่อมแซมระบบสำเร็จแต่ลูกเรือทั้งหมดได้รับรังสี ในช่วงเวลาสองปีมีลูกเรือกว่า 20 คนเสียชีวิตด้วยรังสีจากเหตุการณ์นี้
วิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา
วันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1962 ระหว่างวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบา กลุ่มเรือพิฆาต 11 ลำและเรือบรรทุกอากาศยาน USS Randolph ของกองทัพเรือสหรัฐตรวจพบเรือดำน้ำพลังดีเซล B-59 ในน่านน้ำสากลใกล้คิวบา กองทัพเรือสหรัฐหย่อนระเบิดน้ำลึกลงไปเพื่อกดดันให้เรือดำน้ำลอยตัวขึ้นมาระบุตัวตน ด้านเรือดำน้ำไม่ได้รับคำสั่งจากมอสโกมาหลายวันและอยู่ลึกเกินกว่าจะรับสัญญาณคลื่นวิทยุได้ ลูกเรือจึงไม่ทราบว่าสงครามเริ่มขึ้นแล้วหรือไม่ วาเลนติน ซาวิตสกี ผู้บังคับการเรือดำน้ำคาดว่าสงครามเริ่มขึ้นแล้วและต้องการสั่งยิงตอร์ปิโดนิวเคลียร์
อย่างไรก็ตามการอนุมัติคำสั่งยิงต้องได้รับมติเอกฉันท์จากนายทหารอาวุโสบนเรือสามนายได้แก่ ผู้บังคับการซาวิตสกี นายทหารการเมืองมาสเลนนิคอฟและนายทหารเสนาธิการอาร์ฮีปอฟ ซึ่งมีเพียงอาร์ฮีปอฟคนเดียวที่คัดค้านคำอนุมัติ ที่สุดแล้วอาร์ฮีปอฟเกลี้ยกล่อมให้ซาวิตสกีนำเรือขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อรอรับคำสั่งจากมอสโกได้สำเร็จ ก่อนจะเดินทางกลับสหภาพโซเวียต
เมื่อกลับถึงสหภาพโซเวียต ผู้บังคับการต้องรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อจอมพลอันเดรย์ เกรชโค ผู้ทำหน้าที่แทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโซเวียต เกรชโคโกรธจัดที่ลูกเรือล้มเหลวในการทำภารกิจลับนี้ เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรายงานว่าเกรชโคนั้น "ปาแว่นตาของตนลงบนโต๊ะอย่างเดือดดาลจนแว่นแตกละเอียด แล้วเดินออกจากห้องไปในทันที"
โรเบิร์ต แม็กนามารา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐในช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบากล่าวในค.ศ. 2002 ว่า "เราเฉียดเข้าใกล้" สงครามนิวเคลียร์ "มากกว่าที่เรารู้ในตอนนั้น" ด้านอาร์เธอร์ เอ็ม. เชลซินเจอร์ ที่ปรึกษาประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดีและนักประวัติศาสตร์กล่าวว่า "นี่ไม่ใช่แค่ช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดในสงครามเย็น แต่ยังเป็นช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดในประวัติศาสตร์มวลมนุษย์"
บั้นปลายและชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว อาร์ฮีปอฟแต่งงานกับโอลกา อาร์ฮีโปวา ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกัน 1 คนชื่อ เยเลนา
สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรี
สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรี หรือชื่อเดิม สโมสรชลบุรี-อี.เทค-แอร์ฟอร์ซ เป็นสโมสรวอลเลย์บอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่จังหวัดชลบุรี โดยทีมนี้เข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก และมีสราญจิต เจริญสุข เป็นหัวหน้าทีมคนปัจจุบัน
ในฤดูกาล 2016–17 สโมสรวอลเลย์บอลชลบุรีได้โอนสิทธิ์การเข้าร่วมการแข่งขันให้กับสโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซ
กีฬาฟันดาบในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
กีฬาฟันดาบ ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ดูหมิ่น
ดูหมิ่น เป็นการละเมิดเกียรติยศของมนุษย์ไม่ว่าแสดงออกด้วยวิธีใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข้อความที่ละเมิดหรือการสื่อสารท่าทาง และเป็นอาชญากรรมในบางประเทศ  ข้อแตกต่างระหว่างดูหมิ่นกับหมิ่นประมาทคือ ดูหมิ่นอธิบายค่านิยม ส่วนหมิ่นประมาทกล่าวถึงลักษณะหรือใส่ความข้อเท็จจริง
สหพันธรัฐออสเตรีย
สหพันธรัฐออสเตรีย (Federal State of Austria) เป็นชื่อเรียกยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์ออสเตรียระหว่างปี 2477 ถึง 2481 เมื่อประเทศออสเตรียอยู่ภายใต้การควบคุมโดยระบอบเผด็จการของพรรคแนวร่วมปิตุภูมิ ทำให้ประเทศออสเตรียกลายเป็นรัฐฟาสซิสต์ ต่อมาในปี 2481 สหพันธรัฐออสเตรียได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนี
จูลิโอ บลันซ์
จูลิโอ บลันซ์ (28 มิถุนายน ค.ศ. 1954 – 7 กันยายน ค.ศ. 2018) เป็นนักเขียนชาวอาร์เจนตินา เรียนสาขาเคมีและสื่อมวลชน  ซึ่งจูลิโอ บลันซ์ทำงานในหนังสือพิมพ์ชารีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 จูลิโอ บลันซ์ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัย 64 ปี
นอร์โมบลาสต์
Normoblast หรือ erythroblast เป็นเม็ดเลือดแดงชนิดหนึ่งที่ยังคงมีนิวเคลียส มันเป็น immediate precursor ของเม็ดเลือดแดงปกติ
ระบบการตั้งชื่อ
คำศัพท์ Normoblast บางครั้งใช้เป็นคำพ้องสำหรับ erythroblast แต่บางครั้งจะถูกจัดให้เป็นกลุ่มย่อยของ erythroblast กล่าวคือ
การพัฒนา
การพัฒนาของ normoblast มี 4 ขั้นตอน ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น
Erythropoese
วัดภคินีนาถวรวิหาร
วัดภคินีนาถวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ประเภทมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร เดิมเขียนว่า วัดภัคินีนาฎ เปลี่ยนมาเป็น ภคินีนารถ และเปลี่ยนมาเป็น ภคินีนาถ วัดยังมีการจัดตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรม
ประวัติ
สันนิษฐานว่าสร้างวัดนี้เมื่อสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า วัดบางจาก เนื่องจากตั้งอยู่ปากคลองบางจาก แต่ชาวบ้านเรียกว่า วัดนอก (คู่กับวัดใน คือวัดเปาโรหิตย์ วัดทอง และวัดสิงห์) ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 2 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเทพยวดี ทรงเห็นว่า พระอุโบสถเดิมนั้นคับแคบ จึงโปรดให้เปลี่ยนเป็นพระวิหาร และทรงสร้างพระอุโบสถขึ้นใหม่ รวมถึงสร้างพระประธานในพระอุโบสถ พระระเบียง พระพุทธรูปปูนปั้น 80 องค์ พระเจดีย์ 4 องค์ที่มุมพระอุโบสถ กุฏิสงฆ์ และศาลาเก๋งหน้าพระอุโบสถ รัชกาลที่ 2 ได้พระราชทานนามใหม่ว่า วัดภคินีนาถ ซึ่งแปลว่า วัดพระน้องนาง
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงทอดกฐินที่วัดนี้ และมีรับสั่งให้รื้อพระตำหนักของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าหญิงประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี ซึ่งได้สิ้นพระชนม์ลงแล้ว มาปลูกเป็นกุฏิเจ้าอาวาส ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการปฏิสังขรณ์กุฏิสงฆ์ มุขพระระเบียงอุโบสถ ปูพื้นหน้าพระวิหาร ขุดสระ พระวิหาร ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ ศาลาเก๋งหน้าพระอุโบสถ ในสมัยรัชกาลที่ 6 มีการก่อสร้างและปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ได้แก่ พระอุโบสถ บานหน้าต่าง เขียนลายรดน้ำ ซุ้มลงรักปิดทองประดับกระจก ซ่อมหลังคา เปลี่ยนคันทวย ช่อฟ้า ใบระกา และปรับพื้นพระอุโบสถ รวมทั้งบูรณะพระระเบียง กุฏิเสนาสนะต่าง ๆ และหอระฆัง เป็นต้น
วัดมีการบูรณปฏิสังขรณ์เรื่อยมานับตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ปี พ.ศ. 2553 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ ขณะนั้น ทรงมีพระราชดำริให้ปัจจัยในการทอดกฐินทั้งหมดในครั้งนั้น ใช้ในการบูรณปฏิสังขรณ์จิตรกรรมฝาผนัง ปี พ.ศ. 2554 สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์มีโครงการบูรณปฏิสังขรณ์ โดยเริ่มจากพระอุโบสถ พระระเบียงคต จิตรกรรมฝาผนัง
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระอุโบสถ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน ยาว 57 เมตร กว้าง 11 เมตร หลังคามุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลงรักปิดทองประดับกระจก มีทวยรองรับหลังคาปีกนกรอบพระอุโบสถ หน้าบันด้านหน้าและด้านหลังจำหลักลาย  ซุ้มประตูหน้าต่างเป็นซุ้มปูนปั้นทรงเรือนแก้ว บานประตูหน้าต่างด้านนอกเป็นลายรดน้ำพุ่มข้าวบิณฑ์ เพดานมีรูปค้างคาวรุมล้อมลูกไม้ ฉลุลายทองล่องชาด มีการระบายสีศิลปะแบบจีนลายดอกไม้ บริเวณเหนือหน้าต่าง ด้านล่างเป็นลายเครื่องบูชาของจีน บานประตูหน้าเป็นภาพเขียนสีเครื่องโต๊ะบูชาแบบจีน องค์พระประธาน เป็นพระพุทธรูปหล่อ ปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย จำนวน 80 องค์ ประดิษฐานอยู่ภายในพระระเบียงวิหารคต พระพุทธรูปยืนทรงเครื่อง ปางห้ามสมุทร 4 องค์ ขนาดสูงเท่าตัวคน แกนในเป็นหินทรายสีแดง ตั้งอยู่หลังอุโบสถ
พระวิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นพระอุโบสถหลังเดิม หลังคามุงกระเบื้อง ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ มีพาไลหน้าหลังรองรับด้วยเสาสี่เหลี่ยม ประตูหน้าต่างเจาะเป็นช่องสี่เหลี่ยมไม่มีซุ้ม พระประธานในวิหาร นามว่า หลวงพ่อดำ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย
กุฏิตำหนัก เป็นตำหนักเรือนไทยของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าหญิงประไพวดี กรมหลวงเทพยวดี ที่รื้อมาปลูกเป็นกุฏิเจ้าอาวาส มีนอกชานเป็นตัวเชื่อม
การตัดแท่ง
การตัดแท่ง (rod cutting) อัลกอริธึมการตัดไม้และวิธีการเพิ่มผลกำไรโดยใช้โปรแกรมแบบไดนามิก
ตัวอย่างการทำงานและวิธีคิด
จะเห็นได้ว่าจาก ตารางราคาตามความยาวของท่อนไม้(เก่า) จะทำให้ไม้มีราคาสูงสุดแค่ $20 แต่จาก ตารางราคาตามความยาวของท่อนไม้(ใหม่) สามารถทำให้ไม้มีราคาสูงสุดถึง $22 โดยผ่านกระบวนการคิดโดยอัลกอริทึม Rod cutting และมีการคำนวญด้วยมือดังนี้
จากสูตร C(i) = max {Vk + C(i-k)} โดยที่ max = 1<k<i
C(1) = max : V(1) + c(1-1) = 1 + 0 = 1
ค่า max คือ 1
C(2) = max : V(1) + c(2-1) = 1 + 1 = 2
V(2) + c(1-1) = 5 + 0 = 5
ค่า max คือ 5
C(3) = max : V(1) + c(3-1) = 1 + 5 = 6
V(2) + c(2-1) = 5 + 1 = 6
V(3) + c(1-1) = 8 + 0 = 8
ค่า max คือ 8
C(4) = max : V(1) + c(4-1) = 1 + 8 = 9
V(2) + c(3-1) = 5 + 5 = 10
V(3) + c(2-1) = 8 + 1 = 9
V(4) + c(1-1) = 9 + 0 = 9
ค่า max คือ 10
C(5) = max : V(1) + c(5-1) = 1 + 10 = 11
V(2) + c(4-1) = 5 + 8 = 13
V(3) + c(3-1) = 8 + 5 = 13
V(4) + c(2-1) = 9 + 1 = 10
V(5) + c(1-1) = 10 + 0 = 10
ค่า max คือ 13
C(6) = max : V(1) + c(6-1) = 1 + 13 = 14
V(2) + c(5-1) = 5 + 10 = 15
V(3) + c(4-1) = 8 + 8 = 16
V(4) + c(3-1) = 9 + 5 = 14
V(5) + c(2-1) = 10 + 1 = 11
V(6) + c(1-1) = 17 + 0 = 17
ค่า max คือ 17
C(7) = max : V(1) + c(7-1) = 1 + 17 = 18
V(2) + c(6-1) = 5 + 13 = 18
V(3) + c(5-1) = 8 + 10 = 18
V(4) + c(4-1) = 9 + 8 = 17
V(5) + c(3-1) = 10 + 5 = 15
V(6) + c(2-1) = 17 + 1 = 18
V(7) + c(1-1) = 17 + 0 = 17
ค่า max คือ 18
C(8) = max : V(1) + c(8-1) = 1 + 18 = 19
V(2) + c(7-1) = 5 + 17 = 22
V(3) + c(6-1) = 8 + 13 = 21
V(4) + c(5-1) = 9 + 10 = 19
V(5) + c(4-1) = 10 + 8 = 18
V(6) + c(3-1) = 17 + 5 = 22
V(7) + c(2-1) = 17 + 1 = 18
V(8) + c(1-1) = 20 + 0 = 20
ค่า max คือ 22
ฮาริ เซลดอน
ฮาริ เซลดอน (Hari Seldon) เป็นตัวละครเอกในนิยายวิทยาศาสตร์ชุดสถาบันสถาปนา แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ
ในนิยาย 5 เล่มแรกของชุดสถาบันสถาปนาเป็นเรื่องราวหลังการเสียชีวิตของเซลดอน เขาปรากฏตัวในลักษณะภาพโฮโลแกรมที่บันทึกไว้ล่วงหน้าเท่านั้น (เขาปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวในสถาบันสถาปนาเล่มแรก) หลังจากนั้นอสิมอฟได้ตัดสินใจเขียนหนังสืออีก 2 เล่ม แต่จับความในช่วงที่เซลดอนยังมีชีวิต นั่นคือ กำเนิดสถาบันสถาปนา (Prelude to Foundation) และสู่เส้นทางสถาบันสถาปนา (Forward the Foundation) หลังจากนั้นเซลดอนยังปรากฏตัวในนิยายชุดสถาบันสถาปนา ไตรภาคที่สอง ซึ่งแต่งขึ้นโดยนักเขียนคนอื่นหลังอสิมอฟเสียชีวิตแล้ว หนังสื้อทั้งสามเล่มคือ สุดหนทางสถาบันสถาปนา (Foundation's Fear), ฝ่าวิกฤตสถาบันสถาปนา (Foundation and Chaos) และชัยชนะของสถาบันสถาปนา (Foundation's Triumph)
ประวัติ
ฮาริ เซลดอนเกิดในเดือนที่ 10 แห่งปีจักรวาลศักราช (Galactic Era หรือ GE) ที่ 11,988 ถือเป็นปีสถาปนศักราช (Foundation Era) ที่ -79 เขาเสียชีวิตในจักรวาลศักราชที่ 12,069 (สถาปนศักราชที่ 1) (ในนิยายของอสิมอฟนั้น จักรวาลศักราชเริ่มนับเมื่อก่อตั้งจักรวรรดิสากลจักรวาล ซึ่งเป็นช่วงเวลาในอนาคต ที่ไม่ระบุปีเทียบกับศักราชจริง)
เซลดอนเกิดที่ดาวเคราะห์เฮลิคอน พ่อของเขาเป็นเกษตรกรปลูกใบยาสูบ เซลดอนมีพรสวรรค์ด้านคณิตศาสตร์ตั้งแต่วัยเยาว์ และได้เรียนศาสตร์การต่อสู้ที่เรียกว่า Heliconan Twisting
พาลาดิน ยอดอัศวินจากแดนไกล
พาลาดิน ยอดอัศวินจากแดนไกล เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคาตานะ ยานางิโนะ และวาดภาพประกอบโดยคูซูซางะ ริน เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 ทางเว็บไซต์นิยายสร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์ Overlap ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Overlap Bunko ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันจำหน่ายถึงเล่มที่ 5 ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดโดยมุตสึมิ โอกูฮาชิ เผยแพร่ออนไลน์ทางเว็บไซต์ Comic Gardo ของสำนักพิมพ์ Overlap ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 8 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Children's Playground Entertainment ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ฤดูกาลที่ 2 ได้ประกาศสร้างแล้ว
ไลต์โนเวล
ไลต์โนเวลเขียนโดยคานาตะ ยานางิโนะ และวาดภาพประกอบโดยคูซูซางะ ริน เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 ทางเว็บไซต์นิยายสร้างโดยผู้ใช้ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์ Overlap ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Overlap Bunko ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันจำหน่ายถึงเล่มที่ 4 มีลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์อนิแม็ก
มังงะ
มังงะดัดแปลงวาดโดยมุตสึมิ โอกูฮาชิ เผยแพร่ออยไลน์ทางเว็บไซต์ Comic Gardo ของสำนักพิมพ์ Overlap ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 7
อนิเมะ
ได้มีการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะสร้างโดยสตูดิโอ Children's Playground Entertainment และกำกับโดยยู โนบูตะ เขียนบทโดยทัตสึยะ ทากาฮาชิ ออกแบบตัวละครโดยโคจิ ฮาเนดะ รับผิดชอบดนตรีประกอบโดย รีวอิขิ ทากาดะ และเคโงะ โฮอาชิจาก MONACA มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX, AT-X และ BS NTV H-el-ical// จะร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "The Sacred Torch" ส่วนนางิ ยานางิจะร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Shirushibi"
Graph-Structured Stack
Graph-structured stack เป็นการฟกราฟระบุทิศทาง ที่ไม่มี Loop ชนิดหนึ่งโดยทิศทางของกราฟจะเป็นตัวบ่งบอกถึงลำดับตาม stack ( directed acyclic graph) แนวคิดนี้เป็นส่วนประกอบหลักของ “Parallel Parser” หรือ อีกชื่อหนึ่ง GLR Parser Algorithm ซึ่งถูกคิดค้นโดย มาซารุ โทมิตะ(Masaru Tomita) ในปีปี ค.ศ. 1984
หลักการ.
Graph-structured Stack สามารถกำจัดความซ้ำซ้อนในการดำเนินการ ของกระบวนการเชิงไม่กำหนด (nondeterministic processing) ทำให้สามารถจัดการกับกระบวนการแบบ nondeterministic processing ได้ และในอีกหลายๆกรณียังเป็นการเพิ่มประสิทธิภาพให้การทำงาน
โดยการใช้งานส่วนใหญ่ Graph-structured Stack มักจะถูกใช้ในการพัฒนา Compiler เพื่อให้ทำการแปลงภาษาธรรมชาติสู่คอมพิวเตอร์ (Natural Language Parsing) หรือก็คือการทำให้คอมพิวเตอร์สามารถทำงานได้จากภาษาที่เหมือนกับภาษาธรรมชาติของมนุษย์
หลักการสำคัญ 3 แบบ ของ Graph-Structured Stack
1. Splitting – เมื่อ stack หนึ่งๆ ต้องถูกนำออกไป(Popped/Reduced) ได้มากกว่า 1 แบบ จะทำให้ส่วน Top นั้นสามารถแตกออกได้มากกว่า 1 ตัวได้ แต่ยังคงมี Bottom เพียงตัวเดียวเท่านั้น
หากเรากำหนดให้ stack นี้สามารถนำออกไปได้ทั้งหมด 3 วิธี ดังนี้
- G <--  D E
- H <-- C D E
2.Combining – เมื่อต้องการจะเพิ่ม(pushed / Shifted ) สมาชิกตัวใด ลงใน stack มากกว่าหนึ่ง stack เราสามารถทำได้โดยการรวม Top of Stack ทั้งสามเข้าไว้ด้วยกันได้
3.Local Ambiguity Packing – ถ้าหาก กิ่งย่อย หรือ เส้นทางใดๆของ Stack มีลักษณะที่เหมือนกัน เราจะสามารถรวมเส้นทางเหล่านั้นเป็น เส้นทางเดียวได้(merged and treated as a single branch)
คำสอน สระทอง
คำสอน สระทอง เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2482 ที่บ้านโพน ชุมชนชาวผู้ไทในอำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นช่างทอผ้า ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2559 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า) นางคำสอนได้พัฒนารูปแบบลวดลายให้สวยงามทั้งแบบดั้งเดิมและแบบสมัยนิยม สามารถประดิษฐ์ลวดลายได้อย่างประณีตงดงาม ได้คิดลวดลายผ้าแพรวารูปแบบใหม่ ๆ ประดิษฐ์รูปแบบการทอผ้าที่เรียกว่า เขาลาย หรือ ตะกรอลาย
คำสอนเกิดมาในครอบครัวเกษตรกร แต่ในส่วนตัวมีความสนใจเรื่องทอผ้ามาตั้งแต่เด็ก ๆ เริ่มหัดทอผ้าตั้งแต่อายุ 13 ปี จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แต่งงานเมื่อตอนอายุ 19 ปี กับสามีคือ นายบุรี สระทอง ชาวบ้านโพน ตำบลโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยย่าของสามี คือ นางเบง สระทอง เป็นผู้สอนศาสตร์การทอผ้าไหมแพรวาให้ โดยเฉพาะลวดลายโบราณดั้งเดิม กับการปลูกฝังเรื่องการทอผ้าไหมแพรวา กระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2520 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เยี่ยมราษฎรที่อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ ได้รับผ้าไหมแพรวาเข้ามาพัฒนาส่งเสริมเข้าสู่โครงการศิลปาชีพพิเศษ
คำสอนเคยได้รับพระราชทานเงินจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ จำนวน 40,000 บาท เพื่อเป็นทุนในการปฏิบัติหน้าที่เป็นวิทยากรสอนเทคนิคการทอผ้าไหมแพรวาให้แก่สมาชิก ได้รับรางวัลพระธาตุนาดูนทองคำ ผู้มีผลงานดีเด่นสาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะการทอผ้าแพรวา) ได้รับคัดเลือกให้เป็นแม่ดีเด่นแห่งชาติ คนดีศรีกาฬสินธุ์ ครูภูมิปัญญาไทย นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ได้มอบปริญญามหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์เมื่อ พ.ศ. 2557 ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2559 สาขาทัศนศิลป์ ประเภทประยุกต์ศิลป์ (ประณีตศิลป์-ทอผ้า)
วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร
วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงบางจาก เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระพิพัฒนกิจวิธาน (บุญศักดิ์ สิริปุญโญ)
เดิมชื่อ วัดทุ่งสาธิต มีคหบดีชาวลาวเป็นผู้สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2399 หลังจากคหบดีท่านถึงแก่กรรม วัดนี้จึงถูกทิ้งร้าง กระทั่งได้กลายเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2506 ในสมัยพระโสภณวชิรธรรม (สาธิต ฐานวโร) เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2508 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (พระบรมราชอิสริยยศในขณะนั้น) โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าวชิราลงกรณ ทรงรับวัดทุ่งสาธิต ไว้ในพระอุปถัมภ์ ได้พระราชทานนามว่า วัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหาร โดยนามของวัด วชิร มาจาก วชิราลงกรณ์, ธรรม มาจาก คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า และ สาธิต มาจากนามเดิมพระโสภณวชิรธรรม
อนึ่ง แม้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงรับวัดวชิรธรรมสาธิตวรวิหารไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ แต่ก็มิใช่วัดประจำรัชกาลที่ 10
อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
พระเจดีย์จุฬามณีศรีล้านนา มีความกว้าง 25 ศอก 9 นิ้ว ความสูง 49 ศอก ซึ่งได้จำลองมาจากองค์พระธาตุหริภุญชัย จังหวัดลำพูน ภายในเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 25 องค์ พระอรหันต์สาวกธาตุ 289 องค์ และพุทธรูปทองคำอีก 2 องค์ พระอุโบสถปูด้วยไม้สักปาร์เก้ ประตู-หน้าต่างทำด้วยไม้สัก แกะสลักโดยฝีมือช่างชาวเหนือ ภายในพระอุโบสถ มีพระปรางค์ 3 องค์ องค์กลางบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ขององค์ขวาและองค์ซ้าย บรรจุพระธาตุทอง พระอัครสาวกทั้งสอง คือพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ วัดมีสังเวชเจดีย์ จำลองมาจากพระเจดีย์พุทธคยา ประเทศอินเดีย
เหลียง เจียฮุย
เหลียง เจียฮุย (Tony Leung, Tony Leung Ka-Fai,, , พินอิน: Liáng Jiāhuī) นักแสดงชายชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง
เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 ที่ฮ่องกง เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่ออายุได้ 25 ปี ด้วยการเป็นนักเรียนการแสดงของทีวีบีรุ่นที่ 10 แต่ต้องออกมากลางคันเนื่องจากไม่มีเงินรอน มีชื่อเสียงมาจากการที่รับบทฮ่องเต้เสียนเฟิงแห่งราชวงศ์ชิงในเรื่อง Burning of the Imperial Place et Reign Behind A Curtain เมื่อปี ค.ศ. 1983 เนื่องจากเป็นแฟนของลูกสาวผู้กำกับฯ หลี ฮั่นเสียง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายของฮ่องกงมาครอง
มีผลงานมาแล้วมากมาย ทั้งบทประกอบ, ตัวเอก และบทร้าย รวมทั้งภาพยนตร์ประดับนานาชาติอย่าง ภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดด้วย โดยเรื่องที่มีชื่อเสียง คือ  The Lover  ภาพยนตร์อีโรติกในปี ค.ศ. 1992
ผลงานในระยะหลัง ๆ ได้แก่ New Dragon Gate Inn ในปี ค.ศ. 1992, The Eagle Shooting Heroes ในปี ค.ศ. 1993, Ashes of Time ในปี ค.ศ. 1994, Island of Greed ในปี ค.ศ. 1996, The Victim ในปี ค.ศ. 1999, Golden Chicken ในปี ค.ศ. 2002, Election และThe Myth ในปี ค.ศ. 2005, My Name is Fame ในปี ค.ศ. 2006, Eye in the Sky ในปี ค.ศ. 2007, Bodyguards and Assassins ในปี ค.ศ. 2009, The Founding of a Republic ในปี ค.ศ. 2009, Detective Dee และBruce Lee My Brother ในปี ค.ศ. 2010 และI Love Hong Kong ในปี ค.ศ. 2011
ชีวิตส่วนตัวสมรสกับเจียง จีหนาน ในปี ค.ศ. 1987 ทั้งคู่มีบุตรสาวฝาแฝด
อนึ่ง เหลียง เจียฮุย ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Tony Leung Ka-Fai เพื่อมิให้สับสนกับนักแสดงชายอีกคนที่ใช้ชื่อว่า Tony Leung เช่นกัน คือ เหลียง เฉาเหว่ย ซึ่งในแวดวงบันเทิงของฮ่องกงเรียกชื่อเล่นของเหลียง เจียฮุยว่า "Big Tony" ขณะที่เหลียง เฉาเหว่ย คือ "Little Tony"
เทมเพลทเมธอดแพตเทิร์น
เทมเพลตเมธอดแพตเทิร์น (Template method pattern) เป็นดีไซน์แพตเทิร์นที่ใช้กำหนดแม่แบบหรือโครงหลักของขั้นตอนวิธี โดยไม่ได้กำหนดรายละเอียดของขั้นตอนต่างๆ ซับคลาสสามารถนิยามรายละเอียดของแต่ละขั้นตอนย่อยได้ตามความต้องการ เทมเพลตเมธอดถูกใช้เป็นส่วนหลักของซอฟต์แวร์เฟรมเวิร์ก ตัวอย่างที่นอกเหนือจากการเขียนโปรแกรมเช่น แบบแปลนบ้านที่เจ้าของบ้านสามารถเลือกสีและตกแต่งได้ภายหลัง
การนำไปใช้งาน
องค์ประกอบของเทมเพลตเมธอดแพตเทิร์นมีดังนี้
ภาษาจาวา
ตัวอย่างโปรแกรมคำนวณหาปริมาตรของรูปทรงกระบอกและรูปทรงสี่เหลี่ยมซึ่งมีสูตรร่วมกันดังนี้
ปริมาตร = พื้นที่ฐาน * ความสูง
โดยที่
คลาสนามธรรม  นิยามเมธอด     และ   ซึ่งเป็นเทมเพลตเมธอดมีรายละเอียดการคำนวณหาปริมาตร
คลาสรูปธรรม  กำหนดวิธีการหาพื้นที่ฐานซึ่งเป็นรูปวงกลมในเมธอด
คลาสรูปธรรม  กำหนดวิธีการหาพื้นที่ฐานซึ่งเป็นรูปสี่เหลี่ยมในเมธอด
ภูเขาน้ำแข็ง
ภูเขาน้ำแข็ง คือก้อนน้ำแข็งน้ำจืดขนาดใหญ่ที่แตกออกมาจากธารน้ำแข็งหรือหิ้งน้ำแข็ง (ice shelf) และลอยอยู่ในแหล่งน้ำเปิดเช่นทะเลหรือมหาสมุทร ภูเขาน้ำแข็งมีขนาดแตกต่างกันตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงขนาดมหึมา เกิดจากแผ่นดินในแถบขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ที่มีอากาศหนาวเย็นจนอุณหภูมิติดลบ มีหิมะปกคลุมตลอดเวลา พื้นที่บางส่วนในขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้มีลักษณะภูมิประเทศเป็นเทือกเขา บริเวณยอดเขาปกคลุมด้วยหิมะจำนวนมาก ซึ่งในเวลาต่อมาหิมะเหล่านี้ได้จับตัวเป็นก้อนน้ำแข็งจัด
เนื่องจากน้ำแข็งบริสุทธิ์มีความหนาแน่นอยู่ที่ประมาณ 920 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ในขณะที่น้ำทะเลมีความหนาแน่นประมาณ 1,025 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร ทำให้ภูเขาน้ำแข็งจะมีส่วนที่โผล่พ้นน้ำประมาณ 1 ใน 10 ส่วนโดยปริมาตร ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหนก็ตาม ภูเขาน้ำแข็งถูกถือว่าเป็นภัยร้ายแรงทางทะเล (List of ships sunk by icebergs) การอับปางของเรืออาร์เอ็มเอสไททานิกใน ค.ศ. 1912 ทำให้มีการสถาปนาตระเวนน้ำแข็งระหว่างประเทศ (International Ice Patrol) ขึ้นใน ค.ศ. 1914
ภูเขาน้ำแข็งที่แบ่งตัว (ice calving) ออกมาจากธารน้ำแข็งที่หันหน้าเข้าหาทะเลเปิดอย่างเช่นในกรีนแลนด์จะมีรูปร่างเป็นกองไม่สม่ำเสมอ ในขณะที่ภูเขาน้ำแข็งที่แบ่งตัวออกมาจากแอนตาร์กติกาจะมีรูปร่างแบนหนา (เหมือนโต๊ะ) ขนาดใหญ่ ภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกมาคือภูเขาน้ำแข็ง บี-15 ซึ่งแยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในแอนตาร์กติกาใน ค.ศ. 2000
รากศัพท์
คำว่า iceberg ในภาษาอังกฤษเป็นคำกึ่งคำยืมแบบแปล (calque) จากคำว่า ijsberg ในภาษาดัตช์ซึ่งมีความหมายตรงตัวว่า ice mountain (ภูเขาน้ำแข็ง) และเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำว่า isbjerg ในภาษาเดนมาร์ก, Eisberg ในภาษาเยอรมัน และ  isberg  ในภาษาสวีเดน ในส่วนของภาษาไทย คำว่าภูเขาน้ำแข็งประกอบขึ้นจากคำว่าภูเขาและคำว่าน้ำแข็งเช่นเดียวกัน
ภาพรวม
ตามปกติ ภูเขาน้ำแข็งที่พ้นน้ำมีปริมาตรเพียงหนึ่งในสิบของทั้งหมด เพราะความหนาแน่นของน้ำแข็งบริสุทธิ์เท่ากับประมาณ 920 kg/m3 (57 lb/cu ft) ในขณะที่ความหนาแน่นของน้ำทะเลเท่ากับประมาณ 1025 kg/m3 (ตามหลักการของอาร์คิมิดีส) การคาดคะเนรูปร่างของส่วนที่อยู่ใต้น้ำจากส่วนที่อยู่เหนือน้ำนั้นทำได้ยาก พื้นที่ของแมนแฮตตันมักถูกนำมาใช้เพื่อเปรียบเทียบขนาดของภูเขาน้ำแข็ง
ภูเขาน้ำแข็งสามารถมีความสูงได้ถึง 100 m เหนือน้ำทะเล และสามารถมีมวลได้ตั้งแต่ 100,000 ตันจนถึง 10 ล้านตัน ภูเขาน้ำแข็งหรือเศษน้ำแข็งลอยน้ำที่เตี้ยกว่า 5 เมตรเหนือน้ำทะเลถูกจัดว่าเป็น "เศษภูเขาน้ำแข็ง" (bergy bits) และที่เตี้ยกว่า 1 เมตรเป็น "ภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก" (growler) ภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยพบมาในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือมีความสูงเหนือน้ำทะเลถึง 168 m หรือเท่ากับตึก 55 ชั้น ซึ่งถูกรายงานโดยเรือตัดน้ำแข็ง USCGC อีสต์วินด์ (WAGB-279) ในปี ค.ศ. 1958 ภูเขาน้ำแข็งเหล่านี้กำเนิดมาจากธารน้ำแข็งกรีนแลนด์ตะวันตกและสามารถมีอุณหภูมิภายในได้ตั้งแต่ -15 to -20 C.
ภูเขาน้ำแข็งมักถูกลมและกระแสน้ำพัดลอยเข้าใกล้แนวชายฝั่ง ที่ซึ่งพวกมันจะแข็งตัวกลายเป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็ง (pack ice) (น้ำแข็งทะเลรูปแบบหนึ่ง) หรือลอยเข้าไปในน้ำตื้นและสัมผัสกับก้นทะเลเป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการขุดร่องก้นทะเล (Seabed gouging by ice)
ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการบันทึกไว้แบ่งตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในแอนตาร์กติกา ภูเขาน้ำแข็ง บี-15 จากรูปถ่ายทางดาวเทียมปี ค.ศ. 2000 มีขนาด 295 by และพื้นที่ผิว 11000 km2 ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่สุดที่มีการบันทึกมาเป็นภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกรูปแบนหนา (tabular) พื้นที่ขนาดใหญ่กว่า 31000 km2 [335 by] ถูกพบเห็น 150 mi ทางทิศตะวันตกของเกาะสกอตต์ (Scott Island) ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้โดย USS กลาเซียร์ วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 ภูเขาน้ำแข็งลูกนี้มีขนาดใหญ่กว่าประเทศเบลเยียม
ภูเขาน้ำแข็งที่ความยาวตามขวางน้อยกว่า 2 เมตร (6.6 ฟุต) และลอยเหนือน้ำน้อยกว่าเมตรเดียว (3.3 ฟุต) เรียกว่าภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก (growler) และมีขนาดเล็กกว่าเศษภูเขาน้ำแข็ง (bergy bits) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า 5 เมตร (15 ฟุต) ทั้งสองกำเนิดมาจากภูเขาน้ำแข็งที่กำลังสลายตัว
ขณะที่น้ำแข็งละลาย มันจะผลิตเสียงดังฟู่เรียกว่า "เบอร์กีเซลท์เซอร์" (Bergie Seltzer) เสียงนี้เกิดขึ้นเมื่อหน้าสัมผัสระหว่างน้ำและน้ำแข็งพบกับฟองอากาศอัดที่อยู่ในน้ำแข็งทำให้ฟองอากาศแตกและผลิตเสียงดัง "เป๊าะแป๊ะ" ฟองอากาศถูกกักไว้ใต้ชั้นหิมะตั้งแต่น้ำแข็งเริ่มก่อตัว และถูกฝังไว้ที่ความลึกต่าง ๆ (ถึงหลายกิโลเมตร) และถูกอัดขณะที่หิมะแปรสภาพกลายเป็นหิมะน้ำแข็ง (firn) และน้ำแข็งธารน้ำแข็งในที่สุด
ภูเขาน้ำแข็งจะพลิกตัวในน้ำขณะที่ละลายและสลายตัวจากแรงโน้มถ่วงที่ดึงด้านที่หนักกว่าลงล่างอย่างต่อเนื่อง การพลิกตัวส่วนใหญ่เกิดขึ้นกับภูเขาน้ำแข็งที่มีอายุน้อยและกำลังหาจุดสมดุลอยู่ ภูเขาน้ำแข็งสามารถพลิกตัวได้ตลอดเวลาอย่างไม่มีสัญญาณเตือน ภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกตัวออกมาจากธารน้ำแข็งและพลิกตัวกลับไปบนธารน้ำแข็งสามารถดันให้ธารน้ำแข็งถอยหลังเป็นเวลาไม่กี่นาที แต่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวที่ปล่อยพลังงานออกมาเท่ากับระเบิดปรมาณูได้
สี
ภูเขาน้ำแข็งโดยทั่วไปมีสีขาวเพราะถูกปกคลุมด้วยหิมะ แต่ก็สามารถมีสีเขียว น้ำเงิน เหลือง ดำ มีลายเป็นริ้ว หรือแม้แต่สีรุ้งก็ยังมี สีที่หลากหลายเกิดมาจากน้ำทะเล สาหร่าย และปริมาณของฟองอากาศ ตะกอนต่าง ๆ สามารถทำให้เกิดสีดำสกปรกบนภูเขาน้ำแข็งได้
รูปทรง
นอกจากการแบ่งกลุ่มตามขนาดแล้ว ภูเขาน้ำแข็งสามารถแบ่งกลุ่มตามรูปทรงได้ด้วย รูปทรงพื้นฐานของภูเขาน้ำแข็งคือรูปแบนหนา (tabular) และรูปไม่แบนหนา (non-tabular) ภูเขาน้ำแข็งรูปแบนหนามีด้านข้างที่ชันและด้านบนที่แบนราบคล้ายกับที่ราบสูง และมีอัตราส่วนของความกว้างต่อความสูงมากกว่า 5:1
ภูเขาน้ำแข็งชนิดนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่าเกาะน้ำแข็ง (ice island) และสามารถมีขนาดที่ใหญ่พอสมควรอย่างเช่นเกาะน้ำแข็งโปเบดา (Pobeda Ice Island) ภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกที่เกิดจากการแตกตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งเช่นหิ้งน้ำแข็งรอสส์หรือหิ้งน้ำแข็งฟิล์ชเนอร์-รอน (Filchner-Ronne Ice Shelf) โดยปกติมักมีรูปแบนหนา ภูเขาน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก่อตัวขึ้นในรูปนี้
ภูเขาน้ำแข็งรูปไม่แบนหนามีรูปทรงที่แตกต่างกันไปซึ่งประกอบไปด้วย:
ประวัติ
แม้ได้มีเหตุการณ์เรืออับปางจากภูเขาน้ำแข็งที่ร้ายแรงเป็นจำนวนมากก่อนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1910 แต่ก็ยังไม่มีระบบการเฝ้าสังเกตภูเขาน้ำแข็งเพื่อป้องกันการชนกันกับเรือ การมาถึงของเรือเหล็กทำให้นักออกแบบหลายคนประกาศว่าเรือของพวกเขา "ไม่มีวันจม"
พัฒนาการทางเทคโนโลยี
เรดาร์มองข้างทางอากาศ (SLAR) ทำให้สามารถถ่ายภาพได้โดยไม่ถูกจำกัดโดยสภาพอากาศ ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ประเทศแคนาดาได้ปล่อยดาวเทียมเรดาร์แซต-1 (RADARSAT-1) ซึ่งพัฒนาโดยองค์การอวกาศแคนาดาสำหรับการถ่ายภาพโลกโดยมีจุดประสงค์เพื่อวิทยาศาสตร์และการพาณิชย์ ระบบนี้นำเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์ (SAR) มาใช้เป็นครั้งแรก โดยเป็นการส่งพลังงานไมโครเวฟไปที่พื้นผิวของมหาสมุทรและบันทึกการสะท้อนกลับเพื่อติดตามภูเขาน้ำแข็ง องค์การอวกาศยุโรปได้ปล่อยดาวเทียมเอนวิแซต (ENVISAT) (ดาวเทียมสังเกตการณ์ที่โคจรผ่านขั้วโลก) ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2002 ดาวเทียมเอนวิแซตใช้เทคโนโลยีเรดาร์ช่องเปิดสังเคราะห์ขั้นสูง (ASAR) ซึ่งสามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงของความสูงบนพื้นผิวได้อย่างแม่นยำ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 องค์การอวกาศแคนาดาได้ปล่อยดาวเทียมเรดาร์แซต-2 (RADARSAT-2) ซึ่งใช้ระบบ SAR และโหมดหลายโพลาไรเซชัน (multi-polarization mode) และโคจรตามเส้นทางเดิมของดาวเทียมเรดาร์แซต-1
การเฝ้าสังเกตในปัจจุบัน
ณ ปัจจุบัน ศูนย์สำรวจน้ำแข็งแห่งชาติ (National Ice Center) (เอ็นไอซี) ของสหรัฐซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 1995 เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบการเฝ้าสังเกตภูเขาน้ำแข็งทั่วโลกและผลิตผลวิเคราะห์และการพยากรณ์สภาพของน้ำแข็งในแถบอาร์กติก แอนตาร์กติก เกรตเลกส์ และอ่าวเชซาพีก ข้อมูลกว่า 95% ที่ถูกนำมาใช้ในการวิเคราะห์น้ำแข็งทะเลได้มาจากตัวรับรู้ระยะไกลบนดาวเทียมที่อยู่บนวงโคจรขั้วโลก (polar orbit) ซึ่งสำรวจภูมิภาคห่างไกลบนโลก เอ็นไอซีเป็นองค์กรเดียวที่ตั้งชื่อและติดตามภูเขาน้ำแข็งแอนตาร์กติกทั้งหมด โดยจะกำหนดชื่อให้ภูเขาน้ำแข็งที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 nmi ตามแกนใดก็ตามซึ่งประกอบด้วยตัวอักษรซึ่งถูกมอบหมายตามจุดกำเนิดของภูเขาน้ำแข็งลูกนั้นตามด้วยลำดับตัวเลข ตัวอักษรที่นำมาใช้มีดังนี้:
ภูเขาน้ำแข็ง บี-15 แบ่งตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ในปี ค.ศ. 2000 และในตอนแรกมีพื้นที่ขนาด 11000 km2 และแตกสลายตัวในเดือนพฤศจิกายนปี ค.ศ. 2002 ชิ้นส่วนที่เหลือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือภูเขาน้ำแข็ง บี-15เอ ซึ่งมีพื้นที่ขนาด 3000 km2 และยังคงเป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในโลกจนกระทั่งมันเกยตื้นและแตกเป็นหลายชิ้นส่วนในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2005 โดยเป็นเหตุการณ์ที่ถูกสังเกตการณ์โดยเครื่องวัดความไหวสะเทือน (seismograph) ทั้งบนภูเขาน้ำแข็งเองและทั่วทั้งทวีปแอนตาร์กติกา การแตกตัวครั้งนี้มีสมมติฐานว่าถูกเสริมจากคลื่นใต้น้ำที่ถูกผลิตโดยพายุแถบอะแลสกาซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหกวันก่อนหน้าและมีระยะทางห่างออกไป 13500 km
การลากจูง
ปลายคริสต์ทศวรรษ 2010 ธุรกิจสัญชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ต้องการลากจูงภูเขาน้ำแข็งจากทวีปแอนตาร์กติกามาที่ตะวันออกกลาง แต่ก็ไม่เป็นไปตามแผนเพราะราคาสูงเกินไป โดยเป็นที่เชื่อกันว่าสูงถึงสองร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ
ฐานฉากแท่นบูชา
ฐานฉากแท่นบูชา (Predella) เป็นแท่นที่ใช้ตั้งฉากแท่นบูชา “Predella” ในภาษาอิตาลีหมายถึงม้าที่ใช้คุกเข่า ในงานศิลปะ “ฐานฉากแท่นบูชา” หมายถึงจิตรกรรมหรือประติมากรรมที่อยู่ใต้กรอบล่างของฉากแท่นบูชา ฉากแท่นบูชาในปลายยุคกลางและยุคเรอเนสซองซ์มักจะมีฉากสำคัญอยู่เหนือ “ฐานฉากแท่นบูชา” ที่เป็นภาพขนาดเล็กกว่ามากที่เป็นภาพเรื่องราวที่อาจจะเป็นเรื่องจากชีวิตของพระเยซู, ชีวิตของพระแม่มารี หรือชีวิตของนักบุญ ตามปกติแล้วก็อาจจะมีสามถึงห้าภาพตามแนวนอนแต่บางครั้งก็จะเป็นเพียงภาพเดียว
การเขียนหรือสร้างฐานฉากแท่นบูชาจะแตกต่างจากการวาดภาพหลักเพราะเป็นภาพที่ผู้ชมต้องมาจ้องดูใกล้ๆ ศิลปินจะรู้สึกมีอิสระในการสร้างงานมากกว่าภาพหลัก เมื่องานในฉากหลักมีความสำคัญขึ้น ความสำคัญของฐานก็ลดน้อยลงตามลำดับและในที่สุดก็หายไปเลยในสมัยแมนเนอริสม์ และยิ่งหาดูได้ยากหลังจากกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16
ฟุตซอลทีมชาติอุซเบกิสถาน
ฟุตซอลทีมชาติอุซเบกิสถาน (Uzbekistan national futsal team) เป็นตัวแทนของประเทศอุซเบกิสถานในการแข่งขันฟุตซอลนานาชาติเช่น ฟุตซอลชิงแชมป์โลก และ ฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย และอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลอุซเบกิสถาน
ICD-10 บทที่ 15: การตั้งครรภ์ การคลอด และระยะหลังคลอด
เป็นบัญชีโรคย่อยหนึ่งจากบัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง ฉบับทบทวนครั้งที่ 10 (ICD-10) ซึ่งเป็นรหัสของโรคและอาการ อาการแสดง ความผิดปกติที่ตรวจพบ อาการนำ สภาพสังคม หรือสาเหตุภายนอกของการบาดเจ็บหรือโรค จัดทำขึ้นโดยองค์การอนามัยจโลกโดยแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2535 โดยมีวัตถุประสงค์ในการจัดประเภทการเจ็บป่วยตามเกณฑ์เพื่อใช้บันทึกเพื่อรวบรวมเป็นข้อมูลทางสถิติในการวางแผนสุขภาพในระดับสากล
มนต์รักกางเกงยีนส์
มนต์รักกางเกงยีนส์ (The Sisterhood of the Traveling Pants) เป็นภาพยนตร์ดราม่าอเมริกัน ออกฉายโดยวอร์เนอร์บราเธอส์ เนื้อเรื่องยึดตามนวนิยายเรื่อง มนต์รักกางเกงยีนส์ เขียนโดย แอน บราแชส์ กำกับโดย เคน ควาพิส และเขียนเรื่องโดยเดเลีย เอฟรอน
งบประมาณของภาพยนตร์อยู่ที่ 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่บ็อกซ์ออฟฟิศ ภาพยนตร์ทำรายได้ได้ 39,053,061 ดอลลาร์สหรัฐ ดีวีดีออกจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2005 และเสนอบทวิจารณ์ของแอมเบอร์ แทมบลิน อเล็กซิส เบลเดล และอเมริกา เฟอร์เรรา และฉากที่ถูกตัดออก (บรรยายโดยควาพิส) ภาพยนตร์ถ่ายทำบางส่วนที่บริเวณคัมลูปส์ และแอชครอฟต์ ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา
อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย
อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย (อังกฤษ: RMS Aquitania) หรือชื่อเต็มคือ เรือไปรษณีย์หลวงแอควิเทเนีย (Royal Mail Steamer Aquitania) เป็นเรือเดินสมุทรสัญชาติอังกฤษ ของสายการเดินเรือคิวนาร์ด (Cunard Line) ให้บริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914–1950 ออกแบบโดยลีโอนาร์ด เพสเกตต์ (Leonard Peskett) และสร้างโดยอู่ต่อเรือจอห์นบราวน์แอนด์คอมพานี (John Brown & Company) ในเมืองไคลด์แบงก์ ประเทศสกอตแลนด์ ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1913 ออกเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์จากลิเวอร์พูล สหราชอาณาจักร ไปยังนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1914 แอควิเทเนียเป็นเรือลำดับที่ 3 ในโครงการเรือเดินสมุทรด่วนสามลำขนาดใหญ่ของคิวนาร์ด ไลน์ ซึ่งนำโดยอาร์เอ็มเอส ลูซิทาเนีย (RMS Lusitania) และอาร์เอ็มเอส มอริทาเนีย (RMS Mauretania) แอควิเทเนียเป็นเรือเดินสมุทรสี่ปล่องไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นเรือเดินสมุทรสี่ปล่องไฟลำสุดท้ายที่ปลดระวาง
หลังจากเรือแอควิเทเนียเข้าประจำการได้ไม่นาน สงครามโลกครั้งที่ 1 ก็ได้ปะทุขึ้น ในระหว่างนั้นเรือก็ถูกดัดแปลงเป็นเรือลาดตระเวนเสริม ก่อนจะถูกใช้เป็นเรือลำเลียงพลและเรือพยาบาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะส่วนหนึ่งของการทัพดาร์ดะแนลส์ และกลับมาให้บริการข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกอีกครั้งในปี ค.ศ. 1921 คู่กับอาร์เอ็มเอส มอริทาเนีย และเรือ อาร์เอ็มเอส เบเรนกาเรีย (RMS Berengaria)
เรือลำนี่ได้รับฉายาว่า "เรือที่สวยงาม" (The Ship Beautiful) จากผู้โดยสารในช่วงเวลานั้นว่าเป็นหนึ่งในเรือที่สวยที่สุด เรือลำนี้ยังคงให้บริการต่อไปหลังจากการควบรวมกิจการของคิวนาร์ดไลน์กับไวต์สตาร์ไลน์ในปี ค.ศ. 1934 บริษัทวางแผนที่จะเกษียณเรือลำนี้และแทนที่ด้วย อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ (RMS Queen Elizabeth) ในปี ค.ศ. 1940
อย่างไรก็ตาม ด้วยการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้เรือยังคงให้บริการต่อไปอีก 10 ปี ในช่วงสงครามจนถึงปี 1947 เรือลำนี้ได้ทำหน้าที่ขนส่งทหาร ซึ่งถูกใช้เป็นพิเศษเพื่อขนส่งทหารและผู้อพยพไปยังแคนาดาหลังจากจบสงคราม
เรือแอควิเทเนีย ถูกปลดระวางในปี 1949 และถูกขายแยกชิ้นส่วนในปีถัดมา หลังจากทำหน้าที่เป็นเรือโดยสารเป็นระยะเวลากว่า 36 ปี สิ้นสุดหน้าที่การให้บริการด้วยการเป็นเรือที่ให้บริการนานที่สุดของคิวนาร์ดไลน์ โดยมีสถิติยาวนานถึง 36 ปี จนถูกกระทั่งแซงหน้าบันทึกการให้บริการ 37 ปีโดยอาร์เอ็มเอส ไซเธีย (RMS Scythia)
สาเหตุการสร้าง
ต้นกำเนิดของ อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย เกิดจากการแข่งขันระหว่างสายการเดินเรือไวต์สตาร์ไลน์ กับคิวนาร์ด ไลน์ ซึ่งเป็นสายการเดินเรือชั้นนำสองแห่งของอังกฤษ เรือโอลิมปิก, ไททานิก และบริแทนนิก ของไวต์สตาร์ไลน์มีขนาดที่ใหญ่กว่าเรือของคิวนาร์ดลำล่าสุด คือเรือ ลูซิทาเนีย และ มอริทาเนีย ถึง 15,000 ตันกรอส แต่ทั้งสองลำนี้เร็วกว่าเรือของไวต์สตาร์อย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่เรือของไวต์สตาร์ถูกมองว่าหรูหรากว่า คิวนาร์ดจึงต้องการเรือเดินสมุทรสำหรับบริการเรือด่วนข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกรายสัปดาห์ และเลือกที่จะลอกแบบของเรือตระกูลโอลิมปิกของไวต์สตาร์ไลน์ ด้วยเรือที่ช้ากว่าแต่ขนาดใหญ่กว่าและมีความหรูหรากว่า
แผนสำหรับการสร้างเรือนั้นได้เริ่มขึ้นในปี 1910 มีการร่างแผนหลายฉบับเพื่อกำหนดแกนหลักของสิ่งที่ควรเป็นเรือซึ่งมีความเร็วเฉลี่ย 24 นอต ในเดือนกรกฎาคมของปีนั้น บริษัทได้ยื่นข้อเสนอการก่อสร้างต่ออู่ต่อเรือหลายแห่ง ก่อนที่จะเลือกจอห์น บราวน์ แอนด์ คอมพานี (ที่เคยสร้างเรือลูซิทาเนีย มาก่อน)
บริษัทได้เลือกชื่อ "แอควิเทเนีย" (Aquitania) เป็นชื่อสำหรับเรือลำใหม่ที่มีความต่อเนื่องกับเรือสองลำก่อนหน้านี้ ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามจังหวัดของโรมันโบราณ: ลูซิทาเนีย, มอริทาเนีย และแกลเลียแอควิเทเนีย
การออกแบบ การสร้าง และการเปิดตัว
กระดูกงูของแอควิเทเนีย ถูกวางในปลายปี 1910 เพสเกตต์ได้เดินทางบนเรือโอลิมปิกในปี 1911 เพื่อสัมผัสความรู้สึกบนเรือที่มีระวางขับน้ำเกือบ 50,000 ตัน รวมทั้งคัดลอกตัวแปรสำหรับเรือลำใหม่ของบริษัทของเขา
เรือแอควิเทเนีย ถูกสร้างขึ้นที่อู่ต่อเรือจอห์น บราวน์ แอนด์ คอมพานี (John Brown & Company) ในเมืองไคลด์แบงค์ ประเทศสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นสถานที่สร้างเรือส่วนใหญ่ของคิวนาร์ด กระดูกงูถูกวางบนพื้นที่เดียวกันกับเดียวกับที่สร้างเรือลูซิทาเนีย และต่อมาได้ใช้สร้างเรือควีนแมรี, ควีนเอลิซาเบธ และควีนเอลิซาเบธ 2 เช่นเดียวกับเรือมอริทาเนีย ในการปล่อยเรือลงน้ำ ตัวเรือได้รับการทาสีด้วยสีเทาอ่อนเพื่อวัตถุประสงค์ในการถ่ายภาพ เนื่องจากทำให้ตัวเรือดูชัดเจนขึ้นในภาพถ่ายขาวดำ ต่อมาตัวเรือถูกทาสีใหม่เป็นสีดำในอู่แห้ง
หลังจากเรือไททานิก อับปาง เรือแอควิเทเนีย เป็นหนึ่งในเรือใหม่ลำแรกๆ ที่มีเรือชูชีพเพียงพอสำหรับผู้โดยสารและลูกเรือทุกคน ซึ่งมีเรือบดจำนวน 80 ลำ รวมถึงเรือบดที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ 2 ลำ พร้อมติดตั้งอุปกรณ์ไร้สายของมาร์โคนี นอกจากนี้ยังออกแบบให้เรือมีผนังสองชั้นและประตูกันน้ำที่ออกแบบมาเพื่อให้เรือยังลอยได้ถ้ามีน้ำท่วมอย่างน้อย 5 ห้อง
ตามความต้องการของทหารเรืออังกฤษ เรือลำนี้ได้รับการออกแบบให้ดัดแปลงเป็นเรือพาณิชย์ลาดตระเวนติดอาวุธ และได้รับการติดตั้งปืนสำหรับประจำการในบทบาทดังกล่าว ทำให้เรือมีน้ำหนักประมาณ 49,430 ตัน โดยลำเรือคิดเป็น 29,150 ตัน เครื่องจักรกล 9,000 ตัน และบังเกอร์ 6,000 ตัน
เรือแอควิเทเนีย ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1913 หลังจากได้รับการขานนามโดย อลิซ สแตนลีย์ เคาน์เตสแห่งดาร์บี และติดตั้งอุปกรณ์ที่จำเป็นในระยะเวลา 13 เดือนข้างหน้า การติดตั้งที่โดดเด่นคือการเดินสายไฟฟ้าและการตกแต่งเรือ นำโดยอาเธอร์ โจเซฟ เดวิส (Arthur Joseph Davis) และชาลส์ มิวเวส (Charles Mewès) ผู้ร่วมงานของเขา
ในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1914 เรือได้รับการทดสอบทางทะเล และวิ่งด้วยความเร็วที่ตามที่คาดไว้
ในวันที่ 14 พฤษภาคม เรือไปถึงเมอร์ซีย์และเทียบท่าที่ท่าเรือที่นั่นเป็นเวลา 15 วัน ในระหว่างนั้นเรือได้รับการทำความสะอาดครั้งใหญ่ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์
ลักษณะเฉพาะของเรือ
อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย เป็นเรือลำแรกของคิวนาร์ดที่มีความยาวเกิน 900 ฟุต และมีความแตกต่างจากเรือเดินสมุทร 4 ปล่องไฟชั้นโอลิมปิก ของไวต์สตาร์ไลน์ คือ เรือแอควิเทเนีย ไม่มีปล่องไฟหลอก แต่ละปล่องใช้ในการระบายควันจากหม้อไอน้ำโดยตรง
เสบียง
เนย 12,561 ปอนด์, ส้ม 625 กล่อง, แอปเปิ้ล 520 กล่อง, น้ำตาล 29,768 ปอนด์, ไข่ 239,584 ฟอง, เนื้อ 80 ตัน, ไก่ 19,112 ตัว, แฮมและเบคอน 15 ตัน, ปลาสด 30 ตัน, หอยกาบ 16,000 qts., หอยนางรม 1.221 qts, นม 1,440 แกลลอน, มันฝรั่ง 4,807 ปอนด์, ชีส 5,139 ปอนด์, ไอศกรีม 9,450 qts., ห่าน 125 ตัว, ไก่งวง 250 ตัว, เป็ด 500 ตัว, ไก่ 3,000 ตัว, หัววัวและลูกวัว 75 ตัว, แกะและลูกแกะ 250 ตัว, สุกร 150 ตัว
ระบบขับเคลื่อน
ไอน้ำถูกต้มโดยหม้อน้ำสก๊อตช์แบบสองด้าน (double-ended Scotch boilers) แบบลมเป่าเข้า จำนวน 21 ตัว แต่ละตัวมี 8 เตา ยาว 6.7 เมตร (22 ฟุต) เส้นผ่านศูนย์กลาง 5.4 เมตร (17 ฟุต 8 นิ้ว) ติดตั้งในห้องหม้อน้ำ 4 ห้อง แต่ละห้องมีเครื่องไล่เถ้า 7 ตัว ซึ่งมีกำลังปั๊มประมาณ 4,500 ตัน/ชั่วโมง และสามารถใช้เป็นเครื่องสูบน้ำท้องเรือฉุกเฉินได้เช่นกัน
ไอน้ำไปขับเคลื่อนกังหันไอน้ำ Parsons แบบขับตรง ในห้องเครื่องยนต์ 3 ห้องแยกกันในระบบ Triple-expansion สำหรับ 4 ใบจักร แบ่งได้ดังนี้:
ระบบไฟฟ้า
ห้องไฟฟ้าตั้งอยู่บนชั้น H ใต้เส้นน้ำลึก ประกอบด้วย เครื่องกำเนิดไฟฟ้า British Westinghouse ขนาด 400 กิโลวัตต์ จำนวน 4 เครื่อง สร้างไฟฟ้ากระแสตรง 225 โวลต์
ห้องไฟฟ้าฉุกเฉินตั้งอยู่บนชั้น A ประกอบด้วย เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลขนาด 30 กิโลวัตต์ มีไว้สำหรับไฟฉุกเฉินและโทรเลขไร้สายเท่านั้น
ภายใน
ชั้นสองมีห้องรับประทานอาหาร ห้องนั่งเล่นหลายห้อง ห้องสูบบุหรี่ คาเฟ่ และโรงยิม; หลายอย่างเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกที่ไม่เหมือนใครสำหรับชั้นนี้บนเรือเดินสมุทรของอังกฤษ  ส่วนชั้นที่สามมีพื้นที่ส่วนกลางหลายแห่ง ทางเดิน และห้องน้ำแบบรวมสามห้อง ห้องพักให้ความสะดวกสบายอย่างมาก ชั้นแรกประกอบด้วยห้องสวีทหรูหรา 8 ห้อง ซึ่งตั้งชื่อตามจิตรกรชื่อดัง ห้องพักชั้นหนึ่งจำนวนมากมีห้องน้ำ แม้ว่าจะไม่ได้มีทั้งหมดก็ตาม  ห้องโดยสารชั้นสองมีขนาดใหญ่กว่าปกติ ส่วนใหญ่สามารถรองรับคนได้ 3 คน เมื่อเทียบกับห้องมาตรฐานสี่ห้อง ส่วนที่พักชั้นสามมีสิ่งอำนวยความสะดวกเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมวิ่งของเธอ ในขณะที่เรือเดินสมุทรของคิวนาร์ดส่วนใหญ่มีพื้นที่ชั้นสามที่จำกัดไว้ที่บริเวณส่วนหน้าของเรือ แต่บนเรือแอควิเทเนีย พื้นที่ดังกล่าวจะมีความยาวตลอดความยาวของเรือ รวมถึงพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่หลายห้อง ห้องอาหารขนาดใหญ่ 3 ห้อง และทางเดินทั้งแบบเปิดและปิด
กว่า 35 ปีในอาชีพการงาน สิ่งอำนวยความสะดวกของเรือได้เปลี่ยนไป ตัวอย่างของสิ่งนี้คือการเพิ่มโรงภาพยนตร์ระหว่างการปรับปรุงตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1933
ช่วงแรกและสงครามโลกครั้งที่ 1
วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1914 อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย ได้ออกเดินทางเที่ยวปฐมฤกษ์ ภายใต้คำสั่งของกัปตันวิลเลียม โทมัส เทิร์นเนอร์ (William ThomasTurner) และถึงนครนิวยอร์กในวันที่ 5 มิถุนายน การมาถึงนิวยอร์กทำให้เรือลำนี้ได้รับความสนใจจากสาธารณชนอย่างมาก  ในการเดินทางครั้งนี้ เรือได้บรรทุกผู้โดยสารประมาณ 1,055 คน ซึ่งคิดเป็นประมาณ 1 ใน 3 ของความจุทั้งหมด นี่เป็นเพราะความเชื่อโชคลางทำให้บางคนไม่กล้าเดินทางไปกับเรือ ความเร็วเฉลี่ยสำหรับการเดินทางระยะทาง 3,181 ไมล์ทะเล (5,891 กม.; 3,661 ไมล์) ซึ่งวัดจากลิเวอร์พูลไปจนถึงเรือทอดสมอที่ช่องแคบแอมโบรส อยู่ที่ 23.1 นอต (42.8 กม./ชม.; 26.6 ไมล์/ชม.) โดยมีการหยุดเรือ 5 ชั่วโมงเนื่องจากมีหมอกและภูเขาน้ำแข็งอยู่ใกล้ ๆ และเรือยังสามารถวิ่งได้เกิน 25 นอตในช่วงสั้น ๆ  นอกจากนี้ ปริมาณการใช้ถ่านหินของเรือยังต่ำกว่าเรือลูซิทาเนีย และมอริทาเนีย อย่างมาก ผู้โดยสารหลายคนรู้สึกสนุกกับการเดินทาง ในการเดินทางกลับ เรือได้บรรทุกผู้โดยสารทั้งหมด 2,649 คน ซึ่งเป็นสถิติสำหรับเรือเดินสมุทรของอังกฤษที่ออกจากนิวยอร์ก
เมื่อมาถึงท่าเรือหลักของเธอ เธอได้รับการแก้ไขเล็กน้อย ซึ่งคำนึงถึงการสังเกตที่เกิดขึ้นระหว่างการข้ามมหาสมุทรสองครั้งแรก (เป็นเรื่องปกติสำหรับเรือเดินสมุทรหลังจากการเดินทางรอบแรก) มีการเดินทางอีก 2 รอบในช่วงครึ่งหลังของเดือนมิถุนายนและตลอดเดือนกรกฎาคมของปีนั้น สถาปนิกของเรือ ลีโอนาร์ด เพสเกตต์ (Leonard Peskett) ได้อยู่บนเรือระหว่างการเดินทางเพื่อสังเกตข้อบกพร่องและสิ่งที่ควรปรับปรุง  โดยรวมแล้วมีผู้โดยสารทั้งหมด 11,208 คนเดินทางบนเรือระหว่างการข้ามมหาสมุทร 6 ครั้งแรกของเธอ  อาชีพของเธอถูกขัดจังหวะกะทันหันจากการเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งทำให้เธอต้องออกจากการบริการผู้โดยสารเป็นเวลา 6 ปี
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1914 อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันท์ แห่งออสเตรียถูกลอบปลงพระชนม์ และในไม่ช้าโลกก็เข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 1 เรือแอควิเทเนียถูกดัดแปลงให้เป็นเรือพาณิชย์ลาดตระเวนติดอาวุธในวันที่ 5 สิงหาคม 1914 ซึ่งเป็นข้อกำหนดในการออกแบบ และได้เริ่มถูกส่งไปลาดตระเวนในวันที่ 8 สิงหาคม
ในวันที่ 22 สิงหาคม เธอได้ชนกับเรือที่ชื่อ แคนาเดียน หลังจากนั้นไม่นาน กองทัพเรือก็ตระหนักว่าเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่มีราคาที่สูงเกินไปที่จะใช้งานเป็นเรือลาดตระเวน ในวันที่ 30 กันยายน เธอได้รับซ่อมแซม ปลดอาวุธ และกลับไปประจำการกับคิวนาร์ด ไลน์ดังเดิม
หลังจากไม่ได้ใช้งานมาระยะหนึ่ง ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1915 เธอถูกเรียกตัวโดยกองทัพเรือและดัดแปลงเป็นเรือลำเลียงพล และออกเดินทางไปยังดาร์ดะแนลส์ บางครั้งก็วิ่งคู่กับเรือ บริแทนนิก หรือ มอริทาเนีย ทหารประมาณ 30,000 คนถูกส่งขึ้นเรือไปยังสนามรบระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคมของปีนั้น ต่อมาเรือแอควิเทเนีย ถูกดัดแปลงเป็นเรือพยาบาลในระหว่างการทัพดาร์ดะแนลส์ ในปี 1916 ซึ่งเป็นปีที่เรือธงของไวต์สตาร์ และหนึ่งในคู่แข่งหลักของ แอควิเทเนีย คือ บริแทนนิก ได้อับปางลง แอควิเทเนีย ถูกส่งกลับไปยังแนวรบ และในปี 1917 ก็ถูกนำไปจอดที่โซเลนท์
ในปี 1918 ภายใต้การคำสั่งของกัปตันเรือคนใหม่ เจมส์ ชาร์ลส์ (James Charles) เรือลำนี้ได้กลับมาขนส่งทหาร โดยลำเลียงกองทหารอเมริกาเหนือไปยังอังกฤษ และยังมีการทาสีลายพรางให้กับเรือ หรือลายพรางแบบ Dazzle
ในระหว่างการเดินทาง 9 ครั้ง เรือได้ขนส่งทหารไปทั้งหมดประมาณ 60,000 คน ในช่วงเวลานี้ แอควิเทเนีย ได้ชนกับเรือ ยูเอสเอส ชอว์ (USS Shaw) ทำให้หัวเรือขาดออกจากกัน อุบัติเหตุดังกล่าวคร่าชีวิตลูกเรือชาวอเมริกันไปหลายสิบคน
หลังสิ้นสุดสงคราม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เรือแอควิเทเนีย ถูกปลดประจำการจากราชการทหาร เธอชนกับเรือบรรทุกสินค้า ลอร์ดดัฟเฟริน (Lord Dufferin) ของอังกฤษ เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 ทำให้เรือลอร์ดดัฟเฟรินอับปาง และเรือแอควิเทเนีย ก็ได้ช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจากเรือที่อับปาง
สำนักงานจัดแบ่งประเภทภาพยนตร์และวรรณกรรม
สำนักงานจัดแบ่งประเภทภาพยนตร์และวรรณกรรม (Office of Film and Literature Classification หรือ OFLC) คือหน่วยงานที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและแบ่งประเภทของสื่อ ภาพยนตร์ สื่อสิ่งพิมพ์ รวมไปถึงเกม ที่จัดจำหน่ายใน r.18 .comก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1970
อาร์เอ็มเอส แอควิเทเนีย
หลังสงครามโลกครั้งที่ 1
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1919 แอควิเทเนีย ได้เทียบท่าที่อู่เรืออาร์มสตรอง วิทเวิร์ธ (Armstrong Whitworth yards) ในนิวคาสเซิล เพื่อเตรียมเข้าประจำการหลังสงคราม เรือถูกเปลี่ยนชนิดเชื้อเพลิงจากการใช้ถ่านหินมาเป็นการใช้น้ำมัน ซึ่งช่วยลดจำนวนลูกเรือในห้องเครื่องลงได้มาก อุปกรณ์ส่วนควบและชิ้นงานศิลปะดั้งเดิมที่ถูกถอดออกเพื่อใช้ในกองทัพ ถูกนำออกจากที่เก็บและติดตั้งใหม่ ในช่วงเวลานี้ ห้องควบคุมเรือแห่งใหม่ถูกสร้างขึ้นเหนือของเดิม เนื่องจากเจ้าหน้าที่ได้บ่นเกี่ยวกับทัศนวิสัยเหนือหัวเรือ ห้องควบคุมเรือหลังที่สองสามารถเห็นได้ในภาพต่อๆ มาของยุคนั้น และหน้าต่างของห้องควบคุมเดิมด้านล่างถูกปิดไว้
ทศวรรษที่ 1920
แอควิเทเนีย กลับมาให้บริการเชิงพาณิชย์อีกครั้งในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 โดยออกเดินทางจากลิเวอร์พูลพร้อมผู้โดยสาร 2,433 คน การข้ามมหาสมุทรประสบความสำเร็จ เรือรักษาความเร็วได้ดี และแสดงให้เห็นว่าการใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิงนั้นถูกกว่าเครื่องยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิงถ่านหินมาก การมาถึงท่าเรือนิวยอร์กของเรือถูกถ่ายทำโดยเป็นส่วนหนึ่งของสารคดีเรื่องแมนฮัตต้า (Manhatta) ในปี 1921 ซึ่งเห็นตอนที่เรือถูกลากไปยังท่าเรือด้วยเรือลากจูง ในช่วงต้นทศวรรษ แอควิเทเนีย เป็นเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่เพียงลำเดียวที่ให้บริการของคิวนาร์ด ไลน์ เนื่องจากเรือมอริทาเนีย อยู่ระหว่างการซ่อมแซมหลังจากเกิดไฟไหม้ ปี ค.ศ. 1922 จึงเป็นปีพิเศษสำหรับเธอ และได้ทำลายสถิติด้วยการขนส่งผู้โดยสารประมาณ 60,000 คนในปีนั้น ในปีต่อมา มอริทาเนีย กลับมาวิ่งร่วมกับเธออีกครั้ง
ในปี ค.ศ. 1924 ได้มีการออกข้อจำกัดใหม่เกี่ยวกับการตรวจคนเข้าเมืองในสหรัฐอเมริกา ทำให้จำนวนผู้โดยสารชั้นสามลดลงอย่างมาก จากประมาณ 26,000 คนที่ถูกขนส่งโดย แอควิเทเนีย ในปี 1921 ตัวเลขดังกล่าวลดลงเหลือประมาณ 8,200 คน ในปี 1925 จำนวนลูกเรือจึงลดลงเหลือประมาณ 850 คนจากเดิม 1,200 คน ชั้นสามไม่ได้เป็นกุญแจสำคัญในการทำกำไรของบริษัทอีกต่อไป ดังนั้นบริษัทจึงต้องปรับจากชั้นสามให้กลายเป็นชั้นท่องเที่ยวซึ่งให้บริการที่ดีในราคาต่ำ ในปีค.ศ. 1926 เรือได้รับการยกเครื่องครั้งใหญ่ ซึ่งลดความจุผู้โดยสารจากประมาณ 3,300 คนเป็นประมาณ 2,200 คน
ถึงกระนั้น คิวนาร์ด ไลน์ ก็ได้รับประโยชน์จากข้อห้ามในสหรัฐอเมริกาซึ่งเริ่มต้นในปี 1919 คือเรือเดินสมุทรที่จดทะเบียนในสหรัฐอเมริกา จะไม่สามารถเสิร์ฟเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บนเรือได้ ดังนั้นผู้โดยสารที่ต้องการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จะต้องเดินทางด้วยเรือเดินสมุทรของอังกฤษเพื่อทำเช่นนั้น
แอควิเทเนีย ประสบความสำเร็จอย่างมาก และได้สร้างผลกำไรให้กับคิวนาร์ดมหาศาล ในปี ค.ศ. 1929 เรือก็ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ มีการเพิ่มห้องน้ำในห้องพักชั้นหนึ่งหลายห้อง และชั้นนักท่องเที่ยวได้รับการปรับปรุงใหม่
วิกฤตการณ์ปี 1929 และผลที่ตามมา
หลังจากสภาวะตลาดหุ้นล้มในปี 1929 เรือหลายลำได้รับผลกระทบจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ตอนนี้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะสามารถจ่ายค่าเดินทางแพงๆ ได้ ดังนั้นคิวนาร์ดจึงส่ง แอควิเทเนีย ไปยังทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อให้บริการล่องเรือราคาถูก สิ่งนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชาวอเมริกันที่ไป "ล่องเรือดื่มเหล้า" ซึ่งเบื่อหน่ายกับข้อห้ามของประเทศตน ปัญหาอีกอย่างก็เกิดขึ้นคือ เรือเดินสมุทร เอสเอส เบรเมน (SS Bremen) และ เอสเอส ยูโรป้า (SS Europa) ของสายการเดินเรือนอร์ทดอยท์เชอร์ล็อยท์ ได้แย่งรางวัลบลูริบบันด์และลูกค้าจำนวนมากได้สำเร็จ ในปี 1934 จำนวนผู้โดยสารของแอควิเทเนีย ลดลงเหลือประมาณ 13,000 คน จาก 30,000 คนในปี 1929 อย่างไรก็ตาม เรือลำนี้ยังคงได้รับความนิยม และยังเป็นเรือที่มีผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1930 รองจากเรือเดินสมุทรของเยอรมันสองลำนี้
เพื่อให้เรือทันสมัย จึงได้ทำการเพิ่มโรงภาพยนตร์เข้าไประหว่างปี 1932 และ 1933 ในขณะเดียวกัน เพื่อปรับปรุงกองเรือให้ทันสมัย ​​คิวนาร์ดได้สั่งต่อเรือควีนแมรี อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ทำให้บริษัทไม่สามารถจัดหาเงินทุนในการก่อสร้างได้อย่างเต็มที่ และบริษัทได้ควบรวมกิจการกับบริษัทคู่แข่งอย่างไวต์สตาร์ไลน์ ในปี 1934 เพื่อดำเนินการดังกล่าว หลังจากการควบรวมกิจการ ส่งผลให้มีเรือส่วนเกินจำนวนมากที่เป็นเจ้าของโดยบริษัทเดียวมาก่อน ดังนั้นเรือที่มีอายุมาก เช่น มอริทาเนีย และ โอลิมปิก ได้ถูกปลดระวางทันทีและถูกส่งไปขายเพื่อแยกชิ้นส่วน อย่างไรก็ตาม แอควิเทเนีย ไม่ได้ถูกปลดระวางแม้ว่าจะเรือจะมีอายุมากก็ตาม ต่อมาเมื่อเรือเดินสมุทรลำใหม่ อาร์เอ็มเอส ควีนเอลิซาเบธ (RMS Queen Elizabeth) มีกำหนดเข้าประจำการในปี 1940 หนังสือพิมพ์คาดการณ์ว่าเรือแอควิเทเนีย จะถูกปลดระวางในปีนั้น อย่างไรก็ตามในช่วงเวลานั้น การให้บริการของเธอยังคงสร้างความพึงพอใจให้กับบริษัท และในปี ค.ศ. 1935 มีจำนวนผู้โดยสารที่ร่ำรวยเพิ่มขึ้นบนเรือ ในขณะที่เรือลำนี้มีอายุ 26 ปีแล้ว
กีกทอยส์
การก่อตั้ง
สตูดิโอก่อตั้งทางใต้ของโคเอ็นจิ กรุงโตเกียว ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 โดยทามตสึ โคซาโนะ มีฐานะเป็นบริษัทลูกของบริษัทสื่อมวลชนญี่ปุ่นกีกพิกเชอส์ ก่อนจะย้ายฐานไปเขตนากาโนะ กรุงโตเกียวในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563
Paraphilaenus
Paraphilaenus เป็นสกุลของมวนที่อยู่ในวงศ์ Aphrophoridae
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในเอเชียกลาง
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
Idmonea
Idmonea เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Idmoneidae
สุวรรณี สุคนธา
สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของ สุวรรณี สุคนธ์เที่ยง (1 มีนาคม พ.ศ. 2475 – 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) นักเขียนชาวไทย