cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง
ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด-คอมเมดี้ ดราม่าสร้างจากบทประพันธ์ของจินโจว บทโทรทัศน์โดย สร้างสรรค์/นุชหน้าจอ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ บูม 2013 จำกัด กำกับการแสดงโดย ชุดาภา จันทเขตต์ ออกอากาศทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.20 - 22.50 น. ทางช่อง 3 ออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดีที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562 ต่อจากละครเรื่อง บ่วงนฤมิต นำแสดงโดย มาริโอ้ เมาเร่อ และ คิมเบอร์ลี แอน โวลเทมัส
ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง มีเรตติ้งเฉลี่ยที่ 6.420 โดยหากแบ่งตามพื้นที่ ในกรุงเทพมหานครมีเรตติ้งเฉลี่ยสูงสุดที่ 10.794 รองลงมาภาคกลางที่ 7.364 ส่วนภาคที่มีเรตติ้งเฉลี่ยน้อยสุดคือภาคใต้ เรตติ้งเฉลี่ย 3.945
งานสร้าง
แนวคิดการสร้างละครเรื่องนี้ ชุดาภา จันทเขตต์ ได้รับแรงบันดาลใจจาก "หมอสมหมาย" แห่งสิงห์บุรี คุณหมอแผนปัจจุบัน ที่ไปศึกษาเรื่องสมุนไพรไทย ที่ชุดาภาได้ไปทำการรักษา เห็นว่าแนวคิดเรื่องภูมิปัญญาไทย มรดกของไทยเป็นที่น่าสนใจ โดยให้มีฉากหลังอยู่ในปี พ.ศ. 2419 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนำเสนอมิติความเป็นไทยผ่านแพทย์แผนไทยโบราณ ที่สืบทอดมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยายังเป็นราชธานี
ด้านการเขียนบท วิธีการเลือกโรคในเรื่อง วิธีคิดคือ คนดูแล้วรู้สึกว่าเข้าใจเลย อย่างปวดหัว ปวดท้อง เป็นหวัด หรือการติดเชื้อ อีสุกอีใส เป็นต้น แต่ยังเลือกโรคที่รักษายาก เช่นโรคโบราณอย่าง โรคปานดำกับโรคอิดำ ที่มีการรักษาที่ละเอียดมาก ก่อนจะทำการแสดง ชุดาภา จันทเขตต์ ผู้กำกับละครเรื่องนี้ให้มาริโอ้ เมาเร่อไปคลุกคลีอยู่กับหมอยาไทย ทำให้ได้เรียนรู้แพทย์แผนไทยโบราณ เช่น ทุกครั้งก่อนจะรักษา ทองเอกจะใช้สามนิ้ว เอามือกดที่ชีพจรจนกว่าจะเจอเส้น
สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องนี้ ได้แก่ เรือนไทยสายน้ำจามจุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, วัดสิงห์ จังหวัดปทุมธานี , ศูนย์ส่งเสริมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย จังหวัดปทุมธานี
คำวิจารณ์
ละครเรื่อง ทองเอก หมอยา ท่าโฉลง ได้นำเสนอเรื่องสมุนไพรและการแพทย์แผนไทย เว็บไซต์อสมท วิจารณ์ว่า "แม้จะไร้เรื่องชิงรักหักสวาท ตบตี แย่งชิง แต่กลับน่าสนใจเพราะส่วนผสมประหลาด ๆ สุดลงตัวในรูปแบบของผู้จัด ชุดาภา จันทเขตต์ และ ก้อง ปิยะ ที่กล้านำเสนอ เน้นเนื้อหาอาชีพของตัวละครเป็นหลัก และความตลกเป็นผงชูรสล้อกันไปได้ดี" ละครเรื่องนี้ถูกเปรียบเทียบกับ ละครชุดของเกาหลี คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน เรื่องเนื้อเรื่อง และ บุพเพสันนิวาส เรื่องความนิยม แพรว.คอม วิจารณ์เรื่องการคัดเลือกนักแสดงว่า "แม้ก่อนหน้านี้จะถูกวิจารณ์ว่า ไม่เหมาะ เพราะมีใบหน้าที่ไม่ใช่สไตล์ไทยเท่าไหร่ ทว่าเรื่องนี้กลับไม่เป็นผลกระทบ เพราะทั้งสองมีคาแร็คเตอร์ที่สนุกสนานอยู่แล้ว ยิ่งทำให้ละครเรื่องนี้ดูกลมกล่อมอย่างลงตัว"
กฎบัตรสหประชาชาติ
กฎบัตรสหประชาชาติ (Charter of the United Nations) คือ ข้อตกลงที่บรรดาประเทศผู้ก่อตั้งและร่วมเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติได้ให้สัตยาบันเข้าผูกพัน โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับวัตถุประสงค์และหลักการ ตลอดจนกระบวนการดำเนินงานและบริหารงานต่าง ๆ ขององค์การสหประชาชาติ ถือเป็นกฎหมายระหว่างประเทศและเป็นตราสารก่อตั้งที่สถาปนาองค์การให้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ
ด้วยเหตุนี้ องค์การสหประชาชาติจึงก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ซึ่งเป็นวันที่ประเทศจีน ประเทศฝรั่งเศส สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ ได้มีการให้สัตยาบันต่อกฎบัตรสหประชาชาติ โดยทุกประเทศที่เป็นสมาชิกสหประชาชาติจะต้องปฏิบัติตามกฎบัตรสหประชาชาติอย่างเคร่งครัด ยกเว้นเพียงแต่นครรัฐวาติกันที่เป็นประเทศผู้สังเกตการณ์ซึ่งเป็นข้อยกเว้น
มินเนี่ยน
มินเนี่ยน (Minions) เป็นภาพยนตร์แนวตลกของ อิลลูมิเนชั่น เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยเป็นภาพยนตร์ปฐมบท/สปินออฟ ของภาพยนตร์เรื่อง มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด (2011) และ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด 2 (2013) เขียนเรื่องโดย ไบรอัน ลินช์ กำกับโดยปิแอร์ คอฟฟินและไคล์ บัลดา และ อำนวยการสร้างโดย คริส เมเลแดนดรีและเจเน็ต เฮย์เล่ย์ นำพากย์โดย ซานดรา บุลล็อก ในบท สการ์เล็ต โอเวอร์คิลล์ และ จอน แฮมม์ ในบทสามีของสการ์เล็ต เฮิร์บ โอเวอร์คิลล์ มีกำหนดฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 และมีกำหนดในประเทศไทยวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 โดยที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกหลังจบช่วงเครดิตในภาพยนตร์ มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด 2
เรื่องย่อ
มินเนี่ยน สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ตัวสีเหลือง พวกเขาวิวัฒนาการขึ้นมาจากเซลล์เล็กๆ เพียงเซลล์เดียวตั้งแต่อดีตกาล พวกเขาทั้งเล็ก แถมมีนิสัย และรูปแบบการใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขามีเหมือนกัน คือพวกเขาต้องการรับใช้จอมวายร้ายสุดแสบทุกราย แต่ให้หลังจากการทำลายหัวหน้าของพวกเขาสารพัด ไม่ว่าจะเป็น ทีเร็กซ์ เจงกีส ข่าน นโปเลียน และแดรกคูลา พวกเขาตัดสินใจที่จะหลีกหนีความวุ่นวายและทำให้หายไปจากโลกนี้ด้วยการไปใช้ชีวิตตามลำพังที่แอนตาร์กติกา
แต่พวกเขากลับพบว่า เมื่อไปใช้ชีวิตแบบนั้นมันทำให้พวกเขาไม่มีความสุขในชีวิตเลย ในปี 1968 (42 ปี ก่อนพบเฟลูเนียส กรู) เควิน หนึ่งในมินเนี่ยนได้ตัดสินใจที่จะออกเดินทางค้นหาจอมวายร้ายเพื่อคืนความสุขให้กับพวกมินเนี่ยนอีกครั้ง เขาตัดสินใจรวมทีมกับ สตวร์ท มินเนี่ยนแรกหนุ่ม และ บ็อบ เด็กน้อยผู้น่ารัก เพื่อร่วมออกเดินทางในครั้งนี้ด้วย จนกระทั่งไปพบกับ สการ์เล็ต โอเวอร์คิลล์ (ซานดรา บุลล็อก) จอมวายร้ายหญิงยอดนิยมในยุคนั้นภายในงานชุมนุมจอมวายร้าย 1968 สการ์เล็ต ตัดสินใจจ้างทั้งสามคนเข้าทำงานในฐานะลูกสมุนใหม่ แต่ความปั่นป่วนของลูกสมุนชุดนี้ ทำให้สการ์เล็ตแอบวางแผนอะไรบางอย่างโดยที่พวกเขาไม่รู้ในระหว่างการเดินทางรอบโลกจนกระทั่งถึงที่หมายสุดท้ายคือ ลอนดอน ที่ๆ พวกเขาจะได้รับใช้สการ์เล็ตในครั้งสุดท้าย ก่อนจะถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนสิ้นซาก
บ็อกซ์ออฟฟิศ
มินเนี่ยน ทำรายได้ไปแล้วกว่า 1,150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำรายได้สูงสุดประจำปี ค.ศ. 2015 และเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ไม่ได้สร้างโดยค่ายเดอะวอลต์ดิสนีย์ที่ทำรายได้สูงสุด ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 3 ของภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด และอันดับที่ 18 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
รางวัล
มินเนี่ยน ได้รับรางวัลพีเพิลส์ชอยส์ (People's Choice Awards) ปี ค.ศ. 2016 สาขาภาพยนตร์ครอบครัวยอดเยี่ยม (Favorite Family Film)
ภาคต่อ
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 มีการประกาศภาคต่อของ มินเนี่ยน โดยใช้ชื่อว่า มินเนี่ยน 2 และมีกำหนดเข้าฉายวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2020
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลง เป็นภาพยนตร์อนิเมะแนวจินตนิมิต-วิทยาศาสตร์ เขียนบทและกำกับโดยมาโมรุ โฮโซดะ และผลิตโดยสตูดิโอชิซุ มีเค้าโครงและได้รับแรงบันดาลใจจากเทพนิยายฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1756 เรื่องโฉมงามกับเจ้าชายอสูรที่เขียนโดยฌาน-มารี เลอพรินส์ เดอ โบมง.
เจ้าหญิงแห่งเสียงเพลงเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี พ.ศ. 2564 โดยทำรายได้ถึง 6.53 พันล้านเยนในอันดับบ็อกซ์ออฟฟิศ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2564
กระทรวงกลาโหม (ญี่ปุ่น)
กระทรวงกลาโหม  เป็นกระทรวงของรัฐบาลญี่ปุ่น รับผิดชอบด้านการรักษาความสงบ อิสรภาพของประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนความมั่นคงแห่งชาติ ในฐานะฝ่ายนโยบายของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น กระทรวงนี้ถือเป็นกระทรวงที่มีบุคลากรมากที่สุดของญี่ปุ่น อยู่ภายใต้การกำกับของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ซึ่งรัฐธรรมนูญกำหนดว่าต้องเป็นพลเรือนเท่านั้น ที่ทำการกระทรวงตั้งอยู่ในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว
ในสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น กระทรวงทางทหารของญี่ปุ่นแบ่งเป็นสองกระทรวง ได้แก่กระทรวงทหารบก (陸軍省) และกระทรวงทหารเรือ (海軍省) ทั้งสองกระทรวงถูกยุบในค.ศ. 1945 เมื่อญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากนั้น การทหารญี่ปุ่นก็ถูกสหรัฐปลดอาวุธช่วงหนึ่ง ต่อมาในปีค.ศ. 1954 มีการจัดตั้งส่วนราชการที่ชื่อว่า "กรมกลาโหม" (防衛庁) สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อกำกับดูแลกิจการทหารในประเทศ
สภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นผ่านกฎหมายให้ยกฐานะกรมกลาโหม ขึ้นเป็นกระทรวงที่มีอำนาจเต็มชื่อว่า "กระทรวงกลาโหม" (防衛省) เมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2007
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช
ร้อยเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช มีพระนามลำลองว่า พระองค์ชายพีระ (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 – 23 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นนักแข่งรถชาวไทย และเป็นผู้เข้าแข่งขันกีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1956, 1960, 1964 และ 1972
พระประวัติ
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช เป็นพระโอรสในสมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ประสูติแต่หม่อมเล็ก ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม ยงใจยุทธ; ป้า (พี่สาวของพ่อ) ของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรีไทย) เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 เมื่อแรกประสูติมีพระอิสริยยศที่ หม่อมเจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ และเสด็จไปทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยอีตัน, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ ก่อนเปลี่ยนไปทรงศึกษาด้านประติมากรรม ที่ โรงเรียนศิลปะบายัม ชอว์
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ทรงเริ่มแข่งขันขับรถ โดยได้รับการสนับสนุนจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ ทั้งสองพระองค์เป็นที่รู้จักในหมู่นักแข่งรถในชื่อ Prince Bira และ Prince Chula ทรงขับรถยี่ห้อ อี.อาร์.เอ. (English Racing Automobiles - E.R.A.) ทาสีฟ้าสดใส รถที่ใช้ในการแข่งขัน ชื่อ อี.อาร์.เอ. รอมิวลุส (Romulus) อี.อาร์.เอ. รีมุส (Remus) และ อี.อาร์.เอ. หนุมาน (Hanuman) สีฟ้าแบบนี้ ปัจจุบันเรียกว่า ฟ้าพีระ (Bira blue)
ทรงชนะเลิศการแข่งขันครั้งแรก ในรายการ Coupe de Prince Rainier ที่เซอร์กิตเดอโมนาโก (ปัจจุบันคือ โมนาโกกรังด์ปรีซ์) ได้รับถ้วยเจ้าชายแรนีเยที่ 3 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2479 โดยทรงขับรถรอมิวลุส
ทรงชนะเลิศการแข่งรถกรังด์ปรีซ์ในยุโรปอีกหลายครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1936, 1937 และ 1938 จนได้รางวัล ดาราทอง (BRDC Road Racing Gold Star) จากสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร 3 ปีซ้อน ทรงได้รับการบรรจุพระนามในหอเกียรติยศของสมาคมนักแข่งรถอังกฤษ
ทั้งสองพระองค์เสด็จกลับประเทศไทยเมื่อปลายปี พ.ศ. 2480 และทรงนำรถรอมิวลุสมาทรงขับโชว์ และทรงจัดประลองความเร็วที่ถนนราชดำเนิน เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2480 โดยราชยานยนต์สมาคมแห่งสยาม และจัดแสดงให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมที่วังจักรพงษ์ ขณะนั้นอยู่ในช่วงงานฉลองรัฐธรรมนูญ มีผู้คนเข้ามาชมเป็นจำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2482 ทั้งสองพระองค์ทรงเป็นกำลังสำคัญ ในการเตรียมการจัดการแข่งขันกรุงเทพกรังด์ปรีซ์ (Bangkok Grand Prix) โดยเชิญนักแข่งชั้นนำมาแข่งขันบนเส้นทางรอบสนามหลวงและพระบรมมหาราชวัง ระยะทาง 2 ไมล์ ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2482 แต่การแข่งขันนี้ต้องยกเลิกไป เพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้นเสียก่อน
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ทรงสมัครเข้าร่วมกับกองทัพอังกฤษ ได้ยศเรืออากาศโท ตำแหน่งครูฝึกเครื่องร่อน เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง จึงกลับมาขับรถสูตรหนึ่ง แข่งขันกรังด์ปรีซ์ในช่วง ค.ศ. 1950 – 1954
การแข่งขันครั้งที่ดีที่สุดของพระองค์ คือ เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ ในปี ค.ศ. 1954 ทรงขับรถ Maserati 250F ในรอบสุดท้ายทรงอยู่ในอันดับที่ 3 ซึ่งจะได้ขึ้นโพเดียม แต่น้ำมันหมดถังก่อนจะเข้าเส้นชัยเพียงเล็กน้อย จึงทรงได้อันดับที่ 4 และเป็นสถิติที่ดีที่สุดในการแข่งขันรถสูตรหนึ่งของพระองค์
พระองค์ทรงเลิกแข่งรถสูตรหนึ่งในปลายปี ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) เนื่องจากมีปัญหาเรื่องสายพระเนตรสั้น ต้องทรงฉลองพระเนตรแบบพิเศษ และทรงมีปัญหาในการขับเวลาฝนตก
ชีวิตส่วนพระองค์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช เสกสมรสกับหม่อมซิริล ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม เฮย์คอค) ชาวอังกฤษ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2481 ด้วยความที่พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดชเป็นที่รู้จัก บุคลิกดี สามารถตรัสได้คล่องทั้งภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส และดำรงพระองค์อย่างเศรษฐี ทำให้มีผู้หญิงเข้าหาพระองค์ หม่อมซิริลทำใจไม่ได้ที่พระองค์มีหญิงอื่น แม้จะไม่ทรงจริงจังด้วยนัก แต่ก็เป็นความเดือดร้อนของภรรยา ทั้งสองจึงแยกกันอยู่พักหนึ่งเพื่อระงับจิตใจ
ในระหว่างที่พระองค์ทรงแข่งขับรถที่ประเทศอาร์เจนตินา ก็ทรงพบกับเซเลีย โฮวาร์ด และเมื่อพระองค์ได้รับบาดเจ็บจากการแข่งรถ ก็มีเซเลียคอยปรนนิบัติ จนที่สุดพระองค์ก็ทรงพาเซเลียกลับอังกฤษด้วยกัน และประทับอยู่กับเธอ ไม่ได้เสด็จไปหาหม่อมซิริล หม่อมซิริลจึงตัดสินใจหย่าขาดจากพระองค์ตามกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2492 และเสกสมรสกับเซเลีย ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2494 มีพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ และหม่อมเอลิสะเบธ จักรพงษ์ ณ อยุธยา เสด็จร่วมงานด้วย จากนั้นเซเลียใช้ชื่อว่า “หม่อมชลิตา ภาณุพันธุ์ ณ อยุธยา”
ปลายปี พ.ศ. 2497 พระองค์ทรงเห็นว่าพ้นยุคที่จะทรงแข่งรถแล้ว ประกอบกับหม่อมชลิตาได้ให้กำเนิดพระโอรสคนแรก พระองค์จึงตัดสินพระทัยอำลาชีวิตนักแข่ง แล้วทรงพาครอบครัวกลับมาประทับที่ประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2499 อีก 7 เดือนต่อมาพระองค์ทรงหย่ากับหม่อมชลิตา โดยตกลงกันว่า พระโอรสคนเดียวให้อยู่ภายใต้การดูแลของหม่อมชลิตาจนอายุครบ 21 ปี เนื่องจากก่อนหน้าที่กลับมาประเทศไทยพระองค์ได้ทรงพบปะกับสาลิกา กะลันตานนท์ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินชาวไทย ซึ่งทำให้หม่อมชลิตาหึงหวง พระองค์เสกสมรสกับสาลิกาในปี พ.ศ. 2500 และหย่าขาดกันในปี พ.ศ. 2506
นอกจากนั้นยังมีหม่อมอีกคน คืออรุณี จุลทะโกศล และหย่าขาดกันในปี พ.ศ. 2507
ในปี พ.ศ. 2510 พระองค์เสกสมรสกับชวนชม ไชยนันท์ ก่อนหย่าขาดกันในปี พ.ศ. 2523
ในปี พ.ศ. 2526 พระองค์ได้เสด็จไปยังประเทศอังกฤษอีกครั้ง เพื่อแวะหาอดีตหม่อมซิริล กระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2528
พระองค์มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 3 คน ได้แก่
สิ้นพระชนม์
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2528 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน โดยทรงล้มลงที่สถานีรถไฟบารอนส์คอร์ต ที่ลอนดอน ขณะที่ผู้คนกำลังซื้อข้าวของต้อนรับเทศกาลคริสต์มาส ไม่มีใครทราบว่าพระองค์เป็นใคร ไม่มีหลักฐานอะไรในพระองค์ นอกจากจดหมายภาษาไทยที่ตำรวจลอนดอนอ่านไม่ออก จึงส่งจดหมายไปสอบถามผู้เชี่ยวชาญทางภาษาที่มหาวิทยาลัยลอนดอน ก่อนจะทราบว่าพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช สิ้นพระชนม์เสียแล้ว สิริพระชันษา 71 ปี ข่าวสิ้นพระชนม์ถือเป็นข่าวใหญ่ เผยแพร่ข่าวไปทั่วโลก ลงข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ไทยทุกฉบับ รวมทั้งต่างประเทศที่พระองค์ทรงทำชื่อเสียงไว้ สถานทูตจัดพิธีสวดพระอภิธรรมถวายอย่างสมพระเกียรติ พระราชวงศ์ไทยที่ประทับอยู่ในประเทศอังกฤษได้รับแจ้งข่าวนี้ทั้งหมด
เมื่อพระศพถูกเคลื่อนย้ายไปที่สุสานเพื่อพระราชทานเพลิง นักแข่งรถดัง ๆ สมัยเดียวกันรวมตัวกันทั่วยุโรป เดินทางมาร่วมแสดงความคารวะ โดยหม่อมราชวงศ์นริศรา จักรพงษ์ พระธิดาในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ เป็นผู้อัญเชิญธูปเทียนพระราชทานมาร่วมงาน ข้าราชการไทยในสถานทูตไปร่วมงานกันหมด
กระจ่าง ตุลารักษ์
ร้อยโท กระจ่าง ตุลารักษ์ หรือ นายกระจ่าง ตุลารักษ์ (1 เมษายน พ.ศ. 2456 — 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552) หนึ่งในสมาชิกคณะราษฎร ผู้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 และอดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ
นายกระจ่าง เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 ที่อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เข้าร่วมกับคณะราษฎรด้วยวัยเพียง 19 ปี ขณะยังเป็นนักเรียนช่างกลอยู่ จากการชักชวนของพี่ชาย คือ นายสงวน ตุลารักษ์ โดยเข้ามาเป็นสมาชิกคณะราษฎรในสายพลเรือนเพียง 5 วัน ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองเท่านั้น โดยนายสงวนได้มอบหมายให้นายกระจ่างพาเพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่มีพฤติกรรมดี ไม่ดื่มเหล้า ไม่ติดการพนัน เข้าร่วมเป็นคณะราษฎรเพิ่มด้วย 2-3 คน
บทบาททางการเมือง
ในเช้าวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ซึ่งเป็นวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง นายกระจ่างรับหน้าที่ควบคุมตัวบุคคลสำคัญและเจ้านายชั้นสูงในพระที่นั่งอนันตสมาคม รวมถึงอารักขาหัวหน้าคณะราษฎรด้วย โดยไม่ได้รับรู้มาก่อนเลยว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เพราะเป็นบุคคลระดับเล็ก ๆ ไม่ได้รับรู้ถึงแผนการชั้นสูง
ภายหลังเปลี่ยนแปลงการครอง ที่สมาชิกคณะราษฎรหลายคนได้มีตำแหน่งและบทบาททางการเมือง แต่นายกระจ่างก็ได้กลับไปเป็นลูกจ้างตามเดิม โดยไม่มีตำแหน่งใด ๆ ทั้งสิ้น เนื่องจากอายุยังน้อยอยู่ จนกระทั่งเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2484 นายกระจ่างได้ร่วมกับขบวนการเสรีไทย โดยได้ปฏิบัติหน้าที่เล็ดลอดเข้าไปในประเทศจีนเพื่อให้ความคุ้มครองบุคคลสำคัญต่าง ๆ และปฏิบัติงานอยู่ตามตะเข็บชายแดนไทย-ลาว และลาว-เวียดนาม หลังเสร็จสงครามแล้วได้รับยศเป็น ร้อยโท (ร.ท.) เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2488
จากนั้น ร.ท.กระจ่างก็ได้กลับไปใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวที่จังหวัดยะลา โดยได้เปิดกิจการโรงเลื่อยที่อำเภอรามัน และได้สมรสกับนางพวงเพ็ชร (นามเดิม: สวนเพ็ชร โกวิทยา) ซึ่งเป็นภรรยา มีบุตรธิดารวมทั้งสิ้น 4 คน
ร.ท.กระจ่าง เคยเป็น ส.ส. จังหวัดขอนแก่น จากการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 (ต่อมาเข้าร่วมกับพรรคสหชีพ) จากนั้น เมื่อหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตหัวหน้าเสรีไทยสาย สหรัฐอเมริกา ได้เข้ารับตำแหน่งหัวหน้า พรรคประชาธิปัตย์ ต่อจากนายควง อภัยวงศ์ ที่ถึงแก่อสัญกรรมไปเมื่อปี พ.ศ. 2511 ร.ท.กระจ่างได้สมัครเป็นสมาชิกพรรค และได้ลงเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในจังหวัดยะลา แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง หลังจากนั้นชีวิตก็ได้วนเวียนอยู่ในแวดวงการเมืองมาโดยตลอด เช่น เป็นนักการเมืองท้องถิ่น และปลูกฝังทัศนคติทางการเมือง การปกครองแก่บุตรหลานและคนใกล้ชิด เป็นต้นกระทั่ง พ.ศ. 2525 ร้อยโทกระจ่างได้เข้ามาเป็นกรรมการบริหาร พรรคประชาธิปัตย์ ที่จดทะเบียนขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเมื่อ พ.ศ. 2526
ในเดือนมิถุนายนปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นวาระครบรอบ 67 ปี ของการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ร.ท.กระจ่างได้ให้สัมภาษณ์นิตยสารสารคดีถึงเหตุการณ์ในวันเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในฐานะที่เป็นสมาชิกคณะราษฎรคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่
วัดเป่ากั๋ว
วัดเป่ากั๋ว (保国寺) เป็นโบราณสำคัญของเมืองหนิงปัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน สร้างสมัยราชวงศืถัง ในปีค.ศ. 880 เดิมชื่อวัดหลิงซาน (灵山寺) ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดเป้ากั๋ว ปัจจุบันยังมีโบราณสถานสำคัญหลงเหลือจากยุคถัง คือวิหารพระประธาน หรือมหาวีรวิหาร (ต้าสยงเป่าเตี้ยน) มีเสาอาคารสมัยราชวงศ์ถัง โครงสร้างหลักเป็นสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์ซ่ง สร้างขึ้นเมื่อปี 1013 นับเป็นสถาปัตยกรรมที่สร้างด้วยไม้ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่ง และได้รับการดูแลรักษาอย่างดีที่สุดแห่งหนึ่งของจีน ต่อมาวัดนี้ยังได้รับการบูรณะสมัยราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิงตามลำดับ
กระจ่าง ตุลารักษ์
ถึงแก่กรรม
ร.ท.กระจ่าง ตุลารักษ์ ถึงแก่กรรมลงอย่าสงบในบ้านพักของตัวเองในเวลา 23:00 น. ของวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 หรือ 1 ชั่วโมงก่อนเข้าสู่วันครบรอบ 77 ปีของการเปลี่ยนแปลงการปกครองด้วยวัย 96 ปี มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ณ ณาปนสถานเทศบาลนครยะลา
หฺวัง ไท่จี๋
ฉงเต๋อ (28 พฤศจิกายน 1592 – 21 กันยายน 1643) หรือชื่อตัวว่า หฺวัง ไท่จี๋  (皇太極) หรือ หง ไท่จี๋ (洪太極) เป็นพระเจ้าแผ่นดินจีนในราชวงศ์ชิง ซึ่งรวมแผ่นดินจีนที่นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ (努爾哈赤) บิดา ก่อตั้งขึ้นแต่ตายเสียก่อนการจะสำเร็จ หฺวัง ไท่จี๋ ยังได้เปลี่ยนนามชนชาตินฺหวี่เจิน (女眞; Jurchen) เป็นหมั่นจู๋ (滿族; Manchu) คือ แมนจู และเปลี่ยนนามราชวงศ์จินตอนปลายที่บิดาตั้งไว้เป็นราชวงศ์ชิง ราชวงศ์นี้ดำรงอยู่ต่อมาถึงปี 1912
เนื่องจากนู่เอ๋อร์ฮาชื่อยังไม่ทันได้ตั้งตัวเป็นเจ้าขณะมีชีวิตอยู่ หฺวัง ไท่จี๋ จึงเฉลิมยศพระมหากษัตริย์ให้บิดาในภายหลัง ฉะนั้น จึงถือกันว่า นู่เอ๋อร์ฮาชื่อเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์ชิง และหฺวัง ไท่จี๋ เป็นทุติยกษัตริย์
พระราชประวัติ
หฺวัง ไท่จี๋ ประสูติปี 1592 เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในพระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อกับจักรพรรดินีเซี่ยวฉือเกา ในช่วงที่ยังเป็นองค์ชายพระองค์ได้คุมทัพธงขาวทั้งสองและมีผลงานโดดเด่นด้านการสงคราม ปี 1626 จักรพรรดินู่เอ๋อร์ฮาซื่อสิ้นพระชนม์ หฺวัง ไท่จี๋ ได้รับคัดเลือกให้สืบทอดตำแหน่งโดยมีองค์ชายไต้ซ่าน,องค์ชายเมิ่งกู่เอ่อไท่และองค์ชายอามินร่วมกันบริหารราชกิจ ต่อมาองค์ชายเมิ่งกู่เอ่อไท่และองค์ชายอามินกระทำความผิดจึงถูกปลดจากตำแหน่งผู้บริหารร่วมกับพระองค์ จนกระทั่งปี ค.ศ.1629 องค์ชายไต้ซ่านทรงสละตำแหน่งผู้บริหารร่วม พระองค์จึงรวบอำนาจบริหารไว้แต่เพียงผู้เดียว ตลอดรัชสมัยของพระองค์ทรงสืบทอดปณิธานของนู่เอ๋อร์ฮาซื่อที่จะยึดจีนให้ได้ ทรงได้ปรับปรุงทั้งการเมืองและการทหาร ทำสงครามกับราชวงศ์หมิงโดยตลอด ในปี 1643 หฺวัง ไท่จี๋ เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหัน
พระราชกรณียกิจด้านการเมือง
หฺวัง ไท่จี๋ ทรงจัดตั้งกระทรวงหกกระทรวงแบบจีนและให้มีการสอบเข้ารับราชการแบบจีนที่เหลียวตง ในปี ค.ศ.1635 หฺวัง ไท่จี๋ เปลี่ยนชื่อประเทศจากแมนจูเป็นราชวงศ์ชิง เปลี่ยนชื่อเผ่าจากหนี่เจินเป็นแมนจู ได้ยกฐานะของพระองค์เป็นจักรพรรดิเทียบเท่าจักรพรรดิราชวงศ์หมิงทำการปรับตำแหน่งขุนนางโดยมีแบบจากจีน นอกจากนี้ได้มีการตั้งตำแหน่งอ๋องพระมาลาเหล็กเพื่อพระราชทานให้แด่เชื้อพระวงศ์ที่มีความชอบต่อแผ่นดิน
พระราชกรณียกิจด้านการทหาร
นอกจากการทำศึกสงครามแล้วหฺวัง ไท่จี๋ ได้มีการเพิ่มทหารกองธงมองโกลและกองธงฮั่นขึ้น เมื่อรวมกับกองธงแมนจูแล้วทำให้กองทัพแปดธงมีทั้งหมด 24 กองธง
ยอดเขาวิลเฮล์ม
ยอดเขาวิลเฮล์ม (Wilhelmsberg; Mount Wilhelm) คือยอดเขาในประเทศปาปัวนิวกินีเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาบิสมาร์กและเป็นจุดสูงสุดที่เป็นจุดบรรจบกันของ 3 จังหวัด ได้แก่ ซิมบู, จิวากา และมาดัง ยอดเขานี้ยังรู้จักในชื่อ Enduwa Kombuglu หรือ Kombugl'o Dimbinสำหรับชาวท้องถิ่น
ยอดเขาวิลเฮล์มถือได้ว่าเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในโอเชียเนีย (รวมถึงในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์)
นกกระจิบกัมพูชา
นกกระจิบกัมพูชา เป็นชนิดของนกซึ่งถูกค้นพบในกรุงพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศกัมพูชา ในปี 2552 ระหว่างการสืบสวนไข้หวัดนก ในปี 2556 มีการกำหนดให้เป็นชนิดใหม่และมีการอธิบายอย่างเป็นทางการ นกกระจิบกัมพูชาเป็นนกเล็ก มีปอยสีส้มแดงบนหัว นกกระจิบกัมพูชาเป็นสัตว์ประจำถิ่นของประเทศกัมพูชา ซึ่งมีแนวโน้มว่าจะจำกัดอยู่เฉพาะถิ่นที่อยู่ไม้พุ่มดกในที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงของแม่น้ำโขง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540
รัฐธรรมนูญ 2540 มาจากกระแสการปฏิรูปการเมืองหลังเหตุการณ์พฤษภาคมประชาธรรมปี 2535 ที่ประชาชนถูกปราบปรามจากกองทัพ หลังมีการชุมชุมขับไล่รัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร ที่เข้ามาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง ความสูญเสียที่เกิดขึ้นและกระแสเรียกร้องจากชนชั้นกลางที่มีพลังทำให้ พล.อ.สุจินดา ลาออก และนำมาสู่การแก้ไขรัฐธรรมนูญ 2534 ให้ “นายกฯ มาต้องมาจาก ส.ส.”และแก้ไขอีกหลายเรื่องให้รัฐธรรมนูญเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น อย่างไรก็ตามรัฐธรรมนูญ 2534 มีที่มาจากการรัฐประหารจึงเป็นเหตุผลหนึ่งในการเกิดกระแสจัดร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ จนนำมาซึ่งรัฐธรรมนูญ 2540 ที่มีความชอบธรรมในการเป็นรัฐธรรมนูญของประชาชน
ประวัติ
ร่างรัฐธรรมนูญของพรรคชาติไทยไม่ผ่านสภา และไม่ใช่รัฐธรรมนูญประชาชน การเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญวันที่ 26 ธันวาคม 2539 รัฐบาลพรรคความหวังใหม่ สภาร่างรัฐธรรมนูญซึ่งนายกรัฐมนตรีบรรหารแต่งตั้ง คนละชุดและใช้วิธีเลือกตั้งคนละแบบ กับ ของพรรคความหวังใหม่ การเรียกร้องรัฐธรรมนูญประชาธิปไตย มีประวัติศาสตร์ยาวนานตั้งแต่พฺศฺ2475 เหตุการณ์นองเลือด ตุลาวิปโยค พฤษภาทมิฬ และเมษาเลือด ล้วนเริ่มต้นจากการเรียกร้องรัฐธรรมนูญ
การสิ้นสุดลง
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยการก่อรัฐประหาร ยึดอำนาจการปกครองประเทศจากรักษาการนายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ซึ่งในขณะนั้นอยู่ในระหว่างการประชุมสมัชชาใหญ่แห่งชาติที่นิวยอร์ก และขณะที่จะมีการเลือกตั้งใหม่ และได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 และมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 24 ของไทย
Iosactinidae
Iosactinidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เรือเล็กควรออกจากฝั่ง
"เรือเล็กควรออกจากฝั่ง" เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของวงดนตรีบอดี้สแลม จากอัลบั้มชุดที่ 6 dharmajāti (ดัม-มะ-ชา-ติ)
เพลง "เรือเล็กควรออกจากฝั่ง" ประพันธ์เนื้อร้องโดย แมงโก้ ทีม แต่งทำนองโดย อาทิวราห์ คงมาลัย (ตูน บอดี้สแลม) และเรียบเรียงโดย บอดี้สแลม, พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) โดยที่มาของชื่อเพลงนี้ได้มาจาก พูนศักดิ์ จตุระบุล (อ๊อฟ บิ๊กแอส) ออกจำหน่ายในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
การตอบรับ
เพลง "เรือเล็กควรออกจากฝั่ง" สร้างสถิติมียอดวิวในยูทูบเกิน 1 ล้านวิว หลังได้เผยแพร่ออกไปได้แค่ 15 ชั่วโมง และได้คว้าอันดับ 1 ของไอทูนส์สโตร์ไทยแลนด์ (iTunes Store Thailand) ที่มีคนดาวน์โหลดมากที่สุดหลังเปิดขาย 2 ชั่วโมงในไอทูนส์
กฟิดซึน
กฟิดซึน (Kwidzyn; Marienwerder) เป็นเมืองทางเหนือของประเทศโปแลนด์ตั้งอยู่บนแม่น้ำลีวา มีเนื้อที่ 21.82 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 37,814 คน โดยเมืองหลักคือเทศมณฑลกฟิดซึน หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ดินแดนส่วนใหญ่ของปรัสเซียตะวันตกถูกรวมเข้าเป็นสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพแดงของสหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองเมือง
Homostichanthidae
Homostichanthidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ชิน คาเมนไรเดอร์ โปรล็อก
ชิน คาเมนไรเดอร์ โปรล็อก เป็นภาพยนตร์ซีรีส์คาเมนไรเดอร์ ลำดับที่ 11 โดยถูกจัดเป็นภาพยนตร์วิดีโอโดยเนื้อหาเป็นการนำเสนอเกี่ยวกับคาเมนไรเดอร์ที่แท้จริง ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992
เนื้อเรื่อง
คาซามาสึริ ชิน เป็นอาสาสมัครในโครงการทดลองมนุษย์ เกี่ยวกับเรื่องของวิศวพันธุกรรม ทางด้าน DNA และเซลในร่างการของ มนุษย์วัตถุประสงค์หลักของการทดลอง คือ ต้องการสร้างระบบภูมิคุ้มกัน และ สร้างเซล ของมนุษย์ ให้แข็งแรง เพื่อที่จะสามารถต้านทาน โรคภัยต่างๆ ได้ และจะทำให้วิทยาศาสตร์การแพทย์เกี่ยวกับ มนุษย์ มีความก้าวหน้า ผลที่ตามมาก็คือ โลกในอนาคต มนุษย์ จะไม่ป่วยเป็นโรคที่น่ากลัวต่างๆ และล้มตายได้อย่างง่ายๆ อีกต่อไป องค์กร ดังที่ว่ากันมานี่มีชื่อว่า ISS แต่นั่นคือฉากเบื้องหน้า ของการค้นคว้าและ การทดลองครั้งนี้เท่านั้น วัตถุประสงค์ที่แอบแฝงอย่างแท้จริง คือ การทดลอง เปลี่ยนจากคนธรรมดา ให้เป็น อาวุธชีวภาคที่แข็งแกร่ง ไร้เทียมทาน เป็นประโยชน์เพื่อเอาไปใช้งานในการ ทหาร เท่านั้น และ การทดลองที่ว่านี้ เป็นการทดลองใช้ DNA ของตั๊กแตน ฉีดเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ เพื่อเปลี่ยนให้เป็นร่างชีวะภาคที่แข็งแกร่งที่สุด ชิน คือหนึ่งในมนุษย์ทดลอง โดยมี บิดาของเขาเอง เป็นเจ้าของโปรเจค ดังกล่าวร่วมทำงานอยู่ด้วย จากนั้นได้มีเหตุการณ์ฆาตรกรรม เกิดขึ้นมากมาย จากเรื่องราวดังกล่าวรู้ไปถึง CIA ที่นำทีมโดย เจ้าหน้าที่หญิง เซร่า จึงทำการสืบสวน ความลับเกี่ยวกับ องค์กร ISS นี้
ตัวละคร
จะมีตัวประกอบที่เเสดงโดย อ.โชทาโร่ อิชิโนะโมะริ ด้วย
ปตัญชลิ
ปตัญชลิ (เทวนาครี पतञ्जलि) (รุ่งเรืองในราว 150 ปีก่อนคริสตกาล หรือศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ) เป็นนักปราชญ์ชาวอินเดีย ผู้แต่งโยคสูตร อันเป็นคัมภีร์สำคัญที่รวบรวมสาระในการปฏิบัติโยคะ และยังเป็นผู้ประพันธ์มหาภาษย อรรถกถาหลักที่อธิบายคัมภีร์อัษฏาธยายีของปาณินิด้วย
เอริช ลูเดินดอร์ฟ
พลเอกทหารราบ เอริช ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม ลูเดินดอร์ฟ (Erich Friedrich Wilhelm Ludendorff) เป็นนายทหารบกของจักรวรรดิเยอรมัน ผู้มีชัยชนะในยุทธการที่ลีแยฌ และยุทธการที่ทันเนินแบร์คในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1916 เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าพนักงานใหญ่ผู้บัญชาการยุทธภัณฑ์ (Erster Generalquartiermeister) เขาและจอมพลฮินเดินบวร์คเสมือนเป็นมือซ้ายขวาของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 ผู้ช่วยวางแผนและบัญชากองทัพเยอรมันตลอดช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ในปี 1918 ด้วยความปราชัยในหลายศึก เขาและฮินเดินบวร์คกราบทูลองค์ไคเซอร์ให้ทำข้อตกลงหยุดยิงกับฝ่ายสัมพันธมิตรในทันที แต่รัฐบาลจักรวรรดิยังยืนกรานที่จะทำสงครามต่อ คณะรัฐบาลได้ขู่องค์ไคเซอร์ว่า คณะรัฐมนตรีทั้งคณะจะลาออกหากไม่ทรงปลดลูเดินดอร์ฟ ไคเซอร์วิลเฮ็ล์มจึงเรียกฮินเดินบวร์คและลูเดินดอร์ฟเข้าเฝ้า ทั้งสองรู้สถานการณ์ดีจึงกราบทูลลาออก ไคเซอร์ทรงอนุญาตให้ลูเดินดอร์ฟลาออก แต่ไม่อนุญาตให้ฮินเดินบวร์คลาออก ลูเดินดอร์ฟต่อว่าฮินเดินบวร์คหลังเข้าเฝ้าว่า "ผมไม่ทำงานอะไรกับท่านอีกแล้ว เพราะท่านทำกับผมได้โครตทุเรศเลย"
หลังจบสงคราม ลูเดินดอร์ฟได้กลายเป็นผู้นำของชาติที่มีความโดดเด่นและสนับสนุนแนวคิดตำนานแทงข้างหลัง ด้วยความเชื่อที่ว่า ความพ่ายแพ้สงครามของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเกิดขึ้นมาจากการทรยศหักหลังต่อกองทัพเยอรมันโดยพวกลัทธิมากซ์และบอลเชวิค ซึ่งถูกมองว่าต้องรับผิดชอบเต็มๆที่ปล่อยให้เยอรมันประสบความเสียเปรียบหลายอย่างในการเจรจาร่างสนธิสัญญาแวร์ซาย
ลูเดินดอร์ฟได้มีส่วนร่วมในการก่อรัฐประหารของว็อล์ฟกัง คัพ ในค.ศ. 1920 และกบฏโรงเบียร์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ใน ค.ศ. 1923 ก่อนที่จะผันตัวลงรับสมัครเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมันในปี ค.ศ. 1925 ซึ่งต้องปราชัยให้กับอดีตเจ้านายอย่างจอมพลฮินเดินบวร์ค
ในปีค.ศ. 1933 วันที่ประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คลงนามในรัฐบัญญัติมอบอำนาจซึ่งเป็นการรับรองอำนาจที่ไร้ข้อจำกัดของฮิตเลอร์นั้น ลูเดินดอร์ฟได้เขียนจดหมายถึงฮินเดินบวร์คว่า "ผมขอทำนายไว้เลย ว่าชายเหลือร้ายคนนี้จะนำพาประเทศเราไปสู่ความพินาศ และนำพาชาติไปสู่ความย่อยยับเกินจะนึกฝัน ลูกหลานเราในวันหน้าจะสาปแช่งท่านในหลุมศพต่อสิ่งที่ท่านได้ทำลงไป" อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์บางคนมองว่าข้อความดังกล่าวเป็นของปลอม
ฮิตเลอร์เดินทางไปบ้านพักของลูเดินดอร์ฟแบบไม่ได้แจ้งล่วงหน้าในวันเกิดครบรอบ 70 ปีในปีค.ศ. 1935 ฮิตเลอร์มอบยศจอมพลเป็นของขวัญแก่ลูเดินดอร์ฟ แต่ลูเดินดอร์ฟกลับโกรธและปฏิเสธฮิตเลอร์ว่า "ทหารจะเป็นจอมพลได้ที่สนามรบ! ไม่ใช่ที่งานเลี้ยงน้ำชาวันเกิดในยามสงบสุข" ลูเดินดอร์ฟถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งตับที่คลินิกแห่งหนึ่งในนครมิวนิกเมื่อปี ค.ศ. 1937 ในวัย 72 ปี ฮิตเลอร์จัดรัฐพิธีศพให้เขาทั้งที่เจ้าตัวไม่ต้องการ
สหพันธรัฐกาลีมันตันตะวันออกเฉียงใต้
สหพันธรัฐกาลีมันตันตะวันออกเฉียงใต้ (Federasi Kalimantan Tenggara) เป็นเขตปกครองตนเองในบริเวณภาคตะวันออกเฉียงใต้ในเกาะบอร์เนียวของประเทศอินโดนีเซียที่ก่อตั้งโดยเนเธอร์แลนด์ในปีค.ศ. 1948 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูอาณานิคมของหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ มันได้กลายเป็นได้กลายเป็นรัฐสหพันธ์ของสหรัฐอินโดนีเซียในปีค.ศ. 1949. ตัวสหพันธรัฐถูกยุบลงในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1950 และรวมกับดายักใหญ่และแคว้นบันจัรให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกาลีมันตันใต้
ธงชาติบิอาฟรา
ธงชาติสาธารณรัฐบิอาฟรา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นที่แบ่งแยกดินแดนจากประเทศไนจีเรีย มีอายุอยู่ระหว่างปี พ.ศ. 2510 – พ.ศ. 2513 มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีตามแนวนอน 3 แถบ แถบบนสีแดง แถบกลางสีดำ แถบล่างสีเขียว แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ที่กลางแถบสีดำนั้นมีรูปดวงอาทิตย์ครึ่งดวงเปล่งรัศมี 11 แบบ ซึ่งหมายถึงจังหวัดทั้งหมด 11 จังหวัดของประเทศ
ลักษณะของธงนี้ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบธงชาติสาธารณรัฐเบนิน ซึ่งก็เป็นสาธารณรัฐอายุสั้นด้วยเช่นกัน อันประกอบด้วยดินแดนที่บิอาฟรายึดครองในเขตตะวันตกตอนกลาง (Biafran-occupied Mid-Western region)
ธงนี้ออกแบบโดยอิงกับสีพันธมิตรแอฟริกา และเป็นผลงานของมาร์คัส การ์วีย์ (Marcus Garvey) แห่งสมาคมยกระดับชาวนิโกรสากลและสันนิบาตประชาคมแอฟริกา (Universal Negro Improvement Association and African Communities League) (Znaimerowski, p. 125)
Condylanthidae
Condylanthidae เป็นสกุลของดอกไม้ทะเลที่อยู่ในวงศ์ Actiniaria.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มาย ไลฟ์ แอส อะลิ โทมัส
ประวัติของวง
My Life as Ali Thomas ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2556 โดยชื่ออ้างอิงมาจากความหมายของรากศัพท์กรีกโบราณ คำว่า Ali Thomas แปลว่า Another Twin มีความหมายที่ต้องการสื่อถึงความมีตัวตนในอีกมิติหนึ่งที่ตรงกันข้ามกับชีวิตจริง จุดเริ่มต้นมาจาก "พาย" กัญญภัค วุธรา ผู้ทำหน้าที่ร้องนำและเล่นกีต้าร์ นอกจากนี้ยังเขียนเนื้อเพลงและแต่งทำนองเพลงทุกเพลงด้วยตนเอง จากการร้องเพลงและเล่นกีต้าร์ภายในห้องนอน เนื้อเพลงจะเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในชีวิต ด้านอารมณ์ ความรู้สึก ความรัก และความต้องการในเบื้องลึกของตน ซึ่งจะใช้ความหมายเชิงสัญลักษณ์ในการเขียนเพลงเป็นส่วนใหญ่ เพราะเป็นความถนัดเฉพาะตัวและรู้สึกว่าง่ายกว่าการสื่อสารออกไปแบบตรงๆ
พายเริ่มเขียนเพลงตั้งแต่เรียนไฮสคูลที่ Presbyterian Ladies' College โรงเรียนประจำในประเทศออสเตรเลีย การร้องเพลงและเล่นกีต้าร์ไปด้วย ทำให้เธอชอบดนตรีมากขึ้น เธอมีโอกาสได้เล่นดนตรีร่วมกับเพื่อนๆเมื่อครั้งศึกษาอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก่อนจะไปศึกษาด้านวารสารศาสตร์ที่ University of Oregon สหรัฐอเมริกา จากนั้นเธอได้รับการแนะนำให้รู้จักกับ "แร็ก" วิภาต เลิศปัญญา มือกีต้าร์ของวงในปัจจุบัน จนทั้งคู่ได้รู้จักมักคุ้นและเล่นดนตรีร่วมกันที่ร้าน "Cosmic Cafe" ต่อมาได้มีสมาชิกเป็นมือกลองและเบสเพิ่มเข้ามา 2 คน คือ "เจ" ธเนศ กมลธรรมกุล และ "โอ๊ก" โชติวัฒน์ ภูริพันธุ์ เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับค่ายเพลง "Tigger Twins" เริ่มมีผลงานและเป็นที่รู้จักในปี พ.ศ. 2557 ด้วยเพลง "Lover to Lover" และ "All My Inventions" ในรูปแบบ Live Session กับอัลบั้มที่มีชื่อว่า "พยัคฆ์ LIVE 001" ร่วมกับวง Young Man & The Sea
ในปี พ.ศ. 2558 เซ็นสัญญาเป็นศิลปินใหม่กับค่ายเพลง "Warner Music Thailand" พร้อมกับเปิดตัวสมาชิกใหม่ "ตาว" วรรณพงศ์ แจงบำรุง มือกลองที่เข้ามาแทนคนเก่า เป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงมากขึ้นจากเพลง "Daughter and Son" เพลงที่เขียนขึ้นในปี พ.ศ. 2557 เริ่มแรกเพลงนี้มีลักษณะเป็น Acoustic Arrangement หลังจากนั้นได้ถูกเรียบเรียงดนตรีใหม่ และด้วยความชัดเจนด้านอารมณ์ของเพลง รวมถึงลักษณะการเรียบเรียงดนตรี ทำให้เพลง "Daughter and Son" ถูกเลือกเป็นเพลงแรกในอัลบั้ม
วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2559 ผลงานเพลงชุดแรกของวง My Life as Ali Thomas ออกจำหน่ายเป็นครั้งแรกในรูปแบบดาวน์โหลด และวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 วางจำหน่ายในรูปแบบซีดี โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "Paper" ต่อมาช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน เปิดตัวเพลงที่ 4 คือ "Lover to Lover" เพลงที่เปรียบความรักเป็นความหวานขม หมายถึงความรักที่ตายไปแล้ว เป็นเพลงที่เคยเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2557 ในรูปแบบ Live Session นำมาขับร้องและเรียบเรียงดนตรีใหม่ พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงสมาชิกของวงที่เหลือเพียง 3 คน หลังจากที่มือเบส คือ "โอ๊ก" โชติวัฒน์ ภูริพันธุ์ ได้ลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัว
ในปี พ.ศ. 2560 ขับร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "รักของเรา (The moment)" ชื่อเพลง "Only Reason" พูดถึงความรักที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา บางครั้งความรู้สึกกับความคิดมีความขัดแย้งกัน เราจึงเลือกทำตามความรู้สึก โดยไม่ได้ฟังความคิดตัวเองหรือเหตุผลอื่น แต่งเนื้อร้องโดย "พาย" กัญญภัค วุธรา เรียบเรียงดนตรีโดย "แร็ก" วิภาต เลิศปัญญา และ "ตาว" วรรณพงศ์ แจงบำรุง ช่วงกลางเดือนเมษายนปีเดียวกัน เปิดตัวเพลง "Kiss" เพลงรักที่มีกลิ่นอายของดนตรีโฟล์ค เป็นการนำเสียงสังเคราะห์เข้ามาผสมผสานกับเพลงและดนตรี
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร)
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) อดีตนายกองข้าอุปัฏฐากผู้ควบคุมท้าวเพี้ยตัวเลกข้าพระมหาธาตุพนม หรือนายกองบ้านธาตุพนมลำดับที่ ๓ ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ภาคอีสานของประเทศไทย หลังสิ้นสุดการปกครองแบบเจ้าเมืองหรือขุนโอกาส และอดีตกรมการเมืองมุกดาหาร
ประวัติ
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีนามเดิมว่า ท้าวคูณ บรรดาศักดิ์เดิมที่ ท้าวราชวัตริ์ กรมการเมืองเมืองมุกดาหาร เป็นเจ้านายจากตระกูลผู้ปกครองและตั้งเมืองหลวงโพนสิม ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ที่เข้ามามีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้านายจากราชวงเวียงจันทน์ผู้ปกครองธาตุพนม จึงได้ขึ้นปกครองธาตุพนมในลำดับที่ ๖ ต่อจากท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน รามางกูร) ผู้เป็นพี่ชาย ก่อนขึ้นปกครองกองข้าพระมหาธาตุพนมนั้น ท้าวคูณได้ถูกส่งตัวไปเรียนวิชาการปกครองยังราชสำนักกรุงเทพมหานครตามธรรมเนียมบุตรหลานของเจ้านายหัวเมืองลาว พร้อมกันกับท้าวอ้วนผู้เป็นพี่ชาย เมื่อสำเร็จการศึกษากลับมาบิดาจึงลาออกจากตำแหน่งนายกองข้าพระมหาธาตุพนมแล้วมอบตำแหน่งให้ท้าวสุริยะ (อ้วน) ขึ้นปกครองแทน จึงโปรดเกล้าฯ เลื่อนบรรดาศักดิ์ท้าวสุริยะ (อ้วน) ให้เป็นที่ ท้าวสุริยะราชวัตร์นายกองข้าพระมหาธาตุพนม ต่อมาไม่นาน ท้าวสุริยะราชวัตร์ (อ้วน) ก็ลาออกจากตำแหน่ง จึงโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนท้าวราชวัตร์ (คูณ) ผู้เป็นน้องชายเป็นนายกองข้าพระมหาธาตุพนมในบรรดาศักดิ์ที่ ท้าวสุริยะราชวัตร์ แทนพี่ชาย
ความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้าเมืองธาตุพนม
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับอาชญานางบุษดี ชายาเอกในเจ้าพระรามราชปราณีศรีมหาพุทธปริษัท (ศรี รามางกูร) เจ้าเมืองหรือขุนโอกาสพระมหาธาตุพนมองค์ที่ ๒ อีกด้วย เนื่องจากอาชญานางบุษดีนั้นเป็นธิดาในหมื่นนำรวงผู้เป็นพี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับหลวงอามาตย์ราชวงษา (อำนาจ รามางกูร) บิดาของท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ)
ความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเจ้าเมืองหลวงโพนสิม
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) เป็นนัดดา (หลานปู่) ในเจ้าสุวรรณสีหะ (ท้าวคำสิงห์) กวานเวียงชะโนดองค์แรก และเป็นปนัดดา (เหลนทวด) ในอาชญาบ่าวหลวง (ยั้งขะหม่อมบ่าวหลวง) กับอาชญานางสิมมา ผู้ตั้งเมืองหลวงโพนสิม ปัจจุบันคือบ้านโพนสิม ในแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว
พี่น้อง
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) มีพี่น้องร่วมบิดาแต่ต่างมารดากันทั้งหมด ๑๐ ท่าน ได้แก่
บุตรธิดาและทายาท
ท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ รามางกูร) สมรสกับอาชญานางแก้วฝา ธิดาในอาชญาท้าวสีหานาม (กวานสีหานาม) ผู้ตั้งบ้านหว้านใหญ่และมีศักดิ์เป็นเชษฐาของท้าวสุริยะราชวัตร์ (คูณ) มีบุตรธิดาทั้งหมด ๖ ท่าน ได้แก่
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ เป็นจักรพรรดินีญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบันต่อจาก จักรพรรดินีมิจิโกะ
พระราชประวัติ
มาซาโกะ โอวาดะ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นธิดาคนโตของฮิซาชิ โอวาดะ กับ ยูมิโกะ (สกุลเดิม เองาชิระ) มีพระขนิษฐาฝาแฝดคือ เซ็ตสึโกะ และเรโกะ
เจ้าหญิงมาซาโกะได้เสด็จพระราชดำเนินย้ายไปประทับที่มอสโกขณะพระชนมายุ 2 พรรษา และสำเร็จการศึกษาชั้นอนุบาลที่มอสโก และได้เสด็จพระราชดำเนินกลับมาศึกษาต่อในโรงเรียนหญิงล้วนในญี่ปุ่นชื่อว่า "เดะเย็ยโชะฟุ ฟุทะบะ" ในโตเกียว หลังจากนั้นได้เสด็จพระราชดำเนินย้ายไปประทับที่สหรัฐเนื่องจากบิดาของเจ้าหญิงมาซาโกะได้รับการคัดเลือกเป็น อาจาร์ยพิเศษในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเป็นรองทูตญี่ปุ่นประจำสหรัฐอเมริกา โดยมาซาโกะสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเบลมอนต์ไฮสคูล ในเบลมอนต์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ใกล้กับบอสตัน
ต่อมา มาซาโกะได้ศึกษาต่อในสายเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แต่ยังไม่จบ แต่ก็รับปริญญาในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากวิทยาลัย Balliol ในมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ที่ฮาร์วาร์ดของเธอคือเจฟฟรี่ แชคส์ ต่อมาเจ้าหญิงมาซาโกะได้ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยโตเกียวซึ่งบิดาของเธอทำงานอยู่ที่นั่น เพื่อเตรียมสอบที่กระทรวงการต่างประเทศของญี่ปุ่น
นอกจากภาษาญี่ปุ่นแล้ว มาซาโกะสามารถรับสั่งภาษาอื่นได้ เช่น ภาษาอังกฤษ และฝรั่งเศส ทั้งยังตรัสภาษาเยอรมัน รัสเซีย และสเปน ในระดับมาตรฐานได้
พระจริยวัตร
ก่อนการอภิเษกสมรส ประชาชนและผู้คนส่วนใหญ่ต่างหวังว่า มาซาโกะ ผู้ซึ่งมีภาพลักษณ์ของคนสมัยใหม่ จะสามารถเปลี่ยนภาพลักษณ์ของราชสำนักที่คร่ำครึได้ แต่สถานการณ์ภายหลังการอภิเษกสมรสกลับไม่เป็นดังที่ผู้คนหวัง เจ้าหญิงมาซาโกะแทบจะไม่เคยปรากฏพระองค์ในที่สาธารณะ นอกเสียจากพิธีการสำคัญ ๆ เท่านั้น ผู้คนตั้งข้อสังเกตว่าหากทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจแล้วจะทรงแย่งรัศมี ไปจากเจ้าชายนารูฮิโตะ พระสวามี ดังเช่นกรณีเจ้าหญิงไดอานา
ด้วยเหตุที่แทบจะไม่ได้เสด็จออกต่อสาธาณะชน จึงมีคนเรียกขานพระองค์เสียใหม่เป็น “เจ้าหญิงผู้เงียบเชียบ” ทรงกลายเป็นคนไม่มีปากมีเสียง และแทบจะไม่เคยตรัสกับเหล่าพสกนิกรที่มาเข้าเฝ้าฯ นอกจากทรงแย้มพระสรวลให้เท่านั้น
ความคาดหวังต่อการให้ประสูติพระรัชทายาท
แม้ว่าจะทรงเข้าราชสำนักมาแล้วหลายปี แต่ก็ยังไม่ทรงมีวี่แววว่าจะทรงพระครรภ์ ทางสำนักพระราชวังและเหล่าประชาชนต่างหวังให้พระองค์ทรงพระครรภ์โดยเร็ว เนื่องด้วยพระชนมายุก็มากขึ้นทุกขณะ แม้ว่ามกุฎราชกุมารจะทรงช่วยตรัสเพื่อลดความสนใจของผู้คนลง แต่สื่อก็ยังคงรายงานเรื่องการทรงพระครรภ์ของเจ้าหญิง ทรงถูกจับจ้องทุกพระอิริยาบถอยู่เสมอ สิ่งเหล่านี้เองกลายเป็นความกดดันให้แก่พระองค์เป็นอย่างมาก จนทรงแท้งในการทรงพระครรภ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2542 การแท้งครั้งนี้ได้นำความเสียพระทัยอย่างสาหัสมาสู่เจ้าหญิงมาซาโกะและสร้างความผิดหวังแก่เหล่าผู้คนอย่างมาก จนสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะต้องทรงมีพระราชดำรัสผ่านสื่อว่า "ไม่มีใครหรอกที่จะเข้าใจความรู้สึกของมาซาโกะว่าจะต้องใช้ความพยายามสักเพียงไหนกับการตั้งครรภ์ครั้งแรก ข้าพเจ้าได้แต่หวังว่าเธอคงรู้ว่าเธออยากระบายสิ่งที่อัดอั้นตันใจให้ใครสักคนฟัง ข้าพเจ้าก็พร้อมที่จะเป็นคนคนนั้น ข้าพเจ้าจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ"
ในที่สุด พ.ศ. 2544 มาซาโกะทรงมีพระประสูติกาล เจ้าหญิงไอโกะ ซึ่งสามารถบรรเทาความกังวลของสาธารณชนลงได้ส่วนหนึ่ง แต่อย่างไรก็ตามกฏมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบสันตติวงศ์ บัญญัติห้ามสตรีขึ้นครองราชย์ เรื่องนี้นำไปสู่การถกเถียงกันขนานใหญ่ว่าสมควรจะต้องมีการแก้กฎมณเฑียรบาลเสียใหม่ เพื่อเปิดโอกาสให้เจ้าหญิงไอโกะได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา แต่สำนักพระราชวังและรัฐสภาของก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ในเรื่องนี้
ความคาดหวังให้ทรงมีพระโอรสกลายเป็นความกดดันใหม่แก่ทั้งมกุฎราชกุมารและเจ้าหญิงมาซาโกะ เจ้าหญิงทรงเครียดจัดและมีภาวะซึมเศร้าจนส่งผลไปถึงพระพลานามัย ที่ทำให้ต้องทรงประทับ รักษาพระองค์อยู่แต่ในวังตั้งแต่ พ.ศ. 2545 โดยไม่ได้เสด็จออกสู่สาธารณชนอีกเลย นอกจากเฉพาะในงานพิธีการสำคัญ อาทิ วันเฉลิมพระชนพรรษาของสมเด็จพระจักรพรรดิ เป็นต้น
พระอิสริยยศ
เจ้าหญิงมาซาโกะดำรงพระราชอิสริยยศตั้งแต่ทรงเสกสมรส เป็น มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และพระราชสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์จะกลายเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ
คณะมนตรียุโรป
ที่ประชุมยุโรปไม่มีอำนาจที่มีผลตามกฎหมาย แต่มติและผลของที่ประชุมยุโรปนั้นมีอิทธิพลและส่งผลต่อทิศทางการเมือง การบังคับใช้เป็นกฎหมายต้องอาศัยมติคณะกรรมาธิการยุโรป อย่างไรก็ตาม มติหรือข้อสรุปของที่ประชุมยุโรปอาจนำไปสู่การออกกฎหมายต่าง ๆ
หนูหิ่น
หนูหิ่น อาจหมายถึง
เซเบิล
ลักษณะ
เซเบิลจัดเป็นหมาไม้ชนิดหนึ่ง มีขนสีน้ำตาลเข้ม น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่อาจหนักได้ถึง 4 กิโลกรัม
แหล่งอาศัย
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในภูมิภาคเอเชียเหนือและเอเชียกลาง ตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงไซบีเรีย, ภาคเหนือของมองโกเลีย และจีน, บนเกาะฮอกไกโดของประเทศญี่ปุ่น ในอดีตเซเบิลเคยมีในพื้นที่รัสเซียยุโรป ไปจนถึงโปแลนด์และสแกนดิเนเวีย
ถื่นที่อยู่และอาหาร
เซเบิล จะอาศัยในป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าสนไทก้า ล่าสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ กินเป็นอาหาร เช่น กระรอก, หนู ในบางตัวที่มีขนาดใหญ่อาจล่า กระต่ายได้ด้วย
คุณประโยชน์
ปัจจุบัน การล่าเซเบิลยังคงมีอยู่ โดยใช้ปืนไรเฟิลและสุนัขพันธุ์ล่าเหยื่อในการดมกลิ่นและไล่ล่า เช่น ไซบีเรียนฮัสกี้
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อของเซเบิลมีที่มาจากกลุ่มภาษาสลาวิกที่เผยแพร่ไปยังภาษาของยุโรปตะวันตกในการค้าขนสัตว์ช่วงยุคกลางตอนต้น ดังนั้นสัตว์ชนิดนี้จึงมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในยุโรป โดยเริ่มจากภาษารัสเซีย соболь (โซบัล) กับภาษาโปแลนด์ soból (ซอบุล) กลายเป็นภาษาเยอรมัน Zobel (โซเบิล) กับภาษาดัตช์ Sabel (ซาเบิล) ; ส่วนภาษาอิตาลี zibellino (ซีเบลลีโน) ก็กลายเป็นภาษาฝรั่งเศส zibelline (ซีแบลีน), ภาษาสเปน cibelina, cebellina (ซีเบลีนา, เซเบยีนา), ภาษาฟินแลนด์ soopeli (โซเปลี), ภาษาโปรตุเกส zibelina (ซีเบลีนา), และภาษาละตินยุคกลาง zibellina (ซีเบลลีนา) ; และภาษาฝรั่งเศสเก่า sable, saible (ซาบล์, แซบล์) ก็กลายเป็นภาษาละตินยุคกลาง sabellum (ซาเบลลุม) กับภาษาอังกฤษ sable (เซเบิล) ในที่สุด
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล (Annunciazione di Cestello) เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซีที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ภาพ “แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490
ภาพนี้เป็นงานจ้างของคอนแวนต์เชสเตลโลในฟลอเรนซ์ (ปัจจุบันคือโบสถ์ซันตามาเรียมัดดาเลนาแห่งปัซซี (Santa Maria Maddalena de'Pazzi))
บอตตีเชลลีสามารถใช้ทัศนมิติในการมองลึกเข้าไปในโครงสร้างของห้องข้ามพื้นกระเบื้องตามแนวเส้นที่แคบลง ออกไปยังภูมิทัศน์ภายนอก ท่าทางที่อ่อนไหวอย่างมีชีวิตจิตใจของทั้งพระแม่มารีย์ขัดกับช่องไดนามิค (spatial dynamics) ที่ดึงสายตาไปยังฉากหลัง ลักษณะสามเหลี่ยมเริ่มจากชายเสื้อของทูตสวรรค์กาเบรียลต่อไปยังมือที่ยกขึ้น ขึ้นไปยังพระหัตถ์ของพระแม่มารีย์ที่ยกขึ้นขวางพระอุระ เครื่องทรงของทูตสวรรค์ที่จีบพับเป็นลอนใหญ่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนจะเพิ่งบินลงมา ทูตสวรรค์เกเบรียลคุกเข่าต่อหน้าพระแม่มารีย์เผยอปากพร้อมที่จะแจ้งสารที่เขียนเป็นภาษาละตินที่เขียนไว้บนกรอบเดิมว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน” (ลูกา 1:35)
สนามกีฬาโอลิมปิก
สนามกีฬาโอลิมปิก (Olympic Stadium) เป็นชื่อที่มักจะตั้งให้กับสนามกีฬากลางขนาดใหญ่ สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน โดยตามธรรมเนียมปฏิบัติ เป็นสนามซึ่งใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีเปิดและพิธีปิด รวมถึงการแข่งขันประเภทลู่และลาน ซึ่งส่วนใหญ่มักใช้คำว่า “สนามกีฬาโอลิมปิก” เป็นส่วนหนึ่งของชื่อสนามแข่งขันเหล่านี้ อนึ่ง สนามกีฬากลางของโอลิมปิกฤดูหนาวไม่ใช้ชื่อนี้ อย่างไรก็ตาม อาคารกีฬาบางแห่งอาจใช้ชื่อนี้ก็ได้ ซึ่งมักจะใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีเปิดและพิธีปิด โดยสนามกีฬาโอลิมปิกแต่ละแห่ง ใช้รองรับการแข่งขันเพียงครั้งเดียว ดังนั้นจึงมีสนามกีฬาโอลิมปิกมากกว่าหนึ่งแห่ง ในเมืองซึ่งเป็นเจ้าภาพมาแล้วสองครั้งขึ้นไป ขณะที่มีเพียง โคลิเซียมอนุสรณ์แห่งลอสแอนเจลิส (Los Angeles Memorial Coliseum) แห่งเดียวที่เป็นสนามกีฬาหลักถึงสองครั้ง
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะ นากายามะ (เกิด: 16 มกราคม พ.ศ. 2379 — ตาย: 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450) เป็นนางสนองพระโอษฐ์ และพระสนมเอก ในจักรพรรดิโคเม และเป็นพระราชชนนีในจักรพรรดิเมจิ
ประวัติ
โยชิโกะ นากายามะ เป็นบุตรสาวของทาดายาซุ นากายามะ (中山 忠能) เสนาบดีฝ่ายขวา ทั้งเป็นว่านเครือของตระกูลฟูจิวาระ ส่วนมารดาชื่อไอโกะ มัตสึระ (松浦 愛子) บุตรสาวคนที่สิบเอ็ดของเซซัง มัตสึระ (松浦 静山) ผู้เป็นไดเมียวแห่งฮิราโดะ โยชิโกะมีพี่ชายร่วมบิดามารดาสองคนคือ ชูไอ (忠愛) และทาดามิตสึ (忠光)
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ (睦仁) ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังหลวงเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ (明治天皇) ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส
หลังการปฏิรูปเมจิ พระสนมโยชิโกะได้ย้ายมายังโตเกียวเมืองหลวงใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2413 ตามพระราชประสงค์ พระสนมโยชิโกะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2450 สิริอายุ 71 ปี มีการปลงศพ ณ ป่าช้าโทชิมางาโอกะ เขตบุงเกียว กรุงโตเกียว
ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่
ภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่ (economic bubble) คือภาวะที่ราคาของสินทรัพย์ เช่นอสังหาริมทรัพย์หรือหน่วยลงทุนต่าง ๆ เพิ่มขึ้นสูงเกินกว่าราคาตามความเป็นจริง จนเกิดอุปสงค์เทียมจากการเก็งกำไรที่ทำให้ราคาเพิ่มสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ เป็นวงจร และขยายตัวเหมือนฟองสบู่ โดยส่วนใหญ่ภาวะฟองสบู่นี้จะจบลงเมื่อเกิดเหตุที่ทำให้นักลงทุนเลิกคาดหวังว่าราคาจะเพิ่มขึ้นอีก หรือรัฐบาลออกนโยบายเพื่อดึงราคาลงสู่ภาวะปกติ (เช่นการขึ้นอัตราดอกเบี้ย) จึงทำให้การเก็งกำไรและราคาที่สูงกว่าความเป็นจริงลดลง
ราคาสินทรัพย์ในภาวะฟองสบู่ตั้งอยู่บนสมมติฐานว่าราคาจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้น เมื่อราคาเริ่มลดลงภาวะฟองสบู่ก็จะหดตัวลงอย่างรวดเร็ว จนทำให้เกิดภาวะฟองสบู่แตก ซึ่งมักจะทำให้เกิดปัญหาหนี้สินเกิดขึ้นตามมา
สะพานริโอ–อันตีร์ริโอ
สะพานรีโอ–อันตีร์ริโอ (อังกฤษ: Rio–Antirrio Bridge; Γέφυρα Ρίου–Αντιρρίου) ชื่อทางการคือ สะพานชาริลอส ไตรกูปิส (อังกฤษ: Charilaos Trikoupis) เป็นหนึ่งในสะพานขึงแบบหลายช่วงที่ยาวที่สุดในโลก สะพานนี้ข้ามอ่าวคอรินท์ ใกล้กับเมืองเพทรัส เชื่อมระหว่างเมืองรีโอ บนคาบสมุทรเพโลพอนนีส กับเมืองแอนตีร์ริโอ บนแผ่นดินใหญ่ของกรีซ เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการในหนึ่งวันก่อนการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2004 ที่กรุงเอเธนส์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2547 และถูกใช้ในการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก
พิธีเปิด
สะพานนี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2547 หนึ่งสัปดาห์ก่อนพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ในกรุงเอเธนส์ ผู้ถือคบเพลิงโอลิมปิกเป็นคนแรกที่ข้ามสะพานอย่างเป็นทางการ หนึ่งในนั้นคืออ็อตโต เรฮาเกล โค้ชฟุตบอลชาวเยอรมันผู้คว้าแชมป์ยูโร 2004 ให้กับกรีซ อีกคนหนึ่งคือคอสตาส ลาลิโอติส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงโยธาธิการในช่วงที่โครงการนี้ได้เริ่มก่อสร้างขึ้น
ทะเลสาบเกรตแบร์
ทะเลสาบเกรตแบร์ (Great Bear Lake; สลาเวย์: Sahtú, Grand lac de l'Ours) เป็นทะเลสาบใหญ่ที่สุดที่มีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ภายในประเทศแคนาดา และใหญ่เป็นอันดับ 4 ในอเมริกาเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 7 ของโลก ตั้งอยู่ในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ตั้งอยู่บนเส้นอาร์กติกเซอร์เคิล ระหว่างละติจูดเหนือที่ 65 และ 67 และลองจิจูด 118 และ 123 ตะวันตก และอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 186 ม. (610 ฟุต)
นักค้าขนเฟอร์ชาวยุโรปเดินทางมาสำรวจเมื่อประมาณ ค.ศ. 1800 ต่อมาเซอร์จอห์น แฟรงกลิน นักสำรวจชาวอังกฤษเดินทางมาถึงใน ค.ศ. 1825 มีการค้นพบแร่เรเดียมบนฝั่งตะวันออกของทะเลสาบเมื่อ ค.ศ. 1929
ลาห์น
แม่น้ำลาห์น (Lahn) เป็นแม่น้ำความยาว 245.6 กิโลเมตร (152.6 ไมล์) เป็นแควแม่น้ำฝั่งขวา (หรือตะวันออกของ) แม่น้ำไรน์ในประเทศเยอรมนี ไหลผ่านรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน (23.0 กม.), รัฐเฮ็สเซิน (165.6 กม.) และรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ (57.0 กม.) บรรจบกับแม่น้ำไรน์ที่เมืองลาห์นสไตน์ใกล้เมืองโคเบล็นทซ์
ทีนอนโตซอรัส
ทีนอนโตซอรัส (tenontosaurus) ชื่อของมันมีความหมายว่า กิ้งก่าเอ็นกล้ามเนื้อ ที่ชื่อของมันมีความหมายแบบนี้เพราะมีเส้นเอ็นแข็งๆ ตั้งแต่หลังไปจนถึงหาง พบในยุคครีเทเซียสตอนต้น ฟอสซิลของมันค้นพบที่อเมริกาเหนือและแอฟริกา ขนาด 5 เมตร เวลายืนมันใช้ขาหลัง เวลาเดินมันจะใช้ขาทั้งหมด อาวุธของมันคือหางที่มีขนาดใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของมัน เพื่อใช่ป้องกันตัวจากไดโนนีคัสที่เป็นนักล่ายุคเดียวกับมัน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2003
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2003 (2003 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งที่ 23 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองอังการา, ประเทศตุรกี ระหว่างวันที่ 22–28 กันยายน ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546)
ฮัดเดอส์ฟีลด์
ฮัดเดอส์ฟีลด์ (Huddersfield) เป็นเมืองตลาดขนาดใหญ่ในเวสต์ยอร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 11 ของสหราชอาณาจักร มีประชากร 162,949 คน จากการสำรวจประชากรปี ค.ศ. 2011 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองลีดส์ ราว 14 mi และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของแมนเชสเตอร์ 24 mi
ฮัดเดอส์ฟีลด์อยู่ใกล้จุดบรรจบของแม่น้ำโคล์นและแม่น้ำโฮล์ม เมืองยังเป็นที่รู้จักในฐานะที่มีบทบาทด้านการปฏิวัติอุตสาหกรรมและยังเป็นต้นกำเนิดของรักบี้ลีก เป็นบ้านเกิดของนายกรัฐมนตรี ฮาโรลด์ วิลสัน และนักแสดง เจมส์ เมสัน
ฮัดเดอส์ฟีลด์มีทีมรักบี้ ฮัดเดอร์สฟีลด์ไจแอนส์ ที่ก่อตั้งปี ค.ศ. 1895 ที่เล่นอยู่ในซูเปอร์ลีก และมีสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก สโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ที่ก่อตั้งปี 1908 เมืองยังมีมหาวิทยาลัยฮัดเดอส์ฟีลด์ และมีวิทยาลัยอย่าง กรีนเฮดคอลเลจ, เคิร์กลีส์คอลเลจ และฮัดเดอส์ฟีลด์นิวคอลเลจ
ภักดี แสนทวีสุข
ภักดี แสนทวีสุข หรือ ต่าย ขายหัวเราะ นักเขียนการ์ตูนไทยสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ผู้เป็นส่วนหนึ่งในการบุกเบิกหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะและมหาสนุก และเป็นเจ้าของผลงานชุด "ปังปอนด์" ในปัจจุบัน
ประวัติ
ภักดี แสนทวีสุข เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาชั้นสุดท้ายที่ระดับประกาศนียบัตรวีชาชีพชั้นสูง (ปวส.) แผนกการโฆษณา จากวิทยาลัยการพาณิชย์พระนคร กรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2522
ขณะที่ภักดีกำลังเรียนอยู่ชั้น ปวช. ปี 2 เขาได้นำต้นฉบับการ์ตูนมาเสนอต่อ บ.ก.วิธิต อุตสาหจิต บรรณาธิการหนังสือในเครือสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น หลังจากพิจารณาผลงานอยู่ 2 วันแล้ว บ.ก. วิธิต จึงได้รับภักดีเข้าทำงานเขียนการ์ตูนในหนังสือการ์ตูน ขายหัวเราะ มหาสนุก ในปลายปี พ.ศ. 2522 ทันที นอกจากนี้เขายังได้เขียนนิยายภาพลงในหนังสือ หลายรส ซึ่งเป็นของบรรลือสาส์นเช่นกันอยู่ระยะหนึ่งด้วย
หลังจากที่ภักดีเรียนจบแล้ว เขายังได้เข้าทำงานอยู่ในบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่งเป็นเวลา 2 ปี พร้อมๆ กับการเขียนการ์ตูนในขายหัวเราะ-มหาสนุกด้วย จนกระทั่งปี พ.ศ. 2526 บ.ก.วิธิตจึงเรียกให้เขามาทำงานด้านการ์ตูนเต็มต้ว โดยให้รับตำแหน่งผู้ช่วยบรรณาธิการ ดูแลหนังสือการ์ตูนขายหัวเราะมหาสนุก และรับหน้าที่เขียนปกมหาสนุกในบางฉบับสลับกับนักเขียนการ์ตูนคนอื่นด้วยจนถึงปัจจุบัน
ภักดีเผยโฉมเจ้าเด็กผมสามเส้น ปังปอนด์ และเจ้าเด็กผมสองเส้น นินจา เป็นครั้งแรกในนิตยสารการ์ตูน "มหาสนุก" เมื่อปี พ.ศ. 2532 ซึ่งผลตอบรับดีเกินคาด หลังจากนั้น 12 ปีก็มีการหยิบเอาการ์ตูนปังปอนด์มาทำเป็นแอนิเมชั่นออกฉายทางโทรทัศน์ช่อง 3 อ.ส.ม.ท.
ภักดีมีภรรยาชื่อ อุดมพร แสนทวีสุข หรือกุ้ง มีลูกชาย 2 คน คือ ภัทรกร แสนทวีสุข (ปังปอนด์) และ สมาธิ แสนทวีสุข (นินจา) ซึ่งภักดีได้เอามาใช้เป็นชื่อตัวละครหลักในการ์ตูนชุด ไอ้ตัวเล็ก อันเป็นการ์ตูนเรื่องสั้นที่ชุดได้รับความนิยมมากที่สุดของภักดีในปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2553 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ได้มอบปริญญาเทคโนโลยีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (สาขาเทคโนโลยีมัลติมีเดีย) ให้แก่ภักดี แสนทวีสุขด้วย