cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มอม (เรื่องสั้น)
มอม เป็นเรื่องสั้น แต่งโดย ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ผสมระหว่างอัลเซเชียน กับสุนัขพันธุ์ไทย ชื่อ "มอม"  เนื้อเรื่องจำลองเหตุการณ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 2485 - 2488 ย่านถนนเพชรบุรีและถนนราชวิถี กรุงเทพมหานคร
เรื่องมอมได้รับการนำมาใช้เป็นบทเรียนในหนังสือวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษา
การดัดแปลง
เรื่องสั้นมอมได้รับการนำไปทำละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2540 ออกอากาศทางช่อง 5โดยฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ รับบทนายของมอม จินตหรา สุขพัฒน์ รับบทนายผู้หญิง และผู้เกริ่นเรื่องคือ อาคม มกรานนท์ และ ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
และถูกสร้างเป็นละครเวทีเพลง โดย ดรีมบอกซ์ ในชื่อ "มอม เดอะ มิวสิคัล" ตลอดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ณ โรงละครเอ็มเธียเตอร์ นำแสดงโดย  ธีรนัยน์ ณ หนองคาย, พิจิกา จิตตะปุตตะ, จิตรคุปต์ สุนทรศิลป์ชัย, ทรงสินธ์ ศิริคุณารัศม์, วสุธิดา ปุณวัฒนา, กรกวรรษ ศิลปี, แก้วกาญจน์ ชื่นเป็นนิจ  และ ธมกร จักราวรวุธ
และเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส วันเสาร์-อาทิตย์ ในเวลา 20:30 น. นำแสดงโดย เทมส์ สรรพกิจ และ พิมดาว พานิชสมัย
จอยคอน
จอยคอน (Joy-Con) เป็นตัวควบคุมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์ ประกอบด้วยสองอุปกรณ์แต่ละอุปกรณ์ประกอบด้วยอะนาล็อกสตี๊กและปุ่มต่างๆ สามารถใช้งานได้ในขณะที่เชื่อมต่อกับคอนโซลอุปกรณ์หลักของนินเทนโดสวิทซ์ หรือถอดออกและใช้แบบไร้สาย เมื่อถอดแยกออกสามารถใช้จอยคอนหนึ่งคู่โดยผู้เล่นคนเดียวหรือแบ่งสองอันเป็นตัวควบคุมแต่ละตัว
ระบบสามสภา
ระบบสามสภา (tricameralism) เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติ หรือรัฐสภาสามสภา ซึ่งตรงกันข้ามกับระบบสภาเดียวและสองสภาที่เป็นระบบที่แพร่หลายทั่วไปมากกว่า
คำว่าสามสภาใช้ในประเทศแอฟริกาใต้ที่มีรัฐสภาที่จัดตั้งขึ้นภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ในระบอบการเหยียดผิว (aparthied) เมื่อ พ.ศ. 2528 ที่มี 3 สภา สำหรับคนผิวขาว คนผิวสี และชาวเอเชีย อีกตัวอย่างหนึ่งของสภานิติบัญญัติระบบสามสภาได้แก่รัฐตัวอย่างของ ซีโมน โบลิวาร์ (Simón Bolívar) หรือรัฐทั่วไปแห่งฝรั่งเศส (French States-General) ก็เรียก ซึ่งมีสามเอสเตด (estates)
ด็อยท์เชอบังค์
ธนาคารก่อตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1870 ที่กรุงเบอร์ลินในฐานะธนาคารพิเศษเพื่อส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศและการส่งออกของจักรวรรดิเยอรมัน และถือเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมของประเทศเยอรมนีตลอดที่ผ่านมา
ปัจจุบันด็อยท์เชอบังค์มีเครือข่ายอยู่ใน 58 ประเทศทั่วโลกในทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา และทวีปเอเชีย ในปี 2017–2018 ด็อยท์เชอบังค์ถูกจัดอันดับเป็นธนาคารที่มีทรัพย์สินมากเป็นอันดับ 17 ของโลก และเป็นอันดับ 3 ของทวีปยุโรป
ระบบสองสภา
ระบบสองสภา (อังกฤษ: bicameralism -bi + Latin camera หรือ chamber) เป็นระบบการปกครองที่มีองค์นิติบัญญัติสององค์ หรือมีรัฐสภาสองสภา ดังนั้น ระบบสองสภา หรือ สององค์นิติบัญญัติจึงประกอบด้วย 2 องค์ประชุม คือ สภาสูง และสภาล่าง ระบบสองสภานับเป็นหัวใจสำคัญของรูปแบบคลาสสิกของรัฐบาลผสม องค์นิติบัญญัติแบบสองสภาจึงจำเป็นต้องมีเสียงข้างมากในการผ่านกฎหมาย
ทฤษฎีของระบบสองสภา
ถึงแม้ว่าแนวคิดพื้นฐานของระบบสองสภาสามารถสืบย้อนไปได้ถึงทฤษฎีที่มีมาตั้งแต่สมัยซูเมอร์โบราณ และต่อมาถึงกรีกโบราณ อินเดียโบราณและโรม แต่สถาบันที่เป็นรูปเป็นร่างของระบบสองสภาปรากฏเห็นได้ชัดเจนในยุโรปยุคกลางซึ่งได้โยงให้เห็นความสัมพันธ์ที่ที่มีองค์อาณาจักรแตกต่างกัน เช่น สภาหนึ่งเป็นผู้แทนของอภิชนาธิปไตย (aristocracy) และอีกสภาหนึ่งเป็นผู้แทนสามัญชน
ระบอบสหพันธรัฐ
สหพันธรัฐ (อังกฤษ: Federation) คือการรวมกันของรัฐมากกว่า 2 รัฐขึ้นไป มีรัฐบาล 2 ระดับ คือรัฐบาลของแต่ละรัฐ เรียกว่า รัฐบาลท้องถิ่น และรัฐบาลกลาง คือ รัฐบาลที่รัฐตกลงมอบอำนาจไปส่วนหนึ่งตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
รูปแบบของรัฐบาลหรือโครงสร้างรัฐธรรมนูญของสหพันธรัฐนั้นมีรากฐานมาจากแนวคิดระบอบสหพันธรัฐ (Federalism) ซึ่งจัดว่าเป็นแนวคิดต่างขั้วโดยสิ้นเชิงกับอีกระบอบหนึ่ง คือการปกครองแบบรัฐเดียว
สหพันธรัฐนั้นอาจประกอบไปด้วยประชาชนที่มีหลากหลายเชื้อชาติ หรืออาจมีพื้นที่ขนาดใหญ่ (แปดในสิบของประเทศที่ใหญ่ที่สุดในโลก ล้วนเป็นสาธารณรัฐ) แต่องค์ประกอบเหล่านั้นไม่ใช่ส่วนสำคัญ อย่างไรก็ดี ส่วนใหญ่แล้ว สหพันธรัฐนั้นเกิดขึ้นจากข้อตกลงระหว่างรัฐอธิปไตยที่มีมาก่อนแล้ว องค์กรระหว่างประเทศสำหรับกลุ่มประเทศสหพันธรัฐคือ องค์ประชุมกลุ่มประเทศสหพันธรัฐ (Forum of Federations) ถูกจัดตั้งขึ้นและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงออตตาวา รัฐออนตาริโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งมีจุดประสงค์ในการแบ่งปันแนวคิดและแนวปฏิบัติในการจัดการระบบรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่น ปัจจุบันมีประเทศสมาชิกทั้งหมด 9 ประเทศ
ระบอบอภิชนาธิปไตย
อภิชนาธิปไตย มาจากศัพท์ภาษากรีกโบราณว่า aristocracy ซึ่งหมายถึง รัฐบาลที่ "ปกครองโดยคนที่ดีที่สุด" คำจำกัดความนี้เป็นคำจำกัดความอันดับแรกในพจนานุกรมส่วนมาก ศัพท์ว่า aristocracy มาจากคำสองคำ ได้แก่ "aristos" หมายถึง "ดีที่สุด" และ "kratein" หมายถึง "การปกครอง" อภิชนาธิปไตยมักจะมีลักษณะใกล้เคียงเศรษฐยาธิปไตย หรือคือการปกครองโดยคนส่วนน้อยที่มีฐานะสูงกว่าคนทั่วไป ถือเป็นกลุ่มขุนนาง ผู้ดี กลุ่มเศรษฐี เป็นต้น ตัวอย่างของการปกครองเช่นนี้คือ ยุคโชกุนของญี่ปุ่น
ตัวอย่าง
{{legend|#38b4d8|ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสองสภา}} {{legend|#b0e947|ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว และมีคณะที่ปรึกษาด้วย}} {{legend|#f09c30|ประเทศที่มีสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยว}} {{legend|#303030|ประเทศที่ไม่มีสภานิติบัญญัติ}} {{legend|#a0989f|ไม่มีข้อมูล}}
ไซเกียว อมเมียวจิ โนะ อิเซไก เท็นเซกิ
ไซเกียว อมเมียวจิ โนะ อิเซไก เท็นเซกิ ~เกโบกุ โนะ โยไกโดโมะ นิ คูราเบเตะ มอนสเตอร์ งะ โยวาซูงิรุน ดะ งะ~ เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยคิอิจิ โคซูซุ วาดภาพประกอบโดยชิโซะ (เล่มที่ 1) และคิฮิโระ ยูซูกิ (เล่มที่ 2 เป็นต้นไป) เดิมเริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือเอ็มโนเวลส์ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงเล่มที่ 5 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยโทชิโนริ โอกาซากิ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ Gaugau Monster ของสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลง ผลิตโดยสตูดิโอบล็อง ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเมษายน พ.ศ. 2566
ไลต์โนเวล
ซีรีส์ไลต์โนเวลเขียนโดยคิอิจิ โคซูซุ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะ ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือเอ็มโนเวลส์ตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ถึงเล่มที่ 5 วาดภาพประกอบโดยชิโซะ (เล่มที่ 1) และคิฮิโระ ยูซูกิ (เล่มที่ 2 เป็นต้นไป)
มังงะ
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยโทชิโนริ โอกาซากิ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ Gaugau Monster ของสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 6
อนิเมะ
ในวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะ ภายหลังมีการเผยว่าเป็นซีรีส์โทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอบลังก์ กำกับโดยเรียวซูเกะ ชิบูยะ โดยมีโนบูโยชิ นางายามะเป็นหัวหน้าผู้กำกับ เขียนบทโดยโทโกะ มาจิดะ ออกแบบตัวละครโดยมาซาโยชิ คิกูจิและซายากะ อูเอโนะ แต่งดนตรีประกอบโดยอาริซะ โอเกฮาซามะ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 มกราคมถึง 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ทางช่อง Tokyo MX และ BS11 เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Reconnection" ร้องโดยวง Angela ส่วนเพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดยอาซูมิ วากิ, เนเนะ ฮิเอดะ และอาการิ คิโต
ดัชชีคารินเทีย
ดัชชีคารินเทียหรือดัชชีแคร์นเทิน (Herzogtum Kärnten, Vojvodina Koroška, Duchy of Carinthia) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มาตั้งแต่ ค.ศ. 976 จนถึง ค.ศ. 1806 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย จนถึง ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว ตามสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919) ดินแดนส่วนใหญ่ของคารินเทียก็ก่อตั้งเป็นรัฐคารินเทียของออสเตรีย ส่วนเล็กทางตะวันออกเฉียงใต้ (ราวครึ่งหนึ่งของบริเวณสโลวีน (มณฑลคารินเทีย) และเมืองเยแซร์สโค) รวมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ขณะที่บริเวณหุบเขาคานาเลและเมืองทาร์วิสซิโอตกไปเป็นของราชอาณาจักรอิตาลี
หมู่เกาะโคโคส (คีลิง)
ดินแดนหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (Territory of Cocos (Keeling) Islands) หรือโดยย่อว่า หมู่เกาะโคโคส (คีลิง) (Cocos (Keeling) Islands; Pulu Kokos (Keeling); Kepulauan Cocos (Keeling)) เป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในมหาสมุทรอินเดีย มีพื้นที่เพียง 14 ตารางกิโลเมตร เป็นดินแดนส่วนนอกของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ระหว่างประเทศออสเตรเลียกับประเทศศรีลังกา ใกล้กับเกาะสุมาตราของประเทศอินโดนีเซีย จัดอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเขตซีกโลกใต้ เดิมดินแดนแห่งนี้มีชื่อว่า หมู่เกาะโคโคส หรือ หมู่เกาะคีลิง แต่หลังถูกรวมเข้ากับประเทศออสเตรเลียเมื่อ ค.ศ. 1955 ดินแดนแห่งนี้จึงถูกเรียกด้วยทั้งสองชื่อตั้งแต่นั้น
ดินแดนประกอบไปด้วยอะทอลล์ 2 แห่ง และเกาะปะการัง 27 แห่ง ในจำนวนนี้มีเพียงสองเกาะเท่านั้นที่มีคนอาศัย คือเกาะเวสต์และเกาะโฮม มีประชากรราว 600 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวมลายูโคโคส นับถือศาสนาอิสลาม และใช้ภาษามลายูถิ่นเป็นภาษาแม่
เทศบาลเมืองนาสาร
เทศบาลเมืองนาสาร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการยกฐานะจากเทศบาลตำบลนาสาร เมื่อปี พ.ศ. 2547
ประวัติ
นาสารเป็นตำบลแห่งหนึ่งอยู่ในท้องที่อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี เนื่องจากเป็นท้องที่ที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร และแร่ธาตุ จึงมีประชากรต่างถิ่นเคลื่อนย้ายมาตั้งบ้านเรือนทำมาหากิน เช่น ทำกิจการเหมืองแร่ ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ ทำให้ตำบลนาสารมีประชากรหนาแน่น การค้าเจริญ รุ่งเรือง เศรษฐกิจโดยร่วมดีขึ้นตามดำดับ พร้อมทั้งยังเป็นที่ตั้งของส่วนราชการและสถานศึกษา ด้วยองค์ประกอบดังกล่าวในปี พ.ศ. 2483 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้ง เทศบาลตำบลนาสาร ขึ้น เพื่อความสะดวกในบริหารและการปกครอง แต่เนื่องจากมีพื้นที่กว้างขวางเกินกว่าที่จะปกครองควบคุมดูแลได้ทั่วถึง ดังนั้นในปี พ.ศ. 2484 มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลนาสาร คงเหลือพื้นที่ทั้งหมดจนถึงปัจจุบัน 67.13 ตารางกิโลเมตร ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลนาสารเป็น เทศบาลเมืองนาสาร
สภาพทางภูมิศาสตร์
เทศบาลเมืองนาสาร ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลนาสาร อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครทางรถยนต์ 700 กิโลเมตร และทางรถไฟ 673 กิโลเมตร อาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ลักษณะของพื้นที่เป็นที่ราบเชิงเขา มีภูเขา ภายในบริเวณเขตเทศบาล มีลำห้วยหลายแห่งและมีลำคลองฉวางกว้างไหลผ่านกลางตัวเมืองจากทิศตะวันออกไปสู่ทิศตะวันตก พื้นที่ทั่วไปเป็นที่ราบ ส่วนที่ราบสูงมีเพียงเล็กน้อย
พื้นที่ของเขตเทศบาลเมืองนาสาร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวจังหวัดสุราษฏร์ธานี ได้รับอิทธิพลจากลมสรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่พัดผ่านอ่าวไทย และมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ จากมหาสมุทรอินเดีย จึงทำให้มีช่วงฤดูฝนที่ยาวนาน ระหว่างเดือนพฤษภาคม ถึง เดือนมกราคม
ตราสัญลักษณ์
ตราเทศบาลเมืองนาสารเป็นรูปวงกลมภายในมีรูปช้างสามเศียรทูนพานแร่มีเปลวแสงสว่างจากก้อนแร่ และมีตัวอักษรชื่อ "เทศบาลเมืองนาสาร สุราษฎร์ธานี" อยู่รอบนอก นายบุญสม ชูสวัสดิ์ นายกเทศมนตรีคนที่สองของเทศบาลเป็นผู้คิดค้นร่างภาพขึ้นมา รวบรวมความคิดจากหลาย ๆ ฝ่ายถือภาพร่างเข้าที่ประชุม ที่ปรึกษาประกอบด้วยสมาชิกสภาเทศบาล พนักงาน เทศบาล และชาวบ้าน ท่านเอารูปให้ดูแล้วถามว่า "ใครช่วยอธิบายภาพเหล่านี้ด้วยว่าความคิดจะตรงกันหรือไม่" คณะที่ปรึกษานายกเทศมนตรีปรึกษาหารืออยู่พักหนึ่งแล้วท่านผู้หนึ่งก็ตอบว่า "เป็นรูปช้างสามหัวทูนลูกส้มโอ" นายกเทศมนตรีหน้าเสียไปเล็กน้อย "เราเขียนรูปช้างสามหัวทูนพานแร่ ทำไมดูเป็นลูกส้มโอไป" ที่ปรึกษาท่านหนึ่งจึงแก้ว่า "แร่ที่เหมือนส้มโอหรือคล้าย ๆ ก็มี ไม่ต้องแก้ให้ยาก เอาอย่างนี้แหละ" ตราเทศบาลจึงปรากฏเช่นที่เห็นในปัจจุบัน
เขตการปกครอง
เทศบาลเมืองนาสารแบ่งเขตการปกครองและการบริหารออกเป็น 24 ชุมชน ดังนี้
ประชากร
จำนวนประชากรในเขตเทศบาลเมืองนาสาร ตามสถิติการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 1 กันยายน 2552 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 19,871 คน แยกเป็นชาย 9,852 คน หญิง 10,019 คน จำนวนครัวเรือน 6,620 ครัวเรือน
ประชากรในเทศบาลเมืองนาสารส่วนใหญ่ 99.0 % นับถือศาสนาพุทธ นอกเหนือจากนั้นนับถือศาสนาอิสลาม คริสต์ และศาสนาอื่นรวมกันประมาณ 1.0 % มีวัด 4 แห่ง สำนักสงฆ์ 2 แห่ง โบสถ์คริสต์ 2 แห่ง ประชาชนยังยึดมั่นในวัฒนธรรมประเพณีทางศาสนา เช่น ประเพณีสงกรานต์ เทศกาลขึ้นปีใหม่ วันสำคัญทางศาสนาต่าง ๆ เป็นต้น
การศึกษา
ประชากรในเขตเทศบาลเมืองนาสาร เป็นประชากรที่อาศัยอยู่ในเขตเมือง ซึ่งเป็นศูนย์กลางการศึกษา ในปัจจุบันเทศบาลเมืองนาสารเป็นเขตปลอดผู้ไม่รู้หนังสือ สถานศึกษาทั้งภาครัฐและเอกชน จัดให้มีการศึกษาตั้งแต่ระดับก่อนประถมศึกษา ถึงระดับมัธยมศึกษา
สาธารณสุข
ในเขตเทศบาลเมืองนาสารมีสถานพยาบาลที่เป็นของรัฐ 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลบ้านนาสาร เป็นโรงพยาบาลทั่วไปสามรถรองรับผู้ป่วยได้ 60 เตียง คลินิก 5 แห่ง ศูนย์บริการสาธารณสุขของเทศบาล 1 แห่ง ศูนย์สาธารสุขชุมชน 2 แห่ง
การขนส่ง
เทศบาลเมืองนาสารมีความสะดวกในการคมนาคมขนส่งติดต่อ ทั้งภายในเขตเทศบาลและตำบลใกล้เคียง ตลอดจนอำเภอและจังหวัดอื่น ๆ โดยทางรถยนต์และทางรถไฟกล่าว คือ
ส่วนการคมนาคมภายในเขตเทศบาลและตำบลใกล้เคียงสามารถไปมาติดต่อได้โดยสะดวก เนื่องจากมีถนนลาดยางแอสฟัลท์ติกและถนนคอนกรีตที่สามารถใช้ได้ตลอดปี
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2015
ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2015 (2015 FIFA U-20 World Cup เป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนชิงแชมป์โลกชาติระดับประเทศ ครั้งที่ 20 ซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นที่ประเทศนิวซีแลนด์ ระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม–20 มิถุนายน พ.ศ. 2558
รางวัล
นี่คือรางวัลที่ได้รับในช่วงท้ายของการแข่งขัน.
อันดับดาวซัลโว
แหล่งที่มา: FIFA.com
แขวงหนองค้างพลู
หนองค้างพลู เป็นเขตการปกครองระดับแขวงแห่งหนึ่งในเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร ตอนบนของท้องที่เป็นเขตเกษตรกรรม ส่วนตอนล่างเป็นเขตที่อยู่อาศัยเนื่องจากมีเส้นทางคมนาคมสายหลักตัดผ่าน
ที่มาของชื่อแขวง
ยังไม่มีข้อสรุปแน่ชัดเกี่ยวกับที่มาของชื่อ "หนองค้างพลู" แต่มีคำอธิบายที่หลากหลายจากผู้อาวุโสในพื้นที่แขวงหนองค้างพลูและเขตหนองแขมดังนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงหนองค้างพลูตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของกรุงเทพมหานคร ครอบคลุมพื้นที่ด้านเหนือของเขตหนองแขม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่แขวงหนองค้างพลู ได้แก่
ถนนสายรองและทางลัดในพื้นที่แขวงหนองค้างพลู ได้แก่
เควอร์ตี
เควอร์ตี (อ่าน คฺว ควบกล้ำ; QWERTY; ) เป็นผังแป้นพิมพ์ที่นิยมใช้มากที่สุดในปัจจุบันนี้ ชื่อ เควอร์ตี มาจากอักษร 6 ตัวแรกของแป้นพิมพ์ ปรากฏอยู่ในตำแหน่งซ้ายบนสุดของแป้นพิมพ์โดยไม่นับรวมแถวแรกซึ่งเป็นแถวสัญลักษณ์ ซึ่งในแถวดังกล่าวเมื่อมองจากซ้ายไปขวาจะมีอักษร Q-W-E-R-T-Y-U-... แรกเริ่มผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีได้ออกแบบมาให้ใช้งานกับเครื่องพิมพ์ดีด Sholes และ Glidden ซึ่งต่อมาได้ขายให้แก่ Remington ใน พ.ศ. 2421 Remington No. 2 ซึ่งเป็นรุ่นที่สองของเครื่องพิมพ์ดีดดังกล่าวได้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ส่งผลให้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีเป็นที่รู้จักมากไปด้วย ถึงแม้ปัจจุบันเครื่องพิมพ์ดีดจะไม่เป็นที่นิยมเท่ากับเมื่อก่อนแล้ว แต่ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีก็ยังคงได้รับความนิยมอยู่สูงเนื่องจากปรากฏการณ์เครือข่าย (network effect) และมีความเชื่อว่าผังแป้นพิมพ์ชนิดอื่นไม่ได้มีข้อดีกว่าผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีมากเท่าไรนัก การใช้ผังแป้นพิมพ์เควอร์ตีอย่างแพร่หลายนี้มักนำมาเป็นตัวอย่างของมาตรฐานเปิด
เล็กซิตรอน
ส่วนประกอบ
เล็กซิตรอนประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ โปรแกรมเดี่ยวที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี และข้อมูลพจนานุกรมที่เป็นลิขสิทธิ์ของเนคเทค
โปรแกรมเปิดพจนานุกรม
ประกอบไปด้วย 2 ชนิดคือ โปรแกรมเปิดดูพจนานุกรมผ่านเว็บ และโปรแกรมเปิดดูพจนานุกรม ที่เป็นซอฟต์แวร์เสรี ซึ่งสามารถแก้ไข ดัดแปลง แจกจ่ายได้โดยเสรี
ข้อมูลพจนานุกรม
พจนานุกรมแบ่งออกเป็น 2 ไฟล์ได้แก่ telex และ etlex ซึ่งเป็นไฟล์สำหรับเก็บพจนานุกรมไทย-อังกฤษ และพจนานุกรมอังกฤษ-ไทย ตามลำดับ
การนำ เล็กซิตรอน ไปใช้
ข้อมูลของเล็กซิตรอนถูกนำไปใช้ในหลายโครงการ เช่น ในพจนานุกรมออนไลน์ลองดู, โปรแกรม KDictThai บนเดสก์ท็อป, และโปรแกรม LekLekDict บนโทรศัพท์มือถือที่ใช้ Java ME ได้ นอกจากนี้ พูลลาภ วีระธนาบุตร ยังได้แปลงข้อมูลให้อยู่ในรูปแบบ dict format ซึ่งทำให้โปรแกรมเช่น dictd และ DictOSX ใช้งานข้อมูลเล็กซิตรอนได้
พระนคร
พระนคร อาจหมายถึง
พายุโซนร้อนเซินกา (พ.ศ. 2560)
พายุโซนร้อนเซินกา (Sơn Ca) เป็นชื่อพายุที่ประเทศเวียดนามตั้งชื่อ แปลว่า นกจาบฝนเสียงสวรรค์ (Alauda gulgula) เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกที่ 9 ประจำฤดูกาลไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2560 และสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้กับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยก่อนหน้านั้น พายุโซนร้อนเซินกาได้พัดผ่านประเทศเวียดนามและประเทศลาว ก่อให้เกิดความเสียหายในทั้งสองประเทศ รวมถึงประเทศกัมพูชา และเกาะไหหลำของประเทศจีน อย่างไรก็ตามพายุเซินกาได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำในที่สุด
ประวัติพายุ
พายุโซนร้อนเซินกาได้เริ่มก่อตัวจากหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงในทะเลจีนใต้ตอนกลาง พัฒนาเป็นพายุดีเปรสชันเมื่อ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ด้วยความเร็วลมใกล้ศูนย์กลาง 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง มีทิศทางเคลื่อนตัวมายังทิศตะวันตกเข้าใกล้ชายฝั่งประเทศเวียดนามตอนกลางและทางทิศใต้ของเกาะไหหลำ มณฑลไห่หนาน ของประเทศจีน
ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พายุดีเปรสชั่นได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเมื่อเวลา 13.00 น. มีความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางที่ 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง ก่อนจะเคลื่อนเข้าสู่ชายฝั่งประเทศเวียดนาม บริเวณเมืองด่งเฮย ในวันที่ 25 กรกฎาคม ก่อให้เกิดพายุฝนเป็นบริเวณกว้าง และได้ลดกำลังลงเป็นพายุดีเปรสชั่นเมื่อเคลื่อนเข้าสู่ประเทศลาวตอนใต้ บริเวณแขวงสุวรรณเขต มีความเร็วลมสูงสุดใกล้ศูนย์กลางราว 55 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นเริ่มปกคลุมภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย โดยผ่านจังหวัดนครพนม จังหวัดสกลนคร จังหวัดกาฬสินธุ์ และสลายตัวลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังแรงในจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม
เวียดนามและกัมพูชา
แม้ว่าพายุเซินกาจะไม่ใช่พายุที่มีกำลังรุนแรง แต่เนื่องจากลักษณะการเคลื่อนตัวอย่างช้าๆ ทำให้เกิดฝนตกเป็นบริเวณกว้างและต่อเนื่องยาวนาน ในเวียดนามนั้น มีน้ำท่วมและดินถล่มในจังหวัดกว๋างจิ กว๋างบิ่ญ ห่าติ๋ญ และเถื่อเทียน-เฮว้ ตอนกลางของประเทศ เช่นเดียวกับกัมพูชาที่เกิดน้ำท่วมฉับพลันในจังหวัด สตรึงเตรง กำปงธม และพระวิหาร และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 4 คน
ประเทศไทย
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย รายงานว่า อิทธิพลจากพายุทำให้มีน้ำท่วมและน้ำป่าไหลหลากในพื้นที่ 44 จังหวัด 302 อำเภอ 1,724 ตำบล 14,105 หมู่บ้าน 43 ชุมชน ประชาชนได้รับผลกระทบ 609,425 ครัวเรือน 1,898,322 คน ผู้เสียชีวิต 40 ราย บ้านเรือนเสียหายบางส่วน 3,267 หลัง เสียหายทั้งหลัง 15 หลัง ถนน 2,401 สาย สะพาน 207 แห่ง ฝายและทำนบ 8,753 แห่ง พื้นที่การเกษตรเสียหาย 2,340,000 ไร่ แยกเป็น นาข้าว 2,180,000 ไร่ พืชไร่ 150,000 ไร่ พืชสวนและอื่นๆ 6,000 ไร่ บ่อปลา 14,203.41 ไร่ ปศุสัตว์ 48,214 ตัว ประเมินความเสียหายที่เกิดกับอาคารที่อยู่อาศัย รถยนต์ และพื้นที่เพาะปลูกกว่า 1,000 ล้านบาท ทางด้านกรมทางหลวงได้ประเมินความเสียหายที่เกิดกับเส้นทางสัญจรกว่า 2,128 ล้านบาท
คิวปิดส์โช้กโฮลด์
"คิวปิดส์โช้กโฮลด์" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยจิม คลาส ฮีโรส์ ร้องร่วมกับแพทริก สตัมป์ จากวงฟอลล์เอาต์บอย ดนตรีและคอรัสในเพลงส่วนใหญ่มีที่มาจากเพลง "เบรกฟาสต์อินอเมริกา" ที่แต่งโดยโรเจอร์ ฮอดจ์สัน เพลงขึ้นอันดับที่ 4 บนบิลบอร์ดฮอต 100 อันดับ 1 บนบิลบอร์ดเมนสตรีมท็อป 40 อันดับ 3 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรและคะเนเดียนฮอต 100 เพลงออกจำหน่ายครั้งแรกใน ค.ศ. 2005 ในอัลบั้มเดอะเปเปอร์โครนิเคิลส์ และบันทึกเสียงอีกครั้งลงอัลบั้ม แอสครูลแอสสกูลชิลเดรน (ออกจำหน่ายวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) เพลงมีมิวสิกวิดีโอ 2 ตัว ฉบับละหนึ่งตัว ฉบับที่สองมีเสียงร้องเบื้องหลังผู้หญิงด้วย
เรอูว์นียง
เรอูว์นียง หรือ เรอูนียง (Réunion) เป็นเกาะตั้งอยู่บริเวณมหาสมุทรอินเดีย ทางตะวันออกของมาดากัสการ์ และห่างจากมอริเชียสไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 200 กิโลเมตร (130 ไมล์)
เรอูว์นียงเป็นแคว้นที่อยู่ห่างไกลที่สุดในกลุ่มสหภาพยุโรปและใช้สกุลเงินยูโร ตามความจริง ตำแหน่งที่ตั้งของเรอูว์นียงในเขตเวลาทางด้านตะวันออกของทวีปยุโรป ทำให้เรอูว์นียงเป็นแคว้นแรกในโลกที่ใช้สกุลเงินยูโร และการใช้สกุลเงินยูโรเป็นครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเวลา 00.01 นาฬิกา เมื่อนายกเทศมนตรีเมืองแซง-เดอนี เรอเน-ปอล วิกโตเรีย ซื้อลิ้นจี่ถุงหนึ่งในตลาด
ประวัติศาสตร์
กะลาสีเรือชาวอาหรับเคยเรียกเกาะนี้ว่า "Adna Al Maghribain" (เกาะตะวันตก) ชาวโปรตุเกสเป็นชาวยุโรปพวกแรกที่เจอเกาะแห่งนี้ โดยไม่มีผู้อาศัยอยู่ในปี พ.ศ. 2056 และตั้งชื่อว่า "Santa Apollonia" ตามชื่อนักบุญอะพอลโลเนีย เมื่อเกาะแห่งนี้ได้ถูกฝรั่งเศสยึดครอง ได้ควบคุมและบริหารจากพอร์ตลูอิส ประเทศมอริเชียส แม้ว่าธงชาติฝรั่งเศสได้ถูกชักขึ้นโดยฟรองซัวส์ โกชตั้งแต่ปี พ.ศ. 2181 แล้ว แต่ซานตาอาปอลโลเนียได้ถูกอ้างสิทธิ์เป็นของประเทศฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการก็เมื่อปี พ.ศ. 2185 ตอนที่เขาเนรเทศนักโทษฝรั่งเศส 12 คนที่เกาะแห่งนี้จากประเทศมาดากัสการ์ ผู้ต้องหาที่ต้องโทษได้กลับไปยังประเทศฝรั่งเศสหลายปีถัดมา และในปี พ.ศ. 2192 เกาะแห่งนี้ได้ถูกตั้งชื่อว่า "เกาะบูร์บง" (Île Bourbon) ตามชื่อราชวงศ์บูร์บงที่ปกครองประเทศฝรั่งเศสในขณะนั้น
"เรอูว์นียง" กลายเป็นชื่อของเกาะในปี พ.ศ. 2336 โดยคำพิพากษาของสมัชชาแห่งชาติเมื่อราชวงศ์บูร์บงล่มสลายลง และการตั้งชื่อนี้เพื่อเป็นที่ระลึกถึงสหภาพแห่งการปฏิวัติจากมาร์เซย์และผู้พิทักษ์แห่งชาติในกรุงปารีส ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2335 ต่อมาในปี พ.ศ. 2344 เกาะแห่งนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เกาะโบนาปาร์ต" (Île Bonaparte) ตามชื่อนโปเลียน โบนาปาร์ต อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2353 เกาะแห่งนี้ก็ได้ถูกยึดครองโดยกองทัพเรืออังกฤษ นำโดยพลเรือเอกโจเซียส โรว์ลีย์ และใช้ชื่อเกาะบูร์บงตามเดิม ต่อมาเมื่อกลับมาเป็นของประเทศฝรั่งเศส หลังจากการประชุมที่เวียนนาในปี พ.ศ. 2358 ถึงกระนั้นเกาะแห่งนี้ก็ยังคงใช้ชื่อเกาะบูร์บงต่อมา จนกระทั่งปี พ.ศ. 2391 เมื่อราชวงศ์บูร์บงฟื้นฟูล่มสลายลงในระหว่างการปฏิวัติ ซึ่งชื่อของเกาะก็ได้กลับมาเป็นเรอูว์นียงเหมือนเดิม
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 19 การอพยพของชาวฝรั่งเศสนั้น ประกอบไปด้วยพวกแอฟริกา จีน มลายู และอินเดีย ซึ่งทำให้เกาะนี้รวมด้วยเชื้อชาติต่าง ๆ มากมาย และจาการเปิดคลองสุเอซในปี พ.ศ. 2412 เกาะนี้ก็ได้เป็นสถานที่หยุดพักของเรือต่าง ๆ ตามทางค้าขายบริษัทอินเดียตะวันออกที่สำคัญแห่งหนึ่ง
เรอูว์นียงกลายเป็นเขตการปกครองโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2489 ระหว่างวันที่ 15 และ 16 มีนาคม พ.ศ. 2495 เมืองซีโล กลางเรอูว์นียงมีระดับน้ำฝนสูง 1,869.9 ม.ม. (73.6 นิ้ว) ซึ่งเป็นสถิติ (ภายใน 24 ช.ม.) ที่เคยบันทึกไว้บนโลกนี้ เกาะนี้ก็ได้ถูกบันทึกไว้ว่ามีปริมาณน้ำฝนมากที่สุดใน 72 ชั่วโมง โดยมีระดับน้ำ 3,929 ม.ม. (154.7 นิ้ว) ณ หลุมอุกกาบาตคอมเมอร์สัน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 เรอูว์นียงได้เกิดการระบาดอย่างหนักจากโรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) ซึ่งแพร่ระบาดจากยุง จากข่าวบีบีซี มีประชาชนประมาณ 255,000 คนบนเกาะเรอูว์นียงติดเชื้อนี้ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2549 โรคดังกล่าวยังแพร่ระบาดไปยังมาดากัสการ์และประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปยุโรปทางเครื่องบินอีกด้วย โรคระบาดนี้ทำให้มีคนเสียชีวิตกว่า 200 คนบนเกาะเรอูว์นียง รัฐบาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสภายใต้นายกรัฐมนตรีดอมีนิก เดอ วีลแป็ง ส่งความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉินเป็นมูลค่า 36 ล้านยูโร (42.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ) และส่งทหารประมาณ 500 นาย โดยมีภารกิจกำจัดยุงออกจากเกาะ คำว่า "ชิคุนกุนยา" (Chikungunya) แปลว่า "ที่ที่โค้งงอ" ในภาษามาคอนเด บริเวณแถบชายแดนประเทศแทนซาเนียและโมซัมบิก โรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) สามารถทำให้เกิดการสูญเสียน้ำในร่างกาย เจ็บปวด และไข้ขึ้นสูง ในบางกรณีอาจถึงตายได้ และโรคนี้ยังไม่มียารักษาเลย
การเมือง
เรอูว์นียงมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 คนเป็นตัวแทนในสภาแห่งชาติฝรั่งเศสและสมาชิกวุฒิสภาอีก 3 คนในวุฒิสภาฝรั่งเศส
ภูมิประเทศ
เกาะเรอูว์นียงมีความยาว 63 กิโลเมตร (39 ไมล์) กว้าง 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) มีเนื้อที่ 2,512 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) เรอูว์นียงมีความเหมือนกับเกาะฮาวายเพราะทั้งสองตั้งอยู่บนจุดร้อนบนเปลือกโลก
ภูเขาไฟปีตงเดแนฌ เป็นจุดที่สูงที่สุดในเกาะ มีความสูง 3,070 เมตร (10,069 ฟุต) จากระดับน้ำทะเล ทางตะวันตกเฉียงเหนือของปีตงเดอลาฟูร์แนซ เนื่องจากการถล่มตรงแอ่งยอดภูเขาไฟและหุบเขาทำให้ปีตงเดแนฌมีความเหมือนกับโคฮาลาบนเกาะฮาวาย เพราะภูเขาไฟทั้งสองได้มอดลงแล้ว และด้วยชื่อของภูเขาไฟ หิมะ (neige) ไม่เคยตกลงมาบนยอดสักครั้งเดียว
บริเวณที่ลาดของภูเขาไฟทั้งสองเป็นป่า ส่วนดินแดนที่มีการเพราะปลูกและพัฒนาหรือเมืองอย่างเช่น เมืองหลวงแซ็ง-เดอนี อยู่บนพื้นที่ราบใกล้ชายฝั่งทะเล
เศรษฐกิจ
น้ำตาลเป็นสินค้าเกษตรกรรมและส่งออกที่สำคัญของเรอูว์นียง การท่องเที่ยวก็เป็นรายได้ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2548 ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) และผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ประมาณ 6,200 ดอลลาร์ สถิติดังกล่าวสูงกว่าประเทศเพื่อนบ้านเช่น มาดากัสการ์และประเทศในทวีปแอฟริกา ถึงกระนั้นก็เป็นที่ยกเว้นเนื่องจากสถิติเป็นเพียงแค่ 20% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ของประเทศฝรั่งเศสทั้งประเทศ (29,600 ดอลลาร์) ซึ่งทำให้เกาะเรอูว์นียงจำเป็นที่จะต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากประเทศฝรั่งเศสภาคพื้นทวีปยุโรป
ประชากร
เรอูว์นียงประกอบด้วยประชากรเชื้อชาติเดียวกับกับมอริเชียส ซึ่งก็คือ อินเดีย (รวมด้วยทมิฬ), แอฟริกา, มาดากัสการ์, จีน และฝรั่งเศส (แต่ในอัตราส่วนที่ต่างกัน) ครีโอล (ชื่อที่ถูกตั้งให้แก่เด็กที่เกิดบนเกาะ) ซึ่งทำให้มีประชากรมีจำนวนมาก พวกผิวขาวมีประมาณ 1 ใน 4 ของประชากรทั้งหมด พวกอินเดียมี  21% ส่วนที่เหลือก็มักจะเป็นพวกที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวเวียดนาม
ขณะที่พวกคุชราตและทมิฬรวมกันเป็นพวกอินโด-เรอูว์นียอแนซ ส่วนพวกฮินดู อูรดู โภชปุรี และเชื้อชาติน้อยต่าง ๆ เป็นส่วนที่เหลือ
เรอูว์นียงมีความเหมือนทางด้านวัฒนธรรม เชื้อชาติ ภาษา และประเพณีกับมอริเชียสและเซเชลส์
ศาสนา
ศาสนาที่มีคนนับถือเป็นอันดับแรกคือ คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก (86% ของประชากรทั้งหมดในปี พ.ศ. 2538) หลังจากนั้นก็เป็น ฮินดู อิสลาม และพุทธศาสนา
สุขภาพของประชากร
เรอูว์นียงประสบหายนะจากโรคไข้ปวดข้อออกผื่นชิคุนกุนยา (Chikungunya) ในปี พ.ศ. 2548 ถึง 2549 ซึ่งมีผู้ติดเชื้อเกือบ 3 ส่วนของประชากรทั้งหมดของเรอูว์นียง
วัฒนธรรม
วัฒนธรรมของเรอูว์นียงนั้นเป็นการผสมผสาน (Métissage) ระหว่างยุโรป แอฟริกา ทมิฬ อินเดีย เวียดนามและวัฒนธรรมชาวเกาะ
ภาษาที่พูดกันมากที่สุดคือ ครีโอลเรอูว์นียง ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส ซึ่งมีลักษณะเฉพาะมากมาย ภาษานี้เองก็ยังเปิดสอนในหลายโรงเรียน อย่างไรก็ตามการสะกดก็ยังเป็นที่ตกลงกันอยู่
อาหารและดนตรีมีความผสมผสานจากอิทธิพลแอฟริกา อินเดีย จีน และยุโรป
โครเมียม
โครเมียม  (Chromium) เป็นธาตุในตารางธาตุซึ่งมีสัญลักษณ์เป็น Cr มีหมายเลขอะตอมเป็น 24 ชื่อโครเมียมมีรากศัพท์ดั้งเดิมมาจากภาษากรีก คำว่า Chrome หมายถึงสี
คุณสมบัติเฉพาะตัว
โครเมียม Chromium มีคุณสมบัติเป็นโลหะตามตางรางธาตุ แบ่งออกตามวาเลนต์ดังนี้ 0 1 2 3 4 และ 6 โครเมียมโลหะทรานซิชัน (transition metal) เป็นธาตุในบล็อก-ดี (d-block) ตามตารางธาตุ ซึงมีคุณสมบัติดังนี้
การนำไปใช้
ในงานโลหกรรม ใช้ในการป้องกันการกัดกร่อน และทำให้เกิดความมันวาว เช่นการทำชิ้นส่วนรถยนต์หรือชิ้นส่วนแต่งมอเตอร์ไซด์
ประวัติการค้นพบ
สมัยก่อนนั้นพบได้ที่หลุมศพของราชวงศ์ฉินปลายศตวรรษที่ 3 ของกองทัพ Terracotta ใกล้กับเมืองซีอาน ประเทศจีน พบได้จากโลหะ และเนื้อไม้ โดยค้นพบโดยนักโบราณคดี ได้รับการวิเคราะห์จากนักโบราณคดีว่า แม้ว่าฝังอยู่ กว่า2000 ปีแล้วก็ตาม แต่ความเป็นสีบรอนซ์ยังติดอยู่ในโลหะและรูปเกาะสลักไม้ และที่น่าแปลกคือมีคือมีการกัดกร่อนน้อยอย่างไม่คาดคิด นั้นอาจจะเป็นเพราะว่ามีคนจงใจเคลือบโครเมียมไดออกไซด์ อย่างไรก็ตามถ้าดูด้วยตาเปล่าก็จะไม่ทราบว่าโลหะเหล่านั้นชุบด้วยโครเมียม
ในปี 1770 Peter Simon Pallas ได้เข้าเยี่ยมชมภายสถานที่ค้นพบแร่สีส้มแดง เช่นเดียวกับ Lomann และพบแร่ red lead มีคุณสมบัติที่มีประโยชน์เป็นต่อการค้า และใช้เป็นแฟชั่นในปัจจุบัน โครเมียมยังเป็นที่รู้จักเป็นเงามันเมื่อขัด มันถูกใช้เป็นสารเคลือบผิวป้องกันและการตกแต่งบนชิ้นส่วนรถยนต์, ติดตั้งประปา, ชิ้นส่วนเฟอร์นิเจอร์และรายการอื่น ๆ อีกมากมายที่ใช้โดยปกติไฟฟ้า แต่การใช้เพียงแค่นี้ก็กลายเป็นที่แพร่หลายกับการพัฒนาของกระบวนการที่ดีขึ้นในปี 1924
ไตรวาเลนต์โครเมียม (trivalent chromium, Cr(III))
หรือ chromic compound เป็นธาตุที่มีความจำเป็นต่อร่างกายในขบวนการ glucose metabolism ส่วน compound อื่น ๆ ที่พบในกลุ่มนี้ ได้แก่ chromic oxide (Cr2O3), chromic sulfate(Cr2[SO4]3), chromic chloride (CrCl3), chromicpotassium sulfate (KCr[SO4]2) และ chromite ore (FeOCr2O3)โครเมียมที่พบตามธรรมชาติส่วนใหญ่อยู่ในรูปไตรวาเลนต์โครเมียม (trivalent chromium, Cr(III)) ถึงอย่างไรก็ตามถ้าสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป เช่น การเปลี่ยนแปลงค่าความเป็นกรด-เบส(ด่าง)หรือการเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชัน ทำให้พบเฮกซะวาเลนต์โครเมียม (hexavalent chromium, Cr(VI)) ได้
ไตรวาเลนต์โครเมียมพบมากในอาหาร น้ำดื่ม และสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ เป็นธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย มีหน้าที่ช่วยกระตุ้นการทำงานของเอนไซม์ โดยเปลี่ยนน้ำตาลกลูโคสให้เป็นพลังงาน ช่วยในกระบวนการสังเคราะห์กรดไขมัน และคอเลสเตอรอล รักษาสมดุลของสารอินซูลินในเลือด และควบคุมปริมาณคอเลสเตอรอลในร่างกาย เปลี่ยนไขมันในร่างกายให้เป็นไขมันดี (HDL) มีการสังเคราะห์ไตรวาเลนต์โครเมียมและวางจำหน่ายเป็นอาหารเสริมสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมคอเลสเตอรอล หรือต้องการลดความอ้วน โดยทั่วไปคนเราต้องการไตรวาเลนต์โครเมียมในปริมาณ 200 ไมโครกรัมต่อวัน โครเมียมที่ร่างกายต้องการเป็นโครเมียมที่อยู่ในรูปไตรวาเลนต์โครเมียมเท่านั้น
เฮกซะวาเลนต์โครเมียม (hexavalent chromium, Cr(VI))
เฮกซะวาเลนต์โครเมียมเป็นสารอันตรายที่จัดอยู่ในกลุ่มของสารก่อมะเร็งที่ส่งผลกระทบต่อยีน (genotoxic carcinogen) เมื่อได้รับสารดังกล่าวเป็นเวลานานจะมีโอกาสเป็นมะเร็งปอด โครงสร้างดีเอ็นเอถูกทำลายได้ง่ายมากขึ้น นอกจากนี้เฮกซะวาเลนต์โครเมียมยังถูกสั่งห้าม และจำกัดการใช้ให้มีปริมาณลดน้อยลง มีอุตสาหกรรมจำนวนมากยังคงใช้เป็นวัตถุดิบในหลายผลิตภัณฑ์ ดังนั้นจึงมีโอกาสที่เฮกซะวาเลนต์โครเมียมจะเกิดการปนเปื้อนในน้ำ ดังนั้นการเผยแพร่ถึงภัยอันตรายจากการปนเปื้อนของเฮกซะวาเลนต์โครเมียม วิธีการป้องกัน และการตรวจวัดนับว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนโดยทั่วไป
เฮกซะวาเลนต์โครเมียม (hexavalent chromium, Cr(VI))แบ่งเป็น 2 กลุ่มย่อย ammonium, cesium, rubidium และ lithium เป็นต้น
barium chromate, strontium chromate และ sintered chromium trioxide เป็นต้น ผู้ได้รับสารเฮกซะวาเลนต์โครเมียมจะมีอาการระคายเคืองที่ผิวหนัง เป็นโรคหอบหืด โรคระบบทางเดินหายใจ ทำให้ปอด ตับ ไต และลำไส้ถูกทำลาย มีอาการบวมน้ำ และเจ็บแถวกระบังลมหรือลิ้นปี
ประวัติการค้นพบ
ในปี 1761 แร่ธาตุโครเมียมนั้นทางแถบตะวันตกในศตวรรษวรรษที่ 18 ไห้ความสนใจกันมากเมื่อ วันที่ 26 กรกฎาคม 1761 Gohann Gottlob Lemann ได้พบแร่สีส้มแดงในการทำเหมืองแร่ Beryozovkoye ในเทือกเขา Ural และเขาได้ตั้งมันว่า Siberian redlead
การดูดซึมและการแพร่กระจายของโครเมียมและสารประกอบโครเมียม
โครเมียมนั้นมีอยู่หลายประเภท แบ่งตามวาเลนต์ 0 1 2 3 4 และ 6 ซึ่งไตรวาเลนต์โครเมียมและเฮกซะวาเลนต์โครเมียมมีความสำคัญต่อสิ่งมีชีวิตมากถ้าหากว่าได้รับในปริมาณที่มากเกินไปก็จะก่ออันตรายต่อคน และสิ่งมีชีวิตอื่นๆในสิ่งแวดล้อมได้เช่นกัน ดังนั้นควรใช้ในปริมาณที่พอควรไม่ก่อไห้เกิดผลเสียต่อตัวเราและสิ่งมีชีวิตอื่นๆ แต่ไตรวาเลนต์โครเมียมนั้นเป็นสารที่ช่วยในกระบวนการเผาผลาญน้ำตาลในเลือดและไขมันในร่างกายดังนั้นจึงเป็นประโยชน์แกผู้ที่มีความประสงค์อยากลดน้ำหนักจึงทำไห้เกิดการสกัดสารชนิดนี้ขึ้นเพื่อการค้า และที่สำคัญสารชนิดนี้มีส่วนช่วยรักษาสมดุลน้ำตาลของผู้ป่วยเบาหวานผู้สูงอายุและเด็กที่ขาดสารอาหาร ดังนั้นไตรวาเลนต์โครเมียมจึงเป็นสารชนิดหนึ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากในด้านการแพทย์ แต่ถ้าหากเป็นสารประกอบโครเมียมประเภทอื่นก็จะก่ออันตรายได้ การขาดสารไตรวาเลนต์โครเมียมนั้นจำทำไห้พิษผู้ป่วยสารตะกั่วมีความรุนแรงสูงขึ้น โครเมียมและสารประกอบโครเมียมในร่างกายจะถ่ายทอดร่ายกายของแม่ไปสู่รุ่นลูกได้ แต่ทารกในครรภ์มารดาเมื่อมีอายุที่สูงขึ้นก็จะมีปริมาณการสะสมของโครเมียมในเนื้อเยื้อลดลงไปด้วยยกเว้นการสะสมทางปอดจะไม่ลดลงตามอายุ โครเมียมและสารประกอบโครเมียมสามารถเข้าสู่ร่างกายได้หลายทางทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างเช่น ชนิดของ วาเลนต์ (Valence)
ทางการหายใจ
โครเมียมและสารประกอบโครเมียมจะถูกดูสึมเข้าไปในร่างกานผ่านการสูดดม ทางระบบทางเดินหายใจปัจจัยนี้พบมากในบุคนที่ทำงานในโรงงานอุตสหกรรมที่เกี่ยวข้องกับโครเมียมและสารประกอบโครเมียม และโครเมียมในรูปแบบโครเมียมเฮกซะวาเลนต์สามารถดูดซึมเข้าร่างกายได้ง่ายกว่า ไตรวาเลนต์โครเมียม
ทางการบริโภค
ร่ายกายจะรับโครเมียมและสารประกอบโครเมียมจากบริโภคอาหารและน้ำดิมเป็นส่วนใหญ่ เพราะ โครเมียมและสารประกอบโครเมียมนั้นจะได้รับการปนเปื้อนมากจากน้ำที่โรงงานอุตสหกรรม น้ำก็จะนำมาใช้ในกระบวนการผลิดอาหาร เฮกซะวาเลนต์จะถูกดูดซึมจากระบบทางเดินอาหารได้ดีกว่า ไตรวาเลนต์โครเมียม ถึง 3-5 เท่า ซึ่งเป็นผลจากการที่เฮกซะวาเลนต์โครเมียมซึมผ่าน cell membrane ได้
ทางผิวหนัง
ทั้งโครเมียมไตรวาเลน และโครเมียมเฮกซา วาเลนสามารถซึมผ่านผิวหนังได้น้อยมากยกเว้นกรณีที่ผิวหนัง เป็นแผลจากการเผาไหม้ ทำให้สารประกอบโครเมียมบางชนิด เข้าสู่ร่างกายได้ เช่น potassium dichromate และ chromium chloride
สุขภาพ
การที่โครเมียมและสารประกอบโครเมียมนั้นเข้าสู่ร่างกายแล้ว ไตรวาเลนต์โครเมียมจะรวมกันกับ transferrin ใน plasma ที่อยู่ในร่างกายของและจะแพร่กระจายไปทั่วเข้าสู่ร่างกาย มีเพียงส่วนน้อยที่จะเข้าไปถายในเม็ดเลือดแดง แต่ในทางกลับกันนั้น เฮกซะวาเลนต์โครเมียมนั้นเมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้วจะผ่านเข้าไปในเม็ดเลือดแดงอย่างลวดเร็ว และจะรวมกับ b-chain ของ hemoglobin ทำไห้เปลี่ยนไปเป็น trivalent form ในเม็ดเลือดทำให้การทำงานของเม็ดเลือดแดงผิดปกติ ส่งผลไห้เกิดการทำงานของร่างกายผิดปกติไปด้วย ดังนั้น เฮกซะวาเลนต์โครเมียมจึงมีความเป็นพิษสูง และสูงกว่า ไตรวาเลนต์โครเมียมอยู่มาก เนื่องจากเฮกซะวาเลนต์โคเมียมนั้นมีฤทธิ์เป็น oxidizing agent จึงทำไห้มีการกัดกล่อนเนื้อเยื้อต่างๆของร่างๆกายก่อไห้เกิดมะเร็งได้ และ เฮกซะวาเลนต์โครเมียมยังสามารถที่จะจับตัวกับโปรตีนและกรดนิวคลีอิก ทำไห้เกิดการเปลี่ยนเปลงรูปร่างไป เนื่องจากโปรตีน เป็นส่วนช่วยสร้างเนื้อเยื่อ เมื่อโปรตีทำงานผิดปกติจะส่งผลให้การทำงานของโปนตีนเปลี่ยนไปเกิดการเปลี่ยนรูปร่างไปหรือ อาจจะเกิดการเน่าเปื่อยของร่างกายได้
1.	ความเป็นพิษแบบเฉียบพลันคือเกิดอาการโดยไม่ทันตั้งตัว มักพบในกรณีที่มากจากการรับประทานโครเมียมเฮกซะวาเลนต์มีความเป็นพิษสูง เข้าไปโดยไม่รู้ตัว เช่น chromic acid ทำให้เกิด การระคายเคืองทำไห้มีการคลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้องอย่างรุนแรง เป็นอันตรายต่อกระเพราะอาหารและลำไส้ ไตวายเสียชีวิตได้ ปริมาณที่ทำไห้เสียชีวิตได้นั้นต้องปริมาณที่ 1-3 กรัมหรือมากกว่านั้น
2.ความเป็นพิษแบบเรื้อรัง คือการเป็นพิษที่เกิดจากการสะสมของโครเมียมเฮกซะวาเลนต์เป็นเวลานานๆมักพบจากการสัมผัสหรือจากการสูดดมผงตะกอนโครเมียมเข้าไป สามารถแบ่งออกเป็น
2.1 เป็นพิษต่อผิวหนังและทางเดินหายใจ สาเหตุนี้มักเกิดจากการสัมผัสโครเมียมเป็นเวลานานๆทำไห้เกิดแผลเรื้อรังได้ บริเวณที่สัมผัสนั้นเช่น มือ แขน ขา เป็นต้น พิษที่เกิดจากทางเดินหายใจนั้นก็เกิดมากจากการสูดดมเอาตะกอนเข้าไปส่งผลไห้โพรงจมูกมีความระคายเคียงทำให้เกิดพิษเรื้อรังบริเวณโพรงจมูก ในกรณีนี้อาจส่งผลไห้เยื้อบุจมูกเรื้อรังผนังกันจมูกอาจจะลุได้
2.2 เป็นสารก่อให้เกิดมะเร็ง (carcinogenicity) โดย หน่วยงาน The International Agency for Research on Cancer (IARC) และ US Toxicology Program จัดโครเมียมเฮกซาวาเลน เป็น human carcinogen เพราะมีความสามารถในการละลาย น้ำที่ดี ในคนที่ทำงานเกี่ยวกับเฮกซะเวาเลนต์โครเมียมนั้นจะมีการสัมผัสกับโครเมียมเฮกซาวาเลนเป็น เวลามากกว่า30 ปี ขึ้นไป จะส่งผลไห้เกิดความเสี่ยง และอาจจะเป็นมะเร็งปอดได้
สิ่งแวดล้อม
เนื่องจากเฮกซะวาเลนต์โครเมียมนั้นมีความเป็นพิษสูงดังนั้นก็ย่อมมีผลกับสิ่งแวดล้อมเช่นกัน โดยที่จะส่งผลจากสัตว์ที่มากินน้ำและอาหารที่ปนเปื้อนเฮกซะวาเลนต์โครเมียมเข้าไปอาจส่งผลให้สัตว์ตายได้ ส่วนพืชนั้นก็ผลที่ได้รับจากการปนเปื้อนของโครเมียมและสารประกอบโครเมียมชนิดเฮกซะวาเลนต์โครเมียมนั้นจะส่งผลทำให้พืชมีการเจริญเติบโตช้าลงและเนื่องจากว่าเฮกซะวาเลนต์โครเมียมนั้นมีความคงทนดังนั้นก็อาจมีผลทำให้เกิดการสะสมในสัตว์น้ำได้
เวียงเชียงรุ้ง
เวียงเชียงรุ้ง เป็นเมืองโบราณเมืองหนึ่งในลุ่มแม่น้ำลาว ตั้งอยู่ในเขตหมู่บ้านห้วยเคียน หมู่ที่ 10 ตำบลทุ่งก่อ อำเภอเวียงเชียงรุ้ง จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ประมาณ 500 ไร่
ประวัติ
เวียงเชียงรุ้งมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักรล้านนา เคยเจริญรุ่งเรืองและเสื่อมไปหลายยุคหลายสมัย สันนิษฐานว่าเวียงเชียงรุ้ง คงจะทำหน้าที่เป็นเมืองเชื่อมต่อกับเมืองต่าง ๆ ทั้งภายในและภายนอกพื้นที่เช่นเดียวกัน เวียงเชียงรุ้งน่าจะเป็นพันนาหนึ่งเรียกว่า พันนาเชียงรุ้ง ซึ่งมีหลักฐาน ปรากฏในสมัยพระเจ้าติโลกราช เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ที่เมืองเชียงใหม่ ได้โปรดให้นายร้อยก้อนทองมาเป็นหมื่นขวาที่พันนาเชียงรุ้ง ดังความว่า
"...ในกาละเมื่อ พะญาผู้ชื่อท้าวติโลกะติลกสารราชาธิบดีสรีธรรมิกะจักะวัดติราชเจ้า เสวยในเมิงเนาวะชาติบุรีเชียงใหม่ใส่กูผู้ชื่อ ร้อยก้อนทองมาเป็นหมื่นขวาในพันนาเชียงรุ้ง..."
มีความเป็นไปได้ว่าพันนาเชียงรุ้งเพิ่งจะตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าติโลกราช เนื่องจากเมื่อตรวจสอบรายชื่อพันนาของเชียงแสน เชียงราย และพะเยาก็ไม่พบชื่อพันนาเชียงรุ้งอยู่ในรายชื่อพันนาของเมืองทั้งสามเช่นกัน
เวียงเชียงรุ้งค้นพบเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 โดยปลัดอำเภอเวียงชัย นายโกเมศ ขุนศรี พร้อมกำนัน ผู้ใหญ่บ้านบ้านห้วยเคียน ชาวบ้านได้เดินตรวจงานโครงการสร้างงานในชนบท ได้พบที่ดินลักษณะเป็นเนินสูง มีซากปรักหักพังของวัตถุโบราณปรากฏอยู่ เช่นซากเจดีย์ พระพุทธรูปหิน กองอิฐ หิน โอ่ง ไห ถ้วยชาม เสาหินและใบเสมา และกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นเขตอนุรักษ์ไว้ทั้งหมด 508 ไร่ เป็นวนอุทยานประวัติศาสตร์เวียงเชียงรุ้ง ได้มีการสร้างวัด สิ่งปลูกสร้าง และยกฐานะจากวัดร้างเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ใช้ชื่อว่า วัดเวียงเชียงรุ้ง บนพื้นที่ 50 ไร่ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2538
ลักษณะเมือง
เวียงเชียงรุ้งตั้งอยู่บนเนินคล้ายหลังเต่า ทำให้น้ำไม่ท่วมเมืองทั้ง ๆ ที่อยู่ริมแม่น้ำลาว โดยใช้แม่น้ำลาวเป็นคูเมืองทางทิศตะวันตก ลักษณะเมืองมีคูน้ำคันดินถึง 3 ชั้น และคูเมืองแต่ละชั้นค่อนข้างกว้างและลึก คูเมืองชั้นนอก ลึกประมาณ 2 เมตร กว้าง 12 เมตร คูเมืองชั้นกลางลึก 5–7 เมตร กว้าง 30 เมตร ยาวรอบ ตัวเมือง 5 กิโลเมตร และชั้นในลึก 3 เมตร กว้าง 14 เมตร เป็นคูรอบเป็นวงแหวน ยาวรอบเมืองประมาณ 3 กิโลเมตร
โบราณสถานและโบราณวัตถุ
โบราณสถานและโบราณวัตถุที่พบ ที่เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนา เช่น กองอิฐ พระพุทธรูปหินทราย 4 องค์ และใบเสมาหินทราย 3 ชิ้น การพบกองอิฐหลายแห่งและพระพุทธรูปหินทราย 4 องค์ ทำให้สันนิษฐานว่ามีวัดเป็นศูนย์กลางของชุมชนและอาจมีวัดมากกว่า 1 วัด
พบชิ้นส่วนของเครื่องปั้นดินเผาที่มาจากพื้นที่อื่น เช่น เครื่องปนดินเผาจากกลุ่มเตาเกาะน้อย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย และเครื่องปั้นนดินเผาจากกลุ่มเตาล้านนา ประกอบด้วย กลุ่มเตาเวียงกาหลง กลุ่มเตาพะเยา และกลุ่มเตาพาน รวมทั้งเครื่องปนดินเผาจากกลุ่มเตาจีนและกลุ่มเตาพื้นบ้าน ซึ่งอาจจะผลิตในพื้นที่นี้หรือสั่งเข้ามาจากแหล่งผลิตอื่น พบเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน เช่นจาน ชาม ถ้วย หม้อและไห
ระบบใช้อำนาจเด็ดขาด
ระบบใช้อำนาจเด็ดขาด (Despotism) เป็นระบอบการปกครองที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มจากการรวมกลุ่มของมนุษย์ โดยให้บุคคลเพียงคนเดียวหรือกลุ่มบุคคลเป็นมีอำนาจปกครองกลุ่ม โดยมีอำนาจอย่างสมบูรณ์ในระบอบของตน
แนวคิดหลักคือ อำนาจอธิปไตยอยู่ในมือของคนคนเดียวหรือกลุ่มบุคคลขนาดเล็ก โดยอาจเป็นได้ทั้งการปกครองแบบทรราช ซึ่งใช้อำนาจปราบปรามและลงโทษผู้อยู่ใต้การปกครอง หรือการปกครองแบบเบ็ดเสร็จซึ่งผู้ปกครองอยู่เหนือกฎหมายใด ๆ
การปกครองแบบราชาธิปไตยซึ่งพระมหากษัตริย์มีพระราชอำนาจเต็มและอยู่เหนือกฎหมายนั้นก็นับเป็นระบอบเผด็จการแบบหนึ่ง แต่มองเตสกีเยอได้ระบุถึงความแตกต่างระหว่างระบอบทั้งสองว่า ระบอบราชาธิปไตยใช้อำนาจแบบเบ็ดเสร็จโดยการตราและแก้ไขกฎหมาย ขณะที่ระบอบเผด็จการจะใช้อำนาจตามใจตน
เปิงมาง
เปิงมาง หรือ เปิงมางคอก เป็นเครื่องดนตรีชนิดหนึ่ง แต่เดิมเป็นเครื่องดนตรีของชาวมอญ ใช้ตีหยอกล้อกับตะโพนมอญ มีลักษณะเป็นกลองขนาดต่างกัน 7 ลูกผูกเป็นราวในชุดเดียวกัน เรียงจากใหญ่ไปหาเล็ก ตัวกลองขึงด้วยหนังสองหน้า ขึ้นหน้าด้วยหนังเรียดโยงสายเร่งหนังหน้ากลองเป็นแนวยาวตลอด เวลาบรรเลงต้องติดข้าวสุกบดผสมขี้เถ้า คอกเปิงมางทำเป็นรั้ว 3 ชิ้นติดต่อกัน มีตะขอแขวนลูกเปิงเป็นระยะ คอกเป็นรูปเกือบครึ่งวงกลม เปิงมางคอกใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์มอญ บรรเลงเพลงล้อเลียนขัดจังหวะด้วยเพลงตะพดมนต์เพิ่มอารมณ์สนุกสนานให้กับเสียงเพลง
การสร้าง
เปิงมางคอกเป็นชุดกลองจำนวน 7 ชิ้น คัดเกรดขนาด ซึ่งปรับให้เข้ากับระดับเสียงและโทนสีที่ต้องการโดยยืดหน้าหนังและใช้ส่วนผสมของข้าวสุกและขี้เถ้าที่นวดแล้วนวดตรงกลางหน้าเดียว กลองจะมัดติดกันและห้อยตามลำดับความสูงต่ำของเสียงบนโครงไม้ครึ่งวงกลมที่เรียกว่าโคกเปิง (สูงประมาณ 60 เซนติเมตร) กลองที่มีเสียงต่ำที่สุดจะแขวนไว้ที่ด้านซ้ายสุด และกลองที่มีเสียงสูงสุดจะแขวนไว้ทางด้านขวาสุด
การใช้
นักดนตรีจะนั่งในโคกเปิงและใช้มือตีกลอง บางครั้งใช้ศอกหรือศีรษะเพื่อนำเสนอรูปแบบที่สวยงามและสนุกสนาน ถ้าใช้กลองเดียว ให้เอามือทั้งสองข้างเล่น
จังหวัดยามางูจิ
จังหวัดยามางูจิ เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่นในภูมิภาคชูโกกุบนเกาะฮนชู ยามางูจิเป็นเมืองหลวงของจังหวัด แต่เมืองใหญ่ที่สุดคือชิโมโนเซกิ
ภูมิศาสตร์
จังหวัดยามางูจิตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือของจังหวัดติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น จังหวัดชิมาเนะ และจังหวัดฮิโรชิมะ ทิศตะวันตกติดต่อกับทะเลญี่ปุ่น ส่วนทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลเซโตะใน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดติดต่อกับช่องแคบคัมมงซึ่งกั้นระหว่างเกาะฮนชูและเกาะคีวชู โดยมีสะพานแขวนคัมมงทอดข้ามระหว่างชิโมโนเซกิและคิตะกีวชู
การปกครอง
จังหวัดยามางูจิประกอบด้วย 13 นคร 4 อำเภอ และ 6 เมือง ได้แก่
อำเภออู่ทอง
ประวัติศาสตร์
เมืองโบราณอู่ทองตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจระเข้สามพัน มีลักษณะเป็นรูปวงรีขนาด 1,850 x 820 เมตร มีคูน้ำคันดินล้อมรอบ ทิศตะวันตกเป็นเขารางกะปิด เขาคำเทียม และเขาพระ ทิศตะวันออกเป็นที่ราบกักเก็บน้ำ นอกเมืองมีแนวคันดินเป็นถนนโบราณเรียกว่า "ถนนท้าวอู่ทอง" และแนวคันดินรูปเกือกม้าเรียกว่า "คอกช้างดิน" คงจะเป็นเพนียดคล้องช้างโบราณหรือสระเก็บน้ำในศาสนาพราหมณ์
เมืองโบราณแห่งนี้มีร่องรอยการอยู่อาศัยของชุมชนตั้งแต่ก่อนสมัยประวัติศาสตร์ตอนปลาย 2,500-2,000 ปีมาแล้ว โดยพบเครื่องมือหินขัด ภาชนะดินเผา แวปั่นด้ายดินเผา เป็นต้น ต่อมาชุมชนแห่งนี้ได้พัฒนาตนเองไปสู่สังคมเมืองสมัยประวัติศาสตร์ในราวพุทธศตวรรษที่ 5-9 ทำการติดต่อค้าขายกับต่างชาติ เช่น เวียดนาม จีน อินเดีย ตะวันออกกลาง และยุโรป มีบทบาทเป็นศูนย์กลางทางการค้าและเมืองท่าร่วมสมัยกับเมืองออกแก้ว (ทางภาคใต้ของประเทศเวียดนามในปัจจุบัน) ได้พบลูกปัดแก้ว เหรียญกษาปณ์ เหรียญโรมันสมัยจักรพรรดิวิกโตรีนุส เป็นต้น อู่ทองได้รับรูปแบบทางศาสนาและศิลปกรรมแบบอมราวดีจากอินเดีย ได้พบปฏิมากรรมดินเผารูปพระสงฆ์ 3 รูปอุ้มบาตร และพระพุทธรูปปั้นนาคปรกศิลปะแบบอมราวดี เป็นต้น ศาสตราจารย์ชอง บวสลีเย เชื่อว่าเมืองอู่ทองน่าจะเป็นราชธานีแห่งอาณาจักรสุวรรณภูมิที่พระเจ้าอโศกมหาราชได้ทรงส่งพระสมณทูตเข้ามาเผยแพร่พระพุทธศาสนาเมื่อ พ.ศ. 270-311 นายพอล วิตลีย์เชื่อว่า เมืองจินหลินตั้งอยู่ที่เมืองอู่ทอง เป็นรัฐสุดท้ายที่พระเจ้าฟันมันแห่งอาณาจักรฟูนันปราบได้ในพุทธศตวรรษที่ 9
เมื่ออาณาจักรฟูนันสลายลงในปลายพุทธศตวรรษที่ 11 รัฐทวารวดีได้เจริญขึ้นมาแทนที่ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนล่างและรุ่งเรืองสูงสุดในราวพุทธศตวรรษที่ 11-16 โดยมีบันทึกของพระภิกษุเหี้ยนจังได้กล่าวถึงอาณาจักรโตโลโปตี้ (หมายถึง "ทวารวดี") และได้พบเหรียญเงินจารึกว่า "ศฺรีทฺวารวตี ศฺวรปุณฺยะ" เป็นการยืนยันการมีตัวตนของอาณาจักรทวารวดี โดยมีเมืองอู่ทองเป็นเมืองหลวงและเป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนา ศาสนาพราหมณ์ วัฒนธรรมทวารวดี ประชาชนนับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาทเป็นหลัก ใช้ภาษามอญ ยึดคติทางศาสนารูปแบบศิลปะคุปตะจากอินเดีย โบราณสถานโบราณวัตถุที่พบในเมืองอู่ทองเป็นศิลปกรรมในสมัยทวารวดี เช่น เศียรพระพุทธรูปทองคำ เจดีย์ พระพุทธรูปปางประทานธรรมจักร ในขณะเดียวกันศิลปะศรีวิชัยซึ่งนับถือพระพุทธศาสนานิกายมหายานก็ได้เผยแพร่เข้ามา โดยได้พบพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและพระโพธิสัตว์ปัทมปาณิ
เมืองอู่ทองได้หมดความสำคัญและร้างไปในราวพุทธศตวรรษที่ 16 จึงรอดพ้นจากอิทธิพลเขมรที่เข้ามามีอำนาจมากในราวพุทธศตวรรษที่ 18 ในรัชสมัยของกษัตริย์ขอมนักสร้างผู้ยิ่งใหญ่ คือ พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 โดยปรากฏเมืองโบราณสุพรรณบุรีเจริญขึ้นมาแทนที่
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้มีการเปลี่ยนแปลงระบบบริหารราชการแผ่นดิน แบ่งหัวเมืองต่าง ๆ ออกเป็นมณฑล เมือง อำเภอ และตำบล อำเภออู่ทองจึงเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2448 โดยมีชื่อเมื่อแรกตั้งว่า อำเภอจรเข้สามพัน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 ตำบล ต่อมาทางราชการได้พิจารณาเห็นว่า ท้องที่อำเภอจรเข้สามพันเป็นที่ตั้งของเมืองโบราณที่เรียกว่า "เมืองท้าวอู่ทอง" จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากหมู่บ้านจรเข้สามพันมาตั้ง ณ บริเวณเมืองโบราณท้าวอู่ทอง และให้เปลี่ยนชื่ออำเภอจรเข้สามพันเป็น อำเภออู่ทอง เพื่อให้สอดคล้องกับประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2482
ภูมิประเทศ
พื้นที่ในอำเภออู่ทอง แบ่งออกได้เป็น  3  ลักษณะคือ
1. ภูมิประเทศแบบภูเขาและที่สูง สภาพพื้นที่เป็นลูกคลื่นลอนลาดสลับกับลอนชันจนถึงเทือกเขาสูงชัน ภูเขาที่พบส่วนใหญ่เป็นภูเขาหินปูน ซึ่งในปัจจุบันได้มีการเปิดให้เอกชนเข้ามาสัมปทานทำการระเบิดหินอยู่เป็นจำนวนมาก ได้แก่ พื้นที่บางส่วนของตำบลบ้านโข้ง  ตำบลดอนคา  ตำบลหนองโอ่ง  ตำบลพลับพลาไชย  ตำบลอู่ทอง
2. ภูมิประเทศแบบลูกคลื่นลอนลาด ลักษณะเป็นพื้นที่ถัดจากเขตภูเขา  ได้แก่  พื้นที่ในเขตตำบลบ้านโข้ง  ตำบลดอนคา  ตำบลหนองโอ่ง  ตำบลอู่ทอง  ตำบลจรเข้สามพัน
3. ภูมิประเทศแบบที่ราบลุ่มแม่น้ำจรเข้สามพัน เป็นบริเวณมีความอุดมสมบูรณ์  ได้แก่  พื้นที่ในเขตตำบลอู่ทอง  ตำบลจรเข้สามพัน  ตำบลสระยายโสม  ตำบลสระพังลาน  ตำบลดอนมะเกลือ  ตำบลยุ้งทลาย  ตำบลเจดีย์
สภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นภูเขาและมีพื้นที่สูงทางด้านตะวันตกขึ้นไปจนถึงทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนพื้นที่ราบอยู่ทางด้านทิศตะวันออก  มีลำน้ำสายหลักคือ  ลำน้ำจรเข้สามพัน  และลำน้ำสายย่อย  ปัจจุบันลำน้ำส่วนใหญ่ตื้นเขิน
ภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศมีลักษณะคล้ายกับบริเวณพื้นที่อื่นในพื้นที่ราบภาคกลาง คือ  มี  3  ฤดูกาล  คือ
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภออู่ทองแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 ตำบล 154 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภออู่ทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม
การเดินทางมายังอำเภออู่ทองนั้นสามารถมาได้หลายเส้นทาง เช่น
การศึกษา
ในเขตอำเภออู่ทองประกอบไปด้วยสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา 5 แห่ง ได้แก่ ระดับประถมศึกษา ในเขตตำบลอู่ทอง 5 แห่ง ได้แก่ วิทยาลัย 1 แห่ง ได้แก่ ระดับอุดมศึกษา 2 แห่ง ได้แก่
สถานพยาบาล
เขตอำเภออู่ทองมีโรงพยาบาล 3 แห่ง ได้แก่
ขนมเข่ง
การผลิต
แม้ขนมเข่งจะมีหลากหลายรูปแบบ แต่ส่วนประกอบหลักคือข้าวเหนียวที่จะนำมาทำให้มีลักษณะคล้ายแป้งเปียก จากนั้นนำมาขึ้นรูป หรือนำไปปรุงอีกครั้งผสมกับส่วนผสมอื่นๆ ขนมเข่งมีหลายรูปแบบ สามารถพบได้ในอาหารเซี่ยงไฮ้ อาหารฝูเจี้ยน อาหารกวางตุ้งซึ่งมีแหล่งกำเนิดจากมณฑลกวางตุ้ง
แบบอย่างเซี่ยงไฮ้
ขนมเข่งแบบอย่างเซี่ยงไฮ้จะถูกทำให้เป็นท่อนกลมหนานุ่มเพื่อที่จะนำไปหั่นเป็นชิ้นบางๆ แล้วนำไปทอดหรือใส่ลงในซุป วิธีการปรุงที่ต่างกันจะทำให้ขนมเข่งเกิดความแตกต่างตั้งแต่นุ่มไปจนถึงเหนียว เมื่อนำมาเสิร์ฟ วิธีที่นิยมทั่วไปคือการนำมาทอด เรียกว่า เฉ่าเหนียนเกา โดยทั่วไปแล้วมีสามประเภท ประเภทแรก สำหรับเสิร์ฟเป็นออเดิร์ฟมีรสชาติเผ็ดและเค็ม ประกอบด้วย หอม เนื้อวัว เนื้อหมู กะหล่ำปลี เป็นต้น ประเภทที่สองเป็นอาหารหวาน ใช้น้ำตาลทรายขาวเป็นส่วนประกอบ และประเภทสุดท้ายคือแบบไม่มีรสชาติ ใช้เคี้ยวเพื่อให้รู้สึกถึงพื้นผิวเท่านั้น
แบบอย่างกวางตุ้ง
ในภาษากวางตุ้งเรียกขนมเข่งว่า เหนียนเกา เช่นเดียวกัน ขนมเข่งแบบอย่างกวางตุ้งมีสีเหลืองเข้ม และมีรสหวานจากน้ำตาลทรายแดง ขนมเข่งจะถูกตีให้เป็นแผ่น แล้วอบด้วยไอน้ำอีกครั้งเพื่อปรุงส่วนผสม แป้งที่ถูกนวดจะถูกนำมานึ่งจนกระทั่งแข็งตัว แล้วนำมาเสิร์ฟเป็นแผ่นหนา ซึ่งอาจจะนำมารับประทานได้เลย ขนมเข่งจะยืดหยุ่นและเหนียวมาก สามารถนำมาเสิร์ฟเป็นพุดดิ้งราดด้วยกลิ่นกุหลาบหรือถั่วแดงบด
ขั้นตอนต่อไปซึ่งเป็นทางเลือกในการทำขนมเข่งคือการนำไปทอด แล้วใส่ไข่ เพื่อที่จะทำ เจียน เหนียน เกา (jian nian gao, ภาษาจีนกลาง) เมื่อนำไปทอดจะทำให้เนื้อกรอบนอกนุ่มใน ในช่วงเทศกาลตรุษจีนจะถูกนำไปหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมและเสิร์ฟกับเค้กติ่มซำอื่นๆ เช่น เค้กเผือก และ เค้กเกาลัด
ขนมเข่งในวัฒนธรรมอื่น
ญี่ปุ่นและเกาหลีก็มีอาหารที่ทำมาจากข้าวเหนียว เรียกว่า โมจิ (moji) และ ซัลต๊อก (chaltteok) ตามลำดับ ต๊อกสามารถทำจากข้าวเจ้าได้เช่นกัน ขนมเข่งเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในช่วงเทศกาลตรุษจีนในประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากประชากรจำนวนมากเป็นชาวจีนโพ้นทะเล ซึ่งเรียกว่า ทิกอย (tikoy) หรือ ตีโก้ย 甜粿 (tikoe เรียกในหมู่ชาวฮกเกี้ยนใน มาเลเซีย สิงคโปร์ และ ภูเก็ต) และเรียกว่า ทิเค (tikay) ในภาษาพม่าส่วนในภาษาแต้จิ๋วเรียกว่า ตีก้วย
ส่วนผสมของขนมเข่งในแต่ละพื้นที่
ขนมเข่งจะมีส่วนผสมที่ต่างกันไปในพื้นที่ต่าง ๆ ของประเทศในแถบเอเชีย เช่น รับประทานกับถั่วแดงบดหรือเม็ดบัว ซึ่งไม่ถือเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของขนมเข่ง
วัดเปร็งราษฎร์บำรุง
วัดเปร็งราษฎร์บำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดเปร็ง ตำบลเปร็ง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 40 ไร่ มีคลองประเวศบุรีรมย์ผ่านทางด้านหน้าวัด และมีทางหลวงชนบท ฉช.3001 ผ่านด้านหลังวัด
วัดเปร็งราษฎร์บำรุงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 สร้างโดยชาวมอญ เดิมชื่อว่า วัดมอญ วัดหงษา หรือ วัดหงษาวดีราชา ต่อมาประชาชนได้บูรณะพัฒนาวัดจนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดเปร็งราษฎร์บำรุง" เนื่องจากบริเวณวัดมีไผ่เปร็งขึ้นอยู่มาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2538 วัดได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2471 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาทั้งตอนต้นและตอนปลายขึ้นด้วย คือโรงเรียนวัดเปร็งราษฎร์บำรุง
พระอุโบสถเก่าแก่ มีหน้าบันแกะสลักลวดลายสวยงาม เป็นรูปนารายณ์ทรงครุฑ
007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก
007 พยัคฆ์ร้ายทวงแค้นระห่ำโลก (Quantum of Solace) เป็นภาพยนตร์แนวสายลับฉายเมื่อปี ค.ศ. 2008 เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ยี่สิบสองในภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ของอีออนโปรดักชันส์ กำกับโดย มาร์ก ฟอร์สเตอร์ เขียนบทโดย พอล แฮกกิส, นีล เพอร์วิสและรอเบิร์ต เวด ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องต่อจาก 007 พยัคฆ์ร้ายเดิมพันระห่ำโลก และแสดงนำโดย แดเนียล เคร็ก รับบทเป็น เจมส์ บอนด์ สายลับเอ็มไอ6 ครั้งที่สองของเขา, โอลกา คูริลเลนโก, มัตติเยอ อมาลริก, เกมมา อาร์เตอร์ตัน, เจฟฟรีย์ ไรท์และจูดี เดนช์ ในภาพยนตร์ บอนด์หาทางแก้แค้นให้ เวสเปอร์ ลินด์ คนรักของเขาซึ่งเสียชีวิต โดยเขาได้รับการช่วยเหลือจาก คามิลล์ มอนเตส ผู้วางแผนแก้แค้นให้กับครอบครัวของเธอซึ่งถูกฆ่าเสียชีวิต ในที่สุด จากเบาะแสก็พาพวกเขาไปพบกับนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง ดอมินิก กรีน สมาชิกขององค์กรควอนตัม ที่ตั้งใจจะก่อให้เกิดการ รัฐประหาร ในโบลิเวียเพื่อยึดการควบคุมน้ำประปาของพวกเขา
เรื่องย่อ
เจมส์ บอนด์ สายลับ MI6 ขับรถจากทะเลสาบการ์ดาโดยมีมิสเตอร์ไวต์อยู่ท้ายรถ เขาถูกคนร้ายขับรถไล่ตามแต่หนีรอดมาได้ บอนด์พาตัวไวต์ไปหา M หัวหน้าของเขาที่เมืองซีเอนา ประเทศอิตาลี M สอบสวนไวต์ถึงองค์กร "ควอนตัม" แต่ถูกมิตเชลล์ สายลับสองหน้าของควอนตัมที่ทำงานเป็นบอดี้การ์ดของตนโจมตี ไวต์หนีไปได้ ส่วนบอนด์ไล่ตามมิตเชลล์ไปและยิงเขาเสียชีวิต บอนด์และ M กลับไปที่ลอนดอนและค้นห้องพักของมิตเชลล์ ซึ่งชี้ไปที่เฮติ บอนด์ไปที่นั่นและสู้กับสเลท นักฆ่าที่ถูกส่งมาฆ่าคามิลล์ คนรักของนักธุรกิจ โดมินิค กรีน บอนด์สืบจนพบว่ากรีนให้ความช่วยเหลือนายพลเมดราโน อดีตนายพลชาวโบลิเวียที่ต้องการขึ้นเป็นประธานาธิบดี และนายพลเมดราโนยังเป็นผู้ที่ฆ่าครอบครัวของคามิลล์
บอนด์ช่วยคามิลล์จากนายพลเมดราโน ก่อนจะตามกรีนไปที่การแสดง ตอสกา ที่เมืองเบรเกินซ์ ประเทศออสเตรีย บอนด์ลอบฟังการประชุมและระบุตัวสมาชิกของควอนตัม แต่ถูกจับได้ ระหว่างหลบหนี เฮนส์ บอดี้การ์ดของสมาชิกควอนตัมถูกฆ่าหลังสู้กับบอนด์ M จึงอนุมานว่าบอนด์ฆ่าเขาและสั่งยกเลิกพาสพอร์ตและบัตรเครดิตของบอนด์ บอนด์เดินทางไปที่อิตาลีเพื่อพบกับเพื่อนเก่า เรอเน แมตธิส ที่นั่นบอนด์พบกับสตรอเบอรี ฟิลด์ส เจ้าหน้าที่ที่ M ส่งมาเพื่อพาตัวบอนด์กลับลอนดอน แต่บอนด์ล่อลวงเธอและไปที่งานระดมทุนของกรีน บอนด์พบกับคามิลล์อีกครั้งและรอดจากการต่อสู้กับตำรวจโบลิเวียที่ทำงานให้นายพลเมดราโน แต่แมตธิสเสียชีวิต
วันต่อมา บอนด์และคามิลล์ขึ้นเครื่องบินเพื่อสำรวจพื้นที่ที่องค์กรควอนตัมถือครอง เครื่องบินของพวกเขาถูกยิงตก บอนด์และคามิลล์กระโดดร่มมาลงที่หลุมยุบและพบความจริงว่าองค์กรควอนตัมตั้งใจจะผูกขาดการจัดการแหล่งน้ำในโบลิเวียเพื่อประโยชน์ของตนเอง บอนด์กลับไปที่เมืองลาปาซและพบ M ซึ่งบอกว่าฟิลด์สถูกฆ่าโดยมีน้ำมันชโลมอยู่ทั่วร่าง บอนด์ไปที่บาร์เพื่อพบกับเจ้าหน้าที่ CIA เฟลิกซ์ เลเทอร์ ผู้ซึ่งบอกบอนด์ว่ากรีนและนายพลเมดราโนจะพบกันที่โรงแรมในทะเลทรายอาตากามา