cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กลุ่มภาษากัม-ไท
ประวัติ
Liang & Zhang (1996:18) ประมาณการว่าสาขากัม-ฉุ่ย, ไท และ Hlai เริ่มมีรูปร่างขึอนในประมาณ 5,000 ปีก่อนปัจจุบัน
คำจำกัดความ
คำว่ากลุ่มภาษาจ้วง-ต้งนิยมใช้ในหมู่นักวิชาการจีนทั้งในด้านภาษาศาสตร์และวัฒนธรรม ในจีน ภาษานี้ใช้พูดโดยชนกลุ่มน้อย เช่น ชาวจ้วง, ปู้อี, กัม (ต้ง), ไท, ฉุ่ย, มูลัม เหมาหนาน และไหล แต่ก็รวมภาษาของชาวไทย, ลาว, ไทใหญ่, นุง, ต่า, โทในเวียดนามและชนกลุ่มอื่น ๆ ที่พบในไทย ลาว พม่า เวียดนาม นักวิชาการจีนให้กลุ่มภาษาจ้วง-ตั้งอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาแม้ว-เย้า นักวิชาการบางส่วนในปัจจุบันใช้คำว่าไท-กะไดแทน และถือว่ากลุ่มภาษานี้ไม่มีความสัมพันธ์ทางพันธุศาสตร์กับตระกูลภาษาจีน-ทิเบต แต่น่าจะมีความสัมพันธ์ทางพันธุศาสตร์กับตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน และเกิดสมมติฐานออสโตร-ไทขึ้น
ประชากรและการแพร่กระจาย
ในจีนผู้พูดกลุ่มภาษากัม-ไทพบในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง มณฑลกุ้ยโจว หูหนาน ยูนนาน กวางตุ้ง และไหหลำ ทางภาคใต้ของจีน ใน พ.ศ. 2533 มีผู้พูดในภาษาในกลุ่มนี้ทั้งหมด 23,262,000 คน ดังต่อไปนี้
จุดกำเนิด ประวัติ และลักษณะทั่วไป
ขอบเขตการแพร่กระจายของภาษาในกลุ่มนี้เริ่มจากทางตะวันตกของยูนนานไปจนถึงกวางตุ้งและเกาะไหหลำ ผู้พูดส่วนใหญ่รวมตัวเป็นกลุ่มก้อนท่ามกลางชาวจีนฮั่นหรือชนกลุ่มน้อยอื่นๆ มีความเชื่อที่คล้ายคลึงกันมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมที่สืบทอดมาด้วยภาษาของตนเองซึ่งน่าจะเริ่มต้นมาจากภาษากัม-ไทดั้งเดิม ชาวเยว่ที่เคยแพร่หลายทางตอนใต้ของจีนสมัยโบราณมีภาษาที่มีบรรพบุรุษเดียวกับภาษาในกลุ่มนี้
ในช่วงสมัยราชวงศ์ฉินจนถึงราชวงศ์ฮั่นตะวันตกเกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในหมู่ชาวไป่เยว่ในจีนตอนใต้ซึ่งเกิดจากการสู้รบระหว่างชาวไป่เยว่กับรัฐบาลกลางทำให้มีการจัดการปกครองขึ้นใหม่ มีการอพยพของทหารจีนจากตอนเหนือเข้ามา ชาวเยว่เริ่มรวมตัวกันเป็นกลุ่มแยกต่างหากจากผู้อพยพเข้ามาใหม่ เกิดการใช้ชื่อเรียกชาวเยว่ในแต่ละที่เป็นการเฉพาะ คำว่าเยว่จึงหายไปจากประวัติศาสตร์จีน
หลังจากยุคราชวงศ์ฮั่นประมาณพุทธศตวรรษที่ 8 มีชื่อใหม่ เช่น วูฮู ลื้อ และลาวเกิดขึ้น เพื่อใช้เรียกกลุ่มชาวไป่เยว่ที่แตกต่างกัน มีความเห็นที่แตกต่างกันมากในหมู่นักประวัติศาสตร์จีนเกี่ยวกับต้นกำเนิดของคำว่าวูฮู คำว่าลื้อและลาวเริ่มใช้ในพุทธศตวรรษที่ 8-11 ใช้เรียกชาวเยว่ที่อยู่ทางตะวัตกเฉียงใต้ของจีน ในสมัยราชวงศ์ถังมีชื่อของกลุ่มชนลาวกว่า 20 ชื่อ เช่นลาวนานผิง ลาวเจียนนาน ลาววูฮู ลาวปาโจว ลาวอี้โจว ลาวกุ้ยโจว และลาวฉาน
คำว่าจ้วงปรากฏครั้งแรกในหนังสือ A History of the Local Administration in Guangxi เขียนโดย Fan Chengda ในสมัยราชวงศ์ซ้องใต้ แต่โดยมากมักใช้ปะปนกับคำว่าลาว ในกว่างซี คำว่าจ้วงใช้เรียกปนกับพวกลื้อจนถึงสมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาจึงใช้คำว่าจ้วงเรียกลูกหลานของกลุ่มชนปู้จ้วงที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกวางสี ทางใต้ของกุ้ยโจวและตะวันตกของกวางตุ้ง
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (National Liberation Front) อาจหมายถึง:
วินโดวส์โฟน
วินโดวส์โฟน เป็นตระกูลระบบปฏิบัติการโทรศัพท์มือถือกรรมสิทธิ์ ที่พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และเป็นทายาทที่ของวินโดวส์โมบาย แม้ว่าจะขัดกับมัน มีวัตถุประสงค์หลักในตลาดผู้บริโภคมากกว่าตลาดองค์กร เปิดตัวครั้งแรกในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 พร้อมกับการเปิดตัวในทวีปเอเชียต่อไปในช่วงต้นปี ค.ศ. 2011
เวอร์ชันล่าสุดของวินโดวส์โฟนคือ วินโดวส์โฟน 8 ซึ่งได้รับการบริการให้แก่ผู้บริโภคตั้งแต่วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2012 ด้วยระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน ไมโครซอฟท์สร้างผู้ใช้ใหม่ในอินเตอร์เฟซ ที่มีภาษาการออกแบบที่เรียกว่า โมเดิร์นสไตล์ ยูไอ นอกจากนี้ซอฟต์แวร์ถูกรวมเข้ากับบริการของบุคคลที่สามและการบริการของ ไมโครซอฟท์
การพัฒนา
การทำงานที่สำคัญของปรับปรุง วินโดวส์โมบาย เริ่มเป็นช่วงต้นปี ค.ศ. 2004 ภายใต้สมญานาม "โฟตัน" แต่การทำงานเดินช้า ๆ และโครงการนี้ถูกยกเลิกในท้ายที่สุด ในปี ค.ศ. 2008 ไมโครซอฟท์ได้จัดกลุ่มวินโดวส์โมบาย และเริ่มทำงานบนระบบปฏิบัติการมือถือใหม่ ผลิตภัณฑ์ที่ได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ.2009 เป็นระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน แต่ความล่าช้าหลายอย่าง ได้พร้อมท์ไมโครซอฟท์เพื่อพัฒนา วินโดวส์โมบาย 6.5 เป็นอิสระชั่วคราว
วินโดวส์โฟน ได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็ว หนึ่งในผลคือระบบปฏิบัติการใหม่จะไม่เข้ากันได้กับโปรแกรมประยุกต์ วินโดวส์โมบาย แลร์รี่ ไลเบอร์แมน ผู้จัดการผลิตภัณฑ์อาวุโสสำหรับประสบการณ์พัฒนาวินโดวส์โมบาย บอกว่าอีวีค "ถ้าเราได้มีเวลามากขึ้นและทรัพยากรที่เราอาจได้รับสามารถที่จะทำอะไรในแง่ของการทำงานร่วมกันย้อนหลัง" ไลเบอร์แมนกล่าวว่า ไมโครซอฟท์กำลังพยายามเพื่อดูตลาดโทรศัพท์มือถือในรูปแบบใหม่กับผู้ใช้ในใจเช่นเดียวกับเครือข่ายองค์กร เทอร์รี่ มายเยอร์สัน รองประธานบริษัทฝ่ายวิศวกรรมวินโดวส์โฟนบอกว่า "ด้วยการย้ายไปยังหน้าจอสัมผัสแบบคาแพคซิทิฟ อยู่ห่างจากสไตลัส และเคลื่อนตัวไปบางส่วนของตัวเลือกฮาร์ดแวร์ที่เราสร้างขึ้นมาเพื่อประสบการณ์ของ วินโดวส์โฟน 7 เราต้องแบ่งเข้ากันได้กับ วินโดวส์โมบาย 6.5"
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (โรมาเนีย)
แนวร่วมปลดปล่อยชาติ (โรมาเนีย: Frontul Salvării Naționale) เป็นองค์กรทางการเมืองสำคัญที่ก่อตั้งขึ้นในช่วงการปฏิวัติโรมาเนียเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1989 ซึ่งภายหลังปฏิวัติล้มล้างระบอบคอมมิวนิสต์สำเร็จ องค์กรนี้ก็กลายเป็นคณะปกครองประเทศโรมาเนีย และต่อมาก็แปรสภาพกลายเป็นพรรคการเมืองซึ่งครองที่นั่งมากสุดในสภาหลังการเลือกตั้งทั่วไปในปี 1990 โดยได้รับคะแนนเสียงถึง 66%
แนวร่วมปลดปล่อยชาติถูกประกาศก่อตั้งโดยอีออน อีลีเอสกู (Ion Iliescu) และเปเตร โรมัน (Petre Roman) เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989 ในไม่กี่ชั่วโมงหลังการหลบหนีของนิโคไล เชาเชสกู แนวร่วมปลดปล่อยชาติสามารถเข้ากุมอำนาจปกครองประเทศอย่างสมบูรณ์ภายในเวลาเพียงสี่วัน และสามารถจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลภายใต้การนำของนายอีลีเอสกู ผู้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีเฉพาะกาล และนายโรมัน ผู้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเฉพาะกาล สมาชิกประเดิมของแนวร่วมปลดปล่อยชาติ ประกอบด้วยบุคคลจากหลากหลายสาขา ทั้งนักวิชาการ, นักศึกษา, นายทหาร แต่ส่วนใหญ่เป็นอดีตนักคอมมิวนิสต์
สุรัสวดี เชื้อชาติ
สุรัสวดี เชื้อชาติ (ชื่อเล่น: แหม่ม) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ มาม่า บลูส์ ผู้กำกับภาพยนตร์โฆษณาอิสระ เคยมีผลงานร้องเพลงออกอัลบั้มชื่อชุด "มาม่า บลูส์" กับค่ายมูเซอร์ เรคคอร์ดสจากการชักชวนของประภาส ชลศรานนท์ ด้วยบุคลิกที่เป็นหญิงร่างใหญ่ เสียงห้าว ร้องเพลงบลูส์ เพลงที่เธอร้องได้รับความนิยม โดยเฉพาะเพลง "ควายเท่านั้น" อัลบั้มชุดนี้มียอดขายได้ในระดับหนึ่งแสนชุด
สุรัสวดี เชื้อชาติ จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา และคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ร่วมรุ่นเดียวกับ กนก รัตน์วงศ์สกุล) เคยทำงานเบื้องหลังงานโฆษณาที่ลีโอ เบอร์เนทท์, ดีวายแอนด์อาร์ และแมทชิ่ง สตูดิโอ ก่อนจะลาออกมารับงานอิสระ เนื่องจากไม่พอใจระบบงานของบริษัทหลังจากขยายตัวเข้าขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
ปัจจุบันเป็นผู้กำกับภาพยนตร์อิสระ ผลงานเด่น เช่นภาพยนตร์โฆษณาให้กับโครงการสำนึกรักบ้านเกิดของดีแทค ได้รับรางวัล ซึ่งทำให้นายบุญชัย เบญจรงคกุล ผู้บริหารมูลนิธิรักบ้านเกิดซึ่งกำลังจัดตั้งค่ายเทปใหม่ชื่อ บีบี เรคคอร์ด ได้ประกาศว่าทางค่ายจะมีศิลปินคนแรก คือ แหม่ม มาม่าบลูส์
มนตรี จุฬาวัฒนฑล
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ มนตรี จุฬาวัฒนฑล (28 กรกฎาคม 2485 - ) นักวิจัยที่มีผลงานทางด้านชีวเคมีของระบบสืบพันธุ์เพศชาย, ชีวเคมีจากพืช, เลคติน และมันสำปะหลัง เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนโยบายและการบริหารจัดการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และประธานสาขาวิทยาศาสตร์เคมีและเภสัช สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
ผลงานด้านการวิจัย
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ดร.มนตรี จุฬาวัฒนฑล ทำงานวิจัยด้านชีวเคมีของระบบสืบพันธุ์เพศชายที่ช่วยชี้นำการคุมกำเนิดวิธีใหม่ และเทคโนโลยีชีวภาพของการสืบพันธุ์ งานวิจัยเกี่ยวกับเลคติน ที่มีคุณค่าต่อการประยุกต์ในทางการแพทย์และการเกษตร ผลงานวิจัยเกี่ยวกับชีวเคมีของมันสำปะหลัง โดยค้นพบตัวยับยั้งที่ช่วยควบคุมปริมาณลินามารินซึ่งเป็นต้นเหตุของพิษไซยาไนด์ในมันสำปะหลัง โดยมีบทความที่ตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการระดับนานาชาติ จำนวน 57 เรื่อง ตำราและบทความวิชาการ 9 เรื่อง เป็นผู้แต่งตำรา "ชีวเคมี" "วิถีเมตาบอลิสม" และ "เมตาบอลิสม" ได้รับการนิยมใช้แพร่หลายในมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ
ออร์นิโทไมมัส
ออร์นิโทไมมัส (Ornithomimus) ค้นพบที่รัฐมอนแทนา สหรัฐอเมริกา เป็นเหยื่อที่วิ่งเร็วที่สุดของทีเร็กซ์ โดยสามารถวิ่งได้ด้วยความเร็ว 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขนาดประมาณ 2 เมตร อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อประมาณ 75-65 ล้านปีก่อน
บาฮามุท มังกรเหล็กไร้พ่าย
บาฮามุท มังกรเหล็กไร้พ่าย (最弱無敗の神装機竜; Undefeated Bahamut Chronicle) เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลจากประเทศญี่ปุ่น เขียนโดยเซ็นริ อะกะสึกิ และวาดภาพประกอบโดยอะยุมุ คะซุงะ ทางบริษัทเอสบี ครีเอทีฟ ได้จัดพิมนวนิยายหกเล่มตั้งแต่วันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ภายใต้สำนักพิมพ์จีเอ บุนโกะ ของพวกเขา ส่วนฉบับมังงะดัดแปลงเขียนโดยอิสึกิ วะตะนะเบะ และวาดโดยฟุมิ ทะดะอุริ ซึ่งเริ่มทยอยเผยแพร่โดยนิตยสารออนไลน์ กังงัน จีเอ ของสแควร์เอนิกซ์และจีเอ บุนโกะ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2014 โดยได้รับการรวบรวมไว้ในรูปแบบทังโกบงแล้ว 2 เล่ม
ทั้งนี้ ฉบับอะนิเมะดัดแปลงโดยแลร์เชได้รับการประกาศจัดฉายแล้ว
บริษัทข้ามชาติ
บริษัทข้ามชาติ หรือ บรรษัทข้ามชาติ (multinational corporation หรือ multinational company)
ความหมาย
อธิบายความหมายของการขายแบบนี้ได้อย่างง่ายๆ ว่า เป็นการขายแบบ ขยายสาขา นั่นเอง ดังนั้น ธุรกิจแบบ บริษัทข้ามชาติ ก็คือการขยายตัวของการค้าแบบขยายสาขาที่มุ่งผลสำเร็จไปที่การลงทุนนอกประเทศ โดยที่จุดมุ่งหมายสูงสุดก็คือ การเข้าควบคุมตลาดในรายการขายสินค้าของตนอย่างโลกาภิวัตน์
ประเภท
เราอาจจะแบ่งประเภทของบริษัทข้ามชาติออกเป็นสามแบบดังนี้
ความแตกต่างของบริษัทข้ามชาติแนวนอนและแนวดิ่ง
สิ่งสำคัญอันดับแรกสุดที่แตกต่างของสองประเภทนี้คือ สินค้าและบริการ ที่ทั้งสองประเภทผลิต แบบแนวนอนนั้น จะผลิตสินค้าและบริการประเภทเดียว ไม่หลากหลาย ในขณะที่ แบบแนวดิ่งนั้นจะหลากหลายกว่า
บริษัทข้ามชาติกับการoutsourcing
การ outsource นับเป็นมิติใหม่ของวงการบริษัทข้ามชาติ นั่นคือ การเข้ามาของบริษัทยักษ์ใหญ่ของวงการอุตสาหกรรมการผลิตในประเทศโลกที่สาม หรือประเทศกำลังพัฒนา เหตุผลที่การลงทุนในประเทศเหล่านั้นน่าสนใจก็เป็นเพราะว่า จะสามารถลดค่าใช้จ่ายต่างๆ ลงไปได้เยอะมาก ซึ่งรวมไปถึงการที่บริษัทสามารถผลิตอุปกรณ์หรือชิ้นส่วนต่างๆ ได้ตลอด 24 ชั่วโมง นั่นหมายความว่า ในขณะที่ประเทศประเทศหนึ่งนอนหลับอยู่ การผลิตในอีกประเทศก็กำลังดำเนินการตามขั้นตอนอยู่เรื่อยๆ ไม่มีวันหยุด
ปิดตำนานสองคนสองคม
ปิดตำนานสองคนสองคม (จีนตัวเต็ม: 無間道III, จีนตัวย่อ: 无间道III, Infernal Affairs III) เป็นภาพยนตร์ภาคสามของภาพยนตร์ชุด Infernal Affairs และ Infernal Affairs II นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เหลียง เฉาเหว่ย, หลี่หมิง, เจิ้ง จื้อเหว่ย, เฉิน ฮุ่ยหลิน, เฉิน เต้าหมิง, ตู้ เหวินเจ๋อ กำกับโดย แอนดริว เลา และอลัน มัก
เนื้อเรื่อง
ตุลาคม ค.ศ. 2003 10 เดือน หลังการเสียชีวิตของ หยั่น (เหลียง เฉาเหว่ย) ที่ หมิง (หลิว เต๋อหัว) ถูกสั่งสอบสวนภายใน และได้ข้อสรุปว่าเขาไม่มีความผิดต่อการตายของหยั่นและเจ้าหน้าที่วิลลี่บนดาดฟ้าอาคาร แต่ก็ถูกลดหน้าที่ให้ไปทำงานธุรการทั่วไปในออฟฟิศ ในขณะเดียวกัน หยาง (หลี่หมิง) ซึ่งเป็นตำรวจมือปราบฝ่ายป้องกันยาเสพติดก็เข้าหยางเป็นนายตำรวจที่ใช้วิธีการปราบปรามเช่นเดียวกับที่หมิงเคยทำ ทำให้หมิงสงสัยในตัวหยาง และเชื่อว่าอาจมีส่วนด้วยในการตายของหยั่น
ด้วยความสงสัยในตัวหยางของหมิงว่า อาจเป็นมือที่สามแฝงตัวเข้ามาเหมือนกัน จึงเริ่มต้นการสืบสวนอย่างลับ ๆ ถึงที่มาของหยาง แต่กลับพบกับเงาลางๆ ของชายที่เรียกตนว่า เฉิน (เฉิน เต้าหมิง) ผู้ซึ่งที่หมิงได้รู้ต่อมาว่าเป็นอดีตหุ้นส่วนธุรกิจของ แซม (เจิ้ง จื้อเหว่ย) แต่ยังมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงไปที่หยั่นอีกด้วย
เบื้องหลัง
Infernal Affairs III นับเป็นภาพยนตร์ภาคสาม อันเป็นภาคสุดท้ายของภาพยนตร์ไตรภาคชุด Infernal Affairs ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งในภาคนี้นับเป็นภาคสุดท้าย และเป็นบทสรุปของเรื่องราวทั้งหมด โดยมีเนื้อหาว่าด้วยการพยายามกลับตัวกลับใจของหมิง ซึ่งตัวละครทั้งหมดนั้นเคยสัมพันธ์กันมาก่อนในอดีต แต่ทว่าก็ไม่อาจรอดพ้นเวรกรรมที่ตนเองเคยก่อไว้ได้  โดยที่ยังใช้ทีมงานสร้างชุดเดิม และเพิ่มตัวละครขึ้นมาหนึ่งตัว คือ หยาง ซึ่งแสดงโดย หลี่หมิง หนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฮ่องกง เช่นเดียวกับ หลิว เต๋อหัว และเหลียง เฉาเหว่ย
เติ้ง เชา
เติ้ง เชา (, Deng Chao) เป็นนักแสดงชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 ที่เจียงซี ประเทศจีน
ประวัติ
เติ้งเชา ถือเป็นหนึ่งในนักแสดงที่กำลังมาแรงที่สุดในประเทศจีน หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสอนการแสดงจาก The Central Academy of Drama ในกรุงปักกิ่ง เขาก็ได้รับความสนใจของคนดูและนักวิจารณ์ จากการแสดงในซีรีส์สุดฮิตอย่าง Happiness as Flower และ Almost a Love Story โดยเขายังแสดงในหนังรางวัลอย่าง The Equation of Love and Death ร่วมกับ โจวซุน และ Assembly จากสุดยอดผู้กำกับ เฟิงเสี่ยวกัง โดยในปีที่แล้ว เติ้งเชา ก็มีการแสดงในหนังบล็อกบัสเตอร์ของ ฉีเคอะ เรื่อง Detective Dee ร่วมกับ หลิวเต๋อหัว และ หลี่ปิงปิง
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับ ซุนลี่ นักแสดงหนสาวชาวจีนที่เคยมีผลงานร่วมแสดงกันมา เมื่อกลางปี ค.ศ. 2011
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2553
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 229 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 65 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนี้ได้เกิดการชุมนุมประท้วงต่อต้านรัฐบาลครั้งใหญ่ ซึ่งนำไปสู่การสลายการชุมนุมโดยกำลังทหารอย่างรุนแรง ในเดือนพฤษภาคม
ฝีของตับ
ฝีของตับคือภาวะซึ่งมีฝีอยู่ในตับ สาเหตุส่วนใหญ่มาจากมีการติดเชื้อในช่องท้องเช่นไส้ติ่งอักเสบหรือกระเปาะลำไส้อักเสบแล้วมีการติดเชื้อผ่านกระแสเลือดเข้าไปยังตับผ่านหลอดเลือดดำพอร์ทัล อัตราตายเมื่อมีการรักษาอยู่ที่ 10-30%
ชนิด
ฝีของตับแบ่งออกเป็นสามชนิดหลักๆ ตามสาเหตุของโรค
ดูบรอฟนีก
ดูบรอฟนีก (Dubrovnik) เป็นเมืองในประเทศโครเอเชีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งตะวันออกของทะเลเอเดรียติก เป็นเมืองท่า สถานที่ท่องเที่ยวที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งในแถบเมดิเตอร์เรเนียน และศูนย์กลางของเทศมณฑลดูบรอฟนีก-เนเร็ตวา มีประชากรทั้งหมด 42,615 คน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2011) ใน ค.ศ. 1979 ดูบรอฟนีกได้รับการประกาศให้เป็นแหล่งมรดกโลกแห่งหนึ่งของยูเนสโก
ในช่วงสงครามประกาศเอกราชโครเอเชีย เมืองดูบรอฟนีกถูกทหารชาวเซอร์เบียและชาวมอนเตเนโกรของกองทัพประชาชนยูโกสลาเวียล้อมอยู่เจ็ดเดือนและได้รับความเสียหายอย่างหนักจากกระสุนปืน      หลังจากได้รับการบูรณะซ่อมแซมในคริสต์ทศวรรษ 1990 จนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ดูบรอฟนีกก็กลับมาเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในแถบเมดิเตอร์เรเนียนอีกครั้ง
ซังตูส
ซังตูส (Santos) เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1546 ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 418,375 คน (1,476,820 คนในเขตมหานคร) ซังตูสถือเป็นเมืองท่าส่งออกทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา มีการส่งสินค้า 72 ล้านตันในปี ค.ศ. 2006 มีอุตสาหกรรมขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการส่งออก ขนส่งกาแฟเป็นสินค้าออกที่ใหญ่ที่สุดในโลก เช่นเดียวกับสินค้าส่งออกอื่นของบราซิลอย่าง เหล็ก น้ำมัน รถ ส้ม กล้วย ฝ้าย
ซังตูสอยู่ห่างจากเซาเปาลู เมืองหลวงของรัฐเซาเปาลู 79 กม. (49 ไมล์)
ตำบลหัวทะเล
ตำบลหัวทะเล เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความดูแลของ เทศบาลตำบลหัวทะเล
ประวัติเทศบาล
เทศบาลตำบลหัวทะเล เป็นหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการจัดตั้งตามประกาศของกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 19 มกราคม 2539 ซึ่งประกาศเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลครั้งที่สอง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 โดยประกาศให้เป็น อบต.ชั้น 5 (ซึ่งมีรายได้ตั้งแต่ 1-3 ล้านบาท) และต่อมาได้มีการประกาศ ของกระทรวงมหาดไทย เมื่อเดือนมีนาคม 2540 ให้เลื่อนฐานะเป็น อบต. ชั้น 2 (ซึ่งมีรายได้ตั้งแต่ 12-20 ล้านบาท) ปัจจุบันนี้ ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2547 (จัดตั้งพร้อมกับ เทศบาลตำบลหนองไผ่ล้อม)
ที่ตั้ง
ตำบลหัวทะเล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองนครราชสีมา มีระยะทางห่างจากอำเภอเมืองนครราชสีมา ประมาณ 6 กิโลเมตร ตำบลหัวทะเล มีเนื้อที่โดยประมาณ 15.59 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
หมู่บ้าน
เทศบาลตำบลหัวทะเลมีทั้งหมด 12 หมู่บ้าน ได้แก่
ชุมชน
เทศบาลตำบลหัวทะเลมีทั้งหมด 17 ชุมชน ได้แก่
สถานศึกษา
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา
วัด
วัดในเขตเทศบาลตำบลหัวทะเล ทั้งหมด 5 แห่ง ดังนี้
พระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย)
พระยาศรีสุริยวงศ์ หรือเจ้าหลวงนครไชยวงศา หรือพระเมืองไชย ในพงศาวดารไทยเรียก พญามังไชย ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 21 ได้รับการสถาปนาจากกษัตริย์พม่าในยุคพม่าปกครอง ภายหลังได้เข้าสวามิภักดิ์ต่อพระเจ้ากรุงธนบุรีในปี พ.ศ. 2313 พระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งยศตามแบบสยามเป็น “พระยาศรีสุริยวงศ์”
พระประวัติ
พระเมืองไชย หรือ เจ้ามังไชย (คำว่ามังไชยมาจากตำแหน่งพระเมืองไชย ทำให้มีความเข้าใจคลาดเคลื่อนว่าเจ้าเมืองแพร่องค์นี้เป็นพม่า ที่มังมีความหมายว่าเจ้า) ไม่ทราบนามเดิม เชื้อสายและบรรพบุรุษนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน แต่มีการเสนอว่าพญาเชียงเลือ (เชียงเลอ) ผู้ถูกส่งมาปกครองเมืองแพร่เมื่อ พ.ศ. 2106 เป็นต้นตระกูลของเจ้าผู้ครองนครแพร่ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นเชื้อสายเจ้านายในราชวงศ์มังรายแต่อย่างใด เดิมอาจเป็นเพียงขุนนางระดับ “เจ้าเมือง” หรือ “เจ้าพันนา” ที่ปกครองพันนาหนึ่งของเมืองเชียงใหม่เท่านั้น อีกทั้งในยุคพม่าปกครองมีการสับเปลี่ยนเจ้าเมืองหัวเมืองสำคัญต่าง ๆ อยู่เสมอเพื่อป้องกันการสั่งสมอำนาจ จึงเป็นไปได้น้อยมากที่พม่าจะปล่อยให้เชื้อสายของพญาเชียงเลือสืบทอดอำนาจกันปกครองเมืองแพร่มาจนถึงพระเมืองไชยกว่า 200 ปี และที่กล่าวว่าพระเมืองไชยเป็นเชื้อสายพม่า แต่จากเอกสารบันทึกฝ่ายสยามระบุว่าพระเมืองไชยเป็น “คนลาว” (คนล้านนา, ไทยวน) อีกทั้งคัมภีร์ใบลานที่จารขึ้นโดยพระเมืองไชยก็เป็นอักษรธรรมล้านนา พระเมืองไชยจึงเป็นขุนนางเชื้อสายไทยวน ที่กษัตริย์พม่าสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่มาตั้งแต่ก่อน พ.ศ. 2309
สงครามเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง
พ.ศ. 2309 พระเมืองไชยได้คุมกองทัพเมืองแพร่ประมาณ 300 เศษ ตามกองทัพพม่ามาทำศึกในคราวการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ได้รับมอบหมายให้ตั้งค่ายที่ตำบลโพธิ์งาม เกลี้ยกล่อมคนไทยในแขวงเมืองสิงห์บุรีและยกทัพมาตีค่ายบางระจันด้วย ต่อมาเนเมียวสีหบดีให้นำกองทัพมาตั้งค่าย ณ ค่ายโพธิ์สามต้นฟากตะวันออก แต่ภายหลังได้หลบหนีกลับเมืองไป พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุเพิ่มเติมว่าพระเมืองไชย "... ให้คนถือหนังสือเข้ามาถึงพระยายมราชว่า พระเจ้าอยู่หัวทรงธรรมมีพระคุณอยู่ จึงมิได้อยู่รบกรุงด้วยพะม่า..."
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาที่ชำระในสมัยหลังระบุต่างไปว่า พระเมืองไชยนำทัพหนีกลับทางพระพุทธบาท สระบุรี พม่ายกไปติดตามทันได้รบกันกลางทาง ฝ่ายพม่าตายมากกว่าเลยถอยกลับ และให้ปักหนังสือความว่า "...สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมมีพระคุณแก่ข้าพระพุทธเจ้าเป็นอันมาก ข้าพระพุทธเจ้าไม่อยู่รบกรุงเทพมหานครด้วยพม่าแล้ว จะกลับบ้านเมืองของตน..." พวกขุนโขลนข้าพระพุทธบาทเก็บนำบอกส่งเข้ามาถวาย ซึ่งเหตุการณ์นี้อาจไม่ได้เกิดขึ้นจริงก็ได้ เนื่องจากภายหลังจากการศึก ทางพม่ามิได้นำตัวพระเมืองไชยมาพิจารณาโทษหรือนำตัวมาลงโทษแต่ประการใด ยังคงปล่อยให้พระเมืองไชยเป็นเจ้าเมืองแพร่ตามเดิม
ชุมนุมเจ้าพระฝางและการสวามิภักดิ์ต่อกรุงธนบุรี
ในช่วงสภาพจลาจลหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ปรากฏหลักฐานว่าพระเมืองไชยได้เข้าร่วมกับชุมนุมเจ้าพระฝางด้วย ดังโคลงยอพระเกียรติพระเจ้ากรุงธนบุรี ของนายสวนมหาดเล็ก กล่าวว่า
พ.ศ. 2313 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีเสด็จยกทัพขึ้นมาตีเมืองเชียงใหม่ครั้งแรก ขณะตั้งทัพอยู่ที่พระตำหนักหาดทรายฟากตะวันออกของเมืองพิชัย พระเมืองไชยได้นำขุนนางไพร่พลเมืองแพร่ลงมาขอสวามิภักดิ์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าตั้งยศแบบสยามให้เป็น พระยาศรีสุริยวงศ์ และโปรดเกล้าให้เข้าร่วมกองทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงใหม่ด้วย ดังพระราชพงศาวดารระบุว่า
ในช่วงสงครามอะแซหวุ่นกี้ พ.ศ. 2318 หลักฐานไทยได้ระบุว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ถูกพม่าจับตัวไปในคราวนั้น แต่ราชวงศ์ปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ยังได้คุมทัพเมืองแพร่เข้าร่วมสงครามตีเมืองเชียงแสนใน พ.ศ. 2323 และตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ พื้นเมือเชียงแสน คำมะเกล่าเมืองเชียงแสน และราชวงศ์ปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านต่างระบุเหมือนกันว่าพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกพม่าจับตัวในช่วงสงครามเก้าทัพ หลักฐานไทยจึงน่าจะคลาดเคลื่อนมากกว่า
สงครามตีเมืองเชียงแสน
พ.ศ. 2323 เจ้าฟ้าเพชรเม็ง (เจ้าน้อยจิตตะ) เจ้าฟ้าเชียงราย และเจ้าฟ้าเมืององค์ (เจ้าน้อยไชยสาร) ได้ทำการต่อต้านพม่าแล้วหนีเข้ามาเมืองนครลำปาง พระยาวิเชียรปราการ (บุญมา) เจ้าเมืองเชียงใหม่ พระยากาวิละ เจ้าเมืองนครลำปาง พระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) เจ้าเมืองแพร่ และลาวหลวงพระบาง ร่วมกันนำกองทัพขึ้นไปตีเมืองเชียงแสน ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของพม่าในล้านนา กองทัพได้ตั้งค่ายอยู่บ้านสบกก ทำการสู้รบ 1 เดือนจนสามารถตีเมืองเชียงแสนแตกได้ กวาดต้อนครัวเมืองเชียงแสนลงมาได้ถึงประมาณ 1,767 ครัว
สงครามเก้าทัพ
ในช่วงสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 สะโดศิริมหาอุจนา (Thado Thiri Maha Uzana) เจ้าเมืองตองอู (พื้นเมืองเชียงแสนเรียก โป่พะครานมินคี) ยกทัพจำนวน 30,000 คน จากเมืองเชียงแสนเข้าล้อมเมืองนครลำปาง และทำการโจมตีเมืองตาก เมืองแพร่ เมืองเถิน เมืองน่าน และหัวเมืองฝ่ายเหนือ กองทัพพม่าสามารถจับตัวพระยาเชียงเงิน พระยาเถินเฒ่า พระยามงคลยศประเทศราช (เจ้าขนานจันทปโชติ) และพระยาสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ ราชวงษปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุต่างไปว่า พระยามงคลยศประเทศราช (เจ้าขนานจันทปโชติ) และพระยาศรีสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ได้ทำการยอมสวามิภักดิ์กับพม่าโดยไม่ได้สู้รบ กองทัพพม่ากวาดต้อนชาวเมืองตาก เถิน แพร่ น่านมาไว้ยังเมืองเชียงแสน ส่วนตัวพระยาศรีสุริวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกนำตัวไปเมืองอังวะ
การสวามิภักดิ์ต่อกรุงรัตนโกสินทร์
ขณะที่พระเมืองไชยถูกนำตัวไปเมืองอังวะนั้น คงปฏิบัติตัวให้พม่าไว้เนื้อเชื่อใจ จนสามารถกราบทูลขอและได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าปดุง ให้นำครอบครัวไพร่พลมาตั้งอยู่หัวป่ง (Hopong) เมื่อ พ.ศ. 2329 ภายหลังไปอยู่เมืองยอง (Mong Yawng) ต่อมาได้ชักชวนให้เจ้าฟ้ากอง เจ้าฟ้าเมืองยองร่วมกันต่อต้านพม่า และนำกองทัพเข้าตีเมืองเชียงแสน ธาปะระกามะนี (Abaya-Kamani หลักฐานไทยเรียก อาประกามะนี พื้นเมืองเชียงแสนเรียก พะแพหวุ่น) เมียวหวุ่นเมืองเชียงแสนหนีไปหาเจ้าฟ้าเพชรเม็ง (เจ้าน้อยจิตตะ) เจ้าฟ้าเชียงราย แต่ถูกเจ้าฟ้าเชียงรายจับตัวส่งไปให้พระยากาวิละ เมืองนครลำปาง พระยากาวิละส่งตัวพระเมืองไชย เจ้าฟ้ากอง พระยาเถินเฒ่า และจำธาปะระกามะนีลงไปถวายยังกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2330 ราชวงษปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่านระบุต่างไปว่า พระเมืองไชยถูกจำขื่อคาขณะลงมา ดังคำให้การของธาปะระกามะนีและพื้นเมืองเชียงราย เชียงแสนว่า
ในจารึกท้ายคัมภีร์ใบลานภวิรัตติ พ.ศ. 2342 ซึ่งจารโดยพระเมืองไชย ถวายวัดหลวง (จังหวัดแพร่) เรียกนามตนเองขณะที่อยู่กรุงเทพมหานคร ว่า พระเมืองไชย
และคัมภีร์ใบลานเรื่องภิกขุปาฏิโมกข์ พ.ศ. 2343 ซึ่งจารโดยพระเมืองไชย ถวายวัดศรีชุม (จังหวัดแพร่) เรียกนามตนเองขณะที่อยู่กรุงเทพมหานคร ว่า พระยานครไชยวงศา แทนที่ตำแหน่ง พระยาศรีสุริยวงศ์ ที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงแต่งตั้ง
เป็นไปได้ว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงโปรดเกล้าฯ ให้แต่งตั้งรับรองให้มีตำแหน่งเป็นพระเมืองไชยหรือพระยานครไชยวงศา และอาจได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาเมืองแพร่เพื่อเยี่ยมครอบครัวญาติพี่น้องและทำบุญถวายทานคัมภีร์ธรรมที่ได้เขียนจารเองระหว่างอยู่กรุงเทพฯ เป็นครั้งคราว
ภายหลังพระเมืองไชยได้กลับมาอยู่เมืองนครแพร่ประมาณช่วงหลัง พ.ศ. 2343 ถึงก่อน พ.ศ. 2348 ในตำแหน่งเจ้าผู้ครองนครแพร่จางวาง เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงได้แต่งตั้งพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่องค์ถัดมาแล้ว พระเมืองไชยยังคงมีพระชนม์ถึงยุคพระยาเทพวงศ์ (เจ้าน้อยอุปเสน) เรียกว่าพระยาแพร่หรือพระยาแพร่เฒ่า ปรากฏชื่อในบัญชีพระแสงปืนต้นจำหน่ายและคง โดยระบุว่าได้รับพระราชทานปืนแบบซ้นทายหอยโข่ง ต้นเลี่ยมเครื่องกาไหล่ ความว่า
พระเมืองไชยถึงแก่พิราลัยประมาณปี พ.ศ. 2348 จากหลักฐานใบลานวัดหลวงที่แม่เจ้าบุษบาราชเทวีทำบุญในช่วงปี พ.ศ. 2348
ซิมโฟนีหมายเลข 1 (ไชคอฟสกี)
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ประพันธ์ซิมโฟนีหมายเลข 1 ในบันไดเสียง จีไมเนอร์ (ความฝันในเหมันตฤดู)  (Зимние грёзы, Zimniye gryozy) โอปุสที่ 13 ในปี 1866 หลังจากที่เขารับตำแหน่งอาจารย์ที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เป็นผลงานที่น่าจดจำที่สุดของไชคอฟสกี พี่ชายของไชคอฟสกี โมเดสต์ อิลิช ไชคอฟสกี อ้างว่าผลงานชิ้นนี้มีค่าใช้จ่ายมากขึ้น ไชคอฟสกีทำงานและทุกข์ทรมานมากขึ้นกว่าผลงานอื่น ๆ ของเขา แม้กระนั้นเขายังคงรักและเขียนข้อความไปยังผู้อุปถัมภ์ของเขา Nadezhda von Meck ในปี 1883 ว่า "although it is in many ways very immature, yet fundamentally it has more substance and is better than any of my other more mature works." เขาทุ่มเทประพันธ์ซิมโฟนีนี้แก่ นีโคไล รูบินสไตน์
ท่อนในซิมโฟนี
ซิมโฟนีบทนี้ประกอบด้วย 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
การใช้เครื่องดนตรี
ซิมโฟนีบทนี้ใช้ ปิคโคโล, ฟลูต 2 เครื่อง, โอโบ 2 เครื่อง, แคลริเน็ต 2 เครื่อง (A, B-flat), บาสซูน 2 เครื่อง, ฮอร์น 4 เครื่อง (E-flat, F), ทรัมเป็ต 2 เครื่อง (C, D), ทรอมโบน 3 เครื่อง (เฉพาะท่อนที่ 4), ทูบา (เฉพาะท่อนที่ 4), กลองทิมปานี, ฉาบ, กลองใหญ่ และ เครื่องสาย
พระองค์เจ้านโรดม รัตนาเทวี
พระองค์เจ้านโรดม รัตนาเทวี (នរោត្តម រតនាទេវី)
พระประวัติ
พระองค์เจ้านโรดม รัตนาเทวี ประสูติเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2517 เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์เดียวใน สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และ พระองค์เจ้านโรดม มารี รณฤทธิ์ พระชายาพระองค์แรก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ โดยปัจจุบันทรงงานด้านการเมืองเช่นพระบิดา โดยทรงเป็นประธานแห่งชาติแนวร่วมอิสระความเป็นกลาง ความสงบแห่งกัมพูชา และยังทรงได้รับการเลือกตั้งให้เป็นตัวแทนของจังหวัดกระแจะโดยรัฐสภากัมพูชา ให้ความเห็นควรด้วย โดยได้รับการเลือกตั้งนี้เมื่อปี พ.ศ. 2546
ด้านชีวิตส่วนพระองค์ทรงเสกสมรสกับ อันเซียว ลา ปลาเนตา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2543
ไนต์คลับ
ไนต์คลับ (nightclub หรือสะกด night club หรือ club) เป็นสถานที่บันเทิงสำหรับพบปะ ดื่ม เต้นรำ ที่โดยมากจะเป็นธุรกิจกลางคืน คนที่มาไนต์คลับบ่อย ๆ จะเรียกว่า คลับเบอร์ (clubber) ไนต์คลับนั้นมีความแตกต่างจาก บาร์, ผับหรือโรงเหล้า คือ มีพื้นที่เต้นรำที่เรียก แด๊นซ์ฟลอร์และมีบูธดีเจ ที่เล่นเพลงจำพวกแด๊นซ์และเพลงป็อป บางไนต์คลับมากิจกรรมบันเทิงอื่น เช่น ตลก, นักเต้น โก-โก้, นักเต้นเปลื้องผ้า
ดนตรีในไนต์คลับมีทั้งที่เป็นวงไลฟ์แบนด์ หรือเป็นเพลงมิกซ์จากดีเจ ส่วนใหญ่แนวเพลงที่เล่นจะเป็นเทคโน, ดนตรีเฮาส์, เฮฟวีเมทัล, การาจ, ฮิปฮอป หรือซัลซ่า
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ (European/South American Cup) หรือ อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ (Intercontinental Cup)  ได้เริ่มแข่งขันกันเมื่อปี ค.ศ. 1960 เป็นรายการการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ (คอนเมบอล) โดยจะเป็นการพบกันระหว่างทีมแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกจากทวีปยุโรป กับทีมแชมป์โกปาลิเบร์ตาโดเรสจากทวีปอเมริกาใต้ ในช่วงแรกปี ค.ศ. 1960-1979 ระบบการแข่งขันของรายการนี้จะเป็นแบบ 2 นัด เหย้า-เยือน (ในช่วงปี ค.ศ. 1960-1968 จะตัดสินด้วยคะแนนจากการพบกันสองนัด ตามแบบที่คอนเมบอลใช้กันถึงปี ค.ศ. 1987 จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1969-1979 จึงเปลี่ยนมาใช้วิธีการรวมผลสกอร์ 2 นัด ด้วยกฎการยิงประตูในฐานะทีมเยือนแบบยุโรปแทน) จากนั้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980-2004 ได้เปลี่ยนมาเป็นการแข่งขันแบบนัดเดียวที่ประเทศญี่ปุ่น โดยมีสปอนเซอร์สนับสนุนหลักคือ โตโยต้า คนส่วนใหญ่จึงเปลี่ยนมาเรียกชื่อการแข่งขันรายการนี้ว่า โตโยต้าคัพ ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพได้ถูกแทนที่โดยฟีฟ่าคลับเวิลด์คัพ
มูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา
มูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา เป็นมูลนิธิที่ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี ทรงพระกรุณาโปรดให้จัดตั้งขึ้น ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 เลขทะเบียน 1259 สำนักงานมูลนิธิ ตั้งอยู่ที่วังรื่นฤดี เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร โดยมีทุนเริ่มต้น 100,000 บาท
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2554 สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี พระราชธิดา สิ้นพระชนม์จากพระอาการติดเชื้อในกระแสพระโลหิต ณ โรงพยาบาลศิริราช ตำแหน่งประธานมูลนิธิและนายกกิตติมศักดิ์จึงว่างลง ต่อมาพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ จึงทรงรับตำแหน่งทั้งสอง
คณะการดำเนินงานเริ่มแรก
คณะกรรมการของมูลนิธินี้มี จำนวนอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า ๕ คน อย่างมากไม่เกิน ๒๐ คน อยู่ในตำแหน่งได้คราวละ ๔ ปี ตามที่ได้จดทะเบียนเป็นครั้งคราวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้คณะกรรมการเลือกกันเองเป็นประธานคนหนึ่ง เหรัญญิกคนหนึ่ง และเลขานุการคนหนึ่ง ในกรณีที่ตำแหน่งว่างลงกรรมการที่เหลืออยู่นั้น เป็นผู้พิจารณาเลือกบุคคลเข้าเป็นกรรมการซ่อมแทนให้ครบจำนวน เพื่อให้การบริหารงานและกิจการของมูลนิธิดำเนินไปโดยติดต่อกัน หนึ่งในสองของจำนวนกรรมการมูลนิธิที่ได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการครั้งแรกจะต้องออกจากตำแหน่งโดยวิธีจับฉลาก ในเมื่อกรรมการมูลนิธิชุดแรกได้ทำหน้าที่ครบ ๒ ปี การออกจากตำแหน่งในกรณีนี้ให้ถือว่าเป็นการออกตามวาระ แต่กรรมการที่ออกไปแล้วอาจได้รับเลือกตั้งอีกได้ มูลนิธิอาจแต่งตั้งที่ปรึกษาได้ตามความเหมาะสม
เอชเอ็มวาย บริแทนเนีย
เอชเอ็มวาย บริแทนเนีย (อังกฤษ: HMY Britannia) หรือชื่อเต็มคือ เรือยอทช์หลวงบริแทนเนีย (อังกฤษ: Her Majesty's Yacht Britannia) เป็นอดีตเรือยอทช์หลวงของราชวงศ์อังกฤษ ประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง 1997 เป็นเรือพระที่นั่งลำที่ 83 นับตั้งแต่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1660 และเป็นเรือยอทช์ของราชวงศ์ลำที่สองที่มีชื่อนี้ ลำแรกเป็น เรือแข่งที่สร้างขึ้นสำหรับเจ้าชายแห่งเวลส์ ในปี ค.ศ. 1893 ตลอดระยะเวลาการประจำการ 43 ปี เรือยอทช์ลำนี้ได้เดินทางมากกว่าหนึ่งล้านไมล์ทะเลทั่วโลกไปยังท่าเรือกว่า 600 แห่งใน 135 ประเทศ ปัจจุบัน บริแทนเนีย ถูกปลดประจำการแล้ว และจอดเทียบท่าที่โอเชียนเทอร์มินอล เมืองลีธ ในเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์อย่างถาวร ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้มาเยี่ยมชมมากกว่า 300,000 คนในแต่ละปี
การก่อสร้าง
เอชเอ็มวาย บริแทนเนีย ถูกสร้างขึ้นที่อู่ต่อเรือจอห์น บราวน์ แอนด์ คอมพานี (John Brown & Company) ใน ไคลด์แบงค์, ดันบาร์ตันเชียร์ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จมาทรงปล่อยเรือลงน้ำ เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1953 และเข้าประจำการเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1954 เรือได้รับการออกแบบให้มีเสากระโดงทั้งหมดสามเสา: เสาหน้าสูง 41 เมตร (133 ฟุต), เสากลางสูง 42 เมตร (139 ฟุต), และเสาท้ายสูง 36 เมตร (118 ฟุต)  เสาอากาศของเสากระโดงหน้าและกลาง สูง 6.1 เมตร (20 ฟุต) ถูกออกแบบมาให้สามารถพับเพื่อให้เรือลอดใต้สะพานได้
เรือบริแทนเนีย ได้รับการออกแบบให้สามารถดัดแปลงเป็นเรือพยาบาลในยามสงคราม แม้ว่าการออกแบบนี้จะไม่เคยถูกใช้ก็ตาม ในกรณีถ้าเกิดสงครามนิวเคลียร์ สมเด็จพระราชินีและเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ทรงมีพระประสงค์ให้ลี้ภัยบนเรือบริแทนนีย ที่นอกชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของสกอตแลนด์
บุคลากร
นายทหารราชนาวี ได้รับการแต่งตั้งให้ประจำการบนเรือเป็นเวลาถึงสองปี ลูกเรือเป็นอาสาสมัครจากบริการทั่วไปของกองทัพเรือ หลังจากประจำการครบ 365 วัน พวกเขาสามารถเข้าประจำการถาวรใน Royal Yacht Service ในฐานะ Royal Yachtsmen และให้บริการจนกว่าพวกเขาจะเลือกออกจากบริการหรือถูกไล่ออกด้วยเหตุผลทางการแพทย์หรือทางวินัย เป็นผลให้บางคนทำหน้าที่เป็นเวลา 20 ปีขึ้นไป ลูกเรือยังรวมถึงกองนาวิกโยธิน สมาชิกของ วงดุริยางค์นาวิกโยธิน จะออกเดินทางไปด้วย ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เรือบริแทนเนีย ปฏิบัติหน้าที่ห่างจากท่าเรือบ้านเกิด
ประวัติ
เอชเอ็มวาย บริแทนเนีย ออกเดินทางครั้งแรกจากพอร์ตสมัท ไปยังแกรนด์ฮาร์เบอร์ ประเทศมอลตา เมื่อวันที่ 14–22 เมษายน ค.ศ. 1954 และได้นำเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ และเจ้าหญิงแอนน์ ไปยังมอลตาเพื่อไปเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถและดยุคแห่งเอดินบะระเมื่อสิ้นสุดการทัวร์เครือจักรภพ สมเด็จพระราชินีนาถและดยุกแห่งเอดินบะระเสด็จขึ้นเรือบริแทนเนียเป็นครั้งแรกที่เมืองโทบรุค เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1954
เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 บริแทนเนีย ได้ล่องเรือบนเส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์ ที่เพิ่งเปิดใหม่ระหว่างเดินทางไปยังเมืองชิคาโก ซึ่งเมื่อเรือเทียบท่า ทำให้สมเด็จพระราชินีเป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์แรกที่เสด็จเยือนเมืองนี้ ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ อยู่บนเรือบริแทนเนีย เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการล่องเรือนี้ ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด, โรนัลด์ เรแกน, และ บิล คลินตัน ได้รับการต้อนรับบนเรือในปีถัดมา เจ้าหญิงแอนน์และมาร์ค ฟิลลิปส์ ฮันนีมูนบนเรือนี้ในปี 1973 ส่วนเจ้าฟ้าชายชาลส์ได้ฮันนีมูนกับเจ้าหญิงไดอาน่าในปี 1981 เรือได้อพยพผู้ลี้ภัยกว่า 1,000 คนจากสงครามกลางเมืองในเอเดน ในปี 1986 เรือลำดังกล่าวแล่นไปยังแคนาดา ในปี 1991 และจอดเทียบท่าในเมืองโตรอนโต และคิงส์ตัน รัฐออนแทรีโอ
เอชเอ็มวาย บริแทนเนีย จะมีเรือรบของราชนาวีคุ้มกัน เมื่อมีพระราชกรณียกิจ เรือลำนี้เป็นที่พบเห็นเป็นประจำที่งาน Cowes Week ในช่วงต้นเดือนสิงหาคม และโดยปกติแล้วในช่วงที่เหลือของเดือน จะเป็นบ้านของสมเด็จพระราชินีนาถและราชวงศ์สำหรับการล่องเรือประจำปีรอบเกาะต่างๆ ที่นอกชายฝั่งตะวันตกของสกอตแลนด์ (เรียกว่า "ทัวร์เกาะตะวันตก")
ในช่วงการประจำการในฐานะ เรือยอทช์หลวง บริแทนเนีย ได้ส่งเสด็จสมเด็จพระราชินี สมาชิกราชวงศ์ และบุคคลสำคัญต่างๆ ในการเยือนต่างประเทศทั้งหมด 696 ครั้ง และ 272 ครั้ง ในน่านน้ำของอังกฤษ และได้ล่องเรือไปเป็นระยะทางทั้งหมด 1087623 nmi
ปลดประจำการ
ในปี ค.ศ. 1994 รัฐบาลอนุรักษ์นิยม ได้ประกาศการปลดประจำการเรือยอทช์หลวง:ในเดือนมกราคม 1997 รัฐบาลมีความมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนเรือพระที่นั่งหากได้รับเลือกตั้งใหม่ ช่วงเวลาของการประกาศนั้นใกล้กับช่วงของการเลือกตั้งทั่วไป The Guardian Weekly เรียกมันว่า "เป็นส่วนหนึ่งของประชานิยมที่เรียกร้องให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ส.ส. ลังเลใจในช่วงก่อนการเลือกตั้งทั่วไป" และรายงานว่า "สมเด็จพระราชินีทรงโกรธ ที่ราชวงศ์ถูกลากเข้าไปในการหาเสียงเลือกตั้ง เพียงแค่เพื่อกอบกู้ภาพลักษณ์ต่อสาธารณชน" เซอร์เอ็ดเวิร์ด ฮีธ คัดค้านการจัดการปัญหาของรัฐบาลอย่างเปิดเผย โดยระบุว่า "พรรคอนุรักษ์นิยม เหนือสิ่งอื่นใดต้องเป็นพรรคที่มีเกียรติ และฉันไม่เชื่อว่าการกระทำที่ได้ดำเนินการไปแล้วนั้นเป็นสิ่งที่น่ายกย่องและไม่ควรถูกดำเนินการในลักษณะนี้"
รัฐบาลแย้งว่าค่าใช้จ่ายดังกล่าวได้รับการพิสูจน์โดยบทบาทในนโยบายต่างประเทศและการส่งเสริมผลประโยชน์ของอังกฤษในต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการประชุมที่จัดขึ้นโดย British Invisibles ซึ่งเดิมคือคณะกรรมการการส่งออกที่มองไม่เห็น คณะกรรมการการค้าต่างประเทศประเมินว่ากิจกรรมที่จัดขึ้นบนเรือยอทช์หลวงช่วยเพิ่มเงิน 3 พันล้านปอนด์ สำหรับกระทรวงการคลัง ระหว่างปี 1991 ถึง 1995
ฝ่ายค้านพรรคแรงงาน ประกาศว่าจะไม่ผูกมัดการใช้เงินทุนสาธารณะสำหรับเรือทดแทนเป็นเวลาอย่างน้อยสองปีแรกของรัฐบาลแรงงานชุดใหม่ หลังจากได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม 1997 รัฐบาลชุดใหม่ได้พิจารณาทางเลือกหลายทางสำหรับอนาคตของเรือยอทช์หลวง แต่ได้ข้อสรุปในเดือนตุลาคมของปีนั้นว่าจะไม่มีการแทนที่เรือบริแทนเนีย: ภารกิจครั้งสุดท้ายของเรือยอทช์หลวง คือการนำผู้สำเร็จราชการฮ่องกงคนสุดท้าย คริส แพทเทน และเจ้าชายแห่งเวลส์กลับจากฮ่องกง หลังจากการโอนอำนาจอธิปไตยของฮ่องกงให้กับสาธารณรัฐประชาชนจีนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1997 เรือบริแทนเนีย ปลดประจำการเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1997 มีรายงานว่าสมเด็จพระราชินีนาถทรงหลั่งน้ำตาในพิธีปลดประจำการ ซึ่งมีสมาชิกอาวุโสส่วนใหญ่ของราชวงศ์เข้าร่วม
สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี
สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี (Korea Advanced Institute of Science & Technology, KAIST) เป็นสถาบันอุดมศึกษาในเมืองวิทยาศาสตร์ Daedeok ในเมืองแทจอน ประเทศเกาหลีใต้
ก่อตั้งใน ค.ศ. 1981 โดยการรวม สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์เกาหลี (Korea Advanced Institute of Science, KAIS) กับ สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลี (Korea Institute of Science and Technology, KIST) ปัจจุบันมีนักศึกษา 7,000 คน และอาจารย์ 800 คน
KAIST เป็นสถาบันอุดมศึกษาเดียวที่ดูแลโดยกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี แทนที่จะเป็นกระทรวงศึกษาธิการ จุดประสงค์ของสถาบันคือผลิตนักวิทยาศาสตร์และวิศวกรที่มีความสามารถสูง เพื่อทำงานวิจัยพื้นฐานและงานวิจัยประยุกต์ และเพื่อจัดเตรียมโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการวิจัยให้สถาบันอื่น ชาวเกาหลีใต้โดยทั่วไปยอมรับว่า KAIST เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีที่ดีที่สุดในประเทศ และรับนักเรียนที่มีพรสวรรค์จากโรงเรียนมัธยมวิทยาศาสตร์เข้าเรียนอยู่อย่างสม่ำเสมอ
จากการประเมินโดย Accreditation Board for Engineering and Technology (ABET) ซึ่งเป็นหน่วยงานไม่แสวงหากำไรในสหรัฐอเมริกาที่บริการรับรองคุณภาพหลักสูตรการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ประยุกต์: “KAIST, มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในเกาหลี, ได้รับการพิจารณาว่าทัดเทียมกับมหาวิทยาลัยชั้นนำ 10% แรกของสหรัฐอเมริกา” (จาก “KAIST Facts,” 2002)
สถาบันเป็นสมาชิก LAOTSE เครือข่ายของมหาวิทยาลัยชั้นนำในยุโรปและเอเชีย
อันดับสถาบัน
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของคอกโครัลลีไซมอนส์ประจำปี 2019 ได้จัดลำดับให้สถาบันชั้นสูงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเกาหลีอยู่ในอันดับที่ 40 ของโลก อันดับที่ 10 ของทวีปเอเชีย และอันดับที่ 2 ของประเทศเกาหลีใต้
คิสแอนด์เมกอัป
"คิสแอนด์เมกอัป" (Kiss and Make Up) เป็นเพลงของนักร้องชาวอังกฤษ ดัว ลีปา และเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ จากอัลบั้มรุ่นซูเปอร์ดีลักซ์ ดัว ลีปา: คอมพลีตเอดิชัน (2018) เป็นการออกจำหน่ายซ้ำของอัลบั้มแรกในชื่อเดียวกับตนเอง เพลงเขียนโดยลีปา, เชลซี ไกรมส์, อียานิก ราสโตกี, แซคารี แรมง, มาตีเยอ จอมฟ์-เลอพิน, มาร์ก วินเซนต์ และเท็ดดี พัก โดยมีแบนซ์แอนด์รันซ์เป็นโปรดิวเซอร์เพลง วางจำหน่ายผ่านวอร์เนอร์บราเธอส์ ถูกบันทึกเป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ที่สองจากฉบับจำหน่ายซ้ำเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2018
"คิสแอนด์เมกอัป" เป็นเพลงแนวแดนซ์ อิเล็กโทรป็อป และเรเกตอนที่มีองค์ประกอบของทรอปิคอลและอีดีเอ็ม มีเนื้อเพลงเกี่ยวกับการแสดงความรักทางกายแทนวาจาเพื่อแก้ปัญหาการทะเลาะกับคนรัก นักวิจารณ์เพลงส่วนใหญ่ยกย่องความเข้ากันระหว่างเสียงร้องของศิลปินทั้งสองในภาษาเกาหลีและอังกฤษ เพลงประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ โดยขึ้น 40 อันดับแรกใน 19 ประเทศ รวมถึงติดอันดับหนึ่งในมาเลเซียและสิงคโปร์ นอกจากนั้นยังขึ้นอันดับที่ 36 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และอันดับที่ 75 บนแกออนดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ ยังได้รับการยืนยันระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในออสเตรเลีย ระดับทองในอิตาลีและโปรตุเกส และระดับเงินในสหราชอาณาจักร
"คิสแอนด์เมกอัป" ถูกบรรจุในรายชื่อเพลงสำหรับเล่นคอนเสิร์ตของแบล็กพิงก์ อินยัวร์แอเรียเวิลด์ทัวร์ (2018–2020) เพลงฉบับรีมิกซ์แนวป็อป-ฟังก์ปรากฏอยู่ในอัลบั้มรีมิกซ์ของลีปาและเดอะเบลสด์มาดอนนาในชื่อ คลับฟิวเจอร์นอสทัลเจีย (2020) ซึ่งมีองค์ประกอบจากเพลง "ไรส์" (1979) ของเฮิร์บ อัลเพิร์ต
ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
ดัดแปลงจากโน้ตในอัลบั้ม ดัว ลีปา: คอมพลีตเอดิชัน และ คลับฟิวเจอร์นอสทัลเจีย.
การบันทึกเสียง
คณะทำงาน
ดีแก๊สเซอร์
ดีแก๊สเซอร์ (Degasser) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการขุดเจาะ เพื่อกำจัดแก๊สออกจากของไหลสำหรับการเจาะ (drilling fluid) ซึ่งอาจจะกลายเป็นได้
ดีแก๊สเซอร์
ดีแก๊สเซอร์เป็นส่วนสำคัญในการกำจัดฟองแก๊สเล็ก ๆ ซึ่งฟิลม์ของเหลวห่อหุ้มกักเก็บอยู่ โดยการทำให้ฟองแตกและปลดปล่อยเช่น แก๊สมีเทน, ไฮโดรเจนซัลไฟด์ (H2S) และ CO2 จากของไหลสำหรับการเจาะ (น้ำโคลน) ไปสู่พื้นผิว โดยของไหลสำหรับการเจาะจะต้องผ่านกระบวนการแยกแก๊ส (degassing technique) จากดีแก๊สเซอร์ ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญในระบบไหลเวียนน้ำโคลน (Mud circulation system)
ถังสุญญากาศ
ดีแก๊สเซอร์ชนิดถังสุญญากาศ (Vacuum Tank Degasser) เป็นชนิดที่ใช้อย่างแพร่หลาย สามารถติดตั้งได้ทั้งแบบแนวตั้ง, แนวนอน หรือท่อทรงกลม ซึ่งจะสร้างสภาวะที่เป็นสุญญากาศขึ้นเพื่อดึงแก๊สออกมาจากของไหลสำหรับการเจาะ ซึ่งเมื่อของเหลวเข้ามาในถังจะไหลและแบ่งเป็นชั้นบาง ๆ ภายในแผ่นด้านในดีแก๊สเซอร์ ซึ่งออกแบบให้ไหลแบบสม่ำเสมอ และสุญญากาศจะทำให้แก๊สแยกออกมาจากของเหลวได้ ซึ่งเมื่อสูบแก๊สออกมาแล้วจะนำไปเผาทิ้ง หรือส่งต่อให้ส่วนระบบควบคุมสิ่งแวดล้อม
ชนิดบรรยากาศ
ดีแก๊สเซอร์ชนิดบรรยากาศ (Atmospheric Degasser) จะนำของไหลสำหรับการเจาะ เข้าสู่กระบวนการเพิ่มความเร่งโดยผ่านเครื่องสูบซึ่งใบพัดจมอยู่ในของไหล และทำให้ของไหลกระทบกับแผ่นกั้นที่อยู่นิ่งเพื่อทำให้มีพื้นที่มากที่สุด จึงทำให้เกิดการระบายแก๊สออกสู่บรรยากาศได้
วทานิกา ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา
วทานิกา ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น แพร​ เป็นนักออกแบบเสื้อผ้าชาวไทย เจ้าของตราสินค้าวทานิกา เป็นที่รู้จักในรายการเรียลลิตีโชว์ "This Is Me VATANIKA" โดยออกอากาศผ่านช่องยูทูบ
ประวัติ
วทานิกาเป็นลูกสาวคนโตจากทั้งหมดสามคนของนภดนัย ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา กับพิณทิพา เทวกุล (สกุลเดิม จาตุรจินดา) เป็นหลานจันทนา โอบายวาทย์ หนึ่งในนักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์ วทานิกาเคยเรียนที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และได้ไปเรียนต่อพื้นฐานทางด้านศิลปะและการออกแบบจากเซ็นทรัลเซนต์มาร์ตินส์ (Central Saint Martins) ที่ลอนดอนเป็นเวลา 1 ปี และศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาเสื้อผ้าสตรี (Women’s Wear) ที่วิทยาลัยแฟชั่นลอนดอน (London College of Fashion) ก่อนเรียนจบ 6 เดือนเธอได้ย้ายไปเรียนสาขาการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ (Product Design and Development)
เมื่อวทานิกาสำเร็จการศึกษา เธอได้กลับมาที่ประเทศไทย และเปิดตัวกระเป๋าหนังที่มีการผลิตจำนวนจำกัด วทานิกาเปิดตัวคอลเลกชั่นแรก คือเสื้อผ้าผู้หญิงในคอลเลกชั่นฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาว 2011 ในปัจจุบันวทานิกาเป็นเจ้าของบริษัทวทานิกากรุ๊ปที่มีตราสินค้าวทานิกาออกแบบโดยเธอเอง ซึ่งได้รับความสนใจทั้งในประเทศและทั่วโลก เธอเป็นผู้สนับสนุนในรายการเอเชียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 6 รวมถึงเป็นแขกรับเชิญพิเศษในสัปดาห์ที่ 3 วทานิกายังได้ร่วมงานกับนิตยสารต่าง ๆ เช่น โว้กไทยแลนด์ แอล ฮาร์เปอส์บะซาร์ และอื่น ๆ นอกจากนี้ยังได้ร่วมงานกับลอรีอัล ดิอาจิโอ แฟรงก์ มูลเลอร์ และบางส่วนในแอลวีเอ็มเอช และงานแสดงแฟชั่นโชว์ของวทานิกาจะถูกจัดขึ้นเป็นประจำในงานสัปดาห์แฟชั่นที่กรุงเทพมหานคร
ในปี พ.ศ. 2557 วทานิกาปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในรายการประกวดนักเดินแบบ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1 ตอนที่ 7 ในปี พ.ศ. 2561 วทานิกาเปิดตัวรายการธิสอิสมีวทานิกา (This Is Me VATANIKA) โดยอากาศผ่านช่องยูทูบของช่องเธอเอง ในวันที่ 10 สิงหาคม ซึ่งได้เป็นกระแสในโลกออนไลน์ และเธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ในปี พ.ศ. 2562 วทานิกาได้ร่วมมือกับองค์การเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศ และเพิ่มพลังของผู้หญิงแห่งสหประชาชาติหรือ UN WOMEN จัดงานวีกาลา (V Gala) โดยการลงนามอย่างเป็นทางการในยอมรับหลักการแห่งการเสริมสร้างศักยภาพและพลังของผู้หญิง (Women’s Empowerment Principles;WEPs) ในครั้งนั้นเธอยังได้รับคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่ง Empower Women Champion for Change จาก UN Women อย่างเป็นทางการ ในปีเดียวกันวทานิกาได้รับบทเป็นตัวเองในภาพยนตร์ ตุ๊ดซี่ส์ แอนด์ เดอะเฟค และปัจจุบันบริษัทวทานิกากรุ๊ปมีสินทรัพย์รวมทั้งหมดประมาณ 28 ล้านบาท
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)
อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพศึกใหญ่ หรือ เพย์-เพอร์-วิว ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2012 ซึ่งจะจัดเป็นปีที่ 3 แล้ว สถานที่จัดคือ บราดลี เซ็นเตอร์ ใน มิลวอกี, รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ โดยจะจัดในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2012 ซึ่งจัดหลังจากศึก รอยัลรัมเบิล (2012) ซึ่งจะมีแมทซ์สำคัญใน เพย์-เพอร์-วิว นี้คือ การปล้ำในกรงเหล็ก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (16 ฟุต หนัก 10 ตัน) ซึ่งจะมีนักมวยปล้ำ 6 คน อยู่ในนั้น โดยเริ่มจาก 2 คน อีก 4 คนนั้นจะอยู่ในห้องโถงเล็ก เมื่อครบเวลา 5 นาทีก็จะออกมาจากกรงเรื่อย ๆ จนครบ โดยผู้ที่ชนะจะต้องกำจัด 5 คนในกรง โดยการจับกด หรือใช้ท่าซับมิสชั่น ยอมแพ้ ทีละคนจนเหลือเป็นสุดท้าย
สำหรับประเทศไทย ศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 4 มีนาคม 2012 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐถึง 2 สัปดาห์
เบื้องหลัง
ในวันที่ 30 มกราคม 2012 ได้ประกาศแมทช์แรกในเว็บไซต์ WWE.com คือ แมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์ WWE โดยมี ซีเอ็ม พังก์, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, คริส เจริโค, เดอะมิซ, อาร์-ทรูธ และโคฟี คิงส์ตัน ต่อมาในรอว์ (30 มกราคม 2012) คริส เจริโค ได้มาก่อกวนการปล้ำของพังก์ ทำให้พังก์ถูกปรับแพ้ฟาล์ว หลังแมตช์เจริโคขึ้นมาใส่ท่า Codebreaker เล่นงานพังก์ ก่อนจะเดินจากไป ในรอว์ (6 กุมภาพันธ์ 2012) ผู้ที่ร่วมปล้ำในแชมเบอร์ทั้ง 6 จะต้องสู้กันแบบซิกแพ็คชาเลนซ์ หรือ 6 คน สุดท้ายเจริโคเป็นฝ่ายชนะ และผู้ที่ชนะแมตช์นี้จะได้ออกมาปล้ำเป็นคนสุดท้าย
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2012 ได้ประกาศแมทช์แรกในเว็บไซต์ WWE.com คือ แมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยมี แดเนียล ไบรอัน, เวด บาร์เร็ตต์, โคดี โรดส์, บิ๊กโชว์, เดอะเกรทคาลี และซานติโน มาเรลลา ในตอนแรกจะให้มาร์ก เฮนรีปล้ำแชมเบอร์ แต่ไม่ได้ปล้ำ เนื่องจากโดนแบนโดยผู้จัดการทั่วไปสแมคดาวน์ ทีโอดอร์ ลอง ในรอว์ (13 กุมภาพันธ์ 2012) บิ๊กโชว์ต้องเจอกับแรนดี ออร์ตัน เนื่องจากในสแมคดาวน์ (10 กุมภาพันธ์ 2012) บิ๊กโชว์ได้ออกมายุ่งแมทช์ของออร์ตันกับไบรอัน ทำให้ออร์ตันแพ้ฟาล์ว ผลสุดท้ายออร์ตันโดนไบรอันเอาเข็มขัดแชมป์โลกตีใส่กะโหลก ทำให้ออร์ตันบาดเจ็บ จึงถูกออกจากการปล้ำแชมเบอร์ ในสแมคดาวน์ ผู้จัดการทั่วไป ทีโอดอร์ ลอง ได้จัดแบทเทิลรอยัลหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในแชมเบอร์แทนออร์ตัน สุดท้ายซานติโนเป็นฝ่ายชนะ
แหล่งข้อมูลอื่น
WWE Elimination Chamber
เมื่อชีวิตให้มะนาวกับคุณ ทำน้ำมะนาวสิ
ที่มา
เอลเบิร์ต ฮับบาร์ด นักอนาธิปไตยคริสเตียน เขียนข้อความและเพยแพร่ในข่าวการเสียชีวิตของมาร์แชล พิงค์นีย์ ไวล์เดอร์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ส่วนของอัตชีวประวัติปี พ.ศ. 2517 ของ วาเรน ฮิงเคิล ที่เล่าช่วงเวลาที่ตัวเองทำงานอยู่เป็นบรรณาธิการของนิตยสาร Ramparts ใช้ชื่อว่า ถ้าคุณมีมะนาว ทำน้ำมะนาวสิ
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเยอรมนีได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 19 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเยอรมนีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 6 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ
รายพระนามจักรพรรดินีจีน
ในจักรวรรดิจีน จักรพรรดินี เป็นพระอิสริยยศของพระอัครมเหสีในจักรพรรดิจีน และ จักรพรรดินีพันปีหลวง  เป็นพระอิสริยยศของพระราชชนนีในจักรพรรดิจีนพระองค์ปัจจุบันหรือพระองค์ก่อน
OLE DB
Object Linking and Embedding Database (OLE DB) เป็น API ออกแบบโดยไมโครซอฟท์สำหรับใช้ในการเชื่อมต่อกับหลากหลายฐานข้อมูลในรูปแบบที่เหมือนกัน ซึ่งออกแบบมาใช้แทน ODBC โดยได้เพิ่มความสามารถในการติดต่อกับฐานข้อมูลประเภทอื่นๆ เช่น สเปรดชีต เป็นต้น
OLE DB นั้นเป็นหนึ่งในส่วนประกอบของ MDAC (Microsoft Data Access Components)
ฮั่ว เจี้ยนหัว
ฮั่ว เจี้ยนหัว หรือ วอลเลนซ์ ฮั่ว (ชื่อภาษาอังกฤษ: Wallace Huo, Huo Jianhua) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไต้หวันที่มีชื่อเสียงมากคนหนึ่ง และดังเปรี้ยงปร้างอย่างมากในประเทศจีน เขาแจ้งเกิดจากเรื่อง "Star" (2002) มีชื่อเสียงมากขึ้นจากเรื่อง "ฝันรักอ่าวโลมา" At the Dolphin Bay:2003 หลังจากนั้นก็มีผลงานอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง มีแฟนคลับทั้งในประเทศแถบเอเชีย ยุโรป และอเมริกา ผลงานที่คุ้นตาในประเทศไทยล่าสุดคือ เซียนกระบี่พิชิตมาร 3 chinese paladin 3, รอยรักแรงแค้น Rouge Snow, ศึกรักสะท้านยุทธภพ (Romance of Red Dust), โชคชะตา ลิขิตน้ำตา Love in the Forlorn Cityและที่ฮือฮาที่สุดเมื่อปี 2013 คือ การมารับบท เล่งฮู้ชงใน กระบี่เย้ยยุทธจักร (เดชคัมภีร์เทวดา) และปีนี้ 2014 กับ Perfect Couple ผลงานละครรักโรแมนติกเรื่องล่าสุดที่เพิ่งออกอากาศที่ประเทศจีน ซึ่งนอกจากเขาจะเป็นนักแสดงนำแล้ว ยังถือเป็นผลงานด้านโปรดิวเซอร์เรื่องแรกของเขาอีกด้วย
ประวัติ
ฮั่วเจี้ยนหัว นักแสดงและนักร้องไต้หวัน มีชื่อฝรั่งว่า วอลเลซ ฮั่ว Wallace Huo เกิด 26 ธันวาคม 2522 ที่ไทเป มีพี่ชายหนึ่งคนเป็นตำรวจ กรุ๊ปเลือดบี สูงไม่มาก 177 เซนติเมตร รูปร่างกะทัดรัดเหมาะกับการแสดงทางจอแก้ว เวลาว่างชอบร้องเพลง ดูหนัง และเล่นบาสเกตบอล โดยพระ เอกรูปหล่อเคยเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลของโรงเรียนมาก่อน และสะสมแว่นกันแดด เข้าสู่วงการบันเทิงตอนอายุ 17 ปี ด้วยความมุ่งมั่นจะเป็นนักร้อง ไปฝึกร้องเพลงและเต้นรำอยู่ 2 ปี ก่อนบันทึกเสียงมีอัลบั้มแรก แต่ไม่ทันไรต้องเว้นวรรคงานบันเทิง เมื่อถูกเกณฑ์ทหาร หลังทำหน้าที่ในกองทัพเสร็จสิ้น จึงหวนกลับสู่วงการอีกครั้ง และได้รับบทนำในละครเรื่อง Star แม้จะไม่ดังเปรี้ยงปร้างอะไร แต่ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการแสดง ผลงานแจ้งเกิดจริงๆ คือละครเรื่อง At the Dolphin Bay หรือ ฝันรักอ่าวโลมา ในบทผู้กำกับดนตรีหัวใจเย็นชา ก่อนความรักจะบุกสร้างความเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่ทำให้ชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วไต้หวัน จากนั้นก็มีผลงานไม่ขาดสาย รายได้ดีมาก ทั้งจากงานละครและโฆษณา ฮั่วเจี้ยนหัวกล่าวถึงจุดเปลี่ยนนี้ว่า จู่ๆ ชีวิตก็เต็มไปด้วยการทำงาน ตอนนั้น แม้แต่เวลาจะอ่านทำความเข้าใจกับบทยังไม่ดี บอกไม่ได้เลยว่า บทบาทของเรื่องหนึ่งแตกต่างจากอีกเรื่องอย่างไร และผู้จัดละครก็เพียงต้องการให้ผมดูเท่เป็นใช้ได้ ในที่สุดปี 2547 ฮั่วเจี้ยนหัวตัดสินใจย้ายงานไปจีนแผ่นดินใหญ่ ด้วยความตั้งใจจะเป็นนักแสดง ไม่ใช่แค่ดารา โดยเริ่มต้นการแสดงหนังจอเงินเรื่อง Hands in the Hair แล้วจึงค่อยรับงานละครแนววิทยายุทธ์เรื่อง Tian Xia Di Yi ได้รับคำชมมาก พร้อมกับความนิยมที่แฟนๆ เทคะแนนให้ นอกจากนี้ ยังมีผลงานภาพยนตร์ Red Dust ที่ฮั่วเจี้ยนหัวได้รับคำชมจากผู้กำกับฯ หวัง จื้อหมิง ในเรื่องความทุ่มเท และแสดงให้เห็นพัฒนาการในการแสดง ก่อนที่พระเอกจะหวนกลับมารับงานในไต้หวันอีกครั้ง เช่น ละคร Sound of Colors คู่กับนางเอกหลินซินหยู บุคลิกส่วนตัว นักแสดงที่เคยร่วมงานด้วยต่างชื่นชมว่า ฮั่วเจี้ยนหัวทุ่มเทให้กับการทำงานมาก เป็นคนค่อนข้างง่ายๆ มีความเป็นตัวของตัวเองสูง บางครั้งดูขี้อาย และบางครั้งดูเย็นชากับนักข่าว จนกระทั่งพระเอกมาดเข้ม แสดงให้เห็นมุมร่าเริงของตนเองบ้าง เมื่อถ่ายทำละครแนวฮาเรื่อง Love at First Fight ปี 2550 คู่กับหยางเชี่ยนหัว ซึ่งต่อมากลายเป็นเพื่อนสนิทกับนางเอก-นักร้องสาวรายนี้ และชวนให้ฮั่วเจี้ยนหัวไปแสดงในเอ็มวีด้วย จากนั้นมาฮั่วเจี้ยนหัวมีงานให้แฟนๆ ได้ชื่นชมมาตลอด ทั้งในไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่ รวมถึงเรื่องเซียนกระบี่พิชิตมารด้วย ผลงานใหม่ๆ ในปีที่ผ่านมา ได้แก่ The Glamorous Imperial Concubine เป็นซีรีส์พีเรียดยุคเลียดก๊ก พบนางเอกหลินซินหยู อีกครั้ง ตามด้วย Gan Dong Sheng Ming ในบทคุณหมอ ส่วนปีนี้ที่กำลังถ่ายทำคือ กระบี่เย้ยยุทธจักร หรือ เดชคัมภีร์เทวดา สร้างจากนวนิยายเรื่องดังของกิม ย้ง ที่มีมาแล้วหลายเวอร์ชัน ฮั่วเจี้ยนหัว รับบทเป็นเล่งฮู้ชง พระเอกของเรื่อง
อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (His Highness Andreas, Prince of Saxe-Coburg and Gotha) ประสูติเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2486 ณ ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน ฟรีดริช-โจเซียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และ เคาน์เตสวิกตอเรีย-ลูอีสแห่งโซล์มส์-เลาบัค เป็นพระนัดดาใน เจ้าชาย ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เป็นพระปนัดดาใน เจ้าฟ้าชาย ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ทรงสืบเชื้อสายมาจาก ราชินีนาถวิกตอเรีย จึงทรงมีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทั้งนี้ ยังทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน คาร์ลที่ 16 กุสตาฟ เนื่องด้วยพระบิดาของพระองค์ เป็นพระอนุชาแท้ๆใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ
ในปี 2489 พระบิดาและพระมารดาของพระองค์ทรงตัดสินพระทัยแยกทางกัน ในปี 2492 พระองค์ได้เสด็จไปประทับ ณ นิวออร์ลีนส์ ขณะนั้นพระองค์ได้ย้ายไปประทับกับพระมารดา โดยทรงดำรงพระชนม์กับพระมารดาและสวามีคนที่ 2 ของพระมารดา คือ ริชาร์ด วิตต์ พระองค์ทรงดำรงพระยศ เจ้าชายรัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2497 ในปี 2508 ทรงรัชราชการทหาร จนถึงปี 2511 พระองค์ทรงกลายเป็น เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา เมื่อวันที่ 23 มกราคม 2541 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ชองพระบิดา ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นพระบิดาทูลหัวให้กับ เจ้าฟ้าหญิงดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์
เสกสมรส
อันเดรียส เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ทรงเสกสมรสกับ คาริน เดเบลิน เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2514 ในฮัมบวร์ค ซึ่งการเสกสมรสดังกล่าวนั้น พระชายาจะมิได้รับพระอิสริยยศใดๆ เนื่องจากเป็นการเสกสมรสที่ต่างฐานันดร ถึงกระนั้น พระบุตรมี่ประสูติมา สามารถดำรงพระยศและสืบทอดตำแหน่งใดๆก็ตามได้ ทั้ง 2 มีพระบุตร 3 พระองค์คือ
ในปี 2539 พระชายาของพระองค์ได้รับการอนุญาตให้ดำรงสถานะ เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระชายา ได้ พร้อมฐานันดร ไฮเนส และในปี 2541 รับการสถานาเป็น เจ้าหญิงพระชายาในเจ้าชายพระประมุขแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ปัจจุบัน พระองค์ พระชายา และพระบุตร ประทับในพระตำหนักที่โคบวร์ค ทั้งยังมีปราสาทในออสเตรีย พระองค์ทรงมีธุรกิจ โดยทรงเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ เจ้าของที่ดิน ทั้งยังทรงเปิดฟาร์มป่าไม้ที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในเดือนเมษายน ปี 2554
กูดเขากวาง
กูดเขากวาง เป็นเฟินในสกุล Ceratopteris ซึ่งเป็นหนึ่งในสองสกุลของวงศ์ ย่อย Ceratopteridoideae ซึ่งอยู่ในวงศ์ Pteridaceae. พืชชนิดมีการดำรงชีวิตที่มีเอกลักษณ์และเป็นที่สนใจของนักพฤกษศาสตร์ ใบและก้านใช้เป็นยาได้ เป็นพืชที่รับประทานได้ ส่วนเหนือดินนำไปต้มกับกะทิแล้วจิ้มน้ำพริก