cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เซียวเหล่งนึ่ง
อาวุธประจำกาย
สายรัดแพรสีขาว 2 เส้น ส่วนปลายผูกไว้ด้วยลูกกลมสีทอง เวลาขยับจะมีเสียงดังติก ๆ แม้ไม่ดังนัก แต่เวลาใช้ในการต่อสู้สามารถคุกคามจิตใจคนได้ สายรัดนี้คล่องแคล่วปราดเปรียวดุจอสรพิษ สามารถวกอ้อมได้กลางอากาศ บังคับลดเลี้ยวได้ดังใจปรารถนา เป็นอาวุธที่สวยงามและประหลาดยิ่ง ถุงมือถักทอจากเส้นใยทองคำขาวอันเล็กละเอียดและหยุ่นเหนียว เป็นสิ่งที่อาจารย์ของอาจารย์ (ลิ้มเฉียวเอ็ง) ตกทอดทิ้งไว้ แม้อ่อนนุ่มเบาบาง แต่ดาบหรือทวนมากระทบก็ไม่ระคาย เข็มผึ้งหยก เป็นอาวุธลับพิเศษเฉพาะของสำนักสุสานโบราณ โดยเป็นเข็มทองที่เล็กละเอียดดุจขนวัว ประกอบด้วยทองคำหกส่วน ผสมกับเหล็กกล้าสี่ส่วน ที่เหล็กในของผึ้งหยกผ่านการแช่น้ำพิษ แม้นมีขนาดเล็ก แต่เนื่องด้วยทองคำมีน้ำหนักมาก ขณะที่ซัดสามารถออกพุ่งไปได้ไกล
เซียวเหล่งนึ่ง ฉบับหลิว อี้เฟย์ ในปี 2006 เซียวเหล่งนึ่งคนล่าสุด ที่แสดงโดยหลิว อี้เฟย์ ได้สร้างความสนใจไม่น้อย เนื่องจาก กิมย้ง ได้ออกปากว่า อี้เฟย์เป็นเซียวเหล่งนึ่งที่ใกล้เคียงจินตนาการของท่านมากที่สุด ทำให้อี้เฟย์เป็นที่จับตามอง มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ มากมาย ทั้งในแง่บวกและแง่ลบ บ้างว่าเธอดูเด็กเกินไป บ้างว่าความสามารถทางการแสดงยังไม่ถึง บ้างก็ชื่นชมบอกว่าเป็นเซียวเหล่งนึ่งที่หลุดออกมาจากนิยายเลยทีเดียว ถ้าพูดถึงตามบทแล้วหน้าตาอี้เฟย์ในช่วงแรกก็ไม่ถือว่าเด็กไป เพราะในช่วงที่เซียวเหล่งนึ่งเปิดฉากออกมา นางอายุได้ 18 ปี ในขนะที่หน้าตายังอยู่ที่ประมาณ 16-17 ปี ซึ่งหน้าตาที่อ่อนวัยของอี้เฟย์ก็ค่อนข้างจะตรง แต่ถ้าเปรียบเทียบในแง่ความรู้สึก เธอก็อาจจะดูเด็กไปจริง ๆ ในด้านเสื้อผ้าที่ใช้ในภาคนี้มีความหรูหราอลังการ ค่อนข้างจะพิถีพิถัน มีรายละเอียดมาก และได้ออกแบบให้ดูทันสมัย มีกลิ่นอายทางยุโรปเข้ามาผสมอย่างลงตัว ถ้าพูดถึงความสมจริง ออกจะดูหรูหราผิดจากความเป็นจริงไปหน่อย แต่ถ้าพูดถึงความสวยงามแล้วหลายคนก็ให้ความเห็นว่าสวงงามตระการตาดีทีเดียว อีกส่วนหนึ่งที่หลายคนพูดถึงคือฉากต่อสู้ ในฉบับนี้มีการลงทุนสูงเทคนิคการถ่ายทำก็พัฒนาขึ้น เมื่อรวมกับความสามารถของอี้เฟย์ในการเต้นบัลเล่ต์ ทำให้ท่วงท่าในการต่อสู้ต่าง ๆ ออกมาอ่อนช้อยพลิ้วไหวสวยงาม ถือเป็นอีกจุดเด่นของเซียวเหล่งนึ่งภาคนี้ โดยรวมก็ถือเป็นเซียวเหล่งนึ่งอีกฉบับที่น่าดู ที่มีเอกลักษณ์แตกต่างออกไปจากฉบับก่อน ๆ
งูหลาม
ลักษณะ
มีลักษณะคล้ายกับงูเหลือม (M. reticulatus) ซึ่งเป็นงูในวงศ์งูเหลือมเหมือนกัน แต่มีขนาดเล็กกว่างูเหลือม โดยความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 1-3 เมตร (พบใหญ่ที่สุด 5.18 เมตร น้ำหนัก 74 กิโลกรัม ที่อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ สหรัฐอเมริกา ทำลายสถิติตัวที่มีความยาว 5 เมตรในประเทศพม่า) มีลำตัวที่อ้วนป้อมกว่า อีกทั้งหางก็สั้นกว่าและมีขีดที่บนหัวเป็นสีขาว เรียกว่า "ศรขาว" อีกทั้งมีสีสันและลวดลายที่แตกต่างจากงูเหลือม รวมทั้งอุปนิสัยที่ไม่ดุต่างจากงูเหลือม จึงเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน นิยมกันมากในตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกและลวดลายแตกต่างไปจากปกติ
เคยถูกจัดให้เป็นชนิดย่อยของงูหลามอินเดีย (P. molurus) จากการศึกษาโดยละเอียดแล้ว ด้วยความแตกต่างในหลาย ๆ ส่วน ชนิดย่อย P. molurus bivittatus ที่เคยใช้ จึงถูกยกให้เป็นชนิดต่างหากและใช้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างในปัจจุบัน
สำหรับในประเทศไทย งูหลามจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพุทธศักราช 2535
อาหาร
อาหารของงูหลาม คือ ลิง เก้ง กวาง หนู นก กระรอก กระแต วัว เนื้อทราย เลียงผา จระเข้ เสือโคร่ง หมา แมว ไก่ เป็ด ชะมดและอีเห็น เป็นต้น
พันธุ์ต่างถิ่นในสหรัฐ
ปัจจุบันงูหลามได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นไปแล้วในหลายพื้นที่ของสหรัฐ ด้วยการมีนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง ซึ่งได้มีหลายส่วนถูกปล่อยหรือหลุดออกจากที่เลี้ยง เคยมีรายงานว่าได้กินแอลลิเกเตอร์ไปทั้งตัวจนท้องแตกตาย ในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ พื้นที่ชุ่มน้ำของรัฐฟลอริดา
โกปาอาเมริกา 2019 กลุ่มเอ
กลุ่มเอของฟุตบอลโกปาอาเมริกา 2019 แข่งขันตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 22 มิถุนายน ค.ศ. 2019 (พ.ศ. 2562) ประกอบไปด้วยทีมชาติ บราซิล (เจ้าภาพ), โบลิเวีย, เวเนซุเอลา และเปรู
ทีม
หมายเหตุ
ตารางคะแนน
ใน รอบก่อนรองชนะเลิศ :
นัด
เวลาทั้งหมดที่ระบุข้างล่างนี้เป็นเวลาท้องถิ่น (UTC−3)
บราซิล พบ โบลิเวีย
<section begin=A1 /><section end=A1 />
เวเนซุเอลา พบ เปรู
<section begin=A2 /><section end=A2 />
โบลิเวีย พบ เปรู
<section begin=A3 /><section end=A3 />
เปรู พบ บราซิล
<section begin=A5 /><section end=A5 />
โบลิเวีย พบ เวเนซุเอลา
<section begin=A6 /><section end=A6 />
การคาดโทษ
คะแนนแฟร์เพลย์จะถูกนำมาใช้ในฐานะเงื่อนไขการตัดสินการเข้ารอบถ้าโดยรวมและสถิติเฮดทูเฮดของแต่ละทีมเสมอกัน. โดยคิดคะแนนขึ้นอยู่กับจำนวนใบเหลืองและจำนวนใบแดงที่ได้รับในแต่ละนัดของทุกกลุ่มทั้งหมดดังต่อไปนี้:
เอนอช ซู กุทเทินแบร์ค
เอนอช ซู กุทเทินแบร์ค (29 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นวาทยากรชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองกุทเทินแบร์ค รัฐบาวาเรีย เป็นสมาชิกสภากุทเทินแบร์ค เป็นบุตรของคาร์ล เทโอดอร์ นักการเมืองพรรคสหภาพสังคมคริสเตียนและโรซา โซเฟีย เอนอช ซู กุทเทินแบร์คเสียชีวิตเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 71 ปี
เปาจิด
เปาจิด (เสียชีวิต มิถุนายน หรือ กรกฎาคม ค.ศ. 247) เป็นบัณฑิตหนึ่งในที่ปรึกษาของซุนกวน ก่อนจะเริ่มศึกเซ็กเพ็ก เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ปรึกษาที่สนับสนุนให้ ซุนกวน จำนนต่อโจโฉ ในขณะที่ฝ่ายกองทัพ ต้องการที่จะสู้ หลังจากนั้นเมื่อ ขงเบ้งเดินทางเพื่อเจรจาชักชวนให้ ซุนกวน ทำศึก และทำสงครามวาทะกับเหล่าที่ปรึกษาของง่อ เปาจิดก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย และระหว่างการบุกวุยก๊กของกวนอู เขาเป็นคนคาดการณ์ การเคลื่อนไหวของกวนอูและโจหยิน ทำให้ง่อก๊กได้เกงจิ๋วคืนมา นอกจากนี้ ยังเป็นผู้เสนอแผนให้ส่งหัวของ ฮอมเกียงและเตียวตัด คนที่ฆ่าเตียวหุย เพื่อสงบศึกกับเล่าปี่
อ้างอิง
219
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม (suicide pact) เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี
โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์
ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต
ไมร์เวส โฮตัก
ไมร์เวส โฮตัก (ปาทาน / ดารี : ; ค.ศ. 1673 – 1715) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอัฟกานิสถานพระองค์แรก และปฐมกษัตริย์ผู้สถาปนาราชวงศ์โฮตัก ในปี ค.ศ. 1709 หลังจากการโค่นล้มและลอบสังหาร จอร์จที่ 11 แห่งคาร์ทิ ผู้นำของเปอร์เซียซาฟาวิด ราชวงศ์โฮตักจึงได้ผนวกภูมิภาค ลอย กันดะฮาร์ ซึ่งปัจจุบันอยู่ทางใต้ของอัฟกานิสถานคืน
พูร์ซักลาร์
พูร์ซักลาร์ (Pursaklar) เป็นเขตมหานครในอังการา เมืองหลวงของประเทศตุรกี เมืองนี้กลายเป็นเทศบาลเมืองใน ค.ศ. 1987 และยกสถานะเป็นอำเภอใน ค.ศ. 2008
อ็อปปิดูง
อ็อปปิดูง (Oppidvm) หมายถึงที่ตั้งถิ่นฐานหลักในบริเวณเขตบริหารของโรมันโบราณ เป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินก่อนหน้านั้น ob-pedum หมายถึง "สถานที่ที่มีสิ่งล้อมรอบ" ที่อาจจะมาจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *pedóm- ที่แปลว่า "ที่ที่มีผู้อยู่" หรือ "รอยเท้า"
วงศกร ปรมัตถากร
วงศกร ปรมัตถากร (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น นิว เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เข้าสู่วงการจากงานถ่ายแบบ เดินแบบ ทำให้นิวได้เล่นละครเรื่องแรก สายน้ำสามชีวิต (2549) จากนั้นนิวก็ได้มีโอกาสก้าวขึ้นมาเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครเรื่อง กาษา นาคา (2550) แสดงคู่กับนางเอก วรนุช ภิรมย์ภักดี ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ประวัติ
นิว ก้าวเข้าสู่เส้นทางสายบันเทิงเหมือนเด็กหนุ่มทั่วไป ด้วยรูปร่างและหน้าตาอินเทรนด์ที่ทำให้ต้องตาต้องใจแมวมอง ซึ่งทำให้นิว มีงานถ่ายแบบ เดินแบบอย่างสม่ำเสมอ จากการถ่ายแบบนี่เอง ที่ทำให้ นพพล โกมารชุน แห่งค่าย เป่า จิน จง ได้ชักชวนให้มาเล่นละครเรื่องแรก "สายน้ำสามชีวิต" (2549) ซึ่งละครเรื่องนี้ทำให้ นิว ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาปรับใช้กับการแสดง จากนั้น นิวก็ได้มีโอกาสก้าวขึ้นมาเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครเรื่อง "กาษา นาคา" (2550) แสดงคู่กับนางเอกชื่อดังสาวสวย วรนุช วงษ์สวรรค์ และปี2551ก็ได้โอกาสเล่นละครเรื่อง "ธิดาวานร แสดงคู่กับนางเอกใหม่ อาเมเรีย จาคอป สังกัดเดียวกัน ปัจจุบันเขาหมดสัญญากับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบัน เป็นนักแสดงอิสระโดยละครเรื่องสุดท้ายที่เล่นไว้ให้กับทางช่อง 7คือเรื่อง บ่วงสไบ
เขตโคโนฮานะ
เขตโคโนฮานะ (此花区 (Konohana-ku)) เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันตกของเมืองที่ปากแม่น้ำโยโดะ มีอาณาเขตครอบคลุมถึงเกาะเทียมอีกสองเกาะ เขตโคโนฮานะยังเป็นที่ตั้งของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์เจแปน
เต่าดำ
เต่าดำ หรือ เต่ากา หรือ เต่าแก้มขาว (Black marsh turtle; 粗頸龜; ) เป็นเต่าชนิดหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีลักษณะ ลำตัวยาวประมาณครึ่งฟุต น้ำหนักไม่ถึงครึ่งกิโลกรัม ลำตัวแบน มีกระดองสีดำ หัว หาง และขามีสีดำมีผังผืด มีลักษณะเด่น คือ มีแต้มสีขาวเหนือตา แก้ม และตามใบหน้าอีกหลายแห่ง อันเป็นที่มาของชื่อ กระดองส่วนบนยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร
มีอุปนิสัยชอบหมกตัวอยู่ใต้โคลนในน้ำ นาน ๆ ทีจึงค่อยโผล่มาหายใจบนผิวน้ำ ดังนั้นเวลาพบจึงเห็นตัวสกปรกเลอะโคลนอยู่เสมอ จะขึ้นบกเวลากลางคืน เพื่อต้องการหาทำเลวางไข่ หรือผสมพันธุ์ หรือย้ายที่อยู่ ส่วนกลางวันมักหมกตัวอยู่ในที่รก ชื้นแฉะ หรือตามโคลนใต้พื้นน้ำ
หอพลังลม
หอพลังลม (Solar Updraft Tower) เป็นโรงไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียนประเภทหนึ่งจากพลังงานดวงอาทิตย์ แสงจากดวงอาทิตย์ส่องมาที่โครงสร้างอันหนึ่งที่มีลักษณะเหมือนหอหรือปล่องไฟสูง (Chimney) ด้านล่างของโครงสร้างมีที่สะสมความร้อน หริอ Collector เป็นทางระบายอากาสเข้า พลังงานความร้อนที่สะสมใน collector นั้น ทำให้อากาศในหอหรือปล่องไฟลอยขึ้นตามทฤษฏีของชิมนีย์เอฟเฟค (Chimney effect) อากาศภายนอกด้านล่างจะไหลเข้ามาแทนที่ ผ่านกังหันผลิตไฟฟ้า ทำให้ผลิตไฟฟ้าได้ เนื่องจากต้องใช้พื้นที่มากในการก่อสร้าง อาจเหมาะสำหรับพื้นที่แห้งแล้งห่างไกล หรือที่ไม่สามารถทำการเกษตรได้
ประสิทธิภาพ
หอพลังลมมีอัตราการเปลี่ยนรูปพลังงานต่ำกว่าการแปรรูปพลังงานจากดวงอาทิตย์แบบอื่น แต่สามารถชดเชยได้ ด้วยราคาต่อตารางเมตรในการเก็บพลังงานที่ต่ำกว่า
คำนวณได้ว่า ถ้าต้องการสร้างโรงไฟฟ้าขนาด 100 MW ต้องสร้างหอสูงถึง 1000 m มี collector เส้นผ่าศูนย์กลาง 5 km ด้วยพื้นที่ขนาดนี้ ถ้าติดตั้งเซลล์แสงอาทิตย์ จะผลิตไฟฟ้าได้ถึง 4000 MW
วิเชียรมาศ
วิเชียรมาศ บางตำราเรียก แมวแก้ว เป็นแมวไทยโบราณ ตำราว่า ตัวเป็นสีดำดังหมึกวาด และเป็นแมวมงคล มักเลี้ยงกันในวังมาตั้งแต่สมัยอยุธยา สามัญชนไม่สามารถเลี้ยงได้ มีมูลค่าสูง ซื้อขายได้ถึงหนึ่งแสนตำลึงทอง เมื่อเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง ถูกนำไปพม่าเพราะเห็นว่าเป็นทรัพย์สินมีค่า หลังจากนั้นก็สูญหายไปจากไทย ต่อมา สมเด็จพุฒาจารย์ พุทฺธสโร ท่องเที่ยวเมืองอยุธยาที่ร้างแล้ว ได้พบสมุดข่อยที่ไม่ถูกเผาซึ่งเอ่ยถึงแมวนี้ จึงให้คนไปไล่หาแมวนี้มาจนพบ จึงได้พันธุ์แมววิเชียรมาศกลับสู่ไทย
หอพลังลม
ความเป็นไปได้ทางการเงิน
หอพลังลมต้องการเงินลงทุนขั้นต้นสูง แต่ค่าดำเนินการต่ำ ค่าใช้จ่ายขั้นต้นประมาณเท่ากับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ที่ 150 บาทต่อวัตต์ ขณะที่โรงไฟฟ้าพลังกังหันลมหรือแก๊สธรรมชาติใช้เงินลงทุนเพียง 51 บาทต่อวัตต์เท่านั้น ค่าดำเนินการของหอพลังลมมีแต่ดอกเบี้ยเป็นส่วนใหญ่ ค่าไฟฟ้าจะอยู่ที่ 17 บาทต่อกิโลวัตต์-ชม (ถ้ากู้ด้วยดอก 4% ระยะเวลา 20 ปี)
วิเชียรมาศ
ลักษณะที่เป็นข้อด้อย
ขนยาวเกินไป มีแต้มสีไม่ครบทั้งเก้าแห่ง แต้มสีอื่นที่ไม่ใช่สีน้ำตาลไหม้ นัยน์ตาสองข้างเป็นคนละสีหรือเป็นสีอื่น ๆ ตาเอียง จมูกหัก หูไม่ตั้ง หางสั้นเกินไป (เมื่อยืนขาหลังให้ขนานกับหาง ความยาวของหางสั้นกว่าขาเกิน 3 นิ้ว) หางขอด หางหงิกงอ หางสะดุด ปลายหางคด ดุเกินไป เลี้ยงลูกไม่ดี
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
แมววิเชียรมาศใช้เป็นสัญลักษณ์ในการแข่งขันซีเกมส์ 1985 ที่กรุงเทพมหานคร และยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ มีชื่อว่า "สวัสดี" (Sawasdee) นอกจากนี้ ในโครงการพิเศษ "แคทไอดอล" ของวงไอดอลซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต มีแมวที่เป็นสมาชิกตัวหนึ่งที่เป็นสายพันธุ์วิเชียรมาศ ชื่อว่า "หอมนวล"
รามายณะ
รามายณะเป็นวรรณคดีที่มีการดัดแปลง เล่าใหม่ และแพร่หลายไปในหลายภูมิภาคของเอเชีย โดยมีเนื้อหาแตกต่างกันไป และอาจเรียกชื่อแตกต่างกันไปด้วย เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการทำศึกสงครามระหว่างฝ่ายพระรามกับฝ่ายทศกัณฐ์ (อสูร) โดยพระรามจะมาชิงตัวนางสีดา (มเหสีของพระราม) ซึ่งถูกทศกัณฐ์ลักพาตัวมา ทางฝ่ายพระรามมีน้องชาย ชื่อพระลักษมณ์และหนุมาน (ลิงเผือก) เป็นทหารเอกช่วยในการทำศึก รบกันอยู่นานท้ายที่สุดฝ่ายอสูรก็ปราชัย
รามายณะเมื่อแพร่หลายในหมู่ชาวไทย คนไทยได้นำมาแต่งใหม่ก็เรียกว่า รามเกียรติ์ ซึ่งมีหลายฉบับด้วยกัน ส่วนในหมู่ชาวลาวนั้น เรียกว่า พะลักพะลาม (พระลักษมณ์พระราม)
ภูมิหลัง
ผู้ประพันธ์ รามายณ มีเพียงผู้เดียวคือ “ฤษีวาลฺมีกิ” ก็ได้รับการยกย่องเป็น “อาทิกวี” หรือ “กวีคนแรก” ด้วยเช่นกัน จากในเนื้อเรื่องของ รามายณ แสดงให้เห็นว่า ฤษีวาลฺมีกิ เป็นบุคคลที่อยู่ในยุคสมัยกับ ราม ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญของเรื่อง ฤษีวาลฺมีกิ ได้ประพันธ์ รามายณ เป็นบทกวีนิพนธ์ทั้งหมดโดยที่ไม่มีคำกล่าวที่ลักษณะเป็นร้อยแก้วเลย สถานที่เกิด รามายณ คือเมืองอโยธยาแห่งแคว้นโกศล
ตำนานการประพันธ์ รามายณ ของ ฤษีวาลฺมีกิ มีอยู่ว่า เทวฤษีนารท ได้เล่าเรื่องของ ราม ให้แก่ ฤษีวาลฺมีกิ ฟัง ซึ่งหลังจากที่ ฤษีวาลฺมีกิ ได้ยินเรื่องราวของ ราม ก็บังเกิดความประทับใจ เมื่อฟังจบ ฤษีวาลฺมีกิ ก็ได้ไปที่ริมฝั่งแม่น้ำตมสา (ตะ-มะ-สา) ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากแม่น้ำคงคา พร้อมกับศิษย์ทั้งหลายเพื่อที่จะอาบน้ำ ในบริเวณใกล้ ๆ นั้นฤษีได้มองเห็นนกเกราญจะ (เกฺราญฺจ คือ นกกินปลาประเภทหนึ่ง) คู่หนึ่งกำลังอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ขณะนั้นนายพรานนกคนหนึ่งได้มาที่นั้น แล้วใช้ธนูยิงลูกศรถูกนกตัวผู้ตกลงมาบนพื้นดิน ดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด นกตัวเมียมองเห็นนกตัวผู้เป็นเช่นนั้น ก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าสงสาร ฤษีวาลฺมีกิ ได้มองเห็นภาพที่เกิดขึ้นก็บังเกิดความเศร้าโสกขึ้นภายในใจ จึงได้กล่าวคำพูดออกมาว่า
मा निषाद प्रतिष्ठां त्वमगमः शाश्वतीः समाः I
यत्क्रौंचमिथुनादेकमवधी काममोहितम् II
mā niṣāda pratiṣṭhāṁ tvamagamaḥ śāśvatīḥ samāḥ
yat krauñcamithunādekam avadhīḥ kāmamohitam
มา นิษาท ปฺรติษฺฐำ ตฺวมคมะ ศาศฺวตี สมาะ I
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์
จังหวัดสุรินทร์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 4 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
รามายณะ
ภูมิหลัง
ยตฺ เกฺราญจมิถุนาเทกมวธีะ กามโมหิตมฺ II  รามายณม 1.2.15
''โอ นายพราน ! เพราะเจ้าได้สังหารนกเกราญจะตัวหนึ่งจากคู่ของมันขณะพวกมันกำลังเริงรักอยู่ เจ้าจงอย่าได้อยู่เป็นสุขตลอดกาลเทอญ''
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุรินทร์
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดสุรินทร์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 4 คน คือ สมสิทธิ์ ศิริเจริญไชย อำนาจ เธียรประมุข เกษม รุ่งธนเกียรติ และ อุทัยพันธุ์ สงวนเสริมศรี
เลียร์เจ็ต 70/75
เลียร์เจ็ต 70/75 (Learjet 70/75) เป็นโครงการพัฒนาอากาศยานโดยบริษัทผู้ผลิตอากาศยานสัญชาติแคนาดา คือ บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ โดยเป็นอากาศยานส่วนบุคคลขนาดเล็กซึ่งกำลังถูกพัฒนาจากความคิดของบอมบาร์ดิเอร์เพื่อรองรับการฟื้นตัวของธุรกิจอากาศยานส่วนบุคคล โดยรุ่นนี้จะมีลักษณะพิเศษที่ปลายปีกแบบใหม่ และเครื่องยนต์ที่มีกำลังมากขึ้นและใช้เชื้อเพลิงน้อยลง
รามายณะ
ภูมิหลัง
รามายณ ทั้งหมดมีจำนวน 7 กาณฑะ (กาณฺฑ) ตามการยอมรับของนักกวีชาวอินเดียในสมัยโบราณ เช่น ภาส, กาลิทาส, ภวภูติ และ ทิงฺนาค และนักวิจารณ์ที่ยิ่งใหญ่ชาวอินเดียคือ อานนฺทวรฺธน ทั้งหมดยอมรับ พาล-กาณฺฑร และ อุตฺตร-กาณฺฑ เป็นส่วนดั้งเดิมของ รามายณ ที่ ฤษีวาลมีกิ ได้ประพันธ์ แต่อย่างไรก็ตามการยึดถือนี้ขัดแย้งกับการศึกษาเกี่ยวกับภูมิหลังของ รามายณ ของนักวิชาการทั้งหลายในยุคหลัง ซึ่งศาสตราจารย์ เอช. ชโคบี (Prof. H. Jacobi) ได้ให้ความเห็นว่า รามายณ จำนวนทั้งหมด 7 กาณฑะที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบันนั้นมีส่วนหนึ่งได้รับการประพันธ์เพิ่มเติมขึ้นในภายหลัง รามายณ ฉบับดั้งเดิมนั้นมีเพียงแค่ 5 กาณฑะเท่านั้น (กาณฑะที่ 2 ถึงกาณฑะที่ 6) โดยเริ่มจาก อโยธฺยา-กาณฺฑ และจบลงด้วย ยุทธ-กาณฺฑ สำหรับกาณฑะที่เพิ่มเข้ามาภายหลังคือ กาณฑะที่ 1 พาล-กาณฺฑ และกาณฑะที่ 7 อุตฺตร-กาณฺฑ  ซึ่งมีเหตุผลสนับสนุนดังนี้
1.     ใน พาล-กาณฺฑ และ อุตฺตร-กาณฺฑ กล่าวว่า ราม เป็นอวตารปางหนึ่งของ วิษณุ (นารายณ)  แต่ในอีก 5 กาณฑะ (กาณฑะที่ 2–6) นั้น ถือกันเพียงว่า ราม คือ วีรบุรุษ เท่านั้น
เลียร์เจ็ต 70/75
โครงสร้างของตัวเครื่องนั้นนำต้นแบบมาจากรุ่น 40 และ 45 โดยมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อเพิ่มสมรรถนะโดยรวม ปลายปีกแบบงอขึ้นนั้นนำต้นแบบมาจากบอมบาร์ดิเอร์ โกลบอล 7000 โดยเลียร์เจ็ต 75 นั้นได้รับใบอนุญาตจาก FAA ในวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 และเริ่มส่งมอบหลังจากนั้นไม่นาน การล่าช้าในขั้นตอนการขอใบอนุญาตนั้นเป็นสาเหตุให้การส่งมอบโดยรวมนั้นต่ำกว่าความคาดหมาย และทำให้เกิดการยกเลิกคำสั่งซื้อในภายหลัง
รามายณะ
ภูมิหลัง
2.     ใน พาล-กาณฺฑ และ อุตฺตร-กาณฺฑ มีเรื่องอยู่หลายเรื่องที่ไม่ตรงกับโครงเรื่องสำคัญของ รามายณ ส่วนกาณฑะที่ 2-6 นั้น มีเรื่องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันเป็นเรื่องเดียวกัน
3.     ในสรรคะที่ 1 ของพาล-กาณฺฑ ว่า ฤษีนารท ได้เล่าเรื่องย่อของรามให้ ฤษีวาลฺมีกิ ฟัง ไม่ได้อ้างถึงเหตุการณ์ที่ได้กล่าวไว้ใน พาล-กาณฺฑ และ อุตฺตร-กาณฺฑ เลย
4.     โดยปกติแล้วกวีอินเดียจะนิพนธ์งานให้จบด้วยเรื่องราวที่มีความสุข เรื่องราชาภิเษกของ ราม ได้กล่าวบรรยายไว้ตอนสุดของ ยุทธ-กาณฺฑ (กาณฑะที่ 6) ซึ่งเป็นตอนที่แสดงถึงความสุขและแสดงการจบตามสภาพที่เป็นอยู่ของงานนิพนธ์ทั่วไปของอินเดีย ส่วนกาณฑะที่ 7 (อุตฺตร-กาณฺฑ) จบลงด้วยเรื่องที่นับว่า ไม่มีความสุขและไม่เป็นมงคล ดังนั้น ฤษีวาลฺมีกิ จะต้องประพันธ์เรื่องจบเพียงแค่ราชาภิเษกรามเท่านั้น
5.     ใน พาล-กาณฺฑ และ อุตฺตร-กาณฺฑ มีบางเรื่องที่ขัดแย้งกับบางเรื่องในกาณฑะอื่นๆ เช่น ใน พาล-กาณฺฑ กล่าวว่า ลกฺษฺมณฺ วิวาห์กับ อูรฺมิลา  แต่ใน อารณฺย-กาณฺฑ ว่า ราม ได้สั่งให้ ศูรฺปณขา ไปหา ลกฺษฺมณฺ โดยได้กล่าวว่า ลกฺษฺมณฺ ยังไม่ได้สมรส
ตัวละครหลัก
ตัวละครเอกของมหากาพย์รามายณะ ผู้ถูกกล่าวถึงในฐานะอวตารชาติที่ 7 ของพระวิษณุ พระรามเป็นพระราชโอรสลำดับหัวปีและเป็นราชโอรสองค์โปรดของท้าวทศรถ กษัตริย์แห่งกรุงอโยธา และพระนางเกาศัลยา มีพระอุปนิสัยที่ยึดมั่นในคุณธรรมอย่างยิ่ง  พระองค์ต้องออกเดินดงก่อนขึ้นครองราชสมบัติเป็นเวลา 14 ปี เพื่อรักษาสัจจวาจาของพระราชบิดาซึ่งได้ประทานพรแก่นางไกยเกยี ผู้เป็นมเหสีองค์กลาง ว่าจะประทานพรตามที่นางปรารถนา
ราชาวานรผู้มีบทบาทสำคัญในฐานะทหารเอกของพระราม และเป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อพระรามมากที่สุด กำเนิดของหนุมานนั้นมีกล่าวถึงต่างๆ กันออกไป โดยมาถือว่าหนุมานเป็นโอรสของพระพาย แต่ในรามายณะของวาลมิกีกล่าวว่าเป็นโอรสของราชาวานรชื่อท้าวเกศรีกับนางอัญชนา ถือกำเนิดขึ้นจากการที่ท้าวเกศรีบำเพ็จตบะขอบุตรจากพระศิวะ บางแห่งจึงนับถือว่าหนุมานเป็นอวตารของพระศิวะด้วย
คือบัลลังก์นาค (พญาอนันตนาคราช) ของพระวิษณุ (พระนารายณ์) อวตารลงมาเป็นพระอนุชาของพระราม พระลักษมณ์เป็นโอรสของท้าวทศรถกับพระนางสุมิตรา ได้ช่วยพระรามทำศึกกับเหล่ายักษ์ เพื่อช่วยนางสีดา
พญารากษสเชื่อสายพรหมพงศ์เจ้ากรุงลังกา โอรสของพระวิศรวฤๅษีและนางแทตย์ชื่อไกกะษี มีนิสัยชอบก่อกวนการบำเพ็ญตบะของเหล่าฤๅษีและระรานเหล่าเทพและกษัตริย์ต่างๆ ให้ได้รับความเดือดร้อน การที่พระวิษณุต้องอวตารมาเป็นมนุษย์นั้น ก็เนื่องจากว่าราวณะได้รับพรจากพระพรหมหลังจากบำเพ็ญตบะนานนับหมื่นปีว่าจะไม่ถูกสังหารโดยทวยเทพ หมู่มาร และวิญญาณร้ายทั้งปวง ยกเว้นมนุษย์เท่านั้น
พ่อของพระราม พระลักษมณ์ พระพรต กับ พระสัตรุต กษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา
โอรสของท้าวทศรถกับนางไกยเกยี (มเหสีองค์กลาง) ในรามายณะกล่าวว่าเป็นอวตารอีกภาคหนึ่งของพระวิษณุที่แบ่งภาคลงมาเกิดพร้อมกับพระราม ในระหว่างที่พระรามออกเดินดงนั้น พระภรตไม่ยอมขึ้นครองราชสมบัติแทนพระราม โดยยอมรับเป็นแต่เพียงผู้สำเร็จราชการกรุงอโยธยา เพื่อรอการกลับมาของพระรามอีกครั้งหนึ่งเท่านั้น
โอรสองค์ที่ 4 ของท้าวทศรถ เกิดแต่นางสุมิตรา (มเหสีองค์ที่ 3 ของท้าวทศรถ) และเป็นฝาแฝดกับพระลักษมณ์ ในรามายณะกล่าวว่าเป็นอวตารอีกภาคหนึ่งของพระวิษณุเช่นเดียวกับพระรามและพระภรต
พาลกัณฑ์
ท้าวทศรถทรงเป็นกษัตริย์แห่งกรุงอโยธยา เมืองหลวงแห่งอาณาจักรโกศล พระองค์มีพระมเหสี 3 องค์ คือ นางเกาศัลยา นางไกยเกยี และนางสุมิตรา แต่หามีราชโอรสเพื่อจะสืบราชสมบัติไม่ พระองค์จึงได้จัดให้มีพิธีบูชาไฟเพื่อขอบุตรขึ้น พระองค์ได้ราชโอรส 4 องค์เรียงตามลำดับคือ พระราม (เกิดจากนางเกาศัลยา) พระภรต (เกิดจากนางไกยเกยี) พระลักษมณ์และพระศัตรุฆน์ (โอรสแฝดซึ่งเกิดจากนางสุมิตรา) โอรสทั้งสี่นี้คือร่างแบ่งภาคของพระวิษณุ ซึ่งถูกเลือกให้เกิดมาเป็นมนุษย์เพื่อปราบพญารากษสราวณะ ผู้ซึ่งเบียดเบียนทวยเทพทั้งหลายและได้รับพรว่าจะถึงแก่ความตายได้ก็ด้วยน้ำมือของมนุษย์เท่านั้น กุมารทั้งสี่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างสมฐานะของโอรสกษัตริย์ และได้รับการสั่งสอนศิลปวิทยาการในแขนงต่างๆ ตามสมควรแก่วรรณะของตน เมื่อพระรามมีชันษาได้ 16 ปี พระฤๅษีวิศวามิตรได้มายังราชสำนักแห่งท้าวทศรถเพื่อขอให้พระรามผู้เป็นราชโอรสช่วยปราบอสูรที่คอยรบกวนการทำพิธีกรรมของเหล่าฤๅษีอยู่ตลอดเวลา ในการนี้พระลักษมณ์ได้ร่วมติดตามไปกับพระรามด้วย  พระรามและพระลักษมณ์ได้รับคำสั่งสอนและอาวุธวิเศษจากพระฤๅษีวิศวามิตร และสามารถปราบอสูรร้ายเหล่านั้นลงได้
ฝ่ายท้าวชนก กษัตริย์แห่งกรุงมิถิลา วันหนึ่งพระองค์ได้ประกอบพิธีแรกนาขวัญ และทรงไถนาได้กุมารีนางหนึ่งซึ่งถือกำเนิดอยู่ในผืนดินที่พระองค์ประกอบพิธีอยู่ พระองค์ได้รับเลี้ยงกุมารีนั้นด้วยความดีพระทัยอย่างยิ่ง และทรงขนานนามเด็กหญิงนั้นว่า "สีดา" อันมีความหมายว่ารอยไถในภาษาสันสกฤต (सीता; สีตา) นางสีดาเติบโตขึ้นเป็นหญิงงามและมีเสน่ห์อย่างไม่มีใครเทียบเทียมได้ และเมื่อนางมีอายุพอสมควรที่จะมีคู่ได้ ท้าวชนกจึงได้จัดพิธีสยุมพร เพื่อหาคู่ครองที่สมควรให้แก่ราชธิดาของพระองค์ ในพิธีครั้งนี้พระองค์ได้จัดให้มีการแข่งขันยกมหาธนูกปิล อันเป็นเทพอาวุธที่พระศิวะประทานให้แก่บรรพบุรุษของท้าวชนก โดยตั้งเงื่อนไขไว่ว่า ใครก็ตามที่สามารถยกธนูนี้ขึ้นได้ก็จะได้นางสีดาไปครอง พระวิศวามิตรได้แนะให้พระรามและพระลักษมณ์เข้าร่วมในงานสยุมพรดังกล่าว พระรามสามารถยกมหาธนูกปิลได้เพียงผู้เดียวและยังโก่งธนูดังกล่าวจนหักลง พิธีอภิเษกของพระรามกับนางสีดาจึงเกิดขึ้นพร้อมด้วยการอภิเษกของราชโอรสอีกสามองค์ของท้าวทศรถกับราชธิดาและและราชนัดดาองค์อื่น ๆ ของท้าวชนกที่นครมิถิลาและมีการเฉลิมฉลองอย่างมโหฬาร เมื่อสิ้นสุดงานแล้วบรรดาคู่บ่าวสาวจึงได้เดินทางกลับสู่กรุงอโยธยา
อโยธยากัณฑ์
หลังจากการอภิเษกสมรสของพระรามกับนางสีดาผ่านไปได้ 12 ปี ท้าวทศรถว่าตระหนักพระองค์ชราลงไปมากจึงดำริที่จะยกราชสมบัติให้พระรามเป็นผู้สืบทอดต่อไป บรรดาข้าราชบริพารต่างล้วนสนับสนุนพระดำริของท้าวทศรถเช่นกัน ทว่าก่อนจะมีพีธีราชาภิเษกนั้น นางไกยเกยีซึ่งถูกยุยงจากนางทาสีหลังค่อมชื่อนางมันถรา ได้ทวงคำสัญญาจากท้าวทศรถที่เคยให้ไว้ในกาลก่อนว่าจะดลบันดาลให้ตามที่นางปรารถนา โดยพรที่นางขอคือให้เนรเทศพระรามออกจากเมืองไป 14 ปี และให้พระภรตซึ่งเป็นโอรสที่เกิดจากนางได้ครองราชสมบัติแทนในช่วงเวลาดังกล่าวนั้น พระราชาจำต้องอนุมัติตามที่นางขอเพื่อรักษาสัจจวาจาที่พระองค์ให้ไว้ด้วยพระทัยที่แหลกสลาย พระรามยอมรับต่อราชโองการนั้นโดยความอ่อนน้อมและความสุขุมเยือกเย็น ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของพระองค์ที่จะปรากฏต่อไปตลอดเรื่อง พระลักษมณ์และนางสีดาได้ของติดตามพระรามไปด้วย เมื่อพระรามได้กล่าวห้ามนางสีดา นางได้เอ่ยว่า "ผืนป่าที่พระองค์สถิตอยู่คือเมืองอโยธยาสำหรับหม่อมฉัน และเมืองอโยธยาที่ไร้พระองค์นั้นคือนรกอันแท้จริงของหม่อมฉัน"
หลังจากพระรามเสด็จออกจากรุงอโยธยา ท้าวทศรถได้สวรรคตด้วยความตรอมพระทัย ขณะเดียวกัน พระภรตผู้เสด็จไปเยี่ยมพระมาตุลาที่ต่างเมืองก็ได้ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นในอโยธยา พระองค์จึงปฏิเสธที่จะขึ้นครองเมืองตามที่พระมารดาของตนได้ขอไว้และเสด็จไปติดตามพระรามในป่า โดยร้องขอให้พระรามกลับคืนเมืองและขึ้นครองราชย์ตามพระประสงค์อันแท้จริงของพระราชบิดา  แต่พระรามต้องการรักษาสัจจวาจาของพระราชบิดาไว้จึงตอบปฏิเสธไป พระภรตจึงทูลขอฉลองพระบาทของพระรามและเชิญไปประดิษฐานยังพระราชบัลลังก์เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนพระองค์  ส่วนพระภรตคงอยู่รักษาเมืองอโยธยาต่อไปในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เท่านั้น
อรัณยกัณฑ์
พระราม นางสีดา และพระลักษมณ์เดินทางลงใต้เลียบไปตามริมฝั่งแม่น้ำโคทาวารี และตั้งอาศรมพำนักและใช้ชีวิตอยู่ในบริเวณนั้น ที่ป่าปัญจวดีนั้นทั้งสามได้พบกับนางรากษสีชื่อ "ศูรปนขา" น้องสาวของพญายักษ์ราวณะ นางพยายามยั่วยวนสองพี่น้องให้มาเป็นสวามีและคิดจะฆ่านางสีดาให้ได้ พระลักษมณ์จึงหยุดนางด้วยการจับนางมาเชือดหูตัดจมูกเสีย เมื่อพญาขร พี่ชายของนางศูรปนขา ได้รู้เรื่องดังกล่าว จึงนำกองทหารมาจัดการกลุ่มของพระราม ทว่าพระรามกลับสามารถจัดการพญาขรกับกองทหารทั้งหมดลงได้
เรื่องความอับอายของนางศูรปนขาและความตายของพญาขรได้รู้เข้าไปถึงหูของพญาราวณะ พญายักษ์จึงหาวิธีทำลายพระรามโดยอาศัยความช่วยเหลือจากมารีศ มารีศได้แปลงร่างเป็นกวางทองมาล่อลวงนางสีดาให้หลงใหล นางสีดาเมื่อได้เห็นกวางทองแล้วจึงร้องขอให้พระรามช่วยจับกวางนั้นมาเลี้ยง  แม้จะระแวงอยู่ว่ากวางนั้นเป็นยักษ์แปลงมาก็ตาม แต่พระรามขัดนางสีดาไม่ได้ จำต้องออกไปตามกวางตามความประสงค์นั้น โดยฝากให้พระลักษมณ์ช่วยคุ้มกันนางสีดาแทนตน  เวลาผ่านไปนางสีดาได้ยินเสียงเหมือนกับว่าพระรามเรียกพระลักษมณ์ให้ตามไปช่วย นางจึงบอกให้พระลักษมณ์ไปช่วยพระรามด้วย  พระลักษมณ์ได้ทูลเตือนพระพี่นางของตนว่าพระรามนั้นแข็งแกร่งไม่มีใครทำร้ายได้ และตนจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของพระราม  นางสีดาจึงคร่ำครวญด้วยความอึดอัดใจว่า คนที่ต้องการความช่วยเหลือในตอนนี้ไม่ใช่นาง แต่เป็นพระรามต่างหาก  พระลักษมณ์เมื่อเห็นว่าจะขัดนางไม่ได้จึงจำต้องออกไปตามหาพระราม แต่ว่าพระลักษมณ์เองก็ได้ตั้งเงื่อนไขไว้ว่านางสีดาจะต้องไม่ออกจากเขตอาศรม และออกไปต้อนรับคนแปลกหน้าเป็นอันขาด  เมื่อบริเวณอาศรมพระรามเปิดโล่งเช่นนี้ ราวณะจึงได้แปลงกายเป็นฤๅษี กระทำภิกขาจารขออาหารจากนางสีดา  ครั้นสบโอกาสในขณะที่นางสีดาไม่ระวังตัว ราวณะจึงลักพาตัวนางสีดาไปจากอาศรมได้
พญาแร้งตนหนึ่งชื่อชฏายุได้พยายามช่วยนางสีดาจากเงื้อมมือของราวณะ แต่พลาดท่าเสียทีถูกราวณะทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสและไม่อาจช่วยเหลือนางสีดาได้ ราวณะได้พาตัวนางสีดามาไว้ยังกรุงลังกาและให้บรรดานางรากษสีคอยดูแลคุ้มกันนางอย่างเข้มงวด ราวณะะได้พยายามเกี้ยวนางสีดาเป็นชายา แต่นางสีดาไม่ยอมรับ และยังภักดีมั่นต่อพระรามเท่านั้น พระรามและพระลักษมณ์หลังจัดการมารีศแล้วก็ได้ทราบเรื่องนางสีดาถูกลักพาตัวจากนกชฏายุก่อนจะสิ้นใจ ทั้งสองจึงเดินทางออกตามหานางสีดาทันที  ระหว่างการเดินทาง ทั้งสององค์ได้ยักษ์ชื่อ "กพันธะ" และนางดาบสีนีชื่อ "ศพรี" ชี้ทางให้เดินทางไปพบพญาวานรสุครีพและหนุมาน
กีษกินธากัณฑ์
เรื่องราวของกีษกินธากัณฑ์เกิดขึ้นในนครกีษกินธา เมืองแห่งวานร พระรามและพระลักษณ์ได้พบกับหนุมาน ขุนทหารวานรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นผู้ติดตามของสุครีพ อุปราชแห่งนครกิษกินธาผู้ถูกพี่ชาย (พญาพาลี กษัตริย์แห่งกิษกินธา) ขับออกจากเมืองของตน พระรามได้ผูกมิตรกับพญาสุครีพและให้ความช่วยเหลือสุครีพในการสังหารพญาพาลีเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนในการให้ความช่วยเหลือพระรามในการตามหานางสีดา
เมื่อพาลีสิ้นชีวิตและนครกิษกินธาตกอยู่ในความปกครองของสุครีพแล้ว สุครีพกลับลืมคำสัญญาดังกล่าวและมัวเพลิดเพลินอยู่กับการเสวยสุขในนคร พระลักษมณ์โกรธสุครีพมากจึงจะตรงไปทำลายนครวานรเสีย นางตาราผู้เป็นชายาของสุครีพได้เกลี้ยกล่อมให้สุครีพทำตามคำสัญญาที่ไว้แก่พระราม เพื่อบรรเทาความโกรธของพระลักษมณ์และรักษาเกียรติยศของตัวสุครีพเอง สุครีพจึงได้ส่งกองทหารวานรออกไปสืบหาข่าวของนางสีดาในทั้งสี่ทิศ ผลปรากฏว่ามีเพียงกองทหารที่ส่งไปหาข่าวทางทิศใต้ (ภายใต้การนำขององคตและหนุมาน) ที่ประสบความสำเร็จ โดยกองทหารชุดดังกล่าวได้ข่าวจากพญาแร้งสัมปาติว่านางสีดาถูกนำตัวไปยังกรุงลังกา
สุนทรกัณฑ์
เนื้อหาของสุนทรกัณฑ์นับได้ว่าเป็นหัวใจหลักของมหากาพย์รามายณะฉบับวาลมิกี และประกอบด้วยรายละเอียดการผจญภัยของหนุมานอันน่าตื่นเต้น เรื่องราวจับความตั้งแต่เมื่อกองทหารวานรทราบข้อมูลเกี่ยวกับนางสีดา หนุมานจึงได้แปลงร่างของตนให้สูงใหญ่และกระโจนข้ามมหาสมุทรไปยังเกาะลังกา ณ ที่นี้ หนุมานได้พบนครของเหล่ารากษส และได้สืบข่าวของพญายักษ์ราวณะจนกระทั่งทราบว่าราวณะได้พาตัวนางสีดาไปไว้ยังป่าอโศกและพยายามเกี้ยวพาราสีนางสีดาให้เป็นชายาของตน หนุมานจึงลอบเข้าไปถวายแหวนของพระรามแก่นางสีดา เพื่อเป็นเครื่องยืนยันว่าพระรามยังปลอดภัยดี และยังได้เสนอที่จะพานางสีดากลับไปพบพระรามด้วย แต่นางได้ปฏิเสธข้อเสนอนี้ เพราะไม่ประสงค์จะให้บุรุษอื่นนอกจากสวามีของตนสัมผัสตัวของนางอีก  นางสีดาได้ฝากข้อความไปยังพระรามด้วยว่าขอให้พระองค์มาช่วยนางและล้างอายที่นางต้องถูกราวณะลักพามาด้วย
หลังเสร็จการเข้าเฝ้านางสีดา หนุมานก็ได้ก่อความวุ่นวายขึ้นในกรุงลังกาด้วยการทำลายต้นไม้และอาคารต่างๆ พร้อมทั้งสังหารทหารของราวณะจำนวนมาก เมื่อราวณะส่งอินทรชิตมาจับตัวหนุมาน หนุมานก็แกล้งยอมให้ถูกจับโดยง่ายและถูกคุมตัวให้ไปพบกับพญายักษ์ราวณะ หนุมานได้เอ่ยปากให้ราวณะปล่อยตัวนางสีดาเสีย ราวณะจึงสั่งให้ทหารจุดไฟเผาหางของหนุมานเป็นการลงโทษ ทันทีที่ไฟติดหาง หนุมานก็ได้สะบัดตัวหลุดออกจากพันธนาการแล้วเผากรุงลังกาจนพินาศย่อยยับ จากนั้นจึงได้กลับไปยังฝั่งแผ่นดินใหญ่สมทบกับกองทัพวานร เพื่อกลับไปแจ้งข่าวดีที่นครกิษกินธาต่อไป
ยุทธกัณฑ์
ยุทธกัณฑ์เป็นกัณฑ์ที่ว่าด้วยสงครามระหว่างพระรามกับท้าวราวณะ หลังจากพระรามได้ทราบข่าวของนางสีดาจากหนุมานแล้ว พระองค์พร้อมด้วยพระลักษมณ์และกองทัพวานรก็ได้เดินทางมุ่งตรงไปยังชายฝั่งทะเลทางทิศใต้ ณที่นั้นทั้งหมดได้พบกับวิภีษณะ น้องชายของราวณะผู้คัดค้านการลักพาตัวนางสีดาจนถูกขับไล่ออกจากกรุงลังกา ซึ่งได้ขอเข้าร่วมทัพกับพระราม กองทัพพระรามได้ยกไปยังกรุงลังกาโดยใช้สะพานหินซึ่งมีขุนพลวานร "นละ" กับ "นีละ" เป็นแม่กองในการสร้าง  สงครามดำเนินไปเป็นระยะเวลานานและจบลงด้วยการที่พระรามสามารถประหารพญายักษ์ราวณะได้ พระรามจึงแต่งตั้งให้วิภีษณะเป็นกษัตริย์ครองกรุงลังกาแทนสืบไป
เมื่อได้พบกับนางสีดา พระรามได้ขอร้องให้นางสีดาเข้าพิธีลุยไฟเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง เพราะนางได้ตกอยู่ในเงื้อมมือของยักษ์มาเป็นเวลานานหลายปี ทันทีทีนางได้ย่างเท้าเข้าสู่กองไฟในพิธีลุยไฟนั้น พระอัคนีผู้เป็นเทพแห่งไฟได้ทูนนางขึ้นไปยังบัลลังก์โดยหาได้ทำอันตรายแก่นางแต่อย่างใดไม่ แสดงถึงการยืนยันในความบริสุทธิ์ในตัวนางสีดาอย่างชัดแจ้ง เรื่องราวในตอนพิธีลุยไฟนี้กล่าวความต่างกันในรามายณะฉบับของวาลมิกีและฉบับของตุลสิทาส เนื้อความที่กล่าวถึงข้างต้นนั้นเป็นเรื่องจากฉบับของวาลมิกี ส่วนในรามายณะฉบับรามจริตมนัสของตุลสิทาสกล่าวว่า นางสีดาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของพระอัคนี จึงเป็นการจำเป็นที่จะเชิญนางออกจากความคุ้มครองของพระอัคนีก่อนกลับมาอยู่ร่วมกับพระรามอีกครั้ง เมื่อวาระแห่งการเดินดง 14 ปี สิ้นสุดลง พระรามพร้อมด้วยนางสีดาและพระลักษมณ์ก็ได้กลับคืนสู่กรุงอโยธยา พระภรตได้ถวายราชสมบัติคืนและจัดพิธีราชาภิเษกพระรามขึ้นเป็นกษัตริย์ปกครองอาณาจักรโกศล
อุตตรกัณฑ์
อุตตรกัณฑ์กล่าวถึงเรื่องราวในช่วงบั้นปลายชีวิตของพระราม นางสีดา และเหล่าอนุชาของพระราม ซึ่งเรื่องราวในกัณฑ์นี้ถูกมองว่าเป็นส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาต่อจากรามายณะฉบับดั้งเดิมที่วาลมิกีรจนาไว้ และมีเนื้อหาที่ไม่ปะติดปะต่อกัน เนื้อความในกัณฑ์นี้ประกอบด้วยเรื่องอสุรพงศ์ ราวณะเยี่ยมพิภพ การประพฤติพาลและการสงครามของราวณะ วานรพงศ์ เหตุบันดาลให้ราวณะลักนางสีดา การส่งกษัตริย์มาช่วยงานราชาภิเษกพระราม พระรามเนรเทศนางสีดา พระรามเล่านิยายโบราณสอนพระลักษมณ์ คุณของพระราม พระศัตรุฆน์ปราบลพณาสูร นางสีดาประสูติโอรส พระรามประกอบพิธีอัศวเมธและรับนางสีดาคืนเมือง ศึกพระภรต เนรเทศพระลักษมณ์ และพระรามพร้อมด้วยบริวารกลับสวรรค์
พระฤๅษีวาลมิกีได้รจนามหากาพย์รามายณะและสวดให้สองกุมารสวดหนังสือเรื่องนี้ ต่อมาเมื่อพระรามได้กระทำพิธีอัศวเมธ พระวาลมิกีจึงได้เข้าร่วมพิธีโดยพาสองกุมารไปด้วย และให้กุมารทั้งสองสวดเรื่องรามายาณะท่ามกลางมหาสมาคมต่อเบื้องพระพักตร์ของพระราม เมื่อสองกุมารสวดไปถึงตอนพระรามเนรเทศนางสีดา พระรามได้กันแสงออกมา พระวาลมิกีจึงได้เชิญนางสีดาออกมาพบพระราม ณ ที่นั้น นางได้ประกาศถึงความบริสุทธิ์ของตนโดยอ้างเอาแม่พระธรณีเป็นพยาน โดยกล่าวว่าหากนางเป็นผู้บริสุทธิ์จริงของให้แผ่นดินรับเอานางไปอยู่ด้วย เมื่อจบคำประกาศแล้ว แผ่นดินก็ได้แหวกเป็นช่องให้นางลงไปเบื้องล่างและหายไปกับผืนดินที่ปิดสนิท หลังจากนั้นพระรามจึงได้รับเอาโอรสทั้งสองของพระองค์เข้ามาเลี้ยงดูในวังสืบมา จนกระทั่งเมื่อบรรดาเทพเจ้าบนสวรรค์ได้ส่งข่าวผ่านพระยมว่าภารกิจการอวตารของพระองค์สิ้นสุดแล้ว พระรามจึงจัดการแบ่งราชสมบัติให้พระโอรสทั้งสองปกครอง และทำพิธีกลับคืนสู่สวรรค์พร้อมเหล่าพระอนุชาและขุนพลวานร
ความแตกต่างจากรามเกียรติ์
ความแตกต่างระหว่างรามายณะและรามเกียรติ์ มีหลายประการ เช่น
1. ในรามายณะ หนุมานเป็นอวตารปางหนึ่งของพระอิศวร ชื่อรุทรอวตาร หนุมานในรามายณะไม่เจ้าชู้เหมือนหนุมานในรามเกียรติ์ซึ่งแสดงค่านิยมของชายไทยโบราณอย่างเห็นได้ชัด
2. ในรามายณะ ชาติก่อน ทศกัณฐ์กับกุมภกรรณเป็นนายทวารเฝ้าที่อยู่ของพระนารายณ์ชื่อชัยกับวิชัย ซึ่งพระนารายณ์ห้ามไม่ให้ใครเข้าในเวลาที่ทรงเกษมสำราญ ต่อมามีฤๅษีมาขอเข้าพบพระนารายณ์ นายทวารทั้งสองไม่ยอมให้เข้า ฤๅษีจึงสาปให้ชัยกับวิชัยต้องไปเกิดในโลกมนุษย์ได้รับความทรมาน พวกเขาจึงไปขอความเมตตาจากพระนารายณ์เพราะตนเพียงแต่ทำตามคำสั่งเท่านั้น พระนารายณ์บอกว่าแก้คำสาปฤๅษีไม่ได้แต่บรรเทาให้เบาบางลงได้ โดยให้ทั้งสองไปเกิดเป็นยักษ์เพียงสามชาติ และทั้งสามชาติพระนารายณ์จะลงไปสังหารทั้งสองเองเพื่อให้หมดกรรม ชาติแรกชัยกับวิชัยเกิดเป็นหิรัณยักษ์กับหิรัณยกศิปุ พระนารายณ์อวตารเป็นหมู และนรสิงห์ไปปราบ ชาติที่สองนายทวารทั้งสองเกิดเป็นทศกัณฐ์กับกุมภกรรณ พระนารายณ์อวตารเป็นพระรามไปปราบ ชาติที่สามนายทวารทั้งสองเกิดเป็นพญากังสะ และศิศุปาล พระนารายณ์อวตารเป็นพระกฤษณะไปปราบ
3. กุมภกรรณในรามายณะมีลักษณะคล้ายกุมภกรรณในรามเกียรติ์ ตรงที่มีความซื่อสัตย์เที่ยงธรรม แต่ในรามายณะ กุมภกรรณได้เคยขอพรพระพรหมให้ตนเองมีสภาพคล้ายพระวิษณุ คือนอนหลับอยู่เป็นเวลานานจึงตื่นเพียงวันเดียว และหยั่งรู้ความเป็นไปของโลกในการนอนหลับนั้น ดังนั้นเมื่อทศกัณฑ์ปลุกกุมภกรรณให้ไปรบกับพระนารายณ์นั้น เขาย่อมรู้ว่าพระรามนั้นที่แท้คือพระวิษณุและเขาไม่มีทางรบชนะเด็ดขาด แต่ด้วยหน้าที่ของการเป็นทหาร กุมภกรรณยังคงตัดสินใจไปรบโดยทูลทศกัณฐ์ว่า ถ้าตนตายในการรบก็ขอให้ทศกัณฑ์ยอมแพ้เสีย เพราะถ้าตนรบชนะไม่ได้ก็ย่อมไม่มีใครในลงการบชนะพระรามได้
4. ในรามายณะไม่มีตัวละครหลายตัวที่รามเกียรติ์แต่งเพิ่มขึ้นมา เช่น ท้าวจักรวรรดิ ท้าวสหัสเดชะ มูลพลัม ไมยราพณ์ท้าวมหาชมพู และมีตัวละครหลายตัวที่ถูกรวมเป็นตัวเดียว เช่น สุกรสารในรามเกียรติ์ มาจากสายลับของกรุงลงกาสองคนชื่อสุก กับ สรณะ
5. ทศกัณฐ์ในรามเกียรติ์ เป็นพญายักษ์ แต่ในรามายณะ เป็นพญารากษส
6.นางสีดาในรามายณะเป็นธิดาแท้ๆของท้าวชนก กษัตริย์แห่งกรุงมิถิลา แต่นางสีดาในรามเกียรติ์เป็นธิดาของทศกัณฐ์กับนางมณโฑ โดยตอนนางสีดาประสูตินั้น ได้ร้องว่าผลาญราพณ์ถึง 3 ครั้ง จนทศกัณฐ์ให้พิเภกทำนายดวงชะตา แล้วพบว่าเป็นกาลกิณีต่อชาวอสูรลงกา ทศกัณฐ์จึงสั่งให้พิเภกนำธิดาใส่พะอบแล้วลอยไปยังแม่น้ำ ต่อมาฤาษีชนกได้พบพะอบแล้วเปิดดู ปรากฏว่ามีเด็กผู้หญิงอยู่ในพะอบ แต่เนื่องจากตนครองเพศอยู่นั้น จึงฝากพะอบให้พระแม่ธรณีเลี้ยงดู จนกระทั่งผ่านไป 16 ปี ฤาษีชนกลาเพศดาบส จึงขุดพะอบแล้วพบพระธิดาที่มีรูปร่างงดงามกว่าเทวดานางฟ้า จึงตั้งชื่อว่า สีดา แปลว่า รอยไถ แล้วพากลับกรุงมิถิลา
สแควร์อัป (อีพี)
สแควร์อัป (Square Up, มักเขียน SQUARE UP) เป็นอีพีเปิดตัวภาษาเกาหลีของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018 โดยค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ มีซิงเกิลนำคือ "ตู-ดู ตู-ดู" (뚜두뚜두; Ddu-Du Ddu-Du) อัลบั้มชื่อ สแควร์อัป แปลว่า "เตรียมต่อสู้" อีกนัยหนึ่งหมายถึง "การยืนหยัดอย่างมั่นใจ" ประกอบด้วยเพลงทั้งหมดสี่แทร็ก ตามจำนวนด้านทั้งสี่ของรูปสี่เหลี่ยมที่เป็นแนวคิดอัลบั้ม
เบื้องหลังและการวางจำหน่าย
ในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2018 ยัง ฮย็อน-ซ็อก ผู้บริหารของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้โพสข้อความลงในเอสเอ็นเอสของเขาว่า ภายในสิ้นปีนี้ แบล็กพิงก์จะกลับมาพร้อมกับเพลงใหม่ในเร็ว ๆ นี้ ต่อมาในวันที่ 17 พฤษภาคม เขาเปิดเผยว่าในเดือนมิถุนายนนี้จะเป็นเดือนของแบล็กพิงก์ จนกระทั่งวันที่ 25 พฤษภาคม ทางวายจียืนยันว่าแบล็กพิงก์จะกลับมาในวันที่ 15 มิถุนายน พร้อมกับอัลบั้มในรูปแบบอีพี ซึ่งเป็นการกลับมาในรอบเกือบหนึ่งปีของกลุ่ม นับตั้งแต่ "แอสอิฟอิตส์ยัวร์ลาสต์" ที่ปล่อยออกมาในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2017
ในวันที่ 1 มิถุนายน โปสเตอร์ของอัลบั้มถูกเปิดเผยออกมา ตามมาด้วยรายชื่อแทร็กทั้งหมดในวันที่ 5 มิถุนายน และโปสเตอร์เคลื่อนไหวของสมาชิกแต่ละคนในวันที่ 6-9 มิถุนายน   ต่อจากนั้นได้ปล่อยโปสเตอร์ทีเซอร์ของอัลบั้มในวันที่ 12-14 มิถุนายน
การส่งเสริม
แบล็กพิงก์ได้แสดงคัมแบ็กสเตจในรายการ มิวสิกคอร์ ทางช่องเอ็มบีซี ในวันที่ 16 มิถุนายน และใน อินกีกาโย ทางช่องเอสบีเอส ในวันที่ 17 มิถุนายน โดยมีการแสดงทั้งหมดสองเพลงคือ "ตู-ดู ตู-ดู" และ "ฟอร์เอเวอร์ยัง"
วัน แบงค็อก
วัน แบงค็อก (One Bangkok) เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่เชิงพาณิชยกรรมแบบผสมบนพื้นที่ 104 ไร่ บนถนนพระรามที่ 4 และถนนวิทยุ หัวมุมแยกวิทยุซึ่งเคยเป็นที่ตั้งของโรงเรียนเตรียมทหาร, สนามมวยเวทีลุมพินี และสวนลุมไนท์บาซาร์ โดยเป็นพื้นที่ในกรรมสิทธิ์ของสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ บริหารงานโดยบริษัท วัน แบงค็อก โฮลดิ้งส์ จำกัด ออกแบบแผนแม่บทโครงการโดยสคิดมอร์, โอวิงส์ แอนด์ เมอร์ริลล์ ร่วมกับ บริษัท สถาปนิก 49 จำกัด และบริษัท แปลน แอสโซซิเอทส์ จำกัด ใช้เงินลงทุน 120,000 ล้านบาท ซึ่งเคยเป็นโครงการอสังหาริมทรัพย์ที่ใช้จำนวนเงินลงทุนสูงที่สุดในวงการอสังหาริมทรัพย์ไทย ก่อนสถิติจะถูกทำลายลงโดยโครงการเดอะ ฟอเรสเทียส์ (ที่จะเปิดให้บริการทั้งโครงการ กรกฎาคม พ.ศ. 2568) เริ่มลงเสาเข็มเมื่อมิถุนายน พ.ศ. 2562 มีกำหนดเปิดให้บริการระยะแรกภายในปี พ.ศ. 2567 และกำหนดแล้วเสร็จสมบูรณ์ทั้งโครงการในปี พ.ศ. 2570
ประวัติ
พื้นที่ดังกล่าวเดิมเป็นโรงเรียนเตรียมทหาร, สนามมวยเวทีลุมพินี และสวนลุมไนท์บาซาร์ โดยสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์นำมาประมูลครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยเปิดให้บริษัทเอกชนเสนอแผนการพัฒนาโครงการ ซึ่งมีผู้ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 8 ราย อาทิ เซ็นทรัลพัฒนา แสนสิริ และ กลุ่มทีซีซี เป็นต้น โดยเซ็นทรัลพัฒนาเป็นผู้ชนะการประมูล แต่บริษัทไม่สามารถเข้าไปพัฒนาพื้นที่ได้ทันที เนื่องจากติดปัญหาการย้ายออกจากพื้นที่ของ บริษัท พี.คอน. ดีเวลลอปเม้นท์ (ไทย) จำกัด ซึ่งเป็นผู้พัฒนาโครงการสวนลุมไนท์บาร์ซาร์ จนต้องมีการฟ้องร้องและศาลมีคำสั่งให้ออกจากพื้นที่ ซึ่งหลังจากระยะเวลาผ่านล่วงเลยมา 8 ปี กลุ่มเซ็นทรัลก็ยังคงไม่สามารถเข้าไปพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวได้ สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์จึงยกเลิกสัญญากับเซ็นทรัลพัฒนาเพื่อนำที่ดินดังกล่าวออกมาประมูลใหม่
การประมูลครั้งที่สองนี้ สำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ได้มอบหมายให้บริษัท ทุนลดาวัลย์ จำกัด จัดประมูลในปี พ.ศ. 2556 โดยมีผู้เข้ารอบ 18 ทีม กำหนดขอบเขตของโครงการเป็น 6 โซน รูปแบบผสม ซึ่งประกอบด้วย ที่อยู่อาศัย โรงแรม ศูนย์การค้า สำนักงาน ศูนย์การศึกษา และศูนย์วัฒนธรรม ซึ่งมีผู้ผ่านการพิจารณา 4 บริษัท ได้แก่ ยูนิเวนเจอร์ เซ็นทรัลพัฒนา สหพัฒนาอินเตอร์โฮลดิ้ง (ในเครือสหพัฒนพิบูล) และกลุ่มไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งที่ผ่านมาการประกาศรายชื่อผู้ชนะการประมูลล่าช้ากว่ากำหนด เนื่องจากติดข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครเรื่องห้ามสร้างอาคารสูงเกิน 45 เมตร ทำให้เอกชนที่เข้าประมูลไม่สามารถพัฒนาโครงการได้เต็มที่ ทั้งที่ต้องใช้เงินลงทุนสูง เนื่องจากเป็นที่ดินราคาแพงย่านใจกลางเมือง ซึ่งกรุงเทพมหานครเล็งเห็นข้อจำกัดดังกล่าวจึงได้มีมติปลดล็อกข้อบัญญัติดังกล่าวโดยไม่จำกัดความสูง
โดยผู้ที่ถือได้ว่าเป็นตัวเต็งของการประมูลครั้งที่สอง คือกลุ่มเซ็นทรัลพัฒนา เนื่องจากเป็นผู้ชนะการประมูลในครั้งที่ผ่านมา แต่ในที่สุด บริษัทในเครือเจริญ สิริวัฒนภักดี ได้แก่ บมจ.ยูนิเวนเจอร์ และบริษัท ทีซีซี แอสเซ็ทส์ (ประเทศไทย) ก็เป็นผู้ชนะการประมูล โดยจำกัดระยะเวลาเช่าไว้ที่ 30 ปี+30 ปี ส่วนเซ็นทรัลพัฒนาได้หันไปร่วมมือกับเครือดุสิตธานี เพื่อพัฒนาโครงการดุสิต เซ็นทรัล พาร์ค ในพื้นที่เดิมของโรงแรมดุสิตธานีที่อยู่ใกล้เคียง
ไม ชิรานุอิ
ไม ชิรานุอิ (不知火 舞; Mai Shiranui) เป็นตัวละครจากเกม ตำนานหมาป่ากระหายเลือด (Fatal Fury) และ เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์ ไม ชิรานุอิ มีพัด และกระดิ่ง บรรจุดินปืนอยู่ตรงปลายผ้าเป็นอาวุธประจำกาย เธอเป็นนินจาจากสำนักชิรานุอิและมีแฟนหนุ่มชื่อ แอนดี้ โบการ์ด ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน นอกจากนี้ ไม ยังเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงของเกมต่อสู้ ที่มีเกมเมอร์แนวไฟท์ติ้งรู้จักกันมากที่สุดด้วยเช่นกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง
ไม ชิรานุอิ เป็นหลานสาวของ ฮันโซ ชิรานุอิ ผู้ซึ่งเป็นอาจารย์สอนวิชานินจาประจำตระกูลชิรานุอิ ต่อมาเธอได้เริ่มคบหากับ แอนดี้ โบการ์ด ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน แม้ว่า ไม ชิรานุอิ กับ แอนดี้ โบการ์ด ต่างเข้าร่วมการแข่งขันเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สแทบทุกครั้ง แต่เขาและเธอกลับอยู่คนละทีมกัน โดยไมมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ ยูริ ซากาซากิ และ คิง ส่วนแอนดี้ โบการ์ด มักเข้าร่วมทีมเดียวกันกับ เทอร์รี่ โบการ์ด และ โจ ฮิกาชิ ทั้งคู่จึงไม่ค่อยสมหวังแทบทุกครั้งในการอยู่ร่วมทีมเดียวกัน ยกเว้นภาค EX2 แต่ถึงอย่างไรก็ตามไมก็มักต่อสู้เพื่อพิสูจน์ชี้ให้เห็นถึงความผิดพลาดด้านการต่อสู้ของแอนดี้อยู่เสมอ เพื่อสอนให้แอนดี้รู้จักทบทวนวิชาการต่อสู้ของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง
วัน แบงค็อก
การจัดสรรพื้นที่
วัน แบงค็อก ออกแบบโดยใช้แนวคิด "วิวัฒน์บางกอก" (Evolving Bangkok) ประกอบด้วย 4 โซน มีลานสันทนาการกลางแจ้งตั้งอยู่ใจกลางโครงการ พร้อมด้วยพื้นที่ค้าปลีกบริเวณส่วนล่างของอาคาร โดยส่วนสำนักงานกับส่วนที่พักอาศัยจะอยู่ส่วนบนของตึก สำหรับอาคารสำนักงาน 5 อาคาร พื้นที่รวมกัน 5 แสนตารางเมตร ส่วนพื้นที่โรงแรมมีทั้งหมด 5 แห่ง อาทิ โรงแรมเดอะริทช์ คาร์ลตัน จำนวน 259 ห้อง และโรงแรมแอนดาซ วัน แบงค็อก ในเครือโรงแรมไฮแอท เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีพื้นที่สีเขียวภายในโครงการอีกจำนวน 50 ไร่
วัน แบงค็อก ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
โดยทุกอาคารจะเชื่อมต่อด้วยฐานเดียวกัน นอกจากนี้ยังจัดสรรพื้นที่บางส่วนเป็นสวนสาธารณะ หอศิลป์ สถานีวิทยุ และยังมีทางเดินใต้ดินเชื่อมโครงการเข้ากับรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล สถานีลุมพินี รวมถึงทางเชื่อมไปยังทางพิเศษเฉลิมมหานครอีกด้วย
จอน รัดกิน
บทบาททีมเยาวชน
รัดกินได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการอะคาเดมีของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 โดยก่อนหน้านี้เคยเป็นเด็กนักเรียนในระบบเยาวชนของเลสเตอร์ซิตีเมื่ออายุ 16 ปี และทำงานเป็นผู้ฝึกสอนเยาวชนมาตั้งแต่ ค.ศ. 1998 หลังจากทำงานเป็นผู้ฝึกสอนแบบไม่เต็มเวลารัดกินก็รับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนเต็มเวลาที่ศูนย์กลางของความเป็นเลิศในขณะนั้น ในช่วงเวลานั้น เลสเตอร์ซิตีได้ผลิตนักเตะที่มีความสามารถโดดเด่นจำนวนมากซึ่งได้พัฒนาจากอะคาเดมีมาสู่ทีมชุดใหญ่ ซึ่งรวมถึงเอมีล เฮสกีย์ และแมตต์ ไพเปอร์
รัดกินได้รับใบอนุญาตยูฟ่าโปร และบรรลุความสำเร็จด้วยการรับใบอนุญาตอะคาเดมีไดเรกเตอร์ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2007 เขาได้ครองตำแหน่งผู้บริหารร่วมของเลสเตอร์ซิตีหลังจากที่มาร์ติน อัลเลน จากไปโดยความยินยอมร่วมกัน
รัดกินได้ดูแลการพัฒนาผู้เล่นผ่านอะคาเดมีเยาวชนของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี เช่น แอนดี คิง, โจ แมตท็อก, ริชาร์ด สเตียร์แมน, เจฟไฟ ชลุปป์ และเลียม มัวร์ โดยทั้งห้าคนได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติทั้งในฐานะทีมชาติเต็มตัว หรือทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 21 ปี
ผู้อำนวยการฟุตบอล
เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2014 รัดกินได้รับการแทนที่เทอร์รี โรบินสัน ที่ออกจากฐานะผู้อำนวยการฟุตบอล
กระทั่งใน ค.ศ. 2016 รัดกินดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ภายใต้กลุ่มบริษัท คิง เพาเวอร์ อินเตอร์เนชันแนล
เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 30 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก โดยมีระยะทางเป็นหนึ่งในสามระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกเหนือ เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก
โดยเส้นนี้เป็นเส้นแบ่งเขตโดยประมาณทางด้านใต้ของละติจูดม้าในซีกโลกเหนือ หมายถึง พื้นที่แผ่นดินส่วนมากที่เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือสัมผัส เป็นพื้นที่แห้งแล้งหรือมีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง หากมีลมพัดจากแหล่งน้ำพื้นที่นั้นก็มีโอกาสเป็นพื้นที่กึ่งเขตร้อน
ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง 5 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 13 นาที ในระหว่างเหมายัน
ที่ละติจูดนี้:
รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 30° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
! scope="col" width="125" | พิกัด ! scope="col" | ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" | หมายเหตุ ! scope="row" | 🇩🇿 ! scope="row" | 🇱🇾 ! scope="row" | 🇪🇬 ! scope="row" | 🇮🇱 ! scope="row" | 🇯🇴 ! scope="row" | 🇸🇦 ! scope="row" | 🇮🇶 ! scope="row" | 🇰🇼 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเปอร์เซีย ! scope="row" | 🇮🇶 ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเปอร์เซีย ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเปอร์เซีย ! scope="row" | 🇮🇷 ! scope="row" | 🇦🇫 ! scope="row" | 🇵🇰 ! scope="row" | 🇮🇳 ! scope="row" | 🇳🇵 ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | ทะเลจีนตะวันออก ! scope="row" | 🇯🇵 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแปซิฟิก ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวกาลีฟอร์เนีย ! scope="row" | 🇲🇽 ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเม็กซิโก ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเม็กซิโก ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | อ่าวเม็กซิโก ! scope="row" | 🇺🇸 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" | มหาสมุทรแอตแลนติก ! scope="row" | 🇲🇦 ! scope="row" | 🇩🇿
วัดพระธาตุเชียงตึง
วัดพระธาตุเชียงตึง (ภาษาลาว: ພະທາດຊຽງຕຶງ) อยู่ที่แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของตัวเมืองเป็นเจดีย์ฐานแปดเหลี่ยมสูง 10 เมตร ตั้งอยู่บนเนินเขาศักดิ์สิทธิ์ เป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านช้างและล้านนา ทุกปีในวันเพ็ญเดือน 12 ชาวเมืองจะฉลองบุญขึ้นพระธาตุเป็นงานใหญ่ประจำปี เช่นเดียวกับงานฉลองพระธาตุหลวงเวียงจันทน์ที่จัดในวันเดียวกัน
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก (child safety seat, infant safety seat, หรือใช้แบบกำกวมว่า car seat) หรือระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ (child restraint system, restraining car seat) เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)
กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง
โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก
เลียร์เจ็ต 60
เลียร์เจ็ต 60 (Learjet 60) เป็นอากาศยานส่วนบุคคลขนาดกลางที่มีพิสัยปานกลาง ผลิตโดยบริษัทผู้ผลิตอากาศบอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ ตั้งอยู่ที่วิชิทอ สหรัฐอเมริกา ใช้เครื่องยนต์ไอพ่นของ Pratt & Whitney Canada 305A โดยมีพิสัยบินที่ (ผู้โดยสาร 4 คน และนักบิน 2 คน) 2405 nmi ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 บอมบาร์ดิเอร์ แอโรสเปซ ได้ประกาศหยุดการผลิตชั่วคราวของรุ่น 60XR ซึ่งจะต้องเริ่มผลิตในช่วงไตรมาสที่ 4 ของปีค.ศ. 2012
คำรณ ณ ลำพูน
คำรณ ณ ลำพูน กรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน
ประวัติ
คำรณ ณ ลำพูน เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ที่ตำบลทุ่งโฮ้ง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ เป็นบุตรของนายเพ็ชร และนางจันทร์ฟอง ณ ลำพูน สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนศรีเวียงสาวิทยาคาร จังหวัดน่าน ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนบุญวาทย์วิทยาลัย จังหวัดลำปาง และคณะนิติศาสตร์ (นิติศาสตรบัณฑิต) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2506 สมรสกับนางสุกัญญา ณ ลำพูน (สกุลเดิม ณ น่าน) ธิดาในเจ้าหลวงนครน่าน และเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2550 ในระหว่างเดินทางพบปะประชาชนในพื้นที่อำเภอปัว
การทำงาน
คำรณ ณ ลำพูน ประกอบอาชีพเป็นทนายความ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 และได้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดน่าน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 – พ.ศ. 2538 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และ พ.ศ. 2540 - พ.ศ. 2544 เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข รวมระยะเวลา 3 ปี 53 วัน
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดน่าน และเป็นหนึ่งในห้าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ ที่ได้รับเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 77 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
คำรณ ณ ลำพูน เป็นคณะกรรมการสภาที่ปรึกษาพรรคประชาธิปัตย์
เกลือ
เกลือ เป็นแร่ธาตุส่วนใหญ่ประกอบด้วยโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) สารประกอบในระดับสูงกว่าเกลือชนิดต่าง ๆ เกลือในธรรมชาติก่อตัวเป็นแร่ผลึกรู้จักกันว่า เกลือหิน หรือแฮไลต์ เกลือพบได้ในปริมาณมหาศาลในทะเลซึ่งเป็นองค์ประกอบของแร่ที่สำคัญ ในมหาสมุทรมีแร่ธาตุ 35 กรัมต่อลิตร ความเค็ม 3.5% เกลือเป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิตสัตว์ ความเค็มเป็นรสชาติพื้นฐานของมนุษย์ เนื้อเยื่อสัตว์บรรจุเกลือปริมาณมากกว่าเนื้อเยื่อพืช ดังนั้นอาหารของชนเผ่าเร่ร่อนที่ดำรงชีวิตในฝูงต้องการเกลือเพียงเล็กน้อย หรือไม่ต้องการเกลือเลย ขณะอาหารประเภทซีเรียลจำเป็นต้องเพิ่มเกลือ เกลือเป็นหนึ่งในเครื่องปรุงรสที่เก่าแก่ที่สุดและหาได้ง่ายที่สุด และการดองเค็มก็เป็นวิธีการถนอมอาหารที่สำคัญวิธีหนึ่ง
หลักฐานการทำเกลือยุคแรกที่สุดย้อนไปถึง 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช เมื่อคนที่อาศัยในประเทศโรมาเนียต้มน้ำเพื่อสกัดเกลือ การทำนาเกลือในจีนก็เกิดขึ้นในเวลาไล่เลี่ยกัน เกลือถูกชาวฮีบรู กรีก โรมัน ไบแซนไทน์ ฮิไทต์ และอียิปต์ ตีราคาสูง เกลือกลายเป็นวัตถุสำคัญและขนส่งทางเรือผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ผ่านทางทางเกลือที่สร้างขึ้นเฉพาะ และผ่านทะเลทรายซาฮาราในคาราวานอูฐ ความขาดแคลนและความต้องการเกลือทั่วโลกนำไปสู่สงครามชิงเกลือ และใช้เกลือเพื่อเพิ่มภาษีเงินได้ เกลือยังถูกใช้ในพิธีทางศาสนา และวัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย
เกลือผลิตจากเหมืองเกลือ หรือจากการระเหยน้ำทะเล หรือน้ำซับที่อุดมไปด้วยแร่ธาตุในบ่อตื้น ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลักของเกลือคือโซดาไฟ และคลอรีน และใช้ในกระบวนการทางอุตสาหกรรมและในการผลิตโพลีไวนิลคลอไรด์ พลาสติก เยื่อกระดาษ และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากการผลิตเกลือปริมาณสองล้านตันต่อปี มีเพียง 6% ที่ให้มนุษย์บริโภค ส่วนอื่น ๆ ใช้ในการปรับสภาวะของน้ำ กำจัดน้ำแข็งบนถนน และใช้ในการเกษตร เกลือที่กินได้มีขายในหลายรูปแบบ เช่น เกลือสมุทรและเกลือโต๊ะปกติจะบรรจุสารป้องกันการรวมตัวเป็นก้อน และอาจเสริมไอโอดีนเพื่อป้องกันภาวะพร่องไอโอดีน นอกจากจะใช้ปรุงอาหารและวางบนโต๊ะแล้ว เกลือยังพบได้ในอาหารแปรรูปจำนวนมาก อาหารที่มีโซเดียมมากเกินไปทำให้ความดันโลหิตสูง และอาจเพิ่มความเสี่ยงของกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด และโรคหลอดเลือดสมอง องค์การอนามัยโลกแนะนำว่าผู้ใหญ่ควรบริโภคโซเดียมน้อยกว่า 2,000 มิลลิกรัม หรือเทียบเท่ากับเกลือ 5 กรัมต่อวัน
ยัสนายาปอลยานา
ยัสนายาปอลยานา (Я́сная Поля́на, แปลว่า: "Bright Glade") เป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียนซึ่งเป็นบ้านเดิมของนักเขียน เลโอ ตอลสตอย อยู่ห่างจากเมืองตูลา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) และอยู่ห่างจากกรุงมอสโก 200 กิโลเมตร (120 ไมล์)
ตอลสตอยเกิดที่บ้านนี้ เขาใช้ที่นี้เขียนนวนิยายเรื่อง สงครามและสันติภาพ และ อันนา คาเรนินา เขาถูกฝังอยู่ใกล้ ๆ ที่นี้ ตอลสตอยเรียกยัสนายาปอลยานาว่าเป็น "ป้อมปราการวรรณกรรมที่ไม่สามารถเข้าถึงได้"