cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โอเฌเซ นิส
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
​(ยืมตัวจากลาซิโอ​)​
​(ยืมตัวจากนาโปลี​)​​
แธงก์ยูเน็กซ์
กรานเดเริ่มทำงานอัลบั้มนี้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 ร่วมกับนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ อาทิ ทอมมี บราวน์, แมกซ์ มาร์ติน, อิลยา ซัลมันซาเดห์ และป็อบ วานเซล โดยที่การประชาสัมพันธ์แธงก์ยูเน็กซ์ กรานเดได้ปลีกตัวออกจากวงจรการโปรโมตแบบเดิม ๆ ที่เธอเคยใช้ในการออกอัลบั้มก่อนหน้านี้ ในทางดนตรี อัลบั้มนี้เป็นแนวเพลงป็อปเป็นหลัก มันถูกอธิบายว่าเป็นบันทึกส่วนตัวที่สุดของกรานเด โดยมีเนื้อหาที่เป็นโคลงสั้น ๆ ซึ่งเนื้อหาสะท้อนข้อบกพร่องส่วนบุคคล ความเศร้าโศก และการปฏิเสธ ตลอดจนความเป็นอิสระ และการสร้างอำนาจในตนเอง
อัลบั้มนี้นำหน้าด้วยสองซิงเกิลในเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มและ "7 ริงส์" ซึ่งทั้งสองเพลงนี้เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 กลายเป็นเพลงอันดับหนึ่งสองเพลงแรกของกรานเดในสหรัฐอเมริกา "เบรกอัพวิทยัวร์เกิร์ลเฟรนด์ไอแอมบอร์ด" กลายเป็นซิงเกิลที่สามในวันที่ออกอัลบั้ม โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 2 ในฮอต 100 แทร็กทั้ง 12 เพลงของอัลบั้มเข้าสู่ฮอต 100 โดยมีซิงเกิลครองอันดับสูงสุด ทำให้เธอเป็นศิลปินเดี่ยวคนแรกที่ประสบความสำเร็จ อัลบั้มนี้ติดอันดับชาร์ตในหลายประเทศและทำลายสถิติการสตรีมจำนวนมากที่สุดของการบันทึกเพลงเปิดตัว รวมถึงสถิติการสตรีมรายสัปดาห์ที่มากที่สุดสำหรับอัลบั้มป็อปและอัลบั้มหญิงในสหรัฐอเมริกา ได้รับการรับรองดับเบิลแพลตินัมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา และขึ้นอันดับ 2 ในชาร์ตบิลบอร์ด 200 ประจำปี ค.ศ. 2019 ของสหรัฐอเมริกา ในทั่วโลกถือเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 8 ของปี ค.ศ. 2019 และเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดอันดับที่ 4 ของศิลปินหญิง
เมื่อเปิดตัวแธงก์ยูเน็กซ์ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมมากมาย จากการผลิต และความเปราะบางของกรานเด ตลอดการบันทึกเสียง ได้รับการเสนอชื่อจากสื่อสิ่งพิมพ์หลายแห่งให้เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2019 และรวมอยู่ในรายการส่งท้ายปีและสิ้นทศวรรษของสื่อสิ่งพิมพ์จำนวนมาก ทั้งอัลบั้มสวีตเตนเนอร์และแธงก์ยูเน็กซ์ กรานเดเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตสวีตเทนเนอร์เวิลด์ทัวร์ เริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2019 ทัวร์คอนเสิร์ตประสบความสำเร็จอย่างมากในเชิงพาณิชย์ โดยทำรายได้กว่า 146 ล้านดอลลาร์จาก 97 รอบการแสดง แธงก์ยูเน็กซ์และเพลงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสี่รางวัลแกรมมี, อเมริกันมิวสิกอะวอดส์, บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ และรางวัลจูโน
ตุลาคม พ.ศ. 2565
ตุลาคม พุทธศักราช 2565 เป็นเดือนที่ 10 ของปี พ.ศ. 2565 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
ไทยชนะ
ไทยชนะ เป็นระบบลงทะเบียนออนไลน์เพื่อเก็บข้อมูลการเข้าใช้งานในพื้นที่สาธารณะของประชาชนเพื่อเป็นการตอบสนองต่อการระบาดทั่วในประเทศไทยของโควิด-19 โดยมีกรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เป็นหน่วยงานที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงข้อมูลเพียงผู้เดียว เพื่อใช้ประโยชน์ในการติดตามข้อมูลและกักโรค ระบบลงทะเบียนออนไลน์นี้เป็นของศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019
การพัฒนา
ไทยชนะได้รับการพัฒนาโดยธนาคารกรุงไทยร่วมกับสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) เริ่มใช้งานตั้งแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 หลังรัฐบาลอนุญาตให้เปิดร้านค้าภายในห้างสรรพสินค้าและศูนย์การค้าเป็นวันแรกหลังการสั่งปิดกิจการชั่วคราวเป็นเวลาราว 2 เดือน เป็นข้อบังคับของรัฐบาลในการให้ผู้ประกอบการต่าง ๆ ต้องให้ผู้เข้ารับบริการลงชื่อว่า "เช็คอิน" ก่อนเข้าไปในพื้นที่ และให้ "เช็คเอาท์" หลังออกจากพื้นที่ไทยชนะมีให้บริการในรูปแบบของเว็บไซต์ผ่านการสแกนรหัสคิวอาร์และแอปพลิเคชันมือถือบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์เท่านั้น (ข้อมูลวันที่ 2 มิถุนายน 2563) ในวันแรกของการเปิดใช้งานมีร้านค้าร่วมลงทะเบียนมากกว่า 44,000 ร้าน และมีผู้เข้าใช้บริการรวมมากกว่า 2 ล้านคน
เป้าหมายหลักของไทยชนะคือเพื่อ "ประเมินความหนาแน่นของสถานประกอบการ เพื่อให้ร้านค้าสามารถบริหารจัดการและช่วยผู้ใช้ในการตัดสินใจว่าจะไปใช้บริการหรือไม่" และ "เพื่อการสอบสวนโรค ทำให้เจ้าหน้าที่สามารถติดตามผู้สัมผัสใกล้ชิด จากพิกัดสถานที่ที่บุคคลเข้าใช้บริการร้านค้า" อย่างไรก็ตามได้มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงความจำเป็นในการเก็บข้อมูลบางประการของผู้ใช้ ที่อาจะเป็นการรุกล้ำความเป็นส่วนตัวออนไลน์ของประชาชนโดยไม่จำเป็น
กระแสวิพากษ์วิจารณ์
หลังการเปิดตัวใช้งานไทยชนะได้มีการเปิดเว็บไซต์ฟิชชิงในลักษณะเลียนแบบไทยชนะเกิดขึ้น นอกจากนี้ยังมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงความเป็นส่วนตัวและความโปร่งใสของโครงการเกิดขึ้น
ความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้
ปรเมศวร์ มินศิริ ผู้ก่อตั้งเว็บไซต์กระปุกดอตคอม ระบุผ่านบีบีซีไทยว่า ไทยชนะทำให้เขารู้สึกว่า "สิทธิของประชาชนบางมาก" พร้อมทั้งแสดงความคิดเห็นว่าไทยชนะมีการเก็บข้อมูลที่เป็นการรุกล้ำความเป็นส่วนตัวออนไลน์ของประชาชนผ่านการเก็บข้อมูลที่อยู่ของผู้ใช้ซึ่งเขาและผู้ประกอบการด้านออนไลน์บางกลุ่มมองว่าไม่มีความจำเป็น ในขณะที่สฤณี อาชวานันทกุล นักวิชาการอิสระด้านสิทธิพลเมืองให้ความเห็นว่า การเก็บข้อมูลของไทยชนะนั้นขาดความโปร่งใสในการเก็บข้อมูล พร้อมทั้งตั้งข้อสงสัยว่าไม่มีการระบุหน่วยงานที่เกี่ยวข้องบนหน้าการใช้งานของไทยชนะ นอกจากนี้เธอยังตั้งข้อสงสัยถึงความเกี่ยวข้องของธนาคารกรุงไทยซึ่งระบุชื่อในฐานะผู้ให้บริการไทยชนะว่ามีความเกี่ยวข้องกับการเก็บข้อมูลมากน้อยเพียงใด
กรณีข้อความขยะในมือถือของผู้ใช้งาน
หลังการเปิดตัวไทยชนะได้ไม่นาน ผู้ใช้งานไอโฟนและระบบปฏิบัติการไอโอเอสในประเทศไทยจำนวนมากได้รับข้อความขยะเชิงเชิญชวนให้เล่นเกมหรือการพนันออนไลน์ผ่านทางแอปพลิเคชันไอแมสเสจ ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตจำนวนมากได้ตั้งข้อสงสัยว่าการที่ข้อมูลหมายเลขโทรศัพท์รั่วไหลนี้อาจมีความเกี่ยวข้องกับการเก็บข้อมูลของไทยชนะ อย่างไรก็ตาม กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมและสำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน) ผู้ร่วมพัฒนาไทยชนะได้ออกมาชี้แจงปฏิเสธว่าไม่มีความเกี่ยวข้องกันกับไทยชนะ
ดานีเอเล เกรโก
ดานีเอเล เกรโก (Daniele Greco; 1 มีนาคม ค.ศ. 1989 —) เป็นนักกรีฑาชาวอิตาลีในประเภทเขย่งก้าวกระโดด
แหล่งข้อมูลอื่น
1988
นีวเซ็ง
ภูมิศาสตร์
นีวเซ็งตั้งอยู่กลางพื้นที่ตะกอนน้ำพารูปพัด ทางทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น และทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำคูโรเบะ เมืองนี้ขึ้นชื่อในเรื่องแตงโมขนาดยักษ์ เช่นเดียวกับดอกทิวลิปซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1983
สถานที่ที่น่าสนใจทางธรรมชาติในนีวเซ็งเช่นที่ ซูงิซาวะโนะซาวาซูงิ (杉沢の沢スギ (Sugisawa no Sawasugi)) ซึ่งเป็นป่าสนบนที่ราบน้ำผุดตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งทะเล ถือเป็นระบบนิเวศที่หายากในญี่ปุ่น และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติแห่งชาติ
ภูมิอากาศ
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่ร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนีวเซ็งอยู่ที่ 13.6 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,225 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.5 °C
ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของนีวเซ็งลดลงในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
การศึกษา
นีวเซ็งมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 6 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2428
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 104 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 18 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1246 (1 มกราคม - 15 มีนาคม) และ 1247 (16 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ค็อนราท เก็สส์เนอร์
ค็อนราท เก็สส์เนอร์ (Conrad Gessner; 26 มีนาคม ค.ศ. 1516 – 13 ธันวาคม ค.ศ. 1565) เป็นนักธรรมชาติวิทยา แพทย์และนักภาษาศาสตร์ชาวสวิส เกิดที่เมืองซูริก เป็นบุตรชายของเออร์ซุส เก็สส์เนอร์ และอกาเธอ ฟริตซ์ (หรือ ฟริก) ต่อมาเก็สส์เนอร์ไปอาศัยอยู่กับลุงที่ทำงานด้านสมุนไพร ทำให้เขาสนใจด้านพืชตั้งแต่เด็ก เก็สส์เนอร์เรียนที่เมืองซูริกและเซมินารีในเฟรามึนสเตอร์และได้รับการสนับสนุนให้เรียนที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์และมหาวิทยาลัยบูร์ช หลังบิดาเสียชีวิตในสงครามคัพเพิลครั้งที่สอง เก็สส์เนอร์ย้ายไปอยู่ที่เมืองสทราซบูร์และเรียนภาษาฮีบรูที่สถาบันในเมืองนั้น แต่ความขัดแย้งทางศาสนาทำให้เขาต้องย้ายกลับมาอยู่ที่ซูริก ต่อมาเก็สส์เนอร์แต่งงานกับบาร์บารา ซิงเจอรินและได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนให้เข้าเรียนที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1536 และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกที่มหาวิทยาลัยโลซานน์ในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1540 เก็สส์เนอร์ย้ายไปอยู่ที่เมืองมงเปอลีเยเพื่อเรียนวิชาแพทย์และกลับมาซูริกเพื่อทำงานเป็นแพทย์และสอนหนังสือ เก็สส์เนอร์เสียชีวิตด้วยกาฬโรคในปี ค.ศ. 1565
เก็สส์เนอร์มีผลงานที่สำคัญคือ Historia animalium ("ประวัติศาสตร์ของสัตว์") ซึ่งเป็นสารานุกรมจำนวน 5 เล่มที่บันทึกข้อมูลเกี่ยวกับสัตว์ทุกชนิดที่รู้จักในสมัยนั้น ถือเป็นหนึ่งในผลงานด้านสัตววิทยายุคใหม่ ต่อมาชื่อของเก็สส์เนอร์ได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อวงศ์ว่านไก่แดง (Gesneriaceae), สกุลพืช Gesneria และสกุลผีเสื้อกลางคืน Gesneria
แมวคาลิโก
แมวคาลิโก (calico cat) เป็นแมวบ้านชนิดใดก็ตามที่มีขนสามสี โดยทั่วไป แมวคาลิโกมักถูกเชื่อว่าต้องมีสีขาวอยู่ 25% ถึง 75% ของตัว พร้อมทั้งมีลวดลายสีดำและสีส้ม (บางครั้งอาจเป็นลายสีครีมหรือเทา) อย่างไรก็ตาม แมวคาลิโกสามารถมีสีใดก็ได้ แต่ต้องมีสามสีในลวดลายของมัน ลักษณะขนสามสีเกิดกับแมวเพศเมียแทบทั้งสิ้น เว้นเสียจะเกิดเงื่อนไขทางพันธุกรรมที่หาได้ยากบางอย่าง แมวคาลิโกอาจมีข้อสับสนกับแมวเปรอะ (แมวสีกระดองเต่า, tortoiseshell) ที่มีลายกะดำกะด่างสีดำ/ส้ม หรือสีเทา/ครีม โดยมีแต้มสีขาวจำนวนน้อยมาก อย่างไรก็ตาม นอกพื้นที่อเมริกาเหนือ ลวดลายแบบคาลิโกมักถูกเรียกว่าลายกระดองเต่ากับสีขาว (tortoiseshell and white) ในรัฐควิเบกของแคนาดา พวกมันถูกเรียกว่า chatte d'Espagne (คำฝรั่งเศสสำหรับเรียกแมวสเปน(ตัวเมีย)) ชื่ออื่นนอกเหนือจากนี้มีทั้ง แมวลายเสือ, แมวสามสี, มิเกะเนโกะ (三毛猫) (ศัพท์ญี่ปุ่นสำหรับเรียกแมวสามสี) และ lapjeskat (ศัพท์ดัตช์สำหรับแมวลายแต้ม) แมวคาลิโกที่มีสีจางถูกเรียกว่า calimanco หรือ clouded tiger บางครั้งอาจพบว่าแมวมีลวดลายคาลิโกพร้อมกับมีลายแบบแท็บบีด้วย เรียกแมวที่มีลวดลายเช่นนี้ว่าคาลิบี (caliby)
"คาลิโก" หมายถึงลวดลายของสีที่ปรากฏบนขน โดยเปรียบกับผ้าคาลิโกพิมพ์สี มิได้หมายถึงสายพันธุ์ของแมวหรืออิงกับลักษณะอื่นใด เช่นสีตา ในบรรดาสายพันธุ์ที่มาตรฐานทางการยอมรับให้มีลายแบบคาลิโกได้คือ แมวแมงซ์, อเมริกันขนสั้น, เมนคูน, บริติชขนสั้น, แมวเปอร์เซีย, แมวหางกุดญี่ปุ่น, เอกซ์โซติกขนสั้น, ไซบีเรียน, เทอร์กิชแวน, เทอร์กิชแองโกรา, แมวป่านอร์เวย์
เนื่องจากการกำหนดทางพันธุกรรมของสีขนแมวคาลิโกเชื่อมโยงกับโครโมโซม X แมวคาลิโกเกือบจะเป็นเพศเมียแทบจะทั้งหมด โดยสีหนึ่งขึ้นกับโครโมโซม X ที่ได้รับจากฝ่ายแม่ และอีกขึ้นกับโครโมโซม X จากฝ่ายพ่อ กรณีส่วนใหญ่ ตัวผู้จะมีขนเพียงสีเดียวเท่านั้น (เช่นสีดำ) เนื่องจากมีโครโมโซม X เพียงแท่งเดียว แมวคาลิโกตัวผู้อาจเกิดขึ้นได้เมื่อแมวตัวนั้นมีโครโมโซม X สองแท่ง (กลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ กล่าวคือมีชุดโครโซม XXY ซึ่งมักจะเป็นหมัน) หรือเกิดขึ้นเมื่อแมวตัวนั้นเป็นคิเมียราซึ่งมีเซลล์ร่างกายสองแบบที่แตกต่างกัน หรือกรณีที่พบได้ไม่บ่อยคือ เซลล์ผิวหนังของลูกแมวที่กำลังเจริญเติบโตเกิดการกลายพันธุ์ขึ้นเอง
แมวคาลิโกบางตัวอาจมีสีโดยรวมอ่อนกว่าเมื่อเทียบกับแมวตัวอื่น เรียกว่าคาลิโกสีจาง (diluted calico) ซึ่งพบได้บ่อยในหมู่แมวคาลิโก โดยแตกต่างจากคาลิโกปกติด้วยการมีสีเทา (อาจเรียกได้อีกอย่างว่าสีน้ำเงิน), สีครีม และสีทอง แทนที่จะเป็นสีดำ, แดง และน้ำตาลบนพื้นขาวตามปกติ
ประวัติศาสตร์
รูปแบบขนคาลิโกไม่ได้นิยามถึงแมวสายพันธุ์ใด ๆ แต่เกิดขึ้นโดยบังเอิญในแมวซึ่งมีการแสดงออกของสีขนที่หลากหลาย ดังนั้นรูปแบบสีขนที่เกิดขึ้นจึงไม่มีภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม การมีอยู่ของแต้มแบบคาคาลิโกได้รับการศึกษาในระดับหนึ่งโดย Neil Todd ในการศึกษาเส้นทางการอพยพของแมวบ้านไปตามเส้นทางการค้าในยุโรปและแอฟริกาเหนือ สัดส่วนของยีนกลายพันธุ์ที่ให้ขนสีส้มที่พบในแมวคาลิโกสามารถตามสืบไปได้ถึงเมืองท่าริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในกรีซ, ฝรั่งเศส, สเปนและอิตาลี จนพบว่ามีต้นกำเนิดจากอียิปต์ แมวคาลิโกได้กลายมาเป็นแมวประจำรัฐแมรีแลนด์ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2001 ซึ่งได้รับเลือกในตำแหน่งดังกล่าวเนื่องจากรูปแบบขนสีขาว ดำ และส้มของมัน มีความคล้ายคลึงกับที่ปรากฏในนกขมิ้นบัลติมอร์ (นกประจำรัฐ) และผีเสื้อลายตารางหมากรุกบัลติมอร์ (แมลงประจำรัฐ)
พันธุศาสตร์
ในแง่ของพันธุศาสตร์ แมวคาลิโกเทียบเท่ากับแมวสีเปรอะในทุก ๆ ด้าน นอกจากที่ว่าพวกมันมียีนสำหรับแต้มสีขาว ในทางตรงกันข้ามกับแมวเปรอะซึ่งไม่มีจุดสีขาวบนตัว มักจะมีแต้มสีขนาดเล็ก หรือกระทั่งผสมกันในลักษณะคล้ายเกลือกับพริกไทย (salt-and-pepper sprinkling) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงผลของพันธุกรรมที่มีต่อความเร็วสัมพัทธ์ในการเคลื่อนย้ายเซลล์เมลาโนไซต์และการปิดการทำงานของโครโมโซม X ในเอมบริโอ
การศึกษาอย่างจริงจังเกี่ยวกับแมวผ้าดิบดูเหมือนจะเริ่มขึ้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1948 เมื่อเมอร์รีย์ บาร์ (Murray Barr) และนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาของเขา อี.จี. เบอร์แทรม (E.G. Bertram) สังเกตเห็นก้อนสีเข้มลักษณะคล้ายน่องไก่ในนิวเคลียสของเซลล์ประสาทแมวเพศเมีย แต่ไม่พบในแมวเพศผู้ ก้อนสีทึบดังกล่าวเป็นที่รู้จักในชื่อบาร์บอดี (Barr body) ในปี 1959 นักชีววิทยาเซลล์ Susumu Ohno ระบุว่าบาร์บอดีคือโครโมโซม X ในปี 1961 Mary Lyon เสนอแนวของการปิดการทำงานโครโมโซม X (X-inactivation) ซึ่งหนึ่งในโครโมโซม X ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหยุดการทำงาน โดยเธอสังเกตจากรูปแบบของสีขนในหนู
แมวคาลิโกเป็นเพศเมียแทบจะทั้งสิ้น เนื่องจากโลคัสของยีนที่กำหนดขนสีส้มอยู่บนโครโมโซม X เมื่อละทิ้งการมีอยู่ของอิทธิพลอื่น ๆ เช่น การยับยั้งการสร้างสีซึ่งเป็นสาเหตุของการมีขนสีขาว (ไม่มีสี) จะได้ว่ารูปแบบอัลลีลของโลคัสดังกล่าวกำหนดเพียงว่าเป็นขนสีส้มหรือไม่เท่านั้น แมวตัวเมียล้วนเป็นดั่งเช่นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีรกอื่น ๆ คือมีโครโมโซม X สองแท่ง ในทางกลับกัน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมมีรกตัวผู้มีโครโมโซม X และ Y อย่างละแท่ง โดยโครโมโซม Y ไม่มีโลคัสใดสำหรับยีนขนสีส้ม จึงไม่มีโอกาสที่แมวเพศผู้ที่มีโครโมโซม XY จะมีทั้งยีนขนสีส้มและยีนที่ไม่ให้สีส้มพร้อมกันได้ กล่าวคือ การมีโครโมโซม XX จะทำให้เกิดลักษณะสีเปรอะหรือคาลิโกขึ้นได้
มีข้อยกเว้นประการหนึ่งคือ อาจพบกรณีการแบ่งเซลล์ที่ผิดพลาดอาจทำให้โครโมโซม X ส่วนเกินเหลืออยู่ในเซลล์สืบพันธุ์เซลล์ใดเซลล์หนึ่งที่สร้างแมวตัวผู้ จากนั้นโครโมโซม X ส่วนเกินจะถูกทำซ้ำในเซลล์ร่างกายแต่ละเซลล์ของมัน เป็นภาวะที่แสดงการมีโครโมโซม XXY หรือกลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ รูปแบบการรวมโครโมโซมเช่นนี้สามารถสร้างลักษณะแต้มสีแบบเปรอะหรือแบบคาลิโกในแมวเพศผู้ ในทำนองเดียวกันกับการที่คู่โครโมโซม XX สร้างลักษณะดังกล่าวในแมวเพศเมีย
ดังที่ Sue Hubble ระบุไว้ในหนังสือของเธอ Shrinking the Cat: Genetic Engineering Before We Knew About Genes
"การกลายพันธุ์ที่ทำให้แมวตัวผู้มีขนสีขิง และตัวมีมีขนสีขิง, สีกระดองเต่า, หรือคาลิโกได้ให้ผลเป็นแผนที่บ่งบอกข้อมูลจำเพาะบางอย่าง ยีนกลายพันธุ์ที่ให้สีส้มพบเพียงบนโครโมโซม X (หรือโครโมโซมเพศเมีย) เช่นเดียวกับมนุษย์ แมวตัวเมียมีโครโมโซมเพศที่เป็นคู่กัน นั่นคือ XX และแมวตัวผู้มีโครโมโซมเพศเป็น XY ดังนั้น แมวตัวเมียจึงสามารถมียีนกลายพันธุ์ที่ให้ขนสีส้มบนโครโมโซม X แท่งหนึ่ง และยีนสำหรับขนสีดำบนโครโมโซมบนโครโมโซมอีกคู่ ยีนสำหรับลายสลับสี (piebald gene) อยู่บนโครโมโซมอีกแท่งที่แต่งออกไป หากมีการแสดงออก, ยีนนี้เข้ารหัสสำหรับสีขาว (ไม่มีสี) และข่มเหนืออัลลีลใด ๆ ที่เข้ารหัสสำหรับยีนที่ให้สี (อย่างเช่นสีส้มหรือดำ) ทำให้เกิดแต้มสีขาวในแมวคาลิโก หากว่านี่เป็นประเด็นแล้ว ยีนจำนวนหนึ่งที่ยกมานี้จะถูกแสดงออกบนลายอันเป็นด่างดวงในแมวสีเปรอะหรือแมวจำพวกคาลิโก แต่ในตัวผู้ ด้วยการที่มีโครโมโซม X เพียงแท่งเดียว จึงมีเพียงยีนเดียวสำหรับให้สีขน มันอาจมีสีขิง หรือไม่เป็นสีขิงก็ได้ (แม้ว่าจะมียีนดัดแปรบางยีนมาเพิ่มสีขาวไว้ตรงนั้นตรงนี้บ้างก็ตาม) เว้นเสียแต่ว่ามันมีความผิดปกติของโครโมโซม มันก็ไม่อาจเป็นแมวคาลิโกได้"
ในปัจจุบัน เป็นการยากที่จะจำลองรูปแบบของสีขนในแมวคาลิโกด้วยการโคลนนิง Penelope Tsernoglou ได้เขียนไว้ว่า "นี่เป็นผลของประกฏการณ์ที่เรียกว่า x-linked inactivation ซึ่งเกี่ยวข้องกับการปิดการทำงานอย่างสุ่มของโครโมโซมคู่ใดคู่หนึ่ง เนื่องจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมตัวเมียมีโครโมโซม X สองแท่ง ผู้ใดก็ตามอาจประหลาดใจว่าปรากฏการณ์นี้จะส่งผลกระทบอย่างกว้างขวางยิ่งขึ้นสำหรับการโคลนนิงในอนาคต"
นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่า แมวคาลิโกให้ข้อค้นพบเกี่ยวกับความแตกต่างทางสรีรวิทยาระหว่างสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพศผู้และเพศเมียอีกด้วย
คติชน
ในคติชนของหลายวัฒนธรรม เชื่อกันว่าแมวที่มีสีนี้จะนำความโชคดีมาให้ ในเยอรมนี คำสำหรับเรียกแมวคาลิโกคือ "Glückskatze" ซึ่งแปลว่า "แมวนำโชค" ในสหรัฐอเมริกาบางครั้งเรียกว่า แมวเงิน (money cat) แมวคาลิโกยังเป็นแมวประจำรัฐแมรีแลนด์ของสหรัฐอเมริกา ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบเก้า ยูจีน ฟิลด์ได้ตีพิมพ์ "เดอะดูเอล" ซึ่งเป็นบทกวีสำหรับเด็กที่รู้จักกันในชื่อ "The Gingham Dog and the Calico Cat" ในญี่ปุ่น รูปปั้นมาเนกิเนโกะเป็นตัวแทนของแมวคาลิโกที่นำความโชคดีมาให้ และกะลาสีเรือญี่ปุ่นมักมีแมวประจำเรือเป็นแมวคาลิโกเพื่อกันความเคราะห์ร้ายในทะเล
ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน–กิมลิน
ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน–กิมลิน (Patterson–Gimlin film) หรือที่รู้จักในชื่อ ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน (Patterson film; ตัวย่อ: PGF) เป็นภาพยนตร์ขนาดสั้น ที่ได้ชื่อว่าเป็นภาพยนตร์หรือภาพเคลื่อนไหวของบิ๊กฟุต สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์กึ่งลิงใหญ่ ที่มีรูปร่างใหญ่โตเชื่อกันว่าอาศัยอยู่ในป่าของหลายพื้นที่ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2427
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2427 (ค.ศ. 1884) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 103 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 17 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1245 (1 มกราคม - 26 มีนาคม) และ 1246 (27 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ภาพยนตร์ของแพตเตอร์สัน–กิมลิน
การถ่ายทำและการวิเคราะห์
ภาพยนตร์ถ่ายด้วยฟิล์มสีขนาด 16 มิลลิเมตร ความยาว 953 เฟรม เป็นเวลา 59.5 วินาที ในวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1967 โดย โรเจอร์ แพตเตอร์สัน (เกิด: 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 เสียชีวิต: 15 มกราคม ค.ศ. 1972 จากโรคมะเร็ง ) นักสร้างภาพยนตร์สมัครเล่น และโรเบิร์ต หรือ บ็อบ กิมลิน (เกิด: 18 ตุลาคม ค.ศ. 1931) ได้เดินทางไปยังบลัฟฟ์ครีก ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำคลาแมท อยู่ห่าง 86 ไมล์ ทางตอนเหนือของยูเรกา ในรัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับบิ๊กฟุต สัตว์ประหลาดขนดกที่กล่าวกันว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ขนาดใหญ่ ที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ในป่าของอเมริกาเหนือ ที่ก่อนหน้านั้นในปี ค.ศ. 1958 มีรายงานว่ามีคนงานก่อสร้างผู้หนึ่งได้หล่อรูปรอยเท้าขนาดยาว 17 นิ้วครึ่งของมันได้จากสถานที่ใกล้กับที่นี่ และปรากฏเป็นข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์จนโด่งดัง และทำให้ชื่อบิ๊กฟุตเป็นที่รู้จักไปโดยทั่ว
ในปี ค.ศ. 2004 บ็อบ กิมลิน ได้ให้สัมภาษณ์ถึงวันที่ถ่ายทำภาพยนตร์นี้ว่าทั้งเราคู่ขี่ม้าไปในป่าของบลัฟฟ์ครีก เป็นวันที่มีอากาศดี ห่างจากที่ตั้งที่พักประมาณ 2 ไมล์ ใกล้กับลำธาร เมื่อเรามาจนถึงสถานที่ ก็มีต้นไม้ใหญ่ล้มโดยส่วนรากยังอยู่ในดินเหมือนรังอีกา และก็เห็นบิ๊กฟุตยืนอยู่ข้าง ๆ ลำธารบนฝั่งตรงข้าม ตัวมันมีขนาดใหญ่มาก ม้าทั้งคู่ก็ตื่นกลัว ในความชุลมุนตอนนั้น แพตเตอร์สันก็หยิบเอากล้องออกมากระเป๋าสัมภาระที่ติดไว้ที่ข้างอานม้า ส่วนกิมลินก็เฝ้ามองสัตว์ตัวนั้นอยู่ ขณะที่ทั้งคู่ทำให้ม้าสงบลงได้ แพตเตอร์สันก็วิ่งข้ามลำธารไปและหยิบกล้องขึ้นมาเล็ง แล้วเขาก็สะดุดขาตัวเองล้มลงไปจนคุกเข่า ก่อนจะลุกขึ้นมาและวิ่งไปที่ท่อนซุงท่อนหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปเล็กน้อย เขายืนทรงตัวอยู่บนนั้น ส่วนกิมลินก็ขี่ม้าข้ามลำธารไปและหยุดอยู่ตรงนั้น สัตว์ตัวนั้นหันตัวกลับมาเพียงเล็กน้อยด้วยหัวไหล่ และเหมือนกับมองกลับมายังทั้งคู่ ซึ่งเป็นตอนที่กิมลินขี่ม้าข้ามลำธารไป เป็นตอนที่มันเดินแกว่งแขนจากไป กิมลินมองมันจากด้านหลังโดยมีต้นไม้บังขวางอยู่ระหว่างแพตเตอร์สันกับสัตว์ประหลาดตัวนั้น แพตเตอร์สันคงอยากจะถ่ายให้ดีขึ้นจึงย้ายที่ยืน และขอให้กิมลินระวังให้เขา กิมลินหยิบปืนไรเฟิลออกมาคอยระวังโดยมิได้ตั้งใจจะยิงไปถูกมัน และสัตว์ประหลาดตัวนั้นก็เดินจากไปในป่าทึบ ทั้งคู่ยังตามมันไปอีกไมล์ แต่ก็ไม่พบเห็นมันอีก  แต่ไม่เพียงเท่านั้นทั้งคู่ยังพบรอยเท้าที่คิดว่าหนักประมาณ 350 ปอนด์ แต่การตรวจสอบในตอนหลังด้วยเครื่องวัดรอยพิมพ์คาดว่า สัตว์ตัวนี้น่าจะหนักถึง 700 ปอนด์ หรือหลายเท่าที่กิมลินคิดไว้
เมื่อภาพยนตร์ชุดนี้ได้ถูกเผยแพร่ออก ก่อให้เกิดเป็นข้อถกเถียงมากมาย บ้างก็ว่าเป็นเรื่องหลอกลวง โดยให้คนที่มีรูปร่างใหญ่สวมใส่ชุดที่มีขนเหมือนลิงใหญ่ โดยบางคนอ้างว่าตนเป็นคนที่สวมใส่ชุดนั้นก็มี แต่ก็ไม่มีใครสามารถที่จะพิสูจน์ได้จริง ซึ่งบางคนไม่รู้ซะด้วยซ้ำว่าจะไปถึงที่สถานที่ถ่ายทำได้อย่างไร และมีบางข้อมูลระบุว่า คนที่สวมใส่ชุดขนสัตว์นั้นชื่อ เจอร์รีย์ รอมนีย์ ซึ่งเป็นผู้มีรูปร่างใหญ่ น้ำหนักตัวมาก โดยผู้เปิดเผย คือ ไคลด์ ไรน์เก ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของบริษัทสร้างภาพยนตร์แห่งหนึ่ง ไรน์เกอ้างว่าแพตเตอร์สันก็เป็นพนักงานคนหนึ่งของบริษัทที่ได้รับคำสั่งจากประธานบริษัทให้ไปถ่ายทำภาพยนตร์เกี่ยวกับบิ๊กฟุต และรอมนีย์เองก็เป็นเพื่อนกับประธานบริษัท ก่อนหน้านั้นก็เคยรับบทเด่นในภาพยนตร์เรื่องหนึ่งของบริษัท ซึ่งท่าทางการเดินของเขาเหมือนกับบิ๊กฟุตในภาพยนตร์ชุดนี้ ซึ่งกิมลินบอกว่าเรื่องดังกล่าวทำให้เขาถูกกล่าวหาและเยาะเย้ยมาเป็นเวลานาน ถึงขนาดที่ภรรยาของเขาหัวเสียถึงขนาดจะเลิกรากันด้วยซ้ำ
ได้มีการนำภาพยนตร์นี้ไปขยายเพื่อวิเคราะห์ให้เห็นชัด แต่ไม่ปรากฏพบตะเข็บหรือรอยต่อของชุด แต่เห็นว่ามีกล้ามเนื้อไบเซ็ปขนาดใหญ่ที่ต้นขากระเพื่อมขณะที่มันเดิน นักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องความรู้สึกและการเคลื่อนไหวของมนุษย์ แห่งมหาวิทยาลัยมินนิโซตา ในปี ค.ศ. 2004 ได้ทดสอบร่วมกับนักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ด้วยการให้อาสาสมัครที่เป็นนักกีฬาที่มีกล้ามเนื้อยืดหยุ่นทดลองเดินแบบสัตว์ในภาพยนตร์ดูบ้าง และสังเกตแบบเฟรมต่อเฟรม สรุปได้ว่า มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถเดินด้วยท่าทางแบบนั้นหรือทำซ้ำได้ เพราะมีการพลิกของกล้ามเนื้อด้านข้างของส่วนขาและเท้าที่ค่อนข้างแปลก รวมถึงไม่ใช่ท่าเดินของสัตว์จำพวกลิงเท่าที่รู้จักในปัจจุบันนี้ด้วย และภาพยนตร์ชุดนี้ยังได้นำไปทดสอบต่อ โดยการใช้ฟิล์มต้นฉบับถ่ายซ้ำด้วยกล้องดิจิทัลเพื่อขยายให้เห็นชัด โดยผู้ค้นคว้าเรื่องบิ๊กฟุตและนักวานรวิทยาอีกกลุ่ม แต่ทว่าภาพที่ได้แตกพร่าเกินไป แต่เมื่อนำฟิล์มดิจิทัลที่ถ่ายฟิล์มต้นฉบับมาดู ก็เห็นชัดขึ้น สามารถเห็นถึงลักษณะรายละเอียดของใบหน้า ว่ามีรูจมูก และปาก มีกล้ามเนื้อวงรอบหน้า และกล้ามเนื้อมุมขากรรไกรที่พัฒนามาเป็นอย่างดีใช้สำหรับขยับกราม เห็นปากขยับเปิดออกและปิดลง รวมถึงมีความเหมือนของตำแหน่งปากกับชิมแปนซี ขณะที่กิมลินบอกว่า ในวันนั้นเขาเห็นใบหน้าของมันชัดเจน
ทารกแรกเกิดน้ำหนักมากกว่าอายุครรภ์
ทารกแรกเกิดน้ำหนักมากกว่าอายุครรภ์ หรือ LGA (large for gestational age) หมายถึงทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักแรกเกิดมากผิดปกติ คือมากกว่าเปอร์เซนไทล์ที่ 90 เมื่อเทียบกับทารกคนอื่น ๆ ที่มีอายุครรภ์เท่ากัน อีกคำที่มีความหมายคล้ายคลึงกันคือ ทารกตัวโต (macrosomia) จะหมายถึงทารกแรกเกิดที่มีน้ำหนักมาก โดยไม่ได้ระบุถึงอายุครรภ์ โดยทั่วไปแล้วการจะถือว่าทารกมีภาวะตัวโตทารกนั้นจะต้องมีน้ำหนักแรกเกิดอยู่ระหว่าง 4,000–4,500 กรัม หรือมากกว่า แต่นิยามของภาวะนี้ที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปยังไม่ชัดเจนนัก
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2426
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 102 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 16 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี จ.ศ. 1244 (1 มกราคม - 7 เมษายน) และ 1245 (8 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง
เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง (Marie d'Orléans) เป็นเจ้าหญิงชาวฝรั่งเศสซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์เดนมาร์ก
พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1909 ในขณะที่พระสวามีและพระโอรสทั้งสามกำลังประทับอยู่ในอินเดียเพื่อรอเดินทางต่อไปยังสยาม
อ้างอิง
18651909
โรงพยาบาลเบญจรมย์
โรงพยาบาลเบญจรมย์ (Benjarom Hospital) เป็นโรงพยาบาลเอกชนแห่งแรกในจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 116 หมู่ 8 ถนนลพบุรี-บ้านแพรก ตำบลป่าตาล อำเภอเมืองลพบุรี ลพบุรี เนื้อที่โรงพยาบาลมีทั้งหมด 10 ไร่
ชาวไซย่า
ชาวไซย่า คือ เผ่าพันธ์ุเอเลี่ยนจากการ์ตูนเรื่อง Dragon Ball มีลักษณะร่างกายคล้ายมนุษย์ มีผมสีดำทรงเดิมมาแต่เกิด มีความแข็งแกร่งที่สูงและมีหางซึ่งเป็นจุดอ่อนหากถูกบีบ ยิ่งสู้หรือเมื่อฟื้นตัวจะเก่งกว่าเดิม มีวัยหนุ่มที่ยาวนานกว่ามนุษย์ เพื่อทำสงคราม พอหางขาดจะใช้เวลานานกว่างอกใหม่ มีนิสัยชั่วร้ายและรักการต่อสู้เป็นอย่างมาก แต่พอเก่งถึงขีดจำกัดในระดับที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าได้คุณสมบัติในการฟื้นตัวจะเก่งกว่าเดิมจะหมดไป กับหางไม่งอกอีก เพราะเซลล์Xไปยับยั้งการงอกของหางกับการฟื้นตัวเก่งกว่าเดิม
แต่เดิมนั้นชาวไซย่าอาศัยในดาวซาราดะซึ่งมีแรงโน้มถ่วงถึง 10 เท่าซึ่งทำให้ความแข็งแกร่งโดยธรรมชาติของชาวไซย่าค่อนข้างสูงกว่าเผ่าพันธ์อื่นๆ ในจักรวาลที่ 7 ซึ่งเป็นจักรวาลหลักของการ์ตูนดาวซาราดะได้ล่มสลายเพราะแก่งแย่งทรัพยากรกันเอง จึงย้ายไปยึดดาวพืชที่ชาวทัฟเฟิลอาศัยอยู่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็นดาวเบจิต้า ตามชื่อของนักรบผู้ที่แข็งแกร่งและเป็นราชา
ชาวไซย่าเหลือรอดอยู่แค่ 7 คน คือ คาคาล็อต,ราดิซ,เบจิต้า,ทาร์เบิล,นัปปะ,โบรลี่,พารากัส
ในจักรวาลที่ 6 ชาวไซย่าจะมีนิสัยรักในการปกป้องผู้อื่นถูกรู้จักในชื่อฮีโร่แห่งความยุติธรรม และยังอยู่ที่ดาวซาลาดะเพื่อปกป้องดาวของตนเองและจะไม่รุกรานดาวอื่น แต่จะรับจ้างปราบเหล่าร้าย
คาคาล็อต หรือ ซุน โกคู
คาคาล็อต คือชาวไซย่าที่ถูกส่งมายังโลก ก่อนหน้าที่ดาวเคราะเบจิต้าจะระเบิด สาเหตุเพราะคาคาล็อตเมื่อแรกเกิดมีพลังต่ำ จึงถูกส่งไปยังโลกที่มีสิ่งมีชีวิตพลังไม่สูงมากนัก ภายหลัง ซุน โกฮัง ได้เก็บมาเป็นหลานบุญธรรม โดยตั้งชื่อให้ว่า ซุน โกคู เป็นเด็กที่ก้าวร้าว แรงเยอะมากกว่าเด็กคนอื่น ๆ ภายหลังตกหน้าผาทำให้หัวกระแทกกับก้อนหินขนาดใหญ่ ด้วยพลังชีวิตที่มากจนไม่น่าเชื่อ ซุน โกคูได้รอดมาได้อย่างหวุดหวิด และเสียความทรงจำ จึงกลายมาเป็นเด็กที่เรียบร้อย จิตใจดี กตัญญูในที่สุด ซุน โกคูได้แต่งงานกับจีจี้ และมีลูกด้วยกัน 2 คน คือ ซุน โกฮัง และ ซุน โกเท็น
เบจิต้า
เบจิต้าเคยเป็นเจ้าชายแห่งดาวเบจิต้า มีพ่อเป็นราชาแห่งดาวเบจีต้าจึงถูกเรียกว่าเจ้าชายเบจีต้า เบจีต้าได้รอดจากการระเบิดเพราะกำลังทำภารกิจและได้ทำงานอื่นร่วมกับราดิซและนัปปะตามคำสั่งของฟรีเซอร์ที่กำลังหลอกใช้ ในตอนแรกเป็นศัตรูกันกับโกคู ตอนหลังได้มารู้ว่าฟรีเซอร์เป็นคนทำลายดาวเบจิต้าเองและฆ่าชาวไซย่าทุกคนรวมถึงรู้ว่ากำลังถูกหลอกใช้อยู่จึงทรยศฟรีเซอร์และเข้าเป็นพวกเดียวกันกับโกคู และร่วมกันต่อสู้ ภายหลังเบจิต้าได้อยู่กินกับบูลม่าซึ่งเป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทแคปซูล คอร์ป แต่ไม่ได้แต่งงานด้วยกัน มีลูกด้วยกัน 2 คน เป็นลูกชายกับลูกสาว ชื่อ ทรังคซ์ กับ บรา เบจิต้ามักจะมีนิสัยคือหยิ่งผยองตัวเอง และอยากเอาชนะโกคู และตอนที่สู้กับเซลนั้น เบจิต้าก็ถึงกับแพ้อย่างราบคาบ ไม่ชอบฟังคนอื่น แต่ถ้าได้เห็นจริง ก็จะรับฟังในภาค Super ส่วนGT เพราะเบจีต้าอายุมากขึ้น จึงเริ่มไว้หนวด แต่โกนออกในภายหลังเพราะบราไม่ชอบ
โบรลี่
ชาวไซย่าผู้มีพลังของซุปเปอร์ไซย่าตั้งแต่กำเนิด ทำให้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของฟรีเซอร์ เคยมีบทบาทเฉพาะในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ซึ่งไม่ได้อยู่ในไทม์ไลน์หลักดราก้อนบอล จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าโบรลี่จะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการในDragon Ball Super: Broly
เบจิโต้
ร่างรวมที่โกคูกับเบจิต้า ตอนใช้ตุ้มหูโปตาร่า ปรากฏตัวครั้งแรกในดราก้อนบอล Z ตอนที่269 สู้บูร่างกลืนโกฮัง พิโกโร่ โกเท็นคูสเข้าไป แต่ร่างก็แยกออกตอนอยู่ในร่างบู เพราะการใช้โปโตร่ารวมร่าง ใครที่ไม่ใช่ไคโอชินเต็มตัว แค่ 1 ชม. เท่านั้น (ในกรณีที่ไม่เป้นร่างบลู) ในภาคซุปเปอร์ ร่างบลูพลังมากกว่าฟิวชั่นซามัส แต่ก็คืนร่างอีกที เพราะก่อนรวมร่าง ทั้งคู่ฝึกใช้ร่างบลูยังไม่ชินกับร่างบลูมีพลังที่สูงเกินจนทำให้เวลามันสั้นลงอีก = แค่ 5 นาที ตอนเป็นร่างบลู
โกจิต้า
ร่างรวมของโกคูกับเบจิต้าจากท่าเต้นฟิวชั่น ปรากฏตัวครั้งแรกในดราก้อนบอลZ movie (โลกคู่ขนาน) เพื่อปราบจาเนมบ้า
ตามข้อมูลของอ.โทริยาม่าที่ลงในออฟฟิสเชี่ยล ร่างนี้สูสีกับเบจิโต้ แต่ต่างกันตรงที่ ต่อให้เป็นร่างบลูหรือไม่ ร่างรวมคงอยู่ 30 นาที แต่ตอนรวมร่างพลังจะอยู่แค่ประมาณ 40-60% ถ้าสู้ถ่วงไประยะนึงจะเก่งจนถึง 100% ใน Dragon Ball Super: Broly
ภาค GT ทั้งคู่เป็นซุปเปอร์ไซย่า 4 แต่ฝึกยังไเคยชิน แล้วค่อยรวมร่าง จึงอยู่แค่ 10 นาที
ราดิช
พี่ชายแท้ๆของ คาคาล็อต หรือซุนโกคู ถูกสังหารโดย พิคโกโร่ ตอนที่มาเยือนโลกเพื่อเผยชาติกำเนิดของซุนโกคูว่าที่แท้ซุนโกคูคือชาวไซย่า และชักชวนให้โกคูมาเข้าร่วมเพื่อทำลายโลก
นัปปะ
เป็ชาวลิสคอสตัวจริงนชาวไซย่าที่คอยรับใช้เบจิต้า แต่สุดท้ายก็โดนเบจิต้าฆ่าตาย
บาร์ดัค
พ่อของโกคูและราดิซ ถูกฟรีเซอร์ฆ่าตาย แต่ในปี 2012 ได้มีแอนิเมชันออกมาใหม่ เป็นตอนพิเศษของบาด็อก กล่าวถึงตอนหลังจากที่บาด็อกถูกโจมตีโดยฟรีเซอร์แล้วก็บังเอิญหลุดกาลเวลาไปยังอดีตในสมัยที่ยังชื่อดาวพืช ที่อนาคตจะเป็นดาวเบจิต้านั้นยังไม่มีพวกชาวไซย่าอยู่แล้วได้ถูกช่วยไว้โดยชาวดาวดั้งเดิมของที่นั้น ต่อมาได้ต่อสู้กับบรรพบุรษ ของฟรีเซอร์ที่หน้าตาเหมือนกันเพราะความโกรธที่มีต่อฟรีเซอร์นั้นเอง ทำร้ายพวกพ้องในดาว ได้กลายร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าแล้วก็ชนะไปในที่สุดเลยถือว่าคนที่เป็นซูปเปอร์ไซ่ย่าในตำนานที่นานๆครั้งมีคน(เหลือง) ไม่เหมือนกับชนิดตำนาน(เขียว)ของโบรลี้ ไม่เหมือนกับตำนานแรกสุดๆยาโมชิที่ซุปเปอร์ไซย่าก็อดคนแรก นั้นก็คือพ่อของโกคูที่ย้อนอดีตไปนั้นเอง
กิเน่
แม่ของโกคูและราดิซ ถูกฟรีเซอร์ฆ่าตาย
พารากัส
พ่อของโบรลี่ รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของฟรีเซอร์ด้วยพลังของลูกชายแต่ภายหลังถูกลูกชายตัวเองฆ่าตาย มีบทบาทในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าพารากัสจะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการในDragon Ball Super: Broly
เบคู
เป็นร่างรวมร่างหรือร่างฟิวชั่นที่ผิดพลาดของโกคูและเบจิต้า เกิดจากการที่เบจิต้าทำท่าผิด ปรากฏตัวในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่ ภาคที่12 มีพลังที่ต่ำมาก จนกระทั่งในปี2018 ได้ประกาศว่าเบคูจะมีบทบาทในไทม์ไลน์หลักอย่างเป็นทางการในDragon Ball Super: Broly
ยาโมชิ
ยาโมชินั้นคือซุปเปอร์ไซย่าก็อดคนแรกและคือซุปเปอร์ไซย่าในตำนานที่ฟรีซเซอร์หวาดกลัว ซึ่งกลายเป็นตำนานที่ฟรีซเซอร์กลัวว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้ง จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดการทำลายล้างชาวไซย่าขึ้น
ทาเลส
ชาวไซย่าผู้มีหน้าตาคล้ายซุนโกคู มีบทบาทในดราก้อนบอลแซดเดอะมูฟวี่
โทม่า
เพื่อนสนิทของ บาร์ดัค ถูกโดโดเรียสังหารตามคำสั่งของฟรีเซอร์
ทาร์เบิล
น้องชายของเบจิต้า นิสัยผิดกับเบจิต้า คือเป็นคนอ่อนโยน แต่ถูกส่งออกจากดาวในฐานะนักรบชั้นต่ำ เพราะเกินมาพลังอ่อนแอ ผิดกับพี่
ชาวไซย่าจากจักรวาลที่ 6
ชาวไซย่าจากจักรวาลที่ 6 อาศัยอยู่บนดาวเคราะซาดาละ(ดาวบ้านเกิดที่แท้จริงของชาวไซย่า) นักรบของกองกำลังป้องกันของดาวซาดาละ และเป็นผู้ที่สอนการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าให้กับคาลิฟูล่า อดีตหัวหน้าของกองกำลังป้องกันของดาวซาดาละ น้องสาวของเร็นโซ เป็นผู้หญิงคนแรกที่แปลงร่างเป็นซุเปอร์ไซย่าได้ น้องสาวอุปถัมภ์ของคาลิฟูล่า ผู้ที่มีพลังซุปเปอร์ไซย่าในตำนานมาตั้งแต่กำเนิด เช่นเดียวกับ โบรลี่ แต่ในตำนานของจักรวาลที่ 6 ถือว่าเป็นปีศาจนักรบปีศาจที่จะกำเนิดทุกๆ 1,000 ปี ร่างรวมของเกลกับคาลิฟูล่า โดยใช้โปตาร่า มีพลังมากจนกระทั่งโกคูต้องเป็นซุปเปอร์ไซย่าบลู แต่ก็แพ้โกคูที่ใช้แก่แท้แห่งอัตนิยม จนตกรอบ กับที่แยกเป็น 2 คนเหมือนเดิมคือร่างทั้งคู่นั้นเพิ่งเป็นซูเปอร์ไซย่าได้ไม่นาน พอรวมร่างฝืนเร่งพลังมากเกินจะรับไหว ผิดกับโกคูกับเบจิต้าที่ฝึกมาจนชิน
ซุปเปอร์ไซย่า และ ร่างพิเศษ
สุดยอดนักรบซุปเปอร์ไซย่าในตำนานที่เผ่าพันธุ์ในตระกูลฟรีเซอร์กลัว เกิดจากชาวไซย่าที่มีความโกรธอันรุนแรงที่จิตบริสุทธิ์จึงทำให้แปลงร่างได้ ดังนั้นคนที่เป็นได้แล้วผ่านการแปลงร่างนี้บ่อยจะคุมได้ หรือคงร่างนั้นทุกช่วงเวลาเพื่อปรับสภาพ กับเมื่อโกรธถึงขีดสุดก็จะพัฒนาไปอีกขั้น คือร่างใหม่ที่เก่งกว่าเดิมไปเรื่อยๆ
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 0.25 (False Super Saiyan)
ผมสีน้ำตาล/คิ้วสีน้ำตาล/ตาหายไป/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างนี้มีตัวคูณพลังและความเร็วอยู่ที่ประมาณ 25 เท่าจากร่างปกติ ร่างนี้เป็นร่างที่จะพัฒนาไปเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1 แต่ยังไม่สมบูรณ์ คนที่เป็นได้ โกคู
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566
'''ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566''' เป็นฤดูกาลในปัจจุบันที่กำลังมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ภายในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ระหว่าง 90°ตะวันออก ถึง 160°ตะวันออก โดยฤดูกาลนี้ได้เริ่มนับอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2566 อย่างไรก็ตาม พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ตลอดเวลาตั้งแต่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ถึง 30 มิถุนายน พ.ศ. 2566 และจะถูกนับรวมในฤดูกาลนี้ด้วย ในระหว่างฤดูกาล พายุหมุนเขตร้อนจะถูกติดตามอย่างเป็นทางการโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลีย (BOM), สำนักอุตุนิยมวิทยา สภาพภูมิอากาศ และธรณีฟิสิกส์แห่งอินโดนีเซีย (BMKG) ในจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และศูนย์บริการสภาพอากาศแห่งชาติปาปัวนิวกินี ในพอร์ตมอร์สบี ส่วนศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมของกองทัพเรือสหรัฐ (JTWC) ในรัฐฮาวาย สหรัฐ และศูนย์บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติอื่น ๆ ประกอบด้วย เมทเซอร์วิซแห่งประเทศนิวซีแลนด์, เมเตโอ-ฟร็องส์แห่งประเทศฝรั่งเศสบนเกาะเรอูนียง และกรมอุตุนิยมวิทยาฟีจี ก็ต่างเฝ้าติดตามส่วนของแอ่งในระหว่างฤดูกาลด้วยแบบไม่เป็นทางการ
ชาวไซย่า
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1 (Super Saiyan)
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทอง ร่างนี้มีตัวคูณพลังและความเร็วอยู่ที่ 50 เท่าจากร่างปกติ คนที่เป็นได้ โกคู,เบจิต้า,ทรังค์จากอนาคต,โกฮัง,โบรลี่(จักรวาลคู่ขนาน),โกเท็น,ทรังค์ปัจจุบัน,เบจิโต้,บาดั๊ก,คาเบะ,โกคูแบล็ค(มังงะ),คาลิฟูล่า,เคล,เคฟูล่า,โบรลี่(จักรวาลหลัก),โกจิต้า(จักรวาลหลัก) แต่สาเหตุที่โกเท็นกับทรังค์ในปัจจุบันเป็นได้ง่าย เพราะโกคูกับเบจิต้านั้นเป็นซุปเปอร์ไซย่าก่อนที่ทั้งคู่จะเกิด จึงเกิดเซลล์S ถ่ายทอดพันธุกรรมสู่รุ่นลูก ผิดกับโกฮังที่เกิดก่อนโกคูจะเป็นซุบเปอร์ไซย่า
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566
ภาพรวมฤดูกาล
หย่อมความกดอากาศต่ำเขตร้อนก่อตัวขึ้นในด้านตะวันตกเฉียงเหนือไกลของภูมิภาคด้านตะวันตกในวันที่ 27 กรกฎาคม นับเป็นการเริ่มต้นฤดูกาลล่วงหน้าอย่างผิดปกติ ระบบได้บรรลุแรงลมในระดับพายุโซนร้อนและคงการหมุนเวียนได้อยู่เพียงไม่กี่วันก็สลายตัวไปเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของลมเฉือน
ชาวไซย่า
ซูปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 1.2 (Super Saiyan Second Grade)
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวสีทองแต่ไม่มาก/กล้ามใหญ่ขึ้น ร่างนี้เหมือนจะเป็นร่างที่พัฒนาขึ้นจากร่าง 1 หรือข้ามขีดจำกัด แต่จริงๆ เป็นการเร่งเอาพลังของซุปเปอร์ไซย่าในร่างกายออกมาใช้ได้เต็มที่ เมื่อมีร่างกายที่แข็งแกร่งพอ สามารถทนทานต่อสภาวะกดดันได้ ซึ่งก็เป็นผลต่อเนื่องมาจากการฝึกฝนอย่างหนัก การเร่งพลังออกมาได้เต็มที่ก็จะทำให้ความสามารถยกระดับขึ้น ทั้งความเร็ว พลังโจมตี พลังป้องกัน ความทนทาน โดยมีจุดสังเกตุคือกล้ามเนื้อขยายใหญ่โตขึ้น คนที่เป็นได้ เบจิต้า,ทรังค์จากอนาคต และโกคู ร่างนี้จะมีพลังประมาณ 5 เท่า ของซุปเปอร์ไซย่า 1 ปกติ
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566
สำนักอุตุนิยมวิทยา
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551–52 มีรายชื่อพายุเพียงชุดเดียวที่สำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียประกาศใช้ โดยสำนักอุตุนิยมวิทยาออสเตรเลียได้แบ่งศูนย์เตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในประเทศออสเตรเลียออกเป็นสามศูนย์ ได้แก่ ศูนย์เพิร์ท, ศูนย์ดาร์วิน และศูนย์บริสเบน โดยมีหน้าที่ตรวจสอบพายุหมุนเขตร้อนทั้งหมดที่ก่อตัวในภูมิภาคออสเตรเลีย รวมถีงทำหน้าที่ออกคำแนะนำพิเศษให้ทั้งพื้นที่รับผิดชอบของ TCWC จาการ์ตาหรือ TCWC พอร์ตมอร์สบีด้วย
TCWC จาการ์ตา
ศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในจาการ์ตา ทำการติดตามพายุหมุนเขตร้อนในขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้ถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 90 องศาตะวันออกไปจนถึง 145 องศาตะวันออก เมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดทวีกำลังเป็นพายุไซโคลนในขอบเขตรับผิดชอบของ JTWC จาการ์ตานี้ พายุลูกนั้นจะได้รับชื่อจากทางศูนย์ฯ โดยในฤดูกาลนี้มีชื่อของ TCWC จาการ์ตาถูกใช้ 1 ชื่อ คือ
ชาวไซย่า
ซูปเปอร์ไซย่าเต็มพลัง 1.4 (Full-Power Super Saiyan)
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/ โดยออร่ารอบตัวสีทองลักษณะพุ่งขึ้นเยอะกว่าร่างก่อน และก่อนที่จะใช้ร่างนี้ได้จะต้องฝึกควบคุมพลังซุบเปอร์ไซย่า 1 ให้อยู่ในสภาวะเหมือนร่างพื้นฐานตลอดเวลาให้ได้ก่อน เพื่อลดความตื่นเต้นและสามารถควบคุมความเสถียรของพลังไว้ เมื่อสามารถทำได้แล้ว หากเร่งพลังสุดตัว จะสามารถใช้พลังของซุบเปอร์ไซย่า 1 ได้อย่างเต็มที่และสมบูรณ์แบบทั้งความเร็วควบคู่กับพลัง (full power) จึงกลายเป็นร่าง 1.4 มีพลังคูณจากร่าง ซุบเปอร์ไซย่าปกติถึง 15 เท่า *ผู้ที่คิดวิธีนี้คือโกคู* และเมื่อชำนาญร่าง 1.4 นี้แล้ว ก็จะสามารถพัฒนาต่อยอดจนทำลายกำแพงเพื่อข้ามขอบเขตไปเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นต่อไปคือขั้นที่ 2 ซึ่งอาจจะได้มาจากการฝึกฝนอย่างหนักหรือจากความโกรธสุดขีดแล้วดึงพลังออกมาของคนที่มีพลังแฝงมหาศาลเป็นทุนเดิม คนที่เป็นได้ โกคู,โกฮัง และเซล (ภายหลัง เบจิต้าก็สามารถทำได้ก่อนพัฒนาไปเป็นร่าง2 ในช่วงการฝึกหนัก 7 ปี ก่อนภาคบู)
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย พ.ศ. 2565–2566
TCWC พอร์ตมอร์สบี
พายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในระหว่างขอบเขตตั้งแต่เส้นศูนย์สูตรลงไปทางใต้จนถึงเส้นขนานที่ 11 องศาใต้ และระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออกไปทางตะวันออกจนถึงเส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก จะได้รับชื่อจากศูนย์เตือนพายุหมุนเขตร้อนในพอร์ตมอร์สบี ประเทศปาปัวนิวกินี บริเวณนี้บริเวณที่พบการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนได้ยาก และไม่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวและมีกำลังขึ้นจนได้รับชื่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 แล้ว
โจ สเวล
โจ สเวล (Joe Swail) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพจากเมืองเบลฟัสต์ ไอร์แลนด์เหนือ เขามาถึงรอบรองชนะเลิศทั้ง 10 รายการเก็บคะแนนรวมทั้งรายการเวิลด์แชมเปียนชิป 2000 และ 2001 สเวลมีชื่อเสียงในการเข้าไปเล่นในโรงละครครูซิเบิล มีโอกาสเข้าถึงรอบ 16 คนสุดท้ายถึง 4 ครั้ง นอกจากนี้เขายังเป็นอดีตแชมป์สมัครเล่นของอังกฤษและรองแชมป์สมัครเล่นของไอร์แลนด์เหนือและหัวหน้าทีมของทีมไอร์แลนด์เหนือ
ชาวไซย่า
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 (Super Saiyan 2)
(ซุปเปอร์ไซย่าที่ข้ามขีดจำกัดไปแล้ว) ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัว/มีออร่า รอบตัวสีทอง ร่างที่พัฒนาจนข้ามขีดจำกัดจากซุปเปอร์ไซย่า 1 ไปอีกขั้น ทั้งพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก ลักษณะภายนอกจะมีสายฟ้ารอบตัว บ่งบอกถึงพลังมหาศาลที่แผ่ออกมาปกคลุมรอบกายแต่สามารถควบคุมปริมาณความเสถียรพลังได้ ไม่เหมือนกับทรังค์ร่างกล้ามโตที่พลังแผ่ออกมาเกินจำเป็น ส่วนทรงผมจะตั้งและเยอะขึ้นกว่าเดิม ตัวคูณพลังจากแหล่งข้อมูล คำนวนไว้ประมาณ 30 เท่าของซุบเปอร์ไซย่า 1 ปกติ หรือมีพลังเป็น 2 เท่าของซุปเปอร์ไซย่า 1.4 Full power คนที่เป็นได้ โกฮัง,โกคู,เบจิต้า,เบจิโต้,ทรังค์จากอนาคต,คาลิฟูล่า,คาเบะ,เคฟูล่า
โจ สเวล
อ้างอิง
1969
ชาวไซย่า
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 3 (Super Saiyan 3)
ผมสีทองยาว/คิ้วหายไป/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัวมากขึ้น/มีออร่ารอบตัวสีทองเป็นวงกว้าง เป็นร่างที่พัฒนาที่ข้ามขีดจำกัดไปอีกขั้นจากร่างซูเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 และต้องชำนาญร่าง 2 นี้เสียก่อน ถึงสามารถฝึกเป็นร่าง 3 ได้ ซึ่งก็มาจากการฝึกฝนอย่างหนักของโกคูตอนที่ วิญญานอยู่ในปรโลก ร่าง 3 นี้จะเพิ่มทั้งพลังและความเร็วขึ้นอย่างมาก แต่ร่างนี้กินพลังมาก และทำให้ร่างกายได้รับภาระหนัก เพราะเป็นการรีดเค้นพลังจากทุกส่วนในร่างกายออกมาใช้ทั้งหมด(ถ้าเป็นร่างกายตอนมีชีวิตอาจจะฝึกฝนได้ลำบากเพราะกินพลังงานสุดๆ) ทำให้ได้พลังมหาศาล และสามารถเร่งสะสมพลังให้มากขึ้นไปเรื่อยๆ ถ้าหากมีเวลารวบรวมพลังในการทุ่มโจมตีสุดตัวในครั้งเดียว โดยพลังสูงสุดจะคูณ 4 เท่าจากซุปเปอร์ไซย่า 2 แต่จุดอ่อน คือไม่เหมาะกับการต่อสู้ที่กินเวลานานในร่างมนุษย์ เพราะการแบกรับปริมาณพลังที่มหาศาลกว่าร่างปกติมากเกินไป ยิ่งส่งผลให้พลังลดลงไปเรื่อยๆ อย่างรวดเร็ว คนที่เป็นได้ โกคู,โกเท็นคูส
ซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 4 (Super Saiyan 4)
ผมสีดำ/คิ้วสีดำ/ตาสีเหลือง/มีขนสีแดงเหมือนลิงครึ่งตัว/มีหางสีแดง/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีทอง ร่างนี้ ถือเป็นซูเปอร์ไซย่าในตำนานของจักวาลดราก้อนบอล GT ร่างนี้เกิดขึ้นมาจากการที่ท่านไคโอชินได้ดึงหางโกคูออกมาทำให้สัญชาตญานและพลังที่หลับไหลอยู่ในตัวโกคูค่อยๆ ตื่นขึ้นมาด้วย โดยก่อนที่จะแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าร่างนี้ได้นั้น จะต้องแปลงร่างเป็นลิงยักษ์ หรือลิงยักษ์สีทอง(ร่างลิงยักษ์ที่มีพลังของซุบเปอร์ไซย่า) และต้องสามารถควบคุมสติกับพลังของร่างลิงยักษ์นั้นมาเป็นตัวของตัวเองให้ได้เสียก่อน เมื่อทำได้แล้วถึงจะสามารถใช้พลังของลิงยักษ์สีทองเพื่อพัฒนาร่างให้เป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 4 ได้อย่างสมบูรณ์ (สามารถควบคุมสติของมนุษย์และพลังของลิงยักษ์ จึงกลายเป็นร่างกึ่งคนกึ่งลิง) ที่มีความเสถียรทั้งพลังและความเร็ว และด้วยความเป็นร่างคนกึ่งลิงยักษ์ทำให้ร่างกายแข็งแกร่ง ทนทาน สามารถเร่งพลังได้สูงสุดโดยไม่กินพลังเท่ากับร่างคนในซุปเปอร์ไซย่า 3
ร่างนี้สามารถเพิ่มพลังได้มากกว่าซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 3 เป็นอย่างมาก จากข้อมูลเคยมีการคำนวนว่าร่างนี้ มีตัวคูณพลังและความเร็วอยู่ที่ประมาณ 10 เท่าของซุปเปอร์ไซย่า 3 คนที่เป็นได้คือ โกคู,เบจิต้า, โกจิต้า และเหล่านักรบไซย่าในภาค super heroes
โดยความพิเศษของร่างนี้คือมีความแข็งแกร่งทนทาน สามารถทนต่อการซึมซับพลังจากนักรบชาวไซย่าคนอื่นๆ ได้อย่างไร้ขอบเขต เพื่อมาเติมพลังเป็นของตัวเองโดยตรงจนสามารถประจุพลังให้ Full power ทันทีแบบไม่ต้องอยู่ในสภาวะแบกรับหรือต้องฝึกฝนก่อน หรือรับพลังได้แค่เพียงชั่วคราวเหมือนร่างก่อนๆ "เคยพบข้อมูลว่า โกคูซุบเปอร์ไซย่า 4 นั้นแข็งแกร่งและมีพลังเหนือยิ่งกว่าเบจิตโต้ในร่างซุบเปอร์ไซย่าในภาคบู".
ซุปเปอร์ไซย่าอิคาริหรือซุปเปอร์ไซย่าแห่งความโกรธ (Super Saiyan Rage)
ผมสีทอง/คิ้วสีทอง/ตาสีฟ้า/มีสายฟ้ารอบตัว/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีฟ้าปนสีทอง คล้ายๆ ออร่าของ ร่างบลู ปรากฎในอนิเมะ เป็นร่างพัฒนาของซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่ 2 โดยร่าง 2 ของทรังค์ ที่เกิดขึ้นจากความโกรธเป็นทุนอยู่แล้ว และเกิดความโกรธสุดขีดซ้ำเข้าไปอีกที... ส่งผลให้เป็นการปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาจนพัฒนาเป็นร่างนี้ในรูปแบบเฉพาะของทรังค์ (ร่างที่เป็นรูปแบบเฉพาะนี้ อาจเกิดจากการที่เป็นสายเลือดผสมมนุษย์จึงแสดงออกมาในลักษณะเสมือนจิตวิญญานหรือเจตจำนงของตนเองที่อยากจะปกป้องหรือตามสัญชาตญานได้ ก็จะคล้ายๆ กับร่างอัลติเมทหรือบีสต์โกฮังก็เป็นได้) ซึ่งการพัฒนาก็จะคล้ายกับกรณีตอนโกฮังร่าง 1 สู้กับเซลและก็ได้ระเบิดพลังความโกรธทั้งหมดออกมาจนกลายเป็นซุปเปอร์ไซย่าขั้นที่2 ซึ่งร่างนี้ก็ใช้วิธีเดียวกัน คือใช้ความโกรธเป็นตัวกระตุ้นในขณะอยู่ในร่าง 2 แล้วโกรธซ้ำอีกที จนระเบิดพลังที่มีอยู่ในตัวทั้งหมดออกมา สาเหตุจากการที่แบล็คและซามัสได้โทษทรังคซ์ว่าเป็นผู้ที่ทำให้เกิดไทม์ไลน์แตกแยก ร่างนี้มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แถมร่างนี้อาจมีพลังเยอะกว่าร่างบลูในช่วงแรกๆ ด้วยซ้ำ แต่จากข้อมูลของ fanart หลายแห่งกล่าวว่า ร่างนี้ดึงพลังออกมาได้สูงสุดอาจจะเทียบเท่าร่าง god แดง ซึ่งทรังคซ์ ก็ใช้ร่างนี้สู้กับแบล็คในร่างซูปเปอร์ไซย่าโรเสะและซามัสที่เป็นอมตะได้อย่างสูสีระยะหนึ่ง(ในอนิเมะ) คนที่เป็นได้คือ ทรังคซ์จากอนาคต
ซุปเปอร์ไซย่าก็อดหรือซุปเปอร์ไซย่าพระเจ้า (Super Saiyan God)
หรือร่างก๊อดแดง ผมสีแดง/คิ้วสีแดง/ตาสีแดง/มีออร่ารอบตัวในลักษณะเป็นเปลวเพลิงสีแดงเข้ม เป็นซุปเปอร์ไซย่าที่มีพลังในฐานะขั้นพระเจ้าของชาวไซย่า แต่ก็ไม่ใช่พระเจ้า การที่เป็นร่างนี้ได้คือจะต้องทำพิธีกรรมส่งพลังจากชาวไซย่า 5 คนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ไปให้กับคนที่ 6 ร่างนี้มีจิตสัมผัสเหมือนเทพทุกอย่าง มีแต่เทพเท่านั้นที่รับรู้ได้ ร่างนี้ยังเพิ่มพลังกับความเร็วกว่าร่าง 3 เป็นอย่างมาก เรียกว่าห่างกันคนละมิติ
(ยังไม่พบข้อมูลว่าร่างก๊อดแดง คูณพลังจากร่างพื้นปกติฐานหรือร่าง 3 เท่าไหร่ ? แต่ถ้าคำนวนคร่าวๆ อาจจะเทียบเท่าหรือเหนือกว่าซุปเปอร์ไซย่า 4 ไปอีกเท่าตัว) ซึ่งร่างนี้ ยังคงสภาวะได้ดีกว่าซุปเปอร์ไซย่า 3 และกินพลังงานน้อยกว่าร่างบลู
ถึงร่างนี้จะมีพลังและความเร็วที่น้อยกว่าร่างบูลก็จริง แต่ร่างนี้กินพลังงานในร่างกายน้อยมากๆ ทำให้ร่างกายไม่ต้องรับภาระหนักเหมือนร่างบลู ร่างนี้กินพลังงานน้อยมากและอาจน้อยที่สุดในบรรดาซุปเปอร์ไซย่าทุกร่าง อีกทั้งร่างนี้มีลักษณะพิเศษคือเมื่อโกคูหลุดจากร่างก็อดไปเป็นร่างซุบเปอร์ไซย่า 1 ปกติแล้ว แต่ก็ยังสามารถใช้พลังของซุบเปอร์ไซย่าก็อดได้ตามปกติเหมือนกับตัวเองอยู่ในร่างก็อด ซึ่งความจริงโกคูหลุดจากร่างก็อตไปได้สักพักแล้ว ร่างนี้จึงมีความสเถียรในการใช้พลังเป็นอย่างมาก และเป็นทางเลือกที่ดีในการสลับกันใช้ร่างบลูในการต่อสู้จริง คนที่เป็นได้ โกคู,เบจิต้า
ในอนิเมะกรณีของเบจิต้าที่สามารถเป็นร่างก็อดได้นั้น ก็เกิดจากการฝึกฝนอย่างหนักกับวิสที่ดาวของท่านบิลส์ โดยไม่ต้องพึ่งพลังของชาวไซย่าจิตใจบริสุทธิ์ 5 คน เหมือนโกคู โดยเบจิต้าอาจจะซึมซับออร่าของเทพหรือเกิดจากการเข้าถึงพลังของเทพจากการฝึกฝน ก็เลยสามารถแปลงเป็นร่างก็อดได้ด้วยตัวเอง
ไซย่าเหนือพระเจ้า (Saiyan Beyond God)
ปรากฏครั้งแรกใน Golden Frieza Saga เป็นร่างที่เหมือนกับร่างปกติธรรมดาๆ ที่เร่งพลังให้เกิดออร่าสีขาว ซึ่งร่างนี้เกิดขึ้นหลังจากผ่านการฝึกฝนจนควบคุมพลังของซุปเปอร์ไซย่าก๊อดได้แล้ว จึงสามารถนำพลังของซุปเปอร์ไซย่าก๊อดมาใช้ได้ แล้วแปรให้เป็นลักษณะพลังของ god ที่แฝงอยู่ภายใน โดยไม่ต้องเปลี่ยนร่างเป็นgodแดงแต่อย่างใด โดยในอนิเมะร่างดังกล่าวนี้ จะมีพลังเทียบเท่ากับซุปเปอร์ไซย่าก๊อดแดงโดยไม่ต้องเปลี่ยนรูปร่างเป็นสีแดงเลย มีแค่ออร่าสีขาวเหมือนการเพิ่มพลังในร่างปกติพื้นฐาน ซึ่งเมื่อสามารถฝึกฝนให้อยู่ในสภาวะดังกล่าวนี้ได้แล้ว ก็จะทำให้สามารถพัฒนาไปเป็นซุปเปอร์ไซย่าบลูได้ ผู้ที่ได้รับร่างดังกล่าวนี้คือ โกคู เบจิต้า เบจิโต้ โกจีต้า และโกคูแบล็ค
ซุปเปอร์ไซย่าก๊อดซุปเปอร์ไซย่าหรือซุปเปอร์ไซย่าบลู (Super Saiyan Blue)
ผมสีฟ้า/คิ้วสีฟ้า/ตาสีฟ้า/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีฟ้าอ่อน คือร่างใหม่ที่พัฒนามาอีกขั้นของร่างก็อดแดงโดยไม่ต้องให้คนอื่นมามอบพลังให้จนกลายเป็นร่างนี้. . กล่าวคือผู้ที่จะแปลงเป็นร่างนี้ได้จะต้องเป็นผู้ที่ฝึกฝนจนได้รับร่างที่มีพลังแฝงของร่างก๊อด หรือไซย่าเหนือพระเจ้า(Saiyan Beyond God) แล้ว เมื่อแปลงซุปเปอร์ไซย่าทับเข้าไปอีกที ถึงจะเกิดเป็นร่างบลูนี้ขึ้นมา หรือเรียกแบบถูกต้องว่า " ซุปเปอร์ไซย่าก๊อดซุปเปอร์ไซย่า" หรือ" ซุปเปอร์ไซย่าบลู " หรือ " ซุปเปอร์ไซย่าที่มีพลังของพระเจ้า" โดยร่างนี้เป็นร่างที่ทำให้จิตใจสงบทำให้ง่ายต่อการควบคุมพลังเมื่อเทียบกับร่างซุปเปอร์ไซย่า 1-3 จึงทำให้โกคูสามารถใช้ไคโอเคน 10 และ 20 เท่าได้ทำให้มีพลังระดับที่ห่างชั้นจากร่างซุปเปอร์ไซย่า 1-3 กันคนละมิติ ร่างนี้อาจคำนวนพลังได้โดยคูณจาก 50-100 เท่าของร่างก๊อดแดง ตามข้อมูลหลายๆแห่ง แต่เมื่อไหร่ก็ตามหากมีการดึงพลังจากร่างนี้มาใช้มากเกินไปโดยไม่ได้รับการฝึกฝนก็จะมีข้อเสีย คือ ค่อนข้างที่จะกินพลังงานเป็นอย่างมาก พลังก็ไม่เสถียรเท่าไรนัก และทำให้ร่างกายได้รับภาระหนักขึ้นไปอีกมาก คนที่เป็นได้ โกคู,เบจิต้า,เบจิโต้,โกจิต้า(จักรวาลหลัก)
ซุปเปอร์ไซย่าบลูขั้นสมบรูณ์หรือซุปเปอร์ไซย่าบลูแบบ 100 % (Perfected Super Saiyan Blue)
ผมสีฟ้า/คิ้วสีฟ้า/ตาสีฟ้า/ไม่มีออร่า ร่างพัฒนาขึ้นอีกขั้นหนึ่งของซุปเปอร์ไซย่าบลู ปรากฏเฉพาะในมังงะเท่านั้น และยังเหนือกว่าบลู-ไคโอเคน 20เท่า ด้วย ร่างนี้จะแก้จุดอ่อนตรงที่กินพลังเยอะ ก็คือสามารถควบคุมร่างบลูให้ใช้ได้เสถียรกินพลังน้อยลงกว่าเดิม คล้ายๆ ssj 1.4 Fullpower โดยจะแตกต่างจากร่างบลูปกติคือ สามารถกักเก็บออร่าที่พวยพุ่งออกมารอบๆ กาย หรือในช่วงที่ระเบิดพลังออกมาตอนโจมตี และมีจุดสังเกตุคือผมจะมีสีฟ้าเข้มขึ้น ไม่มีออร่าพลัง คนที่เป็นได้ เบจิต้า(มังงะ),โกคู(มังงะ)
ซุปเปอร์ไซย่าบลูชินกะหรือซุปเปอร์ไซย่าบลูร่างพัฒนา (Super Saiyan Blue Evolution)
ผมสีน้ำเงิน/คิ้วสีน้ำเงิน/ตาสีน้ำเงิน/กล้ามใหญ่ขึ้น/มีออร่ารอบตัวในลักษณะสีน้ำเงินเข้มมีลักษณะคล้าย ซุปเปอร์ไซย่า 1.2(Second Grade) โดยปรากฎในอนิเมะโดยร่างนี้เป็นร่างที่เบจิต้ารวบรวมพลังที่อยู่ในร่างกายเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเอง จึงได้ร่างที่พัฒนาขึ้นอีกขั้นของซุปเปอร์ไซย่าบลู ซึ่งจะคล้ายกับการพัฒนาร่างของกับซุบเปอร์ไซย่า 1 ไป 1.2 (Second Grade)โดยจะเพิ่มความเร็ว ความว่องไว และความแข็งแกร่งมากกว่าร่างซุปเปอร์ไซย่าบลูปกติ ประมาณ 20 เท่า และมีพลังเทียบเท่ากับร่างซุปเปอร์ไซย่าบลู+ไคโอเคน 20 เท่าของโกคู นอกจากนี้ ร่างนี้ยังเพิ่มการใช้พลังแบบต่อเนื่อง กินพลังงานน้อยกว่าร่างบลูปกติ และผู้ใช้แม้จะเหลือพลังน้อยก็ยังสามารถแปลงเป็นร่างนี้ได้ คนที่เป็นได้คือเบจิต้า
ซุปเปอร์ไซย่าโรเสะหรือซุปเปอร์ไซย่าโรส (Super Saiyan Rosé)
ผมสีชมพู/คิ้วสีชมพู/ตาสีเทาสว่าง/มีออร่ารอบตัวคล้ายซุปเปอร์ไซย่าบลูในลักษณะสีชมพูม่วงแดง ร่างนี้เกิดจากซามัสได้ขอพรกับซุปเปอร์ดราก้อนบอลให้สลับร่างกับโกคู จนกลายเป็นโกคูแบล็ค แล้วฝึกฝนกับผ่านการต่อสู้จริง เพื่อให้ชินกับพลังในร่างของโกคู จนพลังเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ ในการแปลงร่างของแบล๊ค ผลออกมาจะต่างกับชาวไซย่า เพราะซามัสที่เป็นมหาเทพอยู่แล้ว เมื่อใช้ร่างของโกคูที่มีพลังของซุบเปอร์ไซย่าและจิตวิญญาณมหาเทพของซามัส แล้วแปลงเป็นซุบเปอร์ไซย่าได้นั้น ก็จะเทียบเท่าซุปเปอร์ไซย่าก๊อดเลย สีผมจึงเปลี่ยนไปเป็นสีชมพูโรส ซึ่งอาจเป็นด้านตรงกันข้าม จึงเป็นพลังต่างขั้วที่มีความชั่วร้ายแฝงอยู่เยอะมาก เพราะซามัสที่อยู่ในร่างโกคูนั้นมีจิตใจที่ไม่บริสุทธิ์ คิดที่จะฆ่าล้างมนุษย์ เพราะคนที่จะแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้นั้น จะต้องเป็นคนที่มีจิตใจที่บริสุทธิ์ และด้วยความที่แบล๊คมีพลังของเทพอยู่แล้ว จึงควบคุมพลังของซุบเปอร์ไซย่าพระเจ้าในร่างโกคูได้ดีกว่าโกคูและเบจิต้าในร่างบลูช่วงแรก ซึ่งร่างนี้มีพลังเหนือกว่าร่างบลูตอนที่ยังไม่เสถียร คนที่เป็นได้คือ โกคูแบล็ค(ซามัส)
สุดยอดแห่งสัญชาตญาณหรือร่างนำใจ กายนำจิต (Ultra Instinct)
ชื่อตามต้นฉบับญี่ปุ่น​คือ มากาเตะโนะ โกคุอิ แปลว่า สัญชาตญาณ​ เป็นพลังของเทพ คือเทคนิคที่เทวดาประจำตัวฮะไคชินทุกองค์ใช้ได้จนชำนาญ แต่ฮะไคชินบางองค์ใช้ได้ แต่ไม่สมบูรณ์
โดยสุดยอดแห่งสัญชาตญาณมีหลายระดับคือ
โดยร่างสุดยอดแห่งสัญชาตญาณ "ลาง" คือเทคนิคหรือสกิลติดตัวก็คือหลบหลีก,ป้องกัน,โจมตี,ได้เองโดยไม่ผ่านการคิดของสมอง แต่ตอนโจมตีอาจเผลอใช้ความคิดไปจึงพลาดหรือลดประสิทธิภาพลง ทำให้เป็นร่างที่ไม่สมบูรณ์ ส่วนในร่างสมบูรณ์ จะดึงพลังในร่างกายออกมาใช้ได้สูงสุดโดย การเคลื่อนไหว ป้องกัน โจมตี หลบหลีก ได้อย่างสมบูรณ์และเป็นการทิ้งตัวตนทุกอย่างที่มีออกไปแต่ไม่คงร่างนี้ไว้ได้นานเพราะว่าร่างกายจะรับภาระเป็นอย่างมาก ในมังงะหลังจากโกคูฝึกกับเมรุสประมาณ 2 เดือน (6 เดือนในห้องกาลเวลา) โกคูชำนาญร่าง "ลาง" แต่ฝืนเร่งพลังมากไปจึงไม่เสถียร หลังการเสียสละของเมรุส โกคูชำนาญร่างสมบูรณ์แบบ โดยสามารถแปลงร่างได้ตลอดเวลาโดยที่ไม่มีผลเสียต่อร่างกายอีกต่อไป คนที่เป็นได้ ไดชินคัน,เทวดาทุกจักวาล,เทพทำลายล้างบางองค์,โกคู,โมโร่
สุดยอดแห่งความเห็นแก่ตัวหรือร่างอัตนิยม (Ultra Ego)
Ultra Ego เป็นพลังที่เกิดจากการที่เบจิต้าไปฝึกวิชากับเทพทำลายล้างอย่างท่านบิวส์ โดยเบจิต้าเป็นคนเรียกชื่อร่างนี้เอง จนเบจิต้าสามารถใช้ฮะไคได้สำเร็จ จริงๆแล้วร่างนี้มันก็ตือ โหมดเทพทำลายล้างเหมือนท็อปโปะที่เป็นผู้สืบทอดเทพทำลายล้างนั้นแหละ ที่มีออร่ารอบตัวสีม่วงเหมือนกับออร่าของเทพทำลายล้าง/ผมสีม่วง/ไม่มีคิ้ว/ตาสีม่วง เบจิต้าได้บอกว่าร่างนี้เป็นการดึงเอาสัญชาตญาณที่แท้จริงของตัวเองออกมา เพราะเบจิต้าไปฝึกกับเทพทำลาย ก็เลยสามารถใช้พลังของเทพทำลายรวมกับสัญชาตญาณของตัวเองจนเกิดเป็นพลังใหม่นี้ โดยพลังนี้เป็นพลังของเทพทำลายล้างหรือผู้สืบทอดเทพทำลายล้างนเท่านั้นถึงจะใช้พลังนี้ได้ แต่เบจิต้าเรียกร่างนี้ว่า อัลตร้า อีโก้ ก็เนื่องจากเบจิต้าเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูงอยู่แล้ว เรียกง่ายๆว่ามีอีโก้สูงนั้นเอง ก็เลยเรียกแบบนี้ เบจิต้าเป็นคนที่มีอีโก้สูงมาก ต่อให้ศัตรูจะโจมตียังไงเบจิต้าก็ไม่คิดที่จะหลบเลยแล้วปล่อยให้ได้รับความเสียหายเต็มๆ นี้แสดงให้เห็นถึงการที่มีอีโก้ในตัวเองสูงมาก นั้นคืออัลตร้า-อีโก้ สรุปว่าร่างนี้คือโหมดเทพทำลายล้างเหมือนท็อปโปะนั้นแหละ ก็คือการนำเพลังของเทพทำลายล้างออกมาใช้ เบจิต้าก็ใด้ใช้พลังของเทพทำลายล้างออกมาจนกลายเป็นโหมดเทพทำลายล้าง แต่เบจิต้าก็ได้ตั้งชื่อใหม่ให้ร่างนี้ว่าเป็นอัลตร้าอีโก้ แถมร่างนี้ยังมีพลังทำลายเพิ่มขึ้นเยอะ แถมยิ่งรับดาเมจก็ยิ่งแกร่งขึ้น เท่ากับว่าไม่จำเป็นต้องหลบเลย ซึ่งร่าง Ultra Ego จะเป็นด้านตรงกันข้ามกับ Ultra Instinct อย่างชัดเจน เพราะ อัลตร้า อินสติงค์ จะเน้นการหลบหลีกเป็นหลัก แต่ร่างนี้จะไม่เน้นการหลบหลีก แต่จะเน้นการรับความเสียหายเข้าแบบเติมๆ พอร่างนี้รับความเสียหายมากขึ้นเมื่อไร่ ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นมากเท่านั้น คนที่เป็นได้ เทพทำลายล้างทุกจักวาล,ผู้สืบทอดเทพทำลายล้าง,ท็อปโปะ,เบจิต้า
อัลติเมทโกฮัง (Ultimate)
แถมเมื่อใช้ร่างอัลติเมทแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นซูบเปอร์ไซย่า เพราะถูกดึงพลังออกมาทั้งหมด แต่ถ้าแปลงร่างไปพลังก็ไม่ได้เพิ่มขึ้น แถมจะฝีนบั่นทอนพลังกายลงไปด้วย จึงอยู่ในร่างปกติดีที่สุด
ในภาคซุปเปอร์ ร่างอัลติเมทของโกฮัง เมื่อได้รับการฝึกจากพิคโกโร่อีกครั้ง ยิ่งยกระดับจนแข็งแกร่งกว่าในภาคของจอมมารบู และมีพลังไม่ด้อยไปกว่าหมายเลข17 (อ้างอิงจากหมายเลข17 ที่ถูกปรับให้แข็งแกร่งกว่าซุปเปอร์ไซย่า3ของโกคูในภาค superไปแล้ว) ซึ่งอาจจะใกล้เคียงกับร่างก๊อดแดง
อุทยานหลวงชินจุกุ
อุทยานหลวงชินจุกุ หรือ ชินจูกุเกียวเอ็ง เป็นอดีตพระราชอุทยานขนาดใหญ่ในเขตชินจูกุและเขตชิบูยะของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เดิมสวนนี้เป็นที่ดินของตระกูลไนโตระหว่างยุคเอโดะ ต่อมาจึงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักพระราชวังหลวง ปัจจุบันสวนสาธารณะแห่งนี้อยู่ภายใต้อำนาจของกระทรวงสิ่งแวดล้อม
ชาวไซย่า
โกฮังบีสต์ (Beast)
ผมสีขาวเทายาว/ตาสีแดง ร่างใหม่ของโกฮังปรากฎในเดอะมูฟวี่ ร่างนี้สามารถจัดการเซล max ลงได้ โดยเกิดจากโกฮังร่างอัลติเมทที่โกรธสุดขีด เพื่อปกป้องพิคโกโร่และคนที่รัก จิตอสูรที่เคยฝึกฝนกับพิคโกโร่สมัยเด็กได้ตื่นขึ้นพร้อมกับความโกรธ ทำให้พัฒนาเป็นร่างใหม่ตามสัญชาตญานของตัวเอง และกล่าวกันว่าร่างนี้ มีพลังเทียบเท่าโกคูในร่างบลูหรือใกล้เคียงกับร่างอัตนิยม
อุทยานหลวงชินจุกุ
ค่าผ่านประตู 200 เยนสำหรับผู้ใหญ่ และ 50 เยนสำหรับเด็ก
ชาวไซย่า
ลิงยักษ์ (Great Ape)
ถ้าไม่มี 3 อย่างนี้ครบก็เป็นลิงยักษ์ไม่ได้ ซึ่งตัวนำ ชาวไซย่าคนนั้นต้องมีหางอยู่ กับตาจ้องพระจันทร์เต็มดวง พอเป็นลิงยักษ์ตัวใหญ่คุ้มคลั่ง แต่ถ้าหางขาด,ดวงจันทร์ถูกทำลาย,ตาบอด หรือพอตอนเช้าจะกลับสู่ร่างเดิม ร่างนี้เก่งกว่าเดิมหลายสิบเท่า แต่มีน้อยคนที่คุมสติได้ แต่ถ้าชาวไซย่าคนนั้นเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้หางจะไม่งอกอีก เพราะยีนส์ S(ยีนส์ซุปเปอร์ไซย่า)จะไปยับยั้งการงอกใหม่ของหาง แต่ยกเว้นชาวไซย่าที่มีหางอยู่แล้วโดยยังไม่ได้ถูกตัดหาง ก็ยังมีหางอยู่และจะมีโอกาศใช้พลังของลิงยักษ์ได้หากฝึกอย่างอยากลำบาก แต่น้อยคนจะทำได้
อุทยานหลวงชินจุกุ
ประวัติ
ในยุคเอโดะ โชกุนได้มอบที่ดินผืนนี้แก่ ข้าหลวงไนโตะ ไดเมียวแห่งสึรุงะ ซึ่งได้สร้างที่นี่เป็นสวนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2315. ต่อมาภายหลังการปฏิรูปเมจิ พื้นที่สวนแห่งนี้ก็ถูกเปลี่ยนเป็นศูนย์ทดลองทางเกษตรกรรม จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นสวนพฤกษศาสตร์ ก่อนที่ต่อมาในปี พ.ศ. 2422 จะกลายมาเป็นพระราชอุทยานหลวง