cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
หอพระมณเฑียรธรรม
หอพระมณเฑียรธรรมเป็นอาคารทรงไทย ก่ออิฐถือปูนชั้นเดียวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีเฉลียงรอบ หลังคาซ้อน 2 ชั้น มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ นาคสะดุ้ง หน้าบันประดับกระจกสีขาวหน้าบันเป็นไม้ จำหลักลาย ตอนบนเป็นรูปพระพรหมทรงหงส์ ตอนล่างเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ล้อมรอบด้วยกระหนกก้านขดปลายลายเป็นเทพนม ส่วนที่แผงแรคอสองมีเทพนม 5 องค์ ผนังด้านทิศตะวันตกมีซุ้มประตู 3 ซุ้ม โดยมีซุ้มใหญ่ทรงมณฑปอยู่กลาง บานประตูประดับมุกเป็นลายพระพรหมทรงหงส์ พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ พระนารายณ์ทรงครุฑ ประกอบลายกระหนกก้านขด ปลายลายเป็นสัตว์หิมพานต์ ซุ้มประตูเล็กสองข้างเป็นซุ้มทรงบันแถลงทางด้านทิศเหนือและทิศใต้เป็นหน้าต่างในซุ้มทรงบันแถลงเช่นเดียวกัน
ภายในมีตู้ประดับมุกเรียงรายอยู่ 2 แถว รวมทั้งหมด 9 ตู้ มีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ตอนบนเหนือหน้าต่างเป็นรูปเทพชุมนุมบนพื้นสีดำสลับกับสีแดง ส่วนที่ชิดฝ้าเพดานเป็นรูปฤๅษีถือดอกบัว ถัดลงมาเป็นรูปเทวดาและนางฟ้าสลับกันเป็นคู่ ๆ คั่นด้วยตาลปัตร ระหว่างหน้าต่างตอนบนเป็นรูปเทพบุตรและเทพธิดาประนมมือ ตอนล่างเป็นรูปพระเวสสันดรชาดกกัณฑ์ต่าง ๆ เพดานประดับด้วยดาวเพดานปิดทองประดับกระจกมีดวงใหญ่อยู่กลาง มีดวงเล็ก 8 ดวงเป็นบริวาร
พระระเบียง
พระระเบียงมีการบูรณปฏิสังขรณ์ หรือการสร้างเพิ่มเติมในแต่ละสมัย พระระเบียงสร้างแบบโอบล้อมทุกอาคารเพื่อให้แยกจากเขตพระราชฐานของพระบรมมหาราชวัง (ยกเว้นพระปรางค์ 6 องค์ทางทิศตะวันออก) มีการเขียนภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์อยู่รอบพระระเบียง บางสมัยเขียนซ่อมแซม บางสมัยเขียนทับของเดิม สำหรับภาพรามเกียรติ์มีทั้งหมด 178 ภาพ เริ่มตั้งแต่ประตูทิศเหนือ เวียนไปถึงทิศตะวันตก นอกจากนั้นยังปรากฏภาพพระนารายณ์ปางต่าง ๆ และตัวละครสำคัญในรามเกียรติ์ ด้านล่างของภาพปรากฏชื่อและโคลงที่ข้าราชการและพระบรมวงศานุวงศ์ร่วมนิพนธ์ทุกภาพ
ยักษ์ 6 คู่
รูปยักษ์ 6 คู่ หรือ 12 ตน อยู่ภายในวงพระระเบียง โดยตั้งอยู่สองข้างประตูทางเข้าประตูละ 1 คู่ ประตูด้านทิศตะวันออก 2 คู่ คือ รูปสุริยาภพและอินทรชิต อยู่ริมประตูพระระเบียงตรงบันไดขึ้นฐานไพที รูปมังกรกัณฐ์และวิรุฬหก อยู่ริมประตูพระระเบียงด้านหน้าพระอุโบสถ ประตูด้านทิศตะวันตก 3 คู่ เรียงจากเหนือไปใต้ คือ รูปวิรุณจำบังและไมยราพ อยู่ริมประตูที่เข้ามาจากสนามหน้าศาลาสหทัยสมาคม รูปทศกัณฐ์และสหัสเดชะ อยู่ริมประตูที่เข้ามาจากพลับพลาเปลื้องเครื่องข้างศาลาสหทัยสมาคม รูปจักรวรรดิและอัศกรรณมาลาสูร อยู่ริมประตูพระระเบียงด้านหลังพระอุโบสถ ประตูด้านทิศใต้ ใกล้มุมพระระเบียงด้านหลังพระอุโบสถ ซึ่งเป็นประตูผ่านเข้าไปสู่บริเวณพระบรมมหาราชวังชั้นกลาง มี 1 คู่ คือ ทศคีรีธรและทศคีรีวัน
พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พิพิธภัณฑ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ในเขตพระราชฐานชั้นนอกของพระบรมมหาราชวัง เดิมเป็นโรงกษาปณ์ใช้ผลิตเงินตราเพื่อใช้ในประเทศ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งสำนักงานพระคลังข้างที่ ดูแลรับผิดชอบตั้งแต่ พ.ศ. 2439 เป็นอาคารรูปแบบตะวันตก
ในปี พ.ศ. 2525 ในวาระการสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี มีการบูรณปฏิสังขรณ์วัดพระศรีรัตนศาสดาราม สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ทรงเป็นแม่กองบูรณะจึงขอพระราชทานอาคารโรงกษาปณ์มาเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีสิ่งน่าสนใจหลายอย่าง เช่น ปืนใหญ่ที่ตั้งแสดงไว้ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ ตุ๊กตาจีนที่ตั้งไว้หน้าอาคารพิพิธภัณฑ์ ฉากลายรดน้ำ รูปพระราชพิธีอินทราภิเษก พระแท่นมนังคศิลาบาตรที่นำมาจากสุโขทัย พระแท่นที่ประทับของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ซึ่งรัชกาลที่ 4 ชะลอมาไว้ที่กรุงรัตนโกสินทร์
ภาษาดูรี
ดูรี เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่มีผู้พูดบนเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย ถือเป็นวิธภาษาที่มีอิทธิพล (prestige variety) ของกลุ่มภาษา Massenrempulu
ใน ค.ศ. 2010 มีผู้พูดภาษานี้เพียง 123,000 คน ทำให้ทางเอทโนล็อกจัดให้ภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาที่ 'มีความเสี่ยง'
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1
การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐครั้งที่ 1 (First Amendment หรือ Amendment I) กีดกันรัฐบาลมิให้ออกกฎหมายซึ่งวางระเบียบสถาบันศาสนา หรือกฎหมายที่ห้ามการปฏิบัติศาสนาอย่างเสรี หรือลดทอนเสรีภาพในการพูด เสรีภาพสื่อ เสรีภาพในการสมาคม หรือสิทธิในการร้องทุกข์ต่อรัฐบาลเพื่อปัดเป่าความเดือดร้อน มีการลงมติรับเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1791 เป็นหนึ่งในการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสหรัฐ 10 ครั้งที่รวมกันเป็นบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมือง (Bill of Rights)
บัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองเป็นข้อเสนอเพื่อลดทอนการต่อต้านการให้สัตยาบันรัฐธรรมนูญของพวกต้านสหพันธรัฐนิยม (Anti-Federalist) ในทีแรกการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 มีผลเฉพาะกับกฎหมายที่รัฐสภาสหรัฐเป็นผู้ตรา และมีการตีความบทบัญญัติแคบกว่าในปัจจุบัน แต่หลังจากคดีระหว่างกิตโลว์ กับรัฐนิวยอร์ก (1925) เป็นต้นมา ศาลสูงสุดสหรัฐใช้การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 กับรัฐด้วย ผ่านวรรควิถีทางที่ถูกต้องตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 14
สิทธิในการพูดได้รับการขยายอย่างมากในคำวินิจฉัยของศาลในช่วงศตวรรษที่ 20 และ 21 ซึ่งคุ้มครองคำพูดทางการเมือง คำพูดนิรนาม การสนับสนุนการหาเสียงเลือกตั้ง งานลามกและคำพูดในโรงเรียน คำวำนิจฉัยเหล่านี้ยังนิยามข้อยกเว้นของการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 หลายอย่าง ศาลสูงสุดกลับบรรทัดฐานกฎหมายคอมมอนลอว์อังกฤษให้เพิ่มภาระการหาหลักฐานสำหรับการหมิ่นประมาทและการโฆษณาหมิ่นประมาท อย่างไรก็ดี คำพูดในเชิงพาณิชย์ได้รับการคุ้มครองตามการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 น้อยกว่าคำพูดทางการเมือง จึงมีการวางระเบียบมากกว่า
แม้ว่าการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฯ ครั้งที่ 1 จะใช้เฉพาะกับตัวแสดงที่เป็นรัฐ แต่มักมีความเข้าใจผิดที่พบบ่อยว่าผู้ใดก็ตามจะจำกัดเสรีภาพในการพูดไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากองคภาวะที่เป็นเอกชนและไม่ใช่รัฐ ยิ่งไปกว่านั้น ศาลสูงสุดเคยตัดสินแล้วว่าการคุ้มครองการพูดไม่ได้เด็ดขาด
ไกรลาศมนเทียร (เอลโลรา)
ไกรลาศมนเทียร (ไอเอเอสที: ) หรือ ไกรลาศนาถมนเทียร เป็นมนเทียรเจาะหินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ในหมู่ถ้ำเอลโลรา รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย มณเฑียรนี้เป็นลักษณะการเจาะเข้าไปในหินใหญ่ก้อนเดี่ยว (เมกาลิธ) เข้าไปในหน้าผาหิน และเป็นหนึ่งในมนเทียรถ้ำที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดด้วยขนาดที่ใหญ่โตของมณเฑียร, สถาปัตยกรรม และศิลปกรรมของมณเฑียร และเป็น "จุดสูงสุดของยุคเจาะหินของสถาปัตยกรรมอินเดีย" ส่วนบนของหอตรงกลางในโครงสร้างหลักมีความสูง 32.6 เมตรจากพื้นด้านล่าง
ไกรลาศมนเทียรเป็นมณเฑียรถ้ำในถ้ำหมายเลข 16 จาก 34 ถ้ำในหมู่ถ้ำเอลโลรา ที่สร้างโดยเจาะเข้าไปในหน้าผาหินบะซอลต์ การเจาะถ้ำส่วนใหญ่สร้างขึ้นในรัชสมัยของกษัตริย์ราษฏรกูฏ พระเจ้ากฤษณาที่หนึ่ง ((r. c. 756 – 773)) และบางส่วนที่มีการสร้างต่อจนสำเร็จในภายหลัง มนเทียรต่าง ๆ สร้างขึ้นโดยปรากฏลักษณะของสถาปัตยกรรมปัลลวะ และจาลุกยะ นอกจากประติมากรรมและงานแกะสลักที่วิจิตรแล้ว ยังพบร่องรอยของจิตกรรมฝาผนังที่งดงามหลงเหลือจาง ๆ ในบางส่วน
ปอล ปูเดอรู
ปอล ปูเดอรู (Paul Pouderoux; ค.ศ. 1874 – ค.ศ. 1956) เป็นนายทหารชาวฝรั่งเศส ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้เป็นนักบินของกองทัพอากาศคนแรก และหลังจากนั้น ก็ได้เป็นผู้บัญชาการกองทหารแห่งทหารช่าง เมื่อครั้งสิ้นสุดสงคราม เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการนักผจญเพลิงทหารในกรุงปารีส ส่วนใน ค.ศ. 1929 เขามีบทบาทในการปรับโครงสร้างคณะกรรมการเทคนิคการป้องกันและการดับเพลิงนานาชาติ (ซีเอ็นไอเอฟ) นอกจากนี้ เขายังได้จัดประชุมคณะกรรมการใน ค.ศ. 1929, 1931 และ 1934 ในกรุงปารีส เช่นเดียวกับที่ "นิทรรศการการดับเพลิงนานาชาติครั้งที่ 1" ตลอดจนได้รับเลือกเป็นประธานแห่งคณะกรรมการ และได้เกษียณในปี ค.ศ. 1934 ภายหลังจากได้รับการเลื่อนยศเป็นนายพล โดยหลังจากเกษียณ เขาก็ได้ทำหน้าที่ดูแลมาตรการความปลอดภัยบนเรือเดินสมุทร นายพลปูเดอรูมีบทบาทในกลุ่มฝ่ายซ้าย ดังเช่น สมาคมทหารผ่านศึกสาธารณรัฐนิยม (Association Républicaine d’Anciens Combattants – อาแอร์อาเซ) ซึ่งได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1917 โดยกลุ่มปัญญาชน เช่น ปอล วาย็อง-กูตูว์รีเย และอ็องรี บาร์บุส ที่มีปรัชญาและแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์ของพรรคคอมมิวนิสต์ในคริสต์ทศวรรษ 1930 เขายังได้เขียนสิ่งพิมพ์เผยแพร่เช่นหนังสือ "อาเอโร-เกมีกาลด็องเฌอรีมิก หรือ สงครามที่ไร้เกียรติ" หรือบทความ "หน้าที่ระหว่างประเทศของพวกเรา"
ภายหลังจากการปลดปล่อยฝรั่งเศส เขาก็ได้เป็นนายกเทศมนตรีแห่งเทศบาลแซ็ง-ปอล จังหวัดอาลป์-มารีตีม นอกจากนี้ ตามคำร้องขอของหน่วยดับเพลิงแห่งกรุงปารีสใน ค.ศ. 2003 ศาลากลางจังหวัดแห่งทร็องแบล-อ็อง-ฟร็องส์ได้รับการอนุมัติการเปลี่ยนชื่อของ "เชอแม็งเดวัช" (เส้นทางวัว) มาเป็น "อาฟว์นูว์ดูว์เฌเนราลปูเดอรู" (ถนนนายพลปูเดอรู) โดยถนนสามารถเข้าได้ถึงค่ายทหารดับเพลิงแห่งกรุงปารีส
คณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส
คณะชั้นสามของนักบุญฟรังซิส (Third Order of Saint Francis) หรือคณะฟรันซิสกันชั้นสาม คือกลุ่มคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกที่เป็นสมาชิกคณะฟรันซิสกัน แต่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณอย่างสง่า (solemn vows) การเรียกว่าคณะชั้นสามนั้นเพื่อให้ต่างจากคณะภราดาน้อยซึ่งเป็นคณะฟรันซินกันชั้นหนึ่ง และคณะกลาริสซึ่งเป็นคณะฟรันซิสกันชั้นสอง
ในปัจจุบันมีคณะฟรันซิสกันชั้นสามอยู่หลายคณะ กระจายอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก แต่ละคณะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไป
หอคำหลวง
หอคำหลวง เป็นอาคารหลักตั้งอยู่ภายในแนวแกนหลักของอุทยานหลวงราชพฤกษ์ ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นส่วนหนึ่งในงานมหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯ ราชพฤกษ์ 2549 โดยใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมท้องถิ่นล้านนา ภายใต้แนวคิดว่า “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว​ คือ ศูนย์รวมจิตใจของปวงชนชาวไทย” เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเฉลิมพระเกียรติฯ หอคำหลวง ที่มีหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี เป็นประธานคณะอนุกรรมการ
อาคารหอคำหลวง เป็นอาคารครึ่งปูนครึ่งไม้ 2 ชั้น ด้านบนเป็นส่วนศาลา ส่วนด้านล่างเป็นอาคารอเนกประสงค์ มีพื้นที่ประมาณ 3,000 ตารางเมตร ออกแบบสถาปัตยกรรมโดยรุ่ง จันตาบุญ จำลองมาจากภาพหอคำหลวงของเจ้าเมืองเชียงใหม่ในอดีต และออกแบบศิลปกรรมภายในอาคาร โดยศาสตราจารย์ ปรีชา เถาทอง เน้นการถึงพระอัจฉริยภาพด้านการเกษตร ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพล​อดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร​
หอคำหลวง เป็นหนึ่งในสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่อง เพลิงพระนาง ที่ออกอากาศและได้รับความนิยมทางช่อง 7 เมื่อต้นปี พ.ศ. 2560 โดยใช้สมมติเป็นหอคำ หรือท้องพระโรงตามเนื้อเรื่อง
สายสวนสะดือ
สายสวนหลอดเลือดผ่านสายสะดือ หรือ สายสวนสะดือ เป็นการใส่อุปกรณ์หลอดสวนเข้าไปในหลอดเลือดที่สายสะดือ อาจเป็นการสวนเข้าหลอดเลือดดำหรือการสวนเข้าหลอดเลือดแดงหรือทั้งสองอย่างก็ได้ ใช้สำหรับประกอบการดูแลรักษาทารกแรกเกิดที่ป่วยรุนแรงวิกฤติ และยังเป็นช่องทางเข้าถึงหลอดเลือดได้อย่างรวดเร็วอีกด้วยด้วย แพทย์สามารถใส่สายสวนหลอดเลือดแล้วใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เช่น ให้สารน้ำ ให้ยา ให้สารอาหาร หรือเก็บเลือดส่งตรวจได้ ภาวะแทรกซ้อนที่อาจพบได้เช่นการติดเชื้อหรือการเกิดสิ่งหลุดอุดหลอดเลือด
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018 (2018 FIVB Volleyball Women's Nations League) เป็นครั้งแรกของการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ จำนวน 16 ทีม เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม – 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โดยสนามสุดท้ายคือศูนย์กีฬาโอลิมปิกหนานจิง, หนานจิง, ประเทศจีน
การคัดเลือก
ในครั้งนี้มี 16 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดย 12 ทีมเป็นทีมหลัก และอีก 4 ทีมเป็นทีมท้าทาย (Challenger) จะสามารถตกชั้นได้ ซึ่งทีมที่ได้อันดับสุดท้ายของทีมท้าทายจะเป็นที่ตกชั้น และทีมที่ชนะจากวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ 2018 จะได้แข่งวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีกในปีถัดไป
รอบแรก (Preliminary round)
การแข่งขันรอบแรกประกอบไปด้วย 16 ทีม แข่งขันกัน 4 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ซึ่งแข่งขันทั้งหมด 120 นัด โดยในแต่ละกลุ่มจะต้องทำการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อจบการแข่งขันทีมเจ้าภาพและอันดับที่ 1-5 จะผ่านเข้ารอบสุดท้าย การตกชั้นจะพิจารณาเฉพาะทีมท้าทาย 4 ทีมเท่านั้น ทีมที่ได้อันดับสุดท้ายของทีมท้าทายจะต้องแข่งขันรอบเพลย์ออฟตกชั้นกับทีมชนะเลิศแชลเลนเจอร์คัพ ทีมที่ชนะจะได้สิทธิแข่งขันเนชันส์ลีกในปีถัดไปในฐานะทีมท้าทาย
รอบสุดท้าย (Final round)
การแข่งขันรอบสุดท้าย 6 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกจะถูกแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 3 ทีม โดยจะต้องทำการแข่งขันแบบพบกันหมด เมื่อจบการแข่งขัน 2 อันดับแรกของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ในรอบรองชนะเลิศทีมที่ชนะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ส่วนทีมที่แพ้จะต้องแข่งรอบชิงอันดับที่ 3
สถิติคะแนน
''ข้อมูล ณ วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2018''
โยนิงอูจิมาจัง
โยนิงอูจิมาจัง (４人打ち麻雀) เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอกใน ค.ศ. 1984 ที่พัฒนาโดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ และเผยแพร่โดยนินเท็นโดสำหรับแฟมิคอม ซึ่งวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น นับเป็นเกมไพ่นกกระจอกเกมที่สองที่เผยแพร่โดยบริษัทนินเท็นโด
รูปแบบการเล่น
เกมดังกล่าวประกอบด้วยไพ่นกกระจอกญี่ปุ่น (หรือที่เรียกว่าไพ่นกกระจอกรีจิ) กับคู่ต่อสู้คอมพิวเตอร์หนึ่งถึงสามคน โดยหลังจากเกมนี้แพร่กระจายไปยังวิดีโอเกมที่เกี่ยวข้องกับไพ่นกกระจอกส่วนใหญ่ เกมดังกล่าวก็ได้กลายเป็นรูปแบบของไพ่นกกระจอกที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดสำหรับนักเล่นเกมชาวญี่ปุ่น ซึ่ง "ตัวนับกระเบื้องที่เหลืออยู่" ทำหน้าที่เป็นตัวเตือนผู้เล่นเกี่ยวกับสถานะของกำแพง
หมายเหตุ
<references group="lower-alpha" />
พายุยุนยาง
ยุนยาง (鴛鴦, ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 4 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยฮ่องกง ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ ไคตั๊ก (啟德, Kai2 dak1; ชื่อท่าอากาศยานเดิมของฮ่องกง) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2560 พายุไคตั๊กนั้นอาจหมายถึง
เรควีเอ็ม (โมทซาร์ท)
เรควีเอ็มแมสในบันไดเสียงดีไมเนอร์ (Requiem Mass in D minor, K. 626) เป็นผลงานประพันธ์ของว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท ในปี ค.ศ. 1791 เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของโมทซาร์ทซึ่งเสียชีวิตก่อนจะแต่งได้เสร็จสิ้น ซึ่งต่อมาค็อนสตันท์เซอ โมทซาร์ท ภรรยาของเขาได้มอบหมายให้ฟรัทนซ์ ซาเวอร์ ซืสไมเออร์ ลูกศิษย์ของโมทซาร์ทแต่งต่อจนเสร็จ
โมทซาร์ทแต่งเรควีเอ็มตามคำว่าจ้างของฟรันทซ์ ฟ็อน วัลเซ็ค เพื่อเป็นการไว้อาลัยในพิธีศพของอันนา ภรรยาสาวของฟ็อน วัลเซ็ค ที่เสียชีวิตตั้งแต่อายุเพียง 20 ปี แต่เนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ โมทซาร์ทป่วยเป็นโรคไตและไข้รากสาดใหญ่ ประกอบกับต้องแบ่งเวลาไปเขียนอุปรากรเรื่อง La Clemenza di Tito และ ขลุ่ยวิเศษ ทำให้บทประพันธ์ชิ้นนี้ต้องล่าช้ากว่ากำหนด ในช่วงท้ายของชีวิต โมทซาร์ทมีสุขภาพย่ำแย่จนต้องไม่สามารถเขียนได้ด้วยตนเอง ต้องให้ซืสส์มาเยอร์เป็นผู้จดบันทึกตามคำบอก  โมทซาร์ทถึงกับเพ้อไปว่าตัวเขาถูกวางยาพิษ และกำลังเขียนเรควีเอ็มนี้เพื่อใช้ในงานศพของตัวเอง
สงครามสามสิบปี
สงครามสามสิบปี (Thirty Years' War) (ค.ศ. 1618 - ค.ศ. 1648) เป็นการสู้รบโดยส่วนใหญ่ในเยอรมนีและยุโรปกลางยุคปัจจุบัน ถือว่าเป็นหนึ่งในความขัดแย้งที่มีการทำลายล้างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ยุโรป มีการคิดประมาณโดยรวมของการเสียชีวิตของทหารและพลเรือน จำนวนระหว่าง 4.5 ถึง 8 ล้านคน ในขณะที่ได้มีการเสนอว่า มีจำนวนประชากรที่เสียชีวิตลงถึง 60% ในบางพื้นที่ของเยอรมนี ความขัดแย้งที่เกี่ยวข้องประกอบไปด้วยสงครามแปดสิบปี สงครามการสืบราชบังลังก์แมนเทียน (War of the Mantuan Succession) สงครามฝรั่งเศส-สเปน และสงครามฟื้นฟูโปรตุเกส
จนถึงศตวรรษที่ 20 สงครามได้ถูกมองว่าเป็นความต่อเนื่องของความขัดแย้งทางศาสนาของเยอรมันที่ถูกจุดฉนวนโดยการปฏิรูปทางศาสนา ในปี ค.ศ. 1938 นักประวัติศาสตร์ที่ชื่อ C. V. Wedgwood ได้โต้แย้งว่า ตัวขับเคลื่อนหลักคือการแข่งขันที่มีมายาวนานจากการครอบงำยุโรป ระหว่างราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในออสเตรียและสเปน และราชวงศ์บูร์บงแห่งฝรั่งเศส มุมมองของเธอได้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในปัจจุบัน ด้วยข้อจำกัดบางอย่าง
การสู้รบสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก ช่วงแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1618 ถึง ค.ศ. 1635 ส่วนใหญ่เป็นการสู้รบระหว่างจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 2 และเยอรมันที่เป็นศัตรูของพระองค์ โดยมีอำนาจจากภายนอกที่มีบทบาทในการสนับสนุน ช่วงหลังปี ค.ศ. 1635 การสู้รบในเยอรมนีได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของการสู้รบในยุโรปที่กว้างขว้างออกไป โดยมีสวีเดนและฝรั่งเศสอยู่ฝ่ายหนึ่ง ส่วนจักรพรรดิและพันธมิตรของพระองค์ก็อยู่อีกฝ่ายหนึ่ง ความขัดแย้งได้สิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพเว็สท์ฟาเลิน ปี ค.ศ. 1648
เมล็ดพันธุ์แห่งความขัดแย้งได้เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1555 สนธิสัญญาสันติภาพเอาคส์บวร์คได้แบ่งแยกจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ออกมาเป็นรัฐที่นับถือนิกายลูเทอแรนและรัฐที่นับถือนิกายคาทอลิก การย้ายถิ่นฐานครั้งนี้ได้ค่อย ๆ ถูกทำลายโดยการขยายตัวของพวกนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ที่เกินขอบเขตตามที่ตกลงกันไว้ และการเติบโตของลัทธิคาลวิน คำสอนนิกายโปรเตสแตนต์ที่ไม่เป็นที่ยอมรับโดยเอาคส์บวร์ค ผลลัพธ์ที่ตามมาคือข้อพิพาทต่าง ๆ สำหรับการควบคุมทางการเมืองและเศรษฐกิจ ซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1618 เมื่อขุนนางโบฮีเมียที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์เป็นส่วนใหญ่ได้ทำการปลดแฟร์ดีนันท์ที่ 2 ที่นับถือนิกายคาทอลิก ในฐานะกษัตริย์แห่งโบฮีเมีย พวกเขาได้เสนอมอบมงกุฎให้กับฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนตที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ และการยอมรับของพระองค์ได้นำไปสู่การลุกฮือในโบฮีเมีย ปี ค.ศ. 1618
ในปี ค.ศ. 1620 แฟร์ดีนันท์ได้เข้ายึดครองโบฮีเมียกลับคืนมา แต่เมื่อฟรีดริชได้ปฏิเสธที่จะสละมงกุฎ การสู้รบก็ได้ขยายไปสู่ดินแดนบรรพบุรุษของพระองค์ที่พาลาทิเนต ซึ่งมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ต่อสงครามแปดสิบปีในสาธารณรัฐดัตช์และสเปน ในปี ค.ศ. 1623 กองทัพจักรวรรดิสเปนได้เอาชนะต่อฟรีดริช ซึ่งทรัพย์สินของพระองค์ถูกปล้นและถูกขับไล่เนรเทศ การปลดเจ้าชายที่มีสายเลือดบรรพบุรุษของแฟร์ดีนันท์และความมุ่งมั่นที่จะอ้างสิทธ์อำนาจของจักรวรรดิขึ้นมาอีกครั้ง ที่จะคุกคามต่อการปกครองตนเองของรัฐอื่น ๆ และผู้ปกครองภายในจักรวรรดิ พวกเขารวมถึงคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นดยุกแห่งโฮลสไตน์ และในปี ค.ศ. 1625 พระองค์ได้เข้าแทรกแซงในเยอรมนีตอนเหนือจนถูกบังคับให้ถอนตัวในปี ค.ศ. 1629
ในตอนนี้ แฟร์ดีนันท์ได้ออกคำสั่งของการชดใช้(Edict of Restitution) ซึ่งได้กำหนดให้ส่งคืนทรัพย์สินทั้งหมดที่นำออกมาจากศาสนจักรคาทอลิก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1555 การนำไปปฏิบัติจะเป็นการบ่อนทำลายต่อผู้ปกครองที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ทั่วเยอรมนีทางตอนเหนือและตอนกลาง รวมถึงกุสตาวัส อโดฟัส แห่งสวีเดน ที่คอยรุกรานจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1630 โดยได้รับการหนุนหลังจากฝรั่งเศส ในช่วงสี่ปีต่อมา สวีเดนและเยอรมันที่เป็นพันธมิตรของพวกเขาได้มีชัยชนะเหนือกองทัพจักรวรรดิหลายครั้ง แม้ว่ากุสตาวัสจะเสียชีวิตลงที่ Lützen ในปี ค.ศ.1632 อย่างไรก็ตาม ภายหลังจากความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับที่เนิร์ดลิงเงินในปี ค.ศ. 1634 เยอรมัน พันธมิตรของสวีเดนได้ลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปราก ปี ค.ศ. 1635 กับแฟร์ดีนันท์ พระองค์ได้ถอดถอนคำสั่งและให้การรับรองว่าผู้ปกครองเยอรมันจะมีอำนาจปกครองตนเองทางการเมืองและศาสนา ในทางกลับกัน พวกเขาจะต้องละทิ้งการเป็นพันธมิตรกับมหาอำนาจภายนอก เช่น สวีเดน และตกลงที่จะรวบรวมกองกำลังของพวกเขาให้เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพจักรวรรดิ
สวีเดนได้เริ่มทำการเจรจาสันติภาพกับจักรพรรดิ จนกระทั่งความเกรงกลัวว่าอำนาจของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คที่เพิ่มมากขึ้นทำให้ฝรั่งเศสเข้าแทรกแซงโดยตรงในความขัดแย้ง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1635 พวกเขาได้ตกลงเป็นพันธมิตรเชิงป้องกันกับสวีเดนในการต่อต้านแฟร์ดีนันท์ จากนั้นจึงประกาศสงครามกับสเปนในเดือนพฤษภาคม แม้ว่าสงครามฝรั่งเศส-สเปนจะยังดำเนินต่อไปจนถึงปี ค.ศ. 1659 การสู้รบในเยอรมนีสิ้นสุดลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพ ปี ค.ศ. 1648 ซึ่งบทบัญญัติหลัก ได้แก่ การให้สัตยาบันของเงื่อนไขปรากโดยแฟร์ดีนันท์และให้การยอมรับความเป็นเอกราชของดัตช์โดยสเปน ด้วยการทำให้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คอ่อนแอลง เมื่อเทียบกับฝรั่งเศสและพันธมิตร ความขัดแย้งได้เปลี่ยนดุลอำนาจของยุโรปและเป็นเวทีสำหรับสงครามของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
สาเหตุ
สนธิสัญญาออกสเบิร์ก (ค.ศ. 1555) ซึ่งถูกลงพระนามโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยืนยันในผลของสภาไดเอตแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1526 ที่ยุติสงครามของชาวคริสต์เยอรมันระหว่างนิกายลูเทอรันและนิกายคาทอลิก ก่อให้เกิดผลดังนี้ แม้ว่าสนธิสัญญาออกสเบิร์กจะยุติความบาดหมางได้ชั่วคราว แต่ก็ไม่ได้เป็นตัวแก้ไขรากเหง้าความขัดแย้งทางศาสนาครั้งนี้ มิหนำซ้ำยังกลับทำให้ปัญหามีความซับซ้อนขึ้นจากการแพร่ขยายของลัทธิคาลวินไปทั่วเยอรมนีในปีถัดมา ซึ่งเป็นการเพิ่มนิกายหลักที่สามในคริสต์ศาสนาเข้าไปอีก อย่างไรก็ตามนิกายที่สามนี้กลับไม่ได้ถูกรับรองจากสนธิสัญญาออกสเบิร์กแต่ประการใด มีเพียงนิกายคาทอลิกและนิกายลูเทอรันเท่านั้นที่ได้รับการรับรองให้เป็นสองนิกายหลัก
ตามความเป็นจริงแล้ว อาจกล่าวได้ว่าจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นเพียงกลุ่มของประเทศที่มีอิสรภาพของตนค่อนข้างมากซึ่งรวมตัวกันอยู่อย่างกระจัดกระจาย จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นตำแหน่งแต่เพียงในนามไม่มีอำนาจที่แท้จริง เว้นแต่จักรพรรดิที่มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ปกครองดินแดนส่วนมากของจักรวรรดิ (อาร์ชดัชชีออสเตรียและราชอาณาจักรโบฮีเมีย) เช่นเดียวกับที่ปกครองราชอาณาจักรฮังการี ทำให้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กหลายเป็นมหาอำนาจหลักของยุโรป มีประชาชนใต้ปกครองมากกว่าแปดล้านคน นอกจากนี้ราชวงศ์ฮับส์บูร์กยังปกครองราชอาณาจักรสเปน ซึ่งรวมเอาเนเธอร์แลนด์, อิตาลีตอนใต้, หมู่เกาะฟิลิปปินส์ และดินแดนส่วนมากของทวีปอเมริกาไว้ด้วย จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ยังมีอิทธิพลระดับภูมิภาคในรัฐต่าง ๆ เช่น ดัชชีบาวาเรีย, รัฐผู้คัดเลือกแซกโซนี, รัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค, รัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนต, รัฐแลนด์เกรเวียตแห่งเฮสส์, รัฐผู้คัดเลือกเทรียร์ และเสรีนครของจักรพรรดิแห่งนูเรมเบิร์ก (มีประชากรอยู่อาศัยรวมกันราวห้าแสนถึงหนึ่งล้านคน) และยังปกครองรัฐอิสระขนาดเล็กเช่น ดัชชี, เสรีนคร, แอบบีย์, ราชรัฐมุขนายก และอนุมณฑลของขุนนาง (บางครั้งอำนาจของขุนนางแบบนี้ก็มีเพียงอำนาจปกครองหมู่บ้านเพียงหนึ่งแห่ง) อีกนับไม่ถ้วนทั่วจักรวรรดิ ซึ่งเขตปกครองขนาดเล็กรูปแบบต่าง ๆ เหล่านี้ไม่มีอำนาจมากพอที่จะมีบทบาททางการเมืองของจักรวรรดิ ผิดกับออสเตรียและบาวาเรียซึ่งมีบทบาทสำคัญ ด้านการเจริญสัมพันธไมตรีระหว่างรัฐต่าง ๆ ผ่านทางเครือญาติก็เป็นเรื่องปกติธรรมดา และบ่อยครั้งที่มีการแบ่งมรดกของขุนนางให้แก่โอรสหลากหลายพระองค์ไปตามรัฐต่าง ๆ
ความตึงเครียดทางศาสนายังคงมีอยู่มากในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผลผูกพันจากสนธิสัญญาออกสเบิร์กเริ่มใช้ไม่ได้ผล เมื่อเจ้าชายมุขนายกที่เปลี่ยนไปเข้ารีตลูเทอรันบางองค์ปฏิเสธที่จะสละมุขมณฑลของตนตามที่ระบุไว้ในสนธิสัญญา ในขณะเดียวกันกับที่เชื้อพระวงศ์ฮับส์บูร์กบางพระองค์และผู้ปกครองชาวคาทอลิกอื่น ๆ ของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และสเปน ทรงพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของโบสถ์คาทอลิกในภูมิภาค ซึ่งเป็นที่เด่นชัดในสงครามโคโลญ (ค.ศ. 1583 – 1588) ที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อเจ้าชายมุขนายกแห่งโคโลญนามว่า เกบฮาร์ด ตรุชเซสส์ ฟอน วาล์ดบูร์ก (Gebhard Truchsess von Waldburg) ทรงเปลี่ยนไปเข้ารีตลัทธิคาลวิน ซึ่งการที่พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในคณะผู้คัดเลือกแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วยนั้น อาจทำให้นิกายโปรเตสแตนต์มีอิทธิพลมากขึ้นต่อการเลือกจักรพรรดิแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่แต่เดิมผู้คัดเลือกจะทรงเป็นคาทอลิกทั้งหมด
ในสงครามโคโลญ กองทหารของสเปนขับไล่เจ้าชายมุขนายกออกจากตำแหน่งและแทนที่ด้วยเอิร์นส์แห่งบาวาเรีย (Ernst of Bavaria) ซึ่งเป็นโรมันคาทอลิก จากความสำเร็จนี้ทำให้ฝ่ายคาทอลิกมีเสถียรภาพมากขึ้นและหลักการ คูยูสเรจิโอ, เอยูสเรลิจิโอ ก็ถูกบังคับใช้ให้เข้มงวดขึ้นในบาวาเรีย, เวือร์ซบูร์ก และรัฐอื่น ๆ จึงเป็นการบีบบังคับให้ชาวลูเทอรันเลือกระหว่างเปลี่ยนนิกายหรือถูกเนรเทศ ชาวลูเทอรันยังเผชิญกับการละทิ้งนิกายโดยเจ้าผู้ปกครองของพวกตน เช่นใน พาลาทิเนต (ค.ศ. 1560), นัสเซา (ค.ศ. 1578), เฮสส์-คาสเซิล (ค.ศ. 1603) และบรันเดินบวร์ค (ค.ศ. 1613) ที่หันไปนับถือลัทธิคาลวินแทน ด้วยเหตุนี้ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ดินแดนลุ่มแม่น้ำไรน์และดินแดนตอนล่างของแม่น้ำดานูบจึงตกเป็นของฝ่ายคาทอลิก ขณะที่ดินแดนทางตอนเหนือตกเป็นของฝ่ายลูเทอรัน และในบางพื้นที่เช่น เยอรมนีตอนกลาง-ตะวันตก, สวิตเซอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์ เป็นของฝ่ายคาลวิน อย่างไรก็ตามยังคงมีชนกลุ่มน้อยของแต่ละนิกายอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายทั่วทุกดินแดน ในบางนครรัฐก็มีจำนวนผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก, ลูเทอรัน และคาลวิน ในจำนวนที่เกือบจะเท่ากันพอดี
พระจักรพรรดิทรงตกตะลึงพระทัยต่อการกระทำของพระญาติชาวสเปน เนื่องจากพระองค์ทรงดำเนินพระราโชบายตามแบบของพระจักรพรรดิฮับส์บูร์กพระองค์ก่อนหน้าอย่าง จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 (รวมถึงจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1, จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2, จักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 และจักรพรรดิมัททีอัส) ที่อำนวยให้เจ้าชายมุขนายกทุกองค์สามารถเลือกใช้นโยบายทางศาสนาของตนได้อย่างอิสระ ซึ่งพระจักรพรรดิทุกพระองค์ที่ได้กล่าวมาข้างต้นนี้ล้วนทรงพยายามหลีกเลี่ยงการเกิดสงครามศาสนาถายในจักรวรรดิ ด้วยการอนุญาตให้นิกายในคริสต์ศาสนาทุกนิกายสามารถเผยแพร่หลักธรรมของตนได้โดยปราศจากการบังคับขู่เข็ญ ซึ่งพระราโชบายนี้สร้างความโกรธเคืองแก่ผู้ที่ต้องการเห็นความเป็นหนึ่งเดียวทางศาสนาในจักรวรรดิ ในขณะเดียวกันกับที่สวีเดนและเดนมาร์กซึ่งต่างก็เป็นอาณาจักรนิกายลูเทอรันด้วยกันทั้งคู่ พยายามช่วยเหลือฝ่ายโปรแตสแตนต์ภายในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต้องการที่จะมีอิทธิพลทางเศรษฐกิจและการเมืองภายในจักรวรรดิเพิ่มมากขึ้น
ความตึงเครียดเพิ่มมากขึ้นอีกในปี ค.ศ. 1609 ด้วยสงครามสืบราชสมบัติยือลิช (War of the Jülich succession) ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อดยุกจอห์น วิลเลียมแห่งยือลิช-เคลเวอส์-แบร์ก ผู้ปกครองแห่งสหดัชชียือลิช-เคลเวอ-แบร์กที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมาก สิ้นพระชนม์โดยไม่มีทายาท มีการอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์ยือลิชสองฝ่าย ฝ่ายแรกจากดัชเชสอันนาแห่งปรัสเซีย พระธิดาในพระเชษฐภคินีองค์โตของดยุกจอห์น วิลเลียมนามว่า มารี อเลโอนอร์แห่งเคลเวอส์ อันนาเสกสมรสกับจอห์น ซีกิสมุนด์ เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค ฝ่ายที่สองจากโวล์ฟกัง วิลเลียม เคาท์พาลาไทน์แห่งนอยบวร์ก พระโอรสในพระเชษฐภคินีองค์ที่สองของดยุกจอห์น วิลเลียมนามว่า อันนาแห่งเคลเวอส์ ดัชเชสอันนาแห่งปรัสเซียทรงอ้างราชสิทธิ์เหนือยือลิช-เคลเวอส์-แบร์กในฐานะสายสืบสิทธิ์ตามอาวุโส ในขณะที่เคาท์โวล์ฟกัง วิลเลียมทรงอ้างราชสิทธิ์ในฐานะสายสืบสิทธิ์ตามบุรุษนิยม ซึ่งทั้งสองพระองค์ต่างก็เป็นโปรเตสแตนต์ด้วยกันทั้งคู่ เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงสงครามที่จะเกิดขึ้นระหว่างผู้อ้างสิทธิ์ทั้งสอง กองกำลังของจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 จึงเข้ายึดยือลิช-เคลเวอส์-แบร์กจนกว่าความขัดแย้งจะยุติโดยการตัดสินจากคณะเอาลิค (Aulic Council) อย่างไรก็ตาม เจ้าชายมุขนายกโปรเตสแตนต์หลายองค์กลัวว่าพระจักรพรรดิผู้เป็นคาทอลิกจะทรงยึดครองยือลิช-เคลเวอส์-แบร์กไว้กับพระองค์เอง ซึ่งจะทำให้สหดัชชียือลิช-เคลเวอส์-แบร์กตกเป็นของฝ่ายคาทอลิก คณะผู้แทนจากพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและจากสาธารณรัฐดัตช์รวมกลุ่มกันเพื่อเข้ารุกรานยือลิช-เคลเวอส์-แบร์ก แต่แผนการนี้ก็เป็นอันต้องล้มเลิกเมื่อเกิดการลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอองรีที่ 4 ขึ้น ต่อมาเคาท์โวล์ฟกัง วิลเลียมพยายามช่วงชิงความได้เปรียบจากความขัดแย้ง จึงได้ทำการเปลี่ยนไปเข้ารีตคาทอลิก ขณะที่จอห์น ซีกิสมุนด์เองก็ทรงเปลี่ยนไปเข้ารีตคาลวิน (แม้ดัชเชสอันนาแห่งปรัสเซียจะยังทรงเป็นลูเทอรันอยู่ก็ตาม) ความขัดแย้งดำเนินมาถึงจุดสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1614 ด้วยสนธิสัญญาซันเตินซึ่งมีใจความให้แยกสหดัชชีออกเป็นส่วน ๆ คือ ดัชชียือลิชและรัฐแบร์ก ตกเป็นของเคาท์โวล์ฟกัง วิลเลียม ส่วนดัชชีเคลเวอ, เคาน์ตีมาร์ค และเคาน์ตีราเวินสแบร์ก ตกเป็นของจอห์น ซีกิสมุนด์
การลุกฮือของชาวดัตช์ต่อสเปนเป็นหนึ่งในหลายเหตุการณ์ที่นำไปสู่สงครามสามสิบปี เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าการพักรบสิบสองปีระหว่างกบฏชาวดัตช์กับสเปนผู้ปกครองสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1621 และทั่วทั้งยุโรปในเวลานั้นต่างก็ตระหนักดีว่าสเปนกำลังพยายามพิชิตสาธารณรัฐดัตช์กลับมาเป็นของตนให้ได้ กองกำลังของสเปนในการพิชิตดินแดนคืนในครั้งนั้นอยู่ภายใต้การนำของ อัมโบรโญ สปีโนลา มาร์กีสที่ 1 แห่งบัลบาเซส ซึ่งเป็นชาวเจนัว มาร์กีสแห่งบัลบาเซสมีส่วนสำคัญอย่างมากในการช่วยอำนวยความสะดวกการเดินทัพไปยังสาธารณรัฐดัตช์ผ่านรัฐพันธมิตรต่าง ๆ มีเพียงรัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนตเท่านั้นที่ขัดขวางการเดินทัพของสเปนผ่านดินแดนของตน (เส้นทางที่สปีโนลาโปรดปราน ถนนสเปน มีเส้นทางดังนี้: ผ่านสาธารณรัฐเจนัวและดัชชีมิลานไปยังหุบเขาวาลเทลลินา จากนั้นเดินอ้อมสวิตเซอร์แลนด์ผู้เป็นศัตรูผ่านทางชายฝั่งด้านเหนือของทะเลสาบคอนสแตนซ์ เดินผ่านเข้าไปยังแคว้นอาลซัสและมุขมณฑลแห่งสตราส์บูร์ก ผ่านไปยังรัฐผู้คัดเลือกพาลาทิเนต ก่อนที่ท้ายสุดจะผ่านอัครมุขมณฑลแห่งเทรียร์, ดัชชียือลิช และรัฐแบร์กจนถึงสาธารณัฐดัตช์ในที่สุด และเนื่องจากรัฐพาลาทิเนตตั้งอยู่บนสมรภูมิที่มีความสำคัญทางการเมืองยุโรปอย่างมาก พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นพระมหากษัตริย์โปรเตสแตนต์ จึงมีพระราชประสงค์ให้มีการเสกสมรสระหว่างพระราชธิดา เอลิซาเบธ สจวต กับ ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งพาลาทิเนต ในปี ค.ศ. 1612 ทั้งที่มีขนบธรรมเนียมอังกฤษที่ว่าพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์จะต้องเสกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ที่เป็นกษัตริย์จากราชวงศ์อื่นเท่านั้น
เมื่อย่างเข้าสู่ปี ค.ศ. 1617 เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าจักรพรรดิมัททีอัสแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จะเสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท ราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของพระญาติบุรุษที่สืบสายพระโลหิตใกล้พระองค์มากที่สุดก็คือ อาร์ชดยุกแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งออสเตรีย, มกุฎราชกุมารแห่งโบฮีเมีย และด้วยสนธิสัญญาลับโอญาเต พระเจ้าเฟลีเปที่ 3 แห่งสเปนจึงทรงเห็นชอบกับการสืบราชบัลลังก์ในครั้งนี้
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 ทรงได้รับการศึกษาจากคณะแห่งพระเยซูเจ้า ซึ่งเป็นคาทอลิกผู้เรียกร้องความเป็นหนึ่งเดียวทางศาสนาในจักรวรรดิ ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่นิยมของชาวโปรเตสแตนต์ในโบฮีเมีย เหตุการณ์เริ่มบานปลายเมื่อขุนนางชาวโบฮีเมียปฏิเสธความชอบธรรมของจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ ซึ่งครั้งหนึ่งคณะขุนนางกลุ่มนี้เคยเลือกพระองค์ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารในปี ค.ศ. 1617 การกระทำนี้เป็นกระตุ้นให้เกิดสงครามสามสิบปีอย่างมาก และตามมาด้วยเหตุการณ์ที่ผู้แทนพระองค์ของจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ถูกจับโยนออกมาจากนอกหน้าต่างซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ บัญชรฆาตแห่งปราก (Defenestration of Prague) อันเป็นการจุดชนวนให้เกิดการลุกฮือในโบฮีเมีย ซึ่งมีพันธมิตรมากมายที่เป็นชาวต่างชาติผู้มีอำนาจ จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ทรงเสียพระทัยจากการจงใจหมิ่นพระเกียรติในครั้งนี้ แต่อย่างไรก็ตามพระราโชบายขันติธรรมในจักรวรรดิของพระองค์จะยิ่งส่งผลให้ทรงอยู่ในพระราชสถานะที่อ่อนแอ ไม่กี่ปีถัดมาเหตุการณ์ดูราวกับว่าราชวงศ์ฮับส์บูร์กจะอยู่ในสถานะอันเลวร้ายที่ไม่อาจกู้คืนกลับมาได้ ขณะที่ฝ่ายโปรเตสแตนต์ดูราวกับว่ากำลังจะประสบความสำเร็จโดยสมบูรณ์ภายในระยะเวลาอันสั้น
สงครามสามารถแบ่งออกเป็นสี่ช่วงสำคัญ ได้แก่ การลุกฮือในโบฮีเมีย การแทรกแซงจากเดนมาร์ก การแทรกแซงจากสวีเดน และการแทรกแซงจากฝรั่งเศส
ค.ศ. 1618–1621
จากการที่ทรงไร้ราชโอรสหรือราชธิดาของพระองค์เอง จักรพรรดิมัททีอัสทรงพยายามทำให้การสืบทอดราชสมบัติเป็นไปอย่างสงบและเรียบร้อย ด้วยการให้รัชทายาทแห่งราชวงศ์ (Dynastic heir) คือ แฟร์ดีนันด์แห่งสติเรีย ผู้ศรัทธาในนิกายคาทอลิกอย่างแรงกล้า (ต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2) ทรงได้รับเลือกให้ขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งสองอาณาจักรที่แยกออกจากกันระหว่างโบฮีเมียและฮังการี ผู้นำนิกายโปรเตสแตนต์ในโบฮีเมียบางส่วนจึงเกรงกลัวว่าตนจะสูญเสียสิทธิ์ทางศาสนาซึ่งได้รับพระราชทานจากจักรพรรดิรูดอล์ฟที่ 2 ในสาส์นแห่งเดชานุภาพ ค.ศ. 1609 (Letter of Majesty) โดยกลุ่มผู้นำเหล่านั้นโปรดปรานเชื้อพระวงศ์โปรเตสแตนต์อย่าง ฟรีดริชที่ 5 แห่งพาลาทิเนต (รัชทายาทในฟรีดริชที่ 4 ผู้ก่อตั้งสหภาพโปรเตสแตนต์) มากกว่า อย่างไรก็ตาม โปรเตสแตนต์คนอื่น ๆ ยังคงสนุนสนุนการสืบทอดราชสมบัติโดยฝ่ายคาทอลิกนี้ต่อไป และในปี ค.ศ. 1617 แฟร์ดีนันด์ทรงได้รับเลือกจากสภาฐานันดรแห่งโบฮีเมียให้ดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารอย่างประจวบเหมาะพอดี ที่ซึ่งเมื่อจักรพรรดิมัททีอัสเสด็จสวรรคต จะทรงขึ้นดำรงพระอิสริยยศเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียโดยทันที
Had the Bohemian rebellion remained a local conflict, the war could have been over in fewer than thirty months. However, the death of Emperor Matthias emboldened the rebellious Protestant leaders, who had been on the verge of a settlement. The weaknesses of both Ferdinand (now officially on the throne after the death of Emperor Matthias) and of the Bohemians themselves led to the spread of the war to western Germany. Ferdinand was compelled to call on his nephew, King Philip IV of Spain, for assistance.
The Bohemians, desperate for allies against the Emperor, applied to be admitted into the Protestant Union, which was led by their original candidate for the Bohemian throne, the Calvinist Frederick V, Elector Palatine. The Bohemians hinted Frederick would become King of Bohemia if he allowed them to join the Union and come under its protection. However, similar offers were made by other members of the Bohemian Estates to the Duke of Savoy, the Elector of Saxony, and the Prince of Transylvania. The Austrians, who seemed to have intercepted every letter leaving Prague, made these duplicities public. This unraveled much of the support for the Bohemians, particularly in the court of Saxony. The rebellion initially favoured the Bohemians. They were joined in the revolt by much of Upper Austria, whose nobility was then chiefly Lutheran and Calvinist. Lower Austria revolted soon after, and in 1619, Count Thurn led an army to the walls of Vienna itself.
Ottoman support
The emperor, who had been preoccupied with the Uskok War, hurried to muster an army to stop the Bohemians and their allies from overwhelming his country. Count Bucquoy, the commander of the Imperial army, defeated the forces of the Protestant Union led by Count Mansfeld at the Battle of Sablat, on 10 June 1619. This cut off Count Thurn's communications with Prague, and he was forced to abandon his siege of Vienna. The Battle of Sablat also cost the Protestants an important ally — Savoy, long an opponent of Habsburg expansion. Savoy had already sent considerable sums of money to the Protestants and even troops to garrison fortresses in the Rhineland. The capture of Mansfeld's field chancery revealed the Savoyards' involvement, and they were forced to bow out of the war.
1621–1625
The Spanish sent an army from Brussels under Ambrosio Spinola to support the Emperor. In addition, the Spanish ambassador to Vienna, Don Íñigo Vélez de Oñate, persuaded Protestant Saxony to intervene against Bohemia in exchange for control over Lusatia. The Saxons invaded, and the Spanish army in the west prevented the Protestant Union's forces from assisting. Oñate conspired to transfer the electoral title from the Palatinate to the Duke of Bavaria in exchange for his support and that of the Catholic League.
This defeat led to the dissolution of the League of Evangelical Union and the loss of Frederick V's holdings. Frederick was outlawed from the Holy Roman Empire, and his territories, the Rhenish Palatinate, were given to Catholic nobles. His title of elector of the Palatinate was given to his distant cousin, Duke Maximilian of Bavaria. Frederick, now landless, made himself a prominent exile abroad and tried to curry support for his cause in Sweden, the Netherlands and Denmark.
Some historians regard the period from 1621–1625 as a distinct portion of the Thirty Years' War, calling it the "Palatinate phase". With the catastrophic defeat of the Protestant army at White Mountain and the departure of the Prince of Transylvania, greater Bohemia was pacified. However, the war in the Palatinate continued: Famous mercenary leaders – such as, particularly, Count Ernst von Mansfeld – helped Frederick V to defend his countries, the Upper and the Rhine Palatinate. This phase of the war consisted of much smaller battles, mostly sieges conducted by the Spanish army. Mannheim and Heidelberg fell in 1622, and Frankenthal was taken two years later, thus leaving the Palatinate in the hands of the Spanish.
The remnants of the Protestant armies, led by Count Ernst von Mansfeld and Duke Christian of Brunswick, withdrew into Dutch service. Although their arrival in the Netherlands did help to lift the siege of Bergen-op-Zoom (October 1622), the Dutch could not provide permanent shelter for them. They were paid off and sent to occupy neighboring East Frisia. Mansfeld remained in the Dutch Republic, but Christian wandered off to "assist" his kin in the Lower Saxon Circle, attracting the attentions of Count Tilly. With the news that Mansfeld would not be supporting him, Christian's army began a steady retreat toward the safety of the Dutch border. On 6 August 1623, ten miles short of the border, Tilly's more disciplined army caught up with them. In the ensuing Battle of Stadtlohn, Christian was decisively defeated, losing over four-fifths of his army, which had been some 15,000 strong. After this catastrophe, Frederick V, already in exile in The Hague, and under growing pressure from his father-in-law, James I, to end his involvement in the war, was forced to abandon any hope of launching further campaigns. The Protestant rebellion had been crushed.
Huguenot rebellions (1620–1628)
Following the Wars of Religion of 1562–1598, the Protestant Huguenots of France (mainly located in the southwestern provinces) had enjoyed two decades of internal peace under Henry IV, who, originally a Huguenot before converting to Catholicism, had protected Protestants through the Edict of Nantes. His successor, Louis XIII, under the regency of his Italian Catholic mother, Marie de' Medici, was much less tolerant. The Huguenots responded to increasing persecution by arming themselves, forming independent political and military structures, establishing diplomatic contacts with foreign powers, and finally, openly revolting against the central power. The rebellion led to major military encounters, all of which ended in defeat for the Huguenots: the Siege of Montauban in 1621, the Naval battle of Saint-Martin-de-Ré on 27 October 1622, the Capture of Ré island in 1625, and the Siege of La Rochelle in 1627–1628. The revolt became an international conflict with the involvement of England in the Anglo-French War (1627-1629). The House of Stuart in England had been involved in attempts to secure peace in Europe (through the Spanish Match), and had intervened in the war against both Spain and France. However, defeat by the French (which indirectly led to the assassination of the English leader the Duke of Buckingham), lack of funds for war, and internal conflict between Charles I and his Parliament led to cessation of English involvement in European affairs – much to the dismay of Protestant forces on the continent. France remained the largest Catholic kingdom unaligned with the Habsburg powers, and would later actively wage war against Spain. The French Crown's response to the Huguenot rebellion was not so much a representation of the typical religious polarization of the Thirty Years' War, but rather of an attempt at achieving national hegemony by an absolutist monarchy. -->
เอกสารแพนดอรา
เอกสารแพนดอรา หรือ แพนดอราเพเพอส์ (Pandora Papers) เป็นเอกสารรั่วไหลจำนวน 11.9 ล้านฉบับ ขนาด 2.9 เทราไบต์ เผยแพร่โดยกลุ่มนักข่าวสืบสวนนานาชาติ (ไอซีไอเจ) เริ่มต้นตั้งแต่ 3 ตุลาคม 2021  หน่วยงานข่าวภายใต้ไอซีไอเจอธิบายว่าการรั่วไหลของข้อมูลนี้เป็นการเปิดโปงความลับทางการเงินครั้งที่ขยายผลกว้างที่สุด มีทั้งเอกสาร, ภาพ, อีเมล และสเปรดชีตจากบริษัทให้บริการด้านการเงิน 14 บริษัท จากประเทศปานามา, สวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซึ่งมากกว่ากรณีเอกสารปานามาเมื่อปี 2016 ซึ่งเปิดโปงเอกสารลับจำนวน 11.5 ฉบับ
รายงานเหล่านี้ระบุว่าอาจมีเงินจำนวนมากถึง 32 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐที่ถูกปกปิดไว้ไม่ให้ถูกเก็บภาษี ซึ่งจำนวนนี้ยังไม่รวมของมีค่าอื่น ๆ เช่น อสังหาริมทรัพย์, งานศิลปะ และเครื่องเพชรพลอย
มีผู้นำระดับชาติจำนวนรวม 35 คน เจ้าหน้าที่รัฐราว 400 คน จากเกือบ 100 ประเทศทั่วโลก ที่ปรากฏอยู่ในรายชื่อที่เปิดโปงนี้ เช่น โทนี แบลร์ อดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร, เซบัสเตียน ปิญเญรา ประธานาธิบดีชิลี, อูฮูรู เคนยัตตา ประธานานาธิบดีเคนยา, มีลอ จูกานอวิช ประธานาธิบดีมอนเตเนโกร, วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน, ชัยค์ตะมีม เอมีร์แห่งกาตาร์, Ali Bongo Ondimba ประธานาธิบดีกาบอง และกิเยร์โม ลาโซ ประธานาธิบดีเอกวาดอร์
พิมพิชยา ก๊กรัมย์
พิมพิชยา ก๊กรัมย์ เกิดวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งตัวตบตรงข้ามหัวเสา ให้แก่สโมสรคูโรเบะ อควาแฟรีส์ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ
พิมพิชยา ก๊กรัมย์ เป็นนักวอลเลย์บอลตำแหน่งบีหลัง จากโรงเรียนกีฬานครนนท์วิทยา 6 โดยเธอได้รับการฝึกสอนจากโค้ชเอ็ม ว่าที่ร้อยตรีธนกฤต อินเลี้ยง
พ.ศ. 2558
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 พิมพิชยาถูกเรียกเข้าเก็บตัวกับทีมชาติชุดปัจจุบันเพื่อฝึกและเตรียมความพร้อมในการแข่งขันวอลเลย์บอลรายการต่างๆ
เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 เธอได้ทำหน้าที่ร่วมกับทีมสโมสรวอลเลย์บอลนครนนท์ 3BB ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2015 ซึ่งเธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรวอลเลย์บอลบางกอกกล๊าสที่ 3-2 เซต และวันที่ 30 มีนาคม เธอได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมนครนนทบุรี 3BB เข้ารับตำแหน่งรองชนะเลิศ
และในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 พิมพิชยาได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติไทย เข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 2015 ที่จัดขึ้นที่ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งทีมของเธอเป็นฝ่ายชนะทีมทีมชาติญี่ปุ่น ในรอบรองชนะเลิศด้วยคะแนน 3–2 เช็ต ส่วนในรอบชิงชนะเลิศ ทีมของเธอเป็นฝ่ายพ่ายทีมทีมชาติจีนด้วยคะแนน 3–1 เช็ต
แคว้นอูลยานอฟสค์
ภูมิศาสตร์
แคว้นอูลยานอฟสค์ตั้งอยู่ในเขตสหพันธ์วอลกาของประเทศรัสเซีย มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ซีเม
ซื่อเหมย์ (四美) หรือ ซีเม (Simei) เป็นย่านทีอยู่ในแทมปีนส์ทาวน์ แถบตะวันออกของสิงคโปร์ ตั้งชื่อตามสี่ยอดพธู ในปี 2528 ย่านนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานีซีเมในระบบรถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตกอีกด้วย
จาการ์ตา
{{Infobox settlement }} }} }} }} }}
จาการ์ตา (Jakarta) เป็นเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บนเกาะชวาฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 8.3 ล้านคน (พ.ศ. 2543) ในอดีตมีชื่อว่า บาตาฟียา หรือ ปัตตาเวีย (Batavia) หรือ “บัตเตเวีย” ตามพระราชนิพนธ์ “ระยะทางเที่ยวชวากว่าสองเดือน” ใน พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คนไทยในอดีตเรียก กะหลาป๋า
ประวัติศาสตร์
การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในพื้นที่ของจาการ์ตาในปัจจุบัน เท่าที่ปรากฏคือท่าเรือเกอลาปา (Kelapa) ซึ่งเอกสารไทยโบราณเรียกว่า กะหลาป๋า ใกล้ปากแม่น้ำจีลีวุง ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากถิ่นที่ตั้งของฮินดูตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 กะหลาป๋าเป็นท่าเรือใหญ่สำหรับราชอาณาจักรฮินดู ชื่อว่าซุนดา มีการบันทึกว่าชาวโปรตุเกสเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่ไปถึงกะหลาป๋า กษัตริย์ฮินดูทรงอนุญาตให้พ่อค้าชาวโปรตุเกสสร้างป้อมที่กะหลาป๋าในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตอนต้น ท่าเรือของจาการ์ตาในปัจจุบันยังคงมีชื่อว่า ซุนดาเกอลาปา (Sunda Kelapa) ตามชื่อถิ่นฐานยุคแรก
ในพ.ศ. 2070 เมืองถูกยึดครองโดยฟาตาฮิลลอฮฺหรือฟาเลเตฮาน (Fatahillah or Faletehan) ผู้นำอายุน้อยจากอาณาจักรใกล้เคียงจากทางเหนือ ฟาตาฮิลลอฮฺได้เปลี่ยนชื่อเมืองจากเกอลาปาเป็น จายาการ์ตา (Jayakarta แปลว่า "มีชัยและเจริญรุ่งเรือง" ในภาษาชวา) หรือตรงกับ "ชยะ - กฤต" ใน ภาษาสันสกฤต แปลว่า "ชัยชนะอันเกิดขึ้นสมบูรณ์แล้ว" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2070 ซึ่งวันนี้ถือเป็นวันก่อตั้งกรุงจาการ์ตา ชื่อ “จายาการ์ตา” นี้เองที่ต่อมาได้กลายมาเป็นชื่อ จาการ์ตา ในปัจจุบัน
ชาวดัตช์เข้ามาถึงจายาการ์ตาในตอนปลายของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในพ.ศ. 2162 กองกำลังของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East India Company) นำโดยยัน ปีเตอร์โซน กุน (Jan Pieterszoon Coen) ยึดครองเมืองและเปลี่ยนชื่อจายาการ์ตาเป็นบาตาฟียา (Batavia) ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของชนเผ่าที่อาศัยในเนเธอร์แลนด์ในสมัยโรมัน (เอกสารไทยในสมัยก่อน เช่นพระราชนิพนธ์ “ระยะทางเที่ยวชวากว่าสองเดือน” เรียกว่าเมือง “บัตเตเวีย” ทั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จฯ เมืองบัตเตเวียภายใต้การปกครองของดัตช์นี้ถึงสามครั้งใน พ.ศ. 2413, 2439 และ 2444) บาตาฟียาหรือบัตเตเวียเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (Dutch East Indies) ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการขยายเมืองเมื่อชาวดัตช์เริ่มย้ายไปทางใต้ ไปที่พื้นที่สูงที่คาดว่ามีความอุดมสมบูรณ์กว่า ชาวอังกฤษยึดครองชวาใน พ.ศ. 2354 และครองอยู่ 5 ปีระหว่างที่เนเธอร์แลนด์ทำสงครามนโปเลียน (Napoleonic Wars) ในยุโรป ก่อนคืนให้ดัตช์
หลังจากที่การปกครองโดยตรงของเนเธอร์แลนด์ขยายไปทั่วทั้งหมู่เกาะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ตอนต้น ความสำคัญของบาตาฟียาได้เพิ่มขึ้น กลยุทธ์ของดัตช์ที่จะยังคงอำนาจและรายได้ภาษี ทำให้การส่งออกจากพื้นที่ใด ๆ ในภูมิภาคแทบทั้งหมดจะต้องผ่านบาตาฟียา ทำให้เมืองมีความสำคัญทางด้านการเมืองและเศรษฐกิจตราบจนถึงปัจจุบัน
ประเทศญี่ปุ่นยึดครองบาตาฟียาในพ.ศ. 2485 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 และเปลี่ยนชื่อเมืองโดยกลับมาใช้ชื่อ จาการ์ตา เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากคนในท้องถิ่น หลังจากที่ญี่ปุ่นพ่ายแพ้สงครามใน พ.ศ. 2488 กองกำลังชาวดัตช์กลับเข้ายึดครองเมืองอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่ชาวอินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชไปก่อนแล้วในช่วงปลายสงคราม เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2488 จาการ์ตาเป็นศูนย์กลางของความพยายามของชาวดัตช์ที่จะยังคงอำนาจเหนืออาณานิคมเดิมระหว่างสงครามเอกราชอินโดนีเซีย ซึ่งยุติลงด้วยการรับรองการก่อตั้งสาธารณรัฐอินโดนีเซียเต็มรูปแบบเมื่อ พ.ศ. 2492
พายุโคอินุ
พายุเท็มบิงนั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อโคอินุนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
พายุบอละเวน
บอละเวน (ບໍລະເວນ; ชื่อที่ราบสูงในประเทศลาว) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 1 ลำดับที่ 6 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศลาว
พายุบอละเวนนั้นอาจหมายถึง
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย
กีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมชาย เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม – 7 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนชิโอกาเซะ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 48 คน (24 ทีม) จาก 19 ประเทศโดยประมาณ
ขนมเจาะหู
ขนมเจาะหู บ้างเรียก แนหรำ, แบซำ, ดีซำ, โดซีแย หรือ ลีงอโต๊ะแว เป็นขนมที่เติมจากการเคี่ยวน้ำตาลแดงจนเหนียวข้น จากนั้นผสมแป้งข้าวเจ้าและนำแป้งมานวดต่อให้ได้ที่ก่อนจะนำไปทอด มีรูปร่างวงกลมเหมือนโดนัท เป็นขนมสำคัญในเทศกาลทางภาคใต้ของประเทศไทย มักทำขึ้นในช่วงเทศกาลฮารีรายอของชาวมุสลิม เป็นขนมรายอ งานบุญของศาสนาพุทธ เช่น งานบุญสารทเดือนสิบ หรือทำบุญชิงเปรต เพราะทรงคล้ายเบี้ยหอยสมัยโบราณ เป็นสัญลักษณ์แทนเงินเหมือนการส่งเงินให้บรรพบุรุษ ขนมแนหรำแต่ละจังหวัดไม่เหมือนกัน แต่ไม่แตกต่างกันไปมาก เปลี่ยนแค่สีของขนม แต่รสชาติยังคงเดิมอยู่ ปัจจุบัน นับว่าเป็นขนมอีกหนึ่งอย่างที่หากินได้ยากแล้ว
ปานาอัดปาร์กแอนด์สเตเดียม
ปานาอัดปาร์กแอนด์สเตเดียม หรือ ปานาอัดสเตเดียม เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในสวนและศูนย์กีฬาปานาอัด บารังไกย์มานซิลิงกัน นครบาโคล็อด ประเทศฟิลิปปินส์ สวนและสนามมีพื้นที่ 25 เฮกตาร์ และมีต้นยูคาลิปตัสทั้งหมด 60,000 ต้น
ปานาอัดใช้จัดการแข่งขันกีฬาโดยเฉพาะฟุตบอล เคยใช้จัดงานซีเกมส์ 2005 และเอเอฟซีแชลเลนจ์คัพ 2012 รอบคัดเลือก นัดพบกับมองโกเลีย สนามกีฬาแห่งนี้ยังเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซเรส–เนกรอส
เหตุการณ์สำคัญ
รายชื่อกิจกรรมต่าง ๆ ที่จัดขึ้นที่สนามแห่งนี้
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1998–99
ฤดูกาล 1998–99 เป็นฤดูกาลที่ 7 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกและเป็นฤดูกาลที่ 24 ติดต่อกันในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ หลังจากจบฤดูกาลที่แล้วโดยไม่ได้แชมป์ใด ๆ เลย ในฤดูกาลนี้ยูไนเต็ดคว้าเทรเบิลแชมป์คือพรีเมียร์ลีก เอฟเอคัพ และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ซึ่งเป็นทีมแรกและทีมเดียวในฟุตบอลอังกฤษจนถึงทุกวันนี้ที่ทำได้ ในระหว่างฤดูกาล ยูไนเต็ดแพ้เพียง 5 นัดในแชริตีชีลด์ที่พบกับอาร์เซนอล ในรอบที่ 5 ของลีกคัพที่พบกับแชมป์ฤดูกาลนั้นอย่างทอตนัมฮอตสเปอร์ และ 3 นัดในลีก รวมถึงแพ้ในบ้านเพียงนัดเดียวตลอดฤดูกาลที่พบกับมิดเดิลส์เบรอในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1998 สถิติไม่แพ้ใครติดต่อกัน 33 นัดในทุกรายการเริ่มในวันที่ 26 ธันวาคม ในวันบ็อกซิ่งเดย์ในบ้านที่พบกับนอตทิงแฮมฟอเรสต์ ซึ่งพวกเขาก็ยังเอาชนะฟอเรสต์ 8–1 ในเกมเยือนที่ซิตีกราวด์ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 ซึ่งเป็นสถิติการยิงเกมเยือนในลีกมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฤดูกาลนี้โดดเด่นด้วยการคัมแบ็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอฟเอ คัพ รอบที่ 4 กับลิเวอร์พูล และรอบรองชนะเลิศของแชมเปี้ยนส์ลีกกับยูเวนตุส แต่ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นไปกว่านัดชิงชนะเลิศแชมเปียนส์ลีกที่กัมนอว์ เมื่อเทดดี เชริงงัม และอูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์ ทำประตูในช่วงทดเวลาบาดเจ็บพลิกกลับมาชนะบาเยิร์นมิวนิกที่นำไปก่อนจากฟรีคิกของมาริโอ บาสเลอร์ 2–1
2 ผู้เล่นตัวเก๋าทั้งแกรี พัลลิสเตอร์ และไบรอัน แมคแคลร์ ที่รับใช้สโมสรมานานนับทศวรรษได้อำลาสโมสรก่อนเปิดฤดูกาลใหม่ โดยมียาป สตัม ปราการหลังทีมชาติเนเธอร์แลนด์จากเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน และดไวต์ ยอร์ก กองหน้าทีมชาติตรินิแดด จากแอสตันวิลลาเข้ามาแทน ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1998 รองกัปตันทีมและผู้รักษาประตูมือหนึ่ง พีเตอร์ สไมเกิล ได้ประกาศความตั้งใจที่จะออกจากสโมสรหลังจากรับใช้มา 8 ปี เพื่อย้ายไปสปอร์ติงลิสบอน เมื่อจบฤดูกาล สโมสรได้รับข้อเสนอซื้อกิจการมากกว่า 600 ล้านปอนด์จาก BSkyB ในช่วงต้นฤดูกาล แต่ถูกบล็อกโดย Monopolies and Merger Commission ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1999
แฟน ๆ และคอลัมนิสต์มองว่าคว้าเทรเบิลแชมป์เป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน เพื่อเป็นการรับรู้ถึงความสำเร็จของเขา เฟอร์กูสันได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอัศวินในฐานะเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และได้รับตำแหน่งพลเมืองกิตติมศักดิ์ของกลาสโกว์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1999 เดวิด เบ็คแคมได้รับเลือกให้เป็น UEFA Club Footballer of the Year ในฤดูกาล 1998–99 และเป็นรองริวัลโดสำหรับรางวัลบาลงดอร์ ในปี ค.ศ. 1999 และนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี
กระชับมิตร
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดลงเล่นพรีซีซัน 4 นัดก่อนเปิดฤดูกาล 1998–99 โดยเริ่มด้วยแพ้ 3–4 ต่อเบอร์มิงแฮมซิตี จากนั้นพวกเขาก็ออกทัวร์สแกนดิเนเวีย 3 นัด โดยเริ่มด้วยการเสมอกับวาเลเรนกา 2–2 ก่อนที่จะเอาชนะบรอนด์บี สโมสรเก่าของสไมเกิล (6–0) และบรานน์ (4–0) หลังจากเปิดฤดูกาล พวกเขายังได้เล่นกระชับมิตรกับ Europe XI ซึ่งเลือกโดยอดีตกองหน้าและกัปตันทีม เอริก ก็องโตนา เพื่อเป็นการรำลึกถึงเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิกซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 40 ปีก่อน ก็องโตนาลงเล่นให้ทั้งสองทีมระหว่างการแข่งขัน ซึ่งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะ 8–4 Testimonial Match ให้กับ Teddy Scott โดยมีกำหนดพบกับแอเบอร์ดีนที่ Pittodrie ในเดือนมกราคม ยูไนเต็ดแพ้ 6–7 จากการดวลจุดโทษหลังจากเสมอ 1–1 ใน 90 นาที
เอฟเอ แชริตีชีลด์
การแข่งขันนัดแรกของฤดูกาลคือแชริตีชีลด์ ในวันศุกร์ที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1998 ที่สนามเวมบลีย์ต่อหน้าผู้ชม 67,342 คน ซึ่งยูไนเต็ดแพ้ 0–3 ให้กับอาร์เซนอลที่เป็นดับเบิลแชมป์เมื่อฤดูกาลที่แล้ว รอย คีนกลับมาหลังจากบาดเจ็บเกือบปี และยาป สตัมลงประเดิมสนามในตำแหน่งปราการหลังตัวกลาง
สิงหาคม
ในช่วงสุดสัปดาห์เปิดฤดูกาล เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เผชิญหน้ากับเลสเตอร์ซิตี ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด และเสียประตูภายใน 7 นาที เมื่อเอมีล เฮสกีย์ยิงประตูจากลูกครอสของมุซซี อิซเซ็ต โทนี่ คอตตี – ผู้ทำประตูในฤดูกาลที่แล้ว – ทำประตูที่ 2 จากลูกโหม่งในนาทีที่ 75 จากลูกยิงไกลของเดวิด เบ็คแคม เทดดี เชริงงัมโหม่งเข้าประตูในอีก 3 นาทีต่อมา ก่อนที่เบ็คแคมจะยิงฟรีคิกให้ยูไนเต็ดเสมอกับเลสเตอร์ เกมเยือนนัดแรกของทีมที่บุลินกราวนด์ของเวสต์แฮมยูไนเต็ด เป็นนัดเปิดตัวของดไวต์ ยอร์ก ที่ย้ายมาจากแอสตันวิลลา ยูไนเต็ดเสมอกันแบบไร้สกอร์ เบ็คแคมซึ่งกลายเป็นบุคคลที่ถูกเกลียดชังระดับชาติหลังจากได้รับใบแดงในฟุตบอลโลกเนื่องจากย่ำใส่ดิเอโก ซิเมโอเน ได้รับการต้อนรับอย่างร้อนระอุจากกองเชียร์เจ้าบ้าน ทุกครั้งที่เขาสัมผัสบอล มีการขว้างปาขวดและก้อนหินใส่รถบัสของทีมก่อนเริ่มการแข่งขัน หลังจบการแข่งขัน เฟอร์กูสัน นักเตะของเขา และทีมงานของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ปฏิเสธที่จะให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนหรือโทรทัศน์
กันยายน
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะนัดแรกของฤดูกาลเมื่อวันที่ 9 กันยายน โดยเอาชนะชาร์ลตันแอทเลติกที่เพิ่งเลื่อนชั้น 4–1 ยอร์กและซูลชาร์ต่างทำคนละ 2 ประตูเพื่อคว่ำทีมผู้มาเยือนที่ยิงนำไปก่อน การแข่งขันถูกปั่นป่วนด้วยการประท้วงทั้งในและรอบ ๆ โอลด์แทรฟฟอร์ดเพื่อต่อต้านการเสนอซื้อสโมสรโดยบีสกายบี กระแสโจมตีจากแฟนบอลพุ่งไปที่ประธานสโมสร มาร์ติน เอ็ดเวิดส์ การชนะคอเวนทรีซิตี 2–0 ในสัปดาห์ต่อมา โดยได้ประตูจากยอร์คและรอนนี ยอห์นเซน ทำให้ยูไนเต็ดมีความมั่นใจก่อนเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกที่เปิดโอลด์แทรฟฟอร์ดเจอกับบาร์เซโลนา แต่ความพ่ายแพ้ในเกมเยือนต่อแชมป์เก่าอย่างอาร์เซนอล 0–3 ทำให้ทีมอยู่ในอันดับที่ 10 หลังจากแข่งไปแล้ว 5 นัด นี่เป็นชัยชนะนัดที่ 3 ในลีกติดต่อกันของอาร์แซน แวงแกร์เหนือเฟอร์กูสัน ประตูจากโทนี แอดัมส์, นีกอลา อาแนลกา และเฟรียดริก ยุงแบร์ย เป็นความพ่ายแพ้ในเกมเยือนที่หนักที่สุดในรอบกว่า 2 ปีของพวกเขา นอกจากนี้ นิคกี บัตต์ มิดฟิลด์ตัวรับซึ่งโดนใบแดงในเกมแชมเปียนส์ลีกเมื่อต้นสัปดาห์ ยังโดนใบแดงใบที่ 2 ในช่วงเวลา 4 วันจากการทำฟาวล์ใส่ปาทริก วีเยรา มิดฟิลด์ทีมชาติฝรั่งเศส ยูไนเต็ดจบเดือนด้วยชัยชนะเหนือคู่ปรับสำคัญอย่างลิเวอร์พูล 2–0 ในศึกแดงเดือด ขยับเข้าสู่อันดับที่ 5