cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ภาษาของชาวยิว
ภาษาของชาวยิว (Jewish languages) เป็นกลุ่มของภาษาและสำเนียงที่พัฒนาในชุมชนชาวยิวทั่วโลกทั้งในยุโรป เอเชียและแอฟริกาเหนือ พัฒนาการของภาษาเหล่านี้เกิดขึ้นโดยการเพิ่มศัพท์ภาษาฮีบรูเพื่อใช้อธิบายแนวคิดเฉพาะของชาวยิวเข้าสู่ภาษาท้องถิ่น ส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรฮีบรู การอยู่เป็นกลุ่มก้อนอย่างเป็นเอกเทศของชาวยิว ทำให้ภาษาเหล่านี้รักษาคำศัพท์และลักษณะดั้งเดิมของภาษาที่เป็นภาษาต้นกำเนิดได้ภาษาของชาวยิวที่มีผู้พูดมากที่สุดคือภาษายิดดิช ซึ่งเคยมีผู้พูดมากที่สุดในอดีต ภาษาลาดิโนที่เป็นภาษาของชาวยิวเซฟาร์ดีมากว่า 5 ศตวรรษและภาษาอาหรับของชาวยิวที่ใช้พูดในบริเวณที่มีผู้พูดภาษาอาหรับมากว่าพันปี
ภาษาฮีบรูเป็นภาษาทางศาสนาของศาสนายูดาย และเคยใช้เป็นภาษาพูดมาก่อน จนราว พ.ศ. 43 ภาษาอราเมอิกซึ่งเป็นภาษาใกล้เคียงได้เข้ามาเป็นภาษาพูดในยูเดีย จน พ.ศ. 243 ชาวยิวที่แพร่กระจายไปหันไปพูดภาษากรีกโบราณ ภาษาฮีบรูถูกรื้อฟื้นเป็นภาษาพูดอีกครั้งโดย เอลีเซอร์ เบน เยฮูดา ผู้มาถึงปาเลสไตน์เมื่อพ.ศ. 2424 ภาษาฮีบรูสมัยใหม่ในปัจจุบันเป็นภาษาราชการของประเทศอิสราเอล ก่อนพุทธศตวรรษที่ 21 ภาษาฮีบรูใช้ในบทสวดและคัมภีร์ทางศาสนายูดายเท่านั้น ชาวยิวทั่วโลกจึงพูดภาษาท้องถิ่นที่ตนไปอาศัยอยู่ และพัฒนาสำเนียงเฉพาะของตนเองขึ้นมา และได้แยกออกมาเป็นภาษาเฉพาะ ภาษายิดดิชเป็นภาษาเยอรมันของชาวยิว พัฒนาโดยชาวยิวอาซเกนาซีที่อพยพไปสู่ยุโรปกลาง และภาษาลาดิโนหรือภาษาจูเดสโม หรือภาษามูเอสตรา สปันยอล เป็นภาษาสเปนของชาวยิวเซฟาร์ดีที่อยู่ในคาบสมุทรไอบีเรีย จากปัจจัยหลายๆอย่าง รวมทั้งอิทธิพลของฮอลโลคอตส์ในยุโรป ชาวยิวออกจากดินแดนอาหรับและแพร่กระจายไปทั่วโลก มีภาษาของชาวยิวที่แตกต่างไปในแต่ละชุมชน บางภาษาเป็นภาษาตายไปแล้ว เช่น ภาษากรูซินิก ภาษาอาหรับของชาวยิว ภาษาเบอร์เบอร์ของชาวยิว ภาษาเครียมชาก ภาษามลยาฬัมของชาวยิว และอื่นๆ ภาษาที่ใช้พูดในหมู่คนยิวทุกวันนี้ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษาฮีบรู และภาษารัสเซีย รวมทั้งภาษากลุ่มโรมานซ์บางภาษาเช่นภาษาฝรั่งเศสและภาษาสเปน ภาษาของชาวยิวที่มีผู้พูดมากที่สุดในประวัติศาสตร์คือภาษายิดดิช ซึ่งมีจำนวนใกล้เคียงกับชาวยิวที่พูดภาษาอังกฤษและภาษาฮีบรู เคยมีคนพูดภาษานี้ถึง 13 ล้านคนใน พ.ศ. 2482 การลดลงของผู้พูดภาษายิดดิชหลังเหตุการณ์ฮอลโลคอตส์ทำให้ชาวยิวหันไปพูดภาษาอื่นมากขึ้น ปัจจุบันชาวยิวที่พูดภาษาฮีบรูหรืออังกฤษมีมากกว่าภาษายิดดิช
ภูมิหลัง
หนังสือที่เก่าที่สุดของชาวยิวคือโตราห์และตานัข เขียนด้วยภาษาฮีบรูไบเบิลเกือบทั้งหมด โดยมีภาษาอราเมอิกไบเบิลเล็กน้อย ซึ่งเคยใช้ในหมู่ชาวยิวอย่างกว้างขวางตลอดช่วงประวัติศาสตร์ ชาวยิวรักษาความเชื่อที่ว่าภาษาฮีบรูเป็นภาษาของพระเจ้าโดยถือว่าพระเจ้าใช้ภาษาฮีบรูในโตราห์ จารึกภาษาฮีบรูที่เก่าที่สุดที่เหลืออยู่คือปฏิทินกีเซอร์อายุราว 457 ปีก่อนพุทธศักราช เขียนด้วยอักษรปาเลียว-ฮีบรู และใช้มาตลอดยุคของโซโลมอน จนเปลี่ยนมาใช้อักษรแบบทรงเหลี่ยมเมื่ออพยพไปอยู่บาบิโลเนีย ในช่วงนี้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของภาษาไปเป็นภาษาฮีบรูมิซนะห์ ชาวยิวส่วนใหญ่พูดภาษาฮีบรูในอิสราเอลและยูเดีย นอกจากนั้นเริ่มเปลี่ยนมาพูดภาษาอราเมอิกและเปลี่ยนเป็นภาษากรีก เมื่อเกิดการแพร่กระจายของชาวยิว ช่วงนี้จึงเริ่มแปลไบเบิลเป็นภาษาอราเมอิกและภาษากรีก เมื่อชาวยิวอพยพไปยังประเทศที่ห่างไกล พวกเขาหันมาปรับภาษาในท้องถิ่นและพูดภาษาที่เป็นสำเนียงของภาษาท้องถิ่นนั้น ตลอดยุคกลางตอนต้น ภาษาอราเมอิกเป็นภาษาที่สำคัญในหมู่ชาวยิว ตัลมุดส่วนใหญ่เขียนด้วยภาษาอราเมอิก ช่วงยุคกลางตอนปลายชาวยิวส่วนใหญ่หันมาพูดภาษาอาหรับของชาวยิว โดยเขียนด้วยอักษรฮีบรู
เมื่อเวลาผ่านไป สำเนียงของชาวยิวเหล่านี้ได้ต่างจากภาษาเดิมที่เป็นภาษาแม่มากขึ้นจนกลายเป็นภาษาใหม่ โดยมากจะมีอิทธิพลจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกมากและสร้างสิ่งใหม่ๆขึ้นในภาษานั้น มีภาษาใหม่ๆเกิดขึ้นในหมู่ชาวยิวมาก เช่น ภาษายิดดิชในยุโรป (มาจากภาษาเยอรมัน)และภาษาลาดิโน (มาจากภาษาสเปน)ที่แพร่กระจายไปทั่วยุโรปหลังการขับชาวยิวออกจากประเทศสเปนเมื่อ พ.ศ. 2035 ชาวยิวหลังการแพร่กระจายมีแนวโน้มที่จะอยู่เป็นสังคมเดี่ยวๆ ทำให้รักษาวัฒนธรรมของตนไว้ได้ และพัฒนาภาษาที่เป็นเอกเทศออกมา
ในช่วงกลางพุทธศตวรรษที่ 24 ภาษายิดดิชเป็นภาษาหลักของชาวยิวในยุโรปตะวันออก ส่วนภาษาลาดิโนแพร่กระจายไปในมักเรบ ตุรกี บัลแกเรียและกรีซ มีกลุ่มเล็กๆในยุโรปที่พูดภาษาอิตาลีของชาวยิว ภาษาเยวานิกหรือภาษาการิม ชาวยิวในอาหรับพูดภาษาอาหรับของชาวยิว ในอิหร่านพูดภาษาเปอร์เซียซิดี กลุ่มที่เล็กกว่าพูดภาษาเบอร์เบอร์ของชาวยิว ภาษายิวตัต ในเคอร์ดิสถานมีภาษาอราเมอิกของชาวยิว ในอินเดียมีผู้พูดภาษามลยาฬัมของชาวยิว
การเปลี่ยนแปลง
ชาวยิวในปัจจุบันพูดภาษาที่ต่างกันมากขึ้นกับประเทศที่ตนอาศัยอยู่ ภาษาที่ชาวยิวพูดมากที่สุดคือภาษาอังกฤษ ชุมชนชาวยิวที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลกคือสหรัฐและแคนาดา (ชาวยิวในแคนาดาพูดภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาฝรั่งเศส) สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และแอฟริกาใต้ ไอร์แลนด์และนิวซีแลนด์มีชุมชนชาวยิวขนาดเล็ก
ภาษาที่มีผู้พูดรองลงมาคือภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ซึ่งเป็นภาษาพูดในอิสราเอลและผู้ที่อพยพออกจากอิสราเอล รองลงไปคือภาษารัสเซียซึ่งมีชาวยิว 2 ล้านคนในอดีตสหภาพโซเวียต ในอิสราเอลมีผู้พูดภาษารัสเซียราว 1 ล้านคน รองลงไปอีกเป็นภาษาฝรั่งเศส ภาษาสเปน ภาษาโปรตุเกส และภาษายิดดิช ภาษาฝรั่งเศสใช้พูดในหมู่ชาวยิวในฝรั่งเศสและควิเบก ส่วนใหญ่อพยพมาจากแอฟริกาเหนือซึ่งเดิมพูดภาษาอาหรับมักเรบหรือภาษาลาดิโนมาก่อน ภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกสใช้พูดในกลุ่มชาวยิวในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ โดยบูเอโนสไอเรสมีชุมชนชาวยิวชขนาดใหญ่ ภาษายิดดิชใช้ในกลุ่มชาวยิวสูงอายุและเริ่มมีการฟื้นฟูโดยคนรุ่นหนุ่มสาว ภาษาของชาวยิวหลายภาษา เช่น ภาษาอราเมอิกของชาวยิวและภาษาลาดิโนจัดเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
การออกอากาศทางวิทยุ
สถานีวิทยุในอิสราเอลยังคงมีข่าวสั้นประจำวันในภาษาของชาวยิวที่หลากหลาย ทั้งภาษาอาหรับอิรักของชาวยิว ภาษายิดดิช ภาษาลาดิโน ภาษาอาหรับโมร็อกโกของชาวยิว ภาษาบูคาเรีย และภาษายิวตัต มีผู้ฟังทั้งในและต่างประเทศ ในเยเมนมีการออกอากาศเป็นภาษาอาหรับเยเมนของชาวยิว ในสหรัฐและในบิโรบิดซานของรัสเซีย มีการออกอากาศด้วยภาษายิดดิช
อักษร
ใช้อักษรฮีบรูเป็นหลักในการเขียนภาษาของชาวยิวหลายภาษาเช่น ภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาลาดิโน ภาษายิดดิช และภาษากรีก ภาษาลาดิโนในตุรกีเปลี่ยนมาเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2463 ตามแบบที่ใช้เขียนภาษาตุรกี ผู้พูดภาษายิดดิชเริ่มใช้อักษรละตินแทนที่อักษรฮีบรูเช่นกันโดยเฉพาะในอินเทอร์เน็ต
มณฑินี ตั้งพงษ์
มณฑินี ตั้งพงษ์ ชื่อเล่น พลอย นักเทนนิสหญิงของไทย มีอันดับโลกสูงสุด ประเภทเดี่ยว อันดับ 272 และประเภทคู่ อันดับ 223 เมื่อปี พ.ศ. 2549
มณฑินีเริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 7 ปี ปัจจุบันเล่นประเภทคู่ และฝึกซ้อมอยู่กับธัชชา วิทยวิโรจน์ โดยมีชัยวัฒน์ คงกิจภากรณ์ เป็นผู้ฝึกสอน
มณฑินีเสียชีวิต เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง มีพิธีฌาปนกิจศพเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 ณ วัดตึกมหาชยาราม อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร
นิ้ว (หน่วยความยาวไทย)
นิ้ว เป็นหน่วยวัดความยาว ของไทยซึ่งต่างจากของอังกฤษ
ดูเพิ่ม
Tomme (lingtemaat)
ไกรัต เยราลิเยฟ
ไกรัต เยราลิเยฟ (Kairat Yeraliyev) เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นจากคาซัคสถาน ในการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก พ.ศ. 2556 เขาแพ้ โรเบย์ซี รามีเรซ จากคิวบา ได้เหรียญทองแดง ส่วนในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2557 เขาได้เหรียญทองแดงในรุ่นแบนตัมเวท
เทศบาลตำบลแหลมงอบ
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอแหลมงอบ อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตราดประมาณ 17.2 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 326 กิโลเมตร ตามถนนสายแหลมงอบ–แสนตุ้ง และถนนสุขุมวิท และใช้เวลา 1 ชั่วโมง ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานตราด มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.200 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 750.0 ไร่ พื้นที่เทศบาลแบ่งออกเป็น 5 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนหินกลาง ซึ่งมีความหนาแน่นของชุมชนและประชากรมากที่สุด ชุมชนหินสบ๋าย ชุมชนวัดแหลมงอบ ชุมชนศาลเจ้าพ่อต้นยาง และชุมชนยายม่อม
นเรศ สัตยารักษ์
นเรศ สัตยารักษ์ เป็นนักธรณีวิทยาชาวไทย ผู้ค้นพบไดโนเสาร์ซิตตะโกซอรัสชนิดใหม่ และได้รับการตั้งชื่อว่าซิตตะโกซอรัส สัตยารักษ์กี ตามนามสกุลของเขาขณะที่ตำรงตำแหน่งนักธรณีวิทยา กรมทรัพยากรธรณี
นเรศ สัตยารักษ์ จบการศึกษาจาก ภาควิชาธรณีวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปัจจุบันดำรงดำแหน่งผู้ตรวจราชการ กระทรวงพลังงาน
มะม่วงหิมพานต์
มะม่วงหิมพานต์ เป็นไม้ดอกยืนต้น ในวงศ์ Anacardiaceae กลุ่มเดียวกับมะม่วง (mango) และถั่วพิสตาชีโอ มะม่วงหิมพานต์เป็นพืชพื้นเมืองของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล ซึ่งเรียกเป็นภาษาโปรตุเกสว่า "กาฌู" (caju - ผล) หรือ "กาฌูเอย์รู" (cajueiro - ต้น) ปัจจุบันเติบโตแพร่หลายทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน เพื่อใช้ประโยชน์จากเมล็ด และผล นำเข้ามาปลูกครั้งแรกที่ภาคใต้ของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2444 โดยพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี๊ ณ ระนอง) เป็นพืชที่มีคุณค่าทางสารอาหารสูง ประกอบด้วยโปรตีนที่ย่อยง่าย ไขมันที่ส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว (เมื่อบริโภคเข้าไปจะไม่เพิ่มไขมันในเส้นเลือด) คาร์โบไฮเดรต วิตามินเอ, บี, อี และเกลือแร่ แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก และด้วยพื้นดินที่ติดทะเลส่งผลให้ผลมะม่วงหิมพานต์มีความหวานกว่าภาคอื่น ๆ จังหวัดภาคใต้ที่ติดทะเล เช่น นครศรีธรรมราช ชุมพร สุราษฎร์ธานี พัทลุง สงขลา ปัตตานี นราธิวาส ระนอง พังงา ภูเก็ต กระบี่ ตรัง สตูล เป็นต้น
มะม่วงหิมพานต์เป็นไม้ไม่ผลัดใบ ลำต้นมีความสูง 10-12 เมตร ต้นเตี้ย สยายกิ่งก้านไม่สม่ำเสมอ ใบจัดเรียงเป็นแบบเกลียว ผิวมันลื่น รูปโค้งจนถึงรูปไข่ ความยาว 4-22 เซนติเมตร และกว้าง 2-15 เซนติเมตร ขอบใบเรียบ ส่วนดอกนั้นเกิดจาก ที่ยาวถึง 26 เซนติเมตร แต่ละดอกตอนแรกมีสีเขียวซีด จากนั้นสีสดเป็นแดงจัด มี 5 กลีบ ปลายแหลม เรียว ยาว 7-15 มิลลิเมตร
ส่วนที่จะปรากฏไปเป็นผลของมะม่วงหิมพานต์นั้น ก็คือ ผลวิสามัญ (accessory fruit) รูปไข่หรือรูปลูกแพร์ ซึ่งจะเติบโตจากฐานดอกขึ้นมา ผลมะม่วงหิมพานต์นี้มีชื่อเรียกในแถบอเมริกากลางว่า "มารัญญอน" (marañón) เมื่อสุกจะมีสีเหลืองหรือส้มแดง มีความยาวประมาณ 5-11 เซนติเมตร
ผลแท้ของมะม่วงหิมพานต์นั้นเป็นผลเมล็ดเดียว รูปไต หรือรูปนวมนักมวย งอกออกจากปลายของผลเทียม ก้านดอกจะขยายตัวออกมาเป็นผลเทียม ภายในผลแท้นั้น เป็นเมล็ดเดี่ยว แม้ว่าโดยทั่วไปจะมองว่าส่วนเนื้อขาวนวลนั้นเป็นผลที่มีเปลือกแข็ง (nut) แต่ในทางพฤกษศาสตร์ถือว่า เป็นเมล็ด (seed) อย่างไรก็ตาม ส่วนของผลแท้นั้น นักพฤกษศาสตร์บางท่านถือว่าเป็นผลที่มีเปลือกแข็งก็มี เมล็ดนั้นห่อหุ้มด้วยเปลือกสองชั้น ประกอบด้วยยางฟีโนลิก (caustic phenolic resin) น้ำมัน urushiol, พิษที่ระคายเคืองต่อผิวหนังอย่างรุนแรง บางคนแพ้มะม่วงหิมพานต์ แต่ปกติถือว่าก่อให้เกิดอาการแพ้น้อยกว่าผลเปลือกแข็งชนิดอื่น ๆ
ชื่อ
ในประเทศไทย มะม่วงหิมพานต์พบได้ทั่วไปในภาคใต้ และมีชื่อเรียกตามสำเนียงภาษาถิ่นใต้แตกต่างกันไป เช่น กาหยู กาหยี (เข้าใจว่าเป็นคำยืมจากภาษามลายู ซึ่งยืมจากภาษาโปรตุเกสอีกทอดหนึ่ง) เม็ดล่อ ยาร่วง หัวครก ยาโห้ย เป็นต้น ซึ่งกระบวนการผลิตในภาคใต้นิยมเอาไปคั่วหรือเผาไฟร้อน ๆ
ประโยชน์
ปัจจุบันมะม่วงหิมพานต์พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน เพราะเติบโตได้อย่างเหมาะสมในสภาพอากาศที่ชื้น และอบอุ่น ทั้งในเอเชีย และอเมริกาใต้ นิยมใช้เนื้อภายในเมล็ดเป็นอาหารว่าง และยังเป็นผลิตภัณฑ์ส่งออกของอินเดีย เวียดนาม และบราซิล ทั้งสามประเทศนี้ มีอัตราการส่งออกถึง 90% ของผลิตภัณฑ์เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ทั่วโลก
ส่วนผลมะม่วงหิมพานต์นั้นเนื้อนิ่ม ฉ่ำน้ำ แต่มีรสเปรี้ยว รับประทานได้ทั้งห่ามและสุก ทางภาคใต้ของไทย นิยมนำผลห่ามแกงส้ม แกงเลียง ส่วนผลสุก รับประทานกับเกลือเป็นของกินเล่น บางครั้งออกรสฝาดเล็กน้อย นอกจากนี้ยังสามารถนำไปหมักเป็นไวน์ น้ำส้มสายชู หรือเครื่องดื่มอื่น ๆ ได้ ผลมะม่วงหิมพานต์มีส่วนประกอบของแทนนินมาก และเน่าเสียเร็วมาก ด้วยเหตุนี้ โดยทั่วไปจึงมักจะทิ้งผลเทียม หลังจากเก็บเมล็ดออก
ส่วน urushiol นั้น จะต้องนำออกจากเปลือกเมล็ดสีเขียวเข้มก่อนที่จะรับประทานเนื้อสีขาวนวลข้างใน ยางจากเปลือกเมล็ดมะม่วงหิมพานต์นี้ในอินเดีย ควาญช้างนำมาใช้เพื่อคุมช้างให้เชื่อง
เมล็ดมะม่วงหิมพานต์นับเป็นส่วนประกอบอาหารหลายชนิดในเอเชีย อาจบดให้ป่น เป็นเนยเมล็ดมะม่วงสำหรับใช้ทาขนมปังแบบเดียวกับเนยถั่วก็ได้ เมล็ดมะม่วงนี้มีน้ำมันพืชสูงมาก มีการนำไปใช้ในเนยถั่วอื่น ๆ บางชนิด เพื่อเพิ่มน้ำมันพิเศษ เมล็ดมะม่วงบรรจุหีบห่อที่พบในสหรัฐอเมริกา ปริมาณ 30 กรัม มีพลังงาน 180 แคลอรี (750 กิโลจูล) โดยมีไขมัน 70% เม็ดมะม่วงหิมพานต์สดได้จากการกะเทาะเปลือกของผลแก่ออก นำมาแช่น้ำปูนใสเพื่อป้องกันไม่ให้ดำ นำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่นใส่ในแกงไตปลา แกงส้ม นำไปอบแล้วผัดกับน้ำตาลปี๊บเคี่ยว กินเป็นของหวาน เช่นหัวครกฉาบ
ของเหลวที่มีอยู่ในเปลือก ที่หุ้มเนื้อข้างใน เรียกว่า Cashew Nut Shell Liquid (CNSL) มีประโยชน์หลายประการในด้านอุตสาหกรรม ซึ่งมีการพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในราวทศวรรษ 1930 ของเหลวชนิด CNSL นี้ถูกนำไปผ่านกระบวนการคล้ายการกลั่นน้ำมันปิโตรเลียม โดยได้ผลผลิตเบื้องต้นสองอย่าง นั่นคือ ของแข็งบดละเอียด ใช้หุ้มเบรก และของเหลวสีอำพัน ที่ใช้เพื่อสร้างตัวทำให้แข็งแบบฟีนอลคามีน (phenalkamine) และตัวปรับปรุงคุณภาพเรซิน สารฟีนอลคามีนนั้นเดิมใช้ในการเคลือบอีพอกซีสำหรับตลาดผลิตภัณฑ์ปูพื้นและเกี่ยวกับการเดินเรือ เนื่องจากมีคุณสมบัติที่มีไฮโดรโฟบิกเข้มข้น และสามารถมีปฏิกิริยาเคมีได้ดีที่อุณหภูมิต่ำ
เพนน์ แบดจ์ลีย์
เพนน์ เดย์ตัน แบดจ์ลีย์ (Penn Dayton Badgley) เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาท แดน ฮัมฟรีย์ ในละครซีรีส์ชุด แสบใสไฮโซ
นิ้ว
นิ้ว (อังกฤษ:finger) อาจหมายถึง ส่วนที่ยื้นออกมาจากมือ มีข้อต่อ ที่ปลายมีเล็บ
เพนน์ แบดจ์ลีย์
ชีวิตช่วงแรก
แบดจ์ลีย์ เกิดในบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ ในวัยเด็กเขาใช้ชีวิตระหว่างริชมอนด์ เวอร์จิเนียและซีแอตเทิล วอชิงตัน เขาเข้าเรียนที่สถาบันชาลส์ไรต์ ในทาโคมา วอชิงตัน และเข้าร่วมในโรงละคร Seattle Children's Theatre เขาเริ่มทำงานพากย์เสียงให้กับสถานีวิทยุเด็ก
ในวัย 11 ปี แบดจ์ลีย์ ย้ายไปอยู่กับแม่เขาที่ฮอลลีวูดและเริ่มต้นอาชีพการแสดง เขายังเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนกับนักแสดงสาวและนักแสดงร่วมในอนาคต เบลค ไลฟ์ลี เมื่ออายุ 17 ปี หลังจากศึกษาจบจากแซนตาโมนิกาคอลเลจ เขาเข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย ที่เขาต้องยืดเวลาเข้าเพราะติดภารกิจหลายอย่าง
อาชีพ
แบดจ์ลีย์ มีเครดิตงานครั้งแรกในงานให้เสียงกับวิดีโอเกม มาริโอกอล์ฟ 64 ในปี 1999 ถึงแม้เขาจะไม่เคยเล่นกอล์ฟก็ตาม เขายังให้เสียงต่อในปี 2000 กับเกม มาริโอ้เทนนิส 64 ส่วนด้านการแสดง เขาได้เครดิตการแสดงครั้งแรกในตอนหนึ่งของ  Will & Grace และยังปรากฏตัวในรายการอย่าง Daddio, The Brothers Garcia และ What I Like About You เขายังปรากฏตัวใน John Tucker Must Die แสดงเป็นสก็อต ทักเกอร์ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในสุดสัปดาห์ด้วยรายได้รวม  $14.3  ล้านดอลลาร์สหรัฐ ติดอันดับ 3 บนตารางบ็อกซ์ออฟฟิศ
สร้างชื่อ
แบดจ์ลีย์เป็นที่รู้จักครั้งแรกในบท ฟิลิป แชนเซลเลอร์ ที่ 4 ในละครน้ำเน่าเรื่อง The Young and the Restless (2000 - 2001) เขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลยังอาร์ทิสต์ ในสาขาการแสดงยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ในเวลากลางวัน
ในปี 2002 เขาแสดงในซีรีส์ Do Over รับบทเป็น โจเอล ลาร์เซน หนุ่มวัย 34 ปี ที่ได้รับโอกาสครั้งที่ 2 ที่จะได้ชีวิตกลับคืนมา ซีรีส์ฉายรอบปฐมทัศน์ทางช่อง WB Television Network เขายังไปร่วมเปิดตัวของโชว์นี้ในรายการ ทูไนต์โชว์วิธเจย์เลโน แต่ซีรีส์ ก็ได้ยกเลิก ไม่ได้ฉายเต็มฤดูกาล ต่อมาแบดจ์ลีย์ปรากฏตัวใน Drive-Thru รับบทบาทเป็น แวน ร่วมแสดงกับ ลีจตัน มีสเตอร์
เขาเริ่มเป็นที่รู้จักกว้างขวางขึ้นจากผลงานแสดงชิ้นต่อไปในบท แซม ทันนีย์ ใน The Mountain (2004 - 2005) แต่ก็ได้ยกเลิกไปหลังจากออกฉายฤดูกาลแรก และก็เกิดเช่นเดียวกันกับซีรีส์ The Bedford Diaries ที่เขารับบทแสดงนำ
ซีรีส์เรื่องถัดมาคือ แสบใสไฮโซ ที่แบดจ์ลีย์รับบทเป็นแดน ฮัมฟรีย์ ลูกชายของอดีตร็อกสตาร์ในยุคทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ รูฟัส ฮัมฟรีย์ (แมททิว เซทเทิล) เขาแสดงเป็นคนที่ชื่นชอบในสาวจากอัปเปอร์อีสต์ไซด์ ที่ชื่อ เซเรนา แวน เดอร์ วูดเซน (เบลค ไลฟ์ลี) เป็นซีรีส์ที่เกี่ยวกับชีวิตของสังคมวัยรุ่น ที่โตมาในอัปเปอร์อีสต์ไซด์ในนิวยอร์ก ที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเพศสัมพันธ์ ยาเสพติด และปัญหาวัยรุ่นต่าง ๆ
เขายังจะได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ทำใหม่ในปี 1987 เรื่อง The Stepfather
ชีวิตส่วนตัว
ปลายปี 2007 มีรายงานออกมาว่า แบดจ์ลีย์เดทอยู่กับนักแสดงร่วมใน แสบใสไฮโซ และเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในวัยเด็ก เบลค ไลฟ์ลี ต่อมาพฤษภาคม 2006 นิตยสารพีเพิล ตีพิมพ์รูปของทั้งคู่ จูบกันในขณะพักผ่อนอยุ่ที่ประเทศเม็กซิโก ซึ่งทั้งคู่ก็เริ่มเปิดเผยความสัมพันธ์มากขึ้น
เดือนตุลาคม 2008 แบดจ์ลีย์ ปรากฏตัวพร้อมไลฟ์ลีในแคมเปญโฆษณาของ MoveOn.org ในการสนับสนุนผู้สมัครประธานาธิบดี บารัก โอบามา
แหล่งข้อมูลอื่น
1986
Zancleidae
Zancleidae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Anthoathecata.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
รายชื่อปฏิบัติการทางทหารระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แนวรบด้านตะวันตก
ปฏิบัติการสิงโตทะเล (Operation Sealion)
ปฏิบัติการนี้เป็นปฏิบัติการสำหรับการยกพลขึ้นเกาะอังกฤษของกองทัพนาซีเยอรมัน ซึ่งการจะยกพลขึ้นได้นั้นต้องทำการถล่มกองทัพเรือและกองทัพอากาศของอังกฤษให้สิ้นซากเสียก่อนแล้วค่อยทำการยกพลขึ้นบก แม้ว่ากองทัพอากาศของเยอรมนีจะถล่มกรุงลอนดอนและอีกหลายๆ เมืองในอังกฤษจนได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ก็ไม่สามารถทำให้อังกฤษยอมแพ้ได้ และอังกฤษยังได้รับกำลังเสริมเพิ่มเติมจากสหรัฐอเมริกา และประเทศเครือจักรภพอีก จนกระทั่งวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ.1940 กองทัพอากาศเยอรมนีได้ยุติการถล่มเกาะอังกฤษ สิ่งที่ทำให้อังกฤษสามารถต่อสู้กับกองทัพอากาศเยอรมนีได้เพราะว่าอังกฤษได้มีการพัฒนาระบบเรดาห์ในการค้นหาเครื่องบินของกองทัพเยอรมัน จึงทำให้อังกฤษมีการเตรียมตัวเพื่อ รับมือการโจมตีได้ทันท่วงที
แนวรบด้านตะวันออก
ปฏิบัติการบาร์บารอสซา (Operation Barbarossa)
เป็นปฏิบัติการที่กองทัพนาซีใช้ในการรุกรานสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ซึ่งหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ลงนามยอมแพ้ต่อกองทัพนาซีครบ 1 ปีพอดี โดยปฏิบัติการนี้กองทัพฝ่ายอักษะใช้กำลังทหารประมาณ 5,600,000 คน ส่วนสหภาพโซเวียตมีกำลังทหารในการป้องกันในช่วงนั้นประมาณ 2,900,000 คน โดยปฏิบัติการครั้งนี้แบ่งออกเป็น 3 สาย คือ สายที่ 1 มุ่งตรงไปยังเมืองเลนินกราดเพื่อตัดเส้นทางการลำเลียงอาวุธและยังทำให้สหภาพโซเวียตถูกตัดขาดจากโลกภายนอก สายที่ 2 ยึดเมืองทางตอนกลางแล้วมุ่งตรงไปยังกรุงมอสโก และส่วนที่ 3 มุ่งตรงไปยังเมืองเคียฟ (เมืองหลวงของยูเครนในปัจจุบัน) แล้วมุ่งตรงไปยังลุ่มแม่น้ำวอลกาเพื่อยึดเมืองสตาลินกราด ซึ่งในตอนต้นของปฏิบัติการนี้ทางกองทัพฝ่ายอักษะเกือบประสบความสำเร็จในการยึดครองสหภาพโซเวียต เนื่องจากอยู่ห่างจากนครหลวงมอสโกเพียง 40 ไมล์เท่านั้นและกองทัพแดงของโซเวียตในช่วงต้นๆ ต้องเสียทหารไปกว่า 5 ล้านคน ส่วนที่เมืองสตาลินกราดนั้นกองทัพฝ่ายอักษะไม่สามารถที่จะตีแตกได้เพราะการป้องกันอันเข้มแข็งของกองทัพแดง ซึ่งในเมืองนี้จะเป็นจุดชี้ชะตาแห่งชัยชนะระหว่างกองทัพแดงและกองทัพนาซี แต่ในที่สุดกองทัพแดงก็สามารถกำชัยชนะมาได้ในที่สุด ในปฏิบัติการนี้นั้นแม้ว่าสหภาพโซเวียตจะมีชัยชนะเหนือกองทัพฝ่ายอักษะ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการสังเวยชีวิตของประชากรและกำลังทหารกว่า 27 ล้านคน และอาวุธอีกหลายล้านตัน จนกระทั่งกองทัพแดงตีโต้ตอบกลับจนทำให้ฝ่ายอักษะแพ้สงครามในที่สุด และสาเหตุนี้เองที่ทำให้เป็นการเปิดโอกาสให้สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองประเทศแถบยุโรปกลางและบอลข่านได้อย่างง่ายดาย
อดุล วิเชียรเจริญ
ศาสตราจารย์ อดุล วิเชียรเจริญ อดีตประธานคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก เกิดวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2469 เป็นชาวเพชรบุรี คณบดีคนแรกของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ้นจากตำแหน่งคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ตามคำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ที่ 36/2519 สมรสกับคุณหญิง กนิษฐา วิเชียรเจริญ มีบุตรธิดา 3 คน คือ
การศึกษา
จบการศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร เตรียมปริญญา จากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2488 และธรรมศาสตร์บัณฑิต (ธ.บ.) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2493 	จบปริญญาโทและเอกด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (Master of International Relations) และ ปริญญาเอก (Doctor of Philosophy of International relations and Organization) จากมหาวิทยาลัยอเมริกัน สหรัฐอเมริกา เมื่อ พ.ศ. 2494
การทำงาน
ศ.อดุล วิเชียรเจริญ หรือ ศ.ดร.อดุล วิเชียรเจริญ เคยได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 8 ระหว่าง พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2522
ดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 6 ระหว่าง 18 กันยายน พ.ศ. 2529 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2531 และระหว่าง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2531 - 28 มิถุนายน พ.ศ. 2533
เสียชีวิต
อดุล วิเชียรเจริญ เสียชีวิตวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2561 มีพิธีพระราชทานพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรม ณ ศาลากลางน้ำ วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร ระหว่างวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2561 ถึง 28 มกราคม พ.ศ. 2561
ต่อมา วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จ พระราชทานเพลิงศพ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สาขารัฐศาสตร์และการบริหาร
เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น
เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น เป็นชุดเสื้อผ้าที่นักเรียนหรือนักศึกษาในประเทศญี่ปุ่นใช้สวมใส่ ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "เซฟุกุ" หรือ "กะกุเซฟุกุ"  ประเทศญี่ปุ่นเริ่มใช้เครื่องแบบนักเรียนมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน โรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนเกือบทุกโรงเรียนต่างให้นักเรียนแต่งกายในชุดเครื่องแบบนักเรียน  รวมทั้งมหาวิทยาลัยผู้หญิงบางแห่งก็ยังคงใช้เครื่องแบบอยู่เช่นกัน
การใช้
โรงเรียนส่วนใหญ่ในชั้นประถมศึกษาไม่บังคับให้นักเรียนใส่เครื่องแบบ สำหรับโรงเรียนที่บังคับ นักเรียนชายจะต้องใส่เสื้อเชิ้ตสีขาวและสวมหมวก นักเรียนหญิงจะต้องใส่เสื้อสีขาวและกระโปรงจีบสีเทา หรือบางครั้งก็ใส่ชุดกะลาสี เครื่องแบบอาจจะแตกต่างกันไปตามโอกาสและฤดูกาล นักเรียนจะใส่หมวกที่มีสีสว่างสดใสเพื่อป้องกันอุบัติเหตุทางจราจร
ชุดนักเรียนชั้นมัธยมประกอบด้วยชุดเครื่องแบบทหารสำหรับเด็กผู้ชายและชุดกะลาสีสำหรับเด็กผู้หญิง ชุดเหล่านี้มีต้นกำเนิดมาจากชุดทหารในยุคเมจิ ซึ่งลอกแบบมาจากชุดนาวีของยุโรป ปัจจุบันยังคงมีการใช้ชุดเหล่านี้อยู่ หลายโรงเรียนเปลี่ยนไปใช้ชุดตามโรงเรียนสอนศาสนาของตะวันตก ชุดของผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกางเกงขายาว (มักเป็นคนละสีกับเสื้อแจ๊คเก็ต) ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเสื้อสีขาว เนคไท เสื้อแจ๊คเก็ตที่มีตราโรงเรียน และกระโปรงตาหมากรุก
หวงตี้
หวงตี้ หรือ จักรพรรดิเหลือง (黃帝) เป็นหนึ่งในกษัตริย์ตามตำนานจีนและวีรบุรุษทางวัฒนธรรม เป็นหนึ่งในซานหวงอู่ตี้ ตำนานระบุว่า จักรพรรดิเหลืองครองราชย์ตั้งแต่ 2697 – 2597 หรือ 2696 – 2598 ปีก่อนคริสตกาล ลัทธิของพระองค์โดดเด่นอย่างมากในยุคฮั่นกล่าวกันว่าพระองค์เป็นผู้ให้กำเนิดรัฐรวมศูนย์อำนาจ ผู้ปกครองจักรวาล และองค์อุปถัมภ์ศิลปะลับ พระองค์ได้รับการยกย่องว่าทรงประดิษฐ์สิ่งประดิษฐ์และนวัตกรรมจำนวนมาก และปัจจุบันได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ริเริ่มอารยธรรมจีน และกล่าวกันว่าเป็นผู้บรรพบุรุษของชาวจีนหัวเซี่ย
เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น
การใช้
ทุกโรงเรียนจะมีเครื่องแบบภาคฤดูร้อน (ชุดผู้ชายประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแล็ก ชุดผู้หญิงประกอบด้วยเครื่องแบบน้ำหนักเบา และกระโปรงตาหมากรุก) และชุดกีฬา นักเรียนอาจแต่งกายแตกต่างกันในชั้นเรียนเดียวกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับกฎระเบียบของแต่ละโรงเรียน นักเรียนบางคนอาจฝ่าฝืนกฎด้วยการใส่เครื่องแบบผิดระเบียบหรือใส่เครื่องแบบข้อห้ามต่าง ๆ เช่น ถุงเท้าหย่อน ๆ ขนาดใหญ่และติดเข็มกลัด นักเรียนหญิงอาจใส่กระโปรงสั้น ๆ นักเรียนชายอาจใส่กางเกงระดับสะโพก ไม่ผูกเนคไท และปลดกระดุมเสื้อ
หวงตี้
การขึ้นเป็นกษัตริย์ ก่อนที่หวงตี้จะขึ้นเป็นกษัตริย์นั้น มีชุมชนมากมายอาศัยอยู่บริเวณทั้งสองฝั่งของแม่น้ำฮวงโห ที่ต่อสู้กันและกัน หวงตี้สามารถรบชนะและผนวกชุมชนเหล่านี้ไว้ได้ หลังพิชิตสงครามแล้วหวงตี้จึงขึ้นเป็นกษัตริย์ หวงตี้ได้ประดิษฐ์เกวียนปฎิทิน และเรือขึ้นมา ชังเจี๋ยขุนนางของหวงตี้ได้ประดิษฐ์ตัวอักษรขึ้นมาใช้ และพระมเหสีของหวงตี้(เหลยจู่)เป็นผู้สอนให้ราษฎรทำเครื่องนุ่งห่ม และเลี้ยงไหม
เครื่องแบบนักเรียนญี่ปุ่น
การใช้
เนื่องจากบางโรงเรียนไม่มีห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบแยกเพศหรือห้องที่มีประตูล็อก นักเรียนจึงเปลี่ยนเสื้อกีฬาในห้องเรียน ทำให้มีนักเรียนบางคนที่ใส่ชุดกีฬาไว้ใต้เครื่องแบบนักเรียน โรงเรียนบางโรงเรียนบังคับทรงผม รองเท้า และกระเป๋าหนังสือ แต่นักเรียนมักจะปฏิบัติตามกฎในวาระพิเศษต่าง ๆ เท่านั้น เช่น วันเปิดเทอม พิธีปิด และวันถ่ายรูปชั้น
กัคคุรัน
กัคคุรัน (学ラン) หรือ สึเมะเอะริ (詰め襟) เป็นเครื่องแบบสำหรับนักเรียนชายในระดับมัธยม โดยทั่วไปส่วนมากเป็นสีดำ แต่บางโรงเรียนก็ใช้สีกรมท่า และสีน้ำเงินเข้ม
กัคคุรันเป็นเป็นเสื้อมีปกที่กลัดกระดุมจากบนลงล่าง กระดุมมักมีตราของโรงเรียน กางเกงเป็นกางเกงขายาว เข็มขัดสีดำหรือสีเข้ม ๆ เด็กผู้ชายมักใส่รองส้นเตี้ยและรองเท้ากีฬา บางโรงเรียนบังคับให้นักเรียนติดเข็มกลัดที่ปกเสื้อเพื่อบอกโรงเรียนและบอกชั้น
เด็กผู้ชายมักให้กระดุมเม็ดที่สองของเสื้อกับเด็กผู้หญิงที่ตนเองหลงรัก ถือเป็นการสารภาพรักในทางหนึ่ง โดยกล่าวกันว่าเป็นกระดุมเม็ดที่อยู่ใกล้หัวใจและเต็มไปด้วยความรักที่มีมาตลอดสามปีในโรงเรียน การปฏิบัติเช่นนี้เป็นที่นิยมเนื่องมาจากฉากหนึ่งในนิยายที่แต่งโดย ไดจุน ทาเคดะ (武田泰淳)
ชุดกะลาสี
ชุดกะลาสี (セーラー服 เซราฟุกุ) เป็นเครื่องแบบนักเรียนหญิงชั้นมัธยมโดยทั่วไป โรงเรียนประถมบางโรงเรียนก็ใส่ชุดกะลาสี ชุดนี้เริ่มใช้เป็นเครื่องแบบครั้งแรกตั้งแต่ปี 1921 โดย อลิซาเบธ ลี ผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยฟุกุโอะกะ โจะกะกุอิง (福岡女学院) ชุดนี้ลอกแบบมาจากราชนาวีของอังกฤษในสมัยนั้น ซึ่งลีเคยเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่สหราชอาณาจักร
เช่นเดียวกับเครื่องแบบนักเรียนชาย ชุดกะลาสีมีความคล้ายคลึงกับชุดทางทหาร ประกอบด้วยเสื้อเชิ้ตที่มีปกแบบกะลาสีและกระโปรงจีบ ในช่วงหน้าร้อนและหน้าหนาวจะมีการปรับแขนเสื้อและเนื้อผ้าให้เหมาะสมกับฤดูกาล มีรีบบิ้นผูกอยู่ข้างหน้าโดยร้อยผ่านรูรอบ ๆ เสื้อ บางครั้งอาจเป็นเนคไท ผ้าพันคอ หรือโบว์ สีทั่วไปได้แก่สีกรมท่า สีขาว สีเทา สีเขียวอ่อน และสีดำ
บางครั้งรองเท้าและถุงเท้าก็ถูกนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบ ถุงเท้าโดยทั่วไปเป็นสีกรมท่าและสีขาว รองเท้าเป็นรองเท้าส้นเตี้ยสีน้ำตาลและสีดำ ซึ่งถุงเท้าย่น ๆ เป็นที่นิยมมากในกลุ่มเด็กผู้หญิง แม้จะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบก็ตาม
ความสำคัญเชิงวัฒนธรรม
โรงเรียนแต่ละโรงเรียนมีเครื่องแบบแตกต่างกันไป เครื่องแบบนักเรียนมักทำให้นักเรียนที่จบไปแล้วหวนรำลึกถึงความหลังอันเป็นสัญลักษณ์ของวัยเด็กอันสดใส นักเรียนบางคนดัดแปลงเครื่องแบบเพื่อสร้างความเป็นตัวของตัวเอง เช่น ทำกระโปรงให้สั้นลงหรือยาวขึ้น ไม่ผูกริบบิ้น ซ่อนตราโรงเรียนไว้ในปกเสื้อ ฯลฯ
บุศย์สิริ รัตนาไพศาลสุข
บุศย์สิริ รัตนาไพศาลสุข (เกิด 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น บุศ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวด Pantene Star Search in Star Stage พ.ศ. 2554 ได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับ 1 และมีผลงานละครแจ้งเกิดจากบทนางร้ายในละครเรื่อง เวียงร้อยดาว รับบท “ดารกา“
บิสกอตตี
บิสกอตตี (biscotti) คือคำในภาษาอิตาลีซึ่งมีความหมายว่า "ขนมปังกรอบ" (บิสกิต) แต่ในอเมริกาเหนือ คำนี้ถูกนำไปเรียกขนมปังกรอบชนิดหนึ่ง
ที่มาและความหมายในภาษาอิตาลี
"บิสกอตตี" (biscotti) เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า "บิสกอตโต" (biscotto) ซึ่งมีหมายรวมถึงขนมปังกรอบทุกประเภท มีต้นกำเนิดมาจากคำว่า biscoctus ซึ่งเป็นภาษาละตินที่ใช้ในยุคกลาง หมายความว่า "ผ่านการอบสองครั้ง" คำนี้ได้ถูกนำเข้าไปใช้ในภาษาอังกฤษเป็นคำว่า biscuit (บิสกิต) ผ่านทางช่วงรอยต่อการเปลี่ยนแปลงของภาษาฝรั่งเศส
ความหมายในอเมริกาเหนือ
ในอเมริกาเหนือ บิสกอตตีหมายถึงบิสกิตชนิดหนึ่งซึ่งกลายมาจากบิสกอตตีที่แข็ง มีรสอัลมอนด์ จากแคว้นทัสกานีของอิตาลี เสิร์ฟกับไวน์ซานโต บิสกอตตีชนิดนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "บิสกอตตีแห่งปราโต" จึงมีความเป็นไปได้ที่จะมีต้นกำเนิดอยู่ที่เมืองปราโตในแคว้นทัสกานี
บิสกอตตีแบบอเมริกันอันที่จริงแล้วคือคุกกี้กรอบที่มักจะมีถั่วหรือกลิ่นแอนิส (เครื่องเทศจำพวกโป๊ยกั้ก) ประกอบอยู่ สูตรพื้นฐานที่ใช้ทำประกอบไปด้วยแป้งสองส่วน น้ำตาลหนึ่งส่วน ผสมเข้าด้วยกัน ใส่ไข่จนส่วนผสมเกาะกันแข็ง ใส่ผงฟู เติมกลิ่น และใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นถั่วหรือช็อกโกแลต จากนั้นก็นำแป้งที่เป็นแผ่นหนาไปอบครั้งแรกประมาณ 25 นาที ตัดเป็นชิ้นและนำไปอบอีกครั้งโดยใช้เวลาน้อยกว่าเดิม ยิ่งใช้เวลาในการอบครั้งที่สองมากเท่าใด คุกกี้ก็จะแข็งขึ้นเท่านั้น
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
ศาสตราจารย์ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ (25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 - 5 กันยายน พ.ศ. 2519) อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตประธานสมัชชาองค์การสหประชาชาติ และอดีตนายกราชบัณฑิตยสถาน รวมถึงเป็นผู้ร่วมสถาปนาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และทรงเสนอให้คณะรัฐมนตรีจัดตั้งโรงเรียนการเมืองชั้นสูง(เป็นจุดเริ่มต้นแนวคิดการก่อตั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง) พระปรีชาสามารถในด้านการทูตและการต่างประเทศเป็นที่ยอมรับในระดับโลก และทรงมีชื่อเสียงการบัญญัติศัพท์ในภาษาไทย ทั้งยังทรงเป็นผู้วางกฎเกณฑ์ในการบัญญัติศัพท์ภาษาต่างประเทศด้วยคำบาลีและสันสกฤต สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2519 สิริพระชันษา 85 ปี
บิสกอตตี
ความหมายในอเมริกาเหนือ
บิสกอตตีแบบอิตาลีมักจะรับประทานคู่กับไวน์ แต่บิสกอตตีแบบอเมริกันมักจะรับประทานคู่กับกาแฟแบบอิตาลี หรือเครื่องดื่มที่มีเอสเปรสโซยืนพื้น เช่น กัปปุชชีโนและลัตเต มากกว่า
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
พระประวัติและการศึกษา
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 ที่ตำบลบ้านตะนาว อำเภอสำราญราษฎร์ จังหวัดพระนคร มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าวรรณไวทยากร หรือ พระองค์วรรณ เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ และ หม่อมหลวงต่วนศรี (มนตรีกุล) วรวรรณ
หม่อมเจ้าวรรณไวทยากร ทรงเริ่มศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และย้ายมาที่โรงเรียนราชวิทยาลัยสมัยบ้านสมเด็จเจ้าพระยาในปี พ.ศ. 2442 ต่อมาเมื่อเกิดโรคระบาด โรงเรียนปิดชั่วคราว จึงย้ายไปเรียนโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย 1 ปี (ที่จริงคือตามไปใช้สถานที่เรียน) ต่อมาเมื่อโรงเรียนราชวิทยาลัย สมัยสายสาวลี เปิดทำการจึงย้ายมาศึกษาต่อ และสอบได้ทุน King's scholarship ได้เดินทางไปศึกษาต่อยังประเทศอังกฤษ โดยเข้าอยู่ประจำที่ 'วิทยาลัยแบเลียล' (Balliol College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีในระดับเกียรตินิยมและปริญญาโท จากคณะบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies) สาขาวิชาภาษาบาลีและภาษาสันสกฤต ที่สถาบันตะวันออก มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ท่านจึงมีความสามารถในการบัญญัติศัพท์ กระทั่งเป็นผู้วางกฎเกณฑ์การบัญญัติศัพท์โดยใช้คำบาลีและสันสกฤตให้ราชบัณฑิตยสถาน และใช้มาจนกระทั่งทุกวันนี้
มีคำศัพท์มากมายที่ทรงบัญญัติและยังคงใช้อยู่ในปัจจุบันเช่น
เสกสมรส
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพิบูลเบญจางค์ กิติยากร พระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมเจ้าอัปษรสมาน กิติยากร มีบุตร คือ และต่อมาพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ สมรสอีกครั้งกับหม่อมพร้อยสุพิณ (บุนนาค) วรวรรณ มีธิดา คือ
โอซามุ ซาโต
นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นแชมป์โลก WBA รุ่น​ซูเปอร์แบนตัมเวทคนแรกของญี่ปุ่น
จอห์น
จอห์น สามารถหมายถึง
ไม้ไม่ผลัดใบ
ในทางพฤกษศาสตร์ ไม้ไม่ผลัดใบ (evergreen plants) เป็นพืชที่มีใบอยู่ตลอดทั้งปี แต่ละใบจะติดอยู่กับต้นมากกว่า 12 เดือน ซึ่งตรงกันข้ามกับไม้ผลัดใบ (deciduous plants) ซึ่งจะทิ้งใบจนหมดต้นเป็นช่วงเวลาหนึ่งของปี จากนั้นจะเป็นต้นโกร๋นเหลือแต่กิ่งก้าน
ความติดทนของใบในบรรดาไม้ไม้ผลัดใบนั้น อาจแตกต่างกันไป จากระยะเวลาเพียง 1 ปี (ทิ้งใบแก่เพียงไม่นานหลังจากผลิใบอ่อน) จนสูงสุดถึง 45 ปี (สน Great Basin Bristlecone Pine) Pinus longaeva (Ewers & Schmid 1981) อย่างไรก็ตาม มีพืชไม่ผลัดใบน้อยชนิดมากที่จะติดทนได้นานกว่า 5 ปี
กรณีพิเศษอีกกรณีหนึ่ง ที่มีอยู่ในสกุล Welwitschia อันเป็นพืชเมล็ดเปลือย (gymnosperm) ของแอฟริกา ซึ่งจะมีใบเพียงสองใบเท่านั้น โดยจะเติบโตอย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องตลอดอายุของมัน แต่ค่อยเหี่ยวจากส่วนปลาย โดยมีเนื้อเยื่อใบที่ติดทนยาวนานประมาณ 20-40 ปี
ลมซ่อนรัก (ละครโทรทัศน์)
ลมซ่อนรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทย ผลิตโดยบริษัท ฟีล กู๊ด เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด โดยสร้างจากบทประพันธ์ของนราเกตต์ กำกับการแสดงโดยชุดาภา จันทเขตต์ นำแสดงโดยณเดชน์ คูกิมิยะ รับบทเป็นฝาแฝด ปราณ/ปราณนต์ ณฐพร เตมีรักษ์ รับบทเป็น ภัทริน ‪ เริ่มแรกเขียนบทโทรทัศน์โดยปราณประมูล แต่มีเหตุบางอย่างไม่สะดวกในการเขียนบท จึงส่งมอบบทคืนให้ผู้จัด พร้อมทั้งให้ลูกศิษย์ ศักดิ์ชาย เกียรติปัญญาโอภาส รับหน้าที่เขียนบทแทนทั้งหมด‬ เริ่มออกฉายตอนแรกเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558
ตัวละคร
ชายหนุ่มอายุประมาณ 28-30 ปี สูง สมาร์ท หน้าตาดี บุคลิกดี เวลานิ่งจะดูดุเป็นที่เกรงใจของผู้ร่วมงาน แต่เวลายิ้มหรือหัวเราะ คุณหมอจะกลายเป็นหนุ่มน้อยน่ารัก ได้ใจสาวๆ ขึ้นมาทันที เป็นคนรักชีวิตอิสระ สันโดษ รักธรรมชาติ รักความพอเพียงและมีอุดมการณ์แรงกล้า ไม่สนเงิน เท่ากับชีวิตของคนไข้ เอาจริงเอาจังกับงาน เสียสละเพื่อส่วนรวม จิตใจดี ใจเย็น ขี้เล่น แอบปากจัด และยียวนกวนประสาทในบางครั้ง (โดยเฉพาะกับภัทริน) มีความรับผิดชอบสูง เป็นสุภาพบุรุษที่อบอุ่น จริงใจ กล้าเปิดเผย (ความรู้สึกรัก) และแสดงออกอย่างอ่อนโยน หญิงสาวอายุประมาณ 25-26 ปี หลังจบปริญญาตรี ทำงานได้ประมาณ 3 ปี เป็นสาวเหนือ หน้าตาสวย ตาหวาน จมูกโด่งเชิดรั้น ผิวขาว เป็นคนคล่องแคล่ว ทันสมัย แต่งตัวทะมัดทะแมง ความล้มเหลวครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตทำให้ภัทรินกลายเป็นคนขี้ระแวง หวาดกลัว และไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ทั้งที่เคยเป็นคนสดใส มั่นใจ มีชีวิตชีวา เธอกลายเป็นคนคิดมาก คิดเยอะ หงุดหงิดง่าย และซึมเศร้าในบางครั้ง (โดยเฉพาะเมื่ออยู่คนเดียว) ในขณะเดียวกันก็เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว ยอมเผชิญหน้าและต่อสู้กับปัญหาเพียงลำพัง เพื่อไม่ให้คนที่ตนเองรักต้องลำบากและทุกข์ใจด้วย ไม่ชอบแสดงความอ่อนแอต่อหน้าใคร (เว้นแม่และปราณนต์เท่านั้น) เมื่ออยู่กับปราณนต์ หญิงสาวจะอ่อนไหวง่าย ขี้งอน ขี้โกรธ และขี้น้อยใจสุดๆ นักธุรกิจ/หมอ อายุประมาณ 30 ปี รูปร่างสูง สง่า เนี้ยบ ตีหน้าขรึมเครียดตลอดเวลา ยิ้มไม่เป็น ขรึม ดุ เย็นชา เหมือนคนไม่แยแสโลก (ทั้งที่แบกโลกไว้เต็มบ่า) แอบใจร้ายและปากร้าย (กับภัทริน) แต่สุภาพกับคนอื่น เป็นผู้ชายที่มีความเป็นผู้นำสูง เด็ดเดี่ยว ฉลาดหลักแหลม รอบคอบ จิตใจเข้มแข็ง มีความอดทนเป็นเลิศ ยอมเสียสละความสุขส่วนตัวและความเป็นตัวเองเพื่อครอบครัวและบริษัท นักธุรกิจ/หมอ อายุประมาณ 30 ปี หน้าตา รูปร่างเหมือนกับปราณนต์ทุกประการ ปราณเป็นคนจิตใจดี มีความรับผิดชอบสูง มีเหตุมีผล รักน้องชายและครอบครัวมาก แต่ปากแข็งกับเรื่องความรักจนเกือบจะสูญเสียคนรักไป / ฉลาด แต่ไม่รอบคอบ ไว้ใจเชื่อใจคนมากเกินไป จึงเพลี่ยงพล้ำ ให้กับศัตรูจนแทบเอาชีวิตไม่รอด สาวเปรี้ยววัย 25-27 ปี เป็นผู้ดีโดยกำเนิด รสนิยมดี แต่งตัวดี ทำงานเก่งเป็น workingwoman เข้มแข็ง เด็ดเดี่ยว ฉลาดเฉลียว ซื่อสัตย์ จริงใจ ไม่กลัวอะไรง่ายๆ กล้าเผชิญหน้ากับความชั่วร้าย แต่เรื่องความรักกลับไม่กล้าเปิดเผยความรู้สึกตัวเองจนเกือบจะสายไป เป็นคนที่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องหัวใจได้ดี เจ้าแผนการ และยังเก็บความลับเก่งเป็นที่หนึ่ง
เรื่องย่อ
ปราณ ผู้บริหารหนุ่มไฟแรง ปราณนต์ หรือ หมอณนต์ ฝาแฝดผู้น้องของปราณ ใช้ชีวิตเรียบง่ายเป็นแพทย์ในชนบทที่ดอยผาหมอก ภัทริน ถูกใส่ร้ายว่ายักยอกเงิน ภัทรินปฏิเสธ เพราะเธอรู้ดีว่า ธนาฒน์ เป็นคนนำเงินไป ชมนาด ให้ภัทรินเซ็นต์เอกสารชดใช้เงินให้กับบริษัท 17 ล้าน แทนการดำเนินคดี ปราณชวน อัณณา ไปหาความจริง แต่กลับถูกคนร้ายตามประกบยิง ภัทรินหมดสิ้นหนทางกลับไปหาแม่ ภารตี ที่ดอยผาหมอก หมอณนต์ยื่นข้อเสนอให้ภัทรินแต่งงานกับเขาเพื่อใช้หนี้ให้ ภัทรินไม่มีทางเลือกต้องแต่งงานกับหมอณนต์ในที่สุด ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันกระทั่งกลายเป็นความรัก ภัทรินยอมมอบกายมอบใจให้หมอณนต์ด้วยความเต็มใจ เมื่อปราณฟื้นขึ้นมาก็จำอัณณาได้คนเดียว และกลายเป็นคนโมโหร้าย อัณณาเดินทางมาที่เชียงใหม่ ขอร้องให้หมอณนต์กลับไปกรุงเทพกับเธอ ภัทรินเข้าใจผิดคิดว่าหมอณนต์รักอัณณาทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันอย่างหนัก ภัทรินเผลอพูดประชดออกไปว่าไม่เคยรักหมอณนต์ที่ผ่านมาเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบ หมอณนต์เสียใจมากตัดสินใจสลับตัวกับปราณตามแผนของอัณณาทันที และเพื่อความแนบเนียนอัณณากับ พสุวัฒน์ วางแผนว่าหมอณนต์ขับรถตกเหว ปราณ กับ ปราณนต์ สลับตัวกันอย่างเป็นทางการ หมอณนต์กลายเป็นนักธุรกิจใหญ่ชื่อปราณ ส่วนปราณที่นอนป่วยอยู่ก็ต้องสวมบทบาทเป็นหมอณนต์แทน
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
การแข่งขันยิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคม - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Camp Olímpic de Tir amb Arc ซึ่งการแข่งขันกีฬายิงธนูครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 136 คน จาก 44 ประเทศ
เทศบาลตำบลบ่อพลอย (จังหวัดตราด)
เทศบาลตำบลบ่อพลอย เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3, 9–10 และบางส่วนของหมู่ที่ 4, 7 ของตำบลบ่อพลอย อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ่อพลอยที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2526 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 8,763 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบ่อไร่ อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตราดประมาณ 46.3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 316 กิโลเมตร ตามถนนสายบ้านโป่ง–บ่อไร่–เขาสมิง–นนทรีย์ และถนนสุขุมวิท และใช้เวลา 1 ชั่วโมง ถึงกรุงเทพมหานครผ่านทางท่าอากาศยานตราด มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 7.55 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 4,718.75 ไร่
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน (Alexander Hamilton) เกิดในวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1755 และเสียชีวิตในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1804 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง คนแรกของประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุคคลหนึ่งในคณะผู้ก่อตั้งของประเทศสหรัฐ (The Founding Fathers) นักเศรษฐศาสตร์ นักปรัชญาการเมือง เขาเป็นคนเรียกให้มีการประชุมที่เมืองฟิลาเดลเฟีย (the Philadelphia Convention) อันเป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งประเทศใหม่ เป็นนักกฎหมายรัฐธรรมนูญคนแรก เป็นคนเขียนเอกสารของพวกอเมริกันนิยม (Federalist Papers) และเป็นผู้ตีความเกี่ยวกับรัฐธรรมนูญที่สำคัญ (Constitutional interpretation) แฮมิลตันเสียชีวิตเนื่องจากการดวลปืนกับ แอรอน เบอร์ (Aaron Burr) ในช่วงการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1804
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน เกิดที่เมือง Nevis และได้รับการศึกษาในเขตที่เรียกว่า “นิวอิงแลนด์” ซึ่งเป็นเขตตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสหรัฐในปัจจุบัน เป็นเขตที่ชาวอังกฤษมาก่อตั้งชุมชนอาณานิคมใหม่ขึ้นในทวีปอเมริกา
เขาเข้าร่วมเป็นอาสาสมัครร่วมรบในสงครามการปฏิวัติอเมริกา ที่ชาวอาณานิคมได้ยืนหยัดขบถไม่ยอมอยู่ในอำนาจการปกครองของอังกฤษอีกต่อไป โดยแฮมิลตันสมัครเป็นทหารพราน (Militia) และได้เติบโตในวงการทหาร ได้รับเลือกให้เป็นนายพันกองทหารปืนใหญ่ และได้เป็นนายทหารอาวุโสช่วยงาน (aide-de-camp) ของนายพลจอร์จ วอชิงตัน ผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ในการสู้รบในสงครามปฏิวัติ เป็นผู้นำกองทหารในการสู้รบใหญ่ 3 ครั้ง ในการเข้ายึดเมือง Yorktown และเมื่อสงครามได้ยุติลง เขาได้กลับเข้ามาทำงานด้านนิติบัญญัติให้กับรัฐนิวยอร์ก และเป็นชาวนิวยอร์กคนเดียวที่ลงนามในการประชุมใหญ่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย
เมื่อนายพลจอร์จ วอชิงตันได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ เขาได้รับบทบาทเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และมีบทบาทอย่างสูงในคณะรัฐมนตรีของวอชิงตัน
ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในรัฐบาลของวอชิงตัน เขาได้ผลักดันให้เกิดนโยบายภาครัฐของรัฐบาลกลางใหม่ๆ โดยเขายกย่องระบบการเมืองของประเทศอังกฤษ แฮมิลตันเน้นการมีรัฐบาลกลางที่เข้มแข็ง และนั่นหมายถึงต้องมีอำนาจทางการทหาร แต่ยังอยู่ภายใต้รัฐสภา (U.S. Congress) เขาต้องการให้มีระบบดูแลหนี้ของรัฐบาลกลาง โดยให้รัฐแต่ละรัฐ ต้องมีบทบาทหน้าที่และรับผิดชอบด้านการจัดเก็บภาษีและจัดส่งสู่ส่วนกลางจำนวนหนึ่ง เขาสร้างระบบธนาคารกลาง และการกำหนดภาษีขาเข้าและภาษีเหล้า
ในช่วงปี ค.ศ 1801 เมื่อเขาหมดบทบาทในรัฐบาลกลาง แฮมิลตันได้หันมาก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นกระบอกเสียงให้กับกลุ่ม Federalist ที่มีชื่อว่า New-York Evening Post. ในช่วงดังกล่าว ได้มีการกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้งระหว่างเขาและรองประธานาธิบดี อารอน เบอร์ จนในที่สุดมีการท้าดวลปืนกัน ซึ่งเป็นผลให้เขาได้รับบาดเจ็บหนักและเสียชีวิตในวันต่อมา หลังจากสงครามในปี ค.ศ. 1812 กับประเทศอังกฤษ ฝ่ายที่เป็นปฏิบักษ์ของเขาในยุคต่อมา ก็หันมาใช้นโยบายของเขา คือสร้างความแข็งแกร่งให้กับระบบรัฐบาลกลาง คนเหล่านี้ได้แก่ เมดิสัน และ อัลเบิร์ต กัลแลติน มีการจัดทำโปรแกรมของรัฐบาลกลางขึ้น อันได้แก่ การให้มีธนาคารแห่งชาติ การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง การมีระบบภาษี การมีกองทัพบก กองทัพเรือที่ดำเนินการโดยรัฐบาลกลาง และแนวนโยบายที่เขาเสนอก็ยังมีบทบาทต่อมาจนถึงรัฐบาลสหรัฐในยุคปัจจุบัน
ชีวิตในวัยเริ่มแรก
จากคำบอกเล่าของเขา แฮมิลตัน เกิดที่เมือง Charlestown เป็นเมืองหลวงของ Nevis ในทางหมู่เกาะอินเดียตะวันตก (West Indies) Nevis อ่านว่า นีวีส เป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะแคริบเบียน (Caribbean) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของหมู่เกาะ Lesser Antilles ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 350 กิโลเมตรทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ของ Puerto Rico และ 80 กิโลเมตรทางตะวันตกของ Antigua เป็นเกาะมีพื้นที่ประมาณ 93 ตารางกิโลเมตร เมืองหลวงของ Nevis ชื่อ Charlestown.
แฮมิลตัน เป็นลูกที่เกิดนอกสมรสของนาง Rachel Faucett lavien อันมีเชื้อสายในราชวงศ์ Huguenot ของฝรั่งเศส กับ James A. Hamilton อันเป็นบุตรคนที่ 4 ของชาวสก๊อต ชื่อว่า laird อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน แห่ง Grange, Ayrshire. เขาเกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 1755 หรืออาจเป็นปี ค.ศ. 1757 แม้นักประวัติศาสตร์ในยุคต่อมามีความเห็นว่าน่าจะเป็นปี ค.ศ. 1755 แฮมิลตัน อาจพยายามแจ้งว่าเขาเกิดปี ค.ศ. 1757 เพื่อทำให้อายุน้อย เพราะในชั้นเรียน หากแจ้งว่าอายุมากก็จะดูแตกต่างจากเพื่อนร่วมห้องในรุ่นเดียวกัน และบางครั้งเขาอ้างว่าเกิดปี ค.ศ. 1755 เพราะในขณะที่เขาต้องการทำงานหลังจากที่มารดาของเขาเสียชีวิต ในช่วงชีวิตของเขาไม่เคยได้พูดถึงอายุจริง เป็นลักษณะอายุประมาณการตลอด แม่ของ แฮมิลตัน ได้เลิกกับ Johann Michael Lavien แห่ง St. Croix เพื่อหนีจากชีวิตการแต่งงานที่ไม่มีความสุข แม่และเขาได้ย้ายไปอยู่ที่บ้านเกิด คือที่ Nevis ที่ซึ่งเธอได้รับมรดกจากบิดาของเธอ แม่ของ แฮมิลตัน มีลูกสองคน คือ James, Jr., และ อเล็กซานเดอร์ เพราะ James ผู้พ่อ และ Rachel ไม่เคยได้แต่งงานกันอย่างถูกกฎหมาย ทางศาสนา คือ Church of England จึงปฏิเสธ อเล็กซานเดอร์ ที่จะได้เป็นสมาชิกของโบสถ์ และทำให้เขาไม่ได้รับการศึกษา ด้วยเหตุดังกล่าว อเล็กซานเดอร์ น้อยนี้จึงต้องรับการศึกษาแบบครูสอนพิเศษ และเรียนร่วมกับชั้นเรียนที่เป็นของศาสนาในนิกายยิว อเล็กซานเดอร์ ได้เลือกเรียนเสริมจากห้องสมุดของครอบครัว ซึ่งมีหนังสืออยู่ 34 เล่ม รวมทั้งหนังสือที่เกี่ยวกับกรีกและโรมัน
ในปีค.ศ. 1765 เพราะกิจการธุรกิจของครอบครัว จึงทำให้ James ต้องอพยพครอบครัวไปอยู่ที่ Christiansted, St. Croix และทำให้เขาต้องละทิ้งครอบครัว ทั้งแม่และลูกสองคนไว้ตามลำพัง Rachel ต้องช่วยตัวเองและลูกๆ ทำร้านค้าขนาดเล็กที่ Christiansted และในระยะต่อมาเธอได้ติดโรคไข้รุนแรง ทำให้เสียชีวิตในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1768 ทำให้ อเล็กซานเดอร์ เป็นเด็กกำพร้าโดยปริยาย อันเป็นผลกระทบต่อจิตใจของเขาที่นับว่ารุนแรง แม้ในมาตรฐานของเด็กในยุคศตวรรษที่ 18 นั้น ในการตัดสินเกี่ยวกับมรดก ทำให้พี่น้องต่างมารดาของเขาได้รับมรดกไป ของหลายอย่างในครอบครัวต้องมีการประมูลกันออกไป แต่มีส่วนที่เป็นหนังสือนั้นญาติๆได้ช่วยกันประมูล และมอบให้ อเล็กซานเดอร์ ด้วยเหตุว่าเขาเป็นคนสนใจศึกษาเล่าเรียน ในหลายปีต่อมา อเล็กซานเดอร์ ได้รับจดหมายแจ้งการตายของพี่น้องต่างมารดาของเชา และได้มีเงินส่วนหนึ่งมีเงินส่วนหนึ่งที่ไม่มากนักให้มาด้วย
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน ในขณะนั้นได้เข้าทำงานเป็นเสมียนห้างธุรกิจด้านนำเข้าและส่งออกสินค้า ชื่อ Beekman and Cruger ซึ่งมีสายสัมพันธ์กับทาง New England ในขณะนั้นเขาได้รับอนุเคราะห์จากญาติ ชื่อ Peter Lytton และเมื่อ Peter ได้ฆ่าตัวตาย อเล็กซานเดอร์ เองก็แยกทางจากพี่ของเขา คือ James โดย James ได้ฝึกงานเป็นช่างไม้ในท้องที่นั้น ส่วน อเล็กซานเดอร์ ได้รับเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมโดยพ่อค้าจาก Nevis ชื่อ Thomas Stevens มีหลักฐานบางประการบ่งว่า Stevens อาจเป็นพ่อแท้ๆตามสายเลือดของ แฮมิลตัน เพราะลูกชายของเขาอีกคน คือ Edward Stevens ซึ่งได้กลายเป็นเพื่อนสนิทของ อเล็กซานเดอร์ มีหน้าตาคล้ายกันมาก และทั้งคู่ต่างเก่งภาษาฝรั่งเศส และมีความสนใจในหลายๆอย่างคล้ายกัน อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน คงทำงานเป็นเสมียน ยังคงเป็นนักอ่านที่จริงจัง พัฒนาตนเองทางด้านการเขียน และแสวงหาโอกาสของชีวิตนอกเกาะเล็กๆนั้น จดหมายฉบับแรกของ แฮมิลตัน ได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ชื่อ Royal Danish-American Gazette พรรณนาถึงพายุเฮอริเคนที่ทำลายเมือง Christiansted ในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1772 ชาวเมืองและชุมชนของเขาได้ประทับใจในความสามารถนี้และได้รวบรวมเงินเป็นทุน ส่งเสียให้ แฮมิลตัน น้อยนี้ได้มีโอกาสศึกษาต่อใน New England ที่มีความเจริญมากกว่า แฮมิลตัน ได้เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยมในขณะนั้น (grammar school) ที่เมือง Elizabethtown, ในรัฐ นิวเจอร์ซี, อันเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ.1772.
การศึกษา
ใน ปี ค.ศ. 1776 แฮมิลตัน ได้เข้าเรียนในหลักสูตรเตรียมอุดมศึกษา (college-preparatory program) กับ Francis Barber ที่เมือง Elizabethtown, ในรัฐ นิวเจอร์ซี ในช่วงดังกล่าว เขาได้รับอิทธิพลจากปัญญาชนนักปฏิวัติชื่อ William Livingston.[ตามประวัติ แฮมิลตัน อาจได้สมัครเข้าเรียนที่วิทยาลัยแห่ง นิวเจอร์ซี ในขณะนั้น ซึ่งปัจจุบันคือ Princeton University แต่ไม่ได้รับโอกาส เพราะทางสถาบันเห็นว่าเขามีพื้นฐานมาแบบกวดวิชา แฮมิลตัน ได้ตัดสินใจเข้าเรียนที่ King's College ซึ่งในปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ซึ่งตั้งอยู่ที่เมือง New York City ขณะที่ศึกษาอยู่ที่ King's College เขาและเพื่อนร่วมชั้นได้จัดตั้งสมาคมนักเขียนและนักโต้วาที ซึ่งได้กลายเป็นสมาคมชื่อ Philolexian Society แห่งมหาวิทยาลัย Columbia ในปัจจุบัน
เมื่อทางศาสนานิกาย Church of England โดยพระชื่อ Samuel Seabury โดยออกเอกสารสนับสนุนกลุ่ม Tory ในอังกฤษ ในปีต่อมา แฮมิลตัน ได้ตอบโต้ด้วยงานเขียนทัศนะด้านการเมืองของเขา ชื่อ, A Full Vindication of the measures of Congress, และ The Farmer Refuted งานทั้งสองชิ้นนี้เป็นการโจมตี นิติบัญญัติชื่อ Quebec Act แล้วเขายังเขียนงานที่ไม่ลงชื่อผู้แต่งอีก 14 รายการ ลงในคอลัม "The Monitor" ให้กับ Holt's ในหนังสือพิมพ์ชื่อ New York Journal. อย่างไรก็ตาม แม้ แฮมิลตัน เป็นฝ่ายสนับสนุนการปฏิวัติประกาศอิสรภาพจากอาณานิคมอังกฤษในช่วงเริ่มแรก นี้ แต่เขาไม่เห็นด้วยที่จะใช้ฝูงชนเข้าตอบโต้กับฝ่ายอังกฤษ หรือคนที่ไม่เห็นด้วย ในหลักฐานหนึ่งที่เป็นที่ยอมรับคือ เขาได้ปกป้องอธิการบดีของ King’s Collegeซึ่งอยู่ในกลุ่มสนับสนุน Tory ที่ชื่อว่า Myles Cooper โดยได้พูดปราศรัยกับฝูงชนที่บ้าคลั่งเป็นเวลานานพอที่จะทำให้ Cooper ได้หนีจากสถานการณ์อันตรายนั้นได้ทัน
ชีวิตทางการทหารเริ่มแรก
ในปี ค.ศ 1775 ในช่วงที่มีการสู้รบกันระหว่างกองกำลังฝ่ายอเมริกัน กับฝ่ายอังกฤษที่เมืองบอสตัน (Boston) แฮมิลตัน ได้เข้าร่วมกับกองกำลังอาสาสมัครแห่งนิวยอร์ก ได้มีการจัดตั้งเป็นกองทหารพรานอาสาสมัคร เรียกตัวเองว่า กลุ่ม the Hearts of Oak, ในการจัดตั้งนี้เป็นการร่วมกับนักศึกษาของวิทยาลัย King's College เขาได้ฝึกฝนกองทหารของเขาก่อนเข้าชั้นเรียนที่สุสานใกล้กับโบสถ์ ชือ. St. Paul's Chapel. เขาศึกษาประวัติศาสตร์การทหาร และยุทธวิธีต่างๆด้วยตัวเอง และได้ก้าวหน้าในอาชีพทหารจนรับตำแหน่งเป็นนายร้อยแห่งกองทัพ
ในช่วงถูกโจมตีจาก the HMS Asia, เขาได้นำทหารรุกเข้าชิงปืนใหญ่จากฝ่ายกองทัพอังกฤษ การได้ครอบครองปืนใหญ่และการควบคุมคณะทหารของเขา จึงทำให้ได้ฉายาว่า กองกำลังปืนใหญ่ Hearts of Oak และด้วยความที่มีสายสัมพันธ์กับกลุ่มรักชาติแห่งเมืองนิวยอร์กอย่าง อเล็กซานเดอร์ McDougall และ John Jay เขาได้สร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทหารปืนใหญ่ที่มีกำลังพล 60 คนในปี ค.ศ. 1776 และได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นนายพันกองทหารของเขาได้เข้าร่วมรณรงค์ในปี ค.ศ. 1776 ในเขตรอบๆเมืองนิวยอร์ก ได้เข้าร่วมในการรบที่ the Battle of White Plains; และที่ Battle of Trentonโดยเขาได้ตั้งมั่นในที่สูงของเมืองซึงในปัจจุบันคือเขต Warren และถนนชื่อ Broad Streets เพื่อตรึงกำลังกลุ่ม Hessians ให้จำกัดอยู่ในป้อม Trenton Barracks
คณะทำงานให้กับวอชิงตัน
แฮมิลตัน ได้รับเชิญเข้าร่วมกับนายพลคนสำคัญของฝ่ายปฏิวัติ ได้เป็นนายทหารประจำตัวของ Nathaniel Greene และคนอื่นๆจนในที่สุด ได้เป็นคณะทำงานให้กับผู้บัญชาการรบสูงสุด คือ George วอชิงตัน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1777 โดยได้รับตำแหน่งเป็นนายพันระดับ Lieutenant Colonel เขาทำงานอยู่ 4 ปี ก่อนที่จะได้เป็นคณะเสนาธิการสูงสุด (Chief of Staff) เขาทำหน้าที่ร่างจดหมายที่เขียนติดต่อกับผู้ว่าการรัฐทั้งหลาย และกับนายพลผู้ทรงอิทธิพลต่างๆของกองทัพบกแห่งภาคพื้นทวีป (Continental Army) ที่สู้รบกับฝ่ายอังกฤษ
เขา ได้ร่างจดหมายคำสั่งและการสั่งการ และในที่สุดได้รับอนุญาตจาก วอชิงตัน ให้สามารถสั่งการแทนได้ด้วยลายเซนต์ตนเอง แฮมิลตัน ได้เข้าเกี่ยวข้องกับตำแหน่งหน้าที่สำคัญหลายอย่าง ทั้งการสืบราชการลับ การทูต และการเจรจากับบรรดานายพลต่างๆ ทั้งในฐานะทูตและจารบุรุษ ได้รับความไว้วางใจจาก วอชิงตัน อย่างสูงด้วยความสามารถและบุคลิกในขณะนั้น และในระยะต่อมา อำนาจเหล่านี้เป็นอำนาจอันเกิดจากความไว้วางใจที่เจ้านายมีต่อเขา
ในสถานการณ์สำคัญหนึ่ง วอชิงตัน ได้ส่ง แฮมิลตัน ไปพบนายพล Horatio Gates เพื่อต่อรองการโอนคนของ Gates ไปสู่ วอชิงตัน ซึ่งทำให้เกิดความไม่พอใจและทำให้เกิดเหตุการณ์ใกล้กับการล้มล้างอำนาจของ วอชิงตัน ที่เรียกว่า "Conway Cabal" อันประกอบด้วย Conway, Gates, และคนอื่นๆ ได้วิพากษ์ วอชิงตัน และมีความพยายามที่จะปลดเขาออกจากเป็นผู้บัญชาการกองทัพฝ่ายภาคพื้นทวีป และโดยไม่ใช่ความผิดของ แฮมิลตัน จดหมายดังกล่าวที่มีถึงรัฐสภาได้เปิดเผยสู่สาธารณะ วอชิงตัน โกรธมากและเรียกให้ต้องมีการชี้แจง เพื่อหลีกเลี่ยงจากเรื่องนี้ Gate แก้ตัวว่า แฮมิลตัน ได้ขโมยเอกสารของเขาไปในขณะเรียกกำลังพล แต่เหตุการณ์ปรากฏว่า แฮมิลตัน ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นแต่ประการใด แต่คำกล่าวนี้ทำให้เกิดความไม่พอใจกันเป็นส่วนตัวระหว่าง แฮมิลตัน กับ Gates และ แฮมิลตัน ได้แสดงให้เห็นความสวามิภักดิ์ของเขาต่อ วอชิงตัน ตลอดเวลาต่อมา
ในช่วงสงคราม แฮมิลตัน ได้สร้างพรรคพวกเพื่อนฝูงกับบรรดานายทหารทั้งหลาย รวมทั้ง John Laurens และ Marquis de Lafayette. ในช่วงดังกล่าว Jonathan Katz ได้เปิดเผยจดหมายของ Laurens แสดงเป็นนัยว่า แฮมิลตัน อาจมีลักษณะเป็นพวกรักร่วมเพศ Ron Chernow (ผู้แต่งหนังสือชีวประวัติ Alexander Hamilton) แสดงเป็นนัยเมื่อมีการสื่อสารกับ Laurens ในอีกด้านหนึ่ง Thomas Flexner ได้แสดงสัมพันธ์ในลักษณะรักร่วมเพศกับ Lafayette ซึ่งมีนักประวัติศาสตร์บางส่วนให้ความเห็นว่าผู้เขียนบันทึกอัตตชีวประวัติ ของคนในสมัยปลายศตวรรษที่ 18 ได้ตีความข้อความในยุคนั้นไม่เข้าใจยุคแห่งอารมณ์ร่วม (age of sentiment)
แต่ สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือ แฮมิลตัน ได้อยู่ในสถานะของอำนาจ แม้ไม่ใช่อำนาจโดยตรงของเขา แต่เป็นอำนาจที่มีฐานจาก วอชิงตัน แต่ก็ทำให้มีทั้งคนที่รักและพอใจในการทำงานของเขา ทำให้มีพรรคพวกเพื่อนฝูงที่เป็นฐานอำนาจให้ในเวลาต่อมา แต่ในอีกด้านหนึ่ง ก็ทำให้มีคนที่ไม่ชอบอย่างมากๆ ทั้งในส่วนตัวของเขา และในแนวคิดและอุดมการณ์ที่เกี่ยวกับการปกครองประเทศ
ชีวิตครอบครัวและการแต่งงาน
ใน ช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1779 แฮมิลตัน ได้เขียนจดหมายถึงเพื่อนชื่อ John Laurens เพื่อให้เขาช่วยเสาะหาคนที่เหมาะสมจะเป็นภรรยาของเขาที่ South Carolina เขาเขียนจดหมายถึงเพื่อนเกี่ยวกับลักษณะหญิงที่ต้องการดังต่อไปนี้
แฮมิลตัน ได้พบเจ้าสาวของเขาเองในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1780 โดยเขาได้แต่งงานกับ Elizabeth Schuyler, ธิดาของนายพล Philip Schuyler, ผู้ที่ทั้งรวยและมีอำนาจทางการเมืองมากที่สุดคนหนึ่งของรัฐนิวยอร์ก การแต่งงานมีขึ้นที่คฤหาสถ์ของ Schuyler Mansion ใน Albany, New York. แฮมิลตัน มีความใกล้ชิดอย่างมากกับพี่สาวของ Eliza ชื่อ Angelica Church ซึ่งแต่งงานกับ Barker Church, ซึ่งเป็นสมาชิกรัฐสภาของประเทศอังกฤษ (Member of Parliament in Great Britain) นักประวัติศาสตร์บางคนคาดเดาว่าเขาอาจมีความสัมพันธ์ชู้สาวกับ Angelica แต่เนื่องด้วยเอกสารต่างๆมีการเรียบเรียงใหม่ มีการตัดตอนจากบรรดาลูกหลาน จนยากที่จะยืนยันได้แน่ชัด
ภายใต้สหพันธรัฐ
ในการก่อตั้งประเทศในช่วงแรกยังอยู่ในสถานะ สหพันธรัฐ (A confederation) อันหมายถึงกลุ่มของชุมชนหรือรัฐ สรรสร้างขึ้นด้วยข้อตกลง โดยมีรัฐธรรมนูญร่วมกัน สหพันธรัฐมีแนวน้าที่จะจัดตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์วิกฤติที่เกิดขึ้น เช่น มารวมตัวกันเพื่อการป้องกันประเทศร่วมกัน เพื่อการต่างประเทศ การค้าขายระหว่างประเทศ การกำหนดค่าเงินร่วมกัน โดยมีรัฐบาลกลางเพื่อทำหน้าที่สนับสนุนสมาชิกชุมชนหรือรัฐ ในช่วงการเกิดประเทศสหรัฐอเมริกามีลักษณะที่ยังไม่มีความเป็นประเทศดังที่เป็นในปัจจุบัน