cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ประภัสสร เสวิกุล
กิจกรรมด้านวรรณกรรม
นอกจากผลงานด้านการประพันธ์ นายประภัสสร เสวิกุล ยังอุทิศตนเพื่อกิจกรรมด้านวรรณกรรมมาโดยตลอด โดยดำรงตำแหน่งเลขาธิการสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย และได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย 2 สมัยติดต่อกัน ได้สร้างผลงานอันเป็นประโยชน์มหาศาลแก่แวดวงนักเขียนไทย เช่น เป็นผู้ริเริ่มรางวัลนราธิป เพื่อเป็นการเชิดชูนักเขียนที่เป็นอัจฉริยบุคคลและบรรณาธิการอาวุโสซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางอาทิ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ "ศรีบูรพา" ต่อองค์การยูเนสโกให้ได้รับการเชิดชูเกียรติคุณระดับโลกด้านวรรณกรรม และเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งชาตกาล ริเริ่มทำโครงการ 100 ปี 4 ยอดนักเขียนไทย คือ ศรีบูรพา, หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง รพีพัฒน์, ดอกไม้สด และไม้ เมืองเดิม ริเริ่มโครงการวรรณกรรมสัมพันธ์กับกัมพูชา เวียดนาม และลาว ร่วมวางรากฐานรางวัล "อมตะอวอร์ด" สาขาวรรณกรรม ริเริ่มโครงการ "กล้าวรรณกรรม" ดำเนินการหาทุนสร้างที่ทำการถาวรสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ริเริ่มและดำเนินการจัดงาน 100 ปี เรื่องสั้นไทย และการจัดงานรำลึก 20 ปี แห่งมรณกรรมของมนัส จรรยงค์
นายประภัสสร เสวิกุล เคยเป็นกรรมการตัดสินการประกวดรางวัลระดับชาติ เช่น รางวัลซีไรต์ พานแว่นฟ้า เซเว่นบุ๊คส์อวอร์ด แว่นแก้ว ฯลฯ
โตโยต้า เซียนต้า
โตโยต้า เซียนต้า (Toyota Sienta) เป็นรถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กมาก ได้จำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น ฮ่องกง ประเทศสิงคโปร์ ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศมาเลเซีย ไต้หวัน ประเทศลาว และประเทศไทย ส่วนในประเทศเคนยาและประเทศแทนซาเนียได้จำหน่ายเป็นรถมือสองโดยนำเข้าจากประเทศญี่ปุ่น โตโยต้า เซียนต้าได้เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546 ได้ใช้พื้นฐานเดียวกันกับโตโยต้า วีออส และโตโยต้า ยาริส โดยโตโยต้า เซียนต้า ได้เปิดตัวครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559
รุ่นที่ 1; XP80 (พ.ศ. 2546 – พ.ศ. 2558)
โตโยต้า เซียนต้า รุ่นแรกได้เผยโฉมครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2546 ในประเทศญี่ปุ่น โดนเซียนต้ารุ่นแรกนี้ สามารถพบได้ในฮ่องกง, อินโดนีเซีย, และสิงคโปร์ โดยประเทศเหล่านี้ได้นำเซียนต้ารุ่นแรกมาจำหน่ายโดยผ่านการนำเข้าซ้อนหรือเกรย์ มาร์เก็ต
ในปี พ.ศ. 2549 เซียนต้ารุ่นแรกก็ได้มีการปรับโฉมเกินขึ้นภายหลังที่ขายมา 3 ปี โดยมีสีใหม่เพิ่มเข้ามาคือสี Apple Green, Gun-Metal Grey, และ Metallic Blue ส่วนสิ่งอื่นที่เพิ่มเข้ามาคือประตูสไลด์ไฟฟ้า
รุ่นที่ 2; XP170 (พ.ศ. 2558 – ปัจจุบัน)
โตโยต้า เซียนต้า รุ่นที่ 2 เปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2558 และได้เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ที่ห้องคริสตัลฮอลล์ ชั้น 3 โรงแรมพลาซ่า แอทธินี เป็นครั้งแรกในประเทศไทยที่โตโยต้า เซียนต้าได้มาทำการตลาด และใช้สโลแกนในการเปิดตัวว่า "ALL NEW SIENTA... Bring it ALL"
โฉมนี้ มาพร้อมเครื่องยนต์เดียวกันกับโตโยต้า วีออส 2NR-FE ขนาด 1.5 ลิตร ให้กำลังสูงสุด 108 แรงม้าที่ 6,000 รอบต่อนาที แรงบิด 140 นิวตัน–เมตร ที่ 4,200 รอบต่อนาที ใช้ระบบเกียร์อัตโนมัติ CVT 7 จังหวะ ซึ่งสามารถรองรับน้ำมันแก๊สโซฮอลล์ E20 ได้ และมีอัตราการใช้น้ำมันเชื้อเพลิงที่ 16.1 กิโลเมตรต่อลิตร
โตโยต้า เซียนต้าในประเทศไทย มีรุ่นย่อย 2 รุ่นคือรุ่น V และรุ่น G โดยทั้งคู่ไม่มีเกียร์ธรรมดาและไม่มีระบบไฮบริดแบบประเทศญี่ปุ่น มาพร้อมสีส้ม สีเงิน สีขาว และสีดำ นำเข้าจากอินโดนีเซีย
ปรับโฉมใหม่ 2019
สำหรับ Sienta รุ่นปรับปรุงโฉมใหม่ ปี 2019 นี้ จะมีสีทั้งหมด 4 สี ได้แก่ Super White ll, Sliver Metallic, Attitude Black Mica และสีใหม่ Citrus Mica Metallic ซึ่งสวยงาม จัดจ้านกว่าที่เคย โดยยังคงมี 2 รุ่นย่อย ได้แก่ รุ่น 1.5V AT และ 1.5G AT และใช้สโลแกนในการเปิดตัวว่า "Sienta รุ่นปรับโฉมใหม่ 2019 คลิกให้ชีวิตสุดชิค (Chic Clicks)" ทางด้านการสื่อสารทางการตลาด เซียนต้า รุ่นปรับปรุงใหม่ เปิดตัวภายใต้แนวคิด “คลิกให้ชีวิตสุดชิค” (Chic Clicks) เพื่อแสดงถึงความสะดวกสบาย และความง่ายดายต่อการใช้งานฟังก์ชันต่างๆ เพียงแค่คลิก พร้อมสะท้อนดีไซน์และไลฟ์สไตล์ที่ทันสมัยของผู้ใช้ ดีไซน์ภายนอกได้รับการปรับเปลี่ยนให้ดูมีเอกลักษณ์ พร้อมสี Citrus ใหม่ ภายในห้องโดยสารดีไซน์ใหม่พร้อมที่พักแขน 3 จุด และหน้าจอสัมผัสใหม่ เชื่อมต่อแอปพลิเคชันได้ อีกทั้งยังเพิ่มฟังก์ชันความปลอดภัยด้วยกล้องมองภาพรอบทิศทาง 360 องศา กล้องบันทึกภาพหน้า-หลังรถ และสะดวกสบายด้วยประตูข้างสไลด์อัตโนมัติที่มีเพียงในเซียนต้าเท่านั้น นอกจากฟังก์ชันการใช้งานที่ครบครันแล้ว เซียนต้า รุ่นปรับปรุงใหม่ มาในราคาที่คุ้มค่าตอบสนองทุกความต้องการของลูกค้า
ปรับโฉมใหม่ 2022
อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ความสดใหม่ ก็ลดลง ทำให้การรับรู้ของผู้บริโภค ว่ายังมีรถยนต์รุ่นนี้ ทำตลาดอยู่ ก็ลดลง ทำให้ Toyota ตัดสินใจ Upgrade อุปกรณ์ ให้ Sienta ยังคงความสดใหม่อยู่ในตลาดต่อไปได้อีกสักพักใหญ่ๆ
ราคามีการปรับขึ้น
รุ่นที่ 3; XP220 (พ.ศ. 2565 – ปัจจุบัน)
ล่าสุด มีภาพหลุดรถคันจริงจาก Twitter ชาวญี่ปุ่น ✯✾𝓀𝒶𝓇𝒾𝓂𝒶𝓈𝓊_𝓂ℴ𝓂ℴ❦❦ เห็นงานดีไซน์รถคันจริง ทั้งด้านหน้า และ ด้านหลังตัวรถ เน้นความน่ารัก ความแบ๊ว และ ดีไซน์เป็นมิตรกว่ารุ่นเดิมไปอีกขั้น โดดเด่นด้วยไฟหน้าสไตล์วงรี พร้อม Daytime Running Light แบบวงแหวน
จุดเด่นของ Sienta ยังคงอยู่ คือ ความเป็นรถครอบครัวขนาดเล็กที่ติดตั้งประตูสไลด์ไฟฟ้า ซ้าย-ขวา มาให้ ด้านท้ายรถเปลี่ยนแนวไฟท้ายใหม่ จากแนวนอน กลายเป็นแนวตั้ง พร้อมแถบตกแต่งสีดำเงา Piano Black คาดกลางเหนือกรอบป้ายทะเบียน คู่แข่งตรงรุ่นเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก Honda Freed
คาดว่า All NEW Toyota Sienta เตรียมเปิดตัวอย่างเป็นทางการในญี่ปุ่นวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2565 และ รอติดตามกันว่า Sienta รุ่นใหม่นี้ จะยังคงไปขายที่อินโดนีเซียเหมือนเดิมหรือไม่ ควบคู่ไปกับ Avanza / Veloz เพราะ ประเทศไทยคงรอนำเข้าจากอินโดนีเซีย ด้วยสิทธิพิเศษทางภาษี AFTA 0% เหมือนเช่นเคย
ถ้าอินโดฯทำตลาด All NEW Sienta รุ่นใหม่ ประเทศไทยก็น่าจะได้รับอานิงส์ทำตลาดด้วยเช่นเดียวกัน หรือ จะซ้ำรอยแบบ Honda Freed ที่ไม่กลับไปทำตลาดในอินโดฯ ไทยก็อดไปด้วย ต้องรอติดตามกันครับ
กัมปุงเซียม
กัมปุงเซียม (Kampung Siam "บ้านสยาม"; 暹羅村) เป็นดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ของชาวมาเลเซียเชื้อสายสยามในย่านปูเลาตีกุซ เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง อันประกอบด้วยผู้โยกย้ายถิ่นฐานจากไทยและกลุ่มชาวไทยในท้องถิ่นที่เรียกว่า ชาวสยาม จากพื้นที่ใกล้เคียง คือ เกอดะฮ์ ปะลิส ฮูลูเปรัก และกลันตัน บ้านกัมปุงเซียมมีพื้นที่ 2,681 ตารางเมตร (0.662 เอเคอร์) อยู่ห่างจากตัวเมืองจอร์จทาวน์ 2.6 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้มุมถนนบูร์มะฮ์ (หรือ ถนนพม่า) ตัดกับตรอกบูร์มะฮ์ติดวัดไชยมังคลาราม
พื้นที่โดยรอบยังเป็นพื้นที่อาศัยของคนเชื้อสายสยามตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์นี้กำลังถูกคุกคามจากการขยายตัวของเมืองและการพัฒนาพื้นที่
ประวัติ
เชื่อกันว่าชาวสยามกลุ่มแรกเข้าไปตั้งถิ่นฐานที่ปูเลาตีกุซตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ ค.ศ. 1828 (พ.ศ. 2371) พบว่ามีชาวสยามจำนวน 1,117 คน อาศัยอยู่ในบ้านกัมปุงเซียม กระทั่ง ค.ศ. 1845 (พ.ศ. 2388) รัฐบาลสหราชอาณาจักรมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินของกัมปุงเซียมแก่ชาวสยาม เพื่อแสดงความปรารถนาดีต่ออาณาจักรสยาม หญิงมีเกียรติชาวสยาม ชาวจีน (รวมเปอรานากัน) และชาวมลายู มีส่วนร่วมในการดูแลที่ดินและสร้างวัดไชยมังคลาราม (นามเดิม วัดปูโลติกุส) ไว้ข้างหมู่บ้าน นอกจากคนเชื้อสยามแท้ ๆ แล้ว ยังประกอบไปด้วยคนจีนที่กลืนกลายเป็นคนไทยอาศัยอยู่ด้วย จากเอกสารของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเล่าเหตุการณ์ที่ปีนังใน พ.ศ. 2477 เมื่อพระองค์เสด็จไปบำเพ็ญพระกุศลเนื่องในวันวิสาขบูชาที่วัดไชยมังคลารามไว้ว่า "พอเข้าวัดก็เกิดพิศวงด้วยเห็นผู้คนไปมาราวสัก 200 คน แต่มีผู้หญิงเป็นพื้น เห็นแต่งตัวเป็นยอหยาทั้งนั้น เป็นคนชั้นมีอันจะกินโดยมาก ได้ยินเสียงพูดจึงรู้ว่าเป็นไทย แต่มีผู้ชายน้อยราวสัก 20 คน"
โดยมากชาวสยามเหล่านี้จะสมรสกับชาวจีนและมลายู แต่ยังคงนับถือศาสนาพุทธเช่นเดียวกับชาวพม่า รวมทั้งยังแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมซึ่งกันและกัน เพราะตั้งชุมชนใกล้กับชาวพม่าซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ภายหลังชาวพม่าถูกกลืนไปกับวัฒนธรรมเปอรานากัน และสมรสข้ามชาติพันธุ์กับชาวสยามและจีนซึ่งอยู่ใกล้กันแทน เหลือเพียงวัดพม่าธัมมิการามเป็นมรดกแก่ชนรุ่นหลัง พึงสังเกตได้จากสถาปัตยกรรมในวัดไชยมังคลารามที่ผสมผสานกันระหว่างไทย จีน และพม่า อย่างไรก็ตามชาวสยามดูจะกลมเกลียวกับชาวจีนเสียมากกว่า เมื่อคนสยามและจีนสมรสข้ามกลุ่มกันราวสองถึงสามรุ่นก็จะกลมกลืนไปกับชาวจีนจนแยกไม่ออก
นอกจากกัมปุงเซียมแล้ว ยังมีชุมชนชาวสยามบนเกาะปีนังอีก เช่น กัมปงเซอรานีในปูเลาตีกุซ ซึ่งเป็นชุมชนลูกครึ่งจากสยามที่นับถือศาสนาคริสต์ มีมาตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ทางใต้ของปูเลาตีกุซมีชุมชนไทยอีกแห่งคือบ้านซากัซจัง (Sakaschang) ซึ่งมีคนไทยอาศัยอยู่เบาบาง มีศาสนสถานสำคัญสองแห่ง คือ วัดสว่างอารมณ์ (สากัตจัง) และวัดบุปผาราม ปัจจุบันชาวไทยกลุ่มนี้ถูกกลืนจนสิ้นแล้ว และชุมชนไทยที่บาตูลันจัง ปัจจุบันยังมีชาวไทยอาศัยอยู่แบบกัมปง มีการก่อสร้างศาสนสถานสำคัญ คือ วัดปิ่นบังอร (นามเดิม วัดบาตูลันจัง) สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2337 และวัดจันทาราม
เทศบาลกวอฟนอ
เทศบาลกวอฟนอ (Gmina Głowno) เป็นเทศบาลในเทศมณฑลซกีแยช จังหวัดวูช ประเทศโปแลนด์ มีที่ตั้งคือกวอฟนอ มีเนื้อที่ทั้งหมด 104.45 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 4,956 คน
ชาวมะโคนเด
มะโคนเด (อักษรโรมัน: Makonde หรือ Maconde) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในแทนซาเนียตะวันออกเฉียงใต้, โมซัมบิกเหนือ และเคนยา มีวิวัฒนาการทางสัฒนธรรมขึ้นในที่ราบสูงมูเวดาในโมซัมบิก ปัจจุบันอาศ้ยกระจายอยู่ในแทนซาเนียและโมซัมบิก และมีจำนวนน้อยอยู่ในเคนยา ประชากรของมะโคนเดในแทนซาเนียประมาณเมื่อปี 2001 อยู่ที่ คน 1,140,000 ส่วนสำมะโนปี 1997 ของโมซัมบิกระบุจำนวนชาวมะโคนเดอยู่ที่ 233,358 คน รวมทั้งสองประเทศราว 1,373,358 กลุ่มชาติพันธุ์นี้ถูกแบ่งโดยคร่าว ๆ จากแม่น้ำรูวูมา กลุ่มในแทนซาเนียจะเรียกว่า มะโคนเด (Makonde) ส่วนกลุ่มในโมซัมบิกจะเรียกว่า มะโคนเด (สะกดเป็น Maconde) สองกลุ่มนี้ได้พัฒนาภาษาที่แตกต่างกันแต่ยังคงมีวัฒนธรรมและจุดเริ่มต้นร่วมกันอยู่
ศิลปะมะโคนเดซึ่งโดยธรรมเนียมประกอบด้วยไม้แกะสลักเพื่อใช้สอยในครัวเรือน เป็นตุ๊กตา รูปสลัก หรือหน้ากากในพิธีกรรม นับตั้งแต่หลังทศวรรษ 1930s มาได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญของศิลปะร่วมสมัยในแอฟริกา โดยมีศิลปินคนสำคัญในระดับนานาชาติเช่นจอร์จ ลีลังงา ในยุคของขบวนการปฏิวัติ FRELIMO ขบวนการได้รับเงินสนับสนุนบางส่วนจากการค้าขายงานแกะสลักไม้ของชาวมะโคนเด และชาวมะโคนเดยังกลายมาเป็นกระดูกสันหลังของขบวนการ ชาวมะโคนเดในโมซัมบิกมีบทบาทมากในการต้นาทานเจ้าอาณานิคมโปรตุเกส และในปัจจุบันยังคงเป็นกลุ่มที่ทรงอิทธิพลในการเมืองของโมซัมบิก
การรถไฟรัสเซีย
การรถไฟรัสเซีย (JSC RZD; Российские железные дороги (РЖД) tr. Rossiyskie zheleznye dorogi (RZhD)) เป็นบริษัทรถไฟในประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในบริษัทรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อตั้งวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2003 ชื่อเต็มคือ Open Joint Stock Company Russian Railways with headquarters in Moscow at Novaya Basmannaya str., 2. ประธานบริษัทชื่อว่า วลาดิเมียร์ ยากูนิน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2005
กง จุน
กง จวิ้น (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 ) หรือที่รู้จักในชื่อ ไซม่อน กง (Simon Gong) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวจีน เขาสำเร็จการศึกษาจากสาขาการแสดงของมหาวิทยาลัยตงหัว เขาได้รับความสนใจจากบทบาทของเขาในเรื่อง ลอสต์ไทม์อินไทม์ (2017) และเป็นที่ยอมรับมากขึ้นในบทบาทของเขาในเรื่อง The Love Equations (2020), Begin Again (2020) และ เวิร์ดออฟออเนอร์ (2021)
แหล่งข้อมูลอื่น
1992
อามอร์กอส
อามอร์กอส (Αμοργός; Amorgós) เป็นเกาะที่อยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซิคละดีส ของประเทศกรีซ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทะเลอีเจียน เป็นเกาะที่อยู่ใกล้กับโดเดคะนีสที่สุด เกาะมีพื้นที่ 126.346 กม² มีประชากร 1,973 คน (ค.ศ. 2011)
เชีย นา
เจี่ยง อีอี (謝娜 ) เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวจีน มีผลงานเด่นคือ ศึกชิงขุมทรัพย์วังหลวง, มังกรหยก 2008
สโมสรฟุตบอลแบล็กพูล
สโมสรฟุตบอลแบล็กพูล (Blackpool Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1887 จากเมืองชายทะเลแลนคาเชียร์ในแบล็กพูล ปัจจุบันแข่งขันในอีเอฟแอลลีกวัน สโมสรเคยร่วมเข้าแข่งขันพรีเมียร์ลีกซึ่งถือเป็นลีกอาชีพสูงสุดในอังกฤษเพียงครั้งเดียวในฤดูกาล 2010-11 ปัจจุบันผู้จัดการทีมคือ ไมเคิล แอปเพิลตัน ที่เริ่มเข้าดูแลทีมตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022
สโมสรฟุตบอลแบล็กพูล ติดอยู่ในอันดับ 25 ในการจัดอันดับสโมสรอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล
อัลด์โนอา.เซโร่
อัลด์โนอา.เซโร่ (Aldnoah.Zero, ) เป็นอนิเมะโทรทัศน์แนวหุ่นยนต์ ผลิตโดยค่าย Olympus Knights และ A-1 Pictures ออกอากาศตอนแรกเมื่อ กรกฎาคม พ.ศ 2557 โดยแบ่งเป็นครึ่งแรกและครึ่งหลังอย่างละ 12 ตอน โดยครึ่งหลังออกอากาศในเดือน มกราคม พ.ศ 2558 สำหรับครึ่งแรกนับว่าเป็นอนิเมะที่ได้รับผลตอบรับสูงสำหรับท้ายปี พ.ศ. 2557 แต่การวางเนื้อเรื่องในครึ่งหลังทำออกมาได้ไม่ดีนักซึ่งส่งผลให้ได้รับคำโจมตีและได้รับความนิยมลดลงเรื่อยๆ
เนื้อเรื่อง
ในปี ค.ศ. 1972 มนุษยชาติได้ค้นพบอารยธรรมโบราณที่เรียกว่า ไฮเปอร์เกท บนพื้นผิวของดวงจันทร์ ซึ่งด้วยอารยธรรมนี้ ทำให้มนุษยชาติ สามารถไปตั้งรกรากและอาศัยอยู่บนดาวอังคาร ในบรรดาบุคคลที่ไปยังดาวอังคารเหล่านั้น ศาสตราจารย์ เรเวอร์ ได้ค้นพบกับอารยธรรมเก่าแก่ของดาวอังคารที่เรียกว่า อัลด์โนอา ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานอนันต์ เรเวอร์ ได้ตั้งตนเป็นจักรพรรดิและสถาปนาดาวอังคารเป็นจักรวรรดินามว่า จักรวรรดิเวิร์ส ในการนี้ ได้แต่งตั้งคน 37 คนขึ้นเป็นอัศวินชั้นบรรดาศักดิ์ เคานต์ และยืมสิทธิ์การใช้อัลด์โนอา มีปราการอวกาศและกองทหารเป็นของตัวเอง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเวิร์สจะมีอารยธรรมและเทคโนโลยีที่สูงส่ง แต่ชีวิตความเป็นอยู่กลับยากลำบากเนื่องจากขีดจำกัดทางด้านทรัพยากรน้ำและอากาศ
ภายหลัง จักรวรรดิเวิร์ส ก็ประกาศสงครามต่อสหพันธ์โลก ในปี 1999 ระหว่างการต่อสู้บนดวงจันทร์ ไฮเปอร์เกทเกิดการระเบิดขึ้นทำให้มีเศษชิ้นส่วนของดวงจันทร์แตกออกและตกลงสู่โลก ทำให้สงครามต้องยุติ และในอีก 15 ปีต่อมาใน ค.ศ. 2014 เจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเวิร์สได้เสด็จเยือนโลกเพื่อต้องการผูกไมตรีและสันติภาพ แต่ก็เกิดเหตุลอบปลงพระชนม์โดยกลุ่มบุคคลไม่ทราบฝ่าย นั้นเองทำให้เหล่าตระกูลอัศวินทั้ง 37 ใช้เป็นข้ออ้างตัดสินใจเปิดสงครามกับสหพันธ์โลกและเริ่มโจมตีโลกอีกครั้ง
บลูเรย์ / ดีวีดี
อัลด์โนอา.เซโร่ ฉบับบลูเรย์และดีวีดีที่วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น
ความเชื่อถือได้
ในการวัดทางสถิติและทางจิตวิทยา คำว่า ความเชื่อถือได้ (Reliability) เป็นความคงเส้นคงวาโดยทั่วไปของวิธีการวัด/การทดสอบอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกว่าเชื่อถือได้ ถ้าให้ผลคล้าย ๆ กันภายใต้สถานการณ์ที่ตรงกัน หรือว่า "เป็นลักษณะของเซ็ตค่าวัด/ค่าทดสอบเซ็ตหนึ่ง ที่สัมพันธ์กับความคลาดเคลื่อนโดยสุ่มเนื่องจากวิธีการวัด เป็นความคลาดเคลื่อนที่อาจรวมอยู่ในค่าวัด ค่าวัดที่เชื่อถือได้สูงจะแม่นยำ ทำซ้ำได้ และคงเส้นคงวาจากการวัดครั้งหนึ่งเทียบกับอีกครั้งหนึ่ง นั่นก็คือ ถ้าวิธีการทดสอบอย่างเดียวกันใช้ซ้ำกับกลุ่มทดสอบ ก็จะได้ผลโดยหลักเหมือนกัน สัมประสิทธิ์ความน่าเชื่อถือที่มีค่าต่าง ๆ ตั้งแต่ 0.00 (ผิดพลาดมาก) จนถึง 1.00 (ไม่มีความผิดพลาด) ปกติจะใช้บ่งค่าผิดพลาดที่มีในค่าวัด" ยกตัวอย่างเช่น ค่าวัดน้ำหนักและความสูงของคนบ่อยครั้งเชื่อถือได้ดีมาก
เวิลด์ทัวริ่งคาร์แชมเปี้ยนชิพ
ระบบคะแนนปัจจุบัน
ในปัจจุบันเวิลด์ทัวริ่งคาร์แชมเปี้ยนชิพคิดคะแนนดังนี้
ระบบคะแนนแต่ก่อน
ระหว้างปี 2005 และ 2009 การแข่งชิงแชมป์ให้คะแนนดังนี้:
During the World Touring Car Cup era, points were awarded to top 20 finishers as follows:
สำหรับการให้คะแนนในซีซั่น 1987 การแข่งชิงแชมป์ให้คะแนนดังนี้:
ปลาคลาวน์คิลลี่ฟิช
ปลาคลาวน์คิลลี่ฟิช (Clown killi, Banded panchax, Rocket panchax; ; Epi เป็นภาษากรีกหมายถึง "ยอด" หรือ "อยู่บน" platys หมายถึง "แบนราบ", annulatus เป็นภาษาละติน หมายถึง "วงแหวน", โดยรวมหมายถึงลักษณะที่มีปล้องลำตัวเหมือนวงแหวนที่ว่ายน้ำแบนราบไปกับผิวน้ำ ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาคิลลี่ฟิช จัดอยู่ในวงศ์ Nothobranchidae
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของกินี, เซียร์ราลีโอน ไปจนถึงไลบีเรีย พบในแหล่งน้ำจืดช่วงที่ใกล้กับชายฝั่งทะเล โดยอาศัยอยู่ในลำธารน้ำที่ไหลเอื่อย ๆ ในป่าเปิดแบบสะวันนา และลำธารในเขตป่าฝน มักอาศัยในลำธารที่มีพรรณไม้น้ำขึ้นอยู่หนาแน่น เนื่องจากวางไข่ไว้ตามใบของพืชน้ำ ส่วนหัวมีจุดกลมเล็ก ๆ เห็นเด่นชัด เชื่อว่ามีไว้เพื่อเป็นประสาทรับแสงสว่าง เพื่อให้รู้ถึงความมืด-สว่าง ในช่วงเวลากลางวัน สีสันตามลำตัวมีความหลากหลายมาก ตามแหล่งที่มา เช่น มีครีบสีส้มเข้ม และครีบอกสีฟ้า-เขียว หรือครีบหลังและครีบอกที่เป็นสีน้ำตาลเหลืองอ่อน
มีความยาวเต็มที่ 4-5 เซนติเมตร ในตัวผู้ และ 3-4 เซนติเมตร ในตัวเมีย โตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ปี
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ และสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ ราวทุก ๆ 1-2 วัน จะออกไข่เสมอ ใช้เวลาราว 12-14 วัน ในการฟักเป็นตัว
อักษรลนตารา
อักษรลนตารา หรือ อักษรมากาซาร์ (Lontara or Makasar alphabet) พัฒนามาจากอักษรพราหมี คำว่าลนตาราเป็นภาษามลายูหมายถึงชื่อของใบปาล์มลนตราที่ใช้เขียนหนังสือในอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย ตรงกับใบลานในภาษาไทยใช้เขียน ภาษาบูกิส ภาษามากาซาร์ และภาษามันดาร์ ภาษากลุ่มออสโตรนีเซียน มีผู้พูดในเกาะซูลาเวซี ปัจจุบันใช้เขียนเฉพาะภาษามากาซาร์
ประวัติ
คำว่าลนตารามีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของบูกิส และตำนานของซูเรก ฆาลีโฆ อักษรชนิดนี้เคยใช้เขียนเกี่ยวกับกฎหมาย แผนที่ บันทึกการเดินทาง โดยเขียนลงบนใบของพืชวงศ์ปาล์มที่เรียกลนตารา แม้ว่าปัจจุบันอักษรละตินจะเข้ามาแทนที่อักษรลนตารา แต่ยังคงใช้อย่างจำกัดในหมู่ชาวบูกิสและมากาซาร์ ในบูกิสจะใช้ในโอกาสงานเฉลิมฉลอง เช่น งานแต่งงาน ใช้ตีพิมพ์วรรณคดีพื้นเมืองของชาวบูกิส ในมากาซาร์ใช้เขียนเอกสารส่วนตัว เช่นจดหมาย
การใช้งาน
อักษรบูกิสเป็นอักษรในตระกูลเดียวกับอักษรพราหมี มีพยัญชนะ 23 ตัว และแต่ละตัวมีพื้นเสียงเป็นสระ /a/ ซึ่งออกเสียงเป็น “ออ” ในภาษาบูกิส มีรูปสระเพื่อแทนเสียง /i/, /u/, /e/, /ə/, /o/ เสียงนาสิก เสียง อ ที่มีในภาษาบูกิสจะไม่เขียน ทำให้เอกสารค่อนข้างกำกวมสำหรับผู้ที่ไม่ได้ใช้เป็นภาษาแม่ ปกติเขียนจากซ้ายไปขวา หรือจะเขียนสลับซ้ายไปขวาแล้วขวาไปซ้ายซึ่งจะพบการเขียนแบบนี้ในเอกสารเก่าๆ
สระ
เครื่องหมายแสดงสระเรียก ana’ surə’ ใช้เปลี่ยนเสียงสระที่เกาะกับพยัญชนะ มี 5 ตัวโดย /ə/ ไม่ใช้ในภาษามากาซาร์ แบ่งได้สองชุดคือ จุด (')และเครื่องหมายขีด(')
อักษรลนตาราในคอมพิวเตอร์
อักษรลนตาราได้ถูกเพิ่มในยูนิโค้ดตั้งแต่รุ่น 4.1
แอนนา เมย์ หว่อง
หว่อง หลิว-ชวง (黃柳霜; 3 มกราคม ค.ศ. 1905 – 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961) หรือชื่อในวงการคือ แอนนา เมย์ หว่อง (Anna May Wong) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ถือเป็นดาราชาวอเมริกันเชื้อสายจีนคนแรกของภาพยนตร์ฮอลลีวูด และเป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายจีนคนแรกที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล อาชีพการงานของเธอคลอบคลุมตั้งแต่ภาพยนตร์เงียบ ภาพยนตร์เสียง โทรทัศน์ ละครเวที และวิทยุ
หว่องเกิดที่เมืองลอสแอนเจลิส ในครอบครัวชาวอเมริกัน–จีนเชื้อสายไท่ซานรุ่นที่สอง เธอหลงใหลในภาพยนตร์และเริ่มแสดงตั้งแต่อายุยังน้อย ในยุคภาพยนตร์เงียบมีผลงานอย่างเรื่อง The Toll of the Sea (1922) หนึ่งในภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างด้วยสี และในภาพยนตร์ของดักลาส แฟร์แบงส์ เรื่อง The Thief of Bagdad (1924) หว่องกลายเป็นสัญรูปแฟชันและประสบความสำเร็จระดับนานาชาติเมื่อ ค.ศ. 1924 เธอเป็นหนึ่งในคนกลุ่มแรกที่อ้าแขนรับแฟชันแบบแฟลปเปอร์ (Flapper) ใน ค.ศ. 1934 เมย์แฟร์แมนเนควินโซไซอิตีออฟนิวยอร์ก โหวตให้เธอเป็น "ผู้หญิงที่แต่งตัวดีที่สุดในโลก" ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 ยังถูกเชิดชูให้เป็นหนึ่งในสัญรูปแฟชันระดับต้น ๆ
เธอห่างหายจากการแสดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เพื่ออุทิศตนช่วยเหลือชาวจีนในการสู้รบกับญี่ปุ่น ก่อนกลับสู่สายตาของสาธารณชนอีกครั้งในคริสต์ทศวรรษ 1950 ด้วยการปรากฏอยู่บนละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
เซปทิเมเนีย
เซปทิเมเนีย (Septimania) คือภูมิภาคประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันตกของมณฑลแกลเลียนาร์โบเนนซิสของโรมัน ที่ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของทีโอโดริกที่ 2 กษัตริย์วิซิกอท ในปี ค.ศ. 462 เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของวิซิกอท เซปทิเมเนียมีชื่อเรียกว่า "แกลเลีย" หรือ "นาร์โบเนซิส" บริเวณเซปทิเมเนียคร่าว ๆ ตรงกับบริเวณแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียงในฝรั่งเศสปัจจุบัน เซปทิเมเนียตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเอมีร์แห่งกอร์โดบาอยู่ระยะหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 8 แต่ชาวแฟรงก์ก็ยึดคืนได้ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ชาวแฟรงก์ก็เรียกบริเวณนี้ว่า "กอเทีย" หรือ "ภูมิภาคชายแดนกอท" (Marca Gothica)
เซปทิเมเนียเคยเป็นภูมิภาคชายแดนของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงและจักรวรรดิแฟรงก์ตะวันตกมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่ในทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เซปทิเมเนียจะถูกแยกจากตอนเหนือของฝรั่งเศสและจากศูนย์กลางของการปกครอง อาณาบริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากตูลูแซ็ง, พรอว็องส์ และกาตาลุญญา และเป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมและภาษาที่เรียกว่าอ็อกซิเทเนีย (Occitania) ที่ในที่สุดก็ถูกนำเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ฝรั่งเศสเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นผลมาจากสงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน หลังจากนั้นก็อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงฝรั่งเศส ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 บริเวณนี้มีชื่อเรียกว่าล็องก์ด็อก และประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ก็ผูกพันเกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสนับแต่นั้น
ชื่อ "เซปทิเมเนีย" อาจแผลงมาจากชื่อโรมันของเมืองเบซีเย (Béziers) คือ "โกโลเนียยูเลียเซปตีมาโนรุมเบอาเตไร" (Colonia Julia Septimanorum Beaterrae) ซึ่งสื่อถึงถิ่นฐานของนักรบที่ปลดประจำการจากกองทหารที่ 7 คลอเดีย (Legio VII Claudia) ในเมืองดังกล่าว หรืออาจจะเป็นได้ว่าเป็นชื่อที่แผลงมาจากการเรียกรวมเมืองเจ็ดเมือง (civitates) ในบริเวณนั้น ซึ่งได้แก่ เบซีเย, แอลน์ (Elne), อากด์ (Agde), นาร์บอน (Narbonne), ลอแดฟว์ (Lodève), มาเกอลอน (Maguelonne) และนีม (Nîmes) อาณาบริเวณเซปทิเมเนียทางตะวันตกเฉียงเหนือครอบคลุมไปถึงระยะทางกึ่งหนึ่งระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับแม่น้ำการอน ทางตะวันออกมีแม่น้ำโรนเป็นเส้นแบ่งเขตกับภูมิภาคพรอว็องส์ ส่วนทางใต้จรดเทือกเขาพิเรนีส
อัตลักษณ์ทางเพศ
อัตลักษณ์ทางเพศ (sexual identity) หมายคือความคิดของบุคคลในแง่ของคนที่ชอบหรือมีเสน่ห์ทางเพศ บางครั้งอัตลักษณ์ทางเพศ อาจส่อถึง รสนิยมทางเพศ เมื่อผู้คนระบุหรือไม่ระบุตัวด้วยรสนิยมทางเพศหรือเลือกที่จะไม่ระบุด้วยรสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศและพฤติกรรมทางเพศมีความคล้ายกัน แต่ก็มีความโดดเด่นด้วยอัตลักษณ์ที่อ้างถึงความคิดของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับพฤติกรรมของตัวเอง พฤติกรรมที่อ้างถึงการกระทำทางเพศของแต่ละบุคคลและรสนิยมทางเพศหมายถึงความรู้สึกรักใคร่และดึงดูดทางเพศต่อบุคคล เพศตรงข้าม เพศเดียวกัน ทั้งสองเพศ มากกว่าหนึ่งเพศหรือไม่รักใครเลย
อัตลักษณ์ทางเพศ ครอบคลุมถึงสิ่งบ่งชี้ทุกอย่างทั้งทางด้านกายภาพภายนอกซึ่งสามารถสังเกตเห็นได้โดยง่าย และทางด้านจิตใจที่เป็นนามธรรม เช่น หน้าอก อวัยวะเพศ น้ำเสียง ความสูง ความแข็งแรง ความอ่อนไหว ความอ่อนหวาน ความก้าวร้าว ซึ่งแต่ละเพศจะมีอัตลักษณ์ที่แตกต่างกันไปเป็นลักษณะเฉพาะที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือพันธุกรรม ดังนั้นบุคคลที่มีจิตใจโน้มเอียงไปในทางตรงกันข้ามกับอัตลักษณ์ทางเพศของตนเอง จึงปรารถนาที่จะเปลี่ยนอัตลักษณ์ทางเพศของตนเองไปตามความโน้มเอียงทางเพศของจิตใจ ซึ่งในยุคปัจจุบันอัตลักษณ์ทางเพศที่เห็นเพียงภายนอกอาจมิใช่สิ่งบ่งชี้เพศอย่างแท้จริง เนื่องมีสภาวะเป็นเพียงเพศสภาพ ซึ่งอาจมิใช่เพศวิถี แต่ในโลกยุคใหม่คนส่วนหนึ่งก็ให้การยอมรับในเรื่องดังกล่าวมากขึ้นตามลำดับ ดังนั้นการเลือกปฏิบัติอันเนื่องมาจากมีอัตลักษณ์ทางเพศที่แตกต่างกันจึงมิควรได้รับการยอมรับว่าเป็นสิ่งที่ควรกระทำได้อีกต่อไป เพราะเป็นการอยุติธรรมต่อบุคคลนั้นๆที่ได้รับการเลือกปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียมกันดังเช่นในประเทศที่นับถือศาสนาอิสลามในหลายๆประเทศ
นิยามและเอกลักษณ์
อัตลักษณ์ทางเพศได้รับการอธิบายว่าเป็นส่วนประกอบของอัตลักษณ์ของแต่ละบุคคลที่สะท้อนถึงแนวคิดทางเพศของตนเอง การบูรณาการองค์ประกอบเอกลักษณ์ (จรรยาบรรณ ศาสนา เชื้อชาติ อาชีพ) เป็นอัตลักษณ์โดยรวมมีความสำคัญต่อกระบวนการสร้างแบบจำลองหลายมิติของอัตลักษณ์
อัตลักษณ์ทางเพศสามารถเปลี่ยนไปตลอดชีวิตของแต่ละบุคคลและอาจสอดคล้องกับเพศทางชีวภาพ พฤติกรรมทางเพศหรือความสัมพันธ์ทางเพศที่เกิดขึ้นจริง ตัวอย่างเช่นเกย์ เลสเบี้ยน และไบเซ็กชวลอาจไม่เปิดเผยตัวตนในประเทศโฮโมโฟเบีย กีดกันรักร่วมเพศหรือในพื้นที่ที่มีประวัติเรื่องสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศไม่ดี ในการศึกษา 1990 โดยองค์กรทางสังคมทางเพศ มีผู้หญิงเพียง 16% และผู้ชาย 36% ที่ยอมรับว่ารักใครชอบพอเพศเดียวกันมีอัตลักษณ์แบบรักร่วมเพศหรือรักสองเพศ
คว็อน ซู-ฮย็อน
คว็อน ซู-ฮย็อน (권수현; เกิด 18 สิงหาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ สามปีในอาชีพการแสดงของเขา ควอนได้รับบทในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง รัน, จัง-มี (2014) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในเรื่อง เขายังแสดงในเรื่อง สังคมไฮโซ (2015) เขามองว่า พัก แฮ-อิล เป็นแบบอย่างของเขาในขณะที่เขาชอบการแสดงในภายหลัง
แหล่งข้อมูลอื่น
1986
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 (ឦសានវរ្ម័នទី២) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรขอมที่เชื่อกันว่าครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 923 ถึง ค.ศ. 928 อาณาจักรของพระองค์อาจอยู่แต่ในเมืองพระนครและบริเวณรอบพระตะบองทางทิศตะวันตก
ราชตระกูล
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ายโศวรมันที่ 1 และพระมเหสี ซึ่งเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 พระอัยกาและพระอัยกีของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 คือ พระเจ้าอินทรวรมันที่ 1  และพระนางอินทรลักษมี พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 มีพระเชษฐาคือพระเจ้าหรรษวรมันที่ 1
พระราชประวัติ
พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าหรรษวรมันที่ 1 ที่สวรรคตในปี ค.ศ. 923 ช่วงเวลาแห่งรัชสมัยของพระองค์มีความวุ่นวายเป็นอย่างมาก ในปี ค.ศ. 921 พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 พระปิตุลาของพระองค์ได้สถาปนาเมืองขึ้นห่างจากเมืองพระนครไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 100 กม. ในรัชสมัยของพระองค์ มีการสร้างวัดชื่อปราสาทกระวานขึ้น พระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 928
อักษรเสาราษฏร์
อักษรเสาราษฏร์ เป็นอักษรสระประกอบที่ใช้เขียนภาษาเสาราษฏร์โดยชาวเสาราษฏร์ในรัฐทมิฬนาฑู อักษรมีต้นกำเนิดจากอักษรพราหมี ถึงแม้ว่าจะยังไม่ทราบรูปแบบสืบทอดของอักษรที่ภายหลังปฏิรูปและทำให้เป็นมาตรฐานโดย T.M.Ram Rai อักษรนี้กลับมีผู้ใช้งานน้อยลง และเริ่มมีการใช้อักษรทมิฬและอักษรละตินแทนมากขึ้น
จาง ถิง
จาง ถิง (张庭 ) เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน มีผลงานเด่นคือ เปาบุ้นจิ้น, บูเช็คเทียน
วังกาโย
วังกาโย (Huancayo) เป็นเมืองหลักของแคว้นฆูนิน ทางที่ราบสูงตอนกลางของประเทศเปรู บนฝั่งแม่น้ำมันตาโร เมืองอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 3,271 ม. มีประชากรระหว่าง 340,000 ถึง 380,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ เป็นศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรมของประเทศเปรูบริเวณเทือกเขาแอนดีส
Epiplatys
Epiplatys เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกปลาคิลลี่ฟิช ในวงศ์ Nothobranchiidae
คำว่า Epiplatys มาจากภาษากรีกคำว่า ἐπί (epí) หมายถึง "ยอด" หรือ "อยู่บน" และคำว่า πλατύς (platýs) หมายถึง "แบนราบ" โดยมีความหมายถึง ลักษณะของครีบหลังที่อยู่จนเกือบสุดปลายหาง และพฤติกรรมที่มักว่ายน้ำแบนราบไปกับผิวน้ำ
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกา พบทั้งในน้ำจืดและน้ำกร่อย มีความใกล้ชิดกับสกุล Aplocheilus หรือ ปลาหัวตะกั่ว ที่พบได้ในทวีปเอเชียรวมถึงประเทศไทย มีจุดเด่น คือ ส่วนหัวด้านบนมีจุดกลมเล็ก ๆ เห็นชัดเจน สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อเป็นประสาทรับสัมผัสความมืด-สว่าง ในช่วงเวลากลางวัน
เป็นปลาขนาดเล็ก มีสีสันสวยงาม จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล
บริษัท ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด (มหาชน) (Minor International) คือกลุ่มบริษัทดำเนินธุรกิจหลักในด้านการลงทุนการประกอบกิจการโรงแรม ภัตตาคาร อาหารและเครื่องดื่ม การจัดจำหน่ายและผลิตสินค้า โดยประกอบกิจการส่วนใหญ่ในประเทศไทย และประกอบกิจการในประเทศต่างๆ ได้แก่ ประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย จีน มัลดีฟส์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ศรีลังกา ออสเตรเลีย เป็นต้น บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 และบริษัทฯแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชน เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2536
ธุรกิจ
บริษัท ไมเนอร์ฯ มีโรงแรมและเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ภายใต้การบริหารงานทั้งสิ้น 82 แห่ง (ข้อมูลทั้งหมด ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557) โดยสามารถจำแนกธุรกิจโรงแรมได้ ดังนี้
ธุรกิจโรงแรมที่เป็นเจ้าของ
โรงแรมจำนวน 15 แห่งภายใต้แบรนด์ต่างๆ เหล่านี้ บริษัท ไมเนอร์ฯ ถือหุ้นในสัดส่วนเกินร้อยละ 50
ธุรกิจโรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังร่วมลงทุนในธุรกิจที่โรงแรม พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจอื่นๆ ทีเกี่ยวข้อง ดังนี้
ธุรกิจร้านอาหาร
บริษัท ไมเนอร์ฯ ดำเนินธุรกิจอาหารผ่านบริษัทย่อย คือ เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป โดยประกอบธุรกิจในประเทศไทย มีร้านอาหารภายใต้การบริหารงานกว่า 1,100 สาขาทั่วโลก
ปัจจุบัน ไมเนอร์ฯ มีแบรนด์ร้านอาหารภายใต้การบริหาร เช่น
ธุรกิจจัดจำหน่าย
บริษัท ไมเนอร์ฯ ยังดำเนินธุรกิจจัดจำหน่ายสินค้าและรับจ้างผลิตสินค้าผ่านบริษัท ไมเนอร์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) จัดจำหน่ายสินค้าต่างประเทศ ทั้งเสื้อผ้าแฟชั่น เครื่องสำอาง และเครื่องใช้ในครัวเรือนในประเทศไทย ผ่านช่องทางการขายทั้งค้าปลีก ขายส่ง และขายตรง
โปรเจกต์อุลตร้าแมน
โปรเจกต์อุลตร้าแมน (Project Ultraman) เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เกี่ยวกับอุลตร้าซีรีส์ ที่ผลิตโดยบริษัทในประเทศไทย ร่วมทุนกับบริษัทในประเทศจีน
โปรเจกต์อุลตร้าแมน เป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัท ไชโยโปรดักชั่นส์ จำกัด ร้อยละ 50 กับบริษัท ริวชิ คัลเจอร์ ดีเวลลอปปิ้ง จำกัด ร้อยละ 40 และบริษัท เอเพ็กซ์ทอย จำกัด ร้อยละ 10และมีบริษัท อาร์เอสไอ ดรีม เป็นผู้ร่วมร่วมเซ็นสัญญาซื้อลิขสิทธิ์ มีกำหนดการฉายทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในตอนแรก แต่เนื่องจากกรณีพิพาทเรื่องลิขสิทธิ์ของอุลตร้าแมน ระหว่างประเทศไทย และประเทศญี่ปุ่นจึงถูกระงับการออกอากาศตามคำสั่งศาล
ชาวมระหม่า
มระหม่า (မာရမာ တိုင်းရင်းသား) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของเขตเนินเขาจิตตะกอง ประเทศบังกลาเทศ ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่อำเภอพานทรพาน อำเภอขาคฬาฉฬี อำเภอรางคามาฏี ซึ่งตั้งอยู่ในภาคจิตตะกอง ทั้งยังพบชาวมระหม่าตั้งถิ่นฐานที่อำเภอคอกส์บาซาร์ ภาคจิตตะกอง และอำเภอปฏุยาขาลี ภาคบอรีชัล ในประเทศอินเดียมีชุมชนชาวมระหม่าขนาดใหญ่ที่รัฐตริปุระ และในประเทศพม่าพบชาวมระหม่าที่รัฐยะไข่ ถือเป็นหนึ่งใน 135 ชาติพันธุ์ที่รัฐบาลพม่าให้การยอมรับ
บรรพบุรุษของชาวมระหม่า คือชาวยะไข่ที่ตั้งถิ่นฐานในแถบชายฝั่งทะเลจิตตะกองเรื่อยไปจนถึงเทือกเขาอาระกัน (ปัจจุบันคือรัฐยะไข่ ประเทศพม่า) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15-16 ชาวยะไข่มีชื่อเสียงจากการเป็นโจรสลัดร่วมกับพวกโปรตุเกส โดยออกโจรกรรมทั่วไปในแถบอ่าวเบงกอล กระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18-18 มีชาวยะไข่อพยพออกจากมาตุภูมิไปตั้งถิ่นฐานบริเวณเขตเนินเขาจิตตะกอง ซึ่งตรงกับเหตุการณ์ที่อาณาจักรมเยาะอู้เข้ายึดเมืองจิตตะกองได้สำเร็จ แต่จากการศึกษาด้านพันธุศาสตร์พบว่าชาวมระหม่ามีแฮปโลกรุปฝ่ายมารดาเชื้อสายอินเดียความถี่สูง มีเชื้อสายเอเชียตะวันออกความถี่ต่ำ อีกทั้งยังมีความหลากหลายทางสายเลือดค่อนข้างสูงเมื่อเปรียบเทียบกับชาวตริปุระและชาวจักมา อันแสดงให้เห็นว่าชาวมระหม่าอาศัยอยู่ภูมิภาคนี้มายาวนาน หลังประเทศบังกลาเทศได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2514 ชาวเบงกอลมุสลิมกลุ่มใหญ่อพยพเข้าไปตั้งถิ่นฐานบริเวณเขตเนินเขาจิตตะกอง ทำให้ชนพื้นเมืองเหล่านี้ต้องกลายเป็นชนกลุ่มน้อยไปโดยปริยาย
ญิยู-ยอร์ก
ญิยู-ยอร์ก (Нью-Йо́рк, ) หรือ นิวยอร์ก (New York) เป็นชุมชนเมืองในเขตเมืองตอแรตสก์ (Торецька міська громада) เขตบัคมุต (Бахмутський район) แคว้นดอแนตสก์ (Донецька область) ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกรือวึย (Кривий) ห่างจากใจกลางนครดอแนตสก์ไปทางทิศเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ 37.9 กิโลเมตร โดยในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2494 ถึง 2564 ชุมชนนี้มีชื่อว่า นอว์ฮอรอดสแก (Но́вгородське)
ญิยู-ยอร์กอยู่ภายใต้การปกครองของเมืองตอแรตสก์ ซึ่งอยู่ห่างไปทางเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร ประชากรของญิยู-ยอร์กมีประมาณ 9,917 คน (พ.ศ. 2564)
ประวัติ
การตั้งถิ่นฐานปรากฏบนแผนที่เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2389 ในชื่อ "ญิยู-ยอร์ก" โดยตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการเยคาเตรีนาสลัฟ (Екатеринославская губерния) ของจักรวรรดิรัสเซีย ตามข้อมูลอย่างเป็นทางการ ในปี พ.ศ. 2402 ชุมชนประกอบด้วย 13 ครัวเรือน เป็นชาย 45 คน หญิง 40 คน มีการตั้งโรงงาน นิคมได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่า "ออแลกซันดริวสแก" (Олександрівське) ซึ่งที่มาของชื่อไม่ปรากฏชัดเจน
ชาวคริสต์เมนโนไนต์ที่พูดภาษาเยอรมันได้ซื้อพื้นที่นี้ในปี พ.ศ. 2432 และในปี พ.ศ. 2435 ได้ก่อตั้งนิคมญิยู-ยอร์กขึ้นจากการตั้งชุมชนแรกเริ่มเจ็ดแห่ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ผู้มีเชื้อสายเยอรมันทุกคนที่ยังคงอาศัยอยู่ในญิยู-ยอร์กได้ถูกเนรเทศไปยังคาซัคสถาน
ชุมชนเมืองนี้เคยรุ่งเรืองด้วยอุตสาหกรรม แต่ตกต่ำลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2494 โดยคำสั่งของรัฐสภาโซเวียตแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (Верховна Рада Української РСР) ชุมชนได้เปลี่ยนชื่อเป็นนอว์ฮอรอดสแก
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ได้มีการยื่นคำขอเปลี่ยนชื่อชุมชนกลับไปเป็นญิยู-ยอร์ก โดยฝ่ายบริหารพลเรือน–ทหารของแคว้นดอแนตสก์ และได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการรัฐสภายูเครนว่าด้วยองค์กรแห่งอำนาจรัฐ การปกครองตนเองในท้องถิ่น การพัฒนาระดับภูมิภาค และการวางผังเมือง (เห็นชอบ 18 เสียง และคัดค้าน 1 เสียง) เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 รัฐสภายูเครนมีมติเปลี่ยนชื่อชุมชนเมืองอย่างเป็นทางการกลับไปเป็นชื่อเดิมคือญิยู-ยอร์ก (ได้รับการสนับสนุนจากผู้แทนราษฎร 301 เสียง งดออกเสียง 25 และคัดค้าน 1 เสียง)
ในปี พ.ศ. 2564 วิกตอรียา อาแมลีนา (Вікторія Амеліна) นักเขียนที่มีชื่อเสียงชาวยูเครน ซึ่งบรรพชนของสามีมาจากชุมชนญิยู-ยอร์ก ได้ก่อตั้ง เทศกาลวรรณกรรมยูเครนญิยู-ยอร์ก (Нью-Йоркський Літературний Фестиваль) โดยงานครั้งแรกจัดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564
ประชากร
จากการสำมะโนประชากรของยูเครน พ.ศ. 2544 มีสัดส่วนผู้ใช้ภาษาแม่ดังนี้
ปลาบู่หิน
ปลาบู่หิน เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งสกุล Glossogobius ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae) พบกระจายพันธุ์ในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาจนถึงชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตก
การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 28 ชนิด
เทศบาลตำบลเวียงเชียงของ
เทศบาลตำบลเวียงเชียงของ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2, 7, 12 กับบางส่วนของหมู่ที่ 3, 8 ของตำบลเวียง ในอำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลเวียงเชียงของที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และขยายเขตสุขาภิบาลใน พ.ศ. 2524 ซึ่งยึดเป็นเขตเทศบาลในปัจจุบัน แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 3,819 คน
พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเชียงของ อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดเชียงรายประมาณ 103 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 851 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ด้านตะวันออกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำโขงเป็นแม่น้ำนานาชาติที่ยาวที่สุดในเอเชียไหลผ่าน มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.81 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 1,131.25 ไร่
จังหวัดฉะเชิงเทราในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา พ.ศ. 2548''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดฉะเชิงเทรา
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา และอำเภอบางคล้า (เฉพาะตำบลสาวชะโงก ตำบลบางสวน ตำบลเสม็ดเหนือ และตำบลเสม็ดใต้
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบางน้ำเปรี้ยว อำเภอคลองเขื่อน อำเภอราชสาส์น อำเภอบางคล้า (ยกเว้นตำบลสาวชะโงก ตำบลบางสวน ตำบลเสม็ดเหนือ และตำบลเสม็ดใต้) และอำเภอพนมสารคาม (เฉพาะตำบลหนองยาว ตำบลเมืองเก่า และตำบลหนองแหน)
เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอท่าตะเกียบ อำเภอสนามชัยเขต และอำเภอพนมสารคาม (ยกเว้นตำบลหนองยาว ตำบลเมืองเก่า และตำบลหนองแหน)
เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอแปลงยาว อำเภอบ้านโพธิ์ และอำเภอบางปะกง
วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร
วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ริมถนนมหาพฤฒาราม แขวงมหาพฤฒาราม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร
ประวัติ
ต่อมาในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เคยอยู่ในเพศบรรพชิตได้เสด็จมาพระราชทานผ้าป่าที่วัดนี้  ในคราวนั้น พระอธิการแก้วเจ้าอาวาสได้ทูลถวายพยากรณ์ว่า "จะได้เป็นเจ้าชีวิตในเร็วๆนี้" พระองค์จึงมีรับสั่งว่า "ถ้าได้ครองแผ่นดินจริงจะมาสร้างวัดให้อยู่ใหม่" หลังจากนั้นหลังจากเสด็จขึ้นครองราชย์จึงโปรดเกล้าฯให้สถาปนาวัดขึ้นใหม่ ในเวลาต่อมาจึงโปรดให้พระราชทานสมณะศักดิ์ พระอธิการแก้วเป็น "พระมหาพฤฒาจารย์" และโปรดให้สร้างพระอารามใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2397 จนถึง พ.ศ. 2409 โดยโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิชัยญาติ (ทัต บุนนาค) เป็นแม่กองในการสถาปนา  ต่อมาเมื่อทำการก่อสร้างแล้วเสร็จ จึงโปรดฯ ให้สถาปนาขึ้นในพระอารามหลวง พระราชทานนามว่า "วัดมหาพฤฒาราม"
ศิลปะและสถาปัตยกรรม
จิตรกรรมฝาผนังของที่วัดมหาพฤฒาราม แตกต่างจากวัดอื่นตรงที่เขียนเรื่อง "ธุดงควัตร13" และการไปสืบพระพุทธศาสนาที่ลังกา แทนการเขียนเรื่องทศชาติชาดกหรือพุทธประวัติของพระพุทธเจ้า ของวัดอื่น โดยนำเอาศิลปะทางตะวันตกมา นำเอาวิธีการเขียนภาพแบบ 3 มิติ ตามวิธีการเขียนภาพจิตรกรรมตะวันตกเข้ามาใช้ในการเขียนภาพทิวทัศน์ มีการจัดองค์ประกอบภาพให้มีความลึก เหมือนจริงตามธรรมชาติ และรับเอารูปแบบสถาปัตยกรรมตะวันตกเข้ามาใช้ในการวาดภาพตกแต่งประดับอาคาร
พระอุโบสถของวัดมหาพฤฒาราม สร้างเป็นรูปโถงตลอด หลังคาลด 2 ชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หน้าจั่วเป็นสัญลักษณ์พระมงกุฎวางอยู่บนพานสองชั้นในบุษบก ซึ่งตั้งอยู่บนช้างสามเศียร หมายถึง เจ้าฟ้ามงกุฎ (รัชกาลที่4) ผู้ครองสยามประเทศ ทรงเป็นผู้สร้างพระอุโบสถหลังนี้ บานประตูและหน้าต่างของพระอุโบสถ เป็นรูปวัวลาก หมายถึง ชื่อเดิมของวัดท่าเกวียน รูปช้างหมายถึง เจ้าอาวาสพระอธิการแก้ว อายุ 107 ปี รูปเทวดาทูลพานสองชั้น ซึ่งมีพระมงกุฎวางอยู่ข้างบน หมายถึง เจ้าฟ้ามงกุฎ (รัชกาลที่4)
พระปรางค์ 4 องค์สร้างขึ้นเพื่ออุทิศถวายแด่พระพุทธเจ้าทั้ง 4 พระองค์ที่ปรินิพพานไปแล้ว โดยมีขนาดใหญ่เล็กเรียงกัน ตั้งอยู่ระหว่างอุโบสถกับวิหารเหนือ
พระพุทธไสยาสน์ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ศิลปกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ พระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ของวัดพระมหาพฤฒารามใหญ่โตเป็นรองก็แค่พระพุทธไสยาสน์ที่วัดพระเชตุพนฯ (วัดโพธิ์) เท่านั้น เป็นพระพุทธไสยาสน์ที่มีมาแต่ครั้งยังเป็น วัดท่าเกวียน และ วัดตะเคียน แต่เดิมไม่ได้ใหญ่ยาวดังในปัจจุบัน แต่รัชกาลที่ 4 ทรงปฏิสังขรณ์พระพุทธรูปให้ใหญ่ขึ้น เป็นขนาดความยาวจากพระบาทถึงพระเกตุมาลา 19.25 เมตร และ พระอุระกว้าง 3.25 เมตร พระนาภีกว้าง 2 เมตร
รายนามเจ้าอาวาส
พระมหาพฤฒาจารย์ (แก้ว) เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่เป็นวัดท่าเกวียน ภายหลังสถาปนาเป็นพระอารามหลวง วัดมหาพฤฒาราม มีเจ้าอาวาสดังรายนามต่อไปนี้
ดีน คุนซ์
ดีน คุนซ์ (Dean Koontz) เป็นนักเขียนนิยายชาวสหรัฐ เขาเริ่มมีผลงานตั้งแต่อายุเพียง 19 ปี และขายดีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบนเฉลี่ยปีละกว่าหนึ่งล้านหกแสนเล่ม นอกจากนี้ยังเคยขายดีติดอันดับทั้งในญี่ปุ่นและนอร์เวย์มาแล้วเช่นกัน
อาณาจักรโคตรบูร
อาณาจักรโคตรบูรณ์ หรือ อาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ เป็นอาณาจักรโบราณที่มีความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับนครเวียงจันทน์ยุคจันทะปุระ (ราวพุธศตวรรษที่ 1 - 10) และยุคซายฟอง (ราวพุธศตวรรษที่ 10 - 12) เริ่มมีพัฒนาการมาตั้งแต่สมัยก่อนพุทธกาลถึงพุทธศตวรรษที่ 11 - 15 หรือระหว่าง พ.ศ. 1000 - 1500 มีพื้นที่ครอบคลุมบริเวณสองฝั่งแม่น้ำโขง ตั้งแต่จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดบึงกาฬ จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดสกลนคร จังหวัดขอนแก่น จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดอุบลราชธานีของไทย แขวงบอลิคำไซ แขวงคำม่วน แขวงสุวรรณเขต แขวงเวียงจันทน์ แขวงสาละวัน แขวงจำปาศักดิ์ แขวงอัตตะปือ และแขวงเซกองของลาว
นักวิชาการบางกลุ่มเสนอว่า อาณาจักรโคตรบูรณ์อาจแผ่อาณาเขตครอบคลุมไปถึงแขวงหลวงพระบางโดยอาศัยหลักฐานทางโบราณคดีประเภทหลักหินซึ่งปรากฏที่เวียงจันทน์-นครพนมด้วย นอกจากนี้อาณาจักรโคตรบูรยังแผ่อิทธิพลทางการเมืองและศิลปกรรมครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของภาคอีสาน พื้นที่เกือบทั้งหมดของลาว พื้นที่รอยต่อของลาว-อีสานกับกัมพูชา ในภาคอีสานและลาวนั้นมีการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นักวิชาการลาวและอีสานเชื่อว่าชนชาติดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรศรีโคตรบูรและสถาปนาอาณาจักรอาจเป็นชาวลาว ข่า ขอม ภูไท โย้ย จาม และชาติพันธุ์ดั้งเดิมอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในลาวและภาคอีสานปัจจุบันนี้
จากการค้นพบใบเสมาและหลักหินโบราณหลายสิบแห่งที่กระจายอยู่ในจังหวัดนครพนม-แขวงคำม่วน และการค้นพบหลักหินและใบเสมาใต้พื้นดินจำนวนมากถึง 473 หลัก ที่กระจุกตัวอยู่บริเวณหอหลักเมืองเวียงจันทน์ ตลอดจนการค้นพบซากกำแพงหินยักษ์ซึ่งสร้างจากฝีมือมนุษย์ที่แขวงคำม่วน ได้ยืนยันถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรโคตรบูรอย่างมาก
ความเป็นมา ของอาณาจักรโคตรบูรณ์ หรือ ศรีโคตรบูรณ์ ที่มาของจังหวัดนครพนม นครพนมเป็นเมืองเก่าแก่ในประวัติศาสตร์ เป็นจังหวัดที่อยู่ไกลที่สุดในภาคอีสาน ดินแดนสองฝั่งแม่น้ำโขงแถบนี้ สมัยก่อนเคยเป็นอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ เป็นอาณาจักรที่เจริญรุ่งเรืองมากในดินแดนแถบลุ่มแม่น้ำโขง ในยุคนั้นมีอาณาจักรล้านช้าง สิบสองจุไทย เวียงจันทน์ จำปาศักดิ์ อยุธยาตอนต้น และอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ ซึ่งเป็นที่มาของจังหวัดนครพนม ในสมัยก่อนที่ประเทศไทยยังไม่ได้เสียดินแดนฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขงไปในสมัย สงครามฝรั่งเศส ดินแดนสองฝั่งแม่น้ำโขงแถบนี้ก่อนที่จะมาเป็นอาณาจักรศรีโคตรบูรณ์ เคยเป็นดินแดนของอาณาจักรฟูนัน ตามจดหมายกรีกกล่าวไว้ว่า อาณาจักรฟูนัน เป็นอาณาจักรที่มีอำนาจแผ่ออกไปกว้างขวางจนถึงแหลมมลายูและพม่า ในพุทธศตวรรษที่ 5-11 ต่อมาเป็นดินแดนของอาณาจักรเจนละ จนถึงพุทธศตวรรษที่ 14 จนกระทั่งต่อมาขอมได้มีอำนาจในแถบลุ่มแม่น้ำโขง จนถึงพุทธศตวรรษที่ 19 ขอมจึงได้เริ่มเสื่อมอำนาจลง ต่อมาพระเจ้าฟ้างุ้มได้รวบรวมหัวเมืองต่าง ๆ ในแถบลุ่มแม่น้ำโขงตั้งขึ้นเป็น "ราชอาณาจักรศรีสัตตนาคนหุตล้านช้าง" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1896 เป็นต้นมา
เมื่อ อาณาจักรศรีสัตตนาคนหุตล้านช้าง มีอำนาจเหนือบริเวณลุ่มแม่น้ำโขง "แคว้นศรีโคตรบูรณ์" ก็เป็นเมืองลูกหลวงเมืองหนึ่งที่มีความเจริญรุ่งเรืองในแถบลุ่มแม่น้ำโขงตอน ใต้ของอาณาจักรล้านช้าง ตามตำนานได้กล่าวไว้ว่า ผู้ครองนครแคว้นศรีโคตรบูรณ์ มีนามว่า "พระยาศรีโคตรบอง" เป็นราชบุตรเขยของพระเจ้าล้านช้าง พญาศรีโคตรบองเป็นผู้ที่เข้มแข็งในการออกศึกสงคราม เป็นที่โปรดปราณของกษัตริย์ล้านช้าง จึงได้ให้ตั้งเมืองใหม่ขึ้นที่ริมฝั่งแม่น้ำโขงตอนใต้ จึงได้ขว้างกระบองประจำตัวขึ้นไปในอากาศเพื่อเสี่ยงทายหาที่ตั้งเมืองใหม่ กระบองได้ตกลงแถบบริเวณ "เซบั้งไฟ" ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับอำเภอธาตุพนม แล้วตั้งเมืองใหม่ชื่อว่า "ศรีโคตรบูรณ์" ขึ้นเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรล้านช้าง
ต่อมาเมื่อเจ้าผู้ครองเมืองศรีโคตรบูรณ์สวรรคตลง ก็ได้เกิดอาเพศ และเภทภัยต่าง ๆ มากมาย จึงได้ย้ายเมืองศรีโคตรบูรณ์ไปตั้งอยู่ริมน้ำหินบูรณ์ ตรงข้ามกับอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ต่อมาบริเวณที่ตั้งเมืองที่ริมน้ำหินบูรณ์ได้ถูกน้ำเซาะตลิ่งโขงพังทลายลง ทุกวัน จึงได้ย้ายเมืองลงไปทางตอนใต้ฝั่งขวาของแม่น้ำโขงบริเวณที่เป็นดงไม้รวก ซึ่งในสมัยโบราณเชื่อว่ามีความอุดมสมบูรณ์ แล้วเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "มรุกขนคร" ซึ่งหมายถึง ดงไม้รวก
ปี พ.ศ. 2330 พระบรมราชา เจ้าเมืองมรุกขนครได้เห็นว่าการที่เมืองมรุกขนครตั้งอยู่ที่บ้านธาตุน้อยศรี บุญเรือง ริมห้วยบังฮวกมาเป็นเวลาถึง 20 ปี แล้ว นั้น ถูกน้ำเซาะตลิ่งโขงพังและบ้านเรือนราษฎรเสียหาย จึงได้ย้ายเมืองขึ้นไปตั้งทางเหนือตามลำแม่น้ำโขงที่ บ้านหนองจันทร์ ห่างจากจังหวัดนครพนมไปทางใต้ ประมาณ 3 กิโลเมตร
ยุคสมัยของอาณาจักรโคตรบูร
คำเพา พอนแก้ว นักประวัติศาสตร์ลาวเสนอให้อาณาจักรโคตรบูรจัดอยู่ในยุคประวัติศาสตร์ลาวสมัยกลาง หรือก่อนสมัยอาณาจักรล้านช้าง โดยเรียกชื่อว่า ยุคอ้ายลาวสมัยสีโคดตะบอง ส่วนคำว่า สีโคดตะบูน ให้ใช้เรียกเป็นชื่อเมืองแทน อาณาจักรโคตรบูรถูกจัดให้อยู่ในสมัยสีโคดตะบอง หรือ สมัยสริโคดตะปุระ ก่อน ค.ศ. ถึง ศตวรรษที่ 7 หลัง ค.ศ. ยุคอ้ายลาวสมัยสีโคดตะบองแบ่งออกเป็นสองช่วงใหญ่ คือ
1. ยุคฟูเลียว หรือยุคเมืองลาว
2. ยุคฝูนัน (ฟูนัน) หรือยุคเมืองใต้
คำเพา พอนแก้ว เห็นว่า สีโคดตะบองเป็นชื่อหนึ่งของมหาอาณาจักรในสมัยโบราณที่สำคัญที่สุดบนแหลมอินโดจีน โดยมีศูนย์กลางอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลางของอาณาจักรลาวล้านช้างโบราณ นับตั้งแต่เมืองท่าแขกถึงเมืองร้อยเอ็ดและจากเมืองเวียงจันทน์ถึงเมืองสุวรรณเขต แต่อาณาเขตของอาณาจักรสามารถแผ่ไปถึงพื้นที่ของเขมร ไทย และส่วนบนสุดของคาบสมุทรมลายู อาณาจักรโคตรบูรมีพื้นที่หน้ากว้างประมาณ 600,000 ตารางกิโลเมตร เมืองร้างสีโคดตะบองตั้งอยู่ลึกเข้าไปในร่องน้ำเซบั้งไฟประมาณ 15 กิโลเมตร ปัจจุบันถูกปกคลุมด้วยป่าดงดิบและยังไม่ได้รับการบูรณะฟื้นฟูจากรัฐบาล บริเวณดังกล่าวถือเป็นศูนย์กลางแห่งแรกของอาณาจักรนี้ คำว่า สีโคดตะบอง เปลี่ยนรูปภาษามาจากคำในภาษาสันสกฤตว่า สริโคดตะปุระ แปลว่า เมืองตะวันออก ต่อมาจึงกลายเป็นคำว่า สีโคดตะบูน และ โคดตะบอง ตามลำดับ อาณาจักรดังกล่าวมีอำนาจเริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ. ถึงศตวรรษที่ 6 และปลาย ศตวรรษที่ 7
ชนชาติที่เป็นเจ้าของอาณาจักรโคตรบูร
หากถือตามคัมภีร์อุรังคธาตุซึ่งเป็นคัมภีร์ที่มีอิทธิพลต่อกลุ่มชนลุ่มน้ำโขงนั้น ถือว่าพวกนาก (นาค) หรือเผ่านากซึ่งหมายถึงชาติพันธุ์ลาวอาจเป็นเจ้าของอาณาจักรโคตรบูร พวกนากหรือลาวอพยพลงมาจากหนองแสหรือหนองกระแสแสนย่านในมณฑลยูนนานของจีนมาตั้งอาณาจักรนี้ หรือไม่เช่นนั้นเจ้าของอาณาจักรโคตรบูรอาจเป็นกลุ่มชนชาติที่ผสมระหว่างชนชาติอ้ายลาวที่ยังหลงเหลือตกค้างอยู่ในแหลมอินโดจีนกับพวกขอมชะวา (ชวา) ที่ยังเหลืออยู่ทางตอนเหนือของลาว ส่วนนักวิชาการสายอีสานบางกลุ่มเห็นว่าอาจเป็นชนชาติข่า แต่นักประวัติศาสตร์บางกลุ่มเห็นว่าชนชาติละว้าอาจเป็นเจ้าของอาณาจักรโคตรบูร แนวคิดหลังนี้ต่อมาไม่ได้รับการยอมรับเท่าที่ควร เนื่องจากชาวละว้าไม่ใช่ชนชาติดั้งเดิมของแผ่นดินแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง แต่หากพิจารณาตามพุทธลักษณะของพระพุทธรูปในสมัยสีโคดตะบองแล้วจะมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับลักษณะหน้าตาของชนชาติลาวในปัจจุบันมากกว่าชนชาติอื่น นักวิชาการบางกลุ่มเห็นว่าอาณาจักรโคตรบูรเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับอาณาจักรฟูนันที่ปรากฏในจดหมายเหตุของจีน และหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักรฟูนันส่วนมากได้มาจากจดหมายเหตุของจีน คำว่า ฟูนัน ตรงกับคำว่า พะนม (พนม) แปลว่า เมืองแห่งภูดอย แนวคิดดังกล่าวทำให้เกิดข้อสันนิษฐานทางประวัติศาสตร์ในช่วงปลาย พ.ศ. ๒๔๐๐ ถึง ต้น พ.ศ. ๒๕๐๐ ว่าศูนย์กลางพระพุทธศาสนาของอาณาจักรโคตรบูรอาจมีความเจริญรุ่งเรืองอยู่บริเวณธาตุพนมและแขวงคำม่วนของลาว
ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรโคตรบูรกับอาณาจักรฟูนัน
หลักฐานที่ทำให้นักวิชาการบางกลุ่มเข้าใจว่าอาณาจักรโคตรบูรมีความสัมพันธ์ และอาจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับอาณาจักรฟูนันมีอยู่หลายประการ ดังนี้
ประการที่ 1 จดหมายเหตุจีนแห่งราชวงศ์เหลียงกล่าวว่า อาณาจักรฟูนันมีแม่น้ำสายใหญ่ไหลผ่านผ่าตรงกลางอาณาจักรจากทางทิศตะวันตก และแม่น้ำโขงหรือน้ำของบริเวณนครเวียงจันทน์-เมืองท่าแขก ก็มีลักษณะไหลผ่านผ่ากลางมาทางทิศตะวันตกของอาณาจักรโคตรบูรเช่นกัน
ประการที่ 2 บริเวณเมืองท่าแขกซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางอาณาจักรโคตรบูรเต็มไปด้วยเทือกเขาหรือสายภูที่สูงชันสลับซับซ้อนจำนวนมาก และภูเขาดังกล่าวมีลักษณะเป็นป่าหินหรือเทือกเขาหินปูน (ลาวเรียก หินปูน) คล้ายคลึงกับลักษณะภูมิประเทศของอาณาจักรฟูนัน
ประการที่ 3 มีนักประวัติศาสตร์-ภูมิศาสตร์หลายคนเห็นว่า บริเวณปากแม่น้ำโขงในสมัย 3,000 ปีก่อนอาจตั้งอยู่บริเวณน้ำตกหลี่ผีในแขวงสีทันดอน (สี่พันดอน) ของลาว แต่เมื่อสภาพดินฟ้าอากาศเปลี่ยนแปลงปากแม่น้ำโขงจึงย้ายไปยังบริเวณกาตุยจังหน้าเมืองพนมเป็ญเมืองหลวงของกัมพูชาแล้วย้ายลงไปทางใต้อีกในสมัยต่อมา อันเนื่องมาจากสาเหตุที่น้ำทะเลได้เหือดแห้งลงจากยุคก่อน ปากแม่น้ำโขงบริเวณหลี่ผีของลาวจึงน่าจะเป็นที่ส่วนหนึ่งของอาณาจักรโคตรบูร-ฟูนัน
ประการที่ 4 หลักฐานทางโบราณวัตถุและโบราณคดี ตลอดจนรูปแบบสถาปัตยกรรมต่าง ๆ อาทิ พระธาตุพนม พระธาตุอิงฮัง เป็นต้น มีลักษณะทางศิลปกรรมที่สัมพันธ์กันกับกลุ่มศิลปะยุคอันทระซึ่งเป็นกลุ่มศิลปะยุคหลังของอินเดียใต้ในช่วงศตวรรษที่ 1-6 ลักษณะทางศิลปกรรมดังกล่าวเป็นลักษณะของศิลปะอาณาจักรฟูนันด้วย
ประการที่ 5 เรื่องราวของอาณาจักรโคตรบูรมีความเกี่ยวพันกันกับวิถีชีวิตของคนลาวทั้งสองฝั่งแม่น้ำโขง จนกลายเป็นตำนานหรือนิทานเรื่องพระยาสีโคดตะบองแรงช้างสาร นิทานดังกล่าวเล่าสืบต่อมาเป็นมุขปาฐะหลายยุคหลายสมัย และมีการจดบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในลักษณะตำนานพระพุทธศาสนา วรรณกรรมชาดก และวรรณกรรมแฝงประวัติศาสตร์ด้วย ชาวลาวเชื่อว่าตำนานปรัมปราดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับตำนานการสร้างปราสาทวัดภูที่แขวงจำปาศักดิ์ ในศตวรรษที่ 8 ซึ่งมีลักษณะทางศิลปกรรมแบบขอมมากกว่ากลุ่มพระธาตุพนมและพระธาตุอิงฮัง ตำนานยังกล่าวถึงเรื่องราวของพระยากำมะทาทรงเป็นผู้นำบุรุษสร้างปราสาทวัดภูเพื่อแข่งขันกับสตรีสร้างพระธาตุพนม ผลปรากฏว่าพระธาตุพนมสร้างเสร็จก่อนเป็นเหตุให้พระยากำมะทาทรงทุบพระอุระสิ้นพระชนม์ ลักษณะเนื้อหาดังกล่าวอาจสะท้อนความสัมพันธ์ทางวิทยาการของชนชาติลาวและชนชาติขอม ตลอดจนการแข่งขันอำนาจทางการเมืองของทั้งสองชนชาติในอาณาจักรโคตรบูร-ฟูนัน
ปัญหาด้านการศึกษา
ในราว 30 ปีมานี้มีนักวิชาการบางกลุ่มเคยเข้าใจผิดพลาดเกี่ยวกับอาณาจักรโคตรบูรหลายประเด็น นักวิชาการบางกลุ่มเคยเข้าใจว่ากลุ่มอารยธรรมของอาณาจักรโคตรบูรเป็นอันเดียวกันกับอารยธรรมของอาณาจักรทวารวดีและตกอยู่ภายใต้อิทธิพลทางศิลปกรรมของอาณาจักรทวารวดี แต่จากการตรวจสอบหลักฐานทางโบราณคดีและหลักฐานทางเอกสารโดยเฉพาะคัมภีร์ท้องถิ่นของอีสานและลาวกลับพบว่า อาณาจักรทวารวดีเคยตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรสาเกตนครในแถบลุ่มน้ำชี-มูล ซึ่งอาณาจักรสาเกตนครเป็นอาณาจักรที่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรโคตรบูร ดังนั้นอารยธรรมในแถบอีสานตอนกลาง อีสานใต้ และแอ่งโคราชจึงน่าจะได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโขงมากกว่าลุ่มน้ำเจ้าพระยา จากนั้นจึงพัฒนาไปเป็นอารยธรรมแถบรอยต่อของแอ่งโคราชกับลุ่มน้ำเจ้าพระยา และจากการตรวจสอบยุครอยต่อทางอารยธรรมของเมืองโบราณและแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีสมัยอาณาจักรโคตรบูรทั่วภาคอีสานและลาว มักค้นพบอารยธรรมประเภทที่ยังไม่ได้รับอิทธิพลจากอินเดียสมัยราชวงศ์คุปตะและหลังคุปตะซ้อนอยู่ในตัวเมืองโบราณและรอบอาณาบริเวณเหล่านั้น ซึ่งได้แก่ หลักหินหรือหินตั้ง ฆ้องบั้ง กลองกบ ตั่งหินหรือหินสลักลายดาวหรือดวงตะวัน ไหดินเผาเขียนลายขด เป็นต้น จึงทำให้เชื่อแน่ว่าอาณาจักรโคตรบูรถือกำเนิดก่อนสมัยพุทธกาล โดยเชื่อมต่อกับอารยธรรมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ด้วย อีกทั้งยังมีพัฒนาการการก่อกำเนิดก่อนอาณาจักรทวารวดีในแถบลุ่มน้ำเจ้าพระยาวราว 10-12 พุทธศตวรรษ อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีนักวิชาการคนใดออกมากล่าวชี้แจงและนำเสนอถึงความผิดพลาดด้านการศึกษาดังกล่าว
ศาสนาและลัทธิ
อาณาจักรโคตรบูรนับถือพระพุทธศาสนาซึ่งมีทั้งพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท และพระพุทธศาสนาแบบมหายาน รวมไปถึงพระพุทธศาสนานิกายตันตระยานหรือวัชรญาน ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ศาสนาผีแถน-ผีบรรพบุรุษ และลัทธินับถือนาค มีการสร้างพระเจดีย์สำคัญเป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักร คือ พระธาตุพนม ในอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม นอกจากนี้ยังมีพระธาตุโพนจิกเวียงงัว พระธาตุหล้านองหรือพระธาตุกลางน้ำ ในจังหวัดหนองคาย พระธาตุนารายณ์เจงเวง พระธาตุภูเพ็ก พระธาตุดุม ในจังหวัดสกลนคร พระธาตุขามแก่น ในจังหวัดขอนแก่น พระธาตุยาคู ในจังหวัดกาฬสินธุ์ พระธาตุนาดูน ในจังหวัดมหาสารคาม พระธาตุหนองสามหมื่น ในจังหวัดชัยภูมิ พระธาตุศรีโคตรบอง พระธาตุตุ้มพะวัง ในแขวงคำม่วน พระธาตุอิงฮัง ในแขวงสุวรรณเขต พระธาตุหลวงหรือพระธาตุโลกะจุลามะนี ในแขวงเวียงจันทน์ พระธาตุกะเดาทึก พระธาตุหงทอง ในแขวงสาละวัน เป็นต้น อีกทั้งมีการสร้างรอยพระพุทธบาทกระจายอยู่หลายแห่ง อาทิ พระพุทธบาทบัวบก พระพุทธบาทบัวบาน ในจังหวัดอุดรธานี พระพุทธบาทเวินปลา ในอำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม พระพุทธบาทภูน้ำลอดเชียงชุมหรือพระธาตุเชิงชุม ในจังหวัดสกลนคร พระพุทธบาทโพนสัน ในเมืองท่าพระบาท แขวงบอลิคำไซ เป็นต้น นอกจากนี้ อาณาจักรศรีโคตรบูรยังมีการสร้างพระพุทธรูปที่สำคัญและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตนไว้หลายแห่ง อาทิ กลุ่มพระพุทธรูปวังช้าง ในเมืองโพนโฮง แขวงเวียงจันทน์ พระพุทธรูปองค์ตื้อ บนภูพระในจังหวัดชัยภูมิ พระพุทธไสยาสน์ภูปอ บนพุทธสถานภูปอในจังหวัดกาฬสินธุ์ พระพุทธรูปมิ่งเมือง ในอำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นต้น ลักษณะทางศิลปกรรมดังกล่าวนี้มีความแตกต่างจากกลุ่มวัฒนธรรมแบบทวารวดีอย่างเห็นได้ชัด