cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วันประชากรโลก
มีประชากรมากกว่า 1,500 ล้านคนที่มีอายุอยู่ระหว่าง 20 และ 25 ปี กลุ่มชั่วคนรุ่นนี้นับว่าเป็นรุ่นเยาวชนที่มีจำนวนมากที่สุดอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนและกำลังจะก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ที่คนสูงอายุในรุ่นของพวกเขานึกไม่ถึง โลกาภิวัตน์ การระบาดของโรคเอดส์ การสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่และการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศของโลก มีผลทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจแก้กลับคืนเหมือนเดิมได้
ฉากจำลองเหตุการณ์ขณะนี้มีสภาพของการผสมผสาน เมื่อกลุ่มเยาวชนแลกเปลี่ยนความคิด คุณค่า ดนตรีและสัญญลักษณ์ผ่านสื่อและเทคโนโลยีอีเล็กทรอนิกส์กันอย่างสะดวกรวดเร็ว วัฒนธรรมของโลกเยาวชนก็เกิดขึ้น หลายวัฒนธรรมรวมตัวเป็นองค์กรสร้างเครือข่ายของตนขึ้นทั้งอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการ
มากกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรในกลุ่มนี้ยากจน มีรายได้น้อยกว่าวันละ 2 เหรียญสหรัฐหรือ 68 บาท ส่วนใหญ่เข้าไม่ถึงข้อมูลข่าวสารและเทคโนโลยี และยังอาจมีความเหลื่อมล้ำทางสังคม ไม่ได้เข้าโรงเรียนหรืออยู่โรงเรียนที่ไม่ดี ถูกลำเอียงทางเพศ ไม่มีงานทำ ไม่ได้รับการดูแลด้านสุขภาพอนามัย ประชาชนกลุ่มนี้มีสิทธิ์ที่มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น การลงทุนยกระดับชีวิตความเป็นอยู้ของชนกลุ่มนี้จึงถือเป็นการลงทุนเพื่อสร้างผู้นำให้แก่ครอบครัว ชุมชนและประเทศชาติในอนาคต
กองทุนประชากรโลกแห่งสหประชาชาติ (United Nations Population Fund - UNFPA) ได้ให้การส่งเสริมสนับสนุนและปกป้องสิทธิ์ของเยาวชน มีวิสัยทัศน์ที่มองเห็นโลกที่เอื้อให้ทั้งหนุ่มและสาวมีโอกาสที่เหมาะสมได้รับการพัฒนาไปสู่ศักยภาพสูงสุดที่แต่ละคนมี ให้สามารถแสดงออกในความคิดเห็นของตน และความคิดความเห็นนั้นได้รับความเคารพจากผู้อื่น ได้มีชีวิตที่ปราศจากความยากจน จากการถูกเอาเปรียบ จากการถูกเหยียดหยามและการปราศจากความรุนแรง
เงินกองทุนนี้ มีการดำเนินการร่วมกับองค์การหล่ายฝ่ายเพื่อหาวิธีที่จะเอื้อให้:
ชีไดรฟ์มีเครซี
"She Drives Me Crazy" เป็นซิงเกิลของ ไฟน์ยังแคนนิบอลส์ จากอัลบั้ม The Raw and the Cooked เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับที่ 5 ต่อมาได้เป็นซิงเกิลของวงอังกฤษในเดือนมกราคม ค.ศ. 1989 (ยังได้จำหน่ายในวันปีใหม่) ก่อนที่จะติดอันดับที่ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ในอเมริกาเมื่อวันที่ 15 เมษายน 1989 นอกจากนี้ยังปรากฏในอัลบั้ม The Raw and Cooked ก่อนจะออกจำหน่ายอัลบั้มในเดือนถัดไป
มิวสิกวีดีโอ
มิวสิกวีดีโอได้ผลิตขึ้นสำหรับเพลงนี้โดย Philippe Decouflé และ Pedro Romhanyi
เหียง
เหียง อยู่ในวงศ์ Dipterocarpaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกเคอะล่าเทอ เป็นไม้ยืนต้น ผลัดใบ ลำต้นสีน้ำตาลเข้ม เปลือกหนา แตกเป็นสะเก็ดแข็งตามยาว ใบเดี่ยว มีขนเส้นเล็กๆติดตามขอบใบโดยทั่วไป แผ่นใบเป็นรอยพับคล้ายพัดชัดเจน ก้านใบมีขนสีน้ำตาล หูใบขนาดใหญ่ มีขนสีน้ำตาล ดอกช่อ ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ก้านดอกสั้น เนื้อไม้ใช้ทำส่วนประกอบต่างๆของบ้าน เช่น เสา ใช้ทำฟืน ชาวกะเหรี่ยงนำเปลือกไม้ไปใช้ย้อมผ้าได้สีเหลืองหม่น
รายชื่อทางแยกในเขตยานนาวา
รายชื่อทางแยกในเขตยานนาวา เฉพาะทางแยกสัญญาณไฟจราจร รวมทั้งทางแยกบางแห่งที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจรและไม่ใช่ทางแยกต่างระดับ แต่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ สำหรับชื่อทางแยกต่างระดับและรายละเอียด ดูที่รายชื่อทางแยกในกรุงเทพมหานคร
ศานติ เทวี
ศานติ เทวี (อักษรโรมัน: Shanti Devi, 11 ธันวาคม 1926 – 27 ธันวาคม 1987) หรือที่อ้างว่าในชาติก่อนคือ ลุคฑี เทวี (อักษรโรมัน: Lugdi Devi; 18 มกราคม 1902 – 4 ตุลาคม 1925) เป็นสตรีชาวอินเดียที่อ้างว่าสามารถระลึกชาติได้และกลายมาเป็นประเด็นของการศึกษาการกลับชาติมาเกิด มหาตมา คานธี ผู้นำทางการเมืองของอินเดียเคยตั้งคณะกรรมการตรวจสอบข้อเท็จจริงที่เธอกล่าวอ้าง
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย/ว
รายชื่ออักษรย่อของโรงเรียนในประเทศไทย สำหรับอักษรย่อที่ขึ้นต้นด้วย ว
ศานติ เทวี
คำกล่าวอ้างเรื่องกลับขาติมาเกิด
ศานติ เทวี เกิดในนครเดลี ขณะเป็นเด็กหญิง ในทศวรรษ 1930s เธอเริ่มกล่าวอ้างว่าสามารถจดจำอดีตชาติได้ เมื่ออายุราวสี่ขวบ เธอเคยบอกกับพ่อแม่ว่าบ้านแท้จริงของเธอยู่ในมถุรา ราว 145 กิโลเมตรจากเดลี เธออ้างว่าเธออาศัยอยู่กับสามีของเธอที่นั่น
เธอหนีออกจากบ้านเมื่ออายุหกขวบเพื่อกลับไปตามหาบ้านแท้จริงในมถุรา เธอระบุว่าเธอเสียชีวิตขณะกำลังคลอดลูก และในการพูดคุยกับครูในโรงเรียนที่สัมภาษณ์เธอเกี่ยวกับคำกล่าวอ้างเหล่านี้ เธอพูดโดยใช้คำและสำเนียงแบบมถุรา รวมถึงระบุว่าสามีของเธอชื่อ "เกทาร นาถ" (Kedar Nath) ครูในโรงเรียนตามหาจนเจอพ่อค้าชื่อเดียวกันในมถุราที่พึ่งสูญเสียภรรยาที่ชื่อว่า ลุคฑี เทวี ไปเมื่อเก้าปีก่อน หลังเธอคลอดบุตรได้สิบวัน เกทาร นาถ เดินทางมายังเดลีเพื่อพบกับศานติโดยแกล้งหลอกว่าเป็นพี่น้องของเกทาร แต่ศานติจดจำเกทารและบุตรได้ทันที ข้อมูลส่วนบุคคลของทั้งเกทาร ลุคฑี และบุตรชายล้วนตรงกับที่เธออ้างทั้งหมด นำไปสู่ความเชื่อว่าเธอคือลุคฑี เทวี ที่กลับชาติมาเกิด
เรื่องนี้มาถึงหูของมหาตมา คานธี ซึ่งให้ความสนใจและตั้งคณะกรรมการตรวจสอบซึ่งเดินทางกับศานติไปหมู่บ้านเดิมของลุคฑีในมทุรา เธอจดจำสมาชิกในครอบครัวได้ทันที รวมถึงยังพบว่าเกทาร นาถ ไม่ทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้ขณะลุคฑีเสียชีวิตหลายประการ คณะกรรมการตีพิมพ์รายงานในปี 1936 ว่าศานติ เทวี คือลุคฑี เทวี ที่กลับชาติมาเกิด
อย่างไรก็ตาม พาล จันท์ นหตา (Bal Chand Nahata) ได้ตีพิมพ์หลังสือเป็นภาษาฮินดีในชื่อ "ปุนารชันมะ กี ปรรยโลจนะ" (Punarjanma Ki Paryalochana) ซึ่งระบุว่าคำกล่าวอ้างและหลักฐานเหล่านี้ไม่พิสูจน์ได้ว่าลุคฑีกลับชาติมาเกิดเป็นศานติจริง ๆ ต่อมาอินทระ เสน ศิษยานุศิษย์ของศรีอรวินท์ โฆษ เขียนบทความออกมาโต้เถียงคำกล่าวอ้างของพาล
ปลาหมอกิบเบโรซ่า
ปลาหมอกิบเบโรซ่า ปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดอยู่ในสกุล Cyphotilapia ซึ่งเป็นสกุลเดียวกับปลาหมอฟรอนโตซ่า (C. frontosa) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดี โดยถูกอนุกรมวิธานในปี ค.ศ. 2003 ซึ่งเป็นระยะเวลาครบ 100 ปีพอดีของการอนุกรมวิธานปลาหมอฟรอนโตซ่า
เป็นปลาที่เลี้ยงลูกและอมลูกปลาในปากเพื่อความปลอดภัยเหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า และปลาหมอสีส่วนใหญ่ โดยมีความแตกต่างกันจากปลาหมอฟรอนโตซ่าที่จำนวนเกล็ดข้างลำตัว ที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีจำนวนเกล็ดประมาณ 33–35 ชิ้น ขณะที่ปลาหมอกิบเบโรซ่ามีประมาณ 34–36 ชิ้น และเกล็ดบริเวณเส้นประบริเวณลำตัว 2 เส้น คือ เส้นบนและเส้นล่าง ที่ย้อนขึ้นไปบริเวณส่วนหัว เกล็ดในบริเวณระหว่างเส้น 2 เส้นนั้น ปลาหมอกิบเบโรซ่าจะมีจำนวนเกล็ด 3 ชิ้น ในขณะที่ ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะมีเพียง 2 ชิ้น มีแถบบนลำตัวทั้งหมด 6 แถบ
พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทะเลสาบแทนกันยีกา เหมือนปลาหมอฟรอนโตซ่า โดยจะพบทางทางใต้ของทะเลสาบ แถบชายฝั่งตะวันออกและทางฝั่งตะวันตก และพบในระดับน้ำลึกประมาณ 34 เมตร ขณะที่ปลาหมอฟรอนโตซ่าจะอยู่ในระดับน้ำตื้นกว่า
โรย มุคลิซ
โรย มุคลิซ (Roy Mukhlis) หรือ ยือลียึส เบอโร นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองบีมา สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 14) เสมอ 2 แพ้ 2
ประวัติ
โรย มุคลิซ เคยได้รับการฝึกจากซูตัน รัมบิง ซึ่งเคยเป็นเทรนเนอร์ของคริส จอห์น ได้ครองแชมป์พาบาเมื่อ 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ต่อมาได้ครองแชมป์ WBO Oriental และแชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) ในรุ่นเดียวกัน และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 5 แต่ไม่สำเร็จ
อันดับเหยี่ยวปีกแหลม
ระบบ
นกในอันดับนี้มี 260 ชนิดทั่วโลก บางครั้งทุกวงศ์ยกเว้น Falconidae ถูกแยกออกเป็น Accipitriformes หรือ Cathartidae ถูกจัดเป็นอันดับ Cathartiformes แยกออกไปต่างหาก
ล้าน
ล้าน สามารถหมายถึง
ปลากะพงเขียว
ปลากะพงเขียว (Blue-gray snapper, Green jobfish; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae)
มีรูปร่างยาวเรียว ลำตัวหนาและด้านข้างแบน หัวโต จะงอยปากยาวปลายมน นัยน์ตาโตและอยู่ใกล้ช่องเปิดเหงือก ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเป็นเขี้ยวที่แหลมคมท่อนหางยาวเรียว มีเกล็ดขนาดเล็กที่หัวและลำตัว ครีบหลังยาว ส่วนของก้านครีบแข็งและอ่อนติดเป็นแผ่นเดียวกัน ครีบหางเว้าเป็นแฉกกว้าง ปลายแฉกเรียวแหลม พื้นลำตัวมีสีเขียวปนน้ำเงิน ส่วนท้องเป็นสีขาวปนเทาจาง ๆ
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล Aprion (มาจากภาษากรีกคำว่า "Aprion" หมายถึง "ปราศจาก" กับคำว่า "prion" หมายถึง "เลื่อย") มีความยาวประมาณ 60-80 เซนติเมตร ใหญ่ที่สุดพบยาวถึง 112 เซนติเมตร น้ำหนัก 15.4 กิโลกรัม
เป็นปลาที่แพร่กระจายพันธุ์ในเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่เกาะฮาวาย, แอฟริกาตะวันออก, ญี่ปุ่น จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบมากที่ทะเลอันดามัน มักพบในหน้าดิน บริเวณเกาะ, แนวปะการัง ในระดับความลึกไม่เกิน 100 เมตร
เป็นปลาเศรษฐกิจ ที่มีรสชาติดี มีความสำคัญในการทำประมง
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง เป็นปรากฏการณ์ผลกระทบที่เกิดกับใบไม้ของต้นไม้หรือไม้พุ่มผลัดใบที่โดยปกติแล้วมีสีเขียว เปลี่ยนสีกลายเป็นสีเหลืองถึงแดงโดยใช้เวลาไม่กี่สัปดาห์ในฤดูใบไม้ร่วง ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า fall colors และ autumn colors
คลอโรฟีลล์และสีเขียว
ใบไม้มีสีเขียวเพราะการมีอยู่ของเม็ดสีที่เรียกว่าคลอโรฟิลล์ เมื่อมีคลอโรฟิลล์จำนวนมากในเซลล์ของใบไม้ เช่น ช่วงฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม สีเขียวของคลอโรฟิลล์จะมีอำนาจเหนือและปกคลุมเม็ดสีอื่นๆที่อาจมีอยู่ในใบไม้ ดังนั้นใบไม้ในฤดูร้อนจึงมีสีเขียว
คลอโรฟิลล์มีหน้าที่สำคัญคือจับรังสีแสงอาทิตย์และนำพลังงานที่ได้ไปใช้สร้างอาหารสำหรับพืช สร้างน้ำตาลจากน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ น้ำตาลจะเป็นสิ่งตั้งต้นของอาหารพืช ก็คือคาร์โบไฮเดรตซึ่งเป็นสิ่งที่พืชต้องการเพื่อใช้ในการเจริญเติบโต ในกระบวนการผลิตอาหาร คลอโรฟิลล์จะทำลายตัวเองอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งหมดไป ระหว่างฤดูที่พืชพันธุ์เจริญงอกงาม พืชจะสร้างคลอโรฟิลล์เพิ่มเติมทำให้มีปริมาณคลอโรฟิลล์อยู่มาก ใบไม้จึงยังคงมีสีเขียว
ในปลายฤดูร้อน กลางวันสั้นลงและอุณหภูมิลดต่ำลง เส้นใบซึ่งเป็นทางผ่านของเหลวเข้าและออกจากใบจะค่อยๆปิดทีละน้อยๆ ตามชั้นของแบบเซลล์คอร์กแคมเบียมพิเศษที่ฐานใบ การพัฒนาชั้นคอร์กแคมเบียมจะช้าลงในขั้นแรกและจะเร็วขึ้นตามลำดับ ทำให้น้ำและแร่ธาตุเข้าสู่ใบไม้น้อยลง ในช่วงนี้คลอโรฟิลล์ในใบไม้จะลดลง
มีบ่อยครั้งที่เส้นใบยังคงมีสีเขียวในขณะที่ส่วนอื่นๆ เปลี่ยนสีไปอย่างสมบูรณ์
คลอโรฟิลล์จำนวนมากในระบบแสง II (หน่วยเก็บเกี่ยวแสง II หรือ LHC II) ซึ่งเป็นเยื่อโปรตีนจำนวนมาก LHC II จะเป็นสถานที่จับยึดแสงในกระบวนการสังเคราะห์แสง <!--It is located in the เยื่อไทลาคอยด์ของคลอโรพลาสต์ and it is composed of an apoprotein along with several ligands, the most important of which are คลอโรฟิลล์ a และ b. In the fall, this complex is broken down. Chlorophyll degradation is thought to occur first. Recent research suggests that the beginning of chlorophyll degradation is catalyzed by chlorophyll b reductase, which reduces chlorophyll b to 7-hydroxymethyl chlorophyll a, which is then reduced to chlorophyll a. This is believed to destabilize the complex, at which point breakdown of the apoprotein occurs. An important enzyme in the breakdown of the apoprotein is FtsH6, which belongs to the FtsH family of proteases.
Chlorophylls degrade into colorless tetrapyrroles known as nonfluorescent chlorophyll catabolites (NCC's). As the chlorophylls degrade, the hidden pigments of yellow xanthophylls and orange beta-carotene are revealed. These pigments are present throughout the year, but the red pigments, the anthocyanins, are synthesized de novo once roughly half of chlorophyll has been degraded. The amino acids released from degradation of light harvesting complexes are stored all winter in the tree's roots, branches, stems, and trunk until next spring when they are recycled to re-leaf the tree.
Carotenoids
Carotenoids are present in leaves the whole year round, but their orange-yellow colors are usually masked by green chlorophyll. As autumn approaches, certain influences both inside and outside the plant cause the chlorophylls to be replaced at a slower rate than they are being used up. During this period, with the total supply of chlorophylls gradually dwindling, the "masking" effect slowly fades away. Then other pigments that have been present (along with the chlorophylls) in the cells all during the leaf's life begin to show through. These are carotenoids and they provide colorations of yellow, brown, orange, and the many hues in between.
The carotenoids occur, along with the chlorophyll pigments, in tiny structures called plastids within the cells of leaves. Sometimes they are in such abundance in the leaf that they give a plant a yellow-green color, even during the summer. Usually, however, they become prominent for the first time in autumn, when the leaves begin to lose their chlorophyll.
Carotenoids are common in many living things, giving characteristic color to carrots, corn, canaries, and daffodils, as well as egg yolks, rutabagas, buttercups, and bananas.
Their brilliant yellows and oranges tint the leaves of such hardwood species as hickories, ash, maple, yellow poplar, aspen, birch, black cherry, sycamore, cottonwood, sassafras, and alder. Carotenoids are the dominant pigment in coloration of about 15-30% of tree species.
Anthocyanins
The reds, the purples, and their blended combinations that decorate autumn foliage come from another group of pigments in the cells called anthocyanins. Unlike the carotenoids, these pigments are not present in the leaf throughout the growing season, but are actively produced towards the end of summer. They develop in late summer in the sap of the cells of the leaf, and this development is the result of complex interactions of many influences — both inside and outside the plant. Their formation depends on the breakdown of sugars in the presence of bright light as the level of phosphate in the leaf is reduced.
During the summer growing season, phosphate is at a high level. It has a vital role in the breakdown of the sugars manufactured by chlorophyll. But in the fall, phosphate, along with the other chemicals and nutrients, moves out of the leaf into the stem of the plant. When this happens, the sugar-breakdown process changes, leading to the production of anthocyanin pigments. The brighter the light during this period, the greater the production of anthocyanins and the more brilliant the resulting color display. When the days of autumn are bright and cool, and the nights are chilly but not freezing, the brightest colorations usually develop.
Anthocyanins temporarily color the edges of some of the very young leaves as they unfold from the buds in early spring. They also give the familiar color to such common fruits as cranberries, red apples, blueberries, cherries, strawberries, and plums.
Anthocyanins are present in about 10% of tree species in temperate regions, although in certain areas — most famously Maine, New England — up to 70% of tree species may produce the pigment. In autumn forests they appear vivid in the maples, oaks, sourwood, sweetgums, dogwoods, tupelos, cherry trees and persimmons. These same pigments often combine with the carotenoids' colors to create the deeper orange, fiery reds, and bronzes typical of many hardwood species.
Cell walls
The brown color of leaves is not the result of a pigment, but rather cell walls, which may be evident when no coloring pigment is visible.
Function of autumn colors
Deciduous plants were traditionally believed to shed their leaves in autumn primarily because the high costs involved in their maintenance would outweigh the benefits from photosynthesis during the winter period of low light availability and cold temperatures. In many cases this turned out to be over-simplistic — other factors involved include insect predation, water loss, and damage from high winds or snowfall.
Anthocyanins, responsible for red-purple coloration, are actively produced in autumn, but not involved in leaf-drop. A number of hypotheses on the role of pigment production in leaf-drop have been proposed, and generally fall into two categories: interaction with animals, and protection from non-biological factors.
Photoprotection
According to the photoprotection theory, anthocyanins protects the leaf against the harmful effects of light at low temperatures. It is true that the leaves are about to fall and therefore it is not of extreme importance for the tree to protect them. Photo-oxidation and photo-inhibition, however, especially at low temperatures, make the process of reabsorbing nutrients less efficient. By shielding the leaf with anthocyanins, according to the photoprotection theory, the tree manages to reabsorb nutrients (especially nitrogen) more efficiently.
Coevolution
According to the coevolution theory, the colors are warning signals towards insects that use the trees as a host for the winter, for example aphids. If the colors are linked to the amount of chemical defenses against insects, then the insects will avoid red leaves and increase their fitness; at the same time trees with red leaves will have an advantage because they reduce their parasite load. This has been shown in the case of apple trees where some but not all domesticated apple varieties unlike wild ones lack red leaves in autumn. A greater proportion of aphids that avoid apple trees with red leafs manage to grow and develop compared to those that do not. A trade off moreover exists between fruit size, leaf color and aphids resistance as varieties with red leaves have smaller fruits suggesting a cost to the production of red leafs linked to a greater need for reduced aphid infestation. Consistent with red leaved tree providing reduced survival for aphids, tree species with bright leaves tend to select for more specialist aphid pests than do trees lacking bright leaves (autumn colors are useful only in those species coevolving with insect pests in autumn).
ตัวรับอะดีโนซีน
ตัวรับอะดีโนซีน (adenosine receptor) หรือ ตัวรับพี1 (P1 receptor) เป็นชั้นของหน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีนและพิวรีนที่มีลิแกนด์เป็นอะดีโนซีน ในร่างกายมนุษย์มีตัวรับอะดีโนซีนที่รู้จักอยู่ 4 ชนิดได้แก่ A1, A2A, A2B และ A3 โดยแต่ละชนิดเข้ารหัสด้วยยีนต่างกัน ตัวรับอะดีโนซีนมักเป็นที่รู้จักจากกลไกการออกฤทธิ์ของกาเฟอีนและธีโอฟิลลีน ซึ่งเป็นแอนตาโกนิสต์กับอะดีโนซีน
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง
Coevolution
The change of leaf colors prior to fall have also been suggested as adaptations that may help to undermine the camouflage of herbivores.
ตัวรับอะดีโนซีน
ตัวรับอะดีโนซีนแต่ละชนิดมีหน้าที่ต่างกันและบางครั้งก็คาบเกี่ยวกัน เช่นตัวรับทั้ง A1 และ A2A ควบคุมการใช้ออกซิเจนและการไหลเวียนโลหิตของหัวใจ และตัวรับ A2A ก็ทำหน้าที่ต้านการอักเสบทั่วร่างกายด้วย นอกจากนี้ตัวรับทั้งสองยังมีส่วนในการควบคุมการหลั่งสารสื่อประสาทอย่างโดพามีนและกลูตาเมต ส่วนตัวรับ A2B และ A3 จะอยู่ส่วนปลายและทำหน้าที่ด้านระบบภูมิคุ้มกันและต้านการอักเสบเป็นหลัก ด้วยหน้าที่ที่ต่างกันนี้จึงมีการพัฒนายาสมัยใหม่ให้ออกฤทธิ์ตรงกับตัวรับมากขึ้น จากเดิมที่สารออกฤทธิ์ไม่เฉพาะเจาะจงที่ตัวใดตัวหนึ่ง ยกตัวอย่างเช่น อะดีโนซีนใช้ในการรักษาหัวใจเต้นเร็วผ่านการออกฤทธิ์ต่อตัวรับทั้ง 4 ชนิด และเป็นยาระงับประสาทผ่านการออกฤทธิ์ต่อตัวรับ A1 และ A2A ในสมอง ขณะที่สารกลุ่มแซนทีนอย่างกาเฟอีนและธีโอฟิลลินใช้กระตุ้นอัตราการเต้นของหัวใจผ่านการออกฤทธิ์ต่อตัวรับ A1 และ A2A เช่นกัน และเป็นตัวยับยั้งฟอสโฟไดเอสเทอเรส ทำให้กล้ามเนื้อหดตัวและหลอดเลือดขยาย
การเปลี่ยนสีของใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง
Coevolution
Many plants with berries attract birds with especially visible berry and/or leaf color, particularly bright red. The birds get a meal while the shrub, vine or typically small tree gets undigested seeds carried off and deposited with the birds' manure. Poison Ivy is particularly notable for having bright red foliage drawing birds to its off-white seeds (which are edible for birds, but not most mammals).
Allelopathy
Researchers at New York's Colgate University have found evidence that the brilliant red colors of maple leaves is created by a separate processes than those in chlorophyll breakdown. At the very time when the tree is struggling to cope with the energy demands of a changing and challenging season maple trees are involved in an additional metabolic expenditure to create anthocyanins. These anthocyanins, which create the visual red hues, have been found to aid in interspecific competition by stunting the growth of nearby saplings in what is known as allelopathy. (Frey & Eldridge, 2005)-->
ตัวรับอะดีโนซีน
การทำงานของตัวรับอะดีโนซีนสามารถแยกย่อยได้เป็นตัวรับ A1 เป็นตัวรับที่พบได้ทั่วไปในร่างกาย ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานหลายส่วนและลดการส่งสารสื่อประสาทในถุงไซแนปส์ นอกจากนี้ยังหน้าที่ควบคุมการใช้ออกซิเจนและการไหลเวียนโลหิตในหัวใจร่วมกับ A2A ที่พบมากในปมประสาทฐาน ขณะที่ A2B มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการสร้างกระดูกเช่นเดียวกับ A2A ส่วน A3 ยังมีการศึกษาไม่มาก แต่เชื่อว่าเกี่ยวข้องกับออสติโอคลาสต์ เซลล์ที่มีหน้าที่สลายเนื้อกระดูก
การผันคำ
ในทางภาษาศาสตร์ การผันคำ (inflection หรือ inflexion) หรืออาจเรียกว่า การลงวิภัตติปัจจัย คือการเปลี่ยนแปลงรูปคำในประโยค เพื่อแสดงเพศ พจน์ การก บุรุษ กาล วาจก มาลา ฯลฯ การเปลี่ยนแปลงรูปคำเช่นนี้ไม่พบในภาษาไทย แต่จะพบในภาษาในหลายๆตระกูล เช่น ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เป็นต้น ภาษาที่อาศัยการผันคำเพื่อเปลี่ยนความหมายในระดับสูงเรียกว่า ภาษามีวิภัตติปัจจัย (Inflectional Language) ซึ่งตรงกันข้ามกับ ภาษาคำโดด (Isolating Language) ซึ่งมักจะเป็นภาษาที่คำแต่ละคำมีพยางค์เดียวและไม่มีการผันคำ สำหรับภาษาที่จำแนกตามลักษณะอื่นๆ ได้แก่ ภาษาคำติดต่อ (Agglutinative Language) และ ภาษาคำควบมากพยางค์ (Poly-synthetic Language)
การผันคำนาม
ตัวอย่างการผันคำนามตามพจน์และการกในภาษาบาลี
การผันคำสรรพนาม
การผันคำสรรพนามจะคล้ายคลึงกับการผันคำนาม ซึ่งจะแสดงเพศ พจน์ และการกในประโยค โดยจะแตกต่างจากคำนามที่ว่า คำนามจะเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มหน่วยเสียงที่ท้ายคำเพื่อแสดงเพศ พจน์ การก แต่สรรพนามมักจะเปลี่ยนรูปคำไปเลย
ตัวอย่างการผันคำสรรพนามตามเพศ พจน์ และการกในภาษาไอซ์แลนด์
Helictonema
Helictonema เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Helictonema velutinum.
ถิ่นกำเนิดคือแอฟริกาเขตร้อนตะวันตกถึงยูกันดา
พระนางยสุนทราเทวี
ยสุนทราเทวี เป็นมเหสีพระองค์หนึ่งในพญากือนา และเป็นมหาเทวีพระราชชนนีในพญาแสนเมืองมา และเป็นมหาเทวีเจ้าตนย่า (พระอัยยิกา) ในพญาสามฝั่งแกน ถือเป็นฝ่ายในแห่งอาณาจักรล้านนาทีมีบทบาทสำคัญยิ่งต่อการปกครองของอาณาจักรล้านนายาวนานนับทศวรรษ
สมาคมฟุตบอลซูรินาม
สมาคมฟุตบอลซูรินาม (Surinaamse Voetbal Bond, Surinamese Football Association) เป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลฟุตบอลในประเทศซูรินาม มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ปารามารีโบ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2463 เป็นสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลระหว่างประเทศ (ฟีฟ่า) และสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (คอนคาแคฟ) มีหน้ารับผิดชอบดูแลการแข่งขันฟุตบอลลีกในประเทศซูรินามรวมถึงฟุตบอลทีมชาติซูรินาม
พระนางยสุนทราเทวี
พระราชประวัติ
"'...ทีนี้จักจาด้วยแม่เจ้าราชบุตรสามฝั่งแกนก่อนแล ดังนางผู้นี้เป็นเชื้อท้าว มีรูปโฉมอันงามผ้ง เป็นสาวนางสนมอยู่ใช้สอยมหาเทวีแม่เจ้าแสนเมืองมา ยังมีในวัน 1 นางผู้นั้นเอาผ้าเช็ดหน้ามหาเทวีออกตาก หันนกจอกตัว 1 มากรายหน้านาง 7 บาทย่าง ลูนนั้นมหาเทวีใช้นางเอาจังหันไปส่งสวามีพุทธญาณ วัดเชียงยืน นางบอกเหตุอันตนได้หันนกจอกนั้นย่างมาหานั้นแก่มหาสวามี มหาสวามีจึงว่า ดูรา นางอุบาสิกามึงอย่าบอกแก่ใผ มึงจักได้เป็นเทวีดั่งมหาเทวีบัดนี้บ่อย่าชะแลว่าอั้น ถัดนั้นมหาเทวีใช้นางไปหาเจ้าแสนเมืองมาลูกแห่งตน เจ้าแสนเมืองมาก็เอานางไปอยู่นอนทวย นางจึงทรงคัพภได้ 3 เดือน มหาเทวีหันหลาก จึงถามว่านางทรงคัพภลูกใผว่าอั้น นางบอกว่าข้าทรงคัพภกับเจ้าเหนือหัวลูกแม่เทวีแลว่าอั้น มหาเทวีจึงแต่งอุ้มส่งหื้อนางไปเป็นเมียเจ้าแสนเมืองมาลูกแห่งตน...'"
หลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพญาสามฝั่งแกน พระราชนัดดา พระองค์เป็นหนึ่งในอำนาจที่คอยค้ำจุนและอุปถัมภ์ราชบัลลังก์ของพระราชนัดดาตลอดพระชนม์ชีพในฐานะมหาเทวีเจ้าตนย่า ดังปรากฏใน ตำนานเมืองเงินยางเชียงแสน ความว่า
"'...เมื่อนั้นท้าวสามประหยาแม่ไนยกับมหาเทวีเจ้าตนย่า เจ้าทั้งสองมีใจยินดีในคุณแห่งมหาเถระเจ้ามากนัก แล้วก็พร้อมกันราธนามหาเถระเจ้าลงไปนพบุรีเชียงใหม่ แล้วก็กระทำน้ำพุทธาภิเษกยังสิริวังโสมหาเถระเจ้าหื้อเป็นราชครู แล้วเอาแคว้นดอนแท่นหื้อเป็นทานแก่มหาเถระเจ้า"
การระบาดทั่วของอีโบลาในกีวู พ.ศ. 2561–62
'''การระบาดทั่วของอีโบลาในกีวู พ.ศ. 2561–62''' เริ่มเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2561 เมื่อมีการยืนยันว่ามีผู้ป่วยสี่รายมีผลตรวจเป็นบวกสำหรับโรคไวรัสอีโบลาในภูมิภาคกีวูทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (DRC) การระบาดดังกล่าวเกิดขึ้นไม่กี่วันหลังการสิ้นสุดการระบาดในจังหวัดเอกาเตอร์  การระบาดในกีวูกินพื้นที่จังหวัดอีตูรี หลังผู้ป่วยรายแรกได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม และจนถึงเดือนมิถุนายน 2562 ไวรัสระบาดไปประเทศยูกันดา โดยติดเชื้อเด็กชายชาวคองโกวัย 5 ปีที่เข้าสู่ประเทศยูกันดาพร้อมกับครอบครัว ในเดือนพฤศจิกายน 2561 การระบาดดังกล่าวเป็นการระบาดครั้งใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ของ DRC  และจนถึงเดือนพฤศจิกายนปีนั้น การระบาดดังกล่าวเป็นการระบาดของไวรัสอีโบลาครั้งใหญ่สุดอันดับสองในประวัติศาสตร์  รองจากการระบาดของไวรัสอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกเมื่อปี 2556–59
จังหวัดและพื้นที่โดยทั่วไปที่ได้รับผลกระทบปัจจุบันอยู่ระหว่างการขัดกันทางทหาร ซึ่งขัดขวางความพยายามรักษาและป้องกันโรค รองผู้อำนวยการใหญ่ด้านการเตรียมและการตอบสนองภาวะฉุกเฉินขององค์การอนามัยโลก (WHO) อธิบายการขัดกันทางทหารและเหตุทุกขภัยของพลเรือนว่าอาจเป็น "พายุใหญ่" ซึ่งอาจนำให้การระบาดทวีความเลวร้ายลงอย่างรวดเร็วได้ ในเดือนพฤษภาคม 2562 WHO รายงานว่า ตั้งแต่เดือนมกราคมมีการโจมตีสถาบันสาธารณสุข 42 ครั้ง และเจ้าหน้าที่สาธารณสุข 85 คนเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บ ในบางพื้นที่ องค์การช่วยเหลือต้องหยุดทำงานเนื่องจากความรุนแรง คนงานสาธารณสุขยังต้องจัดการกับข่าวปลอมและการให้ข่าวเท็จอย่างอื่นที่นักการเมืองฝ่ายตรงข้ามเผยแพร่
จนถึงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 จำนวนผู้ป่วยทั้งหมด (ยืนยันแล้ว เป็นไปได้และต้องสงสัย) เท่ากับ 1,000 คนใน DRC นับเป็นยอดผู้ป่วยในประเทศเดียวที่ไม่เคยพบเห็นนับแต่การระบาดของไวรัสอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกปี 2556 ในประเทศไลบีเรีย กีนีและเซียร์ราลีโอน  ในวันที่ 3 พฤษภาคม 2562 เก้าเดือนหลังการระบาด ยอดผู้เสียชีวิตเกิน 1,000 คนแล้วซึ่งยังไม่มีแนวโน้มว่าจะควบคุมการระบาดได้ เมื่อเทียบกันแล้ว ระหว่างการระบาดของไวรัสอีโบลาในแอฟริกาตะวันตกซึ่งกินเวลาสองปี ประเทศกินีมีผู้เสียชีวิตรวมประมาณ 2,500 คน
เนื่องจากสถานการณ์ที่เสื่อมลงในนอร์-กีวูและบริเวณแวดล้อม WHO จึงเพิ่มการประเมินความเสี่ยงในระดับชาติและภูมิภาคจาก "สูง" เป็น "สูงมาก" ในเดือนกันยายน 2561 ในเดือนตุลาคม คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเน้นย้ำว่าควรยุติการขัดกันด้วยอาวุธทั้งหมดใน DRC เพื่อต่อสู้กับการระบาดของโรคฯ หลังการยืนยันผู้ป่วยในประเทศยูกันดา WHO มีการทบทวนครั้งที่สามในวันที่ 14 มิถุนายน 2562 และสรุปว่า แม้การระบาดดังกล่าวเป็นภาวะฉุกเฉินทางสุขภาพใน DRC และภูมิภาคนั้น แต่ยังไม่เข้าเกณฑ์หนึ่งในสามข้อสำหรับการพิจารณาเป็นภาวะฉุกเฉินด้านสาธารณสุขระหว่างประเทศ (PHEIC) อย่างไรก็ดี ผู้ป่วยที่ยืนยันเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2562 ในโกมาทำให้ WHO มีการประชุมคณะกรรมการฉุกเฉินอีกเป็นครั้งที่สี่ จนมีการประกาศ PHEIC อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2562
ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย
ระบบทางหลวงสหพันธ์มาเลเซีย (Sistem Laluan Persekutuan Malaysia) เป็นโครงข่ายทางหลวงแห่งชาติโครงข่ายหลักในประเทศมาเลเซีย มีระยะทางรวม 49935 km อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงโยธาธิการของประเทศมาเลเซีย
ภาพรวม
ป้ายของทางหลวงสหพันธ์จะแสดงด้วยตัวเลข ตัวอย่างเช่น คือ ทางหลวงสหพันธ์หมายเลข 1 ในขณะที่ทางหลวงรัฐจะแสดงด้วยรหัสของรัฐ แล้วตามด้วยหมายเลขเส้นทาง ตัวอย่างเช่น (J32) คือ ทางหลวงรัฐยะโฮร์หมายเลข 32 (J32)  อย่างไรก็ตาม หมายเลขของทางหลวงสหพันธ์ยังสามารถเพิ่มคำอุปสรรค FT- นำหน้าหมายเลข ตัวอย่างเช่น  สามารถเขียนได้เป็น ทางหลวงสหพันธ์ FT1 โดยทั้งทางหลวงสหพันธ์และทางหลวงรัฐมีป้ายจราจร สีน้ำเงิน และตัวอักษร สีขาว
ส่วนใหญ่แล้ว ทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร มีการจราจรเป็นระบบซ้ายมือ คือขับทางด้านซ้ายของถนน อย่างไรก็ตาม ในบางสายก็ได้มีการเพิ่มช่องจราจร ในเขตเมือง ทางหลวงสหพันธ์อาจเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรเพื่อเพิ่มขีดความสามารถการจราจร ถ้าอยู่ในเขตเนินเขา จะมีการเพิ่มช่องจราจรสำหรับยานพาหนะความเร็วต่ำ เช่น รถโดยสาร รถบรรทุก
ทางหลวงสหพันธ์บางสายอาจมีช่องจราจรสำหรับรถจักรยานยนต์ ช่องรถจักรยานยนต์บนทางหลวงจะอยู่ทางด้านซ้ายสุดของแต่ละฝั่ง และแบ่งออกจากช่องจราจรหลักโดยแถบสีขาว-ดำ
พรรคสังคมชาตินิยม
พรรคสังคมชาตินิยม เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งพรรคเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 มีนาย ประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรคและนาย ฉันท์ จันทชุม เป็นเลขาธิการพรรค ซึ่งมีผู้ร่วมก่อตั้งอาทิ ประเสริฐ บุญสม อดีต ส.ส.อยุธยา นิยม วรปัญญา อดีต ส.ส.ลพบุรี ธเนตร เอียสกุล อดีต ส.ส.หนองคาย ร.ต.อ.เปี่ยม บุณยะโชติ เกตุ วงศ์กาไสย อดีต ส.ส.มหาสารคาม
พรรคสังคมชาตินิยมลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 และครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 ก่อนจะถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตามคำสั่งของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ก่อนจะฟื้นพรรคพรรคขึ้นมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2522 โดยคณะกรรมการบริหารพรรคชุดเดิมเพื่อลงรับสมัครเลือกตั้งในปีนั้น แต่ทางพรรคมิได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งและได้ทำการยุบพรรคไปเองในที่สุด
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518
หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 พรรคสังคมชาตินิยม มี ส.ส. จำนวน 16 คน ได้เข้าร่วมในฐานะฝ่ายค้าน ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แต่เนื่องจากคณะรัฐบาลชุดดังกล่าวไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎร จึงทำให้อายุการทำงานของรัฐบาลต้องสิ้นสุดลง แต่นายประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ หัวหน้าพรรค ได้รับตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎร
ต่อมากลุ่มรวมชาติ ประกอบด้วย พรรคกิจสังคม พรรคธรรมสังคม พรรคชาติไทย และพรรคสังคมชาตินิยม ได้ประกาศร่วมจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่ โดยสนับสนุนให้หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 36 ซึ่งในรัฐบาลชุดนี้สมาชิกของพรรคสังคมชาตินิยมได้มีส่วนร่วมดำรงตำแหน่งสำคัญทางการการเมืองด้วย คือ ประเสริฐ บุญสม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อุทัย ชุณหะจันทน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และในการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2519 จึงมีสมาชิกได้รับแต่งตั้ง คือ ธเนตร เอียสกุล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ และวัฒนา อัศวเหม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2519
ก่อนการเลือกตั้ง จรูญ กุวานนท์ รองหัวหน้าพรรค กับสมาชิกพรรคที่เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกจำนวน 3 คน ได้แก่ บรรลือ น้อยมณี ประเสริฐ บุญสม คุณหญิงบัวเขียว รังคสิริ และกรรมการอำนวยการพรรคอีก 2 คนคือ วิมพ์ วิมลมาลย์ และล้วน เวกชาลิกานน ได้ยื่นใบลาออกจากพรรค โดยให้เหตุผลเรื่องอุดมการณ์ที่ต่างกัน ซึ่งมีการแถลงเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2519 ส่งผลให้การเลือกตั้งในครั้งนี้ พรรคสังคมชาตินิยมได้รับเลือกตั้งเพียง 8 ที่นั่ง จากเดิม 16 ที่นั่ง
หลังการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 ปรากฏว่า พรรคประชาธิปัตย์ ชนะการเลือกตั้งได้จำนวน ส.ส. มากที่สุดจึงได้ทำการจัดตั้งรัฐบาลผสม 4 พรรคซึ่ง พรรคสังคมชาตินิยม ได้เข้าร่วมรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับ พรรคชาติไทย และ พรรคธรรมสังคม โดยมีประสิทธิ์ กาญจนวัฒน์ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ซึ่งรัฐบาลผสมชุดนี้ได้บริหารประเทศอยู่ 6 เดือนก่อนจะถูก คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน รัฐประหารเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
รายชื่อตอนในสวนอีเดนแห่งตะวันตก
เริ่มออกอากาศเมือวันที่ 9 เมษายน 2552 บนสถานีโทรทัศน์Fuji TVโดยมีผู้สร้างผู้เขียนและผู้กำกับ คือ เคนจิ คามิยามะ (ภาษาอังกฤษKenji Kamiyama)โดยใช้เพลงเปิด"Falling Down" โดย วงร็อคอังกฤษ Oasisและเพลงปิดโดย "futuristic imagination" วงดนตรีญี่ปุ่น School Food Punishment.
รายการที่ออกอากาศ
เนื่องด้วยภาพยนตร์การ์ตูนนี้ยังไม่มีการนำเข้ามาฉายในประเทศไทยจึงขอสงวนชื่อตอนเป็นภาษาหลัก คือ ภาษาญี่ปุ่น
ขี้แรด
ขี้แรด var. indochinensis ภาษากะเหรี่ยงเรียกเป๊อะฉี่กว่อ หรือเคละ ไม้เลื้อยมีเนื้อไม้ ใบประกอบ มีต่อมสีเขียวที่โคนก้านใบ ผิวใบเรียบหรือมีขนเล็กน้อย ดอกช่อ เกิดที่ซอกใบใกล้ปลายยอด ดอกย่อยเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีขนาดเล็ก อัดกันแน่น กลีบดอกสีเหลืองอ่อน ผลเดี่ยวรูปแบน แห้งแล้วแตก เปลือกต้นทุบแล้วนำไปแช่ในน้ำ ใช้เบื่อปลา
เอจิ คาวาชิมะ
เอจิ คาวาชิมะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นให้กับRC Strasbourg Alsaceและทีมชาติญี่ปุ่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 เป็นฤดูกาลที่ 48 ของการแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลในระดับรองของยุโรป ซึ่งจัดขึ้นโดย สหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) และเป็นฤดูกาลที่ 10 นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจาก ยูฟ่าคัพ มาเป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก.
โดย ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2019 จะแข่งขันกันที่ สนามกีฬาโอลิมปิกบากู ในบากู, ประเทศอาเซอร์ไบจาน.
ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน
ทีมสโมสรทั้งหมด 214 ทีมจากทั้งหมด 55 สมาชิกสมาคมของแต่ละประเทศ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขันในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2018–19 โดยการจัดอันดับของแต่ละสมาคมขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่าซึ่งจะถูกใช้ในการกำหนดจำนวนทีมที่จะเข้าร่วมในแต่ละสมาคม โดยมีคุณสมบัติดังนี้
อันดับสมาคมฟุตบอลของแต่ละประเทศ
นอกเหนือจากการจัดสรรซึ่งจะยึดเป็นหลักในการคิดค่าสัมประสิทธิ์ประเทศ, สมาคมอาจจะมีทีมที่เข้าร่วมในยูโรปาลีก, ตามที่ระบุไว้ด้านล่าง:
ทีม
Notably one team that is not playing a national top division takes part in the competition; Vaduz (representing Liechtenstein) played in 2017–18 Swiss Challenge League, which is Switzerland's 2nd tier.
รอบเบื้องต้น
ในรอบเบื้องต้น, แต่ละทีมจะถูกแบ่งออกเป็นทีมวางและทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวางซึ่งขึ้นอยู่กับค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า ปี ค.ศ. 2018, และจากนั้นถูกจับสลากอยู่ในระบบเหย้าและเยือนสองนัด. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่ถูกนำมาจับสลากมาพบกันได้. การจับสลากสำหรับรอบเบื้องต้นจะจัดขึ้นในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2018. นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 และ 28 มิถุนายน, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2018.
รอบคัดเลือก
ในรอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ, แต่ละทีมจะถูกแบ่งอยู่ในกลุ่มทีมวางและกลุ่มทีมที่ไม่ได้เป็นทีมวางซึ่งขึ้นอยู่กับปี ค.ศ. 2018 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า (สำหรับเส้นทางหลัก), หรือขึ้นอยู่กับบางรอบที่พวกเขาได้สิทธิ์เข้าแข่รอบจาก (สำหรับเส้นทางแชมเปียนส์), และจากนั้นถูกจับสลากอยู่ในระบบสองนัดเหย้าและเยือน.
รอบคัดเลือกรอบแรก
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบแรกได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2561. นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 10, 11 และ 12 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17, 18 และ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2561.
รอบคัดเลือกรอบสอง
รอบคัดเลือกรอบสองได้แบ่งออกเป็นสองส่วน: เส้นทางแชมเปียนส์ (สำหรับทีมแชมป์ลีก) และเส้นทางลีก (สำหรับทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและทีมที่ไม่ได้เป็นแชมป์ลีก). การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสอง (เส้นทางแชมเปียนส์) ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน, และการจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสอง (เส้นทางหลัก) ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2561. นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 26 กรกฎาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 31 กรกฎาคม, 1 และ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2561.
รอบคัดเลือกรอบสาม
รอบคัดเลือกรอบสามได้แบ่งออกเป็นสองส่วน: เส้นทางแชมเปียนส์ (สำหรับทีมแชมป์ลีก) และเส้นทางลีก (สำหรับทีมชนะเลิศฟุตบอลถ้วยและทีมที่ไม่ได้เป็นแชมป์ลีก). การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2561. นัดแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 และ 9 สิงหาคม, และนัดที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 และ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2561.
รอบ 32 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 32 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018). เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 12 และ 14 กุมภาพันธ์, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 20 และ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019).
รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะมีขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 มีนาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019).
รอบก่อนรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะมีขึ้นในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019). เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 11 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019).
รอบรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019), 13:00 CET (หลังจากพิธีการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศเสร็จสิ้น). เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 2 พฤษภาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019).
รอบชิงชนะเลิศ
รอบชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) ที่ สนามกีฬาโอลิมปิก ใน บากู. ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ.
สถิติ
สถิตินับตั้งแต่รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
หมายเหตุ: ผู้เล่นและทีมใน ตัวหนา คือยังอยู่ในการแข่งขัน.
กริม ฟันดันโก
กริม ฟันดันโก (Grim Fandango) เป็นเกมผจญภัยแนวตลกร้ายแบบนีโอนัวร์ จัดจำหน่ายโดยลูคัสอาร์ต เมื่อ ค.ศ. 1998 บนระบบวินโดวส์ โดยมี Tim Schafer เป็นหัวหน้าโครงการพัฒนา เกมนี้เป็นเกมผจญภัยเกมแรกของลูคัสอาร์ตที่ใช้ภาพคอมพิวเตอร์สามมิติโดยมีฉากหลังเป็นภาพนิ่งที่เรนเดอร์เอาไว้ก่อน โดยระบบการเล่นผู้เล่นต้องสนทนากับตัวละครอื่น ๆ, สำรวจ, เก็บ และใช้วัตถุต่าง ๆ ให้ถูกต้อง เพื่อไขปริศนาให้ออก จึงจะสามารถดำเนินเรื่องต่อไปได้ เช่นเดียวกับเกมผจญภัยเกมอื่นๆ ของลูคัสอาร์ต
โลกในเกม Grim Fandango เป็นการผสมผสานระหว่างความเชื่อเรื่องชีวิตหลังความตายแบบแอซเตก ร่วมกับสไตล์ภาพแบบฟิล์มนัวร์ เช่นจากภาพยนตร์เรื่อง The Maltese Falcon, On the Waterfront และ Casablanca ออกมาเป็นดินแดนแห่งผู้ตาย (Land of the Dead) ซึ่งวิญญาณที่เพิ่งเสียชีวิตจากดินแดนแห่งคนเป็นจะต้องมาอยู่ ก่อนที่จะได้เดินทางไปยังที่หมายสุดท้าย คือโลกบาดาลหมายเลขเก้า (The Ninth Underworld) มีตัวเอกคือตัวแทนสำนักงานการเดินทางชื่อแมนูเอล "แมนนี่" คาลาเวรา พยายามจะช่วยเหลือเมอร์เซเดส "เมเช่" โคโลมาร์ วิญญาณบริสุทธิ์ผู้มาใหม่ ระหว่างการเดินทางอันแสนยาวนานของเธอ
นักวิจารณ์ชื่นชมเกมนี้อย่างเป็นเอกฉันท์ โดยเฉพาะในด้านองค์ประกอบทางศิลปะและการกำกับโดยรวม จนได้รับรางวัลต่างๆ มากมายในช่วงเวลาที่ออกวางจำหน่าย และมักถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อเกมยอดเยี่ยมตลอดกาลจากหลายที่ อย่างไรก็ดี ทางด้านพาณิชย์แล้วเกมนี้เรียกได้ว่าล้มเหลว จนกลายเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ลูคัสอาร์ตยุติกาผรลิตเกมผจญภัยลง นำไปสู่การเสื่อมถอยของเกมในแนวผจญภัยโดยรวมด้วย
โซนี่แถลงข่าวในงาน E3 เมื่อ พ.ศ. 2557 ว่าจะนำเกมนี้มาจัดทำใหม่ (remastered) พัฒนาโดยสตูดิโอดับเบิลไฟน์โปรดักชั่น ซึ่ง Schafer ทำงานอยู่ในปัจจุบัน เกมฉบับจัดทำใหม่จะออกจำหน่ายในเดือนมกราคม พ.ศ. 2558 ในระบบเพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชันวีต้า, ไมโครซอฟท์วินโดวส์ แมคโอเอสเท็น และลินุกซ์
การเสียชีวิตของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ.​ 2540 ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ สิ้นพระชนม์ภายหลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ภายในอุโมงค์ทางลอดสะพานปองต์เดอลัลมา กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดดี ฟาเยด เพื่อนชายคนสนิท และอ็องรี ปอล คนขับรถ เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวคือ เทรเวอร์ รีส์–โจนส์ ผู้ทำหน้าที่องครักษ์
ขบวนช่างภาพปาปารัสซีที่ติดตามไดอานาตกเป็นจำเลยสังคมทันที เนื่องจากมีการนำเสนอข่าวว่าช่างภาพปาปารัสซีเป็นสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุ แต่การสืบสวนของหน่วยงานยุติธรรมของฝรั่งเศสซึ่งใช้เวลานานกว่า 18 เดือน สรุปผลว่า นายอ็องรี ปอล อยู่ในอาการมึนเมาขณะขับรถยนต์และไม่สามารถควบคุมรถซึ่งขับมาด้วยความเร็วสูงได้ จึงทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นในคืนนั้น อ็องรี ปอล นั้นเป็นรองหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยโรงแรมริตซ์ และก่อนเกิดอุบัติเหตุเขาได้ท้าทายกลุ่มช่างภาพปาปารัสซีที่คอยอยู่หน้าโรงแรม เจ้าหน้าที่นิติเวชยังตรวจพบยาต้านอาการทางจิต และยาต้านโรคซึมเศร้าในตัวอย่างเลือดของอ็องรี ปอล  และอีกหนึ่งข้อสรุปก็คือ กลุ่มช่างภาพปาปารัสซีไม่ได้อยู่ใกล้รถเบนซ์ในช่วงเวลาที่เกิดอุบัติเหตุ
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 โมฮัมเหม็ด ฟาเยด บิดาของโดดี และเจ้าของโรงแรมริทซ์ กล่าวอ้างว่าอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเป็นแผนลอบสังหาร ซึ่งปฏิบัติการโดยหน่วยสืบราชการลับ MI6 ตามคำพระบัญชาของพระราชวงศ์ แต่คำกล่าวอ้างของโมฮัมเหม็ดขัดแย้งกับผลการสืบสวนของเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศส และปฏิบัติการแพเจต ของตำรวจนครบาลอังกฤษ พ.ศ. 2549
2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 มีการเบิกความคดีการสิ้นพระชนม์อีกครั้งหนึ่งโดยผู้พิพากษา สกอต เบเกอร์ ณ ศาลอุทธรณ์ กรุงลอนดอน ซึ่งเป็นการพิจารณาคดีต่อเนื่องมาจากครั้งแรกใน พ.ศ. 2547
ประสบอุบัติเหตุ
หลังเสร็จสิ้นการพักผ่อนล่องเรือยอชต์ในเฟรนช์และอิตาเลียนริเวียราเป็นเวลา 9 วัน ไดอานาจึงเสด็จออกจากเกาะซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี พร้อมกับโดดี ฟาเยด ด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวและเสด็จถึงสนามบินเลอบูเฌ กรุงปารีส เพื่อแวะพักค้างคืนที่อะพาร์ตเมนท์บนถนนอาร์แซน อูเซ ในย่านช็องเซลีเซ ก่อนเดินทางต่อไปยังกรุงลอนดอน
อ็องรี ปอล รองหัวหน้าแผนกรักษาความปลอดภัยโรงแรมริทซ์ ได้รับคำสั่งให้ทำหน้าที่ขับรถยนต์เมอร์เซเดส–เบนซ์ รุ่น เอส280 เพื่อพาไดอานาและโดดีหลบหนีช่างภาพปาปารัสซี ในขณะเดียวกันเจ้าหน้าที่โรงแรมได้เตรียมรถอีกคันหนึ่งเพื่อใช้หลอกล่อกลุ่มช่างภาพที่เฝ้ารออยู่หน้าโรงแรม เวลาประมาณ 0.20 น. (เขตเวลาออมแสงยุโรปกลาง UTC+2) ไดอานาและโดดีออกจากทางประตูด้านหลังโรงแรม และขึ้นรถเมอร์เซเดส–เบนซ์ซึ่งจอดรออยู่บนถนนแกมบง เพื่อเดินทางกลับที่พักซึ่งตั้งอยู่บนถนนอาร์แซน อูเซ
ไดอานาและโดดีนั่งอยู่ตอนท้ายของห้องโดยสาร และนายเทรเวอร์ รีส์–โจนส์ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่อารักขาของตระกูลอัลฟาเยด ได้ร่วมเดินทางด้วยและนั่งข้างคนขับ จากนั้นรถจึงมุ่งหน้าออกจากถนนกอมบง สู่จตุรัสปลัสเดอลากงกอร์ด แล้วเลี้ยวขวามุ่งสู่ถนนกูร์ลาแรน และถนนกูร์อัลแบร์ที่ 1 ซึ่งเป็นถนนเลียบแม่น้ำเซน
เวลาประมาณ 0.23 น. รถเมอร์เซเดส–เบนซ์ขับมาถึงทางลงอุโมงค์ลอดสะพานปองต์เดอลัลมา แต่ อ็องรี ปอล ไม่สามารถควบคุมรถยนต์ได้ รถจึงลื่นไถลเข้าสู่เลนซ้ายอย่างฉับพลัน ก่อนพุ่งชนตอม่อรองรับหลังคาอุโมงค์ตอม่อที่ 13 ด้วยความเร็วที่ 105 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จากนั้นรถได้หมุนคว้างและหันท้ายชนผนังอุโมงค์อีกฝั่ง แล้วจอดแน่นิ่งอยู่บนเลนขวา ความรุนแรงของการชนทำให้รถยนต์เสียหายยับเยินเกือบทั้งคัน โดยเฉพาะบริเวณส่วนหัวรถ เนื่องจากภายในอุโมงค์ไม่มีการ์ดเรลหรือเหล็กราวกั้นป้องกันอุบัติเหตุ ทั้งนี้ถนนลอดอุโมงค์ใต้สะพานปองต์เดอลัลมาเป็นถนนลอดอุโมงค์ริมทางเลียบแม่น้ำเพียงแห่งเดียวที่มีเสาตอม่อรองรับหลังคา
ขณะที่ผู้ประสบอุบัติเหตุนอนอยู่ภายในซากรถเบนซ์ บรรดาช่างภาพก็ตามมาถ่ายรูปต่อ ไดอานาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสบ่นพึมพำซ้ำไปซ้ำมาว่า "Oh my God!" (โอ้พระเจ้า!) และ "leave me alone" (ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียว) หลังบรรดาช่างภาพถูกผลักออกไปโดยหน่วยกู้ภัย
โดดี ฟาเยด ที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ผู้โดยสารด้านหลังซ้าย ซึ่งเสียชีวิตทันทีในที่เกิดเหตุ แต่เจ้าหน้าที่ดับเพลิงยังคงพยายามกู้ชีพเขา แต่ต่อมาแพทย์ผู้หนึ่งยืนยันว่าเขาเสียชีวิตแล้วเมื่อ เวลา 1.32 น. ส่วนอ็องรี ปอล คนขับรถ ถูกประกาศว่าเสียชีวิตเมื่อร่างถูกย้ายออกจากซากรถ ศพทั้งสองถูกนำไปเก็บไว้ที่ห้องเก็บศพของกรุงปารีส แอ็งสตีตืตท์ เมดีโก-เลกาล ผลการชันสูตรพลิกศพออกมาว่า ทั้งโดดีและอ็องรี เสียชีวิตจากหลอดเลือดแดงใหญ่เอออร์ตาแตกและกระดูกสันหลังร้าว อ็องรีไขสันหลังแตก และโดดีเสียชีวิตจากไขสันหลังที่บริเวณต้นคอแตก สภาพของทั้งสองศพแหลกเละจนจำเค้าเดิมไม่ได้
เทรเวอร์ รีส์-โจนส์ องครักษ์ที่ติดตามไปด้วย ยังคงมีสติอยู่ แต่ได้รับบาดเจ็บหลายแห่งที่ใบหน้า ส่วนถุงลมนิรภัยหน้ารถยังทำงานตามปกติ แต่ไม่มีผู้โดยสารคนใดในรถคาดเข็มขัดนิรภัย
ไดอานานั่งอยู่เบาะหลังด้านขวาก็ยังคงมีสติอยู่เช่นกัน หมอบลงพื้นบนรถ และหันหลังออกมาให้ถนน มีรายงานว่าช่างภาพคนหนึ่งบรรยายสภาพของไดอานา ณ ขณะนั้น ว่า เลือดไหลออกมาจากจมูกและใบหู ขณะที่กำลังพิงศีรษะกับเบาะรถ เขาพยายามดึงตัวเธอออกจากซากรถยนต์แต่ว่าขาติด เขาจึงบอกกับเธอว่า ความช่วยเหลือกำลังมาถึง และให้ตื่นไว้ แต่ไม่มีคำตอบใดจากไดอานา นอกจากกะพริบตาเท่านั้น
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 สารคดี Diana: The Witnesses in the Tunnel ที่ออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 ยืนยันว่าบุคคลแรกที่ได้แตะต้องตัวไดอานา คือ นายแพทย์มาลแลซ์ ที่ขับรถผ่านที่เกิดเหตุโดยบังเอิญ มาลแลซ์เล่าว่า ไดอานาไม่มีบาดแผลที่พบเห็นได้ภายนอก แต่อยู่ในอาการช็อก ดังนั้นเขาจึงได้ให้ออกซิเจนแก่เธอ
เจ้าหน้าที่ตำรวจลาดตระเวนกลุ่มแรงมาถึงที่เกิดเหตุเมื่อเวลาประมาณ 0.30 น. และช่างภาพทั้งหมด 7 คนในที่เกิดเหตุถูกจับกุมทันที ไดอานาได้รับการช่วยเหลือให้ออกมาจากรถเบนซ์ในเวลาตีหนึ่ง แต่หัวใจล้มเหลว การนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพช่วยให้หัวใจกลับมาเต้นอีกครั้ง เธอถูกนำตัวขึ้นไปรักษาบนรถพยาบาล SAMU เมื่อเวลา 1.18 น. และรถพยาบาลได้ขับออกจากสถานที่เกิดเหตุเมื่อ 1.41 น. และถึงโรงพยาบาลปีเต-ซัลแปตริแยร์เวลา 2.06 น. เธอได้รับการรักษาที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล โดยมีนายแพทย์บรูโน ริอู เป็นหัวหน้าทีมแพทย์ถวายการรักษา แต่แม้ว่าทีมแพทย์จะได้ทำการช่วยชีวิตของไดอานาอย่างสุดความสามารถ แต่อาการบาดเจ็บของเธอสาหัสเกินไป หัวใจย้ายตำแหน่งจากอกข้างซ้ายไปข้างขวา ซึ่งมีผลทำให้เส้นเลือดดำในปอดและเยื่อหุ้มหัวใจฉีกขาด ในท้ายสุดการยื้อชีวิตของเธอไร้ผล หลังจากทีมแพทย์ได้ช่วยฟื้นคืนชีพ รวมทั้งการนวดหัวใจภายใน ไดอานาเสียชีวิตเมื่อเวลา 4.00 น. เวลา 5.30 น. นายแพทย์ฌ็อง ปิแอร์ เชอแวเนอมองต์ แถลงข่าวการเสียชีวิตของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ที่ห้องประชุมของโรงพยาบาลปีเต-ซัลแปตริแยร์ พร้อมด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของฝรั่งเศส และเซอร์ไมเคิล เจย์ เอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำสาธารณรัฐฝรั่งเศส
หลายคนให้ความเห็นว่า ถ้าในคืนนั้นไดอานาคาดเข็มขัดนิรภัย เธออาจได้รับบาดเจ็บน้อยกว่านี้มาก รายงานข่าวในเบื้องต้น อ้างว่า เทรเวอร์ รีส์-โจนส์ เป็นผู้โดยสารในรถเพียงคนเดียวที่คาดเข็มนิรภัย แต่ต่อมาข้อมูลนี้ได้รับการพิสูจน์ว่าไม่ถูกต้อง จากผลการสอบสวนของเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสและอังกฤษสรุปว่า ไม่มีผู้โดยสารในรถคาดเข็มขัดแม้แต่คนเดียวในขณะที่เกิดอุบัติเหตุ
ตอนสายของวันที่ 31 สิงหาคม นายแพทย์เชอแวเนอมองต์ พร้อมด้วย ลีออนาล โฌสแป็ง นายกรัฐมนตรีแห่งฝรั่งเศส, เบนาเด็ต ชีรัค (ภริยาของประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ฌัก ชีรัก) และเบนาร์ด กูชเน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของฝรั่งเศส เดินทางถึงโรงพยาบาลปีเต-ซัลแปตริแยร์ เพื่อถวายความไว้อาลัยครั้งสุดท้ายต่อพระศพของไดอานา หลังจากนั้นคุณพ่อมาร์ติน เดรเปอร์ อัครพันธบริกร (archdeacon) นิกายแองกลิคันแห่งฝรั่งเศส ได้เข้ามาในห้องที่เก็บศพ และได้สวดบทสรรเสริญจากหนังสือสวดมนต์ Book of Common Prayer
เวลา 14.00 น. วันเดียวกัน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (อดีตสามีของไดอานา) พร้อมด้วยพี่สาวของไดอานา เลดีซาราห์ แมคคอร์ควอเดล และเลดีเจน เฟลโลวส์ เดินทางถึงนครปารีสเพื่อรับศพของไดอานากลับเกาะอังกฤษ
การนำเสนอข่าวของสื่อมวลชน
ในตอนแรก สื่อมวลชนระบุว่า รถเบนซ์ได้พุ่งชนเสาตอม่อของอุโมงค์ด้วยความเร็ว 190 กม/ชม. เพราะเข็มไมล์บนแผงหน้าปัดค้างอยู่ที่ตำแหน่งนี้ แต่ต่อมาได้แก้ข่าวว่าความเร็วของรถอยู่ที่ประมาณ 95-110 กม./ชม. เท่านั้น และเครื่องวัดความเร็วบนแผงหน้าปัดที่ติดตั้งมากับรถเมอร์เซเดสเบนซ์ W140 S-Class เป็นหน้าปัดบอกความเร็วแบบดิจิตอลและไม่สามารถอ่านค่าความเร็วได้จากหน้าจอโดยตรงหลังเกิดอุบัติเหตุ ไม่ว่าจะมาด้วยความเร็วใดก็ตาม รถคันดังกล่าวน่าจะขับมาด้วยความเร็วเกินกว่า 50 กม/ชมอย่าแน่นอน ซึ่งความเร็ว 50 ก./ชมนี้เป็นความเร็วที่กำหนดไว้สำหรับถนนลงอุโมงค์ในฝรั่งเศส
ในปี 2542 หน่วยสืบสวนฝรั่งเศสตั้งข้อสงสัยว่า รถเมอร์เซเดสเบนซ์อาจเฉี่ยวชนกับรถยนต์อีกคันหนึ่ง ซึ่งเชื่อว่าเป็นรถเฟียต อูโนสีขาว ในอุโมงค์ก่อนเกิดการชนครั้งรุนแรง แต่ก็ไม่มีผู้ใดออกมายืนยันว่าเป็นเจ้าของรถเฟียตลึกลับนี้ และไม่สามารถตรวจสอบว่ารถเฟียตอูโนคันนี้มีอยู่จริงหรือไม่ ในที่สุดหน่วยสืบสวนใช้เวลานานกว่า 18 เดือนในการสรุปคดีอุบัติเหตุที่พรากชีวิตไดอานานั้นมีสาเหตุมาจากคนขับที่มีอาการมึนเมาและไม่สามารถควบคุมรถยนต์ที่ขับมาด้วยความเร็วสูงได้ และทำให้โศกนาฏกรรมขึ้นในคืนนั้น
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 หนังสือพิมพ์เดลิมิเรอร์ในอังกฤษ ตีพิมพ์จดหมายส่วนพระองค์ของเจ้าหญิงแห่งเวลส์ที่เขียนไว้ 10 เดือนก่อนหน้าที่จะเสียชีวิต ซึ่งระบุว่า มีแผนการลอบสังหารเธอ โดยการทำให้ระบบเบรกรถยนต์ทำงานขัดข้อง ซึ่งส่วนหนึ่งของจดหมายฉบับนั้นที่เขียนด้วยลายมือของเธอเขียนไว้ว่า "ชีวิตของฉันตอนนี้กำลังตกอยู่ในอันตรายมากที่สุด สามีของฉันกำลังวางแผนที่จะทำให้รถยนต์ของฉันเกิดอุบัติเหตุ ทำให้ระบบเบรกทำงานผิดผลาดและทำให้ฉันได้รับบาดแผลฉกรรจ์ที่ศีรษะ เพื่อกำจัดฉันให้พ้นทางและชาลส์จะได้เสกสมรสใหม่อีกครั้ง"
ในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2547 6 ปีหลังการเสียชีวิต คดีเสียชีวิตของไดอานาและการเสียชีวิตของโดดี อัล ฟาเยด ถูกรื้อฟื้นมาไต่สวนใหม่อีกครั้งที่กรุงลอนดอน ภายใต้การนำขอวไมเคิล เบอร์เจส เจ้าหน้าที่ไต่สวนคดีมรณกรรมของสมเด็จพระราชินีและคณะพิจารณาคดีได้ขอให้เซอร์จอห์น สตีเว่นส์ ซึ่งได้รับมอบหมายจากหน่วยตำรวจนครบาลลอนดอน เพื่อพิสูจน์ข้อสงสัยว่าไดอานาไม่ได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ และทีมโอเปอเรชั่นพาเก็ตได้ทำการสรุปผลการสืบสวนลงในผลรายงานในเดือนธันวาคม 2548
ต่อมาในปีพ.ศ. 2547 สถานีโทรทัศน์ CBS ในสหรัฐอเมริกาเผยแพร่ภาพถ่ายรถยนต์เมอร์เซเดสเบนซ์ในอุโมงค์ปองต์ เดอ ลัลมา ที่หน้ารถพังยับเยินรวมทั้งภาพของไดอานาที่ไม่มีเลือดไหลและบาดแผลภายนอก ในภาพไดอานาก้มลงบนพื้นรถยนต์ และประตูรถยนต์ด้านขวาเปิดอ้าอยู่ การนำเสนอภาพนี้สร้างความไม่พอใจไปทั่วเกาะอังกฤษ เพราะเป็นการละเมิดความเป็นส่วนตัวของเธอมากเกินไป และทำให้นายโมฮัมหมัด อัล ฟาเยดฟ้องร้องคดีนี้กับสถานีโทรทัศน์
ในเดือนมกราคม 2548 ลอร์ดสตีเว่นส์กล่าวในการให้สัมภาษณ์ผ่านสถานีโทรทัศน์ GMTV ว่าพยานหลักฐานในคดีนี้ซับซ้อนกว่าที่คาดไว้ตั้งแต่แรก
หนังสือพิมพ์ซันเดย์ ไทมส์ ฉบับวันที่ 29 มกราคม 2548 ได้นำเสนอข่าวการออกมาปฏิเสธจากเจ้าหน้าที่ของหน่วย MI-6 ในประเด็นที่ว่ามีเจ้าหน้าที่อยู่ในกรุงปารีสในวันที่ไดอานาประสบอุบัติเหตุ และเจ้าหน้าที่จากองค์การลับนี้ได้สลับผลการตรวจเลือดของคนขับรถด้วยตัวอย่างจากผลตรวจอื่น (ซึ่งไม่มีหลักฐานยืนยันว่าข้อมูลดังกล่าวเป็นความจริงหรือไม่)
บรรณาธิการนิตยสาร Chi ออกมากล่าวปกป้องการตัดสินใจในครั้งนี้ว่า ได้ยอมให้เผยแพร่ภาพของไดอานาเพราะได้มาจากสำนวนคดีของทางการฝรั่งเศส และแก้ตัวง่าย ๆ ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไม่เคยมีใครเห็นภาพนี้มาก่อนและไม่ได้คิดว่าภาพพวกนี้จะเป็นการหมิ่นเกียรติของไดอานาผู้ล่วงลับแต่อย่างใด
พิธีพระศพ
ดูเพิ่มเติมที่ พิธีศพของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์