cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทพธิดาโรงแรม
เทพธิดาโรงแรม (Hotel Angel) ภาพยนตร์ไทยแนวสะท้อนสังคมที่สร้างจากบทประพันธ์ชื่อเดียวกันของ ณรงค์ จันทร์เรือง สร้างโดย พร้อมมิตรภาพยนตร์ จากการกำกับของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. ซาวด์ออนฟิล์ม(บันทึกเสียงขณะถ่ายทำ) นำแสดงโดย วิยะดา อุมารินทร์ และภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตการแสดงของเธอ และภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นการพลิกบทบาทครั้งสำคัญครั้งหนึ่งของพระเอกชื่อดังในยุคนั้นอย่าง สรพงศ์ ชาตรี ในการมารับบท โทน ตัวร้ายของเรื่องซึ่งทำงานเป็นแมงดาในซ่องออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2517
หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย ใช้เวลาถึง 9 เดือนในการค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับ ซ่องโสเภณี และระหว่างการถ่ายทำได้เกิดการเดินขบวนประท้วงของเหล่า นิสิต นักศึกษา อันเป็นส่วนหนึ่งของ วันมหาวิปโยค ท่านจึงออกไปถ่ายภาพการเดินขบวนประท้วงและนำมาตัดต่อใส่ไว้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคัดเลือกให้ขึ้นทะเบียนเป็น มรดกภาพยนตร์ของชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2559 และภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็น 1 ใน 100 ภาพยนตร์ไทยที่คนไทยควรดู
สวนโยโยงิ
สวนโยโยงิ (代々木公園 (Yoyogi kōen); Yoyogi Park) เป็นสวนสาธารณะในโยโยงิกามิโซโนโจะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟฮาราจูกุและศาลเจ้าเมจิ
ประวัติ
สวนโยโยงิเคยเป็นบริเวณที่เครื่องบินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยกัปตันโยชิโตชิ โทกูงาวะในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1910 จากนั้นกลายเป็นพื้นที่สำหรับเคลื่อนกำลังทหาร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945 บริเวณนี้กลายเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน
ใน ค.ศ. 1967 พื้นที่โรงยิมทางเหนือและศาลเจ้าเมจิตอนใต้ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นสวนสาธารณะโยโยงิ
ในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้ประกาศแผนการก่อสร้างสนามกีฬาขนาดจุคนได้ 100,000 คนขึ้นภายในสวนโยโยงิ แต่เมื่อญี่ปุ่นไม่ได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้นและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แผนดังกล่าวได้ถูกล้มเลิกและเปลี่ยนเป็นการพัฒนาสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติโตเกียวที่มีอยู่เดิมแทน
รากษส
รากษส (राक्षस; รกฺขส) หรือ ผีเสื้อ เป็นอสูรชั้นต่ำ นิสัยดุร้าย ถ้าอยู่ในนํ้า เรียกว่า ผีเสื้อนํ้า ถ้าอยู่รักษาเมือง เรียกว่า พระเสื้อเมือง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 สายตรัง–ฉลุง เป็นทางหลวงที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงตรัง สำนักงานทางหลวงที่ 16 นครศรีธรรมราช และแขวงทางหลวงสตูล สำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา เป็นเส้นทางหลักในจังหวัดตรังที่เชื่อมอำเภอต่าง ๆ ทางใต้ของจังหวัดเข้ากับอำเภอเมืองตรัง มีระยะทางเริ่มต้นจากในตัวเมืองตรัง แล้ววิ่งลงใต้ไปสิ้นสุดที่สามแยกฉลุง ในอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล อยู่ในความคววงคุมของแขวงทางหลวงตรัง 30.0 กิโลเมตร และอยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสตูล 103.663 กิโลเมตร รวมระยะทางทั้งหมด 133.663 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดตรังและจังหวัดสตูล
รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมอำเภอปะเหลียน เข้ากับอำเภอเมืองตรัง โดยเส้นทางเริ่มแรกเป็นถนน 4 ช่องจราจร มีเกาะกลางกั้นระหว่างกลางถนน จากนั้นวิ่งไปทางใต้ผ่านอำเภอย่านตาขาว จากนั้นเลี้ยวซ้ายที่แยกปะเหลียน แล้วเส้นทางได้ลดเหลือ 2 ช่องจราจรเมื่อพ้นตัวอำเภอปะเหลียน เข้าสู่จังหวัดสตูล ผ่านอำเภอทุ่งหว้า แล้วขยายเป็น 4 ช่องจราจรอีกครั้งเมื่อเข้าสู่อำเภอละงู จากนั้นผ่านอำเภอท่าแพ และสิ้นสุดที่สามแยกฉลุง ในอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล
แต่เดิม ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 404 เมื่อถึงแยกปะเหลียน ทางหลวงจะมุ่งลงไปทางใต้ ไปสิ้นสุดที่บ้านหยงสตาร์ ตำบลท่าข้าม อำเภอปะเหลียน เมื่อมีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 416 แล้ว ทางหลวงช่วงนี้จึงได้เปลี่ยนหมายเลขทางหลวงเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4371
อะโลน (เพลงมาร์ชแมลโล)
อะโลน (Alone) เป็นเพลงของโปรดิวเซอร์เพลง ,ดีเจ ชาวอเมริกัน มาร์ชแมลโล ออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 โดยออกจำหน่ายผ่านทางดิจิตอลดาวโหลดในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ในไอทูนส์ และสำหรับสตรีมมิ่งสปอทิฟาย เพลงนี้ติดชาร์ตทั้งใน Canadian Hot 100 อันดับ 56 และ US Billboard Hot 100 อันดับ 60
เป็นเพลงแรกและเพลงเดียวของค่ายมอนสเตอร์แคท ที่ได้รับการรับรองแพลทินัมโดย สมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา
ชลิต เฟื่องอารมย์
ประวัติ
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เป็นพี่ชายของนักร้อง ชรัส เฟื่องอารมย์ เคยมีผลงานเพลงดูโอร่วมกันในชุด ชรัส-ชลิต และ คนแปลกหน้า ในปี พ.ศ. 2527 มีลูกชายและลูกสาวที่เป็นนักแสดงคือ น็อต วรฤทธิ์ และ แนน ชลิตา และมีกิจการร้านอาหาร "ครัวชลิต" รวมทั้งรีสอร์ทที่จังหวัดจันทบุรี
มุสลิม
มุสลิม (المسلمون,, ) เป็นบุคคลที่นับถือศาสนาอิสลาม ศาสนาเอกเทวนิยมที่อยู่ในธรรมเนียมศาสนาอับราฮัม พวกเขาถือว่าคัมภีร์อัลกุรอาน คัมภีร์ในศาสนาอิสลาม เป็นพระดำรัสจากพระเจ้าของอับราฮัม (หรืออัลลอฮ์) ที่ประทานแก่มุฮัมมัด ศาสดาในศาสนาอิสลาม มุสลิมส่วนใหญ่ยังดำเนินตามคำสอนและการปฏิบัติของมุฮัมมัด (ซุนนะฮ์) ตามที่มีการจดบันทึกในรายงานต่าง ๆ (ฮะดีษ)
ด้วยจำนวนผู้นับถือเกือบ 2 พันล้านคนใน ค.ศ. 2020 ทำให้มุสลิมเป็นประชากรมากกว่าร้อยละ 24.9 ของประชากรบนโลกทั้งหมด โดยแบ่งตามจำนวนร้อยละของมุสลิมในทวีปต่าง ๆ จากมากไปน้อยได้ดังนี้: 45% ในแอฟริกา, 25% ในเอเชียและโอเชียเนีย (โดยรวม), 6% ในยุโรป, และ 1% ในอเมริกา  นอกจากนี้ เมื่อนับจำนวนตามอนุภูมิภาค จำนวนนั้นจะกลายเป็น: 91% ในตะวันออกกลาง–แอฟริกาเหนือ,  90% ในเอเชียกลาง,   65% ในคอเคซัส,     42% ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, 32% ในเอเชียใต้,  และ 42% ในแอฟริกาใต้สะฮารา
แม้ว่าจะมีนิกายในศาสนาอิสลามอยู่หลายนิกาย นิกายที่มีผู้นับถือมากที่สุดสองนิกายคือซุนนี (75–90% ของมุสลิมทั้งหมด)*
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า มุสลิม (مسلم, ) ซึ่งเป็นรูปบุรุษที่มาจากคำกริยาเดียวกันที่ อิสลาม เป็นคำนามที่มาจากคำกริยา (verbal noun) โดยทั้งสองคำมาจากสามอักษรว่า S-L-M "ทั้งหมด ครบถ้วน" ส่วนรูปสตรีคือ มุสลิมะฮ์ (مسلمة) หรือเรียกโดยรวมว่า อิสลามิกชน รูปพหุพจน์ในภาษาอาหรับคือ มุสลิมูน (مسلمون) หรือ มุสลิมีน (مسلمين) และรูปพหุพจน์แบบเพศหญิงคือ มุสลิมาต (مسلمات)
อิบน์ อะเราะบี นักปรัชญามุสลิม กล่าวว่า:
"มุสลิมคือบุคคลที่อุทิศตนเพื่อสักการะพระเจ้าโดยเฉพาะ...อิสลาม หมายถึงทำให้ศาสนาและความศรัทธาของผู้หนึ่งพึ่งอยู่กับพระเจ้าแต่เพียงองค์เดียว"
คำปฏิญาณตน
ในการที่จะเป็นมุสลิมและเข้ารับอิสลาม จำเป็นที่จะต้องกล่าวชะฮาดะฮ์ หนึ่งใน 5 หลักการอิสลาม เป็นการประกาศศรัทธาและเชื่อมั่นว่ามีพระเจ้าเพียงองค์เดียว (อัลลอฮ์) และมุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของพระเจ้า โดยเป็นคำสั่งที่กำหนดอ่านในภาษาอาหรับตามปกติว่า: อัชฮะดุอัลลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์ วะอัชฮะดุอันนะมุฮัมมะดัน เราะซูลุลลอฮ์ (أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداً رسول الله) "ข้าขอปฏิญาณว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ และข้าขอปฏิญาณว่า มุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์"
ในอิสลามนิกายซุนนี ชะฮาดะฮ์แบ่งออกเป็น 2 ส่วน: ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์ (ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์) และ มุฮัมมะดุนเราะซูลุลลอฮ์ (มุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์) ข้อความแรกของชะฮาดะฮ์มีอีกชื่อว่า ตะฮ์ลีล
ผู้ที่เป็นมุสลิมต้องปฏิบัติตาม 5 หลักการอิสลาม: การประกาศความศรัทธา (ชะฮาดะฮ์), ละหมาดประจำวัน (ลพหมาด), การบริจาคทาน (ซะกาต), ถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน (ศีลอด) และแสวงบุญที่มักกะฮ์ (ฮัจญ์) อย่างน้อยครั้งหนึ่งในชีวิต
ผู้ที่เป็นมุสลิมมีหลักความเชื่อหลัก 6 ประการ นั่นคือ เชื่อในพระเจ้าองค์เดียว (อัลลอฮ์), เชื่อในบรรดามลาอีกะฮ์, เชื่อในคัมภีร์ที่ถูกประทานมาจากพระเจ้า, เชื่อในบรรดาศาสนทูตต่าง ๆ, เชื่อในวันสิ้นโลก (วันกียามะฮ์), และเชื่อในกฎแห่งความดีความชั่ว (กอดอและกอดัร)
เขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์
เขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ (Yamalo-Nenets Autonomous Okrug; YaNAO; Яма́ло-Не́нецкий автоно́мный о́круг (ЯНАО), Yamalo-Nenetsky Avtonomny Okrug (YaNAO); Ямалы-Ненёцие автономной ӈокрук, Yamaly-Nenyotsiye avtonomnoj ŋokruk) เป็นหน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นตูย์เมน (เขตปกครองตนเองของแคว้นตูย์เมน) ศูนย์กลางการบริหารคือเมืองซาเลฮาร์ด และเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือโนยาบืสค์ สำมะโนประชากรรัสเซีย ค.ศ. 2010 บันทึกประชากรเป็น 522,904 คน
ประวัติศาสตร์
เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2473 เขตแห่งชาติยามาล (เนเนตส์) (Yamal (Nenets) National Okrug; Ямальский (Ненецкий) национальный округ) ก่อตั้งขึ้นจากแคว้นอูรัล
ฮกไกโด คอนซาโดเล ซัปโปโระ
สโมสรฟุตบอลฮกไกโดคอนซาโดเลซัปโปโระ (北海道コンサドーレ札幌 (Hokkaidō Konsadōre Sapporo); Hokkaido Consadole Sapporo) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของญี่ปุ่น ปัจจุบันอยู่ในระดับเจลีก ดิวิชัน 1 โดยมีสนามเหย้าอยู่ที่เมืองซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด
ชื่อสโมสรคำว่า "คอนซาโดเล" นั้นมาจากคำว่า "คนซะโด" ที่แปลงมาจากการอ่านกลับหลังของคำในภาษาญี่ปุ่นว่า "โดซังโคะ" (道産子) ที่หมายถึง "ลูกหลานชาวฮกไกโด" ผสมกับคำว่า "โอเล" (Ole) ในภาษาสเปน
สนามเหย้า "ซัปโปโระโดม" ของสโมสรนั้นยังเป็นรังเหย้าของทีมเบสบอล ฮกไกโด นิปปอน-แฮม ไฟท์เตอร์ส อีกด้วย เกมเหย้าบางเกมจึงต้องย้ายไปใช้สนาม "ซัปโปโระ อัตสึเบ็ตสึ พาร์ก" แทน
ปัจจุบัน สโมสรมีผู้เล่นทีมชาติไทยมาค้าแข้งอยู่ด้วยคือ สุภโชค สารชาติ ในอดีตสโมสรมีผู้เล่นทีมชาติไทยมาค้าแข้งอยู่ด้วยคือ ชนาธิป สรงกระสินธ์ และ กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์
โตชิบา เอสซี (1935-1995)
คอนซาโดเล ซัปโปโระ เริ่มต้นจากการเป็นทีมองค์กรของบริษัทโตชิบาในชื่อ โตชิบา โฮริกาวะ โช ซอคเกอร์ คลับ มีรังเหย้าอยู่ที่เมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ใกล้กับกรุงโตเกียว ก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นฟุตบอลลีกอาชีพที่เทียบเท่ากับเจลีก ดิวิชัน 2 ในปัจจุบันในปี 1978 และเปลี่ยนชื่อมาเป็น โตชิบา ซอคเกอร์ คลับ ในปี 1980 และเลื่อนชั้นขึ้นสู่ JSL ดิวิชัน 1 ได้สำเร็จในปี 1989 แต่เมื่อมีการก่อตั้งเจลีกในปี 1992 สโมสรมีคุณสมบัติไม่ผ่านที่จะเล่นในลีกสูงสุด จึงได้เล่นในลีกรองที่ชื่อ Japan Football League จนถึงปี 1995
สโมสรต้องการจะยกระดับไปเป็นทีมฟุตบอลอาชีพ แต่ในขณะนั้น เจ้าของบริษัทโตชิบามองว่าการจะให้เมืองคาวาซากิเป็นถิ่นฐานของทีมอาจจะไม่เหมาะนัก เพราะเมืองมีสโมสรเวอร์ดี คาวาซากิอยู่แล้วซึ่งกำลังอยู่ในยุครุ่งเรืองเช่นกันและการจะมีสองทีมใหญ่อยู่ในย่านเดียวกันถือเป็นเรื่องยาก จึงได้ตัดสินใจย้ายถิ่นฐานของสโมสรไปที่เมืองซัปโปโระ โดยทางการของเมืองซัปโปโระให้การต้อนรับอย่างเต็มที่เพราะกำลังสร้างสนามซัปโปโระโดมที่มีกำหนดแล้วเสร็จในปี 2001 ด้วยเหตุนี้ สโมสรจึงได้เปลี่ยนมือเจ้าของจากบริษัทโตชิบาไปสู่บริษัทสโมสรฟุตบอลฮกไกโดจำกัด (มหาชน) และเริ่มร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกอีกครั้งในฤดูกาล 1996 และแม้ปัจจุบัน โตชิบาจะไม่ได้มีผลประโยชน์ทางการเงินใด ๆ กับสโมสรแล้ว แต่สโมสรยังคงความเป็นเอกลักษณ์ของการใช้สีแดง-ดำซึ่งเป็นสีของบริษัทโตชิบาเอาไว้ ทำให้สีประจำสโมสรไม่เปลี่ยนแปลงไป
คอนซาโดเล ซัปโปโระ (1996-)
คอนซาโดเล ซัปโปโระ เริ่มเล่นฟุตบอลลีกในระดับ JFL โดยใช้สิทธิ์ต่อจากโตชิบา เอสซีในฤดูกาล 1996 แต่ก็จบที่อันดับ 5 ไม่สามารถเลื่อนชั้นได้ แต่ในปีต่อมา สามารถคว้าแชมป์ JFL เลื่อนชั้นไปเล่นเจลีก ดิวิชัน 1สำเร็จ
ในปี 1999 สโมสรแต่งตั้งทาเกชิ โอกาดะ อดีตโค้ชฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นเป็นโค้ชประจำสโมสรโดยมีเป้าหมายเพื่อเลื่อนชั้นไปสู่ลีกสูงุดให้สำเร็จ แต่ก็จบที่อันดับ 5 และไม่สามารถเลื่อนชั้นได้ นับเป็นผลเสียหายอย่างมาก เพราะสโมสรได้ทุ่มเม็ดเงินไปมากมาย ส่งผลให้เป็นหนี้มากกว่า 3 พันล้านเยน (ประมาณ 1 พันล้านบาท) เสี่ยงต่อการล้มละลาย
ในปี 2000 สโมสรจึงดำเนินนโยบายรัดเข็มขัดอย่างเข้มงวด เน้นใช้ผู้เล่นที่มาจากการยืมตัวเป็นหลัก และแผนการนี้ประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี เพราะสโมสรสามารถคว้าแชมป์เจลีก ดิวิชัน 2 และเลื่อนขึ้นสู่ลีกสูงสุดได้สำเร็จ แถมยังสามารถทำกำไรจากการดำเนินสโมสรได้เป็นครั้งแรก
ในปี 2001 สโมสรจบที่อันดับ 11 ในลีกสูงสุด แต่โค้ชทาเกชิ โอกาดะตัดสินใจไม่ต่อสัญญากับทีมเมื่อจบฤดูกาล แถมยังต้องเสียผู้เล่นสำคัญไปอีกหลายคน จนในปี 2002 สโมสรจบที่อันดับท้ายสุดของตาราง และตกมาอยู่เจลีก ดิวิชัน 2 อีกครั้งหนึ่ง
ในปี 2003 สโมสรพยายามกลับสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งหนึ่งด้วยการลงทุนมหาศาล แต่ผลงานกลับไม่ดีอย่างที่ตั้งเป้าไว้ จบที่อันดับที่ 9 และกลายเป็นหนี้สูงถึง 3 พันล้านเยนอีกครั้ง จึงต้องมีการปรับโครงสร้างครั้งใหญ่ รวมถึงการปล่อยผู้เล่นที่ค่าจ้างสูงอย่างยัตสึยูกิ คนโนะออกจากสโมสร ผลพวงจากการรัดเข็มขัดครั้งใหญ่ทำให้ทีมจบที่ท้ายตารางของเจลีก ดิวิชัน 2 ในปี 2004 แต่สถานการณ์ทางการเงินดีขึ้นเพราะเหลือหนี้ต่ำกว่า 100 ล้านเยน
ในปี 2005 และ 2006 สโมสรจบที่อันดับ 6 และปี 2007 สามารถคว้าแชมป์ลีกรองได้ และเลื่อนขึ้นขึ้นสู่เจลีก ดิวิชัน 1 ได้สำเร็จ แต่ก็ต้องกลับสู่เจลีก ดิวิชัน 2 อีกครั้งเมื่อไม่ประสบความสำเร็จในฤดูกาล 2008 กลายเป็นทีมที่ตกชั้นเป็นจำนวนครั้งมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของลีก
ในปี 2011 ทีมจบที่อันดับ 3 ของลีกรอง และเลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุด แต่ก็ต้องตกชั้นอีกครั้งในปีต่อมา ด้วยผลงานที่ไม่น่าประทับใจนัก คือ การเสียประตูต่อเกมมากที่สุด ได้แต้มต่อหนึ่งเกมน้อยที่สุด และอัตราการแพ้สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของเจลีกหลังจากผ่านไปแค่ 27 นัด นับว่าเป็นฤดูกาลที่น่าผิดหวังที่สุดในลีกสูงสุดของสโมสร
แต่ในปี 2016 ทีมสามารถคว้าแชมป์ลีกรอง และเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นเจลีก ดิวิชัน 1 ได้สำเร็จในฤดูกาล 2017 และได้ทำสัญญายืมตัวกับผู้เล่นไทยอย่างชนาธิป สรงกระสินธ์ มาจากสโมสรเมืองทอง ยูไนเต็ด และในปี 2022 ได้ทำสัญญายืมตัวกับผู้เล่นไทยอย่างสุภโชค สารชาติ มาจากสโมสรบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
สถิติในเจลีก
แหล่งข้อมูล: J. League Data Site
การบรรจุแบบสุญญากาศ
การบรรจุแบบสุญญากาศ เป็นวิธีการ บรรจุภัณฑ์ ที่เอาอากาศออกจากบรรจุภัณฑ์ก่อนปิดผนึก วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับการวางสิ่งของด้วยตนเองหรือแบบอัตโนมัติบรรจุอากาศจากภายในและปิดผนึกบรรจุภัณฑ์ ฟิล์มหด บางครั้งถูกนำมาใช้เพื่อให้พอดีกับสินค้า จุดประสงค์ของการบรรจุสุญญากาศคือการนำออกซิเจนออกจากภาชนะเพื่อยืดอายุการ เก็บรักษา ของอาหารและด้วยรูปแบบบรรจุภัณฑ์ที่ยืดหยุ่นทำให้สามารถลดปริมาณของสินค้าและบรรจุภัณฑ์
ผลิตภัณฑ์ที่รองรับการสุญญากาศมีหลากหลายเช่น ถุงพลาสติก, ถัง, ขวด หรือ ไห รองรับการใช้งานในครัวเรือน
สำหรับอาหารที่แตกหักง่ายซึ่งอาจถูกบดทำลายโดยกระบวนการบรรจุสุญญากาศ (เช่นมันฝรั่งทอด) ทางเลือกคือการอัดก๊าซแทนที่ภายในด้วยก๊าซไนโตรเจน การอัดก๊าซไนโตรเจนในสินค้าส่งผลเช่นเดียวกับการซีลสุญญากาศคือชะลอการเสื่อมสภาพของอาหาร
เครื่องซีลสุญญากาศที่ทำงานจากภายนอก
เครื่องซีลสุญญากาศ ที่ทำงานจากภายนอกในที่นี้รวมถึงเครื่องซีลทุกประเภทที่ไม่ต้องวางสินค้าไว้ภายในตัวเครื่อง เครื่องจะดูดอากาศออกและปิดผนึกถุงซึ่งกระบวนการทั้งหมดทำจากภายนอกเครื่อง มักใช้ ลวดซีลความร้อน เพื่อปิดผนึกแพ็ค
เครื่องห้องสุญญากาศแบบห้องเดี่ยว
เครื่องซีลแบบห้องเดี่ยว การใช้งานของเครื่องประเภทนี้ ต้องวางผลิตภัณฑ์ทั้งหมดไว้ภายในเครื่อง เช่นเดียวกับเครื่องซีลสุญญากาศที่ทำงานจากภายนอก ถุงพลาสติกมักจะถูกใช้สำหรับบรรจุภัณฑ์ เมื่อวางผลิตภัณฑ์ในเครื่องแล้วฝาจะปิดและอากาศจะถูกดูดออก จากนั้นแถบซีลจะถูกให้ความร้อนและทำการปิดปากถุง หลังจากปิดผนึกถุง ห้องจะถูกเติมอากาศด้วยการเปิดช่องระบายอากาศออกไปด้านนอกโดยอัตโนมัติ ความดันที่เกิดจากกระบวนการนี้จะบีบอากาศที่เหลืออยู่ทั้งหมดในถุง จากนั้นเปิดฝาแล้วนำผลิตภัณฑ์ออกจากเครื่อง
เครื่องซีลปากถุงมักใช้สำหรับบรรจุภัณฑ์ที่มีปริมาณน้อยถึงปานกลาง เครื่องสุญญากาศแบบนี้ยังสามารถปิดผนึกของเหลวเนื่องจากความดันที่เท่ากันในห้องและตัวถุงซีลช่วยลดความเสี่ยงของของเหลวที่ถูกดูดออกมาจากขอบเปิดของกระเป๋า
เครื่องสุญญากาศแบบห้องคู่
เครื่องซีลปากถุงแบบห้องคู่ การใช้งานของเครื่องประเภทนี้ ต้องวางผลิตภัณฑ์ทั้งหมดไว้ในถุงพลาสติกภายในเครื่อง เมื่อวางผลิตภัณฑ์ในเครื่องบนแถบปิดผนึกแล้วฝาจะปิดและอากาศจะถูกลบออก จากนั้นแถบปิดผนึกด้านในห้องจะซีลผลิตภัณฑ์ในถุงหลังจากปิดผนึกถุงห้องจะถูกเติมอากาศด้วยการเปิดช่องระบายอากาศออกไปด้านนอกโดยอัตโนมัติ ความดันที่กำลังจะมาถึงนี้บีบอากาศที่เหลืออยู่ทั้งหมดในถุง จากนั้นเปิดฝาแล้วถอดผลิตภัณฑ์ออก เครื่องซีลห้องคู่โดยทั่วไปจะใช้สำหรับบรรจุภัณฑ์ปริมาณปานกลางและยังมีความสามารถในการดูดของเหลวซีล โดยทั่วไปฝาจะหมุนจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่งเพื่อเพิ่มความเร็วในการผลิตผ่านแบบห้องเดียว เครื่องบรรจุสุญญากาศแบบสองห้องโดยทั่วไปจะมีฝาปิดแบบสปริงหรือแบบอัตโนมัติเต็มรูปแบบ
เครื่องบรรจุสุญญากาศในห้องคู่มักใช้สำหรับ:
เครื่องซีลสุญญากาศแบบหมุนสายพาน (เครื่องรีดสุญญากาศแบบรีด)
เครื่องบรรจุภัณฑ์สุญญากาศแบบโรตารี่สายพานหรือเครื่องปิดผนึกสุญญากาศมีฟังก์ชันเดียวกับเครื่องบรรจุสุญญากาศแบบสองห้อง แต่เครื่องบรรจุภัณฑ์สุญญากาศแบบหมุนสายพานจะสะดวกกว่าเนื่องจากสายพานสามารถหมุนโดยอัตโนมัติในขณะที่ถุงถูกวางไว้ที่แถบปิดผนึกและกระบวนการปิดผนึกสุญญากาศเสร็จสมบูรณ์ ถุงสุญญากาศและถุงปิดผนึกจะถูกขนย้ายโดยอัตโนมัติซึ่งสะดวกกว่า แท่นบรรจุภัณฑ์ของเครื่องสามารถปรับได้ 4 องศาซึ่งช่วยให้บรรจุภัณฑ์สุญญากาศของอาหารที่มีน้ำซุปและของเหลว
เครื่องบรรจุภัณฑ์ประเภทสายพานโรตารี่มักใช้สำหรับ:
เครื่องสุญญากาศสายพานอัตโนมัติ
เครื่องซีลช่องเข็มขัดอัตโนมัติต้องการให้วางผลิตภัณฑ์ทั้งหมดไว้ในถุงพลาสติกหรือถุงที่พันกันภายในเครื่อง ผลิตภัณฑ์เดินทางบนสายพานลำเลียงมันจะถูกวางตำแหน่งโดยอัตโนมัติในเครื่องบนแถบซีลฝาปิดและอากาศจะถูกลบออก จากนั้นแถบปิดผนึกด้านในห้องจะซีลผลิตภัณฑ์ในถุง หลังจากปิดผนึกถุงห้องจะถูกเติมอากาศด้วยการเปิดช่องระบายอากาศออกไปด้านนอกโดยอัตโนมัติ ความดันที่กำลังจะมาถึงนี้บีบอากาศที่เหลืออยู่ทั้งหมดในถุง จากนั้นเปิดฝาแล้วถอดผลิตภัณฑ์ออก เครื่องสุญญากาศสายพานอัตโนมัติมักจะใช้สำหรับบรรจุภัณฑ์ความเร็วสูงในสินค้าขนาดใหญ่และยังมีความสามารถในการซีลของเหลว ฝาเครื่องโดยทั่วไปจะทำงานขึ้นและลงตรงๆ
เครื่องบรรจุสุญญากาศในสายพานอัตโนมัติมักใช้สำหรับ
เครื่องบรรจุภัณฑ์สุญญากาศ Thermoforming (rollstock)
บรรจุภัณฑ์สุญญากาศในโรงงานผลิตขนาดใหญ่สามารถทำได้ด้วยเครื่องเทอร์โมฟอร์ม เครื่องนี้เป็นเครื่องที่สร้างแพคเกจจากม้วนฟิล์มบรรจุภัณฑ์ ซึ่งบรรจุภัณฑ์จะถูกขึ้นรูปผ่านแม่พิมพ์ (webbing) สินค้าจะถูกบรรจุลงในบรรจุภัณฑ์ หลังจากนั้นปิดผนึกฝาด้านบนภายใต้สุญญากาศThermoforming สามารถเพิ่มความเร็วในการผลิตบรรจุภัณฑ์ได้อย่างมาก พลาสติกเทอร์โมฟอร์มสามารถปรับแต่งได้ตามขนาดสีความคมชัดและรูปร่างเพื่อให้พอดีกับผลิตภัณฑ์อย่างสมบูรณ์แบบ หนึ่งในพลาสติกเทอร์โมฟอร์มที่ใช้กันมากที่สุดคือ PET ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีว่ามีความแข็งแรงสูงที่สามารถต้านทานการถูกงัดแงะจากภายนอกและสามารถขึ้นรูปที่ง่าย การใช้งานทั่วไปบางอย่างสำหรับ Thermoforming ในบรรจุภัณฑ์สุญญากาศรวมถึง:
ถุงสุญญากาศคุณภาพสูง
จำนวนวันในการเก็บอาหารโดยถุงสุญญากาศจะเพิ่มขึ้น ขึ้นอยู่กับวัสดุของบรรจุภัณฑ์ ถุงสุญญากาศตามมาตรฐานทั่วไปประกอบด้วยโครงสร้าง PA / PE โดยที่ PA มีความสามารถในการป้องกันการรั่วไหลและ PE มีความสามารถในการช่วยให้แถบซีล ซีลปิดปากถุงได้สวยและแน่นสนิท ถุงสุญญากาศที่ป้องกันการรั่วไหลระดับสูงขึ้นอยู่กับจำนวนชั้นที่ซ้อนกันของเลเยอร์ที่เน้นการป้องกันการซึมผ่านของออกซิเจนและเพิ่มอายุการเก็บรักษา โดยทั่วไปมีสองวัสดุที่ใช้การผลิตถุงสุญญากาศที่มีการป้องกันการรั่วไหลระดับสูง คือ polyvinylidene คลอไรด์ (PVDC) และเอทิลีนไวนิลแอลกอฮอล์ ( EVOH ) ตัวบ่งชี้อายุการเก็บรักษาสามารถวัดได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยออกซิเจนกี่ลูกบาศก์เซนติเมตรที่สามารถซึมผ่านวัสดุ 1 ตารางเมตรในระยะเวลา 24 ชั่วโมง กระเป๋า PA / PE มาตรฐานอนุญาตโดยเฉลี่ย 100 ลูกบาศก์เซนติเมตร PVDC อนุญาตโดยเฉลี่ยมากกว่า 10 และ EVOH เฉลี่ย 1 ลูกบาศก์เซนติเมตร ชั้นของพลาสติกยิ่งมีจำนวนเยอะ ยิ่งช่วยให้ออกซิเจนซึมผ่านได้ยากเพื่อเพิ่มอายุการเก็บรักษา ตัวอย่างที่ดีของถุงสุญญากาศคุณภาสูงคือ ถุงที่มีวัสดุเป็นโครงสร้าง EVOH
ป้องกันไม่ให้เนื้อไหม้จากการแช่แข็ง
เมื่อนำอาหารเข้าช่องแช่แข็งโดยไม่ได้เตรียมการ อาการเนื้อไหม้จากการแช่แข็ง สามารถเกิดขึ้นได้ อาการเหล่านี้มักเกิดขึ้นเมื่อพื้นผิวของอาหารแห้ง การเผาไหม้จากการแช่แข็งยังทำลายรสชาติและเนื้อสัมผัสของอาหาร การบรรจุสุญญากาศช่วยลดการเผาไหม้ของช่องแช่แข็งโดยป้องกันอาหารจากการสัมผัสกับอากาศเย็นและแห้ง
การปรุงแบบซู-วีด
บรรจุภัณฑ์สุญญากาศยังช่วยให้เกิดวิธีการปรุงอาหารแบบพิเศษ ซู-วีด เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า ภายใต้สุญญากาศ เกี่ยวข้องกับอาหารการทอดที่ปิดผนึกสุญญากาศในถุงพลาสติก
ความปลอดภัยของอาหาร
ในสภาพแวดล้อมที่สูญเสียออกซิเจน แบคทีเรียแอนแอโรบิก สามารถเพิ่มจำนวนขึ้นจนอาจทำให้เกิดปัญหาด้านความปลอดภัยของอาหาร เชื้อก่อโรคที่มีความกังวลบางอย่างในอาหารที่บรรจุสุญญากาศ ได้แก่ Clostridium botulinum ที่ ไม่ก่อให้เกิดสปอร์, Yersenia enterocolitica, และ Listeria monocytogenes บรรจุภัณฑ์สุญญากาศมักใช้ร่วมกับเทคนิคการแปรรูปอาหารอื่น ๆ เช่นการ ฆ่า เชื้อหรือการแช่แข็งเพื่อยับยั้งการเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช้ออกซิเจน
ซุลัยมาน
ซุลัยมาน อิบน์ ดาวูด (سُلَيْمَان بْن دَاوُوْد) ตามคัมภีร์อัลกุรอาน ท่านเป็นมาลิก (مَلِك ) และนบี (نَبِيّ ) ของชาวอิสราเอล โดยทั่วไปแล้ว ความเชื่อของอิสลาม ถือว่าท่านเป็นกษัตริย์องค์ที่สามของชาวยิว และเป็นผู้ปกครองที่ชาญฉลาดของอิสราเอล
ในศาสนาอิสลาม นบีซุลัยมานได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนบีของอัลลอฮ์ ซึ่งได้รับของประทานจากพระเป็นเจ้ามากมาย รวมถึงความสามารถในการพูดกับทั้งสัตว์และญิน ท่านยังได้ลงโทษบรรดาชัยฏอน (شياطين )
ชาวมุสลิม ยืนยันต่อไปว่าท่านยังคงยึดมั่นเตาฮีด ตลอดชีวิตของท่าน ปกครองโดยชอบธรรมเหนือชนชาติอิสราเอลทั้งหมด ได้รับความสุขด้วยระดับของกษัตริย์ที่ไม่มีใครได้รับมาก่อนหรือภายหลังท่าน และปฏิบัติตามพระบัญญัติ ทั้งหมดของพระองค์ โดยได้รับการสัญญาว่าจะใกล้ชิดอัลลอฮ์ในญันนะฮ์ (جَنّة ) ในบั้นปลายชีวิต นับตั้งแต่การรุ่งเรืองของอิสลาม นักประวัติศาสตร์ชาวอาหรับ หลายคนถือว่านบีซุลัยมานเป็นหนึ่งในผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
การตัดสินในสนาม
ในเรื่องเล่าแรกสุดเกี่ยวกับนบีซุลัยมาน คือในคัมภีร์อัลกุรอาน (21:78) กล่าวโดยสังเขปถึงเรื่องราวที่นบีซุลัยมานอยู่ในกลุ่มบิดาของท่าน เมื่อมีชายสองคนมาขอให้นบีดาวูด ตัดสินระหว่างพวกเขาเกี่ยวกับหัรษุน (حَرْث, สนาม) นักตัฟซีรชาวมุสลิมรุ่นหลังได้ขยายความเกี่ยวกับการพาดพิงนี้ รวมทั้ง อัฏเฏาะบารี, อัลบัยฎอวี และอิบน์ กะษีร พวกเขาบอกว่าชายคนแรกในสองคนนั้นบอกว่าเขาเป็นเจ้าของสวนองุ่น ซึ่งเขาดูแลอย่างดีตลอดทั้งปี แต่วันหนึ่งเมื่อเขาไม่อยู่แกะของชายอีกคนหนึ่งได้หลงเข้าไปในสวนองุ่นและกินผลองุ่น เขาขอให้ได้รับการชดเชยสำหรับความเสียหายนี้ เมื่อได้ยินคำบ่นของชายผู้นี้ นบีซุลัยมานแนะนำให้เจ้าของแกะนำสวนองุ่นของชายอีกคนไปดูและ และเพาะปลูกจนกว่าเถาองุ่นจะกลับคืนสู่สภาพเดิม แล้วจึงส่งคืนเจ้าของ ในเวลาเดียวกัน เจ้าของสวนองุ่นจะดูแลฝูงแกะและได้รับประโยชน์จากขนแกะ และน้ำนมของพวกมันจนกว่าที่ดินของเขาจะถูกส่งคืนให้เขา เมื่อถึงจุดนั้น เขาจะคืนแกะให้กับเจ้าของ คำตอบนี้แสดงให้เห็นระดับการตัดสินของนบีซุลัยมาน ซึ่งอัลกุรอานกล่าวว่า จะกำหนดลักษณะของซุลัยมานตลอดชีวิตของท่าน หิกะมะฮ์ (วิทยะปัญญา) ตามความเชื่อของชาวมุสลิมมักจะเกี่ยวข้องกับนบีซุลัยมานซึ่งต่อมาจะถูกเรียกว่า สุไลมานอัลหะกีม  (سُلَيْمَان ٱلْحَكِيْم, "ซุลัยมาน ผู้ทรงปราดเปรื่อง"). เรื่องนี้ดัดแปลงมาจาก Kebra Nagast แต่เป็นข้อพิพาทที่ตัดสินโดยบุตรของซาโลมอน (ซุลัยมาน)
นบีซุลัยมานและญิน
คัมภีร์กุรอานบรรยายว่าลมถูกทำให้อยู่ใต้อำนาจของนบีซุลัยมาน และท่านสามารถควบคุมมันได้ตามใจของท่านเอง และญินก็เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของนบีซุลัยมานด้วย ญินช่วยเสริมสร้างการปกครองของนบีซุลัยมาน ชัยฏอน (ซาตาน) และญินถูกบังคับให้สร้างอนุสาวรีย์สำหรับท่าน อัลลอฮ์ยังทรงก่อให้เกิดการมุอ์ญิซาต คือ อัยน์ (عَيْن 'น้ำพุ') ของ กิฏรุน หลอมเหลว ( قِطْر, 'ทองเหลือง' หรือ 'ทองแดง') เพื่อไหลให้โซโลมอนใช้โดยปีศาจในการก่อสร้าง
เมื่อนบีดาวูดสิ้นพระชนม์ นบีซุลัยมานได้รับตำแหน่งเป็นกษัตริย์ และนบีแห่งชาวอิสราเอล ครั้งหนึ่งนบีซุลัยมานอนุญาตให้ผู้หญิงสร้างรูปปั้นของบิดาของนาง ต่อมานางเริ่มบูชารูปเคารพและนบีซุลัยมาน ถูกประณามที่ยอมให้มีการบูชารูปเคารพในอาณาจักรของท่าน เพื่อเป็นการลงโทษ อัลลอฮ์ทรงให้หนึ่งในญินที่ถูกกดขี่ขโมยแหวนของนบีซุลัยมานและเข้ายึดครองอาณาจักรของท่าน (ซูเราะฮ์ 38:34) ต่อมาท่านสำนึกผิดในบาปของท่านและควบคุมญินได้อีกครั้ง โดยมุ่งไปที่การสร้างพระวิหารอีกครั้ง ท่านดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้อาณาจักรของท่าน เป็นอาณาจักรที่ไม่เหมือนใครหลังจากท่าน อัลลอฮ์ทรงตอบรับดุอาอ์ของนบีซุลัยมานและประทานสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย
การตีความในเชิงเปรียบเทียบ การสูญเสียแหวนของนบีซุลัยมานให้กับญิน อาจเข้าใจได้ว่าเป็นตัวแทนของมนุษย์ที่สูญเสียวิญญาณให้กับกิเลสตัณหาของชัยฏอน
ไม่เหมือนกับความเชื่อของทัลมุด โซโลมอนไม่รู้และไม่เคยเข้าร่วมในการบูชารูปเคารพ นอกจากนี้ คัมภีร์กุรอานปฏิเสธว่านบีสุลัยมายเป็นผู้วิเศษ: "ซุลัยมานหาได้ปฏิเสธศรัทธาไม่ แต่ชัยฏอนปฏิเสธศรัทธา โดยสอนไสยศาสตร์แก่มนุษย์และ...". (2:102)
นบีซุลัยมานกับมด
นบีซุลัยมานยังได้รับการสอนแม้กระทั่งภาษาของสัตว์ต่างๆ เช่น มด คัมภีร์กุรอานเล่าว่า วันหนึ่ง นบีซุลัยมานและกองทัพของเขาได้เข้าสู่ วาดินนัมล์ (وَادِ ٱلْنَّمْل หุบเขามด). เมื่อเห็นนบีซุลัยมานและกองทัพของท่าน นัมละฮ์ (نَمْلَة มดตัวเมีย) เตือนตัวอื่นๆ ให้ "เข้าไปในที่อยู่อาศัยของเจ้า เกรงว่าซุลัยมานและไพร่พลของเขาจะบดขยี้เจ้า (ใต้เท้า) โดยไม่รู้ตัว" ทันทีที่เข้าใจสิ่งที่มดพูด นบีซุลัยมานก็ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เช่นเคย ขอบคุณพระองค์ที่ประทานของขวัญเช่นนั้นแก่ท่าน และหลีกเลี่ยงการเหยียบย่ำฝูงมด อย่างไรก็ตาม สติปัญญาของนบีซุลัยมานเป็นอีกของขวัญหนึ่งที่เขาได้รับจากอัลลอฮ์ และชาวมุสลิมยืนยันว่านบีซุลัยมานไม่เคยลืมดุอาอ์ประจำวันของท่าน ซึ่งสำคัญสำหรับท่านมากกว่าของขวัญใดๆ ของท่าน
วรรณกรรมอรรถาธิบายเน้นความฉลาดของมดและอธิบายความหมายที่อยู่เบื้องหลังพรสวรรค์ในการควบคุมลมของนบีซุลัยมาน ตามที่ Siracü'l-Kulub มดถามนบีซุลัยมานว่า ท่านรู้หรือไม่ว่าทำไมท่านถึงเรียกว่า "ซุลัยมาน" (ซาโลมอน) นบีซุลัยมานกล่าวว่า ท่านไม่เป็นเช่นนั้น มดจึงอธิบายต่อไปว่า: "แม้ว่าใจของเจ้าจะปกติ (เซลิม) และเจ้ารู้ถึงสถานการณ์ของโลกหน้า แต่เจ้าก็ยอมรับความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของโลกนี้ และถูกหลอกโดยความครอบครองและกษัตริย์ เหตุฉะนั้นท่านจึงได้ชื่อว่าซุลัยมาน” หลังจากนั้นมดก็ถามนบีซุลัยมานว่าเขารู้หรือไม่ว่าทำไมอัลลอฮ์จึงปราบลมเพื่อท่าน เป็นอีกครั้งที่นบีซุลัยมานตอบว่า ไม่ และมดตอบว่า "ท่านควบคุมลมได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง สิ่งที่เจ้ายอมรับนั้นไม่มีค่าอะไรเลย เมื่อลมพัดผ่านไป ความมั่งคั่งของโลกและความเป็นกษัตริย์ก็ผ่านไปเช่นกัน" นักวิชาการเช่น ฟัครุดดีน อัรรอซี และ อัลกุรฏูบี ได้ยกระดับมดให้เป็นแบบอย่างสำหรับมนุษย์ที่จะปฏิบัติตาม
การพิชิตซะบะอ์
ลักษณะสำคัญอีกประการหนึ่งของการเป็นนบีซุลัยมานคือขนาดของกองทัพซึ่งประกอบด้วยทั้งคนและญิน นบีซุลัยมานมักจะประเมินกองทหารและนักรบของเขาตลอดจนญินและสัตว์ทุกชนิดที่ทำงานภายใต้ท่าน วันหนึ่ง เมื่อตรวจกองทหารของเขา โซโลมอนพบฮุดฮุด (هُدْهُد กะรางหัวขวาน) หายไปจากการรวมกองทหาร อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน ฮุดฮุด ก็มาถึงราชสำนักของนบีซุลัยมาน โดยกล่าวว่า "ข้าพเจ้าได้ไปตรวจพบสิ่งที่ท่านไม่รู้ และข้าพเจ้าได้นำข่าวอันแน่นอนจากซะบะอ์มายังท่าน ฮุดฮุดยังบอกนบีซุลัยมานอีกว่าชาวซะบะอ์ บูชาดวงอาทิตย์และสตรีผู้ปกครองอาณาจักรนั้นฉลาดและมีอำนาจมาก นบีซุลัยมานซึ่งฟังอย่างใกล้ชิด เลือกที่จะเขียนจดหมายไปยังดินแดนแห่งซะบะอ์ ซึ่งท่านจะพยายามโน้มน้าวชาวซะบะอ์ให้เลิกบูชาดวงอาทิตย์ และอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ นบีสุลัยมายสั่งให้ฮุดฮุด ส่งจดหมายถึงราชินีแห่งซะบะอ์ (บิลกีส) จากนั้นให้ซ่อนตัวและสังเกตปฏิกิริยาของนาง ฮุดฮุดยอมรับคำสั่งของนบีซุลัยมาน และบินตรงกลับไปที่ซะบะอ์ เพื่อส่งจดหมายถึงราชินี ราชินีจึงเรียกรัฐมนตรีของนางมาที่พระราชวังและอ่านจดหมายจากนบีซุลัยมานให้พวกเขาฟังโดยระบุถึงชาวซะบะอ์ว่า: "บิสมิลลาฮิรเราะห์มานนิรเราะหีม “พวกท่านอย่าเย่อหยิ่งต่อข้า และจงมาหาข้าอย่างนอบน้อม (มุสลิมีน مُسْلِمِيْن)" นางหารือกับรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่ศาลคนอื่นๆ โดยกล่าวว่า "โอ้ผู้คนของข้า ข้ารู้ดีว่าท่านเป็นนักรบที่กล้าหาญและเก่งกาจ และไม่มีสิ่งใดในโลก ที่สามารถต่อต้านท่านได้ แต่ข้าจะยังรู้ความคิดของท่านในเรื่องสิ่งนี้" คนในราชสำนักตอบว่า "ข้าแต่ราชินี อำนาจเป็นของพระองค์ ไม่ว่าคำสั่งของพระองค์จะเป็นเช่นไร เราจะเชื่อฟัง" อย่างไรก็ตาม ในที่สุดราชินีก็เข้าเฝ้านบีซุลัยมานและประกาศว่านางยอมจำนนต่ออัลลอฮ์
นบีซุลัยมานกับอิฟรีต
ขณะที่ บิลกีสกำลังเดินทางไปยังราชสำนักของนบีซุลัยมาน ท่านทรงสั่งให้คนใช้ส่งบัลลังก์ของนางมาที่นั่นก่อนที่นางจะมาถึง มีอิฟรีตเสนอตัวมันเอง (กุรอาน 27:38-40) แต่นบีซุลัยมานปฏิเสธ มอบหมายงานนี้ให้กับคนรับใช้แทน ซึ่งในฐานะเพื่อนผู้เคร่งศาสนา ได้ดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้ย้ายบัลลังก์มา ณ. ที่นี้ ดุอาอ์ของท่านได้รับคำตอบอย่างน่าอัศจรรย์ บัลลังก์ปรากฏขึ้นในวังของนบีซุลัยมานโดยอำนาจของอัลลอฮ์ เมื่อ บิลกีสมาถึง นบีซุลัยมานถามนางว่านางจำบัลลังก์ของนางได้หรือไม่ แต่นางพยายามดิ้นรนที่จะเข้าใจปาฏิหาริย์ที่อัลลอฮ์ทรงกระทำ จึงให้คำตอบที่หลีกเลี่ยงแก่กษัตริย์ ก่อนที่ในที่สุดจะรับเอาความเชื่อของนบีซุลัยมาน และชนะด้วยหลักฐานที่ว่าปาฏิหาริย์นั้นไม่ใช่ เป็นเพียงอิฟรีตแต่เป็นของอัลลอฮ์เอง นบีซุลัยมานปฏิเสธข้อเสนอที่เย้ายวนใจของอิฟรีต เพราะท่านพยายามพึ่งพาอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว ไม่ใช่พึ่งพาญินหรือสิ่งมีชีวิตอื่นใด และได้รับรางวัลสำหรับความนับถือของเขาด้วยความสำเร็จในการเปลี่ยนบิลกีสมาสู่ศรัทธาที่แท้จริง
ความตาย
คัมภีร์อัลกุรอานเล่าว่า นบีซุลัยมานสิ้นพระชนม์ในขณะที่ท่านกำลังพิงไม้เท้าของท่าน และท่านยังคงยืนหยัดพยุงมันไว้ จนกระทั่งสัตว์ตัวเล็ก ๆ มดหรือปลวกมาแทะมัน จนกระทั่งในที่สุดตัวท่านก็ล้มลง ขณะที่ท่านยืนตัวตรง พยุงตัวด้วยไม้เท้า ญินคิดว่าท่านยังมีชีวิตอยู่และดูแลพวกเขา
พวกเขารู้ความจริงก็ต่อเมื่ออัลลอฮ์ทรงส่งสัตว์ชนิดหนึ่งคลานขึ้นมาจากพื้นดินและแทะไม้เท้าของนบีซุลัยมานจนร่างของท่านล้มลง อายะฮ์นี้เป็นที่เข้าใจกันว่าเพื่อสอนผู้ชมว่าญินไม่รู้จักสิ่งเร้นลับ (อิลมุลฆ็อยบ์) หากพวกเขารู้ พวกเขาจะไม่ต้องตรากตรำเหมือนคนโง่ในการรับใช้คนตาย
มะฮัมมัดดิมในบทเพลงของซาโลมอน
ตามที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโองการ อัลกุรอานของชาวมุสลิมบางคน เชื่อว่า นบีมุฮัมมัด (مُحَمَّد , พยัญชนะ: m- ħ-md) ถูกกล่าวถึงในบทเพลงซาโลมอน (5:16) ว่า 'มะฮัมมัดดิม' (מַחֲמַדִּים  , พยัญชนะ: m-ħ-mdym) แม้ว่าคำหลังจะแปลว่า "น่าปรารถนา" หรือ "น่ารัก" โดยชาวยิว
อุทยานแห่งชาติตากสินมหาราช
อุทยานแห่งชาติตากสินมหาราช ตั้งอยู่ในท้องที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอเมืองตาก และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ติดถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 (ตาก–แม่สอด) ห่างจากตัวอำเภอเมืองตากประมาณ 35 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 163,750 ไร่ หรือ 262 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศ
ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาสูงชันสลับซับซ้อน มีพื้นที่ราบอยู่เพียงเล็กน้อย บริเวณที่ทำการอุทยานฯ อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1,000 เมตร มีแนวทิวเขาถนนธงชัย ผ่านกลางอุทยานฯ ลักษณะเป็นสันปันน้ำซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอเมืองตากกับอำเภอแม่สอด เป็นต้นกำเนิดของห้วยสำคัญๆ เช่น ทางด้านอำเภอแม่สอด ได้แก่ ห้วยตะปูเคาะ ห้วยยะอุ ห้วยปลาหลด ห้วยพลูใหญ่ ห้วยผักหละ ห้วยพระเจ้า ห้วยปูแป้ ห้วยผาแกว และห้วยสะมึนหลวง ไหลไปรวมกันเป็นห้วยแม่ละเมา ทางด้านอำเภอเมืองตากมีจำนวน 7 ห้วย ได้แก่ ห้วยปางอ้า ห้วยสลักพระ ห้วยน้ำดิบ ห้วยบง ห้วยช้างไล่ ห้วยโปร่งสัก และห้วยไม้ห้าง ซึ่งไหลลงมารวมเป็นห้วยแม่ท้อ แล้วไหลลงสู่แม่น้ำปิง
ลักษณะภูมิอากาศ
อุทยานแห่งชาติตากสินมหาราช มีสภาพอากาศที่เย็นสบายตลอดทั้งปี มีอุณหภูมิเฉลี่ย 27 องศาเซลเซียส
ทรัพยากรป่าไม้
สภาพป่าประกอบไปด้วย
ทรัพยากรสัตว์ป่า
สำรวจพบมีหลายชนิด อาทิเช่น เก้ง กวางป่า เลียงผา หมี ลิง ค่าง หมูป่า ชะนี กระต่าย งู กระรอก ผีเสื้อ ไก่ป่า เสือไฟ เสือลายเมฆ และนกชนิดต่างๆ ฯลฯ
เวนิสเหนือ
นี่คือรายชื่อสถานที่ที่ได้ฉายา เวนิสเหนือ (Venice of the North) คำว่า เวนิสเหนือ ใช้สื่อถึงเมืองหลายแห่งที่มีคลองในยุโรปเหนือและอเมริกาเหนือ โดยนำไปเทียบกับเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ที่เป็นที่รู้จักจากคลองของเมือง (ดูคลองใหญ่) ชื่อเล่นบางส่วน (เช่นในกรณีของอัมสเตอร์ดัม) สืบไปถึงหลายศตวรรษ ส่วนบางแห่งถูกคิดค้นและให้ชื่อเอง เช่น เบอร์มิงแฮม
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ หรือ เรมอนด์แห่งเซนต์ไจลส์ (Raymond IV, Count of Toulouse หรือ Raymond of St Gilles) (ราว ค.ศ. 1041 - ค.ศ. 1105) แรมงเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1041 เป็นบุตรของปองส์ เคานต์แห่งตูลูซ (Pons, Count of Toulouse) และ Almodis de la Marche แรมงมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์แห่งตูลูซ, ดยุคแห่งนาร์บอนน์ และมากราฟแห่งโปรวองซ์ และเป็นผู้นำคนหนึ่งในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 แรมงได้รับเมืองแซงต์-ไจลส์เมื่อได้ตำแหน่งเป็นเคานต์จากพ่อแทนที่หลานสาว ฟิลิปปา เคานเตสแห่งตูลูซ ลูกสาวของพี่ชาย วิลเลียมที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซในปี ค.ศ. 1094
วัดอันจี่เซี่ยอ้วง
วัดอันจี่เซี่ยอ้วง (安濟聖王廟; Ang Chee Sia Ong Temple) เป็นวัดในศาสนาชาวบ้านจีน ลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อและพุทธมหายานแบบจีนตั้งอยู่ในเขตชายฝั่งตะวันตกของประเทศสิงคโปร์ โดยเทพประธานศาลเจ้าแห่งนี้อุทิศให้กับองค์เจ้าพ่อมังกรเขียว (อั่นจี่เซี่ยอ๊วง) และและฮูหยิน (มเหสี) ทั้งสององค์ของท่าน
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ
จากหลักฐานของอาร์มีเนีย แรมงเสียตาไปข้างหนึ่งเมื่อเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก่อนที่จะไปทำสงครามครูเสด นอกจากนั้นแรมงก็ยังต่อสู้กับมัวร์ในสเปนก่อนปี ค.ศ. 1096 และเป็นคนแรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดหลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเทศนาเรียกร้องให้เข้าร่วมในสงครามที่การประชุมที่แกลร์มง
วัดอันจี่เซี่ยอ้วง
ศาลเจ้าแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นประมาณในปี 2461 เมื่อหวังตงชิง (王东清) อัญเชิญผงธูปของศาลเจ้าพ่อมังกรเขียวแห่งแรกขององค์เจ้าพ่อมังกรเขียว (อันจี่เซี่ยอ้วง) และและฮูหยิน (ภริยา) ทั้งสององค์ของท่าน ณ ที่กำเนิดดั้งเดิมที่ริมแม่น้ำหาน เมืองเฉาโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน (青龍古廟 - Qinglong Ancient Temple) มายังประเทศสิงคโปร์และอัญเชิญไว้สำหรับสักการะเพื่อเป็นตัวแทนและระลึกถึง ณ ที่พักของเขา
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ
ดูเพิ่ม
1041 1105
วัดอันจี่เซี่ยอ้วง
ในปี 2473 ได้มีการสร้างวัดขึ้นใหม่ที่ เขตพาเซีย แพนแจง (Pasir Panjang) เพื่อสักการะบูชาองค์เจ้าพ่อมังกรเขียวและและฮูหยินอย่างถูกต้องตามขนบธรรมเนียมประเพณี ต่อมาพื้นที่ดังกล่าวมีกำหนดสำหรับการพัฒนาพื้นที่ขื้นใหม่ จึงมีการย้ายไปที่ เขตเวสโคสท์พาร์ค (ชายฝั่งตะวันตก) ในปัจจุบันเมื่อปี 2540
แวร์ม็องดัว
อาณาจักรเคานท์แห่งแวรมองดัวส์ (County of Vermandois) เป็นอาณาจักรเคานท์ของฝรั่งเศสที่ปรากฏในสมัยเมโรวิเกียน ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 อาณาจักรก่อตั้งอยู่ในบริเวณแซงต์เควนแตง (St Quentin, Aisne) และเปรอนน์ (Peronne, Somme) โดยมีเปแปงที่ 1 เคานท์แห่งแวรมองดัวส์เป็นเคานท์คนแรกผู้เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์เลอมาญ
มานุษยรูปนิยม
มานุษยรูปนิยม (anthropomorphism) คือการเอาลักษณะ อารมณ์ และความจงใจของมนุษย์ไปใช้กับสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น สัตว์ สิ่งไม่มีชีวิต องค์การ รวมถึงวิญญาณและเทวดา ซึ่งจัดเป็นความโน้มเอียงทางจิตใจตามธรรมชาติของมนุษย์ ตัวอย่างรวมการวาดภาพสัตว์ พืช และปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น ลม ฝน ดวงอาทิตย์ ให้มีอารมณ์ มีแรงจูงใจ คิดเป็นเหตุผล หรือสนทนากันได้อย่างมนุษย์
ส่วน การทำให้เป็นบุคคล หรือ บุคคลวัต หรือ บุคลาธิษฐาน (personification) ซึ่งสัมพันธ์กัน เป็นการเอารูปลักษณะของมนุษย์ไปใช้กับแนวคิดทางนามธรรม เช่น ประเทศ อารมณ์ และเรื่องทางธรรมชาติ เช่น ฤดูและลมฟ้าอากาศ เป็นการแสดงวัตถุหรือแนวคิดทางนามธรรมโดยเป็นบุคคล
ทั้งสองมีตั้งแต่โบราณโดยเป็นการเล่านิทานหรือเป็นเทคนิคทางศิลป์ วัฒนธรรมโดยมากมีนิทานพื้นบ้านที่มีตัวละครเป็นสัตว์แบบมานุษยรูปนิยม มนุษย์ได้ใส่อารมณ์และพฤติกรรมของมนุษย์ให้แก่ทั้งสัตว์ป่าสัตว์เลี้ยงเป็นปกติ
ประวัติคำภาษาอังกฤษ
คำภาษาอังกฤษว่า anthropomorphism มาจากคำกริยาของมันว่า anthropomorphize อันอาจจะมาจากคำฝรั่งเศสว่า anthropomorphisme ซึ่งก็อาจจะเป็นคำสมาสจากภาษากรีกโบราณสองคำว่า ánthrōpos (ἄνθρωπος) อันแปลตรงๆ ได้ว่า "มนุษย์" กับคำว่า morphē (μορφή) ซึ่งแปลตรงๆ ได้ว่า "รูป" คำปรากฏใช้เป็นครั้งแรกในปี1753 ในเรื่องความนอกรีตที่ระบุพระเจ้าด้วยรูปลักษณ์ของมนุษย์
ตัวอย่างก่อนประวัติศาสตร์
เริ่มตั้งแต่ช่วงพัฒนาการพฤติกรรมของมนุษย์ปัจจุบันในปลายยุคหินเก่า (Upper Paleolithic) ประมาณ 40,000ปีก่อน ก็มีตัวอย่างศิลปะรูปสัตว์ที่อาจเป็นหลักฐานทางมานุษยรูปนิยมซึ่งเก่าแก่ที่สุด ที่เก่าสุดเป็นรูปแกะงาสัตว์ซึ่งพบในประเทศเยอรมนีคือ มนุษย์สิงโต (Löwenmensch figurine) เป็นรูปแกะขนาดเล็ก มีรูปร่างเป็นมนุษย์แต่มีศีรษะเป็นสิงโต อายุประมาณ 32,000ปี แต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าศิลปะก่อนประวัติศาสตร์เหล่านี้เป็นตัวแทนอะไรจริงๆ
ตัวอย่างที่ใหม่กว่านั้นเป็นงานศิลป์ที่เรียกว่า The Sorcerer เป็นจิตรกรรมปริศนาที่พบในถ้ำ Trois-Frères ในจังหวัดอาเรียฌ ประเทศฝรั่งเศส ความหมายของรูปวาดยังไม่ชัดเจนแต่มักคาดว่า เป็นผีเจ้าป่า หรือผีนายของสัตว์ นักโบราณคดีได้เชื่อมงานศิลป์นี้กับวิวัฒนาการวิธีการล่าสัตว์อย่างเป็นระบบที่เกิดในยุคหินเก่าปลาย คือได้เสนอว่า งานศิลป์เหล่านี้เป็นผลจากพัฒนาการด้านความยืดหยุ่นได้ทางปัญญาของมนุษย์ ดังนั้น แนวคิดเชิงมานุษยรูปนิยมเช่นนี้ ทำให้มนุษย์นักล่าสามารถเข้าใจสัตว์ที่ตนล่าได้ดีขึ้นแล้วพยากรณ์ว่าสัตว์จะไปทางไหน
ในศาสนาและนิยายปรำปรา
ในศาสนาและนิยายปรำปรา มานุษยรูปนิยมเป็นการรับรู้ถึงเทพเทวดาหรือสัตว์อื่นๆ ในรูปลักษณ์ของมนุษย์ หรือการเห็นคุณลักษณะของมนุษย์ในสิ่งเหล่านั้น
นิยายปรำปราโบราณมักแสดงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นเทวดาผู้มีรูปลักษณ์และคุณสมบัติของมนุษย์ โดยไม่ใช่มีเพียงแต่รูปและบุคลิกภาพ แต่ยังมีพฤติกรรมต่างๆ ที่มนุษย์ใช้อธิบายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ อธิบายการสร้างโลก และเหตุการณ์สำคัญ เทวดาอาจตกหลุมรัก แต่งงาน มีลูก สู้ศึกสงคราม ใช้อาวุธ ขี่ม้าและรถม้า ทานอาหารชนิดพิเศษ ซึ่งบางครั้งต้องให้มนุษย์บูชายัญอาหาร เครื่องดื่ม และวัตถุบูชา เทวดาบางตนเป็นตัวแทนแนวคิด/อุดมคติของมนุษย์ เช่น ความรัก สงคราม ความอุดมสมบูรณ์/ภาวะเจริญพันธุ์ ความงดงาม และฤดู เทวดาที่เหมือนมนุษย์มีคุณลักษณะต่างๆ ของมนุษย์รวมทั้ง ความงดงาม ปัญญา และอำนาจ โดยบางครั้งก็มีข้อเสียของมนุษย์ด้วย เช่น ความโลภ ความเกลียดชัง ความอิจฉาริษยา และความโกรธที่ควบคุมไม่ได้ เทพกรีกเช่น ซูสและอะพอลโลมักจะแสดงเป็นรูปมนุษย์โดยมีลักษณะทั้งที่น่าชื่นชมและน่ารังเกียจของมนุษย์
คนศาสนาต่างๆ มองว่า มนุษย์ได้สร้างขึ้นในรูปลักษณ์ของพระเจ้า นี่เป็นปรากฏการณ์ที่เรียกว่า theomorphism เป็นการให้คุณสมบัติของเทพเจ้าแก่มนุษย์
มานุษยรูปนิยมได้ปรากฏเป็นความนอกรีตโดยเฉพาะในซีเรียสมัยคริสต์ศตวรรษที่3 แต่ก็เกิดในอียิปต์คริสต์ศตวรรษที่4 และอิตาลีคริสต์ศตวรรษที่10 ด้วย ซึ่งมักมาจากการตีความข้อความ 1:27 จากหนังสือปฐมกาลตรงๆ คือ "พระเจ้าจึงทรงสร้างมนุษย์ขึ้นตามพระฉายาของพระองค์ ตามพระฉายาของพระเจ้านั้น พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ขึ้น และทรงสร้างให้เป็นชายและหญิง"
ข้อวิจารณ์
นักศาสนา นักวิชาการ และนักปรัชญาบางพวกไม่เห็นด้วยว่า เทพเจ้านั้นเหมือนมนุษย์ บทวิจารณ์ชาวตะวันตกที่เก่าแก่ที่สุดมาจากนักปรัชญาชาวกรีกคือ เซนอฟะนีส (570-480 ก่อน ค.ศ.) ผู้ให้ข้อสังเกตว่า มนุษย์จินตนาการเทพเจ้าตามตัวเอง เขาไม่เห็นด้วยกับแนวคิดเชิงมานุษยรูปนิยมเกี่ยวกับเทพเจ้า "แต่ถ้าวัวควาย ม้าและสิงโตมีมือ หรือสามารถวาดรูปด้วยมือแล้วสร้างผลงานเหมือนกับที่มนุษย์ทำ (เพราะ) ม้าก็ชอบใจม้าและวัวควายก็ชอบใจวัวควาย ก็จะวาดภาพรูปร่างของพระเป็นเจ้าและสร้างพระสรีระของพระเป็นเจ้า เป็นเช่นรูปแบบที่ตนเองมี... ชาวเอธิโอเปียกล่าวว่า เทพเจ้าของตนมีจมูกทู่และมีผิวดำ ส่วนชาว Thracians กล่าวว่า พระเป็นเจ้าของตนผิวขาวและมีผมแดง"
เซนอฟะนีสกล่าวอีกว่า พระเป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดจะไม่เหมือนมนุษย์ทั้งโดยรูปร่างและจิตใจ
ทั้งศาสนายูดาห์และอิสลามปฏิเสธพระเป็นเจ้าที่คล้ายมนุษย์ เพราะเชื่อว่า มนุษย์ไม่สามารถเข้าใจพระเป็นเจ้าได้ ศาสนายูดาห์ปฏิเสธแนวคิดนี้มากขึ้นในช่วงราชวงศ์ Hasmonean (ประมาณ 300ปีก่อน ค.ศ.) เมื่อกำลังนำปรัชญากรีกเข้าสู่ศาสนา และปฏิเสธยิ่งขึ้นอีกในช่วงยุคทองของอิสลามในคริสต์ศตวรรษที่10 แล้วได้ปฏิเสธอย่างเป็นระบบในช่วงคริสต์ศตวรรษที่12 ต่อมาโดยเป็นส่วนของหลัก 13ประการตามความเชื่อคนยิว ในการตีความศาสนาอิสลามของกลุ่มอิสมาอีลียะฮ์ ทั้งการระบุคุณลักษณะของพระเป็นเจ้าและการระบุคุณลักษณะที่ไม่มี ทั้งสองล้วนเป็นมานุษยรูปนิยม จึงถูกปฏิเสธ เพราะพระเป็นเจ้าไม่สามารถเข้าใจได้โดยวิธีทั้งสองนี้ ในคริสต์ศตวรรษที่10 นักปรัชญาทางอิสลาม Abu Yaqub al-Sijistani เสนอให้ใช้วิธีการปฏิเสธ 2 ทอด เช่น พระเป็นเจ้าไม่มี แล้วตามด้วย พระเป็นเจ้าไม่ไม่มี ซึ่งยกย่องพระเป็นเจ้าให้อยู่เหนือความเข้าใจได้ หรือความเข้าใจของมนุษย์
ส่วนในความคิดนอกศาสนาชาวตะวันตก บทวิจารณ์ที่เด่นที่สุดเริ่มในปี1600 ที่ฟรานซิส เบคอน ได้ถกเถียงต่อต้านอันตวิทยา (teleology) ของแอริสตอเติล ซึ่งเป็นแนวคิดที่ระบุว่า ทุกสิ่งทุกอย่างมีลักษณะดังที่มันเป็นเพื่อให้ถึงเป้าหมายอะไรบางอย่างและเพื่อเติมเต็มตัวเอง เบคอนชี้ว่า การทำให้ถึงเป้าหมายเป็นข้อปฏิบัติของมนุษย์ ดังนั้น การยกคุณลักษณะเช่นนี้ให้แก่ธรรมชาติทำให้เข้าใจผิดว่าธรรมชาติคล้ายมนุษย์ ผู้วิพากย์วิจารณ์ปัญหานี้ต่อมาก็เป็นไปตามแนวคิดของเบคอน ผู้วิจารณ์รวมทั้งนักเหตุผลนิยมบารุค สปิโนซา และเดวิด ฮูม เช่น ฮูมได้วิจารณ์ศาสนาต่างๆ แล้วระบุสิ่งที่เขาบอกว่าไม่สอดคล้องกัน เช่น ด้านหนึ่งปรากฏว่า เทพเจ้ามักจะแสดงเป็นจิตรกรรมด้วยสีอันสง่างามที่สุด แต่ในอีกด้านหนึ่ง กลับถูกลดค่าไปเพราะมีความทุพพลภาพ ตัณหา และอคติเหมือนมนุษย์ นักโบราณคดีคนหนึ่งเสนอว่า ศาสนาทั้งหมดเป็นมานุษยรูปนิยมที่เกิดจาความโน้มเอียงของสมองในการสืบหามนุษย์หรือร่องรอยของมนุษย์อื่นๆ ในปรากฏการณ์ธรรมชาติ
ยังมีนักวิชาการอื่นๆ ที่อ้างว่า มานุษยรูปนิยมเป็นการประเมินความคล้ายคลึงกันของสิ่งที่เป็นของมนุษย์กับที่ไม่ใช่โดยทำเกินจริง ดังนั้น จึงไม่สามารถบ่งความจริงได้
ของศาสนา
มีตัวอย่างต่างๆ ของมานุษยรูปนิยมทั้งในคัมภีร์ฮีบรูและในคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ รวมถึงคัมภีร์ศาสนาอื่นๆ
นิทาน
มานุษยรูปนิยม เมื่อหมายถึงการทำให้ เป็นบุคคล หรือบุคคลวัต หรือบุคลาธิษฐาน เป็นเทคนิคทางวรรณกรรมตั้งแต่สมัยโบราณ นิทานเรื่อง "เหยี่ยวกับนกไนติงเกล" จากวรรณคดี Works and Days ของเฮสิโอดมีก่อนนิทานอีสปเป็นศตวรรษๆ ชุดนิทาน/เรื่องที่เกี่ยวข้องกันจากอินเดีย คือ ชาดกและปัญจตันตระ ก็ใช้สัตว์ที่คล้ายมนุษย์เพื่อแสดงหลักชีวิตเช่นกัน แม้ภาพพจน์ทั่วไปของสัตว์ที่พบทุกวันนี้ เช่น หมาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ หรือสิงโตจอมทะนง ก็อาจพบได้ในชุดนิทานเช่นนี้ สัตว์มานุษยรูปนิยมของอีสปเป็นเรื่องคุ้นเคยกันดีมากในคริสต์ศตวรรษที่1 จนกระทั่งปรากฏในงานของนักปรัชญา "เขามีเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งคือ เขาทำให้สัตว์ดูดี ทำให้น่าสนใจแก่มนุษย์ เพราะเมื่อได้เติบโตมาตั้งแต่วัยเด็กพร้อมกับนิทานเหล่านี้ ก็เหมือนกับสัตว์เหล่านี้ได้หล่อเลี้ยงเรามาตั้งแต่วัยทารก และเราก็จะได้ทัศนคติเกี่ยวกับสัตว์หลายอย่าง สัตว์บางอย่างเราคิดว่าซื่อสัตย์ บางอย่างคิดว่าเหลวไหล บางอย่างมีไหวพริบเฉลียวฉลาด และบางอย่างก็ไร้เดียงสา"
- Apollonius of Tyana
Apollonius ให้ข้อสังเกตว่า นิทานแต่งขึ้นก็เพื่อสอนคติชีวิตผ่านนิยายที่หมายให้ถือเอาว่าเป็นนิยาย และได้ยกย่องวรรณกรรมเหล่านั้นเมื่อเทียบกับนิทานของนักกวีเกี่ยวกับเทพในปรัมปรากรีก ซึ่งบางครั้งถือเอาแบบตรงตัว (คือว่าเทพเจ้ามีจริงๆ) เพราะอีสป "ได้ประกาศเรื่องที่ทุกคนรู้ว่าไม่ใช่เรื่องจริง จึงเป็นการกล่าวความจริงเพราะไม่ได้อ้างว่า เป็นนิทานเกี่ยวกับเรื่องจริง" ความมีจิตสำนึกว่านิทานก็คือนิยายอาจพบได้ในตัวอย่างต่างๆ ทั่วโลก อันหนึ่งเป็นวิธีการเริ่มนิทานเกี่ยวกับเจ้าแมงมุมจอมหลอกลวงชื่อ Anansi ของคน Ashanti ในประเทศกานาว่า "เราไม่ได้มุ่งหมายจริงๆ ไม่ได้มุ่งหมายจริงๆ ว่า สิ่งที่เราจะกล่าวต่อเป็นเป็นจริง เรื่องเล่า เรื่องเล่า ให้มันมา ให้มันไป"
เทพนิยาย
แนวเรื่องแบบมานุษยรูปนิยมค่อนข้างจะสามัญดังที่พบในชุดเทพนิยายโบราณรวมทั้ง "เทพนิยายของพี่น้องกริมม์" (เยอรมนี) และของชาร์ล แปโร (ฝรั่งเศส) "นิทานของพี่น้องชายสองคน" (อียิปต์ช่วง 13 ศตวรรษก่อน ค.ศ.) มีเรื่องเกี่ยวกับวัวที่พูดได้ นวนิยาย "คิวปิดและไซคี" (โรมช่วงคริสต์ศตวรรษที่2) กล่าวถึงเซฟะรัส (Zephyrus) ผู้เป็นเทพแห่งลมตะวันตก ได้พัดเอาคิวปิดและไซคีไป ต่อมาจึงมีมดอีกตัวหนึ่งที่สงสารไซคีแล้วช่วยเธอ
วรรณกรรมตะวันตกปัจจุบัน
อาศัยความนิยมในนิทานและเทพนิยาย จึงเริ่มเกิดวรรณกรรมเด็กตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่19 เช่น "อลิซในแดนมหัศจรรย์" (1865) "ปิน็อกกีโอ" (1883) และ "เมาคลีลูกหมาป่า" ทั้งหมดมีตัวละครแบบมานุษยรูปนิยม ข้อปฏิบัตินี้ยังคงยืนต่อจนถึงคริสต์ศตวรรษที่20 โดยหนังสือยอดนิยมหลายเล่มมีตัวละครเช่นนี้ ตัวอย่างเช่น "กระต่ายน้อยปีเตอร์" (1901) Winnie-the-Pooh (1926) และตู้พิศวง (1950) รวมทั้งหนังสือในชุดตำนานแห่งนาร์เนียต่อๆ มาของซี. เอส. ลิวอิส ในเรื่องเหล่านี้ สามารถมองได้ว่าสัตว์เป็นตัวแทนบุคลิกภาพและลักษณะต่างๆ ของมนุษย์ นักวิชาการวรรณกรรมเด็กแสดงความเห็นเกี่ยวกับหนังสือเมาคลีลูกหมาป่าซึ่งมีเด็กตัวเอกคือเมาคลีผู้ต้องพึ่งเพื่อนใหม่ๆ ของเขารวมทั้งหมีบาลูและเสือดำบากีราไว้ว่า "โลกป่านี้จริงๆ เป็นทั้งโลกนิทานและโลกของเราด้วย" ส่วนวรรณกรรมผู้ใหญ่ซึ่งเด่นก็คือหนังสือ "แอนิมัลฟาร์ม"ของจอร์จ ออร์เวลล์ที่ตัวละครหลักๆ เป็นสัตว์มานุษยรูปนิยม ส่วนตัวอย่างตัวละครที่ไม่ใช่สัตว์รวมทั้งรถไฟโทมัสและรถไฟอื่นๆ จากเรื่อง "Thomas the Tank Engine"
นิยายแนวจินตนิมิตที่พัฒนามาจากแนวเรื่องทางตำนาน เทพนิยาย และทางโรแมนซ์ (เกี่ยวกับเรื่องผจญภัยของคนโบราณ) มักจะมีตัวละครเป็นสัตว์แบบมานุษยรูปนิยม ตัวอย่างขายดีที่สุดรวม เดอะฮอบบิท (1937) และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (1954-1955) ทั้งสองเขียนโดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีตัวละครเป็นสัตว์/สัตว์ประหลาดต่างๆ ที่พูดได้เช่น กา แมงมุม และมังกรสม็อก รวมถึงก็อบลินและเอลฟ์ที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยม โทลคีนมองว่า มานุษยรูปนิยมเช่นนี้สัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการเกิดภาษาและเรื่องปรัมปราของมนุษย์ คือ "... มนุษย์แรกๆ ที่กล่าวถึง 'ต้นไม้และดวงดาว' เห็นโลกต่างกับเรามาก สำหรับพวกเขา โลกเต็มไปด้วยสัตว์โลกในตำนาน สำหรับพวกเขา ทั้งหมดของโลกที่สร้างขึ้น 'เจือไปด้วยตำนานและมีรูปแบบของเอลฟ์'"
ริชาร์ด อดัมส์ ได้พัฒนาวรรณกรรมแบบมานุษยรูปนิยมรูปแบบใหม่ในคริสตทศวรรษ 1970 นวนิยายเล่มแรกของเขาคือ "ยุทธการทุ่งวอเตอร์ชิป" (1972) มีกระต่ายที่พูดได้ มีภาษาและตำนานของตนเอง มีทุ่งหรือเมืองกระต่ายที่ปกครองเป็นรัฐตำรวจ ถึงกระนั้น อดัมส์ก็เขียนให้ตัวละครมีพฤติกรรมคล้ายกระต่ายป่า มีการต่อสู้กัน มีเพศสัมพันธ์ ถ่ายอุจจาระ โดยใช้ข้อมูลทางธรรมชาติวิทยา หลังจากหนังสือเล่มนี้ ก็ได้เขียนหนังสือมานุษยรูปนิยมอีก 2เล่ม (The Plague Dogs และ Traveller) ในปี1977 และ 1988
เมื่อถึงคริสต์ศตวรรษที่21 ตลาดหนังสือภาพเด็กได้เติบโตอย่างมหาศาลในประเทศตะวันตก โดยหนังสือภาพโดยมากก็มีตัวละครแบบมานุษยรูปนิยม ตัวอย่างยอดนิยมก็คือหนังสือ The Very Hungry Caterpillar (1969 โดย Eric Carle) และ The Gruffalo (1999 โดย Julia Donaldson)
มานุษยรูปนิยมในวรรณกรรมและสื่ออื่นๆ ได้สร้างวัฒนธรรมย่อยที่เรียกว่า furry fandom ซึ่งโปรโหมตและสร้างเรื่องแต่งและศิลปกรรมเกี่ยวกับสัตว์มานุษยรูปนิยม และตรวจสอบตีความประเด็นทางมนุษยธรรมผ่านตัวละครมานุษยรูปนิยม
ตัวละครมานุษยรูปนิยมยังเป็นส่วนสำคัญของหนังสือการ์ตูนอีกด้วย เช่น เดอะแซนด์แมนของนีล ไกแมน ซึ่งมีอิทธิพลต่อนวนิยายเชิงจินตนิยมค่อนข้างมาก แม้หนังสือมังงะและอนิเมะก็นิยมใช้ตัวละครมานุษยรูปนิยมด้วย ตัวอย่างรวมทั้ง "หมึกสาว! ลุยหลุดโลก" (ปลาหมึก) "พลังอักษะ เฮตาเลีย" (ประเทศที่ทำเป็นบุคคล) และ "คันไตคอลเลกชัน" (เรือที่ทำเป็นบุคคล)
ในภาพยนตร์
ตัวอย่างเด่นที่สุดรวมทั้งตัวละครของวอลต์ดิสนีย์ เช่น พรมวิเศษของอะลาดิน มิกกี้เมาส์ โดนัลด์ดั๊ก และกู๊ฟฟี่ ตัวละครจากลูนีย์ตูนส์รวมทั้งบักส์บันนี แด๊ฟฟี่ดัก และพอร์กี้พิก และตัวละครอื่นๆ ที่สร้างขึ้นตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1920
ในภาพยนตร์แฟรนไชส์ของพิกซาร์ "4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก" และ "เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา" ตัวละครทั้งหมดเป็นรถยนต์มานุษยรูปนิยม ส่วนใน 'ทอย สตอรี่' เป็นของเล่นที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยม ภาพยนตร์แฟรนไชส์อื่นๆ ของบริษัท เช่น "บริษัทรับจ้างหลอน (ไม่) จำกัด" มีสัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์ และภาพยนตร์ "นีโม...ปลาเล็ก หัวใจโต๊...โต" มีสัตว์น้ำที่คล้ายมนุษย์ ภาพยนตร์แฟรนไชส์ของดรีมเวิกส์แอนิเมชัน เช่น "เชร็ค" มีตัวละครเชิงเทพนิยาย และของบลูสกาย สตูดิโอส์ (ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์) เช่น "ไอซ์ เอจ"มีตัวละครเป็นสัตว์มานุษยรูปนิยมที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
ตัวละครทั้งหมดในภาพยนตร์ นครสัตว์มหาสนุก (2016) ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์เป็นสัตว์มานุษยรูปนิยมในอารยธรรมที่ไม่เกี่ยวกับมนุษย์โดยสิ้นเชิง
ส่วนภาพยนตร์แฟรนไชส์ อัลวินกับสหายชิพมังค์ ของทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์เป็นเรื่องกระแตช่างพูดซึ่งร้องเพลงได้ โดยยังมีวงดนตรีกระแตตัวเมียคือ The Chipettes ในภาพยนตร์ด้วย
ในทีวี
ตั้งแต่คริสตทศวรรษ 1960 มีการ์ตูนทางทีวีเชิงมานุษยรูปนิยมรายการต่างๆ เช่น เต่านินจา ที่มีเต่าชอบพิซซ่า เป็นผู้ชำนาญทางวิชานินจา มีอาจารย์เป็นหนูคือสปลินเตอร์ ชุดรายการการ์ตูนทางทีวีที่ออกอากาศนานสุดของนิคคาโลเดียน คือ สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์ (1999 จนถึงปัจจุบัน) เป็นเรื่องเกี่ยวกับสพันจ์บ็อบ ซึ่งเป็นฟองน้ำที่อยู่ในเมืองใต้ทะเล "บิกีนี่ บอทท่อม" กับเพื่อนๆ ผู้เป็นสัตว์น้ำที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยมทั้งหมด รายการทีวีชุดของการ์ตูนเน็ตเวิร์ค คือ โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล (2011-2019) เป็นเรื่องเกี่ยวกับสัตว์และสิ่งของที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยม ส่วนตัวละครทั้งหมดของรายการชุด มายลิตเติ้ลโพนี่ มิตรภาพอันแสนวิเศษ (2010-2019) เป็นสัตว์จินตนิยมที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยม โดยส่วนมากเป็นลูกม้าในดินแดนแห่งเวทมนตร์ "เอเควสเทรีย"
ในวิดีโอเกม
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก เป็นแฟรนไชส์วิดีโอเกมที่เริ่มตั้งแต่ปี1991 โดยมีโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกที่ว่องไวสีน้าเงินเป็นพระเอก ตัวละครในเกมนี้เกือบทั้งหมดเป็นสัตว์มานุษยรูปนิยม เช่น หมาจิ้งจอก แมว และเฮดจ์ฮ็อกอื่นๆ ที่สามารพูดและเดินใช้ขาหลังเหมือนกับมนุษย์ทั่วไป แต่ก็เหมือนสัตว์มานุษยรูปนิยมอื่นๆ คือเสื้อผ้าไม่ค่อยจำเป็น ตัวละครบางตัวอาจใส่เสื้อผ้าเต็มชุด บางตัวอาจใส่แค่รองเท้ากับถุงมือ
ตัวอย่างยอดนิยมอีกอย่างก็คือเกมชุด ซูเปอร์มาริโอ โดยเริ่มจากเกมปี1985 คือ ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ ผู้มีศัตรูหลักเป็นสัตว์คล้ายเต่าที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยมมีชื่อว่า คูปา เกมอื่นๆ ในชุด รวมทั้งที่อยู่ในแฟรนไชส์แม่คือ มาริโอ มีตัวละครเช่นกันอื่นๆ รวมทั้งโยชิ ดองกีคอง และอื่นๆ
แคลส์ โอลเดนเบิร์ก
ประติมากรรมชนิดนิ่มของ แคลส์ โอลเดนเบิร์ก มักจัดว่ามีลักษณะมานุษยรูปนิยม เพราะศิลปะเหล่านี้มักแสดงสิ่งของที่ใช้ในบ้าน จึงจัดเป็นศิลปะประชานิยม โดยโอลเดนเบิร์กมักสร้างประติมากรรมจากวัตถุนิ่มๆ เลียนแบบสิ่งของแต่มีขนาดใหญ่เกินจริง ลักษณะที่จัดว่าเป็นมานุษยรูปนิยมก็เพราะมีผิวห้อยๆ และบิดไปได้ซึ่งสะท้อนถึงร่างกายมนุษย์ที่ไม่อยู่ในรูปอุดมคติ เช่น ในงาน "Soft Light Switches" โอลเดนเบิร์กสร้างสวิตช์ไฟจากแผ่นไวนิล สวิตช์คู่นี้มีสีส้มทื่อๆ โดยดูเหมือนหัวนม เนื้อไวนิลที่นิ่มมุ่งหมายแสดงความแก่เพราะประติมากรรมจะย่นและห้อยลงเมื่อเวลาผ่านไปเรื่อยๆ
มินิมัลลิสม์
ในเรียงความ "Art and Objecthood" นักวิจารณ์ศิลปะนวยุคนิยมไมเคิล ฟรายด์อ้างว่า ศิลปะแบบถือเอาตรงๆ (literalist/minimalist) จะหรูหรามากขึ้นเมื่อมีลักษณะมานุษยรูปนิยม ผู้ชมต้องมีปฏิสัมพันธ์กับงานศิลป์โดยไม่เหมือนกับงานศิลป์แบบโดดๆ แต่เป็นเหมือนกับการดูละครในโรงละคร ฟรายด์กล่าวถึงการสนทนากับนักศิลป์ (Tony Smith) ผู้ตอบคำถามเกี่ยวกับประติมากรรมทรงลูกเต๋าขนาด 6ฟุตของเขา "ถ: ทำไมคุณไม่ทำให้มันใหญ่กว่านี้เพื่อให้มันใหญ่ท่วมหัวผู้ชม ต: ผมไม่ได้ทำอนุสาวรีย์ ถ: แล้วทำไม่คุณไม่ทำให้มันเล็กกว่านี้เพื่อให้ผู้ชมสามารถมองเห็นด้านบนได้ ต: ผมไม่ได้ทำวัสดุสิ่งของ" ฟรายด์แสดงนัยว่า เกี่ยวข้องกันทางมานุษยรูปนิยมเพราะงานศิลป์ก็เหมือนกับ "สิ่งที่เป็นตัวคน โดยเป็นอนุสาวรีย์ชนิดหนึ่ง"
การมี "ความกลวง"/"ความว่างเปล่า" ภายในงานศิลป์แบบมินิมัลลิสต์ก็อาจพิจารณาได้ว่า เป็นมานุษยรูปนิยมอย่างโต้งๆ เพราะความกลวงก่อความคิดว่า ข้างในต่างกับข้างนอก ซึ่งเหมือนกับร่างกายมนุษย์ ฟรายด์จัดความกลวง/ความว่างเปล่าของงานมินิมัลลิสต์ว่า มุ่งหมายเอาสิ่งมีชีวิต (คือมีลักษณะ biomorphic)
มาสคอต
เพื่อการสร้างตราสินค้า การขายสินค้า และการประชาสัมพันธ์ ปัจจุบันมักใช้ตัวมาสคอตเพื่อเป็นตัวแทนของทีมกีฬา บรรษัท และการจัดงานใหญ่ๆ เช่น งานนิทรรศการโลกและโอลิมปิก อาจสร้างตัวเป็นมนุษย์ง่ายๆ หรือสัตว์ เช่น โรนัลด์ แมคโดนัลด์ หรือตัวลาที่เป็นตัวแทนของพรรคเดโมแครต (สหรัฐ) บางครั้งอาจเป็นสิ่งของที่มีลักษณะมานุษยรูปนิยม เช่น คลิ้ปปี้ (ในไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ) แต่มักจะเป็นสัตว์มานุษยรูปนิยม เช่น กระต่าย Energizer
นี่ทำอย่างกว้างขวางในประเทศญี่ปุ่นโดยทั้งเมือง ภูมิภาค และบริษัทล้วนมีมาสคอตของตนๆ มาสคอตที่นิยมมากสุดคือ คูมามง (หมีมาสคอตของจังหวัดคูมาโมโตะ) และ ふなっしー (Funasshī) ที่เป็นลูกสาลี่มาสคอตของเมืองฟูนาบาชิซึ่งอยู่ที่ชานเมืองของมหานครโตเกียว
สัตว์
ตัวอย่างอื่นๆ ของมานุษยรูปนิยมรวมการยกลักษณะมนุษย์ให้แก่สัตว์ โดยเฉพาะสัตว์เลี้ยงในบ้านเช่น สุนัขและแมว ตัวอย่างรวมทั้งคิดว่าสุนัขยิ้มเมื่อมันเพียงแสดงฟัน หรือว่าแมวเศร้าโศรกไว้ทุกข์ให้แก่เจ้าของที่เสียชีวิต มานุษยรูปนิยมอาจมีผลดีต่อสวัสดิภาพของสัตว์ งานศึกษาปี2012 พบว่า การใช้ภาษาเชิงมานุษยรูปนิยมเมื่อกล่าวถึงสุนัขทำให้คนเต็มใจช่วยมันมากกว่าเมื่อมันเป็นทุกข์ งานศึกษาก่อนๆ ยังพบว่า บุคคลที่ระบุลักษณะของมนุษย์กับสัตว์หนึ่งๆ จะลังเลกินสัตว์นั้น และระดับที่บุคคลเห็นว่าสัตว์มีจิตใจเป็นตัวกำหนดความรู้สึกทางจริยธรรมกับสัตว์เหล่านั้น เป็นไปได้ว่ามานุษยรูปนิยมทำให้มนุษย์ชอบสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ยิ่งขึ้นเมื่อเห็นคุณลักษณะของมนุษย์ เพราะความรู้สึกว่าคล้ายกันปกติจะทำให้มนุษย์มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคมกับคนอื่นที่ดีกว่า