cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เพนกวินจักรพรรดิ
ลักษณะ
เพนกวินจักรพรรดิที่โตเต็มที่สูงถึง 122 cm และหนักตั้งแต่ 22 ถึง 45 กิโลกรัม (50–100 ปอนด์) ขึ้นอยู่กับช่วงการตั้งท้องและออกลูก เพนกวินทั้งตัวผู้และตัวเมียจะเสียน้ำหนักกว่า 23 กิโลกรัมระหว่างการกกและการเลี้ยงลูกนกที่เกิดใหม่ เพนกวินจักรพรรดิก็เช่นเดียวกับเพนกวินสปีชีส์อื่นที่มีรูปร่างที่เพรียวที่ช่วยในการลดแรงดึงเมื่อดำน้ำ และมีปีกที่แข็งแบนที่เหมาะแก่การใช้เป็นครีบในการพุ้ยน้ำ ลิ้นมีปุ่มที่งอเข้าไปทางด้านในเพื่อป้องกันมิให้เหยื่อที่คาบหลุดจากปากได้ง่าย เพนกวินทั้งตัวผู้และตัวเมียมีขนาดและสีคล้ายคลึงกัน เพนกวินที่โตเต็มที่จะมีขนบนหลังเป็นสีดำเข้มที่คลุมหัว คาง คอ และด้านหลังของปีกและหาง ขนสีดำบนส่วนอื่นๆ ของร่างกายเป็นสีที่จางกว่า ใต้ปีกและท้องเป็นสีขาว และค่อยกลายเป็นสีเหลืองอ่อนบนส่วนบนของอก ขณะที่บริเวณหูเป็นสีเหลืองจัด ตอนบนของจะงอยปากยาว 8 cm เป็นสีดำ และจะงอยปากล่างอาจจะเป็นสีชมพู ส้ม หรือม่วง ในลูกเพนกวินที่ยังเล็กรอยรอบหู คาง และคอจะเป็นสีขาว และจะงอยปากจะเป็นสีดำ ลูกนกเพนกวินจักรพรรดิมักจะมีปกคลุมด้วยขนอ่อนฟู (down feather) สีเทาเงิน และมีหัวสีดำหน้าสีขาว ในปี ค.ศ. 2001 มีผู้พบลูกนกเพนกวินที่เป็นสีขาวทั้งตัว แต่ไม่ถือว่าเป็นเพนกวินเผือก (albino) เพราะตามีสีปกติมิได้เป็นสีชมพูอย่างสัตว์เผือก ลูกนกเพนกวินมีน้ำหนักราว 315 g หลังจากออกจากไข่ และเรียกได้ว่าโตพอที่จะเป็นนกใหญ่ได้เพราะมีขนาดครึ่งหนึ่งของน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่
เสียง
เพนกวินจักรพรรดิแต่ละครอบครัวไม่มีหลักแหล่งการทำรังที่เป็นที่เป็นทางเช่นนกประเภทอื่น ฉะนั้นนกแต่ละตัวจึงต้องใช้เสียงในการเรียกกู่หาคู่หรือหาลูกของตนเอง ที่ทำให้ต้องพึ่งเสียงเรียกแต่เพียงอย่างเดียวในการบอกได้ว่าตัวใดเป็นตัวใด เสียงเรียกที่ใช้จึงเป็นระบบเสียงที่ซับซ้อนและแตกต่างกันไปเป็นอันมาก ที่ทำให้พ่อแม่และลูกของแต่ละครอบครัวสามารถจำกันได้โดยไม่สับสน การเปล่งเสียงของเพนกวินจักรพรรดิใช้ย่านความถี่ (frequency band) สองย่านพร้อมกัน ลูกนกใช้ความถี่ของการผิวปากในการเรียกร้องขออาหารหรือพยายามเรียกหาพ่อแม่
การปรับตัวสู้กับความเย็น
เพนกวินจักรพรรดิผสมพันธุ์ในบรรยากาศที่เย็นที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับบรรดานกสปีชีส์ต่างๆ อุณหภูมิบรรยากาศระหว่างการผสมพันธุ์อาจจะต่ำลงถึง -40 °C หรือ -40 °F ขณะที่ลมอาจจะแรงถึง 144 กิโลเมตรต่อชั่วโมง หรือ 89 ไมล์ต่อชั่วโมง อุณหภูมิน้ำอาจจะต่ำลงถึง −1.8 °C (28.8 °F) ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่ต่ำมากเมื่อเปรียบเทียบกับอุณหภูมิของร่างกายเพนกวินจักรพรรดิที่ค่าเฉลี่ยราว 39 °C (102 °F)
เพนกวินจักรพรรดิต่อต้านการสูญเสียความร้อนของร่างกายด้วยระบบต่างๆ ของร่างกาย ระบบแรกคือขนที่เป็นฉนวนกันความเย็นได้ประมาณ 80% ถึง 90% และชั้นไขมันใต้ผิวหนังที่อาจจะหนาถึง 3 เซนติเมตร (1.2 นิ้ว) ในช่วงก่อนที่จะเริ่มผสมพันธุ์ แต่การมีไขมันหนาทำให้เป็นอุปสรรคต่อความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวเมื่อเทียบกับเพนกวินแมเจลเล็นที่เป็นญาติกันที่ไม่มีระบบป้องกันความหนาวที่ดีเท่า ลักษณะของขนเป็นขนแข็งสั้นแหลมและเป็นแผงแน่นไปทั้งร่าง โดยเฉลี่ยแล้วในหนึ่งตารางนิ้วเพนกวินจะมีขนราว 100 เส้น หรือราว 15 เส้นต่อหนึ่งตารางเซนติเมตร ซึ่งเป็นสถิติความแน่นของขนที่แน่นที่สุดในบรรดานกไม่ว่าจะเป็นสปีชีส์ใด นอกจากนั้นก็ยังมีฉนวนอีกชั้นหนึ่งที่เกิดจากการสร้างช่องว่างที่เป็นฟิล์ม (filament) อีกชั้นหนึ่งระหว่างขนกับผิวหนัง กล้ามเนื้อทำให้ขนตั้งตรงเมื่ออยู่บนบกซึ่งทำให้ลดการสูญเสียความร้อนโดยการกักชั้นอากาศไว้ใกล้กับผิวหนัง ในทางตรงกันข้ามขนจะลู่แนบร่างเมื่อลงน้ำซึ่งช่วยทำให้กันไม่ให้เปียก การไซ้ขนอย่างสม่ำเสมอก็เป็นอีกกรรมวิธีหนึ่งในการช่วยสร้างฉนวนปกป้องความร้อน และทำให้ขนเป็นมันซึ่งเป็นอีกประการหนึ่งที่ช่วยในการกันน้ำได้
เพนกวินจักรพรรดิสามารถปรับอุณหภูมิของร่างกาย (Thermoregulation) หรือรักษาอุณหภูมิของร่างกายให้ปกติโดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงระบบการเผาผลาญพลังงานของร่างกายในช่วงอุณหภูมิที่แตกต่างกันมาก การปรับอุณหภูมิร่างกายเช่นที่ว่านี้เรียกว่า “การปรับอุณหภูมิถัวเฉลี่ย” (thermoneutral range) ที่ปรับอุณหภูมิในร่างกายได้ตั้งแต่ระหว่าง −10 ขึ้นไปจนถึง 20 °C (หรือตั้งแต่ 10 ขึ้นไปจนถึง 70 °F) ถ้าอุณหภูมิต่ำกว่าที่ว่า อัตราการเผาผลาญ (metabolic rate) ก็จะสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้ว่าบางตัวอาจจะสามารถรักษาอุณหภูมิในร่างกาย (core temperature) ให้อยู่ระหว่าง 37.6 ถึง 38.0 °C (99.7 ถึง 100.4 °F) หรือลดลงไปจนถึง −47 °C (−53 °F) ได้ การเคลื่อนไหวโดยการว่ายน้ำ เดิน และการสั่นตัวเป็นอีกวิธีหนึ่งในการเพิ่มการช่วยสร้างการเผาผลาญ วิธีที่สี่คือการเพิ่มการย่อยตัวของไขมันด้วยเอนไซม์ซึ่งเกิดขึ้นได้โดยการเร่งโดยฮอร์โมนกลูคากอน
ถ้าอุณหภูมิสูงขึ้นเหนือ 20 °C (68 °F) เพนกวินจักรพรรดิก็อาจเริ่มมีอาการลุกลี้ลุกลนจากอุณหภูมิของร่างกายที่สูงขึ้นเกินกว่าที่ร่างกายจะปรับได้อย่างมีประสิทธิภาพ และการเผาผลาญก็จะเพิ่มขึ้นเพื่อพยายามกำจัดความร้อนของร่างกาย ในกรณีนั้นเพนกวินก็อาจจะช่วยตัวเองด้วยการยกปีกขึ้นเพื่อเปิดส่วนที่ปกติแล้วจะปกปิดร่างกายเพื่อเพิ่มระดับการถ่ายเทความร้อนให้สูงขึ้นไปได้อีก 16%
การปรับตัวต่อแรงกดดัน
นอกจากความสามารถในการทนความหนาวแล้ว เพนกวินจักรพรรดิยังต้องประสบอุปสรรคอีกประการหนึ่งจากการดำน้ำลึก ซึ่งความกดอากาศอาจจะทวีตัวขึ้นถึง 40 เท่าของความกดอากาศบนผิวน้ำ ถ้าเป็นสัตว์บกชนิดอื่นความกดดันระดับนี้จะมีผลต่อร่างกายที่ทำให้เกิดอาการที่เรียกว่า “การบาดเจ็บจากแรงกดดัน” (Barotrauma) ซึ่งเป็นอันตรายต่อเนื้อเยื่อที่เกิดจากความแตกต่างระหว่างความกดดันของอากาศภายในร่างกายและอากาศหรือแก๊สในน้ำรอบร่างกาย แต่กระดูกของเพนกวินเป็นกระดูกแบบตัน มิใช่กระดูกที่มีโพรงอากาศในมวลกระดูกเหมือนสัตว์อื่น ซึ่งทำให้ลดโอกาสที่จะเกิดการบาดเจ็บจากแรงกดดันได้
แต่กระนั้นก็ยังไม่เป็นที่เข้าใจกันถึงสาเหตุที่เพนกวินชนิดนี้สามารถเลี่ยงจาก “อาการป่วยจากการลดแรงกดดัน” (Decompression sickness) ได้ ความเมาความกดอากาศเป็นอาการที่เกิดจากการเปลี่ยนตัวของแก๊สไนโตรเจนในเลือดเป็นฟองอากาศ เมื่อความกดอากาศลดตัวลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่ดำน้ำอัตราการผลาญออกซิเจนของเพนกวินจะลดลงอย่างเห็นได้ชัดที่เห็นได้จากอัตราการเต้นของหัวใจที่ลดลงเหลือเพียง 5 ครั้งต่อนาที และอวัยวะที่ไม่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต (non-essential organs) ก็จะปิดตัวลงชั่วคราวเพื่อช่วยทำให้ดำน้ำได้นานขึ้น ฮีโมโกลบินและไมโยโกลบินของเพนกวินจักรพรรดิสามารถจับตัวกันในการส่งออกซิเจนได้ในสภาวะที่มีระดับความหนาแน่นของเลือดต่ำ ซึ่งทำให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในบรรยากาศทีออกซิเจนมีระดับต่ำที่ปกติซึ่งตามปกติแล้วจะมีผลทำให้หมดสติ
แหล่งที่อยู่อาศัย
เพนกวินจักรพรรดิอาศัยอยู่ทั่วไปรอบทวีปแอนตาร์กติกาโดยเฉพาะระหว่างละติจูด 66° - 77° ใต้ และมักจะผสมพันธุ์บนแผ่นน้ำแข็งตั้งแต่ชายฝั่งทะเลไปจนถึง 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) ลึกเข้าไปบนบก บริเวณการผสมพันธุ์มักจะอยู่ใกล้ผาน้ำแข็งและภูเขาน้ำแข็งที่ช่วยเป็นเครื่องกำบังลมหนาว จำนวนเพนกวินทั้งหมดราว 400,000–450,000 ตัวที่แบ่งเป็นกลุ่มผสมพันธุ์ (Breeding colonies) ใหญ่ๆ ราว 40 กลุ่ม ราว 80,000 คู่ผสมพันธุ์กันในบริเวณทะเลรอส กลุ่มผสมพันธุ์สำคัญๆ อยู่ที่แหลมวอชิงตัน (20,000–25,000 คู่), เกาะคูลมันในดินแดนวิคตอเรีย (ราว)22,000 คู่), อ่าวฮอลลีย์บนดินแดนโคตส์ (14,300–31,400 คู่) และอ่าวแอตคาในดินแดนควีนมอด (16,000 คู่) แหล่งผสมพันธุ์บนแผ่นดินอีกสองแห่งที่ทราบ: แหล่งหนึ่งอยู่ที่เกาะดิจองบนคาบสมุทรแอนตาร์กติกา และอีกแหล่งหนึ่งที่หัวแหลมที่ธารน้ำแข็งเทย์เลอร์ในดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย การผสมพันธุ์ที่กระจัดกระจายไม่อยู่กับแหล่งที่ว่าก็พบที่เกาะฮาร์ด เซาธ์จอร์เจีย และ  ในนิวซีแลนด์
สถานะการอนุรักษ์
จากการสังเกตพบว่าจำนวนเพนกวินจักรพรรดิในบริเวณดินแดนอเดลีลดลงไปถึง 50% ที่เกิดจากอัตราการเสียชีวิตของนกที่โตเต็มวัยที่ทวีตัวขึ้นโดยเฉพาะตัวผู้ ในช่วงที่มีอากาศอุ่นกว่าปกติในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เป็นผลทำให้อาณาบริเวณที่มีน้ำแข็งปกคลุมหดตัวลง และอัตราการการรอดชีวิตหลังจากการฟักเป็นตัวของลูกนกที่ลดต่ำลงในขณะเดียวกัน ฉะนั้นจึงถือว่าเพนกวินจักรพรรดิเป็นสัตว์ที่ได้รับความกระทบกระเทือนอย่างสูงจากสภาวะอากาศที่เปลี่ยนแปลงไป
การศึกษาของสถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล (Woods Hole Oceanographic Institution) ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 ประเมินว่าเพนกวินจักรพรรดิอาจจะถึงจุดที่เสี่ยงต่อการสูญพันธ์ภายในระหว่าง ค.ศ. 2100 ถึง ค.ศ. 2109 เนื่องมาจากสภาวะการเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศ การใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในการทำนายการสูญเสียของน้ำแข็งจากภาวะโลกร้อนที่มีผลต่อกลุ่มสืบพันธุ์ใหญ่ๆ ของเพนกวินจักรพรรดิดินแดนอเดลีในทวีปแอนตาร์กติกา ทำนายว่าประชากรของเพนกวินจะลดลงราว 87% ภายในปลายศตวรรษจากจำนวน 3,000 คู่ที่ทำการสืบพันธุ์อยู่ในปัจจุบันลงไปเหลือเพียง 400 คู่ แบบจำลองของการลดจำนวนลงนี้อาจจะนำไปใช้ในการทำนายการลดจำนวนของสปีชีส์ทั้งหมดจากจำนวนทั้งหมดราว 200,000 คู่ในปัจจุบัน
พฤติกรรม
เพนกวินจักรพรรดิเป็นสัตว์สังคมในการดำรงชีวิตและการหาอาหาร นอกจากจะออกหาอาหารด้วยกันแล้วก็อาจจะร่วมมือกันในการดำหรือผุดจากน้ำในการหาอาหาร นกแต่ละตัวอาจจะตื่นช่วงกลางคืนหรือกลางวัน นกที่โตเต็มที่จะใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิตเกือบตลอดปีในการเดินทางไปหาอาหารระหว่างบริเวณที่อาศัยกับแหล่งอาหารที่อยู่ไกลออกไปตามฝั่งทะเล ยกเว้นเดือนระหว่างมกราคมถึงเดือนมีนาคมที่จะหายไปในมหาสมุทร
นักสรีรศาสตร์ชาวอเมริกันเจอร์รี คูยแมนวิวัฒนาการวิธีการศึกษาพฤติกรรมในการหาอาหารของเพนกวินในปี ค.ศ. 1971 โดยการติดอุปกรณ์ที่บันทึกการดำน้ำกับตัวนก ผลของการศึกษาพบว่าเพนกวินจักรพรรดิสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 265 เมตร (869 ฟุต) ได้ช่วงละนานถึง 18 นาที การศึกษาต่อมาพบว่าเพนกวินตัวเมียที่มีขนาดเล็กกว่าสามารถดำน้ำได้ลึกถึง 535 เมตร (1,755 ฟุต) ไม่ไกลจากอ่าวแม็คเมอร์โด อาจจะเป็นไปได้ว่าเพนกวินอาจจะดำน้ำได้ลึกกว่านั้น เพราะอุปกรณ์ที่วัดลดสมรรถภาพลงเมื่อความลึกของการดำลึกลงไปกว่าที่กล่าว การศึกษาต่อมาของพฤติกรรมการดำน้ำของนกตัวหนึ่งพบว่ามักจะดำลึกประมาณ 150 เมตร (490 ฟุต) ในบริเวณที่มีน้ำลึก 900 เมตร (3,000 ฟุต) และดำตื้นเพียง 50 เมตร (160 ฟุต) สลับกับการดำที่ลึกกว่า 400 เมตร (1,300 ฟุต) ในบริเวณที่มีน้ำลึกเพียง 450 ถึง 500 เมตร (1500 ถึง 1600 ฟุต) ซึ่งทำให้สันนิษฐานว่าบางครั้งก็เป็นดำเพื่อหาอาหารบนก้นทะเล
ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะหาอาหารราว 500 กิโลเมตร (311 ไมล์) ไกลจากที่ตั้งกลุ่ม เมื่อไปหาอาหารให้ตัวเองและลูกนกก็จะเดินทางระหว่าง 82 ถึง 1,454 กิโลเมตร (51 ถึง 904 ไมล์) ต่อตัวต่อครั้ง นกตัวผู้จะกลับไปยังทะเลกว้างที่เรียกว่า “polynya” หลังจากลูกนกออกจากไข่ ราว 100 กิโลเมตร (62 ไมล์) ไกลจากฝูง
การว่ายน้ำของเพนกวินเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ โดยการใช้ความกดดันทั้งในการพุ้ยขึ้นหรือลงขณะที่ว่าย การพุ้ยขึ้นทำให้รักษาระดับความลึกของการดำได้ ความเร็วถัวเฉลี่ยของการดำน้ำราว 6–9 กิโลเมตร/ต่อชั่วโมง (4–6 ไมล์/ต่อชั่วโมง) การเคลื่อนไหวบนบกเพนกวินจะสลับระหว่างการเดินอุ้ยอ้ายกับการไถลด้วยท้องและผลักเร่งด้วยปีกไปกับพื้นน้ำแข็ง และถือเป็นเพนกวินเพียงชนิดเดียวที่ใช้ชีวิตอยู่บนบกมากกว่าอยู่ในน้ำ
อาหาร
อาหารที่บริโภคส่วนใหญ่จะเป็นปลา, สัตว์ประเภทกุ้ง-กั้ง-ปู และ เซฟาโลพอดเช่นปลาหมึก แม้ว่าอัตราส่วนของอาหารจะแตกต่างกันไปตามแต่กลุ่มนก แต่ปลาจะเป็นแหล่งอาหารที่สำคัญที่สุด โดยเฉพาะปลาแอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิชที่เป็นอาหารหลัก อาหารอื่นๆ ก็ได้แก่ปลาในตระกูลปลาคอดน้ำแข็ง, ปลาหมึกเกลเชีย และปลาหมึกตะขอหนวดยาว รวมทั้งตัวเคยแอนตาร์กติกาที่มีลักษณะคล้ายกุ้ง เพนกวินจักรพรรดิหาเหยื่อในทะเลของมหาสมุทรใต้ ทั้งในบริเวณที่ไม่มีน้ำแข็ง หรือในบริเวณช่องที่แตกระหว่างน้ำแข็ง วิธีการหาเหยื่อก็โดยการดำลึกลงราว 50 เมตร (164 ฟุต) ซึ่งเป็นระดับที่สามารถมองเห็นเหยื่อเช่น ปลาบอลด์โนโทเธนที่ว่ายระหว่างด้านใต้ของผิวน้ำแข็ง เพนกวินก็จะว่ายขึ้นไปจับ แล้วก็จะดำลึกลงไปเพื่อพุ่งกลับขึ้นมาอีกครั้ง และจะทำเช่นนี้ราวห้าหกครั้งก่อนที่จะผุดขึ้นมาหายใจครั้งหนึ่ง
ศัตรู
ศัตรูของเพนกวินจักรพรรดิก็ได้แก่นกทะเล และสัตว์น้ำที่เลี้ยงลูกด้วยนมที่รวมทั้งนกจมูกหลอดยักษ์ขั้วโลกใต้ที่เป็นนักล่าเหยื่อที่สังหารลูกนกถึงราว 34% ในบางฝูง และนกสคัวขั้วโลกใต้ที่ส่วนใหญ่จะกินลูกนกที่ตายไปแล้ว เพราะลูกนกที่ยังมีชีวิตมีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะโจมตีได้
สัตว์น้ำที่เป็นอันตรายได้แก่แมวน้ำเสือดาวที่ล่าทั้งเพนกวินที่โตเต็มวัยทันทีที่ลงน้ำ และวาฬเพชฌฆาตที่ล่าเพนกวินที่โตเต็มวัยเช่นกัน
การหาคู่และการเจริญพันธุ์
เพนกวินจักรพรรดิสามารถทำการผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่เมื่อมีอายุราวสามปี แต่มักจะเริ่มทำการผสมพันธุ์กันจริงๆ ราวปีหนึ่งถึงสามปีหลังจากนั้น วงจรการเจริญพันธุ์ประจำปีเริ่มขึ้นราวต้นฤดูหนาวของทวีปแอนตาร์กติการะหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายน เมื่อเพนกวินที่โตเต็มที่จะเดินทางไปยังถิ่นฐานธรรมชาติของบริเวณที่ทำการผสมพันธุ์ ที่มักจะต้องเดินทางถึง 50 ถึง 120 กิโลเมตร (30 ถึง 75 ไมล์) ลึกเข้าไปในแผ่นดินจากขอบน้ำแข็งที่ติดกับทะเลของทวีป จุดที่ทำให้เริ่มการเดินทางเกิดขึ้นเมื่อช่วงที่แสงสว่างของเวลากลางวันเริ่มลดลง เพนกวินจักรพรรดิที่ถูกเลี้ยงในที่จำขังสามารถเร่งให้ทำการผสมพันธุ์ได้ โดยการปรับระบบแสงที่เลียนแบบการเปลี่ยนแปลงของแสงธรรมชาติที่เกิดขึ้นที่ขั้วโลกใต้
เพนกวินเริ่มทำการหาคู่ราวระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนเมษายน ระหว่างที่อุณหภูมิอาจจะตกลงถึง −40 °C (−40 °F) ตัวผู้เริ่มด้วยการแสดงท่าทางต่างๆ โดยการยืนนิ่งและก้มหัวลงติดอกก่อนที่จะสูดลมหายใจ และเริ่มส่งเสียงร้องเรียกตัวเมียราว 1 ถึง 2 วินาที จากนั้นก็จะเดินรอบฝูง และเริ่มแสดงพฤติกรรมเดิมซ้ำอีก เมื่อพบคู่ตัวผู้และตัวเมียก็จะยืนหันหน้าเข้าหากัน โดยตัวหนึ่งจะยืดคอขึ้นและอีกตัวหนึ่งก็จะทำตาม ทั้งคู่จะทำเช่นนั้นอยู่หลายนาที เมื่อตกลงกันได้ทั้งสองตัวก็จะเดินอุ้ยอ้ายรอบฝูงด้วยกันโดยที่ตัวเมียมักจะเดินตามตัวผู้ ก่อนที่จะผสมพันธุ์นกตัวหนึ่งก็จะน้อมตัวลงอย่างอ่อนน้อมจนจะงอยปากจรดพื้นน้ำแข็งให้แก่นกอีกตัวหนึ่ง นกที่เป็นฝ่ายรับก็แสดงท่าตอบรับด้วยท่าทางเดียวกัน
เพนกวินจักรพรรดิมีคู่แบบที่เรียกว่าผัวเดียวเมียเดียวแต่ไม่ตลอดชีพ แบบที่เรียกว่า “ผัวเดียวเมียเดียวชั่วฤดู” ซึ่งหมายถึงว่าคู่นกเดียวกันจะอยู่ด้วยกันโดยไม่เปลี่ยนคู่จนกว่าจะสิ้นฤดู แต่ในฤดูเจริญพันธุ์ที่ตามมาอัตราที่จะกลับไปหาคู่ผสมพันธุ์ตัวเดิมก็มีเพียง 15% ช่วงการผสมพันธุ์ที่ค่อนข้างสั้นอาจจะเป็นปัจจัยที่ทำให้จำเป็นต้องเปลี่ยนคู่ เพราะเพนกวินอาจจะไม่มีเวลารอให้คู่เดิมจากปีก่อนหน้านั้นเดินทางมาถึงก็เป็นได้
เพนกวินตัวเมียจะวางไข่หนึ่งฟองที่หนักระหว่าง 460 ถึง 470 กรัม (ราว 1 ปอนด์) ราวระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงต้นเดือนมิถุนายน รูปร่างของไข่มีลักษณะเหมือนผลสาลี่ สีออกไปทางขาวเขียว และยาวราว 12 × 8 เซนติเมตร (4¾ x 3 นิ้ว) น้ำหนักของไข่ตกประมาณ 2.3% ของน้ำหนักของแม่นก ซึ่งทำให้เป็นไข่ที่เล็กที่สุดในบรรดานกชนิดต่างๆ เมื่อเปรียบเทียบกับอัตราส่วนระหว่างน้ำหนักของไข่กับน้ำหนักของแม่นก 15.7% ของน้ำหนักของไข่เป็นน้ำหนักของเปลือก และเปลือกก็เหมือนกับเปลือกไข่ของเพนกวินสกุลอื่นที่จะค่อนข้างหนาเพื่อป้องกันจากการแตกได้ง่าย
หลังจากที่วางไข่แล้วอาหารสำรองในร่างกายของแม่นกก็จะหมดลง ฉะนั้นแม่นกก็จะค่อยๆย้ายไข่ไปให้ตัวผู้กก ก่อนที่จะรีบเดินทางกลับทะเลไปหาอาหารเป็นเวลาสองเดือน การย้ายไข่เป็นกระบวนการที่ละเอียดอ่อนทุลักทุเลและค่อนข้างอันตราย ถ้าทำไม่ถูกต้องก็จะเสียไข่ก่อนที่จะฟัก เพราะไข่ไม่สามารถทนต่อสภาวะอากาศและพื้นน้ำแข็งที่เยือกเย็นโดยไม่ได้รับการป้องกันได้ ตัวเมียจะพยายามกลิ้งไข่เข้าไปอยู่อุ้งถุง (brood pouch) ระหว่างขาของตัวผู้อย่างระมัดระวัง เมื่อได้ไข่มาแล้วตัวผู้จะยืนกกไข่ในอุ้งถุงที่อยู่บนตีนระหว่างฤดูหนาวเป็นเวลา 64 วันรวดก่อนที่ไข่จะฟักตัว เพนกวินจักรพรรดิเป็นเพนกวินประเภทเดียวที่ตัวผู้เท่านั้นที่จะกกไข่ เพนกวินชนิดอื่นพ่อและแม่นกจะสลับกันกก เมื่อถึงเวลาที่ลูกนกฟักตัวออกมาตัวผู้ก็จะอดอาหารมาตั้งแต่เมื่อมาถึงบริเวณผสมพันธุ์มาเป็นเวลา 115 วันแล้ว การที่จะอยู่รอดในบรรยากาศที่มีอากาศเย็นจัด และลมที่บางครั้งแรงถึง 200 กม./ชั่วโมง (120 ไมล์/ชั่วโมง) พ่อนกที่มีไข่อยู่ในถุงกกจะค่อยๆ ขยับเข้ามาเบียดกันเป็นกลุ่มและสลับกันระหว่างการอยู่ในวงนอกและการเข้าไปอยู่ในวงใน และหันหลังให้ลมเพื่อสงวนความร้อนของร่างกาย ในระยะเวลาสี่เดือนตั้งแต่การเดินทาง การจับคู่ และการกกไข่ ตัวผู้ก็อาจจะสูญเสียน้ำหนักตัวถึง 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์) จากน้ำหนักเดิม 38 กิโลกรัม ลงมาเหลือเพียง 18 กิโลกรัม (84 ปอนด์ ถึง 40 ปอนด์) หรือราวครึ่งหนึ่งของน้ำหนักตัว
การฟักออกจากไข่ของลูกนกอาจจะใช้เวลาถึงสองหรือสามวันจึงเสร็จเพราะความหนาของเปลือกไข่ ลูกนกที่เพิ่งออกจากไข่จะมีขนอ่อนฟูปกคลุมร่างกายเพียงเล็กน้อย และต้องพึ่งการเลี้ยงดูด้วยอาหารและความอบอุ่นจากพ่อแม่ (Altricial) ถ้าลูกนกฟักตัวออกมาก่อนที่แม่จะกลับมาพร้อมกับอาหาร พ่อนกก็จะเลี้ยงด้วยสิ่งที่ดูคล้ายก้อนไขมันที่ผลิตจากต่อมในหลอดอาหารที่ประกอบด้วยโปรตีน 59% และไขมันอีก 28% เมื่อออกมาจากไข่ใหม่ๆ ลูกนกก็ยังใช้เวลาระยะแรกกำบังตัวเองจากสภาวะอากาศ ระหว่างการยืนอยู่บนตีนของพ่อนก และการอยู่ในถุงกกไข่ระหว่างขาสองขาของพ่อ
แม่เพนกวินเมื่อกลับมาราวระหว่างตั้งแต่ลูกนกฟักตัวออกมาจนราวสิบวันหลังจากนั้น ราวระหว่างกลางเดือนกรกฎาคมจนถึงต้นเดือนสิงหาคม ก็จะเรียกหาคู่ในบรรดานกนับร้อยนับพันโดยการกู่เรียก เพื่อที่จะมารับหน้าที่เลี้ยงลูกต่อจากพ่อนก เมื่อพบลูกแล้วก็จะขย้อนอาหารที่เก็บสำรองไว้ในท้องให้ลูก เมื่อมารับหน้าที่แล้วตัวผู้ก็จะกลับไปหาอาหารในทะเลได้ โดยทิ้งลูกนกไว้กับแม่ราว 24 วันก่อนที่จะกลับมาช่วยเลี้ยงลูกอีก การเดินทางของพ่อนกจะใช้เวลาน้อยกว่าเมื่อเดินทางมาผสมพันธุ์ เพราะอากาศที่อุ่นขึ้นระหว่างฤดูร้อนที่ทำให้แผ่นน้ำแข็งละลาย และหดตัวลงไปบ้างที่ทำให้ระยะทางสั้นขึ้น ช่วงนี้พ่อและแม่นกก็จะสลับกันระหว่างการเลี้ยงลูกและการเดินทางไปหาอาหาร
หลังจากออกจากไข่ได้ 45 ถึง 50 วันลูกนกก็จะมารวมตัวกันเป็นฝูงเบียดกันเพื่อให้ได้รับความอบอุ่นและเพื่อความปลอดภัย ระหว่างช่วงเวลานี้ทั้งพ่อและแม่ก็จะออกไปหาอาหารในทะเลและกลับพร้อมกับอาหารเพื่อมาเลี้ยงลูก ฝูงลูกนกอาจจะมีด้วยกันเป็นจำนวนหลายพันตัวที่เบียดตัวกันแน่นเพื่อการอยู่รอดในภาวะอากาศและอุณหภูมิของทวีปแอนตาร์กติกา
ตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายนลูกนกก็จะเริ่มเปลี่ยนขนอ่อนฟูเป็นขนแบบนกเล็กที่ใช้เวลาถึงสองเดือนจึงเปลี่ยนเสร็จ และส่วนใหญ่ก็จะยังเปลี่ยนขนไม่เสร็จเมื่อถึงเวลาที่จะออกจากฝูง ระหว่างช่วงนี้พ่อแม่ก็จะหยุดเลี้ยงลูก หลังจากนั้นนกทั้งฝูงก็จะเดินทางเพียงระยะสั้นไปยังฝั่งทะเลระหว่างเดือนธันวาคมถึงเดือนมกราคมเพื่อหาอาหารจนตลอดฤดูร้อนที่นั่น
เวส บราวน์
เวส บราวน์ (Wes Brown) มีชื่อเต็มว่า เวสลีย์ ไมเคิล บราวน์ (Wesley Michael Brown) เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ที่ลองไซท์ ในเมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
บราวน์เริ่มเล่นฟุตบอลให้กับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในฐานะนักเตะเยาวชนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992 จนถึงปี ค.ศ. 1996 ก่อนที่จะเลื่อนชั้น ขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในเวลาต่อมาโดย 2 ปีที่ติดทีมชุดใหญ่เขายังไม่ได้ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เลยสักนัดจนวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1998
เขาจึงได้โอกาสสัมผัสเกม พรีเมียร์ลีก เป็นเกมแรกในนัดที่พบกับ ลีดส์ ยูไนเต็ด ในฐานะตัวสำรองโดยฤดูกาลต่อมาคือฤดูกาล 1998-99 เขาได้รับโอกาสให้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่มากขึ้นในตำแหน่งแบ๊กขวาและตำแหน่งที่เขาถนัดคือเซนเตอร์แบ๊ก แต่ในนัดชิงศึก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับ บาเยิร์น ที่สนาม คัมป์ นู เขากลับไม่ได้รับโอกาสให้ลงเล่น ซึ่งในฤดูกาลนี้แมนยูได้ทริปเปิลแชมป์คือแชมป์ พรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ไปครองในฤดูกาลถัดมาคือฤดูกาล 1999-2000 บราวน์ได้รับบาดเจ็บหนักเป็นครั้งแรกที่กล้ามเนื้อระหว่างฝึกซ้อมทำให้เขาพลาดการลงสนามให้กับแมนยู ซึ่งในฤดูกาลนั้นแมนยูก็ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกไปครองอีกสมัยหลังจากเขาอยู่กับแมนยูมานานถึง 12 ปีเขาก็ได้ต่อสัญญากับแมนยูพร้อมกับริโอ เฟอร์ดินานด์และไมเคิล คาร์ริค เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2008
ซันเดอร์แลนด์
เวส บราวน์ได้ย้ายไป สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2011 โดยมีสัญญา 4 ปี (ไม่เปิดเผยค่าตัว) เวสบราวน์เปิดตัวในเกมแรกพบกับลิเวอร์พูล ซึ่งเขาได้รับรางวัลแมนออฟเดอะแมตช์ ด้วยผลสกอร์ 1-1  เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2011 บราวน์ทำประตูตัวเองในเกมที่พบกับทีมเก่าอย่าง แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ประตูแรกของเวส บราวน์ในสีเสื้อซันเดอร์แลนด์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เมื่อเขาทำประตูชัยโดยเหลือเวลาอีกสองนาทีในเกมที่ไปเยือน ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส เฉือนชนะไปด้วยสกอร์ 3-2 เวส บราวน์ มีอาการบาดเจ็บในเกม เอฟเอคัพ ที่พบกับมิดเดิ้ลแลนด์ โดย เวส บราวน์ กลับมาช่วยทีมได้อีกครั้งในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2013 โดยเอาชนะฮัลล์ 1-0 บราวน์ได้รับการเสนอชื่อให้เป็น one of several Sunderland players อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 12 มิถุนายน 2015 ดิก อัดโฟกาต ผู้จัดการทีมในขณะนั้นได้เซ็นสัญญากับบราวน์ต่อไปอีก 1 ปี
แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส
หลังจากบราวน์ได้หายจากการบาดเจ็บ ได้ทำการเซ็นสัญญาระยะสั้นกับสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ซึ่งจะคงอยู่จนถึงสิ้นสุดฤดูกาล ฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง บราวน์จะรับหน้าที่เป็นโค้ชให้กับทีมพัฒนาของสโมสร ซึ่งเป็นทีมที่เขาลงเล่นมาหลายเกมในขณะที่กลับมาฟิต เขาทำงานร่วมกับ Damien Johnsonและ David Dunn ซึ่งเป็นโค้ชในขณะนั้นและให้คำแนะนำนักเตะรุ่นน้องของสโมสร เขาประเดิมสนามและยิงประตูแรกให้แบล็คเบิร์นในเกมพบเรดดิ้งเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2016
Kerala Blasters FC
เวส บราวน์ได้กลับมาร่วมงานกับอดีตโค้ชทีมชุดใหญ่แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด René Meulensteen ในเดือนสิงหาคม 2017 โดยร่วมงานกับมูเลนสตีนที่ Kerala Blasters สโมสรในอินเดียนซูเปอร์ลีก
อาชีพโค้ช
เวส บราวน์เป็นส่วนหนึ่งของ สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี และเป็นโค้ชของอะคาเดมีในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับสโมสร  เขาถือใบอนุญาต 'A' ของยูฟ่า ซึ่งเขาได้รับจากสมาคมฟุตบอลไอริชอีกด้วย
ทีมชาติ
เวส บราวน์ลงเล่นในนามทีมชาตินัดแรกในนัดที่เจอกับทีมชาติฮังการีเมื่อปี ค.ศ. 1999 และเขาเป็นหนึ่งในนักเตะชุดลุยศึก ฟุตบอลโลก 2002 ที่ เกาหลี และ ญี่ปุ่น แต่ภายหลังหลุดจากทีมไปต่อมา สเวน โกรัน อีริคสัน กุนซือทีมชาติในขณะนั้นได้เรียกตัวเขากลับมาเพื่อลงเล่นในนัดกระชับมิตรกับทีมชาติอุรุกวัยแต่เขากลับถูกตัดชื่อออกจากทีมชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2006ที่เยอรมัน
หลังจากนั้นเขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติอีกครั้งในยุคของสตีฟ แมคลาเรน ในนัดที่ชนะอันดอร์ราในศึก ยูโร 2008 รอบคัดเลือกโดยเขาจับคู่กับจอห์น เทอร์รีแทนริโอ เฟอร์ดินานด์ที่ได้รับบาดเจ็บหลังจากนั้นเขาได้จับคู่กับเทอร์รีอีกนัดในนัดอุ่นเครื่องกับบราซิลและในยุคของฟาบิโอ คาเปลโล กุนซือคนปัจจุบันเขามีชื่อในนัดที่ทีมจะพบกับสวิสเซอร์แลนด์และฝรั่งเศสเขาทำประตูแรกในนามทีมชาติเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2008ในนัดที่เจอกับสาธารณรัฐเช็กโดยเขากระโดดเหนือกองหลังทีมชาติเช็กและโหม่งทำประตูจากลูกเตะมุมของเดวิด เบคแฮมี
ชีวิตส่วนตัว
เวส บราวน์ได้แต่งงานกับลีแอนน์ วาสเซล ซึ่งเขาอาศัยอยู่กับลูกสาวทั้งสามคน รีซ น้องชายของบราวน์เล่นให้กับบิวรี่โดยเข้าร่วมอะคาเดมี่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด เมื่ออายุ 9 ขวบ ไคลฟ์น้องชายอีกคนอยู่ในหนังสือของแมนเชสเตอร์ซิตี้ในฐานะผู้เล่นเยาวชนในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ก่อนที่จะไปเล่นให้กับไฮด์ยูไนเต็ด, บังกอร์ซิตี้, Mossley, Woodley Sports และปัจจุบันเล่นให้กับ New Mills
แหล่งข้อมูลอื่น
1979
การหลีกเลี่ยงการเสีย
ในการศึกษาเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์และทฤษฎีการตัดสินใจ (decision theory) การหลีกเลี่ยงการเสีย (loss aversion) หมายถึงความโน้มเอียงที่เราจะป้องกันความสูญเสีย มากกว่าที่เราจะพยายามให้ได้ผลกำไร งานวิจัยโดยมากแสดงว่า โดยทางความรู้สึกทางจิตใจแล้ว การสูญเสียมีอำนาจมากกว่าการได้ประมาณสองเท่า นักจิตวิทยาชาวอเมริกันแดเนียล คาฮ์นะมัน และอะมอส ทเวอร์สกี้ แสดงหลักฐานของการหลีกเลี่ยงการเสียเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984
ความโน้มเอียงนี้จะนำไปสู่การหลีกเลี่ยงความเสี่ยง (risk aversion) (ซึ่งเป็นแนวคิดของสาขาเศรษฐศาสตร์และการเงิน) ในสถานการณ์ที่การได้การเสียมีโอกาสเท่า ๆ กัน เพราะเราชอบใจที่จะหลีกเลี่ยงการเสียมากกว่าที่จะได้
ความโน้มเอียงนี้อาจจะอธิบายปรากฏการณ์การตัดสินใจเพื่อผลที่จะได้ในอนาคตโดยคำนึงถึงต้นทุนที่จมไปแล้ว (sunk cost) ซึ่งเป็นการพิจารณาที่ไม่สมเหตุผลอีกด้วย (คือการพิจารณาที่สมเหตุผลจะคำนึงว่า เราต้องเสียเงินทุนเท่าไรในตอนนี้เพื่อจะได้ผลที่จะได้ในอนาคต โดยไม่คำนึงถึงการลงทุนที่ทำไปแล้วในอดีต)
ทฤษฎีนี้พยากรณ์ว่า คนที่เสียเงิน 100 บาทจะเสียใจมากกว่าคนที่ได้เงิน 100 บาทจะดีใจ ในการตลาด มีกลยุทธ์การขายของโดยให้ทดลองใช้เป็นช่วงเวลาจำกัด และโดยให้ส่วนลดที่ต้องส่งเอกสารให้กับบริษัท (rebate) เป็นกลอุบายที่อาศัยความโน้มเอียงของผู้บริโภคที่ให้ค่ากับผลิตภัณฑ์มากกว่าเมื่อได้ใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว
ให้สังเกตว่า การซื้อที่มีการวางกรอบให้เป็นการเสียหรือการได้เป็นเรื่องสำคัญเกี่ยวกับความโน้มเอียงนี้ เช่นเราอยากจะได้ส่วนลด 100 บาทมากกว่า หรือว่าอยากจะหลีกเลี่ยงการเสียค่าธรรมเนียม 100 บาทมากกว่า ที่พบก็คือ แม้ว่าจะมีราคาเดียวกันเป็นผลที่สุด แต่การซื้อขายที่ปรากฏเป็นการได้หรือการเสีย จะมีผลอย่างสำคัญต่อพฤติกรรมของผู้บริโภค แต่เพราะว่า นักเศรษฐศาสตร์ทั่วไปพิจารณา endowment effect (ปรากฏการณ์ที่การประเมินมูลค่าของสิ่งของเพิ่มขึ้นเพราะความเป็นเจ้าของ) และปรากฏการณ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับการหลีกเลี่ยงการเสียว่า เป็นสิ่งที่ไม่สมเหตุผล ดังนั้น การหลีกเลี่ยงการเสียจึงเป็นปรากฏการณ์ที่สำคัญมากในสาขาการตลาดและจิตวิทยาการเงิน ในการตลาด มีหลักฐานแสดงในงานศึกษาปฏิกิริยาของผู้บริโภคต่อการเปลี่ยนแปลงเบี้ยประกันของประกันภัย คือพบว่า การเพิ่มเบี้ยประกันมีผลเป็นผู้บริโภคเปลี่ยนบริษัทมากกว่าการลดเบี้ยประกันถึงสองเท่า
การหลีกเลี่ยงการเสียและปรากฏการณ์ความเป็นเจ้าของ
ในปี ค.ศ. 1990 ดร. คาฮ์นะมันและคณะเป็นพวกแรกที่เสนอทฤษฎีการหลีกเลี่ยงการเสีย โดยเป็นคำอธิบายของ endowment effect (ปรากฏการณ์ความเป็นเจ้าของ) ที่เราตั้งมูลค่าให้กับสิ่งของที่เราเป็นเจ้าของ มากกว่าของเหมือนกันที่เราไม่ได้เป็นเจ้าของ ปรากฏการณ์การหลีกเลี่ยงการเสียและปรากฏการณ์ความเป็นเจ้าของ ทำให้ทฤษฎี Coase theorem ไม่เป็นจริง เพราะทฤษฎีพยากรณ์ว่า "การจัดสรรทรัพยากรจะเป็นอิสระจากการตั้งว่าใครเป็นเจ้าของ เมื่อการแลกเปลี่ยนที่ไม่มีค่าใช้จ่ายเป็นไปได้" (คือเมื่อของที่แลกมีมูลค่าเท่ากัน ควรจะแลกของได้อย่างอิสระโดยที่ความเป็นเจ้าของจะไม่มีผล)
ในงานทดลองหลายงาน ผู้ทำงานวิจัยแสดงว่า การหลีกเลี่ยงการเสียสามารถใช้เป็นทฤษฎีอธิบายปรากฏการณ์ความเป็นเจ้าของได้ โดยเทียบกับคำอธิบายอื่น ๆ 5 อย่างที่ไม่สามารถ รวมทั้ง (1) ค่าใช้จ่ายในธุรกรรม (transaction costs) (2) ความเข้าใจผิด (3) พฤติกรรมต่อรองที่เป็นนิสัย (4) income effect (ความเปลี่ยนแปลงของการบริโภคที่เกิดเนื่องจากความเปลี่ยนแปลงของรายได้ที่แท้จริง), or (5) trophy effect (ปรากฏการณ์ที่เพิ่มมูลค่าให้กับสิ่งของที่เพิ่มสถานะทางสังคม) ในงานทดลองแต่ละงาน ผู้ร่วมการทดลองครึ่งหนึ่งจะได้รับสินค้าโดยสุ่ม แล้วถามถึงจำนวนเงินอย่างต่ำที่สุดที่จะขายสิ่งนั้น ส่วนผู้ร่วมการทดลองที่เหลือจะไม่ได้อะไร แล้วถามถึงจำนวนเงินอย่างสูงที่สุดที่จะซื้อสิ่งนั้น เนื่องจากว่า สินค้านี้มีราคาเสถียร และการประเมินมูลค่าสินค้าจะต่างไปจากราคานี้เพราะเหตุแห่งการชักตัวอย่างเท่านั้น ดังนั้น แผนภูมิเส้นแสดงอุปสงค์และอุปทานควรที่จะสะท้อนกันและกัน และควรที่จะเกิดการซื้อขายสินค้าจำนวนครึ่งหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว ผู้ทำงานวิจัยยังกำจัดคำอธิบายว่าผู้ร่วมการทดลองขาดประสบการณ์ค้าขาย โดยให้ทำการค้าขายช้ำ ๆ กัน ผลการทดลองพบว่า ผู้ขายตั้งราคาที่ต้องการขายสูงกว่าผู้ซื้อต้องการซื้อในระดับสูง ซึ่งผู้ทำงานวิจัยยกว่ามีผลมาจากการหลีกเลี่ยงการเสีย ไม่ใช่เป็นเพราะเหตุอื่น ๆ ที่ตรวจสอบ
ปรากฏการณ์หลีกเลี่ยงการเสียมีจริง ๆ หรือไม่
มีงานวิจัยต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ที่ตั้งความสงสัยว่า ปรากฏการณ์หลีกเลี่ยงการเสียมีจริง ๆ หรือไม่ ในงานหลายงานที่ตรวจสอบปรากฏการณ์การเสียในการตัดสินใจภายใต้ความเสี่ยงและความไม่แน่นอน นักวิจัยไม่พบการหลีกเลี่ยงการเสีย
มีคำอธิบายหลายอย่างสำหรับงานที่กล่าวมานี้ รวมทั้ง ปรากฏการณ์หลังสุดที่กล่าวมานี้บางครั้งรู้จักกันว่า Loss Attention (ความใส่ใจในการเสีย)
การหลีกเลี่ยงการเสียในสัตว์
ในปี ค.ศ. 2005 มีการทดลองที่ทดสอบความสามารถของลิงโลกใหม่วงศ์ย่อย Cebinae (Capuchin monkey) ในการใช้ "เงิน" หลังจากได้รับการฝึกเป็นเวลาหลายเดือน ลิงเริ่มจะแสดงพฤติกรรมที่สะท้อนความเข้าใจแนวคิดในเรื่องสื่อกลางในการแลกเปลี่ยน (คือเงิน) และลิงก็มีความโน้มเอียงที่จะหลีกเลี่ยงการเสียดังที่พบในมนุษย์พร้อมกับพวกนักลงทุน (ดูภาพยนตร์ภาษาอังกฤษของ BBC ) แต่ว่า มีงานวิจัยในปี ค.ศ. 2008 ที่เสนอว่า ผลที่พบในปี ค.ศ. 2005 ไม่ได้เกิดจากการหลีกเลี่ยงการเสีย แต่เกิดจากความล่าช้าที่ไม่เท่ากัน ในการแสดงผลที่มีการเสียและผลที่มีการได้ให้ลิงดู เพราะว่า การเสียมีความล่าช้ามากกว่า ดังนั้น ผลที่พบอาจจะตีความได้ว่าเป็น "การหลีกเลี่ยงความล่าช้า" (คือลิงใจร้อน)
การหลีกเลี่ยงความเสียในการศึกษา
มีการทดลองใช้การหลีกเลี่ยงความเสียเพื่อปรับปรุงผลที่ได้ในระบบการศึกษาในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีพื้นเพว่า ในการประเมินผลการศึกษาของ Programme for International Student Assessment (โปรแกรมการประเมินนักเรียนนานาชาติ) ในปี ค.ศ. 2009 สหรัฐอเมริกาจัดอันดับเป็นที่ 31 ในวิชาคณิตศาสตร์ และอันดับที่ 17 ในการอ่าน
ในงานวิจัยพิมพ์ในปี ค.ศ. 2012 นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีสมมุติฐานว่า การวางกรอบการให้เงินโบนัสสำหรับครู (merit pay) ในรูปแบบการเสีย (แทนที่จะได้) จะมีประสิทธิผลที่ดีกว่า งานวิจัยนี้ทำในเมือง Chicago Heights ในโรงเรียน 9 แห่งที่อยู่ในเมือง รวมนักเรียนทั้งหมด 3,200 คน มีคุณครู 150 จาก 160 คนที่มีสิทธิ ได้เข้าร่วมในงานวิจัยนี้ และมีการจัดให้อยู่ในกลุ่มการทดลอง 4 กลุ่มและกลุ่มควบคุมอีก 1 กลุ่ม กลุ่มควบคุมได้รับเงินโบนัสตามที่ให้กันทั่ว ๆ ไปขึ้นอยู่กับคะแนนสอบปลายปีของนักเรียน ส่วนกลุ่มทดลองได้รับเงินโบนัสทั้งหมดที่ต้นปี ซึ่งอาจจะต้องจ่ายคืนโดยขึ้นอยู่กับคะแนนสอบของนักเรียนเช่นกัน เงินโบนัสมีค่าประมาณ 8% ของเงินปีเฉลี่ยของครูในเมืองนั้น ซึ่งมีค่าประมาณ $8,000
ดังนั้น คุณครูทั้งที่ "ได้" และ "เสีย" ล้วนแต่จะได้เงินโบนัสเท่ากันสำหรับคะแนนสอบนักเรียนที่เท่ากัน ความแตกต่างมีเพียงแต่เวลาที่ได้เงินโบนัสและการวางกรอบว่าเป็นการได้หรือการเสีย ในกลุ่มทดลอง นักวิจัยพบผลที่ดีกว่าเกิน 0.20 ของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และอาจสูงถึง 0.398 ของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งนักวิจัยตีความว่า "นี่บอกเป็นนัยว่า มีความเป็นไปได้ในระดับสูงที่จะใช้ (ปรากฏการณ์)การหลีกเลี่ยงการเสีย ทั้งในการตั้งนโยบายสาธารณะและในการทำงานเพื่อผลกำไร"
แต่ว่าการจ่ายเงินโบนัสโดยใช้การหลีกเลี่ยงการเสีย โดยเฉพาะในการศึกษา ได้สร้างความตื่นอกตื่นใจทั้งในบล็อกและในสื่ออื่น ๆ โดยมีการกล่าวต่าง ๆ เช่นดังต่อไปนี้ว่า
นอกจากนั้นแล้ว ดร. คาฮ์นะมันกับเพื่อนร่วมงานยังได้แสดงขอบเขตจำกัดของการหลีกเลี่ยงการเสียไว้อีกด้วย โดยเพ่งเล็งความสนใจไปที่เจตนาของแต่ละคน แล้วแสดงว่าเจตนาอาจจะสนับสนุนหรือกีดกันการหลีกเลี่ยงการเสีย พวกเขากล่าวว่า "การเข้ารหัสว่าเป็นการได้หรือการเสียขึ้นอยู่กับเจตนาของบุคคล ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับภาวะที่เป็นปรวิสัยในขณะที่ทำการตัดสินใจเพียงอย่างเดียว" แล้วให้ตัวอย่างหนึ่งที่บุคคลสองคนมีเจตนาต่างกันเมื่อทำการซื้อขาย คนแรกเป็นผู้บริโภคที่มีรองเท้าคู่หนึ่งซึ่งการสละรองเท้าจะเป็นการเสีย เพราะว่าเขามีเจตนาที่จะเก็บรองเท้า แต่อีกคนหนึ่งเป็นคนขายรองเท้าที่มีเจตนาต้องการขายรองเท้า และจะไม่มีการหลีกเลี่ยงการเสียถ้าต้องสละรองเท้าในการขาย
รอยสักมังกร
รอยสักมังกร เป็นบทประพันธ์ของ โกวเล้ง แปลเป็นภาษาไทยโดย ว.ณ เมืองลุง
เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของ ชายพเนจรอาภรณ์ดำ นาม ซอฮุ้น ผู้มีอดีตอันเศร้าสลดรันทด และมีความเจ็บปวดรวดร้าวอยู่ในจิตสำนึกที่ยากจะลืมเลือน ผู้มีความเป็นมา ประสบภัยพิบัติของครอบครัว และยังถูกตามล่าสังหารจากภรรยาที่เคยมีความรักอันดื่มด่ำมาด้วยกัน ชอฮุ้นตกอยู่ในวังวนของความอาฆาตแค้นอันยิ่งใหญ่ แต่หัวใจอ่อนไหวเปราะบาง
ซำปอกง
ซำปอกง (三寶公/三宝公) อาจหมายถึง
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ 21-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม Lake Lanier ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 14 รายการ คือ ประเภททีมชาย 8 รายการ และประเภททีมหญิง 6 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 608 คน จาก 45 ประเทศ
อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน
อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน (Aleksander Čeferin; เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2510) เป็นทนายความและผู้บริหารฟุตบอลชาวสโลวีเนีย เขาดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฟุตบอลสโลวีเนียระหว่าง พ.ศ. 2554–2559 และดำรงตำแหน่งประธานสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2559
วิมล วงศ์วานิช
พลเอก วิมล วงศ์วานิช (1 มีนาคม พ.ศ. 2477 - ) เป็นผู้บัญชาการทหารบกลำดับที่ 28 ระหว่าง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2535 - 30 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นบุตร นายศิริ และ นางเอื้อน วงศ์วานิช ภริยาชื่อ พ.ต.หญิง คุณหญิงมาลี วงศ์วานิช อดีตราชองครักษ์พิเศษ
พลเอก วิมล เป็นแกนนำในการรวมตัวของนายทหารอาวุโส ณ สนามม้านางเลิ้ง เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 เรียกร้องให้นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และการก่อตั้ง “คณะรัฐบุคคล” เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2557 ณ สโมสรโปโลคลับ ซอยโปโล ถนนวิทยุ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลเอก วิมล วงศ์วานิช ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้
ประเทศโบลิเวีย
โบลิเวีย (Bolivia, ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐพหุชนชาติโบลิเวีย (Estado Plurinacional de Bolivia) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลทางตอนกลาง-ตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ เมืองหลวงตามรัฐธรรมนูญคือซูเกร ในขณะที่ที่ตั้งรัฐบาลและเมืองหลวงฝ่ายบริหารคือลาปาซ ส่วนเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางอุตสาหกรรมหลักคือซานตากรุซเดลาซิเอร์ราซึ่งตั้งอยู่ใน ยาโนสโอริเอนตาเลส หรือที่ราบทางภาคตะวันออกของประเทศ
รัฐเอกราชโบลิเวียเป็นรัฐเดี่ยวที่แบ่งออกเป็นเก้าแคว้นตามรัฐธรรมนูญ มีลักษณะภูมิประเทศหลากหลายตั้งแต่ยอดเขาต่าง ๆ ของเทือกเขาแอนดีสทางภาคตะวันตก ไปจนถึงที่ลุ่มทางภาคตะวันออกซึ่งตั้งอยู่ภายในลุ่มน้ำแอมะซอน มีอาณาเขตจรดบราซิลทางทิศเหนือและทิศตะวันออก จรดปารากวัยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จรดอาร์เจนตินาทางทิศใต้ จรดชิลีทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจรดเปรูทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ พื้นที่หนึ่งในสามของประเทศตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาแอนดีส ด้วยเนื้อที่ 1,098,581 ตารางกิโลเมตร (424,164 ตารางไมล์) โบลิเวียจึงเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ในอเมริกาใต้ รองจากบราซิล, อาร์เจนตินา, เปรู และโคลอมเบีย (และเป็นหนึ่งในสองประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในทวีปอเมริการ่วมกับปารากวัย) มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 27 ของโลก เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่ใหญ่ที่สุดในซีกโลกใต้ และเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 7 ของโลก รองจากคาซัคสถาน, มองโกเลีย, ชาด, ไนเจอร์, มาลี และเอธิโอเปีย
ประชากรของโบลิเวียซึ่งมีจำนวนประมาณ 11 ล้านคน มีลักษณะเป็นพหุชาติพันธุ์ซึ่งรวมถึงชาวอเมรินเดียน, ชาวเมสติโซ, ชาวยุโรป, ชาวเอเชีย และชาวแอฟริกา ภาษาสเปนเป็นภาษาราชการและเป็นภาษาหลักของประเทศ แม้ว่าภาษาพื้นเมือง 36 ภาษาจะมีสถานะเป็นภาษาราชการเช่นกัน ภาษาที่ใช้กันมากที่สุดในจำนวนนี้คือภาษากวารานี, ภาษาไอมารา และภาษาเกชัว
ในสมัยก่อนการเข้ามาของสเปน ภูมิภาคแอนดีสของโบลิเวียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอินคา ในขณะที่ที่ลุ่มทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าชนอิสระเผ่าต่าง ๆ ผู้พิชิตชาวสเปนที่เดินทางมาจากกุสโกและอาซุนซิออนเข้าควบคุมภูมิภาคนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในช่วงที่เป็นอาณานิคมสเปน โบลิเวียอยู่ในเขตอำนาจศาลอุทธรณ์หลวงชาร์กัส สเปนเสริมสร้างความมั่งคั่งของตนจากแร่เงินที่ขุดได้จากเหมืองในโบลิเวียส่วนหนึ่ง หลังจากมีการเรียกร้องเอกราชเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1809 ก็เกิดสงครามที่กินเวลานาน 16 ปีก่อนจะมีการสถาปนาสาธารณรัฐซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามซิมอน โบลิบาร์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ไปจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โบลิเวียสูญเสียดินแดนรอบนอกหลายแห่งให้แก่ประเทศเพื่อนบ้าน รวมทั้งสูญเสียชายฝั่งทะเลให้แก่ชิลีใน ค.ศ. 1879 โบลิเวียยังรักษาเสถียรภาพทางการเมืองไว้ได้จนกระทั่ง ค.ศ. 1971 เมื่ออูโก บันเซร์ ได้รับการสนับสนุนจากสำนักข่าวกรองกลางสหรัฐให้ก่อรัฐประหารที่แทนที่รัฐบาลสังคมนิยมของฆวน โฆเซ ตอร์เรส ด้วยเผด็จการทหารที่นำโดยบันเซร์ ตอร์เรสถูกสังหารในบัวโนสไอเรสโดยหน่วยสังหารของฝ่ายขวาใน ค.ศ. 1976 ระบอบบันเซร์ได้ปราบปรามฝ่ายค้านซึ่งเป็นฝ่ายซ้ายและฝ่ายสังคมนิยมรวมถึงผู้เห็นต่างในรูปแบบอื่น ๆ ส่งผลให้มีการทรมานและการสังหารพลเมืองโบลิเวียไปจำนวนหนึ่ง บันเซร์ถูกขับออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1978 และหลังจากนั้นก็กลับมาเป็นประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยระหว่าง ค.ศ. 1997–2001
โบลิเวียสมัยใหม่เป็นสมาชิกกฎบัตรของสหประชาชาติ, กองทุนการเงินระหว่างประเทศ, ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด, องค์การนานารัฐอเมริกา, องค์การสนธิสัญญาความร่วมมือแอมะซอน, ธนาคารกลางแห่งอเมริกาใต้, พันธมิตรโบลิบาร์เพื่อประชาชนอเมริกาของเรา และสหภาพประชาชาติอเมริกาใต้ โบลิเวียยังคงเป็นประเทศที่ยากจนที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ในอเมริกาใต้ แต่ก็สามารถลดอัตราความยากจนและมีระบบเศรษฐกิจที่เติบโตเร็วที่สุดในอเมริกาใต้ (ในแง่ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ) ประเทศนี้เป็นประเทศกำลังพัฒนาที่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์อยู่ในระดับสูง กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ เกษตรกรรม, การป่าไม้, การประมง, การทำเหมืองแร่ และการผลิตสินค้าอย่างสิ่งทอ, เสื้อผ้า, โลหะกลั่น และปิโตรเลียมกลั่น โบลิเวียอุดมไปด้วยแร่ธาตุต่าง ๆ เช่น เงิน, ดีบุก, ลิเทียม, ทองแดง เป็นต้น
การแบ่งเขตการปกครอง
โบลิเวียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 แคว้น (departamento) ชื่อเมืองหลักอยู่ในวงเล็บ
แต่ละแคว้นแบ่งออกเป็นจังหวัด (provincia)
เกลนดา แจ็กสัน
เกลนดา เมย์ แจ็กสัน, ซีบีอี (Glenda May Jackson; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ) เป็นนักแสดงและนักการเมืองชาวบริติช เจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลเอมมี เเละรางวัลโทนี ทำให้เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับสามมงกุฎแห่งการแสดง
ในฐานะอาชีพนักแสดงในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เธอใช้เวลาสี่ปีในฐานะสมาชิกของบริษัทรอยัลเชกสเปียร์ตั้งแต่ปี 1964 โดยเฉพาะผลงานกำกับของปีเตอร์ บรุก ในระหว่างที่แจ็กสันหันไปแสดงภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงสองครั้ง จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง วีเมนอินเลิฟ (1970) และ อะทัชออฟคลาส (1973) และได้เข้าชิงอีกสองครั้งในสาขาเดียวกันจากเรื่อง ซันเดย์บลัดดีซันเดย์ (1971) และ เฮดดา (1975) เธอยังได้รับสองรางวัลจากไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ ในละครยาวทางช่องบีบีซีเรื่อง เอลิซาเบธอาร์ (1971) รวมถึงได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเวที จากการแสดงของเธอใน ทรีทอลวีเมน ที่เขียนโดยเอ็ดเวิร์ด อัลบี
แจ็กสันกลายเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี 1992 โดยเป็นสมาชิกของฮัมสตีดและไฮเกต ในช่วงที่โทนี แบลร์เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรอยู่นั้น เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมตั้งแต่ปี 1997 ถึง 1999 ภายหลังมีการแบ่งเขตเลือกตั้งใหม่ในปี 2010 แจ็กสันเอาชนะคริส ฟิลล์จากพรรคอนุรักษนิยม ด้วยคะแนนอย่างสูสี และขึ้นเป็นสภาสามัญชนในเขตฮัมสตีดและคิลเบิร์นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งเกษียณตัวเองในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร ปี 2015
ในด้านชีวิตส่วนตัว แจ็กสันแต่งงานกับผู้ประกาศข่าว รอย ฮอดจส์ ตั้งแต่ปี 1958 และหย่ากันในปี 1976 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ แดน ฮอดจส์ (เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักหนังสือพิมพ์ใน เดอะเมลออนซันเดย์
อบันดันเชีย
เทพีอบันดันเชีย (Abundantia) เป็นเทพีในตำนานเทพปกรณัมโรมันแห่งโชคลาภ ความอุดมสมบูรณ์ และความมั่งมี ในตำนานเทพเจ้าโรมันอบันดันเชียหรือที่รู้จักกันในชื่อ “อันโนนา” ถือว่าเป็นเทพีชั้นรองและเป็นผู้พิทักษ์กรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ ที่ทำให้เป็นผู้แจกจ่ายอาหารและเงินทอง ที่มาของกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์ของกรีกและโรมันคล้ายคลึงกันที่เทพซูสทรงหักเขาแพะโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งทำให้ทรงสัญญาว่ากรวยหรือเขานี้จะหลั่งไหลด้วยพืชพันธ์ผลไม้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด และให้เทพีอบันดันเชียเป็นผู้รักษา
ออคโทพาร์ทแทรเวเลอร์ II
ออคโทพาร์ทแทรเวเลอร์ II (オクトパス トラベラー II (Okutopasu Toraberā II) Octopath Traveler II) เป็นวิดีโอเกมแนวเล่นตามบทบาท พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ ตัวเกมเป็นเกมภาคต่อของเกม ออคโทพาร์ทแทรเวเลอร์ และเป็นเกมลำดับที่สามในชุดเกมต่อจากเกม ออคโทพาร์ทแทรเวเลอร์: แชมเปียนส์ออฟเดอะคอนติเนนต์ อันเป็นเกมมือถือภาคก่อน แม้ว่ามันจะมีตัวละครใหม่และฉากที่แยกจากเกมก่อนหน้า ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023
การพัฒนา
ตัวเกมประกาศเปิดตัวครั้งแรกในงานนินเท็นโดไดเรกต์ ในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2022 โดยมีการแสดงรูปแบบการเล่นเกมสดครั้งแรกที่งานโตเกียวเกมโชว์ในอีกไม่กี่วันต่อมา เช่นเดียวกับ 2 เกมก่อนหน้าในชุดเกม ออคโทพาร์ทแทรเวเลอร์ II ใช้รูปแบบกราฟิกที่ขนานนามว่า "เอชดี-ทูดี" ซึ่งเป็นแนวทางที่สร้างรูปแบบกราฟิกแบบพิกเซลสองมิติขึ้นมาใหม่ในยุควิดีโอเกมแบบ 16 บิตและนำเสนอในรูปแบบไดโอรามาสามมิติที่มีความละเอียดสูง ในระหว่างที่ประกาศเปิดตัว ตัวเกมคาดว่าจะพัฒนาเสร็จสมบูรณ์แล้วประมาณ 90 เปอร์เซนต์ ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยตัวเกมแบบลิมิเด็ตอีดีชันจะมีฟิกเกอร์ตัวละครหลักทั้งแปดตัวและอาร์ตบุ๊ก
ซาวิยะฮ์ซีดีบิลอับบาส
ซาวิยะฮ์ซีดีบิลอับบาส (زاوية سيدي بلعباس, เบอร์เบอร์: ⵣⴰⵡⵉⵢⴰ ⵙⵉⴷⵉ ⴱⵍⵄⴻⴱⴰⵙ) เป็นศูนย์รวมทางศาสนาอิสลาม (ซาวิยะฮ์) ในมาร์ราคิช ประเทศโมร็อกโก ศูนย์นี้ตั้งอยู่บริเวณสุสานของอะบูลอับบาส อัสซับตี (หรือซีดีบิลอับบาส) ครูศูฟีที่เสียชีวิตใน ค.ศ. 1204 เขาเป็นผู้ที่ได้รับการนับถือมากที่สุดในนักบุญมาร์ราคิชทั้งเจ็ด โดยทั่วไปถือว่าเป็น "นักบุญองค์อุปถัมภ์" ประจำเมือง  สถาปัตยกรรมของซาวิยะฮ์บางส่วนย้อนไปได้ถึงสมัยซะอ์ดียะฮ์ตอนปลาย (ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17) แต่ได้รับการปรับปรุงและบูรณะตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในฤดูกาล 1975–76
ฤดูกาล 1975–76 เป็นฤดูกาลที่ 4 ติดต่อกันของนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในดิวิชั่น 2 นับตั้งแต่ตกชั้นในปี ค.ศ. 1972
สรุป
ในช่วงฤดูร้อนคณะกรรมการบริหารได้แต่งตั้ง บีเจ แอปเปิลบี เป็นประธานสโมสรคนใหม่ ทีมเสริมทัพด้วยผู้เล่นหลายคน ปีเตอร์ เวลส์ ผู้รักษาประตูจากทีมเยาวชน สำหรับแนวรับ แฟรงค์ คลาร์ก ได้ฟรีมาจากนิวคาสเซิลยูไนเต็ด หลังจากเล่นไป 14 ฤดูกาล สำหรับกองกลาง เทอร์รี่ เคอร์แรน ย้ายเข้ามาจากดองคัสเตอร์โรเวอส์ รวมถึงการย้ายออกไปดองคัสเตอร์โรเวอส์ของผู้รักษาประตู เดนนิส พีค็อก และเอียน มิลเลอร์ กองกลาง เริ่มต้นฤดูกาล ทีมเริ่มต้นได้ไม่ดีในลีก และตกรอบ 3 ในลีกคัพ สำหรับการย้ายทีมช่วงฤดูหนาว สโมสรคว้าตัว คอลิน บาร์เร็ตต์ กองหลังจากแมนเชสเตอร์ซิตี แต่ได้ลงเล่นเพียงไม่กี่นัดในฤดูกาลนี้เนื่องจากอาการบาดเจ็บ สโมสรตกรอบ 3 ในเอฟเอคัพโดยพ่ายแพ้ให้กับปีเตอร์โบโรยูไนเต็ด สำหรับครึ่งฤดูกาลหลัง คลัฟเสริมแนวรับโดยให้จอห์น แม็คโกเวิร์นทำหน้าที่เป็นกองหลังตัวกลาง บวกกับผลงานที่ยอดเยี่ยมของเอียน โบว์เยอร์และเคอร์แรนทำให้ทีมจบอันดับที่ 8 ของลีก
ฟาโรห์นิเนทเจอร์
นิเนทเจอร์ (หรือเรียกว่า บาเนทเจอร์) เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ ไม่ทราบระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์ แต่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้บันทึกว่ารัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์ไม่น่าจะกินระยะเวลาเป็นไปได้ถึง 96 ปี และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์ได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์นิเนทเจอร์นั้นยาวนานถึง 47 ปี นักไอยคุปต์ตั้งข้อสงสัยว่าข้อมูลทั้งสองชิ้นว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง โดยทั่วไปนักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุว่าฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 43 ปีหรือ 45 ปี จากการประมาณดังกล่าวนั้นขึ้นอยู่กับการตีความใหม่ของจารึกศิลาปาแลร์โมที่เป็นที่รู้จักกันดี ซึ่งบันทึกในช่วงในปี 7–21 แห่งการครองราชย์, ส่วนจารึกศิลาไคโรได้บันทึกในปี 36–44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ตามนักวิชาการหลายคน ฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงปกครองอียิปต์ ตั้งแต่เมื่อประมาณ 2850 จนถึง 2760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้นตั้งแต่เมื่อประมาณ 2760 จนถึง 2715 ปีก่อนคริสตกาล
โสลาปูร์
โสลาปูร์ (อักษรโรมัน: Solapur, ) เป็นนครในรัฐมหาราษฏระทางใต้ ใกล้กับพรมแดนรัฐกรณาฏกะ ในประเทศอินเดีย โสลาปูร์ตั้งอยู่บนเส้นทางทางรถและทางรางที่เชื่อมต่อระหว่างมุมไบ, ปูเณ, บังกาลอร์ และ ไฮเดอราบาด รวมถึงมีแขนงเชื่อมต่อไปยังอำเภอกาลพุราคี และ วิชัยปุระในรัฐกรณาฏกะ และนับตั้งแต่ปี 2015 ใีโครงการก่อสร้างท่าอากาศยานโสลาปูร์ขึ้นเพื่อรองรับการเจริญเติบโตของเมือง
โสลาปูร์เป็นผู้นำในการผลิตยาสูบของรัฐ และมีชื่อเสียงจากจาดาร์โสลาปูรี ซึ่งเป็นผ้าขนหนูที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561
'''แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561''' (2018 Papua New Guinea earthquake) เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 3:44 น. ตามเวลาท้องถิ่น (25 กุมภาพันธ์ เวลา 17:44 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวมีขนาด 7.5 Mw ที่จังหวัดเฮลา ประเทศปาปัวนิวกินี แผ่นดินไหวมีขนาดความลึก 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ IX (ร้ายแรง) ตามมาตราเมร์กัลลี มีผู้เสียชีวิต 31 คน และอีก 300 คนได้รับบาดเจ็บ
แผ่นดินไหว
ระยะทางความเสียหายของแผ่นดินไหวคือ 35 กิโลเมตรนับจากจุดศูนย์กลาง ใต้ภูเขาสิสา และเกิดแผ่นดินไหวตามหลังจาก 35 นาทีต่อมาซึ่งอยู่ในระดับ 5.5 Mw
ฌูอัน ลาปอร์ตา
ฌูอัน ลาปอร์ตา อี อัสตรุก (Joan Laporta i Estruch; เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2505) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวสเปน และเป็นประธานคนปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
ลาปอร์ตาเป็นทนายความโดยมีบริษัทเป็นของตัวเอง ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรบาร์เซโลนาในสมัยแรก (พ.ศ. 2546–2553) สโมสรสร้างสถิติใหม่ด้วยการชนะการแข่งขัน 6 รางวัลในช่วงเวลา 12 เดือน (พ.ศ. 2552) จากนั้นเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาระหว่าง พ.ศ. 2553–2555 และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสโมสรบาร์เซโลนาเป็นสมัยที่สองใน พ.ศ. 2564
ดริฟต์
การดริฟต์  (Drifting หรือ Powersliding) คือ รูปแบบการขับขี่รถยนต์ในทางโค้ง โดยทำการโอเวอร์สเตียร์ (oversteer) เข้าหาโค้ง แล้วผ่านโค้งนั้นไปสำหรับการนี้โดยเฉพาะ การดริฟต์อาจใช้เพื่อความสนุก ซึ่งมีจุดประสงค์ที่ผสมผสานระหว่างความสนุกกับการเสริมทักษะในการควบคุมรถ หรืออาจใช้ในการแข่งขันก็ได้
การแข่งดริฟต์ เป็นการแข่งที่ดูจากพฤติกรรมการดริฟต์มากกว่าความเร็วที่วิ่งได้ต่อรอบหรือตำแหน่งที่เข้าเส้นชัย เกณฑ์การตัดสินหลัก ๆ จะขึ้นอยู่กับ 4 ปัจจัยได้แก่ มุมการเข้าโค้ง ไลน์ ความเร็ว และลูกเล่นหรือสไตล์การดริฟต์ โดยปกติแล้วการดริฟต์ไม่ใช่วิธีที่ทำให้ไปได้เร็วที่สุดในสนามแข่ง แต่ในบางครั้งการดริฟต์นั้นจะมีประโยชน์อย่างมาก เช่นในการแข่งแรลลี่ แต่ในการแข่งเซอร์กิตนั้น การดริฟต์จะทำให้รถไปได้ช้ากว่าการใช้เทคนิคธรรมดา การดริฟต์นั้นจะสามารถกระทำได้ง่ายกับรถที่เป็นระบบขับเคลื่อนด้วยล้อหลัง เพราะลักษณะการถ่ายกำลังและการถ่ายเทน้ำหนักของรถประเภทนี้เหมาะสมที่สุด
ประวัติ
การดริฟต์มีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มนักแข่งตามถนนบนภูเขาแถบชนบทของประเทศญี่ปุ่น เป็นการแข่งบนถนนบนภูเขา (เรียกว่า โทเกะ) เคอิชิ ทสึชิยะ (Keiichi Tsuchiya) ที่ได้ชื่อดริฟต์คิง เมื่อตอนแข่งรถอยู่ และอยู่ในอันดับรั้งท้าย เขาตัดสินใจที่จะเหวี่ยงรถผ่านโค้ง ทำให้เหล่าฝูงชนรู้สึกตกตะลึงและรู้สึกประหลาดใจไปตาม ๆ กัน ภายหลัง Tsuchiya เรียกมันว่า “การดริฟต์” ในขณะที่นี่อาจไม่ใช่ต้นกำเนิดของมัน แต่มันก็เป็นที่มาของชื่อและการแสดงให้คนอื่นเห็นเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1977 เคอิชิเริ่มต้นอาชีพการแข่งของเขาด้วยการขับรถหลายคัน ในการแข่งระดับมือสมัครเล่นรายการต่าง ๆ การแข่งขันโดยใช้รถที่ไม่ค่อยมีกำลังนั้นค่อนข้างยาก แต่ก็ทำให้ได้ประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดี ต่อมาเคอิชิได้มีโอกาสขับรถแข่งโตโยต้า เออี86 สปรินเตอร์ ทรูเอโน่ ซึ่งมีสปอนเซอร์หลักคือ ADVAN ในหลาย ๆ การแข่ง ในขณะที่เข้าโค้งลงเนิน เขาจะดริฟต์รถของเขา ทำให้ได้ความเร็วขณะเข้าโค้งมากกว่าคู่แข่งคนอื่น ๆ เทคนิคนี้ ทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น Drift King ไม่ใช่เพราะอย่างที่หลายคนเข้าใจว่าเขาเป็นคนแรกที่ดริฟต์
RTS,S
RTS,S/AS01 (ชื่อการค้า มอสกีริกซ์; Mosquirix) เป็นวัคซีนโรคมาลาเรียชนิดโปรตีนรีคอมไบแนนต์ ในเดือนตุลาคม 2021 วัคซีนได้รับการอนุมัติโดยองค์การอนามัยโลกเพื่อใช้ในเด็ก ถือเป็นวัคซีนมาลาเรียแรกที่ได้รับการแนะนำนี้
วัคซีน RTS,S ผลิตขึ้นตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1980s โดยนักวิทยาศาสตร์ของบริษัท SmithKline Beecham Biologicals (ปัจจุบันคือ กลักโซสมิธไคลน์วัคซีนส์) ในประเทศเบลเยียม จากนั้นจึงมีการพัฒนาต่อยอดโดย GSK ร่วมกับสถาบันวิจัยวอลเทอร์รี้ดอาร์มี ภายใต้การสนับสนุนด้านเงินทุนบางส่วนจากโครงการวัคซีนมาลาเรียพาธ และมูลนิธิบิลและเมลินดา เกตส์ ค่าประสิทธิภาพของวัคซีนอยู่ที่ 26-50% ในทารกและเด็กเล็ก
ในเดือนกรกฎาคม 2015 องค์การยายุโรป (EMA) ให้การรับรองการใช้วัคซีน วัคซีนนี้ถือเป็นวัคซีนมาลาเรียแรกที่ได้รับการรับรองให้ใช้ รวมถึงเป็นวัคซีนโรคติดเชื้อปรสิตในมนุษย์ชนิดแรกที่ได้รับการรับรองให้ใช้ และในวันที่ 23 ตุลาคม 2015 องค์การอนามัยโลก โดยสำนักผู้เชี่ยวชาญที่ปรึกษาเชิงยุทธศาสตร์ด้านการสร้างภูมิคุ้มกัน (SAGE) และ คณะกรรมการที่ปรึกษานโยบายมาลาเรีย (MPAC) ร่วมกันเสนอให้มีการนำไปใช้นำร่อง (pilot implementation) ในแอฟริกา โครงการนำร่องเริ่มต้นในวันที่ 23 เมษายน 2019 ที่ประเทศมาลาวี, 30 เมษายน 2019 ที่ประเทศกานา และ 13 กันยายน 2019 ที่ประเทศเคนยา
นอต
นอต (knot) เป็นหน่วยวัดความเร็วภาคพื้นดิน ที่ใช้ในวงการเดินเรือและการบินทั่วโลก มีค่าเท่ากับ 1 ไมล์ทะเล/ชม. มีสัญลักษณ์ตามมาตรฐาน ISO คือ  และไม่ใช่หน่วยเอสไอ โดยเป็นหน่วยที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในด้านอุตุนิยมวิทยา การเดินเรือ และการเดินอากาศรัศมีโลกเฉลี่ย 637ความเร็วลม8 กิโลเมตร
Knot มาจากระยะทางของเส้นสมมุติที่เราเรียกว่าเส้นละติจูด (Latitude)และเส้นลองติจูด (Longitude) โดยคิดรอบวงของโลกซึ่งมีความยาวประมาณ 40074.156 กิโลเมตร...แล้วนำมาหารด้วย 360 ก็จะได้เป็น 1 องศาแล้วเมื่อแบ่งย่อยลงไปเป็น 1 ลิปดาก็หารด้วย 60 อีกครั้งก็จะได้ผลลัพธ์ประมาณ 1.85 กิโลเมตร...และผลลัพธ์ที่ได้นี่เองที่เรียกว่า 1 นอต
ฉะนั้นความเร็ว 1 น็อตก็หมายถึง 1.84 กม/ชม หรือ 1.15 ไมล์/ชม มักจะใช้กับพยากรณ์อากาศหรือวัดความเร็วลม เช่น ตอนนี้ที่ทะเลสาบอินเดีย ความเร็วลม 5 น็อต
ถ้าอยากรู้ว่าความเร็วลมน็อตเท่าไหร่ ทำตามวิธีดังนี้ ต้องรู้ก่อนว่าเรามีน็อตเท่าไหร่ สมมติว่า ความเร็วลมตอนนี้ 2 น็อต ก็เอา1.15 คูณ 2(ถ้าตั้งทดต้องเป็น2.00)
วัดตรังคภูมิพุทธาวาส
วัดตรังคภูมิพุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกันตัง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 21 ไร่ 89.40 ตารางวา ที่มีธรณีสงฆ์ของวัดมี 3 แปลง สภาพของวัดตั้งอยู่บนที่ราบสูง แต่ไม่มีคูน้ำล้อมรอบ
วัดตรังคภูมิพุทธาวาส เดิมชื่อ วัดกันตัง สร้างวัดคู่กับเมืองกันตัง เมื่อ พ.ศ. 2436 โดยพระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) เจ้าเมืองตรัง ได้ย้ายเมืองจากควนธานีไปอยู่ที่กันตัง จึงได้จัดสร้างวัดนี้ขึ้นด้วย ต่อมา พ.ศ. 2442 วัดได้ย้ายมาตั้งอยู่ ณ ที่ปัจจุบัน ครั้นถึง พ.ศ. 2455 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจการคณะสงฆ์และได้ประทับที่วัดกันตัง ทรงเห็นว่าวัดกันตังเป็นวัดที่มีภูมิประเทศเหมาะสมดีมาก จึงได้พระราชทานนามวัดให้ใหม่ว่า "วัดตรังคภูมิพุทธาวาส" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 11 วา 2 ศอก ยาว 15 วา 2 ศอก ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2465
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 11 เมตร ยาว 18 เมตร สร้าง พ.ศ. 2476 ศาลาการเปรียญ 2 หลัง โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารไม้และคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ หน้าตักกว้าง 43 นิ้ว ปางมารวิชัย พระยารัษฎานุประดิษฐ์ได้นำมาจากเมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย โดยทางเรือ พร้อมด้วยพระอัครสวกสร้างด้วยหินอ่อน และรูปช้าง สิงห์ อย่างละ 1 คู่ เป็นหินอ่อนเช่นกัน ได้มาจากพม่า พระพุทธรูปเชียงแสน 1 องค์ หน้าตักกว้าง 18 นิ้ว พระยาสุรินทร์ราชสยามธิราชภักดีศิริพาหะ สมุหเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต อัญเชิญมาจากกรุงเทพมหานคร ถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2456
ทัศนมิติ
ทัศนมิติ (perspective) หรือทับศัพท์ว่าเพอร์สเปกทีฟ คือการเขียนภาพให้ปรากฏออกมาในลักษณะที่เหมือนการมองเห็นจริง โดยปรกติมักจะใช้เพื่อการนำเสนอภาพจำลองของแนวความคิดในการออกแบบผลงาน เช่นภาพงานอาคารในงานสถาปัตยกรรม ภาพการตกแต่งภายในสำหรับงานมัณฑนศิลป เป็นต้น
ทวิภาษณ์
ในทางภาษาศาสตร์ ทวิภาษณ์ (diglossia) คือสถานการณ์ที่มีการใช้ภาษาสองภาษาหรือวิธภาษาสองวิธภาษาในชุมชนภาษาหนึ่ง ๆ โดยแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนและสม่ำเสมอ นอกเหนือจากวิธภาษาท้องถิ่นหรือวิธภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวันของชุมชน (เรียกว่า "วิธภาษาต่ำ") แล้ว ยังมีการใช้วิธภาษาที่สองซึ่งผ่านการจัดประมวล (เรียกว่า "วิธภาษาสูง") ในบางสถานการณ์ เช่น งานวรรณกรรม การเรียนรู้แบบเป็นทางการ พิธีศักดิ์สิทธิ์ หรือสถานการณ์เฉพาะเจาะจงอื่น ๆ โดยไม่นำไปใช้อย่างปกติในการสนทนาทั่วไป ในกรณีส่วนใหญ่ วิธภาษาสูงไม่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ แต่ผู้พูดมีระดับความคล่องแตกต่างกันไปในชุมชนที่วิธภาษาทั้งสองปรากฏอยู่ อนึ่ง คำว่า "สูง" และ "ต่ำ" ในที่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับชั้นสังคมแต่อย่างใด
วิธภาษาสูงในภาวะทวิภาษณ์อาจเป็นรูปแบบที่เก่ากว่าของภาษาเดียวกัน (อย่างในยุโรปสมัยกลางที่ยังคงใช้ภาษาละตินในสถานการณ์ทางการ แม้ว่าภาษาพูดจะเริ่มแตกออกไปก็ตาม) อาจเป็นภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลย หรืออาจเป็นภาษาย่อยที่ต่างออกไปแต่ก็มีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด เช่น ในโลกอาหรับมีการใช้ภาษาอาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ควบคู่ไปกับวิธภาษาอาหรับท้องถิ่น; ในประเทศกรีซ ภาษากรีกใหม่มีสองรูปแบบคือกาซาเรวูซาซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากภาษากรีกโบราณและใช้ในภาษาเขียนเป็นหลัก และดีโมตีจีซึ่งเป็นภาษาพูดที่นิยมใช้กันทั่วไป; ในอเมริกากลาง วงศัพท์บางส่วนของภาษาการีฟูนามีภาวะทวิภาษณ์จากสถานะเพศ โดยชายและหญิงจะใช้คำที่แตกต่างกันสำหรับมโนทัศน์เดียวกัน
สถานการณ์ที่มีการใช้ภาษามากกว่าสองภาษาหรือวิธภาษามากกว่าสองภาษาวิธภาษาในชุมชนภาษาเดียวกันโดยมีการแบ่งหน้าที่ของภาษาหรือวิธภาษาเหล่านั้นอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับทวิภาษณ์ เรียกว่า พหุภาษณ์ (polyglossia) ในกรณีที่มีสามภาษาหรือสามวิธภาษา อาจเรียกว่า ไตรภาษณ์ (triglossia) ตัวอย่างหนึ่งของสังคมไตรภาษณ์ ได้แก่ ประเทศลักเซมเบิร์ก มีวิธภาษาสูงสองวิธภาษาคือภาษาเยอรมันซึ่งใช้ในการศึกษาระดับประถม การศาสนา และวารสารสนเทศ และภาษาฝรั่งเศสซึ่งใช้ในการศึกษาระดับมัธยม ระบบราชการ และป้ายจราจร ส่วนวิธภาษาต่ำคือภาษาลักเซมเบิร์กซึ่งใช้ที่บ้านหรือที่ทำงานเป็นต้น