cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ชาเอิร์ลเกรย์
ประวัติ
ชาเอิร์ลเกรย์เป็นชาที่ปรุงแต่งขึ้นให้แก่ ชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร ช่วงปี ค.ศ. 1830 ถึงปี ค.ศ. 1834 โดยการนำชาแดงผสมกับน้ำมันมะกรูด ต่อมาได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นสูงและได้กลายเป็นที่นิยมจากทั่วทั้งโลก ชาเอิรล์เกรย์เป็นชาที่ปรุงขึ้นเพื่อเลียนแบบชาจีนซึ่งมีราคาสูง ซึ่งชานี้เป็นที่รู้จักในประเทศอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1820 ในช่วงแรกชาเอิร์ลเกรย์เป็นที่รู้จักในชื่อ "เกรยส์ (Grey's Tea)" จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1880 บริษัทชาร์ลตันแอนด์โค ได้โฆษณาชานี้ในชื่อ "เอิร์ลเกรย์" ในเดือนเมษายน ปี ค.ศ. 2011 บริษัททไวนิงส์ (Twinings) ผู้อ้างว่าเป็นผู้คิดค้นต้นตำรับชาเอิรล์เกรย์ ได้ประกาศการปรับเปลี่ยนสูตรชาเอิล์รเกรย์ของบริษัท โดยมีการเพิ่มน้ำมันมะกรูดและซิตรัส ชาเอิร์ลเกรย์ถือว่าเป็นชาตัวหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญและส่งผลต่อวัฒนธรรมการดื่มชาของชาวอังกฤษ ทำให้เกิดให้เกิดการคิดค้นชาสูตรใหม่ ๆ ขึ้น เช่น ชาเลดีเกรย์ ที่มีการใส่ผลไม้จำพวกมะนาวและส้ม ชาเอิร์ลเกรย์นิยมดื่มกันในช่วงบ่าย มักทานคู่กับขนมเค้กหรือของว่างต่าง ๆ เช่น แซนด์วิช แยมโรล มาการง หรือ สกอน สามารถดื่มได้ทุกช่วงเวลา
เรื่องราวของที่มาของชาเอิร์ลเกรย์ยังคงเป็นที่ถกเถียง มีเรื่องราวหนึ่งกล่าวว่า ผู้รับใช้ของลอร์ดเกรย์คนหนึ่งได้ช่วยชีวิตลูกชายของชาวจีนครอบครัวหนึ่ง และเพื่อเป็นเกียรติแก่ลอร์ดเกรย์ ครอบครัวชาวจีนครอบครัวนั้นจึงได้ตอบแทนลอร์ดชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 โดยปรุงชาสูตรพิเศษขึ้นและมอบให้ในปี ค.ศ. 1803 เรื่องราวนี้ไม่มีหลักฐานที่น่าเชื่อถือในการยืนยันข้อเท็จจริงแต่ประการใด และยังคงมีข้อขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากลอร์ดเกรย์ไม่เคยเดินทางไปประเทศจีน นอกจากนี้ในช่วงเวลาดังกล่าว การใช้น้ำมันมะกรูดยังไม่เป็นที่ทราบกันในประเทศจีน อย่างไรก็ตามเรื่องราวได้รับการบอกเล่าในเชิงปากต่อปากส่งผลให้ข้อมูลผิดเพี้ยนไปเมื่อเวลาผ่านไป ในเว็บไซต์ทไวนิงส์ได้ระบุว่า
" ราชทูตท่านหนึ่งได้เดินทางเดินทางไปประเทศจีน ภายหลังเดินทางกลับมายังสหราชอาณาจักร ทูตท่านนี้ได้นำชาเอิร์ลเกรย์กลับมาด้วยและได้มอบให้แก่ ลอร์ดชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 " - ทไวนิงส์ ออฟ ลอนดอน
ร้านแจ็คสันออฟพิคคาดิลลี่ (Jacksons of Piccadilly) อ้างว่า ทางร้านเป็นผู้ริเริ่มขายสูตรชาเอิร์ลเกรย์นี้เป็นร้านแรก ลอร์ดเกรย์ได้มอบสูตรชานี้ให้แก่โรเบิร์ต แจ็คซัน (Robert Jackson & Co) และบริษัทหุ้นส่วนจอร์จ ชาร์ลตัน (Charlton & Co. of Jermyn Street)ในปี ค.ศ. 1830 ตามที่ตระกูลแจ็คซันกล่าวอ้าง พวกเขาผลิตชาเอิร์ลเกรย์นี้ขึ้นมาตั้งแต่ได้รับสูตรมา โดยแรกเริ่มชานี้มีพื้นฐานมาจากชาแดงจีน
ประเภท
ชามิใช้สินค้าจดทะเบียนโดยบริษัทใดบริษัทหนึ่ง ชาเอิร์ลเกรย์จึงมีสูตรมากมายแตกต่างไปตามบริษัทผู้ผลิต โดยแต่ละบริษัทมักชูความแตกต่างทั้งประเภทของชาที่ผลิตและนอกจากนี้ยังมีการเพิ่มส่วนผสมบางอย่างลงไปเพื่อสร้างเอกลักษณ์เฉพาะให้แก่ชาของบริษัทตนเอง ผลมะกรูดที่ใส่ในชาเอิร์ลเกรย์ยี่ห้อดังต่าง ๆ นิยมปลูกที่แคว้นคาลาเบรีย ประเทศอิตาลี่
การปรุงแต่งรสชาติ
ชาเอิร์ลเกรย์ถูกใช้เพื่อปรุงแต่งรสชาติเค้กและของหวานอย่างแพร่หลาย เช่น ช็อกโกแลต และซอสปรุงของหวาน
วัฒนธรรมการดื่ม
โดยทั่วไปไม่นิยมเติมนมลงในชาเอิร์ลเกรย์ดังเช่นชาอื่น ๆ ชาวสหราชอาณาจักรส่วนมากให้ความเห็นว่าชาเอิร์ลเกรย์และนมนั้นไม่อาจเข้าด้วยกันได้ เนื่องจากนมทำให้กลิ่นของน้ำมันมะกรูดอันเป็นเอกลักษณ์ของชาหายไป และทำให้รสชาติของชาเปลี่ยนจึงไม่นิยมเติมนมลงในชา
ชาเอิร์ลเกรย์นิยมทานขณะยังร้อน โดยสามารถเติมน้ำตาลหรือน้ำผึ้งเพื่อเพิ่มความหวาน หรืออาจเติมมะนาวหรือส้มได้ตามแต่ใจผู้ดื่ม
อี ทง-แฮ
อี ทง-แฮ (เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1986) หรือชื่อในการแสดงว่า ทงแฮ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์
ประวัติ
ทงเฮ เกิดที่มกโพ จังหวัดช็อลลาใต้ ประเทศเกาหลีใต้ เป็นบุตรคนเล็กของครอบครัว ด้วยการสนับสนุนของบิดาที่เคยมีความฝันที่จะได้เป็นนักร้อง โดยได้เซ็นสัญญากับต้นสังกัด เอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์ หลังจากชนะรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3 ในการประกวด SM Youth Best Selection Best Outward Appearance ใน ค.ศ. 2001 ก่อนหน้านี้ เคยถูกวางตัวร่วมกับสมาชิกอีกคนจากซูเปอร์จูเนียร์ ให้อยู่ในบอยแบนด์ชื่อ โอเค (OK), พริคอร์ (Pricor) และสไมล์ (Smile)
หลังจากทำการฝึกฝนเป็นเวลา 4 ปีกับต้นสังกัด เอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์ ทงเฮได้เป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์ ซูเปอร์จูเนียร์ 05 (super Junior05) และต่อมาจึงเป็น ซูเปอร์จูเนียร์ (Super Junior) ในปัจจุบัน และในปี ค.ศ. 2015 ได้มีการจับคู่กับสมาชิกในวงอีกคนที่ชื่อ อึนฮยอก (Eunhyuk) เพื่อทำยูนิตร่วมกันใช้ชื่อว่า ซูเปอร์จูเนียร์ดีแอนด์อี (Super Junior-D&E) ซึ่งยังคงมีผลงานจวบจนถึงปัจจุบัน
เว็บไซต์แฟนคลับ
เว็บเกาหลี
เว็บไทย
เว็บจีน
รถถังครูเซเดอร์
รถถัง, ครุยเซอร์, เอ็มเค6 หรือ เอ15 ครูเซเดอร์ เป็นหนึ่งในรถถังครุยเซอร์(ลาดตระเวน)หลักของบริติชในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง จำนวนกว่า 5,000 คันได้ถูกผลิตขึ้นมาและพวกเขาเหล่านี้มีส่วนสำคัญต่อการได้รับชัยชนะของบริติซในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือ รถถังครูเซเดอร์นั้นไม่ได้ถูกพบเห็นในการปฏิบัติการรบอื่นๆนอกเหนือจากแอฟริกา แต่ตัวรถถังนั้นได้ถูกนำมาดัดแปลงแก้ไขเพื่อสร้างให้เป็นการต่อต้านอากาศยาน การยิงสนับสนุน สังเกตการณ์ รถดันดิน และกู้เก็บยานพาหนะต่างๆ
รถถังรุ่นแรกอย่าง 'ครูเซเดอร์ 1' ได้เข้าประจำการในปี ค.ศ. 1941 และแม้ว่าจะคล่องตัว, มันเป็นยานพาหนะที่มีเกราะที่ค่อนข้างเบาและติดอาวุธได้น้อย ด้วยการปรับปรุงให้เกราะมีความหนาถึง 49 มม. ซึ่งได้แปรเปลี่ยนเป็น 'ครูเซเดอร์ 2' อาวุธหลักของ ครูเซเดอร์ มาร์ค 1 และ 2 คือปืนหลัก Ordnance QF 2 pounder (40มม.) แต่ครูเซเดอร์ 3 ได้ถูกติดตั้งด้วยปืนหลัก Ordnance QF 6 pounder (57มม.) ด้วยรถถังรุ่นนี้เป็นมากกว่าการแข่งขันสำหรับรถถังของเยอรมันอย่าง พันเซอร์ 3 และ พันเซอร์ 4 ที่ได้เผชิญหน้ากันในสนามรบ ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของกองพันยานเกราะที่หนึ่ง ครูเซเดอร์ได้รับการพิสูจน์ในความสำคัญครั้งนี้ในช่วงยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่สอง ที่ทูบลัก และในตูนีเซีย
ด้วยการที่ได้ถูกสงวนเอาไว้ในประจำการ เนื่องจากความล่าช้าพร้อมกับความเปลี่ยนแปลงในช่วงปลายปี ค.ศ. 1942 การขาดแคลนในการอัพเกรดอาวุธ รวมทั้งปัญหาความน่าเชื่อถือที่เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากสภาพอากาศในทะเลทรายที่รุนแรงและการปรากฏตัวของรถถังหนัก ทีเกอร์-1 ในท่ามกลางกองทัพน้อยแอฟริกาของเยอรมัน ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า รถถังครูเซเดอร์ได้ถูกแทนที่ด้วยรถถังเอ็ม3 แกรนต์ และรถถังขนาดกลาง เชอร์แมน ที่สหรัฐอเมริกาได้จัดหามาให้
Protopolyclinidae
Protopolyclinidae เป็นสกุลของยูโรคอร์ดาตาที่อยู่ในวงศ์ Aplousobranchia.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เป็นโรงเรียนเอกชนคาทอลิกสตรีลำดับที่ 3 ในเครือคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร แห่งประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2450 โดย มาแมร์ แซงต์ ซาเวียร์ (Mère Saint-Xavier) อธิการิณีจากคณะภคินีฯ บนเนื้อที่ 16 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา ของเขตมิสซังกรุงเทพ บนถนนคอนแวนต์ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เพื่อให้การอบรมศึกษาแก่บรรดาเด็กหญิง โดยนามของโรงเรียนมาจากนามของนักบุญโยเซฟ พระบิดาของพระเยซูคริสตเจ้า
การก่อตั้ง
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เดิมชื่อโรงเรียนพระกุมารเยซูคอนแวนต์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2449 ภายใต้มิสซังคาทอลิก โดยคณะภคินีเซนต์มอร์ ที่ย่านถนนสีลม
ที่ตั้งของโรงเรียน เดิมเป็นที่นาตราจองในตำบลทุ่งวัวลำพอง บนถนนสีลม ซึ่งถูกรวบรวมจัดซื้อโดยเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ในปี พ.ศ. 2449 ท่านได้ขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวบริจาคที่ดินด้านหลังบ้านจำนวน 9 ไร่ ให้แก่คณะภคินีเซนต์มอร์เพื่อนำไปจัดตั้งโรงเรียน ได้มีการรังวัดปักเขตกำหนดเส้นรุ้ง-แวง ดังนั้นรูปแปลงที่ดินที่เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรีบริจาคให้จึงน่าจะเป็นแปลงสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้าง 3 เส้น ยาว 3 เส้น และมีที่ดินทั้ง 3 ด้านติดที่ดินของเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี ส่วนอีกด้านหนึ่งที่เหลือติดถนนที่เจ้าพระยาสุรศักดิ์ตัดขึ้นใหม่ แต่ปัจจุบันโรงเรียนมีที่ดินเพิ่มขึ้นเป็น 16 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา ซึ่งน่าจะมีการจัดซื้อเพิ่มเติมในภายหลัง
ซิสเตอร์คณะเซนต์มอร์ ได้มอบหมายให้ นายอัลเฟรโด ริกาซซี (Alfred Rigazzi) สถาปนิกชาวอิตาเลียน ผู้ซึ่งออกแบบพระที่นั่งอนันตสมาคม และสถานีหัวลำโพง ออกแบบก่อสร้างอาคารโรงเรียน เริ่มแรกเป็นอาคาร 2 ชั้น ก่ออิฐถือปูนหลังคาทรงปั้นหยามุงกระเบื้องว่าว กล่าวว่าเดิมใต้ถุนใช้เป็นที่เก็บน้ำ และฐานรากอาคารทำด้วยขอนไม้ขนาดใหญ่ ในบริเวณปลูกต้นไม้ร่มรื่น มีคูระบายน้ำรอบโรงเรียน และมีการแบ่งที่ดินส่วนหนึ่งเป็นที่เลี้ยงหมูและไก่งวง
ในปี พ.ศ. 2450 คณะภคินีเซนต์มอร์มีเหตุให้ต้องเดินทางออกจากประเทศไทย จึงได้ยกกิจการให้กับมิสซังคาทอลิก คิดมูลค่าสิ่งก่อสร้างเป็นจำนวนเงิน 115,000 ฟรังก์ โดยคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร รับผิดชอบที่จะเป็นผู้จ่ายเอง มิสซังคาทอลิกจึงมอบกิจการโรงเรียนให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เข้าดำเนินการต่อ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ซันนักจี
ซันนักจี เป็นอาหารกินดิบ ซึ่งทำมาจากหนวดปลาหมึก วิธีทำคือฆ่าหมึกและสับหนวดของมันเป็นท่อน ๆ ชิ้นเล็กแล้วนำไปเสิร์ฟโดนขณะไปเสิร์ฟนั้นหนวดของหมึกจะยังคงขยับไปมาอยู่เนื่องจากเส้นประสาทในหนวดของหมึกยังทำงานอยู่   รวมทั้งระบบประสาทของหมึกนั้นมีความซับซ้อนสูงมาก ประกอบกับเซลล์ประสาทจำนวนมากในหนวดทำให้หนวดของหมึกมีการเคลื่อนไหวตามรีเฟล็กซ์ถึงแม้ว่าหนวดเหล่านั้นไม่ได้รับคำสั่งจากสมองแล้วก็ตาม
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
การก่อตั้ง
ในปี พ.ศ. 2451 แมร์กังดีด ได้สถาปนาให้โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เป็นศูนย์กลางที่ตั้งแห่งคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ในสยาม เนื่องจากมีอาณาบริเวณกว้างขวางเหมาะที่จะเป็นศูนย์กลางของคณะฯ และมีพื้นที่ใหญ่กว่าโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์ ประกอบกับที่ตั้งของ 2 โรงเรียนดังกล่าว เป็นส่วนหนึ่งในเขตอาสนวิหาร ดังนั้น การย้ายสำนักภคินีมาจัดตั้งที่โรงเรียนแห่งนี้ถือเป็นที่เฉพาะที่จะมีแต่นักบวชหญิง โดยไม่มีบาทหลวงของมิสซังคาทอลิกเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ในขณะเดียวกันคณะภคินีก็ได้มอบหมายให้ เซอร์แซงต์ ซาเวียร์ อธิการิณี จากโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ ย้ายมาดำรงตำแหน่งเป็นอธิการิณี ผู้จัดการและครูใหญ่คนแรกของโรงเรียนแห่งนี้
ซันนักจี
ซันนักจีจะเสิร์ฟพร้อมกับน้ำมันงาและงาคั่ว
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
การจัดการศึกษาในระยะแรก
เมื่อเริ่มแรกก่อตั้งโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ สมัยที่ยังไม่มีเครื่องแบบนักเรียน มีนักเรียนจำนวน 55 คน แบ่งเป็นผู้เรียนในแผนกฝรั่งเศส 15 คน และแผนกอังกฤษ 40 คน ในจำนวนนี้มีนักเรียน 21 คน เป็นนักเรียนประจำ และ 14 คน เป็นเด็กกำพร้านอกเหนือจากนั้นเป็นนักเรียนไป-กลับ เมื่อเข้าสู่ปีที่ 2 จำนวนนักเรียนก็เพิ่มขึ้นเป็น 78 คน และได้เพิ่มมากขึ้นทุกปี
ซันนักจี
การรับประทาน
เนื่องจากปุ่มดูดบนหนวดของหมึกนั้นยังคงทำงานอยู่ทำให้เวลารับประทานนั้นต้องมีการระมัดระวังเป็นพิเศษ เนื่องจากปุ่มดูดพวกนี้อาจทำให้หนวดติดที่ปากและลำคอได้
ความแตกต่างของภาษา
คำศัพท์ในเกาหลีเหนือและใต้นั้นมีความแตกต่างกัน ซึ่ง นักจี ในเกาหลีใต้แปลว่าชนิดของปลาหมึกขนาดเล็ก (มักแปลผิดเป็น "ลูกหมึกยักษ์") ส่วน นักจี ในเกาหลีเหนือมีความหมายว่า หมึกกล้วย (nakjiในการแปลงเป็นตัวโรมันตามระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์จะได้เป็น nakchi)
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
การจัดการศึกษาในระยะแรก
ในช่วงสองทศวรรษแรกหลังการจัดตั้ง นักเรียนส่วนใหญ่ที่เข้าศึกษาเป็นบุตรและธิดาชาวยุโรปที่เข้ามาพำนัก อาศัยในประเทศไทย หลักสูตรการศึกษาจึงเน้นหนักไปทางด้านภาษา ใช้ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก ในการเรียนการสอน วิชาการที่เน้นศึกษาได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ จริยธรรม วาดเขียน ดนตรีและการฝีมือ ต่อมาบรรดาคหบดี ข้าราชการ และ พ่อค้าไทย เริ่มส่งบุตรหลานของตนมาเข้ารับการศึกษาในโรงเรียน ทำให้จำนวนนักเรียน เพิ่มขึ้นเป็นลำดับ เมื่อมีนักเรียนไทยเข้าศึกษามากขึ้น โรงเรียนจึงพัฒนาหลักสูตรและปรับปรุงให้เหมาะสมกับ ภาวะที่เปลี่ยนแปลงไป มีการจัดระบบการเรียนการสอนใหม่ให้สอดคล้องกับแนวทางของระบบการศึกษาไทย
ซันนักจี
ความแพร่หลาย
ซันนักจีมีทั่วไปตามร้านอาหารเกาหลีที่เสิร์ฟเนื้อปลาดิบ แต่อาจพบในบาร์หรือร้านข้างทางต่าง ๆ ซึ่งมักเสิร์ฟเป็นของว่างรับประทานกับโซจู
โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์
การจัดการศึกษาในระยะแรก
ในปี พ.ศ. 2469 เปิดนวกสถานของคณะภคินีเซนต์ปอลฯ เพื่ออบรมหญิงสาวที่ปรารถนาจะเป็นนักบวช โดยมีเซอร์เดซีเร เป็นนวกาจารย์ท่านแรก และมีเซอร์ 3 ท่านแรกที่เข้าใน นวกสถานแห่งนี้ คือ 1. เซอร์เอมิเลียน ปานประดับ 2. เซอร์มาเรีย อันโตเนียว 3. เซอร์ออกุสตา-โจเซฟ อันโตเนียว โดยก่อนหน้านี้ผู้ที่ปรารถนาจะเข้าคณะฯ ต้องเดินไปเมืองชาร์ตร ประเทศฝรั่งเศส หรือ ที่ไซ่ง่อน ประเทศเวียดนาม เพื่อรับการฝึกอบรม
<!-- ข้อมูลจิปาถะ
พระมหากรุณาธิคุณ
'''พ.ศ. 2454:''' วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2454 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาเสด็จ พระราชดำเนินเยือนโรงเรียน ในงานแสดงศิลปหัตถกรรมของนักเรียนซึ่งจัดขึ้นเพื่อหาทุนช่วยเหลือเด็กกำพร้า และพระราชทานทรัพย์ จำนวน 800 บาท ให้แก่โรงเรียน
'''พ.ศ. 2493:''' สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเป็นองค์ประธานเปิดสมาคมศิษย์เซนต์โยเซฟ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2493 ต่อมาในวันที่ 18 มิถุนายน 2500 ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมรับสมาคมศิษย์เซนต์โยเซฟให้อยู่ในพระบรมราชินูปถัมภ์
'''พ.ศ. 2500:''' โรงเรียนก่อตั้งครบ 50 ปี สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินมาเปิดตึกหอประชุมและทอดพระเนตรกิจกรรมของโรงเรียน ทรงพอพระทัยในกิจกรรมของโรงเรียน และตรัสชมเชย พร้อมอำนวยพรให้โรงเรียนเจริญวัฒนาถาวรเพื่อเป็นสถาบันการศึกษาที่อำนวยประโยชน์แก่ ประเทศชาติสืบไป
'''พ.ศ. 2502:''' สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดอาคารเรียนหลังใหม่ของโรงเรียน
'''พ.ศ. 2505:''' โรงเรียนปรับปรุงครั้งใหญ่ ได้ขยายการก่อสร้างอาคารตึกอำนวยการทดแทนอาคารหลังเดิม ซึ่งคับแคบ ภายในอาคารอำนวยการประกอบด้วย ห้องธุรการ ห้องสมุด ห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์ ห้องคหกรรมศาสตร์ ห้องประชุมเล็ก ห้องนิทรรศการ ห้องพยาบาล ห้องพักครู ที่พักของนักเรียนประจำและที่พักของเซอร์ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็น ประธานในพิธีเปิดอาคาร และทอดพระเนตรกิจกรรมต่างๆของนักเรียน
'''พ.ศ. 2522:''' วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2522 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินทรงเป็นประธานอีกครั้งหนึ่งในงานฉลองครบรอบการก่อตั้ง 72 ปีของโรงเรียน ยังความปลาบปลื้มแก่บรรดาเซอร์ คณาจารย์และนักเรียนของโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นและทรงปลูกต้นสารภี ที่กลางลานสันติภาพเพื่อเป็นที่ระลึก
'''พ.ศ. 2530:''' วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเป็นองค์ประธานในงานฉลอง “อสีติพรรษ” ครบรอบ 80 ปีของ โรงเรียน
'''พ.ศ. 2535:''' วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ได้ประทาน พระนามก่อตั้ง “มูลนิธิอุบลรัตน์” เนื่องในอภิลักขิตมหามงคลที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรง เจริญพระชนมายุครบ 5 รอบ เพื่อส่งเสริมการเรียนดนตรี สาขาเปียโน และช่วยเหลือเยาวชนผู้ขาดแคลนของ โรงเรียนในชนบท นอกจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โรงเรียนยังได้รับความสนพระทัยและพระมหากรุณาธิคุณจากพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์จักรีหลายพระองค์ เสด็จเยี่ยมชมกิจการของโรงเรียนและนิทรรศการ ต่างๆ หลายวาระและโอกาส อาทิ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ และพระเจ้าหลานเธอพระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา
'''พ.ศ. 2552:''' วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินงาน “หนึ่งศตวรรษ รัตนวาร” ครบรอบ 100 ปีของโรงเรียน -->
ตราประจำโรงเรียน
ประกอบด้วยปริมณฑลภายในวงกลม มีเส้นขอบ มีเส้นโค้งขึ้น โค้งลง บังเกิดเป็นกลีบ เจ็ดกลีบ กลางปริมณฑล มีโล่ป้องกันศัสตราวุธ ภายในมีโล่ แบ่งออกเป็นสามส่วน ส่วนบนมีอักษร ซ.ย. อยู่หน้าเส้นตรงตั้งส่วนกลาง เว้นว่าง ส่วนล่างมีตะเกียงเปล่งประทีป วางอยู่บนหนังสือสองเล่มซ้อนกันมีเส้นนอนเป็นฐาน มีดาบขัดอยู่หลังโล่ ปลายดาบปรากฏที่ด้านบนขวา ด้ามดาบปรากฏที่ด้านล่างซ้าย มองเห็นใบไม้ ทอดปลายด้านบนซ้าย และด้านล่างขวา
ดอกไม้ประจำโรงเรียน
โรงเรียนใช้สีของดอกลิลลี่ หรือดอกลิส หรือที่เรียกกันว่า "โบว์" เป็นสัญลักษณ์ติดบนอกเสื้อของนักเรียนเพื่อแยกรุ่นนักเรียนแต่ละชั้น โดยโรงเรียนมีการเริ่มใช้สีดอกลิสเพื่อแยกรุ่นต่างๆตั้งแต่ราวๆปีพ.ศ. 2515 เป็นต้นมา แต่ละรุ่นใช้สีที่แตกต่างกัน เริ่มจาก สีแดง สีฟ้า สีเหลือง สีน้ำเงิน สีชมพู สีม่วง สีส้ม สีเขียว ตามลำดับ โดยที่สีน้ำเงินและสีชมพู ถูกนำมาใช้กับนักเรียนจบปีการศึกษา พ.ศ. 2542 - 2543 แค่สองรุ่นเท่านั้น ปัจจุบันเลิกใช้สองสีดังกล่าวแล้ว
สีประจำโรงเรียน
สีน้ำเงิน แสดงถึงความดีงาม ความสงบสำรวม ความมีกฎเกณฑ์ ความเป็นเลิศและความเป็นฝ่ายข้างมาก
สีเหลือง แสดงถึงวุฒิภาวะ หรือความเจริญเต็มที่ เป็นสีของความสว่าง เป็นสัญลักษณ์ของธรรมะ ถือได้ว่าเป็นสีของชีวิตใหม่ เช่น อรุณของทิวาวาร อันหมายถึงการเริ่มต้น
สีน้ำเงิน-เหลือง หมายรวมถึง การดำรงตนอยู่ในธรรมะด้วย ความสงบสำรวม มีความเป็นผู้ประกอบกิจการที่มุ่งสู่ความดี ความสามารถรักษาศักดิ์ศรีเฉพาะตนและส่วนรวม ด้วยความซื่อตรง พร้อมที่จะปรับปรุงตนให้ดีขึ้นทุกวัน ความเป็นบุคคลตั้งอยู่ในศีลในธรรม คือเกียรติยศของบุคคล สีทั้งสองเป็นแม่สีเปรียบได้ดังหลักการของทุกสิ่งทุกอย่าง ในทางวิชาการว่าด้วยทฤษฎีเรื่องสี เมื่อนำสีทั้งสองผสมกันในอัตราส่วนที่เท่ากันจะได้สีใหม่อีกหนึ่งสี คือ สีเขียว ซึ่งเป็นสีของพืชต่างๆ เป็นสัญลักษณ์ ของความมีชีวิต
เพลงประจำโรงเรียน
เพลง ศรีเซนต์โย - ประพันธ์คำร้องโดย ประคิณ ชุมสาย ณ อยุธยา ทำนองโดย นารถ ถาวรบุตร
เพลง Saint Paul Hymn - บทเพลงประจำคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ถูกใช้ในพิธีมอบประกาศนียบัตรสำหรับนักเรียนที่จบชั้นมันธยมศึกษาปีที่ 6 ของโรงเรียนทั้งหมดในเครือเซนต์ปอลฯ ณ หอประชุมทรินิตี้ ของโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ โดยจะให้นักเรียนในเครือเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ร่วมกันขับร้อง ประสานเสียงไปพร้อมกับวงดุริยางค์ โดยแต่ละโรงเรียนจะมีการเตรียมซ้อมล่วงหน้าก่อนวันพิธี และมีการจัดคิวแบ่งหน้าที่ของแต่ละโรงเรียนเพื่อมอบหมายคีย์เสียงในการร้อง ซึ่งจะมีการแบ่งโทนเสียงในการขับร้อง เช่น เสียงสูง เสียงกลาง เสียงต่ำ
หอประชุมทรินิตี้ Trinity Hall
หลังจากคณะภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้เข้ามาดำเนินการต่อจากภคินีคณะเซนต์มอร์ และสถาปนาให้โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เป็นศูนย์กลางที่ตั้งแห่งสำนักภคินีเซนต์ปอล เดอ  ชาร์ตร ในประเทศไทยแล้ว ตั้งแต่นั้นมา หอประชุมทรินิตี้ ได้ถูกใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีมอบประกาศนียบัตรให้กับนักเรียนจากโรงเรียนต่างๆในเครือคณะเซนต์ปอล มาโดยตลอด
โบสถ์น้อย
หรือ วัดน้อย อยู่ส่วนปีกขวาของโรงเรียน ถูกสร้างขึ้นเมื่อปี '''พ.ศ. 2463''' เพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา อาทิ การรับศีลกำลัง การรับศีลมหาสนิท ออกแบบโดยนายอัลเฟรโด ริกาซซี่ เป็นอาคารโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก สูง 3 ชั้น มีผังรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว รูปแบบสถาปัตยกรรมคลาสสิครีไววัล (Classic Revival) องค์ประกอบและระเบียบทางสถาปัตยกรรมเน้นความสงบและสง่างาม ใจกลางอาคารเป็น ห้องประกอบพิธี (Nave) ขนาบด้วยทางเดิน (Gallery) 2 ชั้น บริเวณแท่นบูชา (Apse) เป็นซุ้มโค้งรูปแบบปัลลาเดียน (Palladian motif) รอบอาคารเป็นหน้าต่างบานเกล็ดไม้ ทำให้อาคารมีความโปร่ง ระบายอากาศได้ดี เหมาะกับภูมิอากาศของประเทศไทย
แต่ราวๆปี '''พ.ศ. 2529 - 2531''' โบสถ์น้อยถูกเพลิงไหม้ไปบางส่วน โดยภาพเขียนเก่าภายในได้เสียหายไปในครั้งนั้นด้วย ทำให้ต้องมีการซ่อมแซมใหม่ เช่น ในส่วนของฝ้าเพดาน แต่การบูรณะก็ได้พยายามรักษารูปแบบดั้งเดิมไว้ แม้ว่าทางโรงเรียนได้มีอาคารต่างๆสร้างขึ้นเพื่อขยายการเรียนการสอน อาทิ อาคาร 72 ปี หอประชุมทรินิตี้ ทำให้โฉมหน้าของโรงเรียนในปัจจุบันมีความเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก อย่างไรก็ดี โบสถ์น้อยซึ่งได้รับการอนุรักษ์และมีการใช้สอยอยู่จนปัจจุบัน ยังคงดำรงอยู่เป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของโรงเรียน
ปัจจุบันโบสถ์น้อยเป็นสิ่งปลูกสร้างเพียงอย่างเดียวที่คงอยู่ตั้งแต่สมัยการก่อตั้งโรงเรียนเมื่อเริ่มแรก และได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทอาคารปูชนียสถานและวัดวาอารามจากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อปี '''พ.ศ. 2550'''
ถ้ำพระแม่มารีย์
ถ้ำแม่พระ หรือ ถ้ำพระแม่มารีย์ มารดาพระเยซู เป็นถ้ำและรูปปั้นจำลองพระนางมารีพรหมจารี หรือ แม่พระแห่งลูร์ด (Our Lady of Lourdes) รูปปั้นพระแม่มารีย์ ถูกนำมาประดิษฐานที่โรงเรียนฯ โดยคุณพ่อแฟร์บ (Faivre) โครงสร้างถ้ำทำด้วยซีเมนต์เพื่อทดแทนก้อนหินขนาดใหญ่
พิธีเสกถ้ำเกิดขึ้นพร้อมงานฉลองของโรงเรียนในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2463 (ค.ศ.1920)
"เพื่อพระนางได้ประทานพระหรรษทานและความเมตตาสงสาร ต่อครอบครัวมากมาย และเด็กหญิงในโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ เพื่อจะได้เลียนแบบคุณธรรมของพระแม่มารี" มาแมร์แซงต์ ซาเวียร์ อธิการิณีคนแรกของโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ (ค.ศ.1905-1923)
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู
ในวันคล้ายวันเกิดของหม่อมหลวงชูชาติ โรงเรียนชลประทานวิทยาและวิทยาลัยการชลประทานได้กำหนดให้วันที่ 4 มกราคมของทุกปี เป็นวันงานพิธีไหว้ครู เพื่อระลึกถึงพระคุณของครู และพระคุณของหม่อมหลวงชูชาติ ผู้ก่อตั้งโรงเรียน
ประวัติ
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2448 ที่ตำบลสามยอด อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตของพลตรีพระยาสุรเสนา (หม่อมราชวงศ์ชิต กำภู) กับคุณหญิงผอบ สุรเสนา ได้รับพระราชทานนาม "ชูชาติ" จากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู สมรสกับคุณหญิงโฉมศรี กำภู ณ อยุธยา ธิดาของมหาอำมาตย์เอก เจ้าพระยาพลเทพ (เฉลิม โกมารกุล ณ นคร) และคุณหญิงสว่าง พลเทพ มีบุตรธิดา คือ
การศึกษา
เมื่อปี พ.ศ. 2457 ขณะอายุ 9 ปี หม่อมหลวงชูชาติเริ่มศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ได้รับประกาศนียบัตรชั้นมัธยมบริบูรณ์เมื่ออายุ 17 ปี และสอบชิงทุนได้รับทุนเล่าเรียนหลวงให้ไปศึกษาต่อ ณ ประเทศอังกฤษ ได้ศึกษาที่โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2466 เป็นเวลา 2 ปี แล้วจึงเข้าศึกษาในวิทยาลัยที่มหาวิทยาลัยลอนดอน เมื่อปี พ.ศ. 2468 ศึกษาอยู่ 8 ปี จึงสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโททางวิศวกรรมโยธา ประกาศนียบัตรและปริญญาบัตรที่ได้มาจากมหาวิทยาลัยนี้คือ A.C.G.L., B. Sc. ทางวิศวกรรมโยธา D.IC. (Advanced Dipkoma of Impetial College) และปริญญาโท M.Sc. ในทางคอนกรีตและไฮโดรลิกส์ ในปี พ.ศ. 2472 ได้เข้าฝึกงานในด้านวิศวกรรมโยธาในกรมโยธาธิการของอังกฤษ 1 ปี จึงกลับประเทศไทยเข้ารับราชการในกรมชลประทาน เมื่อปี พ.ศ. 2473
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู ได้อุปสมบท ณ พัทสีมาวัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2482 โดยมีสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ มีฉายาว่า ปัญญาวุโธ หลังจากปฏิบัติราชการในด้านกรมชลประทานและวิศวกรรมเรื่อยมา จนมีความรู้และประสบการณ์ในด้านดังกล่าวเป็นพิเศษ จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชบัณฑิตในวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ เมื่อปี พ.ศ. 2505 และปริญญาชั้นสูงสุด คือ ปริญญาช่างชลประทานดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2506 ต่อมาได้รับพระราชทานเหรียญดุษฎีมาลาเข็มศิลปวิทยา เมื่อได้สร้างเขื่อนภูมิพลแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2507
การทำงาน
หม่อมหลวงชูชาติ กำภู เริ่มเข้ารับราชการนายช่างผู้ช่วยประจำกองที่ปรึกษา กรมชลประทาน ชั้นผู้ช่วยเซ็กชั่นแนลเอนจิเนียร์ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2473 ได้รับพระราชทานยศเป็นรองอำมาตย์เอกในปีต่อมา จนเจริญก้าวหน้าในหน้าที่ราชการเรื่อยมาจนกระทั่ง ในปี พ.ศ. 2492 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมชลประทาน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี (วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ถึง 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500) และยังคงเป็นอธิบดีกรมชลประทาน จากนั้นในปี พ.ศ. 2507 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ (วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2507 จนสิ้นสมัยเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2512) และยังคงเป็นอธิบดีกรมชลประทาน ในช่วงนั้นยังได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (2 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ถึง 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510) อีกตำแหน่งหนึ่ง
ในปี พ.ศ. 2512 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาแห่งชาติอีก เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2512 และยังคงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการอยู่จนถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2512
บั้นปลายชีวิต
หม่อมหลวงชูชาติ กำภูถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในหัวใจตัน เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2512 สิริอายุ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และพระราชทานโกศไม้สิบสอง และโปรดเกล้าฯ รับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์จนถึงวันบำเพ็ญกุศล 7 วัน พระราชทาน ณ บ้าน 1225 ถนนสุขุมวิท จังหวัดพระนคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
บุตรแห่งเสรีภาพ
บุตรแห่งเสรีภาพ (Sons of Liberty) เป็นองค์การผู้คัดค้านซึ่งก่อตั้งในสิบสามอาณานิคมอเมริกัน เป็นสมาคมลับ ก่อตั้งเพื่อพิทักษ์สิทธิผู้อยู่ในนิคมและต่อสู้กับการละเมิดการเก็บภาษีโดยรัฐบาลอังกฤษ ขึ้นชื่อมากที่สุดจากกรณีการเลี้ยงน้ำชาที่บอสตันใน ค.ศ. 1773
การพับกระดาษ
การพับกระดาษกำเนิดขึ้นที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อประมาณ 50 ปีก่อน โดยเป็นกิจกรรมยามว่างและเป็นศิลปะมรดกตกทอดทางวัฒนธรรมญี่ปุ่น ในสมัยก่อนนิยมพับกระดาษเพื่อนำไปประดับตกแต่งในพิธีกรรมทางศาสนา ชาวบ้านจะทำของถวายเทพเจ้าแล้วจัดเรียงบนกระดาษที่พับตามแบบแผนในช่วงเทศกาลต่างๆ
สำหรับในประเทศไทย การพับกระดาษเริ่มขึ้นเมื่อ 30-40 ปีที่ผ่านมา โดยจุดเริ่มต้นการพับกระดาษของไทยคือการพับถุงกล้วยแขก หลังจากนั้นอีก 20 ปี มีองค์กรญี่ปุ่นเข้ามาเผยแพร่วัฒนธรรมและสอนการพับกระดาษในไทย จนเกิดเป็นนักพับกระดาษไทยรุ่นใหม่ มีการก่อตั้งชมรมนักพับกระดาษไทย
มานพ อัศวเทพ
มานพ อัศวเทพ มีชื่อจริงคือ วิริยะ จุลมกร เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2480 (บางแหล่งระบุ พ.ศ. 2477) จบการศึกษาจากโรงเรียนจ่าทหารเรือที่สัตหีบ รับราชการเป็นทหารเรืออยู่ที่กองบัญชาการทหารสูงสุดและเป็นพลขับประจำตัวของจอมพลถนอม กิตติขจร โดยได้รับตำแห่น่งยศพันจ่าเอก
ประวัติ
ก่อนเข้าสู่วงการโดยบังเอิญในปี พ.ศ. 2505 ด้วยการพบกับ สนาน คราประยูร เจ้าของนครพิงค์ภาพยนตร์ ที่ร้านตัดผม โดยใช้ชื่อในวงการบันเทิงว่า นาวิน เทพโยธี ก่อนที่จะมีผลงานทางจอเงินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2506 เรื่อง นางสมิงพราย ประกบกับ มิตร ชัยบัญชา และ ตรึงใจ วลัยลักษณ์ ต่อมาจึงได้รับบทเป็นพระเอกเต็มตัวเรื่องแรกในปี พ.ศ. 2507 คือ พิชิตทรชน คู่กับ อมรา อัศวนนท์ ต่อด้วย เพชรน้ำผึ้ง (2508), สุดแผ่นดิน (2510), หลั่งเลือดแดนสิงห์ (2512) ประกบกับ สมบัติ เมทะนี และ เพชรา เชาวราษฎร์ ขณะนั้นรับงานแสดงได้ไม่เต็มที่เพราะยังรับราชการเป็นทหารเรือไปด้วย จนกระทั่งหม่อมปริม ยุคล ณ อยุธยา (บุนนาค) ซึ่งเป็นหม่อมของ พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล ได้ติดต่อให้เป็นพระเอกภาพยนตร์ของของอัศวินภาพยนตร์เรื่อง ละครเร่ คู่กับ สุทิศา พัฒนุช ร่วมด้วยดาราใหม่ในสมัยนั้น คือ  สายัณห์ จันทรวิบูลย์, จารุวรรณ ปัญโญภาส และ กนกวรรณ ด่านอุดม ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลชมเชยกำกับศิลป์ จากงานมหกรรมภาพยนตร์เอเชียแปซิฟิค ครั้งที่ 15 ณ กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ในปีเดียวกัน จากนั้นเขาได้เปลี่ยนชื่อในวงการเป็น มานพ อัศวเทพ จนถึงปัจจุบัน ต่อมาจึงมีผลงานตามมาอย่างต่อเนื่องทั้ง พระรอง และตัวร้าย จนได้รับรางวัลตุ๊กตาทองนักแสดงประกอบชายจากเรื่อง เงาราหู ที่กำกับโดย เปี๊ยก โปสเตอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2519
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับสุนันท์ จุลมกร (กุ้ง) มีบุตรและบุตรีทั้งหมด 3 คน ปัจจุบันเป็นเจ้าของร้านอาหารชื่อ ปูทอง
ภาษาเตรียง
ภาษาเตรียง (Trieng) หรือภาษาสเตรียง ภาษาตาเรียง ภาษาตาเระห์ มีผู้พูดทั้งหมด 15,000 คน (พ.ศ. 2545)มีผู้พูดในแขวงเซกอง ประเทศลาวและจังหวัดกวางงายจังหวัดกอนตุมและจังหวัดกวางนาม ประเทศเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก ใกล้เคียงกับภาษากะเซง อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับภาษาเจะห์  หรือภาษาตะเลียง ในประเทศลาว พยัญชนะต้นมี 27เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 25 เสียง  มีรายการวิทยุที่ออกอากาศด้วยภาษานี้
กองทัพรวมแห่งรัฐว้า
กองทัพรวมแห่งรัฐว้า (United Wa State Army) เป็นกองทหารที่มีฐานที่มั่นอยู่ในบริเวณที่เรียกว่ารัฐว้าในพม่า ผู้นำคือ เป้า หยั่วเสียง (鮑有祥, Bao You-Xiang) เป็นหน่วยงานทางทหารของสหพรรครัฐว้า ปัจจุบันได้รับการสนับสนุนจากทหารพม่าให้ทำสงครามตัวแทนกับกองทัพรัฐชานใต้ของเจ้ายอดศึก กลุ่มนี้ถูกจัดให้เป็นกลุ่มที่เกี่ยวข้องกับยาเสพติด โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ต่อมาเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทางการสหรัฐอเมริกาได้ถือว่าเครือข่ายของเหว่ย เซียะกัง และกองทัพรวมรัฐว้าเป็นเครือข่ายค้ายาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งค้าทั้งเฮโรอีนและยาบ้า
อาร์ตีกา ซารี เดวี
อาร์ตีกา ซารี เดวี (Artika Sari Devi, 29 กันยายน พ.ศ. 2522 —) เป็น นักแสดง นางแบบ ชาวอินโดนีเซีย รู้จักในฐานะ ปูเตอรีอินโดเนซียา 2004 และหนึ่งในผู้เข้ารอบ 15 คนสุดท้าย นางงามจักรวาล 2005 ที่จัดขึ้นในประเทศไทย
การประกวดนางงาม
อาร์ตีกา มีความสูงประมาณ 168 เซนติเมตร และน้ำหนัก 47 กิโลกรัม เป็นตัวแทนของหมู่เกาะบังกาเบอลีตุง ในการประกวด ปูเตอรีอินโดเนซียา 2004 อาร์ตีกาในวัย 25 ปี ชนะการประกวด และได้เดินทางไปประกวด นางงามจักรวาล 2005 ที่ประเทศไทย แม้ว่าเธอได้รับการต่อต้านหลาย ๆ ด้าน ในการประกวด นางงามจักรวาล 2005 เธอได้ผ่านเข้ารอบ 15 คนสุดท้าย โดยเธอเป็นตัวแทนคนเดียวจากทวีปเอเชียที่ผ่านเข้ารอบ ก่อนการประกวดนางงามจักรวาล อาร์ตีกา มีภาพหลุดคล้ายเธอ ในลักษณะเปลือยหน้าอก ซึ่งเธอได้ปฏิเสธในภายหลังว่าไม่ใช่เธอ
วงการบันเทิง
หลังจากเสร็จสิ้น อาร์ตีกา ได้เข้าวงการบันเทิงอย่างเต็มตัวโดยการแสดงหนัง โฆษณา หรือเป็นนางแบบ และเธอก็ได้เล่นภาพยนตร์ในอีหลายเรื่องต่อมา โอเปร่าชวา (Opera Jawa) (2006) และ Planet Mars (2008) และอาร์ตีกา ก็ได้รับรางวัล นักแสดงหญิงภาพยนตร์ยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์ 3 ทวีป ใน เมืองน็องต์ ฝรั่งเศส และเธอเองก็ยังได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติอิสระ ใน บรัสเซลส์ เบลเยียม ระหว่างวันที่ 4-9 พฤศจิกายน 2008 และเธอเองก็ยังได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง Mati Bujang Tengah Malam ซึ่งรับบทเป็นอินดี้
การเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 2005
อาร์ตีกา ซารี เดวี ได้เข้าร่วมการประกวด นางงามจักรวาล 2005 โดยเธอได้รับการวิจารณ์อย่างหนักจากผู้ที่ไม่เห็นด้วย โดยทั้งผู้ที่ไม่เห็นเรียกร้องให้ให้เธอถอนตัวออกจากประกวด
แหล่งข้อมูลอื่น
1979
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 1 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ
ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 1 คน คือ ร้อยตรี อำนวย ไทยานนท์
Pseudodistomidae
Pseudodistomidae เป็นสกุลของยูโรคอร์ดาตาที่อยู่ในวงศ์ Aplousobranchia.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
พรรคแรงงาน (พ.ศ. 2536)
พรรคแรงงาน (พ.ศ. 2536) (Labor Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Buruh) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย มีจุดกำเนิดจากองค์กรแรงงานรุ่งเรืองแห่งอินโดนีเซีย ซึ่งใน พ.ศ. 2536 เป็นพรรคที่อยู่เบื้องหลังพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย ต่อมาเมื่อพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเกิดความแตกแยกใน พ.ศ. 2539 ภายใต้แรงกดดันในยุคระเบียบใหม่โดยแยกเป็นกลุ่มของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี และกลุ่มที่รัฐบาลสนับสนุน องค์กรแรงงานนี้ได้สนับสนุนกลุ่มของเมกาวตี หลังจากหมดยุคของซูฮาร์โต กลุ่มของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรีกับกลุ่มขององค์กรแรงงานได้ตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ ต่อมาใน พ.ศ. 2544 องค์กรแรงงานได้แยกมาตั้งพรรคของตนเองคือพรรคแรงงานประชาธิปไตยสังคมนิยม พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 แต่ได้คะแนนเพียง 0.6% และไม่ได้รับเลือกตั้ง พรรคนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแรงงาน
พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ได้คะแนนเสียงเพียง 0.25% และไม่ได้รับเลือกตั้ง
ป้าย
ป้าย หรือบางบริบทว่า เครื่องหมาย หมายถึงแผ่นแสดงข้อความ ในการเล่าเรื่องราว รวมถึงการบอกความหมาย คำสั่ง คำร้อง โฆษณา ไปตลอดจนถึงป้ายแสดงความเสียใจ และความรับผิด แผ่นแสดงข้อความนี้ หมายถึง แห่งที่ ๆ เป็นการแสดงข้อความในเพลทใดเพลทหนึ่งทางหน้าจอมอนิเตอร์ด้วย และหมายถึงเข็มกลัด หรือผ้าที่เป็นแถบแสดงข้อความด้วย เช่น ป้ายสายสะพาย ประโยคที่เกี่ยวกับคำว่า <font face="true" size="true" style="color:black">“ ป้าย ” เช่น <font face="true" size="true" style="color:black">“ ป้ายวิ่ง ตัดข้อความเป็นคำ ๆ อ่านแล้วไม่ทันรู้เรื่อง ”
ตัวอย่างมูลค่าการกำหนดการใช้งานป้าย
• บัญชีอัตราภาษีป้าย
โรงเรียนมารีวิทยา
โรงเรียนมารีวิทยา (Marywitthaya School, ย่อ: ม.ว., M.R.) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยบาทหลวงสุเทพ นามวงศ์ โรงเรียนเอกชน สายสามัญศึกษาประเภทสหศึกษาสังกัดคณะรักกางเขนแห่งจันทบุรี ขึ้นต่อสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปราจีนบุรี เขต ๑ เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นปฐมวัย จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และหลักสูตร Mini English Program ในระดับชั้นอนุบาล 2 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยรุ่นแรกจบปีการศึกษา 2555 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำปราจีนบุรี ติดกับวัดอัครเทวดามีคาแอล ปราจีนบุรี ตรงข้ามกับโรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง และวิทยาลัยเทคนิคปราจีนบุรี ปัจจุบัน ซิสเตอร์ ดร.อัจฉรา สุขพิบูลย์ เป็นผู้รับใบอนุญาต ผู้จัดการ และผู้อำนวยการโรงเรียน
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนมารีวิทยา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยบาทหลวงสุเทพ นามวงศ์ อธิการโบสถ์อัครเทวดามีคาแอลในขณะนั้น โดยอัญเชิญพระนามของพระนางมารีย์พรหมจารี องค์พระแม่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูคริสตเจ้ามาเป็นชื่อของโรงเรียน เพื่อให้ชุมชนเมืองปราจีนบุรี มีสถานที่สำหรับให้บุตรหลานของคริสตชนชนชาวพุทธ และศาสนิกอื่น ๆ ได้ศึกษาเล่าเรียนทั้งภาควิชาการ และมีสถานที่สำหรับอบรมบ่มนิสัย ปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม เมื่อแรกเริมมีบาทหลวงสุเทพ นางวงศ์ และซิสเตอร์เกษร กิจทำ รับหน้าที่เป็นผู้จัดการและครูใหญ่
เมื่อแรกเริ่มก่อตั้ง โรงเรียนมารีวิทยา มีอาคารเรียนเพียง 1 หลัง แบ่งเป็น 3 ห้องเรียน เปิดสอนเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และ 2 มีนักเรียนทั้งที่เป็นลูกหลานชาวคริสต์และชาวพุทธเพียง 80 คน เมื่อเวลาผ่านไป ด้วยคุณภาพและความมุ่งมั่นตั้งใจของคณะซิสเตอร์และคณะครูผู้สอนทุกคน ทำให้การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนมารีวิทยาได้รับความเชื่อถือศรัทธาจากผู้ปกครองทั้งในชุมชนเมืองปราจีนบุรี และชุมชนใกล้เคียง นำบุตรหลานมาเข้าเรียนเพิ่มมากขึ้นทุกปีอย่างต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2505 โรงเรียนเปิดสอนถึง ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 มีนักเรียน 270 คน ในปี พ.ศ. 2506 ต้องสร้างอาคารไม้เพิ่มอีกหนึ่งหลัง เพื่อให้เพียงพอรองรับนักเรียนที่เพิ่มมากขึ้นถึง 350 คน และในปี พ.ศ. 2507 ได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น อีกหนึ่งหลัง และในปี พ.ศ. 2517 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศรับรองวิทยฐานะโรงเรียนมารีวิทยา ให้มีศักดิ์และสิทธิเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ซึ่งขณะนั้นโรงเรียนมารีวิทยา เปิดทำการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และมีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 1,215 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ราชการได้อนุมัติให้โรงเรียนเปิดรับนักเรียนอายุตั้งแต่ 3 ขวบครึ่ง เพื่อเข้าเรียนในระดับอนุบาลได้
โรงเรียนมารีวิทยา ภายใต้การบริหารของคณะนักบวชหญิงของคณะรักกางเขน แห่ง จันทบุรี ที่ผลัดเปลี่ยนกันมาทำหน้าที่บริหารในตำแหน่งผู้จัดการและครูใหญ่ ได้เจริญก้าวหน้ามาเป็นลำดับ ในปี พ.ศ. 2529 ได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 6 ชั้นอีกหนึ่งหลัง ใช้ชื่ออาคารว่า อาคาร 25 ปี ในปี พ.ศ. 2543 อันเป็นปีที่ครบรอบ 40 ปี สมาคมครู ผู้ปกครอง และศิษย์เก่าโรงเรียนมารีวิทยา ปราจีนบุรี ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการ ในปี พ.ศ. 2546 โรงเรียนได้คืนพื้นที่อาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น ซึ่งมีอายุเกือบ 40 ปี แก่วัดอัครเทวดามีคาแอลเพื่อสร้างโบสถ์ใหม่ และได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 6 ชั้น ใช้ชื่อว่า อาคารเซนต์โยเซฟ ในปี พ.ศ. 2547 ได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น ใช้ชื่อว่าอาคารเซนต์เมรี่ และเปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตร Mini English Program (MEP) เป็นปีแรกในระดับชั้นอนุบาล 3 และชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 และในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นปีที่ 45 ของการก่อตั้งโรงเรียน โรงเรียนมารีวิทยาได้รับอนุญาตให้เปิดการเรียนการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ทั้งสายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และสายศิลปศาสตร์-ภาษาอังกฤษ-ภาษาจีนกลาง และได้มีการสอนภาษาจีนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นเป็นปีแรกอีกด้วย
ปัจจุบัน
ในปัจจุบัน โรงเรียนมารีวิทยา ตั้งอยู่บนพื้นที่ 4 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียนคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 6 ชั้น จำนวน 2 อาคาร ได้แก่ อาคาร 25 ปี และอาคารเซนต์โยเซฟ ซึ่งภายในอาคารทั้งสองจะประกอบด้วยห้องเรียน ห้องปฏิบัติการต่างๆ แล้ว ยังมีห้องประชุม ห้องสมุด โรงอาหาร ลานเอนกประสงค์ขนาดใหญ่ ธนาคารขยะรีไซเคิล ธนาคารโรงเรียน และห้องพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี นอกจากนี้ยังมีอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 3 ชั้น อีก 1 หลัง คือ อาคารเซนต์เมรี่ สำหรับเป็นอาคารอำนวยการ และใช้เป็นห้องเรียน ห้องสมุดและห้องปฏิบัติการสำหรับนักเรียนระดับชั้นอนุบาล และนักเรียนในหลักสูตร MEP เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปฐมวัย ถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มีการจัดการสอนภาษาอังกฤษโดยครูชาวไทย ชาวอังกฤษ และชาวฟิลิปปินส์ที่เชี่ยวชาญ และมีการจัดการสอนภาษาจีนกลางโดยครูชาวจีน ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล ถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ยกเว้นชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย สายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์)
จิ๋นซีฮ่องเต้ (ภาพยนตร์จีนชุด)
จิ๋นซีฮ่องเต้ (The Rise of the Great Wall - Emperor Qin Shi Huang, 秦始皇, พินอิน: Chun chi wong) เป็นภาพยนตร์จีนชุดที่กล่าวถึงพระราชประวัติของจิ๋นซีฮ่องเต้ จักรพรรดิองค์แรกของจีนตั้งแต่ทรงพระเยาว์ จนได้มาอยู่ในราชสำนักฉิน ผ่านเรื่องราวมากมายจนได้เป็นฉินอ๋อง รวมถึงแผนการรวบรวมแผ่นดิน และสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการสร้างกำแพงเมืองจีน และกล่าวถึงช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ
ภาพยนตร์จีนชุดนี้ มีการสร้างและฉายในปี ค.ศ. 1986 โดย ATV จากฮ่องกง จำนวน 63 ตอน นำแสดงโดย หลิวหย่ง เป็น ฉินอ๋อง, หลิว สงเหยิน เป็น จิงเคอ และหมีเซียะ เป็น เมิ่งเจีย
เพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ
เพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ (Double over head camshaft, DOHC) หรือ เพลาราวลิ้นคู่ เป็นชื่อเรียกกลไกการทำงานอย่างหนึ่งของเครื่องยนต์สันดาบภายใน โดยเอาเพลาราวลิ้นติดตั้งคู่กัน มีหน้าที่เปิด-ปิด ลิ้นไอดีและไอเสีย
ลักษณะของเพลาลูกเบี้ยว
เพลาลูกเบี้ยวมีลักษณะเป็นแท่งเหล็กกลม ยาวประมาณเกือบเท่าความยาวของเครื่องยนต์ เรียกว่าแกนเพลา และมีโลหะยื่นออกมาตามจุดต่างๆคล้ายทรงรูปไข่บริเวณนี้เรียกว่าลูกเบี้ยว ส่วนนี้จะสัมผัสกับลิ้น (valve) ไอดีและไอเสียของเครื่องยนต์บนหัวลูกสูบโดยตรง
การทำงาน
เมื่อเครื่องยนต์หมุน เพลาลูกเบี้ยวจะได้แรงขับให้หมุนตามเครื่องยนต์ โดยอาศัยแรงขับจากสายพานราวลิ้น (timing belt) ,โซ่ราวลิ้น (timing chain) หรือบางรุ่นอาจใช้เฟือง (timing gear) ที่ติดตั้งไว้ที่เพลาข้อเหวี่ยงเครื่องยนต์ เมื่อเพลาที่มีลูกเบี้ยวหมุนเอาส่วนที่ยื่นออกมามากกว่าไปสัมผัสลิ้น (valve) จะทำให้ลิ้นตัวนั้นถูกเปิดทำให้เกิดการไหลเข้าของไอดีหรือไหลออกของไอเสีย และ เมื่อเอาที่ไม่ยื่นสัมผัสลิ้นจะมีผลทำให้ลิ้นตัวนั้นถูกปิดเพื่อทำการจุดระเบิดเปลี่ยนพลังงานความร้อนเป็นพลังงานกล และลิ้นไอดีไอเสียจะเปิด-ปิดตามการหมุนของเพลาลูกเบี้ยว ซึ่งจะมีจังหวะหนึ่งที่ทั้งลิ้นไอดีและไอเสียจะปิดพร้อมกัน แต่จะไม่เปิดพร้อมกันอันเนื่องมาจากการทำงานของลูกเบี้ยว ในเครื่องยนต์ที่ใช้เพลาลูกเบี้ยวคู่จะแยกการทำงานระหว่างลิ้นไอดีและลิ้นไอเสีย
ดาราจักรแคระชนิดรี
ดาราจักรแคระชนิดรี (Dwarf elliptical galaxy; หรือเรียกย่อว่า dE) เป็นดาราจักรชนิดรีที่มีขนาดเล็กกว่าดาราจักรอื่นๆ มาก จัดเป็นประเภท dE ถือเป็นชนิดของกลุ่มและกระจุกดาราจักรที่พบได้ทั่วไป และมักอยู่กับดาราจักรอื่นใกล้เคียงในลักษณะดาราจักรคู่
หนึ่งในดาราจักรแคระชนิดรีที่อยู่ใกล้กับดาราจักรของเรามากที่สุดคือ เมสสิเยร์ 110 (หรือรู้จักอีกชื่อว่า NGC205) เป็นดาราจักรบริวารของดาราจักรแอนดรอเมดา ค้นพบโดยนักล่าดาวหางชาวฝรั่งเศสชื่อ ชาลส์ เมสสิเยร์ ในปี ค.ศ. 1773 และเป็นดาราจักรแคระเพียงแห่งเดียวที่รู้จักตราบจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1944 วอลเตอร์ บาดี (Walter Baade) จึงได้ตรวจยืนยันว่า ดาราจักร NGC147 และ NGC185 เป็นดาราจักรสมาชิกในกลุ่มท้องถิ่นด้วยการแยกแยะดาวแต่ละดวงในดาราจักรเหล่านั้น วิธีการแยกแยะดาวฤกษ์ถือเป็นวิธีเดียวที่เป็นไปได้ เพราะดาราจักรแคระชนิด dE เหล่านี้อยู่ใกล้กับทางช้างเผือกมาก นอกเหนือจากเหล่าดาราจักรแคระที่เป็นดาราจักรบริวารของแอนดรอเมดาในกลุ่มท้องถิ่นแล้ว ก็ยังไม่มีการค้นพบดาราจักรแคระชนิดรีนี้ในที่อื่นใดอีก จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1950 จึงมีการค้นพบดาราจักรแคระชนิดรีเพิ่มเติมในกระจุกดาราจักร Fornax และกระจุกดาราจักรหญิงสาวที่อยู่ใกล้เคียง
น้ำตกแม่ยาย
น้ำตกแม่ยาย ตั้งอยู่ในเขต อุทยานแห่งชาติเขาสก เป็นน้ำตกเพียงแห่งเดียวภายในอุทยานแห่งชาติที่รถยนต์ไปถึงได้ อยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 (สุราษฎร์ธานี – ตะกั่วป่า) ตรงกิโลเมตร 113 เป็นน้ำตกชั้นเดียวสูงประมาณ 30 เมตร สวยงามมาก โดยเฉพาะฤดูฝนน้ำจะเต็มหน้าผาที่สูงชันกระจัดกระจายแตกฟองขาวโพลน อยู่ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติประมาณ 5.5 กิโลเมตร
ภาษากะเซง
ภาษากะเซง หรือภาษาโกเซง ภาษากัสเซง ภาษากราเซง มีผู้พูดทั้งหมด 1,200 คน (พ.ศ. 2543) ในลาวภาคใต้ ใกล้เคียงกับชายแดนเวียดนาม ที่ราบโบโลเวนต์ทางเหนือของแขวงอัตตะปือแขวงเซกอง ประเทศลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู บางครั้งจัดอยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริก
ภาษานี้ใกล้เคียงกับภาษาเตรียง จนนักภาษาศาสตร์บางคน ดังที่กล่าวถึงในบันทึกของพระยาประชากิจกรจักรว่าภาษาเตรียงกับภาษากะเซงเป็นภาษาเดียวกัน แต่ที่จริงทั้งสองภาษามีศัพท์พื้นฐานใช้ร่วมกันเพียง 76% จึงมีผู้แยกเป็นสองภาษา พยัญชนะต้นมี 24 เสียง ตัวสะกดมี 15 เสียง สระมี 21 เสียง
Plurellidae
Plurellidae เป็นสกุลของยูโรคอร์ดาตาที่อยู่ในวงศ์ Phlebobranchia.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สปีริตสควอด
เดอะสปีริตสควอด (The Spirit Squad) เป็นกลุ่มทีมมวยปล้ำอาชีพอดีตสังกัดWWE สมาชิกประกอบด้วย เคนนี, ไมค์กี, นิกกี, มิตช์ และจอห์นนี ยังเคยเป็นแชมป์โลกแท็กทีมร่วมกันทั้ง5คน
เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน
เลตโชว์วิตเดวิด เลตเตอร์แมน (Late Show with David Letterman) เป็นเลตไนต์ทอล์กโชว์สัญชาติอเมริกันทางช่องซีบีเอส มีเดวิด เลตเทอร์แมนเป็นพิธีกร นับเป็นรายการแรกในแฟรนไชส์เลตโชว์ รายการออกอากาศรอบประเดิมเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2536 และผลิตโดย เวิลด์ไวด์แพนส์ บริษัทผลิตของเลตเทอร์แมน และซีบีเอส เทเลวิชชันสตูดิโอส์ ในบรรดารายการเลตไนต์ใหญ่ ๆ ของสหรัฐ เลตโชว์ มียอดผู้ชมเฉลี่ยสะสมเป็นอันดับสอง ในตลาดสหรัฐส่วนใหญ่ รายการออกอากาศตั้งแต่เวลา 23.35 น. ถึง 0.35 น. ตามเวลาตะวันออกและแปซิฟิก และถ่ายทำในวันจันทร์ถึงพุธในเวลา 16.30 น. และวันพฤหัสบดีในเวลา 15.30 น. และ 18.00 น. เวลาตะวันออก ตอนที่ถ่ายทำตอนที่สองในวันพฤหัสบดีปกติแพร่สัญญาณในวันศุกร์สัปดาห์เดียวกัน
ในปี 2545 เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน จัดอยู่ในอันดับ 7 ในรายการทีวียิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 50 รายการของทีวีไกด์ หลังเป็นพิธีกรกว่า 30 ปี เลตเทอร์แมนได้เป็นพิธีกรเลตไนต์ทอล์กโชว์นานที่สุดในปี 2556 แซงจอห์นนี คาร์สัน ในปีนั้น เลตไนต์ และ เลตโชว์ จัดอยู่ในอันดับที่ 41 ใน ซีรีส์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 60 ซีรีส์ของทีวีไกด์ รายการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีเพรมไทม์สาขาซีรีส์วาไรตีดีเด่น 16 ครั้ง และได้รับรางวัล 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับเสนอชื่อรับรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาการกำกับดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 15 ครั้ง และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาเขียนบทดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 16 ครั้ง
ในปี 2557 เลตเทอร์แมนประกาศเกษียณและรายการตอนสุดท้ายแพร่สัญญาณเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2558 จากนั้นรายการที่มาแทนคือ เลตโชว์วิตสตีเฟน กอลแบร์ ซึ่งออกอากาศรอบประเดิมในวันที่ 8 กันยายน 2558
ม้า (แก้ความกำกวม)
ม้า สามารถหมายถึง
ซีลซูว์ฟีแซแดเม (เพลง)
"ซีลซูว์ฟีแซแดเม" (S'il suffisait d'aimer, "ถ้าเพียงพอแล้วที่จะรัก") เป็นซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้มซีลซูว์ฟีแซแดเม ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และเป็นซิงเกิลหนึ่งที่ประสบความสำเร็จมากในอัลบั้มนี้
มิวสิกวิดีโอฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" เป็นผลงานการอำนวยการสร้างของ Yannick Saillet ระหว่างการจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ และต่อมาได้บรรจุลงในดีวีดี องเนอช็องช์ปา
ซิงเกิลนี้วางจำหน่ายในยุโรป ขึ้นอันดับที่ 4 ในฝรั่งเศส, 6 ในเบลเยี่ยม และ 19 ในยุโรป ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ (262,000 แผ่น) และเบลเยี่ยม (25,000 แผ่น)
ฉบับร้องสดเพลง "ซีลซูว์ฟีแซแดเม" พบได้ใน ดีวีดีโอเกอร์ดูสตาด
เจ็บแทนได้ไหม
เจ็บแทนได้ไหม หรือ เจ็บ•แทน•ได้ไหม (The Killing of a Sacred Deer) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญจิตวิทยา ออกฉายปี 2017 กำกับโดย Yorgos Lanthimos เขียนบทโดย Lanthimos และ Efthymis Filippou นำแสดงโดย Colin Farrell, Nicole Kidman, Barry Keoghan, Raffey Cassidy, Sunny Sulijic, Alicia Silverstone และ Bill Camp
เรื่องราวในภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงจากบทละครเรื่อง Iphigenia in Aulis โดยยูริพิดีส โดยเล่าเรื่องของศัลยแพทย์โรคหัวใจคนหนึ่ง ซึ่งแอบผูกมิตรกับเด็กหนุ่มซึ่งมีความเชื่อมโยงกับอดีตของเขา เขาพาเด็กหนุ่มไปพบกับครอบครัว หลังจากนั้นคนในครอบครัวก็ล้มป่วยอย่างเป็นปริศนา
ในปี 2017 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์กาน สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ร่วมกับเรื่อง You Were Never Really Here) และรางวัลเทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส สาขา José Luis Guarner Critics' Award
ทะเลมาร์มะรา
ทะเลมาร์มะรา หรือ ทะเลมาร์โมรา (Sea of Marmara, Marmara Sea, Sea of Marmora; Marmara Denizi; Προποντίς) เป็นทะเลที่เชื่อมระหว่างทะเลดำกับทะเลอีเจียน ซึ่งแยกตุรกีในทวีปเอเชียจากตุรกีในทวีปยุโรป ทางตอนเหนือช่องแคบบอสฟอรัสเชื่อมกับทะเลดำ ทางตอนใต้ช่องแคบดาร์ดาเนลส์เชื่อมกับทะเลอีเจียน ทะเลมาร์มะรามีเนื้อที่ทั้งหมด 11,350 ตารางกิโลเมตร และจุดที่ลึกที่สุดลึก 1,370 เมตร
วงศ์ปลาตะกรับ
วงศ์ปลาตะกรับ (Scat, Butterfish, Spadefish) เป็นวงศ์ปลาน้ำเค็มในอันดับ Perciformes ใช้ชื่อวงศ์ว่า Scatophagidae (/สแคท-โต-ฟา-กิ-ดี้/)
มีรูปร่างทั่วไปแบนข้างมาก เกล็ดละเอียดเป็นแบบสากมือ และติดแน่นกับลำตัว  ครีบหลังตอนแรกเป็นครีบแข็ง ครีบหลังตอนหลังจะอ่อนนุ่ม  ก้านครีบหลังก้านแรกเป็นครีบแข็งและชี้ไปด้านหน้า ครีบหางตัดตรงและมีก้านครีบจำนวนมาก ตามลำตัวจะมีจุดสีดำหรือลวดลายกระจายไปทั่วต่างกันไปตามสกุลและสายพันธุ์ มีฟันที่เพดานปากและขากรรไกร ไม่มีหนามบนกระดูกโอเปอร์คัลและกระดูกพรีโอเปอร์คัล มีเส้นข้างลำตัวโค้งและสมบูรณ์
มีทั้งหมด 4 ชนิด ใน 2 สกุล ซึ่งทั้งหมดนิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม หรือตกเป็นเกมกีฬาและรับประทานเป็นอาหารในบางประเทศ โดยแบ่งออกเป็น
สกุล Scatophagus
สกุล Selenotoca
ประหยัด ไพทีกุล
ประหยัด ไพทีกุล (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455---24 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนชลประทานวิทยา อดีตหัวหน้าแผนกอาณาบาลกรมชลประทาน เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 ที่ตำบลดุสิต เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนโตของนายประยูร ไพทีกุล และนางเฮียง ไพทีกุล มีน้องชาย 2 คน คือ นายประสิทธิ์ ไพทีกุล และนายประยงค์ ไพทีกุล สำหรับชีวิตสมรส อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้สมรสกับนางแถบ ศรีตะปันย์ ที่จังหวัดนครนายก มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ
ในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2530 อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ได้จากไปด้วยอาการสงบ ในขณะมีอายุได้ 75 ปี
การศึกษา
ในวัยเด็กได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมโสมนัสวิหาร สอบได้ชั้นมัธยมปีที่ 3 ต่อมาภิกษุเขมรสี (ขณะที่ยังเป็นถวัลย์ ชาติอาษา) ได้ชักชวนให้ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล 2 ปี และโรงเรียนอัสสัมชัญ 1 ปี ต่อมาเมื่อได้จัดตั้งโรงเรียนและเป็นครู ที่โรงเรียนนายกวัฒนากร สอบชุดครู พ.ม.ได้ ต่อมาศึกษาวิชากฎหมายที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมืองจนสำเร็จเป็นธรรมศาสตร์บัณฑิต เมื่อปี พ.ศ. 2495 นอกจากนั้นยังศึกษาภาษาอังกฤษด้วยตัวเองจนแตกฉานทั้งการพูด และการเขียนในระหว่างที่อุปสมบทอยู่ที่วัดมหาธาตุสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค จึงมีความรู้ด้านภาษาไทยและภาษาบาลี
หน้าที่การทำงาน
นอกจากหน้าที่การงานดังกล่าวแล้ว อาจารย์ประหยัด ไพทีกุล ยังมีหน้าที่การงานพิเศษคือ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2488 ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ในขณะเป็นครูอยู่ที่จังหวัดนครนายก โดยให้ทำหน้าที่เป็นล่ามทำการติดต่อประสานงานระหว่าง คณะกรรมการจังหวัดปราจีนบุรี คณะกรรมการอำเภอนครนายก กับนายทหารฝ่ายสหประชาชาติ และทำหน้าที่แปลเอกสารทางราชการซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศ
เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม
เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม (上海海洋水族馆; Shanghai Ocean Aquarium; ตัวย่อ: SOA) สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียง ตั้งอยู่ในเมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จัดเป็นสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย มีเนื้อที่กว่า 22,400 ตารางเมตร เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2002
เซี่ยงไฮ้โอเชียนอะควาเรียม ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1388  ถนนลู่เจียเจ่ยริง เขตผู่ตง ประกอบด้วยส่วนที่อยู่บนดิน 5 ชั้น และใต้ดิน 3 ชั้น สร้างโดยทีมงานเดียวกับอันเดอร์วอเตอร์ เวิร์ล, สิงคโปร์ และ นานจิง อันเดอร์วอเตอร์ เวิร์ล มีจุดที่น่าสนใจอยู่ที่อุโมงค์ทางเดินใต้น้ำที่ยาวที่สุดถึง 155 เมตร ที่ประกอบไปด้วยกระจกใสแผ่นใหญ่ยาวตลอดแนวอุโมงค์นั้น มูลค่ากว่า 6.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซึ่งจะแบ่งออกเป็น 9 โซน และได้รวบรวมสัตว์น้ำกว่า 450 ชนิด ภายในจะแสดงให้เห็นถึง กำเนิดแม่น้ำแยงซีเกียงในประเทศจีน, ผืนป่าอะเมซอนในทวีปอเมริกาใต้, น่านน้ำจีน, ป่าโกงกางในประเทศออสเตรเลีย, แม่น้ำในทวีปแอฟริกา และผืนป่าดงดิบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ธารน้ำแข็งในทวีปแอนตาร์ติก โดยมีสัตว์น้ำและสัตว์ชนิดต่าง ๆ ที่น่าใจรวบรวมไว้อยู่ที่นี่ อาทิ ปลาฉนากน้ำจืด, แอลลิเกเตอร์จีน, ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน, ปลาฉลามพอร์ตแจ็คสัน, ตะกอง เป็นต้น
13 สิงหาคม
วันที่ 13 สิงหาคม เป็นวันที่ 225 ของปี (วันที่ 226 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 140 วันในปีนั้น
กินทามะ ซามูไร เพี้ยนสารพัด
กินทามะ ซามูไร เพี้ยนสารพัด เป็นภาพยนตร์แนวตลก/ต่อสู้ กำกับและเขียนบทโดย ยูอิจิ ฟุคุดะ นำแสดงโดย ชุน โอะงุริ ภาพยนตร์ดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่  14 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
ในประเทศไทย ภาพยนตร์เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่อง
คาซึระ โคทาโร่ หัวหน้ากองกำลังขับไล่ต่างแดน หายตัวไปหลังจากต่อสู้กับฆาตรกรต่อเนื่อง ผู้ใช้ดาบปีศาจสีชมพูไล่ฆ่าซามูไรไปทั่ว ในขณะเดียวกัน ซากาตะ กินโทกิ แห่งร้านรับจ้างสารพัด ก็ได้รับการไหว้วานจากเท็ตสึยะ ช่างตีดาบแห่งเอโดะ ให้ตามหาดาบเบนิซากุระที่หายไป จนไปพบความจริงว่า แท้จริงแล้ว ทากาสึกิ ชินสุเกะ เพื่อนเก่าสมัยหนุ่ม - หัวหน้าทหารอสุรา มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องราวทั้งหมด เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามได้ใน กินทามะ ซามูไร เพี้ยนสารพัด
มหาราชา
มหาราชา (महाराजा, Mahārāja) เป็นคำในภาษาสันสกฤต เป็นชื่อเรียกกษัตริย์หรือผู้ปกครอง ที่ได้ทำภารกิจอย่างมากมายช่วยเหลือผู้คนทั้งด้านการรบ การแก้ไขปัญหาภายในประเทศ การรักษาเอกราชของประเทศ คงไว้ด้วยความยุติธรรมอันเป็นแบบอย่างที่ดี ในประเทศหรือเขตการปกครองต่างๆ จึงได้รับการยกย่องว่าเป็น "มหาราช" เขียนไว้ที่ท้ายชื่อ
ว่านชักมดลูก
ว่านชักมดลูก เป็นพืชในวงศ์ขิง ลำต้นตั้งตรง แตกหน่อมาก เหง้ามีใบเกล็ดที่แก่และแห้งหุ้มเป็นวง เหง้าสีออกเหลืองหรือน้ำตาลอมส้มหรือแดง เหง้าแก่เปลี่ยนเป็นสีออกเทา เนื้อเหง้าสีส้มเข้มหรือแดงเข้ม ส่วนที่อ่อนสีจะจางลง กาบใบเรียงซ้อนเป็นลำต้นเทียม ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม กลางใบเป็นแถบสีน้ำตาลอมแดง ผิวใบด้านล่างสีเขียวน้ำทะเลหรือเขียวอ่อน ดอกช่อแบบเชิงลด ทรงกระบอก ริ้วประดับเรียงเวียน แต่ละริ้วมีกลีบย่อยอยู่ภายในซอก ริ้วประดับสีม่วง ดอกย่อยสีออกเหลือง ลักษณะลำต้นโดยทั่วไปคล้ายขมิ้นอ้อย
ถิ่นกำเนิดอยู่ในเกาะบาหลี เกาะชวา กระจายพันธุ์มาจนถึงมาเลเซีย ไทย และอินเดีย เหง้าสีเหลืองเข้ม กลิ่นฉุนและขม สกัดแป้งออกมาโดยใช้การขูดกับตะแกรงและล้างแป้งจนหมดกลิ่น แป้งที่ได้นิยมใช้ทำพุดดิ้งและโจ๊ก ในชวา นำเหง้าแห้งที่หั่นเป็นชิ้นบาง ๆ ไปต้ม เติมน้ำตาล ทำเป็นเครื่องดื่มรสหวาน ส่วนอ่อนของลำต้น เหง้า และช่อดอกอ่อนนำมารับประทานเป็นผักได้ เหง้าให้สีย้อมสีเหลือง และเป็นยาสมุนไพร น้ำสกัดจากเหง้าใช้รักษาโรคตับ แก้ไข้ อาหารไม่ย่อย ปวดตามข้อ ใช้เป็นยาบำรุงหลังคลอดบุตร ในเหง้าแห้งมีคูเคอร์มิน 1-4% เมื่ออ่อนสารนี้มีมากกว่าแป้ง แป้งจะมีมากที่สุดในเหง้าโตเต็มที่
อิรูมะ
อิรูมะ (入間市 (Iruma-shi)) เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 44.69 ตารางกิโลเมตร ประชากร 147,166 ใน ค.ศ. 2021