cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระครูภัทรกิจวิบูล (ก้าน ภทฺทโก)
อุปสมบท
หลังจากที่หลวงพ่อก้านท่านได้บวชแล้ว ท่านก็ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดห้วยใหญ่ เพื่อตั้งใจศึกษาอบรมพระปริยัติธรรม พยายามประพฤติปฏิบัติตามพระธรรมวินัยของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า มุ่งปฏิบัติหน้าที่ของตนให้บริบูรณ์ตามที่ได้บวชอยู่ในพระพุทธศาสนา หลวงพ่อก้านศึกษาจนจบนักธรรมชั้นตรี ครั้งพอเข้าพรรษาที่ 3 ท่านก็สอบได้นักธรรมชั้นโท และพรรษาที่ 4 ท่านสอบได้นักธรรมชั้นเอกตามลำดับ หลังจากที่สอบนักธรรมชั้นเอกได้แล้ว
การออกธุดงค์
สะท้อนให้เห็นวัตรปฏิบัติของท่านที่เข้มข้น มีหลักฐานการจาริกธุดงค์ที่น่าจะเชื่อได้ว่าช่วงเวลาการออกธุดงค์ครั้งสำคัญๆ มีอยู่อย่างน้อยก็ 2 ครั้ง
ปี 2484 การธุดงค์ครั้งแรก คือ ตอนที่ท่านผ่านการเป็นพระบวชใหม่ เวลาดังกล่าวนี้หลวงพ่อก้านเล่าให้ฟังว่า เพียงพรรษาที่ 2 ท่านก็ได้ใช้เวลาหาประสบการณ์ด้านธุดงค์ด้วยการจาริกธุดงค์ไปทางภาคอีสาน ท่านได้มีโอกาสนมัสการปูชนีสถานและปูชนีวัตถุสำคัญทางพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธบาท พระพุทธฉาย ที่สระบุรีและมุ่งหน้าสู่นครราชสีมา มุ่งหน้าไปจังหวัดอุดรธานี หนองคาย และข้ามไปยังประเทศลาว ซึ่งตลอดเวลาของการธุดงค์ ท่านได้มีโอกาสศึกษาธรรมและสรรพวิชาจากพระอาจารย์มากมาย หลังจากนั้นท่านก็เดินทางกลับมายังวัดห้วยใหญ่
ฝากตัวเป็นศิษย์
หลวงพ่อก้านท่านได้ศึกษาหาความรู้อยู่เสมอ มีอยู่ครั้งหนึ่งท่านได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์หลวงพ่อหอม วัดชากหมาก จ.ระยอง ซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ชื่อดังในอดีตถึงแม้ว่าท่านจะละสังขารไปแล้ว แต่ชื่อเสียงและสิ่งมงคลของท่านยังเป็นที่นิยมบูชากันจวบจนทุกวันนี้ หลวงพ่อก้านได้ศึกษาสนทนาธรรม ประกอบกับการได้ศึกษาอบรมทางด้านจิตภาวนาจากหลวงพ่อหอม ทำให้หลวงพ่อก้านเกิดศรัทธาเชื่อมั่นใฝ่หาหนทางแห่งมรรค
มรณภาพ
เมื่อเวลา 10.00 น. วันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2549 นาวาเอกหญิงอุไรวรรณ ต่อประดิษฐ์ ผู้อำนวยการกองการพยาบาล โรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กรมแพทย์ทหารเรือ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี แจ้งว่าพระครูภัทรกิจวิบูล (หลวงพ่อก้าน ภัทโก) อีดตเจ้าอาวาสวัดห้วยใหญ่ มรณภาพ หลังเข้ารับการรักษาตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2549
'''พระครูภัทรกิจวิบูล (หลวงพ่อก้าน ภักโก) ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2549 ด้วยโรคชรา เมื่อเวลา 00.30 น. สิริอายุ 86 ปี พรรษาที่ 67'''
โรแบร์โต ดี มัตเตโอ
แล้วในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2012 ผลงานของสโมสรเชลซีได้ย่ำแย่ลงมากขึ้น โรมัน อับราโมวิช เจ้าของสโมสรฟุตบอลเชลซีจึงสั่งปลด อังเดร วิลลัช-โบอัช ออกจากการเป็นผู้จัดการทีมเชลซี เนื่องจากทำผลงานได้ไม่ได้ดีและย่ำแย่ลงขึ้นทุกวัน และได้แต่งตั้ง ดี มัตเตโอ ซึ่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการทีมมาเป็นผู้จัดการทีมให้กับเชลซีไปจนจบฤดูกาล 2011-12 (ซึ่งในฤดูกาลนั้น ดี มัตเตโอได้นำพาเชลซีเข้ารอบชิงชนะเลิศยูฟ่า แชมป์เปี้ยนลีก และได้รับชัยชนะเลิศด้วย) แล้วหลังจากได้รับตำแหน่งการเป็นผู้จัดการทีมของเชลซีแล้ว ดี มัตเตโอ ได้เรียก เอดดี นิวตัน อดีตเพื่อนร่วมทีมของดิมัตเตโอ มาเป็นผู้ช่วยจัดการทีมให้กับ เชลซี เป็นการชั่วคราว
ผลงานในการคุมทีมของดี มัตเตโอ เริ่มประสบความสำเร็จมากขึ้นโดยในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดี มัตเตโอได้นำทีมเชลซีเข้ารอบชิง เอฟเอคัพ กับ ทีมลิเวอร์พูล โดยเชลซีชนะลิเวอร์พูลไปได้ 2-1 ทำให้ ดี มัตเตโอ ประสบความสำเร็จในการคว้าบอลถ้วยกับเชลซีครั้งแรก
จนในที่สุด คณะผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ ดี มัตเตโอ เป็นผู้จัดการทีมอย่างแท้จริง ด้วยสัญญาระยะเวลา 2 ปี
แต่ในฤดูกาลใหม่ ผลงานของเชลซีกลับไม่ดีพอ ทั้งในพรีเมียร์ลีกและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก จนกระทั่งในปลายปีเดียวกัน ผู้บริหารทีมจึงมีมติให้ปลดออกจากตำแหน่ง และแต่งตั้ง ราฟาเอล เบนีเตซ อดีตผู้จัดการทีมลิเวอร์พูล ขึ้นเป็นผู้จัดการแทน
ในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมชัลเคอ 04 ในบุนเดิสลีกา เยอรมนี
และต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ดี มัตเตโอ ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมแอสตันวิลลา ที่ตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกมาเล่นในเดอะแชมเปียนชิป ก่อนที่จะถูกปลดหลังจบเกมที่บุกไปแพ้เพรสตัน 0-2 ซึ่งดี มัตเตโอพาทีมเก็บชัยชนะได้เพียงนัดเดียวจาก 12 นัด
แหล่งข้อมูลอื่น
1970
ข่าวกรองทางทหาร
ข่าวกรองทางทหาร (military intelligence) เป็นสาขาวิชาทางการทหารที่ใช้วิธีการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อให้คำแนะนำและทิศทาง เพื่อช่วยผู้บังคับบัญชาในการตัดสินใจ จุดมุ่งหมายนี้ทำได้โดยการให้การประเมินข้อมูลจากพิสัยของแหล่งที่มา ตรงตามข้อกำหนดภารกิจของผู้บังคับบัญชา หรือตอบสนองต่อหัวข้อในฐานะส่วนหนึ่งของการปฏิบัติการหรือการวางแผนการทัพ เพื่อให้การวิเคราะห์ ข้อกำหนดข้อมูลของผู้บังคับบัญชาจะได้รับการระบุเป็นอันดับแรก ซึ่งจะถูกรวมเข้ากับการรวบรวม, การวิเคราะห์ และการเผยแพร่ข่าวกรอง
พื้นที่ของการศึกษาอาจรวมถึงสภาพแวดล้อมในการปฏิบัติการ, ศัตรู, กองกำลังที่เป็นมิตร และเป็นกลาง, ประชาชนพลเรือนในพื้นที่ปฏิบัติการรบ และพื้นที่อื่น ๆ ที่น่าสนใจในวงกว้าง กิจกรรมข่าวกรองนั้นดำเนินการในทุกระดับ ตั้งแต่ยุทธวิธีไปจนถึงยุทธศาสตร์, ในยามสงบ, ช่วงเวลาของการเปลี่ยนแปลงสู่สงคราม และในช่วงสงคราม
รัฐบาลส่วนใหญ่รักษาความสามารถในการข่าวกรองทางทหารเพื่อจัดหากำลังพลด้านการวิเคราะห์และการรวบรวมข้อมูล ทั้งในหน่วยผู้เชี่ยวชาญ และจากกำลังรบ รวมถึงราชการอื่น ๆ ความสามารถด้านข่าวกรองทางการทหารและพลเรือนทำงานร่วมกันเพื่อแจ้งคลื่นความถี่ของกิจกรรมทางการเมืองและการทหาร
กำลังพลที่ปฏิบัติหน้าที่ด้านข่าวกรองอาจได้รับการคัดเลือกสำหรับความสามารถในการวิเคราะห์และข่าวกรองส่วนบุคคล ก่อนที่จะได้รับการฝึกอย่างเป็นทางการ
ระดับของข่าวกรอง
การปฏิบัติการข่าวกรองดำเนินไปตามลำดับขั้นของกิจกรรมทางการเมืองและการทหาร
ข่าวกรองทางยุทธศาสตร์
ข่าวกรองทางยุทธศาสตร์เกี่ยวข้องกับประเด็นกว้าง ๆ เช่น เศรษฐศาสตร์, การประเมินทางการเมือง, ความสามารถทางการทหาร และเจตนารมณ์ของต่างประเทศ (และตัวแสดงที่ไม่ใช่รัฐอย่างเพิ่มพูน) ข่าวกรองดังกล่าวอาจมีหลักเกณฑ์, เทคนิค, ยุทธวิธี, การทูต หรือสังคมวิทยา แต่การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ได้รับการวิเคราะห์เมื่อรวมกับข้อเท็จจริงที่ทราบเกี่ยวกับพื้นที่ที่เป็นปัญหา เช่น ภูมิศาสตร์, ประชากรศาสตร์ และศักยภาพอุตสาหกรรม
ข่าวกรองทางยุทธศาสตร์ได้รับการนิยามอย่างเป็นทางการในฐานะ "ข่าวกรองที่จำเป็นสำหรับการจัดตั้งนโยบายและแผนทางทหารในระดับชาติและระดับนานาชาติ" และสอดคล้องกับการสงครามระดับยุทธศาสตร์ ซึ่งได้รับการนิยามอย่างเป็นทางการในฐานะ "ระดับของการสงครามที่ประเทศหนึ่ง ซึ่งมักจะเป็นสมาชิกของกลุ่มประเทศต่าง ๆ กำหนดวัตถุประสงค์ด้านความมั่นคงทางยุทธศาสตร์ระดับชาติหรือระดับนานาชาติ (พันธมิตรหรือการร่วมมือกัน) จากนั้นพัฒนาและใช้ทรัพยากรระดับชาติเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์เหล่านั้น"
ปฏิบัติการ
ปฏิบัติการด้านข่าวกรองมุ่งเน้นไปที่การสนับสนุนหรือการปฏิเสธหน่วยข่าวกรองในระดับปฏิบัติการ ระดับปฏิบัติการต่ำกว่าระดับความเป็นผู้นำเชิงกลยุทธ์และหมายถึงการออกแบบการแสดงออกในทางปฏิบัติ โดยกำหนดอย่างเป็นทางการว่า "ข่าวกรองจำเป็นสำหรับการวางแผน และดำเนินการทัพ รวมถึงปฏิบัติการที่สำคัญเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์เชิงกลยุทธ์ภายในเขตสงครามหรือพื้นที่ปฏิบัติการ" มันสอดคล้องกับระดับปฏิบัติการของการสงคราม ที่กำหนดไว้ว่า "ระดับของการสงครามที่การทัพและปฏิบัติการสำคัญได้รับการวางแผน, ดำเนินการ และสนับสนุนเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์เชิงกลยุทธ์ภายในเขตสงครามหรือพื้นที่ปฏิบัติการอื่น ๆ"
คำว่าปฏิบัติการด้านข่าวกรองใช้ในการบังคับใช้กฎหมายเพื่ออ้างถึงข่าวกรองที่สนับสนุนการสืบสวนระยะยาวในหลายเป้าหมายที่คล้ายคลึงกัน ปฏิบัติการด้านข่าวกรองในหลักการข่าวกรองการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวข้องกับการระบุ, การกำหนดเป้าหมาย, การตรวจจับ และการแทรกแซงกิจกรรมทางอาญา การใช้งานภายในการบังคับใช้กฎหมายและข่าวกรองในการบังคับใช้กฎหมายไม่ได้ปรับขนาดเพื่อใช้ในข่าวกรองทั่วไป หรือข่าวกรองทางทหาร/ทหารเรือโดยมีขอบเขตที่แคบลง
ดูเพิ่ม
• วิทยาการเข้ารหัสลับ
• การสงครามอิเล็กทรอนิกส์
• จารกรรม
• ความสับสน (สงคราม)
• การรวบรวมข่าวกรอง
• การลาดตระเวน
• การวางแผนด้วยสถานการณ์
สถานีอวกาศ
สถานีอวกาศ (Space station) เป็นสิ่งก่อสร้างที่ออกแบบโดยมนุษย์ เพื่อใช้เป็นที่อยู่การดำรงชีพในอวกาศ โดยอยู่ในวงโคจรต่ำ (LEO)
สถานีอวกาศนานาชาติ (International Space Station) หรือ ISS เป็นห้องปฏิบัติการลอยฟ้าซึ่งโคจรรอบโลกที่ระยะสูง 410 กิโลเมตร เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว 27,744 กิโลเมตร/ชั่วโมง โคจรรอบโลก 1 รอบใช้เวลา 92 นาที สร้างขึ้นด้วยความร่วมมือจาก 16 ประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา รัสเซีย ญี่ปุ่น แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี เดนมาร์ก สวีเดน เบลเยียม เนเธอร์แลน์ สเปน อังกฤษ สวิสเซอร์แลนด์ นอร์เวย์ และบราซิล โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำการค้นคว้าและทดลองทางวิทยาศาสตร์หลากหลายสาขาได้แก่ ดาราศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา วัสดุศาสตร์ ชีววิทยา เคมี และฟิสิกส์ เนื่องจากสถานีอวกาศอยู่ในสภาพไร้แรงโน้มถ่วง นักวิทยาศาสตร์จึงสามารถทำการทดลองหรือประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ซึ่งไม่สามารถกระทำบนพื้นผิวโลกได้  ดังนั้นสถานีอวกาศนานาชาติจึงมีความสำคัญต่ออนาคตของมนุษยชาติเป็นอย่างมาก
Monolithic
ไม่ต้องประกอบ
แบบโมดูล
ลำเลียงชิ้นส่วนขึ้นไปประกอบในอวกาศ ตัวอย่างเช่น สถานีอวกาศมีร์  สถานีอวกาศนานาชาติ
รายชื่อสถานีอวกาศ
''หมายเหตุ: UTC คือ เวลาสากลเชิงพิกัด
พระสวรรค์วรนายก (ทองคำ โสโณ)
พระสวรรค์วรนายก (ทองคำ โสโณ)  เป็นอดีตเจ้าคณะจังหวัดสวรรคโลก (กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยุบจังหวัดสวรรคโลกให้ไปขึ้นกับจังหวัดสุโขทัย เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2482 ดังนั้นฐานะของเจ้าคุณสวรรค์วรนายก ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดสวรรคโลก จึงเปลี่ยนเป็นเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัยไปด้วย ) และเจ้าคณะจังหวัดสุโขทัย เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดสวรรคาราม เกียรติคุณที่ปรากฏท่านเป็นพระผู้ที่ชอบสะสมวัตถุโบราณ ของเก่า เมื่อไปบวชเป็นพระอุปัชฌาย์ที่แห่งใด ญาติโยมที่เคารพนับถือได้ถวายวัตถุโบราณให้ท่าน ซึ่งต่อมาท่านได้ดำริในการมอบวัตถุโบราณให้กับทางราชการในการก่อตั้ง "พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติสวรรค์วรนายก" อันตั้งอยู่ที่อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัยในปัจจุบัน
ประวัติ
พระสวรรค์วรนายก นามเดิม ทองคำ จิตรธร เป็นบุตรกำนันหนุน นางสายบัว จิตรธร เกิดที่หลังวัดสวรรคาราม ตำบลเมืองสวรรคโลก (เดิมเป็นตำบลพิณพาทย์ อำเภอวังไม้ขอน จังหวัดสวรรคโลก) อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เกิดเมื่อปีฉลู พ.ศ. 2420
1. พระสวรรค์วรนายก
2. พระครูธรรมวโรทัย (เพชร จิตรธร)
4. นายเจิม จิตรธร เมื่อบวชมีฐานานุกรมว่า พระวินัยธร ชาวบ้านเรียกพระวินัยธรเจิม
5. นายบาง จิตรธร รับราชการเป็นเสมียนศาล จังหวัดสวรรคโลก
เมื่อเยาว์วัย ได้เรียนหนังสือกับพระอาจารย์แดง เจ้าอาวาสวัดกลาง (ซึ่งต่อมาได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นวัดสวรรคาราม )
บรรพชา อุปสมบท
ด้วยระบบการศึกษาแต่เดิมเกิดในวัด เด็กชายทองคำจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรเพื่อเข้ารับการศึกษาตามระบบบการศึกษาดั้งเดิม พร้อมทั้งได้มีโอกาสไปศึกษา และจำพรรษาอยู่ที่วัดสุทัศน์เทพวราราม กรุงเทพมหานคร เมื่ออายุได้ 20 ปี คือ พ.ศ. 2440 ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ โดยมีสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 12 (ดำรงตำแหน่ง 6 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2481-พ.ศ. 2487 ) แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ขณะที่ทรงสมณศักดิ์ที่พระศรีสมโพธิ์ วัดสุทัศน์เทพวราราม เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า "โสโณ" ท่านได้ขะมักเขม้นสนใจค้นคว้าศึกษาพระปริยัติธรรมมิได้ละเว้น ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นปลัด เรียกกันเป็นสามัญของผู้ที่คุ้นเคยว่า "พระปลัดคำ" เมื่ออุปสมบทได้ 10 พรรษา ตรงกับ พ.ศ. 2450 ได้รับสมณศักดิ์ที่พระครูสวรรค์วรนายก ต่อมาใน พ.ศ. 2476 พระครูสวรรค์วรนายก ได้รับสมณศักดิ์เลื่อนเป็นพระราชาคณะชั้นสามัญดังปรากฏในสัญญาบัตรว่าให้พระครูสวรรค์วรนายก วัดสวรรคาราม จังหวัดสวรรคโลก เป็นพระราชาคณะมีนามว่า พระสวรรค์วรนายก ธรรมสาธกวินัยวาที สังฆปาโมกข์
ผลงานที่โดดเด่น
ท่านได้รวบรวมศิลปวัตถุโบราณไว้จำนวนมาก และได้มีดำริที่จะจัดสร้างเป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อให้เป็นมรดกแก่แผ่นดิน ซึ่งทางหน่วยงานราชการได้สนองเจตนารมณ์ท่านโดยการจัดสร้างพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติขึ้น และเพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านจึงได้ใช้ให้นามว่า "พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติสวรรค์วรนายก" ตามพระราชทินนามสมณศักดิ์ขั้นสุดท้ายของท่าน โดยสิ่งที่ท่านรวบรวมไว้และจัดมอบให้แก่ทางพิพิธภัณฑ์ อาทิ
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง   เป็นโรงเรียนรัฐในจังหวัดตรัง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 13 กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย รับนักเรียนแบบสหศึกษาทั้งชายและหญิง ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น มี 13 ห้อง ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มี 15 ห้อง
ประวัติโรงเรียน
'''ในปี พ.ศ. 2444''' วโรกาสที่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยเสด็จจังหวัดตรัง ทรงกรุณาโปรดเกล้าฯพระราชทานทุนทรัพย์เป็นเงิน 4,000 บาท สำหรับจัดสร้างโรงเรียนวิเชียรมาตุ เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดชาย ณ ถนนพัทลุง ตำบลทับเที่ยง อำเภอเมืองตรัง ประชาชนได้ส่งบุตรหลานเข้าเรียนเป็นจำนวนมาก ทำให้อาคารเรียนคับแคบ ดังนั้นใน พ.ศ. 2459 สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนทรัพย์อีก เป็นจำนวนเงิน 6,000 บาท เพื่อก่อสร้างโรงเรียนเรียนเพิ่มเติม เพื่อรองรับนักเรียนที่มีจำนวนมากขึ้นทุก ๆ ปี พร้อมทั้งพระราชทานนามอาคารหลังใหม่ ว่าอาคาร "สภาราชินี"
ต่อมาข้าหลวงประจำจังหวัด มีความคิดที่จะตั้งโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดบ้าง จึงรวบรวมนักเรียนหญิงได้จำนวนหนึ่ง แต่ขณะนั้นยังไม่มีที่เรียน จึงให้ไปเรียนที่อาคารสภาราชินี พ.ศ. 2474 ได้มีคณะบุคคลผู้มีจิตศรัทธา ประกอบด้วย
โดยการนำของข้าหลวงประจำจังหวัดตรัง จัดหาทุนก่อสร้างโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดตรัง ณ เลขที่ 142 ถนนวิเศษกุล อำเภอเมือง จังหวัดตรัง ในพื้นที่ 8 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา อันเป็นสถานที่ปัจจุบัน
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 ย้ายนักเรียนหญิงจากอาคารสภาราชินีมาเรียนที่โรงเรียนใหม่นี้โดยใช้นาม โรงเรียนว่า "โรงเรียนสตรีประจำจังหวัดตรัง" และนับเอาวันอันเป็นสิริมงคลนี้เป็นวันกำเนิดโรงเรียนสืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
และในปี พ.ศ. 2506 โรงเรียนเปิดสอนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลายแผนกศิลปะรับนักเรียนสหศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จึงขออนุญาตสำนักราชเลขาธิการผ่านทางกระทรวงศึกษาธิการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนอีกครั้งหนึ่ง เป็นชื่อ "โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง" และได้ใช้มงคลนามนี้มาตราบจนปัจจุบัน
ในปัจจุบัน โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง มีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 2 พันกว่าคน ประกอบด้วยอาคารถาวร 6 หลัง ได้แก่ อาคารเรียน 3 หลัง หอประชุมโรงอาหาร 1 หลัง อาคารอเนกประสงค์ 2 หลัง มีทั้งหมด 79 ห้อง ใช้เป็นห้องเรียน ห้องฝึกปฏิบัติ ห้องบริการและห้องพิเศษอื่นๆ โรงเรียนเคยอยู่ในโครงการ คมช.รุ่นที่ 7
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง ได้รับคัดเลือกเป็น สถานศึกษารางวัลพระราชทาน ระดับมัธยมศึกษา ขนาดใหญ่ ประจำปีการศึกษา 2524, ปีการศึกษา 2532 , ปีการศึกษา 2541 , ปีการศึกษา 2554 และปีการศึกษา 2559 ตามลำดับ
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2559 วงโยธวาทิตโรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 ประเภทเดินพาเหรด พ.ศ. 2559 ถ้วยเกียรติยศกรมพลศึกษา ในการประกวดวงโยธวาทิตนักเรียน นักศึกษา ชิงถ้วยพระราชทาน ฯ ครั้งที่ 35 และนานาชาติ ประจำปี พ.ศ. 2559 ณ สนามกีฬาแห่งชาติ สนามศุภชลาศัย
และชนะเลิศการประกวดวงโยธวาทิต ชิงแชมป์ภาคใต้ ประจำปี พ.ศ. 2559 ในประเภทการเดินขบวนพาเหรด ระหว่างวันที่ 23 เมษายน - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 เป็นตัวแทนภาคใต้เข้าร่วมการแข่งขัน ในระดับประเทศ
การเรียนการสอน
โรงเรียนสภาราชินี จังหวัดตรัง จัดการศึกษาเป็น 2 ประเภท
อาคาร 1
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย
อาคาร 2
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย
อาคาร 3
มี 5 ชั้น ประกอบด้วย
อาคาร 4
มี 4 ชั้น ประกอบด้วย
อาคารหอประชุมและโรงอาหาร
มี 2 ชั้น ประกอบด้วย
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย คือ คริสตจักรของนิกายแองกลิคันในประเทศไทย ปัจจุบันสังกัดสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย
ประวัติ
ที่ผ่านมาในสมัยเริ่มแรกของคริสตจักร มิชชันนารีชาวอเมริกันได้ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมานำการนมัสการพระเจ้า ซึ่งบางครั้งมาจากคณะแองกลิคันบ้าง และมาจากคณะเพรสไบทีเรียนบ้าง จนกระทั่งในปี 1892 องค์กรมิชชันนารีได้ส่งอนุสาสกคนแรกมาประจำที่โบสถ์เป็นคนแรก
เดือนกุมภาพันธ์ 1896 ศาสนาจารย์ Labuan Kuching บิชอปแห่งสิงคโปร์ ได้มาเยียมเยียนคริสตจักรที่กรุงเทพฯ และประกอบพิธีศีลกำลัง หลังจากนั้นคริสตจักรก็ได้อยู่ในการดูแลของบิชอปแห่งสิงคโปร์ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
สมาชิกที่นมัสการในคริสตจักรเป็นผู้ที่มาจากในหลายประเทศ ดังนั้นใรภูมิหลังด้านความเชื่อจึงมีความเชื่อจากหลายนิกาย
ในวันที่ 7 เมษายน 1904 เนื่องจากในขณะนั้นมีผู้ที่มาร่วมนมัสการมากจนสถานที่ของโบสถ์ไม่สามารถรองรับได้ จึงมีการประชุมคณะกรรมการคริสตจักรและได้ถวายฎีกาแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระองค์ทรงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต รวมถึงได้พระราชทานที่ดินแห่งใหม่ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 11 ถนนคอนแวนต์ ในปัจจุบัน เพื่อสร้างโบสถ์แห่งใหม่มีชื่อว่า “คริสตจักรไคร้สตเชิช กรุงเทพฯ”
การถวายอาคารแห่งใหม่ได้จัดขึ้นในวันที่ 30 เมษายน 1905 และเป็นการเริ่มการนมัสการเป็นครั้งแรกในสถานนมัสการแห่งใหม่นี้ ในการเริ่มแรกของคริสตจักรไคร้สตเชิช เป็นคริสตจักรสำหรับคนต่างชาติที่พูดภาษาอังกฤษ และสำหรับคนต่างชาติทั่วไปที่มีโอกาสมาเยี่ยมประเทศไทย เช่น สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ และนางมาร์กาเรต แทตเชอร์ อดีตนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
การดำเนินงานในคริสตจักรไคร้สตเชิช ได้ดำเนินงานโดยชาวต่างชาติ และนมัสการโดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นเวลานาน และเนื่องจากวัตถุประสงค์หนึ่งที่ต้องการประกาศข่าวประเสริฐกับคนท้องถิ่น รวมถึงต้องการให้มีการนมัสการในภาษาท้องถิ่น จึงได้เริ่มการนมัสการพระเจ้าเป็นภาษาไทย ในระหว่างปี 1934-1940 โดยใช้หนังสือภาวนา (Prayer Book) ที่แปลโดยศาสนาจารย์นอร์วู้ด (Reverend Norwood) ร่วมกับผู้ช่วยคนไทย แต่ก็มีบางช่วงที่แทบจะไม่มีผู้เชื่อคนไทย อยู่ในที่ประชุมของคริสตจักรไคร้สตเชิชเลย
จากนั้นคณะกรรมการของคริสตจักรได้พยายามที่จะสรรหาผู้รับใช้พระเจ้าที่พูดภาษาไทยได้เพื่อเข้าร่วมในทีมงานพันธกิจคริสตจักร แต่ก็ไม่สามารถที่จะสรรหาผู้รับใช้พระเจ้าที่พูดภาษาไทยได้ จึงส่งผลให้การริเริ่มนมัสการภาคภาษาไทยไม่สำเร็จ
จนกระทั่งปี 1991 เมื่อศาสนาจารย์เจอร์รี่ คู ได้รับการแต่งตั้งจากมุขมณฑลสิงคโปร์ ให้เป็นผู้ช่วยศิษยาภิบาล (Assistant Priest) การประชุมนมัสการภาคภาษาไทยก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งในเดือนตุลาคม 1991 โดยเริ่มการประชุมครั้งนั้นจาก 7 คน ในห้องประชุมเล็กในคริสตจักรไคร้สตเชิช และได้ขยายออกไปอย่างกว้างขวางจนถึงปัจจุบัน
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 1994 คริสตจักรไคร้สตเชิช ได้จดทะเบียนสังกัดกับคริสตจักรแองลิกันในประเทศไทย โดยสังกัดกับสหกิจคริสเตียนแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นองค์กรใหญ่ทางศาสนาคณะโปรเตสแตนท์ และหลังจากนั้นคริสตจักรแองลิกันในประเทศไทยก็ได้ขยายพัธกิจไปยังจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทย เช่น อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร และอีกหลายแห่ง ไม่ว่าจะเป็นที่ อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
คริสตจักรแองลิกันในประเทศไทยสังกัดอยู่ในสำนักงานมุขมณฑลสิงคโปร์ (Diocese of Singapore) ซึ่งขึ้นกับคริสตจักรภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Province of South East Asia) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแองลิกันสากล
การทำเครื่องหมายกางเขน
การทำเครื่องหมายกางเขน หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่า การทำสำคัญมหากางเขน (Sign of the Cross; Signum Crucis) เป็นรูปแบบการปฏิบัติอย่างหนึ่งของผู้นับถือศาสนาคริสต์ โดยมักมีการกล่าว "เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาแมน" ประกอบด้วย การทำเช่นนี้เป็นการระลึกถึงการตรึงกางเขนของพระเยซู แบบดั้งเดิมทำจากขวาไปซ้าย ซึ่งใช้โดยสมาชิกคริสตจักรอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์และคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก ส่วนแบบใหม่ทำจากซ้ายไปขวาใช้โดยคริสตจักรคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน และโอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์ ธรรมเนียมปฏิบัตินี้สันนิษฐานว่าเริ่มมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 แล้ว
ความสำคัญ
เพราะว่าเวลาทำเครื่องหมายกางเขนจะต้องกล่าวเดชะพระนามฯ ด้วย การทำเช่นนี้จึงเป็นการแสดงความเชื่อถึงพระตรีเอกภาพว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน
นอกจากนี้ยังมีความหมายอื่น ๆ หลายประการด้วยกัน คือ เป็นการแสดงว่าตัวผู้ทำนั้นถวายตัวแก่พระเยซู เป็นการวิงวอนขอพระหรรษทานจากพระเจ้า และใช้เป็นการอวยพรบุคคลก็ได้ นอกจากนี้เวลาชาวคริสต์รู้สึกว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับ "การผจญของมาร" การทำเครื่องหมายกางเขนเป็นการเตือนสติแก่ตนและยืนยันถึงพระอานุภาพของพระเจ้าในการต่อสู้กับสิ่งชั่ว
ชาวคริสต์ทำเครื่องหมายนี้เมื่อร่วมสวดมนต์ ส่วนบาทหลวงเวลาประกอบพิธีมิสซาหรือพิธีอื่น ๆ ก็ทำเครื่องหมายนี้เช่นเดียวกัน
การทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์
การทำเครื่องหมายกางเขนของชาวคริสเตียนออร์ทอดอกซ์เป็นการระลึกถึงการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า และพระตรีเอกภาพ โดยจะนำนิ้วมือของมือขวามาประจบกัน แล้วจะแนบนิ้วนาง และนิ้วก้อยให้ชิดกับฝ่ามือ
โดยจะทำจากขวาไปซ้าย เริ่มจากหน้าผาก, ท้อง และไหล่ข้างขวา และซ้าย ตามลำดับ พร้อมกล่าวว่า "ในพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิตเจ้าผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ อาเมน"
ความหมายของการทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์
สามนิ้วแรก (นิ้วโป้ง, นิ้วชี้ และนิ้วกลาง) จะแสดงถึงความเชื่อต่อพระบิดา พระบุตร และพระจิตเจ้า และยังหมายถึงการเป็นหนึ่งเดียวของพระตรีเอกภาพอีกด้วย และสองนิ้วที่เหลือจะแสดงถึงธรรมชาติของพระเยซูคือพระเยซูเจ้าทรงมีความเป็นมนุษย์แท้ และพระเจ้าแท้
ในการทำสัญลักษณ์ไม้กางเขน จะใช้มือของแตะที่หน้าผาก, ท้อง (หรือบริเวณสะดือ), และไหล่ขวาซ้าย โดยความหมายของการแตะหน้าผาก คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่จิตใจ ท้อง คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ประสาทสัมผัสภายใน หัวใหล่ด้านขวาซ้าย คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ความแข็งแรงของร่างกาย
สโมสรฟุตบอลกองเรือยุทธการ
สโมสรฟุตบอลกองเรือยุทธการ เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคตะวันออก
ประวัติ
ปี พ.ศ. 2543 พลเรือเอก ชัย สุวรรณภาพ ผู้บัญชาการกองเรือยุทธการในขณะนั้น ได้ริเริ่มก่อตั้งสโมสรฟุตบอลกองเรือยุทธการขึ้น และดำรงตำแหน่งประธานสโมสรเป็นคนแรก จากนั้นได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลระดับสมัครเล่นที่จัดขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยเป็นครั้งแรกในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ประจำปี 2544
สโมสรใช้เวลา 3 ปี จนได้เลื่อนขึ้นมาเล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ในปี พ.ศ. 2546 โดยทำผลงานในถ้วย ข. เป็นที่น่าพอใจ ทำให้ได้รับเลือกให้เข้ามาเล่นในไทยลีก ดิวิชัน 2 ในฤดูกาล 2550 และจบฤดูกาลด้วยอันดับ 10 จากทั้งหมด 12 ทีม
หลังจบฤดูกาล 2550 สโมสรประสบปัญหาเรื่องงบประมาณ ทำให้ต้องถอนทีมออกจากการแข่งขันในไทยลีก ดิวิชัน 2 และกลับไปส่งทีมลงแข่งขันในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ซึ่งเป็นระดับสมัครเล่นแทน จนกระทั่งมีการเปลี่ยนแปลงด้านการบริหารจัดการสโมสรให้เข้าสู่ระดับฟุตบอลอาชีพมากขึ้น
รองแชมป์ถ้วย ข.
สโมสรมาประสบความสำเร็จในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2552 (แต่จัดการแข่งขันในปี 2553) โดยสโมสรเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศไปพบกับสโมสรฟุตบอลหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตศาลายา จังหวัดนครปฐม นับเป็น ดาร์บี้แมตช์ แห่งกองทัพเรือไทย เมื่อ 2 สโมสรฟุตบอลที่มาจากส่วนกำลังรบ ของกองทัพเรือไทย ต้องมาพบกันในรอบชิงชนะเลิศ โดยทั้ง 2 ทีมเสมอกันในเวลาปกติ 0–0 ก่อนที่สโมสรฟุตบอลหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน จะเอาชนะไปได้ในการดวลจุดโทษ และคว้าแชมป์ไปครอง ส่วนสโมสรกองเรือยุทธการได้ตำแหน่งรองแชมป์ พร้อมกับได้เลื่อนชั้นสู่ดิวิชัน 2 อีกครั้ง
กลับสู่ดิวิชัน 2
ฤดูกาล 2554 สโมสรได้กลับขึ้นมาเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นครั้งแรกในรอบ 3 ปี และถูกจัดให้อยู่ในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑล แต่ยังทำผลงานได้ไม่ดีเท่าที่ควรเมื่อชนะในลีกเพียงแค่ 5 นัดตลอดทั้งฤดูกาล และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 14 หรืออันดับ 3 จากท้ายตาราง
การสังเคราะห์นิวเคลียสของบิกแบง
ในการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ การสังเคราะห์นิวเคลียสของบิกแบง (Big Bang nucleosynthesis; BBN) หรือ การสังเคราะห์นิวเคลียสเริ่มแรก เป็นการอธิบายถึงกระบวนการกำเนิดนิวเคลียสต่างๆ นอกเหนือไปจากนิวเคลียสของ H-1 (เช่น ไอโซโทปแสงของไฮโดรเจน ซึ่งนิวเคลียสประกอบด้วยโปรตอนเดี่ยว) ระหว่างช่วงยุคต้นของการเกิดเอกภพ การสังเคราะห์นิวเคลียสแรกเริ่มนี้เกิดขึ้นในเวลาไม่กี่นาทีหลังจากเกิดบิกแบง เชื่อกันว่าเป็นต้นเหตุของการก่อตัวของไอโซโทปธาตุหนักของไฮโดรเจน ที่รู้จักกันในชื่อ ดิวเทอเรียม (H-2 หรือ D), ฮีเลียมไอโซโทป He-3 และ He-4, และ ลิเทียมไอโซโทป Li-6 และ Li-7 นอกจากนิวเคลียสที่เสถียรเหล่านี้ ยังมีพวกที่ไม่เสถียรอยู่ด้วย หรือพวกไอโซโทปกัมมันตรังสี (Radionuclide) เช่น ทริเทียม H-3, เบอริลเลียม Be-7 และ เบอริลเลียม Be-8 ไอโซโทปที่ไม่เสถียรเหล่านี้อาจเสื่อมสลายไปหรือรวมตัวเข้ากับนิวเคลียสอื่นๆ และกลายเป็นหนึ่งในบรรดาไอโซโทปเสถียร
ชวลี ช่วงวิทย์
ชวลี ช่วงวิทย์ (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 - 11 เมษายน พ.ศ. 2534) นักร้องยุคต้นของวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์เป็นเจ้าของบทเพลงอมตะหลายเพลง เช่น ริมฝั่งน้ำ รักสลาย เริงฤทัย ไห้หา โพ้นขอบฟ้า ขอให้ได้ดังใจนึก และอื่นๆ อีกมากมาย เจ้าของฉายา สาริกาน้อยเสียงใส, ห้องสมุดเคลื่อนที่ และ สาวสองพันปี
ประวัติ
ชวลีย์ ช่วงวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 ที่กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนสายปัญญา และสอบเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่สละสิทธิ์เพื่อจะร้องเพลงตามที่ใจรัก ด้านชีวิตครอบครัว ชวลีสมรสกับประกาศ นิลประสิทธิ์ และมีบุตรสาวที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ โชติมา ช่วงวิทย์ อดีตนักร้องนำวง ดอกไม้ป่า เดือนมิถุนายน พุทธศักราช 2559 ได้รับรางวัล บูรพศิลปิน จากกระทรวงวัฒนธรรม
วงการเพลง
ชวลี ช่วงวิทย์ ชื่นชอบการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก แต่ได้เริ่มร้องเพลงอย่างจริงจัง เมื่อ พ.ศ. 2485 โดยชวลีได้เข้าวงดนตรีกรมโฆษณาการ ตามคำชักชวนของจมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์) นับว่าเป็นนักร้องหญิงคนที่ 4 ของวง (ต่อจาก มัณฑนา โมรากุล, รุจี อุทัยกร, และสุปาณี พุกสมบุญ ) ชวลีได้นำเพลงมาขับร้องทดสอบกับเปียโนที่ครูสริ ยงยุทธบรรเลง 2 เพลง คือ เพลงดวงใจ และเพลงสาส์นรัก อันเป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทั้ง 2 เพลง ผลปรากฏว่า ชวลีผ่านการขับร้อง และได้รับบรรจุเป็นคีตศิลปิน กรมโฆษณาการ ในขณะอายุ 18 ปี
เมื่อจะต้องร้องเพลงแล้ว ชื่อ "ชนอ ช่วงวิทย์" ก็เริ่มเป็นปัญหาในการขับร้องเพลง เพราะญาติไม่ต้องการให้ใช้ชื่อจริงในการขับร้องเพลง ครูเอื้อ สุนทรสนาน จึงได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่เป็น "ชวลี" แต่ใช้นามสกุลเดิม จึงเป็นชื่อชวลี ช่วงวิทย์เรื่อยมาตลอด (ชื่อของชวลี ช่วงวิทย์นั้น เป็นปัญหาที่ถกเถียงกันมานานว่าเป็น "ชวลี" หรือ "ชวลีย์" กันแน่ โดยทางทายาทยืนยันว่าเป็น "ชวลี" ตามหลักฐานที่ครูเอื้อได้เขียนนำเสนอเพลงที่จะบรรเลงขับร้องทางวิทยุคลื่นสั้น ต่อหัวหน้ากองวิทยุฯ ก่อนบรรเลงทุกครั้ง ในขณะที่ปกแผ่นเสียง เทป และซีดีที่มีอยู่นั้นมักจะเขียนเป็น "ชวลีย์")
ชวลี ช่วงวิทย์ร้องเพลงในวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์มานานกว่า 30 ปี โดยมีผลงานเพลงที่บันทึกแผ่นเสียงไว้ค่อนข้างมาก โดยมักจะเป็นเพลงคู่กับ ครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ และด้วยเสียงที่สูง กังวาน และหวานทำให้ชวลี ช่วงวิทย์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้ขับร้องบทเพลงพระราชนิพนธ์เป็นจำนวนมาก นับว่ามากที่สุดในบรรดานักร้องวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์และวงดนตรีสุนทราภรณ์ก็ว่าได้ เช่น คำหวาน,ยิ้มสู้,ยามเย็น,ยามค่ำ,อาทิตย์อับแสง,สายลม เป็นต้น
ในระหว่างที่อยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนั้น ได้มีการประกวดการร้องเพลงของนักร้องอาชีพด้วย ในครั้งนี้ ชวลีเข้าร่วมประกวดด้วย พร้อมกับมัณฑนา โมรากุล, สุภาพ รัศมิทัต และครูล้วน ควันธรรม โดยชวลีได้เลือกเพลงบัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย) เข้าประกวด แต่ในครั้งนี้มัณฑนา โมรากุลชนะการประกวดฝ่ายหญิง
ชวลีร้องเพลงอยู่ในวงดนตรีกรมโฆษณาการนานเกือบ 30 ปี ก็ได้ลาออกจากราชการไปเมื่อ พ.ศ. 2513 ด้วยเหตุผลบางประการ แต่ยังไม่ละทิ้งชีวิตการร้องเพลงเสียทีเดียว เพราะชวลียังกลับมาขับร้องเพลงอยู่บ้างในบางโอกาสกับวงดนตรีสุนทราภรณ์ วงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ วงดนตรีสังคีตสัมพันธ์ เป็นต้น โดยครั้งสุดท้ายที่ชวลีออกมาร้องเพลง คือ งาน "สุนทราภรณ์ครึ่งศตวรรษ" เมื่อ พ.ศ. 2532
ภายหลังจากที่ชวลีออกจากวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ และ วงดนตรีสุนทราภรณ์แล้ว น้องสาวต่างมารดาของชวลียังเข้ามาเป็นนักร้องดาวรุ่งพรุ่งนี้ของวงดนตรีสุนทราภรณ์ นั่นคือ ช่อฉัตร รัตนกมล เจ้าของเพลงคมปาก ปัจจุบันขับร้องอยู่กับคณะจารุกนก ในความควบคุมของโศภดาห์ เกตุผึ้ง
ที่มาของฉายา
ชวลี ช่วงวิทย์ มีฉายาสำคัญถึง 3 ฉายา ได้แก่ สาริกาน้อยเสียงใส,สาวสองพันปี และห้องสมุดเคลื่อนที่ โดยมีที่มาต่างกัน ดังนี้
ผลงานเพลง
ผลงานเพลงของชวลี ช่วงวิทย์ สามารถจำแนกออกมาได้เป็นหลายประเภทดังนี้
1. เพลงพระราชนิพนธ์ เช่น คำหวาน, ยามเย็น, ยามค่ำ, ยิ้มสู้, สายลม เป็นต้น
2. เพลงขับร้องเดี่ยว เช่น ขอให้ได้ดังใจนึก, สั่งใจ, โพ้นขอบฟ้า, รอยรักร้าว, กำสรวลรัก, กล่อมวนา, กุลสตรี, ค่อนดึก, ความรักเหมือนฟองเบียร์, จำปีฟ้า, จากรัก, กล่อมใจ, ชื่นตาฟ้างาม, ชีวามาลา, ไซซี, ดาวเคลื่อนเดือนคล้อย, ดาวเจ้าชู้, ดอกท้อริมธาร, ถูกมนต์รัก, ถ้าฉันมีคนรัก, นี่แหละกรุงเทพฯ, บัวไกลตา, บัวงาม (เกียรติศักดิ์หญิงไทย), บัวบูชาธรรม,  ฝันถึงคนรัก, เพลงลอยลม, พ้อรัก, เพลงจากดวงใจ, แม่, แม่ศรี, ยามดึก, เริงฤทัย, รักไม่ตาย(ร้องสด), รอรัก (ร้องสด), โรคขาดรัก, รักสลาย, รักนิรันดร์, ริมฝั่งน้ำ, สิรินธร, สุดหล้าฟ้าเขียว, สวรรค์บันดาล, สาวเล่นธาร, หาดสวรรค์, หัวหินสิ้นมนต์รัก, เห่หารัก, หนึ่งในดวงใจ, หนามกุหลาบ, หมั่นไส้ผู้ชายแสนงอน, ไห้หา, อุบลรัตน์  เป็นต้น
3. เพลงขับร้องคู่ (ชาย-หญิง) ที่มักจะร้องคู่กับครูเอื้อ สุนทรสนาน และ วินัย จุลละบุษปะ เช่น กำพร้าคู่(คู่วินัย), กระแต(คู่วินัย), ชะรอยบุญ(คู่วินัย), ดวงเดือน(คู่วินัย), นกสีชมพู(คู่วินัย), บึงน้ำรัก(คู่เอื้อ), กรุงเทพฯราตรี(คู่เอื้อ), กังหันต้องลม (ร้องสด), กุหลาบงาม, คติรัก(คู่เอื้อ), คูหาสวรรค์(คู่เอื้อ), คำรักคำขวัญ(คู่เอื้อ), ความดี(ร้องสด), คนธรรพ์กับพิณทิพย์ (คู่วินัย), จันทร์ลับเมฆ(คู่วินัย), กระท่อมรัก(คู่วินัย), เจ้าพระยา(คู่เอื้อ), จนนาง(คู่เอื้อ), จันทร์จูบฟ้า(คู่วินัย), ช่อรักซ้อน(คู่วินัย), ดาวประดับฟ้า(ร้องสด), ดอกไม้ในฝัน(ร้องสด), เดือนประดับใจ(คู่วินัย), ดีกันนะ(คู่วินัย), ใต้แสงเทียน(คู่วินัย), ตลาดนัด(คู่เอื้อ), ตัวไกลใจห่วง(คู่เอื้อ), ธาราธิษฐาน(คู่วินัย), ธารน้ำรัก(คู่วินัย), บางกอกลาที(คู่เอื้อ), บ่อโศก(คู่วินัย), ฝันหวาน(คู่วินัย), ฝากลมจูบ(คู่วินัย), พุ่มพวงดวงใจ(คู่วินัย), เพียงแค่ขอบฟ้า(คู่วินัย), พายเรือพลอดรัก(คู่วินัย), บนสายสวาทแห่งใจ(คู่วินัย), เมื่อฝนโปรย(คู่เอื้อ), ยอดเทพี(คู่วินัย), ราตรีประดับดาว(คู่วินัย), รวงทิพย์(คู่เอื้อ), เรือเร่เรือรัก(คู่วินัย),, ร่วมรัก(คู่เอื้อ), รักไม่เป็น(คู่เอื้อ), แรกพบสบรัก(คู่เอื้อ), ลมรัก(คู่วินัย), ลาวดวงดอกไม้(คู่วินัย), ลมเพ้อ(คู่วินัย), แว่วรัก(คู่วินัย), สวนสวรรค์(คู่เอื้อ), เสี่ยงเทียนเสี่ยงรัก(คู่วินัย), สุดแสนพิศวาส,(คู่วินัย) ห้าแต้ม(คู่วินัย), หนาวลมห่มรัก(คู่วินัย), หน้าผา(คู่วินัย), เหลือจะเชื่อ(คู่วินัย), เอื้องไพร(คู่วินัย), แอ่วซุ้ม(คู่วินัย), เพลงแห่งความหลัง(คู่วินัย,เอื้อ) เป็นต้น
นอกจากนี้ ชวลียังแต่งเนื้อร้องเพลง "รำวงตอบรัก" ร่วมกับครูชอุ่ม ปัญจพรรค์ โดยใช้ทำนองเพลงหุ่นกระบอก แต่มีส่วนร่วมเล็กน้อย ชื่อผู้แต่งเพลงนี้จึงปรากฏเพียงชื่อของครูชอุ่ม ปัญจพรรค์
ถึงแก่กรรม
ชวลี ช่วงวิทย์ถึงแก่กรรมที่บ้านในจังหวัดนนทบุรี เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2534 สิริรวมอายุได้ 67 ปี
เทรเวอร์ ฟรานซิส
เทรเวอร์ จอห์น ฟรานซิส (Trevor John Francis; 19 เมษายน ค.ศ. 1954 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2023) เป็นอดีต นักฟุตบอล ชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับหลายสโมสรในอังกฤษ สหรัฐอเมริกา อิตาลี สกอตแลนด์ และออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1979 เขาได้กลายเป็นผู้เล่นคนแรกของสหราชอาณาจักรที่มีค่าตัว 1 ล้านปอนด์ หลังจากย้ายจาก เบอร์มิงแฮมซิตี ไป นอตทิงแฮมฟอเรสต์ เขาทำประตูชัยให้กับฟอเรสต์ใน ยูโรเปียนคัพ นัดชิงชนะเลิศ 1979 กับ มัลเมอ เขาคว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพอีกครั้งกับสโมสรในปีถัดมา ในระดับนานาชาติ เขาลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษ 52 นัดระหว่างปี ค.ศ. 1976 ถึง 1986 ยิงได้ 12 ประตู และลงเล่นใน ฟุตบอลโลก 1982
ระหว่างปี ค.ศ. 1998 ถึง 2003 เขาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเชฟฟิลด์ เว้นส์เดย์ และเบอร์มิงแฮมซิตี้ ตำแหน่งผู้จัดการทีมครั้งสุดท้ายของเขาอยู่ที่ คริสตัลพาเลซ ซึ่งเขาออกจาก คริสตัลพาเลซ ในปี ค.ศ. 2003
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
ฟรานซิสเกิดที่เมือง พลิมัท มณฑลเดวอน และได้รับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมของเมืองพลิมัท เขาเข้าร่วมสโมสรฟุตบอล เบอร์มิงแฮมซิตี ในฐานะเด็กฝึกหัด
เริ่มต้นอาชีพ
ฟรานซิสลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของเบอร์มิงแฮมซิตี้ในปี ค.ศ. 1970 ด้วยวัยเพียง 16 ปี พรสวรรค์ของเขาเป็นที่จดจำเมื่อก่อนวันเกิดอายุ 17 ปีของเขา เขายิงได้ 4 ประตูในเกมที่พบกับ โบลตันวอนเดอเรอส์ เขาจบฤดูกาลแรกของเขาด้วยจำนวน 15 ประตูจาก 22 เกม
เบอร์มิงแฮมซิตี
ในยุคทศวรรษที่ 1970 เบอร์มิงแฮมซิตีไปถึงรอบรองชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลในประเทศเป็นครั้งคราว แต่ล้มเหลวในการชิงแชมป์ดิวิชั่น 1 ดังนั้นความสามารถและความสำเร็จของฟรานซิสจึงเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นด้วยเหตุนี้
วันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1976 เขาทำประตูที่โด่งดังที่สุดลูกหนึ่งของเบอร์มิงแฮม เมื่อหันหลังให้เส้นข้าง พร้อมกับตัดเข้ากรอบเขตโทษโดยบังคับให้ กองหลัง ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ สองคนถอยหลังเข้ากรอบเขตโทษ ก่อนที่ฟรานซิสจะยิงประตูจากระยะ 25 หลาเข้าประตูโดยที่ผู้รักษาประตูไม่ทันตั้งตัว
ดีทรอยต์ เอ็กซ์เพรส
ฟรานซิสเจรจาต่อรองกับเบอร์มิงแฮมซิตีในปี ค.ศ. 1978 เพื่อไปเล่นให้กับ ดีทรอยต์เอ็กซ์เพรส ในลีกฟุตบอลอเมริกาเหนือซึ่งเขายิงได้ 22 ประตูจาก 19 นัดในลีกและได้รับการเสนอชื่อให้อยู่ใน NASL XI ร่วมกับ ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์ และ Giorgio Chinaglia ก่อนกลับบ้านที่ มิดแลนด์
ชีวิตส่วนตัว
เทรเวอร์ ฟรานซิสแต่งงานกับเฮเลน ในปี 1974 ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 2 คน เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2017 มีรายงานว่าเฮเลน ฟรานซิสเสียชีวิตแล้ว
เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2012 มีรายงานว่าฟรานซิสกำลังพักฟื้นในโรงพยาบาลจากอาการหัวใจวาย
เสียชีวิต
ฟรานซิสเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายที่บ้านใกล้เมืองมาร์เบยา ประเทศสเปน เมื่อวันจันทร์ที่ 24 กรกฎาคม 2023 อายุได้ 69 ปี
Rhynchozoon
Rhynchozoon เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Phidoloporidae
สกุลนี้พบว่ามีการกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 3
กลุ่มจังหวัดที่ 3 ประกอบไปด้วยจังหวัดหนองคาย จังหวัดอุดรธานี จังหวัดเลย จังหวัดนครพนม จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดอำนาจเจริญ จำนวน 10 จังหวัด
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 3
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ผู้สมัครที่ได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 3
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 3 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดนครพนม
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครพนม (ยกเว้นตำบลวังตามัว) อำเภอนาหว้า (ยกเว้นตำบลนาหว้า ตำบลนางัว และเทศบาลตำบลนาหว้า) อำเภอธาตุพนม (เฉพาะตำบลนาถ่อน) อำเภอท่าอุเทน อำเภอศรีสงคราม อำเภอนาทม และอำเภอบ้านแพง
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองนครพนม (เฉพาะตำบลวังตามัว) อำเภอนาหว้า (เฉพาะตำบลนาหว้า ตำบลนางัว และเทศบาลตำบลนาหว้า) อำเภอธาตุพนม (ยกเว้นตำบลนาถ่อน) อำเภอนาแก อำเภอปลาปาก อำเภอเรณูนคร อำเภอวังยาง และอำเภอโพนสวรรค์
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ (Eleanor of England; Leonor de Inglaterra) หรือ เอเลนอร์ แพลนทาเจเนต เป็นพระราชินีแห่งกัสติยาและโตเลโด ในฐานะพระมเหสีของอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนที่หกและพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
ชีวิตช่วงแรกและครอบครัว
เอเลนอร์เสด็จพระราชสมภพในปราสาทที่ดงฟรง ดัชชีนอร์ม็องดี ในปี ค.ศ. 1161 เป็นพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับพระมเหสี อาลีเยนอร์ ดัชเชสแห่งอากีแตน และมีอ็องรีแห่งมาร์ซีเป็นผู้ทำพิธีศีลล้างบาป พระเชษฐภคินีต่างบิดาของพระองค์คือเคาน์เตสมารีกับเคาน์เตสอาลิกซ์ ส่วนพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน คือ เฮนรียุวกษัตริย์, ดัชเชสมาทิลดา, พระเจ้าริชาร์ด, ดยุคเจฟฟรี, พระราชินีโจน และพระเจ้าจอห์น เอเลนอร์มีพระเชษฐาอีกหนึ่งคนคือวิลเลียม พระโอรสคนโตของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาลีเยนอร์แห่งอากีแตนที่สิ้นพระชนม์ในการยึดปราสาทวอลลองฟอร์ด และถูกฝังในอาสนวิหารเรดิงที่ปลายเท้าของพระปัยกา พระเจ้าเฮนรีที่ 1
การเป็นพระราชินี
ในปี ค.ศ. 1170 เอเลนอร์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยาในบูร์โกส พระบิดามารดาของพระองค์จัดแจงการแต่งงานครั้งนี้ขึ้นมาเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับพรมแดนเทือกเขาพิรินีของอากีแตน ขณะที่พระเจ้าอัลฟอนโซกำลังมองหาพันธมิตรมาช่วยต่อสู้กับพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1177 ทำให้พระเจ้าเฮนรีได้เข้ามากำกับดูแลการชี้ขาดเรื่องความขัดแย้งด้านพรมแดน
การแต่งงานของเอเลนอร์กับอัลฟอนโซให้กำเนิดพระโอรสธิดามากมาย พระโอรสหลายพระองค์ที่ถูกคาดหวังให้เป็นรัชทายาทของพระบิดาสิ้นพระชนม์ในวัยเด็ก พระโอรสคนสุดท้อง เอนริเก มีชีวิตอยู่จนได้สืบทอดตำแหน่งของพระบิดา
อัลฟอนโซอ้างสิทธิ์ในกัสกอญที่เป็นส่วนหนึ่งในสินสอดของเอเลนอร์ ทรงรุกรานดัชชีในนามของพระมเหสีในปี ค.ศ. 1205 และล้มเลิกการอ้างสิทธิ์ไปในปี ค.ศ. 1208
เอเลนอร์ใช้อำนาจที่พระองค์มี และยังเป็นผู้อุปถัมภ์สถานที่และสถาบันทางศาสนาหลายแห่ง รวมถึงซานตามาริอาลาเรอัลเดลัสอูเอลกัสที่ครอบครัวของพระองค์หลายคนเป็นแม่ชีที่นี่
พระองค์สนับสนุนนักขับลำนำทรูบาดูร์ให้เข้ามาในราชสำนัก ทรงช่วยจัดแจงให้เบเรงเกลา พระธิดา อภิเษกสมรสกับกษัตริย์แห่งเลออน
อูร์รากา พระธิดาอีกพระองค์ ทรงถูกจับแต่งงานกับอนาคตกษัตริย์แห่งโปรตุเกส พระเจ้าอาฟงซูที่ 2, บลังกา พระธิดาคนที่สาม ทรงถูกจับแต่งงานกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส, เลโอนอร์ พระธิดาคนที่สี่ แต่งงานกับกษัตริย์แห่งอารากอน (แม้ต่อมาศาสนจักรจะล้มเลิกการแต่งงาน) พระธิดาคนอื่น ๆ อย่างมาฟัลดาแต่งงานกับพระโอรสเลี้ยงของเบเรงเกลา (พระเชษฐภคินี) ส่วนกอนส์ตันซากลายเป็นพระอธิการิณี
แยกสามยอด
แยกสามยอด เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เป็นสี่แยกในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร เป็นทางตัดระหว่างถนนเจริญกรุงและถนนมหาไชย
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา
ทายาท
เอเลนอร์กับอัลฟอนโซมีพระโอรสธิดาสิบสองคน คือ
แยกสามยอด
โดยชื่อ "สามยอด" นั้นมาจาก "ประตูสามยอด" อันเป็นส่วนหนึ่งของประตูพระบรมมหาราชวังรอบนอก สร้างขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ 1 เมื่อครั้งสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ เดิมเป็นประตูไม้ ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 3 ได้มีการสร้างเพิ่มเติมเป็นก่ออิฐถือปูนบานไม้ ด้านบนเป็นหอรบ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการตัดถนนเจริญกรุงขึ้น และวางแนวถนนผ่านประตูนี้เข้าในเขตกำแพงเมือง จนรัชสมัยรัชกาลที่ 5 การจราจรที่ผ่านประตูมีความคับคั่ง เกิดอุบัติเหตุรถม้าชนกันเป็นประจำทุกวัน จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างประตูเป็นสามช่อง ช่องซ้ายสำหรับรถรางผ่าน อีกสองช่องสำหรับรถม้า, รถลาก และผู้คนสัญจรไปมา แต่ละช่องจะมียอดแหลมขึ้นไปจึงเรียกกันว่า "ประตูสามยอด" จึงทำให้ย่านนั้นถูกเรียกว่า "สามยอด" ไปด้วย โดยเป็นย่านที่มีความคึกคักมากเนื่องจากใกล้กับแหล่งการค้า เช่น สำเพ็ง, เยาวราช, สะพานหัน และยังเป็นที่ตั้งของโรงหวย ก ข รวมถึงมีสถานที่สำคัญ คือ วังบูรพาภิรมย์ และทำให้มีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระนคร จนกระทั่งมาถึงรัชสมัยรัชกาลที่ 7 จึงลดฐานะลงเป็นเพียงตำบล และกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของแขวงวังบูรพาภิรมย์ในปัจจุบัน
ประตูสามยอด ถูกรื้อถอนออกในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2440 อันเนื่องจากกีดขวางการจราจรและเกรงว่าจะถล่มลงมาได้ เพราะโครงสร้างเดิมไม่แข็งแรง พร้อมกับการบูรณะสะพานเหล็กบน หรือสะพานดำรงสถิตที่อยู่ใกล้เคียง
บริเวณแยกดังกล่าวมีสถานีสามยอด ซึ่งเป็นสถานีรถไฟใต้ดิน ของเส้นทางรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล (สายสีน้ำเงิน) ส่วนต่อขยายหัวลำโพง-บางแค ซึ่งเปิดให้บริการแล้ว และ รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม (สายสีม่วง) ส่วนต่อขยายเตาปูน-ราษฎร์บูรณะ ซึ่งจะดำเนินการก่อสร้างในอนาคต นับว่าเป็นสถานีรถไฟใต้ดินที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย โดยตัวอาคารสถานีมีความโอ่อ่า ด้วยสถาปัตยกรรมแบบจีน-โปรตุเกส
เอเลนอร์แห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งกัสติยา
แหล่งข้อมูลอื่น
Eleanor, Queen of Castile (1162 - 1214)
เขตของประเทศญี่ปุ่น
เขตพิเศษทั้ง 23 เขตของมหานครโตเกียวจะมีความแตกต่างจากเขตทั่วไปคือ มีสถานะเป็นเทศบาล และผู้นำของเขตพิเศษมาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน
ประจักษ์ศิลปาคม
ประจักษ์ศิลปาคม อาจหมายถึง
พ.ศ. 2310
พุทธศักราช 2310 ตรงกับคริสต์ศักราช 1767 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินจูเลียน
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
'''ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (John F. Kennedy International Airport) หรือเดิมคือท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด''' (Idlewild Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ในเขตชุมชนจาเมกา, ควีนส์ ทางตะวันออกเฉียงใต้นิวยอร์กซิตี อยู่ห่างจากตอนใต้ของเกาะแมนแฮตตันประมาณ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์)
ท่าอากาศยานแห่งนี้บริหารงานโดยการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี (Port Authority of New York and New Jersey) ซึ่งเป็นผู้ดูแลท่าอากาศยานแห่ง 3 แห่ง ในเขตเมืองนิวยอร์กซิตีและปริมณฑล ได้แก่ นูอาร์ก ลิเบอร์ตี, ลากวาเดีย และเทเตอร์โบโร โดยทั้งหมดนี้เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุด และยังเป็นฐานการให้บริการของเจ็ตบลู แอร์เวย์ รวมทั้งเป็นท่าอากาศยานหลักของเดลต้า แอร์ไลน์ และอเมริกัน แอร์ไลน์
ในปีพ.ศ. 2547 จำนวนเที่ยวบินระหว่างประเทศขาออกจากเจเอฟเคมีสัดส่วนร้อยละ 17 ของผู้โดยสารชาวอเมริกันที่เดินทางออกนอกประเทศ ซึ่งเป็นสัดส่วนที่มากกว่าท่าอากาศยานอื่นๆในสหรัฐ ในปีพ.ศ. 2543 เจเอฟเคให้บริการผู้โดยสารระหว่างประเทศโดยเฉลี่ย 50,000 คนต่อวัน เส้นทางบินเจเอฟเค-ลอนดอน ฮีทโธรว์ เป็นเส้นทางระหว่างประเทศจากอเมริกาที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด มีจำนวนกว่า 2.9 ล้านคน ในปีพ.ศ. 2543 ส่วนจุดหมายปลายทางหลักอื่นๆ ในเที่ยวบินระหว่างประเทศของเจเอฟเค ได้แก่ ปารีส, แฟรงค์เฟิร์ต และโตเกียว นอกจากมีสายการบินเกือบ 100 บริษัท จาก 50 ประเทศทั่วโลกให้บริการเส้นทางมายังเจเอฟเค
และแม้ว่าเจเอฟเคจะเป็นที่รับรู้กันว่าเป็นท่าอากาศยานหลักทั้งของนิวยอร์กซิตีและสหรัฐ แต่เจเอฟเคก็ยังให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศ ซึ่งส่วนมากจะเป็นเส้นทางไปยังฝั่งตะวันตกของประเทศ ในปีพ.ศ. 2548 ท่าอากาศยานแห่งนี้รองรับการใช้บริการผู้โดยสารจำนวน 41 ล้านคน ส่วนท่าอากาศยานนูอาร์ก ลิเบอร์ตี ให้บริการ 33 ล้านคน และท่าอากาศยานลากวาเดียให้บริการ 26 ล้านคน รวมแล้วมีผู้มาใช้บริการท่าอากาศยานในเขตเมืองนิวยอร์กกว่า 100 ล้านคน ทำให้น่านฟ้านครนิวยอร์กมีการจราจรทางอากาศหนาแนที่สุดในประเทศ ทะลุผ่านสถิติของน่านฟ้าเมืองชิคาโก
ประวัติ
ท่าอากาศยานแห่งนี้บริหารงานโดยการท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซี เช่าพื้นที่จากเมืองนิวยอร์กซิตี มาตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 การก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งใช้เงินจำนวนถึง 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยในปัจจุบัน ได้มีการประเมินแล้วว่าทำให้เกิดกิจกรรมทางเศรษฐกิจถึง 6.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีการว่าจ้างงานถึง 207,000 ตำแหน่ง
การก่อสร้างเริ่มต้นเมื่อพ.ศ. 2485 ด้วยเนื้อที่เพียง 4 ตารางกิโลเมตร (1,000 เอเคอร์) บนสนามกอล์ฟไอเดิลไวล์ด ชื่อของท่าอากาศยานจึงใช้ชื่อตามสนามกอล์ฟว่า ท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด
เที่ยวบินพาณิชย์เที่ยวแรกให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2491 และได้เปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานใหม่ในวันที่ 31 กรกฎาคม ในปีเดียวกันว่า ท่าอากาศยานนานาชาตินิวยอร์ก แต่อย่างไรก็ตามชื่อ "ไอเดิลไวล์ด" ก็ยังถูกใช้เรียกโดยทั่วไปและยังคงใช้รหัสสนามบิน IATA ว่า IDL
ในขณะที่อุตสาหกรรมการบินเติบโตขึ้น ไอเดิลไวล์ดเองก็เติบโตตามไปด้วย และด้วยความสำคัญของการเป็นศูนย์กลางธุรกิจระดับโลกของนิวยอร์ก ความสามารถในการรองรับผู้โดยสารจึงต้องเพิ่มสูงขึ้นตามความต้องการ จึงขยายพื้นที่ไปถึง 16 ตารางกิโลเมตร (4,000 เอเคอร์) และสร้างอาคารผู้โดยสารเป็น 8 หลังในเวลาต่อมา ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านสายการบินต่างไม่ว่าจะเป็นแพนแอม, ทีดับเบิลยูเอ, อีสเทิร์นแอร์ไลน์, เนชั่นเนลแอร์ไลน์, ทาวเวอร์แอร์ และฟลายอิงไทเกอร์ไลน์ ทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้กลายศูนย์กลางการบินระดับโลก
อาคารผู้โดยสารชั่วคราวที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียวจนกระทั่ง พ.ศ. 2500 จึงได้เปิดอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศขึ้น ส่วนอาคารหลังอื่นๆสร้างขึ้นในช่วง พ.ศ. 2501-2515 อาคารแต่ละหลังออกแบบโดยสายการบินหลักของท่าอากาศยาน
อาคารเวิร์ลพอร์ต แพนแอม (the Worldport (Pam Am)) เปิดใช้เมื่อพ.ศ. 2505 ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 3 ประกอบด้วยหลังคารูปวงรีขนาดใหญ่ แขวนด้วยสายเคเบิลอยู่กับเสา 32 ต้น ส่วนของหลังคาครอบคลุมพื้นที่อาคารและพื้นที่รอขึ้นเครื่อง และยังมีทางเชื่อม (Jetway) หรืองวงช้าง เชื่อมต่อกับอาคารและเครื่องบิน
อาคารสายการบินทีดับเบิลยูเอ (the TWA Flight Center) เปิดใช้ในปีพ.ศ. 2505 เช่นกัน ปัจจุบันอาคารผู้โดยสาร 5 ออกแบบโดย Eero Saarinen มีรูปร่างเป็นสัญลักษณ์แทนการบิน เป็นอาคารผู้โดยสารที่ได้ชื่อว่ามีเอกลักษณ์โดดเด่นแห่งหนึ่งของโลก หลังจากที่ดับเบิลยูเอถอดตัวออกไป ก็ไม่ได้ใช้งานอีกเลย โดยอาคารหลังนี้จะเป็นส่วนหนึ่งกับอาคารผู้โดยสาร 5 หลังใหม่ที่กำลังก่อสร้างโดยเจ็ตบลู
ในปีพ.ศ. 2513 เนชั่นเนลแอร์ไลน์ ได้เปิดใช้อาคารซันโดรม (Sundrome) ซึ่งออกแบบโดย Pei Cobb Freed & Partners ปัจจุบันคืออาคารผู้โดยสาร 6 และใช้งานโดยเจ็ตบลู ในเวลาต่อมาการจราจรทางอากาศของนิวยอร์กมีปริมาณมากขึ้น จึงมีการปรับปรุงอาคารผู้โดยสาร 3 และ 5 ใหม่ในช่วงปีพ.ศ. 2513-2522 เพื่อรองรับเครื่องบิน โบอิง 747 ส่วนเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง คองคอร์ด ซึ่งบริติช แอร์เวย์และแอร์ฟรานซ์ เปิดให้บริการเส้นทางบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกด้วยความเร็วเหนือเสียงจากเจเอฟเค ตั้งแต่พ.ศ. 2520 จนถึงพ.ศ. 2546 ปีที่ทั้งสองสายการบินยกเลิกการให้บริการเครื่องบินคองคอร์ด เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการเครื่องบินคองคอร์ดต่อปีมากที่สุดในโลก
ในปีพ.ศ. 2541 ได้มีการก่อสร้างระบบขนส่งระบบรางแอร์เทรน เจเอฟเค ซึ่งแล้วเสร็จเมื่อปีพ.ศ. 2546 ทางรถไฟนี้เชื่อมต่ออาคารผู้โดยสารแต่ละอาคารกับระบบรถไฟใต้ดินของนิวยอร์กและรถไฟชานเมืองกับโฮวาร์ดบีชและโอโซนปาร์ค
ช่วงเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เจเอฟเคเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานแรกๆในสหรัฐที่หยุดการให้บริการชั่วคราว
วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2550 เจเอฟเคเป็นท่าอากาศยานแห่งแรกในสหรัฐที่รองรับเครื่องบินแอร์บัส เอ 380 ที่มีผู้โดยสารเดินทางมาด้วย ณ อาคารผู้โดยสาร 1 ซึ่งการบินทดสอบครั้งนี้บรรทุกผู้โดยสารมากกว่า 500 คน ดำเนินการโดยลุฟต์ฮันซาและแอร์บัส
แผนการในอนาคต
เจเอฟเคกำลังอยู่ในช่วงการปรับปรุงด้วยงบจำนวนมากถึง 10.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งได้เปิดให้บริการอาคารผู้โดยสาร 1 ใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว รวมถึงอาคารผู้โดยสาร 4 ที่สร้างแทนที่อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ ซึ่งได้เปิดให้บริการไปเมื่อพ.ศ. 2544 ส่วนอาคารผู้โดยสาร 5 ใหม่กำลังดำเนินการก่อสร้างอยู่ แต่ก็ยังรักษาอาคารเดิมไว้ อาคารผู้โดยสาร 2 และ 3 กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาว่าจะทุบทิ้งหรือปรับปรุงใหม่ และอาคารผู้โดยสาร 8 และ 9 กำลังดำเนินการเชื่อมต่อให้เป็นอาคารเดียวกัน
โอซากะซายามะ
โอซากะซายามะ เป็นนครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 11.92 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 57,819 คน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 4,851 คนต่อตารางกิโลเมตร
ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอซากะซายามะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 ถึง 1990 และเริ่มลดระดับลงตั้งแต่นั้นมา
ประวัติ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านซายามะขึ้น ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมินามิกาวาจิเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1896 หมู่บ้านซายามะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1951 และยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1987 เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับนครซายามะในจังหวัดไซตามะ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โอซากะซายามะ"
ตำบลโนนสมบูรณ์ (อำเภอเสิงสาง)
โนนสมบูรณ์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ และองค์การบริหารส่วนตำบลโนนสมบูรณ์
การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ของตำบลโนนสมบูรณ์ อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
Pterocella
Pterocella เป็นสกุลของไบรโอซัวที่อยู่ในวงศ์ Catenicellidae สกุลนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย จอร์จ มาริอุส ไรอัลด์ เลวินเซ่น ในปี ค.ศ. 1909
สปีชีส์ในสกุลนี้พบในออสเตรเลีย (นอกชายฝั่งของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย รัฐเซาท์ออสเตรเลีย และรัฐนิวเซาท์เวลส์) and New Zealand.
แอลีนา สวีตอลีนา
แอลีนา มือคัยลิวนา สวีตอลีนา (Елі́на Миха́йлівна Світо́ліна; Elina Mykhailivna Svitolina; เกิด 12 กันยายน พ.ศ. 2537) เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวยูเครน เธอเคยขึ้นอันดับสูงสุดถึงที่ 3 ของโลกในประเภทหญิงเดี่ยว และอันดับที่ 108 ในประเภทคู่ สวีตอลีนาเคยเป็นแชมป์รายการดับเบิลยูทีเอประเภทเดี่ยว 16 รายการและรองชนะเลิศสามรายการ
Pterocella
สปีชีส์ในสกุลนี้ ได้แก่:
แอลีนา สวีตอลีนา
ชีวิตในวัยเด็กและภูมิหลัง
สวีตอลีนาเกิดในเมืองออแดซา พ่อและแม่เป็นชาวยูเครน มือคัยลอ (อดีตนักมวยปล้ำ) และออแลนา (อดีตนักพายเรือแข่งขัน) เธอได้รับการตั้งชื่อตามแอลีนา บึสตรึตสกา นักแสดงหญิงชื่อดังชาวยูเครน เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่อยูเลียน เมื่อตอนเป็นเด็ก แอลีนาสังเกตว่าพี่ชายของเธอได้รับความสนใจอย่างมากตอนเล่นเทนนิส สิ่งนี้เป็นแรงบันดาลใจให้เธอเล่นกีฬาเพื่อเรียกความสนใจจากพ่อของเธอ เธอเริ่มเล่นเทนนิสตอนอายุห้าขวบ สวีตอลีนาและครอบครัวของเธอย้ายไปที่คาร์กิว ประเทศยูเครน ตอนเธออายุ 13 ปี หลังจากที่นักธุรกิจยูรีย์ ซาปรอนอว์ กลายเป็นผู้สนับสนุนของเธอ ซาปรอนอว์เห็นเธอเล่นในการแข่งขันรายการหนึ่งของลูก เมื่อเธออายุ 12 ปี และประทับใจมาก ทำให้เขาลงทุนกับการฝึกอบรมและพัฒนาอาชีพของเธอต่อไป
เอ็มจี 42
เอ็มจี 42 (ย่อมาจากภาษาเยอรมันว่า Maschinengewehr 42 หรือ "machine gun 42") เป็นปืนกลเบาเอนกประสงค์ขนาด 7.92 × 57mm เมาเซอร์ ถูกออกแบบโดยนาซีเยอรมนีและถูกใช้งานอย่างกว้างขวางโดยกองทัพเวร์มัคท์และวัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส ในช่วงครึ่งหลังของสงครามโลกครั้งที่สอง มันได้ถูกเข้ามาแทนที่ปืนกลก่อนหน้านี้คือ เอ็มจี 34 ซึ่งมีราคาแพงมากขึ้นและใช้เวลานานมากในการผลิต แต่อาวุธทั้งสองชนิดยังคงมีการผลิตอยู่จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง
การออกแบบเพื่อประหยัดในต้นทุนและง่ายต่อการสร้าง เอ็มจี 42 ได้รับการพิสูจน์ว่ามีความน่าเชื่อถือได้สูงและใช้งานได้ง่าย เป็นที่สะดุดตามากที่สุดสำหรับอัตราเร็วในการยิงตามวงรอบ(CYCLIC RATE)ระดับสูงมากสำหรับปืนที่มีสายกระสุนที่ใช้งานได้เต็มที่ คิดเฉลี่ยได้ประมาณ 1,500 นัดต่อนาที เมื่อเทียบกับประมาณ 850 นัดของเอ็ม 34 และอาจจะประมาณ 450 ถึง 600 นัด สำหรับปืนกลทั่วไปอื่นๆ เช่น เอ็ม1919 เบราวนิ่ง หรือ เบรน ด้วยความสามารถนี้ทำให้มันมีประสิทธิภาพอย่างมากในการยิงปืนข่ม(Suppressive fire) และเสียงปืนที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้มันถูกเรียกกันว่า "ใบเลื่อยของฮิตเลอร์"(Hitler's buzzsaw)