cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซัมวันไลก์ยู (เพลงอะเดล)
จากการแสดงอันยอดเยี่ยมของเธอบนเวทีประกาศผลรางวัล BRIT Awards ในปี 2011 เพลง Someone Like You กลายเป็นเพลงที่ถูกปล่อยเป็น ซิงเกิลแรกในสหราชอาณาจักรและขึ้นอยู่อันดับ 1 บนชาร์ตได้นานถึง 5 สัปดาห์ และกลายเป็นเพลงที่สองของอะเดล ซึ่งขึ้นสู่อันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา จากความสำเร็จดังกล่าว อะเดลกลายเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวชาวอังกฤษคนแรกในประวัติศาสตร์ของBillboard Hot 100 ซึ่งมีเพลงในอัลบั้มเดียวกันถึง 2 เพลง ที่สามารถขึ้นสู่อันดับ 1 ได้
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)  (สทอภ.) (Geo-Informatics and Space Technology Development Agency (Public Organization) - GISTDA) เป็นหน่วยงานรัฐที่บริการข้อมูลภูมิสารสนเทศ และวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศของประเทศไทย และเป็น "Space agency" หรือองค์การอวกาศ ประเภทเดียวกับองค์การ NASA และองค์การอวกาศในหลายประเทศทั่วโลก ตั้งอยู่ที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เลขที่ 120 อาคารรัฐประศาสนภักดี ชั้น 6 และชั้น 7 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร มีสถานีควบคุมดาวเทียมและศูนย์วิจัยอยู่ที่ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2514 ประเทศไทยได้มีโครงการสำรวจทรัพยากรธรรมชาติด้วยดาวเทียม โดยการเข้าร่วมกับโครงการ NASA ERTS-1 ซึ่งเป็นโครงการขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา หรือ NASA ภายใต้การดำเนินงานของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติในขณะนั้น
จากความสำเร็จของโครงการจึงได้มีการเปลี่ยนสถานภาพโครงการ เป็นหน่วยงานระดับกองชื่อ "กองสำรวจทรัพยากรธรรมชาติด้วยดาวเทียม" ในปี พ.ศ. 2522
ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ได้จัดตั้งหน่วยงานใหม่โดยรวมกองสำรวจทรัพยากรธรรมชาติด้วยดาวเทียม สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ และ ฝ่ายประสานงานและส่งเสริมการพัฒนาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ศูนย์ข้อมูลข้อสนเทศ สำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ในชื่อ "สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน)"
อำนาจและหน้าที่
เป็นองค์กรหลักของประเทศในการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ โดยการ
ภารกิจที่สำคัญ
1. เป็นผู้รับผิดชอบการบริหารดาวเทียมสำรวจทรัพยากรดวงแรกของประเทศไทย ที่มีชื่อว่า ดาวเทียมไทยโชต
2. ใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศทั้งที่มีอยู่และที่ได้จากการศึกษา ค้นคว้า สร้างงานวิจัย พัฒนา และนวัตกรรม มาประยุกต์ใช้ตามนโยบายและภารกิจที่สำคัญของประเทศ เพื่อสร้างความมั่งคง มั่งคั่ง และยั่งยืนให้กับชุมชน สังคม และประเทศชาติในฐานะที่เป็นองค์กรเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศแห่งเดียวในประเทศไทย เพื่อตอบสนองการตัดสินใจเชิงนโยบายระดับชาติด้วยการสร้างเอกลักษณ์และความแตกต่าง (Unique and differentiate) โดยใช้นวัตกรรมและความคิดสร้างสรรค์เป็นตัวนำบนฐานของเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ เพื่อการขับเคลื่อนประเทศอย่างมีทิศทางและยั่งยืน ประกอบด้วย 4 มิติหลักที่สำคัญ ได้แก่ มิติด้านการเกษตรเชิงพื้นที่ มิติด้านสังคมและทรัพยากร มิติด้านเศรษฐกิจและอุตสาหกรรม และมิติด้านการพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศ
กูเกิล เทรนดส์
กูเกิล เทรนดส์ (Google Trends) เป็นเว็บไซต์ของกูเกิล ให้บริการตรวจสอบความนิยมของคำค้นหาหรือเว็บไซต์ในช่วงเวลาที่กำหนด โดยสามารถแบ่งข้อมูลแบ่งย่อยออกตามเขตแดนของผู้ค้นหาได้ นอกจากให้บริการค้นหาคำนิยมแล้ว กูเกิลยังบริการในชื่อฮ็อตเทรนดส์ สำหรับตรวจดูคำนิยมในแต่ละวัน
ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ทางกูเกิลได้เปิดตัวกูเกิลอินไซต์สฟอร์เสิร์ช บริการล้ำหน้าที่แสดงข้อมูลแนวโน้มการค้นหา จากนั้นในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2012 ทางกูเกิลได้รวมกูเกิลอินไซต์สฟอร์เสิร์ชเข้ากับกูเกิล เทรนดส์
โทมัส เคร็ทช์มัน
โทมัส เคร็ทช์มัน (Thomas Kretschmann; ; เกิด 8 กันยายน พ.ศ. 2505) เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน-อเมริกัน มีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองหลายเรื่อง บทบาทในภาพยนตร์ที่โดดเด่นของเขา ได้แก่ ร้อยโทฮันส์ ฟ็อน วิทซ์ลันท์ ใน Stalingrad (1993), ร้อยเอกวิล์ม โฮเซินเฟ็ลท์ ใน The Pianist (2002), แฮร์มัน เฟเกอไลน์ ใน Downfall (2004), กับตัน Englehorn ใน King Kong (2005), พันตรีอ็อทโท แอ็นสท์ เรเมอร์ ใน Valkyrie (2008)  เป็นต้น
เคร็ทช์มันเกิดในเยอรมนีตะวันออก เมื่อเขาอายุได้ 19 ปี เขาก็หลบหนีไปยังเยอรมนีตะวันตก เขาต้องเดินทางอ้อมผ่านพรมแดนถึงสี่ประเทศ (ฮังการี, ยูโกสลาเวีย, ออสเตรีย และเยอรมนีตะวันตก) โดยมีเพียงหนังสือเดินทางกับเงินเล็กน้อยติดตัวเท่านั้น
อ้างอิง
1962
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย หญิง
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย หญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย หญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 26 คน จาก 13 ประเทศโดยประมาณ
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตภูเก็ต (Faculty of International Studies, Prince of Songkla University Phuket campus) เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตภูเก็ต เป็นคณะที่ศึกษาในด้านการนานาชาติศึกษาในระดับภูมิภาคและนานาชาติ
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย หญิง
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1976
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติ
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีแนวคิดที่จะก่อตั้งคณะด้านการศึกษาเกี่ยวกับต่างประเทศ โดยจะก่อตั้งคณะใหม่นี้ที่วิทยาเขตภูเก็ต เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวมากมาย ง่ายต่อการศึกษาวัฒนธรรมและภาษา และมหาวิทยาลัยก็มีวิทยาเขตที่จังหวัดภูเก็ตด้วย ทำให้มหาวิทยาลัยได้มีมติก่อตั้งคณะใหม่ขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2550 ที่วิทยาเขตภูเก็ต โดยใช้ชื่อว่า “คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์” ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า “Faculty of International Studies, Prince of Songkla University” เพื่อให้การศึกษาในด้านการต่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแก่นักศึกษาในภาคใต้ฝั่งอันดามัน นักศึกษาจะเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจระดับภูมิภาคของโลก
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายเดี่ยว ไม่มีนายท้าย หญิง
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
Xyroschoenus
Xyroschoenus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cyperaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เซเชลส์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Xyloselinum
Xyloselinum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ดักดักโก
ดักดักโก (DuckDuckGo) เป็นบริษัทที่ให้บริการเสิร์ชเอนจินที่มุ่งเน้นเรื่องความเป็นส่วนตัวและมีตัวกรองไม่ให้มีผลการค้นหาเฉพาะบุคคล โดยทางดักดักโกใช้ API ร่วมกับเว็บไซต์อื่น ๆ เพื่อแสดงผลการสืบค้นข้อมูลอย่างรวดเร็ว นอจากนั้น ดึงผลการสืบค้นจากแหล่งอื่น ๆ เพิ่มเติม (ส่วนใหญ่มาจาก Bing) และใช้โปรแกรมรวบรวมข้อมูลของตัวเอง นอกจากนั้น ดักดักโกถือเป็นหนึ่งในบริการที่ถูกรัฐบาลจีนปิดกั้นการใช้งานจากประเทศจีน
บริษัทแหล่งนี้ถูกก่อตั้งโดย Gabriel Weinberg และมีพนักงาน 149 คน โดยชื่อบริษัทอ้างอิงจากเกม "Duck, duck, goose"
Xylosalsola
ถิ่นกำเนิดของมันคือ รัสเซียยุโรปตอนใต้ ถึงมองโกเลียและปากีสถาน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายคู่ หญิง
การแข่งขันกีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายคู่ หญิง เป็น 1 ใน 14 รายการแข่งขันเรือพายที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 23-28 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่สวนป่าริมอ่าวโตเกียว การแข่งขันรายการเรือกรรเชียงคู่พายคู่ หญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 26 คน จาก 13 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1976
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
ไทโคราช
ไทเบิ้ง ไทเดิ้ง หรือไทโคราช เป็นกลุ่มชนพื้นถิ่นที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ใน
ซึ่งชาวไทเบิ้งมีขนบธรรมเนียมประเพณี และวัฒนธรรมคล้ายไทภาคกลาง แต่มีภาษา ความเชื่อ เพลงพื้นบ้าน การละเล่น การทอผ้า ที่เป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชนอยู่
ภาคกลาง
หรือในบางครั้งจะเรียกว่า ไทเดิ้ง หรือ ไทโคราช จากเอกสารประวัติศาสตร์และโบราณสถานกำหนดได้ว่าเป็นชุมชนไทยที่อยู่อาศัยมานานอย่างน้อยตั้งแต่ครั้งสมัยอยุธยาราวพุทธศตวรรษที่ 22-23 ชาวไทยเบิ้ง มีเอกลักษณ์ ในเรื่องของประเพณีความเชื่อ ภูมิปัญญา สังคม สถาปัตยกรรมและผลงานทางวัฒนธรรม เช่น ภาษาและวรรณกรรม ศิลปกรรม ดนตรี และการละเล่นเพลงพื้นบ้าน การละเล่นทั่วไปและกีฬา มีเอกลักษณ์เฉพาะของชุมชนไทยเบิ้ง ซึ่งมีลักษณะผสมผสาน ระหว่างวัฒนธรรมไทยลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาและวัฒนธรรมไทยโคราช คือ มีประเพณีชีวิตที่สอดแทรกวัฒนธรรมอันดีงาม เช่น ความกตัญญู ความสามัคคี ความมีน้ำใจเสียสละ ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความเห็นอกเห็นใจมีประเพณีท้องถิ่นเนื่องในพุทธศาสนา ตรุษสารท และประเพณีเกี่ยวเนื่องกับการประกอบอาชีพและประเพณี เกี่ยวข้องกับความความเชื่อ สำหรับความเชื่อนั้นมีความเชื่อโชคลาง โหราศาสตร์ ภูตผีปีศาจ และไสยศาสตร์
การแต่งกาย
ผู้หญิง นุ่งผ้าโจงกระเบน เป็นผ้าพื้นทอมือสีเข้ม เช่น สีดำ สีน้ำตาล สีกรมท่า คาดเข็มขัดเงิน เข็มขัดทอง หรือเข็มขัดนาก ไม่นิยมนุ่งซิ่น สวมเสื้อตัดเย็บจากผ้าฝ้ายทอมือ เสื้อที่นิยมใช้ เรียกว่า เสื้อ "คอกระโจม" และเสื้อ "อีแปะ" หญิงชาวไทยเบิ้งจะใช้เสื้อประเภทนี้ไปวัด แต่งงานใช้สไบเฉียงห่มทับเสื้อ หรือ สวมเสื้อแขน กระบอกห่มสไบทับเสื้อ ถ้าอยู่บ้านมักใช้ผ้าคาดอกแทนการสวมเสื้อ ตัดผมทรงดอกกระทุ่ม ไม่นิยมดัดผม และแต่งหน้าเพียงใช้แป้งเม็ดบรรจุกระป๋องทาหน้า กินหมากทำให้ปากแดง ใช้สีผึ้งทาปากเพื่อไม่ให้ปากแห้ง การบำรุงผิวใช้ขมิ้นผสมกับดินสอพอง ทาตัวและทาหน้า สำหรับเครื่องประดับนิยมใช้ทองมากกว่าเพชรพลอย และนิยมใช้ตุ้มหูมากกว่าสร้อยและแหวน สะพายย่ามแทนกระเป๋า ของที่ใส่ในย่ามได้แก่ เครื่องใช้ส่วนตัว เครื่องมือในการประกอบอาชีพ ข้าวห่อและอื่น ๆ ผู้ชาย ในอดีต ชายนุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อคอกลมไม่ผ่าอก นุ่งกางเกงขาก๊วย กางเกงขาสั้น กาง เกงขายาว หากอยู่บ้านนุ่งผ้าถุงและไม่สวมเสื้อ เมื่อออกนอกบ้านสวมเสื้อคอกลม ปกฮาวาย หรือปกเชิ้ต มีผ้าขาวม้าพาดบ่า เหมือนสไบ ตัดผมทรงดอกกระทุ่ม สะพายย่ามไม่สวมรองเท้า
ภูมิปัญญา
ภูมิปัญญาท้องถิ่นของชาวไทเบิ้ง ได้แก่ อาชีพที่ได้อาศัยประโยชน์จากสภาพแวดล้อมธรรมชาติที่อยู่ใกล้เคียงเช่น การทำไต้ ทำลาน ส่วนอาชีพอื่นๆ คือการทำไร่ ทำนา หาปลา โดยมีเครื่องมือประกอบอาชีพส่วนใหญ่ทำจากไม้ไผ่ เครื่องมือดำรงชีวิตบางชิ้น เช่น ตะกร้า มีรูปแบบคล้ายกระบุงขนาดเล็ก มีลักษณะเป็นเอกลักษณ์ของกลุ่มชน
การทอผ้า
ชาวไทยเบิ้งนิยมผ้าฝ้าย ทำลวดลายผ้า เป็นลายตารางรูปสี่เหลี่ยม ปกติ จะทอไว้ใช้เอง เช่น ผ้าเย็บที่นอน หมอน ผ้าถุง ผ้าขาวม้า ย่าม ปัจจุบันบางครอบครัวทอไว้ขาย เช่น ผ้าขาวม้า และย่าม แต่เดิมการทำผ้าของชาวไทยเบิ้งได้เตรียมการทอผ้าเองทุกขั้นตอน ตั้งแต่การปลูกฝ้าย ปั่นด้าย ย้อมสีด้ายฝ้าย ในปัจจุบัน ซื้อเส้นด้านย้อมสีสำเร็จรูปมาทอ การแต่งกายใช้ผ้าฝ้าย เอกลัษณษ์ในการแต่งกายคือ สตรีสูงอายุนุ่งโจงกระเบน และสะพายย่าม รูปแบบลักษณะเฉพาะในเวลาไปทำงาน
อิบน์ อัลบัยฏอร
อิบน์ อัลบัยฏอร (ابن البيطار, Ibn al-Baitar; ค.ศ. 1197 – 1248) เป็นเภสัชกร นักพฤกษศาสตร์ และแพทย์ชาวมุสลิม เกิดที่เมืองมาลากา (ในแคว้นอันดาลูซิอา ประเทศสเปนปัจจุบัน) เรียนวิชาพฤกษศาสตร์กับอะบู อัลอับบาส อันนะบาตี (Abu al-Abbas al-Nabati) นักพฤกษศาสตร์ผู้พัฒนาวิธีการจำแนกสมุนไพรแบบแรก ๆ ในปี ค.ศ. 1219 อัลบัยฏอรเดินทางไปเก็บตัวอย่างพืชตามชายฝั่งแอฟริกาจนถึงอานาโตเลีย และทำงานเป็นหัวหน้าผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรให้กับสุลต่านอัลกามิล ต่อมาเมื่อสุลต่านอัลกามิลขยายอำนาจไปในซีเรีย อัลบัยฏอรมีโอกาสได้เดินทางไปเก็บตัวอย่างพืชในซีเรีย รวมถึงในคาบสมุทรอาหรับและปาเลสไตน์ อัลบัยฏอรเสียชีวิตที่เมืองดามัสกัสในปี ค.ศ. 1248
ไทโคราช
การทอผ้า
กลุ่มชนชาวไทเบิ้งที่อาศัยอยู่แถบลุ่มแม่น้ำป่าสัก ประกอบอาชีพทำนาเป็นหลัก เมื่อย่างเข้าฤดูแล้ง ผู้ชายอาจจะเข้าป่า หาของป่า ล่าสัตว์ ผู้หญิงจะทอผ้าไว้ใช้ในครอบครัว และ ปลูกฝ้าย ในเนื้อที่ที่เหลือในบริเวณบ้านเพื่อใช้ทอผ้า
กรรมวิธีการทำเส้นด้าย การอิ้วฝ้าย หรือ หีบฝ้าย เป็นการแยกเมล็ดออกจากปุยฝ้าย โดยใช้เครื่องหีบ หรือเครื่องอิ้วฝ้าย  การดีดฝ้าย เป็นการทำให้ฝ้ายแตกกระจายออกเป็นเนื้อเดียวกัน การดิ้วฝ้าย เป็นการนำด้ายที่ดีดเป็นปุยแล้วมาล้อหมุนให้ได้ฝ้ายที่มีลักษณะกลม โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า ไม้ล้อ การเข็นฝ้าย หรือการปั่นฝ้าย เป็นการดึงฝ้ายที่ดิ้วแล้วให้เป็นเส้นด้าย โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า ไน หรือ หลา แล้วใช้ไม้เปียด้ายพันด้าย จนมีขนาดโตพอประมาณ แล้วดึงด้ายออก เรียกว่า ปอย หรือ ไจ
การตกแต่งเส้นด้าย การฆ่าด้าย วิธีการทำให้ด้ายมีความเหนียว ทนทานไม่เป็นขนโดยนำไปต้มกับข้าว วิธีการนี้ใช้กับเส้นด้ายที่ไม่ต้องการย้อมสี การย้อมสี เป็นวิธีเพิ่มความสวยงามให้แก่ผืนผ้า โดยใช้สีที่ได้จากธรรมชาติ ซึ่งจะได้จากส่วนต่าง ๆ ของพืช เช่น ราก ดอก ต้น แก่น ลูก และใบ กรรมวิธีการย้อม มีวิธีย้อมตามลักษณะของวัสดุ พืชที่นำมาใช้เป็นสีย้อมผ้า ได้แก่ ผลมะเกลือ เปลือกกระโดน มะเกลือเลือด แก่นแกแล เปลือกอินทนิล ฝักระกำ  ต้นคราม ขมิ้นกับ ยอดแค แก่นฝาง ผักงาด ฯลฯ ส่วนวิธีการย้อมสี ผ้าหรือเส้นด้ายที่จะย้อม จะต้องซัก หรือแช่น้ำให้เปียกทั่วทั้งผืนก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้สีด่าง จะทำให้สีติดผ้าทั่วกันทั้งผืน และเมื่อย้อมสีเสร็จแล้วจะต้องนำผ้าไปล้างด้วยน้ำสะอาดก่อนนำไปตาก
เครื่องมือเครื่องใช้ในการทอผ้า
กี่พื้นเมืองหรือกี่ทอมือ กี่ชนิดนี้ทอผ้าแต่ละครั้งได้จำนวนจำกัด คือ ได้เพียงครั้งละ 5-6 ผืน หน้ากว้างของผ้าที่ทอได้ จะแคบ กี่ทอมือจะต้องใช้เท้าเหยียบเพื่อบังคับตะกอให้แยกเส้นด้ายยืนออกจากกัน แล้วใช้มือสอดกระสวยใต้เส้นด้ายที่แยกดึงฟันฟืมกระทบเส้นด้ายพุ่งให้ติดกันทีละเส้น ซึ่งทอได้ช้า
กี่กระตุก เป็นกี่ที่เพิ่งจะเริ่มนำเข้ามาใช้ โดยได้รับการส่งเสริมจากกรมพัฒนาชุมชน การทอกี่กระตุก ผู้ทอไม่ต้องสอดกระสวย ใช้มือกระตุกเชือกที่ติดกับกระสวย แล้วกระสวยจะวิ่งผ่านเส้นด้ายยืนที่แยกออกจากกัน โดยการใช้เท้าเหยียบไม้ที่ดึงตะกอ ข้อดีของกี่กระตุก คือ ในการทอแต่ละครั้งไม่ต้องสืบเส้นด้ายยืนบ่อย ๆ มีแกนม้วนด้ายยืนได้ยาวหลายสิบเมตร เส้นด้ายยืนจะตึงเรียบเสมอกันไม่ต้องหวีหรือจัด
กรรมวิธีการทอผ้า การเสาะด้าย คือการนำด้ายที่ย้อมสีแล้วมาเสาะใส่ระวิง สาวลงกระบุง นำด้ายมากรอใส่หลอดทำด้วยไม้ไผ่ลำเล็ก ๆ แล้วนำไปค้น การค้น คือการนำด้ายสีต่าง ๆ ที่เสาะแล้วมาเกาะหลักพิมพ์ เพื่อกำหนดความยาวของเส้นด้ายยืนว่าต้องการทอกี่ผืน เมื่อเสร็จแล้วนำด้ายออกจากพิมพ์ เรียกว่า เครือ การสืบด้าย นำเครือด้ายมาสืบในฟืมจนครบตามหน้ากว้างของฟืม การทอ นำเส้นด้ายพุ่งที่กรอใส่หลอดด้าย เลือกสีตามต้องการ ใส่กระสวยแล้วนำมาทอ การทอหูกใช้เท้าเหยียบ มือพุ่งกระสวย และใช้มือดึงฟันหวีกระทบด้ายทีละเส้นให้แน่น ทอไป เรื่อย ๆ จนหมดความยาวของเส้นด้ายยืน
ประเภทของผ้าทอของชาวไทเบิ้ง
ประเภทของผ้าทอของชาวไทเบิ้ง ผ้าทอที่พบแบ่งออกเป็นสองยุค ได้แก่
ทอเพื่อการค้า เส้นด้ายที่ใช้เป็นเส้นด้ายประดิษฐ์หรือใยสังเคราะห์ ผ้าทอไทยเบิ้งในปัจจุบันมี 3 ประเภท คือ
แนวโน้มการทอผ้าของชาวไทยเบิ้งในอนาคต การทอผ้าจะเป็นการทอเพื่อการค้ามากขึ้น การใช้กี่ทอมือจะน้อยลง เพราะกรรมวิธีในการทอค่อนข้างยุ่งยากและช้า นิยมใช้กี่กระตุก เพราะทอได้รวดเร็ว ไม่เสียเวลาในการจัดเส้นด้ายยืน ลวดลายแบบใหม่ คือ เป็นการทอลายมัดหมี่ ซึ่งนำด้ายขาวมามัด แล้วย้อมสีตามต้องการ ผ้าทอของชาวไทยเบิ้งไม่ค่อยได้รับความนิยม ราคาค่อนข้างแพง และปัจจุบันหญิงสาว นิยมเรียนหนังสือและทำงานโรงงาน จึงไม่มีใครสืบทอดการทอผ้าแบบเดิม
สถาปัตยกรรม
ชาวไทยเบิ้งมีเอกลักษณ์ของกลุ่มชน คือ สร้างเรือนยกเสาสูง แบบเรือนไทย มีหน้าต่างประตู บานเล็ก สลักอกเลาประตู เป็นลวดลายแบบง่ายๆ ฝาเรือนคือฝาฟาก ฝาค้อ จากการสำรวจ พบว่า หมู่บ้านเกษตรกรรม นิยมสร้างบ้านเป็นกระจุก โดยมีการทำนา ทำไร่ อยู่รอบๆหมู่บ้าน การกระจุกตัวของเรือนรวมกันเป็นหมู่บ้านนั้นมีเหตุผลว่า เพื่อความปลอดภัย การแยกสร้างเรือนให้กระจายออกไปอาจถูกโจรผู้ร้ายปล้น ได้ง่าย และเพื่อความอบอุ่นที่ได้อยู่อาศัยในระหว่าง ญาติพี่น้องและมิตรสหาย
รูปทรงเรือน เป็นเรือนใต้ถุนสูง โดยปกติเรือนจะยกพื้นสูงขนาดคนเดินลอดได้ คือสูงราว 2 เมตร หลังคาเรือนในอดีตนิยมหน้าจั่ว ทรงมนิลาและทรงปั้นหยา เรือนจะหันหน้าไปได้ทุกทิศ ยกเว้นทิศตะวันตก รูปทรงของเรือนก่อนที่จะเปลี่ยนไปเป็นแบบที่เห็นในปัจจุบันมีด้วยกันหลายแบบ ที่สำคัญคือ
อาหาร
ชาวไทเบิ้งนั้นนิยมกินอาหารสุก กินเนื้อปลา กินผักพื้นเมือง กินข้าวเจ้า ไม่นิยมกินอาหารใส่กะทิหรือทอด อาหารของชาวไทยเบิ้งเป็นอาหารที่ ถูกสุขภาพ และหาได้ง่ายในท้องถิ่น สำหรับ
สังคม
เป็นสังคมสงบสุข มีความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ดีต่อกัน สมาชิกในสังคมมีความเอื้ออาทรต่อกัน ช่วยเหลือกัน มีการดูแลรักษาสุขภาพ รักษาความสะอาดชุมชน และที่อยู่อาศัย มีหมอหลายประเภทรักษาโรค เช่น หมอยาสมุนไพร หมอตำแย หมอรักษาโรค ให้กำลังใจ เช่นหมอน้ำมนต์ สังคมไทเบิ้งเป็นสังคมมีประสบการณ์ และเรียนรู้ในการดูแลรักษา สุขภาพอนามัย
ภาษา
ชาวไทเบิ้งมีภาษาพูดคล้ายกับภาษาไทภาคกลาง แต่มีเสียงวรรณยุกต์ต่างไป และนิยมลงท้ายประโยคด้วยคำว่า เบิ้ง เดิ้ง เหว่ย ด๊อก มีผู้เรียกภาษานี้ในชื่ออื่นว่า ภาษาไทเดิ้ง หรือภาษาไทโคราช วรรณกรรมที่เก่าแก่ที่พบเขียนด้วยอักษรไทย เป็นส่วนใหญ่ เขียนบนสมุดไทยได้แก่ นิทาน นิยาย คำสอนและคติธรรม  ตำรายา ตำราหมอดู และกฎหมายเป็นต้น มีรูปแบบอักษรอื่นที่พบบ้าง คืออักษรขอมเขียนบนสมุดไทยเป็นคาถา หรือจารบนใบลานเป็นบทเทศน์ของพระภิกษุ
การละเล่นทั่วไป
และกีฬาพื้นบ้าน มีทั้งของเด็กและผู้ใหญ่มีลักษณะคล้ายกับชาวไทยภาคกลางลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และชาวไทย โคราช เช่น มอญซ่อนผ้า งูกินหาง ลูกช่วง เบี้ยริบ สะบ้า ต่อไก่ สันนิษฐานการเรียกชื่อกลุ่มชาติพันธุ์ไทยเบิ้ง  มีข้อสันนิษฐานต่างๆ ดังนี้คือ
ไทโคราช เป็นกลุ่มชาติพันธุ์กลุ่มใหญ่ ที่มีวัฒนธรรมโคราช ได้แก่ มีเพลงพื้นบ้านที่เรียกว่า “เพลงโคราช” ใช้ดนตรีพื้นบ้าน คือ มโหรีโคราช และที่เป็นเอกลักษณ์สำคัญคือ ใช้ภาษาโคราชในชีวิตประจำวัน ภาษาโคราชเป็นภาษาที่มีวงศัพท์ สำเนียง และสำนวน เป็นลักษณะเฉพาะของตนเอง
ความก้าวหน้าทางการศึกษา ความเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม ปัจจุบันส่งผลกระทบถึงกลุ่มชาติพันธุ์ โคราชรุ่นใหม่ ที่ไม่เข้าใจวัฒนธรรมของตนเอง ไม่รู้จักการละเล่นดนตรี และเพลงพื้นบ้าน ที่สำคัญคือ พูดภาษาโคราชไม่ได้ วงศัพท์ภาษาโคราชจึงนับวันจะหายไป
ประเพณีและความเชื่อของไทเบิ้ง
ประเพณีชาวไทเบิ้ง ก็ไม่ต่างจากชาวไทยกลุ่มอื่นมากนักในเรื่องของความเชื่อดังกล่าว คือ บางอย่างก็ไม่มีเหตุผล บางอย่างก็มีเหตุผล แต่จะแตกต่างจากประเพณีชาวไทยภาคกลางบ้าง รายละเอียดเกี่ยวกับประเพณีชีวิตของชาวไทยเบิ้ง มีดังนี้
ประเพณีท้องถิ่นของชาวไทยเบิ้ง ชาวไทยเบิ้งมีความเชื่อ และทำประเพณีต่างๆ คล้ายๆ กับชาวไทยภาคกลาง ประเพณีที่ทำในท้องถิ่นตลอดทั้งปีทีดังนี้
ความเชื่อของชาวเบิ้ง
มีความเชื่อทั้ง 2 ประเภท แต่ในสมัยก่อนมีความเชื่อต่างจากในปัจจุบัน ทุกหมู่บ้านจะมีความเชื่อในเรื่องต่างๆ คล้ายๆ กัน ความเชื่อสำคัญมีดังนี้ ความเชื่อเรื่องผี ชาวไทยเบิ้งที่มีอายุมากกว่า 50 ปี ยังมีความเชื่อเรื่องผีอยู่ ดังนี้
สิ่งศักดิ์สิทธิ์
ความเชื่อในเรื่องสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ชาวไทยเบิ้งมีความเชื่อเหมือนกับคนทั่วๆ ไปจะอธิบายดังนี้
เพลงโคราช เป็นศิลปะ วัฒนธรรมพื้นบ้านของจังหวัดนครราชสีมาหรือโคราช ซึ่งได้สืบทอดกันมาเป็นเวลายาวนาน โดยเพลงโคราชนั้นมีเอกลักษณ์การร้องรำเป็นภาษาโคราช ซึ่งมีความไพเราะ ทำให้เกิดความเพลิดเพลินและสนุกสนาน
แต่ปัจจุบันเพลงโคราชค่อยๆ ได้รับความนิยมและความสนใจน้อยลง พวกเราจึงควรที่จะช่วยกันอนุรักษ์ และสืบสานศิลปวัฒนธรรมอันดีงามนี้ไว้ เพื่อให้ลูกหลานของเราได้สัมผัส ได้รับชมและรับความสนุกสนานเพลิดเพลินดีกว่าการเล่าขานเป็นตำนาน.
อีกตำนานหนึ่งเล่าว่า ชาวโคราชได้เพลงโคราชมาจากอินเดีย โดยพระยาเข็มเพชรเป็นผู้นำมาพร้อมๆ กับลิเก และลำตัด โดยให้ลิเกอยู่กรุงเทพฯ ลำตัดอยู่ภาคกลาง และเพลงโคราชอยู่ที่นครราชสีมา เพลงโคราชระยะแรกๆ เป็นแบบเพลงก้อม คนที่เรียนรู้เพลงโคราช จากพระยาเข็มเพชร ชื่อตาจัน บ้านสก อยู่ "ซุมบ้านสก" ติดกับ สถานีรถไฟชุมทางถนนจิระ
ตำนานทั้งสองถึงเม้จะต่างกันในด้านกำเนิดแต่ตรงกันอย่างหนึ่งที่กล่าวว่าเพลงโคราชระยะแรกเล่นแบบเพลงก้อม
ก้อม เป็นภาษาโคราชและภาษาอีสาน แปลว่า สั้น เพลงก้อมหมายถึง เพลงสั้น ๆ ว่าโต้ตอบกล่าวลอย ๆ ทั้งที่มีความหมายลึกซึ้ง หรือไม่มีความหมายเลยก็ได้
เพลงโคราชจะเริ่มเล่นตั้งแต่เมื่อใด ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด หลักฐานจากคำบอกเล่าต่อ ๆ กันมา มีเพียงว่า สมัยท้าวสุรนารี ( คุณย่าโม ) ยังมีชีวิตอยู่ ( พ.ศ. 2313 ถึง 2395 ) ท่านชอบเพลงโคราชมาก เรื่องราวของเพลงโคราชได้ปรากฏหลัดฐานชัดเจน คือในปี พ.ศ. 2456 ที่สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระราชชนนีพันปีหลวง เสด็จมานครราชสีมาทรงเปิดถนนจอมสุรางค์ยาตร์ และเสด็จไปพิมาย ในโอกาสรับเสด็จครั้งนั้น หมอเพลงชายรุ่นเก่าชื่อเสียงโด่งดังมากชื่อนายหรี่ บ้านสวนข่า ได้มีโอกาสเล่นเพลงโคราชถวาย เพลงที่เล่นใช้เพลงหลัก เช่น กลอนเพลงที่ว่า " ข้าพเจ้านายหรี่อยู่บุรีโคราชเป็นนักเลงเพลงหัด บ่าวพระยากำแหง ฯ เจ้าคุณเทศา ท่านตั้งให้เป็นขุนนาง .....ตำแหน่ง " ความอีกตอนเอ่ยถึงการรับเสด็จว่า " ได้สดับว่าจะรับเสด็จเพื่อเฉลิมพระเดชพระจอมแผ่นดิน โห่สามลา ฮาสามหลั่นเสียงสนั่น....ธานินทร์ " ( สมเด็จพระพันปีหลวง ทรงเป็นผู้บังคับการพิเศษประจำกรมทหารม้านครราชสีมา จนถึง พ.ศ. 2462 เมื่อเสด็จนครราชสีมา นายหรี่ สวนข่า ก็มีโอกาสเล่นเพลงถวาย ) เพลงโคราชมีโอกาสเล่นถวายหน้าพระที่นั่งในงานชุมนุมลูกเสือครั้งที่ 1 ในนามการแสดงมหรสพของมณฑลนครราชสีมา เกี่ยวกับกำเนิดของเพลงโคราช มีทั้งที่เป็นคำเล่าและตำนานหลักฐานจากคำบอกเล่าของหมอเพลงอีกจำนวนหนึ่งเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ในสมัยรัตนโกสินทร์มีสงครามระหว่างไทยกับเขมร เมื่อไทยชนะสงครามเขมรครั้งไร ชาวบ้านจะมีการเฉลิมฉลองชัยชนะ ด้วยการขับร้องและร่ายรำกันในหมู่สกที่เขาเรียกว่า " ซุมบ้านสก " ใกล้ ๆ กับชุมทางรถไฟ ถนนจิระและเริ่มเล่นเพลงโคราชกันที่หมู่บ้านนี้ ท่าทางการรำรุกรำถอย และการป้องหู มีผู้สันนิษฐานว่าประยุกต์มาจากการเล่นเจรียง ที่เป็นเพลงพื้นบ้านของชาวสุรินทร์ผสมผสาน กับเพลงทรงเครื่องของภาคกลาง
ประเภทของเพลงโคราช
1. แบ่งตามโอกาสที่จะเล่น ได้ 2 ประเภท
เพลงอาชีพ ได้แก่ เพลงโคราชที่เล่นเป็นอาชีพ มีการว่าจ้างเป็นเงินตามราคาที่กำหนด เพลงประเภทนี้จะเล่นในงานฉลองหรือสมโภชต่าง ๆ เช่น งานศพ งานบวชนาค ทอดกฐินงานประจำปี หรือเล่นแก้บน ผู้ประกอบอาชีพเพลงโคราชนี้เรียกว่า " หมอเพลง" การเล่นจะเล่นเป็นพิธีการ มีเวที การแต่งกายตามแบบของหมอเพลงและมีการยกครูเป็นต้น เพลงชาวบ้าน เพลงประเภทนี้ เป็นเพลงของชาวบ้านที่ร้องเล่นกันในยามว่างงานเพื่อความสนุกสนาน เช่น ในงานลงแขก ไถนา หรือเกี่ยวข้าว หรือพบปะพูดคุยกันในวงสุราชาวบ้านที่ว่าเพลงได้ จะว่าเพลงโต้ตอบกันเพื่อความสนุกสนาน ไม่มีพิธีรีตอง ไม่ต้องสร้างเวทีหรือ " โรงเพลง " และไม่มีการแต่งกายแบบหมอเพลงอาชีพ
2. แบ่งตามวิวัฒนาการของเพลงโคราช ตั้งแต่ยุคแรกมาจนถึงยุคปัจจุบัน เริ่มตั้งแต่เพลงสั้น ๆ มาจนถึงเพลงยาว ๆ ที่ใช้เล่นกันในปัจจุบันนี้แบ่งได้ 5 ประเภท คือ
2.1 เพลงขัดอัน เป็นเพลงสั้น ๆ มีสัมผัสอยู่แห่งเดียว คือ ระหว่างวรรคที่ 1 กับวรรคที่ 2 เท่านั้น ส่วนวรรคที่ 3 และ 4 ไม่มีสัมผัส ( สัมผัสที่ใช้เป็นสัมผัสสระ ) เช่น 2.1.1 เอ้อเอ่อ....สะรุสะระ อีแม่กะทะขั่วถั่ว เมิ้ดบุญผัวแล้ว เหมือนไข่ไก่ร่างรัง 2.1.2 เอ้อเอ่อ....สะรุสะระ อีแม่กะทะขั่วหมี่ รู้ว่ากินไม่เมิ้ด มึงจิขั่วมากทำไม ( ในข้อ 2.1.2 นี้ จะเห็นได้ว่ามีการเล่นอักษรเพิ่มเข้ามาแต่ยังไม่บังคับ ลักษณะนี้จะกลายเป็นสัมผัสบังคับในสมัยหลัง ) 2.2 เพลงก้อม เป็นเพลงสั้น ๆ เช่นเดียวกับเพลงขัดอัน แต่เพิ่มสัมผัสในระหว่างวรรคที่ 3 และ 4 ซึ่งไม่มีในในเพลงขัดอัน เช่น ทำกะต้องกะแต้ง อยู่เหมือนกะแต๋งคอกะติก ขอให่พี่ซักหน่อย จะเอาไปฝากถ่วยน่ามพริก
2.3 เพลงหลัก เป็นเพลงที่เพิ่มจำนวนวรรคจาก 4 วรรคในเพลง 2 ประเภทต้นมาเป็น 6 วรรค เพลงประเภทนี้จะเห็นว่าการเริ่มใช้สัมผัสประเภทอักษรเด่นชัดขึ้นเช่น
2.3.1 อันคนเราทุกวัน เปรียบกันกะโคม พอคนโห่ควันโหม ก็ลอยบนเวหา พอเมิ้ดควันโคมคืน ก็ต๊กลงพื้นสุธา...ใหญ่ 2.3.2 เกษาว่าผม แก่แล้วบานผี เมื่อผมดำงามดี ก็ลับมาหายดำ ไม่เป็นผลดีดอกผม จะไม่นิยมมันทำ...ไม
2.4 เพลงสมัยปัจจุบัน คือเพลงที่ใช้ร้องเล่นกันในปัจจุบัน มีขนาดยาวกว่าสมัยก่อน ๆ แต่ถ้าร้องจะร้องช้าบางทีจังหวะไม่สม่ำเสมอ ขึ้นอยู่กับผู้ร้อง ร้องช้าหรือร้องเร็วไม่สม่ำเสมอเช่น
โอ้โอ่ ...... ประเทศของไทยเราถึงคราวแคบ มันต้องมีคนแอบดอกนาพี่เอย .......คนแฝงเพลงโคราช สมัยเจริญจ้างเป็นเงินมาก็แพง .......เองจะว่ากันยังไงจะถูกใจคนฟังขอให้หนุ่มนำหน้าพอ .......เหนื่อยมาจะนำนอน ถ้าเข่าใจครรไลจร ให้ชี่นิ่วนำทาง .......อุปมาเหมือนยังพระ.....เดินนำเณร (ตบมือ) สมัยวิวัฒน์พัฒนา เขาก้าวหน่ามิใช่น่อย มาฉันจะเดินซ่อนรอย ขอแต่ให้พี่ชายนำ ถ้ายังไม่จรจะนำไปถึงจุ๊ด ฉันคงไม่ยุ๊ดพยายาม จะนำน้องเข่าไปเขาใหญ่ หรือดงพญา....เย็น
2.5 เพลงจังหวะรำ เพลงประเภทนี้ เป็นที่ใช้ร้องกันอยู่ในสมัยปัจจุบันเช่นเดียวกับที่กล่าวมาแล้วในข้อ 2.4 แตกต่างกันที่ตรงจังหวะรำนี้จะเล่นสัมผัสมาก และสม่ำเสมอ สามารถเคาะจังหวะตามได้ และขณะที่ร้อง ผู้ร้องจะรำขย่มตัวไปตามจังหวะเพลงด้วย โดยจะเริ่มรำเมื่อว่าไปแล้วประมาณ 4 วรรค เพราะใน 4 วรรคต้นนี้จังหวะยังไม่กระชั้นหรือคงที่ อาจช้าบ้างเร็วบ้าง จะรำด้วยก็ได้แต่เป็นการรำช้า ๆ ไปรำจังหวะเร็วที่วรรคที่ 5 - 8 เป็นการจบท่อนแรก พร้อมทั้งตบมือ 1 ครั้ง พอขึ้นท่อนที่ 2 จะร้องช้าลงเพื่อเตรียมจบหรือเตรียมลง การรำหลอกล่อกันระหว่างชายและหญิง คือถ้าฝ่ายชายร้อง ฝ่ายหญิงก็จะรำด้วย ถ้าฝ่ายหญิงร้องฝ่ายชายก็จะรำด้วย การรำจึงเป็นการรำทีละคู่
3. แบ่งตามลักษณะกลอน จะได้เป็น 5 ประเภทคือ เพลงคู่สอง เพลงคู่สี่ เพลงคู่แปด และเพลงคู่สิบสอง การแบ่งเช่นนี้ เป็นการกำหนดประเภทคล้ายแบบที่แบ่งตามวิวัฒนาการนั่นเอง คือเพลงคู่สองกับคู่สี่ เป็นเพลงก้อม ส่วนเพลงคู่หก กับคู่แปดเป็นเพลงที่ใช้ร้องกันในปัจจุบัน ซึ่งทั้งสองประเภทนี้ มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อย ในด้านจำนวนคำในวรรค ส่วนเพลงคู่สิบสองนั้นเป็นเพลงที่ดัดแปลง มาจากเพลงคู่แปด โดยเพิ่มจำนวนคำ ในวรรคมากขึ้น และร้องเร็วมาก จังหวะถี่ยังไม่แพร่หลายนักในปัจจุบัน เพราะหมอเพลงส่วนใหญ่ จะคิดคำไม่ทัน กับที่ต้องว่าเร็ว ๆ จึงปรากฏให้เห็น เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
4. แบ่งตามเนื้อหาของเพลง จะได้หลายชนิด เช่น เพลงเกริ่น เพลงเชิญ เพลงไหว้ครู เพลงถามข่าว เพลงชวน เพลงชมนกชมไม้ เพลงเกี้ยวเพลงเปรียบ เพลงสาบาน เพลงด่า เพลงคร่ำครวญ เพลงสู่ขอ เพลงเกี้ยวแกมจาก เพลงจาก เพลงลา เพลงพาหนี เพลงปลอบ เพลงไหว้พระ เพลงตัวเดียว เพลงเรื่อง ( นิทาน ) เป็นต้น
ทูลลี แบลนชาร์ด
ทูลลี อาร์เทอร์ แบลนชาร์ด (Tully Arthur Blanchard) เกิด 22 มกราคม ค.ศ. 1954 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวแคนาดา เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับการปรากฏตัวของเขากับจิมคร็อคโปรโมชั่นและ WWF ในช่วงกลางถึงปลายปี 1980 เป็นสมาชิกของ The Four Horsemen และ The Brain Busters เขาเคยได้แชมป์ NWA World Television Championship, NWA World Tag Team Championship, WWF World Tag Team Championship, และ NWA United States Heavyweight Championship เขาได้รับการแต่งตั้งให้เข้าสู่หอเกียรติยศของ NWA ในปี 2009 และของ WWE ในปี 2012
ผลงาน
1Typically defended in Georgia, the title was won after the Georgia Championship Wrestling was purchased by the then World Wrestling Federation.
2Not to be confused with the Vancouver, British Columbia based promotion that existed from the early '60s to the late '80s. This North Carolina promotion lasted from March 1998 until January 1999. 3The last TV title he won on January 12, 1979 was renamed to Heavyweight title on February 1979.
มินามิ อูเมซาวะ
มินามิ อูเมซาวะ (梅澤美波 (Umezawa Minami); เกิด 6 มกราคม ค.ศ. 1999 ที่จังหวัดคานางาวะ) ชื่อเล่น อูเมะจัง (梅ちゃん) หรือ มินามิน (みなみん) เป็นไอดอล นักร้อง นักแสดง และนางแบบแฟชั่นชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเป็นสมาชิกของวงไอดอลญี่ปุ่น โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ เป็นสมาชิกรุ่นที่สามของวง เป็นหัวหน้าวงคนที่สามและคนปัจจุบันของวง
อาชีพ
อูเมซาวะผ่านการคัดเลือกเข้าเป็นสมาชิกโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์รุ่นที่สาม ในวันที่ 4 กันยายน 2016 และเปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการในวันที่ 10 ธันวาคม 2016 ในงาน "Nogizaka46 3rd Generation Omitatekai" ซึ่งจัดขึ้นที่นิปปงบูโดกัง ต่อมาในวันที่ 2 กรกฎาคม 2018 เธอติดเซ็มบัตสึครั้งแรกในซิงเกิลที่ 21 ของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ "Jikochū de Ikō!" และยังได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกแนวหน้าของเซ็มบัตสึ หรือ "ฟุคุจิน" (Fukujin)
ในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2021 มีการประกาศว่าอูเมซาวะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองหัวหน้าวง หริอ รองกัปตันวง ถือว่าเธอเป็นสมาชิกคนแรกของวงที่ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งนี้
ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2023 ระหว่างการแสดงคอนเสิร์ต "Nogizaka46 11th YEAR BIRTHDAY LIVE" วันแรก ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะอารีน่า อูเมซาวะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าวง หรือ กัปตันวงโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์ คนที่สามต่อจากมานัตสึ อากิโมโตะ หัวหน้าวงคนที่สองและสมาชิกรุ่นแรกที่จะจบการศึกษาออกจากวงในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2023 ต่อมาอีก 1 วันมีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าอูเมซาวะเป็นหัวหน้าวงโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์คนปัจจุบัน
โนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์
ดูรายชื่อผลงานเพลงของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์เพิ่มเติมที่: รายชื่อผลงานเพลงของโนกิซากะโฟร์ตีซิกซ์
แหล่งข้อมูลอื่น
1999
เซียร์เกย์ โคโรเลฟ
เซียร์เกย์ ปัฟโลวิช โคโรเลฟ (Серге́й Па́влович Королёв, Сергі́й Па́влович Корольóв; ) Sergei Pavlovich Korolev,12 มกราคม พ.ศ. 2450 [O.S. 30 ธันวาคม] พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นหัวหน้าวิศวกรจรวดโซเวียตและนักออกแบบยานอวกาศในระหว่างการแข่งขันอวกาศระหว่างสหรัฐฯและสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาได้รับกาารยกย่องเป็นบิดาแห่งการสำรวจอวกาศ เขามีส่วนในการพัฒนาจรวด อาร์-7, สปุตนิค, ไลก้า สิ่งมีชีวิตตัวแรกในอวกาศและการส่งมนุษย์คนแรกไปอวกาศ
แม้ว่า โคโรเลฟมีความสามารถออกแบบเครื่องบินให้แก่กองทัพก็ตาม แต่เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกในการต่อต้านโซเวียต เขาถูกส่งไปยังกูลัคในปี พ.ศ. 2481 เป็นเวลาเกือบ 6 ปีรวมทั้งบางส่วน เดือนในค่ายแรงงานโคลีมา ก่อนที่จะปล่อยตัวหลังจากการพัฒนาต้นแบบจากจรวดวี-2ของเขาทำให้เขากลายเป็นนักออกแบบจรวดที่มีชื่อเสียงและเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เพื่อปกป้องเขาจากการลอบสังหารสงครามเย็นที่เป็นไปได้โดยสหรัฐอเมริกา เขาจึงกลายเป็นบุคคลลึกลับตลอดชีวิตของเขา โคโรเลฟได้เสียชีวิตด้วยโรคะมะเร็งเนื้องอกในปี พ.ศ. 2509 การเสียชีวิตกะทันหันระหว่างแผนการไปดวงจันทร์ของโซเวียตเป็นอีกหนึ่งในสาเหตุของความล้มเหลวของแผนไปดวงจันทร์ของโซเวียต
แหล่งข้อมูลอื่น
19071966
กูเกิล อะเลิตส์
กูเกิล อเลิตส์ (Google Alerts) เป็นการให้บริการของกูเกิลในการแจ้งเตือนผ่านอีเมลหรือฟีด สำหรับหัวข้อที่ผู้ใช้งานสนใจ เมื่อข้อมูลนั้นได้รับการตีพิมพ์ในเว็บไซต์หรือบล็อก
Xylopodia
Xylopodia เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เปรู
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
จักรพรรดินีเยลีซาเวตา อเล็กเซเยฟนาแห่งรัสเซีย (เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบาเดิน)
เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งบาเดิน (24  มกราคม ค.ศ. 1779 – 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1826) ภายหลังเป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดินีเยลีซาเวตา อะเลคเซยีฟนา (Елизавета Алексеевна) จักรพรรดินีแห่งรัสเซียระหว่างอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1
อ้างอิง
17791826
แอนนา ชวนชื่น
เอนก อินทะจันทร์ หรือรู้จักกันในนาม แอนนา ชวนชื่น เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เป็นนักแสดงตลกชาวไทยและอดีตตลกคณะ มกจ๊ก
ประวัติ
แอนนา ชวนชื่น เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน​แต้จิ๋ว ที่บ้านทำอาชีพร้านโชห่วย เกิดที่อำเภออรัญประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี (ปัจจุบันคือ จังหวัดสระแก้ว) จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (ป.4) จากโรงเรียนคลองน้ำใสวิทยาคาร จากนั้นจึงได้ย้ายมาอยู่อาศัยและเติบโตที่จังหวัดสมุทรปราการ และเข้ากรุงเทพในเวลาต่อมา โดยมาอยู่กับพี่สาวงานแรกที่แอนนาได้ทำคืองานขัดสนิมในอู่รถยนต์โดยที่ไม่มีค่าแรงอยู่นานเกือบปีด้วยกันก่อนจะมาได้งานเป็นเป็นช่างสี แต่ก็เลิกทำอาชีพนี้เพราะแพ้ทินเนอร์จึงมาทำงานเป็นขับรถสองแถวสายปากน้ำ
สู่เส้นทางตลก
แอนนาเริ่มเข้าสู่วงการเมื่อมีเพื่อนมาไปดูตลกโดยเขาเป็นคนเดียวที่ถูกมองเล่นตลกแล้วตลกและสามารถเลียนเสียงประจวบ จำปาทองได้ทำให้เขาถูกดึงตัวเป็นเล่นตลกคณะซัมเหมาและมีโอกาสได้เจอกับเทพ เทียนชัยและไปตั้งคณะสามพันตึงภายหลังเอนกได้ลาออกมารับงานวงศรีไพร ลูกราชบุรี​แต่ไม่นานก็ไปร่วมวงสุริยา ชินพันธ์​และไปทำงานในวงลูกทุ่งของสายัณห์ สัญญา ต่อมาแอนนา ชวนชื่นได้มาอยู่ในคณะมกจ๊กของ จตุรงค์ มกจ๊ก และมีชื่อว่า ฮิปปี้ มกจ๊ก เนื่องจากไว้ผมยาวเหมือนฮิปปี้ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น แอนนา โดยการตั้งชื่อให้ของจตุรงค์ ต่อมาย้ายมาอยู่กับคณะชวนชื่น และเปลี่ยนชื่อเป็น แอนนา ชวนชื่น
แอนนามีชื่อเสียงโด่งดังมาจากการที่มีมุกตลกพูดไทยปนหมิ่นใต้แบบไม่ชัด ทำให้ความหมายผิด ๆ ถูก ๆ เช่น คำว่า คุยเป็น ค*ย, ถูกต้อง เป็น ถั่วต้ม, น้ำส้ม เป็น น้ำส้วม เป็นต้น ได้รับอิทธิพลการพูดไทยปนจีนแบบไม่ชัดนี้มาแต่เด็ก ๆ เนื่องจากแถวบ้านแวดล้อมไปด้วยคนไทยและคนจีนหลายเชื้อสายทั้งแต้จิ๋วและไหหลำ
แอนนาเริ่มใช้มุกตลกแบบนี้มาตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่อง แสบสนิท ศิษย์ส่ายหน้า ในปี พ.ศ. 2549 ด้วยการรับบทเป็นโปรโมเตอร์ที่ล้อเลียน ทรงชัย รัตนสุบรรณ
พิธีกร
โทรทัศน์
ออนไลน์
ชีวิตส่วนตัว
ชีวิตส่วนตัวเคยเปิดร้านอาหารที่ถนนรามอินทรา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จากนั้นจึงได้ขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแบบเปิดท้ายขายหลังรถกระบะและขายก๋วยเตี๋ยว ก่อนจะมาแสดงตลก
วงศ์ปลากระบอก
วงศ์ปลากระบอก (วงศ์: Mugilidae (/มู-จิ-ลิ-ดี/)) เป็นปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ที่อยู่ในอันดับ Mugiliformes นับเป็นวงศ์เดียวที่อยู่ในอันดับนี้
ปลากระบอกมีรูปร่างโดยรวมเรียวยาวค่อนข้างกลมเป็นทรงกระบอก ปากเล็ก มีครีบหลัง 2 ตอน  เป็นปลาที่พบได้ทั้งในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล มีตาทรงกลมโต  พบทั่วไปในทั้งในทวีปยุโรป, อเมริกาเหนือ และทวีปเอเชีย เช่น อินโด-แปซิฟิก,   ฟิลิปปิน     และออสเตรเลีย   มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง มีความปราดเปรียวว่องไว  เกล็ดโดยมากเป็นสีเงินเหลือบเขียวหรือเทาขนาดใหญ่
ปลากระบอก สามารถแบ่งออกได้เป็นสกุล 17 สกุล ประมาณ 80 ชนิด โดยมีชนิดที่สำคัญ ๆ เป็นที่รู้จักกันดี อาทิ ปลากระบอกท่อนใต้ (Liza vaigiensis), ปลากระบอกดำ (L. parsia), ปลากระบอกขาว (L. seheli) เป็นต้น
เป็นปลาที่เป็นที่นิยมในการตกปลา และเป็นปลาเศรษฐกิจ มีการเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ในในเชิงการประมง
สกุล
โดยที่ปลากระบอก มีชื่อเรียกในภาษาไทยแตกต่างออกไปตามแต่ละท้องที่ อาทิ ในภาษาใต้จะเรียกว่า "กระเมาะ", "ละเมาะ", "ยมก" หรือ "มก" เป็นต้น
เคโรโระ (ตัวละคร)
สิบโทเคโรโระ  เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนในเรื่องเคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก ให้เสียงภาษาญี่ปุ่นโดยคุมิโกะ วะตะนะเบะ  เดิมให้เสียงภาษาไทยโดยอรุณี นันทิวาส ปัจจุบันให้เสียงภาษาไทยโดยขนิษฐา ปราณีตพลกรัง
ข้อมูลตัวละคร
เคโรโระเป็นหัวหน้าหน่วยจู่โจมพิเศษสังกัดการรุกรานจักรวาลระดับสิบโท มาจากหมู่ดาวแกรมม่าดาวเคราะห์ลำดับที่ 58 ดาวเคโรนมาโลกนี้เพื่อยึดครอง แต่กลับถูกพี่น้องฮินาตะจับตัวมาเป็นคนรับใช้ให้ทำงานบ้านซะนี่เคโรโระเกิดวันที่ 9 ธันวาคม ส่วนสูง  75 ซม. น้ำหนัก 5.5 กิโลกรัม มีร่างกายสีเขียวบนหัว และหน้าท้องมีสัญลักษณ์เป็นรูปดาวห้าแฉก บนหัวสีแดง มีหมวกสีเหลือง ชอบกินอิคินาริดังโงะมาก และมีอาวุธคือเคโระบอล ซึ่งทำลายทุกสิ่งทุกอย่างได้เลย แต่ดันถูกยึดไปซะนี่ ชอบทำอะไรไร้สาระเช่นต่อโมเดลกันพลา  (โมเดลกันดั้ม ) และดูหนังการ์ตูนเรื่องกัปตันเกโรโระ และยังได้สร้างฐานบัญชาการอยู่ที่ใต้ดินบ้านฮินาตะอีกด้วย เวลาสั่งการไม่เคยมีครั้งไหนได้เรื่อง ลูกน้องจึงไม่ค่อยฟังคำสั่งของเขา และนอกจากนั้นเคโรโระยังเรียกทุกคนว่าท่านนำหน้า ยกเว้นลูกน้องตนเอง และเสียงของเคโรโระคือ เคโระเคโระเคโระเคโระ
ความสัมพันธ์กับฮินาตะ อากิ
สิบโทเคโรโระมีความสัมพันธ์กับฮินาตะ อากิคืออากิได้รับเคโรโระมาไว้ที่บ้าน โดยไม่ไปแจ้งตำรวจเพราะอากิเป็นบรรณาธิการการ์ตูนฉบับรายเดือน อากิมีความอ่อนโยนกับเคโรโระมาก ไม่ว่าเคโรโระจะทำอะไรอากิก็จะส่งเสริมให้เคโรโระทำ เวลาสิบโทเคโรโระวางแผนอะไร จะไม่ไปทำร้าย ฮินาตะ อากิ เลยเพราะอากิมีบุญคุณที่ให้ที่พักพิงสำหรับสิบโทเคโรโระ
ความสัมพันธ์กับลูกน้อง
เคโรโระไม่ค่อยมีความสัมพันธ์แบบหัวหน้ากับลูกน้อง แต่จะมีความสัมพันธ์แบบเพื่อนซะมากกว่า โดยเฉพาะกับสิบตรีกีโรโระซึ่งเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเด็กกิโรโระจะไม่ฟังเคโรโระสั่งการอะไรเลย(เพราะเป็นเรื่องไร้สาระทั้งนั้น)และไม่เคยเชื่อฟังเลยซักครั้ง แต่บางครั้งลูกน้องก็ต้องจำเป็นต้องทำตามที่เคโรโระพูด เพราะจะต้องการยึดครองโลก
ดูเพิ่ม
List of Sgt. Frog characters
ศินเทฉัตรี
ศินเทฉัตรี (शिंदे छत्री; Shinde Chhatri) เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงผู้นำกองทัพจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 18 มหัทจี ศินเท (Mahadji Shinde) ตั้งแต่ปี 1760 ถึง 1780 จุดที่สร้างศินเทฉัตรีเป็นจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจศพของศินเทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 1794 ที่ซึ่งในขณะนั้นสร้างไว้เพียงมนเทียรบูชาพระศิวะ
ในปี 1965 ได้มีการสร้าง สมาธิ (อนุสรณ์) ขึ้นนอกครรภคฤกห์ของมนเทียรเพื่อระลึกถึงท่านมหัทจีตรงจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจท่าน โดยมีผู้ดูแลการก่อสร้างคือ มธวราว ศินเท ปัจจุบันอนุสรณ์สถานนี้อยู่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิศินเทเทวสถาน ควาลิยัร
คำว่า ฉัตรี หมายถึงยอดฉัตร อันเป็นสัญลักษณ์ถึงความเคารพต่อผู้ใต้ฉัตรนั้น ผู้เดินทางมาที่นี่จะต้องหุบร่มเมื่อเข้าใกล้บริเวณฉัตรี ถึงแม้จะมีฝนตกอยู่ก็ตาม
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 35
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 35 หรือ “สุพรรณบุรีเกมส์” เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ระหว่างวันที่ 9 – 19 กันยายน พ.ศ. 2549 มีการแข่งขัน 33 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล เบสบอล บิลเลียด – สนุกเกอร์ เพาะกาย จักรยาน มวยสากลสมัครเล่น ลีลาศ ฟุตบอล กอล์ฟ ยิมนาสติก แฮนด์บอล ยูโด กาบัดดี้ มวยไทยสมัครเล่น เนตบอล เปตอง เรือพาย รักบี้ฟุตบอล ยิงปืน ยิงเป้าบิน ยิมนาติก ซอฟท์บอล ว่ายน้ำ เทเบิลเทนนิส เทควันโด ตะกร้อ เทนนิส หมากล้อม วอลเลย์บอล ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ วูซู มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ เข้าร่วมการแข่งขัน 9,000 คน
สัญลักษณ์การแข่งขัน
พระบรมราชานุสรณ์ดอนเจดีย์ ประกอบด้วย พระบรมราชานุสรณ์สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงพระคชาธารออกศึกและองค์เจดีย์ยุทธหัตถีสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงสร้างเจดีย์ เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในสงครามยุทธหัตถี ที่ทรงมีต่อพระมหาอุปราชาแห่งพม่า เมื่อปี พ.ศ. 2135 เป็นเจดีย์ทรงลังกา ทรงกลมใหญ่ สูง66เมตร ฐานกว้าง ด้านละ 36 เมตร ตั้งอยู่ ณ ตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
สัญลักษณ์นำโชค
ม้าสีหมอก เป็นม้าในวรรณคดีเรื่องขุนช้าง-ขุนแผน เป็นม้าแสนรู้พาหนะคู่ในขุนแผน คล่องแคล่วว่องไว ลักษณะตัวสีหมอก ตาสีดำ น่าเกรงขาม เป็นม้าที่เกิดจากการผสมพันธุ์ระหว่างม้าเปอร์เชีย กับ ม้าน้ำ แม่ชื่อ อีเหลือง พ่อเป็นม้าน้ำ คลอดจากท้องแม่ เมื่อวันเสาร์ขึ้น 9 ค่ำ หลวงศรีวรขาน ได้รับคำสั่งจากสมเด็จพระพันวษา ให้ไปซื้อม้าที่เมืองมะริด ประเทศอินเดีย สีหมอกซึ่งเป็นลูกม้ารุ่นหนุ่ม ก็ติดตามแม่มาด้วย แต่ความซุกซน ทำให้เที่ยวไล่กัดม้าตัวอื่น ๆ อยู่เสมอ จึงทำให้คนดูแลม้าไล่ตีเอาเนือง ๆ ขุนแผนไปพบเข้าที่เพชรบุรีเห็นสีหมอกมีลักษณะดี ต้องตามตำรา จึงเข้าไปขอซื้อแล้วเสกหญ้าให้กิน ม้าสีหมอกก็ติดตามขุนแผนไปโดยดี
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กอล์ฟ
• กาบัดดี้
• จักรยาน
• เทควันโด
• เทเบิลเทนนิส
• เนตบอล
• บิลเลียด – สนุกเกอร์
• บาสเกตบอล
• แบดมินตัน
• เบสบอล
• เปตอง
• เพาะกาย
• มวยไทยสมัครเล่น
• มวยปล้ำ
• ยกน้ำหนัก
• ยิงปืน
• ยิงเป้าบิน
• ยิมนาสติก
• ยูโด
• รักบี้ฟุตบอล
• เรือพาย
• ลีลาศ
• วอลเลย์บอล
• ว่ายน้ำ
• วูซู
• หมากล้อม
• แฮนด์บอล
Xylonymus
Xylonymus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ มาลูกู ถึงนิวกินี
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เลโก้ ฮีโร่แฟคทอรี่
ฮีโร่แฟคทอรี่ (Hero Factory) เป็นไลน์หนึ่งในของเล่นจาก เลโก้ เริ่มวางจำหน่ายในปั 2010 และถูกสร้างเป็นแอนิเมชันโดย Threshold Animation Studios ในปีเดียวกัน ออกอากาศในช่อง Nicktoons
ในประเทศไทย ออกอากาศทางช่อง การ์ตูนคลับแชนแนล
ทีมอัลฟ่าวัน (Alpha 1 / α-1 )
ทีมอัลฟ่าวัน เป็นทีมฮีโร่ที่ได้รับความนิยมและนิยมที่สุด ทีมนี้เป็นทีมที่อยู่ในเรื่องหลักของการ์ตูน
อาร์เตมิส
อาร์เตมิส (Ἄρτεμις) หรือ อาร์ทิมิส (Artemis) เป็นหนึ่งในเทพีกรีกโบราณที่มีการบูชาแพร่หลายที่สุด เปรียบได้ดั่งเทพีไดแอนาของโรมัน นักวิชาการเชื่อว่าทั้งพระนาม รวมทั้งองค์เทพเจ้าเอง เดิมมีมาแต่ก่อนสมัยกรีก ชาวอาร์คาเดียเชื่อว่าพระนางทรงเป็นพระธิดาของดิมีเทอร์
วัยเด็ก
วัยเด็กของอาร์เตมิสไม่สัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์ในเรื่องปรัมปราใด ๆ ที่เหลือรอด อีเลียดลดบุคลิกของเทพเจ้าผู้น่ากลัวลงเป็นบุคลิกของเด็กหญิงซึ่งร้องไห้และปีนพระเพลา (ตัก) ของซูส หลังถูกฮีราโบย โคลงของแคลิมะคัส (Callimachus) ว่าด้วยเทพเจ้า "ผู้ทำให้พระองค์เองสนุกบนภูเขาด้วยการยิงธนู" จินตนาการบรรณพิลาส (vignette) ที่มีเสน่ห์บางอย่าง ตามแคลิมะคัส อาร์เตมิสขณะมีพระชนมายุได้สามพรรษา ทูลขอให้ซูสประทานพรพระนางหกข้อ ได้แก่ ให้พระนางครองพรหมจรรย์ตลอดกาล, ให้พระนางมีหลายนามเพื่อแยกกับพระอนุชา อะพอลโล, ให้ทรงเป็นผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง, ขอธนูและลูกธนู กับฉลองพระองค์คลุมรัดเอวเสมอพระชานุ (เข่า) เพื่อที่พระนางจะได้ล่าสัตว์, ขอ "ธิดาแห่งโอเซียเนิส" หกสิบตน ซึ่งทุกตนอายุได้ 9 ปี เพื่อเป็นนักร้องประสานเสียงของพระนาง, และขอนิมฟ์แอมนิซิเดส (Amnisides) ยี่สิบตนเป็นสาวใช้คอยเฝ้าหมาและธนูของพระนางระหว่างที่ทรงพักผ่อน พระนางไม่ประสงค์ให้มีนครใดอุทิศแด่พระนาง แต่ประสงค์ปกครองภูเขา และความสามารถช่วยหญิงในความเจ็บปวดแห่งการคลอด
อาร์เตมิสทรงเชื่อว่าพระนางถูกมอยเร (โชคชะตา) เลือกให้เป็นนางผดุงครรภ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะพระนางช่วยพระชนนีคลอดพระอนุชาฝาแฝด อะพอลโล พระสหายของพระนางล้วนครองพรหมจรรย์ และอาร์เตมิสทรงระวังพรหมจรรย์ของพระนางเองอย่างใกล้ชิด สัญลักษณ์ของพระนางมีธนูและลูกศรสีทอง หมาล่าเนื้อ กวาง และดวงจันทร์ แคลิมะคัส เล่าว่าอาร์เตมิสทรงใช้วัยเยาว์แสวงสิ่งที่พระนางจำเป็นต้องมีเพื่อเป็นพรานหญิงอย่างไร พระนางได้ธนูและลูกศรมาจากเกาะลิพารา (Lipara) ที่ซึ่งฮิฟีสตัสและไซคลอปส์ทำงานได้อย่างไร
ธิดาของโอเซียเนิสเปี่ยมไปด้วยความกลัว แต่อาร์เตมิสในวัยเยาว์เข้าหาอย่างกล้าหาญและขอธนูและลูกธนู แคลิมะคัสเล่าต่อว่าอาร์เตมิสพบแพน พระเจ้าแห่งป่าซึ่งให้หมาตัวเมียเจ็ดตัวและหมาตัวผู้หกตัว ได้อย่างไร จากนั้น พระนางจับกวางเขาทองเพื่อลากรถเทียมของพระนาง อาร์เตมิสฝึกธนูโดยยิงต้นไม้ก่อนแล้วจึงยิงสัตว์ป่า
โอไรออน
อีกฉบับหนึ่ง อะพอลโลเป็นผู้ส่งแมงป่องมา ตามฮิไจนัส (Hyginus) อาร์เตมิสเคยรักโอไรออน (ฉบับนี้ดูเหมือนเป็นส่วนที่เหลือหายากของพระนางที่เป็นเทพเจ้าก่อนโอลิมปัส ซึ่งมีคู่ครอง ดังเช่น อีออส ซึ่งขัดกับแหล่งข้อมูลภายหลัง) แต่ถูกอะพอลโลลวงให้ฆ่าเขา ซึ่ง "ปกป้อง" พรหมจรรย์ของพระเชษฐภคินี
ลักษณะ
อาร์เตมิสมีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวผมสั้น หน้าตางดงาม อยู่ในชุดล่าสัตว์ทะมัดทแมงกระโปรงสั้น ชุดมักมีสีน้ำเงิน ในมือถือคันธนู
หมู่บ้านกกค้อ
หมู่บ้านกกค้อ หรือ ตลาดกกค้อ หรือ ชุมชนโคกสีกา เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลนากลาง อำเภอนากลาง จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลนากลางครอบคลุมทั้งหมด
ที่ตั้งและอาณาเขต
หมู่บ้านกกค้อ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของที่ว่าการอำเภอนากลาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประชากร
จำนวนประชากรในเขตหมู่บ้านกกค้อ พ.ศ. 2560
การขนส่ง
ทางถนน
วัด/สำนักสงฆ์ นิกาย มหานิกาย
จำนวน 1 แห่ง
วัด/สำนักสงฆ์ นิกาย ธรรมยุต
จำนวน 2 แห่ง
Xestaea
Xestaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกตอนใต้ไปเวเนซุเอลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
วิธีโลกี
วิธีโลกี (โลกี มาจาก loci ในภาษาละติน แปลว่า "สถานที่ต่าง ๆ") หรือ การเดินทางผ่านความจำ หรือ ปราสาทแห่งความจำ เป็นกลวิธีช่วยจำแบบหนึ่งที่เพิ่มความจำโดยอาศัยการสร้างมโนภาพของสิ่งแวดล้อมเชิงพื้นที่ที่คุ้นเคยในการเพิ่มขีดความสามารถในการระลึกข้อมูล วิธีนี้มีการใช้ในศาสตรนิพนธ์เชิงวาทศิลป์กรีกและโรมันโบราณ (ใน เรโตริกาอัดเฮเรนนิอุม ของผู้เขียนนิรนาม เดโอราโตเร ของกิแกโร และ อินสติตูตีโอโอราโตเรีย ของกวินตีเลียน) ผู้ชนะเลิศการแข่งขันความจำหลายคนได้อ้างใช้วิธีโลกีเพื่อระลึกหน้าตาคน ตัวเลข และรายการศัพท์
เท็ตสึโกะ คุโรยานางิ
เป็นนักจัดรายการ นักเขียน นักแสดง และทูตสันถวไมตรีของกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ
วิธีโลกี
คำว่า "วิธีโลกี" สามารถพบได้ในงานวิจัยชำนัญพิเศษทางด้านจิตวิทยา ประสาทชีววิทยา และความจำ แต่คำนี้ก็มีการใช้ทั่วไปอย่างน้อยเริ่มตั้งแต่ช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19 ในผลงานทางด้านวาทศิลป์ ตรรกศาสตร์ และปรัชญา จอห์น โอคีฟกับลินน์ เนเดิลเขียนว่า"'วิธีโลกี' เป็นกลวิธีที่อาศัยจินตนาการที่รู้จักโดยชาวกรีกและโรมันโบราณ เยตส์ (ค.ศ. 1966) อธิบายวิธีนี้ในหนังสือของตนชื่อ ศิลปะแห่งความจำ ส่วนลูเรีย (ค.ศ. 1969) ก็ได้อธิบายวิธีนี้เช่นกัน ผู้ใช้กลวิธีนี้จะจำแผนผังของตึกหรือสิ่งปลูกสร้างแห่งใดแห่งหนึ่ง หรือร้านค้าตามท้องถนนต่าง ๆ หรือสถานที่ใดก็ได้ที่มีโลกัส (สถานที่) ที่ต่างกันหลายที่ เมื่อต้องการระลึกสิ่งของกลุ่มหนึ่ง ผู้ใช้กลวิธีนี้จะ 'เดิน' ผ่านโลกัสเหล่านี้ในจินตนาการของตนเองและนำสิ่งของทีละชิ้นไปไว้ในแต่ละโลกัสเหล่านั้นในใจ โดยต้องสร้างมโนภาพเพื่อเชื่อมโยงสิ่งของชิ้นหนึ่งกับลักษณะเด่นใดก็ได้ของโลกัสแห่งนั้น หลังจากนั้น การระลึกสิ่งของชิ้นนั้นต้องอาศัย 'การเดิน' ผ่านโลกัสต่าง ๆ เพื่อให้โลกัสใดโลกัสหนึ่งช่วยปลุกฤทธิ์มโนภาพสิ่งของที่ต้องระลึก ประสิทธิพลังของกลวิธีนี้ มีหลักฐานสนับสนุนอย่างหนักแน่น (รอสส์และลอว์เรนส์ ค.ศ. 1968, โคอวิตส์ ค.ศ. 1969, 1971, บริกก์ส ฮอว์คินส์ และโครวิตส์ ค.ศ. 1970, ลี ค.ศ. 1975) และข้อบกพร่องอันน้อยนิดในการใช้วิธีนี้ก็มีหลักฐานสนับสนุนเป็นอย่างดีเช่นกัน"
เท็ตสึโกะ คุโรยานางิ
รายการโทรทัศน์และภาพยนตร์
รายการโทรทัศน์
วิธีโลกี
วิธี
เรโตริกาอัดเฮเรนนิอุม (วาทศิลป์สำหรับเฮเรนเนียส ) และเอกสารโบราณอื่นโดยมากแนะนำให้ใช้วิธีโลกีกับการเข้ารหัสอย่างละเอียดต่าง ๆ เช่นการเพิ่มรูปภาพ เสียง และรายละเอียดอื่นในการมโนภาพของสิ่งของต่าง ๆ เพื่อเพิ่มพลังให้แก่สามารถในการจำ อย่างไรก็ตาม อีกมุมมองหนึ่งคือ ความจำเชิงพื้นที่มีพลังสูงอยู่แล้ว ดังนั้นการนำสิ่งของต่าง ๆ ไปไว้สถานที่ต่าง ๆ ในใจ ไม่ว่าเป็นสถานที่จริงหรือในจินตนาการ โดยไม่ต้องเพิ่มรายละเอียดให้กับสิ่งของเหล่านั้น ก็อาจมีประสิทธิผลได้
วิธีโลกีรูปแบบอื่นอาจอาศัยการใช้สถานที่ในจินตนาการอย่างเดียว เช่น บ้าน วัง ถนน และเมือง นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า การใช้สถานที่ในจินตนาการเหล่านี้ อาจมีความยุ่งยากในตอกแรก แต่กระบวนการหลังจากนั้นก็จะเหมือนวิธีโลกีแบบดั้งเดิม โดยประโยชน์ของการสร้างเมืองในจิตนาการนี้ คืออาจใช้เมืองแต่ละเมืองเป็นตัวแทนของหัวข้อใดหัวข้อหนึ่งที่อยากจำหรือศึกษา และการกระทำเช่นนี้ อาจเป็นการจัดข้อมูลแบบมีประสิทธิภาพและอาจเป็นการทบทวนข้อมูลอย่างเป็นปกติที่ง่ายขึ้น ซึ่งทั้งสองอาจเป็นสิ่งจำเป็นในการเก็บข้อมูลไว้ในความทรงจำระยะยาว
ร็อคแมน X (มังงะ)
ร็อคแมน X เป็นมังงะที่วาดและเขียนโดยโยชิฮิโระ อิวาโมโตะ ซึ่งได้นำตัวละครจากเกมซีรีส์ ร็อคแมน X ซีรีส์ มาทำในรูปแบบหนังสือการ์ตูนโดยถูกเขียนในเนื้อหาของเกม ร็อคแมน X จนถึง ร็อคแมน X4 ได้เริ่มตีพิมพ์นิตยสารคอมมิค บอมบอม ในเครือสำนักพิมพ์โคดันฉะ เริ่มตีพิมพ์เมื่อช่วงปี ค.ศ. 1994 จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1998
ในประเทศไทยผู้ที่ได้รับลิขสิทธิ์ในการผลิตและจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่งซึ่งตีพิมพ์ทางนิตยสารซูเปอร์บอม (ตั้งแต่ช่วงปี 2538 ถึง 2541) และ บอมพาวเวอร์ทู (ในปี 2542)
ร็อคแมน X
สมาชิกอิเรกูลาร์ฮันเตอร์ระดับ B
แพทริก แมนนิง
แพทริก ออกัสตุส เมอร์วิน แมนนิง (Patrick Augustus Mervyn Manning, เกิด (17 สิงหาคม ค.ศ.1946 - 2 กรกฎาคม ค.ศ.2016
เป็นนายกรัฐมนตรีคนที่ 4 และ 6 ของประเทศตรินิแดดและโตเบโก ซึ่งดำรงตำแหน่งครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1991 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 และดำรงตำแหน่งอีกครั้งเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2001 – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 นอกจากนี้เขายังเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านช่วงปี ค.ศ. 1995 - 2001 และเป็นหัวหน้าพรรค PNM ช่วงปี ค.ศ. 1987-2010
แมนนิงเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตเมืองซานเฟอร์นันโด และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยาวนานที่สุดของสภา
แมนนิงเป็นชาวซานเฟอร์นันโดโดยกำเนิด สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมที่วิทยาลัยเพรเซนเทชัน และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเวสต์อินดิสที่โมนา ประเทศจาเมกา ในปี ค.ศ. 1969 หลังสำเร็จการศึกษาเขาได้กลับมายังตรินิแดดและโตเบโก และได้ทำงานเป็นนักธรณีวิทยาของบริษัทเท็กซาโก เขาเข้าสู่การเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของซานเฟร์นันโดในปี ค.ศ. 1971
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – เรือกรรเชียงคู่พายคู่ ไลท์เวท หญิง
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 7 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1996
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
การแข่งขันปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เป็นการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐ ระหว่างวันที่ กรกฎาคม -  สิงหาคม พ.ศ. 2539 จัดขึ้นที่สนาม ซึ่งการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 1 รายการ คือ ประเภททีมชาย 1 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 32 ประเทศ
ปฏิทินการแข่งขัน
30 ก.ค - 2 ส.ค  พ.ศ. 2539
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
รัสเซีย
ไทย
สเปน
จีนไทเป
สหรัฐ
ลาว
จีน
เกาหลีใต้
อินเดีย
ออสเตรเลีย
นิวซีเเลนด์
ยูเครน
สวีเดน
ญี่ปุ่น
เวียดนาม
เม็กซิโก
แคนาดา
โปแลนด์
เคนย่า
ซาอุดีอาระเบีย
ฟินแลนด์
สหราชอาณาจักร
มาเลเซีย
คาซัคสถาน
อิตาลี
เยอรมันนี
ลัตเวีย
ลิทัวเนีย
จอร์เจีย