cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สะพานพระราม 6
ข้อมูลตัวสะพาน
เมื่อปี พ.ศ. 2544 จากการวิเคราะห์และประเมินความแข็งแรงของโครงสร้างสะพานพระราม 6 โดยกิจการร่วมค้า บริษัท เคทีเอ็ม เครน และบริษัท จีทีแอนด์อาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด ปรากฏตามรายงาน “รายงานการตรวจสอบและประเมินสภาพโครงสร้างสะพานพระราม 6 โครงการปรับปรุงตรวจสอบและประเมินสภาพสะพานพระราม 6  โดยกิจการร่วมค้า เคทีเอ็ม เครน-จีทีแอนด์อาร์  เสนอการรถไฟแห่งประเทศไทย เมื่อเดือนสิงหาคม 2544”  ใช้วิธีการประเมินความแข็งแรงของโครงสร้างสะพานโดยวิธีการ Working Stress Method ตามมาตรฐานของ AREMA (American Railway Engineering and Maintenance-of-Way Association) Manual for Railway Engineering, 2003 Volume 2 CHAPTER 15 Steel Structures Part 7 Existing Bridges , Section 7.3 Rating for Existing Bridges. พบว่า
ประวัติ
สะพานพระราม 6 เป็นสะพานรถไฟข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาสะพานแรกของประเทศไทย ลงนามในสัญญาก่อสร้าง เมื่อ เมษายน พ.ศ. 2465 เริ่มการก่อสร้างเมื่อ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2465 วางหีบพระฤกษ์เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2466 โดย  กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเชื่อมทางรถไฟฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาให้ติดต่อกัน โดยให้บริษัท เล เอตาบริดจ์มองต์ ไตเต ประเทศฝรั่งเศสเป็นผู้รับเหมา เนื่องจากชนะการประมูลโดยอาศัยค่าเงินฟรังก์ฝรั่งเศสที่อ่อนตัว (1 บาทแลกได้  5 ฟรังก์) เมื่อเปรียบเทียบกับเงินปอนด์อังกฤษที่ผูกติดกับทองคำ (1 ปอนด์แลกได้ 11 บาท) ในเวลานั้นเงินบาทสยามผูกติดกับเงินปอนด์อังกฤษด้วย โดยค่าก่อสร้างเท่ากับ 2,714,113.30 บาท
สะพานสร้างเสร็จในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2469 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่าสะพานพระราม 6 ซึ่งหมายถึงพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 6 และโปรดเกล้าฯ ประกอบพิธีเปิดสะพานให้ขบวนรถไฟเดินผ่านข้ามเป็นปฐมฤกษ์ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2469 (นับอย่างปัจจุบันต้องปี พ.ศ. 2470 แล้ว) ซึ่งเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยใช้รถจักรไอน้ำ " บอลด์วิน " ล้อแบบแปซิฟิก หมายเลข 226 ทำขบวนเสด็จ
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สะพานได้ถูกกองทัพสหรัฐและอังกฤษทิ้งระเบิดอย่างหนัก ในที่สุดช่วงกลางสะพานขาดเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488 และได้ซ่อมแซมใหม่โดยบริษัทดอร์แมนลอง (ผู้รับเหมาจากประเทศอังกฤษที่เคยประมูลการก่อสร้างสะพานพระราม 6 แต่แพ้การประมูลเพราะค่าเงินปอนด์แข็งเกินไป) และบริษัทคริสเตียนนี แอนด์ นีลเส็น (ไทย) จำกัด (ผู้รับเหมาเดนมาร์กที่ภายหลังได้เป็นผู้รับเหมาไทยเต็มตัวเมื่อปี พ.ศ. 2535 เพราะย้ายฐานมาเมืองไทย มีสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์เป็นผู้ถือหุ้นสำคัญ) ในระหว่าง พ.ศ. 2493 - 2496 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดสะพานพระราม 6 หลังจากซ่อมแซมแล้ว เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2496 โดยใช้รถจักรดีเซลไฟฟ้า " ซูลเซอร์ " หมายเลข 562 ทำขบวนเสด็จ
โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2013
การแข่งขัน โตโยต้า พรีเมียร์คัพ 2013 ครั้งที่ 4 จัดการแข่งขันโดยโตโยต้า ซึ่งจะนำทีมชนะเลิศโตโยต้า ลีกคัพ คือบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด จากประเทศไทย พบกับทีมในเจลีก คือนาโกยา แกรมปัส จากประเทศญี่ปุ่น
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การแข่งขันกีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เป็นการแข่งขันมวยปล้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2527
Ledothamnus
Ledothamnus เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ericaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทวีปอเมริกาใต้ตอนใต้ไปทางเหนือบราซิล
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
Mesocestoides
Mesocestoides เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Mesocestoididae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
แบตเตอรี่ยิ่งยวด
แบตเตอรี่ยิ่งยวด (UltraBattery) เป็นอุปกรณ์การเก็บพลังงานแบบไฮบริด, คิดค้นโดยองค์การวิจัยวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมเครือจักรภพ (CSIRO) ของออสเตรเลีย. UltraBattery ผสมผสานเทคโนโลยีตัวเก็บประจุยิ่งยวด กับเทคโนโลยีแบตเตอรี่แบบตะกั่ว-กรดในเซลล์เดียวกันโดยใช้สารอิเล็กโทรไลท์ร่วมกัน.
บทนำ
งานวิจัยที่ดำเนินการโดยห้องปฏิบัติการอิสระ, เช่นห้องปฏิบัติการแห่งชาติซานเดียของสหรัฐอเมริกา, บริษัทร่วมค้าแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดขั้นสูง (ALABC) , องค์การวิจัยวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมเครือจักรภพ (CSIRO) และการทดสอบเชิงพาณิชย์โดยบริษัทผู้ผลิต East Penn, แบตเตอรี่ Furukawa, และ Ecoult ได้แสดงให้เห็นว่าเมื่อเทียบกับแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดที่กำกับควบคุมด้วยวาล์ว (valve-regulated lead-acid (VRLA)) แบบเดิมแล้ว,  เทคโนโลยีแบตเตอรี่ยิ่งยวดมีประสิทธิภาพด้านพลังงานสูงกว่า, อายุการใช้งานยาวกว่าและมีค่าการชาร์จที่รับได้ (charge acceptance) ภายใต้บางส่วนของสภาวะการชาร์จ (state of charge (SoC)) ที่เหนือกว่า.
เมื่อนำสองเทคโนโลยีมารวมกันเป็นหนึ่งเซลล์แบตเตอรี่หมายความว่าแบตเตอรี่ยิ่งยวดทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากเมื่อเทียบกับเทคโนโลยีตะกั่ว-กรดธรรมดา ส่วนใหญ่เนื่องจากความจริงที่ว่ามันสามารถใช้งานได้เป็นระยะเวลานานในสถานะบางส่วนของการชาร์จ (PSoC), ในขณะที่แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดธรรมดาปกติได้รับการออกแบบมากกว่าสำหรับการใช้ SoC ที่สูง (เช่นเมื่อแบตเตอรี่เกือบจะชาร์จเต็ม). การทำงานในช่วง SoC บางส่วนจะยืดอายุการใช้งานของแบตเตอรี่ส่วนใหญ่โดยการลดการตกผลึกซัลเฟต (sulfation) และโดยการลดเวลาที่ใช้ในทำงานที่ขณะ SoC ที่สูงมากและที่ต่ำมาก. ในขณะที่ปฏิกิริยาข้างเคียงต่างๆมีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดการเสื่อมถอย. แบตเตอรี่แบบ VRLA แบบเดิมมีแนวโน้มที่จะเสื่อมถอยอย่างรวดเร็วเมื่อทำงานในช่วง SoC บางส่วนนี้.
ประวัติ
ในปี 2007 East Penn Manufacturing ได้รับใบอนุญาตหลักทั่วโลกในการผลิตและการค้าเทคโนโลยีแบตเตอรี่ยิ่งยวดสำหรับการใช้งานเกี่ยวกับการเคลื่อนที่และยานยนต์ (ในดินแดนต่างๆ) และสำหรับการใช้งานการจัดเก็บพลังงานนิ่ง (ทั่วโลก, นอกประเทศญี่ปุ่นและไทย, ที่ Furukawa แบตเตอรี่เป็นผู้ถือใบอนุญาตหลัก).
ในเดือนมีนาคม 2013 รัฐบาลออสเตรเลียประกาศให้ทุนเพิ่มเติมผ่าน'โปรแกรมพลังงานหมุนเวียนที่เกิดใหม่'ของ'สำนักงานพลังงานหมุนเวียนออสเตรเลีย'เพื่อพัฒนาต่อในเทคโนโลยีแบตเตอรี่ยิ่งยวดเพื่อให้เป็นที่เก็บพลังงานที่มีประสิทธิภาพด้านค่าใช้จ่ายสำหรับระบบพลังงานหมุนเวียนที่อยู่อาศัยและเชิงพาณิชย์.
หลักการจัดเก็บ
ทางกายภาพ, แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีขั้วบวกขั้วเดียวและขั้วลบสองขั้ว - ขั้วหนึ่งเป็นคาร์บอน, อีกขั้วหนึ่งเป็นตะกั่ว, ในอิเล็กโทรไลท์ร่วมกัน. เมื่อรวมเข้าด้วยกันขั้วลบทั้งสองขั้วเป็นขั้วลบของชุดแบตเตอรี่ยิ่งยวด แต่คาร์บอนเป็นขั้วของตัวเก็บประจุและตะกั่วเป็นขั้วของเซลล์ตะกั่ว-กรด. ขั้วบวกขั้วเดียว (ตะกั่วออกไซด์) ปกติเป็นของทุกแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรดและเป็นของใช้ร่วมกันระหว่างเซลล์ตะกั่ว-กรดและตัวเก็บประจุยิ่งยวด.
เทคโนโลยีนี้ (โดยเฉพาะการเพิ่มขึ้นของขั้วไฟฟ้าคาร์บอน) ทำให้แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีลักษณะการทำงานที่แตกต่างกันกับแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา. เฉพาะเทคโนโลยีแบตเตอรี่ยิ่งยวด มันไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมีนัยสำคัญมากนักจากการพัฒนาของ sulfation แบบถาวร (หรือแข็ง) ที่ขั้วลบของแบตเตอรี่ - ปัญหาที่มักจะแสดงให้เห็นทั่วไปในแบตเตอรี่กรดตะกั่วธรรมดา.
วัสดุที่ใช้
ตะกั่วเป็นขั้วลบของแบตเตอรี่ตะกั่วกรด
คาร์บอนเป็นขั้วลบของแบตเตอรี่ยิ่งยวด
สารละลายอิเล็กโทรไลท์ถูกทำขึ้นจากกรดกำมะถันและน้ำ
ตะกั่วซัลเฟตเป็นผลึกหรือผงสีขาว. การทำงานของแบตเตอรี่ตะกั่วกรดปกติจะเห็นผลึกตะกั่วซัลเฟตขนาดเล็กที่เจริญเติบโตบนขั้วลบในระหว่างการดีสชาร์จและการละลายกลับไปเป็นอิเล็กโทรไลท์ระหว่างการชาร์จ.
ขั้วไฟฟ้าถูกสร้างจากตารางตะกั่ว, ด้วยสารประกอบวัสดุที่แอคทีฟมีพื้นฐานมาจากตะกั่ว - ตะกั่วออกไซด์ - ขึ้นรูปเป็นส่วนที่เหลือของแผ่นบวก
การประยุกต์ใช้งาน
แบตเตอรี่ยิ่งยวดสามารถใช้สำหรับช่วงของการใช้ในการจัดเก็บพลังงานเช่น:
แบตเตอรี่ยิ่งยวดเสมือนว่าจะสามารถรีไซเคิลได้ 100 เปอร์เซนต์และสามารถทำขึ้นได้ที่โรงงานผลิตแบตเตอรี่ที่มีอยู่.
แบตเตอรี่ยิ่งยวดในยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริด (HEVs)
แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีข้อดีหลายประการเหนือแบตเตอรี่ nickel-metal hydride (Ni-MH) ที่ใช้อยู่ใน HEVs ปัจจุบัน. พวกมันมีราคาถูกกว่าแบตเตอรี่ Ni-MH ประมาณ 70%, เมื่อเทียบกับผลการดำเนินงานในแง่ของการบริโภคน้ำมันเชื้อเพลิงและอัตราการชาร์จและดีสชาร์จได้เร็วกว่าแบตเตอรี่ Ni-MH
เมื่อถูกใช้ใน HEVs, ตัวเก็บประจุยิ่งยวดของแบตเตอรี่ยิ่งยวดจะทำหน้าที่เป็นกันชนระหว่างการดีสชาร์จกับการชาร์จในอัตราสูง, เปิดโอกาสให้มันจัดส่งและการดูดซับประจุได้อย่างรวดเร็วในระหว่างการเร่งความเร็วและการเบรกของยานพาหนะ
การทดสอบประสิทธิภาพการทำงานของแบตเตอรี่ยิ่งยวดในยานพาหนะไฟฟ้าไฮบริดโดย Advanced Lead Acid Battery Consortium พบว่าสามารถทำงานได้มากกว่า 100,000 ไมล์ด้วยแบตเตอรี่แพคเดียวโดยไม่มีการย่อยสลายอย่างมีนัยสำคัญ. ผลจากห้องปฏิบัติการของต้นแบบของแบตเตอรี่ยิ่งยวดแสดงให้เห็นว่ากำลังการผลิต, กำลังงาน, พลังงานที่มี, การหมุนแบบเย็น (cold cranking) และดีสชาร์จด้วยตัวเองของพวกมันมีคุณสมบัติตรงตามหรือเกินทุกเป้าหมายที่ตั้งไว้สำหรับ HEVs ที่ใช้พลังงานช่วยต่ำสุดและสูงสุด.
แบตเตอรี่ยิ่งยวด ใน Microgrids
แบตเตอรี่ยิ่งยวดสามารถนำมาใช้กับแหล่งพลังงานหมุนเวียนเพื่อทำให้มันเรียบและเลื่อน (เช่นการจัดเก็บเพื่อใช้ในภายหลัง) บน microgrids เพื่อปรับปรุงความพร้อมใช้ที่สามารถคาดเดาได้. แบตเตอรี่ยิ่งยวดยังสามารถใช้ในระบบ Microgrid แบบสแตนด์อโลน, ระบบไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียนและไฮบริด microgrids ได้อีกด้วย. ระบบ Microgrid แบบสแตนด์อโลนจะควบรวมเชื้อเพลิงดีเซลหรือฟอสซิลอื่นๆเข้ากับแบตเตอรี่ยิ่งยวดเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของการผลิตพลังงานเชื้อเพลิงฟอสซิล. การควบรวมตัวจัดเก็บพลังงานในระบบจะช่วยลดขนาดของ gen-set (เช่นแถวของเครื่องกำเนิดไฟฟ้า) เพราะแบตเตอรี่สามารถจัดการกับการ peak ของโหลด. แบตเตอรี่ยิ่งยวดยังช่วยลดการบริโภคเชื้อเพลิงของ gen-set ได้อีกด้วย, เพราะเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสามารถทำงานที่มีประสิทธิภาพสูงสุดของพวกมัน, โดยไม่คำนึงถึงการแปรเปลี่ยนของโหลดในระบบ.
ระบบไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียนจะเป็นการรวมเทคโนโลยีแบตเตอรี่ยิ่งยวดกับแหล่งผลิตพลังงานหมุนเวียนเพื่อจ่ายไฟฟ้าให้กับท้องถิ่น. พวกมันสามารถใช้พลังงานเซลล์แสงอาทิตย์, พลังงานลมหรือพลังงานความร้อนจากแสงอาทิตย์, และมักจะควบรวมเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลเพื่อเป็น back-up ไว้ด้วย. microgrids ไฮบริดจะบูรณาการแหล่งการผลิตพลังงานหมุนเวียนกับแหล่งจัดเก็บพลังงานด้วยแบตเตอรี่ยิ่งยวดและ gen-set เชื้อเพลิงฟอสซิลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการผลิตไฟฟ้าแบบ base-load. วิธีการนี้สามารถลดค่าใช้จ่ายของพลังงานได้อย่างมากเมื่อเทียบกับ microgrids ที่ขับเคลื่อนด้วยดีเซลเท่านั้น. นอกจากนี้ พวกมันยังช่วยลดอย่างมีนัยสำคัญของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอีกด้วย. ตัวอย่างของ Microgrid ประเภทนี้คือโครงการบูรณาการพลังงานทดแทนของ King Island (KIREIP) ที่กำลังอยู่ในระหว่างดำเนินการโดย Hydro Tasmania. โครงการพลังงานหมุนเวียนขนาดเมกะวัตต์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อลดทั้งต้นทุนในการจ่ายพลังงานให้กับเกาะและลดมลพิษคาร์บอน.
ลักษณะสมบัติ
แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีห้าลักษณะสำคัญที่เป็นจุดของความแตกต่างระหว่างเทคโนโลยีนี้และเทคโนโลยีแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา
การหมุนเวียนของความจุ
เมื่อแบตเตอรี่ยิ่งยวดและ VRLA มาตรฐาน(ใช้ไปแบบ SoC บางส่วน) มีการเปรียบเทียบในสภาพทดลอง, แบตเตอรี่ยิ่งยวดได้แสดงให้เห็นว่าสามารถมีการหมุนเวียนของความจุประมาณ 13 เท่าของแบตเตอรี่ VRLA มาตรฐานแบบดูดซึมด้วยแก้ว.
ค่าใช้จ่ายตลอดช่วงชีวิตต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง
อายุการใช้งานของแบตเตอรี่ขึ้นอยู่กับว่ามันถูกใช้งานอย่างไรและจำนวนรอบของการชาร์จและการดิสชาร์จที่มันได้ผ่านเข้าไป. ในสถานการณ์ที่แบตเตอรี่จะผ่านเข้าไปสี่รอบต่อวัน รอบละ 40% และในสถานการณ์ที่ปริมาณการใช้งานเป็นปัจจัยที่จำกัดอายุ, แบตเตอรี่ยิ่งยวดจะมีอายุประมาณ 3-4 เท่านานกว่าแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา.
CSIRO อ้างว่า "แบตเตอรี่ยิ่งยวดถูกกว่าประมาณ 70% ในการผลิตเมื่อเทียบกับแบตเตอรี่อื่นที่ประสิทธิภาพเทียบเท่ากันและสามารถผลิตขึ้นมาได้โดยใช้สิ่งอำนวยความสะดวกในการผลิตที่มีอยู่".
ประสิทธิภาพ DC-DC
ประสิทธิภาพ DC-DC ของแบตเตอรี่หมายความถึงปริมาณของพลังงานที่มีอยู่เพื่อจะดีสชาร์จไปยังโหลดที่เชื่อมต่ออยู่กับแบตเตอรี่เป็นสัดส่วนของปริมาณของพลังงานที่ใส่ลงไปในแบตเตอรี่ระหว่างการชาร์จ. ในระหว่างการชาร์จและดีสชาร์จ, บางส่วนของพลังงานที่เก็บไว้ของแบตเตอรี่จะหายไปเป็นความร้อน ,และบางส่วนจะหายไปในปฏิกิริยาข้างเคียง. การสูญเสียพลังงานของแบตเตอรี่ยิ่งต่ำ, ประสิทธิภาพมากของแบตเตอรี่ก็ยิ่งสูง.
นักพัฒนาแบตเตอรี่ยิ่งยวดอ้างว่าสามารถบรรลุประสิทธิภาพ DC-DC ที่ 93-95% (ขึ้นอยู่กับอัตราความจุ) ในการทำงานในแอพลิเคชั่นด้านการจัดการความแปรปรวนในแบบ SoC บางส่วน, ขึ้นอยู่กับอัตราการดีสชาร์จ, และที่ 86-95% (ขึ้นอยู่กับอัตราความจุ), เมื่อทำงานในแอพลิเคชั่นด้านการเลื่อนเวลาการใช้พลังงาน. โดยการเปรียบเทียบ, แบตเตอรี่ VRLA มาตรฐานที่นำไปใช้กับการเลื่อนเวลาการใช้พลังงาน (ในแบบ SoC บนสุด) บรรลุประสิทธิภาพที่ต่ำกว่ามาก - เช่น ใน SoC จากการชาร์จที่ 79% ถึง 84%, การทดสอบแสดงให้เห็นประสิทธิภาพประมาณ 55%.
รอบของการรีเฟรช
แบตเตอรี่ยิ่งยวดสามารถทำงานได้โดยไม่ต้องชาร์จเพื่อเติมพลังใหม่ (refresh) เป็นระยะเวลานานออกไป. สำหรับการใช้งานที่มีรอบการใช้งานอยู่กับที่เช่นพลังงานหมุนเวียนหรือการสนับสนุนกริด, ช่วงระยะเวลานี้อาจจะเป็นระหว่างหนึ่งถึงสี่เดือนขึ้นอยู่กับปริมาณงาน; แบตเตอรี่ VRLA มาตรฐานในการใช้งานเดียวกันต้องรีเฟรชทุกๆ 1-2 สัปดาห์ถ้าทำงานเป็นหลายๆรอบทุกวัน - และประสิทธิภาพการทำงานจะเสื่อมถอยอย่างรวดเร็วแม้จะมีรอบการรีเฟรชรายสัปดาห์.
ในการใช้งานกับยานยนต์ในรถยนต์ไฟฟ้าไฮบริด (HEV), แบตเตอรี่ยิ่งยวดสามารถใช้งานได้มากขึ้นหรือน้อยลงอย่างต่อเนื่องใน SoC บางส่วนโดยไม่ต้องรีเฟรช. Furukawa รายงานว่า: "ในสนามทดสอบการขับรถของฮอนด้า Insight, HEV ที่ติดตั้งหนึ่งแพ็คของแบตเตอรี่ยิ่งยวด, ระยะทางขับที่เป้าหมาย 100,000 ไมล์ (ประมาณ 160,000 กิโลเมตร) ก็ประสบความสำเร็จโดยไม่ต้องชาร์จกู้คืน.
การยอมรับการประจุ
การทดสอบของห้องปฏิบัติการแห่งชาติซานเดียแสดงว่าแบตเตอรี่ VRLA มักจะมีประสิทธิภาพน้อยกว่า 50% ถ้าถูกชาร์จมากกว่า 90%, ประมาณ 55% ถ้าถูกชาร์จระหว่าง 79% ถึง 84%, และมีประสิทธิภาพมากกว่า 90% ถ้าถูกชาร์จระหว่างศูนย์และ 84% ของกำลังการผลิตเต็ม. ในการเปรียบเทียบกับแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา, แบตเตอรี่ยิ่งยวดสามารถถูกชาร์จได้อย่างมีประสิทธิภาพและที่อัตราการชาร์จ/ดีสชาร์จที่สูง. ผลการทดสอบของ Hund และคณะได้แสดงให้เห็นว่า แบตเตอรี่ยิ่งยวดก็สามารถที่จะทำวงรอบในอัตรา 4C1 ประมาณ 15,000 รอบ. แบตเตอรี่ VRLA นี้โดยใช้ขั้นตอนการทดสอบนี้จะสามารถทำรอบได้เพียงในอัตรา 1C1.
มาตรฐานและความปลอดภัย
แบตเตอรี่ยิ่งยวดเป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตโดย บริษัท East Penn Manufacturing ในประเทศสหรัฐอเมริกา, เพื่อให้ได้ตามข้อกำหนดการรับรองมาตรฐานของโลก ISO 9001: 2008, ISO/TS 16949: 2009 และ ISO 14001: 2004.
สารละลายอิเลคโทรไลท์ของแบตเตอรี่ยิ่งยวดประกอบด้วย H2SO4 ในน้ำ, และขั้วไฟฟ้าของมันเป็นสารเฉี่อย. เนื่องจากอิเล็คโทรไลท์ส่วนใหญ่เป็นน้ำ, แบตเตอรี่ยิ่งยวดจึงมีคุณสมบัติในการหน่วงไฟ (fire retarding). แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีข้อจำกัดด้านการขนส่งและ อันตรายแบบเดียวกันกับแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา.
การรีไซเคิล
ทุกส่วนของแต่ละแบตเตอรี่ยิ่งยวด - ตะกั่ว, พลาสติก, เหล็กและกรด - เสมือนว่าจะรีไซเคิลได้ 100% เพื่อนำมาใช้ในภายหลัง. โรงงานรีไซเคิลขนาดใหญ่สำหรับแบตเตอรี่เหล่านี้มีอยู่แล้วและ 96% ของแบตเตอรี่ตะกั่วกรดที่ใช้ในสหรัฐอเมริกามีการรีไซเคิล. ผู้ผลิตแบตเตอรี่สามารถกู้คืนและแยกตะกั่ว, พลาสติกและกรดออกจากแบตเตอรี่ VRLA. ตะกั่วจะถูกนำไปหลอมและกลั่นเพื่อนำมาใช้ใหม่. ชิ้นส่วนพลาสติกถูกทำความสะอาด, ขัด, อัดและขึ้นรูปเป็นชิ้นส่วนพลาสติกใหม่. กรดถูกฟื้นสภาพ, ทำความสะอาดและใช้ในแบตเตอรี่ใหม่.
การวิจัย
การทดสอบได้รับการดำเนินการโดยห้องปฏิบัติการอิสระ, เช่นเดียวกับโดย East Penn Manufacturing, Furukawa และ Ecoult, เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำงานของ แบตเตอรี่ยิ่งยวดกับแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดา.
การทดสอบรถยนต์ไฟฟ้าไฮบริด (HEV)
แบตเตอรี่ของ HEV ขนาดเล็กได้มีการทดสอบที่ SoC 70% ในรูปแบบของการชาร์จ-ดีสชาร์จแบบชีพจร. แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีการหมุนเวียนด้านกำลังการผลิต (capacity turnover) หรือวงจรชีวิตมากกว่าแบตเตอรี่ VRLA ธรรมดาประมาณ 1.8 เท่า.
กิจการร่วมค้าแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด (ALABC) ได้ทดสอบความทนทานของแบตเตอรี่ยิ่งยวดในการทำงานที่ SoC บางส่วนอัตราสูงของฮอนด้าซีวิค HEV. รถทดสอบมีผลการดำเนินงานเป็นไมล์ต่อแกลลอนเป็นรูปแบบเดียวกันเมื่อเปรียบเทียบกับเมื่อใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ Ni-MH.
การทดสอบประสิทธิภาพ
การทดสอบประสิทธิภาพเป็น Wh (วัตต์-ชั่วโมง) ของแบตเตอรี่ยิ่งยวดในแอพลิเคชันที่อยู่กับที่สำหรับสมาร์ทกริดไฟฟ้าแสดงให้เห็นว่ากว่า 30 รอบของการชาร์จ-ดีสชาร์จที่อัตรา 0.1 C10A, ประสิทธิภาพ Wh มีตั้งแต่ 91% ถึง 94.5%, ขึ้นอยู่กับ SoC ของแบตเตอรี่. [หมายเหคุ] นี้เมื่อเทียบกับการศึกษาของห้องปฏิบัติการแห่งชาติซานเดียในเรื่องประสิทธิภาพแบตเตอรี่ตะกั่วกรดซึ่งพบว่าแบตเตอรี่ตะกั่วกรดแบบดั้งเดิมที่ทำงานระหว่าง SoC ที่ 79% และ 84% (โหมดการชาร์จ "สูงสุด" ที่แบตเตอรี่ตะกั่วกรดแบบดั้งเดิมจะถูกจำกัดโดยทั่วไปเพื่อยืดอายุของพวกมัน) จะประสบความสำเร็จเพียง 55% ของประสิทธิภาพการชาร์จแบบเพิ่มทีละขั้น.
วงจรชีวิตและการทดสอบการกู้คืน
แบตเตอรี่ต้องผ่านการทดสอบการชาร์จและการดีสชาร์จที่ SoC 60% เป็นเวลา 3 ชั่วโมง, ที่มีการชาร์จแบบกู้คืน (recovery charge) 20 ชั่วโมงทดสอบทุกๆ 90 รอบ. การทดสอบความจุแสดงให้เห็นว่าหลังจาก 270 รอบ, อัตราส่วนความจุของแบตเตอรี่ยิ่งยวดจะเท่ากับหรือมากกว่า 103%, เมื่อเทียบกับ 93% สำหรับแบตเตอรี่ตะกั่วธรรมดา. การทดสอบแสดงให้เห็นว่า แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีวงจรชีวิตยาวกว่าและลักษณะการชาร์จแบบกู้คืนดีกว่าแบตเตอรี่ทั่วไปเมื่อทำงานใน SoC บางส่วน.
การให้บริการสาธารณูปโภคและการทำให้เรียบของฟาร์มพลังงานลม
การทดสอบแบบ SoC บางส่วนอัตราสูงได้ดำเนินการเพื่อวัดความสามารถของแบตเตอรี่ยิ่งยวดสำหรับการใช้งานบริการเสริมของสาธารณูปโภคสำหรับการจัดเก็บพลังงานและการทำให้เรียบของฟาร์มพลังงานลม. การใช้รายละเอียดวงรอบของ SoC บางส่วนอัตราสูงที่อัตรา 1C1 ถึง 4C1, แบตเตอรี่ยิ่งยวดมีความสามารถมากกว่า 15,000 รอบด้วยการสูญเสียความสามารถน้อยกว่า 20%, และสามารถหมุนรอบในอัตรา 4C1. แบตเตอรี่ VRLA แบบ absorbed glass matt (AGM) ที่ทดสอบภายใต้เงื่อนไขเดียวกันสามารถหมุนรอบในอัตรา 1C1 เท่านั้น, ต้องการ recovery charge หลังจากประมาณ 100 รอบ, และหลังจาก 1100 รอบกำลังการผลิตหายไปกว่า 20%. แบตเตอรี่ยิ่งยวดยังสามารถหมุนรอบมากกว่าสิบเท่าของจำนวนรอบระหว่าง recovery charge มากกว่าแบตเตอรี่ VRLA แบบ AGM (1000 เทียบกับ 100).
ส่วนขยายมีเดียวิกิ
ส่วนขยายมีเดียวิกิ (MediaWiki extension) ทำให้มีเดียวิกิก้าวหน้ายิ่งขึ้นและมีประโยชน์สำหรับวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ส่วนขยายเหล่านี้มีความซับซ้อนแตกต่างกันไปมาก มูลนิธิวิกิมีเดียดำเนินการเซิร์ฟเวอร์กิตที่โฮสต์ส่วนขยายจำนวนมาก และไดเรกทอรีเหล่านั้นสามารถพบได้ในเว็บไซต์มีเดียวิกิ บางเว็บไซต์อื่น ๆ เป็นที่รู้จักสำหรับการพัฒนา—หรือการสนับสนุนสำหรับ—ส่วนขยายคือ MediaWiki.org ซึ่งรักษาเมทริกซ์ส่วนขยาย และกูเกิลโค้ด การตรวจสอบโค้ดมีเดียวิกินั้นอำนวยความสะดวกผ่านกรณีตัวอย่างของเกอร์ริต ตั้งแต่เวอร์ชัน 1.16 มีเดียวิกิยังใช้ไลบรารีเจเควียรี
การใช้
บุคคลที่มีการดูแลระบบเอฟทีพีหรือการเข้าถึงระบบไฟล์สู่ไดเรกทอรีวิกิสามารถติดตั้งส่วนขยายได้ด้วยตนเองโดยการดาวน์โหลดไปยังไดเรกทอรีที่เหมาะสม และการใช้โปรแกรมแก้ไขข้อความเพื่อเพิ่มบรรทัด require once ในไฟล์ LocalSettings.php เพื่อทำให้รหัสส่วนขยายถูกรวมและประเมินผล ส่วนขยายบางรายการยังมีการตั้งค่าที่ตั้งค่าและเปลี่ยนแปลงโดยแก้ไขไฟล์นี้ นอกจากนี้ยังมีส่วนขยาย, กำหนดค่า ที่ช่วยให้ส่วนขยายอื่น ๆ สามารถจัดการได้ง่ายขึ้น ส่วนแพลตฟอร์มการจัดการส่วนขยายที่ดีกว่าอยู่ระหว่างการพัฒนา
มหาวิทยาลัยเจมส์คุก
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก (James Cook University - อักษรย่อ : JCU) มหาวิทยาลัยของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่เมืองทาวน์สวิลล์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย จัดเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งของออสเตรเลีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ปี ค.ศ. 1970 โดยชื่อของมหาวิทยาลัยได้มาจากกัปตันเจมส์ คุก นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นบุคคลแรกที่ค้นพบทวีปออสเตรเลีย
มหาวิทยาลัยเจมส์ คุก เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเพียง 17 แห่งในออสเตรเลียที่ถูกจัดอันดับอยู่ในมหาวิทยาลัยระดับโลกชั้นนำ 500 อันดับในปัจจุบัน
มีหลักสูตรมากมายสำหรับระดับปริญญาตรีและบัณฑิตวิทยาลัย ได้แก่ ศิลปศาสตร์ ธุรกิจ ศึกษาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ ศิลปศาสตร์เชิงสร้างสรรค์ แพทยศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ และสังคมศาสตร์ แต่ละสาขาวิชามุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้รับความรู้ที่จะสามารถนำไปใช้ในโลกปัจจุบันได้อย่างแท้จริง และยังส่งเสริมการทำงานระดับวิชาชีพจริง ๆ
ถนนหน้าพระลาน
ถนนหน้าพระลาน เป็นถนนในแขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ตั้งต้นจากปลายถนนราชดำเนินในต่อถนนสนามไชยที่มุมป้อมเผด็จดัสกร ไปตามกำแพงพระบรมมหาราชวัง ตัดกับถนนมหาราช ไปสุดที่ท่าช้างวังหลวง ริมแม่น้ำเจ้าพระยา รวมระยะทาง 550 เมตร
ถนนหน้าพระลานเป็นทางสัญจรเดิมที่มีมาแต่เริ่มสร้างพระนคร ตัดขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เดิมมีชื่อว่า ถนนท่าช้างวังหลวง เนื่องจากเป็นเส้นทางที่ช้างหลวงลงท่าอาบน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้เรียกชื่อว่า ถนนหน้าพระลาน ต่อมามีการปรับปรุงถนนในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อใช้ในพระราชพิธีต่าง ๆ โดยขยายจากถนนเดิมที่เป็นถนนพูนดินสูงปูด้วยอิฐเรียงตะแคง เหตุที่ชื่อถนนหน้าพระลานเพราะเป็นถนนที่อยู่หน้าพระลานพระบรมมหาราชวัง
วิลาศ โอสถานนท์
พันตรี วิลาศ โอสถานนท์ หนึ่งในคณะราษฎรสายพลเรือน ผู้ทำการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อ พ.ศ. 2475 อดีตประธานพฤฒสภาและประธานรัฐสภา
ประวัติ
พันตรีวิลาศ หรือ นายวิลาศ โอสถานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 ณ บ้านริมคลองโอ่งอ่าง อำเภอสำราญราษฎร์ จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตของ พระยาประชากิจกรจักร (ชุบ โอสถานนท์) และ คุณหญิงนิล (สกุลเดิม ศรีไชยยันต์) โดยมีชื่อ "วิลาศ" นั้น เป็นชื่อที่ได้รับประทานจาก สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ มีความหมายว่า "ฝรั่งชาติอังกฤษ" เนื่องจากบิดาเป็นนักเรียนเก่าของประเทศอังกฤษ โดยมีน้องร่วมมารดา 8 คน และต่างมารดาอีก 2 คน
การศึกษา
จบการศึกษาจากโรงเรียนมหาดเล็กหลวง โดยใช้เวลาศึกษาเป็นเวลา 9 ปี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ต่อจากนั้นจึงได้รับพระราชทานทุนจาก พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จการศึกษาเทียบเท่าปริญญาตรี [B.D.F.A] จาก City & Guild Engineering College School of University of London ทางวิศวกรรม และทางด้านเกษตรกรรม จาก Sylhale Agricultural Collage Devenshire
การรับราชการ
เริ่มเข้ารับราชการครั้งแรก เป็นผู้ช่วยเจ้าพนักงานนา กรมเกษตร เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2472 ถึง 1 เมษายน พ.ศ. 2474 จึงได้เป็นผู้จัดการนาทดลองรังสิต
พันตรีวิลาศ ได้เข้าร่วมเปลี่ยนแปลงการปกครองกับคณะราษฎร จากการชักชวนของ นายทวี บุณยเกตุ ซึ่งเป็นเพื่อนข้าราชการกรมเกษตรเช่นเดียวกัน ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2475 ก่อนปฏิบัติการจริงแค่วันเดียวเท่านั้น โดยในเช้าวันที่ 24 มิถุนายน อันเป็นวันปฏิบัติการนั้น นายวิลาศ ได้สวมชุดทหารมหาดเล็ก เข้าร่วมในการตัดสายโทรศัพท์และโทรเลขร่วมกับ หลวงโกวิทอภัยวงศ์ (ควง อภัยวงศ์), นายประยูร ภมรมนตรี และนายประจวบ บุนนาค ณ กรมไปรษณีย์โทรเลข เชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้า โดยเริ่มกันตั้งแต่เวลา 04.00 น. และต้องเสร็จให้ทันภายในเวลา 05.00 น.
วิลาศ เป็นหัวหน้าสำนักงานโฆษณาการ (กรมประชาสัมพันธ์) ในปี พ.ศ. 2481 - 2484
บทบาทการเมือง
ในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พันตรีวิลาศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกพฤฒสภา และได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานรัฐสภาและประธานพฤฒสภา ระหว่างวันที่ 4 มิถุนายน ปีเดียวกัน ถึง 24 สิงหาคม ปีเดียวกัน หลังจากพ้นจากตำแหน่งได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในคณะรัฐมนตรี ชุดที่ 17 ซึ่งมี พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรีนอกจากนั้นแล้วยังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ในปี พ.ศ. 2502 อีกด้วย และยังได้รับตำแหน่งทางราชการอีก อาทิ อธิบดีกรมโฆษณา (กรมประชาสัมพันธ์) เป็นคนแรก และผู้พิพากษากลางเมือง เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับพระราชทานตำแหน่งเป็น ทหารราชองครักษ์ สังกัดทหารสื่อสาร และยังได้ร่วมเป็นสมาชิกขบวนการเสรีไทยด้วย ทั้งนี้มีบันทึกไว้ว่าทางญี่ปุ่นได้ตั้งข้อรังเกียจ ดร.วิลาศ ร่วมกับ หลวงประดิษฐมนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) ว่าอาจมีใจเอนเอียงไม่ช่วยเหลือทางญี่ปุ่นอย่างแท้จริง เนื่องจาก ดร.วิลาศ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม มีภริยา (คุณหญิงอมร สีบุญเรือง) ซึ่งเป็นบุตรสาวของ นายเซียว ฮุดเช็ง ซึ่งเป็นประธานพรรคก๊กมินตั๋งในประเทศไทย ที่มีแนวทางทางการเมืองสนับสนุน นายพลเจียง ไคเช็ค ซึ่งต่อต้านญี่ปุ่นอยู่
ชีวิตส่วนตัว
ครั้งที่ 2 กับ นางบุญเรือน โอสถานนท์ มีบุตร 2 คน คือ นายประสาน โอสถานนท์ และ นางกาญจนา สิงหเสนี
ถึงแก่อสัญกรรม
พันตรี วิลาศ โอสถานนท์ ได้ใช้ชีวิตช่วงปลายอย่างสุขสงบ ท่ามกลางครอบครัวและบุตรหลาน มีสุขภาพและความทรงจำดีกว่าคนในวัยเดียวกัน แม้ว่าจะเข้ารับการรักษาโรคความดันโลหิตสูงเป็นครั้งคราว จนกระทั่งเมื่อล้มเจ็บลงด้วยโรคหวัด ตั้งแต่ปลายเดือนสิงหาคม 2539 ต้องเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลสมิติเวช เรื่อยมา และถึงแก่อสัญกรรมด้วยระบบหัวใจล้มเหลว ด้วยอาการสงบ เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2540 สิริอายุได้ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2540 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
Notocotylus
Notocotylus เป็นสกุลของ Trematoda ที่อยู่ในวงศ์ Notocotylidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ปลาตะเพียนหยดน้ำ
ปลาตะเพียนหยดน้ำ (Snakeskin barb; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างคล้ายกับปลาเสือสุมาตรา (	Puntigrus tetrazona) หรือปลาเสือข้างลาย (P. partipentazona) ซึ่งเดิมเคยอยู่ร่วมสกุลเดียวกัน แต่ปลาตะเพียนหยดน้ำมีรูปร่างที่ยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน มีสีลำตัวน้ำตาลออกส้ม มีสีดำเป็นรูปหยดน้ำ 4-5 แถบ เป็นลักษณะเด่น มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 8.8 cm
มีพฤติกรรมอยู่รวมตัวกันเป็นฝูงเหมือนปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ติดกับใบของไม้น้ำ ไข่ฟักเป็นตัวภายใน 24-36 ชั่วโมง พบเฉพาะในแหล่งน้ำที่มีสีชา ด้วยมีค่าความเป็นกรดเป็นด่าง (Ph) ของน้ำต่ำกว่า 7 เช่น น้ำในป่าพรุ บนเกาะบอร์เนียว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ รวมกับปลาชนิดอื่น ๆ จัดเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก สามารถกินได้ทั้งอาหารสดและอาหารสำเร็จรูป
พาล์เมอร์สตัน (นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี)
พาล์เมอร์สตัน เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้กับดาร์วินฮาร์เบอร์ในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี, ออสเตรเลีย และมีประชากร 33,695 คนในการสำรวจสำมะโนประชากร 2559 ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี พาล์เมอร์สตันเป็นเมืองบริวารของดาร์วินซึ่งเป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
พาล์เมอร์สตันอยู่ห่างจากใจกลางเมืองดาร์วินประมาณ 15 นาทีโดยรถยนต์และ 15-18 นาทีจากชานเมืองทางตอนเหนือของดาร์วินและ 10 - 20 นาทีจากฮาวเวิร์ดสปริงส์และพื้นที่ชนบท
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก
กลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก (Finno-Volgaic) เป็นกลุ่มย่อยตามสสสติฐานของตระกูลภาษายูราลิกซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วย กลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิก กลุ่มภาษามอร์ดวินิก ภาษามารี กลุ่มภาษาซามี คาดว่าแตกแขนงออกมาจากกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกเมื่อราว 2000 ปีก่อนคริสตฺศักราช
แต่เดิมจัดให้กลุ่มภาษามอร์ดวินิกและภาษามารีรวมกันเป็นกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก ส่วนกลุ่มภาษาบัลติก-ฟินนิกรวมกับกลุ่มภาษาซามีเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก ในปัจจุบันนักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ปฏิเสธการจัดกลุ่มภาษาโวลกา-ฟินนิก แต่สำหรับการจัดกลุ่มเป็นกลุ่มภาษาฟินโน-โวลกาอิก กลุ่มภาษาฟินโน-แลปปิก และกลุ่มภาษาฟินโน-เปอร์มิกยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่
สภาความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐ
สภาความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐ (United States National Security Council) เป็นองค์ประชุมที่จะเรียกใช้โดยประธานาธิบดีสหรัฐ เพื่อพิจารณาในประเด็นเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งชาติ, การทหาร และนโยบายต่างประเทศ
สภาความมั่นคงแห่งชาติถูกจัดตั้งในปี 1947 โดยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน ถือเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประธาน และมีสมาชิกประกอบด้วยรองประธานาธิบดี, รัฐมนตรีของหลายกระทรวง, ที่ปรึกษาความมั่นคงแห่งชาติ และเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโส โดยจะจัดการประชุมกันในทำเนียบขาว
มณฑลทหารของประเทศรัสเซีย
มณฑลทหารในประเทศรัสเซีย ทำหน้าที่เป็นฝ่ายบริหารของกองทัพรัสเซีย แต่ละเขตมีอาณาเขตทางภูมิศาสตร์ตามหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย และสำนักงานใหญ่ที่ดูแลกองกำลังทหารในอาณาเขตนั้น ๆ
2014-04-02
มณฑลทหารทางตอนใต้ขยายให้รวมกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตของสาธารณรัฐไครเมียและเซวัสโตปอล ตามที่มีการผนวกไครเมียของรัสเซียปี ค.ศ. 2014
2021-01-01
กองบัญชาการยุทธศาสตร์ร่วมกองเรือเหนือเป็นกองบัญชาการทหารแห่งเดียวที่มีแผนแปรสภาพเป็นมณฑลทหารที่เต็มรูปแบบตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป ตามพระราชกฤษฎีกาของรัสเซีย วลาดิเมียร์ ปูติน เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ให้กลายเป็น 'มณฑลทหารเหนือ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 กองเรือเหนือจึงมีสถานะเป็นมณฑลทหาร
วัดศรีสุพรรณ (จังหวัดเชียงใหม่)
วัดศรีสุพรรณ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหายยา อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ
วัดศรีสุพรรณสร้างเมื่อ พ.ศ. 2043 ในสมัยของพญาแก้ว ราชวงศ์มังราย พระนางสิริยสวดี พระราชมารดามหาเทวีเจ้า โปรดเกล้าฯ ให้มหาอำมาตย์ชื่อเจ้าหมื่นหลวงจ่าคำ สร้างวัดชื่อว่า วัดศรีสุพรรณอาราม ต่อมาเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีสุพรรณ" และทำการผูกพัทธสีมาอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2052 และสร้างวิหาร พระบรมธาตุเจดีย์ อุโบสถ และนำพระพุทธปาฏิหาริย์ (ชื่อเดิมคือ พระเจ้าเจ็ดตื้อ) มาประดิษฐานในอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2400
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเงินของวัดถือว่าเป็นแห่งเดียวในโลก วัสดุที่ใช้คืออะลูมิเนียม เป็นเงินผสมและใช้เงินบริสุทธิ์บางแห่ง บุและตกแต่งตั้งแต่หลังคา ผนังภายในและภายนอกทั้งหลัง ช่างที่ดำเนินการสร้างอุโบสถเงิน เฉพาะการใช้ อะลูมิเนียม เงินผสมและเงินบริสุทธิ์ สำหรับตกแต่ง อุโบสถเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 สืบเนื่องจากอุโบสถหลังเดิมชำรุดและคณะศรัทธาวัดศรีสุพรรณ ซึ่งได้สืบทอดอาชีพการทำเครื่องเงิน (คัวเงิน) และเพื่อเป็นการส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่นดั้งเดิมจากบรรพบุรุษของตนมามากกว่า 200 ปี อุโบสถเงินมีการสลักลวดลายตามแนวประเพณีล้านนา วัดมีกฎห้ามสตรีเข้าไปภายในอุโบสถเงินโดยเด็ดขาด
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2565 องค์พระธาตุเจดีย์เกิดรอยแตกร้าวขนาดใหญ่เป็นแนวดิ่งทั้ง 4 ด้าน เหตุเกิดจากมีน้ำฝนไหลซึมเข้าไปข้างใน จนเกิดการทรุดตัวยุบเอียงไปทางอาคารเรียนโรงเรียนเทศบาลวัดศรีสุพรรณและพังถล่มลงมา หลังจากนั้นกรมศิลปากรได้ขุดแต่งทางโบราณคดี​ เก็บกู้โบราณ​วัตถุ​ และศิลป​วัตถุ ทีมนักโบราณ​คดีได้ขุดแต่งพบโครงสร้างเจดีย์​โบราณ​สมัยแรกสร้างอยู่ภายใน​ สันนิษฐาน​ว่าน่าจะอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษ​ที่​ 21​ ร่วมสมัยยุคทองของอาณาจักร​ล้านนา พบส่วนยอดของเจดีย์​จำลองโลหะสำริด​พร้อมด้วยพระบรมสารีริกธาตุ​ ซึ่งเป็นส่วนประกอบหนึ่งขององค์เจดีย์​จำลองโลหะสำริดที่มีการพบมาก่อนหน้า​
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
ภาควิชา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ประกอบด้วย 5 ภาควิชา และ 1 สำนักงาน ได้แก่
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา เปิดทำการเรียนการสอนใน 3 หลักสูตร ดังต่อไปนี้
ถนนราชดำเนิน (กรุงเทพมหานคร)
ถนนราชดำเนิน เป็นถนนสายประวัติศาสตร์สำคัญแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตัดผ่านพื้นที่เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และเขตดุสิต เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2442 และแล้วเสร็จทั้งสายเมื่อ พ.ศ. 2446
ประวัติ
ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2442 เพื่อทรงใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินระหว่างพระบรมมหาราชวังกับพระราชวังดุสิต เพื่อความสง่างามของบ้านเมืองและเพื่อให้ประชาชนได้เดินเที่ยวพักผ่อน จึงมีพระราชประสงค์ให้สร้างถนนราชดำเนินให้กว้างที่สุด แต่ทรงให้สองฟากถนนเป็นที่ตั้งของวังและสถานที่ราชการใหญ่ ๆ มิให้สร้างตึกแถวหรือร้านเล็ก ๆ ซึ่งจะทำให้กลายเป็นย่านการค้า โดยในชั้นแรกนั้นทรงมีพระราชดำริว่า เมื่อสร้างถนนที่ตำบลบ้านพานถมจะต้องรื้อป้อมหักกำลังดัสกร น่าจะรักษาชื่อป้อมไว้ใช้เป็นชื่อถนน แต่จะเรียกว่าถนนหักกำลังดัสกร "ก็ดูแปลไม่ได้ความกันกับถนน แต่พักเอาไว้ตรองทีหนึ่ง ควรจะต้องตั้งชื่อให้ทันก่อนตัดถนน"
สาเหตุของการตัดถนนเนื่องจากมีพระราชดำริว่า ท้องที่ตำบลบ้านพานถมถึงท้องที่ตำบลป้อมหักกำลังดัสกรเป็นที่เรือกสวนเปลี่ยวอยู่ระหว่างถนนพฤฒิบาศ (ปัจจุบันคือถนนนครสวรรค์) กับถนนสามเสน ยังไม่เป็นที่สมบูรณ์ทันเสมอท้องที่ตำบลอื่น เพราะยังไม่มีถนนหลวงที่จะทำให้ประชาชนทำการค้าขายสะดวกขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นโดยตัดตั้งแต่ปลายถนนพระสุเมรุ ข้ามคลองรอบกรุงที่ตำบลบ้านพานถม ตรงไปยังป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมบรรจบกับถนนเบญจมาศ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของถนนราชดำเนินนอก) พระราชทานนามว่า "ถนนราชดำเนิน" เช่นเดียวกับถนนควีนส์วอล์ก (Queen’s walk) ในกรีนปาร์ก (Green Park) ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการและอธิบดีกรมสุขาภิบาล เป็นพนักงานจัดสร้างถนนราชดำเนิน ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายถนนราชดำเนินไปตัดทางในตำบลบ้านหล่อ เพื่อให้ถนนตรงได้แนวตลอดถนนเบญจมาศด้วย และโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนเทวียุรยาตร (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปไตย) ผ่านตำบลบ้านพานถมขึ้นแทน ถนนราชดำเนินนอกเริ่มตั้งแต่ถนนพฤฒิบาศ ผ่านตำบลบ้านหล่อไปออกตำบลป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมไปบรรจบกับถนนเบญจมาศ ถือเป็นถนนสายแรกที่ใช้วิธีการจ่ายค่าเวนคืนที่ดินเพื่อตัดถนน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดถนนราชดำเนินนอก สะพานมัฆวานรังสรรค์ และถนนเบญจมาศ เนื่องในอภิลักขิตสมัยเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 50 พรรษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2444 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนราชดำเนินกลาง ตั้งแต่สะพานเสี้ยว ตรงไปข้างคลองบางลำพูต่อกับถนนราชดำเนินนอก จึงโปรดเกล้าฯ ให้เรียกถนนราชดำเนินช่วงแรกว่าถนนราชดำเนินนอก ต่อมามีการก่อสร้างถนนราชดำเนินในมาจดถนนหน้าพระลาน โดยสร้างขยายแนวถนนจักรวรรดิวังหน้าเดิม เริ่มจากแยกจุดบรรจบระหว่างถนนหน้าพระลานและถนนสนามไชย เลียบท้องสนามหลวงฝั่งตะวันออก และไปบรรจบถนนราชดำเนินกลางที่สะพานผ่านพิภพลีลา แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2446
ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่สวยงามและเป็นศรีสง่าของบ้านเมือง ตั้งแต่แรกสร้างมาจนถึงปัจจุบัน และเป็นถนนสายประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประวัติศาสตร์การเมืองไทย เพราะเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของประชาธิปไตย โดยจะถูกใช้เป็นสถานที่ชุมนุมทางการเมืองในช่วงวิกฤตการณ์ของประเทศหลายต่อหลายครั้ง
องค์ประกอบ
ถนนราชดำเนินแบ่งออกเป็นสามช่วง ได้แก่
โลมาปากขวดธรรมดา
โลมาปากขวดธรรมดา หรือ โลมาหัวขวดธรรรมดา (Bottlenose dolphin, Common bottlenose dolphin; ) เป็นโลมาชนิดหนึ่ง ที่เป็นรู้จักกันเป็นอย่างดี
เป็นโลมาจำพวกโลมาปากขวด มีลำตัวสีน้ำเงินเข้มอมเทา สีจางหรือบางครั้งอมชมพูด้านท้อง จะงอยปากค่อนข้างสั้นใหญ่ครีบหลังขนาดค่อนข้างใหญ่ เป็นรูปโค้งอยู่กึ่งกลางหลัง รูปร่างค่อนข้างอ้วน ไม่มีลายหรือจุดประแต่ประการใด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 2.3-3.1 เมตร
โลมาปากขวดธรรมดา เป็นโลมาที่ฉลาด มีความแสนรู้ ขี้เล่น เป็นมิตรกับมนุษย์ จึงนิยมเลี้ยงไว้แสดงตามสวนสัตว์และสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำทั่วไป พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเปิดและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก (แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย ดูรายชื่อในตาราง) สำหรับในประเทศไทย ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง เนื่องจากโลมาปากขวดที่พบในประเทศไทย มิใช่โลมาปากขวดชนิดนี้ หากแต่เป็นโลมาปากขวดอินโดแปซิฟิก (T. aduncus) ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน
ครั้งหนึ่ง กองทัพเรือสหรัฐและอีกหลายกองทัพเรือของชาติมหาอำนาจ เคยฝึกให้โลมาปากขวดปฏิบัติการในการสงคราม ด้วยการผูกติดระเบิดไว้กับตัว แล้วว่ายไปชนกับเรือข้าศึกแบบพลีชีพเหมือนกามิกาเซ่ แต่มีปัญหาอยู่ว่าจะสอนให้แยกแยะได้อย่างไรว่า เรือลำไหนคือเรือข้าศึก เรือลำไหนคือเรือที่เป็นมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องมองเรือจากใต้น้ำที่เหมือนกันหมด
เดอร์มาโทม
เดอร์มาโทม (dermatome) เป็นผิวหนังส่วนหนึ่งที่โดยหลักเชื่อมกับใยประสาทจากรากหลัง (dorsal root) รากเดียวของเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerve) มีเส้นประสาทไขสันหลังส่วนคอ (cervical nerve) 8 เส้น โดยมีระดับ C1 เป็นข้อยกเว้นเพราะไม่มีเดอร์มาโทม ส่วนอก (thoracic nerve) มี 12 เส้น ส่วนเอว (lumbar nerve) 5 เส้น ส่วนกระเบนเหน็บ (sacral nerve) 5 เส้น เส้นประสาทเหล่านี้แต่ละเส้นส่งความรู้สึก (รวมทั้งความเจ็บปวด) จากผิวหนังส่วนนั้น ๆ ไปยังสมอง
คำว่า เดอร์มาโทม ยังหมายถึงปล้อง (somite) ของตัวอ่อนด้วย
อกและท้องอาจแบ่งเป็นชั้น ๆ คือเป็นเดอร์มาโทมซ้อน ๆ กัน (ดูรูป) แต่ละชั้นได้เส้นประสาทคนละเส้น แต่ขาและแขนมีรูปแบบอีกอย่างหนึ่ง เพราะเดอร์มาโทมแต่ละอันจะวิ่งไปตามยาวของแขนขา แม้รูปแบบทั่วไปจะเหมือนกันทุกคน แต่เขตผิวหนังที่มีประสาทไปเลี้ยงโดยเฉพาะ ๆ ของแต่ละคนจะมีลักษณะโดยเฉพาะ ๆ เช่นกับลายนิ้วมือ
ส่วนผิวหนังที่เชื่อมกับใยประสาทเพียงเส้นเดียวเรียกว่า peripheral nerve field
ความสำคัญทางคลินิก
เดอร์มาโทมเป็นบริเวณผิวหนังที่ได้เส้นประสาทจากเซลล์ประสาทรับความรู้สึกซึ่งอยู่ที่ปมประสาทของเส้นประสาทไขสันหลัง (spinal nerve ganglion) อาการที่เป็นไปตามเดอร์มาโทม (เช่น เจ็บหรือเป็นผื่น) อาจแสดงโรคที่เกี่ยวกับรากเส้นประสาทโดยเฉพาะ ๆ ตัวอย่างรวมทั้งความผิดปกติของการทำงานในไขสันหลังหรือการติดเชื้อไวรัส ปัญหาผิวหนังบางอย่างมักจะมีรอยโรคไปตามเดอร์มาโทม
ในอาการปวดต่างที่ ใยประสาทรับความรู้สึก (sensory nerve fiber) เช่นที่มาจากเดอร์มาโทมอาจเข้าไปที่ไขสันหลังในระดับเดียวกันกับใยประสาทรับความรู้สึกของอวัยวะภายใน (general visceral afferent fibers) เช่นที่มาจากหัวใจ เมื่อใยประสาทรับความรู้สึกภายในได้การกระตุ้น ระบบประสาทกลางไม่สามารถจำแนกว่าความเจ็บปวดว่ามาจากผนังร่างกายหรือจากอวัยวะภายใน จึงทำให้รู้สึกว่าเจ็บที่ผนังร่างกายเช่นเจ็บที่มือแขน เจ็บที่ขากรรไก ดังนั้น ความเจ็บจึงไปเกิด "ต่างที่" ที่เดอร์มาโทมซึ่งมีใยประสาทจากข้อไขสันหลังเดียวกัน
ไวรัสที่ซ่อนอยู่ในปมประสาท (nerve ganglia) เช่น ไวรัสวาริเซลลาซอสเตอร์ที่เป็นเหตุของทั้งโรคอีสุกอีใสและงูสวัด บ่อยครั้งทำให้เจ็บปวด หรือเป็นผื่น หรือเป็นทั้งสองอย่างโดยเป็นไปตามเดอร์มาโทม แต่อาการก็อาจไม่เกิดตลอดทั้งเดอร์มาโทม
เดอร์มาโทมที่สำคัญกับจุดสังเกต
ต่อไปนี้เป็นรายการของเส้นประสาทไขสันหลัง และผิวหนังบริเวณที่เป็นส่วนของเดอร์มาโทมที่เส้นประสาทนั้น ๆ
ต่อไปนี้เป็นรายการเส้นประสาทสมองที่รับความรู้สึกที่ใบหน้า
ยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม
การแข่งขัน ยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18 เส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (รอบแบ่งกลุ่ม) จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ถึง 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560. ทั้งหมด 32 ทีมจะเข้าร่วมการแข่งขันในเส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (รอบแบ่งกลุ่ม) ที่จะตัดสินหา 16 ทีม จาก 24 พื้นที่ใน รอบแพ้คัดออก ของ ยูฟ่ายูธลีก ฤดูกาล 2017–18.
การจับสลาก
ทีมเยาวชนของ 32 สโมสรที่ได้สิทธิ์สำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม จะได้เข้าสู่เส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก. ถ้าพวกเขามีตำแหน่งว่าง (ทีมเยาวชนไม่เข้าร่วม), มันเต็มไปด้วยทีมที่กำหนดให้โดยยูฟ่า. <section begin=Draw /> สำหรับเส้นทางยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, 32 ทีมจะถูกจับสลากอยู่ในแปดกลุ่มสี่ทีม. พวกเขาจะไม่มีการแยกการจับสลากต่างหาก, กับองค์ประกอบของกลุ่มที่เหมือนกันกับการจับสลากสำหรับ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 รอบแบ่งกลุ่ม, ที่จะจัดขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2560, 18:00 CEST, ที่ กริมัลดี ฟอรัม ใน ราชรัฐโมนาโก. <section end=Draw />
กลุ่ม
แมตช์การแข่งขันมีวันที่ 12–13 กันยายน, 26–27 กันยายน, 17–18 ตุลาคม, 31 ตุลาคม–1 พฤศจิกายน, 21–22 พฤศจิกายน, และ 5–6 ธันวาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017).
ตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) จะมีการปรับเวลาช้าขึ้นกว่าเดิม โดย (นัดที่ 1–3) เป็น CEST (UTC+2), หลังจากนั้น (นัดที่ 4–6) เวลาก็จะเป็น CET (UTC+1).
อิซาเบลลา
อิซาเบลลา อาจหมายถึง
ปราสาทบรัน
ปราสาทบรัน (Castelul Bran; Schloss Bran หรือ Törzburg; Törcsvári kastély) เป็นปราสาทและป้อมปราการในบรัน ราว 25 km ทางใต้ของบราชอฟ ประเทศโรมาเนีย ปราสาทถือเป็นอนุสรณ์แห่งชาติและเป็นจุดหมายตาสำคัญของภูมิภาคทรานซิลเวเนีย
ปราสาทบรันยังเป็นที่รู้จักนอกทรานซิลเวเนียในชื่อ ปราสาทแดรกคูลา และถูกทำการตลาดในฐานะที่อยู่ของเคาท์แดรกคูลา ในนิยายเรื่อง แดรกคูลา ของ บราม สโตเกอร์ อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานใดว่าบรามรู้จักถึงการมีอยู่ของปราสาทนี้แต่แรก ปราสาทนี้มีเพียงความเกี่ยวข้องกับวลาด นักเสียบ ผู้เป็นวอยโวดแห่งวาลาเกีย และผู้ใช้ชื่อร่วมกันกับแดรกคูลา
ปัจจุบัน ปราสาทเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์จัดแสดงงานศิลปะและเฟอร์นิเจอร์ของสะสมของราชินีมารีแห่งโรมาเนีย นอกจากนี้ ที่เชิงเขาที่ปราสาทตั้งอยู่ยังมีพิพิธภัณฑ์เปิดที่จัดแสดงสิ่งปลูกสร้างของไพร่โรมาเนีย เช่น กระท่อม ยุ้งฉาง ของบรัน
ปราสาทไม้
ในปี 1212 Teutonic Order ได้สร้างปราสาทไม้ในชื่อ Dietrichstein เป็นป้อมปราการตั้งรับให้กับภูมิภาค Burzenland ตรงจุดที่เป็นช่องเขาที่มีพ่อค้าเดินทางผ่านเป็นเวลานับสหัสวรรษ ปราสาทนี้ถูกทำลายโดยชาวมองโกลในปี 1242
ชื่อเดิมของปราสาทว่า Dietrichstein หรือ lapis Theoderici ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า "หินของ Dietrich" น่าจะมาจากคำว่า Comthur (ผู้การ) และผู้ตั้งกฎของท้องถิ่น frater Theodericus ดังที่ปรากฏในเอกสารจากปี 1212 เข้าใจว่า Dietrich น่าจะเป็นผู้สร้างปราสาทนี้ขึ้นมา เอกสารจากปี 1509 ยืนยันว่ามณฑล Törzburg เคยเป็นของผู้การ Dietrich แห่ง Teutonic Order มาก่อน
ปราสาทหิน
ปราสาทหินหลังใหม่สร้างขึ้นเพื่อเป็นป้อมปราการโดยเฉพาะ เพื่อป้องกันบรรดาเจ้าอาณานิคมขาวเยอรมันในทรานซิลเวเนีย เชื่อกันว่าปราสาทเคยถูกยึดครองชั่วคราวโดย Mircea the Elder แห่งวาลาเกีย (ครองราชย์ 1386–95, 1397–1418) ซึ่งในสมัยนี้เองที่มีการตั้งจุดศุลกากรขึ้น ส่วน Vlad Țepeș (วลาด นักเสียบ; 1448–1476) ไม่ได้มีบทบาทสำคัญมากนักในประวัติศาสตร์ของป้อมปราการนี้ มีเคยใช้เป็นทางผ่านหลายครั้งผ่านทางลำธารหุบเขาบรัน มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ปราสาทบรันกลายเป็นของหษัตริย์แห่งฮังการี หลังกษัตริย์ Vladislas II (ครองราชย์ 1471–1516) ไม่สามารถจ่ายคืนค่าเช่าได้ นครบราชอฟยึดคืนป้อมปราการในปี 1533 บรันยังคงความสำคัญในฐานะจุดยุทธศาสตร์ทางการทหารเรื่อยมาถึงกลางศตวรรษที่ 18
วังหลวงและผลสืบเนื่อง
จากสนธิสัญญาตริอาโนนในปี 1920 ฮังการีสูญเสียดินแดนทรานซิลเวเนีย และปราสาทนี้กลายมาเป็นวังหลวงแห่งหนึ่งของราชอาณาจักรโรมาเนีย โดยบรรดาชาวซักซอนแห่ง Kronstadt-Braşov เป็นผู้ถวายให้ หลังมองว่าปราสาทได้ทรุดโทรมไปตามกาลเวลาและไม่มีเงินทุนเพียงพอจะรื้อฟื้น ปราสาทกลายมาเป็นที่ประทับโปรดของราชินีมารีแห่งโรมาเนีย ผู้มีดำริให้ทำการฟื้นฟูและซ่อมแซมปราสาทครั้งใหญ่ ภายใต้การนำของสถาปนิกชาวเช็ก Karel Zdeněk Líman ปราสาทนี้ได้ถูกสืบทอดแก่เจ้าหญิงไอเลียนาผู้เปิดปราสาทเป็นโรงพยาบาลชั่วคราวในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ต่อมารัฐบาลคอมมิวนิสต์ ได้ยึดครองปราสาทนี้คืนหลังการขับไล่ราชวงศ์โรมาเนียไปในปี 1948
ในปี 2005 รัฐบาลโรมาเนียได้ผ่านกฎหมายที่อนุญาตให้ทรัพย์สมบัติที่รัฐยึดคืนมาโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย สามารถส่งมอบคืนแก่เจ้าของเดิมได้ กฎหมายนี้ทำให้ปราสาทบรันถูกส่งคืนความเป็นเจ้าของแก่ชาวอเมริกัน ดอมินิก วอน ฮับส์บูร์ก บุตรและผู้สืบสกุลของเจ้าหญิงไอเลียนา ในปีต่อมา กระนั้น ในปี 2007 คณะกรรมการสอบสวนของรัฐสภาโรมาเนียได้รับุว่าการอาญัติคืนของดอมินิกนั้นขัดต่อกฎหมายว่าด้วยทรัพย์สินและการรับมรดก แต่ต่อมาในปีเดียวกันนั้น ศาลรัฐธรรมนูญโรมาเนียได้ปฏิเสธคำร้องของรัฐสภาดังกล่าว และคณะกรรมการสอบสวนของรัฐบาลโรมาเนียยังได้ออกเอกสารยืนยันในสิ้นปีเดียวกันว่าการยึดคืนปราสาทบรันนั่นเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย
"ปราสาทแดรกคูลา"
นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เชื่อว่า วลาดที่สาม "แดรกคูลา" หรือที่รู้จักในชื่อ วลาด นักเสียบ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ ไม่เคยย่างเท้าเข้ามาในปราสาทบรันด้วยซ้ำ ปราสาทนี้ไม่ได้ต้อนรับวลาด และไม่ได้อยู่ภายใต้ปกครองของวลาดเช่นกัน เคยมีความเชื่อว่าวลาดถูกคุมขังที่นี่หลังถูกจับกุมโดยชาวฮังการีในปี 1462 แต่ปัจจุบัน นักประวัติศาสตร์ได้ข้อสรุปว่าวลาดถูกคุมขังในบูดาเปสต์
ปราสาทบรันไม่เคยปรากฏอยู่ในนวนิยา แดรกคูลา รวมถึงคำบรรยายลักษณะของปราสาทในนิยายก็ไม่ได้เข้ากันได้กับลักษณะของปราสาทบรัน คำกล่าวอ้างถึงความเชื่อมโยงระหว่างปราสาทบรันกับแดรกคูลาล้วนเป็นไปเพื่อการท่องเที่ยวเท่านั้น
ขณะที่สโตเกอร์ ผู้เขียน แดรกคูลา ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับภูมิภาคทรานซิลเวเนีย เขาได้เจอกับบันทึกความดุร้ายของวลาดที่สาม นักเสียบ และได้ใช้ชื่อแดรกคูลาโดยอิงมาจากวลาด กระนั้น ตัวแดรกคูลาในนิยายไม่ได้มีที่มาจากวลาดโดยตรง ความคิดว่าวลาดที่สามเป็นแรงบันดาลใจโดยตรงของแดรกคูลานั้นเป็นสิ่งสร้างขึ้นโดยอุตสาหกรรมภาพยนตร์อเมริกัน
Notoedres
Notoedres เป็นสกุลของ Mite ที่อยู่ในวงศ์ Sarcoptidae.
สกุลมี การกระจายทั่วโลก
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฟุตบอลทีมชาติสหภาพโซเวียต
ฟุตบอลทีมชาติสหภาพโซเวียต (сбо́рная СССР по футбо́лу) เป็นอดีตทีมฟุตบอลตัวแทนของสหภาพโซเวียต ต่อมาในปี ค.ศ. 1991 ทีมชาติสหภาพโซเวียตจึงกลายเป็นทีมชาติเครือรัฐเอกราช
ปัจจุบันทีมชาติรัสเซียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติสหภาพโซเวียตแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า
เกียรติประวัติ
ฟุตบอลโลก
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
Olympic football tournament
เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
รัสเซียแบ่งออกเป็นสิบสอง เขตเศรษฐกิจ (экономи́ческие райо́ны, ekonomicheskiye rayony, sing. ekonomichesky rayon) ซึ่งเป็นกลุ่มของหน่วยองค์ประกอบที่มีลักษณะร่วมกันดังต่อไปนี้
ไม่มีหน่วยองค์ประกอบใดที่สามารถอยู่ในเขตเศรษฐกิจได้มากกว่าหนึ่งแห่ง
เขตเศรษฐกิจยังถูกจัดกลุ่มเป็นพื้นที่เศรษฐกิจ (เรียกอีกอย่างว่า "มาโครโซน") เขตเศรษฐกิจหรือบางส่วนของเขตสามารถอยู่ในพื้นที่เศรษฐกิจได้มากกว่าหนึ่งพื้นที่
การจัดตั้งและการยกเลิกเขตเศรษฐกิจและพื้นที่เศรษฐกิจหรือการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของรัฐบาลกลางรัสเซีย
การแบ่งเขตเศรษฐกิจนี้แตกต่างจากการแบ่งเขตการปกครองของรัฐบาลกลาง ในอดีตมีขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางเศรษฐกิจและสถิติเท่านั้น และในตอนหลังมีขึ้นเพื่อรักษากฎหมายของรัฐบาลกลางในอาณาเขตของประเทศเท่านั้น
อองเลี้ยน
อองเลี้ยน (เสียชีวิต c. ค.ศ. 223) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง เหลียน  ชื่อรอง เหวินอี๋  เป็นขุนนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ
อองเลี้ยนเป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 หนานหยางจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันอยู่บริเวณนครหนานหยาง มณฑลเหอหนาน อองเลี้ยนเดินทางเข้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นทีของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ในช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 194 ถึง ค.ศ. 214 ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อเล่าเจี้ยงเป็นเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว อองเลี้ยนรับราชการเป็นนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภอจื่อถง (梓潼縣 จื่อถงเซี่ยน) ภายใต้เล่าเจี้ยงในเวลานั้น
ในปี ค.ศ. 214 หลังเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วสำเร็จ ได้รับอดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของเล่าเจี้ยงส่วนใหญ่มารับราชการกับตน เวลานั้นเล่าปี่ตั้งให้อองเลี้ยนเป็นนายอำเภอของอำเภอฉือฟาง (什邡縣 ฉือฟางเซี่ยน) และภายหลังให้เป็นนายอำเภอของอำเภอกวางตู (廣都縣 กวางตูเซี่ยน; ปัจจุบันอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตชฺวางหลิว นครเฉิงตู มณฑลเสฉวน) อองเลี้ยนปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นอย่างดีและภายหลังได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนายกองสำนักเกลือ (司鹽校尉 ซือเหยียนเซี่ยวเว่ย์) ทำหน้าที่ดูแลและควบคุมการผลิตและการค้าเกลือและเหล็ก สำนักเกลือภายใต้การนำของอองเลี้ยนมีรายได้มหาศาลจากผลกำไรและภาษี ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นอองเลี้ยนยังเสนอชื่อผู้ใต้บังคับบัญชาบางคนที่มีศักยภาพสูง เช่น ลิหงี (呂乂 ลฺหวี่ อี้) ตอกี๋ (杜祺 ตู้ ฉี) และหลิว ก้าน (劉幹) แนะนำให้เลื่อนหรือแต่งตั้งในตำแหน่งที่สูงขึ้น ภายหลังอองเลี้ยนได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองจ๊ก (蜀郡 สู่จฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณใจกลางนครเฉิงตู มณฑลเสฉวน) และขุนพลผู้ฟื้นฟู (興業將軍 ซิงเย่เจียงจฺวิน)
ในปี ค.ศ. 223 หลังเล่าเสี้ยนขึ้นเป็นจักพรรดิแห่งรัฐจ๊กก๊ก อองเลี้ยนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองทหารม้าประจำการ (屯騎校尉 ถุนฉีเซี่ยวเว่ย์) และเป็นหัวหน้าเลขานุการ (長史 จ๋างสื่อ) ของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดี (丞相 เฉิงเซี่ยง) อองเลี้ยนยังได้รับบรรดาศักดิ์เป็นผิงหยางถิงโหฺว (平陽亭侯)
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 223 และ ค.ศ. 224 เมื่อเกิดกบฏขึ้นในภูมิภาคหนานจงทางตอนใต้ของจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงต้องการนำทัพจ๊กก๊กในการทัพปราบกบฏและสยบภูมิภาคหนานจงด้วยตนเอง อองเลี้ยนคัดค้านอย่างหนักแน่นกล่าวว่าจูกัดเหลียงมีสถานะที่สำคัญจึงไม่ควรเสี่ยงไปยังภูมิภาคหนานจงที่อันตราย แต่จูกัดเหลียงยืนกรานว่าจะนำการทัพด้วยตนเองเพราะกังวลว่าไม่มีขุนพลจ๊กก๊กคนใดที่มีความสามารถเพียงพอสำหรับภารกิจนี้ อย่างไรก็ตาม ความจริงใจของอองเลี้ยนก็ทำให้จูกัดเหลียงพิจารณาทบทวนอยู่หลายครั้ง ก่อนที่ในที่สุดจะตัดสินใจไปในการทัพเมื่อต้นปี ค.ศ. 225
อองเลี้ยนเสียชีวิตหลังจากนั้นอีกไม่นาน อาจจะเป็นราวปี ค.ศ. 223 หลังอองเลี้ยนเสียชีวิต หวาง ชาน (王山) บุตรชายของอองเลี้ยนสืบทอดบรรดาศักดิ์และศักดินาของบิดา หวาง ชานรับราชการเป็นขุนนางของจ๊กก๊กเช่นเดียวกับบิดา โดยมีตำแหน่งสูงสุดเป็นเจ้าเมืองเจียงหยาง (江陽郡 เจียงหยางจฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเน่ย์เจียง มณฑลเสฉวน)
เห็ดเข็มทอง
เห็ดเข็มทอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: Flammulina velutipes) หรือ เอโนกิตาเกะ เป็นเห็ดชนิดหนึ่งในวงศ์ Physalacriaceae ถูกใช้นำมากินเป็นอาหารมาตั้งแต่สมัยโบราณ
ชื่อเรียก
ชื่อภาษาญี่ปุ่นว่า "เอโนกิตาเกะ" นั้นมาจากการที่เห็ดชนิดนี้ขึ้นที่รากของต้นเอโนกิที่เหี่ยวเฉา เวลาใช้ทำเป็นอาหารชื่อเรียกอาจเรียกย่อเหลือแค่ "เอโนกิ" เฉย ๆ นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่นว่า เอโนกิดาเกะ (エノキダケ), นาเมตาเกะ (ナメタケ), นาเมสึสึกิ (ナメススキ), ยุกิโนชิตะ (ユキノシタ)
การใช้เป็นอาหาร
ฤดูกาลหลักสำหรับเห็ดเข็มทองที่ขายในตลาดเพื่อใช้เป็นส่วนประกอบในอาหารคือตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม ส่วนหมวดเห็ดให้มีขนาดเล็ก มีลำต้นตรง และแข็งแรงจะยิ่งดี ให้มีความยาวสม่ำเสมอที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และมีสีขาว ไม่มีความขุ่นถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่ดีที่มีมูลค่าทางการตลาดสูง เห็ดเข็มทองสีน้ำตาลที่จำหน่ายในชื่อ "อาจิเอโนกิ" (味エノキ) ถูกเพาะขึ้นโดยผสมข้ามสายพันธุ์ที่ปลูกกับสายพันธุ์ป่า มีเนื้อสัมผัสที่ดี
เนื้อเห็ดเข็มทองตามธรรมชาติลื่นไหลเมื่อได้รับความร้อน จึงเหมาะสำหรับอาหารที่ใช้ประโยชน์จากเนื้อสัมผัสอันเป็นเอกลักษณ์ ใช้สำหรับนาเบโมโนะ อาหารประเภทผัด อาหารประเภทต้ม และ ทำเป็นน้ำซุป นอกจากนี้เห็ดที่ปลูกในขวดจะต้มใน สาเก โชยุ มิริง เพื่อให้ข้นและปรุงรส แล้วจะเรียกว่า "เห็ดนาเมตาเกะ '' (なめ茸) และยังใช้เป็นส่วนผสมสำหรับอาหารบรรจุขวด นอกจากนี้ยังทำเป็นของแปลก ๆ ที่เรียกว่า "เอโนกิโงริ" (えのき氷) ซึ่งทำโดยการผสมเห็ดเอโนกิที่นวดละเอียดแล้วนำไปแช่แข็ง นอกจากนี้ โปรตีน flamtoxin (สลายตัวโดยความร้อน) ที่มีอยู่ในเห็ดเข็มทองดิบนั้นกล่าวกันว่ามีผลทำให้เกิดการสลายของเม็ดเลือดแดง ดังนั้นจึงต้องกินหลังจากอุ่นร้อนแล้ว ในบางกรณี มีรายงานการเกิดแอนาฟิแล็กซิสจากภูมิแพ้
ค่าความร้อนต่อ 100 กรัม ของส่วนที่กินได้ประมาณ 22 กิโลแคลอรี และมีวิตามินบี จำนวนมากโดยเฉพาะ วิตามินบี 1 ซึ่งสูงกว่าเห็ดหอม 1.5 เท่า นอกจากจะอุดมไปด้วยโพแทสเซียม แล้ว กรดแกมมาอะมิโนบิวทีริก ซึ่งยังพบได้ใน ข้าวกล้องด้วยนั้น ยังเป็นสารออกฤทธิ์ที่มีฤทธิ์กดประสาทและทำให้ความดันโลหิตคงที่
ปลาเสือหกขีด
ปลาเสือหกขีด หรือ ปลาเสือป่าพรุ (Six-band barb; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะและรูปร่างคล้ายกับปลาเสือห้าขีด (D. pentazona) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวแบนข้าง ส่วนหลังโค้ง หัวมีขนาดเล็ก ตาโต ปากมีขนาดเล็ก มีหนวดที่มุมปาก 1 คู่ จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่กลางตัว และอยู่หลังครีบท้อง ครีบหางแฉกเว้าลึก สีพื้นของลำตัวเป็นสีขาวเงิน มีแถบสีดำบนลำตัว 6 แถบ โดยมีที่ลำตัว 5 แถบ และที่ส่วนหัวอีก 1 แถบ พาดผ่านตา เกล็ดบางเกล็ดมีสีขาวเงินสะท้อนแสง
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงได้ง่ายมาก นิยมเลี้ยงรวมกันเป็นฝูงหรือรวมกับปลาขนาดใกล้เคียงกันในตู้ไม้น้ำ
สะพานผ่านฟ้าลีลาศ
สะพานผ่านฟ้าลีลาศ เป็นสะพานข้ามคลองรอบกรุง ตอนที่เรียกว่าคลองบางลำพู เชื่อมถนนราชดำเนินกลางและถนนราชดำเนินนอก บริเวณใกล้กับป้อมมหากาฬ ในพื้นที่เขตพระนครและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
สะพานผ่านฟ้าลีลาศสร้างในปีใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างพร้อมกับถนน เดิมเป็นสะพานโครงเหล็ก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานใหม่ให้มีลักษณะใหม่และงดงามขึ้น และพระราชทานนามว่าสะพานผ่านฟ้าลีลาศ แม้ในสมัยต่อมาจะมีการปรับปรุงขยายสะพานผ่านฟ้าลีลาศอีกหลายครั้ง เพื่อรองรับกับจำนวนยวดยานพาหนะที่สัญจรผ่านไปมา แต่ก็ยังรักษาลักษณะศิลปกรรมเดิมไว้ให้มากที่สุด สะพานผ่านฟ้าลีลาศเป็นสะพานที่สวยงาม ปลายสะพานทั้ง 2 ฝั่งมีเสาหินอ่อนประดับด้วยเครื่องสำริดและมีลวดลายสลักที่เสาหินอ่อน มีลักษณะงดงามมาก
เดิมบริเวณสะพานผ่านฟ้าลีลาศยังเคยเป็นที่ทำการสอนของ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2477 ถึง 2479 บริเวณตึกโรงเรียนกฎหมายเดิม