cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การย้อมส้ม
พรรคภารตียชนตา (BJP) เคยกล่าวว่าแบบเรียนประวัติศาสตร์อินเดียหลายเล่มมีเนื้อหาแบบยุโรปเป็นศูนย์กลาง และเป็นมาร์กซิสต์อย่างเปิดเผย ในอดีต BJP มีความพยายามที่จะแก้ไขหลักสูตรประวัติศาสตร์นี้แต่ล้มเหลวโดยเฉพาะในรัฐที่พรรคไม่ได้อยู่ในอำนาจ นอกจากนี้ BJP ยังอ้างวาทกรรมแอบแฝงในการต้านฮินดู เพื่อเข้ามาจัดโครงสร้างองค์กร NCERT และสภาการศึกษาประวัติศาสตร์อินเดีย (Indian Council of Historical Research; ICHR) เพื่อให้ผลิตแบบเรียนประวัติศาสตร์ที่ตรงกับมุมมองชาตินิยมฮินดูของ BJP ส่วนในรัฐที่ BJP มีอำนาจในทางการเมืองอยู่นั้น แบบเรียนได้ถูกแก้ไขอย่างหนักเพื่อให้ชูวาทกรรมชาตินิยมฮินดู การเปลี่ยนแปลงที่ว่านี้ เช่น การลบล้างประเด็นเรื่องการยกเลิกระบบชนชั้นวรรณะ (caste-based exclusion) และความรุนแรงจากชนชั้นวรรณะ ออกจากประวัติศาสตร์ ไปจนถึงการลบหรือลดทอนบทบาทของชาวมุสลิมในการสร้างชาติอินเดีย
ฮินดูสตานไตมส์ รายงานผลการตรวจสอบเนื้อหาแบบเรียนที่ถูกย้อมส้มโดย BJP ในปี ค.ศ. 2014 ระบุว่าความพยายามของฝ่ายขวาในการเปลี่ยนแบบเรียนและแก้ไขประวัติศาสตร์นี้ต้องเจอกับ "การต่อต้านในระดับหนึ่ง เนื่องจากไม่มีนักประวัติศาสตร์ที่น่าเชื่อถือมาสนับสนุน"
ในกลางปี ​​ค.ศ. 2015 เดอะไทมส์ออฟอินเดีย รายงานว่าสภาแห่งชาติว่าด้วยการฝึกและการวิจัยการศึกษาซึ่งรับผิดชอบด้านการจัดพิมพ์หนังสือเรียน ได้เข้าร่วมการประชุมที่จัดโดยกระทรวงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ในระหว่างการประชุมครั้งนั้นได้มีการหารือเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงตำราเรียน เจ้าหน้าที่จากสภาวิจัยประวัติศาสตร์อินเดียกล่าวว่าหัวข้อเรื่องชาตินิยมไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างเหมาะสมในตำราเรียน จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการแก้ไขตำราเรียน
จาม
จาม อาจหมายถึง
ภูมิภาคของประเทศกรีซ
ภูมิภาคในประเทศกรีซ (γεωγραφικά διαμερίσματα หรือ หน่วยบริหารทางภูมิศาสตร์, Regions of Greece) เป็นเขตการบริหารแบบดั้งเดิมมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1987 เมื่อเกิดการปฏิรูประบบการบริหารรัฐกิจแผ่นดินขึ้น
เดิมกรีซแบ่งออกเป็น 10 ภูมิภาค (Regions) (7 ภูมิภาคอยู่บนแผ่นดินใหญ่ และอีก 3 แคว้นอยู่บนหมู่เกาะ) ภูมิภาคทั้งสิบแบ่งย่อยออกเป็น 54 จังหวัด (Prefectures) แม้ว่าจะถูกยุบเลิกไปเมื่อปี ค.ศ. 1987 แต่ภูมิภาคเหล่านี้ยังคงใช้ในการอ้างอิงกันอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น
Griechenland
วัดขุนช้าง
วัดขุนช้าง เป็นวัดในพระพุทธศาสนา ประเภทวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 ตำบลตาลเตี้ย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย  แต่เดิมเป็นวัดร้างที่มีหลักฐานเป็นโบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร ต่อมาเมื่อมีพระมาอยู่จำพรรษา ชาวบ้านจึงได้พร้อมใจกันริเริ่มให้จัดตั้งเป็นวัดและนิมนต์พระสงฆ์มาอยู่จำพรรษาตั้งแต่ พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา
โรงเรียนวัดจุกกะเฌอ (พินิจ เริ่มอำรุง)
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนวัดจุกกะเฌอ (พินิจ เริ่มอำรุง)  ก่อตั้งเมื่อวันเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2474 (ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 10 ปีมะแม) โดยความร่วมมือของ ท่านพระครูวิริยาภรณ์ (หลวงพ่อเริ่ม ปรโม)  อดีตเจ้าอาวาสวัดจุกกะเฌอ และ นายสนิท อนันตสมบูรณ์ ศึกษาธิการอำเภอศรีราชา ร่วมกับขุนพนัสชโนประการ ปลัดอำเภอศรีราชา เป็นผู้ร่วมก่อตั้งโรงเรียนและได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน
ลำดับเหตุการณ์สำคัญในโรงเรียน
ปี พ.ศ. 2502 เนื่องจากอาคารเรียนถูกวาตภัยจากลมพายุใต้ฝุ่น อาคารเรียนชำรุดเสียหาย ทางราชการได้จัดสรรเงิน จำนวน 20,000 บาท (สองหมื่นบาทถ้วน) มาสร้างอาคารเรียนใหม่ ซึ่งสร้างได้เพียงเสา และหลังคาเท่านั้น ส่วนอื่น ๆ ยังไม่มี
ปี พ.ศ. 2513 ทางสภาจังหวัดได้อนุมัติเงินอีก 77,000 บาท ซ่อมศาลาการเปรียญ ทำประตูหน้าต่าง และกั้นฝาใช้เป็นที่เรียน
ปี พ.ศ. 2515 ทางสภาจังหวัดอนุมัติเงินอีก 40,000 บาท กั้นห้อง และทำประตูเหล็ก
ปี พ.ศ. 2529 ได้รับงบประมาณเพื่อก่อสร้างอาคารเรียนใหม่ ในที่ดินของวัดจุกกะเฌอ โดยได้รับอนุญาตจากท่านพระครูศรีฉฬังคสังวร (หลวงพ่อเริ่ม ปรโม) เจ้าอาวาสวัดจุกกะเฌอ (ตามแบบ สปช.105/26 จำนวน 1 หลัง 8 ห้องเรียน) เป็นเงินจำนวน 1,039,000 บาท
ปี พ.ศ. 2530 ได้รับงบประมาณค่าก่อสร้างอาคารเอนกประสงค์ (แบบ สปช.202/26 จำนวน 1 หลัง ส้วมแบบ สปช.601/26 จำนวน 1 หลัง 4 ห้องเรียน และเรือนเพาะชำแบบ พ.1 จำนวน 1 หลัง)
ปี พ.ศ. 2542 ได้งบประมาณสร้างอาคารเรียน (แบบ สปช.102/26 จำนวน 1 หลังเป็นจำนวนเงิน 816,500 บาท จำนวน 3 ห้องเรียน) ต่อมาคณะกรรมการโรงเรียนและคณะครู จัดงานหาเงินสร้างส้วม จำนวน 1 หลัง และกำแพงโรงเรียน ยาว 93 เมตร เป็นเงิน 163,500 บาท
นครเซจง
เซจง (ฮันกึล: 세종, ฮันจา: 世宗) ชื่ออย่างเป็นทางการ นครปกครองตนเองพิเศษเซจง (ฮันกึล: 세종특별자치시, ฮันจา: 世宗特別自治市) ชื่อเดิม ยงกี (연기, 燕岐) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยทางฝ่ายบริหารของเกาหลีใต้ ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลเกาหลีใต้ ได้สร้างเขตบริหารพิเศษขึ้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดชุงช็องใต้ ใกล้กับ แทจ็อน โดยได้ย้าย 9 กระทรวงและหน่วยงานราชการระดับชาติ 4 แห่งมาจากโซล เมืองหลวงแห่งใหม่นี้ได้ทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมือวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ส่วนหน่วยงานของรัฐบาลอีก 36 แห่ง ได้ย้ายมาที่เมืองเซจงในปี 2558
ชื่อ
เซจง เป็นพระนามของ พระเจ้าเซจงมหาราช แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระบิดาแห่งอักษรฮันกึล
ในอดีตพื้นที่ตั้งของเมืองเซจง คือ ย็อนกี (연기, 燕岐)
ประวัติ
ต้นปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีได้จัดสนใจที่จะสร้างเขตปกครองพิเศษซึ่งจะใช้เป็นที่ตั้งของ 9 กระทรวงและหน่วยงานราชการระดับชาติ 4 แห่งซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ที่โซล ออกจากส่วนของจังหวัดชุงช็องใต้และจังหวัดชุงช็องเหนือ ใกล้กับเมืองแทจอน โดยเขตใหม่นี้มีชื่อว่า นครปกครองตนเองพิเศษเซจง (세종특별자치시, 世宗特別自治市) แผนการที่จะสร้างเมืองนี้เกิดขึ้นหลังจากล้มเหลวของอดีตประธานาธิบดีโน มูฮยอนที่จะย้ายเมืองหลวงจากโซลมายังภูมิภาคแถบนี้ เมืองนี้ตั้งชื่อเป็นเกียรติแด่พระเจ้าเซจงมหาราช บิดาแห่งอักษรเกาหลี มีการวางแผนคาดการณ์ไว้ว่าในอนาคตเมืองนี้จะมีประชากร 500,000 คน
แผนการสร้างเมืองนี้ส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันอย่างมากในสภาแห่งชาติ ในเดือนกันยายน 2552 นายกรัฐมนตรีจอง อุนจันแสดงความคิดเห็นว่าแผนที่จะสร้างเมืองเซจงเป็นเมืองหลวงของฝ่ายบริหารนั้น "ไม่ก่อให้เกิดประสิทธิภาพในเชิงนโยบายจากมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์" ในเวลาต่อมาจองได้วิจารณ์เพิ่มเติมอีกว่าแผนการสร้างเมืองเซจงถือเป็นการรวมหัวกันแสวงหาประโยชน์ระหว่างกลุ่มทุนก่อสร้างกับนักการเมือง โดยเสนอว่า "เพียงแต่ในการพิจารณาเพื่อให้รวบรวมคะแนนโหวตได้มากขึ้นเท่านั้น" สิ่งนี้นำไปสู่การเรียกร้องให้ปรับปรุงแผนใหม่ โดยมีผู้เรียกร้องทั้งจากนักวิชาการอาวุโสหลายคน นักการเมืองรวมไปถึงอดีตนายกรัฐมนตรีอีก 3 คน กึม ชังโฮ นักวิจัยอาวุโสในทีมของสถาบันวิจัยเกาหลีเพื่อการปกครองส่วนท้องถิ่น ได้หมายเหตุว่า แผนดั้งเดิมนั้นได้รับบทวิจารณ์อย่างน่าสนใจว่า ในเมืองนี้จะมีข้าราชการและลูกจ้างของรัฐบาลนับหมื่นคนที่จะแยกกับครอบครัวของตน ซึ่งการให้หน่วยงานของรัฐยังอยู่ที่โซลจะเป็นผลดีเช่น มีสิ่งอำนวยความสะดวก และมีโอกาสทางการศึกษาที่มากกว่า ด้วยเหตุที่แยกกันอยู่กับครอบครัวนั้น เมืองเซจงจะมีประสบการณ์เป็นปรากฏการณ์เหมือนเห็ดมีพิษ มีบาร์ ไนต์คลับ และอื่นๆ เกิดขึ้นตลอดทั้งคืน เพราะฉะนั้นรัฐบาลควรศึกษาการสร้างเมืองเซจงอย่างพอเหมาะพอควร พรรคการเมืองแห่งชาติ (พรรคเซนูรี) มีแผนที่จะช่วยบรรเทาความขัดแย้งภายในและหาแรงสนับสนุนจากภูมิภาคชุงชองสำหรับแผนของรัฐบาลใหม่ในการพัฒนาเซจงให้เป็นศูนย์กลางแห่งการศึกษา วิทยาศาสตร์ และธุรกิจ
เมืองเซจงเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยมีกำหนดย้าย 36 หน่วยงานมาภายในปี พ.ศ. 2558
ดอมีนิก-ฟร็องซ์ โลบ ปีการ์
ดอมีนิก-ฟร็องซ์ โลบ ปีการ์ (Dominique-France Loeb Picard; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948) หรือ เจ้าหญิงฟาดิลาแห่งอียิปต์ อดีตคู่สมรสของพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ อดีตกษัตริย์ซึ่งครองราชสมบัติขณะที่มีพระชันษาเพียง 5 เดือน และเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอียิปต์และซูดาน (ครองราชย์ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 — 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953)
ประวัติ
ปีการ์เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเป็นธิดาของรอแบร์ โลบ (Robert Loeb) และปอล มาเดอแลน ปีการ์ (Paule Madeleine Picard)
เมื่อปีการ์มีอายุได้ 29 ปี เธอได้ทำวิทยานิพนธ์เรื่องอาหรับราตรี ในจิตวิทยาของผู้หญิงของมหาวิทยาลัยเซอร์บอน
อภิเษกสมรส
ปีการ์ได้เริ่มต้นความสัมพันธ์กับพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ ครั้งแรกที่พระราชวังโมนาโก โดยต่อมาภายหลังทั้งสองได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1976 ที่กรุงปารีส แม้ว่าดอมีนิกจะอภิเษกสมรสภายหลังจากที่พระเจ้าฟูอัดที่ 2 พระสวามีลงจากราชบัลลังก์แล้ว แต่เธอยังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์ โดยได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนชื่อเป็น ฟาดิลา
ภายหลังพระเจ้าฟูอัดที่ 2 และฟาดิลาได้หย่าจากกันใน ค.ศ. 1996 โดยใน ค.ศ. 1999 ฟาดิลายังดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงฟาดิลาแห่งอียิปต์
อพาร์ทเมนต์ของเธอที่ปารีสถูกยึด เนื่องจากเธอค้างชำระหนี้สินเมื่อ ค.ศ. 2002
ครั้นใน ค.ศ. 2008 หลังจากที่ทรงหย่าแล้ว พระเจ้าฟูอัดที่ 2 อดีตพระสวามีไม่อนุญาตให้เธอมีศักดิ์เป็นเจ้าหญิงอียิปต์
พระราชโอรส-ธิดา
พระเจ้าฟูอัดที่ 2 และฟาดิลา มีพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ ได้แก่
ซามูไรเซเว่น
SAMURAI 7 (คำอ่าน: ซามูไร เซเว่น) เป็นภาพยนตร์การ์ตูน ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีเนื้อเรื่องเดิมมาจาก เจ็ดเซียนซามูไร ภาพยนตร์แนววิถีซามูไร ซึ่งกำกับโดย อากิระ คุโรซาว่า (ในราวปี ค.ศ. 1954) โดยในฉบับภาพยนตร์การ์ตูน สร้างโดย ค่าย GONZO เพื่อเป็นการฉลองการครบรอบ 50 ปีของภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนแบบ Full Digital Animation รวมทั้งหมด 26 ตอน
ในประเทศไทย SAMURAI 7 ได้ออกจำหน่ายในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี โดย TIGA
เนื้อเรื่อง
ในยามที่โลกไร้ขือแป ซามูไรที่ตกอับ เปลี่ยนตนเองเป็น โนบุเซริ (ซามูไรหุ่นยนต์) ปกครองพื้นที่ต่างๆ รีดไถข้าวจากชาวนายากจน
วันหนึ่ง ชาวบ้านหมู่บ้านหนึ่ง คิดจะเปลี่ยนธรรมเนียมอันแสนกดขี่นี้เสีย จึงได้ออกตามหา ซามูไร เพื่อช่วยกำจัดเหล่า โนบุเซริ โดยเสนอข้อแลกเปลี่ยนเป็น ข้าว สิ่งเดียวที่พอจะเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนกับเหล่าซามูไรได้ แต่หากจะกำจัดโนบุเซริให้ได้ จำเป็นต้องหา ซามูไรให้ได้ 7 คน
คิราระจึงออกเดินทางไปเมืองหลวงที่อยู่ของเหล่าพ่อค้า เพื่อตามหาซามูไรจนครบ 7 คน แต่แล้วการต่อสู้เพื่อปกป้องข้าวของหมู่บ้านคันนะได้กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตจนถึงขั้นเปลี่ยนการปกครองของรัฐนี้ไป
เหล่าซามูไรทั้ง 7 ได้ค้นพบสิ่งที่แต่ละคนตามหาและมุ่งหวังในการต่อสู้นี้ แม้จะต้องพบกับความเจ็บปวดและอันตรายถึงแก่ชีวิตตนเองก็ตาม
เพลงประกอบภาพยนตร์
ในฉบับฉายที่ช่อง NHK
ในประเทศไทยใช้ฉบับปกติเป็นเพลงเปิดและปิด
คฤหาสน์ชนบท
คฤหาสน์ชนบท (Country house หรือ English country house) โดยทั่วไปหมายถึงที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่หรือคฤหาสน์ที่เดิมเป็นสมบัติส่วนบุคคลผู้มักจะมีคฤหาสน์สำคัญ (great house) อีกหลังหนึ่งในเมือง ซึ่งทำให้สามารถใช้เวลาได้ทั้งในเมืองและในชนบท
“คฤหาสน์ชนบท” และ “คฤหาสน์ภูมิฐาน” บางครั้งมักจะใช้สับสนกัน—คฤหาสน์ชนบทเป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่นอกเมือง แต่คฤหาสน์ภูมิฐานอาจจะตั้งอยู่ได้ทั้งในเมืองหรือนอกเมือง เช่นคฤหาสน์แอ็พสลีย์ (Apsley House) สร้างสำหรับอาร์เธอร์ เวลสลีย์ ดยุกที่ 1 แห่งเวลลิงตัน ที่มุมหนึ่งของไฮด์พาร์ค (Hyde Park) หรือที่เรียกกันว่า “No. 1, London” เป็นคฤหาสน์ภูมิฐานที่ตั้งอยู่ในกรุงลอนดอน คฤหาสน์ชนบทเช่นคฤหาสน์แอสค็อตต์ (Ascott House) ในบัคคิงแฮมเชอร์ ก็จงใจออกแบบที่ไม่ให้ออกมาเป็น “คฤหาสน์ภูมิฐาน” แต่ให้กลืนไปกับภูมิทัศน์รอบข้าง ขณะที่คฤหาสน์สำคัญอื่น ๆ เช่น คฤหาสน์เค็ดเดิลสตันฮอลล์ (Kedleston Hall) หรือคฤหาสน์โฮลค์แฮม (Holkham Hall) สร้างให้เป็น “บ้านที่เป็นศูนย์กลางของอำนาจ” (power houses) เพื่อสร้างความประทับใจหรือเด่นจากภูมิทัศน์รอบข้าง และตั้งใจจะให้เป็น “คฤหาสน์ภูมิฐาน” ในปัจจุบันอดีตคฤหาสน์ภูมิฐานหลายแห่งขณะที่ยังมีฐานะเป็นคฤหาสน์ชนบทไม่มีร่องรอยของความยิ่งใหญ่ที่เคยเป็นมาแต่ก่อน และที่แน่นอนคือไม่ใช่ “บ้าน”
“คฤหาสน์ชนบท” ไม่แต่จะเป็นสถานที่สำหรับการไปพักผ่อนในวันหยุดของชนชั้นเจ้านายเท่านั้นแต่มักจะเป็นที่อยู่ถาวรของผู้ดีชนบท (gentry) ที่ชนชั้นปกครองของอังกฤษกลุ่มหนึ่งที่ปกครองอังกฤษมาจนกระทั่งการออก พระราชบัญญัติผู้แทนราษฎร ค.ศ. 1832 (Representation of the People Act) แม้แต่ธุรกิจก็ทำกันภายในห้องโถงของคฤหาสน์
วิวัฒนาการ
คฤหาสน์ชนบทของอังกฤษวิวัฒนาการมากว่า 500 ปีที่ผ่านมา ก่อนหน้านั้นที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่มักจะเป็นสถานที่มีการสร้างระบบป้องกันศัตรูและแสดงฐานะของผู้เป็นเจ้าของว่าเป็นผู้ครองมาเนอร์ (Manorialism) มาถึงสมัยทิวดอร์เมื่อบ้านเมืองมีความสงบขึ้น การก่อสร้างที่อยู่อาศัยขนาดใหญ่ที่ไม่มีการสร้างระบบป้องกันข้าศึกก็เริ่มมีกันขึ้น
นโยบายการยุบอารามของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เป็นการเปลี่ยนมือของคริสต์ศาสนสถานมาเป็นของผู้เป็นคนโปรดของพระองค์เป็นจำนวนมากมาย เมื่อได้มาแล้วบุคคลเหล่านี้ก็เปลี่ยนแปลงไปเป็นคฤหาสน์ชนบท คฤหาสน์โวเบิร์นแอบบี (Woburn Abbey), คฤหาสน์ฟอร์ดแอบบี (Forde Abbey) และคฤหาสน์อื่นๆ ที่มีคำว่า “แอบบี” หรือ “ไพรออรี” ต่อท้ายชื่อเป็นคฤหาสน์ที่เคยเป็นคริสต์ศาสนสถานมาก่อนและมาเปลี่ยนมาเป็นคฤหาสน์ชนบทในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 คำอื่น ๆ ที่อยู่ในชื่อคฤหาสน์ที่ให้ความหมายถึงที่มาของคฤหาสน์ชนบท ก็ได้แก่คำว่า “พาเลซ”, “คาสเซิล”, “คอร์ต”, “ฮอลล์”, “พาร์ค”, “เฮาส์”, “มาเนอร์”, “เพลซ” และ “เทาเออร์เฮาส์”
เมื่อมาถึงครึ่งหลังของรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และต่อมาสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 เท่านั้นที่คฤหาสน์ชนบทเริ่มจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ออกแบบโดยสถาปนิกที่ถือกันว่าเป็นจุดสุดยอดของสถาปัตยกรรมคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษ และเริ่มจะเป็นสิ่งที่เป็นที่น่าสังเกต คฤหาสน์เบอร์ลีย์ (Burghley House), คฤหาสน์ลองลีต (Longleat House) และ คฤหาสน์แฮ็ทฟิลด์ (Hatfield House) อาจจะเป็นคฤหาสน์ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในบรรดาคฤหาสน์ชนบทที่สร้างในช่วงนี้ คฤหาสน์แฮ็ทฟิลด์เป็นคฤหาสน์แรกในอังกฤษที่แสดงลักษณะอิทธิพลของสถาปัตยกรรมอิตาลีของยุคเรอเนสซองซ์ ซึ่งเป็นการยุติการสร้างสิ่งก่อสร้างที่มีลักษณะติดค้างจากการก่อสร้างสถาปัตยกรรมกอธิคที่มี “หอเล็กหอน้อย” เมื่อมาถึงรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 สถาปัตยกรรมพาเลเดียนของอินนิโก โจนส์ (Inigo Jones) ก็เปลี่ยนโฉมหน้าของสถาปัตยกรรมที่อยู่อาศัยของอังกฤษอย่างสิ้นเชิง แม้ว่าสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกจะมาเป็นที่นิยมต่อมาแต่สถาปัตยกรรมพาเลเดียนในหลายรูปแบบที่มามีสถาปัตยกรรมบาโรกขวางอยู่ช่วงหนึ่งก็เป็นสถาปัตยกรรมที่มีอิทธิพลกว่าสถาปัตยกรรมลักษณะอื่นมาจนกระทั่งถึงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่ออิทธิพลของกรีกโบราณค่อย ๆ เข้ามาวิวัฒนาการเป็นสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกที่สนับสนุนอย่างแข็งแรงโดยโรเบิร์ต อาดัม (Robert Adam)
คฤหาสน์ชนบทที่เป็นที่รู้จักกันบางแห่งมักจะสร้างโดยสถาปนิกในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ที่ได้แก่คฤหาสน์มองตาคิวท์ (Montacute House), คฤหาสน์แชตสเวิร์ธ (คฤหาสน์แชตสเวิร์ธ) และคฤหาสน์เบล็นไฮม์ (Blenheim Palace) สิ่งที่น่าสนใจคือคฤหาสน์สองหลังหลังเป็นวังดยุก มองตาคิวท์แม้ว่าจะสร้างโดยเซอร์เอ็ดเวิร์ด เฟลิปส์ (Edward Phelips) ผู้เป็น “Master of the Rolls” ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ซึ่งเป็นตำแหน่งสำคัญลำดับสามของระบบยุติธรรมของอังกฤษในสมัยนั้น แต่ก็เป็นคฤหาสน์ที่อยู่ในความครอบครองของตระกูลขุนนางชนบทที่ไม่มีคฤหาสน์ในเมือง (townhouse) แทนที่จะเป็นของชนชั้นเจ้านาย คฤหาสน์มองตาคิวท์อยู่ในมือของตระกูลเฟลิปส์มาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อหมดความร่ำรวยลงจนไม่สามารถรักษาคฤหาสน์ไว้ได้
แต่คฤหาสน์ชนบทที่ไม่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักเป็นจำนวนมากมักจะเป็นของทั้งผู้ดีชนบทและชนชั้นเจ้านายการก่อสร้างก็วิวัฒนาการไปเป็นหลายแบบหลายลักษณะที่เกิดจากการตีความหมายโดยสถาปนิกท้องถิ่นหรือบางครั้งก็มาจากจินตนาการของรสนิยมของสถาปัตยกรรม เช่นที่คฤหาสน์บริมพ์ตัน เดอเวร์ซี (Brympton d'Evercy) ในซัมเมอร์เซ็ทที่เป็นสถาปัตยกรรมผสมผสานจากหลายสมัยแต่กลมกลืนกันด้วยการใช้หินแฮมฮิลล์สีอ่อนในการสร้างทั้งหมด
การเปลี่ยนแปลงบางครั้งก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว เช่นเมื่อวิลเลียม เคนท์ออกแบบคฤหาสน์รูสแชม (Rousham House) ใหม่เสร็จไม่เท่าใดก็มาถูกเปลี่ยนอย่างหน้ามือเป็นหลังมือเพื่อให้มีที่ทางพอสำหรับบุตรธิดาของเจ้าของทั้งสิบสองคน คฤหาสน์แคนนอนสแอชบี (Canons Ashby) ของครอบครัวของกวีจอห์น ไดรเด็น (John Dryden) เป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในการแสดงการเปลี่ยนแปลง ที่เริ่มด้วยการเป็นบ้านฟาร์มของยุคกลางที่มาขยายรอบลานในสมัยทิวดอร์ มาในสมัยสจวตก็มีการตกแต่งเพดานพลาสเตอร์อย่างหรูหรา ต่อมาในสมัยจอร์เจียในคริสต์ศตวรรษที่ 18 สมัยจอร์เจียก็มีการตกแต่งด้านใหม่ ผลก็คือสถาปัตยกรรมผสมผสานจากหลายสมัยแต่ดูเหมือนจะกลมกลืนเข้าด้วยกันเป็นอย่างดีที่เรียกได้ว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมการก่อสร้างคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษ คฤหาสน์วิลท์ตัน (Wilton House) คฤหาสน์อันสง่างามที่สุดแห่งหนึ่งในอังกฤษก็มีประวัติคล้ายคลึงกัน ขณะที่ไดรเด็นเป็นเพียงผู้ดีท้องถิ่น แคนนอนสแอชบีจึงสร้างโดยสถาปนิกท้องถิ่น แต่คฤหาสน์วิลท์ตันเป็นของตระกูลเอิร์ลแห่งเพมโบรคผู้มีอำนาจที่สามารถจ้างสถาปนิกชั้นหนึ่งได้ตามต้องการ เริ่มต้นด้วยโฮลไบน์ อีก 150 ปีต่อมาก็เป็นอินนิโก โจนส์ และต่อมาไวแอ็ตต์ ตามด้วยแชมเบอร์ส สถาปนิกแต่ละคนก็ใช้ลักษณะสถาปัตยกรรมต่างกันไปและดูจะไม่ให้ความสนใจสิ่งที่สร้างในบริเวณที่ไม่ไกลนัก “การปรับปรุง” มักจะถูกวิพากษ์วิจารณ์เมื่อสร้างแต่ต่อมาลักษณะต่าง ๆ เหล่านี้เป็นคุณลักษณะที่ทำให้สถาปัตยกรรมการก่อสร้างคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อเปรียบเทียบกับที่อื่นในโลกแล้วชนชั้นสูงของอังกฤษก็เห็นจะเป็นชาติเดียวที่อนุญาตหรือแสวงหาความไม่คำนึงถึงลักษณะความแตกต่างของลักษณะสถาปัตยกรรมต่าง ๆ
บ้านแสดงอำนาจและบ้านสำหรับเป็นครอบครัว
ผู้พำนักอาศัยในคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษเรียกรวมกันว่า “ชนชั้นปกครอง” (Ruling class) ซึ่งก็เป็นการแสดงถึงหน้าที่ของบุคคลกลุ่มนี้ ไม่ว่าจะเป็นการมีตำแหน่งสูงทางการเมืองในระดับชาติ หรือในการบริหารประจำวันในท้องถิ่นที่พำนักเช่นในฐานะผู้พิพากษา หรือบางครั้งก็แม้แต่เป็นนักบวช “ชนชั้นสูง” นี้มีบทบาทในการถือตำแหน่งสำคัญ ๆ เรื่อยมาแต่ค่อย ๆ ลดถอยลงจนมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เซอร์วินสตัน เชอร์ชิลล์ และเซอร์อเลค ดักลาส-ฮูม (Alec Douglas-Home) เป็นนายกรัฐมนตรีสองคนสุดท้ายที่มาจากชนชั้นนี้ ความคิดที่ว่าคฤหาสน์ชนบทเป็นปัจจัยสำคัญทำให้เมื่อมีการเลือกตั้งครั้งต่อมาของรัฐบาลแรกของพรรคกรรมกรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1921 อาร์เธอร์ ลี ไวเคานท์ลีแห่งแฟแรมที่ 1 ถึงกับอุทิศคฤหาสน์เช็คเคอร์ (Chequers) ให้แก่ชาติเพื่อให้เป็นที่พำนักของนายกรัฐมนตรีผู้อาจจะไม่มีคฤหาสน์ชนบทเป็นของตนเอง คฤหาสน์เช็คเคอร์ในปัจจุบันก็ยังใช้ตามจุดหมายดั้งเดิมที่ตั้งไว้ นอกจากนั้นก็ยังมีอีกสองคฤหาสน์ที่อุทิศให้เป็นที่พำนักโดยเฉพาะสำหรับรัฐมนตรีผู้มีตำแหน่งสูงของรัฐบาลอังกฤษ
จุดสูงสุด
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 คฤหาสน์ชนบทเป็นสถานที่ที่ใช้ในการพักผ่อน, ล่าสัตว์ และปกครองประเทศของชนชั้นสูงของอังกฤษ คฤหาสน์ชนบทบางหลังถึงกับมีโรงละครเป็นของตนเอง แต่ก็มีชนชั้นสูงบางคนที่พำนักอยู่ถาวรในคฤหาสน์ชนบทและแทบจะไม่ได้เข้ากรุงลอนดอนเท่าใดนัก คฤหาสน์ชนบทเป็นศูนย์กลางของโลกของตนเองที่สร้างงานให้คนเป็นจำนวนร้อยในบริเวณใกล้เคียง ในสมัยที่ยังไม่มีระบบประชาสงเคราะห์โดยรัฐบาลผู้ที่ทำงานกับคฤหาสน์ชนบทถือว่าเป็นผู้โชคดีที่มีงานทำที่มั่นคงและมีที่อยู่อาศัยโดยไม่ต้องเสียค่าเช่า ผู้ที่มีหน้าที่ที่ดีที่สุดคือผู้ที่ทำงานภายในคฤหาสน์ จนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อเทียบกับบุคคลอื่นในสมัยเดียวกันแล้วผู้ที่ทำงานในคฤหาสน์ก็มีที่หลับที่นอนบนเตียงที่เป็นเตียง, แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่มีคุณภาพดีกว่า, มีอาหารการกินครบสามมื้อ และแถมยังมีรายได้ ในสมัยที่ผู้คนยังเสียชีวิตเพราะขาดหมอขาดยาหรือขาดอาหาร การต้องทำงานอย่างหามรุ่งหามค่ำก็เป็นสิ่งที่ดีกว่าสภาพที่กล่าว ภาพยนตร์เรื่อง “คฤหาสน์กอสฟอร์ดพาร์ค” (Gosford Park), สารคดีชุด “คฤหาสน์ชนบทของสมัยเอ็ดเวิร์ด” และละครโทรทัศน์ชุด “ชั้นบน, ชั้นล่าง” (Upstairs, Downstairs) แสดงให้เห็นถึงบรรยากาศ และชีวิตของผู้คนที่เกี่ยวข้องกับคฤหาสน์ชนบททั้ง “ชั้นบน” - เจ้าของคฤหาสน์ และ “ชั้นล่าง” - ผู้รับใช้ได้อย่างตรงกับความเป็นจริง
ชนชั้นสูงที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์ชนบทหลายหลังก็อาจจะเลือกพำนักแต่ละหลังตามฤดูล่าสัตว์เช่นอาจจะไปยิงไก่ป่า (Grouse) กันในสกอตแลนด์ หรือไปยิงไก่ฟ้า (pheasant) หรือล่าหมาจิ้งจอก (fox hunting) กันในอังกฤษ เช่นเอิร์ลแห่งโรสบรีมีคฤหาสน์ดาลเมนี (Dalmeny House) ในสกอตแลนด์, คฤหาสน์เมนท์มอร์เทาเออร์สในบัคคิงแฮมเชอร์ และอีกหลังหนึ่งใกล้กับเอ็พซอมสำหรับฤดูแข่งม้าเท่านั้น คฤหาสน์ชนบทที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษคือวังเบล็นไฮม์, ในสกอตแลนด์คฤหาสน์โฮพทูน (Hopetoun House), ในไอร์แลนด์คฤหาสน์คาสเซิลทาวน์เฮาส์ (Castletown House) หรือคฤหาสน์เพ็นริน (Penrhyn Castle) และในเวลส์คฤหาสน์เชิร์คคาสเซิล (Chirk Castle), คฤหาสน์เอร์ดดิก (Erddig) หรือคฤหาสน์กลินลิฟอน (Glynllifon) ส่วนในดาร์บีเชอร์ก็คือคฤหาสน์แชตสเวิร์ธ และในเคมบริดจ์เชอร์คฤหาสน์วิมโพลฮอลล์ (Wimpole Hall)
ความตกต่ำ
คฤหาสน์ชนบทของอังกฤษค่อยๆ หมดความสำคัญลงเมื่อการอุตสาหกรรมสมัยใหม่เริ่มแพร่หลาย เพราะอุตสาหกรรมเป็นสร้างงานใหม่ให้แก่ผู้คนเป็นจำนวนมากและเป็นการเพิ่มจำนวนชนชั้นกลางขึ้นเป็นจำนวนมาก แต่เหตุการณ์ที่ชนวนของความตกต่ำของคฤหาสน์ชนบทมากที่สุดคือสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คนงานจำนวนมากที่เคยทำงานให้กับคฤหาสน์ถูกเรียกตัวไปทำสงครามและไม่ได้กลับมา หรือผู้ที่กลับมาก็ไปได้งานที่ได้รายได้สูงกว่าในเมือง ชนวนสุดท้ายคือสงครามโลกครั้งที่สอง คฤหาสน์ถูกเกณฑ์ไปเป็นของรัฐบาลเพื่อเป็นโรงพยาบาลบ้าง หรืออื่น ๆ เมื่อได้รับคืนมาก็อยู่ในสภาพที่ทรุดโทรมเป็นอันมาก นอกจากนั้นเจ้าของบางคนก็สูญเสียทายาทไปกับสงคราม, ต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้น แต่มีรายได้จากการเกษตรกรรมลดน้อยลง ฉะนั้นเจ้าของหลายคนจึงแก้ปัญหาโดยการขายของเก่ากิน, ขายสมบัติในการประมูล หรือทุบบ้านทิ้งแล้วเอาหินขาย
ในปัจจุบันคฤหาสน์ชนบทใช้กันหลายอย่างคฤหาสน์มองตาคิวท์ (Montacute House), คฤหาสน์เวสต์วิคคัมบ์พาร์ค และคฤหาสน์ไลม์พาร์ค (Lyme Park) กลายมาเป็นสมบัติของสารธารณะที่รวมทั้งองค์การเพื่อการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญและความสวยงามแห่งชาติ และเปิดให้ประชาชนเข้าชมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เป็นส่วนหนึ่งของ “อุตสาหกรรมคฤหาสน์ภูมิฐาน” (Stately home industry) คฤหาสน์ชนบทบางหลังที่รวมทั้งคฤหาสน์วิลท์ตัน และคฤหาสน์แชตสเวิร์ธ และคฤหาสน์ขนาดเล็กอีกหลายแห่งเช่นคฤหาสน์เพ็นคาร์โรว์ (Pencarrow) ในคอร์นวอลล์ และคฤหาสน์รูสแชม (Rousham House) ในคฤหาสน์ยังเป็นคฤหาสน์ส่วนบุคคลของสมาชิกของตระกูลผู้สร้าง ที่ในปัจจุบันเปิดให้ประชาชนเข้าชม
สถานะภาพของคฤหาสน์ชนบทของอังกฤษในปัจจุบัน
คฤหาสน์ชนบทส่วนใหญ่เปลี่ยนไปเป็นโรงเรียน, โรงพยาบาล และคุก บางแห่งเช่นคฤหาสน์คลิฟเดิน, คฤหาสน์โคเวิร์ธ (Coworth House) และคฤหาสน์ฮาร์ทเวลล์เฮาส์ (Hartwell House) ในปัจจุบันเป็นโรงแรมชั้นหรู ในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 คฤหาสน์ชนบทเป็นจำนวนหลายร้อยหลังถูกรื้อทิ้ง
ในปัจจุบันการเป็นเจ้าของ “คฤหาสน์ชนบท” ในปัจจุบันอาจจะเป็นการโชคดีหรือโชคร้ายพร้อม ๆ กัน คฤหาสน์ชนบทอยู่ภายใต้การอารักขาของรัฐบาลภายใต้ “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ซึ่งทำให้ทำการเปลี่ยนแปลงได้ยากหรือถ้าจะเปลี่ยนแปลงอย่างใดก็ต้องใช้เงินทุนเป็นจำนวนมากและต้องทำตามกฎที่วางไว้อย่างเคร่งครัด ปัญหาของเจ้าของคือค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและอนุรักษ์
เทศบาลเมืองสีคิ้ว
เทศบาลเมืองสีคิ้ว เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งจากเทศบาลเมืองทั้งหมด 4 แห่งในจังหวัดนครราชสีมา ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสีคิ้ว และบางส่วนของตำบลมิตรภาพ ในอำเภอสีคิ้ว มีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 17,875 คน ทำให้เป็นเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ของจังหวัดนครราชสีมา รองจากเทศบาลนครนครราชสีมา และเทศบาลเมืองปากช่อง
ประวัติ
เทศบาลเมืองสีคิ้ว เดิมมีการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาล มีชื่อว่า สุขาภิบาลสีคิ้ว จัดตั้งครั้งแรก เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 และได้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตการปกครอง เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2509
ต่อมามีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 เป็นผลให้สุขาภิบาลสีคิ้วเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลสีคิ้ว ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
จากนั้นกระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะเทศบาลตำบลสีคิ้วขึ้นเป็น เทศบาลเมืองสีคิ้ว มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา
ภูมิศาสตร์
เทศบาลเมืองสีคิ้ว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัดนครราชสีมา ห่างจากจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 45 กิโลเมตร และ ห่างจากกรุงเทพมหานคร ระยะทางประมาณ 210 กิโลเมตร และโดยทางรถไฟ 224 กิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปทางตอนเหนือและตอนกลางมีเป็นสภาพเป็นลูกคลื่น มีความชันของพื้นที่ประมาณร้อยละ 2-6 ทางตอนกลางบางส่วน และตอนใต้ มีลักษณะเป็นภูเขาและทิวเขา มีความสูงชันมากกว่าร้อยละ 35 มีภูเขาที่สำคัญคือ เขาซับประดู่
เทศบาลเมืองสีคิ้วมีพื้นที่ทั้งสิ้น 11.63 ตารางกิโลเมตร หรือ เท่ากับ 7,268.75 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของอำเภอสีคิ้ว มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ต่าง ๆ ดังนี้
ประชากรและการปกครอง
ประชากรในเขตเทศบาลเมืองสีคิ้ว ณ ธันวาคม 2560 มีจำนวนทั้งสิ้น 17,875 คน เป็นชาย 8,454 คน เป็นหญิง 9,421 คน จำนวนบ้านทั้งสิ้น 8,915 หลัง
มีเขตการปกครองจำนวน 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลสีคิ้ว และตำบลมิตรภาพ มีหมู่บ้านทั้งสิ้น 16 หมู่บ้าน
มีชุมชนย่อยภายในเขตเทศบาลจำนวน 19 ชุมชนคือ
ลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์
ลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์ (La Seu d'Urgell) หรือ เซโอเดอูร์เฆล (Seo de Urgel) เป็นเมืองในจังหวัดแยย์ดา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบระหว่างแม่น้ำเซกรากับแม่น้ำบาลิรา ในเทือกเขาพิรินี เป็นเมืองหลักของโกมาร์กาอัลตูร์เฌ็ลย์และเป็นถิ่นพำนักของอัครมุขนายกแห่งอูร์เฌ็ลย์ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ปกครองร่วมแห่งประเทศอันดอร์รา
โกมาร์กาอัลตูร์เฌ็ลย์เป็นประตูสู่อันดอร์ราทางทิศใต้ ระยะทางที่ใกล้กับศูนย์กลางประชากรและกิจกรรมทางเศรษฐกิจดังกล่าวเป็นหนึ่งในปัจจัยหลักของการพัฒนาเมืองลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์ภายในดินแดนปิริแน็วและอารัน บริเวณติดกับเขตเมืองเก่าของลาแซ็วดูร์เฌ็ลย์เป็นที่ตั้งของอุทยานโอลิมปิกเซกราซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1990 เพื่อใช้จัดการแข่งขันพายเรือแคนูและเรือคายักในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1992
เทพ ธันเดอร์
เทพ ธันเดอร์ เป็นชื่ออัลบั้มเพลงของเทพ โพธิ์งามออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2540 เป็นเพลงแบบเพลงแปลง โดยการนำเพลงดังของศิลปินที่มีชื่อเสียงในขณะนั้นทั้งไทยและต่างประเทศมาล้อเลียน ในอัลบั้มนี้ถูกวางจำหน่ายทั้งสองชุดคือ เมียคอยมาคุม ปกอัลบั้มเสื้อสีแดง กับชุด แร๊พแขก หรือในชุดปกเพลง เชื่อไหมล่ะ ปกอัลบั้มเสื้อสีน้ำเงิน
ประเทศอินเดียในเครือจักรภพ
ผู้สำเร็จราชการ
ในยุคนี้ มีผู้สำเร็จราชการอินเดียอยู่สองคน คือ:
ชาน
ชาน (Shan) หรือ แมลงแห่งแชกไก เป็นหนึ่งในมนุษย์ต่างดาวในเรื่องชุดตำนานคธูลู ชานปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "แมลงแห่งแชกไก" (พ.ศ. 2507) ของนักประพันธ์ชาวอังกฤษ แรมซีย์ แคมเบลซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือข้อมูลทั่วไปของเอช. พี. เลิฟคราฟท์
ลักษณะ
ชานมีลักษณะคล้ายแมลง มีขาสิบขาซึ่งคล้ายกับหนวดรยางค์และปากสามปาก ปีกที่ใช้บินมีลักษณะเหมือนแผ่นหนังและมีปีกใหญ่เป็นเกล็ด ขนาดใกล้เคียงกับนกพิราบของโลก ดาวแชกไกซึ่งเป็นบ้านเดิมของชานนั้นเป็นดาวเคราะห์ในระบบสุริยะแฝด โดยชานนั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีความเจริญก้าวหน้าและอาศัยอยู่รวมกันในเมืองขนาดใหญ่ ชานมีสมองหกส่วนและสามารถคิดเรื่องต่างๆได้สามเรื่องในเวลาเดียวกัน เนื่องจากคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของดวงอาทิตย์นั้นมีผลกับเมแทบอลิซึมของชาน ชานจึงกลัวแสงอาทิตย์อย่างมาก ชานมีความสามารถพิเศษในการฝังตัวผ่านกะโหลกศีรษะและสมองของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อทำการฝังตัวเสร็จแล้ว ชานก็จะใช้โทรจิตทำการควบคุมร่างนั้นได้ ยิ่งชานฝังตัวอยู่นานแค่ไหนก็จะยิ่งทำการควบคุมร่างได้มากขึ้นเท่านั้น โดยในตอนแรกจะทำได้เพียงดลใจแต่ในที่สุดก็จะสามารถควบคุมได้เหมือนเป็นหุ่นเชิด
แนวคิดด้านจริยธรรมของชานนั้นแตกต่างจากมนุษย์อย่างมาก โดยส่วนใหญ่แล้วจะนับถือเอาเตอร์ก็อด อซาธอทเป็นเทพสูงสุดและสร้างวิหารทรงพีระมิดไว้บูชา ซึ่งศาสนาของอซาธอทนี้ยังแบ่งออกเป็นสองนิกาย โดยนิกายแรกนั้นเป็นพวกหัวรุนแรงซึ่งบูชาอวตารของอซาธอทที่เรียกว่า ซาดา ฮกลา (Xada Hgla) นิกายแรกนี้เชื่อว่าเทพเจ้ามีเพียงหนึ่งเดียวคืออซาธอทและต้องการทำลายศาสนาของเทพเจ้าอื่นๆทั้งหมด รวมถึงเป็นศัตรูกับอีกนิกายด้วย ส่วนนิกายที่สองนั้นมุ่งเน้นไปที่การแสวงหาประสบการณ์ใหม่จากความเจ็บปวด โดยใช้วิธีให้ร่างที่ควบคุมอยู่ทำร้ายตนเองและดูดซับคลื่นแม่เหล็กผ่านระบบประสาท
หายนะแห่งแชกไก
ดาวแชกไกนั้นได้พินาศไปเมื่อดวงดาวลึกลับได้ปรากฏบนท้องฟ้าและเคลื่อนเข้าใกล้แชกไกเรื่อยๆ ก่อนจะเปล่งแสงสีแดงซึ่งทำให้แชกไกถูกทำลายไป เหล่าชานส่วนใหญ่ก็ได้ตายไปในคราวนั้น มีเพียงส่วนน้อยซึ่งใช้ระบบเทเลพอร์ทในวิหารอซาธอทที่หนีจากความพินาศของแชกไกไปได้ เชื่อว่าดาวที่ทำลายแชกไกนั้นน่าจะเป็นกรอธ ซึ่งได้ทำให้เกรทโอลด์วัน หนอนผู้กัดกินในยามราตรี ซึ่งหลับใหลในแชกไกตื่นขึ้น
เหล่าชานที่รอดไปได้นั้นได้ใช้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารเร่ร่อนไปยังดาวอื่นๆคือ ไซโคลทล์ (Xiclotl) และ ธุกกอน (Thuggon) แต่ก็พบกับสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวจนต้องหนีไปอีก จนกระทั่งมาถึง ลกิฮักซ์ (L'gy'hx) (ดาวยูเรนัส) ซึ่งเหล่าชานได้พบกับสิ่งมีชีวิตซึ่งมีลักษณะคล้ายกับลูกบาศก์โลหะที่มีขาจำนวนมาก ชนพื้นเมืองของยูเรนัสได้ยอมให้ชานสร้างนิคมของตนได้และเมื่อเวลาผ่านไปสองร้อยปีก็ได้ยอมรับชานเป็นเผ่าพันธุ์ที่ร่วมปกครองดวงดาว ชนพื้นเมืองนี้นับถือเทพ ลรอกก์ (L'rog'g) (เชื่อว่าเป็นหนึ่งในร่างอวตารของไนอาลาโธเทป) ซึ่งชานเป็นจำนวนมากก็ได้เปลี่ยนศาสนามานับถือลรอกก์เช่นกัน แต่เมื่อมีชนพื้นเมืองเปลี่ยนมานับถืออซาธอทบ้างก็ได้เกิดการต่อต้านจากผู้นับถือลรอกก์ จนในที่สุดเหล่าชานที่ยังนับถืออซาธอทก็ถูกขับไล่ไปจากยูเรนัส ระบบเทเลพอร์ทของวิหารได้พาชานมายังดาวเคราะห์โลก ที่หุบเซเวิร์น ในอังกฤษช่วงสมัยกลาง ชานได้พยายามเผยแพร่ศาสนาอซาธอท แต่ก็ถูกกวาดล้างในช่วงของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 13 โดยบทละคร Massa di Requiem per Shuggay ซึ่งเป็นเรื่องราวของดาวแชกไกและการเดินทางของชานนั้นถูกสั่งเป็นข้อเขียนต้องห้าม เนื่องจากบรรยากาศของโลกนั้นทำให้ระบบเทเลพอร์ทของวิหารขัดข้อง ชานที่อยู่บนโลกจึงไม่สามารถหนีไปไหนได้อีก
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2559
'''รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2559/2016'''
'''รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559/2016 เรียงตามวันฉาย'''
การตักบาตร
การตักบาตร คือประเพณีอย่างหนึ่งที่ชาวพุทธปฏิบัติกันมาแต่สมัยพุทธกาล พระภิกษุจะถือบาตรออกบิณฑบาตเพื่อรับอาหารหรือทานอื่น ๆ ตามหมู่บ้านในเวลาเช้า ผู้คนที่ออกมาตักบาตรจะนำของทำทานต่าง ๆ เช่น ข้าว อาหารแห้ง มาถวายพระ
ประเพณีนี้ชาวพุทธถือกันว่าเป็นการสร้างกุศล และถือว่าเป็นการแผ่ส่วนกุศลให้กับญาติผู้ล่วงลับไปแล้วด้วย โดยเชื่อกันว่าอาหารที่ถวายไปนั้นจะส่งถึงญาติผู้ล่วงลับด้วยเช่นกัน
ยฺหวีฉือ
ตำบลยฺหวีฉือ เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเทศมณฑลหนานโถว ประเทศไต้หวัน เป็นที่ตั้งของทะเลสาบสุริยันจันทรา สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในประเทศไต้หวัน
ประวัติศาสตร์
บริเวณนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวเซาที่อาศัยอยู่ใกล้กับทะเลสาบสุริยันจันทรา บริเวณนี้เดิมเรียกว่า หง่อเซียเป้อ
เขตการปกครอง
ตำบลยฺหวีฉือประกอบด้วย 13 หมู่บ้านชนบท ได้แก่
ISO 8601
ประวัติ
การประกาศ ISO 8601 ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2531 เป็นการรวบรวมและแทนที่มาตรฐาน ISO ของเก่าซึ่งมีสัญกรณ์ที่แตกต่างกันได้แก่ ISO 2014, ISO 2015, ISO 2711, ISO 3307 และ ISO 4031 แทนที่ด้วยการแก้ไขครั้งที่สอง ISO 8601:2000 เมื่อ พ.ศ. 2543 และการแก้ไขครั้งที่สาม ISO 8601:2004 เผยแพร่เมื่อ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ต่อมาถูกยกเลิกและแก้ไขเป็น ISO 8601-1:2019 และ ISO 8601-2:2019 เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 ISO 8601 ถูกแก้ไข และอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบโดยตรงของคณะกรรมการเทคนิค ISO/TC 154
ISO 2014 แนะนำให้ใช้การแสดงวันที่เป็นตัวเลขทั้งหมดเป็นครั้งแรก โดยเรียงจากหน่วยใหญ่ไปหน่วยเล็กดังนี้ [YYYY]-[MM]-[DD] ระบบเลขสัปดาห์ได้กำหนดไว้ใน ISO 2015 และการแสดงวันที่ของปีได้กำหนดไว้ใน ISO 2711
ขอบเขตและการใช้งานมาตรฐาน
ขอบเขตของมาตรฐานนี้ครอบคลุมการนำเสนอสิ่งเหล่านี้
มาตรฐานนี้กำหนดขึ้นเพื่อตั้งใจให้ใช้งานได้อย่างกว้างขวาง สามารถใช้ได้กับการสื่อสารด้วยวิธีเขียนทั้งหมดที่มีการอ้างอิงถึง วัน เวลา และช่วงเวลา ไม่ว่าสื่อนั้นจะเป็นอะไร (สื่อสิ่งพิมพ์ อิเล็กทรอนิกส์ หรือเขียนด้วยลายมือ) หรือที่อยู่ของผู้ส่งผู้รับอยู่ที่ไหน (ภายในองค์กร ระหว่างองค์กร หรือข้ามประเทศ) การใช้งานมาตรฐานนี้ไม่ได้หมายความว่าจำกัดอยู่เพียงวันเวลาที่ดำเนินการ เก็บบันทึก หรือแสดงผลในคอมพิวเตอร์เท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับอุตสาหกรรมทุกประเภทและกิจกรรมของมนุษย์ทุกรูปแบบ ที่ซึ่งการนำเสนอวันเวลาอย่างแม่นยำและไร้ความกำกวมเป็นสิ่งที่จำเป็น เพื่อใช้สื่อสารกันระหว่างประเทศ ระดับชาติ ระดับท้องถิ่น ระดับภายใน หรือแม้แต่ระดับส่วนตัว
มาตรฐานนี้ไม่ได้บังคับหรือห้ามใช้คำแทนสำหรับวันที่ วันที่ในลักษณะคำบรรยายถูกละเว้นเอาไว้จากมาตรฐาน เพราะว่าการใช้งานเฉพาะภาษาส่วนใหญ่อาจทำให้เกิดความติดขัดในการสื่อสารระหว่างประเทศ
วันที่
มาตรฐานนี้ใช้ปฏิทินเกรโกเรียน ซึ่งเป็นปฏิทินที่ใช้อย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก และเป็นมาตรฐานโดยพฤตินัยสำหรับการค้าระหว่างประเทศ
จุดที่น่าสนใจคือ ISO 8601 ได้ถือเอาวันที่อ้างอิงตามปฏิทินเกรโกเรียนในวันที่ 1875-05-20 เป็นหลัก ซึ่งเป็นวันที่(Convention du Mètre) ได้รับการลงนามในปารีส อย่างไรก็ตาม วันที่ของ ISO ก่อนเกิดสนธิสัญญาจะยังคงเข้ากันได้กับปฏิทินเกรโกเรียน ย้อนไปจนถึงวันที่มีการแนะนำปฏิทินเกรโกเรียนอย่างเป็นทางการเมื่อ 1582-10-15 สำหรับวันที่อยู่ก่อนหน้านั้นจะใช้ตามปฏิทินก่อนเกรโกเรียน (proleptic Gregorian calendar) ซึ่งอาจนำมาใช้ได้โดยมีข้อตกลงร่วมกันในการแลกเปลี่ยนข้อมูล
ปี
ISO 8601 ได้กำหนดไว้ว่า ให้ใช้ปีคริสต์ศักราชสี่หลัก [YYYY] เพื่อหลีกเลี่ยง
สำหรับการนำเสนอปีที่อยู่ก่อน 0000 หรือหลังจาก 9999 มาตรฐานนี้อนุญาตให้ใช้ส่วนขยายของการนำเสนอปี [± Y YYYY] โดยมีข้อตกลงร่วมกันระหว่างผู้ส่งและผู้รับ การนำเสนอปีแบบขยายจะใช้เฉพาะเมื่อมีตัวเลขเกินสี่หลักเท่านั้น และจะต้องนำหน้าด้วยเครื่องหมายบวก (+) หรือลบ (−) เสมอ โดยถือว่าปี 0 เป็นบวก
สัญกรณ์ที่ใช้กับปีก่อนคริสตกาล (BC) จะไม่ถูกนำมาใช้ แต่จะใช้เป็นปีติดลบแทน ตัวอย่างเช่น 3 ปีก่อนคริสตกาล เขียนแทนได้ด้วย −0002 ตัวเลขต่างกันอยู่ 1 เนื่องจากระบบปีก่อนคริสตกาลไม่มีปีที่ศูนย์ ดังนั้นปี 0000 ของ ISO จะหมายถึง 1 ปีก่อนคริสตกาล
วันที่ตามปฏิทิน
การนำเสนอวันที่ตามปฏิทินมีสองรูปแบบคือรูปแบบขยายกับรูปแบบพื้นฐานดังที่ได้กล่าวไว้แล้ว [YYYY] คือปีคริสต์ศักราชสี่หลัก 0000 ถึง 9999 [MM] คือเลขเดือนสองหลัก 01 ถึง 12 และ [DD] คือวันที่ของเดือนสองหลัก 01 ถึง 31 ตัวอย่างเช่น วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1981 เขียนแทนได้เป็น "1981-04-05" หรือ "19810405"
มาตรฐานนี้อนุญาตให้วันที่ตามปฏิทินสามารถลดความเจาะจงได้ เช่น "1984-04" หมายถึง เดือนเมษายน ค.ศ. 1984, "1984" หมายถึงปี ค.ศ. 1984, "19" หมายถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19
ถึงแม้มาตรฐานอนุญาตให้ใช้รูปแบบ YYYY-MM-DD และ YYYYMMDD เพื่อแสดงวันที่ให้ครบถ้วน แต่ถ้าวันที่ของเดือน [DD] ถูกละเว้นออกไป จะมีเพียงแค่ YYYY-MM เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ ไม่อนุญาตให้ใช้ YYYYMM เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับรูปแบบวันที่อย่างย่อ YYMMDD ซึ่งก็ยังมีการใช้กันมาก
วันที่ตามสัปดาห์
วันที่ตามสัปดาห์มีรูปแบบการนำเสนอดังที่แสดงไว้ทางขวามือ [YYYY] แสดงปีที่นับตามสัปดาห์ของ ISO ซึ่งจะแตกต่างจากปีปกติตามปฏิทินเล็กน้อย (ดูคำอธิบายข้างล่าง) [Www] คือเลขสัปดาห์สองหลักที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษร W มีค่า W01 ถึง W53 และ [D] คือวันในสัปดาห์โดยเริ่มต้นจากวันจันทร์เท่ากับ 1 ถึงวันอาทิตย์เท่ากับ 7 (วันแรกของสัปดาห์ตาม ISO คือวันจันทร์) รูปแบบนี้เป็นที่นิยมใช้ในอุตสาหกรรมการผลิต
ปีที่นับตามสัปดาห์ของ ISO จะเริ่มจากวันแรก (วันจันทร์) ของสัปดาห์ที่ 01 ไปจนสิ้นสุดวันอาทิตย์ที่อยู่ก่อนวันแรกของปีถัดไป ทำให้มีสัปดาห์เต็ม 7 วันเป็นจำนวน 52 หรือ 53 สัปดาห์ โดยไม่มีช่วงทับซ้อนหรือเว้นว่าง การนับปีตามสัปดาห์ของ ISO จะเบี่ยงเบนไปจากปีตามปฏิทินเกรโกเรียนโดยปกติ ในวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์, หรือวันเสาร์-อาทิตย์, หรือเฉพาะวันอาทิตย์ ของจุดเริ่มต้นของปีปฏิทิน (ซึ่ง ISO จะถือว่าอยู่ในปีก่อนหน้า) และในวันจันทร์-อังคาร-พุธ, หรือวันจันทร์-อังคาร, หรือเฉพาะวันจันทร์ ของจุดสิ้นสุดของปีปฏิทิน (ซึ่ง ISO จะถือว่าอยู่ในสัปดาห์ที่ 01 ของปีใหม่) สำหรับวันพฤหัสบดี ปีปฏิทินและปีตาม ISO จะตรงกันเสมอ ตัวอย่างเช่น
ตอร์เรเดมะนิลา
ตอร์เรเดมานีลา (Torre de Manila; ; ฟิลิปิโน: Tore ng Maynila) เป็นอาคารสูงสำหรับที่อยู่อาศัยของดีเอ็มซีไอโฮมส์ ในย่านเอร์มีตา มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ อาคารเมื่อสร้างเสร็จจะมีขนาด 46 ชั้นเหนือพื้นดิน ในจำนวนนี้ 41 ชั้นเป็นที่อยู่อาศัย, 4 ชั้นเป็นที่จอดรถ และชั้นหนึ่งเป็นสิ่งอำนวยความสะดวก รวมถึงยังมีมีอีกสามชั้นใต้ดิน
ISO 8601
วันที่ตามสัปดาห์
ในสหรัฐอเมริกาใช้ระบบวันอาทิตย์ถึงวันเสาร์เป็นหนึ่งสัปดาห์ และมีสัปดาห์บางส่วนที่ไม่เต็ม 7 วันที่จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของปี ข้อดีของการทำเช่นนี้คือไม่ต้องมีการปรับเลขปีเหมือนเช่นปีที่นับตามสัปดาห์ของ ISO ในขณะที่การจัดอันดับนัยสำคัญที่สอดคล้องกันก็ยังคงมีอยู่
ตอร์เรเดมะนิลา
อาคารเป็นที่รู้จักจากข้อถกเถียงกรณีที่ตั้งของอาคารที่อยู่ใกล้กับอนุสรณ์สถานรีซัล จนทำให้อาคารปรากฏในพื้นหลังของภาพถ่ายอนุสรณ์ซึ่งทำให้เป็นที่เรียกขานในชื่อ "โฟโต้บอมเบอร์แห่งชาติ" (national photobomber; ฟิลิปิโน: Pambansang Fotobamer)   และ "ความอัปยศของชาติต่อรีซัล" (a national disgrace to Rizal)  มีความพยายามยับยั้งการก่อสร้างอาคารมาตลอดตั้งแต่ปี 2012 ถึง 2017 มีการหยุดการก่อสร้างเป็นพัก ๆ แต่ท้ายที่สุดก็ดำเนินต่อจนสำเร็จเนื่องจากไม่ปรากฏกฎหมายใด ๆ ที่ห้ามการก่อสร้างอาคารในทิวทัศน์ของอนุสรณ์สถานแห่งชาติอย่างอนุสรณ์สถานรีซัล ผู้พัฒนาโครงการแจงต่อศาลสูงโดยอ้างรัฐบัญญัติมรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ปี 2009 ว่าไม่มีการระบุว่าจะพิทักษ์ทิวทัศน์โดยรอบของมรดกทางวัฒนธรรม ในปี 2017 ศาลสูงได้ตัดสินให้การก่อสร้างดำเนินต่อไปได้โดยไม่ผิดกฎหมาย ถือเป็นการสิ้นสุดความพยายามหยุดยั้งการก่อสร้าง
ISO 8601
วันที่ของปี
วันที่เชิงอันดับ (ordinal date) เป็นรูปแบบอย่างง่ายในโอกาสเมื่อการนิยามสัปดาห์และเดือนเป็นอุปสรรคมากกว่าที่จะช่วยเหลือ เช่นเมื่อต้องการเปรียบเทียบวันที่จากระบบปฏิทินที่ต่างกัน จากรูปแบบการนำเสนอ [YYYY] หมายถึงปีคริสต์ศักราชสี่หลัก และ [DDD] คือวันที่ของปีนั้นสามหลัก มีค่า 001 ถึง 365 (หรือ 366 ในปีอธิกสุรทิน) ตัวอย่างเช่น 1981-04-05 เขียนแทนได้เป็น "1981-095" หมายถึงวันที่ 95 ของปี ค.ศ. 1981
รูปแบบนี้ใช้เฉพาะกับระบบฮาร์ดแวร์อย่างง่ายที่ต้องการมีระบบวันที่ แต่ไม่สามารถบรรจุซอฟต์แวร์คำนวณปฏิทินอย่างเต็มรูปแบบซึ่งอาจก่อให้เกิดความยุ่งยาก บางครั้งระบบนี้ถูกทึกทักเอาว่าเป็นวันที่จูเลียน (Julian date) ซึ่งความจริงไม่ใช่ เพราะวันที่จูเลียนคือจำนวนวันที่ผ่านมานับตั้งแต่ 1 มกราคม 4713 ปีก่อนคริสตกาล ณ เวลาเที่ยงวันที่กรีนิช ในปฏิทินก่อนจูเลียน
เวลา
ISO 8601 ใช้ระบบ รูปแบบพื้นฐานคือ [hh][mm][ss] และรูปแบบขยายคือ [hh]:[mm]:[ss] ดังนั้นเวลา 13 นาฬิกา 47 นาที 30 วินาที จึงเขียนได้เป็น "134730" หรือ "13:47:30"
ค่าของเวลาสามารถลดความเจาะจงได้จากหน่วยที่มีนัยสำคัญน้อยกว่าขึ้นมา เมื่อละวินาทีจะเหลือเพียง [hh]:[mm] หรือ [hh][mm] และเมื่อละนาทีจะเหลือเพียง [hh]
เวลาเป็นกรณีพิเศษที่สามารถอ้างถึงได้ด้วย 00:00 หรือ 24:00 ก็ได้ รูปแบบ 00:00 จะใช้เพื่อบอกว่าเป็นจุดเริ่มต้นของวัน ซึ่งเป็นการใช้ที่บ่อยกว่า ในขณะที่จุดสิ้นสุดของวันจะใช้เป็น 24:00 ดังนั้น "2007-04-05T24:00" จึงเป็นเวลาเดียวกันกับ "2007-04-06T00:00" ต่างกันแค่ความหมายที่สื่อออกมา (ดูเพิ่มที่หัวข้อการรวมวันที่และเวลา)
ตัวกำหนดเขตเวลา
ถ้าหากไม่มีการระบุเขตเวลา (time zone) ในการนำเสนอเวลา ข้อมูลนั้นจะถูกสมมติว่าเป็นเวลาท้องถิ่น ซึ่งอาจไม่ส่งผลกระทบอะไรเมื่อใช้สื่อสารกันภายในเขตเวลาเดียวกัน แต่จะเกิดความกำกวมเมื่อสื่อสารข้อมูลข้ามเขตเวลา การระบุตัวกำหนดเขตเวลาจึงเป็นสิ่งที่ควรทำเมื่อใช้สัญกรณ์มาตรฐาน
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต (Kena: Bridge of Spirits) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชัน-ผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Ember Lab เนื้อเรื่องของเกมจะติดตามเคนา ไกด์วิญญาณสาวที่ใช้พลังเวทมนตร์ของเธอเพื่อช่วยผู้ตายย้ายจากร่างกายไปสู่โลกแห่งวิญญาณ ตัวเกมนำเสนอผ่านมุมมองของบุคคลที่สาม ผู้เล่นจะใช้ไม้เท้าของเคนาในการโจมตีศัตรู และความสามารถในจังหวะของเธอในการป้องกันการโจมตี พวกเขาได้รับมอบหมายให้รวบรวมสหายวิญญาณขนาดเล็กที่รู้จักกันในชื่อรอท ซึ่งช่วยทำงานให้สำเร็จและต่อสู้กับศัตรู
ISO 8601
ตัวกำหนดเขตเวลา
ถ้าเวลานั้นอยู่ในเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) เพียงแค่เพิ่มตัวอักษร Z ลงไปโดยไม่เว้นวรรคหลังจากค่าเวลา ซึ่ง Z คือตัวกำหนดเขตเวลาที่เยื้องจากเวลาสากลเชิงพิกัดเป็นศูนย์ ดังนั้นเวลา 09:30 UTC จึงเขียนได้เป็น "09:30Z" หรือ "0930Z" และเวลา 14:45:15 UTC เขียนเป็น "14:45:15Z" หรือ "144515Z" เวลาสากลเชิงพิกัดถูกเรียกอีกอย่างว่าเป็นเวลา "ซูลู" (Zulu) เพราะคำว่า "ซูลู" เป็นรหัสวิทยุของอักษร Z
การกำหนดเขตเวลาอื่น ๆ สามารถทำได้โดยระบุความเยื้องจากเวลาสากลเชิงพิกัดในรูปแบบ ±[hh]:[mm], ±[hh][mm], หรือ ±[hh] ต่อท้ายค่าเวลาเหมือนวิธีของการเติม Z เช่นเขตเวลาที่มากกว่าเวลาเชิงพิกัดสากลอยู่เจ็ดชั่วโมง (กรุงเทพมหานคร) ตัวกำหนดเขตเวลาเขียนเป็น "+07:00", "+0700", หรือเพียงแค่ "+07" โปรดสังเกตว่าตัวกำหนดเขตเวลานี้คือความเยื้องจากเวลาสากลเชิงพิกัดที่แท้จริง และไม่ได้บ่งบอกข้อมูลเรื่องเวลาออมแสง (daylight saving time) ดังนั้นในเมืองชิคาโก จะมีเขตเวลาเป็น −06:00 ในฤดูหนาวและ −05:00 ในฤดูร้อน ตัวอย่างค่าเวลาต่อไปนี้หมายถึงเวลาเดียวกัน ณ ขณะนั้น "18:30Z", "22:30+04", "1130−0700", และ "15:00−03:30" สำหรับ(nautical time) อักษรแทนเขตเวลาจะไม่มีการนำมาใช้ ยกเว้นอักษร Z
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต
การพัฒนา เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต นำโดยพี่น้อง Mike และ Josh Grier ผู้ก่อตั้ง Ember Lab หลังจากใช้เวลาห้าปีในการสร้างโฆษณาและแอปพลิเคชันที่มีตราสินค้า ทีมพัฒนาได้เปลี่ยนมาสร้างวิดีโอเกมต้นฉบับหลังจากปี 2016 พวกเขาร่วมมือกับโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอนเตอร์เทนเมนต์สำหรับข้อตกลงเฉพาะคอนโซล และเพิ่มทีมเป็นพนักงานหลัก 15 คน งานศิลปะของเกมถูกสร้างขึ้นโดยความร่วมมือกับสตูดิโอ Sparx ซึ่งเป็นสตูดิโอแอนิเมชั่นของเวียดนาม และโลกสมมุติของเกมได้รับแรงบันดาลใจจากสถานที่ในโลกตะวันออกเช่นญี่ปุ่นและบาหลี ดนตรีประกอบดั้งเดิมแต่งโดย Jason Gallaty ซึ่งร่วมมือกับกลุ่มวงดนตรีชาวบาหลี Gamelan Çudamani เพื่อสร้างดนตรีกาเมลันที่เคารพต่อวัฒนธรรม
ISO 8601
การรวมวันที่และเวลา
การนำเสนอวันที่และเวลารวมกันเป็นการนำเสนอจุดหนึ่งของเวลาจริง ใช้รูปแบบ <วันที่>T<เวลา> โดยที่ตัวอักษร T คือตัวกำหนดเวลา ใช้แสดงว่าหลังจากตัวอักษรนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของค่าเวลา องค์ประกอบวันที่และเวลาที่นำมารวมกันต้องมีรูปแบบมาตรฐานอย่างใดอย่างหนึ่งที่เข้ากันได้ตามที่อธิบายไว้แล้วข้างบน ตัวอย่างเช่น "2007-04-05T14:30" คือรูปแบบส่วนขยาย [YYYY]-[MM]-[DD]T[hh]:[mm] หรืออีกตัวอย่างหนึ่ง "20090621T0545Z" คือรูปแบบพื้นฐาน [YYYY][MM][DD]T[hh][mm]Z เป็นต้น
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต ได้ถูกจัดแสดงที่เทศกาลภาพยนตร์ทริเบกาในปี 2021 หลังจากความล่าช้าซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 21 กันยายน 2021 สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และ เพลย์สเตชัน 5 ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป โดยได้รับคำชมเป็นพิเศษในด้านการออกแบบทางศิลปะ ดนตรีต้นฉบับ และการใช้รอท และวิจารณ์แบ่งออกเป็นรูปแบบการเล่น การบรรยาย และตัวละคร ตัวเกมยังได้รับรางวัลอีกสองรางวัลจากงานเกมอวอร์ดส์ประจำปี 2021
ISO 8601
การรวมวันที่และเวลา
องค์ประกอบวันที่และเวลาอาจปรากฏว่าอยู่ติดกันในแต่ละตัว บ่อยครั้งที่แยกด้วยเว้นวรรคหรือบางครั้งก็คั่นด้วยอักษรตัวอื่น ในกรณีเช่นนี้ค่าของวันที่และเวลาจะถือว่าเป็นฟีลด์ที่แยกกันในระบบข้อมูล มากกว่าที่จะเป็นการนำเสนอในฟีลด์เดียวกัน สิ่งนี้ก็เพื่อความสามารถในการอ่านโดยมนุษย์ จากตัวอย่างก่อนหน้านี้ "2007-04-05 14:30" จะถือว่าเป็นการนำเสนอสองฟีลด์แยกกันนั่นคือวันที่ 2007-04-05 กับเวลา 14:30 แต่ก็เป็นที่ยอมรับได้ และคงเหลือไว้ให้ผู้อ่านนำไปแปลผลว่าทั้งสองฟีลด์เป็นการนำเสนอจุดเวลาเดียวโดยขึ้นอยู่กับบริบท
ระยะเวลา
ระยะเวลาเป็นส่วนประกอบหนึ่งของช่วงเวลา และนิยามเป็นจำนวนเวลาที่ผ่านไปในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ระยะเวลานี้ควรใช้เป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาตามที่กำหนดไว้ในมาตรฐานเท่านั้น เรื่องของช่วงเวลาจะอธิบายในหัวข้อถัดไป
ระยะเวลานำเสนอโดยใช้รูปแบบ P[n]Y[n]M[n]DT[n]H[n]M[n]S หรือ P[n]W ในการนำเสนอเหล่านี้ [n] จะถูกแทนที่ด้วยค่าของวันและเวลาตามชนิดของตัวอักษรที่ตามหลัง กรณีนี้การใส่ 0 นำหน้าไม่จำเป็นต้องใช้ แต่จำนวนหลักมากที่สุดที่สามารถจะใส่ได้ต้องมีการตกลงร่วมกันระหว่างกลุ่มผู้สื่อสาร อักษรตัวใหญ่ P, Y, M, W, D, T, H, M, และ S คือตัวกำหนดขององค์ประกอบวันที่และเวลาแต่ละประเภทและจะไม่ถูกแทนที่
ตัวอย่างเช่น "P3Y6M4DT12H30M5S" หมายถึงการนำเสนอระยะเวลา 3 ปี 6 เดือน 4 วัน 12 ชั่วโมง 30 นาที 5 วินาที องค์ประกอบของวันที่และเวลารวมทั้งตัวกำหนดต่าง ๆ สามารถละเว้นไปได้ถ้าค่าของมันมีค่าเป็นศูนย์ และองค์ประกอบที่มีนัยสำคัญน้อยกว่าสามารถละเว้นเพื่อลดความเจาะจงของระยะเวลา เช่น "P23DT23H" และ "P4D" ต่างก็เป็นการนำเสนอระยะเวลาที่ยอมรับได้
อักษร M ปรากฏอยู่สองตำแหน่งในการนำเสนอ เพื่อที่จะลดความสับสนว่าหมายถึงเดือนหรือนาที ให้ดูที่อักษร T ซึ่งเป็นตัวกำหนดที่อยู่หน้าค่าเวลา ถ้า M อยู่ถัดจาก T แสดงว่าเป็นค่านาที เช่น "PT1M" คือระยะเวลา 1 นาที ต่างจาก "P1M" หมายถึงระยะเวลา 1 เดือน หน่วยที่เล็กที่สุดในการนำเสนอสามารถใช้เศษทศนิยมได้ เช่น "P0.5Y" หมายถึงระยะเวลาครึ่งปี มาตรฐานนี้ไม่ได้ห้ามให้ใช้ค่าของวันและเวลาที่เกินกว่าจุดทด เช่น "PT36H" สามารถใช้ได้และมีความหมายเหมือนกับ "P1DT12H" ยกเว้นอีกรูปแบบหนึ่งดังที่จะกล่าวต่อไป
ระยะเวลาสามารถแสดงได้อีกรูปแบบหนึ่งโดยใช้การนำเสนอการรวมวันที่และเวลาโดยมีข้อตกลงร่วมกัน ด้วยรูปแบบพื้นฐาน PYYYYMMDDThhmmss หรือรูปแบบขยาย P[YYYY]-[MM]-[DD]T[hh]:[mm]:[ss] จากตัวอย่างแรกสุดจึงสามารถเขียนได้เป็น "P0003-06-04T12:30:05" อย่างไรก็ตามการนำเสนอเช่นนี้ แต่ละส่วนไม่สามารถใส่ค่าเกินว่าจุดทดหรือค่าที่สามารถเป็นไปได้ เช่นการใส่ 13 เดือนหรือ 25 ชั่วโมงเป็นสิ่งที่ไม่อนุญาตสำหรับรูปแบบนี้
ช่วงเวลา
ช่วงเวลาหมายถึงจำนวนเวลาที่ผ่านไประหว่างจุดเวลาสองจุด จำนวนเวลาจะแสดงโดยระยะเวลา (ดังเช่นที่กล่าวไว้ในหัวข้อที่แล้ว) ส่วนจุดเวลาสองจุดนั้นจะนำเสนอโดยการรวมวันที่และเวลา หรือวันที่อย่างเดียวอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้นจึงมีสี่แนวทางในการนำเสนอช่วงเวลา ได้แก่
จากรูปแบบเหล่านี้ สามแนวทางแรกจำเป็นต้องมีการแบ่งโดยใช้ตัวกำหนดช่วงเวลาคือเครื่องหมายทับ (/) หรือ(⁄) (เครื่องหมายแยกเศษส่วน) ในการใช้งานเฉพาะอย่าง ยัติภังค์สองตัว (--) ก็สามารถใช้เป็นตัวแบ่งได้แทนเครื่องหมายทับ (ดูเพิ่มที่ส่วน 4.4.2 ของเอกสารมาตรฐาน)
สำหรับการแสดงผลแบบ <จุดเริ่มต้น>/<จุดสิ้นสุด> ถ้าองค์ประกอบใด ๆ ของจุดสิ้นสุดไม่ปรากฏ จะถือว่าองค์ประกอบนั้นมีค่าเหมือนกับจุดเริ่มต้น รวมทั้งเขตเวลาด้วย คุณลักษณะของมาตรฐานนี้ทำให้การนำเสนอช่วงเวลาสั้นกระชับมากขึ้น ตัวอย่างเช่น การประชุมสองชั่วโมง (ในวันเดียวกัน) โดยระบุเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดสามารถเขียนเป็น "2007-12-14T13:30/15:30" หรือการระบุวันที่เริ่มต้นและสิ้นสุดในใบแจ้งค่าใช้จ่ายประจำเดือนเป็น "2008-02-15/03-14" เป็นต้น
ถ้าหากความแม่นยำที่เพิ่มขึ้นเป็นที่ต้องการสำหรับช่วงเวลา การนำเสนอสามารถเพิ่มองค์ประกอบของเวลาลงไปอีกได้ เช่นการสังเกตการณ์ที่มีระยะเวลาประมาณสามวันนำเสนอไว้อย่างสั้นว่า "2007-11-13/15" ถ้าจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการสังเกตการณ์จำเป็นต้องใช้เวลาที่แน่นอนเพื่อจุดประสงค์ของการวัดและการบันทึก การนำเสนอช่วงเวลาดังกล่าวจึงสามารถเพิ่มเติมได้เป็น "2007-11-13T00:00/15T24:00"
ช่วงเวลาทำซ้ำ
ช่วงเวลาทำซ้ำมีการระบุไว้ในส่วน 4.5 ของเอกสารมาตรฐาน มีรูปแบบการเขียนโดยเพิ่ม "R[n]/" ลงไปที่ข้างหน้าสุดของการนำเสนอช่วงเวลา เมื่อ [n] คือจำนวนครั้งที่เกิดการทำซ้ำ (ไม่จำเป็นต้องใส่ 0 นำหน้า) ถ้าหากไม่ใส่ค่า [n] ก็จะหมายความว่าไม่จำกัดจำนวนการทำซ้ำ ดังนั้นการทำซ้ำด้วยระยะเวลา "P1Y2M10DT2H30M" เป็นจำนวนห้าครั้ง เริ่มตั้งแต่ "2008-03-01T13:00:00Z" จะเขียนได้ว่า "R5/2008-03-01T13:00:00Z/P1Y2M10DT2H30M"
การนำเสนออย่างย่อ
ISO 8601:2000 ได้อนุญาตให้มีการนำเสนออย่างย่อ (โดยมีข้อตกลงร่วมกัน) ซึ่งจะทำให้องค์ประกอบที่อยู่นำหน้า (ทางซ้าย) ของวันที่หรือเวลาถูกละเว้นไว้ จึงทำให้สามารถใช้เลขปีสองหลักในรูปแบบ YY-MM-DD และ YYMMDD แต่ก็ทำให้เกิดความกำกวม แนวคิดนี้จึงถูกยกเลิกไปใน ISO 8601:2004
อัน ชิน-แอ
อัน ชิน-แอ (안신애; Ahn Shin-Ae; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1990 – ) หรือที่รู้จักในชื่อ ชารอน แอ เป็นนักกีฬากอล์ฟหญิงชาวเกาหลีใต้ ผู้เข้าแข่งขันรายการเคแอลพีจีเอ
เธอได้รับการกล่าวถึงในฐานะผู้มีความงาม และมีผลงานการแข่งขันที่โดดเด่น นอกจากนี้ ยังมีกระแสข้อมูลว่าเธอกำลังคบหาดูใจกับพัก ยูชอน ซึ่งเป็นนักร้องผู้เป็นสมาชิกของกลุ่มเจวายเจ แต่ทางต้นสังกัดของยูชอนได้ออกมาโต้แย้งถึงกรณีดังกล่าวว่าไม่เป็นความจริง
ประวัติ
อัน ชิน-แอ เป็นชาวเกาหลีใต้โดยสายเลือด แต่ได้ย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศนิวซีแลนด์ตั้งแต่อายุ 9 ปีพร้อมกับครอบครัว ทำให้เธอได้มีโอกาสฝึกกอล์ฟเป็นครั้งแรก โดยได้เป็นนักกีฬาสมัครเล่นทีมชาตินิวซีแลนด์ผู้ซึ่งเข้าแข่งขันในหลายรายการ รวมถึงการแข่งขันที่มีชื่อเสียงของเอเชียอย่าง ศึกกอล์ฟควีนสิริกิติ์คัพ
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันเทควันโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 128 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 4 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2008
ไฮดี้ (นวนิยาย)
หนังสือสำหรับเด็กสองเล่ม ไฮดี้เรียนรู้ และการอพยพถิ่นที่พักอาศัย และ ไฮดี้สามารถทำสิ่งที่เธอได้เรียนรู้ ในสวิตเซอร์แลนด์ ผู้เขียน โยฮานน์นา ซปีรี (Johanna Spyri, พ.ศ. 2370—พ.ศ. 2444)  จากปี พ.ศ. 2423—2424 หนังสือไฮดี้ (Heidi) สองเล่มนี้ได้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
เกี่ยวกับหนังสือไฮดี้เล่มนี้ ที่แต่งขึ้นโดย โยฮานน์นา ซปีรี ในปัจจุบันยังเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก
ไฮดี้เรียนรู้ และการอพยพถิ่นที่พักอาศัย
ครั้งแรกได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2423 ที่เมืองโกทาร์ ในเยอรมนี หนังสือเล่มแรกเล่าเรื่องเด็กหญิงไฮดี้ไม่มีพ่อแม่ได้ย้ายไปอาศัยอยู่กับคุณปู่ที่บ้านใหม่บนภูเขา  ที่ใช้ชีวิตที่โดดเดี่ยวอย่างฤษี  ในทุ่งหญ้าบนภูเขา  หลังจากแม่ไฮดี้เสียชีวิต คุณน้าเดเธ่อะ ได้ดูแลเลี้ยงดูไฮดี้และหลังจากนั้นได้พาไฮดี้ไปอาศัยอยู่กับคุณปู่ เออฮี  ทีแรกปู่ไม่ชอบไฮดี้แต่หลังจากนั้นไม่นานปู่รักไฮดี้มากขึ้นและอาศัยอยู่อย่างสะดวกสบาย  ไฮดี้ได้รู้จักกับเด็กชาย เพเทอร์  เขาอายุเท่ากันกับไฮดี้  เขามีอาชีพเลี้ยงแพะ  พวกเขาเดินทางขึ้นภูเขาสูงเป็นประจำเพื่อนำแพะไปเลี้ยงบริเวณทุ่งหญ้าบนภูเขา
สามปีหลังจากนั้น เมื่อไฮดี้อายุได้แปดปี คุณน้าเดเธ่อะ ตัดสินใจรับไฮดี้ไปอยู่ด้วยที่แฟรงก์เฟิร์ต ที่นี่ไฮดี้มีเพื่อนชื่อ คลาร่า เซเซมานน์ เธอพิการเดินไม่ได้ เธอชอบและยอมรับไฮดี้เป็นเพื่อนใหม่ มีเพียงแม่บ้านเท่านั้นที่ชื่อ นางสาว โรทเท่นไมย์เย่อะ ที่ไม่ชอบไฮดี้เลย เหนือสิ่งอื่นใดเธอตกใจเมื่อรู้ว่าไฮดี้อ่านหนังสือไม่ได้ คุณย่าของคลาร่า ช่วยไฮดี้เรียนและอ่านหนังสือ
ไฮดี้ยังคงรู้สึกไม่ดีตลอดเวลาที่บ้านเซเซมานน์ เธอปรารถนากลับไปบ้านบนภูเขา เธอเริ่มละเมอเดินในเวลากลางคืน นายเซเซมานน์และหมอของเขาตัดสินใจส่งไฮดี้กลับบ้าน และไฮดี้ได้นั่งรถไฟกลับบ้าน
ไฮดี้สามารถทำสิ่งที่เธอได้เรียนรู้
ไฮดี้หวังว่าเพื่อน คลาร่า ของเขาจะมาเยี่ยมในปีหน้า แต่ครั้งแรกคุณหมอมาเยี่ยมดูสถานที่ความเรียบร้อยทั้งหมดก่อน  คุณหมอพอใจมากที่ คลาร่า จะได้พักในสถานที่ที่ดีต่อสุขภาพในช่วงฤดูร้อนถัดไปที่เมือง บาดรากาซซ์  ในกระท่อมของปู่ เออฮี      คนใช้อุ้มเธอนั่งบนเก้าอี้ขึ้นไปบนภูเขา
คลาร่า ได้พักในห้องเก็บหญ้าแห้ง ซึ่งไฮดี้ใช้หลับนอนมาเป็นเวลานาน  เพเทอร์ ได้รับความสนใจน้อยลงเขากลายเป็นคนขี้อิจฉาริษยาเอาแต่ใจตัวเอง  เพราะขณะนี้ไฮดี้เอาอกเอาใจและดูแลเอาใจใส่ คลาร่า  วันหนึ่งเพเทอร์ ได้ปล่อยเก้าอี้รถเข็นของคลาร่า กลิ้งลงมาจากเนินเขา เพื่อที่จะทำลาย
วันหนึ่งไฮดี้กับคลาร่าต้องการขึ้นไปบนภูเขา ปู่เออฮีพาพวกเขาขึ้นไป บนภูเขาคลาร่าได้ฝึกเดิน     สร้างความประหลาดใจอย่างมากเมื่อพ่อและคุณย่าเซเซมานน์มาเยี่ยมนั่นคือ คลาร่าสามารถเดินได้เอง  นายเซเซมานน์สัญญากับปู่เออฮีร่วมมือกับหมอเพื่อช่วยไฮดี้ดูแล  เมื่อเขาไม่สามารถ
ตัวละครในนวนิยายไฮดี้
ตัวละครในนวนิยายไฮดี้ ชื่อโดย โยฮานน์นา ชปิรี ในต้นฉบับเดิม จะสะกดแตกต่างไปจากนี้
คุณปู่เออฮี
คุณปู่เออฮี อาศัยอยู่ในกระท่อมของเขา ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว เก็บตัว ตัดขาดจากโลกภายนอก หลานสาวไฮดี้นำผู้คนมาใกล้ชิดกับเขาอีกครั้ง  เขาอยู่ในอารมณ์โกรธจึงได้แยกตัว มาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว
ในวัยหนุ่มเขาได้รับมรดกจากพ่อแม่แต่การสูญเสียทั้งหมด เขาได้ย้ายไปอยู่เมืองเนเปิลส์และทำงานเป็นทหารในกองทัพ  มีข่าวลือว่าเขาได้ฆ่าคนตายที่นั่น  หลังจากนั้นเขาได้กลับมาพร้อมกับลูกชายชื่อ โทบีอัส และอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก  โทบีอัส กลับจากทำงานเกิดอุบัติเหตุและตาย ภรรยาของโทบีอัส โศกเศร้าจากการเสียชีวิตของสามีหลังจากนั้นเธอก็เสียชีวิตด้วย  น้องสาวของอาเดลไฮด์ ชื่อเดเธอะ ต้องดูแลหลานสาวไฮดี้ในเวลาสี่ปี
คลาร่า เซเซมานน์
คลาร่า เป็นเด็กหญิงพิการ อายุประมาณ 12 ปี จากครอบครัวร่ำรวย  เธอเติบโตในเมืองแฟรงก์เฟิร์ต และไม่มีแม่  พ่อเป็นนักธุรกิจท่องเที่ยวและมีเวลาน้อยสำหรับลูกสาว  คลาร่าได้รับการช่วยเหลือจากไฮดี้  แรกๆเธออยู่อย่างโดดเดี่ยว และหลังจากนั้นสุขภาพเธอแข็งแรงขึ้น