cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาเลสซานโดร โวลตา
แม้จะเขาประสบความสำเร็จในวิชาชีพของเขา Volta มักจะเป็นคนมีปัญหาในเรื่องครอบครัวและชัดเจนมากขึ้นในปีต่อๆมา ในเวลานี้เขามักจะมีชีวิตที่สันโดษจากชีวิตสาธารณะ และในชีวิตอยู่กับครอบครัวมากขึ้น จนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1827 จากอาการเจ็บป่วยที่เขาเป็นตั้งแต่ปีค.ศ. 1823 หน่วย SI ที่มีศักยภาพทางไฟฟ้าตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในฐานะโวลต์ (volt)
ชีวิตในวัยเด็กและการทำงาน
อาเลสซานโดร เกิดที่เมืองโกโม เมืองในปัจจุบันในตอนเหนือของอิตาลีเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1745 และในปี ค.ศ. 1794 Volta ได้แต่งงานกับสตรีชั้นสูงชื่อ Teresa Peregrini และเขาก็ได้ให้กำเนิดบุตรชาย 3 คน ซึ่งเขาได้ยกลูกชายทั้งสามคน ได้แก่ Zanino, Flaminio และ Luigi และพ่อของเขา Filippo Volta ให้เป็นขุนนาง รวมถึงแม่ของเขา Donna Maddalena ที่มาจากครอบครัว Inzaghis
ในปี ค.ศ. 1774 เขาเป็นศาสตราจารย์ทางฟิสิกส์ที่โรงเรียนโรยัลในเมืองโกโม ( Royal School in Como ) หนึ่งปีต่อมาเขาได้ปรับปรุงอุปกรณ์ที่ทำให้เกิดไฟฟ้าสถิต ( electrophorus ) ซึ่งอุปกรณ์ชิ้นนี้ได้ใช้หลักการของนักวิเคราะห์ชาวสวีเดนชื่อ Johan Wilcke ซึ่งเขาได้อธิบายไว้ในปี ค.ศ.1762 และอุปกรณ์ชิ้นนี้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก ในปีค.ศ. 1777 เขาได้เดินทางผ่านสวิสเซอร์แลนด์กับเพื่อนสนิทของเขาที่ชื่อ H. B. de Saussure.
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1776 ถึง ค.ศ. 1778 Volta ศึกษาเกี่ยวกับเคมีของก๊าซ เขาค้นคว้าและได้ค้นพบก๊าซมีเทนหลังจากอ่านบทความของ Benjamin Franklin แห่งสหรัฐอเมริกาในหัวข้อ "อากาศติดไฟ"  ( flammable air ) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1776 เขาค้นพบก๊าซมีเทนที่ทะเลสาบ Maggiore และในปีค.ศ. 1778 เขาได้หาวิธีการแยกก๊าซมีเทน เขาได้คิดค้นวิธีการทดลองการเผาไหม้ของมีเทนโดยใช้ไฟฟ้าในเรือขนส่ง
Volta ยังได้เรียนรู้สิ่งที่เราเรียกว่าความจุไฟฟ้าการพัฒนาวิธีการแยกเพื่อศึกษาทั้งศักยภาพทางไฟฟ้า (V) และประจุ (Q) และค้นพบว่าวัตถุที่กำหนดจะมีสัดส่วน Volta ได้เรียกสิ่งนี้ว่า กฎของความจุไฟฟ้า และผลงานชิ้นนี้ ได้ถูกตั้งชื่อว่า โวลต์
ในปีค.ศ. 1779 ได้เป็นอาจารย์นักประสบการณ์ทางฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัย Pavia มาเกือบ 40 ปี
Volta และ Galvani
ด้วยวิธีนี้เขาได้ค้นพบชุดเคมีไฟฟ้าและกฎหมายว่าแรงดึงดูด (emf) ของเซลล์ไฟฟ้าประกอบด้วยอิเล็กตรอนคู่ที่แยกจากกันโดยอิเลคโตรไลท์ คือความแตกต่างระหว่างศักย์ไฟฟ้าของขั้วไฟฟ้าทั้งสอง ( อิเล็กโทรไลต์ทั่วไปให้ศูนย์ emf สุทธิ ) นี่อาจเรียกว่ากฎไฟฟ้าเคมีของโวลต้า
ในปีค.ศ. 1800 เนื่องจากความไม่เข้ากันของ Galvanic ทำให้ Galvani และ Volta ได้ทำการคิดค้น voltaic ขึ้นมาซึ่งเป็นแบตเตอรี่ไฟฟ้าที่สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้อย่างต่อเนื่อง Volta ได้กำหนดให้คู่ที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดของโลหะที่แตกต่างกันในการผลิตไฟฟ้าคือสังกะสีและทองแดง ตอนแรกเขาทดลองกับแต่ละเซลล์ในชุดแต่ละเซลล์เป็นถ้วยไวน์ที่เต็มไปด้วยน้ำเกลือที่ขั้วไฟฟ้าทั้งสองต่างถูกจุ่มลง กอง voltaic แทนถ้วยกับกระดาษแข็งแช่ในน้ำเกลือ.
แบตเตอรีในช่วงต้น
แบตเตอรีที่โวลตาผลิตได้รับยกย่องเป็นเซลล์ไฟฟ้าเคมีเซลล์แรก ประกอบด้วยสองอิเล็กโทรด อันหนึ่งทำจากสังกะสี อีกอันหนึ่งทำจากทองแดง อิเล็กโทรไลต์เป็นกรดซัลฟิวริกผสมน้ำหรือน้ำเกลือเข้มข้นทะเลรูปหนึ่ง อิเล็กโทรไลต์มีอยู่ในรูป 2H+ และ SO42− สังกะสีซึ่งมีศักยะอิเล็กโทรต (electrode potential) สูงกว่าทองแดงและไฮโดรเจน ทำปฏิกิริยากับซัลเฟต (SO42−) ซึ่งมีประจุลบ ไอออนไฮโดรเจน (โปรตอน) ซึ่งมีประจุบวกจับอิเล็กตรอนจากทองแดง ก่อให้เกิดฟองแก๊สไฮโดรเจน H2 ทำให้แท่งสังกะสีเป็นอิเล็กโทรตลบและแท่งทองแดงเป็นอิเล็กโทรดบวก ฉะนั้น มีสองปลาย และกระแสไฟฟ้าจะไหลหากเชื่อมต่อกัน ปฏิกิริยาเคมีในเซลล์โวตาอิกนี้เป็นดังนี้
ทองแดงไม่ทำปฏิกิริยา แต่ทำหน้าที่เป็นอิเล็กโทรดสำหรับกระแสไฟฟ้า
ทว่า เซลล์นี้ยังมีข้อเสียบ้าง คือ จัดการได้ไม่ปลอดภัย เพราะกรดซัลฟิวริก แม้เจือจางแล้ว ยังเป็นอันตรายได้ นอกจากนี้ กำลังของเซลล์เสื่อมลงตามเวลาเพราะแก๊สไฮโดรเจนไม่ถูกปล่อยออก แต่สะสมบนผิวของอิเล็กโทรตสังกะสีและก่อเป็นแถบขวางระหว่างสังกะสีและสารละลายอิเล็กโทรไลต์
ปีสุดท้ายและการเกษียณ
ในปี ค.ศ. 1809 Volta กลายเป็นสมาชิกของ ราชบัณฑิตยสถานแห่งเนเธอร์แลนด์ เพื่อเป็นเกียรติแก่งานของเขา Volta ได้รับเกียรติเข้าเฝ้า Napoleon Bonaparte ในปี ค.ศ. 1810
Volta เกษียณในปี ค.ศ. 1819 ที่เมือง Camnago ซึ่งเป็นเขตปกครองของ Como ประเทศอิตาลี ชื่อ "Camnago Volta" ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา เขาเสียชีวิตที่นั่น 5 มีนาคม ค.ศ. 1827 ซึ่งในตอนนั้นเขามีอายุได้ 82 ปี ร่างของ Volta ถูกฝังอยู่ในที่เมือง Camnago Volta
มรดก
มรดกของ Volta ได้ถูกเก็บไว้ที่ Tempio Voltiano ( วิหารโวลต้า ) ที่ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะริมทะเลสาบ นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์ที่ได้รับการสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาซึ่งจัดแสดงอุปกรณ์บางอย่างที่ Volta ใช้เพื่อทำการทดลอง สถานที่ใกล้เคียง Villa Olmo ซึ่งเป็นที่ตั้งของมูลนิธิโวลเทียน ซึ่งเป็นองค์กรที่ส่งเสริมกิจกรรมทางวิทยาศาสตร์
ความเชื่อทางศาสนา
“ ฉันไม่เข้าใจว่าทุกคนสามารถสงสัยความจริงใจและความมั่นคงของสิ่งที่แนบไปกับศาสนาที่ฉันยอมรับศาสนาโรมันคาทอลิคและเผยแพร่ศาสนาซึ่งฉันเกิดมาและเติบโตขึ้นและที่ฉันเคยสารภาพผิดทั้งภายนอกและภายใน. ฉันมีและบ่อยครั้งมากเท่านั้นที่ล้มเหลวในการแสดงผลงานที่ดีเหล่านี้ซึ่งเป็นเครื่องหมายของคริสเตียนคาทอลิกและฉันได้รับความผิดบาปมากมาย แต่ด้วยความเมตตากรุณาของพระเจ้าฉันไม่เคยเท่าที่ ฉันรู้ว่า วอกแวก ในความเชื่อของฉัน ... ในความเชื่อนี้ฉันรู้จักของขวัญบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นพระคุณเหนือธรรมชาติ; แต่ฉันไม่ได้ทอดทิ้งวิธีการของมนุษย์ที่ยืนยันความเชื่อและโค่นข้อสงสัยซึ่งในบางครั้งเกิดขึ้น ฉันศึกษาอย่างรอบคอบบริเวณและพื้นฐานของศาสนาผลงานของ ผู้แก้ตัว และ ผู้ป้ายร้าย เหตุผลและต่อต้านและฉันสามารถพูดได้ว่าผลของการศึกษาดังกล่าวคือการแต่งตัวศาสนาด้วยเช่นระดับความน่าจะเป็นแม้สำหรับเหตุผลธรรมชาติเพียง ว่าวิญญาณทุกอย่างที่ไม่ได้ตั้งใจโดยความบาปและความหลงใหลวิญญาณทุกคนในโลกนี้ต้องรักและยอมรับมัน ขอให้คำสารภาพนี้ได้รับการขอร้องจากข้าพเจ้าและข้าพเจ้ายินดีที่จะมอบหนังสือเขียนและสมัครด้วยมือข้าพเจ้าด้วยอำนาจที่จะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าข้าพเจ้าไม่ละอายต่อข่าวประเสริฐ”
สามารถ แขนควง
ทั้งนี้ สามารถยังเป็นบุคคลที่ได้รับการจดจำไปทั่วโลก จากลีลาการเชียร์ด้วยท่าควงแขนแบบไร้กระดูก
ประวัติ
ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 สามารถได้เข้าร่วมกลุ่ม "แก๊งสามเชียร์" กับล้ำ กลองเชียร์ และลอยด์ เงาะป่า หลังจากที่ก่อนหน้านี้เป็นการเชียร์แบบต่างคนต่างเชียร์ โดยทั้งสามได้วางแผนการเชียร์ในแต่ละวันด้วยกัน ซึ่งเน้นการเชียร์ทีมชาติไทยเป็นหลัก นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวแทนในการสร้างมิตรภาพอันดีระหว่างชาวไทยกับชาวต่างชาติ รวมถึงมีรูปแบบการเชียร์ที่ได้รับการยอมรับในระดับอาเซียน โดยได้มีการฝึกร้องเพลงเชียร์ของประเทศเพื่อนบ้าน ทั้งเวียดนาม, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์
ด้านผลงานเชียร์อื่นที่ได้รับการกล่าวถึง ได้แก่ปี พ.ศ. 2554 สามารถได้ทำหน้าที่เชียร์ในหลายสนามการแข่งกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37 โดยการสร้างความสนุกสนานให้แก่ผู้ชม ส่วนในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่จัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาได้จัดกิจกรรมร้องรำทำเพลงร่วมกับกับผู้นำเชียร์อย่าง ท้าวดักแด้ รวมถึงโดโด้ แขนควง ซึ่งได้รับความสนใจจากกองเชียร์ต่างชาติ รวมถึงสื่อมวลชนที่เข้ามาถ่ายทำข่าว
วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สามารถได้ทำกิจกรรมเชียร์ในการแข่งฟุตบอลเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2012 รอบรองชนะเลิศ เมื่อครั้งที่ทีมชาติไทยพบกับทีมชาติมาเลเซีย และในวันที่ 22 ธันวาคม เขาได้ทำกิจกรรมเชียร์ในเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2012 รอบชิงชนะเลิศ เมื่อครั้งที่ทีมชาติไทยพบกับทีมชาติสิงคโปร์
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 สามารถร่วมทำกิจกรรมการกุศล ในการมอบอุปกรณ์กีฬาและทุนการศึกษาให้แก่โรงเรียนวัดเซิงหวาย ที่จังหวัดพิษณุโลก
ซีอาน
ซีอาน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน ซีอานเป็นเมืองแห่งประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของโลกเมืองหนึ่ง ความหมาย: ความสงบสุขทางตะวันตก) เป็นเมืองหลวงของมณฑลฉ่านซี ในประเทศจีน และเป็นหนึ่งในเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์จีน ในอดีตซีอานได้เป็นเมืองหลวงของ 13 ราชวงศ์ รวมทั้ง โจว ชิน ฮั่น และ ถัง ซีอานยังเป็นเมืองปลายทางของเส้นทางสายไหม ซีอานมีประวัติอันยาวนานมากกว่า 3,100 ปี โดยชื่อเดิมว่า ฉางอาน (长安, 長安 พินอิน: Cháng'ān) ซึ่งมีความหมายว่า "ความสงบสุขชั่วนิรันดร์" ซีอานเป็นเป็นเมืองที่เจริญและใหญ่ที่สุดในส่วนตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน และเป็น 1 ใน 10 เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
ภูมิอากาศของภูมิภาคนี้อบอุ่น มีฝนตกมาก มีปริมาณฝนเทียบได้ใกล้เคียงกับภูมิภาคด้านใต้ของประเทศจีนในปัจจุบัน ดังนั้น ประชากรที่นี่จึงค่อนข้างมาก ทางตะวันออกของซีอาน ห่างไปประมาณ 6 กิโลเมตร ได้มีการค้นพบแหล่งโบราณคดี ปั้นพัว ที่มีอายุกว่า 6,500 ปี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในวัฒนธรรมหย่างเฉาในยุคยุคหินใหม่ ฮ่องเต้ของราชวงศ์โจวตะวันตก ได้เคยสร้างเมืองหลวง 2 เมือง ทางตะวันตกของซีอาน
ศัพทมูลวิทยา
ตัวอักษรจีนสองตัวในชื่อ "ซีอาน (西安)" มีความหมายตามตัวอักษรว่า "สันติภาพแห่งตะวันตก (Western Peace)" คำว่า "ซึ (西)" หมายถึง ทิศตะวันตก และคำว่า "อานหรืออัน (安)" มีความหมายว่า สันติภาพ ความสงบสุข
เดิมทีในสมัยราชวงศ์โจวพื้นที่บริเวณนี้ถูกเรียกว่า "เฟิงฮั่ว (Fenghao, 沣镐)" โดยพื่นที่ส่วนของเมืองที่ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเฟิง เรียกว่า "เฟิง (Feng)" และอีกส่วนหนึ่งซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออก เรียกว่า "ฮั่ว (Hao)" ต่อมาในสมัยราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อนคริสต์ศักราช - ปี ค.ศ. 220) ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ฉางอัน (Chang'an, 长安) หมายถึง "สันติภาพอันยาวนาน (Perpetual Peace)" และถูกเรียกว่า เมืองหลวงแห่งตะวันตก หรือ ซีจิง (Xijing, 西京) ในบางช่วงของสมัยราชวงศ์ฮั่นหลังจากการย้ายเมืองหลวงไปทางตะวันออกคือ เมืองลั่วหยาง ในระหว่างรัชสมัยฮั่นตะวันออก
ต่อมาในปี ค.ศ. 581 ช่วงราชวงศ์สุย ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ต้าซิง (Daxing, 大興) และเปลี่ยนกลับมาเป็นชื่อ ฉางอัน อีกครั้งในปี ค.ศ. 618 สมัยราชวงศ์ถัง
เมืองซีอานได้รับการตั้งชื่อครั้งแรกในช่วงราชวงศ์หยวน (ปี ค.ศ. 1270 -1368) ว่า เฟิ่งหยวน (Fengyuan, 奉元) และตามด้วยชื่อ อันซี หรืออานซี (Anxi, 安西) แล้วเปลี่ยนเป็นชื่อ จิงเจ้า (Jingzhao, 京兆) ในเวลาต่อมา
ในที่สุดในปี ค.ศ. 1369 สมัยราชวงศ์หมิงจึงได้ใช้ชื่อว่าซีอาน จากนั้นในปี 1930 ถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งหนึ่งเป็นชื่อ ซีจิง (Xijing, 西京) และกลับมาใช้ชื่อซีอานอีกครั้งในสมัยสาธารณรัฐจีน ปี ค.ศ 1943
ประวัติศาสตร์
เป็นอู่อารยธรรมเก่าแก่ แถบแม่น้ำหวงเหอ ซึ่งมีความสำคัญที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์มากมายเมื่อ 1,100 ปีก่อนคริสตกาล ทั้งยังเคยเป็นเมืองหลวงเก่าของจีนมาในหลายยุคหลายสมัย
ปัจจุบันมีสถานที่สำคัญหลายแห่งในมณฑลฉ่านซีได้ถูกจัดเป็นมรดกโลก จากองค์การสหประชาชาติ เข่น หุ่นทหารโบราณ (Army of Terracotta Worriors) ที่ถูกค้นพบในปี 1974
ซีอานมีอาณาเขตจากทิศตะวันออกถึงทิศตะวันตกราว 9 กิโลเมตร จากทิศเหนือถึงทิศใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร
ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉิน (จิ๋นซีฮ่องเต้) เมื่อรวมประเทศจีนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว ได้สถาปนาเมืองหลวงของประเทศขึ้น คือ เมืองเสียนหยาง ตั้งอยู่ทางเหนือของซีอานในปัจจุบัน ในอดีตจัดเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในยุคนั้น มีประชากรประมาณ 5 ถึง 6 แสนคน เกือบเท่ากับ 1 ใน 3 ของประชากรทั้งประเทศ แต่จอมจักรพรรดิทรงเห็นว่า เมืองหลวงเสียนหยาง ยังมีขนาดใหญ่ไม่เพียงพอ จึงโปรดให้สร้างเมือง เออฝาง ขึ้นทางใต้ของเมืองเสียนหยาง กล่าวกันว่า หลังจากราชวงศ์ฉินถูกชาวนาโค่นบัลลังก์แล้วบรรดาพระราชวัง และ ตำหนักในเมืองทั้งสองถูกเผาทำลายสิ้น โดยใช้เวลาเผานานถึง 3 เดือน
สมัยราชวงศ์ฮั่น ได้มีการสร้างเมืองหลวงใหม่ชื่อ ฉางอาน ถูกสร้างขึ้นบนพื้นที่ระหว่างที่ตั้งเมืองหลวงเก่าทั้งสอง ปัจจุบันยังสามารถมองเห็นที่ตั้งเมืองฉางอานได้ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองซีอาน เมืองฉางอาน ของราชวงศ์ฮั่นนี้มีอาณาเขตโดยรอบ 25,000 เมตร พื้นที่ 35 ตารางกิโลเมตร ตำหนักภายในเมืองมีจำนวนมากและมีขนาดใหญ่ เล่ากันว่า หลังจากสร้างตำหนักเสร็จแล้ว องค์จักรพรรดิฮั่น ตรัสว่า "ช่างใหญ่อะไรปานนี้" 800 ปีหลังจากนั้น จักรพรรดิ ราชวงศ์สุย ได้สร้างเมืองหลวงอีกเมืองหนึ่งขึ้นทางใต้ของฉางอาน ของราชวงศ์ฮั่น ชื่อ ต้าสิ้ง และเปลี่ยน ฉางอาน เป็นสวนดอกไม้ส่วนพระองค์ และเนื่องจากจักรพรรดิราชวงศ์สุยมา
จากตระกูลหยาง ผู้คนจึงเรียกเมืองนี้ว่า เมืองตระกูลหยางถึงราชวงศ์ถัง องค์จักรพรรดิได้เปลี่ยนชื่อเมือง ต้าสิ้น เป็น ฉางอาน ขณะเดียวกันก็ดำรงการก่อสร้างเมืองอย่างต่อเนื่อง จนเมืองฉางอาน มีอาณาเขตโดยรอบถึง 36,700 เมตร พื้นที่ 84 ตารางกิโลเมตร เมืองฉางอาน ของราชวงศ์ถัง เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดบนพื้นโลกในขณะนั้น มีความสัมพันธ์ด้านการค้ากับประเทศต่าง ๆ มากกว่า 300 ประเทศ ชาวต่างประเทศจำนวนไม่น้อยมีถิ่นพำนักในเมืองนี้ จำนวนหนึ่งทำงาน อีกจำนวนหนึ่งเรียนหนังสือ อาจจะพูดได้ว่า ฉางอาน เป็นเมืองนานาชาติเมืองหนึ่ง แต่ที่น่าเสียดายคือในช่วงปลายราชวงศ์ถังได้มีศึกสงครามไม่หยุดหย่อน สิ่งก่อสร้าง 300 ปี ของฉางอานถูกทำลายหมดสิ้น เหลือเพียงสถูปห่านป่าใหญ่และสถูปห่านป่าเล็กเท่านั้น
ต่อมาหลังจากราชวงศ์ถังมา 2 - 3 ราชวงศ์ แม้ว่าที่ฉางอานจะมีการก่อสร้างอีกจำนวนหนึ่ง แต่ตัวเมืองดั้งเดิมกลับเล็กลงอย่างเห็นได้ชัดเจน จนเมื่อราชวงศ์หมิง เรืองอำนาจ เมืองฉางอานก็ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ซีอาน ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ตราบถึงปัจจุบัน
เมืองซีอานที่ปรากฏในปัจจุบันเป็นเมืองที่ถูกสร้างมา 600 ปีก่อนราชวงศ์หมิง โดยใน 300 ปีก่อนหน้านี้ เมืองซีอานได้มีโอกาสการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ตัวเมืองในปัจจุบันมีพื้นที่มากถึง 129 ตารางกิโลเมตร เปรียบกับ ฉางอาน ในสมัยราชวงศ์ถังแล้วมีพื้นที่ใหญ่กว่าร้อยละ 50 มีจำนวนประชากรมากถึง 1 ล้าน 5 แสนคนโดยประมาณ ภายในเมืองนอกจากจะสร้างอาคารบ้านเรือนสมัยใหม่จำนวนมากแล้ว ยังมีการบูรณะสวนสาธารณะ และโบราณสถานที่มีชื่อเสียงจำนวนหนึ่งด้วย หอนาฬิกากลางเมืองซึ่งถูกสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง บรรดาเมืองหลวงในประวัติศาสตร์หลาย ๆ แห่งต่างมี หอนาฬิกา แต่ไม่มีที่ไหนจะมีชื่อเสียงอย่างของ ซีอาน สิ่งก่อสร้างสำคัญอีกแห่งหนึ่งทางด้านใต้ของหอนาฬิกาที่ถนนชื่อ ซานเซวี๋ย เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ของมณฑลฉ่านซี ภายในมีแท่ง ศิลาจารึก ที่มีชื่อเสียง ซึ่งถูกทำขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง จำนวนมากกว่า 1 พันแท่ง ด้านใต้ของซีอานยังมีสถูปห่านป่าใหญ่ (ต้าเอี้ยนถ่า วัดต้าฉือเอิน - พระถังซัมจั๋ง) และสถูปห่านป่าเล็กเป็นสิ่งก่อสร้างในสมัยราชวงศ์ถัง
เซลล์เซอร์โตลี
เซลล์เซอร์โตลี (เซลล์พยุงประเภทหนึ่ง) เป็นเซลล์ "พยาบาล" ของอัณฑะที่เป็นส่วนหนึ่งของหลอดสร้างอสุจิ และช่วยในกระบวนการการสร้างสเปิร์มซึ่งเป็นกระบวนการสร้างตัวอสุจิ
ซีอาน
ประวัติศาสตร์
ไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้ปรากฏสิ่งมหัศจรรย์ที่ตะลึงคนทั่วโลกเกิดขึ้น คือการค้นพบกองทัพหุ่นทหาร และม้าประจำสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ สามารถได้ว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์หนึ่งของโลก เช่นเดียวกับ กำแพงเมืองจีน สุสานตั้งอยู่ที่อำเภอหลินถง ทางตะวันออกของซีอาน โดยกล่าวกันว่าเมื่อจักรพรรดิขึ้นครองราชย์ก็ได้เริ่มสร้างสุสานทันที มีประชาชนร่วมก่อสร้างมากกว่า 7 แสนคน ที่ขุดค้นและจัดแสดงมี 3 หลุม (Pit) ส่วน สุสานพระศพ และอื่น ๆ ยังไม่มีการขุดค้น จนกว่าจะมีเทคโนโลยีที่จะดำรงรักษาสภาพสีของวัตถุโบราณตลอดจนหุ่นทหารดินเผา
โบราณสถานที่มีชื่อเสียงในปริมณฑลของซีอาน มีมากมายโดยเฉพาะสุสานของจักรพรรดิหลาย ๆ พระองค์และคลังสมบัติ อาจจะทำให้พูดได้ว่า บริเวณเมืองซีอานคือพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
เศรษฐกิจ
ซีอานคือศูนย์กลางแห่งอุตสาหกรรมที่ใหญ่ที่สุดในตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เป็นเมืองที่มีบริษัทต่างชาติเข้ามาลงทุนมากที่สุดในบรรดาเมืองทางตะวันตกของจีน อุตสาหกรรมในเมืองซีอานเป็นอุตสาหกรรมการผลิต คิดเป็นร้อยละ 97 จากอุตสาหกรรมทั้งหมด และมียอดการนำเข้าและส่งออกประมาณร้อยละ 60 ของการค้าขายทั้งหมด
เซลล์เซอร์โตลี
เซลล์นี้จะถูกปลุกฤทธิ์ขึ้นโดยฮอร์โมนกระตุ้นต่อมน้อย (FSH) ซึ่งหลั่งออกมาโดยต่อมใต้สมองส่วนหน้า โดยเซลล์เซอร์โตลีนั้นมีตัวรับ FSH อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ และพบเฉพาะอยู่ในหลอดขดของหลอดสร้างอสุจิ (เนื่องจากเป็นเพียงจุดเดียวในอัณฑะที่มีการสร้างตัวอสุจิขึ้น) การพัฒนาขึ้นของเซลล์เซอร์โตลีนั้นถูกควบคุมโดยโปรตีนสารกำหนดอัณฑะ
โครงสร้าง
เซลล์เซอร์โตลีอยู่บนหลอดสร้างอสุจิ
บนสไลด์ การใช้การย้อมสีมาตรฐานอาจทำให้เกิดความสับสนระหว่างเซลล์เซอร์โตลีกับเซลล์อื่นของเยื่อบุผิวต้นกำเนิดได้ ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของเซลล์เซอร์โตลี คือ นิวคลีโอลัสที่มีความทึบ
การพัฒนา
เซลล์เซอร์โตลีมีความจำเป็นต่อการพัฒนาทางเพศของเพศชาย ในระหว่างการพัฒนาของเพศชาย ยีน SRY จะไปปลุกฤทธิ์ SOX9 ขึ้น ซึ่งจากนั้นมันจะไปปลุกฤทธิ์และสร้างวงวนการป้อนด้วย FGF9 โดยเซลล์เซอร์โตลีจะเพิ่มจำนวนและเปลี่ยนสภาพโดยการกระตุ้นจาก FGF9 เป็นหลัก การขาด FGF9 จะทำให้มีแนวโน้มเป็นสาเหตุให้ลักษณะเพศหญิงพัฒนาขึ้น
เมื่อเปลี่ยนสภาพอย่างสมบูรณ์แล้ว เซลล์เซอร์โตลีจะถือได้ว่าได้เปลี่ยนสภาพขั้นสุดท้ายไปแล้ว และจะไม่สามารถเพิ่มจำนวนขึ้นได้อีก ดังนั้น เมื่อการสร้างตัวอสุจิเริ่มต้นขึ้นแล้ว จะไม่มีการสร้างเซลล์เซอร์โตลีขึ้นอีก
อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้ นักวิทยาศาสตร์บางคนได้ค้นพบวิธีในการชักนำให้เซลล์เซอร์โตลีกลายเป็นฟีโนไทป์ที่เพิ่มจำนวนได้สมัยวัยเด็ก (juvenile proliferative phenotype) ด้านนอกร่างกาย สิ่งนี้ทำให้มีความเป็นไปได้ในการแก้ไขข้อบกพร่องบางประการ ที่อาจเป็นสาเหตุของความเป็นหมันในเพศชาย
มีการแนะนำว่าเซลล์เซอร์โตลีอาจเจริญมาจากมีโซเนโฟรมาของทารกในครรภ์
หน้าที่
เนื่องจากหน้าที่หลักของเซลล์นี้คือการเลี้ยงเซลล์อสุจิที่กำลังพัฒนาขึ้นผ่านระยะของการสร้างสเปิร์ม เซลล์เซอร์โตลีจึงยังถูกเรียกว่าเซลล์ "แม่" หรือเซลล์ "พยาบาล" ด้วย เซลล์เซอร์โตลียังทำหน้าที่เป็นเซลล์กลืนกิน ซึ่งจะทำหน้าที่กินไซโทพลาซึมที่ตกค้างระหว่างการสร้างอสุจิ การเคลื่อนย้ายเซลล์จากฐานของช่องภายในหลอดของหลอดสร้างอสุจิ ซึ่งเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างในขอบด้านข้างของเซลล์เซอร์โตลี
สิ่งคัดหลั่ง
เซลล์เซอร์โตลีจะหลั่งสารดังต่อไปนี้
โครงสร้าง
จังก์ชันที่บดบังเซลล์เซอร์โตลีนั้นก่อตัวขึ้นเป็นตัวกั้นเลือด–อัณฑะ ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แบ่งส่วนเลือดแทรกของอัณฑะออกจากส่วนที่อยู่ติดช่องภายในหลอดของหลอดสร้างอสุจิ เนื่องจากการพัฒนาขึ้นไปทางยอดของสเปอร์มาโทโกเนีย (เซลล์ต้นกำเนิดตัวอสุจิ) จังก์ชันที่บดบังจึงต้องได้รับการดัดแปลงและแตกออกแบบไดนามิก เพื่อให้สเปอร์มาโทโกเนียที่มีภูมิคุ้มกันเจาะจง (immunoidentical spermatogonia) สามารถข้ามผ่านตัวกั้นเลือด–อัณฑะได้ ทั้งนี้เพื่อให้เซลล์เหล่านั้นมีภูมิคุ้มกันเฉพาะตัว เซลล์เซอร์โตลีจะควบคุมการเข้าและออกของสารอาหาร ฮอร์โมน และ สารเคมีอื่น ๆ จากกลีบย่อยของอัณฑะ รวมทั้งทำให้ส่วนที่ติดกับช่องภายในหลอดเป็นบริเวณพิเศษทางภูมิคุ้มกันด้วย
นอกจากนี้ เซลล์เซอร์โตลียังมีหน้าที่ในการสร้างและรักษาโพรงของเซลล์ต้นกำเนิดสเปอร์มาโทโกเนียด้วย ซึ่งจะทำให้แน่ใจว่ามีการเกิดใหม่ของเซลล์ต้นกำเนิดและการเปลี่ยนสภาพของสเปอร์มาโทโกเนียไปเป็นเซลล์ต้นกำเนิดที่เจริญเติมที่ ที่จะเจริญต่อไปในกระบวนการอันยาวนานของการสร้างอสุจิ ซึ่งจะสิ้นสุดลงด้วยการปล่อยสเปอร์มาโทซัวหรือตัวอสุจิออกมา ซึ่งนี่เป็นกระบวนการการสร้างสเปิร์ม เซลล์เซอร์โตลีจะจับกับเซลล์สเปอร์มาโทโกเนียผ่าน CDH2 และกาแลกโทซิลทรานสเฟอเรส (ผ่านคาร์โบไฮเดรตที่ตกค้างอยู่)
หน้าที่อื่น
ในระหว่างระยะการเจริญเต็มที่ของการสร้างสเปิร์ม เซลล์เซอร์โตลีจะกินส่วนที่ไม่จำเป็นสำหรับสเปอร์มาโทซัว
การซ่อมแซมดีเอ็นเอและการกลายพันธุ์
เซลล์เซอร์โตลีมีความสามารถในการซ่อมแซมความเสียหายของดีเอ็นเอได้ การซ่อมแซมนี้น่าจะใช้กระบวนการการเชื่อมปลายที่ไม่ใช่คู่เหมือนที่เกี่ยวข้องกับโปรตีน XRCC1 และ PARP1 ซึ่งปรากฏอยู่ในเซลล์เซอร์โตลี
เซลล์เซอร์โตลีมีความถี่ในการกลายพันธุ์มากกว่าเซลล์สร้างอสุจิ เมื่อเทียบกับสเปอร์มาโทไซต์ เซลล์เซอร์โตลีจะมีความถี่ในการกลายพันธุ์สูงกว่า 5 ถึง 10 เท่า ซึ่งอาจสะท้อนถึงความจำเป็นในการซ่อมแซมดีเอ็นเอ และการเลี่ยงการกลายพันธุ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าในเซลล์ร่างกาย
คุณสมบัติปรับปรุงภูมิคุ้มกันของเซลล์เซอร์โตลี
นอกจากการปรากฏของสารที่มีความสำคัญต่อการเจริญเติบโตของเซลล์อสุจิแล้ว เซลล์เซอร์โตลียังสร้างโมเลกุลขึ้นหลายประเภท (ไม่ว่าจะบนพื้นผิวหรือสารละลายของเซลล์) ซี่งสามารถปรับปรุงระบบภูมิคุ้มกันได้ ความสามารถของเซลล์เซอร์โตลีในการเปลี่ยนแปลงการตอบสนองภูมิคุ้มกันในกลีบย่อยนั้น มีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการเจริญเติบโตของเซลล์อสุจิที่ประสบความสำเร็จ โดยเซลล์อสุจิจะแสดงนีโอเอพิโทป (neoepitopes) บนพื้นผิวของเซลล์ในระยะต่าง ๆ ของเจริญเติบโต พวกมันสามารถกระตุ้นการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันที่รุนแรงได้ หากอยู่ในตำแหน่งอื่นของร่างกาย
โมเลกุลที่ผลิตโดยเซลล์เซอร์โตลีที่เกี่ยวข้องกับการกดภูมิคุ้มกันหรือการควบคุมภูมิคุ้มกัน
ระบบ FAS/FAS-L – การปรากฏของฟาสลิแกนด์ (Fas-L) บนพื้นผิวของเซลล์เซอร์โตลีจะไปกระตุ้นการตายจากการอะพอพโทซิสของตัวรับฟาส เช่น ทีเซลล์ที่เป็นพิษต่อเซลล์
-        Fas ละลายน้ำได้- การปิดกั้น FasL บนพื้นผิวของเซลล์อื่น (ไม่มีการชักนำการอะพอพโทซิสในเซลล์เซอร์โตลีโดยเซลล์ต่าง ๆ ของระบบภูมิคุ้มกัน)
B7/H1 – ลดการเพิ่มจำนวนของเซลล์ทีเอฟเฟคเตอร์
Jagged1 (JAG1) – การชักนำการแสดงสารการถอดรหัส Foxp3 ในเซลล์ที (การเพิ่มของจำนวนสัมพัทธ์ของเซลล์ทีควบคุม)
โปรตีเอสอินฮิบิเตอร์-9 (PI-9) – สมาชิกของอินฮิบิเตอร์ในตระกูลเซอร์พิน (ซีรีนโปรตีเอสอินฮิบิเตอร์)
-        การกระตุ้นการหลั่งโปรตีเอสแกรนไซม์ บี, เซลล์ทีที่เป็นพิษต่อเซลล์ และ เซลล์เอ็นเค สามารถกระตุ้นการอะพอพโทซิสในเซลล์เป้าหมาย โดยเซลล์เซอร์โตลีจะสร้าง PI-9 ที่เข้าจับกับแกรนไซม์ บี และอินฮิบิเตอร์ของมันแบบย้อนกลับไม่ได้
สารก่อภูมิต้านทาน CD59 - โมเลกุลบนพื้นผิวของเซลล์เซอร์โตลี เป็นสมาชิกของโปรตีนควบคุมคอมพลิเมนต์ (CRP)
-        การยับยั้งขั้นตอนสุดท้ายของลำดับคอมพลิเมนต์ – การก่อตัวของกลุ่มรวมการโจมตีเยื่อบุ
คลัสเตอริน (Clusterin) – โมเลกุลที่ละลายน้ำได้ ทำหน้าที่คล้ายกับ CD59 ทำให้เกิดการรวมกลุ่มด้วยแกรนไซม์ บี และยับยั้งการกระตุ้นการอะพอสโทซิสโดยเซลล์เม็ดเลือดขาวทีหรือเซลล์เอ็นเค
ทีจีเอฟ-เบตา – การเปลี่ยนแปลงสารการเจริญเติบโตเบตา (การผลิตขึ้นโดยตรงจากเซลล์เซอร์โตลียังคงเป็นที่ถกเถียง)
-        เหนี่ยวนำการควบคุมเซลล์ทีในส่วนรอบนอก
โมเลกุลอื่นที่เกี่ยวข้อง
CD40 - โมเลกุลที่เกี่ยวข้องกับเซลล์เดนไดรต์
-        เซลล์เซอร์โตลีสามารถควบคุมการปรากฏของ CD40 บนพื้นผิวของเซลล์เดนไดรต์ได้ (ไม่ทราบกลไก)
-        การปรับลดของ CD40 เป็นผลให้ความสามารถของเซลล์เดนไดรต์ในการกระตุ้นการตอบสนองของเซลล์ทีลดลง
เซลล์เซอร์โตลียังสามารถยับยั้งการเคลื่อนย้ายของเซลล์ภูมิคุ้มกันด้วย – ทำให้มีการแทรกของเซลล์ภูมิคุ้มกันไปยังจุดที่มีการอักเสบลดลง
นัยสำคัญทางคลินิก
เนื้องอกเซลล์ไลดิช-เซอร์โตลีเป็นส่วนหนึ่งของเนื้องอกส่วนพยุงต่อมบ่งเพศ–สายเพศในกลุ่มของมะเร็งรังไข่ เนื้องอกเหล่านี้จะสร้างทั้งเซลล์เซอร์โตลีและเซลล์ไลดิช นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในรังไข่และอัณฑะ
สัตว์อื่น
หน้าที่ของเซลล์เซอร์โตลีในแอมนิโอตาและแอนแอมนิโอตานั้นเหมือนกัน แต่เมื่อเปรียบเทียบกับแล้วจะมีคุณสมบัติแตกต่างกันเล็กน้อย โดยแอนแอมนิโอตา (พวกปลาและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก) จะใช้การสร้างสเปิร์มถุงเพื่อสร้างเซลล์อสุจิ ส่วนแอมนิโอตา เซลล์เซอร์โตลีจะถือว่าเป็นเซลล์ที่มีการเปลี่ยนสภาพเป็นขั้นสุดท้าย และไม่สามารถเพิ่มจำนวนได้ โดยในเซลล์เซอร์โตลีของแอนแอมนิโอตาจะผ่านขั้นตอนสองขั้นตอนในการเพิ่มจำนวน ขั้นแรกของการเพิ่มจำนวนจะเกิดขึ้นในระหว่างสร้างถุง ซึ่งทำให้มีการย้ายเซลล์สืบพันธุ์เข้าไป ขั้นสองคือการขยายของถุงและการสร้างพื้นที่สำหรับการเพิ่มจำนวนของเซลล์สืบพันธุ์
ข้อเท็จจริงที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเซลล์เซอร์โตลีเป็นการเปลี่ยนสภาพขั้นสุดท้ายเพิ่งจะมีการเปลี่ยนแปลง เนื่องจากภายหลังการปลูกถ่ายซีโนจีนิก เซลล์เซอร์โตลีจะสามารถเพิ่มจำนวนได้
ประวัติ
เซลล์เซอร์โตลีตั้งชื่อตาม เอนริโก เซอร์โตลี นักสรีรวิทยาชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้ค้นพบเซลล์ขี้ในระหว่างการศึกษาด้านแพทย์ศาสตร์ในมหาวิทยาลัยปาเวีย
เขาตีพิมพ์คำอธิบายของเซลล์ขี้ในปี ค.ศ. 1865 ซึ่งเซอร์โตลีพบเซลล์นี้ด้วยกล้องจุลทรรศน์เบธเล ซึ่งเขาซื้นในปี ค.ศ. 1862 ขณะเรียนแพทย์
ในการตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1865 คำอธิบายแรกของเขาใช้คำว่า "เซลล์คล้ายต้นไม้" หรือ "เซลล์ที่มีลักษณะเป็นเส้น" และที่สำคัญที่สุด เขาเรียกสิ่งนี้ว่า "เซลล์แม่" ต่อมานักวิทยาศาสตร์คนอื่นจึงได้ใช้นามสกุลของเอนริโกเป็นชื่อของเซลล์นี้ซึ่งเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1888 โดย ณ ค.ศ. 2006 มีหนังสือเรียนสองเล่มที่ถูกแต่งขึ้นมาโดยเฉพาะสำหรับเซลล์เซอร์โตลี
การวิจัย
การวิจัยนำเซลล์เซอร์โตลีมาใช้ในการรักษาเบาหวานชนิดที่ 1 โดยขณะนี้อยู่ในขั้นตอนที่ลึกที่สุด ซึ่งมีกลยุทธ์คือการปลูกถ่ายร่วมกันของเซลล์เบตาและเซลล์เซอร์โตลีไปสู่ผู้รับ ในกรณีของหนูตัวผู้ หนูและรวมถึงมนุษย์ การปรากฏของเซลล์เหล่านี้ซึ่งเก็บกลูโคสในภาวะสมดุลไปพร้อมกับความต้องการอินซูลินภายนอกที่ต่ำ ซึ่งในทุกกรณีนั้นไม่มีการใช้ยากดภูมิ ทำให้บทบาทของยานี้ถูกนำไปใช้และจัดหาโดยเซลล์เซอร์โตลี
จีโอวานนี และคณะ ได้รักษาหนูที่เป็นเบาหวานและโรคอ้วนตามธรรมชาติ โดยการปลูกถ่ายเซลล์เซอร์โตลีที่ถูกหุ้มด้วยแคปซูลเข้าไปยังพืดไขมันหน้าท้อง โดยแสดงให้เห็นว่า มากกว่าครึ่งของหนูที่ได้รับการรักษามีระดับน้ำตาลในเลือดที่ดีขึ้น งานทางวิทยาศาสตร์ล่าสุดยังให้คำมั่นว่าจะรักษาผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2ให้ดีขึ้นผ่านการใช้เซลล์บำบัดในอนาคตด้วย
เซลล์เซอร์โตลีส่งเสริมการยอมรับการปลูกถ่ายผิวหนังโดยผู้รับด้วย และการมีอยู่ของเซลล์นี้ยังช่วยเพิ่มจำนวนเซลล์ประสาทสั่งการในไขสันหลัง SOD1 ของหนูตัวผู้ด้วย
ล้ำ กลองเชียร์
ล้ำ กลองเชียร์ หรือ ล้ำ มือกลอง มีชื่อจริงคือ ปริญญา วีระวงศ์ เป็นผู้นำเชียร์ระดับนานาชาติ ซึ่งได้รับรางวัลกองเชียร์เกียรติยศ จากสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายซ่อมบำรุงรักษาเครื่องจักร ของบริษัท ไออาร์พีซี จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
ล้ำ กลองเชียร์ มีชื่อจริงคือ ปริญญา วีระวงศ์ ซึ่งเป็นชาวจังหวัดนครพนม ผู้ซึ่งมีใจรักในการเชียร์ทั้งในระดับบริษัท, ท้องถิ่น รวมไปจนถึงกีฬาแห่งชาติ โดยมีอุปกรณ์การเชียร์คือกลอง และฆ้อง เขาได้ทำหน้าที่เชียร์กีฬาระดับนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ที่จังหวัดเชียงใหม่ ครั้นเมื่อถึงการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เขาได้ตัดสินใจร่วมกลุ่ม "แก๊งสามเชียร์" ร่วมกับสามารถ แขนควง และลอยด์ เงาะป่า โดยได้ทำการวางแผนการเชียร์ในแต่ละวันร่วมกัน ซึ่งมุ่งเน้นการเชียร์ทีมชาติไทยเป็นหลัก
ในภายหลัง ล้ำ กลองเชียร์ ได้รับการสนับสนุนจากบริษัทต้นสังกัด เนื่องในฐานะผู้สร้างคุณประโยชน์ให้แก่ประเทศ หลังจากที่ก่อนหน้านี้เขาได้เป็นผู้ออกทุนของตนเองทั้งหมดสำหรับการเชียร์ในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา
วัดสิงขรวราราม
วัดสิงขรวราราม หรือ วัดไทยสิงขร เป็นวัดไทย ตั้งอยู่ในบ้านสิงขร อำเภอตะนาวศรี จังหวัดมะริด ภาคตะนาวศรี ประเทศพม่า จากข้อมูล พ.ศ. 2563 มีเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อสงวน มีพระ 7 รูป เป็นพระเชื่อสายไทยสิงขร 6 รูป เป็นเชื้อสายกะเหรี่ยง จำนวน 1 รูป วัดยังเปิดสอนโรงเรียนภาษาไทย อย่างไรก็ดีวัดสิงขรวรารามมิได้ขึ้นอยู่กับมหาเถรสมาคมเช่นวัดไทยในต่างแดน อย่างในอินเดียหรือมาเลเซีย
วัดสิงขรวราราม ได้ย้ายที่ตั้งวัดมาแล้ว 2 ครั้ง แห่งแรกเป็นวัดสมัยอยุธยา ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองสิงขรเก่า มีแม่น้ำสิงขรไหลผ่าน ตั้งอยู่ตรงนี้นานราว 200 ปี แห่งที่ 2 ตั้งอยู่ในส่วนท้ายหมู่บ้าน และแห่งที่ 3 เป็นที่ตั้งปัจจุบัน ย้ายมาตั้งอยู่ริมถนนเนื่องจากเป็นนโยบายรัฐบาลด้านความมั่นคง วัดสิงขรวรารามเป็นศูนย์กลางของชาวไทยสิงขร พิธีกรรมการบวชไม่แตกต่างจากวัดไทย คือ ผู้บวชต้องอาศัยอยู่ทีวัดก่อน 15 วัน เพื่อท่องบทสวดมนต์และคำอาราธนาศีล ซึ่งหนังสือมนต์พิธีใช้ภาษาไทย ชาวพม่าไม่นิยมมาบวชวัดนี้เพราะมีวัตรปฏิบัติแบบไทย เน้นตำราพุทธมนต์พิธีแบบไทย ซึ่งพระพม่าจะเน้นการท่องพระไตรปิฎกมากกว่า ส่วนการทอดกฐินในหมู่บ้านสิงขรจะทำที่วัดสิงขรวรารามเท่านั้น และยังมีประเพณีวันสารทเดือนสิบ
ไมโครโฟน
ไมโครโฟน คืออุปกรณ์รับเสียงแล้วแปลงเป็นสัญญาณไฟฟ้า เพื่อประมวลผลในเครื่องขยายเสียงหรืออุปกรณ์ผสมเสียงอื่น ๆ ไมโครโฟนประกอบด้วยขดลวดและแม่เหล็กเป็นหลัก เมื่อเสียงกระทบตัวรับในไมโครโฟน จะทำให้ขดลวดสั่นสะเทือนตัดกับสนามแม่เหล็ก จึงทำให้เกิดสัญญาณไฟฟ้า ซึ่งเป็นหลักการทำงานตรงข้ามกับลำโพง โดยทั่วไปไมโครโฟนใช้รับเสียงพูดหรือเสียงร้องเพลง
ชนิดของไมโครโฟน
ชนิดของไมโครโฟน แบ่งตามหลักการทางไฟฟ้า ได้ 2 ประเภท ได้แก่
ซิ่ง สั่ง ตาย
ซิ่ง สั่ง ตาย (Death Race) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/วิทยาศาสตร์ กำกับ เขียนบทและร่วมอำนวยการสร้างโดยพอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน นำแสดงโดยเจสัน สเตธัม, โจน อัลเลน, ไทรีส กิบสัน, เอียน แม็กเชนและนาตาลี มาร์ติเนซ ออกฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2008
ซิ่ง สั่ง ตาย เป็นภาพยนตร์สร้างใหม่จากเรื่อง ซิ่งดับฟ้าท้าสั่งตาย (Death Race 2000) ในปี ค.ศ. 1975 ที่นำแสดงโดยเดวิด คาร์ราดีนและซิลเวสเตอร์ สตอลโลน
เรื่องย่อ
ในปี ค.ศ. 2012 เศรษฐกิจสหรัฐล่มสลายและอาชญากรรมเพิ่มสูงขึ้นจนต้องมีการสร้างเรือนจำของเอกชน หนึ่งในนั้นคือเรือนจำเทอร์มินัลไอส์แลนด์ที่แคลร์ เฮนเนสซี พัศดีใช้หารายได้จากการแพร่ภาพการแข่งรถที่ขับโดยนักโทษท่ามกลางอันตรายต่าง ๆ โดยนักโทษคนไหนชนะ 5 ครั้งจะได้รับอิสรภาพ ในระหว่างการแข่งครั้งหนึ่ง นักแข่งผู้สวมหน้ากากนาม "แฟรงเกนสไตน์" กำลังจะชนะการแข่งครั้งที่ 5 แต่อาวุธเกิดขัดข้อง เคส ผู้ช่วยของแฟรงเกนสไตน์พยายามห้ามเขาจากการเข้าเส้นชัย เธอดีดตัวออกจากรถก่อนที่รถของแฟรงเกนสไตน์จะถูกรถของโจ คู่แข่งคนสำคัญยิงทำลาย
เจนเซน เอมส์ อดีตนักแข่งรถนาสคาร์ที่ปัจจุบันทำงานเป็นคนงานในโรงงานกลับมาบ้านพบว่า ภรรยาของเขาถูกฆ่า ส่วนตัวเขาถูกทำร้ายจนสลบ เมื่อฟื้นขึ้นมาเจนเซนพบมีดในมือตัวเองและศพภรรยาอยู่ใกล้ ๆ เขาถูกจับและถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ส่วนลูกสาวของเขาต้องไปอยู่ในการอุปการะ
6 เดือนต่อมา เจนเซนถูกส่งมาที่เรือนจำเทอร์มินัลไอส์แลนด์และมีเรื่องชกต่อยกับเพเชงโก หัวหน้าแก๊งอารยัน อัลริก ผู้คุมเรือนจำพาตัวเจนเซนไปพบแคลร์ เธอเสนอให้เจนเซนเป็น "แฟรงเกนสไตน์" คนใหม่แทนคนเก่าที่เสียชีวิต โดยแฟรนเกนสไตน์เหลือแค่ชนะอีกครั้งเดียวก็จะได้รับอิสรภาพ เจนเซนยอมตกลงและพบกับโคช, กันเนอร์และลิสต์ ลูกทีมของตน
ในการแข่งวันแรก เจนเซนพบกับเคส ผู้ช่วย ในระหว่างการแข่ง เจนเซนพบว่าอาวุธใช้งานไม่ได้และถูกโคลต์ คู่แข่งคนหนึ่งโจมตี เจนเซนจึงใช้แผนปล่อยนาปาล์มใส่รถของโคลต์และให้เคสจุดไฟ ทำให้รถของโคลต์ถูกเผาและถูกรถของโจชน ก่อนเข้าเส้นชัยเจนเซนเห็นเพเชงโกทำท่าคล้ายกับคนที่เขาเห็นในบ้านตอนที่ภรรยาเขาถูกฆ่า ทำให้เจนเซนเสียจังหวะและเข้าเส้นชัยอันดับสุดท้าย ในวันแรกมีนักแข่งตาย 3 คน (ไซแอด, กริมม์และโคลต์) หลังจากพูดคุยกับแคลร์และชกต่อยกับเพเชงโก เจนเซนพบว่าเพเชงโกถูกแคลร์และอัลริกส่งมาฆ่าภรรยาของเขาและป้ายความผิดเพื่อให้เจนเซนติดคุกและมาเป็นแฟรงเกนสไตน์คนใหม่
ในการแข่งวันที่ 2 เจนเซนพบว่าที่อาวุธใช้งานไม่ได้เป็นเพราะแคลร์ใช้ให้เคสแอบทำลายอาวุธเพื่อแลกกับการที่เคสจะได้รับการปล่อยตัว เจนเซนทำให้รถของเพเชงโกคว่ำก่อนจะลงไปฆ่าเพเชงโก ด้านแคลร์สั่งให้ปล่อย "รถยมทูต" ซึ่งเป็นรถติดอาวุธหนัก ใช้ทำลายรถแข่งในสนามเพื่อเรียกความนิยม รถยมทูตฆ่านักแข่ง 3 คน (คาร์สัน, ริกกินส์และ 14K) เจนเซนและโจจึงร่วมมือกันวางกับดักทำลายรถยมทูต
ก่อนการแข่งวันสุดท้าย เจนเซนไปคุยกับโจ ด้านแคลร์สั่งให้อัลริกติดระเบิดไว้ใต้ท้องรถของเจนเซนเพื่อกันเขาชนะ ในการแข่งวันสุดท้าย แคลร์พยายามโน้มน้าวใจให้เจนเซนอยู่เป็นแฟรงเกนสไตน์ต่อ แต่เจนเซนปฏิเสธ เจนเซนและโจแข่งกันก่อนโจจะยิงกำแพงสนามเพื่อเปิดทางหนี แคลร์ซึ่งตระหนักว่าทั้งคู่ร่วมมือกันวางแผนหนีพยายามระเบิดรถของเจนเซนแต่ไม่สำเร็จ เพราะโคชถอดระเบิดออกก่อนหน้านี้ เจนเซนและโจแยกกันหนีเมื่อถึงแผ่นดินใหญ่ก่อนรถของเจนเซนจะจนมุม แต่คนที่ลงรถมากลับเป็นเคสซึ่งสวมหน้ากากแฟรงเกนสไตน์และมีเอกสารปล่อยตัว ด้านเจนเซนและโจหนีขึ้นรถไฟต่อไป
แคลร์และอัลริกซึ่งดีใจที่จับแฟรงเกนสไตน์กลับมาได้และความนิยมในรายการที่พุ่งสูงเปิดกล่องของขวัญที่มีคนส่งมาให้ แต่พบว่าเป็นระเบิดที่ก่อนหน้านี้พวกตนติดไว้ที่รถเจนเซน โคชกดระเบิดฆ่าแคลร์และอัลริก
จินตนาการรัก ลิขิตชีวิต
จินตนาการรัก ลิขิตชีวิต (Big Fish) ภาพยนตร์รักโดย ทิม เบอร์ตัน วันที่เข้าฉายในประเทศไทย 27 กุมภาพันธ์, พ.ศ. 2547
เนื้อเรื่อง
เอ็ดเวิร์ด บลูม (อัลเบิร์ต ฟินนี่ย์) ผู้ที่ชอบเล่าเรื่องราวชีวิตของตนในวัยหนุ่ม (แสดงโดย ยวน แมคเกรเกอร์) โดยผสมผสานกับจินตนาการอันลึกซึ้ง เพราะความปรารถนาอันท่วมท้น ที่จะออกเดินทางไปยังที่ต่างๆ ได้นำให้เขาต้องออกเดินทางจากเมืองเล็กๆ ในแอลบาม่า ไปยังสถานที่ที่ไม่น่าจะมีอยู่ในโลก เขาต้องเจอกับทั้งยักษ์ แม่มด และผู้หญิงฝาแฝดสองหัว ทุกคนที่ได้ฟัง ต่างชื่นชมไปกับเรื่องราวมหัศจรรย์พราวฝัน ยกเว้นลูกชายที่ห่างเหินของเขา วิลล์ (บิลลี่ ครูดรัพ) วิลล์ต้องการให้พ่อเรียนรู้ที่จะแยกแยะ ระหว่างเรื่องจริงและความเพ้อฝัน เขาไม่เคยเชื่อในสิ่งที่พ่อเล่า แต่การพิสูจน์ข้อเท็จจริง จากเรื่องเล่าที่เหลือเชื่อของพ่อ
กิมไล้ สุธรรมมนตรี
ท่านผู้หญิงกิมไล้ สุธรรมมนตรี (พ.ศ. 2420 – 8 ตุลาคม พ.ศ. 2512) สกุลเดิม เตชะกำพุช เป็นภริยาเอกของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (ปลื้ม สุจริตกุล) มีบุตรธิดาด้วยกันหลายท่าน เช่น สมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา พระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล)
ประวัติ
ท่านผู้หญิงสุธรรมมนตรี เกิดเมื่อ พ.ศ. 2420 เป็นธิดาของขุนพัฒน์ (หอย เตชะกำพุช) นายอากรบ่อนเบี้ย กับนางเลี้ยบ เตชะกำพุช มีบ้านเดิมอยู่ที่สำเพ็ง กิมไล้เป็นคนใจดี ใจบุญมาตั้งแต่ยังสาว ทำบุญครั้งละมากๆ เช่นเห็นเรือหาปลาผ่านมา ก็สั่งซื้อและปล่อยปลาทั้งลำ ซ่อมวัดวาอาราม นอกจากนั้น กิมไล้ยังแต่งบทละครที่คณะปราโมทัยเคยนำไปจัดแสดงด้วย
ท่านผู้หญิงกิมไล้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2512 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงโปรดให้ตั้งศพที่ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส และสวดพระอภิธรรมเป็นเวลา 7 วัน พระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2512
บุตร-ธิดา
ทั้งสองมีบุตรธิดาด้วยกัน 11 คน เท่าที่ทราบนามมีทั้งหมด 8 คน บุตรหญิงคนใหญ่คือคุณเปรื่อง และคนที่ห้า คือคุณประไพ
ดีแอนเจโล
ไมเคิล ยูจีน อาร์เชอร์ (Michael Eugene Archer) เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1974 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ดีแอนเจโล (D'Angelo) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ในแนวอาร์แอนด์บี นีโอโซล เป็นโปรดิวเซอร์เพลง
ดีแอนเจโลเป็นที่รู้จักในด้านความสามารถในการผลิตและเขียนเพลง เช่นเดียวกับความสามารถในการร้องเพลง และมักถูกเปรียบเทียบกับศิลปินที่เป็นอิทธิพลให้กับเขาอย่าง มาร์วิน เกย์, และพรินซ์ ดีแอนเจโลยังเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในการเคลื่อนไหวของดนตรีนีโอโซล
สองสตูดิโออัลบั้มแรกของเขา Brown Sugar และ Voodoo ประสบความสำเร็จด้านยอดขายและเสียงวิจารณ์ ถูกเอ่ยอ้างว่าเป็น "2 อัลบั้มอาร์แอนด์บีที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรอบ 15 ปี" โรเบิร์ต คริสต์กอ นักวิจารณ์ตั้งฉายาให้เขาว่า "พระเจ้าแห่งอาร์แอนด์บี"
อ้างอิง
1974
การจัดเขต
การจัดเขต (zoning) เป็นกระบวนการแบ่งที่ดินในเขตเทศบาลออกเป็นเขต (เช่น พื้นที่พักอาศัย อุตสาหกรรม) ซึ่งการใช้ที่ดินบางประเภทจะถูกห้ามหรือต้องได้รับอนุญาต นอกจากนี้อาจมีการควบคุมขนาด ความจุ และตำแหน่งของอาคารในเขต ประเภทของการจัดเขตจะต้องระบุในการขออนุญาตทางผังเมืองสำหรับการพัฒนาตามที่กำหนด การจัดเขตอาจระบุความหลากหลายของการใช้ที่ดินทั้งหมดและเงื่อนไขที่มี การจัดเขตอาจมีการระบุถึงขนาดและความสูงของพื้นที่เช่นเดียวกับรูปแบบและขนาดของอาคาร แนวทางเหล่านี้จัดทำขึ้นเพื่อเป็นแนวทางในการเติบโตและพัฒนาเมือง
พื้นที่ของที่ดินจะถูกแบ่งโดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกเป็นเขตซึ่งกำหนดข้ออนุญาตสำหรับการใช้ที่ดินแต่ละประเภท ดังนั้นการจัดเขตจึงเป็นเทคนิคในการวางแผนการใช้ที่ดินเพื่อเป็นเครื่องมือในการวางผังเมืองของหน่วยงานท้องถิ่นในประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่  คำนี้มีที่มาจากการปฏิบัติในการออกแบบแผนที่เขตเพื่อกำหนดการใช้ รูปแบบ การออกแบบ และความสอดคล้องกับการพัฒนา ในทางกฎหมายแผนการจัดเขตจะถูกตราในกฎหมายเทศบัญญัติผ่านขั้นตอนที่เกี่ยวข้อง ในบางประเทศ เช่น แคนาดา (รัฐออนแทรีโอ) หรือเยอรมนี แผนการจัดเขตจะต้องสอดคล้องกับแผนระดับบน (ภูมิภาค รัฐ หรือจังหวัด) และคำแถลงนโยบาย
การจัดเขตมีหลากหลายประเภท บางประเภทมุ่งเน้นถึงการควบคุมรูปแบบอาคารและความสัมพันธ์ของอาคารกับถนนด้วยการใช้แบบผสมผสานที่เรียกว่าฟอร์มเบสด์โคด (form-based code) สำหรับกรณีอื่นเช่นการแบ่งการใช้ที่ดินที่เรียกว่ายูสเบสด์ (use-based) หรือการรวมเข้าด้วยกัน
วิธีการวางผังเมืองที่คล้ายกันได้กำหนดการใช้งานของพื้นที่หลายรูปแบบเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะในหลายนครตั้งแต่สมัยโบราณ
ชัยอนันต์ สมุทวณิช
ศาสตราจารย์ ชัยอนันต์ สมุทวณิช (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 - 15 กันยายน พ.ศ. 2561) สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตผู้บังคับการวชิราวุธวิทยาลัย อดีตตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ อดีตประธานกรรมการการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย
ประวัติ
ศาสตราจารย์ ชัยอนันต์ สมุทวณิช หรือ ศ.ดร.ชัยอนันต์ เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของ พล.ต.ต.ชนะ สมุทวณิช นามสกุล "สมุทวณิช" เป็นนามสกุลพระราชทาน ในสมัยรัชกาลที่ 6 สมุทวณิช สมรสกับ นางสุภาธร สมุทวณิช (สกุลเดิม สาครบุตร) มีบุตร 3 คนคือ นายพชร สมุทวณิช ผู้บริหารหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ,พลอย จริยะเวช นักเขียน นักแปล (สมรสกับ พันโทธีระ จริยะเวช กรมยุทธบริการ กองบัญชาการทหารสูงสุด) และ นายพลาย สมุทวณิช
ศ.ดร.ชัยอนันต์ ไม่ใช่เด็กเรียนดีมาก่อน จบมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากวชิราวุธวิทยาลัย ด้วยคะแนนเพียง 57.3% แต่พยายามจนสอบเข้า คณะรัฐศาสตร์ แผนกนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้สำเร็จ เรียนอยู่ 1 ปีสามารถสอบชิง ทุนโคลัมโบ ไปเรียนปริญญาตรีที่ มหาวิทยาลัยวิกตอเรีย ประเทศนิวซีแลนด์ ต่อมาสำเร็จปริญญาโท และ ปริญญาเอกทางรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2511
กลับมาเมืองไทยเข้าทำงานครั้งแรกที่กรมวิเทศสหการ จากนั้นสมัครเข้าเป็นอาจารย์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และต่อมาได้โอนย้ายมาสอนที่ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศ.ดร.ชัยอนันต์ มีบทบาทเคลื่อนไหวทางการเมืองมาโดยตลอด เป็นหนึ่งในผู้ลงชื่อเรียกร้องรัฐธรรมนูญ 100 คนในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 และ ในปี พ.ศ. 2531 ได้ร่วมกับนักวิชาการคนอื่นๆ เช่น ศ.ดร.ปราโมทย์ นาครทรรพ และ รศ.ดร.ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์ รวบรวมนักวิชาการ 99 คนลงชื่อเรียกร้องให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และรณรงค์เรื่องนายกรัฐมนตรีต้องมาจากการเลือกตั้ง
ศ.ดร.ชัยอนันต์ เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทเคลื่อนไหวในการเรียกร้องให้ ทักษิณ ชินวัตร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ก่อนจะเกิดเหตุการณ์ รัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549
ดร.ชัยอนันต์ เป็นนักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ ที่มีบทความลงตีพิมพ์ และเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ตอย่างสม่ำเสมอ นอกจากจะมีบุตรสาวคือ พลอย จริยะเวช ที่เป็นนักเขียน ดร.ชัยอนันต์ยังมีน้องชาย คือ ชัยศิริ สมุทวณิช บรรณาธิการอาวุโส หนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน อดีตผู้บริหารบริษัทการบินไทย ที่มีงานเขียน เผยแพร่อย่างสม่ำเสมอเช่นเดียวกัน และ นายชัยศิริ ยังมีบุตรชายที่เป็นนักเขียนคือ กล้า สมุทวณิช เจ้าของนามปากกา "บุญชิต ฟักมี" อีกด้วย
การศึกษา
- Certificate in Social Planning, United Nations Asian Institute
บทบาททางการเมือง
ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช ขณะนั้นเป็นคอลัมนิสต์ในหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ เป็นผู้ที่เขียนฎีกาเพื่อถวายแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในการชุมนุมวันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยนายสนธิ ลิ้มทองกุล และได้ร่วมกันลงนามทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาขอนายกรัฐมนตรีพระราชทาน เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยอ้างอิงความตามมาตรา 7 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 อีกทั้งยังเป็นวิทยากรในการอภิปรายในเรื่องปฏิญญาฟินแลนด์ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในวันพุธที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ด้วย โดยเป็นผู้ทำนายว่า ทักษิณ ชินวัตร น่าจะพ้นจากตำแหน่งไม่เกินเดือนกรกฎาคม หลังการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
อีกทั้งยังทำนายก่อนการพิจารณาคดียุบพรรคประชาธิปัตย์และพรรคไทยรักไทยล่วงหน้าหนึ่งวันว่า พรรคประชาธิปัตย์จะไม่ถูกยุบ แต่พรรคไทยรักไทยจะถูกยุบ ซึ่งก็เป็นจริงตามนั้น
การทำงานในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ
ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช ได้เข้ามารับหน้าที่เป็นคณะกรรมการปฏิรูปประเทศ ภายหลังการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ยุติลง ในช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยทำหน้าที่ยกร่างแผนปฏิบัติการที่สามารถนำไปปฏิบัติ และแก้ไขปัญหาความอยุติธรรม และความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้น ซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวประกอบด้วยคณะกรรมการ จำนวน 19 คน ทำงานคู่ขนานไปกับคณะกรรมการสมัชชาปฏิรูปประเทศ
การเสียชีวิต
ศ.ดร.ชัยอนันต์ สมุทวณิช ได้ถึงแก่อนิจกรรมอย่างสงบ ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย กรุงเทพมหานคร เมื่อวันเสาร์ที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2561 สิริอายุ 74 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สาขาสังคมศาสตร์
สมณะโพธิรักษ์
สมณะโพธิรักษ์ (รัก รักพงษ์) เป็นนักบวชผู้ก่อตั้งและผู้นำทางจิตวิญญาณของสำนักสันติอโศก
ประวัติ
สมณะโพธิรักษ์ มีชื่อเดิมว่า มงคล รักพงษ์ เกิดวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2477 ที่จังหวัดศรีสะเกษ
ในวัยเด็กอาศัยอยู่กับมารดาที่จังหวัดอุบลราชธานี ภายหลังได้เข้ามาศึกษาชั้นมัธยมที่กรุงเทพฯ เมื่อเรียนจบมัธยมปลายก็ได้เข้าศึกษาต่อ ที่โรงเรียนเพาะช่าง แผนกวิจิตรศิลป์ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น รัก รักพงษ์
ขณะที่กำลังเรียนอยู่ได้เข้าทำงานที่ บริษัท ไทยโทรทัศน์ จำกัด เป็นผู้จัดรายการ เป็นรายการเกี่ยวกับเด็ก, การศึกษา และวิชาการ นอกจากงานทางสถานีโทรทัศน์แล้ว ก็ยังทำงานเป็น ครูพิเศษ สอนศิลปะตามโรงเรียน นักแต่งเพลง และเด็กส่งหนังสือพิมพ์
ต่อมาได้หันมาศึกษา พุทธศาสนาและได้อุปสมบทในคณะธรรมยุติกนิกาย ณ วัดอโศการาม เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ได้รับฉายาว่า โพธิรกฺขิโต มีพระราชวรคุณ (สำรอง คุณวุฑฺโฒ) เป็นพระอุปัชฌาย์
2 เมษายน พ.ศ. 2516 พระโพธิรักษ์ ได้เข้ารับการแปรญัตติฯ เป็นพระของคณะมหานิกายอีกคณะหนึ่ง โดยมิได้สึกจากคณะธรรมยุต ที่วัดหนองกระทุ่ม จ.นครปฐม โดยมีพระครูสถิตวุฒิคุณ เป็นอุปัชฌาย์ เนื่องจากมีพระคณะมหานิกายเข้ามาร่วมศึกษา และปฏิบัติตามพระโพธิรักษ์ แต่พระราชวรคุณ ซึ่งเป็นอุปัชฌาย์ ไม่ต้องการ ให้พระฝ่ายมหานิกายเข้ามาศึกษาด้วย
25 เมษายน พ.ศ. 2516 พระโพธิรักษ์ได้คืนใบสุทธิให้ฝ่ายธรรมยุต ถือไว้แต่ใบสุทธิ ฝ่ายมหานิกาย อย่างเดียว
6 สิงหาคม พ.ศ. 2518 พระโพธิรักษ์และคณะ ได้ประกาศ นานาสังวาส กับมหาเถรสมาคม (ประกาศลาออกจากมหาเถรสมาคม) และได้รับความคุ้มครอง ตามมาตรา 15 ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย เนื่องจากถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่านอกรีต จากการปฏิบัติที่เคร่งครัดของพระโพธิรักษ์และคณะ ได้แก่ ฉันอาหารมังสวิรัติ, ฉันอาหารวันละ 1 มื้อ, ไม่ใช้เงินทอง, นุ่งห่มผ้าย้อมสีกรัก, ไม่มีการเรี่ยไร, ไม่รดน้ำมนต์-พรมน้ำมนต์, ไม่ใช้การบูชา ด้วยธูปเทียน, ไม่มีไสยศาสตร์ฯ
ในภายหลัง พระโพธิรักษ์ และคณะ ได้รับการพิพากษาว่าเป็น ผู้แพ้ ไม่สามารถ เรียกขานตนเองว่า พระ ได้ จึงเรียกตนเองว่า สมณะ แทน และยังคงปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเหมือนเดิม
คดีความ
เนื่องจากทางมหาเถรสมาคมเห็นว่าพระโพธิรักประพฤติผิดพระธรรมวินัยหลายประการ คณะสงฆ์จึงเสนอเรื่องต่อที่ประชุมมหาเถรสมาคมเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 มหาเถรสมาคมได้ตั้งคณะทำงานขึ้นสามคณะ คือ คณะทำงานด้านธรรมวินัย คณะทำงานด้านกฎหมาย คณะทำงานด้านมวลชน เพื่อสืบหาข้อเท็จจริง คณะทำงานด้านพระธรรมวินัยมีความเห็นว่า พระโพธิรักล่วงละเมิดพระธรรมวินัย ส่วนคณะทำงานด้านกฎหมายมีความเห็นว่า รักษ์ไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ต่อมา ที่ประชุมมหาเถรสมาคมได้ตั้งคณะการกสงฆ์เพื่อรวบรวมข้อมูลเสนอต่อมหาเถรสมาคม คณะการกสงฆ์ได้ประชุมกันโดยมีสมเด็จพระธีรญาณมุนี (ธีร์ ปุณฺณโก) วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร เป็นประธาน คณะการกสงฆ์ได้มีมติสี่ประการ คือ (1) ให้มหาเถรสมาคมใช้อำนาจตามมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 โดยสั่งให้พระโพธิรักสละสมณเพศ (2) บริวารของพระโพธิรักซึ่งเข้าบวชโดยไม่ถูกต้องตามพระธรรมวินัย ถ้าต้องการจะบวชให้ถูกต้อง ก็ให้มารายงานตัวต่อสังฆาธิการระดับเจ้าคณะจังหวัดผู้เป็นการกสงฆ์ขึ้นไป (3) ให้ประกาศนียกรรมแก่พุทธบริษัทให้ทราบข้อเท็จจริงโดยทั่วกัน และ (4) ให้กรมการศาสนาแจ้งแก่ภิกษุสามเณรทั่วราชอาณาจักรให้ทราบข้อเท็จจริงและมิให้คบหาสมาคมรักษ์และบริวาร
มติของการกสงฆ์ดังกล่าว มหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วเห็นชอบ แต่สำหรับมติประการแรกได้หารือสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตอบกลับมาว่า มหาเถรสมาคมใช้อำนาจตามมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ได้ ต่อมาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสน์ วาสโน) ในฐานะประธานมหาเถรสมาคม ได้มีคำสั่งให้รักษ์สละสมณเพศภายในเจ็ดวัน
ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2532 นายเสนาะ พ่วงภิญโญ รองอธิบดีกรมการศาสนาได้นำคำสั่งไปให้พระโพธิรักทราบที่ชุมชนสันติอโศก พระโพธิรักไม่ยอมลงชื่อรับทราบคำสั่ง รองอธิบดีกรมการศาสนาจึงร้องทุกข์ไว้ที่สถานีตำรวจนครบาลลาดพร้าว กรมตำรวจแต่งตั้ง พล.ต.ต. วิโรจน์ เปาอินทร์ เป็นหัวหน้าพนักงานสอบสวน และนายพิศาล มูลศาสตร์สาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทยขณะนั้น ได้สั่งให้จับกุมพระโพธิรักและพวกทั้งหมด รวม 105 คน ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2532 พนักงานสอบสวนจับกุม แจ้งข้อหา และสอบสวนแล้ว พนักงานอัยการได้ฟ้องเป็นจำเลยจำนวน 80 คดี ศาลแขวงพระนครเหนือพิพากษาว่า จำเลยที่ 1-79 มีความผิดเกี่ยวกับศาสนา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 208 (ไม่ใช่ภิกษุสงฆ์ บังอาจแต่งกายอย่างภิกษุสงฆ์ เพื่อล่อลวงให้คนอื่นเชื่อว่าเป็นภิกษุสงฆ์) และให้จำคุกคนละ 3 เดือน ส่วนจำเลยที่ 80 คือ รักษ์ สนับสนุนให้จำเลยที่คนอื่น ๆ กระทำผิดดังกล่าวจำนวน 33 กระทง พิพากษาลงโทษจำคุกเรียงกระทง กระทงละ 2 เดือน รวมเป็นจำคุก 66 เดือน ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องจำเลยบางคน โทษจำเลยที่ 80 จึงลดลงเป็นจำคุก 54 เดือน และศาลฎีกาพิพากษายืน โดยศาลฎีกาวินิจฉัยเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ว่า
"'จำเลยที่ 80 ได้บวชเป็นพระภิกษุในฝ่ายธรรมยุตนิกาย...และ...ได้สวดญัตติเข้าเป็นพระภิกษุในฝ่ายมหานิกาย แสดงว่า จำเลยที่ 80 ได้ยอมรับที่จะปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และกฎมหาเถรสมาคมมาก่อน และในช่วงเวลาดังกล่าว จำเลยที่ 80 ก็สามารถปฏิบัติธรรมได้ ไม่ปรากฏว่า จำเลยทุกคนถูกกลั่นแกล้งจากใครอย่างไรและถึงขนาดไม่อาจปฏิบัติตามพระธรรมวินัยได้ เมื่อได้วินิจฉัยแล้วว่า...ไม่ปรากฏบทบัญญัติมาตราใดให้สิทธิพระภิกษุสงฆ์ไทยประกาศแยกตนให้มีผลประดุจสังฆเภทไม่ยอมอยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ได้ การประกาศของจำเลยที่ 80 กับพวกดังกล่าวจึงไม่ทำให้จำเลยที่ 80 กับพวกพ้นจากการปกครองของมหาเถรสมาคมและไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 การที่ภิกษุสงฆ์นักบวชไม่อนุวัตปฏิบัติตามกฎหมายกลับมีผลเป็นการก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยขึ้นดังเช่นที่ปรากฏในคดีนี้'"
การเมือง
สมณะโพธิรักษ์ได้ก่อตั้งพรรคพลังธรรม โดยมี พล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นหัวหน้าพรรค ทั้งยังได้มีบทบาททางการเมือง โดยนำพาผู้ปฏิบัติธรรมสันติอโศกเข้าร่วมชุมนุมทางการเมืองในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535 รวมถึงการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) ต่อต้านรัฐบาลทั้งในปี พ.ศ. 2549 และพ.ศ. 2551 รวมถึงการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประชาธิปไตยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ในปี พ.ศ. 2556 และพ.ศ. 2557 ด้วย โดยเฉพาะการชุมนุมของ กปปส.นั้น สมณะโพธิรักษ์และผู้ปฏิบัติธรรมสันติอโศกได้ปักหลักชุมนุมที่สวนลุมพินีตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ร่วมกับกองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ (กปท.) โดยก่อนหน้านั้น ในปี พ.ศ. 2555 ก็ได้เคยเข้าร่วมการชุมนุมกับองค์การพิทักษ์สยาม (อพส.)
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 4
ร็อคแมนเอ็กเซ่ 4 หรือ เมกาแมน แบทเทิลเน็ตเวิร์ค 4 (Mega Man Battle Network 4) เป็นวิดีโอเกมซีรีส์ร็อคแมนเอ็กเซ่ลำดับที่ 4 พัฒนาและผลิตโดยแคปคอม จำหน่ายในรูปแบบเกมเกมบอยอัดวานซ์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2003 มี 2 เวอร์ชั่นคือ ทัวร์นาเมนท์เรดซัน (Red Sun) และ ทัวร์นาเมนท์บลูมูน (Blue Moon)
เนื้อเรื่องย่อ
5 เดือนให้หลัง หลังจากการต่อสู้กับเวิลด์ทรีสิ้นสุดลง ฮิคาริ เน็ตโตะได้เลื่อนชั้นประถมเป็นชั้นปีที่ 6 กระทรวงวิทยาศาสตร์ได้พยายามสร้างห้องปฏิบัติการไวรัส เพื่อสร้างไวรัสเพื่อเป็นคู่ต่อสู้กับเน็ตนาวิ เนื่องด้วยความนิยมของเน็ทแบทเทิลที่มีมากขึ้น
ดาวเคราะห์น้อยที่กำลังไกล้ชนกับโลก และพยายามให้โลกกระทบเสียหาย ในขณะที่นักวิทยาศาสตร์แต่ละประเทศได้เรียกประชุมจากทั่วทุกมุมโลกเพื่อหารือการหยุดยั้งของดาวเคราะห์น้อยที่กำลังพุ่งชน ในเวลาเดียวกันเน็ตโตะและยูอิจิโร่พ่อของเขา ได้ไปเดินช็อปปิ้งครั้งแรก....
โซลยูนิสัน
โซลยูนิสัน คือระบบใหม่ที่ใช้ในการต่อสู้ ซึ่งร็อคแมนสามารถใช้พลังของเน็ตนาวิจากคนอื่นได้ด้วยพลังของโซลต่างๆ เมื่อได้โซลจะมีสัญลักษณ์ของเน็ตนาวิที่อยู่เมนูของ PET เงื่อนไขในการใช้คือนำแบทเทิลชิปแต่ละธาตุมาและเลือกไปที่ยูนิสันชิปแล้วกด OK ก็สามารถทำให้แปลงเป็นโซลยูนิสันได้ แต่ว่าการใช้โซลยูนิสันจะใช้ได้เพียง 3 เทิร์นเท่านั้น
โคโคโระวินโดว์
ระบบนี้เป็นระบบที่ปรากฏเฉพาะในการต่อสู้ เป็นการแสดงผลใบหน้าของร็อคแมนซึ่งจะอยู่ทางซ้ายตอนบน ซึ่งจะแสดงความรู้สึกต่างๆ ซึ่งจะมีผลต่างๆ ทั้ง ฟูลชิงโคร, กังวล, โกรธ และชั่วร้าย
ดาร์คชิพ
ชิพที่เกิดจากพลังงานความมืด เมื่อใช้แล้วจะเกิดอาณุภาพที่แรงแต่กลับมีผลลัพธ์กับผู้ใช้ ซึ่งอาจจะทำให้กลายเป็นสิ่งที่ชั่วร้ายได้ รวมไปถึงผลสถานะของผู้เล่นอีกด้วย
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป (European Southern Observatory; ESO) มีชื่อเต็มอย่างเป็นทางการว่า European Organization for Astronomical Research in the Southern Hemisphere หรือ องค์การแห่งยุโรปเพื่อการวิจัยทางดาราศาสตร์ในท้องฟ้าซีกใต้ เป็นองค์กรวิจัยนานาชาติสำหรับการศึกษาด้านดาราศาสตร์ ภายใต้การสนับสนุนของประเทศต่างๆ ในทวีปยุโรป 14 ประเทศ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1962 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมัน ส่วนอุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี โดยใช้อุปกรณ์และเทคโนโลยีที่ทันสมัยเพื่อให้นักดาราศาสตร์จากยุโรปสามารถศึกษาท้องฟ้าซีกใต้ได้ มีชื่อเสียงจากกล้องโทรทรรศน์ที่ใหญ่ที่สุดและก้าวหน้ามากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก เช่น กล้องโทรทรรศน์นิวเทคโนโลยี (New Technology Telescope; NTT) ซึ่งเป็นกล้องรุ่นแรกที่บุกเบิกเทคโนโลยี active optics และกล้องโทรทรรศน์ VLT (Very Large Telescope) ประกอบด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาด 8 เมตรจำนวน 4 ชุด และกล้องประกอบขนาด 1.8 เมตรอีกจำนวน 4 ชุด
โคโจ
โคโจ (胡蝶 (Kochō); แปล: ระบำผีเสื้อ) "Butterflies" เป็นบทที่ 24 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
อุปกรณ์ทันสมัยจำนวนมากที่หอดูดาวแห่งนี้ได้ช่วยเหลือการค้นพบทางดาราศาสตร์ครั้งสำคัญๆ หลายครั้ง และช่วยสร้างรายการวัตถุทางดาราศาสตร์จำนวนมาก การค้นพบเมื่อไม่นานมานี้รวมถึงการค้นพบ แสงวาบรังสีแกมมาที่อยู่ไกลที่สุด และการค้นพบหลักฐานการมีอยู่ของหลุมดำที่บริเวณใจกลางทางช้างเผือกของเรา ในปี ค.ศ. 2004 กล้องโทรทรรศน์ VLT ได้ช่วยให้นักดาราศาสตร์จับภาพถ่ายแรกของดาวเคราะห์นอกระบบ 2M1207b ที่โคจรรอบดาวแคระน้ำตาลดวงหนึ่งซึ่งอยู่ห่างออกไป 173 ปีแสง นอกจากนี้อุปกรณ์ HARPS ยังได้ช่วยเหลือการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบอีกเป็นจำนวนมาก รวมถึงการค้นพบ กลีเซอ 581 ซี ซึ่งโคจรรอบดาวแคระแดง กล้องโทรทรรศน์ VLT ยังช่วยในการค้นพบดาราจักรที่ไกลที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยรู้จัก คือ Abell 1835 IR1916
โคโจ
ที่มาของชื่อบท โคโจ
ชื่อบท โคโจ  แปลว่า  ผีเสื้อ  นั้นได้มาจากบทร้อยกรองวะกะที่มุระซะกิส่งโต้ตอบกับจักรพรรรดินีอะกิโคะโนะมุดังนี้
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
อุปกรณ์สังเกตการณ์
อุปกรณ์สังเกตการณ์เกือบทั้งหมดของ ESO ตั้งอยู่ที่ประเทศชิลี เนื่องจากต้องการมองเห็นท้องฟ้าซีกใต้อย่างชัดเจน โดยตั้งอยู่ในทะเลทราย Atacama อันเป็นหนึ่งในสถานที่ที่แห้งแล้งที่สุดบนโลก มีหอดูดาวทั้งสิ้น 3 แห่งคือ ที่ลาซีญา (La Silla) พารานัล (Paranal) และ Llano de Chajnantor
โคโจ
ที่มาของชื่อบท โคโจ
「花園の胡蝶をさへや下草に
秋待つ虫はうとく見るらむ」
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
ลาซิยา
หอดูดาวลาซิยา
โคโจ
ที่มาของชื่อบท โคโจ
"Hana-zono no kotefu wo sahe ya shita-kusa ni
หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป
ปารานาล
หอดูดาวปารานาล (Paranal)
โคโจ
ที่มาของชื่อบท โคโจ
aki matsu mushi ha utoku miru ramu"
ฮะนะโซะโนะโนะ โคะเตะฟุโวะสะเฮะยะ  ชิตะคุสะนิ
อะกิมัตสึมุชิวะ  อุโตะคุมิรุระมุ
แปล 「花園の胡蝶までを下草に隠れて
秋を待っている松虫はつまらないと思うのでしょうか」
''Low in your grasses the cricket awaits the autumn