cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
สถิติผู้ใช้บริการ
ทั้งนี้จากสถิติดังกล่าวในปี พ.ศ. 2554 เป็นปีแรกที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีผู้โดยสารเกิน 45 ล้านคน ซึ่งถือว่าเลยขีดจำกัดของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิปัญหานี้ส่งผลให้เกิดปัญหาการรอคอยของผู้โดยสารในการตรวจคนเข้าเมืองนานมาก กองตรวจคนเข้าเมืองต้องทำงานหนักเกินไปและมีปัญหาสุขภาพเช่น กระเพาะปัสสาวะ อักเสบ ในปี พ.ศ. 2555 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้อันดับที่ 14 ประเภทจำนวนผู้โดยสารสูงสุดของโลก นับเป็นปีแรกที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีจำนวนผู้โดยสารภายใน 15 อันดับท่าอากาศยานหนาแน่นที่สุดของโลกใน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2556 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีจำนวนเที่ยวบินที่ให้บริการลดลงเป็นปีแรกในรอบ 4 ปี ลดลง 12.07% เมื่อเทียบกับ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2555
และจากปัญหานี้เอง บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) จึงได้ยื่นแผนการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเฟส 2 ขึ้น โดยจะก่อสร้างอาคารเทียบเครื่องบินหลังที่ 2 และอาคารผู้โดยสารหลังที่ 2 ทางทิศใต้ขึ้น โดยใช้สถาปัตยกรรมภายนอกแบบเดียวกันกับอาคารหลังที่ 1 แต่ตกแต่งภายในใหม่ทั้งหมด แต่เนื่องจากการก่อสร้างท่าอากาศยานต้องใช้เวลาอย่างต่ำถึง 5 ปี จึงทำให้แผนการรื้อฟื้นท่าอากาศยานดอนเมืองจึงถูกนำมาใช้ชั่วคราว จนกว่าการก่อสร้างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิแบบเต็มเฟสจะเสร็จสิ้นโดย เฟส 2 จะเปิดให้บริการในเดือน มกราคม พ.ศ. 2563
สถิติการให้บริการ
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิทำการบินเชิงพาณิชย์ระยะสั้นที่สุดได้แก่ท่าอากาศยานหัวหินในเที่ยวบิน TRB171 ระยะทางเพียง 150 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2566 เส้นทางดังกล่าวทำการบินโดยสายการบินวีไอพีเจ็ท ซึ่งดำเนินธุรกิจเครื่องบินส่วนตัวระยะทางทำการบินจริง 207 กิโลเมตรซึ่งเป็นระยะทางบินที่สั้นที่สุดของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิโดยเครื่องบินทะเบียน HS-VIP เครื่องบินที่ใช้เป็นเครื่องบินแบบเซสน่า 510
เอมิเรตส์ (สายการบิน)เที่ยวบิน EK418/EK419 เป็นเที่ยวบินแวะพัก 2 ประเทศตราบจนปัจจุบัน ประเทศนิวซีแลนด์แวะพักประเทศออสเตรเลียและประเทศไทยได้ทำการบินขนส่งผู้โดยสาร เส้นทางท่าอากาศยานนานาชาติโอกแลนด์แวะท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิปลายทางท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ ก่อนหน้านี้เอมิเรตส์ (สายการบิน) เที่ยวบิน EK418/EK419 ทำการบินไครสต์เชิร์ชแวะท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิปลายทางท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ ทั้งสองเส้นทางระยะทางบินรวม ประมาณ 14,900 กิโลเมตร ถึง 14,980 กิโลเมตร
ในปี พ.ศ. 2561 จำนวนเที่ยวบินเฉลี่ยที่ทำการบินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 998 เที่ยวบินต่อวัน
ในอดีตท่าอากาศยานสุวรรณภูมิยังเป็นหนึ่ง ในท่าอากาศยานที่รับผู้โดยสารจากเที่ยวบิน TG790 และ TG791 ไปกลับจาก ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไปกลับ ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี และ เที่ยวบิน TG794 และ TG795 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไปกลับ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นเที่ยวบินแบบบินตรงที่เดินทางเป็นระยะไกลมากที่สุดติดสิบอันดับแรก ของการทำการบินเชิงพาณิชย์ทั่วโลก
หากนับเที่ยวบินที่ทำการบินแบบแวะพักสถิตินี้จะเป็นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ในเที่ยวบินที่ UA881 ทำการบินท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ ชิคาโก แวะพักที่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ปลายทางท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ในตลอดเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2562 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีเที่ยวบินระหว่างประเทศมากถึง 25,881 เที่ยวบิน เที่ยวบินภายในประเทศ 8,106 รวม 33,987 เที่ยวบิน ซึ่งเป็นสถิติเที่ยวบินระหว่างประเทศมากที่สุดตั้งแต่ดำเนินกิจการ
เส้นทางการบินที่มีผู้ใช้บริการรวมเกินเก้าแสนราย
ตลอดปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนเที่ยวบินรวมทั้งหมด 380,067 เที่ยวบิน มีจำนวนท่าอากาศยานที่ให้บริการระหว่างประเทศไปกลับโดยมีผู้โดยสารรวมมากกว่า 1000000 รายในแต่ละเมืองมากถึง 14 ท่าอากาศยาน ซึ่งหากรวมท่าอากาศยานภายในประเทศแล้ว ท่าอากาศยานที่ให้บริการผู้โดยสารไปกลับรวมมากกว่า 1000000 ราย มีทั้งหมด 17 ท่าอากาศยาน
อย่างไรก็ตามตลอดปี พ.ศ. 2562 เมื่อเรียงลำดับจำนวนท่าอากาศยาน 20 ลำดับแรกที่มีผู้โดยสารไปกลับจำนวนมากที่สุด พบว่า 20 ท่าอากาศยาน มีผู้โดยสารไปกลับจำนวนเกิน 9 แสนรายขึ้นไป
มีจำนวน 34 ท่าอากาศยานให้บริการผู้โดยสารไปกลับเกิน 500000 รายขึ้นไป ซึ่งเท่ากับว่าจำนวนท่าอากาศยานที่ให้บริการผู้โดยสารเกิน 500000 รายขึ้นไป เพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า หรือเพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละ 100 ( 100 %) เมื่อเปรียบเทียบกับจำนวน ท่าอากาศยานที่ให้บริการผู้โดยสารไปกลับ เกิน 1000000 ราย
เที่ยวบินที่ทำการบินผู้โดยสารน้อยที่สุดระหว่างประเทศ
หากดูรายประเทศ ประเทศที่มีการขนส่งผู้โดยสารน้อยที่สุดใน ปี พ.ศ. 2562 ได้แก่ประเทศสเปน เมืองซาราโกซา มีผู้โดยสารรวม 8 ราย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ผู้โดยสารที่จะไปทวีปอเมริกาเหนือจำเป็นต้องเปลี่ยนเครื่องบิน เนื่องจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไม่มีบริการเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิกับทวีปอเมริกาเหนือ ไม่ว่าจะเป็นแบบบินตรงหรือแวะท่าอากาศยานประเทศเกาหลีใต้ และ ประเทศญี่ปุ่น จนกระทั่งปี พ.ศ. 2565 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ได้กลับมาให้บริการเที่ยวบินจากทวีปอเมริกาเหนืออีกครั้ง โดยบินตรงท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์ประเทศแคนาดา
วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้ต้อนรับผู้โดยสารจากท่าอากาศยานนานาชาตินูอาร์ก ลิเบอร์ตีในเที่ยวบิน SQ9023 ทำการบินโดยสายการบินสิงคโปร์นับเป็นเที่ยวบินจากสหรัฐในรอบ 6 ปี และเป็นเที่ยวบินตรงที่ไกลที่สุดของสุวรรณภูมินับตั้งแต่เปิดดำเนินกิจการ
นับตั้งแต่เปิดบริการ ในปี พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไม่มีเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารไปทวีปอเมริกาใต้ ยกเว้นเที่ยวบินพิเศษของการบินไทย เที่ยวบินที่ TG8848 ทะเบียน HS-TLD นำอดีตนายกรัฐมนตรี สมชาย วงศ์สวัสดิ์ และคณะเดินทางไปกรุงลิมา ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เดินทางถึงกรุงลิมาในวันที่ 21 พฤศจิกายน อย่างไรก็ตามท่าอากาศยานในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไม่มีเที่ยวบิน "บินตรง" ไปกลับ ทวีปอเมริกาใต้
ในปี พ.ศ. 2565 เที่ยวบินที่ทำการบินเที่ยวบินระหว่างประเทศน้อยที่สุดในแง่การขนส่งผู้โดยสารได้แก่เที่ยวบินรับเครื่องบินของการบินไทยในช่วงเดือนเมษายน จาก เมืองเอเวอร์เร็ต รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา มีผู้โดยสารเดินทางมายังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ 5 ราย
เที่ยวบินที่ทำการบินผู้โดยสารน้อยที่สุดภายในประเทศ
เที่ยวบินผู้โดยสารที่ทำการบินน้อยที่สุดภายในประเทศได้แก่เที่ยวบินไปกลับระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิและท่าอากาศยานดอนเมือง
เส้นทางการบินภายในประเทศที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด
ในปี พ.ศ. 2559 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ​ให้บริการขนส่งผู้โดยสารภายในประเทศที่จำนวน 25 ท่าอากาศยานภายในประเทศ แบ่งเป็น 23 จังหวัด โดยให้บริการ ท่าอากาศยานชุมพร และ​ ท่าอากาศยานนครราชสีมา​ ในปีนั้นให้บริการจำนวนจังหวัดและจำนวนท่าอากาศยานภายในประเทศสูงสุดตราบจนถึงปัจจุบัน
ในปี พ.ศ. 2563 การขนส่งนักบินและเจ้าหน้าที่มีนักบินทำการบินขนย้ายเครื่องบินจากท่าอากาศ​ดอนเมืองมายังท่าอากาศยาน​สุวรรณภูมิ​และนำเครื่องบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา)​มายังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ​ เช่น TG8406 ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ในปี พ.ศ. 2564 การบินไทยทำการบินระหว่างประเทศและภายในประเทศ ทั้งขาไปและขากลับในเที่ยวบิน TG918/TG919 ขนส่งผู้โดยสารจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ​แวะส่งผู้โดยสารที่ท่าอากาศยานภูเก็ตปลายทางท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์นับเป็นเที่ยวบินภายในประเทศรวมกับระหว่างประเทศที่ระยะทางไกลที่สุด ทำการบินระยะทางรวม 11,175 กิโลเมตร
ในปี พ.ศ. 2565 ให้บริการผู้โดยสารภายในประเทศสูงสุด 22 จังหวัด 24 ท่าอากาศยานภายในประเทศ นับเป็นการให้บริการท่าอากาศยานภายในประเทศจำนวนท่าอากาศยานรองจาก ปี พ.ศ. 2559
โดยให้บริการเที่ยวบินไปกลับเพิ่มมากกว่าปี พ.ศ. 2563 จำนวน 2 จังหวัด โดยในวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2565 ท่าอากาศยาน​สุวรรณภูมิ​ให้บริการเที่ยวบินไปกลับท่าอากาศยานร้อยเอ็ด​ทำการบินโดยการบินไทยสมายล์และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์​ พ.ศ. 2565 การบินไทยสมายล์ ทำการบินไปกลับท่าอากาศยานตรัง​ โดยทำการบินแบบเที่ยวบินตามตารางบินทั้งสองเส้นทางในขณะที่เที่ยวบินพิเศษไปกลับท่าอากาศยานบุรีรัมย์เพิ่มเป็น 10 เที่ยวบิน โดยในวันที่ 2 พฤษภาคม ไทยแอร์เอเชียทำการบินไปกลับระหว่าง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิกับท่าอากาศยานบุรีรัมย์ ในเที่ยวบินที่ FD7528 ปลายทางท่าอากาศยานบุรีรัมย์และเที่ยวบิน FD7529 บินกลับท่าอากาศยานสุวรรณภูมิต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม มีเที่ยวบินไปกลับท่าอากาศยานบุรีรัมย์อีก 9 เที่ยวบิน แบ่งเป็นการบินไทยสมายล์ 5 เที่ยวบิน และบางกอกแอร์เวย์ 4 เที่ยวบิน
รางวัลและการจัดอันดับ
ผลการดำเนินงานของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ได้รับรางวัลและการจัดอันดับดังต่อไปนี้ :
รถยนต์
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมีเส้นทางเข้าออกสำหรับรถยนต์อยู่ 5 เส้นทาง ซึ่งรถแท็กซี่ รถโดยสารขนส่งมวลชนกรุงเทพ และรถโดยสารแอร์พอร์ตเอกซ์เพรส ใช้เพื่อการคมนาคมด้วย โดยทางเข้าหลักคือ เส้นทางจากทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 (ถนนกรุงเทพมหานคร-ชลบุรี) อีกเส้นทางหนึ่งสามารถเข้าได้จากทางพิเศษบูรพาวิถีหรือถนนเทพรัตน
รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์
เส้นทางรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ ระยะทาง 28.6 กิโลเมตร ใช้รถไฟฟ้าความเร็วสูงแบบทางคู่ ยกระดับขนานไปตามแนวเส้นทางรถไฟทางไกลสายตะวันออก มีสถานีรายทางจำนวน 8 สถานี ได้แก่ สถานีพญาไท, สถานีราชปรารภ, สถานีมักกะสัน (สถานีขนส่งผู้โดยสารท่าอากาศยานในเมือง), สถานีรามคำแหง, สถานีหัวหมาก, สถานีบ้านทับช้าง, สถานีลาดกระบัง และจะตีโค้งแล้วลดระดับลงไปยังอุโมงค์ใต้ดิน เพื่อเข้าสู่สถานีสุวรรณภูมิ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณชั้นใต้ดินของอาคารผู้โดยสาร
รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ เปิดเดินรถในเส้นทางสายซิตี คิดค่าโดยสายเริ่มต้นที่ 15 บาท สูงสุด 45 บาท ตามระยะทาง โดยจะรับ-ส่งผู้โดยสารในทุก ๆ สถานีตลอดรายทาง วิ่งอยู่บนทางยกระดับ โดยเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ได้เริ่มทดสอบการให้บริการ และเปิดให้บริการเชิงพาณิชย์ในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553
รถโดยสารประจำทาง
รถโดยสารประจำทางที่เดินรถเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีทั้งหมด 6 เส้นทาง โดยอัตราค่าโดยสารเข้าท่าอากาศยาน จะเก็บเพิ่มจากราคาตามระยะทางปกติอีก 10 บาท (ยกเว้นสาย 549 550 555 และ 559 ที่เดินรถโดย บจก.ไทยสมายล์บัส ที่ยังจัดเก็บค่าโดยสารตามระยะทางปกติ) รถโดยสารประจำทางที่เดินรถเข้าภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีทั้งหมด 1 เส้นทาง โดยอัตราค่าโดยสารเข้าท่าอากาศยานจะเก็บราคา 60 บาท (ตลอดสาย) และรถโดยสารที่เดินรถผ่านท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีทั้งหมด 1 เส้นทาง โดยอัตราค่าโดยสารเข้าท่าอากาศยานจะเก็บราคาตามระยะทางปกติ รวมทั้งหมด 4 เส้นทาง โดยมีเส้นทางดังนี้
- สาย 549 มีนบุรี - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เส้นทาง : มีนบุรี - ม.เกษมบัณฑิต - ถนนร่มเกล้า - สน.ลาดกระบัง - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
- สาย 552 ปากน้ำ - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง
เส้นทาง : ปากน้ำ - สำโรง - เซ็นทรัลบางนา - รามคำแหง 2 - กิ่งแก้ว - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ปากทางสุขสมาน - สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง - ฉลองกรุง - นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง
- สาย 555 หมอชิตใหม่ - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
- สาย 559 รังสิต - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เส้นทาง : รังสิต - ถนนรังสิต-นครนายก (คลอง 1 - คลอง 4) - ดรีมเวิลด์ - ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 9 - สวนสยาม - ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 7 - ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
โดยรถทั้ง 3 เส้นทาง (สาย 554 555 (รถ ขสมก.) 558) จะจอดที่ Bus Terminal ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และสามารถโดยสารรถ Shuttle Bus ไปยังอาคารผู้โดยสารได้ ส่วนสาย 549 550 552 555 (รถไทยสมายล์บัส) 559 สามารถโดยสารรถ Shuttle Bus ไปยังอาคารผู้โดยสารได้ตามแนวถนนสุวรรณภูมิ 2
รถตู้โดยสารประจำทาง
รถตู้โดยสารประจำทางที่เดินรถเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีทั้งหมด 5 เส้นทาง ดังนี้ เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - สน.ลาดกระบัง - ถนนร่มเกล้า - ม.เกษมบัณฑิต - มีนบุรี เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ถนนบางนา - รพ.จุฬารัตน์ 1 - รามคำแหง 2 - เซ็นทรัลบางนา - อุดมสุข - สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส อ่อนนุช เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ถนนบางนา - รพ.จุฬารัตน์ 1 - รามคำแหง 2 - เซ็นทรัลบางนา - สำโรง - สมุทรปราการ เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 7 - ทางด่วนพระราม 9 - ดินแดง - สุทธิสาร - ม.เกษตรศาสตร์ - แยกหลักสี่ - ท่าอากาศยานดอนเมือง เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 7 - ทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองหมายเลข 9 - ดรีมเวิลด์ - ถนนรังสิต-นครนายก (คลอง 4 - คลอง 1) - ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต
รถ Shuttle Bus ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ท่าอากาศยานดอนเมือง
รถ Shuttle Bus ให้บริการฟรีสำหรับผู้โดยสารที่ต้องการเดินทางระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ท่าอากาศยานดอนเมือง เวลาที่ให้บริการตั้งแต่ 05.00-24.00 น. ซึ่งสงวนสิทธิ์เฉพาะผู้โดยสารที่ต้องต่อเครื่องบินเท่านั้น โดยผู้ใช้บริการจะต้องมีตั๋วโดยสารของสายการบินที่จะต้องเชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานเท่านั้น จึงจะสามารถใช้บริการได้
เส้นทาง : ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ - ถนนสุวรรณภูมิ 1 - ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 - ทางพิเศษศรีรัช - ทางพิเศษเฉลิมมหานคร - ทางยกระดับอุตราภิมุข - ท่าอากาศยานดอนเมือง
รถ Shuttle Bus ภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
รถ Shuttle Bus ให้บริการฟรีสำหรับผู้โดยสารที่เดินทางเข้าท่าอากาศยานโดยรถโดยสารประจำทางและรถตู้โดยสารประจำทาง โดยเชื่อมต่อระหว่าง Bus Terminal กับส่วนต่างๆ ภายในท่าอากาศยาน มี 5 เส้นทาง ดังนี้ เส้นทาง : Bus Terminal - ลานจอดระยะยาว B,E - ลานจอดระยะยาว A,C - บริษัท BAFS - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - ตึกการบินไทย - ตึกฝ่ายช่าง - ช่องทาง 3 - ช่องทาง 2 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 1 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 10 - อาคารผู้โดยสารชั้น 2 ประตู 5 - ครัวการบิน บมจ.การบินไทย - สถานีดับเพลิง - Bus Terminal เส้นทาง : Bus Terminal - บริษัท LSG Sky Chefs - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 1 - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 10 - VIP Room - จุดจอดเพิ่ม 1 ( Free Zone ) - จุดจอดเพิ่ม 2 ( Free Zone ) - จุดจอดเพิ่ม 3 ( Free Zone ) - ประตูทางออกหน้า ( Free Zone ) - แยกไฟแดง Free Zone - ครัวการบิน บมจ.การบินไทย - สถานีดับเพลิง - Bus Terminal เส้นทาง : Bus Terminal - สภ.ราชาเทวะ - ตรงข้าม สภ.ราชาเทวะ - แยกสุขสมาน - Sky Lane - ตรงข้าม ตึก ( AMF ) - กรมอุตุ ฯ - อาคารผู้โดยสารชั้น 1 ประตู 3 และ 8 - ทางออกเขตปลอดอากรประตู 2 - Bus Terminal เส้นทาง : Bus Terminal - ตรงข้ามสถานีดับเพลิง - ตึกปฏิบัติการภาคพื้นดิน การบินไทย - สำนักงานท่าอากาศยาน ( AOB ) - โรงแรมโนโวเทล - บริษัท วิทยุการบิน - ครัวการบินไทย - สถานีดับเพลิง - LSG Sky Chefs - Bus Terminal เส้นทาง : Bus Terminal - อาคารผู้โดยสารชั้น 4 ประตู 5 - อาคารผู้โดยสารชั้น 2 ประตู 5 - Bus Terminal
รถไฟฟ้าภายในท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
รถไฟฟ้าสำหรับใช้ขนส่งผู้โดยสารใต้ทางวิ่งเชื่อมอาคารผู้โดยสารปัจจุบันกับอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ โดยมีทั้งหมด 2 สถานี ระยะทางรวม 1 กิโลเมตร โดยใช้รถไฟฟ้าล้อยางแบบไร้คนขับ (Automated People Mover หรือ APM) ซึ่งตัวรถไฟฟ้าเลือกใช้รถไฟฟ้าจากบริษัท ซีเมนส์ รุ่น Airval รวมทั้งหมด 6 ขบวน ขบวนละ 2 ตู้ มีที่นั่งตู้ละ 25 ที่นั่ง รองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 210 คนต่อขบวน วิ่งให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง สามารถขนส่งผู้โดยสารได้มากถึง 3,590 คนต่อชั่วโมงต่อทิศทาง คาดหมายว่าจะพร้อมเปิดให้บริการในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566
สนามบินพี่น้อง
บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) ได้ลงนามบันทึกสัญญาการทำงานร่วมกันในการลงนามสนามบินพี่น้องกับท่าอากาศยานทั้งหมด 6 แห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานมิวนิก ประเทศเยอรมนี, ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้, ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ ประเทศญี่ปุ่น, ท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ประเทศจีน, ท่าอากาศยานออสติน สหรัฐอเมริกา, ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง ประเทศลาว
คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน
คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน ( หรือชื่อ Hur Jun ในภาษาอังกฤษ) เป็นละครชุดของเกาหลีใต้ เรื่องราวของ หมอโฮจุน ที่มีชีวิตในช่วง ค.ศ. 1546-1615 โดยเป็นละครอิงอัตชีวประวัติของหมอหลวงในราชสำนักโชซอน จากการฉายที่เกาหลีครั้งแรกเมื่อปี 2543 ณ สถานีโทรทัศน์ MBC เกาหลีใต้ และได้นำออกฉายที่ประเทศอื่นๆ เช่น ไต้หวัน ฮ่องกงถือได้ว่าเป็นละครที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศต่างๆที่ได้ออกอากาศ
ส่วนในประเทศไทยนั้น ได้ฉายทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ 18.00-20.00 น. โดยได้เริ่มฉายตั้งแต่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันซึ่งต่อมาเนื่องด้วยเหตุผลทางเรตติ้ง ละครเกาหลีเรื่องนี้ถูกลดเวลาออกอากาศลงเหลือเพียงวันเสาร์ เท่านั้น
ละครเกาหลีเรื่อง คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน ถือเป็นละครอิงประวัติศาสตร์ที่ยกย่องผู้กระทำความดีโดยไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคต่างๆที่ถาโถมเข้ามาในชีวิต ยึดมั่นในอุดมการณ์ เชื่อมั่นในความสุจริต และศรัทธาอันแรงกล้าในอาชีพแพทย์
ฮุย
อี ฮเว-แท็ก (이회택; เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2536) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ฮุย (후이) เป็นนักร้อง นักเขียนเพลง และนักประพันธ์เพลงชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะลีดเดอร์และนักร้องหลักของบอยแบนด์วงเพนตากอน ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ภายใต้คิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเคยเป็นสมาชิกของวงทริโอร่วมสามคน Triple H ร่วมกับดอนอดีตเพื่อนร่วมวงและ ฮยอนอา อดีตเพื่อนร่วมค่าย และเป็นผู้นำของกลุ่มบอยทร็อต Super Five ในรายการ Favorite Entertainment ของ MBC
ฮุยมีส่วนร่วมในการเขียนและผลิตเพลงส่วนใหญ่ของเพนตากอน ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ได้แก่ "Energetic" ของวอนนาวัน, "เนเวอร์" ของเนชันส์ซัน, "Boyness" ของProduce X 101, "Oh-Eh-Oh" ของJO1 และ "Shine" ของเพนตากอน, "Naughty Boy" และ "Daisy"
แหล่งข้อมูลอื่น
1993
สาธารณรัฐกอสปายา
สาธารณรัฐกอสปายา (Repubblica di Cospaia; อัลโตตีเบรีนี: Cošpèja) เป็นอดีตนครรัฐอิสระขนาดเล็กแห่งหนึ่งของยุโรปคั่นกลางระหว่างรัฐสันตะปาปากับสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ มีเอกราชช่วงปี ค.ศ. 1440 ถึง ค.ศ. 1826
ปัจจุบันพื้นที่ของอดีตสาธารณรัฐกอสปายาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองซันจูสตีโน (San Giustino) จังหวัดเปรูจา แคว้นอุมเบรีย ประเทศอิตาลี
ประวัติ
สาธารณรัฐกอสปายา ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1440 หลังจากสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 4 ทรงมีปัญหากับสภาบาเซล จากการขายดินแดนให้แก่สาธารณรัฐฟลอเรนซ์ ซึ่งในสัญญาการขายมีการตกหล่นดินแดนแถบเล็ก ๆ บริเวณ 500 เมตรเมื่อนับจากแม่น้ำจนถึงหลักเขตแดนที่เรียกว่า "รีโอ" (Rio) สิริรวม 3.2 ตารางกิโลเมตร โดยประชาชนซึ่งอาศัยในแถบนั้นซึ่งกลายเป็นผู้ไร้รัฐได้ประกาศตัวเป็นรัฐอิสระไม่ขึ้นแก่ใครแต่นั้น และได้รับการยอมรับในปี ค.ศ. 1484
กระทั่งวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 กอสปายาแยกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งไปรวมเข้ากับแกรนด์ดัชชีตอสคานา และส่วนหนึ่งไปรวมกับรัฐสันตะปาปา ตามสนธิสัญญาที่ลงนามโดย 14 สมาชิกของกอสปายา เพื่อแลกกับเหรียญเงินและขออนุญาตขยายพื้นที่ปลูกยาสูบ
การปกครอง
สาธารณรัฐกอสปายาไม่มีรัฐบาลหรือแม้แต่รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายอย่างเป็นทางการ รวมทั้งไม่มีกองกำลังทหาร ตำรวจ หรือแม้แต่คุกเนื่องจากเป็นประเทศที่มีขนาดเล็ก ทั้งนี้จะมีสภาอาวุโสและหัวหน้าครอบครัวโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่โบสถ์แม่พระรับสาร (Church of Annunciation)
เศรษฐกิจ
กอสปายาเป็นศูนย์กลางการผลิตยาสูบในอิตาลี โดยมีพื้นที่เพาะปลูกเพียง 25 เฮกตาร์ และสาเหตุที่ทำให้กอสปายารุ่งเรืองจากการค้ายาสูบก็เพราะที่นี่มิได้ปฏิบัติตามพระราชโองการของสมเด็จพระสันตะปาปาที่ทรงประกาศห้ามมิให้ปลูกยาสูบเพียงแห่งเดียว และที่นี่จึงผูกขาดด้านการผลิตยาสูบ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน (15 ธันวาคม พ.ศ. 2366 — 28 กันยายน พ.ศ. 2456) พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก สตรีเชื้อสายเจ้าจากหลวงพระบาง
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน ประสูติเมื่อวันจันทร์ เดือนอ้าย ขึ้น 13 ค่ำ ปีมะแม เบญจศก จ.ศ. 1185 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2366 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 72 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาลูกจันทน์เล็ก ธิดาเจ้าสุกเมืองหลวงพระบาง
ในปัจฉิมวัยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงพระประชวรหนัก สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงเสด็จมาเฝ้าพระอาการ กระทั่งพระองค์เจ้าแม้นเขียนสิ้นพระชนม์เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 10 แรม 14 ค่ำ ปีฉลู เบญจศก จ.ศ. 1275 ตรงกับวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2456 สิริพระชันษา 89 ปี นับเป็นพระราชบุตรในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยที่มีพระชันษาสูงที่สุดและมีพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย ทรงดำรงพระชนม์ชีพยาวนานถึง 5 รัชกาล มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2457 ณ พระเมรุ วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร
พระจริยวัตร
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน เป็นที่เคารพนับถือของพระบรมวงศานุวงศ์โดยทั่วไป ด้วยพระจริยวัตรงดงามและทรงคุณูปการกับพระเจ้าลูกเธอในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวหลายพระองค์
ในคราวที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน มีพระชนมายุครบ 80 ปี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เสด็จพระราชดำเนินไปที่พระตำหนักของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน ในพระบรมมหาราชวัง พระราชทานพระราชหัตถเลขาพระราชทานพร แลต้นไม้ทอง ต้นไม้เงิน กับเงิน 1,600 บาท เป็นส่วนทรงแสดงวุฒาปัจจายนกรรม ในการที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน มีพระชนมายุเจริญมา
นอกจากนี้พระองค์ทรงศรัทธาในพระพุทธศาสนา ทรงสร้างวัดขึ้นบริเวณทุ่งบางกะปิชื่อวัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน และประทานชื่อหมู่บ้านแม้นเขียนเพื่อเป็นอนุสรณ์ ด้วยมุ่งหมายให้พุทธศาสนิกชนเชื้อลาวในพื้นที่มีสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจ ครั้นหลังการเลิกทาสผู้คนจำนวนไม่น้อยเริ่มโยกย้ายจากแหล่งเดิมจึงทำให้มีศาสนิกชนน้อย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงทราบถึงความยากลำบากของวัดจึงประทานเบี้ยแก่พระสงฆ์และสามเณรรูปละ 1 ตำลึงต่อเดือน ปัจจุบันวัดที่ทรงสร้างไว้เปลี่ยนนามเป็นวัดบ้านทุ่งเสรี โดยสร้างขึ้นใหม่และตั้งชื่อตามหมู่บ้านจัดสรร ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตสวนหลวง
ฮงซ็อก
ยัง ฮง-ซ็อก (양홍석; เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2537) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ฮงซ็อก เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเดบิวต์ในฐานะนักร้องของกลุ่มบอยแบนด์เพนตากอน ในเดือนตุลาคม 2พ.ศ. 2559 นอกเหนือจากกิจกรรมวงในฐานะนักร้อง เขายังได้เดบิวต์ในฐานะนักแสดงในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง The Love That's Left
แหล่งข้อมูลอื่น
1994
พลาสติกกันกระแทก
พลาสติกกันกระแทก หรือ บับเบิ้ลแรป เป็นวัสดุพลาสติกใสยืดหยุ่นได้ซึ่งใช้เป็นบรรจุภัณฑ์สำหรับห่อสิ่งของที่เปราะบางแตกหักง่าย มีคุณสมบัติการดูดซับแรงกระแทกเกิดจากฟองอากาศ (กระเปาะอากาศ) ที่มีขนาดสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นลักษณะเดียวกับแผ่นโฟมหรือกระดาษลูกฟูกทำ แต่พลาสติกกันกระแทกมีความยืดหยุ่นในการห่อหุ้มมากกว่า และอาจนำไปรีไซเคิลได้ดีกว่า
"Bubble wrap" (บับเบิ้ลแรป) เป็นเครื่องหมายการค้าทั่วไปของ บริษัท ซีลด์แอร์ (Sealed Air Corporation) โดยในปีพ. ศ. 2500 จากความคิดในการสร้างวอลล์เปเปอร์พลาสติกสามมิติ ของนักประดิษฐ์สองคนชื่อ Alfred Fielding และ Marc Chavannes แม้ว่าความคิดนี้ล้มเหลว แต่ได้พบว่าสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นสามารถใช้เป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ได้ หลังจากนั้นบริษัท Sealed Air ได้ถูกก่อตั้งโดย Fielding ในปีพ. ศ. 2503
ซึ่งชือบับเบิ้ลแรปนี้ ได้ถุกนำไปใช้เป็นชื่อสามัญของพลาสติกกันกระแทกหรือสำหรับผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกันเช่น บับเบิ้ลแพ็ค แอร์บับเบิ้ลแพ็ค บับเบิ้ลแรปปิ้ง หรือ แอโรพลาสต์ ทั้งที่ในความเป็นจริง บับเบิ้ลแรป (Bubble Wrap และ BubbleWrap) ยังคงเป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของ Sealed Air
การออกแบบ
กระเปาะอากาศที่ช่วยกันกระแทกสำหรับวัตถุที่เปราะบางหรือแตกหักง่ายบนแผ่นพลาสติกกันกระแทก โดยทั่วไปมีให้เลือกหลายขนาดขึ้นอยู่กับขนาดและน้ำหนักของวัตถุที่บรรจุ และระดับความจำเป็นในการป้องกันการกระแทก อาจจำเป็นต้องใช้หลายชั้นเพื่อเพิ่มการป้องกันการกระแทก และการสั่นสะเทือน ในขณะที่การใช้ชั้นเดียวอาจใช้เพื่อช่วยป้องกันพื้นผิวของวัตถุที่บรรจุ นอกจากเป็นแผ่นแล้ว พลาสติกกันกระแทกยังออกแบบให้อยู่ในรูปซองหรือถุงในหลายขนาด
พลาสติกกันกระแทกมักขึ้นรูปจากแผ่นฟิล์มโพลีเอทิลีน ( LDPE ) โดยการประกบกันของแผ่นฟิล์มตั้งแต่ 2 แผ่นขี้นไป โดยทั่วไปจะใช้สองแผ่นคือ แผ่นฟิล์มแบบเรียบ และแผ่นฟิล์มที่ขึ้นรูปนูน กดประกบติดกันด้วยความร้อน หลังจากการประกบติดกันอากาศจะถูกขังในส่วนที่นูนพองซึ่งเล็ดลอดออกมาได้ยาก มีลักษณะเป็นกระเปาะอากาศพลาสติกกันกระแทกบางประเภทมีฟิล์มกันการรั่วซึมออกของอากาศ เพื่อให้มีอายุการใช้งานที่ยาวนานขึ้น โดยเฉพาะการทนทานต่อสภาวะที่มีแรงดันอากาศต่ำมากหรือสภาวะไร้แรงดันอากาศ (vacuum)
ฟองอากาศบนพลาสติกกันกระแทก โดยทั่วไปมีขนาดเล็กถึง 6 mm และใหญ่ถึง 26 mm หรือมากกว่า เพื่อเพิ่มระดับการดูดซับแรงกระแทกระหว่างการขนส่ง ขนาดฟองที่พบมากที่สุดหรือขนาดมาตรฐาน คือ 1 เซนติเมตร
ระดับการป้องกันแรงกระแทก นอกจากจะได้จากขนาดของฟองอากาศในพลาสติกกันกระแทกแล้ว คุณสมบัติทางวัสดุของพลาสติกในแบบต่าง ๆ ยังสามารถให้การปกป้องจากปัญหาอื่น ๆ เช่น การป้องกันการสะสมของไฟฟ้าสถิตย์ เมื่อจัดส่งชิ้นส่วนประกอบอิเล็กทรอนิกส์ที่ละเอียดอ่อนจะมีการใช้พลาสติกกันกระแทกที่ช่วยกระจายประจุไฟฟ้าสถิต จึงช่วยปกป้องจากไฟฟ้าสถิตซึ่งอาจทำให้ชิปอิเล็กทรอนิกส์เกิดความเสียหายได้ หนึ่งในการใช้พลาสติกกันกระแทกที่แพร่หลายครั้งแรกเกิดขึ้นในปี 2503 ในการจัดส่งคอมพิวเตอร์ IBM 1401 ซึ่งขณะนั้นลูกค้าส่วนใหญ่ไม่เคยเห็นวัสดุบรรจุภัณฑ์นี้มาก่อน
ความบันเทิง
เนื่องจากการบีบกระเปาะอากาศบนพลาสติกกันกระแทกให้แตก ทำให้เกิดเสียงที่สร้างความรู้สึกสบายใจ จึงมักใช้เป็นแหล่งระบายอารมณ์ หรือแหล่งบันเทิง จากการรับรู้ถึงการใช้งานลักษณะนี้ ทำให้มีเว็บไซต์บางแห่งตอบสนองความต้องการโดยการสร้างโปรแกรมพลาสติกกันกระแทกเสมือนจริง ซึ่งผู้ใช้คลิกที่รูปกระเปาะอากาศและฟังเสียงฟองอากาศแตก ในขณะที่ Mugen Puchipuchi เป็นของเล่นอิเล็กทรอนิกส์ขนาดกะทัดรัดที่จำลองเสียงการแตกของฟองอากาศ
Bubble Wrap Appreciation Day มีการเฉลิมฉลองในวันจันทร์สุดท้ายของเดือนมกราคมทุกปี โดยสถานีวิทยุแห่งหนึ่งใน บลูมมิงตัน รัฐอินเดียนา ซึ่งได้รับการจัดส่งไมโครโฟนที่ห่อด้วยพลาสติกกันกระแทก ซึ่งหลังจากแกะห่อออกนั้นมีกระเปาะอากาศแตกและเสียงได้ออกอากาศโดยบังเอิญ
ในประเทศไทย แผ่นพลาสติกกันกระแทกมีชื่อเล่นในภาษาไทยว่า แผ่นเป๊าะแป๊ะ จากเสียงแตกนี้
การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการลดต้นทุน
อย่างไรก็ตาม พลาสติกกันกระแทกนับเป็นส่วนหนึ่งของขยะบรรจุภัณฑ์ (packing waste) ที่รวมถึงขวดพลาสติก ภาชนะอาหารพลาสติก ถุงพลาสติก ซึ่งขยะบรรจุภัณฑ์พลาสติกมีสัดส่วนเป็นอันดับต้นของขยะพลาสติก ที่มีปริมาณมากถึง 146 ล้านตันโดยประมาณในปีค.ศ. 2015 และคาดว่าจะมีปริมาณขยะบรรจุภัณฑ์จะเพิ่มขึ้นมากจากรูปแบบการค้าปลีกออนไลน์ที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็วในหลายประเทศ ที่ต้องอาศัยการจัดส่งพัสดุแบบแบ่งย่อยเป็นจำนวนมาก
พลาสติกกันกระแทกสามารถนำกลับไปใช้เป็นวัสดุพลาสติกได้ (รีไซเคิล) เช่นเดียวกับขวดพลาสติก และภาชนะพลาสติก ซึ่งต้องการการจัดการเก็บรวบรวมกลับสู่ขบวนการรีไซเคิลตามปกติ ในลักษณะเดียวกับการเก็บรวบรวมกระดาษ แต่พลาสติกกันกระแทกบางประเภทยังไม่สามารถรีไซเคิลตามปกติโดยตรง คือ ซองกันกระแทก ซึ่งเป็นส่วนผสมของกระดาษและแผ่นพลาสติกกันกระแทกซึี่งต้องใช้แรงงานในการแยกส่วน และมีบางส่วนที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้เลย อย่างไรก็ตามพลาสติกกันกระแทกมีข้อดีกว่าแผ่นโฟมห่อพัสดุ เนื่องจากโฟมมีความหนาแน่นต่ำซึ่งทำให้รีไซเคิลได้ยาก และคุณสมบัติน้ำหนักเบาที่ต้องใช้พื้นที่มากกว่าในกระบวนการจัดเก็บก่อนการรีไซเคิล
โลลา มอนเตซ
เอลิซา โรซานนา กิลเบิร์ต เคาน์เตสแห่งแลนด์สเฟลด์ (Eliza Rosanna Gilbert, Countess of Landsfeld) (17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1821 - 17 มกราคม ค.ศ. 1861) หรือชื่อในการแสดงว่า โลลา มอนเตซ เป็นนักเต้นและนักแสดงหญิงชาวไอริชที่กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักเต้นสเปน หญิงงามเมืองและเป็นสนมของพระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย ผู้ทรงพระราชทานบรรดาศักดิ์เกรฟิน ฟ็อน แลนด์สเฟลด์ (เคาน์เตสแห่งแลนด์สเฟลด์) ให้แก่เธอ ในช่วงเริ่มต้นการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ในรัฐเยอรมัน เธอถูกบีบให้หนี มอนเตซเดินทางต่อไปยังสหรัฐผ่านทางออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์ ฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักร โดยประกอบอาชีพเป็นนักร้องและวิทยากร
ชีวิตช่วงต้น
เอลิซา โรซานนา กิลเบิร์ตเธอเกิดในครอบครัวชาวแองโกล-ไอริช ลูกสาวของ Elizabeth Oliver และคุณพ่อ Edward Gilbert และย้ายไปอยู่เมืองอื่น หลังคลอดเอลิซา พ่อและแม่ของเธอได้เดินทางไปอินเดียเนื่องจากEdwardได้รับตำแหน่งที่นั้นไปถึงได้ไม่นานพ่อของเธอก็ได้เสียชีวิตลง อหิวาตกโรค (Cholera)  จากนั้นแม่ของโลล่าวัย19ปีก็แต่งงานใหม่กับ Patrick Crigie  และเขารักโลล่าเหมือนลูกแท้ๆแต่เพราะเธอซนพ่อเลี้ยงเลยส่งไปอยู่บ้านตระกูล Crigie
แหล่งข้อมูลอื่น
1821 1861
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน
ในปี พ.ศ. 2395 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริจะสนองพระเดชพระคุณสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร พระเจ้าพี่ยาเธอที่ทรงนับถือสนิทคุ้นเคย จึงสถาปนาหม่อมเจ้านฤมล พระธิดาองค์ใหญ่ในกรมพระยาเดชาดิศร และเป็นพระเจ้าหลานเธอผู้ใหญ่พระองค์หนึ่งในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านฤมลมณีรัตน พระนามมีความหมายว่า แก้วมณีอันบริสุทธิ์ เพราะประพฤติพระองค์สนองพระเดชพระคุณกรมพระยาเดชดิศรมาตลอด ขวนขวายงานการต่าง ๆ เป็นอันมาก สมควรเป็นพระองค์เจ้า
พระองค์สิ้นพระชนม์ปีใดไม่ปรากฏ แต่ทราบว่ามีพระชันษา 54 ปี
รายชื่อหลอดเลือดแดงของร่างกายมนุษย์
นี่คือรายชื่อหลอดเลือดแดงของร่างกายมนุษย์
ราชอาณาจักรตาโวลารา
อาณาจักรตาโวลารา (Regno di Tavolara; ซาร์ดิเนีย: Taulara) เป็นประเทศจำลองที่อ้างเอกราชช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19-20 บนเกาะตาโวลารา ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะซาร์ดิเนีย ปกครองโดยตระกูลแบร์โตเลโอนี (Bertoleoni) ที่ครั้งหนึ่งเคยอ้างว่าเป็นอาณาจักรที่เล็กที่สุดในโลก
ประวัติ
หลังการสวรรคตของพระเจ้าเปาโลในปี ค.ศ. 1886 มีหนังสือพิมพ์หลายฉบับรายงานถึงพระราชประสงค์ของพระเจ้าเปาโลที่จะให้ตาโวลาราเป็นสาธารณรัฐ ซึ่งนิวยอร์กไทม์ส รายงานว่า รัฐบาล, ประธานาธิบดี และสภาจะมีวาระหกปี และมาจากการลงคะแนนของประชาชนทั้งชายหญิง มีการรายงานว่ามีการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 3 ในปี ค.ศ. 1896 กระนั้นนี่ยังมิใช่จุดสิ้นสุดของอาณาจักรตระกูลแบร์โตเลโอนี
ปัจจุบันผู้นำของตระกูลแบร์โตเลโอนีคือ โตนีโน แบร์โตเลโอนี (Tonino Bertoleoni) เปิดร้านอาหารชื่อ "ดาโตนีโน" (Da Tonino) และมีแอร์เนสโต เกเรมีอา ดี ตาโวลารา (Ernesto Geremia di Tavolara) เขียนประวัติศาสตร์ของเกาะเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของประเทศจำลองเพื่อติดต่อกับภายนอก
ยอดหมอหลวงแห่งวังหลัง
ยอดหมอหลวงแห่งวังหลัง (The Last Healer in Forbidden City ; literally "The Last Imperial Physician") เป็นละครโทรทัศน์แนวอิงประวัติศาสตร์จีน ผลิตและออกอากาศโดย TVB นำแสดงโดย โรเจอร์ กัว และ หยาง อี้ โดยมีเนลสัน เจิ้ง เป็นโปรดิวเซอร์ ออกอากาศเป็นตอนแรกในวันที่ 28 มีนาคม 2016 ออกอากาศทางช่อง TVB Jade ทุกวันจันทร์- ศุกร์ และออกอากาศเป็นตอนสุดท้ายในวันที่ 22 เมษายน 2016 รวมทั้งสิ้น 20 ตอน
เนื้อเรื่อง
ในช่วงปลายรัชสมัยราชวงศ์ชิง ตู้จ้ง หมอฝีมือดี ที่รักษาพระนางซูสีไทเฮา จากอาการป่วยจนหายได้เป็นผลสำเร็จ ส่งผลให้เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นหมอหลวงคนใหม่ประจำราชสำนัก แม้หมอตู้จะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เป็นหมอประจำราชสำนักรักษาอาการป่วยไข้ของซูสีไทเฮาและจักรพรรดิให้หายดี แต่กลับไม่สามารถรักษาอาการเจ็บป่วยของภรรยาตัวเองได้ ตู้จ้ง ได้ออกเดินทางไปตามหา ฝูหลิง หมอจัดกระดูกมาช่วยรักษาภรรยา จนสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้ง ความสามารถนี้ทำให้ฝูหลิง ได้รับการสนับสนุนจากหมอตู้ให้เข้ามาทำงานรับใช้พระนางซูสีไทเฮา ในวัง โดยไม่มีใครรู้เลยว่า เบื้องหลังนั้น ฝูหลิง มีแผนการร้าย แอบแฝงตัวเข้ามาเพื่อลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้!
ภาษามลายูจัมบี
ภาษามลายูจัมบี (Bahasa Melayu Jambi) เป็นรูปแปรหนึ่งของภาษามลายูที่พูดกันในจังหวัดจัมบี ประเทศอินโดนีเซีย
เทศบาลของประเทศสโลวีเนีย
เทศบาล หรือ ออปชินา (občina, รูปพหูพจน์: občine) เป็นหน่วยการบริหารระดับแรกของประเทศสโลวีเนีย มีจำนวน 212 แห่ง ในจำนวนนี้ 12 แห่งมีฐานะเป็นเทศบาลนคร เทศบาลจะแบ่งย่อยลงไปอีกเป็นชุมชนและเขต
เทศบาลทุกแห่งใช้ภาษาสโลวีเนียเป็นภาษาราชการ นอกจากนี้ เทศบาลสามแห่งในภูมิภาคเปร็กมูริแย ได้แก่ ดอบรอว์นิก, โคด็อช และเลนดาวา ใช้ภาษาฮังการีเป็นภาษาราชการภาษาที่สอง และเทศบาลสี่แห่งในภูมิภาคปริโมร์สกา ได้แก่ อังการาน, อีซอลา, โคเปอร์ และปิราน ใช้ภาษาอิตาลีเป็นภาษาราชการภาษาที่สอง
รายชื่อเทศบาลในประเทศสโลวีเนีย
ประเทศสโลวีเนียแบ่งออกเป็น 212 เทศบาล โดย 12 เทศบาลมีฐานะเป็นเทศบาลนคร ซึ่งจะแสดงเป็นข้อความตัวหนา
วัดบัวปากท่า
วัดบัวปากท่า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิลเพชร อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เนื้อที่ตั้งวัด 24 ไร่ 2 งาน 12 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์ 24 ไร่
วัดบัวปากท่าตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2477 ตั้งชื่อวัดตามชื่อตำบล แต่เดิมมีบึงใหญ่อยู่ใกล้บริเวณวัดบัวปากท่า ชาวบ้านได้อาศัยบึงน้ำใหญ่แห่งนี้ซึ่งมีท่าจอดเทียบเรือไว้ขนถ่ายสินค้าหรือซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าซึ่งกันและกัน และการเดินทางเพื่อที่จะไปยังต่างจังหวัดหรือสถานที่ต่าง ๆ ต่อมา พ.ศ. 2516 ได้แบ่งแยกพื้นที่การปกครองออกเป็น 2 ตำบล ทางตอนเหนือใช้ชื่อเดิมว่าตำบลบัวปากท่า ส่วนทางตอนใต้ใช้ชื่อใหม่ว่า ตำบลนิลเพชร วัดบัวปากท่าทำให้ย้ายมาอยู่ในตำบลนิลเพชร ที่ตั้งของวัด ตั้งอยู่ของหมู่บ้านสามขา ซึ่งเป็นลำคลองสามแยก จึงเรียกว่า วัดสามขา จนชาวบ้านสามขาถวายที่จำนวน 12 ไร่เศษ เพื่อให้เป็นที่สร้างวัด
ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2507 และมีศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์วัดบัวปากท่า ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 สอนในวันอาทิตย์ เวลา 9.00-15.00 น.
การรับมือ (จิตวิทยา)
ในสาขาจิตวิทยา การรับมือ (coping) เป็นการตั้งใจพยายามแก้ปัญหาส่วนตัวหรือกับคนอื่น แล้วเอาชนะ ลด หรืออดทนความเครียดหรือความรู้สึกขัดใจของตน ประสิทธิผลของความพยายามขึ้นอยู่กับรูปแบบความเครียดหรือความขัดแย้ง บุคคลอื่น และสถานการณ์อื่น ๆ
กลไกการรับมือทางใจเรียกอย่างสามัญในภาษาอังกฤษว่า coping strategies (กลยุทธ์การรับมือ) หรือ coping skills (ทักษะการรับมือ) เป็นสิ่งที่ไม่รวมกลยุทธ์ใต้สำนึก (เช่น กลไกป้องกันตน [defence mechanism])
คำทั่วไปหมายถึงกลยุทธ์รับมือที่เป็นการปรับตัวที่ดี (adaptive) หรือว่าเป็นแบบสร้างสรรค์ ซึ่งก็คือ ช่วยลดความเครียด โดยกลยุทธ์บางอย่างพิจารณาว่า เป็นการปรับตัวผิด (maladaptive) คือ เพิ่มความเครียด การรับมือแบบผิด ๆ อาจจะเรียกได้ว่า เป็นการไม่รับมือ นอกจากนั้นแล้ว เป็นคำที่หมายถึงปฏิกิริยา คือเป็นการรับมือตอบสนองต่อตัวสร้างความเครียด (stressor) เทียบกับการรับมือล่วงหน้า (proactive coping) ซึ่งเป็นการกระทำเพื่อดักตัวก่อความเครียดที่จะเกิดในอนาคต การรับมือส่วนหนึ่งควบคุมโดยบุคลิกภาพคือลักษณะที่เป็นนิสัย แต่ส่วนหนึ่งก็คุมโดยสถานการณ์ทางสังคม โดยเฉพาะธรรมชาติของสิ่งแวดล้อมที่ก่อความเครียด
รูปแบบการรับมือ
มีกลยุทธ์การรับมือเป็นร้อย ๆ แต่การจัดเป็นลำดับชั้นโดยเป็นหมวดหมู่ยังไม่มีมติร่วมกัน การแยกแยะหมวดหมู่มักจะทำแบบเป็นคู่ ๆ เช่น มีปัญหาเป็นศูนย์ หรือมีอารมณ์เป็นศูนย์, สู้หรือหนี, โดยการรู้คิดหรือโดยพฤติกรรม หนังสือเรียนจิตวิทยาเล่มหนึ่งกำหนดชนิดกลยุทธ์การรับมือไว้ 4 อย่างแบบกว้าง ๆ คือ กลยุทธ์เพ่งการประเมินเป็นการเปลี่ยนความคิดของตน ยกตัวอย่างเช่น ปฏิเสธความจริง (denial) หรือแยกตัวจากปัญหา (distancing) หรือเมื่อเปลี่ยนวิธีคิดถึงปัญหาโดยเปลี่ยนเป้าหมายและค่านิยมของตน เช่น เห็นความน่าขันในสถานการณ์เช่น "มีคนที่แนะว่า มุกตลกอาจมีบทบาทสำคัญเป็นตัวลดความเครียดในหญิงมากกว่าชาย" (คือ เปลี่ยนปัญหาหญิงเครียดกว่าชายไปเป็นเรื่องขำ ๆ)
ส่วนคนที่ใช้กลยุทธ์เพ่งปัญหาจะพยายามจัดการเหตุของปัญหา โดยหาข้อมูลเกี่ยวกับปัญหาแล้วเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ ในการจัดการปัญหา เป็นกลยุทธ์เพื่อเปลี่ยนหรือกำจัดตัวก่อความเครียด ศาสตราจารย์จิตวิทยาทรงอิทธิพลที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ดร. ลาซารัส และเพื่อนร่วมงานได้กำหนดกลยุทธ์ว่า เป็นการเข้าควบคุม การหาข้อมูล และการประเมินส่วนได้ส่วนเสีย
ส่วนกลยุทธ์เพ่งอารมณ์รวมทั้งการ
กลยุทธ์นี้ "มุ่งจัดการอารมณ์ที่ตามมากับการรับรู้ความเครียด" ส่วนดร. ลาซารัสกำหนดกลยุทธ์ว่าเป็น
กลยุทธ์นี้ บรรเทาความเครียดโดยลดมันให้ต่ำที่สุด หรือป้องกันอารมณ์ที่จะมากับตัวก่อความเครียด โดยประยุกต์ใช้ได้หลายแบบ เช่น
กลยุทธ์นี้มุ่งเปลี่ยนความหมายของตัวสร้างความเครียดหรือย้ายความสนใจไปในเรื่องอื่น ยกตัวอย่างเช่น การประเมินใหม่พยายามหาความหมายที่ดีเกี่ยวกับเหตุของตัวก่อความเครียดเพื่อลดอารมณ์ที่เกิดตอบสนอง การหลีกเลี่ยงความทุกข์ทางใจเป็นการหันไปสนใจเรื่องอื่นจากความรู้สึกไม่ดีที่สัมพันธ์กับตัวก่อทุกข์ เป็นกลยุทธ์ที่เหมาะกับตัวก่อความเครียดที่เหมือนจะควบคุมไม่ได้ (เช่น การได้วินิจฉัยว่าเป็นโรคระยะสุดท้าย หรือการสูญเสียบุคคลที่รัก)
เทคนิคบวก (ที่เป็นการปรับตัวหรือการรับมือที่สร้างสรรค์)
กลยุทธ์ที่ดีอีกสองอย่างก็คือ การรับมือทางสังคม (social coping) เช่น การหาคนสนับสนุน และการรับมือแบบเพ่งความหมาย ที่บุคคลพยายามหาความหมายจากประสบการณ์เครียด การทานอาหาร การออกกำลังกาย และการนอนหลับให้พอเพียง ล้วนมีส่วนช่วยบริหารความเครียด และแม้แต่ความแข็งแรงของร่างกายและเทคนิคการผ่อนคลายเช่น progressive muscle relaxation ที่ผู้บำบัดสอนให้ผ่อนคลายกล้ามเนื้อในทุก ๆ ส่วนของร่างกาย ก็มีส่วนเช่นกัน
วิธีที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งที่สามารถใช้กับเหตุการณ์ที่ก่อความเจ็บปวดก็คือมุกตลก คือ แม้ว่าเราจะรู้สึกไปตามเหตุการณ์ตามที่ควรจะเป็น แต่ก็เอาชนะมันโดยเปลี่ยนมันให้เป็นเรื่องตลกและน่าขัน
เมื่อรับมือกับความเครียด สำคัญที่จะจัดการเรื่องความเป็นอยู่ที่ดีทั้งทางกาย ทางใจ และทางสังคม ทุกคนควรรักษาสุขภาพและรู้จักผ่อนคลายเมื่อเกิดความเครียด ส่วนทางจิตใจ เป็นเรื่องสำคัญที่จะคิดถึงเรื่องต่าง ๆ ในเชิงบวก ให้คุณค่าตัวเอง บริหารการใช้เวลาได้ดี วางแผนและคิดถึงอนาคต และแสดงอารมณ์ ทางสังคม เราควรจะคุยกับคนอื่นและหาทำสิ่งใหม่ ๆ โดยใช้กลยุทธ์ง่าย ๆ เหล่านี้ การตอบสนองต่อความเครียดในชีวิตจะง่ายขึ้น
เทคนิคเชิงลบ (เป็นการปรับตัวผิดหรือเป็นการไม่รับมือ)
เทียบกับวิธีการรับมือที่เป็นการปรับตัวที่ดีซึ่งช่วยเพิ่มสมรรถภาพในชีวิต เทคนิคที่เป็นการปรับตัวผิดแม้จะช่วยลดอาการของปัญหาแต่ก็จะช่วยรักษาและเสริมแรงปัญหานั้น เทคนิคที่ปรับตัวผิดจะมีประสิทธิผลในระยะสั้นเท่านั้นไม่เหมือนการรับมือระยะยาว ตัวอย่างของกลยุทธ์การรับมือที่เป็นการปรับตัวผิดรวมทั้งการแยกตัวทางใจจากสิ่งแวดล้อมหรือความจริง (dissociation) การเพิ่มความไวปฏิกิริยาต่อสิ่งก่อความเครียด (sensitization) พฤติกรรมที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยแต่ไม่ช่วยแก้ปัญหา (safety behaviors) การหนีไม่ประสบกับเหตุการณ์/ตัวก่อความเครียดที่อาจก่อปัญหา (avoidance coping) และการหนีจากความจริงที่ต้องประสบในชีวิต (escape) รวมทั้งการใช้สารเสพติด กลยุทธ์เหล่านี้ขัดขวางการเรียนรู้ที่จะแยกความวิตกกังวลออกจากเหตุการณ์ที่กลายมาเป็นเรื่องสัมพันธ์กัน เป็นการปรับตัวไม่ดีที่ช่วยดำรงความผิดปกติทางจิต
การแยกตัว (dissociation) เป็นความสามารถของใจที่จะแยกและจัดแบ่งส่วนของความคิด ความจำ และอารมณ์ ซึ่งบ่อยครั้งสัมพันธ์กับความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ (PSD) การทำให้ไว (sensitization) เกิดขึ้นเมื่อบุคคลพยายามเรียนรู้ ฝึกซ้อม หรือคาดการณ์เหตุการณ์ที่กลัว โดยเป็นความพยายามเพื่อป้องกันเหตุการณ์เหล่านั้นไม่ให้เกิดขึ้นตั้งแต่แรก แต่ความจริงทำให้เกิดความระมัดระวังเกินไปและความวิตกกังวลที่ซ้ำ ๆ พฤติกรรมที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย (safety behavior) เกิดขึ้นเมื่อบุคคลที่มีโรควิตกกังวลกลายมาพึ่งอะไรบางอย่าง หรือคนบางคน เพื่อรับมือความวิตกกังวลที่มีเกิน การรับมือแบบหลีกเลี่ยง (avoidance coping) เกิดขึ้นเมื่อบุคคลเลี่ยงสถานการณ์ที่ทำให้วิตกกังวลโดยทุกวิถีทาง ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่สามัญที่สุด การหนี (escape) คล้ายกับการหลีกเลี่ยง ซึ่งเกิดในคนไข้โรคตื่นตระหนกหรือโรคกลัวอะไรบางอย่าง ผู้ต้องการหนีจากเหตุการณ์ทันทีที่รู้สึกวิตกกังวล
ตัวอย่างอื่น ๆ
ตัวอย่างอื่น ๆ ของกลยุทธ์การรับมือรวมทั้ง คนคุยที่ช่วยบรรเทาทุกข์ อุปกรณ์ช่วยบรรเทาทุกข์ การหันไปสนใจสิ่งอื่น การปฏิเสธว่ามีปัญหา การใช้สารออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทในทางที่ผิด การโทษตัวเอง และการอยู่เฉย ๆ ไม่ทำอะไร (behavioral disengagement)
หลายคนคิดว่า การนั่งสมาธิ/การเจริญกรรมฐาน "ไม่ใช่เพียงสงบอารมณ์ของเราเท่านั้น แต่ ... ทำให้เรารู้สึกเป็นหนึ่งเดียว" และอีกด้วยก็คือ "การสวดมนต์ที่คุณพยายามได้ความสงบและสันติภาพในภายใน"
การรับมือโดยไม่พยายาม (low-effort coping) หมายถึงปฏิกิริยาของชนกลุ่มน้อยเมื่อพยายามจะเข้ากับวัฒนธรรมของคนกลุ่มใหญ่ ยกตัวอย่างเช่น นักเรียนที่เป็นชนกลุ่มน้อยอาจเรียนรู้ที่จะพยายามให้น้อยที่สุดเพราะคิดว่าคนกลุ่มใหญ่กีดกันตนโดยความเดียดฉันท์
ความแตกต่างระหว่างเพศ
ชายกับหญิงอาจมีตัวก่อความเครียดและกลยุทธ์รับมือที่แตกต่างกัน มีหลักฐานว่า ชายมักจะเครียดเพราะเหตุอาชีพ เทียบกับหญิงที่มักจะเครียดเพราะปัญหาความสัมพันธ์กับคนอื่น งานศึกษาต้น ๆ แสดงว่า "มีความแตกต่างระหว่างเพศในเรื่องแหล่งก่อความเครียด แต่ว่า ความแตกต่างระหว่างเพศในการรับมือค่อนข้างจะน้อยเมื่อควบคุมแหล่งก่อความเครียดแล้ว" โดยปี 2552 ได้ยืนยันว่ามี "ความแตกต่างเล็กน้อยระหว่างชายหญิงในกลยุทธ์รับมือเมื่อศึกษาบุคคลต่าง ๆ ในสถานการณ์คล้าย ๆ กัน"
โดยทั่วไปแล้ว งานศึกษาชี้ว่า หญิงมักจะใช้การรับมือโดยเพ่งที่อารมณ์ และมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเครียดโดยดูแลลูกและหาเพื่อน (tend-and-befriend) เทียบกับชายที่มักใช้การรับมือเพ่งที่ปัญหา และมีปฏิกิริยาแบบสู้หรือหนี (fight-or-flight) ซึ่งอาจเป็นเพราะมาตรฐานสังคมสนับสนุนให้ชายเป็นตัวของตัวเองมากกว่า และสนับสนุนให้หญิงเกื้อกูลกันมากกว่า ทฤษฎีอีกอย่างที่ใช้อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้ก็คือเป็นเรื่องทางพันธุกรรม แต่ระดับอิทธิพลที่ปัจจัยทางพันธุกรรมเทียบกับทางสังคมมีต่อพฤติกรรม ก็ยังไม่มีข้อยุติ
มูลฐานทางสรีรภาพ
ฮอร์โมนอาจมีบทบาทในการบริหารความเครียด ฮอร์โมนความเครียดคือคอร์ติซอล พบว่าเพิ่มขึ้นในชายในสถานการณ์ที่ก่อความเครียด แต่ว่าในหญิง ระดับฮอร์โมนกลับลดลง แต่สมองส่วนระบบลิมบิกทำงานเพิ่มขึ้น นักวิจัยจำนวนมากเชื่อว่า ผลเช่นนี้เป็นเหตุที่ชายมีปฏิกิริยาสู้หรือหนี (fight-or-flight) ต่อความเครียด เทียบกับหญิงที่มีปฏิกิริยาดูแลลูกและหาเพื่อน (tend-and-befriend) เพราะปฏิกิริยาสู้หรือหนีทำให้ระบบประสาทซิมพาเทติกทำงาน มีผลเป็นการเพิ่มระดับสมาธิและอะดรีนาลีน (อีพิเนฟริน) และนัยตรงกันข้ามปฏิกิริยาดูแลลูกและหาเพื่อนหมายถึงความโน้มเอียงที่หญิงจะปกป้องลูกและญาติ แม้ว่าพฤติกรรมเหล่านี้จะสนับสนุนทฤษฎีทางพันธุกรรม แต่ไม่ควรเข้าใจว่า โดยทั่วไปแล้ว หญิงจะไม่มีปฏิกิริยาสู้หรือหนี หรือว่าชายจะไม่มีพฤติกรรมดูแลลูกและหาเพื่อน
ดูเพิ่ม
• ความฉลาดทางอารมณ์
• การใช้สติลดความเครียด
• การใช้ดนตรีเป็นกลยุทธ์รับมือ
• ความยืดหยุ่นทางจิตใจ
• การควบคุมอารมณ์ตนเอง
• ความเครียด
• การจัดการความเครียด
• การจัดการตราบาปทางสังคม
วัลเทอร์ โคน
วัลเทอร์ โคน (Walter Kohn; ; 9 มีนาคม ค.ศ. 1923 – 19 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักเคมีทฤษฎีชาวออสเตรีย-อเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับจอห์น โพเพิลใน ค.ศ. 1998 จากผลงานด้านการสร้างพื้นฐานความเข้าใจคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ของวัสดุ โคนมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีความหนาแน่นฟังก์ชันนัล ซึ่งทำให้สามารถคำนวณโครงสร้างอิเล็กตรอนในทางกลศาสตร์ควอนตัมโดยใช้ความหนาแน่นอิเล็กตรอน (แทนที่จะใช้ฟังก์ชันคลื่นสำหรับระบบที่มีหลายอะตอม) การพัฒนาทฤษฎีดังกล่าวทำให้สามารถคำนวณโครงสร้างในระบบที่ซับซ้อนได้แม่นยำมากขึ้น และกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในด้านวัสดุศาสตร์ ฟิสิกส์เกี่ยวกับสภาวะควบแน่น และฟิสิกส์เชิงเคมีของอะตอมและโมเลกุล
ชีวิตวัยเด็ก
โคนเดินทางเข้าสู่สหราชอาณาจักรผ่านทางปฏิบัติการคินเดอร์ทรันสปอร์ท ซึ่งเป็นปฏิบัติการช่วยเหลือเด็กในพื้นที่ประเทศออสเตรียหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ผนวกรวมประเทศออสเตรียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนี เขามาจากครอบครัวเชื้อสายยิว และบันทึกว่า "ความรู้สึกของผมเกี่ยวกับประเทศออสเตรียบ้านเกิดของผมนั้นเต็มไปด้วยความปวดร้าว และจะยังคงเป็นเช่นนั้นตลอดไป ความทรงจำช่วงนั้นหลัก ๆ ประกอบด้วยชีวิตหนึ่งปีครึ่งในฐานะเด็กชายชาวยิวภายใต้การปกครองระบอบนาซี และพ่อแม่ของผม ซาโลม็อนและกิเทอร์ โคน ญาติพี่น้องและครูของผมถูกฆ่าตายในช่วงฮอโลคอสต์ ... ผมอยากจะบอกว่าผมมีอัตลักษณ์ความเป็นยิวอยู่เข้มข้น และในช่วงหลายปีที่ผ่านมาผมเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ เกี่ยวกับวัฒนธรรมของชาวยิว เช่นการก่อตั้งหลักสูตรยิวศึกษาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโก" โคนระบุว่าตัวเขาเองเป็นนักเทวัสนิยม
หลังสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติขึ้น โคนซึ่งเป็นชาวออสเตรียถูกส่งตัวไปยังประเทศแคนาดาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 โคนซึ่งอายุได้ 17 ปีในขณะนั้นเดินทางไปกับกองทหารของอังกฤษไปยังนครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ก่อนจะเดินทางขึ้นรถไฟไปยังค่ายผู้อพยพที่ทรัวรีวีแยร์โดยถูกกักตัวที่ค่ายในเมืองเชอร์บรุกก่อน โคนเข้าเรียนในสถานศึกษาภายในผู้อพยพก่อนจะสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยโทรอนโต อย่างไรก็ตาม โคนซึ่งมีสัญชาติเยอรมนี (หลังจากที่ออสเตรียถูกผนวกรวม) เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าภายในอาคารที่สอนวิชาเคมี เขาจำต้องเข้าเรียนฟิสิกส์และคณิตศาสตร์แทน
ผลงานด้านวิทยาศาสตร์
โคนสำเร็จปริญญาตรีด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์จากมหาวิทยาลัยโทรอนโตใน ค.ศ. 1945 หลังจากที่เข้าเรียนได้ 2 ปีครึ่งจากเวลาปกติ 4 ปี และเข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 1 ปีเนื่องจากอยู่ในช่วงสงคราม ต่อมาใน ค.ศ. 1946 เขาสำเร็จปริญญาโทด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ที่โทรอนโตเช่นเดียวกัน ก่อนจะเข้าศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเกี่ยวกับปัญหาการกระเจิงของระบบวัตถุสามชิ้น โดยมีที่ปรึกษาได้แก่จูเลียน ชวิงเงอร์ ในระหว่างที่โคนศึกษาที่ฮาร์วาร์ด เขายังได้รับอิทธิพลจากผลงานด้านฟิสิกส์ของแข็งของจอห์น แฮสบรุก แวน วเล็ก โคนสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1948
โคนเข้าทำงานวิจัยหลังปริญญาเอกที่โคเปนเฮเกนจากทุนสนับสนุนของสภาวิจัยแห่งประเทศแคนาดา ก่อนจะเข้าทำงานที่มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอนตั้งแต่ ค.ศ. 1950 ถึง 1960 ในช่วงนั้นเขายังทำงานร่วมกับห้องปฏิบัติการเบลล์ ซึ่งทำให้เขาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับงานวิจัยด้านฟิสิกส์ของสารกึ่งตัวนำ และมีผลงานสำคัญร่วมกับโจอาคิน แมซแดก ลัตทิงเกอร์เช่นการพัฒนาแบบจำลองลัตทิงเกอร์-โคน เป็นต้น ซึ่งในระหว่างนั้นโคนได้สละสัญชาติแคนาดาและเป็นพลเรือนสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 1957
ใน ค.ศ. 1960 โคนย้ายไปยังมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนดีเอโกซึ่งเพิ่งก่อตั้งใหม่ในขณะนั้น โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์ จนถึง ค.ศ. 1979 ซึ่งในระหว่างนั้นโคนและนักศึกษาของเขาได้แก่จัญจัล กุมาร มชุมทารได้พัฒนา ทฤษฎีบทโคน–มชุมทาร ซึ่งเกี่ยวข้องกับแก๊สแฟร์มี ก่อนที่โคนจะย้ายไปดำรงตำแหน่งหัวหน้าสถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีที่แซนตาบาร์บารา เขาดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ที่ภาควิชาฟิสิกส์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย แซนตาบาร์บารา ใน ค.ศ. 1984 ที่ซึ่งเขาทำงานจนวาระสุดท้าย
ผลงานเกี่ยวกับทฤษฎีความหนาแน่นฟังก์ชันนัลของเขานั้นเริ่มต้นขณะที่เขาเดินทางไปเยือนเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์ที่กรุงปารีสร่วมกับปีแยร์ ออแอ็งแบร์ก ทฤษฎีบทออแอ็งแบร์ก–โคนได้รับการพัฒนาหลังจากนั้นร่วมกับลู เจว ชัม และสร้างสมการโคน–ชัมขึ้นมา ซึ่งสมการโคน–ชัมนั้นได้กลายมาเป็นอุปกรณ์สำคัญในวัสดุศาสตร์แผนใหม่ และยังใช้ในทฤษฎีควอนตัมของพลาสมาด้วย
การเสียชีวิต
โคนเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2016 ที่บ้านพักในเมืองแซนตาบาร์บาราเนื่องจากมะเร็งขากรรไกร โดยขณะนั้นเขามีอายุได้ 93 ปี
มูรีลู เองดริส
มูรีลู เองดริส (Murilo Endres; เกิด 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 —) เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายชาวบราซิล เป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมชาติบราซิล และสโมสรวอลเลย์บอลบราซิลเซซีเซาเปาลู เขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอก
ชีวิตส่วนตัว
มูรีลู เองดริส เกิดที่ปาสซูฟูนดู, รัฐฮิวกรังจีดูซูว, ประเทศบราซิล เขามีพี่ชายชื่อกุสตาวู เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลทีมชาติบราซิล เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2009 เขาแต่งงานกับแจ็กเกอลีน การ์วัลยู เป็นนักวอลเลย์บอลทีมชาติบราซิล ในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม 2013 มูรีลู และภรรยาของเขา แจ็กเกอลีน ประกาศว่าพวกเขาคาดหวังว่าจะมีลูก เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2013 แจ็กเกอลีนได้ให้กำเนิดลูกคนแรกของพวกเขาซึ่งเป็นลูกชายชื่อว่า เปาลู อาร์ตูร์ การ์วัลยู เองดริส
สโมสร
เขาเล่นตำแหน่งตัวตีด้านนอกกับเซซีเซาเปาลู สำหรับฤดูกาล 2010/2011, ในประเทศบราซิล
อชัย เทวคัน
อชัย เทวคัน (Ajay Devgan; अजय देवगन; ਅਜੇ ਦੇਵਗਨ) เป็นนักแสดงชาวอินเดีย ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นคนหนึ่งในวงการหนังบอลลีวู้ด อชัย เทวคัน เป็นบุตรชายของ วีรู เทวคัน และ วีนา เทวคัน ครอบครัวของเขาเป็นคนเชื้อสายปัญจาบี
กะโหลกไขว้
thumb|right|สัญลักษณ์กะโหลกไขว้บนป้ายเตือนไฟฟ้าแรงสูง ใน[[มุมไบ|นครมุมไบ ประเทศอินเดีย]] thumb|125px|right|สัญลักษณ์วัตถุมีพิษ ตามมาตรฐานของ [[สหภาพยุโรป]]
กะโหลกไขว้ (Skull and crossbones) เป็นสัญลักษณ์ที่ประกอบด้วยภาพหัวกะโหลกมนุษย์ และกระดูกยาวสองชิ้นไขว้กันอยู่ด้านล่าง เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้เพื่อสื่อถึงความตายมาตั้งแต่ยุคกลาง และพบได้ทั่วไปบนป้ายหลุมศพในสมัยนั้น
สัญลักษณ์นี้ ปรากฎเป็นอักขระยูนิโค้ด ลำดับที่  (☠)
เครื่องอิสริยาภรณ์ชิลี
เครื่องอิสริยาภรณ์ชิลี. ประธานาธิบดีชิลี ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ เป็นผู้มอบให้กับผู้กระทำคุณความดีให้แก่ประเทศชาติ เนื่องในวันสำคัญของชาติ.
ลีเจียนออฟเมอริต
ลีเจียนออฟเมอริตแห่งชิลี (Legión de Mérito de Chile) สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1817 โดย เบอร์นาร์โด โอ ฮิกกินส์ ผู้อำนวยการศาลฎีกา ผู้ปลดปล่อยชิลี, เป็นอิสริยาภรณ์สูงสุดภายหลังการประกาศเอกราช เป็นบำเน็จความชอบให้แก่ ทหาร และ พลเรือนที่กระทำคุณความดี. ประมุขแห่งรัฐในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ และ ผู้สถาปนา ภายหลังจากการลาออกของเบอร์นาร์โด โอ ฮิกกินส์ เมื่อ ค.ศ. 1823, ประธานาธิบดี โฆเซ มิเกล อินฟันเต, ได้ยกเลิกอิสริยาภรณ์ เมื่อเดือน มิถุนายน ค.ศ. 1825. มีทั้งหมดสี่ชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม
(Orden del Mérito)
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชิลี (Orden al Mérito de Chile) สถาปนาขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1906 แทนอิสริยาภรณ์ลีเจียนออฟเมอริต สำหรับบำเน็จความชอบแก่ 'ชาวต่างประเทศที่ได้กระทำคุณประโยชน์แก่สาธารณรัฐชิลี'. โดย สภาเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชิลี. ประกอบด้วย ประธานาธิบดี ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์. รัฐมนตรีว่ากระทรวงการต่างประเทศ (ประธานคณะกรรมการสภาอิสริยาภรณ์), เลขานุการกระทรวงการต่างประเทศ, ผู้อำนวยการสำนักนโยบายต่างประเทศ และ ผู้อำนวยการสำนักพิธีการทูต และ ข้อบังคับ (เลขานุการสภาอิสริยาภรณ์). มีทั้งหมดห้าชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์เบอร์นาร์โด โอ ฮิกกินส์
เครื่องอิสริยาภรณ์เบอร์นาร์โด โอ ฮิกกินส์ (Orden de Bernardo O'Higgins) สถาปนาขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1956 มีลักษณะเดียวกับ เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งชิลี สำหรับบำเน็จความชอบแก่ชาวต่างประเทศที่ได้กระทำคุณประโยชน์ในสาขา 'วิทยาศาตร์เทคโนโลยี, การศึกษา, อุตสาหกรรม, สังคม หรือ พาณิชย์ และ ความร่วมมือทางสิทธิมนุษยชน'. โดย สภาเครื่องอิสริยาภรณ์เบอร์นาร์โด โอ ฮิกกินส์. ประกอบด้วย ประธานาธิบดี ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์. รัฐมนตรีว่ากระทรวงความสัมพันธ์ประเทศ. เดิมมีเพียงสองชั้น: ค.ศ. 1967 ได้เพิ่มลำดับอิสริยาภรณ์ มีห้าชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์ประธานาธิบดี
เครื่องอิสริยาภรณ์ประธานาธิบดี (Condecoración Presidente de la República) มีสามชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐ
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐ (Condecoración Servicios Meritorios a la República) สถาปนาขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1985, สำหรับบำเน็จความชอบแก่พลเมืองชิลี 'ในกิจการสาธารณะประโยชน์'. คณะกรรมการพิจารณาผู้สมควรได้รับอิสริยาภรณ์กิตติคุณ ประกอบด้วย ประธานาธิบดี ในฐานะประธานแห่งอิสริยาภรณ์ โดยมี รัฐมนตรีว่ากระทรวงมหาดไทย, รัฐมนตรีว่ากระทรวงการต่างประเทศ, รัฐมนตรีว่ากระทรวงกลาโหม, รัฐมนตรีว่ากระทรวงยุติธรรม และ เลขานุการประธานาธิบดี เป็นคณะกรรมการ. มีหกชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณทหารเรือ
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณทหารเรือ (Orden al Mérito Naval) มีสามชั้น ได้แก่:
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณด้านการศึกษา และ วัฒนธรรม
เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณกราเบียล มิสทรอล สำหรับการศึกษา และ วัฒนธรรม (Orden al Mérito Docente y Cultural Gabriela Mistral) สถาปนาขึ้น เมื่อ ค.ศ. 1977 สำหรับบำเน็จความชอบแก่ 'ผู้ทำคุณประโยชน์ในแวดวงการศึกษา วิชาการ และ ศิลปะวัฒนธรรม' รัฐมนตรีว่ากระทรวงศึกษาธิการ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ คณะกรรมการพิจารณาอิสริยาภรณ์กิตติคุณ. The order consists of a single class.
อิสริยาภรณ์ความกล้าหาญ
เหรียญกล้าหาญ (Medalla Al Valor)
อิสริยาภรณ์สำหรับการรับราชการ
อิสริยาภรณ์กางเขนชัยชนะ (Condecoración Gran Cruz de la Victoria) มีสองชั้น ได้แก่: