cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ลาข
ลาข ปรากฏใช้ในทั้งในระบบของราชการเช่นกัน และนิยมใช้ทั่วไปในอัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ, ภูฏาน, อินเดีย, เมียนมาร์, เนปาล, ปากีสถาน และ ศรีลังกา
ศัพทมูล
ลาข มาจากคำलक्ष "ลกฺษ" ซึ่งความหมายเดิมคือ "เป้าหมาย" และใช้แทนตัวเลข "100,000" ในภาษาสันสกฤตยุคคลาสสิกแบบคุปตะ (ยัญวัลกยสมฤติ, หริวงศ์)
อีกหนึ่งที่มาศัพทมูลที่เป็นไปได้คือมาจากแมลง แลค ซึ่งใช้นำมาทำชัลแลค ที่ซึ่งคำว่าลาขน่าจะนำมาใช้เรียกจำนวนของแมลงนี้ที่มีอยู่มากตามต้นไม้ ซึ่งอาจมากถึง 150 /in2
โนเกีย ลูเมีย 920
โนเกีย ลูเมีย 920 (Nokia Lumia 920) เป็นสมาร์ตโฟน ของโนเกีย โดยทำงานบนระบบปฏิบัติการวินโดวส์โฟน 8 โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2555 และได้ทำการขายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยมีซีพียู 1.5 จิกะเฮิรตซ์ ดูอัล-คอร์ ของ ควอล์คอมม์ ไครต์ มีขนาดหน้าจอ 4.5 นิ้ว ไอพีเอส แอลซีดี และใช้กระจกกันรอยขีดข่วน กอริลากลาส 2 โดยมาพร้อมเทคโนโลยีใหม่ที่สามารถชาร์ตพลังงานแบตเตอรีแบบไร้สายได้ ส่วนกล้องมีความละเอยีด 8.7 ล้านพิกเซล ใช้เทคโนโลยีที่มีชื่อว่า โนเกีย เพียววิว ซึ่งจอนั้นสามารถสัมผัสในขณะที่สวมถุงมือได้ด้วย
เชียงใหม่เวิลด์
205px|thumb|เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี 205px|thumb|มหกรรมพืชสวนโลกเฉลิมพระเกียรติฯเชียงใหม่เวิลด์ เป็นแผนงานเมกะโปรเจกต์ในสมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เพื่อส่งเสริมจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งเป็นบ้านเกิดของทักษิณในฐานะมหานครลำดับสองของประเทศไทย ทักษิณได้ประกาศต่อชาวเชียงใหม่หลังได้เป็นนายกรัฐมนตรีว่า "คนเชียงใหม่อยากได้อะไรขอให้ฝันสุด ๆ แล้วผมจะเนรมิตฝันให้เป็นจริง"
เชียงใหม่เวิลด์สามารถแบ่งโครงการออกเป็นสองกลุ่ม อันได้แก่ กลุ่มแรกเป็นโครงการตามข้อสั่งการพิเศษของนายกรัฐมนตรี อาทิ โครงการสวนสัตว์กลางคืน, มหกรรมพืชสวนโลก, กระเช้าลอยฟ้า เป็นต้น และกลุ่มที่สองเป็นโครงการของกระทรวงทบวงกรมตามปกติ อาทิ ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121 เป็นต้น แม้การรัฐประหารในปี 2549 จะทำให้โครงการภาพรวมสะดุดลง แต่หน่วยงานเจ้าของโครงการก็ยังคงผลักดันโครงการตามแผนงานนี้เรื่อยมาจนสำเร็จเสร็จสิ้นไปทีละโครงการจนถึงปัจจุบัน
รัฐบาลทักษิณได้กำหนดให้เชียงใหม่เวิลด์เป็นนโยบายเร่งด่วน โครงการกลุ่มแรกที่เกิดขึ้นในยุคทักษิณต่างใช้ระบบ Fast Track ซึ่งมีความยืดหยุ่นสูงมาก จะเพิ่มหรือตัดรายละเอียดส่วนไหนออกได้ตามต้องการโดยไม่ต้องมีแผนแม่บทที่ชัดเจน ส่วนไหนออกแบบเสร็จก่อนก็ก่อสร้างได้เลยโดยไม่ต้องรอแผนงานรวม โครงการในกลุ่มนี้เดินหน้าได้เร็วมาก จนกลุ่มนักวิชาการออกมาอ้างว่า "ตัวโครงการจึงจับต้องไม่ได้ จนสังคมไม่สามารถศึกษาได้ว่าเขาจะทำอะไร มีผลกระทบขนาดไหน" โครงการไนท์ซาฟารีและมหกรรมพืชสวนโลกใช้เวลาทั้งหมดเพียง 2 ปีก็แล้วเสร็จนับตั้งแต่วันแรกที่ทักษิณประกาศ
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา
เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา (Augustus of Prima Porta; Augusto di Prima Porta) เป็นประติมากรรมสูง 2.04 เมตรของจักรพรรดิเอากุสตุสที่พบเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1863 ที่คฤหาสน์ลีวิอาที่ปรีมาปอร์ตาใกล้กรุงโรม ซึ่งเป็นที่ที่ภรรยาของเอากุสตุสลีวิอา ดรูซิลลาออกไปพำนักหลังจากที่สามีเสียชีวิต ในปัจจุบันประติมากรรมชิ้นนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วาติกันในกรุงโรม
ที่มา
การระบุเวลาที่สร้างประติมากรรมเป็นวิธีที่เป็นที่คัดค้านกันอย่างกว้างขวาง เชื่อกันว่างานชิ้นนี้เป็นงานก๊อบปี้ของงานชิ้นต้นฉบับที่อาจจะเป็นงานหล่อสัมริด งานชิ้นต้นฉบับและเกียรติยศชั้นสูงอื่น ๆ อุทิศให้แก่เอากุสตุสโดยวุฒิสภาโรมันในปี 20 ก่อนคริสต์ศักราชและนำไปตั้งแสดงในสถานที่สาธารณะ ก่อนหน้านั้นเอากุสตุสใช้ชีวิตอย่างสมถะ แต่การที่มาพบประติมากรรมที่คฤหาสน์ของภรรยาทำให้เชื่อกันว่าเอากุสตุสคงจะพอใจกับผลงาน
นอกจากนั้นก็มีผู้ค้านว่าเป็นงานที่สร้างด้วยหินอ่อนจากงานชิ้นต้นฉบับที่อาจจะเป็นงานหล่อสัมริด ที่อาจจะเป็นของขวัญจากไทบีเรียส ซีซาร์แก่ลีวิอาผู้เป็นมารดา (เพราะเป็นงานที่พบในคฤหาสน์ของลีวิอา) หลังจากที่เอากุสตุสเสียชีวิตไปแล้วเพื่อเป็นการตอบแทนแก่สตรีผู้ทำการรณรงค์อยู่เป็นเวลานานให้ไทบีเรียสได้เป็นซีซาร์คนต่อมา ข้อหลังนี้เป็นการสนับสนุนลักษณะอันเป็นเทพของเอากุสตุสในงานชิ้นนี้ โดยเฉพาะในเมื่อไม่ได้สวมรองเท้า ซึ่งเป็นมาตรฐานในการสร้างงานที่เป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าหรือวีรบุรุษของรูปสัญลักษณ์แบบคลาสสิก นอกจากนั้นบนเกราะหน้าอก (cuirass) ก็ยังมีภาพของธงที่ยึดได้โดยพาร์เธียซึ่งเป็นเหตุการณ์ไทบีเรียสมี่ส่วนร่วมเมื่อยังมีอายุน้อย ที่มีหน้าที่เป็นคนกลางกับฝ่ายพาร์เธีย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่แสดงบนตอนกลางของเกราะ และเป็นกิจการที่สำคัญที่สุดที่ไทบีเรียสได้ทำให้แก่เอากุสตุสบิดาเลี้ยง การที่ไทบีเรียสเสนอตนเองเป็นผู้ไปรับธงก็เท่ากับเป็นการสร้างความต่อเนื่องระหว่างไทบีเรียสเองกับเอากุสตุส ผู้เป็นจักรพรรดิและเทพองค์ใหม่ เช่นเดียวกับที่เอากุสตุสปฏิบัติก่อนหน้านั้นกับจูเลียส ซีซาร์ ฉะนั้นถ้ากล่าวตามสมมุติฐานข้อนี้แล้วประติมากรรมชิ้นนี้ก็คงจะสร้างระหว่างปีแรก ๆ ของรัชสมัยของไทบีเรียสระหว่างปี 42 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึง ค.ศ. 37
ลักษณะ
เอากุสตุสเป็นรูปของ “Imperator” หรือแม่ทัพ, “thoracatus” หรือแม่ทัพเอกของกองทัพโรมัน ซึ่งหมายความว่าประติมากรรมน่าจะเป็นส่วนหนึ่งของอนุสาวรีย์เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะครั้งล่าสุด เอากุสตุสแต่งตัวอย่างทหาร, ถือคทากงสุล และ ยกมือขวาสูงขึ้นในท่า “adlocutio” หรือท่ากล่าวสุนทรพจน์ต่อกองทหาร ภาพนูนบนเกราะเป็นอุปมานิทัศน์ที่ค่อนข้างจะซับซ้อนและเป็นเนื้อหาทางการเมืองที่เป็นนัยยะถึงเทพโรมันต่าง ๆ รวมทั้งเทพมาร์สเทพเจ้าแห่งสงคราม และบุคลาธิษฐานของดินแดนต่างที่เอากุสตุสพิชิตที่รวมทั้งฮิสปาเนีย, กอล, เจอร์มาเนีย, พาร์เธีย (ที่ทำให้คราสซัสเสียหน้า ที่ปรากฏเป็นภาพที่ต้องคืนธงที่ไปยึดมาได้) ตอนบนเป็นรถม้าแห่งสุรยเทพที่ส่องการภารกิจที่เอากุสตุสปฏิบัติ
ประติมากรรมเป็นงานที่มีลักษณะเป็นงานแบบอุดมคติที่มีพื้นฐานมาจากประติมากรรมคนถือหอก หรือ “โดริฟอรอส” โดยประติมากรโพลิไคลทอสจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช
เปรียบเทียบกับ “Orator” ที่พิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งชาติแห่งฟลอเรนซ์ ท่าตริภังค์ ของ “โดริฟอรอส” สร้างแนวทแยงระหว่างความตึงเครียดและความหย่อนของแขนขา ซึ่งเป็นลักษณะที่ใช้กันโดยทั่วไปของประติมากรรมแบบคลาสสิกก็นำมาใช้ในการสร้างประติมากรรมชิ้นนี้ การระบุ “โดริฟอรอส” ผิดไปในสมัยโรมันว่าเป็นภาพของอคิลลีสก็ยิ่งทำให้เห็นคุณค่าของประติมากรรมชิ้นนี้เพิ่มมากขึ้น แม้ว่าส่วนหัวจะเป็นอิทธิพลของรีพับลิกันแต่ลักษณะโดยทั่วไปแล้วใกล้เคียงกับงานแบบอุดมคติแบบเฮเลนนิสติคมากกว่าที่จะเป็นงานสัจนิยมของการสร้างภาพเหมือนแบบโรมัน
แม้ว่าความเที่ยงตรงต่อรูปร่างลักษณะของเอากุสตุสจะออกมาดูห่างเหินและแสดงสีหน้าสงบในลักษณะที่เป็นแบบอุดมคติ เช่นเดียวกันกับท่าตริภังค์ แต่ลักษณะเครื่องแต่งกายเป็นแบบเครื่องแต่งกายของแม่ทัพที่ถูกต้อง แต่ในขณะเดียวกันการที่เอากุสตุสมิได้สวมรองเท้าและการมีคิวปิดขี่โลมาเป็นฐานรับก็เป็นนัยยะถึงบรรพบุรุษที่เกี่ยวข้องกับเทพีวีนัสผู้เป็นแม่ของคิวปิดจากทางสายพ่อเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ อิทธิพลของลักษณะประติมากรรมแบบกรีกที่เห็นได้ชัดและสัญลักษณ์สำหรับประติมากรรมเหมือนอย่างเป็นทางการที่เมื่อใช้กับจักรพรรดิโรมันแล้วก็เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อโดยรัฐบาลซึ่งเป็นหัวใจของการรณรงค์ทางอุดมคติของเอากุสตุส ซึ่งหันเหมาจากรูปลักษณ์ในสมัยระบบสาธารณรัฐที่ความมีอาวุโสและความมีสติปัญญาถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความมีบุคลิกอันเป็นที่น่าเคารพ ฉะนั้นประติมากรรมปรีมาปอร์ตาจึงเป็นงานประติมากรรมที่เป็นจุดเปลี่ยนแปลงแนวคิดของการสร้างรูปสัญลักษณ์ไปในทางตรงกันข้ามกับสมัยกรีก และสมัยเฮเลนนิสติค ซึ่งกลายมาเป็นสมัยที่ชื่นชมกับความเยาว์วัยและความแข็งแกร่งว่าเป็นคุณสมบัติของความเป็นผู้นำ การเลียนแบบวีรบุรุษ และ การชื่นชมวีรบุรุษเช่นอเล็กซานเดอร์มหาราช วัตถุประสงค์ทางการเมืองของประติมากรรมดังว่าเป็นที่เห็นได้ชัด เพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่าจักรพรรดิเอากุสตุสเป็นผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใด ที่เทียบได้กับวีรบุรุษที่ควรค่าแก่การยกฐานะให้อยู่บนภูเขาโอลิมปัสได้ และเป็นบุคคลที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้นำของโรม
พหุรงค์
แทบจะเป็นที่แน่นอนว่าประติมากรรมออกัสตัดเดิมทาสีเป็นพหุรงค์ (polychrome) แต่รอยสีถ้ามีก็แทบจะไม่มีเหลือหรออยู่ให้เห็น วินเซนซ์ บริงค์มันน์แห่งมิวนิกพยายามค้นคว้าการใช้สีบนงานประติมากรรมโบราณในคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยใช้รังสีอัลตราไวโอเลตเพื่อที่จะพยายามหาร่องรอยสีบนประติมากรรม
ภาพเหมือน
ทรงผมเป็นผมเส้นหนาและมีลักษณะเป็นผมม้าบนหน้าผาก จากทางซ้ายมีปอยผมสองปอยออกไปทางด้านหน้า และทางขวาสามปอย ซึ่งเป็นลักษณะทรงผมที่พบเป็นครั้งแรกบนประติมากรรมชิ้นนี้ ทรงผมนี้ใช้ในการเปรียบเทียบกับภาพเหมือนของเอากุสตุสบนเหรียญที่ทำให้สามารถบ่งเวลาที่สร้างหรือทำได้ ลักษณะทรงผมนี้ใช้ในการบ่งว่าเป็นประติมากรรมแบบปรีมาปอร์ตา แบบที่สองที่เป็นที่นิยมใช้ที่สุดในบรรดาสามแบบที่ใช้ ทรงผมแบบอื่น ๆ ของเอากุสตุสอาจจะพบบนแท่นเอากุสตุส (Ara Pacis Augustae) ประติมากรรมเต็มตัวของเอากุสตุสแบบปรีมาปอร์ตาอีกชิ้นหนึ่งก็ได้แก่เอากุสตุสเวียลาบิคานา ซึ่งเป็นภาพเอากุสตุสในบทของพอนติเฟ็กซ์แม็กซิมัสที่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งกรุงโรม
ใบหน้าของประติมากรรมเป็นใบหน้าแบบอุดมคติเช่นเดียวกับประติมากรรมของโพลิคลิตัส ศิลปะได้รับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสมัยการปกครองของเอากุสตุส การสร้างงานที่มีลักษณะเป็นสัจนิยมอย่างแท้จริงในสมัยสาธารณรัฐมาเปลี่ยนเป็นประติมากรรมที่มีอิทธิพลจากงานประติมากรรมของกรีก ที่จะเห็นได้จากงานประติมากรรมของจักรพรรดิหลายพระองค์ การสร้างงานแบบอุดมคติเป็นการรวบยอดคุณสมบัติต่าง ๆ ที่ผู้ที่มีความสามารถเหนือผู้ใดผู้ควรค่าต่อการปกครองจักรวรรดิควรจะมี ประติมากรรมเหมือนในสมัยแรกของเอากุสตุสจะออกมาในรูปแบบของการเป็นพระราชา แต่ในสมัยต่อมารูปลักษณ์นี้ก็ค่อยกลายมาเป็นลักษณะที่อ่อนลงในรูปแบบที่เรียกว่า “ความเป็นเอกในบรรดาผู้เสมอภาค” (Primus inter pares) ศีรษะและคอสร้างจากหินอ่อนที่แยกจากกันและนำมาต่อกับลำตัวภายหลัง
ภาพนูนบนเกราะหน้าอก
รูปสัญลักษณ์ที่ใช้มักจะเปรียบเทียบกับรูปสัญลักษณ์ที่ใช้ใน “เพลงสดุดีคาร์เมน” (Carmen Saeculare) โดยโฮราซ และฉลองโอกาสที่เอากุสตุสก่อตั้ง “สันติภาพโรมัน” (Pax Romana) เกราะหน้าอกเป็นงานภาพนูนที่มีจุลรูปของการนำธงประจำกองทหารโรมันที่เสียให้กับพาร์เธียกลับคืนมาโดยมาร์ค แอนโทนีราวสี่สิบปีก่อนคริสต์ศักราช และ โดยคราสซัสในปี 53 ก่อนคริสต์ศักราชที่เป็นผลมาจากความสามารถทางการทูตของเอากุสตุส
จุลรูปตรงกลางเกราะหน้าอกตามการตีความหมายโดยทั่วไปเป็นภาพพระมหากษัตริย์พาร์เธียพระราชทานธงของคราสซัสคืนให้แก่ทหารโรมันสวมเกราะ (อาจจะเป็นมาร์ส อุลทอร์) ภาพนี้เป็นหัวข้อที่นิยมกันในการสร้างเสริมชื่อเสียงของเอากุสตุสเพราะเป็นการแสดงความสำเร็จครั้งใหญ่ทางด้านการต่างประเทศของเอากุสตุส และเป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องเน้น เพราะเอากุสตุสใช้การเจรจาทางทูตแทนการเข้าสงครามกับพาร์เธียซึ่งมีอำนาจทางการทหารที่เหนือกว่า ทางด้านซ้ายและขวาเป็นภาพสตรีนั่งเศร้า จุลรูปทางด้านหนึ่งเป็นบุคคลาธิษฐานของชาวตะวันออกที่ถูกบังคับให้ส่งบรรณาการให้แก่โรม และอีกด้านหนึ่งเป็นดาบที่เป็นบุคคลาธิษฐานของชาวเมืองขึ้นของโรม (เคลต์) จากตอนบนตามเข็มนาฬิกา: แต่ก็ไม่มีจุลรูปใดที่ไม่ได้รับการคัดค้าน เทพทั้งหมดอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความต่อเนื่องและความคงเส้นคงวาของเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับการขึ้นการตกของพระอาทิตย์หรือพระจันทร์ที่เกิดขึ้นทุกวันโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ฉะนั้นความสำเร็จของชาวโรมันจึงเป็นสิ่งที่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่เกิดจากการช่วยเหลือของเทพ นอกจากนั้นความสำเร็จต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นก็มีความเกี่ยวข้องกับเอากุสตุสผู้ที่สวมเกราะด้วย บุคคลสำคัญคนเดียวบนเกราะที่ไม่ได้เป็นเทพคือพระมหากษัตริย์พาร์เธียน ซึ่งเป็นนัยยะว่าสิ่งอื่น ๆ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตามความประสงค์ของเทพเบื้องบน หรือ สิ่งที่เทพเบื้องบนมีความเห็นด้วย
ฐานะความเป็นเทพ
เมื่อยังมีชีวิตอยู่เอากุสตุสไม่ต้องการที่จะแสดงตัวเป็นเทพ (ซึ่งไม่เหมือนจักรพรรดิองค์ต่อมาที่พยายามทำตนเป็นเทพ) แต่ประติมากรรมชิ้นนี้มีนัยยะหลายอย่างที่บ่งถึง “ความเป็นเทพ” (divine nature) ของเอากุสตุส เอากุสตุสที่ไม่สวมรองเท้าบ่งว่าเป็นวีรบุรุษและอาจจะเป็นเทพ และ อาจจะเป็นการสร้างรายละเอียดทางด้านการพลเรือนในภาพที่ไม่เช่นนั้นก็จะเป็นภาพเกี่ยวกับทหารอย่างเต็มที่ การไม่สวมรองเท้าเดิมใช้กับงานที่เป็นภาพของเทพเท่านั้น แต่ก็อาจจะเป็นการนัยยะว่าเป็นงานประติมากรรมที่สร้างขึ้นหลังจากการเสียชีวิตของเอากุสตุสที่เป็นงานก็อปปีของประติมากรรมชิ้นเดิมในเมือง ที่เอากุสตุสอาจจะสวมรองเท้า
คิวปิด (ลูกของวีนัส) ที่เท้าของเอากุสตุส (ขี่โลมา) เป็นการอ้างอิงของทั้งเอากุสตุสและบิดาเลี้ยงจูเลียส ซีซาร์ว่าตระกูลจูเลียนสืบเชื้อสายมาจากเทพีวีนัส - การอ้างอิงว่าสืบเชื้อสายมาจากเทพโดยไม่ได้อ้างอิงว่ามีฐานะเป็นเทพซึ่งเป็นที่ยอมรับกันในกรีซแต่ยังไม่เป็นที่ยอมรับกันในโรม
ประเภท
ประติมากรรมแบบ “เอากุสตุสแห่งปรีมาปอร์ตา” กลายมาเป็นลักษณะที่เป็นที่นิยมกันมากของเอากุสตุส งานก็อปปีเต็มตัว และ ครึ่งตัว แบบต่าง ๆ ก็ทำกันทั่วไปในจักรวรรดิจนกระทั่งเมื่อเอากุสตุสเสียชีวิต แต่ไม่มีงานชิ้นใดที่แสดงภาพเอากุสตุสเมื่อมีอายุมากขึ้นซึ่งเป็นการสนับสนุนทฤษฎีของการสรรเสริญผู้มีความหนุ่มแน่นว่าเป็นผู้มีความสามารถ
โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์
โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Sony Pictures Entertainment) เป็นบริษัทด้านบันเทิงของสหรัฐอเมริกา โดยเป็นบริษัทลูกของกลุ่มบริษัทข้ามชาติโซนี่จากประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองคุลเวอร์ซิตี รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยบริษัทโซนี่พิคเจอร์สถือเป็นหนึ่งในสมาชิกในสมาคมภาพยนตร์แห่งอเมริกา
ในปี 1987 บริษัทโคคา-โคล่าได้ประกาศแผนขายสินทรัพย์ของสตูดิโอโคลัมเบียพิคเจอร์สที่มีตัวเองเป็นเจ้าของตั้งแต่ปี 1982 ภายใต้ร่างสัญญานี้ โคคา-โคล่าจะขายสตูดิโอโคลัมเบียพิคเจอร์สให้แก่ไตรสตาร์พิคเจอร์ส (ซึ่งโคคา-โคล่าถือหุ้นอยู่ 39.6%) เมื่อกระบวนการเสร็จสิ้น ไตรสตาร์พิคเจอร์ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโคลัมเบียพิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมีสัดส่วนผู้ถือหุ้นคือ โคคา-โคล่า 49%, ผู้ถือหุ้นเดิมของไตรสตาร์ 20%, และผู้ถือหุ้นทั่วไปอีก 31% อย่างไรในปีต่อมา ก็ได้มีการจดทะเบียนบริษัทลูกขึ้นใหม่โดยใช้ชื่อเดิม ไตรสตาร์ เพื่อดำเนินกิจการผลิตของสตูดิโอต่อไป
ต่อมาในวันที่ 28 กันยายน 1989 บริษัทโซนี่ได้ทำการซื้อหุ้นที่บริษัทโคคา-โคล่าถืออยู่ทั้งหมดในโคลัมเบียพิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และในเดือนต่อมาได้ทำการบรรลุข้อตกลงซื้อหุ้นอีก 51% ที่เหลือ และทำให้โซนี่ถือหุ้น 99.3% ในโคลัมเบียพิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์  ต่อมาบริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โซนี่พิคเจอร์สเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในวันที่ 7 สิงหาคม 1991 ปัจจุบัน บริษัทฯ ดำเนินธุรกิจภาพยนตร์ (ภายใต้ชื่อ โคลัมเบียพิคเจอร์ส,ไตรสตาร์พิคเจอร์สและสกรีนเจิมส์),รายการโทรทัศน์ (ภายใต้ชื่อ โซนี่พิคเจอร์สเทเลวิชั่น) รวมทั้งธุรกิจอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
มือปราบกุ๊กกุ๊กกู๋
มือปราบกุ๊กกุ๊กกู๋ เป็นละครโทรทัศน์ประเภทซิตคอม ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด หรือฝ่ายบริหารละครโทรทัศน์และซิตคอม สถานีโทรทัศน์ช่องวัน อำนวยการผลิตโดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดงโดย พงษ์ศักดิ์ ฉิมเจริญ ออกอากาศทางช่องวัน ทุกวันเสาร์ เวลา 18:20 - 19:20 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 - 23 มกราคม พ.ศ. 2559 รวมทั้งหมด 31 ตอน สถานีโทรทัศน์เมียวดี สาธารณรัฐสหภาพเมียนมาร์ (MWD TV) ซื้อลิขสิทธิ์นำไปออกอากาศที่ ประเทศเมียนมาร์ ออกาอากาศครั้งแรกวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน
เรื่องย่อ
สองกับอ๊อด ตัวแสบแถวนครปฐม ซึ่งทั้งคู่ติดหนี้เสี่ยโจ แถมยังขโมยรถมอเตอร์ไซด์เสี่ยโจขับหนีออกมา จนเสี่ยโจแค้นกว่าเก่า จึงส่งลูกน้องไปจับฆ่าทิ้ง แต่หนึ่งพี่ชายของสองมาช่วยไว้ทัน กับบอกว่ามีมรดกมามอบให้ จนสองกับอ๊อดกลับบ้านที่กรุงเทพ หนึ่งบอกความลับตระกูลเป็นหมอผี ซึ่งสองต้องสืบทอด สองไม่เชื่อจนหนึ่งต้องเผยว่าตนคือผี พอสองเชื่อ อ๊อดก็สงสัยน้าไหวจึงเอาขี้เถ้าปลุกเสกไปป้ายตาอ๊อดให้เห็นผี สองกับอ๊อดคิดกลับนครปฐม แต่พอผีทำร้ายคน สองจึงปราบผีทัน แล้วผีก็คือแตงอ่อนเป็นคู่รักชาติที่แล้วของหนึ่งที่จองเวรหนึ่งไม่เลิก สองจึงยกโทษให้แตงอ่อน จนแตงอ่อนสำนึก พอปิ๊งแฟนของหนึ่งมาสืบเรื่องที่หนึ่งหายตัวไป สองพยายามบอกว่าเรื่องหมอผีกับหนึ่งตายแล้ว แต่ปิ๊งไม่เชื่อ น้าไหวกับหนึ่งก็ไม่บอกสาเหตุ สองจึงเป็นหมอผีกับคอยช่วยคนเป็นอาชีพ
สองเป็นหมอผีไประยะหนึ่งก็เริ่มคิดว่าที่ช่วยคนเลวปราบผีที่มาจองเวร จึงหันมาช่วยผีด้วย ซึ่งหนึ่งก็เห็นด้วย โดยวิธีช่วยผีของสองคือพูดกล่อมให้ผียอมเข้าใจ พอปิ๊งสืบเบาะแสจนพบว่าหนึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาจารย์ขามจึงจับสองเพราะเข้าใจผิด แล้วสองก็สงสัยตาม แต่น้าไหวก็ไม่บอก พออาจารย์ขามควบคุมศพมาหวังฆ่าปิดปากพวกตำรวจ สองจึงจัดการอาจารย์ขามลงได้ ปิ๊งที่อยู่ในเหตุการณ์จึงเชื่อเรื่องผี หลังจากนั้นหนึ่งจึงให้สองนั่งสมาธิทั้งคืนแล้วค่อยเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง จนสองเข้าใจ สองไปหาปิ๊งเพื่อบอกเรื่องหนึ่งตายแล้ว กับหลอกว่าหนึ่งไปเกิดจนปิ๊งตัดใจ ทางอาจารย์ขามส่งผีมาจัดการสอง แต่สองก็ปราบผีได้หมด จนกลับมามีชีวิตตามปกติกับปราบผีต่อไป แต่ก็ถูกพวกเด็กขี้สงสัยกล่าวหาว่าเป็นนักต้มตุ๋นกับช่วยพวกเด็กนั้นจากผีได้ สองก็เป็นหมอผีต่อไป โดยไม่สนว่าใครจะเชื่อหรือไม่จึงเรื่องถูกตัดจบไป(ตัดจบตอน พ.ศ.2559 กับไม่มีการกลับมาทำต่ออีกเลย โดย ประสาท ทองอร่าม นักแสดงที่รับบทเป็นอาจารย์ขาม ที่ถูกเขียนบทเป็นตัวร้ายหลักของเรื่องถูกตัดบทไป ตั้งแต่ พ.ศ.2558 กับ ในชีวิตจริงท่านได้เสียชีวิตไปใน 5 พ.ย. พ.ศ 2565)
ถ้ามีการทำต่อ อาจารย์ขามฟื้นพลัง นำทัพผีร้ายบุกแก้แค้นชิงหม้อผนึกผีอาจารย์เมฆ หนึ่งตามถ่วงเวลา พวกสองตามไม่ทันกับไม่รู้ที่อยู่ จึงถามจากน้าไหว(พยานคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าหนึ่งตายกับรู้ว่าอาจารย์ขามมีซ่อนที่ไหน)ซึ่งพวกปิ๊งจะไปด้วย ตอนแรกน้าไหวไม่ยอมบอก แต่พอสองขู่ว่าจะทำให้พวกปิ๊งเห็นผี น้าไหวจึงยอมบอก พวกสองกับปิ๊งตามไปถึงแต่ช้าไป อาจารย์ขามปล่อยผีอาจารย์เมฆ กับมีทัพแก๊งจงอางขาว กับทัพผีร้ายกับซอมบี้ หนึ่งทำอะไรไม่ได้ จึงเกิดศึกชุลมุนกัน พวกสองชนะปราบอาจารย์ขาม สวดส่งผีอาจารย์เมฆลงได้ แก๊งจงอางขาวกับอาจารย์ขามโดนพวกตำรวจจับ จนความบาดหมางของ 2 ตระกูลหมอผียุติลง กับพบกองศพที่ถูกฆ่าปิดปากนับไม่ถ้วน(ศพของหนึ่งอยู่ด้วย)สองสวดส่งศพกันผีจองเวรต่ออีกที น้าไหวถูพาตัวเป็นพยานให้ปากคำตำรวจ นำตัวอาจารย์ขามมาดำเนินคดี(ขืนปล่อยให้ติดคุกเรียกซอมบี้แหกคุก)ศาลตัดสินประหาร ข้อหาฆาตรกรรมต่อเนื่องกับเอาศพมาทำคุณไสย กับมีส่วนรู้เห็นกับแก๊งจงอางขาว สองสวดส่งผีอาจารย์ขามกันผีร้ายไม่ให้ถูกขังเหมือนผีอาจารย์เมฆจนจบเรื่อง
อ๊อดเป็นเจ้าของร้านข้าวแกงต่อจากน้าไหว แต่ก็มีเรื่องขโมยของเสมอ จนทุกคนปวดหัวตามไป
พวกตำรวจกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
ทางสองกับปิ๊งแต่งงานมีลูกใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข กับลูกคือหมอผีกับตำรวจไปในตัว
ตัวละครหลัก
เวลาปราบผีทีไร ตนก่อเรื่องจนใหญ่กว่าเดิมเสมอ เพราะเห็นใจกระทั่งผี กับตอนรับงาน ก็หว่านล้อมให้ลูกค้าให้ค่าจ้างมา เพื่อไม่ให้ผิดศีลกับถูกหนึ่งห้ามแต่ตนไม่สน
พอปราบผีไปมากก็คิดว่าคนที่มาจ้างนั้นเป็นคนเลว จึงหันมาช่วยผีแก้ปมปัญหาด้วย ซึ่งหนึ่งก็เห็นด้วย โดยตอนช่วยผี ตนจะคอยกล่อมให้ผียอมกลับตัว
พอโดนจับฟังเรื่องอาจารย์ขาม ก็สงสัยจึงถาม แต่น้าไหวไม่บอก อาจารย์ขามควบคุมศพมาฆ่าพวกตำรวจ ตนปราบอาจารย์ขามได้ เพราะถูกพวกผีที่ตนเคยช่วยมาช่วยไว้ จากนั้นถูกหนึ่งไปนั่งสมาธิถึงเช้าได้ฟังความจริงของครอบครัวจนเข้าใจ แต่หนึ่งก็ก่อเรื่องให้ตนหลอกปิ๊งว่าหนึ่งไปเกิดแล้ว จนถูกผีเล่นงาน พอปราบผีอาจารย์ขามลงได้หมด ก็จีบปิ๊ง ซึ่งตนก็พยายาม
ในอดีตตอนเด็กนั้นเป็นนักวิ่งประจำโรงเรียนวิ่งเก่ง เรียนไม่เก่ง จนพ่อให้ปิ๊งมาช่วยปลุกกับทำข้าวเช้าให้ประจำ แต่ว่าตอนปิ๊งไปเล่นพิเรนแบบไปหาเรื่องปีนขึ้นที่สูงฆ่าตัวตาย ตนไปช่วยไว้เสมอ กับพอขึ้นมัธยมสงสัยว่าพวกพ่อคือหมอผี จนถูกพ่อลบความทรงจำนับครั้งไม่ถ้วน แท้จริงพ่อทำตัวเด่นทำให้จับได้เอง โดยพ่อจะหาข้ออ้างไล่ไป ทำให้ตนเสียคนนับแต่นั้น โดยมักบอกคนอื่นเวลาแผนแรกพังว่า เราชื่อสองมีแผนสองเสมอ กับถูกปิ๊งล้อว่าปลาเทศบาล พอพ่อตาย คิดมาอยู่ที่บ้าน แต่หนึ่งขอไว้ ตนจึงไปอยู่นครปฐม
ซึ่งตนบ้างก็ช่วยสองปราบผี แต่มักปล่อยให้สองปราบผีเอาเอง มักถูกสองเรียกว่า  ผีลิ่วล้อ  กับคอยด่าสั่สอนแทนพ่อที่ตายกับบอกสองเสมอว่า ถ้าวันไหนตนไปเกิ ให้สองดูแลปิ๊งแทนตน เวลาสองหนีเที่ยว ตนขังให้วิ่งวนไปมา พอสองไม่ยอมจะเรียกแตงอ่อนมา ตนจึงหนีทุกที หรือเวลาว่างคอยดูปิ๊งกับคอยแกล้งผู้กองเขี้ยวไม่ให้มาวุ่นวายจนเกินไป โดยตนมักถูกแตงอ่อนชวนไปเดท แต่ตนก็หนไม่พ้น ก็ถูกสองพบแฉให้แตงอ่อนรู้ ตนก็ต่อว่าก็ไม่ได้เพราะสองไม่ผิดศีล ตอนสองหลอกล่อให้ลูกค้าคิดราคาเอง ตนต่อว่าไม่ได้ ตอนแตงอ่อนไปฆ่าปิ๊งทีไรตนก็ห้ามตลอด
พอสองเห็นว่าตนปล่อยให้ปิ๊งรอนานไป ตนถูกด่าว่าเห็นแก่ตัว กับถูกน้าไหวย้ำให้ไปหาศพอีกครั้ง แต่ตนคิดว่าไร้ผล เพราะศพถูกพวกอาจารย์ขามทำลายไปแล้ว พอสองเลิกปราบผีเห็นแก่เงินเปลี่ยนไปทั้งรับงานช่วยทั้งผีไปเกิด ตนก็เห็นด้วย
พออาจารย์ขามควบคุมศพสู้แพ้สอง ตนถูกสองให้บอกความจริง ตนจึงให้สองไปนั่งสมาธิทั้งคืนพอเช้าค่อยเล่ากับบอกสาเหตุ กับให้สองช่วยโกหกว่าไปเกิดแล้ว เพื่อให้ปิ๊งตัดใจ ตนก็รู้สึกแย่ที่ต้องตัดใจยากกว่าเก่า กับก่อเรื่องทำให้สองผิดศีลจนโดนผีเล่นงานไป พอชาวบ้านมาสร้างศาลเจ้าแม่แตงอ่อนใหม่ จึงถูกแตงอ่อนชวนย้ายไปอยู่ศาล แต่ก็แวะกลับมาตลอด พอเห็นปิ๊งเริ่มมีใจให้สอง จึงขอให้สองจีบปิ๊ง เพื่อให้ปิ๊งลืมตน
ชาติที่แล้ว คือคุณหลวงมีคนรักคือแตงอ่อน นิสัยเจ้าชู้กับบ้ากามไปทั่ว มีชู้อีก 8 คน เป็นต้นเหตุทำให้แตงอ่อนเป็นผีเร่ร่อนมายังชาตินี้
เมื่อ 4 ปีก่อน (พ.ศ 2554 ก่อนจะตาย) ทำงานเป็นนายแบงค์ คบกับปิ๊งอยู่ พ่อมาบอกเรื่องหมอผี ทำห้ตนเห็นผี หลังเลิกงานแบงค์ ร่วมมือกับน้าไหวมาช่วยพ่อปราบผี กับลบความจำสองและชาวบ้านเรื่องหมอผี วันหนึ่งตนไปง้อปิ๊งโดยบอกเรื่องหมอผี พวกผีอาจารย์ขามไปสิงทำร้ายสอง แต่ถูกพ่อช่วยทัน พ่อสู้ชนะอาจารย์ขาม แต่พลาดท่าถูกฆ่ากลายเป็นผีอยู่เคียงข้างตน ตนจึงเป็นหมอผีต่อ ในงานศพพ่อบอกปิ๊งเรื่องหมอผีกับลบความจำให้เครื่องป้องกันผี ตนเข้าใจความรู้สึกของพ่อที่คอยไล่สองไป กับรับฝึกเป็นหมอผี โดยรู้สึกผิดที่ตนเป็นต้นเหตุหลุดปากเรื่องหมอผีจนพ่อถูกฆ่าตายมาตลอด กับคิดว่าถ้าไม่หลุดปาก พ่อไม่ตายคงดี(แต่ตนลืมคิดมุมกลับกัน คือสองอาจถูกเจ้าหน้าฆ่าตายก็ได้เหมือนในตอนแรก) เมื่อฝึกเสร็จ พ่อไปเกิด ก็สืบหาอาจารย์ขาม น้าไหวก็คอยห้ามตนก็ไม่สน พอพบก็คิดล้างแค้นสู้แพ้อาจารย์ขามถูกฆ่ากับตายเป็นผีเหมือนพ่อ ส่วนน้าไหวที่เป็นผู้ช่วยตน คือพยานคนเดียวที่เห็นเหตุการณ์ เสียใจจึงหนีกลับมานำหม้อวิญญาณอาจารย์เมฆไปซ่อนในห้องลับอีกครั้ง โดยทั้งคู่หาทางทำลายผีอาขารย์เมฆไปในตัว
ในสมัยที่ยังมีชีวิต หนึ่งคือคุณหลวงแต่ก็นอกใจบ้ากามมีชู้ไปทั่วถึง 8 คน กับก่อนตาย คุณหลวงมอบแหวนหมั้นให้ ตนดีใจชูมือที่มีแหวนขึ้นฟ้าตอนฝนตกถูกฟ้าผ่าตายเป็นผีนับแต่นั้น จึงถูกชาวบ้านสร้างตำหนักเป็นเจ้าแม่ให้อาศัย เฝ้ารอการกลับมาเกิดใหม่เพื่อที่จะได้มาอยู่กับหนึ่งอีกครั้ง
ในตอนแรก มีสาวมาพังศาล ตนจึงไปสิงกับพาล กับคือผีตนแรกที่ถูกสองปราบ พบหนึ่งที่จำอดีตชาติไม่ได้ ตนเพ้อจนไม่รู้เรื่อง หนึ่งจึงให้สองปราบ แต่สองไม่ทำกับบอกเหตุผล ตนจึงกลับตัวคอยรับใช้สอง กับคอยแทะโลมหาทางให้หนึ่งจำอดีตชาติได้ กับคอยเฝ้าบ้านกับทำความสะอาดบ้านสองตลอด พอหนึ่งหนีตนตามเจอเสมอ กับคิดฆ่าปิ๊งทีไรก็ล้มเหลวเพราะพระกับหนึ่งห้ามเสมอ
ตอนชาวบ้านสร้างศาลเจ้าแม่ให้ใหม่ ตนจึงพาหนึ่งไปอยู่ด้วย ตอนผีอาม่า ตนงอนพาลที่หมดทางทำให้หนึ่งรักได้ จึงประชดคบกับผีเจ้าที่ จนกินของเจ้าที่กับเมาหนัก จนหนึ่งต่อว่ากับเตือนสติ ตนจึงเลิกประชด
ตนกลัวเต่ามาก ถึงขนาดกลัวเป็นบ้าทุกที กับชอบทำท่ากระพือปีกไม่เคยอายชาวบ้านทุกที มักไม่เห็นใจคนอื่นเลย ถึงขั้นข่มลูกน้อง ชอบคิดแผนจะทำอะไรก็พลาดตลอด เป็นเหมือนตัวอัปมงคลประจำสน.
ตอนปราบผีดูเหมือนพึ่งได้แต่ก็เป็นภาระตลอด มักโม้กับเป็นลมวูบประจำ
แต่เหตุที่เป็นลมตลอดนั้นเพราะสมัยก่อนช่วงที่หนึ่งมาเป็นผู้ช่วยใหม่ๆ ตนฝึกวิชาถอดจิตเพื่อคอยช่วยแต่ไม่สำเร็จ จนเกิดอาการจิตเกือบออกจากร่างตลอด จึงเป็นภาระทุกครั้ง พออาจารย์คงเสียชีวิต ตนจึงคิดว่าไม่ควรฝึกวิชานี้มาแต่แรกเลย กับเป็นผู้ช่วยของหนึ่ง พอหนึ่งตาย ตนคือพยานเพียงคนเดียวที่รู้เหตุการณ์ กับนำหม้อวิญญาณที่ขังผีอาจารย์เมฆไปซ่อนเอาไว้ในห้องอาคมเพื่อไม่ให้ใครนอกจากตนกับหนึ่งรู้เท่านั้น
ตอนพวกสองปราบผีบ้างก็เฝ้าบ้าน บางทีก็ไปช่วย กับต้องคอยเฝ้าบ้านสองตลอดจนกว่าจนจะกลับมา
ชาติที่แล้ว คือชาวบ้านที่จับปูมา ที่โดนโจรมาปล้นเทปูหนีบอวัยวะเพศฆ่าตาย โดยโจรนั้นคืออ๊อด ทำให้ชาตินี้เป็นโรคนกเขาไม่ขัน
พอสองโดนจับก็ฟังเรื่องอาจารย์ขาม ก็สงสัยถามแต่น้าไหวไม่บอก อาจารย์ขามควบคุมศพเพื่อฆ่าพวกตำรวจสู้แพ้สอง เชื่อเรื่องผี กับไปหาพระมาพกมากกว่าเดิมเพื่อกันผี กับเลี้ยงเต่ากันผี แต่ถูกปิ๊งเตือนว่าให้เอาไปซ่อน เพราะผู้กองเขี้ยวกลัวเต่ามาก พอเต่าหายแล้วไปกัดอวัยวะเพศของผู้กองเขี้ยวจนเป็นเรื่อง จึงเอาไปปล่อย
ตอนผีแม่หม้ายบุกก็แต่งหญิงกับ 2 หมู่เตรียมชุดไปเปลี่ยน ทั้งหมดจึงนินทาผู้กองเขี้ยวโดยผู้กองเขี้ยวแอบได้ยิน พอทราบว่าจเรตำรวจจะมาตรวจ จึงเปลี่ยนชุดกับโดนจเรตำรวจก่า ทางผู้กองเขี้ยวแต่งชุดหญิง จนจเรตำรวจเข้าใจผิดกับไปชมพวกตน ทางผู้กองเขี้ยวโดนด่ากับเกือบตกงาน ตอนตั้งด่านเจอรถไม่มีคนขับคิดว่ารถผีสิง กับผีดูดเลือดมาบุก ตนโดนคนบ้ากัด จนมีเรื่องตลอดจนโดนผู้กองเขี้ยวด่า
ตอนแรกทั้งคู่ถูกพวกเสี่ยโจจับมาฆ่า เพราะติดหนี้พนัน 5 แสน แล้วไม่ใช้หนี้กับหนีออกมา กับขโมยกุญแจรถมอเตอร์ไซด์ของเสี่ยโจขับพาสองหนีออกมา จนเสี่ยโจแค้นหนักกว่าเก่า หลังจากสองรู้เรื่องหมอผี ตนก็สงสัย น้าไหวจึงนำขี้เถ้าเจ็ดป่าช้ามาป้ายตา ทำให้มองเห็นผี กับมาเป็นผู้ช่วยสองสืบทอดต่อจากน้าไหว
โดยเปิดเพจมือปราบกุ๊กกุ๊กกู๋รับงานลูกค้า ชื่อกลุ่มก็ทุเรศ ถึงกับทำเข็มกลัดมาขายทุเรศกว่าชื่ออีก ตอนฝึกถือศีลถูกน้าไหวกับจ่าโชคใส่ปลอกคอฝึกหมาดัดนิสัย ก็เลิกขโมยไม่ได้ ตอนปราบผีตนลามปามได้ทั้งลูกค้าไปถึงผี กับถือศีลไม่เคยได้ ตอนผีบ้างานมาหลอก ตนทำงานเป็นยามจนตกงาน กับไปขโมยคอม แต่โดนหัวหน้ายามจับได้อย่างง่ายดาย สองจึงปลอมเป็นตำรวจช่วยหนี
ตัวละครรับเชิญที่ยังมีบทบาท
อาจารย์ขามส่งผีมาสิงสอง ตนช่วยทัน ผีหนีไปแจ้งอาจารย์ขามมาท้าสู้ ตนชนะ แต่พลาดท่าอาจารย์ขามก่อนหนีไปจึงฆ่า ตนก่อนตายบอกให้หนึ่งดูแลสองกับอย่าล้างแค้นอาจารย์ขามโดยเด็ดขาด เพราะไม่อยากมีสงครามบาดหมางอีก ตนเป็นผีวนเวียนข้างหนึ่ง กับคอนฝึกหนึ่งให้เป็นหมอผี ซึ่งมีแค่หนึ่งกับน้าไหวเท่านั้นที่รู้ พอหนึ่งฝึกสำเร็จ ตนหมดห่วง จึงไปเกิดใหม่ แต่หนึ่งตามไปแก้แค้นท้าสู้แพ้อาจารย์ขามตายเหมือนกับตน
ในอดีตตนทำตัวน่าสงสัย จนสองรู้จับได้ว่าพวกตนคือหมอผี(ก่อนหนึ่งรู้) แต่ตนลบความทรงจำ หาข้ออ้างหรือคอยด่าสองแรงๆ เพื่อไล่สองไปไกล จนเนียนทุกที แท้จริงตนรักสองยิ่งกว่าหนึ่ง โดยที่ไม่สนว่าสองเกลียดตนแค่ไหน คือต้นเหตุให้สองเสียคนจนถึงทุกวันนี้
ตนมีความเกี่ยข้องกับแก๊งจงอางขาว คอยช่วยงานส่งผีร้ายไปเช็คกับฆ่าปิดปากใครที่ทำงานพลาด พอรู้ว่าตำรวจออกหมายจับตน จึงเริ่มแผนควบคุมศพไปฆ่าปิดปากทั้งสน. หนึ่งกับแตงอ่อนที่เป็นผียังทำอะไรไม่ได้ สองสู้ไม่ไหวจนพวกผีมาช่วยสองสู้ตนแพ้ไป ก็ปลุกเหล่า 4 องครักษ์ ขึ้นมา ส่งไปทีละตัวแพ้หมด เพื่อถ่วงเวลาให้ตนฟื้นพลังให้เก่งกว่าเดิมจะได้กลับมาแก้แค้นอีกที
ความเป็นไปของจุดเริ่มต้นของเรื่อง
จุดเริ่มต้นของเรื่อง คือ หนึ่งบอกปิ๊งเรื่องบ้านคือหมอผี จนอาจารย์ขามฆ่าพ่อตาย หนึ่งเป็นหมอผีต่อ พอหนึ่งตาย สองมาเป็นหมอผีต่ออีกที แต่ถ้าหนึ่งไม่บอกปิ๊ง อาจารย์ขามก็ไม่รู้ พ่อก็ไม่ตาย สองก็คงติดหนี้พนันจนถูกพวกเสี่ยโจฆ่าตายไปแล้ว
บิล โฟกส์
วิลเลียม แอนโทนี โฟล์กส (William Anthony Foulkes; 5 มกราคม 1932 - 26 พฤศจิกายน 2013) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในทีมยุคบัสบีเบบส์ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 และคริสต์ทศวรรษที่ 1960 ตำแหน่งที่เขาชอบคือเซนเตอร์ฮาล์ฟ สำหรับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดซึ่งเขาเล่นเพียงสโมสรเดียว เขาลงเล่น 688 นัดซึ่งทำให้เขาอยู่ในอันดับที่ 4 ของผู้เล่นที่ลงเล่นมากที่สุดของสโมสร รองจากไรอัน กิ๊กส์, เซอร์บ็อบบี ชาร์ลตัน และพอล สโกลส์ เขาลงเล่นเพียง 3 นัดในฐานะตัวสำรอง เขาออกสตาร์ทในทุกนัดของยูไนเต็ดในฤดูกาล 1957–1958, 1959–60 และ 1964–65
อำเภอหัวตะพาน
หัวตะพาน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหัวตะพานมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหัวตะพานแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 8 ตำบล 85 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหัวตะพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
แอกนิส โจอาคิม
แอกนิส โจอาคิม (Agnes Joaquim) หรือชื่อเดิม อัชแฆน ฮอวากิมยัน (Աշխեն Հովակիմյան, Ashkhen Hovakimian; 7 เมษายน 1854 - 2 กรกฎาคม 1899) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสิงคโปร์เชื้อสายอาร์มีเนีย ผู้ผสมพันธุ์กล้วยไม้พันธุ์ผสมพันธุ์แรกของโลก Vanda 'Miss Joaquim' โจอาคิมได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศสตรีสิงคโปร์ในปี 2015
ดอกไม้ประจำชาติสิงคโปร์
แอกนิส โจอาคิม ชนะรางวัลจากการประกวดดอกไม้ประจำปีและชนะรางวัลสำหรับดอกกล้วยไม้ที่หายากที่สุดในงานแสดงดอกไม้ปี 1899 รางวัลแรกนั้นมอบให้กับผลงานการผสมพันธุ์สายพันธ์กล้วยไม้ Vanda 'Miss Joaquim' ในเวลานั้นเธอตรวจพบมะเร็ง และเสียชีวิตในเวลาสามเดือนหลังได้รับรางวัล
ในปี 1947 ดอกกล้วยไม้ Vanda 'Miss Joaquim' ถูกเลือกเป็นสัญลักษณ์ที่เหมาะสมที่สุดของพรรคหัวก้าวหน้า (Progressive Party) ในปี 1957 ดอกกล้วยไม้นี้ถูกเบือกเป็นตราประจำสมาคมกล้วยไม้มาลายา (Malayan Orchid Society) ในเดือนเมษายน 1981 ดอกกล้วยไม้มิสโจอาคิมได้รับเลือกท่ามกลางผู้เข้าประกวดอื่นอีก 40 ดอก เป็นดอกไม้ประจำชาติสิงคโปร์
แกสโตเนีย (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
แกสโตเนีย (Gastonia) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและเป็นเคาน์ตีซีตของแกสตันเคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เมืองมีประชากร 71,741 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 แกนโตเนียมีอัตราการเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็ว โดยระหว่างปี ค.ศ. 2000 ถึง 2010 มีอัตราเติบโตเกือบ 8.2%
แอกนิส โจอาคิม
ครอบครัว
ญาติพี่น้องของแอกนิส โจอาคิม เป็นที่รู้จักทั่วไปในสิงคโปร์ ถนนนาร์ซิส (Narcis Street) ในสิงคโปร์นั้นตั้งชื่อตามพี่ชายของเธอ และลูกชายคนโตสุดของบ้าน ชื่อว่าเนร์เซส (Nerses หรือ Narcis, เกิด 2 ธันวาคม 1852) น้องชายของเธอ โจ (Joe หรือ Joaquim, เกิด 1 เมษายน 1856), เซธ (Seth, เกิด 11 กันยายน 1866) และจอห์น (John, เกิด 17 มิถุนายน 1858) ล้วนเป็นทนายความที่เป็นที่รู้จัก โจเป็นผู้ก่อตั้งบริษัททนายความ บราดเดลล์แอนด์โจอาคิม (Braddell and Joaquim) และต่อมาได้แยกออกมาตั้งบริษัททนายความของตัวเองในชื่อ โจอาคิมบราเธอส์ (Joaquim Brothers) น้องชายอีกสองคน อาราตูน (Arathoon, เกิด 2 กรกฎาคม 1864) และไซมอน (Simon, เกิด 5 ธันวาคม 1867) ล้วนเป็นผู้ช่วยนายทะเบียนในบริษัทแห่งหนึ่ง
เส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูด ที่ลากจากขั้วโลกเหนือ ผ่าน มหาสมุทรอาร์กติก, มหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปยุโรป, ทวีปแอฟริกา,มหาสมุทรใต้, และ ทวีปแอนตาร์กติกา เข้าสู่ ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
รายนามประธานาธิบดีเวเนซุเอลา
ประธานาธิบดีเวเนซุเอลา (1830–ปัจจุบัน)
รายนามนี่ประกอบด้วย "รักษาการ" เฉพาะกาลรวมถึงประธานาธิบดีที่ปฏิบัติราชการประจำและประธานาธิบดีที่ได้รับการแต่งตั้งตามระบอบประชาธิปไตย (e.g.; มาร์กอส เปเรส ฆิเมเนส).
สาธารณรัฐเวเนซุเอลา (1953–1999)
เวเนซุเอลาใช้ชื่อ สาธารณรัฐเวเนซุเอลา (República de Venezuela) พร้อมกับการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1953 อันเขียนโดยคณะกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ ได้รับเลือกในเดือนพฤศจิกายน 1952.
สาธารณรัฐโบลิวาร์แห่งเวเนซุเอลา (1999–ปัจจุบัน)
เวเนซุเอลาเปลี่ยนชื่อเป็น "สาธารณรัฐโบลิวาร์แห่งเวเนซุเอลา" (República Bolivariana de Venezuela) จากการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ 1999, โดยเปลี่ยนชื่อประเทศเพื่อเป็นเกียรติแก่ไซมอน โบลิวาร์ รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ถูกประกาศใช้โดยประธานาธิบดีอูโก ซาเวซ, ซึ่งดำรงตำแหน่ง โดยนิตินัย ตั้งแต่ค.ศ. 1999 ถึงมรณกรรมของเขาในค.ศ. 2013. รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ได้เพิ่มวาระประธานาธิบดีจาก 5ปีเป็น6 ปี
มีความพยายามจะโค่นล้มซาเวซช่วงสั้น ๆ ในค.ศ. 2002 แต่ล้มเหลว ความพยายามรัฐประหาร ทำให้ เปโดร คาโมนา อยู่ในตำแหน่ง 1 วัน หลังกองกำลังที่ภักดีต่อรัฐบาลขับไล่คาโมนาจากทำเนียบมิราฟลอเรซ, รองประธานาธิบดี ดิออสดาโด คาเบลโล ควบคุมสถานการณ์ได้จนกระทั่งชาเวซกลับมามีอำนาจ ค.ศ. 2009, ประชามติ รัฐธรรมนูญ อนุมัติให้ยกเลิกการจำกัดวาระเพียงสมัยเดียวอันเปิดทางให้ชาเวซได้รับเลือกอีกครั้งในค.ศ. 2012. อย่างไรก็ตาม, ชาเวซ ถึงแก่อสัญกรรม ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013, เพียง 3 เดือนในการดำรงตำแหน่งสมัยที่ 4 และถูกสืบทอดโดยรองประธานาธิบดีนิโคลัส มาดูโรซึ่งได้รับเลือก เดือนถัดมาเพื่อให้ครบวาระของซาเวซ, การบังคับใช้นโยบายเศรษฐกิจที่เข้มข้นขึ้น
อนุชา บูรพชัยศรี
อนุชา บูรพชัยศรี (เกิด 23 มกราคม พ.ศ. 2510) เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รองหัวหน้าพรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ) ในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สองสมัย เป็นนักธุรกิจที่ก้าวสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2550
ประวัติ
นายอนุชา บูรพชัยศรี (ชื่อเล่น : เจมส์) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่นเดียวกับอนุทิน ชาญวีรกูล) มัธยมศึกษาตอนปลายจาก วิทยาลัยเซเครทฮาร์ท (Sacred Heart College) ประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาบัณฑิตที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยอเดเลด ต่อจากนั้นเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาการพลังงานและการเผาไหม้ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาโทอีกใบจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการตลาด สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 63 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย
งานการเมือง
อนุชา ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเขตเลือกตั้งยังเป็นแบบเขตใหญ่ (แบบทีม 3 คน) ร่วมกับนายกรณ์ จาติกวณิช และนายสมเกียรติ ฉันทวานิช และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯ ทั้งสามคน
อนุชาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯเป็นสมัยที่สอง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 อนุชาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่สาม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฎฐพล ทีปสุวรรณ) และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีตามลำดับ อีกทั้งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง ภายหลังจาก ธนกร วังบุญคงชนะ ลาออกหลังได้รับการเลื่อนบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ และลงสมัครระบบบัญชีรายชื่อในการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม แม้เขาจะไม่ได้รับเลือกตั้งในการประกาศผลคราวแรก แต่เมื่อ พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ลาออกจาการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อนุชาจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็น ส.ส. สมัยที่สาม
กรอร์
กรอร์ หรือ โกรร์ (อักษรโรมัน: crore, ; ย่อเป็น cr) มีค่าเท่ากับ สิบล้าน (10,000,000 หรือสัญกรณ์วิทยาศาสตร์: 107) หรือเท่ากับ 100 ลาข ในระบบการนับแบบอินเดีย หรือเขียนเป็น 1,00,00,000 ตามรูปแบบการจัดเรียงจุลภาคแบบอินเดีย
กรอร์ ปรากฏใช้ในทั้งในระบบของราชการเช่นกัน และนิยมใช้ทั่วไปในอัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ, ภูฏาน, อินเดีย, เมียนมาร์, เนปาล, ปากีสถาน และ ศรีลังกา
เงินจำนวนมาก ๆ ในบังกลาเทศ, เนปาล, อินเดีย และ ปากีสถาน มักจะเขียนในรูปของ "โกฏิ" (Koti) หรือ "กรอร์" (crore) เช่น "₹15 crore" หรือ "₹15 cr" แปลว่า "ร้อยห้าสิบล้านรูปี" เป็นต้น
มั่วลี่ฮัว
มั่วลี่ฮัว ('เจ้าดอกมะลิ') เป็นเพลงลูกทุ่งจีนซึ่งได้รับความนิยม เพลงนี้มีอายุย้อนหลังไปราวคริสต์ศตวรรษที่ 18 ภายหลังจึงได้รับการสร้างสรรค์ในหลาย ๆ รูปแบบ จนเป็นที่นิยมทั้งในและนอกประเทศจีน
เพลงนี้ยังได้รับการใช้ในงานสำคัญหลายงาน เช่น โอลิมปิกฤดูร้อน 2547 โอลิมปิกฤดูร้อน 2551 พิธีเปิดเซี่ยงไฮ้เอกซ์โป 2553 รวมถึงในการปฏิวัติดอกมะลิเมื่อปี 2554 ซึ่งเพลงนี้ถูกรัฐบาลจีนปิดกั้นมิให้เผยแพร่ด้วย
ประวัติ
เพลงนี้แต่งขึ้นในรัชกาลพระเจ้าเฉียนหลงแห่งราชวงศ์ชิง และมีฉบับท้องถิ่นอีกหลายฉบับ
ฉบับซึ่งเป็นที่รู้จักกันมากที่สุด มีสองฉบับ คือ ฉบับของมณฑลเจ้อเจียง กับฉบับของมณฑลเจียงซู ซึ่งมีเนื้อร้องและทำนองต่างกัน ฉบับหนึ่งพรรณนาถึงธรรมเนียมการมอบดอกมะลิ ซึ่งปฏิบัติกันในภูมิภาคแยงซีของประเทศจีน อีกฉบับซึ่งมีความยาวยิ่งกว่าพรรณนาถึงความปรารถนาที่จะเด็ดดอกมะลิมาเชยชม
เพลงนี้แต่ก่อนใช้เล่นกับกระดึงเปียนจง และในสมัยใหม่มักใช้เล่นกับระฆังหยก เดิมทีตัวเพลงเขียนด้วยโน้ตห้าระดับซึ่งพัฒนาขึ้นในประเทศจีน ส่วนทำนองนั้นเป็นอย่างสั้นหรือที่เรียกว่า "เสี่ยวเตี้ยว" (小調, xiǎodiào) ซึ่งนิยมกันในแถบชนบทจีน เซอร์จอห์น แบร์โรว (John Barrow) ราชทูตอังกฤษ บันทึกไว้ว่า ทำนองเพลงมั่วลี่ฮัวนี้น่าจะเป็นทำนองหนึ่งซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจีน
เพลงนี้เป็นหนึ่งในบรรดาเพลงลูกทุ่งจีนซึ่งได้รับความนิยมมากมายภายนอกประเทศจีน ใน พ.ศ. 2493 ข้าหลวงจีนในยุโรปใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติจีนชั่วคราว ต่อมาใน พ.ศ. 2469 จีอาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini) ใช้เพลงนี้ในอุปรากรเรื่อง ตูรันโดต (Turandot)  ของเขาในช่วงที่ว่าด้วย 'ความรุ่งเรืองแห่งตูรันโดต' เพลงจึงได้กลายเป็นที่นิยมในหมู่ชาวตะวันตก  เพลงนี้ยังปรากฏในภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง เดอะกูดเอิร์ธ (The Good Earth)  เมื่อ พ.ศ. 2477 ทั้งยังได้รับการดัดแปลงโดยศิลปินหลายคนทั่วโลก รวมถึง เคนนี จี (Kenny G)
ใน พ.ศ. 2525 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนเพลงนี้ไว้ในรายการเพลงที่ควรฟัง ครั้นประเทศจีนได้กลับมาปกครองฮ่องกงและมาเก๊าอีกครั้งใน พ.ศ. 2540 และ พ.ศ. 2542 ตามลำดับ ก็ใช้เพลงนี้ในพิธีเฉลิมฉลองด้วย ประธานาธิบดีเจียง เจ๋อหมิน ซึ่งเป็นที่กล่าวขานกันว่าโปรดปรานเพลงนี้เป็นการส่วนตัว เป็นผู้ขอให้บรรเลงเพลงนี้ในพิธีส่งมอบเกาะฮ่องกงเอง อนึ่ง เพลงนี้ยังมักประโคมในที่ประชุมคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย <!-- ในพิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2547 เด็กหญิงจีนคนหนึ่งขับร้องฉบับหนึ่งของเพลงนี้ในบางส่วน และวงดุริยางค์มหาวิทยาลัยปักกิ่งบรรเพลงอีกส่วน เพื่อนำเข้าสู่สถานที่จัดโอลิกปิกส์ครั้งหน้า An adaptation of the melody by Tan Dun and Wang Hesheng, chosen from more than 4,000 pieces, was played during the medal ceremonies at the Beijing 2008 Olympic Games. It was also performed at the 2010 Shanghai Expo opening ceremony by an orchestra with the pianist Lang Lang.
Zhao Dongming, head of Beijing Organizing Committee for the Olympic Games's culture and ceremonies department, commented that "This piece of music reminds you of the gold medals for the Beijing Olympics, which are made of gold and jade". This piece of Tan Dun, an Academy Award winning Chinese contemporary classical composer, cited by China Daily in 2008, described it as "glorious, heartwarming and full of respect... an iconic piece... almost a cultural symbol of China" and "From Puccini to the Beijing Olympics, this melody is a gift from the Chinese people to the world's athletes". In 2009 Russian singer Vitas, during the Chinese premiere of his program Sleepless Night, at least has also performed Mo Li Hua (never included in digital download until then). -->
ในการปฏิวัติดอกมะลิเมื่อปี 2554 ผู้จัดการชุมนุมมเรียกร้องประชาธิปไตยในประเทศจีนได้เรียกร้องผู้ชุมนุให้เปิดฉบับหนึ่งของเพลงนี้ด้วยโทรศัพท์มือถือเพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการต่อต้านรัฐบาล เพลงนี้จึงถูกขึ้นบัญชีเป็นวัตถุซึ่งไม่ผ่านการตรวจพิจารณาทางอินเทอร์เน็ต การค้นหาชื่อเพลงนี้ในอินเทอร์เน็ตยังถูกสะกัดกั้นด้วย แต่การตรวจพิจารณาครั้งนี้ไม่บรรลุเป้าหมายเท่าใดนัก เพราะเพลงมั่วลี่ฮัวเป็นที่แพร่หลายมาแต่เดิมอยู่แล้ว
ฉบับที่หนึ่ง
คำร้องฉบับหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมมีดังนี้
ฉบับที่สอง
คำร้องซึ่งเป็นที่นิยมอีกฉบับหนึ่งมีสามบทดังนี้
อำเภอเสนางคนิคม
เสนางคนิคม [เส-นาง-คะ-นิ-คม] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอำนาจเจริญ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเสนางคนิคมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
“เสนางคนิคม” มีตำนานเล่าว่า มีชาวภูไทอพยพมาตั้งหมู่บ้านขึ้นใหม่ มีครอบครัวของชาวภูไทครอบครัวหนึ่งมีบุตรสาวงาม 2 คนชื่อว่า พิมพาและมาลา ซึ่งเป็นที่หมายปองของหนุ่มในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียงต่างหลั่งไหลมายลโฉม บ้านนี้จึงมีชื่อเรียกว่า “หมู่บ้านส่องนาง” หรือ “สองนาง” ต่อมาความทราบถึงเจ้าเมืองจึงให้นำตัวเข้าเฝ้าและเจ้าเมืองได้ประทานรางวัลให้ โดยยกหมู่บ้านขึ้นเป็นเมือง “เสียนาง” คำว่าเสียนางตรงกับคำอีสานภูไทว่า เสนาง จึงเรียก เสนาง  มาจนทุกวันนี้ เมืองเสนางคนิคมขึ้นอยู่กับจังหวัดอุบลราชธานี เมื่อ พ.ศ. 2388 ในรัชกาลที่ 3 โดยมีพระศรีสุราช เมืองตะโปนเป็นผู้รักษาเมือง เมื่อ พ.ศ. 2455 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบอำเภอเสนางคนิคมลงเป็น กิ่งอำเภอเสนางคนิคม จนถึงพ.ศ. 2460 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น กิ่งอำเภอหนองทับม้า สุดท้ายในปี พ.ศ. 2465 กิ่งอำเภอหนองทับม้าได้ลดฐานะเหลือเพียงตำบลหนองทับม้า ขึ้นกับอำเภออำนาจเจริญ ต่อมาตำบลหนองทับม้าได้เปลี่ยนแปลงชื่อเป็น ตำบลเสนางคนิคม ดังเดิม ในปี พ.ศ. 2482
เมื่อท้องที่แถบนี้มีราษฎรเข้ามาจับจองพื้นที่อาศัยและทำกินอยู่มากขึ้น จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองในปี พ.ศ. 2509 ได้แยกพื้นที่บางส่วนของตำบลนาวังและตำบลเสนางคนิคม ตั้งเป็น ตำบลไร่สีสุก และตั้งตำบลหนองไฮ แยกออกจากตำบลโพนทองและตำบลคึมใหญ่ จนถึงปี พ.ศ. 2516 ได้แยกบางส่วนของตำบลนาวัง ตั้งเป็น ตำบลนาเวียง การที่ตำบลเสนางคนิคม ตำบลโพนทอง และทั้ง 3 ตำบลที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาใหม่นี้มีพื้นที่รวมกันกว้างขวางและอยู่ห่างไกลจากที่ทำการอำเภออำนาจเจริญในขณะนั้น ทำให้ราษฎรไปติดต่อราชการได้รับความลำบากในการเดินทาง วันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ทางราชการจึงประกาศแยกท้องที่ 5 ตำบล คือ ตำบลเสนางคนิคม ตำบลโพนทอง ตำบลไร่สีสุก ตำบลนาเวียง และตำบลหนองไฮ จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอเสนางคนิคม
เสนางคนิคมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอได้ 7 ปี ทางราชการได้เห็นว่าท้องที่มีความกว้างขวาง มีชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น มีสภาพเจริญขึ้นกว่าเดิมมาก สมควรยกฐานะเป็นอำเภอเสนางคนิคม ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2526  ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 ได้ตั้ง ตำบลหนองสามสี โดยแบ่งพื้นที่บางส่วนมาจากตำบลไร่สีสุก
จังหวัดอุบลราชธานีได้แยกพื้นที่อำเภออำนาจเจริญที่มีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนานจากการค้นพบแหล่งชุมชนโบราณ โบราณสถาน และโบราณวัตถุตามที่กรมศิลปากรค้นพบและสันนิษฐานไว้ตามหลักฐานทางโบราณคดี (ใบเสมาอายุราวพันปี) และได้ตั้งเป็นเมืองมานานหลายร้อยปี ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นจังหวัดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 ซึ่งพร้อมกับจังหวัดหนองบัวลำภูและจังหวัดสระแก้ว เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายในการกระจายอํานาจมายังส่วนภูมิภาค เพื่อประโยชน์ในด้านการปกครอง การให้บริการของรัฐ การอํานวยความสะดวกแก่ประชาชน การส่งเสริมให้ท้องที่เจริญยิ่งขึ้น ตลอดจนเพื่อความมั่นคงของชาติ ประกอบกับจังหวัดอุบลราชานีมีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก จึงเห็นสมควรแยกบางอําเภอ ตั้งขึ้นเป็นจังหวัด จึงแยกอำเภออำนาจเจริญ อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลืออำนาจ ตั้งเป็น จังหวัดอำนาจเจริญ เสนางคนิคมจึงมีฐานะเป็นอำเภอในจังหวัดอำนาจเจริญจนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเสนางคนิคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเสนางคนิคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ดสเตทส์แชมเปียนชิป
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ยูไนเต็ดสเตทส์แชมเปียนชิป (WWE United States Championship) หรือ แชมป์ยูเอส (US Champion) เป็นตำแหน่งผู้ชนะเลิศของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1975
ในปี 2015 WWE ได้ประกาศให้แชมป์ยูเอสเป็นหนึ่งใน แกรนด์ สแลม แชมเปี้ยนชิพ ของ WWE
ในรอว์ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2015 เซท โรลลินส์ แชมป์ WWE World Heavyweight ได้ออกมาท้า จอห์น ซีนา แชมป์ WWE United States คนปัจจุบันให้มาเจอกันในซัมเมอร์สแลม (2015) เพื่อการครองแชมป์ทั้งสองเส้นซึ่งซีนาก็ตอบตกลง และเซท โรลลินส์เป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์ทั้งสองเส้นไปครอง
ประวัติ
แชมป์ยูเอสเริ่มเป็นแชมป์ระดับภูมิภาคที่เรียกว่า United States Heavyweight Championship จากการก่อตั้งขี้นโดยสมาคม ไมด์-แอตแลนติก แชมเปียนชิป เรสต์ลิง (MACW) ที่ดำเนินการโดย Jim Crockett Jr. ในวันที่ 1 มกราคม 1975 โดย ฮาร์ลีย์ เรซ เป็นแชมป์คนแรกในประวัติศาสตร์ ต่อมาชื่อแชมป์ได้ถูกแทนที่อย่างรวดเร็วเป็น เอ็นดับเบิลยูเอ ไมด์-แอตแลนติก เวิลด์เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป เป็นเข็มขัดแชมป์เดี่ยวชั้นนำในสมาคม ในขณะที่สมาคม เนชันนัลเรสต์ลิงอัลไลแอนซ์ ได้รับการยอมรับเพียงหนึ่งเดียวคือ เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป
ประวัติศาสตร์การครองแชมป์
As of September 1, 2023.
สถิติในการครองแชมป์
ถึง September 1, 2023. {| class="wikitable sortable" style="text-align: center" !style="background: #e3e3e3;"|ลำดับ !style="background: #e3e3e3;"|รายชื่อนักมวยปล้ำ !style="background: #e3e3e3;"|สมัยที่ครอง !style="background: #e3e3e3;"|ระยะเวลาวันที่ครอง !style="background: #e3e3e3;"|ระยะเวลาวันที่ครอง บันทึกโดย WWE !1 !2 !3 !4 !5 !6 !7 !8 !9 !10 !11 !12 !13 !14 !15 !16 !17 !18 !19 !20 !21 !22 !rowspan=2|23 !25 !26 !27 !28 !29 !30 !rowspan=2|31 !33 !34 !35 !36 !37 !38 !39 !40 !41 !42 !43 !44 !rowspan=2|45 !47 !48 !49 !50 !51 !52 !53 !54 !55 !56 !57 !58 !rowspan=2|59 !61 !rowspan=2|62 !64 !65 !66 !67 !68 !69 !70 !71 !72 !73 !74 !rowspan=4|75 !79 !80 !rowspan=3|81 !84 !85 !86 !rowspan=2|87 !89 !90 !rowspan=2|91 !rowspan=3|93 !96 !97 !98 !99 !100 !101
อีเกิ้ล อาย แผนสังหารพลิกนรก
อีเกิ้ล อาย แผนสังหารพลิกนรก (Eagle Eye) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551 นำแสดงโดย ไชอา เลอบัฟ และ มิเชล โมนาแกน
เรื่องย่อ
เมื่อสถานการณ์รุนแรงมากขึ้น หนุ่มสาวธรรมดาสองคนกลับกลายเป็นผู้ร้ายที่เจ้าหน้าที่บ้านเมืองต้องการตัวที่สุด พวกเขาจึงต้องร่วมมือกันเพื่อหาความจริงให้ได้ และขณะต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดอยู่นั้น พวกเขาได้กลายเป็นเบี้ยของศัตรูที่พวกเขาไม่เคยเห็นหน้า ผู้ดูจะมีอำนาจอย่างมหาศาลในการควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาทำ
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
การแข่งขันบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม - 8 สิงหาคม พ.ศ. 2535
ช็อง ควัน
ช็อง ควัน (ฮันกึล: 정관, Jeong Kwan, เกิดปี 1957) เป็นภิกษุณีพุทธนิกายเซ-อนและแม่ครัวชาวเกาหลี เธออาศัยอยู่ในกุฏิชุนจีนัม (Chunjinam Hermitage) ในวัดแบคยังซา ประเทศเกาหลีใต้ ที่เธอรับหน้าที่ประกอบอาหารให้กับภิษณีและภิกษุที่จำพรรษาในวัด ช็อง ควัน ไม่ได้เป็นเจ้าของภัตตาคารใด ๆ และไม่เคยได้รับการศึกษาด้านการประกอบอาหารในระบบมาก่อน ช็อง ควัน เป็นลูกคนที่ห้าจากเจ็ดคน เธอเกิดในเมืองย็องจู จังหวัดคย็องซังเหนือ และเติบโตมาท่ามกลางไร่นา เธอเรียนรู้การทำเว้นก๋วยเตี๋ยวด้วยมือเมื่ออายุเจ็ดขวบ และหนีออกจากบ้านเมื่ออายุ 17 ปี ก่อนที่สองปีต่อมาจะบวชเข้าในสำนักภิกษุณีนิกายเซน ที่เธอค้นพบเป้าหมายของเธอที่จะเผยแผ่ธรรมะผ่านการประกอบอาหาร สูตรอาหารของช็อง ควัน ประกอบด้วยมะเขือม่วง, มะเขือเทศ, ลูกพลัม, ส้ม, ฟักทอง, เต้าหู้, โหระพา, พริกแดง และพืชผักอื่น ๆ ที่เธอปลูกเอง นอกจากอาหารของเธอและการกินของเธอจะเป็ยอาหารปลอดผลิตภัณฑ์จากสัตว์แล้ว ยังงดเว้นกระเทียมกับหอมด้วย ตามลักษณะของอาหารเจ ช็อง ควัน เป็นแรงบันดาลใจให้กับเชฟมิงกู คัง (Mingoo Kang) ประจำภัตตาคารมิงเกิลส์ (Mingles) ในโซล และ รีเน เรดเซปี ประจำภะตตาคารนอมา ในโคเปนเฮเกน นอกจากนี้เธอยังเป็นมิตรสหายกับเอริก รีแปร์ ซึ่งเป็นพุทธศาสนิกชน ที่เคยเชิญเธอไปประกอบอาหารที่นครนิวยอร์กเพื่อประกอบอาหารมื้อพิเศษให้กับแขกของภัตตาคารเลอ แบร์นาแด็ง ในปี 2017 ช็อง ควัน ปรากฏตัวในซีรี่ส์ของเน็ตฟลิกซ์ Chef's Table
มานิดา เรืองศรี
มานิดา เรืองศรี (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น โบว์ลิ่ง เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวไทย โบว์ลิ่งได้รับรางวัลศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม สีสันอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 25 จากอัลบั้ม สไตรก์ ในปี พ.ศ. 2556 อดีตนักร้องสังกัดค่ายฮัมเบรลล่า และดีไอวาย ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ระหว่างช่วงปี 2550−2556 มีอัลบั้ม สไตรก์ ออกจำหน่ายเมื่อ 27 เมษายน 2555 และต่อมาได้สังกัดค่ายแชนเดอเลียร์มิวสิก ตั้งแต่ปี 2557−ปัจจุบัน มีชื่อเสียงจากเพลง "ที่คิดถึง...เพราะรักเธอใช่ไหม", "เสียเวลาว่ะ", "ใจฉันรักเธอคนเดียว", "คนลืมช้า" และ "ดีกว่าทนคบกัน"
และโบว์ลิ่งมีชื่อเสียงจากการร้องเพลงประกอบละครจำนวนมาก อาทิ "ยังจะฟังฉันไหม"(อเวจีสีชมพู), "ใจฉันรักเธอคนเดียว"(เงารักลวงใจ), "คนขี้กลัว"(แฝดนะยะ), "ให้รักเดินทางมาเจอกัน" ร้องร่วมกับ ปองกูล สืบซึ้ง(ดวงใจอัคนี), "ห้ามใจไม่อยู่"(หงส์สะบัดลาย), "นอกสายตา"(ตะวันฉายในม่านเมฆ), "ด้วยมือของเธอ"(คือหัตถาครองพิภพ), "คิดอะไรอยู่"(อันโกะ กลรักสตรอว์เบอร์รี่), "เกลียด"(ไฟรักเพลิงแค้น), "หากฉัน"(ทางเดินแห่งรัก), "ไหล่ข้างซ้าย"(นางร้ายที่รัก), "หัวใจเราเจ็บเท่ากัน"(ทางผ่านกามเทพ), "กว่าจะถึงคำว่ารักเธอ"(บุษบาหน้าตลาด), "รักเองช้ำเอง"ร้องร่วมกับ จิรายุ ตั้งศรีสุข (บ่วงหงส์) และ "ถ้าหากบังเอิญ"(อาคม)
โบว์ลิ่ง มานิดาเคยเป็นนักแสดงในสังกัดอาร์เอส มีผลงานละครคือ วัยร้ายไฮสคูล(2544), วัยร้ายเฟรชชี่(2545), สายน้ำ ลูกผู้ชาย(2546) และยิ่งรักเธอ(2547)
ประวัติ
โบว์ลิ่ง มานิดาเกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ตอนเด็ก ๆ ซนมาก แต่โชคดีที่มีคุณแม่อยู่ข้าง ๆ โบว์ลิ่งเรียนจบจากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย และคณะศิลปกรรมศาสตร์ออกแบบนิเทศศิลป์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยรังสิต โด่งดังมาจากละคร"วัยร้ายเฟรชชี่" ละครที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่นในช่วงแรกเริ่มเข้ามหาวิทยาลัย มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก มิตรภาพ และสะท้อนถึงสถาบันครอบครัว ที่แสดงร่วมกับอ้อน ลัคนา, แดน วรเวช และนาตาลี เดวิส
อัลบั้มสไตรก์(2555)
ต่อมาโบว์ลิ่งได้สังกัดค่ายฮัมเบรลล่า ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ระหว่างช่วงปี 2550−2556 ได้มีโอกาสทำอัลบั้มเดี่ยว อัลบั้มสไตรก์ ออกจำหน่ายเมื่อ 27 เมษายน 2555 โดยมีณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์เป็นโปรดิวเซอร์ ซึ่งในอัลบั้มนี้โบว์ลิ่งได้มีส่วนร่วมหลายๆอย่างทั้งดีไซน์การร้อง คอนเสปท์ รวมไปถึงเครื่องแต่งกาย อัลบั้มสไตรก์ ได้เข้าชิงรางวัลสีสันอะวอร์ดส์สามสาขาด้วยกันคือ ศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม, ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและโปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยม(ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์) ส่วนรางวัลที่ได้รับ คือ ศิลปินหญิงเดี่ยวยอดเยี่ยม และโปรดิวเซอร์ยอดเยี่ยม(ณรงค์วิทย์ เตชะธนะวัฒน์)
สตูดิโออัลบั้ม
เพลงที่มีชื่อเสียง เน้น ตัวหนา
รายชื่อเพลงในอัลบั้มสไตรก์
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เรื่องราวแห่งผองเรา
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน เรื่องราวแห่งผองเรา เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 21 ที่เกิดจากความร่วมมือของสตูดิโอ โอแอลเอ็ม กับ Wit Studio กำกับโดย เท็ตสึโอะ ยาจิมะ สำหรับโปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 21 นี้มีการเปลี่ยนผู้กำกับครั้งแรกในรอบ 20 ปี เพราะแต่เดิม คุนิฮิโกะ ยูยามะ จะเป็นผู้กำกับโปเกมอนเดอะมูฟวี่มาโดยตลอด ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 และ ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เป็นประเทศแรกในเอเชีย ที่ฉายนอกประเทศญี่ปุ่น
เรื่องย่อ
นักวิ่งสาวที่จำใจมาเพื่อภารกิจบางอย่าง, หนุ่มใหญ่จอมแต่งเรื่องจนเกิดเหตุบานปลาย, นักวิจัยหนุ่มความรู้แน่นแต่ดันขาดความมั่นใจ, หญิงชรากับความหลังที่ทำให้เกลียดโปเกมอน และ สาวน้อยผู้กุมความลับบางอย่างของเมือง
--- ต่างคนต่างที่มา รวมเป็นเรื่องราวแห่งผองเรา ณ ที่แห่งนี้ เทศกาลแห่งสายลม เมืองฟูระ
ในทุกๆปี ชาวเมืองฟูระ จะร่วมกันจัดงานเฉลิมฉลองเทศกาลแห่งสายลม ให้แก่ โปเกมอนในตำนาน ลูเกีย ซึ่งเคยช่วยเมืองนี้ไว้ในอดีต ขณะที่เทศกาลกำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนานนั้น ก็มีบางสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น! ซาโตชิและพิคาชู ซึ่งเดินทางไปยังเมืองฟูระ จะสามารถรวบรวมพลังกับเหล่าเทรนเนอร์และโปเกมอน เพื่อช่วยเมืองนี้เอาไว้ให้รอดพ้นได้หรือไม่?
เพลงประกอบ
เพลงญี่ปุ่น เพลงไทย ไม่มีการใช้เพลงไทย (ใช้เพลงญี่ปุ่น)
วอลเลย์บอลหญิงโกปปาอีตาเลีย
วอลเลย์บอลหญิงโกปปาอีตาเลีย (Coppa Italia) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลประจำปีของสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของเลกาปัลลาโวโลเซเรียอาเฟมมีนีเล (Lega Pallavolo Serie A femminile) ร่วมกับสหพันธ์วอลเลย์บอลอิตาลี (Federazione Italiana Pallavolo, FIPAV)
โกปปาอีตาเลียจัดการแข่งขันขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1978 สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือวอลเลย์แบร์กาโมและโอลิมเปีย เตโอโดราซึ่งชนะเลิศทั้งหมด 6 สมัย
โกลแด็ต กอลแบร์
โกลแด็ต กอลแบร์ (Claudette Colbert; 13 กันยายน ค.ศ. 1903 – 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและสตรีชั้นนำในฮอลลีวูดมาเป็นเวลากว่า 2 ทศวรรษ เธอได้รับการขนานนามว่า "ความงามที่ลอกเลียนแบบไม่ได้ เป็นการผสมผสานระหว่างความซับซ้อน, ปัญญา และมีชีวิตชีวา"