cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แผนฟินแลนด์
การฟ้องร้องและคำตัดสิน
วันเดียวกัน ศาลอาญาได้อ่านคำพิพากษาคดีหมายเลขดำที่ อ.1818/2549 ที่ทักษิณ ชินวัตรและพรรคไทยรักไทยเป็นโจทก์ยื่นฟ้องปราโทย์ นาครทรรพและบริษัท แมเนเจอร์ มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) กับพวกรวม 5 คน ในความผิดฐานหมิ่นประมาทด้วยการโฆษณา ดูหมิ่นด้วยการโฆษณา กรณีการพิมพ์บทความ "ยุทธศาสตร์ฟินแลนด์:แผนเปลี่ยนการปกครองไทย ?" ศาลพิพากษาให้จำคุกนายปราโมทย์ และนายขุนทอง ลอเสรีวานิช บรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา นสพ.ผู้จัดการรายวัน เป็นเวลา 1 ปี ปรับ 1 แสนบาท แต่ให้รอลงอาญา 2 ปี ส่วนจำเลยคนอื่น ศาลให้ยกฟ้องเพราะเห็นว่าไม่มีส่วนร่วมในการกระทำดังกล่าว
วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2556 ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก เลื่อนอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีหมายเลขดำ อ.1818/2549 ที่ศาลชั้นต้นพิจารณายกฟ้อง โดยโจทก์ได้อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลย ทั้งนี้ เพราะปราโมทย์ นาครทรรพ จำเลย กำลังพักรักษาตัวอยู่ที่ต่างประเทศ แพทย์ไม่อนุญาตให้เดินทางกลับ ศาลพิเคราะห์เห็นว่าจำเลยดังกล่าวมีเหตุจำเป็นและคู่ความทั้งหมดไม่คัดค้าน จึงนัดอ่านคำพิพากษาอีกครั้งในวันที่ 12 มีนาคม
โจงกระเบน
โจงกระเบน หรือ ถกเขมร (សំពត់ចងក្បិន; ຜ້າຫາງ) เป็นเครื่องแต่งกายที่พันรอบร่างกายส่วนล่างในประเทศกัมพูชา, ลาว และไทย ถือเป็นเครื่องแต่งกายในชีวิตประจำวันของชนชั้นสูงและกลาง ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกางเกงมากกว่ากระโปรง มีความแตกต่างจากผ้านุ่ง เอกสุดา สิงห์ลำพอง นักประวัติศาสตร์ศิลป์ กล่าวถึงโจงกระเบนไว้ว่า "...เป็นเครื่องแต่งกายที่ดูคล้ายกับกางเกงหลวม ๆ ผู้สวมใส่นำชิ้นผ้าสี่เหลี่ยมผืนผ้ามาพันรอบเอวของเขา [หรือเธอ] ขอบผ้าจะผ่านระหว่างขาและเหน็บที่ข้างหลังส่วนล่างของผู้สวมใส่ รายงานของชาวยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลายแห่งมักเรียกมันว่ากางเกงขายาวแค่เข่า กางเกงขี่ม้า หรือนิกเกอร์บอกเกอส์"
ภาษามูเซอดำ
ภาษามูเซอดำอยู่ในตระกูลทิเบต-พม่า มีเสียงพยัญชนะต้นมากความสั้นยาวของเสียงสระไม่มีนัยสำคัญทางภาษาศาสตร์ เสียงสระส่วนใหญ่เป็นสระเดี่ยว มีเสียงสระประสมเพียงเสียง /ไอ/ และ /อาย/ เท่านั้น เสียงวรรณยุกต์มี 7 เสียง คำเป็นมี 5 เสียง คำตายมี 2 เสียง ดังนี้
ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรเก่า
ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรเก่า (Old Church Slavonic) เป็นภาษาทางศาสนา พัฒนาขึ้นจากภาษาของนักบุญซีริลและนักบุญเมโทเดียส ซึ่งเป็นมิชชันนารีจากไบแซนไทน์ เมื่อราว พ.ศ. 1400 เพื่อใช้แปลคัมภีร์ไบเบิลและงานทางศาสนา โดยนักบุญทั้งสองใช้สำเนียงสลาวอนิกในบริเวณเทสซาโลนิกา และประดิษฐ์อักษรกลาโกลิติกขึ้นเขียนภาษานี้
ในช่วง พ.ศ. 1500 นักบุญคลิเมนต์แห่งโอห์ริด มิชชันนารีชาวบัลแกเรียประดิษฐ์อักษรซีริลลิกและตั้งชื่อตามชื่อของนักบุญซีริล และนำมาใช้เขียนภาษาสลาวอนิกเก่าและภาษาอื่น ๆ ในเวลาต่อมา ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรเก่าใช้ในบทสวดของโบสถ์นิกายรัสเซียนออร์โธดอกซ์เมื่อราว พ.ศ. 1400 – 1700 ต่อมาถูกแทนที่ด้วยภาษาสลาวอนิกคริสตจักรที่เริ่มใช้เมื่อราว พ.ศ. 1700 และยังคงใช้ในโบสถ์ของนิกายดังกล่าว
Goudaea
Goudaea เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.
ถิ่นกำเนิดคือ ตรินิแดด, โบลิเวีย, โคลอมเบีย และ เปรู
สุขนาฏกรรมมืด
สุขนาฏกรรมมืด, ตลกหนัก หรือ ตลกร้าย (black comedy, dark comedy, morbid humor หรือ gallows humor) เป็นรูปแบบหนึ่งของแนวสุขนาฏกรรม ที่ทำให้ประเด็นละเอียดอ่อนที่โดยทั่วไปถือเป็นเรื่องต้องห้ามให้กลายเป็นเรื่องขบขัน โดยเฉพาะเรื่องที่ปกติถือว่าร้ายแรงหรือเจ็บปวดที่จะพูดคุย นักเขียนและนักแสดงตลกมักใช้เป็นเครื่องมือในการเสาะหาประเด็นหยาบคายโดยกระตุ้นความไม่สบายใจ ความคิดรุนแรง และสร้างความสนุกสนานให้กับผู้ชม ตัวอย่างเช่นในบันเทิงคดี คำว่า สุขนาฏกรรมมืด สามารถหมายถึงแนวเรื่องที่มีตลกร้ายเป็นองค์ประกอบหลัก แก่นเรื่องยอดนิยมของแนวเรื่องนี้ได้แก่ ความตาย อาชญากรรม ความยากจน การฆ่าตัวตาย สงคราม ความรุนแรง การก่อการร้าย การเลือกปฏิบัติ โรคภัยไข้เจ็บ การเหยียดเชื้อชาติ การกีดกันทางเพศ และเรื่องเพศสภาพของมนุษย์
สุขนาฏกรรมมืดแตกต่างจากบลูคอเมดี (blue comedy) ซึ่งเน้นไปที่หัวข้อหยาบคาย เช่น การเปลือย เพศ และของเหลวในร่างกาย และแตกต่างจากความลามกอย่างตรงไปตรงมา คำว่าสุขนาฏกรรมมืด หรือ black comedy เป็นคำที่ค่อนข้างกว้างซึ่งครอบคลุมอารมณ์ขันที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่ร้ายแรงหลายอย่าง ส่วนคำว่า gallows humor (ความหมายโดยตรงคือ "อารมณ์ขันที่ตะแลงแกง") มีแนวโน้มที่จะใช้โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความตายหรือสถานการณ์ที่ชวนให้นึกถึงการตาย บางครั้งตลกร้ายอาจเกี่ยวข้องกับงานแนววิลักษณ์ นักวิจารณ์วรรณกรรมได้เชื่อมโยงเรื่องสุขนาฏกรรมมืดว่าเกี่ยวข้องกับนักเขียนตั้งแต่ชาวกรีกโบราณอริสโตฟานเนส
กวี สิงหะ
พลเรือเอก กวี สิงหะ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ และเป็นอดีตผู้บัญชาการทหารเรือไทย
พล.ร.อ.กวี สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนทวีธาภิเศก และเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2531 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
การทำงาน
พล.ร.อ.กวี สิงหะ รับราชการในสังกัดกองทัพเรือไทย จนได้รับตำแหน่งสูงสุดเป็นผู้บัญชาการทหารเรือ ในระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2521 จนถึงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2523 ต่อจากพลเรือเอกอมร ศิริกายะ ก่อนจะเกษียณอายุราชการ พล.ร.อ.กวี ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2523
ในปี พ.ศ. 2511 พล.ร.อ.กวี ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3 และในปี พ.ศ. 2515 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
นกอีก๋อย
นกอีก๋อย หรือ นกปากซ่อม (Sandpiper) จัดเป็นนกขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Scolopacidae มีพฤติกรรมรวมกลุ่มเป็นฝูง หากินเป็นตามชายหาด โดยใช้ปากแทงหาอาหารจำพวกหนอนและไส้เดือนในดิน
ปลาสลิดหินแขก
ปลาสลิดหินแขก หรือ ปลาใบขนุนลายแถบ (Java rabbitfish, Bluespotted spinefish, Streaked spinefoot; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนข้างเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งรวมด้านหน้าและด้านหลังเป็นสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางแบบเว้าตื้น ด้านหลังมีสีกากีอมเหลือง ด้านข้างลำตัวและด้านท้องมีสีเหลือง มีลายเส้นสีจางตามทางยาวหลายเส้นตลอดทั้งลำตัว หัวและด้านหน้าเป็นลายจุด ครีบมีสีคล้ำ หรือมีสีเหลือสดที่ครีบก้น ครีบหางมีคล้ำ ไม่มีลาย
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร โดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงและอาศัยหากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามกองหินและแนวปะการัง
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก อ่าวไทยและทะเลอันดามัน เป็นปลาที่มีพิษที่ก้านครีบแข็ง แต่สามารถใช้เนื้อในการรับประทานได้ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
เหยี่ยวรุ้ง
เหยี่ยวรุ้ง หรือ อีรุ้ง เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลางจำพวกเหยี่ยวที่พบได้ในป่าในทวีปเอเชียเขตร้อน มีการกระจายพันธุ์กว้าง ด้วยความที่นกในสกุลนี้กินอาหารหลัก คือ งู จึงได้ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า serpent-eagle (เหยี่ยวงู หรือ อินทรีงู)
ลักษณะทั่วไป
เหยี่ยวรุ้งเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ขนาดลำตัวยาวประมาณ 51-71 เซนติเมตร มีแผ่นหนังสีเหลืองสดใสบริเวณโคนปากไปจนถึงดวงตา ขนบริเวณท้ายทอยค่อนข้างยาวคล้ายมีขนหงอนที่หัว ซึ่งมีลักษณะคล้ายพัดเป็นสีดำลายซีดสีขาว ที่เมื่อเวลาโกรธหรือขู่คู่ต่อสู้ให้กลัวจะแผ่ออก ลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลเข้ม โดยเฉพาะที่ปีกจะมีจุดสีขาวกระจายอยู่ ลำตัวด้านล่างเป็นสีน้ำตาลและมีลายจุดสีขาวกระจายอยู่ทั่วไป ตัวที่โตเต็มวัยขณะบินจะเห็นแถบกว้างสีขาวที่หาง และใต้ปีกชัดเจน
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
พบในอินเดีย, จีน, ไหหลำ, ไต้หวัน, พม่า, ไทย, อินโดจีน, มาเลเซีย ในประเทศไทยพบได้ทุกภาคในปริมาณปานกลาง จึงมีชนิดย่อยมากถึง 20 ชนิด (ดูในตาราง) อาศัยอยู่ตามป่าที่ราบและตามป่าบนยอดเขาใกล้ ๆ แหล่งน้ำต่าง ๆ เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
Gongylocarpus
ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกถึงกัวเตมาลา
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
โครงการพัฒนานักอักษรศาสตร์รุ่นใหม่
โครงการพัฒนานักอักษรศาสตร์รุ่นใหม่ ตามแนวพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี จัดตั้งขึ้นในปีการศึกษา 2549 โดยความร่วมมือของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ตามแนวพระราชดำริของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่จะสร้างนักอักษรศาสตร์ที่มีมุมมองและแนวคิดใหม่เพื่อเป็นกำลังของชาติ เปิดรับนักเรียนรุ่นแรกในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2549 เฉพาะนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 30 คน (ผ่านการคัดเลือก 29 คน) โดยนักเรียนที่ผ่านการคัดเลือกจะมีสิทธิ์เข้าศึกษาต่อ ณ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทันทีโดยไม่ต้องแอดมิชชั่น ทั้งยังจะพิจารณามอบทุนการศึกษาให้แก่นักเรียนจนถึงระดับสูงสุดตามความสามารถของนักเรียนโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น และในปี 2551 ทางคณะอักษรศาสตร์จะเปิดรับนักเรียนเพิ่มอีก 2 โรงเรียนเข้าร่วมโครงการ ได้แก่ โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายมัธยม และโรงเรียนสาธิตปทุมวัน
ตัวพ่อเรียกพ่อ
ตัวพ่อเรียกพ่อ (The One Ticket) เป็นภาพยนตร์แนวครอบครัว คอมเมดี้ ดราม่า ฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 17 ธันวาคม พุทธศักราช 2558 กำกับโดย ณภัทร ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา
เนื้อเรื่องโดยย่อ
ตั๋วคอนเสิร์ตใหญ่เต็มรูปแบบรอบเดียวเท่านั้นของวงศิลปินหญิงชื่อดังจากญี่ปุ่น ที่แฟนคลับคนไหนก็อยากดู และแน่นอนมันเป็นวงโปรดของเธอคนนี้ ป.ปลา (ณัฐธยาน์ องค์ศรีตระกูล) ลูกสาวของ โป้ง (วรเวช ดานุวงศ์) ที่ไม่อยากพลาดด้วยเช่นกัน ไม่ใช่แค่มีเงินอย่างเดียวแล้วจะซื้อได้ มันต้องวางแผน ต้องอยู่ให้ถูกที่ ถูกเวลา ถูกจังหวะ มีลูกล่อลูกชน เพียงแค่คลิก อย่าให้พลาดแม้แต่วินาทีเดียว แต่นั่นไง .... เรื่องแค่นี้มีหรือที่โป้งจะไม่พลาด จบเห่กันงานนี้ ตั๋วของลูกสาวสุดที่รักขายหมดไปแล้วจ้า ฝันพังทลาย สูญสลายในพริบตา เฮ้ย แต่มันต้องมีทางสิ แค่ตั๋วใบเดียวมันจะได้มายากอะไรขนาดนั้น แต่เอาเถอะ สีสันของชีวิต คือการใกล้ชิดอุปสรรค ว่าแล้วเขาก็เลยเกณฑ์กลุ่มเพื่อนตัวพ่อสุดเพี้ยน ไล่ตั้งแต่เจ้าของค่ายมวย นักมวยต่างชาติ ครูสอนเต้นแอโรบิก ยันไปถึงบรรณาธิการหนังสือ มาช่วยสร้างสีสันให้ชีวิตเพียบ เราจะรวมพลังทำทุกอย่างเพื่อคว้าตั๋วใบนั้นมาครองให้จงได้
ตำบลแดร์แพฮน์
แดร์แพฮน์ เป็นตำบลในอำเภอเซนเดร์ก เทศมณฑลมีนอบ จังหมัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 35 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 6,118 คนใน 1,309 ครัวเรือน
แขวงคลองชักพระ
คลองชักพระ เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงคลองชักพระตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเขตตลิ่งชัน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
เรื่องลับแก๊งขนฟู
การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 72 ของผู้วิจารณ์ 236 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 6.3 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 61 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 39 คน
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน โดยพระราชประสงค์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นหนังสือสารานุกรมที่พิมพ์ขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 จนถึงปัจจุบัน รวม 43 เล่ม เป็นสารานุกรมภาษาไทยจัดทำขึ้นเป็นรูปเล่ม โดยมีเนื้อหาบางส่วนเผยแพร่ในระบบออนไลน์ เป็นสารานุกรมไทยแบบเป็นชุด เน้นความรู้ที่เกิดขึ้นและใช้อยู่ในประเทศไทย จัดทำโดยคนไทย เพื่อให้คนไทยทุกเพศทุกวัยมีโอกาสได้อ่าน แต่ละเล่มรวบรวมเนื้อเรื่องจากหลากหลายสาขาวิชา เนื้อหาของเรื่องต่าง ๆ เรียบเรียงให้เหมาะสมกับ 3 ระดับความรู้ ให้แก่ เด็กรุ่นเล็ก เด็กรุ่นกลาง และเด็กรุ่นใหญ่ รวมทั้งผู้ใหญ่ที่สนใจทั่วไป แต่ละเรื่องเริ่มต้นด้วยเนื้อหาของระดับเด็กรุ่นเล็ก ตามด้วยเนื้อหาของรุ่นกลางและรุ่นใหญ่ตามลำดับ เนื้อหาในแต่ละระดับพิมพ์ด้วยตัวอักษรขนาดต่างกัน
ฉบับปกติ
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ ฉบับปกติ จนถึงปี พ.ศ. 2566 มีทั้งหมดรวม 43 เล่ม ดังต่อไปนี้
ดวงอาทิตย์ อุปราคา ท้องฟ้ากลางคืน นก ปลา เครื่องจักรกล พลังงาน อากาศยาน และ ดนตรีไทย
การจำแนกและจัดลำดับหมวดหมู่ของสัตว์ เวลา บรรยากาศ การตรวจอากาศ อุตสาหกรรม อุปกรณ์ขยายขอบเขตของสัมผัส มหาราชในประวัติศาสตร์ไทย การศึกษา กรุงเทพมหานคร และ ตราไปรษณียากรไทย
ข้าว ข้าวโพด ฝ้าย ยางพารา ทรัพยากรป่าไม้ ผลิตผลป่าไม้ การทำไม้ วัชพืช วัว ควาย และ ช้าง
การเรืองแสงของสิ่งมีชีวิต การหายใจ ความสมดุลของของเหลวในร่างกาย ไวรัส ปรากฏการณ์ของอากาศ ภูมิอากาศ รถไฟ การศาสนา การต่างประเทศสมัยรัตนโกสินทร์ และ ลำดับพระมหากษัตริย์ไทย
ผัก ไม้ผล อ้อย มันสำปะหลัง พืชหัว การขยายพันธุ์พืช เป็ด ไก่ และ พันธุ์ไม้ป่า
กล้วยไม้ ผีเสื้อในประเทศไทย การปลูกหม่อนเลี้ยงไหม โรคพืช ครั่ง การเลี้ยงปลา การชลประทาน บ้านเรือนของเรา และ โทรคมนาคม (ภาคแรก)
ประวัติการแพทย์และเภสัชกรรมไทย กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา การกำเนิดของโรค การบริบาลทารกและโรคทางกุมารเวชศาสตร์ ศัลยศาสตร์และวิสัญญีวิทยา เลือดและธนาคารเลือดในประเทศไทย และอุบัติเหตุและการปฐมพยาบาล
เรื่องของยา สูติศาสตร์และนรีเวชวิทยา วิธีการทางการแพทย์ในการควบคุมการเจริญพันธุ์ การทำแท้ง การสาธารณสุข โรคมะเร็ง รังสีวิทยา ฟันและเหงือกของเรา เวชศาสตร์ชันสูตร เวชศาสตร์ฟื้นฟู นิติเวชศาสตร์ โภชนาการ และ ยาเสพติดให้โทษและวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท
โรคทางอายุรศาสตร์ โรคติดต่อและโรคเขตร้อน โรคภูมิแพ้ โรคผิวหนังที่พบบ่อยในประเทศไทย โรคตา โรคหู คอ จมูก จิตเวชศาสตร์และสุขภาพจิต สิ่งแวดล้อมและสุขภาพ การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ และ การปลูกกระดูกข้ามคน
วิวัฒนาการของคอมพิวเตอร์ ส่วนประกอบของคอมพิวเตอร์ ระบบการสั่งงานของคอมพิวเตอร์ การประยุกต์คอมพิวเตอร์ การใช้คอมพิวเตอร์ช่วยในการออกแบบ สิ่งประดิษฐ์จากพัฒนการด้านคอมพิวเตอร์ หุ่นยนต์อุตสาหกรรม ผลของการใช้คอมพิวเตอร์ และ พัฒนาการอักษรไทยในเครื่องคอมพิวเตอร์
การแพทย์ การศึกษา การสังคมสงเคราะห์ การพัฒนาชาวเขาและการเกษตรที่สูง การพัฒนาการเกษตรในชนบท การศึกษาการพัฒนา การสหกรณ์ การพัฒนาแหล่งน้ำ การพัฒนาปัจจัยการผลิต และ แผนที่
เรือนไทย ชีวิตชนบท หัตกรรมพื้นบ้าน จิตรกรรมไทย นาฏศิลป์ไทย ตุ๊กตาไทย การละเล่นของไทย อาหารไทย การประดิษฐ์ผักและผลไม้ การเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามกราม และ ธนาคาร
พระราชวังในกรุงเทพมหานคร พระราชวังในส่วนภูมิภาค ประติมากรรมไทย อาหารสัตว์ พืชอาหารสัตว์ การปลูกหญ้าเลี้ยงสัตว์ ข้าวฟ่าง เทคโนโลยีชีวภาพ สารพิษและสิ่งปนเปื้อนอาหาร และ สมุนไพร
ผึ้ง การเลี้ยงผึ้งโพรงไทย ยาสูบ ไม้สัก ผ้าไทย ชุมชนโบราณในเมืองไทยจากหลักฐานภาพถ่ายทางอากาศ น้ำเสีย ขยะมูลฝอย มลพิษทางอากาศ และ ปัญหาสิ่งแวดล้อมระดับสากล
การบูรณะวัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระไตรปิฎกและ การชำระพระไตรปิฎก การอนุรักษ์โบราณสถานและโบราณวัตถุ ศิลาจารึกและการอ่านจารึก สังคมและวัฒนธรรมไทย การผลิตหนังสือ การดนตรีสำหรับเยาวชน การช่างและหมู่บ้านช่าง ดาวเทียมเพื่อการเกษตร และ การฟื้นฟูสมรรถภาพเยาวชนผู้พิการทางด้านการศึกษา
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1959
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1959 / พ.ศ.2502 เป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 11 ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 8 สนาม
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
ฉบับปกติ
ช้างเผือก ฉันทลักษณ์ไทย ระบบนิเวศและความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติกับสิ่งมีชีวิต โรคตับอักเสบจากไวรัส ของเสียที่เป็นอันตราย การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ปอแก้วปอกระเจา พืชเส้นใย การปรับปรุงพันธุ์พืช และ ข้าวสาลี
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1959
ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 500 ซีซี
เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ที่สนาม Circuit de Charade และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 6 กันยายน ที่สนาม National Automobile Racetrack of Monza
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
ฉบับปกติ
สภาพแวดล้อมกับการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในประเทศไทย ประเพณีหลวงและประเพณีราษฎร์ การแต่งกายของคนไทย กฎหมายกับสังคมไทย ประวัติการพิมพ์ไทย ภาษาและอักษรไทย ยาฆ่าแมลง ดินและปุ๋ย การเลี้ยงหมู และ ระบบการค้าผลิตผลการเกษตร
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1959
รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน
† การแข่งขันมีผลเป็นโมฆะในภายหลังการแข่งขันสิ้นสุดลง
†† สนาม National Automobile Racetrack of Monza มีผู้ชนะจากรุ่น 175 ซีซีด้วยเช่นกัน ซึ่งเป็นของ Francesco Villa
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
ฉบับปกติ
การจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม พืชน้ำมัน การถนอมผลิตผลการเกษตร ม้า แมลง เครื่องมือทางการแพทย์ที่ใช้เทคโนโลยีขั้นสูง ศิลปะการนับเบื้องต้น ภูมิปัญญาชาวบ้าน และ สารกึ่งตัวนำ
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1959
รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)
*** รุ่น Sidecars 500 ซีซี (นักแข่ง) เนื่องจากไม่พบข้อมูลระหว่างการค้นหา จึงไม่สามารถนำข้อมูลมาแสดงได้***
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
ฉบับปกติ
ภาษาศาสตร์ เครื่องถ้วยไทย เครื่องจักสาน ไม้ดอกหอมของไทย เครื่องทุ่นแรงและเครื่องจักรกลเกษตร อาชีวอนามัย ครอบครัวไทย สัตว์ทะเลหน้าดิน และ ท่าอากาศยาน
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ฤดูกาล 1959
อ้างอิง
Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). Continental Circus 1949–2000. Chronosports S.A. ISBN 2-940125-32-5
สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
ฉบับปกติ
ภูมิปัญญาไทย วัฒนธรรมทางละครไทย ละครรำ การละเล่นพื้นเมือง ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจไทย ชาติพันธุ์ เฟิร์นไทย ไม้ในวรรณคดีไทย (ตอน1) การทำงานใต้น้ำ ระบบวิทยุ และ การผลิตเบียร์
วรรณคดีมรดก ไม้ในวรรณคดีไทย (ตอน2) เมืองหลวงเก่าของไทย การผลิตรถยนต์ การผลิตรถจักรยานยนต์ การผลิตปูนซีเมนต์ ปิโตรเลียมและการผลิต โรคติดเชื้ออุบัติใหม่และโรคติดเชื้ออุบัติซ้ำ และ แผนพัฒนาประเทศ
ซอฟต์แวร์พื้นฐานสำหรับสำนักงาน ระบบฐานข้อมูล วิวัฒนาการของไมโครคอมพิวเตอร์ การพัฒนาซอฟต์แวร์ โครงข่ายประสาทเทียม อินเทอร์เน็ต การประยุกต์ใช้ภาษาไทยบนคอมพิวเตอร์ และ แนวโน้มของเทคโนโลยีสารสนเทศ ในต้นศตวรรษที่ 21
ลิเก การบริหารราชการแผ่นดิน การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เทคนิคการผลิตไม้ผลนอกฤดู ไฮโดรพอนิกส์ พิษภัยของแอลกอฮอล์ ผู้สูงอายุ พลังงานนิวเคลียร์ และ การปฏิวัติทางพันธุกรรม
วัดไทย ประชุมจารึกวัดพระเชตุพน ตลาด ทุเรียน เทคโนโลยีชีวภาพทางการเษตร พิษภัยของบุหรี่ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ พลาสติกกับชีวิตในปัจจุบัน และ แผ่นดินไหว
ศิลปาชีพ พระพุทธรูป การผลิตทองรูปพรรณ อุทยานประวัติศาสตร์ในประเทศไทย สวนพฤกษาศาสตร์ เงินตรา ปลาสวยงาม ธาลัสซีเมีย และ การดูแลสุขภาพที่บ้าน
ศิลปการเห่เรือ หอพระไตรปิฎก ปราสาทขอมในประเทศไทย กฎหมายตราสามดวง ไม้ดอกหอมของไทย กล้วย ปลากัด คลื่นสึนามิ และ วัสดุการแพทย์
ตู้พระธรรม วัดญวนในประเทศไทย วรรณคดีท้องถิ่น พรรคการเมืองไทย การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ซากดึกดำบรรพ์ในประเทศไทย ดาวหาง ระบบสุริยะ และ อัลไซเมอร์
ตาลปัตร พัดยศ และสมณศักดิ์ หุ่นกระบอก หนังสือโบราณของไทย สิทธิมนุษยชน เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างประเทศ ชีวสนเทศศาสตร์ การยศาสตร์ นาโนเทคโนโลยี และ โรคออทิซึม
สุนทรภู่ เพลงลูกทุ่ง คลอง วิวัฒนาการของมนุษย์ เซลล์เชื้อเพลิง เปลือกโลกและหิน อาหารกับโรคเรื้อรัง และ การแพทย์แผนไทย
เทวสถานโบสถ์พราหมณ์ เพลงพื้นบ้าน เครื่องประดับ หอยในประเทศไทย บริการธนาคารผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ พายุและฝนในประเทศไทย โรคพาร์กินสัน และ โรคฉี่หนู
วัดจีน สงกรานต์ มวยไทย โรคพืชและการจัดการด้วยวิธีชีวภาพ มาตรวิทยา พยากรณ์อากาศ โรคข้ออักเสบรูมาทอย โรคเบาหวาน และ โรคสะเก็ดเงิน
พระเจดีย์ หอศิลป์ ศิลปินแห่งชาติ ว่าว หนังสือพิมพ์ ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม โรคเอสแอลอี และ โรคไข้หวัดใหญ่
ลายไทย-ลายกระหนก บายศรี  การอุดมศึกษา  แก้วมังกร  มะพร้าวน้ำหอม  การผลิตยารักษาโรค  รังสี โรคกระดูกและข้อในเด็ก และ โรคพันธุกรรมในเด็ก
การศึกษาของสงฆ์ เพลงกล่อมเด็ก  เรือไทย  ภูมิสถาปัตยกรรม สบู่ดำ  การประปา  โรคเลือดออกง่ายฮีโมฟิเลีย และ ศัลยกรรมตกแต่ง
พิพิธภัณฑสถาน รางวัลซีไรต์  นกเงือกไทย  เห็ด  การโคลนนิ่งสัตว์  แร่เหล็ก  การใช้เลเซอร์ในทางการแพทย์  ไข้ออกผื่น และ มะเร็งต่อมลูกหมาก
ลอยกระทง ละครดึกดำบรรพ์  โนรา  ภูมิลักษณ์เด่นในประเทศไทย  ทะเลไทย  ชา  วัสดุวิศวกรรมทางการกีฬา  เทคโนโลยีชีวภาพทางการแพทย์  และ โรคหัวใจพิการแต่กำเนิด
ประเพณีชีวิตของไทยมุสลิม หนังตะลุง หญ้าแฝก แมว มลพิษของดินและการเกษตร แสงซินโคตรอน อาชญากรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ จิตวิทยาพัฒนาการของเด็กและวัยรุ่น และ โรคมะเร็งในเด็ก
ประเพณีสิบสองเดือน ชาวมอญในประเทศไทย การศึกษาแบบวิถีไทย กัญชงและกัญชา การเพาะเลี้ยงไส้เดือนดิน การบริหาจัดการลุ่มน้ำโดยชุมชน ดาราจักร โรคหลอดเลือดสมอง
ฉบับเสริมการเรียนรู้
ไม้ดอกหอมของไทย ไม้ในวรรณคดีไทย และ สมุนไพร
อาหารไทย โภชนาการ และ การปลูกพืชไร้ดิน
การช่างและหมู่บ้านช่าง การละเล่นพื้นเมือง นิทานพื้นบ้าน
การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ สัตว์ในระบบนิเวศป่าชายเลน สวนพฤกษศาสตร์
ศิลปาชีพ ตุ๊กตาไทย หัตถกรรมพื้นบ้าน
นก ผีเสื้อ ปลาสวยงาม
พระพุทธรูป ผ้าไทย การผลิตเครื่องทอง
แผ่นดินไหว สึนามิ บรรยากาศและการตรวจอากาศ
กล้วย ทุเรียน ส้ม
เครื่องถม เครื่องปั้นดินเผาและเครื่องถ้วย เครื่องจักสาน
บัว เฟิร์น กล้วยไม้
ลิเก เพลงลูกทุ่ง เพลงพื้นบ้าน
ข้าว ข้าวโพด มันสำปะหลัง
แมลง ผึ้ง แมลงกินได้
หอย ปลาหมึก กุ้ง
วัดไทย วัดญวน วัดจีน
หินเปลือกโลก ซากดึกดำบรรพ์ในประเทศไทย อัญมณี
สวนไทย สวนญี่ปุ่น สวนบาหลี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ตาลปัตร พัดยศ ตู้พระธรรม
อาชญากรรมทางด้านอิเล็กทรอนิกส์ แนวโน้มเทคโนโลยีสารสนเทศในคริสต์ศตวรรษ 21 การยศาสตร์
ภาพยนตร์ไทย แอนิเมชั่น ภาพยนตร์ลามก
ฉบับกาญจนาภิเษก
หนังสือสารานุกรมไทย ฉบับกาญจนาภิเษก เป็นหนังสือสารานุกรม ที่จัดทำขึ้นเนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พุทธศักราช 2539 โดยโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน พิมพ์และจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542 ในราคา 500 บาท มีทั้งหมด 60 เรื่องโดยแบ่งเป็น 9 หมวด คือ
ฉบับเทิดพระเกียรติ
สารานุกรมไทย ฉบับเทิดพระเกียรติ "ธรรมิกราชาธิคุณ" เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน เพื่อให้ประชาชนทุกคนได้รำลึกในพระมหากรุณาธิคุณในธรรมิกราชาที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงบำเพ็ญมาตลอดระยะเวลา 70 ปี โครงการสารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ จึงได้จัดทำหนังสือสารานุกรมไทย ฉบับเทิดพระเกียรติ โดยได้รวบรวมประมวลหลักธรรมซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ทรงยึดถือและปฏิบัติอย่างครบถ้วน และในสารานุกรมฉบับนี้ยังประกอบด้วยพระราชกรณียกิจด้านการสืบสานวัฒนธรรมและขนบธรรมเนียมประเพณี และพระราชพิธีในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ที่พระองค์มีพระราชประสงค์ให้ดำรงอยู่เป็นเอกลักษณ์ของชาติ ตราบนานเท่านาน
ฉบับผู้สูงวัย
สารานุกรมไทย "ฉบับผู้สูงวัย" เป็นสารานุกรมไทยภายใต้โครงการสารานุกรมเพื่อเยาวชน โดย รวบรวมสาระความรู้เกี่ยวกับผู้สูงวัย
เอมเปโดแกลส
เอมเปโดแกลส (Ἐμπεδοκλῆς, Empedoklês, ) หรือ เอมเพโดคลีส (Empedocles, ; c. 494, fl. 444–443 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาก่อนโสกราตีสชาวกรีกโบราณและเป็นพลเมืองจากอักรากัส เมืองกรีกในซิซิลี ปรัชญาของเอมเปโดแกลสเป็นที่รู้จักจากการเป็นต้นกำเนิดทฤษฎีการกำเนิดจักรวาลเกี่ยวกับธาตุคลาสสิกทั้งสี่ เขายังเสนอพลังที่มีชื่อว่าความรักและความขัดแย้งที่ทำหน้าที่ผสมหรือแยกธาตุตามลำดับ
ชีวิต
เอมเปโดแกลสเป็นพลเมืองในอักรากัส ซิซิลี เขามาจากครอบครัวชนชั้นสูงและร่ำรวย กระนั้น มีข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของเขาน้อยมาก โดยเอ็มเพโดคลีส (Empedokles) ปู่ของเขา เคยชนะการแข่งม้าที่โอลิมเปียในโอลิมเปียดครั้งที่ 71 (OL. LXXI; 496–95 ปีก่อนคริสตกาล)  ตามสายรายงานที่ดีที่สุด พ่อของเขามีชื่อว่าเมทอน (Meton)
สิ่งที่นักวิชาการรู้เกี่ยวกับเอมเปโดแกลสเคือ ปู่ของเขายังคงมีชีวิตใน 496 ปีก่อนคริสตกาล เขาเริ่มดำเนินการที่อักราอัสหลัง 472 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเป็นวันที่เธรอน (Theron) เสียชีวิต และเขาเสียชีวิตหลัง 444 ปีก่อนคริสตกาล
เสียชีวิต
รายงานจากอาริสโตเติล เขาเสียชีวิตตอนอายุ 60 ปี (c. 430 ปีก่อนคริสตกาล) แม้ว่าจะมีนักเขียนคนอื่นกล่าวว่าเขามีชีวิตถึงอายุ 109 ปี เช่นเดียวกัน มีตำนานเกี่ยวกับการเสียชีวิตของเขาซึ่งสืบต้นตอไปถึงเฮราคลีเดส พอนตีคัส (Heraclides Ponticus) กล่าวถึงเขาว่าถูกนำออกจากโลก ในขณะที่บางส่วนกล่าวว่าเขามอดไหม้ในเปลวเพลิงของเขาเอตนา
การสืบตระกูลฝั่งบิดา
การสืบตระกูลฝั่งบิดา (patrilineality, agnatic kinship) หรือ การสืบตระกูลสายบุรุษ (male line) เป็นหนึ่งในระบบความเป็นเครือญาติของแต่ละบุคคลในครอบครัวหรือตระกูลผ่านทางสายบิดา โดยส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับการสืบทอดสมบัติ สิทธิ ชื่อ หรือบรรดาศักดิ์ของบุคคลผ่านจากความเป็นบุตรชายและบิดา โดยการนับวิธีนี้จะนับผ่านทางบุรุษเท่านั้น
การสืบสันตติวงศ์ฝั่งบิดา
การสืบตระกูล/สันตติวงศ์แบบฝั่งบิดา (Agnatic succession) จะสงวนหรือจำกัดการรับสืบราชบัลลังก์ หรือบรรดาศักดิ์ ให้แก่รัชทายาทบุรุษหรือสตรีที่สืบตระกูลมาจากฝั่งบุรุษเท่านั้น ตามประเพณีแล้วราชวงศ์ในยุโรปต่างใช้การสืบสันตติวงศ์แบบนี้ทั้งสิ้น การสืบสันตติวงศ์ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกาบางประเทศนั้น ใช้หลักสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน (male-preference primogeniture), สิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (Agnatic primogeniture) หรือสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (Agnatic seniority) จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ราชวงศ์ยุโรปเกือบทั้งหมดได้เปลี่ยนกฎการสืบสันตติวงศ์เป็นแบบสิทธิของบุตรหัวปี (Absolute primogeniture) ซึ่งหมายความบุตรหรือธิดาพระองค์แรกที่ประสูติในพระมหากษัตริย์จะได้สืบสันตติวงศ์ (ไม่แบ่งแยกตามเพศ)
เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจ
เคาน์เตอร์ คนล่าปีศาจ (The Uncanny Counter; )  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดย โจ บยอง-กยู, ยู จุน-ซัง, คิม เซ-จ็อง และ Yeom Hye-ran สร้างจากเว็บการ์ตูนเรื่อง Amazing Rumor ใน Daum โดย Jang Yi มีศูนย์กลางเรื่องอยู่ที่ตัวละครชื่อ So Mun เด็กมัธยมปลายพิการที่ถูกคัดเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของ เคาน์เตอร์ ซึ่งเป็นกลุ่มนักล่าอาถรรพณ์ที่ค้นหาและต่อสู้กับวิญญาณชั่วร้ายที่หลบหนีจากชีวิตหลังความตายเพื่อสิงร่างมนุษย์
ภาษามลาบรี
ภาษามลาบรี(Mlabri) หรือภาษาผีตองเหลือง เป็นภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์มลาบรี ซึ่งอาศัยอยู่ในประเทศไทยและประเทศลาว ภาษามลาบรีเป็นภาษาหนึ่งจัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรเหนือ สาขาย่อยขมุ โดยสามารถแบ่งได้เป็น 3 สาขาด้วยกัน คือสาขาที่พูดกันในประเทศลาวสาขาหนึ่ง ส่วนอีกสองสาขาพูดกันในประเทศไทย
มีผู้พูดทั้งสิ้นราว 324 คน พบในประเทศไทย 300 คน (พ.ศ. 2525) ตามแนวชายแดนลาวของจังหวัดพะเยา น่าน อุตรดิตถ์ พิษณุโลก เลย หรืออาจจะมีในจังหวัดอื่น ๆ พูดภาษาลาวได้ด้วย นอกจากนั้นยังเข้าใจภาษาม้งและภาษาไทยถิ่นเหนือ อัตราการรู้หนังสือต่ำ พบในประเทศลาว 24 คน (พ.ศ. 2528) ในแขวงไชยบุรีตามแนวชายแดนไทย ต่างจากภาษาข่าตองเหลืองในลาวซึ่งอยู่ในภาษากลุ่มเวียต-เหมื่องตะวันตก
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
ประวัติ
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการจัดการศึกษาให้ตอบสนองต่อความต้องการของท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จัดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
หลักสูตร
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่อนสอน เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
สถาบันไทใหญ่ศึกษา
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ได้จัดตั้งศูนย์ไทใหญ่ศึกษา ขึ้นเพื่อเป็นโครงการนำร่งในการพัฒนาฐานข้อมูลสำหรับการสร้างเมืองมรดกทางวัฒนธรรม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีหน้าที่ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมศิลปวัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต คติความเชื่อ ฯลฯ
จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก
กาลีมันตันตะวันตก หรือ กาลีมันตันบารัต (Kalimantan Barat; كليمنتان بارت; ; แคะ: Sî-Kâ-lí-màn-tân; แต้จิ๋ว: Sai-Gia-li-man-dang) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดในกาลีมันตัน ดินแดนของประเทศอินโดนีเซียบนเกาะบอร์เนียว เมืองหลวงจังหวัดคือ ปนตียานัก จังหวัดมีเนื้อที่ 147,307 ตารางกิโลเมตร จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 4,395,983 คน กลุ่มชาติพันธุ์ ได้แก่ ดายัก, มลายู, จีน, ชวา, บูกิส และมาดูรา จากข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 4,546,439 คน ชายแดนของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกโดยทั่วไปติดกับเทือกเขาที่รายล้อมไปด้วยลุ่มน้ำของแม่น้ำกาปูวัซที่ไหลผ่านส่วนใหญ่ของจังหวัด จังหวัดยังมีพื้นที่ติดกับจังหวัดกาลีมันตันกลางทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดกาลีมันตันตะวันออกทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐซาราวักของประเทศมาเลเซียทางทิศเหนือ
จังหวัดกาลีมันตันตะวันตกได้รับการขนานนามว่า "จังหวัดแม่น้ำร้อยสาย" ที่เกิดจากภูมิศาสตร์ของจังหวัดที่มีแม่น้ำน้อยใหญ่นับร้อยที่สามารถใช้ในการเดินเรือได้ มีแม่น้ำหลายสายยังคงแม่น้ำสายหลักในการขนส่งไปยังพื้นที่ห่างไกล เนื่องจากถนนยังไม่สามารถไปถึงได้
แม้จังหวัดกาลีมันตันตะวันตกจะมีพื้นที่ส่วนน้อยติดกับบริเวณทะเล แต่จังหวัดกาลีมันตันตะวันตกยังมีเกาะใหญ่น้อยหลายเกาะ (โดยมากไม่มีผู้อยู่อาศัย) อยู่กระจัดกระจายบริเวณช่องแคบการีมาตา และทะเลนาตูนาที่มีเขตติดต่อกับหมู่เกาะรีเยา
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดกาลีมันตันตะวันตกแบ่งออกเป็น 12 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 174 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอกาปูวัซฮูลู (Kabupaten Kapuas Hulu)
• อำเภอกายงเหนือ (Kabupaten Kayong Utara)
• อำเภอกูบูรายา (Kabupaten Kubu Raya)
• อำเภอเกอตาปัง (Kabupaten Ketapang)
• อำเภอซังเกา (Kabupaten Sanggau)
• อำเภอซัมบัซ (Kabupaten Sambas)
• อำเภอซินตัง (Kabupaten Sintang)
• อำเภอเซอกาเดา (Kabupaten Sekadau)
• อำเภอเบิงกายัง (Kabupaten Bengkayang)
• อำเภอเมอลาวี (Kabupaten Melawi)
• อำเภอลันดัก (Kabupaten Landak)
• ซิงกาวัง (Singkawang)
• ปนตียานัก (Pontianak; เมืองหลัก)
กฎของอุณหพลศาสตร์
กฎของอุณหพลศาสตร์ (Laws of thermodynamics) คือการนิยามปริมาณทางกายภาพ เช่น อุณหภูมิ, พลังงานและเอนโทรปี โดยการกำหนดขอบเขตให้มีลักษณะอยู่ในสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ กฎของอุณหพลศาสตร์อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณเหล่านี้ และสร้างพื้นฐานการขจัดความเป็นไปได้ของปรากฏการณ์บางอย่าง เช่น เครื่องจักรนิรันดร์ นอกจากจะใช้ในอุณหพลศาสตร์แล้ว กฎของอุณหพลศาสตร์ยังเป็นพื้นฐานที่สำคัญของฟิสิกส์โดยทั่วไป และมีการประยุกต์ใช้ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติอื่น ๆ
อุณหพลศาสตร์มีกฎพื้นฐานสามข้อที่ได้รับการยอมรับแต่ดั้งเดิม ตั้งชื่ออย่างง่ายโดยใช้ลำดับตัวเลข ได้แก่ กฎข้อที่หนึ่ง, กฎข้อที่สองและกฎข้อที่สาม   หลังกฎสามข้อแรกได้เป็นที่ยอมรับแล้ว ได้มีกฏอีกข้อหนึ่งที่ได้รับการยอมรับ อาจกล่าวได้ว่าเป็นพื้นฐานกว่ากฎสามข้อแรก โดยตั้งชื่อว่า กฎข้อที่ศูนย์
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์ นิยามสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์และสร้างพื้นฐานสำหรับการนิยามของอุณหภูมิ: หากทั้งสองระบบต่างอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์กับระบบที่สามแล้ว แสดงว่าทั้งสามระบบอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ซึ่งกันและกัน
กฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์: เมื่อพลังงานถ่ายเทในลักษณะงานหรือความร้อนหรือกับวัตถุ เข้าไปหรือออกจากระบบ ทำให้พลังงานภายในของระบบเปลี่ยนไปตามกฎทรงพลังงาน เท่ากับว่า เครื่องจักรนิรันดร์ประเภทหนึ่ง (เครื่องจักรที่สามารถผลิตงานได้โดยไม่มีการป้อนพลังงาน) นั้นเป็นไปไม่ได้
กฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์: ในกระบวนการอุณหพลศาสตร์ธรรมชาติ, ผลรวมของเอนโทรปีเพิ่มขึ้น จากการทำปฏิกิริยาต่อกันที่ขอบเขต เท่ากับว่า เครื่องจักรนิรันดร์ประเภทสอง (เครื่องจักรสามารถแปลงพลังงานความร้อนไปเป็นพลังงานกลได้ทันทีโดยธรรมชาติ) นั้นเป็นไปไม่ได้
กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์: เอนโทรปีของระบบเข้าใกล้ค่าคงที่ ขณะที่อุณหภูมิเข้าใกล้ศูนย์สัมบูรณ์ โดยยกเว้นของแข็งที่ไม่ใช่ผลึก (แก้ว) เอนโทรปีของระบบที่ศูนย์สัมบูรณ์มักจะใกล้เคียงกับศูนย์
มีการเสนอกฎเพิ่มเติม แต่ก็ไม่มีกฎใดที่ได้รับการยอมรับเท่ากับของกฎทั้งสี่ข้อ และไม่ได้กล่าวถึงในตำราเรียนทั่วไป
กฎข้อที่ศูนย์
กฎข้อที่ศูนย์ของอุณหพลศาสตร์ อาจจะกล่าวอยู่ในรูปแบบดังนี้:
"หากทั้งสองระบบต่างอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์กับระบบที่สามแล้ว แสดงว่าทั้งสามระบบอยู่ในสภาวะสมดุลทางอุณหพลศาสตร์ซึ่งกันและกัน"
แม้ว่ารูปแบบของกฎข้อนี้เป็นหนึ่งในรูปแบบที่กล่าวไว้มากที่สุด มันเป็นเพียงหนึ่งในความหลากหลายของคำกล่าวที่ระบุไว้ว่า "กฎข้อที่ศูนย์" โดยนักเขียนผู้เชี่ยวชาญ บางคำกล่าวไปไกลขึ้นเพื่อให้ความจริงทางกายภาพที่สำคัญว่า อุณหภูมิเป็นมิติเดียวและเป็นสิ่งหนึ่งที่สามารถจัดเรียงโครงสร้างตามแนวคิดด้วยลำดับจำนวนจริงจากเย็นกว่าถึงร้อนกว่าได้  บางทีอาจจะไม่มี "คำกล่าวที่เป็นไปได้ดีที่สุด" ของ "กฎข้อที่ศูนย์" เนื่องจากสูตรของหลักการของอุณหพลศาสตร์ที่อยู่ในตำรามีหลากหลาย แต่ละตำราจะเรียกกฎข้อนี้ตามความเหมาะสมของตัวเอง
แม้ว่าแนวคิดเรื่องอุณหภูมิและสมดุลทางอุณหพลศาสตร์เหล่านี้เป็นพื้นฐานของอุณหพลศาสตร์และมีการระบุไว้อย่างชัดเจนในศตวรรษที่สิบเก้า ความต้องการที่จะระบุตัวเลขของกฎข้างต้นอย่างชัดเจนนั้นไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางจนกระทั่งฟาวเลอร์และกุกเกนไฮม์ทำเช่นนั้น ในคริสต์ทศวรรษ 1930 เป็นเวลานานหลังจาก กฎข้อที่หนึ่ง, สองและสาม ได้รับการเข้าใจและยอมรับอย่างกว้างขวางแล้ว ด้วยเหตุนี้จึงระบุตัวเลขเป็นกฎข้อที่ศูนย์ ความสำคัญกฎข้อที่ศูนย์ในฐานะที่เป็นรากฐานของกฎก่อนหน้านี้คือมันอนุญาตให้การนิยามของอุณหภูมิในลักษณะที่ไม่เป็นวงกลมโดยไม่ต้องอ้างอิงกับเอนโทรปีซึ่งเป็นตัวแปรผกผัน การนิยามของอุณหภูมิดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงว่าเป็น 'ประจักษ์'
กฎข้อที่หนึ่ง
กล่าวถึงกฎทรงพลังงาน ดังนี้
พลังงานของระบบที่เปลี่ยนแปลงในกระบวนการอะเดียแบติก (กระบวนการที่ไม่มีการถ่ายเทความร้อน) จะไม่ขึ้นกับวิถีทางหรือทิศทางของงานที่กระทำต่อระบบในกระบวนการนั้น ๆ การเปลี่ยนแปลงจะขึ้นอยู่กับสถานะเริ่มต้นและสถานะสุดท้ายเท่านั้น
นั่นคือการเปลี่ยนแปลงพลังงานของระบบมีคุณสมบัติความไม่แปรผัน (invariance) ต่อทิศทางของกระบวนการในกระบวนการอะเดียแบติก. กฎข้อนี้สามารถแสดงด้วยสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ได้ว่า โดย E หมายถึงพลังงานของระบบ, Q หมายถึงพลังงานความร้อนที่เข้าสู่ระบบ, และ W หมายถึงงานที่กระทำต่อระบบ.
กฎข้อที่สอง
กล่าวถึงการเพิ่มขึ้นของเอนโทรปีหรือพลังงานเสียในระบบอิสระ โดยอธิบายได้หลายแบบดังนี้
ไม่มีเครื่องจักรความร้อนใด ๆ ที่จะให้ประสิทธิภาพ 100 % (เคลวิน-พลังค์)
ความร้อนจากแหล่งที่มีอุณหภูมิต่ำ ไม่สามารถถ่ายเทไปยังแหล่งที่มีอุณภูมิสูงกว่าได้ โดยธรรมชาติ (เคลาซิอุส)
นั่นคือการเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีของระบบมีคุณสมบัติเป็นฟังก์ชันเพิ่มทางเดียว (monotonically increasing) โดยเราพิจารณาเอนโทรปีเป็นฟังก์ชันของเวลา. จากคุณสมบัตินี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าเราสามารถพิจารณาเอนโทรปีในการระบุทิศทางของเวลาได้ กฎข้อนี้สามารถแสดงด้วยสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ได้ว่า
กฎข้อที่สาม
กล่าวถึงอุณหภูมิศูนย์องศาสัมบูรณ์ โดยอธิบายได้ดังนี้
เมื่ออุณหภูมิสัมบูรณ์ลู่เข้าศูนย์ เอนโทรปีของระบบจะลู่เข้าค่าคงที่
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์ (Princess Elisabeth of Anhalt) ประสูติเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1857 ณ ดัชชีอันฮัลท์ เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 3 และพระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก เป็นพระขนิษฐาใน เจ้าชายฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งอันฮัลท์ และพระภคินีใน เจ้าชายเอดูอาร์ด ดยุกแห่งอันฮัลท์
เสกสมรส
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งอันฮัลท์ ทรงเสกสมรสกับ อดอลฟัส เฟรเดอริก แกรนด์ดยุกที่ 5 แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1877 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระชายา มีพระบุตรดังนี้
ปลาสลิดหินจุดแดง
ปลาสลิดหินจุดแดง หรือ ปลาใบขนุนจุดเหลือง (Golden spinefoot, Orange-spotted spinefoot; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)
มีรูปร่างแบนเป็นรูปไข่ ช่องปากมีขนาดเล็กอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งหลายชิ้น ครีบท้องมีก้านครีบแข็งทั้งด้านหน้าและด้านหลังรวมสองชิ้น ผิวเรียบ ครีบหางมีปลายตัดตรง ลำตัวมีสีเทา มีจุดประสีเหลืองหรือสีส้มแดงกระจายอยู่ทั่วตัว รวมทั้งที่เป็นลายที่หน้าฐานครีบหลังส่วนปลายมีแต้มสีเหลือง
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15-20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก บริเวณชายฝั่ง มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก ๆ ใกล้กองหินและแนวปะการัง หากินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร จัดเป็นปลาที่พบได้ชุกชุม
ปัจจุบัน สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และสามารถรับประทานเนื้อได้
บริษัทวิศวกรรมการขนส่งญี่ปุ่น
thumb|เครื่องหมาย J-TREC ในตู้รถไฟ
บริษัทวิศวกรรมการขนส่งญี่ปุ่น (Japan Transport Engineering Company: J-TREC) หรือชื่อตามที่จดทะเบียนคือ โรงงานประกอบยานล้อเลื่อน (総合車両製作所 โซโง ชะเรียว เซซะกุโช) เป็นโรงงานรับจ้างผลิตรถไฟรางหนักในประเทศญี่ปุ่น มีที่ตั้งอยู่ในเขตคะนะซะวะ นครโยะโกะฮะมะ และเป็นโรงงานในเครือของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR ตะวันออก) อย่างไรก็ตาม โรงงานแห่งนี้ไม่ได้ผลิตเฉพาะรถไฟให้แก่ JR ตะวันออกและโทกีวคอร์ปอเรชันเท่านั้น แต่ยังผลิตให้ผู้ดำเนินงานรถไฟเจ้าอื่นของกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่นด้วย ตลอดจนบริษัทรถไฟฟ้ากรุงเทพ และเอสเอ็มอาร์ทีคอร์ปอเรชันของสิงคโปร์
ก่อตั้งเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2491 เดิมมีชื่อว่า ฝ่ายผลิตยานล้อเลื่อนโทกีว (東急車輛製造 โทกีว ชะเรียว-เซโซ) ในเครือโทกีวคอร์ปอเรชัน แต่ในปี พ.ศ. 2554 โทกีวคอร์ปอเรชันได้ขายโรงงานแห่งนี้ให้แก่ JR ตะวันออก และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงงานประกอบยานล้อเลื่อน"
thumb|เจเทรค ซัสติน่า S24 (รูปแบบ EMU)
แขวงตลิ่งชัน
ตลิ่งชัน เป็นแขวงหนึ่งในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต
แขวงตลิ่งชันตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเขตตลิ่งชัน มีอาณาเขตติดต่อกับแขวงอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
เอเวอร์โกลว์
เอเวอร์โกลว์ (Everglow; หรือเขียนด้วยตัวใหญ่ทั้งหมด; ) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ อี:ยู, ชีฮย็อน, มีอา, อนดา, อาช่า และอี้เหริน กลุ่มเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2019 ด้วยซิงเกิลอัลบั้มอาร์ไรวัลออฟเอเวอร์โกลว์
ก่อนเปิดตัว
ในปี ค.ศ. 2016 ชีฮย็อน ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการพรอดิวซ์ 101 ฤดูกาล 1 ได้อันดับที่ 40 และ ปี ค.ศ.2018 โปรดิวซ์ 48 ได้อันดับที่ 27 ปี ค.ศ. 2018 อี้เหริน เข้าร่วมแข่งขันในรายการพรอดิวซ์ 48 ได้อันดับที่ 28 ปี ค.ศ. 2017 อนดา เข้าร่วมแข่งขันในรายการไอดอลสคูล ปี ค.ศ. 2018 อาชยา เคยเป็นเด็กฝึกค่ายเจวายพีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
เส้นเวลา
ในวันที่เปิดตัว อี:ยูได้รับการแนะนำในฐานะหัวหน้ากลุ่มของเอเวอร์โกลว์ อย่างไรก็ตาม บทบาทหัวหน้ากลุ่มถูกเปลี่ยนไปยังชีฮย็อน ตามที่ประกาศในระหว่างการแสดงโชว์ Last Melody ของกลุ่มเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2021
วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2022 เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่าอี้เหรินจะหยุดพักจากกิจกรรมของเอเวอร์โกลว์ เพื่อใช้เวลากับครอบครัวของเธอในประเทศจีนและด้วยเหตุผลด้านการศึกษา เธอกลับมาทำกิจกรรมกลุ่มอีกครั้งในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022
วันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2022 อาชยาได้หยุดพักกิจกรรมชั่วคราวเนื่องจากปัญหาสุขภาพกะทันหัน เธอกลับมาทำกิจกรรมอีกครั้งที่งาน Super Music Festival 2022 ที่โตเกียวเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม 2022
สวิสซาล์ม
สวิสซาล์ม (Swiss Psalm; Schweizerpsalm, Cantique suisse, Salmo svizzero, Psalm svizzer) เป็นเพลงชาติของสวิตเซอร์แลนด์. เรียบเรียงทำนองเมื่อ ค.ศ. 1841 โดย Alberich Zwyssig (1808–1854). เริ่มขับร้องในฐานะเพลงปลุกใจของชาติ. โดยสภาแห่งชาติ ตั้งแต่มีการใช้เพลงสวิสซาล์มเป็นเพลงชาติ. เนื่องมาจากสภาแห่งชาติได้มีการหารือว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงเพลงชาติ. ระหว่าง ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1981 ได้ใช้เพลงชาติฉบับอื่นที่ชื่อว่า Rufst Du, mein Vaterland ("When You Call, My Country", ภาษาฝรั่งเศส Ô monts indépendants; ภาษาอิตาลี Ci chiami o patria, ภาษารูมันช์ E clomas, tger paeis) ประพันธ์บทร้องโดย Johann Rudolf Wyss (1743–1818) ซึ่งขับร้องในท่วงทำนองของเพลง ก็อดเซฟเดอะควีน ใช้จนถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1981, สวิสซาล์มได้รับรองสถานะให้เป็นเพลงชาติฐานะตามกฎหมาย. ในปี ค.ศ. 2013 สภาแห่งสมาพันธรัฐมีแนวความคิดในการเปลี่ยนแปลงเพลงชาติ.
บทร้อง
สวิสซาล์ม ฉบับทางการมีอยู่ทั้งสิ้น 4 บท, ปกตินิยมขับร้องเฉพาะบทที่ 1 (ในภาษาเยอรมัน). ส่วนเนื้อร้องที่เหลืออีก 3 บท จะขับร้องเป็นบางโอกาส โดยได้มีการแปลบทร้องในภาษาราชการทั้ง 3 ภาษา.
อำเภอเสาไห้
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเสาไห้มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ตำนานชื่ออำเภอ
ชื่ออำเภอเสาไห้เป็นการกร่อนคำมาจากคำว่า "เสาร้องไห้" เป็นตำนานเรื่องเล่าของเสาไม้ตะเคียนทองซึ่งมีขนาดความยาว 13 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 0.75 เมตร นับว่ามีขนาดใหญ่ต้นหนึ่งที่ไม่ได้รับการคัดเลือกเป็นเสาเอกในการสร้างปราสาทราชวังที่ประทับเชื้อพระวงศ์ต่าง ๆ ในต้นรัชกาลกรุงรัตนโกสินทร์ นางตะเคียนที่สิงสถิตอยู่เสียใจมาก ตกกลางคืนจึงแสดงอภินิหารลอยทวนน้ำขึ้นมา ขณะลอยมานั้นชาวบ้านริมน้ำได้ยินเสียงร้องไห้ และเสาดังกล่าวได้มาจมลงในบริเวณคุ้งน้ำป่าสัก ห่างจากที่ว่าการอำเภอเสาไห้ปัจจุบันไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 50 เมตร บริเวณนั้นจึงถูกเรียกว่า "สาวร้องไห้" ต่อมาเหลือเพียงคำว่า "เสาไห้"
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเสาไห้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 103 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเสาไห้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
พหุนิยม
พหุนิยม (Pluralism) เป็นหนึ่งในบรรดาคำหลายๆ คำที่ถูกหยิบยกไปใช้อย่างกว้างขวางในแทบจะทุกสาขา แต่โดยรวมแล้วจะมีนัยหมายถึงชุดของแนวคิดที่รับรู้ว่ามีความแตกต่างด้านแนวคิดอยู่ในสังคม และสนับสนุนในความแตกต่างหลากหลายทางแนวคิดเหล่านั้น รวมไปถึงต่อต้านการผูกขาดการตีความ หรือ การครอบงำโดยแนวคิดใดแนวคิดหนึ่งเพียงแนวคิดเดียว เช่น พหุวัฒนธรรม (cultural pluralism) นั้นสนับสนุนแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับความแตกต่างหลากหลายทางด้านวัฒนธรรม และไม่ยอมรับการครอบงำด้วยอิทธิพลของวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง หรือ พหุนิยมเชิงญาณวิทยา (epistemological pluralism) ที่มองว่าองค์ความรู้นั้นมีวิธีการอธิบาย และเข้าถึงตัวองค์ความรู้ได้หลากหลายวิธี โดยมิได้ถูกครอบงำด้วยวิธี และรูปแบบการอธิบายของสำนักคิดใดสำนักคิดหนึ่งเพียงสำนักเดียว (Kurian, 2011: 1213)
ภาษาละเม็ต
ภาษาละเม็ต (Lamet) หรือภาษาขะเม็ต เป็นภาษาที่มีผู้พูดในลาวและไทย มีผู้พูดราว 16,864 คน พบในลาว 16,740 คน (พ.ศ. 2538) ในลาวตะวันตกเฉียงเหนือ หลวงน้ำทา บ่อแก้ว บางส่วนอพยพเข้ามาอยู่ประเทศไทยเมื่อหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 พบในไทย 100 คน ที่จังหวัดลำปางและเชียงราย เป็นภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาปะหล่อง ชื่อภาษาละเม็ตใช้ในประเทศลาว ในไทยใช้ชื่อภาษาขะเม็ต
พหุนิยม
อรรถาธิบาย
โดยคำว่าพหุนิยมในทางทฤษฎีการเมืองที่เราเข้าใจกันในปัจจุบันนั้นถูกนำมาใช้ครั้งแรกโดย คริสเตียน โวล์ฟ (Christian Wolff) ซึ่งได้ถูกหยิบยืมไปใช้อธิบายสังคมอย่างกว้างขวางในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20  โดยเฉพาะในประเทศอังกฤษ และสหรัฐอเมริกา ซึ่งในขณะนั้นเป็นประเทศที่คุกกรุ่นไปด้วยบรรยากาศของการเดินขบวน และการประท้วงของสหภาพแรงงานต่างๆ  เพื่อต่อต้านนายทุนผูกขาดในประเทศอุตสาหกรรมขนาดใหญ่อย่างตลบอบอวล และท่ามกลางบริบททางสังคมการเมืองเช่นนี้นี่เองที่ทฤษฎีกลุ่มผลประโยชน์ - กลุ่มผลักดัน (interest - pressure group theory) ได้ถูกพัฒนาขึ้น และนำมาใช้อธิบายสังคม โดยเฉพาะสังคมอเมริกันอย่างชัดเจน และแพร่หลาย (Kurian, 2011: 1213; Badie, 2011: 1867 - 1868)  โดยกลุ่มทางการเมืองเหล่านี้จะได้ก้าวขึ้นมามีอิทธิพล และอำนาจต่อรองที่ทัดเทียมกันกับภาคธุรกิจ และภาคอุตสาหกรรมก็หลังจากที่มีการประกาศนโยบาย “นิว ดีล” (New Deal) ในช่วงทศวรรษ 1930  โดยประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลท์ (Franklin D. Roosevelt)  ซึ่งการก้าวเข้ามามีบทบาทในด้านการเจรจาต่อรองกับรัฐในการกำหนดนโยบายสาธารณะของกลุ่มผลประโยชน์อันแตกต่างหลากหลายที่แข่งขันกันในสังคมอเมริกันนี่เองที่เป็นหัวใจของแนวคิดพหุนิยมทางการเมืองที่เกิดขึ้นนับแต่นั้น
ตัวอย่างการนำไปใช้ในประเทศไทย
ท่ามกลางกระแสธารของการพัฒนาประชาธิปไตยไทยในชั่วระยะเวลา 80 ปีที่ผ่านมานับตั้งแต่มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ที่ยังผลให้ประเทศไทยปกครองโดยระบอบรัฐธรรมนูญ และอำนาจสูงสุดทางการเมือง หรือ อำนาจอธิปไตยก็มีที่มาจากเบื้องล่างคือประชาชน แต่สิ่งต่างๆ เหล่านี้ก็ดูเหมือนจะเป็นเพียงตัวอักษรที่รจนาไว้ในรัฐธรรมนูญมากกว่าเป็นสิ่งที่การเมืองไทยในโลกแห่งความเป็นจริงดำเนินไป นั่นก็เพราะอำนาจทางการเมืองไทยนับแต่หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองก็ยังคงวนเวียนอยู่กับการต่อสู้ของบรรดาชนชั้นนำทางการเมืองไม่กี่กลุ่ม อาทิ กลุ่มคณะราษฎร กลุ่มอนุรักษ์นิยมเจ้า หรือ กลุ่มคณะทหาร  เป็นต้น
แม้ในช่วงทศวรรษ 1980 (พ.ศ. 2523 - 2533) ประเทศไทยจะเริ่มปรับตัวเข้าหากระแสทุนนิยมของค่ายโลกเสรีมากยิ่งขึ้น ยังผลให้เกิดกลุ่มทุน กลุ่มธุรกิจต่างๆ ขึ้นในสังคมไทยมากมาย แต่ด้วยโครงสร้างความสัมพันธ์ของคนในสังคมที่ยังยึดติดอยู่กับระบอบอุปถัมภ์ ตลอดจนนโยบายพัฒนาประเทศแบบเน้นการพัฒนาจากส่วนกลาง และการรวมศูนย์อำนาจตลอดจนความมั่งคั่งไว้ที่กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นเมืองหลวงเป็นหลัก ประกอบกับการประสบวิกฤติเศรษฐกิจครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้ทำให้กลุ่มทุนเพียงบางกลุ่มเท่านั้นที่ถือโอกาสเติบโตขึ้นบนซากปรักหักพังทางเศรษฐกิจของประเทศ และก้าวเข้ามามีอิทธิพลในทางการเมืองไทยเป็นอย่างมากในแทบจะทุกยุคทุกสมัยหลังจากนั้นจนถึงปัจจุบัน เช่น การมีบทบาทในการส่งตัวแทนเข้าไปนั่งทำงานในตำแหน่งสำคัญภายในคณะรัฐมนตรีหลายสมัยติดต่อกันของบริษัทยักษ์ใหญ่ทางด้านสินค้าเกษตรกรรมอย่างเครือเจริญโภคภัณฑ์ หรือ ซีพี (CP) เป็นต้น (กลุ่มติดตามบทบาทบรรษัท, 2552: 26)
ดังนั้น จะเห็นได้ว่าอำนาจทางการเมืองของไทยนั้น หากมองโดยผิวเผินก็อาจพบว่ามีการแข่งขันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ คือ กลุ่มธุรกิจต่างๆ ที่มีตัวแทนอยู่ในสภาหอการค้าไทย กล่าวคือ ดูเหมือนว่าจะมีภาพที่เป็นพหุนิยมในทางการเมืองระดับหนึ่ง จากการที่กลุ่มธุรกิจ และกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ ที่อ้างว่าเป็นตัวแทนของผลประโยชน์ที่หลากหลายในสังคมนั้นได้เติบโตขึ้นในสังคมไทย จนสามารถเข้ามามีบทบาท และเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการกำหนดนโยบายสาธารณะ แต่ทว่าหากพิจารณาให้ลึกลงไปแล้วกลับพบว่าแท้จริงแล้ว ผู้ที่มีอำนาจสำคัญในการผลักดันให้มีการออกนโยบายสาธารณะนั้นกลับถูกผูกขาดโดยกลุ่มคน หรือ กลุ่มบรรษัทเพียงไม่กี่รายเท่านั้น ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้ก็ล้วนแล้วแต่มีเครือข่าย และอิงแอบกับชนชั้นนำทางการเมืองในระบบการเมืองทั้งสิ้น
สภาพทางการเมืองดังกล่าวของไทยจึงคล้ายกับสิ่งที่นักวิชาการตะวันตกอย่าง เอลเมอร์ เอริค แชทชไนเดอร์ (Elmer Eric Schattschneider) เรียกว่า “พหุนิยมชนชั้นนำ” (elite pluralism) กล่าวคือ แชทชไนเดอร์พยายามเปรียบเปรยแนวคิดพหุนิยมว่ามีสภาพคล้ายคลึงกับวงดนตรีที่แม้จะมีเครื่องดนตรีหลากหลายชนิด แต่ก็ยังต้องอาศัยวาทยกร (conductor) หรือจำเป็นต้องมีเครื่องดนตรีนำ (concertmaster) เสมอ ดังเช่นในกรณีของวงออร์เคสตรา  (ซึ่งส่วนมากจะเป็นไวโอลินตัวแรกที่อยู่ทางด้านซ้ายมือของวาทยกร) เป็นต้น  ด้วยเหตุนี้แชทชไนเดอร์จึงได้พยายามนำเสนอแนวคิดที่ผสมผสานกันระหว่างแนวคิดพหุนิยม และแนวคิดชนชั้นนำทางการเมืองในการอธิบายปรากฏการณ์ทางการเมือง โดยเขามองว่าแม้นโยบายสาธารณะจะเป็นผลลัพธ์ที่เกิดจากการแข่งขันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ต่างๆ  แต่แท้ที่จริงแล้วกลับแฝงไว้ด้วยวิธีคิดของชนชั้นนำที่ยังคงมีอิทธิพลอยู่ทั้งภายในกลุ่มผลประโยชน์เอง  และระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ด้วยกันที่จะมีเพียงไม่กี่กลุ่มเท่านั้นที่จะสามารถมีอำนาจและอิทธิพลเพียงพอที่จะสามารถเจรจาต่อรองกับรัฐบาลเพื่อให้ภาครัฐเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจเชิงนโยบายได้ (Schattschneider, 1975: XIX)
หนึ่งในบรรดาข้อถกเถียงที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งในวงการศึกษารัฐศาสตร์สมัยใหม่ก็คือ ข้อถกเถียงเกี่ยวกับอำนาจทางการเมืองระหว่างทฤษฎีพหุนิยม กับ ทฤษฎีชนชั้นนำทางการเมือง (elitism) เพราะในขณะที่แนวคิดพหุนิยมนั้นมองว่าอำนาจทางการเมืองนั้น “กระจาย” ตัวไปตามกลุ่มผลประโยชน์ – กลุ่มผลักดันที่แข่งขันกันในการเข้ามามีอิทธิพลต่อการออกนโยบายสาธารณะของรัฐ (Dahl, 1971) ตรงกันข้าม แนวคิดชนชั้นนำทางการเมืองนั้นกลับมองอำนาจทางการเมืองว่า “กระจุก” ตัวอยู่ที่ชนชั้นนำเพียงไม่กี่คน หรือ ไม่กี่รูปแบบ เช่น ทหาร นายทุน และนักการเมือง ซึ่งบุคคลเหล่านี้ล้วนแล้วแต่มีอิทธิพลในการกดปุ่มบังคับบัญชาทุกสิ่งทุกอย่างในการออกนโยบายสาธารณะของรัฐ (Mills, 1960: 276) โดยแนวคิดสองแนวนี้ยังคงเป็นแนวคิดหลัก ที่ต่อสู้ และขับเคี่ยวกันในเชิงความคิดเพื่อช่วงชิงความสามารถในการอธิบายการเมือง และสังคม ของทั้งอเมริกัน และนานาประเทศทั่วโลก (รวมทั้งประเทศไทย) มาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน
ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ
ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ (Forbes Korea Power Celebrity) เป็นการจัดอันดับประจำปีที่ตีพิมพ์โดยนิตยสารฟอร์บ (เกาหลี) ตั้งแต่ปี 2553 โดยคัดเลือกของคนมีชื่อเสียงที่มีอิทธิพลมากที่สุด 40 อันดับแรกในเกาหลีใต้ ซึ่งมีการจัดอันดับบุคคลจากกีฬา, ดนตรี, ศิลปะ, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ตามความสำเร็จในอาชีพของพวกเขา, อิทธิพล, ความนิยม และรายได้ จากปีที่ผ่านมา
2021
รายชื่อบุคคลทั้งหมดในปี 2021
สโมสรวอลเลย์บอลคอสโม เชียงราย
สโมสรวอลเลย์บอลคอสโม เชียงราย หรือชื่อเดิม สโมสรวอลเลย์บอลเชียงราย ที่ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2553 โดยมีผู้ก่อตั้ง ประกอบด้วย วิจิตรศักดิ์ มงคลสาร, พีระพงษ์ ดวงสนิท, บดีพล จันทโชติ ซึ่งมี โอภาส สุขเจริญไกรศรี เป็นประธานสโมสร และปราโมทย์ นพวงค์ เป็นผู้จัดการสโมสร
นักวอลเลย์บอลของทีมนี้ได้รับการกล่าวว่ามีรูปแบบการตบที่เป็นเอกลักษณ์ และผู้ชมเต็มสนามทุกนัด
ฤดูกาล 2554 สโมสรสามารถคว้าอันดับที่ 4 วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก และในรายการมาเลเซีย ซุปเปอร์ ซีรีส์ 2011 ได้รางวัลชนะเลิศ
เดอร์ตีไดอานา
เดอร์ตี เดียน่า (Dirty Diana) เป็นเพลงของศิลปินชาวอเมริกันไมเคิล แจ็กสัน เป็นเพลงที่เก้าจากอัลบั้มสตูดิโอชุดที่เจ็ด "แบด" ออกจำหน่ายโดยอีพิกเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1988 เป็นเพลงที่นำเสนอเสียงฮาร์ตเตอร์ร็อคคล้ายกับ "บีตอิต" จากอัลบั้ม ทริลเลอร์ (1982) และกีตาร์โซโล่ที่เล่นโดย สตีฟ สตีเวนส์
เพลงแต่งโดยไมเคิล แจ็กสัน โปรดิวซ์โดยควินซี โจนส์ร่วมกับแจ็กสัน เป็นเนื้อเพลงที่เกี่ยวกรุ๊ปปีส์ (groupies) "Dirty Diana" มีจังหวะปานกลางและมีการเล่นในคีย์ของ G มิเรอร์
"Dirty Diana" ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ดนตรีร่วมสมัย เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั่วโลกในปี ค.ศ. 1988 ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ของบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา เพลงยังติดท็อป 10 ในหลายประเทศเช่น สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส อิตาลี และนิวซีแลนด์ ในปี 2009 หลังจากการเสียชีวิตของแจ็กสันในเดือนมิถุนายน เพลงได้กลับเข้ามาใหม่ในชาร์ตเนื่องจากยอดขายดาวน์โหลดดิจิทัล มิวสิกวิดีโอสำหรับเพลง "Dirty Diana" ได้รับการถ่ายทำต่อหน้าผู้ชมสดและเปิดตัวในปี ค.ศ 1988
คุลฟี
thumb|250px|คุลฟี คุลฟี (kulfi; क़ुल्फ़ी) เป็นขนมหวานอย่างหนึ่งของอาหารอินเดีย มีลักษณะคล้ายกับไอศกรีมหรือหวานเย็นของไทย
คุลฟีได้รับความนิยมโดยทั่วไปในประเทศอินเดีย รวมถึงประเทศอื่นในภูมิภาคเดียวกัน เช่น เนปาล, ปากีสถาน, บังกลาเทศ จนถึงพม่าและตะวันออกกลาง จนถูกเรียกว่า "ไอศกรีมแบบดั้งเดิมของอนุทวีปอินเดีย" คุลฟีมีลักษณะคล้ายกับหวานเย็นของไทย โดยเป็นไอศกรีมเสียบไม้ หากแต่จะทำมาจากนมสดที่ผ่านการเคี่ยวจนข้นมัน และปรุงแต่งรสชาติด้วยการผสมน้ำตาล และเติมกลิ่นต่าง ๆ เข้าไปด้วย เช่น เครื่องเทศ, กุหลาบ, มะม่วง, พิสตาชีโอ เป็นต้น นอกจากจะมีการเสียบไม้แล้ว ยังมีคุลฟีแบบที่เสิร์ฟใส่จานเป็นของหวานสำหรับปิดท้ายมื้ออาหารค่ำอีกด้วย