cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอ็มควอเทียร์
การออกแบบ
พื้นที่โครงการเอ็มควอเทียร์จะประกอบไปด้วยอาคารศูนย์การค้าทั้งหมดสามอาคาร ดังนี้
ซึ่งอาคารศูนย์การค้าทั้งสามจะมีสะพานเชื่อมถึงกัน และชั้นเอ็มยังมีทางเชื่อมไปยังเอ็มดิสทริค สเตชัน และอาคารเอ็มโพเรียม นอกจากนี้ทางเดินระหว่างอาคารที่ชั้น G จะตกแต่งให้เป็นแนวธรรมชาติตลอดทางคั่นกลางด้วยทางไหลของน้ำจากควอเทียร์ฟอล เสมือนว่าเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างศูนย์การค้ากับอาคารสำนักงาน
วอลเตอร์ เรนโบธ
ดร.วอลเตอร์ เรนโบธ (Walter Rainboth) หรือ '''วอลเตอร์ เจ. เรนโบธ''' (Walter J. Rainboth) เป็นนักสัตววิทยาและนักมีนวิทยาชาวอเมริกัน
ดร.เรนโบธ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านสัตววิทยา จากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ในปี ค.ศ. 1971, ปริญญาโทด้านพันธุศาสตร์และการพัฒนาจากมหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1973 และจบการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านสิ่งแวดล้อมจากมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ในปี ค.ศ. 1981
ดร.เรนโบธ เริ่มลงพื้นที่ศึกษาพันธุ์ปลาน้ำจืดของทวีปเอเชียที่ประเทศเวียดนาม, ไทยและลาว ตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก โดยเป็นสมาชิกของสถาบันการศึกษาพันธุ์ปลาในลุ่มแม่น้ำโขงของมหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต ระหว่างปี ค.ศ. 1947-ค.ศ. 1976 หลังจากนั้นได้เดินทางไปยังหลายประเทศ เช่น บังกลาเทศหรือแกมเบียในแอฟริกาตะวันตก เพื่อศึกษาพันธุ์สัตว์น้ำที่นั่น ได้รับทุนจากองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) เพื่อเตรียมความพร้อมการจัดทำคู่มือภาคสนามเพื่อปลาของแม่น้ำโขงในประเทศกัมพูชา ได้รับสัญญาอนุญาตจากคณะกรรมการแม่น้ำโขงเพื่อดำเนินการต่อการวิจัยที่ในระดับที่กว้างขึ้นทั่วประเทศในลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง
มีผลงานต่าง ๆ มากมาย อาทิ เช่น การอนุกรมวิธานปลาสะนากยักษ์ (Aaptosyax grypus) ในปี ค.ศ. 1991 ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตและพบได้เฉพาะลุ่มแม่น้ำโขงที่เดียวในโลกเท่านั้น, การเปลี่ยนชื่อสกุลของปลาตะพาก จาก Puntius เป็น Hypsibarbus ในปี ค.ศ. 1996 และผลงานหนังสือ Fishes of the Cambodian Mekong ในปีเดียวกัน เป็นต้น
ปัจจุบัน เป็นรองศาสตราจารย์ประจำภาควิชาชีววิทยาและจุลชีววิทยา มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน
วิกฤตตัวประกันอินอะมะนาส
วิกฤตตัวประกันอินอะมะนาส เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 เมื่อผู้ก่อการร้ายที่เชื่อมโยงกับกลุ่ม อัลกออิดะฮ์ ภายใต้การบังคับบัญชาของมุคตาร บัลมุคตาร จับตัวประกันกว่า 800 คน ที่โรงงานผลิตแก๊สเชื้อเพลิง ใกล้กับเมืองอินอะมะนาส ประเทศแอลจีเรีย สี่วันให้หลัง หน่วยปฏิบัติการพิเศษเข้าจู่โจมโรงแยกแก๊สดังกล่าว เพื่อที่จะปลดปล่อยตัวประกัน
มีตัวประกันต่างชาติเสียชีวิตอย่างน้อย 39 คน ร่วมกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชาวแอลจีเรีย 1 คน และคนร้าย 29 คน คนงานชาวแอลจีเรีย 685 คน และชาวต่างชาติ 107 คนได้รับการปล่อยตัว มีคนร้ายถูกจับ 3 คน
รายชื่อผู้ผลิตรถยนต์
รถยนต์จะมีตราสินค้าต่างๆ ดังนี้
ซง โกคู
ซง โกคู ตัวละครหลักจากการ์ตูนชุดเรื่องดราก้อนบอล และเป็นตัวละครการ์ตูนที่เป็นที่นิยมที่สุดคนหนึ่ง ทั้งนี้ ชื่อ ซง โกคู มาจากชื่อ ตัวละคร ซง หงอคง ในนิยายเรื่องไซอิ๋ว ซึ่งสะกดว่า 孫悟空 (ซน โงะกู) ในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน โกคู หรือ ซง โกคู ในประเทศไทยเรียกชื่อ ซุน โงกุน ซึ่งน่าจะอ่านคล้ายกับ โงะกู  หรือ หงอคงในภาษาจีน   เป็นพระเอกของเรื่องเป็นชาวไซย่าที่เก่งที่สุด มีพ่อชื่อบาดั๊ก พี่ชายชื่อ ราดิซ โกคูเป็นชาวไซย่าที่มีชื่อเกิดว่า คาคาล็อต โกคูเมื่อตอนเริ่มเรื่องเล่มที่ 1 บอกกับบูลม่าว่ามีอายุ 14 ปี แต่ในเล่ม 3 บอกว่าอายุ 12 ปี เนื่องจากนับเลขผิด โกคูได้ช่วยปกป้องโลกเอาไว้หลายครั้งแล้วจากการทำลายโลกของฝ่ายร้าย เช่น จอมมารพิคโกโร่ ฟรีเซอร์ เซล จอมมารบู โกคูชอบกินข้าวมาก ๆ และชอบชวนคนอื่นอาบน้ำ และจะหิวบ่อยเป็นคนที่อารมณ์ดีไม่ชอบทะเลาะ ซึ่งต่างกับเบจิต้าอย่างมาก
โกคูได้เรียนฝึกวิชากังฟูกับ ซง โกฮัง ปู่บุญธรรม ซึ่งถูกโกคูที่แปลงเป็นลิงยักษ์หลังจากเผลอไปมองดวงจันทร์เต็มดวงเหยียบตาย จากนั้นไปเรียนวิชากับผู้เฒ่าเต่า หรือผู้เฒ่ามูเท็น ซึ่งเป็นอาจารย์ของ ซง โก ฮัง และ ราชาปีศาจวัว ต่อมาเป็นท่านคารินแห่งหอคอยคาริน ถัดมาอีกได้ไปฝึกกับพระเจ้าโดยมีมิสเตอร์โปโปเป็นผู้ช่วยสอน ต่อมาเป็นท่านจ้าวพิภพได้สอนพลังหมัดจ้าวพิภพจนโกคูเก่งขึ้นมาก พลังที่มากที่สุดของโกคูคือพลังบอลเก็งกิ ซึ่งเอาพลังของสิ่งมีชีวิตทั้งโลกหรือจักรวาลมารวมกันแล้วปล่อยออกไปซึ่งสามารถทำลายล้างได้สูงมาก อาจาย์คนต่อมาของโกคูคือ ชาวดาวยาโดแร็ต ซึ่งยานที่โกคูใช้หนีออกจากดาวนาเม็กได้ตั้งที่หมายไว้อัตโนมัติ ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อว่าชื่ออะไร ซึ่งโกคูได้เล่าว่าอ้อนวอนอยู่นานจึงจะสอนวิชาเคลื่อนย้ายในพริบตาให้ อาจารย์คนสุดท้ายของโกคูคือ ชาวดาวเมตามอร์ ที่สอนวิชาฟิวชั่นให้ในปรโลก เป็นวิชาที่ใช้รวมร่างกับคนที่มีขนาดของพลังเท่า ๆ กันซึ่งจะทำให้พลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อ
ประวัติตามท้องเรื่อง
โกคูมีอาจารย์ถึง 7 คน เวลาต่อสู้ทุกครั้งโกคูจะดีใจและตื่นเต้นเพราะจะได้สู้กับคนที่เก่งที่สุดอย่างเช่นฟรีเซอร์ และชาวไซย่าโบรลี่ โกคูถึงแม้จะเก่งที่สุดในเรื่อง แต่เคยเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันศึกชิงเจ้ายุทธภพเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น โดยครั้งแรกที่เข้าแข่งขันในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 21 แพ้ให้แก่ แจ๊คกี้ ชุน ซึ่งก็คือผู้เฒ่าเต่าที่ปลอมตัวมาเข้าแข่งขัน ป้องกันไม่ให้ลูกศิษย์ทั้งสองคือ โกคู และ คูริริน คิดว่าตัวเองเก่งแล้ว ครั้งที่สองในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 22 แพ้ให้แก่ เท็นชินฮัง โดยถูกรถชนระหว่างที่ปลิวออกนอกสนามไปทั้งคู่ ครั้งที่สามในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 23 ชนะ พิคโกโร่ จูเนียร์ และได้รางวัลผู้ชนะเลิศศึกชิงเจ้ายุทธภพเป็นครั้งแรก ครั้งที่สี่ในภาคจอมมารบู สู้กับเบจิต้า ซึ่งถูกจอมมารบาบิดี้ครอบงำและได้ฆ่าคนดูในสนามตายมากมาย โกคู จึงตัดสินใจเปลี่ยนสถานที่ไปสู้กับ เบจิต้า เพียงแค่สองคน และเป็นครั้งแรกที่เผยโฉมว่า โกคู สามารถเป็น ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 2 ได้ โดยโกคูสามารถแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 3 ได้ในภาคจอมมาร บู ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้ในภาค GT โดยจะแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้นั้น ต้องแปลงเป็นลิงยักษ์เสียก่อน และสุดท้าย ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 5 และ ขั้นที่ 6 ในภาค AF (After Future) ซึ่งภาค GT และ AF นั้น เป็นการ์ตูน โดจิน หรือ แฟน ๆ เป็นผู้เขียน ไม่ใช่ อ.โทริยาม่า เขียน
ประวัติในช่วงเติบโต
ซง โกคูเป็นชาวไซย่า และโตที่โลก โดยมีชื่อเดิมว่า"คาคาร็อต" (แผลงมาจากคำว่า แครอท) โดยมีบิดาที่ชื่อ บาร์ดัคในตอนเด็กซงโกคูจะมีหางงอกมาเหมือนลิง ถ้าเขามองดวงจันทร์เต็มดวงเมื่อไหร่เขาจะกลายร่างเป็นลิงยักษ์ ไม่สามารถควบคุมสติได้ แต่มีพลังโจมตีมหาศาล ตอนโตขึ้นมา เขาสามารถพัฒนาพลังต่อสู้ จนผ่านพ้นขีดขั้นของชาวไซย่าปรกติได้ จนกลายเป็น ซุปเปอร์ไซย่า โดยผมเปลี่ยนเป็นสีทอง และมีพลังโจมตีมหาศาล มีออร่ารอบตัว ในตอนนี้โกคูสามารถแปลงร่างเป็นได้ทั้งหมด 8 ร่าง (ยกเว้นภาค AF) คือ
ชื่อภาษาญี่ปุ่น
ในประเทศไทย ได้มีการแปลชื่อของ ซง โกคู ไปหลากหลายชื่อ ซึ่งรวมถึง "ซง โงกุน" และ "ซง หงอคง" ซึ่ง "ซง โงกุน" เป็นการแปลที่ผิดไปจากต้นฉบับดั้งเดิม โดยชื่อจากภาษาญี่ปุ่น เขียนในคันจิว่า 孫悟空 นั้นหากอ่านตาม การอ่านชื่อคนในแบบญี่ปุ่น (เสียงคุง ซึ่งจะอ่านตามตัว) จะอ่านว่า ซง โกคู
สำหรับการแปลชื่อเป็น "ซง หงอคง" แปลตามที่มาของภาษาญี่ปุ่น ให้สอดคล้องกับเจตนาของผู้แต่งที่ต้องการเชื่อมโยงตัวละครเข้ากับ ซง หงอคงในเรื่องไซอิ๋ว โดยในภาษาญี่ปุ่น ซง หงอคง ในเรื่องไซอิ๋ว สะกดว่า 孫悟空 (ซง โกคู) เหมือนกัน
ในภาษาอังกฤษ ผู้แต่งโทริยามะ อากิระ ใช้ชื่อว่า Son Goku ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้อย่างเป็นทางการ แต่ในภาษาญี่ปุ่นกลับเขียนภาษาอังกฤษว่า Son Gokou หรือ Son Gokuh แทน
พระแม่ปารณศวรีโพธิสัตว์
ปารณศวรี (IAST: Parṇaśabarī, पर्णशबरी) หรืออาจสะกดตามรูปภาษาไทยได้ว่า บรรณศวรี (เทพีผู้นุ่งห่มใบไม้), เป็นพระโพธิสัตว์เทพีในคติศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน ได้รับการยกย่องว่าทรงคุ้มครองและอุปถัมป์การขจัดโรคระบาด และทุกข์จากโรคภัยไข้เจ็บ
เทวรูปปฏิมากรของนางยังปรากฏในธากา ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งหลงเหลือผ่านมาตั้งแต่สมัยจักรวรรดิปาละ ซึ่งที่มาเดิมอาจเป็นพระแม่ศีตลาและบริวารของนางคือชวาลาสูร ซึ่งเป็นเทพเจ้าฮินดูที่เกี่ยวข้องและอุปถัมป์การขจัดโรคระบาด และทุกข์จากโรคภัยไข้เจ็บด้วยเช่นกัน ในประวัติศาสตร์อินเดีย มีเทวรูปปฏิมาของนางอันมีชื่อเสียงขจรขจายจากชุดหมู่ปฏิมากรรมสัมฤทธิ์แห่งกุรกิหารซึ่งอยู่อายุราวพุทธศตวรรษที่สิบห้าถึงสิบแปด
ในคติศาสนาพุทธแบบวัชรยานนับถือว่านางเป็นเทพีบริวารของเจ้าแม่ตาราโพธิสัตว์เทพี นักวิชาการบางท่านกล่าวว่านางอาจมีที่มาจากเทพีพื้นเมืองท้องถิ่นของเทือกเขาวินธัย เนื่องจากนางมีลักษณะและความเชื่อมโยงความสัมพันธ์กับชาวสาบาภาชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บริเวณนี้
ที่มา
ในทางประวัติศาสตร์ นางนั้นอาจพัฒนามาจากเทวีท้องถิ่นของอินเดีย เนื่องจากมีการขนามนามของนางว่า “ปีศาจี” ในภาษาสันสกฤตซึ่งหมายถึงปิศาจ คำนี้ยังปรากฏในมนต์ของนางด้วย ปิศาจมีความหมายถึงพลังของธรรมชาติที่อาจให้คุณหรือโทษก็ได้ตามขนบการบูชาของชาวบ้าน เช่นเดียวกับคำว่าฑากินี ยักษิณี ฯลฯ ซึ่งถูกลดคุณค่าความสำคัญลงโดยวัฒนธรรมพราหมณ์ ฮินดูทางการ แต่พุทธศาสนาวัชรยานรับไปพัฒนาต่อ และประติมานวิทยาเทพปฏิมาของนาง สอดคล้องกับรูปลักษณ์ที่นุ่งใบไม้เหมือนชาวป่าที่แสดงถึงความเป็นพื้นเมืองอย่างชัดเจน ซึ่งแสดงร่องรอยว่านางอาจเป็นเทวีพื้นบ้านที่ถูกนำมารวมเข้าในพุทธศาสนาแล้วจัดให้อยู่ในกลุ่มพระแม่ตารา
เช่นเดียวกับที่ศาสนาฮินดูนำเอาเทวีแห่งโรคระบาดพื้นบ้านอย่างจ้าวแม่มาริอัมมาหรือเจ้าแม่ศีตลาเข้ามาเป็นหนึ่งในเทวดาในศาสนาฮินดูซึ่งทั้งพระปารณศวรีและเจ้าแม่ศีตลาของพราหมณ์ ฮินดูน่าจะมีความเกี่ยวข้องเชื่อมโยงกัน
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร
ประวัติ
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านหัวลำโพง อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี ในช่วงวัยเด็กท่านมีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย  หลังจากการร้องให้ทุกครั้ง ท่านมักจะชักจนหน้าเขียว และมารดาได้พาไปหาหมอรักษาโรค หลวงพ่อสิน ได้บอกถึงรางว่า ชื่อ ทวายนั้นเป็นความหมายที่เป็นกาลกิณี จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ผินะ  แปลว่า หันหน้า, หันหลัง, เปลี่ยนทิศทาง, ไม่แยแส, หรือเลิกคบกัน นับแต่นั้นอาการดังกล่าวได้ทุเลาลง จากนั้นหลังจากโยมบิดาได้เสียชีวิตลง ท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณร และเมื่ออายุครบบวชท่านจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2481  ณ วัดหนองเต่า โดยมีพระครูอุดมคุณาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอทัพทัน เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระมหาอำนวย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ในระหว่างเป็นพระภิกษุ ท่านได้ขออนุญาตเจ้าอาวาสออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่ วัดเกาะเทพเทโพ หลังจากอุปสมบทแล้วเพียง 20 วัน ท่านจึงขอสึกออกมา เพราะยังกลัวศพอยู่ อยู่มาได้เพียง 11 วัน โยมมารดาก็ถึงแก่กรรมลงอีก ต่อมาก็เจาะจงมาที่พระภิกษุผินะ จูงศพให้ได้ เพราะเป็นโรคฝีในท้อง สับปเหร่อก็ผ่าท้องให้ดู ท่านก็ฉันอาหารไม่ได้ถึง  3 - 4 วัน  และมีอาการนอนไม่ค่อยหลับ จึงขอเจ้าอาวาสไปพักที่อื่นสัก 5 วัน แล้วจะกลบมาลาสิกขาบท หลวงพ่อคำก็ได้สอบถามท่านและพระภิกษุอีก 1 รูป เป็นคนกลัวผี ก็สั่งสอนว่า สังขารของคนื่อนนั้นมันก็เหมือนกับของเรา จะรังเกียจไปทำไม ต่อมาท่านได้อยู่กับหลวงพ่อคำที่วัดเกาะเทพเทโพ อยู่ในหนึ่งเดือนเต็ม ๆ ก็เลิกกลัวผี  เกิดมานะว่าท่านจะบวชตลอดชีวิต  ต่อมาท่านึงได้เดินทางแสวงธรรมหาพระคณาจารย์เพื่อเรียนศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน โดยมุ่งหน้าไปที่ วัดถ้ำตะโก แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะ หลวงพ่อท่านได้มรณภาพไปก่อนหน้านั้นแล้ว ด้วยใจที่มานะ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาอยู่ที่ วัดถ้ำตะโก 2 พรรษา (พ.ศ. 2482 - 2484 หลังจากนั้น ท่านได้จาริกธุดงค์ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้อบรมบ่งนิสัยในการรักสันโดษ ออกธุดงค์มาเรื่อย ๆ ก็มาถึงที่ตำบลบ้านสนมลาว อันเป็นบ้านเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นราชธานี (3 เมษายน พ.ศ. 1893 - 7 เมษายน พ.ศ. 2310) หลวงพ่อท่านเริ่มอาพาธและถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ก่อนหน้านี้หลวงพ่อผินะได้ทำหนังสือเขียนสั่งไว้ มีใจความว่า "เมื่อฉันละสังขาร ขอให้ปฏิบัติตามนี้ คือ ห้ามฉีดยาศพโดยเด็ดขาด ให้เก็บศพไว้ในสภาพนั่งขัดสมาธิ ให้บรรจุศพไว้ในที่เตรียมไว้ ณ สุสานผินะ ไม่ต้องมีการสวดศพ ไม่ต้องบอกคนมาก ห้ามเผาศพโดยเด็ดขาด" สั่ง ณ วันที่ 4 ตุลาคม 2545 ลงชื่อ พระผินะ ปิยธโร พระอาจารย์ใหญ่ประธานคณะปฏิบัติธรรม วัดสนมลาววิหาร ด้วยเกิดเหตุปรากฏการณ์ความมหัศจรรย์ ภายหลังการมรณภาพลงอย่างสงบของ "หลวงพ่อผินะ ปิยธโร" สิริอายุ 89 ปี เจ้าอาวาสวัดสนมลาว ร่างหลวงพ่อผินะนั่งหมดลมหายใจในท่านั่งขัดสมาธิอย่างสงบ เหตุที่ไม่ปกติเพราะท่านมรณภาพเวลาประมาณ 05.14 น. แต่เวลาล่วงเลยกว่า 12 ชั่วโมงแล้วร่างกายเนื้อตัวท่านยังอ่อนนิ่ม ไม่คล้ายดังคนที่หมดลมหายใจแต่อย่างใด
ไททศมิตร
ไททศมิตร (Taitosmith; เขียนในรูป TaitosmitH) เป็นวงดนตรีร็อกสัญชาติไทยที่นิยามตัวเองว่าเป็น "วงดนตรีเพื่อชีวิตยุคใหม่"
ประวัติ
วงนี้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2561 โดยนักดนตรีอินดี้ คือ จ๋าย - อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี เริ่มตั้งคำถามต่อความเป็นไปในระบบสังคมทุนนิยมในยุคปัจุบัน ที่ทุกคนทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้มาซึ่งทรัพย์สิน เงิน ทอง และความมั่งคั่งเป็นหลัก จนหลงลืมสิ่งแวดล้อมรอบตัว เช่น สัตว์, ธรรมชาติ และที่สำคัญคือเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเอง จนกระทั่งจ๋ายมีโอกาสทำงานในเทศกาลดนตรีบิกเมาน์เทนมิวสิกเฟสติวัล จึงค้นพบว่าดนตรีเป็นสื่อที่มีอิทธิพลที่จะสื่อกับคนฟังหรือสังคมได้อย่างตรงไปตรงมา และได้ผลอย่างรวดเร็ว จึงเริ่มจากการชักชวนเพื่อนที่เคยแบ่งปันผลงานเพลงกันฟังในสมัยศึกษาในมหาวิทยาลัย คือ โมส - ตฤณสิษฐ์ สิริพิชญาศานต์ จนมีการปรึกษากันและเห็นตรงกันว่าแนวเพลงที่เหมาะกับการสื่อสารอุดมการณ์ที่มีอยู่ที่สุดคือ "เพลงเพื่อชีวิต" และได้สมาชิกคนอื่น ๆ มารวมกันจนครบจำนวน 6 คน
พวกเขาประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วจากการทำเพลงจำนวน 2 เพลง คือ Pattaya Lover ซึ่งเป็นเพลงแนวไทยป็อป และ เป็นตะลิโตน ที่ผสมแนวเพลงนีโอโซล พร้อมกับได้รับเชิญให้เข้าร่วมรายการ "นักผจญเพลง" ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ซึ่งเพลง เป็นตะลิโตน ที่แสดงในรายการนั้นมีผู้รับชมในยูทูบจำนวนถึง 12,000,000 วิว ตามมาด้วยซิงเกิ้ลที่ 3 Hello Mama ซึ่งเป็นแนวเดียวกันที่ปล่อยออกมาในช่วงปลายปี ซึ่งมีเนื้อร้องภาษาอังกฤษผสมภาษาอีสาน
ทางวงได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงยีนแล็บ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เนื่องจากโอม - ปัณฑพล ประสารราชกิจ นักร้องนำวงค็อกเทล ซึ่งเป็นผู้บริหารของค่ายเพลงยีนแล็บ ได้ดูคลิปเพลง แดงกับเขียว (แดงกับเขียว) จึงชักชวนให้มาร่วมงานด้วย และออกอัลบั้มแรกในชื่อเดียวกับวงในปี พ.ศ. 2562
ต้นปี พ.ศ. 2565 ไททศมิตรออกอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อ เพื่อชีวิตกู โดยมีเพลงที่กลายเป็นปรากฏการณ์ไวรัลในติ๊กต็อก คือเพลง นักเลงเก่า ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดนิยมแนวอาชญากรรม 4 KINGS อาชีวะ ยุค 90 ที่จ๋ายร่วมแสดงด้วย พร้อมด้วยอีก 1 เพลง คือ ไทเท่ ที่ได้ศิลปินเพลงลูกทุ่งผู้ล่วงลับและศิลปินแห่งชาติ ไวพจน์ เพชรสุพรรณ มาร่วมร้อง และถือเป็นผลงานสุดท้ายในชีวิตของไวพจน์
เพลงของไททศมิตรมุ่งเน้นไปที่แง่มุมต่าง ๆ ของสังคม ชีวิตมนุษย์ ปัญหาเศรษฐกิจ ตลอดจนการเสียดสีทางการเมือง
ชื่อวงดนตรี "ไททศมิตร" ประกอบด้วยองค์ประกอบ 3 สิ่งคือ ไท แปลว่า "อิสระ" ทศ แปลว่า "สิบ" และ มิตร แปลว่า "มิตรภาพ" ความหมายโดยรวมคือ "กลุ่มคนที่รักอิสระ 10 คนที่เริ่มต้นและทำทุกอย่างด้วยมิตรภาพ" แม้จะมีสมาชิกหลักเพียง 6 คน แต่พวกเขายังระลึกถึงผู้เกี่ยวข้องทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังความสำเร็จของพวกเขา ดังนั้นจึงใช้ชื่อที่สื่อความหมายว่าสิบ
สัญลักษณ์ของวงมีลักษณะคล้ายเสาชิงช้าหรือไผฟาง (ซุ้มประตูจีนโบราณ) เนื่องจากชื่อวงเป็นการการเล่นคำของตัวอักษรภาษาอังกฤษสองตัว คือ T และ H
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตรินิแดดและโตเบโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 14 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตรินิแดดและโตเบโกไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
Stilesia
Stilesia เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Anoplocephalidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ไฮเจีย
ไฮเจีย (Υγιεία; Hygieia) ตามความเชื่อของกรีก เป็นเทพีแห่งสุขภาพอนามัย ความสะอาด และสุขลักษณะ เป็นธิดาของอัสคลิปิอุส (Asclepius) ที่มีหน้าที่ในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ ไฮเจียจะมีหน้าที่ป้องกันการเจ็บไข้ได้ป่วย และการทำให้มีสุขภาพดีอย่างต่อเนื่อง
Pseudopalaemon bouvieri
Pseudopalaemon bouvieri เป็นสปีชีส์ของกุ้งฝอยที่อยู่ในวงศ์ Palaemonidae เคแมนจมูกกว้างมักล่า Pseudopalaemon bouvieri และ Pseudopalaemon bouvieri เป็นสัตว์กินไม่เลือก
ยุทธการที่ตงก๋วน
ยุทธการที่ตงก๋วน สงครามในช่วง ยุคสามก๊ก และช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 211 โดยเป็นความขัดแย้งระหว่าง กองทัพพันธมิตรกวนซี ที่นำโดย ม้าเฉียว เจ้าเมืองเสเหลียงและ โจโฉ
ศาลาศาลสหพันธ์ (เยอรมนี)
ศาลาศาลสหพันธ์ (Bundesgerichtshof) เป็นศาลยุติธรรมชั้นสูงสุดในระบบเขตอำนาจศาลทั่วไป (ordentliche Gerichtsbarkeit) และถือเป็นหนึ่งในห้าศาลสูงสุดของสหพันธสาธารณรัฐเยอรมนี ศาลแห่งนี้เป็นศาลอุทธรณ์ชั้นสูงสุดในการพิจารณาพิพากษาคดีอาญาและคดีแพ่งทั้งปวง ผู้พิพากษาศาลนี้จะมาจากคณะกรรมการสรรหา ซึ่งประกอบด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมสหพันธ์, สมาชิกสภาสหพันธ์จำนวน 16 คน และสมาชิกคณะมนตรีสหพันธ์จำนวน 16 คน โดยมีประธานาธิบดีเป็นผู้ลงนามแต่งตั้ง
ศาลาศาลสหพันธ์ก่อตั้งในปีค.ศ. 1950 เดิมมีที่ทำการแห่งเดียวในนครคาลส์รูเออ ต่อมาในปีค.ศ. 2020 เปิดที่ทำการแห่งที่สองในนครไลพ์ซิช
ซางาระ ซาโนสุเกะ
ซางาระ ซาโนสุเกะ (相楽 左之助 (ซะงะระ ซะโนะซุเกะ)) หรือ ซันสะ (斬左 (ซันซะ)) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซามูไรพเนจร
ประวัติ
ฉายา"นักวิวาทซันสะ" ด้านหลังเสื้อของเขาปักตัวอักษรคำว่า "ร้าย" เอาไว้ เป็นคนที่ชอบการชกต่อย อุปนิสัยเลือดร้อน พูดจาตรงไปตรงมา มีร่างกายที่อึดเป็นพิเศษ ในอดีตเคยเป็นคนของกลุ่ม "สาส์นแดง" ซึ่งนับถือซางาระ ไซโซผู้นำของกลุ่มมาก ซาโนสุเกะจึงของนามสกุล "ซางาระ" มาใช้ แต่หลังจากกลุ่มสาส์นแดงถูกคณะปฏิวัติหักหลัง ไซโซถูกฆ่าเขาจึงเกลียดคนของคณะปฏิวัติเข้ากระดูกดำ ในตอนที่สู้กับเคนชิน อาวุธที่เขาใช้คือ"ดาบพิฆาตอาชา" แต่หลังจากนั้นมักใช้หมัดล้วนๆ ในการต่อสู้ ฝีมือของเขาได้พัฒนาขึ้นอีกขั้นหนึ่งหลังจาก ได้ท่าไม้ตาย "สองกระแทกสุดยอด" จากอันจินักบวชเร่ร่อน ซาโนสุเกะเป็นสหายคนสำคัญอันดับหนึ่งที่ได้รับความไว้วางใจจากเคนชิน และสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเคนชินเสมอมา
เดทออร์อะไลฟ์
เดทออร์อะไลฟ์ อาจหมายถึง
อำเภอฮัมดาน
ฮัมดาน (همدان) เป็นอำเภอในเขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 85,370 คน ชื่ออำเภอมาจากเผ่าบะนูฮัมดานในเยเมนโบราณ
ลัสเอสเตรยัส
ลัสเอสเตรยัส (Las Estrellas) เดิมชื่อ กานัลเดอลัสเอสเตรยัส (Canal de las Estrellas) เป็นสถานีโทรทัศน์ที่เตเลบิซาเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2494 ในชื่อ XEW-TV
ไอลล์บีแดร์
I'll Be There เป็นเพลงโซลที่แต่งโดย เบอร์รี กอร์ดี, บ็อบ เวสต์, ฮัล เดวิส และวิลลี ฮัทช์ ทีมนักแต่งเพลงของโมทาวน์ ขับร้องโดยวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ บันทึกเสียงในอัลบั้มที่สาม วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1970 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด และกลายเป็นซิงเกิลที่สี่ของวงที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง ต่อจาก "I Want You Back", "ABC", และ "The Love You Save"  เพลงนี้ร้องนำโดยไมเคิล แจ็กสัน, เจอร์เมน แจ็กสัน, แจ็กกี แจ็กสัน และมาร์ลอน แจ็กสัน (ยกเว้น ติโต แจ็กสัน ที่ร้องประสานเสียง)
ซิงเกิล I'll Be There มียอดจำหน่ายสูงถึง 4.2 ล้านแผ่นในสหรัฐอเมริกา และ 6.1 ล้านแผ่นทั่วโลก เป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ และทำลายสถิติเพลงของโมทาวน์ที่มียอดขายสูงสุด แทนที่เพลง "I Heard It Through the Grapevine" ของมาร์วิน เกย์ และครองสถิติอยู่เป็นเวลา 11 ปี จนถึงปี 1981 สถิติจึงถูกแทนที่ด้วยเพลง "Endless Love" ของไลโอเนล ริชชีและไดอาน่า รอสส์
ในปี ค.ศ. 1992 เพลงนี้ถูกนำมาร้องใหม่โดยมารายห์ แครี บรรจุในอัลบั้มบันทึกการแสดงสดกับเอ็มทีวี ในรายการ “MTV Unplugged” ร้องคู่กับเทรย์ โลเรนซ์ โดยมารายห์ร้องท่อนที่ไมเคิลเคยร้องไว้ ส่วนโลเรนซ์ร้องท่อนที่เจอร์เมนเคยร้อง บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 1992 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1992  และตัดเป็นซิงเกิล
ซิงเกิลฉบับมารายห์ แครี ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ถูกเสนอเช้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาอาร์แอนด์บี ประจำปี 1993 แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง "End of the Road" ของ บอยซ์ ทู เม็น
สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน
สืบลับฉบับคาโมโนะฮาชิ รอน เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยอากิระ อามาโนะ เผยแพร่ทางโชเน็งจัมป์+ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 9 เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์ชูเอชะยังเผยแพร่ฟรีเป็นภาษาอังกฤษและภาษาสเปนในแอปพลิเคชันและเว็บไซต์มังงะพลัส ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอดิโอเมเดีย มีกำหนดออกอากาศในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566
ป่วนฮาโลกอนาคต
ป่วนฮาโลกอนาคต (Futurama) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนซิทคอมแนววิทยาศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างสรรค์โดย Matt Groening เพื่อออกฉายทาง Fox Broadcasting Company เล่าเองของ Philip J. Fry เด็กส่งพิซซ่าในนครนิวยอร์กช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งถูกแช่แข็งไปหนึ่งพันปี จนต้องมาทำงานใน Planet Express ศตวรรษที่ 31
การโกง
การโกง หมายถึงวิธีการที่ผิดศีลธรรมเพื่อให้บรรลุถึงเป้าหมาย โดยนัยทั่วไปเป็นการกระทำที่แหกกฎเพื่อให้เกิดความได้เปรียบในสถานการณ์แข่งขันเช่น เกม กีฬา การพนัน การสอบ เป็นต้น การโกงทำให้ได้รับสิ่งตอบแทนสำหรับความสามารถโดยวิธีการที่ไม่สุจริต การจำกัดความอย่างกว้างนี้รวมไปถึงการให้สินบน คอร์รัปชั่น การเล่นพรรคเล่นพวก ความไม่ซื่อสัตย์ การเลือกที่รักมักที่ชัง และสถานการณ์อื่นใดที่ปัจเจกบุคคลพึงใจที่จะใช้เกณฑ์ที่ไม่เหมาะสม กฎที่ถูกละเมิดอาจปรากฏชัดแจ้ง หรืออาจมาจากจรรยาบรรณที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของศีลธรรม จริยธรรม และขนบธรรมเนียม ทำให้ลักษณะของการโกงเป็นกระบวนการเชิงจิตวิสัย
ทริปเปิ้ลเอ็กซ์ พยัคฆ์ร้ายพันธุ์ดุ
ทริปเปิ้ลเอ็กซ์ พยัคฆ์ร้ายพันธุ์ดุ (XXX, Triple X หรือในภาพยนตร์ xXx) เป็นภาพยนตร์แอคชั่นแนวสายลับสัญชาติอเมริกาที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2002 กำกับโดย ร็อบ โคเฮน ผู้กำกับชื่อดังจากภาพยนตร์เรื่อง เร็ว..แรงทะลุนรก ดำเนินงานสร้างโดย เนียล เอช มอริทส์ เขียนบทโดย ริช วิลเกทส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแรกในภาพยนตร์ชุด ทริปเปิ้ลเอ็กซ์, นำแสดงโดย วิน ดีเซล รับบท ซานเดอร์ เคทจ์ ร่วมแสดงสมทบโดย เอเซีย อาเกนโต้, มาร์ตอน คโซกาส์, ซามูเอล แอล แจ๊คสัน
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายทั่วโลก และทำรายได้ 277.4 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ทริปเปิ้ลเอ็กซ์ 2 พยัคฆ์ร้ายพันธุ์ดุ (2005) และ ทริปเปิ้ลเอ็กซ์ ทลายแผนยึดโลก (2017)
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวของแซนเดอร์ เคจ หรือ ทริปเปิ้ลเอ็กซ์ ชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงในทางบ้าระห่ำ เป็นพวกเดนตายที่กฎหมายเข้าถึงไม่ได้ จนกระทั่งเขาพบกับ กิบสัน หัวหน้าหน่วย NSA ผู้ที่ต้องการหาคนเข้าไปสืบความลับของอาชญากรรัสเซีย กิบสันรู้ว่ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำงานเสี่ยงตายนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงยื่นข้อเสนอให้กับ XXX โดยจะลบข้อมูลที่ทางการมีอยู่ ปล่อยเขาเป็นอิสระจากการติดตามของตำรวจ ถ้าเขายอมรับที่จำทำงานนี้ภายใต้การทำงานนอกเครื่องแบบเพื่อเข้าไปสืบข้อมูลในกลุ่มอาชญากรร้ายรัสเซีย
เดทออร์อะไลฟ์ (วงดนตรี)
เดทออร์อะไลฟ์ (Dead or Alive) เป็นวง นิวเวฟ จากลิเวอร์พูล อังกฤษ วงได้ประสบความสำเร็จในช่วงปี 1980 และสองซิงเกิ้ลฮิตในอเมริกัน และ ขึ้นอันดับเจ็ดในท็อป 40 ยูเคซิงเกิลและติดสาม ยูเคท็อป 30 ในอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร พวกเขาเป็นวงแรกที่จะมีจำนวนหนึ่งเดียวที่อยู่ภายใต้ทีมผู้ผลิตที่ประสบความสำเร็จจากวงสตอกไอท์เคนวอเตอร์แมน (Stock Aitken Waterman) เดทออร์อะไลฟ์ ซึ่งมีหลากหลายสมาชิกรวมทั้ง พีต เบินส์ (ร้องนำ) เวย์น ฮัซเซย์ (กีตาร์ และนักแต่งเพลง) ไมค์ เพอร์ซี (เบสกีตาร์) สตีฟ คอย์ (มือกลอง) ทิโมธี เลเวอร์ (เครื่องดนตรีหลากหลาย) และ เจสัน อัลเบอเรย์ (มือคีย์บอร์ด) ได้ออกจำหน่ายสิบเอ็ดอัลบั้มและกลายเป็นที่นิยมใน ประเทศญี่ปุ่น
ฟาการาวา
ฟาการาวา (Fakarava, Havaiki-te-araro, Havai'i หรือ Farea) เป็นเกาะปะการังวงแหวน ในกลุ่มเกาะตูอาโมตูของดินแดนเฟรนช์โปลินีเซีย เป็นเกาะปะการังวงแหวนที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะตูอาโมตู ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ เกาะมีรูปร่างคล้ายรูปสามเหลี่ยม ยาว 60 กิโลเมตร กว้าง 21 กิโลเมตร เกาะมีลากูนพื้นที่ 1,112 กม² มีผู้คนอาศัย 701 คน มีหมู่บ้านสำคัญคือ โรโตอาวา
อนุสัญญากรุงบัวโนสไอเรส
อนุสัญญาบัวโนสไอเรส เป็นสนธิสัญญาด้านลิขสิทธิ์ ซึ่งลงนามที่กรุงบัวโนสไอเรส เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1910 ซึ่งกำหนดการรับรองลิขสิทธิ์ร่วมกัน แก่ผลงานที่มีข้อความระบุการสงวนสิทธิ์ (ข้อ 3) ซึ่งมักทำโดยการใช้วลี "สงวนลิขสิทธิ์" ติดกับข้อความสงวนลิขสิทธิ์ การนำไปปฏิบัตินั้นแตกต่างกันบ้าง โดยที่กฎหมายสหรัฐอเมริกากำหนดเพียงแต่ให้ระบุผู้ประพันธ์และปีที่พิมพ์เท่านั้น การคุ้มครองลิขสิทธิ์ภายใต้อนุสัญญาสำหรับเงื่อนไขสั้นกว่าของประเทศผู้คุ้มครองและประเทศอันเป็นแหล่งกำเนิดผลงานนั้น ("กฎแห่งเงื่อนไขสั้นกว่า", rule of the shorter term, ข้อ 6 และ 7) ธรรมชาติอันค่อนข้างคลุมเครือของการประกาศสงวนสิทธิ์นั้นนำไปสู่การพัฒนาถ้อยความที่ยาวขึ้นและเป็นภาษากฎหมายมากขึ้น ซึ่งได้ใช้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบันแม้มีการพัฒนาในกฎหมายลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศก็ตาม
อนุสัญญาดังกล่าวถือไว้โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยอนุสัญญาลิขสิทธิ์สากล เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1952 (ข้อ 18 แห่งรัฐบัญญัติเจนีวา) โดยการบัญญัติล่าสุดมาก่อนในกรณีที่เกิดความขัดแย้ง เพราะอนุสัญญาบัวโนสไอเรสไม่มีการแก้ไขเพิ่มเติม ข้อความสงวนลิขสิทธิ์เรียบง่ายจึงเพียงพอต่อการประกันการรับรองลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศซึ่งเป็นภาคีต่ออนุสัญญาลิขสิทธิ์สากล (ยกเว้นเพียงฮอนดูรัสที่ไม่กระทำ) จนถึงวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ทุกภาคีอนุสัญญาบัวโนสไอเรสเป็นภาคีอนุสัญญาเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรม ซึ่งกำหนดให้การรับรองลิขสิทธิ์ระหว่างกันโดยไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตองอย่างเป็นทางการไม่ว่าอย่างไรก็ตาม (ข้อ 5.2)
อนุสัญญาบัวโนสไอเรสได้กลายมาเป็น "ความตกลงพิเศษ" ในข้อบทข้อ 20 แห่งอนุสัญญาเบิร์น อนุสัญญาบัวโนสไอเรสยังมีผลใช้บังคับอยู่ ที่สำคัญคือการพิจารณาประเทศแหล่งที่มาของผลงานและข้อบทการคุ้มครอง ซึ่งสามารถนำไปปรับใช้ได้ในประเทศซึ่งใช้ "กฎแห่งข้อบทสั้นกว่า" คือ เมื่อผลงานนั้นตีพิมพ์พร้อมกันในประเทศภาคีอนุสัญญาและที่ไม่ใช่ภาคีอนุสัญญา ประเทศภาคีอนุสัญญาจะถูกถือว่าเป็นประเทศที่มาของผลงานโดยไม่สนใจถึงข้อบทการคุ้มครองในประเทศนอกภาคีอนุสัญญา
พระเจ้าฮย็องจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าฮย็อนจง (현종 顯宗) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ในรัชสมัยของพระองค์เป็นช่วงเวลาขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้
ลี ยอน เป็นพระโอรสขององค์ชายพงนิม พระราชสมภพเมื่อพ.ศ. 2184 ที่เมืองเฉิ่นหยาง ขณะที่พระราชบิดาไปเป็นองค์ประกันแก่ราชวงศ์ชิง ในพ.ศ. 2187 ราชวงศ์ชิงเข้ายึดปักกิ่ง องค์ชายลียอนและพระราชบิดาจึงย้ายไปที่ปักกิ่ง และถูกปล่อยตัวกลับพร้อมกับพระราชบิดาในปีเดียวกัน และพระราชบิดาได้เป็นวังเซจา (องค์ชายรัชทายาท) แทนที่พระปิตุลาองค์ชายรัชทายาทโซฮย็อนที่สิ้นพระชนม์ไปในพ.ศ. 2188
ในพ.ศ. 2192 องค์ชายรัชทายาทพงนิมขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฮโยจง องค์ชายลียอนได้รับแต่งตั้งเป็นวังเซจาในพ.ศ. 2194 และเมื่อพระราชบิดาสวรรคตในพ.ศ 2202 วังเซจาจึงขึ้นครองราชย์ต่อเป็นพระเจ้าฮย็องจง
แต่ทันทีที่ขึ้นครองราชย์ พระเจ้าฮย็อนจงก็ทรงประสบปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายตะวันตกและฝ่ายใต้ เรื่องที่ว่าพระหมื่นปีชางรยอลมเหสีของพระเจ้าอินโจ พระมารดาเลี้ยงของพระเจ้าฮโยจง จะต้องใส่อาภรณ์ไว้ทุกข์ให้พระเจ้าฮโยจงเป็นเวลานานเท่าไร เพราะตามหลักขงจื้อไม่ได้กำหนดไว้เรื่องการปฏิบัติระหว่างแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงที่สืบทอดสมบัติครองครัว ฝ่ายตะวันตก ภายใต้การนำของซงชียอล เสนอว่าให้พระอัยยิกาแจอีสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี เพราะไม่ได้เป็นพระมารดาแท้ๆของพระเจ้าฮโยจง แต่ฝ่ายใต้นำโดยฮอจอกเสนอให้พระนางใส่ชุดไปสามปี พระเจ้าฮโยจงเป็นกษัตริย์
พระเจ้าฮย็อนจงทรงต้องการสร้างความสมดุลอำนาจของทั้งสองฝ่าย จึงมีพระราชโองการให้พระหมื่นปีชางรยอลสวมชุดไว้ทุกข์เป็นเวลาหนึ่งปี แต่แต่งตั้งให้ฮอจอกเป็นอัครเสนาบดี เพื่อถ่วงดุลอำนาจ
ในพ.ศ. 2217 พระพันปีอินซอน พระราชมารดาของพระเจ้าฮย็อนจง สวรรคต ก็เกิดคำถามขึ้นอีกว่าพระหมื่นปีชางรยอลไว้ทุกข์นานเท่าไร ทั้งสองฝ่ายขัดแย้งกันไปเรื่อย จนพระเจ้าฮย็องจงสวรรคตในปีเดียวกัน
พระนามเต็ม
สมเด็จพระราชา ฮย็องจง แทโจ โซฮยู ยองยุง ดนด็อก ซูซอง ซุนมุน ซุกมู คยุนกิล ชางฮโย แห่งเกาหลี
พ.ศ. 2522
พุทธศักราช 2522 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1979 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
เมียวจิน ยาฮิโกะ
เมียวจิน ยาฮิโกะ (明神 弥彦 (Myōjin Yahiko)) เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องซามูไรพเนจร
ประวัติ
เด็กหนุ่มผู้สืบสายเลือดจากซามูไร ถึงยังเด็กแต่จิตใจเข้มแข็ง กล้าหาญยิ่งกว่าผู้ใหญ่ ไม่ชอบให้ใครเรียกว่าเจ้าหนู พ่อแม่ของยาฮิโกะเสียไปตั้งแต่เขายังเล็ก เขาถูกเลี้ยงดูโดยแก๊งลักขโมย ได้รู้จักกับเคนชินเพราะไปขโมยกระเป๋าสตางค์ของเคนชิน ในที่สุดจึงได้กลายเป็นศิษย์หมายเลขหนึ่งของสำนักคามิยะ คัตชินริว โดยมีคาโอรุเป็นผู้สอนวิชาดาบให้ แต่ทั้งคู่มักจะทะเลาะกันเป็นประจำ ยาฮิโกะมุ่งหวังที่จะเป็นนักดาบผู้ยิ่งใหญ่ผู้คอยช่วยเหลือคนที่อ่อนแอเหมือนกับเคนชิน ในตอนแรกเขาทำได้แค่เพียงมองดูการต่อสู้ของเคนชินอยู่เบื้องหลัง แต่ในที่สุดเขาก็พัฒนาตัวเองขึ้นจนเป็นสหายคนสำคัญที่ได้รับความไว้วางใจจากเคนชิน
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอุรุกวัยเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 26 คน ใน 6 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอุรุกวัยไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ
อันเดอร์เลคต์
ในแต่ละปีจะมีเทศกาลงานออกร้านซึ่งได้รับการรับรองจากพระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ พ.ศ. 2368 เป็นเทศกาลที่จัดการเฉลิมฉลองในหลายรูปแบบ รวมทั้งการแสดงของสัตว์ นิทรรศการกลางแจ้ง การแสดงดอกไม้ และขบวนแห่เพื่อเป็นเกียรติแด่นักบุญกาย ผู้เป็นนักบุญอุปถัมภ์ของเมือง นอกจากนี้อันเดอร์เลคต์ยังเป็นที่รู้จักจากสโมสรฟุตบอลอันเดอร์เลคต์ ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงจากการแข่งขันทั้งในระดับทวีปและประเทศ
ปลาหมูลายเสือ
ปลาหมูลายเสือ (Tiger loach, Chamelon loach; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมู (Botiidae)
มีรูปร่างป้อม ลำตัวแบนข้าง หัวเรียวแหลม ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 9 ก้าน ลำตัวมีสีเขียวปนเทาอ่อน ๆ บนลำตัวบริเวณเหนือช่องเหงือกมีลายดำ 4 เส้น ยาวตามลำตัว มีจุดสีดำเล็ก ๆ บนลำตัวใต้ครีบหลัง และมีจุดสีดำขนาดย่อม ๆ บนลำตัวบริเวณเหนือและใต้เส้นข้างลำตัว ครีบหลัง ครีบก้น และครีบหางมีลายสีดำ
อันเดอร์เลคต์
เมืองพี่น้อง
อันเดอร์เลคต์เป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง หรือต่อมาเป็น เจ้าหญิงลูเซีย ดัชเชสแห่งเจนัวและดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา (Princess Lucia of Bourbon-Two Sicilies) ประสูติเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 ณ มิวนิก รัฐไบเอิร์น เป็นพระธิดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ปิอุส ดยุกแห่งคาลาเบรีย กับ  เจ้าหญิงมาเรีย ลุจวิกา เทเรซาแห่งบาวาเรีย
เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายยูจีโน ดยุกแห่งเจนัว เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ พระราชวังนึมเฟนบูร์ก มิวนิก เยอรมัน ซึ่งทั้ง 2 ทรงสืบเชื้อสายมาจาก พระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรีย เหมือนกัน โดยพระองค์รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งเจนัว ดัชเชสแห่งแอโคนา พระชายา มีพระธิดา 1 พระองค์คือ
โดยหลังจากที่ ราชอาณาจักรอิตาลี สิ้นสุดลง พระองค์และพระสวามี พระธิดา เสด็จไปประทับยัง บราซิล โดยพระสวามีทรงงานในฟาร์มส่วนพระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1996 สิริพระชันษา 90 ชันษา โดยถัดจากนั้นเพียง 5 ปี ในปี ค.ศ. 2001 พระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษา 93 ชันษา พระศพของทั้ง 2 ถูกฝัง ณ สุสานหลวงราชวงศ์ใกล้เมืองตูริน
อำเภอเมืองหนองบัวลำภู
เมืองหนองบัวลำภู เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของจังหวัดหนองบัวลำภู
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองหนองบัวลำภูมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
อำเภอเมืองหนองบัวลำภู หรืออำเภอหนองบัวลำภูเดิม เคยเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานี อยู่ห่างจากจังหวัดอุดรธานีประมาณ 46 กิโลเมตร (มีระยะทางห่างจากกรุงเทพฯ โดยเส้นทางรถยนต์ประมาณ 568 กิโลเมตร) ในอดีตจังหวัดหนองบัวลำภูเป็นเมืองโบราณที่ก่อตั้งมาแล้วไม่น้อยกว่า 900 ปี เดิมเป็นดินแดนที่ขึ้นต่อกรุงศรีสัตตนาคนหุต มีชื่อว่า "เมืองหนองบัวลุ่มภู นครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน"
เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายในการกระจายอำนาจมายังส่วนภูมิภาค เพื่อประโยชน์ในด้านการปกครอง การให้บริการของรัฐ การอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน การส่งเสริมให้ท้องที่เจริญยิ่งขึ้น ตลอดจนเพื่อความมั่นคงของชาติ ประกอบกับจังหวัดอุดรธานีมีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก จึงเห็นสมควรแยกอำเภอต่างๆ บางอำเภอ ตั้งขึ้นเป็นจังหวัด โดยได้รับการสถาปนาให้เป็นจังหวัดหนองบัวลำภูอย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เป็นต้นไป
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองหนองบัวลำภูแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 15 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองหนองบัวลำภูประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
วัดจอมมณี (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดจอมมณี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 13 ไร่ มีอาณาเขตพื้นที่ ทิศเหนือ จดคลองท่าลาด ทิศใต้ และทิศตะวันออก จดที่นาชาวบ้าน ทิศตะวันตก จดหมู่บ้าน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 49 ตารางวา
วัดจอมมณีเป็นวัดที่สร้างขี้นโดยเจ้าจอมมณีเมื่อ พ.ศ. 2450 อย่างไรก็ดี อีกแหล่งข้อมูลระบุว่า ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2352 ผู้สร้างวัดคือ ชาวบ้านซึ่งอพยพมาจากเวียงจันทน์ ประเทศลาว มาตั้งบ้านเรือนเป็นหมู่บ้านที่ถาวรแล้ว ชาวบ้านในบริเวณนี้ยังคงพูดภาษาไทยพวน
ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และศาลาบำเพ็ญกุศล
การล่วงละเมิดทางเพศ
การล่วงละเมิดทางเพศ (sexual assault) คือการกระทำที่บุคคลหนึ่งจงใจแตะต้องบุคคลอื่นโดยไม่ได้รับความยินยอมจากบุคคลนั้น หรือข่มขู่ บังคับโดยใช้ความรุนแรงให้ ร่วมกิจกรรมทางเพศ โดยขัดต่อความประสงค์ของอีกคน เป็นรูปแบบหนึ่งของ ความรุนแรงทางเพศ ซึ่งรวมถึง การล่วงละเมิดทางเพศเด็ก การคลำ การข่มขืน (การบังคับ สอดใส่ทางช่องคลอด ทวารหนัก หรือช่องปาก หรือ ใช้ยาเพื่อช่วยในการล่วงละเมิดทางเพศ ) หรือการทรมานบุคคลในลักษณะทางเพศ
โกเตง
โกเตง (เสียชีวิต ค.ศ. 225) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เกา ติ้ง  ในบันทึกหฺวาหยางกั๋วจื้อเรียกด้วยชื่อว่า เกา ติ้งยฺเหวียน   ผู้นำชนเผ่าโสฺ่ว (叟族 โสฺ่วจู๋) ในเมืองอวดจุ้น (越巂郡 เยฺว่ซีจฺวิ้น/เยฺว่สุ่ยจฺวิ้น; อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้นครซีชาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) ในภูมิภาคหนานจง ทางตอนใต้ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว รัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 218 ระหว่างที่เล่าปี่นำทัพไปรบกับโจโฉที่เมืองฮันต๋ง (漢中 ฮั่นจง) โกเตงฉวยโอกาสนำกองกำลังไปล้อมอำเภอซินเต้า (新道) ลิเงียมเจ้าเมืองเฉียนเว่ย์ (犍為) จึงยกกำลังไปช่วยเหลือและตีโกเตงแตกพ่าย
ในปี ค.ศ. 223 ยงคีก่อกบฏในภูมิภาคหนานจง สังหารเจิ้ง อ๋าง (正昂) เจ้าเมืองเกียมเหลง (建寧郡 เจี้ยนหนิงจฺวิ้น) จากนั้นสวามิภักดิต่อง่อก๊กโดยการเชิญชวนของชื่อ เซี่ยและส่งเตียวอี้ (張裔 จาง อี้) เจ้าเมืองเกียมเหลงคนใหม่ไปเป็นเชลยของ่อก๊ก ยงคีพยายามยึดเมืองเองเฉียง (永昌郡 หย่งชางจฺวิ้น) จากลิคีและอ้องค้าง (王伉 หวาง ค่าง) แต่ไม่สำเร็จจึงส่งเบ้งเฮ็กไปปลุกระดมชนเผ่าลำมัน (南蠻 หนานหมาน) ให้ร่วมก่อกบฏ โกเตงได้เข้าร่วมการก่อกบฏของยงคี โดยการสังหารกง ลู่ (龔祿) เจ้าเมืองอวดจุ้น และขุนพลเจียว หฺวาง (焦璜) แล้วประกาศตั้งตนเป็นอ๋อง
ในปี ค.ศ. 225 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กปราบกบฏในภูมิภาคหนานจง ล่องตามน้ำจนเข้าเขตเมืองอวดจุ้น โกเตงนำทหารมาสร้างป้อมปราการที่ไถเติง (台登; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยนหนิง มณฑลเสฉวน) ติ้งเจ๋อ (定笮; ปัจจุบันคืออำเภอเหยียนยฺเหวียน มณฑลเสฉวน) และเปย์ฉุ่ย (卑水; ปัจจุบันคืออำเภอเจาเจฺว๋และอำเภอเหม่ย์กู มณฑลเสฉวน) โกเตงพ่ายแพ้ในการรบที่เปย์ฉุ่ยและถูกทหารจ๊กก๊กจับได้ จูกัดเหลียงสั่งประหารชีวิตโกเตง
ในนิยายสามก๊ก
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กในศตวรรษที่ 14 โกเตงมีขุนพลคนหนึ่งชื่องากฟัน (鄂煥 เอ้อ ฮฺว่าน) งากฟันถูกอุยเอี๋ยนขุนพลจ๊กก๊กจับตัวได้ จูกัดเหลียงปฏิบัติต่องากฟันเป็นอย่างดี โกเตงที่เป็นนายของงากฟันจึงรู้สึกสำนักบุญคุณของจูกัดเหลียงเช่นกัน  นอกจากนี้จูกัดเหลียงยังกล่าวกับเหล่าทหารกบฏที่ถูกจับว่า "ทหารของโกเตงจะได้รับการละเว้นโทษตาย ส่วนทหารของยงคีจะต้องถูกฆ่า" และยังเผยแพร่ข้อมูลเท็จทำให้ยงคีผิดใจกับโกเตง โกเตงจึงหักหลักยงคีส่งงากฟันไปสังหารยงคีและจูโพ แล้วรวบรวมกองกำลังทั้งหมดไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก จูกัดเหลียงตั้งให้โกเตงเป็นเจ้าเมืองเอ๊กจิ๋ว (益州 อี้โจฺว)
จี-ฟอร์ซ หน่วยจารพันธุ์พิทักษ์โลก
จี-ฟอร์ซ หน่วยจารพันธุ์พิทักษ์โลก (G-Force) เป็นภาพยนตร์แอ็กชันแนวตลกสำหรับครอบครัว สัญชาติอเมริกันออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2552 ดำเนินการสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ และเจอร์รี บรักไฮเมอร์
ลีออน รัฟ
ลีออน รัฟ (Leon Ruff; เกิด 14 เมษายน ค.ศ. 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ได้เซ็นสัญญากับ WWE เป็นแชมป์ NXT North American Championship 1 สมัย
เมเจอร์เลเซอร์
เมเจอร์เลเซอร์ (Major Lazer) เป็นกลุ่มดนตรีแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ที่ประกอบด้วย โปรดิวเซอร์เพลง Diplo ,DJs Jillionaire และ Walshy Fire ก่อตั้งโดย Diplo และSwitch แต่ Switch ได้ออกไปก่อนในปี ค.ศ. 2011 เพลงของพวกเขาได้ครอบคลุมถึงแนวเพลงหลายประเภท, การผสมผสานระหว่าง เร็กเก กับ dancehall, reggaeton, soca, house และ moombahton
เมเจอร์เลเซอร์เป็นเวอร์ชวลแบนด์ และได้เปิดตัวอัลบั้มเต็ม 3 อัลบั้ม ได้แก่ Guns Don't Kill People... Lazers Do ในปี 2009, Free the Universe ในปี 2013, และ Peace is the Mission ในปี 2015 และพวกเขายังได้ออกจำหน่ายอีพี 2 อัลบั้ม ได้แก่ Apocalypse Soon ในเดือนเมษายน 2014 ซึ่งมีส่วนร่วมในการร้องเพลงจากฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ และฌอน พอล และ Know No Better ในปี 2017 ซึ่งมีส่วนร่วมในการร้องเพลงจาก Camila Cabello, Quavo, Travis Scott, และ J Balvin นอกจากนี้ยังมีการผลิตที่สะดุดตาของอัลบั้ม "Reincarnated" ซึ่งเป็นอัลบั้มแนวเร็กเกเปิดตัวโดย Snoop Dogg ภายใต้ใช้ชื่อ "Snoop Lion"
เจ้าแม่ฉฺยงเซียว
เจ้าแม่ฉฺยงเซียว  หรือ นามเดิมของนาง คือ จ้าว ฉฺยงเซียวเป็นเทวีในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋าอันเป็นหนึ่งในเทวีผู้ประทานพรและคุ้มครองอุปถัมป์การคลอดแต่บรรดาสตรีและมารดรทั้งหลาย  นางเป็นพระเทพีขนิษฐาอันดับสองในของคณะเทพี ซานเซียวเชิ่งหมู่  (三霄聖母) หรือ ซานเซียวเนี่ยเนี้ย (三霄娘娘) เจ้าแม่ซานเซียวเนี้ยวเนี้ยวทรงได้รับการสักการะบูชาในฐานะของเจ้าแม่ผู้พิทักษ์ครัวเรือน หรือ เทพีห้องสุขา    ในธรรมเนียมศาสนาชาวบ้านจีนว่ากันว่า "เทพเจ้าเตาไฟนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัว และเทพีซานเซียวนั้นทรงสถิตย์คอยพิทักษ์คุ้มครองจากในครัวเรือน"
เทพปกรณัม
ตามเทพปกรณัม ห้องสิน, เจ้าแม่นั้นทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้ว เจ้าแม่เป็นหนึ่งในขนิษฐาสตรีทั้งสามโดยเป็นเชษฐภคินีใหญ่สุดและทรงเป็นขนิษฐาของเทพแห่งโชคลาภสมบัติเงินทองของมีค่า คือ จ้าวกงหมิง คณะนางพร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยา โดยต่อมา, ได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์ โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนสำหรับการปัดเป่าทำลายโรคฝีดาษและโรคทั้งหลายเด็กและทารก
จักรพรรดินีคี
พระราชประวัติ
นางสาวคีเกิดที่เมืองแฮงจู (ภาษาเกาหลี: Haengju; ปัจจุบันอยู่ทางตอนเหนือของโซล) ในค.ศ. 1315 เป็นบุตรสาวของคีจาโอ (ภาษาเกาหลี: Ki Ja-o 奇子敖) ขุนนางฝ่ายทหารคนหนึ่งของอาณาจักรโครยอ ไม่ปรากฏว่านางสาวคีนั้นมีชื่อเดิมเป็นภาษาเกาหลีว่าอย่างไร นางสาวคีมีพี่ชายชื่อว่า คี ชอล (ภาษาเกาหลี: Ki Cheol 奇轍) ในค.ศ. 1332 ทางฝ่ายราชวงศ์หยวนมีพระจักรพรรดิพระองค์ใหม่ขึ้นครองราชย์คือ พระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์ นางสาวคีอายุสิบเจ็ดปีได้รับการคัดเลือก ให้เป็นหนึ่งในบรรดาสาวดรุณีที่ราชสำนักโครยอต้องส่งมอบให้แก่ราชสำนักหยวนเป็นบรรณาการ นางสาวคีจึงจำต้องจากบ้านเกิดของตนเองไปยังกรุงต้าตู (Dadu) อันเป็นราชธานีของราชวงศ์หยวน หรือปักกิ่งในปัจจุบัน เพื่อเป็นนางในคอยปรนนิบัติรับใช้พระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์ ด้วยความช่วยเหลือของโคยงโบ (ภาษาเกาหลี: Go Yongbo 고용보) ขันทีชาวเกาหลีในราชสำนักหยวน ทำให้นางในคีได้มีโอกาสทำหน้าที่ถวายเครื่องดื่มและน้ำชาแด่พระจักรพรรดิอย่างใกล้ชิด จนเป็นที่ต้องพระเนตรของจักรพรรดิทอคอนเตมูร์
ในค.ศ. 1340 พระสนมตระกูลคีได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์แรกแด่พระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์ คือ เจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ (ภาษามองโกล: Ayushiridara) พระสนมตระกูลคีจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระจักรพรรดินีตระกูลคี หรือ พระจักรพรรดินีโอลชีคูตูค แม้ว่าในขณะนั้นพระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์จะทรงมีพระจักรพรรดินีอยู่แล้วก็ตามคือ พระจักรพรรดินี บายันคูตูค (ภาษามองโกล: Bayan Khutugh) เท่ากับว่าในเวลานั้นราชวงศ์หยวนมีพระจักรพรรดินีในเวลาเดียวกันสองพระองค์ พระจักรพรรดินีดีทรงมีขันทีชาวเกาหลีคนสนิทคือ พัคบุลฮวา (ภาษาเกาหลี: Bak Bulhwa 박불화) ที่คอยรับใช้พระจักรพรรดินีทำงานต่างๆ
ในค.ศ. 1353 พระจักรพรรดินีคีวางแผนร่วมกับพัคบุลฮวา และขุนนางมองโกลชื่อว่าฮามา (Hama) ทำการโน้มน้าวให้พระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์แต่งตั้งเจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ พระโอรสของพระนางเป็น ไท่จื่อ หรือเจ้าชายรัชทายาท แต่แผนการนี้ถูกอัครเสนาบดีทอคตอค (Toghtogha) คัดค้าน พระจักรพรรดินีคีจึงทรงกำจัดทอคตอคด้วยการสร้างข้อกล่าวทุจริตฉ้อฉลแก่โทคตา เป็นเหตุให้ทอคตอคถูกปลดจากตำแหน่งและเนรเทศออกไปในค.ศ. 1354 และเจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์จึงได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายรัชทายาทในปีเดียวกัน
ด้วยฐานะพระจักรพรรดินีแห่งหยวน ทำให้ตระกูลคีของพระนางเรืองอำนาจอยู่ในอาณาจักรโครยอบ้านเกิด พระเชษฐาคีชอลกลายเป็นผู้กุมอำนาจการปกครองที่แท้จริงและมีชื่อเสียงในด้านความทุจริตฉ้อฉล เป็นตัวแทนของมองโกลคอยกำกับดูแลให้ราชสำนักโครยอปฏิบัติตามนโยบายของหยวน แม้แต่พระมารดาของจักรพรรดินีคีนั้นก็มีศักดิ์สูงกว่าพระเจ้าคงมินแห่งโครยอ (Gongmin of Goryeo) จนกษัตริย์เกาหลีต้องทรงทำความเคารพมารดาของพระนาง พระเจ้าคงมินทรงตัดสินพระทัยนำทัพเข้ายึดอำนาจจากตระกูลคี สังหารคีชอลรวมทั้งมารดาและสมาชิกครอบครัวคีไปจนหมดสิ้นในค.ศ. 1356 สร้างความพิโรธแค้นให้แก่จักรพรรดินีคีเป็นอย่างมาก จึงส่งทัพบุกไปยังอาณาจักรโครยอเพื่อปลดพระเจ้าคงมินจากบัลลังก์แล้วตั้งเจ้าชายทัชเตมูร์ (Tash Temür) เป็นกษัตริย์เกาหลีพระองค์ใหม่ แต่ทัพมองโกลก็ได้ถูกทัพเกาหลีตีแตกพ่ายไป
ในค.ศ. 1364 เจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์เจริญชันษาขึ้นมาจึงคิดชิงราชบัลลังก์หยวนจากพระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์พระบิดา แต่ทว่าแผนการล่วงรู้ไปถึงพอดลัดเตมูร์ (Bolad Temür) ผู้เป็นพระบิดาของพระจักรพรรดินีบายันคูตูค พอดลัดเตมูร์จึงนำกองกำลังเข้ายึดเมืองต้าตูข่านบาลิก เป็นเหตุให้เจ้าชายรัชทายาทต้องเสด็จหนีออกจากเมือง พอดลัดเตมูร์จับองค์จักรพรรดินีคีไว้เป็นตัวประกันและสังหารขันทีพัคบุลฮวา เมื่อทราบว่าเจ้าชายอายูร์ชีรีดาด้วยการสนับสนุนของโคเกเตมูร์ (Köke Temür) หมายจะยกทัพเข้ามายึดเมืองคืน พอดลัดเตมูร์จึงได้บังคับให้พระจักรพรรดินีดีออกพระราชเสาวนีย์เรียกให้พระโอรสมาเข้าเฝ้าตัวเปล่า แต่เจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ก็มิได้ทำตาม ยกทัพเข้ายึดเมืองต้าตูคืนได้สำเร็จ พอดลัดเตมูร์ถูกลอบสังหารโดยคนที่พระจักรพรรดิทรงส่งมา พระจักรพรรดินีคีและเจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ประสงค์จะให้พระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์สละราชบัลลังก์ ซึ่งพระจักรพรรดิไม่ทรงยอมแต่มอบตำแหน่งทางทหารให้แก่พระโอรสจนเป็นที่พอพระทัย
ในค.ศ. 1365 พระจักรพรรดินีบายันคูตูคสวรรคต พระจักรพรรดินีคีจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระจักรพรรดินีเพียงหนึ่งเดียวของราชวงศ์หยวน อีกเพียงสามปีต่อมาค.ศ. 1368 เมืองต้าตูข่านบาลิกเสียให้แก่พระจักรพรรดิหงหวู่ (Hongwu Emperor) จูหยวนจาง (ภาษาจีน: 朱元璋 Zhu Yuanzhang) แห่งราชวงศ์หมิง พระจักรพรรดิตอคอนเตมูร์พร้อมทั้งพระจักรพรรดินีคีและพระโอรสเจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ ทั้งสามพระองค์เสด็จหนีไปยังเมืองซ่างตู (ภาษาจีน: 上都 Shangdu ปัจจุบันอยู่ในเขตมองโกเลียใน) ต่อมาค.ศ. 1370 เมืองซ่างตูเสียให้แก่ราชวงศ์หมิง ทั้งสามพระองค์จึงเสด็จหนีต่อไปยังเมืองอิงชาง (ภาษาจีน: 應昌 Yingchang) ซึ่งพระจักรพรรดิทอคอนเตมูร์ประชวรสวรรคตที่นั่น ในปีเดียวกันทัพราชวงศ์หมิงตามมาถึงเมืองอิงชาง พระจักรพรรดินีคีพร้อมพระโอรสจึงเสด็จหนีต่อไปยังเมืองคาราโครุม (Karakorum)
หลังจากที่เสด็จหนีไปยังมองโกเลียแล้วไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับพระจักรพรรดินีคีอีกเลย นักประวัติศาสตร์คาดการณ์ว่าหลังจากที่เจ้าชายอายูร์ชีรีดาร์ทรงก่อตั้งราชวงศ์หยวนเหนือ ขึ้นครองราชย์เป็นพระจักรพรรดิหยวนเจ้าจง (ภาษาจีน: 昭宗 Zhaozong) พระจักรพรรดินีคีน่าจะดำรงตำแหน่งเป็นไทเฮาอยู่ช่วงเวลาหนึ่ง ก่อนจะสิ้นพระชนม์ไปโดยที่ไม่ทราบว่าเป็นปีใด
อ้างอิง
1315
จองอี้
จองอี้ (, ค.ศ. 188 — ค.ศ. 264 ) เสนาบดีแห่ง จ๊กก๊ก มีชื่อรองว่า เต๋อเอี๋ยน เป็นแม่ทัพและนักการทูตของจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก เช่นเดียวกับเลียวฮัวและเตียวเอ๊ก จองอี้เป็นหนึ่งในขุนนางไม่กี่คนที่รับใช้จ๊กก๊กตลอดชีวิต
พระเจ้าซุนกวนเมื่อทราบว่าพระสหายเก่าอย่างจองอี้เดินทางมาที่ กังตั๋ง จึงได้จัดการต้อนรับเป็นอย่างดีและได้หักลูกเกาทัณฑ์หักเป็น 2 ท่อนต่อหน้าพร้อมกับตรัสต่อหน้าจองอี้ว่า จากนั้นพระองค์จึงได้ให้ทหารคุมเครื่องเซ่นไปสักการะหลุมศพของขงเบ้งที่ เฉิงตู ด้วย
หลังจากที่ จ๊กก๊กยอมแพ้ต่อวุยก๊ก ใน ค.ศ. 263 จองอี้ได้เดินทางไปยัง ลกเอี๋ยง แต่กลับป่วยหนักและสิ้นใจระหว่างเดินทางโดยยศสุดท้ายทางทหารคือ เจิ้งจวินต้าเจียงจวิน หรือ จอมพลครองใจทหาร
อ้างอิง
263
เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต
เบนจามิน เมานต์ฟอร์ต (Benjamin Mountfort; 13 มีนาคม ค.ศ. 1825 – 15 มีนาคม ค.ศ. 1898) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษที่ย้ายถิ่นฐานมายังนิวซีแลนด์ โดยเขาถือเป็นหนึ่งในสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศนี้ในศตวรรษที่ 19 เขาเป็นผู้มีบทบาท มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมและอัตลักษณ์อันโดดเด่นทางสถาปัตยกรรมของเมืองไครสต์เชิร์ช และได้รับการแต่งตั้งเป็นสถาปนิกท้องถิ่นคนแรกอย่างเป็นทางการในด้านการพัฒนาให้กับแคว้นแคนเทอร์เบอรี ตัวเขาเองได้รับอิทธิพลหลักปรัชญานิกายแองโกล-คาทอลิกเป็นอย่างมาก รองมาจากสถาปัตยกรรมวิกตอเรียช่วงแรก ผลงานการออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกทั้งงานไม้และหินในแคว้นถือว่าได้สร้างเอกลักษณ์แก่นิวซีแลนด์ ปัจจุบันถือได้ว่าเขาเป็นสถาปนิกผู้หล่อหลอมให้กับแคว้นแคนเทอร์เบอรี
ชีวิตช่วงแรก
เมานต์ฟอร์ตเกิดในเบอร์มิงแฮม เมืองอุตสาหกรรมในภาคมิดแลนส์ของอังกฤษ เป็นบุตรของผู้ทำน้ำหอมและพ่อค้าเพชรพลอย นามว่า ทอมัส เมานต์ฟอร์ต มีภรรยาชื่อ ซูซานนา (สกุลเดิม วูลฟีลด์) ในวัยหนุ่มเขาย้ายมายังลอนดอน เป็นศิษย์ของจอร์จ กิลเบิร์ต สกอตต์ในช่วงแรก (ตั้งแต่ปี 1841–46) เขายังศึกษาด้านสถาปัตยกรรมกับสถาปนิกแองโกล-คาทอลิก นามว่า ริชาร์ด ครอมเวลล์ คาร์เพนเตอร์ที่รูปแบบการออกแบบแบบกอทิกยุคกลางได้มีอิทธิพลต่อเมานต์ฟอร์ตมาโดยตลอดชีพ หลังสิ้นสุดการฝึกฝนในปี 1848 เมานต์ฟอร์ตปฏิบัติงานด้านสถาปัตยกรรมที่ลอนดอน เขาสมรสกับเอมิลี เอลิซาเบท นิวแมน เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 1850 หลังจากนั้นอีก 18 วัน ทั้งคู่ได้ย้ายถิ่นฐานมายังนิวซีแลนด์ ทั้งคู่เป็นผู้ตั้งถิ่นฐานคนแรก ๆ ในแคนเทอร์เบอรี มาถึงโดยเรือสี่ลำแรกที่ชื่อ ชาร์ลอตต์เจน เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1850 ผู้ตั้งถิ่นฐานคนแรก ๆ นี้ เรียกว่า "เดอะพิลกริมส์" (The Pilgrims; นักเดินทาง) ชื่อของพวกเขาเหล่านี้ถูกสลักลงบนหินสลักทำจากหินอ่อนที่คาทีดรอลสแควร์ในไครสต์เชิร์ช ที่เมานต์ฟอร์ตช่วยออกแบบ
นิวซีแลนด์
เมานต์ฟอร์ตถึงแคนเทอร์เบอรีพร้อมด้วยความมุ่งมั่นและมุ่งหมาย โดยเริ่มการออกแบบในปี 1850 พร้อมกับหนึ่งในคลื่นผู้ตั้งรกรากที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอังกฤษให้มาตั้งรกรากในอาณานิคมใหม่ในนิวซีแลนด์ เขามากับภรรยาจากอังกฤษ พร้อมด้วยพี่น้อง ชาลส์, ซูซานนาห์ และภรรยาของชาลส์ ทั้งห้าคนอายุระหว่าง 21 ถึง 26 ปี ชีวิตในช่วงแรกนั้นยากเข็ญและน่าผิดหวัง เมานต์ฟอร์ตพบว่ามีความต้องการสถาปนิกอยู่บ้าง ไครสต์เชิร์ชมีขนาดใหญ่กว่าหมู่บ้านใหญ่เล็กน้อยที่มีกระท่อมไม้ทั่วไปบนที่ราบลมพัดแรง ชีวิตทางด้านสถาปัตยกรรมของผู้อพยพใหม่ในนิวซีแลนด์เริ่มต้นด้วยหายนะ งานแรกที่ได้รับผิดชอบในนิวซีแลนด์คือ โบสถ์โมสต์โฮลีทรินิตีในลิตเทลตัน ก่อสร้างในปี 1852 โดยไอแซก ลัก อาคารนี้เป็นการพิสูจน์ให้เห็นถึงความเสี่ยงต่อลมแรงและถือว่าไม่ปลอดภัย อาคารถูกรื้อถอนในปี 1857 หายนะครั้งนี้น่าจะเกิดจากการใช้ไม้ซึ่งไม่เหมาะกับฤดูกาลและเขายังขาดความรู้ในการใช้วัสดุก่อสร้างท้องถิ่น แต่อะไรก็ตามที่เป็นสาเหตุ ผลคือได้ทำลายชื่อเสียงของเขา หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นเรียกเขาว่า  "...สถาปนิกที่ได้รับการศึกษาครึ่ง ๆ กลาง ๆ โดยอาคารเหล่านี้ไม่ได้ให้อะไรเลยนอกจากความถูกใจ เห็นได้ชัดว่าเขาขาดความรู้พื้นฐานการก่อสร้างทั้งสิ้นทั้งปวง หรือแม้แต่เป็นช่างเขียนแบบที่ชาญฉลาดหรือชายผู้มีประสบการณ์มาบ้าง"
จากที่เขาเสียชื่อเสียง เขาจึงเริ่มเปิดร้านเครื่องเขียน ทำงานเป็นพนักงานหนังสือพิมพ์ ช่างภาพเชิงพาณิชย์ และเขายังเรียนเขียนแบบจนกระทั่งปี 1857 เพื่อเป็นส่วนเสริมงานด้านสถาปัตยกรรม ในช่วงนี้เอง ทางด้านสถาปัตยกรรม เขาได้พัฒนาความสนใจที่มีมาโดยตลอดชีวิตและยังได้เพิ่มรายได้ที่เขาขาดโดยการถ่ายภาพบุคคลให้กับเพื่อนบ้าน
เมานต์ฟอร์ตเป็นฟรีเมสัน และเป็นสมาชิกลำดับแรก ๆ ของลอดจ์ออฟอันเอนิมิตี ซึ่งเป็นอาคารหลังสำคัญที่เขาออกแบบในปี 1863 ลอดจ์ออฟอันเอนิมิตีเป็นลอดจ์เมสันแรกในเกาะใต้
กลับมาทำงานสถาปัตยกรรม
ในปี 1857 เขากลับมาทำงานด้านสถาปัตยกรรมและมีหุ้นส่วนธุรกิจกับสามีใหม่ของน้องสาว ซูซานนาห์ ที่ชื่อ ไอแซก ลัก เมานต์ฟอร์ตมีแรงกระตุ้นด้านการงาน เมื่อเขาได้รับมอบหมายให้ออกแบบโบสถ์เซนต์จอนส์แองกลิคันที่ไวคูไอตี (Waikouaiti) ในโอทาโก เป็นโครงสร้างไม้เล็ก ๆ ในรูปแบบกอทิก สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม 1858 โดยผู้บริจาคที่ดินคือ จอห์นนี โจนส์ อดีตนักล่าวาฬ ยังคงมีการใช้งานเป็นโบสถ์อยู่ ยังถือเป็นสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่ที่สุดในเกาะใต้ของนิวซีแลนด์
เมืองไครสต์เชิร์ชได้อยู่ในการพัฒนาอย่างมากในช่วงเวลานั้น ด้วยความที่เพิ่งได้รับสถานะเป็นนคร และยังเป็นเมืองหลักในการปกครองแห่งใหม่ของจังหวัดไครสต์เชิร์ช เป็นเหตุให้เมานต์ฟอร์ตและลัก มีโอกาสอย่างมากในการปฏิบัติงานช่าง ในปี 1855 พวกเขาร่างแบบอาคารสภาจังหวัดแคนเทอร์เบอรีที่ทำจากไม้ อาคารก่อสร้างระหว่างปี 1857–59 แต่รูปร่างอาคารก็ถูกจำกัดไม่พ้นแบบดั้งเดิม เมื่อสภาจังหวัดมีหน้าที่ใหม่เพิ่ม ทั้งการเพิ่มขึ้นของประชากรและเศรษฐกิจของจังหวัด จึงได้มีการขยับขยายอาคารให้ใหญ่ขึ้นในส่วนปีกทางทิศเหนือที่ทำจากหินและหอคอยเหล็ก ในระหว่างปี 1859–60 และยังขยายห้องสภาที่ทำจากหินและห้องเครื่องดื่มระหว่างปี 1864–65 ในปัจจุบันอาคารแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่สำคัญที่สุดของเมานต์ฟอร์ต
จากภายนอก อาคารมีความเรียบง่ายดั่งผลงานในยุคแรก ๆ ของเมานต์ฟอร์ต กล่าวคือ หอคอยกลางสร้างความโดดเด่น มีปีกจั่วด้านข้างทั้งสอง ในรูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก อย่างไรก็ดี ภายในมีสีสันที่สนุกสนานและคตินิยมสมัยกลางที่สามารถรับรู้ผ่านดวงตาวิกตอเรีย ที่มีการใช้หน้าต่างงานกระจกสีและนาฬิกาเรือนใหญ่สองหน้า คาดว่าน่าจะเป็นหนึ่งในห้าของโลกที่มีอยู่ ห้องยังตกแต่งอย่างมั่งคั่ง เกือบจะเป็นรูปแบบรัสกินที่มีงานแกะสลักจากประติมากรท้องถิ่น วิลเลียม แบรสซิงตัน รวมถึงงานแกะสลักของชนพื้นเมืองนิวซีแลนด์
สถาปัตยกรรมกอทิก
รูปแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกเริ่มได้รับความนิยมตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 18 เป็นการตอบโต้ต่อศิลปะจินตนิยมที่มีรูปแบบความคลาสสิกและทางการมากกว่า ซึ่งมีอิทธิพลในสองศตวรรษก่อนหน้านี้ เมานต์ฟอร์ตในวัย 16 ปี ได้รับหนังสือสองเล่มที่แต่งโดยผู้ปลุกศรัทธากอทิกขึ้นใหม่ ออกัสตัส พิวจิน คือหนังสือ The True Principles of Christian or Pointed Architecture และ An Apology for the Revival of Christian Architecture หลังจากนั้นเมานต์ฟอร์ตก็เป็นสาวกค่านิยมสถาปัตยกรรมแองโกล-คาทอลิกแบบพิวจิน ค่านิยมเหล่านี้ก็มากขึ้นเมื่อปี 1846 ตอนเขาอายุ 21 ปี เมานต์ฟอร์ตเป็นศิษย์ของริชาร์ด ครอมเวลล์ คาร์เพนเทอร์
คาร์เพนเทอร์มีความเหมือนกับเมานต์ฟอร์ตตรงที่มีความศรัทธาแองโกล-คาทอลิกและเห็นด้วยกับทฤษฎีลัทธิแทร็กทาเรียนิสม์และด้วยวิธีการเคลื่อนไหวแบบออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ การเคลื่อนไหวด้านเทววิทยาเชิงอนุรักษ์นิยมเหล่านี้ได้สอนว่า จิตวิญญาณที่แท้จริงและการมีสมาธิในการอธิษฐานมีผลต่อสภาพแวดล้อมทางกายภาพและโบสถ์ยุคกลางมีความเป็นจิตวิญญาณมากกว่าต้นศตวรรษที่ 19 เป็นผลให้สถาปัตยกรรมยุคกลางเทวนิยมเป็นที่รับรู้กันว่ามีคุณค่าทางจิตวิญญาณมากกว่าสถาปัตยกรรมที่ยึดแบบปัลลาดีโอในช่วงศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 แม้ออกัสตัส พิวจินยังแถลงว่าสถาปัตยกรรมยุคกลางเป็นรูปแบบเดียวที่เหมาะสมกับโบสถ์และแบบปัลลาดีโอเกือบจะผิดจารีต ทฤษฎีเช่นนี้ไม่ได้มีผลบังคับต่อสถาปนิกและยังคงมีมาอย่างโดยดีจนเข้าสู่ศตวรรษที่ 20 โรงเรียนด้านความคิดเหล่านี้ได้ชักนำผู้รู้อย่างเช่น กวีชาวอังกฤษ เอซรา พาวด์ให้พึงพอใจอาคารสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์มากกว่าสถาปัตยกรรมบาโรกบนพื้นฐานที่ต่อมาได้เป็นสัญลักษณ์ของการละทิ้งโลกแห่งความชัดเจนทางปัญญาและแสงสว่างต่อคุณค่าโดยยึดจากแนวคิดเรื่องนรกและยังเพิ่มการมีอำนาจแก่สังคมนายธนาคาร ผู้ที่เคยถูกดูแคลน
อะไรก็ตามที่อยู่เบื้องหลังสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก ในลอนดอน กลุ่มผู้ปกครองแห่งจักรวรรดิบริติชในศตวรรษที่ 19 รู้สึกว่าสถาปัตยกรรมกอทิกมีความเหมาะสมกับอาณานิคมเพราะได้แสดงความหมายอันโดดเด่นของแองกลิคัน แสดงให้เห็นถึงการทำงานหนัก จรรยา และการเปลี่ยนความเชื่อของชนพื้นเมือง มีการเหน็บแนมว่างานโบสถ์หลายงานของเมานต์ฟอร์ตเป็นโบสถ์สำหรับโรมันคาทอลิก ด้วยที่มีผู้ย้ายถิ่นฐานใหม่จำนวนมากเป็นชาวไอริชดั้งเดิม สำหรับช่างก่อสร้างชนชั้นกลางของจักรวรรดิ รูปแบบกอทิกทำให้ย้อนรำลึกถึงความหลังถึงเขตศาสนาเมื่อเขาละทิ้งอังกฤษ ด้วยความที่เป็นสถาปัตยกรรมยุคกลางที่แท้จริง สิ่งนี้ทำให้พวกเขาเหล่านี้เลือกสถาปนิกและการออกแบบ
งานแบบกอทิกของเมานต์ฟอร์ตในช่วงแรกในนิวซีแลนด์มีความเคร่งครัดในลักษณะของแองกลิคันมากกว่า อันเนื่องจากเขาทำตามคาร์เพนเทอร์ มีองค์ประกอบหน้าต่างช่องรูปใบหอกสูงและมีหลังคาหน้าจั่วจำนวนมาก เมื่อการงานเขาก้าวหน้า เขาได้พิสูจน์ตัวเองต่อฝ่ายบริหารที่จ้างเขา ผลงานการออกแบบของเขาได้พัฒนาให้มีรูปแบบยุโรปมากขึ้น โดยมีหอนาฬิกา หอคอย และเส้นหลังคาประดับตกแต่งทรงสูงแบบฝรั่งเศส รวมถึงรูปแบบที่ไม่ใช่ลักษณะเฉพาะของเมานต์ฟอร์ตแต่แนวทางเดียวกับสถาปนิกอย่างเช่น อัลเฟรด วอเทอร์เฮาส์ จากอังกฤษ