cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิทยา บุตรดีวงค์
การทำงาน
หลังจากจบการศึกษา วิทยาทำงานรับราชการครูและเป็นทนายความควบคู่กัน ก่อนที่มาทำธุรกิจส่วนตัวรับเหมาก่อสร้างตามลำดับ
งานการเมือง
วิทยาเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด ใน พ.ศ. 2543 ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคชาติไทย ซึ่งได้รับเลือกตั้งรวม 2 ครั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
วิทยา บุตรดีวงค์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
พระพี่นาง
พระพี่นาง คือคำเรียกของพระเชษฐภคินีในพระมหากษัตริย์ โดยพระองค์ที่เป็นที่รู้จักมาก ได้แก่
หอศิลป์เทต
หอศิลป์เทต (Tate Gallery) คือสถาบันที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักรที่สะสมศิลปะอังกฤษ ศิลปะสากล และศิลปร่วมสมัย
เครือหอศิลป์เทตประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์ 4 พิพิธภัณฑ์ ได้แก่
พระไภษัชยคุรุทั้ง 7
พระไภษัชยคุรุทั้ง 7 ตามความเชื่อของชาวจีน
พระพุทธะในกลุ่มนี้ได้แก่ นอกจากนั้นในคัมภีร์อุตรเคราะห์นิรภัยจิรายุวัฒนาวิเศษสูตร กล่าวถึงพระพุทธเจ้าทั้งเจ็ดพระองค์นี้ว่า ทรงมีนิรมาณกายเป็นเทพเจ้า 7 องค์ รวมกับพระโพธิสัตว์ 2 องค์ กลายเป็นเทพนพเคราะห์ 9 องค์ ที่ควบคุมสรรพสิ่งในจักรวาล
พระไภษัชยคุรุทั้ง 9 ตามความเชื่อของชาวทิเบต
พระไภษัชยคุรุตามความเชื่อของชาวทิเบตมี 9 องค์ ดังนี้
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 16
เรซเซิลมาเนีย 2000 จัดในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2000 ณ.แอร์โร่แฮด พาวล์ แอนเดอร์แฮม, แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 19,776 คน
ผล
<references group=Note/>
แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา
แคบาร์ปัคตูนควา (خیبر پختونخوا, ; خیبر پښتونخوا; Khyber Pakhtunkhwa, KPK) เป็นแคว้นหนึ่งในสี่แห่งของประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตกิลกิต-บัลติสถาน เขตอาซาดจัมมูโอกัชมีร์ ดินแดนนครหลวงอิสลามาบาด แคว้นปัญจาบ แคว้นบาโลชิสถาน และยังติดต่อกับประเทศอัฟกานิสถานทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จากการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2560 แคว้นแคบาร์ปัคตูนความีประชากรราว 35.5 ล้านคน ถือว่ามากเป็นอันดับที่สามของประเทศรองจากแคว้นปัญจาบและแคว้นสินธ์ ครอบคลุมพื้นที่ราว 101,700 ตารางกิโลเมตร มีเมืองเปศวาร์ ซึ่งอยู่ตอนกลางของแคว้น เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้น
ในอดีตราว 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช พื้นที่แห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งของแคว้นคันธาระ มีเมืองหลักชื่อปุศกาลวตี และเมืองตัขต์ภาอี ศูนย์กลางการศึกษาในแถบหุบเขาเปศวาร์ ซึ่งปัจจุบันซากโบราณสถานได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก ช่วงปี ค.ศ. 1901–1955 เคยใช้ชื่อ แคว้นชายแดนตอนเหนือ-ตะวันตก (North-West Frontier Province, NWFP)
จังหวัดสุมาตราใต้
สุมาตราใต้ หรือ ซูมาเตอราเซอลาตัน (Sumatera Selatan) เป็นจังหวัดหนึ่งทางตอนใต้ของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีประชากรทั้งหมด 7,446,401 คน (สำมะโนประชากรปี 2553) มีเมืองหลักชื่อปาเล็มบัง
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดสุมาตราใต้แบ่งออกเป็น 13 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 4 นครหรือโกตา และ 241 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอบาญูวาซิน (Kabupaten Banyuasin)
• อำเภอเปอนูกัลอาบับเลอมาตังอีลีร์ (Kabupaten Penukal Abab Lematang Ilir)
• อำเภอมูซีบาญูวาซิน (Kabupaten Musi Banyuasin)
• อำเภอมูซีราวัซ (Kabupaten Musi Rawas)
• อำเภอมูซีราวัซเหนือ (Kabupaten Musi Rawas Utara)
• อำเภอมูวาราเออนิม (Kabupaten Muara Enim)
• อำเภอลาฮัต (Kabupaten Lahat)
• อำเภอเอิมปัตลาวัง (Kabupaten Empat Lawang)
• อำเภอโอกันโกเมอริงอีลีร์ (Kabupaten Ogan Komering Ilir)
• อำเภอโอกันโกเมอริงอูลู (Kabupaten Ogan Komering Ulu)
• อำเภอโอกันโกเมอริงอูลูตะวันออก (Kabupaten Ogan Komering Ulu Timur)
• อำเภอโอกันโกเมอริงอูลูใต้ (Kabupaten Ogan Komering Ulu Selatan)
• อำเภอโอกันอีลีร์ (Kabupaten Ogan Ilir)
• ปราบูมูลิฮ์ (Prabumulih)
• ปาเล็มบัง (Palembang; เมืองหลัก)
• ลูบุกลิงเกา (Lubuk Linggau)
ควายมูร่าห์
ควายมูร่าห์ (Murrah buffalo) เป็นควายที่เลี้ยงไว้ผลิตน้ำนม มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่รัฐปัญจาบ และรัฐหรยาณา ประเทศอินเดีย
มีลำตัวสีดำ หน้าผากนูน เขาสั้นและม้วนงอ เมื่อโตเต็มที่แล้วตัวผู้จะมีน้ำหนักโดยประมาณ 550 กิโลกรัม ตัวเมียจะมีน้ำหนักโดยประมาณ 450 กิโลกรัม เมื่อแรกเกิดมีน้ำหนักประมาณ 30-35 กิโลกรัม ถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปีครึ่ง-4 ปีครึ่ง
ควายมูร่าห์ เป็นควายที่รักสะอาดมาก ชอบที่จะแช่ในน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างกาย แตกต่างจากอุปนิสัยควายทั่วไป และมีความสุขเมื่อได้เจอกับผู้เลี้ยง และชอบการหยอกล้อ เมื่อถึงเวลารีดน้ำนม จะเดินเรียงแถว รอรีดนม จัดว่าเป็นควายสายพันธฺุ์ที่ให้น้ำนมได้ดีที่สุด
ซึ่งแม่พันธุ์ 1 ตัว สามารถผลิตน้ำนมได้ประมาณ 1,300-2,300 ลิตรต่อ 1 รอบ และให้นมได้นานถึง 8-10 เดือน
ปัจจุบัน ควายมูร่าห์ เป็นที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศแถบอเมริกาใต้และยุโรป เช่น อิตาลี, บัลแกเรีย เป็นต้น
อำเภอคลองเขื่อน
คลองเขื่อน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดฉะเชิงเทรา จัดตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2536 และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอลำดับที่ 11 ของจังหวัดฉะเชิงเทราในปี พ.ศ. 2550 เป็นหนึ่งในอำเภอสำคัญของจังหวัดฉะเชิงเทราในด้านการท่องเที่ยว พื้นที่อำเภอเป็นที่ราบลุ่มติดกับแม่น้ำบางปะกง ซึ่งเป็นแหล่งน้ำที่สำคัญสำหรับทำเกษตรกรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอคลองเขื่อนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอคลองเขื่อนเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบางคล้า ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองตำบลก้อนแก้ว ตำบลคลองเขื่อน ตำบลบางเล่า ตำบลบางโรง และตำบลบางตลาด ออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอคลองเขื่อน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน เนื่องจากอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำบางปะกงต้องข้ามเรือไปมาไม่สะดวก เพราะยังไม่มีสะพานข้ามเหมือนปัจจุบัน (สะพานกรมโยธาธิการสร้าง พ.ศ. 2537 ที่หัววัดบางตลาด) หรือถ้าจะไปทางรถยนต์ต้องอ้อมเข้าไปบริเวณแปดริ้วข้ามสะพานฉะเชิงเทราเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษาแล้วจึงวกกลับมาอำเภอบางคล้า
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอคลองเขื่อน โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน กลายเป็นอำเภอลำดับที่ 11 ของจังหวัดฉะเชิงเทรา
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอคลองเขื่อนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 32 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอคลองเขื่อนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ประเทศญี่ปุ่นในเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 8 ค.ศ. 2017 (พ.ศ. 2560) ณ ซัปโปะโระ และ โอะบิฮิโระ ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กุมภาพันธ์ – 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
จำนวนผู้เข้าแข่งขัน
นักกีฬาประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการดังต่อไปนี้
กีฬาเคอร์ลิง
นักกีฬาเคอร์ลิงของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาเคอร์ลิงประเภททีมชาย และประเภททีมหญิง
ประเภททีมชาย
''20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 13:30 (11:30 เวลาไทย)
''21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย)
''21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 18:00 (16:00 เวลาไทย)
ประเภททีมหญิง
''19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย)
''20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 9:00 (7:00 เวลาไทย)
''21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560, 18:00 (16:00 เวลาไทย)
กีฬาสกีลงเขา
นักกีฬาสกีลงเขาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลงเขา ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาสกีลีลา
นักกีฬาสกีลีลาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีลีลา ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาสกีวิบาก
นักกีฬาสกีวิบากของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสกีวิบาก ประเภทชาย และประเภทหญิง
กีฬาสเกตลีลา
นักกีฬาสเกตลีลาของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาสเกตลีลา ประเภทชาย ประเภทหญิง และประเภทผสม
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็ง
นักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งของประเทศญี่ปุ่นมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งประเภททีมชาย ระดับดิวิชั่นสูงสุด และประเภททีมหญิง
หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน
หมู่ป้อมเนินแห่งรัฐราชสถาน (Hill Forts of Rajasthan) ประกอบด้วยป้อมปราการโบราณที่สร้างตามภูมิประเทศเขาของรัฐราชสถานในประเทศอินเดียทางตะวันตกเฉียงเหนือ และเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก รายการดั้งเดิมที่ส่งไปยังคณะกรรมการมรดกโลกนั้นประกอบด้วยป้อมปราการราชปุตจำนวนห้าป้อมบนเทือกเขาอรวัลลี ต่อมายูเนสโกได้เพิ่มขึ้นเป็น 6 ป้อม ได้แก่:
ในบรรดาป้อมเหล่านี้ บางส่วนมีความยาวถึง 20 กิโลเมตร และมีระบบชลประทานที่ยังคงใช้งานได้ในปัจจุบัน
ศิลามันตัล
ศิลามันตัล (منٹھل چٹان) หรือ ศิลาพระพุทธรูปมันตัล (Manthal Buddha Rock) เป็นหินแกรนิตขนาดใหญ่ซึ่งมีงานแกะสลักภาพของพระพุทธเจ้าบนนั้น อายุเก่าแก่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตั้งอยู่ในหมู่บ้านมันตัล ในเมืองสการ์ดู ประเทศปากีสถาน
สโนว์พิงก์
สโนว์พิงก์เป็นอีพีที่ 2 ของวงเอพิงก์ ถูกปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 โดยใช้เพลง "My My" ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม
เบื้องหลังและการปล่อยเพลง
สโนว์พิงก์ถูกปล่อยออกมาหลังจากอีพีเปิดตัว เซเวนสปริงส์ออฟเอพิงก์ ของเอพิงก์สามเดือน โปรดิวเซอร์หลักของอัลบั้ม ได้แก่ Shinsadong Tiger, Super Changttai และ Rado
พระเยซูในโรงช่างของพ่อ (มิเล)
พระเยซูในโรงช่างของพ่อ (Christ in the House of His Parents) เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์คนสำคัญชาวอังกฤษ ที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1850
เนื้อหาของภาพเป็นฉากของครอบครัวพระเยซูภายในโรงทำงานของนักบุญโจเซฟผู้ที่เป็นช่างไม้ เมื่อภาพนี้ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันอย่างใหญ่โตและได้รับการวิจารณ์ในทางที่ไม่ดีนักโดยเฉพาะจากชาลส์ ดิกคินส์นักเขียนมีชื่อที่สุดของอังกฤษในขณะนั้น แต่ความขัดแย้งก็ยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้กลุ่มพรีราฟาเอลไลท์กลายมาเป็นที่รู้จักมากขึ้นและเป็นจุดของการโต้เถียงกันในหัวข้อการเขียนภาพตามลัทธิสัจนิยม
หัวเรื่อง
ภาพเขียนเป็นภาพพระเยซูเมื่อยังทรงเป็นเด็กขณะที่กำลังช่วยนักบุญโจเซฟผู้เป็นพ่อในโรงช่างไม้ นักบุญโจเซฟกำลังประกอบประตูที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน พระหัตถ์ของพระเยซูถูกตำด้วยตะปูที่โผล่อยู่บนประตูที่เป็นนัยะถึงแผลศักดิ์สิทธิ์ (stigmata) ที่จะทรงได้รับต่อมาเมื่อทรงถูกตรึงกางเขน เมื่อนักบุญแอนน์เอาตะปูที่ตำออกแล้ว พระแม่มารีก็ปลอบประโลมพระเยซูเมื่อนักบุญโจเซฟพยายามดูแผล ด้านขวานักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ถือชามน้ำเพื่อที่จะมาชำระแผล อันเป็นสัญญาณของการที่จะมาทำพิธีศีลจุ่มให้แก่พระเยซูต่อมา ผู้ช่วยของโจเซฟเมียงมองอยู่ทางด้านซ้ายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอัครสาวกสิบสององค์ที่จะมีในอนาคตที่เป็นผู้สังเกตเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของพระองค์ ฉากหลังมีสิ่งต่างๆ ซึ่งเป็นเครื่องหมายสำคัญทางคริสต์ศาสนวิทยาเช่น บันไดซึ่งหมายถึงบันไดเจค็อปที่พิงอยู่กับผนังทางด้านหลังโดยมีนกพิราบ ซึ่งเป็นเครื่องหมายของพระวิญญาณบริสุทธิ์เกาะอยู่บนบันได อุปกรณ์อื่นๆ หมายถึงพระตรีเอกานุภาพ มิเลอาจจะใช้ภาพพิมพ์ “ความซึมเศร้าหมายเลข 1” (Melancholia I) โดย อัลเบรชท์ ดือเรอร์ และงานของกลุ่มควัตโตรเช็นโตของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นแรงบันดาลใจในการจินตนาการภาพนี้ ฝูงแกะใกลไปในฉากหลังเป็นสัญลักษณ์ของฝูงชนที่จะมานับถือคริสต์ศาสนาในอนาคต
มีผู้เสนอว่ามิเลอาจจะได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้จากภาพ “พระมหาไถ่กับนักบุญโจเซฟและพระแม่มารีที่นาซาเร็ธ” (Our Saviour Subject to His Parents at Nazareth) โดยจอห์น โรเจอร์ส เฮอร์เบิร์ต (John Rogers Herbert)
ปฏิกิริยา
เมื่อตั้งแสดงเป็นครั้งแรกภาพเขียนก็ก่อให้เกิดความขัดแย้งกันอย่างขนานใหญ่เพราะเป็นครั้งแรกที่จิตรกรแสดงภาพพระเยซูในบรรยากาศที่เป็นจริงในโรงช่างไม้ที่มีทั้งขี้เลื่อยและสิ่งสกปรกอื่นๆ ตามธรรมชาติของโรงไม้ ซึ่งแตกต่างไปจากการวาดภาพเกี่ยวกับพระเยูซูและครอบครัวที่เคยทำกันมาแต่เดิม ที่เป็นภาพในอุดมคติท่ามกลางสิ่งแวดล้อมแบบโรมัน ยุคกลาง หรือในความเลิศเลอของยุคบาโรกต่อมา ชาลส์ ดิกกินส์กล่าวหามิเลว่าแสดงภาพพระแม่มารีราวกับเป็นผู้หญิงติดเหล้าที่
...ท่าทางน่าเกลียดที่จนน่าจะ ... ยืนอยู่กับผู้หญิงชั้นต่ำหน้าคาบาเรต์ในฝรั่งเศส หรือหน้าร้านขายเหล้าจินชั้นต่ำ ๆ ในอังกฤษได้
นอกจากนั้นนักวิจารณ์ก็เป็นปฏิปักษ์ต่อการแสดงภาพพจน์ของพระเยซูเช่นที่มิเลทำ เช่นผู้วิจารณ์คนหนึ่งถึงกับกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึกเจ็บปวดที่แสดงภาพพระองค์เป็น “เด็กยิวผมแดง”. Dickens described him as a "wry-necked boy in a nightgown who seems to have received a poke playing in an adjacent gutter." (ภาพพจน์ส่วนใหญ่ของพระเยซูที่เขียนกันมาจะมีผมทองหรือดำ และการมีผมแดงก็เป็นลักษณะสรุป (Stereotype) ทางร่างกายอย่างหนึ่งของชาวยิว) นักวิจารณ์ผู้อื่นติว่าตัวแบบดูเหมือนมีสัญญาณว่าจะมีอาการเหมือนคนอดอาหารและมีเชื้อโรคที่เกิดจากการอยู่อาศัยในสลัม เพราะความขัดแย้งต่างๆ ที่เกิดขึ้นสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย จึงทรงขอให้มิเลนำภาพเขียนมาให้ทอดพระเนตรยังพระราชวังบัคคิงแฮมเพื่อจะได้ทรงพิจารณาเป็นการส่วนพระองค์
ที่ราชสถาบันศิลปะภาพเขียนได้ตั้งแสดงคู่กับงานของศิลปินร่วมกลุ่มวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ซึ่งเป็นงานที่เป็นฉากจากประวัติศาสตร์คริสเตียนยุคแรกของบริเตน ที่เป็นภาพของครอบครัวที่กำลังช่วยผู้บาดเจ็บ ในภาพที่ชื่อว่า “ครอบครัวชาวอังกฤษผู้เปลี่ยนศาสนาปกป้องผู้เผยแพร่ศาสนาคริสเตียนจากการถูกเข่นฆ่าโดยชนดรูอิด” (A Converted British Family sheltering a Christian Missionary from the persecution of the Druids)
ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นทำให้กลุ่มพรีราฟาเอลไลท์มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางขึ้นและก่อให้เกิดการโต้แย้งในหัวข้ออื่นๆ เช่นความสัมพันธ์ระหว่างความเป็นสมัยใหม่, ความเป็นสัจจะนิยม และความเป็นยุคกลาง (medievalism) ในการสร้างงานศิลปะ นักวิจารณ์จอห์น รัสคินสนับสนุนมิเลในจดหมายที่ลงหนังสือพิมพ์และในปาฐกถา “ลัทธิพรีราฟาเอลไลท์” แม้ว่ามิเลเองจะไม่ชอบภาพเขียน แต่การวาดภาพที่แสดงความเป็นจริงก็เริ่มขยายวงกว้างขึ้น โดยการใช้ฉากจากพระคัมภีร์ที่เสริมด้วยการสังเกตรายละเอียดรอบข้าง
มีแชล กาลาบรูว์
มีแชล หลุยส์ กาลาบรูว์ เอดมงด์ กาลาบูร์ (27 ตุลาคม ค.ศ. 1922 - 4 มกราคม ค.ศ. 2016) เป็นนักแสดงชายชาวฝรั่งเศส แสดงภาพยนตร์มาถึง 250 เรื่อง
ปลาค้าวดำ
ปลาค้าวดำ หรือ ปลาเค้าดำ เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) จัดเป็นปลาที่อยู่ในอันดับปลาหนัง (Siluriformes)
ปลาค้าวดำมีรูปร่างลำตัวยาวแต่ค่อนข้างป้อม ลำตัวที่อยู่ค่อนไปทางหางมีลักษณะแบนข้างมาก พื้นลำตัวสีเทาถึงดำสนิท ส่วนหัวมีขนาดใหญ่และแบน ปากกว้าง ภายในมีฟันซี่เล็ก ๆ อยู่ในขากรรไกรทั้ง 2 ข้าง มีหนวด 2 คู่ โดยคู่ที่อยู่มุมปากมีลักษณะเรียวยาว ส่วนคู่ที่ใต้คางจะสั้นและเล็กมาก มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบก้นใหญ่และยาวจรดครีบหาง ขอบปลายหางด้านบนจะใหญ่กว่าด้านล่าง ส่วนท้องป่องออก ส่วนหลังยกสูงขึ้นกว่าปลาค้าวขาว (Wallago attu) ซึ่งเป็นปลาที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่จัดอยู่ในคนละสกุล
มีขนาดลำตัวยาวได้ถึง 1 เมตร น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม โดยอาจยาวได้ถึงกว่า 2 เมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม สถิติที่ใหญ่ที่สุดพบที่ปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์
พฤติกรรมตามปกติ มักจะซุกตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำ เป็นปลาที่สายตาไม่ดี จึงใช้หนวดในการนำทางและหาอาหาร  พบตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ทั้งภาคกลางและภาคอีสานรวมทั้งภาคใต้ของประเทศไทย เช่น แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา, แม่น้ำโขงและสาขา, แม่น้ำตาปีรวมทั้งที่ทะเลสาบสงขลาด้วย เป็นต้น
ปลาค้าวดำเป็นปลาไทยอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่เป็นปลาที่มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว หวงถิ่นที่อยู่อาศัยมาก กินปลาขนาดเล็กตัวอื่นเป็นอาหาร จึงมักเลี้ยงตัวเดียวเดี่ยว ๆ นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำเป็นปลาที่สามารถฮุบกลืนกินเหยื่อหรืออาหารขนาดใหญ่ได้ โดยในอดีตที่บ้านปากกิเลน อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เคยมีเหตุการณ์ปลาค้าวดำกินคนมาแล้ว โดยเกิดเหตุที่โป๊ะท่าน้ำ เมื่อทารกคนหนึ่งอุจจาระเลอะเปรอะเปื้อนทั้งตัว ผู้เป็นแม่จึงนำไปแกว่งล้างในแม่น้ำ ทันใดนั้นก็ได้มีปลาค้าวดำตัวใหญ่โผล่ขึ้นมาจากน้ำฮุบกินเด็กเข้าไปทั้งตัว เหตุการณ์นี้เป็นที่แตกตื่นตกใจของผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านนั้น นอกจากนี้แล้ว ปลาค้าวดำมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาอีทุก" หรือ "ปลาทุก" ในภาษาอีสาน โดยเรียกตามสีลำตัวที่มีสีดำสนิทเหมือนกับคนสวมชุดไว้ทุกข์
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์ (Love, Day After Tomorrow) เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นซิงเกิลแรกของไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2542
ข้อมูลเพลง
เลิฟ เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์ เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นซิงเกิลแรกของไม คุรากิ หลังจากที่ออกซิงเกิลภาษาอังกฤษที่อเมริกาเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2542 โดยเป็นซิงเกิลสุดท้ายที่จำหน่ายในยุค 1990 ที่ได้สถานะจาก RIAJ ในระดับ Million โดยในสัปดาห์แรก เปิดตัวที่อันดับที่ 18 ด้วยยอดขาย 29,510 ชุด ก่อนที่จะติด top 10 ในอีก 5 สัปดาห์ต่อมา และขายได้เกินหนึ่งล้านชุดในอีกเกือบ 3 เดือนหลังวางจำหน่าย ทั้งๆที่ยังไม่เคยออกรายการทีวีที่ไหนมาก่อนเลย เนื่องจากเธอต้องการอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย  และอันดับสูงสุดคืออันดับ 2 อยู่ในชาร์ต 30 สัปดาห์ และได้อันดับที่ 4 ของปี 2543 รวมยอดขายได้ 1,385,190 ชุด เป็นซิงเกิลเดียวของไม ที่ติด top 10 ประจำปี นอกจากนี้ยังมีเวอร์ชันอนาล็อกด้วย
ในปี 2548 เธอได้ร้องเพลงนี้ในรายการ NHK Kōhaku Uta Gassen ครั้งที่ 56 ของช่อง NHK และปี 2552 ในรายการ Music Station และทุกครั้งที่ร้องเพลงนี้ในการแสดงคอนเสิร์ตของเธอ จะมีท่าประจำเพลงคือการทำมือเป็นรูป L O V E ตามลำดับในช่วงที่มีจังหวะ L O V E และเป็นอีกเพลงกับเพลง always ที่จะต้องร้องเพลงนี้ทุกครั้งในคอนเสิร์ต
แบเรียมไอโอไดด์
แบเรียมไอโอไดด์ (barium iodide) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ BaI2 มีทั้งอยู่ในรูปแอนไฮดรัสและไฮเดรต (BaI2(H2O)2) แบเรียมไอโอไดด์ในรูปไฮเดรตละลายได้ในน้ำ, เอทานอลและแอซีโทน เมื่อได้รับความร้อนจะเปลี่ยนรูปเป็นเกลือแอนไฮดรัส
โครงสร้างของแบเรียมไอโอไดด์ในรูปแอนไฮดรัสมีความคล้ายคลึงกับเลด(II) คลอไรด์ โดยอะตอมของแบเรียมอยู่ตรงกลางจับกับลิแกนด์ของไอโอไดด์ 9 ตัว และมีโครงสร้างผลึกที่คล้ายกับแบเรียมคลอไรด์ (BaCl2)
ปฏิกิริยา
แบเรียมไอโอไดด์ทำปฏิกิริยาสารประกอบแอลคิลของโพแทสเซียมได้สารประกอบออร์แกโนแบเรียม
แบเรียมไอโอไดด์สามารถถูกรีดิวซ์เป็นโลหะแบเรียมได้ เมื่อทำปฏิกิริยากับลิเทียมไบฟีนิล
เฟี้ยว์ฟ้าว สุดสวิงริงโก้
เฟี้ยว์ฟ้าว สุดสวิงริงโก้  หรือชื่อเดิม อชิตะ สิกขมานา, อชิตะ วุฒินันท์สุระสิทธิ์, อชิตะ ธนาศาสตนันท์, หนูอิมอิม ก้าวมหัศาจรรย์ ตามลำดับ  ชื่อเล่นว่า อิม และเป็นที่รู้จักในชื่อ อิม อชิตะ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย
เฟี้ยวฟ้าวเกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสองคนของโชคชัย วุฒินันท์สุระสิทธิ์ เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน กับชโรชินี สิกขมานา เป็นลูกครึ่งเนปาลกับพม่า และมีพี่ชายชื่อฟ้าว์เฟี้ยว สุดสวิงริงโก้ (ชื่อเดิม อิชยะ สิกขมานา) จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนยุพราชวิทยาลัย และศึกษาต่อที่สถาบันราชภัฏเชียงใหม่ เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ได้รองอันดับ 1 ดัชชี่เกิร์ลปี 2001
อุทยานแห่งชาติกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ
อุทยานแห่งชาติกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือ (Kalaallit Nunaanni nuna eqqissisimatitaq, Den Nordøstlige Grønlands Nationalpark, Northeast Greenland National Park) เป็นอุทยานแห่งชาติขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นพื้นที่คุ้มครองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 9 ของโลก (พื้นที่คุ้มครองอื่นที่ใหญ่กว่ามักมีพื้นที่ส่วนมากเป็นทะเล) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1974 และขยายพื้นที่เท่ากับปัจจุบันในปี ค.ศ. 1988 ครอบคลุมพื้นที่บริเวณตอนในและชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของกรีนแลนด์ 972,000 ก.ม. (375,000 ต.ร.ไมล์) โดยอุทยานแห่งนี้จะมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 29 ของโลกหากเปรียบเทียบพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติกับอีก 195 ประเทศ อุทยานแห่งชาติกรีนแลนด์ตะวันออกเฉียงเหนือเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศเดนมาร์ก และเป็นอุทยานแห่งชาติเพียงแห่งเดียวในกรีนแลนด์ นอกจากนี้อุทยานแห่งชาติแห่งนี้ยังเป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือที่สุดของโลกและเป็นพื้นที่การปกครองระดับที่ 2 ที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากภูมิภาค Qikiqtaaluk ในดินแดนนูนาวุต ประเทศแคนาดา
ภูมิศาสตร์
อุทยานแห่งนี้มีพื้นที่ติดต่อกับเทศบาล Sermersooq ทางตอนใต้และติดต่อกับเทศบาล Avannaata ทางตะวันตามเส้นเมริเดียนที่ 45° ตะวันตก พื้นที่ตอนในส่วนใหญ่ของอุทยานเป็นส่วนหนึ่งของพืดน้ำแข็งกรีนแลนด์ อย่างไรก็ตามพบพื้นที่ปราศจากน้ำแข็งตามแนวชายฝั่งและบริเวณแพร์รีแลนด์ทางตอนเหนือ พื้นที่ทางภูมิศาสตร์เฟรเดอริกที่ 8 แลนด์และคริสเตียนที่ 10 แลนด์ เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งนี้ อุทยานแห่งนี้เผชิญกับการสูญเสียพื้นที่น้ำแข็งมากกว่าที่คาดการณ์ไว้
ประวัติศาสตร์
อุทยานแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1974 ในบริเวณตอนเหนือของอดีตเทศบาลอิตตอกกอร์ตอมีตในเทศมณฑลตูนู (กรีนแลนด์ตะวันออก) ในปี ค.ศ. 1988 อุทยานได้รับพื้นที่เพิ่มเติมจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของเทศมณฑลอาวันนา (กรีนแลนด์เหนือ) อีก 272,000 ก.ม. (105,000 ต.ร.ไมล์) ซึ่งมีขนาดพื้นที่เท่ากับในปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 1977 ได้รับการจัดตั้งเป็นพื้นที่สงวนชีวมณฑล ค่ายวิจัยพืดน้ำแข็งในอดีตอย่าง Eismitte และ North Ice ตั้งอยู่ในพื้นที่นี้ ปัจจุบันแผนกสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติของกรีนแลนด์เป็นผู้รับผิดชอบดูแลพื้นที่
ประชากร
อุทยานแห่งชาติแห่งนี้ไม่มีประชากรมนุษย์ที่อาศัยอยู่อย่างถาวร อย่างไรก็ตามมีกว่า 400 จุดที่มีการใช้งานบ้างในฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 1986 เคยมีประชากร 40 คน อาศัยอยู่ที่ Mestersvig ประชากรส่วนนี้เกี่ยวข้องกับการทำความสะอาดและดำเนินการยุติการสำรวจแหล่งทำเหมือง จากนั้นได้ออกจากพื้นที่ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาไม่มีประชากรที่อาศัยอยู่อย่างถาวรอีก เมื่อไม่นานนี้มีประชากรเพียง 31 คนและสุนัขประมาณ 110 ตัวที่อยู่ในพื้นที่ตะวันออกเฉียงเหนือของกรีนแลนด์ในฤดูหนาว กระจายอยู่ตามสถานีต่าง ๆ ตามแนวชายฝั่ง (ยกเว้นค่ายซัมมิต):
ในช่วงฤดูร้อน จะมีนักวิทยาศาสตร์เข้ามาเพิ่มจำนวนจากจำนวนข้างต้น สถานีวิจัย ZERO (Zackenberg Ecological Research Operations; 74.46973°N, -20.57085°W) สามารถรองรับนักวิทยาศาสตร์และเจ้าหน้าที่ได้มากกว่า 20 คน
สัตว์ท้องถิ่น
อุทยานแห่งนี้มีวัวมัสค์ประมาณ 5,000–10,000 ตัว รวมถึงหมีขั้วโลกและวอลรัสจำนวนมาก ซึ่งพบได้ในบริเวณชายฝั่งของอุทยาน ในปี ค.ศ. 1993 จำนวนของวัวมัสค์ในอุทยานคิดเป็นร้อยละ 40 ของประชากรวัวมัสค์ในโลก สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นที่พบ เช่น สุนัขจิ้งจอกอาร์กติก เออร์มิน หนูเลมมิง กระต่ายป่าอาร์กติก ซึ่งรวมถึงประชากรขนาดเล็กแต่มีความสำคัญอย่าง หมาป่ากรีนแลนด์ นอกจากนี้ยังพบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเล เช่น แมวน้ำวงแหวน แมวน้ำเครา แมวน้ำลายพิณ รวมไปถึงวาฬนาร์วาลและวาฬเบลูกา เป็นต้น
สปีชีส์ของนกที่พบในอุทยานแห่งนี้ เช่น นกน้ำลายดำทั่วไป ห่านเพรียง ห่านเท้าชมพู เป็ดทะเลคอมมอนไอเดอร์ เป็ดทะเลคิงไอเดอร์ เหยี่ยวไจร์ฟัลคอน นกเค้าแมวหิมะ นกซันเดอร์ลิง นก Rock ptarmigan และนกเรเวน เป็นต้น
หมอดู (คาราวัจโจ)
หมอดู (The Fortune Teller) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่มีด้วยกันสองฉบับที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี ฉบับแรกเขียนในปี ค.ศ. 1594 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเนในกรุงโรมในประเทศอิตาลี อีกฉบับหนึ่งเขียนในปี ค.ศ. 1595 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีสในประเทศฝรั่งเศส แต่วันที่วาดยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
ภาพ “หมอดู” เป็นภาพหนึ่งในสองภาพของภาพชีวิตประจำวันที่เขียนคาราวัจโจในปี ค.ศ. 1594 อีกภาพหนึ่งคือ “คนโกงไพ่” ภาพ “หมอดู” เชื่อว่าเป็นภาพที่เขียนก่อนและเขียนเมื่อคาราวัจโจเพิ่งหยุดทำงานให้กับห้องเขียนภาพของจุยเซ็ปปิ เซซาริ เพื่อออกมาหากินเองโดยการขายภาพเขียนผ่านนายหน้าขายศิลปะคอนแสตนติโน
ภาพ “หมอดู” เป็นภาพของเด็กหนุ่มที่แต่งตัวอย่างสมัยกลาง (ในภาพที่สองนายแบบเชื่อกันวาเป็นเพื่อนของคาราวัจโจ จิตรกรซิซิลีชื่อมาริโอ มินนิติ) ที่ยื่นมือให้หญิงยิปซีอ่านลายมือให้ เด็กผู้ชายมองหน้าสาวด้วยท่าทางที่พอใจในสิ่งที่ได้ยินโดยไม่ทันสังเกตว่าขณะที่หญิงยิปซีทำท่าอ่านลายมือด้วยการลากนิ้วไปมาบนมือนั้น ขณะเดียวกันก็แอบถอดแหวนจากมือชายหนุ่มไปด้วย หญิงยิปซีประสานสายตากลับราวกับจะเยาะอย่างเงียบๆ
จิโอวานนิ เบลโลรินักเขียนชีวประวัติของคาราวัจโจกล่าวว่าคาราวัจโจเลือกหญิงยิปซีจากผู้คนที่เดินผ่านไปมาตามถนนเพื่อจะแสดงว่าไม่มีความจำเป็นในการที่จะต้องก็อปปีงานจากศิลปินที่มีชื่อเสียงแต่ก่อนมาเพื่อมาใช้เป็นแบบในการวาด: “เมื่อถูกชี้ให้ดูประติมากรรมที่มีชื่อเสียงของ ไฟดิอัส และไกลคอน เพื่อที่อาจจะใช้เป็นแบบการวาด คำตอบของคาราวัจโจก็เป็นแต่เพียงชี้ไปยังกลุ่มคนที่เดินผ่านไปมา และกล่าวว่าธรรมชาติให้งานฝีมือดีตรงหน้าเรามากมายแล้ว” ข้อความนี้มักจะใช้บรรยายนักเขียนแบบลัทธิแมนเนอริสม์ผู้ที่ได้รับการฝึกอย่างคลาสสิกในสมัยของคาราวัจโจที่ไม่ยอมรับการเขียนจากหุ่นจริงอย่างที่คาราวัจโจทำ แต่จะวาดจากร่างที่ก็อปปีมาจากงานเอกต่างที่ทำกันมาในอดีตมาเป็นแบบ แต่เบลโลริจบลงด้วยการกล่าวว่า: “...และในภาพสองคนนี้ [คาราวัจโจ]แปลความเป็นจริงอย่างบริสุทธิ์ที่สนับสนุนในสิ่งที่ตัว[คาราวัจโจ]พูด” เรื่องที่กล่าวนี้คงเป็นเรื่องที่มาเสริมต่อภายหลัง เพราะเบลโลริเขียนประวัติของคาราวัจโจกว่าห้าสิบปีหลังจากที่คาราวัจโจเสียชีวิตไปแล้ว และเรื่องที่ว่านี้ก็ไม่ได้ปรากฏในมันชินิหรือในจิโอวานนิ บากลิโอเนผู้เป็นจิตรกรร่วมสมัยกับคาราวัจโจ แต่กระนั้นก็เป็นการชี้ให้เห็นถึงแนวทางความคิดเห็นของคาราวัจโจในการต้องการที่จะใช้วิธีการเขียนใหม่ที่มีอิทธิพลต่อศิลปินร่วมสมัยที่เริ่มด้วยภาพ “หมอดู” ซึ่งเป็นภาพที่จะมาแทนศิลปะเรเนอซองต์ที่เชื่อว่าศิลปะเป็นสิ่งที่สร้างขึ้น แต่วิธีการเขียนของคาราวัจโจเป็นการประกาศว่าศิลปะคือตัวแทนของชีวิตจริง
ในปี ค.ศ. 1594 ภาพ “หมอดู” ทำให้วงการจิตรกรรุ่นหนุ่มและบรรดานักสะสมอาวองการ์ดหันมาสนใจงานของคาราวัจโจกันมาก แต่มันชินิกล่าวว่าเพราะความที่จนคาราวัจโจจึงจำต้องขายภาพไปในราคาเพียงแปดสคูดิ ต่อมาภาพเขียนตกไปเป็นของนายธนาคารนักสะสมผู้ร่ำรวยมาร์เคเซ วินเช็นเต จุสติเนียนิผู้ที่กลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญ เพื่อนของวินเช็นเต คาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเต ซื้อ “คนโกงไพ่” ในปี ค.ศ. 1595 ในเวลาเดียวกับที่คาราวัจโจได้เข้าไปพำนักอาศัยด้วย คาราวัจโจเขียนภาพ “หมอดู” อีกภาพหนึ่งให้ คาร์ดินัลเดล มอนเตโดยเปลี่ยนรายละเอียดเล็กน้อย ฉากหลังของภาพจาก ค.ศ. 1594 กลายเป็นผนังจริงที่มีเงาม่านที่รูดไปครึ่งหนึ่ง และตัวแบบเต็มภาพมากกว่าภาพแรกทำให้เป็นสามมิติ แสงที่ใช้ก็เรืองกว่าภาพแรก เสื้อผ้าที่ใช้ดูหรูและดีกว่า บรรยากาศในภาพหลังโดยทั่วไปดูอ่อนโยนลงกว่าภาพเดิม เช่นการโกงก็ดูไม่จงใจเท่าภาพแรก ฝ่ายหญิงดูหน้าอ่อนกว่าและยืนเอียงไปทางฝ่ายชายมากขึ้นเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนรู้จักควบคุมสถานะการณ์ได้ ส่วนฝ่ายชายก็ยังเก้งก้างเช่นที่เห็นจากการห้อยดาบที่ดูเหมือนจะเป็นอันตรายกับตัวเองมากกว่าต่อศัตรู
พิพิธภัณฑ์ลูฟร์เจ้าของฉบับหลังอยู่ในสภาพที่ดีกว่าฉบับที่วาดในปี ค.ศ. 1594 และได้รับการทำความสะอาดในปี ค.ศ. 1984/1985
แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์
จูเลียน เอ็ดวิน "แคนนอนบอล" แอดเดอร์ลีย์ (Julian Edwin Adderley) หรือ แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ นักอัลโตแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน เป็นหัวหน้าวง เดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ในตำแหน่งแซกโซโฟน ร่วมกับน้องชาย คือ แนท แอดเดอร์ลีย์ นักคอร์เน็ตและทรัมเป็ต
จูเลียนและแนแทเนียล น้องชาย เกิดที่เมืองแทมปา รัฐฟลอริดา บิดามารดาเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยฟลอริดา เอแอนด์เอ็ม ทั้งคู่เคยเล่นดนตรีร่วมกับเรย์ ชาร์ลส ในช่วงทศวรรษ 1940 ต่อมาได้ย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กในปี ค.ศ. 1955 และร่วมวงดนตรีของไมล์ส เดวิส ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1959 ก่อนจะออกมาตั้งวงดนตรีของตัวเอง
นอกเหนือจากการเล่นดนตรีแล้ว วงเดอะแคนนอนแอดเดอร์ลีย์ควินเทท ยังปรากฏตัวเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่นใน Play Misty for Me (1971) ภาพยนตร์ระทึกขวัญของคลินต์ อีสต์วูด และในบางตอนของซีรีส์ Kung Fu ของเดวิด คาร์ราดีน ในปี 1975
แคนนอนบอล แอดเดอร์ลีย์ได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศของนิตยสารดาวน์บีท ในปี ค.ศ. 1975 หลังการเสียชีวิตไม่นาน
ธงชาติโมร็อกโก
ธงชาติโมร็อกโก (علم المغرب) เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีแดงเกลี้ยง กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน กลางธงมีรูปเฉลวดาวห้าแฉกสีเขียวขอบสีดำ
ประเทศโมร็อกโกใช้สีแดงเป็นธงชาติมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 กล่าวกันว่า สีแดงเป็นสัญลักษณ์ของสายเลือดที่ผูกพันระหว่างราชวงศ์กษัตริย์กับศาสดามุฮัมหมัด ซึ่งเป็นศาสดาในศาสนาอิสลาม ส่วนดาวสีเขียวคือพระราชลัญจกรแห่งกษัตริย์โซโลมอน ซึ่งได้ถูกเพิ่มลงบนธงชาติในปี พ.ศ. 2458 และได้มาใช้เป็นธงชาติจนถึงทุกวันนี้ แต่ปีที่ประกาศใช้ธงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2499 อันเป็นปีที่ได้รับเอกราชจากทั้ง 2 ชาติ คือ สเปน และ ฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2455
ประวัติ
On May 8, 2010, a Moroccan flag with a size of 60,409.78 meters squared, weighing 20 tonnes, was set in Dakhla, a city in the disputed territory of Western Sahara. It was certified by the Guinness Book of World Records as the largest flag ever draped. The Moroccan flag is also used by the Moorish Science Temple of America.
ลำพูป่า
ลำพูป่า หรือ ลำแพนเขา ลำพูขี้แมว เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Sonneratiaceae เปลือกลำต้นขรุขระเล็กน้อย สีออกเทา ส่วนปลายกิ่งห้อยลง ใบเป็นใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียวอ่อนอมขาว ดอกเป็นดอกช่อออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยมีกลีบเลี้ยงสีเขียวหุ้มไว้ มี 5-6 กลีบ และติดทนจนเป็นผล เกสรตัวผู้มีเป็นจำนวนมาก สีขาว เกสรตัวเมียมีอันเดียว ปลายยอดของเกสรตัวเมียจะติดทนจนเป็นผลเช่นกัน ผลเดี่ยว สีเขียว เรียบ เป็นมัน มีพูเล็กน้อย เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องมือต่างๆ มีสีขาวและเป็นไม้เนื้ออ่อน ยอดอ่อนและผลใช้รับประทานเป็นผัก
สถานีรถไฟฟ้าร้างในรถไฟฟ้าปารีส
สถานีรถไฟฟ้าผีในรถไฟฟ้าปารีส เป็นสถานีรถไฟฟ้าในกรุงปารีส ที่ปิดบริการหรือไม่ใช้งานอีกต่อไป โดยการปิดทำการนั้นมาจากหลายสาเหตุ เหตุผลหลักที่ปิดทำการ เกิดขึ้นเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง
สถานีที่ไม่เปิดใช้งาน
มีสถานีรถไฟฟ้า 2 สถานี ที่ทำการก่อสร้างแต่ไม่เปิดใช้งาน ได้แก่สถานี Porte Molitor และ Haxo โดยเปิดให้บริการเฉพาะกรณีพิเศษ เช่น การถ่ายทำภาพยนตร์สยองขวัญ เป็นต้น
สถานี Porte Molitor ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1923 ในสาย 9 และ 10 เพื่อเชื่อมต่อกับสนามกีฬา Parc des Princes และ Roland Garros แต่โครงการค่อนข้างซับซ้อน และยุ่งยาก แม้ว่าจะก่อสร้างเสร็จแล้ว แต่ไม่เปิดบริการ
อุโมงค์พิเศษ voie des Fêtes ระหว่างสถานี Place des Fêtes และ Porte des Lilas มีสถานีร้างชื่อว่า Haxo ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1921 โดยจะเชื่อมต่อระหว่างสาย 3 และสาย 7 (ซึ่งในปัจจุบันคือสาย 3 (2) และสาย 7 (2)) อย่างไรก็ตาม สถานีนี้ไม่เคยเปิดให้บริการเลย
สถานีที่ปิดทำการและเปิดใหม่อีกครั้ง
สถานี Varenne (สาย 13) เปิดทำการอีกครั้งในวันที่ 24 ธันวาคม 1962 ตามด้วยสถานี Bel-Air (สาย 6) ในวันที่ 7 มกราคม 1963 สถานีแรน (สาย 12) และสถานี Liège (สาย 13) เปิดทำการอีกครั้งในวันที่ 20 พฤษภาคม 1968 และ 16 กันยายน 1968 ตามลำดับ โดยสถานีเหล่านี้ไม่เปิดทำการในวันอาทิตย์และวันหยุด
ไอแนคโคเบะเลโอเนสซา
ไอแนคโคเบะเลโอเนสซา (INAC神戸レオネッサ; INAC Kobe Leonessa) เป็นสโมสรฟุตบอลหญิงจากเมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2001 โดยไอแนค (INAC) เป็นอักษรย่อที่มาจากคำว่าอินเตอร์เนชันแนลแอธเลติกคลับ (International Athletic Club) ส่วนคำว่า เลโอเนสซา หมายถึงสิงโตสาวในภาษาอิตาลี
ทั้งนี้ โฮะมะเระ ซะวะ ซึ่งเป็นกัปตันฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น และอะยุ นะกะดะ ต่างก็เป็นนักฟุตบอลประจำสังกัดสโมสรแห่งนี้
ประวัติ
ใน ค.ศ. 2006 ทีมไอแนคโคเบะเลโอเนสซาได้รับการเลื่อนชั้นสู่การแข่งขันนะเดะชิโกะลีก ที่ซึ่งได้เข้าแข่งขันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ส่วนฤดูกาล 2008 เป็นช่วงก้าวกระโดดที่ยิ่งใหญ่สำหรับทีมในฐานะทีมรองชนะเลิศทั้งจากรายการนะเดะชิโกะลีก และออลเจแปนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิพ และใน ค.ศ. 2010 ทีมไอแนคได้ชนะรายการแข่งขันออลเจแปนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิพเป็นครั้งแรก จากการเป็นฝ่ายชนะทีมอุระวะเรดไดมอนส์เลดีส์ด้วยการดวลลูกโทษ รวมถึงในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งประจวบกับวาระครบรอบ 10 ปีของสโมสร ทีมนี้ได้ชนะสองรายการซ้อน ทั้งนะเดะชิโกะลีก และออลเจแปนวีเมนส์ฟุตบอลแชมเปียนชิพ
ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีตัวแทนจากทีมเลโอเนสซาเข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2011 ถึงเจ็ดราย ซึ่งได้แก่: อะยุมิ คะอิโอะริ, ยุคะริ คินงะ, นะโฮะมิ คะวะซุมิ, ชิโนะบุ โอโนะ, โฮะมะเระ ซะวะ, เมะงุมิ ทะคะเสะ และอะซุนะ ทะนะกะ
อาเซียนพาราเกมส์ 2003
อาเซียนพาราเกมส์ 2003 (2003 ASEAN Para Games) เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ 21 – 27 ธันวาคม พ.ศ. 2546 จัดขึ้นที่ ฮานอย ประเทศเวียดนาม
ไอแนคโคเบะเลโอเนสซา
ทีมปัจจุบัน
(กัปตัน)
อาเซียนพาราเกมส์ 2003
สนามกีฬาหลัก
อาเซียนพาราเกมส์ 2003 มีสนามกีฬา 5 แห่ง
ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2003 มีทั้งหมด 11 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน
วิกิพีเดียภาษาฮีบรู
วิกิพีเดียภาษาฮีบรู (ויקיפדיה העברית, ) เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาฮีบรู เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2003 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาฮีบรูมีบทความมากกว่า 0 บทความ (September 2023)
รัฐอันโซอาเตกิ
อันโซอาเตกิ (Anzoátegui) เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ อันโซอาเตกิเป็นที่รู้จักในด้านชายหาดอันสวยงามเป็นที่ดึงดูดของนักท่องเที่ยว มีความยาวชายหาดร่วม 100 กิโลเมตร
วัดคลองคูเมือง
วัดคลองคูเมืองได้จัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2540 โดยมีนายวิวิทย์ วิบูลเชื้อถวายที่ดินให้ 15 ไร่ ดำเนินการขอสร้างวัดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ถึงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ได้รับตราตั้งวัดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เริ่มทำการก่อสร้างห้องน้ำจำนวน 8 ห้อง เมื่อ พ.ศ. 2548 ได้สร้างอาสนะสงฆ์เมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ทำการถนนเข้าวัดเมื่อ พ.ศ. 2551 และได้ดำเนินการบูรณะศาลาการเปรียญเมื่อ พ.ศ. 2552 พื้นที่วัดมีลักษณะพื้นที่ราบลุ่ม มีคลองชลประทานผ่าน พื้นที่โดยรอบเป็นที่นา มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระอธิการสาเมศ ธมฺมสรโณ และรูปที่ 2 คือ พระสมุห์ มานะ ปญฺญาทีโป ปูชนียวัตถุทีสำคัญของวัด คือ หลวงพ่อพุทธรัตนปฏิมา ปางพระพุทธชินราช
เทตบริเตน
เทตบริเตน (Tate Britain) เป็นพิพิธภัณฑ์หนึ่งในเครือหอศิลป์เทตที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร ที่เดิมก่อตั้งเป็น "หอศิลป์ศิลปะบริติชแห่งชาติ" (National Gallery of British Art) ในปี ค.ศ. 1897 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "เทตบริเตน" ในปี ค.ศ. 2000 ตามชื่อเฮนรี เทต ผู้ก่อตั้ง
ตะบูนดำ
ตะบูนดำ เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Meliaceae เปลือกลำต้นสีดำหรือน้ำตาล แตกเป็นร่องตามยาว โคนต้นมีพูพอนและมีรากหายใจ ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก ผิวใบมัน สีเขียวเข้ม หลังใบเขียวอ่อนกว่า ดอกเป็นดอกช่อ ออกที่ง่ามใบ ดอกย่อยสีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นลูกกลมขนาดใหญ่ ผิวเกลี้ยง ข้างในมีเมล็ดสีน้ำตาลอมแดงขนาดใหญ่หลายอัน
การใช้ประโยชน์
ตะบูนดำเป็นพืชสมุนไพร เปลือกและผลใช้รักษาอหิวาตกโรค หรือใช้ต้มล้างแผล เปลือกและเมล็ดแก้โรคบิดและท้องร่วง เปลือกให้น้ำฝาด สำหรับย้อมผ้า
ไมเคิล ร็อกเกอะเฟลเลอร์
ไมเคิล คลาร์ก ร็อกเกอะเฟลเลอร์ (Michael Clark Rockefeller, 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 – เชื่อว่าเสียชีวิต 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961) เป็นบุตรคนที่ 5 และคนสุดท้องของเนลสัน รอกกีเฟลเลอร์และแมรี คลาร์ก ไมเคิลเป็นทายาทรุ่นที่ 4 ของตระกูลร็อกเกอะเฟลเลอร์ เนลสัน บิดาของเขาเป็นอดีตผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กคนที่ 49 และรองประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 41 ไมเคิลเรียนที่โรงเรียนบัคลีย์ในนิวยอร์กและสถาบันฟิลลิปส์เอกเซเตอร์ในนิวแฮมป์เชียร์ ก่อนจะเรียนจบด้วยเกียรตินิยมในสาขาประวัติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด หลังจากนั้นเขาร่วมกับคณะสำรวจของพิพิธภัณฑ์โบราณคดีและชาติพันธุ์วิทยาพีบอดีทำการศึกษาชาวดานีและชาวแอสมัตในนิวกินีของเนเธอร์แลนด์
วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ไมเคิลและเรอเน เวสซิง นักมานุษยวิทยาชาวดัตช์ออกไปล่องเรือท้องแบนแต่เรือกลับพลิกคว่ำ มัคคุเทศก์ท้องถิ่น 2 คนจึงว่ายน้ำออกไปขอความช่วยเหลือ หลังจากรออยู่ 2 วัน ไมเคิลตัดสินใจว่ายน้ำกลับเข้าฝั่งเพียงลำพัง เวสซิงได้รับการช่วยเหลือในวันต่อมา ในขณะที่ไม่มีใครพบไมเคิลอีกเลย มีข้อสันนิษฐานหลายอย่างเกี่ยวกับการหายตัวไปของเขา เช่น จมน้ำ, ถูกจระเข้หรือฉลามทำร้ายหรือถูกมนุษย์กินคนฆ่า แต่ยังไม่มีการพบร่างหรือหลักฐานที่แน่ชัด ไมเคิลถูกประกาศให้เสียชีวิตตามกฎหมายในปี ค.ศ. 1964
อำเภอพระประแดง
ที่มาของชื่อ
คำว่า "พระประแดง" บ้างว่ามาจากคำว่า "ประแดง" หรือ "บาแดง" แปลว่า คนเดินหมายหรือ คนนำข่าวสาร แต่เดิมเมืองพระประแดงเป็นเมืองหน้าด่านเมื่อมีเหตุการณ์ใด ๆ เกิดขึ้น จะต้องแจ้งข่าวสารไปให้เมืองหลวง (ละโว้) ทราบโดยเร็ว
ส่วนจิตร ภูมิศักดิ์ อธิบายว่า "พระประแดง" มาจากชื่อ "พระแผดง" ซึ่งเป็นชื่อเทวรูปสำคัญที่ขุดพบสององค์ที่คลองสำโรงต่อคลองทับนางเมื่อปี พ.ศ. 2061 ซึ่งคำว่า "แผดง" มาจากคำเขมรว่า "เผฺดง" ផ្ដេង ที่ใช้เรียกเทวรูปหรือตำแหน่งยศขุนนาง โดยเชื่อว่าชื่อเมืองน่าจะเรียกตามศาลพระแผดงที่พวกขอมเคยสร้างไว้
ส่วนรุ่งโรจน์ ภิรมย์อนุกูล สันนิษฐานว่า "พระประแดง" มาจากคำว่า "กมรเตง" ที่หมายถึงเทวรูปศักดิ์สิทธิ์สององค์ดังกล่าว
พระประแดงเดิมตรงคลองเตย
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ วินิจฉัยว่า พระประแดงเป็นเมืองโบราณสมัยขอมมีชื่อเรียกว่า "พระประแดง" แต่ประเด็นนี้ก็พิสูจน์ได้ยาก
โคลงนิราศพระยาตรังผลงานพระยาตรังได้แต่งขึ้นในต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ในโคลงบทที่ 29 ถึงช่องนนทรี แล้วกล่าวถึงศาลพระแผดงและในโคลงบทที่ 31 กล่าวถึงบางขนง (พระโขนง) และในนิราศเมืองแกลงของสุนทรภู่ แต่งขึ้นในรัชกาลที่ 1 เมื่อท่านผ่านบริเวณบ้านบางระจ้าวหรือบางกะเจ้าในปัจจุบัน แล้วเอ่ยถึงศาลพระประแดง
เอกสารที่เกี่ยวข้องกับเมืองพระประแดงปรากฏครั้งแรกในพระราชพงศาวดารฉบับพระจักรพรรดิพงษ์ (จาด) พ.ศ. 2040 แผ่นดินสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ว่า
ขณะที่ในกำสรวลสมุทรในบทที่ 71 ซึ่งเป็นวรรณคดีอยุธยายุคต้น (พ. ณ ประมวญมารค สันนิษฐานว่าแต่งระหว่าง พ.ศ. 2025–2034) ไม่กล่าวถึงพระประแดงเลย จึงสันนิษฐานว่าเมื่อครั้งที่ประพันธ์กำสรวลสมุทรบริเวณเมืองพระประแดงยังไม่น่ามี ทำให้ข้อสันนิษฐานว่าพระประแดงมีมาตั้งแต่สมัยขอมดูยังไม่หนักแน่น เมืองพระประแดงยังเคยใช้เป็นที่รับรองราชทูต ดังปรากฏหลักฐานในบันทึกบาทหลวงตาชาร์ด ที่เดิน ทางเข้ามายังกรุงศรีอยุธยาเมื่อ พ.ศ. 2228 แต่อย่างไรก็ตามเมืองพระประแดงในสมัยอยุธยาไม่น่าที่จะมีบทบาทสูงมาก เพราะเมืองที่มีบทบาทและความสำคัญสูงในบริเวณปากน้ำ คือเมืองธนบุรี ดังจะเห็นได้จากมีการก่อป้อมขนาดใหญ่ที่เมืองธนบุรี รวมถึงในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าท้ายสระที่เจ้าเมืองธนบุรีเป็นแม่กองเกณฑ์หัวเมืองขุดคลองเกร็ดน้อย และยังมีส่วนช่วยเจ้าฟ้าอภัยชิงราชสมบัติ
ปากพระประแดง
เมืองพระประแดงในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าบรมโกศได้เลื่อนมาลงอยู่ที่บริเวณอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ส่วนจะเลื่อนลงมาเมื่อใดไม่ทราบ และเมื่อเมืองพระประแดงมาอยู่ตำแหน่งใกล้กับแม่น้ำเจ้าพระยา จึงทำให้ในเอกสารเรียกแม่น้ำ เจ้าพระยาช่วงนี้ว่า ปากพระประแดง
จากจดหมายเหตุพระอุบาลีไปลังกาทวีปครั้งแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าบรมโกศ พ.ศ. 2295 กล่าวว่า จากข้อความดังกล่าว ระบุว่าเมืองพระประแดงอยู่ใต้คลองบางปลากด สอดคล้องกับพระราชสาส์นไปเมืองจีนครั้งกรุงธนบุรีที่ชี้ว่า เมืองพระประแดงเป็นเมืองสุดท้ายก่อนออกทะเลและใกล้กับแหลมฟ้าผ่า
พระราชพงศาวดารธนบุรีฉบับจันทนุมาศ (เจิม) ซึ่งชำระในต้นรัชกาลที่ 1 กล่าวว่า เมื่อ พ.ศ. 2311 ว่า
จากหลักฐานทั้งหมดชี้ให้เห็นว่าเมืองพระประแดงในช่วงแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าบรมโกศอยู่ใกล้กับปากแม่น้ำเจ้าพระยามาก อีกทั้งเอกสารในช่วงนี้เรียกแม่น้ำเจ้าพระยาช่วงนี้ว่า ปากพระประแดง และยังแสดงให้เห็นได้ว่า ในช่วงระยะต้นสมัยธนบุรีบริเวณคลองเตยไม่ใช่ปากแม่น้ำแล้ว เพราะปากน้ำอยู่ใต้เมืองสมุทรปราการปัจจุบัน เมืองพระประแดงที่คลองเตยเริ่มหมดความสำคัญลง ประกอบกับมีประชากรที่เบาบางเพราะผลกระทบของสงครามเสียกรุงครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2310) จึงส่งผลให้ในปี พ.ศ. 2314 มีการรื้อเอาอิฐกำแพงเก่าเมืองพระประแดงมาก่อกำแพงและป้อมที่ธนบุรี
พระราชพงศาวดารฉบับบริติชมิวเซียม กล่าวถึง ปี จ.ศ. 1169 (พ.ศ. 2350) ว่า สมเด็จกรมพระราชวังบวรฯ ทูลเกล้าถวายพระราชพงศาวดาร เนื้อหาในพระราชพงศาวดารฉบับนี้ได้กล่าวถึง ปากน้ำพระประแดง ในสมเด็จพระบรมโกศ (พ.ศ. 2275–2301) ว่า
เมืองนครเขื่อนขันธ์
เนื่องจากได้ย้ายเมืองหลวงมาที่กรุงเทพ ซึ่งลงใกล้ปากน้ำมากขึ้น ขณะเดียวกันเมืองรายทางจากปากน้ำมาถึงกรุงเทพมีเพียงเมืองเดียวคือ สมุทรปราการ ซึ่งได้สร้างความกังวลเรื่องรับศึกทางทะเล ดังนั้นสมเด็จกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาทจึงได้กราบบังคมทูลขอสร้างเมืองขึ้นที่ปากลัด เนื่องจากมีที่ตั้งเป็นจุดยุทธศาสตร์ใหญ่เหมาะแก่การตั้งป้อมปืนใหญ่และสามารถควบคุมเส้นทางบริเวณปากคลองลัดโพธิ์ได้ แต่ยังไม่สำเร็จเนื่องจากเกิดศึกกับพม่าก่อน
จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ลงไปทำเมืองที่บริเวณปากลัด ตัดเอาแขวงกรุงเทพมหานครและแขวงเมืองสมุทรปราการ พระราชทานชื่อเมืองว่า นครเขื่อนขันธ์ ตำแหน่งของเมืองนครเขื่อนขันธ์ตั้งอยู่ระหว่างคลองลัดโพธิ์กับคลองลัดหลวง จน พ.ศ. 2358 จึงให้มีการพระราชพิธีฝังอาถรรพณ์ยกเสาประตูตั้งป้อมที่ปากลัด
เมื่อแรกสถาปนานครเขื่อนขันธ์โปรดเกล้าฯ ให้มอญพวกเจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) มาเป็นพลประจำเมือง ในปีรุ่งขึ้นมอญจากเมาะตะมะอพยพเข้ามา 3 ทาง คือ กาญจนบุรี อุทัยธานี และตาก เข้ามาสมทบที่นครเขื่อนขันธ์ เมื่อแรกสถาปนาเมือง ยังไม่ปรากฏในพระไอยการนาทหารพลเรือนในกฎหมายตราสามดวงว่าเมืองแห่งนี้น่าจำสังกัดกับกรมใด แต่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ ทรงมากำกับการก่อสร้าง เมื่อพระองค์ทิวงคต สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพเมื่อสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จกรมพระราชวังบวรในรัชกาลที่ 3 และพระองค์ก็น่าจะได้กำกับเมืองนครเขื่อนขันธ์ถึงเสด็จทิวงคต จากนั้นสันนิษฐานว่าหม่อมไกรสรได้กำกับเมืองนครเขื่อนขันธ์ต่อเพราะเมื่อ พ.ศ. 2385 โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมไกรสรไปกำกับเลกทำอิฐสร้างเมือง อีกทั้งยังมีหลักฐานว่าหม่อมไกรสรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการตั้งเจ้าเมืองนครเขื่อนขันธ์ รวมถึงเรื่องที่ท่านถูกกล่าวโทษว่าทำตัวเทียมพระเจ้าอยู่หัวก็เกิดขึ้นที่นครเขื่อนขันธ์
ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เซอร์จอห์น เบาว์ริง ได้เข้ามาสนธิสัญญา กล่าวไว้ใน ราชอาณาจักรและราษฎรสยาม เมื่อท่านผ่านบริเวณนครเขื่อนขันธ์ ซึ่งท่านเรียกว่า ปากลัด และได้กล่าวถึงป้อมที่ปากลัดว่ามีป้อมอยู่ 2 ฟากแม่น้ำ ที่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำ มีโซ่ขวางแม่น้ำ เป็นโซ่เหล็กและเสาไม้ขนาดใหญ่มิให้เรือรบแล่นทวนขึ้นกรุงเทพได้ ป้อมมีทหารจำนวนไม่มาก นอกจากนั้นยังระบุว่า เมืองปากลัดเป็นเมืองที่ส่งฟืนเข้ามากรุงเทพและยังระบุว่าประชากรในเมืองนี้เป็นมอญ ในสมัยรัชกาลที่ 4 เมืองนครเขื่อนขันธ์ขึ้นกับกรมกลาโหม โดยเจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง) สมุหกลาโหมมีหน้าที่ดูแลเมืองนครเขื่อนขันธ์ ขณะที่บิดา สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) กำกับเมืองสมุทรปราการ
ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ไปขึ้นกับกระทรวงมหาดไทย จากนั้นวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2437 กระทรวงนครบาลกำกับ
ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการเปลี่ยนชื่อเมืองนครเขื่อนขันธ์เป็นเมืองพระประแดง
การเปลี่ยนแปลงเขตการปกครอง
ตรงนี้เป็นประวัติศาสตร์รายปี
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพระประแดงแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 15 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 67 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
อำเภอพระประแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม
อำเภอพระประแดงมีถนนสายหลัก ได้แก่ นอกจากนี้ยังมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 2 แห่ง
ประเพณีแห่หงส์ ธงตะขาบ
ประเพณีแห่หงส์ ธงตะขาบ กำเนิดขึ้นใน จ.สมุทรปราการ ชาวพระประแดง (มอญปาก-ลัด) ปกติมักมีขึ้นในช่วงเวลา วันที่ 13 เมษายนของทุกปี หรือวันสงกรานต์ ความเป็นมาหรือสาระสำคัญของประเพณีไทยแห่หงส์ ธงตะขาบ ก็เพื่อเป็นการระลึกถึง และเป็นการบูชา รวมไปถึงการเฉลิมฉลองให้กับครั้งที่พระพุทธเจ้าเสด็จกลับลงจากชั้นภพดาวดึงส์ เป็นการถือปฏิบัติสืบทอดกันมาจนปัจจุบันนี้ โดยการร่วมงานเฉลิมฉลองประเพณีไทยนี้ ผู้คนต่าง ๆ มักจะนำเสาหงส์ และ ธงตะขาบ มาใช้คู่กัน
โจวันนี บาลยีโอเน
จิโอวานนิ บากลิโอเน (ภาษาอิตาลี: Giovanni Baglione หรือ Il Sordo del Barozzo) (ค.ศ. 1566 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1643) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกสมัยต้นและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ชีวิต
จิโอวานนิ บากลิโอเนเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค โมเรลลิ (Francesco Morelli) ส่วนใหญ่แล้วบากลิโอเนทำงานเขียนที่โรมโดยเริ่มด้วยลักษณะการเขียนแบบปลายสมับแมนเนอริสม์ และไดัพิมพ์หนังสือสองเล่ม “วัดเก้าวัดในโรม” ในปี ค.ศ. 1639) และ “ชีวิตของจิตรกร, ประติมากร และช่างแกะภาพพิมพ์ (ที่ทำงานระหว่าง ค.ศ. 1566-1642)” ในปี ค.ศ. 1642 หนังสือเล่มที่สองเป็นงานสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับจิตรกรที่พำนักอยู่ในกรุงโรมในสมัยเดียวกับบากลิโอเน
ในบรรดาชีวประวัติที่เขียนบากลิโอเนบันทึกประวัติของคาราวัจโจผู้ที่ไม่ลงรอยด้วยแต่มีอิทธิพลต่อการเขียนของบากลิโอเนมาก คาราวัจโจถูกไล่ออกจากเมืองหลังจากที่บากลิโอเนตั้งข้อกล่าวหาว่าการเล่นเพื่อนเพศเดียวกัน (sodomy) บากลิโอเนเขียนภาพ “ความรักอันศักดิ์สิทธิ์และความรักอันเป็นราคะ” (Sacred Love Versus Profane Love) เป็นการตอบโต้ภาพ “ชัยชนะของความรัก” ของคาราวัจโจ ที่เป็นภาพของเทวดา (ความรักอันศักดิ์สิทธิ์) ยับยั้งคิวปิด (ความรักอันเป็นราคะ) กับปีศาจ (ใบหน้าเป็นของคาราวัจโจ)
บากลิโอเนได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ ที่รวมทั้งงานในสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 งานชิ้นสำคัญเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังในมหาวิหารซานตามาเรียมายอเรในกรุงโรมในชาเปลบอร์เกเซ สำหรับวัดซานตามาเรียเดลลอร์โตบากลิโอเนเขียนงานภาพในชาเปลพระแม่มารีเกับเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เป็นภาพฉากชีวิตของพระแม่มารี งานอื่นๆ ที่เขียนให้วัดก็ได้แก่ภาพนักบุญเซบาสเตียน, “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” ที่วัดซานนิโคลาคาเชเร (San Nicola in Carcere), “นักบุญสตีเฟน” ที่มหาวิหารเปรูเจีย, และ “นักบุญแคทเธอริน” ที่โลเรโต พระสันตะปาปาปอลที่ 5 ประทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นขุนนางในตำแหน่ง “อัศวินแห่งพระเยซู” (Order of Christ) สำหรับภาพเขียน “นักบุญปีเตอร์ชุบชีวิตทาบิธา” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1607) สำหรับมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ นอกจากนั้นบากลิโอเนก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังทั้งหมดในท้องพระโรงจุสติเซียในปราสาทเดอิโรสสิ (Rocca dei Rossi) บากลิโอเนเสียชีวิตที่กรุงโรม
แหล่งข้อมูลอื่น
1566 1643
ปรารถนา องค์ชัยศักดิ์
ปรารถนา​ องค์​ชัยศักดิ์​ หรือ โบว์ เป็นอดีตนักแสดงหญิงในสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ปัจจุบันยุติบทบาทนักแสดงแล้ว หลังจากหมดสัญญากับทางต้นสังกัดเมื่อปี พ.ศ. 2547
ซิลวี (จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล)
ซิลวี เลาเฟย์ดอตติร์ (Sylvie Laufeydottir; ชื่อเกิด โลกิ) เป็นตัวละครสมมติที่รับบทโดย โซเฟีย ดิ มาร์ติโน ในแฟรนไชส์สื่อจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) โดยอิงจากตัวละคร เลดี โลกิ และ ซิลวี ลุชตัน จากมาร์เวลคอมิกส์บางส่วน เธอคือโลกิในรูปแบบอื่นที่ช่วยเขาต่อสู้เพื่อโค่นอำนาจ องค์กรควบคุมกาลเวลา (TVA) ในเรื่อง โลกิ (2021) เธอหวังที่จะทำลายทีวีเอและ "ปลดปล่อย" จักรวาลจากเส้นเวลาอันศักดิ์สิทธิ์อันเนื่องมาจากการกระทำของทีวีเอในช่วงชีวิตวัยเด็กของเธอ โดยมองว่าตัวเธอเองเป็นตัวแทนของจักรวาล
ฝนทิพย์ วัชรตระกูล
ฝนทิพย์ วัชรตระกูล ชื่อเล่น ปุ๊กลุก (เกิด 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2533) มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส พ.ศ. 2553 เป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดนางงามจักรวาล 2010 ที่ลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกา
อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
ดิอินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส (The Internet Movie Database หรือ IMDb) เป็นฐานข้อมูลออนไลน์รวบรวมเกี่ยวกับเรื่องราวของ นักแสดง ผู้กำกับ และบุคคลที่เกี่ยวข้องในวงการภาพยนตร์ IMDb เปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 และกลายเป็นส่วนหนึ่งของ Amazon.com ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 นอกจากข้อมูลแล้ว IMDb ยังเป็นศูนย์รวมของคนดูภาพยนตร์ เพราะนอกจากข้อมูลของภาพยนตร์, ประวัตินักแสดง-ผู้กำกับภาพยนตร์-ทีมงานภาพยนตร์แล้ว ยังได้รวบรวมคลิปของตัวอย่างภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ไว้ และยังเปิดโอกาสให้ผู้ชมได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ด้วยการให้คะแนนอีกด้วย
กราทซ์
กราทซ์ (Graz) เป็นเมืองในประเทศออสเตรีย จากข้อมูลปี ค.ศ. 2009 มีประชากรอยู่ 291,574 คน ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรียเป็นอันดับ 2 รองจากเมืองเวียนนา และยังเป็นเมืองหลวงของรัฐสตีเรีย
กราทซ์ถือเป็นเมืองการศึกษามายาวนาน มีมหาวิทยาลัย 6 แห่ง มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 44,000 คน ในปี 1999 ยูเนสโกยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก และเมืองยังได้รับเลือกจากสหภาพยุโรปให้เป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปในปี 2003
คาโฮะ
คาโฮะ สามารถหมายถึง
ทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์
ทางรถไฟสายชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ หรือ ทางรถไฟสายกรุงเทพ–ปาดังเบซาร์ เป็นทางรถไฟระหว่างประเทศที่เชื่อมระหว่างประเทศไทยกับประเทศมาเลเซีย มีจุดเริ่มต้นจากสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ผ่านพรมแดนไทยกับมาเลเซีย จนถึงสถานีปลายทางคือสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส ซึ่งบรรจบกับทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซีย
ประวัติ
มีการก่อสร้างทางรถไฟสายใต้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2452 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2464 โดยมีสถานีปลายทางคือสถานีรถไฟสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส ต่อมาได้มีการก่อสร้างเส้นทางเพิ่มเติมจากสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เชื่อมเข้ากับทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันตกของประเทศมาเลเซีย ที่สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส โดยเดินรถระหว่างกันครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงทำสัญญาการเดินรถระหว่างกันเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ทั้งสายปาดังเบซาร์และสายปาซีร์มัซ โดยสถานีร่วมในสายปาดังเบซาร์ตั้งอยู่ในดินแดนคาบเกี่ยวกันของสองประเทศ ส่วนสถานีร่วมในสายปาซีร์มัซคือสถานีรถไฟสุไหงโก-ลกในฝั่งไทย กระทั่งถึงสงครามโลกครั้งที่สอง จึงหยุดการเดินรถระหว่างกัน
หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง รัฐบาลมาเลเซียเจรจาขอเปิดการเดินรถระหว่างประเทศอีกครั้ง และได้มีการตกลงตามสัญญาเดิมเกี่ยวกับการเดินรถผ่านแดนที่เคยกระทำต่อกันเมื่อปี พ.ศ. 2478 มีการแก้ไขบางข้อ และเดินรถตามข้อตกลงใหม่เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2497
เดิมทางรถไฟสายนี้มีเพียงสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ในฝั่งมาเลเซีย หากผู้โดยสารมีความประสงค์จะลงที่ปาดังเบซาร์ฝั่งไทยต้องมีการทำหนังสือเดินทางเพราะผู้โดยสารต้องลงที่สถานีฝั่งมาเลเซียแล้วนั่งรถยนต์ย้อนกลับเข้าฝั่งไทยอีก กระทั่งวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2558 มีการเปิดสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ (ฝั่งไทย) ใหม่เพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้ยกเลิกรถด่วนพิเศษระหว่างประเทศ กรุงเทพ–บัตเตอร์เวิร์ท เปลี่ยนเป็นกรุงเทพ–ปาดังเบซาร์ หากผู้โดยสารมีความประสงค์จะเดินทางต่อไปยังประเทศมาเลเซีย ต้องลงไปซื้อตั๋วและต่อรถไฟฟ้าของมาเลเซียเอง
การเดินรถ
ปัจจุบันในเส้นทางชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ จะมีรถไฟหยุดรับ-ส่งผู้โดยสารในสถานีรถไฟชุมทางหาดใหญ่, สถานีรถไฟคลองแงะ, สถานีรถไฟปาดังเบซาร์ (ไทย) และสถานีปาดังเบซาร์ (มาเลเซีย) ผู้ที่จะเดินทางต่อไปยังประเทศมาเลเซีย สามารถจัดการได้ที่ด่านศุลกากรในสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ฝั่งมาเลเซียแล้วต่อรถไฟได้เลย
10 มกราคม พ.ศ. 2561 หอการค้าสงขลาและการรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ออกให้ข้อมูลว่าจะมีการเวนคืนที่ดินในปี พ.ศ. 2561 เพื่อเตรียมสร้างทางรถไฟทางคู่สายสงขลา–ชุมทางหาดใหญ่–ปาดังเบซาร์ จะเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2562 และแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2564
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 15
เรซเซิลมาเนีย ครั้งที่ 15 จัดในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1999 ณ เฟิส ยูนิออน เซ็นเตอร์ ฟิลาเดเฟีย,เพนซิลเวเนียสหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 20,276 คน
ผล
<references group=Note/>
ดอกพุดตาน (เพลง)
เป็นเพลงของวงดนตรีสุนทราภรณ์ ประพันธ์คำร้องโดยชอุ่ม ปัญจพรรค์ ทำนองโดยสมพงษ์ ทิพยกลิน ขับร้องโดยพูลศรี เจริญพงษ์ เมื่อ  พ.ศ. 2497 เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงนี้ประกอบด้วย เครื่องเป่า ไวโอลิน และไวบราโฟน (ระนาดฝรั่ง)
ทำนอง: สมพงษ์ ทิพยกลิน
รัฐสตีเรีย
สตีเรีย (Styria) หรือ ชไตเออร์มาร์ค (Steiermark) เป็นรัฐในประเทศออสเตรียที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ในด้านพื้นที่แล้วถือเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ใน 9 รัฐ มีพื้นที่ครอบคลุม 16,392 ตร.กม. มีพื้นที่ติดกับประเทศสโลวีเนีย เช่นเดียวกับรัฐอื่นอย่างรัฐอัปเปอร์ออสเตรีย รัฐโลเวอร์ออสเตรีย รัฐซาลซ์บูร์ก รัฐบูร์เกนลันด์ และรัฐคารินเทีย รัฐมีประชากร 1,243,052 คน (ข้อมูลปี 2019) มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองกราซ
นางิ
นางิ หรือ นากิ อาจหมายถึง
แพรีส ฮิลตัน
แพรีส วิตนีย์ ฮิลตัน (Paris Whitney Hilton; เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524) เป็นนางแบบ นักแสดง และนักร้องชาวอเมริกัน และเป็นทายาทตระกูลฮิลตัน ตระกูลดังของโลก