cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
หินดินดาน
หินดินดานนี้สามารถแยกจากหินโคลนได้โดยการลูบด้วยนิ้ว หากมีคราบสีดำติดแสดงว่าเป็นหินดินดาน
หินดินดานสามารถพบได้ทั้งในประเทศและนอกประเทศ
ความหนาแน่น
น้ำหนัก 130 กรัม ขนาด 45.5 ลูกบาศก์เซนติเมตร
อ้างอิง
1.การสำรวจหินดินดาน
ตี๋ หลง
หลังจากที่เขาออกจากค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอไปในช่วงกลางยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาก็หันไปรับบทบาทการแสดงที่ร่วมสมัยมากขึ้น ซึ่งบทบาทโดดเด่นหลังจากที่เขาออกจากค่ายชอว์บราเดอร์สและทำให้เขาเป็นที่จดจำไปทั่วทั้งทวีปเอเชียคือการแสดงนำร่วมกับ โจว เหวินฟะ ในภาพยนตร์แอ็คชัน-ดรามา เรื่อง โหด เลว ดี (ค.ศ. 1986) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, โหด เลว ดี 2 (ค.ศ. 1987), แสดงร่วมกับ หวัง จู่เสียน ในภาพยนตร์แนวผจญภัย-แฟนตาซี เรื่อง ฉก มังกรฉิว (ค.ศ. 1987), แสดงนำร่วมกับ จาง ม่านอวี้ ในภาพยนตร์แนวอาชญากรรมเรื่อง ถลกหนังคอรัปชั่น จนเห็นเนื้อ (ค.ศ. 1993), แสดงเป็น "หวง ฉีอิน" พ่อของ "หวง เฟยหง" (แสดงนำโดย เฉินหลง) ใน ไอ้หนุ่มหมัดเมา ภาค 2 (ค.ศ. 1994) และแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง เปาบุ้นจิ้น ทางช่องทีวีบีในบท เปาบุ้นจิ้น (ค.ศ. 1995) จำนวน 80 ตอน
ปัจจุบัน ตี๋ หลง ยังคงรับงานแสดงอยู่เป็นระยะๆ โดยผลงานในช่วงหลังเช่น พ่อหนูเป็นมาเฟีย (ค.ศ. 2008), รับบทเป็น กวนอู ในภาพยนตร์เรื่อง สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร (ค.ศ. 2008), มหาสงครามโคตรคนต่างพันธุ์ (ค.ศ. 2010), แสดงละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้เรื่อง สืบ แสบ ซ่า...ล่าครบสูตร (ค.ศ. 2010), 7 เพชฌฆาตทะเลทราย (ค.ศ. 2013) และกลับมารับบทบาทนักแสดงนำอีกครั้งในวัย 70 ปี ในภาพยนตร์แนวครอบครัวเรื่อง คุณหลานสุดซ่า...คุณตาสุดเจ๋ง ภาค 1 และ 2 (ค.ศ. 2015 และ ค.ศ. 2017)
ตี๋ หลงเกิดที่เมืองซินฮุย มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐจีน เริ่มฝึกฝนศิลปะการต่อสู้แบบหวิงชุน และได้รับคัดเลือกให้แสดงภาพยนตร์ของชอว์บราเดอร์ส หลังจบมัธยมต้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 โดยเริ่มจากบทนักแสดงสมทบในภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน ภาค 2 (Return of the One-Armed Swordsman) ที่แสดงนำโดย หวัง หยู่ และมีชื่อเสียงเป็นนักแสดงชั้นนำของชอว์บราเดอร์สคู่กับเดวิด เจียง มีผลงานแสดงกับชอว์บราเดอร์สมากกว่า 70 เรื่อง
แอ็ดวานซ์ (อัลบั้ม)
Advance เป็นอัลบั้มชุดที่สอง ของวง เอลเอฟโอ ออกจำหน่าย 1996 อยู่ในต้นสังกัด ของ วอร์พเรคคอร์ดส์
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
การแข่งขันเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 เป็นการแข่งขันกีฬาเรือพายในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 5 ที่กรุงสต็อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 17-19 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 จัดขึ้นที่สนาม Djurgårdsbrunnsviken ซึ่งการแข่งขันกีฬาเรือพายครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 4 รายการ และประเภททีมหญิง 0 รายการ โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 185 คน จาก 14 ประเทศ
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน
(*) NOTE: Both German coxswains from the coxed fours event are counted.
วันเพ็ญ พร้อมพัฒน์
วันเพ็ญ พร้อมพัฒน์ (เกิด 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ เขต 5 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์มาแล้ว 4 สมัย ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2554 ในสังกัด พรรคพลังประชาชนและพรรคเพื่อไทย มาแล้ว 2 สมัย ปัจจุบันเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ในสังกัด พรรคพลังประชารัฐ มาแล้ว 2 สมัย จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ เขต 3 ในปี พ.ศ. 2562 และ การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ เขต 5 ในปี พ.ศ. 2566
ประวัติ
วันเพ็ญ พร้อมพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของสิบตำรวจเอกวิมล และนางถุงเงิน ทองแถม มีน้อง 2 คน สำเร็จการศึกษา บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการบริหารธุรกิจ สถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง
สมรสกับนายสันติ พร้อมพัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังของไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ของไทย มีบุตร 2 คน
งานการเมือง
ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเพชรบูรณ์ ชุดปี พ.ศ. 2549 ต่อมาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550 สังกัดพลังประชาชน แต่ในเวลาต่อมาถูกคณะกรรมการการเลือกตั้งตัดสินให้ใบเหลือง เลือกตั้งใหม่ และได้รับเลือกอีกครั้ง
ต่อมาใน พ.ศ. 2561 นางวันเพ็ญได้ลาออกจากพรรคเพื่อไทยและย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชารัฐ พร้อมกับนายสันติผู้เป็นสามี
อาเรปา
อาเรปา (arepa) เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย
อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ เดียบลิโต (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา
วัดวิเวกรัตนธัชมุนี
วัดวิเวกรัตนธัชมุนี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสิชล อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช บริเวณวัดตั้งอยู่ริมเชิงเขา มีสัตว์อาศัยอยู่มากมาย ซุ้มประตูวัดสร้างด้วยคริสตัล วิจิตรงดงาม
วัดวิเวกรัตนธัชมุนีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2480 โดยเมื่อ พ.ศ. 2496 นางส่อง ชีวาณิชย์ ได้ถวายที่ดินเชิงเขาใกล้ปากน้ำสิชล ให้พระครูประสาทธรรมวิภัช ซึ่งท่านเกิดที่บ้านบางจีนเลี่ยน หมู่ที่ 2 ตำบลเสาเภา อำเภอสิชล โดยนามของวัดมีชื่อว่า "วิเวกรัตนธัชมุนี" เพื่อเป็นอนุสรณ์พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) พระอุปัชฌาย์ของท่าน วัดไดรับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ปัจจุบันมีพระวินัยโมลี (ฉลอง ปภสฺสโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดมีเกจิอาจารย์ คือ พ่อท่านฉลอง พระวินัยโมลี ฉายา ปภสฺสโร ชาวบ้านและศิษย์ที่ศรัทธาแวะเวียนมากราบขอพร เจิมรถ เขียนแผ่นยันต์เพื่อความเป็นสิริมงคล วัตถุมงคลของท่านที่ได้สร้างและร่วมทำการอธิษฐานจิตปลุกเสกนั้น ล้วนมีประสบการณ์มากมาย โชคลาภ แคล้วคลาดปลอดภัย
จีเมล
จีเมล (Gmail) เป็นบริการอีเมลฟรีของกูเกิลผ่านทางระบบเว็บเมล POP และ IMAP โดยในขณะที่โปรแกรมยังอยู่ในระยะพัฒนา (บีตา) จีเมลเปิดให้ผู้ที่ได้รับคำเชิญทดลองใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2547 และให้บริการแก่บุคคลทั่วไปเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 หลังจากนั้นจึงออกจากระยะพัฒนาพร้อมกับบริการอื่น ๆ ของกูเกิล แอปส์เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ปัจจุบันจีเมลรับรองการใช้งาน 54 ภาษารวมถึงภาษาไทย
จีเมลเป็นผู้บุกเบิกการใช้ AJAX ที่ใช้งานจาวาสคริปต์และการใช้งานผ่านทางคีย์บอร์ด ทำให้สะดวกต่อการใช้งาน ปัจจุบัน จีเมลเป็นบริการอีเมล์บนเว็บไซต์ที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลก กล่าวคือมากกว่า 425 ล้านคน
ภาษาพัฒนา
การเริ่มโครงการจีเมลของ กูเกิลนั้นเริ่มพัฒนาขึ้นมาหลายปีก่อนที่จะเปิดให้บริการ โดยในระยะแรกเริ่มของการเปิดให้บริการ จะให้สิทธิ์ในการสมัครจีเมลโดยแจกจ่ายสิทธิทางอีเมลเชิญชวนเท่านั้น จนกระทั่งต่อมาจึงได้ยกเลิกการสงวนสิทธิ์ดังกล่าว โดยเปิดให้สมัครได้กับทางเว็บไซต์โดยตรง โดยหลักแล้วภาษาที่ใช้พัฒนาคือ AJAX เป็นภาษาที่ใช้ในเว็บรุ่น 2.0 (เน้นหนักไปที่ AJAXSLT framework) นอกจากนี้จะมีการเรียกใช้คุณสมบัติของ JavaScript ภายในเครื่องเพื่อการรับค่าแสดงผล จีเมลสามารถรับภาษาได้มากกว่า 52 ภาษาทั่วโลก
ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2549 จีเมลได้มีการทดลองก่อนที่ ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ในญี่ปุ่น 3 กันยายน พ.ศ. 2549 และในอียิปต์ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2549 นอกจากนั้นวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เปิดให้ลงทะเบียนทั้งในยุโรป อเมริกากลาง และแอฟริกา จนกระทั่งระบบรองรับการใช้งาน ทำการเปิดให้ลงทะเบียนใช้งานได้ทั่วโลกโดยไม่ได้ติดป้าย ทดลองใช้ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
เครื่องบริการ
ระบบปฏิบัติการที่ให้บริการจีเมลคือ เครื่องเซิร์ฟเวอร์ของกูเกิล GFE/1.3 server พร้อมระบบปฏิบัติการลินุกซ์
พื้นที่เก็บอีเมล
ในระยะแรก จีเมลให้พื้นที่เก็บอีเมล 1 จิกะไบต์ต่อหนึ่งอีเมลของจีเมล และตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา จีเมลจะเพิ่มพื้นที่ให้มากขึ้นเรื่อย ๆ ในปัจจุบัน จีเมลให้พื้นที่เก็บอีเมลมากกว่า 10 จิกะไบต์ และยังคงเพิ่มขึ้นทีละน้อยอยู่ตลอดเวลา โดยหากมีการใช้งานมาก ต้องการความจุเพิ่มขึ้นจากที่ทางจีเมลให้บริการฟรี สามารถอัปเกรดได้โดยเสียค่าบริการเพิ่ม โดยความจุที่เพิ่มขึ้นจะใช้ร่วมกันระหว่างบริการ ปีกาซา กูเกิล ด็อกส์ และ จีเมล
รูปร่างหน้าตา
โดยเริ่มแรก จีเมลยังไม่สามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบการแสดงผลได้ แต่ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2008 จีเมลได้เพิ่มชุดรูปแบบกราฟิกการแสดงผล (สกิน) ของกูเกิลให้ผู้ใช้สามารถเลือกใช้ได้
โปรแกรมท่องอินเทอร์เน็ตที่รองรับ
จีเมลสามารถแสดงผลได้ดีตามรายชื่อต่อไปนี้ : อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.5+, มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ 1.0+, Safari 1.2.1+, K-Meleon 0.9+, Netscape 7.1+, Opera 9+, กูเกิล โครม โดยมีการเพิ่มโค้ดในการรองรับ Firefox 2.0+ และ Internet Explorer 7 / 8
จีเมลสามารถใช้งานแบบไม่มีการใช้จาวาและอาเจ็คได้โดยมีชื่อว่า "Basic HTML view" หรือแสดงผลแบบเอชทีเอ็มแอลปกติ ในกรณีที่ไม่สามารถใช้งานในแบบปกติได้ เช่น ใช้เว็บเบราว์เซอร์รุ่นเก่า หรือไม่ได้เปิดการทำงานของจาวาสคริปต์ไว้ จีเมลจะเข้าระบบเอชทีเอ็มแอลปกติ
ประวัติ
ความคิดในการสร้างอีเมล์ถูกเสนอขึ้นระหว่างการสัมภาษณ์งานกับกูเกิลโดยRajen Sheth จากนั้นโครงการจึงเริ่มโดยนักพัฒนาของกูเกิลชื่อ Paul Buchheit เขาใช้เวลาพัฒนามาหลายปีก่อนจะเปิดเป็นสาธารณะ โดยแรกเริ่ม จีเมลถูกใช้สำหรับพนักงานในบริษัทกูเกิลเท่านั้น ต่อมากูเกิลจึงเปิดเผยต่อสาธารณะในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2004 (วันเมษาหน้าโง่) ซึ่งทำให้หลายคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรื่องโกหก
การรองรับภาษา
จีเมลในปัจจุบันมีการรองรับภาษาทั่วโลกได้ 52 ภาษาแล้ว ดังนี้: อาหรับ, บัลแกเรีย, กาตาลา, จีนตัวย่อ, จีนตัวเต็ม, โครเอเชีย, เช็ก, เดนมาร์ก, ดัตช์, อังกฤษ (UK), อังกฤษ (US), เอสโตเนีย, ฟินแลนด์, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, กรีก, กูจาราติ, ฮีบรู, ฮินดี, ฮังการี, ไอซ์แลนด์, อินโดนีเซีย, อิตาลี, ญี่ปุ่น, กันนาดา, เกาหลี, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย, มลายู, มลยาฬัม , มราฐี, นอร์เวย์ (Bokmål), โอริยา, โปแลนด์, ปัญจาบ, โปรตุเกส (บราซิล), โปรตุเกส , โรมาเนีย, รัสเซีย, เซอร์เบีย, สิงหล, สโลวัก, สโลวีเนีย, สเปน, สวีเดน, ตากาล็อก, ทมิฬ, เตลูกู, ไทย, ตุรกี, ยูเครน, อูรดู และ เวียดนาม
การใช้งานร่วม
จีเมลมีความสามารถในการใช้งานระหว่าง Blogger หรือระบบโทรศัพท์มือถือได้หลายอย่าง โดยสามารถใช้งานได้โดยไม่มีการเรียกใช้โปรแกรมภายในเครื่องจะเป็นระบบข้อความ text messagingในเฉพาะโทรศัพท์ที่มีระบบการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต
พื้นที่เก็บข้อมูล
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 1 ปีของจีเมล์ กูเกิลได้ประกาศเพิ่มพื้นที่เก็บอีเมลจาก 1 จิกะไบต์เพิ่มเป็น 2 จิกะไบต์ และ จอร์ ฮาริค ได้กล่าวว่า "จะให้ผู้ใช้จีเมลมีพื้นที่เก็บอีเมลมากขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดไป
เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2555 กูเกิลได้ประกาศการเพิ่มขึ้นของพื้นการจัดเก็บข้อมูลฟรีใน จีเมล จาก 7.5 GB เพิ่มเป็น 10 GB ซึ่งการประกาศครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเปิดตัวของกูเกิล ไดรฟ์
เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 กูเกิลได้ประกาศผสานรวมการจัดเก็บข้อมูลของ จีเมล, กูเกิล ไดรฟ์ และ กูเกิล+ ช่วยให้ผู้ใช้มีพื้นที่เก็บข้อมูลฟรีได้ถึง 15 GB และผู้ใช้สามารถซื้อพื้นที่เก็บข้อมูลเพิ่มได้จากกูเกิล.
คุณสมบัติอื่น ๆ
คุณสมบัติของจีเมล
การใช้ชื่อ
กูเกิลใช้ชื่อบริการอีเมลนี้ว่า จีเมล (Gmail) เกือบทั่วโลก ยกเว้นในประเทศเยอรมนี สหพันธรัฐรัสเซีย และสหราชอาณาจักร โดยเลือกใช้ชื่ออื่นคือ "กูเกิลเมล" (Google Mail) เนื่องจากชื่อ Gmail ซ้ำกับชื่อที่มีอยู่แล้วขององค์กรอื่น จึงได้เปลี่ยนชื่อเพื่อความเหมาะสมในการให้บริการ และเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาลิขสิทธิ์ที่อาจเกิดขึ้นได้
รางวัลที่ได้รับ
จีเมลได้รับการจัดอันดับเป็นลำดับที่สองจากนิตยสาร PC Worldใน "100 Best Products of 2005" โดยอันดับที่ 1 คือ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์นอกจากนี้ นิตยสาร PC World ยังได้มอบรางวัล "Honorable Mention" ใน The Bottom Line Design Awards 2005 แก่จีเมลอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีรางวัลอื่น ๆ ที่ทางจีเมลได้รับ โดยจะมีการบันทึกข้อมูลไว้ในเว็บไซต์ของจีเมลเอง
รูด็อล์ฟ มิงค็อฟสกี
รูด็อล์ฟ มิงค็อฟสกี (ชื่อเมื่อเกิด รูด็อล์ฟ เลโอ แบร์นฮาร์ท มิงค็อฟสกี; 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 – 4 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน-อเมริกัน
รูด็อล์ฟได้ศึกษามหานวดารา และร่วมกับวัลเทอร์ บาเดอ ได้แบ่งมหานวดาราออกเป็นสองประเภท (I และ II) ขึ้นอยู่กับคุณลักษณะของสเปกตรัม
เขาได้รับเหรียญบรูซในปี ค.ศ. 1961 แอ่งบนดวงจันทร์ มิงค็อฟสกี ได้ตั้งชื่อตามเขาและลุง
เอเชียนเกมส์ 1986
เอเชียนเกมส์ 1986 การแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 10 จัดขึ้นที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 20 กันยายน - 5 ตุลาคม ค.ศ. 1986 หลังจากสภาพเศรษฐกิจและการเมืองดีขึ้น เมื่อได้รับเป็นเจ้าภาพเอเชียนเกมส์ 1986 เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 (พ.ศ. 2531)
สรุปเหรียญการแข่งขัน
ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่
อัลติเมตคลีนเนอร์
อัลติเมตคลีนเนอร์ (UltimateCleaner) เป็นสปายแวร์ที่หลอกลวงว่าเป็นโปรแกรมป้องกันไวรัส โดยการทำงานคือโปรแกรมดังกล่าวจะสร้างป็อปอัพลวงของระบบวินโดวส์ โดยเจตนาจะทำให้ผู้ใช้ที่ได้รับข้อความดังกล่าวหลงเชื่อว่าคอมพิวเตอร์ของตนติดสปายแวร์ และหากต้องการกำจัดสปายแวร์ดังกล่าว ผู้ใช้จะต้องซื้อโปรแกรมอัลติเมตคลีนเนอร์ตัวเต็มเพื่อกำจัดสปายแวร์ นอกจากนี้โปรแกรมดังกล่าวยังอาจสร้างป็อปอัพโฆษณาจำนวนมากในระหว่างท่องอินเทอร์เน็ต และอาจทำให้สปายแวร์อื่น ๆ ถูกติดตั้งมาในเครื่องด้วย สำหรับโปรแกรมอัลติเมตคลีนเนอร์เวอร์ชันสุดท้ายได้แก่รุ่น 2007
ปัจจุบันเว็บไซต์ที่ทำให้ผู้ใช้ดาวน์โหลดโปรแกรมกำจัดสปายแวร์ลวงดังกล่าวหยุดให้บริการไปแล้ว แต่สปายแวร์ดังกล่าวอาจยังคงฝังตัวในคอมพิวเตอร์ได้ วิธีการกำจัดก็คือให้ใช้โปรแกรมป้องกันไวรัส เช่น เอวีจี แอนติไวรัส สปายบอต แอดอแวร์ เป็นต้น เพื่อตรวจสอบและกำจัดสปายแวร์ตัวนี้
การทัพปราบตั๋งโต๊ะ
การทัพปราบตั๋งโต๊ะ เป็นการทัพเพื่อปราบปรามที่ถูกริเริ่มขึ้นโดยการร่วมมือกันของผู้ครองแว่นแคว้นและขุนศึกเพื่อต่อกรกับขุนศึกผู้เป็นทรราชย์ ตั๋งโต๊ะ ในปี ค.ศ. 190 ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก สมาชิกของพันธมิตรร่วมได้กล่าวอ้างว่า ตั๋งโต๊ะมีความคิดกำเริบเสิบสานที่หมายมั่นจะแย่งชิงราชบังลังก์โดยจับพระเจ้าเหี้ยนเต้เป็นองค์ประกัน และสร้างอิทธิพลอันแข็งแกร่งในราชสำนัก พวกเขาต่างมีเหตุผลในการทัพเพื่อโค่นล้มตั๋งโต๊ะออกจากอำนาจ การทัพครั้งนี้ได้นำไปสู่การอพยพออกจากเมืองหลวงลั่วหยางและโยกย้ายราชสำนักไปยังฉางอาน เป็นบทนำสู่การสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นและต่อมาคือ ยุคสามก๊ก
ในสมัยศตรวรรษที่ 14 วรรณกรรมอ้างอิงประวัติศาสตร์อย่างสามก๊ก การทัพครั้งนี้ได้จดจำเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงอย่างน้อยสองเหตุการณ์: เหตุการณ์หนึ่งคือ กวนอูสามารถสังหารฮัวหยง แม่ทัพฝ่ายตั๋งโต๊ะมาได้ อีกเหตุการณ์หนึ่งคือการต่อสู้แบบสามต่อหนึ่งระหว่างสามพี่น้องร่วมสาบาน(เล่าปี่ กวนอู เตียวหุย) และลิโป้ ทั้งสองฉากนี้มักจะแสดงซ้ำไปมาในโรงละครงิ้ว พร้อมกับฉากอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงจากวรรณกรรมเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ทั้งสองเป็นเรื่องที่ถูกสมมติขึ้น ในความเป็นจริงแล้ว ฮัวหยงถูกฆ่าตายในการต่อสู้กับซุนเกี๋ยน ส่วนเล่าปี กวนอู และเตียวหุยนั้นไม่ได้อยู่ในการทัพนี้เลย แต่พวกเขากำลังเข้าต่อสู้รบกับกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองที่หลงเหลืออยู่ทางตอนเหนือ ดังนั้นจึงไม่ได้ต่อสู้กับลิโป้ ซึ่งในประวัติศาสตร์ ได้พ่ายแพ้ให้กับซุนเกี๋ยนในการสู้รบ
เบื้องหลัง
ภายหลังพระเจ้าเลนเต้สวรรคตในปี ค.ศ. 189 แม่ทัพใหญ่โฮจิ๋นได้เรียกตั๋งโต๊ะ แม่ทัพชายแดนจากทางตะวันตกเฉียงเหนือมายังเมืองหลวงลั่วหยาง ตั๋งโต๊ะได้รับคำสั่งให้นำกองทัพของเขาเข้าไปยังเมืองหลวงเพื่อช่วยเหลือโฮจิ๋นในการกำจัดสิบขันทีให้หมดสิ้นไปจากราชสำนัก อย่างไรก็ตาม ก่อนการมาถึงของตั๋งโต๊ะ แผนการของโฮจิ๋นได้ถูกเปิดเผยและเขาถูกลอบสังหารโดยเหล่าขันทีในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 เหล่าสมุนของโฮจิ๋นที่นำโดยอ้วนเสี้ยวได้บุกเข้าไปในวังภายหลังจากการลอบสังหารและเริ่มทำการสังหารหมู่ขันที พระเจ้าฮั่นเช่าตี้ยุวจักรพรรดิและตันลิวอ๋องหองจูเหียบ ผู้เป็นพระราชอนุชาได้ถูกลักพาตัวออกนอกวังโดยขันทีที่รอดชีวิตในช่วงความโกลาหล องค์จักรพรรดิได้สูญเสียตราหยกแผ่นดินไปในช่วงระหว่างการหลบหนี ในที่สุดพวกเขาก็ถูกพบเจอโดยทหารที่ออกติดตามค้นหาและพาเสด็จกลับพระราชวังอย่างปลอดภัยโดยตั๋งโต๊ะและคนของเขา
ต่อมาภายหลัง ขุนศึกนามว่า เต๊งหงวน ได้ถูกสังหารโดยลิโป้ ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา เนื่องจากคัดค้านการตัดสินใจของตั๋งโต๊ะในการปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้ลงจากราชบังลังก์ จากนั้นลิโป้ก็แปรพัตร์มาอยู่ข้างฝ่ายตั๋งโต๊ะ
ในปี ค.ศ. 190 ตั๋งโต๊ะได้ปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้และอัญเชิญตันลิวอ๋องหองจูเหียบให้ขึ้นครองราชย์ อ๋องผู้นี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันในประวัติสตร์ในพระนามว่า พระเจ้าเหี้ยนเต้ ตั๋งโต๊ะได้แต่งตั้งตนเองเป็นอัครมหาเสนาบดี(เซียงก๊ก) ซึ่งตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกอย่างทางการ เมื่อเกือบ 200 ปีก่อน วันที่ 26 มีนาคมในปีเดียวกัน ตั๋งโต๊ะได้ปลงพระชนม์หองจูเปียน(อดีตพระเจ้าฮั่นเช่าตี้) และพระนางโฮเฮา พระมารดาของหองจูเปียน
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ตั๋งโต๊ะได้สร้างอิทธิพลอย่างมากในราชสำนัก เขาเป็นเผด็จการและแสดงไม่เคารพต่อระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ในขณะที่เขาได้ตัดสินใจขั้นตอนสุดท้ายเกี่ยวกับนโยบายโดยไม่ปรึกษาหรือขอความเห็นชอบจากองค์จักรพรรดิ เขาได้กำจัดศัตรูมาหลายคนในราชสำนักเพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับการยึดครองเครื่องมือของรัฐ อ้วนเสี้ยวได้หลบหนีออกจากลั่วหยาง ภายหลังจากไม่เห็นด้วยอย่างเปิดเผยกับการตัดสินใจของตั๋งโต๊ะในการปลดพระเจ้าฮั่นเช่าตี้ ตั๋งโต๊ะได้เกรงกลัวว่าอ้วนเสี้ยวอาจจะลุกฮือต่อต้านเขา เนื่องจากอ้วนเสี้ยวก็เป็นผู้มีอิทธิพลในการเมืองเช่นกัน ตั๋งโต๊ะได้รับฟังข้อเสนอแนะจากที่ปรึกษาและเสนอให้องค์จักรพรรดิแต่งตั้งอ้วนเสี้ยวให้เป็นเจ้าเมืองปุดไฮ(ปั๋วไห่) เพื่อเป็นการเอาใจ
การก่อตั้งแนวร่วมพันธมิตร
ในขณะที่อยู่ในเมืองปุดไฮ อ้วนเสี้ยวไม่ได้ให้ความสนใจจากข้อเสนอของตั๋งโต๊ะที่จะแต่งตั้งตนให้เป็นเจ้าเมือง เขาได้วางแผนที่เริ่มจะก่อรัฐประหารเพื่อปลดตั๋งโต๊ะออกจากอำนาจโดยการลุกฮือก่อกบฎ แต่เขาก็ถูกฮันฮก สมุหเทศาภิบาลมณฑลกิจิ๋ว(冀州) คอยตรวจสอบ
ในเวลาเดียวกัน เจ้าเมืองแห่งเมืองตองกุ๋น เตียวโป้ ได้เขียนสารจดหมายปลอมขึ้นมาหลายฉบับเพื่อกล่าวหาตั๋งโต๊ะ ได้ประณามเขาในฐานะกบฎ โดยมีเจตนาที่จะแย่งชิงราชบังลังก์ โดยมีการเรียกร้องให้ออกมาทำการปราบตั๋งโต๊ะ สารฉบับนี้ได้ถูกแจกจ่ายไปทั่วทั้งแผ่นดินในนามของข้าราชการจากเมืองหลวง ข้าราชการระดับภูมิภาคและขุนศึกทั่วทั้งแผ่นดินต่างได้รับสารและตอบสนองต่อการเรียกร้องในการโค่นล้มตั๋งโต๊ะลงจากอำนาจ
ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 190 กองกำลังร่วมพันมิตรแห่งกวนตัง (關東聯軍, literally: Coalition East of the Pass) ได้ถูกก่อตั้งขึ้น ภายหลังจากผู้ครองแว่นแคว้นและขุนศึกหลายคนได้มารวมตัวกันทางด้านตะวันออกของด่านงักขุนก๋วน(หันกู่กวน) กับกองทัพของพวกเขาเพื่อตอบสนองต่อการเรียกร้องให้ทำสงครามปราบปรามตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้รับเลือกให้เป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองกำลังร่วมพันมิตร กองทัพของซุนเกี๋ยนและโจโฉยังได้เข้าร่วมในการทัพภายใต้ธงของอ้วนสุดและเตียวเมาตามลำดับ ผู้เข้าร่วมการทัพประกอบไปด้วย:
กองทัพพันธมิตรได้ตั้งค่ายอยู่หลายแห่งทางด้านตะวันออกของเมืองหลวงลั่วหยาง โดยรอบอย่างมีประสิทธิภาพ สถานที่ตั้งของสมาชิกพันธมิตรที่เกี่ยวข้องกับลั่วหยาง มีดังนี้:
การปิดล้อมนั้นได้มีผลในการตัดเสบียงจากภาคตะวันออกของจักรวรรดิฮั่นกันไม่ให้ไปยังเมืองหลวง ซึ่งทำให้รายได้จากการเก็บภาษีของทางการลดลงอย่างมาก ในการตอบสนอง ตั๋งโต๊ะได้ทำการหล่อหลอมทั้งเก้าตัวของสิบสองคนทองและสมบัติอื่น ๆ เพื่อรวบรวมแร่สัมฤทธิ์ที่เขาสามารถใช้ทำเหรียญเงินได้มากขึ้น เหรียญใหม่เหล่านี้ได้เข้าสู่ตลาด ก็ส่งผลให้เกิดภาวะเงินเฟ้ออย่างร้ายแรงทั่วทั้งแผ่นดิน
แม้จะมีการแสดงแสนยานุภาพของกองทัพที่น่าประทับใจ แต่กองทัพพันธมิตรส่วนใหญ่ต่างเร่งรีบรวบรวมครอบครัวข้าทาสบริวาร และคอยฉวยโอกาสเพื่อทำการปล้นโดยมีประสบการณ์การต่อสู้รบเพียงเล็กน้อย ผู้นำของพันธมิตร อ้วนเสี้ยวเองก็ไม่เคยเห็นการกระทำใด ๆ มาก่อนในช่วงทศวรรษที่ 180 เนื่องจากเขาอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้กับมารดาของเขาก่อน และจากนั้นก็เป็นพ่อบุญธรรมของเขา ในช่วงที่เขาไม่สามารถเข้าร่วมในเรื่องการทหารได้ สิ่งนี้แตกต่างกับกองกำลังชายแดนที่แข็งกร้าวด้านการสู้รบของตั๋งโต๊ะ ซึ่งเคยต่อสู้รบกับกลุ่มกบฎจากมณฑลเหลียงมาก่อน
การเผาเมืองลั่วหยาง
ตั๋งโต๊ะได้ตื่นตระหนกกับการก่อตั้งพันธมิตรกวานตงเพื่อต่อต้านตน เขาได้เสนอให้ทำการอพยพออกจากเมืองหลวงลั่วหยางทันทีและโยกย้ายราชสำนักไปยังฉางอานทางด้านตะวันตก พลเรือนทั้งหมดต้องอพยพออกจากลั่วหยางเช่นกันและมุ่งหน้าไปยังฉางอานโดยมีเพียงตั๋งโต๊ะและกองกำลังทหารของเขาที่อยู่ด้านหลังเพื่อป้องกันเมืองลั่วหยางจากกองทัพพันธมิตร
ข้อเสนอของตั๋งโต๊ะได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากขุนนางในราชสำนักคนอื่น ๆ แต่ตั๋งโต๊ะก็ทำการปิดปากพวกเขา โดยข่มขู่ว่าหากใครก็ตามที่ต่อต้านเขา จะต้องตายสถานเดียว เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 190 ข้อเสนอของตั๋งโต๊ะได้ถูกดำเนินการ เขาออกคำสั่งให้ทหารของเขาทำการสังหารหมู่และปล้นบ้านเรือนที่ร่ำรวยในลั่วหยางและขับไล่พลเรือนในลั่วหยางให้ไปยังฉางอาน พระเจ้าเหี้ยนเต้ ราชนิกุล ขุนนาง และเจ้าหน้าที่ได้เดินทางติดตามพลเรือนและกองทหารของตั๋งโต๊ะซึ่งเดินทางไกลไปยังฉางอาน ใครก็ตามที่ไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งให้อพยพไปยังฉางอานจะต้องถูกฆ่าทันที ตั๋งโต๊ะได้สั่งให้ลิโป้นำกำลังคนบุกเข้าไปยังสุสานหลวงและที่ฝังพระศพเพื่อหาของมีค่าและสมบัติ ภายหลังจากการอพยพ ลั่วหยางก็ถูกวางเพลิงจนลุกเป็นไฟ ในจดหมายเหตุสามก๊กของตันซิ่วได้กล่าวว่า "จำนวนผู้บริสุทธิ์ที่เสียชีวิตไปนั้นยากเกินกว่าจะนับได้"
เมื่อโจโฉได้เดินทางกลับมายังอำเภอซวนเจ่า เขาได้เสนอให้พันธมิตรไล่ติดตามกองทัพของตั๋งโต๊ะที่กำลังล่าถอยเพื่อคุกคามตั๋งโต๊ะ โดยแสดงให้เห็นว่า แนวร่วมพันธมิตรยังคงเคลื่อนไหวอยู่ อย่างไรก็ตาม เตียวเมาและคนอื่น ๆ ต่างไม่สนใจคำแนะนำของเขาเลย หลังจากนั้นโจโฉก็ได้พาคนของเขาเข้าไปสมทบกับอ้วนเสี้ยวในเมืองโห้ลาย ร่วมกับแฮหัวตุ้น ภายหลังการจากไปของโจโฉ กองทัพพันธมิตรที่ประจำอยู่ในอำเภอซวนเจ่า ก็ได้หมดเสบียงและแยกย้ายกันไป เล่าต้ายได้ฉวยโอกาสที่จะกำจัดเตียวโป้ ผู้ซึ่งเป็นคนที่เขาไม่พอใจ
ในเวลาเดียวกัน ตั๋งโต๊ะได้ส่งคนที่เป็นที่นับหน้าถือตา เช่น ฮันหยง(韓融), ยินซิว(陰修), หูหมูปาน(胡毋班), งอสิ้ว(吳修), และอองกุ๋ย(王瑰) เพื่อเข้าพบกับอ้วนเสี้ยวและเจรจาสงบศึก อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวสั่งจับกักขังเหล่าผู้เจรจาทั้งหมดและทำการประหารชีวิต ยกเว้นเพียงฮันหยง เมื่อมองเห็นว่าการเจรจาสงบศึกไม่เป็นผล ตั๋งโต๊ะจึงรีบโอบล้อมค่ายของอองของในท่าข้ามแม่น้ำที่อำเภอเหอหยาง(河陽津)  ทางตอนเหนือของลั่วหยาง และทำการบดขยี้อย่างรุนแรงจนอองของต้องละทิ้งแนวร่วมพันธมิตร และหนีกลับไปที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองเมืองไทสันหรือไท่ซาน (泰山郡)
การรุกของซุนเกี๋ยน
ในลั่วหยางสู่ทางตอนใต้ ซุนเกี๋ยนที่เข้าร่วมกับอ้วนสุดด้วยกำลังทหารจำนวน 20,000 - 30,000 นาย ซึ่งได้รับตำแหน่งเป็นแม่ทัพผู้กำจัดเชลยศึก(破虜將軍) และสมุหเทศาภิบาลมณฑลอิจิ๋วโดยอ้วนสุด อ้วนสุดได้ให้ซุนเกี๋ยนเป็นทัพหน้าและซุนเกี๋ยนก็เริ่มฝึกกำลังคนของเขาในอำเภอหลูหยาง
ในฤดูหนาว ปี ค.ศ. 190 ตั๋งโต๊ะได้ส่งกองกำลังจำนวนหมื่นนายบุกเข้าโจมตีอำเภอหลูหยาง ในช่วงเวลานั้น คนของซุนเกี๋ยนกำลังดื่มสร้างสรรคกันอยู่ แต่ซุนก็ไม่ได้เอะใจอะไรเมื่อได้ยินข่าว แต่เขายังคงส่งเหล้าไปรอบ ๆ อย่างใจเย็น ในขณะที่กองกำลังของเขารวมตัวกันเป็นขบวนทัพ เมื่อเห็นระเบียบวินัยเช่นนี้ คนของตั๋งโต๊ะจึงหันหลังและถอยทัพออกไป
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 191 ซุนเกี๋ยนได้ย้ายค่ายของเขาไปยังทางตอนเหนือสู่อำเภอเลียงต๋ง(เหลียงตง)(梁東) แต่เขาถูกโอบล้อมโดยซีเอ๋ง ด้วยกำลังหลายสิบคน เขาบุกตีฝ่าโอบล้อม เมื่อเห็นว่าผ้าพันคอสีแดงของเขาสามารถระบุตัวเขาได้อย่างง่ายดาย เขาจึงมอบมันให้กับผู้ช่วยคนสนิทอย่างโจเมา(祖茂) ผู้ซึ่งถูกทหารของซีเอ๋งไล่ติดตาม ในขณะที่ซุนเกี๋ยนหลบหนี ต่อมาโจเมาได้แขวนผ้าพันคอไว้บนเสาที่ถูกไฟไหม้ครึ่งนึงและซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าสูงที่อยู่ใกล้ ๆ ศัตรูได้ทำการโอบล้อมรอบเสาและเดินเข้าหาอย่างระมัดระวัง จนกระทั่งพวกเขารู้ตัวแล้วว่าถูกหลอก ดังนั้นพวกเขาจึงพากันถอยกลับไป
ในเวลานี้ มีคนมาบอกกับอ้วนสุดว่า ถ้าซุนเกี๋ยนสามารถเอาชนะตั๋งโต๊ะและเข้ายึดเมืองหลวงมาได้ เขาจะไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป ด้วยความเคลือบแคลงสงสัยของอ้วนสุดจึงทำให้ตัดสินใจไม่ส่งเสบียงให้กับซุนเกี๋ยน ซุนเกี๋ยนได้ขี่ม้าประหลาดที่เดินทางได้ไกลเป็นร้อยลี้จากอำเภอหยางเหรินไปยังอำเภอหลูหยาง ในตอนกลางคืนเพื่อเข้าพบอ้วนสุด จากนั้นเขาได้กล่าวว่า "ข้าพเจ้าสู้อุตส่าห์เสี่ยงชีวิตในการศึก ประการแรกก็เพื่อกำจัดกบฏ (ตั๋งโต๊ะ) ด้วยเห็นแก่ประโยชน์ของแผ่นดิน และประการสองก็เป็นไปเพื่อชำระแค้นให้กับการมรณกรรมของญาติผู้ใหญ่ของท่าน (หมายถึงอ้วนหงุย อาของอ้วนสุดและอ้วนเสี้ยวซึ่งถูกตั๋งโต๊ะสังหาร) ท่านก็ทราบดีว่าข้าพเจ้าหาได้มีความขุ่นแค้นใดๆ ต่อตั๋งโต๊ะเป็นการส่วนตัว แต่ท่านก็ยังเชื่อถือในคำพูดกล่าวร้ายและสงสัยในตัวข้าพเจ้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ” อ้วนสุดได้ฟังถึงกับเกิดความละอาย จึงจัดส่งลำเลียงเสบียงอาหารไปให้ตามปกติ
ด้วยความเกรงกลัวต่อซุนเกี๋ยน ตั๋งโต๊ะจึงส่งลิฉุย ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาไปเป็นทูตเพื่อเจรจาสงบศึกและสานสัมพันธไมตรีกับซุนเกี๋ยนโดยเสนอจะยกบุตรสาวให้แต่งงานด้วย และสัญญาว่าจะหาตำแหน่งในราชธานีให้กับบุตรชายของซุนเกี๋ยนอีกด้วย ซุนเกี๋ยนกลับตอบว่า "ตั๋งโต๊ะขัดบัญชาสวรรค์และฝ่าฝืนกฎหมาย จนกว่าข้าพเจ้าจะสามารถประหารมันและโตตรเง้าของมันจนสิ้นไป และตัดศีรษะของมันไปประกาศต่อมหาสมุทรทั้งสี่แล้วก็คงจะตายตาไม่หลับ จะมากล่าวถึงไมตรีอะไรกัน?"
ซุนเกี๋ยนได้นำกองกำลังของเขาไปยังด่านต้ากู๋ (大谷關) ซึ่งเป็นเมืองหน้าด่านที่คอยป้องกันเมืองลั่วหยางไปยังทางทิศใต้ห่างจากลั่วหยาง 90 ลี้ ตั๋งโต๊ะได้เข้าปะทะแบบตัวต่อตัวที่สุสานหลวง แต่กลับประสบความพ่ายแพ้และหลบหนีไปยังอำเภอลุคคี(เมี่ยนฉือ)และ อำเภอส่าน(ซ่าน)(陝), ทางตะวันตกของลั่วหยาง ซุนเกี๋ยนก็ได้กรีฑาทัพเข้าสู่ลั่วหยาง ซึ่งเขาได้พบและเข้าปะทะกับกองกำลังของลิโป้ ในอาศัยอยู่ที่แห่งนี้ ซุนเกี๋ยนได้สั่งให้คนของเขาทำการปิดผนึกที่ฝังพระศพของอดีตจักรพรรดิที่ถูกตั๋งโต๊ะขุดขึ้นมา มีการกล่าวไว้ในตำราวู่(吳書) ของเว่ย จ้าวว่า ซุนเกี๋ยนได้พบตราหยกแผ่นดินที่หายสาปสูญไปในกำแพงทางตอนใต้ของลั่วหยางและเก็บไว้กับตัวเขาเอง
ซุนเกี๋ยนได้ส่งกองกำลังส่วนหนึ่งไปยังอำเภอซินอัน และอำเภอลุคคี เพื่อกดดันตำแหน่งป้องกันของตั๋งโต๊ะ ตอนนี้ตั๋งโต๊ะได้ส่งตั๋งอวดหรือต่งหยุ่ย (董越) ไปตั้งค่ายที่อำเภอลุคคี  ตวนอุยหรือต้วนเวย (段煨) ไปตั้งค่ายที่อำเภอฮัวหิม(หัวยิน) และงิวฮู ไปตั้งค่ายที่อำเภออันอิบหรืออันยี่ (安邑) ส่วนนายทัพคนอื่น ๆ ของเขาได้ถูกส่งกระจัดกระจายออกไปท่ามกลางมณฑลเพื่อสกัดป้องกันการโจมตีใด ๆ จากทางตะวันออกของภูเขา ภายหลังจากจัดการส่วนเหล่านี้แล้ว ตั๋งโต๊ะได้นำกองกำลังของเขากลับไปยังฉางอาน
ภายหลังจากซ่อมแซมที่ฝังพระศพของจักรพรรดิ ซุนเกี๋ยนก็ได้นำกองทัพของเขากลับไปยังอำเภอหลูหยาง เนื่องจากลั่วหยางที่ถูกทำลายนั้นมีความเสี่ยงต่อการโจมตีตอบโต้กลับที่อาจจะเกิดขึ้นโดยตั๋งโต๊ะ ลั่วหยาง เมืองหลวนอันเก่าแก่ในตอนนี้ได้ถูกละทิ้งโดยกองกำลังทั้งสองฝ่าย
ความขัดแย้งภายใน
ฮันฮกซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบด้านเสบียงก็ค่อย ๆ หยุดส่งให้กับกองทัพพันธมิตร จ๊กยี่ ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาได้ก่อกบฏต่อเขาและเอาชนะเขาได้ ก่อนที่จะพ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เหตุการณ์ดังกล่าวได้ย้ำเตือนแก่อ้วนเสี้ยวถึงความจำเป็นที่จะรักษาแหล่งเสบียงของเขาและเขาได้วางแผนที่จะยึดครองแผ่นดินฮั่น อ้วนเสี้ยวได้ร่วมมือกับกองซุนจ้านอย่างลับ ๆ เพื่อเข้าโจมตีแคว้นกิจิ๋วของฮันฮก และในที่สุดฮันฮกก็ยอมยกแคว้นกิจิ๋วให้กับอ้วนเสี้ยว
อ้วนเสี้ยวได้ส่งโจวหย่งเพื่อเข้าโจมตีซุนเกี๋ยนที่เดินทางกลับมาจากลั่วหยางเพื่อเข้าสมทบกับอ้วนสุด ในยุทธการที่หยางเฉิง โจวหย่งได้เข้าจู่โจมอย่างน่าประหลาดใจต่อค่ายของซุนเกี๋ยนที่หยางเฉิงและเข้ายึดที่นั้นมาได้ อ้วนสุดได้ส่งกองซุนอวด (公孫越) เพื่อช่วยเหลือซุนเกี๋ยนในการสู้รบกับโจวหย่ง กองซุนอวดถูกฆ่าตายในการรบ แม้ว่าชัยชนะจะเป็นของซุนเกี๋ยนก็ตาม กองซุนจ้านได้ให้อ้วนเสี้ยวรับผิดชอบต่อการตายของกองซุนอวดและประกาศสงครามกับอ้วนเสี้ยว ซึ่งนำไปสู่ยุทธการที่สะพานจีเกี้ยวในเวลาต่อมา
หลังจากนั้น แนวร่วมพันธมิตรก็ล้มเหลวและแตกแยก โดยหลงเหลือแต่เพียงในนามเท่านั้น
จุดจบของตั๋งโต๊ะ
ตั๋งโต๊ะได้กลับเข้าสู่ความเป็นทรราชย์ของเขาในราชสำนัก แต่เขามีความอดทนต่อความขัดแย้งน้อยลง เนื่องจากเจ้าหน้าที่คนใดที่พูดคำที่ไม่เป็นที่พอใจเพียงเล็กน้อยก็จะถูกสังหารทันที เขาได้แต่งตั้งให้กับสมาชิกทุกคนในครอบครัวตระกูลและญาติของเขาโดยการแต่งงานในตำแหน่งยศระดับชั้นสูง แม้แต่ลูกชายวัยแรกเกิดของเขาก็ยังได้รับยศถาบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิส และได้เล่นกับสิงโตทะเลสีทองและพู่สีม่วง
ขุนนางในราชสำนัก ได้แก่ อ้องอุ้น อุยอ๋วน (黃琬), ซุนซอง (士孫瑞) และหยางจ้าน (楊瓚) ได้วางแผนลอบสังหารตั๋งโต๊ะ พวกเขาได้เกลี้ยกล่อมให้ลิโป้มาเข้าร่วม สาเหตุเพราะความสัมพันธ์ของลิโป้และตั๋งโต๊ะเริ่มตึงเครียดเรื่อย ๆ ภายหลังจากที่ตั๋งโต๊ะซักขว้างทวนง้าวใส่เขาและเนื่องจากเขาไปแอบมีความสัมพันธ์กับหนึ่งในสาวใช้ของตั๋งโต๊ะ
ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 192 ตั๋งโต๊ะกำลังเดินทางไปประชุมด้วยรถม้าประจำตัวของเขา เมื่อลิซกได้บุกเข้ามาหาเขาและจัดการแทงเขา ตั๋งโต๊ะได้ตะโกนเรียกหาลิโป้ให้มาปกป้อง แต่ลิโป้กลับสังหารเขาแทน ญาติพี่น้องของตั๋งโต๊ะก็ถูกตัดหัวเสียบประจานทั้งโคตร หลังจากที่เขาตาย ในขณะที่ศพของเขาถูกทิ้งไว้บนถนนในฉางอาน เจ้าพนักงานเอาไส้ตะเกียงเสียบไว้ตรงสะดือศพแล้วจุดเป็นแสงสว่างโดยใช้ไขมันจากความอ้วนของตั๋งโต๊ะเป็นเชื้อเพลิงได้หลายวัน
อำนาจของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้ตกอยู่ในกำมือของเหล่าผู้จงรักภักดีต่อตั๋งโต๊ะที่หลงเหลืออยู่ในช่วงหลังจากนั้นและค่อย ๆ พัฒนาไปสู่การแก่งแย่งชิงอำนาจซึ่งแผ่ขยายไปทั่วทั้งแผ่นดิน
การก่อการกำเริบต่อต้านตั๋งโต๊ะ
ในตอนที่ 5 ของวรรณกรรมสามก๊ก โจโฉได้พยายามจะลอบสังหารตั๋งโต๊ะแต่กลับล้มเหลวและหลบหนีกลับบ้านเกิดในเฉินหลิว ต่อจากนั้นโจโฉได้ได้ปลอมแปลงราชโองการในนามของจักรพรรดิไปยังขุนศึกและเจ้าหน้าที่ในภูมิภาคต่าง ๆ สั่งให้พวกเขาทำการลุกขึ้นออกมาต่อต้านตั๋งโต๊ะและปลดเขาออกจากอำนาจ หลายคนได้ตอบสนองคำเรียกร้องและพวกเขาได้จัดตั้งแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ(反董卓聯合軍)
ในวรรณกรรมเรื่องนี้ มีรายชื่อผู้เข้าร่วมที่แตกต่างกันเล็กน้อยในแนวร่วมพันธมิตร:
ด้วยขุนศึกสิปแปดคนที่เข้าร่วมในวรรณกรรม การทัพครั้งนี้จึงเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายในชื่อ "การทัพสิบแปดขุนศึกเพื่อต่อต้านตั๋งโต๊ะ"(十八路諸侯討董卓) ในการทัพครั้งนี้ เล่าปี่ร่วมกับพี่น้องร่วมสาบานอย่างกวนอู และเตียวหุยได้เข้าร่วมการทัพโดยอยู่ภายใต้สังกัดของกองซุนจ้าน ซึ่งเป็นสหายและอดีตเพื่อนร่วมชั้นเรียนของเล่าปี่ ภายหลังจากขุนศึกได้ให้คำมั่นสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อแนวร่วมพันธมิตร พวกเขายืนยันที่จะให้อ้วนเสี้ยวเป็นแม่ทัพใหญ่ ซึ่งเป็นบทบาทหน้าที่ที่อ้วนเสี้ยวมิอาจปฏิเสธได้ จากนั้นอ้วนเสี้ยวก็แต่งตั้งให้อ้วนสุด น้องชายของตนเป็นผู้ดูแลด้านเสบียงและแต่งตั้งให้ซุนเกี๋ยนเป็นแม่ทัพคุมกองทัพหน้าเข้าโจมตีด่านกิสุยก๋วน
การสลายตัว
ในขณะที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในลั่วหยางหลังถูกไฟเผา ซุนเกี๋ยนได้รับแจ้งจากคนของเขาว่า พบแสงสีเขียวพุ่งขึ้นจากบ่อน้ำ เขาจึงสั่งให้คนดึงสิ่งนั้นออกมา และพวกเขาก็พบศพเป็นหญิงสาวที่มีตราหยกแผ่นดินซึ่งถูกใส่ไว้ในถุงผ้าไหมแขวนคอเธออยู่ ตามคำแนะนำของเทียเภา ซุนเกี๋ยนจึงเก็บตราหยกแผ่นดินไว้กับตัวเองและสั่งกำชับคนของเขาว่า ห้ามแพร่งพรายให้ใครคนอื่นรู้เด็ดขาด
โชคร้ายสำหรับซุนเกี๋ยน หนึ่งในทหารของเขาได้นำความลับไปบอกแก่อ้วนเสี้ยวจนได้รับปูนบำเหน็จรางวัล ในช่วงการประชุมในวันรุ่งขึ้น ซุนเกี๋ยนได้กล่าวว่า ตนมีปัญหาด้านสุขภาพจึงขอเดินทางกลับเตียงสา อ้วนเสี้ยวได้กล่าวประชดว่า "ที่ท่านป่วยคงเป็นเพราะตราหยกแผ่นดินละสิท่า" ทำให้ซุนเกี๋ยนตกตะลึง หลังจากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงสั่งให้มอบตราหยกแผ่นดินมาให้กับตน แต่ซุนเกี๋ยนให้การปฏิเสธและแสร้งว่าไม่รู้เรื่องพร้อมกับกล่าวคำสาบาน "ถ้าข้ามีตราหยกแผ่นดินจริง ก็ขอให้ข้ามีอันเป็นไป" แต่อ้วนเสี้ยวกลับไม่เชื่อและสั่งให้เอามา เมื่อทั้งสองฟังกันไม่รู้จึงเตรียมชักกระบี่เพื่อเตรียมต่อสู้แต่กลับถูกห้ามปราบเอาไว้ ซุนเกี๋ยนจึงรีบหนีออกจากลั่วหยางพร้อมกับคนของเขา ด้วยความโกรธ อ้วนเสี้ยวจึงส่งสารไปหาเล่าเปียว เจ้าเมืองเกงจิ๋ว เพื่อออกคำสั่งให้สกัดกั้นซุนเกี๋ยนระหว่างทางและชิงตราหยกแผ่นดินมาให้ได้ สิ่งนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างซุนเกี๋ยนและเล่าเปียว จนท้ายที่สุดแล้ว ซุนเกี๋ยนถูกสังหารในยุทธการที่ซงหยง
วันรุ่งขึ้น โจโฉเดินทางกลับค่ายหลัก ภายหลังจากพบความปราชัยในเอ๊งหยง เขาคร่ำครวญถึงความล้มเหลวและความแตกแยกสามัคคีกันของแนวร่วมพันธมิตรทำให้เกิดท้อหมดกำลังใจและเดินทางจากไป กองซุนจ้านได้บอกกับเล่าปี่ว่า "อ้วนเสี้ยว เป็นผู้นำที่ไร้ความสามารถ และทำให้เกิดความขัดแย้งกันเอง พวกเราก็ควรจากไปเสียดีกว่า" ดังนั้นพวกเขาจึงนำกองทัพของตนเดินทางกลับไปยังเมืองของตน เมื่อเห็นว่าทุกคนต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว อ้วนเสี้ยวจึงรื้อค่ายและนำกองทัพกลับไปยังเมืองของตนเช่นกัน
เบริก
เบริก [เบ-ริก] (Berwick) อาจจะหมายถึง
การใช้เป็นชื่อคน
เบริกบางครั้งก็ใช้เป็นนามสกุล
การเลิกกีดกันชาวคาทอลิก
การเลิกกีดกันคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิก หรือการเลิกกีดกันชาวคาทอลิก (Catholic Emancipation; Catholic relief) เป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่เป็นการลดหรือการยกเลิกการจำกัดสิทธิของคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์ ที่เป็นผลมาจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติและกฎหมายของบริเตนในไอร์แลนด์ที่รวมทั้งพระราชบัญญัติสมานฉันท์, the พระราชบัญญัติทดสอบ และ ประมวลกฎหมายอาญาของไอร์แลนด์ ประมวลกฎหมายอาญาเป็นบทบัญญัติหลายฉบับที่บังคับใช้ในไอร์แลนด์ภายใต้การปกครองของบริเตน ที่มีวัตถุประสงค์ในการพยายามยุบเลิกอำนาจของฝ่ายเสียงข้างมากในไอร์แลนด์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก การบังคับยกเลิกอำนาจทั้งทางโลกและทางธรรมของพระสันตะปาปาส่งผลกระทบกระเทือนต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในไอร์แลนด์เป็นอันมาก
หลังจากการเสียชีวิตของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1766เป็นเวลา 70 ปีสถาบันพระสันตะปาปาก็ยอมรับราชวงศ์ฮาโนเวอร์ว่าเป็นราชวงศ์ที่ปกครองอังกฤษ, สกอตแลนด์ และ ไอร์แลนด์โดยถูกต้อง หลังจากนั้นกฎหมายอาญาก็เริ่มได้รับการยุบเลิก พระราชบัญญัติฉบับสำคัญที่สุดของการปลดแอกคาทอลิกคือ พระราชบัญญัติเพื่อการผ่อนปรนสิทธิของโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1829 ที่ยกเลิกข้อจำกัดต่างที่มีผลบังคับใช้ต่อผู้ถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกในสหราชอาณาจักร
ตำบลรอดคอน
รอดคอน เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเชนอรอน จังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 30 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 11,188 คนใน 2,780 ครัวเรือน
เทเบิลเทนนิสในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41 – คู่ผสม
"เทเบิลเทนนิส" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์
ผลการแข่งขัน
แข่งขันวันที่ 12-16 ธันวาคม 2555
นีดฟอร์สปีด ซิ่งเต็มสปีดแค้น
เรื่องย่อ
โทบี มาร์แชลล์ อดีตนักแข่งรถผู้ผันตัวมาเปิดอู่ซ่อมรถกับเพื่อน ๆ ในเมืองเมาท์คิสโกกำลังประสบปัญหาด้านการเงิน ต่อมาดีโน บริวสเตอร์ อดีตคู่แข่งของโทบีมาที่อู่รถแล้วเสนอให้ทีมของโทบีปรับปรุงรถฟอร์ด เชลบี มัสแตงโดยเขาจะยกส่วนแบ่ง 25% ให้ หลังทีมของโทบีปรับปรุงรถเสร็จได้นำขึ้นประมูล โทบีและดีโนพบกับจูเลีย แมดดอน นักซื้อขายรถหายาก จูเลียบอกทั้งสองว่าบิล อินแกรม ผู้ว่าจ้างของเธอยินดีจะซื้อรถคันนี้หากทำความเร็วได้เกิน 230 ไมล์/ชั่วโมงอย่างที่โทบีอ้าง โทบีอาสาจะเป็นคนขับแต่ดีโนสั่งห้าม วันต่อมา โทบีขับรถฟอร์ด มัสแตงได้ถึง 234 ไมล์/ชั่วโมง ทำให้อินแกรมซื้อรถคันนี้ในราคา 2.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ดีโนไม่พอใจและท้าแข่งรถกับโทบี โดยดีโนจะยกส่วนแบ่งทั้งหมดให้โทบีหากเขาแพ้ ส่วนโทบีจะไม่รับส่วนแบ่งของเขาหากเขาแพ้ ดีโน โทบีและพีต โคลแมน เพื่อนของโทบีตกลงที่จะแข่งรถบนถนนทางหลวงระหว่างรัฐ โดยทั้งหมดใช้รถคอนิกเส็กก์ อาเกียรา อาร์ ก่อนจะถึงเส้นชัย ดีโนจงใจชนท้ายรถของพีตจนรถของพีตเสียหลักพลิกคว่ำและระเบิดทำให้พีตตาย ส่วนดีโนหลบหนี ด้านโทบีถูกจับในข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
2 ปีต่อมา โทบีพ้นโทษและตั้งใจจะล้างแค้นให้พีต เขาขอยืมรถฟอร์ด มัสแตงจากอินแกรมเพื่อร่วมการแข่งเดอเลออน ซึ่งเป็นการแข่งรถซูเปอร์คาร์ผิดกฎหมายที่จัดโดยชายลึกลับนามว่าโมนาร์ช อินแกรมให้จูเลียเดินทางไปกับโทบี ทั้งสองต้องไปถึงซานฟรานซิสโกก่อนการแข่งจะเริ่ม 2 วัน โดยระหว่างทางโทบีและจูเลียถูกไล่ตามจากตำรวจและนักแข่งคนอื่น ๆ ที่ต้องการรถ "ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต" ที่ดีโนเสนอให้กับใครก็ตามที่ขัดขวางโทบีได้
เมื่อโทบีและจูเลียขับผ่านรัฐยูทาห์ ทั้งสองต้องขับออกนอกเส้นทางเพราะถูกกลุ่มนักแข่งที่ต้องการรถของดีโนไล่ตาม มาเวอริก ลูกทีมคนหนึ่งของโทบีที่ขับเครื่องบินได้ขับเฮลิคอปเตอร์พารถของโทบีและจูเลียไปส่งที่ทะเลสาบแห้งบอนเนวิลล์ ที่ซึ่งลูกทีมคนอื่น ๆ ของโทบีรออยู่ โทบีและจูเลียไปถึงซานฟรานซิสโกทันเวลาแต่รถฟอร์ด มัสแตงของทั้งคู่ถูกชนจนเสียหายและจูเลียได้รับบาดเจ็บสาหัส โทบีไปพบแอนิตา โคลแมน พี่สาวของพีตซึ่งเป็นแฟนเก่าของเขาและคู่หมั้นของดีโน เธอพบว่าดีโนมีส่วนในการตายของน้องชายจึงยอมบอกที่ซ่อนและรหัสผ่านเข้าโกดังเก็บรถของดีโน โทบีและโจ ลูกทีมคนหนึ่งลอบเข้าไปในโกดังและขโมยรถคอนิกเส็กก์ อาเกียรา อาร์ที่ดีโนใช้ขับออกมา
วันต่อมา โทบีนำแหวนหมั้นของแอนิตาไปคืนให้ดีโน หลังรถแข่งคันอื่น ๆ ถูกทำลาย ดีโนพยายามจะชนท้ายรถของโทบีแต่โทบีรู้ทันเลยเหยียบเบรก ทำให้รถของดีโนเสียหลักพลิกคว่ำ ก่อนรถจะระเบิดโทบีพาตัวดีโนออกมา โดยดีโนถูกตำรวจจับ ด้านโทบีขับเข้าเส้นชัยได้สำเร็จโดยมีตำรวจทางหลวงตามมาจับกุม ตำรวจพบว่ารถคอนิกเส็กก์ อาเกียรา อาร์ที่โทบีนำมาขับเป็นของดีโนและมีส่วนในการตายของพีต จึงใช้เป็นหลักฐานในการเอาผิดดีโน ส่วนโทบีถูกจำคุก 6 เดือนข้อหาแข่งรถผิดกฎหมาย หลังพ้นโทษ เขาพบกับจูเลียที่ขับรถฟอร์ด มัสแตง ปี 2015 มารับ ภาพยนตร์จบลงเมื่อทั้งสองไปที่เรือนจำในยูทาห์เพื่อรับตัวมาเวอริกที่ถูกจับฐานขโมยเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
เหตุรถไฟชนกันที่เหวินโจว พ.ศ. 2554
เหตุรถไฟชนกันที่เหวินโจว เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยรถไฟความเร็วสูงสองขบวนประสบอุบัติเหตุชนและตกรางในเหวินโจว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน รถไฟทั้งสองขบวนนั้นกำลังแล่นอยู่บนทางรถไฟสายหนิงโป-ไท่โจว-เหวินโจวขณะเกิดเหตุ สื่อของรัฐจีนยืนยันมีผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันแล้ว 39 คน และอย่างน้อย 192 คนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล ในจำนวนนี้มี 12 คนได้รับบาดเจ็บสาหัส อย่างไรก็ตาม ตามสถิติของบริษัทประกันภัย มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 120 คน สำหรับสาเหตุคาดว่าเป็นเพราะระบบอาณัติสัญญาณรถไฟล้มเหลว
ลำดับเหตุการณ์
รถไฟทั้งสองกำลังวิ่งอยู่บนสะพานรถไฟสูง 20 เมตรระหว่างนครหังโจวกับฝูโจวเมื่อรถไฟทั้งสองขบวนชนกัน เมื่อเวลาประมาณ 20.00 น. ตามเวลามาตรฐานจีน รถไฟหมายเลข D3115 (CRH1-046B) บรรทุกผู้โดยสาร 1,072 คน กำลังมุ่งหน้าจากสถานีรถไฟหังโจวไปยังสถานีฝูโจวใต้สูญเสียพลังงานก่อนจะหยุดลงเหนือสะพานรถไฟ ซึ่งเกิดจากฟ้าผ่าที่เกิดขึ้นจากพายุฝนฟ้าคะนองที่อยู่ห่างไปทางใต้ 32 กิโลเมตร และทางตะวันตก 97 กิโลเมตรจากสะพานรถไฟแห่งนั้น ไม่นานหลังจากนั้น รถไฟหมายเลข D301 (CRH2-139E) บรรทุกผู้โดยสาร 558 คน กำลังมุ่งหน้าจากสถานีรถไฟปักกิ่งใต้ไปยังสถานีฝูโจว ชนเข้ากับท้ายขบวนรถไฟหมายเลข D3115 ที่กำลังจอดนิ่งสนิทอยู่
ตู้โดยสารที่สิบห้าและสิบหกท้ายขบวน D3115 และตู้โดยสารสี่ตู้หน้าของ D301 ตกราง และมีตู้โดยสารสี่ตู้ตกจากสะพานรถไฟ สามตู้ในจำนวนนี้ลงมาอยู่ในแนวราบกับพื้น ส่วนตู้ที่สี่นั้นค้างอยู่ในแนวดิ่งกับพื้น โดยปลายด้านหนึ่งอยู่บนพื้นและอีกด้านหนึ่งยังพิงอยู่กับสะพานรถไฟ
วัดปรีดาราม
วัดปรีดาราม (ยายส้ม) เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์หนกลาง ภาค 14 สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยคุณยายส้ม ได้บริจาคที่ดินในการสร้างวัด พร้อมญาติโยมในบริเวณนั้น เมื่อสร้างขึ้นในตอนแรกได้ตั้งชื่อว่า "วัดยายส้ม" ต่อมาภายหลังเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดปรีดาราม"
เหตุรถไฟชนกันที่เหวินโจว พ.ศ. 2554
ลำดับเหตุการณ์
ซีซีทีวีรายงานเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ว่า กระทรวงการรถไฟประกาศว่ามีผู้เสียชีวิต 39 คน และบาดเจ็บ 192 คน เซียง เหว่ยยี่ วัยสองขวบ เป็นบุคคลสุดท้ายที่ถูกช่วยชีวิต 21 ชั่วโมงหลังเกิดเหตุ ผู้ปกครองทั้งสองของเธอเสียชีวิตในเหตุการณ์
วัดปรีดาราม
เจ้าอาวาส
วัดปรีดาราม มีเจ้าอาวาสปกครองวัดมาแล้วดังนี้
วงศ์กำลังเสือโคร่ง
วงศ์กำลังเสือโคร่ง หรือ Betulaceae มีสมาชิกทั้งสิ้น 6 สกุล และมีประมาณ 130 สปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นพืชท้องถิ่นทางซีกโลกเหนือ มีบางส่วนพบทางซีกโลกใต้ทางเทือกเขาแอนดีส ในอดีตวงศ์นี้แยกออกเป็น 2 วงศ์คือ (En:Betulaceae) ( ประกอบด้วยสกุล En:Alnus, En:Betula) และ Corylaceae (สกุลที่เหลือ) ในระบบ APG ได้รวมเป็นวงศ์ใหญ่ที่มีวงศ์ย่อย (En:Betuloideae) และ (En:Coryloideae) วงศ์ที่ใกล้เคียงคือ (En:Casuarinaceae)
การใช้ประโยชน์
ฮาเซล (Corylus avellana) aและฟิลเบิร์ต(Corylus maxima) เป็นพืชสวนที่สำคัญเพราะผลรับประทานได้ เนื้อไม้ของพืชวงศ์นี้แข็ง นำไปใช้ในการก่อสร้างได้
ลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย
ลำไส้อักเสบชนิดเนื้อตาย (necrotizing enterocolitis, NEC) เป็นโรคที่มักพบในทารกคลอดก่อนกำหนด ซึ่งบางส่วนของลำไส้เกิดการตายเฉพาะส่วน โรคนี้เกิดหลังจากทารกนั้นคลอดออกมาแล้ว และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตที่พบบ่อยเป็นอันดับสองของทารกคลอดก่อนกำหนด
อาการและอาการแสดง
ภาวะนี้มักพบในทารกคลอดก่อนกำหนด โดยยิ่งทารกมีอายุครรภ์น้อยก็จะยิ่งพบภาวะนี้ได้บ่อยขึ้น อาการแรกเริ่มมักเป็นอาการรับอาหารได้ไม่ดี มีอาหารเหลือในกระเพาะมากกว่าปกติ ท้องอืด ถ่ายเป็นเลือด ทารกอาจมีอาการทรุดลงได้อย่างรวดเร็ว เช่น อาจมีหน้าท้องเขียว ลำไส้ทะลุ เยื่อบุช่องท้องอักเสบ ความดันเลือดต่ำ จนจำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างใกล้ชิด
อันดับอาร์ดวาร์ก
อันดับอาร์ดวาร์ก (Aardvark; อันดับ: Tubulidentata) เป็นอันดับของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอันดับหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Tubulidentata (/ทู-บู-ลิ-เดน-ทา-ทา/)
มีอยู่เพียงวงศ์เดียวเท่านั้น คือ Orycteropodidae
มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับสัตว์ในอันดับ Cingulata หรืออาร์มาดิลโล แต่ที่จริงแล้วเป็นสัตว์ที่มีสายวิวัฒนาการแยกกันโดยชัดเจน โดยคำว่า "Tubulidentata" แปลว่า "มีฟันเป็นท่อ" อันเนื่องจากเป็นสัตว์ที่มีจมูกและปากยาวเหมือนท่อ มีฟันลักษณะเป็นรูปหกเหลี่ยมฝังตัวอยู่ด้านในของปาก ลักษณะเหมือนหมุดที่แบนราบ จำนวน 20 ซี่ และเคลือบไว้ด้วยเคลือบรากฟัน ซึ่งเป็นสารปกติที่อยู่ในฟัน
เป็นสัตว์ที่หากินแมลงตามพื้นดินเป็นอาหาร
เขตนัมดง
เขตนัมดง (Namdong District; ฮันกึล: 남동구; ฮันจา: 南洞區) เป็นเขตในเมืองอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ เขตนัมดงเป็นที่ตั้งของสำนักงานตำรวจนครบาลอินช็อน, ศูนย์อุตสาหกรรมนัมดง, โรงพยาบาลคิลและโรงเรียนแพทย์คาชน
ปัจจุบันเขตการปกครองมีทั้งหมด 19 แขวง ประชากรในเขตนี้มีทั้งหมด 503,597 คน และมีเนื้อที่รวม 56.9 กม.
ซีทีทีเรเคิดส์
ZTT Records อีกชื่อหนึ่ง "Zang Tumb Tuum" และ "Zang Tuum Tumb" เป็นค่ายเพลงของ เทรวอร์ ฮอร์น แห่งวงเยส เดอะบั๊กเกิลส์ และ ดิอาร์ตออฟน็อยส์ ก่อตั้งในปี 1983 พอล มอเรย์ และ เทรวอร์ ฮอร์น โดยมี ซิงเกิ้ลแรก บีทบอกซ์ เป็นเพลงแรกที่ออกจำหน่ายในค่ายเพลงนี้ และ ศิลปินที่อยู่สังกัดในยุค 80s 808 สเตจ, Propaganda Frankie Goes to Hollywood, Andrew Poppy, Das Psych-Oh Rangers, Roy Orbison, Grace Jones, Nasty Rox Inc, Hoodlum priest, Anne Pigalle
ฮิว บัคเลอร์
ฮิว บัคเลอร์ (9 กันยายน ค.ศ 1881 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ
เอมปานาดา
เอมปานาดา (กาลิเซียและempanada) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งพายห่อไส้ที่ปรุงรสไว้ ปิดริมแป้ง แล้วนำไปอบหรือทอด ไส้ของเอมปานาดาอาจประกอบด้วยเนื้อสัตว์ ปลาทูน่า ไข่ต้ม เนยแข็ง มะเขือเทศ ข้าวโพด หรือส่วนผสมอื่น ๆ
ที่มาของเอมปานาดายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่คาดกันว่าน่าจะมาจากแคว้นกาลิเซียซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงเหนือของสเปน โดยชื่ออาหารนี้มีที่มาจากกริยา empanar ในภาษากาลิเซีย ซึ่งแปลว่า "ห่อด้วยขนมปัง" หรือ "ชุบเกล็ดขนมปัง" ตำราอาหาร ยิบราดัลก็อก ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษากาตาลาใน ค.ศ. 1520 กล่าวถึงเอมปานาดาที่ใส่ไส้อาหารทะเลในตำรับอาหารกาตาลา อิตาลี ฝรั่งเศส และอาหรับ ในปัจจุบันสามารถพบเอมปานาดาได้ทั่วไปในวัฒนธรรมยุโรปใต้ ลาตินอเมริกา และฟิลิปปินส์
หมู่เกาะคูริล
เกาะทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซีย แต่มีสี่เกาะใต้สุดทีญี่ปุ่นอ้างสิทธิ์ รวมถึงสองในสามเกาะใหญ่ที่สุด คือ เกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ รวมถึงเกาะชิโกตัน และเกาะฮาโบไม ในปี ค.ศ. 2018 รัสเซียและญี่ปุ่นได้กลับมาเจรจาเรื่องจะให้หมู่เกาะดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของญี่ปุ่น
สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยบูรพา
สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยบูรพา มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชา การพัฒนาชุมชน" เป็นหลักสูตรสาขาวิชาเอก สาขาแรกของภาควิชาสังคมวิทยา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา บางแสน จังหวัดชลบุรี เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2536 ในแต่ละปีการศึกษามีนิสิตประมาณ 250 คน และในทุกปีการศึกษาจะมีนักเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่สนใจทางด้านการพัฒนาชุมชน สมัครสอบเข้าศึกษาในหลักสูตรดังกล่าวเป็นนิสิตปีละกว่า 60 คน ซึ่งเมื่อนิสิตเข้าศึกษาตามระบบแล้วสามารถเลือกเรียน สาขาวิชาโทต่างๆได้ อาทิเช่น สังคมวิทยา, สังคมวิทยาการท่องเที่ยว, รัฐศาสตร์, จิตวิทยา, ภาษาอังกฤษ, ภาษาเกาหลี, เทคโนโลยีการศึกษา เป็นต้น ปัจจุบันมีนิสิตที่สำเร็จการศึกษาจากสาขาวิชาเอกการพัฒนา ของมหาวิทยาลัยบูรพา แล้ว 15 รุ่น กว่า 600 คน
ประวัติ
สาขาวิชาประวัติศาสตร์มีประวัติเริ่มตั้งแต่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสนถือกำเนิดขึ้นเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2498 เป็นสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาประสาทปริญญาและอนุปริญญาทางด้านการศึกษา (กศ.บ. และ อ.กศ.) 2 สาขา คือสาขาประถมศึกษาและมัธยมศึกษา มีวิชาเอกทั้งด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ได้แก่ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา วิทยาศาสตร์ทั่วไป คณิตศาสตร์ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สังคมศึกษา ภูมิศาสตร์ และประวัติศาสตร์
ถึงแม้ว่า จะมีการผลิตบัณฑิตวิชาเอกประวัติศาสตร์มาตั้งแต่เริ่มตั้งสถาบัน แต่ก็ยังมิได้มีการตั้งเป็นคณะวิชาและภาควิชาอย่างเป็นทางการเช่นในปัจจุบัน จนกระทั่ง พ.ศ. 2515 จึงมีการแบ่งสายงานอย่างเป็นทางการออกเป็น 4 คณะวิชา คือ คณะวิชาการศึกษา คณะวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ คณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ และคณะวิจัย ในช่วงเวลานี้ภาควิชาประวัติศาสตร์สังกัดคณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตการศึกษาบัณฑิต วิชาเอกประวัติศาสตร์ (กศ.บ. ประวัติศาสตร์) และบัณฑิตการศึกษาบัณฑิต วิชาเอกสังคมศึกษา (กศ.บ. /สังคมศึกษา) ร่วมกับภาควิชาภูมิศาสตร์ สังคมวิทยา และรัฐศาสตร์
วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2517 วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน จึงเปลี่ยนสถานภาพเป็น มหาวิทยาลัยศรีนคริน- ทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน มีคณะวิชาเพิ่มขึ้น คณะมนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์แยกเป็น 2 คณะวิชา คือ คณะมนุษยศาสตร์ และคณะสังคมศาสตร์ ภาควิชาประวัติศาสตร์ ซึ่งผลิตบัณฑิตหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต วิชาเอกประวัติศาสตร์ จึงสังกัดอยู่ในคณะสังคมศาสตร์ ส่วนวิชาเอกสังคมศึกษา ได้ย้ายไปเป็นหลักสูตรของคณะศึกษาศาสตร์ 19 มกราคม พ.ศ. 2554 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 1 /2554 มีมติให้ความเห็นชอบการเปิดขอรับนิสิตระดับปริญญาตรี และให้ความเห็นชอบหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการทรัพยากรวัฒนธรรม หลักสูตรใหม่ 2554
ชื่อหลักสูตร
ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน
Bacherlor of Arts Program in Community Development
ชื่อปริญญา
ศิลปศาสตรบัณฑิต(การพัฒนาชุมชน)
Bacherlor of Arts (Community Development)
ศศ.บ.(การพัฒนาชุมชน)
B.A. (Community Development)
เกียรติประวัติปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์
สภามหาวิทยาลัยบูรพา ได้มีมติเป็นเอกฉันท์มอบปริญญา  แก่  คุณหญิงกนก  สามเสน  วิล  เมื่อ พุทธศักราช 2539
กิจกรรมที่สำคัญ
ในแต่ละปีการศึกษา สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยบูรพาจะจัดกิจกรรมเพื่อสร้างสัมพันธภาพภายใน ในรูปแบบกิจกรรมต่างๆ โดยแบ่งความรับผิดชอบให้แต่ละชั้นปีดำเนินการ ภายใต้ความคิดเห็นของคณะกรรมการภาควิชาสังคมวิทยา ซึ่งประกอบด้วย หัวหน้าภาควิชาฯ อาจารย์ที่ปรึกษาชั้นปี หรืออาจารย์ที่ปรึกษากิจกรรม อาจารย์ฝ่ายกิจการนิสิตของภาควิชาฯ ประธานเอก 4 ชั้นปี และตัวแทนนิสิต 4 ชั้นปี โดยมีกิจกรรมที่ถือปฏิบัติเป็นธรรมเนียมประเพณีที่สำคัญ อาทิเช่น
กิจกรรมรับน้องซีดี หรือกิจกรรมต้อนรับเพื่อนใหม่ซีดี จะเริ่มจัดขึ้นอย่างไม่เป็นทางการในช่วงภาคเรียนที่สอง หรือภาคเรียนปลาย จนถึงช่วงภาคเรียนฤดูร้อน ในแต่ละปีการศึกษา รับผิดชอบโดยนิสิตชั้นปีที่ 1 ในขณะนั้น โดยกิจกรรมส่วนใหญ่จะเป็นการต้อนรับน้องๆมัธยมศึกษาปีที่ 6 และผู้ที่เลือกเรียนใหม่ ในวันสอบ โดยเฉพาะการสอบสัมภาษณ์และตรวจสุขภาพ จะมีการจัดกิจกรรมสันทนาการ แนะนำสาขาวิชาฯ การเรียนการสอน และที่สำคัญคือการบูมให้น้องๆ และสมาชิกใหม่ สำหรับกิจกรรมรับน้องซีดี หรือกิจกรรมต้อนรับเพื่อนใหม่ซีดี จะจัดขึ้นเป็นทางการในภาคเรียนที่หนึ่ง หรือภาคเรียนต้น ในแต่ละปีการศึกษา รับผิดชอบโดยนิสิตชั้นปีที่ 2 กิจกรรมจะมีความหลากหลายและเปลี่ยนแปลงได้ในแต่ละปีการศึกษาขึ้นอยู่กับนโยบาย และทิศทางของสังคมในขณะนั้น เช่น
กิจกรรมซีดีไนท์ หรือค่ำคืนแห่งซีดี เป็นงานที่จะจัดขึ้นในภาคเรียนต้น ในแต่ละปีการศึกษา รับผิดชอบโดยนิสิตชั้นปีที่ 2 เป็นกิจกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมรับน้องซีดี หรือกิจกรรมต้อนรับเพื่อนใหม่ซีดี จัดขึ้นเพื่อนให้สมาชิกใหม่ได้กล้าแสดงออกถึงทักษะ และไหวพริบ ในคืนงานสมาชิกชั้นปีที่จะได้รับมอบหมายตาม หัวข้อที่กำหนดเพื่อเข้าร่วมงาน ส่วนสมาชิกชั้นปีอื่นๆจะแต่งกายด้วยเสื้อเอก หรือเสื้อประจำสาขาวิชาฯ ในปีนั้นเพื่อเข้าร่วมงาน โดยจะมีกิจกรรมย่อย ประกอบด้วย 1.  กิจกรรมกินข้าวร่วมเถา ลักษณะเป็นการร่วมรับประทานอาหารในสายเถาของตน โดยมีสมาชิกปี 1 เป็นน้องเทค ปี 2 เป็นพี่เทค ปี 3 เป็นพี่โถ ปี 4 เป็นพี่เถา รูปแบบการจัดขึ้นอยู่กับชั้นปีเจ้าภาพ ซึ่งบางปีจัดในรูปแบบปูเสื่อนั่งร่วมกัน บางปีเป็นลักษณะนั่งโต๊ะกลม หรือโต๊ะจีน เป็นต้น 2.  กิจกรรมประกวดมิสเตอร์แอนมิสซีดี 3.  กิจกรรมการแสดงของแต่ละชั้นปี 4.  กิจกรรมบายศรีสู่ขวัญ รับกล้าใหม่ซีดี
ตำบลโบฆเมจ
โบฆเมจ เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลเชนอรอน จังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 3,945 คนใน 917 ครัวเรือน
อานนท์ บุษผา
อานนท์ บุษผา เป็นนักฟุตบอลชาวไทย อานนท์เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกตั้งแต่ระดับเยาวชนที่โรงเรียนกีฬาจังหวัดนครสวรรค์ และอยู่ในชุดที่ได้แชมป์กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22 ที่ จ. ลำปาง เมื่อ พ.ศ. 2549 ซึ่งในเวลานั้น อานนท์ได้เซ็นสัญญากึ่งอาชีพกับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ โดยเล่นในตำแหน่งกองหน้า ใส่เบอร์เสื้อหมายเลข 19 แต่ก็สามารถเล่นในตำแหน่งกองกลาง และในบางครั้งก็เป็นกองหลังได้ด้วย อานนท์ได้รับการยกย่องจากแฟนคลับของสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ว่าเป็น "กองหน้าที่คมที่สุดของสโมสรในยุค 2005-2010"
หลังจากถูกปล่อยตัวจากเทโรฯ อานนท์ได้เซ็นต์สัญญากับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดนนทบุรี แต่เพียงครึ่งฤดูกาลก็ถูกปล่อยตัวพร้อมนักเตะของทีมอีกหลายรายด้วยเหตุผลภาระค่าใช้จ่ายของสโมสร ฤดูกาล 2554 อานนท์ย้ายมาสังกัดสโมสรฟุตบอลชลบุรีเอฟซี ในช่วงการเปิดตลาดซื้อขายนักเตะเลค 2 แต่ไม่ได้รับโอกาสในการลงสนามให้ต้นสังกัด อานนท์จึงถูกปล่อยให้กับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดสมุทรสาคร ในสัญญายืมตัว ในฤดูกาลต่อมาอานนท์ย้ายสู่สโมสรสโมสรฟุตบอลเกร็กคู ลูกทัพฟ้า ปทุมธานี แต่ยังไม่ได้ลงสนามทีมงานสโมสรที่ติดดึงตัวเขาเข้ามาในทีมก็ลาออก อานนท์จึงต้องย้ายสังกัดสู่สโมสรฟุตบอลจังหวัดเชียงใหม่
บนูตัยม์
บนูตัยม์ (بَنُو تَيْم) เป็นตระกูลของเผ่ากุเรชที่สืบสายมาจากฟิฮร์ อิบน์ มาลิกกับอัดนาน
บรรพบุรุษ
ตระกูลนี้สืบสายมาจากตัยม์ อิบน์ มุรเราะฮ์ อิบน์ กะอับ อิบน์ ลุอัย อิบน์ ฆอลิบ อิบน์ ฟิฮร์ อิบน์ มาลิก อิบน์ อันนัฎร์ อิบน์ กินานะฮ์ (تَيْم ٱبْن مُرَّة ٱبْن كَعْب ٱبْن لُؤَي ٱبْن غَالِب ٱبْن فِهْر ٱبْن مَالِك ٱبْن ٱلنَّضْر ٱبْن كِنَانَة) ตัยม์เป็นสมาชิกของ กุเรช อัลบิเฏาะฮ์ (กุเรชที่อาศัยใกล้กะอ์บะฮ์ในมักกะฮ์) และเป็นลุงของกุซ็อย อิบน์ กิลาบ หัวหน้าเผ่ากุเรชที่เป็นบรรพบุรุษฝ่ายพ่อของนบีมุฮัมมัด
นอร์แมน รีดัส
นอร์แมน รีดัส (Norman Reedus) มีชื่อเต็มว่า มาร์ค นอร์แมน รีดัส (Mark Norman Reedus) เป็นนักแสดงและนายแบบสัญชาติอเมริกัน มีชื่อเสียงจากรับบท แดริล ในซีรีส์ เรื่องเดอะวอล์กกิงเดดของค่าย AMC และ Murphy MacManus ในภาพยนตร์เรื่อง The Boondock Saints (ปี 1999) และ ภาคต่อ The Boondock Saints II : All Saints Day (ปี 2009) นอกจากนี้ ยังได้กำกับวิดิโอไว้หลายเรื่อง รวมทั้งยังเป็นนายแบบจากดีไซเนอร์มากมาย
ประวัติ
รีดัสเกิดเมื่อวันที่ 6 มกราคม 2512 (ค.ศ. 1969) ที่ ฮอลลีวูด รัฐฟลอริดา มีเชื้อสาย อังกฤษ อิตาลี ไอริช และสกอต  มารดาชื่อ แมรี่แอน Marianne (สกุลเดิม Yarber) บิดาชื่อ นอร์แมน รีดัส (Norman Reedus) น้องสาวชื่อ เลสลี่ (Leslie) อายุน้อยกว่า 2 ปี และเติบโตที่ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เคยใช้ชีวิตอยู่ที่ ญี่ปุ่น สเปน และ สหราชอาณาจักร มีผลงานศิลปะจัดแสดงมากมาย เป็นทั้งจิตรกร ปฏิมากร ช่างภาพ ช่างถ่ายทำวิดิโอ เริ่มลิ้มรสการแสดงครั้งแรก ในการแสดงชุด Maps for Drowners ที่ โรงละคร Tiffany ซึ่งตั้งบนถนน Sunset Boulevard (อยู่ทางตะวันตกของลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย) มีคนทาบทามเข้าวงการแสดงครั้งแรกในงานปาร์ตี้แห่งหนึ่ง ที่ ลอสแอนเจลิส