cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ผลึก
ผลึกที่ฉีกกฎธรรมชาติ ในปี ค.ศ.1984 ดร.แดน เชท์มัน ค้นพบผลึกชนิดพิเศษที่มีรูปแบบการเรียงตัวของอะตอมอย่างไม่ต่อเนื่อง รูปแบบนี้ฉีกกฎที่เคยเชื่อกันว่า ผลึกต้องประกอบขึ้นด้วยรูปแบบสมมาตรชนิด 1, 2, 3, 4 และ 6 ด้านเท่านั้น จึงจะเกิดเป็นรูปทรงสามมิติได้ การค้นพบที่เปลี่ยนแปลงความเชื่อครั้งใหญนี้ เกิดจากการศึกษาโลหะผสมระหว่างอะลูมิเนียมและแมงกานีสด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน  ดร.แดน เชชท์มัน สังเกตเห็นการจัดเรียงตัวแบบห้าเหลี่ยม ในผลึก และต่อมาผลึกในลักษณะนี้ เป็นที่รู้จักว่าเป็น “ผลึกเสมือน” การค้นพบนี้ทำให้ ดร.แดน เชท์มัน ได้รับ  รางวัล โนเบล สาขาเคมี ในปี ค.ศ. 2011การเรียงตัวของอะตอมอย่างจำาเพาะในผลึกเสมือนเหล่านี้ มีผลต่อคุณสมบัติของวัตถุ ที่มักมีความแข็งแต่เปราะ คล้ายกระจก ทนทานต่อการ ผุกร่อน มีการนำผลึกเสมือนเหล่านี้ไปใช้ในอุปกรณ์หลายชนิดเช่น กระทะที่ป้องกันการติดของอาหาร  อันที่จริงแล้ว รูปแบบที่พบในผลึกเสมือนนี้ เป็นที่รู้จักกันมานานแล้ว ดังที่เห็นได้จากผลงานอายุหลายร้อยปีของศิลปินชาวโมร็อกโก
อ้างอิง
http://www.rmutphysics.com/charud/naturemystery/sci2/metal/metal1.htm http://www.rmutphysics.com/charud/naturemystery/sci3/snow/index.html
เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์
เจ้าชายคาร์ล แบร์นาด็อต (Prince Carl Bernadotte; 10 มกราคม ค.ศ. 1911 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 2003) พระองค์เป็นที่รู้จักในชื่อ คาร์ล จูเนียร์ (Carl Junior) ทรงเป็นพระราชมาตุลา (น้า) ใน ในพระมหากษัตริย์ 3 พระองค์ คือ
พระประวัติ
เจ้าชายคาร์ล เป็นพระโอรสพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ กับ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน เดิมทรงดำรงพระอิสริยยศที่ เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเอิสเตร์เกิตลันด์ (Prince Duke of Östergötland)
พระองค์ทรงมีพระเชษฐภคินี 3 พระองค์ คือ เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งเดนมาร์ก, เจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน และอัสตริดแห่งสวีเดน
เสกสมรสและออกจากฐานันดร
พระองค์เสกสมรสครั้งแรกกับ เอเลนา ในวันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1937 ณ สวีเดน พระองค์ต้องลาออกจากฐานันดรและสละสิทธิในการสืบราชบัลลังก์แห่งสวีเดนและใช้พระนามที่ เจ้าชายคาร์ล แบร์นาด็อต โดยมีธิดาร่วมกัน 1 ท่านคือ เคาน์เตสมาเดอลีน และทรงหย่ากับพระชายาคนแรกเมื่อ ค.ศ. 1951
ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ แอนน์ มาร์กาเรธา ลาซซัน เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ต่อมาทรงหย่าเมื่อปี ค.ศ. 1961 และเสกสมรสครั้งสุดท้ายกับ คริสติน ลีเวอร์ลูด (ต่อมา:เจ้าหญิงคริสติน เบอร์นาดอตต์) โดยเสกสมรสที่ สถานทูตสวีเดน ราบัต โมร็อกโก
สิ้นพระชนม์
เจ้าชายคาร์ล เบอร์นาดอตต์ สิ้นพระชนม์ด้วยโรคพระชรา ณ ประเทศสเปน สิริพระชันษา 92 ปี
กีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2
กีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2 (2nd Thailand National Senior Games) หรือเป็นที่รู้จักในนาม รมย์บุรีเกมส์ เป็นมหกรรมกีฬาระดับชาติสำหรับผู้สูงอายุทั่วไป ควบคุมโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย ซึ่งจัดขึ้น ณ จังหวัดบุรีรัมย์ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 25 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยตอนแรกมีกำหนดการเดิมจะจัดขึ้นวันที่ 1 - 7 มิถุนายน พ.ศ. 2562 แต่เลื่อนกำหนดการเนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
ในครั้งนี้มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันรวมทั้งสิ้น 3,370 คน จาก 76 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร มีกีฬาที่แข่งขันทั้งหมด 14 ชนิดกีฬา ซึ่งครั้งนี้ได้จัดการแข่งขันภายใน 12 สนาม ในจังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งมีสนามแข่งขันจังหวัดนครราชสีมา 2 สนาม
จังหวัดบุรีรัมย์ได้เป็นเจ้าภาพกีฬาอาวุโส ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2562 เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2561 ในการประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1/2561 ซึ่งนับเป็นครั้งแรกของจังหวัดบุรีรัมย์ที่ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาอาวุโสแห่งชาติ
การคัดเลือกเจ้าภาพ
ในการประชุมคณะกรรมการการกีฬาแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1/2561 เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2561 การกีฬาแห่งประเทศไทย ได้มีมติให้จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นเจ้าภาพกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 และกีฬาผู้สูงอายุแห่งชาติ ครั้งที่ 2 ตามธรรมเนียม ซึ่งในครั้งนี้มีการเสนอขอรับเป็นเจ้าภาพ จำนวน 3 จังหวัด ประกอบด้วย จังหวัดอุดรธานี, จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดเพชรบูรณ์
การอัญเชิญไฟพระฤกษ์
มีการอัญเชิญไฟพระฤกษ์เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยอัญเชิญจากกรุงเทพมหานครมายังจังหวัดบุรีรัมย์ โดยการนี้สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา เป็นผู้พระราชทานเชิญไฟพระฤกษ์แทนพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อเชิญไปจุดในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 35 และพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาผู้สูงอายุแห่งชาติ ครั้งที่ 2 ตามลำดับขั้นตอน ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ก่อนจะเริ่มพิธีเปิดการแข่งขัน ได้มีการวิ่งคบเพลิงไฟพระฤกษ์ โดยเริ่มจากศาลากลางจังหวัดบุรีรัมย์หลังเดิม ถึงสนามช้างอารีน่า (นักกีฬา: ไอรดา ลิม, ธีรศักดิ์ เล็งไธสง) ระยะที่ 2 จากสนามช้างอารีน่า ถึงบริเวณหน้าแขวงทางหลวงบุรีรัมย์ (นักกีฬา: บวรนันท์ ชันรัมย์, ธรรศกร โพธิ์ทอง) และระยะที่ 3 จากหน้าแขวงทางหลวง ถึงสนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์ (นักกีฬา: กรรชัย แถบทอง, ปรีชาพร ปลื้มพันธ์)
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2 หรือ รมย์บุรีเกมส์ เริ่มชึ้นเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 18.00 นาฬิกา โดยเริ่มการแสดงชุดแรกที่มีชื่อว่า ร้อยล้านความสุข สู่ความสนุกที่รมย์บุรีเกมส์ ซึ่งเป็นการรังสรรค์ของชาวบุรีรัมย์ ตั้งแต่ยุคประวัติศาสตร์เป็นต้นมาจวบจนปัจจุบัน เมื่อเสร็จสิ้นการแสดงแล้ว ได้มีการเชิญธงชาติ, ธงกีฬาอาวุโสแห่งชาติ, ธงการกีฬาแห่งประเทศไทย และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ โดยวงโยธวาทิตมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พร้อมกับเชิญคณะนักกีฬาผู้สูงอายุ โดยแบ่งตามภาคเข้าสู่สนาม มีการชักธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา ผู้ว่าการกีฬาแห่งประเทศไทยกล่าวยรายงานต่อประธาน ประธานกดปุ่มไฟฟ้าเปิดงาน มีการขักธงกีฬาอาวุโสแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ ขึ้นสู่ยอดเสา สุดท้ายได้เริ่มการแสดงชุดที่สอง แสงจรัสรัศมี รมย์บุรีเกริกฟ้า เกรียงไกร เป็นการแสดงที่นำไปสู่การจุดไฟในกระถางคบเพลิง
พิธีปิด
พิธีปิดการแข่งขันกีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2 หรือ รมย์บุรีเกมส์ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 16.30 นาฬิกา โดยเริ่มการฉายภาพวิดีทัศน์ประมวลผลภาพตั้งแต่ระยะเริ่มการแข่งขันจวบจนสุดท้ายของการปิดการแข่งขัน เสร็จแล้ว ได้เริ่มการแสดงชุดแรกที่มีชื่อว่า นกกระเรียนไทย สะท้านฟ้า ปักษาบุรีรัมย์ เป็นการแสดงให้เห็นถึงความอุดมสมบูรณ์ของนกกระเรียนไทย ซึ่งส่วนมากมักตั้งถิ่นฐานที่จังหวัดบุรีรัมย์ และความพร้อมที่จะรักษาทรัพยากรสิ่งแวดล้อมของจังหวัดบุรีรัมย์ ต่อมา วงโยธวาทิตโรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม ได้นำขบวนธงชาติไทย, ธงกีฬาอาวุโสแห่งชาติ, ธงการกีฬาแห่งประเทศไทย และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์เข้าสู่สนาม พร้อมกับคณะนักกีฬาแต่ละชนิดกีฬา และคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ผู้ว่าการกีฬาแห่งประเทศไทยกล่าวรายงานวัตถุประสงค์ ประธานกล่าวปิดงาน มีการชักธงชาติไทยลงจากยอดเสา ต่อด้วยธงกีฬาอาวุโสแห่งชาติ และธงประจำจังหวัดบุรีรัมย์ลงจากยอดเสา จังหวัดบุรีรัมย์มอบธงกีฬาอาวุโสแห่งชาติให้กับจังหวัดตราด จังหวัดเจ้าภาพครั้งถัดไปได้จัดชุดการแสดงที่มีชื่อว่า ระบำงอก ศรีเมืองตราด เสร็จแล้วได้เริ่มการแสดงชุดที่สองที่มีชื่อว่า นาคะภิรมย์ ซึ่งเป็นการแสดงดับเพลิงในกระถางคบเพลิงอีกด้วย โดยได้ใช้พญานาคเป็นผู้ดับเพลิงในกระถางคบเพลิง เพื่อความสวัสดีมีชัยตามความเชื่อ
วงศ์มะรุม
วงศ์มะรุม หรือ Moringaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกในอันดับ Brassicales ตามระบบ APG (1998) และระบบ APG II (2003) ส่วนในระบบ Cronquist (1981) อยู่ในอันดับ Capparales มีสกุลเดียวคือ Moringa
กีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2
สัญลักษณ์
สัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาอาวุโสแห่งชาติ ครั้งที่ 2 เป็นรูปปราสาทหินพนมรุ้ง ซึ่งเป็นปราสาทที่เป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัดบุรีรัมย์ โดยในส่วนของปราสาทประธานแสดงให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของการแข่งขันที่จัดขึ้นในจังหวัดบุรีรัมย์ สัญลักษณ์ตัวแทนคนมีความหมายว่าผู้คนจากทั่วประเทศที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน จะได้รับความประทับใจ มิตรภาพที่เกิดใหม่ ได้เยี่ยมชมโบราณสถานและวัฒนธรรมตลอดจนวิถีชีวิตชาวบุรีรัมย์ มีตราสัญลักษณ์กีฬาแห่งชาติประดับอยู่กลางประสาทประธานเปรียมเสมือนดวงอาทิตย์ที่ขึ้นตรงกับประตูของปราสาท
มาสคอต
ในการแข่งขันครั้งนี้ไม่มีมาสคอต
ปาฏิหาริย์แดนประหาร
ปาฏิหาริย์แดนประหาร ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง The Green Mile นำแสดงโดย ทอม แฮงค์, ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน, เดวิด มอส, บอนนี่ ฮันต์, เจมส์ ครอมเวลล์, ไมเคิล เจเตอร์, แซม ร็อคเวลล์, แบร์รี เป๊ปเปอร์, ดัก ฮัตจิสัน, แพทริเซีย คาร์กสัน และ แกรี ซินิส (นักแสดงรับเชิญ) กำกับการแสดงโดย แฟรงค์ ดาราบอนต์
เนื้อเรื่องย่อ
พอล เอดจ์คอมบ์ (แด๊บส์ เกรีย-รับบทเอดจ์คอมบ์ในวัยชรา) อดีตพัศดีในบ้านพักคนชราเล่าเรื่องความหลังของตนในปี ค.ศ. 1935 สมัยยังทำงานเป็นพัศดีอยู่ (ทอม แฮงค์-รับบทเอดจ์คอมบ์ในวัยหนุ่ม) ให้ อีเลน คอนเนลลี่ (อีฟ เบรนท์) เพื่อนหญิงที่พักอยู่ที่บ้านพักคนชราด้วยกันฟัง
ในขณะประจำการที่โคลด์ เมาท์เทนท์ ทางใต้ ในยุคของการกดขี่ด้านชนชั้นและสีผิว งานของเอดจ์คอมมบ์และพัศดีคนอื่น ๆ  คือการดูแลนักโทษประหาร   ที่รอการเดินทางผ่านเส้นทาง ที่เรียกว่า กรีนไมล์ (Green Mile)  ทางเดินสีเขียวที่นักโทษใช้เป็นทางเดินออกจากห้องขังไปสู่เก้าอี้ไฟฟ้า  ณ ที่นี่นักโทษทุกคนล้วนแต่สำนึกในโทษของตัวเองแล้วทั้งนั้น และมีชีวิตอยู่เพื่อรอวันสุดท้าย ทำให้พัศดีทุกคนล้วนแต่เห็นใจและผูกพันกับนักโทษทุกคน
เป็นเวลากว่าหลายปี ที่เอดจ์คอมบ์เดินไปบนทางเดินนี้พร้อมกับนักโทษหลายต่อหลายประเภท แต่เขาไม่เคยรู้สึกผูกพันกับใครเหมือนอย่างที่รู้สึกกับ จอห์น ค็อฟฟี่ (ไมเคิล คลาร์ก ดันแดน) นักโทษร่างยักษ์ผิวดำ ที่ต้องคดีฆาตกรรมเด็กหญิงสองคน จากรูปลักษณ์ภายนอกของค็อฟฟี่  มันเป็นเรื่องไม่ยากที่เขาจะฆ่าใครสักคน แต่จากพฤติกรรมของเขา กลับตรงข้ามกับสิ่งที่ใคร ๆ เห็น ค็อฟฟี่เป็นคนที่รักสงบ จิตใจอ่อนโยน และกลัวความมืดเป็นที่สุด  เอดจ์คอมบ์เองเป็นโรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ วันหนึ่งค็อฟฟี่ก็ได้ตะปบไปที่เป้ากางเกงของเขา และแล้วโรคที่ทรมานเอดจ์คอมบ์มานานก็หายเป็นปลิดทิ้ง  และพัศดีคนอื่น ๆ ก็ได้รับปาฏิหาริย์เช่นนี้จากค็อฟฟี่เหมือนกัน  ทำให้ทุกคนรู้สึกดีและผูกพันกับค็อฟฟี่ สิ่งเหล่านี้ก่อความสงสัยในใจเอดจ์คอมบ์ว่า ค็อฟฟี่สังหารเด็กหญิงสองคนนั้นจริงหรือไม่ เอดจ์คอมบ์ได้เดินทางไปถาม เบิร์ต แฮมเมอร์สมิธ (แกรี ซีนิส) ทนายความที่ต่างรัฐ ผู้เป็นผู้แก้ต่างคดีให้ค็อฟฟี่
ค็อฟฟี่ได้ช่วยเหลือเมลินดา (แพทริเซีย คาร์กสัน) ภรรยาที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายของ ฮัล มัวร์ส หัวหน้าพัศดี (เดวิด มอส) จนหายในที่สุด แต่ท้ายที่สุดค็อฟฟี่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงโทษประหารได้ นั่นทำให้เอดจ์คอมบ์และพัศดีทุกคนต้องหลั่งน้ำตา และจดจำค็อฟฟี่ไปตลอดชีวิต
สำหรับตัวเอดจ์คอมบ์เอง เขาเปิดเผยให้อีลินรู้ว่า เขาอยู่ที่นี่มานานกว่า 60 ปีแล้ว ณ ตอนนั้นเขาอายุได้ 44 ปี และบัดนี้เขาอายุ 108 ปี และจะยังอยู่ต่อไปอีกเรื่อย ๆ
เบื้องหลังและรางวัล
The Green Mile เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1996 ของ สตีเฟ่น คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน บทภาพยนตร์ดัดแปลงโดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ ผู้กำกับเอง ซึ่งเรื่องนี้นับเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ในชีวิตผู้กำกับของดาราบอน หลังจากประสบความสำเร็จมากแล้วอย่างมากมาย ในปี ค.ศ. 1995 กับเรื่อง The Shawshank Redemption ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับนักโทษอีกเช่นกัน
The Green Mile มีจุดเด่นอยู่ที่การแสดงของ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน นักแสดงผิวดำร่างใหญ่เจ้าของส่วนสูง 6 ฟุต 5 นิ้ว (196 เซนติเมตร) น้ำหนัก 315 ปอนด์ (142 กิโลกรัม) ที่มีผลงานก่อนหน้านี้เป็นที่รู้จักมาจาก Armageddon ในปี ค.ศ. 1998 ในเรื่องนี้ต้องเพิ่มน้ำหนักตัวขึ้นไปถึง 360 ปอนด์ (163 กิโลกรัม) เพื่อรับบทเป็น จอห์น ค็อฟฟี่ นักโทษร่างยักษ์ที่สูง 7 ฟุต 2 นิ้ว น้ำหนัก 400 ปอนด์ แต่มีจิตใจอ่อนโยนและขี้กลัวเหมือนเด็ก ๆ และเป็นผู้มีพลังปาฏิหาริย์เหนือธรรมชาติ ซึ่งได้ใช้ปาฏิหาริย์นี้ในการช่วยเหลือคนอื่น ๆ  ซึ่งไมเคิล คลาร์ก ดันแคน รับบทนี้ได้อย่างดีมาก จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงประกอบชาย ในปี ค.ศ. 2000
นอกจากนี้แล้วยังมีนักแสดงอีก 2 คนที่แสดงได้โดดเด่น คือ ดัก ฮัตจิสัน ที่รับบทเป็น เพอร์ซีย์ เวทมอร์ พัศดีผู้มาอยู่ใหม่แต่ทำตัวกร่างและชอบกลั่นแกล้งนักโทษ จึงเป็นที่รังเกียจของทุกคน และถูกค็อฟฟี่ลงโทษในที่สุด และ แซม ร็อคเวลล์ ที่รับบทเป็น ไวล์บิลล์ นักโทษประหารเพียงคนเดียวในที่คุมขังนี้ที่ชั่วร้ายอย่างที่สุด
The Green Mile ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเข้าฉาย ทั้งรายได้และคำวิจารณ์ จนมีชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสถาบัน ทั้งลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ โดยเฉพาะรางวัลออสการ์ มีชื่อเข้าชิงถึง 4 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม, บทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม และบันทึกเสียงยอดเยี่ยม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับรางวัลใดเลยก็ตาม
แหล่งข้อมูลอื่น
グリーンマイル
สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
อำนาจ
ตามมาตราที่ 41 แห่งรัฐธรรมนูญ ได้นิยามแก่สภานิติบัญญัติแห่งชาติไว้ว่าเป็น "องค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐ" และ "องค์กรออกกฎหมายแต่ผู้เดียวของรัฐ" ซึ่งบทบัญญัตินี้ได้แตกต่างกับรัฐธรรมนูญสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งได้บัญญัติให้องค์จักรพรรดิทรงเป็นผู้ใช้อำนาจนิติบัญญัติโดยความยินยอมของสภา และไม่เพียงแต่มีหน้าที่ในการพิจารณาเรื่องกฎหมายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการอนุมัติงบประมาณแผ่นดินประจำปีที่รัฐบาลเป็นผู้จัดทำมาเสนอต่อสภา นอกจากนี้สภานิติบัญญัติยังมีอำนาจในออกร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญ ซึ่งหากร่างแก้ไขฯได้รับการอนุมัติจากสภา ก็จะต้องดำเนินการให้ประชาชนลงประชามติ นอกเหนือไปจากนี้ สภานิติบัญญัติยังมีหน้าที่ "ตรวจสอบการทำงานที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล" (มาตรา 62)
นายกรัฐมนตรี จะต้องมาจากการเลือกตั้งโดยสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งลักษณะแบบนี้ได้สร้างหลักการที่ว่ากฎหมายอยู่เหนือกว่าผู้บริหารขององค์กรของรัฐ (มาตรา 67) หรือก็คือ สภาสามารถถอดถอนนายกรัฐมนตรีและสมาชิกคณะรัฐมนตรีได้ ผ่านการอภิปรายไม่ไว้วางใจโดยการเข้าชื่อของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอย่างน้อย 50 คน ซึ่งรัฐบาลมีหน้าที่ในการชี้แจงข้อกล่าวหารวมไปถึงคำถามจากสภาในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ นอกจากนี้ สภายังมีอำนาจในการดำเนินคดีแก่ผู้พิพากษาที่ถูกตัดสินว่ากระทำผิดทางอาญา ทางวินัย หรือการกระทำที่มิชอบตามกฎหมาย
แรมิพีเดีย
แรมิพีเดีย เป็น สัตว์น้ำเปลือกแข็งครัสเตเชียนตาบอดจำพวกหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำใต้น้ำ ของทะเลแคริบเบียน หมู่เกาะคานารี และออสเตรเลียตะวันตก
เรฟ จัดคินส์
เรฟ จัดคินส์ (Rafe Judkins) คือผู้เข้าแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลาฤดูกาลที่ 11 ถูกโหวตออกคนที่ 16 และเป็นลูกขุนคนสุดท้าย ช่วงแรกถึงแม้เขาจะแข่งได้ไม่ดีนักและถูกมองว่าเขาอ่อนแอในเผ่า (เกิดจากภาวะขาดน้ำมาก เพราะว่าเขาผิวขาวมากและผมสีแดงจึงสูญเสียน้ำง่ายกว่าคนอื่น) แต่หลังจากนั้นเขากลายเป็นผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งมากๆคนหนึ่งชนะ สิทธิคุ้มกันส่วนตัวถึง 4 ครั้ง เรฟบอกว่าเขาไม่ใช่เป็นคนเคร่งศาสนาเฉยๆ แต่เขาเป็นเกย์ผู้เคร่งศาสนา เรฟ อายุ22 ปี เป็นไกด์นำเที่ยวป่า
ประวัติ
เกิดใน ซัลท์เลค รัฐ ยูทาห์ ซึ่งเรฟโตในครอบครัวใหญ่ที่เคร่งศาสนามาก ซึ่งรวมถึงบรรพบุรุษก่อนหน้านี้ 60 คนด้วย แม่ของเรฟ ลานี่ เป็นจิตรกร และพ่อของเขา เรน เป็นนักประดิษฐ์ ความแตกต่างของเรฟกับพี่น้องคนอื่นๆ คือเขาชอบระบายสีก้อนหินและแยกชิ้นส่วนเครื่องจักร ตอนอายุ 5 ขวบ เรฟย้ายไปอยู่ที่ พิทส์เบิร์ค รัฐเพนน์ซีลวิเนีย ซึ่งเขาได้เข้าโรงเรียน ซีวิคลีย์ ตอนอายุ 14 ปี ซึ่งตอนนี้เองเรฟใช้เวลาช่วงหน้าร้อนในการสอนภาษาอังกฤษและวิทยาศาสตร์ให้กับเด็กนักเรียนในตัวเมือง เขาจบการศึกษาที่ คัม เลาด์ ในปี 2001 และถูกให้เลือกเป็นคนที่น่าจะได้ไปอยู่ในเซอร์ไวเวอร์มากที่สุดจากเพื่อนร่วมปีด้วย
เรฟยังชอบการเล่นเทนนิส ว่ายน้ำ สกีน้ำและ การวาดภาพสกรีนด้วย สิ่งที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดคือ เขาสามารถเล่นเปียโนเป็นเพลง "ออด ทู จอย" ของบีโธเฟนด้วยนิ้วเท้าของเขาได้ ฮีโร่ของเรฟคือแม่ของเขาผู้ซึ่งฉลาด สวยและมีเสน่ห์ จรงิๆแล้วเธอสามารถทำอย่างอื่นได้แต่เธอเลือกที่จะเป็นแม่ของเขา ซึ่งการที่เขาเติบโตและเป็นคนดีได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะแม่ของเขา ปัจจุบัน เขาอาศัยที่ พิทส์เบิร์ค ในรัฐ เพนน์ซีลวิเนีย กับ แม่และพ่อของเขา รวมทั้ง น้องชาย แลนดอน เขาเกิดวันที่ 8 มกราคม 1983 ราศี มังกร ปี จอ
วินโดวส์ 3.1x
วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ TrueType และฟอนต์คุณภาพสูงอื่นๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง Minesweeper แทนที่ Reversi
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่างๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsock นั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์
นกปีกลายสก็อต
นกปีกลายสก็อต (Eurasian jay, Jay; ) เป็นนกขนาดกลางในวงศ์นกกา (Corvidae)
ลักษณะ
ขนาดลำตัวยาวประมาณ 33 เซนติเมตร ตัวสีน้ำตาลออกแดง ปลายปีกสีฟ้ามีแถบขวางเป็นริ้ว ๆ สีขาว ตะโพกสีขาว กระหม่อมและหางสีดำ หน้าผาก แก้ม คาง และคอสีขาว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
แหล่งอาศัย
พบในป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง เทือกเขาหิมาลัย จีน ไต้หวัน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยพบทางภาคเหนือ ภาคตะวันตก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มันชอบอยู่เดี่ยว บางครั้งพบเป็นคู่หรือฝูงเล็ก ๆ หากินอยู่ในระดับกลางของยอดไม้ โดยกระโดดจากกิ่งหนึ่งไปยังอีกกิ่งหนึ่ง ระหว่างเคลื่อนที่มักส่งเสียงร้องไปด้วย คล้ายเป็นการเรียกสมาชิกในฝูง
อาหาร
นกปีกลายสก็อตเป็นนกที่กินอาหารเกือบทุกชนิด ทั้งผลไม้เปลือกแข็งและเปลือกอ่อน ตลอดจนแมลงและสัตว์ขนาดเล็ก
การสืบพันธุ์
นกปีกลายสก็อตมีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ทำรังตามกิ่งไม้ วางไข่ 4-5 ฟอง ไข่สีน้ำตาลแกมเขียว มีลายสีน้ำตาล ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันฟักไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อน โดยใช้เวลาฟักไข่ 17-18 วัน
ปลากระโห้อินเดีย
จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล Gibelion ขนาดเมื่อโตเต็มที่ได้ 182 เซนติเมตร น้ำหนัก 38.6 กิโลกรัม ซึ่งเล็กกว่าปลากระโห้มาก พบได้ในภูมิภาคเอเชียใต้ตอนบน เช่น รัฐอัสสัมในอินเดีย, ปากีสถาน, เนปาล, บังกลาเทศ จนถึงพม่า
ปลากระโห้อินเดียได้ถูกนำเข้าสู่ประเทศไทยเช่นเดียวกับ ปลานวลจันทร์เทศ (Cirrhinus cirrhosus) และปลายี่สกเทศ (Labeo rohita) เนื่องจากเป็นปลาที่พบในแหล่งเดียวกัน เพื่อพัฒนาให้เป็นปลาเศรษฐกิจต่อไปในอนาคต แต่ปรากฏว่าผลการเพาะเลี้ยงนั้น ปลากระโห้อินเดียกระทำได้ยากกว่าปลาอีก 2 ชนิดนั้น จึงเป็นที่นิยมและหายากได้ยากกว่า
ฝันเปียก
ฝันเปียก (Nocturnal emission หรือ wet dream หรือ sex dream หรือ sleep orgasm) เป็นความเสียวสุดยอดทางเพศเกิดเองที่เกี่ยวข้องกับการหลั่งน้ำอสุจิในชาย หรือการหล่อลื่นช่องคลอดในหญิงหากเธอรับรู้ว่าส่งผลให้เกิดความเสียวสุดยอดทางเพศ ฝันเปียกเกิดขึ้นได้ตลอดวัยเจริญพันธุ์ โดยพบบ่อยที่สุดในช่วงวัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้น เป็นไปได้ว่าจะตื่นขึ้นระหว่างการฝันเปียกหรือหลับผ่านฝันเปียก
กระบวนการเกิดฝันเปียก
เมื่อเด็กผู้ชายมีพัฒนาการเข้าสู่วัยรุ่นจะมีการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและระบบอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการสร้างและหลั่งน้ำอสุจิ ตลอดจนเริ่มมีความรู้สึกต่ออารมณ์ทางเพศซึ่งเป็นผลจากฮอร์โมน แรงขับดันทางเพศเหล่านี้หากสะสมไว้โดยไม่มีการปลดปล่อยก็จะทำให้ระบบประสาทซึ่งควบคุมความตื่นตัวทางเพศ (Sexual arousal) มีการปลดปล่อยเกิดแรงตึงเครียดนี้ออกมาโดยอัตโนมัติในขณะนอนหลับซึ่งมักเป็นช่วง Rapid eye movement (REM) sleep ของสรีรวิทยาการนอน ทำให้ความนึกคิดและจินตนาการทางเพศออกมาในรูปแบบความฝันซึ่งเกิดพร้อม ๆ กับการกระตุ้นอวัยวะสืบพันธุ์ให้มีการตื่นตัวทางเพศถึงขีดสุดจนกระทั่งถึงจุดสุดยอด โดยที่เนื้อหาในความฝันนั้นอาจเป็นเรื่องที่เกี่ยวหรือไม่เกี่ยวข้องทางเพศก็ได้ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ในอดีต ในเด็กผู้ชายซึ่งเพิ่งเข้าสู่วัยรุ่นอาจฝันถึงเรื่องตื่นเต้นทั่วๆไป ฝันว่ากำลังปัสสาวะ หรือแม้กระทั่งฝันว่ากำลังสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองก็ได้ ในขณะที่ชายหนุ่มที่อายุมากขึ้นอาจจินตนาการถึงภาพโป๊เปลือยของเพศตรงข้าม ผู้หญิงที่รัก หรือกิจกรรมการร่วมเพศเสมือนจริง ความฝันเหล่านี้มักเกิดในช่วงเวลาเช้าซึ่งเป็นช่วงครึ่งหลับครึ่งตื่นในระยะ REM sleep ตามธรรมชาติ ทำให้สามารถจดจำเนื้อหาในความฝันได้ค่อนข้างดี วัยรุ่นชายที่เคยมีประสบการณ์ฝันเปียกมักบรรยายความรู้สึกว่าเหมือนจุดสุดยอดทางเพศจากการมีกิจกรรมทางเพศของจริง อาจมีการตกใจหรือสะดุ้งตื่นขณะมีการหลั่งน้ำอสุจิแต่ส่วนใหญ่มักเข้าสู่ภวังค์การนอนหลับต่อไป จนกระทั่งตื่นนอนก็จะพบคราบอสุจิเปรอะตรงเป้ากางเกงชั้นใน  ผ้าห่ม และผ้าปูที่นอน
พญานาค
พญานาค หรือ นาคราช (नागराज นาคราช) หมายถึง นาคผู้เป็นใหญ่ นาคผู้เป็นหัวหน้า ตามความเชื่อในศาสนาแบบอินเดีย คล้ายกับพญามังกร (龍王 หลงหวัง) ตามคติศาสนาชาวบ้านจีน
ศาสนาพุทธ
พระไตรปิฎกภาษาบาลีกล่าวถึงพญานาคหลายตน เช่น
ในอรรถกถา กล่าวถึงพญานาคอื่น ๆ เช่น
ศาสนาฮินดู
ในศาสนาฮินดู มีนาค 3 ตนที่ได้ชื่อว่าพญานาค ได้แก่ เศษะ วาสุกี และ ตักษกะ ทั้งหมดเป็นบุตรของพระฤๅษีกัศยปะกับนางกัทรุ
ตระกูลของพญานาค
พญานาคแบ่งออกเป็น 4 ตระกูลด้วยกัน
การเกิดของพญานาค
การเกิดของพญานาคแบ่งออกเป็น 4 แบบ
พิษของพญานาค
แบ่งเป็น 4 ประเภท คือ พญานาคทั้งหมดเหล่านี้ มีวิธีทำอันตรายได้ 4 อย่าง คือ พิษที่พญานาคปล่อยออกมาทั้ง 4 วิธีนั้นมีปฏิกิริยาเป็น 4 อย่าง คือ
ดาย ฮาร์ด 2 อึดเต็มพิกัด
ดาย ฮาร์ด 2 อึดเต็มพิกัด (Die Hard 2 บางครั้งใช้ว่า Die Hard 2: Die Harder) เป็นภาพยนตร์โลดโผน/ระทึกขวัญลำดับที่ 2 ในภาพยนตร์ชุด ดาย ฮาร์ด กำกับโดยเรนนี ฮาร์ลิน นำแสดงโดยบรูซ วิลลิสและบอนนี่ เบเดเลีย ที่กลับมารับบท จอห์น แมคเคลน และ ฮอลลี่ แมคเคลน ตามลำดับอีกครั้ง เขียนบทโดย สตีเฟ่น อี. เด ซูซ่า (ผู้ร่วมเขียนบท นรกระฟ้า ภาพยนตร์ในชุดดาย ฮาร์ดเรื่องแรกด้วย) และดั๊ก ริชาร์ดสัน เข้าฉายเมื่อปี ค.ศ. 1990
เรื่องย่อ
ในวันคริสต์มาสอีฟ หนึ่งปีหลังจากเหตุการณ์ที่อาคารนากาโตมิ จอห์น แมคเคลนไปรอรับฮอลลี ภรรยาของเขาที่ท่าอากาศยานนานาชาติวอชิงตันดัลเลส ขณะอยู่ที่บาร์ของท่าอากาศยาน แมคเคลนสังเกตเห็นชายสองคนถือกระเป๋าและหนึ่งในนั้นพกปืน จึงตามสองคนนั้นไปจนถึงส่วนเก็บสัมภาระ แมคเคลนยิงต่อสู้กับอีกฝ่ายและฆ่าชายหนึ่งในสองคนนั้น ส่วนอีกคนหนีไปได้ หลังตรวจสอบประวัติชายที่ถูกฆ่า พบว่าเป็นทหารรับจ้างซึ่งเชื่อว่าเสียชีวิตไปแล้ว แมคเคลนจึงนำเรื่องนี้ไปบอกสารวัตรลอเรนโซ ผู้บังคับการตำรวจท่าอากาศยาน แต่กลับถูกไล่ออกมา
ผู้การสจ๊วต อดีตหน่วยรบพิเศษสหรัฐ และลูกน้องเข้ายึดโบสถ์ที่อยู่ใกล้ท่าอากาศยานและควบคุมระบบต่าง ๆ ของท่าอากาศยานทั้งหมด เขามีแผนจะช่วยเหลือนายพลเอสเปอรันซา จอมเผด็จการและนักค้ายาเสพติดที่ถูกส่งตัวมาดำเนินคดีในสหรัฐอเมริกา สจ๊วตขอเครื่องบินโบอิง 747 เพื่อใช้หลบหนีและเตือนท่าอากาศยานว่าอย่าพยายามแทรกแซง ในขณะเดียวกัน แมคเคลนรู้ว่าฮอลลีอยู่บนเครื่องบินลำหนึ่งที่บินวนอยู่เหนือกรุงวอชิงตัน ดี. ซี. และมีน้ำมันไม่พอที่จะบินไปลงที่อื่น แมคเคลนจึงร่วมมือกับมาร์วิน ภารโรงของท่าอากาศยาน
เลสลี บาร์นส หัวหน้าฝ่ายคมนาคมของท่าอากาศยานนำกำลังหน่วยปฏิบัติการพิเศษไปที่ส่วนแอนเน็กซ์ สกายวอล์ก เพื่อกู้คืนระบบสื่อสารกับเครื่องบิน แต่ถูกลูกน้องของสจ๊วตลอบโจมตีจนหน่วยปฏิบัติการพิเศษถูกฆ่า แมคเคลนตามมาช่วยบาร์นสและฆ่าลูกน้องของสจ๊วต สจ๊วตจึงโต้กลับด้วยการทำให้เครื่องบินลำหนึ่งตก ทีมหน่วยรบพิเศษสหรัฐ นำโดยพันตรีแกรนต์ถูกเรียกให้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ ด้านแมคเคลนรู้ว่าเครื่องบินของเอสเปอรันซาลงจอดแล้วจากวิทยุสื่อสาร จึงรีบไปที่นั่น
แมคเคลนไปถึงเครื่องบินของเอสเปอรันซาก่อน แต่ถูกสจ๊วตขังไว้ในเครื่องและโยนระเบิดใส่ แมคเคลนหนีออกมาได้โดยใช้ที่นั่งดีดตัว บาร์นสช่วยแมคเคลนหาตำแหน่งที่ตั้งของสจ๊วตและสั่งให้ทีมของแกรนต์บุกที่ตั้ง แมคเคลนตามลูกน้องของสจ๊วตไปแล้วใช้ปืนกลที่ยึดมาจากฝ่ายนั้นยิง แต่พบว่าเป็นกระสุนเปล่า เขาจึงตระหนักว่าแท้จริงแล้ว ลูกน้องของสจ๊วตและทีมของแกรนต์ทำงานร่วมกัน
แมคเคลนขึ้นเฮลิคอปเตอร์ของนักข่าวและกระโดดลงที่ปีกเครื่องบินของสจ๊วต เขาใช้แจ็กเก็ตอุดที่ปีกเครื่องบินเพื่อไม่ให้เครื่องบินบินขึ้นได้ แกรนต์ออกมาสู้กับแมคเคลน แต่ถูกดูดเข้าไปในเครื่องยนต์ สจ๊วตตามออกมาสู้และถีบแมคเคลนจนตกเครื่องบิน แต่ก่อนตกเครื่องบิน แมคเคลนคว้าสลักถังน้ำมันไว้ ทำให้น้ำมันรั่วออกมา แมคเคลนใช้ไฟแช็กจุดไฟ ทำให้ไฟวิ่งลามไปติดที่ปีกเครื่องบินและระเบิดฆ่าทุกคนบนเครื่อง เครื่องบินที่ฮอลลีโดยสารลงจอดโดยใช้เปลวไฟบนทางวิ่ง ในที่สุดแมคเคลนและฮอลลีได้พบกันอีกครั้ง
ต่อมบาร์โทลิน
ต่อมบาร์โทลิน (Bartholin gland) คือต่อมที่อยู่บริเวณปากช่องคลอด 2 ข้าง มีขนาดประมาณ 0.5-1.5 เซนติเมตร และมีท่อของต่อมยาว 1.5-2 เซนติเมตร เมื่อมีการกระตุ้นทางเพศ จะหลั่งสารเมือกออกมา
ฮาเกียโซเฟีย
ฮาเกียโซเฟีย (Hagia Sophia; ) หรือ อายาโซฟยา (Ayasofya) แปลว่า "พระปรีชาญาณศักดิ์สิทธิ์" (Holy Wisdom; Sancta Sofia) ชื่ออย่างเป็นทางการว่า มัสยิดใหญ่อายาโซฟยาอันศักดิ์สิทธิ์ (Ayasofya-i Kebir Camii Şerifi) และในอดีตมีชื่อว่า คริสตจักรฮาเกียโซเฟีย (Ayasofya Kilisesi; Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας; Ecclesia Sanctae Sophiae) เป็นศาสนสถานจากปลายสมัยโบราณ ตั้งอยู่ในอิสตันบูล ผู้ออกแบบ คือ อีซีดอร์แห่งไมลิทัส และแอนทิเมียสแห่งทรัลเลส ชาวกรีกทั้งคู่ โดยสร้างใน ค.ศ. 537 เพื่อเป็นอาสนวิหารประจำเขตอัครบิดรคอนสแตนติโนเปิล นับเป็นโบสถ์คริสต์ที่ใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิโรมันตะวันออกและศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ยกเว้นในสมัยจักรวรรดิละตินช่วง ค.ศ. 1204–1261 ซึ่งศาสนถานนี้กลายเป็นอาสนวิหารคริสตจักรละตินประจำนครแทน ต่อมาใน ค.ศ. 1453 หลังจากที่เสียคอนสแตนติโนเปิลให้แก่จักรวรรดิออตโตมัน ศาสนสถานนี้ก็ได้รับการแปรเปลี่ยนเป็นมัสยิด ใน ค.ศ. 1935 สาธารณรัฐเติร์กซึ่งเป็นกลางทางศาสนาได้จัดศาสนสถานนี้เป็นพิพิธภัณฑ์แทน (Ayasofya Müzesi) กระทั่งใน ค.ศ. 2020 จึงมีการเปิดศาสนสถานนี้เป็นมัสยิดอีกครั้ง
ช่วง ค.ศ. 532–537 จักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออก ทรงสถาปนาศาสนสถานนี้ขึ้นเป็นอาสนวิหารประจำกรุงคอนสแตนติโนเปิลสำหรับคริสตจักรประจำชาติจักรวรรดิโรมัน ยุคนั้น สถานที่แห่งนี้เป็นอาคารโถงที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นหนึ่งในอาคารแรก ๆ ที่ใช้โดมชนิดสามเหลี่ยมโค้งอย่างเต็มรูปแบบ ถือกันว่า เป็นตัวแทนของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ทีเดียว นอกจากนี้ ยังกล่าวกันว่า เป็นจุด "เปลี่ยนประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม" ด้วย แต่อาคารดั้งเดิมดังกล่าวถูกทำลายไปในระหว่างการจลาจลนิกา ส่วนอาคารที่เห็นในปัจจุบัน ซึ่งเป็นแบบจัสติเนียนนั้น เกิดจากการบูรณะในครั้งที่สาม ศาสนสถานแห่งนี้ใช้เป็นสำนักของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล และดำรงสถานะเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาเกือบ 1,000 ปี จนกระทั่งถูกแทนที่ด้วยอาสนวิหารเซอวิลซึ่งสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1520 เริ่มแรกฮาเกียโซเฟียใช้สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์แบบสมัยหลัง และได้ชื่อว่าเป็นแบบฉบับของโบสถ์ออร์ทอดอกซ์ อันเป็นรูปแบบที่มัสยิดออตโตมันพยายามจำลองมาใช้ในอีก 1,000 ปีให้หลัง นอกจากนี้ ศาสนสถานแห่งนี้ยังได้รับการพรรณาว่า "มีสถานะพิเศษในโลกคริสเตียน" ทั้งเป็นต้นแบบทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมแห่งอารยธรรมไบแซนไทน์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
ศาสนสถานแห่งนี้อุทิศถวายแด่ "พระปรีชาญาณศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งก็คือ พระวจนะ อันนับเป็นพระบุคคลลำดับที่สองในตรีเอกภาพ มีเทศกาลประจำปีทุก ๆ วันที่ 25 ธันวาคม (คริสต์มาส) เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ที่พระวจนะทรงรับเป็นมนุษย์ คำว่า "โซเฟีย" ในชื่อของสถานที่นั้น มาจากภาษากรีก แปลว่า "ปรีชาญาณ" และบางทีก็ได้รับการขนานนามว่า "เซนต์โซเฟีย" แต่มิได้เกี่ยวข้องกับนักบุญโซเฟียแห่งซอร์ติโนผู้ได้รับยกย่องเป็นมรณสักขี และในฐานะที่เป็นศูนย์กลางของศาสนจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์มาเกือบ 1,000 ปี ศาสนสถานนี้ได้ผ่านเหตุการณ์สำคัญมากมาย ซึ่งรวมถึงการที่นักบวชฮัมเบิร์ตแห่งซิลวากันดิดาประกาศขับอัครบิดรไมคิลที่ 1 คีรูลาเรียสจากศาสนจักรใน ค.ศ. 1054 ตามรับสั่งของสันตะปาปาลีโอที่ 9 อันถือกันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของศาสนเภทครั้งใหญ่ ต่อมาใน ค.ศ. 1204 กองทัพครูเสดชุดที่ 4 ปรับเปลี่ยนสถานที่แห่งนี้จากศาสนสถานของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เป็นศาสนสถานของละตินแคทอลิกในความปกครองของจักรวรรดิละติน กระทั่งจักรวรรดิไบแซนไทน์หวนคืนสู่อำนาจใน ค.ศ. 1261 จึงได้รับการปรับคืนเป็นสถานที่ของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และร่างไร้วิญญาณของเอ็นริโก ดันโดโล ผู้เป็นดอเจแห่งเวนิสและเป็นผู้นำสงครามครูเสดครั้งนั้น ยังฝังไว้ภายในศาสนสถานแห่งนี้
เมื่อกรุงคอนสแตนติโนเปิลตกสู่เงื้อมมือของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1453 สุลต่านเมห์เหม็ดผู้พิชิตทรงให้แปรเปลี่ยนศาสนสถานนี้เป็นมัสยิด ส่วนสำนักอัครบิดรก็ย้ายไปอยู่ที่โบสถ์อัครทูตซึ่งได้กลายเป็นอาสนวิหารประจำพระนครแทน และแม้หลายหลายภาคส่วนของคอนสแตนติโนเปิลจะทรุดโทรมลง แต่ศาสนสถานแห่งนี้ได้รับการซ่อมบำรุงอยู่เสมอด้วยกองทุนที่ตั้งขึ้นเพื่อการนั้นโดยเฉพาะ และบรรดาประมุขคนใหม่ ๆ แห่งออตโตมัน ก็มีความประทับใจอย่างยิ่งในคริสต์ศาสนาแห่งนี้ แม้จะเป็นผู้ก่อให้เกิดการแปลงสถานที่นั้นเป็นมัสยิดก็ตาม อย่างไรก็ดี ในการแปลงเปลี่ยนสถานที่นั้น มีการโยกย้ายระฆัง แท่นบูชา ฉากรูปบูชา แท่นเทศนา และหอล้างบาป ทั้งมีการทำลายพระสารีริกธาตุ ส่วนโมเสกที่เป็นภาพพระเยซู พระแม่มารี นักบุญในศาสนาคริสต์ และเทวทูตต่าง ๆ ที่สุดแล้วก็ถูกทำลายหรือป้ายปูนทับ ไม่เท่านั้น ยังมีการเพิ่มเติมลักษณะทางสถาปัตยกรรมอิสลามเข้าไป เช่น แท่นมิมบัร หอมินาเรต และซุ้มมิฮ์รอบ นับตั้งแต่ช่วงเริ่มแรกของการแปลงสถานที่ให้เป็นมัสยิด ไปจนถึงค.ศ. 1616 ที่มีการสร้างมัสยิดสุลต่านอาห์เมดขึ้นอยู่ข้างเคียง สถานที่นี้มีสถานะเป็นมัสยิดกลางประจำอิสตันบูล และสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ก็ยังเป็นแรงบันดาลใจให้แก่อาคารทางศาสนาหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงมัสยิดสุลต่านอาห์เมดนั้นเองด้วย
สถานที่แห่งนี้เป็นมัสยิดจนถึง ค.ศ. 1931 แล้วปิดมิให้สาธารณชนเข้าเป็นเวลาสี่ปี ก่อนกลับมาเปิดใหม่ใน ค.ศ. 1935 ในฐานะพิพิธภัณฑ์ ตามคำสั่งของสาธารณรัฐตุรกี กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวของตุรกีเปิดเผยว่า สถานที่แห่งนี้เป็นจุดสนใจของนักท่องเที่ยวซึ่งมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากที่สุดใน ค.ศ. 2015 และ 2019 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 สภาแห่งรัฐของตุรกียกเลิกมติของคณะรัฐมนตรีเมื่อ ค.ศ. 1934 ที่ให้จัดแต่งสถานที่นี้เป็นพิพิธภัณฑ์ และประธานาธิบดีเรเจป ไตยิป แอร์โดอัน สั่งให้จัดสถานที่นี้กลับคืนเป็นมัสยิด  การกระทำดังกล่าวเป็นที่ประณามของพรรคฝ่ายค้านตุรกี ผู้นำนานาชาติหลายคน ตลอดจนองค์การระหว่างประเทศ เช่น ยูเนสโก สภาโบสถ์โลก และสมาคมศึกษาไบแซนไทน์ระหว่างประเทศ
สาธารณสุข
สาธารณสุข คือศาสตร์และศิลปะที่เกี่ยวข้องกับการดูแลและจัดการสุขภาพทั้งปวงของชุมชนโดยอิงตามการวิเคราะห์ด้านสุขภาพของประชากร คำว่าสุขภาพนั้นมีนิยามและจัดการในลักษณะต่าง ๆ กันจากหน่วยงานต่าง ๆ สำหรับองค์การอนามัยโลก แห่งสหประชาชาติ ซึ่งได้กำหนดมาตรฐานและเฝ้าระวังโรคทั่วโลก ได้นิยามคำว่า สุขภาพ ไว้ว่า "สภาพของการมีชีวิตทางกายภาพ ทางจิตใจ และทางสังคมที่สมบูรณ์ ไม่ใช้เพียงไม่มีโรคภัยหรือความแข็งแรงทางกายเท่านั้น"
ประชากรที่กล่าวไว้ข้างต้นอาจมีเพียงน้อยนิด หรือปริมาณมหาศาลในระดับทวีปก็ได้ สาธารณสุขมีด้วยกันหลายสาขาย่อย แต่โดยทั่วไปจะแบ่งเป็นหมวดต่าง ๆ ได้แก่ ระบาดวิทยา (epidemiology), ชีวสถิติ (biostatistics) และบริการสุขภาพ (health services) นอกจากนี้แล้ว สุขภาพเชิงสิ่งแวดล้อม เชิงสังคม และเชิงพฤติกรรม รวมทั้งสุขภาพเชิงอาชีพ ก็เป็นสาขาที่สำคัญของสาธารณสุขด้วย
ไมดุม
มีดุม, มายดุม หรือ ไมดุม (อาหรับ: ميدوم, อียิปต์โบราณ: Mr(y)-Jtmw, แปลว่า   'เป็นที่รักแห่งอาตุม', กรีกโบราณ: Μοι(ε)θυμις) เป็นแหล่งโบราณคดีในบริเวณอียิปต์ล่าง ประกอบด้วยพีระมิดขนาดใหญ่และมาสตาบาที่สร้างด้วยอิฐโคลนหลายหลัง และมีพีระมิดเป็นพีระมิดทรงตรงแห่งแรกของอียิปต์ แต่ได้พังทลายลงบางส่วนในสมัยโบราณ พื้นที่นี้ตั้งอยู่ประมาณ 72 กิโลเมตร (45 ไมล์) ทางตอนใต้ของกรุงไคโรในปัจจุบัน
พีระมิด
พีระมิดที่ไมดุมเชื่อว่าเป็นเพียงพีระมิดแห่งที่สองที่สร้างขึ้นหลังจากพีระมิดแห่งดโจเซอร์ และเดิมทีอาจถูกสร้างขึ้นสำหรับฟาโรห์ฮูนิ ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สาม และดำเนินการสร้างต่อในรัชสมัยของฟาโรห์สเนเฟอร์อู เนื่องจากลักษณะที่ผิดปกติ พีระมิดจึงถูกเรียกว่า อัล-ฮะรัม อัล-กัดตะอับ ในภาษาอาหรับอียิปต์ หรือพีระมิดเทียม
ในส่วนการขยายพีระมิดครั้งที่สองได้เปลี่ยนจากการออกแบบพีระมิดขั้นบันไดดั้งเดิมให้เป็นพีระมิดแท้ (ลักษณะพีระมิดอียิปต์ที่คุ้นกันในปัจจุบัน) โดยเติมชั้นด้วยหินปูน ถึงแม้ว่าวิธีการดังกล่าวจะสอดคล้องกับการออกแบบพีระมิดแท้อื่นๆ แต่พีระมิดที่ไมดุมกลับก็ได้รับผลกระทบจากข้อผิดพลาดในการก่อสร้าง ประการแรก ชั้นนอกวางอยู่บนทราย ไม่ใช่หินเหมือนชั้นใน ประการที่สอง พีระมิดขั้นบันไดด้านในได้รับการออกแบบเป็นขั้นตอนสุดท้าย ดังนั้นพื้นผิวด้านนอกจึงถูกขัดเงาและพื้นของขั้นบันไดไม่ได้อยู่ในแนวนอน แต่หลุดออกไปด้านนอก ซึ่งได้ทำลายความมั่นคงอย่างรุนแรงและมีแนวโน้มที่จะทำให้เกิดการพังทลายของพีระมิดไมดุมในขณะที่มีฝนห่าใหญ่ขณะที่อาคารยังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
จอร์จ บิดเดิล แอรี
เซอร์จอร์จ บิดเดิล แอรี (Sir George Biddell Airy PRS KCB; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1801 – 2 มกราคม ค.ศ. 1892) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ สมาชิกราชสมาคมดาราศาสตร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1835 - 1881 และเป็นประธานราชสมาคมแห่งลอนดอนระหว่าง ค.ศ. 1871-1873 ผลงานของเขาจำนวนมากรวมไปถึงการคำนวณวงโคจรของดาวเคราะห์ การวัดความหนาแน่นเฉลี่ยของโลก การหาคำตอบในกลศาสตร์ของแข็ง 2 มิติ และในขณะที่เป็นสมาชิกราชสมาคมดาราศาสตร์ ได้กำหนดให้กรีนิชเป็นตำแหน่งเส้นเมริเดียนแรก
แหล่งข้อมูลอื่น
18011892
เดอะมาสเตอร์
เดอะมาสเตอร์ (The Master) เป็นรายการ เรียลลิตีโชว์ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 กุมภาพันธ์ - 21 มีนาคม พ.ศ. 2552 เป็นเวลา 4 สัปดาห์ ออกอากาศ 24 ชั่วโมงทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง 18 และมีรายการไฮไลท์ประจำวัน และคอนเสิร์ตทุกวันเสาร์ที่ช่อง 19 ทรูอินไซด์
รูปแบบรายการ
รูปแบบรายการเป็นการแข่งขันร้องเพลงและแสดงโชว์ แข่งขันเป็นทีม ทีมละ 5 คน โดยผู้เข้าแข่งขันมาจากตำแหน่งผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศอันดับหนึ่งของ รายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1-5 ซึ่งได้แก่
ไมดุม
พีระมิด
เมื่อการสำรวจของนโปเลียนในปี ค.ศ. 1799 พีระมิดไมดุมเหลือเพียงสามชั้นในปัจจุบัน โดยทั่วไปสันนิษฐานว่าพีระมิดยังคงมีห้าขั้นอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่สิบห้า และค่อยๆ พังทลายลงไปอีก เพราะอัล-มักรีซีอธิบายว่า มันดูเหมือนภูเขาห้าขั้น แต่เม็นเดิลส์โซนได้อ้างว่าอาจจะเป็นผลมาจากการแปลแบบละเอียดๆ และคำพูดของอัล-มักรีซีจะแปลเป็น "ภูเขาห้าชั้น" จะถูกต้องกว่า ซึ่งเป็นคำอธิบายที่ตรงกับสถานะปัจจุบันของพีระมิดที่มีผนังก่ออิฐแตกต่างกันสี่แถบที่ฐานและขั้นบันไดด้านบน
การสำรวจพีระมิด
พีระมิดไมดุมถูกขุดโดยจอห์น เช เพอร์ริงในปี ค.ศ.1837, เล็พซิอุส ในปี ค.ศ. 1843 และจากนั้นฟลินเดอรส์ พีทรีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งพบว่ามีการตั้งวิหารบูชาพระบรมศพโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ในปี ค.ศ. 1920 ลุดวิก บอร์ชาร์ดท์ได้ศึกษาพื้นที่ดังกล่าวเพิ่มเติม ตามด้วยอลัน โรว์ในปี ค.ศ. 1928 และตามด้วยอะลี อัลคอลีในปี ค.ศ. 1970
เดอะมาสเตอร์
รูปแบบรายการ
รูปแบบรายการจะนำเสนอในรูปเบบของการทำงานเบื้องหลังของศิลปิน ผู้เข้าแข่งขันจะต้องใช้ประสบการณ์ในการทำงาน คิดและวางแผนโชว์ที่จะเกิดขึ้นในทุกคืนวันเสาร์ โดยโจทย์เพลงที่ได้รับแต่ละสัปดาห์ จะเป็นบทเพลงยอดนิยมของศิลปินระดับมืออาชีพของวงการเพลงไทย และจะมีการทำอัลบั้มเพลงจำลองในรูปแบบของตนเองร่วมกับทีมงานเบื้องหลัง อีกทั้งจะมีการวัดผลความนิยมของปกอัลบั้มเพลงที่ได้ร่วมกันออกแบบในทุกสัปดาห์ ผ่านการลงคะแนนเสียงของผู้ชมผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนหน้าบริเวณคอนเสิร์ต ซึ่งคะแนนในส่วนนี้จะประกอบการตัดสินควบคู่กับคะแนนโหวตผ่านระบบ SMS ของผู้ชมรายการทั้งหมดด้วย
ไมดุม
การสำรวจพีระมิด
พีระมิดอยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพัง โดยมีโครงสร้างสูง 213 ฟุต (65 เมตร) และทางเข้าอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ โดยทางเข้าอยู่ทางเหนือสูง 66 ฟุต (20 เมตร) เหนือระดับพื้นดินในปัจจุบัน ทางเดินลงที่สูงชันยาว 57 ฟุต (17 เมตร) นำไปสู่ทางเดินในแนวนอน ซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดินเดิมเล็กน้อย ที่นำไปสู่ห้องฝังศพ ซึ่งห้องดังกล่าวไม่น่าจะถูกใช้สำหรับการฝังศพใดๆ
เดอะมาสเตอร์
สัปดาห์ที่ 1 ถึง 3 : แข่งขันรายทีม
หมายเหตุ :
แก้วกัลยา กมุลทะลา
แก้วกัลยา กมุลทะลา เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย และเป็นผู้สร้างผลงานที่โดดเด่น ให้แก่สังกัดสโมสรไอเดีย-ขอนแก่น ร่วมกับทัดดาว นึกแจ้ง
ประวัติ
แก้วกัลยา กมุลทะลา เป็นนักวอลเลย์บอลตำแหน่งบอลเร็ว จากโรงเรียนหนองเรือวิทยา โดยเธอได้รับการฝึกสอนจากอาจารย์บรรจง สมบัติ เช่นเดียวกับทัดดาว นึกแจ้ง ทั้งนี้ แก้วกัลยาเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการจัดการ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ในการแข่งกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 36 แก้วกัลยาได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลผู้เข้าแข่งขันให้แก่มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
พ.ศ. 2556 แก้วกัลยาได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2013 ที่จัดขึ้น ณ เมืองคาซาน ประเทศรัสเซีย โดยเธอได้ช่วยให้ทีมไทยเป็นฝ่ายชนะทีมญี่ปุ่นที่ 3–0 เซต และเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายในฐานะแชมป์กลุ่ม ปีเดียวกันนี้ ในการแข่งวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2013 แก้วกัลยาได้มีโอกาสร่วมทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยชุดใหญ่ ที่ซึ่งเธอได้มีส่วนช่วยให้ทีมไทยชนะทีมชาติแอลจีเรียที่ 3-0 เซต
พ.ศ. 2563 แก้วกัลยา ขณที่เล่นในสังกัดทีม เจที มาร์เวลลัส ได้สร้างประวัติศาสตร์กลายเป็นคนไทยคนแรกที่สามารถคว้าแชมป์ลีกญี่ปุ่นร่วมมาครองได้สำเร็จ
พ.ศ.2565 แก้วกัลยา อยู่ในชุดทีมชาติไทย ที่ไปแข่ง VNL 2022 และลงในชุดที่ชนะจีน ทีมอันดับ 2 ของโลกไป 3-2 เซ็ต ในวันที่ 5 มิถุนายน 2565 เก็บชัยชนะเกมสุดท้ายของสัปดาห์แรก ศึกเนชันส์ลีก 2022 ซึ่งในการแข่งขันในฐานะผู้เล่นทีมชาติไทยในศึกเนชันส์ลีก 2022 ครั้งนั้น ในช่วงแรกเธอไม่ได้รับเลือกให้ลงแข่ง จนกระทั่งทัดดาว นึกแจ้ง ตำแหน่ง MB บาดเจ็บ โคช จึงให้เธอลงแทนในตำแหน่ง MB ซึ่งทัวร์นาเมนต์นั้น เธอก็สามารถทำแต้มได้ถึง 20 แต้ม จากการ Attack 15, Block 4, Serve 1 แม้จะได้รับโอกาศให้ลงแข่งเพียงบางช่วงเท่านั้นก็ตาม
พ.ศ.2566 แก้วกัลยา ไปแข่ง AVC ในนามทีมไดมอนด์ ฟู้ด ไฟน์เชฟ-แอร์ฟอร์ซ (ไทย) และได้รางวัลจากสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย หรือ AVC ในวันที่ 3 พฤษภาคม 2566 ในตำแหน่ง บอลเร็วยอดเยี่ยม 1
ด้านชีวิตส่วนตัว แก้วกัลยาชอบอ่านหนังสือการ์ตูน ทานอาหารไทย ชมภาพยนตร์ตลก ฟังเพลงเค-ป็อป และกีฬาอื่นที่ชอบคือฟุตบอล
ซ่านโฉ่ว
ซ่านโฉ่วไม่ได้จัดให้เป็นวิชามวยรูปหนึ่งแต่ก็จัดว่าเป็นหนึ่งในสองส่วนประกอบของการฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัวของจีนและส่วนมากสอนควบคู่กับการฝึกมวยที่มีรูปแบบ อย่างไรก็ตามซ่านโฉ่วก็เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาของกีฬาศิลปะป้องกันตัววูซูของรัฐบาลจีน หลักสูตรการสอนซ่านโฉ่วจึงได้รับการเขียนขึ้นและในหลักสูตรนี้เองที่คำว่าซ่านโฉ่วได้รับการบัญญัติ หลักสูตรดังกล่าวพัฒนาขึ้นโดยมีศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวจีนเป็นที่อ้างอิงซึ่งมีหลายรูปแบบโดยที่รัฐบาลจีนได้พัฒนาหลักสูตรนี้ขึ้นมาสำหรับทั้งพลเรือนและทั้งการกีฬา
หลักสูตร
ปัจจุบันหลักสูตรฝึกสอนศิลปะป้องกันตัวจีนนั้นประกอบไปด้วยรูปแบบศิลปะป้องกันตัวดั้งเดิมหลากหลายรูปแบบจากประเทศจีนแต่จะเจาะจงเฉพาะที่มีการสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์ ซ่านโฉ่วซึ่งเป็นการรวบรวมศิลปะป้องกันตัวหลายรูปแบบย่อมรวมถึงการต่อสู้ทุกรูปแบบอย่างเช่นการจู่โจมและการจับทุ่ม แต่กระนั้นซ่านโฉ่วเองก็เป็นกีฬาดัวนั้นจึงมีการบัญญัติกฏระเบียบเพื่อความปลอดภัยและการแสดงถึงกีฬาที่ปราศจากความรุนแรง
รัฐเกอดะฮ์
เกอดะฮ์, เกดะห์ (Kedah, قدح) หรือ ไทรบุรี มีชื่อเฉลิมเมืองเป็นภาษาอาหรับว่า ดารุลอามัน ("ถิ่นที่อยู่แห่งสันติภาพ") เป็นรัฐหนึ่งในประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ครอบคลุมขนาดเนื้อที่ 9,425 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยพื้นที่บนแผ่นดินใหญ่มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบใช้สำหรับปลูกข้าว รวมทั้งเกาะลังกาวี
พรมแดนของรัฐเกอดะฮ์ทางทิศเหนือติดต่อกับรัฐปะลิส และติดต่อกับจังหวัดสงขลาและจังหวัดยะลาของประเทศไทย ทิศใต้ติดต่อกับรัฐเประ และทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับรัฐปีนัง เมืองหลวงของรัฐคือ อาโลร์เซอตาร์ และเมืองของเจ้าผู้ครองคือ อานักบูกิต เมืองหลักอื่น ๆ ได้แก่ ซูไงเปอตานี (Sungai Petani) และกูลิม (Kulim) บนแผ่นดินใหญ่ รวมทั้งกัวะฮ์ (Kuah) บนเกาะลังกาวี
ประวัติศาสตร์
เกอดะฮ์เป็นนครรัฐที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน จากหลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่บริเวณหุบเขาบูจัง ซึ่งเป็นร่องรอยการตั้งอยู่ของอาณาจักรฮินดู-พุทธ ในสมัยศตวรรษที่ 4 อาณาจักรแห่งนี้ถือว่าเป็นอารยธรรมที่เก่ามากบนพื้นแผ่นดินมาเลเชีย และมีการสืบเชื้อสายปกครองดินแดนในแถบนี้เรื่อยมาจนถึงสมัยของ กษัตริย์ชื่อ มะโรง มหาวงศ์ ซึ่งพระองค์นับถือศาสนาฮินดู โดยราชวงศ์ของพระองค์ ปกครองเกอดะฮ์เรื่อยมาจนถึงกษัตริย์องค์ที่ 9 พระองค์มหาวงศ์ เกอดะฮ์มีการติดต่อค้าขายกับอาหรับจนรับเอาอารยธรรมและศาสนาของชาวอาหรับเข้ามายึดถือ พระองค์มหาวงศ์ หันมานับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนชื่อเป็น สุลต่าน มุสซาฟา ชาห์ ในปี พ.ศ. 1679 (ค.ศ. 1136)
ตามประวัติศาสตร์แต่โบราณมา เมืองเกอดะฮ์ถูกเรียกว่าเมืองไทรบุรีมาโดยตลอด โดยในศตวรรษที่ 7-8 เมืองไทรบุรีขึ้นอยู่กับอาณาจักรศรีวิชัย หลังอาณาจักรศรีวิชัยล่มสลาย และเกิดอาณาจักรมะละกา ทางตอนใต้ เมืองไทรบุรีจึงไปขึ้นอยู่กับมะละกา จนกระทั่งศตวรรษที่ 17 พวกอาเจะฮ์ก็เข้าเข้าโจมตีเมืองไทรบุรี เจ้าเมืองไทรบุรีจึงได้ขอความช่วยเหลือยังอาณาจักรอยุธยาและถ้าปลดปล่อยสำเร็จจะขอเป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรอโยธยา โดยทางอาณาจักรอโยธยาได้ส่งกำลังทหารเข้ามาปลดปล่อยเมืองไทรบุรีจากพวกอาเจะฮ์เป็นผลสำเร็จ ซึ่งตั้งแต่นั้นเมืองไทรบุรี ศตวรรษที่ 18 ก็อยู่ภายใต้อำนาจของอาณาจักรอโยธยาต่อมาถึงอาณาจักรสยามมาโดยตลอด ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ราชอาณาจักรสยามได้มีการปรับปรุงการดูแลหัวเมืองทางใต้ใหม่ โดยตั้งรูปแบบมณฑลขึ้นและเปลี่ยนการเรียกเมืองเป็นจังหวัด จึงทำให้เมืองไทรบุรีเปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดไทรบุรีสังกัดมณฑลมาลัย
ภายหลังจากเสด็จประพาสแหลมมลายูครั้งแรกจึงมีพระราชดำรัสเมื่อปี พ.ศ. 2440 ให้ตั้งมณฑลไทรบุรี (เมืองไทรบุรี เมืองปะลิส เมืองสตูล) ได้แต่งตั้งอับดุล ฮามิต เจ้าเมืองไทรบุรีเป็นข้าหลวงเทศาภิบาล ตำแหน่งพระยาฤทธิสงครามภักดี ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางกรุงเทพฯ โดยมีพระประสงค์ให้เจ้าเมืองเหล่านี้ภักดีต่อสยามมากกว่าจะแทรกแซงการเมืองภายใน รัชกาลที่ 5 ใช้จิตวิทยาในการให้คำแนะนำแก่ผู้ปกครองเมือง แสดงความใส่พระทัยและตักเตือน สั่งสอน เน้นให้ดูแลพัฒนาความเป็นอยู่ราษฎรให้เทียบเท่าในเขตที่ปกครองโดยอังกฤษ อำนาจของรัฐบาลสยามถูกใช้ผ่านกลุ่มผู้นำท้องถิ่นในฐานะหัวเมืองประเทศราชซึ่งได้รับยศ ตำแหน่ง เป็นข้าราชการของราชสำนักสยาม
ต่อมาอังกฤษได้เข้ามามีอิทธิพลเหนือดินแดนมลายูทางใต้ของเมืองไทรบุรี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก อังกฤษเข้ามามีอำนาจในดินแดนมลายู โดยเจ้าเมืองไทรบุรีมีแผนการหวังที่จะให้อังกฤษโดยมีข้อแม้ว่าต้องช่วยเมืองไทรบุรีให้ปลดปล่อยออกอำนาจของสยาม โดยเจ้าเมืองไทรบุรีมีข้อแลกเปลี่ยนคือยกเกาะหมากหรือเกาะปีนังในปัจจุบัน ให้กับอังกฤษ แต่อังกฤษสนใจเฉพาะการค้าเท่านั้นไม่มีต้องการมีเรื่องกับสยามเพราะการค้าของอังกฤษในสยามกำลังเป็นไปได้ด้วยดี จึงปฏิเสธเจ้าเมืองไทรบุรีไปโดยให้เหตุผลว่าไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับเรื่องภายในของประเทศอื่น ปีนังจึงอยู่ในการปกครองของต่อไป
ต่อมาอังกฤษยึดอินเดียและพม่าเป็นรัฐอารักขาได้แล้ว และมีแผนขยายอำนาจอังกฤษจึงยอมรับข้อตกลงรับเกาะหมากหรือเกาะปีนังจากเมืองไทรบุรี โดยเรื่องนี้เมืองไทรบุรีไม่ได้แจ้งให้สยามซึ่งมีอำนาจเหนือเมืองไทรบุรีในขณะนั้นทราบ ทางสยามเมื่อทราบจึงส่งกองทัพยกกำลังเพื่อมาจับเจ้าเมืองไทรบุรีเพื่อพิจารณาโทษที่กรุงเทพฯ แต่ปรากฏว่าเจ้าเมืองไทรบุรีหนีเข้าไปอยู่ในเขตของอังกฤษ โดยสยามในขณะนั้นมีนโยบายไม่อยากเป็นศัตรูและรู้ว่าไม่สามารถทัดทานอำนาจของอังกฤษได้ ซึ่งผลทำให้เกาะปีนังตกเป็นของอังกฤษตั้งแต่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2329 ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไทยต้องการยกเลิกสิทธิสภาพนอกอาณาเขตที่ได้เคยทำไว้กับอังกฤษโดยต้องการให้ได้มาซึ่งอำนาจ ศาลไทยที่จะพิจาณาคดีและบังคับคดีความผิดของคนอังกฤษและคนในบังคับอังกฤษซึ่งขณะนั้นได้สร้างปัญหามากมายกับสยาม โดยอังกฤษมีข้อแลกเปลี่ยนคือสยามจะต้องยกสี่รัฐมาลัยให้เป็นของอังกฤษ ประกอบด้วยกลันตัน ตรังกานู ไทรบุรี และปลิศ ซึ่งสยามได้พิจารณาและตัดสินใจยอมยกสี่รัฐมาลัยให้แก่อังกฤษเมื่อ 10 มีนาคม 2451 (นับศักราชใหม่ต้องเป็นปี 2452 เพราะเดิมทีไทยนับศักราชใหม่ตั้งแต่เดือนเมษายน ไปสิ้นสุดที่เดือนมีนาคม ในศักราชถัดไปของปฏิทินสากล) เพื่อแลกเปลี่ยนตามเงื่อนไข ด้วยเหตุนี้เมืองไทรบุรีก็ตกอยู่ภายใต้รัฐมลายูของอังกฤษ เมื่อเมืองไทรบุรีได้เข้าไปรวมอยู่รัฐมลายูของอังกฤษซึ่งประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม จึงได้เปลี่ยนชื่อไทรบุรีเป็นเกอดะฮ์ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
การแบ่งเขตการปกครอง
รัฐเกอดะฮ์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 เขต ได้แก่
ประชากร
ประชากรในรัฐเกอดะฮ์ตามกลุ่มชาติพันธุ์ในปี พ.ศ. 2546 ได้แก่ ชาวมลายู (1,336,352 คน) ชาวจีน (252,987 คน) ชาวอินเดีย (122,911 คน) ไร้สัญชาติ (35,293 คน) และอื่น ๆ (27,532 คน) ในจำนวนนี้มีกลุ่มชาวไทยไทรบุรี ซึ่งเป็นชาวไทยพลัดถิ่นที่ตกค้างในประเทศมาเลเซีย ตั้งแต่การทำสนธิสัญญากับประเทศอังกฤษ
ศาสนา
ณ ปี ค.ศ. 2010 ประชากรรัฐเกอดะฮ์ร้อยละ 77.2 นับถือศาสนาอิสลาม, ร้อยละ 14.2 นับถือศาสนาพุทธ, ร้อยละ 6.7 นับถือศาสนาฮินดู, ร้อยละ 0.8 นับถือศาสนาคริสต์, ร้อยละ 0.3 นับถือลัทธิเต๋าหรือศาสนาพื้นบ้านของจีน, ร้อยละ 0.7 นับถือศาสนาหรือลัทธิอื่น ๆ และร้อยละ 0.1 เป็นผู้ที่ไม่มีศาสนา
การคมนาคมขนส่ง
รัฐเกอดะฮ์มีเครือข่ายทางหลวงเชื่อมต่ออย่างดี ดังนั้นจึงสะดวกและง่ายที่นักท่องเที่ยวจะเข้าไปถึง ทางด่วนเส้นเหนือ-ใต้ก็ตัดผ่านรัฐเกอดะฮ์ จึงทำให้ย่นระยะเวลาการเดินทางจากกัวลาลัมเปอร์ไปยังอาโลร์เซอตาร์ให้เหลือเพียง 5 ชั่วโมง ในทางเดียวกันรถไฟเกเรอตัปปีตานะฮ์เมอลายู (Keretappi Tanah Melayu) ก็เปิดให้บริการทุกวันจากเมืองหลักๆ ของมาเลเซียไปยังเมืองอาโลร์เซอตาร์ และเมืองอื่นๆ สายการบินแห่งชาติ (มาเลเซียแอร์ไลน์) ก็มีเที่ยวบิน 3 เที่ยวต่อวันไปยังอาโลร์เซอตาร์จากสนามบินนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ สายการบินแอร์เอเชียเป็นสายการบินที่มีเที่ยวบินสองเที่ยวต่อวันไปอาโลร์เซอตาร์ และยังออกจากสนามบินนานาชาติกัวลาลัมเปอร์เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยังมีบริการเรือข้ามฟากที่ออกทุก ๆ ครึ่งชั่วโมงจากเกาะลังกาวีไปยังกัวลาเกอดะฮ์ ตั้งแต่ 07.00 ถึง 19.00 น. ทุกวันอีกด้วย
การคมนาคมขนส่งอื่นๆ ก็มีรถโค้ชปรับอากาศและรถลีมูซีนทางไกลหรือแม้กระทั่งรถแท็กซี่ ก็ทำให้ได้บรรยากาศที่สดชื่นไปอีกแบบ
สถานที่ท่องเที่ยว
ตั้งอยู่ห่างออกไปครึ่งชั่วโมงจากปีนัง ในเมืองที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์แห่งซูไงเปอตานี คอร์สนี้มี 18 หลุม 72 พาร์ ซึ่งถูกออกแบบเพื่อนักกอล์ฟทุกระดับฝีมือ มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ อยู่ด้วย เช่น ที่พัก สถานพักตากอากาศ สโมสรกอล์ฟ อาหารและเครื่องดื่ม สโมสรสุขภาพ และสนามม้า
สภากาชาดไทย
สภากาชาดไทย เป็นสภากาชาดประจำประเทศไทย มีภารกิจปกป้องชีวิตและสุขภาพของมนุษย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) เดิมเรียก "สภาอุณาโลมแดงแห่งชาติสยาม" ริเริ่มก่อตั้งโดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงษ์ ภริยาของ เจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) ซึ่งมีสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงทรงเป็นสภานายิกาพระองค์แรก สันนิบาตสภากาชาดมีมติรับสภากาชาดสยามเป็นสมาชิกในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2464
งานกาชาด
งานกาชาด เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อหารายได้บำรุงสภากาชาดไทย มีการจัดงานทั้งในกรุงเทพมหานคร และจังหวัดต่าง ๆ
งานกาชาด จัดให้มีขึ้นเป็นครั้งแรกระหว่างวันที่ 31 มีนาคม 2465 – 8 เมษายน 2466 (สมัยนั้นวันขึ้นปีใหม่ยังเป็นวันที่ 1 เมษายน) ณ ท้องสนามหลวง แรกเริ่มเป็นการรับสมาชิกโดยเสียค่าบำรุงปีละ 1 บาท ต่อมาจึงเพิ่มกิจกรรมต่าง ๆ อาทิ การละเล่น การออกร้านขององค์กรต่าง ๆ การประกวดธิดากาชาด เป็นต้น และได้ย้ายมาจัดที่ สถานเสาวภา และบริเวณ ลานพระบรมรูปทรงม้า, สวนอัมพร และสนามเสือป่า ตามลำดับ โดยจัดในช่วงประมาณปลายเดือนมีนาคม ถึงต้นเดือนเมษายนของทุกปี เป็นเวลา 9 วัน
ภายในงานจะมีการออกร้านจำหน่ายสินค้าราคาถูก, บริการตรวจสุขภาพ, จำหน่ายสลากรางวัล "สลากกาชาด" เป็นต้น ซึ่งร้านในงานมาจากหน่วยงานต่าง ๆ เช่น หน่วยงานรัฐ, กองทัพ, สถานีโทรทัศน์, โรงพยาบาล มหาวิทยาลัย ตลอดจนถึงบริษัทเอกชน
งานกาชาดประจำปี พ.ศ. 2561 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 พฤศจิกายน ถึง 1 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ณ สวนลุมพินี ภายใต้แนวคิด "125 ปี สภากาชาดไทย ร้อยดวงใจส่งต่อการให้ที่งดงาม"
งานกาชาดประจำปี พ.ศ. 2563 มีการเปลี่ยนรูปแบบการจัดงานเป็นรูปแบบออนไลน์ครั้งแรก ภายใต้สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดต่อไวรัสโควิด-19 ในประเทศไทย โดยจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 19 – 29 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ผ่านทางเว็บไซต์ของงานกาชาด ตลอด 24 ชั่วโมง
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศเม็กซิโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเม็กซิโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 42 คน ใน 16 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเม็กซิโกได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
รัฐประหารในประเทศกินี พ.ศ. 2564
ในวันที่ 5 กันยายน 2021 ประธานาธิบดีของประเทศกินี อาลฟา กงเด ถูกกองทัพของประเทศจับกุมเพื่อก่อการรัฐประหาร ที่เมืองหลวงโคนาครี ผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุด มามาดี ดูมบูยา เผยแพร่การถ่ายทอดบนโทรทัศน์ของรัฐประกาศการยกเลิกรัฐธรรมนูญและคณะรัฐบาลชุดปัจจุบัน
หลังกินีตกอยู่ภายใต้การปกครองของเผด็จการเป็นเวลาหลายทศวรรษ กงเดได้ก้าวขึ้นเป็นประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาธิปไตยคนแรกของประเทศ ในสมัยรัฐบาลของกงเด กินีได้ใช้ทรัพยากรธรมชาติอันรุ่มรวยของประเทศไปกับการพัฒนาเศรษญกิจ อย่างไรก็ตามประชากรส่วนใหญ่ของประเทศกลับไม่ได้ผลจากการพัฒนานี้มากนัก ในปี 2020 กงเดทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญผ่านประชามติให้เขาสามรถดำรงตำแหน่งต่อเห็นสมัยที่สามได้โดยไม่มีเงื่อนไข การเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญนี้นำไปสู่การประท้วงทั่วประเทศในปี 2019-2020 กงเดกำจัดการประท้วงและกำจัดคู่แข่งทางการเมือง บางส่วนเสียชีวิตในคุก ในขณะที่รัฐล้มเหลวที่จะควบคุมราคาของสินค้าอุปโภคบริโภคและค่าครองชีพพื้นฐาน
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2564 Mamady Doumbouya เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีชั่วคราว
ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งลอนดอน
ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งลอนดอน (Royal College of Physicians of London) เป็นสถาบันทางการแพทย์ที่เก่าแก่ที่สุดของ ประเทศอังกฤษ (โดยสถาบันที่เก่าแก่ที่สุดของ สหราชอาณาจักรคือ ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งเอดินบะระ) วิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งลอนดอนก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2061 (ค.ศ. 1518) โดย เฮนรีที่ 8 แห่ง อังกฤษ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาระบบพื้นฐานการแพทย์ และได้ชื่อรับการแต่งตั้งเป็น "ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งลอนดอน" ในปี พ.ศ. 2217 (ค.ศ. 1674)
สายคะระซุมะ
สายคะระซุมะ (烏丸線) เป็นหนึ่งในสองเส้นทางของรถไฟใต้ดินเทศบาลเคียวโตะ เมืองเคียวโตะ ประเทศญี่ปุ่น สีประจำเส้นทางคือสีเขียว และรหัสสถานีจะขึ้นต้นด้วยตัว K มีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีโคะกุไซไกกัง และ สถานีทะเกะดะ
ซีถัง
ซีถัง หรือ เมืองโบราณซีถัง (แปลตามตัว 'สระตะวันตก') เดิมชื่อ เสียถัง (แปลตามตัว 'สระเฉียง'), ผิงถัง (แปลตามตัว 'สระราบ') และ ซฺวีถัง (แปลตามตัว 'สระซฺวี') เป็นเมืองทางประวัติศาสตร์ในอำเภอเจียซ่าน ของเมืองเจียซิง เจ้อเจียง ประเทศจีน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2559 มีประชากร 57,400 คน และพื้นที่ 83.61 ตารางกิโลเมตร (32.28 ตารางไมล์) ซีถังเป็นเมืองโบราณริมน้ำที่มีแม่น้ำและคลองเก้าสายตัดกัน ซึ่งแบ่งเมืองออกเป็นแปดส่วน และเชื่อมโยงกันด้วยสะพานหินสมัยเก่า ในเขตเมืองเก่า อาคารต่าง ๆ ตั้งอยู่ริมฝั่งคลอง ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักในพื้นที่
ประวัติ
ซีถังมีอายุย้อนไปถึงอย่างน้อยยุควสันตสารท (ยุคชุนชิว) (ช่วง 770 ปีก่อนคริสต์ศักราช –476 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายแดนของรัฐเยฺว่และรัฐอู๋ ตามตำนานเล่าว่า อู๋ จื่อซฺวี 伍子胥) นักวิชาการและนายพลผู้มีชื่อเสียง ได้รับคำสั่งให้ขุดคลองและบ่อน้ำจำนวนมากเพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งทางน้ำและเพื่อส่งน้ำไปยังอำเภอเจียซ่าน ดังนั้น ซีถัง จึงถูกเรียกว่า "ซฺวีถัง" ตามชื่ออู๋ จื่อซฺวี
ในปี 2001 ได้เข้าร่วมในการคัดเลือกแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก
เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 2003 สำนักบริหารมรดกวัฒนธรรมแห่งชาติและกระทรวงการเคหะและการพัฒนาเมืองและชนบทกำหนดให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์ของจีน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 ได้รับการจัดประเภทเป็นสถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA โดยสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน
การปกครอง
ในปี 2013 เมืองแบ่งออกเป็น 4 ชุมชน 18 หมู่บ้าน ดังนี้
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจท้องถิ่นมีพื้นฐานมาจากการเกษตร การท่องเที่ยว และอุตสาหกรรมในท้องถิ่นเป็นหลัก การผลิต–ที่มีชื่อเสียงที่สุดในพื้นที่ มีบริษัทผลิตกระดุม 636 แห่ง ผลิตกระดุมมากกว่า 1,600 ชนิด และกระดุมประมาณ 60 พันล้านชิ้นต่อปี เป็นที่รู้จักกันในนาม "บ้านเกิดของกระดุมในประเทศจีน" (中国纽扣之乡)
ท่องเที่ยว
ซีถังมีอาคารที่พักอาศัยและวัดโบราณมากมาย เช่น วัดเจ็ดปรมาจารย์ เมืองนี้รักษาบรรยากาศที่เงียบสงบและสวยงาม ทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม มักถูกวาดภาพวิวทิวทัศน์ของจีน ยังเป็นที่ตั้งของสะพาน ตรอก และทางเดินหลังคาคลุมจำนวนมาก โดยมีถนนและตรอกเก่าจำนวนไม่น้อยที่ยังคงลักษณะดั้งเดิมไว้
ในซีถังจุดท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงคือทางเดินหลังคาคลุมซึ่งยาวติดต่อกันเกือบ 1,000 เมตร (3,300 ฟุต) มีลักษณะเรียบง่ายที่ถูกสร้างขึ้นริมแม่น้ำ และมีเก้าอี้ยาวเรียงรายอยู่ริมทางเดินบางส่วนเพื่อให้ผู้คนได้พักผ่อน ส่วนใหญ่ทำด้วยอิฐและไม้ พื้นถนนปูด้วยกระเบื้องสีดำ ซีถังมีตรอกที่มีความยาวต่าง ๆ กัน 122 ตรอก โดย 5 ตรอกมีความยาวมากกว่า 100 เมตร (330 ฟุต)
ตรอกสือผี
เป็นตรอกกลางแจ้งที่โดดเด่นที่สุด (石皮弄; แปลตามตัว 'ตรอกหนังหิน') มีชื่อมาจากข้อเท็จจริงที่ว่ามันขนาบข้างด้วยอาคารที่พักอาศัยสองหลัง สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิงตอนปลายและต้นราชวงศ์ชิง (1368–1911) ตรอกสือผีมีความยาว 68 เมตร (223 ฟุต) และกว้าง 1 เมตร (3 ฟุต 3 นิ้ว) และจุดที่แคบที่สุดตรงทางเข้ามีเพียง 0.8 เมตร ( กว้าง2ฟุต7นิ้ว ปูด้วยแผ่นหิน 166 แผ่น กำแพงทั้งสองข้างของช่องทางเดินรถสูง 6-10 เมตร (20 ถึง 33 ฟุต) และยังคงสภาพดีจนปัจจุบัน
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
ซีถังเป็นสถานที่ถ่ายทำ ในซีเควนซ์สุดท้ายของภาพยนตร์ เอ็ม ไอ ทรี: มิชชั่นอิมพอสซิเบิ้ล (Mission: Impossible III)
การขนส่ง
เมืองนี้เชื่อมต่อกับทางหลวงสองสาย คือ ทางด่วน G60 เซี่ยงไฮ้-หางโจว และทางด่วน S32 เชิ่นเจียหู