cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงศ์
ขึ้นเป็นเจ้าประเทศราช
เมืองอุบลราชธานีนี้ เดิมแรกตั้งเมืองมีฐานะเป็นเมืองประเทศราช ปรากฏความในเอกสารจดหมายเหตุ ร.1 จ.ศ. 1154 เลขที่ 2 สมุดไทยดำ เรื่องทรงตั้งเจ้าประเทศราชกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 ว่าด้วยเรื่องตั้งให้พระประทุม เป็นพระประทุมวรราชสุริยวงษเมืองอุบลราชธานี ความว่า  "ด้วย พระบาทสมเดจ๊พระพุทธิเจ้าอยหัว ผู้พานพิภพกรุงเทพพระมหาณครศรีอยุทธยา มีพระราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมตั้งให้พระประทุม เปนพระประทุมววรราชสุริยวงษ ครองเมืองอุบลราชธานีศรีวะนาไลประเทษราช เศกให้ ณ วัน 2 ฯ 13 8 ค่ำจุลศักราช 1154 ปีชวดจัตวาศก"  ผู้ปกครองเมืองมีพระยศเป็นพระประเทศราช นิยมออกคำนำนามพระยศในจารึกว่า พระ เช่น พระประทุมฯ พระพรหมฯ เป็นต้น เจ้านายสายแรกที่ปกครองเมืองทรงปกครองเมืองดอนมดแดงมาก่อน ทรงสืบเชื้อสายจากราชตระกูลนครศรีสัตนาคณหุตล้านช้างเวียงจันทน์หรือราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว ที่แยกย่อยมาจากราชตระกูลล้านช้างเวียงจันทน์อีกที ตั้งแต่ครั้งพระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวทิดพรหม) เจ้าเมืองพระองค์ก่อนเถิงแก่พิราลัย ทางราชการบ้านเมืองก็ยังหาตัวเจ้าเมืองจะปกครองมิได้ พระเจ้าแผ่นดินสยามจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเจ้าราชวงศ์ (หน่อคำ) เจ้านายในคณะอาญาสี่เมืองนครจำปาศักดิ์ ผู้เป็นพระเชษฐาในเจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงดวงคำมาเป็นเจ้าเมืองอุบลราชธานี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระนามว่า เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ ดำรงรัฐสีมา อุบลราชธานีบาล เพื่อให้คล้องกันกับพระนามของ เจ้าจันทรเทพสุริยวงศ์ ดำรงรัฐสีมา มุกดาหาราธิบดี หรือเจ้าหนู เจ้าผู้ครองเมืองมุกดาหารบุรี (บังมุก) ผู้เป็นพระญาติใกล้ชิด ส่วนตำแหน่งเจ้าราชวงศ์นครจำปาศักดิ์เมื่อว่างลงแล้วนั้น ก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพิมพิสาร (บัวระพันธ์) พระโอรสในเจ้านุด พระราชนัดดาในเจ้านครจำปาศักดิ์ (หมาน้อย หรือ พรหมาน้อย) รับตำแหน่งสืบไป
สร้างวัดไชยมงคล
วัดธรรมยุติกนิกายลำดับ 4 แห่งเมืองอุบลราชธานี
วัดไชยมงคลเป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 2 ถนนสุรศักดิ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี รหัสไปรษณีย์ 34000 มีเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 89.7 ตารางวา ตามเอกสารโฉนดที่ 1945 เลขที่ดิน 1 หน้าสำรวจ 106 เล่มที่ 20 หน้า 45 ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ออกให้ตั้งแต่วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยมีอาณาเขตทิศเหนือจรดถนนพโลชัย ทิศใต้จรดถนนสุรศักดิ์ ทิศตะวันออกจรดถนนสาธารณประโยชน์ ทิศตะวันตกจรดที่ดินเอกชน วัดไชยมงคลเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี โดยเป็นวัดที่สร้างขึ้นเป็นลำดับที่ 4 ในบรรดาวัดที่สังกัดธรรมยุติกนิกายในเมืองอุบลราชธานี โดยวัดแรกที่สร้างขึ้นคือวัดสุปัฏนารามวรวิหาร สร้างโดยพระพรหมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวทิดพรหม ต้นสายสกุล พรหมวงศานนท์) (พ.ศ. 2338 - 2388) เจ้าเมืองอุบลราชธานีองค์ที่ 2 วัดที่สร้างขึ้นเป็นลำดับที่ 2 คือวัดศรีอุบลรัตนาราม (วัดศรีทอง) สร้างโดยพระอุปฮาด (โท ต้นราชตระกูล ณ อุบล) และคณะกรมการเมืองอุบลราชธานี โดยเริ่มสร้างกุฎิ วิหาร และศาลาการเปรียญขึ้นในปี พ.ศ. 2398 นอกจากนี้เจ้านายพื้นเมืองอุบลราชธานียังได้ร่วมมือกันสร้างวัดสุทัศนาราม ซึ่งเป็นวัดในสังกัดธรรมยุติกนิกายแห่งที่ 3 ส่วนวัดไชยมงคลนั้นเป็นวัดสังกัดธรรมยุติกนิกายในลำดับที่ 4
มูลเหตุสร้างวัดไชยมคล
วัดไชยมงคลสร้างขึ้นโดยเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (พ.ศ. 2409-2425) ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) มูลเหตุการสร้างวัดไชยมงคลขึ้นนั้น ตามประวัติกล่าวว่า เมื่อพุทธศักราช 2409 หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ทรงมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (บ้างออกพระนามว่าเจ้าพรหมเทวานุสรณ์) เป็นเจ้าผู้ครองเมืองอุบลราชธานีพระองค์ที่ 4 แล้ว ในปีเดียวกันได้เกิดกบฏฮ่อขึ้นที่นครหลวงเวียงจันทน์ฝั่งประเทศลาว ขณะนั้นสยามถือว่าแผ่นดินฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงยังเป็นประเทศราชของสยามอยู่ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) จึงได้มีพระบรมราชโองการให้เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ ยกกองทัพไปปราบกบฏฮ่อที่นครหลวงเวียงจันทน์ เมื่อพระได้รับพระบรมราชโองการแล้ว พระองค์จึงสั่งให้แม่ทัพนายกองรวบรวมไพร่พล พระองค์เห็นว่าสถานที่รวบรวมไพร่พลหรือบริเวณที่ตั้งวัดปัจจุบันนี้ มีความร่มรื่น มีต้นโพธิ์ต้นไทรเจริญงอกงามอยู่เป็นจำนวนมาก สถานที่นี้มีชัยภูมิอันดีเหมาะที่จะเป็นที่รวบรวมไพร่พลเพื่อยกกองทัพไปปราบกบฏฮ่อ ด้วยความที่เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ทรงมีเชื้อสายมาจากพระมหากษัตริย์ที่เป็นนักรบ พระองค์จึงสามารถปราบกบฏฮ่อสำเร็จอย่างง่ายดาย หลังเสร็จศึกสงครามแล้วจึงเดินทางกลับมาที่เมืองอุบลราชธานี และทรงดำริที่จะสร้างอนุสรณ์สถานแห่งชัยชนะขึ้น ณ สถานที่รวบรวมไพร่พล พระองค์จึงทรงรวบรวมกำลังศรัทธาจากเหล่าข้าราชบริพาร ไพร่พล และชาวบ้านชาวเมืองอุบลราชธานี สร้างวัดขึ้น ณ สถานที่เคยเป็นที่รวบรวมไพร่พลก่อนเดินทางไปปราบกบฏฮ่อ ในปีพุทธศักราช 2414 โดยพระราชทานนามวัดว่า วัดไชยมงคล เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งชัยชนะ พร้อมทั้งได้อัญเชิญพระพุทธรูปสำคัญ คือ พระปราบไพรีพินาศ ที่อัญเชิญมาจากนครหลวงเวียงจันทน์ มาประดิษฐานไว้ที่วัดไชยมงคลแห่งนี้ ส่วนอีกองค์หนึ่งคือ พระทองทิพย์ ทรงนำไปประดิษฐานไว้ที่วัดศรีทองหรือวัดศรีอุบลรัตนาราม ในปัจจุบัน เมื่อดำเนินการสร้างวัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์พร้อมทั้งชาวบ้านชาวเมืองได้กราบอาราธนาเจ้าอธิการสีโหหรือท่านอัญญาสิงห์จากวัดศรีอุบลรัตนาราม มาเป็นเจ้าอาวาสวัดไชยมงคลรูปแรก
ลำดับเจ้าอาวาสวัดไชยมงคล (พ.ศ. 2414-2553)
รวบรวมตำนานเมืองจำปาศักดิ์
เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ทรงเป็นเจ้านายลาวพระองค์หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการค้นคว้า และรวบรวมตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ร่วมกันกับเจ้าราชวงษ์ผู้เป็นเจ้านายลาวจากนครจำปาศักดิ์ ตำนานนี้ถูกรวบรวมไว้ในประชุมพงศาวดารภาคที่ 70 เรียกว่า ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ ฉะบับเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์ และเจ้าราชวงศ์ ดังปรากฏความในตอนต้นของตำนานว่า
...วัน 4 เดือน 6 ขึ้นค่ำ 3 ปีระกาตรีศกศักราช 1223 ตรงกับปีคฤสตศักราช 1861 เป็นปีที่ 11 ในรัชชกาลที่ 4 ในพระบรมราชวงศ์อันนี้ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหามงกุฎ สุทธสมมติเทพยพงศ์วงศาดิศวรกษัตริย์ วรขัตติยราชนิกโรดม จาตุรันตบรมราชมหาจักรพรรดิราชสังกาศ บรเมธรรหิกมหาราชาธิราช บรมนารถบพิตรพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระเจ้าแผ่นดินใหญ่ที่ 4 ในพระบรมราชวงศ์อันนี้ มีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งพระศรีสุนทรโวหารเจ้ากรมพระอาลักษณ์ และเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์เจ้าเมืองอุบลราชธานี และเจ้าราชวงศ์เมืองนครจำปาศักดิ์เก่า ซึ่งเป็นโทษต้องถอดออกนอกราชการค้างอยู่นานในกรุงเทพมหานคร มารวบรวมพงศาวดารเก่าของเมืองนครจำปาศักดิ์ และรวบรวมจดหมายเหตุเก่าใหม่มีใน 4 แผ่นดินมาเลือกเอาความตามสมควร แล้วเรียงเรื่องพระพุทธปฏิมากรแก้วผลึกเอกอุดมลงไว้ เพื่อจะให้ผู้อ่านได้ทราบความเดิม ตามเหตุที่มีจริงเป็นจริงดังจะกล่าวไปนี้...
ตำนานเมืองนครจำปาศักดิ์ฉบับนี้ ได้ถูกนำมาอ้างอิงทางวิชาการเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ลาวและประวัติศาสตร์อีสานอยู่บ่อยครั้งในวงการศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ยุคปัจจุบัน
ถึงแก่อสัญกรรมและการพระราชทานเพลิง
เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ทรงป่วยเป็นอหิวาตกโรค มาแต่วันอังคาร เดือนหก ขึ้น 2 ค่ำ ปีจอ อัฐศก (พ.ศ. 2429) ได้หาหมอเชลยศักดิ์มารักษาอาหารหาคลายไม่ ครั้น ณ วันพูธ เดือนหก ขึ้น 3 ค่ำ ปีจอ อัฐศก (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2429) เวลาเช้าสี่โมงเศษ เจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ ได้ถึงแก่อสัญกรรมในกรุงเทพ อายุ 61 ปี โดยเจ้าพนักงานได้นำศพไปฝังไว้ตามสมควร เวลาล่วงมาถึง 21 ปี จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดเทพศิรินทราวาส พร้อมกับพระศพของพระขนิษฐภคินีคือ เจ้าจอมมารดาดวงคำ ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 4) ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ร.ศ. 126 (พ.ศ. 2450) ครั้นในวันถัดมา ณ วันที่ 2 มีนาคม ร.ศ. 126 ภายหลังจากพิธีเก็บอัฐิเจ้าจอมมารดาดวงคำแล้ว เจ้าพนักงานจึงได้ชักศพเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ขึ้นตั้งในเมรุ ประกอบหีบทองทึบ งานมโหรศพคงมีอย่างวันก่อน เวลาบ่ายพระราชทานเพลิง พระราชทานผ้าไตร 5 ไตร ผ้าขาวพับ 10 พับ กัลปพฤกษ์ 2 ต้น ต้นละ 20 บาท กับดอกไม้เพลิง และหนัง วันรุ่งขึ้น เวลาเช้า เจ้าพนักงานดับเพลิงแปรรูปเก็บอัฐิแล้ว เป็นเสร็จการ ฯ
อนุสรณ์
จังหวัดอุบลราชธานีได้ตั้งชื่อถนนสายหนึ่งว่า ถนนพรหมเทพ เพื่อเป็นการระลึกถึงพระนามและคุณงามความดีของพระองค์
สกุลพรหมโมบล
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 6) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานนามสกุลแก่ทายาทใกล้ชิดของเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ว่า พรหโมบล เขียนเป็นอักษรโรมันว่า Brahmopala ลำดับเลขทะเบียนพระราชทานนามสกุลที่ 1404 ทรงพระราชทานแก่หลวงบุเรศผดุงกิจ (รวย) ปลัดกรมกองตระเวณ เป็นหลานเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์ เมืองอุบลราชธานี 27/4/14 อนึ่ง หลวงบุเรศผดุงกิจ (รวย) ต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นที่ พันตำรวจเอก พระยาบุเรศผดุงกิจ อธิบดีกรมตำรวจ เป็นบุตรของนายขำ เป็นพระนัดดาในเจ้าหญิงหนูจีน เจ้าหญิงหนูจีนเป็นพี่น้องกับเจ้าเสือพระบิดาในเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (หน่อคำ) เจ้าหญิงหนูจีนและเจ้าเสือเป็นพระราชธิดาและพระราชโอรสในเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ ดังนั้น พระยาบุเรศผดุงกิจ (รวย พรหโมบล) จึงมีศักดิ์เป็นหลานยายในเจ้าหญิงหนูจีน และมีศักดิ์เป็นหลานตาในเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (หน่อคำ) ผู้ถือว่าเป็นต้นสกุล
สกุลเทวานุเคราะห์
พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานนามสกุลแก่ทายาทใกล้ชิดของเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ว่า เทวานุเคราะห์ เขียนเป็นอักษรโรมันว่า Devanugrah ลำดับเลขทะเบียนพระราชทานนามสกุลที่ 3/6435 ทรงพระราชทานแก่นายจันทร์แพ บุตรชายเจ้าจันทร์โสม (จันทร์โฉม) ลำดับอักษร ท ที่ 24 พระราชทานเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 อนึ่ง เจ้าจันทร์โสมเคยได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) และได้รับพระราชทานพระนามใหม่ว่า เจ้าจอมมารดาจันทร์โฉม และมีพระราชธิดา 1 พระองค์ คือพระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม ต่อมาเจ้าจอมมารดาจันทร์โฉมได้สมรสใหม่และมีบุตรชายคือนายจันทร์แพ เจ้าจอมมารดาจันทร์โฉมเป็นพี่น้องกับเจ้าเสือพระบิดาของเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (หน่อคำ) ทั้ง 2 พระองค์เป็นพระราชธิดาและพระราชโอรสในเจ้าอนุวงศ์แห่งเวียงจันทน์ ดังนั้น นายจันทร์แพ จึงมีศักดิ์เป็นหลานลุงในเจ้าเสือ และมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้อง (น้องชาย) ในเจ้าพรหมเทวานุเคราะห์วงษ์ (หน่อคำ) ผู้ถือว่าเป็นต้นสกุล
รายพระนามผู้ปกครองแห่งฮังการี
ราชาธิปไตยของฮังการี ประกอบด้วย 2 พระอิสริยยศ คือ เจ้าฟ้าเอกแห่งชาวฮังการี (Nagyfejedelem, Grand Prince of the Hungarians) เป็นตำแหน่งที่ปกครองราชรัฐฮังการีตั้งแต่ ค.ศ. 895 - ค.ศ. 1000 และ พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี (magyar király,King of Hungary) เป็นตำแหน่งที่ปกครองราชอาณาจักรฮังการี ตั้งแต่ ค.ศ. 1000 - ค.ศ. 1918 และในรัชสมัยของจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชอาณาจักรฮังการีก็ได้ถูกผนวกรวมเข้ากับจักรวรรดิออสเตรียตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ราชวงศ์อาร์ปัด
รายพระนามพระมหากษัตริย์และเจ้าฟ้าเอกในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 10 มักเป็นที่ถกเถียง เนื่องจากประเทศฮังการีประกอบด้วยหลายเผ่าที่มีผู้นำหลายคน รายพระนามที่ถูกเสนอมากที่สุด ได้แก่
เยื่อกั้นหูชั้นใน
เยื่อกั้นหูชั้นใน หรือ เยื่อฐาน (Basilar membrane) ภายในหูชั้นในรูปหอยโข่ง (คอเคลีย) เป็นโครงสร้างแข็ง ๆ ที่แยกท่อสองท่อซึ่งเต็มไปด้วยน้ำ ซึ่งก็คือช่อง scala media และ scala tympani (ดูรูป) และวิ่งไปตามก้นหอยของคอเคลีย
โครงสร้างและหน้าที่
เยื่อฐานเป็นโครงสร้างกึ่งสั่นพ้อง คล้ายกับสายขึงของเครื่องดนตรีหลายเส้น ที่มีขนาดและความอ่อนแข็งต่าง ๆ กัน แต่ว่า เยื่อฐานไม่ใช่สายที่ขนานกันหลายเส้น แต่เป็นสายยาวเส้นเดียวที่มีคุณสมบัติต่าง ๆ กัน (รวมทั้งความกว้าง ความแข็ง มวล ความหน่วง และขนาดของท่อที่มันอยู่) ตามความยาวของเยื่อ เหมือนกับสายหลายสายรวมเป็นเส้นเดียวกัน การเคลื่อนไหวของเยื่อโดยทั่วไปอยู่ในรูปคลื่นที่กำลังวิ่งไป
ตัวแปรหรือลักษณะต่าง ๆ ของเยื่อตามยาว เป็นตัวกำหนดความถี่เสียงที่เยื่อไวในการตอบสนองมากที่สุด เยื่อจะกว้างที่สุด (0.42-0.65 มม.) แข็งน้อย (หนาน้อย) ที่สุดที่ยอดของคอเคลีย ในขณะที่แคบที่สุด (0.08-0.16 มม.) แข็งที่สุด (หนามาก) ที่ฐาน (โดยความกว้างจะต่างกันถึงประมาณ 5 เท่า) ดังนั้น เสียงความถี่สูงจะเร้าเยื่อใกล้ ๆ ฐาน (คือใกล้ช่องรูปกลมและรูปไข่) มากที่สุด ในขณะที่เสียงความถี่ต่ำจะเร้าเยื่อใกล้ยอด (คือตรงกลางของก้นหอย) มากที่สุด
แยกน้ำ endolymph จาก perilymph
น้ำในท่อทั้งสอง ซึ่งเรียกว่า endolymph และ perilymph ต่างกันทั้งทางเคมี ทางชีวเคมี และทางไฟฟ้า ดังนั้น ทั้งสองจะต้องไม่ปะปนกัน
เป็น "ฐาน" ของเซลล์รับความรู้สึก
เยื่อฐาน (basilar membrane) ยังเป็น "ฐาน" (base) ของเซลล์รับความรู้สึกในการได้ยิน ซึ่งก็คือเซลล์ขนที่มียอดคล้ายขนที่เรียกว่า "Stereocilia" มนุษย์มีเซลล์ขนประมาณ 16,000 ตัว ในหูแต่ละข้าง (ดูรูป) หน้าที่ความเป็น "ฐาน" จึงเป็นตัวให้ชื่อแก่เยื่อ ซึ่งพบในสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่บนบกทั้งหมด เพราะตำแหน่งของมัน เยื่อฐานจึงเป็นเหตุให้เซลล์ขนอยู่ติดกับทั้งน้ำ endolymph และ perilymph ซึ่งจำเป็นต่อการทำงานของเซลล์ขน
กระจายความถี่เสียง
หน้าที่อย่างที่สามที่วิวัฒนาการขึ้นล่าสุดของเยื่อฐาน ซึ่งพบในคอเคลียของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยมากและในนกบางสปีชีส์ ก็คือ การกระจายคลื่นเสียงที่เข้ามาในหูและแยกแยะความถี่เสียงตามความยาวของเยื่อ คือ โดยย่อ ๆ แล้ว เยื่อจะเล็กและแข็งที่ริมหนึ่งมากกว่าอีกริมหนึ่ง นอกจากนั้นแล้ว คลื่นเสียงที่วิ่งไปยังเยื่อด้านไกลซึ่งอ่อนกว่า จะต้องวิ่งผ่านน้ำไปไกลกว่าคลื่นที่วิ่งไปยังเยื่อด้านใกล้ซึ่งแข็งกว่า
แต่ละส่วนของเยื่อฐานพร้อมกับน้ำที่อยู่รอบ ๆ สามารถพิจารณาว่าเป็นระบบมวลสปริง (mass-spring) ที่มีความถี่สั่นพ้องต่าง ๆ กัน คือ จุดที่แข็งมากและมีมวลต่ำที่ด้านใกล้ก็จะมีความถี่สั่นพ้องสูง และจุดที่แข็งน้อยและมีมวลสูงที่ด้านไกลก็จะมีความถี่สั่นพ้องต่ำ ซึ่งทำให้เสียงความถี่โดยเฉพาะ ๆ สั่นเยื่อในตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ มากกว่าที่อื่น ๆ
ดังที่แสดงในการทดลองทำโดยผู้ได้รับรางวัลโนเบลปี 2504 ดร. จอร์จ ฟอน เบเคซี เสียงความถี่สูงจะทำให้ส่วนฐานของคอเคลียที่เป็นส่วนแข็งที่สุดแคบที่สุด สั่นมากที่สุด และเสียงความถี่ต่ำจะสั่นส่วนที่แข็งน้อยกว่าและกว้างกว่า มากที่สุด แผนที่ตำแหน่ง-ความถี่เช่นนี้ สามารถแสดงเป็นฟังก์ชันของ Greenwood function และฟังก์ชันแปรอื่น ๆ
เงินก้นถุง
เงินก้นถุง หมายถึง เงินที่เก็บไว้เป็นมงคล เงินจำนวนหนึ่งที่ผู้ใหญ่มอบให้ใช้ทำทุนหรือเป็นทุนรอนสำหรับดำรงชีวิตครอบครัว เช่น มอบให้ในวันแต่งงาน จะเป็นจำนวนน้อยหรือจำนวนมากก็ได้ ถ้าเป็นจำนวนมาก ก็จะเก็บเงินไว้สัก 2-3 เหรียญ ใส่ไว้ในถุงเงินหรือกำปั่น ส่วนที่เหลือก็จะนำไปใช้ตั้งตัวที่เรียกว่า "เงินก้นถุง" ก็เพราะในสมัยก่อนไม่มีธนบัตรใช้มีใช้แต่เงินเหรียญและยังไม่มีกระเป๋าสตางค์ใช้ ก็เอาผ้ามาเย็บเป็นถุง ใส่เงินเหรียญสำหรับพกพาติดตัวเวลาเดินทางหรือไปจ่ายตลาด ถ้ามีมากมายเกินกว่าจะใส่ถุงได้หมดก็จะเก็บไว้ในกำปั้น ปัจจุบันมักเก็บไว้ในตู้นิรภัย เงินก้นถุงที่ได้รับมาถือว่าเป็นของดีเป็นของสิริมงคลนำโชคลาภ ผู้ได้รับมักจะไม่ใช้เงินก้อนนี้ จะเก็บไว้ก้นถุง จึงเรียกว่า "เงินก้นถุง" ด้วยถือเคล็ดว่า เมื่อใส่เงินก้นถุงไว้ก้นถุงแล้ว จะมีเงินเพิ่มในถุงมากขึ้น ๆ จนเต็มถุง ซึ่งหมายถึงฐานะของตน มั่งคั่งขึ้นนั่นเอง โอกาสที่ผู้ใหญ่จะให้เงินก้นถุงแก่ลูกหลานหรือบริวารก็คือเมื่อลูกหลานหรือบริวารแต่งงานออกเรือนไป หรือ เริ่มดำเนินกิจการค้าขายของตนเอง หรือต้องออกจากบ้านไป ทำมาหากินในที่ต่างถิ่นหรือเป็นรางวัลอย่างใดอย่างหนึ่ง เงินก้นถุงที่ให้ไปนี้มักจะใส่อยู่ในถุงผ้าสีแดงสีเงินหรือสีทอง แล้วแต่ฐานะของผู้ให้ ถ้าเป็นเงินก้นถุงพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ ผู้ได้รับพระราชทานจะนำไปวางใส่พานตั้งไว้บนหิ้งพระหรือโต๊ะหมู่บูชาพระ เพราะถือว่าเป็นสิ่งสิริมงคลอย่างสูงแก่ผู้ได้รับพระราชทาน
วัดบางแขม
วัดบางแขม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านศีรษะคู้ ตำบลบางแขม อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีคลองบางแขมไหลผ่านพื้นที่วัดทั้งทางด้านทิศตะวันตกและด้านทิศใต้ ส่วนด้านทิศตะวันออกเป็นโรงเรียนวัดบางแขม
วัดบางแขมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
ภายในวัดประกอบไปด้วยอุโบสถจำนวน 3 หลัง อุโบสถเก่าหลังแรกเป็นอุโบสถขนาดเล็กจำนวน 5 ห้อง มีประตูทางเข้าด้านหน้าและด้านหลังด้านละ 1 ช่อง มีพาไลยื่นออกมาด้านหน้า คันทวยเป็นรูปนาคยื่นรับชายคาโดยรอบ หน้าบันปั้นปูนเป็นรูปต้นไม้และใบไม้ สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น อุโบสถหลังนี้ได้รับการซ่อมแซมแล้วโดยทางวัดและชุมชน ส่วนอุโบสถหลังที่สองเป็นอุโบสถที่มีขนาดใหญ่กว่า โครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มีระเบียงโดยรอบและเสาภายนอกรองรับชายคาโดยรอบ เครื่องหลังเป็นไม้มุงกระเบื้องเคลือบสี ส่วนหลังคาซ้อนกัน 3 ชั้น ประกอบด้วยช่อฟ้า ใบระกา ลำยอง นาคสะดุ้ง หางหงส์ หน้าบันประดิษฐานพระพุทธรูปอิริยาบถพนมมือภายในซุ้มเรือนแก้ว แวดล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา อุโบสถหลังนี้อยู่ในสภาพชำรุด เหล็กโครงสร้างเป็นสนิมระเบิดเนื้อปูนออกมา เครื่องหลังคาก็อยู่ในสภาพทรุดโทรม ทำให้ทางวัดและชุมชนได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ซึ่งดูจะมีขนาดใหญ่กว่าหลังที่สองนี้
เจดีย์รายตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถหลังที่ 1 มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ตั้งอยู่บนชุดฐานบัวซ้อนกัน 3 ชั้น บนฐานเขียงยกสูง ส่วนประกอบด้วยบัลลังก์ ปลียอด และหยดน้ำค้าง
วัดบางแขมได้พบกรุพระเครื่องใต้ฐานพระประธานในอุโบสถหลังเก่า อายุร่วม 100 ปี โดยพบพระเนื้อดินหลายพิมพ์หลายองค์และยังพบพระบูชาสมัยรัตนโกสินทร์ทั้งพิมพ์นั่งและยืน
เอเวอร์กรีนเลิฟ
เอเวอร์กรีนเลิฟ (植物図鑑　運命の恋、ひろいました (Shokubutsu Zukan: Unmei no Koi, Hiroimashita)) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกจากประเทศญี่ปุ่น กำกับโดย Kōichirō Miki นำแสดงโดย ทาคาโนริ อิวาตะ และ มิซึกิ ทาคาฮาตะ ภาพยนตร์ได้เค้าโครงจากนวนิยายเรื่อง Shokubutsu Zukan ของ Hiro Arikawa   ภาพยนตร์เข้าฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 มิถุนายน 2016
แหล่งข้อมูลอื่น
植物図鑑 (小説)
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ประเภทชาย
ประเภทหญิง
อัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย
บรรพบุรุษ
14901618
กรู๊ฟวี่ แอร์ไลน์
กรู๊ฟวี่ แอร์ไลน์ (Groovy Airline) เป็นวงดนตรีที่นำเสนอดนตรีในแนวชิบุยะเค สมาชิกของวงประกอบไปด้วย ชนกมาศ พืชผลทรัพย์ (ขวัญ) ตำแหน่งร้องนำ และ นิตินาท สุขสุมิตร (แจ็ก) ทำหน้าที่แต่งและเรียบเรียงเพลงทั้งหมด
มาสค์ไรเดอร์คิบะ เดอะมูวี่ ราชันย์แห่งปราสาทโลกมาร
มาสค์ไรเดอร์คิบะ เดอะมูวี่ ราชันย์แห่งปราสาทโลกมาร เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 2 ของมาสค์ไรเดอร์คิบะโดยออกฉายเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2008
ตำบลนาทราย (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)
นาทราย เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชไปทางทิศตะวันตกประมาณ 12 กิโลเมตร ตำบลนาทรายมีพื้นที่ประมาณ 35.42 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 22,138 ไร่ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาทรายทั้งตำบล
ประวัติ
ในสมัยเมื่อสร้างวัดมหาธาตุ บริเวณที่ตั้งของตำบลเดิมเป็นหาดทรายชายทะเล เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครองจึงได้มีการแบ่งเขตการปกครองตั้งเป็นหมู่บ้านและตำบลขึ้น และตั้งชื่อบริเวณนี้ว่า "ตำบลนาทราย" ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านปลายท่า หมู่ 2 บ้านห้วยน้ำเย็น หมู่ 3 บ้านหน้าโพธิ์ หมู่ 4 บ้านโพธิ์หิน หมู่ 5 บ้านยางเตี้ย หมู่ 6 บ้านนาทราย
ภูมิศาสตร์
ตำบลนาทรายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบถึงราบลุ่ม น้ำท่วมถึง และมีสันทรายชายหาดโบราณตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103
อาณาเขตติดต่อ
ตำบลนาทรายมีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดกับตำบลในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชทุกทิศทาง)
หมู่บ้าน
ตำบลนาทรายแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจในตำบล ได้แก่ การทำนาและทำสวนผลไม้ พร้อมทั้งมีการเลี้ยงสัตว์ต่าง ๆ เช่น โคพื้นเมือง สุกร เป็ด และไก่พื้นเมือง ประชากรมีสิทธิถือครองในที่ดินทำกินโดยส่วนใหญ่ การขนส่งผลผลิตออกไปจำหน่ายยังตลาดใช้เส้นทางคมนาคมทางบกเป็นสำคัญ โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4103 ถนนนครศรี-ปากพูน-ท่าศาลา และถนนกระโรม ซึ่งผ่านตอนกลางของตำบล
สมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายญี่ปุ่น
สมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายญี่ปุ่น (財団法人日本高等学校野球連盟) เป็นสมาพันธ์ที่อำนาจในการบริหารการแข่งขันเบสบอลมัธยมปลายของญี่ปุ่นโดยตรง ร่วมกับสมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายอีก 47 จังหวัดทั่วประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "โคยะเร็น" (高野連)
สมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายญี่ปุ่นดำเนินกิจกรรมกีฬาเบสบอลเป็นเอกเทศจากสมาพันธ์กีฬามัธยมปลายญี่ปุ่น จึงทำให้การแข่งขันเบสบอลชิงแชมป์มัธยมปลายญี่ปุ่น หรือโคชิเอ็งฤดูร้อน ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันอินเตอร์ไฮแต่อย่างใด
51 ม้าบิน
51 ม้าบิน (51 Pegasi) เป็นดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ อยู่ห่างจากโลก 15.4 พาร์เซ็ก (50.1 ปีแสง) ในกลุ่มดาวม้าบิน เป็นดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ดวงแรกที่ตรวจพบว่ามีดาวเคราะห์โคจรอยู่รอบๆ โดยมีการประกาศการค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1995
สมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์
โคยะเร็นวิวัฒนาการมาจากสมาพันธ์เบสบอลกีฬามัธยมขั้นสองญี่ปุ่น โดยก่อตั้งขึ้นมาในปี 1946 เพื่อเป็นโต้โผใหญ่ในการแข่งขันเบสบอลชิงแชมป์มัธยมขั้นสองญี่ปุ่น ซึ่งเดิมดำเนินรายการโดยอาซาฮีชิมบุง สื่อชื่อดังจากจังหวัดโอซากะในช่วงก่อนสงครามโลก
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง โรงเรียนมัธยมขั้นสองได้กลายเป็น "มัธยมปลาย" ทำให้ชื่อต้องถูกเปลี่ยนเป็น "สมาพันธ์เบสบอลมัธยมปลายญี่ปุ่น" ต่อมาในปี 1963 สมาพันธ์จึงแยกตัวเป็นองค์กรที่เป็นเอกเทศกับสมาพันธ์กีฬามัธยมปลายญี่ปุ่น และกระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี
51 ม้าบิน
การประกาศการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบรอบดาวนี้ ประกาศเมื่อ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1995 โดย มิเชล ไมยอร์ และ ดีดีเย เกโล ตรวจพบด้วยวิธีการการตรวจวัดความเร็วแนวเล็ง ที่หอดูดาว de Haute-Provence โดยใช้เครื่องสเปกโตรกราฟ ELODIE
ดาวฤกษ์นี้มีความส่องสว่างปรากฏ เท่ากับ 5.49 ดังนั้นจึงสามารถมองเห็นจากโลกได้โดยอาศัยเพียงกล้องสองตา หรืออาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในคืนเดือนมืดที่ฟ้าเปิด 51 ม้าบินดาวแคระสีเหลือง อายุประมาณ 7,500 ล้านปี ซึ่งแก่กว่าดวงอาทิตย์ของเรา มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์ราว 4-6% และมีค่าความเป็นโลหะสูงกว่า มีไฮโดรเจนน้อยกว่า จากค่าสเปกตรัมของดาวจัดว่าเป็นดาวฤกษ์ประเภท G2.5V หรือ G4-5Va
ปี ค.ศ. 1996 นักดาราศาสตร์ บาลิวนาส โซโกลอฟ และ ซูน รายงานผลการตรวจวัด 51 ม้าบิน ได้ว่ามีเส้นสเปกตรัมของ แคลเซียม II เอช และ เค และสามารถวัดคาบการหมุนรอบตัวเองได้ที่ 37 วัน
ภาพยนตร์เกินวิสัย
ภาพยนตร์เกินวิสัย (cult film) เป็นภาพยนตร์ที่มีผู้ดูอยู่ในกลุ่มผู้ชื่นชอบกลุ่มเล็ก ๆ ส่วนมากหนังจะไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้าง อย่างไรก็ตาม ยังมีหนังที่โด่งดังจนติดระดับกระแสนิยมได้ เช่น Easy Rider (1969), 2001: A Space Odyssey (1968), A Clockwork Orange (1971), The Rocky Horror Picture Show (1975), Taxi Driver (1976), The Warriors (1979), Blade Runner (1982), Blue Velvet (1986), Pulp Fiction (1994)
คำจำกัดความของภาพยนตร์เกินวิสัยนั้นค่อนข้างกว้าง คือ สามารถเป็นหนังประเภทไหนก็ได้ ดีหรือเลวก็ได้ สัญชาติใดก็ได้ หรือทุนต่ำทุนสูงก็ได้ เพียงแต่มีผู้ที่ชื่นชอบคลั่งไคล้อยู่ แต่โดยมากภาพยนตร์ประเภทนี้จะมีภาพในลักษณะสยองขวัญ ทุนต่ำ และคุณภาพโดยรวมต้องจัดอยู่ในขั้นเลว มีหลายเรื่องมีองค์ประกอบดิบเถื่อนและความรุนแรง ทำให้มักจะกีดกันผู้ดูผู้หญิงออก ตัวละครในภาพยนตร์เกินวิสัย ภาพยนตร์สยองขวัญอิตาลีหลายเรื่อง ตอบสนองความปรารถนาทางเพศของผู้ชาย ส่วนภาพยนตร์เกินวิสัยของฝ่ายหญิงจะมีตัวละครชายที่มักไม่มีอยู่จริงในโลก
ภาพยนตร์เกินวิสัยมักมีลักษณะบางอย่างซึ่งแปลกประหลาด หลุดโลก การเล่าเรื่องหรือเทคนิคภาพยนตร์ มีลักษณะไม่ธรรมดาที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคย เช่น  อาจจะมีตัวละครที่หวือหวาโฉ่งฉ่างอย่างกับการ์ตูน เนื้อเรื่องที่ไม่สนใจความจริง บ่อยครั้งจะได้รับสร้างเสียงวิพากษ์วิจารณ์จนกลายเป็นประเด็นถกเถียง
วัดจรเข้ใหญ่
วัดจรเข้ใหญ่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านคลองบางฉมาน ตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 72 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์มีจำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 37 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา
วัดจรเข้ใหญ่ตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยนายคง ร่วมกับทายก ก่อสร้างอุโบสถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2434 ชุมชนบ้านใหญ่ซึ่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่ในตำบลศีรษะจรเข้ใหญ่ได้ร่วมกันพัฒนาวัดมาอย่างต่อเนื่อง แต่เนื่องจากอุโบสถเก่ามีขนาดเล็ก ไม่สามารถรองรับญาติโยมที่มาร่วมพิธีกรรมทางศาสนาได้ อีกทั้งยังมีสภาพทรุดโทรม พระครูพิพัฒน์สมุทรธาดา (หลวงพ่อภักดิ์) เจ้าอาวาส จึงบอกบุญเชิญชวนญาติโยมผู้มีจิตศรัทธาให้ร่วมกันก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ และได้จัดงานปิดทองฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 28 มกราคม ถึงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร ลักษณะทรงไทย เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ส่วนใหญ่เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2485
สุริยุปราคา 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2562
สุริยุปราคาเต็มดวง เกิดขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ด้วยแมกนิจูด 1.0459 สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร แนวคราสจะมองเห็นได้ในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออกของนิวซีแลนด์ ไปจนถึงแคว้นโกกิมโบในชิลีและอาร์เจนตินาขณะดวงอาทิตย์ตก ซึ่งจุดที่เห็นสุริยุปราคาเต็มดวงนานที่สุดอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยจะเห็นเป็นเวลา 4 นาที 32 วินาที
สภาพมองเห็นได้
สุริยุปราคาเกิดขึ้นเมื่อดวงจันทร์ โคจรผ่านระหว่างโลกและดวงอาทิตย์ โดยวิธีนั้นจะเห็นสุริยุปราคาแบบเต็มดวงและแบบบางส่วนเมื่อมองจากโลก สุริยุปราคาเต็มดวงเกิดขึ้นเมื่อขนาดเชิงมุมของดวงจันทร์ มีขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ โดยจะบดบังแสงโดยตรงทั้งหมดจากดวงอาทิตย์ ทำให้เวลากลางวันเข้าสู่ความมืด สุริยุปราคาแบบเต็มดวงเกิดขึ้นในแนวแคบผ่านบนพื้นผิวโลก และสุริยุปราคาบางส่วนสามารถมองเห็นได้เหนือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคนั้นกว้างหลายพันกิโลเมตร
สืบเนื่องจากสุริยุปราคา 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ในทวีปอเมริกาเหนือ องค์กรนักดาราศาสตร์ไร้พรมแดน (Astronomers Without Borders) ได้รวบรวมแว่นสำหรับการสังเกตการณ์อุปราคาเพื่อแจกจ่ายไปยังละตินอเมริกาและเอเชียสำหรับสุริยุปราคาในปี 2562
คราสเต็มดวงเดินทางผ่านในพื้นที่ที่มีความชื้นและมลภาวะทางแสงในระดับต่ำ ซึ่งทำให้เอื้อต่อการสังเกตการณ์อย่างดีเยี่ยม หอดูดาวหลายขนาดใหญ่แห่งอยู่ในแนวคราสเต็มดวง รวมไปถึงหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรปด้วย
เกาะโออีโน
พื้นผิวแผ่นดินแรกและแห่งเดียวในบรรดาเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกที่สามารถสังเกตคราสเต็มดวงได้ คือ เกาะโออีโน ซึ่งเป็นอะทอลล์ไม่มีคนอยู่อาศัยในหมู่เกาะพิตแคร์น
ชิลี
คราสเต็มดวงส่วนใหญ่สามารถสังเกตเห็นได้ในแคว้นโกกิมโบและส่วนเล็ก ๆ ของแค้วนอาตากามา เมืองในแนวเส้นทางประกอบด้วยลาเซเรนาและลาอีเกรา โดยมีผู้เข้าร่วมชมปรากฏการณ์ในเมืองลาเซเรนาถึงประมาณ 300,000 คน ขณะที่หอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรปจำหน่ายตั๋วสำหรับเข้าชมสุริยุปราคาในราคา 2,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อคน
อาร์เจนตินา
คราสเต็มดวงสามารถมองเห็นได้ในรัฐซานฆวน รัฐลาริโอฆา รัฐซานลุยส์ รัฐกอร์โดบา รัฐซานตาเฟ รัฐบัวโนสไอเรส
ซ่งชิง
ซ่งชิง (จีนตัวเต็ม : 宋清 / อังกฤษ : Song Qing) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซ้องเช็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าลำดับที่ 76 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 40 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน มีฉายาว่า พัดเหล็ก (จีน : 鐵扇子 / อังกฤษ : Iron Fan)
เขาเป็นน้องชายของซ่งเจียง ถูกบรรยายว่าเป็นคนเก็บตัวและเป็นคนเรียบง่าย ในช่วงที่ซ่งเจียงกำลังหนีคดีฆาตกรรมนางเหยียนผอซี ไปอยู่กับเยี่ยนชุนและฮัวหยงที่เขาชิงฟงนั้น ซ่งชิงได้เขียนจดหมายไปถึงพี่ชายว่าบิดานั้นตายเสียแล้ว อยากให้กลับมาสวดกงเต๊กที่บ้าน ครั้นซ่งเจียงกลับมาถึงบ้าน ก็ยังพบว่าซ่งไท่กง ผู้เป็นบิดานั้น ยังสบายดี แต่ที่ทำเช่นนั้น เพียงเพราะอยากให้มามอบตัวกับทางการ
ซ่งชิงเข้าร่วมกับเขาเหลียงซาน หลังจากที่ซ่งเจียงได้พบกับเจ้าแม่เฮียนหนึง และได้ตำแหน่งเป็นผู้จัดงานเลี้ยง เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายจากศึกฟางล่า หลังจากที่ซ่งเจียงเสียชีวิต เขาก็ไปใช้ชีวิตอย่างสงบที่อำเภอยิ้นเฉิงซึ่งเป็นบ้านเกิด
สุรจิต จารุเศรนี
พลเอก สุรจิต จารุเศรนี (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ) เป็นอดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร และเป็นรัฐมนตรีที่ถูกศาลตัดสินจำคุกในคดีรับสินบนสัมปทานป่าไม้ ในขณะดำรงตำแหน่ง
ประวัติ
พลเอก สุรจิต รับราชการทหารในสังกัดกองทัพบก เคยโอนไปเป็นอธิบดีกรมโฆษณาการ (ชื่อในขณะนั้น) ในปี พ.ศ. 2493 และกลับมาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก ในปี พ.ศ. 2495 - 2497 จากนั้นกลับไปเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ ในปี พ.ศ. 2500-2506
คดีความ
ต่อมาเขาถูกตัดสินจำคุกในคดีเกี่ยวกับการรับสินบนการสัมปทานป่าไม้ โดยถูกนายสมฤกษ์ กิตติสุวรรณ พ่อค้าเพชรย่านสะพานหัน ฟ้องร้องว่า "เรียกสินบน" เพื่อแลกกับการได้รับอนุญาตให้เช่าที่ดินป่าสงวนแห่งชาติในจังหวัดยะลากว่า 100,000 ไร่ โดยเรียกรับผลประโยชน์ตอบแทนไร่ละ 25 บาทให้แก่ พล.อ.สุรจิต และค่าตอบแทนไร่ละ 15 บาท ให้แก่นางจำรูญ ศศิประภา แต่นายสมฤกษ์กลับไม่ได้รับอนุญาต จนทำให้พลเอก สุรจิต ต้องลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี ศาลฎีกาพิพากษาให้พลเอกสุรจิต จำคุก 15 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตในเรือนจำ และจำคุกภรรยาของเขาคือ คุณหญิงน้อมจิตร จารุเศรนี และเพื่อนภรรยาคือ นางจำรูญ ศศิประภา จำนวน 10 ปี
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลเอก ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
มหาอำมาตย์เอก พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย พระนามเดิม หม่อมเจ้าไตรทศประพันธ์ เทวกุล (11 สิงหาคม พ.ศ. 2426 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486) อดีตเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศ และอภิรัฐมนตรี
พระประวัติ
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ ประสูติแต่หม่อมลม้าย เทวกุล ณ อยุธยา เดิมมีพระสกุลยศเป็นหม่อมเจ้าไตรทศประพันธ์
ในปี พ.ศ. 2457 - พ.ศ. 2461 ทรงดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสยาม ประจำราชอาณาจักรเดนมาร์ก และดำรงตำแหน่งอัครราชทูต ประจำ ประเทศเยอรมนี ในระหว่างปี พ.ศ. 2456 - พ.ศ. 2460
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว วันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 โปรดให้สถาปนาเป็นพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไตรทศประพันธ์ เมื่อพระบิดาซึ่งเป็นเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศสิ้นพระชนม์ลง จึงได้รับโปรดเกล้าให้เป็นผู้แทนเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2466 ได้รับพระราชทานตราบัวแก้วประจำตำแหน่งเสนาบดีเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม แล้วได้รับโปรดเกล้าให้ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงการต่างประเทศตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2466 ต่อมาในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 ได้รับสถาปนาขึ้นเป็นพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย ทรงศักดินา 11000 และได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นอภิรัฐมนตรีในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2474
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
บ้าบ๋า ย่าหยา...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงน้อย
บ้าบ๋า ย่าหยา...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงน้อย เป็น ละครซีรีส์ประวัติศาสตร์เรื่องยิ่งใหญ่ที่สุดของสิงคโปร์ เรื่องราวของชาวบ้าบ๋าย่าหยา กลุ่มชนชาวจีน-มลายูที่ ถูกกลืนหายไปกับสงครามโลกครั้งที่ 2 สะท้อนเรื่องราวความรักและการต่อสู้ชีวิตอย่างไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อโชคชะตาของ สาวน้อยผู้อาภัพ ที่ถูกปลูกฝังคุณธรรมและวัฒนธรรมที่ดีงามมาจากบรรพบุรุษ แต่ชะตากรรมชีวิตของเธอกลับถูกกำหนดด้วยจารีตประเพณี ที่เป็นเสมือนขวากหนามที่ยากเกินกว่าใครๆ จะฝ่าฟันผ่านไปได้ ออกอากาศ ทุกวันพุธ - พฤหัสบดี เวลา 20.20 - 21.10 น. ทาง สถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553
ปลาอะโรวาน่าเอเชีย
ปลาอะโรวาน่าเอเชีย หรือ ปลาตะพัดเอเชีย (Asian arowana) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่งในสกุล Scleropages (/สะ-เคอ-โอ-พา-กิส/) ในวงศ์ Osteoglossidae พบในทวีปเอเชียและทวีปออสเตรเลีย
ถือเป็นปลาโบราณที่สืบเผ่าพันธุ์มาจากปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีลักษณะรูปร่างไม่ต่างจากบรรพบุรุษในยุคก่อนประวัติศาสตร์มากนัก เป็นปลาที่มีวิวัฒนาการแยกออกจากปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน เมื่อกว่า 140 ล้านปีก่อน ในยุคครีเตเชียสตอนต้น
ศัพทมูลวิทยา
คำว่า Scleropages มาจากภาษากรีกโบราณคำว่า "σκληρός" (skleros) หมายถึง "หนัก" หรือ "ยาก, ลำบาก" และ pages สันนิษฐานว่ามาจากรากศัพท์ละติน หมายถึง "ใบไม้" หมายถึง ลักษณะของเกล็ดบนลำตัวปลาที่มีขนาดใหญ่
ลักษณะและพฤติกรรม
เป็นปลาที่มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวยาว ด้านข้างแบน เกล็ดมีขนาดใหญ่เป็นระเบียบอย่างสวยงาม เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวมีประมาณ 24 ชิ้น ตาโต ปากใหญ่เฉียงขึ้นด้านบน ฟันแหลม ครีบหลังและครีบก้นยาวไปใกล้บริเวณครีบหาง สันท้องคม ครีบทุกครีบแหลมยาวโดยเฉพาะครีบอก และฉีกขาดได้ง่ายมาก มีหนวด 1 คู่อยู่ใต้คาง ขนาดโตเต็มที่ได้ยาวได้ราว 90 เซนติเมตร หนักได้ถึง 7 กิโลกรัม พฤติกรรมมักจะว่ายบริเวณริมผิวน้ำ เป็นปลากินเนื้อซึ่งอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ตลอดจนแมลง, สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก ปลาโตเต็มวัยสามารถโดดงับอาหารได้สูงถึง 1 เมตร
มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มีพฤติกรรมชอบอยู่ตามลำพังตัวเดียว หรือไม่ก็จับกลุ่มเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 3-5 ตัว ในป่าดิบชื้นที่มีน้ำใสสะอาด และในบางแหล่งที่มีสภาพความเป็นกรดของน้ำ (pH) ค่อนข้างสูง เช่น ป่าพรุ
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และออสเตรเลียบริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีเท่านั้น
เป็นปลาที่มีสีสันหลากหลายมาก ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยและพันธุกรรม ซึ่งมีทั้ง สีเงิน, สีเขียว, สีแดง, สีส้ม หรือเหลือบสีต่าง ๆ เหล่านี้ในเกล็ด โดยเฉพาะในชนิด S. formosus
การจำแนก
ปัจจุบันมีชนิดที่ได้รับการยอมรับในสกุลนี้ 4 ชนิด:
การแพร่พันธุ์และสถานะ
พฤติกรรมเมื่อเวลาผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้และตัวเมียจะจับคู่กัน เมื่อได้เวลาที่ปลาตัวเมียจะออกไข่ ปลาตัวผู้จะว่ายเข้าไปผสมน้ำเชื้อ ไข่มีลักษณะเป็นลูกกลมสีส้ม ไข่ไม่จับตัวกัน ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่โดยอมไว้ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว ปริมาณในการวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 40-100 ฟอง ซึ่งอายุของปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ได้นั้นอยู่ที่ประมาณ 1.5-2 ปี ลูกปลาเมื่อแรกเกิดจะยังว่ายน้ำไม่ได้ และมีถุงไข่แดงติดออกมา ซึ่งถุงไข่แดงนี้จะยุบลงในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ พร้อมกับลูกปลาที่เริ่มจะว่ายน้ำได้แล้วและเข้มแข็งขึ้นเรื่อย ๆ
ปลาในสกุลนี้ ทุกชนิดเป็นปลาที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยมีชื่อติดอยู่ในรายชื่อบัญชีของ CITES ในบัญชีที่ 1 (Appendix I) ซึ่งผู้ที่เลี้ยง, ค้าขายหรือครอบครองต้องได้รับอนุญาตจากทางการของแต่ละประเทศซะก่อน
ปัจจุบัน มีการเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในหลายประเทศ จนกลายเป็นอุตสาหกรรมอย่างเป็นล่ำเป็นสัน เช่น อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และไทย
อนึ่ง ปลาชนิด S. formosus ซึ่งมีสีสันที่หลากหลายนั้นได้ถูกจัดแบ่งออกเป็นหลายชนิดในปี ค.ศ. 2003 แต่ทว่าชื่อวิทยาศาสตร์เหล่านี้ยังไม่ค่อยใช้แพร่หลายใช้กันเท่าใดนัก ได้แก่ S. aureus, S. legendrei และ S. macrocephalus
ทราจิกคิงดอม
อัลบัมได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกโดยส่วนใหญ่ จากงานประจำปีของแกรมมีครั้งที่ 39 โนเดาต์ได้รับการเสนอเข้าชิงสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและสาขาอัลบั้มร็อกยอดเยี่ยม ขายได้มากกว่า 16 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับยืนยันระดับแผ่นเสียงเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ในสหรัฐและแคนาดา ระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในสหราชอาณาจักร และแผ่นเสียงทองคำขาว 3 ครั้งในออสเตรเลีย ทราจิกคิงดอม ยังช่วงให้กระแสเพลงสกากลับฟื้นคืนชีพมาในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทำให้ค่ายเพลงได้เซ็นสัญญากับวงแนวนี้เพิ่มขึ้นและทำให้ได้รับความสนใจจากกระแสหลัก อัลบัมนี้ยังติดอันดับ 441 ในการจัดอันดับของนิตยสาร โรลลิงสโตน ในหัวข้อ 500 อัลบัมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
โนเดาต์ออกทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบัมนี้ ซึ่งออกแบบโดยพรอเจกต์เอกซ์ และทัวร์ยาวนาน 2 ปีครึ่ง ในการแสดงช่วงต้นปี 1997 ที่แอร์โรว์เฮดพอนด์แอนาไฮม์ ได้มีการบันทึกภาพและออกในชื่อชุด Live in the Tragic Kingdom ในรูปแบบของวีเอชเอสและดีวีดี
อำเภอบ้านดุง
บ้านดุง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุดรธานีและเป็นอำเภอที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับสอง ของจังหวัดอุดรธานี เป็นอำเภอที่มีความเจริญอันดับ 2 รองจาก อำเภอเมืองอุดรธานี
ประวัติ
ท้องที่อำเภอบ้านดุง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอหนองหาร (หนองหาน) กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ตำบลบ้านดุง ตำบลบ้านจันทน์ และตำบลดงเย็น ของอำเภอหนองหาร ได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอบ้านดุง  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2502 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 19 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอบ้านดุง  ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านดุงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านดุงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
คลิปสปริงเงอร์
คลิปสปริงเงอร์ (Klipspringer; ) เป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ในกลุ่มแอนทิโลปแคระ หรือแอนทิโลปเล็ก
ศัพทมูลวิทยา
และอาจเรียกชื่อสามัญในภาษาไทยได้ว่า "กวางผา" แต่เป็นสัตว์ต่างประเภทกับกวางผาที่พบในทวีปเอเชีย แม้จะอยู่ในวงศ์เดียวกันก็ตาม
ลักษณะและพฤติกรรม
ตัวผู้มีน้ำหนักตัวประมาณ 10 กิโลกรัม ตัวเมีย 13 กิโลกรัม ความสูง 50–55 เซนติเมตร จากกีบเท้าถึงไหล่ ความยาวลำตัว 80 เซนติเมตร–1 เมตร ความยาวหาง 8 เซนติเมตร อายุโดยเฉลี่ย 10–12 ปี มีเขาเฉพาะตัวผู้เท่านั้น ขนาดความยาว 20–25 เซนติเมตร มีความเรียวแหลม ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย ไม่มีเขา มีขนสีต่าง ๆ ออกไป เช่น เหลือง, น้ำตาลแดง, เทา แตกต่างออกไปตามภูมิประเทศเพื่ออำพรางตัว โดยมีจุดอ่อนคือสีขาว
คลิปสปริงเงอร์ เป็นแอนทิโลปที่มีความปราดเปรียวว่องไวมาก สามารถกระโดดไปมาตามโขดหินได้อย่างคล่องแคล่ว เนื่องจากกีบเท้ามีลักษณะพิเศษทำให้เกาะติดบนพื้นหินได้อย่างมั่นคง ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่เป็นคู่ เมื่อมีลูกจะซ่อนลูกไว้ประมาณ 1 เดือน เพื่อความปลอดภัย โดยเป็นสัตว์ที่มีความสามารถกระโดดได้สูงมากเป็นพิเศษ โดยกระโดดได้สูงคิดเป็น 15 เท่าของความสูงของตัว หรือประมาณ 7 เมตร ซึ่งเมื่อเทียบกับมนุษย์แล้วจะเท่ากับว่ากระโดดจากไหล่ของเทพีเสรีภาพข้ามคบเพลิงซึ่งเป็นจุดสูงสุดได้เลย
อาศัยอยู่ตามภูมิประเทศที่เป็นโขดหินหรือภูเขาหินที่มีต้นไม้ขึ้นประปราย อาศัยอยู่ได้ทั้งในพื้นที่แห้งแล้งและพื้นที่ชุ่มชื้น อาหารหลักได้แก่ ใบไม้อ่อน ๆ, รากไม้, ดอกไม้, ผลไม้ และหญ้าที่ขึ้นใหม่ในช่วงฤดูฝน เป็นสัตว์ที่จะไม่ดื่มน้ำโดยตรง แต่จะอาศัยความชื้นจากพืชพรรณต่าง ๆ ที่กินขึ้นไปแทนหล่อเลี้ยงร่างกาย ทำให้สามารถอดน้ำได้เป็นระยะเวลานาน ๆ
เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยเฉพาะในช่วงกลางดึกและจะกระฉับกระเฉงมากเป็นพิเศษในคืนเดือนหงายหรือคืนวันเพ็ญ จะเริ่มหลับนอนพักผ่อนเมื่อใกล้สาง ในเวลากลางวันมักนอนอาบแดดเพื่ออบอุ่นร่างกาย
จากการศึกษาทางด้านวงศ์วานวิวัฒนาการ พบว่าคลิปสปริงเงอร์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเคิร์กดิก-ดิก (Madoqua kirkii) และซูนี (Neotragus moschatus) ซึ่งเป็นแอนทิโลปขนาดเล็กเหมือนกัน โดยวิวัฒนาการมาแล้วเกือบ 14 ล้านปี โดยมีลำดับตามตางรางดังนี้:
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน
thumb|ตราสัญลักษณ์ของศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน thumb|อาคารศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน
คลิปสปริงเงอร์
การกระจายพันธุ์และความหลากหลาย
พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในเอธิโอเปีย, เคนยา, แทนซาเนีย, นามิเบีย และแอฟริกาใต้ และสูญพันธุ์ไปแล้วที่บุรุนดี โดยจำแนกออกได้เป็น 11 ชนิดย่อย ดังนี้:
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน
ศูนย์วิจัยสังคมศาสตร์เบอร์ลิน (Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung หรือย่อว่า WZB) เป็นสถาบันวิจัยที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ ในด้านสังคมศาสตร์ แต่สถาบันประเภทนี้ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
ศูนย์วิจัยก่อตั้งใน ค.ศ. 1969 โดยการริเริ่มของรัฐบาลสหพันธรัฐ นักสังคมวิทยา รัฐศาสตร์ นักเศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ สถิติ วิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และกฎหมาย ประมาณ 140 คน ทำงานใน WZB ดำเนินโครงการวิจัยพื้นฐาน ในประเด็นทางสังคมและการเมืองที่เฉพาะเจาะจง โดยเน้นที่สังคมอุตสาหกรรมอย่างญี่ปุ่นและตะวันตก รวมถึงการเปลี่ยนโครงสร้างสังคมในยุโรปกลาง ยุโรปตะวันออก และจีน โดยมีคำถามเรื่องโลกาภิวัตน์เป็นประเด็นสำคัญ
ศูนย์นี้ตั้งขึ้นเป็นบริษัทจำกัดไม่แสวงหากำไร โดยมีรัฐบาลต่าง ๆ ของสหพันธรัฐเยอรมันถือหุ้น 75% ส่วนอีก 25% ถือหุ้นโดยนครรัฐเบอร์ลิน WZB ยังเป็นสมาชิกของชุมชนวิทยาศาสตร์ Gottfried Wilhelm Leibniz Scientific Community
แม้มันจะไม่ใช่มหาวิทยาลัย แต่ศูนย์ฯก็ทำงานร่วมกับ มหาวิทยาลัยเสรีแห่งเบอร์ลิน, Hertie School of Governance, มหาวิทยาลัยฮุมโบลด์ทแห่งเบอร์ลิน, มหาวิทยาลัยเทคนิกแห่งเบอร์ลิน รวมถึงสถาบันวิจัยต่างประเทศ นักวิทยาศาสตร์ใน WZB จำนวนมากก็เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยหรือสอนในมหาวิทยาลัย
กลอน
กลอน เป็นลักษณะคำประพันธ์ไทยที่ฉันทลักษณ์ประกอบด้วยลักษณะบังคับ 3 ประการคือ คณะ จำนวนคำ และสัมผัส ไม่มีบังคับเอกโทและครุลหุ เชื่อกันว่าเป็นคำประพันธ์ท้องถิ่นของไทยแถบภาคกลางและภาคใต้ โดยพิจารณาจากหลักฐานในวรรณกรรมทั้งวรรณกรรมลายลักษณ์(เป็นตัวหนังสือ) และวรรณกรรมมุขปาฐะ(เป็นคำพูดที่บอกต่อกันมาไม่มีการจดบันทึก) โดยวรรณกรรมที่แต่งด้วยกลอนเก่าแก่ที่สุดคือ เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา และเพลงยาว ณ พระที่นั่งจันทรพิศาล กวีแต่งในสมัยอยุธยาตอนปลาย ก่อนหน้านั้นกลอนคงอยู่ในรูปแบบวรรณกรรมมุขปาฐะเป็นร้อยกรองชาวบ้านเช่น บทร้องเล่น บทกล่อมเด็ก เพลงชาวบ้าน เป็นต้น
กลอนมารุ่งเรืองในยุครัตนโกสินทร์ ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย มีกวีสำคัญๆ ได้แก่ องค์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย สุนทรภู่ กรมหลวงวรวงศาธิราชสนิท ฯลฯ โดยเฉพาะสุนทรภู่ เป็นกวีที่ทำให้ฉันทลักษณ์กลอนพัฒนาถึงระดับสูงสุด มีความลงตัวทางฉันทลักษณ์ทำให้กลอนลีลาแบบสุนทรภู่ได้รับการยอมรับว่าเป็นแบบฉบับของกลอนที่ไพเราะที่สุดและนิยมแต่งจนถึงปัจจุบัน
กลอนจำแนกตามฉันทลักษณ์
ฉันทลักษณ์ของกลอนในวรรณกรรมจำแนกได้ 5 ประเภทคือ จำแนกตามจำนวนคำ จำแนกตามคำขึ้นต้น จำแนกตามคณะ จำแนกตามบทขึ้นต้นและจำแนกตามการส่งสัมผัส
กลอนจำแนกตามวัตถุประสงค์การนำไปใช้
แบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ
ประดิษฐการทางฉันทลักษณ์ของกลอน
ในสมัยอยุธยา กลอนที่แพร่หลายคือ กลอนเพลงยาว และกลอนบทละคร ต่อมามีกวีที่ศึกษาฉันทลักษณ์ของกลอนและประดิษฐ์ฉันทลักษณ์ใหม่ ๆ ขึ้นมาอย่างหลากหลายคือ หลวงศรีปรีชา (เซ่ง)  ซึ่งประดิษฐ์กลอนกลบทถึง 86 ชนิด ไว้ใน กลบทศิริวิบุลกิตติ ซึ่งเป็นต้นแบบกลอนสี่ กลอนหก กลอนเจ็ด กลอนแปด และกลอนเก้า รวมทั้งกลอนนิทาน
ในสมัยรัตนโกสินทร์ รองอำมาตย์เอก หลวงธรรมาภิมณฑ์ (ถึก จิตรกถึก)  (พ.ศ. 2401 - พ.ศ. 2471) กวีคนสำคัญในสมัยรัชกาลที่ 5 - 6 ได้แต่ตำราคำประพันธ์ ประชุมลำนำ โดยพัฒนาฉันทลักษณ์ของกลอนให้มีรูปแบบหลากหลายขึ้น ซึ่งได้กำหนดรูปแบบ บท และ ลำนำ ขึ้น โดยให้ บท เป็นกลอนที่มีคำขึ้นต้น ส่วน ลำนำ เป็นกลอนที่มีจำนวนคำวรรคคี่และวรรคคู่ไม่เท่ากัน หากกลอนที่มีลักษณะทั้งสองรวมกันจะเรียกว่า บทลำนำ นอกจากนี้ยังได้ค้นคว้าฉันทลักษณ์ของกลอนสุภาพและกลอนชาวบ้านอย่างละเอียด และได้จำแนกกลอนต่าง ๆ อย่างพิสดาร ได้แก่ กลอนสุภาพ บทกลอนสุภาพ ลำนำกลอนสุภาพ บทลำนำกลอนสุภาพ กลอนสังขลิก บทกลอนสังขลิก ลำนำกลอนสังขลิก บทลำนำกลอนสังขลิก กานต์ บทกานต์ ลำนำกานต์ และบทลำนำกานต์ แต่เสียดายที่ ประชุมลำนำ ซึ่งเสร็จในปี พ.ศ. 2470 ไม่ได้ถูกนำออกมาเผยแพร่ จนกระทั่งสำนักนายกรัฐมนตรีได้พิมพ์ออกเผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 เป็นเหตุให้คำประพันธ์ชนิดต่าง ๆ ของหลวงธรรมาภิมณฑ์ไม่แพร่หลายเท่าที่ควร
พัฒนาการด้านรูปแบบ
ในสมัยอยุธยากลอนเพลงยาว และกลอนบทละครยังครองความนิยมด้วยจำนวนคำ และการส่ง-รับสัมผัสไม่เคร่งครัดนัก จนกระทั่งหลวงศรีปรีชาได้ริเริ่มประดิษฐ์กลอนที่มีจำนวนคำเท่ากันทุกวรรคขึ้น และประสบความสำเร็จสูงสุดในสมัยสุนทรภู่ ก่อให้เกิดการจำแนกกลอนออกเป็น 2 ประเภทคือ กลอนสุภาพ ที่มีจำนวนคำเท่ากันทุกวรรค และกลอนที่กำหนดจำนวนคำในวรรคโดยประมาณ เช่น กลอนเพลงยาว กลอนบทละคร กลอนเสภา เป็นต้น
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) กวีมีการพัฒนากลอนหก กลอนเจ็ด รวมถึงรูปแบบกลอนเพลงชาวบ้านมาใช้ในวรรณกรรม ในยุคนี้เริ่มมีการใช้เครื่องหมายวรรคตอนมาใช้ในกลอน เพื่อแสดงอารมณ์ ความรู้สึก หรือกำหนดจังหวะในการอ่าน
นอกจากนี้ กวียังเคร่งครัดการแต่งกลอนให้ลงจำนวนคำ จังหวะและสัมผัสตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดด้วย เช่นกลอนหก วรรคละ 6 คำ 3 จังหวะ (2-2-2) รับสัมผัสในคำที่ 2 หรือ กลอนแปด วรรคละ 8 คำ 3 จังหวะ (3-2-3) รับสัมผัสคำที่ 3 ความนิยมดังกล่าวทำให้เกิดรูปแบบการแต่งกลอนโดยแบ่งเป็น 3 ตอน ในแต่ละวรรค เพื่อกำหนดจังหวะในการอ่าน ตัวอย่าง
จังหวะ
กลอนสมัยอยุธยา ไม่เคร่งครัดทั้งรูปแบบ จังหวะ และเสียงของถ้อยคำ ตัวอย่างเพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา
กวีสมัยรัตนโกสินทร์ได้พัฒนากลวิธีการแต่งให้มีวรรคละ 3 จังหวะสม่ำเสมอ และบังคับตำแหน่งรับสัมผัสตำแหน่งที่แน่นอน ตัวอย่างจากนิราศพระบาทของสุนทรภู่
การเลือกเสียงของถ้อยคำ
การเลือกเสียงของคำท้ายวรรค กวีในสมัยรัตนโกสินทร์ได้มีการพัฒนาการเลือกเสีงคำลงท้ายวรรคเพื่อช่วยให้ลีลาของกลอนมีความไพเราะรื่นหูยิ่งขึ้น โดยในประชุมลำนำ ได้กล่าวถึงลักษณะบังคับเสียงท้ายวรรคของกลอนไว้ว่า ...มีบังคับไตรยางศในที่สุดของกลอนรับให้ใช้แต่อักษรสูง อย่าให้ใช้อักษรกลางแลอักษรต่ำที่เป็นสุภาพ ในที่สุดของกลอนรองแลกลอนส่งนั้นให้ใช้แต่อักษรกลางแลอักษรต่ำ นอกนั้นไม่บังคับ นอกจากนี้ยังอธิบายการใช้วรรณยุกต์ท้วยวรรคเพิ่มเติมว่า
กลวิธีอื่น ๆ ได้แก่ การซ้ำคำ (ยมก) การแยกคำข้ามวรรค (ยัติภังค์) การซ้ำพยัญชนะท้ายวรรคแรกกับต้นวรรคถัดไป (นิสสัย) การซ้ำพยัญชนะท้ายวรรคแรกกับคำที่สองของวรรคถัดไป (นิสสิต) การไม่ใช้สัมผัสเลือนหรือสัมผัสซ้ำ การกำหนดหลักเกณฑ์การใช้วรรณยุกต์เสียงท้ายวรรคต่าง ๆ ว่าท้ายวรรคสดับใช้ได้ทั้งห้าเสียง ท้ายวรรครับห้ามเสียงสามัญนิยมเสียงจัตวา ท้ายวรรครองห้ามเสียงจัตวานิยมใช้เสียงสามัญ เป็นต้น ทำให้กลอนกลายเป็นคำประพันธ์ที่มีฉันทลักษณ์ค่อนข้างตายตัว
ความคลี่คลายของกลอนสู่สมัยปัจจุบัน
ฉันทลักษณ์ของกลอนพัฒนาถึงระดับสูงสุดระหว่างสมัยรัชกาลที่ 6 และสมัยรัชกาลที่ 7 เนื่องจากเทคโนลียีการพิมพ์ช่วยให้ความรู้ต่างๆ กระจายตัวมากขึ้น มีการตีพิมพ์ตำราแต่งคำประพันธ์และใช้เป็นแบบเรียนด้วย ทำให้เกิดแบบแผนการประพันธ์ที่อยู่ในกรอบเดียวกัน ดังนั้น งานกลอนในระหว่าง พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2516 จึงอยู่ในกรอบของฉันทลักษณ์ และพราวด้วยสัมผัสตามตำราอย่างเคร่งครัด
ความคลี่คลายของจำนวนคำและการใช้สัมผัสใน หลัง พ.ศ. 2516 ประเทศอยู่ในภาวะผันผวนทางการเมือง กลอนรูปแบบเดิมไม่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึกแห่งยุคสมัยได้ กวีจึงได้เลือกใช้กลอนที่กำหนดจำนวนคำในวรรคโดยประมาณ ลดสัมผัสสระมาใช้สัมผัสอักษร ลดความเคร่งครัดเสียงวรรณยุกต์ท้ายวรรค ใช้เสียงหนัก-เบา สั้น-ยาว มาสื่ออารมณ์ความรู้สึก เลือกใช้คำง่าย ๆ แทนโวหารเก่าๆ ตลอดจนฟื้นฟูฉันทลักษณ์กลอนชาวบ้านมาใช้ในร้อยกรองมากขึ้น เช่น "กินดิน กินเมือง" ของ ประเสริฐ จันดำ หรือ "เพลงขลุ่ยผิว" ของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ เป็นต้น
ความคลี่คลายของจังหวะและสัมผัสนอก กวีบางคนเช่น อังคาร กัลยาณพงศ์ และ ถนอม ไชยวงศ์แก้ว เสนอกลอนที่จำนวนคำและจังหวะในวรรคไม่สม่ำเสมอ ตลอดจนรับสัมผัสไม่สม่ำเสมอทุกวรรค ตัวอย่าง โลก ดาราจักร และพระพุทธเจ้า ของ อังคาร กัลยาณพงศ์
ความคลี่คลายด้านรูปแบบ กวีสมัยปัจจุบันเสนอผลงานกลอนหลากหลายรูปแบบ จัดเป็น 2 กลุ่ม โดยกลุ่มแรก ยึดฉันทลักษณ์กลอนประเภทต่างๆ เช่นของเดิม แต่ปรับกลวิธีใช้สัมผัสใน และยืดหยุ่นจำนวนคำ เป็นการย้อนรอยฉันทลักษณ์ของกลอนยุคก่อนสุนทรภู่ ได้แก่ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์, สุจิตต์ วงษ์เทศ, ประกาย ปรัชญา, ประเสริฐ จันดำ, ไพรวรินทร์ ขาวงาม เป็นต้น กลุ่มที่สองใช้เฉพาะสัมผัสนอกเป็นกรอบกำหนดประเภทงานว่าอยู่ในจำพวกกลอน ส่วนจำนวนคำ กลวิธี และท่วงทำนองอื่น ๆ เป็นไปโดยอิสระ ได้แก่ อังคาร กัลยาณพงศ์, ถนอม ไชยวงศ์แก้ว, วุธิตา มูสิกะระทวย, ศักดิ์สิริ มีสมสืบ เป็นต้น
สโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ในฤดูกาล 2551
การแข่งขันฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ประจำปี พ.ศ. 2550 เป็นการเข้าเล่นในไทยลีกดิวิชัน 2
เกาะเกชม์
ภูมิศาสตร์
เกาะเกชม์ตั้งอยู่ในช่องแคบฮอร์มุซในอ่าวเปอร์เซียห่างจากชายฝั่งตอนใต้ของประเทศอิหร่านไม่กี่กิโลเมตร อยู่ตรงข้ามกับเมืองท่าสำคัญได้แก่แบนแดร์แอบบอสและแบนแดร์ฆอมีร์ ตัวเกาะมีความยาวประมาณ 135 กิโลเมตร และที่ตั้งของเกาะเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญเนื่องจากอยู่ใกล้กับท่าเรือต่างประเทศสำคัญสองแห่งได้แก่เคาะศ็อบ ประเทศโอมาน (ประมาณ 60 กิโลเมตร) และมินาอ์รอชิด สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (180 กิโลเมตร) ส่วนที่กว้างที่สุดของเกาะกว้าง 40 กิโลเมตร ในขณะที่ส่วนที่แคบที่สุดของเกาะกว้าง 9.4 กิโลเมตร เกาะมีพื้นที่ 1491 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดใหญ่เกือบสองเท่าของประเทศบาห์เรน เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะได้แก่เมืองเกชม์ซึ่งตั้งอยู่ทางปลายด้านตะวันออกสุดของเกาะอยู่ห่างจากแบนแดร์แอบบอสประมาณ 22 กิโลเมตร ในขณะที่จุดที่อยู่ใกล้กับแผ่นดินใหญ่มากที่สุดห่างจากแผ่นดินใหญ่ประมาณ 2 กิโลเมตร
อุณหภูมิเฉลี่ยบนเกาะวัดได้ประมาณ 27 °C โดยอากาศจะอบอุ่นในช่วงเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม และจะหนาวเย็นในช่วงเดือนตุลาคมถึงมกราคม ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยวัดได้ประมาณ 183.2 มิลลิเมตร
เกาะเกชม์มีเมืองและหมู่บ้านตั้งอยู่รวมกัน 59 แห่ง และประชากรรวมบนเกาะเท่ากับ 117,774 (สำมะโน ค.ศ. 2011) ประชากรท้องถิ่นทำอาชีพประมง ต่อเรือดาวะ ค้าขาย และให้บริการ และมีประชากรบางส่วนที่เป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายบริหาร คนงานในโรงงาน และนักศึกษาประมาณ 30,000 คน โดยได้มีการวางแผนที่จะสร้างสะพานเชื่อมเกาะเกชม์เข้ากับแผ่นดินใหญ่ของประเทศอิหร่าน
เกาะเกชม์เป็นที่ตั้งแหล่งท่องเที่ยวสำคัญหลายแห่ง
ถ้ำเกลือแนแมกดอน
ถ้ำเกลือแนแมกดอนมีความยาว 6.58 กิโลเมตร และเป็นถ้ำเกลือที่ยาวที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ ที่ถ้ำแห่งนี้มีการทำเหมืองเกลือหินและกำมะถัน ซึ่งชื่อ "แนแมกดอน" มาจากคำว่า "แนแมก" ที่แปลว่าเกลือในภาษาเปอร์เซีย ถ้ำนี้เกิดขึ้นจากโดมเกลือก่อตัวในชั้นหินซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ถึงช่วงปลายบรมยุคโพรเทอโรโซอิก ถ้ำเกลือแนแมกดอนยังเป็นแหล่งศึกษาด้านธรณีที่สำคัญในอุทยานธรณีของยูเนสโก และยังได้รับการเสนอชื่อเพื่อพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลกด้วย
ประวัติศาสตร์
ที่ตั้งของเกาะเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญบริเวณปากอ่าวเปอร์เซีย ทำให้เกาะเกชม์ถูกโจมตีบ่อยครั้งทั้งจากชาวเอลาม ชาวอุมัยยะฮ์ และชาวอับบาซียะฮ์ ไปจนถึงชาวโปรตุเกสและชาวอังกฤษ ในสมัยจักรวรรดิซาเซเนียนเกาะนี้มีชื่อเรียกว่า Abarkawan และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้น Ardashir-Khwarrah หลักฐานทางประวัติศาสตร์ระบุว่าเกาะเกชม์เป็นสถานีการค้าและนำทางที่สำคัญ เศรษฐกิจของเกาะเฟื่องฟูอย่างมากในสมัยเดย์แลมียอนและสมัยบูแย ซึ่งในสมัยนั้นจะมีเรือสินค้าเดินทางระหว่างเกาะเกชม์ไปยังจีน อินเดีย และแอฟริกา
ณัฐวรา วงศ์วาสนา
ณัฐวรา วงศ์วาสนา (ชื่อเดิม: วณิชชา; เกิด 28 มกราคม พ.ศ. 2531) ชื่อเล่น มิ้นท์ เปลี่ยนชื่อเป็น เพชรา ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งและใช้จนถึงปัจจุบันคือ ณัฐวรา ตามคำแนะนำของผู้จัดการส่วนตัว ซึ่งเธอเป็นนักแสดงในสังกัดของ ศุภชัย ศรีวิจิตร และเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 กับละครเรื่องแรก เงารักลวงใจ ในปี 2554 เธอมีผลงานที่เป็นที่รู้จักจากบท “ชมพูแพร“ ในละครเรื่อง เกมร้ายเกมรัก ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
เกาะเกชม์
ประวัติศาสตร์
ในคัมภีร์ไบเบิลฉบับของจอห์น คาสเซลล์อ้างว่าเกาะเกชม์เป็นที่ตั้งของสวนเอเดน
อิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655
ในวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 เครื่องบินโดยสารแอร์บัส เอ300 ของสายการบินอิหร่านแอร์ เที่ยวบินที่ 655 ถูกขีปนาวุธของกองทัพเรือสหรัฐยิงตกทางใต้ของเกาะเกชม์ ผู้โดยสารและลูกเรือทั้ง 290 เสียชีวิตทั้งหมด จุดที่เครื่องตกอยู่ห่างจากชายฝั่งด้านใต้ของเกาะประมาณ 2.5 กิโลเมตร
ณัฐวรา วงศ์วาสนา
ประวัติ
จุดเริ่มต้นที่ของการเข้าวงการบันเทิง เมื่อ ศุภชัย ศรีวิจิตร ได้เจอณัฐวราที่จังหวัดเชียงใหม่และชักชวนให้เข้าวงการบันเทิงโดยเริ่มแรกมีผลงานมิวสิกวิดีโอเพลง "เธอไม่เคยเป็นแฟนเก่า" ของ ศิลปิน ด็อกเตอร์ ฟู และหลังจากนั้นรับการถ่ายแบบนิตยสาร ก่อนที่ณัฐวราจะถูกทาบทามเข้าเป็นนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ผลงานชิ้นแรกณัฐวราได้เป็นนักแสดงนำหญิงในละครเรื่อง เงารักลวงใจ ออกอากาศในปี พ.ศ. 2553 และมีผลงานละครอีกในเรื่อง เคหาสน์สีแดง รับบทเป็นอารยา และพลิกบทบาทมาเล่นบทร้ายในเรื่อง เกมร้ายเกมรัก ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น ทำให้เธอได้รับบทบาทร้ายต่อเนื่องใน แรงปรารถนา, ปดิวรัดา และคนละขอบฟ้า
เดลตาเวิกส์
เดลตาเวิกส์ (Delta Works) เป็นโครงการก่อสร้างชุดใหญ่ที่บริเวณปากแม่น้ำไรน์-เมิส-เชลดา ประเทศเนเธอร์แลนด์ เพื่อกั้นการท่วมของน้ำทะเล  โครงการประกอบไปด้วยการสร้างเขื่อน ประตูปิดเปิดน้ำ ที่กั้นเขื่อน  การก่อสร้างเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึงปี ค.ศ. 1997
ท็อปซีเครต
ทีเอสที (อังกฤษ:TST;เกาหลี:일급비밀) เป็นกลุ่มดนตรีบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ สังกัดค่าย JSL Company เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 4 มกราคม 2017 กับมินิอัลบั้ม "ไทม์อัพ" ปัจจุบันประกอบด้วยสมาชิกทั้งหมด 6 คน ได้แก่ เค, โยฮัน, อาอิน, อูยอง, จองฮุน และ ยงฮยอน