cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อาร์คิมิดีส
เชิงอรรถ
ตำราของอาร์คิมิดีสซึ่งเป็นที่รู้จักกันโดยผ่านการอ้างถึงจากบุคคลอื่น ได้แก่ : On Sphere-Making และผลงานเกี่ยวกับรูปทรงหลายเหลี่ยม ซึ่งถูกกล่าวถึงโดยพัพพัสแห่งอเล็กซานเดรีย, Catoptrica ผลงานเกี่ยวกับแสง กล่าวถึงโดยธีออนแห่งอเล็กซานเดรีย, Principles กล่าวถึงโดยซีซิพพัส และมีการอธิบายระบบจำนวนเอาไว้ใน The Sand Reckoner; On Balances and Levers; On Centers of Gravity; On the Calendar สำหรับผลงานของอาร์คิมิดีสที่หลงเหลือรอดมานั้น ที.แอล.ฮีธ เห็นว่าลำดับในการเขียนเป็นดังต่อไปนี้ : On the Equilibrium of Planes I, The Quadrature of the Parabola, On the Equilibrium of Planes II, On the Sphere and the Cylinder I, II, On Spirals, On Conoids and Spheroids, On Floating Bodies I, II, On the Measurement of a Circle, The Sand Reckoner.
คาร์ล เบนจามิน บอยเออร์ A History of Mathematics (1991) ISBN 0-471-54397-7 "บัณฑิตชาวอาหรับบอกเราว่า มีสมการหาพื้นที่ที่คล้ายกัน สามารถหาพื้นที่สามเหลี่ยมได้จากความยาวด้านทั้งสาม เรียกชื่อว่า สมการของเฮรอน — k = √ (s (s − a) (s − b) (s − c) ) โดยที่ s คือ semiperimeter — สมการนี้อาร์คิมิดีสรู้มาก่อนแล้วหลายร้อยปีก่อนเฮรอนเกิด บัณฑิตอาหรับยังอ้างถึง 'theorem on the broken chord' ว่าเป็นงานของอาร์คิมิดีส ... ชาวอาหรับรายงานว่าอาร์คิมิดีสได้พิสูจน์ทฤษฎีบทมากมาย"
แหล่งข้อมูลอื่น
-287 -212
แสงอาทิตย์ (รามเกียรติ์)
แสงอาทิตย์ เป็นตัวละครฝ่ายอธรรมจากเรื่องรามเกียรติ์ โอรสองค์ที่สองของพญาขร เป็นน้องของมังกรกัณฐ์ มีแว่นแก้วสุรกานต์ที่พระพรหมประทานให้เป็นอาวุธ และได้ฝากเก็บไว้ที่พระพรหม หากใช้ส่องไปที่ใครจะทำให้ผู้นั้นถึงแก่ความตาย ทศกัณฐ์ใช้ให้แสงอาทิตย์ยกทัพออกไปรบกับพระราม พิเภกทูลพระรามว่าแสงอาทิตย์มีแว่นแก้วสุรกานต์เป็นอาวุธฝากไว้ที่พระพรหม พระรามจึงให้องคตแปลงกายเป็นแสงอาทิตย์ และให้พิเภกแปลงกายเป็นจิตรไพรี พี่เลี้ยงของแสงอาทิตย์ แล้วไปขอแว่นแก้วมาจากพระพรหม เมื่อแสงอาทิตย์สู้พระรามไม่ได้ จึงใช้ให้จิตรไพรีไปขอแว่นแก้วสุรกานต์จากพระพรหม พระพรหมจึงว่ามาเอาไปแล้วทำไมจึงมาขออีก จิตรไพรีรีบกลับมาบอกแสงอาทิตย์ แสงอาทิตย์รู้ตัวว่าหลงกลแล้วก็แข็งใจสู้กับพระรามและถูกศรพรหมมาศของพระรามตายกลางสนามรบ
ลักษณะหัวโขนและสี
ใบหน้าสีแดง ปากขบตาจระเข้ บางแห่งว่า ปากแสยะตาโพลง สวมมงกุฎกนก
เซิน หง็อก มิญ
เซิน หง็อก มิญ (Sơn Ngọc Minh) หรือ อาจารย์เมียน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2463 ที่จังหวัดจ่าวิญ ประเทศเวียดนาม บิดาของเขาเป็นชาวเขมร ส่วนมารดาเป็นชาวเวียดนาม ได้บวชเป็นพระภิกษุจนได้เป็นครูสอนภาษาบาลี ก่อนจะลาสึกไปเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ได้เป็นประธานคณะกรรมการปลดปล่อยประชาชนเขมรที่พระตะบอง ชื่อของเขาตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงเซิน หง็อก ถั่ญ ที่ขณะนั้นยังลี้ภัยอยู่ในฝรั่งเศส ส่วนชื่อภาษาเวียดนามของเขาที่เรียกกันในหมู่เพื่อนชาวเวียดนามคือ ฝั่ม วัน ฮว้า (Phạm Văn Hứa)
เซินเป็นผู้นำคนแรกของเขมรอิสระฝ่ายซ้ายและจัดตั้งสมาคมเขมรอิสระ เขาได้ประกาศเอกราชของกัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2493 โดยถือว่าฝ่ายของเขาสามารถควบคุมพื้นที่ได้หนึ่งในสามของทั้งประเทศ และก่อตั้งพรรคปฏิวัติประชาชนเขมรซึ่งต่อมาคือพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาร่วมกับตู สามุตเมื่อ พ.ศ. 2494 งอกมิญมีบทบาทในพรรคดดยได้รับการสนับสนุนจากเวียดนามเหนือจนถึง พ.ศ. 2515 เมื่อเขาป่วยด้วยโรคความดันโลหิตสูง และเอียง ซารีแนะนำให้เขาไปรักษาตัวที่ปักกิ่ง ในที่สุด เขาเสียชีวิตลงเมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2515 หลังจากนั้น อิทธิพลของเวียดนามเหนือต่อพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาจึงสิ้นสุดลง
อ้างอิง
ISBN 0754670961
แมนจาโร
แมนจาโร (Manjaro) เป็นลินุกซ์ดิสทริบิวชันฟรีและโอเพ่นซอร์สที่มีพื้นฐานจากระบบปฏิบัติการอาร์ชลินุกซ์ แมนจาโรให้ความสำคัญกับความเป็นมิตรต่อผู้ใช้และความง่ายในการเข้าถึงและตัวระบบเองได้รับการออกแบบมาให้ทำงานได้สมบูรณ์ตั้งแต่ติดตั้งด้วยซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งไว้ล่วงหน้า แมนจาโรมีการอัปเดตการแบบโรลลิ่งรีลีสและใช้ Pacman เป็นตัวจัดการแพ็คเกจ
หมายเลขแอร์ดิช
หมายเลขแอร์ดิช (Erdős number) ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักคณิตศาสตร์ชาวฮังการี พอล แอร์ดิช (Paul Erdős) ซึ่งเป็นผู้เขียนบทความทางคณิตศาสตร์ที่มีคุณประโยชน์มากมายที่สุดผู้หนึ่ง หมายเลขแอร์ดิช เป็นหนึ่งในวิธีการที่แสดง "ระยะทางระหว่างความร่วมมือกัน" (collaborative distance) ระหว่างผู้เขียนบทความทางคณิตศาสตร์คนใดคนหนึ่ง กับ พอล แอร์ดิช
นิยาม
ผู้เขียนบทความคนใดคนหนึ่งจะได้รับหมายเลขแอร์ดิชก็ต่อเมื่อเขาได้เขียนบทความทางคณิตศาสตร์ร่วมกับผู้เขียนบทความที่ได้รับหมายเลขแอร์ดิชอยู่แล้ว พอล แอร์ดิช คือผู้ที่มีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 0 ถ้าหมายเลขแอร์ดิชที่น้อยที่สุดของผู้เขียนบทความร่วม คือ k ผู้เขียนบทความที่ยังไม่มีหมายเลขแอร์ดิช จะได้รับ หมายเลขแอร์ดิชหมายเลข k+1
ตลอดช่วงชีวิตของแอร์ดิช เขาเขียนบทความทางคณิตศาสตร์มากกว่า 1,500 บทความ เกือบทั้งหมดเป็นผลงานที่เขียนร่วมกับผู้อื่น มีผู้ที่ได้ร่วมงานกับพอล แอร์ดิชโดยตรง 511 คน ซึ่งทั้งหมดนี้คือผู้ที่มี หมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 1 ผู้ที่มีผลงานร่วมกับคนเหล่านี้ (แต่ไม่ได้มีผลงานร่วมกับแอร์ดิชโดยตรง) จะมีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 2 (9,267 คน ในปี ค.ศ. 2010 ) ผู้ที่ได้ร่วมงานกับผู้ที่มีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 2 (แต่ไม่ได้ร่วมงานกับแอร์ดิชหรือผู้ที่มีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 1) จะมีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 3 เป็นต้น ผู้ที่ไม่ได้เขียนบทความร่วมกับผู้ที่มีหมายเลขแอร์ดิชใดๆ จะถือว่ามีหมายเลขแอร์ดิชอนันต์ (infinite) หรืออนิยาม (undefined) เมื่อแอร์ดิชเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1996 หมายเลขแอร์ดิชที่น้อยที่สุดที่ผู้เขียนบทความจะได้รับจะเท่ากับ 2
แคสเปอร์ กอฟฟ์แมน (Casper Goffman) น่าจะเป็นคนแรกที่ให้คำนิยามของหมายเลขแอร์ดิช กอฟฟ์แมนเป็นนักวิจัยทางคณิตศาสตร์ซึ่งมีหมายเลขแอร์ดิชหมายเลข 1 ในปีค.ศ. 1969 เขาตีพิมพ์ข้อสังเกตเกี่ยวกับผลงานของแอร์ดิชที่ทำร่วมกับผู้อื่นจำนวนมากมาย ในบทความชื่อ "And what is your Erdős number?" (แล้วหมายเลขแอร์ดิชของคุณคือหมายเลขอะไร?)
ผลกระทบ
หมายเลขแอร์ดิชเป็นส่วนหนึ่งของตำนานของนักคณิตศาสตร์ทั่วโลกมาเป็นเวลานานหลายปี ในบรรดานักคณิตศาสตร์ที่ยังทำงานอยู่ในช่วงเปลี่ยนสหัสวรรษ หมายเลขแอร์ดิชที่มากที่สุดคือ 15 หมายเลขแอร์ดิชเฉลี่ยเท่ากับ 4.65 และแทบทุกคนที่มีหมายเลขแอร์ดิช จะมีหมายเลขแอร์ดิชน้อยกว่า 8 และเนื่องจากในปัจจุบันมีการทำงานร่วมกันในวงการวิทยาศาสตร์แขนงต่างๆ จึงมีบุคคลซึ่งไม่ได้เป็นนักคณิตศาสตร์แต่ทำงานในแวดวงวิทยาศาสตร์ จำนวนมากที่มีหมายเลขแอร์ดิชด้วย
เส้นขนานที่ 18 องศาเหนือ
เส้นขนานที่ 18 องศาเหนือ คือวงกลมละติจูดที่ 18 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย อนุทวีปอินเดีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก อเมริกากลาง ทวีปอเมริกาใต้ และมหาสมุทรแอตแลนติก
แรงโน้มถ่วง (เพลงทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์)
"แรงโน้มถ่วง" เป็นซิงเกิลของวงดนตรีทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์ ในปี พ.ศ. 2558 กับค่ายจีนี่เรคคอร์ดสในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ปิยวัฒน์ มีเครือ แต่งทำนองโดย สมพล รุ่งพานิชย์ และเรียบเรียงโดย ทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์
เนื้อหาของเพลงนี้ 25hours ได้สร้างมาจากจินตนาการที่ว่า "เหมือนพวกเราอยู่ในยานลำหนึ่ง ยานที่ชื่อว่า 25hours พยายามที่จะทะยานไปดาวอีกดวง แต่ดันมีแรงโน้มถ่วงนี่แหละ ที่มาฉุดรั้งเราไว้ มันก็เหมือนปัญหา ความกลัว ในชีวิต ของคนเราทุกคนนี่แหละ แต่พวกเราทุกคนเชื่อว่า ถ้าเรามีควาฝัน มีความแน่วแน่พอ เราจะสามารถก้าวผ่านทุกปัญหาไปได้ เหมือนแรงพลังที่จะต้านทุกแรงโน้มถ่วงออกไปได้ วันหนึ่งสิ่งที่เรียกว่า ความฝัน อาจจะกลายเป็นความจริงได้"
การตอบรับ
เพลง "แรงโน้มถ่วง" ได้อันดับสูงสุดที่ 4 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
สะพานทาโคมาแนโรส์
สะพานทาโคมาแนโรส์ (Tacoma Narrows Bridge) เป็นคู่สะพานแขวนแฝดในรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ซึ่งพาทางหลวงรัฐหมายเลข 16 ข้ามช่องแคบทาโคมาแนโรส์ ในประวัติศาสตร์ ชื่อ "สะพานทาโคมาแนโรส์" เคยใช้กับสะพานเดิมที่มีชื่อเล่นว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" (Galloping Gertie) ซึ่งเปิดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1940 และพังถล่มลงมาในอีกสี่เดือนให้หลัง เช่นเดียวกับการแทนที่สะพานเดิมซึ่งเปิดใน ค.ศ. 1950 และยังคงใช้ได้จนถึงปัจจุบันนี้ โดยเป็นช่องทางเคลื่อนไปทางตะวันตกของสะพานแฝดปัจจุบัน
สะพานทาโคมาแนโรล์ดั้งเดิมเปิดวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และได้รับฉายาว่า "เกอร์ตีห้อตะบึง" เนื่องจากคนงานก่อสร้างสังเกตการเคลื่อนไหวแนวดิ่งของตัวสะพานระหว่างช่วงที่มีลมแรง สะพานดังกล่าวถล่มลงในตอนเช้าของวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 ภายใต้สภาพลมแรง ปัญหาด้านวิศวกรรมเช่นเดียวกับการมีส่วนร่วมของสหรัฐอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้แผนสร้างสะพานใหม่ขึ้นทดแทนถูกเลื่อนไปหลายปี กระทั่งสะพานใหม่ที่มาแทนนั้นเปิดในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1950
ขณะที่ดำเนินการก่อสร้างนั้น ทั้งสะพาน ค.ศ. 1940 และ 1950 เป็นสะพานแขวนยาวที่สุดในโลกเป็นอันดับสามในแง่ความยาวช่วงสะพานหลัก ตามหลังสะพานโกลเดนเกตและสะพานจอร์จ วอชิงตัน สะพาน ค.ศ. 1950 และ 2007 ปัจจุบันเป็นสะพานแขวนยาวที่สุดลำดับห้าในสหรัฐอเมริกา และยาวที่สุดเป็นอันดับที่ 31 ของโลก
มีการเก็บค่าผ่านทางบนสะพานตลอดอายุการใช้งานสี่เดือนของสะพานดั้งเดิม เช่นเดียวกับ 15 ปีแรกของสะพาน ค.ศ. 1950 ใน ค.ศ. 1965 พันธบัตรการก่อสร้างสะพานพร้อมดอกเบี้ยได้รับการจ่าย และรัฐยุติการเก็บค่าผ่านทางบนสะพาน มากกว่า 40 ปีให้หลัง มีการเก็บค่าผ่านทางอีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการจัดหางบประมาณให้แก่สะพานแฝด และปัจจุบันเก็บเฉพาะยานพาหนะที่สัญจรฝั่งตะวันออก
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ
พลเอก พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ (4 มกราคม พ.ศ. 2441 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496) เมื่อแรกประสูติมีพระอิสริยยศที่ หม่อมเจ้านักขัตรมงคล เป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ กับหม่อมเจ้าอับศรสมาน กิติยากร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) เป็นพระราชชนกในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และเป็นพระราชอัยกาในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
การศึกษา
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ ทรงรับการศึกษาเบื้องต้น ณ วังที่ประทับ จากนั้นทรงศึกษาในโรงเรียนราชวิทยาลัย (ปัจจุบันคือโรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์) กระทั่ง พ.ศ. 2453 ทรงศึกษาในโรงเรียนนายร้อยทหารบก ชั้นประถม และชั้นมัธยมตามลำดับ ครั้น พ.ศ. 2454 เสด็จไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ เป็นนักเรียนในสังกัดกระทรวงกลาโหม เมื่อ พ.ศ. 2457 เข้าเรียนในโรงเรียนมัธยม ในประเทศฝรั่งเศส กระทั่งได้รับประกาศนียบัตร Baccalauréat ทั้ง 2 ภาค ในทางวิทยาศาสตร์ จากนั้นจึงเข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยฝรั่งเศส École Spéciale Militaire de Saint Cyr โดยได้รับยศสิบโทและสิบเอกแห่งกองทัพฝรั่งเศส
การทำงาน
พ.ศ. 2463 ทรงศึกษาจนจบหลักสูตร พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้พระราชทานสัญญาบัตรเป็นร้อยตรีเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ตำแหน่งนายทหารนอกกอง สังกัดกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2465 โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศ ร้อยโท ขณะศึกษาวิชาการทหารอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศส และยังได้ประจำการในกรมทหารราบฝรั่งเศสหลายแห่งด้วย ขณะเดียวกันได้ทรงรับคำสั่งเป็นนายทหารประจำพระองค์พันเอก สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิ์เดชน์ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา (ภายหลังคือพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) และได้เสด็จไปทอดพระเนตรงานในกองทัพฝรั่งเศสอย่างกว้างขวาง และได้รู้จักคุ้นเคยนายทหารผู้ใหญ่เป็นจำนวนมาก จากนั้นในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2467 ได้รับพระราชทานยศ ร้อยเอก ต่อมาในวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 รับพระราชทานยศ พันตรี
วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2472 ทรงรับราชการทหารจนได้รับพระราชทานยศพันโท วันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 รับพระราชทานยศพันเอก ระหว่างนี้ทรงสร้างตำราทางทหารและสร้างแบบฝึก และวางแผนการป้องกันราชอาณาจักรไว้หลายอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2474 ทรงได้รับตำแหน่งเลขานุการสภาการป้องกันพระราชอาณาจักร และตำแหน่งผู้ช่วยเสนาธิการทหารบกด้วยเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 โดยก่อนหน้านั้นในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2474 พระองค์ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่ง ผู้ช่วยเสนาธิการทหารบกฝ่ายทหาร
เมื่อ พ.ศ. 2475 ทรงออกจากประจำการเป็นนายทหารกองหนุน แล้วย้ายไปรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ตำแหน่งเลขานุการเอกประจำสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. อีกสองปีต่อมา ทรงลาออกจากตำแหน่งและเสด็จกลับประเทศไทย ระหว่างนี้ทรงศึกษาวิชาการต่าง ๆ หลายแขนง เช่น ประวัติศาสตร์ โหราศาสตร์ และวรรณคดี
วันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2489 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กลับเข้ารับราชการในตำแหน่ง อัครราชทูตประจำราชสำนักเซนต์เจมส์ สหราชอาณาจักร ต่อมาในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 อันตรงกับรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พระองค์เป็นอัครราชทูตไทยประจำราชสำนักเซนต์เจมส์อีกวาระหนึ่ง วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2490 ย้ายไปดำรงตำแหน่งอัครราชทูตประจำประเทศเดนมาร์ก และฝรั่งเศส ตามลำดับ จากนั้นก็ย้ายไปดำรงตำแหน่ง เอกอัครราชทูตประจำสำนักเซนต์เจมส์ อันเป็นตำแหน่งสุดท้ายในกระทรวงการต่างประเทศ
พ.ศ. 2493 ทรงพ้นตำแหน่งเอกอัครราชทูต และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ จากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานยศทหารเป็น พลเอก นายทหารพิเศษประจำกองพันที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ และเป็นราชองครักษ์พิเศษ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2493 และโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 และสถาปนาพระอิสริยศักดิ์ขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านักขัตรมงคล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2493
เมื่อ พ.ศ. 2495 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยศักดิ์ขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ และรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก และมหาจักรีบรมราชวงศ์ ตามลำดับ
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ เริ่มประชวรพระโรคหลอดลมอักเสบ เมื่อกลางเดือนมกราคม พ.ศ. 2496 และยังประชวรพระโรควักกะ (ไต) พิการด้วย จนถึงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 เวลา 7.45 น. ก็สิ้นพระชนม์ ณ วังที่ประทับ สิริพระชันษา 55 ปี 1 เดือน 8 วัน ในการนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศกุดั่นน้อยทรงพระศพ ประดิษฐานพระศพ ณ พระที่นั่งทรงธรรม วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามฯ ทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานบำเพ็ญพระราชกุศล 7 วัน 15 วัน 50 วัน และ 100 วัน อุทิศถวาย มีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระโอรส-ธิดา
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ เสกสมรสกับหม่อมหลวงบัว กิติยากร (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์; 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2452 − 19 กันยายน พ.ศ. 2542); บุตรีของเจ้าพระยาวงษานุประพัทธ์ (หม่อมราชวงศ์สท้าน สนิทวงศ์)) เมื่อ พ.ศ. 2471 มีพระโอรส-ธิดา ดังนี้
เจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (Her Royal Highness Princess Eugénie of Greece and Denmark) ประสูติเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2453 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายจอร์จแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารี โบนาปาร์ต เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ มีพระเชษฐาร่วมพระอุทร 1 พระองค์คือ เจ้าชายปีเตอร์แห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงสืบเชื้อสายมาจาก นโปเลียน โบนาปาร์ต ผ่านทางสายพระมารดา
พระองค์ทรงเป็น 1 ใน สมาชิกพระราชวงศ์กรีซ ที่ได้รับเชิญให้เสด็จร่วมงานพระราชพิธีราชาพิเษกสมรสของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ทั้งพระองค์ยังทรงพระนิพนธ์หนังสือเกี่ยวกับชีวประวัติของอะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช ซาเรวิชแห่งรัสเซีย และถูกตีพิมพ์ในฝรั่งเศส ในปี 2533
เสกสมรส
เจ้าหญิงยูจีนีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายโดมินิก แรนีแย ราดซิวิลล์ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2481 ก่อนจะหย่าร้างกันในปี 2489 มีพระบุตร 2 พระองค์คือ
ต่อมาทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ ไรมุนโด ดยุกที่ 2 แห่งคาสเทล-ดุยโน เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2492 ก่อนจะหย่าร้างกันในปี 2508 มีพระบุตร 1 พระองค์คือ
คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ หรือ ศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย (Русская православная церковь; Russian Orthodox Church) ในยุคก่อนปี ค.ศ. 1943 เรียกว่าคริสตจักรออร์ทอดอกซ์แห่งรัสเซีย คือประชาคมของคริสต์ศาสนิกชนซึ่งรวมกันเป็นคริสจักรแบบออโตเซฟาลีในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โดยอยู่ภายใต้เขตอำนาจของอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งปวง และรวมในคอมมิวเนียนเดียวกับเขตอัครบิดรอื่นที่อยู่ในสังกัดคริสจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
คริสตจักรนี้ถือเป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาคริสตจักรทั้งหมดที่สังกัดคริสจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และเป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตามข้อมูลสถิติที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 2 ก.พ. ค.ศ. 2010 คริสตจักรนี้มี 160 เขตมิสซังซึ่งประกอบด้วย 30,142 แพริช บริหารงานโดยบิชอป 207 องค์ บาทหลวง 28,434 องค์ และพันธบริกร 3,625 คน มีอารามสังกัดถึง 788 แห่ง เป็นของนักพรตชาย 386 แห่ง และของนักพรตหญิงอีก 402 แห่ง ประมุขสูงสุดองค์ปัจจุบันคือ อัครบิดรคีริลล์แห่งมอสโก
ประวัติ
คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าหนึ่งพันปี ตามที่สืบทอดมาจากนักบุญอันดรูว์ อัครทูตคนแรกของพระเยซู ซึ่งมีตำนานระบุว่าท่านเคยทำการประกาศข่าวดีที่ภูเขาเคียฟ ส่วนข้อเท็จจริงที่ยอมรับกันในปัจจุบันก็คือ รัสเซียรับคริสต์ศาสนามาจากจักรวรรดิไบแซนไทน์
บุคคลสำคัญคือนักบุญคิริลและนักบุญมิโทเดียสที่ได้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ในรัสเซียตอนใต้ ชาวรัสเซียจึงขนานนามท่านทั้งสองว่า ผู้เป็นแสงสว่างแก่ชาวสลาฟ และเมื่อ ค.ศ. 954 นักบุญเจ้าหญิงโอลกาแห่งเคียฟ ( Princess Olga of Kiev) ได้รับศีลล้างบาป โดยทรงเป็นคริสตชนคนแรกในประวัติศาสตร์ของชาวรัสเซีย และเมื่อปี ค.ศ. 988 เจ้าชายวลาดีมีร์ (Prince Vladimir) พระนัดดาในเจ้าหญิงโอลกา ได้มีการรับศีลล้างบาปเป็นคริสตชนอย่างสมบูรณ์
ในระยะแรก ศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียขึ้นตรงกับเขตอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล จนกระทั่งได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสเซียทั้งมวล ในปี ค.ศ. 1589 โดยมียอฟแห่งมอสโกเป็นอัครบิดรแห่งมอสโกและรัสทั้งมวลเป็นองค์แรก ในศตวรรษที่ 10 - 11 โบสถ์และอารามก็เริ่มสร้างและพัฒนาขึ้นมาหลายแห่ง
ในปี ค.ศ. 1051 นักบุญแอนโทนีแห่งคูหา (St. Anthony of the Caves) ได้สร้างอารามแห่งคูหา (Monastery of the Caves) ในเมืองเคียฟ และนำประเพณีต่าง ๆ แบบอาธอเนียนเข้ามาในรัสเซีย อารามแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวรัสเซีย ในจดหมายเหตุได้บันทึกไว้หลายเล่ม ด้วยการเป็นศูนย์กลางแห่งศรัทธาในสมัยรัสเซียโบราณ อารามมีความเจริญรุ่งเรือง และมีบทบาทสำคัญในการดำเนินชีวิตของชาวรัสเซีย อารามแห่งนี้ได้มีการวาดภาพไอคอน พระเป็นเจ้า ศีลปะ วรรณคดี ผลงานทางศาสนา และ ประวัติศาสตร์ผู้แปลวรรณกรรมเป็นภาษารัสเซียอยู่จำนวนมาก
สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู
ปัจจุบันสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูยังเป็นสโมสรระดับกึ่งอาชีพ
ประวัติ
สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์เป็นสโมสรฟุตบอลที่ใช้นักแตะจากท้องถิ่นเป็นหลักโดยเฉพาะนักฟุตบอลที่เป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัย สโมสรเริ่มส่งทีมเข้าแข่งในรายการฟุตบอลถ้วยพระราชทาน และได้สิทธิ์เข้าแข่งขันฟุตบอลดิวิชั่น 2 ในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑลจากการได้ตำแหน่งรองชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข ในปี พ.ศ. 2551 ซึ่งถือว่าเป็นสโมสรจากต่างจังหวัดเพียงสโมสรเดียวในในโซนกรุงเทพฯและปริมณฑล
ในปี 2554 ได้เปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น ปากน้ำโพ-มหาวิทยาลัยราภัฏนครสวรรค์ และสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู ในเวลาต่อมา ในฤดูกาลนี้เอง พิษณุ งามสงวน กองหน้าตัวเก่งของสโมสรได้เซ็นสัญญาย้ายจาสโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู สู่สโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ด้วยค่าตัว 50,000 บาท ถือเป็นครั้งแรกของวงการฟุตบอลอาชีพในจังหวัดนครสวรรค์ที่มีการโอนย้ายแบบมีค่าตัว
ฤดูกาล 2012 (พ.ศ. 2555) สโมสรได้ย้ายมาทำการแข่งขันในโซนภาคเหนือ
ในฤดูกาล 2013 (พ.ศ. 2556) สโมสรได้ย้ายมาทำการแข่งขันในโซนกรุงเทพฯ และภาคกลาง
สี่แควดาร์บี้
ตั้งแต่มีระบบลีกอาชีพใน พ.ศ. 2542 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู และสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครสวรรค์ ไม่เคยแข่งขันในลีกเดียวกันเลย จนกระทั่งในฤดูกาล 2555 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยู ได้ย้ายเข้ามาแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 กลุ่มภาคเหนือ จึงทำให้เกิดการแข่งขันดาร์บี้แมทช์ขึ้นเป็นครั้งแรก ในวันที่ 4 มีนาคม 2555 โดยการแข่งขันนี้ยังไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ แต่ว่ามีการเรียกขานกันในหมู่แฟนคลับว่า "สี่แควดาร์บี้" แต่ก็มีอีกส่วนหนึ่งเรียกว่า เจ้าพระยาดาร์บี้ ด้วย ในฤดูกาล 2556 สโมสรฟุตบอลปากน้ำโพ เอ็นเอสอาร์ยูย้ายไปแข่งขันในกรุงเทพฯ และภาคกลาง ดาร์บี้แมชท์ในการแข่งขันที่เป็นทางการจึงยุติลง
กอทิกอ็องฌ์แว็ง
กอทิกอ็องฌ์แว็ง (Gothique Angevin) หรือ กอทิกแพลนแทเจเนต (Gothique Plantagenêt) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า กอทิกแบบตะวันตก เป็นสถาปัตยกรรมกอทิกแบบหนึ่งของฝรั่งเศส
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอ็องฌ์แว็งนี้มีลักษณะเฉพาะตัวซึ่งต่างกับกอทิกแบบทั่วไป (หรือ อีล-เดอ-ฟร็องซ์) ซึ่งประกอบด้วยซุ้มประตูทางเข้าจำนวนสามซุ้ม โดยบริเวณด้านข้างของวิหารจะไม่พบครีบยันลอย (เหมือนที่มหาวิหารแห่งปัวตีเย ซึ่งบริเวณกำแพงด้านนอกเป็นเพียงแค่ผนังเรียบๆธรรมดา)
แต่สิ่งที่ถือว่าโดดเด่นที่สุดของสถาปัตยกรรมกอทิกแบบนี้ คือ เพดานโค้งภายในอาคาร ซึ่งจะลึกและแคบกว่าปกติ (หมุดกลางเพดานมักจะอยู่ในตำแหน่งที่สูงและลึกกว่าเพดานโค้งครึ่งวงกลม) โดยถ้าในสถาปัตยกรรมกอทิกแบบทั่วไป หลุมเพดานจะตื้นและแบนกว่า (หมุดกลางเพดานมักจะอยู่ในตำแหน่งเดียวกันกับแนวเพดานโค้งครึ่งวงกลม)
บริเวณเพดานโค้งมักจะประกอบด้วยสันแบบแปดแฉก ซึ่งจะรวมเข้าหากันบริเวณหมุดกลางเพดานทรงกลม ซึ่งยังสามารถพบเห็นเพดานโค้งแบบนี้ได้ตามโบราณสถานกว่าสี่สิบแห่ง ในเมืองอ็องฌู โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มหาวิหารอ็องเฌ หมุดเพดานอยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าเพดานโค้งครึ่งวงกลมถึง 3.50 เมตร และในคริสต์ศตวรรษที่ 12 จะเริ่มพบว่าสันเพดานจะมีจำนวนแฉกที่มากขึ้นและละเอียดมากขึ้น โดยมักจะตั้งอยู่บนเสาสูงทรงกระบอกตรง เหมือนกับที่พบในอารามนักบุญแซร์ฌแห่งอ็องเฌ (abbaye Saint-Serge d'Angers)
ซึ่งสถาปัตยกรรมรูปแบบนี้จะพบในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งเป็นการผสมผสานองค์ประกอบแบบกอทิก (โดยเฉพาะบริเวณเพดานโค้งสันแบบกอทิก) กับองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ของภาคตะวันตกของฝรั่งเศส (วิหารที่มีโดมเป็นองค์ประกอบเหมือนกับที่มหาวิหารอ็องกูแลม และมหาวิหารเปรีเกอ) ซึ่งยังรวมถึงลักษณะของบริเวณกลางโบสถ์ซึ่งประกอบด้วยทางเดินกลางเพียงแห่งเดียว (ไม่มีทางเดินข้าง) หรือมิฉะนั้นจะมีถึง 3 ทาง นอกจากนั้นยังพบว่าบริเวณสันเพดาน ที่มีลักษณะเกือบโค้งเป็นครึ่งวงกลมซึ่งทำให้ไม่มีความจำเป็นต้องใช้ครีบยันลอยเป็นตัวรับน้ำหนัก
บริเวณที่พบ
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอ็องฌ์แว็งพบได้ในแถบตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมน ตูแรน ลีมูแซง ปัวตู อากีแตน และยังรวมไปถึงเมืองในอาณานิคมในสมัยนั้น เช่น เนเปิลส์ และซิซิลี
อัลเฟรด เวล
อัลเฟรด ลิวอิส เวล (Alfred Vail; 25 กันยายน ค.ศ. 1807 — 18 มกราคม ค.ศ. 1859) เป็นช่างเครื่องและนักประดิษฐ์ เวลเป็นศูนย์กลาง ร่วมกับซามูเอล มอร์ส ในการพัฒนาและการประกอบธุรกิจโทรเลขระหว่าง ค.ศ. 1837 ถึง 1844 เวลและมอร์สเป็นสองผู้ควบคุมโทรเลขในสายทดลองแรกของมอร์สระหว่างวอชิงตัน ดี.ซี. กับบัลติมอร์ และเวลเป็นผู้ควบคุมอาคารและจัดการสายโทรเลขหลายสายในช่วงเริ่มแรกระหว่าง ค.ศ. 1845 และ 1848 เขายังรับผิดชอบต่อนวัตกรรมทางเทคนิคต่อระบบของมอร์สเพิ่มเติม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แป้นส่งและรีเลย์แม่เหล็ก เวลปลีกตัวจากอุตสาหกรรมโทรเลขใน ค.ศ. 1848 เนื่องจากเขาเชื่อว่าผู้จัดการสายของมอร์สไม่ได้ให้คุณค่าแก่การมีส่วนร่วมของเขาสักเท่าใด งานสุดท้ายของเขา คือ การเป็นผู้จัดการบริษัทโทรเลขวอชิงตันและนิวออร์ลีนส์ ซึ่งสร้างรายได้เพียง 900 ดอลลาร์สหรัฐต่อปี โดยเขาเขียนจดหมายถึงมอร์สว่า "ผมได้ตัดสินใจที่จะปล่อยให้โทรเลขเป็นไปตามยถากรรม เพราะมันไม่สามารถดูแลผมได้เลย..."
ประวัติ
บิดามารดาของเวล ได้แก่ สตีเฟน เวล (1780-1864) และเบ็ธทีอะห์ ยังส์ (1778-1847) เวลเกิดในมอร์ริสทาวน์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ บิดาของเขาเป็นผู้ประกอบการและนักอุตสาหกรรม ผู้ก่อตั้งสปีดเวลล์ ไอร์ออนเวิร์กส์ ให้เป็นหนึ่งในโรงงานผลิตเหล็กที่มีความก้าวหน้าที่สุดแห่งยุค พี่น้องของอัลเฟรด ได้แก่ จอร์จ เวล ผู้ซึ่งเป็นนักการเมืองที่มีชื่อเสียงในสมัยนั้น
อัลเฟรดเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนรัฐบาล ก่อนที่จะเข้าทำงานเป็นช่างเครื่องในโรงงานผลิตเหล็ก เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กในด้านเทววิทยา ใน ค.ศ. 1832 ที่ซึ่งเขาเป็นนักเรียนที่กระตือรือร้นและประสบความสำเร็จ โดยสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1836 การเดินทางเยี่ยมโรงเรียนเก่าเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1837 ทำให้เขาได้เป็นพยานเห็นหนึ่งในการทดลองโทรเลขครั้งแรก ๆ ของซามูเอล มอร์ส เขาได้มีความสนใจในเทคโนโลยีดังกล่าวเป็นอย่างมาก และเจรจาข้อตกลงกับมอร์สเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีดังกล่าวที่สปีดเวลล์ โดยที่เขาจะต้องออกค่าใช้จ่ายเอง แต่จะได้รับผลตอบแทนเป็น 25% ของรายได้ อัลเฟรดได้แตกหุ้นของเขากับน้องชาย จอร์จ เวล เมื่อมอร์สว่าจ้างฟรานซิส สมิธ สมาชิกรัฐสภาจากรัฐเมน เป็นผู้ช่วยงาน เขาได้ลดสัดส่วนถือหุ้นของเวลเหลือหนึ่งในแปด มอร์สผูกขาดสิทธิบัตรในทุกสิ่งที่เวลได้พัฒนาขึ้น
เวลได้เกษียณจากกิจการโทรเลขใน ค.ศ. 1848 และย้ายกลับไปอาศัยยังมอร์ริสทาวน์ เขาใช้ชีวิตสิบปีสุดท้ายในการวิจัยเกี่ยวกับวงศ์ตระกูลของตน เนื่องจากเวลได้รับผลประโยชน์เพียงหนึ่งในแปดจากสิทธิบัตรโทรเลขของมอร์สร่วมกับน้องชาย เวลจึงเห็นว่าตนได้รับรายได้จากผลงานของเขาน้อยกว่ามอร์สและคนอื่น ๆ
ผลงานและอุปกรณ์ของเขาได้รับการบริจาคให้แก่สถาบันสมิทโซเนียนและสมาคมประวัติศาสตร์นิวเจอร์ซีย์ โดยบุตรชายของเขา สตีเฟน
แหล่งข้อมูลอื่น
18071859
ไกวัล วัฒนไกร
ไกวัล วัฒนไกร (8 เมษายน พ.ศ. 2494 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2565) เป็นนักแสดง, นักพากย์ ชาวไทย ภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี มีชื่อเสียงจากการพากย์ภาพยนตร์การ์ตูนที่และมีประสบการณ์สูงคนหนึ่งในประเทศไทย
ประวัติ
ไกวัล เกิดเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2494 ภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลหนองผักนาก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นลูกชายเจ้าของวิกหนังวัฒนไกรภาพยนตร์ มีพี่น้องอยู่ 5 คน โดยไกวัลเป็นลูกคนโต จบการศึกษาระดับ ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ทำงานเป็นผู้ช่วยจัดใบปิดประกาศภาพยนตร์ที่จัดฉาย
เริ่มพากย์หนังครั้งแรกจากการพากย์หนังกลางแปลงที่วัฒนไกรภาพยนตร์จัดฉาย จนเวลาผ่านไป ไกวัลได้เข้าทำงานพากย์เสียงประจำให้กับช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยทำหน้าที่พากย์เสียงภาพยนตร์และอนิเมะที่ออกอากาศทางช่อง 9 อีกทั้งยังได้เป็นนักพากย์ประจำของบริษัทวิดีโอสแควร์ โดยในช่วงแรกที่เข้ามาพากย์เสียงไกวัลยังพากย์เป็นตัวละครสมทบ ก่อนที่จะเปลี่ยนไปพากย์เป็นตัวละครหลักในภายหลัง นอกจากนี้ยังรับงานพากย์ต่างๆ หลายรูปแบบ ตั้งแต่การ์ตูนที่นำเข้าลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฎหมายและภาพยนตร์แนวอื่นๆ รวมไปทั้งรับงานแสดงบางส่วน
การเสียชีวิต
ไกวัล เสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2565 จากอาการป่วยโรคตับวายเฉียบพลัน ที่โรงพยาบาลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี
ผู้ที่พากย์เสียงแทน
หลังจากที่ไกวัลเสียชีวิตลง ทำให้นักพากย์คนอื่น ๆ ถูกทาบทามให้มารับงานพากย์ต่อจากช่วงที่ยังพากย์ไม่จบเรื่องหรือเรื่องที่ยังออกอากาศอยู่ รวมถึงตัวละครเดิมที่ไกวัลเคยพากย์ไว้ที่กลับมามีบทบาทในผลงานเรื่องอื่นๆ
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2566 จัดการแข่งขันโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย การแข่งขันจะแบ่งออกเป็น 2 โซนย่อยได้แก่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง
รูปแบบการแข่งขัน
การแข่งขันในฤดูกาล 2566 จะแบ่งออกเป็นสองโซนย่อยได้แก่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนและภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง โดยทั้งสองโซนย่อยจะแข่งแบบแพ้คัดออกจำนวน 1 นัด โดยทีมที่ชนะจะผ่านเข้ารอบแพ้คัดออกโซนย่อย
สโมสรที่เข้าแข่งขัน
ในฤดูกาล 2566 มีสโมสรเข้าแข่งขันจำนวน 37 สโมสร โดยแบ่งออกเป็นภาคเหนือตอนบน 18 สโมสร และภาคเหนือตอนล่าง 19 สโมสร
สนามแข่งขัน
การแข่งขันในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือใช้สนามแข่งขันในจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้
การแข่งขันในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน
การจับสลากคู่แข่งขันมีขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2566
การแข่งขันในโซนภาคตะวันออกตอนล่าง
การจับสลากคู่แข่งขันมีขึ้นในวันที่ 21 เมษายน 2566
นครศูนย์กลาง
นครศูนย์กลาง (中核市 (Chūkakushi)) เป็นนครประเภทหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น เป็นเขตการปกครองที่ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลกลาง นครศูนย์กลางได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่หลายอย่างที่ตามปกติแล้วจะดำเนินการโดยจังหวัด แต่นครศูนย์กลางมีอำนาจหน้าที่ไม่มากเท่านครโดยรัฐบัญญัติ
ในการสมัครเพื่อยกฐานะเป็นนครศูนย์กลาง นครนั้นจะต้องมีประชากรมากกว่า 300,000 คน และมีพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร แต่ก็มีข้อยกเว้นพิเศษตามคำสั่งของคณะรัฐมนตรีในการยกฐานะนครที่มีประชากรต่ำกว่า 300,000 คน แต่มากกว่า 200,000 คน หลังจากการยกเลิกการปกครองรูปแบบนครพิเศษในวันที่ 1 เมษายน 2015 นครใด ๆ ที่มีประชากรมากกว่า 200,000 คน ก็สามารถขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางได้ การขอยกฐานะจะต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสภานครและสภาจังหวัด
คำว่า "นครศูนย์กลาง" กำหนดขึ้นตามวรรคแรกของมาตรา 252 หมวด 22 ของกฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นของประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อนครศูนย์กลาง
ณ วันที่ 1 เมษายน 2020 ซึ่งเป็นวันที่มีการพิจารณาฐานะนครครั้งล่าสุด มีนคร 60 แห่งที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นนครศูนย์กลาง ดังนี้
นครที่ตรงตามข้อกำหนด แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ
นครต่อไปนี้มีประชากรมากกว่า 200,000 คน แต่ยังไม่มีการเสนอชื่อ (นครที่มีแผนขอยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางจะไม่แสดงในรายชื่อนี้)
สหรัฐไทยเดิม
สหรัฐไทยเดิม เดิมชื่อ แคว้นสหรัฐไทยใหญ่ คือดินแดนทางภาคเหนือของประเทศไทย มีอาณาเขตรวมดินแดนของรัฐฉาน, รัฐกะยาจนไปถึงครึ่งใต้ของเมืองมัณฑะเลย์ในประเทศพม่า เคยเป็นอดีตเขตการปกครองเสมือนจังหวัด ของประเทศไทยช่วงปี พ.ศ. 2485 ก่อนที่จะคืนดินแดนดังกล่าวแก่สหประชาชาติในปี พ.ศ. 2489 หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง
ความเดิม
ในการรับรู้ของรัฐบาลไทยสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม สหรัฐไทยเดิมหรือแคว้นสหรัฐไทยใหญ่คือดินแดนที่มีชนชาติไทอาศัยอยู่ และในอดีตอาณาจักรล้านนาเคยแผ่อิทธิพลไปครอบครอง ก่อนหน้านี้ช่วงต้นรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยพยายามขยายอำนาจเข้าเมืองเชียงตุงถึงสามครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก่อนที่เชียงตุงจะตกเป็นของพม่า และเป็นส่วนหนึ่งของอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2433
การเข้ายึดและรวมเข้ากับไทย
กระทั่งสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นขอให้รัฐบาลไทยสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม ยกกำลังทหารขึ้นไปยึดดินแดนส่วนนี้จากทหารจีนก๊กมินตั๋ง ของจอมพลเจียงไคเช็กและกองทัพอังกฤษ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2485
ต่อมาวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2486 กองบัญชาการทหารสูงสุดได้เปลี่ยนชื่อ "แคว้นสหรัฐไทยใหญ่" เป็น "สหรัฐไทยเดิม" อย่างเป็นทางการ และวันที่ 18 พฤษภาคมจึงได้ประกาศยกเลิกกำหนดในทางอรรถคดีที่กองทัพทำสงครามทั่วราชอาณาจักรยกเว้นจังหวัดเชียงรายและสหรัฐไทยเดิม วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 พลเอกฮิเดกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ได้มาพบจอมพล ป. พิบูลสงคราม เพื่อมอบพื้นที่จำนวน 12 เมือง ไทยจึงผนวกดินแดนแคว้นสหรัฐไทยใหญ่และรัฐเมืองพาน (เมืองปั่น) เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย ทั้งนี้ได้ประกาศจัดตั้งเป็นอำเภอ 12 อำเภอ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 มีการสถาปนาเจ้าฟ้าสิริสุวรรณราช ยสสรพรหมลือ เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงตุง และจัดการปกครองสหรัฐไทยเดิมเสมือนจังหวัดหนึ่ง
ไทยได้มีการทำสนธิสัญญากับญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2486 หลังการประกาศมอบดินแดนทั้งหมดให้แก่ประเทศไทยเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2486 ราชกิจจานุเบกษาระบุว่า "ฉะนั้น กลันตัน ตรังกานู ไซบุรี ปะลิส และบันดาเกาะที่ขึ้นหยู่ กับทั้งเชียงตุงและเมืองพาน จึงเปนอันรวมเข้าไนราชอานาจักรไทยตั้งแต่วันที่ 18 สิงหาคม พุทธสักราช 2486 เปนต้นไป"
สิ้นสุดการครอบครองของไทย
ทว่าหลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นแพ้สงคราม ไทยจำต้องส่งมอบรัฐเชียงตุง รัฐกะยาและรัฐเมืองพาน ให้กับกองพลอินเดียที่ 7 เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2488 รัฐบาลไทยสมัยควง อภัยวงศ์ ได้คืนดินแดนส่วนนี้ให้กับสหประชาชาติ และวันเดียวกันนั้นได้มีการประกาศจากกรมบัญชาการทัพใหญ่ ว่ามีการเปลี่ยนชื่อ "สหรัฐไทยเดิม" เปลี่ยนกลับเป็น "แคว้นสหรัฐไทยใหญ่" ตามเดิม โดยให้เหตุผลว่าประกาศเก่านั้นไร้ผลและยกเลิกเสีย จนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2489 ไทยได้ตกลงทำสัญญาที่เรียกว่า สัญญาความตกลงสมบูรณ์แบบเพื่อเลิกสถานะสงคราม ระหว่างไทยกับสัมพันธมิตร ประกอบด้วยสัญญา 24 ข้อ เป็นอันสิ้นสุดการครอบครองดินแดนสหรัฐไทยเดิม เจ้าฟ้าสิริสุวรรณราช ยสสรพรหมลือ และครอบครัวได้ติดตามกองทัพไทยเข้ามาพำนักในเชียงใหม่ จนกระทั่งพิราลัยในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งหลังจากนี้อังกฤษได้เข้ามามีบทบาทในการผนวกดินแดนนี้เข้ากับประเทศพม่าในเวลาต่อมา
เขตการปกครอง
เมื่อกองทัพพายัพปกครองสหรัฐไทยเดิม ได้จัดการปกครองเป็นแบบทหารเสมือนจังหวัด การนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเจ้าฟ้าสิริสุวรรณราช ยสสรพรหมลือ เป็นเจ้าผู้ครองนครเชียงตุง โดยมีพลตรีผิน ชุณหะวัณ รองแม่ทัพกองทัพพายัพ เป็นข้าหลวงทหารประจำรัฐไทยใหญ่เพียงคนเดียว โดยมีสำนักงานอยู่ที่เมืองเชียงตุง จัดการปกครองสหรัฐไทยเดิมเสมือนเป็นจังหวัดหนึ่ง ให้นายตำรวจซึ่งเป็นหัวหน้าสถานีตำรวจทำหน้าที่เป็นนายอำเภอ และมีการตั้งศาลากลางสหรัฐไทยเดิมขึ้นที่เมืองเชียงตุง แบ่งท้องที่การปกครองออกเป็น 12 อำเภอ คือ
ส่วนรัฐเมืองพาน (เมืองปั่น) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำสาละวิน ถูกจัดการปกครองแบบทหารเช่นเดียวกับท้องที่สหรัฐไทยเดิม กำหนดให้รัฐเมืองพานเป็นอำเภอหนึ่งชื่อ อำเภอเมืองพาน โดยให้หัวหน้าสถานีตำรวจเป็นนายอำเภออยู่ในบังคับบัญชาของตำรวจสนามเชียงใหม่และทัพพายัพ
การศาล
ทั้งนี้รัฐบาลไทยได้ตั้งศาลขึ้น 3 แห่ง ที่เมืองเชียงตุง เมืองสาด และเมืองหาง โดยมีตราประจำศาลสหรัฐไทยเดิม ทั้ง 3 ศาล โดยใช้ตราประจำชาด คือดวงตรารูปวงกลม ศูนย์กลางกว้าง 5 เซนติเมตร ลายกลางเป็นตราแผ่นดิน เบื่องล่างมีอักษรชื่อศาลตามชื่อเมือง ดังนี้ สาลเมืองเชียงตุง สาลเมืองสาต และสาลเมืองหาง ส่วนทางอรรถคดีของอำเภอเมืองพานให้ขึ้นกับศาลเมืองหางของสหรัฐไทยเดิมตั้งแต่วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2486 โดยมีการส่งอัยการเข้าไปปฏิบัติหน้าที่ เป็นต้น
การเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมภายใต้การปกครองของไทย
หลังอยู่ภายใต้การปกครองของไทย ได้มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสังคมของกลุ่มชนพื้นเมืองของพม่ามีการเรียนการสอนภาษาไทยและหลายคนถึงขั้นอ่านออกเขียนได้ ยกเลิกวัฒนธรรมดั้งเดิมทั้งหมดและให้ปฏิบัติตามรัฐนิยม ซึ่งการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมนี้มีผลกระทบอย่างมากซึ่งยังได้ส่งผลมาถึงปัจจุบันอีกด้วย
ปราสาททากายามะ
ปราสาททากายามะ (高山城 (Takayama-jō)) เป็นปราสาททรงญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่นครทากายามะ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น บนบริเวณภูเขาที่ความสูง 687 เมตร สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1588 และพังทลายลงในปี ค.ศ. 1695 อย่างไรนั้นปราสาทแห่งนี้มิได้สร้างขึ้นมาเพื่อการสู้รบแต่อย่างใด บริเวณที่ตั้งของปราสาทในปัจจุบันคือสวนชิโรยามะ
อุดมคติ (จริยธรรม)
อุดมคติ (ideal) เป็นหลักการหรือคุณค่า (value) ที่บุคคลมุ่งแสวงเป็นเป้าหมาย ซึ่งปกติในบริบทจริยธรรม อุดมคติมีความสำคัญเป็นพิเศษในจริยธรรม เพราะลำดับที่บุคคลจัดอุดมคติมักตัดสินว่าบุคคลแสดงออกซึ่งอุดมคตินั้นอย่างจริงใจมากน้อยเพียงใด อุดมคติเป็นการใช้สิ่งสากล (universal) ในทางจริยธรรม ค่อนข้างคล้ายกับค่าในตัวสัมพัทธ์ (relative intrinsic value)
บางคนที่อ้างว่ามีอุดมคติความซื่อสัตย์ แต่ยินดีโกหกเพื่อปกป้องสหายกำลังแสดงว่า เขามิได้ถือมิตรภาพเป็นอุดมคติหนึ่งเท่านั้น แต่ยังเป็นอุดมคติที่สำคัญยิ่งกว่าความซื่อสัตย์ ฉะนั้น จึงมองว่าอุดมคติคล้ายกับคุณค่าได้
พิษ
พิษ ในบริบทชีววิทยา คือ สสารใด ๆ ที่ก่อการรบกวนแก่สิ่งมีชีวิต มักโดยปฏิกิริยาเคมีหรือกิจกรรมอย่างอื่นในระดับโมเลกุล เมื่อซึมซาบเข้าสู่สิ่งมีชีวิตนั้นในปริมาณที่เพียงพอ สาขาแพทยศาสตร์ (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สัตวแพทยศาสตร์) และสัตววิทยา มักแยกพิษออกจากชีวพิษ (toxin) และจากพิษสัตว์ (venom) ชีวพิษเป็นพิษที่ผลิตโดยหน้าที่ทางชีวภาพบางอย่างในธรรมชาติ และพิษสัตว์มักนิยามเป็น ชีวพิษที่ฉีดเข้าสู่ร่างกายโดยการกัดหรือต่อยเพื่อก่อผลของมัน ขณะที่พิษอื่นโดยทั่วไปนิยามเป็นสสารที่ดูดซึมผ่านเยื่อบุผิว อาทิ ผิวหนังหรือลำไส้
อัลบาโน อัลบานีส
อัลบาโน อัลบานีส (เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1921 ที่เมืองโพเร็ก ประเทศโครเอเชีย – เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ) เป็นนักกระโดดข้ามและนักกระโดดสูงจากประเทศอิตาลี เคยเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑายุโรปแชมป์เปี้ยนชิพส์ ในปี ค.ศ. 1950 แต่ได้อันดับที่ 4 และการแข่งขันระดับมหาวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 1947 ปรากฎว่าได้เหรียญทอง
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อินเตอร์คอนติเนนทัลแชมเปียนชิพ
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี อินเตอร์คอนติเนนทัลแชมเปียนชิพ (WWE Intercontinental Championship) เป็นเข็มขัดแชมป์เส้นรองของสมาคม WWE ก่อตั้งขึ้นเมื่อ1 กันยายน ค.ศ. 1979
รายนามการครองแชมป์
As of September 1, 2023.
สถิติในการครองแชมป์
ถึง September 1, 2023.
สโมสรฟุตบอลยูไนเต็ดออฟแมนเชสเตอร์
สโมสรฟุตบอลยูไนเต็ดออฟแมนเชสเตอร์ (F.C. United of Manchester) เป็นสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพของอังกฤษ ตั้งอยู่ที่เขตมอสตัน เมืองแมนเชสเตอร์ มณฑลเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2005 โดยผู้สนับสนุนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่ไม่พอใจการเข้ามาซื้อกิจการของมัลคอล์ม เกลเซอร์ นักธุรกิจชาวอเมริกัน ปัจจุบันลงแข่งขันในระดับเนชันนัลลีก นอร์ท
โดยช่วงแรกสโมสรยังไม่มีสนามเหย้าเป็นของตนเองจึงได้เช่าสนามกิกเลน ที่ตั้งอยู่เมืองบิวรี มณฑลเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ เป็นสนามเหย้าร่วมกับสโมสรฟุตบอลบิวรีจนถึงปี 2014 ต่อมาในฤดูกาล 2014–15 ได้เปลี่ยนมาเช่าสนามโบเวอร์โฟลด์ และสนามเทมไซด์สเตเดียม ของสตาลีบริดจ์เซลติก และเคอร์ซันแอชตัน ตามลำดับ จนกระทั่งสโมสรได้มีสนามเหย้าเป็นของตนเองในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2015 คือสนามบรอดเฮิร์สพาร์ก ซึ่งเปิดใช้งานเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2015–16
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศเวียดนาม
การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในประเทศเวียดนาม เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกที่ยังดำเนินอยู่ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (โควิด-19) ที่เกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) กระทรวงอนามัยประกาศว่ามีผู้ติดเชื้อยืนยัน 2,910 ราย หายแล้ว 2,516 ราย และเสียชีวิต 35 ราย ซึ่งได้ปฏิบัติการการตรวจแล้วเกือบ 2.9 ล้านคน ในเดือนเมษายนปีเดียวกัน จังหวัดหายเซืองเป็นจังหวัดที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดโดยมีผู้ป่วยที่ได้รับการยืนยัน 762 รายและไม่มีผู้เสียชีวิต
ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2019 ประเทศจีนได้ประกาศพบกลุ่มผู้ติดเชื้อปอดบวมที่อู่ฮั่น ตัวไวรัสเข้ามายังประเทศเวียดนามในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2020 ผ่านชาวจีนสองคนในนครโฮจิมินห์ที่มีผลตรวจเป็นบวก เคสช่วงแรกมาจากต่างประเทศ จนกระทั่งมีการแพร่เชื้อในประเทศในเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม โดยพบกลุ่มผู้ติดเชื้อในหวิญฟุก ต่อมาพบผู้เสียชีวิตรายแรกในฮานอย, นครโฮจิมินห์, ดานัง และจังหวัดหายเซืองในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020
เวียดนามระงับการเข้ามาของชาวต่างชาติตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2563 จนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติมเพื่อจำกัดการแพร่กระจายของโควิด-19 มาตรการนี้จะไม่ใช้กับนักการทูต, เจ้าหน้าที่, นักลงทุนต่างชาติ, ผู้เชี่ยวชาญ และแรงงานที่มีทักษะ ในช่วงตรุษญวน ค.ศ. 2021 ทุกคนที่เข้าไปในประเทศเวียดนามจะต้องกักตัวเองอย่างน้อย 14 วันที่สถานกักกันของเจ้าหน้าที่ โดยยกเว้นเพียงนักการทูตพิเศษของกระทรวงการต่างประเทศ
เวียดนามได้รับการอ้างถึงจากสื่อระดับโลกว่าเป็นหนึ่งในโครงการควบคุมการแพร่ระบาดของโรคที่ดีที่สุดในโลก พร้อมกับเกาหลีใต้, สิงคโปร์ และไต้หวัน หลายคนชื่นชมการตอบสนองของเวียดนามเมื่อเปรียบเทียบกับความสำเร็จในปี พ.ศ. 2546 เมื่อเวียดนามกลายเป็นประเทศแรกที่ทำให้หมดโรคซาร์ส แม้จะมีความสามารถทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีที่ด้อยกว่า แต่การตอบสนองของประเทศต่อการระบาดของโรคก็ได้รับเสียงไชโยโห่ร้องสำหรับความฉับไว, ประสิทธิภาพ และความโปร่งใส ซึ่งตรงกันข้ามกับข้อกล่าวหาที่ปกปิดในประเทศจีน และการเตรียมการที่ไม่ดีในสหรัฐรวมถึงประเทศในยุโรป
ถึงแม้ว่าโรคระบาดทั่วจะทำลายเศรษฐกิจของประเทศอย่างหนัก อัตราการเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศในประเทศยังคงเป็นหนึ่งในประเทศแถบเอเชียแปซิฟิกที่มีค่าสูงสุด โดยอยู่ที่ร้อยละ 2.91 ใน ค.ศ. 2020 และประมาณการว่าจะเติบโตเป็นร้อยละ 6.6 ภายใน ค.ศ. 2021
ภูมิหลัง
เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2563 องค์การอนามัยโลก (WHO) ยืนยันว่าไวรัสโคโรนาตัวใหม่เป็นสาเหตุของการเจ็บป่วยทางเดินหายใจในกลุ่มคนในเมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน ซึ่งได้รายงานต่อองค์การอนามัยโลกในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2562
อัตราการตายของผู้ป่วยโควิด-19 นั้นต่ำกว่าโรคซาร์สปี พ.ศ. 2546 มาก แต่การแพร่เชื้อน่าสังเกตมากกว่า ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตที่มีความหมาย
ทาริกา ธิดาทิตย์
ทาริกา ธิดาทิตย์ (เกิด 27 สิงหาคม พ.ศ. 2495) ชื่อเล่น ก้อย เป็นนักแสดง ผู้จัดละคร นักพากย์ชาวไทย มีพี่น้อง 5 คนและเธอเป็นคนที่ 3 จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนสัตย์สงวนวิทยา จบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย และประกาศนียบัตรวิชาชีพด้านธุรกิจโรงแรม ระดับอุดมศึกษาคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วิชาเอกพืชสวน ระยะแรกได้ฝึกฝนการร้องเพลงจากการแนะนำของคุณเพ็ญแข กัลย์จารึก แล้วมาเป็นนักร้องที่มูแลงรูจไนต์คลับ ต่อมาได้มีโอกาสเดินแฟชั่นให้สถานเสริมสวยต่างๆ จากนั้นคุณพิมพ์พรรณ บูรณะพิมพ์ ได้ชักนำเธอให้มาเป็นนางเอกภาพยนตร์โทรทัศน์ของรัชฟิล์มของคุณพยุง พึ่งศิลป์ เรื่อง สามสาววัยสวาท และ หุ่นไล่กา ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
ในปี พ.ศ. 2516 สุมาลี ทองหล่อ อดีตนักร้องหญิงได้แนะนำทาริกาได้เข้าสู่วงการจอเงินด้วยการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในบทนางรองเรื่อง ธนูสวาท สร้างโดย ไชยา สุริยัน แต่ภายหลังเธอได้ผันตัวรับบทเป็นนางร้าย ผลงานทางภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียง ได้แก่ พยานบาป, โบตั๋น, มีนัดกับหัวใจ, บ้านทรายทอง, พจมาน สว่างวงศ์ เธอได้รับรางวัลระดับนานาชาติจากภาพยนตร์เรื่อง เหนือกว่ารัก ต่อมาได้หันเอาดีด้านละครโทรทัศน์ จนได้เป็นผู้จัดละครเจ้าของบริษัท มาสเตอร์ วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ให้กับสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ถึงปัจจุบัน โดยละครที่เธอสร้างส่วนใหญ่ออกมาในรูปแบบสร้างสรรค์สังคมหรือตลกเบาสมอง ทั้งยังได้รับฉายาว่า “ผู้จัดใจบุญ“ เนื่องจากชอบทำบุญช่วยเหลือสังคมมาโดยตลอด
มีบุตรชายคือ เอิน นิธิภัทร์ เอื้อวัฒนสกุล ผู้จัดละครทางช่อง 3 ซึ่งมารับช่วงต่อจากคุณแม่ตั้งแต่ละครเรื่อง แม่ยายคงกระพัน ปี พ.ศ. 2555 ปัจจุบัน บุตรชาย แต่งงานกับนักแสดงสาว จ๊ะ จิตตาภา แจ่มปฐม
ผู้จัดละคร
ในนามของ บริษัท แม็กไพน์โปรโมชั่น จำกัด
ในนามของบริษัท นิวเบรน จำกัด (ร่วมกับ ศุภักษร และ อัจฉราวดี เถาเสถียร)
ในนามของบริษัท มาสเตอร์วัน วีดีโอ โปรดักชั่น จำกัด
เคิร์ต อัลเบิร์ต
อัลเบิร์ตได้ประสบอุบัติเหตุจากการปีนเขา เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2010 ด้วยความสูง 18 m ขณะที่อัลเบิร์ตถ่ายรูป ผ่านไปสองวันหลังจากประสบอุบัติเหตุ อัลเบิร์ตก็เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลในเมืองแอร์ลังเงิน
ปลาปักเป้าอ้วน
ปลาปักเป้าอ้วน (Fat puffer) เป็นสกุลของปลาปักเป้าสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Arothorn (/อะ-โร-ทรอน/) จัดอยู่ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)
มีลักษณะ ลำตัวป้อม หัวทู่ จมูกแต่ละข้างมีปลายแยกออกเท่ากันเป็นเส้นคล้ายหนวดหรือเป็นเส้นแบน ๆ 2 เส้น จะงอยปากค่อนข้างยาว มีช่องระหว่างตากว้าง ครีบหลัง ครีบหู และครีบก้นมีลักษณะกลม ครีบหางตัดตรง ปลายจมูกเป็นแท่งคล้ายหนวด มีเส้นข้างลำตัว 1 เส้น มีหนามขนาดเล็กทั่วตัว ยกเว้นรอบปากและคอดหาง
ปลาปักเป้าในสกุลนี้ จัดเป็นปลาปักเป้าสกุลที่มีสมาชิกมากที่สุดสกุลหนึ่งในวงศ์นี้ หลายชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามหรือจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เป็นปลาปักเป้าที่อาศัยอยู่ในทะเลทั้งหมด  โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ A. stellatus ที่ยาวได้ถึง 48 นิ้ว
การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด
เขตโทชิมะ
โทชิมะ เป็น 1 ใน 23 เขตพิเศษของกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีอาณาเขตติดกับเขตเนริมะ เขตอิตาบาชิ เขตคิตะทางทิศเหนือ เขตชินจูกุและบุงเกียวทางทิศใต้
เขตโทชิมะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1947 มีพื้นที่ทั้งสิ้น 13.01 ตารางกิโลเมตร ในช่วงปี ค.ศ. 1965 เคยมีจำนวนประชากรสูงถึง 370,000 คน จนในปี ค.ศ. 2005 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 252,011 คน แต่ในช่วงเวลากลางวันอาจจะมีจำนวนประชากรที่เข้ามาประกอบธุรกิจในเขตกว่า 430,000 คน ย่านธุรกิจที่สำคัญ คือ อิเกบูกูโระ
เขตโทชิมะเป็นเขตที่มีผู้อยู่อาศัยชาวต่างชาติ 15,516 คน หรือคิดเป็น 6.16% มากเป็นอันดับต้นของเมืองโตเกียว โดยในจำนวนของชาวต่างชาติมีชาวจีนกว่า 56% ชาวเกาหลี 20% และตามมาด้วยชาวฟิลิปปินส์
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1004
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1004 (ต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ - ดอยสุเทพ) ช่วงตั้งแต่ประตูเมืองเชียงใหม่ ถึงสวนสัตว์เชียงใหม่เรียกว่า ถนนห้วยแก้ว แต่ช่วงอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัยถึงดอยสุเทพเรียกว่า ถนนทางขึ้นดอยสุเทพ หรือ ถนนศรีวิชัย ปัจจุบัน ช่วงประตูเมืองเชียงใหม่ถึงสวนรุกขชาติห้วยแก้วเป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร มีเกาะกลาง ช่วงผ่านหน้าสวนสัตว์เชียงใหม่มีขนาด 4 ช่องจราจร ไม่มีเกาะกลาง ขึ้นไปบนภูเขาที่สูงชัน ผ่านดอยสุเทพ จนถึงพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์ โดยช่วงสวนสัตว์เชียงใหม่ถึงทางขึ้นพระธาตุดอยสุเทพมีขนาด 3 ช่องจราจร และช่วงพระธาตุดอยสุเทพถึงพระตำหนักภูพิงคราชนิเวศน์มีขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทางที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 2 สำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) รวม 16.277 กิโลเมตร
สำหรับผู้ริเริ่มก่อสร้างถนนทางขึ้นสู่ดอยสุเทพคือ ครูบาศรีวิชัย ได้กำหนดฤกษ์ที่จะลงมือขุดจอบแรกสำหรับการสร้างถนนขึ้นดอยสุเทพในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 โดยมีเจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ทรงเป็นผู้ขุดจอบแรกเป็นปฐมฤกษ์ ใช้เวลาก่อสร้าง 5 เดือน 22 วัน กระทั่งวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2478 จึงเปิดถนนให้รถขึ้นดอยสุเทพเป็นครั้งแรก ซึ่งในขณะนั้นเป็นถนนดินลูกรัง มีระยะทาง 11.530 กิโลเมตร
ถนนสายนั้นเมื่อสร้างเสร็จใหม่ ๆ มีชื่อว่า ถนนดอยสุเทพ ครั้นต่อมาก็ได้เปลี่ยนเป็นถนนศรีวิชัย เพื่อเป็นเกียรติแก่ครูบาศรีวิชัย โดยวันที่ 9 พฤศจิกายน ของทุกปี จะเป็นวันครบรอบในการทำพิธีลงจอบแรก สร้างถนนศรีวิชัยขึ้นสู่วัดพระธาตุดอยสุเทพ เรียกว่า งานทำบุญจอบแรกครูบาศรีวิชัย นอกจากนี้ในช่วงก่อนวันวิสาขบูชา 1 วันของทุกปี จะมีประเพณีเดินขึ้นดอยสุเทพ ซึ่งถนนสายนี้ในยามค่ำคืนจะใช้ประกอบพิธีประเพณีเดินขึ้นดอยสุเทพเพื่อแสวงบุญ ตั้งแต่ค่ำถึงรุ่งเช้า
ฮานลี โฮเฟอร์
ฮานลี โฮเฟอร์ เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1992 เป็นลูกครึ่งเยอรมัน-สิงคโปร์ ซึ่งฮานลีอาศัยอยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ และประกอบอาชีพเป็นนักจัดรายการวิดีโอของสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวีเอเชีย โดยก่อนหน้านี้เป็นนางแบบให้กับบริษัทเอฟ โมเดล แมเนจเม้นต์ สิงคโปร์ และในปี ค.ศ. 2013 ฮานลี โฮเฟอร์จึงมาประกอบอาชีพเป็นนักจัดรายการวิดีโอของสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวีเอเชีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน
โซโลอิสต์
โซโลอิสต์ (Soloist) เป็น สตูดิโออัลบั้ม เดี่ยวชุดแรกของ ว่าน ธนกฤต พานิชวิทย์ วางแผงทั่วประเทศเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2550 มีเพลงยอดนิยมคือ "ระยะปลอดภัย", "สิ่งที่ยังเหลือ" , "วัยทองรำลึก"
อาอิ คายาโนะ
อาอิ คายาโนะ (เกิดวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1987) เป็นนักพากย์การ์ตูนชาวญี่ปุ่น โดยสังกัดเอเจนซีโปร-ฟิตตั้งแต่เริ่มเข้าสู่วงการจนถึง พ.ศ. 2557 ก่อนจะย้ายไปอยู่กับออฟฟิศโอซาวะในปีถัดมา บทตัวละครนำตัวแรกที่พากย์ได้แก่เมโกะ ฮมมะ หรือเม็มมะจากดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ นอกจากนี้ยังมีบทบาทสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ยุซึริฮะ อิโนริจากปฏิวัติหัตถ์ราชัน ชีนะ มาชิโระจากซากุระโซว หอพักสร้างฝัน และชิโระจากโนเกม โนไลฟ์ และยังร้องเพลงประกอบอนิเมะบางเรื่องที่เธอพากย์ด้วย
ประวัติ
ก่อนหน้าที่จะมาเป็นนักพากย์นั้น คายาโนะตั้งใจที่จะทำงานที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้อื่น จึงได้ไปสมัครเข้าเรียนที่โรงเรียนอาชีวศึกษาและเข้าทำงานในสถานเสริมความงาม เธอเริ่มสนใจอนิเมะหลังจากได้ชมอนิเมะซีรีส์อาเรียทางโทรทัศน์หลังเลิกงานที่บ้าน และตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางชีวิตไปเป็นนักพากย์การ์ตูน ขณะที่เธอเข้าเรียนในโรงเรียนนักพากย์นั้นเธอยังคงทำงานต่อที่เดิมเพื่อหาเงินมาเป็นค่าเทอม
เอโอเอ
เอโอเอ (AOA ย่อมาจาก Ace of Angels; 에이오에이) เป็นเกิร์ลกรุปสัญชาติเกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยเอฟเอ็นซีเอนเตอร์เทนเมนต์ ปัจจุบันมีสมาชิก 1 คน คือ ชานมี
อาอิ คายาโนะ
ประวัติ
คายาโนะเริ่มงานพากย์ครั้งแรกกับต้นสังกัด Pro-Fit โดยบทอนิเมะบทแรกที่เธอพากย์อยู่ในโอวีเอของซีรีส์เจ้าหญิงปีศาจ และยังพากย์เสียงเป็นตัวละครประกอบหลายตัวในซีรีส์ชุดอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม ภาคสอง เธอได้พากย์เป็นตัวละครหลักครั้งแรกใน พ.ศ. 2554 และตัวละครหลักตัวแรกที่เธอพากย์คือเมโกะ ฮมมะ หรือเม็มมะจากดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ นอกจากนี้ เธอยังร้องเพลงไตเติลจบของซีรีส์นี้ร่วมกับนักพากย์อีกสองคนจากซีรีส์เดียวกันได้แก่ฮารูกะ โทมัตสึและซาโอริ ฮายามิ ซึ่งก็คือเพลง "ซีเคร็ตเบส~คิมิงะกูเรตะโมโนะ~" โดยเพลงนี้ต้นฉบับคือวงโซน ในปีเดียวกัน เธอยังพากย์เสียงเป็นยุซึริฮะ อิโนริในซีรีส์ปฏิวัติหัตถ์ราชันอีกด้วย เธอได้รับรางวัลนักพากย์หน้าใหม่หญิงยอดเยี่ยมจากงานเซยูอะวอดส์ครั้งที่ 6 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555
เอโอเอ
2012–2013: การก่อตั้งและการเปิดตัว
เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม เวลา 14.00 น. FNC Entertainment ต้นสังกัดของ FT Island และ CN BLUE ได้เปิดเผยภาพทีเซอร์สมาชิกวง AOA (Ace Of Angels) ที่กำลังได้รับการจับตามองเนื่องจากเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปวงแรกในสังกัด ออกมาให้ชมกัน โดย FNC Entertainment ได้เปิดเผยเกิร์ลกรุ๊ปสตอรี่ 7+1 Angel's Story' ออกมาทาง AOA Official Website (www.a-o-a.co.kr) และ Official Homepage และจะเปิดเผยสมาชิกทั้งหมด 8 คน ออกมาตามลำดับทั้งหมด 8 วัน ตั้งแต่วันที่ 16-23 กรกฎาคม โดย
อาอิ คายาโนะ
ประวัติ
พ.ศ. 2557 คายาโนะได้รับบทเป็นชิโระในซีรีส์ โนเกม โนไลฟ์ และร้องเพลงปิดของซีรีส์ได้แก่เพลง "ออราซิออน" (Oración; ) ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอได้ลาออกจากโปร-ฟิตมาเป็นฟรีแลนซ์ ก่อนที่ต้น พ.ศ. 2558 เธอจะย้ายเข้าไปสังกัดออฟฟิศโอซาวะ ต่อมาในปีเดียวกัน เธอรับบทเป็นเมงูมิ ซากุระในซีรีส์ โรงเรียนของเราน่าอยู่!, และคาซึมิงาโอกะ อุทาฮะในซีรีส์ วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม บทบาทสำคัญใน พ.ศ. 2559 ที่เธอแสดงได้แก่ดาร์กเนสในขอให้โชคดีมีชัย ในโลกแฟนตาซี! ฮิชิโระ จิสึรุในรีไลฟ์ และโทยามะ รินในนิวเกม! ใน พ.ศ. 2560 เธอรับบทเป็นซากุราเมะ คิริเอใน ยูคิวโฮลเดอร์! และพากย์เป็นชิโระและชวิในโนเกม โนไลฟ์: ซีโร
นอกจากงานพากย์แล้ว คายาโนะยังมีรายการทางยูทูบชื่อ "คายาโนมิ ~คายาโนะ อาอิ งะ นิฮนชู โอะ โนมินางาระ, ทาเบรุ ดาเกะ~" หรือเรียกอย่างย่อว่า "คายาโนมิ" โดยเนื้อหาของรายการเกี่ยวข้องกับสาเกชนิดต่าง ๆ ทั่วประเทศญี่ปุ่น ชื่อรายการ "คายาโนมิ" มาจากนามสกุลของเธอรวมกับคำว่าดื่มในภาษาญี่ปุ่น  รายการของเธอออกอากาศทางช่องยูทูบของอะนิเมตตั้งแต่ พ.ศ. 2559 จนกระทั่ง พ.ศ. 2561 รายการนี้ได้แยกออกมาเป็นช่องยูทูบของตัวเอง
เอโอเอ
2012–2013: การก่อตั้งและการเปิดตัว
Fnc entertainment ได้ปล่อยทีเซอร์ภาพในคอนเซ็ปต์ What? ด้วย 5 ภาษา อังกฤษ-เกาหลี-ญี่ปุ่น-จีน และภาษาไทย โดยได้ปล่อยทีเซอร์ music video ครั้งที่ 1 เมื่อ16 ก.ค. 2013 และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 2 เมื่อ 18 ก.ค. 2013 และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 3 เมื่อ 23 ก.ค. 2013 และได้ปล่อย music viedo ตัวที่ชื่อ 3 พลง moya ในวันที่ 25 ก.ค. 2013 และเมื่อวันที่3 ต.ค. 2013 ได้ปล่อยทีเซอร์ music video ตัวที่ 4 โดย ครั้งที่ 1 เมื่อ 3 ต.ค. 2013 และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 2 เมื่อ 7 ต.ค. 2013 และได้ปล่อย music viedo ตัวที่ 4 ชื่อเพลง Confused
2014–2015: ความก้าวหน้าในอาชีพและการเปิดตัวในญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 9 ม.ค. 2014 FNC entertainment ได้ปล่อยทีเซอร์ music video ตัวที่ 5 โดยครั้งที่ 1 เมื่อ 9 ม.ค. 2014 และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 2 เมื่อ 13 ม.ค. 2014 และได้ปล่อย music viedo ตัวที่ 5 ชื่อเพลง miniskirt ในวันที่ 15 ม.ค. 2014 แต่ซอลฮยอน หนึ่งในเซ็นเตอร์ของวงได้รับบาดเจ็บจากโอลิมปิคไอดอล จนค่ายไม่สามารถให้ซอลฮยอนเข้าร่วมกิจกรรมในการโปรโมทครั้งนี้ได้ ทำให้การแสดงบนเวทีจะเหลือเพียงแค่ 6 คนตั้งแต่การโปรโมตในสัปดาห์ที่ 2 หลังจากมีเสียงติงถึงบางลีลาท่าเต้นของสาว ๆ ที่ดูวาบหวิวเกินงาม FNC Entertainment ได้ประกาศถึงเรื่องนี้เมื่อวันที่ 22 ม.ค.ว่า ทางวงและทีมงานได้ตัดสินใจที่จะตัดท่าเต้นที่พวกสาว ๆ นอนอยู่บนพื้น และท่าปลดซิปออกจากการแสดงบนเวทีในเพลง Miniskirt และเมื่อวันที่ 9 ก.พ. 2013 aoa ชนะในรายการเพลง Inkigayo และเมื่อวันที่ 12 มิ.ย. 2014 Fnc entertainment ได้ปล่อยทีเซอร์ music video ตัวที่ 6 โดยครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มิ.ย. 2014 และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 2 เมื่อ 15 มิ.ย. 2014และ ทีเซอร์ ครั้งที่ 3 เมื่อ 16 มิ.ย. 2014 และได้ปล่อย music viedo ตัวที่ 6 ชื่อเพลง short hair ในวันที่ 18 มิ.ย. 2014 และได้ปล่อย MV Like a cat ในวันที่ 11 พฤศจิกายน 2557
เมื่อปลายเดือนกันยายน 2014 ได้ปล่อยเพลงเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นครั้งแรกด้วยเพลง Miniskirt (Japanese Version)
มินิอัลบั้มนี้ทำให้ AOA นั้นดังยิ่งมากขึ้นและได้รางวัลต่าง ๆ และ ปี 2015 AOA ได้ไปตีตลาดเพลง ภาษาญี่ปุ่น ด้วยมินิอัลบั้มที่สอง Like A Cat, มินิอัลบั้มที่สาม 胸キュン , อัลบั้มเต็มแรก Ace of Angels ใช้เพลง OH BOY เป็นเพลงโปรโมทอัลบั้มภาษาญี่ปุ่น
และในปีนี้ได้มีการทำเพลง Heart Attack ในเวอร์ชันใหม่นอกจาก Korean Version กับ Japanese Version มาเป็น Chinese Version โดยใช้ชื่อเพลงว่า 怦然心動
2016–2017: Angel's Knock โชอาและยูคยองออกจากวง
มินิอัลบั้มนี้ทำให้ AOA นั้นดังยิ่งมากขึ้นและได้รางวัลต่าง ๆ