cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ขนมตาล
ขนมตาล เป็นขนมไทยดั้งเดิม เนื้อขนมมีลักษณะเป็นแป้งสีเหลืองเข้ม นุ่ม ฟู มีกลิ่นตาลหอมหวาน ขนมตาลทำจากเนื้อตาลจากผลตาลที่สุกงอม แป้งข้าวเจ้า กะทิ และน้ำตาล ผสมกันตามกรรมวิธี ใส่กระทงใบตอง โรยมะพร้าวขูด และนำไปนึ่งจนสุก เนื้อลูกตาลยีที่เป็นส่วนผสมในการทำขนมตาล ได้จากการนำผลตาลที่สุกจนเหลืองดำ เนื้อข้างในมีสีเหลือง มีกลิ่นแรง ซึ่งส่วนมากจะหล่นจากต้นเอง มาปอกเปลือกออก นำมายีกับน้ำสะอาดให้หมดสีเหลือง นำน้ำที่ยีแล้วใส่ถุงผ้า ผูกไว้ให้น้ำตกเหลือแต่เนื้อลูกตาล
ในปัจจุบัน หาทานขนมตาลรสชาติดีได้ยาก เนื่องจากปริมาณการปลูกต้นตาลที่ลดลง ขนมตาลที่ขายตามท้องตลาดส่วนใหญ่ ผู้ประกอบการมักใส่เนื้อตาลน้อย เพิ่มแป้งและเจือสีเหลืองแทน ซึ่งทำให้ขนมตาลมีเนื้อกระด้าง ไม่หอมหวาน และไม่อร่อย
วัดเสนานุชรังสรรค์
วัดเสนานุชรังสรรค์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะกั่วป่า อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา
อุโบสถเป็นสถาปัตยกรรมแบบพระราชนิยมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ได้รับอิทธิพลจากแบบของจีน มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่อฐานแยกพื้นข้างในประธาน และชาลารอบตัวอาคารสูงกว่าระดับดิน ริมชาลาก่อเสารายเป็นเสาสี่เหลี่ยมขึ้นไปรับพาไลทั้งสี่ด้าน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเกร็ดสามชั้น ต่อมาภายหลัง หลังคาได้หักพังลงมา ทางวัดได้จัดการซ่อมขึ้นใหม่ โดยลดลงเสียชั้นหนึ่งแล้วมุงด้วยสังกะสี วัดได้รับการลงทะเบียนเป็นโบราณสถานที่ได้รับการขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากร เมื่อ พ.ศ. 2539
โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์
โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนววิชวลโนเวลเอโรเกที่พัฒนาโดยคีย์ ออกจำหน่ายสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 เกมเป็นส่วนแยกจากเกมแคลนนาด ซึ่งเป็นเกมสำหรับผู้เล่นทุกกลุ่มอายุ ต่อมาคีย์ได้ออกจำหน่ายโทโมโยะอาฟเตอร์ที่ไม่มีเนื้อหาเร้ากามารมณ์ และพอร์ตลงในเพลย์สเตชัน 2 เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล เอกซ์บอกซ์ 360 เพลย์สเตชัน 3 และนินเท็นโด สวิตช์ ในชื่อว่า โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ซีเอสอิดิชัน (Tomoyo After: It's a Wonderful Life CS Edition) เนื้อเรื่องของเกมเกี่ยวกับชีวิตของโอคาซากิ โทโมยะ ชายหนุ่มที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษา และซาคางามิ โทโมโยะ เพื่อนสนิทของเขา ซึ่งทั้งคู่เริ่มที่จะมองอีกฝ่ายในความสัมพันธ์แบบรักใคร่มากขึ้น
รูปแบบการเล่มเกมโทโมโยะอาฟเตอร์ดำเนินในลักษณะเส้นโครงเรื่องแยกสายที่นำเสนอสถานการณ์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าพร้อมกับแนวทางการปฏิสัมพันธ์ โดยมุ่งเน้นไปที่โทโมโยะ ซึ่งเป็นตัวละครหลักตามชื่อเรื่อง การเป็นเกมซึ่งเป็นส่วนแยกของแคลนนาด ที่มีโทโมโยะเป็นหนึ่งในนางเอกของเกม โทโมโยะอาฟเตอร์ช่วยขยายเรื่องราวของโทโมโยะหลังเหตุการณ์ในเกมแคลนนาด มีจุง มาเอดะ และเลโอ คาชิดะเป็นผู้เขียนเรื่อง ส่วนฟูมิโอะเป็นผู้วาดภาพประกอบ ซึ่งต่างจากแคลนนาดที่วาดโดยอิตารุ ฮิโนอูเอะ แรกจำหน่าย โทโมโยะอาฟเตอร์เป็นเกมที่ขายดีที่สุดในญี่ปุ่นและติดอันดับห้าสิบเกมที่ขายดีที่สุดในประเทศอีกสองครั้ง ต่อมาได้มีการดัดแปลงเป็นมังงะชื่อ โทโมโยะอาฟเตอร์: เดียร์ไชนิงเมโมรีส์ (Tomoyo After: Dear Shining Memories) ที่มีซูมิโยชิ ยูกิโกะ เป็นผู้วาดภาพประกอบ ตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบะ ในนิตยสารดรากอนเอจเพียวร์ (Dragon Age Pure) เมื่อ ค.ศ. 2007 การเล่าเรื่องในมังงะจะเล่าจากมุมมองของโทโมโยะ ซึ่งต่างจากในเกมที่เล่าในมุมมองของโทโมยะ ทังโกบงจำนวนหนึ่งเล่มออกจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007
รูปแบบการเล่น
โทโมโยะอาฟเตอร์เป็นวิชวลโนเวลแนวรักใคร่ที่ผู้เล่นสวมบทบาทของโอคาซากิ โทโมยะ รูปแบบการเล่มส่วนมากอยู่ที่การอ่านเรื่องเล่าและบทสนทนา โทโมโยะอาฟเตอร์ดำเนินในลักษณะเส้นโครงเรื่องแยกสายที่มีตอนจบหลายแบบ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของผู้เล่นระหว่างเล่นเกม ซึ่งโครงเรื่องจะดำเนินตามทิศทางเฉพาะ
ตลอดการเล่น ผู้เล่นจะได้รับตัวเลือกที่หลากหลายให้เลือก การดำเนินข้อความจะหยุดลงเมื่อถึงจุดนี้ จนกว่าที่ผู้เล่นจะตัดสินใจเลือก หากต้องการดูโครงเรื่องทั้งหมด ผู้เล่นจะต้องเล่นซ้ำหลายครั้งและเลือกตัวเลือกที่ต่างกันเพื่อให้โครงเรื่องดำเนินในทิศทางอื่น ในเกมฉบับผู้ใหญ่ มีฉากซีจีที่แสดงถึงการร่วมเพศของโทโมยะและโทโมโยะ ต่อมาคีย์ได้ออกจำหน่ายโทโมโยะอาฟเตอร์ในฉบับที่ไม่มีเนื้อหาเร้ากามารมณ์ นอกจากนี้ยังมีมินิเกมที่เรียกว่า "Dungeons & Takafumis" ซึ่งให้ผู้เล่นมีโอกาสได้เล่นเกมเล่นตามบทบาท (RPG) โดยผู้เล่นจะสามารถเล่น "Dungeons & Takafumis" ได้เมื่อเล่นเกมจบสมบูรณ์แล้วหนึ่งรอบ
โครงเรื่องและตัวละคร
เรื่องราวของโทโมโยะอาฟเตอร์มุ่งไปที่โอคาซากิ โทโมยะ ซึ่งเป็นตัวเอกชายจากเกมแคลนนาด และซาคางามิ โทโมโยะ หนึ่งในนางเอกของเกมเดียวกันและนางเอกตามชื่อเรื่องของโทโมโยะอาฟเตอร์ โทโมยะเพิ่งผ่านพ้นการเป็นสมาชิกของสังคมอย่างเต็มตัวในปีแรก เขาทำงานเป็นคนเก็บขยะและช่างซ่อม เดิมทีเขาอาศัยในห้องชุดเพียงลำพัง ซึ่งตรงข้ามกับการอยู่ร่วมกับโอคาซากิ นาโอยูกิ บิดาของเขาที่เข้ากันได้ไม่ดีนัก โทโมยะยังคงมีความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิทกับโทโมโยะ ซึ่งเรื่องราวของเธอได้รับการขยายต่อจากที่เห็นในแคลนนาด เธอยังคงติดต่อกับโทโมยะและทั้งคู่เริ่มมองอีกฝ่ายในความสัมพันธ์แบบรักใคร่
นอกจากนี้โทโมโยะยังมีน้องชายที่มีทักษะทางคอมพิวเตอร์ยอดเยี่ยมชื่อซาคางามิ ทาคาฟูมิ เขาติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในห้องของโทโมยะ และจากนั้นเข้ามาอยู่อาศัยในห้องชุด ทาคาฟูมิมีคนรักเก่าชื่อคานาโกะ ซึ่งไม่เปิดเผยนามสกุล เธอมักปากเสียและชอบถากถางเกินควร เธอไม่มีความสุขที่แม่ของเธอสมรสใหม่และนั่นทำให้เธอไม่อยากอยู่บ้าน เธอจึงเข้ามาอาศัยอยู่ในห้องชุดของโทโมยะด้วย เธอปรากฏตัวสั้น ๆ ประมาณสิบแปดวินาทีในตอนที่หกของอนิเมะเรื่อง แคลนนาด แก่นของเรื่องเน้นไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว ซึ่งเหมือนกับในเรื่องแคลนนาด
การพัฒนา
หลังจากที่ แคลนนาด ออกจำหน่าย จุง มาเอดะตัดสินใจสร้างเกมที่มีพื้นฐานจากบทของโทโมโยะ มาเอดะดูแลเกี่ยวกับการวางแผนและบทของเกม โดยมีเลโอ คาชิดะ สมาชิกใหม่ของทีม มาทำร่วมกันด้วย ขณะที่ฟูมิโอะเป็นผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ของโทโมโยะอาฟเตอร์ ซึ่งต่างจากแคลนนาดที่อิตารุ ฮิโนอูเอะเป็นผู้ออกแบบตัวละครและผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ อย่างไรก็ตามฮิโนอูเอะมีส่วนช่วยฟูมิโอะในด้านการออกแบบตัวละครด้วย ดังนั้นตัวละครที่ปรากฏตัวในแคลนนาด เช่น โทโมยะและโทโมโยะ ดูคล้ายคลึงกัน แต่แตกต่างอย่างเห็นได้จากที่ปรากฏตัวในแคลนนาด นอกจากนี้มาเอดะได้ประพันธ์เพลงสำหรับเกมนี้ ร่วมกับนักประพันธ์เด่นของคีย์ ได้แก่ โอริโตะ ชินจิและโทโงชิ มาโงเมะ
ไดโนเซฟาโลซอรัส
ไดโนเซฟาโลซอรัส (ความหมาย: "สัตว์เลื้อยคลานที่มีหัวน่ากลัว") เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีชีวิตอยู่ในยุคไทรแอสซิก (ราว 245 ล้านปีก่อน) เป็นไดโนเสาร์ชนิดหนึ่งที่มีส่วนคอเรียวยาว มีเท้าที่มีครีบหรือพังผืดระหว่างนิ้วเท้า มีส่วนหัวที่เล็ก โดยตัวอย่างต้นแบบถูกค้นพบที่มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน เมื่อปี ค.ศ. 2002
โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์
การพัฒนา
เมื่อมีการพอร์ตโทโมโยะอาฟเตอร์ลงในเพลย์สเตชัน 2 (PS2) มีการปรับปรุงแก้ไขเกมให้ดีขึ้น โดยคณะทำงานชุดเดิมได้ขยายบทเรื่องของฉบับนี้ หลังจากที่นำเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ที่มีฉากทางเพศออก โทโนคาวะ ยูโตะได้เขียนเรื่องราวของทาคาฟูมิและคานาโกะเพิ่มเติมบางส่วน ด้วยการเพิ่มบทและภาพรวมกัน ทำให้ฉบับพีเอสทู มีความยาวมากกว่าฉบับวินโดวส์ถึง 1.5 เท่า ในฉบับดั้งเดิมตัวละครทุกตัว ยกเว้นโอคาซากิ โทโมยะ มีเสียงพากย์เต็ม ซึ่งในฉบับพีเอสทูก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในเรื่องนี้เช่นกัน การสนับสนุนเพิ่มเติมถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อให้การแสดงภาพบนจอโทรทัศน์คมชัดกว่าในอดีต เพราะมีการเล่นวิชวลโนเวลด้วยเครื่องคอนโซลมากกว่าที่จะเล่นบนจอคอมพิวเตอร์ เกมฉบับพีเอสทูยังลดการสั่นไหวของภาพ เพื่อลดอาการเพลียตา
ประวัติการวางจำหน่าย
การวางจำหน่ายโทโมโยะอาฟเตอร์ ที่เป็นเกมสำหรับผู้ใหญ่ฉบับลิมิเต็ดอิดิชัน เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ซึ่งสามารถเล่นได้บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ โดยการใช้แผ่นดีวีดี ซึ่งมีเพลงประกอบดั้งเดิมของวิชวลโนเวลแถมมาด้วย อย่างไรก็ตาม นับแต่นั้นมามีการระงับการผลิตเกมฉบับสำหรับผู้ใหญ่ ต่อมาคีย์วางจำหน่ายฉบับผู้เล่นทุกกลุ่มอายุที่ปรับปรุงให้สามารถเล่นในวินโดวส์ วิสตาได้ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ในรูปแบบกล่องรวมชุด (box set) ประกอบด้วยเกมวิชวลโนเวลของคีย์เกมอื่นอีก 5 เกม รวมในชุดที่เรียกว่าคีย์เท็นท์เมโมเรียลบอกซ์ (Key 10th Memorial Box) เกมฉบับนี้มีฉากเพิ่มเติมจากฉบับพีเอสทู และมีการพากย์เสียงเต็ม ซึ่งรวมถึงโทโมยะด้วย ต่อมามีการปรับปรุงโทโมโยะอาฟเตอร์ ฉบับที่ปรากฏในคีย์เท็นท์เมโมเรียลบอกซ์ให้สามารถเล่นในวินโดวส์เซเวน และวางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2010 ในชื่อว่าโทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์เมโมเรียลอิดิชัน (Tomoyo After: It's a Wonderful Life Memorial Edition) จากนั้นคีย์ได้วางจำหน่ายฉบับปรับปรุงสำหรับเล่นในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในชื่อโทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์เพอร์เฟ็คอิดิชัน (Tomoyo After: It's a Wonderful Life Perfect Edition) เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2014 ฉบับเพอร์เฟ็คอิดิชัน ประกอบไปด้วยเนื้อหาเพิ่มเติมที่มีอยู่ในฉบับคอนโซล ตลอดจนเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่จากฉบับดั้งเดิมด้วย ฉบับแปลภาษาอังกฤษของโทโมโยะอาฟเตอร์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2016
ไดโนเซฟาโลซอรัส
ไดโนเซฟาโลซอรัส มีลำตัวยาว 4 เมตร มีคอเรียวยาว 1.7 เมตร มีส่วนหัวที่เล็ก มีครีบยาวที่นิ้วเท้า และฟันที่แหลมคมใช้สำหรับการจับปลาซึ่งเป็นอาหาร โดยซากดึกดำบรรพ์ล่าสุดที่ถูกขุดพบที่มณฑลยูนนาน ทางตอนใต้ของจีน บ่งว่า เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่แพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ซึ่งต่างจากสัตว์เลื้อยคลานหรืออาร์โคซอร์จำพวกอื่น เช่น นก หรือจระเข้ ด้วยพบซากตัวอ่อนในลักษณะที่ขดตัวในท่าปกติแบบเดียวกับตัวอ่อนในท้องแม่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และเชื่อว่ามีการกำหนดเพศของตัวอ่อนเป็นไปโดยลักษณะทางพันธุกรรมไม่ใช่อุณหภูมิเป็นตัวกำหนดเหมือนจระเข้
โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์
ประวัติการวางจำหน่าย
การพอร์ตเกมลงในคอนโซลเป็นครั้งแรกเริ่มขึ้นที่พีเอสทู โดยมีโปรโตไทป์เป็นผู้วางจำหน่ายในชื่อ โทโมโยะอาฟเตอร์: อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์ซีเอสอิดิชัน เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2007 ต่อมาโปรโตไทบ์ได้วางจำหน่ายเกมฉบับผู้เล่นทุกกลุ่มอายุบนโทรศัพท์เคลื่อนที่ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ผ่านทางวิชวลอาตส์ มอตโต แต่ฉบับนี้ไม่มีเกมเล่นตามบทบาท "Dungeons & Takafumis" โปรโตไทป์ได้วางหน่ายฉบับซีเอสอิดิชัน บนเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล ซึ่งมีเสียงพากย์เต็มของโทโมยะ เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2009 จากนั้นได้วางจำหน่ายฉบับซีเอสอิดิชัน บนเอกซ์บอกซ์ 360 เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2010 ต่อมาได้วางจำหน่ายฉบับซีเอสอิดิชัน รุ่นจำกัดจำนวนสำหรับเพลย์สเตชัน 3 (PS3) เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เดิมทีจะนำมาขายในงานไดกังฮะไซของวิชวลอาร์ตที่จัดขึ้นในวันนั้น เพื่อเฉลิมฉลองการครบรอบ 20 ปี อย่างไรก็ตามมีการวางจำหน่ายฉบับพีเอสทรีเพิ่มเติมอีก 3 งาน คือ ที่งานคอมิเก็ตครั้งที่ 83 ระหว่างวันที่ 29–31 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ที่งานโตเกียวเกมโชว์ ระหว่างวันที่ 21–22 กันยายน ค.ศ. 2013 และที่คาแร็คเตอร์1 เอ็กซิบิชันเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เพื่อระดมเงินสำหรับผู้ประสบภัยจากเหตุแผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ ค.ศ. 2016 ซึ่งสามารถระดมเงินจากการขายได้ ¥272,506 ต่อมาโปรโตไทป์ได้จำหน่ายฉบับดาวน์โหลดของพีเอสทรีผ่านทางเพลย์สเตชัน สตอร์ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 เกมฉบับที่เล่นได้กับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ถูกวางจำหน่ายเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 แต่ในฉบับนี้ไม่มีในส่วนของ "Dungeons & Takafumis" ให้เล่น ส่วนเกมที่เล่นในเครื่องนินเท็นโด สวิตช์ โปรโตไทป์ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2020 โดยมีข้อความสนับสนุนทั้งภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ
มังงะ
มีการดัดแปลงวิชวลโนเวลโทโมโยะอาฟเตอร์ เป็นมังงะชื่อ โทโมโยะอาฟเตอร์: เดียร์ไชนิงเมโมรีส์ มีซูมิโยชิ ยูกิโกะ เป็นผู้วาดภาพประกอบ ตีพิมพ์โดยฟูจิมิ โชโบะ ในนิตยสารมังงะโชเน็ง ดรากอนเอจเพียวร์ ระหว่างวันที่ 20 เมษายน และ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2007 เรื่องราวยึดตามฉบับวิชวลโนเวลที่มีมาก่อนหน้า ทว่าเปลี่ยนมาเล่าจากมุมมองของโทโมโยะแทนที่จะเป็นโทโมยะ ทังโกบงจำนวน 1 เล่ม ออกจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2007 มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 4 บท
เพลง
วิชวลโนเวลมีเพลงหลักสองเพลง ได้แก่ เพลงเปิด "Light colors" และเพลงปิด "Life is like a Melody" ทั้งสองเพลงมี Lia เป็นผู้ร้อง เพลงประกอบเกมโทโมโยะอาฟเตอร์เป็นของแถมมาพร้อมกับการวางจำหน่ายโทโมโยะอาฟเตอร์ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 โดยได้รับรหัสสินค้า KSLA-0020 และมีการวางจำหน่ายอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2007 เพลงประกอบมีทั้งสิ้น 21 เพลง ซึ่งได้รับการประพันธ์ เรียบเรียงและผลิตโดยมาเอดะ จุง, โอริโตะ ชินจิ, โตโงชิ มาโงเมะ, ชิมิซุ ยูกิ, อูเอสึ มิอุและทาคาเสะ คาซูยะจาก I've Sound อัลบัมเรียบเรียงเปียโนวางจำหน่ายเมื่อ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2005 ในชื่อ เปียโนโนะโมริ ซึ่งมีเพลงประกอบ 5 เพลงจากโทโมโยะอาฟเตอร์ และ 5 เพลงจากแคลนนาด แต่ละอัลบัมออกในนามค่ายเพลงของคีย์ คีย์ซาวส์เลเบล
การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบีย
การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบีย ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นด้านหลักสำหรับการเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคม ภาคการโรงแรมและการจัดเลี้ยงมีสัดส่วนประมาณ 2.2 เปอร์เซ็นต์ของจีดีพีใน ค.ศ. 2015 การท่องเที่ยวในประเทศเซอร์เบียจ้างงานประมาณ 75,000 คน หรือประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์ของแรงงานในประเทศ โดยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจำนวนนักท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติที่เดินทางเข้ามามากขึ้นปีละประมาณแสนคน ซึ่งใน ค.ศ. 2019 การท่องเที่ยวสร้างรายได้เกือบ 1.698 พันล้านดอลลาร์ โดยรองรับนักท่องเที่ยว 3.7 ล้านคน ที่ครึ่งหนึ่งเป็นชาวต่างชาติ นักท่องเที่ยวชาวจีนเป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนมากที่สุด รองลงมาคือนักท่องเที่ยวจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, บัลแกเรีย, ตุรกี และเยอรมนี จุดหมายปลายทางหลักสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ได้แก่เบลเกรด, นอวีซาด และนีช ในขณะที่นักท่องเที่ยวในประเทศชอบสปาและรีสอร์ตบนภูเขา การท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและอย่างยั่งยืนยังได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักท่องเที่ยวภายในประเทศ โดยคนหนุ่มสาวจำนวนมากไปเยี่ยมชมเขตอนุรักษ์ธรรมชาติและสวนสาธารณะหลายแห่งทางภาคตะวันตกและทางใต้ของประเทศ ประเทศเซอร์เบียยังเป็นที่รู้จักในด้านการท่องเที่ยวเชิงอาหารทั้งในเขตเมืองและชนบท โดยมีเบลเกรดเป็นจุดนัดพบที่มีร้านอาหาร, ร้านกาแฟ, บาร์ และสถานบันเทิงยามค่ำคืนกว่า 1,800 แห่ง
สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค
สนามกีฬาโอลิมปิกอาทาทืร์ค หรือที่รู้จักกันในชื่อภาษาตุรกีว่า อาทาทืร์คโอลิมปิยัทสตาดือ (Atatürk Olimpiyat Stadı) ตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี เป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 2 ของตุรกี ตั้งชื่อตามมุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค ผู้ก่อตั้งและประธานาธิบดีคนแรกของตุรกี เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1997 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2002
ในปัจจุบันสนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของฟุตบอลทีมชาติตุรกี
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2563–64
การควบรวมลีก
เนื่องด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19 ในประเทศ ทำให้ทางบริษัท ไทยลีก ได้มีการเรียกประชุมสโมสรเพื่อหาทางจัดการแข่งขัน โดยมติจากสโมสรสมาชิกให้ยุบรวมการแข่งขัน ไทยลีก 3 และ ไทยลีก 4 เป็นลีกเดียวในนามของ ไทยลีก 3 โดยจัดการแข่งขันและปรับโครงสร้างลีกเป็น ลีกภูมิภาค จำนวน 6 โซนการแข่งขัน โดยแบ่งตามลักษณะที่ตั้งตามภูมิศาสตร์ โดยจะนำสโมสรชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละโซนการแข่นขัน มาแข่งในรอบแชมป์เปี้ยนลีก เพื่อหาสามสโมสรเลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก 2 ฤดูกาลถัดไป และสโมสรที่จบอันดับสุดท้ายในฤดูกาลนี้จะไม่มีการตกชั้น
การเปลี่ยนแปลงของสโมสร
สโมสรที่ตกชั้นจากไทยลีก 3 ประกอบด้วย จากตอนบน ทหารบก และ  จากตอนล่าง ในขณะที่  ประกาศยุบทีมระหว่างการแข่งขันและถูกระงับสมาชิกภาพ ส่วนสโมสรที่เลื่อนชั้นจากไทยลีก 4 ได้แก่  และ  จากตอนบน และ  และ  จากตอนล่าง
ในฤดูกาล 2563 มีสโมสรที่ย้ายสนามเหย้าจำนวน 5 สโมสร โดย บางกอก ย้ายจาก เอสซีจีสเตเดียม ไปใช้สนามกีฬามหาวิทยาลัยกรุงเทพ ย้ายจากธนบุรีสเตเดียมไปใช้ลีโอสเตเดียม ย้ายไปใช้พิจิตร สเตเดียมเป็นสนามเหย้าชั่วคราวในเลกแรกเนื่องจากสนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลกที่จะใช้เป็นสนามเหย้ายังปรับปรุงไม่แล้วเสร็จ โดยวัดโบสถ์เคยใช้สนามนี้แข่งขันในรอบแชมเปียนส์ลีกของไทยลีก 4 ฤดูกาลก่อนหน้าด้วยเช่นกัน ย้ายจากสนามกีฬากลางอำเภอวังสะพุงไปใช้สนามกีฬากลางจังหวัดเลย (เลยริเวอร์ไซด์สเตเดียม) ในขณะที่ซึ่งเคยย้ายไปแข่งขันที่จังหวัดภูเก็ตและใช้ชื่อได้ตัดสินใจย้ายกลับมาแข่งขันที่จังหวัดชลบุรีตามเดิม เนื่องจากไม่ประสบความสำเร็จตามคาดหวัง โดยใช้สนามกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตชลบุรีเป็นสนามเหย้าในฤดูกาล 2563
นอกจากนี้ ได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ "อุบล ครัวนภัส" ตามชื่อผู้สนับสนุนได้แก่ บริษัทครัวนภัส ซึ่งเป็นธุรกิจผลิตภัณฑ์อาหารในจังหวัดอุบลราชธานี
นครราชสีมา ห้วยแถลง ยูไนเต็ด เปลี่ยนชื่อเป็น "" ส่วน สุรินทร์ซูก้า โขงชีมูล เปลี่ยนชื่อเป็น "" เนื่องจากผู้สนับสนุนเดิมคือ บริษัทน้ำตาลสุรินทร์ ประสบปัญหาทางการเงินและขอถอนตัว และยูดี หนองหาน สโมสรชนะเลิศจากไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อุดร ยูไนเต็ด"
ภาคเหนือ
•
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
•
ภาคตะวันออก
•
ภาคตะวันตก
•
ภาคใต้
•
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
•
• ทหารบก เอฟซี
• ทหารอากาศ
รอบระดับประเทศ
สโมสรชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละโซน จะเข้ามาแข่งขันรอบระดับประเทศโดยจะทำการแบ่งโซนแข่งขัน ออกเป็นสองกลุ่ม คือโซนบน (ภาคเหนือ, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, และภาคตะวันออก) และโซนล่าง (โซนภาคตะวันตก, กรุงเทพมหานครและปริมณฑล, และภาคใต้) โดยแข่งแบบพบกันหมด สองสโมสรที่จบตำแหน่งชนะเลิศของแต่ละกลุ่ม และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ ไทยลีก 2 โดยอัตโนมัติ และจะได้สิทธิ์แข่งขันชิงชนะเลิศระดับประเทศ ส่วนสโมสรที่จบอันดับสองของแต่ละสาย จะต้องมาเล่นนัดชิงอันดับสาม เพื่อหาสโมสรที่เลื่อนชั้นไปทำการแข่งขันในไทยลีก 2 เช่นกัน
รอบเพลย์ออฟ
<section begin=Play-off round />
!colspan=3|โซนภาคเหนือ
!colspan=3|โซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
รอบระดับประเทศ
<section begin=F />
ยูโรเปียนเกมส์ 2015
ยูโรเปียนเกมส์ 2015 (2015 European Games; Bakı 2015 Avropa Oyunları) การแข่งขันกีฬายูโรเปียนเกมส์ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน เป็นการแข่งขันมหกรรมกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปครั้งแรก โดยจัดระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน - 28 มิถุนายน ค.ศ. 2015 และจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันมากกว่า 6,000 คนจาก 50 ประเทศ ใน 20 ชนิดกีฬา
การเลือกเมืองเจ้าภาพ
บากูได้รับสิทธิในการเป็นเจ้าภาพครั้งแรกในการแข่งขันยูโรเปียนเกมส์ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) จัดขึ้นที่กรุงโรม, ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกสี่ปี และการแข่งขันครั้งต่อไปจะจัดขึ้นใน พ.ศ. 2562
ผลการตัดสินลงคะแนนจาก 48 คะแนน มีผู้ร่วมลงคะแนนทั้งหมด 38 คะแนน แต่มีผู้งดลงคะแนนทั้งหมด 8 คะแนน และอีกสองคนที่งดลงคะแนนคือตัวแทนของประเทศอาร์เมเนียที่จะปฏิเสธในการลงคะแนน
องค์ประกอบ
คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2015 (ภาษาอังกฤษ:Baku 2015 European Games Operations Committee (BEGOC)) ที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน โดยมีเมห์รีบัน อาลีเยว่า สตรีหมายเลขหนึ่งของสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน เป็นประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันในครั้งนี้
สนามแข่งขัน
การแข่งขันกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2015 มีศูนย์กีฬาทั้งหมด 4 แห่งและมีสนามกีฬา 18 แห่ง โดยมีการสร้างสนามใหม่ถาวรถึง 5 แห่งคือ สนามกีฬาโอลิมปิกบากู,สนามกีฬายิมนาสติกแห่งชาติ,ศูนย์กีฬาทางน้ำบากู,ศูนย์ยิงปืนบากู และบีเอ็มเอ็กซ์เวโลพาร์ค และสนามชั่วคราวถึง 6 แห่งคือ สนามกีฬาโปโลน้ำ,สนามกีฬาชายหาด,สนามกีฬาบาสเกตบอล,จักรยานเสือภูเขาเวโลพาร์ค,สนามไตรกีฬา และสนามจักรยานถนน
พิธีเปิด
พิธีเปิดจะจัดขึ้นในวันที่ 12 มิถุนายน ณ สนามกีฬาแห่งชาติบากู ซึ่งมีประธานาธิดีอิลฮัม อะลีเยฟ เป็นประธานเปิดการแข่งขัน พิธีเปิดครั้งนี้มี Papaioannou Dimitris เป็นผู้กำกับซึ่งเคยร่วมงานพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก 2004 และนักร้องที่มีชื่อเสียง เลดี้ กาก้า ร้องเพลง" Imagine " ของจอห์น เลนนอน ในพิธีเปิดครั้งนี้มีการถ่ายทอดสดการแข่งขันอย่างเป็นทางการในยูทูบอีกด้วย
พิธีปิด
พิธีปิดจะจัดขึ้นในวันที่ 28 มิถุนายน ณ สนามกีฬาแห่งชาติบากู โดยมีเจมส์ แฮดลีย์ เป็นผู้กำกับในส่วนพิธีปิด
สัญลักษณ์
สัญลักษณ์อย่งเป็นทางการของการแข่งขันครั้งนี้ เปิดตัวเป็นครั้งแรกในวันที่ 16 มิถุนายน 2557 ได้รับการออกแบบโดย Adam Yunusov ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจโดยวัฒนธรรมที่เก่าแก่ของประเทศและวัฒนธรรมร่วมสมัย สัญลักษณ์นี้ประกอบด้วยเปลวไฟ, น้ำ , ตำนานนก Simurgh ในผลทับทิม ตัวนำโชคอย่งเป็นทางการประจำการแข่งขันครั้งนี้เป็นผลทับทิม มีชื่อว่า นาร์ และอีก 1 ตัว เป็นละมั้ง มีชื่อว่า เจย์รัน
แหล่งข้อมูลอื่น
ยูโรเปียนเกมส์ 2015
พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร)
พระยาเสนานุชิต (นุช ณ นคร) เป็นปลัดเมืองไทรบุรีระหว่าง พ.ศ. 2364–2383 เป็นผู้ว่าราชการเมืองพังงาและเจ้าเมืองตะกั่วป่า ระหว่าง พ.ศ. 2383–2424 ได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าเมืองขึ้นเป็นเจ้าเมืองโท ถือศักดินา 10,000 เทียบเท่าเสนาบดี และเป็นเจ้าเมืองอาวุโสที่สุดทางหัวเมืองชายฝั่งตะวันตก ชาวเมืองตะกั่วป่ายุคนั้นเรียกท่านว่า เจ้าคุณเฒ๋า
ประวัติ
พระยาเสนานุชิต (นุช) มีนามเดิมว่า นุช เป็นบุตรของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) ที่เกิดจากภรรยาน้อย เกิดที่เมืองนครศรีธรรมราช ราว พ.ศ. 2350 ขณะที่บิดาเป็นผู้ช่วยราชการเมืองนครศรีธรรมราช ด้านการศึกษาคงศึกษาเล่าเรียนเบื้องต้นที่นครศรีธรรมราช เมื่อย่างวัยรุ่นจึงได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กแล้วกลับไปช่วยเหลือพี่ชายคือ พระภักดีบริรักษ์ (แสง ณ นคร) ในระยะที่ออกไปรักษาราชการในเมืองไทรบุรี เป็นปลัด ระหว่าง พ.ศ. 2364–2383 และติดตามพี่ชายไปเป็นผู้ช่วยราชการเมืองพังงาระยะหนึ่ง จนเมื่อพระยศภักดี ผู้ว่าราชการเมืองตะกั่วป่าถึงแก่อสัญกรรม จึงได้เลื่อนยศจากพระเสนานุชิต (นุช) เป็น พระยาเสนานุชิต (นุช) ผู้ว่าราชการเมืองตะกั่วป่า ขึ้นตรงต่อเมืองพังงา
เมื่อ พ.ศ. 2404 พระยาบริรักษ์ภูธร (แสง) ผู้สำเร็จราชการเมืองพังงา และหัวเมืองชายฝั่งตะวันตกถึงแก่อสัญกรรม ทางฝ่ายรัฐบาลกลางจึงแต่งตั้ง พระยาเสนานุชิต (นุช) เจ้าเมืองอาวุโสสูงสุด ในหัวเมืองแถบนั้น ขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ยศยังคงเดิมแต่เลื่อนศักดินา สูงขึ้นเป็น 10,000 มีเครื่องยศเทียบเท่าเสนาบดี พระยาเสนานุชิต (นุช) ไม่ไปรับตำแหน่งที่เมืองพังงา แต่ขอรับที่เมืองตะกั่วป่า โดยอ้างว่าเคยชินกับตะกั่วป่า จึงโปรดเกล้าฯ ให้ยกเมืองตะกั่วป่าขึ้นเป็นเมืองโท ในระหว่างเป็นเจ้าเมืองตะกั่วป่า ท่านเป็นนักปกครองคนด้วยความซื่อสัตย์ กล้าหาญ ปราบอั้งยี่ เก็บภาษีแร่ได้สูงสุด สร้างความมั่งคั่ง ความเจริญ ในช่วงยุคทองของตะกั่วป่า พระยาเสนานุชิต (นุช) ถึงแก่อสัญกรรมราว พ.ศ. 2424
กง ลู่
กง ลู่ (ค.ศ. 195–225; ) ชื่อรอง เต๋อซฺวี่ เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ
กง ลู่เป็นชาวอำเภออานฮ่าน (安漢縣 อานฮ่านเซี่ยน) เมืองปาเส (巴西郡 ปาซีจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคือนครหนานชง มณฑลเสฉวน บิดาชื่อกง เฉิน (龔諶) รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) ในเมืองปาเส ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 211 ถึง ค.ศ. 214 ขุนศึกเล่าปี่โจมตีมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) เพื่อจะยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยงผู้เป็นเจ้ามณฑล ในช่วงเวลานั้น กง เฉินยอมจำนนต่อเตียวหุยขุนศึกของเล่าปี่และช่วยเหลือเตียวหุยในการยึดเมืองปาเสให้กับเล่าปี่
ในปี ค.ศ. 214 หลังจากเล่าปี่ยึดมณฑลเอ๊กจิ๋วได้สำเร็จและกลายเป็นเจ้ามณฑล ได้แต่งตั้งให้กง เฉินผู้บิดาของกง ลู่ให้เป็นเจ้าเมือง (太守 ไท่โฉฺ่ว) ของเมืองเฉียนเว่ย์ (犍為郡 เฉียนเว่ย์จฺวิ้น; ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเหมย์ชาน มณฑลเสฉวน) ในขณะเดียวกันก็แต่งตั้งให้กง ลู่เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 ฉงชื่อ) และขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將 หยาเหมินเจี้ยง) ในเมืองปากุ๋น
เมื่อกง ลู่ย้ายไปยังเมืองปากุ๋น กง ลู่พร้อมด้วยบัณฑิตอีกคนชื่อเหยา โจฺ้ว (姚伷) ก็ขึ้นมามีชื่อเสียงและเป็นที่นิยม ทั้งยังมีตำแหน่งและเบี้ยหวัดสูง แต่ทั้งคู่ก็ชื่นชมเตียวหงีซึ่งมีสถานะต่ำกว่าตนเพราะนับถือความสามารถของเตียวหงี และทั้งคู่ก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของเตียวหงี
น้องชายของกง ลู่ชื่อกง เหิง (龔衡) รับราชการเป็นนายทหารของจ๊กก๊ก
เซฟูรอกซิม
เซฟูรอกซิม (Cefuroxime)
Polycystididae
Polycystididae เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Rhabdocoela.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อีร์บิง โลซาโน
อีร์บิง โรดรีโก โลซาโน บาเอนา (Hirving Rodrigo Lozano Bahena; เกิดวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก ปัจจุบันเล่นให้กับนาโปลีและทีมชาติเม็กซิโก ในตำแหน่งปีก
อ้างอิง
1995
Dinklageodoxa
Dinklageodoxa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bignoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Dinklageodoxa scandens Heine & Sandwith.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ไลบีเรีย ในแอฟริกา
การหมักเชิงอุตสาหกรรม
การหมักเชิงอุตสาหกรรม (Industrial fermentation) เป็นการหมักจุลินทรีย์ เช่น แบคทีเรียและเห็ดรา ที่ทำโดยตั้งใจเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ที่เป็นประโยชน์ ที่สามารถใช้เป็นอาหารหรือเพื่อประโยชน์อื่น ๆ ในอุตสาหกรรม สารเคมีที่มีขายทั่วไปบางอย่าง เช่น กรดน้ำส้ม กรดซิตริก และเอทานอล ล้วนผลิตโดยวิธีการหมัก ความช้าเร็วของกระบวนการหมักขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของจุลินทรีย์ เซลล์ องค์ประกอบของเซลล์ เอนไซม์ รวมทั้งอุณหภูมิและค่ากรด และสำหรับการหมักบางชนิด ออกซิเจน กระบวนการสกัดผลิตภัณฑ์ออกมา บ่อยครั้งต้องเพิ่มความเข้มข้นของสารละลายที่เจือจางนั้น เอนไซม์ที่ผลิตขายทั้งหมด เช่น lipase, invertase, และ rennet จะทำโดยการหมักที่ใช้จุลินทรีย์ดัดแปลงพันธุกรรม ในบางกรณี มวลชีวภาพของจุลินทรีย์นั่นแหละเป็นผลิตภัณฑ์ เช่น ยีสต์ขนมอบ (Saccharomyces cerevisiae) และแบคทีเรียที่เปลี่ยนแล็กโทสเป็นกรดแล็กติกที่ใช้ในการผลิตชีส
โดยทั่วไปแล้ว สามารถแบ่งการหมักได้ออกเป็น 4 จำพวก คือ
การหมักเพื่อผลผลิต 4 อย่างนี้ ไม่ใช่ว่าต้องทำแยกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่เป็นการแยกเพื่อให้เข้าใจความแตกต่างของวิธีการได้ง่าย ๆ สิ่งมีชีวิตที่ใช้อาจเป็นแบคทีเรีย ยีสต์ เห็ดรา เซลล์สัตว์ หรือเซลล์พืช ซึ่งแต่ละอย่างจะมีความต้องการจำเพาะของตนเองเช่น ระดับออกซิเจน ระดับสารอาหาร และอุณหภูมิ
กระบวนการทั่วไปอย่างคร่าว ๆ
ในกระบวนการหมักทางอุตสาหกรรมโดยมาก สิ่งมีชีวิตที่ใช้จะใส่จมไว้ในของเหลว แต่ในบางอย่างเช่น การหมักเมล็ดโกโก้ เมล็ดกาแฟ และการหมักมิโซะ สิ่งที่หมักจะวางไว้ในที่เปียก ๆ ไม่ถึงกับจม มีปัจจัยทางอุตสาหกรรมอื่น ๆ ที่สำคัญต่อกระบวนการหมัก ยกตัวอย่างเช่น เพื่อป้องกันการปนเปื้อนทางชีวภาพ ของเหลวที่ใช้ในการหมัก อากาศ และอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องต้องทำให้ปลอดเชื้อ การป้องกันฟองสามารถทำได้โดยใช้เครื่องกลหรือสารกันฟอง ปัจจัยอื่น ๆ อีกเช่นความดัน อุณหภูมิ ความแรงของเครื่องกวน และความหนืด ต้องวัดและควบคุมให้ดี
ประเด็นสำคัญเกี่ยวกับการหมักอีกอย่างหนึ่งก็คือการขยายสเกล ซึ่งก็คือการเปลี่ยนกระบวนการที่ทำในแล็บ ให้ใช้ผลิตในระดับอุตสาหกรรมได้ เพราะว่า เป็นเรื่องที่รู้กันมานานในสาขาจุลชีววิทยาอุตสาหกรรมแล้วว่า กระบวนการที่เป็นไปได้ดีในห้องปฏิบัติการ อาจจะทำได้ไม่ดีหรือไม่ได้เลยถ้าขยายสเกล คือโดยทั่วไปแล้ว จะไม่สามารถนำวิธีการและปัจจัยที่ใช้ในการหมักระดับห้องปฏิบัติการ มาใช้กับอุปกรณ์เครื่องมือระดับอุตสาหกรรมได้โดยไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย แม้ว่าจะมีการทดสอบตัวแปรต่าง ๆ ในการหมัก เพื่อที่จะให้เพิ่มสเกลได้ แต่ว่า ไม่มีสูตรอะไรที่ใช้ได้โดยทั่วไป เพราะกระบวนการหมักมีความต่าง ๆ กัน ถึงอย่างนั้น วิธีการที่สำคัญที่สุดในการปรับสเกลก็คือ การรักษาการใช้พลังงานให้สม่ำเสมอต่อปริมาณของเหลว และการรักษาปริมาตรการถ่ายโอนให้สม่ำเสมอ <-- ข้อมูลจากวิกีอังกฤษเหมือนกับแหล่งอ้างอิง ไม่มีข้อมูลรายละเอียดเพิ่มในเรื่องนี้ -->
ช่วงการขยายพันธุ์ของจุลินทรีย์
การปลูกเชื้อเริ่มขึ้นตั้งแต่ใส่เชื้อลงในของเหลวที่ใช้เพาะเลี้ยง แต่สิ่งมีชีวิตจะไม่เริ่มเจริญขึ้นโดยทันที จะต้องใช้เวลาสักพักหนึ่ง ช่วงนี้เป็นช่วงการปรับตัวที่เรียกว่า lag phase (ช่วงล้า) ในช่วงต่อมา อัตราการเจริญของสิ่งมีชีวิตจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า log phase หรือ exponential phase (ช่วงการเพิ่มแบบชี้กำลัง) หลังจากนั้น อัตราการเพิ่มจะค่อย ๆ ลดลง เนื่องจากความเข้มข้นของสารอาหารลดลง หรือ/และความเข้มข้นของสารพิษเพิ่มขึ้น ซึ่งเรียกว่า deceleration phase (ช่วงลดอัตราเพิ่ม) หลังจากนั้น การเพิ่มขึ้นจะยุติลง และสิ่งเพาะเลี้ยงจะเข้าสู่ช่วง stationary phase (ช่วงคงที่) มวลชีวภาพจะอยู่นิ่ง ยกเว้นถ้ามีสารเคมีสะสมที่สามารถสลายเซลล์ผ่านกระบวนการ chemolysis และถ้าไม่มีจุลินทรีย์อื่นที่มาปนเปื้อน องค์ประกอบสารเคมีก็จะนิ่งเช่นกัน แต่ถ้าจุลินทรีย์กินสารอารหารทั้งหมด หรือว่าความเข้มข้นของสารพิษสูงเกินไป เซลล์อาจจะถึงความเสื่อม (senescence) แล้วเริ่มตาย ดังนั้น แม้ว่ามวลชีวภาพจะไม่ได้ลดลง แต่จำนวนจุลินทรีย์ที่รอดชีวิตอยู่ได้ก็จะมีน้อยลง
ของเหลวที่ใช้หมัก
จุลินทรีย์ที่ใช้ในการหมัก จะเพิ่มจำนวนขึ้นใน (หรือบน) อาหารเลี้ยงเชื้อที่ทำมาพิเศษ ที่จะให้อาหารตามที่จุลินทรีย์ต้องการ แม้ว่าจะมีอาหารหลายประเภท แต่ทุกประเภทจะมีสารที่ให้คาร์บอน ไนโตรเจน น้ำ เกลือ และสารอาหารรอง (micronutrient) อย่างอื่น ๆ ในการผลิตไวน์ สารอาหารก็คือน้ำองุ่นสด ในการผลิตเอทานอลชีวภาพ สารอาหารจะเป็นแหล่งคาร์บอนอะไรบางอย่างที่มีอยู่และไม่แพงเกินไป
แหล่งคาร์บอนโดยปกติแล้ว จะเป็นน้ำตาลหรือคาร์โบไฮเดรตอย่างอื่น ๆ แต่ว่าในการผลิตโดยเปลี่ยนซับสเตรต (เช่นการผลิตน้ำส้มสายชู) แหล่งคาร์บอนอาจจะเป็นแอลกอฮอล์หรืออะไรอย่างอื่น ๆ ในการหมักขนาดยักษ์ เช่นที่ใช้ในการผลิตเอทานอล จะใช้คาร์โบไฮเดรตที่ไม่แพง เช่น กากน้ำตาล, corn steep liquor ซึ่งเป็นสารละลายจากข้าวโพดมีลักษณะเข้มข้นและเหนียว ๆ และมีทั้งกรดอะมิโน วิตามิน และแร่ธาตุ , น้ำอ้อย, หรือน้ำของพืชประเภทบีตรูตที่ใช้ผลิตน้ำตาล เพื่อลดค่าใช้จ่าย แต่ถ้าเป็นการหมักที่ต้องทำอย่างละเอียด ก็อาจจะใช้กลูโคส ซูโครส กลีเซอรีน หรือน้ำตาล ที่บริสุทธิ์ เพื่อช่วยลดความหลากหลาย และให้มั่นใจได้ว่าจะได้ผลิตภัณฑ์ที่บริสุทธิ์ สิ่งมีชีวิตที่ใช้ผลิตเอนไซม์ เช่น beta galactosidase, invertase, และ amylase อย่างอื่น ๆ จะเลี้ยงด้วยแป้งแล้วคัดเลือกสิ่งมีชีวิตที่สามารถผลิตเอนไซม์ได้มากที่สุด
แหล่งไนโตรเจนแบบตรึงแล้ว เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับสิ่งมีชีวิตเกือบทุกชนิดเพื่อผลิตโปรตีน กรดนิวคลีอิก และองค์ประกอบของเซลล์อย่างอื่น ๆ ขึ้นอยู่กับสมรรถภาพของระบบเอนไซม์ อาจสามารถให้ไนโตรเจนในรูปแบบโปรตีนที่ยังไม่ได้ย่อย เช่น สารอาหารจากถั่วเหลือง หรือแบบที่ย่อยแล้วเป็นโพลีเปบไทด์ เช่น เพปโทนหรือ tryptone หรือเป็นแอมโมเนียหรือเกลือไนเตรต ค่าใช้จ่ายเป็นเรื่องที่สำคัญในการเลือกแหล่งไนโตรเจน นอกจากนั้นแล้ว จำเป็นต้องใช้ฟอสฟอรัสเพื่อผลิตฟอสโฟลิพิดที่อยู่ในเยื่อหุ้มเซลล์ และเพื่อผลิตกรดนิวคลีอิก แต่จำนวนที่ใช้จะต่าง ๆ กันไปขึ้นอยู่กับองค์ประกอบของของเหลว ความต้องการของจุลินทรีย์ และเป้าหมายของการหมัก ยกตัวอย่างเช่น การเพาะเชื้อบางอย่างจะไม่ให้ผลเป็นเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ (เช่นยาปฏิชีวนะ) ถ้ามีฟอสเฟตอยู่
จะมีการใช้แฟกเตอร์การเติบโต (growth factor) และสารอาหารรอง (trace nutrient) ในของเหลวหมักสำหรับสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถผลิตวิตามินที่จำเป็นได้ สารสกัดจากยีสต์ เป็นแหล่งสารอาหารรองและวิตามินที่สามัญที่ใช้ สารอาหารอนินทรีย์ รวมทั้งสารอาหารรอง เช่น เหล็ก สังกะสี ทองแดง แมงกานีส โมลิบดีนัม และโคบอลต์ มักจะมีอยู่โดยธรรมชาติในแหล่งคาร์บอนและไนโตรเจนที่ไม่บริสุทธิ์ แต่อาจจะต้องใส่เพิ่มถ้าใช้แหล่งที่บริสุทธิ์ การหมักที่เกิดแก๊สเป็นจำนวนมาก หรือต้องใส่แก๊สเพิ่ม มักจะเกิดฟอง เพราะว่า ของเหลวที่ใช้หมัก ปกติจะมีโปรตีน เพปไทด์ หรือแป้งที่เสริมฟอง เพื่อป้องกันไม่ให้มีฟองหรือไม่ให้มีมาก อาจจะต้องใส่สารกันฟอง (antifoaming agent) เพิ่ม อาจจะต้องใช้เกลือบัฟเฟอร์ เช่น คาร์บอเนตหรือหรือฟอสเฟต เพื่อรักษาค่าพีเอชให้อยู่ในระดับดีที่สุด และเมื่อมีไอออนโลหะในระดับเข้มข้น อาจจะต้องใช้สารคีเลตเพื่อลดความเข้มข้นด้วย
ภาชนะหมัก
การหมักระดับอุตสาหกรรมมักจะทำในถังขนาดใหญ่ที่เรียกว่า fermenter หรือ bioreactor ขึ้นอยู่กับการหมัก อาจจะมีการเพิ่มแก๊สใส่ของเหลวที่ใช้หมัก สำหรับการหมักที่ใช้ออกซิเจน มักจะใช้อากาศธรรมดาเพื่อช่วยการหายใจของเซลล์เพราะมีค่าใช้จ่ายต่ำ ส่วนการหมักที่ไม่ใช้ออกซิเจน เช่นเพื่อผลิตเอทานอล ไม่จำเป็นต้องเติมอากาศ แต่ต้องกวนบ่อย ๆ เพื่อให้จุลินทรีย์แขวนลอยอยู่ในของเหลว การหมักแบบใช้ออกซิเจน อาจจะทำใช้ภาชนะหลายอย่างได้ เช่น bubble column reactor และแท่นอัด (packed bed) ที่ใช้หยดของเหลวหมักใส่ (เช่นในการผลิตน้ำส้มสายชู) ปกติจะต้องมีการระบายความร้อน เนื่องจากเมแทบอลิซึมของสิ่งมีชีวิตจะสร้างความร้อน
การผลิตมวลชีวภาพ
ตัวเซลล์ของจุลินทรีย์หรือที่เรียกว่ามวลชีวภาพ บางครั้งเป็นเป้าหมายของการหมักเอง ยกตัวอย่างเช่น single cell protein (โปรตีนจากเซลล์เดี่ยว) ซึ่งเป็นโปรตีนที่ได้มาจากสาหร่าย ยีสต์ หรือเห็ดรา ที่ใช้เป็นอาหารโปรตีนสำหรับมนุษย์และสัตว์, ยีสต์ขนมอบ, เชื้อ Lactobacillus, และเชื้อ Escherichia coli เป็นต้น สำหรับโปรตีนจากเซลล์เดี่ยว จะมีการปลูกสาหร่ายในสระกลางแจ้งเพื่อให้สังเคราะห์แสงได้ ถ้ามวลชีวภาพนั้นเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อการปลูกเชื้อหรือเพื่อการหมักอย่างอื่น ๆ จะต้องป้องกันไม่ให้มีการกลายพันธุ์
การผลิตเมแทบอไลต์นอกเซลล์
เมแทบอไลต์จุลินทรีย์ ซึ่งก็คือสารมัธยันตร์และสารที่เป็นผลผลิตของเมแทบอลิซึม สามารถแบ่งออกเป็นสองพวก คือ พวกที่ผลิตในระยะเจริญขึ้นของสิ่งมีชีวิต ซึ่งเรียกว่า เมแทบอไลต์ปฐมภูมิ (primary metabolite) และพวกที่ผลิตในช่วงที่เมื่อการเจริญหยุดนิ่งแล้ว ซึ่งเรียกว่า เมแทบอไลต์ทุติยภูมิ (secondary metabolite) ตัวอย่างของเมแทบอไลต์ปฐมภูมิ ได้แก่ เอทานอล, กรดซิตริก, glutamic acid, ไลซีน, วิตามิน และพอลิแซ็กคาไรด์ ส่วนตัวอย่างของเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ ได้แก่ เพนิซิลลิน, cyclosporin A ซึ่งเป็นยาระงับภูมิคุ้มกันใช้ในการปลูกถ่ายอวัยวะเพื่อป้องกันไม่ให้ร่างกายปฏิเสธอวัยวะใหม่, จิบเบอเรลลิน, และโลวาสแตติน
เมแทบอไลต์ปฐมภูมิ
เมแทบอไลต์ปฐมภูมิ (primary metabolite) เป็นสารประกอบที่ผลิตในกระบวนการเมแทบอลิซึมปกติของสิ่งมีชีวิตเมื่อมีการเจริญขึ้น ตัวอย่างที่สามัญคือเอทานอลและกรดแล็กติก ผลิตในกระบวนการสลายกลูโคส (glycolysis) ของเซลล์ ส่วนกรดน้ำส้มจะผลิตโดยสายพันธุ์รา Aspergillus niger ตามวัฏจักรกรดซิตริก เพื่อสร้างกรดป้องกันการแข่งขันจากสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ส่วนกลูตาเมตผลิตโดยแบคทีเรียสกุล Micrococcus บางพันธุ์ และแบคทีเรียสกุล Corynebacterium บางพันธุ์ผลิตไลซีน ทรีโอนีน ทริปโตเฟน และกรดอะมิโนอื่น ๆ ซึ่งล้วนแต่เป็นสารประกอบที่ผลิตตามปกติของเซลล์ แล้วปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม ดังนั้น จึงไม่ต้องทำลายเซลล์เพื่อที่จะสกัดเอาผลิตภัณฑ์
เมแทบอไลต์ทุติยภูมิ
เมแทบอไลต์ทุติยภูมิ (secondary metabolite) เป็นสารประกอบที่ผลิตในช่วงที่การเจริญขึ้นหยุดแล้ว ยกตัวอย่างเช่น แบคทีเรียสกุล Penicillium จะผลิตเพนิซิลลินเพื่อช่วยป้องกันการเจริญขึ้นของแบคทีเรียอื่น ๆ ที่เป็นคู่แข่ง และแบคทีเรียอื่น ๆ เช่นในสกุล Lactobacillus ก็สามารถผลิตโปรตีนพิษ bacteriocin ซึ่งป้องกันการเจริญเติบโตของคู่แข่งอื่น ๆ เช่นกัน สารประกอบเหล่านี้ชัดเจนว่ามีค่าสำหรับมนุษย์ เพื่อป้องกันการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย โดยใช้เป็นยาปฏิชีวนะ หรือสารระงับเชื้อ (antiseptic) เช่น gramicidin S ที่ใช้ฆ่าเชื้อในบาดแผลตื้น ๆ สารฆ่าราเช่น griseofulvin ที่ใช้ฆ่าราที่ผิวหนังหรือเล็บ ก็ผลิตโดยเป็นเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ แต่โดยทั่วไปแล้ว เมแทบอไลต์ทุติยภูมิจะไม่ผลิตในสิ่งแวดล้อมที่มีกลูโคสหรือแหล่งคาร์บอนอื่น ๆ ที่จะสนับสนุนการเจริญเติบโต และโดยเหมือนกับเมแทบอไลต์ปฐมภูมิ จะมีการปล่อยออกสู่ของเหลวที่แวดล้อมโดยไม่ต้องทำลายเซลล์
การผลิตองค์ประกอบที่อยู่ในเซลล์
องค์ประกอบที่อยู่ในเซลล์ที่น่าสนใจรวมทั้งเอนไซม์ เช่น catalase, amylase, protease, pectinase, glucose isomerase, cellulase, hemicellulase, lipase, lactase, streptokinase เป็นต้น โปรตีนลูกผสม (recombinant protein) เช่น อินซูลิน, วัคซีนตับอักเสบ บี, อินเตอร์เฟียรอน, granulocyte colony-stimulating factor ที่ปลุกให้ไขกระดูกสร้างแกรนูโลไซต์และสเต็มเซลล์, streptokinase ที่ใช้เป็นยาละลายลิ่มเลือด และช่วยแก้กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด (myocardial infarction) และสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด (pulmonary embolism) ล้วนแต่เป็นยาผลิตโดยใช้วิธีนี้ ความแตกต่างจากกระบวนการก่อน ๆ ก็คือ ต้องสลายเซลล์หลังจากผ่านกระบวนการหมักแล้ว และจะต้องปรับสิ่งแวดล้อมให้ดีที่สุดเพื่อให้ได้ผลผลิตมากที่สุด นอกจากนั้นแล้ว ผลิตภัณฑ์ที่ปกติเป็นโปรตีน จะต้องแยกออกจากโปรตีนในเซลล์อื่น ๆ แล้วทำให้บริสุทธิ์
การผลิตซับสเตรตแปลง
การแปลงซับสเตรต เป็นการแปลงสารประกอบอย่างหนึ่งให้เป็นอีกอย่างหนึ่ง เช่นการแปลงเป็น phenylacetylcarbinol (ที่ใช้เป็นสารต้นกำเนิดของ ephedrine ที่ใช้เป็นสารกระตุ้น ช่วยสร้างสมาธิ แก้คัดจมูก ลดความหิว และแก้ความดันต่ำ) และการแปลงเป็นสเตอรอยด์ หรือเป็นการแปลงวัตถุดิบให้เป็นวัตถุอย่างอื่น เช่น ในการหมักอาหารหรือการบำบัดสิ่งโสโครก (sewage treatment)
การหมักอาหาร
กระบวนการหมักอาหารที่มีมาตั้งแต่โบราณ เช่น การทำขนมปัง ไวน์ ชีส เต้าหู้ โดซา ปลาร้า เป็นต้น อาจจะเริ่มขึ้นกว่า 7,000 ปีก่อน ซึ่งเกิดขึ้นก่อนที่จะมีความรู้เกี่ยวกับจุลินทรีย์ที่เกี่ยวข้องกัน
การผลิตเชื้อเพลิงคือเอทานอล
เชื้อเพลิงเอทานอลโดยมากผลิตผ่านการหมัก พืชผลสามัญ เช่น อ้อย มันฝรั่ง มันสำปะหลัง และข้าวโพด สามารถใช้หมักกับยีสต์ เพื่อผลิตเอทานอล แล้วกลั่นเพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิง
การบำบัดสิ่งโสโครก
ในกระบวนการบำบัดสิ่งโสโครก แบคทีเรียจะหลั่งเอนไซม์ที่เป็นตัวย่อยสารประกอบอินทรีย์ที่เป็นของแข็ง ให้กลายเป็นสารละลายน้ำที่ไม่มีพิษมีภัย พร้อมกับคาร์บอนไดออกไซด์ ของเหลวที่เป็นผล จะผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อก่อนที่จะปล่อยลงสู่แม่น้ำหรือทะเล หรือสามารถใช้เป็นปุ๋ย ส่วนของแข็งที่ผ่านการย่อยแล้ว คือกากตะกอน (sludge) จะทำให้แห้งแล้วใช้เป็นปุ๋ย ส่วนผลิตผลพลอยได้ที่เป็นแก๊ส เช่น มีเทน สามารใช้เป็นแก๊สชีวภาพ เป็นเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ข้อดีอย่างหนึ่งของการย่อยด้วยแบคทีเรียก็คือ สามารถลดปริมาตรและกลิ่นของสิ่งโสโครก และดังนั้น จึงลดพื้นที่ใช้ทิ้ง ข้อเสียหลักของวิธีนี้ก็คือ เป็นกระบวนการที่ช้ามาก
อาหารสัตว์
ของที่ทิ้งแล้วหลายอย่างของเกษตรกรรมและอุตสาหกรรม สามารถหมักแล้วใช้เป็นอาหารสัตว์ โดยเฉพาะสัตว์เคี้ยวเอื้อง เช่นพวกปศุสัตว์เป็นต้น นอกจากนั้นแล้ว ยังสามารถใช้ราเพื่อย่อยของเสียที่เป็นเซลลูโลส เพื่อเพิ่มความเข้มข้นของโปรตีน และช่วยให้ย่อยได้ง่ายขึ้น
สึเนกาซุ ทาเกดะ
สึเนกาซุ ทาเกดะ (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947) เป็นนักกีฬาชาวญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะนักขี่ม้าผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนสองสมัย รวมถึงเป็นประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศญี่ปุ่นคนปัจจุบัน
ประวัติ
เขาดำรงตำแหน่งเป็นประธานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2001 และยังเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย
ตลอดจนได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012
เซฟาแมนโดล
เซฟาแมนโดล (Cefamandole)
ฟังก์ชันพอยต์
ฟังก์ชันฟอยต์ เป็นหน่วยวัด (Measurement) เพื่อแสดงถึงจำนวนฟังก์ชันเชิง ธุรกิจที่ระบบสารสนเทศสามารถให้บริการแก่ผู้ใช้ได้ ฟังก์ชันฟอยต์ นั้นเป็นหน่วย ที่ใช้โดยวิธีการวัดขนาดฟังก์ชันของกลุ่มผู้ใช้ฟังก์ชันพอยต์สากล (International Function Point Users Group Functional Size Measurement: IFPUG FSM) วิธีการ IFPUG FSM นี้ได้รับการยอมรับจากISO ให้เป็นหนึ่งในตัววัดซอฟต์แวร์ (Software Metric) เพื่อระบุขนาดของระบบสารสนเทศโดยใช้ฟังก์ชันที่ผู้ใช้ได้รับเป็นพื้นฐาน และเป็นอิสระจากเทคโนโลยีที่สร้างผลลัพธ์ (implement) ของระบบสารสนเทศนั้นๆ
ลักษณะของฟังก์ชันพอยต์
ฟังก์ชันฟอยต์นั้นชี้วัดค่าระบบจากภาพรวมของฟังก์ชันการใช้งาน (Perspective) ซึ่งควรจะเป็นอิสระต่อเทคโนโลยีพื้นฐาน ไม่ขึ้นกับภาษา วิธีการพัฒนา หรือ แพลตฟอร์มฮาร์ดแวร์ ที่ใช้ จำนวนฟังก์ชันฟอยต์ในระบบควรจะคงที่ ตัวที่ผันแปรได้ควรเป็นความสามารถที่จะทำให้บรรลุฟังก์ชันฟอยต์ที่กำหนดไว้นั้น
หลายองค์กรวัดค่าฟังก์ชันฟอยต์ด้วยความเที่ยงตรง (Accuracy) ในระดับที่แตกต่างกัน โดยขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการวัดขนาดของซอฟต์แวร์อีกด้วย
การนำไปใช้งานและประโยชน์ของฟังก์ชันพอยต์
การวิเคราะห์ฟังก์ชันฟอยต์ยังสามารถใช้ในการหาความสามารถในการทดสอบ (Testing Effort) ที่ต้องการของระบบสารสนเทศ โดยประมาณจำนวน Test Cases (Number of Test Cases) จากฟังก์ชันพอยต์ (FP) ได้จากสูตร
การวิเคราะห์ฟังก์ชันฟอยต์
สำหรับผลลัพธ์ของการวิเคราะห์ฟังก์ชันฟอยต์นั้น จะแสดงขนาดฟังก์ชันการใช้งานของระบบสารสนเทศในรูปแบบตัวเลขตัวหนึ่งในหน่วยฟังก์ชันพอยต์ หรือ FPs (เช่น ระบบนี้มีขนาด 314 FPs) หลักเกณฑ์การวิเคราะห์ฟังก์ชันพอยต์โดยคร่าวๆ สามารถ แจกแจงได้ดังหัวข้อย่อยต่อไปนี้
การแจกแจงฟังก์ชันผู้ใช้ห้าหมวดหมู่
การวิเคราะห์ฟังก์ชันพอยต์จะแบ่งความต้องการเชิงฟังก์ชันของผู้ใช้ (Functional User Requirement) ออกเป็นสองประเภท คือ ฟังก์ชันเชิงข้อมูล (Data Function) และฟังก์ชันเชิงรายการเปลี่ยนแปลง (Transaction Function) โดยแบ่งออกเป็น 5 หมวดหมู่ตามหลักของวิธี IFPUG FSM และให้ค่าของฟังก์ชันพอยต์จากค่าเหล่านี้
วิธีการนับจำนวนฟังก์ชันในแต่ละหมวดหมู่
วิธีการนับว่าระบบสารสนเทศมีจำนวนฟังก์ชันในแต่ละหมวดหมู่ว่ามีค่าเท่าใดนั้น ต้อง แล้วแต่ว่าผู้ใช้ต้องการแบ่งความหยาบละเอียดในการวัดอย่างไร โดยการนับฟังก์ชันห้าหมวดหมู่ มีการนับโดยคร่าวๆดังนี้
การซ้ำซ้อน การใช้ฐานข้อมูลเชิงสัมพัทธ์แทนแฟ้มข้อมูล เป็นต้น
โดยเกณฑ์การนับโดยละเอียดอาจศึกษาดูจากเอกสารของ IFPUG
การให้น้ำหนักฟังก์ชันแต่ละหมวดหมู่
หลังจากที่นับจำนวนฟังก์ชันของระบบสารสนเทศ จะต้องนำไปคูณกับค่าน้ำหนักของแต่ละ หมวดหมู่ฟังก์ชันซึ่งจะไม่เท่ากัน โดยการคิดจะนำจำนวนของฟังก์ชันที่นับได้ในแต่ละหมวดหมู่ คูณกับค่าน้ำหนักของหมวดหมู่นั้นๆ ผลลัพธ์ที่ได้จะเรียกว่าจะเป็นค่าฟังก์ชันพอยต์ที่ยังไม่ได้ปรับค่า (Unadjusted Function Point :UAF) โดยรายละเอียดแล้วน้ำหนักที่คูณอาจมีการคำนึงถึงความซับซ้อน อีกด้วย
ความซับซ้อนในการปรับค่าฟังก์ชันพอยต์
เนื่องจากค่าฟังก์ชันพอยต์ที่ยังไม่ได้ปรับค่า ยังไม่ได้ปรับเทียบกับความซับซ้อนเชิงเทคนิคของระบบ จึงสร้างค่าตัวเลขตัวหนึ่งที่เรียกว่า ค่าตัวคูณปรับค่า (Value Adjustment Factor:VAF) ซึ่งค่าตัวเลขนี้จะได้มาจากการพิจารณาลักษณะจำเพาะของระบบ โดยทั่วไป (General System Characteristics:GSCs) 14 ลักษณะ โดยใช้เกณฑ์มากน้อย 6 ระดับ (ระดับ 0 คือลักษณะจำเพาะนี้ไม่มีนัยสำคัญกับระบบ ไล่ระดับไปเรื่อยๆ จนถึงระดับ 5 คือลักษณะจำเพาะนี้มีนัยสำคัญ กับระบบมาก) ลักษณะจำเพาะของระบบโดยทั่วไป 14 ลักษณะ มีดังนี้
เพราะฉะนั้นจะได้ว่าตัวคูณปรับค่าในครั้งนี้
ค่าฟังก์ชันพอยต์ที่ปรับค่าแล้วคำนวณได้จาก
เช่นระบบตัวอย่างจะมีค่าฟังก์ชันพอยต์ที่ปรับค่าแล้วเท่ากับ กล่าวโดยสรุปคือ เมื่อวิเคราะห์ฟังก์ชันพอยต์แล้ว ระบบตัวอย่างมีขนาด 51 FPs
Dilodendron
Dilodendron เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางและใต้เขตร้อน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
สยามสแควร์ (แก้ความกำกวม)
สยามสแควร์ สามารถหมายถึง
บัลลาดาโอซอลดาเต
บัลลาดาโอซอลดาเต (Баллада о солдате) เป็นภาพยนตร์แนวโรแมนติกและสงคราม ของสหภาพโซเวียตกำกับโดย Grigory Chukhray ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1959 ภาพยนตร์ได้รับรางวัล บริติช อะคาเดมี่ ฟิล์ม อวอร์ดส์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (BAFTA Award for Best Film from any Source) ในปี 1961 และยังเคยถูกเสนอชื่อใน รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม ในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 34
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 24 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1951
รางวัล
ผู้ที่ได้รับรางวัลแต่ละหมวดหมู่จะแสดงในรูปแบบตัวหนา
Best Picture of the Year
An American in Paris ... Arthur Freed, producer (MGM)
Best Leading Actor
Humphrey Bogart ... (The African Queen)
Best Leading Actress
Vivien Leigh ... (A Streetcar Named Desire)
Best Supporting Actor
Karl Malden ... (A Streetcar Named Desire)
Best Supporting Actress
Kim Hunter ... (A Streetcar Named Desire)
Best Director
George Stevens ... (A Place in the Sun)
Motion Picture Story
Paul Dehn and James Bernard ... (Seven Days to Noon)
Screenplay
Michael Wilson and Harry Brown ... (A Place in the Sun)
Story and Screenplay
Alan Jay Lerner ... (An American in Paris)
Black and White
William C. Mellor ... (A Place in the Sun)
Richard Day, art direction; George James Hopkins, set decoration ... (A Streetcar Named Desire)
Color
Cedric Gibbons and Preston Ames, art direction; Edwin B. Willis and Keogh Gleason, set decoration ... (An American in Paris)
Best Sound Recording
MGM Studio Sound Dept. ... (The Great Caruso)
Song
"In the Cool, Cool, Cool of the Evening" ... (Here Comes the Groom); Hoagy Carmichael, music; Johnny Mercer, lyrics
Scoring of a Dramatic or Comedy Picture
Franz Waxman ... (A Place in the Sun)
Scoring of a Musical Picture
Johnny Green and Saul Chaplin ... (An American in Paris)
Best Film Editing
William Hornbeck ... (A Place in the Sun)
Color
Orry-Kelly, Walter Plunkett and Irene Sharaff ... (An American in Paris)
Best Special Effects
When Worlds Collide ... Paramount
One-Reel
(World of Kids) - (Vitaphone Novelties Series); (Robert Youngson, producer; Warner Brothers)
Two-Reel
(Nature's Half Acre) - (True-Life Adventure Series); (Walt Disney Productions; RKO Radio)
Short Subject
(Benjy); (Fred Zinnemann, producer; Paramount)
Best Feature
Kon-Tiki (Artfilm Production; RKO Radio)
Irving G. Thalberg Memorial Award
Arthur Freed
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 25
งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 25 เป็นงานมอบรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในปีค.ศ. 1952 ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีการออกอากาศผ่านโทรทัศน์ และมีการจัดงานในฮอลิวูดและนิวยอร์กพร้อมกัน
Polystomatidae
Polystomatidae เป็นสกุลของหนอนตัวแบนที่อยู่ในวงศ์ Polystomatidea.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ธงชาติไทย
ธงชาติไทย หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ธงไตรรงค์ เป็นธงชาติของประเทศไทย มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ใช้สีหลักในธง 3 สี คือ สีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน ภายในแบ่งเป็นแถบ 5 แถบ แถบในสุดสีน้ำเงิน ถัดมาด้านนอกทั้งด้านบนและล่างเป็นสีขาวและสีแดงตามลำดับ แถบสีน้ำเงินมีขนาดใหญ่กว่าแถบสีอื่นเป็น 2 เท่า ความหมายสำคัญของธงไตรรงค์นั้นหมายถึงสถาบันหลักทั้งสามของประเทศไทย คือ ชาติ (สีแดง) ศาสนา (สีขาว) และพระมหากษัตริย์ (สีน้ำเงิน) สีทั้งสามนี้เองคือที่มาของการเรียกชื่อธงนี้ว่าธงไตรรงค์ (ไตร = สาม, รงค์ = สี)
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ธงนี้เป็นธงชาติไทย (ขณะนั้นยังเรียกชื่อประเทศว่าสยาม) แทนธงช้างเผือก (ซึ่งใช้เป็นธงชาติของสามัญชนเป็นแบบแรกตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3) เพื่อแก้ไขปัญหาที่ทำตัวช้างเผือกไม่สวยงาม โดยเริ่มแรกในปี พ.ศ. 2459 ได้มีการประกาศใช้ธงชาติสยามจำนวน 2 แบบ คือธงช้างเผือกทรงเครื่องยืนแท่นเป็นธงสำหรับราชการ และธงแดง-ขาว 5 ริ้วเป็นธงค้าขายสำหรับสามัญชน ก่อนที่เมื่อช่วงปลายปี พ.ศ. 2460 จะเติมสีขาบลงไปบนแถบกลางของธงค้าขายเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับฝ่ายสัมพันธมิตร และเพื่อระลึกถึงรัชกาลที่ 6 และใช้เป็นธงชาติไทยทั้งสำหรับราชการและสามัญชนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
กำเนิดธงสยาม
ประวัติศาสตร์การใช้ธงเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย สามารถสืบได้แต่เพียงความว่า มีการใช้ธงสำหรับเป็นเครื่องหมายของกองทัพกองละสีและใช้ธงสีแดงเป็นเครื่องสำหรับเรือกำปั่นเดินทะเลทั่วไปมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี และยังไม่มีธงชาติไว้ใช้ดังที่เข้าใจในปัจจุบัน
ปกติคนต่างชาติที่ล่องมาทางเรือจะไปอยุธยา ต้องผ่านเจ้าพระยา ซึ่งเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเกิดที่ป้อมวิไชยเยนทร์ หรือป้อมฝรั่ง เพราะพระยาวิชเยนทร์ เกณฑ์แรงงานฝรั่งมาสร้างไว้ ปัจจุบันคือ ป้อมวิไชยประสิทธิ์ ตั้งอยู่ปากคลองบางกอกใหญ่ ปกติเรือสินค้าสำคัญ เรือที่มากับราชทูตที่จะผ่านต้องมีธรรมเนียมประเพณีคือ ชักธงประเทศของเขาบนเรือ เพื่อแสดงสัญลักษณ์ว่า มาถึงแล้ว เมื่อเรือฝรั่งเศสชักธงชาติของตัวเองขึ้น ฝ่ายสยามยิงสลุตคำนับตามธรรมเนียม ซึ่งขณะเดียวกันสยามเองต้องชักธงขึ้นด้วย เพื่อตอบกลับว่า ยินดีต้อนรับ แต่ตอนนั้นทหารประจำป้อมวิไชยเยนทร์ไม่เคยพบประเพณีแบบนี้ และสยามไม่มีธงสัญลักษณ์ที่ใช้เป็นธงชาติมาก่อน จึงคว้าผ้าที่วางอยู่แถวนั้น ซึ่งดันหยิบธงชาติฮอลันดาชักขึ้นเสาแบบส่งเดช เมื่อทหารฝรั่งเศสเห็นก็ตกใจไม่ยอมชักธงและไม่ยอมยิงสลุต จนกว่าจะเปลี่ยน เพราะการที่ได้ชักเอาธงชาติฮอลันดา (ปัจจุบันคือประเทศเนเธอร์แลนด์) ซึ่งในขณะนั้นฝรั่งเศสกับฮอลันดาเป็นศัตรูกัน) ฝ่ายไทยได้แก้ปัญหาโดยชักผ้าสีแดงขึ้นแทนธงชาติฮอลันดา ฝรั่งเศสจึงยอมยิงสลุตคำนับตอบ เหตุการณ์ดังกล่าวจึงถือกันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ธงชาติไทย โดยทหารสยามประจำป้อมก็เปลี่ยนเป็นผ้าสีแดงที่หาได้ในตอนนั้น และต้นกำเนิดธงก็เริ่มขึ้น นับจากนั้น ธงที่ใช้ไม่ว่าจะใช้บนเรือหลวง เรือราษฎร ใช้บนป้อมประจำการก็ล้วนเป็นสีแดง
รัชกาลที่ 1 - รัชกาลที่ 2
ในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ทั้งเรือหลวงและเรือค้าขายของเอกชนยังคงใช้ธงสีแดงล้วนเป็นเครื่องหมายเรือสยาม จึงได้มีการนำสัญลักษณ์ต่าง ๆ มาประดับบนธงพื้นสีแดงเพิ่มเติมเพื่อใช้เป็นธงสำหรับเรือหลวง ในกฎหมายธงสมัยรัชกาลที่ 1 ได้กล่าวว่า "พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เพิ่มรูปจักรสีขาวลงในธงแดง สำหรับใช้เป็นธงของเรือหลวง" สาเหตุที่พระองค์กำหนดให้ใช้ "จักรสีขาว"ลงไว้กลางธงผ้าพื้นแดงสำหรับชักในเรือกำปั่นหลวง เพื่อแสดงความแตกต่างระหว่างเรือของพระมหากษัตริย์ กับเรือของราษฎรสยาม ที่ใช้ธงผ้าพื้นแดงเกลี้ยง
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์ทรงได้ช้างเผือกเอก 3 ช้าง คือพระยาเศวตกุญชร พระยาเศวตไอยรา และพระยาเศวตคชลักษณ์ นับเป็นเกียรติยศยิ่งและบุญบารมีต่อแผ่นดิน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เพิ่มรูปช้างเข้าภายในวงจักรสีขาวของเรือหลวงไว้ด้วย อันมีความหมายว่า พระเจ้าแผ่นดินอันมีช้างเผือก แต่ธงช้างอยู่ในวงจักรใช้แต่เรือหลวงเท่านั้น เรือพ่อค้ายังคงใช้ธงแดงตามเดิม
ก่อน พ.ศ. 2380 - พ.ศ. 2459
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประเทศไทยมีการทำสนธิสัญญากับชาติตะวันตกมากขึ้น อันเป็นผลต่อเนื่องจากการทำสนธิสัญญาเบาริ่งกับสหราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2398 พระองค์มีพระราชดำริว่า ธงพื้นสีแดงที่เอกชนสยามใช้ทั่วไปนั้นซ้ำกับประเทศอื่นในการติดต่อระหว่างประเทศ สยามจึงจำเป็นต้องมีธงชาติใช้เป็นของตัวเอง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ธงพื้นสีแดงมีรูปช้างเผือกเปล่าอยู่ตรงกลางเป็นธงชาติสยามแต่เอารูปจักรออก เนื่องจากมีเหตุผลว่า จักรเป็นเครื่องหมายเฉพาะพระองค์พระมหากษัตริย์ ธงนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้ได้ทั่วไปทั้งเรือหลวงและเรือเอกชน แต่เรือหลวงนั้นทรงกำหนดให้ใช้พื้นเป็นสีน้ำเงินขาบชักขึ้นที่หัวเรือ เพื่อเป็นเครื่องหมายสำหรับแยกแยะว่าเป็นเรือหลวงด้วย ธงนี้มีชื่อว่า ธงเกตุ (ต่อมาได้วิวัฒนาการมาเป็นธงฉานของกองทัพเรือไทยในปัจจุบัน)
แต่ต่อมามีการค้นพบหลักฐานใหม่เป็นหนังสือพิมพ์ Supplement of The Singapore Free Press ฉบับวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2386 โดยได้อ้างอิงจากหนังสือพิมพ์ The Canton Press ฉบับวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2386 ระบุว่า มีกองเรือของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 จำนวน 3 ลำ นำเครื่องราชบรรณาการมาแวะที่ท่าเรือสิงคโปร์เพื่อที่จะเดินทางไปยังประเทศจีน เพื่อถวายเครื่องราชบรรณาการแด่องค์จักรพรรดิจีน ซึ่งท้ายเรือนั้นมีการประดับธงช้างเผือกแบบไม่มีจักร จึงเป็นหลักฐานที่ยืนยันได้ว่าได้เริ่มการใช้ธงช้างเผือกเป็นครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
และต่อมามีการค้นพบหลักฐานใหม่เป็นผังธงโลกโบราณ ซึ่งมีรูปธงช้างเผือกปรากฏอยู่ด้วยอีก 4 ชุด และระบุเวลาดังนี้