cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กาลิเลโอ กาลิเลอี
ความขัดแย้งกับคริสตจักร
แต่กาลิเลโอสนับสนุนแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล เขาบอกว่าเรื่องนี้มิได้ขัดแย้งกับพระคัมภีร์เลย โดยยกถ้อยคำจากบันทึกของนักบุญออกัสติน และว่าไม่ควรแปลความจากพระคัมภีร์อย่างตรงตัว เพราะเนื้อหาในบันทึกส่วนใหญ่ค่อนข้างกำกวมด้วยเป็นหนังสือกวีนิพนธ์และบทเพลง ไม่ใช่หนังสือประวัติศาสตร์หรือคำแนะนำ ผู้เขียนบันทึกเขียนจากมุมมองที่เขามองจากโลก ในมุมนั้นดวงอาทิตย์จึงดูเหมือนขึ้นและตก กาลิเลโอได้ตั้งคำถามอย่างเปิดเผยต่อข้อเท็จจริงที่อยู่ในหนังสือโยชูวา (10:13) ที่กล่าวถึงดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ว่าได้หยุดนิ่งไม่เคลื่อนที่ถึงสามวันเพื่อชัยชนะของวงศ์วานอิสราเอล
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทรงขอให้กาลิเลโอแสดงข้อมูลทั้งส่วนที่สอดคล้องและคัดค้านแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางเอาไว้ในหนังสือ โดยให้ระมัดระวังมิให้แสดงความเห็นสนับสนุนแนวคิดนี้ พระองค์ยังทรงขอให้กาลิเลโอบันทึกความเห็นส่วนพระองค์ลงไว้ในหนังสือด้วย ทว่ากาลิเลโอสนองต่อคำขอเพียงประการหลังเท่านั้น ไม่ว่าจะด้วยความเผอเรอหรือด้วยจงใจ ซิมพลิซิโอผู้เป็นตัวแทนแนวคิดต่อต้านแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาลของอริสโตเติลในหนังสือนี้ได้เผยข้อผิดพลาดส่วนตัวของเขาหลายแห่ง บางแห่งยังแสดงความเห็นโง่ ๆ ออกมา จากเหตุเหล่านี้ทำให้หนังสือ Dialogue Concerning the Two Chief World Systems กลายเป็นหนังสือโจมตีที่พุ่งเป้าไปยังแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาลของอาริสโตเติลโดยตรง และสนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัสอย่างออกนอกหน้า ยิ่งไปกว่านั้น กาลิเลโอยังนำถ้อยคำของพระสันตะปาปาไปใส่เป็นคำพูดของซิมพลิซิโออีกด้วย นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ลงความเห็นว่า กาลิเลโอมิได้กระทำไปเพื่อการล้างแค้น และมิได้คาดถึงผลสะท้อนจากหนังสือของเขาเล่มนี้เลย อย่างไรก็ดี สมเด็จพระสันตะปาปาย่อมไม่อาจเพิกเฉยต่อการเยาะเย้ยของสาธารณชนและอคติที่บังเกิดขึ้น กาลิเลโอจึงได้สูญเสียผู้สนับสนุนคนสำคัญที่ยิ่งใหญ่และทรงอิทธิพลที่สุดไป เขาถูกเรียกตัวไปกรุงโรมอีกครั้งเพื่อชี้แจงงานเขียนชิ้นนี้
หนังสือ Dialogue Concerning the Two Chief World Systems ทำให้กาลิเลโอสูญเสียผู้สนับสนุนไปเป็นจำนวนมาก เขาถูกเรียกไปไต่สวนความผิดฐานนอกรีต ในปี ค.ศ. 1633 ศาลไต่สวนได้ประกาศพิพากษา 3 ประการสำคัญ ดังนี้
หลังจากนั้นไม่นาน ด้วยความเมตตาของอัสกานีโอ ปิกโกโลมีนี (อาร์ชบิชอปแห่งซีเอนา) กาลิเลโอจึงได้รับอนุญาตให้กลับไปยังบ้านของตนที่อาร์เชตรี ใกล้เมืองฟลอเรนซ์ เขาใช้ชีวิตที่เหลือตลอดชีวิตโดยถูกคุมบริเวณอยู่แต่ในบ้านนี้ ซึ่งในบั้นปลายชีวิตเขาตาบอด กาลิเลโอทุ่มเทเวลาที่เหลือในชีวิตให้กับผลงานอันปราณีตบรรจงชิ้นหนึ่งคือ Two New Sciences โดยรวบรวมผลงานที่เขาได้ทำเอาไว้ตลอดช่วง 40 ปีก่อนหน้า ศาสตร์แขนงใหม่ทั้งสองที่เขาเสนอนี้ในปัจจุบันเรียกกันว่า จลนศาสตร์ (kinematics) และ ความแข็งของวัตถุ (strength of materials) หนังสือเล่มนี้ได้รับยกย่องอย่างสูงยิ่งจากทั้งเซอร์ไอแซก นิวตัน และ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ผลสืบเนื่องต่อมาทำให้กาลิเลโอได้รับขนานนามว่า "บิดาแห่งฟิสิกส์ยุคใหม่"
กาลิเลโอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1642 รวมอายุ 77 ปี แฟร์ดีนันโดที่ 2 เด เมดีชี แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานี ต้องการฝังร่างของเขาไว้ในอาคารหลักของมหาวิหารซันตาโกรเช ติดกับหลุมศพของบิดาของท่านและบรรพชนอื่น ๆ รวมถึงได้จัดทำศิลาหน้าหลุมศพเพื่อเป็นเกียรติด้วย แต่แผนการนี้ไม่สำเร็จ เนื่องจากถูกสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 และหลานของพระองค์คือพระคาร์ดินัลฟรานเชสโก บาร์เบรินี คัดค้าน เขาจึงต้องฝังร่างอยู่ในห้องเล็ก ๆ ถัดจากโบสถ์น้อยของโนวิซที่ปลายสุดโถงทางเดินทางปีกด้านใต้ของวิหาร ภายหลังเขาได้ย้ายหลุมศพไปไว้ยังอาคารหลักของมหาวิหารในปี ค.ศ. 1737 หลังจากมีการสร้างอนุสาวรีย์ขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
คำสั่งห้ามการพิมพ์ผลงานของกาลิเลโอได้ยกเลิกไปในปี ค.ศ. 1718 โดยได้มีการอนุญาตตีพิมพ์งานหลายชิ้นของเขา (รวมถึง Dialogue) ในเมืองฟลอเรนซ์ ปี ค.ศ. 1741 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ทรงอนุญาตให้ตีพิมพ์ผลงานทางวิทยาศาสตร์ที่สมบูรณ์ของกาลิเลโอได้ รวมถึงงานเขียนต้องห้ามชุด Dialogue ด้วย ปี ค.ศ. 1758 งานเขียนต่าง ๆ เกี่ยวกับแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลซึ่งเคยถูกแบนมาก่อน ได้ถูกยกออกไปเสียจากรายการหนังสือต้องห้าม แต่ยังคงมีการห้ามเป็นพิเศษสำหรับหนังสือ Dialogue และ De Revolutionibus ของโคเปอร์นิคัสอยู่ การห้ามปรามงานตีพิมพ์เกี่ยวกับแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลได้สูญหายไปจนหมดในปี ค.ศ. 1835
ปี ค.ศ. 1939 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้กล่าวสุนทรพจน์ที่ Pontifical Academy of Sciences หลังจากทรงขึ้นรับตำแหน่งไม่กี่เดือน โดยเอ่ยถึงกาลิเลโอว่าเป็น "วีรบุรุษแห่งงานค้นคว้าวิจัยผู้กล้าหาญที่สุด ... ไม่หวั่นเกรงกับการต่อต้านและการเสี่ยงภัยในการทำงาน ไม่กลัวเกรงต่อความตาย" ที่ปรึกษาคนสนิทของพระองค์ ศาสตราจารย์โรเบิร์ต เลย์เบอร์ เขียนไว้ว่า "สมเด็จปิอุสที่ 12 ทรงระมัดระวังมากที่จะไม่ปิดประตูสำหรับแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ พระองค์กระตือรือร้นในเรื่องนี้มาก และทรงเสียพระทัยอย่างยิ่งกับกรณีที่เกิดขึ้นกับกาลิเลโอ"
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 พระคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ (ต่อมาเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) กล่าวปาฐกถาที่ซาปีเอนซา มหาวิทยาลัยแห่งโรม โดยทรงให้ความเห็นบางประการต่อคดีกาลิเลโอว่าเป็นกำเนิดของสิ่งที่พระองค์เรียกว่า "กรณีอันน่าเศร้าที่ทำให้เราเห็นถึงความขลาดเขลาในสมัยกลาง ซึ่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้แสดงในปัจจุบัน" ทรงอ้างถึงมุมมองของผู้อื่นด้วย เช่นของ พอล เฟเยอร์ราเบนด์ นักปรัชญา ซึ่งกล่าวว่า "ศาสนจักรในยุคของกาลิเลโอถือว่าตนอยู่ใกล้ชิดกับเหตุผลมากกว่ากาลิเลโอ จึงเป็นผู้ทำการพิจารณาด้านศีลธรรมและผลสืบเนื่องทางสังคมที่เกิดจากการสอนของกาลิเลโอด้วย คำตัดสินโทษที่มีต่อกาลิเลโอนั้นมีเหตุผลพอ ยุติธรรม การเปลี่ยนแปลงคำตัดสินจะพิจารณาได้ก็แต่เพียงบนพื้นฐานของการเห็นต่างทางการเมืองเท่านั้น" แต่พระคาร์ดินัลมิได้ให้ความเห็นว่าตนเห็นด้วยหรือไม่กับคำกล่าวนี้ ท่านเพียงแต่กล่าวว่า "การเอ่ยคำขอโทษอย่างหุนหันพลันแล่นต่อมุมมองเช่นนี้คงเป็นความเขลาอย่างมาก"
วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1992 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงแสดงความเสียใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในคดีกาลิเลโอ และทรงยอมรับอย่างเป็นทางการว่าโลกมิได้ติดแน่นตรึงอยู่กับที่ ตามผลที่ได้จากการศึกษาของ Pontifical Council for Culture เดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 ทางสำนักวาติกันได้เสนอการกู้คืนชื่อเสียงของกาลิเลโอโดยสร้างอนุสาวรีย์ของเขาเอาไว้ที่กำแพงด้านนอกของวาติกัน เดือนธันวาคมปีเดียวกัน ในกิจกรรมการเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีการสร้างกล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอ สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ทรงเอ่ยยกย่องคุณูปการของกาลิเลโอที่มีต่อวงการดาราศาสตร์
งานเขียนของกาลิเลโอ
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผลงานเขียนของกาลิเลโอ แสดงชื่อในภาษาอิตาลีเป็นหลัก
อนุสรณ์
การค้นพบทางดาราศาสตร์ของกาลิเลโอและงานวิเคราะห์ที่สนับสนุนทฤษฎีของโคเปอร์นิคัส เป็นผลงานเกียรติยศที่โด่งดังตลอดกาล รวมถึงการค้นพบดวงจันทร์ใหญ่ที่สุด 4 ดวงของดาวพฤหัสบดี (ไอโอ, ยูโรปา, แกนิมีด และ คัลลิสโต) ซึ่งได้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาว่า ดวงจันทร์กาลิเลียน หลักการและสิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ อีกมากมายก็ตั้งชื่อตามเขา เช่น ยานอวกาศกาลิเลโอ ซึ่งเป็นยานสำรวจอวกาศลำแรกที่เข้าสู่วงโคจรของดาวพฤหัสบดี ระบบดาวเทียมสำรวจโลกกาลิเลโอ วิธีการแปลงค่าจากระบบ inertial ไปเป็นกลศาสตร์ดั้งเดิมก็ได้ชื่อว่า การแปลงกาลิเลียน และหน่วยวัด กัล (Gal) ซึ่งเป็นหน่วยวัดความเร่งที่ไม่ได้อยู่ในระบบเอสไอ
เพื่อเป็นการระลึกถึงการค้นพบครั้งสำคัญทางดาราศาสตร์ด้วยกล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอ องค์การสหประชาชาติจึงได้ประกาศให้ปี ค.ศ. 2009 เป็น ปีดาราศาสตร์สากล โดยมีกิจกรรมต่าง ๆ ดำเนินการโดยสหภาพดาราศาสตร์สากล และได้รับการสนับสนุนจากองค์การยูเนสโก ซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของสหประชาชาติที่รับผิดชอบงานด้านการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม
กาลิเลโอ ได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์สำคัญบนเหรียญที่ระลึกขนาด 25 ยูโร ในชุดเหรียญที่ระลึกปีดาราศาสตร์สากล สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2009 เพื่อเป็นการระลึกถึงโอกาสที่กาลิเลโอสร้างกล้องโทรทรรศน์ของเขาครบรอบ 400 ปี ด้านหน้าของเหรียญเป็นภาพครึ่งตัวของกาลิเลโอกับกล้องโทรทรรศน์ ด้านหลังเป็นภาพวาดภาพหนึ่งของกาลิเลโอที่วาดผลการสังเกตการณ์ดวงจันทร์ ขอบเงินรอบ ๆ เหรียญนี้เป็นภาพกล้องโทรทรรศน์อื่น ๆ ได้แก่ กล้องโทรทรรศน์ของไอแซก นิวตัน, กล้องของหอดูดาว Kremsmünster Abbey, กล้องโทรทรรศน์วิทยุ, และกล้องโทรทรรศน์อวกาศ
นักเขียนบทละครชาวเยอรมันในศตวรรษที่ 20 ชื่อ Bertolt Brecht ได้เขียนบทละครเกี่ยวกับชีวิตของกาลิเลโอ ชื่อเรื่องว่า Life of Galileo (ค.ศ. 1943) และมีการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ใช้ชื่อว่า Galileo ออกฉายในปี ค.ศ. 1975
เชิงอรรถ
เอกสารหลายฉบับให้เนื้อความขัดแย้งกันเกี่ยวกับเอกสารสั่งห้ามและวิธีการส่งมอบในคราวนี้
หมายถึงมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น
อาจค้นพบในปี ค.ศ. 1623 ก็ได้ ตามที่ปรากฏในงานของ Drake (1978, p.286) ตามอ้างอิงข้างต้น
สทิลแมน เดรค (1978, pp.19,20). ในช่วงเวลาที่วีวีอานีอ้างว่ามีการทำการทดลอง กาลิเลโอยังไม่ได้ข้อสรุปเรื่องกฎการตกของวัตถุโดยเสรี แต่ได้มีผลงานศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับการคาดการณ์การตกของวัตถุ "ที่สร้างจากวัสดุเดียวกัน" ผ่านตัวกลางชนิดเดียวกัน และพบว่ามันตกลงมาด้วยความเร็วเท่ากัน
อย่างไรก็ดี โซโทมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการปรับแต่งและพัฒนารายละเอียดของทฤษฎีดังที่ปรากฏในทฤษฎีการตกของวัตถุของกาลิเลโอ เช่น เขามิได้พิจารณาเรื่องของวัตถุที่ตกอยู่ภายใต้ความเร่งอื่นใดดังเช่นสุญญากาศ เหมือนอย่างที่กาลิเลโอได้พิจารณาไว้ด้วย
อ่านเพิ่มเติมใน Langford (1966, pp.133–134), และ Seeger (1966, p.30) เป็นตัวอย่าง. เดรค (1978, p.355) มีความเห็นว่า ตัวละคร Simplicio จำลองมาจากนักปรัชญาผู้สนับสนุนอริสโตเติล คือ Lodovico delle Colombe และ Cesare Cremonini ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพระสันตะปาปาเออร์บันเลย เขายังเห็นว่าการที่กาลิเลโอเอาคำโต้แย้งของพระสันตะปาปาไปใส่เป็นบทพูดให้แก่ simplicio เป็นด้วยความจำเป็นหลีกเลี่ยงไม่ได้ (เดรค, 1953, p.491). แม้กระทั่ง Arthur Koestler ผู้เคยด่าว่ากราดเกรี้ยวกับกาลิเลโอในหนังสือ The Sleepwalkers (1959) ก็ยังบันทึกไว้ว่าสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันยังไม่อยากเชื่อว่ากาลิเลโอตั้งใจให้ Simplicio ล้อเลียนพระองค์ ทรงกล่าวว่า "นี่ไม่มีทางเป็นไปได้" (1959, p.483)
การสั่งห้ามของทางศาสนจักรได้สิ้นสุดลงจริง ๆ ในปี ค.ศ. 1820 เมื่อพระคาทอลิก จิวเซปเป เซตเตเล อนุญาตให้ตีพิมพ์ผลงานแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาลได้เท่าที่จะเป็นข้อเท็จจริงทางกายภาพ ไม่ใช่นิยายทางคณิตศาสตร์
ไมก์ คอนเนอส์
ไมก์ คอนเนอส์ (15 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 26 มกราคม ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกา รู้จักกันดีในบทนักสืบโจ แมนนิกส์ เรื่อง แมนนิกส์ ของสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส
การเสียชีวิต
คอนเนอส์เสียชีวิตที่เมืองทาร์ซานา รัฐแคลิฟอร์เนีย ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ด้วยอายุ 91 ปี
รางวัล
ในปี ค.ศ. 1969 คอนเนอส์ชนะลูกโลกทองคำ จากบท โจ แมนนิกส์ เรื่องแมนนิกส์
ซองส์อะเบาต์เจน
ซองส์อะเบาต์เจน (Songs About Jane) เป็นอัลบั้มเปิดตัวของวงป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2002 ในสังกัดเจเรเคิดส์และอ็อกโทนเรเคิดส์ อัลบั้มมีเพลงฮิตอย่าง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" และเพลงฮิตในระดับนานาชาติอย่าง "ดิสเลิฟ" และ "ชีวิลบีเลิฟด์"
อัลบั้มออกขายใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ประสบความสำเร็จอย่างมากในต่างประเทศ อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ฝรั่งเศส นิวซีแลนด์ สาธาณรัฐไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และในปลายปี 2004 อัลบั้มติด 10 อันดับแรกบนบิลบอร์ด 200 มียอดขายเกือบ 2.7 ล้านชุดในปลายปี 2004 และมากกว่า 5.1 ล้านชุดภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดภายในปี ค.ศ. 2015
วัดเสลารัตนปัพพะตาราม
วัดเสลารัตนปัพพะตาราม หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า วัดไหล่หิน หรือ วัดไหล่หินหลวงแก้วช้างยืน และในบางครั้งชาวบ้านรุ่นก่อน ๆ เรียกว่า วัดป่าหิน หรือ วัดม่อนหินแก้ว เป็นวัดที่ตั้งอยู่ใน อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่ ดร.ฮันส์ เพนธ์ ได้พบคัมภีร์ใบลานที่เก่าแก่ที่สุดของวัด ระบุจุลศักราช 833 หรือ พ.ศ. 2014
ตำนานของวัดกล่าวไว้ว่า ช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ในสมัยของพระมหาป่าเกสรปัญโญ เป็นระยะที่มีการก่อสร้างและบูรณะเสนาสนะต่าง ๆ มากมาย เนื่องจากท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีผู้นับถือมากมาย เล่ากันว่าครั้งที่ท่านธุดงค์ไปถึงเชียงตุง ท่านได้มอบกะลามะพร้าวซีกหนึ่งให้ชายคนหนึ่ง จากนั้นท่านก็กลับมาลำปาง โดยไม่ได้บอกชายผู้นั้นว่าท่านอยู่ที่ใด ต่อมาชายคนนั้นได้ตามมาหาท่านจนพบที่วัดไหล่หิน แล้วนำกะลามาประกอบเข้าเป็นหนึ่งเดียว ชายคนดังกล่าวเกิดความศรัทธาแรงกล้า ได้ขอบูรณะวัดและก่อสร้างวิหารหลังที่เห็นปัจจุบันขึ้นในปี พ.ศ. 2226
สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมวัดไหล่หิน เป็นรูปแบบพุทธศาสนาแบบล้านนา ประกอบด้วยลานหน้าวัดหรือข่วงสำหรับกิจกรรมและปลูกต้นโพธิ์ วิหารโถง ศาลาบาตรและลานทราย และมีเจดีย์ท้ายวิหาร แบบล้านนาซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมธาตุ มีรูปแบบจำลองภูมิจักรวาล คือวิหารเปรียบเสมือนชมพูทวีป เจดีย์เปรียบเหมือนเขาพระสุเมรุ และลานทรายเปรียบเสมือนมหานทีสีทันดร
ส่วนพุทธาวาสก่อสร้างอย่างสวยงาม และมีขนาดส่วนที่ค่อนข้างเล็กกะทัดรัด อาคารต่าง ๆ ก่อสร้างด้วยอิฐฉาบปูน ประดับปูนปั้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว วิหารมีลักษณะสกุลช่างลำปาง ซึ่งจะมีลักษณะอ่อนช้อยน้อยกว่าสกุลช่างเชียงใหม่ คือหลังคาจะมีลักษณะแอ่นโค้งเพียงเล็กน้อย เรียกวิหารแบบนี้ว่า ฮ้างปู้ หมายถึง ร่างการของผู้ชาย เป็นวิหารโถง หลังคาซ้อน 3 ชั้น 2 ตับ มุง กระเบื้องดินเผาปลายตัด ที่น่าสนใจคือ เครื่องลำยองของวิหารนี้มีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากการบูรณปฏิสังขรณ์ ทำให้มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นแบบไทยภาคกลาง
กระจุกดาวแฝด
กระจุกดาวแฝดคู่นี้ถือเป็นกระจุกดาวอายุค่อนข้างน้อย โดย NGC 869 มีอายุประมาณ 5.6 ล้านปี และ NGC 884 มีอายุราว 3.2 ล้านปี ทั้งนี้อ้างอิงจาก 2000 Sky Catalogue ขณะที่กระจุกดาวลูกไก่มีอายุโดยประมาณอยู่ระหว่าง 75 ล้านปีถึง 150 ล้านปี
กระจุกดาวทั้งสองมีปรากฏการณ์การเคลื่อนไปทางน้ำเงิน NGC 869 กำลังเคลื่อนเข้าหาโลกด้วยความเร็ว 22 กิโลเมตร/วินาที ส่วน NGC 884 ก็เดินทางเข้าหาโลกด้วยความเร็วใกล้เคียงกันคือ 21 กิโลเมตร/วินาที ลำดับความร้อนสูงที่สุดของมันบนแถบลำดับหลักของดาวฤกษ์อยู่ที่ระดับสเปกตรัม B0
วัดเสลารัตนปัพพะตาราม
สถาปัตยกรรม
ซุ้มประตูโขงวัดไหล่หินนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับวัดพระธาตุลำปางหลวง แต่มีการประดับตกแต่งที่แตกต่างกันบ้าง คือมีการใช้ตุ๊กตาดินเผาประดับ นอกจากเสนาสนะและบริเวณที่ทางวัดได้อนุรักษ์และดูและเป็นอย่างดี ยังมีคัมภีร์โบราณและโบราณวัตถุที่ทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นจำนวนมาก บางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตำนานของวัดเช่น กะลามะพร้าว และบาตรของพระมหาป่าเกสรปัญโญ
กรมศิลปากรได้ประกาศวัดไหล่หินขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 195 ลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523 สิ่งที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน คือ วิหารทรงล้านนา พระธาตุเจดีย์ พระอุโบสถ ซุ้มประตูกำแพงแก้ว และหอธรรม นอกจากนี้ในปี 2550 ยังได้ขึ้นเป็นอาคารอนุรักษ์จากสมาคมสถาปนิกสยาม
จักรพรรดิโกะ-สึจิมิกาโดะ
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1464 - ค.ศ. 1500
พระนามของจักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิใน คริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปในพระนามทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า จักรพรรดิสึชิมิกะโดะยุคหลัง  หรือ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะที่ 2
พระราชประวัติ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายนะรุฮิโตะ (Imperial Prince Naruhito, Naruhito-shinnō) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ รัชทายาทองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์เขียนแตกต่างกัน
ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 ที่ประสูติแต่ โอโนะมิกะโดะ (ฟุจิวะระ) โนะบุโก
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ในปี ค.ศ. 1467 ได้เกิด สงครามโอนิน ที่ได้สร้างความเสียหายแก่นครหลวงเคียวโตะอย่างมากทำให้ฐานะทางการเงินของราชสำนักย่ำแย่อย่างหนัก
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนับเป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 คือ 36 ปีเป็นรองแค่ จักรพรรดิเมจิ ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานถึง 45 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1443 1500
เดอะนัทแครกเกอร์
เดอะนัทแครกเกอร์ (The Nutcracker) เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1892 โดยดัดแปลงจากเรื่อง The Nutcracker and the Mouse King ของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1892 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa ในการแสดงรอบปฐมทัศน์นี้ จัดแสดงร่วมกับอุปรากรเรื่อง Iolanta โอปุสที่ 69 ของไชคอฟสกี ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ   บัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จหลังจากเข้าไปแสดงที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา  โดย George Balanchine ในปี ค.ศ. 1954
เนื้อเรื่องกล่าวถึงเด็กหญิงชื่อ คลารา (หรือ มารี หรือ มารีอา หรือ มาชา) กับน้องชายชื่อ ฟริตซ์ (หรือ มีชา) เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เมื่อเจ้าชายที่ถูกสาปให้กลายเป็นที่กระเทาะเปลือกลูกนัท กลับมามีชีวิตชั่วคราว ต่อสู้กับราชาหนู และพากันผจญภัยในอาณาจักรของเล่นของเทพธิดาขนมหวาน (sugar plum fairy)
ไชคอฟสกีได้คัดเลือกบางส่วนของดนตรีประกอบบัลเลต์ ออกมาจัดแสดงคอนเสิร์ต ใช้ชื่อว่า "เดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ" (The Nutcracker Suite, Op. 71a) บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1892 เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของไชคอฟสกีที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่อนโซโลส่วนหนึ่งขององก์ที่สอง ใช้ชื่อว่า "Dance of the Sugar Plum Fairy" และส่วนของการเต้นระบำนานาชาติ
เดอะนัทแครกเกอร์สวีท ได้รับการคัดเลือกจากวอลต์ ดิสนีย์ ให้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์แอนิเมชัน แฟนเทเชีย ในปี ค.ศ. 1940 อำนวยเพลงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี นอกจากนี้ยังเคยถูกดุค เอลลิงตัน นำไปดัดแปลงเป็นดนตรีแจ๊ส ในปี ค.ศ. 1960 ในผลงานของเอลลิงตันร่วมกับบิลลี สเตรย์ฮอร์น ชื่อชุด The Nutcracker Suite
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22
เรสเซิลมาเนีย ครั้งที่ 22 จัดในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2006 ณ ชิคาโก, อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 17,159 คน โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWE เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มต้นรายการอีกด้วย
เบื้องหลัง
เรย์ มิสเตริโอ ซึ่งเขาได้เป็นความหวังของตระกูล เกอร์เรโร ที่จะได้เป็นแชมป์คนต่อไป เนื่องจากเรย์ เป็นนักมวยปล้ำ ชาวอเมริกัน เชื้อสาย เม็กซิกัน ที่ยัง มีผลงานที่ดีอยู่ เขาจึงเอาชนะ ทริปเปิล เอช และ แรนดี ออร์ตัน ในศึก รอยัลรัมเบิล (2006) ได้ไปท้าชิง แชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เคิร์ต แองเกิล ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ต่อมาในศึก สแมคดาวน์ ออร์ตัน ได้ออกมาท้าเรย์ ให้เจอกันในศึก โนเวย์เอาท์ โดยมีสิทธิ์ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทในเรสเซิลเมเนีย ของเรย์ เป็นเดิมพัน ซึ่งเรย์ ก็ยอมรับคำท้า เพราะออร์ตัน ได้ใช้คำพูดดูถูกถากถาง เอ็ดดี เกอร์เรโร เพื่อนของเรย์ ที่ล่วงลับไปแล้ว และผลปรากฏว่า ออร์ตัน ได้เอาชนะเรย์ ได้ด้วยวิธีการจับเชือกแล้วกดนับ 3 ทำให้เรย์ เสียสิทธิ์ชิงแชมป์ ให้กับออร์ตันไป ต่อมา ทีโอดอร์ ลอง ผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์ ได้เห็นภาพที่ออร์ตัน ชนะเรย์ ด้วยกลโกง ทีโอดอร์ ลอง จึงให้สิทธิ์ เรย์เข้าไปชิงแชมป์ได้เหมือนเดิม แต่ออร์ตัน ก็ยังต้องได้ชิงแชมป์ด้วยเพราะผลตัดสินไปแล้ว ทำให้กลายเป็นแมตซ์ 3 เส้า ระหว่าง เคิร์ต แองเกิล, เรย์ มิสเตริโอ และ แรนดี ออร์ตัน โดยมีเข็มขัด แชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นเดิมพัน
ผลการปล้ำ
<references group=Note/>
ศึกลำน้ำเลือด
ศึกลำน้ำเลือด (大運河; The Grand Canal) ซีรีส์จีนฟอร์มยักษ์จาก ทีวีบี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี 2530 เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปี ของทีวีบีนำแสดงโดยดาราชื่อดังอย่าง เหลียง เฉาเหว่ย หลิวชิงหวิน หวงเย่อหัว
เนื้อเรื่อง
ในปลายยุคราชวงศ์สุย ฉิวหยั่นเค่อ (เหลียงเฉาเหว่ย) หรือ จางซันหลัง สาบานเป็นพี่น้องกับองค์ชายใหญ่ หยังหย่ง แห่งราชวงศ์สุย และได้พบรักกับองค์หญิงหลานหลิง (เฉินอวี้เหลียน) พระขนิษฐาขององค์ชายใหญ่ องค์ชายรองหยังกวง (อู๋ฉี่หัว) หลงใหลในตัวเหม่ยเหนียง (เฉินซิ่วจู) สาวงามจากราชวงศ์หนานเฉินผู้ยอมเสียสละตนเองมาอยู่กับสุยเหวินตี้ เจ้าแห่งราชวงศ์สุย หยังกวงก่อกบฏเพื่อชิงอำนาจและตัวเหม่ยเหนียงจากบิดา ฉิวหยั่นเค่อจึงต้องรวมพลังกับหยังหย่งเพื่อขัดขวางหยังกวง
เพื่อหาทางโค่นล้มหยังกวงจอมทรราชย์ ซึ่งกำลังเกลี้ยกล่อมเหล่าขุนนางให้มาจงรักภักดีต่อตน ขณะเดียวกันเหม่ยเหนียงก็ได้รับการช่วยเหลือจากนางคณิกาให้หลบหนีออกจากวัง ต่อมาเกิดความร้าวฉานขึ้นภายในสำนักหว่ากัง จนเป็นโอกาสให้หยังกวงยกกำลังมาบดขยี้
ต่อมาสำนักหว่ากังล่มสลาย เหตุเพราะความริษยาของหลี่มี่ (หวงเย่อหัว) จอมยุทธ์ชื่อดังที่แปรพักตร์ไปเข้ากับราชสำนัก ที่มีต่อฉิวหยั่นเค่อ ส่งผลให้ฉิวหยั่นเค่อต้องเดินทางจากไป อี๋เหวินฮั่วจี่ได้สังหารหยังกวง และตั้งตนเป็นใหญ่แทน แต่ถูกกองทัพของ หลี่ซื่อหมิน (หลิวชิงหวิน) ปราบจนราบคาบ หลี่มี่ยังคงตามราวีฉิวหยั่นเค่อ หลังจากนั้นฉิวหยั่นเค่อ หลีกทางให้หลี่ซ??ط่อหมิน โดยนำหลานหลิงและพลพรรคมุ่งสู่ตะวันออกนอกด่าน จนสุดท้ายเขาก็ได้กลายเป็นราชาในดินแดนหนึ่ง และหลี่ซื่อหมินก็ได้กลายเป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ในนาม ถังไท่จง
เบื้องหลังการสร้าง
ซึ่งคำว่า "ศึกลำน้ำเลือด" (大運河) ก็หมายถึง คลองต้ายวิ่นเหอ ซึ่งเป็นคลองขนาดใหญ่ ซึ่งเริ่มขุดกันในสมัยสุยหยางตี้หรือ องค์ชายรองหยังกว่างในเรื่อง ใช้เวลาขุดกว่า 30 ปี ใช้แรงงานมนุษย์กว่า 6 ล้านคน  นับเป็นคลองที่ยาวที่สุดในโลกในขณะนั้น
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37 หรือ แม่โดมเกมส์ เป็นการแข่งกีฬาของนิสิตนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา โดยในครั้งนี้มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขัน โดยจะจัดการแข่งขันขึ้นในระหว่างวันที่ 22 - 30 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ซึ่งมีสถาบันอุดมศึกษาจำนวน 111 แห่งเข้าร่วมแข่งขันใน 25 ชนิดกีฬา จำนวน 262 เหรียญทอง นอกจากนี้ ยังมีกีฬาสาธิตอีก 2 ชนิดกีฬา ได้แก่ กีฬาวีลแชร์และว่ายน้ำด้วยตีนกบ เพื่อแสดงให้เห็นว่านักศึกษาพิการมีความสามารถและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยได้เท่าเทียมกับนักศึกษาทั่วไป
สำหรับตราสัญลักษณ์ในการแม่โดมเกมส์ออกแบบเป็นรูปตึกโดมอันเกิดจากรูปคนสีเหลืองและคนสีแดงหันหน้าเข้าหากันแล้วชูธงชาติไทย โดยใช้คำขวัญว่า "Sports for Unity - We all are Thai" หรือ "สามัคคีที่แดนโดม" ส่วนสัญลักษณ์นำโชคนั้น คือ นกปรีดีชูคบเพลิงที่เปลวไฟเป็นรูป ๗๕ อันสื่อความหมายถึง การเฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 75 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ตราสัญลักษณ์และคำขวัญ
โดยตราสัญลักษณ์นี้มีความหมายสื่อไปถึงคำขวัญประจำการแข่งขันในครั้งนี้ที่ว่า "Sports for Unity - We all are Thai (กีฬาเพื่อความสมานฉันท์ - ร่วมกันสร้างสรรค์ประเทศไทย)" หรือ คำขวัญในภาษาไทยใช้ว่า "สามัคคีที่แดนโดม" นั่นเอง
ดังนั้น แม่โดมเกมส์จึงเป็นเกมกีฬาที่สีเหลืองและสีแดงจะมาร่วมกันสร้างสรรค์เกมกีฬา และนิสิตนักศึกษาจากสถาบันการศึกษาต่าง ๆ เข้ามาร่วมกันแข่งขันกีฬาเพื่อความสามัคคี ไม่ว่าจะเป็นสีเหลือง สีแดง หรือสีใดก็ตาม เพราะเราทุกคนคือคนไทยด้วยกัน เป็นการแข่งเพื่อสุขภาพไม่ใช่เพื่อรางวัลแต่รางวัลก็เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งกีฬานั้น ๆ
สัญลักษณ์นำโชค
นอกจากนี้ ยังออกแบบให้นกปรีดีชูคบเพลิงโดยเปลวไฟของคบเพลิงนั้นเป็นรูป ๗๕ อันสื่อความหมายถึง การเฉลิมฉลองในโอกาสครบรอบ 75 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
พิธีเปิด
พิธีเปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37 หรือ แม่โดมเกมส์ จัดขึ้นในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ สนามกีฬาหลัก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต โดยมีนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีเป็นประธานในพิธี สำหรับพิธีเปิดนั้นเริ่มต้นด้วยกิจกรรมโหมโรงเชียร์กีฬาและการแข่งขันกีฬาสาธิตของนักศึกษาพิการทางสายตาและการเคลื่อนไหวซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่ให้นักศึกษาผู้พิการเข้าร่วมในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัย จากนั้น นักกีฬาจาก 112 สถาบันเริ่มเดินเข้าสู่สนามและยืนรวมกันในสนามเป็นรูปประเทศไทยหลากสี
สำหรับพิธีการจุดไฟคบเพลิงทางเจ้าภาพจัดการแข่งขันได้เปิดโอกาสให้สถาบันต่าง ๆ มีส่วนร่วมโดยส่งตัวแทนเข้าร่วมขบวนวิ่งคบเพลิงก่อนที่จะส่งให้ตัวแทนจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 5 คน ได้แก่ นายสันติภาพ เตชะวณิช นางสุมาลี เตชะวณิช นายพระนาย สุวรรณรัฐ นายโชคทวี พรหมรัตน์ และลำดับสุดท้าย คือ นางนีรนุช กล่อมดี เป็นผู้จัดไฟในกระถางคบเพลิง
ในส่วนของการแสดงนั้นจัดขึ้นภายใต้แนวคิด "สามัคคีในแดนโดม" กล่าวคือ ความสามัคคีไม่ได้แปลว่าให้คิดเหมือนกัน คนเราคิดแตกต่างกันได้ และถ้าทำได้ เราก็จะเป็นหนึ่งที่มีความแตกต่างหลากหลาย การแสดงแบ่งออกเป็น 3 ชุด ได้แก่ แดนดินถิ่นโดม พลังแห่งความแตกต่าง และจุดมุ่งหมายกีฬามหาวิทยาลัย โดยใช้นักศึกษาธรรมศาสตร์เป็นผู้แสดงหลัก การแสดงเน้นเรื่องความรักความสามัคคีโดยพยายามให้ทุกมหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมมากที่สุด รวมถึงใช้รูปแบบพิธีการที่ประหยัดและรวบรัดเวลา
นอกจากนี้ ยังมีการแต่งเพลงขึ้นมาใหม่ คือ เพลงหนึ่งชัยชนะ โดยจะใช้เป็นเพลงหลักในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยในครั้งนี้ โดยความหมายของเพลง คือ ถ้าเราตั้งเป้าที่จะมุ่งชิงเหรียญทองก็จะมีผู้ชนะเพียงคนเดียวและได้เหรียญทองเพียงไม่กี่คน แต่ถ้าทุกคนมุ่งเอาชนะใจตนเอง ทุกคนก็จะเป็นผู้ชนะ
พิธีปิด
พิธีปิดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37 จัดขึ้นในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ สนามกีฬาหลัก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต โดยจัดการแสดงจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 2 ชุด ได้แก่ บ้านเราแสนสุขใจและสามัคคีที่แดนโดม นอกจากนี้ยังมีการจัดการแสดงจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทยในครั้งหน้าอีกด้วย
สถาบันการศึกษาที่เข้าร่วมแข่งขัน
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 37 มีจำนวนทั้งสิ้น 112 สถาบัน ได้แก่
ตารางการแข่งขัน
{| class="wikitable" style="margin:0.5em auto; font-size:100%;"
{| class="wikitable collapsible" style="margin:0.5em auto; font-size:100%; line-height:1.25em;" ! มกราคม (วันที่) !! 21 !! 22 !! 23 !! 24 !! 25 !! 26 !! 27 !! 28 !! 29 !! 30 !! จำนวนเหรียญทอง ! จำนวนเหรียญทอง !! !! 7 !! 24 !! 31 !! 42 !! 43 !! 35 !! 29 !! 45 !! 6 !! 262
เสน่ห์สาวข้าวปั้น
เสน่ห์สาวข้าวปั้น เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่แต่งโดยนัตสึกิ ทากายะ มีเนื้อหาเกี่ยวกับฮนดะ โทรุ เด็กสาวกำพร้าที่ด้วยเหตุบังเอิญได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวโซมะ ซึ่งสมาชิกทุกคนต้องคำสาป เมื่อถูกเพศตรงข้ามกอดจะกลายร่างเป็นสัตว์ชนิดหนึ่งใน 12 นักษัตรจีน
ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ (Siam Inter Comics) จัดพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 เดือนพฤศจิกายน
เสน่ห์สาวข้าวปั้นได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนฉายทางโทรทัศน์ มีจำนวนตอนทั้งหมด 26 ตอน ในประเทศไทย ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดยอามีโก้ และเคยฉายทางสถานีไอทีวี ในช่วงปี พ.ศ. 2547-2548 แต่ฉายไม่จบ
เนื้อเรื่อง
มีเรื่องเล่ามาแต่โบราณเกี่ยวกับตำนาน 12 นักษัตร พระเจ้าได้เชิญสัตว์ทั้งหลายมางานเลี้ยง  แต่เจ้าหนูกลับไปหลอกแมวว่างานเลี้ยงจะจัดในวันพรุ่งนี้  ในคืนนั้นสัตว์ทุกตัวไปงานเลี้ยงเจ้าหนูขี่หลังวัวไป  แล้วกระโดดลงจากหลังวัวและเข้างานเลี้ยงเป็นตัวแรก  ปีใน 12 นักษัตร จึงเริ่มที่ ปีหนู แล้ววัว  และตามลำดับก่อนหลังไป   ส่วนเจ้าแมวหลับอยู่ที่บ้านเฝ้าฝันถึงงานเลี้ยงสนุกสนานที่จะจัดกันในวันพรุ่งนี้  ซึ่งไม่มีจริง   แมวจึงไม่มีอยู่ใน 12 นักษัตร
แต่นั่นก็เป็นเพียงความเชื่อ...
ฮนดะ โทรุ(นางเอกของเรื่อง) เป็นหญิงสาวที่ อบอุ่น อ่อนโยน  มองโลกในแง่ดี   น่าแปลกที่เธอมักพูดในสิ่งที่คนอื่นต้องการฟังมากที่สุดได้อย่างน่าประหลาดใจ   เธอสูญเสียแม่ผู้เป็นที่รักไปด้วยอุบัติเหตุทางรถ ทำให้เธอต้องมาอาศัยอยู่กับคุณปู่ที่เลี้ยงชีพด้วยเงินบำนาญ โทรุได้สัญญากับตัวเองว่าจะไม่เป็นภาระให้กับคุณปู่และจะหาเงินเรียนเอง คุณปู่คิดต่อเติมบ้าน โดยช่วงเวลาที่ซ่อมนั้น ได้ขอให้โทรุไปอยู่กับเพื่อนสักพัก  แต่โทรุไม่อยากรบกวนใครจึงได้ไปตั้งเต็นท์ในป่า ซึ่งเป็นพื้นที่ของตระกูลโซมะ โทรุได้เจอยูกิเพื่อนร่วมห้อง และชิงูเระ แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้โทรุต้องมาอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ และเคียวก็โผล่ออกมา แล้วความลับในตระกูลโซมะ เมื่อถูกเพศต่างข้ามกอดแล้วจะกลายร่างเป็น 1 ใน 12 นักษัตร ก็ถูกเปิดเผยด้วยอุบัติเหตุ  จากนั้นโทรุต้องเข้าไปพัวพันกันเรื่องราวมากมายในตระกูลโซมะ  โทรุได้ใช้ข้อดีของเธอคลายความเศร้าให้กับทุกๆคน   และร่วมมีความสุขไปด้วยกัน
พระราชสุตาลังการ (ฉัตต์ สจฺจวโร)
พระราชสุตาลังการ (ฉัตต์ สจฺจวโร)  ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ (มหานิกาย)และ เจ้าอาวาสวัดพรหมสุรินทร์
ชาตภูมิ
พระราชสุตาลังการ นามเดิมว่า ฉัตต์ นามสกุลเอ็นดู เกิดวันศุกร์ที่ 6 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2479 ตรงกับวันขึ้น 6 ค่ำ เดือน 4 ปีชวด เป็นบุตรของนายทิพย์-นางอิด นามสกุลเอ็นดู ภูมิลำเนาอยู่ บ้านเลขที่ 58 บ้านปราสาท ตำบลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ 32120
บรรพชาและอุปสมบท
บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันจันทร์ที่ 7 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2497ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ปีมะเมีย ณ วัดปทุมศิลาวารี ตำบลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์   โดยมีพระครูธรรมคุณาจารย์ วัดพรมเทพ เป็นพระอุปัชฌาย์
อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันอังคารที่ 24 เดือนเมษายน พ.ศ. 2499ตรงกับวันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือน ๖ ปีชวด ณ พัทธสีมาวัดปทุมศิลาวารี ตำบลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ โดยมี พระครูธรรมคุณาจารย์ วัดพรมเทพ เป็นพระอุปัชฌาย์ ,พระครูวรธรรมาจารย์ วัดพรมเทพ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ,พระอธิการผาย จิรธมฺโม วัดปทุมศิลวารี เป็นพระอนุสาวนาจารย์  ได้รับฉายาว่า “สจฺจวโร”
สมณศักดิ์,พัดยศ
ลำดับที่๕๒. พระโสภณปริยัตยาภรณ์ เป็น พระราชสุตาลังการ บริหารศาสนกิจจานุกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี พระราชาคณะชั้นราช สถิต ณ วัดพรหมสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ ๔ รูป คือ พระครูปลัด ๑ พระครูสังฆรักษ์ ๑ พระครูสมุห์ ๑ พระครูใบฎีกา ๑ หน้า ๗ เล่ม ๑๓๓ ตอนที่ ๔๓ ข ราชกิจจานุเบกษา ๙ ธันวาคม ๒๕๕๙
ซอฟต์แวร์ซินธิไซเซอร์
ซอฟต์แวร์ซินธิไซเซอร์ (Software synthesizer) หรือ ซอฟต์ซินธ์ (softsynth) เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์หรือปลั๊กอินสำหรับก่อให้เกิดเสียงดิจิตอล โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่สามารถสร้างเสียงหรือเพลงที่ไม่ใช่มือสอง แต่ความล้ำหน้าในการประมวลผลด้วยความเร็วจะช่วยให้ซอฟต์ซินธ์บรรลุเป็นผลงานเดียวกันที่ก่อนหน้านี้ฮาร์ดแวร์เป็นที่จำเป็น ซอฟต์ซินธ์มักจะมีราคาถูกกว่าและพกพาได้มากกว่าฮาร์ดแวร์และง่ายต่อการเชื่อมต่อกับดนตรีซอฟต์แวร์อื่น ๆ เช่น เครื่องซีเควนเซอร์
เซนต์เซย์ย่า Next Dimension ศึกถล่มอเวจี
เซนต์เซย์ย่า Next Dimension ศึกถล่มอเวจี เป็นชื่อของหนังสือการ์ตูน เป็นภาคเสริมของเซนต์เซย์ย่า ซึ่งแต่งและวาดขึ้นโดยมาซามิ คุรุมาดะ โดยได้แต่งออกมาเป็นภาพ4สี เนื้อเรื่องจะกล่าวถึงเมื่อ240ปีก่อนในช่วงสงครามศักดิ์สิทธ์ มีเนื้อหาคล้ายคลึงกับเซนต์เซย์ย่า ภาค The Lost Canvas จ้าวนรกฮาเดสในช่วงศตวรรษที่18 ปัจจุบันภาคนี้ในญี่ปุ่นตีพิมพ์ออกมาแล้ว 9 เล่มด้วยกัน  ส่วนในประเทศไทยได้ตีพิมพ์ในภาพ4สีเช่นกับญี่ปุ่น ปัจจุบันตีพิมพ์ทั้งหมด5เล่ม
เรื่องย่อ
เนื้อเรื่องได้กล่าวถึงสงครามศักดิ์สิทธิ์เมื่อ240ปีก่อน สงครามระหว่างเทพีอเธน่าและเจ้านรกฮาเดส เคียวโกสั่งบรอนซ์เซนต์ 2 คน ให้เลื่อนขั้นเป็นโกลด์เซนต์ผู้มีนามว่าไลบร้า โดโกและอาริเอส ชิออน ให้ไปตรวจสอบบริเวณที่มีพลังของฮาเดสและได้พบกับเด็กหนุ่มทั้ง 2 เพกาซัส เท็มมะและอาโรน แต่เทนมะก็ได้รู้ว่าอาโรนเพื่อนรักของตัวเองได้กลายเป็นฮาเดสไปแล้ว จึงได้ร่วมมือกับพวกโดโกช่วยเข้าร่วมสงครามด้วยกัน เนื้อเรื่องจึงได้เป็นสงครามที่มีเนื้อหาสอดคล้องกับเซนต์เซย์ย่า ภาค The Lost Canvas จ้าวนรกฮาเดส
อีกด้านหนึ่งหลังจากจบสงครามที่เอลิเชี่ยน เซย์ย่าได้ถูกคำสาปดาบของฮาเดสที่ถูกแทงที่อก นั้นทำให้เซย์ย่ามีอาการสาหัสใกล้ตาย จนเหลือเวลาอีกเพียงแค่ 3 วัน คิโดะ ซาโอริ และแอนโดรเมด้า ชุน จึงไปที่สตาร์ฮิลเพื่อเดินทางไปโอลิมปัส เพื่อหาเบาะแสรักษาเซย์ย่า จึงไปปรึกษาโครนอส แต่โครนอสแนะนำว่าให้ย้อนอดีต ในเวลา 3 วัน จะกลับมาปัจจุบันได้ ทั้งคู่ได้ข้ามมิติไปยังเมื่อ 240 ปีก่อน เพื่อแก้ไขอนาคตก่อนที่เซย์ย่าจะตายไป
ทางชิออน โดโก เทมมะ รอดมาได้ พบว่า ซุยเคียวที่เป็นคนรู้จักของทั้ง 3 คือ 1 ใน 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งยมโลก กับทำภารกิจฆ่าร่างสถิตฮาเดสล้มเหลว ทั้ง 3 ถูกต่อว่าและโดนทำโทษ พอทั้ง 3 เตรียมที่จะฝึก แต่ทันใดนั้นอาธีน่าก็มาจุติ (ซาโอริที่เดินทางย้อนอดีตมาถูกโครนอสสาปให้อายุในตัวปั่นป่วนจนกลายเป็นเด็กทารก และเติบโตขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมง) ทางโกลด์เซนต์ที่ไปถึง ถูกเคียวโกสั่งให้ไปประจำการตามเดิม แต่มีเพียงเวอร์โก้ ชิจิม่าที่สงสัยจึงกลับมาช่วยอาธีน่าจากเคียวโกที่หวังจะฆ่าอาธีน่า แต่ชิจิม่าถูกพิสซิส คาดิน่าเรทำร้าย จึงพาอาธีน่าหนีไปโดยโทรจิตเพื่อส่งให้เหล่าโกลด์เซนต์คนอื่นทราบเรื่องแล้วให้มาช่วย มีเพียงชิออนที่รู้ จึงสั่งให้เททมะกับชุนไป 12 ปราสาทเพื่อเตือนโกลด์เซนต์ที่เหลือแล้วช่วยอาธีน่า แต่ซุยเคียวนำทัพพวกสเป็คเตอร์มาไล่ล่า สู้ชนะชิออน กับอิคคิที่ย้อนอดีตมา จนซุยเคียวถูกหมัดมายาทำให้ฝันร้ายและก็ได้ฆ่าทอรัส อ๊อก จนเหลือแค่ซุยเคียวที่มีสภาพสาหัสคนเดียว แล้วไปช่วยเทมมะกับชุนจากเคนและอาเบล จนถูกหมัดมายาไปอีกที ทั้ง 3 ถูกแคนเซอร์ เดสเทอร์ ปั่วหัวส่งไปยมโลก แต่ทั้ง 3 ก็หลุดมาแล้วหมดสติที่ปราสาทลีโอ แต่ซุยเคียวอาศัยจังหวะนี้ไปปราสาทเวอร์โก้ที่ชิจิม่าวางกับดักไว้ใครที่บุกมา พบคลอธเก่าของตนจะเห็นภาพอนาคต จึงเขียนคำทำนายไปให้อาธีน่า
ชิริวกับเฮียวกะพอรู้ว่าพวกชุนย้อนอดีตจึงตามไปช่วยและหนีการไล่ล่าจากโทมะ ชิริวถูกส่งมาที่ปราสาทไลบร้าพบโดโกสู้กันจนถูกยอมรับ จนเจอซุยเคียวแต่ได้แพ้ให้กับโดโกและตายในที่สุด เฮียวกะตกไปที่ประสาทอควาเรียสไปช่วยอาธีน่าทัน
ในแซงทัวรี่เกิดเหตุมิติเวลาปั่นป่วนถึงการมาของโกลด์เซนต์คนที่ 13 คือ โอฟิวซุส โอดิสเซียส ไล่บุกปราสาท 12 ราศี คืนชีพ อ๊อก สู้ชนะโกลด์เซนต์ 6 ปราสาท พวกเซ็นต์จากอนาคตไปร่วมตัวที่ปราสาทหลังที่ 13 โอดิสเซียส พบเทมมะ เล่าความจริงถึงแผนฆ่าอาธีนาจากอนาคต ที่ซุยเคียวกับเคียวโกร่วมด้วย เพื่อไม่ให้เวลาปั่นป่วน
CPO-STV
การเปรียบเทียบผลลัพธ์คู่ด้วยการถ่ายโอนคะแนนเสียง (Comparison of Pairs of Outcomes by the Single Transferable Vote, ย่อ: CPO-STV) คือ ระบบการลงคะแนนแบบจัดลำดับซึ่งออกแบบมาเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ของผู้แทนอย่างเป็นสัดส่วน โดยถือเป็นระบบการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง (STV) ที่ละเอียดและซับซ้อนขึ้น โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อแก้ข้อบกพร่องต่างๆ ในระบบเดิม โดยการเพิ่มองค์ประกอบของวิธีกงดอร์แซซึ่งใช้ในการลงคะแนนเพื่อเลือกตั้งหาผู้แทนแบบเขตละหนึ่งคนเข้าไปในระบบการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ในระบบการเลือกตั้งนี้ใช้สำหรับการหาผู้ชนะการเลือกตั้งมากกว่าหนึ่งคน และผู้ลงคะแนนจะต้องให้คะแนนตามลำดับความชอบ ในปัจจุบัน ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ระบบนี้ยังไม่ได้รับมาใช้ในการเลือกตั้งจริง
CPO-STV มีจุดประสงค์เพื่อแก้ปัญหาด้านการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ (tactical voting) ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียง ซึ่งผู้สมัครสามารถทำให้ตกรอบแรกได้ถึงแม้ว่าหากผู้สมัครรายนั้นหากได้อยู่แข่งขันต่อจะเป็นผู้ที่ชนะการเลือกตั้ง SPO-STV ใช้การเปรียบเทียบผลลัพธ์การเลือกตั้งที่อาจเกิดขึ้นในหลายรูปแบบเข้าด้วยกัน ซึ่งตามขั้นตอนแล้วใช้เพื่อที่จะกำหนดว่าผลลัพธ์ใดจะเหมาะสมที่สุดตามลำดับความชอบของผู้ลงคะแนน หากเมื่อใช้ในการเลือกตั้งผู้สมัครคนเดียวนั้น CPO-STV จะเทียบเท่ากับวิธีกงดอร์แซ คล้ายคลึงกับการที่ระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงนั้นเมื่อใช้หาผู้ชนะการเลือกตั้งรายเดียวจะเทียบเท่ากับการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที ระบบการลงคะแนนนี้ถูกคิดค้นขึ้นโดยนิโกเลาส์ ไทด์แมน
การลงคะแนน
ผู้ลงคะแนนแต่ละรายจะต้องลงคะแนนให้ผู้สมัครตามลำดับความชอบ ตัวอย่างเช่น
ในการเลือกตั้งจะต้องมีกฎของระบบ CPO-STV ว่าผู้ลงคะแนนจะต้องจัดลำดับผู้สมัครทุกรายจนครบหรือไม่ และผู้ลงคะแนนสามารถให้จัดลำดับเดียวกันซ้ำให้กับผู้สมัครมากกว่าหนึ่งรายได้หรือไม่
กำหนดโควตา
ทั้งโควตาแฮร์และดรูปอาจนำมาใช้ในการเลือกตั้งในระบบนี้ได้ อย่างไรก็ตาม ไทด์แมนได้แนะนำให้ใช้โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ ซึ่งโควตานี้เป็นจำนวนตรรกยะซึ่งเท่ากับจำนวนคะแนนดีทั้งหมดหารด้วยจำนวนที่นั่งที่เลือกตั้งทั้งหมดบวกหนึ่ง ซึ่งสูตรคำนวนเป็นดังนี้
การหาผู้ชนะ
CPO-STV ใช้การเปรียบเทียบทุกๆ ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นได้ในการเลือกตั้งกับอีกผลลัพธ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในการหาชุดของผู้ชนะการเลือกตั้งที่ได้คะแนนเสียงสนับสนุนสูงที่สุด กล่าวคือเป็นแบบหนึ่งของวิธีกงดอร์แซ โดยปกติแล้วจะมีผลลัพธ์หนึ่งที่จะสามารถเอาชนะในทุกการแข่งขันได้ และจะได้รับเลือกเป็นผู้ชนะการเลือกตั้งโดยปริยาย
เมื่อใช้การเปรียบเทียบสองผลลัพธ์เข้าด้วยกันจะต้องใช้วิธีพิเศษในการให้คะแนนแต่ละผลลัพธ์ และเพื่อจะกำหนดว่าผลลัพธ์ไหนเป็นผู้ชนะ ในการเปรียบเทียบผลลัพธ์ทั้งสองแบบนั้นใช้วิธีการดังนี้
ในบางโอกาส เมื่อใดที่ทุกๆ ผลลัพธ์ที่อาจเป็นไปได้นั้นได้รับการเปรียบเทียบซึ่งกันและกันแล้ว จะไม่มีผลลัพธ์ชุดใดเลยที่สามารถชนะผลลัพธ์ได้ครบทุกชุด ซึ่งหมายความว่า ไม่มี "ผู้ชนะแบบกงดอร์แซ" ในกรณีนี้จะต้องใช้วิธีการที่ซับซ้อนมากขึ้น เรียกว่า วิธีการทำให้กงดอร์แซสมบูรณ์ โดยนำมาใช้เพื่อการหาชุดของผู้ชนะที่จะได้รับเลือกตั้ง โดยวิธีสมบูรณ์นั้นขึ้นอยู่กับแบบย่อยของวิธีกงดอร์แซที่นำมาใช้ ซึ่งแบบต่างๆ ที่ซับซ้อนและแตกต่างกันนั้นรวมถึง ระบบจัดลำดับคู่ (พัฒนาโดยไทด์แมน) และวิธีชุลท์เซอ
วิธีการโอนคะแนนเกิน
การเลือกตั้งแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบดั้งเดิมนั้นแตกต่างกันตามแต่ละวิธีที่ใช้ในการถ่ายโอนคะแนนเสียงส่วนเกิน ในระบบเก่านั้นใช้ระบบการโอนสุ่ม (วิธีของแฮร์) หรือระบบการโอนเศษ (วิธีเกรกอรี) แต่วิธีเหล่านี้นั้นค่อนข้างหยาบ และอาจทำให้เกิดการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ได้
วิธีของวอร์เรน และวิธีของมีกนั้นเป็ระบบการโอนคะแนนที่ซับซ้อนกว่า CPO-STV นั้นสามารถใช้กับวิธีเหล่านี้ได้ทั้งหมด ดังนั้นจึงย่อมขึ้นอยู่กับผู้รับผิดชอบในการตัดสินใจเลือกระบบการลงคะแนนว่าจะใช้วิธีการคำนวนแบบใด
ตัวอย่าง
ในการแสดงให้เห็นซึ่งความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบเดิมนั้น ในตัวอย่างสถานการณ์ต่อไปนี้แสดงถึงการเลือกตั้งในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียง และตามด้วยระบบ CPO-STV ซึ่งในทั้งสองระบบนี้ใช้โควตาฮาเกินบัค-บิชช็อฟ ซึ่งในสถานการณ์ตัวอย่างนั้นได้ขนาดโควตาที่ 25
สถานการณ์
สมมติให้มีการเลือกตั้งหนึ่งซึ่งจะต้องเลือกผู้แทนจำนวนสามคน โดยมีผู้สมัครรวมทั้งสิ้นห้าคน ได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด สกอตต์ และดีไลลา โดยมีผู้ลงคะแนนจำนวน 100 คน และผลการลงคะแนนตามความชอบเป็นดังนี้
การนับในระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบปกติ (STV)
1. ผลการนับคะแนนเป็นดังนี้
2. แอนเดรียและคาร์เตอร์ได้รับเลือกทันที และคะแนนส่วนเกินของคาร์เตอร์จะถูกโอนออกและนับคะแนนใหม่ดังนี้
4. สกอตต์ได้คะแนนถึงโควตาจึงได้รับเลือกตั้งไปเป็นคนสุดท้าย
ผลลัพธ์
ผู้สมัครที่ชนะการเลือกตั้งได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และสกอตต์
การนับในระบบ CPO-STV
ผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นในการเลือกตั้งครั้งนี้สามารถเกิดได้ถึงสิบชุด (หรือ ผู้ชนะจำนวนสิบชุด) ได้แก่
ในระบบ CPO-STV นั้นยังยึดถึงเกณฑ์ว่าผู้สมัครรายใดที่คะแนนในลำดับแรกมากกว่าโควตานั้นจะได้รับเลือกตั้ง แอนเดรีย และคาร์เตอร์นั้นได้คะแนนถึงโควตา ดังนั้นเพื่อเป็นการไม่ซับซ้อน ในตัวอย่างการนับคะแนนนี้จะแสดงให้เห็นเฉพาะการเปรียบเทียบชุดผลลัพธ์ซึ่งรวมผู้สมัครทั้งสองคนนี้ซึ่งเป็นผู้ชนะทั้งคู่ ดังนั้นรายผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นจะลดลงเหลือเพียงแค่สามชุด ได้แก่
ผลลัพธ์ทั้งหมดทีละผลลัพธ์จะนำมาเปรียบเทียบกันกับอีกผลลัพธ์หนึ่งเพื่อที่จะหาผู้ชนะการเลือกตั้ง ดังนั้นจะต้องมีการเปรียบเทียบทั้งหมดสามชุด โดยชุดที่สี่นั้นจะนำมาแสดงด้วย ซึ่งคือระหว่างผลลัพธ์ A และ D ซึ่งตามหลักการแล้วชุด D นั้นไม่สามารถชนะได้ แต่นำมาแสดงเพื่ออธิบายถึงกฎของ CPO-STV ว่าเมื่อใดคะแนนเสียงส่วนเกินนั้นจะไม่ต้องทำการโอน
การเปรียบเทียบระหว่าง A กับ B
ผลคะแนนในลำดับแรกของผู้สมัครแต่ละรายเป็นดังนี้
แบรดนั้นไม่ปรากฎในทั้งผลลัพธ์ชุด A หรือ B ดังนั้นเขาจึงไม่ถูกรวมในการเปรียบเทียบ โดยคะแนนเสียงของแบรดจะถูกโอนไปยังดีไลลา และนับคะแนนใหม่ดังนี้
คาร์เตอร์ได้รับคะแนนเกินจำนวนโควตา และยังปรากฎในทั้งสองชุดผลลัพธ์ ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะถูกถ่ายโอนไปยังดีไลลา และนับคะแนนใหม่ดังนี้
ดังนั้นเมื่อนำผลลัพธ์มาเปรียบเทียบกันในแต่ละชุดผลลัพธ์ จะได้ดังนี้ ดังนั้น ผลลัพธ์ A เอาชนะผลลัพธ์ B
การเปรียบเทียบระหว่าง B กับ C
ผู้สมัครที่อยู่ในชุดผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งชุดได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด และสกอตต์ ดังนั้นดีไลลาจึงไม่ถูกนำมารวม คะแนนเสียงของดีไลลาจึงถูกถ่ายโอนให้แก่แบรดจำนวนแปดคะแนนและสกอตต์จำนวนห้าคะแนน คะแนนส่วนเกินของคาร์เตอร์นั้นถูกถ่ายโอนให้กับแบรด คะแนนสุดท้ายได้ดังนี้ ดังนั้น ผลลัพธ์ B เอาชนะผลลัพธ์ C
การเปรียบเทียบระหว่าง A กับ D
ผู้สมัครรายที่ปรากฎในชุดผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งชุดได้แก่ แอนเดรีย คาร์เตอร์ แบรด และดีไลลา เนื่องจากสกอตต์จะไม่ถูกนำมานับ และคะแนนถูกถ่ายโอนให้กับดีไลดาและนับคะแนนใหม่ดังนี้
คาร์เตอร์มีคะแนนเกินโควตา อย่างไรก็ตามในกรณีนี้เขาไม่ได้ปรากฎในทั้งสองชุดผลลัพธ์ดังนั้นคะแนนส่วนเกินจะไม่สามารถถ่ายโอนได้ โดยเมื่อนับคะแนนรวมเป็นดังนี้ ดังนั้น ผลลัพธ์ A เอาชนะผลลัพธ์ D
ผลการเลือกตั้ง
ตามที่ปรากฎข้างต้น ผลลัพธ์ A สามารถเอาชนะได้ทั้งผลลัพธ์ B และ C จึงสามารถกล่าวได้ว่าเนื่องจากแอนเดรียและคาร์เตอร์นั้นทั้งคู่ได้คะแนนเสียงถึงจำนวนโควตาแต่แรกจึงเป็นการชัดเจนแต่แรกว่าผลลัพธ์ชุด A จะสามารถเอาชนะผลลัพธ์อื่นๆ เมื่อเปรียบเทียบกันได้ เนื่องจากผลลัพธ์ A สามารถเอาชนะผลลัพธ์ที่เป็นไปได้ในชุดอื่นๆ ทั้งหมด จึงเป็นผู้ชนะ ผู้ชนะการเลือกตั้งทั้งสามที่นั่งจึงได้แก่: แอนเดรีย แบรด และดีไลลา
ผลการเลือกตั้งสามารถสรุปในรูปแบบของเมตริกซ์แบบกงดอร์แซ ซึ่งเมตริกซ์นี้รวมเฉพาะการเปรียบเทียบระหว่างผลลัพธ์ A B กับ C เท่านั้น
เปรียบเทียบระหว่าง CPO-STV กับ STV
จากตัวอย่างข้างต้นแสดงให้เห็นโดยชัดถึงความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับ STV แบบดั้งเดิม โดย CPO-STV จะได้ผู้ชนะคือ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และดีไลลา ซึ่งในการเลือกตั้งเดียวกันแต่ใช้กฎการนับคะแนนแบบ STV เดิมนั้นจะได้ผู้ชนะคือ แอนเดรีย คาร์เตอร์ และสกอตต์ โดยความแตกต่างระหว่างระบบ CPO-STV กับ STV แบบดั้งเดิมนั้นคล้ายคลึงกับความแตกต่างระหว่างวิธีกงดอร์แซและการลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที
สาเหตุที่ดีไลลาจะไม่ชนะการเลือกตั้งในระบบ STV แบบดั้งเดิมนั้นเกิดขึ้นในขั้นตอนซี่งดีไลลาถูกกำจัดออกจากการนับคะแนน เนื่องจากถูกกำจัดออกแล้วดีไลลาจึงไม่ได้รับประโยชน์ใดๆ จากการถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งอาจจะได้รับในช่วงหลัง ในระบบ STV แบบดั้งเดิมนั้นลำดับในการกำจัดผู้สมัครในการนับคะแนนนั้นมีผลในการได้มาซึ่งผู้ชนะอย่างมาก ซึ่งผู้สนับสนุนระบบ CPO-STV อภิปรายถึงขั้นตอนซึ่งผู้สมัครจะถูกกำจัดออกในการเลือกตั้งนั้นเป็นการกระทำที่ปราศจากเหตุผลและไม่ควรจะมีอิทธิพลต่อผลการเลือกตั้ง ซึ่งวิธีการแก้ไขปัญหานี้จึงเป็นที่มาของการคิดค้นระบบ CPO-STR ขึ้น
ผลกระทบขอการกำจัดผู้สมัครตามลำดับนั้นตามจริงคือจำนวนของคะแนนความชอบในลำดับแรกของผู้สมัครนั้นมีความสำคัญมาก ตัวอย่างเช่น เมื่อผู้สมัครที่มีคะแนนความชอบในลำดับแรกน้อย แต่มีคะแนนความชอบในลำดับที่สองหรือสามจำนวนมากนั้นจะยากที่จะได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากผู้สมัครเหล่านี้มักจะถูกกำจัดในรอบแรกๆ ก่อนที่จะได้รับโอนคะแนนในลำดับสอง ซึ่งในระบบ STV ดั้งเดิมนั้นถูกวิจารณ์ว่าไม่ยุติธรรมต่อผู้สมัครสายกลางซึ่งมักจะได้คะแนนลำดับแรกน้อยแต่คะแนนลำดับสองจำนวนมาก ระบบการเลือกตั้งอื่นๆ ที่ถูกเสนอมาเพื่อแก้ไขปัญหานี้จากระบบ STV เดิมได้แก่ ระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงของชุลท์เซอ และระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงแบบจัดลำดับ
ความเป็นไปได้ในการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์
เนื่องจากระบบ CPO-STV นั้นเป็นกรณีเดียวกับระบบถ่ายโอนคะแนนเสียงซึ่งถือเป็นการเลือกตั้งระบบสัดส่วน จึงทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการลงคะแนนเชิงกลยุทธ์ได้น้อยว่าระบบการเลือกตั้งแบบมีผู้ชนะคนเดียวแบบอื่นๆ อาทิเช่น ระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุด และ[[การลงคะแนนแบบหลายรอบในทันที]
อย่่างไรก็ตาม ระบบการลงคะแนนแบบถ่ายโอนคะแนนเสียงทุกรูปแบบนั้นยังมีโอกาสเสี่ยงที่จะเกิดการลงคะแนนเสียงเชิงกลยุทธ์ได้เนื่องจากลักษณะของระบบนั้นขาดความเป็นทางเดียว (monotonicity) ซึ่งหมายความว่าในบางครั้งอาจเป็นไปได้ที่จะเอื้อประโยชน์ต่อผู้สมัครได้โดยการจัดลำดับ ต่ำกว่า ลำดับที่ตั้งใจเลือกจริว หรือเพื่อที่จะทำลายผู้สมัครโดยการจัดลำดับ สูงกว่า ในขณะที่ CPO-STV ไม่เชิงจะแก้ไขปัญหานี้ได้สมบูรณ์แต่สามารถลดปัญหานี้ได้มาก โดยการทำให้มีโอกาสที่เอื้อประโยชน์ต่อการใช้กลยุทธ์เพื่อเปลี่ยนแปลงผลการเลือกตั้งได้น้อยลง
อู ฮา-รัม
อู ฮา-รัม (21 มีนาคม ค.ศ. 1998 —) เป็นนักกีฬากระโดดน้ำชาวเกาหลีใต้ เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2015 และในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตรชายและแพลตฟอร์ม 10 เมตรชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้อันดับที่ 24 จากผู้แข่งขัน 29 คน และอันดับที่ 11 จากผู้เข้าแข่งขัน 28 คนตามลำดับ เขาเป็นนักกระโดดน้ำชาวเกาหลีใต้คนแรกที่ได้ผ่านเข้าสู่ชิงรอบชิงชนะเลิศ
เขามีผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในรายการสปริงบอร์ด 3 เมตรชายและแพลตฟอร์ม 10 เมตรชาย
แกลเลอรี
แกลเลอรี (gallery) อาจจะหมายถึง
วัดนาฬิกาวาส
วัดนาฬิกาวาส ตั้งอยู่ที่บ้านโนนสูง หมู่ที่ 5 ต.หนองนกทา อ.เขมราฐ จ.อุบลราชธานี ปัจจุบันมี พระครูสุตประภัศรคุณ เป็นเจ้าอาวาส เดิมวัดนี้ตั้งอยู่ที่เนินป้านรเก (ปัจจุบันเป็นสำนักสงฆ์ป่านรเก) ตั้งแต่ตอนเริ่มตั้งหมู่บ้านตอนแรก หลักจากนั้นชาวบ้านเห็นว่าอยุ่ห่างไกลจากหมู่บ้านจึงได้มีมติในที่ประชุมเห็นพ้องต้องกันว่าควรจะย้ายวัดให้มาอยู่ใกล้หมู่บ้านหรือว่าใจกลางหมู่บ้านเพื่อจะได้เดินทางสะดวกสบาย และเพื่อเป็นที่จุดศูนย์รวมของการประชุมของชาวบ้าน โดยได้กำหนดพื้นที่บริเวณทิศใต้ของหมู่บ้าน(ในสมัยก่อนเริ่มตั้งหมู่บ้าน) เป็นที่ตั้งวัด
วัดนาฬิกาวาสปัจจุบันที่เป็นตั้งของสำนักงานเจ้าคณะตำบลหนองนกทา
น้ำจืด
น้ำจืด หมายถึงน้ำในแหล่งน้ำทั่วไปอาทิ บ่อน้ำ ทะเลสาบ แม่น้ำ ลำธาร เป็นต้น ที่ซึ่งมีเกลือและของแข็งอื่นละลายอยู่ในระดับต่ำ มีความหนาแน่นน้อย นั่นคือน้ำจืดไม่ได้เป็นน้ำเค็มและน้ำกร่อย น้ำจืดสามารถเป็นผลผลิตของน้ำทะเลที่เอาเกลือออกแล้วได้
น้ำจืดเป็นทรัพยากรหมุนเวียนที่สำคัญต่อสิ่งมีชีวิตบนบกเป็นส่วนใหญ่ และเป็นที่จำเป็นต่อมนุษย์สำหรับน้ำดื่ม และใช้ในเกษตรกรรม เป็นต้น องค์การสหประชาชาติได้คาดการณ์ไว้ว่า ประชากรโลกประมาณร้อยละ 18 ขาดแคลนน้ำดื่มที่ปลอดภัย
นิยามทางตัวเลข
มีการนิยามว่าน้ำจืดคือน้ำที่มีเกลือละลายอยู่น้อยกว่า 0.5 ส่วนในพันส่วน (ppt) น้ำจืดพบได้ทั้งแหล่งน้ำบนดินเช่น แม่น้ำลำธาร คลอง ทะเลสาบ ฯลฯ ไม่ว่าจะเกิดขึ้นโดยธรรมชาติหรือมนุษย์สร้างขึ้นมาเอง และรวมไปถึงแหล่งน้ำใต้ดิน ต้นกำเนิดวัฏจักรน้ำคือหยาดน้ำฟ้าที่อยู่ในชั้นบรรยากาศของโลก ในรูปของฝนและหิมะ
การกระจายตัวบนโลก
น้ำจืดในธรรมชาติมีเพียงร้อยละ 3 เท่านั้นจากปริมาณน้ำทั้งหมดในโลก ซึ่งสองในสามจากจำนวนนี้เป็นน้ำแข็งตามยอดเขาหรือขั้วโลก ร้อยละ 0.3 เท่านั้นที่เป็นน้ำบนดิน ที่เหลือเป็นน้ำใต้ดิน ทะเลสาบน้ำจืดอย่างทะเลสาบไบคาลในรัสเซียและทะเลสาบทั้งห้าในอเมริกาเหนือ มีปริมาณน้ำจืดบนผิวดินถึงเจ็ดในแปดส่วน หนองน้ำอย่างแม่น้ำแอมะซอนแม้จะกินพื้นที่กว้างขวาง แต่ปริมาณน้ำเฉลี่ยต่อพื้นที่ก็มีปริมาณน้อยมาก และในชั้นบรรยากาศก็มีน้ำอยู่ร้อยละ 0.04
แจสมิน
แจสมิน (Jeasmine) เป็นกลุ่มนักร้อง นักดนตรี แนวเพลง ป๊อปร็อก ประกอบด้วยสมาชิก 4 คน เป็นกลุ่มดนตรีในค่ายอาร์เอส
ประวัติ
แจสมิน (Jeasmine) คือกลุ่มนักดนตรีร็อกน้องใหม่จากค่ายอาร์เอส ประกอบด้วย แจสมิน-นักร้องนำ แอ๊พ-เบส ต้ำ-กีต้าร์ เนม-กลอง ซึ่งเป็นวงดนตรีที่รวมตัวกันจากการมีนักดนตรี 3 คนก่อน แล้วจากนั้นมีอาจารย์คนหนึ่งได้แนะนำแจสมินมารู้จักกัน เลยได้มารวมตัวกันกลายเป็นวง แจสมิน(Jeasmine) โดยรวมตัวกันมาได้ประมาณ 4 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้ วงร็อกน้องใหม่ที่มีความสามารถมากประสบการณ์ มีฝีมือบนถนนดนตรีสายร็อก ผ่านเวทีประกวดมามากมาย ซึ่งในขณะนี้วงแจสมินได้รับการตอบรับอย่างดี
แจสมินได้เปิดตัวซิงเกิลแรก คือ ไม่ไหวก็ต้องทำ ที่มีแนวเพลงที่มากกว่าป๊อปร็อกขึ้นไปอีก มีเนื้อหาที่ประชดประชัน และเจ็บ ซึ่งเพลงนี้ได้ใช้เวลาทำภายในเวลา 2 เดือน ซึ่งซิงเกิลเปิดตัวในครั้งนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และในเวลาถัดมาก็ได้ปล่อยซิงเกิลที่ 2 คือ รักก็ไม่รัก ทิ้งก็ไม่ทิ้ง มาให้ฟังกันทั่วประเทศ
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2015
วอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2015 (2015 FIVB Volleyball Women's World Cup) เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 22 สิงหาคม ถึง 6 กันยายน พ.ศ. 2558 ที่ประเทศญี่ปุ่น การแข่งขันนี้เป็นการคัดเลือกทีมเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่ริโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล โดย 2 ทีมที่ดีที่สุดจะได้ผ่านเข้าแข่งขัน ร่วมกับบราซิล ประเทศเจ้าภาพ
การคัดเลือก
12 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้ามาเล่นในรายการนี้ มาจาก:
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
การแบ่งกลุ่ม
การแข่งขันจะดำเนินการโดยทั้ง 12 ทีมแข่งขันโดยพบกันหมด ซึ่งแต่ละทีมทำการแข่งขันจำนวน 11 แมทช์ ผลการแข่งขันถูกรวมตลอดทั้งทัวร์นาเมนต์แล้วตัดสินตามคะแนนที่ได้ อันดับโลกเอฟไอวีบี ณ 13 ตุลาคม 2557 ที่แสดงในวงเล็บ
อำเภอวังยาง
วังยาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวังยางตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
ท้องที่อำเภอวังยางเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลพระซอง และตำบลหนองสัง อำเภอนาแก เมื่อท้องที่แถบนี้มีราษฎรเข้ามาจับจองพื้นที่อาศัยและทำกินอยู่มากขึ้น จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองในปี พ.ศ. 2516 ได้แยกพื้นที่ 8 หมู่บ้านของตำบลพระซอง ตั้งเป็น ตำบลโคกสี และแยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลหนองสัง ตั้งเป็น ตำบลวังยาง
ในปี พ.ศ. 2523 ได้แยกพื้นที่หมู่ 7,10 บ้านยอดชาด รวมกับ 5 หมู่บ้าน ในพื้นที่ใกล้เคียงของตำบลวังยาง ตั้งเป็น ตำบลยอดชาด และในปี พ.ศ. 2539 ก่อนการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ 1 ปี ได้แยกพื้นที่ 4 หมู่บ้านของตำบลโคกสี ได้แก่ หมู่ 4 บ้านหนองโพธิ์, หมู่ 5 บ้านวังใน, หมู่ 6 บ้านโพนสว่าง กับหมู่ 9 บ้านหนองแคน ตั้งเป็น ตำบลหนองโพธิ์
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอวังยางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 27 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอวังยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
มิสบิ้วตี้ควีนไทยแลนด์
มิสบิ้วตี้ควีนไทยแลนด์ (Miss Beauty Queen Thailand) เป็นชื่อของการประกวดนางงามในประเทศไทย จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2555 โดยมีกฤษณ์ ภูริเทศเวศร์ เป็นประธานการประกวดในครั้งนี้ สำหรับครั้งนี้สาเหตุที่ต้องเปลี่ยนชื่อการประกวดเป็น Miss Beauty Queen Thailand 2012 นั้น เนื่องจากวัตถุประสงค์หลักของการประกวด ก็เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวไทยไปประกวดในเวทีนานาชาติหลากหลายเวที
ตัวแทนในการประกวดระดับนานาชาติ
สัญลักษณ์สี : ชนะเลิศ
คาร์ล ชูมัน
คาร์ล ชูมัน (Carl Schuhmann; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1869 — 24 มีนาคม ค.ศ. 1946) นักกีฬามวยปล้ำชาย, ยิมนาสติกและยกน้ำหนักจากประเทศเยอรมนี ระหว่างปี ค.ศ. 1896 เขาได้เข้าแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1896ในการแข่งขันเขาได้รับเหรียญทองทั้งหมด 4 เหรียญ
ฟอกชัน
ฟอกชัน (Focşani; Fokschan; Foksány) เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลวรันชา ในประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของประเทศ ผลิตเหล้าองุ่น เมืองมีประชากรราว 101,854 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2002)
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 จัดในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2002 ณ โตรอนโต ,ออนตาริโอ, แคนาดา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 68,237 คน โดยครั้งนี้เป็นครั้งที่ไม่ได้จัดใน สหรัฐอเมริกา และเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ WWF เอาไว้ทั้งหมด และในครั้งนี้ ถือเป็นศึกเรสเซิลมาเนียครั้งสุดท้ายที่จัดภายใต้ชื่อ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น
เบื้องหลัง
ในศึก รอยัลรัมเบิล (2002) ทริปเปิล เอช ได้เข้าร่วมในแมตช์การปล้ำ รอยัลรัมเบิล โดยเหวี่ยง เคิร์ต แองเกิล ออกไปเป็นคนสุดท้าย ทำให้ ทริปเปิล เอช ได้เป็นผู้ชนะเลิศ รอยัลรัมเบิล ปี 2002 และได้ขอท้าชิงแชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด กับ คริส เจอริโค ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18
ในปี 2002 วินซ์ แมคแมน ก็ได้เรียก โฮแกน กลับมาพร้อมกับ เควิน แนช และ สก็อตต์ ฮอลล์ ในนามของ nWo และไปเล่นงานทั้ง เดอะ ร็อก และ สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน และ โฮแกน ก็ขอท้าเจอกับ เดอะ ร็อก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18
ซูเปอร์สตาร์ บิลลี แกรห์ม
เอลดริดจ์ เวย์น โคลแมน (Eldridge Wayne Coleman; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1943 – 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2023) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกันของWWE ที่รู้จักกันดีในชื่อ ซูเปอร์สตาร์ บิลลี แกรห์ม (Superstar Billy Graham) อดีตแชมป์ WWE 1 สมัย ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2004
โดมินิก คูเปอร์
โดมินิก คูเปอร์ (Dominic Cooper) เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ มีผลงานทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และวิทยุ ในการผลิต มีผลงานในภาพยนตร์  Mamma Mia! และละครเวที The History Boys
อ้างอิง
1978