cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สงครามห้าทัพ
ฝ่ายทัพมนุษย์(ธงสีน้ำเงิน)
1.บาร์ด ผู้นำทัพมนุษย์ ภักดีต่อเจ้าเมืองเอสการอธ เป็นผู้สังหารสม็อกโดยใช้ลูกศรดำ นำทัพมนุษย์ต่อรองสมบัติแห่งภูเขาโลนลี่และในสงครามห้าทัพ
ฝ่ายทัพเอลฟ์(ธงสีเขียว)
ธรันดูอิล กษัตริย์แห่งเหล่าพราย นำทัพพรายต่อรองสมบัติแห่งภูเขาโลนลี่และเข้าร่วมสงครามห้าทัพ
ฝ่ายทัพคนแคระ
1.ธอรินหรือธอรินที่ 2 โอเคนชีลด์ ผู้นำคณะนักเดินทางปราบสม็อก เป็นผู้ครอบครองสมบัติแห่งผู้เขาโลนลี่ ปรารถนาเพชรอาร์เคนสโตน นำเหล่านักเดินทางเข้าร่วมสงครามห้าทัพและบาดเจ็บสาหัสจนตาย
2.ดาอิน ไอออนฟุต ผู้นำทัพคนแคระจากภูเขาเหล็กหรือภูเขาไอร์ออน เข้าร่วมสงครามห้าทัพและได้ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งภูเขาโลนลี่
ตัวละครอื่นๆ
1.บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ฮอบบิทจากไชร์ ฉายาหัวขโมยเป็นผู้มอบอาร์เคนสโตนแก่บาร์ค เข้าร่วมสงครามห้าทัพขณะใส่แหวน
สงครามห้าทัพ
สงครามเริ่มขึ้นหลังจากการประจัญบานระหว่างทัพมนุษย์และพรายกับทัพคนแคระ เมื่อทัพผีร้ายบุกมาทางทิศเหนือ ฝ่ายพรายได้ยึดซอกเขาทิศใต้เป็นฐานที่มั่น ฝ่ายมนุษย์ยึดซอกเขาด้านตะวันออกเป็นฐานที่มั่น ทั้งสองฝ่ายรวมเป็นทัพผสมบุกต้อนจนทัพผีร้ายและหมาป่าวอร์กล่าหนี แต่ต่อมากองกำลังจากภูเขาก็บุกมาสมทบจนทัพผสมแตกจึงต้องไปตั้งหลักที่ภูเขาโลนลี่ หลังธอรินเข้าร่วมฝ่ายทัพผสม แต่ก็ถูกตีจนแตกพ่าย ต่อมาพญาอินทรีได้มาช่วยรบแต่ไม่เป็นผล จนสุดท้ายบีออร์นได้มาช่วยรบและพุ่งเข้าสังหารจอมผีร้ายจนตาย ทัพผีร้ายล่าถอยและถูกสังหารมากมาย
บทสรุป
หลังเสร็จศึกฟิลีและคิลีตาย ธอรินบาดเจ็บจากการพยายามสังหารจอมผีร้ายและตายในที่สุด ทัพผีร้ายและหมาป่าวอร์กพ่ายแพ้ยับเยิน บาร์ดครองเดล และดาอิน ไออ้อนฟุตครองเขาโลนลี่ ทั้งหมดแบ่งสมบัติ แผ่นดินในดินแดนป่าสงบสุขชั่วคราว(จนกระทั่งสงครามแหวน)
อ้างอิง
หนังสือฮอบบิทโดย เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน สุดจิต ภิญโญยิ่งแปล พิมพ์ครั้งที่6
สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย
สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย เป็นส่วนราชการที่มิได้มีฐานะเป็นกรมเพราะไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นกรม อยู่ในสังกัดกระทรวงมหาดไทย เดิมมีชื่อว่า "สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี" ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2476
เมื่อครั้งก่อตั้งกระทรวงมหาดไทย มีการจัดตั้ง "กองมหาดไทยกลาง" ทำหน้าที่ทั่วไปซึ่งมิใช่งานของกรมใดกรมหนึ่งในกระทรวง หรือเปรียบเสมือนกับสำนักงานรัฐมนตรี และสำนักงานปลัดกระทรวงในปัจจุบัน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง ได้มีการจัดตั้ง "กรมเลขานุการรัฐมนตรี" ขึ้น ซึ่งภายหลังจากนั้นไม่นานก็มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี"
อำนาจหน้าที่
กระทรวงมหาดไทย ได้แบ่งส่วนราชการของสำนักงานรัฐมนตรี โดยกำหนดให้สำนักงานรัฐมนตรี กระทรวงมหาดไทย มีภารกิจเกี่ยวกับราชการทางการเมือง เพื่อสนับสนุนภารกิจของรัฐมนตรี ประสานนโยบายระหว่างกระทรวง มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
พร้อมมิตร โปรดักชั่น
บริษัท พร้อมมิตร โปรดักชั่น จำกัด (อังกฤษ: Prommitr Production Co., Ltd.) เดิมชื่อ พร้อมมิตรภาพยนตร์ เป็นบริษัทจำกัด สร้างภาพยนตร์ไทยและผลิตสื่อบันเทิงประเภทต่าง ๆ ก่อตั้งโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล หรือ ท่านมุ้ย ชื่อบริษัทมาจากชื่อซอยที่ตั้งของ วังละโว้และโรงถ่าย ของ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ
ผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทยและละครโทรทัศน์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนถึงปัจจุบัน ผลงานเรื่องเด่น ๆ ได้แก่ สุริโยไท ในปี พ.ศ. 2544 และภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ระหว่างปี พ.ศ. 2550-พ.ศ. 2557
คณะทัศนมาตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
คณะทัศนมาตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เดิมเป็นหน่วยงานในสังกัด สถาบันวิทยาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ได้พัฒนามาจากหลักสูตรทัศนมาตรศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาทัศนมาตรศาสตร์ ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกของประเทศที่ให้ความสำคัญด้านการแพทย์ด้านสายตาและสุขภาพตาโดยเน้นการดูแล แก้ไข และป้องกันสุขภาพของระบบการมองเห็น ซึ่งรวมตั้งแต่สุขภาพของลูกตาไปจนถึงอวัยวะที่อยู่รอบ ๆ เช่นระบบกล้ามเนื้อ กระดูก และระบบประสาท ที่เกี่ยวเนื่องกับระบบการเห็น เป็นหลักสูตร 6 ปีและ มีการผลิตบุคลากรสาขาวิชาทัศนมาตรศาสตร์ ในระดับปริญญาบัณฑิตเมื่อปีเปิดสอนมาแล้วถึง 17 ปี โดยความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยอินเดียน่า ประเทศสหรัฐอเมริกา และอีกหลายมหาวิทยาลัยที่ส่งผู้เชียวชาญด้านทัศนมาตรศาสตร์ ระดับโลกมาสอนนักศึกษา และผลิตบัณฑิตสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ มาอย่างต่อเนื่อง
หน่วยงานและหลักสูตร
คณะทัศนมาตรศาสตร์ ประกอบด้วย 1ภาควิชา เปิดการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีใน 1สาขาวิชาชีพ
ที่ตั้ง
การเรียนการสอนในสาขาทัศนมาตรศาสตร์ แรกเริ่มใช้สถานที่ของ สถาบันวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ชั้น 1-3 อาคารสุโขทัย ปัจจุบัน สถานที่จัดการเรียนการสอนและปฏิบัติการยังคงอยู่ที่เดิม แต่มหาวิทยาลัยรามคำแหงได้มีมติให้ยุบสถาบันวิทยาศาสตร์สุขภาพแล้วจัดตั้งเป็นคณะทัศนมาตรศาสตร์
เพชรในเพลง 2555
เพชรในเพลง 2555 กระทรวงวัฒนธรรม โดย สำนักงานวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร จัดงานมอบรางวัล ในวันที่วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 ซึ่งตรงกับวันภาษาไทยแห่งชาติ โดยมอบรางวัลสำหรับนักร้อง เพลงไทยสากล ลูกทุ่ง ที่ออกเสียงได้ถูกต้องตามอักขระภาษาไทย เพื่อยกย่องบุคลลในวงการเพลงที่มีผลงานดีเด่นด้านภาษาไทย ทั้งนักประพันธ์เพลงที่มีความสามารถผสมผสานความรู้ด้านภาษา วรรณกรรม และนักร้องที่ร้องเพลงออกเสียงชัดเจน และถูกต้องตามหลักการใช้ภาษาไทย โดยมอบรางวัล ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ผลรางวัล ดังนี้
ท่าอากาศยานมัตสึยามะ
ท่าอากาศยานมัตสึยามะ เป็นท่าอากาศยานระดับสอง ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 5.6 กิโลเมตร
เอเอ็มเอ็กซ์-30
เอเอ็มเอ็กซ์-30 (AMX 30)  เอเอ็มเอ็กซ์-30 เป็นรถถังหลักของประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นในช่วงกลางปี ค.ศ.  1960 ออกแบบโดย Ateliers de construction d'Issy-les-Moulineaux (AMX, ตอนนี้คือ GIAT) และส่งไปประจำการยังกองทัพฝรั่งเศสเป็นครั้งแรกในเดือนสิงหาคม 1966 รถถังห้าคันแรกเข้าประจำการในกรมรถถังที่501 (501st Régiment de Chars de Combat) ในเดือนสิงหาคมของปีนั้น รุ่นการผลิตของ AMX-30B มีน้ำหนักที่ 36 ตัน ทางฝรั่งเศสเชื่อว่าจะต้องมีการใช้เกราะมากเกินไปในการป้องกันการต่อต้านรถถังซึ่งจะทำให้ลดความคล่องตัวของรถถัง การป้องกันนั้นได้มาจากความเร็วและขนาดที่กะทัดรัดของตัวรถ รวมถึงความสูง 2.28 เมตร ติดตั้งปืน 105 มม. สามารถยิงจรวดต่อต้านรถถังหัวรบระเบิดแรงสูง(high explosive anti-tank warhead)หรือที่รู้จักกันในชื่อ่อ Obus G. Obus G ใช้กระสุนสลัดปลอกแยกจากลูกปืนหลักเพื่อให้รอบหมุนด้วยความเสถียรโดยปืนไม่มีผลต่อหัวรบภายใน การขับเคลื่อนนั้นได้มาจากเครื่องยนต์ดีเซลHS-110 ขนาด 720 แรงม้า (540 kW) แม้ว่ามันอาจจะส่งผลเสียต่อตัวรถก็ตาม
3 พฤศจิกายน
วันที่ 3 พฤศจิกายน เป็นวันที่ 307 ของปี (วันที่ 308 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 58 วันในปีนั้น
พรรคแผ่นดินไทย (พ.ศ. 2517)
พรรคแผ่นดินไทย ลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 และครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519
การเลือกตั้ง พ.ศ. 2518
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 พรรคแผ่นดินไทยได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 2 คน คือ สุนีรัตน์ เตลาน จังหวัดร้อยเอ็ด และ มานิต อุทธิเสน จังหวัดศรีสะเกษ
การยุบพรรค
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ลงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 บรรดาพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นอันสิ้นสุดลง และห้ามตั้งพรรคการเมือง ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งฉบับดังกล่าว แต่พรรคแผ่นดินไทย ก็ไม่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาดำเนินกิจกรรมต่อ แต่อย่างใด
เปโดร
เปโดร สามารถหมายถึง
รายชื่อธงในประเทศสวีเดน
เบื้องล่างต่อไปนี้ เป็นข้อมูลธงต่างๆ ในราชอาณาจักรสวีเดนอย่างสังเขป
การระดมทุนสาธารณะ
การระดมทุนสาธารณะ (crowdfunding) หรือ คราวด์ฟันดิง คือ การระดมทุนเพื่อทำโปรเจคหรือธุรกิจโดยการ การรวบรวมทุนจำนวนน้อยจากผู้คนจำนวนมากและส่วนใหญ่ผ่านอินเทอร์เน็ต มีการคาดคะเนว่าในปีค.ศ. 2015 กว่าสามหมื่นสี่พันล้านเหรียญสหรัฐได้ถูกระดมทุนในรูปแบบนี้ พจนานุกรมเมอร์เรียม-เว็บสเตอร์ได้อธิบายคำว่าคราวด์ฟันดิงไว้ว่าเป็น "การชักชวนการเรียกร้องการบริจาคทางการเงินจากผู้คนจำนวนมากโดยเฉพาะจากชุมชนออนไลน์" โมเดลของคราวด์ฟันดิงประกอบไปด้วยสามส่วนด้วยกัน หนึ่ง ผู้เริ่มโครงการที่เสนอผลงานหรือความคิดที่ต้องการเงินทุน สองผู้คนหรือกลุ่มคนที่สนับสนุนความคิดนี้และสามองค์กรจัดการ (แพลทฟอร์ม) ที่พาทั้งสองกลุ่มมาเจอกันเพื่อทำให้ความคิดหรือโปรเจคนั้นเป็นจริง
หม่องก็อก
หม่องก็อกเป็นหนึ่งในย่านการค้าหลักในฮ่องกงที่มีอาคารผสมผสานระหว่างแบบเก่าและใหม่ โดยมีภัตตาคารและร้านค้าอยู่ชั้นล่าง และย่านเชิงพาณิชย์หรือที่อยู่อาศัยอยู่ชั้นบน พื้นที่นี้ถูกกล่าวถึง และพรรณาในภาพยนตร์เป็นย่านที่พวกอั้งยี่เปิดบาร์, ไนต์คลับ และอาบอบนวด โดยมีความหนาแน่นประชากรสูงมากที่ 130,000 คนต่อตารางกิโลเมตร กินเนสบุ๊กได้บันทึกเป็นย่านที่มีผู้คนชุกชุมมากที่สุดในโลก
ชื่อ
ก่อน พ.ศ. 2473 บริเวณนี้มีชื่อว่า Mong Kok Tsui (芒角嘴). ชื่อในอักษรโรมันปัจจุบันเป็นการทับศัพท์จากภาษาจีนเก่าของคำว่า 望角, หรือ 芒角 ซึ่งตั้งชื่อมาจากในอดีตตอนที่ยังเป็นภูมิภาคชายฝั่ง เคยมีเฟิร์นอุดมสมบูรณ์ในบริเวณนี้ ส่วนชื่อภาษาจีนในปัจจุบัน "旺角"  หมายถึง "มุมที่อุดมสมบูรณ์" หรือ "มุม(ที่มีคน)ชุกชุม" แต่ชื่อในอักษรโรมันยังคงเหมือนเดิม
การประท้วง พ.ศ. 2557
หม่องก็อกเป็นหนึ่งในสถานที่หลักของการประท้วงในฮ่องกง พ.ศ. 2557 ธนาคาร, ร้านอัญมณี และร้านขายเสื้อต้องปิดร้านจากการประท้วงของผู้สนับสนุนประชาธิปไตย
== สถานที่สำคัญ ==
อับดุลฮะมีด อะบาอูด
อับดุลฮะมีด อะบาอูด (عبد الحميد أبا عود; ; 8 เมษายน ค.ศ. 1987 – 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015) เป็นนักรบอิสลามชาวเบลเยียม-โมร็อกโก ที่เคยใช้เวลาช่วงหนึ่งในประเทศซีเรีย เขาตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าเป็นผู้ก่อเหตุก่อการร้ายในเบลเยียมและฝรั่งเศสหลายครั้ง และเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้คิดเหตุโจมตีในปารีส เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ก่อนการโจมตีในปารีส อับดุลฮะมีดถูกตั้งหมายจับระหว่างประเทศในข้อหาสรรหาบุคคลเพื่อก่อการร้ายอิสลามในซีเรีย
อับดุลฮะมีดยังมีอีกชื่อว่า อะบู อุมัร อัสซูซี (أبو عمر السوسي,, บริเวณที่เป็นต้นกำเนิดตระกูลของเขาในโมร็อกโก) และ อะบู อุมัร อัลบัลญีกี (أبو عمر البلجيكي, ) ทั้งสองชื่อนั้นเป็นชื่อที่ใช้ตอนสงคราม
มายา มหาชน 2016
มายา มหาชน 2016 (Maya Award 2016) เป็นงานประกาศผลรางวัลบันเทิงที่จัดโดยนิตยสารมายาแชนแนล ซึ่งในปีนี้ได้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 2 โดยจัดขึ้นในวันที่ 30 สิงหาคม 2559 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย งานนี้จัดขึ้นเพื่อมอบรางวัลให้แก่บุคคลในวงการบันเทิง ไม่ว่าจะเป็นวงการเพลง โทรทัศน์ และละครโทรทัศน์ โดยจะคัดสรรผู้สมควรได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงจากผลงานในช่วง 1 ขวบปีที่ผ่านมา สำหรับในปีนี้ได้กำหนดระยะเวลาคัดเลือกผลงานคือ ช่วงครึ่งปีหลังของปี พ.ศ. 2558 ถึงครึ่งปีแรกของปี พ.ศ. 2559 ส่วนวิธีหาผู้สมควรได้รับรางวัลนั้นจะให้ประชาชนเป็นผู้ตัดสิน เพื่อให้เหมาะสมกับชื่อรางวัล "มหาชน" โดยเก็บคะแนนจากผลโหวตทั้ง 2 ช่องทาง คือ โหวตผ่านทางโทรศัพท์มือถือและโหวตผ่านทางนิตยสารมายาแชนแนล บุคคลใดได้รับการโหวตมากที่สุดก็จะได้รางวัลไปครอง สำหรับรางวัล มายา มหาชน 2016 ประกอบไปด้วย 21 รางวัล ดังต่อไปนี้ (ผู้ชนะจะพิมพ์ด้วยตัวหนา)
เทศบาลตำบลแสนสุข
เทศบาลตำบลแสนสุข อาจหมายถึง
โกโลอานี
โกโลอานี (Ilha de Coloane) เป็นเกาะทางตอนใต้ของเขตบริหารพิเศษมาเก๊า สาธารณรัฐประชาชนจีน
ภูมิศาสตร์
โกโลอานีมีพื้นที่ 8.07 ตารางกิโลเมตร โดยห่างจากคาบสมุทรมาเก๊าเป็นระยะทาง 5.6 กิโลเมตร ปัจจุบันโกโลอานีกับไตปา ซึ่งเป็นเกาะทางเหนือขึ้นไปเล็กน้อย ได้กลายเป็นพื้นที่เดียวกัน เพราะมีการถมทะเลให้กลายเป็นแผ่นดิน โดยบริเวณที่ถมขึ้นมาใหม่นี้เรียกว่า "โกไต"
โกโลอานีในวัฒนธรรมสมัยนิยม
โกโลอานีเป็นสถานที่ที่ใช้ถ่ายทำฉากตอนจบของละครโทรทัศน์เกาหลีใต้เรื่องเจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา โดยได้ถ่ายทำตามสถานที่ต่างๆบนเกาะ เช่น โบสถ์เซาฟรันซิสกู ซาเวียร์ เป็นต้น
ประติภา ปาฏีล
ประติภา เทวีสิงห์ ปาฏีล (प्रतिभा देवीसिंह पाटिल, ปฺรติภา เทวีสิงฺห ปาฏิล; ; เกิด 19 ธันวาคม พ.ศ. 2477) เป็นประธานาธิบดีอินเดียคนที่ 12 นับเป็นชาวมหาราษฎระคนแรกและเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ของอินเดียที่ได้เข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แทน อับดุล กลาม (Abdul Kalam) มีอายุ 73 เมื่อเข้ารับตำแหน่ง
ปาฏีลเป็นสมาชิกสภาแห่งชาติของอินเดียจากรัฐมหาราษฏระ ได้รับการเสนอชื่อจากพรรคสหพันธมิตรก้าวหน้า (United Progressive Alliance) และพรรคอินเดียซ้าย (Indian Left) ที่กำลังเป็นรัฐบาลอยู่ ปาฏีลได้รับชัยชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยได้รับคะแนนเสียงมากกว่าคู่แข่งสำคัญคือ ไภโรน สิงห์ เศขาวัต (Bhairon Singh Shekhawat) มากกว่า 300,000 คะแนน
ปาฏีล จบการศึกษาด้านกฎหมาย ได้เป็นผู้แทนเขตเลือกตั้งมุกตาอีนคร (Muktainagar) ในเขตชัฬคาง์ว (Jalgaon) รัฐมหาราษฎระในตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐมหาราษฎระ (พ.ศ. 2505–2528) และได้ดำรงตำแหน่งรองประธานราชยสภา (พ.ศ. 2529–2531) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากเมืองอมราวดี รัฐมหาราษฎระ เป็นผู้ว่าราชการรัฐราชสถานคนที่ 24 และเป็นสตรีคนแรกที่เป็นผู้ว่าราชการรัฐราชสถาน (พ.ศ. 2547–2550)
ชีวิตในเยาว์วัย
ประติภา ปาฏีล เกิดที่หมู่บ้านนาทคาง์ว (Nadgaon) เขตชัฬคาง์ว รัฐมหาราษฎระ เข้าโรงเรียนที่ชัฬคาง์ว และได้รับปริญญา M.A. จากวิทยาลัย Mooljee Jetha ซึ่งเป็นวิทยาเขตสาขาของมหาวิทยาลัยมหาราษฎระเหนือที่ตั้งที่ชัฬคาง์ว ต่อมาได้รับปริญญาด้านนิติศาสตร์จากวิทยาลัยกฎหมายรัฐประศาสนศาสตร์ มุมไบ (สาขาของมหาวิทยาลัยบอมเบย์) ในระหว่างการศึกษา ประติภาเป็นนักกีฬาปิงปองระดับโด่งดังและยอดเยี่ยมคนหนึ่งที่สามารถเอาชนะการแข่งขันระดับมหาวิทยาลัยหลายครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2505 ได้รับการลงคะแนนเป็นดาวเด่นของมหาวิทยาลัย ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอก็ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรจากเขตมุกตาอีนครในนามของพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย
ประติภา ปาฏีล สมรสกับนักการศึกษาชื่อ เทวีสิงห์ รณสิงห์ เศขาวัต (Devisingh Ransingh Shekhawat) เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เนื่องจากต้องวนเวียนอยู่ในวงการการเมืองตลอดเวลา ประติภาจึงไม่ได้ใช้นามสกุลของสามี ทั้งสองมีบุตรชาย 1 คน และบุตรสาว 1 คน
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 5
'''รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 5 ประจำปี พ.ศ. 2526''' เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นางจิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร เป็นนายกสมาคม  มีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลเมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2527 ณ โรงละครแห่งชาติ ถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
ประติภา ปาฏีล
ชีวิตการเมือง
ประติภา ปาฏีล เริ่มชีวิตการเมืองเมื่อ พ.ศ. 2505 เมื่ออายุได้ 27 ปี ภายได้การบ่มเพาะแนะนำจากผู้นำรัฐสภาและอดีตรัฐมนตรีชื่อ ยัศวันตราว จวหาน (Yashwantrao Chavan) เธอได้เข้าดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการหลังการการได้รับเลือกตั้งครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2510 ในสมัยเลือกตั้งต่อมา (พ.ศ. 2515–2521) ประติภาก็ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการ และในวิถีการเมืองสมัยต่อ ๆ มาได้ ประติภาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการด้านการท่องเที่ยว ด้านการสังคมและด้านเคหการ เธอได้รับการเลือกตั้งเข้าสู่สภาเสมอมาโดยจนถึงเมื่อ พ.ศ. 2538 จึงได้รับการเสนอให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกราชยสภา
ประติภา ปาฏีล ไม่เคยแพ้การเลือกตั้งที่เธอลงสมัครแข่งขันในครั้งใด ๆ เลย
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ วอร์เกมส์ของพวกเรา
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ วอร์เกมส์ของพวกเรา เป็นภาพยนตร์ของ ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ ฉบับภาพยนตร์ ลำดับที่ 2
เนื้อเรื่อง
หลังจากที่ดิจิตอลเวิลด์ได้กลับมาสงบสุขอีกครั้ง จู่ๆโคชิโร่ ก็มาหาไทจิที่บ้านเพื่อบอกเกี่ยวกับดิจิม่อนรูปแมงกะพรุนที่ปรากฏ ขึ้นบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ และสร้างความเดือดร้อนไปทั่วโลก มัน พัฒนาตัวมันเองได้อย่างรวดเร็ว และเข้าไปใน Website ของรัฐบาล สหรัฐฯโดยมีจุดมุ่งหมายที่ขีปนาวุธ และเริ่มทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า โลกตกอยู่ในภาวะวิกฤต เด็กทั้งแปดจึงรวมพลังกับดิจิม่อนคู่หู เข้า ต่อสู้ในโลกของดิจิตอลเวิลด์อีกครั้ง
โบรกปา
โบรกปา คือกลุ่มชุมชนย่อยของชาวดาร์ดซึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกของกัศมีร์มายาวนาน พวกเขาใช้ภาษาโบรกสตัต ซึ่งเป็นภาษาย่อยของภาษาชีนา จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-อารยัน ซึ่งไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาชีนากลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่ชาวโบรกปาอาศัยในเขตลาดักของประเทศอินเดีย และมีจำนวนน้อยอาศัยในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน ส่วนใหญ่พบในหมู่บ้านทาร์ (Dha), หานู (Hanu), เบียมา (Beama), คาร์กอน (Garkon), ทาร์จิก (Darchiks), ศารจัย (Sharchay), จูลิจัน (Chulichan) และพาตาลิก (Batalik) ในฝั่งอินเดีย และพ้นเส้นควบคุมจะพบบ้านคาโนก (Ganoaks), โมโรล (Morol), ดานานุซาร์ (Dananusar), เจเจทัง (Chechethang) ในเขตที่ราบสูงเดโอซาอี (Deosai) ในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน พวกเขาอ้างว่าบรรพบุรุษอพยพมาจากชีลาสในประเทศปากีสถาน
ศัพทมูลวิทยา
ชื่อ โบรกปา เป็นชื่อที่ชาวลาดักใช้เรียกชนกลุ่มนี้ มาจากคำว่า ดรุกปา เป็นภาษาทิเบตแปลว่า ชาวเติร์ก หรือมาจาก โบรกปา (འབྲོག་པ།) ซึ่งเป็นคำทิเบตที่แปลว่า เผ่าเร่ร่อน
วัฒนธรรม
ชาวโบรกปาในเลห์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ขณะที่ชาวโบรกปาจำนวนหนึ่งในการ์คิลนับถือศาสนาอิสลาม ชาวโบรกปาจะไม่บริโภคนมและสัตว์ปีก รับประทานอาหารสามมื้อคือ เวลาเช้า กลางวัน และค่ำ โดยมากจะรับประทานเนื้อสัตว์โดยมากเป็นเนื้อแกะ สถานะทางเศรษฐกิจของครัวเรือนเป็นตัวกำหนดการบริโภคเนื้อสัตว์ หากมีเทศกาลหรือการประกอบพิธีกรรมจะทำให้ผู้คนเข้าถึงเนื้อแกะได้มากขึ้น
เศรษฐกิจ
สถานะทางเศรษฐกิจของชาวโบรกปาเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นแรงงานจ้าง การแบ่งงานโดยใช้เพศและอายุกลายเป็นเรื่องพ้นสมัย ชาวโบรกปามีคติผัวเดียวเมียเดียว เป็นครอบครัวเดี่ยว และได้รับการศึกษา โดยพัฒนาสู่การเป็นลูกจ้างในเศรษฐกิจทางทหารและการขนส่งสัมภาระ แสดงให้เห็นถึงการทำงานที่ซับซ้อนของลาดักในภาวะทันสมัย
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 6
'''รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 6 ประจำปี พ.ศ. 2529''' เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นางจิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร เป็นนายกสมาคม   ห่างจากครั้งที่แล้วถึง 3 ปี
ในครั้งนี้เป็นการคัดเลือกผลงานภาพยนตร์ไทยที่ฉายในช่วงปี พ.ศ. 2529 มาทำการตัดสิน  โดยมีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลในวันเสาร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2530 ณ  ห้องนภาลัย โรงแรมดุสิตธานี ถ่ายทอดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5
โรงพยาบาลตรัง
โรงพยาบาลตรัง เป็นโรงพยาบาลหลักของจังหวัดตรัง ประเทศไทย และจัดอยู่ในประเภทโรงพยาบาลระดับภูมิภาคของกระทรวงสาธารณสุข โดยมีศูนย์แพทยศาสตรศึกษาโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มที่อบรมแพทย์ของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และเป็นโรงพยาบาลในเครือของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประวัติ
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 จังหวัดตรังมีสถานีอนามัยเพียงแห่งเดียวในใจกลางเมือง (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงแรมตรัง) และได้ย้ายการดำเนินงานไปยังกระทรวงสาธารณสุขใน พ.ศ. 2494 เนื่องด้วยพื้นที่จำกัดทำให้การขยายโรงพยาบาลทำได้ยาก จึงได้เสนอแผนสร้างโรงพยาบาลใหม่บนพื้นที่ 53 ไร่ของกรมธนารักษ์ที่ควนหาญ ซึ่งเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2494 และเปิดโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2497 โดยจุได้ 25 เตียง ซึ่งชาวบ้านเรียกที่นี่ว่า 'โรงพยาบาลควนหาญ' เนื่องจากทำเลที่ตั้ง กระทั่งใน พ.ศ. 2518 โรงพยาบาลตรังได้กลายมาเป็นโรงพยาบาลทั่วไปที่มีความจุ 280 เตียง และในที่สุดก็กลายเป็นโรงพยาบาลระดับภูมิภาคใน พ.ศ. 2540
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง (: Trang Hospital Medical Education Center) เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยเป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และโครงการผลิตแพทย์แนวปฏิรูป คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2549
ประวัติศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
ในข้อตกลงเรื่องความร่วมมือในการร่วมผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ณ สำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (นายพินิจ  จารุสมบัติ)และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (นายจาตุรนต์ ฉายแสง) เมื่อ วันที่  25 เมษายน พ.ศ. 2549
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ได้ส่งหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต เพื่อขอการรับรองจากแพทยสภา เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 และคณะกรรมการจากกลุ่มสถาบันแพทยศาสตร์แห่งประเทศไทยได้มาประเมินมาตรฐานที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ โรงพยาบาลตรัง และโรงพยาบาลวชิระภูเก็ต เมื่อวันที่ 12 – 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ต่อมาได้มีการลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือระหว่างสถาบันพี่เลี้ยงโดยคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
ปลัดกระทรวงสาธารณสุข กับ อธิการบดีมหาวิทยาลัยลักษณ์ได้ลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยนักศักษาแพทย์ของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์นั้นจะอยู่ในโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท กระทรวงสาธารณสุขทั้งหมด
หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิตของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ได้ผ่านการพิจารณาของคณะอนุกรรมการกลั่นกรองวิชาการของแพทยสภา เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2550 และได้เข้าสู่การพิจารณาของคณะกรรมการแพทยสภา เพื่อการรับรองหลักสูตรเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2550 แพทยสภาได้แจ้งผลการพิจารณารับรอง หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต(หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2549) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตศูนย์ตรัง จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และโครงการผลิตแพทย์แนวปฏิรูป ในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จำนวน 2 หลักสูตร คือ
ระยะเวลาในการศึกษา
ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลตรัง รับนักศึกษาแพทย์เข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต โดยวิธีรับตรงผ่านทางสำนักวิชาแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ตามประกาศรับตรงประจำปีของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ และโครงการผลิตแพทย์แนวปฏิรูป ตามประกาศของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เอลบิมโบ
เอลบิมโบ (El Bimbo) เป็นเพลงดิสโกในจังหวะแทงโกของวงดนตรีฝรั่งเศส บิมโบเจ็ต วางจำหน่ายในฝรั่งเศสเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1974 ในสังกัดปาเต-มาร์โคนี เรเคิดส์ เพลงนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลของฝรั่งเศส อันดับสิบในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสเปน อิตาลี เดนมาร์ก ตุรกี และเลบานอน ในปี 1975 ซิงเกิลมียอดจำหน่ายในฝรั่งเศส 1.3 ล้านแผ่น และกว่า 3 ล้านแผ่นทั่วโลก
บิมโบเจ็ต ดัดแปลงทำนองเพลง เอลบิมโบ มาจากทำนองเพลงชื่อ Tanha Shudham Tanha ผลงานในปี 1971 ของนักร้องชาวอัฟกานิสถานชื่อ อะห์มัด ซาฮีร์
หลังจากความสำเร็จของเพลงในฝรั่งเศส ก็ได้ถูกนำมาบันทึกเสียงอีกครั้ง โดยวง Le Grand Orchestre de Paul Mauriat ของพอล มอเรียต ในปี ค.ศ. 1974
เพลงนี้ยังเป็นที่จดจำจากการปรากฏในภาพยนตร์ตลกอเมริกันเรื่อง โปลิศจิตไม่ว่าง (Police Academy) ตั้งแต่ภาค 1 (ปี 1984) ถึงภาค 4 (ปี 1987) ติดต่อกัน 4 ภาคจากทั้งหมด 7 ภาค โดยอยู่ในฉากบาร์เกย์ ชื่อ "Blue Oyster Bar" เป็นผลงานบันทึกเสียงของ Jean Marc Dompierre นักดนตรีชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส
พ.ศ. 2443
พุทธศักราช 2443 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1900 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
สถานีบ่อเต็น
สถานีบ่อเต็น (ສະຖານີບໍ່ເຕັນ) เป็นสถานีรถไฟในเมืองบ่อเต็น แขวงหลวงน้ำทา ประเทศลาว เป็นสถานีรถไฟเหนือสุดของทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็น และเป็นหนึ่งในสถานีขนส่งมวลชนหนึ่งในห้าสถานีที่สร้างเสร็จในเส้นทางรถไฟลาว–จีน เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564
จูเลีย เดมป์ซีย์
ซิสเตอร์ จูเลีย เดมป์ซีย์ (Sister Julia Dempsey; 14 พฤษภาคม 1856 – 29 มีนคาม 1939) หรือชื่อบวช ซิสเตอร์ แมรี โจเซฟ (Sister Mary Joseph) เป็นซิสเตอร์, พยาบาล และผู้ดูแลโรงพยาบาลชาวอเมริกัน
ประวัติ
จูเลีย เดมป์ซีย์เกิดที่เมืองซาลามังคา รัฐนิวยอร์ก เมื่อ 14 พฤษภาคม 1856 เป็นหนึ่งในบุตรธิดาหกคนของครอบครัว ครอบครัวย้ายไปอยู่ที่รอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก เธอสาบานตนเข้าเป็นสมาชิกของคณะซิสเตอร์นักบุญฟรานซิสแห่งรอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตาในปี 1878 และเข้ารับการฝึกวิชาชีพครูขณะเป็นสามเณรี เดมป์ซีย์รับนามว่าซิสเตอร์แมรี โจเซฟ (Sister Mary Joseph) และสอนอยู่ที่นั้นเป็นเวลาสิบสองปีก่อนเดินทางกลับมายังรอเชสเตอร์เพื่อช่วยเหลืองานในโรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ที่พึ่งสร้างใหม่เมื่อปี 1890 ซิสเตอร์ได้รับการฝึกวิชาชีพโดยพยาบาลคนเดียวในเมืองและกลายมาเป็นหัวหน้าพยาบาลและเป็นผู้ช่วยศัลยแพทย์ให้กับคุณหมอวิลเลียม เจ. เมโย หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งเมโยคลินิก เมโยเคยเขียนถึงซิสเตอร์ไว้ว่า "เธอเป็นพยาบาลที่เยี่ยมยอด ถึงแม้จะไม่เคยได้รับการฝึกวิชาชีพมาโดยเฉพาะ" เธอเป็นผู้ช่วยศัลยแพทย์จนถึงปี 1915 ที่ซึ่งเธอขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลในปี 1892 จนถึงปี 1939 เธอก่นั้งสถาบันฝึกพยาบาลโรงพยาบาลเซนต์แมรีส์ในปี 1906 เพื่อช่วยปัญหาการขาดแคลนพยาบาล เธอเสียชีวิตในวันที่ 29 มีนาคม 1939 ที่โรงพยาบาลเซนต์แมรีส์
ลักษณะปรากฏทางการแพทย์ที่ตั้งชื่อตามเธอ เรียกว่า "ตุ่มซิสเตอร์แมรี โจเซฟ" หมายถึงตุ่ม (nodule) ที่คลำได้ (palpable) ปูดเข้าไปในสะดือ อันเป็นผลจากเมทาสทาซิสของมะเร็ระยะลุกลามในเพลวิส และ ช่องท้อง ซิสเตอร์สร้างเรียกให้เมโยเกิดความสนใจเกี่ยวกับตุ่มนี้ และเขาได้เผยแพร่บทความเกี่ยวกับตุ่มนี้ในปี 1928 อย่างไรก็ตาม ชื่อตุ่มที่ตั้งตามซิสเตอร์นั้นตั้งขึ้นในปี 1949 โดยแฮมิลทัน ไบลีย์
มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
มนุษย์ ตามความหมายในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นโดยมหาเทพอิลูวาทาร์ โดยสร้างขึ้นภายหลังเผ่าพันธุ์เอลฟ์ จึงได้ชื่อว่าเป็น บุตรคนเล็กแห่งอิลูวาทาร์
เหตุการณ์ในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นเหตุการณ์ในตอนท้ายของยุคสมัยอันรุ่งเรืองของพวกเอลฟ์ เมื่อพ้นจากยุคของเอลฟ์แล้ว เผ่าพันธุ์มนุษย์จึงรุ่งเรืองขึ้นและได้ครอบครองโลกทั้งหมดดังเช่นปัจจุบัน
ประวัติ
มนุษย์ เป็นเผ่าพันธุ์ที่อายุน้อยที่สุดในโลกอาร์ดา (อาจเว้นไว้แต่เพียงฮอบบิท) มนุษย์คนแรกตื่นขึ้นที่ริมชายฝั่งด้านตะวันออกของอ่าวฮิลโดริเอน ซึ่งอยู่ไกลออกไปทางดินแดนตะวันออกของมิดเดิ้ลเอิร์ธ  เวลานั้นเป็นเวลาที่ดวงตะวันลอยล่องขึ้นสู่ท้องฟ้าของอาร์ดาเป็นครั้งแรกทางทิศตะวันตก มนุษย์จึงเห็นดวงตะวันเป็นสิ่งแรก และรักในแสงสว่าง พวกเขาจึงมีชื่ออีกชื่อหนึ่งว่า บุตรแห่งตะวัน
ในยุคโบราณกาล มนุษย์ใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่ทางฟากตะวันออกของเทือกเขามิสตี้ และถูกรังควานจากสมุนของมอร์กอธอยู่เสมอ มนุษย์กลุ่มหนึ่งประกอบด้วยสามตระกูลใหญ่จึงออกเดินทางมายังทิศตะวันตก จนได้พบกับพวกเอลฟ์ ที่ดินแดนเบเลริอันด์ ทางตะวันตกของเทือกเขาสีน้ำเงิน
มนุษย์สามตระกูลใหญ่ประกอบด้วย
มนุษย์ทั้งสามตระกูลใหญ่นี้ เรียกรวมกันว่าชาวเอไดน์ เป็นบรรพชนของเอลรอส ทาร์-มินยาทัวร์ กษัตริย์องค์แรกของชาวนูเมนอร์
หลังจากมนุษย์ได้พบกับพวกเอลฟ์ ก็ได้มีสัมพันธไมตรีอันดีต่อกัน และได้ร่วมเป็นสหายศึกในการสงครามต่อต้านมอร์กอธ หลังจากสงครามแห่งความโกรธา เมื่อครั้งสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ทะเล  เทพวาลาร์ ตอบแทนความดีความชอบของเหล่ามนุษย์ ด้วยการสร้างเกาะขึ้นกลางมหาสมุทรและยกให้เป็นของขวัญ ชื่อเกาะนั้นว่า นูเมนอร์
หลังจากเกิดเหตุวิบัติจนเกาะนูเมนอร์จมลงสู่ทะเล (ดูใน อคัลลาเบธ) เอเลนดิลได้พาชาวนูเมนอร์จำนวนหนึ่งหนีมาขึ้นฝั่งมิดเดิ้ลเอิร์ธได้ และก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์ และกอนดอร์ สืบต่อมา
ชื่ออื่นๆ
ชื่อในภาษาเอลฟ์
ชื่อทั่วไป
ชัยคียะฮ์
ชัยคียะฮ์ (الشيخية) เป็นสำนักอิสลามนิกายชีอะฮ์ที่ก่อตั้งโดยชัยค์อะห์มัด ในอิหร่านสมัยกอญัรช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งแม้ว่าจะมีหลักคำสอนตามชีอะฮ์สิบสองอิมาม ชัยคียะฮ์ตีความแนวคิดหลักแตกต่างจากกลุ่มอุศูลี เช่น เรื่องราวในวันสิ้นโลกและวันแห่งการฟื้นคืนชีพ ที่มาของอำนาจนิติศาสตร์ และการใช้อรรถปริวรรตศาสตร์ตีความคำทำนายผ่านงานเขียนลึกลับของอิหม่ามทั้งสิบสอง ความแตกแยกนี้ทำให้กลุ่มอุศูลีและกลุ่มอัคบารีเกิดข้อโต้แย้งและกล่าวหาพวกเขาว่าเป็นพวกนอกรีต
ตำรา
ตำราที่โด่งดังที่สุดของสำนักชัยคียะฮ์คือ อรรถาธิบาย ซียารัต ญามะอะฮ์ กะบีเราะฮ์/อรรถาธิบาย อัรชียะฮ์/อับวาบ วัล อีมาน/ออลัมซัร/โต้ตอบบาบ/อิรชาดอัลอะวาม/ดะกออิก อัลอิลาจ/อรรถธิบาย อัลมะชาอิร/อรรถาธิบายอายะกุรซี/ ดะลีล อัลมุตะฮัยยีรีน/ อัลฟิฏเราะฮ์ อัสสะลีมียะฮ์/ฏอริก อันนิญาต/ฟัศลุล คิฏอบ/อัลกิตาบ อัลมุบีน/ กีฟายะอัลมะซาอิล/มิศบาฮ์ อัซซาลิกีน/ยะนาบิอ์ อัลฮิกมะฮ์/ ซอวาอิก อัลบุรฮาน/ ซัยนะบียะห์/อัซรอร อัชชะฮาดะฮ์/ อิจติฮาด วัตตักลีด/ ฟิฮ์เรสต์/อัตตักลีด/
ซัยยิดกอเซ็ม รัชตี
ซัยยิด กอเซ็มรัชตี เกิดเมื่อ ฮ.ศ. 1212 ซัยยิดกอเซ็มเป็นบุตรชายของกอเซ็มฮุไซนี ฮาอิรี ซึ่งบรรพบุรุษของเขาเป็นซัยยิดฮุไซนีจากเมืองมะดีนะฮ์ เขากำเนิดที่เมือง รัชต์ และเดินทางไปยังเมืองยาซด์ เมื่อเยาว์วัย เขาเป็นลูกศิษย์ของอะห์มัด อิห์ซานีและมีความรักต่ออาจารย์ของเขาเป็นอย่างมาก  เขาได้ทำการเผยแพร่แนวทางชัยคียะฮ์จนกระทั่งจากโลกนี้ไป ณ เมืองกัรบาลา  เขาเขียนตำรามากว่า 150 เล่มเกี่ยวกับสำนักชัยคียะฮ์และทัศนะของเชคอะห์มัด อิห์ซานี
ฮัจญี มุฮัมหมัด กะรีม คาน กิรมานี
ท่านมุฮัมหมัดกะรีม คาน เป็นผู้นำคนที่สามของสำนักชัยคียะฮ์ ภายหลังการจากไปของ ซัยยิดกอเซ็ม หลังจากซัยยิดกอเซ็มเสียชีวิตลูกศิษย์หลายคนเชื่อว่า มุฮัมหมัดกะรีม คาน คือตัวแทนของเขา มุฮัมหมัดการีม เขียนหนังสือทั้งหมดมากกว่า 200 เล่ม ซึ่งส่วนมากได้กล่าวถึงฮิกมัตของพระองค์จากทัศนะของชีอะฮ์ เขาเป็นลูกของอิบรอฮีมคาน ซุฮิรเจ้าเมืองเกรมาน และเป็นลูกเขยของ ชาฟัตฮ์อาลี แห่งราชวงศ์ กาญาร
ชัยคียะฮ์เกรมานี ถูกเรียกขานตามชื่อดังกล่าวเนื่องจาก มุฮัมหมัดกะรีมคานเป็นชาวเมืองเกรมาน และบางครั้งจะถูกเรียกว่า “กะรีมคอเนะ” หนึ่งในคุณลักษณะที่สำคัญของกลุ่มนี้คือ พวกเขาให้เกียรติและมีความรักต่อลูกหลานศาสดา (ศ็อลฯ) มาก นอกจากนั้นพวกเขายังมีวิธีที่พิเศษในการแสดงมารยาทต่อบุคคลในสำนักเดียวกัน
ภายหลังจาก มุฮัมหมัดกะรีม คาน บุตรชายของเขาสองคนจึงเป็นตัวแทนของเขานามว่า มุฮัมหมัดคาน และ ซัยนุ้ลอาบิดีน เป็นผู้นำชัยคียะฮ์คนต่อไป ภายหลังพวกเขา อบุลกอเซ็ม อิบรอฮีมี บุตรชายของซัยนุ้ลอาบีดีน มารับตำแหน่งนี้ต่อไป และหลังจากเขา อับดุรริฎอ คาน บุตรชายของเขาได้ขึ้นเป็นตัวแทน
เขาถูกลอบสังหารโดยกลุ่ม อัลฟัตห์ เกรมาน ในปีที่หนึ่งหลังจากการปฏิวัติอิสลามในอิหร่าน ปัจจุบันผู้นำของสำนักชัยคียะฮ์ คือ ซัยยิด อาลีมูซาวี อยู่ที่เมืองบัศเราะฮ์ สุสานของซัยยิด กอเซ็ม /มุฮัมหมัด กะรีมคาน/มุฮัมหมัดคาน และ ซัยนุ้ลอาบีดีน คาน อยู่ที่ ฮารอมท่านอิมาม ฮุเซน(อ.) สุสานของ อะบุลกอเซ็ม อยู่ที่ ฮารอมอิมามริฎอ(อ.) ส่วนสุสานของอับดุรริฎอคาน อยู่ที่เมืองกัรบาลา ปัจจุบันชาวชัยคียะฮ์ส่วนมากใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเกรมาน /คุรัมชะฮร์/ตับรีซ/บะนาบ/ซินูร/มัชฮัด/ชีรอซ/บัศเราะฮ์ และ กัรบาลา.
บาเกรียะฮ์
บาเกรียะฮ์ คือ กลุ่มที่ตามแนวทางของ มีรซา มุฮัมหมัด บาเก็ร ชะรีฟ ฏอบาฏอบาอี เริ่มแรกเขาคือตัวแทนของมุฮัมหมัด กะรีมคานในเมือง นายีน และ ฮัมดาน หลังการเสียชีวิตของมุฮัมหมัดกะรีมเขาขัดแย้งกับมุฮัมหมัด คานในเรื่อง ”ความเป็นหนึ่งเดียวแห่งตรรกะ” จึงทำให้แยกตัวออกและสร้างสำนักอื่นในชัยคียะฮ์ขึ้น
อาเซอร์ไบจานียะฮ์ ษิกอตุลอิสลาม
ชัยคียะฮ์ สายอาเซอร์ไบจาน เป็นผู้ตามแนวทางของ มีรซา ชะฟิอ์ ษิกอตุลอิสลาม ของเมืองตับรีซ ชัยคียะฮ์ สายดังกล่าวถูกเรียกว่า “ษิกอตุล อิสลามียะฮ์” ภายหลังจากชะฟิอ์ บุตรชายของเขา มีรซา มูซา และ ภายหลังจากเขา มีรซาอาลี โด่งดังในนาม ษิกอตุลอิสลามที่สอง และหลังจากเขา มีรซามุฮัมหมัด ได้เป็นผู้นำของสำนักนี้ตามลำดับดังกล่าว นอกจากนั้นยังมีกลุ่มอื่น ๆ ที่แยกตัวภายใต้ชัยคียะฮ์ เช่น
อาเซอร์ไบจาน ฮุจญะตุลอิสลาม
-	กลุ่ม “อะมีด อิสลาม” ซึ่งเป็นชัยคียะฮ์ชาวตับรีซ
-	กลุ่มชัยคียะฮ์ อิฮกอกี หรือ เฆาฮารี ตามแนวทางของ ออคูนด์ มุลลา บาเก็ร อิสกูยี เขาคือผู้ยิ่งใหญ่ในเมืองกัรบาลา ลูกชายทั้งหลายของซัยยิดกอเซ็มเล่าเรียนกับเขา หนังสือที่โด่งดังของพวกเขาคือ “อิฮกอก อัลฮัก วัล อิบฏอล อัลบาฏิล”ถูกเขียนขึ้นเพื่อโจมตี มุฮัมหมัด กะรีมคาน ปัจจุบันกลุ่มนี้ใช้ชีวิตอยู่ ณ เมืองอาเซอร์ไบจาน กัรบาลา และประเทศคูเวต ผู้นำของเขาคือ เชค รอซุล อะฆกอนี
-	กลุ่มบาบียะฮ์ ส่วนหนึ่งจากนิกายชัยคียะฮ์ ได้ตามแนวทางของ ฏอฮิร กุรรอตุลอีน ณ บาบ ภายหลังการจากไปของ ซัยยิด กอเซ็ม รัชตี จึงถูกเรียกว่า บาบียะห์”
ความเชื่อของชัยคียะฮ์
หลักศรัทธา และ ปฏิบัติศาสนกิจของผู้ตามแนวทางชัยคียะฮ์มาจากอัลกุรอาน และ ซุนนะฮ์ของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) กล่าวโดยรวมคือ กลุ่มชัยคียะฮ์คือชีอะฮ์ ที่พยายามตามแนวทางและคำสอนสั่งของบรรดาอิมามซึ่งเชื่อว่าอิมามนำมาจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์ของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) อย่างแน่นอน แต่พวกเขาไม่เชื่อในการวินิจฉัยด้วยสติปัญญาและตรรกะโดยมีทัศนะว่า ไม่ควรไว้วางใจต่อเหตุผลที่ถูกยืนยันด้วยสติปัญญา กิยาส หรือ ตรรกะซึ่งเป็นผลผลิตจากสติปัญญาที่บกพร่อง พวกเขาพยายามที่จะอรรถาธิบายถึงความประเสริฐของท่านศาสดา (ศ็อลฯ) และลูกหลานของท่าน และ กล่าวว่าเราไม่ควรคิดว่า คำสั่งสอนของอิสลามมีเพียงแค่บทบัญญัติ ในเรื่อง อิบาดะฮ์ หรือ มุอามิละฮ์ เพียงอย่างเดียว และกลุ่มใดที่มีความเชื่อเช่นนี้จะถูกตัดสินให้เป็นผู้กระทำผิดด้วยตนเอง เช่นเดียวกันพวกเขามีความเชื่อว่าแนวทางของเหล่าซูฟีที่มองว่าศาสนาอิสลามมีเพียงแต่เรื่องภายใน และละทิ้งภายนอกของการทำอิบาดะฮ์เป็นแนวทางที่ผิดเช่นกันพวกเขาเชื่อว่าแนวทางภายในเพียงอย่างเดียวไม่สามารถนำมนุษย์สู่พระองค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ และความเป็นจริงคือ มนุษย์จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งสอนของอิสลามในภายนอกให้ครบถ้วน และแสวงหาความเข้าใจเรื่องภายในเท่าที่ตนสามารถจะทำได้ ในความเป็นจริงแล้ว ชัยคียะฮ์คือกลุ่มชีอะฮ์ สิบสองอิมาม ตามแนวทางปฏิบัติ ญะอ์ฟะรียะฮ์ พวกเขาไม่ได้เพิ่มเติมสิ่งใดเพียงแต่พวกเขาเชื่อ ไม่ควรตัดสิ่งใด หรือ เพิ่มสิ่งใดในศาสนาของพระองค์
ชัยคียะฮ์ เชื่อในหลักศรัทธาสี่ข้อกล่าวคือ การรู้จักพระเจ้า นะบูวัต อิมามัต และหลักที่สี่คือการรู้จักชีอะฮ์อย่างสมบูรณ์แบบ นั่นคือ การรู้จักสื่อระหว่างมนุษย์และอิมามผู้เร้นกาย ซึ่งสื่อจะมีหน้าที่ในการเป็นสื่อกลางในทุกเรื่องระหว่างมนุษย์และอิมาม
สวนสัตว์สงขลา
สวนสัตว์สงขลา ตั้งอยู่ที่ตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา สวนสัตว์สงขลาเป็นสวนสัตว์ภายใต้พระบรมราชูปถัมภ์ สิ่งที่น่าสนใจ เช่น สวนน้ำ รีสอร์ท สัตว์ป่าที่จัดแสดงเช่น กวาง เสือโคร่ง หมี ยีราฟ เสือขาว ม้าลาย ช้าง ลิง ลิงอุรังอุตัง
แอสซาสซิน
ชีชียะห์ หรือ ฮัชชาชียะห์คือชื่อที่ถูกตั้งโดยกลุ่มผู้ต่อต้านมุสลิมนิกายอิสมาอีลียะห์ อัลเมาต์ ซึ่งชาวยุโรปรู้จักในนาม Assassin
นามแอสซาสซีน
แอสซาสซีน คือนามที่ชาวครูเสด และชาวยูโรปยุคกลางตั้งให้กับกลุ่มอิสมาอีลียะห์ในยุค อัลเมาต์ที่ครอบครองทั้งอิหร่านและรัสเซียโดยมีอัลเมาต์เป็นศูนย์กลางของการปกครอง แต่ทว่า กลุ่ม จากบันทึกประวัติศาสตร์บางเล่มชาชียะห์มีอยู่ก่อนหน้าการปรากฏของอิสลมาอีลียะห์. ่อย่างไรก็ตามบรรดานักประวัติศาสตร์เชื่อว่าบรรดาฮัชชาชียะห์มีเป้าหมายที่สูงส่ง คำว่าแอสซาซีนซึ่งถูกกล่าวโดยชาวยุโรปและได้เปลี่ยนแปลงไปตามสำเนียงของภาษา และถูกบันทึกในหลายรูปแบบทั้งในตำราภาษาฮีบรู และภาษากรีกโบราณ
อิสมาอีลียะห์กลุ่มนิซารี ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายชีอะห์ที่โด่งดังในนามของ แอสซาสซีน ในยุโรปยุคกลาง มีรากศัพท์มาจากคำว่า ฮัชชาช หมายถึงผู้ที่ผสมยา นักรบชาวครูเสดเคยเจอกับสมาชิกคนหนึ่งจากกลุ่มนี้จึงมอบฉายานามนี้แก่พวกเขาเมื่อ ศตวรรษที่๑๒
ในยุคกลางชาวยุโรปยังไม่มีความรู้มากมายเกี่ยวกับอิสลาม หรือหลักความเชื่อของอิสลาม จึงสร้างเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับพวกเขาโดยอ้างว่า เชคญะบัลเป็นผู้นำ เวลาผ่านไป นิยายแอสซาสซีน ของมาร์โก โปโลโด่งดังขึ้นจึงทำให้ที่มาของคำว่าฮัชชาชียะห์ถูกลืมจากหน้าประวัติศาสตร์ ต่อมาคำนี้จึงถูกให้ความหมายว่า “ฆาตกร”ในภาษาอังกฤษ ความเป็นจริงแล้วกลุ่มแอสซาสซีนในภาษาอังกฤษจะถูกเรียกอีกกลุ่มหนึ่งที่มีแนวความคิด ความศรัทธาและเป้าหมายที่ตนคิดว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ และลงมือฆ่าบุคคลหนึ่งหรือบุคคลที่สำคัญในสังคม กลุ่มอิสมาอีลียะห์ หรือ ฮัชชาชียะห์จะใช้หนทางของการพลีชีพเพื่อขับเคลื่อนเป้าหมายของตนเอง.
นิทานมาร์โก โปโล
ตามคำเล่าของมาร์โก โปโล หัวหน้าแอสซาสซีนมีคำสั่งให้จับบรรดาเยาวชนและวางยาเสพติด เมื่อพวกเขาสลบ ก็จะถูกปิดตาและพาไปยังสวนที่มีความสวยงามเต็มไปด้วยอาหารที่ดี และ สาวที่ใบหน้าสวยงามพร้อมที่จะรับใช้พวกเขา หลังจากนั้นไม่กี่วัน เยาวชนกลุ่มนั้นจะถูกนำตัวมาหาหัวหน้ากลุ่มฮัชชาชียะห์แล้วถามจากพวกเขาว่า พวกเจ้าไปไหนมา? พวกเขาต่างพากันตอบว่า เรากลับมาจากสรวงสวรรค์ ภายหลังจากนั้นหัวหน้าแอสซาสซีนจึงบอกกับพวกเขาว่าจงทำตามคำสั่งของฉันเพื่อที่พวกเจ้าจะได้กลับไปที่สวรรค์อีกครั้ง เพราะเหตุนี้เยาวชนวัยรุ่นทุกคนก็จะพากันทำทุกสิ่งอย่างตาม คำสั่งของหัวหน้าแอสซาสซีนเพื่อที่จะได้กลับสู่สวรรค์อีก
พระมหาวิศิต ธีรวํโส
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พระมหาวิศิต ธีรวํโส ป.ธ.9 เป็นเจ้าคณะอำเภออำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์,อาจารย์ประจำภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ สาขาวิชารัฐศาสตร์ วิทยาลัยสงฆ์สุรินทร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตสุรินทร์
เอ็ม1 เอบรามส์
เอ็ม1 เอบรามส์ (M1 Abrams) เป็นรถถังหลักรุ่นที่สามของสหรัฐอเมริกา ชื่อมีที่มาจากพลเอกเครกตัน เอบรามส์ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดและผู้บัญชาการกองทัพสหรัฐในสงครามเวียดนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511–2515 มันมีอาวุธที่ดี เกราะขนาดหนัก และคล่องตัวตามที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำสงครามยานเกราะยุคใหม่ จุดเด่นคือเครื่องยนต์กังหันแก๊สที่ทรงพลัง การใช้เกราะผสม และการเก็บกระสุนแยกต่างหากจากห้องของลูกเรือ เป็นหนึ่งในรถถังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประจำการ ด้วยน้ำหนักเกือบ 62 ตัน
เอ็ม1 เอบรามส์ได้เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยเข้ามาแทนที่เอ็ม60 แพทตัน อย่างไรก็ตามมันก็ทำงานร่วมกับเอ็ม60เอรุ่นที่ได้รับการพัฒนามาตลอดทศวรรษ ซึ่งเข้าประจำการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 รุ่นหลัก ๆ ของเอ็ม1 มีสามรุ่นด้วยกัน คือ เอ็ม1 เอ็ม1เอ1 และเอ็ม1เอ2 โดยมีการพัฒนาด้านอาวุธ การป้องกัน และระบบไฟฟ้า การพัฒนาเหล่านี้มีเพื่อทำให้มีอายุการใช้งานที่นานขึ้น ในปัจจุบันกำลังมีการพัฒนาเอ็ม1เอ3 มันเป็นรถถังประจัญบานหลักของกองทัพบกสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ รวมทั้งกองทัพบกอียิปต์ กองทัพบกคูเวต กองทัพบกซาอุดิอาระเบีย กองทัพบกออสเตรเลีย และกองทัพบกอิรัก เอ็ม1 เอบรามส์จะประจำการจนถึงคริสต์ทศวรรษ 2050 ประมาณ 70 ปีหลังจากที่เข้าประจำการครั้งแรก
การพัฒนา
ความพยายามครั้งแรกที่จะแทนที่รถถังเอ็ม60 แพทตันคือเอ็มบีที-70 ที่พัฒนาขึ้นด้วยการร่วมมือกับเยอรมนีตะวันตกในคริสต์ทศวรรษ 1960 เอ็มบีที-70 นั้นเป็นสิ่งที่ใหม่และมีแนวคิดหลายอย่างซึ่งได้พิสูจน์ว่าไม่ประสบความสำเร็จ ผลต่อมาคือโครงการถูกยกเลิกไป ต่อมาสหรัฐก็เริ่มเอ็กซ์เอ็ม803 ซึ่งไม่ต่างอะไรจากรถถังเอ็มบีที-70 แต่เป็นรุ่นที่ลดความซับซ้อนและราคาลง
สภาคองเกรสได้ยกเลิกเอ็มบีที-70 ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2513 และเอ็กซ์เอ็ม803 ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 และโอนงบประมาณไปที่เอ็กซ์เอ็ม815 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็กซ์เอ็ม1 เอบรามส์ตามชื่อนายพลเครกตัน เอบรามส์ ต้นแบบถูกส่งมอบในปี พ.ศ. 2519 โดยไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์และเจเนรัล มอเตอร์สโดยติดตั้งอาวุธเป็นปืนใหญ่โรยัล ออร์ดแนวซ์ แอล7 ขนาด 105 ม.ม. ที่เทียบเท่ากับของลีโอพาร์ด 2 การออกแบบไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์ถูกเลือกให้ได้รับการพัฒนาต่อไปให้เป็นรถถังเอ็ม1 ในปี พ.ศ. 2522 เจเนรัล ไดนามิกส์ก็ได้ซื้อบริษัทไครส์เลอร์ ดีเฟนซ์
มีเอ็ม1 เอบรามส์จำนวน 3,273 คันที่ถูกผลิตออกมาในช่วงพ.ศ. 2522–2528 และเข้าประจำการในกองทัพสหรัฐครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2523 มีอาวุธคือปืนใหญ่รถถังโรยัล ออร์ดแนนซ์ แอล7 ขนาด 105 ม.ม. ที่ผลิตตามใบอนุญาต รุ่นที่ได้รับการพัฒนาเพิ่มเติมเอ็ม1ไอพีเปิดตัวในปี พ.ศ. 2527 เอ็ม1ไอพีถูกใช้ในการประกวดแข่งขันรถถังสำหรับแคนาดาเมื่อปี พ.ศ. 2528 และ 2530
มีเอ็ม1เอ1 เอบรามส์ประมาณ 5,000 คันที่ถูกผลิตออกมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529–2535 และมีจุดเด่นที่ปืนเอ็ม256 ขนาด 120 ม.ม.ที่ผลิตโดยไรน์เมทัล เอจีของเยอรมนีเพื่อใช้กับลีโอพาร์ด 2 เกราะที่แข็งแกร่ง และระบบป้องกันนิวเคลียร์ เคมี ชีวภาพ (นชค.)
ปัจจุบันโรงงานผลิตในโอไฮโอเป็นผู้ผลิตเอบรามส์ และก่อนหน้านั้นเมื่อปี พ.ศ. 2525–2539 ผลิตที่โรงงานในมิชิแกน
สงครามอ่าวเปอร์เซีย
เมื่อเข้าประจำการในคริสต์ทศวรรษ 1980 เอบรามส์ก็เข้าทำหน้าที่ร่วมกับเอ็ม60เอ1และเอ3 และรถถังของเนโทในการซ้อมรบมากมายในช่วงสงครามเย็น การซ้อมรบเหล่านี้เกิดขึ้นในทางตะวันตกของยุโรป โดยเฉพาะในเยอรมันตะวันตก แต่ก็รวมทั้งในประเทศอื่น ๆ อย่างเกาหลีใต้ ในการฝึกเหล่านี้ลูกเรือของเอบรามส์ได้พัฒนาทักษะของพวกเขาเพื่อใช้จัดการกับทหารและยุทธโธปกรณ์ของสหภาพโซเวียต อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2534 สหภาพโซเวียตล่มสลายลง และเอบรามส์ก็พบวิถีการใช้งานในตะวันออกกลาง
เอบรามส์ยังคงไม่ได้รับการทดสอบในการรบจนกระทั่งถึงสงครามอ่าวในปี พ.ศ. 2534 เอ็ม1เอ1 ทั้งหมด 1,848 คันถูกส่งเข้าซาอุดีอาระเบีย เอ็ม1เอ1นั้นเหนือชั้นกว่ารถถังที-55 และที-62 ของอิรักที่ผลิตโดยโซเวียต เช่นเดียวกันกับรถถังที-72 และไลออนออฟบาบีลอน ที-72 นั้นเหมือนกับรถถังรุ่นส่งออกทั่วไปของโซเวียตคือ ไม่มีเกราะแบบหลายชั้น และระบบควบคุมการยิงที่ด้อยกว่า เอ็ม1เอ1 เอบรามส์ จึงมีเอ็ม1เอ1 เพียง 23 คันเท่านั้นที่เสียหายร้ายแรงในสงครามอ่าว และมีเพียงคันเดียวเท่านั้นที่สูญเสียลูกเรือไป บางคันได้รับความเสียหายเล็กน้อย มีเอบรามส์เพียงไม่กี่คันที่ถูกศัตรูยิง และมีเพียงคันเดียวที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก เอ็ม1เอ1 สามารถจัดการเป้าหมายได้เกินระยะ 2,500 เมตร ด้วยระยะนี้ทำให้รถถังโซเวียตหมดโอกาสในปฏิบัติการพายุทะเลทราย เพราะว่าระยะหวังผลของรถถังโซเวียตของอิรักนั้นต่ำกว่า 2,000 เมตร (รถถังของอิรักไม่สามารถยิงขีปนาวุธต่อต้านรถถังได้เหมือนของโซเวียต) นั่นหมายความว่าเอบรามส์สามารถยิงใส่รถถังของศัตรูได้ก่อนที่พวกนั้นจะเข้าสู่ระยะยิง ในอุบัติเหตุการยิงใส่พวกเดียวกันเองเกราะของป้อมปืนนั้นสามารถรอดจากกระสุนเจาะเกราะพลังงานจลน์ของรถถังเอ็ม1เอ1 อีกคันได้ ไม่เหมือนกับเกราะด้านข้างของลำตัวกับเกราะด้านหลังของป้อมปืนซึ่งถูกทำลายโดยการยิงจากพวกเดียวกันเองที่ใช้กระสุนยูเรเนียมในยุทธการนอร์ฟอล์ก
การพัฒนาในช่วงสงคราม
เอ็ม1เอ2 คือการพัฒนาขั้นต่อไปของเอ็ม1เอ1 ซึ่งมีกล้องตรวจการณ์ความร้อนของผู้บังคับรถ ("Commander Independent Thermal Vision, CITV") ระบบแลกเปลี่ยนข้อมูลภายในแบบดิจิทัล ,ระบบหน้าจอแยกของพลขับ (Driver Independent Display, DID) ระบบเอสอีพีของเอ็ม1เอ2 หรือชุดเสริมระบบ (System Enhancement Package, SEP) ซึ่งได้เพิ่มแผนที่ดิจิทัล ความสามารถด้านเอฟบีซีบี2 (FBCB2) และระบบทำความเย็นที่ได้รับการพัฒนาเพื่อให้ลูกเรืออยู่ในสภาพอุณหภูมิที่เหมาะสมพร้อมกับระบบหลากคอมพิวเตอร์
การพัฒนาเพิ่มเติมยังรวมทั้งเกราะกันกระสุนยูเรเนียม ระบบที่ทำให้รุ่นเอ1 เหมือนเป็นรุ่นใหม่ทั้งหมด (เอ็ม1เอ1 เอไอเอ็ม) ชุดเสริมดิจิทัลสำหรับเอ1 (เอ็ม1เอ1ดี) โปรแกรมพื้นฐานที่ทำให้ทั้งของกองทัพบกและนาวิกโยธินสหรัฐเท่าเทียมกัน (เอ็ม1เอ1เอชซี) และการพัฒนาด้านไฟฟ้าสำหรับเอ2 (เอ็ม1เอ2 เอสอีพี)
เอ็ม1เอ1 บางคันได้รับการพัฒนาด้านเกราะในปฏิบัติการดีเซิร์ทชีลด์ ปฏิบัติการพายุทะเลทราย และในบอสเนีย มันสามารถติดตั้งเครื่องกวาดทุ่นระเบิดได้หากจำเป็น โครงสร้างของเอ็ม1 ยังเป็นต้นแบบให้กับยานวิศวกรรมรบกริซลี่และเอ็ม104 วูฟเวอรีน
มีเอ็ม1 และเอ็ม1เอ1 มากกว่า 8,800 คันที่ถูกผลิตขึ้นมาคันละ 2.35–4.30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งขึ้นอยู่กับรุ่นนั้นๆ
สงครามอิรัก
ความสำเร็จที่ไม่สมดุลที่สุดของเอ็ม1เอ2 คือการทำลายรถถังที-72 ไลออนออฟบาบิลอน 7 คันในการรบระยะใกล้ที่ดุเดือด (ด้วยระยะน้อยกว่า 46 เมตร) ใกล้กับเมืองมาห์มูดิยาห์ซึ่งห่างจากแบกแดดไปทางใต้ 29 กิโลเมตร โดยฝ่ายอเมริกาไม่มีการสูญเสียเลย นอกจากอาวุธขนาดหนักของเอบรามส์ ลูกเรือบางคนได้เพิ่มอาวุธต่อต้านรถถังพาดไหล่เอ็ม136 เอที4ด้วยเหตุผลที่ว่าพวกเขาอาจเจอกับรถถังของศัตรูในเขตเมืองซึ่งปืนใหญ่รถถังไม่สามารถเล็งได้
ด้วยบทเรียนจากปฏิบัติการพายุทะเลทราย เอบรามส์และยานรบอื่น ๆ ของสหรัฐที่ใช้ในการรบจะติดตั้งแผงระบุฝ่ายเพื่อป้องกันการยิงพวกเดียวกันเอง พวกมันจะถูกติดตั้งบนด้านข้างและด้านท้ายของป้อมปืน โดยแผงดังกล่าวจะมีภาพกล่องสี่มุมซึ่งติดตั้งอยู่บนแต่ละด้านของป้อมปืน เอบรามส์บางคันก็จะติดตั้งที่เก็บเสบียงเพิ่มที่ด้านหลังของป้อมปืนเพื่อให้ลูกเรือนั้นบรรทุกของได้มากขึ้น
เอบรามส์จำนวนมากถูกทำลาย (เฉพาะคันที่ได้รับความเสียหายจนไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้) โดยพวกเดียวกันเองเพื่อไม่ให้พวกมันถูกยึด โดยปกติแล้วจะใช้เอบรามส์อีกคันเพื่อทำลาย ซึ่งพวกมันมักไม่ค่อยถูกทำลายโดยฝั่งตรงข้าม
เอบรามส์ส่วนใหญ่มักได้รับความเสียหายจากระเบิดไออีดี
เอบรามส์บางคันได้รับความเสียหายขณะที่ทหารราบฝ่ายอิรักเข้าบุก บ้างก็ใช้เครื่องยิงจรวดยิงเข้าใส่ที่สายพาน ด้านหลัง และด้านบน ส่วนรูปแบบอื่นั้นจะเป็นการใช้ปืนกลหนักยิงเช้าใส่จุดสำคัญ
นอกจากนี้ยังมีลูกเรือของเอบรามส์จำนวนมากที่ถูกสังหารโดยพลซุ่มยิงในขณะที่พวกเขาโผล่ออกมาจากป้อมปืน
เนื่องมาจากความเสียเปรียบของมันเมื่ออยู่ในเมือง จึงมีการสร้างชุดอุปกรณ์อยู่รอดในเขตเมืองของรถถังหรือทัสค์ (Tank Urban Survival Kit, TUSK) ขึ้นมา ซึ่งเอบรามส์บางคันที่ใช้มีแนมโน้มที่จะเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ในสภาพแวดล้อมที่เป็นเมือง
ในอนาคต
ระบบรบในอนาคตของกองทัพสหรัฐต้องการหารถถังเข้ามาแทนที่เอบรามส์ แต่โครงการก็ถูกตัดออกจากงบประมาณของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ
เอ็ม1เอ3 เอบรามส์เป็นการออกแบบในช่วงแรก กองทัพสหรัฐต้องการสร้างต้นแบบในปี พ.ศ. 2557 และเริ่มทำให้เอ็ม1เอ3 พร้อมเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2560
โครงการยานรบภาคพื้นดิน บีซีทีของกองทัพสหรัฐที่กำลังพัฒนา อาจเข้ามาแทนที่เอ็ม1 ทั้งในสหรัฐและประเทศอื่นอย่างถาวร อย่างไรก็ตาม กองทัพกล่าวว่าเอบรามส์ยังคงประจำการอยู่ไปจนถึงปี พ.ศ. 2593
ลายพราง
ไม่เหมือนกับยานพาหนะในยุคแรก ๆ ของกองทัพบกสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่ 2 และสงครามเวียดนาม ซึ่งใช้โครงสีน้ำตาลเขียวเข้มและรูปดาวดวงใหญ่ เอ็ม1 (ขนาดปืน 105 ม.ม.) ในรุ่นผลิตแรก ๆ นั้นจะใช้สีเขียวล้วนและเปลี่ยนการใช้รูปดาวไปเป็นแต้มสีดำแทน บางหน่วยจะทำสีรถถังที่ประกอบด้วย 4 สี ปัจจุบันรถถังในภาคสนามที่ใช้สีเดิมที่เป็นสีเขียวนั้นแถบจะไม่มีแล้ว
การอำพรางตัว
ส่วนป้อมปืนนั้นจะมีท่อยิงระเบิดควันอยู่หกท่อ พวกมันสามารถสร้างกำแพงควันหนาที่ทำให้ศัตรูมองไม่เห็นแม้จะใช้กล้องตรวจจับความร้อนก็ตาม นอกจากนี้มันยังสามารถเปลี่ยนเป็นยิงชาฟฟ์ที่จะรบกวนเรดาร์ได้อีกด้วย ที่เครื่องยนต์มีการติดตั้งเครื่องสร้างควันที่จะเปิดได้โดยพลขับ เมื่อทำงาน มันจะพ่นเชื้อเพลิงตามท่อของเครื่องยนต์จนเกิดเป็นควันขึ้นมา อย่างไรก็ตาม เนื่องมาจากการเปลี่ยนการใช้น้ำมันดีเซลไปเป็นเชื้อเพลิงเจพี-8 ระบบดังกล่าวจึงถูกปิดในรถถังส่วนมาก เพราะว่าเจพี-8 จะทำให้เครื่องยนต์ลุกเป็นไฟแทนหากพ่นมันไปตามท่อเครื่องยนต์
ระบบการป้องกันแบบเชิงรุก
นอกเหนือจากเกราะที่ก้าวหน้าแล้ว เอบรามส์บางคันก็ยังติดตั้งอุปกรณ์ต่อต้านขีปนาวุธเอาไว้ ซึ่งมันสามารถรบกวนระบบนำวิถีของขีปนาวุธสายลวดและขีปนาวุธต่อต้านรถถังนำวิถีด้วยวิทยุ (เช่น เอที-3 เอที-4 เอที-5 เอที-6 ของรัสเซีย) และขีปนาวุธนำวิถีด้วยความร้อนและอินฟราเรดอื่น ๆ อุปกรณ์นี้จะติดตั้งอยู่บนป้อมปืนหน้าฝาปิดห้องลูกเรือ มันทำให้บางคนเข้าใจผิดว่ารถถังที่ติดตั้งอุปกรณ์นี้คือเอ็ม1เอ2 เพราะว่าการติดตั้งช่องสำหรับผู้บัญชาการรถถังในตำแหน่งเดียวกัน
เกราะ
เอบรามส์นั้นได้รับการป้องกันจากเกราะที่มีการออกแบบมาจากเกราะช็อบแฮมของอังกฤษ ซึ่งมันคือการพัฒนาจากเกราะเบอร์ลิงตันของอังกฤษเช่นเดียวกัน ช็อบแฮมเป็นเกราะแบบผสมที่เกิดจากการซ้อนวัสดุที่ประกอบด้วย เหล็กอัลลอย เซรามิก พลาสติกผสม และเคฟลาร์ ทำให้มันมีเกราะหนาถึง 1,320–1,620 มิลลิเมตรที่ต้านทานสารเคมีและความร้อน พร้อมเกราะต้านกระสุนเจาะเกราะพลังงานจลน์หนา 940–960 มิลลิเมตร อาจมีการนำเกราะปฏิกิริยามาใช้ในส่วนล่างหากจำเป็น (ในการรบแบบเมือง) และเกราะแสลทที่ด้านท้ายของรถถังเพื่อป้องกันการโจมตีจากขีปนาวุธนำวิถีต่อต้านรถถัง การป้องกันสะเก็ดระเบิดจะใช้เกราะเคฟลาร์ ในตอนแรกเมื่อปี พ.ศ. 2530 เอ็ม1เอ1 ได้รับการพัฒนาไปใช้เกราะที่ทำงานร่วมกับยูเรเนียมสิ้นอายุที่จะติดตั้งตรงด้านหน้าของป้อมปืนและด้านหน้าของตัวถัง เกราะแบบนี้มีประสิทธิภาพมากในการเพิ่มแรงต้านทานต่ออาวุธต่อต้านรถถังทุกรูปแบบ แต่มันก็ตามมาด้วยน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก เพราะว่ายูเรเนียมสิ้นอายุนั้นหนักกว่าตะกั่วถึง 1.7 เท่า
เอ็ม1เอ1 รุ่นแรก ๆ ที่ใช้เกราะแบบนี้ประจำการอยู่ในเยอรมนี เพราะว่าพวกมันคือแนวตั้งรับแรกสุดต่อสหภาพโซเวียต กองพันยานเกราะของสหรัฐที่ทำสงครามในปฏิบัติการพายุทะเลทรายได้รับการปรับเปลี่ยนไปใช้เกราะยูเรเนียมอย่างกะทันหันก่อนเริ่มการรบ เอ็ม1เอ2 นั้นใช้เกราะเนื้อเดียวที่หนา 610 มิลลิเมตร ความแข็งแกร่งของเกราะนั้นพอ ๆ กับรถถังประจัญบานหลักของฝั่งยุโรปอย่างลีโอพาร์ด 2 ในสงครามอ่าว รถถังเอบรามส์รอดจากการถูกยิงหลายครั้งในระยะใกล้โดยรถถังไลออน ออฟ บาบิโลนและขีปนาวุธต่อต้านรถถังของอิรัก กระสุนของเอบรามส์ด้วยกันเองก็ยังไม่สามารถเจาะทะลุเกราะด้านหน้าและด้านข้างได้เช่นกัน ตัวอย่างที่ให้เห็นเกิดขึ้นเมื่อเอบรามส์คันหนึ่งต้องการทำลายเอบรามส์อีกคันที่ติดหล่มและขวางทางอยู่จนต้องทิ้งมันไว้
การควบคุมความเสียหาย
ในกรณีที่เอบรามส์ได้รับความเสียหายจากการถูกยิงเข้าที่ส่วนห้องลูกเรือ รถถังจึงได้ติดตั้งระบบดับเพลิงเอาไว้ ซึ้งมันจะทำการดับเพลิงโดยอัตโนมัติทันทีเมื่อเกิดไฟไหม้
เชื้อเพลิงและกระสุนจะถูกเก็บเอาไว้ในส่วนที่หุ้มเกราะเพื่อป้องกันลูกเรือจากการระเบิดของกระสุนในรถถังเมื่อรถถังถูกยิง
อาวุธหลัก
อาวุธหลักของเอ็ม1 คันต้นแบบคือปืนใหญ่รถถังเอ็ม68เอ1 ขนาด 105 ม.ม. ที่จะยิงกระสุนหลากชนิด เช่น ระเบิดแรงสูงต่อต้านรถถัง ระเบิดแรงสูง ฟอสฟอรัสขาว และกระสุนต่อต้านบุคคล ปืนแบบนี้ถูกสร้างจากปืนโรยัล ออร์ดแนนซ์ แอล7 ภายใต้ใบอนุญาตของอังกฤษ ในขณะที่มันเป็นปืนที่มีความน่าเชื่อถือและถูกใช้อย่างกว้างขวางในประเทศกลุ่มเนโท แต่ก็มีความต้องการปืนที่ยิงได้ไกลกว่า 3 กิโลเมตรอย่างแม่นยำเพื่อจัดการกับเกราะสมัยใหม่ เพื่อให้ได้ความแม่นยำในระดับนั้น เส้นผ่าศูนย์กลางของกระสุนจะต้องยาวมากขึ้น การทำงานในด้านความแม่นยำและการทะลุทะลวงเกราะของเอ็ม68เอ1 นั้นเทียบได้กับของเอ็ม256เอ1 ถึง 3 กิโลเมตร แต่หากไกลกว่านั้น กระสุนขนาด 105 ม.ม.จะสูญเสียพลังจลน์ที่ใช้เพื่อเจาะเกราะสมัยใหม่
อาวุธหลักของเอ็ม1เอ1 และเอ็ม1เอ2 คือปืนใหญ่รถถัง เอ็ม256เอ1 ขนาด 120 ม.ม. ซึ่งออกแบบโดยไรน์เมทอล เอจีในประเทศเยอรมนี ผลิตภายใต้ใบอนุญาตโดยวอเตอร์วเลียท อาร์เซนัลในสหรัฐอเมริกา เอ็ม256เอ1 เป็นแบบดัดแปลงมาจากปืนไรน์เมทอล 120 ม.ม. แอล/44 ที่ใช้กับรถถังลีโอพาร์ด 2 ของเยอรมัน รถถังลีโอพาร์ดนั้นมีหลายรุ่น รุ่นสูงสุดคือ ลีโอพาร์ด 2เอ6 ที่ใช้ปืนแอล/55 ที่ยาวกว่าแอล/44
เอ็ม256เอ1 สามารถยิงกระสุนได้อย่างหลากหลาย กระสุนแบบเอ็ม829เอ2 ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อจัดการกับภัยคุกคามอย่างรถถังที-90 หรือที-80 ของโซเวียตที่ติดเกราะระเบิดปฏิกิริยาคอนทักท์-5 นอกจากนี้มันยังใช้กระสุนระเบิดแรงสูงต่อต้านรถถังอย่างเอ็ม830 ซึ่งรุ่นล่าสุด (เอ็ม830เอ1) ของมันจะทำงานร่วมกับชนวนสัมผัสไฟฟ้าที่ซับซ้อนและสะเก็ดระเบิด ซึ่งทำให้มันมีประสิทธิภาพกับพาหนะหุ้มเกราะ ทหารราบ และอากาศยานบินต่ำ เอบรามส์ใช้การบรรจุกระสุนด้วยมือ ซึ่งสนับสนุนพลประจำรถถังให้สามารถทำหน้าที่อื่นได้ เช่น การซ่อมบำรุงและดำเนินการสังเกต/ฟังหลังปฏิบัติการยิง (OP/LP)
กระสุนต่อต้านบุคคล เอ็ม1028 ขนาด 120 ม.ม.ได้ถูกนำมาใช้หลังจากสิ้นสุดการบุกอิรักเมื่อปี พ.ศ. 2546 มันบรรจุด้วยลูกปรายทำจากทังสเตนขนาด 3 ม.ม. จำนวน 1,098 ลูก ซึ่งจะกระจายออกจากปากกระบอกปืนเหมือนกับปืนลูกซอง โดยให้ระยะสังหารถึง 600 เมตร ลูกปรายทังสเตนนั้นสามารถถูกใช้เพื่อกำจัดศัตรูในพาหนะ การรบในเขตเมือง กวาดล้างช่องเขา หยุดการโจมตีจากทหารราบและตอบโต้ และสนับสนุนการโจมตีของทหารราบฝ่ายพันธมิตร กระสุนดังกล่าวยังมีประสิทธิภาพอย่างมากในการสร้างช่องบนกำแพงเพื่อส่งทหารราบเข้าพื้นที่ โดยใช้ได้ไกล 75 เมตร
นอกจากนี้แล้ว กระสุนรุ่นใหม่อย่าง เอ็กซ์เอ็ม1111 ก็ถูกพัฒนาขึ้นมาเช่นกัน มันเป็นกระสุนแบบนำวิถีโดยมีระยะหวังผลประมาณ 12 กิโลเมตรและใช้หัวรบพลังงานจลน์ ซึ่งใช้จรวดขับเคลื่อน มันมีแนวโน้มที่จะเป็นกระสุนเจาะเกราะที่ดีที่สุดของสหรัฐ โดยสามารถเจาะทะลุเกราะที่หนา 790 ม.ม.ได้ แต่ได้ยกเลิกไปพร้อมกับโครงการระบบการรบอนาคต (Future Combat System, FCS)
อาวุธรอง
รถถังเอบรามส์นั้นมีปืนกลทั้งสิ้น 3 กระบอก ได้แก่
สำหรับกองทัพสหรัฐ ในรถถังจะมีปืนเล็กยาว เอ็ม16 หรือเอ็ม4 คาร์ไบน์ ซึ่งเก็บเอาไว้ในส่วนป้อมปืนในกรณีฉุกเฉินเมื่อลูกเรือต้องสละรถถัง ในขณะเดียวกันลูกเรือเองก็จะมีเอ็ม9 เบเร็ทต้าเป็นอาวุธประจำกาย ในปัจจุบันลูกเรือของกองทัพสหรัฐจะมีปืนเล็กยาวหรือคาร์บินคนละหนึ่งกระบอก ในปฏิบัติการปลดปล่อยอิรักลูกเรือบางนายจะใช้จรวดต่อสู้รถถังประทับบ่าเอ็ม136 เอที4 สำหรับจัดการกับยานเกราะในสภาพแวดล้อมที่คับแคบจนไม่สามารถใช้ปืนใหญ่หลักของเอ็ม1 เอบรามส์ได้