cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไฟฟ้าสถิต
ไฟฟ้าสถิตสะสมในวัสดุของไหลที่ไวไฟและจุดระเบิดได้
การไหลของสารที่เป็นผงละเอียดหรือของเหลวการนำต่ำในท่อหรือผ่านการกวนเชิงกลสามารถสะสมไฟฟ้าสถิตย์ได้ การไหลของเม็ดของวัสดุเช่นทรายลงไปตามรางพลาสติกสามารถถ่ายโอนประจุได้ ซึ่งสามารถวัดได้อย่างง่ายดายโดยใช้มัลติมิเตอร์เชื่อมต่อกับฟอยล์โลหะที่ซับในรางช่วงเวลานั้น และสามารถเป็นสัดส่วนหยาบ ๆ กับการไหลของอนุภาค เมฆฝุ่นของสารที่เป็นผงละเอียดสามารถไหม้ไฟหรือระเบิดได้ เมื่อมีการปบลดปล่อยประจุไฟฟ้าสถิตในฝุ่นหรือเมฆไอน้ำ การระเบิดก็เกิดขึ้นได้ ท่ามกลางอุบัติการณ์ในอุตสาหกรรมหลักที่เคยเกิดขึ้นก็คือไซโลเมล็ดพืชในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส, โรงงานผลิตสีในประเทศไทย, โรงงานทำแม่พิมพ์ไฟเบอร์กลาสในแคนาดา, การระเบิดถังเก็บในเมืองเกลนพูลรัฐโอคลาโฮมาในปี 2003 และการดำเนินงานถังบรรจุแบบเคลื่อนที่และคลังน้ำมันในเมือง Des Moines ร้ฐไอโอวา และเมืองแวลลีย์เซนเตอร์รัฐแคนซัสในปี 2007
ความสามารถของของเหลวที่จะเก็บประจุไฟฟ้าจะขึ้นอยู่กับการนำไฟฟ้าของมัน เมื่อของเหลวการนำต่ำไหลผ่านท่อหรือถูกเขย่าด้วยเครื่องกล การแยกประจุที่เหนี่ยวนำโดยการสัมผัสที่เรียกว่า ไฟฟ้าจากการไหล (flow electrification) จะเกิดขึ้น ของเหลวที่มีการนำไฟฟ้าต่ำ (ต่ำกว่า 50 picosiemens ต่อเมตร) จะถูกเรียกว่าตัวสะสม ของเหลวที่มีการนำสูงกว่า 50 pS/m จะเรียกว่าตัวไม่สะสม ในตัวไม่สะสม ประจุจะฟื้นคืนสภาพได้เร็วที่สุดเท่าที่พวกมันจะแยกออกจากกัน ดังนั้นการสะสมประจุไฟฟ้าจึงไม่ได้มีนัยสำคัญ ในอุตสาหกรรมปิโตรเคมี 50 pS/m คือค่าต่ำสุดการนำไฟฟ้าที่แนะนำสำหรับการกำจัดที่เพียงพอของประจุจากของเหลว
น้ำมันหม้อแปลงเป็นส่วนหนึ่งของระบบฉนวนไฟฟ้าของหม้อแปลงไฟฟ้​​าขนาดใหญ่และอุปกรณ์ไฟฟ้าอื่น ๆ การเติมมันลงไปใหม่ให้กับอุปกรณ์ขนาดใหญ่ต้องป้องกันการเติมประจุไฟฟ้าสถิตของของเหลวซึ่งอาจเกิดความเสียหายต่อฉนวนของหม้อแปลงที่มีความไว
การเติมเชื้อเพลิง
การปลดปล่อยไฟฟ้าสถิตในขณะเติมพลังงานด้วยน้ำมันเบนซินเป็นอันตรายที่เกิดขึ้นที่สถานีบริการน้ำมัน. ไฟยังสามารถเกิดขึ้นที่สนามบินในขณะเติมน้ำมันอากาศยานด้วยน้ำมันก๊าด เทคโนโลยีการลงดินใหม่ ๆ เช่นการใช้วัสดุที่เป็นตัวนำบวกกับสารป้องกันไฟฟ้าสถิตย์ช่วยในการป้องกันหรือช่วยกระจายการสะสมของไฟฟ้​​านิ่งได้อย่างปลอดภัย
การไหลของก๊าซเพียงอย่างเดียวในท่อสามารถสร้างไฟฟ้าสถิตขึ้นได้ มันมีการจินตนาการว่ากลไกการสร้างประจุจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่ออนุภาคของแข็งหรือหยดของเหลวจะถูกนำพาอยู่ในกระแสก๊าซเท่านั้น
การปลดปล่อยไฟฟ้าสถิตในการสำรวจอวกาศ
เนื่องจากความชื้นที่ต่ำอย่างรุนแรงในสภาพแวดล้อมต่างดาว ประจุไฟฟ้าสถิตขนาดใหญ่มากสามารถสะสมขึ้นได้ ก่อให้เกิดอันตรายอย่างใหญ่หลวงกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อนที่ใช้ในยานพาหนะการสำรวจอวกาศ ไฟฟ้าสถิตถูกคิดว่าจะเป็นอันตรายโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักบินอวกาศในภารกิจการวางแผนไปยังดวงจันทร์และดาวอังคาร การเดินข้ามภูมิประเทศที่แห้งอย่างสุดขั้วอาจทำให้พวกเขาสะสมประจุเป็นจำนวนมหาศาล การเอื้อมมือออกไปเปิดกลอนอากาศในขณะเดินทางการกลับของพวกเขาอาจก่อให้เกิดการปลดปล่อยไฟฟ้าสถิตขนาดใหญ่ที่อาจทำลายอุปกณ์รอิเล็กทรอนิกส์ที่มีความสำคัญ
การแตกร้าวจากโอโซน
การปลดปล่อยไฟฟ้าสถิตในบริเวณที่มีการปรากฏตัวของอากาศหรือออกซิเจนสามารถสร้างโอโซนขึ้นได้ โอโซนสามารถลดคุณภาพชิ้นส่วนที่เป็นยาง สารที่มีคุณสมบัติยืดหยุ่นแบบยางธรรมชาติ (elastomer) จำนวนมากมีความไวต่อการแตกร้าวจากโอโซน การเปิดรับต่อโอโซนจะสร้างรอยแตกทะลุลึกลงไปในองค์ประกอบที่สำคัญเช่นปะเก็นและโอริง นอกจากนี้ท่อส่งน้ำมันเชื้อเพลิงยังมีความเสี่ยงที่จะเกิดปัญหาเว้นแต่จะมีมาตรการป้องกันที่รวมถึงการใส่สารต้านโอโซนลงในส่วนผสมยาง หรือใช้ยางที่ทนต่อโอโซน ไฟไหม้จากท่อน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีรอยแตกได้สร้างปัญหากับยานพาหนะมานาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนของเครื่องยนต์ที่โอโซนสามารถถูกผลิตขึ้นโดยอุปกรณ์ไฟฟ้า
พลังงานที่เกี่ยวข้อง
พลังงานที่ปล่อยออกจากการปลดปล่อยไฟฟ้าสถิตย์อาจแตกต่างกันไปอย่างกว้างขวาง พลังงาน E มีค่าเป็นจูลส์สามารถคำนวณได้จากค่าคาปาซิแตนซ์ (C) ของวัตถุและศักย์ไฟฟ้าสถิต V มีค่าเป็นโวลต์ (V) โดยใช้สูตร E = ½CV2. ผู้ทดลองประมาณความจุของร่างกายมนุษย์สูงที่สุดได้ถึง 400 picofarads และด้วยความดันปลดปล่อยประจุที่ 50,000 โวลต์ เช่นในระหว่างการสัมผัสกับรถยนต์ที่มีประจุ จะสร้างประกายไฟด้วยพลังงาน 500 millijoules การประมาณการอีกประการหนึ่งคือ 100-300 pF และ 20,000 โวลต์, สามารถผลิตพลังงานสูงสุดที่ 60 มิลลิจูล IEC 479-2:1987 ระบุว่าการปลดปล่อยประจุไฟฟ้าสถิตที่มีพลังงานสูงกว่า 5000 mJ เป็นความเสี่ยงร้ายแรงโดยตรงต่อสุขภาพของมนุษย์ IEC 60065 ระบุว่าสินค้าอุปโภคบริโภคไม่สามารถปลดปล่อยมากกว่า 350 mJ เข้าสู่คน
ศักย์ไฟฟ้าสูงสุดจะถูกจำกัดไว้ที่ประมาณ 35-40 กิโลโวลต์เนื่องจากการปลดปล่อยโคโรนา (corona discharge) (การปล่อยประจุเป็นแสงเรือง) ที่กระจายประจุที่ศักย์ไฟฟ้าสูง ศักย์ไฟฟ้าที่ต่ำกว่า 3000 โวลต์มักจะไม่สามารถตรวจพบได้โดยมนุษย์ ศักย์ไฟฟ้าสูงสุดที่มักจะพบได้บนร่างกายมนุษย์จะมีช่วงระหว่าง 1 kV จนถึง 10 kV แม้ว่าในสภาวะที่เหมาะสมค่าสูงที่สุดจะอยู่ที่ 20-25 กิโลโวลต์ ความชื้นสัมพัทธ์ต่ำจะช่วเพิ่มประจุสะสม; การเดิน 20 ฟุต (6.1 เมตร) บนพื้นไวนิลที่ความชื้นสัมพัทธ์ 15% จะทำให้เกิดการสะสมของแรงดันไฟฟ้าได้ถึง 12 กิโลโวลต์ในขณะที่ความชื้น 80% แรงดันไฟฟ้าจะมีเพียง 1.5 kV เท่านั้น
พลังงานประกายไฟเพียง 0.2 millijoules อาจสร้างอันตรายจากการเผาไหม้; พลังงานที่ต่ำดังกล่าวมักจะต่ำกว่าเกณฑ์ของการรับรู้ทางสายตาและหูของมนุษย์
พลังงานการจุดประกายโดยทั่วไปคือ:
พลังงานที่จำเป็นให้เกิดความเสียหายต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ (ต้องการอ้างอิง) อยู่ระหว่าง 2 ถึง 1000 นาโนจูลส์
พลังงานที่ค่อนข้างเล็ก มักจะเพียง 0.2-2 มิลลิจูลส์ เป็นสิ่งจำเป็นที่จะจุดชนวนส่วนผสมไวไฟของน้ำมันเชื้อเพลิงและอากาศ สำหรับก๊าซและตัวทำละลายไฮโดรคาร์บอนอุตสาหกรรมทั่วไป พลังงานจุดระเบิดขั้นต่ำที่จำเป็นสำหรับจุดระเบิดสารผสมไอระเหยกับอากาศจะต่ำสุดสำหรับความเข้มข้นของไอระเหยที่อยู่ตรงกลางโดยประมาณระหว่างขีดจำกัดการระเบิดตัวล่างและขีดจำกัดการระเบิดตัวบน และเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อความเข้มข้นเบี่ยงเบนไปจากจุดเหมาะสมนี้ไปด้านใดด้านหนึ่ง ละอองของของเหลวไวไฟอาจถูกจุดระเบิดที่จุดต่ำกว่าจุดวาบไฟ (flash point) ของพวกมัน โดยทั่วไปละอองของเหลวที่มีอนุภาคขนาดต่ำกว่า 10 ไมโครเมตรจะทำตัวเหมือนไอระเหย อนุภาคขนาดสูงกว่า 40 ไมโครเมตรจะทำตัวเหมือนฝุ่นที่ติดไฟมากกว่า ปกติความเข้มข้นไวไฟต่ำสุดของละอองจะอยู่ระหว่าง 15 ถึง 50 g/m3 ในทำนองเดียวกันการปรากฏตัวของโฟมบนพื้นผิวของของเหลวไวไฟเพิ่มความสามารถจุดระเบิดอย่างมีนัยสำคัญ สเปรย์ฝุ่นไวไฟสามารถจุดระเบิดได้เช่นกัน ส่งผลให้เกิดการระเบิดฝุ่น (dust explosion) ขีดจำกัดการระเบิดตัวล่างมักจะอยู่ระหว่าง 50 ถึง 1000 g/m3; ฝุ่นที่ละเอียดกว่ามีแนวโน้มที่จะเกิดระเบิดได้มากกว่าและใช้พลังงานจุดประกายน้อยกว่าเพื่อระเบิดออกไป การปรากฏตัวพร้อมกันของไอระเหยไวไฟและฝุ่นที่ติดไฟได้สามารถลดพลังงานจุดระเบิดได้อย่างมีนัยสำคัญ; เพียง 1 ปริมาตร.% ของโพรเพนในอากาศสามารถลดพลังงานจุดระเบิดของฝุ่นละอองที่จำเป็นได้เป็น 100 เท่า ปริมาณออกซิเจนในชั้นบรรยากาศที่สูงกว่าปกติก็ช่วยลดพลังงานการจุดระเบิดได้อย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน
มีห้าประเภทของการปลดปล่อยไฟฟ้า:
การนำไปใช้ประโยชน์
ไมโครโฟนแบบตัวเก็บประจุนี้เราสามารถนำไปใช้กับการร้องเพลง การพูด จะได้เสียงที่ชัดเจน และเป็นไมโครโฟนที่นิยมใช้ ชุดประดิษฐ์เส้นใยนาโน
ผลงานรางวัลชมเชย ประจำปี 2549 ของสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ
ในปัจจุบัน เส้นใยนาโน (nanofibres) ซึ่งจัดเป็นหนึ่งในวัสดุนาโนที่สำคัญ เป็นเส้นใยสังเคราะห์ที่กำลังได้รับความสนใจอย่างมาก เนื่องจากเส้นใยมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางในระดับนาโนเมตร ซึ่งมีข้อดี คือ มีอัตราส่วนระหว่างพื้นผิวต่อปริมาตร (surface-to-volume ratio) สูงมากกว่า 1,000 เท่า เมื่อเทียบกับเส้นใยในระดับไมโครเมตร (microfibres) และมีขนาดของรูพรุน (pore) ที่เล็ก ส่งผลทำให้มีสมบัติต่าง ๆ เช่น สมบัติเชิงกล สมบัติทางไฟฟ้า หรือสมบัติอื่น ๆ ที่ดีมาก เหมาะสำหรับงานเฉพาะด้าน   ซึ่งต้องการความได้เปรียบของขนาดที่จิ๋วแต่แจ๋ว ไปใช้ เช่น การประยุกต์ใช้งานของเส้นใยนาโนพอลิเมอร์ที่ย่อยสลายได้ ไม่เป็นพิษ และมีความเข้ากันได้ทางชีวภาพ สำหรับงานทางด้านวิศวกรรมเนื้อเยื่อกระดูก ( bone tissue engineering ) ผ้าปิดแผล (wound dressing) ระบบส่งยา (drug delivery system) ระบบการกรองอย่างละเอียด (ultrafiltration) เป็นต้น  สำหรับเทคนิคที่นำมาใช้ในการเตรียมเส้นใยนาโนมีหลายวิธี ซึ่งแต่ละวิธีการมีข้อดี ข้อเสีย ที่แตกต่างกันไป ซึ่ง เทคนิคอิเล็กโตรสปินนิ่ง (electrospinning) หรือ การปั่นเส้นใยด้วยไฟฟ้าสถิต เป็นทางเลือกใหม่ที่ได้ถูกนำมาใช้เตรียมเส้นใยนาโนของวัสดุพอลิเมอร์ และสารอนินทรีย์ออกไซด์หลากหลายชนิด
มาตรฐานบังคับใช้
1.BS PD CLC/TR 50404:2003 รหัสของการปฏิบัติในการควบคุมไฟฟ้านิ่งที่ไม่พึงประสงค์
2.NFPA 77 (2007) ข้อควรปฏิบัติแนะนำเกี่ยวกับไฟฟ้าสถิต
การป้องกันการเกิดไฟฟ้าสถิต ไฟฟ้าสถิตเกิดขึ้นเพราะมีการสะสมของอะตอมหรือประจุไฟฟ้าในในร่างกาย รวมทั้งยังไปถึงสภาพอากาศที่แห้งอีกด้วย ที่เป็นสาเหตุทำให้เกิดไฟฟ้าสถิตได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น จึงมีวิธีการป้องกันการเกิดไฟฟ้าสถิตนั่นก็คือ -ควรดื่มน้ำให้มากๆ ทาโลชั่นบำรุงผิว เพื่อไม่ให้ร่างกายหรือผิวพรรณนั้นแห้งกร้านที่เป็นตัวทำให้เกิดไฟฟ้าสถิต -หลีกเลี่ยงเสื้อผ้าที่เป็นขนสัตว์ และผ้าใยสังเคราะห์ -ควรสวมใส่ถุงเท้าผ้าคอตตอน และเลือกใส่รองเท้าที่เป็นพื้นยาง
Major histocompatibility complex
major histocompatibility complex (MHC) เป็นโลคัสขนาดใหญ่ที่ดีเอ็นเอของสัตว์มีกระดูกสันหลังซึ่งมีชุดยีนที่มีภาวะพหุสัณฐาน (polymorphic genes) ซึ่งเข้ารหัสโปรตีนผิวเซลล์อันจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ โปรตีนผิวเซลล์เช่นนี้เรียกว่า โมเลกุล MHC (MHC molecule)
เมทิลซาลิไซเลต
เมทิลซาลิไซเลต (อังกฤษ:Methyl salicylate) หรือน้ำมันระกำ เป็นสารที่มีสูตรเคมี C6H4 (HO) COOCH3 และมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น ซาลิไซลิก แอซิด เมทิล เอสเตอร์ (salicylic acid methyl ester) หรือ ออยล์ ออฟ วินเตอร์กรีน (oil of wintergreen) ลักษณะเป็นของเหลวใสที่อุณหภูมิห้อง มีกลิ่นฉุน เมื่อถูกผิวหนังจะแสบร้อน เมทิลซาลิไซเลตจะพบในพืชหลายชนิด โดยพืชที่มีสารตัวนี้จะเรียกว่า วินเตอร์กรีน (wintergreen) เมทิลซาลิไซเลต เป็นพิษ ดังนั้นพืชที่มีสารตัวนี้ก็เพื่อ ปกป้องตนเองจากสัตว์กินพืช (herbivory) มีพืชหลายชนิดที่ผลิต เมทิลซาลิไซเลต ในปริมาณเล็กน้อย ซึ่งได้แก่
การผลิต
ผลิตโดยปฏิกิริยาคอนเดนเซซั่น ของกรดซาลิไซลิก กับ เมทานอล
อีวเซตาคียาเวรู
อีวเซตาคียาเวรู (И всё-таки я верю…, I vsyo-taki ya veryu...) เป็นภาพยนตร์สารคดีของสหภาพโซเวียต กำกับโดย มีฮาอิล โรมม์ เข้าฉายครั้งแรกในสหภาพโซเวียตในปี 1974
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของ มีฮาอิล โรมม์ เดิมภาพยนตร์จะใช้ชื่อว่า "The World Today" แต่มีฮาอิล โรมม์ ได้เสียชีวิตก่อนที่งานจะเสร็จในปี 1971 Elem Klimov, Marlen Khutsiev และ German Lavrov จึงรับหน้าที่ทำภาพยนตร์ต่อจนภาพยนตร์ทำสำเร็จและใช้ชื่อว่า "อีวเซตาคียาเวรู..." (แปลว่า:เพราะว่าฉันเชื่อ)
เนื้อหาในภาพยนตร์จะเริ่มจากยุคก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, การขึ้นสู่อำนาจและจุดจบของนาซีเยอรมนีและการทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ, สถานการณ์ของโลกในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960-1970, การปฏิวัติทางวัฒนธรรมในจีน, การประท้วงของผู้คนที่ต้องการสันติภาพ
พัก จี-ฮโย
พัก จี-ฮโย (박지효; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997) หรือชื่อในวงการว่า จี-ฮโย เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกของทไวซ์ (Twice) กลุ่มดนตรีหญิงซึ่งบริษัทเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ จัดตั้งขึ้นในเกาหลีใต้เมื่อปี 2015 ผ่านรายการรีแอลลิตีโชว์ชื่อ ซิกซ์ทีน (Sixteen)
ประวัติ
พัก จี-ฮโย เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 ที่เมืองคูรี จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ตอนเกิดเธอมีชื่อจริงว่า พัก จี-ซู ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น พัก จี-ฮโย ในปี ค.ศ. 2005 จี-ฮโยได้รับการยอมรับในฐานะเด็กฝึกหัดของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ สิบปีผ่านไปจึงได้เป็นสมาชิกของทไวซ์
วงศ์กวางชะมด
กวางชะมด (Musk deer) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกสัตว์เคี้ยวเอื้องในวงศ์ Moschidae และสกุล Moschus
ชื่อ
โดยคำว่า "Musk" ที่ใช้เป็นชื่อสามัญในภาษาอังกฤษ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาสันสกฤตคำว่า "มุษกะ" ขณะที่แถบป่าหิมพานต์เรียก "กาสตุริ" โดยกวางชะมดถูกใช้เป็นเครื่องสำหรับผลิตเครื่องหอมมาแต่โบราณ โดยมีสูตรว่า ให้ทุบกวางชะมดตัวผู้ให้ตาย โดยอย่าให้เลือดออก แล้วเลาะกระดูกออก และนำเนื้อไปตากแดดให้แห้งแล้วป่นทำเป็นผงหอม หรือให้ผ่าท้องตัวผู้แล้วนำไข่ดันออกมาป่นให้เป็นผง แล้วนำใส่ถุง จะเป็นเครื่องหอมที่ดีที่สุด
ชนิด
กวางชะมดมีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับกวาง (Cervidae) แต่ไม่จัดว่าเป็นกวาง กวางชะมดไม่มีเขาและมีขนาดเล็กกว่า มีทั้งสิ้น 7 ชนิด คือ
ลักษณะ
กวางชะมดโดยรวมแล้ว มีขนหยาบและมีสีสันที่หลากหลาย มีความยาวประมาณ 1 เมตร มีความสูงถึงหัวไหล่ประมาณ 50-60 เซนติเมตร แต่บริเวณสะโพกจะสูงกว่าหัวไหล่อีกประมาณ 5 เซนติเมตร น้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 9-11 กิโลกรัม มีจุดเด่น คือ มีเขี้ยวออกมาจากริมฝีปากประมาณ 7.5 เซนติเมตร ซึ่งตัวเมียจะมีขนาดสั้นกว่า ตัวผู้มีต่อมผลิตสารคล้ายขี้ผึ้งที่มีกลิ่นคล้ายกับกลิ่นของชะมด (Viverridae) ซึ่งมีไว้เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารกับตัวเมียและประกาศอาณาเขต ที่บริเวณระหว่างสะดือกับอวัยวะสืบพันธุ์ และยังมีถุงน้ำดีอีกด้วย
ถิ่นที่อยู่
กวางชะมด อาศัยอยู่ลำพังตัวเดียวในป่าที่ราบสูงในระดับ 2,600-3,600 เมตร จากระดับน้ำทะเล ในทวีปเอเชียตอนกลางและเอเชียตะวันออก ออกหากินในเวลาเช้าและเย็น นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว เมื่อสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 1 ปี
ประโยชน์ต่อมนุษย์
กวางชะมด เป็นสัตว์ที่มนุษย์ใช้กลิ่นจากการผลิตของตัวผู้เช่นเดียวกับชะมด เรียกว่า "ชะมดเชียง" ในเชิงสมุนไพรและผลิตเครื่องหอม บางชนิดมีการเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ซึ่งตัวผู้จะผลิตสารนี้ได้ตัวประมาณ 28 กรัม และจะผลิตได้เมื่อมีอายุ 3 ปี หรือมากกว่า
ลำดวนดอย
ลำดวนดอย หรือ พรหมดอย เป็นพืชในสกุลมหาพรหม มีถิ่นกำเนิดในมณฑลยูนนาน ทางใต้ของจีน ที่ไทยพบในป่าดิบเขาแถบดอยตุงที่ความสูงประมาณ 1300 เมตร  ลักษณะเป็นไม้ต้นไม่ผลัดใบ สูงได้ถึง 20 เมตร มีขนตามกิ่งอ่อน กลีบเลี้ยงด้านนอก ก้านดอก กลีบดอก และผล ใบรูปใบหอกหรือรูปขอบขนาน ยาว 10–27 เซนติเมตร ปลายใบแหลมยาว แผ่นใบหนา ด้านล่างใบมีขนประปราย ก้านใบยาว 0.5–1 เซนติเมตร ช่อดอกสั้นออกตามซอกใบ มี 1-3 ดอก มีใบประดับขนาดเล็ก ก้านดอกยาว 1.5–2.5 เซนติเมตร กลีบเลี้ยงรูปเกือบกลม ยาว 3–3.5 มิลลิเมตร กลีบดอกรูปไข่กว้าง กลีบวงนอกยาวประมาณ 3 เซนติเมตร สีเหลืองอ่อน กลีบวงในสีม่วง ยาว 1–2 เซนติเมตร โคนกลีบคล้ายเงี่ยงลูกศร ปลายกลีบโค้งจรดกันคล้ายหมวก เกสรเพศผู้ยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร มี 8–10 คาร์เพล แต่ละคาร์เพลมีออวุล 6–8 เม็ด ดอกหอมอ่อน ๆ ตลอดวัน ผลย่อยรูปขอบขนาน ยาว 3–6 เซนติเมตร ก้านผลยาว 1–1.5 เซนติเมตร
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 57 (U.S. Highway 57) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้ ที่มีเส้นทางเป็นแนวตะวันออก-ตะวันตก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐเท็กซัส ปลายทางทิศเหนือ (ตะวันออก) อยู่ห่างจากเมืองแซนแอนโทนีโอไปทางทิศใต้ประมาณ 50 mi ระหว่างเดไวน์ และเพียร์สซอลล์ ที่ทางแยกกับอินเตอร์สเตต 35 (ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 81 เดิม) ส่วนปลายทางทิศใต้ (ตะวันตก) อยู่ในอีเกิลพาส (Eagle Pass) ที่รีโอแกรนด์ (รีโอบราโบ) ซึ่งเชื่อมต่อไปยัง Piedras Negras, Coahuila ด้วยทางหลวงเม็กซิโกหมายเลข 57 (Mexican Federal Highway 57)
ศาลาว่าการเก่าฮกไกโด
ศาลาว่าการเก่าฮกไกโด เป็นอาคารว่าการเก่าของเกาะฮกไกโดในสมัยจักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในนครซัปโปโระ
อาคารสร้างในปี 1873 ในรัชสมัยเมจิ ใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมโคโลเนียลแบบอเมริกัน เมื่อแรกสร้างเสร็จเป็นหนึ่งในอาคารที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น โดยแรกใช้เป็นที่ทำการของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาฮกไกโด (ไคตากูชิ) ต่อมาอาคารได้ถูกเพลิงไหม้ในปี 1879
ต่อมา ภายหลังยุบไคตากูชิในปี 1882 แล้ว เกาะฮกไกโดก็ถูกรวมเข้าเป็นจังหวัดเดียว และจึงมีการตั้งสำนักบริหารฮกไกโดขึ้น ในปี 1886 โดยได้ซ่อมแซมอาคารหลังเก่าที่ถูกไฟไหม้ และใช้การได้ในปี 1888 โดยการซ่อมแซมใหม่นี้ได้ใช้อิฐแดงมาปูผนังตลอดจนโดมกลางของอาคาร
ภาพภายในอาคาร
<Gallery> ไฟล์:Hokkaido Prefectural Office13s5s4272.jpg|โถงทางเข้า ไฟล์:Hokkaido Prefectural Office11s5s4272.jpg|ชั้น 1 ไฟล์:Hokkaido Prefectural Office15s5s4272.jpg|ชั้น 2 ไฟล์:Hokkaido Prefectural Office06n4272.jpg|ประตูรั้ว </Gallery>
กระดาษ
กระดาษ เป็นวัสดุที่ผลิตขึ้นมาสำหรับการจดบันทึก มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เชื่อกันว่ามีการใช้กระดาษครั้งแรก ๆ โดยชาวอียิปต์และชาวจีนโบราณ แต่กระดาษในยุคแรก ๆ ล้วนผลิตขึ้นเพื่อการจดบันทึกด้วยกันทั้งสิ้น จึงกล่าวได้ว่าระบบการเขียนคือแรงผลักดันให้เกิดการผลิตกระดาษขึ้นในโลก ปัจจุบันกระดาษไม่ได้มีประโยชน์ในการใช้จดบันทึกตัวหนังสือ หรือข้อความ เท่านั้น ยังใช้ประโยชน์อื่น ๆ ได้มากมาย เช่น กระดาษชำระ กระดาษห่อของขวัญ กระดาษลูกฟูกสำหรับทำกล่อง เป็นต้น
ประวัติ
กระดาษของชาวอียิปต์โบราณ หรือกระดาษพาไพรัส ผลิตจากกกชนิดหนึ่ง ที่เรียกว่า พาไพรัส (papyrus) พบว่ามีการใช้จารึกบทสวดและคำสาบาน บรรจุไว้ในพีระมิดของอียิปต์ นักประวัติศาสตร์เชื่อว่ามีการใช้กระดาษที่ทำจากพาไพรัสมาตั้งแต่ปฐมราชวงศ์ของอียิปต์ (ราว 3,000 ปีก่อนคริสตกาล)
สำหรับวัสดุใช้เขียนนั้น ในสมัยโบราณมีด้วยกันหลายอย่าง เช่น แผ่นโลหะ หิน ใบลาน เปลือกไม้ ผ้าไหม ฯลฯ ผู้คนสมัยโบราณคงจะใช้วัสดุต่าง ๆ หลากหลายเพื่อการบันทึก ครั้นเมื่อราว ค.ศ. 105 สมัยพระเจ้าจักรพรรดิโฮตี่ ชาวจีนได้ประดิษฐ์กระดาษโดยชาวเมืองลีบางชื่อว่าไช่หลุ่น (Ts'ai'Lung) ใช้เปลือกไม้เศษแหอวนเก่า ๆ มาต้มจนได้เยื่อกระดาษและมาเกลี่ยบนตระแกรงปล่อยให้แห้งและหลังจากนั้นได้มีการใช้วิธีผลิตกระดาษเช่นนี้แพร่หลายอย่างรวดเร็ว
กระดาษถูกนำจากประเทศจีนสู่โลกมุสลิมผ่านสงครามทัลลัส (Tallas) ในปี ค.ศ. 751 ที่กองทัพจีนรบกับกองทัพมุสลิม เชลยศึกชาวจีน 2 คนได้เปิดเผยวิธีการทำกระดาษแก่ชาวมุสลิมก่อนได้รับการปล่อยตัวไป จากนั้นมุสลิมได้ทำให้การทำกระดาษเปลี่ยนจากศิลปะไปเป็นอุตสาหกรรมกระดาษ ทำให้มีการพัฒนาการศึกษาในโลกมุสลิมอย่างกว้างขวาง มุสลิมในสมัยกลางจึงเจริญก้าวหน้าด้านศิลปวิทยาการที่สุดในโลก
ชาวมุสลิมปรับปรุงวิธีการทำกระดาษใช้ผ้าลินินแทนเปลือกของต้นหม่อนอย่างที่ชาวจีนทำ เศษผ้าลินินไม่เน่าเปื่อย แต่จะเปียกโชกอยู่ในน้ำ และหมักอยู่ในนั้น เศษผ้าที่ต้มแล้วจะปราศจากกากที่เป็นด่างและสิ่งสกปรกอื่น ๆ จากนั้นเศษผ้าจะถูกนำมาตอกด้วยค้อนให้เป็นเยื่อ เทคนิคที่ทำให้เป็นเยื่อบางนี้ถูกพัฒนาโดยชาวมุสลิม
จากนั้นโรงงานกระดาษที่เฟื่องฟูอยู่ในอิรัก ซีเรีย และปาเลสไตน์ ก็ขยายตัวไปสู่ทางตะวันตก ในทวีปแอฟริกา โรงงานกระดาษแห่งแรกของประเทศอียิปต์ตั้งขึ้นในปีค.ศ. 850 จากนั้นขยายไปมอรอคโค และในปีค.ศ. 950 ได้ขยายไปยังอันดาลูซิอา อาณาจักรมุสลิมสเปน
กระดาษถูกผลิตขึ้นครั้งแรกในยุโรปโดยมุสลิมมัวร์ โดยวัสดุที่ใช้ทำกระดาษคือปอชั้นดีของบาเลนเซียและมูร์เซีย โดยมีศูนย์กลางโรงงานกระดาษของอันดาลูซิอา ที่เมืองชาติวา (Xativa หรือ Jativa) ใกล้บาเลนเซีย จากสเปนและเกาะซิซิลีซึ่งในขณะนั้นเป็นอาณาจักรมุสลิม การทำกระดาษได้ขยายไปสู่ชาวคริสเตียนในอิตาลี จากนั้นในปีค.ศ. 1293 มีการตั้งโรงงานกระดาษที่โบโลญญา (Bologna) ในปีค.ศ. 1309 เริ่มมีการใช้กระดาษเป็นครั้งแรกในอังกฤษ จากนั้นในปลายศตวรรษที่ 14 ชาวเยอรมันจึงเพิ่งรู้จักกระดาษ
กระดาษในประเทศไทย
ประวัติการใช้กระดาษในสยามไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน แต่วัสดุที่มีลักษณะอย่างกระดาษนั้น เรามีกระดาษที่เรียกว่า สมุดไทย ผลิตจากเยื่อไม้ทุบละเอียด ต้มจนเปื่อย ใส่แป้งเพื่อให้เนื้อกระดาษเหนียว แล้วนำไปกรองในกระบะเล็ก ๆ ทิ้งไว้จนแห้ง แล้วลอกออกมาเป็นแผ่น พับทบไปมาจนตลอดความยาว จึงได้เป็นเล่มสมุด เรียกว่า สมุดไทยขาว หากต้องการ สมุดไทยดำก็จะผสมผงถ่านในขั้นตอนการผลิต
คำว่า กระดาษ ในภาษาไทยสันนิษฐานว่าน่าจะทับศัพท์มาจากภาษาอาหรับและเปอร์เซียคือ กิรฏอส ในสมัยที่ชาวเปอร์เซียเข้ามาค้าขายในสมัยกรุงศรีอยุธยาซึ่งภาษามลายูก็ได้ทับศัพท์จากสองภาษานี้เช่นเดียวกัน คือ kertas หมายถึง กระดาษ เช่นกัน ส่วน กิรฏอส ในภาษาอาหรับนั้น แม้ว่าจะมีใช้มาก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 6 แต่ก็เป็นคำที่ยืมมาจากภาษากรีก khartes ซี่งภาษาอังกฤษก็ได้ยืมคำนี้ไปใช้เป็น chart, card และ charter นอกจากนี้ยังมีข้อสันนิษฐานเพิ่มเติมอีกว่ามาจากภาษาโปรตุเกส cartas รูปพหูพจน์ของ carta แปลว่า จดหมาย แผนผัง เข้าใจว่าโปรตุเกสคงเป็นผู้นำกระดาษแบบฝรั่งเข้ามาก่อนในสมัยกรุงศรีอยุธยา
การใช้กระดาษในปัจจุบัน เนื่องจากกระดาษเป็นวัสดุสิ้นเปลือง จึงมีการนำกระดาษกลับมาใช้อีก เช่น กระดาษหนังสือพิมพ์นำมาพับถุงกระดาษ กระดาษสำหรับเขียนแม้ใช้แล้วทั้งสองหน้า ก็สามารถนำไปพิมพ์อักษรเบรลล์สำหรับคนตาบอดได้ เมื่อหมดสภาพแล้ว ก็นำไปเข้าโรงงานแปรรูปเป็นสินค้าประเภทลังกระดาษ ได้อีก
กระดาษที่ใช้งานในสำนักงานในประเทศไทยทั่วไปปัจจุบันนี้ใช้ขนาดมาตรฐาน คือ ขนาด A4 น้ำหนัก 70-80 แกรม เป็นส่วนมาก
คัมมินโฮม (อีพี)
ชาร์ต
คัมมินโฮม ขายได้ 11,000 ชุดในสัปดาห์แรกหลังจากวางจำหน่าย
รีเฟล็กซ์จามจากแสง
รีเฟล็กซ์จามจากแสง (photic sneeze reflex) หรืออาการจามจากแดด (sun sneezing) เป็นรีเฟล็กซ์ (ปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายผ่านระบบประสาท) ชนิดหนึ่ง ที่ทำให้เกิดอาการจามขึ้นจากสิ่งเร้าได้หลายอย่าง เช่น การมองเห็นแสงจ้า หรือการฉีดยาเข้าบริเวณรอบลูกตา พบได้ประมาณ 18-35% ของคนทั่วไป กลไกที่เป็นสาเหตุยังไม่ทราบแน่ชัด
สตรีใส่เสื้อสีน้ำเงินยืนอ่านจดหมาย
ภาพที่จัดอย่างง่ายโดยมีแสงอาบจากด้านซ้ายของภาพโดยมีผนังเรียบเป็นฉากหลัง กับแผนที่สีออกน้ำตาลเท่านั้นที่สร้างดุลยภาพกับแสงที่สาดมาจากหน้าต่าง ความง่ายของภาพที่สร้างความดึงดูดจากผู้ชมเป็นความสามารถในการสร้างงานชั้นเอกของเวร์เมร์
ปริมณฑล (ศาสนาพุทธ)
ปริมณฑล ในคำวัดหมายถึงความเรียบร้อย, ความสวยงาม, ความเป็นระเบียบ
ปริมณฑล ใช้เรียกการนุ่งห่มของภิกษุสามเณรว่า นุ่งห่มเป็นปริมณฑล คือนุ่งห่มเรียบร้อยสวยงาม เป็นระเบียบ ถูกธรรมเนียมนิยม
นุ่งเป็นปริมณฑล คือด้านบนนุ่งปิดสะดือ แต่ไม่ถึงกระโจมอก ด้านล่างปืดหัวเข่าลงมาเพียงครึ่งแข้ง ไม่ถึงกรอมข้อเท้า (ดูสบง) คือ การนุ่งของพระสงฆ์ในส่วนสบง(ผ้าที่ใช้นุ่ง) ปรากฏในพระวินัยส่วนเสขิยวัตรสารูป สิกขาบทที่ 1 ว่า "ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักนุ่งเป็นปริมณฑล ให้เรียบร้อย" การนุ่งเป็นปริมณฑลนี้ หมายถึง การนุ่งสบงโดยส่วนบนปิดตั้งแต่สะดือลงมา ส่วนล่างปิดตั้งแต่ใต้เข่าขี้นไป
ห่มเป็นปริมณฑล คือในวัดห่มเฉวียงบ่าคือปิดบ่าและแขนซ้าย เปิดบ่าและแขนขวา ปกเข่าลงมาขนาดเท่าผ้านุ่ง (สบง) เมื่อเข้าบ้านห่มคลุมปิดบ่าและแขนทั้งสองข้าง ปิดหลุมคอ ข้างล่างปิดหัวเข่าทั้งสองข้างเหมือนในวัด (ดูห่มดอง ห่มคลุม)
เลม่อนซุป
เลม่อนซุป (Lemon Soup) ศิลปินสไตล์คอลเลจซาวด์ (College Sound) จากสังกัด สมอลล์รูม ที่ออกอัลบั้มแรกในปี พ.ศ. 2549 ในอัลบั้ม "องค์ประกอบ" ซึ่งมีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น "ระหว่างทาง" และ "บางคน" ภาคดนตรี
เต้าหู้ยี้
เต้าหู้ยี้ เป็นผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง ได้จากการหมักเต้าหู้กับเกลือและเครื่องปรุงแต่งรสต่าง ๆ และผ่านกรรมวิธีทุติยภูมิด้วยเชื้อรา ผลิตในจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง ไต้หวัน รีวกีว และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้เป็นเครื่องปรุงรสทั่วไปในอาหารเอเชียตะวันออก
มีคุณค่าโปรตีนจากถั่วเหลือง ลักษณะเป็นก้อนเต้าหู้เนื้ออ่อนแน่น มีรสหลักเค็ม สีและรสชาติรองแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรมท้องถิ่น เช่น เต้าหู้ยี้ในซูโจวมีสีขาวอมเหลืองและมีรสชาติค่อนข้างนุ่มนวล ในกรุงปักกิ่งเป็นสีแดงและออกหวาน ในมณฑลกวางตุ้งมีสีแดงเช่นกัน แต่รสเค็มและเผ็ดเล็กน้อย ในเสฉวนเต้าหู้ยี้จะเผ็ดกว่ามาก สามารถนำมาใช้เป็นเครื่องปรุงรสในอาหารโดยตรงหรือนำไปประกอบเป็นอาหาร
เต้าหู้ยี้มีชื่อเรียกในภาษาจีนกลางหลายชื่อ เช่น โต้วฟู่หรู่ (豆腐乳), โต้วหรู่ (豆乳) หรือ ฟู่หรู่ (腐乳) ชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า Chinese Cheese คำว่า 腐 (ฟู่) หมายถึงการหมัก และ 乳 (หรู่) หมายถึงนม โดยทั่วไปเต้าหู้ยี้มักหมักด้วยเชื้อราสกุลมิวคอร์ (Mucor) ได้แก่ Mucor sufu, Mucor Rouxianus, Mucor racemosus และ สกุลไรโซพุส (Rhizopus) เช่น Rhizopus chinensis เป็นต้น การหมักด้วยเชื้ออื่น เช่น เต้าหู้ยี้อู่ฮั่นหมักด้วยแบคทีเรีย Bacillus subtilis
ตามลักษณะและรสชาติ
การจำแนกชนิด ตามลักษณะและรสชาติจากการทำเต้าหู้ยี้โดยเติมเครื่องเทศและสารปรุงแต่งธรรมชาติต่าง ๆ เช่น ที่พบมากในประเทศไทยคือ เต้าหู้ยี้แดง และเต้าหู้ยี้เหลือง
ตามกระบวนการผลิต
การจำแนกชนิด ตามกระบวนการผลิต ได้แก่
เซียงกง
thumb|ย่านเซียงกงในปัจจุบัน เซียงกง เป็นกลุ่มธุรกิจจำหน่ายอะไหล่ ชิ้นส่วนประกอบ และ เครื่องยนต์สำหรับรถใช้แล้ว คำว่าเซียงกงมาจากชื่อของศาลเจ้าเซียงกง ที่ตั้งอยู่ใกล้บริเวณถนนทรงวาดส่วนที่ตัดกับถนนเจริญกรุง (วงเวียนข้าวหลาม) แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นชุมชนชาวจีน ย่านนี้เรียกว่า เซียงกง หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซอยวานิช 2 สามารถเข้ามาถึงได้จากซอยเจริญกรุง 20 หรือซอยเจริญกรุง 22 และถนนทรงวาด ทั้งนี้คำว่า "เซียงกง" นั้นแปลตรงตัวได้ว่า "ผู้นำเซียน" (仙; เซียน และ 公; ผู้นำ)
ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ชุมชนเซียงกงได้เริ่มทำธุรกิจเก็บของเก่า เช่น จักรยาน นำมาซ่อมปรับปรุงหรือแยกชิ้นส่วนออกไปจำหน่าย หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลงธุรกิจนี้ขยายตัวเพิ่มมากขึ้นเนื่องจากมีรถที่ใช้ในสงครามปลดประจำการลงเป็นอันมาก แต่ธุรกิจยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่องจนต้องมีการนำเข้าอะไหล่จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งอะไหล่ใช้แล้วมีบทบาทสำคัญในการผลิตรถต่าง ๆ เช่น รถสามล้อเครื่อง หรือรถตุ๊กตุ๊ก, รถอีแต๋น และในปัจจุบันคำว่า เซียงกง ก็ยังนำไปใช้เรียกย่านธุรกิจแบบเดียวกันในต่างถิ่นอีกด้วย เช่น ย่านรังสิต, ถนนพระราม 3, ถนนบางนา-ตราด  หรือตามจังหวัดต่าง ๆ เช่น เชียงใหม่ หรือสมุทรปราการ เป็นต้น
ป่าช้ารถ
อ้างอิง
Hulladékudvar
ทซาธอกกวา
ทซาธอกกวา (อักษรละติน: Tsathoggua) หรือ โชธาควา (อักษรละติน: Zhothaqquah) เป็นหนึ่งในเกรทโอลด์วันจากเรื่องชุดตำนานคธูลู มีฉายาว่า ผู้หลับใหลแห่งอึนไค (Sleeper of N'kai) โดยปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น The Tale of Satampra Zeiros ซึ่งคลาก แอชตัน สมิท ประพันธ์ในปีพ.ศ. 2472และได้ลงตีพิมพ์ในวารสาร Weird Tales ฉบับเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2474 แต่เรื่องแรกของทซาธอกกวาที่ได้รับการตีพิมพ์คือ The Whisperer in Darkness ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ซึ่งประพันธ์ในปี 2473 และตีพิมพ์ใน Weird Tales ฉบับเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2474
ลักษณะ
ในเรื่อง The Seven Geases สมิทได้บรรยายถึงทซาธอกกวาอีกครั้งว่า อยู่ในถ้ำใต้ภูเขาวูรมิธาเดรธ อ้วน มีขนสั้นๆแบบค้างคาว รูปร่างดูคล้ายกับคางคกที่กำลังหลับ และทซาธอกกวาจะไม่ยอมออกจากถ้ำนี้ไม่ว่าจะหิวแค่ไหน แต่จะรอรับเครื่องสังเวยอย่างขี้เกียจ มนุษย์ที่ทำให้ทซาธอกกวาตื่นจะถูกกิน เว้นแต่จะนำเครื่องสังเวยไปด้วย ซึ่งทซาธอกกวาจะกินเครื่องสังเวยแล้วก็นอนต่อไป
ในเรื่อง The Whisperer in Darkness เอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไม่ได้กล่าวถึงขนแบบค้างคาว แต่กล่าวว่าเป็นเทพคางคกที่ไม่มีรูปร่างแน่นอนซึ่งมีชื่ออยู่ในข้อเขียนพนาโคติก, นีโครโนมิคอน และ ตำนานคอมโมเรียมซึ่งสืบทอดมาโดยนักบวชแห่งแอตแลนติส คลาแคช-ตัน (ชื่อของนักบวชนี้แผลงมาจากชื่อของ คลาก แอชตัน สมิท)
และในเรื่อง The Horror in the Museum เลิฟคราฟท์ได้ระบุว่าทซาธอกกวานั้นสามารถเปลี่ยนรูปร่างของตนจากร่างแบบคางคกเป็นเส้นยาวที่มีขาจำนวนมากได้
Formless spawn
ในเรื่อง The Tale of Satampra Zeiros คลาก แอชตัน สมิท ได้เขียนถึงอสูรไร้รูปร่าง (Formless spawn)ที่คอยรับใช้ทซาธอกกวาว่าเป็นของเหลวสีดำที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามต้องการ ลักษณะคล้ายกับพลาสติกแต่ยืดหยุ่นกว่ามาก สามารถเข้าไปในบริเวณใดๆได้แม้มีทางเข้าเพียงรอยแตกเล็กๆ โดยปกติแล้ว Formless spawn จะอยู่ในอ่างในวิหารของทซาธอกกวาและคอยป้องกันวิหารจากผู้ที่ไม่ใช่สาวก
ครอบครัว
สมิทนั้นจัดวางความสัมพันธ์ของเทพต่างๆในลักษณะครอบครัวที่ชัดเจนกว่าในเรื่องของเลิฟคราฟท์ โดยมีลักษณะคล้ายกับสภาเทพแห่งโอลิมปัส และบรรยายถึงความสัมพันธ์นี้ไว้ใน แผ่นหนังพนอม ซึ่งระบุว่าต้นตระกูลของทซาธอกกวานั้นสามารถโยงไปได้ถึงอซาธอท
The Tsathoggua Cycle
ในปี พ.ศ. 2548 บริษัท Chaosium ได้จัดพิมพ์ The Tsathoggua Cycle ซึ่งรวมบทประพันธ์ที่มีทซาธอกกวาปรากฏตัวอยู่ด้วย The Tsathoggua Cycle ได้รับการเรียบเรียงโดยโรเบิร์ต เอ็ม ไพรซ์ ผู้ศึกษางานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์
ภายในเล่มประกอบด้วย:
ท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ
ท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ (OR Tambo International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดในแอฟริกาใต้ และทวีปแอฟริกา รวมถึงเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเซาแอฟริกันแอร์เวย์
เดิมท่าอากาศยานแห่งนี้ชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติแจน สมัตส์ ตั้งชื่อตามรัฐบุรุษของแอฟริกาใต้ จนกระทั่งได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อท่าอากาศยานนานาชาติโจฮันเนสเบิร์ก ในปีพ.ศ. 2537 และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปีพ.ศ. 2549 ตามชื่อของอดีตประธานสภาครองเกรสแห่งชาติแอฟริกาใต้ โอลิเวอร์ เรจินัลด์ แทมโบ (Oliver Reginald Tambo)
กรดเอลลาจิก
กรดเอลลาจิก (ellagic acid) เป็นสารฟีนอลธรรมชาติและเป็นสารไดแล็กโทนของกรดเฮกซะไฮดรอกซีไดฟีนิก พืชสังเคราะห์กรดเอลลาจิกจากกระบวนการไฮโดรไลซิสสารกลุ่มแทนนิน เช่น เอลลาจิแทนนิน และเจรานิอิน ร่างกายมนุษย์สามารถย่อยสลายกรดเอลลาจิกได้ผ่านยูโรลิทิน
กรดเอลลาจิกถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1831 โดยอ็องรี บราคอนโน นักเคมีชาวฝรั่งเศส ต่อมาในปี ค.ศ. 1905 มักซีมีเลียน นีเรนสไตน์เตรียมสารนี้ได้จากพืชหลายชนิด เช่น ทับทิม สมอไทยและเปลือกต้นโอ๊ค ยูเลียส นิวบรอนเนอร์เป็นบุคคลแรกที่สังเคราะห์กรดเอลลาจิกจากการให้ความร้อนกรดแกลลิกกับกรดอาร์เซนิกหรือซิลเวอร์ออกไซด์
กรดเอลลาจิกมีฤทธิ์ต้านการแบ่งตัวของเซลล์ที่ก่อมะเร็งและเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดภาวะเครียดออกซิเดชัน และวางขายในรูปของอาหารเสริมที่มีคุณสมบัติต้านมะเร็งและโรคหัวใจ อย่างไรก็ตาม สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาสหรัฐ (FDA) ประกาศว่าการโฆษณาว่ากรดเอลลาจิกสามารถรักษาโรคมะเร็งได้นั้นเป็นการละเมิดกฎหมาย
รายชื่อประเทศเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (ราคาตลาด)
[[ไฟล์:Nominal GDP of Countries.svg|thumb|right|500px|แผนภาพประเทศแบ่งตาม GDP แบบตัวเงิน ค.ศ. 2019 (อิงข้อมูลของ IMF)
]]
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) คือ มูลค่าตลาด ของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายทั้งหมดจากประเทศหนึ่งในปีที่กำหนด ประเทศต่าง ๆ จัดเรียงตามค่าประมาณ GDP ที่ระบุจากสถาบันการเงินและสถิติ ซึ่งคำนวณที่ตลาดหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อัตราการแลกเปลี่ยน GDP ที่กำหนดไม่ได้คำนึงถึงความแตกต่างของ ค่าครองชีพ ในประเทศต่าง ๆ และผลลัพธ์อาจแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละปี โดยขึ้นอยู่กับความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนของ สกุลเงิน ของประเทศ ความผันผวนดังกล่าวอาจเปลี่ยนอันดับของประเทศจากหนึ่งปีเป็นปีถัดไป แม้ว่ามักจะสร้างความแตกต่างเล็กน้อยหรือไม่มีเลยในมาตรฐานการครองชีพของประชากรก็ตาม
การเปรียบเทียบความมั่งคั่งของประเทศมักจะทำบนพื้นฐานของ ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) เพื่อปรับความแตกต่างของค่าครองชีพในประเทศต่าง ๆ ตัวชี้วัดอื่น ๆ เช่น ระบุ GDP ต่อหัว และ GDP (PPP) ต่อหัว ใช้สำหรับเปรียบเทียบมาตรฐานการครองชีพของชาติต่าง ๆ โดยรวมแล้ว ตัวเลข PPP ต่อหัวกระจายน้อยกว่าตัวเลข GDP ต่อหัวเล็กน้อย
อันดับเศรษฐกิจของประเทศ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากเมื่อเวลาผ่านไป สหรัฐอเมริกาแซงหน้าผลลัพธ์ของจักรวรรดิอังกฤษ ประมาณปี 1916 ซึ่งอังกฤษได้แซงหน้าราชวงศ์ชิง ในผลผลิตรวมเมื่อหลายสิบปีก่อน นับตั้งแต่จีน เปลี่ยนผ่านไปสู่เศรษฐกิจที่อิงกับตลาด ผ่านการแปรรูปและการลดกฎระเบียบที่มีการควบคุม ประเทศนี้มีอันดับเพิ่มขึ้นจากอันดับที่ 9 ในปี 1978 เป็นอันดับที่ 2 ในปี 2010 การเติบโตทางเศรษฐกิจของจีนเร่งตัวขึ้นในช่วงเวลานี้ และส่วนแบ่งของ GDP เล็กน้อยทั่วโลกเพิ่มขึ้นจาก 2% ในปี 1980 เป็น 18% ในปี 2021  เหนือสิ่งอื่นใด อินเดียก็กำลังประสบกับภาวะเศรษฐกิจเฟื่องฟูตั้งแต่มีการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจในช่วงปี 1990
รายการแรกประกอบด้วยการประมาณการที่รวบรวมโดย World Economic Outlook ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ รายการที่สองแสดงข้อมูลของธนาคารโลก และรายการที่สามประกอบด้วยข้อมูลที่รวบรวมโดยสหประชาชาติ ข้อมูลขั้นสุดท้ายของ IMF สำหรับปีที่ผ่านมาและประมาณการสำหรับปีปัจจุบันมีการเผยแพร่ปีละสองครั้งในเดือนเมษายนและตุลาคม หน่วยงานที่ไม่ใช่อธิปไตย (โลก ทวีป และบางส่วนของดินแดนปกครองตนเอง) และรัฐที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติอย่างจำกัด (เช่น โคโซโว และไต้หวัน) รวมอยู่ในรายการที่พวกเขาปรากฏในแหล่งที่มา
อันดับ
รายชื่อประเทศเรียงตาม GDP โดยประมาณการ
ห่มดอง
ห่มดอง คือการห่มผ้าของพระสงฆ์แบบหนึ่งโดยห่มเฉวียงบ่าคือเปิดบ่าขวา ปิดบ่าซ้าย พาดสังฆาฏิ แล้วคาดอกด้วยผ้ารัดอก การห่มดองถือว่าเป็นการนุ่งห่มของพระธรรมยุตินิกาย แต่ปัจจุบันเป็นการห่มครองที่นิยมในกลุ่มพระฝ่ายมหานิกายมากกว่า ฝ่ายธรรมยุติไม่ใคร่นิยมแล้ว นิยมห่มในภาคเหนือของประเทศ (อาจจะเพราะครูบาศรีวิชัยซึ่งเป็นที่ศรัทธาของชาวล้านนาห่มดอง)และวัดที่เป็นสำนักเรียนส่วนใหญ่จะกำหนดให้พระและสามเณรนุ่มห่มเพื่อให้ไปในแนวทางเดียวกัน อาจเพราะเนื่องจากมีสามเณรเป็นจำนวนมาก ซึ่งการห่มดองไม่หลุดง่าย บางท้องที่ถือว่าเป็นการห่มของของสามเณร ไม่ใช่การห่มของพระก็มี ปัจจุบันมหาวิทยาลัยสงฆ์ทั้งสองแห่งจะกำหนดให้พระนิสิตนุ่มห่มเมื่อมามหาวิทยาลัย แม้แต่กลุ่มวัดพระธรรมกาย ก็ยึดถือเป็นการห่มที่กลุ่มสาขาต้องห่มเหมือนกัน และยังส่งเสริมให้พระสงฆ์ในประเทศห่มอีกด้วย รูปปั้นพระสีวลีปางเดินธุดงค์ส่วนมากจะนุ่มห่มดองเช่นกัน และมีพระธุดงค์บางกลุ่มนิยมห่ม เมื่อออกเดินธุดงค์โดยจะถือเป็นสัญญลักษณ์หรือธรรมเนียมของกลุ่ม เช่น วัดศีรีล้อม ถ้ำนิรภัย (สำนักท่องปาฏิโมกข์ อำเภอตากฟ้า นครสวรรค์)
เท็มเม
เท็มเม (天明 (Tenmei)) เป็นชื่อศักราชของญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ระหว่างศักราชอังเอกับศักราชคันเซ ซึ่งอยู่ในช่วงเดือนเมษายน ค.ศ. 1781 ถึงมกราคม ค.ศ. 1789 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือจักรพรรดิโคกากุ (光格天皇)
ทากาฮิโระ คาวามูระ
ทากาฮิโระ คาวามูระ (河村 崇大; Takahiro Kawamura) เกิดวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ที่เมืองชิมาดะ จังหวัดชิซูโอกะ เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเล่นให้แก่สโมสรฟุตบอลทีโอที ในตำแหน่งกองกลาง และเป็นกัปตันประจำทีม
ประวัติ
วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 ทากาฮิโระ คาวามูระ ทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลประจำทีมสโมสรฟุตบอลทีโอทีในไทยพรีเมียร์ลีก 2555 โดยเป็นหนึ่งในผู้ทำประตูเมื่อครั้งที่พบกับสโมสรวัวชน ยูไนเต็ด
พ.ศ. 2556 ทากาฮิโระ คาวามูระ ยังคงทำหน้าที่เป็นนักฟุตบอลประจำทีมสโมสรฟุตบอลทีโอทีในไทยพรีเมียร์ลีก 2556 ภายใต้ผู้จัดการทีมสมชาย ทรัพย์เพิ่ม วันที่ 18 พฤษภาคม ทากาฮิโระ คาวามูระ เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันเมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด วันที่ 29 พฤษภาคม เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลบางกอกกล๊าส เช่นเดียวกับวันที่ 23 มิถุนายน เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด รวมถึงในวันที่ 29 มิถุนายน เมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
แยกรัชโยธิน
แยกรัชโยธิน เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพหลโยธิน กับถนนรัชดาภิเษก ในพื้นที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร ซึ่งถนนที่ตั้งตรงแยกรัชโยธินสามารถเชื่อมต่อกับซอยได้ดังต่อไปนี้ ซอยวังหิน, ซอยเสนานิคม, ซอยโชคชัย 4 ซอยรัชดาภิเษก 42 44 36 32 30, ซอยลาดพร้าว 23 35, ซอยพหลโยธิน 28 30 อันเป็นซอยที่เชื่อมต่อเป็นหนึ่งเดียวกันทั้งหมดแยกรัชโยธินสามารถใช้เป็นทางลัดสู่ถนนรัชดาภิเษก, ถนนพหลโยธิน, ถนนลาดพร้าว และถนนลาดพร้าววังหินได้
ตูคอลา
ตูคอลา (Tuchola) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช มีเนื้อที่ 17.69 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2012 มีประชากร 20,185 คน ในช่วงการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่หนึ่ง เมืองได้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองตูคอลาพร้อมกับส่วนที่เหลือของภูมิภาคถูกยึดโดยนาซีเยอรมนี หลังจากเยอรมันพ่ายแพ้ เมืองได้อยู่ภายใต้การปกครองของโปแลนด์ และชาวเยอรมันได้ถูกขับไล่ออกจากเมือง
ปลากะพงลายสี่แถบ
ปลากะพงลายสี่แถบ หรือ ปลากะพงแถบน้ำเงิน (bluelined snapper, blue & yellow snapper; ) เป็นปลาน้ำเค็มชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง ( Lutjanidae)
มีรูปร่างคล้ายปลากะพงลายพาด (L. decussatus) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์และสกุลเดียวกัน ลำตัวและครีบมีสีเหลืองสด มีแถบสีฟ้าหรือสีน้ำเงินพาดยาวตามความยาวลำตัวทั้งหมดสี่แถบ ส่วนท้องสีขาว ด้านบนหัวเป็นสีน้ำตาล ขณะที่ยังเล็กอยู่มีปานสีดำข้างลำตัวด้านละ 1 จุด และจะค่อยจางลงเมื่อโตขึ้น
มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 18 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในแนวปะการัง โดยหากินปลาและสัตว์น้ำเล็ก ๆ เป็นอาหาร เป็นปลาที่แพร่พระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, มหาสมุทรอินเดีย, อ่าวเบงกอล, ทะเลอันดามัน, ทะเลจีนใต้, ทะเลญี่ปุ่น, ทะเลฟิลิปปิน, อ่าวตังเกี๋ย, ติมอร์, ออสเตรเลีย, หมู่เกาะแปซิฟิค ไปจนถึงฮาวาย แต่ในน่านน้ำไทยจัดว่าเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนักและพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน
วัวแดง
วัวแดง เป็นวัวป่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bos javanicus รูปร่างคล้ายวัวบ้าน (B. taurus) ทั่วไป แต่มีลักษณะสำคัญที่ต่างไปจากวัวบ้านและกระทิง (B. gaurus) คือ มีวงก้นขาวทั้งในตัวผู้และตัวเมีย มีเส้นขาวรอบจมูก ขาทั้ง 4 ข้างมีสีขาวตั้งแต่หัวเข่าจนถึงกีบเท้า ระหว่างโคนขาของตัวผู้ไม่มีขน แต่เป็นหนังตกกระแข็ง ๆ เรียกว่า "กระบังหน้า" ความยาวลำตัวและหัวประมาณ 190–255 เซนติเมตร หางยาว 65–70 เซนติเมตร สูงประมาณ 155–165 เซนติเมตร และมีน้ำหนักราว 600–800 กิโลกรัม
พบในพม่า, ไทย, อินโดจีน, ชวา, บอร์เนียว, เกาะบาหลี, ซาราวัก, เซเลบีส สำหรับประเทศไทยเคยพบได้ทุกภาค วัวแดงกินหญ้าอ่อน ๆ ใบไผ่อ่อน หน่อไม้อ่อน ลูกไม้ป่าบางชนิด ใบไม้ ยอดอ่อนของพืช และดอกไม้ป่าบางชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย  ได้ดังนี้
วัวแดงชอบหากินอยู่เป็นฝูง ไม่ใหญ่นัก ราว 10–15 ตัว ปกติจะเริ่มออกหากินตั้งแต่ตอนพลบค่ำไปจนถึงเช้าตรู่ บางครั้งอาจเข้าไปรวมฝูงกับกระทิงและกูปรี (B. sauveli) กลางวันนอนหลบตามพุ่มไม้ทึบ ชอบอยู่ตามป่าโปร่งหรือป่าทุ่ง ชอบกินดินโป่งไม่ชอบนอนแช่ปลัก รักสงบ ปกติไม่ดุร้ายเหมือนกระทิง หากินโดยมีตัวเมียเป็นจ่าฝูง เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 2 ปีเศษ ระยะตั้งท้องนาน 8–10 เดือน ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกหย่านมเมื่อมีอายุราว 9 เดือน หลังคลอดลูกราว 6–9 เดือน แม่วัวแดงจะเป็นสัดและรับการผสมพันธุ์อีก มีอายุยืนประมาณ 30 ปี วัวแดงยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "วัวเพลาะ" ขณะที่ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีสีคล้ำคล้ายกับสีตาลโตนด คือสีน้ำตาลเข้ม บางตัวมีสีเข้มทำให้แลดูคล้ายกระทิงมาก ลักษณะเช่นนี้เรียก "วัวบา"
เป็นสัตว์ที่มีรายชื่อในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ได้มีการปล่อยวัวแดงคืนสู่ธรรมชาติเป็นครั้งแรกของโลก เป็นตัวผู้ 2 ตัว อายุ 5 ปี และ 4 ปี และเป็นตัวเมีย 2 ตัว อายุระหว่าง 3 ถึง 4 ปี ที่บริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าสลักพระ จังหวัดกาญจนบุรี
ที่ติมอร์-เลสเต ชาวบ้านนิยมใช้วัวแดงในการไถนา ซึ่งกระทำได้ยากกว่าการใช้วัวบ้านมาก
กีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ผสม บุคคลชาย
การแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – บุคคลชาย เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันกีฬาปีนหน้าผาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น กำหนดจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3-5 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่อาโอมิเออร์เบินสปอร์ตพาร์ก การแข่งขันรายการบุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 20 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 1 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2020
รอบรองชนะเลิศ
นักกีฬาปีนหน้าผาสูงสุด 8 อันดับแรกจาก 20 คน จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ
เส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันตกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปอเมริกาเหนือ อ่าวเม็กซิโก ทะเลแคริบเบียน ทวีปอเมริกากลาง มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 92 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 88 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6-15 เมษายน พ.ศ. 2439 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศเดนมาร์กได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 3 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศเดนมาร์กได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 1 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ
วัดหนองแหน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดหนองแหน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแหน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 87 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 24534 อาณาเขตทิศเหนือและทิศใต้จดทางสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกจดที่ดินเอกชน เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูสุทธิสารวิบูล (จำลอง)
วัดหนองแหนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2499 โรงเรียนการศึกษาผู้ใหญ่ของกรมการศึกษานอกโรงเรียน ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2537 นอกจากนี้ยังมีห้องสมุดประชาชนและหน่วยกู้ภัยอำเภอพนมสารคาม วัดมีอุโบสถสร้างจากไม้สักทั้งหลัง
วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงพ่อพิมพ์ ท่านได้สร้างพระปิดตา ไว้พิมพ์หนึ่งคือพระปิดตาปางซ่อนหา เนื้อพระเป็นผงพุทธคุณ
เติ้ง ชุ่ยเหวิน
ชีวิตช่วงต้น
เมื่อเรียนจบมัธยมศึกษา เติ้งชุ่ยเหวินผู้โหยหาอิสระเสรีจากการถูกควบคุมอย่างเข้มงวดจากครอบครัว ก็ตัดสินใจหันหลังให้กับการเรียนในระดับมหาวิทยาลัยและตั้งหน้าตั้งตาหางานทำในทันที ซึ่งงานที่เธอหมายมั่นปั้นมือในตอนแรกนั้นก็คืองานแอร์โฮสเตส ซึ่งเป็นงานที่สาวๆหลายคนต่างพากันใฝ่ฝัน แต่โชคชะตาก็ไม่ได้กำหนดให้เธอเกิดมาเป็นนางฟ้าอยู่บนเครื่องบิน เติ้งชุ่ยเหวินที่กำลังผิดหวังจากการถูกปฏิเสธก็บังเอิญได้ไปพบกับป้ายรับสมัครนักเรียนการแสดงรุ่นใหม่ของ TVB เข้า ด้วยความที่เป็นคนชอบดูละครโทรทัศน์ประกอบกับหน้าตาไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่นัก เธอจึงลองเสี่ยงดวงด้วยการหอบเอาความพลาดหวังจากงานแอร์โฮสเตสครั้งนั้น ไปสมัครเข้าโรงเรียนการแสดงของ TVB และได้กลายมาเป็นนักแสดงรุ่นใหม่ของช่องในที่สุด ทว่าหลังจากที่เธอเริ่มเข้าวงการได้เพียงไม่นาน ที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวของเธอนั่นก็คือตายายก็เสียชีวิตไปในเวลาอันรวดเร็ว เติ้งชุ่ยเหวินจึงต้องใช้ชีวิตอยู่ลำพังคนเดียวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
ชีวิตในวงการบันเทิง
หลังจากเรียนจบหลักสูตร เติ้งชุ่ยเหวิน ก็ได้รับบทนางเอกทันทีกับผลงานการแสดงเรื่องแรกของเธอคือ ซิยิ่นกุ้ย ผู้พิชิตตะวันออก ซึ่งนอกจากจะเป็นผลงานแจ้งเกิดของเธอแล้ว ก็ยังทำให้เธอได้พบรักกับ ว่าน จื่อเหลียง ผู้เป็นรักแรกและเป็นพระเอกของเรื่องอีกด้วย ช่วงกำลังออกอากาศได้เกิดโศกนาฏกรรมเมื่อนักแสดงหญิงจอแก้วเบอร์หนึ่งในขณะนั้น คือ องเหม่ยหลิง ได้เสียชีวิตกะทันหันจากการอัตวินิบาตกรรม และละครชุดนี้โด่งดังได้เรตติ้งเฉลี่ยต่อตอน 60 จุดเปิดในฮ่องกง ทำให้ เติ้งชุ่ยเหวิน ถูกทางทีวีบี คาดหวังจะให้เธอเป็นตัวแทนของ องเหม่ยหลิง และมีการตั้งฉายาเธอว่า "องเหม่ยหลิงน้อย" ขึ้นมาเพื่อใช้ในการผลักดันส่งเสริมเธอ
หลังจากนั้นเธอก็มีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นมังกรทลายฟ้า ดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า ฤทธิ์นางจิ้งจอกและอื่นๆอีกมากมาย แต่ด้วยความที่เธอเป็นตัวของตัวเองและมีโลกส่วนตัวสูง (จนหลายคนมองว่าดื้อ) จึงทำให้เธอไม่ค่อยชอบใจกับชีวิตในวงการบันเทิงเท่าใดนัก และตัดสินใจหันหลังให้กับงานในวงการขณะที่เธอกำลังรุ่งโรจน์อย่างสุดขีด แล้วบินไปศึกษาต่อด้าน Interior design ที่มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา อันเป็นสถานที่ซึ่งมีอิทธิพลกับอุปนิสัยใจคอและตัวตนของเธอในปัจจุบันเป็นอย่างมาก เมื่อจบการศึกษาเติ้งชุ่ยเหวินก็กลับมายังบ้านเกิดเมืองนอน ด้วยตั้งใจว่าจะทำงานเก็บเงินสักก้อนเพื่อไปหลงหลักปักฐานที่ต่างประเทศ เธอจึงกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกครั้งด้วยชื่อเสียงที่ไม่ได้โด่งดังเท่ากับเมื่อหลายปีก่อน ด้วยความที่โตขึ้น เป็นผู้ใหญ่ขึ้น และเห็นโลกมากว้างขึ้น เธอจึงเปลี่ยนแผนและตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ในบ้านเกิดเมืองนอนต่อไป
หลังจากกลับมาทำงานกับ TVB ได้ไม่นานนัก เติ้งชุ่ยเหวินก็ตัดสินใจย้ายสังกัดไปอยู่กับ ATV ซึ่งเป็นคู่แข่ง และได้รับบทนำตลอดจนบทรองจากเฉินซิ่วเหวินอยู่หลายเรื่อง หนึ่งในนั้นก็คือ I Have a Date With Spring ดรุณีรักนี้ไม่แปรเปลี่ยน ละครซึ่งเป็นที่รู้จักมากที่สุดเรื่องหนึ่ง ทั้งยังเป็นจุดพลิกผันอันใหญ่หลวงในชีวิตของเธออีกด้วย นั่นก็เพราะว่าเธอเกิดไปมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับ เจียงหัว ซึ่งมีภรรยาอยู่แล้ว ในที่สุดเรื่องนี้ก็ถูกปาปารัซซี่ขุดคุ้ยจนเป็นข่าวใหญ่ในหน้าหนังสือพิมพ์ จนต้องเลิกรากันไปด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส เหลือไว้ก็แต่เพียงบทเรียนราคาแพงที่ฝ่ายชายทิ้งไว้ให้ ด้วยการไม่รับผิดชอบต่อการกระทำของตนเองและโยนความผิดทั้งหมดมาให้เธอรับไว้แต่เพียงผู้เดียว เรื่องราวใหญ่โตที่เกิดขึ้นในตอนนั้น ทำให้เธอปฏิเสธที่จะต่อสัญญากับ ATV และหันกลับมาซบอก TVB อีกครั้ง ซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นจุดตกต่ำมากที่สุดในชีวิตนักแสดงของเธอเลยทีเดียว
แม้ TVB จะอ้าแขนต้อนรับกับการกลับมา แต่ก็ไม่ได้ให้ความสำคัญหรือป้อนงานดีๆให้กับเธอมากเท่าที่ควร หากจะกล่าวว่าเธอถูกลดลำดับจากนักแสดงเกรด A ไปเป็นอยู่ขั้นอื่นก็ไม่ถือว่ากล่าวเกินไปนัก ผลงานส่วนใหญ่ในช่วงนั้นจึงค่อนข้างล่อแหลมและเต็มไปด้วยฉากเลิฟซีนที่เร่าร้อนรุนแรง ตัวอย่างเช่น Quick Step of Passion ที่เรียกได้ว่าเป็นละครโทรทัศน์เรต R ของทางช่อง หรือ Loving You 1-2 เกี่ยวกับความรักความสัมพันธ์ของคนฮ่องกงในสังคมหลากหลายรูปแบบซึ่งซีรีส์จบในตอนเป็นต้น อย่างไรก็ตาม ผลงานในช่วงนั้นกลับมีส่วนช่วยในการพัฒนาฝีมือทางการแสดงให้กับเธอเป็นอย่างมาก ทั้งยังเปิดโอกาสให้เธอได้แสดงในบทบาทที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นหญิงสาวพราวเสน่ห์ ตำรวจสุดแกร่ง คุณหมอสุดเฉิ่ม แม่บ้านลูกติด แม่ค้าหาบเร่ แอร์โฮสเตส พนักงานอาบอบนวด สาวขี้ยา เด็กเสี่ย ไปจนถึงบทรักร่วมเพศ ที่หาดูไม่ได้ในง่ายๆในวงการบันเทิงฮ่องกง
2004-2013
จุดเปลี่ยนที่ทำให้เธอกลับมารุ่งโรจน์ในวงการบันเทิงอีกครั้ง คงจะหนีไม่พ้น ศึกรักจอมราชันย์ ละครพีเรียดชื่อดังแห่งปี 2004 ที่ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลายทั้งในฮ่องกง ไต้หวัน แผ่นดินใหญ่ ตลอดจนถึงประเทศไทย แต่ใครเลยจะรู้ว่าในความเป็นจริงนั้น เติ้งชุ่ยเหวินไม่ใช่คนที่ถูกวางตัวให้เล่นเป็น หยูเฟย สนมเอกคนโปรดของเจียชิ่งฮ่องเต้ในตอนแรก ทว่ากลับเป็นตัวสำรองของผู้กำกับที่ได้รับเล่นเรื่องนี้ เพราะนักแสดงหญิงคนอื่นปฏิเสธบทนี้ไปต่างหาก อีกทั้งทางทีมงานก็ไม่ได้ให้ความสำคัญในการโปรโมทเธอในฐานะ นักแสดงหญิงตัวเอกของเรื่องมากนักเมื่อเทียบกับนักแสดงนำคนอื่นๆ แต่ด้วยประสบการณ์ที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน ประกอบกับบทหยูเฟยที่มีลักษณะเป็นหญิงแกร่ง ฉลาดเฉลียว โหดเหี้ยมแต่ก็มีความน่ารักอ่อนโยน จึงถูกอกถูกใจผู้ชมยุคใหม่ที่เริ่มเบื่อนางเอกหงิมๆสนิมสร้อยเข้าอย่างจัง ไม่เว้นแม้กระทั่ง ฉงเหยา นักเขียนนวนิยายชื่อดังเจ้าของบทประพันธ์ชุดตำนานรักดอกเหมยและองค์หญิงกำมะลอ เธอจึงกลายเป็นนักแสดงหญิงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในละครเรื่องนั้นไปโดยปริยาย
เติ้งชุ่ยเหวินยังสามารถพิสูจน์ตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง ด้วยการพาละครฟอร์มเล็กเกี่ยวกับชีวิตแม่บ้านและปัญหาครอบครัวอย่าง The Family Link ให้ขึ้นไปเป็นละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในครึ่งปีแรกของปี 2007 แม้เธอจะเอ่ยปากว่า บทแม่บ้านที่อุทิศตัวเองให้กับการดูแลลูกและครอบครัวนั้นช่างเป็นบทที่แสนจะห่างไกลจากตัวตนของเธอเสียเหลือเกิน
และแล้วในที่สุดความมุมานะอุตสาหะของเธอก็สัมฤทธิ์ผล เมื่อละคร Rosy Business หรือยอดหญิงจอมทระนง กลายเป็นละครม้ามืดแห่งปี 2009 ที่ประสบความสำเร็จทั้งด้านเรตติ้งและรางวัล จนทำให้เธอและ หลีเย่าเสียง พระเอกของเรื่อง จับมือกันสร้างปรากฏการณ์คู่จิ้นรุ่นใหญ่ขึ้นใหม่อีกครั้ง และพากันคว้ารางวัล TV King และ TV Queen (เทียบได้กับรางวัล Best Actor ผสม Actor of the Year เป็นรางวัลสูงสุดทางการแสดงของฝั่งฮ่องกง) ไปครอบครองได้อย่างงดงาม ความสำเร็จของ Rosy Business ยังส่งผลให้มีการสร้างภาคต่ออย่าง No Regrets ในปี 2010 ซึ่งกลายเป็นละครที่ประสบความสำเร็จในวงกว้างยิ่งกว่าภาคแรก โดยมีเรตติ้งสูงสุดเป็นอันดับ 2 ของปี รองจาก Can't buy me love หรือองค์หญิงจอมจุ้นวุ่นรักอลเวง และรางวัล TV King กับ TV Queen สมัยที่ 2 ของเธอและหลีเย่าเสียงเป็นเครื่องการันตี ทั้งนี้เธอยังสามารถคว้ารางวัล Most Popular Artist ประจำปี 2011 จากกรุงปักกิ่งมาครอบครองได้อีกด้วย กล่าวคือ ถ้าหากดาบมังกรหยกคือมาสเตอร์พีชยุคแรกของเธอ และศึกรักจอมราชันย์คือยุคกลาง เช่นนั้น No Regrets ก็คือมาสเตอร์พีชยุคหลังที่ทำให้เธอโด่งดังเสียยิ่งกว่ายุครุ่งเรืองในอดีต
ความนิยมในตัวเธอที่พุ่งสูงขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน ยังทำให้ฉงเหยาตัดสินใจส่งลูกสะใภ้มายังฮ่องกง เพื่อมาทาบทามเธอให้ไปแสดงเป็น จี้ฮองเฮา คู่ปรับตลอดกาลของ เสี่ยวเยี่ยนจื่อ ในองค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 ที่ออกอากาศไปทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อปี 2013 ที่ผ่านมาด้วยตัวเอง เพราะชอบในฝีไม้ลายมือทางการแสดงของเธอในละครศึกรักจอมราชันย์ และเห็นว่าบทฮองเฮาที่ถูกเขียนขึ้นใหม่ให้ต่างไปจากเวอร์ชันเดิมนั้นเหมาะสมกับเธอเป็นอย่างมาก แม้ในตอนแรกเธอจะปฏิเสธไปหลายครั้ง เพราะติดถ่ายทำซีรีส์ No Regrets อยู่ แต่ด้วยความจริงใจของฉงเหยาที่หมายมั่นปั้นมือจะให้เธอมารับบทนี้ให้ได้ และยินดีจะรอไม่ว่าจะนานแค่ไหน เติ้งชุ่ยเหวินจึงตอบรับละครเรื่องนี้เพราะแพ้ใจของนักเขียนชื่อดังคนดังกล่าว
อย่างไรก็ตาม กระแสความนิยมในละครองค์หญิงกำมะลอ ป่วนกำลัง 3 ก็ทำให้เธอเป็นที่รู้จักในหมู่แฟนละครรุ่นใหม่จนมีแฟนคลับวัยรุ่นเพิ่มขึ้นมาเป็นทวีคูณ นอกจากนี้เธอยังเป็นนักแสดงเพียงคนเดียวในเรื่อง ที่มีคะแนนโหวตชนะนักแสดงจากภาคเดิมอย่างขาดลอย ในขณะที่แฟนๆลงคะแนนว่าชอบนักแสดงนำคนอื่นๆในภาคเดิมมากกว่า
2013-2016
อย่างไรก็ตาม การที่ TVB ออกมาประกาศแบนเธออย่างเป็นทางการ ก็ไม่ใช่เรื่องที่อยู่เหนือความคาดหมายของคนส่วนใหญ่ หรือแม้กระทั่งตัวของเธอเองสักเท่าใดนัก ทั้งนี้ทั้งนั้นยังมีการตั้งข้อสังเกตกันในวงกว้างว่า สาเหตุสำคัญอีกประการหนึ่งที่ TVB ตัดสินใจลงดาบกับนางเอกยอดนิยมของช่อง ที่ครั้งหนึ่งเคยยื่นข้อเสนอให้เธอต่อสัญญาเพื่อแลกกับรางวัล TV Queen สมัยที่ 3 นั้น อาจเป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อไม่ให้นักแสดงในสังกัดคนอื่นๆเอาเยี่ยงอย่าง ด้วยการออกมาวิพากษ์วิจารณ์การทำงานของช่อง รวมถึงการแข็งข้อ หรือแสดงจุดยืนซึ่งต่างไปจากคำสั่งหรือนโยบายของช่อง อย่างที่เติ้งชุ่ยเหวินหรือนักแสดงคนอื่นๆซึ่งตบเท้าออกจากช่องไปกระทำกันนั่นเอง
2016-ปัจจุบัน
หลังจากที่ถูกสถานีโทรทัศน์ TVB ประกาศแบนอย่างเป็นทางการและหายหน้าหายตาไปจากหน้าจอโทรทัศน์ฮ่องกงถึง 3 ปี เติ้งชุ่ยเหวินยังคงปรากฏตัวตามงานอีเวนต์ต่างๆ และงานการกุศลอย่างสม่ำเสมอ นอกจากนี้เธอยังมีผลงานการแสดงกับแผ่นดินใหญ่อย่างต่อเนื่อง และร่วมงานกับ หยูเจิ้ง โปรดิวเซอร์ชื่อดังผู้สร้าง ตำนานรักวังต้องห้าม และ ตำนานลู่เจิน อยู่บ่อยครั้ง ส่งผลให้เธอเป็นนักแสดงรุ่นใหญ่จากฝั่งฮ่องกงที่ประสบความสำเร็จและได้รับความนิยมจากแผ่นดินใหญ่อย่างต่อเนื่อง
การประชุมโต๊ะกลมดัตช์–อินโดนีเซีย
การประชุม
ทั้งสองบรรลุความตกลงในการถอนทหารดัตช์ "ภายในระยะเวลาสั้นที่สุดที่เป็นไปได้" และสหรัฐอินโดนีเซียจะมอบ "สถานะชาติที่ได้รับอนุเคราะห์ยิ่ง" แก่เนเธอร์แลนด์ นอกจากนั้น จะไม่มีการเลือกปฏิบัติระหว่างคนหรือบริษัทสัญชาติดัตช์ และสาธารณรัฐตกลงจะเข้าควบคุมความตกลงการค้าที่เจรจาโดยหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ อย่างไรก็ดี มีอยู่สองประเด็นสำคัญที่ตกลงกันไม่ได้ คือ ว่าด้วยหนี้ในช่วงที่เนเธอร์แลนด์ปกครองในฐานะเจ้าอาณานิคม และสถานะของนิวกินีตะวันตก
เติ้ง ชุ่ยเหวิน
2016-ปัจจุบัน
และเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม 2016 ที่ผ่านมา เติ้งชุ่ยเหวินก็สร้างความประหลาดใจให้กับผู้ชมทั่วทั้งเกาะ ด้วยการปรากฏตัวบนหน้าจอโทรทัศน์ TVB อีกครั้งที่งานประกาศผลรางวัลประจำปี TVB Anniversary Awards ในฐานะผู้ประกาศรางวัลละครยอดเยี่ยมแห่งปี 2016 เคียงคู่กับ หลีเย่าเสียง คู่ขวัญตลอดกาลของเธอ ซึ่งการปรากฏตัวของเธอครั้งนี้นอกจากจะทำให้เรตติ้งช่วงดังกล่าวโกยเรตติ้งสูงสุดของเวลาออกอากาศงานประกาศผลรางวัล ยังเป็นการประกาศให้รู้ถึงสถานะความสัมพันธ์อันดีกับทางสถานี และโอกาสที่เธอจะกลับมารับบทนำให้กับ TVB ในอนาคตอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว
ด้วยบุคลิกที่ดูเป็นสาวมั่น เอาจริงเอาจังกับการทำงานมากระดับเพอร์เฟ็คชันนิสต์ของเธอ ทำให้เธอมักจะได้รับบทผู้หญิงทำงาน(Working woman) หรือนางเอกที่มีความเป็นวีรสตรีในอุดมคติอยู่เสมอ ซึ่งนั่นทำให้เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของผู้หญิงยุคใหม่ที่เก่ง แกร่ง สามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาอาศัยผู้ชาย และมีความเป็นเฟมินิสต์ในตัวสูง ถึงกระนั้นเธอก็ออกมาปฏิเสธว่า เธอไม่ได้แข็งแกร่งมากมายอย่างที่ใครหลายๆคนมอง เธอไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างมีแผนการณ์ทุกย่างก้าวได้อย่างสนมหยู และถ้าให้เธอเลือกระหว่างอำนาจบารมีกับความรัก เธอก็จะเลือกความรักโดยไม่ลังเล
การประชุมโต๊ะกลมดัตช์–อินโดนีเซีย
การประชุม
การเจรจาว่าด้วยหนี้ในประเทศและหนี้ต่างประเทศของการปกครองอาณานิคมหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ยืดเยื้อออกไป โดยต่างฝ่ายต่างเสนอการคำนวณของตนและโต้แย้งว่าสหรัฐอินโดนีเซียควรรับผิดชอบต่อหนี้ที่เนเธอร์แลนด์ก่อไว้หลังยอมจำนนต่อญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1942 หรือไม่ โดยเฉพาะผู้แทนอินโดนีเซียรู้สึกขุ่นเคืองที่ต้องครอบคลุมสิ่งที่เห็นว่าเป็นราคาการปฏิบัติทางทหารของเนเธอร์แลนด์ต่ออินโดนีเซีย ท้ายที่สุด จากการเข้าแทรกแซงของสมาชิกสหรัฐอเมริกาของคณะกรรมาธิการอินโดนีเซียสหประชาชาติ (UN Commission on Indonesia) ฝ่ายอินโดนีเซียจึงตระหนักว่าการตกลงจ่ายหนี้ส่วนของเนเธอร์แลนด์จะเป็นราคาที่พวกเขาจะต้องจ่ายเพื่อให้ได้รับการถ่ายโอนอธิปไตย วันที่ 24 ตุลาคม ผู้แทนอินโดนีเซียตกลงว่าอินโดนีเซียจะรับภาระหนี้รัฐบาลหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ประมาณ 4,300 ล้านกิลเดอร์ดัตช์