cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เขื่อน
ประโยชน์
เมื่อมีอ่างเก็บน้ำเกิดขึ้น ชุมชนต่าง ๆ ก็ได้อาศัยเป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำ เพื่อนำผลผลิตที่ได้ออกสู่ตลาดเป็นการช่วยกระจายรายได้อีกทางหนึ่ง นอกจากนี้บริเวณนั้นยังมีแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกหลายแห่ง เช่น น้ำตกไทรโยค บึงเกริงกะเวีย ด่านเจดีย์สามองค์ ฯลฯ เป็นต้น
248 ละมีอา
248 ละมีอา (248 Lameia) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
ปลาทอง (สกุล)
ปลาทอง (Goldfish, Common carp, Crucian carp) เป็นสกุลของปลาน้ำจืด ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า Carassius (/คา-ราส-สิ-อัส/) ในวงศ์ย่อย Cyprininae
เป็นปลาที่มนุษย์คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เหมือนกับปลาในสกุล Cyprinus ที่เดิมอยู่รวมอยู่ด้วยกันมาก่อน ในฐานะของปลาที่เป็นปลาใช้ในการบริโภค และต่อมาได้มีการพัฒนาสายพันธุ์ให้มีรูปร่าง และสีสันสวยงามมากขึ้น เพื่อเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยชาวจีนเมื่อกว่า 2,000 ปีมาแล้ว
ปลาในสกุลนี้ มีรูปร่างทั่วไปเหมือนกับปลาในสกุล Cyprinus จุดที่แตกต่างกันคือ ไม่มีหนวดที่ริมฝีปาก และมีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่เฉพาะภูมิภาคเอเชียตะวันออก และบางส่วนในรัสเซียเท่านั้น ขณะที่บางชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นพบได้เฉพาะทะเลสาบบิวะ ที่ประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น
เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก
เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก หรือ พระครูยอดแก้วโพนเสม็ด หรือ ญาคูขี้หอม เป็นพระเถระองค์สำคัญในสมัยอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์
ประวัติช่วงต้น
พระครูยอดแก้วโพนสะเม็กเกิดที่บ้านกะลึม  เมืองพาน (ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี) เมื่อปีมะแม พ.ศ. 2174 ซึ่งตรงกับสมัยพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชแห่งอาณาจักรล้านช้าง
พ.ศ. 2186 ก่อนที่ท่านจะมาศึกษาพระธรรมในนครหลวงเวียงจันทน์ มีพระครูท่านหนึ่งชื่อพระครูยอดแก้วที่อยู่นครหลวงเวียงจันทน์ ในเวลากลางคืนขณะที่พระครูฯท่านจำวัดได้นิมิตต์ฝันว่า มีช้างพลายตัวใหญ่เข้ามาในวัดและได้ทำลายวิหาร และช้างได้ขึ้นไปบนกุฎีได้แทงหอไตรทำลายลง ช้างจึงจับหนังสือกินเป็นอาหารหมดทั้งหีบ พอรุ่งสว่างพระครูฯก็ตกใจตื่นขึ้น ท่านจึงเล่านิมิตต์ให้สงฆ์ท่านอื่นๆฟัง พอถึงเวลาสายหลังกลับจากบิณฑบาต พระสงฆ์ได้เห็นสามเณรโพนสะเม็กอายุขณะนั้นประมาณ 13-14 ปีต้องการมาศึกษาธรรมวินัยได้มานั่งอยู่ในวัด พระสงฆ์จึงถามที่มาที่ไปได้แจ้งแก่พระครูยอดแก้ว พระครูยอดแก้วจึงให้สามเณรเล่าเรียนสวดมนต์ ศึกษาพระปาฏิโมกข์พระไตรปิฎกและคัมภีร์ต่างๆจนชำนาญโดยไม่มีผู้ใดจะเปรียบได้ กิติศัพท์ของสามเณรได้ยินเลื่องลือถึงพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช พระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้าง จึงพระราชทานผ้าไตรมาถวายยกชื่อขึ้นให้เป็นราชาจั่ว
เมื่อสามเณรอายุ 21 ปีครบอุปสมบท พระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชจึงนิมนต์พระสงฆ์ 500 รูปและจัดหาแพมาต่อเป็นโบสถ์กลางน้ำหรืออุทกุกเขปสีมา ตามความประสงค์ของสามเณร เมื่อถึงวันอุปสมบทพระอุปัชฌาย์อนุกรรมวาจากับพระสงฆ์ 500 รูป ก็พร้อมกันอุปสมบทสามเณรขึ้นเป็นภิกษุเมื่อพระอนุกรรมวาจาจะให้อนุศาสน์ อุทกสีมาก็เกิดจมลง ทำให้พระสงฆ์ทั้งปวงต่างก็ต้องว่ายน้ำขึ้นฝั่งไป ผ้าไตรจีวรก็เปียกทุกองค์ มีเพียงพระที่บวชใหม่เท่านั้นที่ผ้าไตรจีวรไม่เปียก สร้างความอัศจรรย์ต่อผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ยิ่งนัก
อพยพ
เมื่อพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2238 เกิดความวุ่นวายในการสืบราชสมบัติ พระยาเมืองจันเสนาบดีจึงได้ชิงเอาราชสมบัติ และจะเอาพระนางสุมังคลา พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราช ซึ่งเป็นแม่หม้ายมีบุตรคือพระองค์หล่อและบุตรในครรภ์ขึ้นเป็นเมีย แต่นางไม่ยอมจึงได้มาขอความช่วยเหลือจากพระครูยอดแก้วโพนสะเม็ก พระครูจึงให้พระนางสุมังคลาหนีออกจากเวียงจันทน์ไปซ่อนอยู่ที่ ภูซ่อง่อ ห่อคำ บริเวณเมืองบริคัณฑนิคม แล้วจึงให้กำเนิดบุตรชายนามว่า เจ้าหน่อกษัตริย์
ต่อมาพระยาเมืองจันเกิดหวาดละแวงพระครูยอดแก้วโพนสะเม็ก เนื่องจากประชาชนให้การนับถือพระครูเป็นอันมาก พระครูจึงไปนำเจ้าหน่อกษัตริย์ และพระนางสุมังคลา และญาติโยมประมาณ 3000 คน อพยพออกจากเวียงจันทน์ไปอยู่ที่บ้านงิ้วพันลำโสมสนุก แล้วพระครูโพนสะเม็กเดินทางไปตามลำน้ำชี เมื่อพระครูหยุดพักอยู่ที่แห่งใดญาติโยมก็ติดตามไปด้วย ขณะที่พระครูโพนสะเม็กเดินทางไปถึงอาณาจักรเขมรอุดงฦๅไชย ครอบครัวที่ติดตามท่านไม่ทันก็ตั้งชุมชนลาวตามสองฝั่งแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาตลอดทาง
ขณะที่เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็กดำรงตำแหน่งฝ่ายสงฆ์ ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา โดยการสร้างพระพุทธรูป สร้างวัดวาอารามหลายแห่ง ที่สำคัญตามตำนานพระธาตุพนม ระบุว่า ช่วงปลายศตวรรษที่ 22 ประมาณ พ.ศ. 2233 - 2235 พระครูขี้หอม หรือ เจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก ได้มาบูรณปฏิสังขรณ์องค์พระธาตุพนม ครั้งที่ 5 เป็นเวลานานถึง 3 ปีจึงแล้วเสร็จ หลังจากที่เจ้าครูหลวงโพนสะเม็ก ได้มรณภาพลง สิริอายุ 90 ปี หรือประมาณ พ.ศ. 2263 ศิษยานุศิษย์ ได้นำอัฐิธาตุส่วนหนึ่งได้บรรจุไว้ในเจดีย์ นอกกำแพงแก้วชั้นที่ 2 มีรูปหล่อหน้าเจดีย์ อยู่ด้านข้าง องค์พระธาตุพนม
ตำนานเจดีย์วัดพนมและพระแสน
พงศาวดารนครจำปาศักดิ์ ฉะบับพระยามหาอำมาตยาธิบดี ได้ให้ข้อมูลต่างจากตำนานกระแสหลักไว้ว่า เมื่อพระครูโพนสะเม็กและลูกศิษย์ญาติโยมเดินทางมาถึงหางตุยจังวะสุดแดน(จะโรยจังวา) พระครูได้เห็นที่พื้นที่นี้เป็นชัยภูมิกว้างขวางเหมาะสม จึงได้พักญาติโยมศิษย์สานุศิษย์อยู่ที่นั้น แล้วพระครูโพนสะเม็กจึงสร้างพระเจดีย์องค์หนึ่งบนเขานั้น เมื่อเจดีย์สร้างไกล้เสร็จได้มีหญิงชราชาวเขมรคนหนึ่งชื่อยายเพ็ญ ยายเพ็ญได้ลงไปอาบน้ำในแม่น้ำและเห็นพระบรมธาตุเลื่อนไหลมาบนน้ำ มีพระรัศมีสวยงาม ยายเพ็ญเห็นจึงเอาขันน้ำรองรับพระบรมธาตุแล้วขึ้นไปถวายแก่พระครูโพนสะเม็ก พระครูโพนสะเม็กจึงได้อัญเชิญพระบรมสาริกธาตุบรรจุไว้ในพระเจดีย์ เนื่องจากเจดีย์นี้อยู่บนภูเขา ภูเขาในภาษาเขมรเรียกว่าพนม ผู้ที่เจอพระบรมสารีริกธาตุชื่อยายเพ็ญ พระครูโพนสะเม็กจึงให้ชื่อเจดีย์นี้ว่าพนมเพ็ญหรือพนมเปญ ครั้นเมื่ออาณาจักรเขมรย้ายเมืองหลวงมาอยู่พื้นที่นี้จึงเรียกว่าพนมเปญ
หลังจากพระครูโพนสะเม็กสร้างพระเจดีย์วัดพนมแล้ว จึงได้หล่อพระพุทธรูปองค์หนึ่งแต่ยังไม่ทันแล้วเสร็จ พระเจ้ากรุงเขมรอุดงฦๅไชยแจ้งว่าพระครูโพนสะเม็กพาครอบครัวญาติโยมเข้ามาอยู่ในเขตแดน จึงให้พระยาพระเขมรไปตรวจบัญชีครอบครัว และจะเก็บเงินครัวละ 8 บาท พระครูโพนสะเม็กเห็นว่าเป็นความลำบากแก่ญาติโยม จึงอพยพพาครอบครัวญาติโยมหนีขึ้นไปตามลำน้ำโขงถึงบริเวณเมืองสมบูรณ์ แต่ยังไม้พ้นเขตแดนเขมร พระยาพระเขมรจึงยกทัพมาขับไล่ พระครูโพนสะเม็กและครอบครัวญาติโยมจึงได้อพขึ้นเหนือตามลำน้ำโขง จนถึงเกาะทรายกลางแม่น้ำแห่งหนึ่งจึงได้ตั้งพักพื้นที่นี้ และหล่อพระพุทธรูปที่ยังหล่อไม่เสร็จตั้งแต่ที่เจดีย์วัดพนมให้เสร็จสมบูรณ์ แล้วพระครูโพนสะเม็กจึงพาลูกศิษย์ญาติโยมแห่พระขึ้นมาถึงบริเวณหางโค ปากน้ำเซกองฝั่งตะวันออก (ปัจจุบันคือเมืองเชียงแตง) พระครูโพนสะเม็กเห็นภูมิสถานเหมาะแก่การตั้งบ้านเมือง จึงพาลูกศิษย์ญาติโยมสร้างพระวิหารไว้ แล้วอัญเชิญพระพุทธรูปปฏิมากรให้นามว่าพระแสนและประดิษฐานไว้ในพระวิหารนั้น แล้วก่อพระเจดีย์องค์หนึ่ง พระครูโพนสะเม็กจึงให้ลูกศิษย์และครอบครัวผู้นั้นเป็นผู้ดูแลพระพุทธรูปพระแสนและพระวิหาร
ข่าวร้ายหรือเปล่า
"ข่าวร้ายหรือเปล่า" เป็นซิงเกิลของนักร้อง วสันต์ โชติกุล กับค่ายสหภาพดนตรี ประพันธ์เนื้อร้องโดย สิปปกิจ ดวงแก้วใหม่ แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย ผลิน ธนัชชา เนื้อหาเพลงนั้นแสดงถึงอารมณ์ต่อเนื่องของความเป็นห่วงเป็นใยในความรักครั้งก่อน เป็นห่วง ไม่อยากให้คนคนนั้นต้องผิดหวัง
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอเพลง "ข่าวร้ายหรือเปล่า" เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2556 กำกับโดย คมสัน ศรีสวัสดิ์ ถ่ายทำที่ราชบุรี โดยมี วสันต์ โชติกุล ติ๊ก-เจษฎาภรณ์ ผลดี และ พลอย-รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล มาร่วมแสดงด้วย เป็นเรื่องราวของคนสองคนเป็นอาสาสมัครที่มาคอยดูแลคุณตาคุณยายในบ้านพักคนชรา ที่เป็นเหมือนอีกโลกหนึ่งที่เราสองคนอยู่แล้วมีความสุขมาก ซึ่งทุก ๆ คนเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน มีความรักให้กัน
หม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ เพ็ญพัฒน์
ร้อยตรี หม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ เพ็ญพัฒน์ ทรงเป็นโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม กับหม่อมเทียม คชเสนี ประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม สิ้นพระชนม์ ขณะนั้นหม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ ชันษาได้ 5 ปี ได้เสด็จเข้าไปอยู่ในพระบรมมหาราชวัง ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจุฑารัตนราชกุมารี ซึ่งเป็นเสด็จป้า ได้ศึกษากับครูผู้หญิงในพระบรมมหาราชวัง จนชันษาได้ 9 ปี จึงได้เสด็จไปศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก โดยเข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกเมื่อ พ.ศ. 2458 ต่อมาในปี พ.ศ. 2462 เสด็จไปทรงศึกษาที่ประเทศอังกฤษ พ.ศ. 2471 เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อย Sandhurst เมื่อสำเร็จการศึกษาเสด็จกลับมารับราชการในกรมจเรทหารบกและกรมเสนาธิการทหารบกตามลำดับ
ร้อยตรี หม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ เพ็ญพัฒน์ สิ้นชีพิตักษัยด้วยโรคพระหทัยวาย เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2503
ข่าวร้ายหรือเปล่า
การตอบรับ
เพลง "ข่าวร้ายหรือเปล่า" ติดอันดับสูงสุด 9 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
247 ยูเครตี
247 ยูเครตี (247 Eukrate) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
หม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ เพ็ญพัฒน์
หม่อมเจ้าเผ่าเพ็ญพัฒน์ สมรสกับหม่อมหลวงพอจิตร ปัทมสิงห์ มีโอรส 2 คน คือ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สืบตระกูลพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม ป.จ.ว.
เลขฐานยี่สิบ
เลขฐานยี่สิบ (อังกฤษ: Vigesimal) เป็นระบบเลขที่ใช้เลข 20 เป็นฐาน นอกจากตัวเลขปกติ 10 ตัวแล้ว อาจเขียนเลข 10-19 แทนด้วยตัวอักษร A-J ตัวอย่างระบบเลขที่ใช้เลขฐานยี่สิบ คือ เลขมายา
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020 เป็นการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งที่จัดขึ้นในเมืองโลซาน, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9-22 มกราคม ค.ศ.2020 โดยได้จัดขึ้นที่ Vaudoise Aréna
ซึ่งการแข่งขันกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ คือ ประเภททีมชาย 2 รายการ และประเภททีมหญิง 2 รายการ โดยจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 412 คน จาก 30 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 10 รายการ
เลขฐานหนึ่ง
เลขฐานหนึ่ง (Unary numeral system, เป็นระบบเลขไม่มาตรฐาน) เป็นระบบเลขที่ง่ายที่สุด การเขียนจำนวนต่าง ๆ ในเลขฐานหนึ่งคือการขีดเครื่องหมาย | เป็นจำนวนครั้งเท่ากับเลขจำนวนนั้น การเขียนเลขฐานหนึ่งมีรูปแบบต่าง ๆ หลายรูปแบบ เช่น การเว้นวรรคหรือขีดคั่นเมื่อมีเส้นครบ 5 เส้น และ มีอีกหลายตัวอย่างที่ใช้ระบบนี้ในการเขียน เช่น การเขียนเลข หนึ่ง (一) สอง (二) เเละ สาม (三) ในภาษาจีน เป็นต้น
การปรับตัวของประสาท
การปรับตัวของประสาท หรือ การปรับตัวรับความรู้สึก (Neural adaptation, sensory adaptation) เป็นการเปลี่ยนการตอบสนองของระบบรับความรู้สึกตามกาลเวลาเนื่องจากสิ่งเร้าที่คงอยู่อย่างต่อเนื่อง โดยจะรู้สึกเหมือนกับสิ่งเร้าได้เปลี่ยนไป ยกตัวอย่างเช่น ถ้าวางมือลงที่โต๊ะ ก็จะรู้สึกถึงผิวโต๊ะได้ทันที แต่ภายในไม่กี่วินาที ก็จะเริ่มไม่รู้สึกถึงผิวของโต๊ะ เพราะในเบื้องต้น เซลล์ประสาทรับความรู้สึกจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าคือผิวโต๊ะโดยทันที แล้วก็จะตอบสนองน้อยลง ๆ จนอาจไม่ตอบสนองเลย นี่เป็นตัวอย่างการปรับตัวของระบบประสาท
ระบบรับความรู้สึกและระบบประสาททั้งหมดจะมีรูปแบบการปรับตัวบางอย่าง เพื่อให้สามารถตรวจจับความเปลี่ยนแปลงของสิ่งแวดล้อมได้อย่างต่อเนื่อง ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมและสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ เซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่รับและประมวลข้อมูลความรู้สึก จะเปลี่ยนอยู่ตลอดเวลาเพื่อตรวจจับความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในสิ่งแวดล้อม ตัวการสำคัญของการปรับตัวในระบบประสาทหลายอย่างอาศัยไอออน Ca2+ ที่ส่งผลป้อนกลับเชิงลบผ่านกระบวนการ second messenger pathway ซึ่งทำให้เซลล์ประสาทรับความรู้สึกสามารถเปิดปิดช่องไอออนตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของการไหลเข้าออกของไอออน มีระบบรับความรู้สึกแบบแรงกลบางอย่างที่ใช้การไหลเข้าของแคลเซียม เพื่อสร้างผลทางกายภาพต่อโปรตีนบางอย่างแล้วทำให้พวกมันเปิดปิดช่องไอออน
เป็นไปได้สูงว่าการปรับตัวอาจเพิ่มพิสัยการตอบสนองที่จำกัดของนิวรอน เพื่อเข้ารหัสสิ่งเร้าซึ่งมีพิสัยเชิงพลวัตที่กว้างกว่า โดยปรับพิสัยการตอบสนองของประสาทสัมผัสต่อความเบาแรงของสิ่งเร้า นอกจากนั้น การปรับตัวทางประสาทอาจเป็นกระบวนการกลับคืนสู่ภาวะพื้นฐานหลังจากการตอบสนองต่อสิ่งเร้าอีกด้วย งานวิจัยพบว่า การปรับตัวระยะยาวต่อสิ่งแวดล้อมจะเป็นตัวกำหนดภาวะพื้นฐานเช่นนี้ และความรวดเร็วต่าง ๆ ในการปรับตัว ก็เป็นตัวบ่งชี้ที่สำคัญของสมรรถภาพการติดตามความเปลี่ยนแปลงในสิ่งแวดล้อมและในสิ่งมีชีวิตเอง
งานวิจัยแสดงว่า แม้การปรับตัวจะเกิดในระดับ/ระยะต่าง ๆ ในวิถีประสาท แต่บ่อยครั้งก็จะมีกำลังและเจาะจงต่อสิ่งเร้าโดยเฉพาะ ๆ ในระดับเปลือกสมองมากกว่าใต้เปลือกสมอง (subcortical stages) โดยสรุปก็คือ นักวิชาการเชื่อว่า การปรับตัวจะเกิดที่ระบบประสาทส่วนกลางในเปลือกสมองมากกว่าที่อื่น ๆ
การปรับตัวเร็วและช้า
การปรับตัวแบบเร็วและช้าจะต้องพิจารณาแยกกัน การปรับตัวเร็วจะเกิดทันทีหลังจากได้สิ่งเร้า คือ ภายในไม่กี่ร้อยมิลลิวินาที ส่วนการปรับตัวช้าจะใช้เวลาเป็นนาที ๆ ชั่วโมง ๆ หรืออาจเป็นวัน ๆ กระบวนการทางประสาทสองอย่างนี้อาจมีกลไกทางสรีรภาพที่ต่างกันมาก
การปรับตัวและการคืนสภาพเหมือนเดิมจะขึ้นอยู่กับช่วงเวลาของการเร้าประสาทสัมผัส การเร้าระยะสั้น ๆ จะทำให้ปรับตัวแล้วกลับสู่สภาพเดิม เทียบกับการเร้าระยะยาวที่อาจทำให้ปรับตัวช้ากว่าและคงยืนนานกว่า นอกจากนั้น การเร้าประสาทสัมผัสอย่างซ้ำ ๆ ยังลดการส่งสัญญาณผ่านไซแนปส์จากทาลามัสไปยังเปลือกสมองอย่างชั่วคราวอีกด้วย ส่วนการปรับตัวในเปลือกสมองจะแรงกว่าและคงยืนนานกว่า
ประวัติ
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 นายแพทย์และนักฟิสิกส์ชายเยอรมันแฮร์มันน์ ฟอน เฮล์มโฮลทซ์ ได้ทำงานวิจัยอย่างละเอียดเกี่ยวกับความรู้สึกทางประสาทสัมผัสเหนือสำนึก (conscious sensation) และการรับรู้ (perception) ประเภทต่าง ๆ เขาได้นิยามความรู้สึกว่าเป็นองค์ประกอบพื้นฐานทางประสบการณ์เหนือสำนึกที่ไม่ต้องเรียนรู้ และนิยามการรับรู้ว่าเป็นการตีความข้อมูลจากประสาทสัมผัสอย่างมีความหมายต่อชีวิต เขาได้ศึกษาคุณสมบัติทางกายภาพของตาและการมองเห็น ตลอดจนความรู้สึกทางหู
ในการทดลองคลาสสิกของเขาที่แสดงว่า ประสบการณ์จะสามารถเปลี่ยนการรับรู้ปริภูมิได้อย่างไร เขาให้ผู้ร่วมการทดลองใส่แว่นที่แปลงการเห็นในลานสายตาให้ย้ายไปทางขวาเป็นระยะ 2-3 องศา และให้ผู้ร่วมการทดลองดูที่อีกวัตถุหนึ่ง ปิดตาแล้วพยายามยื่นมือจับมัน ตอนแรก ๆ ผู้ร่วมการทดลองจะเอื้อมมือไปจับเบนไปทางซ้ายมากเกิน แต่หลังจากการทดลองไม่กี่ครั้งก็สามารถปรับการจับให้ถูกต้องได้
เขามีทฤษฎีว่า การปรับตัวของการรับรู้อาจมาจากกระบวนการที่เขาเรียกว่า การอนุมานใต้สำนึก (unconscious inference) ที่ใจใช้กฎบางอย่างใต้สำนึกเพื่อให้สามารถเข้าใจสิ่งที่รับรู้จากสิ่งแวดล้อม ตัวอย่างก็คือ ถ้าลูกบอลดูเหมือนจะเล็กลง ๆ ใจก็จะอนุมานว่าลูกบอลกำลังเคลื่อนที่ห่างออกไป
ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1890 นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ดร. จอร์จ เอ็ม สแตร็ตตัน ได้ทำการทดลองต่าง ๆ เพื่อตรวจสอบทฤษฎีการปรับตัวทางการรับรู้ ในการทดลองหนึ่ง เขาได้ใส่แว่นที่ทำให้เห็นตีลังกาคือส่วนหัวจะกลับลงด้านล่าง โดยใส่เป็นเวลา 21½ ชม. ในช่วง 3 วัน หลังจากที่ถอดแว่นออก "การมองเห็นธรรมดาก็กลับคืนสภาพทันที โดยไม่มีความผิดปกติทั้งโดยลักษณะปรากฏตามธรรมชาติหรือโดยตำแหน่งของวัตถุ"
ในงานทดลองทีหลังอีกงานหนึ่ง ดร. สแตร็ตตัน ได้ใส่แว่นต่อกันเป็นเวลา 8 วัน จนถึงวันที่ 4 ภาพที่มองเห็นก็ยังปรากฏเป็นภาพตีลังกา แต่พอถึงวันที่ 5 ภาพจะกลับล่างขึ้นบนเป็นปกติยกเว้นเมื่อเขาตั้งสมาธิดู ซึ่งก็จะทำให้ภาพกลับตีลังกาอีก เพราะต้องตั้งสมาธิดูเพื่อจะให้เห็นภาพตีลังกา โดยเฉพาะเมื่อรู้อยู่ว่า ภาพที่ตกลงที่จอตาความจริงเป็นภาพกลับด้านต่างจากธรรมชาติ ดร. สแตร็ตตันจึงได้สรุปว่า สมองได้ปรับตัวให้เข้ากับความเปลี่ยนแปลงของการมองเห็น
ดร. สแตร็ตตันยังได้ทำการทดลองที่เขาใส่แว่นเปลี่ยนลานสายตาของเขาโดย 45 องศา ในที่สุด สมองของเขาก็ปรับตัวเข้ากับความเปลี่ยนแปลงแล้วทำให้เห็นโลกเป็นปกติ แว่นนี้ยังสามารถเปลี่ยนให้เห็นโลกกลับตีลังกาได้ด้วย แต่ในที่สุด สมองก็จะปรับตัวทำให้มองเห็นโลกเป็นปกติ
ในการทดลองแบบสุด ๆ อย่างหนึ่ง นักจิตวิทยาได้ทดสอบว่า นักบินจะสามารถขับเครื่องบินเมื่อการมองเห็นเปลี่ยนไปได้หรือไม่ นักบินที่ใส่แว่นเปลี่ยนการมองเห็น ก็สามารถขับเครื่องบินอย่างปลอดภัยได้ง่าย ๆ
ทางตา
การปรับตัวพิจารณาว่าเป็นเหตุของปรากฏการณ์ทางการรับรู้หลายอย่าง เช่น ภาพติดตา (หลังจากที่เอาวัตถุนั้นออกไปแล้ว) และภาพเคลื่อนไหวที่ติดตา และถ้าไม่เปลี่ยนการตรึงตาไปในที่ต่าง ๆ การเห็นทางตาอาจจะลดลงหรือหายไปเนื่องจากการปรับตัวทางประสาท
เมื่อตาปรับตัวเข้ากับการเคลื่อนไหวจริง ๆ ที่ไปในทิศทางเดียวแล้ว ก็อาจทำให้เห็นการเคลื่อนไหวที่ไม่จริงในอัตราความเร็วต่าง ๆ ถ้าการเคลื่อนไหวที่ไม่จริงเป็นไปในทิศทางเดียวกับการเคลื่อนไหวที่เคยมีจริง ๆ การเคลื่อนไหวที่ไม่จริงก็จะช้ากว่า ถ้าการเคลื่อนไหวที่ไม่จริงไปในทิศตรงกันข้าม การเคลื่อนไหวที่ไม่จริงก็จะเร็วขึ้น ถ้าการเคลื่อนไหวที่ไม่จริงอยู่ในแนวตั้งฉากกับการเคลื่อนไหวจริง ๆ ที่เคยมี ก็จะไม่มีผลอะไรต่อความเร็ว
งานศึกษาโดย magnetoencephalography (MEG) แสดงว่า ผู้ร่วมการทดลองที่ได้สิ่งเร้าทางตาซ้ำ ๆ เป็นช่วง ๆ จะตอบสนองต่อสิ่งเร้าหลัง ๆ ต่างจากต่อสิ่งเร้าแรก ๆ คือการตอบสนองทางตาต่อสิ่งเร้าซ้ำ ๆ เทียบกับสิ่งเร้าใหม่จะลดลงอย่างสำคัญทั้งโดย activation strength (คือกลุ่มเซลล์ประสาทโดยรวมจะตอบสนองที่ระดับสูงสุดน้อยลง) และโดย peak latency (คือการตอบสนองโดยรวมในระดับสูงสุดจะเกิดเร็วกว่า) แต่ก็ใช้เวลาประมวลผลทางประสาทเท่าเดิม (คือกลุ่มเซลล์ประสาทจะตอบสนองโดยรวมเป็นระยะเวลาเท่ากัน)
แม้การปรับตัวต่อการเคลื่อนไหวและภาพจะสำคัญต่อชีวิต แต่การปรับตัวที่สำคัญที่สุดก็คือต่อความสว่าง เมื่อเข้าไปในห้องมืด จะใช้เวลาพักหนึ่งเพื่อปรับตัวให้เข้ากับความมืด และการเข้าไปในที่สว่างจากห้องที่มืด ๆ ก็เช่นกัน การปรับตัวให้เข้ากับระดับแสงทำให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสามารถตรวจจับความเปลี่ยนแปลงในสิ่งแวดล้อมได้
ทางหู
เหมือนกับการปรับตัวทางประสาทสัมผัสอื่น ๆ การปรับตัวทางหูเป็นกระบวนการที่บุคคลปรับตัวต่อเสียงต่าง ๆ งานวิจัยได้แสดงแล้วว่า เมื่อเวลาผ่านไป บุคคลมักจะปรับตัวให้เข้ากับเสียงต่าง ๆ โดยแยกแยะมันน้อยลง คือมักจะรวมเสียงให้เป็นเสียงเดียวที่ต่าง ๆ กันแทนที่จะเป็นเสียงต่าง ๆ ที่มาเป็นชุด ๆ
นอกจากนั้นแล้ว หลังจากการรับรู้ซ้ำ ๆ บุคคลมักจะปรับตัวต่อเสียงจนกระทั่งไม่ได้ยินหรือไม่สนใจมัน เช่น คนที่มีบ้านอยู่ใกล้ทางรถไฟ ในที่สุดก็จะหยุดรู้การผ่านไปมาของรถไฟ เช่นเดียวกัน บุคคลที่อยู่ในเมืองใหญ่ ๆ ในที่สุดก็จะไม่รับรู้เสียงจราจร แต่ถ้าบุคคลเช่นนี้ย้ายไปอยู่ที่อื่น เช่นในชนบทที่เงียบสงบ ก็จะรับรู้ถึงความเงียบ ถึงเสียงจักจั่นเป็นต้น
การรับรู้แรงกลของเสียงจะต้องอาศัยเซลล์รับความรู้สึกที่เรียกว่า เซลล์ขน ซึ่งเป็นตัวการส่งสัญญาณเสียงที่กำลังเปลี่ยนไปสู่สมองเพื่อประมวลผล เนื่องจากนี่เป็นการรับรู้แรงกล ซึ่งต่างจากการรับรู้สารเคมี การปรับตัวต่อเสียงจึงต้องอาศัยการเคลื่อนไหวทางกายภาพเพื่อเปิดปิดช่องแคตไอออนซึ่งอยู่บน stereocilia ของเซลล์ขน ช่องที่ถ่ายโอนแรงกลเป็นกระแสไฟฟ้า (Mechanoelectric transduction channel, channels) ซึ่งอยู่ที่ยอดของ stereocilia จะสามารถตรวจจับความตึงหย่อนที่เกิดจากการเบนของมัดขน การเบนจะเกิดจากแรงดึงที่ไฟเบอร์โปรตีนซึ่งเรียกว่า ใยเชื่อมปลาย (tip link) อันเชื่อม stereocilia ที่อยู่ติด ๆ กัน
ทางจมูก
การปรับตัวทางการรับรู้เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นทางประสาทสัมผัสทั้งหมด รวมทั้งการได้กลิ่นและการถูกต้องสัมผัส บุคคลจะสามารถปรับตัวให้เข้ากับกลิ่น ๆ หนึ่งตามเวลา คนสูบบุหรี่ หรือผู้ที่อยู่ร่วมกับคนสูบบุหรี่ มักจะหยุดได้กลิ่นบุหรี่หลังจากชั่วระยะหนึ่ง เทียบกับคนที่ไม่ได้กลิ่นบุหรี่จนชินผู้ที่จะได้กลิ่นทันที ปรากฏการณ์เดียวกันสามารถเห็นได้กับกลิ่นอื่น ๆ รวมทั้งกลิ่นน้ำหอม กลิ่นดอกไม้ เป็นต้น สมองของมนุษย์จะแยกแยะกลิ่นที่บุคคลนั้นไม่คุ้นเคย และจะปรับตัวให้เข้ากับกลิ่นที่คุ้นเคยซึ่งไม่จำเป็นต้องรับรู้ต่อไป
เซลล์ประสาทรับกลิ่นใช้ระบบการป้อนกลับอาศัยระดับของไอออน Ca2+ เพื่อปรับตัวให้เข้ากับกลิ่นที่คงยืน เนื่องจากการถ่ายโอนกลิ่นเป็นไฟฟ้าของระบบรับกลิ่นใช้กระบวนการ second messenger กลไกลของการปรับตัวจึงรวมกระบวนการหลายอย่างที่โดยมากเกี่ยวกับเอนไซม์ CaMK หรือ calmodulin (ซึ่งเป็น messenger protein) ที่เข้ายึดกับไอออน Ca2+
ความรู้สึกทางกาย
ปรากฏการณ์นี้ก็มีในความรู้สึกทางสัมผัสด้วย ถ้าใส่เสื้อผ้าที่ยังไม่คุ้น ก็จะรู้สึกมันได้ทันที แต่ถ้าคุ้นแล้ว สมองจะปรับตัวต่อเนื้อผ้าแล้วไม่รับรู้สิ่งเร้าคือเนื้อผ้า
ความเจ็บปวด
แม้นิวรอนรับแรงกลที่มีใยประสาทใหญ่แบบ I/Aß จะปรับตัวได้ แต่นิวรอนรับความเจ็บปวดคือโนซิเซ็ปเตอร์ที่มีใยประสาทเล็กแบบ IV/C จะไม่ปรับตัว ผลก็คือ ความเจ็บปวดจะไม่ลดลงเร็วแต่จะคงยืนเป็นระยะเวลานาน เปรียบเทียบกับสัมผัส ที่บุคคลจะหยุดรู้สึกถ้าสิ่งเร้าคงยืนชั่วระยะหนึ่ง
การเล่นกล้าม
งานวิจัยต่าง ๆ ได้แสดงว่า มีการปรับตัวทางประสาทหลังจากเล่นกล้ามเพียงแค่คราวเดียว ผู้เล่นจึงรู้สึกมีกำลังขึ้นแม้กล้ามเนื้อจะไม่ใหญ่ขึ้น การวัดกล้ามเนื้อโดยใช้เครื่องวัดคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อ (electromyograph) พบว่า กำลังที่เพิ่มขึ้นในช่วงเริ่มต้นจากการเล่นกล้ามสัมพันธ์กับแอมพลิจูดที่เพิ่มขึ้นของคลื่นไฟฟ้า SEMG ผลงานวิจัยนี้บวกกับทฤษฎีอื่น ๆ ช่วยอธิบายการมีแรงเพิ่มโดยที่กล้ามเนื้อไม่ได้โตขึ้น ทฤษฎีอื่น ๆ ที่อธิบายการเพิ่มกำลังของกล้ามเนื้อสัมพันธ์กับการปรับตัวทางประสาทรวมทั้งกล้ามเนื้อตรงข้ามทำงานขัดกันลดลง (agonist-antagonist muscle decreased co-activation), กล้ามเนื้อทำงานร่วมกันดีขึ้น (motor unit synchronization), และอัตราการทำงานของระบบประสาท-กล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้น (motor unit increased firing rates)
การปรับตัวทางประสาทจะมีผลต่อคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อช่วง V และต่อรีเฟล็กซ์ของฮอฟฟ์แมนน์ (Hoffmann's reflex) รีเฟล็กซ์นี้สามารถใช้ประเมินการเร้าได้ของนิวรอนสั่งการอัลฟา (alpha motor neuron) ซึ่งอยู่ที่ไขสันหลัง และคลื่นช่วง V สามารถใช้วัดการส่งสัญญาณต่อไปยังกล้ามเนื้อของนิวรอน งานวิจัยต่าง ๆ พบว่า หลังจากการเล่นกล้ามเป็นเวลา 14 สัปดาห์ ผู้ร่วมการทดลองจะมีแอมพลิจูดของคลื่นช่วง V เพิ่มขึ้นประมาณ 50% และรีเฟล็กซ์จะมีแอมพลิจูดเพิ่มขึ้นประมาณ 20% ซึ่งแสดงว่า การปรับตัวทางประสาทเป็นกลไกความเปลี่ยนแปลงของการทำงานในวงจรประสาทที่ไขสันหลังของมนุษย์ โดยไม่ได้เปลี่ยนการทำงานของเปลือกสมองส่วนสั่งการ (motor cortex)
ความเคยชินเทียบกับการปรับตัว
คำภาษาอังกฤษว่า adaptation (การปรับตัว) และ habituation (ความเคยชินโดยเรียนรู้) บ่อยครั้งมักจะสับสนกัน ความเคยชินเป็นปรากฏการณ์ทางพฤติกรรม เทียบกับการปรับตัวทางประสาทที่เป็นปรากฏการณ์ทางสรีรภาพ แม้ทั้งสองจะไม่ได้แยกจากกันโดยสิ้นเชิง
การปรับตัวทางประสาทจะสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับระดับของสิ่งเร้า เช่น เมื่อแสงสว่างเพิ่มขึ้น การปรับตัวจะมีกำลังขึ้น โดยเทียบกันแล้ว ความเคยชินโดยเรียนรู้จะต่าง ๆ กันขึ้นอยู่กับสิ่งเร้า ถ้าสิ่งเร้าไม่มีกำลัง ความเคยชินก็อาจเกิดทันที แต่ถ้าสิ่งเร้ามีกำลัง สัตว์อาจจะกลับไม่รู้สึกชินกับมันเลย ยกตัวอย่างเช่น ลมเย็น ๆ เทียบกับสัญญาณเตือนไฟใหม้ กระบวนการความเคยชินโดยการเรียนรู้ยังมีเกณฑ์กำหนดต่าง ๆ
การปรับตัวระยะสั้น
การปรับตัวทางประสาทระยะสั้นสามารถเกิดในร่างกายเมื่อทำกิจกรรมเป็นจังหวะ ๆ กิจกรรมสามัญที่สุดอย่างหนึ่งที่เกิดการปรับตัวทางประสาทอยู่ตลอดก็คือการเดิน
เมื่อกำลังเดิน ร่างกายจะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมและสิ่งที่อยู่รอบ ๆ เท้า และจะปรับใช้กล้ามเนื้อโดยเล็ก ๆ น้อย ๆ ตลอดเพื่อให้เข้ากับลักษณะภูมิประเทศ ยกตัวอย่างขึ้น การเดินขึ้นเขาจะใช้กล้ามเนื้อที่ต่างจากเมื่อเดินบนพื้นราบ ๆ เมื่อสมองรู้ว่ากำลังเดินขึ้นเขา มันก็จะทำการปรับตัวทางประสาทเพื่อส่งสัญญาณสั่งการไปยังกล้ามเนื้อที่จำเป็นในการเดินขึ้นเขามากขึ้น
อัตราการปรับตัวยังอาจขึ้นอยู่กับเขตทำการในสมอง และความคล้ายคลึงกันของขนาดและรูปร่างของสิ่งเร้ากับสิ่งที่เคยประสบมาก่อน การปรับตัวในรอยนูนสมองกลีบขมับด้านล่าง (inferior temporal gyrus) จะขึ้นอยู่กับสิ่งเร้าที่มีขนาดคล้ายกับที่เคยประสบมาก่อนอย่างยิ่ง โดยจะขึ้นอยู่กับรูปร่างบ้าง ส่วนการปรับตัวในคอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า (Prefrontal Cortex) จะขึ้นอยู่กับทั้งรูปร่างและขนาดน้อยกว่า
การปรับตัวระยะยาว
การเคลื่อนไหวเป็นจังหวะ ๆ บางอย่าง เช่นการหายใจ เป็นเรื่องจำเป็นเพื่อรอดชีวิต และจะมีตลอดชีวิต จึงสำคัญว่ามันต้องทำงานได้ดีที่สุด การปรับตัวทางประสาทเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวเช่นนี้ก็มีด้วย โดยตอบสนองต่อการฝึกหรือภาวะภายนอกที่แปรไป เช่น มีสัตว์ที่ลดอัตราการหายใจเพื่อให้มีความเหมาะสมดีขึ้น แต่เพราะสัตว์ไม่ได้ตั้งใจปรับอัตราการหายใจ จึงสมมุติกันว่า การปรับตัวทางประสาทได้เกิดขึ้นเพื่อให้ร่างกายลดอัตราการหายใจลง
การเร้าสมองด้วยสนามแม่เหล็กผ่านกะโหลกศีรษะ (TMS)
การเร้าสมองด้วยสนามแม่เหล็กผ่านกะโหลกศีรษะ (Transcranial magnetic stimulation, TMS) เป็นเทคนิคสำคัญในสาขาจิตวิทยาประสาทเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) เพื่อตรวจสอบผลทางการรับรู้และพฤติกรรม เมื่อรบกวนการทำงานของระบบประสาทอย่างชั่วคราว งานวิจัยต่าง ๆ ได้แสดงว่า เมื่อเปลือกสมองส่วนการเห็นถูกกวนด้วย TMS ผู้ร่วมการทดลองจะเห็นไฟที่ปราศจากสีเป็นแว็บ ๆ หรือที่เรียกว่า phosphenes แม้จะไม่มีแสงที่เข้าไปในตา และเมื่อให้ผู้ร่วมการทดลองเห็นสิ่งเร้าที่มีสีเดียวตลอดเวลา ก็จะเกิดการปรับตัวทางประสาทกับสีนั้น เมื่อได้ปรับตัวแล้ว ก็จะใช้ TMS เพื่อกวนการทำงานของเปลือกสมองส่วนการเห็นอีก แสงแว็บ ๆ ที่เห็นเนื่องจาก TMS ก็จะมีสีเดียวกับสิ่งเร้าสีเดียวที่แสดงก่อนการกวน
ที่เกิดจากยา
การปรับตัวทางประสาทสามารถเกิดนอกเหนือจากกระบวนการปกติตามธรรมชาติ ยาแก้ซึมเศร้า เช่นที่ลดการตอบสนอง (แบบ down regulation) ของ β-adrenergic receptors ในเซลล์ประสาท สามารถก่อให้เกิดการปรับตัวทางประสาทอย่างรวดเร็วในสมอง เพราะสร้างการปรับตัวเช่นนี้ในเซลล์ประสาท ยาจึงสามารถลดผลของความเครียดต่อคนไข้ที่ทานยา
หลังการบาดเจ็บ
งานวิจัยในเด็กที่บาดเจ็บในสมองตั้งแต่วัยต้น ๆ แสดงว่า การปรับตัวทางประสาทจะเกิดขึ้นอย่างช้า ๆ หลังการบาดเจ็บ เด็กที่บาดเจ็บในเขตสมองเกี่ยวกับภาษา การรู้จำปริภูมิ และเขตเกี่ยวกับอารมณ์ จะบกพร่องในเรื่องเหล่านั้นเทียบกับเด็กปกติ แต่เพราะมีการปรับตัวทางประสาท เมื่อถึงวัยเข้าโรงเรียน ก็ยังพบพัฒนาการอย่างพอสมควรในเขตเหล่านั้น
แพทริก แบมฟอร์ด
แพทริก เจมส์ แบมฟอร์ด (Patrick James Bamford; เกิดวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับลีดส์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก นอกจากกองหน้าแล้ว เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้อีกด้วย
เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการลงเล่นนัดแรกให้กับนอตทิงแฮมฟอเรสต์เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2011 เดือนถัดมา เขาย้ายร่วมเชลซีด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ เชลซีปล่อยเขายืมตัวให้กับมิลตันคีนส์ดอนส์, ดาร์บีเคาน์ตี และมิดเดิลส์เบรอ ซึ่งเขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแชมเปียนชิปกับสโมสรหลัง ต่อจากนั้น เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับคริสตัลพาเลซ, นอริชซิตี และเบิร์นลีย์ ก่อนที่จะย้ายไปมิดเดิลส์เบรออีกครั้งด้วยค่าตัวประมาณ 5.5 ล้านปอนด์ เขาย้ายร่วมลีดส์ยูไนเต็ดในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 และมีส่วนช่วยให้สโมสรชนะเลิศอีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2019–20 และเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ภายใต้การคุมทีมของมาร์เซโล บิเอลซา
เซียร์เกย์ สครีปคา
เซียร์เกย์ อีวาโนวิช สครีปคา (Серге́й Ива́нович Скри́пка) เป็นวาทยากรชาวรัสเซีย ศิลปินที่ได้รับการยกย่องแห่งรัสเซีย (1993) และศิลปินของประชาชนรัสเซีย (1998) เขาเป็นวาทยากรให้กับวงดุริยางค์ซิมโฟนีภาพยนตร์รัฐรัสเซีย
แพทริก แบมฟอร์ด
เขาลงเล่นให้กับทีมชาติสาธารณรัฐไอร์แลนด์รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปีเพียงหนึ่งนัด ก่อนที่จะเปลี่ยนไปเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษจนถึงรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ใน ค.ศ. 2019 เขากลับไปเล่นให้กับไอร์แลนด์อีกครั้ง
เซียร์เกย์ สครีปคา
สครีปคาสำเร็จการศึกษาจากสถาบันศิลปะฮาร์คอฟในปี 1972 ในฐานะนักร้องประสานเสียง ในปี 1973 เขาได้เข้าเรียนดนตรีที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก ที่เขาสำเร็จการศึกษาของเขาภายใต้ศาสตราจารย์ Leo Ginsburg ซึ่งเป็นวาทยากรโอเปร่าและซิมโฟนี ในปี 1977 สครีปคายังอยู่ในวิทยาลัยดนตรีอีกสองปีในฐานะนักเรียนปริญญาโทภายใต้ศาสตราจารย์คนเดียวกันกับผู้ฝึกซ้อมของเขา
แพทริก แบมฟอร์ด
เกียรติประวัติ
ลีดส์ยูไนเต็ด
รางวัลส่วนตัว
เซียร์เกย์ สครีปคา
หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยดนตรีในปี 1979 สครีปคาเริ่มทำงานร่วมกับวงดุริยางค์ซิมโฟนีภาพยนตร์รัฐคณะรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต และตั้งแต่ปี 1993 เขาเคยเป็นผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ของวงและหัวหน้าวาทยากร เขาได้จัดการแสดงคอนเสิร์ตและบันทึกเสียงเป็นจำนวนมากรวมถึงผลงานของ Mikhail Pletnyov, Konstantin Shsherbakov, Mikhail Bezverhnij, Dmitri Hvorostovsky และ Sergei Sudzilovsky วงออร์เคสตร้าได้ไปจัดแสดงในกรุงเบอร์ลินในปี 1991 นครฟรังค์ฟวร์ทอัมไมน์ในปี 1992 และกรุงตูนิสในปี 1998 รายการคอนเสิร์ตยังรวมถึง Britten's "War Requiem", Mozart's Requiem, Tchaikovsky's String Serenade และ Mozart's Symphony in G-minor
ไดอานา รอสส์
ไดอาน่า รอสส์ (Diana Ross) เป็นนักร้องหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน เจ้าของรางวัลแกรมมี่ เธอร้องเพลงในสไตล์ อาร์แอนด์บี โซล ดิสโก้ และป็อป รอสส์เป็นที่รู้จักในฐานะนักร้องนำวง เดอะซูพรีมส์ (The Supremes) กลุ่มศิลปินหญิงที่มีชื่อเสียงในยุค 60 จนกระทั่งเธอออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว ประสบความสำเร็จในยุค 70 มีเพลงดังอย่าง Touch Me In The Morning,You Are Everything และ Theme From Mahogany (Do You Know Where You're Going To) เป็นต้น นอกจากนั้นเธอได้แสดงภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และ ละครบรอดเวย์ ในส่วนของรางวัลเธอเคยได้รับรางวัลโทนี่ และเคยถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ และ รางวัลออสการ์มาแล้ว
เซียร์เกย์ สครีปคา
นอกจากนี้ ในปี 2012 สครีปคายังเคยบรรเลงเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะสั้นเรื่อง ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย
ไดอานา รอสส์
ใน ค.ศ. 1972 เธอได้รับเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำหญิง จากภาพยนตร์เรื่อง Lady Sings The Blues สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของ บิลลี ฮอลิเดย์
สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์
สโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ (Wolverhampton Wanderers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองวุลเวอร์แฮมป์ตันในเวสต์มิดแลนส์ ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1877 มักเรียกย่อว่า วุลฟส์ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษ
ไดอานา รอสส์
ในปี 1976 นิตยสารบิลบอร์ดได้มอบรางวัล female entertainer of the century ให้ และ กินเนสส์บุ๊คประกาศว่า ไดอาน่า รอสส์ คือศิลปินหญิงที่ประสบความสำเร็จที่สุดในศตวรรษที่ 20 ด้วยเพลงอันดับ 1 ในอเมริกา 18 เพลง (6 ในฐานะศิลปินเดี่ยว 12 กับวง เดอะ ซูปพรีมส์)
แหล่งข้อมูลอื่น
1944
ท้าวจักรวรรดิ
ท้าวจักรวรรดิ ยักษ์ตนหนึ่งในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นกษัตริย์แห่งกรุงมลิวัน สหายของทศกัณฐ์ ได้ร่วมมือกับไพนาสุริยวงศ์(โอรสทศกัณฐ์) เข้ากอบกู้กรุงลงกา โดยยกทัพไปทำศึกจับพิเภก ก่อนที่จะจัดพิธีมอบราชสมบัติกรุงลงกาคืนแก่ไพนาสุริยวงศ์ และให้นามใหม่ว่า ท้าวทศพิน ต่อมาพระพรตจึงได้ยกทัพมาปราบ และยืดเยื้อมาถึงเมืองมลิวัน เกิดการต่อสู้อย่างต่อเนื่องหลายครั้งหลายคราว และกำราบท้าวจักรวรรดิลงได้
ท้าวจักรวรรดิ เป็นหนึ่งในทวารบาลในพระบรมมหาราชวังคู่กับท้าวอัศกรรมมาลา
ลักษณะ
กายสีขาว มี ๔ พักตร์ ๘ กร ใบหน้าแบ่งเป็น ๒ ชั้น ชั้นแรกเป็นหน้าปกติ ๑ หน้า ชั้นที่ ๒ เป็นหน้าเล็ก ๓ หน้า ปากแสยะตาโพลง แต่บางครั้ง ก็เห็นเป็นปากแสยะ ตาจระเข้ มีเขี้ยวโง้งแหลม สวมมงกุฎหางไก่
ประวัติ
ท้าวจักรวรรดิเป็นเจ้าเมืองมลิวัน มีพระมเหสีชื่อนาง วัชนีสูร กายสีนวล ๑ หน้า ๒ มือ มงกุฎนาง มีโอรสและธิดาด้วยกัน ๔ องค์คือ เมื่อไพนาสุริยวงศ์โอรสทศกัณฐ์กับนางมณโฑ ไปขอความช่วยเหลือให้ชิงกรุงลงกาคืนจากพิเภก ท้าวจักรวรรดิจึงยกทัพไปตีกรุงลงกา จับท้าวทศคีรีวงศ์ (พิเภก) จำตรุ แล้วอภิเษกไพนาสุริยวงศ์เป็นท้าวทศพินครองกรุงลงกา เมื่อพระพรตยกทัพมาปราบกบฏที่กรุงลงกาแล้ว ก็ยกทัพไปทำสงครามกับท้าวจักรวรรดิถึงเมืองมลิวัน เมื่อโอรสทั้งสามถูกสังหารหมด ท้าวจักรวรรดิรบกับพระพรต ถูกศรพรหมาสตร์สังหาร ก่อนสิ้นชีวิตมองเห็นสังข์ คทา จักร ออกจากกายของพระพรต พระสัตรุด ท้าวจักรวรรดิทราบว่าเป็นส่วนหนึ่งของนารายณ์อวตารจึงทูลขออภัยโทษ
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2016
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2016 (2016 AVC Cup for Women) เป็ยการแข่งขันวอลเลย์บอลเอวีซีคัพครั้งที่ 5 จัดขึ้นที่หวิญฟุก ประเทศเวียดนาม
การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2015
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์) (12 สิงหาคม พ.ศ. 2423 - 7 มิถุนายน พ.ศ. 2507) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ อดีตอธิบดีกรมต่างๆ อาทิ เช่น อธิบดีกรมที่ดินและโลหะกิจ เป็นต้น อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติ
พระยาอัชราชทรงสิริ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2423 เป็นบุตรหลวงเทพภักดี (หรุ่น) และนางเทพภักดี (เชย) เกิดที่บางลำภูล่าง อำเภอคลองสาน จังหวัดธนบุรี
การศึกษา
ในด้านการศึกษา สอบไล่ภาษาบาลีได้ชั้นนักเรียนตรีพิเศษของมหามกุฎราชวิทยาลัย สอบไล่ภาษาไทยได้ประโยคหนึ่งจากวัดประยูรวงษ์ สอบไล่ภาษาอังกฤษได้ชั้น 4 จากโรงเรียนอัสสัมชัญและสำเร็จการศึกษาวิชากฎหมายได้เป็นเนติบัณฑิต
บทนิรันดร์
บทนิรันดร์ (eternity clause) หมายถึง บทบัญญัติของกฎหมายที่มุ่งประกันว่า รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายพื้นฐานจะไม่ถูกเปลี่ยนแปลงไปเพราะการแก้ไขเพิ่มเติมในภายหลัง จัดเป็นบทปกป้อง (entrenched clause) รูปแบบหนึ่ง และปรากฏในรัฐธรรมนูญกรีซ ตุรกี นอร์เวย์ โมร็อกโก เยอรมนี สาธารณรัฐเช็ก และอิตาลี
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
ตำแหน่งเป็นพิเศษ
พ.ศ. 2481 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์
บทนิรันดร์
รัฐธรรมนูญอินเดียกับรัฐธรรมนูญโคลอมเบียมีบทบัญญัติคล้ายกันซึ่งไม่ได้ห้ามแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ แต่วางวิธีการที่มุ่งหมายให้การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างพื้นฐานเป็นไปอย่างยากยิ่ง
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
ตำแหน่งเป็นพิเศษ
วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 เป็นผู้ทูลเกล้าฯ ถวายน้ำอภิเษกแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก
บทนิรันดร์
ตัวอย่างของบทนิรันดร์ เช่น รัฐธรรมนูญเยอรมนี มาตรา 79 วรรค (3) บัญญัติว่า "การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายหลักนี้ซึ่งกระทบกระเทือนต่อการแบ่งแยกสหพันธรัฐออกเป็นรัฐก็ดี หรือการเข้าร่วมกระบวนการนิติบัญญัติเพื่อการดังกล่าวในชั้นรับหลักการก็ดี หรือหลักการซึ่งบัญญัติไว้ในมาตรา 1 ถึง 20 ก็ดี ย่อมไร้ผล" (Amendments to this Basic Law affecting the division of the Federation into Länder, their participation on principle in the legislative process, or the principles laid down in Articles 1 and 20 shall be inadmissible.)
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
ตำแหน่งทางการเมือง
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ถึงวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2489 ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ในคณะรัฐมนตรีชุดที่ 14 อันมีนายควง อภัยวงศ์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยตำแหน่งจึงเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คนที่ 4
ในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา
บทนิรันดร์
ส่วนรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเช็ก มาตรา 87 บัญญัติให้ ศาลรัฐธรรมนูญสาธารณรัฐเช็กเป็นผู้วินิจฉัยขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับผลที่กฎหมายยุโรปมีต่อรัฐธรรมนูญ
พระยาอัชราชทรงสิริ (แม้น อรุณลักษณ์)
ตำแหน่งทางการเมือง
วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2492 ถึงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เป็นรองประธานวุฒิสภา
พระยาอัชราชทรงสิริ เป็นผู้ทำคุณประโยชน์ให้แก่บ้านเมืองทั้งกระทรวงยุติธรรมและกระทรวงเกษตราธิการ เป็นผู้มีความรู้ ความสามารถยิ่ง ได้รับความไว้วางใจและรับผิดชอบงานตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นผู้ใฝ่รู้ใฝ่ศึกษาด้วยตนเองอยู่เสมอ ดังที่พระยามานวราชเสวี ได้เขียนประวัติพระยาอัชราชทรงสิริไว้ในหนังสืองานพระราชทานเพลิงศพ ความตอนหนึ่งว่า
ชีวิตส่วนตัว
พระยาอัชราชทรงสิริ ได้สมรสกับนางสาวยวงวัตุยาฯ (นางพินิจการโกศล) มีธิดา 1 คน และสมรสกับคุณหญิงทองดี อัชราชทรงศิริ มีบุตร-ธิดา 9 คน มีชาย 3 คน หญิง 6 คน รวม 10 คน
ถึงแก่อนิจกรรม
พระยาอัชราชทรงสิริได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2507 สิริอายุได้ 83 ปี 9 เดือน 25 วัน
246 แอสโพรินา
246 แอสโพรินา (246 Asporina) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
สายการบินอัฟริคิยาห์ เที่ยวบินที่ 771
สายการบินอัฟริคิยาห์ เที่ยวบินที่ 771 เป็นเที่ยวบินผู้โดยสารระหว่างประเทศของสายการบินอัฟริคิยาห์แอร์เวย์ ซึ่งประสบอุบัติเหตุตกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เมื่อเวลา 06.10 น. ตามเวลาท้องถิ่น (UTC+2) หรือ 04.10 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ขณะที่กำลังจะจงจอดในท่าอากาศยานนานาชาติตริโปลี จากผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมด 104 คน มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว คือ เด็กชายชาวตัตช์อายุ 9 ขวบ รูเบน ฟาน อัสเซาว์
มาอิ คาโดวากิ
มาอิ คาโดวากิ ( 門脇 舞以<rt>かどわき まい</rt>, 8 กันยายน 1980 - ) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว ส่วนสูง 158 ซม. กรุ๊ปเลือดโอ เคยใช้ชื่อในวงการว่า 門脇 舞 ซึ่งอ่านเหมือนกันแค่ตัดอักษร 以 ออกไป มีชื่อเล่นว่า ไมตะ (舞太)
เมื่อพากย์เกมมักใช้ชื่อในวงการว่า มิตสึ อันซึ (杏子 御津)
104
104 (หนึ่งร้อยสี่) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 103 (หนึ่งร้อยสาม) และอยู่ก่อนหน้า 105 (หนึ่งร้อยห้า)
ตราแผ่นดินของคอสตาริกา
ตราแผ่นดินของคอสตาริกา (Escudo de Costa Rica) ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2391 (ค.ศ. 1848), แก้ไขเพิ่มเติม ครั้งที่1 เมื่อ พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) และ ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964), การแก้ไขครั้งล่าสุดเมื่อ ค.ศ. 1998 โดยได้มีการเพิ่มควันที่พวยพุ่งออกจากภูเขาไฟทั้งสามลูก ("Se dibujaron los volcanes humeantes para diferenciarlos." )
อาณานิคมของสเปน
ก่อนปี พ.ศ. 2364 (ค.ศ. 1821), คอสตาริกาเป็นดินแดนในอาณัติของสเปน โดยใช้ตราแผ่นดินของสเปนเป็นตราของอาณานิคม. ตราดังกล่าวที่ได้โปรดเกล้าให้ใช้เป็นตราประจำแคว้นคาร์ตาโก, โดยได้รับพระราชทานจาก กษัตริย์ฟิลิปที่2 เมื่อ พ.ศ. 2108 (ค.ศ. 1565). ภายจากได้รับเอกราชจากเจ้าอาณานิคมเดิม คอสตาริกาได้เข้าร่วมกับจักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1 (พ.ศ. 2364 – 2366), จึงได้ใช้ตราแผ่นดินของเม็กซิโกในยุคดังกล่าว.
โรคกล้ามเนื้อฝ่อจากไขสันหลัง
โรคกล้ามเนื้อฝ่อจากไขสันหลัง (spinal muscular atrophy, SMA) เป็นโรคทางพันธุกรรมชนิดหนึ่ง ถ่ายทอดผ่านออโตโซมลักษณะด้อย ทำให้เกิดความผิดปกติของยีน SMN1 ซึ่งถอดรหัสออกมาเป็นโปรตีน SMN ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของเซลล์ยูคาริโอต โดยเฉพาะเซลล์ประสาทสั่งการ หากในเซลล์มีโปรตีนนี้น้อยลงจะทำให้เซลล์ประสาทในแอนทีเรียร์ฮอร์นของไขสันหลังสูญเสียการทำงาน ทำให้เกิดกล้ามเนื้อฝ่อทั่วร่างกายได้
ตราแผ่นดินของคอสตาริกา
สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง
มีนาคม พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824), คอสตาริกาได้เข้าร่วมกับสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง ดังนั้นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางจึงได้ใช้เป็นตราประจำรัฐคอสตาริกา ตามรัฐธรรมนูญของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง. ตราดังกล่าวมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมด้านเท่า, ภายในมีภูเขาไฟห้าลูก แทนสมาชิกรัฐทั้ง5ของสหพันธรัฐ; เหนือภูเขาไฟมีรูปหมวกเฟรเจียงพร้อมด้วยสายรุ้งผาดผ่าน. ตราเหล่านี้ได้มีการแก้ไขแบบบางส่วนโดยใช้เป็นตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ และ ตราแผ่นดินของนิการากัว.
โรคกล้ามเนื้อฝ่อจากไขสันหลัง
SMA แบ่งเป็นหลายชนิด มีความรุนแรงหลายระดับ แต่มีสิ่งที่เหมือนกันคือผู้ป่วยจะค่อยๆ มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงและฝ่อลีบลงไปเรื่อยๆ จนส่งผลต่อการเคลื่อนไหว กล้ามเนื้อส่วนต้นและกล้ามเนื้อปอดมักได้รับผลกระทบเป็นลำดับแรกๆ บางชนิดอาจส่งผลต่อระบบอื่นของร่างกายได้ โดยเฉพาะชนิดที่พบตั้งแต่อายุน้อย ในบรรดาทารกที่เสียชีวิตจากโรคทางพันธุกรรม พบโรคนี้บ่อยที่สุด
ตราแผ่นดินของคอสตาริกา
สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง
2 พฤศจิกายน, ค.ศ. 1824 ได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินของตนเองอย่างเป็นทางการครั้งแรก เป็นรัฐอิสระ มีลักษณะเป็นรูปแขนข้างซ้ายมีมัดกล้ามประกอบลำตัวในวงกลมวงเล็กซ้อนบนรูปภูเขาสีเขียว ในวงกลมวงใหญ่.
รัฐเอกราช
พ.ศ. 2383 (ค.ศ. 1840) ภายหลังจากที่ได้ถอนตัวจากสหมณฑลแห่งอเมริกากลาง จึงได้มีการประกาศใช้ตราใหม่ประจำรัฐเอกราช, ตราดังกล่าวมีลักษณะเป็นดาวแปดแฉกในวงกลมสีฟ้าโดยมีวงแหวนสีเหลืองมีนามประเทศว่า "รัฐคอสตาริกา" (State of Costa Rica : Estado de Costa Rica). ตราดังกล่าวใช้มาจนถึง พ.ศ. 2385 (ค.ศ. 1842) ออกแบบโดย ฟรายซิสโก โมราซาน ในระหว่างที่สหมณฑลแห่งอเมริกากลางได้สลายตัว.
สมัยใหม่
ตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจุบัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กันยายน, ค.ศ. 1848 ในสมัยของประธานาธิบดี ดร.โจเซ่ มาเรีย คาสโตร มาดริซ โดยประกาศใช้พร้อมกับธงชาติผืนใหม่. ธงชาติ และ ตราแผ่นดิน ได้มีการบันทึกข้องความถึง แปซิฟิคกา เฟอร์นานเดส ภริยาประธานาธิบดี. ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมตามกฎหมายฉบับที่ 18 วันที่ 27 พฤศจิกายน, ค.ศ. 1906 โดยเพิ่มสัญลักษณ์ทางทหารประกอบลงบนตราแผ่นดิน (รูปกระบอกปืนใหญ่ไขว้กับกรวยแห่งความอุดมสมบูรณ์), และ ธงชาติประกอบกับอาวุธ.
ค.ศ. 1964 ได้มีการเพิ่มดาวสีขาวอีกสองดวงจากเดิมที่มีห้าดวง รวมเป็นเจ็ดดวง, หมายถึงจังหวัดทั้งเจ็ดในคอสตาริกา. ตราแผ่นดินในช่วงค.ศ. 1848, ที่ใช้อยู่นั้นไม่ได้มีการกำหนดสถานะของจังหวัดทั้งสองคือ ปุนตาเรนัส และ ลีมอน.
5 พฤษภาคม, ค.ศ.1998, ได้มีคำสั่งเลขที่ 26853-SP, ให้มีการแก้ไขแบบตราแผ่นดินบางส่วน โดยการเพิ่มควันที่พวยพุ่งออกจากภูเขาไฟทั้งสามลูก. ตราแผ่นดินก่อนหน้านี้ไม่มีการเพิ่มกลุ่มควันที่พวยพุ่งแต่อย่างใด.
ความหมายของตราแผ่นดิน: ภูเขาไฟทั้งสามลูก คือ บาร์บา ไฮราชู และ โปฮาซ (เป็นภูเขาที่มีความสูงที่สุดของประเทศ) ประกอบกับเรือใบ2ลำกำลังแล่นอยู่ระหว่างมหาสมุทรทั้งสอง (มหาสมุทรแปซิฟิก และ ทะเลแคริบเบียน) หมายถึง ประวัติการเดินเรืออันยาวนานของประเทศ. มีดวงอาทิตย์กำลังขึ้น เป็นสัญญาณแห่งศักราชใหม่หรืออิสรภาพของชาติ. ตราทั้งหมดอยู่ในอาร์มสีทองที่กรอบของอาร์มเป็นเมล็ดต้นกาแฟ. เหนืออาร์มมีกิ่งใบปาล์มประกอบกับแถบแพรสีขาวจารึกนามของประเทศ "Republica de Costa Rica" ตราก่อนหน้านี้ใช้อักษรสีทอง. ดาวสีขาวทั้งเจ็ดดวง หมายถึงจังหวัดทั้งเจ็ดในคอสตาริกา. บนสุดมีแถบแพรสีฟ้าจารึกนามว่า อเมริกากลาง "America Central".
ฟรันซิสโก ตาร์เรกา
ฟรันซิสโก เด อาซิส ตาร์เรกา อี เอย์เชอา (Francisco de Asís Tárrega y Eixea; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1909) เป็นนักแต่งเพลงและนักกีตาร์คลาสสิกชาวสเปน ในยุคโรแมนติก ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขามากที่สุดคือการแต่งเพลงบรรเลงกีตาร์คลาสสิก "เรกูเอร์โดสเดลาอาลัมบรา" และส่วนหนึ่งของเพลง "กรันบัลส์" ที่เขาแต่งขึ้นได้มีการนำมาทำเป็นเสียงเรียกเข้าพื้นฐานซึ่งเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของโทรศัพท์เคลื่อนที่โนเกีย โดยตาร์เรการับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งกีตาร์คลาสสิก" และถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
ในช่วงท้ายของชีวิตตาร์เรกาป่วยเป็นโรคอัมพาตที่ร่างกายซีกขวา โดยเขาได้แต่งเพลงสุดท้ายในชีวิตที่ชื่อว่า "โอเรมุส" (Oremus) ซึ่งแต่งเสร็จก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในอีก 2 สัปดาห์ต่อมา
ประวัติ
ตาร์เรกาเกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 ที่บิยาร์เรอัล จังหวัดกัสเตยอน ประเทศสเปน มีชื่อเล่นในวัยเด็กว่า "กิเก" พ่อของเขาเป็นพนักงานดูแลสถานที่ในคอนแวนต์แห่งซานปัสกวล โดยพ่อของเขาชอบเล่นดนตรีแนวฟลาเมงโกและเล่นในแนวเพลงอื่น ๆ ด้วยกีตาร์ ทำให้ตาร์เรกามักจะหยิบกีตาร์ของพ่อมาเล่นอยู่เป็นประจำ
ในวัยเด็ก ฟรันซิสโก ตาร์เรกา ได้วิ่งหนีพี่เลี้ยงของตัวเองจนตกลงไปในคลองชลประทาน ทำให้ได้รับความกระทบกระเทือนที่ดวงตา และพ่อของเขามีความกังวลว่าลูกชายจะสูญเสียการมองเห็นอย่างถาวรและกลายเป็นคนตาบอด จึงได้พาครอบครัวย้ายมาอยู่ที่กัสเตยอนเดลาปลานาและให้เขาเรียนดนตรีกับเอวเฆนิ รุยซ์ และมานูเอล กอนซาเลซ ซึ่งเป็นครูสอนดนตรีที่พิการทางสายตา โดยพ่อของเขาหวังว่านอกเหนือจากความรู้เรื่องดนตรีแล้ว ครูสอนดนตรีทั้ง 2 จะช่วยสอนเรื่องการใช้ชีวิตหากจะต้องสูญเสียการมองเห็นด้วย
โลกของผู้หลงใหล
โลกของผู้หลงใหล (fandom) เป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมย่อยที่ประกอบด้วยผู้หลงใหลที่มีความร่วมรู้สึกและความเป็นมิตรสหายกับผู้หลงใหลคนอื่น ๆ ซึ่งมีความสนใจร่วมกัน โดยทั่วไปแล้ว บรรดาผู้หลงใหลจะสนใจแม้กระทั่งรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสิ่งที่เป็นศูนย์กลางของโลกของกลุ่มตน และใช้เวลาและพลังงานในระดับนัยสำคัญไปกับความสนใจของพวกเขาซึ่งมักเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายสังคมที่มีการปฏิบัติเฉพาะ (โลกของผู้หลงใหล) นี่คือสิ่งที่แยกผู้นิยมชมชอบอย่างหลงใหลออกจากผู้นิยมชมชอบที่มีความสนใจแบบผิวเผิน
โลกของผู้หลงใหลสามารถเติบโตขึ้นได้จากด้านใด ๆ ก็ตามของความสนใจหรือกิจกรรมของมนุษย์ หัวข้อความสนใจของผู้หลงใหลอาจจำกัดอยู่ในวงแคบโดยมุ่งเน้นไปที่บางสิ่งบางอย่าง (เช่น ผู้มีชื่อเสียงแต่ละคน) หรือขยายออกไปในวงกว้างโดยครอบคลุมงานอดิเรก ประเภทดนตรี/ภาพยนตร์/วรรณกรรม และแฟชั่นทั้งหมดเป็นต้น แม้ว่าในปัจจุบันเราจะใช้ศัพท์นี้กับกลุ่มบุคคลที่หลงใหลในหัวเรื่องใด ๆ ก็ตาม แต่ศัพท์นี้ก็มีรากมาจากกลุ่มผู้คลั่งไคล้กีฬาต่าง ๆ พจนานุกรมของเมร์เรียม-เว็บสเตอร์สืบร่องรอยการใช้ศัพท์นี้ย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1903
โลกของผู้หลงใหล ในฐานะที่เป็นศัพท์ศัพท์หนึ่งอาจใช้ในความหมายอย่างกว้างเพื่อกล่าวถึงเครือข่ายสังคมของโลกของผู้หลงใหลแต่ละโลกที่เชื่อมต่อระหว่างกัน ซึ่งหลายโลกซ้อนเหลื่อมกัน มีงานชุมนุมขนาดใหญ่จำนวนหนึ่งที่ตอบสนองความต้องการของโลกของผู้หลงใหลในความหมายอย่างกว้างนี้ โดยรองรับความสนใจภาพยนตร์ การ์ตูน รายการโทรทัศน์ คอสเพลย์ และโอกาสในการซื้อขายสินค้าที่เกี่ยวเนื่อง งานชุมนุมประจำปีอย่างคอมิก-คอนอินเตอร์แนชนัล, วันเดอร์คอน, แดรกันคอน และนิวยอร์กคอมิกคอนเป็นตัวอย่างของงานชุมนุมที่เป็นที่รู้จักกันดีและมีผู้เข้าร่วมจำนวนมากซึ่งรองรับโลกของผู้หลงใหลที่ซ้อนเหลื่อมกัน
ลาลีเบลา
ลาลีเบลา (ላሊበላ; Lalibela) เป็นเมืองในอำเภอลาสทาในโวลโลโซเนเหนือ ภูมิภาคอามฮารา ของประเทศเอธิโอเปีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์โมโนลิธเจาะหิน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อหมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบลา ลาลีเบลาเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคโบราณของเอธิโอเปีย และสำหรับชาวคริสต์ ลาลีเบลาเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรองจากอักซุม
ตำบลหนองแค (อำเภอหนองแค)
หนองแค เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี มีองค์กรปกครองท้องถิ่น คือ เทศบาลตำบลหนองแค ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล
ประวัติ
เดิมชื่อเทศบาลตำบลหนองตาเดี้ยง จัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกา พุทธศักราช 2483
103
103 (หนึ่งร้อยสาม อังกฤษ: one hundred [and] three ) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 102 (หนึ่งร้อยสอง) และอยู่ก่อนหน้า 104 (หนึ่งร้อยสี่)
เวลาในประเทศเติร์กเมนิสถาน
เวลาในประเทศเติร์กเมนิสถาน ใช้เขตเวลามาตราฐานเติร์กเมนิสถาน (TMT) (UTC+05:00) นอกจากนี้ประเทศเติร์กเมนิสถานไม่มีช่วงเวลาออมแสง
จมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์)
จมื่นมานิตย์นเรศ ชื่อเดิม เฉลิม เศวตนันทน์ นักแสดงในภาพยนตร์ของรัฐบาลไทย เลือดทหารไทย  สร้างโดย ภาพยนตร์เสียงศรีกรุง และเป็นบิดาของ อดีศักดิ์ เศวตนันทน์  (คู่ชีวิต สวลี ผกาพันธุ์ ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2532)
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลงรำวงมาตรฐานประจำชาติ 4 เพลง งามแสงเดือน ,ชาวไทย ,รำซิมารำ และ คืนเดือนหงาย รวมทั้งเพลงปลุกใจ ตลอดจนเพลงจังหวะลีลาศของกรมโฆษณาการ
วัยเด็ก
เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2442 (เข้าใจว่าเกิดที่ บ้านเจ้าคุณตา ซอยรามบุตรี ตรงข้ามบ้านของหลวงบุณยมานพพานิช/อรุณ บุณยมานพ หรือบ้านหม่อมเส็ง) บุตรของ พระยามหามนตรีศรีองครักษ์สมุห (เจริญ เศวตนันทน์) เจ้ากรมพระตำรวจในขวา กับ คุณหญิงกลิ่น ที่อยู่ บ้านสี่แยกคลองมอญ ฝั่งเหนือ เชิงสะพานวัดเครือวัลย์วิหาร  (สะพานธรรมสารโสภณ)
เข้าเรียนที่โรงเรียนทวีธาภิเศก แล้วต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบ ได้เรียนดนตรีไทยกับหลวงประดิษฐ์ไพเราะ และโน้ตสากล กับพระยาวารสิริ (เอวัน วารสิริ) ก่อนเข้าโรงเรียนมหาดเล็กหลวง จมื่นมานิตย์นเรศ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2510
แม่พระแห่งโลเรโต (ราฟาเอล)
แม่พระแห่งโลเรโต (Madonna of Loreto; Madonna del Velo) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรชาวอิตาลีสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญ ปัจจุบันภาพนี้ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คองเด, ชองทิลลีในประเทศฝรั่งเศส
ภาพ “แม่พระแห่งโลเรโต” ที่เขียนโดยราฟาเอลระหว่างปี ค.ศ. 1509 ถึงปี ค.ศ. 1510 เป็นภาพที่สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 ประทานแก่ซันตามาเรียเดลโปโปโลในกรุงโรม ภาพ “แม่พระแห่งโลเรโต” เป็นภาพที่ระบุกันว่าเขียนโดยโจวัน ฟรันเชสโก เปนนีมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1979 เมื่อเปลี่ยนไประบุอย่างแน่นอนว่าเป็นงานเขียนของราฟาเอล งานชิ้นนี้เป็นงานที่ได้รับการก็อปปีมาที่สุดชิ้นหนึ่งของราฟาเอล ที่มีจำนวนทั้งหมดด้วยกันราว 120 ภาพ ชื่อขอภาพมาจากภาพเขียนที่สูญหายไปแล้วที่เป็นงานก็อปปีของงานเขียนที่บาซิลิกาซานตาคาซาดิลอเรโตในกรุงโรม ภาพนี้เชื่อกันเป็นเวลานานว่าเป็นภาพต้นฉบับที่เขียนโดยราฟาเอล เนื้อหาของภาพเป็นภาพของพระนางมารีย์พรหมจารีทรงโบกผ้าบางเล่นกับพระกุมารเยซู โดยมีนักบุญโยเซฟยืนชื่นชมอยู่ข้าง ๆ
พระอัพภันตราพาธพิศาล (กำจร พลางกูร)
ศาสตราจารย์ นายแพทย์ อำมาตย์ตรี พระอัพภันตราพาธพิศาล (กำจร พลางกูร) ราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นแพทย์ชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญของการศึกษาทางการแพทย์โดยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สมาชิกวุฒิสภา และอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิและรักษาการหัวหน้าแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
กำจร พลางกูร เกิดในกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นศึกษาระดับมัธยมศึกษา ณ โรงเรียนเทพศิรินทร์ จากนั้นได้ทุนเล่าเรียนหลวงไปศึกษาต่อทางการแพทย์ เป็นสมาชิกของราชวิทยาลัยการศัลยกรรมประเทศอังกฤษและสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยการแพทย์ประเทศอังกฤษ ภายหลังสำเร้จการศึกษาแล้ว กำจรเข้าดำรงตำแหน่งอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มสอนในวิชาชีวเคมีเมื่อปี พ.ศ. 2460 ควบคู่กับการประกอบวิชาชีพแพทย์ในโรงพยาบาลศิริราช ต่อมากำจรได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าภาควิชากายวิภาคศาสตร์ช่วงปี พ.ศ. 2481 - 2485 ควบคู่กับการดำรงตำแหน่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงปี พ.ศ. 2481 - 2486 ทั้งนี้กำจรได้ดำรงตำแหน่งรักษาการแผนกอิสระเภสัชกรรมศาสตร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2481 - 2482 อีกด้วย
กำจร พลางกูร ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชากรคนแรกของมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในช่วง พ.ศ. 2485 - 2488 และร่วมก่อตั้งแพทยะสมาคมแห่งกรุงสยาม ซึ่งมีลำดับต่อมาเป็นแพทยสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2464
เวลาในประเทศโอมาน
เวลาในประเทศโอมาน ใช้เวลามาตราฐานอ่าว (GST) (UTC+04:00) นอกจากนี้ประเทศโอมานไม่มีช่วงเวลาออมแสง
จังหวะไซนัส
จังหวะไซนัส (sinus rhythm) เป็นรูปแบบการเต้นของหัวใจปกติที่เห็นจากการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ
DDR
DDR เป็นอักษรย่อ มีหลายความหมาย ซึ่งรวมถึง:
กองเรืออูที่ 29
กองเรืออูที่ 29 (29. U-Flottille; 29th U-boat Flotilla) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ในลาสเปเซีย ที่ประเทศอิตาลี ภายใต้คำสั่งของคอร์เวทเทนคาพีเท็น ฟรันทซ์ เบ็คเคอร์ กองเรือที่ปฏิบัติการส่วนใหญ่อยู่ในเรืออูแบบ VII และมุ่งเน้นความพยายามเป็นหลักในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยต่อต้านกลุ่มเรือที่เดินทางพร้อมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1943 กองเรือกรีธาทัพสู่ตูลง แต่ก็มีเรืออูในมาร์แซย์และซาลามิสเช่นกัน กองเรือถูกปลดประจำการในกันยายน ค.ศ. 1944 เมื่อGS อู-407 จมลงในวันที่ 19 กันยายนและเรือกองเรือสองลำสุดท้ายคือเรือGS อู-565 และGS อู-596 ได้ถูกจมเรือในซาลามิส
105
105 (หนึ่งร้อยห้า) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 104 (หนึ่งร้อยสี่) และอยู่ก่อนหน้า 106 (หนึ่งร้อยหก)
ยู อาซากาวะ
ยู อาซากาวะ ( 浅川 悠<rt>あさかわ ゆう</rt>, 20 มีนาคม 1975 -) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว ไม่ได้สังกัดสำนักงานนักพากย์ที่ไหน
เรือหลวงมัจฉาณุ
เรือหลวงมัจฉาณุ (HTMS Matchanu) เป็นเรือดำน้ำประจำกองทัพเรือไทย เป็นประเภทเรือดำน้ำรักษาฝั่ง ขนาดเล็ก (ระวางขับน้ำต่ำกว่า 500 ตัน) ประกอบขึ้นที่อู่ต่อเรือบริษัทมิตซูบิชิ เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น พร้อมกันจำนวน 4 ลำ พร้อมกับ เรือหลวงวิรุณ เรือหลวงสินสมุทร และเรือหลวงพลายชุมพล โดยเรือหลวงมัจฉาณุ ประกอบขึ้นพร้อมกับเรือหลวงวิรุณ
ชื่อเรือหลวงมัจฉาณุ เป็นชื่อพระราชทาน มา ณ วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2480 มาจากชื่อตัวละครในวรรณคดีไทยซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ในการดำน้ำ คือ มัจฉานุ จากเรื่องรามเกียรติ์
เรือหลวงมัจฉาณุ และเรือหลวงวิรุณ ประกอบแล้วเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2480 ทางบริษัทมิตซูบิชิได้จัดพิธีส่งมอบให้เป็นกรรมสิทธิของกองทัพเรือไทย และนำลูกเรือเข้าประจำเรือ กองทัพเรือไทยจึงถือว่าวันที่ 4 กันยายน เป็น วันที่ระลึกเรือดำน้ำ
เมื่อครั้งกรณีพิพาทอินโดจีนฝรั่งเศส เรือดำน้ำทั้ง 4 ลำ ได้ออกไปลาดตระเวนอยู่หน้าฐานทัพเรือเรียม (กัมพูชา) ใช้เวลาดำอยู่ใต้น้ำทั้งสิ้นลำละ 12 ชั่วโมงขึ้นไป นับเป็นการดำที่นานที่สุด
ภายหลังปลดประจำการ เรือทั้งสี่ลำได้นำมาจอดเทียบกันที่ท่าเรือในแม่น้ำเจ้าพระยา ใกล้กับโรงพยาบาลศิริราช ต่อมาได้มีการขายเรือให้กับบริษัทปูนซีเมนต์ไทย เพื่อทำการศึกษาและทำการวิศวกรรมย้อนกลับ คงเหลือแต่หอบังคับการ อาวุธปืน และกล้องส่อง ทางกองทัพเรือได้นำมาจัดสร้างสะพานเรือจำลอง จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ทหารเรือ หน้าโรงเรียนนายเรือ จังหวัดสมุทรปราการ
ปราสาทนิโจ
ปราสาทนิโจ  (二条城 Nijō jō) เป็นปราสาทสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วยป้อมปราการที่เรียงตัวเป็นวงแหวนสองชั้น พระราชวังนิโนมารุ ซากพระราชวังฮมมารุ และอาคารอื่นกับสวนอุทยานอีกหลายแห่ง อาณาบริเวณของปราสาทมีพื้นที่ทั้งหมด 275,000 ตารางเมตร เป็นพื้นที่ที่อาคารสร้างทับอยู่ 8,000 ตารางเมตร
ป้อมปราการ
ปราสาทนิโจมีป้อมปราการที่เรียงตัวกันเป็นวงแหวนสองชั้น แต่ละชั้นจะมีทั้งกำแพงและคูน้ำกว้าง และยังมีกำแพงล้อมรอบพระราชวังนิโนมารุอีกชั้นหนึ่ง แต่มีความซับซ้อนน้อยกว่า กำแพงชั้นนอกของป้อมปราการมีประตูอยู่ 3 ประตู ส่วนกำแพงชั้นในมีอยู่ 2 ประตู ที่มุมทางตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงชั้นใน มีซากของป้อมปราการห้าชั้น ซึ่งถูกเพลิงไหม้จนพังทลายเมื่อ พ.ศ. 2293 ภายในกำแพงชั้นในเป็นที่ตั้งของพระราชวังฮมมารุและอุทยาน ระหว่างวงแหวนป้อมปราการทั้งสองชั้น เป็นที่ตั้งของพระราชวังนิโนมารุ โรงครัว ป้อมสังเกตการณ์ และสวนหย่อมอีกจำนวนมาก