cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี
อาคาร
ชั้น 1 : ห้องสำนักงานผู้อำนวยการ, ห้องกลุ่มบริหารงบประมาณและแผน, ห้องกลุ่มบริหารวิชาการ, ห้องสุขศรีการ, ห้องพัสดุ, ห้องประชุม 72 พรรษาฯ,ห้องทะเบียน สำนักงานโครงการห้องเรียนพิเศษ
ชั้น 2 : ห้องสมุด, ห้องโสด, ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์
ชั้น 3 : ศูนย์เทคโนโลยีและสารสนเทศโมลยานุสรณ์, ห้องคอมพิวเตอร์, ห้องพักครูฝ่ายเทคโนโลยีและสารสนเทศ, ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ (ชีววิทยา)
ชั้น 4 : ห้องเรียน, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย, ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ (ฟิสิกส์)
ชั้น 5 : ห้องเรียน, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์, ห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ (เคมี)
หน้าอาคาร : ลานม้าหินอ่อน
ชั้น 3 : ห้องเรียนพิเศษ, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
ชั้น 5 : ห้องเรียน, ห้องเรียนพิเศษ,
ชั้น 2 : ห้องเรียน, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม, ห้องคอมพิวเตอร์
ชั้น 3 : ห้องเรียน,
ชั้น 1 : ห้องบริการ
ชั้น 2 : ห้องประชุมกษีรทัศน์ ห้องประชุมธงชัย เย็นประเสริฐ
ชั้น 3–7 : ห้องเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1–3, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย, ห้องพักครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
ชั้น 1 ห้องพยาบาล
ชั้น 2-4 ห้องเรียนดาราศาสตร์
บิต๊ก
บิต๊ก (Mi Zhu) เป็นเสนาบดีคนสำคัญแห่งจ๊กก๊ก เป็นทั้งที่ปรึกษาและพี่ภรรยาของเล่าปี่ เป็นพี่ชายของบิฮองซึ่งต่อมาเป็นผู้มีส่วนร่วมในการเสียชีวิตของกวนอู เดิมเป็นขุนนางของโตเกี๋ยม เจ้าเมืองชีจิ๋ว เมื่อโตเกี๋ยมตายจึงอยู่รับใช้เล่าปี่ต่อไป
ประวัติ
พื้นฐานของบิต๊กนั้น เป็นครอบครัวร่ำรวยในเมืองชีจิ๋ว เป็นคนดีมีคุณธรรม ต่อมามีเทพธิดาแห่งไฟนางหนึงรับบัญชาจากสวรรค์ให้ลงมาเผาบ้านของบิต๊ก นางลงมาที่ชีจิ๋วแล้วแปลงกายเป็นหญิงสาวรูปงาม เมื่อเห็นบิต๊กนั่งเสลี่ยงกำลังกลับบ้าน หญิงจำแลงขอนั่งเสลี่ยงไปด้วย บิต๊กก็อนุญาต เมื่อหญิงจำแลงนั่งเสลี่ยง ก็เห็นว่า บิต๊กเป็นคนดีไม่ลวนลามผู้หญิง เมื่อถึงบ้าน หญิงจำแลงได้คืนร่างกลับมาเป็นเทพธิดา แล้วบอกบิต๊กว่า "ข้าได้รับบัญชาจากสวรรค์ให้มาเผาบ้านเจ้า คืนนี้เจ้างจงรีบเก็บข้าวของและครอบครัวให้ออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด" บิต๊กได้ยินเช่นนั้นจึงทำตาม
ยุทธการปราบลิโป้
ค.ศ. 194 โตเกี๋ยม เจ้าเมืองชีจิ๋วตายไปแล้ว เล่าปี่ได้ครองเมืองแทน ช่วงนั้นลิโป้เกิดการรบกับโจโฉที่กุนจิ๋ว ซึ่งโจโฉได้ชัยชนะ ลิโป้หนีตายและรีบขอความช่วยเหลือจากอ้วนเสี้ยว แต่อ้วนเสี้ยวส่งทหารช่วยโจโฉตีทางด้านหลัง ลิโป้เลยหนีไปพึ่งใบบุญเล่าปี่ บิต๊กกล่าวกับเล่าปี่ว่า “น้ำใจลิโป้นั้นหยาบช้าร้ายกาจดังเสือ บัดนี้ตกถังอยู่ แลท่านจะไปรับขึ้นมาไว้นั้น นานไปมีกำลังขึ้นก็จะทำอันตรายแก่คนทั้งปวง” แต่เล่าปี่ยังรับลิโป้เข้ามา สุดท้ายต้องเสียเมืองให้ลิโป้ตามที่บิต๊กคาดการณ์ไว้ ต่อมาบิต๊กได้ร่วมมือกับสองพ่อลูกตันกุ๋ย ตันเต๋ง ทำอุบายโดยให้ลิโป้กับตันก๋งรบกันเองที่ด่านเสียวกวน ให้บิต๊กกับบิดายึดเมือง ส่วนเสียวพ่ายตันเต๋งจะยึดไว้เอง เมื่อลิโป้หลงกลและจนตรอกอยู่ที่แห้ฝือ สุดท้าย ลิโป้ถูกจับประหารชีวิต ใน ค.ศ. 198
ศึกเซ็กเพ็ก
ต่อมาโจโฉพิชิตภาคเหนือได้สำเร็จ ก็เบนดาบชี้เป้าหมายต่อไป ก็คือเล่าเปียวกับซุนกวน ซึงเล่าเปียวตายไปแล้ว เล่าปี่ลี้ภัยอยู่กับเล่ากี๋ที่เมืองกังแฮ ทางด้านซุนกวนตกลงยินดีเป็นมิตรกับเล่าปี่ทำศึกต่อต้านโจโฉ ครั้งหนึ่งจิวยี่ แม่ทัพง่อก๊ก คิดอุบายสังหารขงเบ้ง ซึ่งระหว่างนั้นเล่าปี่ส่งบิต๊กไปดูลาดเลาว่าขงเบ้งเป็นอย่างไรบ้าง ซึ่งจิวยี่เห็นเป็นโอกาสดี จึงให้บิต๊กเข้าค่าย แล้วบอกกับบิต๊กว่า"ข้านั้นอยากเชิญท่านเล่าปี่มาวางแผนกำจัดโจโฉ ขอกรุณาท่านบิต๊กไปแจ้งเรื่องนี้ให้นายของท่านทราบด้วย" บิต๊กไม่รู้เล่ห์ของจิวยี่ จึงกลับไปรายงานเล่าปี่แบบตรงๆ เล่าปี่จึงเดินทางพร้อมกับกวนอู ทหารจิวยี่ที่ดักซุ่มอยู่ก็มิกล้าลงมือ ด้วยว่าง้าวนิลมังกรของกวนอูนั้นสามารถปลิดชีพศัตรูได้ทุกเมื่อ
บั้นปลายชีวิต
บิต๊กนั้นได้รับการแต่งตั้งยศเป็น "นายพลผู้ปลอบขวัญชาวฮั่น" จากเล่าปี่ หลังจากที่บิฮอง น้องชายของตนเองมีส่วนทำให้กวนอูต้องตายนั้น บิต๊กเดินทางเพื่อขอรับโทษจากเล่าปี่ แต่เล่าปี่ยกโทษให้ แต่ทำให้บิต๊กรู้สึกละอายใจและตรอมใจตาย ใน ค.ศ. 221
ครอบครัว
219
สาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 4 คน ใน 2 ชนิดกีฬา อาทิ สกีลงเขา และระบำสเกต
ประเทศเบลเยียมในโอลิมปิกเยาวชน
ประเทศเบลเยียมเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเบลเยียม คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ BEL
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศเบลเยียมส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติเบลเยียมได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 5 เหรียญทอง 8 เหรียญเงิน 9 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 21 เหรียญ
ตังสิด
ตังสิด (Dong Xi) เป็นขุนพลแห่งง่อก๊ก รับราชการมาตั้งแต่สมัยซุนเซ็กถึงซุนกวน เป็นผู้สังหารเงียมแปะฮอ แล้วมาสวามิภักดิ์ต่อซุนเซ็ก
เทียนปิง
ปินหวัง (Bin Wang) เกิด 14 เมษายน ค.ศ. 1994 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวจีนที่ได้เซ็นสัญญากับ WWE ในนาม เทียนปิง (Tian Bing)
ตังสิด
ตังสิดเริ่มรับใช้ง่อก๊กในสมัยของซุนเซ็ก เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งมีทหารมากขึ้นเรื่อย ๆ จากความสำเร็จในการปราบโจรกบฏและช่วยซุนเซ็กยึดครองดินแดนเจียงตง เมื่อครั้งซุนเซ็กเสียชีวิต  เขาเป็นอีกคนหนึ่งที่สนับสนุนซุนกวนขึ้นครองอำนาจต่อ  ในการศึกกับหองจอ  ตังสิดและเล่งทองนำทหารร้อยนายเข้าจัดการแพธนูของหองจอ โดยตังสิดเป็นคนตัดเชือกที่ล่ามแพไว้เอง  ในศึกปากแม่น้ำยี่สูกับโจโฉ  ตังสิดได้รับมอบหมายให้ดูแลเรือรบห้าชั้น  แต่เกิดพายุใหญ่ทำให้เรือพลิกคว่ำ  แต่ตังสิดเลือกที่จะไม่ละทิ้งหน้าที่  ทำให้เขาเสียชีวิตจากเรือล่มในครั้งนั้น
อ้างอิง
215
เงียมแปะฮอ
เงียมแปะฮอ (Yan Baihu; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นเจ้าเมืองต๋องง่อ ในยุคสามก๊ก และตั้งตนเป็นอ๋องแห่งต๋องง่อ เมื่อซุนเซ็กทำการรวบรวมกังตั๋ง ได้ทำการตีเงียมแปะฮอที่ต๋องง่อ เงียมแปะฮอสู้ไม่ได้ จึงไปขอร้องอ่องหลองให้มาช่วยรบ แต่อ่องหลองก็แพ้ยับเยิน เงียมแปะฮอจึงหนีไปที่ตำบลอิข้อง ต่อมาได้ถูกตังสิดสังหาร
ดอน จอห์นสัน
โดนัลด์ เวย์น "ดอน" จอห์นสัน (Donald Wayne "Don" Johnson) เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1949 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงทางโทรทัศน์และภาพยนตร์ เขารับบทซอนนี คร็อกเกตต์ ในซีรีส์เกี่ยวกับผู้รักษาสันติราษฎร์เรื่อง Miami Vice เขายังแสดงในซีรีส์เกี่ยวกับผู้รักษาสันติราษฎร์เรื่อง Nash Bridges ในคริสต์ทศวรรษ 1990 จอห์นสันได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากบทบาทในซีรีส์เรื่อง Miami Vice ยังได้รับรางวัล APBA Offshore World Cup และมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เขายังเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ และผู้กำกับ อีกด้วย
อ้างอิง
1949
ซาบีวาคา
ซาบีวาคา (Забива́ка) เป็นตัวนำโชคอย่างเป็นทางการของมหกรรมกีฬาฟุตบอลโลก 2018 ที่จัดขึ้นในประเทศรัสเซีย ตัวนำโชคได้รับการเปิดเผยเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2016 โดยที่ลักษณะของตัวนำโชคเป็นรูปตัวการ์ตูนสุนัขจิ้งจอกขนสีน้ำตาลและขาวสวมเสื้อยืด โดยที่ตัวเสื้อยืดปักคำว่า "RUSSIA 2018" นอกจากนี้ยังมีแว่นตาสีส้ม และ การรวมกันของเสื้อยืดสีขาว, ฟ้า กับ กางเกงขาสั้นสีแดงอันเป็นสีประจำของทีมชาติรัสเซีย ตัวนำโชคถูกออกแบบโดยนักเรียนออกแบบ Ekaterina Bocharova และตัวนำโชคได้ถูกรับเลือกโดยการลงคะแนนทางอินเทอร์เน็ต
ผลการลงคะแนนได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2016 ในรายการ เวเชียร์นีอูกานต์ ทางช่องหนึ่งรัสเซีย โดยตัวการ์ตูนสุนัขจิ้งจอกที่ชื่อซาบีวาคา ได้คะแนนไป 53 เปอร์เซ็นต์ ของคะแนนทั้งหมด รองลงมาคือเสือ (27 เปอร์เซ็นต์) และแมว (20 เปอร์เซ็นต์) ตามลำดับ มีผู้ลงคะแนนมากกว่าหนึ่งล้านคนซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเดือนกันยายน 2016 ในแพลตฟอร์มฟีฟ่า รวมถึงการถ่ายทอดสดทางช่องหนึ่งรัสเซีย
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ เกิดวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักแบดมินตันชาวไทย
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
อดีตนักกีฬาแบดมินตันทีมชาติไทย อันดับโลกสูงสุด 23 ของโลก
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกของจังหวัดบึงกาฬหลังจากแยกตัวออกจากจังหวัดหนองคาย แต่เดิมพื้นที่ของจังหวัดบึงกาฬคือเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคายในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2550 เขตเลือกตั้งที่ 2 นี้มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 3 คน โดยการแยกตัวของจังหวัดบึงกาฬเกิดขึ้นในจังหวะเดียวกันกับการปรับจำนวนเก้าอี้ในเขตเลือกตั้ง ทำให้จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬจึงลดลงเหลือ 2 คน
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
แชมป์ประเทศไทย ชายเดี่ยว รายการ SCG ALL THAILAND พ.ศ. 2549
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดบึงกาฬ)
เปรียบเทียบจากคะแนนเลือกตั้งแบบสัดส่วนของเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคายเมื่อ พ.ศ. 2550
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
เหรียญทองแดง ชายเดี่ยว กีฬามหาวิทยาลัยโลก ครั้งที่ 24 พ.ศ. 2550
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดบึงกาฬ)
เปรียบเทียบจากจำนวนที่นั่งของเขตเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคายเมื่อ พ.ศ. 2550
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
ในปี พ.ศ. 2550 ภูมิพัฒน์ชนะการแข่งขัน สมิวลิ่ง ฟิซ แซทเทอไลต์ แชมป์เปี้ยนชิพ
เหรียญทองแดง ทีมชาย กีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 23 ประเทศฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2548
เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลกประเภททีม Thomas Cup & Sudirman Cup
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
อดีตโค้ชโครงการ "SCG BADMINTON ACADEMY"
จังหวัดบึงกาฬในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองบึงกาฬ อำเภอโซ่พิสัย อำเภอปากคาด และอำเภอบุ่งคล้า
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอเซกา อำเภอพรเจริญ อำเภอศรีวิไล และอำเภอบึงโขงหลง
ภูมิพัฒน์ ทรัพย์กุลชนนาถ
ผลงาน
ผ่านการอบรมหลักสูตรผู้ฝึกสอนกีฬาแบดมินตัน "A- License" ประจำปี 2560
วิทยากรร่วม อบรมโค้ชแบดมินตัน สมาคมกีฬาแบดมินตันแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
แหล่งข้อมูลอื่น
ประวัติภูมิพัฒน์
www.facebook.com/brightminton
Youtube : BRIGHTMINTON
IG : brightpoompat
Line: @brightminton
โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา
โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา (Jonas Gonçalves Oliveira) หรือคนทั่วไปรู้จักในนาม โฌนัส เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1984 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวบราซิลในตำแหน่งกองหน้า บางครั้งยังเล่นเป็นปีกซ้ายได้อีกด้วย
แหล่งข้อมูลอื่น
1984
สาธารณรัฐเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ได้เข้าร่วมทำการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ที่เมืองโซชี, ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ถึง 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 โดยการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาเข้าแข่งขัน 26 คน ใน 5 ชนิดกีฬา โดยทำผลงานได้ไป 5 เหรียญทอง 1 เหรียญทองแดง อยู่ในอันดับที่ 8 ของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2014
วัคซีนโรคคอตีบ
วัคซีนป้องกันโรคคอตีบ (Diphtheria) เป็นวัคซีนที่ใช้เพื่อต่อต้านเชื้อ Corynebacterium diphtheriae ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคคอตีบ  การใช้วัคซีนนี้ในผู้ป่วยทั่วโลกมีจำนวนลดลงกว่า 90% ในช่วงปี 2523 ถึง 2543  การแนะนำสำหรับการให้วัคซีนครั้งแรกคือสามครั้งตามขนาดที่กำหนด โดยวัคซีนจะมีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคได้ประมาณ 95%  ทั้งนี้วัคซีนจะสามารถป้องกันโรคได้นานประมาณ 10 ปีซึ่งหลังจากเวลาดังกล่าวก็จำเป็นต้องมีการฉีดวัคซีนกระตุ้น  การสร้างภูมิคุมกันโรคอาจเริ่มตั้งแต่เมื่อทารกอายุหกเดือนและการให้วัคซีนครั้งต่อ ๆ ไปทุกสี่สัปดาห์
วัคซีนโรคคอตีบนี้มีความปลอดภัยมาก  ผลข้างเคียงสำคัญนั้นพบได้น้อยมาก  แต่ทั้งนี้อาจมีความเจ็บปวดที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีนได้  รอยบวมที่ตำแหน่งการฉีดจะเกิดขึ้นนานราวสองสามสัปดาห์  วัคซีนนี้ปลอดภัยต่อผู้ที่ตั้งครรภ์และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง
การให้วัคซีนร่วมที่ใช้เพื่อป้องกันโรคมีหลายวิธี  ซึ่งได้แก่ การให้ร่วมกับชีวพิษเชื่องบาดทะยัก (tetanus toxoid) (หรือที่เรียกว่า วัคซีน dT หรือ DT) และวัคซีนโรคบาดทะยักและวัคซีนโรคไอกรน หรือที่เรียกว่า วัคซีน DPT  ซึ่งองค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้นับตั้งแต่ปี 2517  ประชากรโลกที่ได้รับวัคซีนมีจำนวนประมาณ 84%  โดยเป็นการให้วัคซีนโดยการฉีดยาเข้าทางกล้ามเนื้อ  วัคซีนนี้ต้องเก็บในที่เย็นแต่ห้ามแช่แข็ง
วัคซีนโรคคอตีบผลิตขึ้นในปี 2466  วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน  ตั้งแต่ปี 2557 ราคาขายส่งของวัคซีนที่มี tetanus toxoid อยู่ในราว 0.12 ถึง 0.99 เหรียญสหรัฐฯ  ในสหรัฐอเมริกามีราคาต่ำกว่า 25 เหรียญสหรัฐฯ
ประสิทธิภาพ
ประมาณ 95% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนจะมีการสร้างภูมิคุ้มกัน การฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบส่งผลให้จำนวนผู้ป่วยทั่วโลกลดลงมากกว่า 90% ระหว่างปี 2523 ถึง 2543 ประมาณ 86% ของประชากรโลกได้รับการฉีดวัคซีนในปี 2559
ข้อแนะนำ
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบตั้งแต่ปี 2517 แนะนำให้ฉีดครั้งแรกเมื่ออายุ 6 สัปดาห์ โดยเพิ่มอีก 2 ครั้งห่างกัน 4 สัปดาห์ หลังจากได้รับยา 3 โดสนี้ ประมาณ 95% ของคนไข้จะมีภูมิคุ้มกัน แนะนำให้ฉีดอีกสามโดสในช่วงวัยเด็ก ไม่แนะนำให้ฉีดโดสกระตุ้นทุก ๆ สิบปีอีกต่อไป หากทำตามแผนการฉีดวัคซีน 3 โดส + 3 โดสกระตุ้น การฉีด 3 โดส + 1 โดสกระตุ้น ให้ภูมิคุ้มกันเป็นเวลา 25 ปีหลังจากการฉีดครั้งสุดท้าย หากให้ยาเริ่มแรกเพียง 3 โดส จำเป็นต้องให้โดสกระตุ้นเพื่อให้แน่ใจว่าได้รับการปกป้องอย่างต่อเนื่อง
คลื่นฟ้า
right|thumb|250px|การสะท้อนของ[[คลื่นวิทยุ (สีเหลือง/ส้ม) ที่บรรยากาศชั้นไอโอโนสเฟียร์ (สีม่วง)]]
คลื่นฟ้า (Skywave) คือ เทคนิคการส่งคลื่นวิทยุข้ามแนวขอบฟ้าของโลก โดยอาศัยคุณสมบัติการสะท้อนคลื่นวิทยุบางย่านความถี่ของบรรยากาศชั้นไอโอโนสเฟียร์
โดยปกติ การสื่อสารวิทยุระหว่างสถานีที่อยู่ห่างไกลกันมากๆ จะมีอุปสรรคจากความโค้งของผิวโลก ทำให้สถานีส่งไม่สามารถส่งคลื่นไปยังสถานีรับได้ในแนวตรง, แต่ด้วยคุณสมบัติของบรรยากาศโลกชั้นไอโอโนสเฟียร์ ที่อากาศแตกตัวเป็นประจุไฟฟ้า ซึ่งสะท้อนคลื่นวิทยุบางย่านความถี่ ทำให้สามารถทำการส่งคลื่นวิทยุไปยังสถานีรับที่ไกลเลยเส้นขอบฟ้า ข้ามประเทศหรือข้ามทวีปได้ โดยอาศัยการสะท้อนจากบรรยากาศชั้นนี้แทน
ลานจอดเฮลิคอปเตอร์
ในขณะที่เฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินขับเคลื่อนแนวตั้งสามารถใช้งานได้บนพื้นผิวที่ค่อนข้างเรียบ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์จะทำเครื่องหมายไว้อย่างชัดเจน ซึ่งห่างจากสิ่งกีดขวางที่อากาศยานดังกล่าวสามารถลงจอดได้อย่างปลอดภัย
โป๊ยเซียน
โป๊ยเซียน อาจหมายถึง
อีวาโนโว
อีวาโนโว (Иваново; Ivanovo) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป เป็นเมืองหลวงของอีวาโนโวโอบลาสต์ ทางตอนใต้ของแม่น้ำวอลกา อยู่ห่างจากกรุงมอสโกราว 209 กม. (130 ไมล์) มีประชากร 408,330 คน (ค.ศ. 2010)
เมืองนี้เกิดจากการรวมตัวของหมู่บ้าน 2 แห่งใน ค.ศ. 1871 โดยหมู่บ้านหนึ่งชื่อ อีวาโนโว คนงานส่วนใหญ่ของเมืองได้มีส่วนร่วมในขบวนการเพื่อการปฏิวัติ ค.ศ. 1917-1918
ชุงอิจิ มิยาโมโตะ
ชุงอิจิ มิยาโมโตะ เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์
ประวัติ
เมื่อขึ้นชั้น ม.ปลาย มิยาโมโตะก็เข้าเรียนในโรงเรียนสอนการร้องเพลง ซึ่งนอกจากการร้องเพลงแล้ว เขายังมีความสามารถโดดเด่นทางด้านการเล่นเปียโน (ดีดเองทุกเพลงที่ใช้เปียโนเป็นเครื่องดนตรีประกอบ) เนื่องจากเริ่มหัดเล่นมาตั้งแต่ตอนอายุ 4 ปี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มิยาโมโตะได้ออกซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "เบียคุยะ ~ทรูไลท์~" (白夜～True Light～) ซึ่งเป็นเพลงเปิดของอนิเมะ เรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้ออกมินิอัลบัมชื่อ Anges (แปลว่า "angels" ในภาษาฝรั่งเศส) กับทางค่าย Victor Entertainment
ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยาโมโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยาโมโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบัมที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ 20 นาที
มิยาโมโตะยังไม่ค่อยมีผลงานการออกแสดงบนเวทีมากนัก และยังไม่มีมิวสิกวิดีโอเป็นของตัวเอง แต่จะเล่นสดแทน ทำให้ผู้ชมได้มองเห็นถึงความสามารถของเขา
งานเพลง
เพลงที่มีในอัลบัม : มิจิชิลูบิ/เบียคุยะ~ทรูไลท์~
เพลงที่มีในอัลบัม : เคดส์ เบิดร์/มิจิชิลูบิ (อคุสติก เวอร์ชั้น)
แหล่งข้อมูลอื่น
1986
Desmidocercidae
Desmidocercidae เป็นสกุลของนีมาโทดาที่อยู่ในวงศ์ Rhabditida.
อนิยต
อนิยต คือประเภทของโทษที่เกิดจากการล่วงละเมิดสิกขาบทประเภทกึ่งกลางระหว่างครุกาบัติหรือลหุกาบัติที่เรียกว่า อาบัติอนิยต ซึ่งอาบัตินี้ขึ้นอยู่กับว่าพระวินัยธรจะวินิจฉัยว่าควรจะให้ปรับอาบัติแบบไหนตามแต่จะได้โทษหนักหรือเบาอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งมีทั้งหมด 2 ประการดังนี้
คำว่า อนิยต แปลว่า อาบัติที่ไม่แน่นอนว่าจะให้ปรับเป็นอาบัติปาราชิก, สังฆาทิเสส หรือปาจิตตีย์ กล่าวคือเมื่อมีผู้พบเห็นหรือได้ยินว่าพระภิกษุอยู่กับสตรีด้วยกันสองต่อสองโดยที่ไม่มีบุคคลที่สาม(ชายผู้ที่รู้เดียงสา)อยู่ด้วย จึงได้ไปรายงานต่อพระวินัยธรให้ได้รับทราบ จากนั้นพระวินัยก็จะทำการไต่สวนกับพระภิกษุผู้ถูกกล่าวหา หากพระภิกษุนั้นยอมรับสารภาพว่าได้กระทำใดๆอย่างใดอย่างหนึ่งกับสตรีที่อยู่ด้วยกันตามที่โจกท์คฤหัสถ์ได้กล่าวหา ทางพระวินัยธรก็จะทำการวินิจฉัยว่าควรจะให้ปรับอาบัติแบบไหนตามแต่หนักหรือเบาตามทางของพระวินัยอย่างใดอย่างหนึ่ง ยกตัวอย่างเช่น
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ประเทศเคนยา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 นักกีฬาเอธิโอเปียได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นสามครั้ง ได้แก่ มอนทรีออล 1976 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรที่นำโดยคองโก, ลอสแองเจลิส 1984 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรโดยโซเวียต และ โซล 1988 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความจงรักภักดีในความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันกับเกาหลีเหนือ
นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกเยาวชน
ประเทศลิทัวเนียเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกเยาวชนครั้งแรกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศลิทัวเนีย คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน ภายใต้รหัสประเทศ LTU
นับตั้งแต่ครั้งแรกที่ประเทศลิทัวเนียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนทั้งฤดูร้อนและดูหนาว นักกีฬาทีมชาติลิทัวเนียได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 7 เหรียญทอง 3 เหรียญเงิน 4 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 14 เหรียญ
มารีอา อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสเปน
เจ้าหญิงมารีอา (Mariana of Austria) (21 ธันวาคม ค.ศ. 1634 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1696) อันนาแห่งออสเตรียประสูติเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1634 ที่พระราชวังฮอฟบวร์กในกรุงเวียนนาในออสเตรีย เป็นพระธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และมาเรีย อันนาแห่งสเปน มารีอา อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปนผู้เป็นพระอนุชาของพระราชมารดาของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 เสด็จสวรรคตพระราชินี มารีอา อันนาก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้แก่พระราชโอรส แต่ทรงดำรงความมีอิทธิพลต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าการ์โลสพระราชโอรส ผู้ทรงเป็นกษัตริย์สเปนองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
ดูเพิ่ม
1634 1696
คัลยารี
คัลยารี (Cagliari, ; Casteddu) เป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอ่าวคัลยารี บนฝั่งตอนใต้ของเกาะซาร์ดิเนีย มีประชากรราว 155,000 คน หรือราว 480,000 คน หากรวมเขตมหานคร
เมืองนี้เป็นเมืองเก่าแก่ ก่อตั้งขึ้นโดยชาวฟินิเชีย หลังจากนั้นถูกชนชาติต่าง ๆ เข้าครอบครอง ได้แก่ โรมัน ซาราเซ็น สเปน ออสเตรีย เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ในปี ค.ศ. 1861 เปลี่ยนมาเป็นอาณาจักรอิตาลี) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1324 ถึง 1720 และ 1798 ถึง 1814 เป็นเมืองสำคัญในภูมิภาค ด้านวัฒนธรรม การเมืองและศูนย์กลางศิลปะ เป็นที่รู้จักในด้านที่มีอนุสรณ์และสถาปัตยกรรมอาร์ตนูโวหลายแห่ง ยังเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมในแคว้นปกครองตนเองซาร์ดิเนีย เป็นหนึ่งในเมืองท่าที่ใหญ่ที่สุดในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีสนามบินนานาชาติที่มีรายได้สูงเป็นอันดับ 28 ของอิตาลี
กงสุล
ที่คัลยารีมีสถานกงสุลที่ตั้งอยู่ในเมืองนี้ ดังนี้ (ค.ศ. 2018):
เพชรพระอุมา
เพชรพระอุมา เป็นนวนิยายแนวผจญภัยที่มีขนาดความยาวมากที่สุดในประเทศไทย และนับว่าเป็นนวนิยายที่มีความยาวมากที่สุดในโลก บทประพันธ์โดย พนมเทียน ซึ่งเป็นนามปากกาของนายฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และตีพิมพ์ต่อเนื่องในหนังสือพิมพ์รายวัน ใช้ระยะเวลาในการประพันธ์ยาวนานกว่า 25 ปี โดยพนมเทียนเริ่มต้นการประพันธ์เพชรพระอุมาในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 และสิ้นสุดเนื้อเรื่องทั้งหมดในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2533 รวมระยะเวลาในการประพันธ์ทั้งสิ้น 25 ปี 7 เดือน กับ 2 วัน
เพชรพระอุมาถูกนำมาตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มซ้ำใหม่หลาย ๆ ครั้งในรูปแบบของพ็อกเก็ตบุ๊ก จำนวน 48 เล่ม โดยสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ลิขสิทธิ์โดยพนมเทียน (เดิมเป็นชนิดปกแข็งจำนวน 53 เล่ม แต่ละเล่มมีความหนาประมาณ 33 ยก หรือ 16 หน้ายก และเมื่อนำมารวมกันทั้งหมดจะมีความหนาประมาณ 1,749 ยก แบ่งเป็นสามภาคได้แก่ ภาคแรก จำนวน 24 เล่ม ภาคสอง จำนวน 15 เล่ม และ ภาคสาม จำนวน 14 เล่ม แต่ปัจจุบันได้รวบรวมเนื้อหาในแต่ละภาคและลดลงคงเหลือเพียงแค่ 48 เล่ม) แบ่งเป็นสองภาคคือภาคแรก จำนวน 24 เล่ม 6 ตอน และภาคสมบูรณ์ จำนวน 24 เล่ม 6 ตอน ตีพิมพ์ฉบับรวมเล่มครั้งแรกในปี พ.ศ. 2538 ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2541 และทำการปรับปรุงต้นฉบับเดิมพร้อมกับตีพิมพ์ครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2544 และตีพิมพ์ครั้งที่ 4 ซึ่งเป็นครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2547 อีกทั้งยังมีการทำเป็น eBook โดยสำนักพิมพ์อมรินทร์ในปี พ.ศ. 2556
โดยเนื้อเรื่องต่าง ๆ ของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนได้นำเค้าโครงเรื่องมาจาก คิงโซโลมอนส์ไมนส์ (King Solomon's Mines) หรือ สมบัติพระศุลี นวนิยายของเซอร์เฮนรี ไรเดอร์ แฮกการ์ด (H. Rider Haggard) ที่ผจญภัยในความลี้ลับของป่าดงดิบภายในทวีปแอฟริกา
จุดเริ่มต้นของเพชรพระอุมา
พนมเทียนเริ่มต้นการเขียนเพชรพระอุมาในปี พ.ศ. 2507 โดยตกลงทำข้อสัญญากับสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าพิทยา (ซึ่งปัจจุบันสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าพิทยา ได้ยุติกิจการไปแล้ว) ในการเขียนนวนิยายแนวผจญภัยในป่าจำนวนหนึ่งเรื่อง โดยมีข้อกำหนดความยาวของนวนิยายเพียงแค่ 8 เล่มจบเท่านั้น แต่กลับได้รับความนิยมอย่างล้นหลามทำให้ต้องเขียนเพชรพระอุมาเพิ่มเติมต่อจนครบ 10 เล่ม และขอยุติการเขียนตามข้อสัญญา แต่ทางสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าพิทยายังไม่อนุญาตให้พนมเทียนยุติการเขียน และได้ขอร้องให้เขียนเพิ่มเติมต่ออีก 5 เล่ม พร้อมกับบอกกล่าวถึงความนิยมของนักอ่านที่มีต่อเพชรพระอุมา ซึ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นจนต้องมีการตีพิมพ์ซ้ำหลาย ๆ ครั้งด้วยกันในระยะปลาย ๆ ของเล่มที่ 10 จนสถิติการตีพิมพ์และการจัดจำหน่ายของนวนิยายเรื่องนี้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น และได้รับการตอบรับจากนักอ่านหลาย ๆ รุ่นเป็นอย่างดีในการช่วยขัดเกลาเนื้อเรื่องของเพชรพระอุมา และแจ้งเตือนแก่พนมเทียนถึงชื่อตัวละครหรือสถานที่ที่ปรากฏในเพชรพระอุมาที่มีการผิดพลาด
เพชรพระอุมาออกวางจำหน่ายในรูปแบบของพ็อกเก็ตบุ๊ก เป็นแบบรายวันคือ 10 วัน ต่อหนังสือ 1 เล่ม และยังคงดำเนินเนื้อเรื่องต่อไปจนถึงเล่มที่ 40 จนกระทั่งมีความยาวถึง 98 เล่ม เนื้อเรื่องก็ยังไม่สามารถจบลงได้ จนกระทั่งเพชรพระอุมาฉบับพ็อตเก็ตบุ๊กเล่มที่ 99 ได้ออกวางจำหน่ายในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 จึงได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องใน "จักรวาลรายสัปดาห์" ในปี พ.ศ. 2513 เป็นระยะเวลา 5 ปี และตีพิมพ์ต่อเนื่องใน "หนังสือพิมพ์เดลินิวส์" ในปี พ.ศ. 2518 เป็นระยะเวลาอีก 6 ปี พนมเทียนก็ยังไม่สามารถจบเรื่องราวการผจญกัยในป่าของเพชรพระอุมา จนกระทั่งได้รับการตีพิมพ์ต่อใน "จักรวาลปืน" ในปี พ.ศ. 2525 อีก 8 ปี เรื่องราวทั้งหมดจึงสามารถจบลงได้ในปี พ.ศ. 2533
ระยะเวลาในการเขียน
เพชรพระอุมาใช้ระยะเวลาในการประพันธ์ยาวนานกว่า 25 ปี ซึ่งระยะเวลาที่ยาวนานนั้นมาจากการที่พนมเทียนเป็นนักเขียนอาชีพ และยึดถือเอาสิ่งสำคัญที่สุดของงานเขียนก็คือผู้อ่าน โดยตราบใดที่งานเขียนของตนเองยังคงได้รับความนิยมและมีผู้สนใจติดตามอ่าน ตราบนั้นความสุขใจในการเขียนก็เป็นสิ่งที่มีความสุขมากที่สุดของพนมเทียน ทำให้เนื้อเรื่องของเพชรพระอุมาถูกสร้างสรรค์และเขียนแต่งขึ้นตามจินตนาการ ร่วมกับประสบการณ์ในการเดินป่าอย่างละเอียดลออ จนกระทั่งมีความยาวมากทั้งภาคแรกและภาคสมบูรณ์ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ผู้อ่านได้รับรู้ถึงเหตุการณ์และเรื่องราวต่าง ๆ สามารถจินตนาการตามตัวอักษรและสร้างอารมณ์ร่วมในการติดตามเนื้อเรื่องและการดำเนินเรื่องของตัวละครต่าง ๆ ได้
พนมเทียนนั้นมีวิธีการเขียนเนื้อเรื่องเพชรพระอุมาในรูปแบบการเขียนของตนเอง ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยพยายามเขียนบรรยายถึงลักษณะท่าทาง ตลอดจนอากัปกิริยาต่าง ๆ ของตัวละครทุกตัวที่ปรากฏในเพชรพระอุมา โดยไม่ยอมให้เป็นการเขียนที่เรียกได้ว่าเขียนแบบผ่านเลยไป ทำให้ผู้อ่านที่ติดตามอ่านมาโดยตลอดไม่ได้อรรถรสและความเข้มข้นของเนื้อเรื่อง แต่พนมเทียนจะเขียนโดยแจกแจงอากัปกิริยาทุกขณะและทุกฝีก้าวของตัวละคร เพื่อให้ผู้อ่านสามารถมองเห็นการกระทำต่างหรือการเคลื่อนไหวต่าง ๆ เช่นกระทิงหรือเสือโคร่งถูกรพินทร์ ไพรวัลย์ยิงล้มลง ก็จะเขียนบรรยายเริ่มตั้งแต่รพินทร์และคณะเดินทางพบเจอกับสัตว์ เกิดการต่อสู้หรือติดตามแกะรอยจนถึงประทับปืนและเหนี่ยวไกยิง จนกระทั่งสัตว์นั้นล้มลงเสียชีวิต หรือแม้แต่การพูดจาเล่นลิ้นยั่วยวนกวนประสาทของแงซายและรพินทร์ ไพรวัลย์ จนถึงการพร่ำพรรณนาคำรักหวานซึ้งระหว่างไชยยันต์ อนันตรัยและมาเรีย ฮอฟมัน พนมเทียนก็สามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างดีเยี่ยมจนสามารถทำให้ผู้อ่านได้รับรู้ว่าในขณะนั้นเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง จนทำให้เพชรพระอุมากลายเป็นนวนิยายที่มีความยาวมากที่สุดในโลก
ความเป็นมาของโครงเรื่อง
โครงเรื่องของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนได้เค้าโครงเรื่องมาจากแนวความคิดของเรื่องคิงโซโลมอนส์ไมนส์ ของ เซอร์ฯ แฮกการ์ด ซึ่งเป็นเค้าโครงของการผจญภัยเรื่องที่ดีมากเรื่องหนึ่ง โดยก่อนหน้าที่พนมเทียนจะเขียนเพชรพระอุมาก็ได้มีการวางโครงเรื่องคร่าว ๆ ไว้เช่นเดียวกับงานเขียนอื่น ๆ ซึ่งโครงเรื่องคร่าว ๆ ของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนวางเอาไว้เพียงเล็กน้อยโดยกำหนดให้เป็นเรื่องราวการผจญภัยในป่าของนายพรานผู้นำทางคนหนึ่งเท่านั้น
และต่อมาภายหลังได้เขียนเนื้อหาสำคัญของโครงเรื่องเพิ่มเติม จนกลายเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทางและการผจญภัยของพรานป่า ที่รับจ้างวานนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายยังดินแดนลึกลับและเต็มไปด้วยอาถรรพณ์แห่งป่า พร้อมกับขุมทรัพย์เพชรพระอุมาอันเป็นตำนานเล่าขาน ก่อนออกเดินทางมีกะเหรี่ยงพเนจรมาขอสมัครเป็นคนรับใช้และขอร่วมติดตามไปกับคณะเดินทางด้วย จนกระทั่งเมื่อบุกป่าฝ่าดงและอันตรายต่าง ๆ ไปถึงจุดหมายปลายทางความจริงก็ปรากฏว่า กะเหรี่ยงลึกลับที่ร่วมเดินทางมาด้วยนั้นกลายเป็นรัชทายาทที่แท้จริงของเมืองมรกตนคร เมืองลับแลที่ไม่ปรากฏในแผนที่ พรานผู้นำทางและคณะเดินทางได้ช่วยกันทวงชิงและกอบกู้ราชบัลลังก์คืนให้แก่กะเหรี่ยงลึกลับได้สำเร็จพร้อมกับได้พบขุมทรัพย์เพชรพระอุมาที่เป็นตำนานเล่าขานมาแต่โบราณ
จากโครงเรื่องเดิมของคิงโซโลมอนส์ไมนส์ เพียงแค่ 4 บรรทัดเท่านั้น แต่พนมเทียนสามารถนำมาเขียนเป็นเพชรพระอุมาโดยเล่าเรื่องราวการเดินป่า การดำรงชีวิตและการล่าสัตว์ รวมทั้งภูมิประเทศในป่าดงดิบด้านตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ไปจนจรดชายแดนพม่าและน่าจะล่วงเลยไปถึงแถบเทือกเขาหิมาลัย (เพราะในตอนท้ายเรื่องมีฉากที่ต้องอยู่ในภูมิประเทศที่มีหิมะตก) ในปัจจุบัน โดยดึงประเด็นจุดสำคัญของชีวิตการเดินป่าของตนเองที่เคยผ่านมาก่อนผสมเข้าในไปโครงเรื่องของเพชรพระอุมาด้วย
ต้นแบบของโครงเรื่อง
พนมเทียนนำเอาความรู้ความชำนาญในการเดินป่า การดำรงชีวิตและการล่าสัตว์จากประสบการณ์จริงของตนเอง มาเป็นพื้นฐานในการเขียนนวนิยายเรื่องเพชรพระอุมา โดยเค้าโครงเรื่องและส่วนประกอบต่าง ๆ ได้นำมาจากเรื่องเล่าขานและสิ่งที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากนักท่องไพรรุ่นอาวุโส หรือเรื่องเล่ารอบกองไฟของพรานพื้นเมืองต่าง ๆ ยามพักผ่อนภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในการล่าสัตว์และเล่าเรื่องราวต่าง ๆ แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน
เพชรพระอุมามีองค์ประกอบหลัก ๆ ที่พนมเทียนนำมาเป็นต้นแบบของโครงเรื่อง ดังนี้
ซึ่งองค์ประกอบทั้ง 4 ดังกล่าวข้างต้น เมื่อนำมาเขียนเพชรพระอุมา พนมเทียนก็สามารถถ่ายทอดเรื่องราวต่าง ๆ อารมณ์และจินตนาการของตัวละครในนวนิยายได้อย่างดีเยี่ยม ซึ่งต้นแบบของโครงเรื่อง ก็มาจากประสบการณ์จริงบวกกับจินตนาการของพนมเทียนนั่นเอง
โครงเรื่อง
เพชรพระอุมาเป็นนวนิยายที่มีความยาวทั้งสิ้น 48 เล่ม 12 ตอน แบ่งออกเป็นสองภาคคือภาคแรกและภาคสมบูรณ์ ภาคละ 24 เล่ม จำนวน 6 ตอน ซึ่งภาคแรกของเพชรพระอุมาได้แก่ ไพรมหากาฬ, ดงมรณะ, จอมผีดิบมันตรัย, อาถรรพณ์นิทรานคร, ป่าโลกล้านปีและแงซายจอมจักรา สำหรับภาคสมบูรณ์ได้แก่ จอมพราน, ไอ้งาดำ, จิตรางคนางค์, นาคเทวี, แต่ปางบรรพ์และมงกุฎไพร ซึ่งเค้าโครงเรื่องในภาคแรกและภาคสมบูรณ์ของเพชรพระอุมามีดังนี้
ภาคแรก
เพชรพระอุมาเป็นเรื่องราวการผจญภัยในดินแดนลึกลับที่เต็มไปด้วยอาถรรพณ์ เรื่องราวแปลกประหลาดต่าง ๆ ในป่าดงดิบของรพินทร์ ไพรวัลย์ พรานป่าผู้รับจ้างนำทางในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายของคณะนายจ้างชาวเมือง ที่มี พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์ เป็นหัวหน้าคณะเดินทางพร้อมด้วย หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ น้องสาวคนเล็ก และ พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย เพื่อนชายคนสนิท โดยมีพรานบุญคำ พรานจัน พรานเกิดและพรานเส่ย พรานป่าคู่ใจของรพินทร์ ไพรวัลย์ จำนวน 4 คน และแงซาย กะเหรี่ยงลึกลับที่มาขอสมัครเป็นคนรับใช้เพื่อขอร่วมเดินทางในครั้งนี้ด้วย
การเดินทางเต็มไปด้วยอุปสรรคและอันตรายนานาชนิด ที่ทำให้คณะเดินทางต้องเสี่ยงภัยและเผชิญกับสัตว์ร้ายในป่าดงดิบ อาถรรพณ์ของป่า นางไม้ ภูตผีปีศาจหรือแม้แต่สัตว์ประหลาด ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนตลอดระยะเวลาในการเดินทาง พลัดหลงเข้าไปในดินแดนลึกลับของอาณาจักรนิทรานคร ต่อสู้กับจอมผีดิบร้ายมันตรัยที่มีพละกำลังกล้าแข็งและมีอำนาจอย่างแรงกล้า ผ่านห้วงเวลาเหลื่อมซ้อนกันจนหลุดผ่านเข้าไปในยุคของโลกดึกดำบรรพ์ และค้นพบปริศนาความจริงของกะเหรี่ยงลึกลับในฐานะคนรับใช้และองค์รักษ์ประจำตัวของดาริน ที่ติดสอยห้อยตามคณะเดินทางมายังเนินพระจันทร์และมรกตนคร ซึ่งฐานะที่แท้จริงของแงซายถูกเปิดเผยและคณะเดินทางของเชษฐาได้พบเจอกับบุคคลที่ออกติดตามค้นหารวมทั้งช่วยกันกอบกู้บัลลังก์คืนให้แก่แงซายจนสำเร็จ
ภาคสมบูรณ์
ภายหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับจากเมืองมรกตนครของแงซาย รพินทร์ ไพรวัลย์ ได้ถูกว่าจ้างให้ออกติดตามหาเครื่องบินที่สูญหายพร้อมด้วยระเบิดนิวเคลียร์อีกครั้ง รพินทร์จำใจรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินที่สูญหายไปจากแผนที่ประเทศไทย โดยมีชาวต่างชาติจำนวน 4 คน เป็นผู้ว่าจ้าง แต่เมื่อเชษฐาและดารินซึ่งเป็นอดีตนายจ้างของรพินทร์ ได้ทราบข่าวการรับจ้างเป็นพรานผู้นำทางของรพินทร์ ก็เกรงว่าจะถูกฆ่าทิ้งเมื่อทำงานเสร็จสิ้น เนื่องจากเป็นงานลับขององค์กร จึงออกติดตามคณะนายจ้างใหม่ของรพินทร์
การติดตามค้นหารพินทร์และคณะนายจ้างฝรั่ง คณะเดินทางของเชษฐาได้เผชิญหน้ากับมันตรัยที่ฟื้นคืนชีพที่อาณาจักรนิทรานคร และกับเล่าถึงอดีตชาติของดารินและรพินทร์ที่เคยเป็นศัตรูคู่อาฆาตในชาติปางก่อน รวมทั้งพยายามล่อลวงเอาตัวดารินไปยังอาณาจักรนิทรานคร เพื่อให้ได้ในตัวของจิตรางคนางค์หรือดารินในชาติปัจจุบัน แต่ก็ได้เชษฐาและไชยยันต์มาช่วยเหลือไว้อย่างทันท่วงที และปราบมันตรัยด้วยบ่วงนาคบาศก์ได้สำเร็จ รพินทร์นำคณะนายจ้างฝรั่งบุกป่าเพื่อค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์จนพบ โดยได้รับความช่วยเหลือจากแงซายในรูปของจิตใต้สำนึก จนภายหลังทั้ง 2 คณะได้เดินทางมาพบกันที่เมืองมรกตนคร แงซายรวบรัดให้ดารินและรพินทร์แต่งงานกันที่เมืองมรกตนคร ก่อนจะอำลากันเป็นครั้งสุดท้ายในการพบกันระหว่างบุคคลทั้งหมด
การตีพิมพ์เพชรพระอุมา
เพชรพระอุมาได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าพิทยา ในรูปแบบของพ็อกเก็ตบุ๊กจำนวน 98 เล่ม ต่อมาได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารจักรวาลรายสัปดาห์ โดยตีพิมพ์ต่อเนื่องจากสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าพิทยาตั้งแต่เล่มที่ 99 ต่อเนื่องจนถึงเล่มที่ 268 ตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513 และฉบับรวมเล่มจำนวน 22 เล่ม แบ่งเป็น
ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชวนะบุตร ในปี พ.ศ. 2518 จำนวน 22 เล่ม แบ่งเป็นตอน ๆ รวมทั้งสิ้น 5 ตอน ได้แก่ เพชรพระอุมา ตอนไพรมหากาฬ จำนวน 5 เล่ม, ตอน ดงมรณะ จำนวน 4 เล่ม, ตอน อาถรรพณ์นิทรานคร จำนวน 4 เล่ม, ตอน ป่าโลกล้านปี จำนวน 5 เล่ม และตอน แงซายจอมจักรา จำนวน 4 เล่ม และได้รับการตีพิมพ์เพชรพระอุมาภาคสมบูรณ์ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ภายหลังจากพนมเทียนเขียนเพชรพระอุมาภาคแรกจบ โดยเริ่มเพชรพระอุมา ตอน จอมพราน ในวันจันทร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519 ถึงวันจันทร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2525 และได้นำภาคแรกมาตีพิมพ์ซ้ำจนจบในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2527 และตีพิมพ์ภาคสามของเพชรพระอุมา ตอน มงกุฎไพร ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2525 ถึง พ.ศ. 2533 โดยนิตยสารจักวาลปืน
เพชรพระอุมาถูกนำมาตีพิมพ์ซ้ำหลายครั้งโดยสำนักพิมพ์ต่าง ๆ ปัจจุบันตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ลิขสิทธิ์โดยพนมเทียน แบ่งการตีพิมพ์เป็นสองครั้งด้วยกัน โดยตีพิมพ์ครั้งแรก 48 เล่ม ภาคแรกจำนวน 24 เล่ม 6 ตอน และภาคสมบูรณ์ 24 เล่ม 5 ตอน ดังนี้
และตีพิมพ์ครั้งปัจจุบัน 48 เล่ม ภาคแรกจำนวน 24 เล่ม 6 ตอน และภาคสมบูรณ์ 24 เล่ม 6 ตอน ดังนี้
ปลายปี พ.ศ. 2556 เพชรพระอุมาได้จัดทำเป็นรูปแบบ eBook เป็นครั้งแรกโดยแพรวสำนักพิมพ์ โดยเริ่มเปิดตัวภาคแรกในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 18 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556 และเริ่มจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 พร้อมกันที่ร้านนายอินทร์และ Naiin.com โดยแบ่งเป็น 2 ภาค 12 ตอน 48 เล่มเหมือนหนังสือ โดยที่ผู้อ่านต้อง download Application Naiin Pann และใส่ code ของหนังสือแต่ละตอนลงใน Application
คำนิยมเพชรพระอุมา
ตลอดระยะเวลาที่เพชรพระอุมาได้รับการตีพิมพ์ฉบับรวมโดยสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ได้มีคำนิยมของ "เพชรพระอุมา" จากผู้ทรงเกียรติและทรงคุณวุฒิหลายท่าน ได้ให้คำนิยมส่วนตัวแก่นวนิยายที่ถือได้ว่าเป็นสุดยอดของนวนิยาย และเป็นวรรณกรรมชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของเมืองไทย ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในนักอ่านหลาย ๆ รุ่น ซึ่งได้รับความบันเทิง ความสนุกสนานจากการอ่านเพชรพระอุมา แม้เนื้อเรื่องจะมีความยาวเป็นอย่างมากก็ตาม
คำนิยมของ "เพชรพระอุมา" ในแต่ละเล่มและแต่ละตอน จึงเป็นการรับรองถึงความเป็นนวนิยายที่มีความบันเทิง ตื่นเต้นเร้าใจและการผจญภัยตามแต่จินตนาการของพนมเทียน ที่นอกจากสามารถทำให้นักอ่านได้สนุกสนานไปกับเนื้อเรื่องที่ชวนติดตามและลุ้นระทึกแล้ว ยังได้รับความรู้ในด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับการเดินป่า การล่าสัตว์ รวมทั้งอาวุธปืนอีกด้วย
กระแสตอบรับและคำวิจารณ์
เพชรพระอุมา เป็นนวนิยายที่ได้รับการตอบรับจากผู้อ่านเป็นอย่างดียิ่ง กระทั่งสำนักพิมพ์ผ่านฟ้าไม่ยอมให้พนมเทียนยุติการเขียน ถึงขนาดที่ว่า "...ในช่วงที่พนมเทียนกำลังเขียนเรื่องนี้ตีพิมพ์ขายเป็นเล่มพ็อกเก็ตบุ๊กติดต่อกันนั้น ถึงกับมีผู้อ่านมาเข้าคิวรอซื้อกันหน้าโรงพิมพ์เลยทีเดียว..."
ความสำเร็จดังกล่าวนี้ส่วนหนึ่งมาจากความสามารถในการประพันธ์ของพนมเทียน ซึ่ง ว.วินิจฉัยกุล ได้เอ่ยถึงว่า "...พนมเทียนเป็นผู้พิถีพิถันทั้งในด้านรูปทรง สีสัน แสงและเงา ตลอดจนความเคลื่อนไหวที่แปรเปลี่ยนไม่หยุดนิ่ง มีแม้กระทั่งเสียง ด้วยการเลือกใช้ถ้อยคำอย่างวิจิตรบรรจง มีกลิ่นอายของวรรณคดีอยู่ในภาษาที่ใช้ เหมือนกับการแกะสลักลายซ้อนลงไปทีละชั้นจนเป็นหลายชั้นลึกละเอียด ไม่ใช่เพียงแต่ร่างคร่าว ๆ พอให้เป็นรูปขึ้นมาเท่านั้น..." หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ผู้กำกับภาพยนตร์ผู้มีชื่อเสียง ตรัสถึงนวนิยายชุดนี้ว่า "เพชรพระอุมาคือมหากาพย์แห่งวรรณกรรมที่ไม่มีหนังสือเรื่องไหนที่จะเทียบได้"
แม้จะมีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ว่า เพชรพระอุมา ลอกเค้าโครงเรื่องมาจาก King Solomon's Mine หรือ สมบัติพระศุลี เนื่องจากความคล้ายคลึงกันของตัวละคร วัตถุประสงค์ในการเดินป่า รวมถึงแผนที่ลายแทงของทั้งสองเรื่อง ที่มีเนื้อความใกล้เคียงกันมาก วิทยานิพนธ์ของ สุภารัตน์ ศุภภัคว์รุจา ได้รายงานการศึกษาเชิงเปรียบเทียบสำหรับวรรณกรรมทั้งสองเรื่องนี้ ในบทคัดย่อปรากฏความตอนหนึ่งว่า "นวนิยายผจญภัยเรื่อง เพชรพระอุมา เป็นนวนิยายที่มีลักษณะเป็นแบบฉบับของพนมเทียนเอง เนื่องจากการได้รับอิทธิพลนั้น เป็นการได้รับอิทธิพลแล้วนำอิทธิพลที่ได้รับนั้นมาสร้างสรรค์และขยายเรื่องราวการผจญภัยใน เพชรพระอุมา ให้สนุกสนานและน่าติดตามมากยิ่งขึ้น โดยการเพิ่มประสบการณ์ในการเดินป่า และความรู้ในด้านต่างๆ ของตนเองเข้าไปได้อย่างเหมาะสม" ว.วินิจฉัยกุล ให้ความเห็นว่า "...'เพชรพระอุมา' ภาค 1 เป็นงานที่สร้างยากกว่า King Solomon's Mines และมีลักษณะเฉพาะของตัวเองชัดมาก ถ้าจะเปรียบก็เหมือนกับว่า การที่สถาปนิกไทยใช้กระเบื้องมุงหลังคาและเสาปูนของฝรั่ง ตลอดจนหน้าต่างกระจกติดเครื่องปรับอากาศ มาสร้างบ้านไทย ก็หาได้ทำให้บ้านไทยนั้นกลายเป็นบ้านฝรั่งไปไม่ และยิ่งเมื่อใช้พื้นไม้สัก ฝาปะกน ฝาเฟี้ยมแบบไทย มีประตูที่มีธรณีประตูสูง มีหย่อง หรือแผ่นไม้สลักใต้หน้าต่าง มีคันทวยสลักค้ำชายคา นอกชานตั้งเขามอ และไม้ดัดตลอดจนอ่างปลาเงินปลาทอง มันก็กลายเป็นบ้านไทยประยุกต์ที่คนไทยคุ้นตากันนั่นเอง..."
เนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องทั้งหมดจำนวน 48 เล่ม ความยาวมากกว่า 18,000 หน้า แบ่งเป็นสองภาค ดังนี้
ตัวละครและความเป็นมา
ดูบทความหลัก ตัวละครในเพชรพระอุมา และ ความเป็นมาของตัวละครในเพชรพระอุมา
แบ่งแยกตามตัวละครหลักและตัวละครรอง ตามแต่ปรากฏในแต่ละภาค ได้แก่ภาคแรกไพรมหากาฬ - แงซายจอมจักรา ในการออกติดตามค้นหาผู้สูญหายและภาคสมบูรณ์จอมพราน - มงกุฎไพร ในการออกติดตามหาเครื่องบิน บี 52 และระเบิดนิวเคลียร์
เนื่องจากเป็นนวนิยายที่มีขนาดความยาวมากที่สุดในประเทศไทย ทำให้พนมเทียนต้องสร้างตัวละครขึ้นมาเป็นจำนวนมาก นอกจากตัวละครหลักคือ  รพินทร์ ไพรวัลย์ และตัวละครอื่น ๆ ในภาคแรกได้แก่คณะนายจ้างที่มีพันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา, หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์, พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย,มาเรีย ฮอฟมัน, แงซาย พรานคู่ใจของรพินทร์ ฯลฯ แล้ว ยังมีตัวละครปลีกย่อยอีกนับไม่ถ้วนที่ปรากฏในแต่ละตอน รวมทั้งในภาคสมบูรณ์ที่ประกอบด้วยคณะนายจ้างชุดใหม่ในการออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์
ตัวละครเหล่านี้ มีลักษณะนิสัยใจคอรวมทั้งบุคลิกภาพที่แตกต่างกันออกไปอย่างชัดเจน จากจินตนาการและบุคคลที่มีตัวตนจริง ๆ โดยหยิบยืมลักษณะนิสัยบางส่วน นำมาแต่งเติม ได้แก่ รพินทร์ ไพรวัลย์, หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์, แงซาย, พันโทหม่อมราชวงศ์เชษฐา วราฤทธิ์, พันตรีไชยยันต์ อนันตรัย, มาเรีย ฮอฟมัน ฯลฯ
เส้นทางการเดินทาง
เส้นทางการเดินทางในการออกติดตามค้นหาบุคคลผู้สูญหายและขุมทรัพย์เพชรพระอุมา รวมทั้งระยะเวลาในการออกติดตามค้นหาซากเครื่องบินและระเบิดนิวเคลียร์ ตามระยะเวลาในบทประพันธ์ของพนมเทียนในช่วงของระยะเวลาในการเดินทางของเพชรพระอุมาภาคแรกคือ 147 วัน โดยแบ่งออกเป็นช่วงระยะเวลาทั้งหมด 4 ช่วงด้วยกันคือช่วงที่ 1 จำนวน 20 วัน นับตั้งแต่รพินทร์ ไพรวัลย์และคณะนายจ้าง ใช้ระยะเวลาในการเตรียมตัวก่อนเดินทาง ช่วงที่ 2 จำนวน 67 วัน นับตั้งแต่ในการเริ่มการเดินทางจากหนองน้ำแห้ง ช่วงที่ 3 จำนวน 42 วัน นับตั้งแต่คณะเดินทางออกจากหล่มช้าง และช่วงที่ 4 จำนวน 18 วัน นับตั้งแต่คณะเดินทางอยู่บริเวณถันพระอุมาและออกจากเมืองมรกตนคร และช่วงระยะเวลาในการเดินทางของเพชรพระอุมาภาคสมบูรณ์คือ 31 วัน
ซึ่งตลอดเส้นทางการเดินทางของรพินทร์และคณะเดินทาง ตั้งแต่ก้าวแรกของการเดินทางจากหนองน้ำแห้ง ผ่านจุดต่าง ๆ ซึ่งเป็นจุดที่พนมเทียนได้สร้างสรรค์ขึ้นมาจากจินตนาการและสถานที่จริงบางแห่ง เช่นหมู่บ้านหนองน้ำแห้ง เป็นสถานที่จริงที่ตั้งอยู่แห่งหนึ่งชื่อหนองแห้งในจังหวัดกาญจนบุรี เป็นหมู่บ้านของชาวบ้านป่าที่ไม่มีสำมะโนประชากร พนมเทียนก็ได้เก็บเอาลักษณะของคนภายในหมู่บ้านที่เป็นชาวป่า มีถิ่นอาศัยและความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย มาถ่ายทอดเป็นหมู่บ้านหนองน้ำแห้งของรพินทร์ ไพรวัลย์
การเดินป่า ล่าสัตว์ แกะรอย
พนมเทียนได้กำหนดให้ตัวละครต่าง ๆ เช่น รพินทร์ ไพรวัลย์ แงซาย ดารินหรือบุคคลภายในคณะเดินทาง มีความชำนาญคล่องแคล่วในการล่าสัตว์รวมทั้งมีความสามารถและทักษะในเชิงพรานด้านแกะรอย สามารถระบุถึงชนิดของสัตว์ที่เป็นเจ้าของรอยเท้าที่ปรากฏบนพื้นดิน ระยะเวลาของรอยเท้าที่ปรากฏหรือการสังเกตการฉีกขาดของกิ่งไม้ในที่สูงว่าเกิดจากสาเหตุใด รวมทั้งต้องพบเจอกับเหล่าสัตว์ทั้งหลายจำนวนมากภายในป่า ตลอดจนการต่อสู้ไล่ล่าระหว่างสัตว์และมนุษย์
นอกจากนี้ยังได้สะท้อนให้เห็นถึงชีวิตของพรานป่าล่าสัตว์ในการดำรงชีวิตในป่า ที่ต้องอาศัยทักษะและประสบการณ์ในความชำนาญเกี่ยวกับถิ่นอาศัยและสภาพแวดล้อมของป่าภายในประเทศไทย ความแตกต่างของลักษณะภูมิประเทศและสภาพอากาศตามแต่ลักษณะของป่า เช่น ป่าดงดิบและป่าผลัดใบ ลักษณะของรอยเท้าและหลักสำคัญในการสะกดรอยตาม โดยทักษะในเชิงพรานทั้งหมดของตัวละคร มาจากการที่พนมเทียนนำเอาทักษะและประสบการณ์จริงของตนเองมาถ่ายทอดลงในนวนิยาย เช่นเทคนิคการสังเกตตำแหน่งของการเดินป่า การสังเกตรอยเท้าของสัตว์ การสังเกตลักษณะของพืชและสัตว์ ตำแหน่งของทิศทาง รวมไปถึงศิลปะในการล่าสัตว์ของพรานป่าในสมัยก่อน
อาวุธปืน
พนมเทียนเป็นนักเดินป่าและล่าสัตว์ที่มีประสบการณ์ในการใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนเป็นอย่างดี และได้นำเอาทักษะรวมทั้งประสบการณ์จริงในการเดินป่าของตนเอง มาถ่ายทอดลงในเพชรพระอุมา ให้ตัวละครต่าง ๆ เช่น รพินทร์ ไพรวัลย์ หม่อมราชวงศ์ดาริน วราฤทธิ์ หรือ แงซาย มีความสามารถและความชำนาญในฝีมือการยิงปืน รวมทั้งอาวุธปืนในแต่ละรุ่น วัตถุระเบิดและเครื่องกระสุนต่าง ๆ เป็นจำนวนมากที่ใช้สำหรับในการเดินทาง เช่นทักษะในการยิงสัตว์ในขณะที่สัตว์กำลังวิ่งหรือเข้าชาร์จผู้ยิง รวมถึงตำแหน่งการวางเป้าปืนของการยิงปืนในแต่ละครั้ง
เพชรพระอุมาได้สะท้อนภาพให้เห็นถึงลักษณะของการใช้อาวุธปืนสำหรับการล่าสัตว์ในแต่ละขนาดเช่น เสือ กวาง กระทิงหรือช้าง เป็นการสะท้อนความรู้เกี่ยวกับการเลือกใช้อาวุธปืนให้เหมาะกับขนาดของสัตว์ที่ล่า ผ่านทางตัวละครในเพชรพระอุมาจำนวน 4 ลักษณะ ด้วยกันคือ
วิทยานิพนธ์
บทประพันธ์จากประสบการณ์ในการเดินป่าของผู้ประพันธ์มาเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง รวมทั้งความรู้ความสามารถในการเดินป่าและอาวุธปืนในการแกะรอยล่าสัตว์ ได้รับความสนใจจากนักศึกษาในการทำวิทยานิพนธ์คือ นางสาวสุภารัตน์ ศุภภัคว์รุจา และ นางสาวสริญญา คงวัฒน์ เพื่อนำเสนอถึงคุณค่าและสิ่งที่ได้รับจากนวนิยายเรื่องนี้เสนอต่อ มหาวิทยาลัยทักษิณ
รายการแฟนพันธุ์แท้
รายการแฟนพันธุ์แท้ โดยบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ (Workpoint Entertainment) ดำเนินรายการโดยปัญญา นิรันดร์กุล จัดให้มีการค้นหาผู้เข้าแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งสุดยอดแฟนพันธุ์แท้เพชรพระอุมาจากผู้เข้าแข่งขันจำนวนมาก ทางรายการคัดเลือกแฟนพันธุ์แท้จำนวน 5 คน บันทึกเทปโทรทัศน์ในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2546 ออกอากาศในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ดังนี้
ผู้เข้าแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งสุดยอดแฟนพันธุ์แท้เพชรพระอุมา ต่างมีความสามารถที่โดดเด่นและแตกต่างกันออกไป โดยสามารถผ่านการแข่งขันไปในแต่ระรอบของรายการจนถึงรอบสุดท้าย คุณสรกานต์ ศรีตองอ่อน คือผู้ที่ผ่านการแข่งขันในแต่ละรอบมาโดยตลอด ซึ่งจะต้องตอบคำถามข้อสุดท้ายของคุณปัญญา นิรันดร์กุล ที่ถามว่า
"เพชรพระอุมา ใช้เวลาเขียนทั้งหมด 25 ปี 7 เดือนกับ 2 วัน ภาคแรกเขียนจบลงในหนังสือจักรวาลรายสัปดาห์ แล้วมาเริ่มเขียนภาคสองตอนจอมพราน ในหนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับวันจันทร์ ซึ่งถือว่าเป็นครั้งแรก ที่ตีพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์รายวันของนวนิยายเรื่องนี้" โดยที่คำถามว่า
คุณสรกานต์ ศรีตองอ่อน สามารถตอบคำถามได้อย่างถูกต้องคือ "วันจันทร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519" และได้รับตำแหน่งสุดยอดแฟนพันธุ์แท้เพชรพระอุมาพร้อมทั้งของรางวัลคือหนังสือพร้อมตู้หนังสือที่ทางสำนักพิมพ์ ณ บ้านวรรณกรรมจัดทำขึ้นเป็นพิเศษ พร้อมลายเซ็นคุณพนมเทียนทุกเล่ม, แผ่นทองคำแท้จารึกไว้เป็นหลักฐาน
ภาพยนตร์
เพชรพระอุมาได้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ ระบบ 35 มม. ซีเนมาสโคป สร้างโดย วิทยาภาพยนตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2514 หลังซื้อลิขสิทธิ์จากพนมเทียน วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2513 ถ่ายทำเกือบตลอดทั้งเรื่องภายในประเทศไทยและแอฟริกา กำกับโดย ส. อาสนจินดา บทภาพยนตร์โดย ประสิทธิ์ ศิริบันเทิง ถ่ายภาพโดย พูนสวัสดิ์ ธีมากร เพลงประกอบโดย สุรพล โทณะวณิก เพลงเอกของเรื่อง เพชรพระอุมา ขับร้องโดย สุเทพ วงศ์กำแหง ฉายที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมไทยรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2514
นำแสดงโดย รพินทร์ ไพรวัลย์ (วิทยา เวสสวัฒน์ ผู้อำนวยการสร้าง) รับบทเป็นรพินทร์ ไพรวัลย์, สุทิศา พัฒนุช รับบทเป็นดาริน วราฤทธิ์, อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบทเป็นเชษฐา วราฤทธิ์, ชนะ ศรีอุบล รับบทเป็นแงซาย, ประจวบ ฤกษ์ยามดี รับบทเป็นไชยยันต์ อนันตรัย
ภาพยนตร์เรื่องนี้มิได้ใช้เสียงของตัวแสดงจริง แต่ใช้เสียงของนักพากษ์ โดย สมจินต์ ธรรมทัต พากษ์เสียงเป็น รพินทร์ ไพรวัลย์, รอง เค้ามูลคดี พากษ์เสียงเป็น เชษฐา วราฤทธิ์, จุรี โอศิริ พากษ์เสียงเป็น ดาริน วราฤทธิ์, และยังมีพูลสวัสดิ์ ธีมากร ตากล้อง ร่วมพากษ์ด้วย การบันทึกเสียง ภาพเทคนิคพิเศษ และตัดต่อภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำที่สตูดิโอของโตโฮในประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันมีโครงการสร้างใหม่อีกครั้งโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ซึ่งเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นด้วยความร่วมมือของหลาย ๆ ฝ่ายจากคลับสมาชิกเว็บไซต์พันทิปจำนวนมากภายในห้องเพชรพระอุมา คาดหวังว่าจะเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของโลก ที่แฟนนวนิยายช่วยกันเขียนผ่านทางอินเทอร์เน็ต และอาจใช้เวลาในการถ่ายทำยาวนานถึง 4 ปี เฉพาะภาคแรกคือออกติดตามค้นหาพรานชด เนื้อหาแบ่งออกเป็น 3 ภาค ดูคล้ายๆแนวของฮอลลีวู๊ดอย่าง Jurassic Park, Mummy และ Gladiator
ภาคแรก เรื่มที่สถานีกักสัตว์ซึ่งเป็นการเปิดตัวรพินทร์ ไพรวัลย์ให้คณะนายจ้างจากเมืองหลวงได้พบเห็น จนกระทั่งเดินทางถึงหมู่บ้านหล่มช้าง (ไพรมหากาฬ เล่มที่ 1 จนถึงดงมรณะ เล่มที่ 3)
ภาคสาม หลังออกเดินทางจากเนินพระจันนทร์สู่มรกตนคร พร้อมกับนำตัวพรานชดและหนานอินกลับมาจนถึงหมู่บ้านหนองน้ำแห้ง (แงซายจอมจักรา เล่มที่ 1-4)
ภาณุเดช วัฒนสุชาติ
ประวัติ
เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบและเล่นโฆษณา โดยผลงานโฆษณาที่มีชื่อเสียง คือ บัตรเครดิตของไดเนอร์คลับ ในปี พ.ศ. 2533 ร่วมกับ น.อ.(พิเศษ)เพิ่ม หงสกุล (บิดาของ อาภัสรา หงสกุล และ ปวีณา หงสกุล) โดยเล่นเป็นชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในร้านขายของ และ น.อ.(พิเศษ) เพิ่ม แสดงเป็นเจ้าของร้าน โดยมีคำพูดที่เป็นประโยคเด็ดที่จดจำได้มาปัจจุบันคือ "ทั้งร้านเท่าไหร่ ?"
จากนั้น ภาณุเดช จึงได้เล่นละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 เรื่อง ข้าวนอกนา และรับบทนำในเรื่อง สุสานคนเป็น โดยรับบท ชีพ ประกบคู่กับอภิรดี ภวภูตานนท์ ในปี พ.ศ. 2534 เป็นเรื่องที่สร้างชื่อแจ้งเกิดทางจอแก้ว และรับบทร้ายในภาพยนตร์เรื่อง รองต๊ะแล่บแปล๊บ ในปี พ.ศ. 2535 ประกบคู่กับ ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง และ วาสนา พูลผล
จากนั้นเป็นต้นมา บทบาทที่ภาณุเดชมักจะได้รับ คือ บทร้ายและตัวประกอบจนเป็นที่รู้จักดี นอกจากนั้นยังเป็นพิธีกรในรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ เช่น น้ำใจ ทางช่อง 5 คู่กับ ม.ล.สราลี จิราธิวัฒน์ ในปี พ.ศ. 2538 เป็นต้น
ภาณุเดช วัฒนสุชาติ มีงานอดิเรกที่เจ้าตัวชื่นชอบคือ การออกแบบตกแต่งบ้าน เคยเขียนหนังสือเกี่ยวกับการตกแต่งบ้านออกมาหลายเล่ม ผลงานในระยะหลัง คือ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในละครโทรทัศน์ทางช่อง 5 เรื่อง กษัตริยา ในปี พ.ศ. 2547 พิธีกร รายการเงาะถอดรูป ทางช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2549 และพิธีกรในรายการ ตีท้ายครัว ทางช่อง 3 ในปีเดียวกัน
ปัจจุบัน คุณภาณุเดช วัฒนสุชาติ เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการสร้าง บริษัท เงาะถอดรูป จำกัด (Actor and Production Designer)
อีตาบายานา
อีตาบายานา (Itabaiana) เป็นเทศบาลในรัฐแซร์จีปี มีประชากร 84,315 คน (ค.ศ. 2005) และมีพื้นที่ 337 กม²
ปราจิน รุ่งโรจน์
ปราจิน รุ่งโรจน์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2496 เป็นอดีตนักแข่งจักรยานชาวไทย เขาแข่งจักรยานในประเภทจักรยานทางไกลและไทม์ไทรอัลบุคคล ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ยามซากุระร่วงโรย
ยามซากุระร่วงโรย (5 Centimeters Per Second: a chain of short stories about their distance) เป็นอนิเมะซึ่งมาโกโตะ ชิงไก กำกับและอำนวยการผลิต และเท็มมง (Tenmon) ประพันธ์เพลงประกอบ
เนื้อหาว่าด้วยชายหนุ่มคนหนึ่งกับคนรักในวัยเด็กที่ต้องห่างกัน แต่แม้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ชายหนุ่มยังฝังตัวอยู่กับคำมั่นสัญญาว่าจะครองคู่กันเมื่อโตขึ้น ขณะที่หญิงสาวละทิ้งมัน เพราะเห็นว่าเป็นความผูกพันของเด็ก และวิวาห์กับชายคนใหม่ ซึ่งเป็นตอนจบแนวที่ไม่ปรากฏมาก่อนในงานของชิงไก เพราะเปิดให้ตีความได้หลายหลาก
อนิเมะเรื่องนี้สร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 22 มกราคม 2550 โดยแบ่งเป็นสามบทต่อเนื่องกัน คือ เสี้ยวดอกซากุระ (桜花抄 (โอกะโช)), นักบินอวกาศ (コスモナウト (โคะซุโมะนะอุโตะ); Cosmonaut) และ ห้าเซนติเมตรต่อวินาที (秒速5センチメートル (เบียวโซะกุ โกะ เซ็นชิเมโตะรุ); 5 Centimeters per Second) ทั้งหมดเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงกว่า
อนิเมะเรื่องนี้ประสบความสำเร็จดีทั้งในบ้านเกิดเมืองนอนและต่างบ้านต่างเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพสดใสมลังเมลืองชวนเพ้อฝันนั้น ยังให้ชิงไกได้รับการเชิดชูว่า จะเป็นเจ้าพ่อวงการอนิเมะคนต่อไปถัดจากฮะยะโอะ มิยะซะกิ (Hayao Miyasaki)
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวเกิดในประเทศญี่ปุ่น ต้นพุทธทศวรรษที่ 2530 เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน (ต้นพุทธทศวรรษที่ 2550) โดยหัวใจของเรื่องนั้นอยู่ที่เด็กหนุ่มชื่อ ทะกะกิ โทโนะ ทั้งนี้ พึงทราบด้วยว่า เรื่องราวในบทแรกเกิดขึ้นแต่ครั้งที่โทรศัพท์มือถือและไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ยังไม่แพร่หลาย
บทที่หนึ่ง: เสี้ยวดอกซากุระ
ที่โรงเรียนประถมศึกษาแห่งหนึ่งในกรุงโตเกียว ทะกะกิ โทะโนะ กลายเป็นเพื่อนของ อะกะริ ชิโนะฮะระ ไม่ช้าหลังเธอย้ายมาที่นี่ เด็กทั้งสองเติบโตด้วยกันอย่างใกล้ชิดสนิทสนม เพราะสนใจและมีทัศนคติและบุคลิกลักษณะเหมือนกัน เป็นต้นว่า มักขลุกอยู่ในห้องสมุดด้วยกันมากกว่าออกไปเล่นกลางแจ้ง เพราะแพ้อากาศเหมือนกัน กับทั้งมีทะกะกิคนเดียวที่คอยปกป้องอะกะริในยามที่เธอถูกเพื่อนแกล้ง ดังนั้น ความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างคนทั้งคู่จึงทวีเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทั้งสองเรียกขานกันด้วยชื่อตัวเปล่า ๆ ขณะที่คนทั่วไป แม้รักกันดูดดื่มเพียงไร จะถือธรรมเนียมเรียกกันโดยมีคำว่า "คุณ" (様 (san, ซัง)) ด้วย ข้อเท็จจริงนี้ไม่ปรากฏในพากย์ภาษาต่างประเทศ ครั้งนั้น ทะกะกิและอะกะริสัญญากันว่า จะอยู่ชมดูซากุระด้วยกันตลอดไป โดยอะกะริบอกเขาว่า "ซากุระกลีบหนึ่ง ๆ ร่วงหล่นด้วยความเร็วห้าเซนติเมตรต่อวินาที"
เมื่อจบมัธยมศึกษาตอนต้น อะกะริย้ายไปเรียนต่อที่อำเภออิวะฟุเนะ จังหวัดโทะชิงิ ตามบิดามารดาที่ย้ายไปทำงานที่นั้น แต่เธอและเขายังติดต่อกันเรื่อยมาด้วยจดหมาย ครั้นทะกะกิทราบว่า ตนจำต้องย้ายรกรากไปเกาะทาเนงะชิมะ จังหวัดคะโงะชิมะ เขาก็ตัดสินใจเดินทางไปพบอะกะริด้วยตนเอง เพราะจากนี้ไปอาจอยู่ห่างไกลกันอย่างยิ่งถึงขนาดที่ไปมาหาสู่กันลำบาก เขาเขียนจดหมายฉบับหนึ่งว่าด้วยความในใจของเขาเตรียมไว้ให้อะกะริ แต่มันปลิวหายไประหว่างนั่งรถไฟชิงกันเซ็งไปหาเธอ นอกจากนี้ พายุหิมะที่ลงหนักยังทำให้ขบวนรถไฟล่าช้าหลายชั่วโมง
เมื่อพบกันแล้ว ทะกะกิและอะกะริโผเข้ากอดกันด้วยความคิดถึง และจุมพิตกันเป็นครั้งแรกใต้ต้นซากุระที่ร่วงโรยเหลือเพียงกิ่ง แล้วพากันไปหลบหิมะในเพิงข้างเคียง ทั้งคู่พูดคุยกันทั้งคืน แล้วผล็อยหลับไปในผ้าห่มผืนเดียวกัน รุ่งเช้าจึงจากกัน และสัญญากันว่าจะเขียนจดหมายหากันอีกเรื่อยไป เมื่อรถไฟเคลื่อน ใจของทะกะกิร้าวรานเพราะจดหมายลับสูญไปข้างต้น ส่วนอะกะริเองก้มมองจดหมายที่ตนเตรียมไว้ให้ทะกะกิเช่นกัน แต่ไม่ได้ให้
บทที่สอง: นักบินอวกาศ
บัดนี้ ทะกะกิเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่เกาะทะเนะงะชิมะ ในจังหวัดคะโงะชิมะ ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์อวกาศทะเนะงะชิมะด้วย ณ ที่นั้น เด็กสาวคนหนึ่งชื่อ คะนะเอะ ซุมิดะ เพื่อนร่วมชั้นของทะกะกิ หลงรักเขาตั้งแต่แรกพบ แต่ไม่กล้าสารภาพความรู้สึกของตนให้เขาทราบ จึงพยายามใช้เวลาอยู่ร่วมกันเขาให้มากที่สุด อาทิ ดักรอเขาเมื่อโรงเรียนเลิกเพื่อจะได้กลับบ้านด้วยกัน กระนั้น ดูประหนึ่งว่า ทะกะกิไม่ใส่ใจความรู้สึกของเธอ และปฏิบัติต่อเธอฉันเพื่อนที่ดีเท่านั้น
คะนะเอะสังเกตเห็นว่า ทะกะกิมักเขียนไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์หาใครบางคนเสมอ หรือไม่ก็มักเหม่อลอยไปในเวิ้งฟ้าราวค้นหาใครบางคนซึ่งอยู่ไกลออกไป ต่อมาในเรื่องปรากฏว่า ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์นั้นเขาเขียนหาอะกะริ แต่ไม่ได้ส่ง เพียงแต่บันทึกเก็บไว้กับตนเท่านั้น ทั้งเขายังเฝ้าฝันหาอะกะริไม่รู้หน่ายด้วย แม้อะกะริมิได้เขียนจดหมายหาเขานานแล้ว ในที่สุด แม้คะนะเอะรักเขามากเพียงไร แต่เธอก็ปลงใจได้ว่า เขากำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างซึ่งเหลือวิสัยที่เธอจะเป็นหรือจะให้เขาได้ และเลิกล้มความตั้งใจจะสารภาพรักต่อเขา