cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
รถบ้าน
ที่จอด
ในฝรั่งเศส, เยอรมนี และ อิตาลี (Stopover, Aire de service, Stellplatz, Aree di Sosta)  มีระบบเครือข่ายของการบริการจอดรถบ้านที่นอกเหนือไปจากที่จอดรถบ้านที่เป็นแค็มพ์อย่างกว้างขวางทั่วประเทศ ลานจอดรถบ้านสาธารณะนอกแค็มพ์นี้ส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ติดกับหมู่บ้านหรือเมือง หรืออาจจะอยู่กลางเมือง ลานที่จอดอาจจะเป็นลานจอดรถทั่วไปของตัวเมือง ลานจอดรถของคริสต์ศาสนสถาน สถานีตำรวจ ตึกเทศบาลเมือง ซูเปอร์มาร์เก็ต และอื่น ๆ ที่มีป้ายกำหนด จำนวนรถที่ให้จอดก็มีตั้งแต่สำหรับคันเดียวไปจนถึง สามถึงสี่สิบคันแล้วแต่ความนิยมของเมือง ราคาก็ตั้งแต่ไม่คิดไปจนถึงราว 3 ถึง 5 ยูโรโดยเฉลี่ย บริการก็จะมีตั้งแต่เป็นเพียงที่จอดรถเท่านั้น บางครั้งก็อาจจะมีไฟฟ้า, น้ำประปา และ ที่ทิ้งของเสียด้วย วัตถุประสงค์ของที่จอดรถประเภทนี้ก็เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้กระจายกันไปในท้องถิ่น ดึงดูดลูกค้า และ เป็นการบริการสาธารณะโดยทั่วไป เช่นบริการลานจอดรถบ้านตามริมฝั่งทะเลทางตอนเหนือของฝรั่งเศส
การจอดรถประเภทที่นอกเหนือไปจากแบบต่าง ๆ ดังกล่าวก็ได้แก่ การจอดรถแบบ “ค่ำไหนนอนนั่น” ที่เรียกว่า “boondocking” ในสหรัฐอเมริกา หรือ  “Wildcamping” ในสหราชอาณาจักร การจอดดังกล่าวก็มิใช่ว่าจะจอดกันพร่ำเพรื่อ แต่จะมี “แนวปฏิบัติ” ที่ใช้กันเช่นไม่จอดหน้าบ้านใคร รักษาความสะอาด ไม่ทำเกลื่อนกลาด หรือ จอดเพียงคืนเดียวเป็นต้น
ข้อดีและข้อเสีย
การใช้รถบ้านมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ข้อดีคือความสามารถในการนำความสะดวกสบายของบ้านตามไปกับการท่องเที่ยว, ความเป็นอิสระในการท่องเที่ยว จากการสามารถที่จะเดินทางไปยังสถานที่ไกลออกไปจากการบริการขนส่งสาธารณะ, การหยุดพักระหว่างทางเพื่อรับประทานอาหาร ยืดแข้งยืดขา เข้าห้องน้ำเป็นไปได้อย่างสะดวกสบายโดยเฉพาะในบริเวณที่ห่างไกลผู้คนและขาดการบริการ, ความมีอิสระจากการผูกพันกับการจองโรงแรม การจัดกระเป๋าและการย้ายโรงแรมทุกวันสองวัน และ การเข้าการออกตามกฎของโรงแรมโดยเฉพาะเมื่องเดินทางในฝรั่งเศส, เยอรมนี และ อิตาลี, การลดค่าใช้จ่ายจากการทำอาหารเอง และจากค่าที่พัก
ข้อเสียคือค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับน้ำมัน สำหรับผู้ที่คุ้นเคยกับความเป็นอยู่ในบ้านกว้าง ๆ อาจพบว่าการอาศัยอยู่ในรถบ้านมีความรู้สึกเหมือนถูกบีบ และขนาดของรถถ้าใหญ่นักก็ไม่อาจจะเดินทางซอกแซกได้โดยเฉพาะในยุโรป แต่รถบ้านขนาดสั้นกว่า 7 เมตร และ น้ำหนักต่ำกว่า 3,500 กิโลกรัมจะท่องเที่ยวได้โดยทั่วไปในยุโรปโดยไม่มีปัญหา
วิถีชีวิต
โดยทั่วไปแล้วสามัญทัศน์ของบุคคลภายนอกที่มีต่อผู้ใช้ชีวิตในรถบ้านเต็มเวลาจะเห็นว่าเป็นผู้ที่มีฐานะยากจนและไม่มีรายได้พอที่จะมีบ้านเป็นของตนเอง แต่อันที่จริงแล้วก็มีผู้คนมากขึ้นทุกทีที่ตัดสินใจขายบ้าน และหันมาเลือกการใช้ชีวิตพำนักอาศัยในรถบ้านอย่างถาวร ทั้งที่ค่าใช้จ่ายก็มิได้ถูกกว่าการมีบ้านเรือนเป็นของตนเอง บ้างก็มีทั้งบ้านและรถบ้าน ส่วนใหญ่แล้วการตัดสินใจที่จะพำนักอาศัยในรถบ้านอย่างถาวรนั้นเป็นการตัดสินใจที่มีสาเหตุมาจากการเลือกวิถีชีวิตที่ต้องการ มากกว่าที่จะมาจากปัญหาทางเศรษฐกิจ
นอกจากการเลือกใช้ชีวิตดังกล่าวแล้ว รถบ้านแบบพ่วงก็ยังใช้เป็นที่พำนักชั่วคราวของผู้ที่ต้องทำงานห่างไกลจากบ้านเรือนของตนเองเป็นระยะยาว, ผู้ที่เดินทางทำธุรกิจ หรือผู้ไม่มีที่อยู่อาศัยเนื่องมาจากภัยธรรมชาติ
ผู้ใช้รถบ้านอย่างถาวรหรือเกือบถาวรประกอบด้วยผู้ที่มีความสนใจในการท่องเที่ยวหรือเดินทาง แทนที่จะอยู่เป็นที่เป็นทาง บ้างก็อาจจะเดินทางลงไปยังบริเวณที่มีอากาศร้อนระหว่างฤดูหนาวและเดินทางกลับถิ่นฐานเมื่ออากาศอุ่นขึ้น ในสหรัฐอเมริกาผู้ที่ใช้ชีวิตประเภทนี้เรียกกันว่า “Snowbird” ในออสเตรเลียนักเดินทางผู้สูงอายุผู้ปลดเกษียณแล้วเรียกกันว่า “grey nomad” (ชนร่อนเร่หัวขาว)
ในปัจจุบันนอกไปจากผู้สูงอายุแล้วหนุ่มสาวหรือคนวัยกลางคนก็เริ่มหันมาสนใจในการดำรงชีวิตแบบเร่ร่อนโดยใช้รถบ้านกันมากขึ้นที่เรียกกันว่า “fulltimer” หรือ “H.O.W.” (Houses On Wheels-บ้านบนล้อ) ความก้าวหน้าในด้านการโทรคมนาคม และ การติดต่อสื่อสารทางไกลกับสำนักงานผ่านอินเทอร์เน็ตเป็นเรื่องที่ทำกันได้อย่างง่ายดาย ก็เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ความจำเป็นในการอยู่เป็นที่เป็นทางลดถอยลง ซึ่งทำให้การใช้ชีวิตอย่างเร่ร่อนทำได้ง่ายขึ้น
อุปกรณ์ที่มีในรถบ้าน
รถบ้านในปัจจุบันมักจะมีองค์ประกอบหลายประการเพิ่มเติมจากรถทั่วไป เช่น:
ดูเพิ่ม
ดูเพิ่มเติมที่
อาชิกางะ โยชิตาเนะ
อาชิกางะ โยชิตาเนะ (足利 義稙 (Ashikaga Yoshitane); 9 กันยายน ค.ศ. 1466 - 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1523) เป็นโชกุนคนที่ 10 แห่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ดำรงตำแหน่งสมัยที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1490 - 1493 และสมัยที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1508 - 1522 ในยุคมูโรมาจิของญี่ปุ่น
ประวัติ
อะชิกะงะ โยะชิตะเนะเป็นบุตรชายของ อาชิกางะ โยะชิมิ เป็นหลานชายของ อาชิกางะ โยชิโนริ โชกุนคนที่ 6
ในวัยเด็กโยะชิตะเนะมีชื่อว่า โยชิกิ บางทีก็เรียก โยชิมูระ หรือ โยชิซาดะ
เหตุการณ์ในสมัยของโชกุนโยะชิตะเนะ
สืบเนื่องจากโชกุนคนก่อนคือ โยชิฮิซะ อสัญกรรมโดยไร้ทายาทสืบทอดตำแหน่งโยชิกิผู้เป็นน้องชายบุญธรรมจึงขึ้นดำรงตำแหน่งโชกุนสืบต่อมา
บรรณานุกรม
1466 1523
ไชยบุรี
ไชยบุรี (ໄຊຍະບູລີ) เป็นเมืองเอกของแขวงไชยบุรี และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานไชยบุรี
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970 (1970 FIVB Volleyball Women's World Championship) เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่วาร์นา, ประเทศบัลแกเรีย ระหว่างวันที่ 22 กันยายน – 20 ตุลาคม ค.ศ. 1970
เดอะแฟลช (แบร์รี อัลเลน)
แบร์รี อัลเลน (Barry Allen) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เดอะแฟลช เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย โรเบิร์ต คาไนเออร์ (Robert Kanigher) จอห์น บรูม (John Broome) และ คาร์ไมน์ อินฟานติโน (Carmine Infantino) ปรากฏตัวครั้งแรกใน Showcase เล่ม 4 (ตุลาคม 1956) โดยเป็นการนำเอาตัวละครเดอะแฟลชที่เคยปรากฏตัวในปี 1940 มาสร้างเป็นตัวละครใหม่ ทำให้แบร์รีเป็นซูเปอร์ฮีโร่คนที่สองที่ผู้คนรู้จักกันในฐานะของเดอะแฟลช
แบร์รี อัลเลน นักนิติวิทยาศาสตร์ที่ทำงานอยู่ในแลปอาชญากรรม ณ สำนักงานตำรวจเมืองเซ็นทรัลซิตี้ ได้ประสบอุบัติเหตุถูกสายฟ้าผ่าใส่ แล้วกระเด็นไปถูกสารเคมีในแลปหกอาบร่าง ทำให้เขาฟื้นขึ้นมาพร้อมกับพลังจากห้วงมิติความเร็วที่เรียกว่า "สปีดฟอร์ซ" กลายเป็นเมต้าฮิวแมน ที่มีความเร็วเหนือมนุษย์ แบร์รีใช้พลังช่วยเหลือผู้คนในนามของ "เดอะแฟลช" เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งกลุ่ม จัสติสลีก (Justice League)
ประวัติการสร้างสรรค์
หลังจาก Showcase สามเล่มแรกได้ผลตอบรับจากผู้อ่านน้อยกว่าที่คิด ในที่ประชุมกองบ.ก.ของดีซีปี 1956 ก็มีคนเสนอให้นำซูเปอร์ฮีโร่ลมกรดอย่าง "เดอะแฟลช" กลับมาใช้ในเล่มที่สี่ พร้อมโยนหน้าที่บ.ก.ให้ จูเลียส ชวาร์ตซ์ (Julius Schwartz) ซึ่งชวาร์ตซ์ก็ยอมรับงานพร้อมเงื่อนไขว่าสามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้ โดยเขาให้ โรเบิร์ต คาไนเออร์ กับ จอห์น บรูม มาช่วยเขียนบท และให้ คาร์ไมน์ อินฟานติโน เป็น คนวาดและออกแบบชุดตัวละคร ซึ่งสุดท้ายก็ออกมาเป็นชุดสีแดงสลับเหลืองพร้อมหน้ากาก
เดอะแฟลชคนใหม่ คือ แบร์รี อัลเลน เป็นนักวิทยาศาสตร์ในสำนักงานตำรวจของเมืองเซ็นทรัลซิตี้ ที่พบรักกับนักข่าวสาว ไอริส เวสต์ และ ประสบอุบัติเหตุฟ้าผ่าใส่ห้องทดลองแล้วโดนสารเคมีที่อยู่บนชั้นนั้น หกอาบร่างกาย โดยกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านร่างกายรวมกับสารเคมีที่หกใส่ ได้ทำให้ร่างกายของเขาเกิดความเปลี่ยนแปลงจนมีความเร็วที่เหนือมนุษย์ แบร์รีตัดสินใจใช้พลังของตัวเองเข้าช่วยเหลือผู้คน โดยเขามีมนุษย์ลมกรด เดอะแฟลช (เจย์ การ์ริก) ตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่เคยอ่านตอนเด็กๆ เป็นแรงบันดาลใจในแง่บวก
เรื่องราวของเดอะแฟลชคนใหม่ที่ถูกจัดพิมพ์ใน Showcase เล่ม 4 (ตุลาคม 1956) นั้นขายดีจนเดอะแฟลชได้กลับมาขึ้นปกเล่ม 8,13 และ 14 อีกครั้ง ก่อนที่ดีซีจะให้แยกไปมีหนังสือของตัวเองในชื่อ The Flash เล่มที่ 105 (กุมภาพันธ์ 1959) ทั้งนี้สาเหตุที่จั่วหัวว่าเป็นเล่มที่ 105 นั้น เพราะเป็นกลยุทธ์การนับจำนวนเล่มต่อจาก Flash Comics ที่ปิดตัวไปแล้ว เพื่อดึงความสนใจจากผู้อ่านรุ่นใหม่
ภาพยนตร์
เอซรา มิลเลอร์ (Ezra Miller) รับบทเป็น แบร์รี่ อัลเลน / เดอะแฟลช ใน จักรวาลส่วนขยายของดีซี โดยเขาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ทำงานหลายๆอย่างและพยายามหาหลักฐานต่างๆมาช่วยพ่อของเขา ซึ่งถูกดำเนินคดีในข้อหาฆาตรกรรมแม่ของเขา ทั้งๆที่แบร์รีในวัย 9 ขวบนั้น ได้ยืนกรานว่าพ่อของเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ วันนึงแบร์รีได้ประสบอุบัติเหตุสายฟ้าฟาดใส่แล้วทำให้เขามีความว่องไวเหนือมนุษย์ โดยเขาใช้พลังนี้ช่วยเหลือผู้คนในฐานะเดอะแฟลช ชุดของเดอะแฟลชในฉบับนี้ มีการอธิบายว่าทำมาจากวัสดุเดียวกับที่ใช้ทำส่วนลำเรือของกระสวยอวกาศ
ขนมจีนแกงไก่คั่ว
ขนมจีนแกงไก่คั่ว, ขนมจีนแกงคั่วไก่ บ้างเรียก ขนมจีนโปรตุเกส เป็นอาหารภายในชุมชนของชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกส ได้แก่ ชุมชนกุฎีจีน และชุมชนบ้านเขมร ซึ่งทั้งสองชุมชนนี้ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร น้ำยาที่ใช้ราดจะมีลักษณะเดียวกันกับแกงแดง นิยมทำเพื่อเลี้ยงในเทศกาลมงคลต่าง ๆ ประจำชุมชน ได้แก่ งานมงคลสมรส งานฉลองแม่พระไถ่ทาสเดแมร์เซเดย์ จัดขึ้นทุกวันที่ 24 กันยายนของทุกปี และงานฉลองแม่พระปฏิสนธินิรมล จัดขึ้นทุกวันที่ 8 ธันวาคมของทุกปี ชาวชุมชนบ้านเขมรเรียกแม่พระไถ่ทาสนี้ว่า แม่พระขนมจีน เพราะชาวบ้านจะทำขนมจีนดังกล่าวเลี้ยงฉลองแม่พระเป็นประจำ   ปัจจุบันเหลือผู้ทำอาหารดังกล่าวเพียงไม่กี่คน
ประวัติ
ชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสเชื่อว่า ขนมจีนจีนแกงไก่คั่วนี้เป็นอาหารที่สืบทอดมาจากเชลยชาวเขมรเข้ารีตที่ถูกกวาดต้อนเข้ามาตั้งถิ่นฐานรอบวัดคอนเซ็ปชัญ จำนวน 500 คน เมื่อ พ.ศ. 2325 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยตั้งข้อสังเกตว่าน้ำยาจะใช้ไก่สับ ต่างจากน้ำยาของไทยที่ส่วนมากจะใช้เนื้อปลาสับ ที่จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา ยังมีการทำขนมจีนแกงไก่ลักษณะใกล้เคียงกันมาจนถึงปัจจุบัน หากแต่ใส่หน่อไม้ และถั่วงอกเพิ่มเติมลงไปด้วย บริเวณดังกล่าวถือเป็นเขตที่ได้รับอิทธิพลจากอาหารไทยมากพอสมควร เพราะปกติแล้วสำรับอาหารเขมรไม่นิยมใช้กะทิ ด้วยถือว่าอาหารกะทิเป็นของหวานไม่ใช่ของคาว อย่างไรก็ตามในบางท้องที่ของไทยก็มีการทำน้ำยาแกงไก่รับประทานคู่กับขนมจีนอยู่แล้ว หากแต่ใส่กระชาย ใบมะกรูด และตีนไก่หรือน่องไก่ลงไปด้วย
บางแห่งก็ว่าขนมจีนแกงไก่คั่วคือสปาเก็ตตีไวท์ซอสของชาวยุโรป ที่ดัดแปลงวัตถุดิบในการประกอบอาหาร
ชาวเขมรเข้ารีตที่ถูกกวาดต้อนมาได้อัญเชิญรูปแม่พระไถ่ทาสหรือเดแมร์เซเดย์มาแต่เมืองเขมรด้วย คริสตังในชุมชนบ้านเขมรจะมีการเลี้ยงฉลองแม่พระไถ่ทาสทุกวันที่ 24 กันยายนของทุกปี เพราะเป็นประเพณีเก่าของโปรตุเกส ที่ระบุว่าในช่วงสงครามครูเสด นักรบชาวคริสต์ไปรบกับชาวมุสลิมแล้วถูกจับเป็นเชลย ชาวคริสต์จึงไปพรกับพระนางมารีย์พรหมจารี หรือที่เรียกว่า แม่พระ ว่าขอให้เชลยกลับบ้านได้ตามปกติ จึงกลายเป็นธรรมเนียมสืบมา บ้างก็อธิบายว่าเพราะเป็นวันที่ชาวเขมรบางส่วนอัญเชิญรูปแม่พระไถ่ทาสกลับเมืองเขมรหลังสงครามสงบ ทว่าเรือที่แจวนั้นไปได้ไม่ไกลก็หยุดนิ่ง แต่ครั้นเมื่อแจวกลับมาวัดคอนเซ็ปชัญ เรือก็กลับมาแล่นได้อีกเป็นอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านจึงจัดพิธีฉลองแม่พระ และเลี้ยงด้วยขนมจีนแกงไก่คั่ว โดยให้สมญารูปแม่พระไถ่ทาสนี้ว่า แม่พระขนมจีน กลายเป็นอาหารที่ขาดไม่ได้ในงานฉลองที่สำคัญของชุมชน
ส่วนประกอบและวิธีทำ
การทำน้ำยาจะมีลักษณะคล้ายกับการทำแกงแดง โดยจะนำเครื่องแกงไปผัดกับหัวกะทิให้หอม ใส่เนื้อไก่สับยีให้เข้ากัน เมื่อไก่เริ่มสุกจึงใส่เครื่องในไก่ คือ กึ๋นและตับ ใช้จวักคลุกเคล้าให้เข้าเนื้อ แล้วใส่หางกะทิลงไป ใช้จวักตะล่อมไปเรื่อย ๆ จนน้ำแกงคั่วกลายเป็นสีเดียวกันโดยสนิท จากนั้นใส่ถั่วตัดและรากผักชีตำละเอียดลงไป ปรุงรสด้วยน้ำปลาหรือเกลือ เคี่ยวจนกะทิแตกมัน แล้วจึงใส่เลือดก้อนลงไป เป็นอันเสร็จ ในอดีตนิยมในกระดูกไก่สับละเอียดลงไปด้วย เพื่อเพิ่มรสชาติในการรับประทาน เมื่อจะรับประทานก็จะโรยต้นหอมผักชีลงไป ส่วนพริกเหลือง หรือพริกแดง และรากผักชี นำไปปั่นหรือตำให้ละเอียดแล้วผัดกับกะทิต่างหาก ใช้ใส่บนขนมจีนเพื่อเพิ่มรสเผ็ดร้อน
The Melancholy of Haruhi Suzumiya
The Melancholy of Haruhi Suzumiya, 涼宮ハルヒの憂鬱 หรือ Suzumiya Haruhi no Yūutsu อาจหมายถึง
สื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต
สื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต (Internet pornography) เป็นรูปแบบต่าง ๆ ของสื่อลามกที่สามารถเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต โดยส่วนใหญ่ผ่านทางเว็บไซต์ การแบ่งปันไฟล์แบบเพียร์ทูเพียร์ หรือ กลุ่มข่าวยูสเน็ต สิ่งเหล่านี้แพร่หลายสู่สาธารณะบนเวิลด์ไวด์เว็บตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 นำไปสู่การเจริญเติบโตของสื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2018 มีบริษัทหนึ่งที่ชื่อ ไมนด์กีก เป็นเจ้าของและดำเนินการเว็บไซต์ลามกที่ได้รับความนิยมแพร่หลายหลายเว็บไซต์ ตัวอย่างเช่น บริการแบ่งปันวิดีโอ พอร์นฮับ, เรดทูบ และ ยูพอร์น รวมถึงเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ลามก แบรซเซอส์  ดิจิทัลเพลย์กราวด์, เม็น.คอม, เรียลลิตีคิงส์ และฌอนโคดี ท่ามกลางเว็บไซต์อื่น ๆ ที่บริษัทนี้ไม่ได้เป็นเจ้าของเช่น เอกซ์แฮมสเตอร์ และ เอกซ์วิดีโอส์ ที่มีการกล่าวว่า นี่คือระบบผูกขาด
นกกระจิบหญ้าสีเรียบ
นกกระจิบหญ้าสีเรียบ (Plain Prinia หรือ White-browed Prinia หรือ Plain Wren-Warbler หรือ Brown Wren-Warbler ) เป็นนกกระจิบขนาดเล็กในวงศ์นกยอดข้าวและนกกระจิบหญ้า เป็นนกประจำถิ่นที่พบจากประเทศปากีสถานและอินเดียถึงตอนใต้ของจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนหน้าถูกรวมอยู่กับ นกกระจิบหญ้าสีข้างน้ำตาลอ่อน (Prinia subflava (Gmelin, 1789) ) นกประจำถิ่นในแอฟริกาตอนใต้ของทะเลทรายสะฮารา ปัจจุบันทั้งสองชนิดได้รับการพิจารณาว่าเป็นชนิดที่แยกออกจากกัน
ลักษณะ
นกกระจิบหญ้าสีเรียบมีคิ้วยาวสีขาวหรือขาวแกมเหลืองชัดเจน หัวและลำตัวด้านบนน้ำตาล ลำตัวด้านล่างขาวแกมน้ำตาลเหลือง ขนหางใหญ่กว่านกกระจิบหญ้าอกเทาและนกกระจิบหญ้าสีข้างแดง ปลายหางด้านล่างขลิบน้ำตาลเข้มและขาว ร้องดัง "จี๊ด-จี๊ด" ก้องดัง "จิ๊ด-จิด-จิด-จิด" หรือ "ที-ที-ที"
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
พบจากประเทศปากีสถานและอินเดียถึงตอนใต้ของจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาศัยในทุ่งหญ้าพื้นที่ราบต่ำชุ่มน้ำ ป่าเปิด ป่าละเมาะ และสวนสาธารณะ
พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
หลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต อดีตเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง ระหว่าง พ.ศ. 2445-2501 เป็นเถราจารย์ที่คนเคารพศรัทธาแห่งบางกะปิ มี สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) แห่ง วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์ทั้งขณะเป็นสามเณรและพระภิกษุ มีสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) {พ.ศ. 2399-2487} ที่กาลต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ เป็นผู้ที่ได้เรียนวิปัสสนากรรมฐานจากสำนักของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารด้วย เป็นผู้ที่ได้รับวิชาพุทธาคมจากพระอุปัชฌาย์อาจารย์ จนเป็นพระเกจิคณาจารย์ที่ได้รับความศรัทธาจนกระทั่งปัจจุบัน เมื่อมาดำตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลางแล้ว ได้ฝากตัวเป็นศิษย์หลวงปู่ทอง อายะนะ วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) พระโขนง กทม. รวมทั้งเป็นสหายธรรมกับ  หลวงพ่อคง ธัมมโชโต วัดบางกะพ้อม อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี (แช่ม) วัดฉลอง จ.ภูเก็ต พระภาวนาโกศลเถระ (เอี่ยม สุวณฺณสโร) วัดหนัง กทม. พระครูกรุณาวิหารี (เผือก ปัญญาธโร) วัดกิ่งแก้ว จ.สมุทรปราการ  พระปลัดหุ่น สุวณฺณสโร   (ชาตกาล พ.ศ. 2436 - มรณะ พ.ศ. 2511 อายุ 75 ปี) วัดนวลจันทร์ (วัดบางขวด ระหว่าง พ.ศ. 2473-2511) กทม. หลวงพ่อเผือก (วัดลาดพร้าว) กทม. เป็นต้น
ชาติภูมิ
พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต) สกุลเดิม แย้มพิทักษ์ = พ.ศ. 2419-2501 หรือที่รู้จักกันอย่างดีในนามหลวงปู่พัก และ หลวงพ่อภักตร์ พื้นเพเดิมท่านเป็นคนอำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ท่านเกิดเมื่อวันเสาร์ เดือน 6 พ.ศ. 2419 เหตุที่ท่านมีชื่อ “พัก” นั้น เล่ากันว่า เพราะว่าโยมมารดาได้เดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมเพื่อที่จะฝากครรภ์ ไว้ที่บ้านคุณตาคุณยาย ขณะที่หยุดพักใต้ร่มไม้ใหญ่ชายป่า เกิดเจ็บท้องกะทันหัน และได้คลอดบุตรชายออกมา จึงได้ตั้งชื่อว่า “เด็กชายพัก”
บรรพชาและอุปสมบท
เมื่ออายุ ๘ ขวบ โยมบิดาได้พาเข้ากรุงเทพ ฯ มาฝากให้เป็นศิษย์วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร คอยปรนนิบัติรับใช้ สมเด็จพระวันรัต (แดง) เมื่อมีความคุ้นเคยกับวัดดีแล้วสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน)ได้เมตตา บรรพชาให้เป็นสามเณร ศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัย พระปริยัติธรรม รวมทั้งเรียนพุทธเทวมหามนต์ วิชาความรู้ทางช่าง บูรณะวัดและวิชาความรู้ต่าง ๆ ที่มีครูผู้สอน มีตำรับตำราตกทอดกันมา ศึกษาตำราการสร้างพระที่มีตกทอดสืบกันมา รวมถึงได้มีโอกาสได้เรียนวิปัสสนากรรมฐานจากสำนักของสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหารด้วย ล่วงมาจนกระทั่ง พ.ศ. ๒๔๓๙ อายุครบบวชได้อุปสมบท ณ พระอุโบสถวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร โดยมีสมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน)-พ.ศ. 2365-2443) เป็นพระอุปัชฌาย์ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทโว) {พ.ศ. 2399-2487} ที่กาลต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายาว่า “ธมฺมทตฺโต” หลวงปู่พัก เป็นพระภิกษุที่ขยันหมั่นเพียร หมั่นฝึกฝนตนเอง ศึกษาเล่าเรียนพระธรรมวินัยจนแตกฉาน ท่องบ่นพุทธเวทมหามนต์ชั้นสูงของสำนักวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหารตลอดจนมีความสามารถในการเจริญจิตภาวนา วิปัสสนากรรมฐาน มีความสามารถเชี่ยวชาญจนกระทั่งนำไปถ่ายทอดสอนให้แก่ผู้อื่น ไปเป็นเจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง จนกระทั่ง 5 ปีผ่านไป ทางวัดบึงทองหลาง ซึ่งมีพระอธิการสิน เป็นเจ้าอาวาส ได้มีหนังสือมายัง สมเด็จพระวันรัต (แดง สีลวฑฺฒโน) ขอให้ส่งพระที่มีความรู้ มาช่วยดูแลวัดด้วยเพราะตัวท่านชราภาพมากแล้ว หลวงปู่พัก จึงได้รับคัดเลือกให้มาทำความเจริญรุ่งเรืองแก่วัดบึงทองหลางตั้งแต่บัดนั้น ในฐานะผู้ช่วยเจ้าอาวาส อีก 5 ปีต่อมาพระอธิการสิน มรณภาพ หลวงปู่พัก ได้จัดงานศพให้อย่างสมเกียรติ หลังจากนั้นจึงได้รับตราตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส และอีก 2 ปีต่อมา เมื่อ พ.ศ. 2445 ได้รับตราตั้งให้เป็นพระอุปัชฌาย์ เรียนวิชาเพิ่ม ในช่วงเวลานั้น หลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต ได้ยินกิตติศัพท์ของ หลวงปู่ทอง อายะนะ วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) พระโขนง กทม. ซึ่งอยู่ในละแวกเดียวกันว่าท่านเป็นพระแท้มีอาคมขลังเป็นที่นับถือของคนทั่วไปในย่านนั้น ท่านจึงพายเรือไปกราบนมัสการในฐานะพระผู้น้อยเคารพพระผู้ใหญ่ ต่อไปได้เห็นวัตรปฏิปทาของ หลวงปู่ทอง อายะนะ เพียบพร้อมน่าศรัทธา จึงบังเกิดความเลื่อมใส ขอฝากตัวเป็นศิษย์ ขอถ่ายทอดวิชาต่าง ๆ วิชาการสร้างวัตถุมงคลให้ขลัง เรียนวิชาทำผงพุทธคุณ เรียนทำผงตรีนิสิงเห เรียนสูตรเขียนยันต์จนชำนาญ สำเร็จยันต์ถึงขั้นเคาะผงทะลุกระดานได้ หลวงปู่พัก ชอบยันต์นี้มาก และใช้ยันต์เป็นประจำต่อมา เมื่อท่านเขียนยันต์ตรีนิสิงเห ลงในตระกรุดผ้าประเจียด ผ้ายันต์ แจกจ่ายแก่ลูกศิษย์ลูกหาญาติโยม ปรากฏว่า มีความศักดิ์สิทธิ์ในด้านคงกระพันชาตรี ป้องกันเขี้ยวงา จนเป็นที่เลื่องลือ ศิษย์ร่วมสำนัก ศิษย์ฝ่ายสงฆ์ที่ไปขอเรียนวิชากับหลวงปู่ทอง อายะนะ วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) ได้พบกันในกุฏิยุคนั้น ซึ่งคณาจารย์ที่กล่าวมาล้วนแต่เป็นผู้ที่มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง โดยคณาจารย์ล้วนแต่พายเรือลัดเลาะมาตามคลองเพื่อหาความรู้และหาครูบาอาจารย์ โดยมาขึ้นที่ท่าเทียบเรือวัดลาดบัวขาว (ราชโยธา) เพื่อฝากตัวเป็นศิษย์และศึกษาทางด้าน “เวทยาคม” จากหลวงปู่ทอง อายะนะ ทั้งสิ้น
สมณศักดิ์ ตำแหน่ง
พ.ศ. 2445 เจ้าอาวาสวัดบึงทองหลาง
ภาษาเลซกี
ภาษาเลซกี (Lezgi language) เป็นภาษาของชาวเลซกินส์ซึ่งอยู่ทางใต้ของดาเกสถานในรัสเซียและทางเหนือของอาเซอร์ไบจาน
พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
สมณศักดิ์ ตำแหน่ง
พ.ศ. 2465 เป็นพระอุป้ชฌาย์
เจ้าวรญาณรังษี
เจ้าวรญาณรังษี เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 9 ในราชวงศ์ทิพย์จักร เป็นราชบุตรในพระยาคำโสม
ภาษาเลซกี
การจัดจำแนก
ภาษาเลซกีจัดอยุ่ในภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ สาขาเลซเกีย เมื่อ พ.ศ. 2539 มีผู้พูด 257,000 ในรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในดาเกสถานใต้ และอีก 171,400 คนในอาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดใน จอร์เจีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ตุรกี เติร์กเมนิสถาน ยูเครน และอุซเบกิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 451,000 คน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการ
เจ้าวรญาณรังษี
พระประวัติ
เจ้าวรญาณรังษี มีนามเดิมว่าเจ้าญาณรังสี เป็นโอรสองค์ที่ 5 ของพระยาคำโสม ได้สมรสกับเจ้าสุวันไล (เจ้าฝาง) มีโอรส-ธิดา ได้แก่
เจ้าวรญาณรังสี ได้รับราชการจนมีบรรดาศักดิ์เป็นพระยาอุปราชเมืองนครลำปาง เมื่อพระยาน้อยอินท์ถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงมีตราตั้งให้ท่านว่าราชการเมืองนครลำปาง ถึงวันพฤหัสบดี แรม 2 ค่ำ เดือน 10 ปีมะโรง (ตรงกับวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2399 ) จึงโปรดให้เลื่อนเป็น เจ้าวรญาณรังษี ภักดีราชธรรม์ สุพรรณโสมดไนย โยนกวิไสยประชาธิกร อมรมหาเดชเชษฐกเสนางค์ ลำปางคมหานคราธิปตัย เจ้านครลำปาง
เจ้าวรญาณรังษีว่าราชการเมืองมาได้ 16 ปี ก็ป่วยจนถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันเสาร์ แรม 5 ค่ำ เดือน 7 ปีมะแม จ.ศ. 1233 (ตรงกับวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2414 )
ภาษาเลซกี
ไวยากรณ์
ภาษาเลซกีต่างจากภาษาในกลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนืออื่น ๆ คือไม่มีระดับของนาม ในภาษาเขียนมี 18 การก แต่ใช้ในภาษาพูดเพียง 12 การก
เจ้าวรญาณรังษี
พระราชกรณียกิจ
ในปี พ.ศ. 2400 เจ้าวรญาณรังษี เป็นประธานฝ่ายฆราวาสในการลงฤกษ์ฝังเสาอินทขีล (เสาหลักเมือง) ณ วัดปงสนุก และในปีต่อมาได้สร้างสะพานข้ามแม่น้ำวัง และบูรณะเนินพระธาตุวัดปงสนุก
ในปี พ.ศ. 2406 ได้สร้างสะพานหนองกระทิง และเป็นปีเดียวกันที่เจ้าอุปราช (มหาพรหม) พิราลัย และในปี พ.ศ. 2411 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต และมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเจ้าวรญาณรังษี เสด็จได้เข้าร่วมพิธีดังกล่าวในฐานะเจ้านครประเทศราช
สไตรก์วิตเชส
ฉบับภาษาไทย อะนิเมะและเกมใช้ชื่อว่า 'สงครามเวหา กกน. ลอยฟ้า ส่วนไลต์โนเวลใช้ชื่อว่า สไตรค์ วิชเชส กองบินแม่มด 501' ผู้จัดแปลและพิมพ์เผยแพร่ คือ สำนักพิมพ์เอพลัส เริ่มเผยแพร่ใน พ.ศ. 2561
พระครูธรรมสมาจารย์ (พัก ธมฺมทตฺโต)
สมณศักดิ์ ตำแหน่ง
พ.ศ. 2496 เป็นพระครูชั้นสัญญาบัตร์ ที่พระครูธรรมสมาจารย์
พ.ศ. 2496 เป็นเจ้าคณะหมวดตำบล
งานหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต
1.ริเริ่มจัดสร้างโรงเรียนวัดบึงทองหลางในที่ธรณีสงฆ์ของวัดบึงทองหลาง ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ทั้งอุปถัมภ์ และสนับสนุนงบประมาณ
2.วางรากฐานวัดบึงทองหลาง จัดหาที่ดินอันเป็นที่ธรณีสงฆ์ให้เป็นสมบัติของวัดบึงทองหลาง ประมาณ 300 ไร่ ในปัจจุบัน
4.พัฒนาคนผ่านสถาบันการศึกษาหลายสิบรุ่น หลายพันคน ผ่านโรงเรียนวัดบึงทองหลาง
5.สร้างเสนาสนะภายในวัดบึงทองหลางให้เป็นสมบัติของวัดและพระพุทธศาสนา ตั้งแต่มาอยู่วัดบึงทองหลางตั้งแต่ พ.ศ. 2445 จนกระทั่งมรณภาพ เมื่อ พ.ศ. 2501 เช่น อุโบสถ 100 ปี สร้าง พ.ศ. 2463 ที่ยังหลงเหลืออยู่ที่วัดบึงทองหลาง ศาลาการเปรียญ วิหาร และกุฏิที่พักสงฆ์ เป็นต้น
- สร้างอุโบสถและตัดลูกนิมิตร พ.ศ. 2463
-สร้างศาลาการเปรียญหลังเก่าแล้วเสร็จ พ.ศ. 2469 สิ้นค่าก่อสร้าง จำนวน 30,000.-บาท (สามหมื่นบาท)
- ก่อสร้างโรงเรียนวัดบึงทองหลางมอบให้ทางราชการ เริ่มสร้าง พ.ศ. 2477 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2484 (ตึกเหลือง) สินค่าก่อสร้างประมาณ 20,000.- บาท (สองหมื่นบาท)
จัดหาที่ดินที่ธรณีสงฆ์ให้วัดบึงทองหลาง
หลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต นับได้ว่าเป็นพระเถระที่มาบุกเบิกวัดบึงทองหลาง อย่างแท้จริง ด้วยในช่วงสมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ท่านได้จัดหาที่ดินอันเป็นที่ธรณีสงฆ์ ไว้เป็นสมบัติของวัดบึงทองหลางจำนวนมาก ร่วมประมาณ 300 ไร่ ในปัจจุบัน และได้มีการจัดมอบให้เป็นที่อยู่อาศัย แก่ประชาชนในนามวัดบึงทองหลาง ทำหน้าที่สงเคราะห์ประชาชน ให้เป็นสถานศึกษาโรงเรียนจำนวน 3 โรงเรียนอันประกอบด้วย โรงเรียนวัดบึงทองหลาง (ประถมศึกษา) โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง (ระดับมัธยมศึกษา 1-6) และวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ฯ (ระดับอาชีวะ ปวช. / ปวส.) และจัดมอบให้เป็นที่ทำธสาธารณะประโยชน์ เช่น จัดทำถนนเส้นเชื่อมระหว่างวัดบึงทองหลาง กับถนนลาดพร้าว หรือถนนเส้นหน้าวัดบึงทองหลาง ซอย 101 ในปัจจุบัน เป็นต้น  โดยที่ดินที่ปรากฏหลักฐานเป็นสินทรัพย์ของวัดบึงทองหลางในปัจจุบัน ประกอบด้วย
1.ที่ดินแปลงตั้งวัดเรียกว่าที่ตั้งวัดในปัจจุบัน ประมาณ 60 ไร่  อันเป็นสถานที่จัดสร้างศาสนวัตถุที่พัฒนามาพร้อมกับเวลา เช่น อุโบสถ 1 หลัง วิหาร 2 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาสวดศพกว่าประมาณ 16 หลัง กุฎิที่พำนักสงฆ์กว่า 30 หลัง ที่จอดรถ เมรุเผาศพ 4 เตาเผา เป็นต้น
2.ที่ดินแปลงตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง ประมาณ 30 ไร่
4.ที่ดินแปลงตั้งวิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ประมาณ 30 ไร่
5.ที่ธรณีสงฆ์แปลงถนนลาดพร้าว 101 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ชุมชน 101 บึงทองหลาง (หน้าวัด) ที่ตั้ง..ถนนลาดพร้าว ซอย 101 เขตบางกะปิ มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 27 ไร่ ทางวัดได้จัดสรรให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยประมาณ พ.ศ. 2518 ? และได้รับการจดทะเบียนเป็นชุมชนโดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2535 (1992) ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 210+  ครอบครัว 798+  คน
6.ที่ธรณีสงฆ์แปลง ลาดพร้าว 87 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ ชุมชนจันทราสุข ตั้งอยู่ถนนลาดพร้าว ซอย ๘๗ เขตวังทองหลาง มีพื้นที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 24.07 ไร่ เข้าอยู่อาศัยประมาณ พ.ศ. 2518 และได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นชุมชน โดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2535 ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 218+ ครอบครัว 766+ คน
7. ที่ธรณีสงฆ์แปลงรามอินทรา ซอยวัชรพล (ท่าแร้ง) มีเนื้อที่ จำนวน 25 ไร่ จัดสรรค์ให้ประชาชนได้อยู่อาศัย เรียก ชุมชนวัชรปราณี (ท่าแร้ง)   ถนนรามอินทรา ซอยวัชรพล (ห้าแยกวัชรพล) แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน ทางวัดได้จัดสรรให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยเมื่อประมาณ พ.ศ. 2520? และได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นชุมชนโดยสำนักพัฒนาชุมชน กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 225+ ครอบครัว 804+ คน
8. ที่ธรณีสงฆ์แปลงเรียบถนนเกษตร-นวมินทร์ แปลงถนนเกษตรศาสตร์-นวมินทร์ ประมาณ 65 ไร่ จำนวน 2 โฉนด คือ 1125 เนื้อที่ทั้งหมด 43 ไร่ 1 งาน 72 วา (ถูกเวนจำนวน 4 ไร่ 1 งาน 21.7 วา คงเหลือ 39 ไร่ 50.3 วา) และโฉนดเลขที่ 1126 จำนวน 27 ไร่  1 งาน 96 วา (ถูกเวนคืน 2 ไร่ 6.6 วา คงเหลือ 25 ไร่ 1 งาน 89.4 วา) ปัจจุบันให้เอกชนเช่า [บุญถาวร สาขาเกษตรนวมินทร์]
วัตถุมงคลที่จัดสร้างในนามวัดบึงทองหลางหลาง
1.สมเด็จดำ หลวงปู่พัก ประวัติการสร้างอาจไม่ชัดเจนนักแต่จากข้อมูลมีว่ามวลสารที่หลวงปู่นำมาสร้างสมเด็จนี้ ได้มาจากผงในสมเด็จพระสังฆราชแพ ซึ่งเป็นครูบาอาจารย์สายตรงของท่านที่ท่านบวชและเคยอยู่ที่วัดสุทัศนวรารามมาก่อน  นอกจากนี้ยังมีผงวัดระฆัง บางขุนพรม ผงหลวงพ่อพริ้ง ผงวัดสามปลื้ม ผงวัดพลับ ซึ่งปลุกเสกเดียวโดยหลวงปู่พักเอง จัดสร้างใน พ.ศ.ใดนั้นไม่แน่ชัด แต่น่าจะก่อน พ.ศ. ๒๕๐๐ ซึ่งก็เป็นของนักสะสมที่นิยมสะสมกันพอสมควร โดยลักษณะเป็นรูปพระปางสมาธิมีฐานรอง ๓ ชั้น ลักษณะมวลสารอาจดูไม่ละเอียดเมื่อเทียบกับสมเด็จในรุ่นเดียวกันแต่ก็น่าหามาสะสมไว้แล
วัตถุมงคลร่วมเถราภิเษก
1.“พระพุทธชินราชอินโดจีน ปี 2485” “พระพุทธชินราชอินโดจีน” เป็นพระหล่อเนื้อโลหะผสม โดยมีทองเหลืองเป็นหลัก จัดสร้างจำนวนมาก แต่คัดสภาพสมบูรณ์เหลือเพียง 84,000 องค์ ลักษณะจะคล้ายพระยอดธง ด้านหน้า จำลององค์พระพุทธชินราช มีซุ้มเรือนแก้ว เหนืออาสนะบัว 2 ชั้น ใต้ฐาน ปั๊ม “อกเลา” บานประตูพระวิหาร วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ และ “ธรรมจักร” ส่วน “เหรียญพระพุทธชินราชอินโดจีน” สร้างเป็นเนื้อทองแดงรมดำ จำนวน 3,000 เหรียญ ลักษณะเป็นเหรียญปั๊ม รูปทรงเสมา ด้านหน้า เป็นรูปจำลองพระพุทธชินราช มีซุ้มเรือนแก้ว เหนืออาสนะบัว 2 ชั้น ด้านหลัง เป็นรูป “อกเลา” บานประตูพระวิหาร วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ และอักษรไทยว่า “อกเลาวิหารพระ พุทธชินราช”  ประกอบพิธีเททองหล่อตาม ‘ตำราการสร้างพระกริ่ง พระชัยวัฒน์’ ของวัดสุทัศน์อย่างสมบูรณ์ ณ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ จ.พิษณุโลก ในวันเสาร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 3 ตรงกับวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 จากนั้นประกอบพิธีพุทธาภิเษก ณ พระอุโบสถ วัดสุทัศนเทพวราราม ในวันที่21 มีนาคม พ.ศ. 2485 โดยมี ท่านเจ้าประคุณ สมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสฺสเทวมหาเถร) เป็นองค์ประธาน เจ้าคุณศรีสัจจญาณมุนี (สนธิ์) เป็นแม่งาน
2.ร่วมเถราภิเษก '''[https://www.facebook.com/2035943756648134/posts/2035992839976559/ พระรอด วัดพระสิงห์ จ.เชียงใหม่ พ.ศ. 2496]''' ในการสร้างพุทธสถานเชียงใหม่ ซึ่งได้กระทำพิธีวางศิลาฤกษ์ ณ บริเวณวัดอุปคุต เชิงสพานเนาวรัตน์ เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พุทธศักราช 2496 เวลา 11.45 น. ตรง และในเดือนเดี่ยวกันนั้นเอง ตรงกับวันขึ้น 10 ค่ำ เดือน 7 ปี มะเส็ง จัตวาศก จุลศักราช 1315 วันที่ 23 พฤษภาคม พุทธศักราช 2496 เริ่ม พิธี 9.21 น. 41 วินาที และเริ่มจุดเทียนไชย เวลา 19.29 น. พล.ต.อ. เผ่า ศรียานนท์ ประธานกรรมการจัดสร้างพระรอด พร้อม ด้วยคณะกรรมการพุทธสถานก็ได้รวมกันประกอบพิธีมหามงคลสร้างพระรอด 84,000 องค์ เพื่อสมทบทุนสร้างทธสถานเชียงใหม่
วาระสุดท้ายของหลวงปู่พัก ธมฺมทตฺโต
ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ตั้ง แต่ พ.ศ. 2445 จนถึง 14 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ได้ถึงแก่มรณภาพด้วยชราภาพ ในเวลาพลบค่ำ เวลาประมาณ  19:00 น   จากนั้นได้มีพระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสสืบต่อมา และวางรากฐาน และพัฒนาวัดบึงทองหลางจนเจริญก้าวหน้า เช่น การริเริ่มและจัดสร้างสถาบันการศึกษาโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ ซึ่งตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์ของวัดบึงทองหลาง การริเร่มจัดสร้างถนนที่เชื่อมระหว่างถนนลาดพร้าว กับวัดบึงทองหลาง รวมทางยาวประมาณ 3 กิโลเมตร โดยขอบริจาคที่ดินจากชาวบ้านเมื่อ พ.ศ. 2508 ความกว้างรวม 20 เมตร เมื่อทางการมาขยายถนนไม่ต้องเวนคืนให้เสียงบประมาณแผ่น และถนนเป็น 4 เลน กว้างขวางเชื่อมระหว่างวัดบึงทองหลาง และถนนลาดพร้าว ถนนนวมินทร์ เป็นต้น หลวงพ่อสิงห์โต พัฒนาวัดเป็นระยะเวลา 46 ปี และมรณภาพเมื่อ 27 มิถุนายน 2561
มัสยิดชาห์ (เอสแฟฮอน)
เนื่องจากว่ามันเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญของสถาปัตยกรรมเปอร์เซียในสมัยอิสลาม จึงทำให้มัสยิดหลวง กับจัตุรัสนักช์อี ญะฮัน กลายเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
ตัวมัสยิดได้ปรากฏอยู่บนธนบัตร 20,000 เรียลของอิหร่าน.
วงศ์ปลาหูช้าง
วงศ์ปลาหูช้าง หรือ วงศ์ปลาค้างคาว หรือ วงศ์ปลาคลุด (Batfish, Spadefish) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Ephippidae ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลักษณะทั่วไป ลำตัวแบนทรงกลมหรือเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ด้านข้างลำตัวแบนข้างมาก เกล็ดมีขนาดเล็กหรือปานกลางเป็นแบบสาก หัวมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก ยืดหดไม่ได้ อาจมีครีบสันหลังหรือไม่มีก็ได้ ครีบหูสั้นและกลม กระดูกซับออคิวลาร์ เชลฟ์ กว้างหรือแคบ ครีบหางมีทั้งแบบกลมและแยกเป็นแฉก
เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตร้อนและอบอุ่น พบทั้งในมหาสมุทรแอตแลนติก, แปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 70 เซนติเมตร โดยจะอาศัยอยู่ตามแนวปะการังหรือกองหินใต้น้ำ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงหรือเป็นคู่
ลูกปลาวัยอ่อนจะเลี้ยงตัวในบริเวณที่เป็นน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น ปากแม่น้ำหรือป่าชายเลน โดยมีสีสันแตกต่างจากปลาวัยโต และมีครีบต่าง ๆ ยาวกว่าด้วย เพื่อตบตาสัตว์นักล่าขนาดใหญ่กว่า
นิยมตกกันเป็นเกมกีฬาในแถบแอตแลนติก ในน่านน้ำไทยพบ 2 ชนิด  คือ ปลาหูช้างยาว (Platax teira) และปลาหูช้างกลม (P. orbicularis)
โดยปกติแล้วจะไม่ถือเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่ก็ใช้รับประทานกันได้ และนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในบางชนิด
ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานไว้ทั้งหมด 8 สกุล (ดูในตาราง) ราว 18 ชนิด
ประเทศคาซัคสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศคาซัคสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคาซัคสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 104 คน ใน 7 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคาซัคสถานได้รับเหรียญรางวัลได้แก่ 3 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 18 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เกรกอร์ เม็นเดิล
เกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล (Gregor Johann Mendel; Řehoř Jan Mendel; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 – 6 มกราคม ค.ศ. 1884) เป็นนักชีววิทยา นักอุตุนิยมวิทยา, นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน-เช็ก ผู้เป็นภราดาและสมภารคณะออกัสติเนียนแห่งแอบบีย์นักบุญโธมัสที่บรึน (เบอร์โน) มาร์คกราฟแห่งมอเรเวีย เม็นเดิลเกิดในครอบครัวที่พูดภาษาเยอรมันในไซลีเซียของจักรวรรดิออสเตรีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) และได้รับการยอมรับหลังเสียชีวิตเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาการทางพันธุศาสตร์สมัยใหม่ แม้ว่าเกษตรกรจะทราบกันมานานนับพันปีว่าการผสมข้ามพันธุ์ของสัตว์และพืชสามารถเอื้อต่อลักษณะที่พึงประสงค์บางประการได้ การศึกษาจากถั่วของเม็นเดิลที่ดำเนินการใน ค.ศ. 1856 ถึง 1863 จัดตั้งกฎทางพันธุกรรมหลายประการที่ภายหลังรู้จักกันในชื่อ กฎแห่งพันธุศาสตร์ของเม็นเดิล
เม็นเดิลเสียชีวิตจากโรคไตในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1884 วัย 61 ปีที่เบอร์โน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) โดยในงานศพของเขามีเลออช ยานาเชค นักประพันธ์ชาวเช็กมาบรรเลงออร์แกน หลังการเสียชีวิตของเขา ได้มีการเผางานของเม็นเดิลทุกอย่าง เพื่อเป็นสัญญาณว่าข้อถกเถียงทางภาษีอากรสิ้นสุดลงแล้ว การขุดศพของเม็นเดิลใน ค.ศ. 2021 ทำให้พบข้อมูลการทำนายลักษณะบางส่วน เช่น ความสูงของร่างกายที่ (168 cm) มีการวิเคราะหจีโนมของเขา ทำให้พบว่าเม็นเดิลก็ประสบกับปัญหาทางหัวใจ
กลยุทธ์ตีชิงตามไฟ
ตัวอย่างกลยุทธ์
เมื่อพระเจ้าฮั่นเลนเต้สวรรคต เกิดการแย่งชิงราชสมบัติและการสืบทอดรัชทายาทระหว่างหองจูเหียบและหองจูเปียน โฮจิ๋นซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระนางโฮเฮา พระมารดาของหองจูเปียน ได้คิดแต่งตั้งหองจูเปียนขึ้นเป็นองค์รัชทายาทสืบทอดราชสมบัติต่อจากพระเจ้าฮั่นเลนเต้ แต่เกิดการกบฏจากเหล่าสิบขันทีที่คิดจะแต่งตั้งหองจูเหียบขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแทนและวางแผนลอบฆ่าโฮจิ๋น ราชสำนักเกิดความวุ่นวายจากเหล่าขันที บ้านเมืองโกลาหลระส่ำระสาย แผนการลอบฆ่าโฮจิ๋นเกิดการรั่วไหล โฮจิ๋นจึงนำกำลังทหารบุกเข้าวังหลวงเพื่อกำจัดเหล่าขันที
เหล่าขันทีทั้งสิบพากันหลบหนีไปพึ่งพระนางโฮเฮาให้ไว้ชีวิต ทำให้โฮจิ๋นไม่สามารถกำจัดขันทีได้สำเร็จและกลายเป็นเสี้ยนหนามอยู่ตลอดเวลา จึงวางแผนลอบส่งสาส์นไปยังหัวเมืองต่าง ๆ ให้นำทัพมากำจัดขันทีทั้งสิบ ตั๋งโต๊ะซึ่งมีจิตใจหยาบช้าและเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน มองเห็นโอกาสที่จะฉกฉวยแย่งชิงเอาราชสมบัติมาเป็นของตนจึงรีบนำทัพเข้าวังหลวง ขันทีทั้งสิบทราบแผนการของโฮจิ๋นจึงลวงเข้าวังหลวงเพื่อฆ่าทิ้ง อ้วนเสี้ยวและโจโฉซึ่งเป็นนายทหารของโฮจิ๋นพากันโกรธแค้นจึงนำทัพทหารบุกเข้าวังหลวงหวังฆ่าเหล่าขันทีทั้งสิบ เกิดเหตุการณ์วุ่นวายโกลาหลไปทั่ว ขันทีทั้งสิบต่างพากันหลบหนีเพื่อเอาชีวิตรอดโดยอุ้มพระราชบุตรทั้งสองลอบหนีออกจากวังหลวง
ระหว่างทางหลบหนีเข้าป่า เหล่าขันทีพบตั๋งโต๊ะตั้งทัพอยู่จึงเชิญเข้าวังหลวง ตั๋งโต๊ะรีบฉกฉวยโอกาสในขณะที่วังหลวงกำลังอยู่ในสถานการณ์ที่วุ่นวาย นำกำลังทหารเข้ายึดครองอำนาจเป็นของตน สั่งถอดพระเจ้าหองจูเปียนจากตำแหน่งจักรพรรดิและสั่งประหารชีวิต ก่อนจะแต่งตั้งพระเจ้าหองจูเหียบขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน และแต่งตั้งตนเองเป็นมหาอุปราชและเป็นบิดาบุญธรรมของพระเจ้าหองจูเหียบ กลยุทธ์ตีชิงตามไฟหรือเชิ่นหว่อต่าเจี๋ยของตั๋งโต๊ะที่ฉกฉวยโอกาสที่ราชสำนักเกิดความวุ่นวายในการแย่งชิงอำนาจ ก็ประสบความสำเร็จในการเข้ายึดครองอำนาจและราชสำนักมาเป็นของตนเองไว้ได้อย่างงดงาม
เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์
เออีดับเบิลยู ฟูลล์เกียร์ (AEW Full Gear) เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพที่จัดโดยออลอีลิตเรสต์ลิง (AEW) ซึ่งเป็นคึกรายการใหญ่ครั้งที่ 5 ของสมาคม AEW จัดในสนามRoyal Farms Arena ในเมืองBaltimore, Maryland ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019
แมทช์
<references group=Note/>
สายธาร นิยมการณ์
สายธาร นิยมการณ์ เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2519 เริ่มมีผลงานจากการถ่ายแบบโฆษณา และมีผลงานภาพยนตร์สร้างชื่อเสียงให้กับเธอได้แก่ อนึ่ง คิดถึงพอสังเขป, สมศรี 422R ภาค 3 (โปรแกรม D ปีนี้มีน้อง) และ ม.6/2 ห้องครูวารี
ประวัติ
สายธาร นิยมการณ์ ชื่อเล่น ต่าย เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2519 เป็นชาวอำเภอเทิง เชียงราย จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี และช่วยงานสาธาณะกุศลกับมูลนิธิร่วมกตัญญู ขณะมีชื่อเสียงเธอได้รับฉายา "จินตหรา 2" ซึ่งเธอมีใบหน้าละไม้คล้ายกับ จินตหรา สุขพัฒน์ ในอดีต และได้แสดงภาพยนตร์ด้วยกันเรื่อง "สมศรี โปรแกรมดีปีนี้มีน้อง"
วงการบันเทิง
เข้าสู่วงการด้วยการถ่ายแบบโฆษณา และแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก โดยรับบทเป็นนักแสดงประกอบเรื่อง กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ เมื่อปีพ.ศ. 2534 โดยออกมาเพียงฉากเดียว เป็นฉากที่ที่เธอมาแอบถ่ายรูปก้านเป็นที่ระลึก แล้วก็พูดให้กำลังใจก้าน บอกให้ทำสิ่งที่สนุกสนานเป็นสีสันของโรงเรียนต่อไป หลังจากนั้นมีผลงานแสดงภาพยนตร์สร้างชื่อคือเรื่อง ม.6/2 ห้องครูวารี เมื่อปีพ.ศ. 2537 และแสดงอีกครั้งในภาค 2 เมื่อปีพ.ศ. 2539
นอกจากนั้นยังเคยออกอัลบั้มเพลง เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวภายใต้สังกัด Neo Music ในปี พ.ศ. 2539 กับอัลบั้ม "ต่าย สายธาร" มีเพลงที่โปรโมท และทำมิวสิควิดีโอ 3 เพลงด้วยกัน ได้แก่เพลง "ฝนตกรถติด (ทุกที)" เพลง "คิดอะไรกับฉันหรือเปล่า" และเพลง "ขอแค่วันนี้" โดยอัลบั้มของต่าย ออกวางจำหน่ายวันที่ 21 พฤศจิกายน 2539
นอกเหนือจากงานแสดงภาพยนตร์ และจากเพลงอัลบั้มชุดเดี่ยวแล้ว สายธาร นิยมการณ์ยังมีผลงานละครโทรทัศน์ที่แสดงกับทุกช่อง โดยมีผลงานละครซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเธอคือเรื่อง หวานมันฉันคือเธอ แสดงคู่กับ เคิร์ค โรว์ลิ่ง ซึ่งเป็นละครเรื่องแรกของเธออีกด้วย ต่อด้วยเรื่อง คุณหญิงพวงแข, ปีหนึ่งเพื่อนกันและวันอัศจรรย์ของผม, แม่ศรีไพร เป็นต้น ถือว่าเธอเป็นนักแสดงที่ดังมากๆในช่วงปีพ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2543
ชีวิตส่วนตัว
เมื่อครั้งยังมีชื่อเสียงเคยคบหากับอภิชาติ พัวพิมล หรือ อ๊อฟ นักแสดงชื่อดัง บุตรชายของสีดา พัวพิมล ซึ่งอ๊อฟนั้นได้ชักชวนเธอทำงานกับมูลนิธิ ซึ่งปัจจุบัน เธอได้ทำงานร่วมกตัญญู เพื่อการกุศลอย่างเต็มตัว และใน ปี 2554 เดือนธันวาคม ต่ายตกเป็นข่าวถูกแฟนหนุ่มไนท์ รัฐพล จุลเปมะซ้อมและต่ายได้โพสต์ภาพเธอถูกซ้อมลงใน Facebook และปี 2557 เดือนมีนาคม ต่ายตกเป็นข่าวมีคลิปทะเลาะกับแท็กซี่ เพราะโดนคนขับตะคอกใส่หน้า
ล่าล้างกางเขนเลือด
ล่ากางเขนเลือด (The Record of Fallen Vampire) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซี เรื่องโดยเคียว ชิโระไดระ ภาพโดยยูริ คิมุระ ตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์สแควร์อีนิกซ์ ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ จำนวน 9 เล่มจบ
เนื้อเรื่อง
ตั้งแต่อาณาจักรล่มสลายไปเมื่อพันปีก่อน ราชาแวมไพร์ โรสเรด สเตราส์ ก็ได้เดินทางไปยังที่ต่างๆเพื่อปลดผนึกให้กับราชินีอาเดลไฮท์ โดยต้องทำการต่อสู้กับเหล่าแดมพีล แวมไพร์ครึ่งมนุษย์ที่พยายามสังหารเขามาตลอดพันปี ทั้งยังต้องต่อสู้กับหงส์ทมิฬ แบล็คสวอน อีกด้วย
ครั้นเมื่อโลกในยุคปัจจุบันถูกรุกรานโดยผู้มาเยือดจากต่างดาว แวมไพร์ แดมพีล และมนุษย์ที่ต่อสู้กันมานานจึงต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดศัตรู โดยอาศัยพลังจากราชาและราชินีแวมไพร์เลือดแท้ทั้งสอง โดยเมื่อค้นหาราชินีพบก็จะส่งราชาและราชินีออกไปยังอวกาศโดยจรวดซึคุโยมิ ชื่อของปฏิบัติการนี้คือ โอเวอร์มูน โดยมีการพัฒนาจรวดขึ้นที่เกาะแห่งหนึ่ง สเตราส์เข้ารับการฝึกในฐานะนักบินของจรวด ในขณะที่บริจิตต์นำกองกำลังแดมพีลและมนุษย์ทำลายผนึกจำนวนมากเพื่อตามหาราชินีให้พบ
ภายหลังเมื่อราชินีอาเดลไฮท์ถูกปลดปล่อยออกมา ความเป็นจริงเกี่ยวกับเรื่องราวของอาณาจักรรัตติกาลก็ถูกเปิดเผย เซเบอร์ฮาเก้นคือผู้สังหารสเตลล่าและเปลี่ยนวิญญาณของนางและลูกเป็นหงส์ทมิฬเพื่อกำจัดราชาแวมไพร์ ส่วนจรวดซึคุโยมินั้น ก็ไม่อาจเดินทางไปยังอวกาศได้อีกต่อไปเพราะผู้มาเยือนจากต่างดาวจะทำการกำจัดวัตถุขนาดใหญ่ทุกชนิดที่ขึ้นไปในชั้นบรรยากาศ
สเตราส์กับอาเดลไฮท์จึงได้บินไปดวงจันทร์ เพื่อให้อาเดลไฮท์ทำลายบิ๊กมอลเลอร์และสละชีวิตของตนเพื่อเปลี่ยนพื้นผิวดวงจันทร์ให้มีสภาพเหมือนโลกมนุษย์ตามแผนการขนนกเส้นสุดท้าย เพื่อให้หลังจากนั้นเผ่าแวมไพร์และแดมพีลที่เหลืออยู่จะได้ไปไปอาศัยอยู่บนดวงจันทร์ หลังจากแผนการขนนกเส้นสุดท้ายสำเร็จแล้ว สเตราส์ก็ได้พ่ายแพ้ให้กับคายูกิ
แวมไพร์
โรสเรด สเตราส์ (ローズレッド ストラウス Rosered Strauss) สเตราส์หรือฉายาราชาแวมไพร์กุหลาบแดงผู้น่าพรั่นพรึงนั้น ในอดีตเมื่อพันปีก่อนได้ละทิ้งอาณาจักรรัตติกาลที่กำลังจะล่มสลายเพื่อตามหาร่างของราชินีอาเดลไฮท์ที่ถูกปิดผนึก เหล่าแดมพีลต่างคิดว่าสเตราส์ทำเพื่อช่วยนางอันเป็นที่รัก มีเพียงบริจิตต์ผู้เคยใกล้ชิดกับสเตราส์เท่านั้นที่เชื่อว่าเขาทำไปเพื่อจะล้างแค้นให้กับสเตลล่า หญิงสาวมนุษย์ที่เคยเป็นภรรยาของสเตราส์ แต่ในความเป็นจริงแล้วมีเพียงสเตราส์เท่านั้นที่รู้ความจริงทั้งหมด
ก่อนที่จะได้ขึ้นครองบัลลังก์อาณาจักรรัตติกาลนั้น สเตราส์เป็นแม่ทัพที่เก่งกาจที่สุดและรับเลี้ยงบริจิตต์ในฐานะลูกสาวคนหนึ่ง เมื่อไปรบที่ชายแดนเขาจึงได้พบรักกับสเตลล่าและแต่งงานกันภายหลัง สเตราส์เป็นแวมไพร์เลือดแท้ที่มีพลังกล้าแกร่งมาก แม้แต่แสงอาทิตย์ที่เป็นศัตรูของแวมไพร์ทั้งมวลยังไม่อาจทำอันตรายเขาได้ เหล่าแวมไพร์จึงพากันกลัวและตัดสินประหารสเตราส์ซึ่งเขาเองก็ยอมแต่โดยดีเพื่อความสงบสุขของ อาณาจักร แต่เมื่อราชินีอาเดลไฮท์พลังมารแตกซ่านและถูกปิดผนึก สเตราส์ก็ได้ละทิ้งอาณาจักรและต่อสู้กับแดมพีล อย่างเดียวดายเป็นเวลากว่าพันปี
อาเดลไฮท์(アーデルハイト Adelheid)ราชินีแห่งอาณาจักรรัตติกาล น้องสาวของบริจิตต์ เมื่อพันปีก่อนในเหตุการณ์ที่สเตราส์ถูกประหาร อาเดลไฮท์ตื่นตระหนกจนพลังมารแตกซ่านก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรง จึงถูกเซเบอร์ฮาเก้นผนึกเอาไว้ และถูกปลดปล่อยออกมาเมื่อแดมพีลและมนุษย์ร่วมมือกัน ในตอนแรกนั้นบริจิตต์เชื่อว่าอาเดลไฮท์คือผู้สังหารสเตลล่าและคิดว่าสเตราส์เองก็เชื่อเช่นนั้น แต่ในความเป็นจริงคืออาเดลไฮท์เพียงแต่เห็นสเตลล่าถูกสังหารไปต่อหน้าต่อตาเท่านั้น
แดมพีล
แดมพีล หมายถึง ครึ่งแวมไพร์ครึ่งมนุษย์ เดิมทีอาศัยอยู่ในอาณาจักรรัตติกาล แต่เมื่ออาณาจักรล่มสลายก็กระจัดกระจายไปยังที่ต่างๆทั่วโลก
บริจิตต์ อาร์วิงก์ ฟรอสฮาร์ท (ブリジット アーヴィング フロストハート Bridget Irving Frostheart)บริจิตต์เป็นถึงบุตรีของอดีตราชาแห่งอาณาจักรรัตติกาลแต่เมื่ออาเดลไฮท์ที่เป็นแวมไพร์เลือดแท้กำเนิดขึ้น บริจิตต์จึงต้องถูกขับออกจากวังและอยู่ภายใต้การดูแลของสเตราส์ที่ในขณะนั้นเป็นเพียงแม่ทัพเท่านั้น สเตราส์เลี้ยงบริจิตต์มาในฐานะลูกสาวคนหนึ่งและสอนวิชาความรู้ต่างๆให้ แต่ความรู้สึกของบริจิตต์ที่มีต่อสเตราส์นั้นเกินกว่าความรู้สึกที่ลูกสาวควรจะมีต่อพ่อ
หลังจากอาณาจักรรัตติกาลล่มสลาย บริจิตต์กลายเป็นหัวหน้าของเหล่าแดมพีลทั้งหมด เป็นผู้รวบรวมแดมพีลในที่ต่างๆเขาด้วยกัน ต่อสู้กับสเตราส์มาเป็นเวลากว่าพันปีเพราะเคียดแค้นที่สเตราส์ละทิ้งอาณาจักรและเธอไปเพียงเพื่อจะล้างแค้นให้กับสเตลล่า แต่เมื่อความจริงเปิดเผยว่าสเตราส์ทำเพื่อสันติภาพของแดมพีลและมวลมนุษย์ บริจิตต์ก็กลับไปหาสเตราส์ในฐานะลูกสาวอีกครั้งหนึ่ง
จิน เรนกะ(刃 蓮火 Jin Renka) เป็นหนึ่งในผู้ที่ต่อสู้กับสเตราส์มาเป็นเวลานาน เรนกะเป็นนักดาบที่มีความสามารถสูงที่สุดในกลุ่ม แต่เมื่อยูกิ โคมัทสึบาระหงส์ทมิฬรุ่นที่49 ถูกราชาแวมไพร์สังหาร เรนกะก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยความแค้น
เทสเซนจิ ฟูฮาคุ(鉄扇寺 風伯 Tessenji Fuuhaku) หนึ่งในกลุ่มของบริจิตต์ มีร่างกายใหญ่โตและสวมชุดเกราะซามูไร ฟูฮาคุไม่ค่อยจะมีบทบาทมากเท่าไรนัก ในเวลาว่างจะทำงานที่ร้านอาหาร
เอเดลบาร์ท ทาคาฮาชิ(エセルバート 高橋 Ethelbart Takahashi) หนึ่งในกลุ่มของบริจิตต์ ใช้เคียวเป็นอาวุธ สวมชุดนักเรียน มักปรากฏตัวคู่กับฟูฮาคุ
เรทีเชีย(レティシア Laetitia) แดมพีลกำพร้าที่สเตราส์พบหลังการต่อสู้กับหงส์ทมิฬรุ่นที่ 49 เรทีเชียได้ติดตามสเตราส์มานับแต่นั้นและคอยช่วยเหลือสเตราส์ในการต่อสู้อยู่บ่อยครั้ง นอกจากนี้ยังติดตามบริจิตต์ไปทำลายผนึกเพื่อปลดปล่อยอาเดลไฮท์อีกด้วย
หงส์ทมิฬ
หงส์ทมิฬหรือแบล็คสวอนนั้น เป็นคำสาปที่เซเบอร์ฮาเก้นสร้างขึ้นจากวิญญาณของสเตลล่าและลูกที่ยังไม่เกิดมา เพื่อต่อกรกับสเตราส์ โดยจะสิงในร่างของหญิงสาวเพื่อต่อสุ้ และเมื่อพ่ายแพ้ก็จะหาร่างใหม่สิงต่อไปโดยมีความสามารถและความทรงจำของร่างก่อนๆไปด้วย แต่หากไม่สามารถกำจัดราชาแวมไพร์ได้ภายใน 5 ปีก็จะหาร่างใหม่เช่นกัน
ยูกิ โคมัทสึบาระ(小松原ユキ Yuki Komatsubara) หงส์ทมิฬรุ่นที่ 49 มีฝีมือสูสีกับสเตราส์ ถูกสังหารและทำให้เรนกะยึดติดกับการแก้แค้น แม้ว่าเธอเองไม่หวังให้เป็นเช่นนั้นเลย
คายูกิ ฮาราซากะ(比良坂花雪 Kayuki Hirasaka) หงส์ทมิฬรุ่นที่ 50 หลานสาวของผู้เฒ่า GM มีหน้าตาเหมือนกับยูกิอย่างมากแต่นิสัยต่างกันสิ้นเชิง และเป็นผู้ขอความร่วมมือจากสเตราส์ให้ร่วมกันกำจัดผู้มาเยือนจากต่างดาว
มนุษย์
ผู้เฒ่า GM(GM御前 GM Misaki) ผู้เฒ่า GM เป็นผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในมวลมนุษย์ สามารถสั่งการทางทหารให้เคลื่อนไหวได้เต็มที่ ส่วน GM นั้นย่อมาจาก Great Mask หรือหน้ากากผู้ยิ่งใหญ่ เขาวางแผนว่าจะใช้สเตราส์และอาเดลไฮท์ในการต่อสู้กับชาวดาวฟีโอและฆ่าทิ้งในภายหลัง
สเตลล่า เฮเซลเบิร์ก (ステラ・ヘイゼルバーグ Stella Heizerberg) หญิงสาวบ้านนอกธรรมดาคนหนึ่งที่สเตราส์ไปพบในขณะที่ยังเป็นแม่ทัพ สเตลล่าเป็นลูกต่างสายเลือดของเซเบอร์ฮาเก้นแต่ก็เป็นลูกที่เซเบอร์ฮาเก้นรักมากที่สุด เธอถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหดเพื่อกลายเป็นหงส์ทมิฬพร้อมกับลูกในครรภ์ ทำให้สเตราส์ต้องจมอยู่กับห้วงทุกข์ สเตลล่าเป็นหญิงสาวที่มีจิตใจบริสุทธิ์และปรารถนาให้สเตราส์มีความสุขอย่างแท้จริง
แมรี่ เซเบอร์ฮาเก้น(Mary Saberhagen) มนุษย์ที่เก่งกาจที่สุดในสมัยที่อาณาจักรรัตติกาลยังรุ่งเรืองอยู่ เป็นผู้สังหารสเตลล่าและก่อให้เกิดแบล็คสวอนขึ้น มีความมุ่งมั่นที่จะกำจัดราชาแวมไพร์ไม่ว่าจะต้องทำอย่างไรก็ตาม และเป็นผู้ปิดผนึกราชินีอาเดลไฮท์
เมริลล์ โมริชิมะ (メリル森島 Merill Morishima) ผู้นำทางทหรารภายใต้การควบคุมของผู้เฒ่า GM อีกทีหนึ่ง เป็นคนฉลาดหลักแหลมและได้ล่วงรู้อดีตของสเตราส์ไปพร้อมๆกับเหล่าแดมพีล
พื้นเอียง
พื้นเอียง เป็นเครื่องมือกลพื้นฐานชนิดหนึ่งที่ใช้ผ่อนแรง อาจอยู่ในรูปแบบเป็นไม้กระดานยาวเรียบ ใช้พาดบนที่สูง หรือพื้นผิวระหว่างพื้นต่างระดับ เคลื่อนที่วัตถุด้วยการลากหรือผลัก ช่วยอำนวยความสะดวกสบายในการย้ายสิ่งของขึ้นหรือลง
การคำนวณเกี่ยวกับพื้นเอียง
เมื่อ
E = แรงพยายามในการดึงวัตถุ มีหน่วยนิวตัน (N) L = ความยาวของด้านตรงข้ามมุมฉาก มีหน่วยเป็นเมตร(m) W = น้ำหนักของวัตถุ มีหน่วยเป็นนิวตัน (N) H = ความสูงของพื้นเอียง มีหน่วยเป็นเมตร (m)
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคาร (Bank guarantee) เป็นหลักประกันทางการเงินประเภทหนึ่งซึ่งออกโดยธนาคาร เพื่อให้ลูกค้าธนาคารใช้วางเป็นหลักประกันต่อบุคคลหรือองค์กรคู่สัญญา กรณีที่ลูกค้าธนาคารเผชิญความรับผิดในมูลหนี้ใดและไม่สามารถชำระมูลหนี้นั้นได้ไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชดใช้มูลหนี้ที่ค้างอยู่แก่เจ้าหนี้ ทั้งนี้ไม่เกินจำนวนเงินค้ำประกันของธนาคารที่ระบุในหนังสือ
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารไม่มีการตั้งเงื่อนไขการชำระเงิน ธนาคารจะชำระให้แก่เจ้าหนี้ทันทีเมื่อถูกทวงถาม จึงต่างกับ ตราสารประกันเครดิต (Standby Letter of Credit) ซึ่งมีการตั้งเงื่อนไขชำระเงิน ธนาคารในฐานะผู้ค้ำประกันจะชำระหนี้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ว่าเจ้าหนี้และลูกหนี้มีการปฏิบัติตามสัญญาครบถ้วนแล้ว
หนังสือค้ำประกันโดยธนาคารมักใช้ในการเข้าประมูลงานจัดซื้อและจัดจ้างกับหน่วยงานภาครัฐ พึงระวังว่าหนังสือค้ำประกันฯไม่ใช่หนังสือรับรองโดยธนาคาร (Bank Certificate) สถานทูตบางแห่งไม่รับหนังสือค้ำประกันฯเพื่อประกอบคำร้องขอวีซ่า
ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น
ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น (Linear Congruential Generators : LCG) เป็นหนึ่งในขั้นตอนวิธีที่นิยมใช้งานของตัวสร้างเลขสุ่มเทียม (pseudorandom number generator: PRNG) ซึ่งเป็นการสร้างตัวสุ่มโดยใช้สมการเวียนเกิด (Recurrence Relation) ที่มีความสัมพันธ์ดังนี้
การใช้งาน
จากข้อสังเกตข้างต้นจะสรุปได้ว่าถ้าเริ่มต้นด้วยค่าเริ่มต้นเดียวกัน ลำดับของตัวเลขสุ่มที่มาจาก ความสัมพันธ์นี้ที่มีค่า X0, a, c และ m เป็นตัวเลขชุดเดียวกันจะมีลำดับเหมือนกันเสมอ
ซึ่งถ้าดูจากความสัมพันธ์ Xn+1 = (aXn + c) mod m แล้ว จะเห็นว่าเป็นความสัมพันธ์ที่ทำความข้าใจได้ง่าย ไม่ซับซ้อน และสามารถเขียนรหัสได้ง่ายจึงเป็นนิยมใช้กันอย่างแพร่หลาย
ขนาดของคาบ
คาบ (ในที่นี้หมายถึงค่าสูงสุด) ของตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นจะมีค่าได้สูงสุดเกือบเท่ากับ m(ขอเรียกว่า คาบแบบสูง) แต่ก็มีบางส่วนที่มีค่าต่ำกว่านั้นมาก ถ้ากำหนดให้ c เป็นจำนวนเต็มที่มีค่ามากกว่า 0 แล้ว ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้น จะมีคาบแบบสูงในทุก ๆ ค่าเริ่มต้น (seed) ก็ต่อเมื่อ
ถึงแม้ว่าตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นจะมีความสามารถในการสร้างตัวเลขสุ่มเทียมได้เป็นอย่างดี แต่ว่ามันก็มีความละเอียดอ่อนมากในการเลือกค่าของ a, c และ m ดังนั้นจึงต้องเลือกค่าต่าง ๆ ดังกล่าวให้ดี เพื่อให้ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นทำงานได้ดีตามที่ต้องการ
ตัวอย่างค่าของ a, c และ m ที่ใช้กันทั่วไป
โดยมาก ค่าของ m ที่ใช้ในการสร้างตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นจะมีค่าเปนค่าที่เป็นค่า 2 ยกกำลังซึ่งส่วนใหญ่เป็นค่า 232 หรือ 264 เพราะสามารถคำนวณผ่านคอมพิวเตอร์ได้โดยการชิฟขวาไป 32 หรือ 64 บิตตามลำดับ ตารางด้านล่างนี้จะแสดงถึงค่าที่ใช้กันโดยทั่วไป รวมทั้งค่าที่อยู่ในรันไทม์ไลบราลี่ (Runtime Libraries) ของคอมไพเลอร์ต่าง ๆ
รหัสเทียม
เนื่องจากตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นนั้นเกิดจากความสัมพันธ์ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่าย ดังนั้นรหัสเทียมที่เขียนจึงมีเพิ่มขึ้นมาเพียงกำหนดค่าให้กับ a, c และ m เท่านั้นซึ่งมีรหัสเทียมดังนี้
//รหัสเทียมในส่วนของตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นที่ใช้ในคลาส Random ในภาษาจาวา seed = (seed * 0x5DEECE66DL + 0xBL) mod ((1L << 48) - 1); //ซึ่งใช้ a = 0x5DEECE66D (เลขฐานสิบ คือ 25214903917) // c = 0xB (เลขฐานสิบ คือ 11) // m = 1L << 48 คือการเลื่อนบิตของเลข 1 ไปทางซ้ายเป็นจำนวน 48 บิตซึ่งได้เป็นเลขฐานสิบคือ 248
ตัวอย่างการใช้งาน
ดังที่ได้กล่าวในหัวข้อรหัสเทียมแล้ว ตัวสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นใช้ในการทำงานของ เมท้อด next ในคลาส Random ในภาษาจาวา ซึ่งรหัสของเมท้อดดังกล่าวเป็นดังนี้
synchronized protected int next(int bits) { seed = (seed * 0x5DEECE66DL + 0xBL) & ((1L << 48) - 1); return (int)(seed >>> (48 - bits)); }
ซึ่งไม่ได้มีเพียงภาษาจาวาเท่านั้น ภาษาคอมพิวเตอร์อื่น ๆ ก็นำเอาขั้นตอนวิธีการสร้างความสอดคล้องแบบเชิงเส้นนี้ไปใช้ด้วยเช่นกัน
คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ประวัติ
คณะครุศาสตร์อุตสาหรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2512 เดิมเป็นแผนกวิชาหนึ่ง สังกัดวิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือ (ไทย-เยอรมัน) ภายใต้ชื่อว่า Thai-German Technical Teacher College (TGTTC) รุ่นที่ 1 ในปีการศึกษา 2512 ซึ่งเป็นหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต (ค.อ.บ.) แห่งแรกในประเทศไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 วิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือได้ยกฐานะขึ้นเป็น สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า วิทยาเขตพระนครเหนือ สังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการและโอนมาสังกัดทบวงมหาวิทยาลัย
ต่อมาปี พ.ศ. 2531 คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ ได้แยกงานในส่วนวิทยาศาสตร์ออกไปเป็นคณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์ จึงตั้งเป็นคณะใหม่ ใช้ชื่อใหม่ว่า “คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม” ช่วงการก่อตั้งคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม ปี พ.ศ. 2512-2517 ได้รับความช่วยเหลือทางวิชาการด้านเครื่องมือ เครื่องจักร อุปกรณ์การเรียนการสอน ผู้เชียวชาญ ตลอดจนทุนการศึกษา ฝึกอบรมและการดูงานจากรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน เพื่อการผลิตครูช่างอุตสาหกรรมในระดับปริญญาตรี 2 สาขา คือ ครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิศวกรรมเครื่องกล และสาขาวิศวกรรมไฟฟ้า ซึ่งต่อมาได้ขยายโครงการความช่วยเหลือในการพัฒนาการเรียนการสอน ระดับปริญญาตรี ให้มีความเข้มข้นทั้งในด้านวิศวกรรมและวิชาการศึกษา ในสาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมโยธา คอมพิวเตอร์ศึกษา บริหารเทคนิคศึกษา ครุศาสตร์เทคโนโลยีและเทคโนโลยีสารสนเทศ และ การสื่อสารเพื่อการศึกษา
ปี พ.ศ. 2512 – เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า
ปี พ.ศ. 2517 – เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล
ปี พ.ศ. 2521 – ปรับเปลี่ยนชื่อหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า
ปี พ.ศ. 2523 – เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมโยธา
– เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเทคนิคศึกษา
ปี พ.ศ. 2529 – เปิดสอนโครงการพัฒนาครูประจำการ เพื่อยกระดับครูช่างอุตสาหกรรม ที่มีวุฒิ ปว.ส. สังกัดกรมอาชีวศึกษา
ให้ศึกษาหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า และสาขาวิชาวิศวกรรมโยธา ด้วยวิธีการจัดการเรียนการสอนแบบกึ่งทางไกล
ปี พ.ศ. 2530 – เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารอาชีวะและเทคนิคศึกษา
ปี พ.ศ. 2532 – เปิดสอนหลักสูตรครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต สาขาวิชาโยธา