cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซูเปอร์โบวล์
ผลการแข่งขัน และสถานที่แข่ง
รายชื่อทีมที่ชนะเลิศมากสุดในการแข่งขัน โดยในช่วงสี่ครั้งแรกแข่งขันในชื่ออย่างเป็นทางการคือเอเอฟแอล-เอ็นเอฟแอลแชมเปียนชิพ และในครั้งที่ 5 ได้ใช้ชื่อ เอ็นเอฟแอลแชมเปียนชิพ สำหรับทีมที่ชนะเลิศมากสุด ทีมที่ชนะเลิศ 6 ครั้ง คือ พิตส์เบิร์ก สตีลเลอส์
การถ่ายทอดสด
การแข่งขันซูเปอร์โบวล์ได้ขึ้นชื่อว่ามีผู้ชมมากที่สุดในรอบปี มากกว่ารายการโทรทัศน์ใด ๆ แม้แต่การประกาศผลรางวัลออสการ์ ซึ่งส่งผลให้อัตราค่าโฆษณาระหว่างการแข่งขันมีราคาแพงมาก ในปี พ.ศ. 2548 ค่าโฆษณามีอัตราประมาณ 200 ล้านบาท ($5 M) ต่อนาที โดยช่องสถานีที่ถ่ายทอดสดในแต่ละครั้งดังนี้
18 กรกฎาคม
วันที่ 18 กรกฎาคม เป็นวันที่ 199 ของปี (วันที่ 200 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 166 วันในปีนั้น
หัตถยา บำรุงสุข
หัตถยา บำรุงสุข เกิดเมื่อวันที่ 12 เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2536 เป็นนักวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย เล่นในตำแหน่งบอลเร็ว และในปัจจุบันเล่นลีกอาชีพในประเทศญี่ปุ่น ร่วมกับทีมโตโยต้า ออโตบอดี ควินซีส์
ทัศนาวลัย จักรพงษ์
ทัศนาวลัย จักรพงษ์  (สกุลเดิม องอาจอิทธิชัย,  26 กันยายน พ.ศ. 2521 — ) มีชื่อเล่นว่า ฮาน่า  นักแสดงและนางแบบชาวไทย
ประวัติ
ทัศนาวลัย จักรพงษ์ เป็นบุตรของพันเอก (พิเศษ) ธนพงษ์ และโรซานา องอาจอิทธิชัย มีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ โรจนพงศ์ องอาจอิทธิชัย (ชื่อเล่น โนอา) จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ จังหวัดนนทบุรี และในระดับอุดมศึกษาจากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นนักแสดง นางแบบ เข้าวงการจากการถ่ายโฆษณา ถ่ายแบบและนางเอกมิวสิกวิดีโอ  เคยมีข่าวคบหากับธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา หลังจากนั้นร่วมกันก่อตั้งบริษัท ฮาวคัม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ผลิตรายการ บางกอกรามา และ เก๋า กิ๊กส์ ร่วมกับพานทองแท้ ชินวัตร และไอยคุปต์ กฤตบุญญาลัย
จากนั้นได้รู้จักและสนิทสนมกับ จุลจักร จักรพงษ์ หรือ ฮิวโก้  และพัฒนาความสัมพันธ์จนเป็นแฟนกัน จากนั้นทั้งคู่ประกาศวิวาห์กันในปี 2552 จัดงานฉลองสมรสแบบอิสลามที่วังจักรพงษ์ ย่านท่าเตียน เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2552 และปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ทัศนาวลัย จักรพงษ์ และมีบุตรชาย 2 คน ชื่อ ทัศนจักร จักรพงษ์ (ชื่อเล่น ฮาเปอร์) และ ปารุสก์ จักรพงษ์ (ชื่อเล่น ฮันเตอร์) มีลูกสาวบุญธรรม1คนเป็นลูกของญาติซึ่งรับมาเลี้ยงตั้งแต่1เดือน ชื่อ นาดา องอาจอิทธิชัย
บูสเตอร์ (จรวด)
จรวดบูสเตอร์ (booster rocket) (หรือเครื่องยนต์) เป็นขั้นตอนแรกของจรวดหลายขั้นตอนหรืออื่น ๆ ก็คือจรวดเผาไหม้ที่สั้นกว่าซึ่งใช้ควบคู่ไปกับจรวดที่เผาไหม้ได้นานขึ้นเพื่อเพิ่มความสามารถในการขับเคลื่อนและบรรทุกของยานอวกาศ บูสเตอร์มีความจำเป็นในการส่งยานอวกาศขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก (ไม่มีการออกแบบขั้นตอนเดียวสู่วงโคจร) และมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับยานอวกาศที่จะไปไกลกว่าวงโคจรโลก บูสเตอร์จะถูกทิ้งเพื่อถอยกลับไปที่โลกทันทีที่เชื้อเพลิงถูกใช้ไป จุดที่เรียกว่า การตัดเครื่องยนต์บูสเตอร์ (BECO)
จังหวัดสุราษฎร์ธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2566''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 โดยแบ่งเขตเลือกตั้งออกเป็น 7 เขตเลือกตั้ง เพิ่มขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งก่อนหน้า 1 เขตเลือกตั้ง โดยในแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี (ยกเว้นตำบลวัดประดู่และตำบลขุนทะเล)
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเกาะพะงัน อำเภอเกาะสมุย อำเภอดอนสัก และอำเภอกาญจนดิษฐ์ (เฉพาะตำบลท่าทอง ตำบลพลายวาส ตำบลท่าอุแท และตำบลคลองสระ)
เขต 3
เขตเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเวียงสระ อำเภอบ้านนาสาร (ยกเว้นตำบลทุ่งเตาและตำบลทุ่งเตาใหม่) และอำเภอเคียนซา (ยกเว้นตำบลบ้านเสด็จ)
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอพุนพิน อำเภอคีรีรัฐนิคม และอำเภอบ้านตาขุน
เขต 5
เขตเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอชัยบุรี อำเภอพระแสง อำเภอพนม และอำเภอเคียนซา (เฉพาะตำบลบ้านเสด็จ)
เขต 7
เขตเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยอำเภอบ้านนาเดิม อำเภอบ้านนาสาร (เฉพาะตำบลทุ่งเตาและตำบลทุ่งเตาใหม่) อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี (เฉพาะตำบลวัดประดู่และตำบลขุนทะเล) และอำเภอกาญจนดิษฐ์ (ยกเว้นตำบลท่าทอง ตำบลพลายวาส ตำบลท่าอุแท และตำบลคลองสระ)
รายชื่อประเทศเรียงตามอัตราการเติบโตทางผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามอัตราการเติบโตทางผลิตภัณฑ์มวลรวม หรือ จีดีพีในประเทศที่แท้จริง
พ.ศ. 2468
พุทธศักราช 2468 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1925 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพฤหัสบดี ตามปฏิทินเกรกอเรียน
วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร
วัดนิเวศธรรมประวัติราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2421 เพื่อทรงใช้เป็นสถานที่สำหรับบำเพ็ญพระราชกุศล เมื่อเสด็จฯ แปรพระราชฐานมาประทับที่พระราชวังบางปะอิน ใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเลียนแบบโบสถ์คริสต์
ลักษณะสถาปัตยกรรม
พระอุโบสถของวัดนั้นสร้างเลียนแบบโบสถ์คริสต์ โดยภายในประดิษฐาน "พระพุทธนฤมลธรรโมภาส" เป็นพระประธาน โดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐวรการทรงออกแบบ โดยลักษณะที่ผสมผสานศิลปะแบบประเพณีนิยม และศิลปะแบบตะวันตกเข้าด้วยกัน ซึ่งมีพุทธลักษณะคล้ายสามัญชน นอกจากนี้ บริเวณฐานชุกชีก็มีลักษณะเหมือนที่ตั้งไม้กางเขนแบบโบสถ์ และฝาผนังโบสถ์ด้านหน้าของพระประธานนั้น เป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของรัชกาลที่ 5 ที่ประดับด้วยกระจกสี ไม่เสียค่าเข้าชม
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่นเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 23 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศญี่ปุ่นไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ทีมหญิง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
การประท้วงในแคว้นกาตาลุญญา พ.ศ. 2562
'''การประท้วงในสเปน พ.ศ. 2562''' เกิดขึ้นที่เมือง บาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา หลังจากไม่พอใจคำตัดสินของศาลสูงสเปนที่สั่งจำคุกแกนนำของแคว้นกาตาลุญญา 9 รายเป็นระยะเวลา 9 - 13 ปี ฐานจัดลงประชามติเพื่อแบ่งแยกดินแดนโดยมิชอบด้วยกฎหมายเมื่อช่วงปลายปี พ.ศ. 2560 การประท้วงดังกล่าวการเป็นการจลาจล ผู้ประท้วงหลายร้อยคนสวมใส่หน้ากาก และขว้างปาสิ่งของใส่เจ้าหน้าที่ปราบจลาจล อีกทั้ง จุดไฟเผาถังขยะ กว่า 800 ใบ และจุดไฟเผาสิ่งของต่าง ๆ บนท้องถนน
มีผู้เสียชีวิตที่ท่าอากาศยานบาร์เซโลนาหนึ่งราย เป็นนักท่องเที่ยว ชาวฝรั่งเศส อายุ 65 ปี เสียชีวิตจากโรคหัวใจ เนื่องจากผู้ชุมนุมปิดทางเข้าออกท่าอากาศยานบาร์เซโลนาจึงทำให้ส่งผู้ป่วยไปโรงพยาบาลไม่ได้
บรรดาผู้ชุมนุมจำนวนมากเดินทางไปชุมนุมประท้วงที่บริเวณสำนักงานของรัฐบาลสเปนตามเมืองใหญ่ ๆ หลายแห่งในแคว้นคาตาลัน อาทิ จังหวัดแยย์ดา  (Lleida)  จังหวัดฌิโรนา (Girona) อีกกว่า 9,000 คน โดยมีผู้ประท้วงถูกจับกุมไป 128 คน ยังมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 62 คน เจ้าหน้าที่ตำรวจได้รับบาดเจ็บ 207 นาย และรถตำรวจถูกทำลายเสียหายไปถึง 107 คัน
สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 1
สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 1 (16 เมษายน 2516 - 18 สิงหาคม 2518) เป็นสภากรุงเทพมหานครชุดแรก โดยมีที่มาจากการสรรหาแต่งตั้งตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ 177/2516 ลงวันที่ 5 มีนาคม 2516 โดยเป็นไปตาม ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 355 โดยจัดให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร โดยอนุโลมให้ในสี่ปีแรก ให้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นผู้แต่งตั้ง โดยมีสมาชิกสภาทั้งหมด 46 คน จากเขตปกครองรวม 23 เขต โดยแบ่งสมาชิกสภาออกเป็นสองประเภท คือ สมาชิกสภาแบบผู้แทนเขต และ สมาชิกสภาผู้ทรงคุณวุฒิ
การประท้วงในเอกวาดอร์ พ.ศ. 2562
'''การประท้วงในเอกวาดอร์ พ.ศ. 2562''' เกิดในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 7 ราย กลุ่มผู้ชุมนุมชาวเอกวาดอร์นับพันคนได้ออกมาเคลื่อนไหวชุมนุมประท้วงตามท้องถนน เพื่อแสดงความไม่พอใจที่รัฐบาลยกเลิกอุดหนุนราคาน้ำมัน ทำให้ราคาพุ่งขึ้น 120% ก่อนที่จะเดินขบวนไปยังรัฐสภา ในกรุงกีโต โดย กลุ่มผู้ชุมนุมได้ขว้างก้อนหินและปาระเบิดใส่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ตึงกำลังรักษาความปลอดภัยเข้มรอบแนวรั้วรัฐสภา จนเป็นเหตุให้เกิดการปะทะกัน เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ยิงแก๊สน้ำตาใส่ผู้ชุมนุม ถือว่ารุนแรงสุดในรอบหลายปี นายมาเรีย พอลลา โรโม รัฐมนตรีมหาดไทยเอกวาดอร์ กล่าวว่า มีผู้ประท้วงถูกจับกุมตัว 19 คน โดยได้ถูกตั้งข้อหาปิดกั้นถนน ผู้ประท้วงถูกจับกว่า 570 ราย และรัฐบาลได้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน และประกาศให้มีการห้ามออกจากเคหสถานเวลาค่ำคืน และย้ายที่ทำการรัฐบาลออกจากเมืองหลวงไปที่ กัวยากิล (Guayaquil)
แม่ตาวคลินิก
แม่ตาวคลินิก (Mae Tao Clinic; อักษรย่อ: MTC) หรือที่รู้จักกันในชื่อคลินิกของ พญ. ซินเธีย ที่ตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้ง ซินเธีย หม่อง เป็นองค์การชุมชน (CBO) ซึ่งให้บริการด้านสุขภาพเบื้องต้นและการคุ้มครองชุมชนจากพม่า/เมียนมาร์ในภาคตะวันตกของประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 โดยตั้งอยู่ในเมืองชายแดนเทศบาลนครแม่สอด ที่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 500 กม. และรองรับประชากรได้ประมาณ 150,000 – 250,000 คน ที่อาศัยอยู่ในเขตภูเขาของพม่า และเมื่อเร็ว ๆ นี้ คือแรงงานข้ามชาติชาวพม่าที่เติบโตในประเทศไทย ซึ่งอาศัยอยู่ในและรอบ ๆ แม่สอด โดยแม่ตาวคลินิกให้คำปรึกษาเฉลี่ย 110,000 ครั้งต่อปี โดยในจำนวนนี้ 52 เปอร์เซ็นต์อาศัยอยู่ในประเทศไทย ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีเอกสารและผู้พลัดถิ่นเนื่องจากความขัดแย้งทางอาวุธหรือ/และความยากจน และอีก 48 เปอร์เซ็นต์ได้ข้ามพรมแดนเพื่อขอรับบริการด้านสุขภาพ
ประวัติ
ใน พ.ศ. 2531 ระหว่างการปกครองของรัฐบาลทหารของประเทศพม่าในการปราบปรามขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยอย่างรุนแรงซึ่งสิ้นสุดลงในการลุกฮือใน พ.ศ. 2531 (ดูการก่อการกำเริบ 8888) ซินเธีย หม่อง เป็นหนึ่งในชาวพม่าจำนวนมากที่หนีข้ามพรมแดนเข้ามายังประเทศไทย ซึ่งเธอได้ก่อตั้งสถานที่ชั่วคราวในแม่สอด เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเพื่อนผู้ลี้ภัย โดยในปีนั้น ทางคลินิกได้ทำการรักษาไปประมาณ 2,000 คน คลินิกดังกล่าวได้เติบโตขึ้นเพื่อให้บริการด้านการดูแลสุขภาพ, บริการทางสังคม, การฝึกอบรม และโครงการขยายงาน ตลอดจนการคุ้มครองเด็กและการศึกษาด้านสุขภาพ ซึ่งใน พ.ศ. 2549 ทางคลินิกได้ให้รักษาไป 80,000 คน
คนเจ็บของแม่ตาวคลินิกรวมถึงผู้ป่วยและผู้ลี้ภัยส่วนใหญ่มาจากรัฐกะเหรี่ยงซึ่งถูกกดดันจากหมู่บ้านของพวกเขา ที่ถูกเผาเป็นประจำตามนโยบาย 'กลยุทธ์ผลาญภพ' ของรัฐบาลเผด็จการทหาร อันเป็นส่วนหนึ่งของหลักนิยมครอบคลุมที่เรียกว่า 'ตัด 4 ประการ'
ในฤดูร้อน พ.ศ. 2551 เมื่อประธานาธิบดี จอร์จ บุช มาเยือนประเทศไทย ลอรา ผู้เป็นภริยาของเขาได้ไปเยี่ยมคลินิกดังกล่าว และพูดถึงการสนับสนุนหม่อง รวมถึงงานของคลินิก
พญ. ซินเธีย หม่อง
ซินเธีย หม่อง - ในสมัยปัจจุบันบางครั้งเป็นที่รู้จักในฐานะ 'แม่ชีเทเรซาแห่งพม่า' - เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2502 ในเมืองมะละแหม่ง ประเทศพม่า (หรือที่รู้จักในชื่อเมียนมาร์) เธอเป็นลูกคนที่สี่ในจำนวนทั้งหมดแปดคน โดยสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการแพทย์มหาวิทยาลัยย่างกุ้งเมื่อ พ.ศ. 2528 การมีส่วนร่วมของ พญ. หม่อง ต่อชุมชนผู้ลี้ภัยชาวพม่าในประเทศไทย ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาผู้นำชุมชน ซึ่งกล่าวว่า:
‘[ใ]นการเลือกซินเธีย หม่อง ให้ได้รับรางวัล พ.ศ. 2545 [...] คณะกรรมการมูลนิธิตระหนักถึงการตอบสนองอย่างมีมนุษยธรรม และไร้ความกลัวของเธอต่อความต้องการทางการแพทย์เร่งด่วนของผู้ลี้ภัย รวมถึงผู้พลัดถิ่นหลายพันคนตามแนวชายแดนไทย-พม่า’
แม้ว่าเธอจะช่วยเหลือชุมชนท้องถิ่น แต่รัฐบาลไทยกลับไม่ยอมรับสถานะการเป็นพลเมืองของเธออย่างเป็นทางการ โดยพื้นฐานแล้วเธอเป็นคนไร้สัญชาติและไม่ได้รับสิทธิขั้นพื้นฐานของพลเมือง ซึ่งทำให้การดำรงอยู่ของเธอในประเทศไทยไม่ปลอดภัยและทำให้เกิดข้อสงสัยเกี่ยวกับอนาคตของคลินิก
อำเภอบาเจาะ
บาเจาะ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบาเจาะตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ
อำเภอบาเจาะ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของเมืองสายบุรี มณฑลปัตตานี มีศูนย์อำนาจการปกครองอยู่บริเวณที่ชาวบ้านเรียกว่ากอตอ หรือวัง ปัจจุบันตั้งอยู่ที่บ้านดูกู ตำบลบาเจาะ ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2451 ทางราชการได้ประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอขึ้น เรียกว่ากิ่งอำเภอจำปากอ (ณ บ้านจำปากอ ตำบลบาเระเหนือ ในปัจจุบัน) โดยแยกพื้นที่ออกจากอำเภอกลางเมืองสายบุรี รวมตำบลบาเระเหนือ ตำบลบาเระใต้ ตำบลช้างตาย ตำบลบาเจาะ ตำบลตุกาสาเมาะ และตำบลจำปากอ รวม 6 ตำบล ปีถัดมาในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2452 ได้ยกฐานะเป็น อำเภอจำปากอ ให้ขึ้นตรงต่อเมืองสายบุรี ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งในพื้นที่หมู่ที่ 2 ตำบลบาเจาะ ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบาเจาะ  ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 ทางราชการได้ยุบจังหวัดสายบุรี เป็นอำเภอสายบุรี ขึ้นกับจังหวัดปัตตานี จึงได้โอนท้องที่อำเภอบาเจาะมาขึ้นกับจังหวัดนราธิวาสจนถึงปัจจุบัน
อนื่ง อำเภอบาเจาะ ราษฎรทั่วไปมักจะเรียกว่า “แป๊ะบุญ” เนื่องจากประวัติเดิมกล่าวว่าหมู่บ้านที่ตั้งที่ว่าการอำเภอบาเจาะ มีชาวจีนชื่อ “บุญ” มาตั้ง บ้านเรือน และทำมาค้าขาย รับซื้อสินค้า ของป่า และของอื่นๆ จากชาวบ้าน ชาวบ้านจึงเรียกว่า แป๊ะบุญ ซึ่ง เรียกขานกันมาจนถึงปัจจุบัน อำเภอบาเจาะนั้นนับตั้งแต่ การประกาศจัดตั้ง มีนายอำเภอบาเจาะทั้งหมดจำนวน 32 คนโดยมีขุนหลวงนฤภัยพิทักษ์ (หลง มิตรสิตะ) เป็นนายอำเภอคนแรก
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบาเจาะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบาเจาะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
วัดห้วยหุงเกลือ
วัดห้วยหุงเกลือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ในตำบลทัพรั้ง อำเภอพระทองคำ จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน
วัดห้วยหุงเกลือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ต่อมาวัดถูกทิ้งร้างนานกว่า 50 ปี จนพระอธิการเพชร ธิติสีโล ได้ทำการบูรณะวัดขึ้นมา ท่านได้สร้างอุโบสถด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กแทนโบสถ์เก่าที่สร้างด้วยไม้ ได้รับการพัฒนาบูรณปฏิสังขรณ์สืบเนื่องมา ตลอดจวบจนกระทั่งได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2541 จนพระอธิการเพชร กุสลจิตฺโต มรณภาพเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวและความดันโลหิตสูง ปัจจุบันมีพระอธิการชำนาญ ตนฺติปาโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
เอ็กซ์ (สุนัขตำรวจ)
สุนัขตำรวจตรี เอ็กซ์ (ไม่ทราบวันเกิด – 19 ตุลาคม พ.ศ. 2517) เป็นสุนัขตำรวจที่ตายจากการปฏิบัติหน้าที่ เมื่อครั้งที่มีการปะทะระหว่างเจ้าหน้าที่ตำรวจกับขบวนการแบ่งแยกดินแดนใน 4 จังหวัดภาคใต้ ซึ่งเอ็กซ์ได้รับการขนานนามในฐานะ "วีรบุรุษสุนัขตำรวจ"
เรื่องราวของเอ็กซ์ เคยได้รับการถ่ายทอดผ่านรายการ นาทีฉุกเฉิน ทางช่อง 5
ประวัติ
เอ็กซ์เป็นสุนัขสายพันธุ์เยอรมันเชเพิร์ดสีดำเหลืองเพศผู้ ซึ่งเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2513 เมื่ออายุประมาณ 6 ปี โดยมีน้ำหนักในขณะนั้นที่ 33 กิโลกรัม และมีผู้ควบคุมชื่อสิบตำรวจโท ศักดา มาลา ผู้บังคับการหมู่งานสายตรวจ
วันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2517 ศักดา มาลา และเอ็กซ์ ได้รับคำสั่งให้ปฏิบัติหน้าที่ปราบปรามขบวนการแบ่งแยกดินแดนใน 4 จังหวัดภาคใต้ โดยในวันที่ 19 ตุลาคม ทั้งสองได้ออกลาดตระเวนร่วมกับเจ้าหน้าที่กองกำกับการ ตำรวจภูธรจังหวัดยะลา
พวกเขาได้พบกับที่พักแรมของคนร้ายที่เพิ่งรื้อถอน จึงได้มีการให้เอ็กซ์ดมกลิ่นเสื้อผ้าที่คนร้ายได้ทิ้งไว้ แล้วเดินเข้าป่าสวนยางเชิงเขาลึกประมาณ 1 กิโลเมตร เมื่อเอ็กซ์หยุดเดินแล้วเงยหน้า หู–หางตั้ง และปากหุบ ทำให้ศักดารู้แล้วว่ามีคนร้ายอยู่ในบริเวณนี้ เขาจึงแสดงสัญญาณให้เจ้าหน้าที่หลบเข้าที่กำบัง
อนุสรณ์
จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ตำรวจทุกนายที่ปฎิบัติภารกิจครั้งนั้นตระหนักดีว่า หากไม่มีเอ็กซ์คอยตรวจสอบความปลอดภัย เจ้าหน้าที่อาจหาที่หลบกำบังไม่ทันและถูกยิงเสียชีวิตทั้งหมดก็เป็นได้
ด้วยเหตุนี้ ทางกองกำกับการสุนัขตำรวจ (ปัจจุบันคือกองกำกับการสุนัขและม้าตำรวจ) จึงได้สร้างรูปปั้นไว้ ณ หน้าตึกบัญชาการ เพื่อยกย่องในวีรกรรมของเอ็กซ์
สิ่งสืบเนื่อง
เนื่องด้วยในสมัยนั้น ยังไม่มีการแต่งตั้งชั้นยศแก่สุนัขตำรวจ เอ็กซ์จึงได้รับการขนานนามให้เป็น "วีรบุรุษสุนัขตำรวจ" กระทั่งในปี พ.ศ. 2546 จึงได้มีการแต่งตั้งชั้นยศแก่สุนัขตำรวจ ได้แก่ สุนัขตำรวจตรี, สุนัขตำรวจโท และสุนัขตำรวจเอก
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2014
ผู้เข้าประกวด
ผู้เข้าประกวด 50 คนสุดท้าย ได้รับการยืนยันแล้ว:
ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
สถานการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย หรือ ไฟใต้ หมายถึง ความขัดแย้งที่กำลังดำเนินอยู่ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสามจังหวัด คือ จังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาส ระหว่างรัฐไทยกับกลุ่มก่อความไม่สงบหลายกลุ่ม อย่างไรก็ดี บางครั้งมีการลุกลามมาถึงบางอำเภอของจังหวัดสงขลา และบางทีมีการโทษว่าการก่อการร้ายในกรุงเทพมหานครและจังหวัดภูเก็ตเป็นฝีมือของกลุ่มก่อความไม่สงบภาคใต้ด้วย
ภูมิภาคสามจังหวัดภาคใต้ดังกล่าวนั้นเดิมเป็นรัฐสุลต่านปาตานีซึ่งปกครองตนเองมาก่อน จนเมื่อมีการกลืนวัฒนธรรมทำให้เกิดความขัดแย้งเริ่มตั้งแต่ปี 2491 เป็นการก่อกำเริบการแยกออกทางเชื้อชาติและศาสนาในภูมิภาคมลายูปัตตานี มีความรุนแรงเพื่อแบ่งแยกดินแดนระดับต่ำในภูมิภาคดังกล่าวหลายทศวรรษ แต่เหตุการณ์บานปลายหลังปี พ.ศ. 2544 โดยมีการกลับกำเริบในปี 2547 ระหว่างปี 2547–2554 มีผู้เสียชีวิต 4,500 คนและได้รับบาดเจ็บ 9,000 คน ลักษณะการก่อเหตุมีจุดมุ่งหมายเพื่อแก้แค้นมากขึ้น และเป็นการโจมตีไม่เลือกลดลง
กลุ่มก่อความไม่สงบในระยะแรกมีเป้าหมายเพื่อแยกตัวออกเป็นอิสระ เช่น BNPP และ PULO ผู้นำท้องถิ่นเรียกร้องอัตตาณัติระดับหนึ่งแก่ภูมิภาคปัตตานีอย่างต่อเนื่อง และขบวนการผู้ก่อการกำเริบแยกตัวออกบางส่วนเรียกร้องให้มีการเจรจาสันติภาพ อย่างไรก็ดี หลังความรุนแรงรอบใหม่ในปี 2544 แม้ยังไม่ทราบกลุ่มก่อความไม่สงบแน่ชัด แต่มีการชี้ว่า GMIP, BRN-C และ RKK (กลุ่มติดอาวุธของ BRN) เป็นผู้นำการก่อเหตุ ซึ่งบางรายงานระบุว่ากลุ่มเหล่านี้ไม่ได้ต้องการแยกตัวเป็นอิสระ แต่ต้องการทำให้ภูมิภาคปาตานีปกครองไม่ได้
สภาพ
ระหว่างปี 2547–2554 มีผู้เสียชีวิตกว่า 4,500 คน และได้รับบาดเจ็บกว่า 9,000 คนจากความไม่สงบ นับเป็นความขัดแย้งที่มียอดผู้เสียชีวิตสูงสุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปี 2554 สถานการณ์กลายเป็นการคุมเชิงระดับต่ำ ส่วนใหญ่ลักษณะการก่อเหตุเป็นการประกบยิง แต่มีเหตุระเบิดแสวงเครื่องบ้างเฉลี่ย 12 ครั้งต่อเดือน มีเหตุการณ์ความรุนแรงกว่า 11,000 ครั้งและการวางระเบิดกว่า 2,000 ครั้ง
ข้างฝ่ายผู้ก่อความไม่สงบไม่มีข้อเรียกร้องทางการเมืองออกมาชัดเจนจึงบอกไม่ได้ว่าเหตุใดความไม่สงบจึงปะทุกลับมาอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ผู้สังเกตการณ์เสนอว่ามีการเปลี่ยนจากเป้าหมายด้านเชื้อชาติและชาติพันธุ์และแบ่งแยกดินแดนมาเป็นอิสลามิสต์หัวรุนแรง สถานที่ก่อเหตุย้ายจากป่าเข้ามาในหมู่บ้าน เมืองและนคร สภาพดังกล่าวทำให้มีการใช้กลุ่มนักรบขนาดเล็ก 5–10 คน กลางปี 2549 ตำรวจประเมินว่ามีนักรบ 3,000 คนปฏิบัติการใน 500 เซลล์ ทางการเชื่อว่าผู้ก่อความไม่สงบในเซลล์ในหมู่บ้านสองในสามจากทั้งหมด 1,574 แห่งในจังหวัดชายแดนภาคใต้ โครงสร้างแบบเซลล์นี้ทำให้ไม่ต้องใช้เงินทุนสนับสนุนมากนัก ผู้ก่อความไม่สงบบางส่วนใช้เงินทุนสนับสนุนจากการจ้างงานของตนเอง รายงานของกลุ่มวิกฤตระหว่างประเทศปี 2548 ระบุว่า ผู้ก่อเหตุเป็นเยาวชน เคร่งศาสนา ติดอาวุธไม่ดีและพร้อมสละชีพเพื่ออุดมการณ์ กลางปี 2548 ยอดผู้เสียชีวิตมุสลิมสูงกว่ายอดผู้เสียชีวิตพุทธ ซึ่งเชื่อว่ามุสลิมที่ตกเป็นเป้านั้นใกล้ชิดกับทางการไทยหรือค้านความคิดอิสลามิสต์
จากข้อมูลของศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้ พบว่า ความถี่ของการก่อเหตุขึ้น ๆ ลง ๆ แต่สูงสุดในปี 2550 (2,409 เหตุการณ์) และ 2555 (1,851 เหตุการณ์) ซึ่งศูนย์ฯ ตั้งข้อสังเกตว่าความถี่ของเหตุการณ์อาจเพิ่มขึ้นและลดลงเป็นวัฏจักรโดยจะมีความถี่สูงสุดทุก 5 ปี ยอดผู้เสียชีวิตรายปีลดลงทุกปีนับแต่ปี 2556
ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้ตั้งข้อสังเกตว่าพื้นที่ที่มีการก่อเหตุสูงสุดเป็น 7 หัวเมืองประวัติศาสตร์เดิม อันประกอบด้วย เมืองปัตตานี ยะหริ่ง หนองจิก ยะลา รามัน สายบุรี และระแงะ
การก่อเหตุ
ส่วนใหญ่ผู้ก่อเหตุมุ่งเป้าไปยังกำลังความมั่นคงและสัญลักษณ์อำนาจของรัฐไทยอย่างข้าราชการ โรงเรียนและวัด แต่ผู้เสียชีวิตกว่า 90% เป็นพลเรือน มีการตัดศีรษะ แขวนคอและทุบตี มีการฆ่าผู้หญิง เด็ก ครูและพระสงฆ์ และมีการหายตัวอยู่เป็นนิจ
การโจมตีระยะแรก ๆ เป็นการประกบยิงใส่นายตำรวจที่ลาดตระเวนจากมือปืนหรือจักรยานยนต์ หลังปี 2544 ลักษณะการก่อเหตุบานปลายเป็นการโจมตีที่มีการประสานงานกันอย่างดีใส่สถานที่ตั้งของตำรวจ เช่น สถานีตำรวจและด่านตรวจ แล้วหลบหนีไปพร้อมกับขโมยอาวุธและเครื่องกระสุน ยุทธวิธีอื่นที่ใช้เพื่อเรียกชื่อเสียงจากความตื่นตระหนกและหวาดกลัว ได้แก่ การฆ่าพระสงฆ์ การวางระเบิดวัด การตัดศีรษะ การข่มขู่พ่อค้าหมูและลูกค้า ตลอดจนการวางเพลิงโรงเรียน ฆ่าครูและอำพรางศพ
จุดมุ่งหมายของการก่อเหตุมีลักษณะโจมตีไม่เลือกลดลง และเป็นการโจมตีแก้แค้นมากขึ้น โดยมีกำลังความมั่นคง ข้าราชการและมุสลิมสายกลางเป็นเป้าหมาย มีการใช้ระเบิดแสวงเครื่องขนาดใหญ่ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 5–10 กิโลกรัม สร้างขึ้นจากถึงแก๊สหุงต้ม หรือถังดับเพลิงบรรจุแอมโมเนียมไนเตรตซึ่งมีราคาถูก ระเบิดในภายหลังมีแนวโน้มใช้อุปกรณ์วิทยุจุดแทนโทรศัพท์เคลื่อนที่ และมีการใช้ระเบิดแสวงเครื่องแบบหน่วงเวลา (time-delayed) มากขึ้นเพื่อมุ่งเป้าไปยังผู้รับแจ้งเหตุ การลอบยิง ซึ่งอาจเป็นการซุ่มโจมตีหรือการยิงประกบจากมอเตอร์ไซค์ เป็นวิธีการฆ่าหลัก และเปลี่ยนมามีรูปแบบการแก้แค้นมากขึ้น ความรุนแรงระหว่างมุสลิมด้วยกันเป็นเรื่องการแก่งแย่งอำนาจมาโดยตลอด กลุ่มผู้ก่อความไม่สงบต้องการไล่พุทธออกจากพื้นที่ ส่วนพุทธที่เหลืออยู่อยู่ในพื้นที่ที่มีอาวุธแน่นหนา การก่อเหตุลอบวางเพลิงลดลง ส่วนหนึ่งเพราะมีทหารคุ้มครอง และบางส่วนเพราะมุสลิมไม่พอใจที่โรงเรียนถูกเผา ผู้ก่อความไม่สงบไม่เต็มใจยิงปะทะและมักเป็นไปเพื่อป้องกันตัว แต่มีแหล่งข่าวระบุว่ามีการยิงปะทะยืดเยื้อเฉลี่ยเดือนละ 4 ครั้ง
ภูมิหลังประวัติศาสตร์
อดีตรัฐสุลต่านปาตานีซึ่งกินอาณาเขตสามจังหวัดชายแดนใต้ของไทยปัจจุบัน ได้แก่ จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส ตลอดจนบางส่วนของจังหวัดสงขลาที่อยู่ใกล้เคียง และส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศมาเลเซียส่วนที่อยู่ปลายคาบสมุทรมลายูปัจจุบันถูกราชอาณาจักรรัตนโกสินทร์พิชิตในปี พ.ศ. 2328 สนธิสัญญาอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2452 ยืนยันการปกครองของสยามเหนือดินแดนดังกล่าว ทว่า ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 รัฐบาลรัตนโกสินทร์ปล่อยให้ดินแดนดังกล่าวมีอำนาจปกครองตัวเองเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งการคงกฎหมายอิสลาม จนในปี 2486 จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ริเริ่มกระบวนการแผลงเป็นไทย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกลืนวัฒนธรรมชาติพันธุ์ต่าง ๆ ในประเทศ รวมทั้งชาวปาตานี ในปี 2487 มีการใช้บังคับกฎหมายแพ่งของไทยในภูมิภาคปาตานีแทนการปกครองแบบอิสลามท้องถิ่นเดิม หลักสูตรในโรงเรียนมีการทบทวนให้ยึดไทยเป็นศูนย์กลาง และสอนเป็นภาษาไทย ศาลมุสลิมตามประเพณีถูกแทนที่ด้วยศาลแพ่งที่รัฐบาลกลางในกรุงเทพมหานครเห็นชอบ การกลืนวัฒนธรรมแบบบังคับนี้เป็นที่ระคายเคืองต่อชาวมาเลย์ปาตานี
ในปี 2490 หะยีสุหลง ผู้ก่อตั้งขบวนการประชาชนปาตานี เริ่มการรณรงค์ร้องทุกข์ โดยเรียกร้องอัตตาณัติ สิทธิทางภาษาและวัฒนธรรม และการใช้กฎหมายอิสลาม ในเดือนมกราคม 2491 สุหลงถูกจับฐานกบฏร่วมกับผู้นำท้องถิ่นอื่น และถูกตราว่าเป็น "ผู้แบ่งแยกดินแดน" ในเดือนเมษายน 2491 เกิดการปะทะกันระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐและชาวบ้านไทยมุสลิมเชื้อสายมลายู เรียก กบฏดุซงญอ ต่อมา สุหลงได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำในปี 2495 ก่อนหายตัวไปภายใต้พฤติการณ์น่าสงสัยในปี 2497
ผู้นำปาตานีปฏิเสธการรับรองว่าเป็นชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ และตอบโต้นโยบายของรัฐบาลไทย ขบวนการชาตินิยมปาตานีเริ่มเติบโตขึ้นโดยได้รับแรงบันดาลใจจากอุดมการณ์อย่างนิยมนัสเซอร์ (Nasserism) ในคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยในปี 2502 อดุลย์ ณ สายบุรีก่อตั้งขบวนการแนวร่วมปลดแอกแห่งชาติปัตตานี (BNPP) ซึ่งเป็นกลุ่มกบฏมลายูกลุ่มแรก ตามมาด้วยองค์กรปลดปล่อยสหปัตตานี (PULO) ในปี 2511 ณ เวลาการก่อตั้ง เป้าหมายของกลุ่มชาตินิยมเหล่านี้ได้แก่การแยกตัวออก มีการเน้นสู่การต่อสู้ด้วยอาวุธสู่รัฐเอกราชซึ่งชาวปาตานีสามารถใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรีโดยไม่ถูกบังคับด้วยค่านิยมวัฒนธรรมต่างด้าว
ขอบเขตของความไม่สงบลดลงอย่างมากในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เนื่องจากไม่มีกลุ่มพูโล และรัฐบาลไทยเริ่มเพิ่มงบประมาณในพื้นที่และเพิ่มความเข้าใจในท้องถิ่น จนมีการตั้งศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอบต.) เพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าว อย่างไรก็ดี รัฐบาลไทยดำเนินการช้าในการยกฐานะทางเศรษฐกิจในพื้นที่และยังมีการปิดกั้นชาวมลายูมุสลิมในธุรกิจและการปกครองท้องถิ่น จนมีการยุบ ศอบต.
ความรุนแรงรอบใหม่เริ่มขึ้นในปลายปี 2544 หลังจากนั้นระดับความไม่สงบค่อย ๆ สูงขึ้นในช่วงสองปีถัดมา จนต้นปี 2547 มีปฏิบัติการปล้นอาวุธจากค่ายทหารในจังหวัดนราธิวาส แม้ยังไม่อาจทราบตัวการแน่ชัดและไม่มีข้อเรียกร้องเป็นรูปธรรม แต่มีการระบุว่ากลุ่มที่ได้รับฟื้นฟูอย่าง ขบวนการมูจาฮีดีนอิสลามปัตตานี (GMIP), บีอาร์เอ็น โคออร์ดิเนต (BRN-C) และฝ่ายติดอาวุธตามอ้าง รุนดากุมปูลันเกอจิล (RKK) เป็นหัวหอกการก่อการกำเริบใหม่นี้
ปัจจัยทางการศึกษา
ในระบบโรงเรียนปอเนาะ (Ponok) ของไทย พบว่ามีบางโรงเรียนที่มีเป้าหมายการแบ่งแยกดินแดน หรือการทำสงครามศักดิ์สิทธิ์ เพื่อตอบโต้รัฐบาลไทย ที่ชาวมุสลิมมลายูในพื้นที่เชื่อว่ากดขี่ข่มเหงพวกเขาชัดเจน ระบบโรงเรียนดังกล่าวถูกกลุ่มแบ่งแยกดินแดนหัวรุนแรงแทรกซึม แล้วเผยแพร่ลัทธิอุดมการณ์ ซึ่งหน่วยข่าวกรองกองทัพบก ระบุว่า โรงเรียนสอนศาสนากลายเป็นแหล่งบ่มเพาะสมาชิกใหม่ของกลุ่มต่าง ๆ และหัวหน้ากลุ่มแบ่งแยกดินแดนนั้น ก็สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนปอเนาะ
ขบวนการ
ขบวนการแนวร่วมปฏิวัติแห่งชาติมลายูปัตตานี (BRN) ควบคุมกำลังก่อความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้มากที่สุด ขบวนการดังกล่าวมีโครงสร้างแบบแบ่งเป็นส่วนซึ่งให้สมาชิกมีอัตตาณัติและความยืดหยุ่นในการลงมือ มีสภาปกครองเรียก สภาองค์กรนำ (Dewan Pimpinan Parti หรือ DPP) มีสมาชิกเกือบ 10,000 คน ซึ่งร่วมสายข่าว ผู้สนับสนุนและผู้เห็นใจด้วย ในเดือนมกราคม 2560 ดุนเลาะ แวะมะนอเป็นผู้นำกลุ่มแทนสะแปอิง บาซอ ดุนเลาะเป็นที่ทราบกันว่าเป็นสายแข็ง และหลังเขาดำรงตำแหน่งผู้นำ การก่อเหตุในปี 2561 แสดงให้เห็นว่ามีการวางแผนอย่างดีโดยมีการวางระเบิดหลายจุดประสานงานกัน ผู้ก่อความไม่สงบในประเทศไทยมีอุดมการณ์ต่างจากรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ เพราะต้องการตั้งมาตุภูมิของตนเอง ไม่ใช่รัฐเคาะลีฟะฮ์ข้ามชาติ นอกจากนี้ผู้ก่อความไม่สงบในประเทศไทยยังไม่ใช้วิธีโจมตีฆ่าตัวตาย ไม่เลือกเป้าหมายหรือโจมตีเน้นยอดผู้เสียชีวิตมากเพราะเกรงว่าจะเสียผู้สนับสนุน
ขบวนการผู้ก่อความไม่สงบเองก็ไม่มีเอกภาพและมีหลายกลุ่มแยกเช่นเดียวกับรัฐ ผู้อาวุโสและมีประสบการณ์มากกว่ามักมีแรงจูงใจชาตินิยมและศาสนามากกว่า ส่วนนักรบท้องถิ่นด้อยอาวุโสมีความสัมพันธ์กับเครือข่ายอาชญากรท้องถิ่นมากกว่า
กลุ่มก่อความไม่สงบปัจจุบันประกาศญิฮัดและไม่ใช่กลุ่มแบ่งแยกดินแดนอีกต่อไป ส่วนใหญ่มีสายแข็งซาลาฟีเป็นหัวหน้า ซึ่งมีเป้าหมายสุดขั้วและข้ามชาติ อย่างรัฐเคาะลีฟะฮ์อิสลาม โดยไม่มีอัตลักษณ์วัฒนธรรมปาตานีหรือชาตินิยม กลุ่มญิฮัดซาลาฟีเป็นปรปักษ์ต่อมรดกทางวัฒนธรรมและวัตรของมุสลิมมลายูตามประเพณีโดยกล่าวหาว่าทั้งสองสิ่งนี้ไม่เป็นอิสลาม กลุ่มนี้ไม่เดือดร้อนเกี่ยวกับการเป็นชาติเอกราช แต่เป้าหมายคือทำให้ภูมิภาคปาตานีปกครองไม่ได้
การพยายามแก้ปัญหาของภาครัฐ
ปฏิบัติการปราบปรามการก่อการกำเริบของทางการมีระบบราชการที่ล่าช้าและการขาดความเป็นมืออาชีพเป็นอุปสรรค รวมทั้งมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนและความไม่ไว้วางใจรัฐบาล นโยบายการตอบสนองต่อความไม่สงบของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร ทำให้เหตุการณ์บานปลายยิ่งขึ้น รัฐบาลวางกำลังตำรวจและทหารรวม 24,000 นายในภาคใต้ ในปี 2547 กองทัพภาคที่ 4 ตั้งกองบัญชาการส่วนหน้าเพื่อประสานงานปฏิบัติการทางทหารในภาคใต้ ปีเดียวกันมีการประกาศกฎอัยการศึกทั่วจังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาส ทำให้เจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุมบุคคลโดยไม่มีหมายศาล และสามารถค้นและกักขังโดยไม่ต้องแจ้งข้อหาได้  มีการเปลี่ยนตัวผู้บัญชาการถึง 3 ครั้งระหว่างปี 2547–49 นอกจากนี้ยังมีการขัดขากันเองของหน่วยงานในกองทัพภาคที่ 4 และการวางกำลังแบบอยู่กับที่ จึงมีผลทำให้ยกชนบทให้แก่ผู้ก่อการกำเริบ ในปี 2548 รัฐบาลตั้งคณะกรรมการอิสระเพื่อความสมานฉันท์แห่งชาติ เพื่อส่งเสริมสันติภาพและความปรองดองโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ และมีการเสนอแนะนโยบายและวิธีดำเนินงานหลายอย่าง แต่รัฐบาลไม่รับทำ
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 รัฐบาลสุรยุทธ์ จุลานนท์ กล่าวขอโทษต่อประชาชนภาคใต้ ปรับปรุงความสัมพันธ์กับประเทศมาเลเซีย และเสนอการปฏิรูปหลายอย่าง แต่มีการปฏิบัติจริงเพียงเล็กน้อย รัฐบาลให้ตั้งศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ใหม่ แต่กว่าหน่วยงานดังกล่าวจะเข้ามามีบทบาทเข้มแข็งในการประสานงานปฏิบัติการข่าวกรองและยุทธวิธีก็ปลายปี 2552–ต้นปี 2553 หลายรัฐบาลตั้งแต่รัฐบาลทักษิณมาจนถึงรัฐบาลอภิสิทธิ์ให้ความสำคัญกับการแก้ปัญหาความไม่สงบต่ำ
มีการจัดอาสาสมัครป้องกันหมู่บ้านเพื่ออารักขาครูในพื้นที่ แต่อาสาสมัครดังกล่าวติดอาวุธเบา และไม่มีเครื่องป้องกัน นอกจากนี้ ทหารพรานซึ่งมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือเสียมาก มีการชั่งใจในการเลือกเป้าหมายต่ำและมักก่อวิสามัญฆาตกรรมและการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างอื่น อาวุธปืนมักเป็นอาวุธที่ปลดประจำการแล้ว
พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา ผู้บัญชาการทหารบก สั่งเพิ่มทหารและการลาดตระเวน ทำให้การก่อเหตุที่สูงสุดในปี 2550 ค่อย ๆ ลดลง ในปี 2554 ทางการมีกำลังความมั่นคงในพื้นที่ 60,000 นาย โดยรวมทหารพราน 10,000 นาย จนถึงปีนั้น รัฐบาลใช้งบประมาณเพื่อพยายามแก้ปัญหาในพื้นที่ 145,000 ล้านบาท ในปี 2550 กองทัพใช้วิธีกักขังหมู่ผู้ต้องสงสัยกว่า 2,000 คน ในคดีความมั่นคงกว่า 7,400 คดีนั้น ปิดคดีไม่ได้กว่า 77% และชาวบ้านที่ถูกตำรวจจับจนถึงปี 2554 นั้นมีเพียง 19% ที่ถูกตั้งข้อหา ศาลสั่งปล่อยตัวผู้ต้องขังกว่า 90% ด้านกองทัพใช้วิธีกักขังซึ่งอาจนานถึง 12 ถึง 18 เดือน แล้วหลังปล่อยตัวไม่ได้รับให้กลับภูมิลำเนาเดิม
รัฐบาลอภิสิทธิ์อัดฉีดงบประมาณพัฒนาห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ปี 2552–2555 เป็นจำนวน 63,000 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม รัฐบาลมีนโยบายลงโทษ "พื้นที่สีแดง" คือ จะให้งบประมาณแก่พื้นที่ที่มีอัตราความไม่สงบต่ำ นอกจากนี้ยังมีองค์การนอกภาครัฐระบุว่างบพัฒนาหายไป 20% และหลายคนเสนอว่างบประมาณอาจไปสนับสนุนฐานเสียงพรรคประชาธิปัตย์
วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2564 พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี ได้ลงนามคำสั่งนายกรัฐมนตรี กำหนดให้นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี แต่งตั้งคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ (คผบ.จชต.) ประกอบด้วย ประธาน 1 คน และคณะกรรมการ 5 คน ซึ่งมี 5 ด้าน ได้แก่ 1. ด้านความมั่นคง 2. ด้านการต่างประเทศ 3. ด้านการศึกษา 4. ด้านเศรษฐกิจ และ 5. ด้านสังคมพหุวัฒนธรรม มีวาระการดำรงตำแหน่ง 3 ปี
วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 นายกรัฐมนตรีได้เห็นชอบให้ พล.อ.ชัยชาญ ช้างมงคล รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นประธานคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2564 นายกรัฐมนตรีได้เห็นชอบอนุมัติแต่งตั้งคณะกรรมการผู้แทนพิเศษของรัฐบาลในการแก้ไขปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ทั้งหมด 5 รายชื่อ ประกอบด้วย 1. พล.อ.พรศักดิ์ พูลสวัสดิ์ ด้านความมั่นคง 2. รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร ด้านการต่างประเทศ 3. นายเชื่อง ชาตอริยะกุล ด้านเศรษฐกิจ 4. นายการุณ สกุลประดิษฐ์ ด้านการศึกษา 5. นายดลเดช พัฒนรัฐ ด้านสังคมพหุวัฒนธรรม
การเจรจา
รัฐบาลไทยเจรจาโดยอ้อมกับผู้ก่อความไม่สงบตั้งแต่สมัยนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร แต่ไม่ใช่ทุกกลุ่มที่เห็นชอบกับการเจรจา ผู้นำองค์การปัตตานีมีการประชุมกันทุก 2 เดือนในประเทศมาเลเซีย โดยองค์การข่าวกรองภายนอกและกระทรวงกลาโหมมาเลเซียเป็นผู้ผลักดัน แต่การเจรจาไม่มีความคืบหน้าตั้งแต่ปี 2550 ผู้นำกลุ่ม BRN-C ที่ก่อเหตุมากที่สุด ไม่เห็นประโยชน์ของการเจรจา รวมทั้งสมาชิกเข้าร่วมการประชุมในมาเลเซียแต่ไม่ยอมเจรจากับรัฐบาลไทย
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 ผู้แทนรัฐบาลยิ่งลักษณ์และกลุ่ม BRN ลงนาม "ฉันทามติทั่วไปว่าด้วยกระบวนการเจรจาสันติภาพ" ที่แสดงเจตนาของรัฐบาลที่จะเจรจากับผู้ก่อความไม่สงบ ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ นับเป็นครั้งแรกที่รัฐบาลไทยรับรองกลุ่มก่อความไม่สงบอย่างเปิดเผย อย่างไรก็ดี นักวิจารณ์มองว่าทักษิณ ชินวัตร เป็นผู้ริเริ่มนโยบายดังกล่าว และมองว่าเขาต้องการแก้ไขภาพลักษณ์ของตนที่ดำเนินนโยบายผิดพลาดในสมัยรัฐบาลเขา และสภาผู้นำ BRN ไม่รับรองการเจรจาดังกล่าว ต่อมา BRN มอบหมายให้ผู้นำสายแข็งสองคนก่อนการประชุมรอบแรกในเดือนมีนาคม 2556  BRN ออกข้อเรียกร้องห้าข้อในรูปวิดีทัศน์ทางยูทูบก่อนการประชุมรอบแรก ซึ่งในการประชุมรอบสองในเดือนเมษายน 2556 รัฐบาลแถลงว่ากำลังพิจารณาเพิกถอนหมายจับผู้ต้องสงสัยก่อความไม่สงบซึ่งเป็นข้อเรียกร้องหนึ่ง ในการประชุมรอบสามในเดือนมิถุนายน ผู้แทน BRN ตกลงว่าจะพยายามลดความรุนแรง  การเจรจาดังกล่าวทำให้เกิดข้อริเริ่มสันติภาพเราะมะฎอนซึ่งมุ่งลดความรุนแรงในช่วงถือศีลอด  วันที่ 12 กรกฎาคม ประเทศมาเลเซียประกาศว่าทั้งสองฝ่ายพยายามลดความรุนแรงตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคมถึง 18 สิงหาคม  อย่างไรก็ดี เหตุการณ์ระเบิดแสวงเครื่องและการตอบโต้ของทางการทำให้การลดความรุนแรงล้มเหลว วันที่ 6 สิงหาคม มีวิดีทัศน์จากกลุ่ม BRN ว่ากลุ่มระงับการเจรจากับรัฐบาลไทย
ในเดือนเมษายน 2560 กลุ่มบีอาร์เอ็นออกแถลงการณ์เรียกร้องเจรจาสันติภาพกับรัฐบาลไทย โดยให้มีตัวกลางไกล่เกลี่ยที่เป็นกลางจริง ๆ มีอำนวยการ แต่บีอาร์เอ็นจะรอจนฝ่ายการเมืองของกลุ่มมีความพร้อมเสียก่อน และจะไม่เจรจาหากถูกกดดัน
ต่อมาได้มีการแต่งตั้งหัวหน้าคณะพูดคุยเพื่อสันติสุขจังหวัดชายแดนภาคใต้ จาก พล.อ.อักษรา เกิดผล เป็น พล.อ.อุดมชัย ธรรมสาโรรัชต์ และมี พล.ต.อ.ตัน สรี อับดุล ราฮิม บินโมฮัมหมัด นูร์ เป็นหัวหน้าคณะผู้อำนวยความสะดวกในการพูดคุยสันติสุขจังหวัดชายแดนภาคใต้ ประเทศมาเลเซีย
ผลกระทบ
ระหว่างปี 2547–2552 มีมุสลิมเสียชีวิต 2,337 คน พุทธเสียชีวิต 1,607 คน มุสลิมได้รับบาดเจ็บ 2,389 คน และพุทธได้รับบาดเจ็บ 4,207 คน จนถึงปี 2554 ความไม่สงบทำให้เกิดหญิงหม้าย 2,100 คนและเด็กกำพร้า 5,000 คน ในปี 2562 ยอดเด็กกำพร้าในพื้นที่เพิ่มเป็น 9,800 คน
ผลทำให้ประชากรพุทธกว่า 20% หนีออกจากพื้นที่ ชาวพุทธที่เหลือส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมือง ชาวพุทธในชนบทส่วนมากอยู่รวมกันโดยติดอาวุธแน่นหนา มีผู้ตั้งข้อสันนิษฐานว่าที่การก่อเหตุลดลงเพราะผู้ก่อเหตุประสบความสำเร็จในการขับไล่ชาวพุทธบางส่วนออกจากพื้นที่ ผลจากการฆ่าพระสงฆ์ในพื้นที่ทำให้สภาสงฆ์นราธิวาสสั่งงดบิณฑบาต ทำให้ชาวพุทธในพื้นที่เสียกำลังใจ เหตุการณ์ดังกล่าวยังทำให้มีการลงมือตอบโต้กับนักบวชและครูมุสลิม ในเดือนมิถุนายน 2552 เกิดเหตุแก้แค้นโจมตีมัสยิดในอำเภอเจาะไอร้อง จังหวัดนราธิวาส ถูกกลุ่มมือปืนโจมตี ซึ่งมีผู้ต้องสงสัยเป็นกลุ่มอาสาสมัครหมู่บ้านและมีผู้สนับสนุนระดับสูง
อัตรามารดาเสียชีวิตขณะคลอดในจังหวัดปัตตานี ยะลาและนราธิวาสคิดเป็น 9% ซึ่งสูงกว่ามาตรฐานประเทศสามเท่า โดยสาเหตุมาจากความรุนแรงทำให้ไม่ได้รับการฝากครรภ์อย่างเหมาะสม อัตราดังกล่าวเพิ่มขึ้นสองเท่าระหว่างปี 2546 ถึง 2549 อัตราตายทารกสูงกว่าค่าเฉลี่ยประเทศ 30% นอกจากนี้ยังมีปัญหาไม่ได้แจ้งเกิด ไม่ได้รับวัคซีนและทุพโภชนาการ ปัญหาความไม่สงบยังทำให้ขาดแคลนเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในพื้นที่ โดยมีการขอย้ายออกกว่า 9,000 คน และคงเหลือพยาบาลภาครัฐในห้าจังหวัดใต้สุดของประเทศ 1,300 คน
รายพระนามเจ้านายไทยที่ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์
รายพระนามพระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายใน ในราชวงศ์จักรี ที่ได้ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่อเสกสมรสกับสามัญชน หรือด้วยเหตุผลบางประการ และบางองค์ก็ถูกถอดออกจากฐานันดรศักดิ์ เนื่องจากทรงกระทำความผิด
ประวัติ
การอภิเษกสมรสของเจ้านายฝ่ายใน ในสมัยก่อนไม่เป็นที่นิยมมากนัก โดยหลายพระองค์มิได้อภิเษกสมรสตลอดพระชนม์ชีพ เพราะไม่อาจเลือกคู่ครองเองได้ และจะต้องอภิเษกสมรสกับผู้ที่มีฐานันดรศักดิ์สูงกว่า หรือเท่าเทียมกันเท่านั้น แต่ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นระบอบประชาธิปไตย ซึ่งทำให้โครงสร้าง และระบบระเบียบด้านต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป โดยเจ้านายฝ่ายในมีสิทธิในการเลือกคู่ครองได้ โดยส่วนมากเป็นหม่อมเจ้าหญิง ได้กราบบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งราชวงศ์ เพื่อสมรสกับสามัญชน ตามที่กฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสมรสพระราชวงศ์ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2475 มาตรา 4 กล่าวว่า "เจ้าหญิงองค์ใด ถ้าจะทำการสมรสกับผู้อื่น ซึ่งมิใช่เจ้าในพระราชวงศ์ อันเป็นการไม่ต้องด้วยพระราชประเพณีนิยม ท่านว่าต้องกราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เสียก่อน"
เจ้านายฝ่ายในที่ถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์
เจ้านายฝ่ายในในราชวงศ์จักรีที่ได้ขอพระราชทานกราบถวายบังคมลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์
{{legend|#99FF99|ยังทรงพระชนม์|border=1px solid #AAAAAA}}
เจ้านายที่ถูกถอดออกจากฐานันดรศักดิ์
เจ้านายในราชวงศ์จักรี ที่ถูกถอดออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์
วิชฮาเซล
วิชฮาเซล หรือต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels หรือ witch hazels (Hamamelis,/ˌhæməˈmiːlɪs/)) เป็นพืชชนิดไม้ดอกในตระกูล Hamamelidaceae มีอยู่ 4 สปีชีส์ในอเมริกาเหนือ(H. mexicana, H. ovalis ,H. virginiana, and H. vernalis) และหนึ่งสปีชีส์ในญี่ปุ่นและจีน สายพันธุ์อเมริกาเหนือในบางครั้งถูกเรียกว่า "ฤดูหนาวที่แบ่งบาน"
ที่มา
ชื่อ witch ใน witch-hazel (วิชฮาเซล) อาจกล่าวได้ว่ามีต้นกำเนิดมาจากคำว่า wiche ที่เป็นภาษาอังกฤษในยุคกลาง, หรือคำว่า wice ที่เป็นภาษาอังกฤษโบราณ, หมายถึง "ความอ่อนโยน " หรือ "บิดงอ" และไม่เกี่ยวข้องกับคำว่าแม่มดหมายถึงผู้ฝึกเวท
"Witch hazel" ถูกใช้ในประเทศอังกฤษเป็นคำพ้องความหมายสำหรับ Wych Elm, Ulmus; ใช้กิ่งไม้เป็นดาวซิ่ง เหมือนกิ่งไม้สีน้ำตาลแดง (hazel twigs) ถูกนำมาใช้ในประเทศอังกฤษ ส่วนคำว่า "witch" ที่เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ อาจจะได้รับอิทธิพลมาจากชาวบ้าน
การเจริญเติบโต
ต้นวิชฮาเซลเป็นพุ่มไม้ผลัดใบหรือต้นไม้เล็ก ๆ ที่เติบโตได้สูงถึง 10-25 ฟุต (3.0–7.6 เมตร) สูง 40 ฟุต (12 เมตร) ใบเรียงสลับเป็นวงรียาว 2-6 นิ้ว (5.1–15.2 ซม.) และกว้าง 1–4 นิ้ว (2.5–10.2 ซม.) มีขอบเรียบหรือเป็นคลื่น ชื่อสกุล Hamamelis หมายถึง "การออกดอกร่วมกับผลไม้" หมายถึงการที่ดอกและผลออกเกิดขึ้นพร้อมกัน
ต้นวิชฮาเซลจะออกดอกในเดือนกันยายน - พฤศจิกายนในขณะที่สายพันธุ์อื่นบานในช่วงเดือนมกราคม - มีนาคม ดอกไม้แต่ละดอกมีกลีบรูปเรียวยาวสี่กลีบมีความยาว 3⁄8–3⁄4 นิ้ว (0.95–1.91 ซม.) ซีดจนถึงเหลืองเข้มส้มหรือแดง ผลไม้นั้นมีสองส่วนคือแคปซูลยาว 3⁄8 นิ้ว (0.95 ซม.) บรรจุเมล็ดสีดำมันวาวเดี่ยวขนาด 1⁄4 นิ้ว (0.64 ซม.) ในแต่ละส่วน แคปซูลแยกระเบิดเมื่อครบกำหนดในฤดูใบไม้ร่วงประมาณ 8 เดือนหลังจากออกดอกนำเมล็ดออกด้วยแรงพอที่จะบินเป็นระยะทางไกลถึง 30 ฟุต (9.1 เมตร) ดังนั้นจึงมีทางเลือกอื่นชื่อ "Snapping Hazel"
จำพวก
เมื่อก่อนต้นบุนนาคเปอร์เซีย ถือว่าเป็นต้นไม้ที่มีความเกี่ยวข้องกับ Hamamelis persica แต่ภายหลังมันได้รับการแต่งตั้งชื่อประเภทของมันเอง เป็น Parrotia persica เนื่องจากมันแตกต่างกันในดอกไม้ไม่มีกลีบ จำพวกพันธมิตรอย่างใกล้ชิดอื่น ๆ ได้แก่ Parrotiopsis, Fothergilla และ Sycopsis (ดูได้จาก Hamamelidaceae)
ต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels) นั้นไม่เกี่ยวข้องกับ Corylus hazels แม้ว่าพวกมันจะมีลักษณะที่คล้ายคลึงกันเพียงเล็กน้อย ซึ่งอาจทำให้หลายคนเชื่อว่าพวกมันเป็นพืชชนิดเดียวกัน
การเพาะปลูก
ต้นวิชฮาเซล (Witch-hazels) เป็นไม้ประดับที่นิยมปลูกกัน เนื่องจากชอบดินเป็นกรด และทนแล้งได้ดี ออกดอกเป็นกลุ่มดอกไม้สีเหลืองที่อุดมไปด้วยสีส้มหรือสีแดง ซึ่งเริ่มขยายตัวในฤดูใบไม้ร่วงเป็นหรือก่อนที่ใบไม้จะร่วงเล็กน้อย และต่อเนื่องไปจนตลอดฤดูหนาว
Hamamelis virginiana ได้รับการแนะนำให้ปลูกในสวนของอังกฤษโดย Peter Collinson ซึ่งดูแลการติดต่อกับนักล่าพืชในอาณานิคมอเมริกา ปัจจุบันพบเห็นได้น้อยมากในการค้าหรือเรือนเพาะชำ ยกเว้นโครงการฟื้นฟูป่า/สัตว์ป่า และผู้ที่ชื่นชอบพืชพื้นเมือง ที่พบบ่อยคือ H. mollis ซึ่งมีดอกสีเหลืองสดใสที่ออกดอกในช่วงปลายฤดูหนาวแทนที่จะเป็นดอกสีเหลืองของ H. virginiana ซึ่งมีแนวโน้มที่จะหายไปท่ามกลางฤดูใบไม้ร่วงของพืช
ไม้พุ่มในสวน
Charles Maries ที่เป็นนักล่าพืช ได้เก็บพืชชนิดนี้มาเพาะที่ Veitch Nurseries ในเขตจิ่วเจียง (Jiujiang) ของจีนในปี 1879 มันถูกทิ้งไว้ในแถวเรือนเพาะชำมานานหลายปี จนกระทั่งมีคนสังเกตเห็น และนำมาเผยแพร่และวางตลาดในปี 1902
มีการคัดเลือกสายพันธุ์จำนวนมากเพื่อใช้เป็นพุ่มไม้ในสวน หลายคนได้มาจากผสมคุณสมบัติของสองสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน H. × intermedia Rehder (H. japonica × H. mollis). Jelena และ Robert de Belder แห่ง Arboretum Kalmthout ทำการคัดเลือกสายพันธุ์สีแดงที่ค้นพบสามครั้ง; ในครั้งแรก ที่มีดอกไม้สีบรอนซ์เป็นชื่อ 'Jelena'; ถัดไปด้วยดอกไม้สีแดงชื่อ 'ไดแอน' (ชื่อลูกสาวของพวกเขา); สุดท้ายด้วยดอกไม้สีแดงเข้มถูกเรียกว่า 'Livia' (ชื่อของหลานสาวของพวกเขา)
ฉิน หลาน
ฉิน หลาน  เป็นนักแสดงสาวชาวจีน เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 ที่เฉิ่นหยาง ประเทศจีน
อูบุด
อูบุด (Ubud; ᬳᬸᬩᬸᬤ᭄) เป็นเมืองหนึ่งบนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเชิงเขาในอำเภอกียาญาร์ รัฐบาลสนับสนุนให้อูบุดเป็นเมืองแห่งศิลปะและวัฒนธรรมบาหลี ธุรกิจหลักของเมืองจึงหนีไม่พ้นธุรกิจการท่องเที่ยวเป็นหลัก
อูบุดมีประชากรราว 74,320 คน ใน ค.ศ. 2010 พื้นที่ที่ล้อมรอบตัวเมืองประกอบไปด้วยนาข้าว ไร่ และสวนป่าของชาวบ้าน และสถานที่อำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยว ทั้งร้านอาหาร บาร์ โรงแรม โฮสเท็ล และมัคคุเทศก์ ข้อมูลจาก ค.ศ. 2018 ระบุว่า มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยือนอูบุดมากกว่าเด็นปาซาร์ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดบาหลีซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของบาหลีเสียอีก
สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง เช่น พระราชวังอูบุด ถ้ำโกอากาจะฮ์ เป็นต้น
ฮูษี
อันศอรอัลลอฮ์ (أنصار الله, "ผู้สนับสนุนพระเป็นเจ้า") หรือที่รู้จักกันมากกว่าในชื่อ ฮูษี (الحوثيون‎ al-Ḥūthiyyūn) เป็นกลุ่มชีอะฮ์ซัยดียะฮ์ (Zaidiyyah) ซึ่งปฏิบัติการในประเทศเยเมน กลุ่มนี้เอาชื่อมาจากฮุซัยน์ บัดร์อัดดีน อัลฮูษี (Hussein Badreddin al-Houthi) ซึ่งเปิดฉากการก่อการกำเริบในปี 2547 และมีรายงานว่าถูกกองทัพเยเมนฆ่าเมื่อเดือนกันยายนปีนั้น กลุ่มนี้นำโดย อับดุลมะลิก อัลฮูษี (Abdul-Malik al-Houthi) ซึ่งประสบความสำเร็จในรัฐประหารปี 2557/2558 และปัจจุบันยังควบคุมกรุงซานา เมืองหลวงของประเทศเยเมน และรัฐสภา
โครงสร้างที่ทำให้เกิดสี
โครงสร้างที่ทำให้เกิดสี (structural coloration) สีตามธรรมชาติสามารถแบ่งตามแหล่งที่มาได้เป็น 3 ประเภทหลักๆ ได้แก่ เม็ดสี (pigments), สีที่เกิดจากโครงสร้าง (structural colors) และ สารเรืองแสง (bioluminescence) ความน่าสนใจของสีตามธรรมชาติ คือสีที่เกิดจากลักษณะของโครงสร้าง ซึ่งจะเกิดสีต่อเมื่อโครงสร้างของวัสดุอยู่ในระดับนาโนเมตรหรือไมโครเมตร โดยเมื่อแสงส่องผ่านเข้ามาทางพื้นผิวของโครสร้างจะทำให้เกิดสีต่าง ๆ ซึ่งจะขึ้นกับหลาย ๆ ปัจจัย เช่น มุมมองของผู้มองวัตถุและมุมของแสงที่ถูกกระทบ เป็นต้น กลไกที่เกี่ยวข้องกับการเกิดสีทางโครงสร้าง คือ การรบกวนของชั้นฟิล์ม (film interference), การเลี้ยวเบนของแสง (diffraction grating), การกระเจิงของแสง (scattering) และ ผลึกโฟโตนิกส์ (photonic crystals) และในบางกรณีอาจจะเกิดสีจากการรวมกันของโครงสร้างที่ทำให้เกิดสีและเม็ดสีซึ่งจะทำให้เกิดสีในรูปแบบต่าง ๆ ออกไป ยกตัวอย่างเช่น หางของนกยูงที่มีเม็ดสีเป็นสีน้ำตาลและโครงสร้างที่ทำให้เกิดสีของหางนกยูงที่มีขนาดในระดับจุลภาคซึ่งทำให้เกิดสีฟ้าที่สามารถสะท้อนแสงได้และเกิดเป็นสีเหลือบขึ้นอยู่กับมุมมองของผู้สังเกตจนทำให้เกิดเป็นสีเขียวอ่อน สีฟ้าและสามารถเกิดเป็นประกายระยิบระยับคล้ายสีรุ้ง (Iridescent)
Film interference
การแทรกสอดของฟิล์ม (Film interference) ในธรรมชาติรวมถึงการแทรกสอดของฟิล์มบางและฟิล์มหลายชั้น ตัวอย่างของสีที่รู้จักกันดีเกิดจากการแทรกสอดของฟิล์มบาง คือ สีของฟองสบู่ที่สังเกตเห็นเมื่อแสงตกกระทบบนฟิล์มบาง เกิดมาจากการแทรกสอดของแสงที่สะท้อนจากฟิล์มบาง 2 ชั้น โดยเมื่อแสงตกกระทบบนฟิล์มบาง แสงบางส่วนจะสะท้อนที่ผิวของฟิล์ม แสงบางส่วนจะหักเหผ่านเข้าไปในเนื้อฟิล์มแล้วสะท้อนที่ผิวล่าง แล้วหักเหผ่านผิวบนกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศอีกครั้ง และเกิดการแทรกสอดของแสง เมื่อมองทางด้านบนของฟิล์มบางจึงเห็นเป็นสีต่าง ๆ เมื่อมองในมุมต่าง ๆ กัน
การแทรกสอดแบบนี้ในธรรมชาติพบในสิ่งมีชีวิติหลายชนิด เช่น ในปีกของผีเสื้อบางตัวเป็นฟิล์มบางเดียวและมีสีแตกต่างกันซึ่งเป็นผลมาจากความแตกต่างของความหนาของชั้นฟิล์ม ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสีตามโพลาไรเซชันของแสง หรือแม้แต่การแทรกสอดของฟิล์มหลายชั้นที่มีอยู่อย่างแพร่หลายในปลา หอย ปูโอวัลน่าเดปป์ กุ้ง และปลาหมึก อีกทั้งยังมีในจำพวกแมลงซึ่งมีความซับซ้อนของโครงสร้างภายในปีกจะมีชั้นซ้อน ๆ กันทำให้เกิดสีต่าง ๆ เช่น ด้วงสายพันธุ์ Chrysochroa, Cicindelinae, Plateumaris sericea และด้วงอัญมณี (jewel beetle)
Diffraction gratings
การกระจายแสง (Diffraction gratings) จะเป็นแผ่นวัสดุบางที่ถูกแบ่งออกเป็นช่อง ๆ และอยู่ชิดกันมาก ซึ่งจำนวนช่องของเกรตติงอาจมีมากถึง 10,000 ช่องต่อเซนติเมตร ถ้าให้แสงจากดวงอาทิตย์หรือแสงขาวจากหลอดไฟส่องผ่านเกรตติง จะเห็นสเปกตรัมของแสงอาทิตย์หรือแสงขาวออกเป็น 7 สี โดยเกรตติงถูกพัฒนามาจากสลิตคู่ด้วยการเพิ่มจำนวนช่วงทั้งสองให้มากขึ้น มีผลทำให้ระยะห่างระหว่างช่องอยู่ใกล้กันมากขึ้นทำให้การเลี้ยวเบนของแสงมากขึ้น เกิดแสงความยาวคลื่นเดียวตกกระทบบนเกรตติงและแสงบางส่วนจะเบนออกจากแนวไปปรากฏบนฉากเป็นแถบสว่างเล็ก ๆ แถบสว่างนี้เกิดจากการแทรกสอดของแสงจากช่องอื่น ๆ ทุกช่องที่เสมือนเป็นแหล่ง กำเนิดแสงอาพันธ์ การเลี้ยวเบนเกรตติงพบในธรรมชาติ เช่น ผีเสื้อ Morpho และ Lamprolenis nitida สกุลนี้อาจเป็นหนึ่งในผีเสื้อที่มีสีสันสวยงามที่สุด ส่วนใหญ่มีสเกลที่แตกต่างกันสองชั้น สเกลใหญ่และเล็ก จัดเรียงสลับกันเป็นแถว ชั้นหนึ่งทำจากฐานเกล็ดซึ่งก่อให้เกิดการแทรกสอดตามฟิล์มแนวตั้ง และกระจายแสงตามฟิล์มแนวนอน เป็นรูปแบบหนึ่งของการเลี้ยวเบน ซึ่งอาจสะท้อนแสงที่ตกกระทบได้ถึง 80% ทำให้มองเห็นเป็นสีฟ้า อีกชั้นหนึ่งทำจากสันของเกล็ดทำหน้าที่เบี่ยงเบน และแสดงสีสันที่มีสีเหลือบด้วย
Scattering Light
การกระเจิง (scattering) โดยทั่วไปหมายถึงการรบกวนให้แสง เสียง หรือ อนุภาค ถูกบังคับให้เบี่ยงเบนไปจากวิถีทางตรงไปหนึ่งเส้นทาง หรือ มากกว่าหนึ่งเส้นทาง ซึ่งการกระเจิงนี้รวมถึงการสะท้อนจากวัตถุไม่ว่าจะในทางเสริมสร้างหรือหักล้าง การจำแนกประเภทของการกระเจิงของแสงได้เป็น 2 แบบ คือ การกระเจิงแบบโคฮีเรนต์ และ การกระเจิงแบบอินโคฮีเรนต์
การกระเจิงแบบโคฮีเรนต์ (coherent scattering) เกิดจากการชนกันแบบยืดหยุ่น (elastic collsion) ซึ่งไม่มีการสูญเสียพลังงานจากการเกิดอันตรกิริยาชนิดนี้ พลังงานของแสงหลังชนกับอะตอมตัวกลางยังคงมีค่าเท่ากับพลังงานของแสงก่อนการชน โดยมีเพียงการเปลี่ยนแปลงทิศทางของแสงภายหลังการชนเท่านั้น  ในขณะที่การกระเจิงแบบอินโคฮีเรนต์ (incoherent scattering) นั้นจะมีการถ่ายทอดพลังงานของแสงบางส่วนให้แก่อิเล็กตรอนในวงโคจรของอะตอมตัวกลาง ทำให้แสงมีพลังงานลดลง และ มีทิศทางเปลี่ยนไปเป็นมุมแคบ ๆ การกระเจิงแบบโคฮีเรนต์สามารถทำให้เกิดสีเหลือบได้ แต่ทุกการกระเจิงแบบโคฮีเรนต์ไม่ได้ทำให้เกิดสีเหลือบเสมอไป ในทางกลับกันการกระเจิงแบบอินโคฮีเรนต์ นั้นไม่สามารถทำให้เกิดสีเหลือบได้ มีโครงสร้าง 3 แบบที่ทำให้เกิดสีรุ้ง ได้แก่  laminar, crystal, และ quasi ordered โดยโครงสร้างแบบ Laminar และ crystal เป็นโครงสร้างในระดับนาโนที่มีลักษณะเป็นชั้น ๆ หรือ มีลักษณะคล้ายคริสตัลนั้นสามารถผลิตสีเหลือบได้น้อยกว่าในโครงสร้างนาโนที่เป็นแบบ quasi-ordered
ตัวอย่างที่รู้จักกันดี ได้แก่ เกล็ดของผีเสื้อ Papilio zalmoxis ผิวหนังของนก และขนหางของนกยูง เป็นต้น หากเปลี่ยนแปลงมุมในการสังเกต หรือความสว่าง จะส่งผลกระทบต่อความยาวเฉลี่ยของคลื่นที่กระเจิงออกมา ทำให้เกิดสีเหลือบขึ้น
สีฟ้าเหลือบในเกล็ดของผีเสื้อ Papilio zalmoxis ส่วนใหญ่เป็นผลจากโครงสร้างที่ทำให้เกิดการกระเจิงแบบโคฮีเรนต์ และ thin-film interference ในโครงสร้างที่เป็น lamella นอกจากนี้ยังพบว่าสีผิวเขียวเหลือบของนก yellow-bellied asity เกิดจากการกระเจิงแสงขาวแบบโคฮีเรนต์ของอนุภาคคอลลาเจนที่ผิว
Photonic crystals
โครงสร้างระดับนาโนที่ทำให้เกิดสีในสิ่งมีชีวิต มีผลึกที่มีสมบัติพิเศษทางแสง เรียกว่า photonic crystals เป็นผลึกคอมโพสิตจากวัสดุ 2 ชนิด ที่มีดัชนีการหักเหแตกต่างกัน มีความยืดหยุ่น และเปลี่ยนคุณสมบัติไปตามอุณหภูมิ โครงสร้างมีลักษณะซ้ำ ๆ กัน (periodic) สามารถนำผลึกนี้ไปใช้ควบคุมการเดินทางของแสงได้
ผลึกโฟโทนิคเกิดจากการจัดเรียงของโครงสร้างขนาดนาโนที่มีส่วนประกอบของไคตินในเกล็ดปีก มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 150 นาโนเมตร และ มีระยะห่างเท่ากัน โครงสร้าเหล่านี้จะถูกจัดเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่ละกลุ่มจะมีการจัดเรียงในทิศทางที่แตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ด้วง Lamprocyphus augustus มีโครงกระดูกภายนอก (exoskeleton) ถูกปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวรูปไข่ ที่ประกอบด้วยผลึกคริสตัลรูปเพชร แต่ละเกล็ดแบ่งออกเป็นพิกเซล ที่เป็นผลึกเดี่ยว และสะท้อนแสงในทิศทางที่แตกต่างจากผลึกข้างเคียง ทำให้มองเห็นเป็นสีเขียวสดใสสม่ำเสมอในทุกทิศทาง
ลินเซ โดราโด
โฮเซ คอร์เดโร (José Cordero; May 11, 1987) นักมวยปล้ำอาชีพชาวปวยร์โตรีโกที่ได้เซ็นสัญญากับWWEในนาม ลินเซ โดราโด (Lince Dorado) เคยปล้ำในChikara และสมาคมอิสระอื่นๆ
ริโอกัวร์โต (รัฐกอร์โดบา)
ริโอกัวร์โต (Rio Cuarto) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐกอร์โดบา ประเทศอาร์เจนตินา มีประชากรอาศัยอยู่ราว 156,000 คน และเป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางของการเกษตรและการค้าขายที่สำคัญ
ฐานลงจอดโซน 1 และ 2
ฐานลงจอดโซน 1 และฐานลงจอดโซน 2 (Landing Zone 1 and Landing Zone 2) หรือที่เรียกว่า LZ-1 และ LZ-2 ตามลำดับ เป็นฐานลงจอดสำหรับการกู้คืนส่วนประกอบของจรวดนำกลับมาใช้ใหม่แบบ VTVL ของ SpaceX LZ-1 และ LZ-2 ถูกสร้างขึ้นบนที่ดินที่เช่าในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 จากกองทัพอากาศสหรัฐบนที่ตั้งเดิมของ Cape Canaveral Launch Complex 13 SpaceX สร้างฐานลงจอดโซน 2 ที่สถานีเพื่อให้มีแผ่นลงจอดที่สองทำให้ Falcon Heavy boosters สองตัวลงจอดพร้อมกัน
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสวิตเซอร์แลนด์เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 48 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ไม่ได้รับเหรียญรางวัล
ทีมชาย
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ทีมหญิง
ผลการแข่งขันดังนี้ :
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด บารอนรัทเทอร์ฟอร์ดที่ 1 แห่งเนลสัน (Ernest Rutherford, 1st Baron Rutherford of Nelson) หรือที่นิยมเรียกว่า ลอร์ดรัทเทอร์ฟอร์ด เป็นนักฟิสิกส์ชาวบริติชที่เกิดในนิคมนิวซีแลนด์ ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม
ประวัติ
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เป็นบุตรชายของ เจมส์ รัทเทอร์ฟอร์ด ชาวนาผู้ซึ่งอพยพมาจากเมืองเพิร์ธ ประเทศสกอตแลนด์ กับ มาร์ธา (นามสกุลเดิม ธอมป์สัน) ซึ่งดั้งเดิมอาศัยอยู่ที่เมือง ฮอร์นเชิช เมืองเล็ก ๆ ในแถบตะวันออกของประเทศอังกฤษ บิดามารดาของเขาย้ายมายังประเทศนิวซีแลนด์ เออร์เนสต์ เกิดในเมืองสปริงโกรฟ (ปัจจุบันคือ เมืองไบรท์วอเตอร์) ใกล้กับเมืองเนลสัน ประเทศนิวซีแลนด์ เขาศึกษาในเนลสันคอลเลจ และได้รับทุนการศึกษาเพื่อเรียนในวิทยาลัยแคนเทอร์บรี (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยแห่งแคนเทอร์บรี) ในปี 1895 หลังจากจบการศึกษาด้าน BA, MA และ BSc และใช้เวลา 2 ปีในการทำวิจัยเกี่ยวกับเทคโนโลยีไฟฟ้า รัทเทอร์ฟอร์ดเดินทางไปยังประเทศอังกฤษเพื่อศึกษาต่อที่ ศูนย์วิจัยคาเวนดิช มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ (1895 - 1898) เขาได้รับการบันทึกไว้ในฐานะผู้ค้นพบระยะของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ในระหว่างการทดลองด้านกัมมันตภาพรังสี เขาเป็นผู้สร้างนิยามของรังสีแอลฟา และบีตา ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกรังสี 2 ชนิดที่ปล่อยออกมาจากทอเรียมและยูเรเนียม เขาค้นพบมันระหว่างการตรวจสอบอะตอม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ยอมรับว่าเป็นผู้ค้นพบรังสีแกมมา ซึ่งถูกค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส P.V. Villard ไม่นานหลังรัทเทอร์ฟอร์ดรายงานการค้นพบของเขาเกี่ยวกับการแพร่กระจายของก๊าซกัมมันตภาพรังสี