cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต ซีซั่นที่ 1
สัปดาห์ที่ 5
ในสัปดาห์ที่ 5 (2 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "ซารางเฮแดนซ์" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 6
ในสัปดาห์ที่ 6 (9 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "สวย เก๋ เท่ห์ ยั่ว" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 7
ในสัปดาห์ที่ 7 (16 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "32+1 Dance With Prop" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 9
ในสัปดาห์ที่ 9 (30 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "เพลงลูกทุ่ง" มีรายละเอียดดังนี้
สัปดาห์ที่ 10
ในสัปดาห์ที่ 10 (13 เมษายน พ.ศ. 2556) เป็นการแข่งขันในหัวข้อ "ท้าดวล ประชันเต้น" มีรายละเอียดดังนี้
กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาสกีลีลา หรือ กีฬาสกีฟรีสไตล์ ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองแอลเบอร์วีลล์ เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นกีฬาสกีลีลาก็ได้บรรจุในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวมาตลอด ก่อนหน้านี้กีฬาสกีลีลาถูกบรรจุในกีฬาสาธิตในปี 1988 (พ.ศ. 2531) ณ เมืองแคลกะรี
ประเภทชาย
• = ได้รับการบรรจุอย่างเป็นทางการ, (d) = กีฬาสาธิต
ประเภทหญิง
• = ได้รับการบรรจุอย่างเป็นทางการ, (d) = กีฬาสาธิต
ตารางสรุปเหรียญรางวัล
ล่าสุด : โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
เซกเมนต์วงกลม
ในวิชาเรขาคณิต, เซกเมนต์วงกลม (สัญลักษณ์ ⌓) เป็นพื้นที่ของวงกลมที่กำหนดไว้อย่างเป็นทางการว่าเป็นพื้นที่ที่ถูก นำเข้า จากส่วนที่เหลือของวงกลมโดยเส้นตรงที่ตัดวงกลม (sacant) หรือคอร์ด (cod)
สูตร
ให้ R เป็นรัศมีของวงกลม, θ คือมุมที่จุดศูนย์กลางในหน่วยเรเดียน, α คือ มุมที่จุดศูนย์กลางในหน่วยองศา, C คือ ความยาวคอร์ด, s คือ ความยาวส่วนโค้ง, h คือ ความสูงของเซกเมนต์, และ d คือ ความสูงของส่วนที่เป็นรูปสามเหลี่ยม
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 13
'''รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 13 ประจำปี พ.ศ. 2566''' จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย โดยตัดสินเพื่อมอบรางวัลจากการลงคะแนนของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คำวิจารณ์จะถูกนำส่งคณะกรรมการตัดสินเพื่อร่วมพิจารณารางวัล ภายใต้แนวคิด "หน้าม่านคุณภาพ หลังม่านคุณธรรม" จัดขึ้นในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร พิธีกรดำเนินงาน : ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ สุริวิภา กุลตังวัฒนา
รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
กิตติศักดิ์ เวชประสาร
กิตติศักดิ์ เวชประสาร มีชื่อเล่นว่า เอฟ ชื่อเล่นในวงการ ยัดห่า, ยัดห่าเฟ็ดเฟ่, ยัดชัยโสโร เกิดเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดง พิธีกร และนักแสดงตลกชาวไทย ยัด เฟ็ดเฟ่ มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือ สาระแน เลิฟยูววว รับบท อ้วก สิบแปดมงกุฎ, เลิฟอะรูมิไลค์ รักอะไรไม่รู้ รับบท ไอเข้, ฤดูที่ฉันเหงา รับบท แควะ, นะโม OK รับบท กล้วย เป็นต้น
ประวัติ
กิตติศักดิ์ เวชประสาร หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อของ ยัด เฟ็ดเฟ่ เกิดและเติบโตที่ กรุงเทพมหานคร ประวัติการศึกษาของยัด เฟ็ดเฟ่นั้น เรียนจบระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนราชดำริ และ คณะสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ยัด เฟ็ดเฟ่ได้เป็นที่รู้จักจากโลกโซเชียลเน็ตเวิร์คเป็นอย่างมาก กับการเผยแพร่คลิปฮาๆ กับเพื่อนๆ ในแก๊งค์ เฟ็ดเฟ่ (Fedfe)
ถ้ำกองลอ
ถ้ำกองลอ เป็นถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในประเทศลาว ตั้งอยู่ที่ เมืองคูนคำ แขวงคำม่วน เป็นถ้ำที่มีความลึกยาวเข้าไป 7 km ข้างในมีหาดทรายกว้าง จะมีรูปหินย้อยสวยงาม เป็นถ้ำที่มีน้ำไหลตลอดปี ซึ่งนอกจากจะเป็นถ้ำที่ใหญ่ และสวยงามแล้ว ประชาชนในหมู่บ้านยังใช้ถ้ำนี้เป็นเส้นทางเดินเรือจากเมืองคูนคำขื้นสู่ เมืองนากายได้อีกด้วย
มิยาโนะ ชิโฮะ
มิยาโนะ ชิโฮะ  (ญี่ปุ่น: 宮野志保 Miyano Shiho) เป็นตัวละครสมทบหญิงจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดิมชิโฮะเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำ ที่มี โค้ดเนม ว่า เชอรี่ (Sherry) และเป็นผู้พัฒนายา APTX4869 ที่ทำให้ คุโด้ ชินอิจิ และตัวเธอเองตัวหดเล็กลง แต่ต่อมาเธอก็ได้ทรยศองค์กรและหนีออกมาอาศัยร่วมอยู่กับ อากาสะ ฮิโรชิ เพราะเป็นคนที่รู้จักกับ คุโด้ ชินอิจิ ผู้ที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกันกับเธอ ซึ่งภายหลังกลายร่างเป็น เอโดงาวะ โคนัน เนื่องจากยาพิษ APTX4869 ที่เธอทำขึ้น เพื่อที่จำให้เธอทำยาแก้พิษขึ้น จนถึงขณะนี้องค์กรชุดดำก็ยังคงตามล่าเธอที่หนีออกมาได้เพื่อกำจัดเธอ ในขณะเดียวกันเธอก็ช่วยโคนันไขคดีพร้อมกับพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องยาถอนพิษ APTX4869 อยู่ โดยใช้ชื่อ ไฮบาระ ไอ
เกี่ยวกับครอบครัว
ไฮบาระ ไอ (หรือในชื่อจริง มิยาโนะ ชิโฮะ) เป็นบุตรคนที่สองของสามีภรรยาซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ มิยาโนะ อัทสึชิ ผู้เป็นพ่อชาวญี่ปุ่น และมิยาโนะ เอเลน่า ที่เป็นแม่ชาวอังกฤษ (บุตรอีกคนหนึ่งคือ มิยาโนะ อาเคมิ) อัทสึชินั้นถูกขับออกจากวงการวิทยาศาสตร์เนื่องจากทฤษฎีของเขา เขามีฉายาว่า Mad Scientist (แมดไซแอนทิส) ส่วนเอเลน่าก็เป็นคนที่เงียบขรึมมาก มีฉายาจากคนในองค์กรชุดดำว่า Hell Angel (นางฟ้าที่ตกลงสู่นรก) ต่อมาทั้งสองคนเสียชีวิตในการทดลองเมื่อเธออายุยังน้อย องค์กรชุดดำจึงรับตัวสองพี่น้องที่เป็นบุตรของอัทสึชิกับเอเลน่าไว้ และส่งไฮบาระไปเรียนที่สหรัฐอเมริกาตามคำสั่งของเบื้องบน เพื่อให้ไฮบาระทำการค้นคว้าโครงการลับสุดยอดขององค์กรให้สำเร็จ ส่วนอาเคมิซึ่งเป็นพี่สาวยังอยู่ญี่ปุ่นตามเดิม
ตามเนื้อเรื่องฉบับการ์ตูนโทรทัศน์ตอน ตุ๊กตาฮินะกลางแสงสนธยา หรือ ตามฉบับหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 38 ไฟล์ที่ 2 - 4 ได้บอกไว้ว่าเธอ และพ่อแม่ของเธอได้คิดค้นโครงการ และพัฒนายาลึกลับที่ทำให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้
ครอบครัวมิยาโนะ
สมาชิกในองค์กรชุดดำ
ชิโฮะอายุ 18 ปี เธอเป็นผู้พัฒนายา APTX4869 ซึ่งเป็นโครงการลับสำเร็จ ระหว่างที่พัฒนานั้น เธอสังเกตว่ามีหนูตัวหนึ่งไม่ตาย แต่ตัวเล็กลง และจากรายชื่อของบุคคลที่โดนกรอกยาพิษในองค์กร มี คุโด้ ชินอิจิ คนเดียวที่ยังระบุไม่ได้ว่าเสียชีวิตหรือไม่ ประกอบกับการตรวจสอบบ้านของคุโด้ ชินอิจิ แล้วพบเสื้อผ้าในวัยเด็กที่หายไป และการที่ไม่พบศพของคุโด้ ชินอิจิ ทำให้เธอสรุปว่าคุโด้ ชินอิจิ ได้รับยาพิษนี้แล้วกลายเป็นเด็ก แต่เธอแก้ไขยืนยันในฐานข้อมูลขององค์กรว่าเขาเสียชีวิตแล้วเพื่อไม่ให้ชินอิจิถูกตามล่าอย่างเธอ
หลังจากออกจากองค์กรชุดดำ
หลังจากออกมาจากองค์กรชุดดำ เธอก็เข้าศึกษาในโรงเรียนประถมเทย์ตันซึ่งเป็นโรงเรียนเดียวกับที่โคนันอยู่ ช่วงแรกที่เธอมาชินอิจิไม่พอใจเธอที่ทำยาพิษนี้ขึ้นมาแต่เธอกล่าวว่า เจตนาของยาพิษนี้ไม่ได้ทำขึ้นมาเพื่อจะฆ่าคน แต่ต่อมาก็ยอมรับได้ และหลังจากได้เห็นฝีมือการสืบคดีครั้งแรกของโคนันที่เกี่ยวกับอาจารย์มหาวิทยาลัยนันโยที่ชื่อฮิโรตะ มาซามิ (มิยาโนะ อาเคมิ ผู้ต้องหาคดีปล้นพันล้านเยนที่เสียชีวิตคนสุดท้าย ใช้ชื่อปลอมของอาจารย์คนนี้ในขณะปล้น) เธอถึงกับร้องไห้ออกมาเนื่องจากเห็นว่าความสามารถอย่างโคนันน่าจะช่วยพี่สาวเธอได้ตั้งแต่แรก เธอกับโคนันมักจะช่วยกันไขคดี ในขณะที่ตัวเธอก็พยายามหาทางค้นคว้ายาถอนพิษต่อไป และก็มีบางครั้งที่เธอเข้าไปพัวพันกับคนในองค์กรชุดดำ ไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือไม่ เช่นในตอนการเผชิญหน้าอีกครั้งกับองค์กรชุดดำ ที่เธอได้พบกับยินและว็อดก้าที่หมายหัวที่จะสังหาร "คนทรยศ" อยู่แล้ว ซึ่งเมื่อใดก็ตามที่เธอเข้าไปพัวพัน เธอจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นของสมาชิกในองค์กร แต่สัมผัสนี้ก็เสื่อมลงหลังจากเธอพบกับนุมาบุจิ คิอิจิโร่ ซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกปลายแถวขององค์กร
โดยไฮบาระ พยายามพัฒนาสูตรยาแก้จากการคืนร่างของโคนัน นำมาพัฒนา ถึงสร้างยาแก้ได้แต่ก็แค่ชั่วคราว กับยิ่งกินซ้ำ เวลาคืนร่างจะสั้นลง พอโคนันยาคืนร่างย้ำว่าอย่าเป็นจุดสนใจ แต่มักมีคดีไปพัวพันเสมอทุกที่ที่โคนันไปเสมอ ขนาดตอนโคนันทัศนาศึกษา มีข่าวว่าคุโด้ ชินอิจิที่น่าจะตายไปแล้ว กลับออกสื่อกันใหญ่ จึงไม่ให้ยาอีก เพราะขืนให้อาจพัวพันจนเป็นเรื่องอีก
ลักษณะนิสัย
ไฮบาระเป็นคนเงียบ ๆ และค่อนข้างจะเย็นชา หน้าตาสวยเหมือนกับแม่ของเธอผมสั้นติดหยิ่งๆ ตามลักษณะผู้ใหญ่ของเธอ และแกล้งร้องไห้เก่งมาก แต่แกล้งนอนได้ไม่เป็นธรรมชาติ โคนันเคยให้ความเห็นลักษณะนี้กับมิซึฮิโกะที่ชอบไฮบาระว่ามิซึฮิโกะคงเอาไฮบาระไม่อยู่แน่ อย่างไรก็ดีเธอก็เป็นคนมีเมตตา ใจดี โดยเฉพาะกับสัตว์ที่เธอรัก เหมือนกับอายูมิที่รักสัตว์เหมือนกัน อย่างไรก็ดีความจริงแล้วเธอยังกลัวสมาชิกในองค์กรชุดดำ เช่น ยิน หรือเบลม็อทจะมาสังหารเธอและคนที่เกี่ยวข้อง เธอเคยพูดกับโคนันในเดอะมูฟวี่ 4 คดีฆาตกรรมนัยน์ตามรณะว่า อยากจะลืมทุกสิ่งที่เกี่ยวกับองค์กร ยาพิษ และความตายของพี่สาวของเธอเพื่อที่จะได้อยู่กับโคนัน (แต่เธอก็รีบบอกทันทีหลังจากโคนันอึ้งว่าเธอพูดเล่น) เพราะลึก ๆ เธอมีความรู้สึกกับโคนัน แต่เคารพความสัมพันธ์ของเขาและรันเสมอในฐานะคนสำคัญในชีวิต  ส่วนนิสัยของเธอในด้านกีฬา เธอไม่ค่อยชอบดูฟุตบอลเหมือนคนอื่นๆ ในขบวนการนักสืบเยาวชน แต่เธอก็มีนักเตะที่เธอคอยเชียร์ คือนักเตะฮิโงะ ฮิโงะ เรียวสึเกะ ของทีมบิ๊ก โอซาก้า  เหตุที่ชอบเป็นเพราะว่าไฮบาระอาจจะเข้าใจความรู้สึกของนักเตะฮิโงะ เพราะเขาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนทรยศเหมือนไฮบาระ ทั้งคู่ออกมาจากความมืดดำ และเธอยังชอบสีแดงสดอีกด้วย[15]
ในช่วงหลัง ๆ มาไฮบาระเริ่มกลมกลืนกับพวกเด็ก ๆ และมีมุมเหมือนเด็กผู้หญิงทั่วไปมากขึ้น ทั้งความคลั่งในตัวนักเตะฮิโงะ ถึงขั้นสติแตกตอนสายคล้องโทรศัพท์กประจำตัวโปรดหาย หรือเสแสร้งแกล้งเป็นเด็กตอนอยู่กับผู้ใหญ่เพื่อเข้าไปตรวจสอบพื้นที่คดี เรื่องความสัมพันธ์ของชายหญิงเธอจะใส่ใจเป็นพิเศษ เธอสถาปนาเรียกตัวเองว่า "นักวิจัยเรื่องนอกใจ" ทุกครั้งที่มีเรื่องแปลกเชิงชู้สาว ตั้งแต่ร่วมมือกับโมริ โคโกโร่ไปตามสืบเรื่องโอกิโนะ โยโกะกับนักเตะฮิโงะที่ไปทานอาหารด้วยกัน ตอนสะกดรอยตามฮาเนดะ ชูคิจิที่ทำลับ ๆ ล่อ ๆ และในตอนที่เธอหูไวตาไวเห็นคู่รักตำรวจสลับคู่ พูดจายุยงอย่างตรงไปตรงมาเรื่องการนอกใจหรือการมีชู้ จนบางครั้งก็ทำเอาโคนันเหวอเธอไม่ค่อยชอบนักเตะซานาดะและมักจะแสดงอาการไม่พอใจทุกครั้งเมื่อเขาอยู่ใกล้ เพราะเขาชอบแกล้งนักเตะฮิโงะ แต่เธอก็ยอมรับในฝีมือของเขา และแอบเชียร์ในฐานะคนในทีมโปรดของเธอ
ความสัมพันธ์กับตัวละครอื่น
กับ อากาสะ ฮิโรชิ
ในช่วงแรกเธอร่วมมือกับอากาสะ แต่ต่อมาพวกเขากลายเป็นความสัมพันธ์พ่อลูก หลังจากไฮบาระหนีจากองค์กร สมาชิกในองค์กรโดยเฉพาะยินกับเบลม็อทต่างหมายหัวที่จะสังหารไฮบาระ ในฐานะคนทรยศ แต่ทุกครั้งก็จะมีโคนันมาช่วย อย่างไรก็ดีเบลม็อทประกาศถอนตัวจากไฮบาระแล้วตามคำขู่ก่อนหน้านี้ของโคนันที่กล่าวว่า หากสังหารเขา ตำรวจจะตามไปจับองค์กรชุดดำจากข้อมูลในเครื่องถอดรหัสที่จะส่งรหัสออกไปเมื่อโคนันเสียชีวิต
เล็ปพระคอน
เล็ปพระคอน (leprechaun, ; leipreachán) เป็นแฟรีประเภทหนึ่งในคติชนไอร์แลนด์ มักปรากฏในรูปชายแก่ แต่งโค้ตสีแดงหรือเขียว ผู้ชอบสร้างความวุ่นวาย เล็ปพระคอนใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำรองเท้า และเก็บซ่อนเหรียญทั้งหมดของพวกตนในหม้อทองคำซึ่งซ่อนอยู่ที่ปลายรุ้ง หากถูกมนุษย์จับได้ เล็ปพระคอนมีอำนาจเวทมนตร์บันดาลคำอธิษฐานสามข้อเพื่อแลกกับการปล่อยพวกมัน ศิลปินทั่วไปนิยมวาดภาพเล็ปพระคอนให้ไม่สูงกว่าเด็กเล็ก มีเคราและหมวก
อย่างไรก็ตาม ในยุคปัจจุบันก็มีผู้ที่อ้างว่าเคยพบเห็นเล็ปพระคอน โดยบอกว่ามีความสูงประมาณ 2 ฟุต มีปลายหูแหลม มีหนวดเคราสีแดง และมีความรวดเร็วมาก โดยเล็ปพระคอนอาศัยอยู่ตามถ้ำในป่าลึกทางแถบตะวันตกของไอร์แลนด์ ซึ่งเป็นพื้นที่ ๆ มีความเชื่อเกี่ยวกับเทพนิยายและโลกเร้นลับสูงมาก โดยทางรัฐบาลไอร์แลนด์ได้กำหนดให้พื้นที่แถบนี้เป็นเขตสงวนเล็ปพระคอนด้วย
เล็ปพระคอนได้ถูกอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายประการ เช่น ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่อง Leprechaun ในปี ค.ศ. 1993 นำแสดงโดย เจนนิเฟอร์ อนิสตัน
ดอกไม้จีน
ดอกไม้จีน อยู่ในวงศ์ Hemerocallidaceae ภาษากะเหรี่ยงเรียกเปี่ยมหว่า ไม้ล้มลุก ลำต้นใต้ดินมีเหง้า ใบเดี่ยว ฐานใบแผ่เป็นกาบหุ้มส่วนโคนของลำต้น แผ่นใบยาว ดอกช่อ ดอกย่อยแต่ละดอกมีกาบสีเขียวหุ้ม กลีบดอกสีส้ม ก้านชูเกสรตัวผู้สีเหลือง อับละอองเรณูสีม่วงดำ ก้านชูเกสรตัวเมียสีส้ม ยาวพ้นกลีบดอก ผลแห้งแตก เมล็ดสีดำ
ดอกแห้งใช้เป็นส่วนผสมในอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่น ชาวกะเหรี่ยงเชื่อว่าหากนำมาปลูกในบ้านจะช่วยป้องกันอันตราย และห้ามผู้หญิงไม่ให้แตะต้อง ชาวเมี่ยนหั่นใบแล้วนำไปผสมกับไข่ และพริกไทยนึ่งกินแก้หวัด แก้ไอ และลดน้ำมูก
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล (Marine mammals) หรือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเล คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อาศัยอยู่ในทะเลหรืออาศัยอยู่ใกล้ทะเล โดยสัตว์ในกลุ่มนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 129 ชนิด (Species) ตัวอย่างของสัตว์ในกลุ่มนี้ ได้แก่ แมวน้ำ วาฬ โลมา วอลรัส หมีขั้วโลก ฯลฯ โดยสัตว์เหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยอยู่ใกล้ทะเลหรืออาศัยอยู่ในทะเล เพราะจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งแวดล้อมทางทะเลในการดำรงชีวิต เช่น การหาอาหาร การขยายพันธุ์ ถิ่นที่อยู่ เป็นต้น
ในขณะนี้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลร้อยละ 23 มีจำนวนประชากรลดลง เนื่องจากการคุกคามโดยมนุษย์ เช่น การล่าวาฬมาทำเป็นอาหาร การล่าวอลรัสเพื่อเอาหนังมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มโดยคนในพื้นที่ เป็นต้น และสภาวะโลกร้อนก็มีผลเช่นกัน เช่น แผ่นน้ำแข็งละลาย ทำให้หมีขั้วโลกไร้ที่อยู่อาศัยและจมน้ำตายทุกปี เป็นต้น
รายนามประธานาธิบดีเซเชลส์
ด้านล่างนี้เป็น รายนามประธานาธิบดีประเทศเซเชลส์ ซึ่งรัฐธรรมนูญแห่งเซเชลล์ บัญญัติให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้เพียง 5 ปีเท่านั้น'''
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน (Hans Christian Andersen; ค.ศ. 1805-1875) แอนเดอร์เซนเป็นนักเขียนชาวเดนมาร์ก ที่เกิดในสลัม ตามคำบอกเล่าของผู้คนที่มีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับเขา ในสายตาของคนอื่นเขาเป็นเพียงตัวตลกน่าสมเพชให้คนหัวเราะมาโดยตลอด แต่แล้วเขาก็ใช้ผลงานพิสูจน์ความสามารถ ด้วยบรรดางานเขียนที่เขาเรียกมันว่า "เรื่องเล่น ๆ" ที่เป็นนิทานสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้ผู้ใหญ่ทั่วโลกนิ่งฟังด้วยตาโต แม้ว่าเขาจะเป็นนักเขียนบทละครพื้น ๆ กวีฝีมือธรรมดา นักเขียนนวนิยายชั้นดี และนักเขียนเรื่องท่องเที่ยวชั้นเลิศ หากในด้านนิทานแล้ว เขาก้าวไปถึงขั้นเยี่ยมยอดไร้ที่ติ กล่าวกันว่านิทานของเขาเป็นบรรณาการยิ่งใหญ่จากเดนมาร์กแก่โลกวรรณกรรม ฐานะเทียมเท่าโฮเมอร์, ดันเต, เชกสเปียร์, เซร์บันเตส และเกอเทอ
จากการนำนิทานพื้นบ้านมาเล่าใหม่ เขาก็เริ่มแต่งนิทานเอง แล้วก็เติมความเศร้าหรือน่ากลัวเข้าไป เสริมด้วยจินตนาการเพ้อฝันและลีลาภาษาพูดเรียบง่ายเพื่อย้อมความหวานซึ้งให้กับคติของเรื่อง ต้นสน (1845) เป็นเรื่องที่ผู้คนชื่นชอบกันมากที่สุด เช่นเดียวกับ เด็กหญิงไม้ขีดไฟ, เงือกน้อย, ราชินีหิมะ, ไนติงเกล, กล่องชุดจุดไฟ, ลูกเป็ดขี้เหร่ และ ชุดใหม่ของพระราชา''
แหล่งข้อมูลอื่น
18051875
ผ้ากันเปื้อน
ผ้ากันเปื้อน เป็นเครื่องแต่งกายที่ใช้สวมใส่ทับชั้นนอกสุด โดยทั่วไปแล้วมักใช้เพื่อป้องกันความสกปรกที่จะเกิดขึ้นกับเสื้อผ้าที่สวมใส่จากงานต่าง ๆ เช่น งานบ้าน งานศิลปะ งานครัว งานช่าง ฯลฯ
วัสดุที่ใช้ในการทำผ้ากันเปื้อน
โดยทั่วไปแล้วจะใช้วัสดุที่เป็น “ผ้า” เป็นหลัก แต่ต่อมาเมื่อจุดประสงค์ในการใช้งานมีหลากหลายเพิ่มมากขึ้น วัสดุที่ใช้จึงเปลี่ยนไปตามลักษณะของงาน เช่น
การออกแบบ
โดยทั่วไปแล้วอาจแบ่งประเภทของผ้ากันเปื้อนออกได้ตามลักษณะการออกแบบได้เป็น 2 ประเภทหลัก ๆ คือ ผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัว และผ้ากันเปื้อนแบบเต็มตัว(Bib Apron)
ผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัว
คือผ้ากันเปื้อนที่ใส่คลุมลงไปตั้งแต่บริเวณเอวลงไป ผ้ากันเปื้อนชนิดนี้ส่วนใหญ่นิยมใส่เพื่อเน้นให้ดูเป็นระเบียบ สวยงาม มากกว่าใช้เพื่อป้องกันความสกปรก เช่น ผ้ากันเปื้อนสำหรับบริกรในร้านอาหาร เป็นต้น
ผ้ากันเปื้อนแบบเต็มตัว
เป็นผ้ากันเปื้อนที่ถูกใช้กันโดยทั่วไป มีส่วนที่ปกคลุมตั้งแต่ลำตัวเหนืออกลงมาจนเกือบถึงเข่า หรือบางชนิดก็ขนาดเลยเข่า ผ้ากันเปื้อนชนิดนี้ส่วนใหญ่ใส่เพื่อป้องกันความสกปรกและเพื่อป้องกันอันตรายจากการทำอาหารที่ติดไฟ เป็นหลัก นอกจากนี้ในเรื่องของการสวมใส่ ในผ้ากันเปื้อนแบบเต็มตัวนั้นยังมีการออกแบบสายคล้องอยู่ 2 ชนิดด้วยกัน คือ แบบคล้องคอ และแบบคล้องไหล่ ในแบบคล้องคอนั้นมีข้อดีคือสวมใส่ง่าย แต่มีข้อเสียคือทำให้เคลื่อนไหวได้ไม่สะดวก ในขณะที่แบบคล้องไหล่จะมีข้อเสียคือสวมใส่ยาก แต่มีข้อดีคือเคลื่อนไหวสะดวก
ส่วนลวดลายบนผ้ากันเปื้อนนั้นขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ หากต้องการความเรียบร้อยก็จะใช้สีที่ดูสุภาพเช่น สีขาว ดำ น้ำเงิน หรือมีลวดลายที่ไม่ฉูดฉาดมากนัก ส่วนผ้ากันเปื้อนที่ใช้เพื่อความสวยงามมักมีลวดลายที่น่ารัก บ้างก็มีขอบผ้าที่เป็นลายลูกไม้ นอกจากในประเทศไทยยังมีผ้ากันเปื้อนที่เป็นลายเป็นตราผลิตภัณฑ์ หรือข้อความเพื่อเป็นการโฆษณา เช่น การแจกผ้ากันเปื้อนให้กับผู้ประกอบการโดย นักการเมือง ร้านค้า หรือผลิตภัณฑ์ ต่าง ๆ
ผ้ากันเปื้อนในแบบอื่น ๆ
นอกจากผ้ากันเปื้อนแบบทั่วไป ยังมีผ้ากันเปื้อนในแบบอื่นด้วย เช่น
ผ้ากันเปื้อนแบบพินาฟอร์
ในภาษาอังกฤษ "Pinafore" เป็นผ้ากันเปื้อนกันเปื้อนแบบเต็มตัว โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงผ้ากันเปื้อนสำหรับเด็กผู้หญิงในสไตล์ยุโรป ลักษณะเด่นของผ้ากันเปื้อนแบบพินาฟอร์ จะต่างจากผ้ากันเปื้อนทั่วไปคือขอบของผ้ากันเปื้อนส่วนใหญ่จะเป็นลายลูกไม้ และมักจะใส่ทับบนชุดติดกัน(dress)
คำว่า pinafore นั้นมีที่มาจากคำว่า pin (ติด) กับคำว่า afore (ข้างหน้า) ซึ่งหมายถึงชุดที่ติดอยู่ข้างหน้า (โดยไม่มีกระดุม) ชุด pinafore มีปรากฏในวัฒนธรรมร่วมสมัยด้วย เช่น เครื่องแต่งกายของตัวละคร อลิส(Alice) จากนวนิยายเรื่อง อลิสผจญภัยในดินแดนมหัศจรรย์ (Alice’s Adventures in Wonderland) นอกจากชื่อ pinafore เมื่อนำชุดนี้ไปใส่รวมกับชุดติดกัน(dress) ก็อาจเรียกว่า “pinafore dress” หรือ “apron dress” นอกจากนี้เนื่องจากชุดดังกล่าวเป็นเครื่องแต่งกายมาตรฐานของสาวใช้ในยุควิคตอเรียด้วย ในบางครั้งจึงเกิดความสับสนเรียกเป็น “ชุดสาวใช้” (maid clothes) ด้วย
ผ้ากันเปื้อนแบบคอปเลอร์
ในภาษาอังกฤษ "Cobbler Apron" เป็นผ้ากันเปื้อนแบบคลุมรอบตัว บางแบบมีสายรัดเพื่อเพิ่มความกระชับ ผ้ากันเปื้อนชนิดนี้นิยมใส่โดยช่างฝีมือ คำว่า Cobbler นั้นแปลว่า “ช่างทำรองเท้า”
คัปโปงิ
คัปโปงิ เป็นชุดกันเปื้อนแบบมีแขนของญี่ปุ่น ใช้ใส่เพื่อป้องกันไม่ให้ชุดกิโมโนสกปรก ความยาวของชุดส่วนใหญ่จะยาวถึงระดับเข่า แขนคัปโปงิจะยาวมาจนถึงข้อมือเพื่อป้องกันความสกปรก โดยปลายแขนจะเป็นยางยืดเพื่อให้เกิดความกระชับในการใส่ ส่วนสายมัดของคัปโปงิโดยทั่วไปมีอยู่ 2 ตำแหน่งคือบริเวณ ล่างคอ และเอว ปัจจุบันชุดคัปโปงินิยมใส่เพื่อใช้ในการทำงานบ้าน อย่างไรก็ตามอาจเนื่องจากด้วยความที่ชุดนี้เป็นชุดผ้ากันเปื้อนแบบเก่าที่มีมาตั้งแต่สมัยเมจิ มีขั้นตอนในการใส่ที่ยุ่งยาก และดูอึดอัด แม่บ้านยุคใหม่จึงนิยมใช้ผ้ากันเปื้อนทั่วไปมากกว่าคัปโปงิ
อนึ่ง คำว่า คัปโป(割烹) ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง “การทำอาหาร” เมื่อรวมกับคำว่า 着(คิ) ที่หมายถึง "การแต่งกาย" จึงหมายความถึง "ชุดที่ใช้ใส่เพื่อการทำอาหาร" นั่นเอง
มะเอะกะเกะ
มะเอะกะเกะ เป็นชุดกันเปื้อนที่ใช้ผ้าสะอาดพาดห้อยไว้บริเวณหน้าขา แล้วใช้สายรัดชุดกิโมโนที่เรียกว่า “โอบิ” รัดในอยู่กับตัว แต่เดิมในสมัยมุโรมาจิตอนปลายถือเป็นชุดทำงานของหญิงรับใช้ ปัจจุบันมะเอะกะเกะมีการพัฒนาเปลี่ยนไป จนมีลักษณะไม่ต่างไปจากผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัวคือไม่ได้ใช้ผ้าคาดไว้กับโอบิเหมือนอดีต แต่อย่างไรก็ตามในปัจจุบันเมื่อพูดถึงมะเอะกะเกะนั้นจะหมายถึงผ้ากันเปื้อนแบบครึ่งตัวที่มักใส่โดยพ่อค้ามากกว่า
คำว่ามะเอะกะเกะ ในภาษาญี่ปุ่นมาจากคำว่า “มะเอะ” ที่หมายถึง “ข้างหน้า” และ “กะเกะ” ที่หมายถึง “การห้อยหรือแขวน”
ง้องแง้งกับเงอะงะ
ง้องแง้งกับเงอะงะ (Cow and Chicken) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของสหรัฐอเมริกา สร้างโดย David Feiss ออกอากาศครั้งแรกทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1997-1999 เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของ ง้องแง้ง (Cow)  วัวสาวทรงโต และ เงอะงะ (Chicken)  ไก่หนุ่มจอมซ่า ผู้เป็นพี่ชายของเธอ ที่มักจะถูก คนตัวแดง (Red Guy)  ตามราวีอยู่เสมอ
เนื้อเรื่อง
เนื้อหาในการ์ตูนเรื่องง้องแง้งกับเงอะงะจะเป็นลักษณะตลกขบขันแบบไม่เน้นสาระ โดยครอบครัวของง้องแง้งกับเงอะจะประกอบด้วย พ่อกับแม่ (ชื่อพ่อ กับ แม่) ยังมีลุงชื่อ ไก่กระดูกนิ่ม (Boneless Chicken) , ญาติที่ชื่อ สเนล์บอย (Snail Boy) , แกะดำ, งุ่มง่าม (Sow) , ศาตราจารย์เขาโง้ง (Professor Longhorn Steer)  และยังมีปู่กับย่าที่เป็นชาวนากับไก่ เพื่อนสนิทชื่อ เฟลม กับ เอิร์ล ซึ่งทั้งหมดดำเนินเรื่องผ่านการ์ตูนจบในตอน
ตอนที่ถูกสั่งห้ามฉาย
มีเพียงสองตอนของง้องแง้งกับเงอะงะที่ถูกห้ามฉาย ตอนแรกคือ No Smoking ซึ่งเป็นตอนแรกสุดและได้ฉายในประเทศไทยเพียงไม่กี่ครั้งในรายการ What A Cartoon Show! เนื่องด้วยเนื้อหาเกี่ยวข้องกับบุหรี่
ส่วนอีกตอนหนึ่งคือตอน Buffalo Gals ซึ่งมาจากตอนชุดของ Buffalo Gals / Cow and Chicken Reclining / I Am My Lifetime ซึ่งในตอนนี้มีตัวละครที่มีลักษณะของเลสเบี้ยน ที่สหรัฐอเมริกาฉายตอนนี้แค่ครั้งเดียวก็ถูกสั่งห้ามฉาย ส่วนในประเทศไทยตอนนี้ไม่ได้ออกฉาย โดยมีการนำเอา Orthodontic Police มาฉายซ้ำแทน
ง้องแง้งและเงอะงะในภาษาอื่นๆ
รายชื่อของง้องแง้งและเงอะงะในภาษาต่างๆ ทั่วโลก มีดังนี้
คาร์ล แชร์นี
บิดาของแชร์นีเป็นนักเปียโนผู้เก่งกาจ ผู้ซึ่งการเล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้ให้แก่เขา ด้วยการเรียนที่มีบิดาเป็นครู คาร์ลสามารถเล่นบทเพลงหลายบทได้อย่างขึ้นใจ และเล่นได้มีคุณภาพขนาดปรมาจารย์ทางดนตรีคนหนึ่ง ระหว่างปี พ.ศ. 2343 (ค.ศ. 1800) ถึง พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803) เขาได้เป็นศิษย์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ซึ่งบทเรียนจากเบทโฮเฟินนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขาในภายหลัง ความสามารถในการสอนของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนสามารถสอนบทเรียนที่สำคัญ ๆได้เมื่อเขาอายุได้เพียง 15 ปี ทำให้เขากลายเป็นครูสอนเปียโนที่เป็นที่ต้องการตัวมากคนหนึ่ง
แต่อย่างไรก็ดี เขาออกแสดงคอนเสิร์ตน้อยครั้งมาก เขาพอใจที่จะประพันธ์เพลง และสอนลูกศิษย์มากกว่า ซึ่งในบรรดาลูกศิษย์ของแชร์นีนั้น มีฟรันทซ์ ลิสท์ ผู้โด่งดังรวมอยู่ด้วย
แม้ว่าบทเพลงของแชร์นีบางบทจะไพเราะเสนาะหู คาร์ล แชร์นีกลับเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แต่งบทเรียนทางเทคนิคจำนวนนับไม่ถ้วน (มากกว่า 600 โอปุส) ซึ่งไม่ได้โด่งดังด้วยความไพเราะ ดูเหมือนว่าแชร์นีจะหมกมุ่นอยู่กับการแกะเทคนิคยาก ๆ จากบทเพลงของเบทโฮเฟินออกมา เพื่อจะสามารถถ่ายทอดมันได้ดียิ่งขึ้นเสียมากกว่า
17911857
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ หมายถึงการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการคัดลอกซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยมีหลายประเทศที่มีกฎหมายลิขสิทธิ์ที่มีกฎหมายบังคับ แต่ระดับการบังคับแตกต่างกันไป ระบบคอมพิวเตอร์ที่เก่าแก่ที่สุดในทุกวันนี้มีอายุราว 40 ปี ในด้านลิขสิทธิ์แล้วจะไม่หมดลิขสิทธิ์ไปจนราวปี ค.ศ. 2030 ในสหรัฐอเมริกาและยุโรป
ผลกระทบ
เทคโนโลยีการแชร์ไฟล์แบบเพียร์ทูเพียร์ (Peer-to-Peer ; P2P) เป็นเทคโนโลยีทีช่วยลดความรู้พื้นฐานที่จำเป็นต่อการรับข้อมูลเป็นจำนวนมาก มีเครือข่ายขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นเพื่อเผยแพร่ความรู้ ในขณะเดียวกันเครือข่ายความรู้นี้ก็อาจเปลี่ยนไปเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ได้ ซึ่งยากต่อการตรวจสอบเนื่องจากผู้ใช้สามารถเปลียนชื่อไฟล์และเนื้อหาที่จะแชร์ได้
คุณภาพของฟรีแวร์ที่เพิ่มสูงขึ้นจนเป็นทางเลือกของผู้ใช้ได้ มีส่วนช่วยลดการใช้ซอฟต์แวร์ที่ละเมิดลิขสิทธิ์เช่นกัน ผู้ผลิตซอฟต์แวร์บางรายมองว่า การทำสำเนาซอฟต์แวร์ของตนเพื่อเผยแพร่ แม้จะไม่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่ก็ดีกว่าการไปซื้อซอฟต์แวร์หรือทำสำเนาของซอฟต์แวร์ที่เป็นคู่แข่งขันกัน ผู้บริหารของไมโครซอฟท์ เจฟ ไรค์ส กล่าวว่า "ถ้าพวกเขาอยากจะละเมิดลิขสิทธิ์ใครสักคน ขอให้ใครสักคนที่ว่านั้นเป็นเรา ไม่ใช่คนอื่น" นอกจากนี้เขายังกล่าวอีกว่า "เราเข้าใจว่าในระยะยาว สิ่งพื้นฐานที่มีค่าที่สุดคือจำนวนผู้ใช้งานซอฟต์แวร์ของเรา สิ่งที่คุณคาดหวังว่าจะทำไปเรื่อย ๆ ระหว่างนี้คือการเปลี่ยนให้คนที่ใช้ของละเมิดใช้ของที่ถูกกฎหมายแทน"
จากการศึกษารวมกันเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ระหว่าง Business Software Alliance และ Software Publishers Association พบว่าความเสียหายเกี่ยวกับการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ของทั้งโลกมากกว่า 13 ล้านเหรียญ ในปี 1995 และมีแนวโน้มว่าจะสูงขึ้นเรื่อยๆ
กรณีศึกษาคดีละเมิดลิขสิทธิ์ Microsoft vs. Atec เรื่องนี้เป็นคำพิพากษาฎีกาเมื่อปี 2543 ที่ผ่านมา เป็นคดีสำคัญที่ผู้ศึกษากฎหมายโดยทั่วไป ส่วนมากจะรู้จักโดยเฉพาะในวิชากฎหมายว่าด้วยทรัพย์สินทางปัญญาและกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาว่าด้วยพยานหลักฐาน คำพิพากษาฎีกาของจริงนี่จะยาวมากๆแต่ที่ยกมาจะอยู่ในรูปของการเล่าเรื่องมากกว่า ไม่ใช่เป็นฎีกาโดยย่อแต่อย่างใด เพียงอยากให้รู้ว่าคดีนี้ที่มาที่ไปเป็นอย่างไร และผลของคำพิพากษาเป็นอย่างไร
จากข้อมูลที่ได้มามีคำพิพากษาของสองศาลคือ ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางและของศาลฎีกา ซึ่งแน่นอนว่าผลของคำพิพากษาต่างกัน
เรื่อง ทรัพย์สินทางปัญญา ลิขสิทธิ์สัญญาอนุญาตให้ใช้สิทธิ ละเมิด คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5305/2550 นายภิรมย์ ฟองทราย ที่ ๑ กับพวก ๒ คน โจทก์ นายประเวศ ประยุทธสินธุ์ ที่ ๑ กับพวก ๓ คน จำเลย
คดี STREAMCAST หัวข้อที่สำคัญคือการพิสูจน์ว่าผู้ค้าส่งซอฟต์แวร์มีเจตนาที่จะส่งเสริมการละเมิดลิขสิทธิ์ในคำวินิจฉัย ศาลฎีกากล่าวว่ามีพยานวัตถุว่า เครือข่าย Streamcast มีการจูงใจให้ประชาชนใช้ซอฟต์แวร์ของเขาไปในทางที่ผิดกฎหมายโดยการแชร์ไฟล์ที่มีลิขสิทธิ์ ศาลไม่ได้วินิจฉัยให้เครือข่าย Streamcast เป็นผู้ที่ต้องรับผิดหรือไม่ แต่พวกเขาเพียงสามารถอ้างความรับผิดได้เท่านั้น โดยหลักแล้วศาลกล่าวว่าไม่สามารถฟ้องบริษัทเทคโนโลยีได้ ถ้าเขาเพียงแต่ทราบว่าลูกค้าของเขาใช้สินค้าของเขาโดยเจตนาที่ผิดกฎหมาย คำวินิจฉัยหมายความว่าศาลสหรัฐปฏิบัติหน้าที่โดยมีอิสระในการตัดสินใจในแต่ละคดีที่ก่อให้เกิดการส่งเสริมให้มีการละเมิดลิขสิทธิ์
กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
ซอฟต์แวร์หรือโปรแกรมคอมพิวเตอร์ คือสิ่งที่ได้รับความคุ้มครองภายใต้พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ("พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์") โดยจัดเป็นงานอันมีลิขสิทธิ์ประเภทงานวรรณกรรม (Literary work)
ตามพ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ กำหนดว่า โปรแกรมคอมพิวเตอร์ หมายถึง คำสั่ง ชุดคำสั่ง หรือสิ่งอื่นใดที่นำไปใช้กับคอมพิวเตอร์ เพื่อให้เครื่องคอมพิวเตอร์ทำงานหรือให้ได้ผลอย่างหนึ่งอย่างใด ในกรณีที่บุคคลใด ทำซ้ำ ดัดแปลง เผยแพร่ต่อสาธารณชน หรือให้เช่าต้นฉบับหรือสำเนาของโปรแกรมคอมพิวเตอร์ บุคคลนั้นจะมีความผิดฐานละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ มีโทษปรับตั้งแต่ 20,000 บาทถึง 200,000 บาท
และหากเป็นการกระทำเพื่อการค้า จะต้องโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือน ถึง 4 ปี หรือปรับตั้งแต่ 100,000 บาทถึง 800,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
นอกจากนี้ หากผู้ใดรู้หรือมีเหตุอันควรรู้ว่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้นทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ผู้อื่น แต่ยังนำไปขาย มีไว้เพื่อขาย เสนอขาย ให้เช่า เสนอให้เช่า ให้เช่าซื้อ เผยแพร่ต่อสาธารณชน แจกจ่ายในลักษณะที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของลิขสิทธิ์ นำเข้าหรือสั่งเข้ามาในประเทศไทย เพื่อหากำไร ก็มีความผิดฐานละเมิดลิขสิทธิ์ โดยมีโทษปรับตั้งแต่ 10,000 บาทถึง 100,000 บาทและหากเป็นการทำเพื่อการค้า ผู้นั้นจะต้องโทษจำคุกตั้งแต่ 3 เดือน ถึง 2 ปี หรือปรับตั้งแต่ 50,000 บาทถึง 400,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
นอกเหนือจากการแก้ไขบรรเทาความเสียหายในคดีอาญาแล้ว เจ้าของลิขสิทธิ์ยังสามารถฟ้องร้องดำเนินคดีแพ่ง ในกรณีการละเมิดลิขสิทธิ์ในซอฟต์แวร์ภายใต้ พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ หากศาลพบว่ามีการ กระทำความผิดจริงอาจมีคำห้ามมิให้กระทำละเมิดอีกต่อไป และมีคำสั่งให้ชำระค่าสินไหมทดแทนสำหรับความเสียหายที่เกิดขึ้นจริงอันเนื่องจากการละเมิดดังกล่าว
สิทธิตามกฎหมาย
ภายใต้ พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ได้ให้ความคุ้มครองเจ้าของลิขสิทธิ์ในโปรแกรมคอมพิวเตอร์ โดยให้สิทธิแก่ผู้สร้างสรรค์เพียงผู้เดียว ในงานที่มีลิขสิทธิ์ดังกล่าว ดังต่อไปนี้ นั้นหมายความว่า สามารถสำเนา ดัดแปลง หรือเช่าโปรแกรมคอมพิวเตอร์ได้ หากเจ้าของลิขสิทธิ์อนุญาต โดยอยู่ในรูปของการให้สิทธิในการใช้งาน (license) ดังนั้น ทุกครั้งที่ซื้อโปรแกรมคอมพิวเตอร์อย่างถูกกฎหมาย จะได้รับสัญญาสิทธิการใช้งาน (License Agreement) ซึ่งจะระบุสิทธิที่ผู้ซื้อได้รับเพื่อการใช้งานโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้น หากผู้ซื้อกระทำสิ่งที่สัญญาไม่อนุญาต หรือขัดต่อ พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ จะถือเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายและต้องรับโทษ
วิธีการหลีกเลี่ยงการทำผิดกฎหมาย
วิธีง่าย ๆ คือ ซื้อและใช้แต่ซอฟต์แวร์ของแท้เท่านั้น
ลักษณะการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่อนุญาตต่อผู้ใช้ จะถูกระบุไว้ในสัญญาการใช้งาน ดังนั้นควรอ่านสัญญาการใช้งานเสมอ เพื่อให้ทราบถึงข้อกำหนดและเงื่อนไขการใช้ ซึ่งจะแตกต่างกันในแต่ละผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์
อย่างไรก็ตามคุณจะไม่ทำผิดกฎหมาย หากปฏิบัติตามคำแนะนำต่อไปนี้ เมื่อใช้ผลิตภัณฑ์จากสมาชิกของ BSA
จะทราบได้อย่างไรว่าได้รับซอฟต์แวร์ของแท้
การบอกว่าซอฟต์แวร์ที่ได้รับเป็นของแท้หรือของปลอมไม่ได้เป็นเรื่องง่ายเสมอไป เนื่องจากซอฟต์แวร์ผิดกฎหมายไม่น้อยที่จัดทำบรรจุภัณฑ์และองค์ประกอบต่าง ๆ ได้เหมือนกับผลิตภัณฑ์ของแท้ อย่างไรก็ตาม ข้อสังเกตต่อไปนี้อาจบ่งบอกถึงซอฟต์แวร์ผิดกฎหมายได้
การป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์มีผลเสียต่อผู้เผยแพร่ซอฟต์แวร์ ที่การแข่งขันที่ไม่เป็นธรรมสำหรับบริษัทที่ดำเนินการอย่างถูกต้อง และก่อให้เกิดความเสียหายกับตราสินค้า ผ่านทางการแจกจ่ายผลิตภัณฑ์ที่ต่ำกว่ามาตรฐาน และทำให้ลูกค้าได้รับความเสี่ยงด้านไอที รวมถึงการละเมิดข้อกำหนดด้านความปลอดภัยและการสูญเสียข้อมูล จึงมีการจัดตั้งกลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์ (บีเอสเอ)
พันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์ (Business Software Alliance : BSA) เป็นองค์ที่มุ่งสู่เป้าหมายของอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์ และพันธมิตรด้านฮาร์ดแวร์ เพื่อขจัดการกีดกันที่ไม่ใช่กำแพงภาษีในการเข้าสู่ตลาด การป้องกันการเกิดภาษีอินเทอร์เน็ตที่บิดเบือน หรือการสร้างความเข้มแข็งให้กับกฎหมายที่ลดการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์
นอกจากนี้กลุ่มพันธมิตรธุรกิจซอฟต์แวร์(บีเอสเอ)ร่วมกับไอดีซีเผยผลการศึกษาการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ ที่ได้ติดตามการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟตืแวรื กว่า 100 ประเทศทั่วโลก พบว่า จากปีพ.ศ. 2551 ถึง 2552 อัตราการติดตั้งซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล หรือเครื่องพีซีในประเทศไทยลดลง 1 จุด มาอยู่ที่ร้อยละ 75 การลดลงดังกล่าวดูเหมือนจะส่งสัญญาณยืนยันแนวโน้มที่ดีว่าอัตราการละเมิด ลิขสิทธิ์กำลังลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปีพ.ศ. 2549 จากผลการศึกษายังมีการจัดอันดับประเทศที่มีการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ต่ำสุดและสูงสุดอีกด้วย คือ
สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น และลักเซมเบิร์ก เป็นประเทศที่มีอัตราการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ต่ำที่ สุด (คิดเป็นร้อยละ 20 ร้อยละ 21 และร้อยละ 21 ตามลำดับ)
ประเทศที่มีอัตราการละเมิดลิขสิทธิ์สูงที่สุด คือ จอร์เจีย ซิมบับเว และมอลโดวา (ทั้งหมดมีอัตราการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์สูงกว่าร้อยละ 90 )
บีเอสเอร่วมฉลองวันทรัพย์สินทางปัญญาโลก เปิดตัววิดีโอนำเสนอปัญหาละเมิดลิขสิทธิ์ที่นักพัฒนาซอฟต์แวร์เอเชียต้องเผชิญ
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ในไทย
ไทยยังละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ผอ.ฝ่ายปราบปรามการละเมิดลิขสิทธิ์ประจำภูมิภาคเอเชีย ระบุประเทศไทยอยู่ในอันดับ 4 ของประเทศในภูมิภาคเอเชีย ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ ด้าน ผบก.ปศท. ประกาศเอาตำแหน่งเป็นเดิมพัน หาก 3 เดือน กวาดล้างการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ไม่ได้ผล
พล.ต.ต.วิสุทธิ์ วานิชบุตร อดีตผู้บังคับการปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี (ปศท.) แถลงข่าวร่วมกับกลุ่มพันธมิตรซอฟต์แวร์ โดยนายดรุณ ซอร์นีย์ ผู้อำนวยการฝ่ายปราบปรามการละเมิดลิขสิทธิ์ประจำภูมิภาคเอเชีย กล่าวว่า ประเทศไทยมีการละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์สูงถึงร้อยละ 80 และเป็นอันดับ 4 ในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก โดยอันดับ 1 คือ เวียดนาม ตามด้วยอินโดนีเซีย และจีน นายอรุณ กล่าวด้วยว่า ในเครื่องคอมพิวเตอร์คนไทย 1 เครื่อง จะมีชิ้นส่วนหรืออุปกรณ์ซอฟต์แวร์ละเมิดลิขสิทธิ์ถึงร้อยละ 80 และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ขณะที่อีก 3 ประเทศ กลับพบแนวโน้มที่ลดลง
การละเมิดลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ทำให้ประเทศไทยมีโอกาสสูงที่จะเผชิญกับภัยและความเสี่ยงบนโลกไซเบอร์ ที่ส่งผลกระทบอย่างชัดเจนต่อประเทศชาติ ประชาชน และองค์กรธุรกิจ ข้อมูลปี 2559 จากสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือ ETDA พบว่าประเทศไทยมีความเสี่ยงสูงที่จะถูกโจมตีทางไซเบอร์เป็นอันดับสองรองจากอินโดนีเซีย ในปีที่ผ่านมามีการโจมตีมากถึง 4,300 เหตุการณ์ โดยร้อยละ 35 ถูกกระทำจากซอฟต์แวร์ประสงค์ร้าย หรือ Malicious Software ร้อยละ 26 เป็นเรื่องการหลอกให้โอนหรือชำระเงิน และร้อยละ 23 เป็นเรื่องการเจาะเข้าสู่เครือข่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต
เดรก (นักดนตรี)
ออบรีย์ เดรก แกรห์ม (Aubrey Drake Graham) เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1986 หรือมีฉายาในวงการเพลงว่า เดรก (Drake) เป็นศิลปินเพลงและนักแสดง ชาวแคนาดา เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงในบท จิมมี บรูกส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง Degrassi: The Next Generation เขาเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อเข้าร่วมกับค่ายยังมันนีย์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเป็นคนลงมือฆ่า Xxxtentacion ใน คศ.2018 ร่วมมือกับตระกูลดังอย่าง J prince หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับค่ายเพลงในเดือนมิถุนายน 2009 ในเดือนพฤศจิกายน 2009 ลิล เวย์นได้ประกาศว่าจะมีผลงานของเดรกอัลบั้มชุดแรก ชื่อ Thank Me Later อัลบั้มออกขายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2010 และติดอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกของบิลบอร์ด 200
เขาทำงานร่วมกับศิลปินฮิปฮอปอื่นอย่างเช่น ลิล เวย์น, จีซี, คานเย่ เวสต์, เอ็มมิเน็ม และเจย์-ซี เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายรางวัล รวมถึงในรางวัลแกรมมี่ ยังได้รับเชิญให้ไปแสดงในงานแกรมมี่ปี 2010 เขาได้รับรางวัลจูโน ในปี 2010 ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและศิลปินแร็ปแห่งปี
ปัจจุบัน เดรก ได้ประกาศยอดจำหน่ายและยอดเผยแพร่บนสตีมมิ่งทั้งหมด ซิงเกิ้ล ถึง 170 ล้านยูนิต ทำลายสถิติรีแอนนา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2018, อัลบั้ม 20 ล้านยูนิต จากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา มียอดขายจริง 150 ล้านก๊อปปี้ (รวมระบบสตีมมิ่ง 250 ล้านยูนิตทั่วโลก) และมีทรัพย์สินถึง 100 ล้านเหรียญสหรัฐ
อ้างอิง
1986
โรมารีอู
โรมารีอู จี โซซา ฟาเรีย (Romário de Souza Faria) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรมารีอู เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1966 เกิดที่เมืองจากาเรซีโย ประเทศบราซิล เป็นอดีตนักฟุตบอล ตำแหน่งกองหน้าตัวรุก ผู้จัดการทีม และปัจจุบันเป็นนักการเมือง เขาดำรงตำแหน่งคล้ายผู้ว่าการในบ้านเกิดของเขา เขาช่วยให้ฟุตบอลทีมชาติบราซิลชนะในฟุตบอลโลก 1994
เขาได้รับการเลือกเป็นนักฟุตบอลแห่งปีของฟีฟ่า และได้รับรางวัลลูกบอลทองคำ ในปี ค.ศ. 1994 ได้รับเลือกเป็นกองหน้าของฟีฟ่าดรีมทีม ติดอยู่ในรายชื่อนักฟุตบอลยอดเยี่ยม 125 คน ที่ยังมีชีวิตอยู่ ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปีของฟีฟ่า และยังมีการอ้างว่าเขายิงประตูได้มากกว่า 1,000 ประตู แต่ก็เชื่อว่าเกินความจริง เพราะหากนับแล้วสถิติยิงประตูอยู่ที่ 900 ประตูกว่า
อ้างอิง
1966
อาเซียนพาราเกมส์ 2009
อาเซียนพาราเกมส์ 2009 เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 5 ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม ถึง 19 สิงหาคม พ.ศ. 2552 จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย นับเป็นครั้งที่ 2 ที่มาเลเซียเป็นเจ้าภาพจัดอาเซียนพาราเกมส์
โอเปิล เวคตร้า
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2531-2538)
โอเปิล เวคตร้า รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า Vectra A และมีการส่งออกรถรุ่นนี้ภายใต้ยี่ห้อ เชฟโรเลต และ วอกซ์ฮอลล์ มีตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 5 ประตู ใช้เครื่องยนต์เบนซิน 1.4 ,1.6 ,1.8 ,2.0 และ 2.5 ลิตร มีทั้งแบบ SOHC และ DOHC รวมทั้งมีเครื่องยนต์ Turbo และเครื่องยนต์ดีเซล 1.7 ลิตร ซึ่งผลิตโดยอีซูซุ ระบบเกียร์มีทั้งเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศอังกฤษ ,เยอรมนี ,บราซิล ,เวเนซุเอลาและอียิปต์
แม่น้ำอิรวดี
แม่น้ำอิรวดี (,, ออกเสียง เอยาวะดี) เป็นแม่น้ำที่ไหลจากเหนือจรดใต้ผ่านประเทศพม่า เป็นแม่น้ำที่ใหญ่สุดในประเทศและเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญที่สุด ชื่ออิรวดีในพม่ามาจากภาษาบาลี Irāvatī Airavati Erāvatī เป็นชื่อบาลีของช้างเอราวัณพาหนะของพระอินทร์ ช้างมักใช้เป็นสัญลักษณ์สำหรับน้ำ และใช้เป็นชื่อของแม่น้ำอื่น ๆ ในหลายภูมิภาค เช่น แม่น้ำอจิรวดี ในอินเดีย
โอเปิล เวคตร้า
รุ่นที่ 1 (พ.ศ. 2531-2538)
ในประเทศไทย โอเปิล เวคตร้า รุ่นที่ 1 บริษัท พระนครยนตรการ จำกัด เคยสั่งนำเข้ามาขายในประเทศไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2539
แม่น้ำอิรวดี
แม่น้ำอิรวดีมีต้นกำเนิดจากจุดบรรจบกันของแม่น้ำเมลิคะและแม่น้ำเมคะ ที่ไหลลงมาจากธารน้ำแข็งบริเวณเทือกเขาหิมาลัยทางตอนเหนือของปูดาโอในพม่าตอนบน แม่น้ำค่อนข้างไหลเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี และไหลลงสู่ทะเลอันดามัน แม่น้ำอิรวดีมีพื้นที่ลุ่มน้ำ 404,200 ตารางกิโลเมตร (156,026 ตารางไมล์) ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศพม่า หลังจากที่รัดยาร์ด คิปลิง กวีชาวอังกฤษได้กล่าวถึงแม่น้ำอิรวดีในบทกวีของเขา บางครั้งแม่น้ำสายนี้เรียกว่า "ถนนสู่มัณฑะเลย์"
โอเปิล เวคตร้า
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2538-2545)
โอเปิล เวคตร้า รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2538 ใช้ชื่อว่า Vectra B มีการส่งออกภายใต้แบรนด์เชฟโรเลต โฮลเดนและวอกซ์ฮอลล์ มีตัวถังซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์เบนซิน 1.6 ,1.8 ,2.0 ,2.2 และ 2.5 ลิตร โดยมี V6 ในรุ่น 2.5 ลิตร และเครื่องยนต์ดีเซล 1.7 ,2.0 และ 2.2 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด มีฐานการประกอบที่ประเทศอังกฤษ ,เยอรมนี ,เบลเยียม ,อียิปต์ ,ออสเตรเลีย ,บราซิลและตุรกี
แม่น้ำอิรวดี
กว่าหกศตวรรษที่มีการใช้แม่น้ำสำหรับการค้าขายและการขนส่ง แม่น้ำมีความสำคัญต่อจักรวรรดิอังกฤษหลังได้พม่าเข้ามาอยู่ในอาณานิคมได้มีการพัฒนาเครือข่ายคลองชลประทาน แม่น้ำยังคงมีความสำคัญในปัจจุบันเนื่องจากเป็นเส้นทางการจราจรและเป็นเส้นทางของสินค้าส่งออกจำนวนมาก ข้าวมีการผลิตในเขตดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีซึ่งมีการใช้น้ำจากแม่น้ำ
โอเปิล เวคตร้า
รุ่นที่ 2 (พ.ศ. 2538-2545)
ในประเทศไทย โอเปิล เวคตร้า รุ่นที่ 2 เปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2539 โดยบริษัท พระนครยนตรการ จำกัด ก่อนจะค่อยๆเงียบหายไปจากตลาดเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2542 เนื่องจากหมดสัญญาการทำตลาดกับเจเนรัลมอเตอร์ (GM) ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของโอเปิลในขณะนั้น ก่อนที่จะหมดสัญญาการทำตลาดรถยนต์ฮุนได กับ Hyundai Motors เมื่อปี พ.ศ. 2545 ก่อนหน้านี้ พระนครยนตรการเคยหมดสัญญาการทำตลาดรถยนต์ไดฮัทสุ กับ Daihatsu Motor เมื่อปี พ.ศ. 2540 มาแล้ว
แม่น้ำอิรวดี
ในปี พ.ศ. 2550 รัฐบาลพม่าได้ลงนามในข้อตกลงกับบริษัทสัญชาติจีนในการก่อสร้างเขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำจำนวนเจ็ดเขื่อน ซึ่งมีกำลังผลิตรวม 13,360 เมกะวัตต์ในแม่น้ำเมลิคะและแม่น้ำเมคะ รวมถึงเขื่อน มยิตโซน เขื่อนใหญ่ขนาด 6,000 เมกะวัตต์ บริเวณที่บรรจบกันของแม่น้ำทั้งสองแห่ง กำลังไฟฟ้าที่เกิดจากเขื่อนจะส่งไปยังประเทศอื่น ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่โดยส่วนใหญ่จะส่งไปยังประเทศจีน และมีเป้าหมายการส่งออกพลังงานไปยังประเทศไทย อินเดีย และบังคลาเทศ องค์กรด้านสิ่งแวดล้อมได้ยกความกังวลเกี่ยวกับผลกระทบต่อระบบนิเวศบนความหลากหลายทางชีวภาพของแม่น้ำ สัตว์ที่อาจได้รับผลกระทบได้แก่ โลมาอิรวดี และปลาฉลามในแม่น้ำอิรวดี ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ปัจจุบันโครงการเขื่อนมยิโซนถูกระงับไว้เนื่องจากมีการประท้วงและผู้ไม่เห็นด้วยจำนวนมาก
โอเปิล เวคตร้า
รุ่นที่ 3 (พ.ศ. 2545-2552)
โอเปิล เวคตร้า รุ่นที่ 3 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2545 ใช้ชื่อว่า Vectra C มีการส่งออกภายใต้แบรนด์เชฟโรเลต โฮลเดนและวอกซ์ฮอลล์ มีตัวถังซีดาน 4 ประตู แฮทช์แบค 5 ประตูและสเตชันวากอน 5 ประตู มีเครื่องยนต์ 1.8 ,1.9 ,2.0 ,2.2 ,2.8 ,3.0 และ 3.2 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 6 สปีด นอกจากนี้ ยังมีเกียร์แบบ Easytronic และ CVTronic มีฐานการประกอบที่ประเทศอังกฤษ ,เยอรมนีและอียิปต์ ใช้แพลตฟอร์มร่วมกับโอเปิล ซิกนัม รถแฮทช์แบคขนาดกลางอีกรุ่นหนึ่งของโอเปิล จนเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2552 โดยมีโอเปิล อินซิกเนียมาทดแทน ถือเป็นการยุบรถรุ่นเวคตร้าและซิกนัม ซึ่งเป็นรถขนาดกลาง และโอเมก้า ซึ่งเป็นรถขนาดใหญ่เข้าด้วยกัน
อาสนวิหารอานซี
อาสนวิหารอานซี (Cathédrale d'Annecy) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอานซี (Cathédrale Saint-Pierre d'Annecy) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอานซี ตั้งอยู่ที่เมืองอานซีในจังหวัดโอต-ซาวัว แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเปโตร
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
ประวัติ
ผลงานการสร้างโดยฌัก รอแซล ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อเป็นชาเปลสำหรับสวดมนต์ของคอนแวนต์ในคณะฟรันซิสกัน และมีฟร็องซัว เดอ ซาล เป็นหนึ่งในมุขนายกคนสำคัญในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16
อาสนวิหารแห่งนี้ยังเคยถูกเปลี่ยนเป็นโบสถ์แห่งสมาคมลัทธิแห่งความเป็นเลิศ (Culte de l'Être suprême) ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และภายหลังได้ยกฐานะขึ้นเป็นอาสนวิหารในปีค.ศ. 1822
สถาปัตยกรรม
ลักษณะทางสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาที่เห็นได้ชัดได้แก่ เสาแบบทัสกันและยอดหน้าบันแบบสามเหลี่ยม
ออร์แกนภายในสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1840–1842 และบูรณะครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1994 และยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อปีค.ศ. 1972 อีกด้วย
ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร
ในคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาขาทอพอโลยีเชิงเรขาคณิต ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร (Poincaré conjecture) เป็นทฤษฎีบทจัดจำแนกสำหรับทรงกลม 3 มิติ ซึ่งเป็นไฮเปอร์สเฟียร์ล้อมรอบบอลหนึ่งหน่วยในปริภูมิ 4 มิติ
กริกอรี เพเรลมาน พิสูจน์ข้อความคาดการณ์นี้ได้สำเร็จในช่วงปี 2002 ถึง 2003 โดยเขาเสนอบทพิสูจน์ในบทความบนเว็ปไซต์ arXiv บทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์นี้อาศัยงานของ ริชาร์ด แฮมิลตัน เป็นพื้น ซึ่งแฮมิลตันเป็นผู้ริเริ่มการใช้ Ricci flow ในการแก้ปัญหาข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร เพเรลมานพัฒนาเทคนิกใหม่ ๆ สำหรับ Ricci flow จนสำหรับดัดแปลงงานของแฮมิลตันเพื่อพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรได้ในที่สุด นอกจากนี้เขายังพิสูจน์ Geometrization conjecture ของวิลเลียม เทอร์สตันที่ซับซ้อนมากกว่าข้อความคาดการณ์ของปวงกาเร
บทพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรถือว่าเป็นหมุดหมายที่สำคัญในวิชาทอพอโลยี แฮมิลตันได้รับรางวัลชอว์จากผลงานของเขา ข้อความคาดการณ์นี้ยังเป็นหนึ่งในปัญหารางวัลมิลเลนเนียม ซึ่งสถาบันคณิตศาสตร์เคลย์ยื่นข้อเสนอ 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐให้แก่ผู้ที่สามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ ข้อพิสูจน์ของเพเรลมานได้รับการตรวจสอบและยืนยันในปี ค.ศ. 2006 สถาบันคณิตศาสตร์เคลย์เสนอรางวัลมิลเลนเนียมให้แก่เพเรลมานเมื่อ 18 มีนาคม ค.ศ. 2010 และเขายังได้รับการเสนอเหรียญรางวัลฟีลด์ส แต่เขาปฏิเสธรางวัลทั้งคู่ โดยให้เหตุผลว่าผลงานของแฮมิลตันมีส่วนสำคัญพอ ๆ กับผลงานของเขาเอง  ปัจจุบันข้อความคาดการณ์ของปวงกาเรเป็นปัญหารางวัลมิลเลนเนียมข้อแรกและข้อเดียวที่ได้รับการไขข้อพิสูจน์ได้
ยุคโจมง
ยุคโจมง หมายถึงคาบเวลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น ประมาณ 14,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึง 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช
นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่า เมื่อประมาณ 40,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ระหว่างหมู่เกาะญี่ปุ่นกับแผ่นดินใหญ่ของทวีปเอเชียยังคงเชื่อมต่อกันด้วยแผ่นน้ำแข็ง โดยอาศัยหลักฐานทางโบราณคดี นักวิชาการสันนิษฐานว่ามนุษย์ Homo sapiens ได้อพยพจากทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ของเอเชียมาอาศัยบนหมู่เกาะญี่ปุ่นในช่วง 35,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และดำรงชีวิตแบบนักล่า-เก็บของป่าและใช้เครื่องมือหิน นักโบราณคดีได้ค้นพบเครื่องมือหิน ที่อยู่อาศัย และซากดึกดำบรรพ์ของมนุษย์ในยุคนั้นทั่วหมู่เกาะญี่ปุ่น นอกจากนี้ การศึกษาใน พ.ศ. 2531 ยังชี้ว่าชาวญี่ปุ่นมีพื้นฐานทางพันธุกรรมร่วมกับชาวเอเชียตะวันออก
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ (Ranavalona I; ประมาณ ค.ศ. 1828 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1861) พระนามเดิมว่า รามาโว (Ramavo) หรือ รานาวาโล-มันจากาที่ 1 (Ranavalo-Manjaka I) เป็นพระประมุขของราชอาณาจักรมาดากัสการ์ ในช่วงปีค.ศ. 1828 ถึง ค.ศ. 1861 ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถหลังจากการสวรรคตของพระสวามี คือ พระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 ทรงผลักดันนโยบายแยกตัวโดดเดี่ยวและนโยบายพึ่งพาตนเอง ลดทอนความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและการเมืองกับมหาอำนาจยุโรป ทรงขับไล่การโจมตีของมหาอำนาจฝรั่งเศสที่เมืองมาฮาเวโลนา บริเวณชายฝั่งของอาณาจักร และทรงดำเนินมาตรการเข้มงวดในการจัดการขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อศาสนาคริสต์มาลากาซีที่เติบโตขึ้นในรัชกาลของพระเจ้าราดามาที่ 1 โดยสมาชิกของสมาคมมิชชันนารีลอนดอนเป็นผู้ดำเนินการหลัก พระนางทรงดำเนินการอย่างเข้มข้นตามจารีตประเพณีดั้งเดิมของระบบแรงงานเกณฑ์ (ระบบฟานอมโปอานา; fanompoana; เป็นการบังคับใช้แรงงานเพื่อแทนการจ่ายภาษี) เพื่อดำเนินการสร้างโครงการสาธารณูปโภคและพัฒนากำลังพลชาวเมรินาในกองทัพที่มีจำนวนระหว่าง 20,000 ถึง 30,000 นาย กองพลเหล่านี้สมเด็จพระราชินีนาถทรงส่งไปรักษาความสงบบริเวณรอบนอกของเกาะ และส่งไปขยายอาณาเขต รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 เป็นรัชกาลที่มีศึกสงครามบ่อยครั้งที่สุด มีโรคระบาด มีการบังคับใช้แรงงานอย่างทารุณ และระบบยุติธรรมที่รุนแรงโหดร้าย อันเป็นผลให้อัตราการมรณะของประชากรมาดากัสการ์มีการเสียชีวิตสูงที่สุดทั้งทหารและพลเรือน ตลอดระยะเวลาในรัชกาลของพระนางที่ยาวนานถึง 33 ปี
ถึงแม้ว่านโยบายของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 จะสร้างอุปสรรคมากมายต่อมหาอำนาจยุโรปก็ตาม แต่ความสนใจทางการเมืองในมาดากัสการ์ของอังกฤษและฝรั่งเศสก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลง เกิดการแบ่งแยกทางการเมืองในราชสำนักของสมเด็จพระราชินีนาถระหว่างฝ่ายจารีตดั้งเดิมกับฝ่ายฝักใฝ่ยุโรป กรณีนี้ได้สร้างโอกาสแก่คนกลางอย่างชาวยุโรปในความพยายามเร่งรัดให้พระโอรสของพระราชินีนาถรีบขึ้นสืบบัลลังก์แทนเป็น พระเจ้าราดามาที่ 2 เจ้าชายหนุ่มนั้นไม่ทรงเห็นด้วยกับพระราโชบายหลายเรื่องของพระราชชนนี และเจ้าชายทรงโอนอ่อนไปตามข้อเสนอของฝรั่งเศสที่จะขอประโยชน์จากการใช้สอยทรัพยากรบนเกาะ ตามข้อตกลงในกฏบัตรแลมแบร์ที่ดำเนินการโดยโฌแซ็ฟ-ฟรองซัวส์ แลมแบร์ ผู้แทนของฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1855 แต่แผนการรัฐประหารของฝรั่งเศสนั้นล้มเหลว และเจ้าชายราดามาก็ไม่ได้ครองราชบัลลังก์ จนกระทั่งค.ศ. 1861 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 83 พรรษา
ยุคโจมง
ยุคโจมงตั้งเค้าและโจมงเริ่มแรก (10,000 – 4,000 ก่อน ค.ศ.)
รูปแบบการดำรงชีวิตของมนุษย์ที่เริ่มมีรูปแบบคงที่นั้น เริ่มขึ้นเมื่อประมาณ 10,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชถึงยุคหินกลาง หากแต่นักวิชาการบางคนเสนอว่าเป็นยุคหินใหม่ที่มีคุณลักษณะบางอย่างของทั้งยุคหินกลางและหินใหม่ ในยุคดังกล่าวนี้ สมาชิกของวัฒนธรรมโจมงซึ่งมีอยู่ด้วยกันหลายกลุ่ม และเป็นไปได้ว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวไอนุในญี่ปุ่นปัจจุบัน ได้ทิ้งร่องรอยทางโบราณคดีไว้อย่างชัดเจนที่สุด วัฒนธรรมโจมงนี้อาจนับได้อย่างคร่าว ๆ ว่าอยู่ร่วมสมัยกับอารยธรรมในเมโสโปเตเมีย ลุ่มแม่น้ำไนล์ และลุ่มแม่น้ำสินธุ
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
ชาวยุโรปร่วมสมัยประณามนโยบายของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1 และระบุว่าพระนางทรงเป็นจอมเผด็จการและบ้าคลั่งอย่างเลวร้าย ทัศนคติต่อพระนางในแง่ลบเหล่านี้ยังคงปรากฏอยู่ในวรรณกรรมต่างชาติจนกระทั่งถึงช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ในการวิจัยล่าสุดได้มองทัศนคติต่อพระนางในมุมใหม่ว่า การกระทำของพระนางรันฟาลูนาที่ 1 นั้น เป็นการกระทำไปในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถที่พยายามขยายขอบเขตของราชอาณาจักร โดยทรงปกป้องอำนาจอธิปไตยของชาวมาลากาซี ต่อต้านการรุกรานทางวัฒนธรรมและอิทธิพลทางการเมืองของมหาอำนาจยุโรป
ยุคโจมง
เครื่องดินเผายุคแรก
โดยอาศัยหลักฐานทางโบราณคดี ชาวโจมงอาจเป็นคนพวกแรกในโลกที่ทำภาชนะดินเผาขึ้นเมื่อสหัสวรรษที่ 11 ก่อนคริสต์ศักราช อีกทั้งยังเป็นพวกแรกที่ทำเครื่องมือหินอีกด้วย ความเก่าแก่ของเครื่องดินเผาเหล่านี้ได้รับการระบุภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยวิธีการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี อย่างไรก็ตาม นักวิชาการชาวญี่ปุ่นบางคนเชื่อว่าการผลิตเครื่องดินเผาน่าจะเกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ก่อน เนื่องจากแหล่งเครื่องดินเผาในบริเวณซึ่งอยู่ในประเทศจีนและรัสเซียปัจจุบันนั้นได้ผลิตเครื่องดินเผาซึ่ง "อาจจะเก่าพอ ๆ กับเครื่องดินเผาถ้ำฟุกุอิ แม้จะไม่เก่ากว่าก็ตาม" ชาวโจมงได้ปั้นตุ๊กตาและภาชนะจากดินเหนียวและทำลวดลายอย่างซับซ้อนด้วยการกดดินที่ยังหมาดอยู่ด้วยเชือกทั้งแบบที่ฟั่นเป็นเกลียวและไม่ฟั่น และกิ่งไม้
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงรามาโว ประวูติในปีค.ศ. 1778 ที่ตำหนักในอัมบาโตมาโนอินา ระยะทาง 16 กิโลเมตร ทางตะวันออกของอันตานานารีโว เป็นพระราชธิดาในเจ้าชายอันเดรียนทซารามันจากากับเจ้าหญิงราโบโดอันเดรียนแทมโป เมื่อเจ้าหญิงรามาโวยังทรงพระเยาว์ พระบิดาของพระนางได้ทูลเตือนพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนา (ครองราชย์ค.ศ. 1787-1810) ถึงการวางแผนลอบปลงพระชนม์ของอดีตกษัตริย์อันเดรียนจาฟี ผู้เป็นพระปิตุลาของกษัตริย์ ซึ่งทรงถูกพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาปลดจากราชบัลลังก์ที่เมืองอัมโบฮิมันกา ดังนั้นเพื่อตอบแทนที่ช่วยพระชนม์ชีพพระองค์ไว้ พระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาจึงทรงจัดพิธีหมั้นและเสกสมรสเจ้าหญิงรามาโวให้กับพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายราดามา ผู้ซึ่งกษัตริย์ทรงตั้งให้เป็นองค์รัชทายาท นอกจากนี้พระองค์ทรงประกาศว่าทายาทของคู่สมรสทั้งสองนี้จะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากเจ้าชายราดามา
ยุคโจมง
รูปแบบของยุคหินใหม่
โดยทั่วไป การผลิตเครื่องดินเผาสามารถบอกเป็นนัยได้ถึงรูปแบบการดำรงชีวิตแบบอยู่ติดที่ ด้วยข้อเท็จจริงที่ว่าเครื่องดินเผานั้นแตกหักได้ง่ายและย่อมไม่มีประโยชน์กับผู้ดำรงชีวิตแบบหาของป่า-ล่าสัตว์ซึ่งต้องย้ายถิ่นฐานอยู่เสมอ ด้วยเหตุนี้ ชาวโจมงจึงน่าจะเป็นคนพวกแรกในโลกที่ดำรงชีวิตแบบอยู่ติดที่ หรืออย่างน้อยก็เป็นแบบกึ่งติดที่ ชาวโจมงใช้เครื่องมือหินทั้งแบบที่ขึ้นรูปด้วยการสกัดและการบด และใช้ธนู อีกทั้งยังน่าจะชำนาญในการหาของป่า-ล่าสัตว์และการประมงทั้งชายฝั่งและน้ำลึก ชาวโจมงได้เริ่มทำการเกษตรขั้นตั้นและอาศัยในถ้ำ ซึ่งภายหลังได้ย้ายมาอาศัยในหลุมขุดตื้น ๆ และบ้านที่สร้างขึ้นบนพื้นดิน ร่องรอยที่เหลือของที่อาศัยเหล่านี้เป็นประโยชน์สำหรับการศึกษาทางโบราณคดีในภายหลัง ร่องรอยเหล่านี้เองเป็นเหตุให้นักวิชาการส่วนหนึ่งยกให้ญี่ปุ่นเป็นแหล่งที่เริ่มต้นทำการเกษตรเป็นที่แรกในโลกเมื่อ 10,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ก่อนที่เกษตรกรรมจะแพร่หลายในตะวันออกกลางถึงสองพันปี อย่างไรก็ตาม หลักฐานทางโบราณคดีบางอย่างชี้ว่าการทดลองทำการเกษตรบนเนินเขาและในหุบเขาต่าง ๆ ของเขตพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นประเทศซีเรีย จอร์แดน ตุรกี และอิรักนั้น มีมาแล้วตั้งแต่ประมาณ 11,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
ช่วงต้นพระชนม์ชีพ
แม้ว่าจะทรงยกย่องเจ้าหญิงรามาโวขึ้นในฐานะพระชายาเอก แต่เจ้าหญิงก็ไม่ใช่พระชายาที่เจ้าชายราดามาทรงโปรดปราน และทั้งสองพระองค์ไม่ทรงมีพระโอรสธิดาร่วมกัน จนกระทั่งพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาสวรรคตในปี ค.ศ. 1810 พระเจ้าราดามาที่ 1 จึงครองราชย์สืบต่อพระราชบิดา และตามประเพณีของราชวงศ์คือต้องมีการประหารชีวิตญาติวงศ์ต่างๆที่อาจกระด้างกระเดื่อง พระเจ้าราดามาที่ 1 ทรงมีพระราชโองการให้ประหารพระญาติวงศ์ของสมเด็จพระราชินีรามาโว เหตุการณ์นี้ทำให้ทั้งสองพระองค์มีความสัมพันธ์ที่เลวร้ายลง สมเด็จพระราชินีรามาโวไม่ทรงมีความสุขกับพระชนม์ชีพสมรสที่ไร้ซึ่งความรัก สมเด็จพระราชินีรามาโวผู้ถูกทอดทิ้งและเหล่าข้าราชบริพารหญิงจึงทรงใช้เวลาทั้งวันในการสนทนาและดื่มเหล้ารัมกับมิชชันนารี เดวิด กริฟฟิทส์และเหล่าคณะมิชชันนารีที่บ้านพักของกริฟฟิทส์ การเสด็จเยือนพบปะกับกริฟฟิทส์หลายครั้งนี้ทำให้เกิดความสัมพันธ์ฉันท์มิตรสืบต่อไปอีกถึงสามสิบปี
ยุคโจมง
การขยายตัวของประชากร
วัฒนธรรมแบบกึ่งอยู่ติดที่นี้ได้นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของประชากรอย่างสำคัญ จนกระทั่งมีหลักฐานว่าวัฒนธรรมโจมงมีความหนาแน่นประชากรสูงที่สุดแห่งหนึ่งในบรรดากลุ่มประชากรที่ดำรงชีวิตด้วยการล่าสัตว์ การศึกษาแผนที่ทางพันธุกรรมโดยลุยจี ลูกา กาวัลลี-สฟอร์ซา ได้แสดงให้เห็นรูปแบบของการขยายตัวทางพันธุกรรมจากพื้นที่ในทะเลญี่ปุ่นไปยังพื้นที่อื่น ๆ ในเอเชียตะวันออก การขยายตัวครั้งนี้นับว่าเป็นครั้งที่สำคัญที่สุดเป็นอันดับสามของเอเชียตะวันออก (รองจาก "การขยายตัวครั้งใหญ่" จากทวีปแอฟริกา และการขยายตัวครั้งที่สองจากตอนเหนือของไซบีเรีย) ซึ่งสื่อถึงการขยายตัวทางภูมิศาสตร์ในยุคโจมงตอนต้น การศึกษาเหล่านี้ยังชี้ว่าการขยายตัวของกลุ่มประชากรชาวโจมงครั้งนี้อาจแผ่ไปจนถึงทวีปอเมริกาผ่านเส้นทางเลียบชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
สืบราชบัลลังก์
จากการสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระสวามี ทำให้สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาทรงเป็นพระประมุขสตรีพระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรเมรีนา นับตั้งแต่ก่อตั้งในปีค.ศ. 1540 การก้าวขึ้นสู่พระราชอำนาจของพระนางเกิดขึ้นท่ามกลางสภาพสังคมที่ชื่นชอบผู้ชายมากกว่าผู้หญิงในทางการเมือง ในวัฒนธรรมดั้งเดิมของอิเมรีนา ผู้ปกครองจะได้รับการยกย่องอย่างเป็นพิเศษด้วยอำนาจที่จะต้องสามารถปรับเปลี่ยนได้โดยหลีกเลี่ยงจากกรอบบรรทัดฐานและธรรมเนียมที่ถูกกำหนดไว้ เหล่าผู้ปกครองมักจะปรับเปลี่ยนรูปแบบของอำนาจผ่านการสร้างรูปแบบการเกี่ยวดองทางเครือญาติแบบใหม่ ซึ่งเป็นพื้นฐานดั้งเดิมของระเบียบทางการเมือง อย่างไรก็ตามผู้หญิงมีความเกี่ยวข้องกับสถาบันครอบครัว ซึ่งเป็นหน่วยความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งและจะเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับการใช้บทบาทและอำนาจในฐานะประมุข และผู้หญิงถูกมองว่าไม่เหมาะสมที่จะขึ้นมาปกครองประเทศ แม้ว่าการมีประมุขสตรีครั้งหนึ่งจะเคยเป็นเรื่องปกติในหมู่พวกวาซิมบา ซึ่งเป็นกลุ่มที่ถูกอธิบายไว้ว่าเป็นผู้อาศัยดั้งเดิมในเกาะมาดากัสการ์ ประเพณีผู้ปกครองสตรีสิ้นสุดลงในที่ราบสูงภาคกลางในรัชกาลของพระเจ้าอันเดรียมาเนโล (1540-1575) กษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชอาณาจักรเมรีนา พระองค์ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชชนนีซึ่งเป็นชาววาซิมบาคือ สมเด็จพระราชินีนาถราฟอไฮแห่งอาราโซรา (1530-1540) หลังจากนั้นก็ไม่มีประมุขสตรีอีก จนล่วงมาถึงสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 1
ยุคโจมง
ยุคหลัก ๆ
ยุคโจมงตั้งเค้า (10,000 - 7,500 ก.ค.ศ.) :