cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เทศบาลเมืองท่าข้าม
ประวัติ
ในอดีตท่าข้ามเคยมีความสำคัญในฐานะชุมทางและจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญในฐานะชุมทาง นอกจากจะเป็นท่าเรือสำหรับข้ามแม่น้ำตาปีแล้ว ยังเป็นสถานที่สำคัญในการเดินทางติดต่อผ่านแม่น้ำตาปีไมว่าจะเดินทางไปทางลำน้ำพุมดวงไปยังคีรีรัฐนิคม พนม ตะกั่วป่า พังงา และภูเก็ต หรือไปตามลำน้ำตาปีไม่ว่าตอนสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ส่งกองทัพไปตีเมืองนครศรีธรรมราชในปี พ.ศ. 2321 หรือตอนที่พม่าตีเมืองนครศรีธรรมราชปี 2328 ต่างก็ใช้เส้นทางเดินทัพผ่านท่าข้ามทั้งสิ้น จึงเป็นจุดที่ทางฝ่ายเมืองนครศรีธรรมราชตั้งด่านตรวจและต้งกองทหารไว้กองหนึ่ง
อำเภอพุนพินเป็นอำเภอที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของจังหวัดสุราษฎร์ธานีมาแต่อดีต โดย นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานตามจดหมายของพ่อค้าชาวอาหรับ และชาวจีนว่า ชาวอินเดียทาง ภาคใต้ได้มาติดต่อค้าขายกับชาวสุวรรณภูมิแห่งนี้ด้วยเรือสำเภา โดยเดินทางไปยังปากน้ำ คีรีรัฐ (คลองพุมดวง) และที่นั่นได้กลายเป็นเมืองและสถานที่พักสินค้าขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ระหว่าง แม่น้ำตาปีกับแม่น้ำคีรีรัฐ (คลองพุมดวง) มาบรรจบกัน ซึ่งเมืองดังกล่าวนี้ในปัจจุบันคือ ชุมชนเมืองพุนพิน หลังจากมีการปฏิรูปการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาลในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการจัดตั้งอำเภอพุนพินขึ้นใน พ.ศ. 2439 ที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ที่หมู่ 1 ตำบลท่าข้าม แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอท่าข้าม" ในปี พ.ศ. 2473 ทางราชการได้สั่งยุบอำเภอท่าโรงช้างมารวมกับ อำเภอท่าข้ามด้วย จนถึงปี พ.ศ. 2481 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอท่าข้ามอีกครั้งหนึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2523 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาสร้างใหม่ ตั้งอยู่ที่ถนนจุลจอมเกล้า หมู่ที่ 3 ตำบลท่าข้าม
เทศบาลเมืองท่าข้าม ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลท่าข้าม อำเภอพุนพิน เป็นเทศบาลตำบลท่าข้าม เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 ปรากฏตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลท่าข้าม จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 103 ตอนที่ 59 วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2529 เปิดทำการเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2529 โดยใช้อาคารห้องประชุมสุขาภิบาลท่าข้ามเป็นสำนักงานชั่วคราว นายนิพนธ์ บุญญภัทโร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานีขณะนั้น เป็นประธานพิธีเปิด เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2529
ต่อมา ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลท่าข้ามเป็นเทศบาลเมืองท่าข้าม โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 117 ตอนที่ 119 ก ลงวันที่ 20 ธันวาคม 2543 ลงวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ส่งผลให้การเลือกตั้งของเทศบาลต่อไป จะต้องเป็นการเลือกตั้งนายกเทศมนตรีโดยตรง ตามบทบัญญัติของพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 (แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 11 พ.ศ. 2543)
วัดทองนพคุณ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
วัดทองนพคุณ หรือประชาชนนิยมเรียกว่า วัดบางแสม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2479 	มีนายชื้น นางขำ ทองนพคุณ เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 มีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระอธิการจ้อย ปุญฺญสุวณฺโณ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูจันทสุวรรณสาร ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2520 เป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา แห่งที่ 18 จัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะภายในวัดประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ ศาลาอเนกประสงค์ และหอระฆังสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 มีลักษณะก่ออิฐถือปูน หลังคาทรงบุษบก สองชั้น ยกพื้นโปร่ง สูงประมาณ 1.70 เมตร มีมังกรพันรอบเสาทั้งสี่ต้น หัวมังกรจะอยู่ด้านหน้าของหอระฆัง รวมถึงมีระฆังอยู่โดยรอบเสาทั้งสี่ต้น จำนวน 4 ใบ เป็นฝีมือช่างในท้องถิ่น ชั้นบนของหอระฆังมีพระพุทธรูปปางห้ามญาติประดิษฐานอยู่ มีนามว่า สักยะมุณีศรีนพคุณ
วัดหนองเสือ (จังหวัดนครปฐม)
วัดหนองเสือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านปากท่อ ตำบลหนองดินแดง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
ประวัติ
ชุมชนวัดหนองเสือเป็นชุมชนชาวไทยเชื้อสายลาว สันนิษฐานว่าน่าจะอพยพมาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้มีการสร้างมณฑปและอุโบสถ (หลังเก่า) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2413 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533
อาคารเสนาสนะ
มณฑปประดิษฐานพระพุทธรูป เป็นมณฑปก่ออิฐถือปูน โดยรอบส่วนฐานปั้นปูนเป็นพระพุทธรูปยืนในอิริยาบถพนมมือประทับยืนบนฐานบัวโดยรอบ มีบันไดทางขึ้น 2 ทาง คือทิศเหนือและทิศใต้ ทำราวบันไดเป็นตัวพญานาค ส่วนหลังคาเป็นเครื่องไม้ทรงปราสาท มุ่งด้วยแป้นเกล็ดไม้ หน้าบันแกะสลักเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างสามเศียร แวดล้อมด้วยลายพรรณพฤกษา มีช่อฟ้า ใบระกา ลำยอง นาคสะดุ้งตรงแปลาน และหางหงส์ อิทธิพลศิลปะแบบลาวสมัยต้นรัตนโกสินทร์ ปัจจุบันทางวัดปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่
อุโบสถหลังเก่าสมัยต้นรัตนโกสินทร์เป็นอุโบสถขนาด 5 ห้อง ก่ออิฐถือปูน หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี หันหน้าหาแนวคลองทางทิศตะวันตก เสากลมบนพื้นระเบียงโดยรอบอุโบสถรับส่วนชายหลังคา หน้าบันส่วนบนทำปูนปั้นลายพรรณพฤกษา ส่วนล่างปั้นเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับนั่งบนฐานบัวปางสมาธิ มีสิงห์ประดับทั้ง 2 ข้าง กำแพงแก้วมีเจดีย์รายโดยรอบอุโบสถ กำแพงแก้วทำเป็นซุ้มประตูทางเข้าหน้าหลังด้านละ 2 ช่อง
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 1
มงกุฎพระเจ้าจอร์จที่ 1 (State Crown of George I) เป็นมงกุฎแห่งรัฐ (state crown) ที่จัดทำสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าจอร์จที่ 1
เมื่อคราที่พระเจ้าจอร์จที่ 1 เสวยราชย์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่และ พระมหากษัตริย์แห่งไอร์แลนด์ในปีค.ศ. 1714 ได้มีความคิดที่จะจัดถวายมงกุฎองค์ใหม่สำหรับใช้ในรัฐพิธีต่างๆ (เช่น รัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภา) เพื่อใช้แทนมงกุฎองค์เก่าที่สร้างในสมัยสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 ในปีค.ศ. 1661 ซึ่งอยู่ในสภาพทรุดโทรมและเกินกว่าการบูรณะซ่อมแซมคืนสภาพเดิมได้ โดยรัตนชาติและแก้วต่างๆที่ประดับนั้นได้ถูกย้ายมาอยู่บนมงกุฎองค์ใหม่แทน มงกุฎองค์นี้ในปัจจุบันเหลือแต่โครงเปล่าที่ทำจากทองคำ และลูกโลกประดับบนยอดที่ทำจากอะความารีน ทั้งสองอย่างนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร
รูปแบบ
มงกุฎองค์นี้จัดสร้างโดยซามูเอล สมิธิน ช่างเพชรประจำราชสำนัก โดยมีจุดประสงค์คือเพื่อใช้แทนองค์เดิมที่สร้างในสมัยสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และมงกุฎองค์นี้ยังได้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 และสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ โดยใช้รัตนชาติ และไข่มุกบางส่วนจากมงกุฎองค์เดิม พร้อมทั้งเพิ่มไข่มุกจำนวน 265 เม็ด เพชร 160 เม็ด มรกต 6 เม็ด และแซฟไฟร์ 2 เม็ด โดยมีมูลค่ารวมกว่า 1,440 ปอนด์ โดยมีการเปลี่ยนแปลงรูปทรงและตำแหน่งของรัตนชาติจากเดิมเพียงเล็กน้อย โครงมงกุฎที่ทำจากทองคำนั้นมีความสูง 20.4 ซม. และลูกโลกกับกางเขนปิดยอดมงกุฎมีความสูง 8.5 ซม.
ตัวเรือนมงกุฎประกอบด้วยส่วนโค้งจำนวน 2 โค้ง (สี่ก้าน) ตัวเรือนมงกุฎทำจากทองคำ เหนือจากตัวเรือนเป็นกางเขนแพตตี และสัญลักษณ์ดอกลิลลี ลูกโลกด้านบนนั้นทำจากอความารีน กับยอดกางเขนซึ่งนำมาจากของที่ถูกเติมเข้าไปในมงกุฎพระเจ้าชาส์ลในปีค.ศ. 1685 ด้านบนเป็นกางเขนแพตตีตามหลัก
ต่อมาในปีค.ศ. 1727 แก้วสีและรัตนชาติต่างๆได้ถูกถอดออกและประดับแทนด้วยเพชรที่เช่ามาซึ่งมีมูลค่าถึง 109,200 ปอนด์ และได้นำมาใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แต่ปรับแต่งด้วยการดึงส่วนโค้งด้านบนซึ่งเคยหุบลงไปอยู่ตรงกลางมงกุฎ ให้ยืดขึ้นมาเหมือนมงกุฎในสมัยนั้น ดังที่เห็นในปัจจุบัน โดยลูกโลกที่ทำจากอความารีน และกางเขนยังคงอยู่ครบ
การใช้งาน
ต่อมาได้ใช้งานในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และอีกครั้งในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4
ต่อมาในปีค.ศ. 1820 ได้มีการบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่อีกหน เนื่องจากพบว่ามงกุฎนั้นไม่เหมาะสมสำหรับการใช้งาน และอยู่ในสภาพย่ำแย่ รวมถึงการเปลี่ยนลูกโลกที่ทำจากอความารีน ซึ่งได้พบว่าเป็นเพียงแก้วย้อมสีน้ำเงินเท่านั้น และหลังจากเสร็จการบูรณะแล้ว ได้นำขึ้นถวายเพื่อให้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่ทรงเลือกที่จะทรงมงกุฎเพชรของพระองค์เองในพระราชพิธี และในที่สุดก็ได้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ในปีค.ศ. 1831
พระราชพิธีที่เป็นครั้งสุดท้ายที่มีการใช้งานมงกุฎองค์นี้ คือในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งถือนำหน้าพระองค์ในรัฐพิธีเปิดประชุมสภาในช่วงต้นรัชกาล (ซึ่งในครั้งหนึ่งเคยตกพื้นและได้บุบลง) แต่ช่วงก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์นั้นได้ถูกแทนที่โดย "มงกุฎอิมพีเรียลสเตต" องค์ใหม่ซึ่งประดับอัญมณีส่วนใหญ่ของมงกุฎองค์เดิม ซึ่งถูกทิ้งเหลืออยู่เพียงแต่โครง ซึ่งต่อมาโครงของมงกุฎองค์นี้ และโครงของมงกุฎราชาภิเษกสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 และโครงของมงกุฎพระราชินีอเดลเลด ได้ถูกขายให้กับช่างเพชรประจำราชสำนักในขณะนั้น
ต่อมาโครงที่เหลืออยู่ของมงกุฎองค์นี้ได้ทูลเกล้าฯถวายสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธที่ 2 ในปีค.ศ. 1995 และจัดแสดงอยู่ที่หอมาร์ติน ภายในบริเวณหอคอยแห่งลอนดอน
เว็นเดอะเซนต์สโกมาร์ชชิงอิน
เว็นเดอะเซนต์สโกมาร์ชชิงอิน (When the Saints Go Marching In) บางครั้งเรียกสั้นๆ ว่า เดอะเซนต์ส (The Saints) เป็นเพลงกอสเปลอเมริกันมีที่มาไม่แน่ชัด แต่สันนิษฐานว่ามาจากเพลงสวดสรรเสริญตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปัจจุบันนิยมนำมาบรรเลงเป็นเพลงแจสในแบบดิกซีแลนด์ ชื่อเพลงนี้บางครั้งอาจสับสนกับเพลงสวดอีกเพลงหนึ่ง ชื่อ "When the Saints are Marching In" (เว็นเดอะเซนต์สอาร์มาร์ชชิงอิน) ที่แต่งในปี ค.ศ. 1896
แต่เดิมเพลงนี้นิยมใช้เป็นเพลงมาร์ชในขบวนแห่ศพแถบเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา เมื่อเสร็จพิธีการแล้ว ขณะวงดนตรีเดินทางกลับ มักบรรเลงเพลงนี้ในท่วงทำนองที่คึกคักขึ้นในแบบดิกซีแลนด์ จนกลายเป็นที่ติดหูจนถือเป็นเอกลักษณ์ของเมืองนิวออร์ลีนส์ และนำมาใช้เป็นเพลงประจำของทีมอเมริกันฟุตบอล นิวออร์ลีนส์เซนต์
เพลงนี้กลายเป็นที่นิยมในวงกว้างจากการบรรเลงของหลุยส์ อาร์มสตรอง ในช่วงทศวรรษ 1930 และแพร่หลายไปส่งวงการร็อกแอนด์โรล จากการบรรเลงของแฟตส์ โดมิโน และบิล แฮลีย์ แอนด์ฮีสโคเมตส์ นักร้องอื่นๆ ที่เคยร้องเพลงนี้ เช่น จูดี การ์แลนด์ เอลวิส เพรสลีย์ เจอร์รี ลี ลูวิส ดอลลี พาร์ตัน บรูซ สปริงส์ทีน
เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11
เอ็นเอเอ็มซี วายเอส-11 (NAMC YS-11) วายเอส-11 เป็นเครื่องบินโดยสารขนส่งแบบแรกของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แผนการสร้างเริ่มในปี พ.ศ. 2500 เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2505 วายเอส-11 มีจำนวนการสร้างทั้งสิ้น 182 เครื่อง เกือบทั้งหมดใช้งานในกองกำลังป้องกันต้นเองของประเทศญี่ปุ่น สายการผลิตวายเอส-11 ยุติลงในปี พ.ศ. 2517
ภาษาเตอเมียร์
ภาษาเตอเมียร์ (Temiar language) หรือภาษาซาไกเหนือ มีผู้พูดประมาณ 25,725 คน (พ.ศ. 2546) ในรัฐปะหัง กลันตัน และเปรัก จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเขียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยเซนอยอิก
แอ็งกรีเบิดส์ สตาร์วอร์ส
แอ็งกรีเบิดส์ สตาร์วอร์ส (Angry Birds Star Wars) เป็นวิดีโอเกมแนวลับสมองที่ 5 ของเกมแอ็งกรีเบิดส์ พัฒนาขึ้นโดยบริษัทจากฟินแลนด์ที่ชื่อ โรวิโอโมไบล์ วางจำหน่ายในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 โดยนำเนื้อเรื่องจากสตาร์วอร์สมาดัดแปลงเป็นเกม โดยมีเนื้อหาจากภาพยนตร์3เรื่อง ได้แก่สตาร์วอร์ส เอพพิโซด4,5,6
แอ็งกรี้เบิร์ดส์ สตาร์วอร์ส 2
แอ็งกรีเบิดส์ สตาร์วอร์ส 2 (Angry Birds Star Wars II) เป็นวิดีโอเกมแนวลับสมองที่ ภาคต่อของเกมแอ็งกรีเบิดส์ สตาร์วอร์ส พัฒนาขึ้นโดยโรวิโอโมไบล์ วางจำหน่ายในค.ศ. 2013 โดยนำเนื้อเรื่องจากสตาร์วอร์สมาดัดแปลงเป็นเกม โดยมีเนื้อหาจากภาพยนตร์3เรื่อง ได้แก่สตาร์วอร์ส เอพพิโซด1, 2, 3 และแอนิเมชันทีวีซีรีส์ เรื่อง สตาร์ วอร์ส เรเบลส์: ศึกกบฎพิทักษ์จักรวาล
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี (, ประสูติ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483) พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกคือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน
ประวัติ
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังซาอาดาบัด กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกของพระองค์คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน ต่อมาพระราชบิดา และพระราชมารดาได้หย่าขาดจากกันหลังจากประสูติกาล
ภายหลังได้เกิดการปฏิวัติต่อต้านระบบชาห์ และเกิดการปฏิวัติอิสลาม เจ้าหญิงชาห์นาซจึงเสด็จไปประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึงปัจจุบัน
เสกสมรส
ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวีทรงเคยถูกสู่ขอโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและพระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาได้ทรงเห็นชอบด้วยแต่เจ้าหญิงทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟัยศ็อล
เจ้าหญิงชาห์นาซ เสกสมรสครั้งแรกกับอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی) อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศของอิหร่าน และอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2500-2507 และ พ.ศ. 2515-2522) และทั้งคู่ได้มีพระธิดา 1 องค์ คือเจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501) ก่อนที่จะหย่ากันใน พ.ศ. 2507
ต่อมาเจ้าหญิงชาห์นาซ ได้สมรสอีกครั้งกับโคสเรา จาฮันบานี เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์กอญัรเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่ เคย์โคสลอว์ (เกิด พ.ศ. 2514) และเฟาซียะห์ (เกิด พ.ศ. 2517)
ความสัมพันธ์ในพระราชวงศ์
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาต่างพระมารดากับมกุฎราชกุมารไซรัส เรซา, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา ซึ่งประสูติแต่จักรพรรดินีฟาราห์ ส่วนเจ้าหญิงชาห์นาซนั้นเป็นพระราชธิดาในเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระชนนีเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลี โดยเจ้าหญิงชาห์นาซมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์
แหล่งข้อมูลอื่น
1940
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7
เดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอชซี-7 (de Havilland Canada Dash 7)  เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7 หรือ แดช-7 เป็นเครื่องบินโดยสารที่สร้างขึ้นเพื่อให้ขึ้นลงในระยะสั้น หรือ ลงบนสนามหญ้าได้ โครงการ แดช-7 เริ่มในปี ค.ศ. 1972 เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1975 เครื่องแรกจากสายการผลิตส่งมอบในปี ค.ศ. 1974
ซูกิเดะซูกิเดะซูกิเดะ / อานาตะดาเกะงะ
"ซูกิเดะซูกิเดะซูกิเดะ / อานาตะดาเกะงะ" เป็นผลงานซิงเกิลที่ 48 ของคุมิ โคดะ ในรูปแบบดับเบิล เอ ไซด์ซิงเกิล  มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี ประกอบไปด้วยเพลงหลัก 3 เพลง คือ ซูกิเดะซูกิเดะซูกิเดะ / อานาตะดาเกะงะ และ walk ~to the future~
เพลง "walk ~to the future~" เป็นเพลงที่ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่อีกครั้งของเพลง "walk" ในอัลบัม affection เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 10 ในวงการเพลงของคุมิ โคดะ
มิวสิกวิดีโอทั้ง 3 เพลงมีเรื่องราวต่อเนื่องกันโดยเพลง "ซุกิเดะซุกิเดะซุกิเดะ" เป็นภาคแรก เพลง "อะนะตะดะเกะงะ" เป็นภาคสอง  และเพลง "walk ~to the future~" เป็นภาคจบ โดยในเพลง "ซูกิเดะซูกิเดะซูกิเดะ" คุมิ โคดะเป็นตัวละครดำเนินเรื่อง ส่วนเพลง "อานาตะดาเกะงะ" มิโซโนะ น้องสาวของคุมิ โคดะเป็นตัวละครดำเนินเรื่อง และในเพลง "walk ~to the future~" ทั้งสองได้แสดงร่วมกัน
อีกทั้งเป็นครั้งแรกที่ซิงเกิลของคุมิ โคดะและซิงเกิลของอายูมิ ฮามาซากิวางจำหน่ายในวันเดียวกันซึ่งมีกลุ่มผู้ฟังกลุ่มเดียวกัน โดยเปิดตัวที่อันดับ 2 รองจากซิงเกิล crossroad ของอายูมิ ฮามาซากิ แต่ในระหว่างช่วงสัปดาห์แรกซิงเกิลก็ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ของชาร์ตประจำวันได้
สันนิบาตผมแดง
"สันนิบาตผมแดง" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน นิตยสารสแตรนด์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1891 วาดภาพประกอบโดยซิดนีย์ พาเก็ต โคนัน ดอยล์จัดให้ "สันนิบาตผมแดง" อยู่ในอันดับที่ 2 ของรายการเรื่องราวเกี่ยวกับโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ และยังเป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 2 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ในปี ค.ศ. 1892
เนื้อเรื่อง
จาเบซ วิลสัน (Jabez Wilson) เจ้าของโรงรับจำนำในกรุงลอนดอนมาขอคำปรึกษาจากเชอร์ล็อก โฮมส์และหมอวัตสัน ทั้งโฮมส์และวัตสันสังเกตว่าลูกความรายนี้มีผมสีแดง
วิลสันเล่าว่าเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน วินเซนต์ สปอลดิง (Vincent Spaulding) ผู้ช่วยหนุ่มของวิลสันชักชวนให้วิลสันไปสมัครงานตามโฆษณาทางหนังสือพิมพ์โดย "สันนิบาตผมแดง" ที่เสนองานที่ให้ค่าตอบแทนสูงเฉพาะสำหรับผู้สมัครชายที่มีผมสีแดงเท่านั้น เช้าวันรุ่งขึ้น วิลสันได้รับการว่าจ้างให้คัดลอกสารานุกรมบริแทนนิกา ซึ่งเขาได้รับค่าจ้าง 4 ปอนด์ต่อสัปดาห์ งานนี้เป็นเพียงงานแต่ในนามที่ทำตามเจตจำนงของเศรษฐีชาวอเมริกาที่ต้องการสร้างสวัสดิการให้กับชายผมแดงอย่างเขา หลังจากผ่านไป 8 สัปดาห์ วิลสันเดินทางไปทำงานที่สำนักงาน แต่พบข้อความบนประตูที่ระบุว่าสันนิบาตผมแดงถูกล้มเลิกแล้ว วิลสันไปสอบถามกับเจ้าของห้องเช่าซึ่งก็ตอบมาว่าตนไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับสันนิบาตผมแดงนี้มาก่อน
วิลสันอธิบายลักษณะของสปอลดิงตามที่โฮมส์ถาม หลังจากนั้นโฮล์มส์และวัตสันก็ไปสำรวจบริเวณโรงรับจำนำ โฮมส์อนุมานว่าจะมีอาชญากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้นที่ธนาคารใกล้กับโรงรับจำนำ โฮล์มส์จึงนัดพบวัตสัน สารวัตรโจนส์ (Inspector Jones) แห่งสกอตแลนด์ยาร์ด และมิสเตอร์เมอร์รีเวทเทอร์ (Mr. Merryweather) ผู้อำนวยการธนาคารในคืนนั้น
ทั้งสี่เดินทางไปซ่อนตัวอยู่ในห้องนิรภัยของธนาคารที่มืดมิด เมอร์รีเวทเทอร์เผยว่าในห้องนิรภัยนี้มีเหรียญทองคำจำนวนมากที่ยืมมาจากธนาคารในฝรั่งเศส โฮมส์สันนิษฐานว่าอาชญากรมีประกาศจับชื่อจอห์น เคลย์ (John Clay) กำลังวางแผนขโมยเหรียญทองเหล่านี้ หลังจากรอนานกว่าหนึ่งชั่วโมง เคลย์และอาร์ชี (Archie) ผู้สมรู้ร่วมคิดที่มีผมสีแดงเข้ามาในห้องนิรภัยทางอุโมงค์ที่เจาะไว้ด้านล่างพื้นห้องนิรภัย ทั้งคู่ถูกจับโดยตำรวจที่ดักรออยู่
โฮมส์กลับมาที่ถนนเบเกอร์ และอธิบายลำดับและเหตุผลของเหตุการณ์ให้วัตสันฟัง อาร์ชีและสปอลดิงซึ๋งโฮมส์อนุมานได้ว่าเป็นเคลย์จากคำอธิบายลักษณะที่วิลสันให้ไว้ ได้สร้างสันนิบาตผมแดงเพื่อให้วิลสันยุ่งอยู่กับงานตลอดทั้งวัน เพื่อให้เคลย์สามารถขุดอุโมงค์จากห้องใต้ดินของโรงรับจำนำไปยังห้องนิรภัยของธนาคารได้
ประวัติการตีพิมพ์
"สันนิบาตผมแดง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1891 และในสหรัฐอเมริกาในในนิตยสารสแตรนด์ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1891 ภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 10 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ตีพิมพ์ในนิตยสารสแตรนด์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด การผจญภัย ซีงตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1892
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย เกิดขึ้นหลังการสลายตัวของขบวนการเสรีไทยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่ในขบวนการเสรีไทยและบุคคลในคณะราษฎร พ.ศ. 2475 ที่สนับสนุน นายปรีดี พนมยงค์ อาทิ พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์, นายสงวน จูฑะเตมีย์, นายทองเปลว ชลภูมิ, นายดิเรก ชัยนาม, หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์, พันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม เป็นต้น โดยมี พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรค และ นายทองเปลว ชลภูมิ เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคแนวรัฐธรรมนูญเคยชนะการเลือกตั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป สิงหาคม พ.ศ. 2489 ได้เป็นพรรคจัดตั้งรัฐบาล โดยมี พล.ร.ต.ถวัลย์ หัวหน้าพรรคเป็นนายกรัฐมนตรี
พรรคแนวรัฐธรรมนูญถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง
ญาณิศา ธีราธร
ประวัติ
ญาณิศา ธีราธร (นามสกุลเดิม : คำเนียม) ตามลำดับ เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเกิดที่กรุงเทพมหานคร
ประวัติการศึกษา ระดับประถมศึกษาที่ : ยุวทูตศึกษา ระดับมัธยมต้น ที่ : โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยรังสิต ระดับมัธยมปลายที่ : Heathfield International School สำเร็จการศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับ2 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ความสามารถพิเศษ กีฬายิมนาสติก เล่นมาตั้งแต่เด็กคือเรียนมาตั้งแต่อายุ 4 ขวบ เคยผ่านการคัดเลือก 25 คน เพื่อแข่งขันออมสินยิมนาสติกลีลา ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา รุ่นยุวชนไม่เกิน 12 ปี รวมถึงเคยเรียนบัลเล่ต์มาก่อน สามารถร้องเพลง ขี่ม้า เต้น ยิงปืน เดินแบบ รวมถึงการสื่อสารได้ 2 ภาษา อังกฤษ และไทย
ในวงการบันเทิง
ใน พ.ศ. 2564 ญาณิศา เธอกำลังมีผลงานละครซิทคอมเป็นนักแสดงนำเรื่องแรก กู้ภัยอาสารัก แสดงคู่กับ อัครพรรฒ บุนนาค ผลิตโดย บริษัท ปรากฏการณ์ดี จำกัด ได้รับการตอบที่ดีและเธอมีผลงานละครหลังข่าวเรื่อง เผาขน ในบทบาท ร.ต.ท. มุทิตา แสดงคู่กับ ชนะพล สัตยา ผลิตโดย บริษัท โคลีเซียม อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด และได้รับกระแสตอบที่ดีจนถึงเรตติ้งละครตอนจบ 6.70 เฉลี่ยในช่วงละครประจำเดือนมิถุนายนในช่วงไพรม์ไทม์ เรตติ้งเฉลี่ย 5.16
ใน พ.ศ. 2565 ญาณิศา เธอกำลังมีผลงานละครหลังข่าวเป็นนักแสดงหญิงคู่รองเรื่อง ชาติพยัคฆ์คมนักเลง และละครเย็นก่อนข่าวเป็นนักแสดงนำเรื่อง พยัคฆ์ยี่เก แสดงคู่กับ ริส วิชญพงศ์ เอี่ยมสะอาด พระเอกน้องใหม่ ผลิตโดย บริษัท โคลีเซียม อินเตอร์กรุ๊ป จำกัด ในขณะอยู่ช่วงในการถ่ายทำ
พิธีกร
ออนไลน์
สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ
สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ (Magical girl lyrical Nanoha) เป็นอนิเมะของประเทศญี่ปุ่น แนวสาวน้อยเวทมนตร์ ซึ่งประกอบไปด้วย จอมเวท อุปกรณ์ใช้เวท และเวทมนตร์ ผลงานของบริษัทเซเวนอากส์ (Seven Arcs) กำกับโดย อากิยูกิ ชินโบ เริ่มฉายผ่านทางสถานีโทรทัศน์ในญี่ปุ่น ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 มีทั้งหมด 4 ภาค ได้แก่
สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ ได้มีภาค The Movie 1st และ The Movie 2nd A's ซึ่งได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในญี่ปุ่นไปแล้ว
ในประเทศไทย สาวน้อยจอมเวท นาโนฮะ ออกจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA และเคยออกอากาศทางช่อง ทรู สปาร์ก ของสถานีโทรทัศน์เคเบิล ทรูวิชั่นส์
เนื้อเรื่อง
ทาคามาจิ นาโนฮะ เด็กชั้นป.3 ได้พบกับ "ยูโน" นักเวทจากโลกต่างมิติ ซึ่งกำลังตามเก็บจูเวลซี้ด แต่เสียท่าศัตรูจนสะบักสะบอม ทำให้ได้ค้นพบพลังเวทที่ยิ่งใหญ่ในตัวของนาโนฮะ และนาโนฮะก็เลือกที่จะใช้พลังเวทเพื่อปกป้องผู้คน ซึ่งเป็นภาระอันยิ่งใหญ่จนเกินกำลังของเด็กป.3 แต่กระนั้นเธอก็ยังไม่ยอมย่อท้อและยังคงตามเก็บจูเวลซี้ดเพื่อช่วยยูโนต่อไป จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้พบกับสาวน้อยจอมเวทอีกคนที่ชื่อ "เฟท เทสทารอสซ่า" ซึ่งตามเก็บจูเวลซี้ดเพื่อแม่ของเธอ ทำให้สาวน้อยทั้งสองต้องมาต่อสู้กัน ในที่สุดแม่ของเฟทก็เปิดเผยความจริงที่ว่าเฟทไม่ใช่ลูกสาวของเธอเป็นเพียงแค่ร่างโคลนของลูกสาวที่เสียชีวิตไปในอุบัติเหตุ และใช้ตัวเฟทในการคืนชีพให้กับลูกสาวของเธอ ต่อมาฝ่ายควบคุมมิติเวลาจากมิดชิลด้า ก็เข้ามาทำลายแผนแม่ของเฟท และให้เฟทไปเป็นพยานในการตัดสินคดี
เวลาผ่านไปหลายเดือนหลายสิ่งดูสงบ ก็เกิดเหตุการณ์ใหม่ขึ้น "หนังสือแห่งความมืด" ได้ถูกปลดผนึกขึ้นมาต่อหน้าของ "ยางามิ ฮายาเตะ" เด็กสาวที่พิการเดินไม่ได้ และทำให้ปลดปล่อยเหล่าอัศวินผู้พิทักษ์ทั้ง 4 คน ประกอบด้วย "วีต้า ซิกนัม ชามัล และ ซาฟีร่า" ซึ่งทั้ง 4 คนปรารถนาให้หนังสือแห่งความมืดดูดกลืนพลังเวทจนครบ 666 หน้า เพื่อให้ฮายาเตะหายจากอาการป่วยที่ร้ายแรง แต่ฮายาเตะไม่เห็นด้วย ทั้ง 4 คนจึงแอบทำให้หนังสือสมบูรณ์โดยเร็วที่สุดก่อนที่ฮายาเตะจะตาย หนึ่งในผู้ที่ถูกดูดพลังเวทไปด้วยก็คือ นาโนฮะ อุปกรณ์ของเธอก็ได้พังหลังจากต่อสู้กับวีต้า เรซิ่งฮาร์ทและบัลดิชก็ได้อัปเกรดพลังให้เหมือนกับเหล่าอัศวิน ในขณะที่ต่อสู้กันก็มีจอมเวทของหน่วยดูแลมิติจากสำนักงานใหญ่ 2 คนมาโจมตีและจับนาโนฮะกับเฟทขังไว้ แล้วเรียกฮายาเตะออกมาโดยปลอมตัวเป็นนาโนฮะกับเฟทโดยเล่นละครว่าฆ่าวีต้าและซาฟีร่า (เป็นสุนัขจิ้งจอก) ทำให้ฮายาเตะปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของหนังสือแห่งความมืดออกมา สามารถใช้พลังของผู้ที่ถูกดูดพลังได้อีกด้วย และยังดูดร่างของเฟทเข้าไป เมื่อเฟทตื่นขึ้นมา ได้พบกับความฝันที่เป็นจริงของเธอ คือ ครอบครัวที่อบอุ่น เธอได้อยู่กับแม่ และพี่สาวของเธอ(ที่ตายไปแล้ว)เธอปฏิเสธที่จะอยู่ด้วย พี่ของเธอได้บอกวิธีออกจากหนังสือแห่งความมืด เฟทออกมาได้สำเร็จ ฮายาเตะสามารถควบคุมหนังสือแห่งความมืดได้แล้ว แต่ไม่สามารถหยุดโปรแกรมทำลายล้างที่ทำงานอยู่เนื่องจากจนเองได้ปลดปล่อยหลังของหนังสือออกมาทุกคนจึงร่วมมือกับนาโนฮะในการทำลายโปรแกรมของหนังสือแห่งความมืด
6 ปีผ่านไป พันโทยางามิ ฮายาเตะ ได้ก่อตั้งหน่วยแผนกปฏิบัติการที่6 ขึ้นมาเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ที่เกิดจาก ลอสโลเกียร์ปริศนา "เรลิค" โดยมี นาวาอากาศเอกทาคามาจิ นาโนฮะ มาเป็นครูฝึกประจำหน่วยเพื่อฝึกให้กับเด็กใหม่ได้แก่ ซึบารุ นาคาจิมา เด็กที่นาโนฮะช่วยเคยช่วยชีวิตไว้ เทียน่า แลตเตอร์คู่หูของซึบารุ คาโร รู ลูเชีย นักอัญเชิญมังกรและเอริโอ มอลเดียลเด็กในความดูแลของเฟทและอันตรายครั้งใหม่ได้เกิดจากฝีมือของ เจล สกาลิเอ็ตตี้ อาชญากรต่างมิติ กับ 12 มนุษย์จักรกลสงคราม และวีวีโอ้ลูกสาวบุญธรรมของนาโนฮะคือปริศนาที่ต้องไขให้ได้
ทาคามาจิ วีวีโอ นักเรียนประถมปีที่ 4 ได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากนาโนฮะและเฟท (จากภาค StrikerS) กำลังเรียนในโรงเรียนเซนต์ฮิลด์ เธอได้รับดีไวซ์ Sacred Heart จากนาโนฮะ ทำให้สามารถแปลงร่างเป็นผู้ใหญ่ได้ ในขณะเดียวกันภัยอันตรายได้เริ่มคืบคลานเข้ามาหาเธออย่างเงียบๆ
ตัวละครใหม่(ในภาค A's)
มันก็คืออัศวินที่ถูกสร้างจากโปรแกรมคาถาของหนังสือแห่งความมืด (คัมภีร์ท้องฟ้ายามราตรี) เพื่อใช้ในการปกป้องผู้ถือครอง และรวบรวมพลังเวท ตามคำสั่งของโปรแกรมหลัก เหล่าอัศวินจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัด และผ่านประสบการณ์รบต่างๆมาอย่างโชกโชนตามอายุที่มีมายาวนานของคัมภีร์
อาวุธคู่กายคือดาบ เลวานทีน (Laevatein) ถนัดการต่อสู้ระยะประชิดและมีท่าไม้ตายโจมตีที่รุนแรง ตัว Laevatein สามารถแยกฝักดาบออกมาใช้ต่างหากเพื่อป้องกันการโจมตีได้ อีกทั้งตัวดาบเปลี่ยนสภาพเป็นดาบแส้ (Schlange form) สำหรับการโจมตีระยะกลาง และสามารถรวมกับตัวดาบให้กลายเป็นโหมดธนูสังหาร (Bogen form)ซึ่งมีท่าไม้ตายโจมตีระยะไกลที่รุนแรง คือ Storm Falcon
ตัวละครใหม่(ในภาค Strikers)
พี่สาวของซูบารุ อายุและยศมากกว่าซูบารุสองปี ได้เฟทช่วยไว้จากอุบัติเหตุไฟไหม้เมื่อสี่ปีก่อน ปัจจุบันทำงานอยู่ที่หน่วยภาคพื้นดินที่ 108 เช่นเดียวกับพ่อของเธอ ดีไวซ์ของเธอคือ บลิทซ์ คาลิเบอร์ (Blitz Caliber)และรีวอลเวอร์ นัคเคิล กับโรลเลอร์สเกต ที่เคยเป็นของเมแกน อัลไพน์ เวทมนตร์ของเธอเป็นสายเบลก้าผสมมิดชิลด้า ภายหลังได้อัพเกรดอาวุธให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น เพราะทางแผนกปฏิบัติการที่ 6 มอบให้ เด็กที่นาโนฮะช่วยไว้จากอุบัติเหตุไฟไหม้สนามบินจากลอสต์โลเกียเมื่อสี่ปีก่อน ทำให้เธออยากเป็นจอมเวทเหมือนาโนฮะเพราะเป็นไอด้อลประจำใจและพยามฝึกเวทที่ตัวเองไม่ชอบเพราะ เกลียดการทำร้ายกันเพื่อใช้พลังนั้นช่วยผู้คน หลังจากสอบผ่านการเลื่อนขั้นจอมเวทเป็นB ก็ได้รับการทาบทามจากหน่วยRiot6 เพื่อให้เข้าร่วมหน่วย อาวุธของเธอคือสนับมือชื่อ รีวอลเวอร์ นัคเคิล และโรลเลอร์สเกต เวทมนตร์ของเธอเป็นสายเบลก้าผสมมิดชิลด้า ภายหลังเธอได้อัพเกรดอาวุธให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ตัวสนับมือยังเป็นอันเดิม แต่ได้เปลี่ยนตัวโรลเลอร์สเบลดเป็นดีไวซ์ มัค คาลิเบอร์ (Mach Caliber) ซึ่งมีความเร็วและความทนทานเพิ่มมากขึ้น มีท่าไม้ตายคล้ายท่าของนาโนฮะ คือ Divine buster แต่เป็นระยประชิดและความจริงแล้วซูบารุและพี่สาวกิงกะนั้นเป็นมนุษย์จักรกลสงครามโดยมีต้นแบบมาจากแม่ของซูบารุและกิงกะเพราะไม่มีลูกจึงรับทั้งสองคนไว้ดูแลเลย เป็นคู่หูกับซูบารู มีปืนเป็นอาวุธ เป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง และวางแผนได้ดี เป็นจอมเวทสายมิดชิลด้าระดับBมีทักษะในด้านการยิงกระสุนเวท และเวทหลากหลาย และยังมีทักษะในด้านวิเคราะห์วางแผนและเป็นผู้นำด้วย เธอสอบตกการสอบเข้าโรงเรียนทัพฟ้าและเข้าโรงเรียนเตรียมทัพบกจนมีคนค่อนขอด ว่าทัพบกมันง่ายกว่าสินะทำให้เธอเจ็บใจ แต่ก็ได้พบกับซูบารุและต้องจับคู่กันช่วงแรกเธอไม่ชอบซูบารุเพราะชอบทำพลาด ซึ่งส่งผลต่อคะแนนของเธอ และเธอคิดว่าซูบารุเป็นลูกคุณหนูเข้ามาเรียนเล่นไม่ก็เส้นเข้ามา แต่หลังจากที่ได้พบความใสซื่อและร่าเริงของซูบารุเธอก็ชอบซูบารุ และกลายเป็นคู่สุดยอดของโรงเรียนไป เธอค่อนข้างฝังใจเรื่องของพี่เธอที่ตายในภารกิจ ปกติเธอจะเป็นคนจริงจังและดูเยือกเย็นแต่จริงๆแล้วกลับชอบฝืนเพราะคิดว่าตัว เองมีปมด้อยเรื่องที่ไม่มีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์เหมือนคนอื่นๆในทีม มีความสามารถในการยิงปืนเวทมนตร์และการสร้างภาพลวงตา ดีไวซ์ของเธอชื่อ ครอส มิราจ (Cross Mirage) ปกติจะอยู่ในรูปการ์ด และจะกลายเป็นปืน และมี Ai ในตัว เมื่อถูกเรียกใช้งาน ความฝันของเธอคือการเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการ เธอรับช่วงต่อจากพี่ชายที่เสียชีวิตไปแล้วเมื่อหกปีก่อน
เป็นเด็กที่เกิดมาจาก โปรเจกต์ F (โครงงานวิจัยผลิตนักเวทเทียม) แทนลูกชายที่เสียไปของครอบครัวหนึ่ง แต่แล้วก็ถูกลักพาตัวไปทดลองเนื่องจากมีพลังเวทสูงจนแทบสูญเสียความเป็นมนุษย์ โชคดีที่ได้ เฟท ซึ่งทำคดีดังกล่าวช่วยเอาไว้ และพาไปเลี้ยงดูที่บ้านเด็กกำพร้าโดยมีเฟทเป็นผู้ดูแล และมีรินดี้ แม่บุญธรรม ด้วยพลังเวทที่มีมาแต่เกิดของเอริโอทำให้เรียนรู้เวทมนตร์ได้เร็วและตัดสินใจเข้าหน่วยงานบริหารมิติเวลาโดยมีระดับจอมเวทB สายเบลกา เอริโอได้เข้าร่วมกับหน่วย Riot6 พร้อมกับคาโร ในทีมLighting ที่มีเฟทเป็นหัวหน้าทีมซึ่งในช่วงเวลาที่อยู่ในหน่วยก็ได้รับการฝึกสอนโดยนาโนฮะไปพร้อมกับลูกทีมคนอื่นๆ และพัฒนาความสามารถเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะด้านความเร็ว และเวทสายฟ้าซึ่งเรียนมาจากเฟท โดยมีเฟทเป็นคนดูแล และอยู่ในหน่วยของเฟท เป็นคู่หูของคาโร ดีไวซ์คู่กายคือ สตราด้า (Strada) จะอยู่ในรูปของนาฬิกา เมื่อถูกเรียกใช้งานจะกลายเป็นหอกมีพลังโจมตีสูง มีท่าไม้ตายคือ Thunder Rage เขาได้รับการฝึกฝนมาจากเฟท จึงมีรูปแบบและความเร็วในการโจมตีสูง มักจะเป็นแนวหน้ายามปฏิบัติงานกับคาโรเสมอ
เป็นผู้อัญเชิญมังกร ในอดีตเธอเกิดที่โลก Alzas ในเผ่านักอัญเชิญ แต่ด้วยพลังเวทที่มหาศาลของเธอ ทำให้คนในเผ่าได้เนรเทศเธอออกจากเผ่าเพราะความกลัว คาโรร่อนเร่ไปพร้อมกับฟริดจ์มังกรน้อยจนกระทั่งได้หน่วยTSABรับตัวมาแต่ทว่า พลังที่มหาศาลของเธอก็ทำให้เธอไม่สามารควบคุมได้และถูกควบคุมดูแลอย่างเข้มงวด จนกระทั่งเฟทมารับไปดูแล หลังจากนั้นคาโรก็ไปอยู่หน่วยดูแลสัตว์ป่าที่Supool และคาโรได้พบว่าพลังของเธอเหมาะกับงานนี้ คาโรได้ถูกเชิญเข้าหน่วยRiot 6 จึงได้พบกับเฟทอีกครั้ง เธอได้พบกับเอริโอเด็กอีกคนที่เฟทรับดูแลเช่นกันและเริ่มสนิทกัน และทั้งสองได้อยู่ในทีม Lighting ที่เฟทเป็นหัวหน้าทีม ในตอนจบภาค Strikers คาโรและเอริโอ้ได้กลับไปที่ Supool ไปทำหน้าที่ดูแลสัตว์ป่าด้วยกัน คาโรนั้นเริ่มต้นที่เป็นจอมเวทระดับ C และในตอนท้ายจบลงที่ระดับ A+ คาโรนั้นไม่ถนัดเวทโจมตี แต่ถนัดเวทเสริมความสามารถ ซึ่งจะเร่งความสามารถของเพื่อนร่วมทีมให้มากขึ้น การโจมตีของคาโรจะเป็นการใช้มังกรที่เป็นคู่หู ฟริดจ์ โจมตีแทนมากกว่า ดีไวซ์ของคาโรคือ เครีเคออน (Kerykeion) เป็นดีไวซ์แบบใหม่ที่เรียกว่า Boost Device อยู่ในรูปถุงมือ เป็นกำไลและอยู่ในรูปถุงมือเมื่อถูกเรียกใช้งาน สามารถใช้เวทเพิ่มความสามารถให้กับคนอื่นได้ เช่น Boost up,Speed up ซึ่งเวลาใช้จะมีปีกแสงยื่นออกมา เธอทำงานอยู่ในหน่วยของเฟท เป็นคู่หูของเอริโอ มีสัตว์เลี้ยงเป็นมังกรชื่อ ฟรีดริช เธอสามารถใช้มนต์พิเศษอัญเชิญมังกรได้ 2 แบบ และถนัดการใช้เวทสนับสนุน
เธอเป็น โซล ยูนิซัน ดีไวส์ (วิญญาณที่สามารถรวมร่างกับนักเวทคนอื่นและเพิ่มความสามารถได้)ที่ตั้งชื่อให้ว่า รีนฟอร์ซ ซไว เพราะเป็นคำสัญญาที่ให้ไว้กับโซล ยูนิซัน ดีไวส์ ของโปรแกรมป้องกันตัวเองจากหนังสือแห่งความมืดที่แยกออกมาตัวดั้งเดิมที่ถูกทำลายในภาค A's แต่จะเรียกสั้นๆว่า รีน มีขนาดตัวเล็กเท่าตุ๊กตา ถนัดมนต์สายสนับสนุน เธอมักจะทำงานร่วมกับฮายาเตะและไปไหนมาไหนกันด้วยเสมอ เธอสามารยูนิซันได้ 3 คนคือฮายาเตะ วีต้า และซิกนัม เป็นเด็กที่ถูกช่วยเหลือโดยหน่วยที่6 มีพลังเวทมากมายซุกซ่อนอยู่ในตัว ตอนนี้นาโนฮะกับเฟทจะเลี้ยงดูแทนแม่ของวีวีโอ้ โดยที่นาโนฮะเป็นผู้เลี้ยงดูส่วนเฟทเป็นผู้ปกครอง ภายหลังได้ถูกลักพาตัวไปเพื่อใช้ให้ควบคุมเปลแห่งราชาจนพวกนาโนฮะต้องไปช่วยออกมาเธอเป็นเด็กที่น่ารักและเรียกนาโนฮะและเฟทว่าคุณแม่ ทั้งสองใจดีต่อเธอมากจึงทำให้เธอติดทั้งสองมากและนาโนฮะก็รักเด็กคนนี้มากเช่นกัน ซึ่งความจริงแล้วตัวของวีวีโอ้นั้นเป็นร่างของราชาเบลก้าโบราณ
เป็นอาชญากรต่างมิติ ที่ถูกออกหมายจับทั่วทุกมิติ เป็นผู้อยู่เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด และเป็นผู้สร้างมนุษย์จักรกลสงครามทั้ง 12 ตัว รวมทั้งเป็นคนสร้างโปรเจกต์ F(โครงงานวิจัยผลิตนักเวทเทียม)ขึ้นมา มีแผนการที่จะยึดครองโลก โดยใช้เปลแห่งราชา(เปลแห่งเซโอ)เป็นอาวุธในการทำลายโลก
เครื่องจักรกลรูปแบบมนุษย์ที่เจล สกาลิเอตี้ สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในแผนการ มี่ทั้งหมด 12 เครื่อง
นัมเบอร์ 1 อูโน่
นัมเบอร์ 2 ดูเอล
นัมเบอร์ 3 เทร IS ไดรอิมเพาล
นัมเบอร์ 4 ควอโทล IS ซิงเวอร์คาเท็น
นัมเบอร์ 5 ซิงเกล IS รับเบอร์ดีโทนาเทิล
นัมเบอร์ 6 เซน IS ดี๊บไดรเวอร์
นัมเบอร์ 7 เซตเต้ IS ซลอตเตอร์อาร์ม
นัมเบอร์ 8 ออตโต้ IS เรย์สตรอม
นัมเบอร์ 9 โนเว IS เบรกไลเนอร์
นัมเบอร์ 10 ดิเอซี่ IS เฮวี่บาเรล
นัมเบอร์ 11 เว็นดี้ IS แอร์เรียลลีฟ
นัมเบอร์ 12 ดี๊ด IS ทวินเบลด
เด็ทม็อลท์
เด็ทม็อลท์ (Detmold, ) เป็นเมืองในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี มีประชากรราว 74,000 คนในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐลิพเพอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1468 ถึง 1918 และรัฐอิสระลิพเพอ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1947
ซาเวจ (อีพี)
ซาเวจ (Savage) เป็นอีพีแรกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เอสปา วางจำหน่ายโดย เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2021 และมีจำหน่ายสามเวอร์ชันได้แก่ P.O.S, Synk Dive และ Hallucination Quest ประกอบด้วยเพลงหกเพลง รวมทั้งเพลงนำในชื่อเดียวกัน
ส่วนใหญ่เป็นแนวเพลงป็อปที่มีองค์ประกอบของแดนซ์ป็อป ไฮเปอร์ป็อป และ อิเล็กโทรป็อป อีพีนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงให้เห็นถึงแนวดนตรีของวง องค์ประกอบและการผลิตของเพลง ซาเวจ ได้รับการจัดการโดยนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์มากมาย รวมถึง ยู ย็อง-จิน  Kenzie แบรนดอน กรีน  มาร์คัส โลแมกซ์ และ เฮย์ลีย์ คิโยโกะ โดยมี อี ซู-มัน ผู้ก่อตั้ง เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง เนื้อเพลง อัลบั้มนี้ยังเป็นส่วนขยายจักรวาลเสมือนจริงของเอสปา
ผลการดําเนินงานการค้า
เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม มีรายงานว่ายอดสั่งจองล่วงหน้าของ ซาเวจ มียอดรวมมากกว่า 401,088 ชุด ตามมาด้วยชาร์ต ฮันทอ ของเกาหลีใต้ อีพีนี้เป็น "อัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดสำหรับเกิร์ลกรุ๊ปในชาร์ต" หลังจากที่ขายได้มากกว่า 200,000 ชุดในวันที่สองของการเปิดตัว ในเกาหลีใต้เปิดตัวบนชาร์ต แกออนอัลบั้มชาร์ต เมื่อวันที่ 3–9 ตุลาคม ค.ศ. 2021 นอกจากนี้ อีพี ยังติดอันดับชาร์ตอัลบั้มรายวันและรายสัปดาห์เช่น Hanteo Chart, Synnara Record, Kyobo Bookstore และ Gaon Retail Album Chart ภายใน 15 วัน หลังจากการปล่อยมีรายงานว่า ซาเวจ มียอดขายถึง 513,292 ชุด ในญี่ปุ่นขึ้นถึงอันดับที่ 18 บนชาร์ตของ บิลบอร์ดญี่ปุ่น ฮอต อัลบั้ม และขึ้นถึงอันดับที่ 7 ของชาร์ต ออริคอน อัลบั้มชาร์ต
ในสหรัฐอเมริกา เอสปา เปิดตัวบนชาร์ต บิลบอร์ด 200 โดย อีพี เข้าสู่อันดับที่ 20 และกลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่มีอันดับสูงสุดของเกิร์ลกรุปเคป็อปในประวัติศาสตร์ บิลบอร์ด ซาเวจ ยังขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ต บิลบอร์ด เวิลด์อัลบั้ม และ อัลบั้มอิสระ และเปิดตัวที่อันดับสองในชาร์ต ยอดขายอัลบั้มยอดนิยม ด้วยยอดขาย 17,500 ชุด
ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก
ยูเอช-60 แบล็คฮอว์ค (UH-60 Black Hawk) เป็นเฮลิคอปเตอร์ใช้งานทั่วไป ในกองทัพไทยเรียกว่า ฮ.ท.60 ผลิตโดยบริษัทซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์ประเทศสหรัฐอเมริกา มันถูกใช้ในภารกิจลำเลียงทหารครั้งละ 11-15 นาย
แบล็คฮอว์คเป็นเฮลิคอปเตอร์สี่ใบพัด สองเครื่องยนต์ที่ผลิตโดยซิคอร์สกี้ แอร์คราฟท์ ซิคอสกี้เสนอการออกแบบเอส-70 ให้กับการแข่งขันในระบบอากาศยานขนส่งยุทธวิธีสารพัดประโยชน์ของกองทัพบกสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2515 กองทัพบกได้ตั้งชื่อให้กับต้นแบบว่าวายยูเอช-60เอและได้เลือกแบล็คฮอว์คให้เป็นผู้ชนะของโครงการในปีพ.ศ. 2519 หลังจากการแข่งขันกับวายยูเอช-61 ของโบอิง เวอร์ทอล ยูเอช-60เอเข้าประจำการในกองทัพบกในปีพ.ศ. 2522 เพื่อเข้าแทนที่ยูเอช-1ไอโรควอยส์ในฐานะเฮลิคอปเตอร์ขนส่งทางยุทธวิธี
การพัฒนา
ในปลายปีพ.ศ. 2523 รุ่นได้ถูกพัฒนาเป็นยูเอช-60แอลซึ่งมีจุดเด่นในเรื่องกำลังที่มากกว่าด้วยเครื่องยนต์ใหม การผลิตในปัจจุบันคือรุ่นยูเอช-60เอ็มจะถูกขยายระยะการใช้งานของแบบยูเอช-60 ไปจนถึงปีพ.ศ. 2563 โดยมีจุดเด่นที่ยังคงเป็นกำลังและการยกที่มากขึ้น ระบบควบคุมการบินและควบคุมการนำร่องแบบใหม่
การออกแบบ
เฮลิคอปเตอร์แบล็คฮอว์คสามารถทำภารกิจได้อย่างหลากหลายที่รวมทั้งการขนส่งทหาร สงครามอิเลคทรอนิก และการอพยพทางอากาศ รุ่นที่ออกแบบมาเพื่อบุคคลสำคัญมีชื่อว่าวีเอช-60เอ็นถูกใช้เพื่อขนส่งบุคคลที่สำคัญของรัฐบาลและเฮลิคอปเตอร์ที่ถูกเรียกว่า"มารีน วัน"ที่มีไว้สำหรับประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในปฏิบัติการจู่โจมทางอากาศมันจะสามารถเคลื่อนย้ายทหารได้ 11 นายพร้อมอุปกรณ์หรือเปลี่ยนตำแหน่งของปืนใหญ่เอ็ม102 ฮาวไอเซอร์ขนาด 105 ม.ม.พร้อมกระสุน 30 นัดและลูกเรืออีกสี่นายได้ภายในครั้งเดียว อีกอย่างหนึ่งคือมันสามารถบรรทุกสินค้าได้ 1,170 กิโลกรัมหรือขนสินค้าแบบห้อยได้ 4,050 กิโลกรัม แบล็คฮอว์คติดตั้งระบบอิเลคทรอนิกอากาศที่ก้าวหน้าและที่ทั้งที่เพิ่มความทนทานและความสามารถอย่างระบบจีพีเอส
ยูเอช-60 สามารถติดตั้งปีกที่ด้านบนของลำตัวเพื่อบรรทุกถังเชื้อเพลิงหรืออาวุธ ระบบปีกนี้ถูกเรียกว่าอีเอสเอสเอส (external stores support system) มันจะมีที่ติดตั้งสองตำแหน่งบนแต่ละปีกเพื่อบรรทุกถังขนาด 870 ลิตรสองถังและถังขนาด 1,700 ลิตรสองถัง อีเอสเอสเอสยังสามารถบรรทุกอาวุธอย่างจรวด ขีปนาวุธ และแท่นปืนได้ 4,500 กิโลกรัม ระบบดังกล่าวเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2529 อย่างไรก็ตามก็พบว่าถังทั้งสี่จะบดบังมุมการยิงของปืนที่บริเวณประตู เพื่อลดปัญหาระบบถังภายนอกหรืออีทีเอส (external tank system) พร้อมปีกที่จะบรรทุกพวกมันจึงถูกสร้างขึ้นมา
ราคานั้นขึ้นอยู่กับแต่ละแบบเนื่องมาจากความพิเศษ อุปกรณ์ และปริมาณของมัน ตัวอย่างเช่น ยูเอช-60แอล แบล็คฮอว์คของกองทัพบกสหรัฐฯ มีราคา 5.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในขณะที่เอ็มเอช-60จี เพฟฮอว์คของกองทัพอากาศมีราคา 10.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
สหรัฐอเมริกา
ยูเอช-60 ได้เข้าประจำการครั้งแรกพร้อมกับกองพลขนส่งทางอากาศที่ 101 ของสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2522 ยูเอช-60 ได้เข้าร่วมรบครั้งแรกในการบุกเกรนาด้าของสหรัฐฯ เมื่อปีพ.ศ. 2526 ยูเอช-60 ยังได้ทำหน้าที่ในการบุกปานามาของสหรัฐฯ เมื่อปีพ.ศ. 2532 อีกด้วย ยูเอช-60เอและยูเอช-60แอล แบล็คฮอว์คได้มีส่วนร่วมในสงครามอ่าวเมื่อปีพ.ศ. 2534 ในปีพ.ศ. 2536 แบล็คฮอว์คได้สร้างชื่อเสียงในยุทธการโมกาดิชูในโซมาเลีย แบล็คฮอว์คยังได้ทำหน้าที่ในบอลข่านและเฮติเมื่อปีพ.ศ. 2533 แบล็คฮอว์คยังคงทำหน้าที่ของมันต่อไปในอัฟกานิสถานและอิรัก
โคลัมเบีย
โคลัมเบียได้รับยูเอช-60 ลำแรกจากสหรัฐอเมริกาเมื่อปีพ.ศ. 2530 กองทัพบกโคลัมเบีย กองทัพอากาศโคลัมเบีย และสำนักงานตำรวจโคลัมเบียใช้ยูเอช-60 เพื่อเคลื่อนย้ายทหารและเสบียงไปยังที่ที่ยากจะเข้าถึงจากทางบก อย่างการเข้าต่อต้านพวกค้ายาเสพติดและกลุ่มกองโจร นอกจากนี้ก็ยังใช้เพื่อการค้นหาและกู้ภัยและการเคลื่อนย้ายทางการแพทย์อีกด้วย โคลัมเบียยังได้ดัดแปลงให้มันเป็นยูเอช-60 แบบติดอาวุธที่มีปีก
อิสราเอล
กองทัพอากาศอิสราเอลได้รับยูเอช-60เอ 10 ลำจากสหรัฐเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2537 มันมีชื่อเล่นว่า Yanshuf ซึ่งแปลว่านกฮูก ยูเอช-60เอเริ่มเข้ามาแทนที่เบลล์ 212 ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล อิสราเอลใช้ยูเอช-60 ทำการรบครั้งแรกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2529 เพื่อต่อต้านกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ในทางเหนือของเลบานอน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ยูเอช-60 สามลำของกองทัพอากาศอิสราเอลถูกใช้เพื่อเป็นพาหนะของประสันตะปะปาจอห์น พอลที่ 3 เมื่อท่านมาเยือนอิสราเอล อิสราเอลมียูเอช-60 46 ลำเมื่อปีพ.ศ. 2551
เม็กซิโก
กองทัพอากาศเม็กซิโกได้รับยูเอช-60 เมื่อปีพ.ศ. 2537 ใช้เพื่อขนย้ายกองกำลังพิเศษ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 สหรัฐได้กล่าวว่าจะมอบเฮลิคอปเตอร์และอุปกรณ์อื่นๆ ให้กับเม็กซิโกเพื่อใช้ต่อสู้กับขบวนการยาเสพติดในสงครามยาเสพติดของเม็กซิโก ในเดือนกรกฎาคมและเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ตำรวจกลางของเม็กซิโกได้ใช้ยูเอช-60 ในการเข้าโจมตีการส่งยาเสพติด
ตุรกี
ตุรกีได้ใช้ยูเอช-60 ในช่วงการสนับสนุนนาโต้ในอัฟกานิสถานและคาบสมุทรบอลข่าน ยูเอช-60 ยังถูกใช้โดยรัฐบาลเพื่อจัดการกับกลุ่มชาวเคิร์ดที่สร้างความรุนแรงตามแนวชายแดนอิรัก
ประเทศอื่นๆ
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้ร้องขอยูเอช-60เอ็ม 14 ลำผ่านทางการขายระหว่างประเทศ ในแพ็คเกจมีทั้งเลเซอร์และเรดาร์เตือนภัยเช่นเดียวกับระบบอาวุธ
วัดชัยมงคล (กรุงเทพมหานคร)
ประวัติ
วัดชัยมงคลสร้างขึ้นมาเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2404 เดิมบริเวณนี้เป็นชุมชนของช่างตีเหล็กและเคยได้ทำพระแสงถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจนเป็นที่พอพระราชหฤทัย เมื่อสร้างวัดจึงขนานนามวัดว่า วัดช่างแสง ตามที่มาของชุมชนช่างตีเหล็กแห่งนี้ ต่อมาจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดชัยมงคล" คาดว่าน่าจะเปลี่ยนชื่อหลัง พ.ศ. 2476 เพราะโรงเรียนวัดที่ตั้งในปีนั้นยังใช้ชื่อว่าโรงเรียนวัดช่างแสงอยู่
ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก
รุ่นต่างๆ
ยูเอช-60 มีแบบมากมายแตกต่างกันไป กองทัพบกสหรัฐจะใช้รุ่นที่มีปีกติดอยู่ด้วยเพื่อบรรทุกถังเชื้อเพลิงหรืออาวุธเสริม แบบต่างๆ นั้นจะมีความสามารถแตกต่างกันไปและอุปกรณ์เฉพาะเพื่อทำหน้าที่แตกต่างกันไป
วัดชัยมงคล (กรุงเทพมหานคร)
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมีขนาด 5 ห้อง มีมุขหน้าและหลัง ซุ้มประตูหน้าต่างทำเป็นซุ้มคล้ายซุ้มบันแถลง หลังคาซ้อน 2 ชั้น 2 ตับ ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับลายปูนปั้นรูปนารายณ์ทรงครุฑ โดยรูปพระนารายณ์สองพระกรอยู่ในท่าพนม อีกสองพระกรถือจักรและตรี รอบอุโบสถมีใบเสมาอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ติดกับผนังอุโบสถ รอบอุโบสถมีใบเสมาอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ติดกับผนังอุโบสถ รูปทรงของใบเสมาเป็นแบบที่นิยมในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว คือประดับวงกลมที่ตรงกลาง ด้านบนเป็นกลีบบัวทรงชายคลุมสามแฉก เหนือขึ้นไปเป็นรัดเกล้า แต่ใบเสมาของวัดชัยมงคลนั้นใหญ่และหนา ต่างจากใบเสมาทั่วไปในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บาง เป็นไปได้ว่าเป็นของที่สร้างหรือซ่อมใหม่ในภายหลัง ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางมารวิชัย ประดิษฐานบนฐานชุกชีซึ่งซ้อนกัน 5 ชั้น ประดับลายปูนปั้นกลีบบัวหงายและลายดอกประจำยาม เพดานอุโบสถเขียนทองลายดาวล้อมเดือน ไม่ปรากฏภาพจิตรกรรมฝาผนัง
ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก
เอส-70เอ
รุ่นเหล่านี้เป็นรุ่นส่งออกของซิคอร์สกี้
วัดชัยมงคล (กรุงเทพมหานคร)
อาคารเสนาสนะ
เจดีย์องค์หนึ่งอยู่หลังอุโบสถ มีเพียงลวดบัวที่ซ้อนกันขึ้นไปคล้ายกับปล้องไฉนแล้วมีปลีอยู่ด้านบนสุด ไม่มีองค์ระฆัง ไม่มีบัลลังก์ ไม่ใช่ทั้งเจดีย์ทรงกลมหรือย่อมุม เจดีย์องค์นี้อยู่คู่กับวัดมานาน ดังปรากฏในชุดภาพถ่ายเก่าของคาร์ล เดอริง ที่เดินทางเข้ามาในสยามในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงต้นสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบรรยายใต้ภาพว่า "วัดช่างแสง" จากภาพนี้พบว่า เจดีย์องค์นี้เคยมีเจดีย์บริวารที่มุมของฐาน มีรูปทรงคล้าย ๆ กัน ซึ่งปัจจุบันไม่มีอยู่แล้ว และตัวฐานเองก็เปลี่ยนไปมาก
ยูเอช-60 แบล็กฮอว์ก
เอส-70เอ
สำหรับรุ่นของซิคอร์สกี้-70 ให้ดูที่เอสเอช-60 ซีฮอว์ก เอชเอช-60 เพฟฮอว์ก และเอชเอช-60 เจย์ฮอว์ก
อดีตประเทศผู้ใช้งาน
ดูที่ซิคอร์สกี้ เอส-70 สำหรับผู้ใช้ที่เป็นพลเมือง
X (แก้ความกำกวม)
X อาจหมายถึง
อาสนวิหารบลัว
อาสนวิหารบลัว (Cathédrale de Blois) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญหลุยส์แห่งบลัว (Cathédrale Saint-Louis de Blois) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลบลัว ตั้งอยู่ในเขตเมืองบลัว จังหวัดลัวเรแชร์ ในแคว้นซ็องทร์-วาลเดอลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญหลุยส์
อาสนวิหารแรนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อ ค.ศ. 1906
ประวัติ
อาสนวิหารสร้างในแบบกอทิกตอนปลาย ซึ่งก่อนจะมีฐานะเป็นอาสนวิหาร เคยเป็นโบสถ์ประเภท "คอลเลจิเอต" ซึ่งสร้างเพื่ออุทิศแก่นักบุญซอแลน การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งในปัจจุบันส่วนประกอบที่สร้างในยุคนี้คงเหลือเพียงร่องรอยในบริเวณห้องเก็บศพใต้โบสถ์และฐานของหอระฆังเท่านั้น หน้าบันหลักและหอนาฬิกาสร้างช่วง ค.ศ. 1544 ต่อมาบริเวณกลางโบสถ์ได้ถูกทำลายโดยพายุเฮอร์ริเคนใน ค.ศ. 1678 และการบูรณะขึ้นใหม่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1680 ถึง 1700 ภายใต้การควบคุมของสถาปนิกอาร์นูล-เซราแฟ็ง ปัวเตอแวง และเพื่อเป็นการสมโภชอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ. 1697 พระเจ้าหลุยส์ที่ 14ได้พระราชทานออร์แกนเพื่อติดตั้งในอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1704 อันเป็นเหตุให้อาสนวิหารแห่งใหม่นี้เปลี่ยนชื่อเพื่ออุทิศให้แก่นักบุญหลุยส์
นับแต่การก่อสร้างเป็นต้นมา อาสนวิหารนี้แทบไม่ได้มีการปรับแต่งใด ๆ เพิ่มเติมเลย มีเพียงแค่ชาเปลแม่พระที่ต่อเติมในปี ค.ศ. 1860 ในความควบคุมของฌูล ปอตีเย เดอ ลา มอร็องเดียร์
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 การทิ้งระเบิดโดยทหารฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำลายงานกระจกสีส่วนใหญ่ของอาสนวิหาร ซึ่งต่อมาเมื่อในปี ค.ศ. 1985 ก็ได้มีการบูรณะซ่อมแซมครั้งใหญ่ นั่นรวมถึงงานกระจกสีใหม่ทั้งหมดสร้างสรรค์โดยยัน ดิบเบตส์ ศิลปินชาวฮอลแลนด์ และฌ็อง โมแร ช่างกระจกสีชาวฝรั่งเศส และได้บูรณะเสร็จสิ้นเมื่อ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2000 งานกระจกสีครอบคลุมหน้าต่างจำนวน 33 บาน ทั้งด้านบนและล่าง รวมเป็นพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 360 ตารางเมตร
ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
งานหน้าบันทางเข้าเป็นงานแบบกอทิกตอนปลายแบบดั้งเดิมอันเป็นยุคเปลี่ยนผ่านไปยังยุคคลาสสิก (สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา) ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งยังพบเห็นส่วนประกอบของยุคกอทิกบางอย่าง เช่น รูปปั้นการ์กอยล์ ฐานครีบยันประดับยอด เป็นต้น และยังพบงานแบบคลาสสิก เช่น งานยอดซุ้มประตูทรงสามเหลี่ยม งานปูนปั้นทรงกลมฝังอยู่บริเวณโค้งสแปนเดรล เป็นต้น
ส่วนที่เด่นที่สุดของอาสนวิหารคือหอระฆังซึ่งประดับอยู่บริเวณประตูทางเข้าทิศเหนือซึ่งตั้งสูงตระหง่านอยู่กลางเมืองบลัว ส่วนฐานของหอสามารถย้อนกลับไปได้ถึงสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 งานก่อสร้างหลักเริ่มในปี ค.ศ. 1544 ประกอบด้วยเสาแบบคอรินเทียนและไอออนิกซึ่งถือเป็นงานแบบสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา บริเวณชั้นสุดท้ายของหอระฆังเป็นหลังคาโดมพร้อมหอส่องสว่าง ซึ่งสร้างเสร็จราวปี ค.ศ. 1603 ซึ่งโดมนี้มีลักษณะเหมือนกันกับที่ยอดหอระฆังของอาสนวิหารนักบุญกาเซียงแห่งตูร์ ซึ่งรวมแล้วถือว่าเป็นอาสนวิหารที่สง่างามและกลมกลืนกันได้ดีระหว่างทั้งสองสถาปัตยกรรม
บริเวณภายใน
อาสนวิหารประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์ขนาดใหญ่และช่องทางเดินข้างขนาบทั้งสองฝั่ง (ทิศใต้และเหนือ) ซึ่งเป็นที่ตั้งของชาเปลด้านใน รวมทั้งบริเวณร้องเพลงสวดและจรมุข อาสนวิหารแห่งนี้ไม่มีส่วนแขนกางเขน
บริเวณร้องเพลงสวด
บริเวณร้องเพลงสวดประกอบด้วยมุขโค้งจำนวนห้าช่องซึ่งขนาบอยู่โดยรอบ บริเวณด้านหลังซึ่งเป็นจรมุข เป็นที่ตั้งของชาเปลยุคคริตส์ศตวรรษที่ 19 ด้านบนบริเวณกระจกมีงานกระจกสีขนาดใหญ่ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนี้ยังมีบริเวณจรมุขที่สร้างเพิ่มมาในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ประดับด้วยเสาแบบเกลียวเลียนแบบงานศิลปะยุคสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสซึ่งถือเป็นตัวอย่างตามแนวคิดแบบคตินิยมสรรผสานในสมัยนั้น
บริเวณกลางโบสถ์และชาเปล
ภายหลังจากพายุเฮอร์ริเคนใน ค.ศ. 1678 เหลือเพียงหน้าบันทางเข้า จรมุขและหน้าต่างทั้งห้าบานเท่านั้น และในระหว่างการบูรณะซ่อมแซมได้ค้นพบสันเพดานโค้งในแบบเก่า
ด้านในประกอบด้วยชาเปลเก่าแก่หนึ่งหลัง สร้างในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ซึ่งตั้งอยู่ภายใต้หอระฆัง และมีสันเพดานโค้งลงมาบรรจบกับหัวเสาลายใบอาแคนธัส บริเวณด้านหน้าฝั่งขวามือของชาเปลนี้ ยังพบงานแกะสลักนูนต่ำหินอ่อนบอกเล่าเรื่องราวของพิธีบัพติศมาของพระเยซู ซึ่งได้ค้นพบจากหลุมฝังพระศพของพระราชนนีของสตานิสวัฟ เลสซินสกี อดีตกษัตริย์แห่งโปแลนด์และดยุคแห่งลอแรน ซึ่งสิ้นพระชนม์ที่บลัว
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์
ห้องเก็บศพใต้โบสถ์ของอาสนวิหารซ่อนอยู่ภายใต้บริเวณร้องเพลงสวด เรียกว่า "ห้องเก็บศพนักบุญซอแลน" ที่ค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1927 ว่ามีร่องรอยของโบสถ์ยุคราชวงศ์การอแล็งเฌียง ซึ่งสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยเหล่าเคานต์ (ขุนนาง) แห่งบลัวเพื่อเป็นที่เก็บเรลิกของนักบุญซอแลน อดีตมุขนายกแห่งชาทร์ และหลังจากนั้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในคราที่มีการสร้างโบสถ์ใหม่ขึ้น ทำให้ส่วนที่เคยเป็นบริเวณร้องเพลงสวดมาก่อนได้กลายเป็นห้องเก็บศพไปโดยปริยาย
ภายในห้องเก็บศพประกอบด้วยบริเวณกลางโบสถ์และบริเวณมุขโค้งด้านสกัดของโบสถ์บาซิลิกาเก่า และบริเวณด้านหลังของแท่นบูชายังมีร่อยรอยของมุขโค้งด้านสกัดแบบครึ่งวงกลมหลงเหลืออยู่ บริเวณฝั่งซ้ายมีช่องฝังศพของอดีตมุขนายกแห่งบลัว
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2015
การแข่งขัน ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2015 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 12 ของทัวร์นาเมนต์ซึ่งจัดขึ้นใน ประเทศลาว เป็นครั้งแรกระหว่างวันที่ 22 สิงหาคม ถึง 4 กันยายน ค.ศ. 2015. ครั้งนี้เกือบจะได้เป็นครั้งแรกที่จะไปเล่นในอินโดนีเซียแต่พวกเขาถูกระงับโดยฟีฟ่าในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015.
ทีม
ชาติสมาชิก 12 ชาติของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน เข้าร่วมในทัวร์นาเมนต์ที่แบ่งเป็นสามกลุ่ม กลุ่มละสี่ทีม แต่อินโดนีเซียถอนทีมไป จึงแบ่งสายใหม่เป็น 2 สายๆละ 5 และ 6 ทีม
ต่อไปนี้เป็นผลการจับสลากในการประชุมสภาเอเอฟเอฟครั้งที่ 15 ที่ประเทศสิงคโปร์ ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2015.
กิล่ามอนสเตอร์
กิล่ามอนสเตอร์ (Gila monster) เป็นกิ้งก่ามีพิษชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Heloderma suspectum พบในเขตทะเลทรายอริโซน่าทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา กิล่ามอนสเตอร์มีความยาวถึงสองฟุต จัดเป็นกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศสหรัฐอเมริกา ลำตัวมีลายดำ ชมพู ส้ม และเหลือง อุปนิสัยเชื่องช้า มักหลบในโพรงเป็นส่วนใหญ่ ล่าสัตว์จำพวกหนู นก และไข่ต่าง ๆ เป็นอาหาร กิล่ามอนสเตอร์สามารถผลิตพิษที่มีผลต่อระบบประสาทของเหยื่อ โดยพิษจะส่งเข้าสู่เหยื่อผ่านทางฟันทางกรามล่าง แต่พิษนี้ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตต่อมนุษย์
กิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีการคุ้มครองโดยกฎหมาย ทั้งในท้องถิ่นคือกฎหมายรัฐอริโซน่า และในระดับประเทศคือกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาและประเทศเม็กซิโก ส่วนในระดับนานาชาติกิล่ามอนสเตอร์เป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข ๒ ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
สำหรับในประเทศไทยมีการจัดแสดงในสวนสัตว์ดุสิตในช่วงปลายปี พ.ศ. 2554 ถึงต้นปี พ.ศ. 2555
ชิยัน
ชิยัน (Chillán) เป็นเมืองในแคว้นญูเบล ประเทศชิลี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานเตียโกราว 400 กม. (249 ไมล์) ทางทิศใต้ เป็นเมืองหลักของจังหวัดดิกิยิน มีประชากรราว 170,000 คน เป็นศูนย์กลางการค้าในพื้นที่ที่มีการปลูกผลไม้ ผลิตเหล้าองุ่นและแป้ง ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1580 ถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1835 และได้สร้างขึ้นใหม่ ต่อมาเกิดแผ่นดินไหวขึ้นอย่างรุนแรงขึ้นอีกในปี ค.ศ. 1939 เมืองมีศูนย์การค้าทันสมัย มีตลาดแบบถนนเปิดโล่ง ขายผัก ผลไม้ งานหัตถกรรม และเสื้อผ้า อยู่หลายช่วงตึก ใกล้ ๆ มีภูเขาที่นิยมในการเล่นสกี
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด
คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด (truncated cuboctahedron) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 12 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 8 หน้า และหน้ารูปแปดเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่า 6 หน้า รวม 26 หน้า แต่หน้าเรียงตัวโดยไม่มีหน้าชนิดเดียวกันอยู่ติดกัน ทรงนี้มี 48 จุดยอด 72 ขอบ และเป็นทรงตันอาร์คิมิดีส (Archimedean solid)
ชื่ออื่นๆ
รูปทรงนี้ยังมีชื่อเรียกอื่นๆ อีกเช่น
สำหรับชื่อ คิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด ได้การตั้งขึ้นโดย โยฮันน์ เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งเป็นการเข้าใจผิด เนื่องจากถ้านำเอาคิวบอกทาฮีดรอน (cuboctahedron) มาตัดปลายจริงๆ จะได้ส่วนที่ตัดเป็นหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าไม่ใช่จัตุรัส
ส่วนชื่อ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่ อาจจะทำให้สับสนกับอีกรูปทรงหนึ่งที่มีชื่อเดียวกันคือ รอมบิคิวบอกทาฮีดรอนใหญ่เอกรูป (uniform great rhombicuboctahedron) ซึ่งไม่ใช่ทรงหลายหน้าแบบนูน (nonconvex)
พื้นที่ผิวและปริมาตร
พื้นที่ผิว A และปริมาตร V ของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด ที่มีความยาวขอบทุกด้านเท่ากับ a สามารถคำนวณได้ดังนี้
พิกัดคาร์ทีเซียน
พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดของคิวบอกทาฮีดรอนปลายตัด สามารถกำหนดพิกัดได้ดังนี้ โดยมีความยาวของขอบทุกด้านเท่ากับ 2 หน่วย
พรรคสหชีพ
พรรคสหชีพ พรรคการเมืองในประเทศไทยในอดีต มีแนวทางการก่อตั้งพรรคและอุดมการณ์คล้ายคลึงกับพรรคแนวรัฐธรรมนูญ คือ เป็นสังคมนิยม แต่ทั้งสองพรรคนี้มิได้ดำเนินการเกี่ยวข้องกัน สมาชิกและผู้ก่อตั้งส่วนใหญ่เป็นสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายอีสาน ที่ให้การสนับสนุน นายปรีดี พนมยงค์ เช่น นายเตียง ศิริขันธ์,  นายจำลอง ดาวเรือง, นายถวิล อุดล, นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ และกลุ่มอื่น เช่น นายจรูญ สืบแสง,  นายสงวน ตุลารักษ์,  นายเดือน บุนนาค, พันเอก กาจ กาจสงคราม เป็นต้น โดยมี พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นหัวหน้าพรรค และนายเดือน บุนนาค เป็นเลขาธิการพรรค
พรรคสหชีพ เป็นพรรคร่วมจัดตั้งรัฐบาลหลังการเลือกตั้งในเดือนสิงหาคม ปี พ.ศ. 2489 กับพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ภายหลังเหตุการณ์กบฏวังหลวง ในปี พ.ศ. 2492 สมาชิกพรรคสหชีพหลายคนถูกลอบสังหาร เช่น นายจำลอง ดาวเรือง, นายถวิล อุดล และนายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถูกสังหารอย่างมีปริศนาที่ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 13 ยามดึก ต่อมาไม่นาน นายเตียง ศิริขันธ์ ก็ถูกสังหารอีกคนหนึ่ง
พรรคสหชีพถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง
มานะ แพรสกุล
นายมานะ แพรสกุล เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 4 สมัย ได้รับการเลือกตั้งครั้งแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ในสังกัดพรรคกิจสังคม
ประวัติ
นายมานะ แพรสกุล เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 ที่จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรของนายยิ่ง กับนางคาเซียม แพรสกุล