cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี
ประวัติ
อรรถวิชช์ สมรสกับพิณ สุวรรณภักดี (สกุลเดิม บูรพชัยศรี) มีบุตร 2 คน
อรรถวิชช์ มีงานอดิเรกคือ การสะสมรถโบราณ โดยได้ดำรงตำแหน่งเป็น เลขาธิการสมาคมรถโบราณแห่งประเทศไทย และเป็นเลขาธิการที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาอีกด้วย นอกจากนี้แล้วยังมีค่ายมวยเป็นของตัวเอง ชื่อ "ส.สุวรรณภักดี" ที่มีนักมวยในสังกัดเป็นแชมเปี้ยนของเวทีมวยลุมพินีในรุ่นแบนตัมเวต (118 ปอนด์) คือขวานเพชร ส.สุวรรณภักดี
การศึกษา
ดร.อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล รุ่น 75 (ศิษย์เก่าดีเด่น) ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่นรหัส 38 (ศิษย์เก่าดีเด่น) ปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายการเงินการธนาคาร มหาวิทยาลัยบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
นอกจากนั้น เขายังผ่านการศึกษาอบรมอีกหลายหลักสูตร อาทิ ประกาศนียบัตรผู้ผ่านการฝึกอบรมวิชาว่าความแห่งสภาทนายความ ประกาศนียบัตรแนวคิดพื้นฐานเกี่ยวกับการจัดการความขัดแย้งด้านนโยบายสาธารณะโดยสันติวิธี ประกาศนียบัตรชั้นสูงหลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสำหรับนักบริหารระดับสูง สถาบันพระปกเกล้า ประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารระดับสูงสถาบันวิทยาการตลาดทุน ประกาศนียบัตร หลักสูตรการพัฒนากรรมการบริษัทมืออาชีพ สมาคมส่งเสริมสถาบันกรรมการบริษัทไทย (IOD) DCP รุ่น107 ประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารระดับสูงด้านการบริหารงานพัฒนาเมือง  มหานคร รุ่น 3 ประกาศนียบัตร หลักสูตรนักบริหารระดับสูง “ธรรมศาสตร์เพื่อสังคม” นมธ.รุ่น1
อรรถวิชช์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตหัวหน้าพรรคได้แนะนำให้ไปเรียนต่อในระดับปริญญาโท จนสำเร็จการศึกษาในสาขากฎหมายการเงินการธนาคารจาก มหาวิทยาลัยบอสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา และลงสมัคร ส.ส.ครั้งแรกกับพรรคประชาธิปัตย์จนได้รับการเลือกตั้งในเวลาต่อมา
การทำงาน
พ.ศ. 2551 อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี ลงสมัครรับเลือกตั้ง เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร กรุงเทพมหานคร เขต 4 คือ เขตจตุจักร, บางซื่อ, หลักสี่ ในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยร่วมทีมกับบุญยอด สุขถิ่นไทย และสกลธี ภัททิยกุล สามารถชนะเลือกตั้งแบบยกทีม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ต่อมาในวันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 อรรถวิชช์ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวว่าได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 เพื่อไปร่วมก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่กับกรณ์ จาติกวณิช อดีตรองหัวหน้าพรรคที่ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์มาแล้วก่อนหน้านั้นโดยได้กราบลาชวน หลีกภัย ประธานสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นผู้ใหญ่ที่นายอรรถวิชช์ให้ความเคารพนับถือเมื่อวันพุธที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2563
โดยในวันศุกร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เวลา 9.30 น. อรรถวิชช์ที่ได้รับมอบหมายจากนายกรณ์พร้อมผู้ร่วมก่อตั้ง 5 คนจะได้เดินทางไปยังสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง หรือ กกต. เพื่อยื่นจดทะเบียนจัดตั้งพรรคใหม่
ทรัพย์สิน
ในปี 2557 เขาเคยชี้แจงต่อ ป.ป.ช. ว่าตนมีทรัพย์สิน 201 ล้านบาท ซึ่งเมื่อรวมกับทรัพย์สินของภรรยาและบุตรจะมี 366.7 ล้านบาท หนี้สิน 1.7 ล้านบาท พร้อมกับชี้แจงว่ามีรายได้ 202,217 บาทต่อเดือน เป็นเงินกองทุนเลี้ยงชีพ และค่าเช่าอสังหาริมทรัพย์
การท่องเที่ยวในประเทศมาดากัสการ์
สถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
จากการที่เกาะมาดากัสการ์ได้เคลื่อนตัวแยกออกจากทวีปแอฟริกาเมื่อประมาณ 165 ล้านปีก่อน พืชและสัตว์เฉพาะถิ่นจึงมีวิวัฒนาการแยกออกไปจากผืนทวีปดังกล่าวตั้งแต่นั้นมา เกาะนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดในโลก และมีชื่อเสียงในระดับนานาชาติของจุดมุ่งหมายด้านการท่องเที่ยวที่เป็นมิตรกับความหลากหลายทางชีวภาพและการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ โดยมุ่งเน้นไปที่ลีเมอร์, นก และกล้วยไม้ มากกว่าครึ่งหนึ่งของเกาะเป็นพันธุ์นกที่เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น ส่วนสัตว์สายพันธุ์พื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่ ลีเมอร์ท้องแดง, อาย-อาย และอินดรี (สายพันธุ์ลีเมอร์ที่ใหญ่ที่สุด)
หนึ่งในสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะสังเกตเห็นอินดรี คือ เขตสงวนอนาลามาซาโอตรา (ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ เพรีเนต) ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวงโดยใช้เวลาเดินทางสี่ชั่วโมง การปรากฏตัวของอินดรีได้ช่วยทำให้เขตสงวนอนาลามาซาโอตราเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของประเทศมาดากัสการ์
สถานที่ทางประวัติศาสตร์สามารถพบได้ทั่วประเทศ แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองหลวง เช่น พระบรมมหาราชวัง หรือโรวาในอันตานานารีโว หรือเนินเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของอัมโบฮีมังกาที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ซึ่งทั้งสองได้รับเลือกเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางยอดนิยมจากอันตานานารีโวถึงโตลีอาราในภาคใต้ผ่านหลายเมืองที่มีชื่อเสียงสำหรับงานฝีมือ อาทิ อัมบาโทลัมพี (หล่ออะลูมิเนียม), แอนท์ไซราเบ (อัญมณี, งานเย็บปักถักร้อย, ของเล่น), อัมโบซิตรา (เครื่องไม้ประดับมุก) และเฟียนารันต์โซอา
จำนวนนักท่องเที่ยว
มีนักท่องเที่ยวมาเยือนประเทศมาดากัสการ์ 312,000 คนในปี ค.ศ. 1990 โดยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 จำนวนนักท่องเที่ยวในประเทศมีการเติบโตในอัตราเฉลี่ย 11% ในแต่ละปี ซึ่ง 60% ของนักท่องเที่ยวเป็นชาวฝรั่งเศส เป็นส่วนใหญ่ เนื่องด้วยการเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ระหว่างประเทศ รวมถึงเส้นทางการบิน คนมีการศึกษาสูงต่างมีความสนใจในด้านพฤกษศาสตร์, ลีเมอร์, นก หรือประวัติศาสตร์ธรรมชาติของประเทศ ที่เป็นจุดสนใจของผู้มาเยือนส่วนใหญ่ ซึ่งมักจะเดินทางมาในฐานะส่วนหนึ่งของการท่องเที่ยว และพักอยู่ในประเทศเป็นระยะเวลานาน ทั้งนี้ การท่องเที่ยวของประเทศมาดากัสการ์ส่วนใหญ่มีปริมาณต่ำ และมีค่าใช้จ่ายสูง
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 การท่องเที่ยวสามารถทำรายได้จากการส่งออกมากเป็นอันดับสองของประเทศ โดยมีรายได้ราว 50 ล้านดอลลาร์สหรัฐในแต่ละปี สำหรับ ค.ศ. 2007 การสนับสนุนการท่องเที่ยวต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของมาดากัสการ์ (ผลกระทบโดยตรงและโดยอ้อม) เป็นที่คาดกันว่าจะมีสัดส่วน 6.3% ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ และงาน 206,000 อัตรา (5.1% ของการจ้างงานทั้งหมด)
การพัฒนาการท่องเที่ยว
ประเทศมาดากัสการ์ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในฐานะที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว โดยประเทศที่มีภูมิทัศน์ที่สวยงามและแหล่งวัฒนธรรมที่เอื้อต่อการท่องเที่ยว ซึ่งทรัพยากรเหล่านี้สร้างโอกาสมากมายสำหรับการพัฒนาทั้งการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและการท่องเที่ยวตามรีสอร์ท แม้จะมีการเจริญเติบโต แต่อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนี้ก็มีขนาดที่เล็กมาก ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมขนาดเล็กกว่าของประเทศเซเชลส์และประเทศมอริเชียสที่เป็นเกาะใกล้เคียง รวมทั้งเป็นอุตสาหรรมที่เล็กที่สุดระหว่างหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย
รัฐบาลมาดากัสการ์ได้ส่งเสริมการท่องเที่ยวในฐานะกลยุทธ์การพัฒนาเศรษฐกิจ ที่มีผู้ยากจนอาศัยอยู่ในประเทศกว่า 70% การท่องเที่ยวนี้จึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นวิธีการลดความยากจนและให้การเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยปัจจุบันเป็นแหล่งรายได้แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ และทางรัฐบาลหวังที่จะเพิ่มในส่วนนี้ ซึ่งยังคงอยู่ในขั้นเริ่มต้นของการพัฒนา โดยมีศักยภาพขนาดใหญ่สำหรับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่จะเติบโตเป็นโครงสร้างปรับปรุงพื้นฐานของประเทศมาดากัสการ์
แอร์มาดากัสการ์ และแอร์ฟรานซ์เป็นผู้ครอบครองการเดินทางทางอากาศ ซึ่งเที่ยวบินมีราคาแพง โดยสถานะของประเทศในฐานะปลายทางระยะไกลมีราคาที่เพิ่มขึ้น
โลตัส อีลิส
โลตัส อีลิส (Lotus Elise) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัท โลตัสจากอังกฤษ เริ่มออกแบบและพัฒนาในปี ค.ศ. 1994 และเปิดตัวครั้งแรกในฐานะรถโรดสเตอร์หลังคาผ้าใบในเดือนกันยายน ค.ศ. 1996 ส่วนรุ่นคูเปใช้ชื่อใหม่ว่า เอ็กซิจ เปิดตัวในปี ค.ศ. 2000
อีลิส ประกอบด้วยโครงไฟเบอร์กราส (fibreglass) ผสมกับอะลูมิเนียม ซึ่งช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับระบบกันสั่นสะเทือน (Suspension) อีกทั้งยังช่วยลดน้ำหนักและลดต้นทุนของรถอีกด้วย อีลิสสามารถทำความเร็วสูงสุดได้ที่ 240 กม./ชม. (150 ไมล์/ชม.) อีลิส จึงเปรียบเสมือนตัวแทนของรถยนต์นั่งสมรรถนะสูงน้ำหนักเบา ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เด่นของรถโลตัสจนถึงทุกวันนี้
โฉมที่ 1
โลตัสอีลิส โฉมปี ค.ศ. 1996 ใช้เครื่องยนต์ 1.8 ลิตรของ Rover K-series I4 รถมีน้ำหนักรวมเพียง 725 กิโลกรัม (1,598 lb) เพราะเหตุนี้เองจึงช่วยให้ทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 5.8 วินาที ทั้งๆที่เป็นที่มีกำลังไม่สูงมากเพียง 118 แรงม้า (88 kW; 120 PS) อีลิสใช้ระบบส่งกำลังเป็นเกียร์ธรรมดา 5 จังหวะ
อีลิสโฉมแรกได้รับการออกแบบโดนนายจูเลียน ทอมสัน (Julian Thomson) หัวหน้าฝ่ายการออกแบบของโลตัส และมีวิศวกรใหญ่คือนายริชาร์ด แร็คแฮม (Richard Rackham)
โฉมที่ 2
โฉมที่ 2 ของออีลิส เปิดตัวในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2000 มีการปรับแต่งหลายส่วนจากโฉมแรกทั้งไฟหน้าและโครงรถ แต่ยังคงใช้เครื่องยนต์ K-series ของโรเวอร์เช่นเดิม และนับเป็นรถคันแรกของโลตัสที่ออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์
โฉมที่ 3
โฉมที่ 3 ของอีลิส เปิดตัวในเดือน กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 มีการปรับแต่งหลายส่วนจากโฉมแรกทั้งไฟหน้าและโครงรถ แต่ใช้เครื่องยนต์ Z-series ของโยโยต้า และนับเป็นรถคันแรกของโลตัสที่ออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์
คัพ 220
โลตัสเปิดตัว อีลีส คัพ 220 (Lotus Elise Cup 220) มาพร้อมเครื่องยนต์นั้นนำของ Elise 220 Cup แบบเบนซิน 4 สูบ 1.8 ลิตร Supercharger Toyota 2ZR-FE 220 แรงม้า ส่งกำลังผ่านเกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ Toyota EC60 manual with sport ratios ลงล้อคู่หลัง มีเฉพาะตลาดสหรัฐฯเท่านั้น
คัพ 250
โลตัสเปิดตัว อีลีส คัพ 250 (Lotus Elise Cup 250) มาพร้อมคำนิยามว่าเป็นรถตระกูลอีลีสที่แรงที่สุดเท่าที่เคยผลิตมา อีลีส คัพ250 จะมาแทนที่อีลีส คัพ 220 เพียบพร้อมแพ็คเกจแอโรไดนามิกรอบคัน ล้ออัลลอยฟอร์จน้ำหนักเบามีทั้งขนาด 16 นิ้วและ 17 นิ้ว รวมถึงการติดตั้งแบตเตอรี่ลิเธียม-ไอออน และเบาะที่นั่งคาร์บอนไฟเบอร์ ลูกค้าทีต้องการลดน้ำหนักเพิ่มเติมก็สามารถสั่ง Carbon Aero Pack ที่จะเปลี่ยนกันชนหน้า สปอยเลอร์หลัง ดิฟฟิวเซอร์และสเกิร์ตด้านข้างให้เป็นวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ซึ่งจะลดน้ำหนักลงได้อีกเกือบ 10 กก. ทำให้น้ำหนักรวมทั้งหมดอยู่ที่เพียง 920 กก. เท่านั้น Read more at https://www.autospinn.com/2016/02/lotus-elise-cup-250-unveiled/#aACxoEUtb8Rzv2oV.99
คัพ 260
โลตัสเปิดตัว อีลีส คัพ 260 (Lotus Elise Cup 260) รุ่นฉลอง 70 ปี !!! Lotus Elise Cup 260 หายากยิ่งกว่าสิ่งใด ของจำนวนน้อยไม่ใช่ว่าของไม่ดี และที่สำคัญของดี มีจำนวนน้อยนั้นมีคุณค่าเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในวงการยานยนต์ เมื่อค่ายรถยนต์สัญชาติอังกฤษได้สร้างสรรค์ Lotus Elise Cup 260 สปอร์ตคาร์รุ่นพิเศษที่จะมีจำหน่ายบนโลกใบนี้เพียง 30 คันเท่านั้น
Elise Sprint
Lotus Elise Sprint สปอร์ตโรสเตอร์หุ่นเฟิร์ม เพิ่มรุ่นพิเศษลดน้ำหนักลงต่ำกว่าอีโค่คาร์ แม้จะมีอายุ 7 ปีแล้ว แต่ทรงยังสวยเป๊ะ ล่าสุดไปฟิตหุ่นให้เฟิร์มไปอีกด้วยการออกรุ่นพิเศษชื่อว่า Sprint ชูจุดเด่นน้ำหนักตัวที่เบาหวิว อันเป็นเอกลักษณ์ประจำแบรนด์โลตัส และเป็นคุณสมบัติที่รถโรสเตอร์ที่ดีควรมี โดยรุ่นนี้มีน้ำหนักเพียง 798 กก.ซึ่งเบากว่ารถอีโค่คาร์ด้วยซ้ำ โดยแนวคิดเกิดขึ้นเพื่อฉลองยอดขาย 33,000 คัน ของรุ่นนี้ ที่ขายมา 3 เจเนอร์เรชั่นตั้งแต่ปี 1996 โดยใช้หลักปรัชญาความเบาเข้าสู้กับคู่แข่งโรสเตอร์รายอื่นๆ การทำให้เบานี้เกิดจากการลดน้ำหนักทุกชิ้นส่วน เช่น แบตเตอร์รี่ลิเธียมไอออนที่ลดลง 9 กก. เบาะนั่งโครงสร้างคาร์บอนไฟเบอร์ลดลง 6 กก. ล้อแม็กแบบฟอร์จลดลง 5 กก. ชิ้นส่วนย่อยๆ อย่างกาบข้าง, โรลบาร์ และฝาครอบเครื่อง ทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ รวมถึงกระจกหลังแบบโพลีคาร์บอนเนต ช่วยลดน้ำหนักได้อีก 6 กก. นอกจากนี้ยังมีดิสก์เบรกแบบแยกชิ้นช่วยลดน้ำหนักไปอีก 4 กก. แม้แต่ไฟท้ายก็ยังลดขนาดลงไปอีก เพื่อความเบาขึ้นในทุกกรัม ความเบาของ Lotus Elise Sprint รุ่นนี้ ส่งผลให้มีอัตราส่วนแรงม้า/น้ำหนักดีขึ้นมาก โดยรุ่นล่างสุดใช้เครื่องโตโยต้า 1ZR เบนซิน 1.6 ลิตร 134 แรงม้า มีอัตราส่วนเพียง 5.94 กก./แรงม้า หากยังไม่สะใจยังมีรุ่นแรงกว่านั่นใช้เครื่องโตโยต้า 2ZR เบนซิน 1.8 ลิตร 217 แรงม้า มีอัตราส่วนเพียง 3.67 กก./แรงม้า เท่านั้น ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่รถค่ายนี้ทำอัตราส่วนได้ดีเท่านี้ ซึ่งใกล้เคียงกับ Nissan GT-R รุ่นปกติเลยทีเดียว เปิดตัวพร้อมวางขายแล้วในอังกฤษ
Elise Sport 240, Cup 250 Final Edition
ทาง Lotus ได้ประกาศอย่างเป็นทางการออกมาว่าปีนี้จะมีการผลิตรถสปอร์ต 3 รุ่นของตนคือ Elise, Exige และ Evora เป็นปีสุดท้าย ทางผู้ผลิตรถสปอร์ตจากสหราชอาณาจักรจึงเตรียมบอกลา Elise และ Exige ด้วยรุ่นพิเศษในชื่อ Final Edition ก่อนที่จะเตรียมเปิดทางให้กับการผลิตรถสปอร์ตรุ่นใหม่ในช่วงปลายปีนี้
โดยในส่วนของ Elise Final Edition จะประกอบด้วย Elise Sport 240 Final Edition ที่มาพร้อมกับเครื่องยนต์ 4 สูบ 1.8 ลิตร ซูเปอร์ชาร์จ 240 แรงม้า แรงบิดสูงสุด 244 นิวตัน-เมตร และมีอัตราเร่งจาก 0-96 กม./ชม. ด้วยเวลา 4.1 วินาที โดยนอกจากการปรับเปลี่ยนในส่วนที่มองเห็นทั้งภายนอกและภายในแล้ว ผู้ซื้อยังสามารถเลือกลดน้ำหนักของรถลงด้วยการใช้อุปกร์เสริมซึ่งเป็นแผงคาร์บอนไฟเบอร์ทั้งบริเวณคิ้วบันได ฝาครอบเครื่องยนต์ ใช้แบตเตอรีลิเธียมไอออน และใช้กระจกหลังเป็นโพลีคาร์บอเนต ซึ่งทั้งหมดนี้ส่งผลให้น้ำหนักของรถลดลงจาก 922 กิโลกรัมเหลือ 898 กิโลกรัม
เซโตะ ซากากิบาระ
เซโตะ ซากากิบาระ เป็นนามแฝงของคนร้ายซึ่งฆ่าตัดศีรษะกับทำร้ายเด็กหญิงชายหลายคนต่อเนื่องกันในเมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อกลางปี 2540 และเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมเด็กชายวัยสิบสี่ปีคนหนึ่งโดยเชื่อว่าเป็นฆาตกร และตั้งนามสมมติให้เขาว่า เด็กชายเอ (พ.ศ. 2526 — ) เนื่องจากกฎหมายวิธีพิจารณาความของญี่ปุ่นห้ามเปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับเยาวชนผู้ต้องหาว่ากระทำความผิดอาญา
การฆ่า
เช้าตรู่วันที่ 27 พฤษภาคม 2540 ชาวเมืองโคเบะพบศีรษะของจุง ฮาเซะ (เกิดราวปี 2529) ซึ่งเป็นนักเรียนศึกษาพิเศษ (พิการ) ที่โรงเรียนประถมศึกษาไทโนะฮะตะ (Tainohata Elementary School) ถูกตัดโยนทิ้งไว้หน้าประตูเข้าโรงเรียนดังกล่าวก่อนเริ่มเรียนในวันนั้น เจ้าพนักงานชันสูตรแล้วเห็นว่า ศีรษะถูกตัดออกจากร่างกายด้วยเลื่อย แล้วทิ้งไว้ตรงนั้นเพื่อให้นักเรียนเห็นเมื่อมาโรงเรียนกันในเวลาเช้า ทั้งอวัยวะอื่นน่าจะถูกเฉือนออกจากร่างกายด้วย ปากศพมีกระดาษใบหนึ่งยัดเอาไว้ กระดาษนั้นมีข้อความเขียนด้วยหมึกแดงว่า "เกมมันเพิ่งเริ่ม...เจ้าพวกตำรวจเอ๋ย จับได้ก็มาจับซี...อยากจะเห็นคนตายใจจะขาดอยู่แล้ว ฆ่าคนนี่มันตื่นเต้นเสียจริงนะ ความทุกข์ระทมที่ฉันเจอมาหลายปีมันต้องล้างด้วยคำตัดสินเปื้อนเลือด" และลงชื่อว่า "ซะกะกิบะระ" เจ้าพนักงานตำรวจตั้งข้อสังเกตว่า วิธีที่คนร้ายฆ่าเด็กชายฮะเซะกับข้อความที่คนร้ายทิ้งไว้นั้นชวนให้นึกถึงนักฆ่าจักรราศี (Zodiac Killer) ซึ่งก่อคดีในนครซานฟรานซิโกเมื่อหลายสิบปีก่อนหน้า
ต่อมาวันที่ 6 มิถุนายน 2540 มีจดหมายฉบับหนึ่ง ความยาวสามหน้า ใส่ซองสีน้ำตาลลงตราวันที่ 3 มิถุนายน 2540 ไม่ปรากฏชื่อที่อยู่ผู้ส่ง ส่งไปถึงหนังสือพิมพ์โคเบะชิมบุง (Kobe Shinbun) มีข้อความยาวหนึ่งพันสี่ร้อยคำเขียนด้วยหมึกแดงว่า "ตอนนี้เกมมันเพิ่งเริ่ม...ผมเสี่ยงชีวิตเพื่อเกมนี้...ถ้าผมถูกจับ ผมคงถูกแขวนคอ...พวกตำรวจน่าจะตามผมให้ขึงขังและเอาจริงเอาจังกว่านี้...พอผมได้ฆ่าเท่านั้น ผมก็รู้สึกเหมือนพ้นจากความเกลียดชังที่ผมต้องเจอมาอยู่เรื่อย และยังบรรลุถึงความสงบสุขด้วย ตอนที่ทำให้คนอื่นเจ็บปวดนี่แหละ ผมถึงหายเจ็บปวด" จดหมายนี้ยังกระทบกระเทียบระบบการศึกษาของประเทศญี่ปุ่นว่าเป็น "การศึกษาภาคบังคับที่ทำให้ไม่มีใครเห็นหัวผม" กับรับว่า ผู้เขียนเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮาเซะเอง ทั้งยังข่มขู่ว่า จะฆ่าผู้อื่นเพิ่มอีก แล้วลงชื่อ "ซากากิบาระ เซโตะ" ซึ่งแต่ละอักษรในชื่อนี้มีความหมายว่า สุรา ปิศาจ กุหลาบ นักบุญ และการวิวาท ตามลำดับ
ด้วยความเร่งรีบ สื่อมวลชนอ่านชื่อ "ซากากิบาระ" ผิดเป็น "โอนาบาระ" จึงมีจดหมายอีกฉบับไปว่า "ต่อไปนี้ ถ้าพวกมึงอ่านชื่อกูผิดหรือทำให้อารมณ์กูเสีย กูจะฆ่าผักปลาพวกนี้อาทิตย์ละสามคน...ถ้ามึงคิดว่ากูฆ่าเป็นแต่เด็กละก็ มึงผิดถนัดแล้วล่ะ"
การดำเนินคดี
วันที่ 28 มิถุนายน 2540 เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมเด็กชายอายุสิบสี่ปีซึ่งเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นคนหนึ่งในเมืองโคเบะ เรียกเขาว่า "เด็กชายเอ" เจ้าพนักงานตำรวจสืบสวนพฤติกรรมของเด็กชายเอแล้วทราบว่า ตั้งแต่ครั้งเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษา เด็กชายเอหัดพกพาของมีคมโดยเขียนไว้ในอนุทินว่า "ผมจะหายหงุดหงิดเวลาได้ถือมีดยังชีพหรือได้ควงกรรไกรอย่างควงปืน" ครั้นอายุได้สิบสองปี เขาเริ่มทรมานสัตว์อย่างสาหัส เป็นต้นว่า เรียงกบไว้บนถนนแล้วขับรถจักรยานทับ เฉือนอวัยวะแมว และตัดศีรษะนกพิราบ ต่อมาวันที่ 16 มีนาคม 2531 เขาบันทึกลงอนุทินว่า "วันนี้ ผมทดลองของสูงดู จะได้รู้ว่ามนุษย์เราอ่อนปวกเปียกแค่ไหน...ตอนเด็กหญิงคนนั้นเงยหน้ามองมาที่ผม ผมก็ทิ้งค้อนลงไป ผมว่าผมทิ้งลงไปโดนเธอสองสามครั้งนะ แต่มันตื่นเต้นเสียจนจำไม่ได้แล้ว" ลุวันที่ 23 มีนาคม เขาเขียนลงอนุทินว่า "ตอนเช้าแม่ว่า 'น่าสงสารแม่หนูคนนั้นจัง คนที่โดนทำร้ายน่ะ ท่าจะตายเสียแล้ว' ดูท่าผมจะไม่โดนจับได้เสียด้วย...เรื่องนี้ต้องขอบคุณท่านบะโมะอิโดกิชิง (Bamoidōkishin) เลยครับ...คุ้มครองผมต่อไปด้วยนะครับ" จึงเชื่อว่าเขาเป็นคนร้ายฆ่าตัดศีรษะฮะเซะ
เด็กชายเอรับสารภาพว่า เป็นคนร้ายฆ่าฮาเซะ โดยหมกศพส่วนที่เหลือไว้ในป่าหญ้าแห่งหนึ่ง กับได้ฆ่าอายากะ ยามาชิตะ เด็กหญิงวัยสิบปี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2540 และได้ทำร้ายเด็กหญิงคนอื่นอีกสามคนในเวลาไล่เลี่ยกันด้วย   อย่างไรก็ดี ผู้คนจำนวนหนึ่งซึ่งรวมถึงโชจิโร โกโต (Shōjirō Gotō) นักกฎหมายผู้มีประสบการณ์ทำคดีกล่าวหาเท็จมาหลายคดี และโนะบุโยะชิ อิวะตะ (Nobuyoshi Iwata) ผู้อำนวยการโรงเรียนของซะกะกิบะระ แสดงความเห็นว่า เด็กชายเอมิใช่คนร้ายจริง เจ้าพนักงานจับผิดคน ทั้งแถลงการณ์หลายฉบับของพนักงานสอบสวนยังขัดแย้งกันเองด้วย
อูร์ซูลา เฮอร์คิง
อูร์ซูลา เฮอร์คิง (28 มกราคม ค.ศ. 1912 – 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน โดยอูร์ซูลาแสดงภาพยนตร์มากกว่า 130 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1972
พระเจ้าโคลทาร์ที่ 1
โคลธาร์ที่ 1 (Chlothar I) หรือโคลแทร์ที่ 1 (Clotaire I) หรือผู้อาวุโส (le Vieux) กษัตริย์ของชาวแฟรงก์ เป็นหนึ่งในสี่พระโอรสของโคลวิสที่ 1 แห่งราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
พระบิดาของโคลธาร์ โคลวิสที่ 1 แบ่งอาณาจักรให้พระโอรสสี่คน ใน ค.ศ. 511 โคลธาร์ที่ 1 รับช่วงต่อสองอาณาเขตใหญ่บนชายฝั่งตะวันตกของฟรานเกียที่ถูกแยกจากกันโดยดินแดนของอาณาจักรปารีสพระเชษฐา ชิลเดอแบต์ที่ 1 โคลธาร์ใช้เวลาในชีวิตส่วนใหญ่ในการสู้รบเพื่อขยายอาณาเขตไปในราชอาณาจักรของพระญาติหรือไม่ก็เพื่อนบ้าน
พระเชษฐาของพระองค์หลีกเลี่ยงการทำสงครามเองโดยตรงด้วยการร่วมมือกับพระองค์โจมตีดินแดนเพื่อนบ้านหรือไม่ก็รุกรานดินแดนในตอนที่ผูกปกครองของพวกเขาตาย ดินแดนที่ยึดมาได้ถูกแบ่งกันระหว่างพระเชษฐาพระอนุชาที่ร่วมมือกัน ในบั้นปลายพระชนมชีพ โคลธาร์ได้จัดการรวมฟรานเกียให้เป็นหนึ่งเดียวโดยการยึดเอาดินแดนของพระเชษฐามาหลังจากที่พวกเขาสิ้นพระชนม์ ต่อเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ อาณาจักรของชาวแฟรงก์ถูกแบ่งอีกครั้งให้กับพระโอรสของพระองค์เองสี่คนที่ยังมีชีวิตอยู่ พระโอรสคนที่ห้าก่อกบฏและถูกสังหารพร้อมกับครอบครัวของตน
พระบิดาของโคลธาร์ โคลวิสที่ 1 ได้เปลี่บนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายไนซีน แต่โคลธาร์ เหมือนกับชาวเมรอแว็งเฌียงคนอื่นๆ ไม่ได้มองว่าหลักธรรมคำสอนเรื่องการมีคู่สมรสเพียงคนเดียวเป็นสิ่งที่กษัตริย์ต้องยึดถือ พระองค์มีพระชายาห้าคน เพื่อเอื้อประโยชน์ทางการเมืองมากกว่าเป็นความต้องการส่วนพระองค์ แม้การยุยงส่งเสริมของเหล่าชายาจะทำให้พระองค์มอบเงินให้กับสิ่งปลูกสร้างทางศาสนาใหม่ๆหลายครั้ง แต่พระองค์ก็ไม่ใช่ชาวคริสต์ที่มีศรัทธาแรงกล้าและประสบความสำเร็จในการนำการเก็บภาษีมาใช้กับอสังหาริมทรัพย์ทางศาสนา
พระชนมชีพในวัยเยาว์
โคลธาร์เป็นพระโอรสคนที่ห้าของโคลวิสที่ 1 และเป็นพระโอรสคนที่สี่ของราชินีโคลทิลด์ ชื่อ "โคลธาร์" มีความหมายว่า "ความรุ่งโรจน์" โคลธษร์เสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 497 ในซอยส์ซงส์ หลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาเมื่อ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 511 พระองค์ได้รับอาณาจักรที่เป็นส่วนแบ่งของพระองค์ คือ นครซอยส์ซงส์ที่พระองค์ตั้งให้เป็นเมืองหลวงของพระองค์, เมืองล็อง, โนยม, ค็อมเบร และมาสตริชต์ และตอนล่างของแม่น้ำมูส แต่พระองค์ทะเยอทะยานมากและหาทางขยายเขตแดนของตน
การขึ้นครองบัลลังก์
หลังการสิ้นพระชนม์ของโคลวิสที่ 1 ใน ค.ศ. 511 อาณาจักรแฟรงก์ถูกแบ่งให้กับโคลธาร์และพระเชษฐา เธอเดริค, ชิลเดอแบต์ และโคลโดเมอร์ ด้วยสิทธิ์ของความเป็นมารดา พระราชินีจะได้รับส่วนแบ่งในอาณาจักรของพระโอรส โคลวิสที่ 1 ซึ่งมีพระชายาสองคนแบ่งอาณาจักรของตนเป็นสองส่วนให้พระชายาแต่ละคน แล้วค่อยแบ่งเป็นส่วนๆให้พระโอรสไล่ไปตามลำดับ คนโตสุด เธอเดริค พระโอรสของพระชายาคนแรก ได้รับครึ่งหนึ่งของอาณาจักรฟรานเกีย ไรม์ โคลธาร์แบ่งอีกครึ่งหนึ่งของอาณาจักรกับพระเชษฐา ชิลเดอแบต์กับโคลโดแมร์ โคลแธร์ได้รับส่วนแบ่งทางตอนเหนือ ชิลเดอแบต์ได้อาณาจักรปารีสที่อยู่ตรงกลาง ส่วนโคลโดแมร์ได้อาณาจักรเออร์ลียงทางตอนใต้ เขตแดนที่รับช่วงต่อโดยโคลแธร์ประกอบด้วยสองส่วนที่แยกจากกันชัดเจน ส่วนแรกอยู่ในกอลิคเบลเยี่ยม ตรงกับอาณาจักรของชาวซาเลี่ยนแฟรงก์ที่พระองค์สถาปนาเมืองหลวงขึ้นที่ซอยส์ซงส์ และรวมไปถึงเขตปกครองของบิชอป เอเมียง, อาราส, แซ็งต์-กอนต็อง และทัวร์เน และที่อื่นๆในอากีแตนที่รวมไปถึงเขตปกครองของบิชอป อาฌ็อง, บาซาส เปริกูซ์
สงครามเบอร์กันดีครั้งแรก
ใน ค.ศ. 516 กุนโดบาด กษัตริย์แห่งเบอร์กันดี สิ้นพระชนม์ และบัลลังก์ถูกส่งต่อให้กับพระโอรสของพระองค์ ซิกิสมุสนด์ ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ ซิกิสมุนด์รับนโบายที่ต่อต้านผู้นับถือนิกายอาเรียนแบบสุดขั้วมา กระทำการประหารชีวิตพระโอรสที่เป็นผู้นับถือนิกายอาเรียนของตน ซิเกริค ที่เป็นพระนัดดาของกษัตริย์ออสโทรโกธ เธโอเดริคมหาราช ซิกิสมุนด์ยังกระตุ้นชาวแฟรงก์ลงมือโจมตีพระองค์ แต่ทรงหลีกเลี่ยงความขัดแย้งด้วยการมอบพระธิดา ซูอาเวโกธ่า ให้แต่งงานกับพระเชษฐาร่วมบิดาของโคลธาร์ เธอเดริคที่ 1
ใน ค.ศ. 523 ด้วยการยุยงส่งเสริมของพระมารดา โคลทิลด์ โคลธาร์, ชิลเดอแบต์ และโคลโดแมร์ ตั้งกองทัพร่วมเดินทางไปต่อสู้กับชาวเบอร์กันดี กองทัพเบอร์กันดีพ่ายแพ้ และซิกิสมุนด์ถูกจับกุมตัวและประหารชีวิต พระอนุชาของซิกิสมุนด์ โกโดมาร์ แทนที่พระองค์บนบัลลังก์ด้วยการสนับสนุนของชนชั้นสูง ส่วนชาวแฟรงก์ก็ถูกบีบให้ออกไป
ใน ค.ศ. 524 โคลธาร์กับพระเชษฐา รวมถึงเธอเดริค เริ่มการสู้รบครั้งใหม่ มุ่งหน้าสู่หุบเขาอีแซร์ แต่ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 524 พวกพระองค์พ่ายแพ้ครั้งใหญ่ที่สมรภูมิแห่งเวเซโรนซ์และโคลโดแมร์ถูกสังหาร ชาวแฟรงก์ออกจากเบอร์กันดี ส่วนโกโดมาร์กลับไปปกครองจนถึง ค.ศ. 534
การแต่งงานกับอาเรกุนด์
พระชายาของโคลธาร์ อินกุนด์ เรียกร้องให้พระสวามีของตนหาสามีที่คู่ควรให้กับพระขนิษฐา อาเรกุนด์ เมื่อหาคนที่เหมาะสมไม่ได้ โคลธาร์จึงรับอาเรกุนด์เป็นหนึ่งในพระชายาของพระองค์เองในปี ค.ศ. 533-538 พระองค์ยังคงเป็นพระชายาจนกระทั่งพระเชษฐภคินี อินกุนด์ สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 546 หลังจากนั้นพระองค์ก็หล่นจากการเป็นที่โปรดปรานของโคลธาร์
การพิชิตธูริงเกีย
ใน ค.ศ. 531 แอร์มานาฟรีด กษัตริย์ของชาวธูริงเกีย สัญญาจะยกส่วนหนึ่งของอาณาจักรธุริงเกียให้พระเชษฐาร่วมบิดาของโคลธาร์ เธอเดริค หากพระองค์ช่วยปลดบาเดริก ศัตรูของแอร์มานาฟรีดกับพระอนุชา ออกจากตำแหน่ง เธอเดริคตกลง ทว่าบาดเจ็บหลังจากได้รับชัยชนะ พระองค์ขอร้องโคลธาร์ให้ทำสงครามต่อ แอร์มานาฟรีดสิ้นพระชนม์ราวๆช่วงเวลานั้น และเป้าหมายกลายเป็นพิชิตธูริงเกียแทน
พันธมิตร ร่วมด้วยความช่วยเหลือของพระนัดดา เธอเดแบต์ที่ 1 พิชิตธูริงเกียได้ และมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของเขตแดนแฟรงก์ ในช่วงที่แบ่งดินแดนที่ยึดมาได้กัน โคลธาร์กับเธอเดริคโต้เถียงกันอย่างรุนแรงเรื่องใครจะได้แต่งงานกับเจ้าหญิงราเดกุนด์ แต่ท้ายที่สุดโคลธาร์ชนะการโต้แย้งบนพื้นฐานที่ว่าคนของพระองค์เป็นคนจับกุมพระนางได้
เจ้าหญิงราเดกุนด์
ใน ค.ศ. 538 ราเดกุนด์ถูกนำตัวไปที่ซอยส์ซงส์เพื่อแต่งงานกับโคลธาร์เป็นราชินีที่ถูกต้องตามกฎหมายที่ช่วยให้อำนาจเหนือธูริงเกียของพระองค์แข็งแกร่งขึ้นได้
ขณะที่พระยศและสถานะของพระนางเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับโคลธาร์ในการได้มาซึ่งอำนาจเหนือธูริงเกีย ราเดกุนด์ยังคงสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาและไม่ได้รับการปฏิบัติเยี่ยงราชินี ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากความศรัทธาในศาสนาคริสของพระนาง ทรงไม่ต้องการความหรูหราฟุ่มเฟือย
ราเดกุนด์ไม่ทานเกินความจำเป็น พระนางยืนกรานว่าอาหารมากมายจะพระองค์จะต้องถูกมอบให้กับคนจน พระนางใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสวดมนต์และขับร้องบทสวด ทรงใช้เวลากับกษัตริย์น้อยมาก ความจงรักภักดีของพระนางมอบให้กับพระเจ้าเป็นอันดับหนึ่งและโคลธาร์เป็นอันดับสอง โคลธาร์เริ่มโกรธเคืองและขัดแย้งกับพระนางหลายครั้ง
พระนางเกษียณตัวเข้าสู่คอนแวนต์และไปก่อตั้งแอบบีย์ในปัวติเยร์ แซ็งต์ครูซ์ สำนักชีแห่งแรกในยุโรป พระนางได้รับยกย่องเป็นนักบุญราเดกุนด์
การได้มาซึ่งอาณาจักรเออร์ลียง
โคลธาร์เป็นผู้ยุงยงส่งเสริมหลักในการฆาตกรรมพระโอรสของพระเชษฐา โคลโดแมร์ ใน ค.ศ. 524 และส่วนแบ่งของพระองค์ในดินแดนที่ยึดมาได้ประกอยด้วยเมืองทัวร์และปัวติเยร์
พระเชษฐาของโคลธาร์ โคลโดแมร์ถูงสังหารเมื่อ 25 มิถุนายน ค.ศ. 524 ในช่วงที่เดินทางไปต่อสู้กับชาวเบอร์กันดีที่สมรภูมิแห่งเวเซโรนซ์ หลังการสิ้นพระชนม์ของโคลโดแมร์ พระโอรสสามคนของพระองค์ เธโอเดบาลด์, กุนเธอร์ และโคลโดอาลด์ ถูกมอบให้อยู่ในการดูแลของพระอัยกี เจ้าชายน้องจึงได้รับการเลี้ยงดูในปารีสโดยพระมารดาของโคลโดแมร์ โคลทิลด์
เพื่อยับยั้งไม่ให้อาณาจักรเออร์ลียงกลับไปเป็นของพระนัดดา โคลธาร์ร่วมมือกับพระเชษฐา ชิลเดแบต์ ใน ค.ศ. 532 ข่มขู่ทายาทน้อยด้วยความตายเว้นแต่พวกเขาจะยอมตกลงเข้าสู่ศาสนา ทั้งสองพระองค์ส่งอาร์คาดิอุส หลานชายของซิโดนิอุส อาโปลลินาริส ไปหาพระมารดา โคลทิลด์ พร้อมกับกรรไกรและบาดคู่หนึ่ง เขายื่นคำขาดแก่พระราชินี เด็กๆจะมีชีวิตในฐานะพระหรือจะตายก็ได้
ธรรมเนียมแบบเจอร์มานิกทำให้พระราชินีโคลทิเด้ ในฐานะมารดา มีสิทธิ์ในฐานะประมุขของครัวเรือนของตน ทว่าสายเลือดของกษัตริย์จะถูกส่งต่อไปยังพระอนุชาก่อนจะส่งต่อไปยังอีกรุ่น เนื่องด้วยการเมืองของชนเผ่า การยอมให้เด็กชายไว้ผมยาวจะนำไปสู่สงครามกลางเมืองได้ ผมยาวเป็นสัญลักษณ์ของเชื้อพระวงศ์ชาวแฟรงก์ และการกำจัดมันถูกมองว่าเป็นการหยามหมิ่นอย่างร้ายแรง แต่เธโอเดบาลด์, กุนเธอร์ และโคลโดอาลด์ วันหนึ่งจะอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์ได้ และเป็นหน้าที่ของโคลธาร์และชิบเดแบต์ที่จะส่งต่ออำนาจไปให้พวกเขา
โคลทิลด์รังเกียจและตกตะลึงกับข้อเรียกร้องที่ได้รับจากอาร์คาดิอุสและกล่าวว่าพระนางยอมเห็นพระโอรสสิ้นพระชนม์ดีกว่ามองเห็นพวกเขาถูกตัดผม
พระปิตุลาทั้งสองมาพร้อมกับแผนการฆาตกรรมเด็กน้อย โคลธาร์แทงเธโอเดบาลด์ที่รักแร้ กุนเธอร์ทิ้งตัวลงแทบเท้าชิลเดแบต์ที่ร้องไห้และเกือบจะขอร้องแทนพระนัดดา ทว่าโคลธาร์เรียกร้องให้ชิลเดแบต์ทำการฆาตกรรม กล่าวว่ามันเป็นวิธีเดียวที่จะสร้างความเป็นปึกแผ่นให้กับอำนาจ ชิลเดแบต์ส่งกุนเธอร์ให้โคลธาร์ที่แทงและบีบคอเขา เธโอเดบาลด์กับกุนเธอร์อายุสิบปีและเจ็ดปีตามลำดับ
โคลโดอาลด์ยังคงมีชีวิตด้วยหาทางหนีออกมาได้ ได้รับการซ่อนตัวโดยผูสนับสนุนที่ภักดี เขาสละการอ้างสิทธิ์ทั้งหมดและเลือกใช้ชีวิตในร่มเงาศาสนา ชิลเดแบต์กับโคลธาร์จึงแบ่งอาณาเขตที่ได้มาได้อย่างอิสระ ขณะเดียวกัน เธอเดริคยึดส่วนแบ่งที่ประกอบด้วยอูแซร์รัวส์, แบร์รี และซ็องส์
สงครามเบอร์กันดีครั้งที่สอง
ใน ค.ศ. 532 ชิลเดแบต์กับโคลธาร์ยึดอโอทัง ทั้งสองไล่ล่าโกโดแมร์ที่ 3 พระอนุชาของซิกิสมุนด์ ที่ได้รับความช่วยเหลือจากพระบิดาและพันธมิตร กษัตริย์ของชาวออสโทรโกธ เธโอเดริคมหาราช
การตายของแอตตาลาริค พระนัดดาและผู้สืบทอดของเธโอเดริคมหาราช ใน ค.ศ. 534 ก่อให้เกิดวิกฤตการสืบทอดต่อในอาณาจักรออสโทรโกธ พันธมิตรของเบอร์กันดี โคลธาร์, เธอเดแบต์ และชิลเดแบต์ฉวยโอกาสบุกอาณาจักรเบอร์กันดีที่ตอนนี้ขาดแคลนการคุ้มกันจากชาวออสโทรโกธ อาณาจักรเบอร์กันดีถูกยึดและแบ่งกันระหว่างผู้ปกครองแฟรงก์สามคน โคลธาร์ได้รับเกรอน็อบ, ดี และเมืองใกล้เคียงอีกหลายแห่ง
สงครามวิซิโกธครั้งแรก
ตลอดหลายปี ชาวสแปนิชวิซิโกธบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของชาวแฟรงก์และได้ยึดเอาดินแดนไปหลายครั้ง โคลวิสได้กอบกู้เอาพวกมันกลับมาและพิชิตอาณาเขตของชาวโกธได้ด้วย โคลธาร์ส่งพระโอรสคนโตไปอ้างสิทธิ์ในดินแดนที่เสียไปอีกครั้ง แม้บางครั้งจะประสบความสำเร็จ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจรู้ได้ พระโอรสคนรองของพระองค์ ยุติการสู้รบและกลับมาบ้าน เธอเดแบต์ คนโต ทำสงครามต่อและยึดฐานที่มั่นดิโอ-เอ็ต-วาลเกเรสและกาเบรียเรส ดินแดนของชาวแฟรงก์ที่สูญเสียไปส่วนใหญ่ได้รับการกู้คืน
สงครามกลางเมือง
ชิลเดแบต์กับเธอเดแบต์ร่วมมือกันทางกองทัพและประกาศสงครามกับโคลธาร์ ทั้งสองเริ่มปราบพระองค์ บีบพระองค์ให้ลี้ภัยเข้าป่าเพื่อคุ้มกันตนจากทั้งสอง ขณะที่โคลธาร์ถูกปิดล้อม พายุโหมกระหน่ำใส่เครื่องมือ ถนน และม้า และกองทัพพันธมิตรแตกกระเจิง ชิลเดแบต์กับเธอเดแบต์ถูกบีบให้ละทิ้งการปิดล้อมและทำสันติภาพกับโคลธาร์
สงครามวิซิโกธครั้งที่ 2
ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 542 ชิลเดแบต์กับโคลธาร์ ร่วมกับโอรสสามคนของพระองค์ นำกองทัพเข้าสู่อีสปาเนียของชาววิซิโกธ พวกพระองค์ยึดเอาปัมโปลนากับซาราโกซ่าแต่สุดท้ายถูกบีบให้ละทิ้งมันหลังจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศถูกพิชิตได้ เนื่องจากกองทัพของกษัตริย์ส่วนใหญ่ยังคงอยู่กับธูดิสและยังมีอำนาจเพียงพอให้แสดงออกมา พวกพระองค์จึงได้รับดินแดนหลักที่อยู่เหนือเทือกเขาพีรินีส์แทน แม้จะไม่มากเท่าที่พวกพระองค์ได้ยึดครองก็ตาม
ชนเผ่าทัสคานี
การฆาตกรรมอามาลาซุนธ่า พระธิดาของเธโอโดริกมหาราช และการฆาตกรรมออโดเฟลด้า พระขนิษฐาของโคลวิสที่ 1 ด้วยน้ำมือของกษัตริย์แห่งทัสคานีเป็นเหตุให้โคสธาร์ข่มขู่จะว่าจะบุกหากพระองค์ไม่ได้รับค่าชดเชย ข้อตกลงเพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องดังกล่าวเกิดขึ้นคือกษัตริย์ทัสคานีต้องจ่ายเหรียญทองคำ 50,000 เหรียญ ทว่าชิลเดแบต์กับเธอเดแบต์ได้เข้ามาขัดขวาง ขโมยค่าชดเชยมาและแบ่งกันก่อนจะถึงมือโคลธาร์ แต่ทรัพย์สมบัติของโคลธาร์ยังคงมากกว่าของทั้งชิลเดแบต์และเธอเดแบต์อยู่ดี
การยอมจำนวนของโอแวญ
โอแวญ ครั้งหนึ่งเคยเป็นมณฑลโรมันที่รุ่งเรืองที่ต่อต้านชาววิซิโกธและชาวแฟรงก์หวังจะหลีกเลี่ยงการถูกทำลายโดยการเสนอความจงรักภักดีให้ เธอเดริคได้ทำลายล้างดินแดนมากมายและปลอบขวัญดินแดนด้วยการแต่งงานกับหญิงชาวกัลโลโรมันลูกหลานของวุฒิสมาชิก เมื่อเธโอเดบาลด์สิ้นพระชนม์ตามที่หวังไว้ โคลธาร์ส่งพระโอรส ชราม ไปยึดเอาพื้นที่มา ในตอนนั้น ชรามได้ควบคุมพื้นที่ที่ใหญ่ขึ้นและปรารถนาจะแยกตัวออกจากพระบิดาอย่างเด็ดขาด เพื่อให้เป็นไปตามที่ต้องการ เขาร่วมมือทางการเมืองกับชิลเดแบต์ที่ส่งเสริมความขัดแย้ง ในตอนนั้นอิทธิพลของเขาขยายอยู่ทั่วปัวติเยร์, ทัวส์, ลิโมฌ, แคลร์มงต์, บูร์ฌ, เลอ ปุย, แจโวล, โรเดซ์, คาฮอร์, อัลบี และตูลูส
สงครามกับชราม
โคลธาร์สู้รบในสงครามกับชาวแซ็กซันอีกครั้ง พระองค์ส่งพระโอรส ชาริแบต์กับกุนแทรม ไปนำกองทัพต่อสู้กับชราม ทั้งสองพระองค์เดินทัพไปโอแวญและลิโมฌและสุดท้ายก็เจอตัวชรามในแซ็งต์-ฌอร์เฌ-นีเกรมงต์ กองทัพของพวกเขาเจอกันที่ตีน "ภูเขาดำ" ที่สองพระองค์เรียกร้องให้ชรามปล่อยมือจากดินแดนที่เป็นของพระบิดา ชรามปฏิเสธ แต่พายุยับยั้งสงครามไว้ ชรามส่งจดหมายไปหาพระเชษฐาพระอนุชาร่วมบิดา แจ้งข่าวผิดๆว่าโคลธาร์สิ้นพระชนม์แล้วด้วยน้ำมือของชาวแซ็กซัน ชาริแบต์กับกุนแทรมรับเดินทัพไปเบอร์กันดี ข่าวลือว่าโคลธาร์สิ้นพระชนม์ในแซ็กโซนีกระจายไปทั่วเกาล์ กระทั่งถึงหูของชิลเดบต์ เป็นไปได้เช่นกันว่าชิลเดแบต์อยู๋เบื้องหลังข่าวลือนี้ ต่อมาชรามฉวยโอกาสขยายอิทธิพลของพระองค์เข้าสู่ชาล็อง-ซูร์-ซุน พระองค์ปิดล้อมเมืองและชนะ ชรามแต่งงานกับชาลด้า ลูกสาวของวิเลียแชร์ (วิลาชาริอุส) เคานต์แห่งเออร์ลียง ที่อยู่ใต้อำนาจของชิลเดแบต์
การรวมฟรานเกียทั้งหมด
เมื่อ 23 ธันวาคม ค.ศ. 558 ชิลเดแบต์สิ้นพระชนม์โดยไร้โอรสธิดาหลักล้มป่วยมาอย่างยาวนาน เรื่องนี้ทำให้โคลธาร์รวมอาณาจักรแฟรงก์เป็นหนึ่งได้อีกครั้ง เหมือนที่พระบิดา โคลวิส เคยทำได้ และยึดเอาทรัพย์สมบัติของพระเชษฐามา
ข่าวการสิ้นพระชนม์ของชิลเดแบต์เป็นเหตุให้อาณาจักรมากมายรวมกันเป็นหนึ่งภายใต้โคลธาร์ ปารีสที่ต่อสู้กับพระองค์ยอมจำนวนต่อการปกครองของพระองค์ ชรามจึงร้องขอที่ลี้ภัยจากชาวเบรตัน พระองค์ได้ทำข้อตกลงกับพระสัสสุระ วิลาชาริอุส เคานต์แห่งเออร์ลียง แม้พระองค์ในตอนนั้นจะลี้ภัยไปอยู่ในบาซิลิก้าแห่งแซ็งต์มาแต็งแห่งทัวส์ แต่พระองค์ถูกจับและต่อมาถูกเผา "เพื่อชดเชยบาปของประชาชนและเรื่องน่าอับอายที่กระทำผิดโดยวาเลียแชร์และภรรยา" ต่อมาโคลธาร์ฟื้นฟูบาซิลิก้า
ฉบับแท้
ในบันเทิงคดี ฉบับแท้ (canon) คือข้อเท็จจริงที่เป็นที่ยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องในจักรวาลของเรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง มักใช้ขัดแย้งหรือเป็นหลักสำหรับงานเขียนแฟนฟิกชัน คำอื่น ๆ ที่ใช้ได้แก่ ตำนาน (mythology) เส้นเวลา (timeline) และความสืบเนื่อง (continuity) โดยคำว่าตำนานมักหมายถึงฉบับแท้ที่มีรายละเอียดลึกซึ้งที่ต้องการการระงับความไม่เชื่อชั่วคราว (เช่น โลกหรือประวัติศาสตร์ในจินตนาการที่อุปโลกน์ขึ้น) ขณะที่คำว่าเส้นเวลาและความสืบเนื่อง หมายถึงอาร์กเรื่องหนึ่ง ๆ ที่ทุกเหตุการณ์เชื่อมโยงกันด้วยลำดับเวลา
กาลีญาอาปูร์ตูเกซา
กาลีญาอาปูร์ตูเกซา (galinha à portuguesa, "ไก่แบบโปรตุเกส", ) เป็นอาหารมาเก๊าชนิดหนึ่ง แม้จะชื่อไก่แบบโปรตุเกสแต่ไม่ได้มีที่มาจากประเทศโปรตุเกส แต่เป็นอาหารจากอาณานิคมมาเก๊า และไม่พบในอาหารโปรตุเกส
อาหารชนิดนี้ประกอบด้วยเนื้อไก่ราดด้วยซอสโมญูปูร์ตูเกช (Molho português, 葡汁) ลักษณะคล้ายแกงกะหรี่ข้นใส่นม ซึ่งพบได้ในอาหารมาเก๊าเท่านั้น
คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551
คดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551 เป็นคดีที่เป็นคดีที่พรรคชาติไทย พรรคมัชฌิมาธิปไตย พรรคพลังประชาชน (2 ใบแดง) ถูกฟ้องเป็นจำเลยอันเนื่องมาจากกรณีทุจริตการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550ส่วนข้อกล่าวหากรณีที่พรรคพลังประชาชนเป็นนอมินีหรือตัวแทนของพรรคไทยรักไทยซึ่งได้ถูกตัดสินให้ยุบพรรคไปแล้วเมื่อ พ.ศ. 2550 คณะกรรมการเลือกตั้งสรุปว่าปรากฏหลักฐานเพียงพอที่พรรคพลังประชาชนเข้าข่ายเป็นตัวแทนของพรรคไทยรักไทย แต่ได้ยกคำร้องเพราะไม่มีกฎหมายเอาผิด
ประวัติ
คดียุบพรรคมีจุดเริ่มต้นจากมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 ต่อมา ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง ได้เพิกถอนสิทธิทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรคของแต่ละพรรคเป็นเวลา 5 ปี ต่อมา คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีความเห็นว่าทั้ง 3 พรรคกระทำความผิดตามมาตรา 237 วรรค 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 มาตรา111 และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550 มาตรา 94 (1) (2) และมาตรา 95 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้ส่งสำนวนต่ออัยการสูงสุดเพื่อให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรคการเมืองทั้ง 3 พรรค
คำร้องให้ยุบพรรคชาติไทยและพรรคมัชฌิมาธิปไตย
หลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550 คณะกรรมการการเลือกตั้งพบการทุจริต มีการให้ใบแดงและพิจารณาเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายมณเฑียร สงฆ์ประชา ผู้สมัครรับเลือกตั้งและรองเลขาธิการพรรคชาติไทย กับนายสุนทร วิลาวัลย์ ผู้สมัครรับเลือกตั้งและรองหัวหน้าพรรคมัชฌิมาธิปไตย
วันที่ 16 เมษายน 2551 คณะกรรมการการเลือกตั้งมีมติด้วยคะแนนเสียง 4 ต่อ 1 (มติเสียงข้างน้อย 1 เสียงในทั้งสองกรณี คือ นาย สมชัย จึงประเสริฐ) เห็นชอบตามที่นายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธาน กกต. ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมือง เสนอความเห็นให้ส่งสำนวนเรื่องการยุบพรรคชาติไทยและพรรคมัชฌิมาธิปไตยให้อัยการสูงสุดพิจารณา
แม้ว่าคณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงได้สรุปก่อนหน้านั้นว่าหัวหน้าพรรคและกรรมการบริหารพรรคคนอื่นในทั้งสองพรรค ไม่มีส่วนรู้เห็นต่อการกระทำผิดของนายมณเฑียร สงฆ์ประชา และนายสุนทร วิลาวัลย์ แต่การที่ทั้งสองคนต่างก็เป็นกรรมการบริหารพรรคเสียเอง กกต.จึงพิจารณาตามมาตรา 237 วรรคสอง ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 และมาตรา 103 วรรคสอง ของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 ซึ่งบัญญัติไว้ตรงกันว่า ถ้าการกระทำดังกล่าวปรากฏหลักฐานอันควรเชื่อได้ว่าหัวหน้าพรรคหรือกรรมการบริหารพรรคมีส่วนรู้เห็น หรือปล่อยปละละเลย หรือทราบแล้วไม่ได้ยับยั้งหรือแก้ไข เพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม ให้ถือว่าพรรคการเมืองนั้นกระทำการซึ่งให้ได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองประเทศ โดยวิธีการที่ไม่เป็นไปตามวิถีทางที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญ
ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น ทำให้นายทะเบียนพรรคการเมือง (ประธานคณะกรรมการการเลือกตั้ง) ต้องดำเนินการให้เป็นไปตามมาตรา 95 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2550 ไม่อาจใช้ดุลยพินิจในการเลือกที่จะแจ้งหรือไม่แจ้งต่ออัยการสูงสุด
ส่วนกรณีที่พรรคมัชฌิมาธิปไตยแย้งว่านายสุนทร วิลาวัลย์ ได้พ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคแล้ว เนื่องจากการลาออกของนาย ประชัย เลี่ยวไพรัตน์ ตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม 2550 ซึ่งทำให้กรรมการบริหารพรรคทั้งคณะสิ้นสุดลงพร้อมกันด้วยนั้น คณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงไม่เห็นด้วย เนื่องจากพบว่าข้อบังคับพรรคข้อ 30 วรรคห้า ได้ระบุให้กรรมการบริหารพรรคอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไป จนกว่ากรรมการชุดใหม่จะเข้ามารับหน้าที่
ตามขั้นตอนทางกฎหมาย หากอัยการสูงสุดมีความเห็นสมควร อัยการสูงสุดจะยื่นคำร้องเพื่อให้ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งยุบพรรค แต่หากอัยการสูงสุดมีความเห็นไม่ยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญ นายทะเบียนพรรคการเมืองจะต้องตั้งคณะทำงานโดยมีผู้แทนจากทั้งนายทะเบียนพรรคและอัยการสูงสุด รวบรวมพยานหลักฐาน และส่งให้อัยการสูงสุด เพื่อยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญต่อไป แต่หากในกรณีที่คณะทำงานดังกล่าวไม่อาจหาข้อยุติได้ภายใน 30 วัน นับแต่ที่ได้แต่งตั้งคณะทำงาน นายทะเบียนโดยความเห็นชอบของ กกต. มีอำนาจยื่นคำร้องเองได้
คำร้องให้ยุบพรรคพลังประชาชน
วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551 คณะกรรมการการเลือกตั้งมีมติด้วยเสียงข้างมาก 3 ใน 5 (งดออกเสียงหนึ่งเสียง) ให้ใบแดงและส่งความเห็นไปยังศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง เพื่อสั่งเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายยงยุทธ ติยะไพรัช รองหัวหน้าพรรคพลังประชาชน ส.ส.แบบสัดส่วน ประธานสภาผู้แทนราษฎรและประธานรัฐสภา เนื่องจากพบว่ามีการทุจริตการเลือกตั้งที่จังหวัดเชียงราย โดยมีนายชัยวัฒน์ ฉางข้าวคำ กำนัน ต.จันจว้า อ.แม่จัน เป็นพยานคนสำคัญ
คดีทุจริตเลือกตั้งนี้เกิดจากนายวิจิตร ยอดสุวรรณ ผู้สมัคร ส.ส.พรรคชาติไทย นำหลักฐานเป็นวีซีดี กล่าวหาว่านายยงยุทธเรียกกำนัน 10 คน ในอำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย นำโดยนายชัยวัฒน์ ฉางข้าวคำ เดินทางไปพบที่กรุงเทพฯ ก่อนการเลือกตั้งวันที่ 23 ธันวาคม 2550 และเข้าพักที่โรงแรมเอสซีปาร์ค นายยงยุทธขอให้กำนันช่วยเหลือตนและน้องสาว ตลอดจนนายอิทธิเดช ผู้สมัคร เขต 3 จากนั้นคนสนิทของนายยงยุทธได้มอบเงินให้กำนันคนละ 20,000 บาท นายยงยุทธได้ออกมาตอบโต้ตลอดเวลาว่าเป็นการจัดฉาก ถูกสร้างพยานหลักฐานเท็จ ด้าน กกต. กล่าวว่าไม่ได้ให้ความสำคัญกับซีดีเพราะมีพยานบุคคลที่ยืนยันชัดเจน หลัง กกต.มีมติ นายยงยุทธได้ยุติการปฏิบัติหน้าที่ประธานสภาโดยไม่ลาออก
วันที่ 8 กรกฎาคม 2551 ศาลฎีกาแผนกคดีเลือกตั้ง วินิจฉัยว่ากรณีที่นายยงยุทธให้เงินกับกำนัน อ.แม่จัน ทั้ง 10 คน เป็นการกระทำที่เกิดขึ้นจริงตามพยานหลักฐานที่ปรากฏ จึงพิพากษายืนตามมติของ กกต. และเพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของนายยงยุทธเป็นเวลา 5 ปี ขณะที่ กกต.เตรียมดำเนินการต่อ โดยสรุปสำนวนส่งให้อัยการสูงสุด เพื่อยื่นต่อศาลรัฐธรรมนูญ เสนอยุบพรรคพลังประชาชนต่อไป
การพิจารณาคดีนี้คาดว่าอาจใช้เวลานานหลายเดือน เช่นเดียวกับคดียุบพรรคไทยรักไทย นอกจากนี้ ยังถูกเชื่อมโยงกับการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งหลายฝ่ายออกมาตั้งข้อสังเกตและต่อต้าน เนื่องจากมองว่ามีเจตนาทำเพื่อตัวเอง ไม่ให้พรรคพลังประชาชนถูกยุบ
กรณีพรรคพลังประชาชนเป็นตัวแทนพรรคไทยรักไทย
นายวีระ สมความคิด ประธานอำนวยการเครือข่ายประชาชนต่อต้านคอร์รัปชั่น (คปต.) และนายประสิทธิ์ ดอนโพธิ์งาม ประชาชนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ได้ยื่นคำร้องขอให้ กกต.พิจารณาพฤติกรรมของนายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน ว่ามีการกระทำเข้าข่ายเป็นตัวแทนของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตหัวหน้าพรรคไทยรักไทย หรือไม่
วันที่ 1 พฤษภาคม 2551 คณะกรรมการการเลือกตั้งพิจารณากรณีดังกล่าวโดยแบ่งเป็นสองประเด็น คำร้องของนายประสิทธิ์นั้น กกต.มีมติ 4 ต่อ 1 ให้ยกคำร้อง เนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานเพียงพอที่จะเอาผิดได้ ส่วนคำร้องของนายวีระ กกต.มีมติ 3:1:1 สามเสียงเห็นว่าปรากฏหลักฐานเพียงพอที่พรรคพลังประชาชนเข้าข่ายเป็นตัวแทนของพรรคไทยรักไทย แต่เมื่อพิจารณาตามกฎหมายแล้วไม่เข้าข่ายมีความผิดตามมาตราใดของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง หนึ่งเสียงเห็นว่าไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นความผิดและไม่มีพฤติการณ์เข้าองค์ประกอบความผิด ส่วนอีกหนึ่งเสียงเห็นว่าควรแจ้งนายทะเบียนพรรคดำเนินการตรวจสอบต่อ
การไต่สวนและคำวินิจฉัย
ผู้พิพากษาคดียุบพรรคการเมืองมีทั้งหมด 9 คน ซึ่งทั้งหมดมีดังนี้
ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญได้ไต่สวนพยานวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 มีตัวแทนพรรคการเมืองเข้าร่วมรับฟังพร้อมเพรียงพยานพรรคมัชฌิมาธิปไตยจำนวน 20 ปาก และขอเพิ่มเติมอีก 29 ปาก พยานพรรคชาติไทยจำนวน 42 ปาก พยานเทปซีดีคำปราศรัยห้ามซื้อเสียง และพยานเอกสาร 33 รายการ พยานพรรคพลังประชาชนจำนวน 60 ปาก
สรุปคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ
สำหรับกรณีของพรรคพลังประชาชน นั้น ตุลาการรัฐธรรมนูญ ระบุว่ากรณีที่นายยงยุทธ ติยะไพรัช อดีตรองหัวหน้าพรรคกระทำการฝ่าฝืนและขัดต่อ พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 ที่มีผลทำให้การเลือกตั้งไม่เป็นไปโดยสุจริต และได้มาซึ่งอำนาจในการปกครองที่ไม่เป็นไปตามวิถีทางของรัฐธรรมนูญ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่พรรคและคณะกรรมการบริหารพรรคคนอื่นๆ ต้องร่วมรับผิดชอบ
ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่าคำแก้ข้อกล่าวหาของผู้ถูกร้องฟังไม่ขึ้น เนื่องจากนายยงยุทธ เป็นนักการเมืองหลายสมัย มีฐานะเป็นถึงรองหัวหน้าพรรค และอดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร ย่อมต้องเพิ่มความเข้มงวดที่จะไม่กระทำการใดๆ อันฝ่าฝืนกฎหมาย แต่นายยงยุทธ ติยะไพรัช กลับกระทำผิดเสียเอง
นอกจากนี้กรณีที่พรรคพลังประชาชนโต้แย้งว่าได้จัดการประชุมชี้แจงเพื่อกำชับไม่ให้ผู้สมัครของพรรคกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายเลือกตั้งแล้วก็ตามนั้น ศาลเห็นว่าแม้พรรคจะมีการกระทำดังกล่าวจริง แต่ไม่ได้เป็นข้อยกเว้นความรับผิดในการที่กรรมการบริหารพรรคจะไปกระทำผิดเอง เพราะทำให้เห็นว่ามาตรการดังกล่าวไม่ได้มีผลบังคับใช้
ส่วนที่มีข้อโต้แย้งว่าผลการสืบสวนของคณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.) ละเมิดสิทธิและไม่เป็นไปตามหลักนิติธรรมนั้น ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่า กกต.มีหน้าที่ยื่นคำร้องต่อศาล และได้ดำเนินการตามขั้นตอนของกฎหมายมาอย่างถูกต้องแล้ว
สำหรับกรณีของพรรคมัชฌิมาธิปไตย และพรรคชาติไทย ในการกระทำผิดกฎหมายเลือกตั้งของนายสุนทร วิลาวัลย์ รองหัวหน้าพรรค และกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตยและนายมณเฑียร สงฆ์ประชา รองเลขาธิการพรรคชาติไทยนั้น ศาลรัฐธรรมนูญได้ตัดสินไปในทิศทางเดียวกันคือวินิจฉัยให้ยุบพรรคและตัดสิทธิเลือกตั้งแก่กรรมการบริหารพรรคคนละ 5 ปี
อย่างไรก็ดี ในส่วนข้อโต้แย้งของพรรคมัชฌิมาธิปไตยเกี่ยวกับสถานะภาพการเป็นกรรมการบริหารพรรคนั้น ศาลวินิจฉัยแล้วเห็นว่าแม้นายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ จะได้ลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรคไปตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2550 อันจะมีผลให้กรรมการบริหารพรรคต้องพ้นสภาพไปด้วยก็ตาม แต่ยังมีข้อกำหนดที่ให้กรรมการบริหารพรรคต้องทำหน้าที่รักษาการต่อไปจนกว่านายทะเบียนพรรคการเมืองจะตอบรับการเปลี่ยนแปลง
ดังนั้น จึงถือว่านายสุนทร ยังคงทำหน้าที่เป็นกรรมการบริหารพรรคมัชฌิมาธิปไตย อยู่ในขณะเกิดเหตุ แม้จะมีสถานะภาพเป็นเพียงผู้รักษาการณ์ก็ตาม อันเป็นเหตุให้การกระทำใดๆ ของกรรมการบริหารพรรคที่ขัดต่อพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งสมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2550 มีเหตุให้ต้องยุบพรรคและตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรคดังกล่าว
ภาษาซาริโกลี
ภาษาซาริโกลี เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ กลุ่มย่อยปามีร์ พูดโดยชาวทาจิกในจีน ชื่อเป็นทางการในประเทศจีนคือภาษาทาจิก แต่ถือว่าอยู่ในกลุ่มย่อยที่ต่างจากภาษาทาจิกที่เป็นภาษาราชการของประเทศทาจิกิสถาน มีผู้พูดราว 10,000 คน ส่วนใหญ่อยู่ในเขตปกครองตนเองทักโกรคัน ทาจิกในมณฑลซินเจียง ผุ้พูดภาษานี้ใช้ภาษาอุยกูร์หรือภาษาจีนติดต่อกับผู้พุดภาษาอื่นๆในบริเวณนั้น โดยทั่วไปสามารถเข้าใจกันได้กับผู้พูดภาษาวาคี ซึ่งเป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยชาวทาจิกจีนด้วย
ระบบการเขียน
ไม่มีระบบการเขียนที่เป็นทางการในจีน นักภาษาศาสตร์ชาวรัสเซียที่ศึกษาภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีริลลิกแบบรัสเซีย นักภาษาศาสตร์กลุ่มอื่น ๆ ใช้สัทอักษร หรือใช้อักษรที่ใช้เขียนภาษาวาคี เนื่องจากผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่ใช้ภาษาอุยกูร์ในโรงเรียนจึงมีบางส่วนเขียนภาษานี้ด้วยอักษรอุยกูร์
ใน ค.ศ. 1958 นักภาษาศาสตร์ Gāo Èrqiāng ศึกษาภาษาซาริดกลีร่วมกับนักภาษาศาสตร์ชาวทาจิก โดยใช้สัญลักษณ์ 37 อันจากสัทอักษรสากล ในพจนานุกรมซาริโกลี-ฮั่นฉบับปี 1996 Gāo Èrqiāng ใช้ 26 พยัญชนะและ 8 ทวิอักษรจากอักษรพินอิน
สัทวิทยา
สระ ได้แก่ ในบางสำเนียงอาจมีสระเสียงยาวที่ต่างไปดังนี้: ā, ē, ī, ō, ū, ы̄, ǝ̄
พยัญชนะมี 29 ตัว ได้แก่ p, b , t , d , k , g , q , c , ʒ , č , ǰ , s , z , x̌ , γ̌ , f , v , θ , δ , x , γ , š , ž , w , y , m , n , l , r
คำศัพท์
รากศัพท์ของภาษาซาริโกลีส่วนใหญ่ใกล้เคียงกับภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกอื่นๆ มีบางส่วนรับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านตะวันตกเช่นภาษาเปอร์เซียหรือภาษาทาจิก
อัลฟ์ มาร์โฮล์ม
อัลฟ์ มาร์โฮล์ม (31 พฤษภาคม ค.ศ. 1918 – 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน
อีมุส
อีมุส (Imus) เป็นเมืองศูนย์กลางโดยนิตินัยของจังหวัดคาวีเต ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 403,785 และเป็นนครระดับที่หนึ่ง หากแบ่งตามรายได้
อีมุสอยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศใต้ 20 km และเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับชัยชนะสองครั้งเหนือจักรวรรดิสเปนในการปฏิวัติฟิลิปปิน สงครามสองครั้งนั้นได้แก่ สงครามอีมุส เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1896 และสงครามอะลาปัน เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 โดยในครั้งนั้น ธงชาติฟิลิปปินส์ผืนแรกได้โบกสะพัด ทำให้เมืองนี้ได้รับฉายา "เมืองหลวงแห่งธงชาติของฟิลิปปินส์" และมีการเฉลิมฉลองทุก ๆ ปี และมีการจัดแสดงเรื่องราวของสงครามไว้ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อีมุส อีมุสได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2012
อีมุสเป็นศูนย์กลางทางศาสนาของจังหวัดคาวีเต และเป็นที่ตั้งของสังฆมณฑลอีมุสและอาสนวิหารอีมุส
ภูมิศาสตร์
อีมุสมีพื้นที่ 64.70 km2 คิดเป็นร้อยละ 6.8 ของพื้นที่จังหวัดคาวีเต (1427.06 km2) ล้อมรอบด้วยเทศบาลคาวิตและโนเบเลตาทางทิศเหนือ ติดกับเทศบาลเจเนรัลไตรอัสทางทิศตะวันตก ติดกับนครบาคัวร์ทางทิศตะวันออก และดาสมารินาสทางทิศใต้
สาธารณรัฐมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
สาธารณรัฐมาซิโดเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012
ประเภทชาย
ประเภทหญิง
มูลค่าปัจจุบัน
มูลค่าปัจจุบัน  (present value ย่อว่า PV) นิยามขึ้นตามหลักแนวคิดที่ว่า เงิน 1บาท หรือ 1 หน่วยในวันนี้ จะมีค่าเท่าไรในอนาคต  หรือ  เงินจำนวนหนึ่งในอนาคต  ถ้าคิดย้อนกลับมาในวันนี้จะมีค่าเท่าไร  โดยตามหลักทั่วๆไปแล้ว  เรามักจะกล่าวกันว่า  เงิน 1 หน่วยในวันนี้ จะมีค่ามากขึ้นในอนาคต  ซึ่งตัวแปรสำคัญที่ทำให้เป็นเช่นนั้น คือ อัตราดอกเบี้ย หรืออัตราผลตอบแทน  โดยสูตรการคิดหามูลค่าปัจจุบัน คือ  PV = FV/(1+r) ^n   เมื่อ r คืออัตราดอกเบี้ยต่องวด  และ n คือจำนวนปี หรือจำนวนงวด    pv คือมูลค่าปัจจุบัน  fv คือมูลค่าในอนาคต
แฟลซ กัลเลโก้
ประวัติ
กัลเลโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ชนะคะแนน อเล็กซ์ อะลาร์เด ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และไปชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 3 ครั้งใน พ.ศ. 2512 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2512 แพ้น็อค สเลมาลย์ อิทธิอนุชิต ยก 10 ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกมาประสบความสำเร็จ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ชนะน็อค ลิโต มาเนซ ยก 11 จากนั้น กัลเลโกได้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2515 แพ้คะแนน ซูซูมุ โอกาเบะ ไม่ได้แชมป์ กัลเลโกยังคงชกมวยต่อมาจนถึง พ.ศ. 2519 โดยไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยไปชกกับโรเบอร์โต ดูรันที่ปานามาเมื่อ พ.ศ. 2517 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 7 กัลเลโกขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน เฟล เปดรานซา จากนั้นก็แขวนนวมไป
สกลธี ภัททิยกุล
สกลธี ภัททิยกุล อดีตรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 4 พรรคประชาธิปัตย์ อดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ อดีต​แกนนำ กปปส. และผู้สมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2565 เขาเป็นบุตรชายของพลเอกวินัย ภัททิยกุล อดีตเลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.)
ประวัติ
สกลธี เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2520 มีชื่อเล่นว่า จั้ม เป็นบุตรชายคนโตของ พลเอกวินัย ภัททิยกุล อดีตปลัดกระทรวงกลาโหมและอดีตเลขาธิการคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ (คมช.) กับนางศศิณี ภัททิยกุล
สกลธี จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียลและโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจบปริญญาโทด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยอินเดียน่าและ มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เคยรับราชการอยู่ที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) และถูกดึงตัวโดยจรัญ ภักดีธนากุล ปลัดกระทรวงยุติธรรม ให้ไปช่วยงานเป็นเลขานุการส่วนตัว
ชีวิตส่วนตัว สกลธีสมรสกับนางนันท์นัดดา ภัททิยกุล มีบุตร 2 คน เป็นบุตรสาว 1 คนและบุตรชาย 1 คน นอกจากนี้สกลธี เคยเป็นผู้จัดการทีมมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย ชุดซีเกมส์ 2009 ที่เวียงจันทน์ ประเทศลาว และเอเชียนเกมส์ 2010 ที่กว่างโจว ประเทศจีน
การทำงาน
สกลธี เข้ารับราชการในกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ต่อมาได้ทำหน้าที่เลขานุการของจรัญ ภักดีธนากุล ปลัดกระทรวงยุติธรรม กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 สกลธี ได้ลาออกจากราชการเพื่อไปสมัครลงรับเลือกตั้งกับทางพรรคประชาธิปัตย์ ซึ่งจากการเป็นบุตรชายของ พลเอกวินัย เลขาธิการ คมช. จึงทำให้ถูกมองว่าเป็นการสืบทอดอำนาจของ คมช. แต่ทั้งนายสกลธี พลเอกวินัย และทางพรรคประชาธิปัตย์ได้ปฏิเสธเรื่องนี้อย่างสิ้นเชิง
ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 สกลธี ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในกรุงเทพมหานคร เขต 4 คือ เขตจตุจักร, บางซื่อ, หลักสี่ คู่กับบุญยอด สุขถิ่นไทย และอรรถวิชช์ สุวรรณภักดี ซึ่งได้รับเลือกตั้งทั้ง 3 คน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2554 สกลธี ได้ลงสมัครในกรุงเทพมหานคร เขต 11 คือ เขตหลักสี่ โดยมีคู่แข่งคือ สุรชาติ เทียนทอง บุตรชายของเสนาะ เทียนทอง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2561 สกลธีได้เข้าดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งกรุงเทพมหานครที่ 1215/2561 ลงนามโดย พลตำรวจเอกอัศวิน ขวัญเมือง สืบต่อจาก พลตำรวจเอกชินทัต มีศุข ซึ่งย้ายไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2561
วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2561 สกลธีได้ไปร่วมงานเปิดตัว พรรคพลังประชารัฐ ต่อมาในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2562 สกลธีได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค ในการประชุมใหญ่สามัญประจำปีของพรรคพลังประชารัฐ ประจำปี 2562 ที่ โรงแรมมิราเคิล แกรนด์ คอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ แต่หลังจากนั้นในปลายเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 สกลธีก็ได้ลาออกจากพรรคพลังประชารัฐ
ในปี พ.ศ. 2565 สกลธีได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในนามผู้สมัครอิสระ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 สกลธีถือเป็นแนวร่วมคนสำคัญคนหนึ่งของ กปปส. ร่วมกับคนอายุคราวเดียวกัน คือ ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ, ชุมพล จุลใส และพุทธิพงษ์ ปุณณกันต์
โปเกมอน รัมเบิลรัช
โปเกมอน รัมเบิลรัช (Pokémon Rumble Rush) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันที่พัฒนาโดยบริษัทแอมเบรลลา จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัด เดิมทีช่วงทดสอบเกมเบต้าในแอนดรอยด์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ในประเทศญี่ปุ่นมีชื่อเกมว่า โปเกแลนด์ ออกจำหน่ายสำหรับแอนดรอยด์ในออสตราเลเซียในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 และทั่วโลกในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 ต่อมาสำหรับจำหน่ายไอโอเอสทั่วโลกในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 เป็นซีรีส์ที่ 5 ของเกมโปเกมอน รัมเบิลและเป็นเกมสุดท้ายเป็นของค่ายเกมพัฒนาโดยแอมเบรลลาถูกซื้อกิจการโดยครีเชอส์ตั้งแต่ในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ในวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2563 มีการประกาศว่าเกมโปเกมอน รัมเบิลรัชจะปิดตัวลงทั่วโลกในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2563
คิม ฮุนชิ
คิม ฮยุนชิ (Hyun Chi Kim) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2488 สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 23 (9) แพ้ 3