cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อุลูม อัลหะดีษ
พัฒนาการอุลูม อัลกุรอาน
ในช่วงสมัยของตาบิอีน (ปีที่ 97 ฮ.ศ. จนถึงปีที่ 182 ฮ.ศ.) ช่วงแรกของการถ่ายทอด  หะดีษได้ดำเนินการเหมือนกับสมัยเศาะหาบะฮฺ จนถึงในช่วงกลางของรุ่นตาบิอีนเริ่มมีการสืบสายรายงานหะดีษโดยมุฮัมมัด เบ็น ชิฮาบ อัซซุฮรีย์ (เสียชีวิตในปีที่ 124 ฮ.ศ.)  มีการติดตามสายรายงานของหะดีษแต่ละบท   กระบวนการรายงานของผู้รายงานแต่ละคน เช่น ศึกษาวิธีการรับหะดีษ  การร่วมสมัยระหว่างผู้ถ่ายทอดกับผู้รับหะดีษ สืบต้นต่อที่มาของหะดีษ เป็นต้น การปฏิบัติของอิมาม อัซซุฮรีย์เป็นพื้นฐานสำหรับบรรดาอุละมาอ์ที่ร่วมสมัยและที่มาหลังจากท่านสำหรับการศึกษาเกี่ยวกับการรายงานและในที่สุดผลการศึกษากลายเป็นแขนงวิชาด้านหะดีษ
ในช่วงสมัยของตาบิอฺ ตาบิอีน (ปีที่ 182 ฮ.ศ. จนถึงปีที่  224 ฮ.ศ.) ได้พยายามศึกษาเพิ่มเติมในอีกสองด้านหลัก ได้แก่ ศึกษาเกียวกับสถานภาพของผู้รายงานด้านคุณธรรมและด้านความบกพร่อง  ปีเกิดและปีเสียชีวิต  สถานที่เกิดและสถานที่เสียชีวิต  ครูและลูกศิษย์  และมารยาทของนักรายงานหะดีษ  ผลของการศึกษาในลักษณะนี้ทำให้เกิดวิชาการหะดีษที่เรียกว่า วิชาริญาล อัลหะดีษ และศึกษาเกี่ยวกับสถานภาพของตัวบทหะดีษ เช่น ตัวบทหะดีษขัดแย้งกับอัลกุรอานหรือไม  ตัวบทหะดีษมีการปะปนกับคำอธิบายของผู้รายงานหรือไม  ความหมายของหะดีษสามารถยอมรับเป็นของท่านนบี (ซ.ล.) ได้หรือไม  หลักพื้นฐานด้านนี้ทำให้สามารถแยกระหว่างหะดีษเศาะหีหฺกับหะดีษเฎาะอีฟและหะดีษเมาฎูอฺ  วิชาการด้านหะดีษเริ่มแตกแขนงอย่างมากมายออกเป็นสาขาวิชาเฉพาะด้าน อย่างไรก็ตาม วิชาการที่เกี่ยวกับหะดีษในช่วงสมัยนี้ยังไม่สมบูรณ์
ในช่วงสมัยของอัตบาอฺ ตาบิอฺ ตาบิอีน (ปีที่ 224 ฮ.ศ. - 300 ฮ.ศ.) ได้มีการรวบรวมและบันทึกวิชาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยตาบิอีนและตาบิอฺ ตาบิอีน ทั้งยังได้คิดค้นหลักการวิจารย์ลักษณะของผู้รายงาน มีการคิดค้นหลักการวิเคราะห์ตัวบทหะดีษและตั้งชื่อว่า วิชาเศาะหฺหาหฺ อัลหะดีษ    และวิชาการอธิบายศัพท์ทางหะดีษ เช่น เฆาะรีบอัลหะดีษ (غريب الحديث)  เช่น  มุฮัมมัด เบ็น สะอฺด (230 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออัฏเฏาะบะกอต (الطبقات)    ยะหฺยา เบ็น มะอีน (234 ฮ.ศ.) แต่งหนังสือตาริค อัรริญาล (تاريخ الرجال)  อะหฺมัด เบ็น    หันบัล (241 ฮ.ศ.)  แต่งหนังสืออิลาล อัลหะดีษ (علل الحديث) และหนังสืออันนาสิค วัลมันสูค (الناسخ والمنسوخ)   อัลบุคอรีย์ (276 ฮ.ศ.)  แต่งหนังสืออัตตาริค (التاريخ)  นอกจากหนังสือดังกล่าวแล้วยังมีการแต่งหนังสือที่เกี่ยวกับหะดีษอีกหลายประเภท เช่น หนังสืออัศเศาะหีหฺ (الصحاح) หนังสืออัสสุนัน (السنن) หนังสืออัลมะสานีด (المسانيد) หนังสืออัลมะอาญิม (المعاجم) เป็นต้น
บรรดาอุละมาอ์ในช่วง 300  ปีฮิจญ์เราะฮฺศักราชได้พยายามปกป้องหะดีษของท่านนบีมุฮัมมัด (ซ.ล.) อย่างสุดความสามารถและด้วยจิตวิญญาณอันแน่วแน่จนทำให้สามารถผลิตบุคลากรด้านหะดีษเป็นการเฉพาะ เช่น อุละมาอ์อัลญัรหฺ วัตตะอฺดีล  อุละมาอ์รุวาต อัลหะดีษ  อุละมาอ์อลาล อัลหะดีษ  อุละมาอ์ตัครีจ อัลหะดีษ
หลังจากสามร้อยปีฮิจญ์เราะฮฺศักราช ในช่วงสมัยมุตัอัคคิรีนจะพบว่าบรรดาอุละมาอ์ได้ให้ความสำคัญต่อวิชาหะดีษโดยได้แยกจากวิชาเหล่านั้นออกเป็นแขนงวิชาหนึ่งของวิชาหะดีษ และตั้งชื่อวิชานี้ว่า วิชามุศเฏาะลาหฺ อัลหะดีษ อุละมาอ์ท่านแรกที่ได้คิดค้นหลักการมุศเฏาะลาหฺ ได้แก่อะบู อัลหะสัน เบ็น อับดุลเราะหฺมาน อัรรอมะฮุรมุซีย์ (360 ฮ.ศ.) ได้แต่งตำราชื่อ อัลมุหัดดิษ อัลฟาศิล บัยนฺ อัรรอวิย์ วัรรออีย์ (المحدث الفاصل بين الراوي والراعي)  อิบนุ หัจญ์ร อัลอัสเกาะลานีย์ได้กล่าวว่า  หนังสือเล่มนี้เนื้อหายังไม่ครบถ้วนหลักการมุศเฏาะลาหฺ แต่หากเทียบกับหนังสือเล่มอื่น ๆ ที่มีอยู่ในสมัยนั้น หนังสือเล่มนี้จะมีเนื้อหาที่ดีกว่า  บรรดาอุละมาอ์ที่มาหลังจากอิมามอัรรอมะฮุรมุซีย์ได้พยายามเพิ่มเติมเนื้อหาของวิชามุศเฏาะลาหฺให้ครบสมบูรณ์ยิ่งขึ้น เช่น อิมามอัลหากิม (405 ฮ.ศ.) แต่งหนังสือชื่อ มะอฺริฟะฮฺ อุลูม อัลหะดีษ (معرفة علوم الحديث)  อิมามอะบูนุอัยม อะห์มัด เบ็น อัลดถลเลาะ (430 ฮ.ศ.) แต่งสืออัลมุสตัคร๊อจญ์ (المستدرج) อิมามอะหฺมัด เบ็น อะลี อัลเคาะฏีบอัลบัฆดาดีย์ (463 ฮฺ.ศ.) แต่งหนังสืออัลกิฟายะฮฺ ฟี อิลม อัลหะดีษ (الكفاية في علم الرواية)  อัลกอฎีย์อิยาฎ เบ็น มูซา อัลยะหฺศิบีย์ (544 ฮ.ศ.) แต่งหนังสืออัลอลมาอฺ ฟี ฎอบฺ อัรริวายะฮฺ วะตัคยีด อัสมาอ์ (الإلماع في ضبط الرواية وتقييد الأسماع) อะบู หัฟศฺ อุมัร เบ็น อับดุลมะญีด (580 ฮฺ.ศ.) แต่งหนังสือมาลา ยะสะดุ อัลมุหัดดิษ ญะฮฺลุ (ما لا يسع المحمدثى جهله) วิชาการด้านอุลูม อัลหะดีอุลูม อัลหะดีษไม่ได้หยุดเพียงเท่านั้นแต่ได้พัฒนาอย่างต่อเนื่องเรื่อยมาทำให้แตกแขนงวิชาใหม่ ๆ ที่เกี่ยวกับ   หะดีษอีกหลาย เช่น วิชาตัคริจญ์หะดีษ (تخريج الحديث)   วิชาอัดดิฟาอฺ อัน อัสสุนนะฮฺ (الدفاع عن السنة) วิชาอัลวัฏอฺ ฟี อัลหะดีษ (الوضع في الحديث)  เป็นต้น
ประเภทของอุลูม อัลหะดีษ
1. อุลูม อัลหะดีษ ริวายะฮฺ ความหมายของริวายะฮฺ
2. อุลูม อัลหะดีษ ดิรอยะฮฺ ความหมายของดิรอยะฮฺ
(1) ความหมายตามหลักภาษา คำว่า “ดิรอยะฮฺ” (دراية) เป็นคำในภาษาอาหรับ แปลว่า การพิจารณาอย่างรอบคอบ ผันมาจากคำว่า درى يدرى دراية
2) ความหมายตามหลักวิชาการ ดิรอยะฮฺ คือ การใช้วิจารณญาณในการพิจารณาและการคิดต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างรอบคอบ
อ้างอิง
ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับอัลฮาดีษ''
ไม่หล่อแต่เร้าใจ!!
'หล่อและเร้าใจ! ' (俺物語!! (Ore Monogatari!!)) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโรแมนติกคอเมดี้ เขียนโดย คาชึเนะ คาวาฮาระ และวาดภาพประกอบโดย อารุโกะ เรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ลงนิตยสารการ์ตูนโชโจะเบทัสสึมาร์การ์เร็ตของชูเอชะ และได้ตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มด้วยทั้งหมด 12 เล่มในประเทศญี่ปุ่น ในประเทศไทย เรี่องนี้ได้ลิขสิทธิ์โดยสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย ตีพิมพ์ออกเป็นฉบับรวมเล่มแล้ว 6 เล่ม เรี่องนี้ได้ถูกจัดทำเป็นอนิเมะโทรทัศน์ความยาว 24 ตอนโดยแมดเฮาส์ และได้ถูกจัดทำเป็นภาพยนตร์ภาคคนแสดงอีกด้วย
เรื่อง
โกดะ ทาเคโอะ เด็กหนุ่ม ม.ปลายที่ตัวสูง ร่างใหญ่ เนื้อหอมในกลุ่มผู้ชาย แต่กลับไม่มีสาวๆ มาตกหลุมรักเลย โดยส่วนใหญ่จะไปตกหลุมรักกับเพื่อนสนิทสมัยเด็กของเขาที่เป็นหนุ่มหล่อหน้าตาดี สุนาคาวะ มาโคโตะ แทน จู่ๆ วันหนึ่งทาเคโอะได้ช่วยเด็กสาวผู้นึงนามว่า ยามาโตะ ริงโกะ จากคนวิกลจริตบนรถไฟฟ้า แต่ทว่าเด็กสาวผู้นั้นได้ตกหลุมรักกับทาเคโอะอย่างไม่น่าเชื่อ...
ตัวละคร
(砂川 誠 (Sunakawa Makoto)) ให้เสียงพากย์โดย โนบุนางะ ชิมาซากิ; ยูกะ เทราซากิ (เด็ก)
เส้นเมริเดียนที่ 147
เส้นเมริเดียนที่ 147 อาจหมายถึง:
พ.ศ. 319
พุทธศักราช 319 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 225
เท้ายายม่อม (พืช)
ระวังสับสนกับ ไม้เท้ายายม่อม
เท้ายายม่อม เป็นพืชในวงศ์ Taccaceae เป็นพืชที่มีหัว มีใบ 1–3 ใบ แต่ละใบจักเป็นสามแฉก เว้าแบบขนนก ดอกเป็นช่อยาว แต่ละช่อมีดอกย่อย 20–40 ดอก ผลกลม หัวของพืชชนิดนี้นำไปทำแป้งที่เรียกแป้งเท้ายายม่อม พืชชนิดนี้เป็นพืชท้องถิ่นในทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ออสเตรเลียเหนือ, นิวกินี, ซามัว, หมู่เกาะไมโครนีเซีย และฟีจี และมีการแพร่กระจายไปในหมู่เกาะแปซิฟิกเนื่องมาจากการอพยพของคน ชื่อสามัญของพืชชนิดนี้ ได้แก่ Polynesian Arrowroot (ภาษาอังกฤษ), Pia (ฮาวาย, เฟรนช์พอลินีเชีย, นีวเว และหมู่เกาะคุก), Masoa (ซามัว), Mahoaa (ตองงา), Yabia (ฟีจี) Gapgap (กวม) และ Taka (อินโดนีเซีย)
เท้ายายม่อมเป็นไม้ล้มลุกอายุยืน ไม่มีลำต้น เหง้าใต้ดินเป็นหัว กลมแบนหรือรีกว้าง เปลือกหัวบาง ผิวเรียบ เมื่ออ่อนสีขาว แก่แล้วเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาล เนื้อหัวสีขาว ฉ่ำน้ำเล็กน้อย ดอกสีเหลืองหรือเขียวแกมม่วงเข้ม ผลสีส้มอ่อน มีเมล็ดมาก เนื้อผลฟ่าม ๆ เมล็ดแบน คาดว่ามีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่แอฟริกา เอเชีย ไปจนถึงโอเชียเนีย
อาสนวิหารการ์กาซอน
อาสนวิหารการ์กาซอน (Cathédrale de Carcassonne) เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมีคาเอลแห่งการ์กาซอน (Cathédrale Saint-Michel de Carcassonne) เป็นอาสนวิหารนิกายโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลการ์กาซอนและนาร์บอน ตั้งอยู่ที่เมืองการ์กาซอน จังหวัดโอด ในแคว้นอ็อกซีตานี ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมีคาเอลอัครทูตสวรรค์
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1886
ประวัติ
อาสนวิหารนี้สร้างในปี ค.ศ. 1247 โดยพระบัญชาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส เพื่อเป็นโบสถ์ที่จะทดแทนสักการสถานโบราณซึ่งถูกทำลายในระหว่างสงครามปิดล้อมเมืองในปีค.ศ. 1240 โดยกองทัพของแรมงที่ 2 แห่งทร็องกาแวล ซึ่งโบสถ์แห่งใหม่นี้มีขนาดไม่แตกต่างจากของเดิมมาก จนในที่สุดจึงมีความจำเป็นต้องขยายแบบให้ใหญ่ขึ้นอีกในปีค.ศ. 1283
ในสมัยที่มีเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่จากการเผาทำลายโดยกองทัพของเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำในปีค.ศ. 1355 ซึ่งเป็นยุคแห่งสงครามและความขัดแย้งระหว่างอังกฤษกับฝรั่งเศส โบถส์แห่งนี้เป็นเพียงสถานที่แห่งเดียวที่ยังยืนหยัดมาได้ถึงแม้ว่าจะอยู่ในสภาพย่ำแย่ก็ตาม ซึ่งต่อมาเมื่อการมีบูรณะซ่อมแซมจึงได้มีการตัดสินใจเพิ่มองค์ประกอบแบบป้อมปราการเข้าไปด้วย ซึ่งสามารถเห็นได้ชัดในการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณระดับเดียวกับมุขโค้งด้านสกัด ในบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของหอสังเกตการณ์ทรงกระบอกสูง นอกจากนี้โดยรอบโบสถ์ยังมีคูเมืองกว้างกว่า 10 เมตรเพื่อใช้ป้องกันข้าศึก และต่อมาได้ถูกถมและเปลี่ยนเป็นถนนสาธารณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ในปีค.ศ. 1803 ได้มีการย้ายที่ตั้งของมุขนายกจากอาสนวิหารนักบุญนาแซร์แห่งเบซีเยซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ยุคกลางมาที่โบสถ์นักบุญมีคาเอลแห่งนี้แทน จึงได้มีการยกฐานะของโบสถ์แห่งนี้ขึ้นเป็นอาสนวิหารอย่างสมบูรณ์
ต่อมาได้มีแผนการบูรณะปรับปรุงหลังจากการย้ายที่ตั้งของมุขนายกมาที่แห่งใหม่นี้เพื่อให้มีความเหมาะสมแก่ฐานะ แต่ก็ถูกขัดขวางอีกโดยอัคคีภัยในปีค.ศ. 1849 ซึ่งทำให้แผนการปรับปรุงต้องหยุดชะงักลงไปชั่วขณะ จนกระทั่งปีค.ศ. 1857 งานบูรณะและปรับปรุงอาสนวิหารนี้ถูกมอบให้แก่สถาปนิกคนสำคัญของยุค เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก พร้อมกับช่างฝีมือชั้นเอกชาวการ์กาซอน
พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ จันทรสาขา)
อำมาตย์เอก พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ จันทรสาขา) นามเดิมว่าท้าวเมฆหรือเมก อดีตเจ้าเมืองมุกดาหารองค์ที่ ๗ (ปกครอง พ.ศ. ๒๔๓๐-๔๒) จากราชวงศ์ล้านช้างเวียงจันทน์ในฐานะเจ้าประเทศราช อดีตราชบุตรผู้รักษาราชการเมืองมุกดาหาร อดีตจางวางที่ปรึกษาราชการเมืองมุกดาหาร อดีตกรมการพิเศษจังหวัดนครพนม (พ.ศ. ๒๔๔๒-๖๐) และอดีตจางวางอำเภอมุกดาหาร เป็นผู้รับพระราชทานนามสกุล จันทรสาขา ของจังหวัดมุกดาหาร และเป็นต้นสกุลพระราชทาน พิทักษ์พนม ของอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม
ราชตระกูล
พระยาศศิวงษ์ประวัติเป็นบุตรเจ้าอุปฮาด (แถงหรือแท่ง) เมืองมุกดาหาร เป็นนัดดาพระจันทรสุริยวงษ์ (พรหม) เจ้าเมืองมุกดาหารองค์ที่ ๓ เป็นปนัดดาเจ้าพระยาหลวงจันทรสุริยวงษาดำรงมหาราชการ (กิ่ง) เจ้าเมืองมุกดาหารองค์ที่ ๒ โอรสในเจ้าพระยาจันทสีโสราชอุปราชามันธาตุราช (จันทกินรีหรือกินนรี) ผู้สร้างเมืองมุกดาหาร (บังมุก) เจ้าพระยาจันทสีโสราชอุปราชามันธาตุราชเป็นโอรสเจ้าจันทสุริยวงษ์ (จารย์จันทสุริยวงษ์) เจ้าเมืองหลวงโพนสิม เมืองพิน เมืองนอง (ละนอง) และเมืองตะโปน (ซะโปน) ปัจจุบันอยู่ในแขวงสุวรรณเขต เจ้าจันทสุริยวงษ์มีพี่น้องชื่อเจ้าแก้วมงคล (แก้วบูฮมหรือเจ้าจารย์แก้ว) ผู้สร้างเมืองท่งสีพูม (เมืองท่ง) ทั้งสองเป็นพระโอรสเจ้าศรีวิชัยหรือเจ้าศรีวรมงคลพระราชโอรสในพระเจ้าศรีวรวงษาธิราชหรือเจ้ามหาอุปราชศรีวรวังโสกษัตริย์นครเวียงจันทน์ (พ.ศ. ๒๑๑๘-๒๓) พระราชปนัดดาในพระยาโพธิสาลราชแห่งล้านช้าง และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระเจ้าไชยเชฏฐาธิราชมหาราช บรรพบุรุษของพระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ปกครองหัวเมืองลาวทั้งสองฝั่งแม่น้ำโขงหลายหัวเมือง อาทิ เป็นเจ้าเมืองมุกดาหารสายตรง ๓ องค์ จาก ๗ องค์ที่เป็นเครือญาติ ทั้งเคยปกครองนครเวียงจันทน์ นครหลวงพระบาง เมืองหลวงโพนสิม (โพนสิม) เมืองเซโปน (ตะโปน) เมืองพิน เมืองนอง (ละนอง) เมืองพาลุกากรภูมิ (ตาลุกา) เมืองคันธบุรี (นครไกสอนพมวิหานเมืองหลวงของแขวงสะหวันนะเขด) เมืองดอนตาล (อำเภอดอนตาลในจังหวัดมุกดาหาร) เป็นต้น
พระประวัติ
พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) เกิดวันอาทิตย์ เดือน ๑๒ ปีมะเส็ง จ.ศ. ๑๒๐๗ (พ.ศ. ๒๓๘๘) ตรงกับรัชกาลที่ ๓ เริ่มรับราชการเป็นกรมการเมืองมุกดาหารที่ท้าวสุวรรณสาร พ.ศ. ๒๔๒๒ โปรดเกล้าฯ เป็นที่ราชบุตรเมืองมุกดาหาร ครั้งเป็นราชบุตรได้เป็นว่าที่เจ้าเมืองมุกดาหารและคุมกำลังเมืองไปราชการรักษาด่านทางป้องกันทัพญวน ซึ่งพ่ายแพ้ฝรั่งเศสและหลบหนีเข้ามาซ่อนตัวในเขตเมืองวังเมืองเซโปนที่ชายแดนเมืองมุกดาหารต่อชายแดนเวียดนาม พ.ศ. ๒๔๒๕ เป็นนายกองคุมกำลังเมืองมุกดาหารไปปราบฮ่อที่ทุ่งเซียงคำ (ทุ่งไหหิน) จนได้รับพระราชทานเหรียญปราบฮ่อ พ.ศ. ๒๔๓๐ โปรดเกล้าฯ ให้รักษาการในตำแหน่งเจ้าเมืองมุกดาหาร พ.ศ. ๒๔๓๔ ขณะอายุ ๔๖ ปีได้เดินทางไปกรุงเทพฯ เพื่อรับพระราชทานสัญญาบัตรตำแหน่งเจ้าเมืองที่พระจันทรเทพสุริยวงษาเจ้าเมืองมุกดาหาร พร้อมนำส่วยและเครื่องราชบรรณาการต้นไม้เงินต้นไม้ทองขึ้นทูลเกล้าฯ ในฐานะประเทศราชชายพระราชอาณาเขต นับเป็นการทูลเกล้าฯ ถวายต้นไม้เงินต้นไม้ทองครั้งสุดท้ายของมุกดาหาร จากนั้นสยามจึงยกเลิกประเพณีนี้ พ.ศ. ๒๔๓๖ เป็นผู้คุมกำลังเมืองมุกดาหารไปรบกองกำลังฝรั่งเศสที่ยกมายึดดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง พ.ศ. ๒๔๔๑ เมื่อสยามยกเลิกตำแหน่งเจ้าเมืองเป็นผู้ว่าราชการเมืองจึงโปรดเกล้าฯ เป็นจางวางที่ปรึกษาราชการเมืองมุกดาหาร รับพระราชทานเบี้ยหวัดเงินปีปีละ ๕๐๐ บาท พ.ศ. ๒๔๕๐ โปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็นที่ อำมาตย์เอก พระยาศศิวงษ์ประวัติ ถือศักดินา ๓,๐๐๐ ไร่ ในตำแหน่งกรมการพิเศษจังหวัดนครพนม ต่อมา พ.ศ. ๒๔๕๗ จึงได้รับพระราชทานนามสกุลว่า จันทรสาขา
ขึ้นเป็นเจ้าเมืองมุกดาหาร
เมื่อเจ้าราชบุตร (เมฆ) ดำรงตำแหน่งรักษาการเจ้าเมืองและว่าที่เจ้าเมืองแล้ว ต่อมา 3 ปี พ.ศ. 2434 จึงเดินทางลงไปรับพระราชทานสัญญาบัตรในตำแหน่งเจ้าเมืองมุกดาหารที่กรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสัญญาบัตรประทับพระราชสัญจกรตั้งให้ราชบุตร (เมฆ) เป็นที่ พระจันทรเทพสุริยวงษ์ ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองมุกดาหารตั้งแต่วันที่ 4 เดือนตุลาคม ร.ศ. 110 ปรากฏความในราชกิจจานุเบกษา ร.ศ. 110 การแต่งตั้งเจ้าเมืองครั้งนี้ประกอบด้วยกรมการเมืองชั้นผู้ใหญ่ในคณะอาญาสี่และผู้ช่วยราชการเมืองอีก 7 ท่าน คือ ท้าวเสริมให้ดำรงตำแหน่งอุปฮาดเมืองมุกดาหาร ท้าวแสงให้ดำรงตำแหน่งราชวงศ์เมืองมุกดาหาร ท้าวแป้นให้ดำรงตำแหน่งราชบุตรเมืองมุกดาหาร พระวรบุตรภักดี (ท้าวอ่าง) พระศรีวรวงษ์ พระราชกิจภักดี และพระศรีวรราชให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยราชการเมืองมุกดาหาร
เครื่องยศ
ครั้งเป็นเจ้ามเองมุกดาหารพระจันทรเทพสุริยวงษ์ (เมฆ) ได้รับพระราชทานเครื่องยศคือ หมวกตุ้มปี่ 1 ใบ กระบี่บั้งทอง 5 บั้ง เสื้อเข้มขาบดอกก้านแย่ง 1 ผืน พานหมากถมเครื่องในทองคำ 1 สำรับ ลูกประคำทองคำ 108 เม็ด 1 สาย คณโททองคำ 1 ลูก กระโถนทองคำ 1 ลูก และผ้าม่วงจีน 1 ผืน
สร้างเรือมณฑล
พ.ศ. 2434 ครั้งเป็นพระจันทรเทพสุริยวงษ์เจ้าเมืองมุกดาหารได้ชักชวนชาวเมืองร่วมใจกันเสาะหาต้นตะเคียนในเขตเมืองมุกดาหาร จนพบต้นตะเคียนที่งดงามสูงใหญ่ที่สุดของเมือง ณ ดงบักอี่ (บั่งอี) ท้องที่อำเภอดอนตาลต่อเขตอำเภอนิคมคำสร้อย แล้วขุดถากสำเร็จเป็นเรือเมื่อราว พ.ศ. 2436 พระยาจันทรเทพสุริยวงษ์ได้ตั้งมงคลนามเรือนี้ว่า เรือมณฑล ต่อมากลายเป็นเรือประวัติศาสตร์คู่บ้านคู่เมืองมุกดาหารมาแต่อดีต มีอายุร้อยกว่าปี ปัจจุบันเก็บรักษา ณ วัดศรีสุมังค์ ตำบลศรีบุญเรือง อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร เรือมณฑลขุดจากตะเคียนทั้งต้น ยาว 20 เมตร กว้าง 1.20 เมตร บรรจุฝีพายได้ 45 คน ลือว่าเป็นเรือที่สวยงามที่สุดและชนะเลิศการแข่งเรือในบุญส่วงเฮือแถบลุ่มแม่น้ำโขงมาโดยตลอด ทั้งเคยเป็นเรือรับเสด็จเมื่อครั้งสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย เสด็จตรวจราชการมณฑลอุดรและมณฑลร้อยเอ็ด พระองค์ประทับบนเรือมณฑลเพื่อล่องแก่งในลำน้ำโขงจากบ้านธาตุพนมมายังเมืองมุกดาหารเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2449 เรือมณฑลเคยลงน้ำครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2496 ถือเป็นเรือประวัติศาสตร์ชาติและเป็นโบราณวัตถุล้ำค่าชาวมุกดาหาร ต่อมาจึงบูรณะซ่อมแซมเมื่อ พ.ศ. 2549
ถึงแก่กรรม
พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ถึงแก่กรรมเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 6 หรือ 28 เมษายน พ.ศ. 2460 ตรงกับสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว สิริรวมอายุ 72 ปี
นามสกุลจันทรสาขา
รัชกาลที่ ๖ โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลแก่เจ้าเมืองมุกดาหารว่า จันทรสาฃา เขียนเป็นอักษรโรมันว่า Chandrasakha เลขทะเบียนสกุลพระราชทานที่ ๑๓๗๐ พระราชทานแก่พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ครั้งดำรงตำแหน่งจางวางอำเภอมุกดาหาร ทวดชื่อพระจันทรสุริยวงษา (กิ่ง) ๒๕/๔/๑๔ ต่อมานิยมเขียนคำว่า จันทรสาฃา เป็น จันทรสาขา เนื่องจากปัจจุบันไม่มีการใช้อักษร ฃ ดังปรากฏในเอกสารพระราชทานนามสกุลว่า ''ขอให้นามสกุลของ พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) จางวางอำเภอมุกดาหาร เมืองนครพนม มณฑลอุดร ทวดชื่อพระยาจันทรสุริยวงษา (กิ่ง) ตามที่ขอมานั้นว่า จันทรสาขา (เขียนเป็นอักษรโรมันว่า Chandrasakha) อันเปนมงคลนาม ขอให้สกุลจันทรสาขา มีความเจริญรุ่งเรืองมั่นคงอยู่ในกรุงสยามชั่วกัลปาวสาน พระที่นั่งพิมานปฐม. วันที่ ๒๑ เมษายน พระพุทธศักราช ๒๔๗๕.'' คำว่า จันทร มาจากนามเดิมของต้นตระกูลผู้สร้างเมืองมุกดาหารคือเจ้าจันทกินรีหรือเจ้าพระยาจันทรสีโสราชอุปราชามันธาตุราช และมาจากราชทินนามประจำของเจ้าเมืองมุกดาหารคือ จันทรสุริยวงษา ส่วนคำว่า สาขา เป็นภาษาบาลีตรงกับคำว่า กิ่ง ซึ่งเป็นนามเดิมของอัยกา (ปู่) ของพระยาศศิวงษ์ประวัติ
นามสกุลพิทักษ์พนม
พ.ศ. ๒๔๗๘ รัชกาลที่ ๘ โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลแก่บุตรของอำมาตย์เอก พระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) ว่า พิทักษ์พนม โดยเป็นสกุลที่มาจากราชทินนามเดิมของทายาท ลำดับสกุลพระราชทานอักษร พ-ฟ ที่ ๖๕ พระราชทานแก่หลวงพิทักษ์พนมเขต (สีห์ จันทรสาขา) นามเดิมว่าท้าวสีห์ (ทุมหรือศรีกระทุม) นายอำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม พระราชทานเมื่อ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๕ ต่อมาจึงกลับไปใช้สกุลพระราชทานของบิดา ส่วนสกุลพิทักษ์พนมไม่มีผู้ใช้สืบต่อ
เจดีย์บรรจุพระอัฐิ
หลังถึงแก่กรรมทายาทบุตรหลานได้สร้างธาตุบรรจุพระอัฐิพระยาศศิวงษ์ประวัติ ณ วัดศรีสุมังค์วรารามหรือวัดสีสุมัง (วัดช้าง) คนทั่วไปเรียกว่าวัดเจ้าคุณพระยา เนื่องจากเป็นวัดที่พระยาศศิวงษ์ประวัติ เจ้าเมืองมุกดาหาร และทายาทบุตรหลานเป็นผู้อุปถัมภ์ ธาตุบรรจุพระอัฐิพระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) หรือธาตุเจ้าคุณพระยาตั้งอยู่ระหว่างวิหารและสิมด้านหน้าพระธาตุใหญ่อิทธิพลทางศิลปกรรมพระธาตุพนม ธาตุอัฐิมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมคล้ายพระธาตุศรีสองรัก อำเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย มีขนาดเล็กเตี้ย ถ้าน (ฐาน) รูปแอวขัน 2 ชั้น ไม่ปรากฏตีนธรณี เรือนธาตุหรือองค์ธาตุทรงดอกบัวจูมหรือหมากน้ำเต้าประดับลายปูนปั้นนูนต่ำรูปดอก 4 กลีบทั้งขนาดเล็กใหญ่ทาสีทอง มุมเรือนธาตุเป็นรูปดอกกาบทิศหรือดอกกระจังทาสีทองเช่นกัน ยอดธาตุประกอบด้วยตีนหีบและดวงปี ปลายสุดเป็นรูปน้ำค้างหรือดอกบัวจูมทาสีทอง ทั้งองค์ธาตุทาสีขาวเป็นพื้น ด้านหน้ามีแผ่นป้ายภาพและประวัติโดยย่อของพระยาศศิวงษ์ประวัติ (เมฆ) วัดศรีสุมังค์วรารามตั้งอยู่ ณ ริมแม่น้ำโขง ถนนดำรงค์มุกดา ตำบลศรีบุญเรือง อำเภอเมือง อายุมากกว่า 200 ปี ภายในวัดมีวิหารเก่าอิทธิพลศิลปกรรมอาณานิคมฝรั่งเศสซึ่งส่งผ่านมาทางช่างลาว-ญวน วิหารเป็นอาคารก่ออิฐถือปูนมีซุ้มประตูหน้าต่าง (บังเกิ้น) รูปอาร์คโค้ง พระประธานในวิหารเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกพุทธลักษณะแบบลาวล้านช้าง นอกจากนี้ภายในวัดยังมีพระธาตุขนาดใหญ่รูปแบบอิทธิพลพระธาตุพนมด้วย
อนุสรณ์
ชาวมุกดาหารและราชการนำราชทินนาของพระยาศศิวงษ์ประวัติมาตั้งชื่อซอยบริเวณถนนศรีบุญเรืองและถนนสมุทรศักดารักษ์ ตำบลมุกดาหาร อำเภอเมืองมุกดาหาร ว่า ซอยศศิวงษ์ เพื่อเป็นอนุสรณ์คุณงามความดีในราชการบ้านเมืองของพระยาศศิวงษ์ประวัติ
สูตรที่ 6 แห่งปริสวรรค
สูตรที่ 6 แห่งปริสวรรค เป็นหัวข้อธรรมที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสถึงบุคคล 2 จำพวก ว่าด้วยบริษัทที่ดื้อด้าน และไม่ดื้อด้าน โดยความที่ทรงตรัสถึงบุคคล หรือข้อธรรม 2 ข้อ จึงจัดอยู่ในทุกนิบาต หรือหมวดข้อธรรม 2 หัวข้อ ซึ่งพระสูตรนี้เป็นสูตรไม่ปรากฏชื่อ เนื่องจากเป็นการจัดหัวข้อธรรมตามหมวดที่เข้ากัน อันเป็นลักษณะของอังคุตรนิกาย ซึ่งเป็นหมวดของพระสูตรที่พระสังคีติกาจารย์รวบรวมและจัดลำดับเข้าไว้ด้วยกัน ตามจำนวนหัวข้อธรรมเป็นสำคัญ
ที่มาและลำดับแห่งพระสูตร
พระสูตรนี้ และอีกหลายพระสูตรในเอกนิบาตและทุกนิบาต ในอังคุตตรนิกาย สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี แล้วทรงตรัสข้อธรรมท้งหลายแก่พระภิกษุ ไล่เรียงข้อธรรมมาเป็นลำดับ ตามลำดับข้อธรรมที่มี 1 หัวข้อ จนถึงหัวข้อธรรมที่มี 2 หัวข้อหรือ ทุกนิบาต อันนประกอบไปด้วย ปฐมปัณณาสก์ ทุติยปัณณาสก์ และตติยปัณณาสก์ ซึ่งปริสวรรคนี้ จัดอยู่ในปฐมปัณณาสก์ มีทั้งหมด 5 วรรค ในปริสวรรคมีสูตรทั้งหมด 10 สูตร สูตรที่ว่าด้วย "บริษัทที่ดื้อด้าน  และไม่ดื้อด้าน" อยู่ในลำดับที่ 7 อยู่ในลำดับที่ 292 นับแต่พระสูตรแรกในเอกนิบาต ส่วนในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับฉัฏฐสังคายนา อยู่ในลำดับที่ 48 แห่งทุกนิบาต
เนื้อหาภาษาบาลี
‘‘เทฺวมา, ภิกฺขเว, ปริสาฯ กตมา เทฺว? โอกฺกาจิตวินีตา ปริสา โนปฏิปุจฺฉาวินีตา, ปฏิปุจฺฉาวินีตา ปริสา โนโอกฺกาจิตวินีตาฯ กตมา จ, ภิกฺขเว, โอกฺกาจิตวินีตา ปริสา โนปฏิปุจฺฉาวินีตา? อิธ, ภิกฺขเว, ยสฺสํ ปริสายํ ภิกฺขู เย เต สุตฺตนฺตา ตถาคตภาสิตา คมฺภีรา คมฺภีรตฺถา โลกุตฺตรา สุญฺญตาปฏิสํยุตฺตา เตสุ ภญฺญมาเนสุ น สุสฺสูสนฺติ น โสตํ โอทหนฺติ น อญฺญา จิตฺตํ อุปฎฺฐเปนฺติ น จ เต ธเมฺม อุคฺคเหตพฺพํ ปริยาปุณิตพฺพํ มญฺญนฺติฯ เย ปน เต สุตฺตนฺตา กวิตา [กวิกตา (สพฺพตฺถ) ฎีกา โอโลเกตพฺพา] กาเวยฺยา จิตฺตกฺขรา จิตฺตพฺยญฺชนา พาหิรกา สาวกภาสิตา เตสุ ภญฺญมาเนสุ สุสฺสูสนฺติ โสตํ โอทหนฺติ อญฺญา จิตฺตํ อุปฎฺฐเปนฺติ, เต ธเมฺม อุคฺคเหตพฺพํ ปริยาปุณิตพฺพํ มญฺญนฺติ, เต จ ตํ ธมฺมํ ปริยาปุณิตฺวา น เจว อญฺญมญฺญํ ปฏิปุจฺฉนฺติ น จ ปฏิวิจรนฺติ – ‘อิทํ กถํ, อิมสฺส โก อโตฺถ’ติ? เต อวิวฎเญฺจว น วิวรนฺติ, อนุตฺตานีกตญฺจ น อุตฺตานีกโรนฺติ, อเนกวิหิเตสุ จ กงฺขาฐานิเยสุ ธเมฺมสุ กงฺขํ น ปฏิวิโนเทนฺติฯ อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, โอกฺกาจิตวินีตา ปริสา โน ปฏิปุจฺฉาวินีตาฯ
เนื้อหาภาษาไทย
ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกนี้ ๒ จำพวกเป็นไฉน? คือบริษัทที่ดื้อด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำ ๑ บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะนำไม่ดื้อด้าน ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่ดื้อด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำเป็นไฉน? ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่ตถาคตภาษิตไว้ซึ่งลึกล้ำ มีอรรถอันลึกล้ำ เป็นโลกุตระ ปฏิสังยุตด้วยสุญญตธรรม ไม่ตั้งใจฟังให้ดี ไม่เงี่ยหูลงสดับ ไม่เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึง อนึ่ง ภิกษุเหล่านั้นไม่เข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียนท่องขึ้นใจ แต่เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่กวีได้รจนาไว้ เป็นคำกวี มีอักษรวิจิตร มีพยัญชนะวิจิตร มีในภายนอก ซึ่งสาวกได้ภาษิตไว้ ย่อมตั้งใจฟังเป็นอย่างดี เงี่ยหูลงสดับ เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึง อนึ่ง ภิกษุเหล่านั้นย่อมเข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียน ท่องขึ้นใจ ภิกษุเหล่านั้นเรียนธรรมนั้นแล้ว ไม่สอบสวน ไม่เที่ยวไต่ถามกันและกันว่า พยัญชนะนี้อย่างไร อรรถแห่งภาษิตนี้เป็นไฉน ภิกษุเหล่านั้นไม่เปิดเผยอรรถที่ลี้ลับ ไม่ทำอรรถที่ลึกซึ้งให้ตื้น และไม่บรรเทาความสงสัยในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายอย่างเสีย ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่าบริษัทดื้อด้านไม่ได้รับการสอบถามแนะนำ
เนื้อหาภาษาบาลี
‘‘กตมา จ, ภิกฺขเว, ปฏิปุจฺฉาวินีตา ปริสา โนโอกฺกาจิตวินีตา? อิธ, ภิกฺขเว, ยสฺสํ ปริสายํ ภิกฺขู เย เต สุตฺตนฺตา กวิตา กาเวยฺยา จิตฺตกฺขรา จิตฺตพฺยญฺชนา พาหิรกา สาวกภาสิตา เตสุ ภญฺญมาเนสุ น สุสฺสูสนฺติ น โสตํ โอทหนฺติ น อญฺญา จิตฺตํ อุปฎฺฐเปนฺติ, น จ เต ธเมฺม อุคฺคเหตพฺพํ ปริยาปุณิตพฺพํ มญฺญนฺติฯ เย ปน เต สุตฺตนฺตา ตถาคตภาสิตา คมฺภีรา คมฺภีรตฺถา โลกุตฺตรา สุญฺญตาปฏิสํยุตฺตา เตสุ ภญฺญมาเนสุ สุสฺสูสนฺติ โสตํ โอทหนฺติ อญฺญา จิตฺตํ อุปฎฺฐเปนฺติ, เต จ ธเมฺม อุคฺคเหตพฺพํ ปริยาปุณิตพฺพํ มญฺญนฺติฯ เต ตํ ธมฺมํ ปริยาปุณิตฺวา อญฺญมญฺญํ ปฏิปุจฺฉนฺติ ปฏิวิจรนฺติ – ‘อิทํ กถํ, อิมสฺส โก อโตฺถ’ติ? เต อวิวฎเญฺจว วิวรนฺติ, อนุตฺตานีกตญฺจ อุตฺตานีกโรนฺติ, อเนกวิหิเตสุ จ กงฺขาฐานิเยสุ ธเมฺมสุ กงฺขํ ปฏิวิโนเทนฺติฯ อยํ วุจฺจติ, ภิกฺขเว, ปฏิปุจฺฉาวินีตา ปริสา โนโอกฺกาจิตวินีตาฯ อิมา โข, ภิกฺขเว, เทฺว ปริสาฯ เอตทคฺคํ, ภิกฺขเว, อิมาสํ ทฺวินฺนํ ปริสานํ ยทิทํ ปฏิปุจฺฉาวินีตา ปริสา โนโอกฺกาจิตวินีตา’’ติฯ
เนื้อหาภาษาไทย
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะนำไม่ดื้อด้านเป็นไฉน? ภิกษุในบริษัทใดในธรรมวินัยนี้ เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่กวีรจนาไว้เป็นคำกวี มีอักษรวิจิตร มีพยัญชนะวิจิตร มีในภายนอก เป็นสาวกภาษิต ไม่ตั้งใจฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูลงสดับ ไม่เข้าไปตั้งจิตไว้เพื่อจะรู้ทั่วถึงอนึ่ง ภิกษุเหล่านั้นไม่เข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียน ท่องขึ้นใจ แต่ว่า เมื่อผู้อื่นกล่าวพระสูตรที่ตถาคตภาษิตไว้ ซึ่งลึกล้ำ มีอรรถลึกล้ำ เป็นโลกุตระปฏิสังยุตด้วยสุญญตธรรม ย่อมตั้งใจฟังเป็นอย่างดี เงี่ยหูลงสดับ เข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และภิกษุเหล่านั้นย่อมเข้าใจธรรมที่ตนควรเล่าเรียน ท่องขึ้นใจ ภิกษุเหล่านั้นเรียนธรรมนั้นแล้ว ย่อมสอบสวนเที่ยวไต่ถามกันและกันว่า พยัญชนะนี้อย่างไร อรรถแห่งภาษิตนี้เป็นไฉน ภิกษุเหล่านั้นย่อมเปิดเผยอรรถที่ลี้ลับ ทำอรรถที่ลึกซึ้งให้ตื้น และบรรเทาความสงสัยในธรรมเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยหลายอย่างเสีย ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัทนี้เรียกว่า บริษัทผู้ได้รับการสอบถามแนะนำ ไม่ดื้อด้าน ดูกรภิกษุทั้งหลาย บริษัท ๒ จำพวกเหล่านี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย บรรดาบริษัท ๒ จำพวกนี้ บริษัทที่ได้รับการสอบถามแนะนำ ไม่ดื้อด้าน เป็นเลิศ ฯ
ข้อวิจารณ์
สูตรที่ 7 แห่งปริสวรรค ในปฐมปัณณาสก์ ทุกนิบาต อังคุตตรนิกาย หรือบางทีได้รับการอ้างอิงในรูป "ทุก.อํ.20/92/292" ได้รับความสนใจ และถูกกอ้างอิงโดยพุทธศาสนิกชนบางกลุ่ม โดยอธิบายว่า "พาหิรกา สาวกภาสิตา" หมายถึงคำสอนของพระสวากในพระพุทธศาสนา และเสนอว่า ควรจะสดับแต่พุทธวจนะ ไม่ควรสดับและเล่าเรียนคำสอนของพุทธสาวก การตีความนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับพุทธศาสนิกชนอื่นๆ ที่เห็นว่า เป็นการตีความที่ไม่ถูกต้อง และยืนยันว่า "พาหิรกา สาวกภาสิตา" ในพระสูตรนี้หมายถึง สาวกในศาสนาอื่นนอกพุทธศาสนา ในประเด็นข้อนี้ ได้มีพระเถระร่วมสมัยได้อธิบายในลักษณะเดียวกับพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากอรรถาธิบายในมโนรถปูรณี อารรถกถาอธิบายความในอังคุตตรนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก จะพบว่า พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงคัมภีร์มโนรถปูรณีขึ้น ได้อธิบายไว้อย่างชัดเจนว่า "พาหิรกา สาวกภาสิตา" หมายถึง ภาษิตของสาวกนอกพระศาสนา โดยมีข้อความดังนี้
บทว่า กาเวยฺยา นอกนี้เป็นไวพจน์ของบทว่า กวิกตา นั้นเอง.
บทว่า จิตฺตกฺขรา แปลว่า มีอักษรวิจิตร. บทว่า จิตฺตพฺยญฺชนา นอกนี้ เป็นไวพจน์ของบทว่า จิตฺตกฺขรา นั้นเหมือนกัน.
พาหิรกาติ สาสนโต พหิภูตาฯ
บทว่า พาหิรกา ได้แก่ เป็นสุตตันตะนอกพระศาสนา.
บทว่า สาวกภาสิตา ได้แก่ ที่พวกสาวกของพาหิรกศาสดาเหล่านั้นกล่าวไว้.
อาร์ชดยุก
อาร์ชดยุก (Archduke) ตามสำเนียงอังกฤษ หรือ อาร์ชดุ๊ก ตามสำเนียงอเมริกัน ถ้าเป็นสตรีเรียกว่า อาร์ชดัชเชส (Archduchess) เป็นบรรดาศักดิ์ยุโรปที่สถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1358 เพื่อเป็นยศของเจ้าผู้ครองแคว้นระดับอาร์ชดัชชีที่มาจากราชวงศ์ฮาพส์บวร์คแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 962–1806) บรรดาศักดิ์อาร์ชดยุกอยู่ต่ำกว่าจักรพรรดิและกษัตริย์ แต่อยู่เหนือแกรนด์ดยุก, ดยุก และเจ้าชาย
ดินแดนในปกครองของอาร์ชดยุกหรืออาร์ชดัชเชสเรียกว่า "อาร์ชดัชชี" เช่น อาร์ชดัชชีออสเตรีย เป็นต้น อาร์ชดัชชีทั้งหมดล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1918
แผ่นดินไหวในประเทศเฮติ พ.ศ. 2564
เมื่อเวลา 08:29:09 น. (ตามเวลาออมแสงตะวันออก) ของวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ที่คาบสมุทรตีบูว์รงในประเทศเฮติ บนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน มีจุดศูนย์กลางลึกลงไปใต้ดิน 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) ใกล้กับเมืองเปอตี-ทรู-เดอ-นิป และห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ไปทางทิศตะวันตกประมาณ 150 กิโลเมตร (93 ไมล์) มีการประกาศเตือนภัยสึนามิตลอดแนวชายฝั่งเฮติแต่ถูกยกเลิกหลังจากนั้นไม่นาน สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาของสหรัฐประเมินว่า "มีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บจำนวนมาก" และเกิดความเสียหายอย่างกว้างขวาง โดยขณะนี้ประมาณกันว่ามีอาคารประมาณ 136,800 หลังได้รับความเสียหายหรือถูกทำลาย และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2,248 คน นับเป็นแผ่นดินไหวที่ส่งผลร้ายแรงที่สุดใน พ.ศ. 2564
เปลือกโลก
เฮติตั้งอยู่ในเขตซ้อนเหลื่อมระหว่างแผ่นอเมริกาเหนือทางทิศเหนือกับแผ่นแคริบเบียนทางทิศใต้ และบริเวณนี้ยังมีแผ่นเปลือกโลกย่อยอีกจำนวนมากรวมทั้งแผ่นกอนาฟว์ซึ่งจรดแนวรอยเลื่อนด้านทิศเหนือของเกาะฮิสปันโยลา รอยเลื่อนนี้ยังก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2385 มีขนาดประมาณ 8.1 โครงสร้างหลักในคาบสมุทรตีบูว์รงคือเขตรอยเลื่อนเอนริกิโย–แพลนทินการ์เดน ซึ่งทอดยาวตลอดแนว
ความเสียหาย
มีการเตือนภัยสึนามิไปทั่วทะเลแคริบเบียน และมีคลื่นสูงประมาณ 3 เซนติเมตร ในปอร์โตแปรงซ์ ตามรายงานของ สำนักงานคุ้มครองพลเมืองเฮติ บ้านเรือนอย่างน้อย 37,300 เสียหาย นอกจากนี้ยังมีโรงแรมจำนวนหนึ่งที่ได้รับความเสียหายหรือพังทลาย สถานพยาบาลอย่างน้อย 53 แห่งได้รับความเสียหาย แผ่นดินไหวยังสร้างความเสียหายแก่โรงเรียน 308 แห่ง อาเรียล อ็องรี นายกรัฐมนตรีเฮติ ประกาศภาวะฉุกเฉิน เนื่องจากมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมากและเกิดความเสียหายร้ายแรง มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2,248 คนจากแผ่นดินไหว มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 12,763 ราย และยังสูญหายอีก 329 ราย
รายงานที่ตีพิมพ์โดยกองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ระบุว่ามีประชาชนอย่างน้อย 800,000 คน โดยเป็นเด็ก 250,000 คน ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวครั้งนี้และต้องการความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม ชาวเฮติประมาณ 81,000 คนไม่มีน้ำดื่มสะอาด จากข้อมูลของสหประชาชาติระบุว่า เฮติต้องการความช่วยเหลือมากกว่า 187 ล้านดอลลาร์เพื่อสนับสนุนเฮติหลังภัยพิบัติ
อำเภอปากคาด
ประวัติ
หมู่บ้านปากคาด เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่มีประชากรประมาณ 25 หลังคาเรือน หมู่บ้านปากคาด สมัยนั้นอยู่ในเขตปกครองของตำบลโพนแพง อำเภอโพนพิสัย มีหมู่บ้าน วัด โรงเรียน มีโรงเรียนตั้งอยู่ในวัดสว่างอุทิศ หรือวัดท่าปากน้ำ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณปากห้วยคาด จึงเป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน เพราะส่วนใหญ่จะนิยมจัดตั้งตามลักษณะภูมิประเทศ
สมัยนั้น การสัญจรทางบกยังเป็นเส้นทางยุทธศาสตร์ การเดินทางทางบกจึงลำบากมาก การเดินทางส่วนใหญ่จึงนิยมเดินทางทางน้ำ บ้านปากคาดเป็นเมืองท่าชุมทาง มีท่าเรือ จึงมีการติดต่อค้าขาย และเป็นจุดรวมสินค้าการเกษตร และของป่าต่างๆ เช่น สัตว์ป่า ข้าวเปลือก ชัน ปอ หวาย น้ำมันยาง เป็นต้น ชาวบ้านจะนำสินค้าโดยการ เดิน ขน แบก ถ้ามากหน่อยก็ใช้เกวียน  สินค้าส่วนใหญ่จะมาจากดงศรีชมพู แถวบ้านนาขาม บ้านโคกกลาง สินค้าทุกอย่างจะถูกนำมารวมไว้ที่ท่าเรือปากคาด โดยวางเรียงเป็นแพยาวจากริมน้ำขึ้นมายังริมถนน บริเวณปากห้วยคาดในปัจจุบัน เพื่อรอพ่อค้า มารับซื้อใส่เรือกำปั่น เพื่อขนส่งสินค้าและผู้โดยสาร ไปยังจังหวัดต่อไป
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอปากคาดมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอปากคาดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 64 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอปากคาดประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 7 แห่ง ได้แก่
เจริญจิตต์ ณ สงขลา
นายเจริญจิตต์ ณ สงขลา เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47, 49) เป็นอดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา อดีตปลัดจังหวัดและรองผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติในปี 2534-2535 และอดีตสมาชิกวุฒิสภาในปี 2535-2539
ประวัติ
เจริญจิตต์ ณ สงขลา เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย จบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 27
เจริญจิตต์ ณ สงขลา ได้รับปริญญารัฐประศาสนศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
การทำงาน
เจริญจิตต์ ณ สงขลา เริ่มรับราชการในตำแหน่งปลัดอำเภอตรี อำเภอเมืองสงขลา เป็นนายอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี รองผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ จังหวัดสงขลา เป็นผู้อำนวยการ ศอ.บต. (คนแรก) เป็นรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2534
เจริญจิตต์ ณ สงขลา ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการนโยบายแห่งชาติ ซึ่งแต่งตั้งขึ้นภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2534 โดยคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ และเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ต่อมาได้รับการคัดเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติในปีพุทธศักราช 2534-2535 ได้รับการคัดเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภาในปีพุทธศักราช 2535-2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการศูนย์ดำเนินการวิจัยผู้อพยพ  กระทรวงมหาดไทย ผู้ช่วยผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในแห่งราชอาณาจักร  ผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันภัยฝ่ายพลเรือนภาคใต้ ในปีพุทธศักราช  2531  นอกจากนั้นยังเป็นอาจารย์บรรยายหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักรและบรรยายวิชาปัญหาความขัดแย้งในจังหวัดชายแดนภาคใต้แก่นักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงและมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47, 49)
พ.ศ. 318
พุทธศักราช 318 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 226
อาเลซันแดร์ ซีกฮาร์ท
อาเลซันแดร์ ซีกฮาร์ท (Alexander Sieghart, เกิด 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) นักฟุตบอลชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน ในตำแหน่งกองกลาง
เส้นเมริเดียนที่ 146
เส้นเมริเดียนที่ 146 อาจหมายถึง:
พ.ศ. 320
พุทธศักราช 320 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 224
73
73 (เจ็ดสิบสาม) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 72 (เจ็ดสิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 74 (เจ็ดสิบสี่)
จังหวัดพระสีหนุ
พระสีหนุ (ព្រះសីហនុ) หรือ ซีฮะนุวิลล์ เป็นจังหวัด (ខេត្ត, เขต) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ติดต่อกับอ่าวไทย เมืองหลักของจังหวัดมีชื่อว่า พระสีหนุ เป็นเมืองท่าเรือน้ำลึก เป็นสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำของประเทศ และเป็นเมืองที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง
การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดพระสีหนุประกอบไปด้วย 3 อำเภอ 1 เทศบาล ได้แก่
วัดปากคลอง (จังหวัดสุโขทัย)
วัดปากคลอง ตั้งอยู่ที่เลขที่406 หมู่ที่ 5 ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัด สุโขทัย  วัดปากคลองมีนามตามชื่อหมู่บ้าน เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย  สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2476 เป็นวัดที่ประชาชนชาวบ้านปากคลอง และบ้านเกาะแก้ว ได้ร่วมใจกันจัดสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวแบะปฏิบัติศาสนกิจตามหลักพระพุทธศาสนา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 16 ไร่  มีคลองแม่ลำพันที่เชื่อมกับแม่น้ำยมไหลผ่าน
หญ้าโขมง
หญ้าโขมง เป็นพืชในสกุลอ้อย มีถิ่นกำเนิดในเนปาล ตอนใต้ของจีนถึงอินโดจีน ลักษณะเป็นไม้ล้มลุกอายุหลายปี สูงได้ถึง 3-4 เมตร ลำต้นขึ้นเป็นกอแน่น ใบแคบยาว ปลายเรียวแหลม ดอกออกเป็นช่อขนาดใหญ่ทรงกระบอกกลม ยาว 30-50 เซนติเมตร เมื่อแก่มีขนสีขาวเงินหรือขาวอมน้ำตาลอ่อน ฟูนุ่ม
พ.ศ. 321
พุทธศักราช 321 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 223
พ.ศ. 322
พุทธศักราช 322 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 222
ปานระพี รพิพันธุ์
'''ดร. ปานระพี รพิพันธุ์''' (ชื่อเล่น: เอิ้น) อดีตผู้ประกาศข่าว สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 และช่อง 3 เอชดี ในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ รายการเที่ยงวันทันเหตุการณ์ นอกจากนี้ยังมีช่วงที่นำเสนอเกี่ยวกับเรื่องไอทีภายใต้ชื่อ iT24Hrs ปัจจุบันเป็นพิธีกรและผู้ผลิตรายการ ไอที24ชั่วโมง ออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอต เอชดี และเจ้าของเว็บไซต์ it24hrs.com นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยอีกด้วย
พิธีกรรายการ
ก่อนที่จะมาเป็นผู้ประกาศข่าวสังกัดช่อง 3 เคยเป็นผู้ประกาศข่าวสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 มาก่อน โดยรับผิดชอบหลายรายการ อาทิ ข่าวภาคค่ำช่วงที่ 1, ข่าวภาคค่ำช่วงที่ 2, ข่าวภาคเที่ยง, พิธีกรรายการชิงบัลลังก์ทำเนียบขาว, พิธีกรรายการคอข่าวรอบโลก, พิธีกรรายการอาทิตย์ติดข่าวช่วงติดข่าวเทคโนโลยีและข่าวต่างประเทศ
ปานระพีเริ่มการทำงานทีวีโดยเป็นพิธีกรให้กับรายการทางเคเบิลทีวีก่อนที่จะไปเรียนต่อปริญญาโทที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และเมื่อกลับมาประเทศไทย ก็เริ่มงานสอนด้านคอมพิวเตอร์ธุรกิจ ที่มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิตในหลักสูตรนานาชาติ และเริ่มงานเป็นผู้ประกาศข่าวควบคู่กันไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
พ.ศ. 323
เหตุการณ์
ฉินฉื่อหฺวังตี้ ขึ้นครองราชสมบัติเป็นปฐมจักรพรรดิจีน แห่งราชวงศ์ฉิน
พ.ศ. 324
พุทธศักราช 324 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 220
พ.ศ. 325
พุทธศักราช 325 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 219
ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน
ดร.ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 - ) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง 3 สมัย เป็นอดีตหัวหน้าพรรคแนวประชาธิปไตย หัวหน้าพรรคแนวร่วมประชาธิปไตย และอดีตรองหัวหน้าพรรคราษฎร
ประวัติ
ดร.ไพทูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 เป็นอดีตอาจารย์ด้านสังคมวิทยา ประจำมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีผลงานทางวิชาการเผยแพร่จำนวนมาก อาทิ หนังสือลักษณะสังคมไทย เป็นต้น
งานการเมือง
ดร.ไพทูรย์ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยได้ก่อตั้งพรรคการเมืองขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 เป็นพรรคการเมืองทะเบียนเลขที่ 3/2511 ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรค และเลขาธิการพรรค และเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สมัยแรก ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 และต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นมาอีกครั้ง โดยใช้ชื่อว่า "พรรคแนวร่วมประชาธิปไตย" และได้รับเลือกตั้งอีกสมัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 จากนั้นในสมัยที่ 3 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
งานธุรกิจ
ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เป็นนักธุรกิจด้านกิจการเหมืองแร่พลวง ในชื่อบริษัท พี.เอส.ซี ไมนิ่ง จำกัด ดำเนินกิจการเหมืองแร่พลวง ในพื้นที่อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2513
แม็กคีย์ ซูลลีแวน
บริททานี่ "แม็กคีย์" ซัลลีแวน (วันเกิดของ บริททานี่ ซัลลีแวน เกิดในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1988) คือ นางแบบแฟชั่นชาวอเมริกัน และเป็นผู้ชนะในฤดูกาลที่ 11 ของรายการ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล
ชีวิตตั้งแต่เริ่มต้น
แม็กคีย์มีบิดาและมารดาชื่อ ไมเคิล และ เกลย์ ซูลลีแวน และมีพี่น้องทั้งหมดสามคน, บริดเก็ตต์, จิมมี่ และ ไมกี้. สำเร็จการศึกษาจาก Ripon วิทยาลัย. และเธอยังเรียนศิลปะการต่อสู้จากแฟนของเธออีกด้วย. แม็กคีย์ยังเข้าร่วม Ripon วิทยาลัยและ majored ในรัฐบาลเคมีและชีววิทยา
อเมริกาส์เน็ซ์ท็อปโมเดล
แม็กคีย์มาสมัครเข้าแข่งขันในฤดูกาลที่ 9 ของ อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล, แต่คณะกรรมการบอกว่าเธอยังไม่มีสิ่งที่กรรมการมองหา. หลังการสมัครครั้งที่ 2 เธอก็ได้สมปรารถนาด้วยการต่อสู้กับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆอีก 13 คนจนได้เป็นผู้ชนะเลิศของรายการ ในการแข่งขันของฤดูกาลที่ 11 มีผู้เข้าแข่งชื่อ บริททานี่ อีก 2 คน ไทรา แบงส์(เจ้าของรายการ) จึงถามบริททานี่ ซูลลีแวนเพื่อหาชื่อใหม่ในการแข่งขัน บริททานี่ ได้เลือกชื่อ "แม็กคีย์" ซึ่งตั้งแต่เกิดแม่ตั้งชื่อให้เธอว่า "แม็กเค็นซี่" และชื่อนี้ยันเป็นชื่อนามแฝงที่เธอใช้ในโรงเรียนมัธยมของเธออีกด้วย. ก่อนเริ่มการแข่งขันเธอมีผมที่สีแดงและยาวถึงไหล่ ภายหลังการแปลงโฉม เธอมีผมสีดำและสั้นลง. ตลอดการแข่งขันแม็กคีย์ไม่เคยเป็นผู้ที่ทำได้แย่ในลำดับ 2 คนสุดท้ายเลย และการแข่งขันใน อัมสเตอร์ดัมเธอยังไปพบกับดีไซเนอร์ได้ถึง 4 ที่ (ทำได้ทุกที่ที่กำหนดให้ไปพบ)
ในการเป็นผู้ชนะของรายการเธอได้ไปถ่ายภาพลงปกนิตยสารเซเว่นทีนและอีก6หน้าในนิตยสาร เธอได้เซ็นสัญญากับบริษัทเครื่องสำอาง คัฟเวอร์ เกิร์ล และ เซ็นสัญญากับบริษัทนางแบบชื่อดังอย่างอีลิทโมเดล "ตอนนี้ฉันคืออเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล, และตอนนี้คือการเริ่มต้น. ฉันได้รับประสมการมากขึ้นและจะจัดเก็บมันลงในช่องพลังงานของฉัน. มันเป็นความฝันที่กลายเป็นจริง. โอ้ พระเจ้าช่วย, ฉันได้เป็น อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดลและฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลย!" แม็กคีย์กล่าว
อ้างอิง
1988
พ.ศ. 326
พุทธศักราช 326 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 218
ทรงกลม n มิติ
ในทางคณิตศาสตร์ ทรงกลม n มิติ หมายถึงทรงกลมในมิติใด ๆ โดยสมการของทรงกลม n มิติ สามารถเขียนได้ในรูปของ ดังนี้
ปริมาตรของทรงกลม n มิติ
ปริมาตรของทรงกลม n มิติคือ
เมื่อ \Gamma คือ ฟังก์ชันแกมม่า (สำหรับ n ที่เป็นจำนวนคู่, สำหรับ n ที่เป็นจำนวนคี่ โดยที่ n!! หมายถึง ดับเบิลแฟกทอเรียล)
หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์
หลุยส์ อ็องตวน เดอ แซ็ง-ฌุสต์ (Louis Antoine de Saint-Just) เป็นผู้นำทางการเมืองและการทหารในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาได้รับเลือกให้เข้าเป็นสมาชิกที่ประชุมใหญ่แห่งชาติในปี ค.ศ. 1792 และถือเป็นสมาชิกสภาที่มีอายุน้อยที่สุดในวัยเพียง 25 ปี แซ็ง-ฌุสต์มีความก้าวหน้าในตำแหน่งการงานอย่างรวดเร็วและกลายเป็นหนึ่งในผู้นำระดับสูงของของรัฐบาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นแกนนำเรียกร้องให้ประหารชีวิตพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
ความปากร้ายของเขาสร้างความประทับใจให้แก่มักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ แซ็ง-ฌุสต์ได้รับแต่งตั้งจากรอแบ็สปีแยร์ให้เป็นหนึ่งในกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม และต่อมายังได้รับแต่งตั้งเป็นประธานที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ รวมถึงเป็นผู้ตรวจการประจำกองทัพในระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส และยังเป็นบุคคลหลักที่ร่างรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสฉบับสุดโต่ง ค.ศ. 1793 ที่ให้อำนาจพิเศษแบบเบ็ดเสร็จแก่คณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมในการดำเนินการปฏิวัติ
ประวัติ
17671794
วีระ สุสังกรกาญจน์
นายวีระ สุสังกรกาญจน์ เป็นอดีตข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง ตำแหน่งที่ปรึกษาสภาผู้แทนราษฎร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47, 49) และเป็นอดีตปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม อดีตรองอธิบดี กรมโรงงานอุตสาหกรรม อดีตประธานกรรมการ บริษัท พัฒน์กล จำกัด (มหาชน) อดีตประธานกรรมการบริษัท จี สตีล จำกัด (มหาชน)
ประวัติ
วีระ สุสังกรกาญจน์ เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2473 เป็นบุตรของนายปทุม และนางสุรภี สุสังกรกาญจน์ จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนครโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ระดับปริญญาตรีวิศวกรรมโยธา จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ด้านชีวิตครอบครัว นายวีระ สมรสกับนางกมลเนตร มีบุตรธิดา รวม 4 คน
การทำงาน
วีระ สุสังกรกาญจน์ เริ่มเข้ารับราชการช่างตรี กองแบบแผน กรมทางหลวงแผ่นดิน โดยมีความก้าวหน้าในราชการมาโดยลำดับ โดยได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรม จนกระทั่งเป็นปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ในปี พ.ศ. 2525 จากนั้นเขาถูกย้ายไปประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เนื่องจากไม่สนองนโยบายของนายอบ วสุรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในขณะนั้น จากกรณีนโยบายการรวมบริษัทเหล้าสองบริษัท คือ สุรามหาราษฎร และสุราทิพย์เข้าด้วยกัน
ชาติอิสลาม
เนชั่นออฟอิสลาม (Nation of Islam) หรือ NOI เป็นกลุ่มเคลื่อนไหวทางศาสนา และทางการเมืองของชาวแอฟริกันอเมริกัน ถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ที่เมืองดีทรอยต์ มลรัฐมิชิแกน โดยนาย วอลเลส ดี. ฟาร์ด มูฮัมมัด โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อสนับสนุนการพัฒนาในด้านจิตวิญญาณ จิตใจ สถานะทางเศรษฐกิจและสังคม ของชาวอเมริกันผิวดำในสหรัฐอเมริกา และของมนุษยชาติ. กลุ่มเนชั่นออฟอิสลามได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่า เป็นกลุ่มที่มีลัทธิความสูงสุดของคนดำ (black supremacy) และเกลียดกลัวยิว และถูกจับตามองในฐานะกลุ่มเกลียดชัง (hate group) โดยศูนย์กฎหมายความยากจนภาคใต้ (Southern Poverty Law Center) และ Anti-Defamation League ซึ่งเป็นกลุ่มล็อบบี้ทางการเมืองของยิวในสหรัฐอเมริกา. ปัจจุบันกลุ่มเนชั่นออฟอิสลามมีสมาชิกอยู่ระหว่าง 20,000 ถึง 50,000 คน
วีระ สุสังกรกาญจน์
การทำงาน
ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47, 49)
ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมือง ตำแหน่งที่ปรึกษาสภาผู้แทนราษฎร
อำเภอสังคม
สังคม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย มีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในแถบนี้ และอำเภอสังคมยังเป็นอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดของจังหวัดหนองคายอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสังคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสังคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสังคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ลาโล ชิฟริน
ลาโล ชิฟริน เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ชุด "เดอร์ตี แฮร์รี" ที่นำแสดงโดยคลินต์ อีสต์วูด จำนวน 4 ภาค จากทั้งหมด 5 ภาค (ประกอบด้วย Dirty Harry (1971), Magnum Force (1973), Sudden Impact (1983), The Dead Pool (1988) ยกเว้นเรื่อง The Enforcer (1976) ที่แต่งดนตรีประกอบโดยเจอร์รี ฟิลดิง)
รายชื่อทูตสันถวไมตรียูนิเซฟ
นี่คือรายชื่อทูตสันถวไมตรี ผู้ให้การสนับสนุน และเฟรนด์สออฟยูนิเซฟ ขององค์การทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ หรือยูนิเซฟ
ประวัติ
แดนนี เคย์ เป็นคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีของยูนิเซฟ ในปี ค.ศ. 1954 ตามมาด้วยผู้มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ เป้าหมายของโครงการคือ การใช้ความมีชื่อเสียงของพวกเขาเป็นที่ประชาสัมพันธ์ สนับสนุน ดึงดูดความสนใจไปยังประเด็นที่สำคัญ โดยการทำหน้าที่ปรากฏต่อสาธารณชน การเจรจาลงพื้นที่ที่มีปัญหา ซึ่งจะเป้นที่ดึงดูดความสนใจของผู้คน สื่อมวลชน รวมถึงการเข้าถึงการเมืองเพื่อสนับสนุนยูนิเซฟ
อดีตทูตสันถวไมตรี
• 🇺🇸 แดนนี เคย์ (1954)
• ปีเตอร์ อัสตินอฟ (1968)
•  ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์ (1987)
• 🇸🇳 ยูส์ซู น'ดัวร์ (1991)
•  โรเจอร์ มัวร์ (1991)
• 🇳🇴 โยฮันน์ โอลาฟ คอสส์ (1994)
• 🇸🇪 Vendela Kirsebom (1996)
• 🇱🇷 จอร์จ เวอาห์ (1997)
• 🇺🇸 เจสซิกา แลงจ์ (2003)
• 🇨🇭 โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ (2006)
แมดเดน เอ็นเอฟแอล 21
แมดเดน เอ็นเอฟแอล 21 (Madden NFL 21) เป็นวิดีโอเกมอเมริกันฟุตบอลที่ได้สร้างจากเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL) พัฒนาโดยอีเอทีบูรอน และจัดจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิกส์ อาร์ท เป็นภาคต่อของชุดเกม แมดเดน เอ็นเอฟแอล ที่ดำเนินมายาวนาน โดยวางจำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน ในวันที่ 28 สิงหาคม 2020 และสำหรับเพลย์สเตชัน 5 และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส วางจำหน่ายในวันที่ 4 ธันวาคม 2020 โดยมีลามาร์ แจ็คสัน ตำแหน่งควอเตอร์แบ็คของทีมบัลติมอร์ เรเวนส์เป็นนักกีฬาหน้าปก และแบรนดอน เกาดินและชาร์ลส์ เดวิสเป็นผู้บรรยาย ตัวเกมได้รับคำวิจารณ์ผลมกันจากนักวิจารณ์ ซึ่งยกย่องรูปแบบการเล่นแต่วิพากษ์วิจารณ์ปัญหาทางเทคนิค ในขณะที่กระแสะต้อนรับของผู้เล่นเป็นไปในทางแง่ลบ โดยหลายคนวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักถึงการขาดนวัตกรรม
รายชื่อทูตสันถวไมตรียูนิเซฟ
อดีตทูตสันถวไมตรี
• 🇲🇽 มาร์โก อันโตนีโอ โซลิส (2010)
แมดเดน เอ็นเอฟแอล 21
เวอร์ชันมือถือชื่อ แมดเดน เอ็นเอฟแอล 21 โมบายล์ ได้วางจำหน่ายบนไอโอเอส และ แอนดรอยด์ เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนการเปิดตัวเกมในครั้งแรก โดยเป็นการปรับปรุงการทำงานเต็มรูปแบบของเกมมือถือ แมดเดน เอ็นเอฟแอล โมบายล์ ในปี 2014
รายชื่อทูตสันถวไมตรียูนิเซฟ
อดีตทูตสันถวไมตรี
• 🇸🇪 มิกาเอล เพอร์สแบรนต์ (2011)
เซย์น แมลิก
เซน จาวัดด์ "เซย์น" แมลิก (Zain Javadd "Zayn" Malik เกิด 12 มกราคม ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในชื่อ เซย์น เป็นนักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ใน ค.ศ. 2010 แมลิกเข้าประกวดในฐานะศิลปินเดี่ยวในรายการดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ หลังจากตกรอบในฐานะนักร้องเดี่ยว แมลิกกลับมาแข่งขันพร้อมกับผู้ประกวดอีกสี่คน ก่อตั้งเป็นบอยแบนด์ในชื่อ วันไดเรกชัน เมื่อครั้งที่เขาเป็นสมาชิกวง แมลิกและเพื่อน ๆ ออกอัลบั้มเพลงที่ประสบความสำเร็จ 4 อัลบั้ม แสดงในทัวร์คอนเสิร์ต และได้รับรางวัลมากมาย
พ.ศ. 327
พุทธศักราช 327 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 217
พ.ศ. 328
พุทธศักราช 328 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 216
ไวรัสตับอักเสบซี
ไวรัสตับอักเสบซี (hepatitis C virus; HCV) เป็นไวรัสอาร์เอ็นเอสายเดี่ยวที่มีขนาดเล็ก (ขนาด 55–65 nm), มีเปลือกหุ้ม และเป็นประเภทพอซิทีฟเซนส์ เป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี Flaviviridae ไวรัสนี้เป็นต้นเหตุให้เกิด โรคตับอักเสบซี และมเร็งบางชนิดเช่นมะเร็งตับ (เฮปาโตเซลลูลาร์คาร์ซีโนมา; HCC) และ มะเร็งน้ำเหลืองในมนุษย์
อนุกรมวิธาน
ไวรัสตับอักเสบซีเป็ส่วนหนึ่งของจีนัส Hepacivirus, ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแฟมิลี Flaviviridae และเคยเชื่อว่าเป็นสมาชิกเดียวในจีนัสนี้ อย่างไรก็ตามได้มีการค้นพบสมาชิกร่วมจีนัสแล้วในสุนัขคือ canine hepacivirus และมีไวรัสอย่างน้อยหนึ่งชนิดในจีนัสนี้ที่เกิดโรคในม้า และมีการระบุไวรัสอื่น ๆ ในหนูและค้างคาว
ประเทศไซปรัส
ไซปรัส (Cyprus; Κύπρος คีโปรส; Kıbrıs) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐไซปรัส (Republic of Cyprus; Κυπριακή Δημοκρατία; Kıbrıs Cumhuriyeti) เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันออก อยู่ทางใต้ของประเทศตุรกี 44 ไมล์ อยู่ทางตะวันตกของชายฝั่งประเทศซีเรียประมาณ 64 ไมล์ และห่างจากเกาะโรดส์ และเกาะคาร์ปาทอส ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรีซ 240 ไมล์ ไซปรัสเป็นจุดหมายหนึ่งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่นักท่องเที่ยวนิยมไปมากที่สุด โดยมีจำนวนนักท่องเที่ยวประมาณ 2.4 ล้านคนต่อปี
ไซปรัสได้รับเอกราชจากการเป็นอาณานิคมจากสหราชอาณาจักร เมื่อปี 1960 และเป็นประเทศสมาชิกในเครือจักรภพในปี 1961
เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของประเทศไซปรัสมีความหลากหลายและมีอัตราการเจริญเติบโตอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดตามประมาณการของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ(IMF) ประมาณการไว้ว่า จีดีพีต่อหัวของไซปรัสน่าจะอยู่ที่ประมาณ 28,381 ดอลลาร์สหรัฐ/คน/ปี ซึ่งมากกว่าค่าเฉลี่ยของกลุ่มสหภาพยุโรป
นโยบายสำคัญของรัฐบาลไซปรัส คือ ทำให้ประเทศไซปรัสเป็นฐานสำหรับทำธุรกิจของชาวต่างชาติ และ พยายามผลักดันให้ไซปรัสเข้าเป็นหนึ่งในกลุ่มสหภาพยุโรปให้ได้ และได้เข้าร่วมเป็นสมาชิก ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2547
การแบ่งเขตการปกครอง
ประเทศไซปรัสแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 เขต ได้แก่
ความสัมพันธ์กับราชอาณาจักรไทย
ไทยและไซปรัสได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2523 ปัจจุบัน สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงโรม มีเขตอาณาครอบคลุมไซปรัส โดยเอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐไซปรัส มีถิ่นพำนัก ณ กรุงโรม (อิตาลี) คนปัจจุบันคือ นายสุรพิทย์ กีรติบุตร และมีนายอีเลียส แพนนาอีเดส เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์ไทยประจำไซปรัส ส่วนเอกอัครราชทูตไซปรัสประจำประเทศไทยคนปัจจุบัน คือ นาง มาเรีย ไมเคิล โดยมีถิ่นพำนักอยู่ที่กรุงนิวเดลี, ประเทศอินเดีย และนายปณิธิ วสุรัตน์ เป็นกงสุลกิตติมศักดิ์ไซปรัสประจำไทย
ภาษา
ใช้ทั้งหมด 2 ภาษาเช่น กรีก และ ตุรกี
ตูวาลูโมเตอาตูอา
ถูกนำมาใช้ใน พ.ศ. 2521 เมื่อครั้งที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร
พ.ศ. 329
พุทธศักราช 329 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 215
พ.ศ. 330
พุทธศักราช 330 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 214
ชั่นเหว่ย์
ประวัติศาสตร์
นครชั่นเหว่ย์ก่อตั้งขึ้นในปี 1988 ในสมัยก่อนชั่นเหว่ย์ถูกปกครองเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮุ่ยโจว (惠州府) โดยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ชั่นเหว่ย์ได้แยกเป็นจังหวัดออกจากฮุ่ยโจวในช่วงยุคชาตินิยม
ชาติพันธุ์เด่นในชั่นเหว่ย์คือ ชาวฮกโล่ ซึ่งเป็นกลุ่มที่อพยพเข้ามา เป็นผลมาจากการลดลงอย่างมากของประชากรที่เกิดจากการทำสงครามในราชวงศ์ชิงตอนต้นในบริเวณที่ในปัจจุบันคือชั่นเหว่ย์
เขตการปกครอง
จังหวัดชั่นเหว่ย์แบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอจำนวน 4 แห่ง ประกอบด้วย 1 เขต, 1 นครระดับอำเภอ และ 2 อำเภอ
เหตุการณ์ยุคปัจจุบัน
ในคืนวันที่ 6 ธันวาคม 2005 มีการประท้วงเกิดขึ้นผลจากการยึดที่ดินของรัฐบาล เพื่อให้การประท้วงสงบลง จึงได้มีการส่งตำรวจติดอาวุธไปยังหมู่บ้านตงโจว หลังจากที่ชาวบ้านหัวรุนแรงทำการโจมตีตำรวจที่ไม่มีอาวุธ มีรายงานจากรัฐบาลจีนว่า มีผู้พบผู้เสียชีวิต 3 รายหลังจากการประท้วง อย่างไรก็ตาม ตัวเลขดังกล่าวถูกตั้งข้อสงสัยโดยสื่อว่าอาจมีผู้เสียชีวิตอยู่ระหว่าง 20 ถึง 40 ราย
ในปี 2011 การประท้วงในหมู่บ้านอูข่าน (ตั้งอยู่ในนครระดับอำเภอลู่เฟิงของชั่นเหว่ย์ ริมอ่าวเจี๋ยฉือ ห่างจากตัวเมืองชั่นเหว่ย์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 30 km) ได้รับความสนใจจากสื่อทั่วโลก
ภาษา
คนในพื้นที่โดยทั่วไปจะใช้ภาษาถิ่นไห่เฟิง ซึ่งคล้ายกับภาษาถิ่นเฉาโจว และภาษาถิ่นฮกโล่ ซึ่งจัดอยู่ในภาษาหมิ่นใต้ในกลุ่มภาษาจีนหมิ่น โดยพื้นฐานแล้วทั้งอำเภอไห่เฟิง นครลู่เฟิง และเขตในเมืองจะพูดสำเนียงเดียวกัน ส่วนใหญ่ของพื้นที่ชนบทอำเภอลู่เหอซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอลู่เฟิง ใช้ภาษาจีนแคะซึ่งจัดอยู่ในภาษาถิ่นย่อยซินฮุ่ยในภาษาถิ่นเยว่ไถ
เนื่องจากชั่นเหว่ย์อยู่ใกล้กับสามเหลี่ยมปากแม่น้ำเพิร์ลและฮ่องกง รวมทั้งผลกระทบของรายการโทรทัศน์จากฮ่องกง และการเคลื่อนย้ายของประชากรในมณฑลกวางตุ้ง ทำให้ผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่นจำนวนมากโดยเฉพาะคนรุ่นหลังมีทักษะการสื่อสารภาษากวางตุ้ง
วิโรจน์ ณ บางช้าง
นายวิโรจน์ ณ บางช้าง หรือ พระวิโรจน์ ภูริสีโร เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม 1 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นนายกสมาคมพลังผู้บริโภคแห่งประเทศไทย
อดาน โมฮัมเหม็ด นูร์ มาโดเบ
อดาน โมฮัมเหม็ด นูร์ มาโดเบ (Aaden Maxamed Nuur Madoobe, عدن محمد نور مادوبي) เป็นนักการเมืองชาวโซมาเลีย เขาเคยเป็นรองประธานกรรมการคนแรกของราฮานเวนต่อต้านกองทัพ ก่อนที่จะเข้าร่วมกับรัฐบาลกลางเปลี่ยนผ่านของโซมาเลียที่เพิ่งก่อตั้ง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมและประธานรัฐสภากลางเปลี่ยนผ่านตั้งแต่ 31 มกราคม พ.ศ. 2550 ถึง 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 มาโดเบเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโซมาเลีย ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและการพาณิชย์
วิโรจน์ ณ บางช้าง
ประวัติ
วิโรจน์ ณ บางช้าง เคยรับราชการในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรสงคราม จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 เขาแพ้การเลือกตั้งให้กับร้อยตรี นุกูล ธนิกุล จากพรรคความหวังใหม่ ในการเลือกตั้ง 3 ครั้งติดต่อกัน เขาจึงประกาศยุติบทบาททางการเมือง และหันไปอุปสมบทในพุทธศาสนา
ต่อมาเขากลับมามีบทบาทในสังคมอีกครั้ง เมื่อได้ลงสมัครรับเลือกตั้งวุฒิสมาชิก ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และเข้ารับการสรรหาเป็นกรรมการปฏิรูปกฎหมาย แต่ไม่ได้รับเลือก