cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เฟอานอร์
ประวัติ
เฟอานอร์เป็นโอรสองค์ใหญ่ของฟินเว กษัตริย์แห่งโนลดอร์ กับชายาองค์แรกคือมีริเอล เขาถือกำเนิดในนครทิริออน นครหลวงของพวกเอลฟ์บนแผ่นดินอามัน มารดาของเฟอานอร์สิ้นพระชนม์เมื่อให้กำเนิดพระองค์ ชื่อ 'เฟอานอร์ (Fëanor) ' เป็นชื่อมารดาตั้ง มีความหมายว่า "จิตวิญญาณแห่งอัคคี" ส่วนชื่อบิดาตั้งคือ คูรูฟินเว (Curufinwë) มีความหมายว่า 'บุตรแห่งฟินเวผู้เปี่ยมฝีมือ' หลังจากพระนางมีริเอลสิ้นพระชนม์ กษัตริย์ฟินเวอภิเษกชายาใหม่คืออินดิส เฟอานอร์จึงมีน้องชายต่างมารดาอีกสองคนคือ ฟิงโกลฟิน และ ฟินาร์ฟิน
เมื่อเฟอานอร์เจริญวัยได้แต่งงานกับแนร์ดาเนล บุตรสาวของมัคทันนายช่างใหญ่ มีโอรสเจ็ดองค์คือ มายดรอส มากลอร์ เคเลกอร์ม คารันเธียร์ คูรูฟิน อัมร็อด และอัมรัส
เฟอานอร์ได้สร้างความก้าวหน้าทางวิทยาการหลายประการให้แก่โลกอาร์ดา ตัวอย่างสิ่งประดิษฐ์ทรงคุณค่าของเขาได้แก่ อักขระเทงกวาร์ พาลันเทียร์ เฟอานอร์ยังได้คิดค้นวิธีการทำเหมือง การสกัดแร่ และการเจียระไนอัญมณี งานสร้างอัญมณีที่สำคัญของเขาคือการสร้างซิลมาริล อันเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา ภายในซิลมาริลบรรจุแสงแห่งทวิพฤกษาไว้ด้วย
ต่อมาเมื่อเมลคอร์ พ้นจากการจองจำ และแก้แค้นเหล่าวาลาร์โดยการทำลายทวิพฤกษา เขาสังหารฟินเว ขโมยซิลมาริลแล้วหนีไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธ ทำให้เฟอานอร์โกรธแค้นถึงกับสาบานจะไล่ล่าล้างแค้นเมลคอร์ไปจนสิ้นโลก และตั้งสมญาให้เมลคอร์ใหม่ว่า มอร์กอธ คำสาบานของเฟอานอร์และโอรสทั้งเจ็ดมีชื่อเรียกว่า คำสาบานของเฟอานอร์ ซึ่งเป็นคำสาบานอันร้ายกาจที่นำมาซึ่งความพินาศของชาวโนลดอร์ทั้งปวง ตลอดจนผู้คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับซิลมาริล เฟอานอร์นำบุตรชายทั้งเจ็ดและชาวโนลดอร์จำนวนมากติดตามมอร์กอธมายังมิดเดิ้ลเอิร์ธ ระหว่างทางเขาทำสงครามกับเอลฟ์ชาวเทเลริที่นครอัลควาลอนเด เนื่องจากชาวเทเลริไม่ต้องการให้เฟอานอร์นำเรือของพวกตนไปใช้ไล่ล่ามอร์กอธ สงครามครั้งนั้นมีชื่อเรียกว่า สงครามประหัตประหารญาติ
ทัพชาวโนลดอร์ได้เดินทางมาจนถึงมิดเดิ้ลเอิร์ธ และได้ทำสงครามขับเคี่ยวกับมอร์กอธหลายครั้งดังปรากฏอยู่ใน ซิลมาริลลิออน เฟอานอร์สิ้นพระชนม์หลังจากชาวโนลดอร์ได้รับชัยชนะใน การสัประยุทธ์ใต้หมู่ดาว เนื่องจากพระองค์ไล่ติดตามทัพของมอร์กอธไปเพียงลำพังจนตกอยู่ในวงล้อม และถูกแส้ของกอธม็อก เจ้าแห่งบัลร็อก จนได้รับบาดเจ็บสาหัส เฟอานอร์สิ้นพระชนม์ที่เชิงเขาเอเร็ดเวธริน โดยอัคคีภายในกายเผาไหม้ร่างของพระองค์กลายเป็นจุณ
ดิอาเซียนเวย์
"วิถีอาเซียน" (The ASEAN Way) เป็นบทเพลงประจำสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน) อย่างเป็นทางการ ประพันธ์ทำนองโดย กิตติคุณ สดประเสริฐ และสำเภา ไตรอุดม คำร้องโดยพยอม วลัยพัชรา จากประเทศไทย เพลงนี้ได้รับการคัดเลือกเป็นเพลงประจำสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 จากผลงานเพลงที่เข้าประกวดทั้งหมด 99 เพลงจากชาติสมาชิกอาเซียนทั้ง 10 ประเทศ
แนวคิดในการจัดทำเพลงประจำอาเซียน
แนวคิดในการมีเพลงประจำอาเซียนเกิดขึ้นครั้งแรกจากการหารือในที่ประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 โดยที่ประชุมมีความเห็นว่าอาเซียนควรจะมีเพลงประจำอาเซียน เพื่อใช้เปิดในช่วงของการจัดกิจกรรมต่างๆ ทางด้านวัฒนธรรมและสนเทศ โดยการจัดทำโครงการประกวดเพลงประจำอาเซียนนั้น ที่ประชุมมีมติให้ใช้เงินจากกองทุนวัฒนธรรมอาเซียน
ต่อมาในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศ ครั้งที่ 29 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 ที่ประเทศมาเลเซีย ได้มีการพิจารณาเพลงประจำอาเซียนที่เข้าประกวดในรอบสุดท้าย โดยเพลงที่เข้ารอบในครั้งนั้นเป็นเพลงจากประเทศไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ ซึ่งบทเพลงที่ได้รับรางวัลชนะเลิศคือเพลง ASEAN Song of Unity จากประเทศฟิลิปปินส์  แต่เพลงดังกล่าวนี้ไม่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในประเทศสมาชิก เนื่องจากได้ใช้เปิดเฉพาะในการประชุมคณะกรรมการอาเซียนว่าด้วยวัฒนธรรมและสนเทศและกิจกรรมที่เกี่ยวข้องเท่านั้น  ทำให้การประชุมสุดยอดอาเซียนช่วงต่อมามีการแต่งเพลงเพื่อใช้เปิดในที่ประชุมเป็นคราวๆ ไป
การประกวดเพลงประจำอาเซียนในปี พ.ศ. 2551
เพื่อให้เป็นไปตามกฎบัตรอาเซียนบทที่ 40 ซึ่งระบุให้อาเซียนมีเพลงประจำอาเซียน สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จึงได้มอบหมายให้ประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียน โดยที่ประชุมประเทศสมาชิกอาเซียนได้เห็นชอบให้กำหนดรูปแบบการแข่งขันเป็น open competition  ทั้งนี้ อาเซียนได้มอบหมายให้สำนักเลขานุการอาเซียนในแต่ละประเทศกลั่นกรองคุณสมบัติเบื้องต้นและจัดส่งให้ประเทศไทยภายในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551
กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศ ประเทศไทย ได้ดำเนินการเป็นเจ้าภาพจัดการประกวดเพลงประจำอาเซียนระดับภูมิภาคในรอบแรก เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ที่โรงแรมพูลแมน คิง เพาเวอร์ กรุงเทพ โดยมีกรรมการจากประเทศสมาชิกอาเซียนประเทศละ 1 คน ซึ่งคณะกรรมการการประกวดได้คัดเลือกเพลงจำนวน 10 เพลงให้เข้ารอบสุดท้าย จากผลงานที่ส่งเข้าประกวดทั้งหมด 99 เพลง และได้ดำเนินการประกวดรอบตัดสิน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 โดยคณะผู้ตัดสินประกอบด้วยกรรมการจากอาเซียน 10 คนในรอบแรก และจากประเทศนอกอาเซียนอีก 3 คน ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศจีน และประเทศออสเตรเลีย โดยที่ประชุมมีมติเป็นเอกฉันท์เลือกเพลง "The ASEAN Way" (ดิอาเซียนเวย์) ของประเทศไทย ซึ่งประพันธ์โดยกิตติคุณ สดประเสริฐ (ทำนองและเรียบเรียง) สำเภา ไตรอุดม (ทำนอง) และพะยอม วลัยพัชรา (เนื้อร้อง) ให้เป็นเพลงประจำอาเซียน
เพลงดิอาเซียนเวย์ได้เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ณ โรงละครอักษรา โดยมีวงดุริยางค์ทหารเรือของกองทัพเรือไทยเป็นผู้บรรเลงเพลง และได้ใช้บรรเลงอย่างเป็นทางการในพิธีเปิดการประชุมสุดยอดอาเซียน ครั้งที่ 14 ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ที่อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ประเทศไทย
หลักเกณฑ์การประกวดเพลงประจำอาเซียน
หลักเกณฑ์การประกวดเพลงประจำอาเซียนมีดังนี้
คณะกรรมการผู้ตัดสิน
คณะกรรมการจากประเทศสมาชิกทั้ง 10 ประเทศ
คณะกรรมการจากประเทศที่มิได้เป็นสมาชิกอาเซียน
จักรวรรดิวิชัยนคร
จักรวรรดิวิชัยนคร (ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, విజయనగర సామ్రాజ్యము, Vijayanagara Empire) มีอีกชื่อว่า อาณาจักรกรณาฏกะ เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1 และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร
นกเงือกกรามช้าง
นกเงือกกรามช้าง หรือ นกกู๋กี้ (Wreathed hornbill, Bar-pouched wreathed hornbill) เป็นนกในวงศ์นกเงือกพบในป่าจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและประเทศภูฏาน, ทางตะวันออกและใต้จนถึงกลางภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะซุนดา ยกเว้น เกาะซูลาเวซี นกเงือกกรามช้างยาว 75–100 ซม. เพศผู้หนัก 1.8-3.65 กก. เพศเมียหนัก 1.36-2.7 กก. ทั้งสองเพศมีลักษณะต่างกัน ซึ่งคล้ายกันกับญาติใกล้ชิดของมันคือนกเงือกกรามช้างปากเรียบ แต่นกเงือกกรามช้างมีขีดสีเข้มที่คอส่วนล่าง (จึงเป็นที่มาของชื่อ Bar-pouched)
ลักษณะ
นกเงือกกรามช้างยาว 75–100 ซม. เพศผู้หนัก 1.8-3.65 กก. เพศเมียหนัก 1.36-2.7 กก. จะงอยปากยาวมีโหนกเป็นลอนหยักบริเวณด้านบนของปาก ปากด้านข้างเป็นรอยสัน ทั้งสองเพศมีลักษณะต่างกัน เพศผู้มีถุงใต้คอสีเหลืองขีดดำสองข้าง เพศเมียมีถุงสีฟ้า ลำตัวสีดำปลอด หางมีสีขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก
ไทไขหัว
ชาวไทไขหัว เป็นชาวไทกลุ่มหนึ่งที่มีภูมิลำเนาอยู่ในทุ่งใหญ่ ที่มีชื่อว่า "ทุ่งไขหัว" ในแถบมณฑลยูนนาน จึงเป็นที่มาของชื่อ ชาวไทไขหัว ทุ่งนี้เป็นที่ราบสูงกว้างใหญ่ มีลำน้ำเล็กๆไหลผ่าน ชาวไทไขหัวนี้ นำเอาภาษาจีนเข้ามาใช้ปะปนกับภาษาไทอันมาก และตัวหนังสือ ก็ใช้อักษรจีน
ยุทธการที่แม่น้ำเฌลัม
ยุทธการที่แม่น้ำเฌลัม หรือ ยุทธการที่ไฮดาสเปส เป็นสงครามที่เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 218 ระหว่าง พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช แห่ง มาซิโดเนีย และ พระเจ้าโปรส แห่ง เปารวะ บนฝั่ง แม่น้ำเฌลัม (ภาษากรีกเรียกว่า ไฮดาสเปส) ปัจจุบันอยู่ใน แคว้นปัญจาบ ของ ปากีสถาน โดยบทสรุปของสงครามครั้งนี้กองทัพของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้รับชัยชนะ และพระเจ้าโปรสได้รับแต่งตั้งเป็น เซแทร็ป หรือเจ้าประเทศราช
เหตุการณ์ในสงครามโดยย่อ
เมื่อพระเจ้าโปรส พระราชาแห่งเมืองเปารวะทรงทราบเรื่อง จึงเร่งระดมพลกองทหารราบ ทหารม้า และช้างศึกมากมาย ตั้งทัพคอยที่ริมฝั่งแม่น้ำเฌลัม ฝ่ายพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ก็วางแผนการรบ โดยให้เคลื่อนทัพข้ามแม่น้ำเฌลัมในเวลาเช้ามืด แม้ในขณะนั้นจะมีสายฝนโหมกระหน่ำก็ตาม จนกระทั่งพระเจ้าอเล็กซานเดอร์สามารถนำทัพข้ามแม่น้ำเฌลัมได้สำเร็จ ทั้งสองกองทัพเผชิญหน้ากัน
กองทัพมาซิโดเนียเริ่มโจมตีในขณะที่กองทัพอินเดียไม่ทันระวังตัว ด้วยหวังว่าจะโจมตีได้ง่าย แต่ผิดคาด เมื่อกองทัพช้างที่มีพระเจ้าโปรสนำทัพ สามารถสู้รบกับกองทัพมาซิโดเนียได้อย่างมีชั้นเชิงกว่า เพราะได้เปรียบกว่าในสมรภูมิ ฝ่ายทหารมาซิโดเนียไม่เคยเห็นช้างมาก่อนก็หวาดหวั่น ตกใจเป็นอย่างมากจนเสียรูปกระบวนทัพ อีกทั้งสายฝนที่โหมกระหน่ำลงมาทำให้เกิดดินโคลน ทหารมาซิโดเนียจึงขาดความคล่องตัวในการรบ
ในขณะที่กองทัพมาซิโดเนียกำลังเสียเปรียบนั้น ช้างศึกของพระเจ้าโปรสก็ถูกแหลนของทหารมาซิโดเนียแทงเข้าจุดสำคัญได้รับบาดเจ็บสาหัส สะบัดร่างด้วยความเจ็บปวดจนพระเจ้าโปรุสตกลงมา ทหารมาซิโดเนียเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปจับตัวพระเจ้าโปรสไว้ทันที พระเจ้าโปรสถูกนำตัวมาเข้าเฝ้าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์และยอมจำนนแต่โดยดี พระเจ้าอเล็กซานเดอร์เห็นว่าพระเจ้าโปรสยอมอ่อนน้อม จึงให้ครองแคว้นปัญจาบต่อไป แคว้นปัญจาบจึงเป็นเมืองขึ้นของมาซิโดเนียตั้งแต่นั้นมา
Bishonen
Bishonen (美少年之戀; พินอิน: Měishàonián zhi Liàn ; จีนกวางตุ้ง: Meisiunin zi lyun; 美少年の恋) ภาพยนตร์ฮ่องกงในแนวภาพยนตร์อิสระ เป็นเรื่องราวความรักของเกย์ นำแสดงโดย แดเนียล วู, สตีเฟน ฝง, ซูฉี ความยาว 101 นาที เขียนบทและกำกับโดย หยวนฟาน ออกฉายในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998)
เนื้อเรื่องย่อ
เจ็ท (สตีเฟ่น ฝง) เป็นดาวในหมู่ชายขายบริการในฮ่องกง บางครั้งเจ็ทต้องทำงานนี้ไปโดยไม่เต็มใจ วันหนึ่งเขาได้พบกับ แซม (แดเนี่ยล วู) ตำรวจสายตรวจคนหนึ่ง เจ็ทหลงรักแซมทันที และพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ใกล้ชิดแซม แต่เมื่อได้ใกล้ชิดแซมแล้ว เจ็ทก็รู้ว่าแซมเองก็มีเบื้องหลังที่ไม่ค่อยสะอาดนัก
เบื้องหลัง
Bishonen ได้รับแรงบันดาลใจมาจากข่าวคราวเมื่อปี พ.ศ. 2541 ที่มีการทลายจับสตูดิโอแห่งหนึ่งที่ใช้เป็นที่ถ่ายภาพลามก โดยชายหนุ่มที่ยอมถ่ายนั้นหลายคนเป็นบุคคลที่มีหน้าที่การงานดี และหลายคนก็เป็นตำรวจ ผู้กำกับ หยวนฟาน จึงได้แรงดลใจจากเหตุการณ์นี้ โดยคำว่า Bishonen (美少年) นั้นเป็นภาษาญี่ปุ่น มีความหมายตรงตัวว่า เด็กหนุ่มผู้งดงาม โดยนัยหมายถึงผู้ชายสวย ใช้เป็นคำเรียกหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นแนวรักร่วมเพศของชาย ซึ่งเมื่อได้ทำเป็นภาพยนตร์แล้ว ผู้กำกับไม่พยายามจะสื่อในแง่ของจิตวิทยาซึ่งเป็นเรื่องเข้าใจยาก แต่จะเน้นไปในเรื่องของความรักซึ่งเป็นความสวยงามของมนุษย์ทุกคน
อาริเอส ชิออน
แอเรียส ชิออน ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเซนต์เซย่า อดีตเคียวโกและโกลด์เซนต์ประจำราศีเมษ เป็นเพื่อนสนิทของโกลด์เซนต์ประจำราศีตุลย์ ไลบร้า โดโก ซึ่งทั้งคู่รอดชีวิตจากสงครามศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 243 ปีก่อนมาด้วยกัน และยังเป็นอาจารย์ของอาริเอส มูด้วย
บทบาท
ชิออนเป็นลูกศิษย์ของผู้เฒ่าฮาคุเรย์แห่งจามิล ในวัยเยาว์ เขาฝึกฝนการซ่อมแซมคล็อธพร้อมกับแอบดูประสบการณ์ในอดีตของเซนต์เจ้าของคล็อธด้วยความสนุกสนาน จนกระทั่งบัลร็อค รูเน่ แห่งยมโลกได้มาหาและชักชวนให้ไปทำงานจดบันทึกประวัติศาสตร์แห่งชีวิตมนุษย์ ชิออนหลงไปกับคำพูดนั้นและทำลายคล็อธที่ซ่อมแซมมาจนแหลก ทว่าคล็อธของฮาคุเรย์ปรากฏขึ้นทำให้เขาได้สติและถูกรูเน่ทำร้ายปางตาย หลังจากฟื้นสติ ชิออนพบว่าตนรอดชีวิตมาได้ด้วยเลือดที่เหล่าคล็อธเสียสละให้ผนวกกับเลือดของฮาคุเรย์ เพื่อให้ตนเป็นผู้สืบทอดความทรงจำแห่งการต่อสู้อันยาวนานของเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า
สงครามศักดิ์สิทธิ์-เทพเจ้าฮาเดส
ชิออนฟื้นคืนชีพอีกครั้งโดยอำนาจของฮาเดส โดยสวมชุดเซอร์พรีสและเป็นผู้นำของเหล่าเซนต์ที่ได้ปฏิญาณตนว่าจะนำศีรษะของอาเทน่าไปให้ฮาเดส ชิออนปรากฏตัวที่ปราสาทแกะขาว ซึ่งแอเรียส มู ทำหน้าที่ดูแลปราสาทอยู่ ชิออนทำให้มูสยบลงได้ในพริบตาและสั่งให้มูไปนำศีรษะของอาเทน่ามา แต่มูปฏิเสธ พร้อมทั้งขัดขวางไม่ให้ใครผ่านไปจากปราสาทแกะขาวได้ ชิออนทำลายท่าคริสตัลวอลล์ของมูอย่างง่ายดายและใช้พลังตรึงมูไม่ให้เคลื่อนไหวได้ ในขณะที่ชิออนกำลังจะลงมือสังหารมูนั้น ท่านผู้เฒ่าก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และได้ต่อสู้กับชิออนซึ่งกลับมามีร่างกายเหมือนตอนอายุ 18 อีกครั้งโดยอำนาจของฮาเดส เนื่องจากวัยของท่านผู้เฒ่าที่แก่ชราทำให้การต่อสู้กับชิออนเป็นไปอย่างยากลำบาก และในระหว่างที่ชิออนกำลังจะโจมตีผู้เฒ่าอีกครั้ง ชุดคล็อธไลบร้าก็ได้ปรากฏขึ้น และผู้เฒ่าได้ระเบิดคอสโมจนตนเองกลับมาเป็นวัยหนุ่ม ชิออนโจมตีโดโกด้วยสตาร์ดัสเรโวลูชั่นอีกครั้ง และโดโกสวนกลับด้วยหมัดร้อยมังกรสังหาร แต่เพราะพลังของทั้งคู่ที่มีความเท่าเทียมกันจึงเกิดการระเบิดอย่างรุนแรง และทั้งคู่ได้หายไปจากปราสาทแกะขาว
ภายหลังการตายของอาเทน่า ชิออนปรากฏตัวอีกครั้ง ณ เทวสถานเทพีอาเทน่า และได้บอกความจริงว่าเหล่าโกลด์เซนต์ที่ตายไปต้องยอมรับใช้ฮาเดสเพื่อต้องการปลุก "คล็อธแห่งอาเทน่า" เนื่องจากอาเทน่าไม่มีทางชนะฮาเดสได้ถ้าหากปราศจากคล็อธ หลักจากนั้น ชิออนได้ใช้เลือดของอาเทน่าในการคืนชีพให้ชุดคล็อธแห่งอาเทน่าและชุดคล็อธของพวกเซย่าด้วย พร้อมทั้งได้สั่งให้พวกเซย่ามุ่งไปยังปราสาทฮาเดสและนำชุดคล็อธแห่งอาเทน่าไปมอบแก่อาเทน่าให้ได้
จนกระทั่งครบสิบสองชั่วโมงตามเวลาของเหล่าเซนต์ที่ฟื้นชีพมา ชิออนซึ่งกำลังพูดคุยกับโดโกอยู่ที่ปราสาทร้างได้สูญสลายไป
ภาค lost Canvas
ชิออนปรากฏตัวครั้งแรกระหว่างฟังการรายงานของฺซิลเวอร์เซนต์ 3คนที่รอดชีวิตมาจากการไปสำรวจการคืนชีพของฮาเดสพร้อมกับโดโก แต่ซิลเวอร์เซนต์ทั้ง 3 คนกลับกลายเป็นสเป็คเตอร์และโจมตีใส่อาเทน่า ชิออนจึงจำใจต้องสังหารทั้งหมดเสีย และไปที่อิตาลีด้วยตนเองพร้อมกับเท็นมะและโดโก
ชิออนได้เป็นพยานในการคืนชีพของฮาเดสและจำเป็นต้องล่าถอยกลับมา เมื่อกริฟฟิน ไมนอสบุกมาที่แซงค์ทัวรี่ ชิออนได้เข้ามารับมือกับมีนอสต่อจากพิซิส อัลบาฟีกาทว่าอัลบาฟีกากลับปรากฏตัวอีกครั้งและสละชีพกำจัดมีนอส ชิออนจึงนำศพของอัลบาฟีกาไปประกอบพิธี หลังจากผ่านการต่อสู้ยาวนาน ชิออนและโดโกฝ่าฝืนคำสั่งรวมทัพของชิจิฟอส และติดตามฮาคุเรย์ไปที่ปราสาทฮาเดสในศึกแตกหัก แต่ถูกพาตัวไปยังข้างในปราสาทพร้อมยูสึริฮะด้วยฝีมือฮิปนอส ฮาคุเรย์ช่วยชีวิตทั้งสองและกำจัดฮิปนอสได้ แต่ฮาคุเรย์ถูกอาโรนที่ตื่นในฐานะฮาเดสสังหาร โดโกที่ตามมาช่วยจึงสละชีพเปิดช่องว่างให้ชิออนพาพวกเท็นมะหนีจากปราสาทฮาเดสกลับมายังแซงค์ทัวรี่อย่างปลอดภัย
หลังจากนั้นชิออนได้บุกไปที่ลอสท์แคนวาสพร้อมกองทัพอาเทน่า แต่ทั้งกองทัพถูกกับดักของอาโรนจนเหลือเพียง3คนคือ ชิออน เรกูลัสและเท็นมะ ที่เหลือจึงต้องบุกไปที่ลอสท์แคนวาสด้วยความช่วยเหลือของอาเครอน คารอนแต่คารอนกลับเรียกเส้นผมของอาเทน่าเป็นค่าเรือ ซาช่าห้ามไม่ให้ชิออนที่กำลังโกรธลงมือพร้อมตัดผมของตนให้ หลังจากนั้นชิออนจึงจัดการกับคารอนทันทีที่ถึงฝั่งและบุกไปที่ปราสาทแห่งดวงดารา ที่ปราสาทวีนัส ชิออนได้พบกับบัลร็อค รูเน่ซึ่งเคยพบกันมาก่อนในสมัยที่ชิออนฝึกวิชาและต่อสู้กัน ชิออนไม่สามารถทำอันตรายรูเน่ได้เลยเพราะรูเน่รรู้ประวัติของชิออนจากบันทึกและส่งชิออนลงไปในนรกโคคิวโทส แต่ชิออนก็ได้ใช้ท่าเซกิชิกิ เท็นเรียวฮะที่ไม่อยู่ในบันทึกของรูเน่เอาชนะรูเน่ได้สำเร็จ แต่หลังจากนั้นชิออนก็ถูกเมฟิสโตเฟเลส โยมะขังไว้ในมาร์เวลลัส รูมขณะบุกต่อไปที่ปราสาทเนปจูน เขาได้รับการช่วยเหลือจากเจมินี่ อัสปูรอสจึงรอดมาได้ ชิออนกับโดโกบุกต่อไปที่ปราสาทฮาเดสและเฝ้าดูศึกตัดสินระหว่างอาโรน เท็นมะและซาช่า หลังจากที่เท็นมะเอาชนะอาโรน วิญญาณของฮาเดสได้ตื่นขึ้นมา ชิออนจึงกำจัดวิญญาณของฮาเดสด้วยการสร้างแสงอาทิตย์ขึ้นมาจากโกลด์คล็อธทั้ง12 และทำให้วิญญาณของฮาเดสออกจากร่างของอาโรนได้ หลังจากนั้นชิออนและโดโกจึงกลับมาบนพื้นโลกตามคำสั่งของซาช่า และเข้ารับตำแหน่งเคียวโกเพื่อฟื้นฟูแซงค์ทัวรี่และเตรียมรับศึกเทพยุทธ์ในยุคต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น
pt:Anexo:Lista de Cavaleiros de Atena
ไมเคิล แมนน์
ไมเคิล เคนเนท แมนน์ (Michael Kenneth Mann) เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้าง ชาวอเมริกัน ผลงานของเขาได้รับการเสนอชื่อในรางวัลต่างๆ เช่น รางวัลบาฟต้า, เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์และรางวัลออสการ์ เขาเป็นผู้ผลิตพิธีแจกรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1999 และครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 2004
จากการจัดอันดับใน Total Film แมนน์ ติดอันดับ 28 ในรายชื่อผู้กำกับยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และ Sight and Sound ติดที่อันดับ 5 ในรายชื่อ 10 ผู้กำกับที่ดีที่สุดใน 25 ปีทีผ่านมา Entertainment Weekly ให้แมนน์ติดอันดับ 8 ใน 25 อันดับผู้กำกับที่ยังทำงานอยู่ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 11 เรื่องของ ไมเคิล แมนน์ 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
$ ดอลลาร์สหรัฐ
อ้างอิง
1943
อัลมูซานนาห์สปอร์ตซิตี
อัลมูซานนาห์สปอร์ตซิตี เป็นโรงแรมสำคัญตั้งอยู่ที่มัสกัต ประเทศโอมาน เปิดให้บริการสำหรับการแข่งขันกีฬาเอเชียนบีชเกมส์ 2010
จอน ไฮเดนไรช์
จอน ไฮเดนไรช์ (Jon Heidenreich) เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1969 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปล้ำให้กับ World Wrestling Entertainment (WWE) ตั้งแต่ปี 2003 ถึง 2006 อดีตแชมป์ WWE Tag Team Championship 1สมัยร่วมกับ Road Warrior Animal ในฐานะสมาชิกใหม่ของ Legion of Doom ก่อนจะไปปล้ำค่ายอิสระในปี 2006
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์
นายพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ (29 ธันวาคม พ.ศ. 2400 – 3 เมษายน พ.ศ. 2465) มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 37 ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาพึ่ง เมื่อวันอังคารที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2400 เป็นต้นราชสกุลชุมพล
พระประวัติ
พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช ทรงสำเร็จการศึกษาทางด้านกฎหมายและด้านช่าง ทรงเริ่มรับราชการในกรมช่างทหารใน และดำรงตำแหน่งราชองครักษ์ (เอดเดอแกมป์) ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2427 ทรงรับราชการในตำแหน่งอธิบดีศาลฎีกาและศาลแพ่ง ในปี พ.ศ. 2436 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ทรงดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ
ต่อมาทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงใหญ่ต่างพระองค์ ข้าหลวงต่างพระองค์นั้นเป็นตำแหน่งสำคัญที่มีอำนาจยิ่งใหญ่กว่าข้าหลวง ข้าหลวงพิเศษอุปราชหรือสมุหเทศาภิบาล เพราะคำว่า "ต่างพระองค์" มีความหมาย "ต่างพระเนตรพระกรรณ" และสำเร็จราชการ ก็มีความหมายถึง "ความสำเร็จเด็ดขาดที่ได้รับมอบจากองค์พระเจ้าแผ่นดิน" อันได้แก่ "การบำบัดทุกข์บำรุงสุขแก่พสกนิกร คือความสมบูรณ์พูนสุขอยู่ดีกินดี" ตำแหน่งข้าหลวงต่างพระองค์นี้เท่าที่ปรากฏทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ มี 3 พระองค์ คือ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นสรรพสิทธิประสงค์ พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร และพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม
เสด็จไปรับราชการที่มณฑลลาวกาว ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมณฑลอีสาน ครอบคลุมท้องที่จังหวัดอุบลราชธานี ยโสธร อำนาจเจริญ สุรินทร์ ศรีสะเกษ ร้อยเอ็ด มหาสารคาม นครจำปาศักดิ์ และกาฬสินธุ์ และตั้งกองบัญชาการที่จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2436 โดยทรงรับผิดชอบทั้งฝ่ายทหารและพลเรือน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2442 ทรงค้นพบ ปราสาทพระวิหาร บนผาเป้ยตาดี จังหวัดศรีสะเกษ และได้ทรงจารึก ร.ศ. ที่พบ และพระนามไว้ที่บริเวณชะง่อนผาเป้ยตาดี มีข้อความว่า "118 สรรพสิทธิ"
พระองค์ปกครองมณฑลอิสานเป็นเวลากว่า 17 ปี กระทั่งปี พ.ศ. 2453 ได้เสด็จกลับกรุงเทพฯ และทรงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงวัง
นอกจากนี้พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงได้รับสถาปนาพระเกียรติยศเป็น พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ และได้กราบถวายบังคมลาออกจากราชการ เนื่องจากทรงชราและมีพระอนามัยไม่สมบูรณ์ กระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2465 พระชันษาได้ 65 ปี มีพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ณ พระเมรุ ท้องสนามหลวง
พระโอรส-ธิดา
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ทรงเป็นต้นราชสกุลชุมพล มีหม่อม 6 ท่าน ได้แก่
โดยมีพระโอรสธิดารวมทั้งหมด 14 พระองค์ เป็นชาย 11 พระองค์ และหญิง 3 พระองค์
วัดชัยภูมิ
วัดชัยภูมิ อาจหมายถึง
เพกาซัส เซย์ย่า
ภาคแซงทัวรี่
เมื่อเซย์ย่ากลับถึงญี่ปุ่น ก็ได้พบกับ คิโดะ ซาโอริ ทายาทของคิโดะ มิตสึมาสะ ซึ่งสัญญาไว้ว่าหากได้เป็นเซนต์กลับมา เขาจะได้พบกับพี่สาวอีกครั้ง แต่คิโดะ มิตสึมาสะ ได้เสียชีวิตไปเสียแล้ว ซาโอริแนะนำว่าให้เซย์ย่าลงแข่งขันในศึกแกแล็คเซี่ยนวอรส์ ซึ่งอาจจะทำให้เขาได้พบกับพี่สาวอีกครั้งก็เป็นได้
พอเซย์ย่ามาถึงวิหารของเคียวโก ผู้ที่รอพบเซย์ย่าอยู่ก็คือ "เจมินี่ ซากะ" จากการต่อสู้กับซากะทำให้เซย์ย่าต้องเสียสัมผัสทั้ง 5 แต่ในที่สุดก็สามารถช่วยอาธีน่าได้  หลังจากซากะเสียชีวิต เหล่าโกลด์เซนต์ที่รอดชีวิตอยู่ ก็ได้ช่วยกันสละเลือดชุบชีวิตคล็อธให้พวกเซย์ย่า
ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ฮิลด้าได้รวมพล "ก็อดวอริเออร์" นักรบผู้กล้าทั้ง 7 คน ผู้สวมก็อดโรปแห่งแอสการ์ดมารวมตัวกัน และได้มอบหมายให้ "มิซาร์ ชิด แห่งดาวเซต้า" บุกไปยังแซงทัวรี่ชิดได้จัดการ ทอรัส อันเดบารัน (บั้ด เป็นคนโจมตี) และบุกมายัง ญี่ปุ่น เพื่อกำจัดอาเธน่า และเซนต์ทั้งหมดในขณะที่ซิดกำลังจะโจมตีอาเธน่า บรอนซ์เซนต์ ได้แก่ เซย์ย่า,ชุน ได้ปรากฏตัวขึ้น เซย์ย่าต่อสู้กับชิดโดยที่เซย์ย่าถูกท่า "ไวกิ้ง ไทเกอร์คลอ" เล่นงาน แต่พอเซย์ย่าจะเอาชนะได้แล้ว กลับถูกห้ามไม่ให้ต่อสู้โดย เฮียวกะ ชิริว เพราะอาจจะบาดเจ้บสาหัดจนไม่สามารถสู้ได้ที่แอสการ์ด เซย์ย่าต่อสู้ เฟคด้า ธอร์พอเซย์ย่าต่อยไปหมัดเดียวก็เอาชนะได้
เซย์ย่าได้ต่อสู้กับ "ซิกฟรีด" ผู้ที่เป็นนักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในตำนานเทพยุโรปเหนือ (หลังจากที่ชิริว บอกจุดอ่อนให้) จากนั้นเซย์ย่าก็รีบไปยังรูปปั้นเทพเจ้าโอดีน และสามารถใช้โอดีนแซฟไฟร์ทั้ง 7 เม็ด ปลุก "โอดีนโรป" ให้ปรากฏขึ้นมาได้สำเร็จ เซย์ย่าได้สวมชุดโอดีนโรป และใช้ดาบบัลมังจัดการทำลายพลังอำนาจแห่งแหวน นีเบอลุง ลงได้  ในที่สุดฮิลด้าได้หลุดพ้นจากการครอบงำ
ภาคเจ้าสมุทรโปเซดอน
เซย์ย่าได้เข้าสู้กับขุนพล "ซีฮอร์ส ไบอัน" และเอาชนะมาได้   เซย์ย่าได้ใช้ "โล่" ไลบร้า ในการโค้นเสาค้ำมหาสมุทร ความจริงก็ได้ปรากฏขึ้นระหว่างที่เซย์ย่าอยู่ที่วิหารโปเซดอน ซึ่งแท้จริงแล้วคาน่อนมีแผนการอันชั่วร้าย เขาต้องการที่จะอาศัยอำนาจของโปเซดอนที่ยังฟื้นคืนชีพไม่สมบูรณ์ในการครอบครองผืนโลกและผืนสมุทรทั้งหมด แต่ทว่าแผนการของเขาก็ไม่สำเร็จ เพราะลูกธนูจากซาจิททาเรียสคลอธที่เซย์ย่าสวมอยู่ ได้ยิงใส่หน้าผากของจูเลี่ยน จนทำให้วิญญาณของโปเซดอนคืนชีพขึ้นมาอย่างสมบูรณ์จริงๆ พลังคอสโม่ของโปเซดอนทวีความรุนแรงสูงขึ้น เฮียวกะและชิริวเองก็ได้สวมโกลด์คลอธอควอเรียส และไลบร้าด้วยเช่นกัน เซย์ย่าตัดสินใจระเบิดพลังคอสโม่ของตัวเอง แล้วพุ่งทะยานเข้าชนเสาเมนเบรดวินเนอร์ จนทำให้เสาหลักเกิดรอยร้าว และพังทลายลงในที่สุด เซย์ย่าสามารถช่วยอาเธน่าออกมาได้สำเร็จ
เมื่อเสาหลักได้ถูกทำลายลงไปแล้ว พื้นท้องทะเลที่เป็นเสมือนท้องฟ้าของเทวสถานใต้สมุทรก็ได้เริ่มถล่มลงมาอาเธน่าได้นำ "คนโทศักดิ์สิทธิ์" ที่เคยสะกดโปเซดอนเอาไว้ในอดีตกาลมาใช้อีกครั้ง ทำให้ดวงวิญญาณของโปเซดอนในร่างจูเลี่ยนถูกดูดเข้าไปในคนโทใบนั้น สุดท้ายอาเธน่าและเหล่าบรอนซ์เซนต์ก็ช่วยโลกไว้ได้สำเร็จอีกครั้งหนึ่ง จูเลี่ยน โซโล ได้กลับมาเป็นคนเดิม ซาโอริสาบานว่าจะปกป้องโลกนี้พร้อมกับเหล่าเซนต์แห่งอาเธน่า เมื่อเหล่าวิญญาณชั่วร้ายปรากฏขึ้นในโลกนี้
ภาคเจ้านรกฮาเดส แชปเตอร์แซงทัวรี่
ชิออนได้เข้าต่อสู้กับเซย์ย่า ชิริว ชุนและเฮียวกะ ชิออนได้บอกว่า แท้จริงแล้ว เหล่าโกลด์เซนต์ที่ฟื้นคืนชีพนั้น ต่างก็ไม่เคยคิดจะทรยศอาเธน่า แต่สาเหตุที่ต้องแสดงละครตบตาฮาเดส เพราะมีเป้าหมายคือ ต้องการที่จะปลุกคลอธของอาเธน่าให้คืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ชิออนใช้เลือดของอาเธน่าชะโลมไปที่รูปปั้นเทพีอาเธน่า ทำให้รูปปั้นมีขนาดเล็กลงและพร้อมที่จะให้อาเธน่าสวมใส่ อย่างไรก็ตามชีวิตของเซนต์ที่ได้ฟื้นคืนชีพขึ้น มามีระยะเวลาเพียง 12 ชั่วโมงก่อนอาทิตย์ขึ้นเท่านั้น ชิออนใช้เลือดของอาเธน่าชุบชีวิตให้แก่คลอธของพวกเซย์ย่าที่แหลกสลายให้คืนสภาพเป็นคลอธชุดใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยพลังของเทพเจ้า รวมทั้งได้มอบหมายให้พวกเซย์ย่าคุ้มครองอาเธน่าแทนพวกเขาด้วย
ภาคเจ้านรกฮาเดส แชปเตอร์อินเฟอร์โน
ในที่สุดพวกเซย์ย่าก็สามารถปลุกสัมผัสที่ 8 (อารายาชิกิ) ขึ้นมาได้สำเร็จ พวกเขาตามอาเธน่าลงไปยังขุมนรก และต้องฝ่าด่านแห่งนรกภูมิต่างๆ ที่มีเหล่าสเป็คเตอร์คอยดูแลแต่ละจุดอยู่ได้แก่ แม่น้ำอาเครอน ศาลพิพากษา และคุกนรกของสุนัข 3 หัว เซอร์บิรัส เซย์ย่าและชุนได้รับการช่วยเหลือจาก "โอฟี่" ซิลเวอร์เซนต์ที่ถูกหลอกให้อยู่ในยมโลก โดยพามาพบกับฮาเดส ณ ที่ประทับ เหตุการณ์ได้พลิกผันทันที เมื่อจู่ๆ ร่างของชุนก็ถูกฮาเดสเข้าสิงและได้กลายเป็นฮาเดสไปในที่สุด เซย์ย่าถูกนำตัวไปที่โคคิวโทส ขณะเดียวกันชิริว เฮียวกะ และคาน่อน ก็ได้พบกับราดาแมนทิส มินอสและไออาคอส 3 ขุนพลแห่งดินแดนนรก คาน่อนอาสาที่จะต่อสู้เพียงลำพัง แต่แล้วอิคคิก็ได้ปรากฏตัวออกมาช่วยอีกแรง อิคคิสามารถกำจัดไออาคอสลงได้ ส่วนคาน่อนเองก็ล้มราดาแมนทิสได้เช่นกัน หลังจากที่อิคคิถูกนำตัวมายังโคคิวโทสโดยวาเลนไทน์เซย์ย่าได้หลอกวาเลนไทน์ว่าจะมอบคล็อดของอาเธน่าให้เซย์ย่าต่อสู่กับวาเลนไทน์ เซย์ย่าสามารถเอาชนะวาเลนไทน์ลงได้ แล้มุ่งหน้าไปที่จูเด็กก้า เซย์ย่าพบชุนที่หมดสติอยู่ แล้วไปที่ด้านหลังที่นั้งของฮาเดสที่นั้นเซย์ย่าพบกำแพงวิปโยค และ ชากะ ในสภาพบาดเจ็บ หลังจากเหล่าโกลด์เซนต์ทำลายกำแพงได้พวกเซย์ย่า,ชิริว,เฮียวกะ,ชุน,อิคคิ (อิคคิตามไปทีหลัง) พวกเซย์ย่าจึงสามารถผ่านอุโมงค์มิติซึ่งเป็นเสมือนรอยต่อระหว่างยมโลก และเอลิเชี่ยนไปได้ เนื่องจากมีเลือดของอาเธน่าคุ้มครองอยู่ ส่วนอิคคินั้นได้รับความช่วยเหลือจากแพนโดร่า ซึ่งขณะนี้นางได้รู้สึกตัวว่าตนเป็นคนที่ปลดปล่อยดวงวิญญาณของ "ทานาทอส" และ "ฮิปนอส" ออกมา และได้นำความหายนะมาสู่ตระกูลของตนเองแพนโดร่าได้มอบเครื่องรางสำหรับเดินทางผ่านมิติให้แก่อิคคิ ทำให้อิคคิตามพวกเซย์ย่ามายังเอลิเชี่ยนได้
ภาคเจ้านรกฮาเดส แชปเตอร์เอลิเชี่ยน
เมื่อเซย์ย่า ชิริว เฮียวกะ ชุน และ อิคคิ มาถึงเอลิเชี่ยน พวกเขาก็ต้องปะทะกับทานาทอส และฮิปนอส ซึ่งจับตัวอาเธน่าขังเอาไว้ในคนโทขนาดยักษ์ที่จะสูบเลือดของผู้ที่อยู่ข้างในจนตาย เซนต์ทั้ง 5 ไม่สามารถต่อสู้กับผู้ที่มีพลังดุจเทพเจ้าอย่างทานาทอส และฮิปนอสได้เลย ชุดคลอธของทั้ง 5 แตกสลายในพริบตา ไม่เว้นแม้กระทั่งโกลด์คลอธทั้ง 5 ราศี ที่เดินทางมายังดินแดนเอลิเชี่ยนด้วยพลังของโปเซดอน เซย์ย่าพยายามต่อสู้ และด้วยกำลังใจของอาเธน่า เขาจึงสามารถสวมชุดเกราะสุดยอดของเทพเจ้าได้สำเร็จ เนื่องจากคลอธที่ได้รับการชุบชีวิตด้วยเลือดของผู้เป็นเทพ จะทำให้ผู้ที่สวมใส่มีพลังเสมือนเทพที่อยู่เหนือสิ่งทั้งปวงไม่เพียงแต่เซย์ย่าเท่านั้น ชุน เฮียวกะ ชิริว และอิคคิก็สามารถสวมเกราะ "ก็อดคลอธ" นี้เช่นกันด้วย เมื่อสวมชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว พวกเขาก็ได้ล้มทานาทอส และฮิปนอสได้สำเร็จ
เบื้องหน้าของเซนต์ทั้ง 5 ก็คือ "ฮาเดส เทพเจ้าแห่งยมโลก" ที่ถูกปลุกขึ้นมาในร่างกายแท้จริง ฮาเดสได้ใช้ดาบของตนโจมตีใส่เซนต์ทั้ง 5 อย่างรวดเร็ว เซย์ย่า ชิริว เฮียวกะ ชุน และอิคคิ จึงร่วมพลังกันสร้างคอสโม่ที่ยิ่งใหญ่โจมตีใส่ฮาเดส เซย์ย่าสามารถส่งชุดคลอธให้แก่อาเธน่าได้สำเร็จ แต่เขาเองก็ถูกดาบของฮาเดสแทงทะลุหัวใจอาการสาหัส เมื่ออาเธน่าได้รับคลอธ นางก็สามารถออกจากคนโทใบนั้น และสามารถกำจัดฮาเดสลงได้ด้วยคฑาทองคำของนาง ร่างของฮาเดสสลายไปพร้อมกันเอลิเชี่ยน และนรกภูมิของฮาเดส ปรากฏการณ์สุริยคราสก็หายไป ดวงอาทิตย์เริ่งส่องสว่างอีกครั้ง เหล่าเซนต์ที่เหลือแห่งแซงทัวรี่กำลังรอคอยการกลับมาของอาเธน่าและเหล่าเซนต์แห่งความหวัง
บทบาทในภาคโอเมกา
เซย์ย่าได้กลายเป็นโกลด์เซนต์ซาจิททาเรียส และคอยปกป้องซาโอริอยู่เรื่อยมา เมื่อการมาเยือนของมาร์ส มาถึง ทำให้เซย์ย่าเข้าปกป้องซาโอริจนกระทั่งหายสาบสูญ
ชาวตุลา
ชาวตุลา หรือ ชาวถูเหริน เป็นคำจีนที่ใช้ในปัจจุบัน เรียกชนชาติไทที่ยังมีหลงเหลืออยู่ในเขตมณฑลเสฉวน แต่เท่าที่หมอดอดด์ได้ไปพบกับตัวเอง ชนกลุ่มนี้จะเรียกตนเองว่า "ไท" และไม่ชอบที่จะถูกเรียกอย่างอื่นนอกจากไท เพราะการที่ใครคนอื่นเรียกเขาว่าอย่างอื่น จะทำให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการเหยียดหยาม
วัดชัยภูมิ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
วัดชัยภูมิ หรือ วัดสะพานถ่าน โบราณสถานประเภทวัดร้างซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลประตูชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ
วัดชัยภูมิไม่ปรากฏหลักฐานทางด้านเอกสารเกี่ยวกับประวัติการสร้าง โดยวัดชัยภูมิได้ปรากฏชื่อ พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ว่าเป็นวัดที่เจ้ายี่พระยา พระราชโอรสองค์รองของสมเด็จพระอินทราชา ได้มาตั้งทัพเพื่อเตรียมทำสงครามกลางเมืองแย่งชิงราชบัลลังก์กับ เจ้าอ้ายพระยา ผู้เป็นพระเชษฐาซึ่งตั้งทัพอยู่ที่วัดพลับพลาชัย ก่อนจะทำกระทำยุทธหัตถีและสิ้นพระชนม์บนคอช้างพร้อมกันที่เชิงสะพานป่าถ่าน ทำให้เจ้าสามพระยา ผู้เป็นพระอนุชาของทั้งสองพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2
หลังจากนั้นวัดชัยภูมิก็ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ 2 ครั้งในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนกลางและตอนปลายจนกระทั่งถูกเพลิงเผาทำลายจนกลายเป็นวัดร้างในคราวเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ปัจจุบันวัดชัยภูมิได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2484 และทางกรมศิลปากรได้ทำการขุดแต่งและบูรณะปฏิสังขรณ์จนอยู่ในสภาพดังที่เห็นในปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2538
สิ่งก่อสร้างภายในวัด
ภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ประธานทรงกลมบนเรือนธาตุผัง 8 เหลี่ยม มีทางเข้าสู่ครรภคูหาด้านตะวันออก รูปแบบเจดีย์มีความคล้ายคลึงกับกับเจดีย์ประจำมุมบนฐานไพทีวัดราชบูรณะ ภายหลังการขุดแต่งโบราณสถานภายในวัดโดยกรมศิลปากร เมื่อปี พ.ศ. 2538 พบว่าเป็นวัดที่ได้รับการสร้างขึ้นมาแล้วตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลาง และได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ในสมัยอยุธยาตอนปลาย
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2011
ไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2011 (Thai Supermodel Contest 2011) เป็นการประกวดไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ ครั้งที่ 10 ซึ่งมีการประกวดรอบตัดสินในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2555 ณ โรงแรมเซ็นทาราแกรนด์ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร  ผู้ชนะไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ในปีนี้คือ ปีย์วรา เรืองอร่าม จากจังหวัดชลบุรี
ไทชอง
ชาวไทชอง เป็นชาวไทกลุ่มหนึ่ง มีอยู่ในมณฑลไกวเจาของประเทศจีน ชาวไทชองนี้มีการเรียกชื่อแตกต่างกันไป เช่น ชาวจีนเรียกว่า "จุง" ชาวตังเกี๋ย(ชาวญวนตอนเหนือ) เรียกว่า "นุง" ทางยูนนาน เรียกว่า "ลุง" รวมความได้ว่า ชาวไทชองก็คือพวกลุง หรือโล่ง หรือหลวง
บลูสแต็กส์
บลูสแต็กส์ เป็นบริษัทเทคโนโลยีสัญชาติอเมริกันที่ผลิตบลูสแต็กส์ แอปเพลเยอร์และผลิตภัณฑ์ข้ามแพลตฟอร์มบนเมฆอื่น ๆ บลูสแต็กส์ เพลเยอร์ออกแบบมาเพื่อให้แอปพลิเคชันแอนดรอยด์สามารถทำงานบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ใช้ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ แมคโอเอส บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2552 โดย เจย์ ไวชนาฟ, ซูมัน เซราฟ, และโรเซน ชาร์มาที่เคยเป็นอดีตรองประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายเทคโนโลยีที่ แม็คอาฟี และสมาชิกคณะกรรมมาของ Cloud.com
นักลงทุนรวมไปถึง แอนดรีสเซน โฮโรวิตซ์, เรดพอทยท์, ซัมซุง, อินเทล, ควอลคอมม์, ซิตริก, เรดาร์พาร์ทเนอร์ส, อิกนิชันพาร์ทเนอร์ส, เอเอ็มดี, และอื่น ๆ
ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ณ การประชุมซิตริกซินเนอร์จีที่ซานฟรานซิสโก ประธานบริหารซิตริก มาร์ก เทมเปิลตัน ได้แสดงบลูสแต็กส์รุ่นเริ่มต้นบนเวทีและได้ประกาศจัดตั้งห้างหุ้นส่วน รุ่นอัลฟาที่เปิดให้ทดสอบแบบสาธารณะของแอปเพลเยอร์ได้เปิดตัวในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และแอปเพลเยอร์ได้ออกจากเบต้าในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2554
แอปเพลเยอร์
แอปเพลเยอร์เป็นซอฟต์แวร์ วินโดวส์ และ แมคโอเอส ที่สามารถดาวน์โหลดได้ ซึ่งจะจำลองระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ตัวซอฟต์แวร์จะดาวน์โหลดได้ฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายโดยจะต้องมีบัญชีกูเกิลในการเข้ากูเกิล เพลย์สโตร์แต่คุณสมบัติขั้นสูงเช่นปิดการโฆษณา, เปลี่ยนภาพพื้นหลัง, เป็นต้น จะต้องมีการสมัครสมาชิกรายเดือน ในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2558 บริษัทได้อ้างว่าแอปเพลเยอร์สามารถทำงานแอปที่อยู่ในกูเกิล เพลย์สโตร์มากกว่า 96 เปอร์เซ็นต์ ในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2558 แอปเพลเยอร์มียอดดาวน์โหลดมากกว่า 109 ล้านครั้ง แอปเพลเยอร์จะมีตัวควบคุมเกมที่ชื่อ การควบคุมเกมขั้นสูง ซึ่งจะช่วยในการควบคุมการเล่นให้ง่ายเหมือนกับเล่นในมือถือ และประสิทธิภาพของเกมในบลูสแต็กส์จะเหนือกว่าเกมในมือถือ
โรงเรียนแสลงโทนพิทยาคม
โรงเรียนแสลงโทนพิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางในบุรีรัมย์ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการฯพณฯสุขวิช รังสิตพล ประกาศจัดตั้งเมื่อ 8 พฤษภาคม 2540 ในขณะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนแสลงโทนพิทยาคม สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา ประกาศจัดตั้ง เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2540 โดยฯพณฯสุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ตั้งอยู่ริม ถนน 2445 กม.22 (บุรีรัมย์-ประโคนชัย) หมู่ที่ 1 ตำบลแสลงโทน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ มีเนื้อที่ประมาณ 60 ไร่เป็นที่ดินสาธารณประโยชน์โคกเบาะดอน เปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นโรงเรียนสาขาโรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-2-3) ในโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยโรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม แต่งตั้งนายมุนินทร์ หลอมประโคน ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียน ทำหน้าที่ดูแลประสานงานโรงเรียนสาขาแห่งนี้
ท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยาน หรือ สนามบิน คือ สถานที่สำหรับจอดอากาศยาน เพื่อขนส่งผู้โดยสาร ขนส่งสินค้า ซ่อมแซม บำรุงรักษา และแวะพัก โดยท่าอากาศยาน แบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลัก ๆ คือ ท่าอากาศยานพาณิชย์ และท่าอากาศยานทางการทหาร
รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว
ลำดับกษัตริย์ลาว อ้างอิงตาม พงศาวดารหลวงพระบาง ชินกาลมาลีปกรณ์ และตำนานพระแก้วมรกต กรณีศักราชไม่ตรงกัน จะยึดตามตำนานพระแก้วมรกตเป็นหลัก ขุนบรมราชาธิราช (พ.ศ. 1240 – 1293) ได้ย้ายจากหนองแส (เมืองหลวงของอาณาจักรน่านเจ้า) มาอยู่ที่ใหม่เรียกว่า นาน้อยอ้อยหนู (เมืองแถนหรือเมืองกาหลง) ปัจจุบันเรียกว่าเชียงรุ่งเขตสิบสองพันนา พร้อมทั้งขยายอาณาเขตออกไปโดยส่งโอรส 7 องค์ไปครองเมืองต่าง ๆ คือ
ท่าอากาศยาน
ข้อมูลพื้นฐาน
ท่าอากาศยานขนาดเล็กส่วนใหญ่มักจะมีทางวิ่งเดียวสั้นกว่า 1,000 เมตร (3,300 ฟุต) ท่าอากาศยานขนาดใหญ่สำหรับสายการบินโดยทั่วไปมีทางวิ่งแบบลาดยาง 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) หรือมากกว่า ท่าอากาศยานขนาดเล็กจำนวนมากมีสนามหญ้าหรือรันเวย์กรวดมากกว่ายางมะตอยหรือคอนกรีต ทั่วโลกมีท่าอากาศยานทั้งหมดราว 44,000 ท่าอากาศยาน
รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว
นครเชียงทอง
ขุนลอ องค์ปฐมกษัตริย์ลาว ผู้ตั้งเมืองชวาเป็นราชธานีครั้งแรกเมื่อ (พ.ศ. 1300) และได้เปลี่ยนนามใหม่ว่า เมืองเชียงทอง มีกษัตริย์สืบต่อมา 16 ขุน 6 ท้าว จนมาถึงองค์ที่ 23 คือ พระยาลังธิราช
ท่าอากาศยาน
การปฏิบัติงานของท่าอากาศยาน
ท่าอากาศยานส่วนใหญ่จะมีบริษัทหรือหน่วยงานรัฐบาลหรือหน่วยงานทางการทหารเข้ามาทำงาน เช่น กองทัพอากาศ, บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) (AOT), Heathrow Airport Holdings ฯลฯ
รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว
อาณาจักรล้านช้าง
พระเจ้าฟ้างุ้มเป็นปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรล้านช้าง กษัตริย์พระองค์สุดท้ายในราชวงศ์คือพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 2
ท่าอากาศยาน
สิ่งก่อสร้างของท่าอากาศยาน
บริเวณนอกพื้นที่ของท่าอากาศยานจะมีสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ เช่น บริเวณลานจอดรถ สถานีขนส่งผู้โดยสาร สถานีรถไฟ และถนน ส่วนบริเวณของอากาศยานจะมีทางวิ่งเครื่องบิน ทางแท็กซี่ และมีบริเวณลานจอดอากาศยานติดอาคาร ลานจอดอากาศยานระยะยาว และหอบังคับการบิน บางท่าอากาศยานขนาดใหญ่จะมีโรงแรมเพื่อรองรับนักธุรกิจที่ต้องการเข้ามาพักเพื่อทำงานชั่วคราว
รายพระนามพระมหากษัตริย์ลาว
ยุคแตกแยกของอาณาจักรล้านช้าง
ราชอาณาจักรล้านช้าง ได้แตกออกเป็นอาณาจักรต่างๆ ได้แก่ อาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ อาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ เป็นต้น
ไดคลอโรบิช(เอทิลีนไดเอมีน)นิกเกิล(II)
ไดคลอโรบิช(เอทิลีนไดเอมีน)นิกเกิล(II) (Dichlorobis(ethylenediamine)nickel(II)) เป็นสารประกอบเคมีด้วยสูตร NiCl2(en)2 ซึ่งเป็นของแข็งสีฟ้าละลายในน้ำและตัวทำละลายอินทรีย์มีขั้ว ความซับซ้อนคือความเป็นกลาง มันมีอยู่ในทั้งสองปราศจากน้ำและรูปแบบโมโนไฮเดรต การเตรียมความพร้อมของ NiCl2(en)2 ส่งผลการรักษาของสารละลายนิกเกิลคลอไรด์ด้วยเอทิลเลเนเดียไมน์ วัสดุไรสเติลไลน์ ถูกจัดทำขึ้นโดยการกระจายลิแกนด์จาก [Ni(en)3]Cl2.2H2O และและไฮเดรทนิกเกิลคลอไรด์ :
นกแก๊ก
นกแก๊ก หรือ นกแกง เป็นนกเงือกแถบอินโด-มาลายันที่อยู่ในวงศ์ Bucerotidae ชื่อทั่วไปของสปีชีส์นี้คือนกแก๊กซุนดา (convexus) และนกแก๊กมาเลเซีย
อนุกรมวิธาน
นกแก๊กอยู่ในสกุล Anthracoceros ซึ่งมี 5 สปีชีส์ สปีชีส์ที่สกุลนี้แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม นกเงือกอินโด-มาลายัน และนกเงือกดำ A. albirostris อยู่ในกลุ่มนกเงือกอินโด-มาลายันร่วมกับนกแก๊กอินเดีย (A. coronatus) และนกเงือกปาลาวัน (A. marchei) ส่วนนกเงือกดำประกอบด้วย A. malayanus และ A. montani A. albirostris สามารถแบ่งเป็นสองสปีชีส์ย่อยคือ A. a. albirostris และ A. a. convexus
รายละเอียด
นกแก๊กเป็นนกกินผลไม้ที่มีความยาวจากหัวถึงหางที่ 55–60 เซนติเมตร และระยะระหว่างปลายปีกสองข้างที่ 23–36 เซนติเมตร ปากนกเพศผู้มีขนาด 19 เซนติเมตร ส่วนเพศเมียมีขนาด 16 เซนติเมตร มีน้ำหนักระหว่าง 600 ถึง 1,050 กรัม น้ำหนักเฉลี่ยเพศผู้ที่ 900 กลับ ส่วนเพศเมียที่ 875 กรัม
การกระจายและที่อยู่อาศัย
นกแก๊กพบได้ในอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่บังกลาเทศ, ภูฏาน, บรูไน, กัมพูชา, อินเดียตะวันออกและเหนือ, อินโดนีเซีย, ลาว, มาเลเซียฝั่งคาบสมุทรตอนเหนือ, พม่า, เนปาล, สิงคโปร์, ไทย, ทิเบต, เวียดนาม และหมู่เกาะไหล่ทวีปซุนดา มีถิ่นอาศัยในป่าดิบเขตร้อนหรือกึ่งเขตร้อน
นิสัยประจำพันธุ์
ปกติ นกแก๊ก จะพากันบินออกไปหากิน ไกลจากต้นไม้ที่มันเกาะหลับนอนในตอนกลางคืนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามต้นไม้ที่มีผลไม้สุก และ โดยเหตุที่ ต้นไม้ต่างๆ จะมีผลสุกไม่พร้อมกัน ด้วยเหตุนี้ นกแก๊ก จึงมีผลไม้สุก เป็นอาหารได้ตลอดทั้งปี ผลไม้สุกที่มันชอบ มากก็คือ ผลไทร และ มะเดื่อ ซึ่งเป็นพืชในสกุล Ficus เมื่อถึงฤดูกาลที่มีผลไม้สุก เราจึงมักจะเห็น นกแก๊ก มารวมกันบนต้นไม้เหล่านั้นเป็นจำนวนมาก และ ในเวลาที่ นกแก๊ก พากันมากินผลไม้สุก นกชนิด อื่นๆ ที่กินผลไม้เช่น นกโพระดก นกเขียวคราม ก็จะพากันหลบไปหมด เพราะกลัว นกแก๊ก ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า  และ ก้าวร้าวกว่า ผลไม้เหล่านี้มักจะอยู่ตรงปลายๆกิ่งของต้นไม้  แต่เนื่องจาก นกแก๊ก มีน้ำหนักตัวมาก มันจึงต้องค่อยๆ กระโดดไปยังปลายกิ่ง อย่างงุ่มง่าม ในขณะกระโดด  มันจะหุบปีกแนบกับลำตัวไว้ กิ่งไม้ที่อ่อน มักยวบยาบไปตามแรงกระโดดของมันเสมอ แต่ปาก ของมันยาว  จึงใช้ปลายปากปลิดผลไม้สุก เอามากินได้เสมอ เมื่อคาบผลไม้ได้แล้ว มันจะโยนขึ้นไปในอากาศ  หน่อยหนึ่ง แล้งจึงใช้ปากงับ แล้วกลืนลงลำคอทันที เหตุที่มันต้องโยนผลไม้ขึ้นไปในอากาศก่อน  เพราะลิ้นของมันสั้น ใช้ตวัดผลไม้ เข้าลำคอไม่ได้  ผลไม้ที่ถูกกลืนเข้าไปในกระเพาะทั้งลูกนั้น เฉพาะเนื้อรอบๆเมล็ด เท่านั้น ที่จะย่อยเป็นอาหารของมัน  ส่วนเปลือก แข็งๆ และ เมล็ดจะถูกถ่ายออกมา พร้อมกับมูลของมัน
อาหาร
นกแก๊กกินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์เช่นเดียวกับนกเงือกอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นลูกไม้ สัตว์เลื้อยคลาน และนกขนาดเล็ก มีลีลาการกินอาหารอันเป็นที่จดจำสำหรับผู้พบเห็น โดยมันจะโยนอาหารขึ้นไปกลางอากาศแล้วอ้าปากรับ มักรวมฝูงใหญ่เพื่อหลับนอนในช่วงพลบค่ำ
การสืบพันธุ์
นกแก๊ก ก็เช่นเดียวกับนกเงือกอื่นๆ คือ จับคู่กันมากกว่า 1 ฤดูผสมพันธุ์ คือ อาจ จับคู่เดิมในฤดูถัดไปได้ นกที่จับคู่ได้แล้วจะพากันแยกออกจากฝูง เพื่อหาโพรงไม้ใช้ทำรัง และ วางไข่ มักจะเป็นโพรงรังที่มันเคยมาวางไข่แล้วในปีที่ผ่านมา ถ้าโพรงไม่ชำรุดหรือถูกสัตว์อื่นแย่งรังไปเสียก่อน เช่น  หมาไม้ ชะมด อีเห็น ตัวเงินตัวทอง เป็นต้น นกแก๊ก  เริ่มผสมพันธุ์ และทำรังวางไข่ในตอนปลายเดือน กุมภาพันธ์ ถึงต้นเดือนมีนาคม กว่าลูกนกจะเจริญเติบโตพอที่จะเริ่มหัดบินได้ก็จะอยู่ในราวเดือน พฤษภาคม หรืออาจถึงต้นเดือนมิถุนายน หรือเวลาราว 92 วัน       นกตัวผู้จะบินไปเลือกโพรงไม้ และชักชวนให้นกตัวเมียเข้าไปสำรวจดูด้วยถ้าโพรงนั้นก้นโพรงไม่ทรุด ก้นโพรงอยู่ต่ำกว่า ปากโพรงไม่มาก และ ปากทางเข้าไม่กว้างเกินไปนัก นกตัวเมียจึงจะยอมรับ โพรงไม้นี้อาจเกิดจากธรรมชาติ หรือ ที่นกหัวขวานเจาะไว้ อาจเป็นรังเดิมหรือโพรง ที่นกหัวขวาน เจาะหาอาหารไว้เดิม นกแก๊ก  ขนาดตัวเล็กกว่านกเงือกชนิดอื่นๆ โพรงจึงหาได้ง่ายกว่า นกเงือก ชนิดอื่นถ้าปากโพรงเล็กเกินไป นกแก๊ก อาจใช้ปากจิกเนื้อไม้ที่ผุพัง ปากโพรงให้กว้างขึ้นอีก พอที่มันจะเข้าไปได้ ภายในโพรงมักกว้างราว 37 เซนติเมตร ยาวราว 46 เซนติเมตร สูงราว 150 เซนติเมตร ปากโพรงมักกว้างราว 10 เซนติเมตร ยาวราว 25 เซนติเมตร แต่ไม่สำคัญเท่าใดนัก ขึ้นอยู่กับธรรมชาติของโพรง ที่มันเลือกมากนักไม่ได้มากกว่า แต่โดยเฉลี่ยจะต้องอยู่ในเกณท์ที่ว่าไว้   โพรงรังมักอยู่ในระดับต่ำหรือ สูงไม่เกินระดับกลางของเรือนยอด นกเงือกอื่นๆจะใช้โพรงของต้นไม้สด แต่นกแก๊ก อาจใช้โพรงในต้นไม้ที่ยืนต้นตายแล้วก็ได้ เมื่อ  นกตัวเมียตกลงเลือกโพรงรังที่ตัวผู้เสาะหามาได้แล้ว   มันจะเข้าไปในโพรงรัง แล้วใช้ด้านข้างของปากตีส่วนผสมวัสดุ ทำรังเข้ากับปากโพรง ส่วนที่กว้างที่สุด วัสดุที่ใช้ปิดปากโพรง ได้แก่มูลของนกตัวเมีย ผสมกับผลไม้ที่มียาง ที่มันสำรอกออกมา เศษไม้ผุ ผสมกับดินโคลนที่นกตัวผู้ไปคาบเอามาส่งให้ โดยใช้ด้านข้างของปาก ตีแปะเข้ากับด้านข้าง ส่วนที่กว้างที่สุดของโพรง การปิดปากโพรง อาจใช้เวลาราว 3 - 7 วัน ขึ้นอยู่กับความกว้างเดิมของปากโพรง สุดท้ายจะเหลือปากโพรงแคบๆ พอที่มันจะแทรกตัวเข้าไปได้ เท่านั้น ระหว่างปิดปากโพรง  นกตัวผู้จะทำการผสมพันธุ์  จากนั้น นกตัวเมีย จะเข้าไปขังตัวเอง ในโพรง และปิดปากโพรงให้แคบลง เหลือเพียงช่องแคบๆ พอที่จะยื่นปากออกมา รับอาหารได้เท่านั้น วัสดุที่ใช้ ปิดปากโพรง เมื่อแห้งแล้ว จะค่อนข้างแข็ง  เมื่อนกตัวเมีย ปิดปากโพรงให้แคบแล้วมันจะเริ่มวางไข่ โดยวางไข่ ครอกละ 1 - 2 ฟอง ไข่ค่อนข้างกลม เปลือกไข่สีขาว ระหว่างกกไข่ แม่นกจะผลัดขนปีก และหาง นกแก๊ก ใช้เวลากกไข่ราว  25 -27 วันไข่จึงฟักออกเป็นตัว
นกตัวผู้ จะทำหน้าที่หาอาการมาป้อนนกตัวเมียและ ลูกนกในโพรง ตั้งแต่ในเวลาที่นกตัวเมียเข้าไปในโพรง รังเพื่อขังตัวเอง จนกระทั่งลูกนกโตพอพร้อมที่จะออกจากโพรงรังได้ ด้วยเหตุนี้ นกตัวผู้จึงมักผอม และไม่ค่อยแข็งแรง เพราะขาดอาหาร ในขณะที่นกตัวเมีย และ ลูกนกจะอ้วนท้วน นกตัวผู้จะส่งอาหารให้นกตัวเมีย และ ลูกนก ทางช่องแคบๆ ที่เหลือไว้โดยแหย่ปลายปาก  เข้าไปส่งถึงปากนกตัวเมียในโพรงรังเลยทีเดียว ถ้าเป็นสัตว์ เช่น กระรอก งู กิ้งก่า นกโพระดก นกเขียวคราม จักจั่น หนู ค้างคาว มันจะใช้ปากกัดย้ำ หรือฟาดกับกิ่งไม้จนตายเสียก่อนจึงส่งให้ แต่ถ้าเป็นผลไม้ มันจะขยอกออกมาจากกระเพาะพักที่อยู่ข้างหลอดอาหาร  ออกมาป้อนให้ ซึ่งครั้งหนึ่งกว่า10 ผล ทีเดียว โดยมันจะป้อนอย่างบรรจงให้ทีละผล
นกแก๊กตัวเมีย และ ลูกนก ที่อยู่ในโพรง จะรักษาความสะอาดของโพรง ดีมาก เวลาถ่ายมูลมันจะหันก้นไปทางปากรังและถ่ายพุ่งปรี๊ดออกไปนอกรัง ตามโคนต้นไม้ ที่มีลูกนกเงือก จึงมีมูล และต้นอ่อนของไม้ผลที่นกเงือกใช้ป้อนลูก งอกอยู่มาก เมื่อลูกนกเจริญเติบโตเต็มที่ แม่นกและลูกนกจะกะเทาะวัสดุที่ปิดปากโพรงออก โดยนกตัวผู้จะช่วยกะเทาะปากโพรงด้วย ระหว่างนี้ นกแก๊ก จะส่งเสียงเอะอะมากทีเดียว เป็นการเร่งให้ลูกนกออกจากรังเร็วขึ้น เมื่อออกจากรังใหม่ๆ นกตัวเมีย จะอ้วนมาก ปีก และ หางยังงอกไม่เต็มที่ ต้องหัดโผบิน พร้อมๆกับลูกนก จากนั้นจึงพาทั้งครอบครัว ไปรวมกับฝูงเดิมของมัน ลูกนกแก๊กที่โตแข็งแรงหาอาหารได้เองบ้างแล้ว จะมีสังคมวัยรุ่นของมันเองอาจยังคงอยู่รวมกับฝูงครอบครัวเดิม หรือ ไปอยู่กับครอบครัวใหม่ แต่ยังคงจับกลุ่มหากินร่วมกับนกแก๊ก ที่วัยใกล้เคียงกับพ่อแม่นกอาจยังคงตามป้อนอยู่ระยะหนึ่ง จนเข้าฤดูผสมพันธุ์รอบใหม่จึงทิ้งให้ลูกนกหากินเอง มีข้อสังเกตว่าปกติ นกแก๊ก เป็นนกเงือกที่ส่งเสียงเอะอะมากในเวลานอกฤดูผสมพันธุ์ แต่ในช่วงเลี้ยงลูกนก เราแทบจะไม่ได้ยินเสียงของ นกแก๊กเลย แม้แต่เสียงที่พ่อนกบินเข้ามาที่รังก็แทบจะไม่ได้ ยินเสียงเว้นแต่จะเงี่ยหูตั้งใจฟังจริงๆ
ถิ่นอาศัย
นกเงือกทุกชนิดเป็นนกประจำถิ่น แต่ก็มีการพบว่าพวกมันอพยพย้ายถิ่นเป็นระยะทางใกล้ๆด้วยในบางฤดูกาล นกแก๊กเป็นนกเงือกที่พบได้บ่อยตามป่าดิบในระดับความสูงไม่เกิน 1,400 เมตรจากน้ำทะเล และป่าบนเกาะ ตั้งแต่อินเดีย ตอนใต้ของจีน ไปจนถึงอินโดนีเซีย ถึงมันจะมีขนาดเล็กสำหรับนกเงือกแต่ก็ตัวใหญ่กว่านกป่าทั่วไป เราสามารถได้ยินแม้แต่เสียงกระพือปีกของนกชนิดนี้หากมันบินผ่านในระยะที่ไม่ไกลมาก
สำหรับประเทศไทย
นกแก๊ก เป็นนกประจำถิ่นที่พบค่อนข้างบ่อย ทุกภาคของประเทศไทย (ยกเว้นภาคกลาง และ ส่วนใหญ่ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)  รวมทั้งเกาะชายฝั่งต่างๆด้วย เช่น เกาะสมุย เกาะเสม็ด เกาะบูบู เกาะไหง เกาะนาคาน้อย เกาะตะรุเตา ในประเทศไทย พบทั้ง  2 ชนิดย่อย ซึ่งมีการแพร่กระจายต่อเนื่องกัน โดย ชนิดย่อยพันธุ์เหนือ  (A. a. albirostris) จะพบทั่วไป  ยกเว้นทางใต้สุดของไทย ส่วน นกแก๊กพันธุ์ใต้ (A.a. convexus)  ส่วนมากจะพบทางใต้สุดติดกับ ชายแดนมาเลเซียทางคาบสมุทร มาลายู และ ตามเกาะต่างๆของไทย ที่มีป่าดิบชื้นภายในเกาะ โดยทั่วไป นกแก๊ก จะพบอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้ง ป่าดิบชื้น ป่าผสมผลัดใบ และ ป่าชั้นรอง ตั้งแต่ป่าในที่ราบ ไปจนถึงป่าดิบเขาในระดับความสูง 1,400 เมตร  แต่จะพบในป่าโปร่ง และ ชายป่าได้บ่อยกว่า นกเงือกชนิดอื่นๆ,ในภาคใต้พบตามป่าที่ราบต่ำ สองฝั่งลำน้ำ  และ ลำธารในป่า ป่าชายฝั่งทะเล และ ป่าตามเกาะขนาดใหญ่ด้วย นกเงือกทุกชนิดไม่แต่ นกแก๊ก มีบทบาทสำคัญต่อความสมดุลของระบบนิเวศ ของป่าดิบเมืองร้อน โดยมีบทบาท เด่นชัดในการเป็นผู้แพร่กระจาย เมล็ดพันธุ์ไม้และช่วยควบคุมประชากรสัตว์เล็ก ในฐานะผู้ล่า ในบางประเทศ นักพฤกษศาสตร์ ได้ศึกษา ป่าที่นกเงือกหายไป พบว่าต้นไม้บางชนิด เริ่มลดลง   เพราะไม่มีนกเงือก ช่วยกระจายพันธุ์ป่าใกล้กรุงเทพฯ  ที่หาดู นกแก๊ก ได้ค่อนข้างง่าย และ ไม่ตื่นคน ได้แก่ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่  อุทยานฯแก่งกระจาน เขตรักษาพันธุ์ฯ ห้วยขาแข้ง และเกาะนาคาน้อย โดยมองหาต้นไม้จำพวกไทร และ มะเดื่อ ที่มีผลไม้สุกก็จะพบได้โดยง่าย
ฝ่าปฏิบัติการสะท้านโลก 2
เรื่องย่อ
อีธาน ฮันต์ถูกตามตัวหลังหน่วย IMF พบว่ามีคนใช้ตัวตนของเขาทำภารกิจปกป้องดร. เนโครวิตช์ ในการเดินทางมาสหรัฐอเมริกา แต่ดร. เนโครวิตช์กลับเสียชีวิตในเหตุเครื่องบินตก ดร. เนโครวิตช์เป็นนักชีวเคมีผู้สร้างไวรัสคิเมียราและยารักษาบิลเลโรฟอนให้บริษัทไบโอไซต์ ซึ่งไวรัสและยารักษาหายไป IMF เชื่อว่าคนที่เอาไปคือฌอน แอมโบรส อดีตสายลับ IMF ฮันต์จึงได้รับภารกิจให้ไปตามไวรัสและยารักษาคืนมาโดยเลือกสมาชิกได้เอง 2 คน แต่คนที่ 3 ต้องเป็นไนยาห์ นอร์ดอฟ-ฮอล นักโจรกรรมมืออาชีพที่เข้าถึงตัวแอมโบรสได้เพราะสองคนนี้เคยคบหากันมาก่อน
หลังพบกับไนยาห์ ฮันต์เดินทางไปที่ซิดนีย์เพื่อพบกับลูกทีม 2 คนคือลูเทอร์ สติกเคลและบิลลี แบร์ด ฮันต์ สติกเคลและแบร์ดวางแผนลอบเข้าไปในบริษัทไบโอไซต์ ส่วนไนยาห์เข้าหาแอมโบรสเพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับไวรัส ที่งานแข่งม้า แอมโบรสนัดพบกับจอห์น ซี. แมคคอย ประธานบริหารบริษัทไบโอไซต์และใช้วิดีโอผู้ติดเชื้อคิเมียราเพื่อรีดทรัพย์ ไนยาห์แอบส่งวิดีโอให้ฮันต์ก่อนจะคืนให้แอมโบรส เมื่อฮันต์ตรวจสอบวิดีโอ เขาพบว่าไวรัสคิเมียราจะมีระยะฟักตัว 20 ชั่วโมง ก่อนจะทำลายเซลล์เม็ดเลือดแดงของผู้ติดเชื้อจนผู้ติดเชื้อเสียชีวิต ยารักษาบิลเลโรฟอนสามารถรักษาผู้ติดเชื้อได้แต่ต้องภายในเวลา 20 ชั่วโมง
ทีมของฮันต์ลักพาตัวแมคคอยและพบว่าดร. เนโครวิตช์ฉีดไวรัสเข้าตัวเอง และพายารักษาแยกไปต่างหาก เมื่อดร. เนโครวิตช์เสียชีวิต แอมโบรสจึงมีเพียงยารักษา แอมโบรสจึงบังคับให้แมคคอยขายไวรัสให้ในราคา 37 ล้านปอนด์เพื่อแลกกับตัวอย่างยารักษา ฮันต์บุกเข้าไปในห้องปฏิบัติการของไบโอไซต์เพื่อทำลายไวรัสทั้งหมด โดยมีแอมโบรสและลูกน้องตามมาขัดขวาง ฮันต์ทำลายไวรัสจนเหลือหลอดสุดท้าย แอมโบรสจึงบังคับให้ไนยาห์นำไวรัสหลอดสุดท้ายมาให้ แต่ไนยาห์กลับฉีดไวรัสเข้าตัวเอง ฮันต์สัญญากับไนยาห์ว่าจะนำยารักษามาให้ภายใน 20 ชั่วโมง ก่อนจะหลบหนีไป
แอมโบรสพาตัวไนยาห์ไปทิ้งไว้กลางฝูงชนในซิดนีย์เพื่อให้ไวรัสระบาด และนัดพบกับแมคคอยเพื่อให้เขาปล่อยหุ้นใหญ่ แผนของแอมโบรสคือเมื่อเขาได้เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่และไวรัสคิเมียราระบาด เขาจะขายยารักษาบิลเลโรฟอนในราคาสูง ฮันต์บุกเข้าไปในที่นัดพบและขโมยยารักษาออกมาได้ โดยมีลูกน้องของแอมโบรสตามมา สติกเตลและแบร์ดพบไนยาห์ที่หน้าผาซึ่งเธอตั้งใจจะใช้ฆ่าตัวตายก่อนไวรัสระบาดและพาตัวเธอไปหาฮันต์ ส่วนฮันต์และแอมโบรสสู้กันตัวต่อตัวก่อนที่แอมโบรสถูกฮันต์ยิงจนเสียชีวิต สติกเคลฉีดยารักษาให้ไนยาห์ทันเวลา หลังเสร็จภารกิจ IMF ได้ล้างประวัติอาชญากรรมของไนยาห์ทั้งหมด ฮันต์และไนยาห์ใช้เวลาพักผ่อนด้วยกันในซิดนีย์
จาง เป๋าจ่าย
จาง เป๋าจ่าย (張保仔; ค.ศ. 1783 — ค.ศ. 1822) เป็นโจรสลัดชาวจีน โด่งดังในย่านน้ำของมณฑลกวางตุ้ง  ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีกองกำลังกว่า 20,000 คนและเรือกว่า 600 ลำ
ประวัติ
จาง เป๋าจ่าย เป็น บุตรชายของชาวประมง แถบชายฝั่งทะเล ซานฮุย ในมณฑลกวางตุ้ง เขาจึงถูกลักพาตัวไปโดย เจิ้งอี้ หัวหน้าโจรสลัดกองเรือธงแดง เมื่อตอนอายุ 15 ปี และกลายเป็นบุตรบุญธรรมของเจิ้งอี้  ต่อมาเมื่อเจิ้งอี้ เสียชีวิตในพายุทะเล  ภรรยาของเจิ้งอี้ ที่ชื่อ ชิงเชอะ หรือ เจิ้ง อี้เส้า (ชื่อเดิม เชอะหยาง) และ เจิ้งอันผง หลานชาย กลายเป็นผู้นำกองทัพโจรสลัด จางเป๋าจ่าย กลายมาเป็นมือขวาของ เจิ้ง อี้เส้า และที่สุด จาง เป๋าจ่าย แต่งงานกับ เจิ้ง อี้เส้า แม่บุญธรรมของตัวเอง  สุดท้ายเขาโดนทางการจีนจับ และกลายเป็นนายพลแห่งกองทัพเรือ แห่งราชวงศ์ชิง และเสียชีวิต เมื่ออายุเพียง 30 ปี ในช่วงสงครามฝิ่น
บุคลิกของจาง เป๋าจ่าย ได้ถูกนำไปอ้างอิงและสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ The Treasure Hunters ในปี ค.ศ. 1982, Once Upon a Time in China V ในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย จ้าว เหวินจั๋ว และดัดแปลงเป็นตัวละครชื่อ กัปตันเชา เฟิง ในภาพยนตร์ของฮอลลีวู้ดเรื่อง Pirates of the Caribbean 3 ในปี ค.ศ. 2007 ซึ่งแสดงโดย โจว เหวินฟะ เป็นต้น
สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย
สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย อดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) ชาวไทย มีชื่อจริงว่า สุริยัน ไขกัญหา (ชื่อเล่น: ไมค์) เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2532 ที่อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
ประวัติ
หลังจากนั้น สุริยันเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสภามวยโลก สุริยันได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะคะแนนแบบเป็นเอกฉันท์ 12 ยก จาก โตมัส โรฆัส นักมวยชาวเม็กซิกัน ในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ที่อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ โดยชนะไปด้วยคะแนน 115-114, 116-112 และ 117-111 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง สุริยัน เสียแชมป์โลกไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างเอกฉันท์ต่อ โยตะ ซาโต นักมวยชาวญี่ปุ่น ถึงที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยในยกที่ 3 สุริยันเป็นฝ่ายถูกกรรมการนับ 8 ถึง 2 ครั้งด้วยกัน รวมระยะเวลาการครองแชมป์โลก 8 เดือน 8 วัน เทียบเท่ากับ พเยาว์ พูนธรัตน์ นักมวยรุ่นพี่ที่เป็นแชมป์โลกในรุ่นนี้ สถาบันนี้เช่นเดียวกัน
จากนั้น สุริยันเลื่อนขึ้นไปชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้ครองแชมป์ WBC เอเชียรุ่นแบนตัมเวทในพ.ศ. 2555 ต่อมาในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2557 สุริยันได้โอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้ง ที่กรุงโตเกียว ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 1 กับแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท (118 ปอนด์) WBC ชินสึเกะ ยามานากะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ซึ่งสุริยันเป็นฝ่ายเสียเปรียบรูปร่างอย่างมากทั้งส่วนสูงและช่วงชก และเป็นฝ่ายถูกนับ 8 ไปทั้งหมด 3 ครั้ง ในยกที่ 7, 8  และถูกตัดคะแนนไปอีก 1 ครั้งในยกที่ 9 ก่อนที่จะถูกชกลำตัวลงไปให้กรรมการนับ 8 เป็นครั้งที่ 3 จึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างขาดลอย 110-114, 108-116 และ 109-115 และต่อมาในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2559 ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์เข็มขัดเงินในรุ่นแบนตั้มเวท WBC กับ อันเซลโม โมเรโน นักมวยชาวปานามา ที่สังเวียนโรเบร์โตดูรันอาเรนา ในกรุงปานามาซิตี ประเทศปานามา เพื่อชิงสิทธิในการชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันนี้ต่อไป ก็ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปด้วยคะแนน 111-116 และ 110-117 2 เสียง โดยเป็นฝ่ายถูกนับ 8 ในยกที่ 2 ด้วย หลังจากนั้น สุริยันขึ้นชกอีกไม่กี่ครั้ง โดยขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2560 ชนะน็อค ทอมมี เซราน จากอินโดนีเซีย
ฟาโรห์ปาดิบาสเตตที่ 3
เซเฮอร์อูอิบเร ปาดิบาสเทต (อียิปต์โบราณ: shrw-jb-rꜥ pꜣ-dj-bꜣstt) เป็นที่รู้จักกันดีในพระนามภาษากรีกโบราณว่า เปทูบาสทิสที่ 3 (หรือ ที่ 4 โดยขึ้นอยู่กับนักวิชาการ) เป็นผู้ปกครองชาวพื้นเมืองแห่งอียิปต์โบราณ (ทรงปกครองระหว่างประมาณ 522 - 520 ปีก่อนคริสตกาล) ที่ทรงต่อต้านการปกครองของเปอร์เซีย
พระราชประวัติ
ฟาโรห์เปทูบาสทิสทรงเป็นผู้ปกครองท้องถิ่น เจ้านาย และอาจจะทรงเป็นสมาชิกของราชวงศ์แห่งซาอิสสายเก่าที่พยายามจะควบคุมอียิปต์และยึดอำนาจ แม้ว่าพระองค์จะปรากฏเป็นพระราชอิสริยยศและตำแหน่งฟาโรห์ แต่พระองค์ก็ทรงเป็นบุคลที่ไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวข้องมากนักและทรงเป็นบุคคลที่คลุมเครือในประวัติศาสตร์อียิปต์
การขุดค้นเมื่อเร็วๆ นี้ที่อาไมดาในโอเอซิสดัคลาได้ปรากฏหลักฐานที่ว่า ฟาโรห์เปทูบาสทิสอาจจะทรงมีที่ประทับของราชวงศ์ที่นั่น ซึ่งอยู่ห่างจากที่ลุ่มแม่น้ำไนล์พอสมควร ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของเปอร์เซีย ก้อนบล็อกจากวิหารแห่งเทพธอธที่ถูกทำลายที่อาไมดาได้ปรากฏคำจารึกที่เกี่ยวข้องของพระองค์ พร้อมพระนามที่เกือบสมบูรณ์ของพระองค์ จากที่อาไมดา ฟาโรห์เปทูบาสทิสอาจจะทรงซุ่มโจมตีและทรงเอาชนะสิ่งที่เรียกว่า "กองทัพที่สาบสูญของแคมไบซีส" ซึ่งเฮโรโดตัสอธิบายในหลายทศวรรษต่อมาว่าเป็นคณะเดินทางทางทหารที่กษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 ส่งไปยังสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งเซอุส-อัมมอนในโอเอซิสซีวา ซึ่งถูกพายุทรายพัดกลบไปแล้วนั้น
หลังจากนั้นไม่นาน ฟาโรห์เปทูบาสทิสก็ทรงเดินทางจะไปถึงเมืองเมมฟิสเพื่อทรงขึ้นครองพระราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการในฐานะฟาโรห์ และรับพระนามอิสริยยศที่คล้ายกับราชวงศ์แห่งซาอิสก่อนหน้านี้