cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กองดุริยางค์ทหารเรือ
ประวัติกองดุริยางค์ทหารเรือ
กองดุริยางค์ทหารเรือได้พัฒนาปรับปรุงให้เจริญก้าวหน้าตลอดเวลาทั้งในด้านองค์บุคคลและองค์วัตถุ ได้จัดตั้งโรงเรียนดุริยางค์ทหารเรือ ขึ้นในปี พ.ศ. 2500 เพื่อรับบุคคลพลเรือนเข้ามารับการฝึกหัดเป็นนักดนตรีทหารเรือโดยรับเด็กนักเรียนระดับประถมศึกษาเพื่อศึกษาในแบบเรียนและฝึกประจำอยู่กับวงดนตรี ควบคู่ไปกับนักดนตรีรุ่นพี่ในวงดนตรี เรียกว่า “พลอาสาสมัคร” ยังมิได้จัดขึ้นเรียนเหมือนโรงเรียนในปัจจุบัน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2502 เรือเอกสำเร็จ นิยมเดช ได้จัดหลักสูตรการศึกษา แบ่งการศึกษาออกเป็นชั้นเรียน และได้รับอนุมัติหลักสูตรสำหรับการฝึกและการศึกษาของนักเรียนดุริยางค์ เริ่มรับบุคคลพลเรือนเข้ามาเป็นนักเรียนดุริยางค์ในปีการศึกษา 2504 ปัจจุบันผู้ที่สำเร็จการศึกษาหลักสูตร 6 ปี จะได้รับวุฒิการศึกษาเทียบเท่าประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.)
กิจการดนตรีของกองดุริยางค์ทหารเรือ มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมาเป็นเวลานาน เป็นที่กล่าวถึงอรรถรส ความไพเราะด้านการบรรเลง ความสวยงามในการแต่งกาย จนได้รับความไว้วางใจให้เป็นดนตรีบรรเลงในงานพระราชพิธี รัฐพิธี และพิธีการต่าง ๆ เช่น งานเลี้ยงรับรองพระราชอาคันตุกะของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว งานของสถานทูตประเทศต่าง ๆ งานพระราชทานเพลิงศพ และมีการบรรเลงเพื่อประชาชนในการปฏิบัติการจิตวิทยาและกล่อมขวัญทหารทั่วประเทศ
วงดุริยางค์ราชนาวี ซึ่งถือกำเนิดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 มีการพัฒนาการเล่นดนตรีในแบบเพลงคลาสสิก หรือวง “ออร์เคสตร้า” ในสมัย นาวาเอกสำเร็จ นิยมเดช เป็นหัวหน้ากองดุริยางค์ทหารเรือ ได้นำวงดุริยางค์ราชนาวีเปิดการแสดงคอนเสิร์ตเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502 ใช้ชื่อว่า “ออร์เคสตร้า คอนเสิร์ต” ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2503 ใช้ชื่อว่า “ราชนาวีคอนเสิร์ต” ได้จัดอีกครั้งในปีเดียวกันเพื่อหารายได้สมทบทุน “มูลนิธิอนันทมหิดล ” และในปี พ.ศ. 2504 สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ทรงมีประราชปรารภกับผู้บัญชาการทหารเรือ ให้จัดแสดงดนตรีเพื่อหารายได้บำรุงสภากาชาดไทย กองทัพเรือได้จัดแสดงตามพระราชประสงค์เรียกว่า “กาชาดคอนเสิร์ต ” ตั้งแต่นั้นจนถึงปัจจุบัน
วงดุริยางค์ทหารเรือ เป็นผู้นำในการพัฒนาเพลงไทยสากลและเป็นผู้ให้กำเนิดเพลงไทยสากลหลายเพลง ได้นำเพลงไทยมาบรรเลงด้วยวงดนตรีสากล และใช้โน้ตสากลในการบรรเลงเป็นวงแรก ต่อมาได้แปลงเป็นเพลงในแบบ “สังคีตประยุกต์” และได้พัฒนาเป็นเพลง “สังคีตสัมพันธ์” หรือการนำเครื่องดนตรีไทยมาบรรเลงร่วมกับเครื่องดนตรีสากล ในสมัย พลโท หม่อมหลวงขาบ กุญชร เป็นอธิบดีกรมโฆษณาการ นอกจากเป็นผู้นำในการบรรเลงเพลงไทยสากลแล้ว ยังเป็นวงดนตรีที่บรรเลงเพลงมาร์ชของไทยด้วย เช่น เพลงมาร์ชบริพัตร เดินหน้า และดอกประดู่ เป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2475 วงดุริยางค์ทหารเรือ เป็นผู้บรรเลงเพลงชาติไทยเป็นครั้งแรก ที่พระที่นั่งอนันตสมาคม และในปี พ.ศ. 2533 คณะกรรมการเอกลักษณ์ของชาติได้มอบหมายให้วงดุริยางค์ทหารเรือบรรเลงเพลงชาติ และเพลงสรรเสริญพระบารมี เพื่อเผยแพร่ทางสื่อต่าง ๆ
''“ขอแถมอีกนิดหนึ่ง วงดนตรีทหารเรือเล่นเพลงสรรเสริญฯ เพราะเหลือเกิน แล้วก็ขอแถมว่า เสด็จฯ ไปไหนทั่วโลก สมัยเมื่อ 20 ปีมาแล้วก็มีเพลงสรรเสริญพระบารมีโดยต่างชาติเล่น ทุกแห่งทุกคนบอกเพลงสรรเสริญพระบารมีของไทยนี่เพราะเหลือเกิน เราไม่ได้ไปถามเลย เขาบอกว่า แหม! เพลงสรรเสริญฯ ของเมืองไทยนี่เพราะเหลือเกิน เศร้า ๆ แต่มีความสง่า เยือกเย็น เขาว่าอย่างนั้น ก็เลยมาคุยต่อ ขอบคุณค่ะ”''
สิ่งที่เป็นความภาคภูมิใจอีกประการ คือ การที่ข้าราชการของกองดุริยางค์ทหารเรือ ผู้ที่มีผลงานร่วมกับกองดุริยางค์ทหารเรือและวงดุริยางค์ราชนาวีได้รับการคัดเลือกเป็น “ศิลปินแห่งชาติ” คือ
1.นาวาตรีพยงค์ มุกดา สาขาศิลปะการแสดง (เพลงลูกทุ่ง - เพลงไทยสากล) ในปีพ.ศ. 2534
2.พลเรือตรี หม่อมหลวงอัศนี ปราโมช องคมนตรี สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีสากล) ในปี พ.ศ. 2537
3.นาวาตรีปิยะพันธ์ สนิทวงศ์ สาขาศิลปะการแสดง (นักดนตรีสากล) ในปี พ.ศ. 2541
4.พลเรือตรีวีระพันธ์ วอกลาง สาขา (ดนตรีสากล) ในปี พ.ศ. 2551
กองดุริยางค์ทหารเรือ ตั้งอยู่เลขที่ 2 ถนนอิสรภาพ แขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700 โทรศัพท์ 0-2475-5633
กองดุริยางค์ทหารเรือ เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อฐานทัพเรือกรุงเทพ แบ่งส่วนราชการออกเป็น 5 ส่วน ดังนี้
2.แผนกวิชาการ มีหน้าที่ดำเนินการประพันธ์เพลง เรียบเรียง ปรับปรุง และรวบรวม ตลอดจนเก็บรักษาโน้ตเพลงที่ใช้ในการบรรเลง วิจัยและพัฒนากิจการดุริยางค์ ประมวล ปรับปรุง ผลิตตำรา คู่มือ โน้ตเพลงที่ใช้ในการศึกษาและฝึกอบรม ตลอดจนกิจการห้องสมุดที่เกี่ยวกับวิชาการดนตรี
3.แผนกดนตรี มีหน้าที่ในการบรรเลงดนตรีในงานต่าง ๆ ตามที่ได้รับมอบหมาย จัดทำสถิติ และปรับปรุงการบรรเลงให้ได้ระดับมาตรฐาน
4.แผนกสนับสนุน มีหน้าที่ให้การสนับสนุนในด้านกิจการพลาธิการ และการดนตรี
5.โรงเรียนดุริยางค์ มีหน้าที่ให้การศึกษา และฝึกอบรมแก่ทหารเหล่าดุริยางค์ เหล่าสัญญาณแตรเดี่ยว และนักเรียนดุริยางค์
ข้อมูลจาก 126 ปี ดุริยางค์ทหารเรือ สืบสานตำนานดนตรีแห่งราชนาวีไทย
ข้อมูลจาก ประวัติกองทัพเรือ กองโรงพิมพ์ กรมสารบรรณทหารเรือ 2541
อีจ (จังหวัดแซนจอน)
อีจ เป็นหมู่บ้านในตำบลโกลอแบร์ อำเภอกลาง เทศมณฑลอีจรูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 726 คนใน 183 ครัวเรือน
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไทม์ฟอร์ซ (Power Rangers Time Force) เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 8 ออกอากาศเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 ออกอากาศทั้งหมด 40 ตอน
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา (ภาษาอังกฤษ: Art and Culture Center of Nakhon Ratchasima Rajabhat University) ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม  มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่ทำหน้าที่ในการอนุรักษ์ ส่งเสริม เผยแพร่ ศิลปวัฒนธรรมของชาติและท้องถิ่น เป็นแหล่งอนุรักษ์ภูมิปัญญาหรือทรัพย์สินทางปัญญาของบรรพชนคนไทย ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาถึงชนรุ่นหลัง ให้ได้ช่วยกันสร้างสรรค์ จรรโลง สืบสานต่อกันมาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้ เป็นแหล่งการเรียนรู้ทางด้านวัฒนธรรมของจังหวัดนครราชสีมา มีภารกิจในการ ทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาและศิลปวัฒนธรรมให้มีความเจริญรุ่งเรืองมั่นคงเพื่อสร้างความภาคภูมิใจให้คนในท้องถิ่น โดยมีปรัชญาว่า
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่อาคาร 10 (ตึกเดิมของคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี) มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เลขที่ 340 ถนนสุรนารายณ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000
ประวัติ
สำนักศิลปะและวัฒนธรรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อครั้งที่มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมายังเป็นวิทยาลัยครูนครราชสีมา โดยในพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู พ.ศ. 2518 มาตรา 5 ที่กำหนดฐานะและบทบาทของวิทยาลัยครูให้เป็นสถาบันการศึกษาและวิจัย มีวัตถุประสงค์ให้การศึกษาวิชาการและผลิตครูถึงระดับปริญญาตรี ทำการวิจัยเพื่อส่งเสริมวิชาชีพและวิทยฐานะของครู อาจารย์ และเจ้าหน้าที่ ผู้บริหารการศึกษา ทำนุบำรุงวัฒนธรรม และวิชาการแก่สังคม จึงได้ก่อตั้ง “ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม” เพื่อดำเนินงานเกี่ยวกับการบำรุง รักษา พัฒนาและเผยแพร่เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม ทั้งส่วนของท้องถิ่นและของชาติมาตั้งแต่บัดนั้น
พ.ศ. 2522 ได้มีพระราชบัญญัติสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ ซึ่งกำหนดให้จัดตั้งศูนย์วัฒนธรรมให้วิทยาลัยครูจึงเปลี่ยนจากหน่วยประเคราะห์ มาเป็น “ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา”
พ.ศ. 2523 วิทยาลัยครูนครราชสีมา ได้จัดตั้งศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาวัฒนธรรมจังหวัด เพื่อปกป้องรักษาส่งเสริมเผยแพร่ ปรับปรุงและพัฒนาวัฒนธรรมของชาติ โดยจัดตั้งหอวัฒนธรรมขึ้นครั้งแรก โดยมีว่าที่ ร.ต. ถาวร สุบงกช  เป็นหัวหน้าศูนย์ในขณะนั้น และใช้อาคาร 5 เป็นสถานที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุและศิลปวัตถุต่างๆ ต่อมาเปลี่ยนแปลงไปเป็น “ศูนย์ศิลปวัฒนธรรม”
พ.ศ. 2528  ผศ.ดร.เกียรติศักดิ์ นาคประสิทธิ์ เป็นหัวหน้าศูนย์ศิลปวัฒนธรรม ได้ย้ายสำนักงานของศูนย์มาอยู่ที่ชั้นล่างของห้อง 10.21 อาคาร 10  โดยใช้ห้อง 514-515  เป็นหอวัฒนธรรม เหมือนเดิม
พ.ศ. 2529  รศ.ดร. ทองคูณ หงส์พันธุ์ อธิการบดีวิทยาลัยครู ขณะนั้น ได้ย้ายศูนย์ศิลปวัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา  ไปอยู่ที่ อาคาร 2 ซึ่งเป็นอาคารเก่าดั้งเดิมของสถาบัน
พ.ศ. 2531 สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม  กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้ขอความร่วมมือตั้งหน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมท้องถิ่น จังหวัดนครราชสีมา ในวิทยาลัยครูนครราชสีมา
พ.ศ. 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามวิทยาลัยครูว่า “สถาบันราชภัฏ” จากนั้นในปี พ.ศ. 2538 ได้มีการรื้อถอน อาคาร 1 ซึ่งเป็นอาคารที่ตั้งอยู่หน้าสถาบันและเคลื่อนย้ายไปทางทิศตะวันออกของสนามฟุตบอล โดยผศ. อุทัย เดชตานนท์ อธิการบดีในขณะนั้นมีดำริให้ย้ายสำนักศิลปวัฒนธรรมไปอยู่ที่อาคาร 1
พ.ศ. 2542 สถาบันราชภัฏนครราชสีมา ได้แบ่งส่วนราชการใหม่ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ ที่ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 ตุลาคม 2542 และได้เปลี่ยนชื่อศูนย์ศิลปวัฒนธรรม มาเป็น “สำนักศิลปวัฒนธรรม”
พ.ศ. 2547 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานนะสถาบันราชภัฏทั่วประเทศขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ จึงได้มีการปรับเปลี่ยนส่วนราชการอีกครั้ง โดยในปี พ.ศ. 2548 ได้เปลี่ยนชื่อจากสำนักศิลปวัฒนธรรมเป็น “สำนักศิลปะและวัฒนธรรม” จวบจนปัจจุบัน
พ.ศ. 2555 ได้มีการรื้อถอนอาคาร 1 เพื่อดำเนินการก่อสร้างศูนย์รวมกิจการนักศึกษาและหอประชุมนานาชาติ ดังนั้นในวันที่ 24 พฤศจิกายน 2555 จึงได้ย้ายมาตั้งสำนักงานชั่วคราว ณ อาคาร 31 อาคารเรียนรวม และในวันที่ 8 ตุลาคม 2555 ได้ย้ายมาตั้งสำนักงานถาวร ณ อาคาร 10 (อาคารของคณะวิทยาศาสตร์เดิม)  จวบจนปัจจุบัน
พ.ศ. 2556 นางวิลาวัลย์ วัชระเกียรติศักดิ์ ผู้อำนวยการฯ ในขณะนั้น ได้รับอนุมัติงบประมาณจำนวน  4.3 ล้านบาท ให้ดำเนินการก่อสร้าง พิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา บริเวณชั้น 2 อาคาร 10 แล้วเสร็จในเดือนมีนาคม 2557
พ.ศ. 2558 ผศ.ดร.ณัฐกิตติ์ อินทร์สวรรค์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ในปัจจุบัน ได้เป็นผู้ริเริ่มในการจัดงานเทศกาลโคราชศิลปะและวัฒนธรรมนานาชาติ 2558 ขึ้นเป็นครั้งแรกในจังหวัดนครราชสีมา ภายใต้ชื่องาน Korat International Art and Culture Festival 2015 ระหว่างวันที่ 24 - 26 มกราคม 2558 ณ ลานอนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี เพื่อเป็นการเผยแพร่กิจกรรมด้านการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมต่อสาธารณชน ในระดับชาติและนานาชาติ โดยมีประเทศต่าง ๆ เข้าร่วมแสดงผลงานด้านศิลปะและวัฒนธรรมประจำชาติของตน มากกว่า 10 ประเทศ และได้ดำเนินการจัดงานเทศกาลโคราชศิลปะและวัฒนธรรมนานาชาติ มาอย่างต่อเนื่องในทุก ๆ ปี จนปัจจุบัน พ.ศ. 2561 นับเป็นครั้งที่ 4 ของการจัดเทศกาลในระดับชาติและนานาชาติ ในจังหวัดนครราชสีมา
พ.ศ. 2559 ผศ.ดร.ณัฐกิตติ์ อินทร์สวรรค์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ในปัจจุบัน ได้รับอนุมัติงบประมาณแผ่นดิน จากสำนักงบประมาณ ซึ่งเป็นงบประมาณจากภายนอกมหาวิทยาลัยฯ จำนวน 920,200 บาท ในการปรับปรุงกายภาพภายนอกของอาคาร 10 สำนักศิลปะและวัฒนธรรม โดยได้ทำการก่อสร้าง "ประตูชุมพลจำลอง" ซึ่งเป็นซุ้มประตูพิพิธภัณฑ์เมืองนครราชสีมา และลานวัฒนธรรมบริเวณด้านหน้าตัวอาคารของสำนักฯ ภายใต้แนวคิด "โคราชประตูแห่งศิลปวัฒนธรรมอีสาน" และได้รับงบประมาณแผ่นดิน จากสำนักงบประมาณ จำนวน 1,029,000 บาท ในการจัดสร้างศูนย์ประสานงานการท่องเที่ยวทางศิลปวัฒนธรรมและศูนย์สารสนเทศทางศิลปวัฒนธรรม นับเป็นการบูรณาการองค์ความรู้ด้านศิลปวัฒนธรรมสู่อัตลักษณ์และยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดและประเทศ ในด้านการท่องเที่ยวที่เป็นอุตสาหกรรมหลักและสามารถกระจายรายได้สู่ชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตราสัญลักษณ์
ในปี พ.ศ. 2556 ผศ.ดร.ณัฐกิตติ์ อินทร์สวรรค์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ได้เป็นผู้คิดสร้างสรรค์ตราสัญญลักษณ์ประจำสำนักศิลปะและวัฒนธรรมขึ้น แนวคิดการออกแบบตราสัญลักษณ์สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ออกแบบโดยคำนึงถึงภารกิจในการเป็นหน่วยงานหลักของจังหวัดนครราชสีมาที่ทำหน้าที่อนุรักษ์ ส่งเสริม และเผยแพร่ องค์ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ พัฒนาการทางสังคมและวัฒนธรรมของจังหวัดนครราชสีมา จึงได้พิจารณานำเอาจุดเด่นของจังหวัดมาใช้เป็นสัญลักษณ์และคำนึงถึงความสะดวกต่อการใช้งาน โดยเลือกใช้ลายที่สร้างสรรค์จาก “ปรางค์ประธานปราสาทหินพิมาย” เนื่องจากปราสาทหินพิมายเป็นศาสนสถานในพุทธศาสนาลัทธิมหายานและเป็นสถาปัตยกรรมที่งดงามและมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย สร้างขึ้นราวกลางพุทธศตวรรษที่ 17 เป็นหลักฐานการพัฒนาการของสังคมมนุษย์ ในด้านการก่อสร้าง ศิลปะ ความเชื่อและศาสนา ศาสนสถานแห่งนี้ตั้งอยู่ ณ บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำมูล ดินแดนอุดมสมบูรณ์ และมีอดีตอันรุ่งเรืองของชาวอีสานตอนล่าง
ส่วนการใช้สี ”สีแดงเลือดหมู” เนื่องจากเป็นสีของดินเทศที่มักปรากฏบนภาชนะดินเผา หรือภาพเขียนสีในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่ได้มาจากแร่เฮมาไทด์ (Hematite) เพื่อเป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงศิลปะ ความเชื่อ พัฒนาการทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของผู้คนบนดินแดนนครราชสีมาได้ดีที่สุด สืบเนื่องจากจังหวัดนครราชสมาสีมาเป็นคลังความรู้ด้านโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ ซึ่งมีการค้นพบแหล่งโบราณดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์หลากหลายแหล่ง ซึ่งฉายภาพให้เห็นความเจริญของอารยธรรมที่ต่อเนื่องยาวนานว่า 4,500 ปี ซึ่งในพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ของสังคมสมัยก่อนประวัติศาสตร์นั้น มักใช้สีแดงเป็นองค์ประกอบอย่างแพร่หลาย นัยหนึ่งหมายถึงเลือด สัญลักษณ์ของชีวิตและพลัง อีกนัยหนึ่งเพื่อต้องการสร้างสิ่งต่างๆ เพื่อการเกิดใหม่หรือการยึดเหนี่ยวทางสายเลือด มักวาดลงบนผนังถ้ำเพิงผา หรือบนภาชนะดินเผา
รายนามผู้บริหารสำนักศิลปะและวัฒนธรรม
พ.ศ. 2518 – 2527   ว่าที่ ร.ต.ถาวร สุบงกช 			 หัวหน้าศูนย์ศิลปวัฒนธรรม
พ.ศ. 2527 – 2530   ผศ.ดร. เกียรติศักดิ์ นาคประสิทธิ์ 		 หัวหน้าศูนย์ศิลปวัฒนธรรม
พ.ศ. 2530 – 2534   ผศ. สนอง โกศัย 				 หัวหน้าศูนย์ศิลปวัฒนธรรม
พ.ศ. 2542 – 2546   ผศ. นฤมล ปิยวิทย์ 			 ผู้อำนวยการสำนักศิลปวัฒนธรรม
พ.ศ. 2546 – 2547   ผศ. กมลทิพย์ กสิภาร์ 			 ผู้อำนวยการสำนักศิลปวัฒนธรรม
พ.ศ. 2547 – 2556   นางวิลาวัลย์ วัชระเกียรติศักดิ์ 		 ผู้อำนวยการสำนักศิลปะและวัฒนธรรม (2 วาระ)
พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน ผศ.ดร. ณัฐกิตติ์ อินทร์สวรรค์   ผู้อำนวยการสำนักศิลปะและวัฒนธรรม
รัฐซานลุยส์
ซานลุยส์ (San Luis) เป็นรัฐในประเทศอาร์เจนตินา ตำแหน่งใจกลางของประเทศ บนละติจูด 32° ใต้ มีรัฐเพื่อนบ้าน จากทางทิศเหนือหมุนตามเข็มนาฬิกาดังนี้ รัฐลาริโอฆา รัฐกอร์โดบา รัฐลาปัมปา รัฐเมนโดซา และรัฐซานฆวน
ไฮโดรเจนแอสทาไทด์
ไฮโดรเจนแอสทาไทด์ (hydrogen astatide) หรือ แอสทาเทน (astatane) มีสูตรทางเคมีว่า HAt เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่เกิดจากอะตอมของธาตุแอสทาทีนเชื่อมกับอะตอมไฮโดรเจนด้วยพันธะโคเวเลนต์ สารประกอบชนิดนี้จัดอยู่ในประเภทไฮโดรเจนแฮไลด์ (hydrogen halide) ซึ่งประกอบด้วยสาร 5 ชนิดที่มีคุณสมบัติใกล้เคียงกัน โดยไฮโดรเจนแอสทาไทด์มีสภาพเป็นกรดสูงสุดในกลุ่มดังกล่าว แต่สารชนิดนี้ยังใช้ประโยชน์ได้ในวงจำกัด เนื่องจากสามารถสลายตัวออกเป็นไฮโดรเจนกับแอสทาทีนได้อย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับไอโซโทปของแอสทาทีนที่มีครึ่งชีวิตสั้น สาเหตุที่สลายตัวเร็วเนื่องจากทั้งไฮโดรเจนและแอสทาทีนมีค่าอิเล็กโตรเนกาทิวิตีเกือบเท่ากัน ปฏิกิริยาการสลายตัวของไฮโดรเจนแอสทาไทด์อาจเกิดได้ตามสมการดังต่อไปนี้
โดยผลิตภัณฑ์ที่ได้คือ แก๊สไฮโดรเจนและตะกอนแอสทาทีน เนื่องจากธาตุแอสทาทีนไม่มีไอโซโทปใดเลยที่เสถียร โดยโอโซโทปที่เสถียรที่สุดคือ แอสทาทีน-210 ซึ่งมีครึ่งชีวิตเพียงประมาณ 8.1 ชั่วโมง ทำให้ยากต่อการศึกษาในเรื่องสารประกอบที่เกิดจากแอสทาทีน ธาตุชนิดนี้จะสลายตัวได้อย่างรวดเร็วกลายเป็นธาตุชนิดอื่นแทน
ไมเคิล เชาวนาศัย
ไมเคิล เชาวนาศัย (เกิด พ.ศ. 2507 ที่ฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา) เป็นศิลปิน นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์สั้น มีชื่อเสียงจากการกำกับและแสดงภาพยนตร์ หัวใจทรนง (2546) ร่วมกับ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
ไมเคิล เชาวนาศัย จบการศึกษาคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2529 แล้วไปศึกษาต่อด้านศิลปะที่สถาบันศิลปะแห่งซานฟรานซิสโก และปริญญาโทด้านศิลปะจากสถาบันศิลปะแห่งชิคาโก จากนั้นเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มนักแสดงศิลปะร่วมสมัย "Project 304" ซึ่งจัดแสดงผลงานทั้งด้านศิลปการแสดง การถ่ายภาพ ภาพเคลื่อนไหว ภาพยนตร์สั้น ศิลปะสื่อประสม
ไมเคิล เชาวนาศัย มีผลงานกำกับภาพยนตร์สั้นชุด Iron Pussy จำนวน 3 ตอนในปี พ.ศ. 2540, 2542 และ 2543 และได้ร่วมงานกับอภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล สร้างเป็นภาพยนตร์ขนาดยาวในชื่อ "The Adventure of Iron Pussy" หรือ หัวใจทรนง ได้ออกฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติรอตเตอร์ดัม เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมลเบิร์น และในเทศกาลภาพยนตร์เฉพาะกลุ่มเกย์และเลสเบียน  ฉายแบบในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทย และมีดีวีดีวางจำหน่าย
ไมเคิล เชาวนาศัย ยังมีผลงานแสดงในภาพยนตร์ไทยเรื่อง แก๊งชะนีกับอีแอบ หมากเตะ..โลกตะลึง และ ความสุขของกะทิ
ด้านชีวิตส่วนตัว ไมเคิล เชาวนาศัย เปิดเผยตัวเองว่ามีรสนิยมเป็นเกย์
ทอกซิน
ทอกซิน (Toxin) หรือ แพทริก มัลลิแกน (Patrick Mulligan) เป็นตัวละครที่แต่งขึ้นของมาร์เวล เขาเป็นซูเปอร์ฮีโรตัวที่ 3 ของซิมเบียนในซีรีส์เรื่องสไปเดอร์แมน และปรากฏในหนังสือการ์ตูนเรื่องอื่นที่เกี่ยวกับดาวเคราะห์ของซิมเบียน
เรื่องราวและลักษณะเฉพาะ
ทอกซินจะคล้ายกับพ่อและปู่ของเขาผสมกัน (คาร์เนจเป็นพ่อ เวนอมเป็นปู่) คาร์เนจเกลียดลูกคนนี้มากเพราะกลัวว่าทอกซินจะแข็งแกร่งกว่าตน คาร์เนจรู้ตัวอยู่แล้วว่าอาจจะให้กำเนิดลูกออกมา จึงคิดจะฆ่าทันทีถ้าลูกเกิดมาแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถฆ่าทอกซินได้เพราะเวนอมคอยปกป้องหลานของตัวเอง หลังจากคลอดลูกออกมาแล้ว คาร์เนจก็หมดเรี่ยวแรงจากการคลอด เลยไม่สามารถฆ่าลูกที่เกิดมาได้ คาร์เนจจึงนำตัวอ่อนนี้ไปฝังกับแพทริก มัลลิแกน แล้วหนีไป โดยหวังว่าจะได้ฆ่าในคราวหน้า หลังจากที่เขาแข็งแรงดีแล้ว
แพทริก มัลลิแกน เป็นตำรวจแห่งเมืองนิวยอร์ก และเขาก็มีปัญหาต่าง ๆ มากมายมารุมเร้าชีวิตของเขา เช่น งานที่แสนเครียดของเขา ช่วงหนึ่งที่เขาออกปฏิบัติการ เขาก็ได้เจอกับคาร์เนจที่คลอดลูกอยู่ คาร์เนจต้องการซ่อนลูกให้ห่างจากเวนอม จึงฝังลูกไว้ที่แพทริก แต่ตอนนั้นทอกซินยังไม่แข็งแรงดีนัก จึงไม่สามารถออกมาเป็นรูปร่างของชุดได้ ด้านเวนอมเองก็หวังที่จะได้เจอหน้าหลานเร็ว ๆ เพื่อที่จะเอาหลานมาเป็นคู่หู และร่วมกันต่อสู้กับคาร์เนจ
ทางด้านแพทริกยังไม่ค่อยแน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่นานไปเจ้าซิมเบียนนี้ก็ได้กลายเป็นชุดของแพทริก เขาได้กลายเป็นทอกซินหลังจากที่คาร์เนจกลับมาทำร้ายครอบครัวของแพทริก แพทริกจึงได้ตระหนักถึงความอันตรายของเจ้าซิมเบียนนี้ โดยเวนอมเองก็รู้ดีว่าทอกซินนับวันยิ่งแสดงความโหดร้ายออกมา เวนอมกับคาร์เนจ (ต้องการทำลายอยู่แล้ว) จึงพยายามทำลายเจ้าซิมเบียนนี้หลายครั้งแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ มันกลับทำให้ทอกซินแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น
ความสามารถ
ทอกซินมีความสามารถคล้ายสไปเดอร์แมน คือ ไต่บนกำแพง พ่นใยไม่จำกัด (เป็นใยรูปแบบโซ่เหล็ก) อำพรางตัว แขนกลายเป็นอาวุธของแข็ง รักษาตัวได้อย่างรวดเร็ว ทอกซินไม่เหมือนกับซิมเบี่ยนอื่น ๆ ตรงที่ทอกซินไม่ได้ควบคุมจิตใจของเจ้าของร่าง ยามทอกซินกลายมาเป็นแพทริก เจ้าซิมเบียนนี้จะสามารถพูดคุยกับแพทริกได้ เนื่องจากทอกซินเป็นลูกผสมระหว่างเวนอมกับคาร์เนจ ในตอนจบทอกซินก็แข็งแกร่งกว่าซิมเบียนทั้งสองนี้
ภาษาเติร์กเมน
ภาษาเติร์กเมน (türkmençe, түркменче, تۆرکمنچه, หรือ türkmen dili, түркмен дили, تۆرکمن ديلی, ) บางครั้งเรียกเป็น "ภาษาเติร์กแบบเติร์กเมน" (Turkmen Turkic) หรือ "ภาษาตุรกีแบบเติร์กเมน" (Turkmen Turkish)    เป็นภาษาเตอร์กิกที่พูดโดยชาวเติร์กเมนในเอเชียกลาง ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเติร์กเมนิสถาน, อิหร่าน และอัฟกานิสถาน โดยมีผู้พูดเป็นภาษาแม่ในประเทศเติร์กเมนิสถานประมาณ 5 ล้านคน และอีก 719,000 คนในอิหร่านตะวันออกเฉียงเหนือ 1.5 ล้านคนในอัฟกานิสถานตะวันตกเฉียงเหนือ และ 155,000 คนในปากีสถาน ภาษาเติร์กเมนมีสถานะเป็นภาษาทางการในประเทศเติร์กเมนิสถาน แต่ไม่มีสถานะทงการในบริเวณที่มีชุมชนเชื้อชาติเติร์กเมนขนาดใหญ่ในอิหร่าน, อัฟกานิสถาน หรือปากีสถาน ภาษาเติร์กเมนมีผู้พูดจำนวนน้อยในชุมชนเติร์กเมนในอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน และในชุมชนเติร์กเมนพลัดถิ่น โดยเฉพาะในตุรกีและรัสเซีย
ภาษาเติร์กเมนเป็นสมาชิกของสาขาโอคุซของกลุ่มภาษาเตอร์กิก รูปแบบมาตรฐานของภาษาเติร์กเมน (ที่ใช้ในเติร์กเมนิสถาน) มีพื้นฐานจากสำเนียงเตเก ในขณะที่ชาวเติร์กเมนในอิหร่านส่วนใหญ่ใช้สำเนียงโยมุด และชาวเติร์กเมนในอัฟกานิสถานใช้สำเนียงเอร์ซารี ภาษาเติร์กเมนมีความใกล้ชิดกับภาษาอาเซอร์ไบจาน, ตาตาร์ไครเมีย, กากาอุซ, ควาซไคว และตุรกี โดยมีความเข้าใจภาษาของกันและกันในระดับแตกต่างกันไป
ภาษาเติร์กเมนเขียนโดยใช้อักษรซีริลลิกหรืออักษรอาหรับด้วย อย่างไรก็ดี ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ ได้ประกาศให้เขียนภาษาเติร์กเมนโดยใช้อักษรโรมันที่ได้รับการดัดแปลง
การจำแนก ภาษาที่เกี่ยวข้อง และสำเนียง
ภาษาเติร์กเมนเป็นภาษาในกลุ่มภาษาเตอร์กิก อยู่ในกลุ่มย่อยเตอร์กิกตะวันออก กลุ่มโอคุซตะวันออก ซึ่งกลุ่มนี้ได้รวมภาษาเติร์กโคซารานีด้วย ภาษาเติร์กเมนมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาตาตาร์ไครเมียและภาษาซาลาร์และใกล้เคียงกับภาษาตุรกีและภาษาอาเซอร์ไบจาน
ภาษาเติร์กเมนเป็นภาษาที่มีการเปลี่ยนเสียงสระ เป็นภาษารูปคำติดต่อและไม่มีการแบ่งเพศทางไวยากรณ์และไม่มีกริยาอปกติ การเรียงลำดับคำในประโยคเป็นประธาน-กรรม-กริยา การเขียนของภาษาเติร์กเมนใช้ตามสำเนียงโยมุด และยังมีสำเนียงอื่น ๆ อีกมาก สำเนียงเตเกมักจะถูกอ้างว่าเป็นภาษาชะกะไตโดยเฉพาะในอัฟกานิสถาน แต่ภาษาเติร์กเมนทุกสำเนียงได้รับอิทธิพลจากภาษาชะกะไตไม่มากนัก
วรรณคดี
กวีที่มีชื่อเสียงของภาษาเติร์กเมนคือ Magtymguly Pyragy ซึ่งมีชีวิตในช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ภาษาของเขาเป็นการแสดงช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างภาษาชะกะไตและภาษาเติร์กเมนที่เป็นภาษาพูด
ระบบการเขียน
อย่างเป็นทางการ ภาษาเติร์กเมนในปัจจุบันเขียนด้วยอักษรใหม่หรืออักษรละติน อย่างไรก็ตาม อักษรยุคเก่าหรืออักษรซีริลลิกยังคงใช้อยู่ พรรคการเมืองหลายพรรคที่ต่อต้านนโยบายของประธานาธิบดีนิกาเยฟยังคงใช้อักษรซีริลลิกในเว็บไซต์และสื่อสิ่งพิมพ์
ก่อน พ.ศ. 2472 ภาษาเติร์กเมนเคยเขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลง ใน พ.ศ. 2472 - 2481 เปลี่ยนมาใช้อักษรละติน แล้วจึงเปลี่ยนมาใช้อักษรซีริลลิกในช่วง พ.ศ. 2481 - 2534 แล้วจึงเปลี่ยนมาใช้อักษรละตินที่ใช้ในปัจจุบัน แต่การเปลี่ยนแปลงเป็นไปอย่างช้าๆ
การเปลี่ยนเสียงสระ
เช่นเดียวกับภาษากลุ่มเตอร์กิกอื่นๆ ภาษาเติร์กเมนมีการเปลี่ยนเสียงสระ โดยทั่วไป ถ้าเป็นคำดั้งเดิมในภาษาจะประกอบด้วยสระหน้าหรือสระหลังเท่านั้น คำอุปสรรคและปัจจัยจะได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนเสียงสระนี้ โดยจะเปลี่ยนรูปไปตามคำที่เข้าประกอบ รูปกริยาแท้ของคำจะถูกจำแนกตามสระหย้าและสระหลัง คำที่มีที่มาจากภาษาอื่น ส่วนใหญ่เป็นภาษารัสเซีย ภาษาเปอร์เซียหรือภาษาอาหรับจะไม่มีการเปลี่ยนเสียงสระ
คำกริยา
คำกริยาแบ่งเป็นรูปเอกพจน์และพหูพจน์ แบ่งตามบุรุษเป็นบุรุษที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 มีการกของคำกริยา 11 การก มีคำกริยาสองชนิดในภาษาเติร์กเมนซึ่งแบ่งตามรูปของกริยาแท้ที่ลงท้ายด้วย -mak และ -mek โดย -mak จะตามรูปสระหลังส่วน -mek จะตามรูปสระหน้า
ปัจจัย
ปัจจัยเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของภาษาเติร์กเมน
ปลาหลดจุด
ปลาหลดจุด เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Macrognathus siamensis ในวงศ์ปลากระทิง (Mastacembelidae) มีรูปร่างเรียวยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย จะงอยปากยื่นแหลมยาว ครีบหางเล็กปลายมนแยกจากครีบหลังและครีบก้นที่ยาว ครีบอกเล็กกลม ตัวมีสีเทาอ่อน ด้านบนมีสีคล้ำ ด้านท้องสีจาง ครีบหลังคล้ำมีจุดเล็กสีจางประและมีดวงสีดำขอบขาวแบบดวงตา 4–5 ดวงเรียงตามยาว โคนครีบหางมีอีก 1 ดวง มีความยาวประมาณ 12–15 เซนติเมตร ใหญ่สุดพบ 25 เซนติเมตร
ปลาหลดจุดอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำนิ่งทั่วไป และแม่น้ำลำคลองของทุกภาค รวมถึงพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้ในภาคอีสาน บริโภคโดยปรุงสด ทำปลาแห้ง และรมควัน นอกจากนี้ยังจับขายเป็นปลาสวยงามด้วย
ปลาหลดงวงช้าง
ปลาหลดงวงช้างหรือปลาหลดจมูกยาวเป็นปลาที่เพิ่งได้รับการเผยแพร่เมื่อกลางปี พ.ศ. 2554 นี้ เป็นปลาที่ถูกค้นพบและศึกษาโดยวอลเตอร์ เรนโบธ นักมีนวิทยาชาวอเมริกันในปี พ.ศ. 2539 ที่ออกสำรวจปลาในลุ่มแม่น้ำโขงที่ประเทศกัมพูชา สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นปลาหลดชนิดใหม่เพราะมีความแตกต่างในเชิงอนุกรมวิธานจากปลาหลดจุดอยู่พอสมควร จากนั้น ไอ.จี. แบร์ด ได้ทำการสำรวจพบปลาชนิดนี้จากบริเวณน้ำตกคอนพะเพ็ง ทางตอนใต้ของแขวงจำปาศักดิ์ในประเทศลาว ในปี พ.ศ. 2542 ได้บรรยายลักษณะตรงกับของเรนโบธ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2544 มอริส ก็อตลา ได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Fishes of Laos ได้อ้างถึงปลาชนิดนี้ตามรายงานของเรนโบธ และลงตีพิมพ์ภาพ และสรุปว่าปลาชนิดนี้มีการกระจายพันธุ์บริเวณตอนใต้ของน้ำตกคอนพะเพ็งในพื้นที่ประเทศลาวและกัมพูชา
ในทัศนะของชัยวุฒิ กรุดพันธ์ นักมีนวิทยาแห่งคณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ซึ่งได้ทำการวิจัยโดยการลงพื้นที่สำรวจและรายงานสถานะความหลากหลายของปลาในลุ่มแม่น้ำโขงและลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาร่วมกับคณะทำงานต่างชาติอีก 4 ประเทศ เห็นว่าปลาชนิดนี้เป็นปลาพื้นเมืองของลุ่มแม่น้ำโขงชนิดหนึ่ง มีลักษณะเฉพาะที่แตกต่างจากปลาหลดจุดซึ่งเป็นชนิดที่พบได้ง่ายและแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวาง และอาจถือเป็นลักษณะเฉพาะทางนิเวศวิทยาประการหนึ่ง อย่างไรก็ตาม ยังมีปลาในสกุลปลาหลดอีกหลายชนิดที่มีลักษณะของจมูกหรือส่วนหน้าที่ยื่นยาวออกมาเช่นนี้เหมือนกัน ปัจจุบัน ปลาหลดงวงช้างหรือปลาหลดจมูกงวงยังมิได้มีการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการทางวิทยาศาสตร์แต่อย่างใด จึงอาจใช้ชื่อว่า Macrognathus aff. siamensis ไปก่อน
จังหวัดของประเทศไทย
จังหวัด เป็นเขตบริหารราชการส่วนภูมิภาคของประเทศไทย ปัจจุบันมีทั้งสิ้น 76 จังหวัด (ทั้งนี้ กรุงเทพมหานครไม่เป็นจังหวัด) จังหวัดถือเป็นระดับการปกครองของรัฐบาลลำดับแรก โดยเป็นหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคที่รวมท้องที่หลาย ๆ อำเภอเข้าด้วยกันและมีฐานะเป็นนิติบุคคล ในแต่ละจังหวัดปกครองด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด
การจัดแบ่งกลุ่มจังหวัดออกเป็นภาคต่าง ๆ มีการใช้เกณฑ์ที่แตกต่างกัน โดยมีทั้งการแบ่งอย่างเป็นทางการโดยราชบัณฑิตยสถานสำหรับใช้ในแบบเรียน และการแบ่งขององค์กรต่าง ๆ ตามแต่การใช้ประโยชน์ ชื่อของจังหวัดนั้นจะเป็นชื่อเดียวกับชื่ออำเภอที่เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางจังหวัด เช่น ศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเพชรบุรีอยู่ที่อำเภอเมืองเพชรบุรี เป็นต้น แต่ชื่ออำเภอเหล่านี้มักเรียกย่อแต่เพียงว่า "อำเภอเมือง" ยกเว้นจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ใช้ชื่อจังหวัดเป็นชื่ออำเภอที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองโดยตรง (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)
หน่วยการปกครองย่อยรองไปจากจังหวัดคือ "อำเภอ" ซึ่งมีทั้งสิ้น 878 อำเภอ ซึ่งจำนวนอำเภอนั้นจะแตกต่างกันไปในแต่ละจังหวัด ส่วนเขตการปกครองย่อยของกรุงเทพมหานครมีทั้งหมด 50 เขต
การปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2435
พ.ศ. 2435 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้มีการปฏิรูประบบการบริหารราชการแผ่นดินครั้งใหญ่ ให้เป็นไปตามอย่างอารยประเทศในโลกตะวันตก โดยทรงตั้งกระทรวงขึ้นใหม่ 12 กระทรวง และโอนการปกครองหัวเมืองทั้งหมดให้มาขึ้นกับกระทรวงมหาดไทย โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ (ขณะนั้นดำรงพระยศเป็นกรมหมื่นดำรงราชานุภาพ) เป็นองค์ปฐมเสนาบดี
เมื่องานการปกครองส่วนภูมิภาคขึ้นกับกระทรวงมหาดไทยแล้ว การจัดการปกครองด้วยระบบมณฑลเทศาภิบาลจึงได้เริ่มมีขึ้นในปี พ.ศ. 2437 โดยแบ่งระดับการปกครองจากสูงสุดไปหาต่ำสุดเป็นมณฑล, เมือง (เทียบเท่าจังหวัด), อำเภอ, ตำบล และหมู่บ้าน มีข้าหลวงเทศาภิบาลเป็นผู้กำกับดูแลมณฑล การก่อตั้งมณฑลนั้นจะเป็นไปตามลำดับโดยขึ้นอยู่กับความเป็นพื้นที่ที่มีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์ด้วย วัตถุประสงค์สำคัญในการจัดการปกครองเช่นนี้ ก็เพื่อให้ส่วนกลางสามารถควบคุมดูแลหัวเมืองและจัดการผลประโยชน์แผ่นดินได้อย่างใกล้ชิด และลิดรอนอำนาจและอิทธิพลของเจ้าเมืองในระบบเดิมลงอย่างสิ้นเชิง
การเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองดังกล่าว ทำให้ขุนนางท้องถิ่นที่ต้องการรักษาฐานอำนาจและอิทธิพลของตนไว้ ก่อการกบฏต่อต้านอำนาจรัฐในบางภูมิภาค เหตุการณ์กบฏครั้งสำคัญคือกบฏผู้มีบุญอีสาน (หรือ "กบฏผีบาปผีบุญ") ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2445 โดยอาศัยความเชื่อเรื่องยุคพระศรีอาริยเมตไตรย เป็นเครื่องมือในการปลุกระดมประชาชนให้ต่อต้านอำนาจรัฐ ขบวนการผู้มีบุญได้เคลื่อนไหวตามทั่วภาคอีสาน แต่ที่เป็นเหตุใหญ่ที่สุดอยู่ในพื้นที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งกลุ่มกบฏได้ก่อการถึงขั้นเผาเมืองเขมราฐและบังคับให้เจ้าเมืองเขมราฐร่วมขบวนการ แต่ที่สุดแล้วกบฏครั้งนี้ก็ถูกปราบปรามลงในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา
หลังปี พ.ศ. 2459 คำว่า "จังหวัด" ได้กลายเป็นคำที่เรียกหน่วยการปกครองระดับต่ำกว่ามณฑลแทนคำว่า "เมือง" เพื่อแยกความกำกวมจากคำว่าเมืองที่ใช้เรียกที่ตั้งศูนย์กลางการปกครองของจังหวัด (อำเภอเมือง)
เมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงลาออกจาตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยในปี พ.ศ. 2458 นั้น ประเทศสยามได้แบ่งการปกครองออกเป็น 19 มณฑล 72 จังหวัด ทั้งนี้ ได้รวมถึงจังหวัดพระนคร ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงนครบาลจนถึง พ.ศ. 2465
เดือนธันวาคม พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งหน่วยการปกครองระดับ "ภาค" ขึ้นเพื่อกำกับมณฑล โดยมีผู้ปกครองภาคเรียกว่า "อุปราช" ในระยะนี้ได้มีการตั้งมณฑลต่าง ๆ เพิ่มขึ้นจนถึงปี พ.ศ. 2465 อีก 4 มณฑล แต่มณฑลดังกล่าวก็ถูกยุบลงในปี พ.ศ. 2468 และมีอีกหลายมณฑลที่ถูกยุบรวมในช่วงเวลาเดียวกัน เพื่อลดรายจ่ายของรัฐบาล อันเนื่องมาจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1
สมัยหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง
หลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ระบบมณฑลเทศาภิบาลถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2476 ทำให้จังหวัดกลายเป็นหน่วยการปกครองส่วนภูมิภาคระดับสูงสุด และตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ก็ได้มีการจัดตั้งจังหวัดเพิ่มเติมอีกหลายแห่ง โดยการตัดแบ่งอาณาเขตบางส่วนจากจังหวัดที่มีขนาดใหญ่กว่า เช่น ในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดอุบลราชธานีมาจัดตั้งเป็นจังหวัดยโสธร ในปี พ.ศ. 2520 มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดเชียงรายมาจัดตั้งเป็นจังหวัดพะเยา ในปี พ.ศ. 2525 ได้มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของจังหวัดนครพนมมาตั้งเป็นจังหวัดจังหวัดมุกดาหาร ในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการตั้งจังหวัดขึ้นมาพร้อมกัน 3 จังหวัดคือจังหวัดหนองบัวลำภู (แยกจากจังหวัดอุดรธานี) จังหวัดสระแก้ว (แยกจากจังหวัดปราจีนบุรี) และจังหวัดอำนาจเจริญ (แยกจากจังหวัดอุบลราชธานี) และจังหวัดล่าสุดของประเทศไทยคือจังหวัดบึงกาฬ (แยกจากจังหวัดหนองคาย) ในปี พ.ศ. 2554
ในปี พ.ศ. 2514 ได้มีการรวมจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีขึ้นเป็นเขตปกครองรูปแบบพิเศษชื่อ "นครหลวงกรุงเทพธนบุรี" และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กรุงเทพมหานคร" เมื่อ พ.ศ. 2515 ซึ่งเป็นการรวมภารกิจในการปกครองของทั้งสองจังหวัดในรูปแบบเทศบาลเข้าไว้ด้วยกัน ที่มาของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครซึ่งเป็นผู้ปกครองสูงสุดของกรุงเทพมหานครนั้นมาจากการเลือกตั้ง ไม่ใช่การแต่งตั้งจากกระทรวงมหาดไทยอย่างผู้ว่าราชการจังหวัด
การแบ่งภาคตามเกณฑ์ราชบัณฑิตยสถาน
ราชบัณฑิตยสถานแบ่งประเทศไทยออกเป็น 6 ภาค โดยใช้เกณฑ์ด้านภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นการแบ่งที่ใช้อย่างเป็นทางการและมีใช้ทั่วไปในแบบเรียน
การบริหารราชการ
จังหวัดเป็นราชการส่วนภูมิภาค โดยมีส่วนราชการระดับจังหวัดซึ่งรับคำสั่งจากราชการส่วนกลาง มีผู้ว่าราชการเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการฝ่ายบริหารส่วนภูมิภาค
ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นตำแหน่งราชการฝ่ายพลเรือน มีสถานะเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง สายงานบริหารงานปกครอง สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงมหาดไทย โดยผู้มีสิทธิ์เข้ารับการคัดเลือกเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด จะต้องมีคุณสมบัติ ดังนี้
ผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้รับนโยบายและคำสั่งจากนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล คณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง กรม มาปฏิบัติการให้เหมาะสมกับท้องที่และประชาชน และเป็นหัวหน้าบังคับบัญชาบรรดาข้าราชการฝ่ายบริหาร ซึ่งปฏิบัติหน้าที่ในราชการส่วนภูมิภาคในเขตจังหวัด และรับผิดชอบในราชการจังหวัดและอำเภอ
การตั้งจังหวัดใหม่
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบหลักเกณฑ์การตั้งจังหวัดใหม่ ตามที่กระทรวงมหาดไทยเสนอ เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2524 โดยให้พิจารณาเรื่อง ดังต่อไปนี้
รายชื่อจังหวัดเรียงตามความหนาแน่นของประชากร
หน่วย: คนต่อตารางกิโลเมตร
เชิงอรรถ
ก . ตามข้อมูลของกรมการปกครองเมื่อปี พ.ศ. 2552 ประเทศไทยแบ่งการปกครองออกเป็น 75 จังหวัด และต่อมา เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ทำให้จังหวัดบึงกาฬเป็นจังหวัดที่ 76 ของไทย
ข . กรุงเทพมหานครเป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของราชการส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานครเคยเป็นจังหวัด ซึ่งเป็นราชการส่วนภูมิภาค แต่บัดนี้มิใช่แล้ว
มะเดื่อปล้อง
มะเดื่อปล้อง หรือ เดื่อสาย ตะเออน่า เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Moraceae กระจายพันธุ์ในเอเชียจนถึงออสเตรเลีย  ลำต้นเรียบมียางสีขาวข้นเหนียว ใบเดี่ยว ผิวใบจับแล้วสากมือ ดอกช่อ ดอกย่อยเจริญบนฐานรองดอก ดอกมีสามแบบคือดอกสมบูรณ์เพศ ดอกตัวผู้ และดอกตัวเมีย ผลเดี่ยวอยู่ภายในฐานรองดอก สีเขียว มียางสีขาว เมื่อแก่แล้ว ฐานรองดอกเปลี่ยนเป็นสีเหลืองอมส้ม
ใบต้มน้ำดื่ม รักษาไข้ ปัสสาวะเป็นเลือด รากและลำต้นตัมน้ำดื่ม กระตุ้นการหลั่งน้ำนม แก้หวัด รากและเปลือกต้นใช้ตำแก้ฝี แก้ผื่นคันตามผิวหนัง
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ 2: อินโนเซนส์
โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ 2: อินโนเซนส์ (Ghost in the Shell 2: Innocence; ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะภาคต่อของ Ghost in the Shell เข้าฉายในญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2004 ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่17 กันยายน ค.ศ. 2004 Innocence ใช้ทุนสร้างประมาณ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 2 พันล้านเยน) ด้วยความที่ต้องการจะเพิ่มเงินทุน ประธานบริษัท Production I.G ได้ขอให้ โทชิโอะ สุซึกิ ประธานของ สตูดิโอจิบลิ เข้ามาทำหน้าที่ผู้อำนวยการสร้าง ภาพยนตร์เรื่องนี้ กำกับโดยมาโมรุ โอชิอิ ด้วยเนื้อเรื่องที่เชื่อมโยงกับมังงะของ ชิโร่ มาซามุเนะ อำนวยการผลิตโดย Production I.G ซึ่งอำนวยการผลิตภาพยนตร์เรื่อง Ghost in the Shell: Stand Alone Complex ด้วยเช่นกัน
ราชวงศ์วังชุก
ราชวงศ์วังชุก (ทิเบต: དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་བརྒྱུད་, Wylie: Dbang-phyug Rgyal-brgyud อักษรโรมัน: Wangchuck dynasty) ราชวงศ์วังชุกสืบทอดตำแหน่งจากเจ้าเมือง (เปนลอป) แห่งตรองสา (Trongsa District) กษัตริย์ภูฏานหรือที่รู้จักในนามของดรุก กยาลโป ("ราชาแห่งมังกร") สถาปนาโดยสมเด็จพระราชาธิบดีอุกเยน วังชุก ปฐมกษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรภูฏาน พระองค์ได้รวบรวมดินแดนชนเผ่าต่าง ๆ เข้าด้วยกันสถาปนาเป็นราชอาณาจักรภูฏานในปี ค.ศ. 1907 ปัจจุบันพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์วังชุกทรงเป็นพระมหากษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญในระบอบประชาธิปไตย ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรภูฏานเมื่อปี ค.ศ. 2008
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2020–21
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2020–21 (หรือที่เรียกว่า สกาย เบท ลีกทู ด้วยเหตุผลด้านการสนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 17 ของฟุตบอลลีกทู ภายใต้ชื่อปัจจุบันและเป็นฤดูกาลที่ 29 ภายใต้รูปแบบการแบ่งลีกปัจจุบัน
การเปลี่ยนแปลงทีม
ทีมด้านล่างนี้ได้มีการเปลี่ยนดิวิชันนับตั้งแต่ฤดูกาล 2019–20. {{Columns
มายังลีกทู
เลื่อนชั้นจาก เนชันนัลลีก
ตกชั้นจาก ลีกวัน
จากลีกทู
เลื่อนชั้นสู่ ลีกวัน
ตกชั้นสู่ เนชันนัลลีก
}}
เพลย์ออฟ
เลกแรก
โรงเรียนพัฒนานิคม
โรงเรียนพัฒนานิคม ตั้งอยู่เลขที่192 หมู่ 6 ถนนสายลพบุรี-วังม่วง สานตรี ตำบลพัฒนานิคม อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี 15140 ภายใต้สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาของรัฐ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน เปิดสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 จัดเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่โรงเรียนพัฒนานิคมได้รับการประเมินเพื่อรับรองให้เป็น ๑ อำเภอ ๑โรงเรียนในฝัน
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2020–21
เพลย์ออฟ
เลกที่สอง
โรงเรียนพัฒนานิคม
ประวัติ
โรงเรียนพัฒนานิคมได้เริ่มก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2504 กรมประชาสงเคราะห์ได้จัดสรรที่ดินให้สร้างโรงเรียน มีเนื้อที่ 72 ไร่ 3 งาน 38.4 ตารางวา โดยเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (มศ.3) สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ และเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2504 โดยมีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ มาเป็นประธานในพิธีเปิด ซึ่งในขณะนั้นมีนายอนันต์ อ่ำพันธ เป็นครูใหญ่ต่อมาในปีพุทธศักราช 2525 กรมสามัญศึกษาให้โรงเรียนเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี นายวิธาน สุวรรณทัต ให้เกียรติเป็นประธานในพิธิเปิดเมื่อ วันที่ 1 มิถุนายน 2525
อีเอฟแอลลีกทู ฤดูกาล 2020–21
เพลย์ออฟ
รอบชิงชนะเลิศ
จีนไทเปในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศจีนไทเป ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจีนไทเปได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 14 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 7 คนและหญิง 7 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
ฟิวส์
ฟิวส์ (fuse) เป็นอุปกรณ์นิรภัยชนิดหนึ่งที่อยู่ในเครื่องใช้ไฟฟ้าโดยจะป้องกันการลัดวงจร และการใช้กระแสเกินในวงจรไฟฟ้า โดยจะหลอมละลาย และตัดกระแสไฟออกจากวงจรเพื่อป้องการอุปกรณ์เสียหาย โดยฟิวส์จะเป็นเส้นลวดเล็ก ๆ ทำจากตะกั่วผสมดีบุก มีจุดหลอมเหลวที่ต่ำ มีหลายชนิดให้เลือกใช้ตามความเหมาะสมของการใช้งาน
การเลือกใช้ฟิวส์
ควรเลือกฟิวส์ที่ทนกระแสไฟฟ้าสูงสุด ได้มากกว่ากระแสไฟฟ้าสูงสุดที่ใช้ภายในบ้านเล็กน้อย และไม่ควรใช้ลวดเหล็ก หรือลวดทองแดงที่มีจุดหลอมเหลวสูงแทนฟิวส์ เพราะเมื่อกระแสไฟฟ้าไหลผ่านมากเกินไป ลวดเหล็กหรือลวดทองแดงจะไม่หลอมละลาย จึงไม่ช่วยตัดวงจรไฟฟ้าในบ้าน ฟิวส์ที่ใช้ตามบ้านมีหลายขนาด เช่น ขนาด 10 15 และ 30 แอมแปร์ ฟิวส์ขนาด 15แอมแปร์ คือ ฟิวส์ที่ยอมให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านได้ไม่เกิน 15 แอมแปร์ ถ้ากระแสไฟฟ้าผ่านมากว่านี้ ฟิวส์จะหลอมละลาย ทำให้วงจรขาด ดังนั้น การเลือกใช้ฟิวส์จึงต้องเลือกขนาดของฟิวส์ให้พอเหมาะกับปริมาณกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่าน ฟิวส์มีหลายชนิด แต่ละชนิดจะใช้แตกต่างกัน ดังนั้นจึงควรเลือกใช้ให้เหมาะสม เลือกฟิวส์ต้องเลือกความเร็วในการ ขาดของมันด้วย - เครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไป เลือกแบบขาดช้า ขนาดเป็นสองเท่าของโหลดที่ใช้
คุณสมบัติของฟิวส์
1.ฟิวส์เป็นสารละลายที่เป็นโลหะผสมประกอบด้วย บิสมัท (Bi) ร้อยละ 50 ตะกั่ว (Pb) ร้อยละ25 และดีบุก (Sn) ร้อยละ 25 โดยมวล
2.ฟิวส์มีจุดหลอมเหลวต่ำ ขณะที่กระแสไฟฟ้าผ่านฟิวส์ พลังงานไฟฟ้าจะเปลี่ยนเป็นพลังงานความร้อนให้กับฟิวส์เล็กน้อยแต่เมื่อมีการใช้กระแสไฟฟ้าเกินกำหนด หรือเกิดไฟฟ้าลัดวงจร กระแสไฟฟ้าปริมาณมากจะผ่านฟิวส์ พลังงานไฟฟ้าจะเปลี่ยนเป็นพลังงานความร้อนให้กับฟิวส์มากขึ้น จนฟิวส์หลอมละลาย ทำให้วงจรไฟฟ้า ในบ้าน ถูกตัดกระแสไฟฟ้าไหลผ่านอีกไม่ได้
แหล่งข้อมูลอื่น
ที่มา จากหนังสือ รีดเดอร์ส ไดเจสท์ สารพัดถนัดทำ โดย Ned Halley และคณะ แปลโดย ศ.ดร.สุธรรม อารีกุล และคณะ
นางงามจักรวาล 1973
นางงามจักรวาล 1973 (Miss Universe 1973) เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 22 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ณ Odeon of Herodes Atticus, เอเธนส์, กรีซ ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 61 คน จากทั่วโลก โดยมี เคอร์รี่ แอนน์ เวลส์ นางงามจักรวาลปี 1972 เป็นผู้มอบมงกุฏให้กับ​ นางงามหน้าผี มาร์การิตา โมราน สาวงามวัย 19​ ปีจากประเทศฟิลิปปินส์ เป็นผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีนี้
ผู้เข้าประกวด
มี 61 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ
พาวเวอร์เรนเจอร์ เทอร์โบ (Power Rangers Turbo) เป็นซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ลำดับที่ 4 ออกอากาศเมื่อวันที่ 19 เมษายน ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997 ออกอากาศทั้งหมด 45 ตอน และมีภาพยนตร์อีก 1 ตอน
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศโคลอมเบีย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโคลอมเบียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 2 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 1 คนและหญิง 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 2 ชนิดกีฬา
มุสตะฮับบ์
มุสตะฮับบ์ (مُسْتَحَبّ) เป็นสิ่งที่แนะนำ เป็นที่โปรดปราน หรือการกระทำที่มีคุณธรรมในศาสนาอิสลาม
การกระทำที่เป็นมุสตะฮับบ์คือสิ่งที่อยู่ในการปกครอง (อะฮ์กาม) ของกฎหมายอิสลามที่อยู่ระหว่าง มุบาฮ์ (กลาง; ไม่ถูกแนะนำหรือหลีกเลี่ยง) กับ วาญิบ (บังคับ) โดยมีคำอธิบายว่า "เป็นการกระทำที่แนะนำ แต่ไม่จำเป็น; การทำสิ่งนั้นจะได้รับรางวัล ถ้าไม่ทำสิ่งนั้นจะไม่ถูกลงโทษ" คำไวพจน์ของ มุสตะฮับบ์ ได้แก่ มัสนูน และ มันดูบ คำตรงข้ามของ มุสตะฮับบ์ คือ มักรูฮ์ (ขัดขวาง)
อันดับกุหลาบ
อันดับกุหลาบ หรือ Rosales เป็นอันดับของพืชมีดอก ใกล้เคียงกับอันดับFagales และ Cucurbitales ประกอบด้วย 7700 สปีชีส์จาก 260 สกุล และ 9 วงศ์ วงศ์ใหญ่ที่สุดคือ Rosaceae (90/2500) และ Urticaceae (54/2600)
มุสตะฮับบ์
ตัวอย่าง
มีการกระทำที่เป็นมุสตะฮับบ์กว่าพันแบบ โดยมีตัวอย่างดังนี้:
เวิลด์เกมส์ 2005
เวิลด์เกมส์ 2005 (The World Games 2005; Weltspiele 2005) หรือ ดืสบวร์ค 2005 (Duisburg 2005) เป็นการแข่งขันกีฬาเวิลด์เกมส์ ครั้งที่ 7 จัดขึ้นที่เมืองดืสบวร์ค ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 14-24 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ยังมีอีก 3 เมือง ได้แก่ Bottrop, มืลไฮม์ และ โอเบอร์เฮาเซิน ได้จัดการแข่งขันบางส่วนด้วย มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาอย่างเป็นทางการ 31 ชนิดกีฬาและ 6 กีฬารับเชิญ
ตารางสรุปเหรียญรางวัล
การนับเหรียญมีดังนี้ รัสเซียได้รับรางวัลเหรียญทองมากที่สุดในครั้งนี้
ไวท์มิวสิก
ไวท์มิวสิก (White Music)  เป็นค่ายเพลงย่อยในสังกัดบริษัทของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ดูแลโดยรัฐการ น้อยประสิทธิ์ (อาร์ม) มีศิลปินในสังกัดอย่างเช่น กันยารัตน์ ติยะพรไชย, ผลิตโชค อายนบุตร, ปองกูล สืบซึ้ง, นิว จิ๋ว, บัณฑิต แซ่โง้ว, ชนกันต์ รัตนอุดม, เก็ตสึโนวา, เจ็ตเซ็ตเตอร์, สุพล พัวศิริรักษ์, ประพุทธ์ พิมพามา, คณิตกุล เนตรบุตร และปภัสสร ฮัน
ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ
ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ (Fortuna Düsseldorf) สโมสรฟุตบอลจากเมืองดึสเซิลดอร์ฟ ปัจจุบันลงเล่นในซไวเทอบุนเดิสลีกา
ประวัติ
ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2435 หรือเมื่อ 129 ปีก่อนที่ย่านฟลิงเงิร์น ซี่งปัจจุบันตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองดึสเซิลดอร์ฟ โดยสโมสรกายบริหารชื่อ Turnverein Flingern
โอโนะ โกโรเอมง
โกโรเอมงเป็นช่างในศิลปะสกุลเคซึ่งรุ่งเรืองในยุคคามากูระ นอกจากผลงานศิลปะแล้ว มีบันทึกชีวิตโกโรเอมงเพียงเล็กน้อย คาดกันว่าเขา (หรือไม่ก็ทันจิ ฮิซาโมโตะ) อาจเป็นผู้หล่อ "พระพุทธรูปใหญ่" (ไดบุตสึ) ที่โคโตกูอิงในช่วง ค.ศ. 1252
รามใหญ่
รามใหญ่ (Thunb) มีชื่อเรียกอื่นๆ ว่า กระดูกไก่ ก้างปลา ก้างปลาเขา เหมือด อ้ายรามใบใหญ่ มีถิ่นกำเนิดมาจากแถบทวีปอเมริกาใต้ ในประเทศไทยพบตามริมชายฝั่งแม่น้ำ ด้านในของป่าชายเลน ที่มีอิทธิพลของน้ำขึ้น-น้ำลง ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด ชอบความชื้นสูง แสงแดดปานกลาง
ลักษณะทั่วไป
เป็นไม้พุ่ม สูง 1.5 -3 เมตร ดกิ่งอ่อนสีแดงอมน้ำตาล ใบเป็นใบเดี่ยว  ใบหนา ผิวเรียบ เรียงเวียนรอบกิ่ง แผ่นใบรูปรีถึงรูปไข่กลับ ขนาด 3-5.5×6-14 ซม. ปลายใบกลมหรือป้านมน ฐานใบรูปลิ่ม ขอบใบเรียบ เนื้อใบคล้ายหนัง ใบเกลี้ยงทั้ง 2 ด้าน เส้นใบบางไม่เด่นชัด อกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง ออกเป็นช่อซี่ร่มตามง่ามใบ แต่ละช่อมี 5-8 ดอก สีชมพู ก้านช่อดอกยาว 1.8-2.4 ซม. ก้านดอกย่อยเรียงยาว 1-1.4 ซม. ดอกตูมยาว 0.5-0.7 ซม. รูปกรวยแหลม กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปวงกลม บิดเวียนฐาน วงกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดสั้น ๆ มีต่อมเล็ก ๆ หนาแน่น กลีบดอกแหลม 5 กลีบ ผลเมล็ดเดี่ยว รูปเกือบกลม ด้านแนวนอนยาวกว่าแนวตั้ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 0.6 ซม. ที่ปลายผลมีติ่งแหลม สั้น ผลสดมีสีแดงก่อนจะเปลี่ยนเป็นผลสุกสีดำ ออกดอกและผล ระหว่างเดือนมิถุนายน-กันยายน
การใช้ประโยชน์
ลำต้น เป็นยาแก้โรคเรื้อน พบรงควัตถุสีส้มทองเรียกชื่อว่า Rapanone ในเปลือกต้น ซึ่งเมื่อใช้ทดลองกับหนูที่ติดเชื้อโรคเรื้อน โดยให้ยาติดต่อกัน 6 เดือน ถึง 1 ปี สามารถลดการเพิ่มจำนวนของเชื้อดังกล่าวได้
ชื่อท้องถิ่น
ชื่อของรามใหญ่จะเรียกแตกต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น ดังนี้
ตะเคียนหิน
ตะเคียนหิน เป็นพืชในวงศ์ยางนา (Dipterocarpaceae) กระจายพันธุ์ในแถบอินโดจีนและคาบสมุทรมลายู เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดอำนาจเจริญ ลำต้นใช้ทำของใช้ได้ เนื้อไม้และดอกสามารถนำมาทำเป็นยารักษาโรค
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ตะเคียนหินเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูง 15–30 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลมหรือรูปกรวยแหลม โคนต้นมีพูพอน ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปหอกแกมรูปไข่ กว้าง 2.5–3 เซนติเมตร ยาว 6–8.5 เซนติเมตร โคนใบทู่หรือกลมแล้วค่อย ๆ เรียวไปหาปลายใบ ปลายใบยาวคล้ายหาง ใบเกลี้ยงเป็นมันทั้งสองด้าน มีเส้นแขนงใบ 8–10 คู่ ก้านใบยาว 1–1.3 เซนติเมตร เมื่อแห้งจะมีสีดำ ดอกเป็นช่อแบบแยกแขนงสั้น ออกระหว่างง่ามใบหรือปลายกิ่ง มีสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน กลีบเลี้ยงมี 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย ปลายกลีบแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกมี 5 กลีบ จีบเวียนเป็นรูปกังหัน กลีบดอกยาวเป็นสองเท่าของกลีบเลี้ยง มีสีขาวหรือสีเหลืองอ่อนเช่นกัน ผลเป็นผลแห้งไม่แตก มีผิวแข็ง เป็นรูปขอบขนาน มีปีก 5 ปีก ผลและโคนปีกไม่เชื่อมติดกัน ปีกยาว 2 ปีก รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 3 เซนติเมตร ปีกสีน้ำตาลดำ ปีกสั้น 3 ปีก สั้นมากติดกับโคนผล
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก
ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในปี 1912
ฤดูร้อนแบ่งตามชนิดกีฬา
เป็นผู้นำในชนิดกีฬานั้น
เป๊ก-อ๊อฟ-ไอซ์
เป๊ก-อ๊อฟ-ไอซ์ (Peck-Aof-Ice) เป็นโปรเจกต์พิเศษสัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิก เป๊ก - ผลิตโชค อายนบุตร, อ๊อฟ - ปองศักดิ์ รัตนพงษ์, ไอซ์ - ศรัณยู วินัยพานิช
ประเทศโครเอเชียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2020
ประเทศโครเอเชีย ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 9 - 22 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโครเอเชียได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 6 คนและหญิง 4 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
ทะเลสาบน็อยซีเดิล
ทะเลสาบนี้เคยอยู่ในเขตประเทศฮังการีทั้งหมด จนกระทั่ง ค.ศ. 1922 บางส่วนได้โอนไปอยู่ในประเทศออสเตรียพร้อมกับรัฐบัวร์เกินลันท์
ซัตสึกิ ยูกิโนะ
ซัตสึกิ ยูกิโนะ หรือในชื่อจริงว่า ยูกิ อิโนอูเอะ  เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองโอตสึ จังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น
ผลงานพากย์
ตัวหนา คือบทที่เป็นตัวเอก หรือตัวเด่นของเรื่อง
จันทร์เจริญ รัชนี
จันทร์เจริญ รัชนี พระนามเดิม หม่อมเจ้าจันทร์เจริญศิริ รัชนี (พ.ศ. 2445–2515) เป็นนักเขียนชาวไทย ใช้นามปากกา จ.จ.ร. เป็นพระธิดาในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ประสูติแต่หม่อมพัฒน์ รัชนี ณ อยุธยา
จันทร์เจริญถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ใน พ.ศ. 2481 เนื่องจากทรงละเมิดกฎมนเทียรบาลด้วยการเสกสมรสกับสเตอร์ กัณหดุล ชายสามัญชนโดยมิได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาต
ประวัติ
จันทร์เจริญ หรือ จันทร์เจริญศิริ ประสูติใน พ.ศ. 2445 เป็นพระธิดาในพระราชวรวงศ์เธอ กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์ ประสูติแต่หม่อมพัฒน์ รัชนี ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มารดาเป็นธิดาของเจ้าพระยาภาสกรวงศ์ (พร บุนนาค) กับท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ผู้เขียนหนังสือ แม่ครัวหัวป่าก์ มีพระขนิษฐาและอนุชาร่วมหม่อมมารดา ได้แก่ หม่อมเจ้าศะศิเพลินพัฒนา, หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์, หม่อมเจ้ารัชนีพัฒน์พิทยาลงกรณ์, หม่อมเจ้าศะศิธรพัฒนวดี และหม่อมเจ้าจันทร์พัฒน์โมลีจุฑาพงศ์ หลังหม่อมพัฒน์ถึงแก่อนิจกรรม กรมหมื่นพิทยาลงกรณ์มีพระโอรส-ธิดาอีกจำนวนหนึ่ง เช่น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต และหม่อมเจ้าภีศเดช รัชนี
จันทร์เจริญเสกสมรสกับสเตอร์ กัณหดุล (หรือ กันสเตอร์) นักหนังสือพิมพ์และนักวาดภาพการ์ตูนขำขันคนแรกของไทย ซึ่งเป็นชายสามัญชน โดยมิได้กราบบังคมทูลขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการละเมิดกฎมนเทียรบาลว่าด้วยการสมรสพระราชวงศ์ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2475 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรและคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์มีพระบรมราชโองการให้ถอดหม่อมเจ้าจันทร์เจริญออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2481
จันทร์เจริญ รัชนี เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2515 อายุ 70 ปี
นิพนธ์
จันทร์เจริญเป็นนักเขียนตามพระบิดา ในด้านงานนิพนธ์ใช้พระนามแฝงว่า "จ.จ.ร." มีผลงานตีพิมพ์ ได้แก่
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฏกุลินี
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฏกุลินี (อ่านว่า ทิบ-พะ-รัด-กิ-ริด-กุ-ลิ-นี) (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2407 - 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2501) หรือที่เรียกกันว่า เสด็จอธิบดี ทรงเป็นอธิบดีหญิงพระองค์แรกของสยาม เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2407 เป็นพระขนิษฐาร่วมพระมารดาในสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี
พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี มีพระนามเดิมว่า พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี ในรัชกาลที่ 4 เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2407 มีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีร่วมพระมารดาเดียวกัน 4 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแดง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเขียว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน และสมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี
เมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ประพาสทวีปยุโรป และสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ ได้ทรงสำเร็จราชการแผ่นดิน พระองค์เจ้านภาพรประภานี้ได้ทรงรับราชการเป็น "เสด็จอธิบดี" ทรงว่ากล่าวควบคุมความเรียบร้อยและความเป็นไปทุกอย่างในพระบรมมหาราชวัง ร่ำลือกันว่าผู้คนเกรงกลัว "เสด็จอธิบดี" เสียยิ่งกว่า "สมเด็จรีเยนท์" (สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระบรมราชินีนาถ) เสียอีก
ในฐานะที่เป็นพระโสทรกนิษฐาของ "เสด็จพระนาง" (ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น พระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี) พระองค์เจ้านภาพรประภาจึงประทับอยู่ในตำหนักเดียวกัน พร้อมกับพระมารดาคือเจ้าคุณจอมมารดาสำลี สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสุทธาทิพยรัตน์ กรมหลวงศรีรัตนโกสินทร และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต นอกจากนี้ยังทรงสนิทสนมกับสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถอีกด้วยในฐานะที่ทรงเป็น "พระเจ้าลูกเธอชั้นเล็ก" เช่นกัน โดยเฉพาะกับสมเด็จพระศรีพัชรินทราฯ นั้นนอกจากจะทรงวิสาสะกันในฐานะเจ้าพี่เจ้าน้องแล้ว ยังทรงรับผิดชอบบริหารงานราชการฝ่ายในร่วมกัน และได้ทรงเลี้ยงดูพระราชโอรสพระองค์หนึ่งในสมเด็จพระศรีพัชรินทรา (ซึ่งก็นับว่าเป็นพระราชภาติยะของพระองค์ทั้งสองฝ่าย) คือ สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา ถึงขนาด "ทูลกระหม่อมเอียด" รับสั่งว่า "หากไม่ติดเกรงพระทัยทูลกระหม่อมชาย อยากจะทูลเชิญเสด็จน้ามาประทับอยู่ด้วยกัน"
อธิบดีหญิงพระองค์แรกของไทย
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระอรรครราชเทวี ทรงเมตตา พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา มาแต่ทรงพระเยาว์ ทั้งพระโสทรเชษฐภคินีของพระองค์ คือพระนางเจ้าสุขุมาลมารศรี พระราชเทวี ด้วยเหตุนี้จึงทรงมีโอกาสได้ถวายงานสนองพระเดชพระคุณอย่างใกล้ชิด ประกอบกับทรงพระปรีชาสามารถปฏิบัติงานการที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จเป็นที่พอพระราชหฤทัย เมื่อโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ตั้งสถาบันอันเป็นสาธารณประโยชน์ และมีสตรีร่วมดำเนินงานด้วย พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา ก็มักทรงได้รับเลือกให้อยู่ในคณะผู้ดำเนินงาน อาทิ ทรงเป็นอุปนายกหอพระสมุดวชิรญาณ ทรงเป็นผู้ช่วยเลขานุการิณีสภาอุณาโลมแดง หรือสภากาชาดไทยในปัจจุบัน
เมื่อวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 ระหว่าง พ.ศ. 2436-2437 ค่อยคลี่คลายลง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริเห็นสมควรเสด็จพระราชดำเนินไปเจริญทางพระราชไมตรี และทำความรู้จักคุ้นเคยกับประมุขของประเทศต่าง ๆ ในทวีปยุโรปด้วยพระองค์เอง ในปี พ.ศ. 2440 จึงเสด็จพระราชดำเนินประพาสยุโรปครั้งแรก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมเด็จพระนางเจ้าเสาวภาผ่องศรี พระอรรครราชเทวี เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแทนพระองค์ ส่วนราชการภายในพระบรมมหาราชวังนั้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้พระเจ้าน้องนางเธอสองพระองค์ คือ พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา และพระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าพวงสร้อยสอางค์ ทรงช่วยบัญชาการ