cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
กระจุกดาวลูกไก่
ประวัติการสังเกตการณ์
กระจุกดาวลูกไก่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในฤดูหนาวของซีกโลกเหนือและในฤดูร้อนของซีกโลกใต้ โดยเป็นที่รู้จักอย่างดีในตำนานปรัมปราแทบทุกวัฒนธรรมทั่วโลก เช่นชาวมาวรี ชาวอะบอริจินในออสเตรเลีย ชาวจีน ชาวมายา (เรียกกระจุกดาวนี้ว่า Tzab-ek) ชาวแอซเท็กและชาวซิอุคซ์ในทวีปอเมริกาเหนือ นักดาราศาสตร์ชาวกรีกจำนวนหนึ่งจัดว่ากระจุกดาวนี้เป็นกลุ่มดาวเอกเทศเลยทีเดียว มีการอ้างถึงกลุ่มดาวนี้โดยเฮสิออด และปรากฏในมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ของโฮเมอร์ด้วย ในพระคัมภีร์ไบเบิลมีการกล่าวถึงกระจุกดาวนี้ 3 ครั้ง (ใน โยบ 9:9, 38:31 และอามอส 5:8) ในตำนานเทพปกรณัมฮินดู นางกฤติกา (เทียบได้กับนางไพลยาดีส) มีความสำคัญในฐานะเป็นมารดาทั้งหกแห่งเทพสงคราม สกันทะ ผู้มีหกพักตร์สำหรับพวกนาง ส่วนเหล่าบัณฑิตชาวอิสลามเรียกกระจุกดาวนี้ว่า อัท-ธุไรยา (At-thuraiya) และว่าเป็นดวงดาวใน Najm ซึ่งมีกล่าวถึงอยู่ในพระคัมภีร์กุรอาน
เป็นที่ทราบมานานแล้วว่า กลุ่มของดาวที่อยู่ใกล้เคียงกันจะต้องมีความสัมพันธ์ทางกายภาพต่อกัน มิใช่เพียงบังเอิญเรียงตัวอยู่ในแนวเดียวกัน หลวงพ่อจอห์น มิเชลล์ ได้ทำการคำนวณเมื่อ ค.ศ. 1767 ระบุว่า ความเป็นไปได้ที่ดาวสว่างหลายดวงจะบังเอิญมาเรียงตัวในแนวเดียวกับที่เรามองเห็นนั้นมีเพียง 1 ใน 500,000 หลวงพ่อยังได้ทำนายว่ากระจุกดาวลูกไก่และกระจุกดาวอื่นๆ จะต้องมีความเกี่ยวพันกันในทางกายภาพ เมื่อเริ่มมีการศึกษาการเคลื่อนที่เฉพาะของดาวฤกษ์ จึงได้ตรวจพบว่าดาวในกระจุกดาวล้วนเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันและด้วยความเร็วพอๆ กัน เป็นหลักฐานอีกอย่างหนึ่งว่าดาวเหล่านั้นมีความเกี่ยวพันกัน
ชาลส์ เมสสิเยร์ ตรวจวัดตำแหน่งของกระจุกดาวลูกไก่และบันทึกเอาไว้ในรายการวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ลำดับที่ M45 ซึ่งเป็นบันทึกรายการวัตถุท้องฟ้าที่ดูคล้ายดาวหาง ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ. 1771 นอกเหนือจากเนบิวลานายพรานและกระจุกดาวรวงผึ้งแล้ว เมสสิเยร์ได้บันทึกกระจุกดาวลูกไก่ไว้เป็นหมายเหตุวัตถุท้องฟ้าที่น่าสนใจมาก เพราะวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ส่วนใหญ่จะค่อนข้างจางและมีแนวโน้มที่จะสับสนกับดาวหางได้ง่าย แม้กระจุกดาวลูกไก่จะไม่มีความใกล้เคียงกับดาวหางเลย แต่เมสสิเยร์ก็ทำบันทึกรายการวัตถุท้องฟ้าที่สว่างโดดเด่นเข้าไปด้วยเพื่อให้มีจำนวนรายการของตนมากกว่าของคู่แข่ง คือนิโคลาส์ หลุยส์ เดอ ลาซายล์
ชื่อและข้อมูลทางวิทยาศาสตร์
กระจุกดาวลูกไก่มีดาวสว่างที่สุดจำนวน 9 ดวง แต่ละดวงตั้งชื่อตามไพลยาดีส (Pleiades) หญิงสาวพี่น้องเจ็ดคนในเทพปกรณัมกรีก ได้แก่ Asterope, Merope, Electra, Maia, Taygete, Celaeno, Alcyone และชื่อพ่อแม่ของพวกนางคือ แอตลัสกับนางไพลยานี เนื่องจากนางทั้งเจ็ดเป็นบุตรีของแอตลัส ดังนั้น ไฮยาดีส (กระจุกดาวสามเหลี่ยมหน้าวัว) จึงเป็นพี่น้องกับพวกนาง
ชื่อและข้อมูลของดาวสว่างในกระจุกดาวลูกไก่ เป็นดังนี้
ระยะห่าง
การตรวจวัดระยะห่างของกระจุกดาวลูกไก่เป็นก้าวแรกที่สำคัญมากในกระบวนการที่เรียกว่า บันไดระยะห่างของจักรวาล คือลำดับของขนาดระยะห่างระหว่างวัตถุต่างๆ ในเอกภพทั้งมวล ขนาดของบันไดขั้นแรกจึงสำคัญมากเพราะใช้ในการปรับค่าในบันไดทั้งหมด และการวัดขนาดของบันไดขั้นแรกนี้ได้ผ่านการประเมินด้วยวิธีการมากมาย เนื่องจากกระจุกดาวนี้อยู่ใกล้โลกมาก การวัดระยะห่างของมันจึงทำได้ค่อนข้างง่าย จากความรู้เกี่ยวกับระยะห่างที่ค่อนข้างแม่นยำทำให้นักดาราศาสตร์สามารถสร้างแผนภาพไดอะแกรมของเฮิร์ตสปรัง-รัสเซลล์ขึ้นสำหรับกระจุกดาวนี้ได้ ซึ่งเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับการพล็อตตำแหน่งกระจุกดาวอื่น ๆ บนไดอะแกรมที่ไม่ทราบระยะห่าง ทำให้สามารถประเมินระยะห่างของกระจุกดาวเหล่านั้นออกมาได้ วิธีการอื่นๆ ก็สามารถขยายผลต่อไปได้โดยใช้อันดับระยะห่างจากกระจุกดาวไปสู่ดาราจักรและกระจุกดาราจักร จากนั้นจึงสามารถสร้างบันไดระยะห่างของจักรวาลขึ้นมาได้ ความรู้ความเข้าใจของนักดาราศาสตร์เกือบทั้งหมดเกี่ยวกับอายุและวิวัฒนาการในอนาคตของเอกภพล้วนเป็นผลจากความรู้เกี่ยวกับระยะห่างของกระจุกดาวลูกไก่นี้เอง
ก่อนที่ดาวเทียมฮิปปาร์คอสจะถูกนำส่งขึ้น ผลการตรวจวัดบอกว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 135 พาร์เซก แต่ผลที่ได้จากฮิปปาร์คอสทำให้นักดาราศาสตร์ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างไปเพียง 118 พาร์เซกเมื่อคำนวณผลจากพารัลแลกซ์ของดาวในกระจุก ซึ่งเป็นเทคนิคที่ควรจะได้ผลลัพธ์แม่นยำกว่า งานวิจัยในชั้นหลังพบว่าระยะทางที่ตรวจวัดจากฮิปปาร์คอสมีความผิดพลาด แต่ยังหาสาเหตุแห่งความผิดพลาดนั้นไม่ได้. ในปัจจุบันเชื่อว่ากระจุกดาวลูกไก่อยู่ห่างไปประมาณ 135 พาร์เซก (ประมาณ 440 ปีแสง)
องค์ประกอบ
รัศมีแกนกลางของกระจุกดาวมีขนาดประมาณ 8 ปีแสง และรัศมีไทดัลอยู่ที่ประมาณ 43 ปีแสง สมาชิกของกระจุกดาวมีอยู่มากกว่า 1,000 ดวงเท่าที่มีการตรวจยืนยันแล้ว โดยยังไม่นับรวมดาวคู่ที่ยังระบุแน่ชัดไม่ได้ มีดาวสมาชิกในกระจุกที่เป็นดาวฤกษ์สีน้ำเงินอายุเยาว์ที่ร้อนจัดอย่างน้อย 14 ดวงที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าขึ้นกับเงื่อนไขการสังเกตการณ์ในแต่ละท้องถิ่น โครงสร้างการเรียงตัวของดาวฤกษ์สว่างที่สุดมีลักษณะคล้ายคลึงกับกลุ่มดาวหมีใหญ่ และกลุ่มดาวหมีเล็ก มวลรวมทั้งหมดในกระจุกดาวมีค่าประมาณ 800 เท่าของมวลดวงอาทิตย์
ในกระจุกดาวมีดาวแคระน้ำตาลอยู่หลายดวง ซึ่งเป็นวัตถุที่มีมวลน้อยกว่า 8% ของมวลของดวงอาทิตย์ ไม่มีน้ำหนักมากพอจะเกิดปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชันในแกนกลางเพื่อกลายเป็นดาวฤกษ์ตามปกติได้ จำนวนดาวแบบนี้อาจมีอยู่ประมาณ 25% ของจำนวนสมาชิกทั้งหมดในกระจุก แม้จะมีมวลรวมเพียงไม่ถึง 2% ของมวลรวมของกระจุกดาว นักดาราศาสตร์ทุ่มเทในการค้นหาและวิเคราะห์ดาวแคระน้ำตาลในกระจุกดาวลูกไก่ รวมถึงกระจุกดาวอายุน้อยอื่นๆ เพราะมันจะยังค่อนข้างสว่างและสามารถสังเกตได้ ขณะที่ดาวแคระน้ำตาลในกระจุกดาวที่มีอายุมากจะจางลงไปมากแล้วและทำการศึกษาได้ยากกว่ามาก
นอกจากนี้ในกระจุกดาวยังมีดาวแคระขาวอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อคำนึงว่าดาวฤกษ์ปกติในกระจุกดาวอายุน้อยไม่น่าจะวิวัฒนาการไปจนกลายเป็นดาวแคระขาวได้ เพราะเป็นกระบวนการที่ต้องใช้เวลาหลายพันล้านปี จึงเชื่อว่าดาวพวกนี้ไม่น่าจะเป็นดาวฤกษ์มวลน้อยหรือมวลปานกลาง แต่ดั้งเดิมน่าจะเป็นดาวฤกษ์มวลมากในระบบดาวคู่ การเคลื่อนย้ายมวลจากดาวฤกษ์มวลมากไปยังดาวคู่ของมันระหว่างการวิวัฒนาการอย่างรวดเร็วน่าจะทำให้ดาวกลายไปเป็นดาวแคระขาวได้เร็วขึ้น แม้รายละเอียดของการเคลื่อนย้ายมวลจากแรงโน้มถ่วงสูงไปยังแรงโน้มถ่วงน้อยในสมมุติฐานนี้ยังไม่อาจอธิบายได้
อายุและวิวัฒนาการในอนาคต
อายุของกระจุกดาวสามารถประเมินได้จากไดอะแกรมของแฮร์ทสชปรุง-รัสเซลล์ โดยเปรียบเทียบระหว่างกระจุกดาวกับแบบจำลองการวิวัฒนาการของดวงดาว ด้วยวิธีนี้ ประเมินได้ว่ากระจุกดาวลูกไก่มีอายุระหว่าง 75 ถึง 150 ล้านปี ช่วงกว้างของอายุที่ประเมินออกมาเกิดจากความไม่แน่นอนของแบบจำลองการวิวัฒนาการของดวงดาว เพราะแบบจำลองได้รวมเอาปรากฏการณ์ที่รู้จักกันว่า convective overshoot ซึ่งพื้นที่นำความร้อนภายในดาวอาจแทรกไปในพื้นที่อื่นที่ไม่ได้นำความร้อนด้วย และทำให้อายุที่คำนวณได้สูงเกินไป
การประเมินอายุของกระจุกดาวอีกวิธีหนึ่งคือการพิเคราะห์วัตถุที่มีมวลน้อยที่สุด ตามแถบลำดับหลักของดาวฤกษ์ปกติ ลิเทียมจะถูกทำลายไปอย่างรวดเร็วในปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น แต่ดาวแคระน้ำตาลจะยังคงลิเทียมในตัวเอาไว้ได้ ลิเทียมนี้มีอุณหภูมิจุดเดือดต่ำเพียง 2.5 ล้านเคลวิน ดังนั้นดาวแคระน้ำตาลที่มีมวลมากที่สุดจะลุกไหม้ได้ในบางคราว การระบุมวลมากที่สุดของดาวแคระน้ำตาลที่ยังคงมีลิเทียมอยู่ทำให้สามารถคาดการณ์อายุของมันได้ ด้วยการประเมินวิธีนี้จะได้อายุของกระจุกดาวลูกไก่ที่ประมาณ 115 ล้านปี
การพิจารณาการเคลื่อนที่สัมพัทธ์ของกระจุกดาวก็เป็นหลักฐานช่วงบ่งบอกตำแหน่งของดาวที่สามารถมองเห็นจากโลกได้ในช่วงหลายพันปีข้างหน้า โดยจะผ่านลงไปทางด้านเท้าของกลุ่มดาวนายพรานในปัจจุบัน สำหรับกระจุกดาวเปิดแล้ว ดาวต่างๆ ในกระจุกดาวลูกไก่จะไม่สามารถดำรงระดับแรงดึงดูดระหว่างกันได้ตลอดไป ดาวสมาชิกบางดวงจึงอาจหลุดออกไปจากขอบเขตของกระจุกดาวขณะที่บางดวงถูกดึงเข้าใกล้กันมากขึ้น ผลจากการคำนวณแสดงให้เห็นว่า กระจุกดาวจะแยกออกจากกันไปภายในเวลาประมาณ 250 ล้านปี โดยที่ปฏิกิริยาแรงโน้มถ่วงกับเมฆโมเลกุลยักษ์และแขนกังหันของดาราจักรจะช่วยเร่งให้มันแยกออกจากกันเร็วขึ้น
กลุ่มก๊าซสะท้อนแสง
จากการสังเกตการณ์ภายใต้สภาวะควบคุมอันยิ่งยวด พบร่องรอยของกลุ่มก๊าซเรืองรองรอบ ๆ กระจุกดาว กลุ่มก๊าซนี้เรียกว่า เนบิวลาสะท้อนแสง ซึ่งเกิดขึ้นจากการสะท้อนแสงของฝุ่นในอวกาศกับแสงสีน้ำเงินของดาวฤกษ์อายุเยาว์ที่ร้อนจัด
แต่เดิมนักดาราศาสตร์เคยเชื่อว่า ฝุ่นเหล่านี้เป็นเศษที่หลงเหลืออยู่จากการก่อตัวของกระจุกดาว แต่เนื่องจากการประเมินอายุของกระจุกดาวนี้ที่ประมาณ 100 ล้านปี ฝุ่นส่วนใหญ่น่าจะกระจัดกระจายออกไปเสียหมดแล้วจากผลของแรงดันการแผ่รังสี ดังนั้นอาจเป็นไปได้ว่ากระจุกดาวนี้เคยเคลื่อนผ่านย่านที่มีฝุ่นมากในสสารระหว่างดาว
ผลจากการศึกษาพบว่าฝุ่นเหล่านี้เป็นต้นเหตุของเนบิวลาสะท้อนแสงซึ่งมีการกระจายตัวอย่างไม่สม่ำเสมอ ลักษณะค่อนข้างหนาแน่นเป็น 2 ระดับชั้นตามแนวของการมองเห็นกระจุกดาว ชั้นของฝุ่นนี้อาจเกิดขึ้นจากการชะลอความเร็วเนื่องมาจากแรงดันการแผ่รังสีเมื่อฝุ่นเคลื่อนผ่านดาวฤกษ์ต่างๆ
เรื่องเล่าในตำนานและวัฒนธรรมพื้นบ้าน
การที่กระจุกดาวลูกไก่สามารถมองเห็นในท้องฟ้ายามค่ำคืนได้อย่างเด่นชัด จึงเป็นที่รู้จักในแทบทุกวัฒนธรรมทั่วโลกนับแต่อดีตกาล ชาวไทยเราเรียกว่า ดาวลูกไก่ หรือ ดาวกฤติกา ชาวญี่ปุ่นเรียก ซุบารุ ชาวจีนเรียก เหม่าซิ่ว (昴宿; หรือกลุ่มดาวคนผมดก) ส่วนชาวพื้นเมืองในหมู่เกาะบอร์เนียวเรียกว่า บิตังสโกระ ในพระคัมภีร์ไบเบิลยังมีการเอ่ยถึงดาวกลุ่มนี้โดยเรียกชื่อว่า คิมา (Khima) ในวัฒนธรรมอาหรับซึ่งเป็นนักดูดาวมาแต่โบราณ เรียกชื่อดาวกลุ่มนี้ว่า อัล-ทูเรย์ยา (الثريا; al-Thurayya)
แต่ชื่อของกระจุกดาวในทางดาราศาสตร์จะเรียกชื่อในภาษาอังกฤษ ซึ่งตั้งชื่อกลุ่มดาวนี้ตามตำนานกรีก กล่าวคือ ดาวเหล่านี้เป็นตัวแทนของหญิงสาวเจ็ดพี่น้องแห่งไพลยาดีส ขณะที่ตำนานชาวไวกิงบอกว่าดาวเหล่านั้นคือแม่ไก่ทั้งเจ็ดตัวของเฟรย์ยา ชื่อของกระจุกดาวในภาษาโบราณของทางยุโรปหลายๆ แห่งจะมีความหมายว่า แม่ไก่กับลูกไก่ ซึ่งคล้ายคลึงกับตำนานของไทย
นิทานดาวลูกไก่ในตำนานไทยเล่าว่า มีตายายคู่หนึ่งอาศัยอยู่ในป่า วันหนึ่งมีพระธุดงค์ผ่านมา คิดจะหาอาหารไปถวาย แต่เนื่องจากอยู่ในป่าไม่มีอาหารดีๆ จึงหารือกันจะฆ่าไก่ที่เลี้ยงไว้เพื่อไปทำอาหารถวาย แม่ไก่ได้ยินก็สั่งเสียลูกไก่ทั้งหกตัวให้รักษาตัวให้ดี ตัวเองต้องแทนคุณตายายที่เลี้ยงดูมา เมื่อถึงเวลาตายายฆ่าแม่ไก่ ลูกไก่ก็กระโดดเข้าเตาไฟตายตามแม่ไปด้วย เทพยดาเห็นแก่ความกตัญญู จึงให้แม่ไก่และลูกไก่ทั้งหมดขึ้นไปเป็นดาวอยู่บนฟ้าเพื่อเตือนใจคน
ในยุคสำริดของยุโรป ชาวยุโรปบางส่วนเช่นชาวเคลต์หรือวัฒนธรรมอื่นก่อนหน้านั้น เชื่อว่ากระจุกดาวนี้เกี่ยวข้องกับความอาลัยและงานศพ ในอดีตจะมีงานเทศกาลช่วงวันระหว่างวันศารทวิษุวัตจนถึงวันเหมายัน (ดู วันฮัลโลวีน หรือวันแห่งจิตวิญญาณ) เป็นเทศกาลเพื่อระลึกถึงผู้วายชนม์ กระจุกดาวนี้จะเริ่มปรากฏบนท้องฟ้าด้านตะวันออกหลังจากตะวันลับขอบฟ้า เหตุนี้กระจุกดาวลูกไก่จึงมักให้ความรู้สึกถึงน้ำตาและความเศร้าโศก
การปรากฏของดวงดาวบนฟ้ามักใช้เป็นจุดสำคัญเพื่อกำหนดระยะเวลาตามปฏิทินของมนุษย์ในสมัยก่อน การปรากฏบนฟ้าของกระจุกดาวลูกไก่ (ประมาณเดือนมิถุนายน) ถือเป็นการขึ้นปีใหม่สำหรับชาวมาวรีในนิวซีแลนด์ ซึ่งเรียกกระจุกดาวนี้ว่า มาตาริกิ (แปลว่าดวงตาดวงเล็ก ๆ ) มีวันหยุดลักษณะคล้ายกันนี้สำหรับชาวฮาวายด้วย เรียกว่าวัน Makaliʻi ชาวแอสแตคโบราณในเม็กซิโกและอเมริกากลางมีปฏิทินของพวกเขาที่อ้างอิงตามกระจุกดาวลูกไก่ โดยเริ่มนับปีใหม่เมื่อพวกนักบวชมองเห็นดาวเรียงเด่นปรากฏขึ้นบนฟากฟ้าตะวันออก ก่อนที่แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์จะลับหายไป ชาวแอสแตคเรียกกระจุกดาวนี้ว่า Tianquiztli (แปลว่า "ตลาด")
สร้อยฟ้า
สร้อยฟ้า สามารถหมายถึง
หวง เจ้าสือ
หวงเจ้าสือ (จีน :黃造時; พินอิน :Wong Cho Si; กวางตุ้ง :Huang Zao shi; อังกฤษ :Marylinn Wong) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "มารีลีน หวง" เป็นอดีตนักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่เคยเป็นที่รู้จักทั่วเอเชียในระยะเวลาสั้นๆ ในช่วงต้นยุค 80s บทบาทที่เป็นที่จดจำมากที่สุดของเธอคือการรับบท “องค์หญิงหัวจึง” ในละครกำลังภายในจากวรรณกรรมสุดคลาสสิกของกิมย้งเรื่อง มังกรหยกภาค 1 (เวอร์ชันองเหม่ยหลิง-หวงเย่อหัว)
เธอก้าวเข้าสู่วงการบันเทิง โดยการเป็นนักเรียนการแสดงรุ่นที่ 8 ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังจากนั้นก็เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงและมีผลงานทั้งในจอแก้วและจอเงิน จนได้มีโอกาสร่วมแสดงในเรื่อง "อุ้ยเสี่ยวป้อ" tales of a eunuch (1983) เวอร์ชันของชอว์บราเดอร์ เมื่อปีพ.ศ. 2526
จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2528 เธอได้ลาออกจากสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ไปเป็นนักแสดงให้กับ สถานีโทรทัศน์เอทีวี แต่กลับไม่ค่อยเป็นที่นิยม หลังจากนั้น ทั้งชื่อเสียงและผลงานของเธอต่างก็ค่อย ๆ เลือนหายไป จนแทบจะไม่เห็นผลงานการแสดงของเธออีกเลย จนหมดยุค80s เธอได้ออกจากธุรกิจการแสดงและย้ายไปอยู่ไน ลอนดอน ประเทศ อังกฤษ ในปีพ.ศ. 2541
ประวัติ
หวงเจ้าสือ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2506 ที่ฮ่องกงในครอบครัวนักแสดงละครวิทยุเก่า เมื่ออายุ17 ปี เธอเรียนจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายและได้ไปสมัครเรียนทางด้านการแสดงของค่ายสถานีโทรทัศน์ทีวีบีในรุ่นที่ 8 โดยนักแสดงที่เรียนในรุ่นเดียวกันมี ทัง เจิ้นเยี่ย เฉินหมิ่นเอ๋อ โจวซิ่วหลัน เหลียงเจียหัว เป็นต้น หลังจากเรียนจบการแสดงแล้วเธอก็เริ่มอาชีพนักแสดง โดยเริ่มแสดงกับบทบาทเล็ก ๆ ในผลงานละครชิ้นแรกคือเรื่อง "เดชเซียวฮื่อยี้" (绝代双骄 The Twins 1979) ในปีพ.ศ. 2522 ซึ่งนำแสดงโดย หวังเหยินเซิง สือซิว หวง ซิ่งซิ่ว หมีเซียะ และ เฉิน อวี้เหลียน
ผลงานของเขา ได้แก่ "430 Shuttle Machine", "Legend of Condor Heroes", "Wulin Family", "จักรพรรดิแห่งแรกของฉิน", "ตำนานแม่มดดำขาว" และ "วีรบุรุษแห่งเวลา"
ละครโทรทัศน์ค่าย（สถานีโทรทัศน์ทีวีบี）
(ปีพ.ศ. 2522) (ปีพ.ศ. 2524) (ปีพ.ศ. 2525) (ปีพ.ศ. 2526) (ปีพ.ศ. 2527) (ปีพ.ศ. 2528)
ละครโทรทัศน์ค่าย สถานีโทรทัศน์เอทีวี）
(ปีพ.ศ. 2529) (ปีพ.ศ. 2530)
ละครโทรทัศน์ไต้หวันค่าย（RTHK）
(ปีพ.ศ. 2530)
ภาพยนตร์
(ปีพ.ศ. 2524) (ปีพ.ศ. 2525) (ปีพ.ศ. 2526) (ปีพ.ศ. 2527) (ปีพ.ศ. 2531) (ปีพ.ศ. 2535) (ปีพ.ศ. 2536)
รินโนจิ
สถานที่แห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 766 โดยพระ โชโด โชนิง (735–817) เนื่องจากความโดดเดี่ยวทางภูมิศาสตร์ลึกลงไปในภูเขาของญี่ปุ่นในไม่ช้าสถานที่แห่งนี้จึงดึงดูดพระสงฆ์ชาวพุทธคนอื่น ๆ เพื่อค้นหาความสันโดษและยังถือว่าเป็นฐานที่สำคัญสำหรับการฝึกฝนพระนักบวชนิกายเท็นได
ร่วมกับ ศาลเจ้านิกโกโทโช และ ศาลเจ้านิกโกฟูตาราซัง เป็น ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกโลก จาก ยูเนสโก พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างของศาลเจ้า 42 แห่งที่ได้รับการเสนอชื่อ
นอกจากนี้ที่รินโนจิยังเป็นที่ตั้งสุสานของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ของ รัฐบาลเอโดะ
เกมการศึกษา
เกมการศึกษา (Educational game) เป็นเกมที่ออกแบบโดยมีการศึกษาเป็นจุดมุ่งหมาย เกมทุกประเภทสามารถนำมาใช้ในการจัดการศึกษาได้ อย่างไรก็ตามเกมการศึกษาเป็นเกมที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อเรียนรู้เนื้อหาวิชา ขยายมโนทัศน์ เสริมพัฒนาการ เข้าใจเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมหรือช่วยให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ทักษะระหว่างเล่นเกม ประเภทของเกมที่ใช้มีทั้งเกมกระดาน เกมการ์ดและวีดีโอเกม ด้วยผู้สอน รัฐบาลและผู้ปกครองตระหนักถึงความต้องการทางจิตวิทยาและประโยชน์ที่ได้รับจากเกมในการจัดการเรียนรู้ เครื่องมือทางการศึกษานี้จึงกลายเป็นกระแสหลักของการศึกษา เกมเป็นการเล่นเชิงปฏิสัมพันธ์ที่ช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจเป้าหมาย กฎ การปรับตัว การแก้ปัญหา การมีปฏิสัมพันธ์ ซึ่งเกมการศึกษานี้ช่วยสร้างความพึงพอใจในการเรียนรู้โดยช่วยให้ผู้เรียนสนุก มีส่วนร่วม มีแรงบันดาลใจและเกิดสภาวะทางอารมณ์ต่าง ๆ ระหว่างการเรียนรู้ผ่านการเล่นได้
ใบไม้สีทอง
ใบไม้สีทอง หรือ ย่านดาโอ๊ะ เป็นไม้เถาขนาดใหญ่ ใบอ่อนมีมีขนสีน้ำตาลแดง หรือขนสีทองแดงซึ่งเป็นที่มาของชื่อ เป็นพืชถิ่นเดียวพบเฉพาะในเขตจังหวัดปัตตานี นราธิวาส และยะลา เป็นไม้ถิ่นเดียวของไทย พบครั้งแรกโดย ดร.ชวลิต นิยมธรรม ที่น้ำตกบาโจ จังหวัดนราธิวาส
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ใบไม้สีทองเป็นไม้เลื้อย มีลำต้นเป็นเถาขนาดใหญ่ เติบโตโดยการเกาะเลื้อยพันขึ้นไปผลิใยคลุมเรือนยอดของต้นไม้ใหญ่ในป่า สูงถึง 30 เมตร ใบรูปหัวใจ ปลายใบรูปหัวใจกลับ กว้าง 10 ซม.ยาว 18 ซม. ผิวใบมีขน ละเอียดคล้าย กำมะหยี่สีทองหรือสีเหลืองเคลือบสีเงินปกคลุม ใบมีสองชนิด คือกลุ่มใบสีเขียวทำหน้าที่สังเคราะห์แสงและกลุ่มใบสีทองซึ่งบริเวณปลายกิ่งขณะยังเป็นใบอ่อนมีสีม่วงแล้วค่อยๆเปลี่ยนเมื่อใบแก่ขึ้นเป็นลำดับจนกระทั่งใบแก่เต็มที่จะเป็นสีคล้ายสีทองแดงระยะสุดท้ายจะเปลี่ยนเป็นสีเงินแล้วจะทิ้งใบ ระยะที่จะเห็นใบเป็นสีทองชัดเจนในช่วงเดือน มิถุนายน -กรกฎาคม ของทุกปี ต้นที่ปรากฏใบสีทองต้องมีอายุมากกว่า 5 ปี ดอกสีขาวเกิดเป็นช่ออยู่บริเวณปลายกิ่ง ลักษณะคล้าย ดอกเสี้ยว เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 ซม. ช่อหนึ่งๆ มี ตั้งแต่ 10 ดอกขึ้นไปมีกลิ่นหอม ออกดอกประมาณเดือน ตุลาคม - กุมภาพันธ์ ผลเป็นฝักแบบคล้ายฝักดาบ ยาว 23 ซม. กว้าง 6 ซม. มีขนสีน้ำตาลแดงคล้ายกำมะหยี่ปกคลุม หนึ่งฝักมี ประมาณ 4-6 เมล็ด
เปิดฉากล่า นักฆ่ากระสุนโลกันตร์
เปิดฉากล่า นักฆ่ากระสุนโลกันตร์ สร้างโดยประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2550 ผู้เขียนบทภาพยนตร์โดย Brett A. Hart และ Jeff O'Brien
ทากาสึกาซะ ทากาโกะ
ทากาสึกาซะ ทากาโกะ (鷹司孝子, เดือน 5 1602 - 6 เดือน 8 เอ็งโป ที่ 2 (11 กรกฎาคม 1674) ) เป็น เซอิชิตสึ หรือภรรยาเอกของ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 แห่ง รัฐบาลเอโดะ. มีฉายาทางธรรมว่า ฮงริอิง (本理院). บิดาของนางคือ ทากาสึกาซะ โนบูฟูซะ (鷹司信房) จาก ตระกูลทากาสึกาซะ ส่วนมารดาของนางคือ ซาสะ เทรูโกะ (佐々輝子) และมีศักดิ์เป็นป้าของ ทากาสึกาซะ โนบูโกะ (鷹司信子) ภรรยาเอกของ โทกูงาวะ สึนาโยชิ โชกุนคนที่ 5
เดือน 8 ปี เก็นนะ ที่ 9 ค.ศ. 1623 โชกุนอิเอมิตสึขึ้นปกครอง เอโดะ ปีถัดมาคือปี คันเอ ค.ศ. 1624 ทากาโกะได้สมรสกับโชกุนอิเอมิตสึแต่ไม่มี บุตร-ธิดา ด้วยกัน กระทั่งปี เคอัง ที่ 4 ค.ศ. 1651 อดีตโชกุนอิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรม ทากาโกะจึงได้ปลงผมออก บรรพชา จนกระทั่งถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1674
ชาวคีร์กีซ
ชาวคีร์กีซ (Kyrgyz Kyrghyz หรือ Kirghiz) เป็นคนชาติพันธุ์เติร์กกลุ่มหนึ่ง เป็นคนพื้นเมืองของเอเชียกลาง โดยมากอยู่ในคีร์กีซสถาน
นิรุกติศาสตร์
มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของการใช้คำว่า "คีร์กีซ" เป็นชาติพันธุนาม เอกสารหลายชิ้นระบุว่า คำนี้เกิดจากคำว่า "กีร์ก" (kyrk) ซึ่งในภาษาเติร์กต่าง ๆ แปลว่า "สี่สิบ" ส่วน -อีซ (iz) เป็นคำปัจจัยโบราณที่แสดงพหูพจน์ ฉะนั้น "กีร์ก-อีซ" หรือ "กีร์กีซ" (Kyrgyz) มีความหมายตามตัวอักษรว่า "กลุ่มชนเผ่าทั้ง 40" แต่อาจมีความหมายอื่นว่า "ไม่มีวันตาย" "ดับไม่ได้" "อมตะ" "พิชิตไม่ได้" หรือ "ปราบไม่ได้" นอกจากนี้ ยังมีความเกี่ยวข้องกับวีรบุรุษในมหากาพย์ชื่อ มนัส ซึ่งตามเรื่องปรัมปราเกี่ยวกับต้นกำเนิด มนัสเป็นผู้สร้างเอกภาพให้แก่ทั้ง 40 เผ่าเพื่อต่อต้านชาวคีตัน แต่เรื่องปรัมปราคู่แข่งบันทึกเมื่อ ค.ศ. 1370 ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิงชื่อ หยวนสื่อ (元史) หรือ ประวัติศาสตร์หยวน กลับได้เล่าถึงผู้หญิง 40 คนที่มีทุ่งหญ้ากว้างใหญ่เป็นมาตุภูมิ
การบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของชื่อชาติพันธุ์คีร์กีซปรากฏอยู่ในการถอดเสียงในเอกสารจีนโบราณ ได้แก่ "เก๋อคุน" (鬲昆, ภาษาจีนเก่า: *k.reg-ku:n, เกรกกูน) และ "เจียนคุน" (堅昆, จีนเก่า: *ki:n-ku:n, กีนกูน) ทั้งสองนี้ชี้ให้เห็นว่า ชื่อชาติพันธุ์เดิมคือ "กิรกุร" และ/หรือ "กิรกฺวิน" (*kirkur ~ kirgur และ/หรือ *kirkün) ซึ่งอาจมีความหมายว่า "ชาวทุ่งหญ้า" หรือ "ชาวหุนจากทุ่งหญ้า" (渾) การถอดเสียงอีกแบบหนึ่งได้แก่ "เจี๋ยกู่" (結骨, ภาษาจีนยุคกลาง: *kέt-kwət, แกดเกวิด) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเสียงเดิมคือ "กิรกุต" (*kirkut / kirgut) แต่พอถึงสมัยจักรวรรดิมองโกล ความหมายของคำว่า "กิรกุน" (*kirkun) ก็ถูกลืมเลือนไป ซึ่งเห็นได้จากความแตกต่างในการอ่านคำนี้ในฉบับย่อต่าง ๆ ของ ประวัติศาสตร์หยวน นอกจากนี้ นักวิชาการชาวจีนภายหลังได้ถอดเสียงชื่อชาติพันธุ์คีร์กีซต่างกัน ได้แก่ "เหอกู่" (紇骨) "เหอกู่ซือ" (紇扢斯) และ "จฺวีอู้" (居勿) จากนั้นในสมัยจักรพรรดิถังอู่จงแห่งราชวงศ์ถัง คำว่า "เสียเจี๋ยซือ" หรือ "สฺยาจฺย๋าซือ" (黠戛斯) ได้กลายเป็นคำเรียกชาวคีร์กีซ โดยเชื่อกันว่าคำว่า "เสียเจี๋ยซือ" แปลว่า "หัวเหลืองและหน้าแดง"
ในศตวรรษที่ 18 และ 19 นักเขียนชาวยุโรปได้ใช้ "Kirghiz" เป็นการสะกดชื่อเรียกทั้งชาวคีร์กีซและชาวเติร์กจากทิศเหนืออื่น ๆ อีกหลายกลุ่ม เช่น ชาวคาซัค การสะกดแบบนี้เป็นการถอดอักษรจากคำว่า "киргизы" (กีรกีซี) ในภาษารัสเซียเป็นอักษรละติน เมื่อมีความจำเป็นในการแยกแยะกลุ่มชาติพันธุ์อย่างชัดเจน ก็มีชื่อเรียกชาติพันธุ์ใหม่เกิดขึ้น ชาวคีร์กีสจึงมีชื่อใหม่ว่า "การา-คีร์กีซ" (Kara-Kirghiz อันแปลตามตัวอักษรว่า "คีร์กีซดำ" ซึ่งมาจากสีดำของเต็นท์ของชาวคีร์กีซ) ส่วนชาวคาซัคมีชื่อใหม่ว่า "ไกซัก" (Kaisak) หรือ "กีร์กีซ-กาซัก" (Kirghiz-Kazak)
คำสั่งของฝ่ายบริหาร
ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาตราคำสั่งของฝ่ายบริหาร (executive order) เพื่อช่วยเจ้าพนักงานและหน่วยงานของฝ่ายบริหารจัดการปฏิบัติการภายในรัฐบาลกลางเอง คำสั่งของฝ่ายบริหารมีผลทางกฎหมายสมบูรณ์เมื่อได้รับอนุญาตจากฝ่ายนิติบัญญัติซึ่งรัฐธรรมนูญมอบอำนาจโดยตรงแก่ฝ่ายบริหาร หรือทำตามที่รัฐบัญญัติซึ่งมอบอำนาจดุลยพินิจบางส่วนแก่ประธานาธิบดีอย่างชัดเจน (กฎหมายที่ออกตามอำนาจที่ได้รับมอบหมาย)
คำสั่งของฝ่ายบริหารอยู่ภายใต้บังคับแห่งการพิจารณาทบทวนโดยศาล เฉกเช่นบทกฎหมายและข้อบังคับของสภานิติบัญญัติซึ่งหน่วยงานรัฐบาลประกาศใช้ และอาจถูกตีตกได้หากศาลพิเคราะห์แล้วว่าบทกฎหมายหรือรัฐธรรมนูญไม่สนับสนุน การริเริ่มนโยบายสำคัญต้องอาศัยการเห็นชอบจากฝ่ายนิติบัญญํติ แต่คำสั่งของฝ่ายบริหารมีอิทธิพลสำคัญเหนือกิจการภายในของรัฐบาล โดยตัดสินใจว่าจะบังคับใช้กฎหมายอย่างไรและมากระดับใด การจัดการกับภาวะฉุกเฉิน การทำสงครามและโดยรวมเป็นการปรับตัวเลือกนโยบายในการนำบทกฎหมายกว้างไปปฏิบัติ
ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 44
ซูเปอร์โบวล์ครั้งที่ 44 (Super Bowl XLIV) เป็นการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอล NFL นัดตัดสินในฤดูกาล 2010 เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์เนชันแนลฟุตบอลคอนเฟอเร็นซ์ (NFC) นิวออร์ลีนส์ เซนต์ส กับแชมป์อเมริกันฟุตบอลคอนเฟอเร็นซ์ (AFC) อินดีแอนาโพลิส โคลทส์ เกมนี้จะจัดในวันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ที่สนามSun Life Stadium ในเมืองMiami Gardens, Florida โดยทีมกรีนเบย์แพ็กเกอร์ส เอาชนะ ทีมอินดีแอนาโพลิส โคลทส์ ในคะแนน 31–17 ซึ่งเป็นชัยชนะครั้งแรกของซูเปอร์โบวล์
การถ่ายทอดสดของเกมใน CBS ทำให้เข้าถึงผู้ชมในสหรัฐอเมริกาโดยเฉลี่ยประมาณ 106.5 ล้านคน ทำให้ซูเปอร์โบวล์มีคนดูมากที่สุด ในช่วงร้องเพลงชาติซึ่งร้องโดย แคร์รี อันเดอร์วูด และการแสดงช่วงพักครึ่งโดยวงร็อกชาวอังกฤษ เดอะฮู
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่มอสโก"
เหรียญ "สำหรับการป้องกันที่มอสโก" (Медаль «За оборону Москвы») เป็นเหรียญที่ระลึกจากการสู้รบที่กรุงมอสโกในสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ระเบียบการมอบเหรียญได้รับการแก้ไขเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 1980 ตามประกาศจากคณะกรรมการบริหารสูงสุดของสหภาพโซเวียตของสหภาพโซเวียตเลขที่ 2523-X
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยในวงกลมมีรูปกลุ่มทหารโซเวียตขึ้นรถถังที-34 ผ่าน monument to Minin and Pozharsky, หอคอยเครมลิน เหนือกำแพงเครมลิน มีรูปโดมของอาคาร Senate building พร้อมกับ ธงชาติสหภาพโซเวียตที่โบกสะพัต ในท้องฟ้ามีเครื่องบินรบ 5 ลำบินอยู่ และ มีอักษรในขอบครึ่งวงกลมบนเขียนว่า "สำหรับการป้องกันที่มอสโก" («ЗА ОБОРОНУ МОСКВЫ») และมีรูปดาวห้าแฉกและช่อมะกอกอยู่ตรงกลางขอบครึ่งวงกลมล่าง ด้านหลังของเหรียญมีรูปค้อนเคียวและอักษรที่เขียนว่า "เพื่อสำหรับมาตุภูมิโซเวียต" («ЗА НАШУ СОВЕТСКУЮ РОДИНУ»)
ออรันดา
ออรันดา (Oranda) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่งที่เกิดจากการนำปลาทองสายพันธุ์ริวกิ้น และสายพันธุ์หัวสิงห์มาผสมกัน จัดเป็นปลาทองอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างมาก และมีประวัติสายพันธุ์ที่ยาวนาน
ประวัติ
ออรันดา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า ออรันดา ชิชิงะชิระ (オランダシシガシラ) ซึ่งแปลได้ว่า "ปลาทองหัวสิงห์ดัตช์" ออรันดาเกิดขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นเป็นผู้เพาะพันธุ์สำเร็จขึ้นเป็นชาติแรก สันนิษฐานว่าเกิดขึ้นในราวศตวรรษที่ 18 และแพร่หลายในต้นศตวรรษที่ 19 ออรันดาเป็นปลาทองที่มีลำตัวค่อนข้างยาว ส่วนหน้าไม่แหลมเหมือนปลาทองริวกิ้น มีจุดเด่น คือ ครีบทุกครีบค่อนข้างยาว หางอ่อนช้อยเป็นพวงยาว มีความพริ้วไหวงดงามเมื่อเมื่อสะบัดว่ายน้ำ
เหตุที่ได้ชื่อว่า "ออรันดา" สันนิษฐานว่า ชาวโปรตุเกสที่เดินทางมาค้าขายยังประเทศญี่ปุ่นอาจจะเอาลักษณะทรงผมที่ไว้ยาวแล้วมวนเป็นลอนหรือฟูประกอบกับเครื่องแต่งกายของขุนนางชาวดัตช์ มาตั้งเป็นชื่อสายพันธุ์ (ทำนองเดียวกับปลากัดจีนของไทย) แต่ก็มีบางข้อมูลกล่าวว่าประเทศฮอลแลนด์ หรือ ฮอลันดา เป็นประเทศแรกที่เพาะพันธุ์ขึ้นสำเร็จ ซึ่งมีการนำเข้าปลาทองสายพันธุ์ต่าง ๆ ไปเลี้ยงในทวีปยุโรปตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16
สำหรับในประเทศไทย ปลาทองเริ่มเข้ามาในช่วงอาณาจักรกรุงรัตนโกสินทร์ ออรันดาก็อาจเป็นหนึ่งในนั้น แต่เริ่มมีการเพาะขยายพันธุ์อย่างจริงจังเมื่อราว พ.ศ. 2500
การจัดแบ่งโครงสร้าง
ออรันดาอาจแบ่งออกได้เป็น 3 แบบ ตามลักษณะโครงสร้าง คือ thumb|ออรันดาเรดแคป หรือ ตันโจ (丹頂) thumb|ออรันดายักษ์
และยังอาจแบ่งออรันดาออกเป็นสายพันธุ์ย่อย ๆ ได้อีกตามลักษณะของหัวและสี เช่น ออรันดาปักกิ่ง, ออรันดาเรดแคป (ตันโจ), ออรันโดอาร์ปาเช, ออรันดาดำ, ออรันดาห้าสี และออรันดาเกล็ดข้าวโพด ที่เกล็ดทั้งลำตัวจะเป็นสีส้มและมีขอบเกล็ดเป็นสีขาว นับเป็นสายพันธุ์ใหม่ที่เพาะขึ้นมาได้ เป็นต้น
มาตรฐานสายพันธุ์
โดยทั่วไป ออรันดาต้องมีรูปร่างลักษณะความกว้างของลำตัว (มองจากด้านข้าง) ต้องไม่น้อยกว่า 2/3 เท่าของความยาวลำตัว ครีบหลังตั้งตรงไม่หัก หรือโค้งงอ ครีบต่าง ๆ เป็นครีบคู่ ส่วนครีบทวารจะเป็นครีบเดี่ยวหรือครีบคู่ก็ได้ แต่ต้องไม่บิดงอผิดรูปทรง หางควรมีความยาวไม่น้อยไปกว่า 3/4 เท่าของความยาวลำตัว หางไม่หักคดงอหรือพับ ปลายหางเป็นสี่แฉกแยกออกจากกัน แต่หากเป็นออรันดาสั้น หรือออรันดาปักกิ่ง เนื้อใบหางค่อนข้างจะบางเพราะเป็นปลาที่เพาะเอาจำนวน ไม่ได้เน้นในเชิงการพัฒนามากนัก
กล้วยไม้ดิน
กล้วยไม้ดิน (Ground orchid,) เป็นสกุลหนึ่งของพืชในวงศ์กล้วยไม้ พืชในสุกลนี้เป็นญาติกับพืชสกุล Acanthephippium, Bletia, Calanthe, และ Phaius
โดยทั่วไปมีถิ่นอาศัยในบอร์เนียว, ประเทศออสเตรเลีย และ หมู่เกาะโซโลมอน
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 – รุ่น เวลเตอร์เวท ชาย
ตารางการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็น เวลาบราซิเลีย (UTC−3).
การกวดวิชา
ในแวดวงศึกษาศาสตร์ การกวดวิชา (หรือการติว/การท่องสอบ) เป็นการพยายามจดจำข้อมูลปริมาณมากในเวลาน้อยอย่างอุกอาจ นักเรียนมักใช้วิธีกวดวิชาเพื่อเตรียมสอบเพื่อให้ได้ผลสอบที่ดีขึ้นในเวลาสั้นๆ ในระยะยาวแล้ว นักศึกษาศาสตร์ไม่แนะนำวิธีดังกล่าวเพราะว่าพยายามจำจดเนื้อหาในเวลาสั้นๆจะทำให้ลืมเนื้อหาเร็วขึ้นและไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจในระยะยาว ในกวดวิชาได้ถือว่าเป็นส่วนสำคัญของสังคมไทยไปแล้วโดยมีโรงเรียนกวดวิชาเป็นจำนวนมาก ไม่เฉพาะแต่นักเรียนที่กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัย การกวดวิชาเพื่อสอบเข้ารับราชการหรือรับตำแหน่งอื่นๆก็มี
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1990
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1990 (1990 FIVB Volleyball World League) เป็นครั้งที่ 1 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ ซึ่งมีทีมเข้าร่วมทั้งหมด 8 ประเทศ เริ่มแข่งขันระหว่างวันที่ 27 เมษายน – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 สำหรับในรอบสุดท้ายจัดขึ้นในโอซะกะ, ประเทศญี่ปุ่น
การกวดวิชา
สถานการณ์ที่พบการกวดวิชา
การกวดวิชาพบมากก่อนการสอบในระยะเวลาสั้นๆ บางครั้ง นักเรียนอาจเลือกที่จะอ่านหนังสือท่องสอบเพียงแค่คืนเดียวก่อนการสอบ ในต่างประเทศ โดยเฉพาะในเครือจักรภพ มีการกวดวิชาหรือท่องหนังสืออย่างหนักในช่วงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการสอบ (revision week) ในประเทศไทย มีการกวดวิชาตามโรงเรียนกวดวิชาทั่วไปตลอดทั้งปี นอกจากนี้ยังมีการจ้างครูสอนพิเศษมากวดวิธีตามบ้านหรือสถานที่ต่างๆทั่วไป ผู้ปกครองอาจกวดวิชาให้บุตรหลานตนเอง นักเรียนก็อาจจะ "ติวสอบ" ตัวเองในช่วงก่อนการสอบสำคัญ เช่นการสอบเพื่อคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษา
การกวดวิชาในรูปแบบของวิธีการเรียน
ในหนังสือ 'คำสาบของการศึกษา (The Curse of Education)' โดย H.E. Gorst การมีการกล่าวว่าการกวดวิชาหากทำไปพร้อมกับการเรียนอย่างสม่ำเสมอจะส่งผลที่ไม่ดีไม่แย่
ถึงแม้ว่าการกวดวิชาจะไม่ใช่วิธีเรียนที่ได้รับคำแนะนำแต่การกวดวิชาก็พบเห็นได้มากขึ้นเรื่อยๆเมื่อนักเรียนหรือนักศึกษาได้รับแรงกดดันให้เรียนดีในระดับมัธยมศึกษาและอุดมศึกษา แรงกดดันด้านต่างๆ เช่นการที่นักเรียนต้องร่วมกิจกรรมมากมายนอกหลักสูตรหรือการที่ผู้เรียนมีภาระหน้าที่อื่นๆด้วยนั้น ส่งผลให้การกวดวิชาเป็นที่แพร่หลายมากขึ้น การกวดวิชาหรือการท่องหนังสือสอบจึงเป็นวิธีที่ใช้บ่อยในการเตรียมสอบหรือการวัดผลอื่นๆ
ในการเรียนของนักเรียนมัธยม การกวดวิชาคือการท่องจำหรือหาสูตรลัดในการทำข้อสอบในเวลาสั้นๆ เหตุที่ต้องกวดวิชาเป็นเพราะว่าบริหารจัดการเวลาไม่ดี ทั้งนี้ อาจมีสูตรลัดหรือวิธีจำที่สถาบันกวดวิชาพัฒนาใช้ได้ผลกับนักเรียนบางรายอีกด้วย
ไหมไทย หัวใจศิลป์
ไหมไทย หัวใจศิลป์ (08 มกราคม พ.ศ. 2511 —) เป็นนักร้องลูกทุ่งหมอลำชายที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศไทย มีผลงานเป็นที่รู้จัก อาทิ น้องมากับคำว่าใช่, ดาวมีไว้เบิ่ง, คนน่าฮักอกหักบ่คือ, ใจบ่มักดี ,รักสาวนครสวรรค์, แพ้รบสนามรัก, แม่ฮ้างมหาเสน่ห์,แยกทางเพราะห่างเหิน,คิดฮอดสาวฟังลำ,เหล้ากลมสุดท้าย ฯลฯ ได้รับฉายาว่า พระเอกใหญ่ และ ไมเคิล แจ็คสันเมืองอีสาน
ประวัติ
ไหมไทย หัวใจศิลป์ มีชื่อจริงว่า มนต์ชัย รักษาชาติ เป็นบุตรของมี และจูม รักษาชาติ มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่บ้านดอนสั้น ตำบลดอนมัน อำเภอประทาย จังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ที่บ้านหัวแฮด ตำบลธัญญา อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์
ไหมไทย เคยสมรสกับ มณีจันทร์ คำมูล มีบุตรหนึ่งคน และลงเอยด้วยการหย่าร้าง ต่อมาได้จดทะเบียนสมรสกับ วราพร เมืองนะศรี แต่หลังจากอยู่ด้วยกันเพียงสองปี วราพรก็เสียชีวิตลง ปัจจุบัน ไหมไทย สมรสกับ จันทร์นภา อินทร์โสภา ซึ่งขณะนั้นเธอเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 อายุ 16 ปี ซึ่งมีอายุห่างกับเขา 28 ปี เมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2555 ด้วยเธอมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับภรรยาคนที่สองที่เสียชีวิตไป
กรณีข่าวถูกจับหลังหมดสัญญากับทางแกรมมี่โกลด์
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 เมื่อเวลา 1.00 น. พ.ต.ท. พงษ์สวัส วงศ์วาน หน.ชุดปฏิบัติการพิเศษ สภ.เมืองพัทยา จ.ชลบุรี พร้อมด้วยกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจ และ นายเกียรติคุณ ทักษิณนุกูลวงศ์ MP. ของบริษัท อิพาเท้นท์ จำกัด เข้าทำการควบคุมตัวนายมนต์ชัย รักษาชาติ หรือ "ไหมไทย ใจตะวัน" นักร้องลูกทุ่งหมอลำชื่อดัง ขณะที่เจ้าตัวกำลังเล่นแสดงคอนเสิร์ต อยู่ที่ลานคอนเสิร์ตถนนพัทยาสาย ก่อนควบคุมตัวไปทำการสอบสวนยัง สภ.เมืองพัทยาเนื่องจากได้นำเพลงไปร้องโดยละเมิดลิขสิทธิ์เนื่องจากตนหมดสัญญาจากแกรมมี่โกลด์แล้ว เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556 แต่มีการประกันตัวออกมาแล้วโดยไหมไทยพูดว่า "ต้องขอโทษด้วยเนื่องจากตนเองรู้เท่าไม่ถึงการณ์"
ซูเปอร์ 2 ดาวรุ่ง ชุดที่ 1-4 (มกราคม - กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540)
ชุดที่ 1 ชุดที่ 2 ชุดที่ 3 ชุดที่ 4
สองสิงห์คะนองลำ (17 กุมภาพันธ์ 2554)
อัลบั้มพิเศษ สองสิงห์คะนองลำ เป็นโปรเจ็กพิเศษที่ทางค่ายเพลงได้ให้ มนต์แคน แก่นคูน ร้องคู่กับ ไหมไทย ใจตะวัน เป็นการรวมเพลงหมอลำยอดนิยมในวันนั้น กลับมาสร้างสีสันใหม่
รวมใจทุกคู่ แด่...ครูสลา ชุด ขอบคุณฟ้าที่ให้เจอ ขอบคุณเธอที่ให้ใจ (24 มีนาคม 2552)
อัลบั้มพิเศษ รวมใจทุกคู่ แด่...ครูสลา ชุด ขอบคุณฟ้าที่ให้เจอ ขอบคุณเธอที่ให้ใจ เป็นอัลบั้มที่นำบทเพลงจากปลายปากกาของ ครูสลา คุณวุฒิ มาขับร้องใหม่โดย 23 ศิลปิน มาร่วมถ่ายทอด 11 บทเพลงเพลงที่คนบอกว่าใช่ ซึ่งเป็นบทเพลงที่เคยโด่งดังในแบบฉบับศิลปินเดี่ยว กลับมาสร้างใหม่ ให้ร้องตามกันได้เป็นคู่ พร้อม 1 บทเพลงขึ้นมาใหม่ อีกหนึ่งบทเพลงคือ เพลง ขอบคุณเธอที่ให้ใจ
น้องๆ ร้องเพลงพี่ไมค์ (16 กันยายน 2553)
วางแผงในรูปแบบ : CD, VCD Karaoke , DVD Karaoke อัลบั้มพิเศษ น้องๆ ร้องเพลงพี่ไมค์ เป็นอัลบั้มที่นำเพลงเก่าของ ไมค์ ภิรมย์พร มาขับร้องใหม่โดยศิลปินลูกทุ่งชายรุ่นน้อง ของค่าย แกรมมี่ โกลด์ นำโดย ไผ่ พงศธร,พี สะเดิด,มนต์แคน แก่นคูน,ไหมไทย ใจตะวัน และ เสถียร ทำมือ ซึ่งอัลบั้มนี้มี 2 ชุด เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี เพลง ผู้อยู่เบื้องหลัง เพลงที่เปิด ทางช่อง แฟนทีวี เพลง ด้วยแรงแห่งรัก (รวมศิลปิน)
ตามฮอยอีสาน (26 กรกฎาคม 2555)
อัลบั้มพิเศษ ตามฮอยอีสาน เป็นการนำบทเพลงลูกทุ่งอีสานที่เคยโด่งดังและได้รับความนิยมในอดีตกลับมาถ่ายทอดใหม่ผ่านน้ำเสียงศิลปินเลือดอีสานทั้งหมด 6 ศิลปิน นำโดย ศิริพร อำไพพงษ์,ไหมไทย ใจตะวัน,ต่าย อรทัย,มนต์แคน แก่นคูน,ไผ่ พงศธร และ ข้าวทิพย์ ธิดาดิน และอัลบั้มชุดนี้ก็สร้างยอดขายสูงสุดของตึกแกรมมี่ในไตรมาสที่ 4
25 ปี แกรมมี่ โกลด์ 25 ปี แห่งความผูกพัน ฉันและเธอ (21 ตุลาคม 2563)
โปรเจกต์พิเศษ เนื่องในโอกาสครอบรอบ 25 ปี ก่อตั้งสังกัด แกรมมี่โกลด์ การรวมตัวครั้งสำคัญ องเหล่าศิลปินชั้นนำ สายเลือดแกรมมี่โกลด์ เพื่อยืนยันคำว่า 25 ปี แห่งความผูกพันฉันและเธอ 46 ศิลปิน ขับขาน 47 บทเพลงดัง ที่คัดสรรมาจากคลังเพลงเกือบ 3 หมื่น บทเพลง อยู่ร่วมด้วย ไมค์ ภิรมย์พร, ศิริพร อำไพพงษ์ เท่ห์ อุเทน พรหมมินทร์, อ๊อด โอภาส ทศพร, มนต์แคน แก่นคูน, ต่าย อรทัย, ไผ่ พงศธร, พรชัย วรรณศรี, เอกราช สุวรรณภูมิ, จอมขวัญ กัลยา, เอกพล มนต์ตระการ, ดวงจันทร์ สุวรรณี, กิตติศักดิ์ ไชยชนะ, แช่ม แช่มรัมย์, เสถียร ทำมือ, ไม้เมือง, ศร สินชัย, ดอกอ้อ ทุ่งทอง, ไหมไทย ใจตะวัน, เอิร์น สุรัตน์ติกานต์, จั๊กจั่น วันวิสา, แพรวา พัชรี, รัชนก ศรีโลพันธุ์, เอิ้นขวัญ วรัญญา, ข้าวทิพย์ ธิดาดิน, ก้านตอง ทุ่งเงิน, แสน นากา, เปาวลี พรพิมล, หญิงลี ศรีจุมพล, เต๋า ภูศิลป์, ลำยอง หนองหินห่าว, มีนตรา อินทิรา, มิ้วส์ อรภัสญาน์, ลำเพลิน วงศกร, เบลล์ นิภาดา, เบียร์ พร้อมพงษ์, ตรี ชัยณรงค์, เล้ง ศรันยกันย์, อิสร์ อิสรพงศ์, เวียง นฤมล, เจมส์ จตุรงค์, ส้ม พฤกษา, ฮาย ชุติมา, NAKED EYE และ แป้งร่ำ ศิวนารี
สี
สี (Color (ภาษาอังกฤษอเมริกัน) หรือ Colour (ภาษาอังกฤษเครือจักรภพ)) คือการรับรู้ความถี่ (ความกว้างคลื่นหรือความยาวคลื่น) ของแสง ในทำนองเดียวกันกับที่ระดับเสียง
มนุษย์สามารถรับรู้สีได้เนื่องจาก สีในโลกของเรารวม ๆ แล้วมีประมาณ 1,498 สี ทั่วโลกโครงสร้างอันละเอียดอ่อนของดวงตา ซึ่งมีความสามารถในการรับรู้แสงในช่วงความถี่ที่ต่างกัน การรับรู้สีนั้นขึ้นกับปัจจัยทางชีวภาพ (คนบางคนตาบอดสี ซึ่งหมายถึงคนคนนั้นเห็นสีบางค่าต่างจากคนอื่นหรือไม่สามารถแยกแยะสีที่มีค่าความอิ่มตัวใกล้เคียงกันได้ หรือแม้กระทั่งไม่สามารถเห็นสีได้เลยมาแต่กำเนิด), ความทรงจำระยะยาวของบุคคลผู้นั้นและผลกระทบระยะสั้น เช่น สีที่อยู่ข้างเคียง
บางครั้งเราเรียกแขนงของวิชาที่ศึกษาเรื่องของสีว่า รงคศาสตร์ วิชานี้จะครอบคลุมเรื่องของการรับรู้ของสีโดยดวงตาของมนุษย์, แหล่งที่มาของสีในวัตถุ, ทฤษฎีสีในวิชาศิลปะและฟิสิกส์ของสีในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า
ฟิสิกส์ของสี
สีในช่วงสเปกตรัมที่มองเห็น
สี, ความถี่, และพลังงานของแสง
แม่สี
แม่สี คือ สีที่นำมาผสมกันแล้วทำให้เกิดสีใหม่ ที่มีลักษณะแตกต่างไปจากสีเดิม แม่สีมีอยู่ 2 ชนิด คือ แม่สีวัตถุธาตุเป็นแม่สีที่นำมาใช้งานกันอย่างกว้างขวาง ในวงการศิลปะ วงการอุตสาหกรรม ฯลฯ
การผสมกันของสี
สีต่าง ๆ ที่เราเห็นสามารถเกิดจากการผสมกันของแม่สีเพียง 3 สีเท่านั้น โดยการผสมกันของสีนี้มีได้ 2 แบบคือ การผสมสีแบบบวก (additive color mixing) และการผสมสีแบบลบ (subtractive color mixing) James Clark Maxwell เป็นคนเสนอทฤษฎีการผสมสีแบบบวกโดยได้ฉายภาพจากฟิล์มพอสิทิฟขาวดำ 3 แผ่นที่ได้จากการถ่ายภาพโดยใช้แผ่นกรองแสงสีแดง เขียว และนำเงิน บังหน้ากล้องถ่ายภาพ การถ่ายภาพดังกล่าวทำให้ฟิล์มแต่ละแผ่นบันทึกเฉพาะแม่สีของแสงที่สะท้อนออกมาจากวัตถุเป็นน้ำหนักสีต่าง ๆ บนฟิล์มตามความเข้มแสงที่สะท้อนจากวัตถุ จากนั้นนำฟิล์มแต่ละแผ่นไปฉายด้วยเครื่องฉายที่มีแผ่นกรองแสง สีแดง เขียว และน้ำเงินบังอยู่ เมื่อแสงสามสีนี้ไปรวมกันบนจอภาพจะเกิดเป็นสีต่าง ๆ ขึ้นมาใหม่อีกมากมายจากการผสมสีของแสงทั้งสามในความเข้มต่าง ๆ กัน
หรือจอคอมพิวเตอร์และเราจะเรียกสีที่เกิดจากการผสมกันของแม่สีบวกว่าแม่สีรอง (secondary color) ซึ่งได้แก่สีน้ำเงินเขียว (Cyan) สีม่วงแดง (magenta) และสีเหลือง (yellow)
สีน้ำเงิน รวมกับ สีเขียว ได้ สีน้ำเงินเขียว
สีน้ำเงิน รวมกับสี แดง ได้ สีม่วงแดง
สีแดง รวมกับ สีเขียว ได้ สีเหลือง
สีน้ำเงินเขียว รวมกับ สีม่วงแดง ได้ สีน้ำเงิน
สีน้ำเงินเขียว รวมกับ สีเหลือง ได้ สีเขียว
สีม่วงแดง รวมกับ สีเหลือง ได้ สีแดง
สีน้ำเงินเขียว รวมกับ สีม่วงแดง รวมกับ สีเหลือง ได้ สีดำ เมื่อพิจารณาการผสมสีทั้งแบบบวกและแบบลบ เราจะสังเกตเห็นว่าการผสมกันของแม่สีบวกคู่หนึ่งจะให้แม่สีลบ และการผสมของแม่สีลบคู่หนึ่งจะให้แม่สีบวก ซึ่งแม่สีบวกสีแดงอยู่ตรงข้ามกับสีน้ำเงินเขียว สีเขียวอยู่ตรงข้ามกับสีม่วงแดง และสีน้ำเงินอยู่ตรงข้ามกับสีเหลือง เราเรียากคู่สีที่อยู่ตรงข้ามกันนี้ว่า สีเติมเต็ม (complementary color) กล่าวคือ การผสมกันของสีที่เติมเต็มกันของแม่สีบวกจะทำไห้ได้สีขาว แต่สำหรับการผสมสีแบบลบจะให้สีดำ หรือพูดอีกนัยหนึ่งว่า การผสมกันของสีเติมเต็มคู่ใดคู่หนึ่ง เปรียบเสมือนการผสมสีของแม่สีทั้งสามนั่นเอง
ฟิสิกส์ของสี
สี เป็นการรับรู้ทางดวงตาเมื่อมีแสงสีนั้นมากระทบ การอธิบายเรื่องสี (Color) อธิบายได้มากมายไม่ว่าจะเป็นทางด้านอารมณ์ ความรู้สึก ซึ่งมีทั้งที่เป็นวิทยาศาสตร์ และไม่ใช่วิทยาศาสตร์ แต่ที่จะกล่าวถึงในตอนนี้ ก็กล่าวเฉพาะเรื่องราวที่เป็นทางวิทยาศาสตร์ และเน้นไปที่มิติของฟิสิกส์เท่านั้น เริ่มต้นจากสมัยของนิวตัน (Newton) ในศตวรรษที่ 17 ที่ความเข้าใจเรื่องสีเป็นไปในอีกลักษณะหนึ่ง โดยเข้าใจว่าสีขาวคือ สีบริสุทธิ์ ส่วนสีอื่น ๆเป็นการแปลงร่างของสีขาว ในตอนนั้นเรารับรู้กันแล้วว่าเมื่อผ่านแสงแดดไปยังแท่งแก้วสามเหลี่ยมที่เรียกว่าปริซึม (prism) จะทำให้เกิดแสงสีต่าง ๆ ได้ นิวตันเองได้ทำการทดลองเรื่องนี้ การทดลองของนิวตันได้เผยให้เห็นว่าแท้จริงแล้ว "แสงขาว" (แสงที่มากระทบฉากขาวแล้วเกิดเป็นสีขาว) ไม่ใช่สีเดี่ยวหรืออีกนัยหนึ่งก็คือไม่ใช่สีบริสุทธิ์ เพราะเฉดสีของแสงต่าง ๆ ที่หักเหออกจากปริซึมนั้นแยกเป็นสีต่าง ๆ คือ ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง เหมือนที่เห็นในแถบสีของรุ้งกินน้ำ นิวตันทำการทดลองนำปริซึมมาอีกอันหนึ่งแล้วทำการผ่านแสงบางส่วน ที่มีจำนวนสีน้อยลงมาผ่านปริซึมอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้นิวตันได้สังเกตเห็นสีที่มีแถบสีที่ใกล้เคียงกันจำนวนน้อยลงหากพูดกันด้วยภาษาแบบฟิสิกส์ก็คือ สีที่หักเหได้ในครั้งที่สองนี้มีลักษณะเป็นแสงเดี่ยว (monochromatic) มากขึ้น ความเข้าใจเกี่ยวกับสีต่าง ๆ ที่รวมเป็นแสงขาวนี่เองที่นิวตันนำมาอธิบายการมองเห็นเนื้อสี (hue) ว่าการที่เราเห็นสีต่าง ๆ จากวัตถุได้นั้นเกิดจากการที่วัตถุนั้นสะท้อนหรือดูดกลืนสีต่าง ๆ ได้แตกต่างกัน เรามองเห็นวัตถุสีเหลืองก็เพราะว่าวัตถุนั้นสะท้อนสีเหลืองได้มากกว่าสีอื่น ๆ นั่นเอง นิวตันได้แสดงให้เห็นด้วยว่าถ้าเอาแสงสีต่าง ๆ เหล่านี้มาผสมกัน ก็จะทำให้เกิดเป็นสีอื่น ๆ ได้เช่น ถ้าเอาแสงสีแดงมาผสมกับแสงสีเหลืองบนฉากสีขาวเราจะมองเห็นเป็นสีส้ม และถ้าเอาแสงสีทั้งหมดมาผสมกันมันก็จะได้สีขาวขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เรียกว่าความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องแสงสี (color) และเนื้อสีของวัตถุ (hue) นั้นมีมากขึ้นจากคำอธิบายของนิวตันถึงแม้จะมีบางข้อสรุปที่มีข้อผิดพลาดอยู่บ้าง เช่น นิวตันคิดว่าจะต้องมีสีมากกว่า 2 แสงสี มาผสมกันจึงจะทำให้เกิดเป็นแสงสีขาวได้ แต่ฮอยเกนส์ก็ได้แสดงให้เห็นว่าคู่สีบางคู่ก็สามารถทำให้เกิดแสงสีขาวได้ เช่น สีเหลือง (yellow) และสีน้ำเงิน (blue) ซึ่งภายหลังนิวตันก็ได้ยอมรับแนวความคิดที่ว่ามีคู่สีหรือจำนวนสีไม่มาก ก็สามารถทำให้เกิดแสงสีขาวได้ ซึ่งปรากฏในหนังสืออธิบายเกี่ยวกับแนวคิดของแสงสี ซึ่งเป็นรากฐานของวิชา OPTICS ในยุคต่อ ๆ มา
โมคา (กาแฟ)
โมคา หรือ มอคา (mocha) หรือ โมกัชชีโน (mocaccino) เป็นเครื่องดื่มกาแฟที่คล้ายกับลาตเท กล่าวคือ มีเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อน 2/3 ส่วน แต่แตกต่างกันที่โมคาจะมีส่วนผสมของช็อกโกแลตด้วย โดยมักจะใส่ในรูปน้ำเชื่อมช็อกโกแลต เสิร์ฟได้ทั้งแบบร้อนและแบบเย็นใส่น้ำแข็ง มักมีวิปครีมปิดหน้า
โมคายังหมายถึงกาแฟอะแรบิกาชนิดหนึ่ง ซึ่งปลูกอยู่บริเวณเมืองท่าโมคาในประเทศเยเมน กาแฟโมคามีสีและกลิ่นคล้ายช็อกโกแลต (แม้ว่าจะไม่มีส่วนประกอบของช็อกโกแลตในโมคาเลยก็ตาม) อันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้กาแฟโมคาเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย
ติรานา
ติรานา (Tirona) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดทั้งในแง่ของประชากรและพื้นที่ของประเทศแอลเบเนีย นครตั้งอยู่ทางตอนกลางประเทศโดยมีภูเขาดัยต์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกและมีหุบเขาซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับทะเลเอเดรียติกทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เนื่องจากนครตั้งอยู่บนที่ราบติรานาและอยู่ใกล้กับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน นครจึงได้รับอิทธิพลของภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน ติรานาถือเป็นหนึ่งในนครที่มีฝนตกและมีแสงแดดมากที่สุดของทวีปยุโรป โดยมีชั่วโมงที่พบแสงแดดปีละ 2,544 ชั่วโมง
ติรานาถูกจัดตั้งเป็นนครใน ค.ศ. 1614 แต่พื้นที่ของนครในปัจจุบัน มีเผ่าอิลลีเรียเข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ยุคเหล็ก ต่อมาได้ถูกชาวโรมันยึดครองและกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันภายหลังจากสงครามอิลลีเรีย แหล่งมรดกสำคัญในยุคนั้นที่ยังปรากฏในปัจจุบันคือบ้านโมเสกแห่งติรานา ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 5–6 โบสถ์พาลีโอคริสเตียนได้ถูกสร้างขึ้นบริเวณแหล่งมรดกนั้น
ปัจจุบัน ติรานาเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจ การเงิน การเมือง และการค้าที่สำคัญของประเทศ เนื่องจากนครตั้งอยู่ในภาคกลาง และมีการขนส่งรูปแบบต่าง ๆ ที่ทันสมัย ทั้งทางอากาศ ทางน้ำ ทางราง และทางถนน นครเป็นที่ตั้งของรัฐบาลแอลเบเนีย ซึ่งเป็นที่ทำการของประธานาธิบดี นายกรัฐมนตรี และรัฐสภาแอลเบเนีย นครได้รับรางวัลเมืองหลวงเยาวชนยุโรปประจำปี 2022
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ (Nimitz class aircraft carrier) เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ที่เป็นกำลังหลักของกองทัพเรือสหรัฐ เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์เป็นเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างกันมาด้วยความยาวกว่า 333 เมตร ระวางขับน้ำถึง 100,000 ตัน สามารถปฏิบัติงานได้นานถึง 20 ปีโดยที่ไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงเลย โดยเรือถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้นาน 50 ปี
วงศ์ปลากดอเมริกัน
พบทั้งหมด 7 สกุล (ดูในตาราง) 45 ชนิด เป็นปลาขนาดใหญ่ ชนิดที่ใหญ่ที่สุดคือ ปลากดอเมริกันสีน้ำเงิน (Ictalurus furcatus) มีบันทึกว่ามีน้ำหนักมากกว่า 50 กิโลกรัม (110 ปอนด์) ความยาวสูงสุดคือ 160 เซนติเมตร (5.2 ฟุต) ขณะที่ชนิดเล็กเมื่อโตเต็มที่ก็จะมีน้ำหนักประมาณครึ่งกิโลกรัม (1 ปอนด์) ในขณะที่บางชนิดไม่มีตา
เป็นปลาที่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาเหนือจนถึงกัวเตมาลา มีความสัมพันธ์กับมนุษย์ ในแง่ของปลาที่เลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ และตกกันเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน ปลากดอเมริกัน (I. punctatus) ที่มีการเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายในหลายพื้นที่ในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกาเป็นจำนวนกว่า 250,000 ไร่ และนิยมเลี้ยงกันในหลายประเทศด้วย เช่น ประเทศไทย มีการนำเข้าสู่ประเทศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยกรมประมงและสถาบันพัฒนาแห่งเอเชีย (AIT) ได้มีการส่งเสริมให้เกษตรกรเลี้ยงกันตามเขื่อนหรืออ่างเก็บน้ำต่าง ๆ จัดเป็นปลาที่มีเนื้อขาว สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารไทยได้หลากหลาย จนได้รับชื่อในภาษาไทยว่า "ปลากดหลวง"
Muller glia
Muller glia หรือ Muller cells เป็นเซลล์เกลียที่พบในเรตินาของสัตว์มีกระดูกสันหลัง เป็นเซลล์ที่ช่วยสนับสนุนเซลล์อื่น ๆ ซึ่งคล้ายกับเซลล์เกลียในที่อื่น ๆ แต่ว่า มีการพบในปลาม้าลายว่า ถ้าเกิดความเสียหายที่เรตินา จะมีการเปลี่ยนสภาพแบบถดถอย (dedifferentiation) ไปเป็นเซลล์ต้นกำเนิด (progenitor cell) ซึ่งก็จะสามารถแบ่งตัวและเจริญพัฒนาไปเป็นเซลล์เรตินาแบบเฉพาะอย่างอื่น ๆ ได้ รวมกระทั่งแม้แต่เซลล์รับแสง (photoreceptor cell) ซึ่งอาจมีความเสียหาย นอกจากนั้นแล้ว งานวิจัยอื่น ๆ ยังพบอีกด้วยว่า ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม Muller glia ทำหน้าที่เป็นตัวนำแสงส่งต่อไปให้กับเซลล์รับแสงคือเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย
พระมหาพิชัยราชรถ
พระมหาพิชัยราชรถ เป็นราชรถที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2338 มีขนาดกว้าง 4.85 เมตร ความยาวรวมงอนรถ 18.00 เมตร (ความยาวเฉพาะตัวรถ 14.10 เมตร) สูง 11.20 เมตร น้ำหนัก 13.70 ตัน ปัจจุบันใช้กำลังพลฉุดชักจากกรมสรรพาวุธทหารบก 216 นาย
เมื่อแรกสร้างนั้นโปรดให้สร้างขึ้นเป็นราชรถขนาดใหญ่ตามโบราณราชประเพณีที่เคยมีมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เพื่อเชิญพระบรมอัฐิสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกออกถวายพระเพลิง ณ พระเมรุมาศท้องสนามหลวง ในปี พ.ศ. 2339 หลังจากนั้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากรมพระเทพสุดาวดี สิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2342 ก็โปรดให้อัญเชิญพระโกศทรงบนพระมหาพิชัยราชรถออกพระเมรุอีกครั้ง และนับจากนั้นพระมหาพิชัยราชรถเชิญพระโกศพระบรมศพพระมหากษัตริย์ พระบรมราชินี และพระบรมวงศ์ชั้นสมเด็จเจ้าฟ้าในสมัยต่อ ๆ มา
พระมหาพิชัยราชรถ ใช้ทรงพระบรมอัฐิสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนกเป็นพระองค์แรก และทรงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีเป็นพระองค์ล่าสุด จนถึงปัจจุบันได้มีการเชิญพระมหาพิชัยราชรถในงานพระบรมศพและพระศพต่าง ๆ แล้วจำนวน 24 ครั้ง (ไม่นับครั้งที่เชิญพระเวชยันตราชรถใช้งานแต่ให้ออกนามว่าพระมหาพิชัยราชรถในหมายกำหนดการ) นอกจากนี้ พระมหาพิชัยราชรถยังใช้เชิญพระโกศประกอบพระอิสริยยศของพระราชวงศ์ที่พระศพไม่ได้ประทับในพระโกศอีกด้วย เช่น พระบรมศพพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ปัจจุบันพระมหาพิชัยราชรถได้เก็บรักษาไว้ ณ โรงราชรถ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13
เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 13 จัดในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ.1997 ณ โรสมอน ฮอริซัน โรสมอน อิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนาม 18,197 คน
กระทิง
กระทิง หรือ เมย เป็นวัวป่าชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Bos gaurus ในวงศ์วัวและควาย (Bovidae) มีรูปร่างใหญ่โตล่ำสัน ขนสีน้ำตาลเข้มจนถึงดำ ขาทั้งสีสี่ขาวเหมือนใส่ถุงเท้า มีความยาวหัว-ลำตัว 2.5-3.3 เมตร หางยาว 0.7-1.05 เมตร ความสูงที่หัวไหล่ 1.65-2.2 เมตร มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย หน้าผากเป็นโหนกสีเหลืองอ่อน ตัวผู้ใหญ่กว่าและหนักกว่าตัวเมียราว 25 เปอร์เซ็นต์ หลังคอเป็นโหนกสูงเกิดจากส่วนของกระดูกสันหลังที่ยื่นยาวออกไป
ลักษณะ
มีขนยาว ตัวสีดำหรือดำแกมน้ำตาล เว้นแต่ที่ตรงหน้าผากและครึ่งล่างของขาทั้ง 4 เป็นสีขาวเทา ๆ หรือเหลืองอย่างสีทอง เรียกว่า "หน้าโพ" ขาทั้ง 4 ข้างตั้งแต่เหนือเข่าลงไปถึงกีบเท้ามีสีขาวเทาหรือเหลืองทอง ทำให้มองดูเหมือนสวมถุงเท้า สีขนของกระทิงบริเวณหน้าผากและถุงเท้าเกิดจากคราบน้ำมันในเหงื่อซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสัตว์ชนิดนี้ คอสั้น และมีพืม (เหนียงคอ) ห้อยยาวลงมาจากใต้คอ เขามีสีเขียวเข้ม ปลายเขามีสีสดบริเวณโคนเขามีรอยย่นซึ่งรอยนี้จะมีมากขึ้นเมื่อสูงวัยขึ้น
กระทิงตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ลูกที่เกิดขึ้นจะมีสีน้ำตาลแกมแดงเหมือนสีขนของเก้ง มีเส้นสีดำพาดกลางหลัง ลูกกระทิงขนาดเล็กจะยังไม่มีถุงเท้าเหมือนกระทิงตัวโต มีความยาวลำตัวและหัว 250–300 เซนติเมตร หาง 70–105 เซนติเมตร ความสูงจากพื้นถึงหัวไหล่ 170–185 เซนติเมตร น้ำหนัก 650–900 กิโลกรัม โดยตัวผู้มีน้ำหนักมากกว่าตัวเมีย มีการกระจายพันธุ์ในภาคใต้ของจีน, อินเดีย, ภูฏาน, เนปาล, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย โดยแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย
พฤติกรรม
thumb|left|ฝูงกระทิงที่[[Bandipur National Park|อุทยานแห่งชาติบันดิปอร์ อินเดีย]] มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกตั้งแต่ 2–60 ตัว สมาชิกในฝูงประกอบด้วยตัวเมียและลูก บางครั้งอาจเข้าไปหากินรวมฝูงกับวัวแดง (Bos javanicus) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน ซึ่งโดยปกติแล้ว กระทิงจะอาศัยหากินอยู่ในพื้นที่สูง ขณะที่วัวแดงจะหากินในพื้นที่ราบต่ำกว่า หรือหากินร่วมกับสัตว์กินพืชชนิดอื่น ตัวผู้มักอาศัยอยู่ตามลำพังแต่จะเข้าไปอยู่รวมฝูงเมื่อถึงฤดูผสมพันธุ์ ฝูงกระทิงจะเดินหากินสลับไปกับการนอนหลับพักผ่อนตลอดทั้งวัน โดยบางตัวจะนอนหลับท่ายืนหรือนอนราบกับพื้น สามารถอาศัยอยู่ได้ในหลากหลายสภาพป่า ทั้งป่าเบญจพรรณ, ป่าเต็งรัง, ป่าดิบแล้ง, ป่าดิบเขา หรือบางครั้งก็อาจเข้าไปหากินอยู่ตามไร่ร้างหรือป่าที่อยู่ในสภาพฟื้นฟูจากการทำลาย มักหากินอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำมากนักเนื่องจากอดน้ำไม่เก่ง ช่วงฤดูหลังไฟไหม้ป่า จะออกหากินยอดไม้อ่อนและหญ้าระบัดที่มีอยู่มากตามทุ่งหญ้า และป่าเต็งรัง
สถานะ
สถานะในประเทศไทยเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 2 พบกระจายอยู่ในหลายพื้นที่ เช่น เขาแผงม้า ในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าฮาลา-บาลา ในจังหวัดยะลา เป็นต้น สถานะในสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) จัดให้อยู่ในระดับ CR (Critically Endangered) หมายถึงอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง และได้เปลี่ยนให้อยู่ในสถานะมีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (VU) แทนในภายหลัง
ลูกผสม
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2557 ได้เกิดมีวัวสายพันธุ์ใหม่เกิดขึ้นจำนวน 4 ตัว เป็นตัวผู้ 3 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว ที่เกิดจากที่กระทิงผสมข้ามสายพันธุ์กับวัวบ้านสายพันธุ์พื้นเมือง ที่อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี  ลูกที่ได้เป็นวัวลูกผสมที่มีรูปร่างใหญ่โต บึกบึน แข็งแรง รูปร่างคล้ายกระทิง แต่ที่ขาทั้ง 4 ข้างไม่มีรอยขาวเหมือนสวมถุงเท้า และในช่วงต้นปี พ.ศ. 2558 ก็มีลูกวัวพันธุ์ผสมกรณีคล้ายกันจำนวน 11 ตัว ที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ระหว่างกระทิงน้ำหนัก 1 ตัน กับวัวบ้านสายพันธุ์พื้นเมือง ที่อำเภอทุ่งตะโก จังหวัดชุมพร กลายเป็นวัวสายพันธุ์ใหม่ที่มีรูปร่างแข็งแรง ล่ำสัน มีความปราดเปรียว แต่ไม่ดุร้าย ซึ่งในทางวิชาการจะนำไปพัฒนาสายพันธุ์ต่อไปในอนาคต และในช่วงเวลาเดียวกัน ก็มีรายงานว่า มีลูกผสมระหว่างกระทิงกับวัวแดงเกิดขึ้นในพื้นที่อุทยานแห่งชาติ 3 แห่ง คือ อุทยานแห่งชาติกุยบุรี, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน และอุทยานแห่งชาติห้วยขาแข้ง โดยลูกที่ได้มีสีที่อ่อนกว่ากระทิง แต่มีลักษณะเหมือนกับกระทิง คือ มีรูปร่างคล้ายคลึงกัน ก้นขาว และขาทั้ง 4 ข้างมีรอยขาว
คำสันธาน
ในไวยากรณ์ คำสันธาน คือชนิดของคำที่เชื่อมคำ ประโยค วลี หรือประโยคย่อยเข้าด้วยกัน คำสันธานที่เชื่อมประโยคเข้าด้วยกันเรียกว่า คำเชื่อมสัมพันธสาร (discourse connective) บทนิยามนี้อาจทับซ้อนกับชนิดของคำชนิดอื่น ดังนั้น สิ่งที่ประกอบเป็น "คำสันธาน" จะต้องถูกนิยามขึ้นสำหรับแต่ละภาษา โดยทั่วไป คำสันธานเป็นคำอนุภาคที่ไม่ผันรูป และมันอาจจะวางอยู่ระหว่างประโยคสองประโยคที่เชื่อมกันหรือไม่ก็ได้
บทนิยามของคำสันธานอาจขยายรวมไปถึงวลีสำนวนที่มีลักษณะเป็นหน่วยหนึ่งหน่วยซึ่งทำหน้าที่เดียวกัน เช่น "as well as" (เช่นเดียวกับ), "provided that" (ในเงื่อนไขที่ว่า, ต่อเมื่อ)
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1949
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 1949 (1949 Women's European Volleyball Championship) เป็นครั้งแรกของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองปราก, ประเทศเชโกสโลวาเกีย ระหว่างวันที่ 10 กันยายน – 18 กันยายน ค.ศ. 1949
สเตฟานี แม็กแมน
สเตฟานี แม็กแมน เลเวสก์ (Stephanie McMahon Levesque) หรือ สเตฟานี แม็กแมน (Stephanie McMahon) เกิด 24 กันยายน ค.ศ. 1976 นักธุรกิจ, ผู้จัดการส่วนตัว, นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เจ้าของผู้ถือหุ้นส่วนน้อย และหัวหน้ายี่ห้อเจ้าหน้าที่ของWWE อดีตผู้จัดการทั่วไปของสแมคดาวน์, และอดีตผู้บริหารสมาคม WWE เป็นลูกสาวของประธานและ CEO ของ WWE วินซ์ แม็กแมน, อดีต CEO/ผู้สมัครวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ลินดา แม็กแมน, น้องสาวของเชน แม็กแมน ภรรยาของอดีตนักมวยปล้ำ ทริปเปิลเอช
ฐาปน สิริวัฒนภักดี
ฐาปน สิริวัฒนภักดี (เกิด พ.ศ. 2518) เป็นนักธุรกิจชายชาวไทยและประธานกรรมการบริหารกับประธานไทยเบฟเวอเรจตั้งแต่ พ.ศ. 2551
ชีวิตช่วงต้น
เขาเป็นลูกคนที่สามจากห้าคนของเจริญ สิริวัฒนภักดี (โซว เคียกเม้ง) เศรษฐีไทยเชื้อสายจีนที่เป็นผู้ก่อตั้งและประธานไทยเบฟเวอเรจ จากสกุลโซว ส่วน"สิริวัฒนภักดี" เป็นนามสกุลที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรพระราชทานแก่พ่อของเขาใน พ.ศ. 2531
ฐาปนจบปริญญาตรีในสาขาการเงินและปริญญาโทในสาขาเศรษฐศาสตร์การเงินที่มหาวิทยาลัยบอสตัน
ชีวิตส่วนตัว
ฐาปนแต่งงานกับปภัชญา สิริวัฒนภักดี (สกุลเดิม: เธียรประสิทธิ์) โดยเป็นลูกสาวของประชากับประจิตรา เธียรประสิทธิ์ เธอบริหารโรงเรียนอนุบาลเธียรประสิทธิ์ที่ครอบครัวเธอเป็นเจ้าของ
จูฮี
จูฮี (Zhu Jun; ) ชื่อรอง กงเหว่ย เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นแม่ทัพแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก เป็น 1 ใน 3 แม่ทัพใหญ่ซึ่งมีหน้าที่ในการปราบปรามโจรโพกผ้าเหลือง อันได้แก่ โลติด ฮองฮูสง จูฮี หลังเสร็จศึกปราบโจรโพกผ้าเหลืองก็ได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็นเจ้าเมืองโห้หลำ  ต่อมาเหล่าสิบขันทีก็เรียกให้จ่ายสินบนแต่จูฮีกลับปฏิเสธ ทำให้เหล่าสิบขันทีได้ปลดจูฮีออกจากตำแหน่ง
พ.ศ. 2450
พุทธศักราช 2450 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1907 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคาร ตามปฏิทินเกรกอเรียน
ฮองฮูสง
ฮองฮูสง (Huangfu Song; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นขุนพลที่มีชีวิตอยู่ในช่วง ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการช่วยปราบปราม กบฏโจรโพกผ้าเหลือง และ กบฏมณฑลเหลียงจิ๋ว เขาเป็นหนึ่งในสามผู้บังคับบัญชาของราชสำนักเมื่อ กบฏโพกผ้าเหลือง เริ่มระอุพร้อมด้วย จูฮี และ โลติด เขาเป็นที่รู้กันว่าเป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัวและใจกว้าง เขาให้ความดีความชอบส่วนใหญ่ของเขาในการปราบปรามการกบฏต่อ จูฮี และกราบทูลขอพระราชทานอภัยโทษให้ โลติด ที่ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดโดยมิชอบ
ในสามก๊ก
ในวรรณกรรมสมัย คริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก ฮองฮูสงมีส่วนร่วมในแผนการของ อ้องอุ้น ในการกำจัด ตั๋งโต๊ะ และนำทัพราชสำนักเข้าจับกุมสมาชิกครอบครัวของตั๋งโต๊ะในเมืองหลวง
ดูเพิ่ม
195
ปาเวล โมรอซ
ปาเวล วาซีเลียวิช โมรอซ (Павел Васильевич Мороз; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวรัสเซีย เขาเล่นตำแหน่งตัวบุกแดนหลัง ให้กับสโมสรอินช็อนโคเรียนแอร์จัมโบส์
ผลงานระดับอาชีพ
ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้เข้าร่วมสโมสรโลโคโมทีฟ โนโวซีบีสค์ และเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาได้ต่อสัญญากับทางสโมสรนี้
ศูนย์การกีฬาจังหวัดฮิโรชิมะ
ศูนย์การกีฬาจังหวัดฮิโรชิมะ (広島県立総合体育館 (Hiroshima Kenritsu Sōgō Taiikukan)) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่ฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สนามกีฬานี้ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ใช้สำหรับการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 1994 และได้เป็นเจ้าภาพของการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2006 และบาสเก็ตบอลชิงแชมป์โลก 2006
สมูทแจ๊ส
สมูธแจ๊ส (Smooth jazz) เป็นแนวดนตรีย่อยของแจ๊สเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนว อาร์แอนด์บี ฟังก์ และ ป็อป
ลุยส์วิลล์
ลุยส์วิลล์ (Louisville) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐเคนทักกี และเป็นเคาน์ตีซีตของเจฟเฟอร์สันเคาน์ตี เป็นเมืองท่าขนส่งทางเรือภายในที่สำคัญในศตวรรษที่ 19 ปัจจุบัน เมืองลุยวิลล์ มีสถานที่ที่มีชื่อเสียงอย่าง เคนทักกีเดอร์บี ลุยวิลล์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโอไฮโอ ทางเหนือ-กลางของรัฐเคนทักกี
ผู้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ถาวร (สหรัฐ)
ผู้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ถาวรชอบด้วยกฎหมายของสหรัฐ (United States lawful permanent residency) เป็นสถานภาพการเข้าเมืองของบุคคลที่ได้รับอนุญาตให้อยู่อาศัยและทำงานในสหรัฐอเมริกาอย่างถาวร