cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
เรื่องอารมณ์ขัน
คุณประสิทธ์ พ่วงพี ได้พบกับหลวงพ่อที่วัดเพรียง ซึ่งนิมนต์หลวงพ่อปลุกเสกวัตถุมงคลเพื่อหาเงินสร้างโรงเรียน เมื่อปี พ.ศ. 2498 คุณประสิทธิไปหาหวงพ่อให้กระหม่อม พร้อมด้วยผู้สนใจอีกหลายคน เมื่อหลวงพ่อปลุกเสกเสร็จแล้ว ได้พูดกับผู้ที่ไปชุมนุมอยู่รอบ ๆ ตัวหลวงพ่อว่า “อย่าเชื่อฉันให้มากนักนะ ฉันมันบ้า ๆ อยู่” หลวงพ่อพูดพร้อมกับหัวเราะหึ ๆ ทำให้ทุกคนทั้งขบขันและทั้งยิ่งศัรธาในความถ่อมตนของท่าน
หลวงพ่อเพียบพร้อมทั้งคุณธรรมและความรู้หลายอย่าง เช่นมีความรู้ในทางแพทย์แผนโบราณ และยังมีความขลังทางวิชาไสยาศาสตร์มาก จนมีผู้เลื่อมในนับถืออยู่ทั่วไป มีข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของประเทศนับถือเป็นจำนวนมาก เท่าที่สืบได้ พลเอกพระยาพหลพลพยุหเสนา ได้เคยไปลงกระหม่อม พ.อ.พระยาศรีสรุสงคราม ได้ไปให้ลงกระหม่อม และนิมนต์ไปร่วมปลุกเสกแหวนมงคล 9 และพระกริ่งยอดหมุด ณ พระอุโบสถวัดราชบพิธ ร่วมกับอาจารย์คนสำคัญรวม 18 องค์ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และทางกองทัพบกได้นิมนต์ไปประพรมพระพุทธมนต์ และปลุกเสกเครื่องรางของขลัง ให้แก่ทหารในคราวสงครามอินโดจีน ครั้งสุดท้ายได้นิมนต์ไปปลุกเสกพระเครื่องในงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ
ของขลังของหลวงพ่อ
ที่ขึ้นชื่อลือชา มีดังนี้
ภาคอภิณญาของหลวงพ่อ ครั้งหนึ่ง ณ วัดท่าขาม มีคนมาขอยาต้มจากหลวงพ่อ บังเอิญยาต้มขนานนั้นต้องลงพระเจ้า 5 พระองค์ในใบมะกาด้วย แต่ใบมะกามาก ท่านจึงให้พระเณร และศิษย์ช่วยกันลง คณะศิษย์และพระเณรก็ช่วยกันลงทีละใบ ท่านรำคาญจึ่งเอ่ยว่า “ลงอย่างนี้เมื่อไรจะหมด เรียงซ้อน ๆ มาข้าลงเอง ลูกศิษย์ก็ช่วยเรียงใบมะกาซ้อน ๆ กันประมาณ 10–20 ใบ ท่านลงใบเดียว แต่ปรากฏว่าใบล่าง ๆ ทุกใบติด นะ โม พท ธา ยะ ทั้งหมด
ลูกศิษย์ที่เคยเรียนวิชาจากท่าน
หลวงพ่ออุ้น วัดตาลกง,หลวงพ่อตัด วัดชายนา, หลวงพ่อหวล ยติธัมโม วัดนิคมวชิราราม, หลวงพ่อพาน วัดโป่งกระสัง, หลวงพ่อยิด จันทสุวัณโน วัดหนองจอก, หลวงพ่อจันทร์ ธัมมสโร วัดมฤคทายวัน, หลวงพ่อนิ่ม มังคโล วัดเขาน้อย, หลวงพ่อแผ่ว วัดโตนดหลวง, หลวงพ่อย้อน วัดโตนดหลวง, หลวงพ่อทองศุข วัดสะพานสูง, ลป.ฟัก วัดนิคมประชาสรรค์ (ทุกท่านมรณภาพแล้ว)
วัฏจักรกำมะถัน
วัฏจักรกำมะถัน เป็นการหมุนเวียนของกำมะถันในโลก กำมะถันพบได้ในสภาพแวดล้อมหลายแห่ง พื้นผิวโลกเป็นแหล่งใหญ่ของกำมะถัน คิดเป็น 95% รองลงมาคือ ในแหล่งน้ำมีประมาณ 5%
การหมุนเวียนของกำมะถัน
การหมุนเวียนของกำมะถันในแต่ละส่วนของระบบนิเวศสรุปได้ดังนี้
ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ส่วนใหญ่มาจากการกระทำของมนุษย์ ในขณะที่จุลินทรีย์จะผลิต COS, CS2, และ (CH3)2S ผลิตภัณฑ์สุดท้ายจากการออกซิไดส์ก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซที่มีกำมะถันอื่น ๆ คือ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์และซัลเฟต แต่โดยทั่วไปซัลเฟตจะเข้าสู่บรรยากาศโดยยละอองน้ำจากทะเลและฝุ่นละอองที่มากับลม การออกจากบรรยากาศเกิดขึ้นโดยการรวมตัวกับน้ำ เกิดเป็นฝนกรดและลงสู่พื้นดิน หรือรวมตัวกับธาตุอื่นๆแล้งตกมายังพื้นโลก
เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2018
การแข่งขันฟุตบอลเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 2018 จัดมาเป็นครั้งที่ 96 ของ เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีโดยทีมที่ผ่านเข้ามาเล่นนั้นคือ แชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2017–18 คือ แมนเชสเตอร์ซิตี แข่งขันกับแชมป์เอฟเอคัพ ฤดูกาล 2017–18 เชลซี โดยการแข่งขันถูกจัดขึ้นในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2018 ณ สนามกีฬาเวมบลีย์ เริ่มเวลาคิกออฟ บ่ายสามโมงตามเวลาประเทศอังกฤษและการถ่ายทอดสดให้ชมผ่านทางช่อง BT Sport.
ภูมิหลัง
นี่เป็นแมตช์อย่างเป็นทางการครั้งแรกของ เมาริซิโอ ซาร์รี ในความรับผิดชอบทีมเชลซีและอีกฟากฝั่งหนึ่งนั้นถือเป็นการเข้าชิงชนะเลิศถ้วยใบที่สองของ เปป กวาร์ดิโอลา ในฐานะผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตี หลังจากที่พวกเขาชนะ อีเอฟแอลคัพ 2018 นัดชิงชนะเลิศ โดยสามารถเอาชนะ อาร์เซนอล (นัดนั้นอาร์เซนอลคุมทีมโดย อาร์แซน แวงแกร์) 3–0 ที่สนามกีฬาเวมบลีย์.
เชลซีมองหาที่จะคว้าชัยชนะเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ให้ได้เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 เมื่อพวกเขาเอาชนะ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 4–1 ในการดวลลูกโทษ. พวกเขาเคยพลาดที่จะเก็บฃัยชนะในการลงสนามสี่ครั้งล่าสุดในรายการนี้. อย่างไรก็ตาม, แมนเชสเตอร์ซิตี เคยชนะพวกเขาสองนัดล่าสุดที่เวมบลีย์, ทั้งสองนัดในฤดูกาล 2017–18 – เอาชนะ ทอตนัม ฮอตสเปอร์ 3–1 ในเดือนเมษายนและอาร์เซนอล 3–0 ในอีเอฟแอลคัพ นัดชิงชนะเลิศในเดือนกุมภาพันธ์, พวกเขาไม่เคยเอาชนะสามนัดติดต่อกันที่เวมบลีย์นับตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1970.
ทั้งสองฝ่ายเคยเผชิญหน้ากันมาแล้วหนึ่งครั้งในคอมมิวนิตีชีลด์ครั้งเดียวเมื่อครั้งก่อนหน้านี้, ใน 2012, แมตช์นั้นได้รับชัยชนะ 3–2 โดยแมนเชสเตอร์ซิตี.
1000000
1000000 (หนึ่งล้าน) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 999999 (เก้าแสนเก้าหมื่นเก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 1000001 (หนึ่งล้านเอ็ด)
ตำบลนครชุม
ตำบลนครชุม สามารถหมายถึง
ฌัก การ์ตีเย
ฌัก การ์ตีเย (Jacques Cartier; 31 ธันวาคม พ.ศ. 2034 - 1 กันยายน พ.ศ. 2100) นักสำรวจชาวฝรั่งเศสคนแรกที่เดินทางไปถึงทวีปอเมริกาเหนือ
ไม่มีใครทราบที่มาของการ์ตีเยในช่วงวัยเด็กของเขา ทราบเพียงว่าในปี พ.ศ. 2063 (ค.ศ. 1520) เขาสมรสกับคัทรีน บุตรสาวของฌัก เดอ กร็องฌ์ แม่ทัพแห่งเมืองแซ็ง-มาโล ซึ่งเป็นการสมรสที่ยกระดับทางสังคมของเขาขึ้นมาเป็นอย่างมาก นักประวัติศาสตร์บางคนได้ตั้งข้อสันนิษฐานว่าเขาอาจจะได้เดินทางไปยังเมืองแตร์-เนิฟ ร่วมกับเรือประมง เนื่องจากดินแดนแถบนั้นเป็นที่รู้จักอย่างดีในหมู่ชาวประมงจากแคว้นบาสก์และเบรอตาญ ส่วนนักประวัติศาสตร์อีกส่วนหนึ่งได้จินตนาการว่าเขาได้ทำหน้าที่ล่ามในหลายโอกาสหลังจากเกษียณอายุแล้ว จากข้อมูลที่ว่าการ์ตีเยรู้ภาษาโปรตุเกสเป็นอย่างดี และจากบันทึกการเดินทางของเขาที่มักเปรียบเทียบชาวเผ่าอินเดียนแดงจากดินแดนนิวฟรานซ์ในทวีปอเมริกาเหนือกับชาวบราซิล ทำให้เขาได้มีโอกาสเดินเรือพร้อมกับโจวันนี แวรัซซาโนในการเดินทางสำรวจชายฝั่งประเทศบราซิลครั้งหนึ่ง ซึ่งอันที่จริงแล้ว แวรัซซาโนไม่เคยไปสำรวจชายฝั่งของบราซิล แต่หากเป็นชายฝั่งของทวีปอเมริกาเหนือ การ์ตีเยเป็นผู้คนพบนูแวลอ็องกูแลม (ส่วนหนึ่งของรัฐนิวยอร์ก) เป็นคนแรก ในปี พ.ศ. 2075 (ค.ศ. 1532) เขาได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระเจ้าฟรองซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส โดยการแนะนำของชอง เลอ เวอเนอร์ บาทหลวงแห่งมง-แซ็ง-มีแชล ต่อมาไม่นาน พระเจ้าแผ่นดินก็ได้เลือกให้เขาเป็นผู้ออกเดินทางสำรวจ "เกาะและดินแดนบางแห่ง ที่เราน่าจะพบทองคำจำนวนมากและสิ่งของมีค่าอื่น ๆ" เขาได้เดินทางไปยังทวีปอเมริกาเหนือสามครั้ง ระหว่างปีพ.ศ. 2077 และ พ.ศ. 2085 โดยหวังว่าจะได้พบเส้นทางสายตะวันตกเฉียงเหนือไปยังทวีปเอเชีย
การเดินทางครั้งที่สอง
<!-- Le second voyage a lieu en 1535-1536, l'expédition compte trois navires, la Petite Hermine, l'Emerillon et la Grande Hermine, la nef de Cartier et quinze mois de vivres ont été prévus. Les deux amérindiens sont du voyage et parlent maintenant français. Il remonte alors le cours du Saint-Laurent, découvre qu'il navigue sur un fleuve lorsque l'eau devient douce. Le 7 septembre, devant Stadaconé, on retrouve Donnacona. Le chef essaie de dissuader les Français de remonter le fleuve plus avant, il veut s'assurer du monopole du commerce. Cartier refuse, libère les fils du chef, il le fera sans interprète. Une partie des hommes restent et installent un campement, c'est l'origine de la ville de Québec. Cartier continue à remonter le fleuve sur l'Emerillon, mais bientôt son tirant d'eau lui interdit de poursuivre au-delà du lac Saint-Pierre. On continue en chaloupes et bientôt Cartier arrive au devant d'un village iroquois, Hochelaga au pied du Mont Royal, l'emplacement de la future Montréal. La bourgade est entourée d'un rempart de bois circulaire, ouvert d'une seule porte d'accès et compte une cinquantaine de maisons communautaires. Le chef du village affirme que l'on peut continuer à remonter le fleuve vers l'ouest durant trois lunes et de la rivière des Outaouais se diriger vers le nord et pénètrer dans un pays où on trouve de l'or. Après cette visite d'un jour, les Français rebroussent chemin et retournent à Stadaconé où se trouve maintenant le fort Sainte-Croix.
Les rapports avec les Iroquois sont bons, malgré quelques disputes sans gravité, qui ne dégénèrent jamais en violence. Cartier découvre cependant les premiers scalps dans la maison de Donnacona. Il y goûte aussi le tabac qu'il n'apprécie guère. L'hiver de l'Amérique du Nord arrive et surprend les Français, le fleuve gèle et emprisonne les navires. Cartier et ses hommes hivernent près de la rivière Sainte-Croix (maintenant la rivière Saint-Charles à Québec. Les hommes souffrent du scorbut, les Iroquois sont frappés aussi, des Français meurent tandis que les Amérindiens s'en tirent beaucoup mieux. Cartier, épargné, découvre que les Iroquois se soignent avec une préparation de feuilles de cèdre blanc. Il applique le traitement à ses homme et bientôt les guérisons se multiplient. En avril, Cartier s'empare de Donnacona, de ses deux fils et de sept autres Iroquois, puis profitant du dégel, met le cap sur la France, abandonnant la Petite Hermine hors d'usage. Il retourne à Saint-Malo en juillet 1536 croyant avoir exploré la partie de la côte orientale de l'Asie. -->
การเดินทางครั้งที่สาม
<!-- Donnacona qui a compris ce que cherchent les Français, de l'or, des gemmes, des épices, leur fait la description qu'ils veulent entendre, celle du riche royaume de Saguenay, et François I, bien qu'occupé par les menaces de Charles Quint, se laisse décider à monter une troisième expédition exploratoire, la colonisation n'étant pas à l'ordre du jour
Puis la stratégie change subitement. L'organisation de l'expédition est confiée à Jean-François de la Rocque de Roberval, un homme de cour, ce que Cartier n'est pas. Il ne sera cette fois que le second de Roberval. La colonisation et la propagation de la foi catholique deviennent les deux objectifs. Donnacona meurt vers 1539, comme d'autres Iroquois, les autres se sont mariés, aucun ne reviendront. On prépare l'expédition, arme cinq navires, embarque du bétail, libère des prisonniers pour en faire des colons. Roberval, homme de cour, prend du retard dans l'organisation et Cartier s'impatiente puis décide de s'engager sur l'océan sans attendre. Après une traversée calamiteuse, il arrive enfin sur le site de Stadaconé en août 1541 après trois ans d'absence. Les retrouvailles sont chaleureuses malgré l'annonce du décès de Donnacona, puis les rapports se dégradent et Cartier décide de s'installer ailleurs.
Il fait édifier le fort de Charlesbourg-Royal au confluent du Saint-Laurent et la rivière du Cap Rouge pour préparer la colonisation. Bientôt, l'hiver arrive et Roberval est toujours invisible avec le reste de l'expédition. En attendant, il accumule l'or et les diamants qu'il négocie avec les Hurons qui disent les avoir ramassés près du camp. En 1542, il lève le camp, retrouve Roberval à Terre-Neuve. Malgré le commandement de ce dernier à rebrousser chemin et retourner sur le Saint-Laurent, Cartier met le cap vers la France.
Aussitôt arrivé, il le fait expertiser et apprend qu'il ne rapporte que de la pyrite et du quartz sans valeur. Sa mésaventure sera à l'origine de l'expression « faux comme des diamants du Canada ».
Déçu, il se retire dans son manoir de Limoilou, près de Saint-Malo, considéré comme un sage on le consulte parfois et on met à profit ses connaissances du portugais. Il succombe de la peste qui frappe la ville en 1557. Ses restes reposent depuis dans la cathédrale de Saint-Malo. -->
แหล่งข้อมูลอื่น
14911557
สามเอ ไก่ย่างห้าดาวยิม
สามเอ ไก่ย่างห้าดาวยิม (เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดบุรีรัมย์; ชื่อจริง: วัชริศ จวบรัมย์; ชื่อเล่น: เอ) เป็นนักมวยไทยที่มีผลงานนานนับทศวรรษ และได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยตัวอย่าง ที่ไม่เคยมีประวัติด่างพร้อยตลอดช่วงระยะเวลาที่อยู่ในวงการ รวมถึงได้รับเลือกเป็นนักมวยไทยยอดเยี่ยมแห่งปี 2554 และเป็นผู้ครองแชมป์รุ่น 122 ปอนด์สนามมวยเวทีลุมพินี ปัจจุบัน สามเอมีค่าตัวอยู่ที่ 1 แสนบาท
สามเอได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยสากล ในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยพบกับคู่ชกชาวฟิลิปปินส์ ที่มีจัดการแข่งขันขึ้นที่จังหวัดสระบุรี วันที่ 7 ธันวาคม สามเอเข้าแข่งขันรายการศึกลุมพินีแชมเปี้ยนเกริกไกร ที่เวทีมวยลุมพินี โดยพบกับโพธิ์แก้ว ฝนจางชลบุรี และสามเอเป็นฝ่ายชนะคะแนน
ประวัติ
สามเอเริ่มฝึกมวยไทยครั้งแรกตั้งแต่อายุ 9 ปี โดยใช้ชื่อ สามเอ ลูกหนองเพชร ในการชกครั้งแรกด้วยใจรักในมวยไทยโดยไม่มีใครบังคับ และได้รับค่าตัวในการชกครั้งแรกที่ 100 บาท เขามีครูมวยคนแรกคือ ครูทรง จวบรัมย์ เดิมเขาเคยถูกคู่ชกเข้าโจมตีแบบหนักหน่วง และชวนทะเลาะในการแข่งบ่อยครั้ง จนเขาออกอาการถอนใจ อีกทั้งเคยล้มเหลวในความรักช่วงวัยรุ่น กระทั่งสูญเสียจุดยืนไปพอสมควร แล้วในที่สุด เขาก็สามารถกลับมายืนหยัดอีกครั้งในวงการมวยไทย และเป็นนักมวยไทยที่มีความแข็งแกร่งขึ้นอย่างมากในเวลาต่อมา
ในด้านชีวิตส่วนตัว สามเอมีคู่สมรสชื่อคุณแตงโม ซึ่งเป็นบุตรสาวของ ปืนไทย ปิ่นสินชัย และมีบุตรสาวชื่อเด็กหญิงอิงค์
มวยสากล
สามเอ ได้หันมาชกมวยสากลเป็นครั้งแรกในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ที่จังหวัดสระบุรี ร่วมรายการเดียวกับที่โอเล่ห์ดง ซีพีเฟรชมาร์ท ป้องกันตำแหน่งแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนล WBC ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท โดยสามเอขึ้นชกในพิกัดเฟเธอร์เวท เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอ คริสเตียน อาบิล่า นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปได้ในต้นยกที่ 4
ซึ่งการชกมวยสากลของสามเอนั้น ทางวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ผู้สนับสนุนกล่าวว่า ตั้งเป้าให้สามเอชกมวยสากลเพียง 3 ไฟต์ แล้วขึ้นชิงแชมป์โลกเลย โดยเรียกว่า "บันได 3 ขั้น" เช่นเดียวกับแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ในอดีต
นะโซะ
นะโซะ เป็นซิงเกิลลำดับที่ 1 ของมิโฮะ โคะมะสึ มีรหัสซีดี ZADS-1001 ออกจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบการ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 1 ของมิโฮะ โคะมะสึ จำหน่ายเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 เพลงนี้ถูกใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 3 ของเรื่องนี้ ตั้งแต่ตอนที่ 53 - 96 จำนวน 44 ตอน เป็นเพลงที่ใช้ในการออกอากาศนานที่สุดของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน โดยใช้เวลาออกอากาศเกือบถึง 1 ปีเต็ม
กรุณพล เทียนสุวรรณ
กรุณพล เทียนสุวรรณ ชื่อเล่น เพชร (เกิดวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดง และพิธีกรชาวไทย และนักการเมืองในสังกัดพรรคก้าวไกล
นะโซะ
ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 11 ที่ยอดขาย 40,230 ชุด ภายหลังได้ขึ้นมาถึงอันดับที่ 9 ในอีก 2 สัปดาห์ต่อมา อยู่ในโอริคอนซาร์ด 32 สัปดาห์ ยอดขายรวมประมาณ 320,000 ชุด
กรุณพล เทียนสุวรรณ
ประวัติ
เพชร เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2519 ที่โรงพยาบาลศิริราช เป็นบุตรของพลตำรวจตรี เทอดพงศ์ เทียนสุวรรณ กับ ประภัสสร พานิชกุล อดีตนางสาวไทย พ.ศ. 2509 เขาเติบโตในหลายจังหวัดเนื่องจากบิดาเป็นตำรวจ ก่อนที่จะกลับมายังกรุงเทพฯ ชื่อเล่นว่า "เพชร" นั้นสืบเนื่องจากหลังจากเกิดได้ไปเติบโตที่จังหวัดเพชรบุรี เขาศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลราชบุรี ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ต่อมาย้ายศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชาเศรษฐศาสตร์เกษตรและทรัพยากร
นะโซะ
ข้อมูลเพลง
เดือน สิงหาคมปีเดียวกัน เธอได้ออกในรูปแบบ Double Front Project Remix Feat. MIHO KOMATSU "NAZO" ปี 2547 ที่เกาหลี JEWELRY ได้ขับร้องเพลงนี้เป็นเวอร์ชันภาษาเกาหลี ซึ่งได้ออกอากาศในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ที่เกาหลีด้วย ปี 2549 รินะ อาอิอุชิ และ ยูก้า-ซาเอะกุซะ ได้ Cover ในซิงเกิล 100(เฮืยะคุ) โมโน โตบิระ  อยู่ในแทร็ก 2
กรุณพล เทียนสุวรรณ
งานการเมือง
ในช่วงการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 เพชรประกาศจุดยืนสนับสนุนผู้ชุมนุมประท้วง เรียกร้องให้พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และเรียกร้องรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ และเคยขึ้นปราศรัยร่วมม็อบเมื่อวันที่ 19 กันยายน ทำให้เขาถูกคนในวงการบันเทิงบางกลุ่มได้ทำการแบนเขา แม้การร่วมชุมนุมในครั้งนั้นไม่ได้เป็นการคิดล้มล้างการปกครอง แต่ต้องการให้กฎหมายเป็นกฎหมาย ให้ประเทศไทยมีระบอบประชาธิปไตยที่ถูกต้อง
นะโซะ
ลำดับเพลง
เนื้อร้องและทำนองโดย:มิโฮะ โคะมะสึ เรียบเรียงโดย: ฟุรูอิ ฮิโรฮิโตะ เนื้อร้องและทำนองโดย:มิโฮะ โคะมะสึ เรียบเรียงโดย: ฟุรูอิ ฮิโรฮิโตะ
กรุณพล เทียนสุวรรณ
งานการเมือง
เพชรเริ่มมีชื่อเสียงในแวดวงการเมืองจากรายการโหนกระแสโดยมีการพูดถึง สนธิญา สวัสดี ที่ปรึกษากรรมาธิการ การกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร ที่ประกาศตรวจสอบกรณีการออกมาของดารา นักร้อง และผู้มีชื่อเสียง เกี่ยวกับสถานการณ์โรคโควิด-19 ในปัจจุบัน ที่ไม่ตรงกับความเป็นจริง ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายหลายข้อหา
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2564 กรุณพลเข้ามามีบทบาทในแวดวงการเมืองแบบเต็มตัวเมื่อได้ลงสมัครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานครแทนตำแหน่งที่ว่าง สังกัดพรรคก้าวไกล โดยเป็นการเลือกตั้งซ่อม เนื่องจาก นาย สิระ เจนจาคะ ถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากเคยถูกศาลพิพากษาจำคุกในคดีทีเกี่ยวกับการทุจริต แต่ก็พ่ายแพ้ไปให้กับ สุรชาติ เทียนทอง โดยมีคะแนนตามมาเป็นอันดับที่ 2 อีกด้วย ต่อมาเขาเป็นรองโฆษกพรรคก้าวไกลร่วมกับสุทธวรรณ สุบรรณ ณ อยุธยา และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขาลงสมัคร ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อพรรคก้าวไกล ลำดับที่ 21 โดยได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยแรก
พิธีกร
โทรทัศน์
กาบูเวร์ดีของโปรตุเกส
กาบูเวร์ดี (Cabo Verde; Cape Verde) เป็นดินแดนอาณานิคมภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโปรตุเกส จากการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกของหมู่เกาะกาบูเวร์ดีในปีค.ศ. 1462 จนกระทั่งกาบูเวร์ดีได้รับเอกราชในปีค.ศ. 1975 ชื่อกาบูเวร์ดี มาจากสองคำในภาษาโปรตุเกส คือ ซึ่งชื่อนี้มีมาจาก กัป-แวร์ ซึ่งเป็นคาบสมุทรเล็กๆ ที่ไม่ได้ไกลจากประเทศเซเนกัลในปัจจุบัน และชื่อนี้ตั้งตามการค้นพบครั้งแรกใน ค.ศ. 1444
อมพระมาพูด
อมพระมาพูด เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มของ ธงไชย แมคอินไตย์ และเสกสรรค์ ศุขพิมาย ในอัลบั้ม เบิร์ด-เสก ประพันธ์คำร้อง - ทำนองและเรียบเรียงโดย เสกสรรค์ ศุขพิมาย ออกจำหน่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 (วันฉัตรมงคล) โดยเป็น 1 ในเพลงของโปรเจ็กต์พิเศษที่ทำขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 20 ปีของ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอนี้ได้ถูกเผยแพร่ครั้งแรกในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 (วันฉัตรมงคล) ในรายการ ฮัลโหลวันหยุด ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 โดยถ่ายทำที่โรงงานน้ำตาลแห่งหนึ่งในอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และสตูดิโอ 125 กำกับโดย ณัฐพล มุขขันธ์ โดยมี มาช่า วัฒนพานิช มาร่วมแสดงในบทบาทของสาวงามที่บังเอิญรถเสียและเดินหลงเข้าไปในหมู่บ้านๆหนึ่งเลยทำให้ชาวบ้านร้านตลาดตกตะลึงในความงามของเธอ ส่วนฉากของ เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ และ เสก โลโซ (เสกสรรค์ ศุขพิมาย) นั้น เป็นการประชันของ เบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ ซูเปอร์สตาร์ฝั่งป็อปในชุดสูทผูกเนคไทสุดเนี้ยบโดดขึ้นเวทีกับ เสก โลโซ (เสกสรรค์ ศุขพิมาย) ซูเปอร์สตาร์ฝั่งร็อกในบรรยากาศที่เซ็ตขึ้นมาเหมือนคอนเสิร์ตจริง โดยมีแฟนคลับร้อยกว่าชีวิตมาร่วมบรรยากาศข้าง ๆ เวทีด้วยความมันในอารมณ์ตามเพลงชนิดที่ว่าถ่ายกี่เทคกี่คัตยังไม่หาย
กลุ่มอาการเล็นน็อกซ์-กาสเตาต์
กลุ่มอาการเล็นน็อกซ์-กาสเตาต์เป็นกลุ่มอาการโรคลมชักในเด็กชนิดหนึ่ง มีลักษณะเฉพาะคือเป็นการชักที่รุนแรงและชักแบบซับซ้อน เป็นโรคหายากชนิดหนึ่ง
ผู้ป่วยจะมีอาการชักต่อเนื่องและซ้ำๆ หลายครั้ง ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ นอกจากนี้จะมีความบกพร่องทางสติปัญญาและพัฒนาการ ร่วมกับมีผลตรวจคลื่นไฟฟ้าสมองเป็นแบบ slow spike wave ผู้ป่วยมักเริ่มมีอาการตั้งแต่อายุ 3-5 ปี และสามารถเป็นต่อเนื่องไปจนถึงวัยผู้ใหญ่
โรคนี้มีความสัมพันธ์กับพันธุกรรมกลายพันธุ์บางแบบ การบาดเจ็บหรือขาดออกซิเจนในช่วงการคลอด การติดเชื้อตั้งแต่แรกเกิด เนื้องอกหรือความผิดปกติในเนื้อสมอง และโรคพันธุกรรมอื่นๆ เช่นทิวเบอรัสสเคลอโรซิสและกลุ่มอาการเวสท์
ผู้ป่วยโรคนี้มีพยากรณ์โรคไม่ดี โดยมีอัตราเสียชีวิตตั้งแต่วัยเด็กอยู่ที่ 5% และ 80-90% จะยังมีอาการชักอยู่แม้จะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว
การรักษา
ทางเลือกในการรักษาโรคนี้มีหลายทาง ได้แก่ การใช้ยา การผ่าตัด และการปรับอาหาร
ฮาเม็ด บิน ทูเวไน แห่งแซนซิบาร์
ซัยยิด ฮาเม็ด บิน ทูเวไน อัลบุสซัยด์ (Sayyid Hamad bin Thuwaini Al-Busaid) (ค.ศ. 1857 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896) (حمد بن ثويني البوسعيد) เป็นสุลต่านองค์ที่ห้าแห่งแซนซิบาร์ ครองราชย์ตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1893 ถึง 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896
สุลต่านฮาเม็ดเสกสมรสกับซัยยีดาตุร์เกียะอ์ บินต์ ตุร์กิ อัลซัยด์ (Sayyida Turkia bint Turki al-Said) ผู้เป็นพระภคินี และพระราชธิดาในสุลต่านตุร์กิ บิน ซัยด์ แห่งมัสกัสและโอมาน (Turki bin Said) สุลต่านฮาเม็ดสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อเวลา 11.40 น. ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเกิดจากการลอบวางยาพิษโดยคาลิด บิน บาร์กาชผู้เป็นพระภาดา คาลิดได้เสวยราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่และครองราชย์เพียงสามวันก่อนที่จะถูกรัฐบาลอังกฤษยึดอำนาจหลังสงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์
พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี
พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี หรือ หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สำคัญคู่บ้านคู่เมืองอุตรดิตถ์ มีพุทธลักษณะปางมารวิชัย หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์บริสุทธิ์ หน้าตักกว้างศอกเศษ มีพุทธลักษณะงดงามตามแบบอย่างสกุลช่างสุโขทัย-เชียงแสน ซึ่งเป็นแบบที่พบได้น้อยมากและหายากที่สุด
พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี เดิมองค์พระถูกพอกปูนลงรักปิดทองอารักขาภัยไว้ ตัวองค์พระสำริดดังปรากฏในปัจจุบันนั้นสันนิษฐานว่าสร้างในสมัยแรกก่อตั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 สกุลช่างเชียงแสนยุคปลายผสมสกุลช่างสุโขทัยยุคต้น หรือในช่วงยุครอยต่อการสถาปนาอาณาจักรสุโขทัย เป็นรัชสมัยระหว่างพ่อขุนศรีอินทราทิตย์กับพญาลิไท มีอายุประมาณ 7-800 ปี มีประวัติความเป็นมาและอภินิหารที่น่าสนใจยิ่ง
หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี ประดิษฐานอยู่ที่ วัดคุ้งตะเภา หมู่บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เดิมนั้นทางวัดไม่เปิดเผยสถานที่ประดิษฐาน และไม่ให้บุคคลทั่วไปเข้าสักการะได้ถึงองค์พระ เนื่องด้วยปัญหาด้านการรักษาความปลอดภัย โดยจะอัญเชิญหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีออกให้ประชาชนทั่วไปนมัสการได้ถึงตัวองค์พระเพียงในช่วงเทศกาลสงกรานต์เท่านั้น
ปัจจุบัน วัดคุ้งตะเภา ได้สร้างห้องตู้กระจกนิรภัย พร้อมทั้งติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์แล้ว จึงทำให้สามารถเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าสักการะได้ทุกวัน โดยปัจจุบันหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีประดิษฐานอยู่ที่หอพระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี บนอาคารศาลาการเปรียญเฉลิมพระเกียรติฯ วัดคุ้งตะเภา
ความสำคัญ
หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี เป็นพระพุทธรูปโบราณศักดิ์สิทธิ์สำคัญที่เป็นที่เคารพนับถือ 1 ใน 2 องค์ ของตำบลคุ้งตะเภา และเป็นพระพุทธรูปโบราณสำคัญคู่บ้านคู่เมือง 1 ใน 9 องค์ ของจังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดอุตรดิตถ์"'' ที่อัญเชิญมาจากวัดราชบูรณะราชวรวิหารในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2
พระพุทธรูปองค์นี้มีประวัติความเป็นมาเกี่ยวข้องกับช่วงเวลาการเปลี่ยนผ่านและเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์สำคัญ ๆ ของประเทศไทยหลายครั้ง และมีความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ไทยหลายพระองค์ เนื่องจากหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีเป็นพระพุทธรูปโบราณที่มีประวัติความเป็นมาผ่านช่วงเวลาแห่งประวัติศาสตร์ชาติไทยกว่า 800 ปี ล่วงเลยแต่สมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานีจนถึงปัจจุบัน
ศิลปะ
หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี จัดเป็นพระพุทธรูปเนื้อโลหะสัมฤทธิ์ปางมารวิชัยศิลปะสกุลสุโขทัย-เชียงแสนแปลง แบบท่านมหาสวน ปัจจุบันปรากฏเพียง 4 องค์ในประเทศไทย โดยแบ่งเป็นปางขัดสมาธิราบ 2 องค์ (ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร) และปางมารวิชัยอีก 2 องค์ คือองค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี (วัดคุ้งตะเภา) และองค์หลวงพ่อเชียงแสน (วัดธรรมาธิปไตย) แต่องค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบท่านมหาสวนเพียงองค์เดียว ที่มีพุทธลักษณะตามขนบอินเดียโบราณคือ พระหัตถ์ไม่ได้วางบนพระหนุ (เข่า) แต่วางบนพระชงค์ และนิ้วพระหัตถ์แตะพื้นดิน (ฐาน) บอกแม่พระธรณี อันเป็นพุทธลักษณะสำคัญที่เนื่องด้วยปางมารวิชัยตามความในพระไตรปิฎกตอนพระพุทธองค์ตรัสรู้พระอนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณ
ผศ.เขียน ยิ้มศิริ อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศิลปากร ศิลปินชั้นเยี่ยมสาขาจิตรกรรม กล่าวยกย่องคุณค่าทางศิลปะของพระพุทธรูปแบบหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีไว้ในหนังสือของท่านว่า พระพุทธรูปแบบท่านมหาสวนเช่นนี้ "เป็นศิลปะชั้นครู (Masterpiece)" ซึ่งนับว่าหายากมาก ทั้งหมดมีขนาดเท่ากันคือขนาดเท่าคน มีจุดเด่นที่พระพักตร์อันสงบงามยิ่ง โดย ผศ.เขียน  ยิ้มศิริ ยกย่องพระพุทธรูปแบบหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีไว้ในหนังสือพุทธานุสรณ์ว่า
แรกสร้างในสมัยเชียงแสน-สุโขทัย
หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี เป็นพระพุทธรูปโบราณศักดิ์สิทธิ์ สร้างในสมัยก่อนตั้งกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี เมื่อกว่า 800 ปีก่อน สันนิษฐานว่าเป็นพระพุทธรูปสำคัญของพระวิหารในวัดโบราณแห่งใดแห่งหนึ่งยุคนั้น
เมื่อมีข้าศึกประชิดเมือง ชาวบ้านเกรงว่าหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีจะได้รับอันตราย จึงได้พอกปูนองค์หลวงพ่อไว้เพื่อกันภัยจากข้าศึก ต่อมาเมื่อเมืองพ่ายแก่ข้าศึก และเสื่อมความสำคัญในฐานะเมืองหลวงแห่งอาณาจักรลง ทำให้วัดที่ประดิษฐานองค์หลวงพ่อต้องมีอันร้างพระสงฆ์และผู้คน พร้อม ๆ กับ หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ที่ข้าศึกไม่สนใจ เพราะเป็นพระพุทธรูปปูน (ที่ถูกหุ้มไว้) ไม่ใช่พระเนื้อโลหะอย่างที่ข้าศึกต้องการ องค์หลวงพ่อจึงถูกทิ้งร้างอย่างปลอดภัยอยู่กลางป่ามาตลอดช่วงสมัยอยุธยา
สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
จวบจนยุคสมัยก้าวล่วงเข้าสู่สมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ได้เสด็จไปการพระราชสงครามยังหัวเมืองเหนือ ได้ทอดพระเนตรเห็นพระพุทธรูปซึ่งอยู่ ณ เมืองเก่าสุโขทัย ทั้งที่เป็นพระปูน พระโลหะ ซึ่งถูกทอดทิ้งไว้ ได้ทรงมีพระราชศรัทธาที่จะทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเป็นอย่างมาก จึงได้ทรงออกกระแสพระบรมราชโองการให้อัญเชิญพระพุทธรูปจากสุโขทัย รวมทั้งองค์หลวงพ่อ พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี ให้มาประดิษฐานไว้ ณ กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2337 ความว่า
''...ศุภมัสดุ พระพุทธศักราชล่วงแล้ว ๒๓๒๗ พระวะษา ตยุลศักราช ๑๑๕๖ ปีขาล ฉ้อศก ณ วัน ๕ฯ๙ ค่ำ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมธรรมิกะมหาราชาธิราชเจ้า พระองค์ปรารถนาพระบรมโพธิญาณ ทรงพระราชศรัทธาธิคุณเปนอัคะสาสะนูปะถำ พกพระพุทธสาศนา ทรงพระราชกุศลจินดาไมยญาณไปว่า พระพุทธรูปพระนครใดที่ท่านผู้ทานาธิบดีศรัทธาสร้างไว้แต่ก่อน บัดนี้หามีผู้ทำนุกบำรุงปติสังขรณะไม่ ประหลักหักพังยับเยือนเปนอันมาก เปนที่หมิ่นปรมาทแห่งบุทคลอันทพาลแลมฤทาทิฐิ ทรงพระราชดำริไปก็บังเกิดสังเวดในพระบรมพุทธาวิฐารคณเปนอันมาก จึ่งมี พระราชบริหารดำหรัส สั่งให้ พญารักษมณเทียรกรมวังหลวง สมเด็จพระขรรคกรมพระแสงใน ขึ้นไปเชิญเสด็จพระพุทธรูปณะเมืองศุกโขไทย ผู้รั้งกรมการกับข้าหลวงจัดเรือขนาบมีร่มตลอดหัวท้าย มีฉัตรธงปักรายแคมแล้วเชิญเสด็จพระพุทธรูปเจ้าลงเรือล่องมายังกรุงเทพมหานคร ศรีอยุธยา จึ่งเชิญขึ้นประดิษถานไว้ ณะพระอารามพระเชตุพน มาถึง ณ วันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ ปีขาล ฉ้อศก”..." ”
การอัญเชิญมารวบรวมไว้ในพระนคร ครั้งนี้ ก็เพื่อรออัญเชิญประดิษฐานไว้ในที่อันสมควรแก่การสักการบูชา โดยการอัญเชิญพระพุทธรูปจากหัวเมืองเหนือมายังกรุงเทพมหานครในครั้งนี้ มีจำนวนกว่า 1,248 องค์ ซึ่งพระพุทธรูปปูนปั้นหุ้มหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ก็ได้ถูกอัญเชิญลงมาในคราวเดียวกันนี้ ในการนั้น ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯ ให้ประดิษฐานพระพุทธรูปจากเมืองสุโขทัยและหัวเมืองเหนือที่ได้รวบรวมมา ประดิษฐานไว้ ณ พระวิหารคตวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร ที่ทรงบูรณปฏิสังขรณ์เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2344
ลุจุลศักราช 1855 เอกศก (พ.ศ. 2336) สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าตัน กรมหลวงเทพหริรักษ์ พระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระศรีสุดารักษ์ พระพี่นางเธอในรัชกาลที่ 1 ทรงทำการบูรณปฏิสังขรณ์วัดเลียบเสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระราชทานนามวัดว่า "วัดราชบุรณราชวรวิหาร" ตามนามวัดราชบุรณะซึ่งเป็นวัดคู่เมืองราชธานีตลอดมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย และได้มีพระบรมราชูปถัมภ์ในการบูรณปฏิสังขรณ์ด้วย
ต่อมา ในรัชกาลที่ 2 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ถอนสีมาวัดเลียบเก่า แล้วสร้างพระอุโบสถและพระวิหารใหม่ พร้อมกับทำการสร้างพระระเบียงล้อมรอบพระอุโบสถ ภายในอัญเชิญพระพุทธรูปปูนเก่า ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญมาจากหัวเมืองเหนือรวม 162 องค์ มาประดิษฐานไว้ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือองค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ด้วย
รอดจากระเบิดสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่ 2)
เวลาล่วงเลยมากว่า 7 รัชสมัย จนถึงช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 วัดราชบุรณะได้ถูกระเบิดจากเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตรทำลาย เนื่องจากใกล้กับวัดเป็นที่ตั้งของโรงไฟฟ้าวัดเลียบที่สร้างมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2440 ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นจุดสำคัญที่หมายสำหรับการทำลายของเครื่องบินทิ้งระเบิดของฝ่ายสัมพันธมิตร เพราะเป็นที่ตั้งของแหล่งสาธารณูปโภคสำคัญของพระนคร
โดยวัดราชบุรณะถูกระเบิดทำลายลงในเวลาประมาณ 13.15 น. ของวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2488 ทำให้พระอุโบสถ สังฆาราม พระวิหาร และ กุฏิเสนาสนะ เสียหายมาก คงเหลือแต่พระะปรางค์และพระระเบียงคตที่ประดิษฐานหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีเท่านั้นที่ไม่ถูกทำลาย แต่ด้วยความเสียหายอย่างหนักของวัดยากแก่การบูรณะให้มีสภาพดังเดิม คณะสังฆมนตรีและคณะรัฐมนตรีในขณะนั้นมีมติว่าสมควรยุบเลิกวัดเสีย จึงนำความกราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8  และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ทำการยุบเลิกวัดได้ ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2488
เมื่อวัดราชบูรณะถูกยุบเลิก สังฆมนตรีได้ประกาศยุบวัดราชบุรณราชวรวิหารรวมไปเข้ากับวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร และบรรดาทรัพย์สินที่เป็นสังหาริมทรัพย์ของวัดราชบุรณะที่เหลือรอดจากการถูกทำลายให้โอนไปเป็นสมบัติของวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร พระสงฆ์และสามเณรวัดราชบุรณราชวรมหาวิหารเดิมให้เข้าถือสังกัดอยู่ในวัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร
เมื่อวัดราชบุรณราชวรมหาวิหารถูกยุบเลิกดังกล่าว กรมการศาสนาจึงได้อนุญาตให้วัดต่าง ๆ ในหัวเมือง อัญเชิญพระพุทธรูปปูนปั้นโบราณที่พระระเบียงที่รอดจากการถูกทำลาย ไปประดิษฐานยังวัดของตนได้ตามแต่ประสงค์ ทำให้หลังจากสงครามสงบลงในปีเดียวกัน พระพุทธรูปเหล่านั้นจึงกระจายไปอยู่ตามวัดต่าง ๆ ทั่วภูมิภาคของประเทศ
อัญเชิญขึ้นมายังอุตรดิตถ์
วัดคุ้งตะเภา ซึ่งในสมัยนั้นกำลังทำการก่อสร้างอุโบสถ และยังไม่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สำหรับเป็นพระประธานเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ จึงได้แจ้งความจำนงขอรับพระพุทธรูปเก่าจากวัดราชบุรณราชวรวิหารมาองค์หนึ่ง กรมการศาสนาจึงได้ส่งพระพุทธรูปโบราณทั้งที่เป็นพระปูนพระสัมฤทธิ์ รวมทั้งองค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีที่เคยประดิษฐานที่พระระเบียงคต รวมจำนวน 8 องค์ คู่กับรูปหล่อสัมฤทธิ์พระอัครสาวกที่เคยประดิษฐานเป็นพระอสีติมหาสาวก 80 องค์ ภายในวิหารซึ่งเป็นพระที่รอดจากการทำลายจากระเบิดสัมพันธมิตรในครั้งนั้นมาด้วย
การอัญเชิญพระจากวัดราชบุรณราชวรวิหารในครั้งนั้น วัดในจังหวัดอุตรดิตถ์ที่ลงไปขอพระพุทธรูปจากวัดราชบุรณราชวรวิหาร เท่าที่ทราบนามในปัจจุบันมีด้วยกันห้าวัดคือ วัดคุ้งตะเภา (อัญเชิญ หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี กลับมา), วัดธรรมาธิปไตย (อัญเชิญ หลวงพ่อเชียงแสน กลับมา), วัดยางโทน (อัญเชิญหลวงพ่อพระพุทธโคดมศรีศากยมุนีกลับมา), วัดดอนไชย อำเภอลับแล (อัญเชิญพระพุทธรูปศิลปสุโขทัยกลับมา) และวัดดงสระแก้ว (อัญเชิญ หลวงพ่ออู่ทอง (ทองคำ)  กลับมา) โดยตอนอัญเชิญพระพุทธรูปกลับมานั้น ได้มาเพียงพระปูนปั้นธรรมดา (วัดคุ้งตะเภาได้พระปูนลงรักดำสนิทมา) แต่ต่อมาพระปูนทั้งหมดก็ได้กะเทาะแตกออกเป็นพระโลหะสำริดและทองคำดังในปัจจุบัน
สำหรับการเคลื่อนย้ายนั้น กรมการศาสนาได้ชะลอหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีและพระพุทธรูปอื่น ๆ ขึ้นมายังจังหวัดอุตรดิตถ์โดยทางรถไฟมาลงที่สถานีรถไฟศิลาอาสน์ และอัญเชิญมาประดิษฐานเป็นการชั่วคราวที่วัดธรรมาธิปไตย ซึ่งเป็นวัดของพระเดชพระคุณพระสุธรรมเมธี (บันลือ ธมฺมธโช ป.ธ.๘) เจ้าคณะจังหวัดอุตรดิตถ์ในขณะนั้น โดยท่านได้ทำการจัดแบ่งถวายยังวัดต่าง ๆ ที่แจ้งความประสงค์มาโดยการเลือกบ้างจับสลากบ้าง พระปลัดป่วน ซึ่งยังเป็นเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภาในครั้งนั้นจึงได้ส่งมัคนายกวัดคุ้งตะเภา 2 ท่าน คือทายกบุตร ดีจันทร์ และทายกอินทร์ รัตนมาโต มาที่วัดธรรมาธิปไตยเพื่อคัดเลือกและรับอัญเชิญพระพุทธรูปหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีมายังวัดคุ้งตะเภา โดยได้รับถวายรูปหล่อพระอัครสาวกมาจำนวน 2 องค์เพื่อประดิษฐานคู่กับหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีด้วย (ปัจจุบันรูปพระอัครสาวกทั้งสองได้สูญหายไปนานแล้ว)
การเคลื่อนย้ายหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีมายังวัดคุ้งตะเภาในครั้งนั้น ทายกทั้งสองได้ชวนคนวัดและชาวบ้านร่วมกันอัญเชิญมาลงที่ท่าอิฐไม่ไกลจากวัดธรรมาธิปไตย และทวนแพมาขึ้นฝั่งหน้าวัดคุ้งตะเภาโดยทางแม่น้ำน่านในช่วงสงกรานต์ปี พ.ศ. 2489 ในครั้งนั้นเล่ากันมาว่ามีน้ำหลากสูงเต็มตลิ่งผิดปกติ ทำให้ชาวบ้านสามารถอัญเชิญหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีขึ้นฝั่งตรงหน้าวัดบริเวณต้นโพธิ์หน้าศาลาการเปรียญได้เป็นอัศจรรย์
ในช่วงแรก ชาวบ้านคุ้งตะเภาได้ประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ไว้เป็นพระประธานบนบนศาลาการเปรียญเปิดโล่งสี่ทิศ หรืออาคารศาลาการเปรียญหลังเก่าที่สร้างมาแต่ พ.ศ. 2472 ซึ่งเป็นศาสนสถานหลักของวัดในสมัยนั้นก่อนจะมีการสร้างอุโบสถเพื่อประดิษฐานในช่วงหลัง โดยผู้เฒ่าผู้แก่เล่าสืบมาว่าหลังอัญเชิญหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีมาประดิษฐานเป็นหลักชัยของวัดในปี พ.ศ. 2489 ได้มีฝนตกต้องตามฤดูกาลเสมอมา ชาวบ้านคุ้งตะเภาในช่วงนั้นหากินได้อุดมสมบูรณ์มากกว่าปกติ และต่างเชื่อกันว่าเป็นเพราะความศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธรูปที่อัญเชิญมาจากวัดราชบุรณะ ในภายหลังจึงได้การขนานพระนามถวายองค์พระว่า "หลวงพ่อสัมฤทธิ์" ที่แปลว่า พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่บันดาลความสุขอุดมสมบูรณ์และความสำเร็จดังปรารถนามาให้ และด้วยพระพุทธลักษณะแบบเชียงแสน-สุโขทัย ทำให้ในช่วงหลังพระสงฆ์ในวัดเรียกกันคุ้นปากว่า "หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์" ที่มีความหมายถึงความสุขเช่นเดียวกัน
ต่อมาในช่วงหน้าพรรษาปี พ.ศ. 2500 ได้มีลมพายุพัดรุนแรงมากจนทำให้กิ่งไม้หักถูกศาลาการเปรียญต้ององค์พระปูนปั้นหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ชำรุดจนเห็นเนื้อภายใน ทำให้พระสงฆ์วัดคุ้งตะเภาได้ทราบว่าพระพุทธรูปที่อัญเชิญมาแต่วัดราชบุรณะนั้นเป็นพระพุทธรูปเนื้อสัมฤทธิ์โบราณ จึงได้อัญเชิญไปประดิษฐานในอุโบสถของวัดคู่กับหลวงพ่อสุวรรณเภตรา พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์สำคัญประจำวัดคุ้งตะเภา ปะปนกับพระพุทธรูปองค์อื่น ๆ โดยไม่ได้เปิดเผยว่าเป็นพระเนื้อสัมฤทธิ์โบราณ และมีพระสงฆ์วัดคุ้งตะเภาเข้าจำพรรษาเฝ้าระวังหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ทุกพรรษาในอุโบสถ ทำให้ในช่วงหลังนามหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์ได้ลืมเลือนไปจากชาวบ้านรุ่นที่ทันเห็นในคราวที่ยังเป็นพระพุทธรูปปูน จนถึงกลางปี พ.ศ. 2537 มีการบูรณะอุโบสถวัดคุ้งตะเภา พระสงฆ์จึงได้อัญเชิญองค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์เข้าประดิษฐานยังห้องลับของวัดจนถึงปี พ.ศ. 2552 จึงได้อัญเชิญองค์หลวงพ่อออกประดิษฐานให้ประชาชนสักการะเป็นการชั่วคราวในเทศกาลสงกรานต์ และในปี พ.ศ. 2553 วัดคุ้งตะเภาได้สร้างตู้กระจกนิรภัยพร้อมกับติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์บนอาคารศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา และได้อัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้นประดิษฐานในหอพระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีประสิทธิมงคล เปิดโอกาสให้ประชาชนสักการะเป็นการถาวรจนถึงปัจจุบัน
หลังจากที่วัดคุ้งตะเภาได้อัญเชิญหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี กลับมาสู่แดนมาตุภูมิ (แถบนี้เคยเป็นหัวเมืองของกรุงสุโขทัยในอดีต) ก็มิได้มีการเปิดให้สักการบูชาและเปิดเผยองค์หลวงพ่ออย่างเป็นทางการเช่นในอดีต เนื่องจากปัญหาด้านการรักษาความปลอดภัย เพราะองค์หลวงพ่อเป็นโบราณวัตถุที่ประเมินค่ามิได้ และเป็นที่ปรารถนาสำหรับพ่อค้าวัตถุโบราณ ทำให้ทางวัดจำเป็นต้องเก็บงำปูชนียวัตถุโบราณสำคัญยิ่งของชาติชิ้นนี้ไว้ในสถานที่ต่าง ๆ ภายในวัดโดยไม่ได้เปิดเผยให้ประชาชนทั่วไปทราบมานานกว่า 60 ปี
จนในปี พ.ศ. 2553 วัดคุ้งตะเภาได้ทำการอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้นประดิษฐานเป็นการถาวรบนอาคารศาลาการเปรียญวัดคุ้งตะเภา และเปิดโอกาสให้ประชาชนสักการะได้ทุกวัน
ด้วยฤทธานุภาพความศักดิ์สิทธิ์ขององค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี และพระพุทธศิลปะแบบสุโขทัย-เชียงแสน ที่หาชมได้ยากยิ่ง ทำให้ในปี พ.ศ. 2552 สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดอุตรดิตถ์ จึงได้ยกย่ององค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีเป็นพระพุทธรูปโบราณศักดิ์สิทธิ์สำคัญคู่บ้านคู่เมือง 1 ใน 9 องค์ ของจังหวัดอุตรดิตถ์ และวัดคุ้งตะเภาถูกบรรจุให้เป็นหนึ่งในเส้นทางทำบุญไหว้พระ 9 วัด ของจังหวัดอุตรดิตถ์อีกด้วย
และเนื่องในมหาศุภวาระมงคลดิถีสัมพุทธชยันตี ๒๖๐๐ ปี (การฉลอง 26 พุทธศตวรรษ แห่งการตรัสรู้) ในปี พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร องค์พระสังฆบิดรแห่งคณะสงฆ์ไทย จึงได้มีพระเมตตาธิคุณเปลี่ยนถวายพระนามองค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีใหม่ให้สอดคล้องกับชื่อจังหวัดอุตรดิตถ์ จากพระนามเดิม หลวงพ่อสุโขทัยสัมฤทธิ์ เป็น พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี
โดยปรากฏข้อความทรงยกย่องในหนังสือตอบการประทานพระนามจากสำนักเลขานุการสมเด็จพระสังฆราช ว่า
และการที่มีพระเมตตาธิคุณประทานเปลี่ยนพระนามใหม่ให้เป็น พระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี นั้น เพื่อให้คล้องกับพระนามเดิมที่รู้จักกันทั่วไป และต่อสร้อยให้คล้องกับนามจังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งเป็นนามพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์หลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีจึงมีพระนามใหม่ตั้งแต่นั้นมา
สำหรับประวัติโดยละเอียดของหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนี สามารถดูเพิ่มเติมได้ที่ วิกิซอร์ซ
สถานที่ประดิษฐาน
ปัจจุบันหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีประดิษฐานอยู่ที่ วัดคุ้งตะเภา หมู่บ้านคุ้งตะเภา ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ เดิมนั้น ทางวัดเก็บรักษาไว้ที่ห้องลับของทางวัด ทำให้ปกติมิได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้านมัสการได้ถึงตัวองค์พระ เนื่องจากปัญหาด้านความปลอดภัย วัดคุ้งตะเภาจะอัญเชิญหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีออกให้ประชาชนทั่วไปนมัสการได้ถึงตัวองค์พระเพียงวันเดียวในช่วงเทศกาลสงกรานต์เท่านั้น โดยหากเป็นนอกช่วงเทศกาลสงกรานต์ ผู้ประสงค์สักการะถึงองค์พระต้องทำหนังสือขออนุญาตถึงเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภาอย่างเป็นทางการ ซึ่งจะต้องได้รับความเห็นชอบจากการพิจารณาของที่ประชุมพระสังฆาธิการและคณะกรรมการวัดคุ้งตะเภา ซึ่งจะได้รับอนุญาตให้เข้าชมสักการะได้เฉพาะราย และจัดชุดเข้าสักการะได้เป็นคราว ๆ ไปเท่านั้น
แต่ในปัจจุบัน วัดคุ้งตะเภาได้สร้างห้องตู้กระจกนิรภัย พร้อมทั้งติดตั้งระบบรักษาความปลอดภัยอิเล็กทรอนิกส์แล้ว จึงทำให้สามารถเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าสักการะได้ทุกวัน โดยปัจจุบันหลวงพ่อสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีประดิษฐานอยู่ที่หอพระพุทธสุโขสัมฤทธิ์อุตรดิตถ์มุนีประสิทธิมงคล (อาคารทิศตะวันตก) บนอาคารศาลาการเปรียญเฉลิมพระเกียรติฯ วัดคุ้งตะเภา
เชิงอรรถ
อีกนัยหนึ่ง พระพุทธรูปนี้จัดเข้าในลักษณะพระพุทธรูปสำริด ศิลปะล้านนา ระยะที่ ๒ หมวด ๒ ราวครึ่งแรกพุทธศตวรรรษที่ ๑๘ สันนิษฐานว่าอาจได้รับอิทธิพลจากศิลปะสุโขทัย ระหว่างรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ ๑ (พระญาลิไท) ราว พ.ศ. ๑๘๙๐ - ๑๙๑๑ หรือได้รับอิทธิพลโดยตรงจากศิลปะลังกา สมัยโปโลนนารุวะ (พ.ศ. ๑๕๓๖ - ๑๗๗๙) และสมัยแยกอาณาจักรในช่วงระยะเวลาเดียวกับศิลปะสุโขทัย ซึ่งพระพุทธรูปในหมวดนี้ล้วนสร้างขึ้นอย่างปราณีตด้วยศิลปะชั้นสูง ผลงานประติมากรรมชิ้นเยี่ยมที่สะท้อนถึงลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตน และสุนทรียภาพอันงดงาม
หลวงพ่ออู่ทอง ถูกโจรกรรมจากวัดดงสระแก้วไปในปี พ.ศ. 2522 ซึ่งปัจจุบันยังไม่ได้คืน
การเสด็จเยี่ยม (ราฟาเอล)
ดูบทความหลักที่ การเสด็จเยี่ยม
การเสด็จเยี่ยม (Visitation) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอลจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริดในประเทศสเปน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1837
ราฟาเอลเขียน “การเสด็จเยี่ยม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1517 ที่เป็นภาพพระแม่มารีย์เสด็จไปเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบธเพื่อจะบอกข่าวการทรงครรภ์ของนาง เป็นงานที่จ้างโดยโจวันบัตติสตา บรันโกนีโอ เดลลากวีลา (Giovanbattista Branconio dell'Aquila) ตามคำขอจากมารีโนบิดาสำหรับชาเปลประจำตระกูลที่โบสถ์ซันซิลเวสเตรเดโอกีลา (ภรรยาของมาริโนชื่อเอลิซาเบธ) ต่อมาพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปนทรงซื้อในปี ค.ศ. 1655 และทรงนำไปไว้ที่เอลเอสโกเรียล (El Escorial)
สุลต่านมาห์มุดที่ 1
มาห์มุดที่ 1 (محمود اول, I. Mahmud, 2 สิงหาคม ค.ศ. 1696 –  13 ธันวาคม ค.ศ. 1754) พระสมัญญา มาห์มุดหลังค่อม เป็นสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1730 ถึง 1754 พระองค์ครองราชย์หลังการก่อกบฏของปาโตรนา ฮาลิล และคงความสัมพันธ์อันดีกับจักรวรรดิโมกุลและจักรวรรดิซาฟาวิด
ชีวิตช่วงต้น
พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังเอดีร์แนในวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1696 พระราชโอรสในสุลต่านมุสทาฟาที่ 2 (ค.ศ. 1664–1703) กับซาลีฮา ซุลตัน ผู้ดำรงตำแหน่งวาลีเด ซุลตัน มาห์มุดที่ 1 เป็นพระเชษฐาของสุลต่านออสมันที่ 3 (ค.ศ. 1754–57) พระองค์มีโรคหลังค่อม
พระราชบิดาและตัวพระองค์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่เอดีร์แน ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1702 พระองค์เริ่มศึกษาที่เอดีร์แน เมื่อพระราชบิดาถอดถอนตนเองจากพระราชบัลลังก์ พระองค์ถูกนำตัวไปอิสตันบูลและกักขังในKafes เป็นเวลา 27 ปี
ไม่มีใครทราบว่างพระองค์รับวัฒนธรรมได้ในช่วงนั้น เนื่องจากพระองค์ยังคงเล่นหมากรุก แต่งบทกวี และเล่นดนตรี นอกจากนี้ ชีวิตช่วงพระเยาว์และวัยรุ่นยังอยู่ในอันตราย โดยเฉพาะช่วงชีวิตใน Kafes
ความสัมพันธ์กับจักรวรรดิซาฟาวิด
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1741 Hacı Han ทูตของชาห์นาเดอร์แห่งรัฐบาลอิหร่าน เดินทางมาที่อิสตันบูลพร้อมกับคนและยามสามพันคนเพื่อต่อระยะเวลาสันติภาพระหว่างพวกเขา โดยมีของขวัญหลายอย่างเช่นผ้าปักด้วยอัญมณี, ช้าง 10 เชือก และอาวุธล้ำค่า จากนั้นมีการจัดงานเลี้ยงให้ Hacı Han ที่ Fener Bahçesin
พระบรมวงศานุวงศ์
พระมเหสีของพระองค์ มีรายพระนามตามนี้:
สวรรคต
ในช่วงฤดูหนาว พระพลานามัยของสุลต่านมาห์มุดที่ 1 เริ่มแย่ลงทุกวัน ในวันศุกร์ที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1754 พระองค์เสด็จไปละหมาดวันศุกร์ หลังละหมาดเสร็จจึงเสด็จกลับพระราชวัง แต่ระหว่างทางพระองค์ล้มลงจากม้าและสวรรคตในวันเดียวกัน โดยฝังในสุสานพระปัยยิกาของพระองค์ที่สุสานตูร์ฮัน ซุลตันในมัสยิดใหม่ที่ Eminönü อิสตันบูล ประเทศตุรกี
ข้อมูล
16961754
สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาในฤดูกาล 2023–24
ฤดูกาล 2023–24 เป็นฤดูกาลที่ 149 ในประวัติศาสตร์ของแอสตันวิลลา และเป็นฤดูกาลที่ 5 ติดต่อกันในพรีเมียร์ลีก สโมสรเข้าร่วมในพรีเมียร์ลีก เอฟเอคัพ ลีกคัพ และยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
พรีซีซั่นและกระชับมิตร
วิลล่าประกาศทัวร์สหรัฐอเมริกาเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันพรีซีซั่นของพรีเมียร์ลีกซัมเมอร์ซีรีส์กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด, ฟูลัมและเบรนต์ฟอร์ด ในวันศุกร์ที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2023 มีการประกาศนัดกระชับมิตรที่สนามกีฬา Bescot กับลัตซีโย และนัดกระชับมิตรปรีซีซั่นกับวอลซอลล์ ในวันจันทร์ที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2023 มีการประกาศการแข่งขันกระชับมิตรสำหรับ Aston Villa XI กับสโมสรนอกลีกในท้องถิ่น Rushall Olympic
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 2005
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก 2005 เป็นการแข่งขันกีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันออก ครั้งที่ 4 จัดขึ้นที่เขตบริหารพิเศษมาเก๊า ซึ่งเป็นเขตบริหารพิเศษของ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ในระหว่างวันที่ 29 ตุลาคม -6 พฤศจิกายน พ.ศ.2548 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 9 ประเทศ ใน 17 ชนิดกีฬา
ฟาโรห์โฮเรมเฮบ
ฟาโรห์โฮเรมเฮบ(อังกฤษ:Horemheb) เป็นฟาโรห์ ต่อจากฟาโรห์ไอย์ โฮเรมเฮบสถาปนาตนเป็นฟาโรห์ทันทีหลังจากการสวรรคตก่อนจะทำลายสุสานและลบพระนามของไอย์ออกจากจารึกทั้งหมดราวกับต้องการทำลายหลักฐานทุกชิ้นที่บอกว่าเคยมีไอย์บนโลกนี้ กระนั้นปัญหาหลักในการครองราชย์ของโฮเรมเฮบคือเขาเป็นสามัญชนที่ปราศเลือดขัตติยะ การที่ได้อภิเษกกับน้องสาวของเนเฟอร์ติติก็ยังไม่พอจะลบปมด้อยดังกล่าว จึงทรงหันมาเอาจริงเอาจังกับการอวดอ้างฐานะฟาโรห์ของตนเป็นพิเศษ โฮเรมเฮบถึงกับพยายามประกาศว่าเขาคือผู้ปกครองต่อจากอเมนโฮเทปที่ 3โดยไม่เคยมีรัชสมัยของ อเคนาเตน สเมงห์คาเร ตุตันคามุนหรือ ไอย์ปรากฏอยู่เลย นอกจากนี้ยังสั่งรื้อเมืองอมาร์นาที่สร้างบูชาเทพอาเตนจนนครหลวงอันงดงามต้องเหลือแต่ซากปรักหักพังจมอยู่ใต้กองทราย ฟาโรห์โฮเรมเฮบครองราชย์นาน 30 ปี ทรงจัดการแผ่พระราชอำนาจออกไปยังชายแดน ปฏิสังขรวิหารหลายแห่ง และแต่งตั้งนายทหารขึ้นเป็นนักบวช
เพื่อให้ดูแลเรื่องศาสนาอย่างใกล้ชิด โฮเรมเฮบเป็นฟาโรห์องค์แรกที่เริ่มเปิดฉากการทำสงครามกับชาวฮิตไทต์ในทางเหนือ โดยแต่งตั้งแม่ทัพพาราเมสซูเป็นผู้สืบราชสมบัติ ต่อมาพาราเมสซูได้ขึ้นครองราชย์เป็น รามเซสที่ 1 แห่งราชวงศ์ที่ 19
-1292
อาทิตย์ บุตรจินดา
อาทิตย์ บุตรจินดา เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้า ให้กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในไทยลีก
อาทิตย์ ลงเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกกับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด ในปี พ.ศ. 2555 ก่อนถูกปล่อยยืมให้กับสุรินทร์ ซิตี้ พิจิตร ชัยนาท ฮอร์นบิล ในช่วงปี พ.ศ. 2557–2559 ทีมละ 1 ปี ตามลำดับ ในปี พ.ศ. 2560 เขาได้ย้ายเข้าร่วมทีมการท่าเรือ ก่อนถูกปล่อยยืมให้กับชลบุรี ในช่วงกลางปี พ.ศ. 2562 และโปลิศ เทโร ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2563 และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้ย้ายกลับสู่บุรีรัมย์อีกครั้งหนึ่ง
การท่าเรือ
ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2560 อาทิตย์ได้ย้ายมาร่วมทีมการท่าเรืออย่างเป็นทางการ ต่อมาในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2561 อาทิตย์ทำประตูแรกในนามสโมสรในเกมลีกนัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเอาชนะอุบล ยูไนเต็ด ไปได้ 1–0 ต่อมาในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2561 อาทิตย์ทำประตูที่ 2 ในลีกในนัดที่การท่าเรือเปิดบ้านเสมอชัยนาท ฮอร์นบิล 1–1
กลับสู่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 อาทิตย์ได้ย้ายกลับสู่บุรีรัมย์ ยูไนเต็ดอีกครั้ง โดยเขาเซ็นสัญญากับสโมสร 4 ปี และได้ลงเล่นนัดแรกให้แก่สโมสรเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ในฐานะตัวสำรองในนัดเปิดฤดูกาลไทยลีก ฤดูกาล 2565–66 ที่ทีมบุกไปเอาชนะนครราชสีมา มาสด้าที่สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 2–1 ต่อมาในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 การแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2565–66 รอบ 64 ทีมสุดท้าย เขาทำประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะสมุทรปราการ ซิตี้ 5–1 ผ่านเข้าสู่รอบ 32 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ต่อมาในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เขาทำประตูแรกในไทยลีก ฤดูกาล 2565–66 ช่วยให้ทีมบุกไปเสมอกับราชบุรีที่ดรากอนโซลาร์พาร์ก 1–1
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ลาหู่ และว้า เมืองแลม
อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ลาหู่ และว้า เมืองแลม (孟连傣族拉祜族佤族自治县; Menglian Dai, Lahu และ Va Autonomous County) เป็นเขตปกครองตนเองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพรมแดนทางทิศใต้และทิศตะวันตกติดต่อกับ รัฐฉาน ของ ประเทศพม่า เมืองแลม (เมิ่งเหลียน) เป็นอำเภอทางตะวันตกสุดภายใต้เขตการปกครองของ เมืองผูเอ่อร์
ทั้งนี้การเรียกชื่อตามภาษาจีนคือ อำเภอปกครองตนเองชนชาติไท ลาหู่ และว้า เมิ่งเหลียน
พระธรรมศากยวงศ์วิสุทธิ์ (อนิลมาน ธมฺมสากิโย)
พระธรรมศากยวงศ์วิสุทธิ์, ดร. นามเดิม อนิลมาน นามสกุล ศากยะ ฉายา ธมฺมสากิโย เป็นพระภิกษุชาวเนปาล สัญชาติไทย บวชเป็นสามเณรในประเทศเนปาล และมาศึกษาพระธรรม ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร เมื่ออายุครบบวชจึงได้อุปสมบท ณ วัดบวรนิเวศวิหาร โดยมีสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร เป็นพระอุปัชฌาย์ ทรงให้การอุปถัมภ์มาตั้งแต่เป็นสามเณร ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค 6 - 7 (ธรรมยุต), ผู้ช่วยเจ้าอาวาสพระอารามหลวงวัดบวรนิเวศวิหาร, รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย และอธิการบดีกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยพระพุทธศาสนาแห่งโลก
ประวัติ
พระธรรมศากยวงศ์วิสุทธิ์ เกิดเมื่อวันที่ 18 มิ.ย. 2503 ที่ประเทศเนปาล ในตระกูลศากยะที่เป็นตระกูลเดียวกับพระพุทธเจ้า โดยท่านบอกเคยทำการสืบวงศาคณาญาติ หลักฐานพอทราบได้ว่าน่าจะเป็นสายของพระอานนท์ที่ย้ายไปอยู่ที่กาฐมาณฑุในสมัยพุทธกาลและยังคงกระจายอยู่ในประเทศเนปาล ท่านเป็นบุตรคนที่ 2 ในพี่น้อง 6 คน ชาย 5 หญิง 1 บิดาชื่อ “อาสา” มารดาชื่อ “ปุรณะ” พ่อเป็นช่างทอง แม่เป็นแม่บ้าน ต่อมาบ้านเปิดร้านขายของชำ ปัจจุบันพ่อเสียชีวิตแล้วจึงเลิกกิจการไป พ่อของท่านตั้งใจให้พี่ชายของท่านบวชในพระพุทธศาสนา แต่พี่ชายสอบได้ทุนเรียนที่ 1 ของประเทศไปเรียนที่ประเทศอินเดีย ท่านจึงได้บวชเป็นสามเณรแทนพี่ชาย
ในปี 2517 ท่านได้บวชเป็นสามเณรโดยใช้ชื่อว่า “สามเณรสุคันธะ” เป็นชื่อที่เป็นไปตามประเพณีในเนปาลที่ไม่ให้ใช้ชื่อเดิม บวชอยู่ที่เนปาล 9 เดือน จนถึงวันที่ 14 เม.ย. 2518 ย้ายจากประเทศเนปาลมาอยู่ที่วัดบวรนิเวศวิหาร ประเทศไทย เป็นสามเณรถวายการปรนนิบัติสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร(ขณะนั้นเป็นสมเด็จพระญาณสังวร)
การที่ท่านมาอยู่วัดบวรนิเวศวิหารได้เกิดจากการที่สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร เมื่อครั้งเป็น พระสาสนโสภณ ได้เดินทางไปดูงานที่ประเทศเนปาลเป็นครั้งแรกเมื่อปี 2513 ประมุขสงฆ์เนปาลได้ทูลขอสมเด็จฯ 2 อย่างคือ ให้ทางไทยส่งพระธรรมทูตมาเผยแผ่ที่เนปาล และให้พระภิกษุสามเณรเนปาลมาเรียนที่ไทย ข้อแรกสมเด็จฯ รับจะนำเข้าที่ประชุมมหาเถรสมาคม ส่วนข้อ 2 สมเด็จฯท่านตอบรับและขอให้ส่งมา จากนั้นในปี 2514 ได้ส่งมา 2 รูป ต่อมาปี 2518 ส่งสามเณรมาอีก 3 รูป และพระธรรมศากยวงศ์วิสุทธิ์คือหนึ่งในนั้น
เมื่อครบอายุบวชแล้วท่านได้รับการประทานอุปสมบทจากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวรในปี 2523 ที่พระอุโบสถวัดบวรนิเวศวิหาร ได้รับฉายาว่า “ธมฺมสากิโย” แปลว่า ผู้กล้าในธรรม
พระธรรมศากยวงศ์วิสุทธิ์ ได้ยื่นขอแปลงสัญชาติเป็นไทย และได้รับอนุญาตให้แปลงสัญชาติได้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558
นกกก
นกกก, นกกะวะ หรือ นกกาฮัง เป็นนกขนาดใหญ่จำพวกนกเงือก นกกกสามารถพบได้ในป่าของอินเดีย, คาบสมุทรมลายู, สุมาตรา และอินโดนีเซีย ด้วยขนาดและสีทำให้นกกกเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญเชิงวัฒนธรรมและพิธีกรรมในหลายชนเผ่า นกกกเป็นนกที่มีอายุยืน นกในกรงเลี้ยงสามารถมีอายุได้ถึง 50 ปี ปกติจะกินผลไม้เป็นอาหาร โดยเฉพาะลูกไทร แต่บางครั้งจะกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก, สัตว์เลื้อยคลาน และนกชนิดอื่นเป็นอาหาร
นกกกจัดเป็นนกเงือกชนิดที่ใหญ่ที่สุด มีความยาวลำตัวประมาณ 130-150 เซนติเมตร มีปีกสีดำพาดเหลือง ปลายปีกขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก หางสีขาวพาดดำ ตัวผู้มีนัยน์ตาสีแดง ด้านหน้าโหนกที่อยู่บนปากมีสีดำ มีจะงอยปากที่ยาว ส่วนตัวเมียมีนัยน์ตาสีขาว ด้านหน้าโหนกไม่มีสีดำ
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็ก จนกว่าจะโตเต็มที่และหาคู่ได้ มีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมกราคม-พฤษภาคม โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายเกี้ยวพาราสีตัวเมีย และเสาะหาโพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ที่นกหรือสัตว์อื่นทิ้งไว้ ทั้งนี้เนื่องจากนกกกไม่สามารถที่จะเจาะโพรงเองได้ เนื่องจากจะงอยปากไม่แข็งแรงพอ ตัวเมียจะใช้เวลาตัดสินใจเข้าโพรงนานอาจนานเป็นสัปดาห์ ทั้งนี้เพราะระยะเวลาที่ตัวเมียจะเข้าไปอยู่ในโพรงเพื่อวางไข่และเลี้ยงดูลูกอ่อนกินเวลานานถึง 3 เดือน ในระยะนี้นกกกตัวผู้จะเอาใจตัวเมียเป็นพิเศษด้วยการบินออกอาหารมาป้อนตัวเมียอยู่สม่ำเสมอ ขณะที่ตัวเมียเมื่อเข้าไปในโพรงแล้วจะปิดปากโพรงเหลือเพียงช่องพอให้ปากของตัวผู้ส่งอาหารมาได้เท่านั้น ด้วยมูล, เศษอาหาร และเศษไม้ในโพรง
นกกกตัวเมียใช้เวลากกไข่นาน 1 เดือน อาจวางไข่ได้ 2 ฟอง แต่ลูกนกตัวที่อ่อนแอกว่าอาจตายไปซึ่งเป็นวิถีตามธรรมชาติ เพื่อไม่ให้เป็นภาระของพ่อแม่ เมื่อลูกนกฟักเป็นตัว นกตัวผู้ต้องออกหาอาหารมากยิ่งขึ้นอาจมากถึงวันละ 10 เที่ยว ในระยะทางอาจไกลได้ถึง 10 กิโลเมตร ขณะที่นกตัวเมียจะเป็นฝ่ายสอนลูกนกปิดปากโพรงเพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าต่าง ๆ ซึ่งเป็นการสอนที่จะตกทอดต่อไปเรื่อย ๆ จากรุ่นต่อรุ่น
เมื่อลูกนกโตพอที่จะบินเองได้แล้ว เนื้อที่ในโพรงเริ่มคับแคบ นกกกตัวเมียจะเป็นฝ่ายพังโพรงรังบินออกมาก่อน ขณะที่ลูกนกจะฝึกซ้อมบินด้วยการกระพือปีกในโพรงและปิดปากโพรงตามที่แม่นกสอน เมื่อลูกนกพร้อมที่จะบินเองแล้ว พ่อแม่นกจะรอให้ลูกนกพังโพรงและบินออกมาเองด้วยการล่อด้วยอาหาร และส่งเสียงร้อง เมื่อลูกนกหิวจะกล้าบินออกมาเอง ในระยะแรกพ่อแม่นกจะยังคอยดูแลลูก จนกว่าจะโตพอที่จะช่วยเหลือตัวเองได้
เบราเนาอัมอิน
(Braunau am Inn) เป็นเมืองแห่งหนึ่งในรัฐโอแบร์เอิสเตอร์ไรช์ ประเทศออสเตรีย และเป็นเมืองหลักของเขตเบราเนาอัมอิน เมืองแห่งนี้มีอาณาเขตติดกับประเทศเยอรมนี