cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไมเคิล แจ็กสัน
ความนิยมที่แพร่หลาย
ชาร์ลี เคนดัลล์ ผู้อำนวยของสถานีวิทยุร็อกนิวยอร์ก อธิบายถึงเขาว่า "ไมเคิล แจ็กสันเป็นวัฒนธรรมของมวลชน เขาดึงดูดความสนใจของทุกคน" และกล่าวว่า "ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าเขามีเสียงที่น่าเกรงขามและลีลาที่สมบูรณ์แบบ เขาสามารถเต้นราวกับไม่ใช่มนุษย์ เขาดึงดูดความสนใจของคนทุกเพศทุกวัยและผู้ฟังเพลงทุกประเภท อย่างยากที่จะจำแนกหมวดหมู่" ทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกก็ยังเป็นช่วงเวลาที่เขาได้พบกับผู้นำประเทศในหลายทวีป นอกจากวงการดนตรีแล้ว แจ็กสันยังมีอิทธิพอย่างมากต่อวงการแฟชั่น ฟิลลิป โบลช สไตลิสชื่อดัง กล่าวว่า "ไมเคิล แจ็กสัน ไม่ได้รับอิทธิพลจากแฟชั่น แต่แฟชั่นต่างหากที่ได้รับอิทธิพลจากเขา" เขายังมีบทบาทด้านมนุษยธรรมและการช่วยเหลือเด็กและสังคม ทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกเดนเจอรัสเวิลด์ทัวร์ เขายังได้ยกผลกำไรทั้งหมดเข้าสู่มูลินิธิการกุศล และยังได้มอบเงินให้แก่มูลนิธิในทุกประเทศที่เขาเดินทาง ในขณะที่การเสียชีวิตของเขากลายเป็นข่าวพาดหัวหนังสือพิมพ์ทั่วโลก สื่อประเทศฮ่องกงได้นำเสนอข่าวว่า "ไม่มีส่วนใดของเอเชีย...และที่เหลือของโลก จะไม่จดจำไมเคิล แจ็กสัน" เว็บไซด์ชื่อดังของจีนขนามนามเขาว่า "นักร้องที่โดดเด่นที่สุดตลอดกาล" ขณะที่หลายๆคนทั่วโลกต่างรู้สึกว่าการเสียชีวิตของเขาเป็นเหมือนการสูญเสียความทรงจำในวัยเด็ก นับได้ว่าเขาเป็นซุปเปอร์สตาร์ของโลกผู้สร้างปรากฏการณ์อย่างแท้จริง หลังครบรอบวันเกิดของเขาในปีเดียวกัน ชาวเม็กซิโกยังได้ไปชุมนุมกันในกรุงเม็กซิโก ซิตี้ กว่า 13,957 คน เพื่อเต้นรำตามจังหวะและท่าทางตามเพลง " ทริลเลอร์ " เพื่อเป็นการไว้อาลัยแก่เขา นับเป็นการเต้นรำหมู่เพลงทริลเลอร์ที่ทำลายสถิติของกินเนสส์มีจำนวนคนเข้าร่วมมากที่สุด
หลังจากที่เขาเสียชีวิตไม่นานในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เอ็มทีวีปรับเปลี่ยนช่องโดยเล่นมิวสิกวิดีโอของเขาเพื่อเป็นการอุทิศและเฉลิมฉลองในงานของเขา สถานียังออกอากาศมิวสิกวิดีโอของเขาเป็นเวลานานหลายชั่วโมง และยังมีการสัมภาษณ์สดในปฏิกิริยาตอบรับทั้งจากพิธีกรเอ็มทีวีและเหล่าบุคคลมีชื่อเสียง ตลอดทั้งสัปดาห์ยังมีรายการและยังมีการถ่ายทอดสดพิธีไว้อาลัย ในพิธีไว้อาลัย ณ วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงโมทาวน์ เบอร์รี กอร์ดี ยังสรรเสริญแจ็กสันว่าเป็น "คนบันเทิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา"
ต่อมาวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2009 สถาบันภาพยนตร์อเมริกัน รำลึกถึงเหตุการณ์การเสียชีวิตของแจ็กสันว่าเป็น "เหตุการณ์ที่สำคัญ" และกล่าวว่า "การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันอย่างกะทันหันในเดือนมิถุนายน เขาอายุเพียง 50 ปี เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ทั่วโลกต่างโศกเศร้าและเกิดการสรรเสริญตัวเขาไปทั่วโลกอย่างไม่เคยมีมาก่อน"
รายได้
คาดว่า ไมเคิล แจ็กสัน มีรายได้ประมาณ 750 ล้านเหรียญสหรัฐ ในช่วงชีวิตของเขา ยอดขายจากการบันทึกเสียงเพลงของเขากับค่าย Sony ทำให้เขาได้รับค่าลิขสิทธิ์ประมาณ 300 ล้านเหรียญสหรัฐ เขาได้รับเงินเพิ่มอีก 400 ล้านดอลลาร์ จากการทัวร์คอนเสิร์ต ,การรับรองการขายสินค้า และมิวสิกวิดีโอ การประเมินรายได้เหล่านี้ที่แจ็คสันสามารถหาได้ยากเนื่องจากต้องเสียภาษีรายจ่ายในการบันทึกเสียง และต้นทุนการผลิต
อันเดรอา เดล กัสตัญโญ
อันเดรอา เดล คาตานโย (Andrea del Castagno หรือ Andrea di Bartolo di Bargilla) (ราว ค.ศ. 1421 - ค.ศ. 1457) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อันเดรอา เดล คาตานโยได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากมาซาชิโอและจอตโต ดี บอนโดเน งานของคาตานโยรวมทั้งจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดซานตาอพอลโลเนียในฟลอเรนซ์ และภาพเหมือนบนหลังม้าของทหารรับจ้างอิตาลีผู้มีชื่อเสียงนิคโคโล ดา โทเล็นทิโนที่เขียนใน ค.ศ. 1456) ภายในมหาวิหารฟลอเรนซ์ คาตานโยมีอิทธิพลต่อตระกูลการเขียนแบบเฟอร์ราราของโคสิโม ทูรา, ฟรานเชสโค เดล คอสสา และ แอร์โคเล เดรอแบร์ติ
แหล่งข้อมูลอื่น
1421 1457
ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน
ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน-คาเซลลี ซานโดร เปร์ตินี (Aeroporto internazionale Sandro Pertini di Torino-Caselle) หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน (Aeroporto di Torino-Caselle) ตั้งอยู่ที่เมืองคาเซลลี, ตูริน ในแคว้นพีดมอนต์ ประเทศอิตาลี เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์วัน
ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามอดีตประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอิตาลี อเล็กซานโดร เปร์ตินี
มะค่าแต้
มะค่าแต้ หรือ มะค่าหนาม มะค่าหลุม มะค่าลิง เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Leguminosae ผลัดใบ ใบประกอบแบบขนนกปลายคู่ ดอกช่อมีดอกย่อยจำนวนมาก ฝักแบนหรือกลมแบน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม – พฤษภาคม พบครั้งแรกที่จังหวัดราชบุรี โดย J.E. Teijsmann ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย กระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก ไทย, กัมพูชา, เวียดนาม, พม่า และบังกลาเทศ
ในภาคอีสานของไทยมีมะค่าแต้สองสายพันธุ์คือแต้โหลน ฝักแบบรูปไข่ ไม่มีหนาม และแต้หนาม ฝักแบนรูปไข่ มีหนาม นิยมใช้เนื้อไม้ในการก่อสร้าง ของใช้ เปลือกนำมาแช่น้ำให้ได้น้ำสีน้ำตาลแดง ใช้แช่แผลจากการคลอดบุตรให้สมานตัวเร็ว ไม่ติดเชื้อ ใบใช้แทนช้อนในการตักอาหารที่มีน้ำเช่นแกงได้
สามนิสิต
"สามนิสิต" เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารสแตรนด์ในสหราชอาณาจักรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสารคอลเลียร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 9 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ในปี ค.ศ. 1905
ประวัติการตีพิมพ์
"สามนิสิต" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรในนิตยสารสแตรนด์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสารคอลเลียร์เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1904 ในนิตยสารสแตรนด์มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสารคอลเลียร์มีภาพวาดประกอบ 9 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
แคว้นเคียฟ
แคว้นเคียฟ (Ки́ївська о́бласть) หรือที่บางครั้งเรียกว่า กือยิวช์ชือนา (Ки́ївщина) เป็นแคว้นในตอนกลางและตอนเหนือของประเทศยูเครน แคว้นเคียฟมีพื้นที่ล้อมรอบกรุงเคียฟซึ่งเป็นนครปกครองตนเองที่มีสถานะพิเศษ และศูนย์กลางการบริหารของแคว้นก็อยู่ในกรุงเคียฟถึงแม้ว่านครแห่งนี้จะมิใช่ส่วนหนึ่งของแคว้นก็ตาม เขตมหานครเคียฟขยายออกจากกรุงเคียฟเข้ามาในพื้นที่บางส่วนของแคว้นซึ่งพึ่งพิงเศรษฐกิจและการคมนาคมขนส่งของกรุงเคียฟอย่างมีนัยสำคัญ
แคว้นเคียฟมีประชากร 1,795,079 คน (ประมาณการ ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022) เมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นคือบีลัตแซร์กวาซึ่งมีจำนวนประชากรกว่า 200,000 คน
เขตหวงห้ามเชียร์โนบีลตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคว้นเคียฟ เขตดังกล่าวมีการบริหารจัดการแยกต่างหากจากแคว้นเคียฟและห้ามบุคคลทั่วไปเข้าพื้นที่
โยกเยก เชิญยิ้ม
โยกเยก เชิญยิ้ม มีชื่อจริงว่า อัครเดช รอดวินิจ เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2523 (ชื่อเล่น โยกเยก) ส่วนสูง 213 เซนติเมตร น้ำหนัก 140 กิโลกรัม เป็นนักแสดงตลกชาวไทยที่สูงที่สุดในประเทศไทย และเป็นหนึ่งในสมาชิกของคณะเชิญยิ้ม
ประวัติ
โยกเยก เชิญยิ้ม มีชื่อจริงว่า อัครเดช รอดวินิจ เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2523 ชื่อเล่น โยกเยก เป็นนักแสดงตลกชาวไทยเกิดที่อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรีและเป็นหนึ่งในสมาชิกคณะเชิญยิ้ม
โยกเยกจบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคสระบุรีและปริญญาตรี มหาวิทยาลัยรังสิต
โยกเยกเริ่มเข้าสู่วงการเป็นนักแสดงตลกชาวไทยและมีรูปร่างยักษ์ต่อมาเริ่มมีความสามารถในการแสดงตลกของเตี้ย พิจิตร จึงแยกย้ายคณะไปทั้งคณะของตัวเองใช้ชื่อว่า เตี้ย พิจิตร และในปัจจุบันตอนนี้สมาชิกของโย่ง เชิญยิ้ม มีสมาชิกนักแสดงตลก ประกอบด้วย พวง เชิญยิ้ม, นง เชิญยิ้ม, แกละ เชิญยิ้ม โยกเยก เชิญยิ้ม และ บอย เชิญยิ้ม
ปัจจุบันโยกเยกมีผลงานการแสดงภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เป็นต้น
ละครโทรทัศน์
และรายการโทรทัศน์อื่นๆ เช่น คู่หูทดลองวิทย์
เยติแอร์ไลน์
เยติแอร์ไลน์ (Yeti Airlines; यती एअरलाइन्स) เป็นสายการบินที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กาฐมาณฑุ ประเทศเนปาล ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 และได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการเดินอากาศในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1998 เยติแอร์ไลน์เป็นบริษัทแม่ของตาราแอร์ ข้อมูลในปี ค.ศ. 2021 ระบุว่าเยติแอร์ไลน์เป็นสายการบินในประเทศที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของเนปาล รองจากบุดด้าแอร์
ประวัติศาสตร์
เยติแอร์ไลน์ก่อตั้งขึ้นโดยอัง เซอริง เชอร์ปา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 และได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการเดินอากาศในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1998 สายการบินเริ่มต้นให้บริการจากกองบินที่ประกอบด้วย de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter สองลำ ปัจจุบันเยติแอร์ไลน์เป็นบริษัทย่อยของเยติเวิลด์ (Yeti World) ซึ่งเป็นธุรกิจในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว รวมถึงโรงแรม รีสอร์ท บริษัทนำท่องเที่ยว และสายการบินเจ้าอื่น ๆ ได้แก่ แอร์ไดนัสตี และ อัลติจูดแอร์
ในปี ค.ศ. 2009 เยติแอร์ไลน์ได้ตั้งบริษัทลูก ตาราแอร์ ที่ซึ่งได้เอาท์ซอร์ซ (outsourced) การให้บริการ STOL แก่ท่าอากาศยานในพื้นที่ชนบทห่างไกลและท่าอากาศยานบนภูเขาของเนปาล โดยมีการส่งต่ออากาศยาน DHC-6 Twin Otter และ Dornier 228 ของเยติแอร์ไลน์ไปยังตาราแอร์
ในปี ค.ศ. 2014 เยติแอร์ไลน์ได้เปิดตัวหิมาลายาแอร์ไลน์ ธุรกิจร่วมกับทิเบตแอร์ไลน์ สายการบินสัญชาติจีน
จุดหมาย
เยติแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินในประเทศเนปาล นอกจากนี้ยังให้บริการ Everest Express ความยาว 1 ชั่วโมง ซึ่งให้บริการบินชมภูเขา โดยบินจากตริภูวัน ไปยัง เขาเอเวอร์เรสต์ และเที่ยวบินชมภูเขา Annapurna Express ซึ่งบินจากโปขรา ไปเทือกเขาอันนาปูรณะ
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (U.S. Route 20 ย่อเป็น US 20) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก เลข "0" ในหมายเลขทางหลวงบ่งบอกว่าทางหลวงหมายเลข 20 นี้เป็นทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง กล่าวคือ เป็นทางหลวงที่มีเส้นทางจากชายฝั่งหนึ่งไปยังอีกชายฝั่งหนึ่ง มีระยะทาง 3365 mi เป็นถนนที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเส้นทางขนานกับอินเตอร์สเตต 90 ทางหลวงหมายเลข 20 นี้มีเส้นทางไม่ต่อเนื่องกันเมื่อผ่านอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน เพราะไม่มีการกำหนดหมายเลขเมื่อถนนเส้นนี้เข้ามาในเขตอุทยาน
เมื่ออยู่ในรัฐออริกอน หมายเลขของทางหลวงหมายเลข 20 และทางหลวงหมายเลข 30 ไม่เป็นไปตามกฎการกำหนดหมายเลขของทางหลวงสหรัฐ เพราะทางหลวงหมายเลข 30 ไปมีจุดเริ่มต้นและวิ่งขนานไปกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศเหนือ ไปจนถึงเขตแดนของรัฐ เมื่อมาถึงบริเวณเมืองโคลด์เวลล์ รัฐไอดาโฮ ทางหลวงทั้งสองสายก็ได้ทับซ้อนกันและมีเส้นทางในตำแหน่งที่ถูกต้อง กล่าวคือ ทางหลวงหมายเลข 30 จะวิ่งขนานกับทางหลวงหมายเลข 20 ด้านทิศใต้แทน เป็นเพราะว่า เมื่อก่อนทางหลวงหมายเลข 30 อยู่ในแผนของทางหลวงชายฝั่งสู่ชายฝั่ง ในขณะที่ทางหลวงหมายเลข 20 ไม่ได้อยู่ในแผน เพราะเคยมีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ตรงทางเข้าของอุทยานเยลโลว์สโตน แต่ต่อมาได้รับการขยายจนสุดชายฝั่งเมื่อปี ค.ศ. 1940
ปัจจุบัน ทางหลวงหมายเลข 20 มีปลายทางทิศตะวันออกในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ที่เคนมอร์สแควร์ ซึ่งมาบรรจบกับทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 2 ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในเมืองนิวพอร์ต รัฐออริกอน ที่ทางแยกกับทางหลวงหมายเลข 101 ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิกเพียง 1 ไมล์
แฮร์รี สไตลส์
แฮร์รี เอ็ดเวิร์ด สไตลส์ (Harry Edward Styles; เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ อาชีพนักดนตรีของเขาเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2010 ในฐานะผู้เข้าประกวดเดี่ยวในรายการการแข่งขันดนตรีของอังกฤษดิเอ็กซ์แฟกเตอร์ หลังจากที่เขาถูกคัดออกจากรายการ สไตลส์ได้เข้าร่วมวงบอยแบนด์ วันไดเรกชัน กลายเป็นหนึ่งในวงบอยแบนด์ที่ทำรายได้มากที่สุดตลอดกาล ก่อนที่จะหยุดพักอย่างไม่มีกำหนดในปี ค.ศ. 2016
สไตลส์เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวในชื่อตัวเองผ่านโคลัมเบียเรเคิดส์ในปี ค.ศ. 2017 เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา และเป็นหนึ่งในสิบอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของโลกแห่งปี ในขณะที่ซิงเกิลนำ "Sign of the Times" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร อัลบั้มที่สองของสไตลส์ในชื่อ ไฟน์ไลน์ (2019) เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ ด้วยยอดขายสัปดาห์แรกที่มากที่สุดโดยศิลปินชายชาวอังกฤษ และเป็นอัลบั้มล่าสุดที่รวมอยู่ใน "500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ของโรลลิงสโตน ในปี ค.ศ. 2020 ซิงเกิลที่สี่ "Watermelon Sugar" ติดอันดับสูงสุดในสหรัฐอเมริกาบิลบอร์ดฮอต 100 อัลบั้มที่สาม แฮร์รีส์เฮาส์ (2022) ทำลายสถิติหลายรายการและได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยได้รับสาขาอัลบั้มแห่งปีในปี ค.ศ. 2023 ซิงเกิลนำ "As It Was" กลายเป็นเพลงอันดับหนึ่งแห่งปีทั่วโลกตามรายงานของบิลบอร์ด
สไตลส์ยังได้รับรางวัลต่าง ๆ มากมาย รวมถึงบริตอะวอดส์ 6 รางวัล รางวัลแกรมมี 3 รางวัล อิวอร์โนเวลโลอะวอดส์ 1 รางวัล และอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ 3 รางวัล บทบาทในภาพยนตร์ของเขา ได้แก่ ดันเคิร์ก (2017) โดนต์วอร์รีดาร์ลิง และ มายโพลิซแมน (ทั้งสองในปี ค.ศ 2022) นอกจากดนตรีและการแสดงแล้ว สไตลส์ยังเป็นที่รู้จักในภาพลักษณ์แฟชั่นสีสันสดใสของเขา เขาเป็นชายคนแรกที่ปรากฏตัวเดี่ยวบนหน้าปกนิตยสารโว้ก
มันโตวา
มันโตวา (Mantova) หรือ แมนชัว (Mantua) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดียในประเทศอิตาลี มันโตวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดมันโตวา
มันโตวาถูกโอบรอบสามด้านด้วยทะเลสาบที่ขุดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ได้น้ำจากแม่น้ำมินโชที่มาจากทะเลสาบการ์ดา ทะเลสาบทั้งสามชื่อ ลาโกซูเปรีโอเร (Lago Superiore-ทะเลสาบใหญ่) ลาโกดีเมซโซ (Lago di Mezzo-ทะเลสาบกลาง) และลาโกอินเฟรีโอเร (Lago Inferiore-ทะเลสาบเล็ก) ทะเลสาบปาโจโล (ทะเลสาบที่สี่) เคยเป็นทะเลสาบสุดท้ายที่ล้อมเมืองแต่มาเหือดแห้งไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
กบฏอำเภอหลู่
กบฏอำเภอหลู่ (Lu County rebellion) กบฏที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 209 ใน อำเภอหลู่ (ในทุกวันนี้ หลู่อัน, อานฮุย) หลังจาก ยุทธการที่ผาแดง ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ตันหลัน และ Mei Cheng อดีต 2 ขุนพลของขุนศึก อ้วนสุด เป็นผู้เริ่มก่อการกบฏ ขุนศึก โจโฉ ซึ่งควบคุมราชสำนักฮั่นส่วนกลาง ส่งทัพแบ่งเป็น 2 ทัพไปปราบกบฏ: อิกิ๋ม และ จงป้า ไปโจมตี Mei Cheng ส่วน เตียวเลี้ยว กับ เตียวคับ และ งิวกาย ในฐานะรองแม่ทัพของเขาไปโจมตี ตันหลัน
ในเวลาต่อมาระหว่างที่ 2 ทัพปะทะกัน Mei Cheng ทำทียอมแพ้ต่อ อิกิ๋ม และนำคนของเขาไปร่วมกับ ตันหลัน ที่ ภูเขาเทียนจู่ ในเวลาต่อมา อิกิ๋ม และ จงป้า ล่าถอย ด้านมือที่สาม เตียวเลี้ยว กังวลกับคู่แข่งของโจโฉ ขุนศึก ซุนกวน ได้ส่งขุนพลของเขา ฮันต๋ง กับกองทัพไปช่วยเหลือตันหลันการป้องกันเมืองหว่านเฉิงอยู่ในความดูแลของ ฮันต๋ง ป้อมปราการที่สำคัญใน เมืองโลกั๋ง ในเวลานั้นด้าน เตียวเลี้ยว ส่ง จงป้า ไปโจมตี หว่านเฉิง เพื่อให้มั่นใจว่า ฮันต๋ง จะไม่เคลื่อนทัพกบฏตามมา
สงครามโลก Z
สงครามโลก Z (World War Z) เป็นนวนิยายแนวบันเทิงคดีหลังพยากรณ์ และสยองขวัญ เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แม็กซ์ บรูกส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับบทสัมภาษณ์จากผู้รอดชีวิตรายต่าง ๆ ทั่วโลก หลัง "สงครามโลกซอมบี้" โดยมีผู้เขียนซึ่งในเรื่องเป็นเจ้าหน้าที่คณะกรรมการรายงานหลังสงครามของสหประชาชาติ ทำหน้าที่เป็นผู้รวบรวม
ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์เมื่อปี 2006 ส่วนฉบับภาษาไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2012 แปลโดย นพดล เวชสวัสดิ์ จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ Earnest Publishing
ฉางเอ๋อ
ฉางเอ๋อ (嫦娥;) เป็นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ตามความเชื่อปรัมปราของจีนและลัทธิเต๋ารวมถึงลัทธิขงจื๊อ โดยที่นางประทับเฉพาะแต่บนดวงจันทร์เท่านั้น.
ฉางเอ๋อ เป็นคนรักของโฮวอี้ ซึ่งเป็นนักยิงธนูแห่งสวรรค์ ในยุคพระเจ้าเหยา ดวงอาทิตย์พร้อมกันส่องแสงอย่างสนุกสนานพร้อมกันถึง 10 ดวง ยังความเดือดร้อนแก่ผู้คนบนโลกมนุษย์อย่างมาก เง็กเซียนฮ่องเต้จึงมีบัญชาให้โฮวอี้ไปจัดการ ด้วยความคะนองโฮวอี้จึงใช้ธนูยิงดวงอาทิตย์ตกลงไปถึง 9 ดวงด้วยกัน เป็นการกระทำเกินกว่าเหตุ จึงมีบัญชาให้เนรเทศโฮวอี้และฉางเอ๋อลงไปอยู่บนโลกมนุษย์ เฉกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป ทั้งคู่จึงตกลงกันที่จะไปใช้ชีวิตอยู่บนโลกเช่นมนุษย์ธรรมดาทั่วไป แต่โฮวอี้ได้ใช้ฝีมือยิงธนูปราบปรามสัตว์ร้ายต่าง ๆ ราบคาบจนผู้คนยกย่องให้เป็นผู้นำ โฮวอี้ลำพองใจจนลืมตัว ฉางเอ๋อสังเกตเห็นการเปลี่ยนไปอันนี้ แต่มิอาจทัดทานได้ วันหนึ่ง โฮวอี้ได้น้ำอมฤตมาจากเจ้าแม่หว่างมู่ หากใครได้ดื่มกินแล้วจะมีชีวิตเป็นอมตะ เป็นหนุ่มสาวตลอดไป แต่โฮวอี้ได้ถูกเฟิงเมิ่ง ชายผู้แอบอิจฉาเขามาตลอดดักยิงตายที่หน้ากระโจมที่พัก ส่วนฉางเอ๋อเศร้าโศกเสียใจต่อการตายของโฮวอี้ และนางก็ได้ดื่มน้ำอมฤตนี้แต่เพียงผู้เดียว และเหาะกลับไปยังดวงจันทร์เหมือนเดิม แต่เพียงผู้เดียวด้วยความเศร้าสร้อย ซึ่งเรื่องราวของนางเป็นส่วนหนึ่งที่เป็นที่มาของเทศกาลไหว้พระจันทร์ในคืนวันเพ็ญเดือน 8 (กันยายนตามปฏิทินสากล) แต่อย่างไรก็ดี เรื่องราวเกี่ยวกับนางก็มีแตกต่างกันออกไป เช่น ดั้งเดิมฉางเอ๋อมิใช่เทพธิดา แต่เป็นมนุษย์ธรรมดาบนโลก เป็นต้น
ปัจจุบัน ได้มีการตั้งชื่อดาวเทียมของจีนตามชื่อของนาง คือ ฉางเอ๋อ 1 และฉางเอ๋อ 2
วัดปราบปัจจามิตร
วัดปราบปัจจามิตร หรือ วัดกระโดน (វត្ត​ក្ដុលដូនទាវ) เป็นวัดในเมืองพระตะบอง ประเทศกัมพูชา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2388 เป็นวัดที่เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ตั้งทัพและสร้างวัดไว้เมื่อครั้งไปทำสงครามกับญวน ดังความในหนังสือ พระตะบอง ว่า  มีเรื่องเล่าว่าเมื่อครั้งที่เจ้าพระยาบดินทรเดชานำช้างเดินผ่านช้างทั้ง 4 เชือกหยุดพร้อมกันถือว่าเป็นลางดี ท่านจึงให้สร้างวัดขึ้นที่นี่ ด้านหน้าอุโบสถก็มีรูปปั้นช้าง 4 เชือกจำลองเหตุการณ์ในครั้งนั้น ต่อมาวัดนี้ก่อสร้างใหญ่โตเป็นวัดประจำตระกูลอภัยวงศ์ เจ้าเมืองพระตะบองที่ครองเมืองพระตะบองตั้งครั้งรัชกาลที่ 1 จนถึงรัชกาลที่ 5
อุโบสถเป็นรูปแบบที่นิยมสร้างกันในกัมพูชา รูปแบบเช่นเดียวกับที่วัดแก้วพิจิตร หน้าบันอุโบสถทั้งด้านหน้าและหลัง เป็นตราจักรีวางบนพระแสงขรรค์ชัยศรี เปล่งแสงทองบนลวดลายชดช้อย ส่วนด้านหลังเป็นรูปพระตะบองบนพานแว่นฟ้า สัญลักษณ์ตำแหน่งเจ้าพระยาคทาธรธรณินทร์ ภายในอุโบสถมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวพระตะบองศรัทธามาก คือ เสาพระ 4 หน้า ที่เล่ากันว่าลอยมากับน้ำมีลักษณะเป็นท่อนไม้ แต่ด้านบนสลักเป็นรูปพระพุทธรูปทั้งสี่ด้าน ส่วนพระประธานในปัจจุบันเป็นองค์ใหม่ สร้างขึ้นหลังจากเขมรแดงทำลายองค์เดิมแล้วนำไปทำถนน และยังมีเสาไม้ในอุโบสถประดับด้วยแผ่นทองเหลืองแกะสลักพันรอบเสาทุกต้นไว้ ด้านหลังอุโบสถมีเจดีย์บรรจุอัฐิของผู้คนในตระกูลอภัยวงศ์ ซึ่งตรงประตูทางเข้ามีปูนปั้นเจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ยืนอยู่ตรงขอบประตู
ส่วนตึกอาคารหลังเก่าที่เคยใช้เรียนพระปริยัติธรรมทรุดโทรมมากแล้ว และมีปูนปั้นรูปต่างๆ เป็นปริศนาธรรมประดับตามเสามุมกำแพง ภายในวัดมีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่มีความเชื่อกำกับว่ามีการนำพูนดินไปถมสร้างเป็นอาคารโบสถ์
ปลดล็อกที เครื่องนี้มี CEO
ปลดล็อกที เครื่องนี้มี CEO เป็นละครชุดทางโทรทัศน์เกาหลีใต้ นำแสดงโดย แช จง-ฮย็อบ ซอ อุน-ซู และ พัก ซอง-อุง สร้างจากเว็บตูนในชื่อภาษาเกาหลีเดียวกันของ พัก ซอง-ฮยุน ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2022 ถึงวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 2023 ทางอีเอ็นเอทุกวันพุธและวันพฤหัสบดี เวลา 21:00 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ละครชุดทางโทรทัศน์เล่าเรื่องของประธานบริษัทที่ "ติดอยู่ในสมาร์ตโฟน" จากเหตุการณ์ที่น่าสงสัย เมื่อชายหนุ่มผู้ไม่ผ่านสัมภาษณ์งานบริษัทเดียวกันหยิบสมาร์ตโฟนนั้นได้ ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป
ท่าอากาศยานเวโรนา
ท่าอากาศยานเวโรนา-วิลลาฟรองคา วาเลริโอ คาตูลโล (Aeroporto Valerio Catullo di Verona-Villafranca) หรือ ท่าอากาศยานเวโรนา (Aeroporto di Verona-Villafranca) ตั้งอยู่ที่เมืองเวโรนา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ห่างจากตัวเมืองประมาณ 12 กิโลเมตร
ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตาม กาอิโอ วาเลริโอ คาตูลโล กวีชาวโรมัน
แคว้นแชร์กาซือ
แคว้นแชร์กาซือ (Черка́ська о́бласть) หรือที่บางครั้งเรียกว่า แชร์กัชชือนา (Черка́щина) เป็นแคว้นในภาคกลางของประเทศยูเครน มีแม่น้ำนีเปอร์ไหลผ่านพื้นที่ ศูนย์กลางการปกครองของแคว้นอยู่ที่แชร์กาซือ ประมาณกันว่า ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022 แคว้นนี้มีประชากร 1,160,744 คน
วังเชก
วังเชก (Palatul CEC) เป็นอาคารเก่าแก่ในบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย สร้างขึ้นในปี 1897 ถึง 1900 ตั้งอยู่ริมกาเลอาวิกตอรีเยย์ ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติประวัติศาสตร์โรมาเนีย ปัจจุบันอาคารเป็นสำนักงานใหญ่ของเชกบังก์ (CEC Bank)
ประวัติศาสตร์
อารามนักบุญยอห์นผู้ยิ่งใหญ่ (Sfântul Ioan cel Mare) ได้รับการบูรณะในศตวรรษที่ 16 โดยกอนสตันติน บรึงกอเวอานู ในปี 1702 ถึง 1703 แต่ต่อมาได้ทรุดโทรมลงและถูกทุบทำลาย
วังนี้สร้างขึ้นใหม่บนที่ดินของอารามนักบุญยอห์นเพื่อใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของเชกบังก์ ธนาคารออมทรัพย์มหาชนและธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดของโรมาเนีย ที่ดินและอาคารสร้างขึ้นด้วยเงินทุนของธนาคาร เริ่มก่อสร้างในปี 1897 แล้วเสร็จในปี 1900 ผู้ออกแบบอาคารคือสถาปนิกปอล กอเตอโร บัณฑิตจากวิทยาลัยวิจิตรศิลป์แห่งชาติปารีส ส่วนผู้ควบคุมดูแลการก่อสร้างคือสถาปนิกอียอน ซอกอเลสกู
ในปี 2009 วังนี้เป็นสถานที่จัดพิธีฉลองพระชนมายุ 60 พรรษาของมกุฎราชกุมารีมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย และในปี 2015 ได้ใช้เป็นสถานที่จัดงานฉลองครบรอบ 25 ปี ขององค์กรการกุศลของมกุฎราชกุมารีที่มีชื่อว่า "ราชมูลนิธิมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย" (Fundația Regală Margareta a României)
ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์
ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในช่วงต้นศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล แต่การมีอยู่จริงของราชวงศ์นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และ แอจิปเทียกา (Aegyptiaca) ของมาเนโท เป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์เพียงงานเดียวที่บันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นงานเขียนประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล โดยที่ราชวงศ์ที่เจ็ดปรากฏเป็นคำอุปมาสำหรับความโกลาหล เนื่องจากไม่มีหลักฐานอื่นเลยนอกจากงานเขียนของมาเนโท ส่งผลให้นักไอยคุปต์วิทยาอย่างเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และโทบี วิลกินสัน เชื่อว่าราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ้นมา แต่ในการพิจารณาใหม่เกี่ยวกับการล่มสลายของอาณาจักรเก่าอีกครั้งในปี ค.ศ. 2015 โดยฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอความเห็นว่า ราชวงศ์ที่เจ็ดนั้นมีอยู่จริงและประกอบด้วยฟาโรห์ที่มาจากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์
หลักฐานทางประวัติศาสตร์
โดยอ้างอิงจากงานเขียนของแอฟริกานัส (ค.ศ. 160–240) ที่สูญหายไปแล้วในปัจจุบันและยูเซเบียส (ค.ศ. 260–340) ซึ่งมีพื้นฐานมาจากงานเขียนที่สูญหายไปของมาเนโท นักบวชชาวอียิปต์ (ราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล) จอร์จ ซินเซลลัส นักวิชาการชาวไบแซนไทน์ (ถึงแก่กรรมหลัง ค.ศ. 810) ได้กำหนดช่วงหลังจากราชวงศ์ที่หก – ราชวงศ์ที่เจ็ด – ว่ามีฟาโรห์เจ็ดสิบพระองค์ในระยะเวลาเจ็ดสิบวัน (โดยแอฟริกานัส) หรือมีฟาโรห์ห้าพระองค์ในระยะเวลาเจ็ดสิบห้าวัน (โดยยูเซเบียส)   ตามงานเขียนของมาเนโท ฟาโรห์เหล่านี้ได้ปกครองในบริเวณเมมฟิส   แทนที่จะเป็นความจริงทางประวัติศาสตร์ การขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์อย่างรวดเร็วในเวลาสั้น ๆ นี้ถูกตีความมานานแล้วว่าแสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาที่เกิดความโกลาหลขึ้น
นักไอยคุปต์วิทยาบางคน เช่น ปาปาเซียน (2015)   เชื่อว่าการตีความนี้อาจให้น้ำหนักเกินควรแก่งานเขียนของมาเนโท และบิดเบือนความเข้าใจทางวิชาการโดยทั่วไปเกี่ยวกับการสิ้นสุดของสมัยราชอาณาจักรเก่า ตามคำกล่าวของปาปาเซียน (2015) "การตรวจสอบอีกครั้ง ... ของมีอยู่ของราชวงศ์ที่เจ็ด ยังคงได้รับการพิสูจน์โดยสมบูรณ์" และฟาโรห์บางพระองค์ที่อยู่ในช่วงกลางสมัยราชวงศ์ที่แปด ควรจะเป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่เจ็ดแทน เมื่อได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานประวัติศาสตร์โบราณเพิ่มเติมอีกสองชิ้นรวมถึงหลักฐานทางโบราณคดี ราชวงศ์ที่แปดจึงไม่ค่อยมีความคลุมเครือเท่ากับราชวงศ์ที่เจ็ด ด้วยเหตุนี้ นักไอยุปต์วิทยาบางคนจึงรวมราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดเข้าเป็นราชวงศ์เดียวกันที่ขึ้นปกครองทันทีหลังจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์
รายพระนามฟาโรห์ในราชวงศ์
ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์มมักถูกมองว่าเป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ่น และยังถูกละเลยโดยนักวิชาการสมัยใหม่ หรือไม่ก็รวมเข้ากับราชวงศ์ที่แปด โดยฮราช์ต ปาปาเซียน นักอียิปต์วิทยา ได้เสนอความเห็นในปี 2015 ว่าฟาโรห์บางพระองค์ที่อยู่ในช่วงกลางสมัยราชวงศ์ที่แปด ซึ่งบันทึกอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ควรนำจัดแยกเป็นมาอยู่ในราชวงศ์ที่เจ็ดแทน:
จังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550
'''การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2550''' เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2549 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
คะแนนรวมทั้งหมดในกลุ่มจังหวัดที่ 1
กลุ่มจังหวัดที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดพะเยา จังหวัดน่าน จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดแพร่ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดตาก และจังหวัดกำแพงเพชร จำนวน 11 จังหวัด
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 1
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
ผู้สมัครที่ได้รับการเลือกตั้งในกลุ่มจังหวัดที่ 1
แต่ละกลุ่มจังหวัดมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกลุ่มละ 10 คน สำหรับกลุ่มจังหวัดที่ 1 แบ่งออกเป็นตามสัดส่วนคะแนนดังนี้
คะแนนรวมเฉพาะจังหวัดสุโขทัย
ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบสัดส่วน จังหวัดสุโขทัย
! colspan=2 | พรรค ! คะแนนเสียง ! ร้อยละ
เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุโขทัย อำเภอศรีสำโรง อำเภอกงไกรลาศ และอำเภอคีรีมาศ
เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอศรีสัชนาลัย อำเภอสวรรคโลก อำเภอศรีนคร อำเภอทุ่งเสลี่ยม และอำเภอบ้านด่านลานหอย
โรงเรียนสฤษดิ์เสนา
โรงเรียนสฤษดิ์เสนา
ประวัติ
โรงเรียนสฤษดิ์เสนา จัดตั้งจากความคิดของพันเอกอุดม เกษพรม ผู้บังคับการกรมรบพิเศษที่ 4 ค่ายสฤษดิ์เสนาในสมัยนั้น ต่อมาพันเอกอุดม เกษพรม ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่สูงขึ้น พันเอกหาญ เพไท ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกรมรบพิเศษที่ 4 ได้ดำเนินการตามเจตนารมณ์ของผู้บังคับการฯ คนเดิม ได้จัดสร้างอาคารเรียนชั่วคราว เปิดเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนวังทองพิทยาคม ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 มีนักเรียน 81 คน อาจารย์พิศิษฐ์ ทรัพย์เจริญ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนวังทองพิทยาคม ได้มอบหมายให้ นายสายหยุด แพนคร มาดูแลแทนในฐานะหัวหน้าโรงเรียนสาขาวังทองพิทยาคม ในปีการศึกษา พ.ศ. 2529 กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 และแต่งตั้ง นายองอาจ สุขแสงสุวรรณ เป็นครูใหญ่ ตั้งชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนสฤษดิ์เสนา ปีการศึกษา พ.ศ. 2532 นายสุรเดช วงษ์บา ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และ อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสฤษดิ์เสนา มีนักเรียนจำนวนทั้งสิ้น 140 คน ปีการศึกษา พ.ศ. 2537 นายพละ พันธุ์พินิจ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีนักเรียนจบในระดับชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 6 ในปีการศึกษา พ.ศ. 2542 เป็นรุ่นแรก ปีการศึกษา 2543 นายนาถ นาคพงษ์ ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่จนถึง เดือนกันยายน พ.ศ. 2544 วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 นางโสภา นครจินดา ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งผู้บริหาร วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 นายบรรจง เลิศเสม ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งผู้บริหาร วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 นายประชุม ปิ่นสกุล ได้รับการแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่ง ผู้บริหาร ได้เพิ่มชื่อโรงเรียนเป็นโรงเรียนสฤษดิ์เสนาพิทยาคม เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2553 นายกฤต คงชู ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 นางเรณู  บุญเสรฐ  ผู้อำนวยการชำนาญการพิเศษ  ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนจนถึงปัจจุบัน  โดยมีครูผู้สอนจำนวน 12 คน ลูกจ้างประจำ 2 คน
สถานที่ตั้ง
โรงเรียนสฤษดิ์เสนาพิทยาคม ตั้งอยู่เลขที่ 15 หมู่ 19 ถนนสายพิษณุโลก – หล่มสัก ตำบล วังนกแอ่น อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก รหัสไปรษณีย์ 65130 พื้นที่ประมาณ 50 ไร่ อยู่ในเขตป่าสงวน ของกรมป่าไม้ หลักกิโลเมตรที่ 33
ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่เป็นที่ราบสูงลาดเอียงเชิงเขา สภาพพื้นดินเป็นดินปนหิน บางพื้นที่เป็นลานหินขนาดใหญ่ มีร่องน้ำไหลผ่านโรงเรียน และมีน้ำป่าไหลหลากในฤดูฝน
ทิศเหนือ         ติดต่ออำเภอชาติตระการ อำเภอนครไทย
ทิศใต้           ติดต่ออำเภอเนินมะปราง อำเภอบางกระทุ่ม
ทิศตะวันตก       ติดต่ออำเภอเมือง อำเภอวัดโบสถ์
สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน
อักษรย่อ “ ส.น.พ.”
กลุ่มชาติพันธุ์
กลุ่มชาติพันธุ์ (ethnic group) หมายถึง กลุ่มคนที่มีอัตลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ร่วมกัน ทำให้สมาชิกกลุ่มมีวัฒนธรรม ประเพณี บรรทัดฐาน ภาษา และความเชื่อในแนวเดียวกัน อัตลักษณ์เหล่านี้ถูกถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่น บุคคลภายนอกอาจเข้าเป็นสมาชิกกลุ่มได้ด้วยการแต่งงานหรือวิธีการอื่น ๆ ตามที่สังคมนั้นกำหนด
โรงเรียนสฤษดิ์เสนา
สีประจำโรงเรียน
ฟ้า– ขาว
ฮีป
ฮีป อาจหมายถึง
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมหญิง
การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมหญิง หรือ ทีมรวมอุปกรณ์หญิง เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 21 ในโอลิมปิกฤดูร้อน จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 48 คน จาก 12 ประเทศโดยประมาณ
ภูมิหลัง
นี่จะเป็นการปรากฎตัวครั้งที่ 21 ของรายการยิมนาสติกสากลรวมอุปกรณ์ทีมหญิง โดยเปิดตัวครั้งแรกในปี 1928 ไม่ได้จัดขึ้นในปี 1932 จากนั้นจึงจัดในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี 1936 สหรัฐเป็นแชมป์ที่ครองตำแหน่งถึง 2 สมัย
โดราเอมอน ตอน โนบิตะสำรวจดินแดนจันทรา
โดราเอมอน: โนบิตะสำรวจดินแดนจันทรา (のび太の月面探査記 โนบิตะ โนะ เกะสึเม็น ทันซะกิ) เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ลำดับที่ 39 เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 1 มีนาคม 2562 เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยในดวงจันทร์ ซึ่งเป็นภาพยนตร์เนื้อเรื่องใหม่ทั้งหมด กำกับภาพยนตร์โดย Shinosuke Yakuwa ผู้กำกับ โดราเอมอน ตอน โนบิตะบุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ และ โดราเอมอน ตอน โนบิตะกำเนิดประเทศญี่ปุ่น ภาพยนตร์นี้กลายเป็นภาพยนตร์โดราเอมอนภาคสุดท้ายที่ฉายในยุคเฮเซ ก่อนที่จะก้าวเข้าสู่ยุคเรวะ (ภาพยนตร์ถูกฉายก่อนนับศักราชใหม่)
แม่น้ำไรน์
ไรน์ (Rhine; Rein; Rhein; Rhin; Rijn) เป็นแม่น้ำที่สำคัญที่สุดในทวีปยุโรป มีความยาวทั้งสิ้น 1,230 กิโลเมตร ยาวเป็นอันดับสองรองจากแม่น้ำดานูบ มีต้นน้ำจากเทือกเขาแอลป์ ไหลผ่านประเทศสวิตเซอร์แลนด์, ลีชเทินชไตน์, ออสเตรีย, เยอรมนี, ฝรั่งเศส, ลักเซมเบิร์ก, เบลเยียม และเนเธอร์แลนด์ ไปออกทะเลเหนือ
แม่น้ำไรน์เป็นเส้นทางคมนาคมขนส่งทางน้ำที่สำคัญ สามารถขนสินค้าเข้าสู่ภายในแผ่นดินยุโรปได้อย่างสะดวก อีกทั้งยังมีความสำคัญทางด้านยุทธศาสตร์และภูมิศาสตร์ในการเป็นเส้นแบ่งเขตแดนที่สำคัญของยุโรปและยังเป็นแม่น้ำนานาชาติของทวีปยุโรปอีกด้วย
โดราเอมอน ตอน โนบิตะสำรวจดินแดนจันทรา
เพลงประกอบ
เพลงเปิด  : Yume Wo Kanaete Doraemon ช่วยทำความฝันให้เป็นจริงด้วย โดราเอมอน
ศิลปิน : MAO ประสานเสียง : ฮิมาวาริคิดส์
เพลงแทรก  : Usagi no dance (Disco Mix) เหล่ากระต่ายเริงระบำ (ดิสโก้ มิกซ์) - 兎のダンス（ディスコMix）
เพลงปิด : THE GIFT ของขวัญ
ศิลปิน : Dai Hirai
มูซาชิ (นวนิยาย)
หนังสือเรื่องมูซาชิ เล่าว่า มูซาชิเป็นบุตรของนักรบที่เกิดในเขต ฮาริมา มีชื่อเดิมว่า ทาเกโซ เกิดในตระกูล ชินเม็ง เหตุการณ์การต่อสู้ในท้องทุ่งพิฆาต เซกิงาฮารา กลับกลายและเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา ชื่อที่เป็นที่รู้จักของเขาคือ มิยาโมโต้ มูซาชิ (宮元武蔵) เขาเป็นนักดาบที่มีชื่อเสียง ถึงกระทั่งบั้นปลายของชีวิตก็บรรลุผลสูงสุด ด้วยการเป็นครูทางจิตใจ มูซาชิ เป็นนักต่อสู้ธรรมดา ที่ต่อสู้เพื่อชนะ แต่ชีวิตของเขาเป็นทั้งเรื่องจริง ทั้งเป็นนิยายอย่างยิ่ง ที่ระดับวรรณกรรม และระดับโลก มูซาชิผ่านการต่อสู้ด้วยการเอาชีวิตเป็นเดิมพันมากกว่า 60 ครั้ง เขามีความสามารถที่จะรบชนะ และมีความสูงสุดในวิชาการต่อสู้มากกว่าความเชี่ยวชาญในวิชาคัมภีร์ดาบแบบเก่า นิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องมูซาชิ ในภาษาไทย ประชาชนให้ความรู้จักและเรียกชื่อว่า หนังสือ มูซาชิ ฉบับท่าพระจันทร์ ซึ่งเป็นหนังสือที่แปลโดยนักเขียนที่ชำนาญวิชาการต่อสู้และภาษาญี่ปุ่น จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คบไฟ ตามประวัติในหนังสือ เชื่อว่ามูซาชิมีช่วงชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ.1584-1645 และบันทึกคัมภีร์ห้าห่วงก็เช่นกัน ได้ถูกเขียนขึ้น ในปีเดียวกันกับปีที่เขาเสียชีวิต เรื่องราวของมูซาชิในหนังสืออมตะนิยายเป็นเป็นสิ่งที่สร้างความประทับใจ เร้าใจ และเป็นที่นิยมกันอย่างล้นหลาม หนังสือมูซาชิฉบับอมตะนิยาย ของ โยชิคาว่า เอญิ ได้รับการแปลอย่างมาก ในเรื่องการต่อสู้ของสำนักโยชิโอกะ และการต่อสู้แบบซามูไรกับ ซาซากิ โคยิโร่ เพราะความนิยมจิตใจแบบซามูไร กระทั้งคำประพันธ์ ในหนังสือก็ได้รับการยกย่องและได้รับการยอมรับว่างดงามดุจดอกซากุระที่มีจิตวิญญาณทางอุดมคติที่แข็งแกร่ง และวิถีบูชิโดของนักรบ เอง ก็ได้รับความนับถือมาจาก เรื่องมูซาชิ ซึ่งมีทั้งเรื่องจริง และที่ออกมาเป็นนิยายแบบวรรณกรรม
กำลังภายใน
พลังภายใน, หรือ กำลังภายใน, คือ วิธีการกำหนดลมหายใจ การทำสมาธิ และการฝึกฝนทางจิตวิญญาณ ของจีน ที่เกี่ยวข้องกับ ลัทธิเต๋า และ ศิลปะการป้องกันตัวของจีน พลังภายใน โดยปกติแล้ว มักจะเกี่ยวกับ ศิลปะการป้องกันตัวแบบอ่อน หรือ แบบภายใน (soft style, internal style, หรือ 內家) ซึ่งตรงข้ามกับ แบบแข็ง (hard style, externall skill, หรือ 外功) ศิลปะการป้องกันตัวแบบเส้าหลิน จัดเป็นแบบแข็ง
พลังภายในมีการใช้ทั้งในศิลปะการป้องกันตัว และ อย่างอื่นนอกเหนือไปจากนั้น ตัวอย่างของศิลปะการป้องกันตัว ที่ใช้พลังภายใน ได้ แก่ ไท่เก๊ก, ฝ่ามือแปดรูป (Baguazhang), ชิงอี้ฉวน (Xingyiquan) ตัวอย่างของการใช้พลังภายใน ที่ไม่ใช่ศิลปะการป้องกันตัว คือ การฝึกสมาธิตามแบบลัทธิเต๋า
พลังภายใน กับ ศิลปะการป้องกันตัวแบบภายใน
ศิลปะการป้องกันตัวแบบภายใน จะเน้นการฝึกการประสานความสัมพันธ์ระหว่างการเคลื่อนไหวของร่างกาย และ การหายใจ ซึ่งเรียกว่า เป็นการประสานพลังภายนอก และ ภายใน (內外合一)
การฝึกพลังภายในนั้น จะเกี่ยวกับ ความนิ่งทางกายภาพ และ การเคลื่อนไหว อย่างมีสติ เพื่อ ให้กล้ามเนื้อผ่อนคลาย จากความตึงเครียด
พลังภายใน กับ การทำสมาธิ
การฝึกพลังภายใน เชื่อว่า จะช่วยทำให้เกิด ความรู้ตัว ที่ดีขึ้น และเชื่อกันว่า การฝึกพลังภายใน นั้นจะช่วยขัดเกลา สามสมบัติ (三寳) ซึ่งได้แก่ กายสำคัญ (Jing 精), กระแสชีวิต หรือ ลมปราณ (Qi 氣) และ จิตวิญญาณ (Shen 神) ลัทธิเต๋าเชื่อว่า ทั้งสามสมบัตินี้ คือ พลังงานที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ ดังที่ ตำราเต๋าเตชิง (Tao Te Ching) กล่าวไว้ว่า "เต๋า (道) ให้กำเนิด หนึ่ง, หนึ่งให้กำเนิด สอง (太極) หรือ หยิน กับ หยาง (陰陽), สองให้กำเนิด สาม (ซึ่งอาจตีความได้เป็น กายสำคัญ 精, ลมปราณ 氣 และ จิตวิญญาณ 神, หรือ บางครั้ง อาจหมายถึง สวรรค์ (Tian 天), โลก (Di 地) และ คน (Ren 人), และ จาก สามให้กำเนิดหมื่นสรรพสิ่ง (Wanwu 萬物) ซึ่งคือทุกๆอย่างในสวรรค์และโลก"
วัดพุทธนิมิต (จังหวัดกาฬสินธุ์)
วัดพุทธนิมิต เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสหัสขันธ์ อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
ประวัติ
วัดพุทธนิมิตประดิษฐานพระพุทธไสยาสน์อยู่บนยอดเขาภูค่าว ที่แกะสลักบนแผ่นผาอายุนับพันปี สันนิษฐานว่าเป็นพระโมคคัลลานะปิดทองคำเปลว ความยาว 2 เมตร สูง 0.5 เมตร มีลักษณะพระเศียรไม่มีเกตุมาลา นอนตะแคงซ้าย พระเศียรหนุนทับต้นแขน โดยท่อนแขนที่หนุนพระเศียรไม่ได้ตั้งขึ้นและพระหัตถ์ไม่ได้รองรับพระเศียร มีตำนานเล่าว่าพระพุทธไสยาสน์องค์นี้คงสร้างขึ้นหลังการสมโภชองค์พระธาตุพนมเล็กน้อย ประมาณ พ.ศ. 8 โดยกลุ่มคนที่จะเดินทางไปร่วมสร้างพระธาตุพนมแต่ไปไม่ทันถึงที่หมายองค์พระธาตุพนม จึงร่วมกันสร้างพระพุทธไสยาสน์องค์นี้ขึ้นมา ทางวัดจัดให้มีงานสรงน้ำพระพุทธรูปไสยาสน์ในวันที่ 19 เมษายน ของทุกปี
วัดพุทธนิมิตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539
อาคารเสนาสนะ
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถไม้ทรงไทยสร้างขึ้นจากไม้ขนาดใหญ่ที่นำขึ้นมาจากใต้เขื่อนลำปาว อุโบสถตั้งบนฐานลวดบัวปูนปั้น หลังคาจั่วซ้อนกันสามชั้น มีชายคาปีกนกทั้งสี่ด้าน รอบพระอุโบสถแกะสลักลวดลายเป็นภาพสามมิติ และภาพนูนต่ำเป็นเรื่องราวพุทธประวัติ ทศชาติชาดก และพระเวสสันดรชาดก ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางตรัสรู้หรือปางสมาธิสีทอง นามว่า พระมงคลชัยสิทธิ์โรจนฤทธิประสิทธิพร โดมเพดานเหนือองค์พระตกแต่งด้วยประติมากรรมไม้แกะสลักนูนต่ำเรื่องพุทธประวัติทาด้วยสีทองเช่นกัน
พระมหาธาตุเจดีย์พุทธนิมิต เป็นเจดีย์ยอดทองคำหนัก 30 กิโลกรัม ภายในประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุจาก 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินเดีย ศรีลังกา เนปาล และพม่า รวมทั้งพระอรหันตธาตุ พระพุทธนิมิตเหล็กไหล และพระพุทธรูปหินทรายอีกเป็นจำนวนมาก
เจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ
พลเอก เจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ ทรงเป็นพระอนุวงศ์ญี่ปุ่นและพลเอกแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น และทรงได้รับการโปรดเกล้าให้เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงหนึ่งเดือนก่อนหน้าที่ญี่ปุ่นจะยอมจำนนในสงครามโลกครั้งที่สอง และทรงลาออกหลังญี่ปุ่นยอมจำนนได้เจ็ดวัน นอกจากนี้ยังทรงเป็นพระสสุระ (พ่อสามี) ในเจ้าหญิงชิเงโกะ เจ้าเทรุ พระราชธิดาองค์ใหญ่ในจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายฮิงาชิกูนิถือเป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ และยังเป็นนายทหารคนสุดท้ายจากกองทัพที่ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เจ้าชายฮิงาชิกูนิยังทรงเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันเทคโนโลยีชิบะ
พระประวัติ
เจ้าชายนารูฮิโกะประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสของเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงเทราโอะ อูตาโกะ นางข้าหลวงในราชสำนัก เจ้าคูนิพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นโอรสของเจ้าชายคูนิอิเอะ ซึ่งเป็นเจ้าฟุชิมิองค์ที่ 20 ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งเจ้าสืบตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด เจ้าฮิงาชิกูนิเป็นพี่น้องต่างมารดากับเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ พระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงผู้เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะและพระชนนีของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เจ้าชายนารูฮิโกะได้รับพระราชทานราชทินนามจากจักรพรรดิโชวะเป็น เจ้าฮิงาชิกูนิ (東久邇宮) เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906
นายกรัฐมนตรี
หลังจากที่กองทัพญี่ปุ่นเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำในศึกต่างๆและการทิ้งระเบิดปรมาณู พลเอกเจ้าฮิงาชิกูนิก็เริ่มเป็นฝ่ายต่อต้านนโยบายสู้ตายของกองทัพ เขาพยายามเรียกร้องให้รัฐบาลยอมรับปฏิญญาพ็อทซ์ดัมของฝ่ายสัมพันธมิตร ได้รับโปรดเกล้าจากจักรพรรดิโชวะให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 แทนที่พลเรือเอก คันตาโร ซูซูกิ โดยรัฐบาลฮิงาชิกูนิมีภารกิจอยู่สองประการคือ ประการแรกคือกองทัพทั้งหมดยุติความเป็นศัตรูและถอนกำลังทหาร และประการที่สองคือ ทำให้ประชาชนชาวญี่ปุ่นวางใจว่าสถาบันจักรพรรดิจะได้รับความคุ้มครองและอยู่รอดปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เจ้าฮิงาชิกูนิลาออกจากตำแหน่งหลังยอมจำนนได้เจ็ดวันเนื่องจากข้อพิพาทเรื่องกองทัพสหรัฐจะให้ญี่ปุ่นยกเลิกกฎหมายรักษาความสงบ ค.ศ. 1925
หลังการลาออกฯ
หลังจากที่ทรงลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ต้นปี ค.ศ. 1946 ได้ทรงให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์โยมิอูริโฮจิและเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่า สมาชิกพระราชวงศ์ต่างยินยอมที่จะให้สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะสละราชสมบัติ โดยที่เจ้าทากามัตสึจะทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไปจนกว่ามกุฎราชกุมารอากิฮิโตะจะเจริญพระชันษา อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ถูกคัดค้านจากนายกรัฐมนตรีจิจูโร ชิเดฮาระและรัฐมนตรีกระทรวงวัง
ในค.ศ. 1946 เจ้าฮิงาชิกูนิได้ทูลขอลาออกจากพระราชวงศ์ไปเป็นสามัญชนแต่องค์จักรพรรดิไม่ทรงยินยอม อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1947 สหรัฐอเมริกาได้ล้มเลิกระบอบคาโซกุของญี่ปุ่น ทำให้สมาชิกราชสกุลต่างๆรวมถึงเจ้าฮิงาชิกูนิถูกถอดยศและฐานันดรรวมถึงถูกริบทรัพย์บางส่วน
อดีตเจ้าฮิงาชิกูนิถึงแก่อนิจกรรมด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1990 ในกรุงโตเกียว ขณะมีพระชันษา 102 ปี 48 วัน
ฐานันดรศักดิ์
18871990
เส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันออก
เส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันออกของกรีนิช คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย ทวีปแอฟริกา มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 136 องศาตะวันตก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 44 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
วัดลาดเป็ด
วัดลาดเป็ด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลเจ้าโรงทอง อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 28 ไร่ 2 งาน 48 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 3 แปลง เนื้อที่ 16 ไร่ พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มมีทุ่งนาและลำรางส่งน้ำโดยรอบบริเวณวัด
สันนิษฐานว่าสร้างมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา แต่คงถูกทิ้งร้างทรุดโทรมไป ได้มารื้อบูรณะใหม่ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2335 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2453 ด้านการศึกษาทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีโครงสร้างก่ออิฐถือปูนทรงไทยโบราณ ฐานอาคารหย่อนสำเภาไม่มาก หน้าจั่วไม่มีปูนปั้นแต่ร่องรอยประดับด้วยเครื่องปั้นดินเผา วิหารสร้างขึ้นหลังอุโบสถ ภายในไม่มีโครงสร้างเสา ศาลาการเปรียญ กว้าง 12 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 6 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ และกุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้
เหตุเพลิงไหม้โรงงานเคเดอร์ พ.ศ. 2536
เหตุเพลิงไหม้โรงงานเคเดอร์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เวลา 16.00 น. ที่ โรงงานของบริษัท เคเดอร์อินดัสเตรียล ไทยแลนด์ จำกัด ถนนพุทธมณฑล สาย 4 อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม นับเป็นเหตุการณ์เพลิงไหม้โรงงานที่ร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่ง โดยมีผู้เสียชีวิตรวม 188 ราย และมีผู้บาดเจ็บอีก 469 คน โรงงานแห่งนี้เป็นของเครือเจริญโภคภัณฑ์ ผลิตสินค้าของเล่นสำหรับเด็กส่งออกไปยังต่างประเทศ อาทิ ตุ๊กตา
ก่อนหน้านี้ โรงงานของเล่นดังกล่าว เคยเกิดเพลิงไหม้อาคารแล้ว 3 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2532 เพลิงไหม้บริเวณชั้น 3 อาคารได้รับความเสียหายมาก สาเหตุเกิดจากอุปกรณ์ไฟฟ้าเสื่อมไฟฟ้าลัดวงจร ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2534 เพลิงไหม้ที่โรงเก็บตุ๊กตา และครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2536 เกิดเพลิงไหม้อาคารหลังที่ 3 ชั้น 2 และชั้น 3 ทำให้สินค้าได้รับความเสียหาย
จากการสืบสวน พบว่าเพลิงไหม้ครั้งนี้เกิดจากการก่อสร้างที่ไม่ได้ตามมาตรฐานโรงงานอุตสาหกรรม และไม่มีการซักซ้อมการรับมือกับอัคคีภัยให้แก่พนักงาน ภายหลังเกิดเพลิงไหม้ ประมาณ 15 นาที โรงงานก็ได้ยุบตัวพังทลายลงมา นอกจากนี้ยังพบว่า โรงงานดังกล่าวไม่ได้สร้างบันไดหนีไฟ หรือสำรองเอาไว้ ประตูทางเข้า-ออกมีน้อย และคับแคบเกินกว่ากฎหมายกำหนด ไม่มีระบบการเตือนภัยที่สมบูรณ์และได้มาตรฐาน สาเหตุที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตจำนวนมาก เนื่องจากพนักงานรักษาความปลอดภัยได้ปิดประตูโรงงาน เพราะกลัวคนงานจะขโมยทรัพย์สินในอาคาร เจ้าหน้าที่ระบุว่าสาเหตุของการเกิดเพลิงไหม้เกิดจากคนงานทิ้งก้นบุหรี่ไว้ แล้วเกิดการติดไฟกับผ้าในโรงงาน
สืบเนื่องจากเหตุการณ์นี้ รัฐบาลได้กำหนดให้วันที่ 10 พฤษภาคมของทุกปี เป็น วันความปลอดภัยในการทำงานแห่งชาติ เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2540
วัดสระบัวแก้ว
วัดสระบัวแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองเม็ก อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น
วัดสระบัวแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2460 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2475 สิมสร้างโดยพระครูวิบูลย์พัฒนานุยุต (หลวงปู่ผุย) เจ้าอาวาส ท่านได้สร้างสิมบกหลังนี้ขึ้น โดยนำรูปแบบมาจากสิมวัดบ้านยาง ตำบลบัวมาศ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม ในการสร้างสิมหลังนี้ทางวัดได้ขุดสระเอาดินไปสร้างสิม ปัจจุบันจึงกลายเป็นสระบัวขนาดใหญ่ จึงได้เรียกชื่อวัดว่า "วัดสระบัวแก้ว"
สิมมีลักษณะสิมทึบแบบพื้นบ้านอีสานมีขนาด 3 ห้อง ตั้งบนฐานประทักษิณสูงจากพื้นประมาณ 50 เซนติเมตร มีประตูด้านหน้าด้านเดียว ผนังด้านข้างเจาะช่องหน้าต่างสี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่สองห้องแรก ผนังห้องที่ 3 ก่อทึบราวบันไดทำรูปสิงห์หมอบ 1 คู่ และรูปผู้ชายนั่งห้อยขาอีก 1 คู่ ด้านหน้าสิงห์บานประตูทำเป็นกระจังไม้ประดับเหนือกรอบประตูเขียนภาพฮูปแต้มทั้งผนังด้านในด้านนอก ด้านนอกเขียนเรื่องพระลักษมณ์พระรามหรือพระรามชาดกฉบับลาวและภาพนรกภูมิผนังด้านในเขียนเรื่องพุทธประวัติและสินไซซึ่งเป็นวรรณกรรมพื้นบ้านที่นิยมเขียนเป็นฮูปแต้ม ทางวัดได้ถมดินจนเสมอกับฐานประทักษิณและหลังจากได้รับการอนุรักษ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ได้ปูพื้นลานประทักษิณด้วยกระเบื้องดินเผา ปัจจุบันใบเสมารอบสิมโผล่ยอดขึ้นมาเพียงเล็กน้อยเนื่องจากถูกถมพื้นไปมา
พาร์สลีย์
พาร์สลีย์ (Parsley) เป็นพืชดอกในวงศ์ผักชี (Apiaceae) มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเมดิเตอร์เรเนียนตอนกลางและตะวันออก (ซาร์ดิเนีย เลบานอน อิสราเอล ไซปรัส ตุรกี อิตาลีตอนใต้ กรีซ โปรตุเกส สเปน มอลตา โมร็อกโก แอลจีเรีย และตูนิเซีย) แต่ได้มีการทำพืชให้เคยชินกับท้องถิ่นที่อื่นในยุโรปและนิยมปลูกเป็นสมุนไพรและผัก
พาร์สลีย์ใช้กันอย่างแพร่หลายในอาหารยุโรป ตะวันออกกลาง และอเมริกัน พาร์สลีย์ใบหยิกมักใช้เป็นประดับอาหาร ในยุโรปกลาง ยุโรปตะวันออก และยุโรปตอนใต้ รวมทั้งในเอเชียตะวันตก มีอาหารหลายจานที่เสิร์ฟพร้อมกับพาร์สลีย์สับสีเขียวโรยบนอาหาร พาร์สลีย์ใบแบนมีลักษณะคล้ายกัน แต่ปลูกง่ายกว่า บางคนบอกว่ามีรสชาติเข้มข้นกว่า พาร์สลีย์รากสามารถหาพบได้ในอาหารยุโรปกลาง ตะวันออก และใต้ ซึ่งใช้เป็นอาหารว่างหรือผักในซุป สตู และหม้ออบอาหารจำนวนมาก เชื่อกันว่าเดิมเติบโตในซาร์ดิเนีย (แถบเมดิเตอร์เรเนียน) และเพราะปลูกครั้งแรกในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ลินเนียสระบุว่าแหล่งที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของพืชคือซาร์ดิเนีย ซึ่งถูกนำเข้ามาในอังกฤษ และมีการเพาะปลูกครั้งแรกในบริเตนในปี ค.ศ. 1548
การเพาะปลูก
พาร์สลีย์เติบโตได้ดีที่สุดในดินที่มีการระบายน้ำดีและชื้น และมีแสงแดดจัด ในอุณหภูมิระหว่าง 22 - 30 C และมักจะปลูกจากเมล็ด การงอกใช้เวลานานซึ่งใช้เวลา 4-6 สัปดาห์ และมักเป็นเรื่องยากเนื่องจาก furanocoumarins ในเปลือกเมล็ด โดยปกติพืชที่ปลูกเพื่อใบจะปลูกห่างกัน 10 ซม. ในขณะที่พืชที่ปลูกเพื่อรากจะปลูกห่างกัน 20 ซม. เพื่อให้มีพื้นที่ในการพัฒนาราก
พาร์สลีย์ดึงดูดสัตว์ป่าหลายชนิด ผีเสื้อหางแฉกบางชนิดใช้พาร์สลีย์เป็นพืชอาศัยสำหรับตัวอ่อน หนอนผีเสื้อจะมีลายเป็นสีดำและสีเขียวมีจุดสีเหลือง และจะกินพาร์สลีย์เป็นเวลาสองสัปดาห์ก่อนที่จะกลายเป็นผีเสื้อ ผึ้งและแมลงกินน้ำหวานอื่น ๆ ก็เยี่ยมชมดอกไม้เช่นกัน นกเช่นนกโกลด์ฟินช์กินเมล็ดของพาร์สลีย์
พันธุ์
ในการเพาะปลูก พาร์สลีย์แบ่งออกเป็นหลายกลุ่มพันธุ์ ขึ้นอยู่กับรูปแบบของพืชซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้งาน บ่อยครั้งถือเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกันทางพฤกษศาสตร์ แต่เป็นสายพันธุ์พืชที่มาจากการคัด ไม่ใช่กำเนิดตามธรรมชาติ
พาร์สลีย์ใบ
พาร์สลีย์กลุ่มหลักสองกลุ่มที่ใช้เป็นสมุนไพร ได้แก่ ฝรั่งเศสหรือใบหยิก (P. crispum Crispum Group; syn. P. crispum var. crispum); และอิตาลีหรือใบแบน (P. crispum Neapolitanum Group; syn. P. crispum var. neapolitanum) ในจำนวนนี้กลุ่ม Neapolitanum มีความคล้ายคลึงกับพืชตามธรรมชาติมากที่สุด ชาวสวนบางคนนิยมปลูกพาร์สลีย์ใบแบนเนื่องจากปลูกได้ง่ายกว่า ทนต่อฝนและแสงแดดได้มากกว่า และว่ากันว่ามีรสชาติที่เข้มข้นกว่า แม้ว่ายังมีการถกเถียงกันอยู่ ในขณะที่คนอื่นชอบพาร์สลีย์ใบหยิกเพราะมีลักษณะที่ดีกว่าในการตกแต่ง ชนิดที่ 3 ที่บางครั้งปลูกทางตอนใต้ของอิตาลี มีก้านใบหนาคล้ายขึ้นฉ่าย
พาร์สลีย์ราก
พาร์สลีย์อีกประเภทหนึ่งที่ปลูกเพื่อรากคือพาร์สลีย์รากฮัมบวร์ค (อังกฤษ: Hamburg root parsley, P. crispum Radicosum Group, syn. P. crispum var. tuberosum) พาร์สลีย์ประเภทนี้มีรากที่หนากว่าพาร์สลีย์ที่ปลูกไว้สำหรับใบ แม้ว่าไม่ค่อยใช้ในสหราชอาณาจักรและสหรัฐ พาร์สลีย์รากยังสามารถพบได้ทั่วไปในอาหารยุโรปกลางและตะวันออก ซึ่งใช้ในซุปและสตู หรือรับประทานดิบ ๆ เป็นอาหารว่าง (คล้ายกับแคร์รอต)
แม้ว่าพาร์สลีย์รากจะดูคล้ายกับพาร์สนิป ซึ่งเป็นหนึ่งในญาติในวงศ์ Apiaceae แต่รสชาตินั้นแตกต่างกันมาก
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในโอลิมปิก
ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ SUI
นับตั้งแต่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสวิตเซอร์แลนด์ได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 345 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 106 เหรียญทอง 120 เหรียญเงิน และ 119 เหรียญทองแดง
บาร์ (หน่วยวัด)
บาร์ (bar) คือหน่วยวัดความดัน ถึงไม่ใช่หน่วยเอสไอ แต่สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ (NIST) ก็ได้ยอมรับการใช้งานกับหน่วยเอสไออื่น ๆ หน่วยบาร์เป็นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในการอธิบายความดัน เพราะว่ามีค่าเหมือนกันกับความดันบรรยากาศ สามารถใช้หน่วยนี้ได้อย่างถูกกฎหมายในกลุ่มสหภาพยุโรป
ปริมาณ
ในทางกลับกัน
อาหารมหชีวนะ
อาหารมหชีวนะ (macrobiotic diet; คำว่า "macro" มีความหมายว่า ยาว  "bios, biot-" มีความหมายว่าชีวิต) คือการคุมอาหาร กินอาหารที่เกี่ยวข้องกับการอาหารประเภทข้าวเป็นส่วนใหญ่ โดยผนวกกับอาหารประเภทอื่น เช่น ผักท้องถิ่น การหลีกเลี่ยงการกินอาหารจากเนื้อสัตว์ ยังหมายถึงวิธีการกินอาหารที่ไม่มากเกินไปและเคี้ยวอาหารอย่างละเอียดก่อนกลืน นักเขียนได้ระบุความหมายของอาหารมหชีวนะว่าเป็นอาหารต่อต้านมะเร็ง
องค์ประกอบ
แนวทางทั่วไปของอาหารมหชีวนะแบบญี่ปุ่น ประกอบด้วย
ปลาและอาหารทะเล เมล็ดพืชและถั่ว เนยถั่ว อาหารตามฤดูกาล สารให้ความหวาน ผลไม้ และเครื่องดื่ม สามารถรับประทานได้ในบางโอกาส อาจจะ 2–3 ครั้งต่อสัปดาห์ อาหารจากสัตว์อย่างอื่นอาจมีได้ ได้ช่วงการเปลี่ยนเข้าสู่การควบคุมอาหาร หรือในยามจำเป็นของแต่ละคน
ฟรันเชสโก ตราอีนี
ฟรานเชสโค ทราอินิ (Francesco Traini) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและฉากแท่นบูชา ฟรานเชสโค ทราอินิมีผลงานระหว่าง ค.ศ. 1321 ถึงปี ค.ศ. 1365 ในปิซาและโบโลนยา
ทราอินิดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลจากอันเดรอา ออร์ชานยา ทราอินิมีงานชิ้นเดียวเท่าที่ทราบ ในปี ค.ศ. 1345 ทราอินิลงชื่อและวันที่บนบานพับภาพที่เขียนให้กับบวัดซานตาคาเทรินาในปิซาเป็นภาพนักบุญโดมินิกและภาพฉากชีวิตนักบุญอีกแปดภาพที่ปัจจุบันอยู่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่ปิซา นักวิชาการสันนิษฐานว่าจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ที่แคมโปซานโตเป็นภาพที่ทราอินิเขียน ที่รวมทั้ง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” “ไฟนรก” “ตำนานนักพรต” และชิ้นที่มีชื่อเสียง “ชัยชนะของความตาย” (Il Trionfo della Morte) แต่นักวิชาการบางท่านกล่าวว่าภาพหลังนี้เขียนโดยบวยนามิโค บุฟฟาลมัคโค (Buonamico Buffalmacco)
ภาพ “ชัยชนะของความตาย” เขียนหลังจาก ค.ศ. 1350 เป็นงานศิลปะชิ้นที่ดีที่สุดและมีพลังที่สุดของศิลปะในกลุ่ม “ระบำมรณะ” ที่แสดงเป็นภาพความตายที่ปรากฏอยู่ทั่วไปและเป็นสิ่งที่ปราศจากความปราณี ซึ่งเป็นปฏิกิริยาต่อความสยดสยองของกาฬโรคระบาดในยุโรปในปลายคริสต์ทศวรรษ 1340
จิตรกรรมฝาผนังที่แคมโปซานโตได้รับความเสียหายอย่างหนักหรือถูกทำลายระหว่างการทิ้งระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
อีลากัน
อีลากันมีพื้นที่ 116626 ha จึงเป็นนครที่มีพื้นที่มากที่สุดของเกาะลูซอนและมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ อีลากันเคยเป็นเทศบาลระดับที่หนึ่ง ก่อนที่จะยกฐานะเป็นนคร
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ สร้างโดยชินเอโดงะ โชงะกุกัง และทีวีอาซาฮี มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 2 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1981 โดยฉายควบกับเรื่อง "ไคบุทสึคุง ตอน ขอเชิญชวนสู่ไคบุทสึแลนด์" (怪物くん 怪物ランドへの招待) และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ซึ่งใช้ชื่อตอนว่า " โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ ทำรายได้ในประเทศญี่ปุ่นไป 1,750 ล้านเยน แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย กลับไม่ได้รับการตอบรับจากผู้ชมมากเท่าที่ควร เนื่องจากในขณะนั้น โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี ได้เริ่มออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. แล้ว ทำให้ไม่ค่อยมีผู้สนใจเดินทางไปชมที่โรงภาพยนตร์มากนัก
เรื่องย่อ
เนื่องจากอุบัติเหตุในการวาร์ป ทำให้ยานอวกาศของโรพอลเกิดเสียหาย มิหนำซ้ำประตูห้องเก็บของในยานก็ไปเชื่อมต่อเข้ากับเสื่อในห้องนอนของโนบิตะอีกด้วย โรพอล และจามี่ ซึ่งเป็นทั้งสัตว์เลี้ยงและคู่หู ต้องติดอยู่ในห้วงอวกาศโดยที่ไม่สามารถไปไหนได้ จามี่เลยตัดสินใจเปิดประตูห้องเก็บของ ข้ามมิติมาที่โลกในช่วงกลางดึกเพื่อหาของกินไปเป็นเสบียง จนได้พบกับโนบิตะและโดราเอมอน พอรู้เรื่องราวทั้งหมด โดราเอมอนจึงเอาผ้าคลุมกาลเวลาออกมาซ่อมยานอวกาศให้ ทำให้โรพอลและจามี่สามารถเดินทางกลับดาวโคยะโคยะ ดาวบ้านเกิดของพวกเขาได้สำเร็จ
หลังจากนั้นโนบิตะกับโดราเอมอนก็พากันไปเที่ยวที่ดาวของโรพอลอยู่เสมอ จนกระทั่งได้รู้ว่าบนดาวโคยะโคยะ บ้านเกิดของโรพอลนั้น มักจะมีเหล่าร้ายเข้ามาทำร้ายผู้คน และทำลายธรรมชาติบนดาวเป็นประจำ โดยมีเป้าหมายคือขับไล่ให้พวกผู้คนบนดาวอพยพไปอาศัยที่อื่น เพื่อที่พวกมันจะได้ยึดครองเหมืองแร่การ์ไทต์ ซึ่งเป็นแร่อันมีค่าที่เป็นเหมือนชีวิตของดาวโคยะโคยะ ด้วยเหตุนี้ โนบิตะและเพื่อนๆ จึงต้องหาทางช่วยเหลือและปกป้องความสงบสุขของดาวดวงนี้เอาไว้ให้ได้