cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สถาปัตยกรรมสมัยรัตนโกสินทร์
การประกอบวิชาชีพ
ในสมัยรัชกาลที่ 6 ประเทศไทยขยายการติดต่อการค้ากับประเทศตะวันตกมากขึ้น ช่างไทยในสมัยนั้นร่วมงานหรือปฏิบัติงานภายใต้การดำเนินงานชาวตะวันตก จึงได้เรียนรู้ความชำนาญทางการออกแบบก่อสร้างแบบสากลจากช่างชาวตะวันตก วิชาชีพสถาปัตยกรรมในช่วงนั้นค่อนข้างเป็นที่รู้จัก เริ่มมีการบัญญัติคำว่า สถาปัตยกรรม ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานคำแปลจากคำว่า  Architecture ส่วนคำศัพท์ว่า Architect แปลเป็นคำว่า สถาปก ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นคำว่า สถาปนิก
สถาปนิกในประเทศไทยสมัยนั้นมักปฏิบัติงานกับนายช่างตะวันตกชาวอิตาลี เยอรมันและฝรั่งเศส ซึ่งนอกเหนือจากปฏิบัติหน้าที่ให้ราชการแล้วยังประกอบวิชาชีพอิสระ รับออกแบบอาคารให้ผู้ว่าจ้างเอกชนอีกด้วย ช่างไทยที่มีชื่อเสียงอาทิ หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร แต่อย่างไรก็ตามในการประกอบวิชาชีพ ผู้มีความรู้ความชำนาญและประสบการณ์ในการออกแบบอาคาร สามารถประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมได้อย่างเสรี
วิชาชีพสถาปัตยกรรมสมัยใหม่
ใน พ.ศ. 2479 เริ่มมีพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร เพื่อควบคุมการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ให้ได้ผลทางด้านความมั่นคง แข็งแรง อนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมือง ถือเป็นกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับผู้ประกอบวิชาชีพออกแบบและการก่อสร้างฉบับแรกในประเทศไทย นอกจากนั้นยังมีประกาศ เทศบัญญัติเทศบาลนครกรุงเทพฯ เรื่องควบคุมการก่อสร้าง พ.ศ. 2483 ถือเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของวิชาชีพสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่มีต่อประชาชนสืบเนื่องจนถึงปัจจุบัน
พ.ศ. 2475-2500
ในช่วงระยะเวลานี้ สถาปนิกส่วนใหญ่มักประกอบวิชาชีพในหน่วยงานราชการสำคัญ เช่นการออกแบบก่อสร้าง กรมโยธาธิการ กรมศิลปากร กรมรถไฟ กรมอู่ทหารเรือ และกรมยุทธโยธาทหารบก รูปแบบการทำงานของสถาปนิกจะทำงานครบวงจร ทั้งการศึกษาข้อมูลโครงการ ออกแบบ เขียนแบบก่อสร้าง รวมถึงควบคุมการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ นอกจากนี้สถาปนิกจากกรมโยธาธิการอาจต้องช่วยเหลืองานออกแบบให้กับหน่วยงานอื่นที่ไม่มีสถาปนิกเป็นของตนเอง
ส่วนการปฏิบัติวิชาชีพในรูปแบบสำนักงาน ยังไม่ปรากฏชัดเจน เป็นเพียงการรับงานส่วนตัวของสถาปนิกในหน่วยงานราชการเหล่านี้ ในส่วนของกฎหมายหรือข้อระเบียนควบคุมที่เกี่ยวข้องนั้น มีเพียงระเบียบและมาตรฐานการประกอบวิชาชีพจากสมาคมสถาปนิกสยามฯ เท่านั้น และไม่มีเกณฑ์มาตรฐานค่าบริการวิชาชีพที่แน่นอน
2501- 2506
เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2508 มีกฎหมายควบคุมการปฏิบัติวิชาชีพ ประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติวิชาชีพสถาปัตยกรรม พ.ศ. 2508 ทำให้วิชาชีพสถาปนิกเป็นสาขาวิชาชีพสถาปนิกเป็นสาขาอาชีพที่มีการควบคุมจากทางราชการเป็นครั้งแรก ผู้ประกอบวิชาชีพต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรม หรือ ก.ส. ส่วนการดำเนินงานของสำนักงานสถาปนิกมักเป็นสำนักงานขนาดเล็ก บริหารงานแบบครอบครัวหรือสตูดิโอ แต่ในส่วนค่าบริการวิชาชีพยังคงไม่เป็นมาตรฐาน
2517-2525
ในส่วนภาคราชการ หน่วยงานมีสถาปนิกของตัวเอง และมีโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่มากขึ้น ส่วนในภาคเอกชนจะเป็นการบริการจากสำนักงานสถาปนิกขนาดเล็กและกลาง ในรูปแบบองค์กรแบบบริษัทจากการรวมหุ้นระหว่างผู้ก่อตั้งและผู้บริหารระดับสูง หรือผู้ก่อตั้งถือหุ้นรายใหญ่รวมทั้งเจ้าของโครงการเป็นผู้ถือหุ้นด้วย นอกจากนี้ยังมีลักษณะการขยายบริษัทแบ่งเป็นบริษัทเล็ก ๆ ในเครือบริษัทขนาดใหญ่ มีการให้บริการเพิ่มเติมการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการและให้คำปรึกษาเกี่ยวกับข้อกฎหมายในการปลูกสร้างอาคาร
ในช่วงนี้สถาปนิกบางกลุ่มได้เปลี่ยนมาปฏิบัติงานด้านบริหารงานก่อสร้างด้วยเช่นกัน และสำนักงานสถาปนิกเริ่มใช้คอมพิวเตอร์มาช่วงในการปฏิบัติงานมากขึ้น ในส่วนค่าบริการวิชาชีพถึงแม้ว่าจะมีการจัดทำเกณฑ์ค่าบริการวิชาชีพจากสมาคมสถาปนิกสยามฯ แต่สถาปนิกก็พบกับปัญหาการต่อรองค่าออกแบบจากลูกค้าและจากราชการให้ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐานค่าบริการวิชาชีพ
2526-2537
วงการวิชาชีพสถาปัตยกรรมมีการขยายตัวขึ้นอย่างมาก ตามสภาพความเป็นไปของเศรษฐกิจของประเทศไทย ขอบเขตการให้บริการวิชาชีพสถาปัตยกรรมขยายตัวเพิ่มขึ้นอย่างมาก ตั้งแต่การเริ่มต้นศึกษาโครงการ การออกแบบ การบริหารงานก่อสร้าง การบริหารด้านอสังหาริมทรัพย์ และมีการเดินทางออกไปรับงานในต่างประเทศอีกด้วย งานในภาคเอกชนมีความต้องการสถาปนิกจำนวนมาก จนเกิดภาวะสมองไหลจากภาคราชการสู่ภาคเอกชน ภาคการศึกษากำหนดให้วิชาชีพสถาปนิกเป็นสาขาที่ขาดแคลนที่ต้องเร่งผลิตให้เท่าทันความต้องการของตลาดแรงงาน ซึ่งส่งผลกระทบมายังระบบการศึกษาและปฏิบัติวิชาชีพของประเทศไทยในปัจจุบันเช่นกัน
การให้บริการสถาปนิก มีรูปแบบเปลี่ยนมาจัดตั้งบริษัทควบคุมงานและบริหารงานก่อสร้างกันมากขึ้น อันเนื่องมาจากความต้องการที่มากขึ้นของตลาดอสังหาริมทรัพย์ จนวิชาชีพสถาปัตยกรรมถือได้ว่ามาถึงยุคเฟื่องฟูงถึงขีดสุด เห็นได้จากจำนวนบริษัทสถาปนิกที่ขึ้นทะเบียนกับสมาคมสถาปนิกสยามฯ มีสูงถึงกว่า 200 บริษัท (และไม่เคยปรากฏมีจำนวนสูงมากเท่านี้จนถึงปัจจุบัน) และมีองค์กรที่มีบุคลากรในบริษัทตั้งแต่ 10 คนไปจนถึง 200 คนเศษ แต่ช่วงเวลาดังกล่าวนี้จะดูด้อยคุณภาพไปจากอดีตที่ผ่านมา ในส่วนของค่าบริการวิชาชีพในภาพรวมของวงการจัดว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดีขึ้น
2538 - 2543
ประเทศไทยเข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอันเนื่องมาจากวิกฤตต้มยำกุ้ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา งานในภาคราชการ ในวงการธุรกิจก่อสร้างและอสังหาริมทรัพทย์ชะลอตัวลงหรือล้มเลิกโครงการไปอย่างมากมาย บริษัทพัฒนาที่ดินหลายบริษัทปิดตัวลง สถาปนิกว่างงาน รวมถึงการลดจำนวนพนักงานไปหลายต่อหลายแห่ง สำนักงานสถาปนิกจำนวนมากปิดตัวไป ทำให้สถาปนิกล้นตลาดอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน บริษัทสถาปนิกจำนวนมากต้องปรับเปลี่ยนโครงสร้างองค์กรไปจนถึงรูปแบบการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นการลดเงินเดือนและลดวันทำงาน และเปลี่ยนการให้บริการการออกแบบเป็นการควบคุมงานก่อสร้าง การบริหารโครงการหรือออกไปหางานจากประเทศเพื่อนบ้าน
สถาบันการศึกษาเริ่มปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้สอดคล้องกับสถานกรณ์ เช่น การเปิดการเยนการสอนในการรับบัญฑิตเข้าศึกษามากขึ้น เช่น เทคโนโลยีอาคาร และการจัดการทางสถาปัตยกรรม เป็นต้น ในช่วงนี้บุคคลสำคัญในวงการวิชาชีพหลายท่าน อาทิ คุณมติ ตั้งพานิช, คุณนิธิ สถาปิตานนท์, คุณยอดเยี่ยม เทพธรานนท์, คุณนคร ศรีวิจารณ์ ฯลฯ ได้ร่วมผลักดันให้เกิดการบริหารการจัดการและการกำกับดูแลการปฏิบัติวิชาชีพจากคนในวิชาชีพด้วยกันเองอย่างอิสระในรูปแบบสถาปนิกสภาขึ้น เพื่อแทนทีการกำกับดูแลจากรัฐบาลผ่านคณะกรรมการ ก.ส. เป็นเหตุให้เกิดความพยายามยกร่างกฎหมายดังกล่าวจากตัวแทนผู้กอบวิชาชีพเพื่อนำเสนอต่อสภาผู้แทนราษฏร และผู้นำรัฐบาล ในหลายรัฐบาล เพื่อให้ผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องเห็นความสำคัญของวิชาชีพและกฎหมายฉบับนี้ที่มีต่อคนไทย จนสามารถประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติสถาปนิกสำเร็จเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543
2544
จากจุดตกต่ำของวงการวิชาชีพสถาปัตยกรรม ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะเป็นจำนวนสำนักงานสถาปนิกและผู้ประกอบวิชาชีพที่ลดน้อยลง เช่นสถานการณ์การว่างจ้างงานสถาปัตยกรรมมีปริมาณงานไม่สอดคล้องกับจำนวนสำนักงานและปริมาณสถาปนิกที่มีอยู่เดิม การแข่งขันในวิชาชีพที่มีความเข้มข้นขึ้น พร้อมกับการขยายโอกาสให้บริการวิชาชีพไปยังต่างประเทศ ในแถบตะวันออกกลาง จีนและประเทศเพื่อนบ้านของสำนักงานสถาปนิกขนาดกลางและขนาดใหญ่
ผนวกกับการเปิดการเรียนการสอนสถาปัตยกรรมในหลายสถาบันการศึกษา ทำให้มีจำนวนบัณฑิตสถาปัตยกรรมใหม่ เพิ่มากขึ้นสูงเกือบ 2,000 คนในแต่ละปี แต่อย่างไรก็ตามด้วยเงื่อนไขในการสอบรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพฯ และความต้องการประกอบวิชาชีพที่มีความหลายหลายมากกว่างานสถาปัตยกรรมเพียงอย่างเดียว ทำให้จำนวนสถาปนิกใหม่ที่สอบผ่านได้รับใบอนุญาตฯ ในแต่ละปีมีจำนวนเพียงประมาณ 900-1,000 คนเศษ
เนื่องจากประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติสถาปนิกใน พ.ศ. 2543 ทำให้วิชาสถาปัตยกรรมมีสาขาวิชาชีพที่เกี่ยวข้องและถูกควบคุมเพิ่มมากขึ้น ได้แก่ สถาปัตยกรรมหลัก ภูมิสถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมผังเมือง และสถาปัตยกรรมภายในและมัณฑนศิลป์
จุดเปลี่ยนที่สำคัญ คือนโยบายการเปิดเสรีการค้าธุรกิจบริการที่มีผลบังคับใช้ ทำให้วงการวิชาชีพต้องพิจารณาผลกระทบจากการปฏิบัติวิชาชีพข้ามชาติของสถาปนิกทั้งจากตะวันตกและในภูมิภาคอาเซียน อันเนื่องมาจากข้อตกลงสถาปนิกอาเซียน ทำให้องค์การวิชาชีพและผู้ประกอบวิชาชีพต้องให้ความสำคัญกับการพัฒนามาตรฐานการปฏิบัติงานให้ทัดเทียมมาตรฐานสากลมากขึ้น ควบคู่ไปกับการพัฒนาทักษะด้านภาษาต่างประเทศ
สถาปนิกและผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมมีโอกาสไปปฏิบัติงานในหน่วยงานรัฐวิสาหกิจและองค์กรมหาชนเกิดขึ้นใหม่หลายแห่ง อันเนื่องจากบัณฑิตสถาปัตยกรรมแต่ละปีมีมากขึ้นเกินความจำเป็นของตลาด บัณฑิตสถาปัตยกรรมได้ผันตัวเองไปปฏิบัติงานในลักษณะอื่นกันมากขึ้น โดยเฉพาะในสายงานที่ใช้ความคิด สร้างสรรค์อื่น โดยอาศัยจุดแข็งทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของตนเอง เช่น งานออกแบบ กราฟิก งานออกแบบและพัฒนาเว็บไซต์ งานในแวดวงบันเทิง
แนวโน้ม
แนวโน้มในการปฏิบัติวิชาชีพที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด คือสถาปนิกและผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมรุ่นใหม่บางส่วน มีความพึงพอใจกับการประกอบวิชาชีพอิสระมาขึ้น โดยไม่เห็นความจำเป็นในการปฏิบัติงานประจำในสำนักงานหรือหน่วยงาน
ฝันโคตรโคตร
ฝันโคตร โคตร เป็นภาพยนตร์ไทยที่เผยแพร่ในปี พ.ศ. 2552 โดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล ออกฉายในวันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2552 กำกับภาพยนตร์โดย พิง ลำพระเพลิง นำแสดงโดย พิง ลำพระเพลิง และ ภาวิณี วิริยะชัยกิจ ภาพยนตร์ทำรายได้ 13.3 ล้านบาท
Paulisentis
Paulisentis เป็นสกุลของ worms ที่อยู่ในวงศ์ Neoechinorhynchidae
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกาเหนือ
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ตะกอน
ตะกอน คือ อินทรีย์วัตถุ หรือ อนินทรีย์วัตถุที่มีขนาดเล็กเช่น กรวด หิน ดิน ทราย ที่เกิดจากกระบวนการสลายตามธรรมชาติ ถูกพัดพาปะปนกับกระแสน้ำ และทับถมกันบริเวณด้านล่างที่กระแสน้ำไหลผ่าน ตะกอนมีหลายชนิดขึ้นอยู่กับสิ่งปะปนในกระแสน้ำนั้น ๆ เช่น ดิน หิน ทราย หรือตะกอนที่เป็นสารอินทรีย์ที่ย่อยสลาย ลักษณะเป็นสีคล้ำ มีความหยุ่น เรียกว่า โคลน อีกความหมายหนึ่งคือ อนุภาคที่แยกตัวออกมาจากสารละลาย เมื่อทิ้งไว้ระยะเวลาหนึ่ง เช่น น้ำผสมผงแป้ง เมื่อทิ้งไว้ระยะเวลาหนึ่ง ผงแป้งจะตกตะกอนลงสู่ด้านล่าง เห็นเป็นชั้นแป้งและน้ำอย่างชัดเจน
ลักษณะ
นักสมุทรศาสตร์ศึกษาตะกอนโดยการจำแนกลักษณะของตะกอนตามแหล่งที่มาดังนี้ เป็นตะกอนที่มีจำนวนมากที่สุดซึ่งจะมีแร่ควอตซ์ (ซึ่งแร่ชนิดนี้เป็นองค์ประกอบหลักของหินแกรนิต) และดินเหนียว (เป็นส่วนที่สลายมาจากแร่เฟลด์สปาร์) เป็นองค์ประกอบหลัก โดยตะกอนเหล่านี้จะถูกพัดพาลงมหาสมุทรโดย แม่น้ำ ลำธาร การชะล้างโดยน้ำฝน และลม ในแต่ละปีจะมีตะกอนจากแผ่นดินลงสู่มหาสมุทรจำนวนประมาณ 15,000 ล้านเมตริกตัน จากการพัดพาของแม่น้ำ และ อีกประมาณ 100 ล้านเมตริกตันถูกพัดพาโดยลม ตะกอนดินเหนียว เป็นอนุภาคที่มีขนาดเล็กจะถูกพัดพาไปได้ไกล และตกลงช้า ๆ สู่พื้นมหาสมุทรในที่สุด เป็นตะกอนที่มี ซิลิกอนไดออกไซด์ หรือ (ซิลิกา) และ En:Calcareous เป็นองค์ประกอบหลักซึ่งสัตว์ที่อาศัยอยู่ในทะเลนั้นสามารถสกัดเอาซิลิคอน และแคลเซียม ที่ละลายอยู่ในน้ำมาสร้างเปลือกหรือโครงกระดูกของมัน ตะกอนเหล่านี้บางส่วนมาจากเปลือกหอยขนาดใหญ่ ก้อนปะการัง และสิ่งมีชีวิตที่มีผลผลิตสูงในทะเลคือพวกแพลงก์ตอน ซึ่งเมื่อชีวิตเหล่านี้ตายลงเปลือกหรือซากของมันก็จะค่อย ๆ จมลงสู่พื้น สะสมเป็นชั้นหนาที่บริเวณพื้นมหาสมุทร ตะกอนที่มาจากสิ่งมีชีวิตในทะเลนั้นจะมีปริมาณมากรองลงมาจากตะกอนที่มาจากแผ่นดิน พวกแร่ธาตุต่าง ๆ ที่สามารถตกตะกอนโดยตรงจากน้ำทะเล ซึ่งแร่ธาตุต่าง ๆ รวมทั้งหินและตะกอนที่จมตัวอยู่ในน้ำ
Sedimentologi
จูลิอุส บรันดท์
จูลิอุส บรันดท์ (5 มีนาคม ค.ศ. 1873 ที่ Olmütz – 26 ธันวาคม ค.ศ. 1949 ที่ Vienna) เป็นนักแสดงละครเวทีและนักแสดงภาพยนตร์ชาวออสเตรีย
สิทธิในอาหาร
[[File:Right to Food World Map.svg|thumb|420px|สิทธิในอาหารทั่วโลก (ณ ปี ค.ศ. 2011–2012)
{{Legend|#8933bf|เป็นสิทธิที่รับรองด้วยร่างกรอบกฎหมาย (19)}} {{Legend|#2fa5b0|เป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญชัดเจน (23)}} {{Legend|#60c840|เป็นสิทธิตามรัฐธรรมนูญโดยปริยายในสิทธิที่กว้างขึ้นหรือตามหลักคำสั่ง (41)}} {{Legend|#d9bf2d|เป็นสิทธิการบังคับใช้โดยตรงผ่านสนธิสัญญาระหว่างประเทศ (103)}} {{Legend|#c85f47|มุ่งมั่นการให้สิทธิโดยการให้สัตยาบัน กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (160)}} {{Legend|#e0e0e0|ไม่รู้จักสิทธิในอาหาร}} หมายเหตุ: สถานการณ์ในบางประเทศอาจแตกต่างกันหลายหมวดหมู่ตามแต่ละท้องที่; สีที่แสดงหมายถึงสถานการณ์โดยส่วนใหญ่ของประเทศ]]
สิทธิในอาหาร (Right to food) คือ สิทธิมนุษยชนที่คุ้มครองสิทธิของผู้คนในการรับประทานอาหารของตนเองอย่างมีศักดิ์ศรี หมายความว่ามีอาหารเพียงพอ ผู้คนมีช่องทางในการเข้าถึง และเพียงพอต่อความต้องการด้านอาหารของแต่ละบุคคล สิทธิในการรับประทานอาหารจะปกป้องสิทธิของมนุษย์ทุกคนที่จะเป็นอิสระจาก ความหิว ความไม่มั่นคงทางอาหาร และภาวะทุพโภชนาการ สิทธิในการรับประทานอาหารไม่ได้หมายความว่ารัฐบาลมีหน้าที่ต้องแจกอาหารฟรีให้กับทุกคนที่ต้องการหรือมีสิทธิได้รับอาหาร อย่างไรก็ตาม หากผู้คนถูกกีดกันไม่ให้เข้าถึงอาหารด้วยเหตุผลที่อยู่เหนือการควบคุม ตัวอย่างเช่น เนื่องจากพวกเขาถูกกักขังในยามสงคราม หรือหลังภัยธรรมชาติ สิทธิจึงกำหนดให้รัฐบาลต้องจัดหาอาหารโดยตรง
สิทธิในอาหารมาจากกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ซึ่งมี 170 รัฐภาคี ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2020 ค่อย ๆ ตระหนักถึงสิทธิที่จะได้รับอาหารที่เพียงพอทั้งในระดับประเทศและระดับสากล สิทธิในอาหารสามารถใช้ได้ในทั้งหมด 106 ประเทศ ทั้งผ่านการกำหนดตามรัฐธรรมนูญในรูปแบบต่าง ๆ หรือผ่านการบังคับใช้โดยตรงโดยกฎหมายของสนธิสัญญาระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่สิทธิในอาหารได้รับการคุ้มครอง
ในการประชุมสุดยอดอาหารโลกในปี ค.ศ. 1996 รัฐบาลได้ยืนยันสิทธิในอาหารและมุ่งมั่นที่จะลดจำนวนผู้หิวโหยและการขาดสารอาหารลงครึ่งหนึ่งจาก 840 ล้านคนเป็น 420 ล้านคนภายในปี ค.ศ. 2015 อย่างไรก็ตาม จำนวนดังกล่าวได้เพิ่มขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซึ่งทำสถิติน่าอับอายในปี ค.ศ. 2009 ผู้คนกว่า 1 พันล้านคนทั่วโลกขาดสารอาหาร นอกจากนี้ จำนวนผู้ที่ทุกข์ทรมานจากความหิวที่ซ่อนอยู่ – การขาดสารอาหารรองที่อาจก่อให้เกิดการเจริญเติบโตทางร่างกายและสติปัญญาที่แคระแกรนในเด็ก – มีจำนวนมากกว่า 2 พันล้านคนทั่วโลก
แม้ว่าภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศจำเป็นต้องเคารพ ปกป้อง และปฏิบัติตามสิทธิในอาหาร แต่ปัญหาในทางปฏิบัติในการบรรลุสิทธิมนุษยชนนี้แสดงให้เห็นได้จากความไม่มั่นคงด้านอาหารที่มีอยู่ทั่วโลก และการดำเนินคดีต่อเนื่องในประเทศต่าง ๆ เช่น อินเดีย ในทวีปที่มีปัญหาด้านอาหารมากที่สุด ได้แก่ แอฟริกา เอเชีย และอเมริกาใต้ ไม่เพียงแต่จะขาดแคลนอาหารและขาดโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการแจกจ่ายที่ไม่เหมาะสมและการเข้าถึงอาหารไม่เพียงพอ
การวัดสิทธิในอาหารของประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก จะพิจารณาจากระดับรายได้ของพวกเขา
คำนิยาม
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้รับรู้ถึง "สิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ รวมทั้งอาหารที่เพียงพอ ตลอดจน "สิทธิขั้นพื้นฐานที่จะปราศจากความหิวโหย" ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิดทั้งสองมีความแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น "เสรีภาพจากความหิวโหย" (ซึ่งความคิดเห็นทั่วไปที่ 12 กำหนดว่าเร่งด่วนและทันที) ) อาจวัดได้จากจำนวนผู้ที่ทุกข์ทรมานจากภาวะทุพโภชนาการและการตายจากภาวะอดอยากอย่างรุนแรงที่สุด ขณะที่ "สิทธิที่จะได้รับอาหารที่เพียงพอ" เป็นมาตรฐานที่สูงกว่ามาก ซึ่งรวมถึงการขาดสารอาหาร คุณภาพที่เกี่ยวข้องกับอาหารอย่างครบถ้วน ซึ่งรวมถึงความปลอดภัย ความหลากหลาย และศักดิ์ศรี โดยสรุปองค์ประกอบทั้งหมดที่จำเป็นต่อขีวิตเพื่อให้มีความกระตือรือร้นและมีสุขภาพดี
จากคำจำกัดความข้างต้นผู้รายงานพิเศษว่าด้วยสิทธิในอาหาร ในปี ค.ศ. 2002 ได้ให้คำจำกัดความไว้ดังนี้: "สิทธิในการเข้าถึงอย่างสม่ำเสมอ ถาวร และไม่จำกัด ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยการซื้อทางการเงิน ซึ่งต้องเพียงพอทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ สอดคล้องกับประเพณีวัฒนธรรมของประชาชนที่ผู้บริโภคเป็น และเพื่อให้มั่นใจว่าร่างกายและจิตใจ ชีวิตส่วนตัวและส่วนรวมได้ถูกเติมเต็มให้มีเกียรติและปราศจากความกลัว"
คำจำกัดความนี้มีองค์ประกอบเชิงบรรทัดฐานทั้งหมดที่อธิบายไว้โดยละเอียดในความคิดเห็นทั่วไปที่ 12 ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม: "สิทธิในการได้รับอาหารที่เพียงพอจะเกิดขึ้นเมื่อชาย หญิง และเด็กทุกคน คนเดียวหรือในชุมชนกับผู้อื่น มีอาหารหรือมีวิธีการทางร่างกายและเศรษฐกิจที่เพียงพอสำหรับการจัดหาอาหาร"
ขอบเขต
Jean Ziegler อดีตผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิในอาหารได้กำหนดขอบเขตของสิทธิไว้สามประการ ได้แก่
นอกจากนี้ การเลือกปฏิบัติใด ๆ ในการเข้าถึงอาหาร ตลอดจนวิธีการและสิทธิในการจัดหาอาหาร ด้วยเหตุผลทางเชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา อายุ ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมืองหรืออื่น ๆ รวมทั้ง แหล่งกำเนิดระดับชาติหรือทางสังคม ทรัพย์สิน การเกิดหรือ สถานะอื่นถือเป็นการละเมิดสิทธิในอาหาร
มาตรฐานอาหารที่ตกลงกันไว้
ประชาคมระหว่างประเทศยังระบุมาตรฐานว่าด้วยเรื่องสิทธิในอาหารที่ตกลงกันโดยทั่วไป เช่น ในการประชุมอาหารโลก และกิจการระหว่างประเทศว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารโลก ในปี ค.ศ. 1974 กฎเกณฑ์มาตรฐานขั้นต่ำสำหรับการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง ในปี ค.ศ. 1977 ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิในการพัฒนา ในปี ค.ศ. 1986 ปณิธานของคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ในปี ค.ศ. 1987/90 ปฏิญญาริโอว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา ในปี ค.ศ. 1992 และปฏิญญาอิสตันบูลว่าด้วยการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ในปี ค.ศ. 1996
สิทธิในเชิงบวกและเชิงลบ
เป็นความแตกต่างตามประเพณีระหว่างสิทธิมนุษยชนสองประเภท โดยในแง่หนึ่งสิทธิเชิงลบหรือนามธรรมที่ได้รับการเคารพจากการไม่แทรกแซง ในทางกลับกัน สิทธิเชิงบวกหรือเป็นรูปธรรมที่ต้องใช้ทรัพยากรเพื่อการบรรลุผล อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการโต้แย้งกันว่าจะเป็นไปได้หรือไม่ที่จะแยกแยะระหว่างสิทธิสองประเภทนี้อย่างชัดเจน
สิทธิในอาหารสามารถแบ่งออกได้เป็น สิทธิเชิงลบในการได้มาซึ่งอาหารด้วยการกระทำของตนเอง และสิทธิเชิงบวกที่จะได้รับอาหารหากไม่สามารถเข้าถึงได้ สิทธิในอาหารเชิงลบได้รับการยอมรับตั้งแต่ในปี ค.ศ. 1215 ซึ่งมหากฎบัตรของอังกฤษระบุว่า: "ไม่มีใครจะถูกปรับเท่าที่พวกเขาถูกลิดรอนค่าครองชีพ"
พัฒนาการระหว่างประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1941 เป็นต้นไป
ส่วนนี้ให้ภาพรวมของการพัฒนาระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับการจัดตั้งและการดำเนินการตามสิทธิในอาหารตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 เป็นต้นไป
กฎหมายระหว่างประเทศ
สิทธิในอาหารเป็นที่ยอมรับในปี 1948 ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (มาตรา 25) เป็นส่วนหนึ่งของสิทธิที่จะมีมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอและได้รับการประดิษฐานอยู่ในกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ในปี 1966 พิธีสารเลือกรับของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ในปี 2009 ทำให้สิทธิในอาหารมีความชอบธรรมในระดับสากล ในปี 2012 มีการนำอนุสัญญาความช่วยเหลือด้านอาหารมาใช้ทำให้เป็นสนธิสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความช่วยเหลือด้านอาหารมีผลผูกพันทางกฎหมายฉบับแรก
ตราสารระหว่างประเทศ
สิทธิในอาหารยังได้รับการยอมรับในตราสารระหว่างประเทศที่เฉพาะเจาะจงมากมาย เช่น อนุสัญญาการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ค.ศ. 1948 (มาตรา 2) อนุสัญญาว่าด้วยสถานภาพผู้ลี้ภัย ค.ศ. 1951 (มาตรา 20 และ 23) อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก ค.ศ. 1989 ( บทความ 24(2)(c) และ 27(3)), อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีทุกรูปแบบ ค.ศ. 1979 (มาตรา 12(2)) หรืออนุสัญญาว่าด้วยสิทธิของคนพิการ ค.ศ. 2007 (มาตรา 25) (ฉ) และ 28(1))
ตราสารระดับภูมิภาค
นอกจากนี้ สิทธิในอาหารยังได้รับการยอมรับในตราสารระหว่างภูมิภาค เข่น
นอกจากนี้ยังมีตราสารดังกล่าวในรัฐธรรมนูญระดับชาติหลายแห่ง
ตราสารที่ไม่ผูกพันตามกฎหมาย
มีตราสารสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศที่ไม่ผูกพันทางกฎหมายหลายฉบับที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในอาหาร ซึ่งรวมถึงข้อเสนอแนะ แนวทาง มติ หรือประกาศ โดยที่มีรายละเอียดมากที่สุดคือหลักเกณฑ์ด้านสิทธิในอาหารในปี 2004 โดยเป็นเครื่องมือที่นำไปปฏิบัติได้จริงเพื่อช่วยให้ได้รับอาหารเพียงพอ หลักเกณฑ์ด้านสิทธิในอาหารไม่ได้มีผลผูกพันทางกฎหมาย เป็นขอแนะนำที่รัฐเลือกได้ว่าจะปฏิบัติตามภาระผูกพันอย่างไรภายใต้กฎหมายระหว่างประเทศทั้งมาตรา 11 ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม หรือข้อสุดท้ายของคำนำของรัฐธรรมนูญขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ ปี 1945 ระบุว่า: ประเทศที่ยอมรับรัฐธรรมนูญนี้มุ่งมั่นที่จะส่งเสริมสวัสดิการร่วมกันโดยการดำเนินการแยกต่างหากและเป็นกลุ่มในส่วนของพวกเขาเพื่อจุดประสงค์ของ: การเพิ่มระดับโภชนาการและมาตรฐานการครองชีพ ... และทำให้ ... สร้างความมั่นใจว่าเสรีภาพของมนุษยชาติจากความหิวโหย
เอกสารอื่น ๆ
ในปี 1993 สนธิสัญญาความมั่นคงด้านอาหารระหว่างประเทศได้รับการพัฒนาในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา
ในปี 1998 การประชุมว่าด้วยยุทธศาสตร์ฉันทามติว่าด้วยสิทธิในอาหาร ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองซานตาบาร์บารา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ โดยมีผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อต้านความหิวโหยจากห้าทวีป
ในปี 2010 กลุ่มองค์กรระดับชาติและระดับนานาชาติได้จัดทำข้อเสนอเพื่อแทนที่นโยบายเกษตรร่วม ของสหภาพยุโรป ซึ่งจะครบกำหนดในการเปลี่ยนแปลงในปี 2013 บทความแรกของนโยบายอาหารและการเกษตรแห่งใหม่คือ "ถือว่าอาหารเป็นสิทธิมนุษยชนสากล ไม่ใช่แค่สินค้า”
ภาระผูกพันของรัฐ
สิ่งเหล่านี้ได้รับการรับรองจากรัฐอีกครั้งเมื่อสภาองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ รับรองแนวทางด้านสิทธิในอาหาร
กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ตระหนักดีว่าสิทธิที่จะเป็นอิสระจากความหิวโหยต้องการความร่วมมือระหว่างประเทศ และเกี่ยวข้องกับเรื่องของการผลิต การเกษตร และอุปทานทั่วโลก มาตรา 11 ระบุว่า: รัฐภาคีแห่งกติกานี้... จะต้องดำเนินมาตรการด้วยตนเองและโดยผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศ รวมถึงแผนงานเฉพาะซึ่งจำเป็น: (a) เพื่อปรับปรุงวิธีการผลิต การเก็บรักษา และจำหน่ายอาหารโดยใช้ความรู้ทางวิชาการและวิทยาศาสตร์อย่างเต็มที่ โดยเผยแพร่องค์ความรู้ตามหลักโภชนาการ และโดยการพัฒนาหรือปฏิรูป ระบบเกษตรกรรม ในลักษณะที่จะบรรลุการพัฒนาและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด (b) คำนึงถึงปัญหาของประเทศผู้นำเข้าอาหารและส่งออกอาหาร เพื่อให้แน่ใจว่ามีการกระจายเสบียงอาหารทั่วโลกอย่างเท่าเทียมกันในส่วนที่เกี่ยวกับความต้องการ
การดำเนินการตามสิทธิในมาตรฐานอาหารในระดับชาติมีผลต่อรัฐธรรมนูญ กฎหมาย ศาล สถาบัน นโยบายและโครงการต่าง ๆ ของประเทศ รวมถึงสำหรับญัตติด้านความมั่นคงทางอาหารต่าง ๆ เช่น การประมง ที่ดิน การมุ่งเน้นกลุ่มที่เปราะบาง และการเข้าถึงทรัพยากร
ยุทธศาสตร์ระดับชาติที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุถึงสิทธิในอาหารอย่างก้าวหน้าควรทำหน้าที่สี่ประการ ได้แก่
สิทธิในอาหารได้กำหนดภาระผูกพันให้กับทุกรัฐไม่เพียงต่อบุคคลที่อาศัยอยู่ในอาณาเขตของตนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงประชากรของรัฐอื่นด้วย สิทธิในอาหารจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อปฏิบัติตามภาระผูกพันทั้งในประเทศและระหว่างประเทศ ด้านหนึ่ง เป็นผลจากสภาพแวดล้อมระหว่างประเทศ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ภาวะทุพโภชนาการ และความไม่มั่นคงด้านอาหาร ในทางกลับกัน ประชาคมระหว่างประเทศสามารถมีส่วนร่วมได้ก็ต่อเมื่อมีการจัดตั้งกรอบกฎหมายและสถาบันในระดับชาติเท่านั้น
ภายใต้มาตรา 2(2) ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม รัฐบาลตกลงว่าจะใช้สิทธิในอาหารโดยไม่มีการเลือกปฏิบัติด้วยเหตุผลทางเพศ สีผิว เชื้อชาติ อายุ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมืองหรืออื่น ๆ แหล่งกำเนิดระดับชาติหรือทางสังคม ทรัพย์สิน การเกิด หรือสถานะอื่น ๆ คณะกรรมการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม เน้นย้ำถึงความเอาใจใส่เป็นพิเศษที่ควรมอบให้กับเกษตรกรผู้ด้อยโอกาสและเกษตรกรชายขอบ ซึ่งรวมถึงเกษตรกรที่เป็นผู้หญิงในสิ่งแวดล้อมชนบท
กรอบกฎหมาย
กรอบกฎหมายเป็นเทคนิคทางกฎหมายที่ใช้เป็นที่อยู่ในการแก้ปัญหาข้ามภาคส่วน" กรอบกฎหมายมีความเฉพาะเจาะจงมากกว่าบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ซึ่งจะกำหนดหลักการหรือภาระผูกพันทั่วไป อย่างไรก็ตาม หน่วยงานผู้มีอำนาจยังต้องกำหนดกฎหมายเพิ่มเติม เพื่อดำเนินมาตรการเฉพาะต่อไป คณะกรรมการสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้แนะนำว่าควรนำกรอบกฎหมายมาใช้เป็น "เครื่องมือสำคัญในการดำเนินยุทธศาสตร์ชาติว่าด้วยสิทธิในอาหาร" ซึ่งมีสิบประเทศที่ยอมรับและเก้าประเทศที่กำลังพัฒนากรอบกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคงทางอาหาร หรือสิทธิในอาหาร การพัฒนานี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นในปีต่อ ๆ ไป บ่อยครั้งที่กฎหมายเหล่านี้เรียกว่ากฎหมายความมั่นคงด้านอาหารแทนที่จะเป็นกฎหมายด้านอาหาร แต่ผลมักจะคล้ายคลึงกัน
ข้อดีของกรอบกฎหมายรวมถึงเนื้อหาและขอบเขตของสิทธิสามารถระบุเพิ่มเติมได้ ภาระหน้าที่ของรัฐและเอกชนสามารถระบุรายละเอียดได้ สามารถสร้างกลไกทางสถาบันที่เหมาะสมได้ และให้สิทธิในการเยียวยาได้ ข้อดีเพิ่มเติมของกรอบกฎหมาย ได้แก่ การเสริมสร้างความรับผิดชอบของรัฐบาล การติดตามตรวจสอบ ช่วยให้เจ้าหน้าที่ของรัฐเข้าใจบทบาทของตน ปรับปรุงการเข้าถึงศาลโดยจัดให้มีกลไกการขอความช่วยเหลือด้านการบริหาร อย่างไรก็ตาม บทบัญญัติสำหรับภาระผูกพันและการเยียวยาในกรอบกฎหมายที่มีอยู่นั้นไม่ได้ละเอียดถี่ถ้วนเสมอไป และไม่ชัดเจนเสมอไปว่าสิ่งใดที่ต้องเพิ่มเข้าไปเพื่อให้สิทธิในอาหารนั้นสมเหตุสมผล
ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีสิบประเทศที่ได้นำกรอบกฎหมายว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารหรือสิทธิในอาหารมาใช้ ได้แก่ อาร์เจนตินา โบลิเวีย บราซิล เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ กัวเตมาลา อินโดนีเซีย นิการากรัว เปรู และเวเนซุเอลา นอกจากนี้ ในปี 2554 เก้าประเทศต่อไปนี้กำลังร่างกรอบกฎหมายว่าด้วยความมั่นคงด้านอาหารหรือสิทธิในอาหาร: ฮอนดูรัส อินเดีย มาลาวี เม็กซิโก โมซัมบิก ปารากวัย แอฟริกาใต้ แทนซาเนีย และยูกันดา สุดท้ายนี้ เอลซัลวาดอร์ นิการากัว และเปรู กำลังร่างเพื่อปรับปรุง แทนที่ หรือเสริมความแข็งแกร่งให้กับกรอบกฎหมาย
รัฐธรรมนูญ
มีหลายวิธีที่รัฐธรรมนูญสามารถนำสิทธิในอาหารหรือบางแง่มุมมาพิจารณาได้ ณ ปี ค.ศ. 2011 มีรัฐธรรมนูญ 56 ฉบับที่รัฐธรรมนูญคุ้มครองสิทธิในอาหารในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง การรับรองตามรัฐธรรมนูญสามประเภทหลัก ได้แก่ สิทธิโดยชัดแจ้ง ตามนัยในสิทธิมนุษยชนในวงกว้าง หรือเป็นส่วนหนึ่งของหลักการโดยตรง นอกจากนั้น สิทธิยังสามารถรับรู้โดยอ้อมเมื่อสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ ถูกตีความโดยตุลาการ
เป็นสิทธิโดยชัดแจ้ง
ประการแรก สิทธิในอาหารได้รับการยอมรับอย่างชัดแจ้งและโดยตรงว่าเป็นสิทธิในตัวเองหรือเป็นส่วนหนึ่งของสิทธิมนุษยชนในวงกว้างใน 23 ประเทศ สามารถแยกแยะความแตกต่างได้สามรูปแบบ
โดยปริยายหรือตามหลักการสั่ง
ประการที่สอง 31 ประเทศต่อไปนี้ได้ยอมรับโดยปริยายถึงสิทธิในอาหารในสิทธิมนุษยชนในวงกว้าง ได้แก่ อาร์เมเนีย อาเซอร์ไบจาน เบลเยียม โบลิเวีย บุรุนดี กัมพูชา สาธารณรัฐเช็ก คองโก คอสตาริกา ไซปรัส เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ อิเควทอเรียลกินี เอริเทรีย เอธิโอเปีย ฟินแลนด์ จอร์เจีย เยอรมนี กานา กัวเตมาลา กินี คีร์กีซสถาน มาลาวี เนเธอร์แลนด์ ปากีสถาน เปรู โรมาเนีย สวิตเซอร์แลนด์ ไทย ตุรกี และเวเนซุเอลา
ประการที่สาม 10 ประเทศต่อไปนี้ได้ยอมรับอย่างชัดแจ้งถึงสิทธิในอาหารภายในรัฐธรรมนูญว่าเป็นหลักการหรือเป้าหมายคำสั่ง ได้แก่ บังคลาเทศ บราซิล เอธิโอเปีย อินเดีย อิหร่าน มาลาวี ไนจีเรีย ปานามา ปาปัวนิวกินี ปากีสถาน เซียร์ราลีโอน ศรีลังกา และยูกันดา
บังคับใช้ผ่านกฎหมายระหว่างประเทศ
ในบางประเทศ สนธิสัญญาระหว่างประเทศมีสถานะที่สูงกว่าหรือเท่ากับสถานะทางกฎหมายของประเทศ ดังนั้น สิทธิในอาหารอาจมีผลบังคับใช้โดยตรงผ่านสนธิสัญญาระหว่างประเทศ หากประเทศดังกล่าวเป็นสมาชิกของสนธิสัญญาที่รับรองสิทธินั้น สนธิสัญญาดังกล่าวรวมถึง กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม (ICESCR) อนุสัญญาว่าด้วยการขจัดการเลือกปฏิบัติต่อสตรีทุกรูปแบบ (CEDAW) และอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก (CRC) ไม่รวมประเทศที่สิทธิในอาหารเป็นที่ยอมรับโดยปริยายหรือโดยชัดแจ้งในรัฐธรรมนูญ สิทธิมีผลบังคับใช้โดยตรงในอย่างน้อย 51 ประเทศเพิ่มเติมตามสนธิสัญญาระหว่างประเทศ
ความมุ่งมั่นผ่านกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม
รัฐภาคีของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมต้องทำทุกอย่างเพื่อการันตีว่าต้องทำทุกอย่างเพื่อรับประกันโภชนาการที่เพียงพอ รวมถึงการออกกฎหมายให้มีผลดังกล่าว กติกาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายระดับประเทศในกว่า 77 ประเทศ ในประเทศเหล่านี้ บทบัญญัติสำหรับสิทธิในอาหารในกติกาสามารถอ้างได้ในศาล สิ่งนี้ได้เกิดขึ้นในอาร์เจนตินา (ในกรณีของสิทธิด้านสุขภาพ)
อย่างไรก็ตาม พลเมืองไม่สามารถใช้กติกาดังกล่าวในการดำเนินคดีได้ แต่สามารถทำได้ภายใต้กฎหมายของประเทศเท่านั้น หากประเทศใดไม่ผ่านกฎหมายดังกล่าว พลเมืองก็ไม่มีการสิทธิ์ดำเนินคดี แม้ว่ารัฐจะละเมิดพันธสัญญาก็ตาม การปฏิบัติตามกติกาได้รับการตรวจสอบโดยคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม รวมแล้ว 160 ประเทศได้ให้สัตยาบันในกติกานี้ อีก 32 ประเทศยังไม่ได้ให้สัตยาบันในพันธสัญญานี้ แม้ว่าจะมี 7 ประเทศลงนามแล้วก็ตาม
การลงนามในพิธีสารเลือกรับของ ICESCR ทำให้รัฐยอมรับความสามารถของคณะกรรมการว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมที่จะได้รับและพิจารณา ข้อร้องเรียนจากบุคคลหรือกลุ่มที่อ้างสิทธิ์ภายใต้กติกาฯ อย่างไรก็ตาม ผู้ร้องเรียนจะต้องใช้การเยียวยาภายในประเทศทั้งหมดแล้ว คณะกรรมการสามารถ "ตรวจสอบ" เพื่อนำไปสู่ "การตั้งถิ่นฐานที่เป็นมิตร" ในกรณีที่มีการละเมิดกติกาอย่างร้ายแรงหรือเป็นระบบ ขั้นแรกให้ขอความร่วมมือกับรัฐภาคีนั้น และสุดท้าย สามารถสรุปผลในการกำลังดำเนินการในรายงานประจำปี" โดยมี 8 ประเทศที่ลงนามในพิธีสารเลือกรับของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ได้แก่ โบลิเวีย เอกวาดอร์ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เอลซัลวาดอร์ มองโกเลีย สโลวาเกีย และสเปน อีก 32 ประเทศได้ลงนามในมาตรการทางเลือก
กลไกที่นำไปสู่การบรรลุสิทธิในอาหาร
Mr. De Schutter ผู้รายงานพิเศษด้านสิทธิในอาหาร ได้เรียกร้องให้มีการจัดตั้งกฎหมายว่าด้วยสิทธิในอาหาร เพื่อให้สามารถแปลเป็นยุทธศาสตร์และสถาบันระดับชาติได้ เพื่อปกป้องสิทธิผู้ใช้ที่ดิน โดยเฉพาะชนกลุ่มน้อย และกลุ่มเปราะบาง นอกจากนี้ เขายังแนะนำให้สนับสนุนเกษตรกรรายย่อย เมื่อเผชิญกับโครงการพัฒนาขนาดใหญ่ และหยุดความเสื่อมโทรมของดินและน้ำผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ไปสู่การปฏิบัติทางการเกษตร เขายังได้แนะนำการใช้กลยุทธ์เพื่อจัดการกับโรคอ้วนที่เพิ่มขึ้น
มาตรา 11 ขององค์การสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิในการบริโภคอาหารอย่างเพียงพอ ได้เสนอแนะกลไกการนำไปปฏิบัติหลายประการ เนื้อหาได้ระบุวิธีการที่เหมาะสมที่สุดในการดำเนินการตามสิทธิในอาหารอย่างเพียงพอจะมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากรัฐหนึ่งไปอีกรัฐหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกรัฐต้องเลือกแนวทางของตนเอง แต่กติกาชัดเจนกำหนดให้แต่ละรัฐภาคีดำเนินการตามที่จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนปราศจากความหิวโหย และจะได้รับสิทธิที่จะได้รับอาหารอย่างเพียงพอโดยเร็วที่สุด
เนื้อหาเน้นว่าสิทธิในอาหารต้องปฏิบัติตามหลักการของความรับผิดชอบ ความโปร่งใส การมีส่วนร่วมของประชาชน การกระจายอำนาจ ความสามารถทางกฎหมาย และความเป็นอิสระของตุลาการ ในแง่ของกลยุทธ์เพื่อดำเนินการใช้สิทธิในอาหาร มาตรานี้ได้ระบุว่ารัฐควรแยกแยะและระบุปัญหาสำคัญในทุกด้านของระบบอาหาร รวมถึงการผลิตและการแปรรูปอาหาร การเก็บรักษาอาหาร การจำหน่ายปลีก การตลาดและการบริโภค กลยุทธ์การดำเนินการควรให้ความสนใจเป็นพิเศษกับความจำเป็นในการป้องกันการเลือกปฏิบัติในการเข้าถึงร้านอาหารและเครือข่ายการค้าปลีก หรือทรัพยากรสำหรับการปลูกอาหาร ในฐานะส่วนหนึ่งของภาระผูกพันในการปกป้องฐานทรัพยากรอาหารให้กับประชาชน รัฐควรทำตามขั้นตอนที่เหมาะสมเพื่อให้มั่นใจว่ากิจกรรมของภาคธุรกิจเอกชนและภาคประชาสังคมสอดคล้องกับสิทธิในอาหาร และเมื่อใดก็ตามที่รัฐเผชิญกับข้อจำกัดด้านทรัพยากรที่รุนแรง ไม่ว่าจะเกิดจากกระบวนการของการปรับตัวทางเศรษฐกิจ ภาวะเศรษฐกิจถดถอย สภาพภูมิอากาศหรือปัจจัยอื่น ๆ ควรดำเนินมาตรการเพื่อให้แน่ใจว่าสิทธิในการได้รับอาหารที่เพียงพอนั้นได้รับการเติมเต็มโดยเฉพาะในกลุ่มประชากรที่อ่อนแอ
ความสัมพันธ์กับสิทธิอื่น ๆ
แนวคิดเรื่องการพึ่งพาอาศัยกันและการแบ่งแยกไม่ได้ของสิทธิมนุษยชนทั้งหมดเป็นหลักการพื้นฐานของ สหประชาชาติ สิ่งนี้ได้รับการยอมรับในปี 1993 ปฏิญญาเวียนนาและแผนปฏิบัติการ ซึ่งอ่านว่า "สิทธิมนุษยชนทั้งหมดเป็นสากล แบ่งแยกไม่ได้ และต้องพึ่งพาอาศัยกัน และสัมพันธ์กัน" สิทธิในอาหารถือว่ามีความเชื่อมโยงกับสิทธิมนุษยชนโดยเฉพาะดังต่อไปนี้ ได้แก่ สิทธิในการมีชีวิต, สิทธิในการดำรงชีวิต, สิทธิด้านสุขภาพ, สิทธิในทรัพย์สิน, เสรีภาพ ของการแสดงออก, เสรีภาพของข้อมูล, สิทธิในการศึกษา, เสรีภาพในการสมาคม และ สิทธิในการดื่มน้ำ รวมถึง สิทธิ์ที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ได้แก่ สิทธิในการทำงาน, สิทธิ์ในการประกันสังคม, สิทธิ์ในสวัสดิการสังคม, และสิทธิในมาตรฐานการครองชีพที่เพียงพอ
ตัวอย่างเช่น ตามที่คณะกรรมการกำกับดูแลการดำเนินการตามกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม "สิทธิในการดื่มน้ำ เป็นข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับการทำให้เกิดสิทธิมนุษยชนอื่น ๆ" จำเป็นต้องมีน้ำเพียงพอเพื่อให้มีอาหารเพียงพอโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของเกษตรกรชาวนา จำเป็นต้องมีการเข้าถึงแหล่งน้ำที่ยั่งยืนเพื่อการเกษตรเพื่อให้ตระหนักถึงสิทธิในอาหาร สิ่งนี้ใช้กับการเกษตรกรรมเพื่อยังชีพมากขึ้น
ดูเพิ่ม
• สิทธิ์ในการรับประทานอาหารแบ่งตามประเทศ
• การเมืองด้านอาหาร
• ความมั่นคงด้านอาหาร
• ช่วยเหลือด้านอาหาร
• อธิปไตยทางอาหาร
• ระบบอาหาร
• กันดารอาหาร
• โครงการอาหารโลก
• กองทุนระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนาการเกษตร
• สิทธิในที่ดิน
• เมล็ดพันธุ์
• โภชนาการ
• เกษตรวิทยา
แกงส้ม
แกงส้ม หรือ อาซัมเรอบุซ (asam rebus) เป็นอาหารประเภทแกงที่เป็นที่นิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งครบรสโดยมีรสเปรี้ยวนำ ตามด้วยเผ็ด หวาน เค็ม ใส่น้ำพริกแกงส้ม ผัก และ เนื้อสัตว์
ทำโดยใช้ น้ำพริกแกงส้มละลายน้ำ ต้มให้เดือด ใส่ผักและเนื้อสัตว์ ปรุงรสด้วย น้ำมะขาม น้ำตาลปี๊บ เกลือ และวัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว
ภาคใต้
แกงส้มแบบภาคใต้ จะปรุงรสเปรี้ยวด้วย มะนาว, มะขาม, ขมิ้นในน้ำพริกแกง คนภาคอื่นจึงเรียกว่า "แกงเหลือง"
ภาคกลาง
น้ำพริกแกงส้มของภาคกลาง ไม่ใส่ขมิ้นแต่จะมีการปรับส่วนผสมของน้ำพริกแกงไปบ้าง แกงส้มที่ใช้ปลาที่มีกลิ่นคาว เช่น ปลาหนัง ปลากดทะเล ปลาดุก เพิ่มกระเทียมลงในน้ำพริกแกงด้วย ส่วนแกงส้มปลาช่อนเพิ่มกระชาย ข่า ตะไคร้ในน้ำพริกเพื่อดับกลิ่นคาวปลา แกงส้มในบางท้องถิ่นมีเครื่องปรุงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น
ภาคเหนือ
จังหวัดน่านมีแกงส้มที่เป็นเอกลักษณ์เรียกแกงส้มเมือง เป็นแกงรสเปรี้ยว รสเปรี้ยวนั้นมาจากน้ำมะกรูด และใบส้มป่อย เป็นแกงปลาใส่ผักต่างๆ เช่น ชะอม ยอดมัน มะเขือเทศ ตูนหรือคูน แต่งกลิ่นให้หอมด้วยใบแมงลัก น้ำแกงมีสีเหลืองเพราะใส่ขมิ้น น้ำพริกประกอบด้วยรากผักชี เกลือ ตะไคร้ ขมิ้น พริกชี้ฟ้า หอม กระเทียมและกะปิ
ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST
ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST (ร็อคแมนเอ็กเซ่ บีสต์) เป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ และเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ลำดับที่ 4 ต่อจาก ร็อคแมนเอ็กเซ่ Stream ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 จนถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2006 มีจำนวนตอนทั้งหมด  25 ตอน
ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+
ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+ (ร็อคแมนเอ็กเซ่ บีสต์พลัส) เป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ ที่มีพื้นฐานจากวิดีโอเกมชุดร็อคแมนเอ็กเซ่ และเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ลำดับที่ ลำดับที่ 5 ต่อจาก ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST ออกอากาศในรายการ โอฮะโครอสเซียม ช่วงครึ่งแรก ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน จนถึงวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2006 มีจำนวนตอนทั้งหมด 26 ตอน
ทั้งนี้ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+ เป็นผลงานอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ชุดสุดท้ายของของร็อคแมนเอ็กเซ่ มีเนื้อหาเพียง 10 นาทีต่อตอน โดยระยะเวลาการออกอากาศของภาคนี้ทำให้ ริวเซย์ โนะ ร็อคแมน ได้รับผลกระทบไปด้วย
การออกอากาศ
ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 8.30 - 9.00 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียวในประเทศญี่ปุ่น ส่วน ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+ ออกอากาศในช่วงของรายการ โอฮะโครอสเซียม ครึ่งแรก
ในส่วนประเทศไทย ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST และ ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+ ได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม เวิร์คพอยท์ ทีวี ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 7.00 - 7.30 น. ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 จนถึงวันที่ 16 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน โดย ร็อคแมนเอ็กเซ่ BEAST+ ออกอากาศ 2 ตอนต่อวัน และออกอากาศซ้ำทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม ช่อง 6 เมื่อช่วงปี พ.ศ. 2557
ดาโซราฟาล
ดาโซราฟาล (Dassault Rafale) เป็นเครื่องบินรบแบบสองเครื่องยนต์เจ็ต สัญชาติฝรั่งเศส ทำการรบได้หลายแบบ ทั้งภารกิจ ระยะสั้น และ ระยะไกล เครื่องบินราฟาล เป็นเครื่องบินขับไล่หลากบทบาท (multi-role) ตรวจจับได้ยาก มีความสามารถปฏิบัติการได้ทั้งกลางวัน และกลางคืน ทุกสภาพอากาศ มันสามารถขึ้น-ลงจอดบนเรือบรรทุกอากาศยานได้
ต้นกำเนิด
เครื่องบินได้พัฒนาเพื่อกองทัพอากาศและกองทัพเรือของประเทศฝรั่งเศส เมื่อฝรั่งเศสขอถอนตัวออกจากโครงการ EFA ( European Fighter Aircraft ) หรือ Eurofighter ในปี ค.ศ. 1985 ฝรั่งเศสตัดสินใจพัฒนาเครื่องบินรบด้วยตัวเอง และเลือกที่จะสร้าง ดาโซราฟาล เครื่องบินราฟาล ก็มีปีกเล็กที่ส่วนหน้า ที่เป็นรูปสามเหลี่ยม แต่มี มุมน้อยกว่า เครื่อง ของ EFA และโครงสร้างลำตัวก็สร้างด้วยวัสดุผสมเรียกว่า CFC (Carbon Fiber Composite)คล้ายๆกับเรื่องบินยูโรไฟเตอร์ (Euro fighter) และส่วนที่เป็นคานาด(Canard)จะเป็นวัสดุผสมไททาเนียม เครื่องบินราฟาล เป็นเครื่องที่มีน้ำหนักเบา และเล็กกว่า Eurofighter แสดงให้ชมเป็นครั้งแรก คือ Rafale A, เริ่มทำการบินทดลอง เมื่อ วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ.  1986 แผนการ คือ 140 เครื่องของ Rafale B และ 94 เครื่องของ Rafale C สำหรับกองทัพอากาศ และ 79 เครื่องของ Rafale M สำหรับกองทัพเรือ การส่งมอบจะดำเนินไปจนถึง ปี ค.ศ.  2009
แบบแผนในการผลิต
Rafale ประกอบไปด้วย เทคนิคชั้นสูง เฉพาะเครื่อง Rafale ลำพังจะสามารถทดแทนเครื่องบินรบ ในประเทศ ฝรั่งเศส ได้ถึง 6 แบบ ด้วยกัน
ระบบเรดาร์และอิเล็กทรอนิกส์อากาศ
ใช้ระบบเรดาร์หลายโหมด (Multi mode) ของอาร์บีอี (Radar & Balayae electronique)ซึ่งเป็นเรดาร์ของยุโรปรุ่นแรกและล่าสุดที่เป็นจานอากาศ (antenna) การค้นหาเป้าหมายในมุมต่าง ๆ ใช้ระบบอิเล็กทรอนิกส์ และสามารถเปลี่ยนโหมดต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ระยะทางจับเป้าหมายได้ถึงประมาณ 54 ไมล์ทะเล หรือประมาณ 100 กิโลเมตร แม้จะอยู่ในเป้าหมายที่ต่ำกว่า สามารถจับเป้าหมายหรือโจมตี 4 เป้าหมายในเวลาเดียวกัน ระบบเรดาร์อาร์บีอี สามารถทำงานร่วมกับระบบโอเอสเอฟและระบบวัดระยะทางด้วยแสงเลเซอร์ ซึ่งระบบต่าง ๆ สามารถติดตามและจับเป้าหมายด้วยรังสีความร้อนโดดยมีระยะปฏิบัติการไกลถึง 43 ไมล์ทะเล หรือ 80 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีระบบต่อสู่ทางอิเล็กทรอนิกส์และระบบตรวจจับเจ้งเตือนเมื่อถูกยิงด้วยอาวุธนำวิถี
ภาษากรูซินิก
ภาษากรูซินิก หรือภาษาคิฟรูลี ภาษาจอร์เจียของชาวยิว เป็นภาษาที่พูดโดยชาวยิวในจอร์เจียซึ่งเป็นชุมชนชาวยิวโบราณในเทือกเขาคอเคซัส จัดอยู่ในภาษากลุ่มคอเคซัสใต้ ต่างจากภาษาจอร์เจียอย่างชัดเจน แต่สามารถเข้าจกันได้กับภาษาจอร์เจียถ้าตัดคำยืมจากภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิกออกไป มีผู้พูดทั้งสิ้น 85,000 คนแบ่งเป็นในจอร์เจีย 20,000 คน (พ.ศ. 2538) และในอิสราเอล 59,800 คน (พ.ศ. 2543) นอกจากนั้นมีอีกราว 4,000 คนในนิวยอร์กและกระจายอยู่ในรัสเซีย เบลเยียม สหรัฐและแคนาดา
ดาโซราฟาล
แผนการผลิต
ฝรั่งเศสมีแผนการผลิตเครื่องบินขับไล่ราฟาลทั้งหมด 272 เครื่อง โดยกองทัพอากาศจะได้รับมอบ 212 เรื่อง และ กองทัพเรือ 60 เครื่อง
ภาษากรูซินิก
ภาษากรูซินิกเป็นเช่นเดียวกับภาษาของชาวยิวอื่น ๆ คือมีการใช้น้อยลง จำนวนผู้พูดในจอร์เจียลดลงเนื่องจากการอพยพของชาวยิวเข้าสู่ประเทศใหม่คืออิสราเอล ราวร้อยละ 80 ของประชากรทั้งหมด
อะบู อัลวาฟา บัซจานี
อะบู อัลวาฟา บัซจานี (10 มิถุนายน ค.ศ. 940 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 998) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวเปอร์เซีย มีผลงานด้านตรีโกณมิติเชิงทรงกลมและเป็นบุคคลแรกที่เริ่มใช้จำนวนลบ เขาเกิดที่เมืองบัซกันในโคราซาน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิหร่าน) ต่อมาย้ายไปอยู่ที่เมืองแบกแดดและทำงานที่หอดูดาว อะบู อัลวาฟามีผลงานด้านคณิตศาสตร์หลายอย่าง โดยเฉพาะในวิชาตรีโกณมิติ เช่น ค้นพบเอกลักษณ์ตรีโกณมิติหลายข้อ ค้นพบกฎของไซน์ แนะนำการใช้ฟังก์ชันแทนและคิดค้นวิธีใหม่ในการสร้างตารางค่าไซน์และแทน ในทางดาราศาสตร์ เขายังเป็นบุคคลแรกที่ใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า "วอลควอแดรนต์" (wall quadrant) ในการศึกษาท้องฟ้า ในปี ค.ศ. 997 อะบู วาฟาและอัลบิรูนีร่วมกันทดลองหาความแตกต่างของเวลาท้องถิ่น และพบว่าเวลาจะต่างกัน 1 ชั่วโมง ระหว่างเส้นลองจิจูด 2 เส้น ซึ่งใกล้เคียงกับค่าปัจจุบัน
ต่อมาชื่อของอะบู วาฟาได้รับเกียรติให้นำไปตั้งเป็นชื่อแอ่งดวงจันทร์ ในปี ค.ศ. 2015 กูเกิล ดูเดิลได้ฉลองวันเกิดครบรอบ 1,075 ปีให้แก่เขา
อิลราชคำฉันท์
ประวัติ
อย่างไรก็ตาม พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นห่วงว่า ธรรมเนียมการแต่งคำประพันธ์อันงดงามแบบเดิมนั้น กำลังจะเลือนหายไป เพราะผู้คนจำนวนมากมองว่าเก่าคร่ำครึ ล้าสมัย จึงทรงแนะนำให้หลวงสารประเสริฐ (ในเวลานั้น) ได้แต่งหนังสือตามธรรมเนียมดั้งเดิมไว้บ้าง เพื่อเพิ่มพูนและผดุงรักษาวรรณศิลป์อย่างเดิมเอาไว้
เนื้อเรื่อง
ในนครพลหิกา มีกษัตริย์ครองนคร ทรงพระนามว่า ท้าวอิลราช เป็นกษัตริย์ที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม วันหนึ่งในวสันตฤดู ทรงออกป่าล่าสัตว์พร้อมบริวาร จนถึงตำบลที่กำเนิดของพระขันทกุมาร ในเวลานั้น พระอิศวรกำลังล้อเล่นกับพระอุมา ชายา ทรงจำแลงกายเป็นสตรี และบันดาลให้ทุกสิ่งในนั้นเป็นสตรีทั้งหมด ครั้นเมื่อท้าวอิลราชและข้าราชบริพารผ่านเข้าไปในป่าดังกล่าว ก็กลายเป็นสตรีไปทั้งหมด
ครั้นเมื่อท้าวอิลราชกลายเป็นสตรี ก็ตกใจ ทูลขออภัยจากพระอิศวร พระอิศวรไม่ทรงยอม แต่พระอุมาเทวีประทานพรให้กึ่งหนึ่ง คือเป็นบุรุษและสตรีสลับกันไปเดือนละเพศ เมื่อเป็นบุรุษ ชื่อ อิลราช เมื่อเป็นสตรี ชื่อนางอิลา
เมื่อถึงเดือนที่เป็นสตรี นางอิลาและบริวารสตรีพากันไปเที่ยวเล่นในป่า และเผอิญพบกับพระพุธ ที่กำลังบำเพ็ญตนในป่า นางอิลาได้อยู่เป็นชายาของพระพุธ จนครบเดือน เมื่อเป็นบุรุษ ก็ลืมความเป็นไปในภาคสตรีเพศ และเป็นเช่นนี้กระทั่งเก้าเดือน นางอิลาก็ให้ประสูติกุมารองค์หนึ่ง พระพุธให้นามว่า ปุรุรพ
เมื่อท้าวอิลราชคืนมาเป็นบุรุษ พระพุธเห็นใจ จึงประชุมมหาฤษีเพื่อหาทางแก้ไขคำสาปให้แก่ท้าวอิลราช ในที่สุดที่ประชุมตกลงทำพิธีอัศวเมธ ทำให้ท้าวอิลราชคืนมาเป็นเพศบุรุษอีกครั้ง
คำประพันธ์
อิลราชคำฉันท์ แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทฉันท์ ประกอบด้วยฉันท์ชนิดต่าง ๆ 15 ชนิด เป็นกาพย์ 2 ชนิด คือ; ส่วนฉันท์ในเรื่องนี้ ได้แก่;
บางตอนจากอิลราชคำฉันท์
วสันตดิลก
ฉบัง
Paracanthorhynchus
Paracanthorhynchus เป็นสกุลของ worms ที่อยู่ในวงศ์ Rhadinorhynchidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Paracanthorhynchus galaxiasus.
สปีชีส์นี้พบได้ทางตอนใต้ของออสเตรเลีย
จังหวัดชุงช็องเหนือ
จังหวัดชุงช็องเหนือ เป็นจังหวัดที่อยู่ทางภาคกลางของประเทศเกาหลีใต้ ได้สถานะเป็นจังหวัดเมื่อปี พ.ศ. 2439 ที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดชุงช็องเดิม ซึ่งมีขนาดเท่ากับครึ่งหนึ่งของจังหวัดชุงช็องเดิม โดยมีเมืองเอกอยู่ที่ชองจู
ทรัพยากร
ผลิตผลทางการเกษตรของจังหวัดก็มี ข้าว,ข้าวบาร์เลย์,ถั่วและมันฝรั่ง แต่จังหวัดนี้ก็มีชื่อเสียงในเรื่องโสมและยาสูบ โดยยาสูบได้นำเข้ามาจากสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2455 โดยได้รับต้นพันธ์มาจากรัฐเวอร์จิเนีย
กีฬาตะวันออกไกล 1917
กีฬาตะวันออกไกล ครั้งที่ 3 ระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม - 4 มิถุนายน ค.ศ. 1917 จัดขึ้นที่ โตเกียว, จักรวรรดิญี่ปุ่น.
กรีฑา
การแข่งขันกรีฑาในกีฬาตะวันออกไกล
ว่ายน้ำ
ระยะสั้น 40 หลา, ระยะกลาง 220 หลา, ระยะไกล 440 หลา
ยางแผ่นผึ่งแห้ง
ยางแผ่นผึ่งแห้ง คือ ยางที่ได้จากการนำน้ำยางมาจับตัวเป็นแผ่นโดยสารเคมีที่ใช้จะต้องตามเกณฑ์ที่กำหนด เช่น ใช้โซเดียมไบซัลไฟต์ในการฟอกสี และใช้พาราไนโตรฟีนอลเป็นสารป้องกันเชื้อรา เป็นต้น ส่วนการทำให้แห้งอาจใช้วิธีการผึ่งลมในที่ร่ม หรือ อบในโรงอบก็ได้แต่ต้องปราศจากควัน และจากลักษณะการทำให้แห้งที่แตกต่างกันทำให้สามารถแยกยางแผ่นผึ่งแห้งออกได้เป็น 2 ประเภทคือ ลักษณะการใช้งานของยางแผ่นผึ่งแห้ง จะใช้งานเหมือนกับยางเครพขาว ซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมกาว อุตสาหกรรมเส้นด้ายยางยืด อุตสาหกรรมรองเท้า และอุตสาหกรรมตุ๊กตายาง เป็นต้น
อ้างอิง
หมวดหมู่ : ยาง
วัดสวนหลวงสบสวรรค์
วัดสวนหลวงสบสวรรค์ ตั้งอยู่ในเกาะเมืองด้านทิศตะวันตก อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (บริเวณกรมทหารเก่า) สมเด็จพระมหาจักรพรรดิ โปรดให้จัดพระราชพิธี ทำพระเมรุถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระอัครมเหสี พระสุริโยทัย ที่ในสวนหลวง ภายในวัดสบสวรรค์ แล้วโปรดให้สร้างพระอารามขึ้นตรงพระเมรุ มีเจดีย์บรรจุพระอัฐิสมเด็จพระสุริโยทัย พระอารามที่โปรดให้สร้างขึ้นที่สวนหลวง กับวัดสบสวรรค์ จึงรวมเรียกว่า " วัดสวนหลวงสบสวรรค์ " ปัจจุบันยังมีพระสถูปเจดีย์องค์ใหญ่ของวัดสวนหลวงเป็นสำคัญ เรียกว่า พระเจดีย์ศรีสุริโยทัย ปัจจุบัน วัดสวนหลวงสบสวรรค์ เป็นวัดร้างมีสภาพเป็นพื้นดินว่างเปล่า
ประวัติ
พ.ศ. 2081 พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ทรงช้างชื่อ ช้างต้นพลายมงคลทวีป สูงถึงเจ็ดศอก ได้ยกทัพเข้ามารุกรานกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2091 หลัง สมเด็จพระมหาจักรพรรดิขึ้นเสวยราชสมบัติ ขึ้นครองราชย์ได้เพียง 7 เดือน ช้างทรงของพระมหาจักรพรรดิคือ พลายแก้วจักรพรรดิ สูงหกศอกคืบห้านิ้ว สมเด็จพระสุริโยไททรงแต่งพระองค์เป็นชายอย่างพระมหาอุปราช ทรงเครื่องสำหรับราชณรงค์ เสด็จทรงช้างชื่อ พลายทรงสุริยกษัตริย์ สูงหกศอกเป็นพระคชาธาร ถูกพระเจ้าแปร ฟันด้วยพระแสงของ้าวที่พระอังสาขาดสะพายแล่ง สิ้นพระชนม์อยู่บนคอช้าง ช้างของพระเจ้าแปร (ตะโดธรรมราชาที่ 1) คือพลายเทวนาคพินาย สูงหกศอกคืบเจ็ดนิ้ว
สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการสอบสวนตำแหน่งสถานที่ต่าง ๆ ที่กล่าวถึงในพงศาวดาร เพื่อเรียบเรียงเป็นหนังสือประชุมพงศาวดารขึ้น จึงเป็นเหตุให้ทราบถึงตำแหน่งของวัดสบสวรรค์และพบเจดีย์พระศรีสุริโยทัย
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา ได้บรรยายการต่อสู้ครั้งนั้นไว้โดยพิสดารว่า "สมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราชเจ้าก็ขับพระคชาธารเข้าชนช้างกองหน้าพระเจ้าหงสาวดี พระคชาธารเสียทีให้หลังข้าศึกเอาไว้ไม่อยู่ พระเจ้าแปร (ช้างของพระเจ้าแปร คือ พลายเทวนาคพินาย สูงหกศอกคืบเจ็ดนิ้ว) ได้ท้ายข้าศึกเช่นนั้นก็ขับพระคชาธารตามไล่ช้างพระมหาจักรพรรดิ พระสุริโยไทเห็นพระราชสามีเสียทีไม่พ้นมือข้าศึก ทรงพระกตัญญูภาพ ก็ขับพระคชาธารพลายทรงสุริยกษัตริย์ สะอึกออกรับพระคชาธารพระเจ้าแปรได้ล่างแบกถนัด พระคชาธารพระสุริโยไทแหงนหงายเสียทีพระเจ้าแปรจ้วงฟันด้วยพระแสงของ้าวต้องพระอังสะพระสุริโยไทขาดกระทั่งถึงราวพระถันประเทศ พระราเมศวร (ช้างทรงพระราเมศวร ชื่อพลายมงคลจักรพาฬ สูงห้าศอกคืบสิบนิ้ว) กับพระมหินทราธิราช (ช้างทรงพระมหินทราธิราช ชื่อพลายพิมานจักรพรรดิ สูงห้าศอกคืบแปดนิ้ว) ก็ขับพระคชาธารถลันเข้าแก้พระราชมารดาได้ทันที พอพระชนนีสิ้นพระชนม์กับคอช้าง พระพี่น้องทั้งสองพระองค์ถอยรอรับข้าศึก กันพระศพสมเด็จพระราชมารดาเข้าพระนครได้ โยธาชาวพระนครแตกพ่ายข้าศึกรี้พลตายเป็นอันมาก สมเด็จพระมหาจักรพรรดิราชาธิราชเจ้าจึงให้เชิญพระศพพระสุริโยไท ผู้เป็นพระอัครมเหสีมาไว้สวนหลวง"
อย่างไรก็ตาม พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ได้กล่าวว่าการศึกครั้งนั้น ได้มี สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระราชบุตรี ออกร่วมรบด้วย และได้สิ้นพระชนต์พร้อมกับสมเด็จพระสุริโยทัย
พระศพสมเด็จพระสุริโยทัยได้รับการเชิญไปประดิษฐานไว้ที่สวนหลวงตรงที่สร้างวังหลัง ต่อมาเมื่อเสร็จสงครามสมเด็จพระมหาจักรพรรดิจึงได้ทำพระเมรุพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระสุริโยทัยที่ในสวนหลวงตรงต่อเขตวัดสบสวรรค์ แล้วสร้างพระอารามขึ้นทรงพระเมรุ มีพระเจดีย์ใหญ่ เรียกว่า วัดสวนหลวงสบสวรรค์
ในแผนที่โบราณหลายฉบับได้เขียนตำแหน่งของวัดสวนหลวงกับวัดสบสวรรค์แยกกัน โดยมี คลองฉางมหาไชย กั้นแบ่ง (ปัจจุบันถูกถมไปแล้ว) วัดสวนหลวง อยู่ทางทิศใต้ของคลอง วัดสบสวรรค์ (วัดสพสวรรค์) อยู่ทางทิศเหนือของคลอง เจดีย์ทรงทรงย่อไม้มุมสิบสอง (เจดีย์พระศรีสุริโยทัย) คือเจดีย์ประธานของวัดสวนหลวง ส่วนเจดีย์ประธานของวัดสบสวรรค์เป็นเจดีย์ทรงลังกาสององค์ ซึ่งสันนิฐานว่าเป็นเจดีย์บรรจุพระอัฐิของพระสุริโยทัยและพระราชบุตรีที่ถูกทำลายไปแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2449 เพื่อสร้างที่ทำการและค่ายทหารมณฑลกรุงเก่า ซึ่งเดิมเป็นพื้นที่ของวัดสบสวรรค์
มาเรีย ฟอน บือโลว์
มารี แชนเซอร์ ฟอน บือโลว (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1857 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักแสดงละครเวที และ ภาพยนตร์ลูกครึ่งออสเตรีย-เยอรมัน
ปลาคลุด
ปลาคลุด (Orbfish, Spadefish; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหูช้าง (Ephippidae)
เป็นปลาที่มีส่วนลำตัวลึกแบน ส่วนโค้งของหัวลาดชันมาก มีปากเล็ก ตาโต จะงอยปากสั้นก้านครีบแข็งแยกจากครีบอ่อนได้ชัดเจน จะมีส่วนก้านครีบยื่นออกไป 2-4 ก้าน ครีบอกเล็กสั้นและกลมมีแถบสีดำ 4-5 เส้น พาดจากส่วนหลังไปทางด้านท้อง มีพื้นลำตัวออกสีเงิน ครีบหลัง ครีบท้อง ครีบก้นมีรอยแต้มสีดำ
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไปคือ 15 เซนติเมตร
เป็นปลาที่อาศัยและหากินตามพื้นดินที่มีสภาพเป็นโคลนเลน พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิค, แอฟริกาใต้, อินเดีย, อ่าวไทย พบจนถึงออสเตรเลียตอนเหนือ, เกาะไต้หวัน, ทะเลญี่ปุ่น
เป็นปลาที่ใช้บริโภคได้ โดยเนื้อใช้ปรุงอาหารและแปรรูปทำเป็นปลาเค็ม
พระร่วงทองคำ
หลวงพ่อพระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ ประดิษฐานอยู่ในพระวิหารหลวง วัดมหรรณพารามวรวิหาร แขวงเสาชิงช้า เขตพระนคร กรุงเทพมหานครฯ องค์พระเป็นโลหะทองคำ (60 เปอร์เซนต์) มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมรอยต่อ ซึ่งเป็นเครื่องหมายถึงความเจริญก้าวหน้า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามมากองค์หนึ่งในประเทศไทย
แรกสร้าง
พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย เดิมประดิษฐานอยู่ ณ วัดโคกสิงคาราม อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย สร้างในรัชสมัยใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี
การอัญเชิญลงมากรุงเทพ
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนรังสี (พระองค์เจ้าอรรณพ)  พระราชโอรสในรัชกาลที่ 3  ได้ทรงสร้างวัดมหรรณพาราม เมื่อปี พ.ศ. 2393 เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่องค์สมเด็จพระบรมชนกนารถ (รัชกาลที่ 3)
ในขณะทำดำเนินการก่อสร้างวัด เป็นระยะเวลาที่องค์พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระประชวรใกล้จะเสด็จสวรรคต พระองค์เจ้าอรรณพจึงทรงเร่งรัดให้มีการจัดงานเฉลิมฉลองวัด รวมทั้งอัญเชิญพระประธานคือ "หลวงพ่อร่วง" จากเมืองสุโขทัยมาประดิษฐาน เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล ก่อนที่สมเด็จพระชนกนารถจะเสด็จสวรรคต (ซึ่งรัชกาลที่ 3 ได้เสด็จสวรรคตในปีถัดมาคือ พ.ศ. 2394)
แต่กระบวนอัญเชิญหลวงพ่อร่วงจากสุโขทัยไม่สามารถดำเนินการได้ลุล่วงทันตามประสงค์พระองค์เจ้าอรรณพ จึงโปรดให้อัญเชิญพระพุทธรูปปูนปั้นในพระอุโบสถมาเป็นพระประธานแทนไปก่อน ถัดจากนั้นอีก 3 เดือน เมื่อเตรียมการทุกอย่างพร้อมสรรพจึงได้อัญเชิญหลวงพ่อร่วง มาประดิษฐานเป็นพระประธานภายในพระวิหารได้สำเร็จดังที่ทรงตั้งพระทัยไว้แต่เดิม
พุทธลักษณะ
พระร่วงทองคำ เป็นพระพุทธรูปแบบสุโขทัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 1 วา 1 ศอก 1 คืบ 5 นิ้ว สูง 1 วา 3 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว องค์พระเป็นโลหะทองคำ มีรอยต่อ 9 แห่ง โดยมีหมุดเป็นเครื่องเชื่อมที่รอยต่อ ชุกชีที่ประดิษฐานยาว 2 วา 1 ศอก 7 นิ้ว กว้าง 2 วา 2 ศอก ถัดจากฐานขึ้นไปเรียกว่า บัลลังก์  ทำเป็นลายดอกบัวคว่ำบังหงาย และดอกไม้เครือกระจังลงรักปิดทอง ประดับด้วยกระจกสีต่าง ๆ
Owilfordia
Owilfordia เป็นสกุลของ worms ที่อยู่ในวงศ์ Plagiorhynchidae.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มิโดริยะ อิซึคุ
มิโดริยะ อิซึคุ (緑谷 出久, Midoriya Izuku) เป็นตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย
รูดอล์ฟ คาร์ล
รูดอล์ฟ คาร์ล (19 มิถุนายน ค.ศ. 1899  – 15 มกราคม ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงชายชาวออสเตรีย
ข้าวเกรียบกุ้ง
ข้าวเกรียบกุ้ง เป็นขนมปังกรอบที่ทำจากแป้งและส่วนประกอบอาหารอื่นที่มักให้รสชาติ เป็นขนมที่ได้รับความนิยมในบางส่วนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออก แต่ใกล้ชิดกับอินโดนีเซียและมาเลเซียที่สุด
ภาษาเม็นตาไว
ภาษาเม็นตาไว เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน พูดโดยชาวเม็นตาไวในเกาะเม็นตาไว สุมาตราตะวันตก มีหลายสำเนียง เช่น ซิมาเลอฆี ซากาลากัน ซีลาบู ตารีกากู ซัวมันฆันยา ซีเบอรุตเหนือ ซีเบอรุตใต้ ซีปูรา ปาไฆ เป็นต้น
Octospiniferoides
Octospiniferoides เป็นสกุลของ worms ที่อยู่ในวงศ์ Neoechinorhynchidae.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในอเมริกากลาง
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
คาร์เมิน คาร์เทิลลีรี
คาร์เมิน คาร์เทิลลีรี (1891–1953) เป็นนักแสดงหญิงชาวออสเตรีย
รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ
รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ ( หรือ Coffee Prince) เป็นละครซีรีส์เกาหลีที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ MBC นำแสดงโดยยุน อึนเฮ จากซีรีส์เกาหลีเรื่องดัง เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา เป็นเรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ปลอมตัวเข้าไปเป็นพนักงานในร้าน กาแฟของเจ้าของร้านหนุ่มสุดหล่อซึ่งก่อให้เกิดความรักขึ้นในเวลาต่อมา
วอลอดือมือร์ กลึชกอ
วอลอดือมือร์ วอลอดือมือรอวึช กลึชกอ (Володи́мир Володи́мирович Кличко́; เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักมวยสากลอาชีพ เขาเป็นน้องชายของวีตาลีย์ กลึชกอ
วอลอดือมือร์ผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาอย่างโชกโชนกว่าวีตาลีย์ ผู้เป็นพี่ เคยคว้าแชมป์มวยระดับจูเนียร์ของทวีปยุโรป ในรุ่นเฮฟวี่เวท ใน ค.ศ. 1993 และเคยประสบความสำเร็จสูงสุดด้วยการคว้าเหรียญทองในรุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวท ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1996 ที่แอตแลนตา สหรัฐ
หลังจากนั้นแล้ว วอลอดือมือร์ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพพร้อมกับวีตาลีย์ พี่ชาย ด้วยการเข้าอยู่ในสังกัด Universum Box-Promotion ที่ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ของฟริทซ์ ซดูเน็ค ซึ่งทั้งคู่เมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพแล้วก็ได้สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมากต่อวงการมวยโลก ด้วยเป็นคู่พี่น้องผิวขาวในรุ่นเฮฟวี่เวท ที่หมัดหนัก รูปร่างสูงใหญ่ทั้งคู่ ซึ่งวอลอดือมือร์มีส่วนสูง 6 ฟุต 7 นิ้ว (199 เซนติเมตร)
วอลอดือมือร์ กลึชกอ กลับมาเป็นแชมป์โลกได้อีกครั้งใน ค.ศ. 2005 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกแซมมวล ปีเตอร์ นักมวยชาวไนจีเรีย ถึงรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ ทำให้ได้แชมป์หลายสถาบัน ทั้ง NABF, IBF และ WBO