cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
คณะอนุญาโตตุลาการ (วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ)
คณะอนุญาโตตุลาการแห่งเว็บไซต์วิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นคณะผู้เขียน (editor) ที่กำหนดคำวินิจฉัยชี้ขาดซึ่งมีผลผูกมัดในข้อพิพาทระหว่างผู้เขียนอื่นในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ จิมมี เวลส์ก่อตั้งคณะอนุญาโตตุลาการขึ้นเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2546 โดยเป็นการขยายอำนาจตัดสินใจซึ่งเขาเคยถือในฐานะเจ้าของเว็บไซต์ คณะอนุญาโตตุลาการทำหน้าที่เสมือนศาลชั้นที่สุดสำหรับข้อพิพาทระหว่างผู้เขียน และได้ตัดสินมาแล้วหลายร้อยคดีตราบจนปัจจุบัน นักวิชาการผู้วิจัยเกี่ยวกับการระงับข้อพิพาทพิจารณาคณะอนุญาโตตุลาการเนื่องจากกิจกรรมของคณะฯ และยังได้รับรายงานในสื่อสาธารณะที่เชื่อมโยงกับคำวินิจฉัยคดีและข้อโต้เถียงที่เกี่ยวกับวิกิพีเดียหลายครั้ง
ประวัติ
เมื่อเดือนตุลาคม 2546 Alex T. Roshuk ซึ่งขณะนั้นเป็นที่ปรึกษากฎหมายของมูลนิธิวิกิมีเดีย ร่างแบบร่างการไกล่เกลี่ยและการอนุญาโตตุลาการยาว 1,300 คำ โดยเป็นส่วนหนึ่งของการอภิปรายเรื่องมารยาทบนวิกิพีเดีย แบบร่างนี้วิวัฒนาเป็นคณะกรรมการไกล่เกลี่ยและคณะอนุญาโตตุลาการ ซึ่งจิมมี เวลส์ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2546 ต่อมา มโนทัศน์ "คณะอนุญาโตตุลาการ" มีชุมชนอื่นในโครงการที่มูลนิธิวิกิมีเดียดำเนินการรับไปใช้
เมื่อแรกก่อตั้ง คณะอนุญาโตตุลาการประกอบด้วยอนุญาโตตุลาการ 12 คน แบ่งเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน จนถึงปี 2551 คณะฯ ได้มีคำวินิจฉัยแล้ว 371 คดี โดยมีการแก้ไขตั้งแต่การตักเตือนไปจนถึงการห้าม (ban)
ความสนใจและข้อโต้เถียง
การศึกษาทางสถิติใน Emory Law Journal ชี้ว่า คณะอนุญาโตตุลาการโดยทั่วไปยึดหลักการเพิกเฉยต่อเนื้อหาข้อพิพาทผู้ใช้และมุ่งให้ความสนใจความประพฤติของผู้ใช้ การศึกษาเดียวกันยังพบว่า แม้ทุกคดีจะมีการวินิจฉัยตามความเป็นจริง แต่มีความเชื่อมโยงระหว่างประเภทของความประพฤติที่เกิดขึ้นกับทางแก้และคำวินิจฉัยที่คณะอนุญาโตตุลาการกำหนด
ในปี 2550 อนุญาโตตุลาการคนหนึ่งที่ใช้ชื่อผู้ใช้ Essjay ลาออกจากคณะอนุญาโตตุลาการและคณะฯ พบว่า เขาโกหกเกี่ยวกับวุฒิทางวิชาการและประสบการณ์อาชีพในการสัมภาษณ์กับเดอะนิวยอร์กไทมส์ครั้งหนึ่ง  ในเดือนพฤษภาคม 2552 อนุญาโตตุลาการคนหนึ่งที่ใช้ชื่อผู้ใช้ Sam Blacketer ลาออกจากคณะอนุญาโตตุลาาการหลังทราบว่าเขาปกปิดการแก้ไขในอดีตเพื่อให้ได้รับตำแหน่ง
ในปี 2552 คณะอนุญาโตตุลาการได้รับความสนใจจากสื่อหลังมีคำวินิจฉัยห้าม "เลขที่อยู่ไอพีทั้งหมดซึ่งศาสนจักรไซแอนโทโลจี [Church of Scientology] และที่มีความสัมพันธ์กับศาสนจักรฯ เป็นเจ้าของหรือดำเนินการ ตามการตีความอย่างกว้าง" โดยเป็นส่วนหนึ่งของคดีเกี่ยวกับไซแอนโทโลจีคดีที่สี่ การกระทำดังกล่าวมี "บรรทัดฐานน้อย" ในประวัติศาสตร์แปดปีของวิกิพีเดียและได้รับรายงานในสำนักข่าวสำคัญหลายแห่ง เช่น เดอะนิวยอร์กไทมส์ เอบีซีนิวส์ และเดอะการ์เดียน
ในเดือนกรกฎาคม 2555 คณะอนุญาโตตุลาการห้าม Ashley van Haeften ประธาน Wikimedia UK เนื่องจาก "การละเมิดจารีตและนโยบายของวิกิพีเดียหลายครั้ง" ทว่าแม้จะมีการห้ามดังกล่าว คณะกรรมการ Wikimedia UK ยัง "เห็นพ้องต้องกันในมุมมองที่ว่าคำวินิจฉัยนี้ไม่ส่งผลต่อบทบาทของเขาในฐานะผู้จัดการดูแลทรัพย์สินของมูลนิธิ"  ในวันที่ 2 สิงหาคม 2555 van Haeften ลาออกจากตำแหน่งประธาน Wikimedia UK เขาไม่ต้องการอยู่เพื่อให้เกิด "ความแบ่งแยกในชุมชน WMUK ต่อบทบาทของเขาในฐานะประธาน" การลาออกดังกล่าวมีขึ้นหลังมีการเรียกการประชุมใหญ่วิสามัญเพื่ออภิปรายเหตุการณ์ล่าสุดเกี่ยวกับการห้ามนี้
เขตตังไวนางซัมบวงกา
เขตตังไวนางซัมบวงกา‎ (ชาบากาโน: Peninsula de Zamboanga; เซบัวโน: Lawis sa Zamboanga; Tangway ng Zamboanga) หรือ เขตที่ 9 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 จังหวัดและ 2 นคร ได้แก่ อีซาเบลาและซัมบวงกาซิตี ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบาซีลันและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนครที่มีประชากรอย่างสูงในเวลาต่อมา ชื่อเดิมของเขตนี้คือ เวสเทิร์นมินดาเนา ก่อนมีการประกาศเปลี่ยนแปลง คำสั่งชุดที่ 36 ใช้เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2001 ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองปากาดีอัน
การแบ่งเขตการปกครอง
ประกอบด้วย 3 จังหวัด 1 นครอิสระ 4 นครทั่วไป 67 เทศบาล และ 1,904 บารังไกย์
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศแอลเบเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนียเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 4 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศแอลเบเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
อำเภอลำสนธิ
ลำสนธิ เป็นอำเภอที่จัดตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 10 จาก 11 อำเภอของจังหวัดลพบุรี เป็นอำเภอที่มีทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือตัดผ่าน (สายชุมทางแก่งคอย - ลำนารายณ์ - ชุมทางบัวใหญ่) และยังเป็นที่ตั้งของอุโมงค์เขาพังเหย เป็นอุโมงค์ทางรถไฟลอด 1 ใน 7 แห่งของประเทศไทย และเป็นเขตประวัติศาสตร์ที่สำคัญของจังหวัดโดยมีปรางค์นางผมหอม ซึ่งเดิมเป็นเมืองโบราณ
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอลำสนธิมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ
พื้นที่ของอำเภอลำสนธิเดิมเป็นตำบลลำสนธิ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรีในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 นายนิยม วรปัญญา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลลำสนธิ โดยเสนอให้รวมท้องที่ตำบลเขารวก ตำบลกุดตาเพชร ตำบลหนองรี ตำบลซับสมบูรณ์ เพื่อรวมขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ปีต่อมา พ.ศ. 2530 กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ซึ่งจังหวัดลพบุรีได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอลำสนธิในท้องที่อำเภอชัยบาดาล ซึ่งกรมการปกครองได้บรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอและอำเภอระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2530 - 2534)
ต่อมาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2532 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลลำสนธิ ตำบลซับสมบูรณ์ ตำบลหนองรี ตำบลกุดตาเพชร และตำบลเขารวก ออกจากการปกครองของอำเภอชัยบาดาล รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอลำสนธิ  และในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2537 มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลซับสมบูรณ์ รวมตั้งเป็นตำบลเขาน้อย จนกระทั่งเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอลำสนธิ  จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอลำสนธิแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 49 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอลำสนธิประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
ราคะ
ราคะ แปลว่า ความกำหนัดยินดี, ความพอใจ, ความติดใจ จริต แปลว่า ความประพฤติ, พฤติกรรมปกติ หมายถึงความประพฤติที่ติดต่อสืบเนื่องมานานจนเป็นเรื่องปกติของผู้นั้น ใช้ว่า จริยา ก็ได้
ราคะ หรือ ราคจริต หมายถึงพฤติกรรมของคนที่มีราคะเป็นปกติ คือรักสวยรักงาม มีกิริยาคือ ยืน เดิน นั่ง นอน เป็นต้นที่เรียบร้อย นิ่มนวล ชอบสะอาด ทำกิจต่างๆ ไม่รีบร้อน ชอบกินของที่บรรจงจัด ชอบของหวาน มีอารมณ์สุนทรีย์ ดูอะไรก็ดูนาน ละเอียดพิเคราะห์ อุปนิสัยเป็นคนเจ้าเล่ห์ ถือตัว แง่งอน ชอบอวด ชอบยอ อยากได้หน้า ราคจิตแก้ได้ด้วยการพิจารณากายคตาสติ หรือ อสุภกรรมฐาน
เมอร์ไลออน
เมอร์ไลออน (Merlion; Singa-Laut ซีงา-ลาอุต; หยูเหว่ยซือ) ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของคณะกรรมการการท่องเที่ยวของสิงคโปร์ (Singapore Tourism Board - STB) ในปี 1964 – รูปปั้นนี้มีหัวเป็นสิงโต ร่างเป็นปลา ยืนอยู่บนยอดคลื่น ต่อมาไม่นานทั่วโลกก็ถือกันว่าสิงโตทะเลตัวนี้คือเครื่องหมายประจำชาติสิงคโปร์
แต่เดิมรูปปั้นนี้ตั้งอยู่ที่สวนสิงโตทะเล (Merlion Park) ข้างสะพานเอสพลาเนด (Esplanade Bridge) แม่สิงโตและลูกสิงโตได้กลายเป็นจุดสนใจของนักท่องเที่ยว มีการจัดพิธีติดตั้งสิงโตทะเลในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1972 โดยมีประธานในพิธีคือนายกรัฐมนตรีของสิงคโปร์ ณ เวลาดังกล่าว ซึ่งก็คือ นายลี กวน ยู
สิงโตตัวนี้สูง 8.6 เมตร มีน้ำหนัก 70 ตัน ทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ โดยช่างฝีมือชาวสิงคโปร์ผู้เสียชีวิตไปแล้วที่ชื่อนายลิมนังเซ็ง ส่วนรูปปั้นสิงโตทะเลตัวที่สองจะมีขนาดเล็กกว่า ขนาดสูง 2 เมตรและหนัก 3 ตัน สิงโตตัวนี้ก็ถูกสร้างขึ้นโดยนายลิมเช่นกัน ตัวสิงโตทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ ผิวหนังทำจากแผ่นกระเบื้อง และตาทำจากถ้วยชาสีแดงขนาดเล็ก
ผู้ออกแบบคือนายฟราเซอร์ บรูนเนอร์ (Mr Fraser Brunner) เป็นผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแวนคลีฟ หัวรูปปั้นเป็นสิงโตหมายถึงสิงโตที่เจ้าชายซางนิลาอุตามะเคยเห็นตอนที่พระองค์พบเกาะสิงคโปร์ในปี ค.ศ. ที่ 11 ตามบันทึกของชาวมลายู ส่วนหางที่เป็นปลาคือสัญลักษณ์ของเมืองโบราณเทมาเซ็ก (หมายความว่า "ทะเล" ในภาษาชวา) ซึ่งสิงคโปร์ถูกค้นพบมาแล้ว ก่อนที่เจ้าชายนิลาจะตั้งชื่อเกาะนี้ว่า "สิงคปุระ" (หมายความว่า "สิงโต" (สิงห์) และ "เมือง" (ปุระ) ในภาษาสันสกฤต) นอกจากนี้ยังหมายถึงจุดเริ่มต้นของสิงคโปร์ที่ในอดีตเคยเป็นหมู่บ้านชาวประมง
การรื้อปรับระบบ
การรื้อปรับระบบ (reengineering) ในการจัดการธุรกิจ หมายถึง การรื้อระบบการทำงานใหม่ทั้งหมด ทั้งกระบวนการธุรกิจแบบใหม่ แล้วนำสิ่งที่ปรับปรุงใหม่ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถทางการแข่งขัน และเพื่อปรับตัวให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมต่างๆ เป็นการทำเพื่อความอยู่รอดขององค์กร
คาร์ล เทโอดอร์ ฟ็อน ดาลแบร์ค
คาร์ล เทโอดอร์ อันโทน มารีอา ฟ็อน ดาลแบร์ค (Karl Theodor Anton Maria von Dalberg; 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1744 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1817) มีตำแหน่งเป็นอาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์, อัครเสนาบดีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, เจ้าผู้ครองราชรัฐเรเกินส์บวร์ค, อัครราชมุขนายกแห่งสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์และแกรนด์ดยุกแห่งแฟรงก์เฟิร์ต
ประวัติ
คาร์ลเกิดที่แฮนส์ไฮม์ เป็นบุตรของฟรันทซ์ ไฮน์ริช เจ้าหน้าที่บริหารแห่งวอมส์, หัวหน้าคณะที่ปรึกษาของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์ คาร์ลอุทิศตนเองให้แก่การศึกษากฎหมายศาสนจักรและเข้ารับศีลบวช หลังจากได้รับแต่งตั้งใน ค.ศ. 1772 ให้เป็นข้าหลวงแห่งแอร์ฟวร์ท คาร์ลก็ได้รับความก้าวหน้าเพิ่มขึ้นในรบการบริหาร ใน ค.ศ. 1787 ก็ได้รับเป็นโคแอดจูเตอร์บิชอปแห่งไมนทซ์และวอมส์ พอถึง ค.ศ. 1788 ก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นบิชอปแห่งค็อนชตันทซ์ และใน ค.ศ. 1802 ได้เป็นอาร์ชบิชอปผู้คัดเลือกแห่งไมนทซ์และอัครเสนาบดีแห่งจักรวรรดิ
ในฐานะรัฐบุรุษ คาร์ลเป็นนักการเมืองผู้มีความดีเด่นที่มาจากทัศนคติของความอุทิศตนเองไม่ว่าจะเป็นทางด้านศาสนาหรือความพยายามในการจัดระบบอันแตกแยกของจักรวรรดิให้เป็นระบบบริหารที่มีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของรัฐบาลเยอรมัน เมื่อไม่สำเร็จคาร์ลก็หันไปหานโปเลียนผู้ที่กำลังรุ่งเรืองขึ้นมา โดยมีความเชื่อว่าได้พบรัฐบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีความปรีชาสามารถ ผู้มีความสามารถที่จะเป็นผู้นำผู้เดียวที่ผู้มีพลังพอที่จะช่วยให้เยอรมันรอดจากความหายนะ
ตามสนธิสัญญาาลูว์เนวีลซึ่งลงนามกันใน ค.ศ. 1801 ที่ระบุให้ดินแดนบนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ทั้งหมดตกไปเป็นของฝรั่งเศส คาร์ลต้องสูญเสียวอมส์ ค็อนชตันทซ์ และไมนทซ์ แต่ยังคงปกครองอชัฟเฟินบวร์ค และใน ค.ศ. 1803 ก็ได้รับนครรัฐอิสระเว็ทซ์ลาร์และเรเกินส์บวร์ค และดินแดนที่เป็นของบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค เมื่อไมนทซ์ถูกผนวกโดยฝรั่งเศสเขตอัครมุขมณฑลจึงถูกย้ายไปยังเรเกินส์บวร์ค ดินแดนทางตะวันตกของคาร์ลเรียกกันว่าราชรัฐเรเกินส์บวร์ค
ใน ค.ศ. 1806 หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ คาร์ลและเจ้าผู้ครองนครองค์อื่น ๆ ก็รวมตัวกันเป็นสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ คาร์ลลาออกจากการเป็นอัครเสนาบดีของจักรวรรดิในจดหมายถึงจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 และได้รับแต่งตั้งโดยจักรพรรดินโปเลียนให้เป็นอัครราชมุขนายกแห่งสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (ผู้สำเร็จราชการ)
ใน ค.ศ. 1806 รัฐสภาแห่งแฟรงก์เฟิร์ต ก็ได้รับการรวมเข้ามาเป็นดินแดนในการปกครองของคาร์ลหลังจากสนธิสัญญาเชินบรุน (Treaty of Schönbrunn) จากนั้นคาร์ลก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นแกรนด์ดยุกแห่งแฟรงก์เฟิร์ต หลังจากนั้นคาร์ลก็ขยายดินแดนออกไปมากขึ้นแม้ว่าจะต้องเสียบางส่วนของเรเกินส์บวร์คให้แก่ราชอาณาจักรบาวาเรีย
ใน ค.ศ. 1813 คาร์ลก็ลาออกจากตำแหน่งนอกจากตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค ให้แก่พระราชโอรสบุญธรรมของนโปเลียนเออแฌน เดอ โบอาร์แน ผู้เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1810
คาร์ลสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1817 ในฐานะอาร์ชบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค
การที่คาร์ลจะยอมทำตามนโยบายของนโปเลียนตลอดมา ทำให้เป็นไม่เป็นนิยมกันมาหลายชั่วคน แต่อันที่จริงแล้วคาร์ลก็เป็นนักการศึกษาและนักประพันธ์ เป็นผู้อุปถัมภ์วรรณกรรม และเป็นเพื่อนกับกวีและนักปรัชญา เช่น เกอเทอ, ฟรีดริช ชิลเลอร์ และคริสท็อฟ มาร์ทีน วีลันท์ (Christoph Martin Wieland)
อ้างอิง
1744 1817
ทัณฑนิคม
ทัณฑนิคม (penal colony) หมายถึงถิ่นฐานซึ่งใช้สำหรับเนรเทศนักโทษและแยกพวกเขาจากประชากรส่วนใหญ่โดยการส่งตัวนักโทษเหล่านี้ไปยังสถานที่ที่อยู่ห่างไกล ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นเกาะหรือดินแดนอาณานิคมที่อยู่ไกลออกไป คำดังกล่าวมักหมายถึงประชาคมนักโทษซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของนักโทษหรือผู้ว่าการซึ่งมีอำนาจเด็ดขาด ในทางประวัติศาสตร์ ทัณฑนิคมมักจะเป็นสถานที่ซึ่งมีการใช้แรงงานนักโทษในดินแดนของรัฐ (หรือส่วนใหญ่คืออาณานิคม) ซึ่งเศรษฐกิจอย่างไม่พัฒนา และมีขนาดใหญ่กว่า "ฟาร์มในคุก" อย่างมาก ในทางปฏิบัติแล้ว ทัณฑนิคมมีความเหนือกว่าประชาคมทาสเพียงเล็กน้อยเท่านั้น จักรวรรดิอังกฤษ จักรวรรดิฝรั่งเศส และจักรวรรดิอาณานิคมอื่น ๆ มักจะใช้ทวีปอเมริกาเหนือ และส่วนอื่น ๆ ของโลกเป็นทัณฑนิคมสำหรับโทษที่แตกต่างกัน ซึ่งบางครั้งอยู่ในฐานะความจำยอม การผูกมัดหรือการจัดการที่คล้ายคลึงกัน
ลักษณะโดยทั่วไป
การปกครองภายในนิคมมักจะเต็มไปด้วยความโหดร้าย และบางครั้งรวมไปถึงการลงโทษทางกายอย่างรุนแรง ดังนั้น ถึงแม้ว่าบรรดานักโทษจะไม่ได้รับการตัดสินให้ถูกประหารชีวิต แต่ก็มีจำนวนมากที่เสียชีวิตจากความอดอยาก โรคระบาด ความละเลยทางการแพทย์ การใช้แรงงานหนัก หรือในระหว่างพยายามหลบหนี
ในระบบทัณฑนิคม นักโทษจะถูกส่งตัวออกไปไกล ๆ เพื่อป้องกันความพยายามในการหลบหนีและเพื่อตัดกำลังใจในการกลับมายังบ้านเกิดของตนหลังจากโทษหมดลง ทัณฑนิคมมักจะตั้งอยู่ในพื้นที่อันห่างไกลซึ่งไม่ได้การต้อนรับ ที่นั่น พวกเขาจะต้องใช้แรงงานโดยไม่ได้รับค่าจ้างซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อประเทศแม่ก่อนที่แรงงานจะอพยพเข้ามาในพื้นที่ หรือนักโทษอาจต้องใช้แรงงานต่อไปหลังจากนั้น เนื่องจากค่าใช้จ่ายที่ถูกกว่ามาก อันที่จริงแล้ว บางคน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนจน) มักจะถูกตัดสินให้ต้องกลายมาเป็นแรงงานราคาถูกจำนวนมาก
จักรวรรดิอังกฤษ
อังกฤษได้ใช้ทวีปอเมริกาเหนือเป็นทัณฑนิคมผ่านทางระบบของคนงานขึ้นบัญชี ผู้ต้องโทษจะถูกส่งตัวโดนพ่อค้าและขายทอดตลาดไปยังเจ้าของที่ดินเมื่อไปถึงอาณานิคม มีการประมาณกันว่ามีผู้ต้องโทษชาวอังกฤษกว่า 50,000 คนถูกส่งตัวไปยังอาณานิคมอเมริกา ซึ่งอาจคิดเป็นหนึ่งในสี่ของจำนวนผู้อพยพออกนอกอังกฤษระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่ออังกฤษไม่สามารถส่งนักโทษไปยังทวีปอเมริกาเหนือได้อีกหลังจากการปฏิวัติอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1780 อังกฤษจึงได้หันไปเริ่มใช้ออสเตรเลียเป็นทัณฑนิคมแทน ซึ่งรวมไปถึงเกาะนอร์ฟอล์ก แทสมาเนีย และนิวเซาท์เวลส์ หากปราศจากการจัดสรรของแรงงานผู้ต้องโทษไปยังเกษตรกร ผู้ครอบครองที่ดินเพาะปลูก และโครงการของรัฐบาล อย่างเช่น การสร้างถนน ไปเสียแล้ว การยึดครองออสเตรเลียเป็นอาณานิคมก็คงจะไม่อาจเกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อพิจารณาจากการสิ้นเปลืองไปกับแรงงานซึ่งมิใช่ผู้ต้องโทษอันเกิดจากนักขุดทองจำนวนมากซึ่งเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1800
สุวัจนี พานิชชีวะ
สุวัจนี พานิชชีวะ (สกุลเดิม ไชยมุสิก; เกิด 26 ธันวาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น กิ๊ก เป็นนักแสดงและพิธีกรหญิงชาวไทย มีชื่อเสียงมากโดยเฉพาะบทนางร้าย และมีเสียงหัวเราะกับท่าเบะปาก/ปากคว่ำอันเป็นเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครจากละคร "ไทรโศก" (2553) ปัจจุบันได้กลายเป็นคุณแม่เต็มตัว และเป็นพิธีกรในรายการ ตัวแม่มาแล้ว ช่อง 32 (ไทยรัฐทีวี)
ประวัติ
สุวัจนีเป็นบุตรของนพชัย พรนิวัตน์ชัย กับ สมบูรณ์ หรือ สุภาวดี ไชยมุสิก มีพี่น้องทั้งหมด 3 คนเป็นลูกคนกลาง มีพี่สาวและน้องชาย คุณพ่อทำธุรกิจส่วนตัว ส่วนคุณแม่เป็นแม่บ้าน สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต สาขาวิชานิเทศศาสตร์   และศึกษาด้านภาษาต่อที่เพิร์ท ประเทศออสเตรเลีย
กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์
กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์ (NSF) (قوات الأمن الوطني الفلسطيني) เป็นกำลังกึ่งทหารของรัฐปาเลสไตน์. ในส่วนของหน่วยรักษาความปลอดภัยประธานาธิบดี เป็นกองกำลังผสม ไม่ได้ขึ้นตรงต่อกำลังความมั่นคงแห่งชาติ.
ภายหลังจากการลงนามข้อตกลงกรุงออสโล, กองกำลังต่างๆที่ประจำการในพื้นที่ควบคุมขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์. อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของหน่วยความมั่นคงปาเลสไตน์ เมื่อ ค.ศ. 2003.
สุวัจนี พานิชชีวะ
ประวัติ
ผลงานด้านพิธีกร มีรายการดังต่อไปนี้ 7 สีคอนเสิร์ต, เกมชิงเกม, ถูกใจใช่เลย, พร 3 ประการ, บางกอก สเตชันโชว์, แซดทีวี, คลื่นแซด, ยุทธการบันเทิง (รับเชิญ) และ ตัวแม่มาแล้ว (ปัจจุบัน)
ปี พ.ศ. 2547 ได้สมรสแบบเงียบ ๆ กับธรรมจักร พานิชชีวะ มีบุตรสามคน เป็นบุตรสาวสองคน คือ ธนัชญา, ธิญาดา  (บุตรสาวคนที่สามได้แท้งขณะที่มีอายุครรภ์ได้ 5 เดือน) ส่วนบุตรชายมีหนึ่งคนชื่อ ธศธรรม พานิชชีวะ
กำลังความมั่นคงแห่งชาติปาเลสไตน์
กำลังความมั่นคงแห่งชาติ มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยประธานาธิบดี นอกเหนือจากการรักษาความสงบเรียบร้อยภายใน ภายใต้การบังคับใช้กฎหมาย.
กองพล
ก่อนการปฏิรูปโครงสร้าง ค.ศ. 2003-2005, กองกำลังต่างๆของหน่วยความมั่นคง ขึ้นตรงต่อประธานาธิบดี ยัสเซอร์ อาราฟัต. รวมถึงกองกำลังสาธารณะ (สำนักข่าวกรองแห่งชาติ และ กองทัพตำรวจพลเรือน) ประจำการที่ฉนวนกาซา ภายใต้การบังคับบัญชาของ นาศิร ยูซุฟ เมื่อ ค.ศ. 1995:
การจัดส่วนราชการ ค.ศ. 1995
1.กำลังความมั่นคงแห่งชาติ ("al-Aman al-Watani") 2.กองทัพเรือ ("al-Bahariya") 3.แผนกประชาสัมพันธ์ ("al-Astakhabarat") 4.สารวัตรทหาร ("al-Shurta al-'Askariyit") 5.ฟอร์ซ 17 ("Kuwat Sabatash") 6.สำนักข่าวกรองทั่วไป ("al-Mukhabarat") 7.อาสารักษาดินแดน ("al-Dufaa'a al-Madeni") 8.ตำรวจพลเรือน ("al-Shurta al-Madeniya") 9.ความปลอดภัยอาชญากรรม (al-Aman al-Junaa'i") 10.ตำรวจปราบปรามยาเสพติด ("al-Sha'bat Mkafahat al-Makhdarat")) 11.ตำรวจควบคุมฝูงชน ("Makafa't al-Shaghab") 12.ตำรวจจราจร ("al-Shurta al-Marour") 13.หน่วยรักษาความปลอดภัยปาเลสไตน์ ('al-Aman al-Waqa'i") 14.Military Discipline ("al-Anthabama al-'Askari") 15.หน่วยรักษาความปลอดภัยประธานาธิบดี ("al-Aman al-Ra'isi")
มงกุฎเซนต์เวนสลาส
มงกุฎเซนต์เวนสลาส (Crown of Saint Wenceslas) เป็นมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียที่สร้างเมื่อปี ค.ศ. 1347 พระมหากษัตริย์องค์ที่สิบเอ็ดของโบฮีเมียของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 4 เป็นผู้มีพระราชโองการให้สร้างสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระองค์เองและทรงอุทิศพระมหามงกุฎให้แก่นักบุญองค์แรกของโบฮีเมียนักบุญเวนสลาส หลังจากนั้นก็ทรงมอบให้แก่สถาบันพระมหากษัตริย์โบฮีเมียเพื่อใช้ในการราชาภิเษกพระจักรพรรดิในโอกาสข้างหน้า นอกจากนั้นก็ยังมีพระราชโองการให้เก็บรักษาไว้ที่มหาวิหารเซนต์ไวทัสในปราสาทปราก “มงกุฎเซนต์เวนสลาส” ใช้เป็นครั้งสุดท้ายในงานพระราชพิธีบรมราชาภิเศกของพระเจ้าเฟอร์ดินันด์ที่ 1 แห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1836
แบบ
มงกุฎเซนต์เวนสลาสทำจากทองที่เกือบบริสุทธิ์ราว 21 ถึง 22 กะรัต (88 ถึง 92 %) และประดับด้วยอัญมณีและไข่มุกที่ประกอบด้วยแซฟไฟร์ 19 เม็ด, สปิเนล (spinel) 44 เม็ด, ทับทิม1 เม็ด, มรกต 30 เม็ด และไข่มุก 20 เม็ด
ตำนาน
กล่าวกันว่าถ้าผู้ใดที่ไม่มีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ที่ถูกต้องสวมมงกุฎนี้แล้วก็จะเสียชีวิตภายในหนึ่งปีหลังจากนั้น ผู้ที่เชื่อตำนานนี้ก็มีข้อพิสูจน์เมื่อระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริครองผู้พิทักษ์ของรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและมอนโรเวียแอบสวมมงกุฎเพราะเชื่อว่าตนเองเป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ และถูกลอบสังหารเพียงไม่ถึงปีหลังจากนั้นโดยผู้ต่อต้านนาซีชาวเช็ค
การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565
รัสเซียรุกรานยูเครนเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 เป็นการยกระดับความรุนแรงของสงครามรัสเซีย–ยูเครน ซึ่งเริ่มต้นตั้งแต่ พ.ศ. 2557 การรุกรานทำให้เกิดวิกฤตผู้ลี้ภัยครั้งใหญ่ที่สุดของยุโรปนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีชาวยูเครน 6.9 ล้านคนเดินทางออกนอกประเทศ และหนึ่งในสามกลายเป็นประชากรพลัดถิ่น ขณะเดียวกันรัสเซียเผชิญกับการอพยพออกนอกประเทศครั้งใหญ่สุดนับแต่การปฏิวัติเดือนตุลาคมในปี 2460 และยังทำให้เกิดภาวะขาดแคลนอาหารทั่วโลก
ในช่วงเริ่มต้นของสงครามรัสเซีย-ยูเครนใน พ.ศ. 2557 รัสเซียได้ผนวกดินแดนไครเมีย และกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่ได้รับการสนับสนุนจากรัสเซียเข้ายึดพื้นที่บางส่วนของภูมิภาคดอนบัส ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของยูเครน ทำให้เกิดสงครามระดับภูมิภาคที่นั่น ใน พ.ศ. 2564 รัสเซียได้เริ่มต้นสร้างกองทัพขนาดใหญ่ตามแนวชายแดนที่มีพรมแดนติดกับยูเครน ซึ่งรวบรวมทหารได้ถึง 190,000 นาย พร้อมกับยุทโธปกรณ์ ในการออกอากาศก่อนการรุกรานไม่นาน วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ได้สนับสนุนการเรียกร้องดินแดนคืน, ตั้งคำถามเกี่ยวกับสิทธิในการมีสถานะเป็นมลรัฐของยูเครน และกล่าวหาอย่างผิด ๆ ว่ายูเครนถูกปกครองโดยนีโอนาซีซึ่งข่มเหงชนกลุ่มน้อยชาวรัสเซีย ปูตินยังกล่าวอีกว่าองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (เนโท) เป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของรัสเซีย โดยการขยายไปทางตะวันออกตั้งแต่ช่วงต้นพุทธทศวรรษ 2543 ซึ่งเนโทโต้แย้ง รัสเซียเรียกร้องให้เนโทยุติการขยายตัวและกีดกันยูเครนจากการเข้าร่วมเป็นพันธมิตรอย่างถาวร สหรัฐและประเทศอื่น ๆ กล่าวหาว่ารัสเซียวางแผนโจมตีหรือรุกรานยูเครน ซึ่งเจ้าหน้าที่รัสเซียปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 รัสเซียได้รับรองสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ซึ่งเป็นสองรัฐที่ประกาศตนเองในดอนบัสที่ควบคุมโดยกลุ่มแบ่งแยกดินแดนที่สนับสนุนรัสเซีย วันรุ่งขึ้น สภาสหพันธรัฐรัสเซียอนุญาตให้ใช้กำลังทหารในต่างประเทศ และกองทหารรัสเซียได้เข้าไปยังดินแดนทั้งสองอย่างเปิดเผย การรุกรานเริ่มขึ้นในเช้าวันที่ 24 กุมภาพันธ์ เมื่อปูตินประกาศ "ปฏิบัติการทางทหารพิเศษ" เพื่อ "ลบล้างอิทธิพลของนาซีออกจาก" ยูเครน ไม่กี่นาทีต่อมา ขีปนาวุธและการโจมตีทางอากาศได้โจมตีทั่วยูเครน รวมทั้งเคียฟ เมืองหลวง ตามมาด้วยการโจมตีภาคพื้นดินขนาดใหญ่จากหลายทิศทาง วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ตอบสนองโดยการประกาศใช้กฎอัยการศึกและการระดมพลทั่วไปของพลเมืองยูเครนชายทั้งหมดที่มีอายุระหว่าง 18 ถึง 60 ปี ซึ่งถูกห้ามไม่ให้ออกนอกประเทศ
ในช่วงแรกของการรุกราน การโจมตีของรัสเซียได้เริ่มต้นขึ้นที่แนวรบด้านเหนือจากเบลารุสไปยังเคียฟ, แนวรบด้านตะวันออกเฉียงเหนือไปที่คาร์กิว, แนวรบด้านใต้จากไครเมีย และแนวรบด้านตะวันออกเฉียงใต้จากเมืองลูฮันสก์และดอแนตสก์ ช่วงเดือนมีนาคม การรุกของรัสเซียไปยังเคียฟหยุดชะงัก ท่ามกลางความสูญเสียและการต่อต้านอย่างแข็งแกร่งของยูเครน กองทหารรัสเซียก็ถอยทัพจากแคว้นเคียฟ ภายในวันที่ 3 เมษายน เมื่อวันที่ 8 เมษายน รัสเซียประกาศว่ากำลังของตนในยูเครนตอนใต้และตะวันออกจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลอะเลคซันดร์ ดวอร์นีคอฟ และหน่วยบางหน่วยที่ถอนตัวออกจากยูเครนตอนเหนือก็ถูกส่งไปยังดอนบัสอีกครั้ง เมื่อวันที่ 19 เมษายน รัสเซียได้เริ่มการโจมตีครั้งใหม่ในบริเวณแนวรบยาว 500 กิโลเมตร ซึ่งทอดยาวจากคาร์กิวไปยังดอแนตสก์และลูฮันสก์ ด้วยการโจมตีด้วยขีปนาวุธพร้อมกันที่มุ่งเป้าไปที่ทางตอนเหนือของเคียฟและเมืองลวิวในทางตะวันตกของยูเครน เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม กองกำลังรัสเซียที่อยู่ใกล้เมืองคาร์กิวได้ถอนกำลังออกหลังจากการโจมตีตอบโต้ของยูเครน เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม มารีอูปอลถูกกองทหารรัสเซียยึดหลังจากการล้อมโรงงานเหล็กอาซอว์สตัลเป็นเวลานาน  วันที่ 19 เมษายน รัสเซียเปิดฉากการโจมตีรอบใหม่ในภูมิภาคดอนบัส โดยแคว้นลูฮันสก์ถูกยึดทั้งหมดในวันที่ 3 กรกฎาคม กองกำลังรัสเซียยังคงทิ้งระเบิดใส่เป้าหมายทางทหารและพลเรือนที่อยู่ห่างจากแนวหน้า  กองกำลังรัสเซียเปิดฉากการรุกโต้ตอบในภาคใต้เมื่อเดือนสิงหาคม และในภาคตะวันออกในเดือนกันยายน
การรุกรานได้รับการประณามอย่างกว้างขวางจากนานาชาติว่าเป็นการกระทำที่ก้าวร้าว สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้มีมติที่เรียกร้องให้รัสเซียถอนกำลังทั้งหมด ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศสั่งให้รัสเซียระงับปฏิบัติการทางทหารและสภายุโรปขับไล่รัสเซีย หลายประเทศกำหนดมาตรการคว่ำบาตรใหม่ ซึ่งส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของรัสเซียและทั่วโลก และให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมและการทหารแก่ยูเครน การประท้วงเกิดขึ้นทั่วโลก; ผู้ที่อยู่ในรัสเซียถูกจับกุมเป็นจำนวนมากและมีการเซ็นเซอร์สื่อ,  รวมถึงการห้ามใช้คำว่า "สงคราม" และ "การรุกราน" บริษัทหลายแห่งถอนผลิตภัณฑ์และบริการของตนออกจากรัสเซียและเบลารุส และสื่อที่ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐของรัสเซียถูกห้ามไม่ให้ออกอากาศและนำออกจากแพลตฟอร์มออนไลน์ ศาลอาญาระหว่างประเทศเปิดการสอบสวนอาชญากรรมสงครามที่เกิดขึ้นในยูเครนตั้งแต่การปฏิวัติศักดิ์ศรีใน พ.ศ. 2556–2557 ไปจนถึงอาชญากรรมสงครามในการรุกราน พ.ศ. 2565
ยุคหลังสหภาพโซเวียต
หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เมื่อปี 2534 ยูเครนและรัสเซียก็ยังคงมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดต่อกัน โดยยูเครนยินยอมที่จะปลดอาวุธนิวเคลียร์ในประเทศและยอมรับรายงานกรุงบูดาเปสต์เรื่องการประกันความมั่นคง ภายใต้เงื่อนไขว่ารัสเซีย สหรัฐ และสหราชอาณาจักรจะต้องไม่ใช้กำลังเพื่อละเมิดดินแดนหรืออธิปไตยของยูเครน ในปี 2542 รัสเซียเป็นผู้ลงนามกฎบัตรความมั่นคงยุโรป ซึ่งยืนยันว่าชาติยุโรปมีอิสระในการเลือกหรือเปลี่ยนการจัดการด้านความมั่นคงของตนเองได้ ประเทศยุโรปตะวันออกรวม 14 ประเทศเข้าร่วมกับเนโทซึ่งมีเหตุผลบางส่วนมาจากภัยคุกคามด้านความมั่นคงส่วนภูมิภาคจากรัสเซีย ไม่ว่าจะเป็นวิกฤตรัฐธรรมนูญรัสเซียปี 2536 สงครามในอับฮาเซียหรือสงครามเชเชนครั้งที่ 1 ผู้นำรัสเซียอ้างว่าการรับสมาชิกเพิ่มของเนโทเป็นการละเมิดการรับประกันอย่างไม่เป็นทางการว่าเนโทจะไม่ขยายตัวมาทางตะวันออก
ต่อมาใน พ.ศ. 2551 วลาดีมีร์ ปูติน ออกมาเรียกร้องต่อต้านไม่ให้ยูเครนเข้าร่วมองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ หรือเนโท เหตุการณ์นี้ทำให้มีนักวิเคราะห์มองว่า รัสเซียต้องการที่จะฟื้นฟูลัทธิเบรจเนฟ ซึ่งจำกัดอธิปไตยของยูเครนไว้ไม่ให้เหนือกว่าชาติอื่น ๆ ในกลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอ เมื่อครั้งที่ยูเครนยังอยู่ใต้อำนาจของสหภาพโซเวียต
ความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้น (มีนาคม พ.ศ. 2564 – กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565)
นับตั้งแต่เดือนมีนาคมจนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 รัสเซียเริ่มเสริมกำลังทหารครั้งใหญ่ใกล้กับพรมแดนรัสเซีย–ยูเครน ซึ่งตามมาด้วยการเสริมกำลังทหารครั้งที่สองระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทั้งในรัสเซียและเบลารุส ระหว่างการเสริมกำลังเหล่านี้ รัฐบาลรัสเซียได้ออกมาปฏิเสธหลายครั้งว่ามีแผนที่จะรุกรานหรือโจมตียูเครน บรรดาผู้ที่ออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าวรวมถึงดมีตรี เปสคอฟ โฆษกรัฐบาล ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564, เซียร์เกย์ เรียบคอฟ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2564, อะนาโตลี อันโตนอฟ เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำสหรัฐ ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และ อะเลคซันดร์ ซเมเยฟสกี เอกอัครราชทูตรัสเซียประจำเช็กเกีย ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565
นีโคไล ปาตรูเชฟ หัวหน้าที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดีปูติน ซึ่งเชื่อว่าฝ่ายตะวันตกทำสงครามกับรัสเซียมาเป็นเวลาหลายปีโดยที่ไม่ได้ประกาศสงคราม เป็นบุคคลสำคัญที่อยู่เบื้องหลังของยุทธศาสตร์ความมั่นคงแห่งชาติฉบับปรับปรุงของรัสเซียซึ่งได้รับการเผยแพร่ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 โดยได้ระบุไว้ว่า รัสเซียอาจใช้ "วิธีการขั้นรุนแรง" เพื่อ "ขัดขวางหรือป้องกันการกระทำที่ไม่เป็นมิตรที่คุกคามอธิปไตยและบูรณภาพแห่งดินแดนสหพันธรัฐรัสเซีย"
ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 หลังจากที่รัสเซียออกมาปฏิเสธเรื่องดังกล่าว สหรัฐได้เผยแพร่ข่าวกรองเกี่ยวกับแผนการรุกรานของรัสเซีย ซึ่งรวมไปถึงภาพถ่ายทางดาวเทียมที่แสดงถึงกองกำลังและยุทโธปกรณ์ของรัสเซียที่อยู่ใกล้กับพรมแดนรัสเซีย–ยูเครน หน่วยข่าวกรองรายงานว่ามีการจัดทำรายชื่อสถานที่และบุคคลสำคัญที่จะถูกสังหารหรือถูกตัดรอนกำลังเมื่อมีการรุกราน สหรัฐยังคงเผยแพร่รายงานที่คาดการณ์ถึงแผนการรุกรานยูเครนได้อย่างถูกต้องแม่นยำ
แนวรบตอนเหนือ
กองทัพรัสเซียมีความพยายามที่จะเข้ายึดครองเมืองเคียฟ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของยูเครน โดยการเคลื่อนทัพหลักเข้ามาจากทางประเทศเบลารุส บุกเข้ามาตามฝั่งตะวันตกของแม่น้ำนีเปอร์เพื่อเข้าปิดล้อมเคียฟ โดยมีทัพย่อยอีกสองทัพเคลื่อนเข้ามาจากฝั่งตะวันออกของแม่น้ำนีเปอร์เพื่อให้การสนับสนุน ได้แก่ กองทัพที่เมืองแชร์นีฮิวและกองทัพที่เมืองซูมือ เคลื่อนเข้ามาเพื่อช่วยปิดล้อมเคียฟจากฝั่งตะวันออก
ในวันแรกที่รัสเซียเริ่มรุกรานยูเครน รัสเซียสามารถยึดครองเชอร์โนบิลและปรือปิยัจซึ่งเป็นเมืองร้างได้สำเร็จ การเคลื่อนทัพของรัสเซียชะลอลงที่เมืองอีวันกิว ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณชานเมืองเคียฟ รัสเซียพยายามที่จะยึดครองเคียฟให้ได้ในเวลาอันสั้น โดยทำการโจมตีสนามบินสองแห่งใกล้เคียฟ และส่งหน่วยรบพิเศษสเปซนาซเข้าไปแทรกซึมเคียฟ แต่ความพยายามดังกล่าวล้มเหลว นอกจากนี้ รัสเซียยังพยายามที่จะลอบสังหารประธานาธิบดียูเครนด้วย โดยส่งกองกำลังทหารรับจ้างและทหารจากเชชเนียเข้าไปปฏิบัติการ แต่ความพยายามดังกล่าวก็ล้มเหลวเช่นกัน โดยยูเครนอ้างว่ามีเจ้าหน้าที่ในหน่วยข่าวกรองของรัสเซียคอยให้ข้อมูลเกี่ยวกับปฏิบัติการดังกล่าว ทำให้ยูเครนสามารถขัดขวางแผนการได้สำเร็จ
แนวรบตะวันออกเฉียงเหนือ
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียสามารถเคลื่อนเข้าแคว้นแชร์นีฮิวที่บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือของยูเครนและปิดล้อมเมืองแชร์นีฮิวได้สำเร็จ ในวันถัดมา รัสเซียได้บุกเข้าเมืองกอนอตอป และสามารถยึดครองเมืองได้สำเร็จ
ในวันเดียวกัน มีการเคลื่อนทัพเข้าแคว้นซูมือ และหน่วยรบของรัสเซียได้เข้าโจมตีเมืองซูมือ ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนรัสเซีย–ยูเครนแค่ 35 กิโลเมตร แต่การเคลื่อนทัพของรัสเซียในบริเวณนี้ก็หยุดลงเนื่องจากเกิดการสู้รบอย่างหนักในเมืองซูมือ แหล่งข่าวในประเทศยูเครนอ้างว่า ยานหุ้มเกราะของรัสเซียถูกทำลายมากกว่าหนึ่งร้อยคัน และมีทหารนับสิบนายถูกจับได้สำเร็จ ในวันเดียวกัน มีรายงานว่าเมืองออคตือร์กาก็ถูกโจมตีเช่นกัน และมีรายงานว่ากองทัพรัสเซียมีการใช้ระเบิดสุญญากาศเพื่อโจมตีเมือง
เมื่อวันที่ 4 มีนาคม นายเฟรเดอริก เคแกน นักวิชาการชาวอเมริกัน เขียนวิเคราะห์สถานการณ์ในยูเครนว่า การรุกรานยูเครนของรัสเซียที่เมืองซูมือ “ถือเป็นการรุกรานที่ประสบความสำเร็จและอันตรายมากที่สุดในความพยายามที่จะรุกรานเคียฟ” นายเฟรเดอริกยังให้ความเห็นว่า สภาพทางภูมิศาสตร์ของบริเวณนั้นทำให้กองทัพรัสเซียได้เปรียบ เพราะเป็นพื้นที่โล่ง เรียบ และมีประชากรไม่หนาแน่น กองทัพรัสเซียจึงสามารถเคลื่อนอาวุธและเครื่องจักรกลได้ง่าย ส่วนฝ่ายยูเครนจะหาตำแหน่งป้องกันการรุกรานได้ยาก
แนวรบตะวันออก
ที่ภาคตะวันออกของยูเครน กองทัพรัสเซียพยายามเข้ายึดครองเมืองคาร์กิว ซึ่งอยู่ห่างจากพรมแดนแค่ 35 กิโลเมตร ในระหว่างการสู้รบ รถถังของรัสเซียต้องเจอกับการต่อต้านอย่างหนักจากยูเครน และเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ กองทัพรัสเซียก็ทำการยิงขีปนาวุธใส่เมืองคาร์กิว ทำให้มีผู้เสียชีวิตหลายคน ที่ปรึกษาของประธานาธิบดียูเครนเรียกยุทธการครั้งนี้ว่า “สตาลินกราดแห่งศตวรรษที่ 21”
จนถึงวันที่ 18 มีนาคม เมืองมารีอูปอลก็ถูกปิดล้อมอย่างสมบูรณ์ เกิดการสู้รบที่ใจกลางเมือง ทำให้ประชาชนอพยพออกจากเมืองได้ยากขึ้น ต่อมาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม โรงเรียนศิลปะแห่งหนึ่งในเมืองมารีอูปอลซึ่งเป็นที่หลบภัยของผู้คนราว 400 คนก็ถูกวางระเบิดโดยรัสเซีย ในวันเดียวกัน กองทัพรัสเซียก็ทำการปิดล้อมและโจมตีเมืองต่อไป โดยกองทัพรัสเซียต้องการให้มีการยอมแพ้อย่างสมบูรณ์ แต่เจ้าหน้าที่รัฐบาลของยูเครนไม่ยอม
แนวรบทางอากาศ
เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ กองกำลังรัสเซียได้โจมตีฐานทัพอากาศชูฮูย ซึ่งเป็นที่จัดเก็บอากาศยานไร้คนขับของยูเครน การโจมตีครั้งนี้สร้างความเสียหายให้กับแหล่งจัดเก็บเชื้อเพลิงและโครงสร้างพื้นฐานของฐานทัพ วันรุ่งขึ้น ฐานทัพอากาศมิลเลอร์โรโวในประเทศรัสเซียถูกกองกำลังทหารยูเครนโจมตีโดยใช้ขีปนาวุธ OTR-21 ทอชกา เจ้าหน้าที่ยูเครนระบุว่าขีปนาวุธทำลายเครื่องบิน ของกองทัพอากาศรัสเซียไปหลายลำ และทำให้เกิดเพลิงไหม้ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ มีรายงานว่ารัสเซียใช้ระบบขีปนาวุธ 9K720 อิสคานเดอร์ ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศเบลารุส เพื่อโจมตีท่าอากาศยานจีโทมือร์ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานพลเรือน  ระบบป้องกันภัยทางอากาศของยูเครนหลายแห่งถูกทำลายหรือเสียหายในวันแรกของการรุกรานโดยการโจมตีทางอากาศของรัสเซีย
อ่าวอิเซะ
อ่าวอิเซะ เป็นอ่าวที่อยู่ที่ปากแม่น้ำคิโซะ ระหว่างจังหวัดมิเอะกับจังหวัดไอจิในญี่ปุ่น มีความลึกเฉลี่ย 19.5 เมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 30 เมตรที่กลางอ่าว ปากอ่าวกว้าง 9 กิโลเมตร และเชื่อมต่อกับอ่าวมิกาวะที่เล็กกว่าทางช่องแคบสองช่อง คือ ช่องแคบนากายามะ และช่องแคบโมโรซากิ อ่าวมิกาวะเชื่อมต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางช่องแคบอิราโกะซึ่งลึกตั้งแต่ 50-100 เมตร
ประวัติศาสตร์และสภาพแวดล้อม
อ่าวอิเซะได้ชื่อมาจากภูมิภาครอบๆศาลเจ้าใหญ่อิเซะและเมืองอิเซะที่ศาลเจ้าตั้งอยู่ มีที่ราบชายฝั่งยาวตั้งแต่เมืองคูวานะทางตอนเหนือของจังหวัดมิเอะจนถึงเมืองอิเซะ เรียกว่า ที่ราบอิเซะ อยู่ที่ชายทะเลด้านตะวันตกของอ่าว ในยุคเมจิ พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดมิเอะในปัจจุบันเป็นพื้นที่ของจังหวัดอิเซะ
ภูมิภาครอบอ่าวอิเซะมีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์และมีภูมิประเทศที่สะดวกต่อการคมนาคมขนส่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ จึงมีชุมชนมากมายเกิดขึ้นรอบอ่าว รวมทั้งยังมีแหล่งประมง (ตัวอย่างสัตว์น้ำที่จับได้ เช่น Panulirus)ไข่มุก นาข้าว และอุตสาหกรรมต่าง ๆ ท่าเรือนาโงยะที่ชายทะเลด้านเหนือของอ่าวเป็นท่าเรือขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ในอ่าวมีท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ตั้งอยู่บนเกาะที่ถมขึ้น เปิดใช้บริการเมื่อ พ.ศ. 2548
อ่าวอิเซะมีรอยเลื่อนแผ่นดินไหวที่มีพลังอยู่สามรอย คือ รอยเลื่อนอ่าวอิเซะ, รอยเลื่อนซูซูกะ-โอกิ และรอยเลื่อนชิโรโกะ-โนมะ
ไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะ
เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2502 ไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะ (ไต้ฝุ่นวีรา) ได้เข้าทำลายล้างบริเวณอ่าวอิเซะ ระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและแรงคลื่นทำให้ริมฝั่งทะเลพังทลายและน้ำเข้าท่วมพื้นที่ต่ำตามชายฝั่ง มีผู้เสียชีวิตและสูญหาย 5,041 คน บาดเจ็บ 38,921 คน บ้านเรือน 149,187 หลังเสียหาย ประเมินว่ามูลค่าความเสียหายอยู่ที่ 5-6 แสนล้านเยน ความสูญเสียต่อชีวิตจากไต้ฝุ่นอ่าวอิเซะจัดเป็นครั้งที่รุนแรงที่สุดในบรรดาไต้ฝุ่นในญี่ปุ่น
สำนักงานรักษาความปลอดภัย องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
สำนักงานรักษาความปลอดภัย องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์ (The Office of Security, The War Veterans Organization of Thailand Under Royal Patronage His majesty the King) หรือย่อว่า สปภ.อผศ. เป็นหน่วยงานอิสระ อยู่ภายใต้หน่วยงานกิจการพิเศษ ที่ขึ้นตรงต่อผู้อำนวยการองค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก
ประวัติ
สำนักงานรักษาความปลอดภัย ได้ถูกนำเสนอครั้งแรกในการประชุมสภาทหารผ่านศึก ครั้งที่ 3/2522 เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 โดย พลเอก ยศ เทพหัสดิน ณ อยุธยาได้เสนอหลักการที่จะจัดตั้งสำนักงานรักษาความปลอดภัย เพื่อช่วยเหลือทหารผ่านศึก นอกประจำการ มีงานทำ ยกระดับความปลอดภัยให้มีมาตรฐาน และใช้ทักษะจากการเข้ารับราชการทหารให้เป็นประโยชน์ด้านความมั่นคง ซึ่งที่ประชุมที่มี พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นประธานในที่ประชุมได้มีมติรับหลักการเพื่อไปพิจารณาโครงการดังกล่าว
ต่อมาในการประชุมสภาทหารผ่านศึก ครั้งที่ 5/2522 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ที่ประชุมได้มีมติให้อนุมัติโครงการจัดตั้งสำนักงานรักษาความปลอดภัย จึงได้ถือว่าวันที่ได้อนุมัติโครงการเป็นวันคล้ายวันจัดตั้ง และได้เปิดดำเนินการจริงในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
ภารกิจ
ให้การศึกษาอบรม และพัฒนาศักยภาพอาชีพด้านการรักษาความปลอดภัย และให้บริการรักษาความปลอดภัย สนับสนุนกิจการขององค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก และการกุศลสาธารณะอื่น ๆ
โครงสร้าง
สำนักงานรักษาความปลอดภัย องค์การส่งเคราะห์ทหารผ่านศึกฯ แบ่งโครงสร้างออกเป็น 8 ส่วนงาน 1 ศูนย์ และ 1 โรงเรียน
การดำเนินงาน
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ของ สปภ.อพศ. มีการจัดระบบการทำงานโดยมีหัวหน้าชุด / หัวหน้าผลัด ในการควบคุมสั่งการและดูแลตามจุดต่าง ๆ โดยเป็นคนที่มีความสามารถในการปกครอง และประสานงานกับผู้ว่าจ้างได้ดี
หน่วยงานที่ใช้บริการเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของ สปภ.อพศ. ส่วนใหญ่จะเป็นสถานที่ราชการ หรือหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
ออสวัลโด (ละครโทรทัศน์)
ออสวัลโด (Oswaldo) เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค สร้างโดย เปโดร เอโบลิ (Pedro Eboli) ร่วมผลิตโดย เบิร์โด สตูดิโอ (Birdo Studio) และ ซิมไบโอซิส เอ็นเตอร์เทนเมนท์ (Symbiosys Entertainment) ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2017
จริต
จริต (อ่านว่า จะหริด) จริต แปลว่า จิตท่องเที่ยว สถานที่จิตชอบท่องเที่ยว หรืออารมณ์ที่ชอบท่องเที่ยวของจิตนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ มี 6 ประการ หมายถึง ความประพฤติ คือกิริยาอาการที่แสดงออกมาให้เห็น มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า จริย จริยา หรือ จรรยา โดยทั่วไปจะใช้หมายถึงกิริยาอาการที่ไม่ดี เช่น เสียจริต วิกลจริต ดัดจริต จริตจะก้าน แต่ในทางพุทธศาสนา หมายถึง ความประพฤติ, พื้นเพ นิสัย มี 6 อย่างคือ
โดยแยกเป็นสองกลุ่ม คือ ตัณหาจริต และ ทิฏฐิจริต ราคจริต โทสจริต โมหจริต จัดเป็นตัณหาจริต สัทธาจริต พุทธิจริต วิตกจริต จัดเป็นทิฏฐิจริต
กรรมฐานที่เหมาะสมกับแต่ละจริต
อานาปานสติเหมาะสมกับทุกจริต
อารมณ์ที่กล่าวมา 6 ประการนี้ บางคนมีอารมณ์ทั้ง 6 อย่างนี้ครบถ้วน บางรายก็มีไม่ครบ มีมากน้อยกว่ากันตามอำนาจวาสนาบารมีที่อบรมมาในชาติอดีต อารมณ์ที่มีอยู่คล้ายคลึงกัน แต่ความเข้มข้นรุนแรงไม่เสมอกันนั้น เพราะบารมีที่อบรมมาไม่เสมอกัน
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
ประเทศอันดอร์รา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอันดอร์ราเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอันดอร์ราไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ขนนกกับดอกไม้ (คอนเสิร์ต)
ขนนกกับดอกไม้ เป็นคอนเสิร์ตของ ธงไชย แมคอินไตย์ มีจุดเริ่มต้นจากความสำเร็จของอัลบั้มพิเศษ อัลบั้มขนนกกับดอกไม้ ที่มียอดจำหน่าย 1 ล้านชุด ที่มีการเอานำเพลงไทยที่โด่งดัง 5 เพลง มาขับร้องโดยมี ใหม่ เจริญปุระ, คริสติน่า อากีล่าร์, มาช่า วัฒนพานิช, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ และเสาวลักษณ์ ลีละบุตร มาร่วมขับร้องด้วย  จึงทำให้มีการจัดขนนกกับดอกไม้เพื่อฉลองความสำเร็จ ซึ่งจัดในปีเดียวกับการวางแผงอัลบั้ม ปี พ.ศ. 2538 โดยจัดที่ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก จำนวน 2 รอบ ใช้ชื่อตอนว่า "คอนเสิร์ตปาร์ตี้ขนนกกับดอกไม้" และต่อมาครั้งที่สอง เพื่อฉลอง 30 ปีแกรมมี่ จึงมีการจัดขนนกกับดอกไม้ขึ้นอีก ในปี พ.ศ. 2556 ที่ อิมแพ็ค เมืองทองธานี จำนวน 4 รอบ โดยใช้ชื่อตอนว่า "ขนนกกับดอกไม้ Secret Garden" และ ครั้งที่สามจัดขึ้นเพื่อฉลองครบรอบ 20 ปีของขนนกกับดอกไม้ โดยจัดในปี พ.ศ. 2558 ที่ อิมแพ็ค เมืองทองธานี จำนวน 4 รอบ ใช้ชื่อตอนว่า "ขนนกกับดอกไม้ The Original Returns"
ขนนกกับดอกไม้ ครั้งที่ 1 ปี 2538
ขนนกกับดอกไม้ ครั้งแรก จัดขึ้นวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า "คอนเสิร์ต ปาร์ตี้ ขนนก กับ ดอกไม้" จัดแสดงที่ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก จำนวน 2 รอบ ประกอบด้วยแขกรับเชิญ คือ ใหม่ เจริญปุระ  คริสติน่า อากีล่าร์  มาช่า วัฒนพานิช ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ และ เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
ขนนกกับดอกไม้ ครั้งที่ 2 ปี 2556
ขนนกกับดอกไม้ Secret Garden เป็นชื่อตอนของขนนกกับดอกไม้ที่จัดขึ้นเป็น ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2556 จัดแสดงขึ้นจำนวน 4 รอบ สถานที่จัดอิมแพ็ค เมืองทองธานี โดยมีการแถลงข่าวขนนกกับดอกไม้ ตอน Secret Garden ในวันที่ 21 สิงหาคม 2556 อีกทั้งมีอัลบั้มพิเศษชื่อเดียวกัน วางแผงวันที่ 26 กันยายน 2556
สำหรับแขกรับเชิญ คือ ดา เอ็นโดรฟิน เป็นตัวแทนของกุหลาบดำ ลุลา กันยารัตน์ เป็นตัวแทนของดอกเดซี นิว-จิ๋ว เป็นตัวแทนของดอกกล้วยไม้ และ ชมพู่ อารยา เป็นตัวแทนของดอกโบตั๋น นอกจากนั้นยังมีแขกรับเชิญพิเศษคือ เสาวลักษณ์ ลีละบุตร ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในแขกรับเชิญในโครงการ 1 และยังมีนักร้องลูกทุ่งหมอลำซิ่ง หญิงลี ศรีจุมพล เจ้าของบทเพลงดังแห่งยุค "เพลงขอใจเธอแลกเบอร์โทร"  และดีวีดีคอนเสิร์ต วางจำหน่ายในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557
รอบการแสดงขนนกกับดอกไม้ Secret Garden หมายเหตุ
ขนนกกับดอกไม้ ครั้งที่ 3 ปี 2558
ขนนกกับดอกไม้ The Original Returns 2014 เป็นชื่อตอนขนนกกับดอกไม้ที่จัดขึ้นเป็น ครั้งที่ 3 เดิมจะมีการจัดในปี พ.ศ. 2557 จำนวน 4 รอบ สถานที่จัด อิมแพ็ค เมืองทองธานี โดยมีการแถลงข่าวขนนกกับดอกไม้ The Original Returns วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556  แต่เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองทำให้มีการเลื่อนการจัดคอนเสิร์ตไปในปี พ.ศ. 2558 จำนวน 4 รอบ 40,000 ผู้ชม
สำหรับแขกรับเชิญพิเศษอีกหนึ่งท่าน คือ อัญชลี จงคดีกิจ ซึ่งมาร้องเพลงร่วมกันกับเบิร์ดในเพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ของเบิร์ด และเพลง "ด้วยความคิดถึง" ของปุ๊ พร้อมร้องหมู่กับเบิร์ดและแขกรับเชิญ 5 คน ในเพลง "ทูมัช โซมัช เวรี่มัช" ซึ่งเป็นการพบกันหลังจากเคยร่วมกันเมื่อ 29 ปีก่อน ในภาพยนตร์ดังเรื่อง ด้วยรักคือรัก และวีซีดี วางจำหน่ายเฉพาะ เซเว่นอีเลฟเว่น และดีวีดีคอนเสิร์ตวางจำหน่ายในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
เกียรติประวัติ
เบิร์ดได้รับเกียรติจาก บริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด (ปณท)จัดทำแสตมป์พิเศษ ชุด “ขนนกกับดอกไม้” เพื่อจัดจำหน่ายเป็นที่ระลึกในงานขนนกกับดอกไม้ สามารถนำไปใช้ได้จริง ใน 2 รูปแบบ พร้อมคิวอาร์ให้สแกนเพื่อชมมิวสิควิดีโอ “เพลงเขียนคำว่ารัก” ผ่านอุปกรณ์มือถือได้ทันที
อุปสรรคของการจัดคอนเสิร์ต
เลื่อนการแสดง เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองไทย ประกอบกับการประกาศใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ส่งผลให้การจัดคอนเสิร์ตของบริษัทจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ทั้งหมดจำเป็นต้องเลื่อนออกไปทั้ง 4 คอนเสิร์ต ซึ่งรวมทั้งขนนกับดอกไม้ 2014 (เลื่อนจากเดือนมกราคม 2557 เป็นเดือนสิงหาคม 2557)
เลื่อนการแสดงอีกครั้ง เนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองไทย ประกอบกับเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2557 ทางบริษัทจีเอ็มเอ็มประกาศวันที่ 28 พฤษภาคม 2557 เลื่อนขนนกกับดอกไม้ 2014 อีกครั้ง (เลื่อนจากเดือนสิงหาคม 2557 เป็นเดือนกุมภาพันธ์ 2558)
กำหนดการแสดงเดิม-ใหม่ บัตรเดิมวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. หรือ 30 ส.ค.57 รอบ 19:30 น. เข้าชม วันเสาร์ที่ 28 ก.พ.58 รอบ 19:30 น. บัตรเดิมวันอาทิตย์ที่ 23 ก.พ. หรือ 31 ส.ค.57 รอบ 15:00 น. เข้าชม วันอาทิตย์ที่ 1 มี.ค.58 รอบ 15:00 น. บัตรเดิมวันเสาร์ที่ 22 ก.พ. หรือ 30 ส.ค.57 รอบ 15:00 น. เข้าชม วันอาทิตย์ที่ 1 มี.ค.58 รอบ 19:30 น.
ราคาบัตร บัตรชั้น 1 ราคา 3,500 / 4,000 / 5,000 และ VIP 6,000 บาท บัตรชั้น 2 ราคา 2,500 /3,000 บัตรชั้น 3 ราคา 1,000 / 1,500
รอบการแสดงขนนกกับดอกไม้ The Original Returns
บทเพลงในคอนเสิร์ต ขนนกกับดอกไม้ Original Returns 2014
หมายเหตุ
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร
โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร (อังกฤษ : Princess Chulabhorn Science High School Mukdahan) เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ที่จัดตั้งขึ้นจากวัตถุประสงค์ของกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อสนองพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ที่ทรงมุ่งมั่นจะส่งเสริมคุณภาพชีวิต ในด้านความเป็นอยู่และการศึกษาของเยาวชนโดยเฉพาะเยาวชนที่อยู่ห่างไกล ปัจจุบันเป็นโรงเรียนที่อยู่ในแผนและยุทธศาสตร์ สำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์ โดยจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น - ตอนปลาย ปัจจุบันมีการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหาร หรือ Princess Chulabhorn Science High School(PCSHS)
ประวัติความเป็นมาของโรงเรียน
โรงเรียน จุฬาภรณราชวิทยาลัย เป็นโรงเรียนที่กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเพื่อ เฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี ทรงเจริญพระชนมายุครบ 3 รอบ ในวันที่ 4 กรกฎาคม 2536 ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณ ที่ทรงมีต่องานด้านวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม และเพื่อสนองตามพระราชประสงค์ที่ทรงมุ่งมั่นส่งเสริมคุณภาพชีวิตในด้านความ เป็นอยู่และการศึกษาของประชาชน โดยเฉพาะในท้องถิ่นห่างไกล โดยให้โอกาส แก่เยาวชนที่มีความสนใจและมีความสามารถทางด้าน วิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและ สิ่งแวดล้อม ได้ฝึกฝนความรู้ความสามารถด้านนี้เป็นพิเศษตั้งแต่เยาว์วัย ทั้งนี้ได้ จัดตั้งโรงเรียนจำนวน12 แห่ง ในทุกเขตการศึกษาโดยได้รับพระราชทาน นามว่า โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ต่อท้ายด้วยชื่อจังหวัดที่เป็นสถานที่ตั้งของโรงเรียน และใช้นามภาษาอังกฤษว่า “Princess Chulabhorn’ s College ” พร้อมทั้ง พระราชทานแผ่นศิลาฤกษ์โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ดำเนินการ จัดพิธีวาง ศิลาฤกษ์พร้อมกันทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 17 มกราคม 2539 โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย มุกดาหารได้รับการประกาศจัดตั้งขึ้น เมื่อ วันที่ 4 เมษายน 2537 มีที่ตั้ง โรงเรียนอยู่ที่บ้านหนองหอย ตำบลบางทรายใหญ่ อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัด มุกดาหาร บนที่ดินสาธารณ- ประโยชน์ที่สภาตำบลบางทรายใหญ่และชุมชน บ้านหนองหอย มอบให้จำนวน 79 ไร่ และประชาชนบริจาคเพิ่มเติมจำนวน 13 ไร่ รวมพื้น ที่ทั้งหมดเป็น 92ไร่หลังจากประกาศจัดตั้งโรงเรียนสำนักงานสามัญศึกษา จังหวัดมุกดาหาร แต่งตั้ง นายยงยุทธ สายคง ผู้อำนวยการโรงเรียน นวมินทราชู ทิศ อีสาน ปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารโรงเรียนคนแรก และเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2537 กรมสามัญศึกษาแต่งตั้งให้ นายรุ่งโรจน์ อุ่นชัย ดำรงตำแหน่งครูใหญ่คนแรก และนายเสวก กลางประพันธ์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการคนที่ 2 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 -2554 นายเสนอ กลางประพันธ์ ผู้อำนวยการคนที่ 3 ตั้งแต่ปี 2555-2556 และ นายชาตรี ประดุจชนม์ ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนคนปัจจุบัน
ประวัติความเป็นมาของการจัดตั้ง
กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งโรงเรียนจุฬาภรณราช วิทยาลัย มุกดาหาร ขึ้นเมื่อวันที่ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๗ บนที่ดินสาธารณประโยชน์ที่สภาตำบล บางทรายใหญ่และชุมชนบ้านหนองหอยมอบให้ จำนวน ๗๙ ไร่ และประชาชนบริจาคเพิ่มเติมจำนวน ๑๓ ไร่ โรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินจากโรงงานน้ำตาลจำนวน ๗ ไร่ รวมพื้นที่ทั้งหมดเป็น ๙๙ ไร่ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภร ณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารี มีพระชนมายุครบ ๓ รอบ และเพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้นักเรียนระดับมัธยมศึกษาที่มีความสามารถพิเศษ ด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์เทคโนโลยี และต้องการพัฒนานักเรียนให้เป็นแบบอย่างด้านคุณธรรมและจริยธรรม เป็นโรงเรียนสหศึกษา ซึ่งโรงเรียนรับนักเรียนทั้งประจำ และไปกลับ โรงเรียนเปิดทำการสอน ตั้งแต่ปีการศึกษา ๒๕๓๘
ประเทศที่เข้าร่วมมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
ประเทศที่เคยเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล (อังกฤษ: Miss Grand International) ในปัจจุบันมีจำนวนรวมมากกว่า 100 ประเทศ โดยมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลนั้นเป็นการประกวดนางงามนานาชาติที่จัดขึ้นเพื่อรณรงค์หยุดการทำสงคราม จัดตั้งโดย ณวัฒน์ อิสรไกรศีล สำหรับผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลจะได้ครองมงกุฎและเงินรางวัลมูลค่า 40,000 ดอลลาร์สหรัฐ ในปีแรก และสิทธิในการครอบครองที่พักคอนโดมิเนียม ตลอดการปฏิบัติภารกิจ 1 ปี และพร้อมปฏิบัติภารกิจ "Stop the War and Violence" หรือ "ยุติสงครามและความรุนแรง"
ประเทศที่เข้าร่วมการประกวด
ประเทศที่เข้าร่วม มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ตั้งเเต่ปี 2013 - ปัจจุบัน
ตารางการแข่งขัน
สัญลักษณ์สี
อันดับประเทศตามจำนวนนางงามที่ได้ตำแหน่งต่าง ๆ
''อัปเดต: 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023''
หมายเหตุ
{|
เขต 4 (นครโฮจิมินห์)
เขต 4 (Quận 4) เป็นเขตที่เล็กที่สุดของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) เขต 4 เป็นที่ตั้งของท่าเรือไซ่ง่อน
ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 183,261 คน และมีเนื้อที่ 4 ตารางกิโลเมตร
เขตการปกครอง
เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวง (ไม่มีแขวง 7 11 และ 17)
แฌดซัน ฟือร์นังดึช
แฌดซัน การ์วัลยู ฟือร์นังดึช (Gedson Carvalho Fernandes; เกิดวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ (โดยยืมตัวจากสปอร์ลิชบัวอีไบฟีกา) และทีมชาติโปรตุเกส
อเล็กซา
บริษัท อเล็กซาอินเทอร์เน็ต (Alexa Internet, Inc.) เป็นบริษัทวิเคราะห์การเยี่ยมชมเว็บไซต์สัญชาติอเมริกันที่มีฐานในซานฟรานซิสโก เคยถือครองเป็นบริษัทย่อยของแอมะซอน
อเล็กซานก่อตั้งขึ้นเป็นบริษัทอิสระใน ค.ศ. 1996 ก่อนจะถูกแอมะซอนซื้อใน ค.ศ. 1999 เป็นจำนวนหุ้นในมูลค่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อเล็กซาให้ข้อมูลการเยี่ยมชมเว็บไซต์, การจัดอันดับทั่วโลก และข้อมูลอื่น ๆ ของเว็บไซต์มมากกว่า 30 ล้านเว็บไซต์ อเล็กซาประเมินการเข้าชมเว็บไซต์โดยอิงจากตัวอย่างผู้ใช้อินเทอร์เน็ตหลายล้านรายที่ใช้ส่วนขยายเบราว์เซอร์ เช่นเดียวกันกับการใช้เว็บไซต์ที่เลือกติดตั้งสคริปต์ของอเล็กซา
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2021 แอมะซอนประกาศว่าจะปิดบริษัทย่อยอเล็กซา เว็บไซต์หยุดบริการในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2022
1 E4 m
สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวที่อยู่ระหว่าง 10 กม. และ 100 กม. (104 และ 105 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 10 กิโลเมตร
การเปลี่ยนหน่วย
10 กม. เท่ากับ:
สิ่งก่อสร้างของมนุษย์
ความยาวมากกว่า 100 กิโลเมตร
พริษฐ์ ชิวารักษ์
พริษฐ์ ชิวารักษ์ (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น เพนกวิน เป็นนักเคลื่อนไหวและนักกิจกรรมทางการเมือง นักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเป็นแกนนำคนหนึ่งของการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565 ในนามของแนวร่วมธรรมศาสตร์และการชุมนุม เป็นบุคคลแรก ๆ ที่ถูกจับกุมในฐานชุมนุมผิดกฎหมายพรบ.การชุมนุมในที่สาธารณะและยุยงปลุกปั่นให้ใช้ความรุนแรงตั้งแต่กลางเดือนสิงหาคม 2563
ประวัติ
พริษฐ์ ชิวารักษ์ เกิดวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 บุตรนางสุรีย์รัตน์ ชิวารักษ์ อาชีพนักบัญชี เขาเริ่มเป็นที่ปรากฏตัวในสื่อในปี 2558 ด้วยวัย 16 ปี ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการกลุ่มการศึกษาเพื่อความเป็นไท (ELS) ซึ่งเป็นกลุ่มนักเรียนหัวก้าวหน้าที่เรียกร้องการปฏิรูประบบการศึกษา
ในสมัยที่เขากำลังเรียนอยู่ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เขาได้ขึงป้ายแบนเนอร์ต่อหน้า พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรัฐประหาร เพื่อถามว่าเยาวชนไทยจะทำอย่างไรเพื่อหลีกเลี่ยงการคดโกง เขาได้รับยกย่องจากการต่อต้านแผนที่คณะรัฐประหารต้องการจะลดจำนวนปีการศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายของรัฐลง ที่ซึ่งหากมีผลจะยกเลิกการศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายทั้ง 15 ปี เขาเคยถูกดำเนินคดีด้วยพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ จากการร่วมแสดงในมิวสิกวิดีโอที่มีเนื้อหาต่อต้านการรับร่างรัฐธรรมนูญใหม่ นอกจากนี้เขายังทำกิจกรรมต่อต้านระบบโซตัส (SOTUS) ในปี 2560 เขาและกลุ่มการศึกษาเพื่อความเป็นไทได้จัดกิจกรรมล้อเลียนในวันเด็กแห่งชาติ
กิจกรรมขณะเรียนมหาวิทยาลัยและการประท้วงปี 2563
ในเดือนมิถุนายน 2563 พริษฐ์มีส่วนร่วมในกิจกรรมเรียกร้องให้รัฐออกมาแสดงความรับผิดชอบต่อการหนีคดี ของนักกิจกรรมชาวไทย วันเฉลิม สัตย์ศักดิ์สิทธิ์ ในประเทศกัมพูชา ที่ซึ่งเขาถูกคดีมาตรา 12 จากพระราชบัญญัติว่าด้วยการรักษาความสะอาดและเป็ระเบียบเรียบร้อยของประเทศ ในวันที่ 8 มิถุนายน 2563 พริษฐ์และ รุ้ง ปนัสยา ได้จัดการประท้วงเล็ก ๆ ที่สถานีตำรวจปทุมวัน เพื่อต่อต้านการต่ออายุพระราชกำหนดบริหารราชการฉุกเฉินในภาวะการแพร่ระบาดทั่วของโควิด-19 ในวันที่ 24 มิถุนายน 2563 เขาจัดกิจกรรมรำลึก 88 ปีของการเปลี่ยนแปลงการปกครองของสยาม และในเดือนถัดมา พริษฐ์ได้เข้าร่วมการชุมนุมของ “ประชาชนปลดแอก” ในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นการประท้วงที่ใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่การรัฐประหารเมื่อปี 2557 เป็นจุดเริ่มต้นของการประท้วงทั่วประเทศที่ดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน
การอดอาหารประท้วง
พริษฐ์ประกาศเริ่มอดอาหารประท้วงตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม 2564 ภายในเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร เนื่องจากศาลไม่ให้สิทธิประกันตัวก่อนมีคำพิพากษาคดีเพราะจำเลยได้รับการประกันหลายครั้งแต่ยังกระทำการที่เข้าข่ายมูลฐานความผิดเดิมซ้ำๆหลายครั้ง วันที่ 20 เมษายน 2564 เขาขอถอนทนายความเพื่อประท้วงกระบวนการยุติธรรม ต่อมาวันที่ 29 เมษายน 2564 เขาอดอาหารเป็นวันที่ 46 เขาดื่มแต่น้ำดื่มหวาน นม รังนกและน้ำเกลือแร่ และมีการให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำ รองอธิบดีกรมราชทัณฑ์แถลงว่าอาการของเขาไม่ได้ทรุดนักตามที่เป็นข่าว มีแต่อ่อนเพลียเล็กน้อยและริมฝีปากแห้ง ในช่วงเย็น ศาลปฏิเสธคำขอประกันตัวเป็นครั้งที่ 9 11 พฤษภาคม 2564 ศาลให้ประกันตัวเพนกวิน พร้อมกับ แอมมี่ ไชยอมร ออกจากเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร หลังจากศาลอาญามีคำสั่งอนุญาตปล่อยชั่วคราว โดยวงเงินประกัน 200,000 บาท พร้อมกำหนด 3 เงื่อนไข