cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2 กองทัพโคลนส์จู่โจม
การพัฒนาของ กองทัพโคลนส์จู่โจม เริ่มต้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2000 ไม่กี่เดือนหลังการฉายของ ภัยซ่อนเร้น ลูคัสและเฮลส์ร่างบทภาพยนตร์เสร็จในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2000 การถ่ายทำหลักเริ่มต้นในเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 2000 โดยถ่ายทำที่ฟอกซ์สตูดิโอออสเตรเลีย ใน ซิดนีย์, ออสเตรเลีย เป็นหลัก มีการถ่ายทำเพิ่มเติมที่ ตูนิเซีย, สเปนและอิตาลี เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่ถ่ายทำในระบบดิจิตอลความละเอียดสูง 24 ภาพ ทั้งเรื่อง
ภาพยนตร์ฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลาย นักวิจารณ์บางคนชมว่ามีการพัฒนามากกว่า ภัยซ่อนเร้น และบางคนก็บอกว่าเป็นภาพยนตร์ที่แย่ที่สุดในแฟรนไชส์ ภาพยนตร์ได้รับคำชมในเรื่องฉากโลดโผนที่มีความสำคัญมากขึ้น, งานด้านภาพ, ดนตรีประกอบและการออกแบบเครื่องแต่งกาย แต่ถูกวิจารณ์อย่างหนักในเรื่องบทภาพยนตร์, การแสดงของคริสเตนเซน, ฉากโรแมนติก, การใช้ภาพที่สร้างจากคอมพิวเตอร์มากเกินไป, ฉากเขียวและตัวละครที่ด้อยพัฒนา ภาพยนตร์ทำเงินได้ดีในบ็อกซ์ออฟฟิส โดยทำเงินมากกว่า 653 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก อย่างไรก็ตาม กองทัพโคลนส์จู่โจม เป็นภาพยนตร์ สตาร์ วอร์ส เรื่องแรกที่ทำเงินไม่ได้อันดับที่หนึ่งในปีที่ฉาย โดยอยู่อันดับที่สามในสหรัฐและอันดับที่สี่ทั่วโลก ภาพยนตร์เรื่องที่สามและเรื่องสุดท้ายในไตรภาคต้น ซิธชำระแค้น ฉายเมื่อปี ค.ศ. 2005
โครงเรื่อง
10 ปีให้หลังจากเหตุการณ์ที่ดาวนาบู (Naboo) มีเหตุการณ์ไม่สงบเกิดขึ้นในวุมิสภากาแลคติค ดาวระบบสุริยะหลายพันดวง ได้แสดงเจตจำนงว่าจะถอนตัวออกจากสาธารณรัฐ (Galactic Republic) ขบวนการแบ่งแยกภายใต้การนำของ เคาท์ ดูกู (Count Dooku) ผู้ลึกลับสร้างความลำบากใจให้กับเหล่าอัศวินเจไดซึ่งมีจำนวนน้อย ในอันที่จะรักษาความสงบและระเบียบของกาแลคซี่
วุฒิสมาชิกแพดเม่ อมิดาล่า (Padme Amidala) อดีตราชินีแห่งดาวนาบู ที่เดินทางกลับมายังสภากาแลคติก ณ คอรัสซังค์ (Coruscant) เพื่อลงคะแนนเสียงในการจัดตั้งกองทัพของสาธารณะรัฐ ได้พบกับเหตุการณ์ลอบสังหาร ทำให้เธอตกอยู่ภายใต้การอารักขาของ อัศวินเจได 2 นายคือ โอบีวัน เคโนบี (Obi-Wan Kenobi) และ อนาคิน สกายวอล์กเกอร์ (Anakin Skywalker)
เมื่อมีการลอบสังหารเธอเกิดขึ้นอีก โอบีวันและอนาคินสามารถจับกุมตัวผู้ลอบสังหารได้แต่ขณะที่กำลังซักถามถึงผู้ที่ว่าจ้าง ผู้ลอบสังหารคนนั้นก็ถูกฆ่าปิดปากโดยนักล่าเงินรางวัลอีกคนหนึ่ง ทำให้โอบีวันต้องแยกไปสืบหาตัวนักล่าเงินรางวัลกับผู้ที่ว่าจ้าง เหลือเพียงอนาคินที่จะต้องปกป้องวุฒิสมาชิกอมิดาล่ากลับสู่ดาวนาบูเพื่อความปลอดภัย และผลจากการใกล้ชิดของทั้งสองนี้เองที่ทำให้เกิดความรักต้องห้ามขึ้น
ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนเก่าเด็กซ์เตอร์ เจ็ตส์เตอร์(Dexter Jettster) รวมทั้งอาจารย์โยดา (Yoda) ทำให้โอบีวันค้นพบระบบดาวคามิโน (Kamino) ซึ่งไม่ปรากฏอยู่บนแผนที่เพราะมีคนลบมันออกจากฐานข้อมูลได้สำเร็จ
เมื่อได้รู้ว่ามีการอ้างสร้างกองทัพโคลนเพื่อสาธารณรัฐโดยอาจารย์เจไดไซโฟร์ ดิแอส ผู้ถูกฆ่าเมื่อ10ปีที่แล้ว ทำให้โอบีวันติดตามนักล่าเงินรางวัลจังโก้ เฟ็ทท์ (Jango Fett) ผู้เป็นต้นแบบของมนุษย์โคลนส์ซึ่งมีการปะทะกับอาจารย์เจไดโอบีวัน เคโนบี และติดตามไปยังดาวจีโอโนซีส (Geonosis) ที่ซึ่งเขาได้พบกับ โรงงานสร้างดรอยด์ และอุปราช ของสหพันธ์พาณิชย์ ผู้อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารอมิดาล่า ขณะนั้นอนาคินได้เดินทางไปยังทาร์ทูอินเพื่อช่วยแม่ของเขา แต่พอไปช่วยแม่เขาก็สิ้นใจพอดี โอบีวันได้ส่งข้อความไปให้อนาคินและส่งต่อให้สภาเจได ก่อนที่จะพลาดท่าถูกเคาท์ดูกูจับตัวไว้
หลังจากที่อนาคินได้รับข้อความของโอบีวันแล้วส่งต่อถึงสภาเจได ทำให้เขารีบไปช่วยเหลือแต่ก็ไม่สำเร็จกลับถูกจับไว้อีก และถูกตัดสินประหารชีวิตทั้ง 3 คน
ด้วยเหตุที่วุฒิสภารู้ว่า ขบวนการแบ่งแยกกำลังรวมทัพกับสหพันธ์พาณิชย์เพื่อการรุกราน จึงมีการยกอำนาจฉุกเฉินให้กับสมุหนายกพัลพาทีน (Palpatine) ส่งผลให้เขามีอำนาจสร้างกองทัพที่เกรียงไกร
เหล่าอัศวินเจได พร้อมกับกองทัพโคลนที่ถูกอนุมัติใช้ ภายใต้การนำของโยดา ขณะนั้นอาจารย์เจไดเมซ วินดูพาเจไดกว่า 200 นาย บุกไปช่วยโอบีวัน อนาคิน และ อมิดาล่า ในขณะที่เจไดกำลังเสียท่ากับพวกดรอยด์อยู่ โยดานำกองทัพโคลนมาช่วย ทำให้เจไดรอดตายและสงครามระหว่างพวกดรอยท์และโคลนได้เกิดขึ้นและเจไดที่เหลือก็ลงสนามรบด้วยขบวนการแบ่งแยกต่างๆ เห็นว่ากำลังพ่ายแพ้จึงถอนทัพกลับ เคาท์ดูกูหนีไปยังโรงเก็บยานโอบีวันและอนาคินตามไป อนาคินโดนพลังสายฟ้าฟาดจนสลบเหลือเพียงโอบีวันเพียงคนเดียวจึงต่อสู้ด้วยกระบี่แสงแต่พลาดท่าโดนเคาท์ดูกูเอาดาบจิ้มที่แขนและขา อนาคินฟื้นขึ้นมาและดวลกระบี่แสงจึงโดนเคาท์ดูกูตัดแขนขวาขาด ปรมาจารย์โยดามาช่วยดวลพลังกับเคาท์ดูกูไม่แพ้ไม่ชนะกันจึงดวลด้วยกระบี่แสงเคาท์ดูกูหนีไปได้ เมื่อได้รับชัยชนะอนาคินและอมิดาลาแต่งงานกันอย่างลับๆ โดยมีแค่ซีทรีพีโอและอาร์ทูดีทูเป็นพยาน
อ้างอิง
เชิงอรรถ
อ้างอิง
เอลิชา เกรย์
เอลิชา เกรย์ (Elisha Gray - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2378 - 21 มกราคม พ.ศ. 2444) นักประดิษฐ์ วิศวกรไฟฟ้า เกิดที่บาร์นสวิลล์ รัฐโอไฮโอ เป็นเจ้าของบริษัทผู้ผลิตเครื่องโทรศัพท์และส่วนประกอบ ซึ่งต่อมาคือ บริษัทเวสเทิร์นอีเล็กตริก เอลิชา เกรย์ เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์มากกว่า 60 รายการ รวมทั้งอุปกรณ์โทรเลขแบบสหสัญญาณ (multiplex) เอลิชา เกรย์ได้อ้างสิทธิ์ในการเป็นผู้คิดค้นและประดิษฐ์เครื่องโทรศัพท์ด้วย แต่ก็แพ้คดีเสียสิทธิ์ในการครองลิขสิทธิ๋ให้แก่อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ หลังจากการต่อสู้คดีในศาลสูงสหรัฐอันยาวนาน
เอลิชา เกรย์ ได้ประสบความสำเร็จในการคิดค้นและประดิษฐ์โทรศัพท์อย่างเป็นเอกเทศในเวลาไล่เรี่ยกับอเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ เมื่อ พ.ศ. 2419 ที่ไฮแลนด์ปาร์ก รัฐอิลลินอย
โรงแรมอัลกอนควิน
โรงแรมอัลกอนควิน (อังกฤษ : Algonquin Hotel) เป็นโรงแรมสำคัญในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนถนน 59 เวสต์ ที่ 44 ในแมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก เปิดให้บริการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1902 (พ.ศ. 2445) มีจำนวนห้องทั้งสิ้น 174 ห้อง ตัวโรงแรมได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหลักเขตทางประวัติศาสต์ของนครนิวยอร์ก
ประวัติโรงแรม
แต่เดิม โรงแรมอัลกอนควินถูกสร้างขึ้นมาเพื่อใช้เป็นอพาร์ตเมนต์แบบให้เช่า แต่เนื่องจากผู้เป็นเจ้าของในขณะนั้นขายสัญญาเช่าได้น้อย เขาจึงยุติกิจการอพาร์ตเมนต์ไปแล้วหันมาประกอบธุรกิจโรงแรมแทน โดยใช้ชื่อโรงแรมว่า เดอะพูริแทน (The Puritan) ซึ่งต่อมา แฟรงก์ เคส เจ้าของโรงแรมคนถัดมา ได้เปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า ดิอัลกอนควิน (The Algonquin) ตามชื่อของชนเผ่าอัลกอนควิน ซึ่งเป็นชนเผ่าแรกที่เคยมาตั้งรกรากบนพื้นที่ที่โรงแรมตั้งอยู่ในปัจจุบัน
เคสซื้อกิจการของโรงแรมนี้ ด้วยการซื้อสัญญาเช่าทั้งหมดของโรงแรมในปี ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) และซื้อทรัพย์สินทั้งหมดรวมถึงตัวอาคารเป็นจำนวนเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 1927 (พ.ศ. 2470) เคสดำรงตำแหน่งเจ้าของและผู้จัดการโรงแรมแห่งนี้จนเขาถึงแก่กรรมในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1946 (พ.ศ. 2489) ซึ่งผู้ที่ซื้อกิจการต่อจากเขาคือ เบน บอดน์ แห่งชารลส์ตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา โดยซื้อไปในราคาเกิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และดำเนินการฟื้นฟูปฏิสังขรณ์โรงแรมให้ใหม่ หลังจากนั้น ตั้งแต่บอดน์ขายกิจการนี้ให้กับกลุ่มนักลงทุนชาวญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1987 (พ.ศ. 2530) โรงแรมแห่งนี้ก็เปลี่ยนผู้ถือครองกรรมสิทธิ์อยู่หลายหน โดยมาสิ้นสุดที่มิลเลอร์ โกลบอล พร็อปเพอร์ตีส์ ในปี ค.ศ. 2002 (พ.ศ. 2545) และหลังจากนั้นอีก 2 ปี ก็ถูกขายต่อให้กับ เอชอีไอ ฮอสพิทอลิตี
การเลี้ยงแมว
โรงแรมแห่งนี้มีประเพณีการเลี้ยงแมวประจำโรงแรม ที่ถือปฏิบัติมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1930 โดยแมวตัวแรกเป็นแมวจรจัดที่แฟรงก์ เคส เก็บได้และนำมาเลี้ยงไว้ ต่อมา จอห์น แบร์รีมอร์ นักแสดงชาวอเมริกัน เห็นว่าควรจะตั้งชื่อแมวตัวดังกล่าวให้เกี่ยวกับวงการการแสดง เขาจึงตั้งชื่อให้มันว่า แฮมเลต (Hamlet) ซึ่งชื่อนี้ยังถูกนำมาใช้กับแมวเพศผู้ตัวอื่น ๆ ที่ถูกนำเลี้ยงไว้ที่นี่ด้วย ส่วนแมวที่เป็นเพศเมียจะใช้ชื่อว่า แมทิลดา (Matilda) สำหรับแมวประจำโรงแรมตัวปัจจุบัน เป็นแมวพันธุ์แร็กดอลล์เพศเมีย ที่เคยได้รับการเสนอชื่อให้เป็นแมวแห่งปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) ในงานแสดงแมวเวสต์เชสเตอร์ (นครนิวยอร์ก) โดยมันมีอีเมลประจำตัวด้วย ซึ่งผู้ที่มีหน้าที่ตอบอีเมลแทนมันคือผู้ช่วยผู้จักการทั่วไปของโรงแรม
ค๊อกเทล
แม้ว่าแฟรงก์ เคส จะเคยปิดบริการบาร์เหล้าของโรงแรมเมื่อปี ค.ศ. 1917 (พ.ศ. 2460) และประกาศให้โรงแรมเป็นเขตปลอดเครื่องดื่มมึนเมามาแล้วครั้งหนึ่ง ปัจจุบันโรงแรมอัลกอนควินก็มีรายการค๊อกเทลที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง โดยมีส่วนผสมของวิสกี้ข้าวไรย์ นอยล์ลีแพรต และน้ำสับปะรด
ปัจจุบัน ทางโรงแรมยังมีเครื่องดื่มรายการใหม่ชื่อว่า มาร์ทินีออนเดอะร็อค (Martini on the Rock) ที่ให้ลูกค้าเลือกชนิดของมาร์ทินีได้ตามใจ โดยจะเซิร์ฟพร้อมแก้วที่บรรจุน้ำแข็งที่เรียกกันว่า "เพชร" เอาไว้ก้อนหนึ่ง
โต๊ะกลมอัลกอนควิน
กลุ่ม โต๊ะกลมอัลกอนควิน หรืออีกชื่อหนึ่งว่า วงดุร้าย (Vicious Circle) ถือเป็นกิจกรรมประเพณีที่มีชื่อเสียงที่สุดสำหรับโรงแรมอัลกอนควิน กลุ่มนี้เริ่มก่อตั้งครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1919 (พ.ศ. 2462) โดยการรวมตัวกันของกลุ่มนักวารสาร นักประพันธ์ นักประชาสัมพันธ์ และนักแสดง เพื่อมาแลกเปลี่ยนภูมิปัญญาซึ่งกันและกัน พร้อมกับการรับประทานอาหารกลางวันที่ห้องอาหารหลักของโรงแรม กลุ่มนี้พบปะสังสรรค์กันเกือบทุกวันเป็นเวลาถึง 10 ปี โดยมีสมาชิกหลัก ได้แก่
การสงเคราะห์นักประพันธ์
ในช่วงที่แฟรงก์ เคส เป็นเจ้าของและผู้จัดการของโรงแรม เขาได้สร้างประเพณีการสงเคราะห์นักประพันธ์ที่ตกยากขึ้นมา ด้วยการจัดส่งขนมและผักขึ้นฉ่ายให้กับสมาชิกของโต๊ะกลมอัลกอนควินที่ยากจน ซึ่งปัจจุบัน ประเพณีนี้ได้รับการเปลี่ยนแปลงในทางปฏิบัติจากการมอบขนมและผัก เป็นการมอบสิทธิในการรับประทานอาหารกลางวันของโรงแรมในราคาพิเศษให้กับนักประพันธ์ที่ต่อสู้ ดิ้นรนในการใช้ชีวิต
นอกจากนั้น ทางโรงแรมยังเคยเปิดให้นักประพันธ์ที่อยู่ระหว่างการท่องเที่ยวเข้ามาพักในโรงแรมได้ฟรี 1 คืน โดยแลกกับหนังสือของพวกเขาพร้อมลายเซ็น ซึ่งแบบแผนการปฏิบัติเช่นนี้ได้ยกเลิกไปแล้วในปัจจุบัน
ความเป็นหลักเขตทางประวัติศาสตร์
โรงแรมอัลกอนควินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหลักเขตทางประวัติศาสตร์ประจำนครนิวยอร์ก (New York City History Landmark) ในปี ค.ศ. 1987 (พ.ศ. 2530) และหลักเขตด้านวรรณกรรมแห่งชาติ (National Literary Landmark) ในปี ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539) โดยเฟรนด์สออฟไลบรารีส์ยูเอสเอ ซึ่งเหตุที่โรงแรมได้รับสถานะเหล่านี้เป็นผลมาจากประเพณีโต๊ะกลมอัลกอนควินที่รวบรวมผู้มีเกียติทางด้านวรรณกรรมและการละครของสหรัฐอเมริกาเอาไว้มากมาย
สัก
สัก อาจหมายถึง
จังหวัดอากูซันเดลซูร์
จังหวัดอากูซันเดลซูร์ (บูตัวนอน: Probinsya hong Agusan del Sur; เซบัวโน: Habagatang Agusan) เป็นจังหวัดในเขตคารากา ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักชื่อว่าโปรสเปรีดัด มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮีลากังอากูซัน, ตีโมกซูรีเกา, ซีลางังดาเบา, ดาเบาเดโอโร, ฮีลากังดาเบา, บูคิดโนน และซีลางังมีซามิส
ชื่อ "อากูซัน" เพี้ยนมาจากสำเนียงภาษาถิ่นที่ออกเสียงว่า อากาซัน แปลว่า "ดินแดนที่น้ำไหล" ซึ่งสื่อถึงแม่น้ำอากูซัน มีความยาว 250 กิโลเมตร และไหลลงสู่อ่าวบูตูอัน เป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับที่สามของประเทศ และเป็นเส้นทางเดินเรือของชาวสเปนไปยังพื้นที่ตอนในของมินดาเนาตะวันออกเฉียงเหนือ
สโมสรฟุตบอลบางละมุง
สโมสรฟุตบอลบางละมุง เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันแข่งขันอยู่ใน ชลบุรีลีก
ลานาเดลเรย์ (อัลบั้ม)
ลานาเดลเรย์ (Lana Del Ray ) หรือที่รู้จักในนาม ลานาเดลเรย์เอเคเอลิซซีแกรนต์ (Lana Del Ray a.k.a. Lizzy Grant ) คือสตูดิโออัลบั้มแรกของลานา เดล เรย์ นักร้องหญิงชาวอเมริกัน อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายแบบดิจิทัลผ่านไอทูนส์สโตร์ เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2553 โดยค่าย 5 พอยต์ส เมื่อเธอเป็นที่รู้จักในชื่อของลานา เดล เรย์ อย่างไรก็ตามอัลบั้มได้ถูกเรียกเก็บคืนจากท้องตลาด เนื่องจากทุนที่ไม่เพียงพอต่อการวางจำหน่าย แต่ในที่สุดเดลเรย์ก็ได้ซื้อสิทธิ์ของอัลบั้มนี้กลับมาและชื่อของนักร้องถูกสะกดจาก "Del Ray" เป็น "Del Rey" แทน ภายหลังจากการวางจำหน่ายอัลบั้มบอร์นทูดาย (พ.ศ. 2555) ภายใต้ชื่อในการแสดงว่า Lana Del Rey เธอแสดงความปรารถนาที่จะทำการวางจำหน่ายอัลบั้มนี้ใหม่อีกครั้งหนึ่ง
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดถูกเขียนขึ้นโดยอีลิซาเบท แกรนต์ และ เดวิด คาห์น โดยคาห์นเป็นโปรดิวซ์เซอร์เพลงทั้งหมด
พาวเวอร์เรนเจอร์ ไลท์สปีด เรสคิว
พาวเวอร์ เรนเจอร์ ไลท์ สปีด เรสคิว (Power Rangers Lightspeed Rescue) เริ่มออกฉายเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2000
สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง
สโมสรฟุตบอลเกาะสีชัง เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากอำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี เคยเข้าร่วมแข่งขันในชลบุรีลีก
มนตรี ศรียงค์
มนตรี ศรียงค์ หรือที่รู้จักกันในฉายา กวีหมี่เป็ด เป็นนักประพันธ์ไทยได้รับรางวัลซีไรต์ ปีพ.ศ. 2550 จากผลงาน บทกวีร่วมสมัยโลกในดวงตาข้าพเจ้า
ประวัติ
มนตรี ศรียงค์เกิดวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2511 ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา อาศัยอยู่ย่านใจกลางเมือง (กิมหยง) เริ่มเขียนบทกวีในช่วงพฤษภาทมิฬ และเป็นที่รู้จักจากผลงานในหน้ากวีของนิตยสารการเมืองรายสัปดาห์ ไม่ว่าจะเป็น สยามรัฐรายสัปดาห์ หรือ นิตยสารอาทิตย์รายสัปดาห์
ไอส์เซิลเมร์
ไอส์เซิลเมร์ (IJsselmeer) เป็นทะเลสาบตื้น มีเนื้อที่ 1,100 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นน้ำส่วนในของอ่าวเซยเดอร์เซ อยู่ใจกลางของเขตแดนของจังหวัดเฟลโฟลันด์ จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ และจังหวัดฟรีสลันด์ มีความลึกเฉลี่ย 5 ถึง 6 เมตร ไอส์เซิลเมร์ถือเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปตะวันตก ปัจจุบันไอส์เซิลเมร์มีขนาดเล็กลง เนื่องจากมีโครงการพัฒนาพื้นที่ รับน้ำจากแม่น้ำไอส์เซิล
ทฤษฎีบีซีเอส
ทฤษฎี BCS เสนอโดย จอห์น บาร์ดีน (John Bardeen), ลีออน นีล คูเปอร์ (Leon Neil Cooper) และ จอห์น รอเบิร์ต ชริฟเฟอร์ (John Robert Schrieffer) (BCS) ในปี 1957 เป็นทฤษฎีระดับจุลภาค กล่าวคือเป็นทฤษฎีที่เริ่มต้นการพิจารณาสมบัติของตัวนำยวดยิ่งจากกลไกที่เล็กที่สุดทฤษฎีแรกของสภาพนำยวดยิ่งตั้งแต่ที่ได้ถูกค้นพบในปี 1911 เป็นทฤษฎีที่อธิบายสภาวะการนำไฟฟ้ายวดยิ่งที่เป็นผลลัพธ์ระดับจุลภาค ที่เกิดจาก"การควบแน่น"ของคู่อิเล็กตรอนเข้าสู่สถานะคล้ายสถานะ โบซอน (BOSON)กลายเป็นคู่ของอิเล็กตรอนหรือที่เรียกว่าคู่คูเปอร์ จากผลงานวิจัยนี้ทำให้ บาร์ดีน คูเปอร์ และชริฟเฟอร์ ได้รับรางวัลโนเบล ใน ปี 1972 โดยมีคำอธิบายว่า "for their jointly developed theory of superconductivity, usually called the BCS-theory"
ประวัติ
กลางปี ค.ศ. 1950 ได้เห็นความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในความเข้าใจเกี่ยวกับสภาพนำยวดยิ่ง มันเริ่มต้นในรายงานการวิจัยปี 1948, เกี่ยวกับปัญหาของทฤษฎีโมเลกุลของสภาพนำยวดยิ่ง ซึ่ง ฟริตซ์ ลอนดอน (Fritz London) เสนอว่าสมการปรากฏการณ์ลอนดอน (phenomenological London equations) อาจจะเกิดผลกระทบที่ตามมาของการเชื่อมโยงของสถานะควอนตัม ในปี 1953 ไบรอัน พิพเพิร์ด (Brian Pippard), ได้รับแรงบันดาลใจจากการทดลองการเจาะผ่าน, ได้เสนอว่านี่จะเป็นการปรับเปลี่ยนสมการลอนดอนผ่านพารามิเตอร์มาตราส่วนใหม่ที่เรียกว่าระยะการเชื่อมโยง  (coherence length)  จอห์น บาร์ดีน  (John Bardeen)   นั้นได้โต้แย้งในงานวิจัยในปี  1955,  "ทฤษฎีแห่งผลเมสเนอร์   (Meissner  Effect) ในตัวนำยวดยิ่ง"   ว่าการปรับเปลี่ยนดังกล่าวเกิดขึ้นตามธรรมชาติในทฤษฎีที่ว่าด้วยช่องว่างพลังงาน  ส่วนประกอบที่สำคัญคือการคำนวณลีออนนีลคูเปอร์  (Leon Neil Cooper)ของสถานะยึดเหนี่ยวของอิเล็กตรอนในหัวข้อเกี่ยวกับแรงดึงดูดในรายงานการวิจัยของเขา ในปี 1956,  "คู่อิเล็กตรอนที่ถูกยึดเหนี่ยวไว้ในก๊าซของเฟอร์มิ" (Degenerate Fermi Gas)
ในปี 1957 บาร์ดีนและคูเปอร์ ได้รวบรวมส่วนประกอบเหล่านี้และสร้างทฤษฎีดังกล่าว, ชื่อว่าทฤษฎี BCS ร่วมกับรอเบิร์ต ชริฟเฟอร์ (Robert Schrieffer)  ทฤษฎีได้ถูกเผยแพร่ครั้งแรกในเดือนเมษายนปี 1957 ในจดหมายที่มีชื่อว่า "ทฤษฎีจุลภาคของสภาพนำยวดยิ่ง" โดยสาธิตให้เห็นว่าการเปลี่ยนเฟสเป็นลำดับที่สอง,  ซึ่งมันสามารถก่อให้เกิดผลเมสเนอร์ (Meissner effect) การคำนวณค่าความร้อนจำเพาะ และระยะเจาะลึกปรากฏอยู่ในบทความในเดือนธันวาคมปี 1957,  ที่มีชื่อว่า  "ทฤษฎีสภาพนำไฟฟ้ายวดยิ่ง" (superconductivity)  พวกเขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี 1972 สำหรับทฤษฎีนี้  ในปี 1950 ทฤษฎีแลนเดา-จินซ์เบิร์ก   (Landau-Ginzburg theory)  ทฤษฎีสภาพนำไฟฟ้ายวดยิ่ง ไม่ได้ถูกอ้างถึงแต่อย่างใดในรายงานวิจัย BCS
ภาพรวม
ที่อุณหภูมิต่ำเพียงพออิเล็กตรอนที่อยู่ใกล้พื้นผิวเฟอร์มิ (Fermi surface) กลับกลายเป็นไม่เสถียรกับการก่อตัวของคู่คูเปอร์ คูเปอร์แสดงให้เห็นว่าการยึดเหนี่ยวกันดังกล่าวจะเกิดขึ้นในที่ที่มีศักย์ของแรงดึงดูด, โดยไม่มีสสารอยู่แต่อย่างใดกับการเกิดแรงแบบอ่อน ในตัวนำยิ่งยวดทั่วไป, การดึงดูดมีสมบัติโดยทั่วไปที่จะปฏิสัมพันธ์กับโครงสร้างของอิเล็กตรอน-แลตทิซ สำหรับทฤษฎี BCS, อย่างไรก็ตาม, ต้องการเพียงแค่ให้มีศักย์ของแรงดึงดูดเท่านั้น, โดยไม่คำนึงถึงจุดกำเนิดที่มาของมันแต่อย่างใด  ในกรอบเค้าโครงของทฤษฎี BCS, สภาพการนำยิ่งยวด (superconductivity) เป็นผลทางมหภาค (macroscopic) ซึ่งเป็นผลมาจากการรวมตัวของคู่คูเปอร์
คู่คูเปอร์
จากการค้นพบปรากฏการณ์ไอโซโทป (Isotope effect)  ในปี  1950  Reynolds และคณะ (1950) ได้พบว่าอุณหภูมิและสนามวิกฤตจะมีค่าแปรผันกับมวลของไอโซโทปที่เป็น โครงสร้างของแลกทิซ แต่มวลของอิออนที่เป็นโครงสร้างของแลกทิซมีความสัมพันธ์กับความถี่ การสั่นของแลกทิซด้วย  ดังนั้นสภาพนำยวดยิ่งจึงไม่ใช่เกิดจากอิเล็กตรอนแต่เพียง อย่างเดียว แต่ต้องมีอิทธิพลของโฟนอนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย  โดยโฟนอนจะเป็นตัวกลางทำให้อิเล็กตรอน สองตัวที่อยู่ใกล้กันเข้ามาดึงดูดกันในช่วงเวลาสั้น ๆ ด้วยขนาดของแรงที่มีมากกว่าแรงผลัก คูลอมบ์มาก  โดยอิเล็กตรอนแต่ละตัวไม่ใช่อิเล็กตรอน อิสระทั่วไปแต่จะเป็นอิเล็กตรอนที่มีพลังงานใกล้ผิวเฟอร์มีเท่านั้น  ดังนั้นตัวนำนี้จึงมีลักษณะ เป็นกึ่งอนุภาค  (Quasi particle)  โดยมีสถานะพื้นของแต่ละคู่ที่มีผลรวมโมเมนตัมและสปินเท่ากับ ศูนย์  เรียกคู่แบบนี้ว่า  คู่คูเปอร์
ทฤษฎี BCS
บาร์ดีน คูเปอร์ และชริฟเฟอร์ ได้สร้าง แบบจำลองของระบบของตัวนำยวดยิ่งที่ประกอบไปด้วย  ส่วนของการนำแบบปกติ และส่วนที่เกิดจากอันตรกิริยาการจับคู่ของอิเล็กตรอน เมื่อนำมาคำนวณโดยใช้ทฤษฎีสนามเฉลี่ย สามารถหาสมการของอุณหภูมิวิกฤติของตัวนำยวดยิ่ง สมการของปรากฏการณ์ไอโซโทปและอื่นๆ  เมื่อพิจารณาทฤษฎี BCS จะพบว่ามีค่าคงตัวแบบ universal เกิดขึ้น 3 คือ ค่าอัตราส่วนของช่องว่างพลังงานต่อสองเท่าของอุณหภูมิวิกฤตมีค่าเท่ากับ 3.53  ค่าสัมประสิทธิของไอโซโทปมีค่า 0.5  และค่าการกระโดดของความจุความร้อนที่อุณหภูมิวิกฤติมีค่า 1.42  และจากทฤษฎี BCS ทำให้สามารถทำนายได้ว่าตัวนำยวดยิ่งแบบดั้งเดิมจะมีอุณหภูมิวิกฤติไม่เกิน 35 เคลวิน
อ้างอิง
The BCS Papers:
สตัดเฮาเดอร์
สตัดเฮาเดอร์ (stadhouder) แปลตรงตัวว่า เจ้าผู้ครองสถาน [ผู้ครอบครองสถานที่ของผู้ใดผู้หนึ่ง; สันนิษฐานว่าเป็นการยืมคำศัพท์จากภาษาเยอรมัน ชตัทท์ฮัลเทอร์ (Statthalter), ภาษาฝรั่งเศส ลีเยิตน็อง (lieutenant) หรือภาษาละตินยุคกลาง ลอกูงแตเนงส์ (locum tenens)] คือคำที่ใช้อธิบายรูปแบบหนึ่งของศักดินาตำแหน่งอุปราชหรือผู้บริหารมณฑลแทนพระองค์ ในกลุ่มประเทศต่ำ สตัดเฮาเดอร์คือระบบจากยุคกลางและต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 ได้ถูกยกระดับให้มีศักดิ์เทียบเท่าประมุขแห่งรัฐในทางปฏิบัติของระบอบมกุฎสาธารณรัฐ (crowned republic) ในสาธารณรัฐดัตช์ สามารถเปรียบเทียบได้กับศักดินา ลีเยิตน็อง ของฝรั่งเศส และ ผู้บริหารมณฑลแทนพระองค์ ของอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งประสงค์หลักของของตำแหน่งนี้ก็เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่นของสาธารณรัฐดัตช์ตอนต้น
ประวัติศาสตร์
สตัดเฮาเดอร์ในยุคกลางถูกแต่งตั้งโดยตรงจากลอร์ดในระบบฟิวดัลเพื่อสำเร็จราชการแทน ถ้าหากลอร์ดใดมีอาณานิคมไว้ในครอบครองมากก็สามารถที่จะแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์ถาวรไปประจำการโดยมีอำนาจเต็มในนามของลอร์ดผู้นั้น โดยตำแหน่งนี้มีอำนาจปกครองมากกว่าตำแหน่งผู้ว่าราชการซึ่งมีอำนาจอยู่อย่างจำกัด ผู้ที่ดำรังตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ไม่ถูกจัดว่าอยู่ในสถานะของข้ารับใช้เหล่าเจ้าขุนมูลนายที่มีศักดิ์สูงกว่า หากเป็นเพียงผู้ปกครองซึ่งไม่มียศศักดิ์ต่อดินแดนที่ตนปกครอง ผู้ปกครองท้องถิ่นของมณฑลอิสระทั้งสิบเจ็ดแห่งประเทศต่ำ (ซึ่งเป็นดินแดนประเทศเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม และลักเซมเบิร์กในปัจจุบัน) นำตำแหน่งนี้ไปใช้แต่งตั้งต่ออีกทอดหนึ่ง เช่น การที่ดยุกแห่งเกลเดอร์สแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์ไปสำเร็จราชการแทนในมณฑลโกรนิงเงิน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ดยุกแห่งเบอร์กันดีสามารถยึดครองดินแดนส่วนมากของประเทศต่ำเอาไว้ได้และตั้งเป็นดินแดนเนเธอร์แลนด์ของเบอร์กันดี ซึ่งแต่ละมณฑลในดินแดนนี้ส่วนมากต่างก็มีสตัดเฮาเดอร์ปกครองตนเองแทบทั้งสิ้น
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์แห่งสเปน เข้ามารับช่วงอำนาจต่อจากสมัยเนเธอร์แลนด์ของเบอร์กันดี และทรงรวบอำนาจการปกครองดินแดนประเทศต่ำทั้งหมดด้วยการสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็น ลอร์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ อันเป็นตำแหน่งเจ้าเหนือหัวในระบบฟิวดัลไว้แต่เพียงผู้เดียว มีเพียงราชรัฐมุขนายกลีแยฌและดินแดนส่วนน้อยอีกสองแห่ง (อิมพีเรียลแอบบีย์สตาฟว์โล-มาลเมอดี และดัชชีบูยง) ที่อยู่นอกเหนือพระราชอำนาจของพระองค์ สตัดเฮาเดอร์ยังคงถูกแต่งตั้งและเป็นผู้แทนพระองค์ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 และพระราชโอรส พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 ผู้เป็นรัชทายาทแห่งสเปนและกลุ่มประเทศต่ำ (อิสริยยศจากการเลือกตั้งในราชวงศ์จะถูกพระราชทานให้แก่รัชทายาทของจักรพรรดิคาร์ลในราชตระกูลฮับส์บูร์กออสเตรียแต่ละสาย) โดยพระราโชบายแนวรวบศูนย์อำนาจและแนวสมบูรณาญาสิทธิราชย์ของพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 จึงทำให้อำนาจในทางปฏิบัติของสตัดเฮาเดอร์ลดลงไปอย่างมาก
ในปี ค.ศ. 1581 ระหว่างการก่อการกำเริบดัตช์ มณฑลดัตช์ส่วนมากประกาศอิสรภาพด้วยการผ่านร่างพระราชบัญญัติเพิกถอน (Act of Abjuration) ระบบผู้แทนพระองค์โดยสตัดเฮาเดอร์ในแถบเนธอร์แลนด์ตอนเหนือที่เกิดการกบฏจึงหมดอำนาจลง (ลอร์ดในระบบฟิวดัลผู้อยู่เหนือหัวเหล่าสตัดเฮาเดอร์ถูกล้มล้าง) อย่างไรก็ตามระบบผู้แทนนี้ยังคงดำเนินต่อไปในประเทศที่ก่อตั้งใหม่นามว่าสาธารณรัฐแห่งสหเนเธอร์แลนด์ทั้งสิบเจ็ด สหมณฑลทั้งสิบเจ็ดดิ้นรนที่จะประยุกต์แนวคิดและสถาบันในระบบฟิวดัลที่มีอยู่ให้เข้ากับสภาวการณ์ใหม่ โดยในการปรับตัวครั้งนี้มีความคิดโน้มเอียงไปในแนวทางอนุรักษนิยม ทั้งที่พวกเขาได้ทำการปฏิวัติโค่นล้มพระมหากษัตริย์ผู้ปกครองเพื่อปกป้องสิทธิอันชอบธรรมของพวกเขา สตัดเฮาเดอร์จึงไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้แทนของลอร์ดอีกต่อไป แต่กลายมาเป็นผู้ปกครองยศศักดิ์สูงที่สุดแทน โดยได้รับการแต่งตั้งจากรัฐของแต่ละมณฑล ซึ่งแม้ว่าสตัดเฮาเดอร์แต่ละคนจะสามารถดำรงตำแหน่งประจำเฉพาะแต่มณฑลของตน แต่สตัดเฮาเดอร์หลายคนนิยมดำรังตำแหน่งนี้ในหลาย ๆ มณฑลพร้อมกันในเวลาเดียว โดยปกติแล้วอำนาจปกครองสูงสุดจะถูกใช้โดยรัฐอธิปไตยของแต่ละมณฑล ส่วนสตัดเฮาเดอร์มีอำนาจเล็กอยู่บ้างเล็กน้อยเช่นการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ระดับล่าง หรือในบางกรณีมีสิทธิอันชอบธรรมในการแต่งตั้งคณะมนตรีในสภาผู้สำเร็จราชการแทน ซึ่งคณะมนตรีเหล่านี้จะทำการเลิอกผู้นำของสภาจากรายชื่อผู้สมัคร ในขณะที่คณะมนตรีแต่งตั้งสมาชิกเพิ่มเติมแก่สภาได้ด้วยตัวพวกเขาเอง สตัดเฮาเดอร์จึงสามารถเข้าไปมีอิทธิพลทางอ้อมในการกำหนดนโยบายทั่วไปได้อย่างมาก ในมณฑลเซลันด์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของแต่ละมณฑลไว้มากที่สุดในช่วงภายการหลังลุกฮือต่อต้านสเปน และยังดำรงศักดิ์เป็น ขุนนางที่หนึ่ง (First Noble) นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นสมาชิกสภาประจำมณฑล และดำรงตำแหน่งมาร์ควิสแห่งเฟเรอและฟลิสซิงเงินเป็นพระยศมาแต่ประสูติอีกด้วย
ในระบบราชการส่วนกลางของสาธารณรัฐ สตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลเซลันด์และฮอลแลนด์มักจะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพสหมณฑล และพลเรือเอกสูงสุดแห่งกองทัพเรือสหมณฑล แม้ว่าจะไม่เคยมีสตัดเฮาเดอร์คนไหนเคยบัญชาการรบทางทะเลด้วยตนเองเลย ในกองทัพสตัดเฮาเดอร์สามารถแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ด้วยตัวเอง ส่วนในกองทัพเรือสามารถทำได้เพียงลงนามแต่งตั้งในคำสั่งจากสภาราชนาวีทั้งห้า อำนาจทางกฎหมายมีอยู่ค่อนข้างจำกัดและโดยกฎหมายแล้วสตัดเฮาเดอร์เป็นมากกว่าเพียงเจ้าหน้าที่รัฐ อย่างไรก็ตามอำนาจที่แท้จริงบางครั้งก็มีมากกว่านั้น โดยเฉพาะในบรรยากาศแห่งกฎอัยการศึกช่วงสงครามแปดสิบปี ภายหลังปี ค.ศ. 1618 เจ้าชายเมาริตส์แห่งออเรนจ์ทรงปกครองด้วยระบบเผด็จการทหาร และเจ้าชายวิลเลิมที่ 2 แห่งออเรนจ์ก็ทรงปฏิบัติตาม
ผู้นำในการการลุกฮือของชาวดัตช์คือเจ้าชายวิลเลียมที่ 1 แห่งออเรนจ์ ในปี ค.ศ. 1572 ทรงถูกแต่งตั้งให้เป็นสตัดเฮาเดอร์ประจำมณฑลฮอลแลนด์ซึ่งเป็นมณฑลแรกที่ก่อการลุกฮือ ด้วยอิทธิพลและเกียรติยศส่วนพระองค์ต่อมาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตำแหน่งของพระองค์ และได้ถ่ายทอดสู่สมาชิกราชวงศ์ เช่น เจ้าชายเมาริตส์แห่งออเรนจ์ในปี ค.ศ. 1618 และเจ้าชายวิลเลิมที่ 3 แห่งออเรนจ์ในปี ค.ศ. 1672 ซึ่งได้ทรงขยายฐานอำนาจโดยการแทนที่สมาชิกสภาเมืองด้วยบุคคลส่วนพระองค์ การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ถูกเรียกว่า การเปลี่ยนแปลงแห่งนิติบัญญัติ (Wetsverzettingen) จากการข่มขู่ เหล่าสตัดเฮาเดอร์พยายามที่จะขยายสิทธิ์ของตนในการลงนามในกิจการต่าง ๆ ผลก็คือหลังจากที่เจ้าชายวิลเลิมที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1650 ผู้แทนในมณฑลฮอลแลนด์, เซลันด์, ยูเทรกต์, แค็ลเดอร์ลันด์ และโอเฟอไรส์เซิล ไม่ทำการแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์ขึ้นดำรงตำแหน่งต่อ จนในที่สุดด้วยสภาวะการณ์อันบีบคั้นจากเหตุการณ์เลวร้ายในปี ค.ศ. 1672 ที่รู้จักกันในนาม ศักราชแห่งความหายนะของดัตช์ (Rampjaar) จึงได้มีการแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์องค์ใหม่ขึ้นดำรงตำแหน่ง และหลังจากการสวรรคตของเจ้าชายวิลเลียมที่ 3 ในปี ค.ศ. 1702 ก็ได้มีการละเว้นแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์องค์ใหม่ ทั้งสองเหตุการณ์นี้เรียกว่า สมัยไร้สตัดเฮาเดอร์ครั้งที่หนึ่ง และ สมัยไร้สตัดเฮาเดอร์ครั้งที่สอง
ภายหลังการรุกรานโดยฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1747 คณะผู้สำเร็จราชการแทนถูกกดดันจากมวลชนเคลื่อนไหวส่วนมากที่เรียกร้องให้วิลเลิมที่ 4 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ สตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงิน ขึ้นดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์แห่งทุกมณฑล ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1747 สำนักแห่งสตัดเฮาเดอร์จึงได้มีการลำดับรัชทายาทขึ้น และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สาธารณรัฐที่มีผู้ดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ครบทุกมณฑลในเดียวกัน จากเหตุการณ์นี้จึงได้มีการเฉลิมพระยศแก่เจ้าชายวิลเลิมใหม่ว่า สตัดเฮาเดอร์-เคเนอราล (stadhouder-generaal; ซึ่งแปลจากภาษาอังกฤษได้ว่า อัครรัชทายาทสตัดเฮาเดอร์)
ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของวิลเลิมที่ 4 อย่างสุดวิสัยในปี ค.ศ. 1751 พระราชโอรสอันทรงพระเยาว์ของวิลเลิมที่ 4 ก็ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ต่อภายใต้การสำเร็จราชการแทนโดยพระมารดา การสำเร็จราชการแทนในครั้งนี้สร้างความขุ่นเคืองอย่างมากในหมู่ประชาชน ซึ่งทำให้เกิดการเคลื่อนไหวโดยกลุ่มชาตินิยมขึ้นในปี ค.ศ. 1780 แรกเริ่มคณะชาตินิยมนี้ทำการเข้ายึดสภาเมืองหลายแห่ง จากนั้นจึงเข้ายึดสภาแห่งมณฑลฮอลแลนด์และฟรีสลันด์ตะวันตก และในท้ายที่สุดได้ทำการปลุกระดมอาสาสมัครพลเรือนเพื่อต่อต้านคณะขุนนางของราชวงศ์ออเรนจ์ นำพาประเทศชาติเข้าสู่ขอบเหวแห่งการเกิดสงครามกลางเมือง ต่อมาปรัสเซียได้เข้าแทรกแทรงทางการทหารในปี ค.ศ. 1787 ส่งผลให้วิลเลิมที่ 5 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ทรงสามารถปราบปรามฝ่ายต่อต้านได้เป็นผลสำเร็จ และผู้นำของการกบฏในครั้งนี้หลายคนก็ได้ลี้ภัยไปยังฝรั่งเศส
การล้มเลิก
คณะผู้ลี้ภัยกลับมายังเนเธอร์แลนด์พร้อมกับกองกำลังฝรั่งเศสในฤดูหนาวปี ค.ศ. 1795 และได้ข้ามแนวป้องกันทางน้ำดัตช์ที่กลายเป็นน้ำแข็ง วิลเลิมที่ 5 แห่งออเรนจ์-นัสเซาจึงเสด็จลี้ภัยไปยังอังกฤษ สำนักสตัดเฮาเดอร์ของพระองค์จึงถูกโค่นล้มในปี ค.ศ. 1795 เมื่อกองกำลังปฏิวัติของฝรั่งเศสสถาปนาสาธารณรัฐปัตตาเวียขึ้นแทน ตั้งแต่ ค.ศ. 1572 ในเนเธอร์แลนด์ตอนใต้ ลอร์ดในราชวงศ์ฮับส์บูร์กก็ยังคงแต่งตั้งสตัดเฮาเดอร์ไปประจำแต่ละมณฑลจนกระทั่งถูกฝรั่งเศสบุกยึดในปี ค.ศ. 1794
ภาษากาลาเทีย
ภาษากาลาเทีย เป็นภาษากลุ่มเคลต์ที่สูญแล้ว เคยใช้พูดในกาลาเทียที่อยู่ในอานาโตเลียตอนกลาง (ประเทศตุรกีฝั่งเอเชียในปัจจุบัน) เมื่อราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชถึงอย่างน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ข้อมูลบางส่วนกล่าวแนะว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ยังคงมีผู้พูดภาษานี้อยู่ ภาษากาลาเทียมีความใกล้ชิดกับภาษากอล
หลักฐานที่เหลืออยู่ของภาษานี้เป็นคำสั้น ๆ ราว 120 คำ ส่วนมากที่เป็นชื่อเฉพาะลงท้ายด้วย-riks "กษัตริย์", บางส่วนลงท้ายด้วย -marus, กรรม -mari "มหาราช", และชื่อเผ่าเช่น Ambitouti
เดย์ทริปเปอร์
เดย์ ทริปเปอร์ เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย กำเนิดขึ้นในวงการเพลงอินดี้เมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วคุณภาพของดนตรีแบบบริตป็อปที่ค่อนข้างจะแปลกหูกว่าอัลบัมอื่น ๆ ในช่วงนั้นก็ส่งผลให้ชื่อของเดย์ ทริปเปอร์ เป็นอีกหนึ่งกลุ่มศิลปินที่ต้องจับตามอง แต่เดิมประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 3 คน วาสิต  มุกดาวิจิตร ร้องนำ  ทวนทอง  นิยมชาติ กีต้าร์  และ จีระศักดิ์  ภักดีโต  เบส
ประวัติของวง Day Tripper
Day Tripper(เดย์ ทริปเปอร์) เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย กำเนิดขึ้นในวงการเพลงอินดี้เมื่อปี พ.ศ. 2544 ซึ่งเป็นอีกหนึ่งวงดนตรีที่ไม่ทำให้คอเพลงบ้านเราผิดหวังสักเท่าไหร่ สำหรับศิลปินที่ชื่อ "Day Tripper" (ชื่อวงมาจากเพลงๆ หนึ่งของ The Beatles) ที่ประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ "อู วาสิต มุกดาวิจิตร" "ทวน ทวนทอง นิยมชาติ" และ "จี จิระศักดิ์ ภักดีโต" มีงานชิ้นแรกออกมาในชื่อ "seven day" (อินดี้ คาเฟ่ / หัวลำโพงฯ) แม้จะไม่ถึงขนาดที่สร้างชื่อได้เปรี้ยงปร้าง ทว่าด้วยความมีคุณภาพของดนตรีแบบ Brit Pop ที่ค่อนข้างจะแปลกหูกว่าอัลบั้มอื่น ๆ ในช่วงนั้นก็ส่งผลให้ชื่อของเดย์ ทริปเปอร์ เป็นอีกหนึ่งกลุ่มศิลปินที่ต้องจับตามอง หลายคนคงจะยังจำซาวนด์รวมทั้งความรู้สึกแรกของการฟังเพลงอย่าง "หู่ฮู้" "อลังการ" "ทำใจ" ได้เป็นอย่างดี ว่ามันตื่นเต้นขนาดไหน หลังงานชิ้นแรกออกมาไม่นานเดย์ ทริปเปอร์ก็เตรียมงานในชุดที่สองต่อทันที ครั้งนี้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการแยกออกมาทำกันเองในนามของ "Junkfood Record" การขาดหายไปของ "จี" (ซึ่งไปศึกษาต่อ) รวมทั้งรูปแบบของงานเพลงที่แม้จะยังมีรูปแบบของ Brit Pop เป็นโครงหลักทว่าก็มีแนวดนตรีรูปแบบอื่น ๆ เข้ามาผสมทั้ง ฮิพฮอพ, พังค์ ที่เด่นมาก ๆ ของอัลบั้มชุดที่สอง "Pop Music" คือการนำเอาเสียงแปลก ๆ ไม่ว่าจะเป็นเสียงจากของเล่นเด็ก เสียงบรรยากาศต่าง ๆ เข้ามามากมาย ทว่าเพราะเคยทำงานทดลอง "Death Trip" มาแล้วจึงไม่ใช่เรื่องยากที่พวกเขาจะคุมมันอยู่ และถึงแม้งานกึ่งทดลองชิ้นนี้จะไม่คุ้นหูนักสำหรับคนฟังเพลงส่วนใหญ่ แต่เสียงตอบรับของอัลบั้มชุดนี้ที่ออกมาก็ดีเกินคาด "The Daytripper" เป็นอัลบั้มเต็มชุดที่สาม (ก่อนหน้าอัลบั้มนี้มีอัลบั้มพิเศษที่ชื่อว่า US ออกมาก่อน) ของทั้งคู่กับบ้านใหม่ "จีนี่ เร็คคอร์ด" โดยก่อนหน้านี้ทั้งคู่ได้ส่ง 2 ซิงเกิ้ล "อยากอยู่ตรงนี้ตลอดไป" และ "คนที่คุณเฝ้ารอ" ออกมาเป็นการเรียกน้ำย่อยไปแล้วในชุด showroom vol.1 สำหรับชุดนี้ยังคงสานต่อความ "ไม่จำกัดกรอบ" ในเรื่องของเสียงเหมือนเดิม ด้วยการหยิบเอาเสียงที่ไม่พึงปรารถนาของนักดนตรีที่เรียกกันว่า "noise", เสียง "จี่" ของกีต้าร์, กีต้าร์เด็กเล่นที่ให้เสียงแปร่ง ๆ เข้ามาประกอบได้อย่างน่าทึ่งและลงตัว ไม่หนวกหู ที่สำคัญคือยังคงคอนเซ็ปต์ตั้งแต่อัลบั้มแรกที่ว่า "แตกต่างแต่ฟังง่าย" ได้อย่างน่าปรบมือ เปิดฉากกันด้วยเพลงสนุกๆ "เปลี่ยน" ฟังง่าย ๆ เป็นการล่อให้ฟังเพลงอื่น ๆ ในอัลบั้มต่อไป ต่อด้วยเพลงช้าอย่าง "ความสุขบางเวลา" ต่อเนื่องถึง "ทำไมต้องเป็นฉัน" ส่วนที่จะฮิตอย่างแน่นอนก็คือ "จะเอาอะไรไปรักกับเธอ" ด้วยท่อนฮุกอย่าง "…ฉันเป็นเหมือนเรือที่มันอัปปาง และยังมีแผลลึกตรงกลางหัวใจ…"
ที่โดดเด่นของเดย์ ทริปเปอร์ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องซาวนด์เท่านั้น หากแต่มุมมองในการเขียนเพลงซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นฝีมือของอูนั้นก็ไม่ค่อยจะเหมือนใคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงเศร้า ๆ เหงา ๆ นั้น ทั้งซาวนด์ทั้งเนื้อร้องทำได้อ้างว้างดีเหลือเกิน…นอกจากนี้พวกเขายังสามารถคงภาพรวมของอัลบั้มให้เป็นไปในทิศทางเดียวกันได้ ต่างไปจากศิลปินรุ่นใหม่คนอื่น ๆ ที่มุ่งเน้นขายแต่ความแปลกของซาวนด์รวมทั้งรูปแบบการนำเสนอที่ดูเป็นแฟชั่นมากกว่าจะเป็นเนื้อแท้หรือสิ่งที่ตนเองชอบจริงๆ จนส่งผลให้กลายเป็นอัลบั้มจับฉ่าย หวือหวาแต่ข้างในกลวงโบ๋ ในส่วนของแฟนขาประจำ "The Daytripper" อาจจะไม่โดนใจถึงขนาดที่เรียกว่าสะใจมากนัก เนื่องจากโดยรวมเพลงจะมีความเป็นป็อปมากขึ้น (บางส่วนเรียก "เรโทร ป็อป" (Retro Pop)) ต่างจากสองชุดแรกที่ดนตรีฟังแล้วอลังการและมีมิติมากกว่า แถมชุดนี้ยังมีเพลงช้าค่อนข้างเยอะ ทำให้อัลบั้มออกจะเนือย ๆ และเนื่องจากแต่ละเพลงนั้นมีเสียงอะไรต่อมิอะไรค่อนข้างจะเยอะมากอยู่แล้ว ถ้าอารมณ์ไม่พร้อมที่จะฟังอาจถึงขั้นเหนื่อยหู… ทว่าสำหรับคนที่อยากจะเป็นแฟนใหม่ของพวกเขาแล้วละก็ รับรองชุดนี้ไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน ส่วน อัลบั้มล่าสุด Guilty กลับมาคราวนี้เดย์ทริปเปอร์ออกอัลบั้มกับค่ายเพลงสังกัดแรกของพวกเขาอย่างหัวลำโพงริดดิม ในสไตล์ Brit - Pop ที่มี sound กีตาร์แบบ Lo - fi ตามรูปแบบของ DayTripper โดยอัลบั้มชุดนี้มีความหลากหลายของดนตรี แต่ยังอยู่ในขอบเขตที่ชอบคล้ายชุดแรก
แหล่งข้อมูลอื่น
'''เสียชีวิตแล้ว '''
วัดเกาะผาคำ
วัดเกาะผาคำ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำโขงในตำบลบ้านแซว อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีที่ดินจำนวนทั้งหมด 22 ไร่ 2 งาน 67 ตารางวา เอกสารสิทธิ์ น.ส 4 จ เลขที่ 36684 เล่มที่ 167 หน้า 84 มีศรัทธาอุปถัมภ์ประมาณ 60 หลังคาเรือน วัดตั้งอยู่ริมถนนหมายเลข1129 หรือถนนเลียบโขงสายเชียงแสน-เชียงของ ระหว่างหลักกิโลเมตรที่ 44–45
วัดเกาะผาคำ แต่เดิมที่ดินวัดเดิมเป็นของนายคุณ จันทรังษี นายเกียรติ จงรักษ์ และนายเอี่ยม จันทบ ยกที่ดินให้สร้างวัดร่วมกับชาวบ้าน ได้สร้างวัดซึ่งตั้งอยู่บนเขาขวามือไปเชียงของ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ 2480 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2546
ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระหลวงผาคำ องค์พระเจ้าตนหลวงสิงห์หนึ่งที่สร้างอยู่หน้าวัดเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 สำเร็จและฉลองสมโภชน์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หน้าตักกว้าง 10.75 ม. สูง 15.21 ม.
เทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรป
เทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรป หรือ ยูโรเปียนยูธโอลิมปิกเฟสติวัล (European Youth Olympic Festival; EYOF) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภท สำหรับเยาวชน (อายุ 14 ถึง 18 ปี ) ระหว่างประเทศในทวีปยุโรป ซึ่งตามปกติจะมีการจัดแข่งขันทุกสองปี มีนักกีฬาจาก 50 ประเทศสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป (European Olympic Committee หรือ EOC) เข้าร่วมแข่งขัน เทศกาลนี้มีการแข่งขันฤดูร้อนซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรกที่กรุง บรัสเซลส์ ในปี ค.ศ. 1991 และการแข่งขันฤดูหนาวซึ่งเริ่มขึ้นในอีก 2 ปีต่อมาในเมืองออสตา การแข่งขันนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ ยูโรเปียนยูธโอลิมปิกเดย์ส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 ถึง 1999
ฤดูร้อน
การแข่งขันฤดูร้อน, ตั้งแต่ 1991 ถึง เทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรปฤดูร้อน 2022
ฤดูหนาว
การแข่งขันฤดูหนาว, ตั้งแต่ 1993 ถึง เทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรปฤดูหนาว 2022
ตารางเหรียญรวม
ตั้งแต่ 1991 ถึง เทศกาลโอลิมปิกเยาวชนยุโรปฤดูร้อน 2022l
ที-50 โกลเดนอีเกิล
ที-50 โกลเดนอีเกิล (T-50 Golden Eagle) เป็นตระกูลอากาศยานฝึกหัดความเร็วเหนือเสียง และเป็นอากาศยานโจมตีเบาของเกาหลีใต้ พัฒนาโดยบริษัทอุตสาหกรรมอากาศยานเกาหลี (KAI) ภายใต้ข้อตกลงความร่วมมือกับบริษัท ล็อกฮีด มาร์ติน ของสหรัฐอเมริกา เครื่องบิน ที-50 ถือว่าเป็นเครื่องบินเหนือเสียงลำแรกของเกาหลีใต้ นอกจากนี้ ยังจัดว่าเป็นหนึ่งในเครื่องบินฝึกหัดไม่กี่รุ่นในโลกที่มีความเร็วเหนือเสียง การพัฒนาเริ่มต้นขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 จนกระทั่งสามารถขึ้นบินได้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2002 และเริ่มประจำการในกองทัพอากาศเกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2005 ซึ่งโดยพื้นฐานแล้ว ที-50 มีโครงแบบส่วนใหญ่คล้ายคลึงกับ เอฟ-16 ที่ประจำการในกองทัพอากาศเกาหลีใต้
กาลีนา ดอดอน
ประวัติ
หลังจากที่เรียนจบเธอทำงานเป็นนักบัญชีในเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 เธอแต่งงานกับอิกอร์ โดดอนในปีเดียวกัน โดดอนบอกว่าเป็นการส่วนตัวว่าเธอพยายามที่จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองทั้งในบ้านและสื่อเสมอ โดดอนเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรการกุศลหลายแห่งและตั้งใจที่จะให้การสนับสนุนโรงเรียนอนุบาล 100 แห่งภายในสิ้นปี 2017
ชีวิตส่วนตัว
กาลีนากับอิกอร์ ดอดอนมีลูกทั้งหมด 3 คน คือ วัลดา นิโคลี บอร์กดัน นอกจากภาษาโรมานีแล้ว เธอสามารถพูดภาษารัสเซียและอังกฤษได้เป็นอย่างดี
บี-บอย
บี-บอย (B-boy) หรือ บี-เกิร์ล (B-girl) คือคนที่ชื่นชอบในวัฒนธรรมฮิปฮอป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การเต้นเบรกแด๊นซ์ ที่มาของคำมาจากดีเจฮิปฮอปที่ชื่อ ดีเจ คู เฮิร์ก (DJ Kool Herc) ที่สังเกตว่ามีการตอบรับของกลุ่มนักเต้นในขณะที่เขาเปิดเพลงอยู่ โดยได้ตั้งชื่อพวกเขาว่าเป็น บีต-บอย (beat-boy) หรือ บี-บอย
การเต้นของนักเต้นบี-บอย จะมี 4 องค์ประกอบพื้นฐาน เริ่มจาก ท็อปร็อก (Toprock) องค์ประกอบที่ 2 คือ ดาวน์ร็อก (Downrock) หรือ ฟุตเวิร์ก (Footwork) องค์ประกอบที่ 3 คือ ฟรีซ (Freeze) และองค์ประกอบสุดท้ายคือ พาวเวอร์ (Power)
ประวัติ
เบรกกิ้ง (Breaking) หรือ บี-บอยอิ่ง (b-boying) โดยทั่วไปจะเรียกกันในชื่อ Breakdance (เบรกแดนซ์) เป็นรูปแบบการเต้นที่พัฒนา ในส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ในกลุ่มวัยรุ่นผิวสีและละตินอเมริกา ในเซาท์บรองซ์ในช่วงต้น ค.ศ. 1970 คำว่า บี-บอย มาจากคำว่า เบรกบอย (break boy) ด้วยเหตุผลที่พวกเขาจะเป็นพวกเต้นโดยเฉพาะ. โดยจะเต้นทั้งในแนวเพลงฮิปฮอป, ฟังค์ และ แนวเพลงอื่น ๆ ด้วยที่มักเป็นดนตรีรีมิกซ์ ที่คั่นระหว่างเพลงพัก
4 องค์ประกอบเบื้องต้นมาจากรากฐานในการเต้น เบรกกิ้ง (Breaking) องค์ประกอบแรกคือ ท๊อปร็อก (TopRock) คำศัพท์ที่ว่านี้จะหมายถึง เป็นการเต้นที่ มีรูปแบบเป็นลักษณะยืนเต้นซึ่งแปลตรงตัวเลยตามคำคือ Top แปลว่าด้านบน Rock คือการเขย่าหรือโยก นั่นเอง องค์ประกอบที่ 2 ดาวน์ร็อก (Downrock) แปลตรงตัวอีกเช่นกัน คือ Down แปลว่า ด้านล่าง Rock แปลว่าเขย่าหรือโยก แปลรวมกันคือ การเต้นแบบด้านล่าง ซึ่งจะเรียกกันอีกอย่างว่า ฟุตเวิร์ก (Footwork) เป็นการเต้นลงบนพื้น องค์ประกอบที่ 3 คือ ฟรีซ (Freeze) เป็นท่าจบ โดยจะ หยุดโพสท่าต่างๆ เมื่อต้องการที่จะทำการจบการเต้น หรือ ต้องการหยุดตามจังหวะเพลง อาจจะเป็นท่าโพสท่าแบบธรรมดา หรือ เป็นท่าที่ผาดโผนก็ได้ เช่น โพสแบบกลับหัว องค์ประกอบที่ 4 คือ พาวเวอร์มูฟ (Powermove) เป็นท่าที่ใช้พลังของ ร่างกายและแรงเหวี่ยง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการเล่นท่าที่ผาดโผนในการเคลื่อนไหว ทำท่าหมุนบนพื้นหรือบนอากาศ
คำว่า เบรกแดนซ์ซิ่ง (breakdancing) จะยังไม่เป็นที่ยอมรับในวัฒนธรรมฮิปฮอป เพราะเป็นคำที่แต่งขึ้นมาโดยสื่อมวลชนเพื่ออธิบาย การเต้นเบรกกิ้ง หรือ บี-บอย ผู้บุกเบิกรูปแบบศิลปะส่วนใหญ่และผู้ฝึกที่โด่งดัง เรียกท่าเต้นดังกล่าว ว่า บี-บอยอิ้ง (b-boying)
สโมสรฟุตบอลรีโนฟา ยามางูจิ
สโมสรฟุตบอลรีโนฟา ยามางูจิ (レノファ山口FC (Renofa Yamaguchi FC)) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองยามางูจิ จังหวัดยามางูจิ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในเจลีก ดิวิชัน 2 ซึ่งเป็นลีกระดับที่สองของญี่ปุ่น
สโมสรเริ่มต้นจากการรวมกลุ่มของทีมงานผู้ฝึกสอนในจังหวัดยามางูจิ และมีการตั้งชื่อทีมว่า สโมสรฟุตบอลคณาจารย์จังหวัดยามางูจิ หรือ ยามางูจิ ทีชเชอร์ หรือ ยามางูจิ เคเอฟซี (เช่นเดียวกันกับโทจิงิ เอสซี และไกนาเร ทตโตริ ที่มีจุดเริ่มต้นจากการรวมกลุ่มของคณาจารย์)
ประวัติการเปลี่ยนชื่อของสโมสร มีดังนี้:
เกียรติประวัติ
สโมสรฟุตบอลคณาจารย์จังหวัดยามางูจิ
สโมสรฟุตบอลรีโนฟา ยามางูจิ
เตีย วิญ
พลเรือเอก เตีย วิญ (ទៀ វិញ; เกิด 	7 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือกัมพูชา รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำกองทัพกัมพูชา และเลขาธิการคณะกรรมเพื่อความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล และเป็นน้องชายของเตีย บัญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกัมพูชา
รัฐบาลสหรัฐลงโทษเตีย วิญ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ในข้อหาทุจริต เพราะสมรู้ร่วมคิดกับเจ้าหน้าที่กัมพูชาหลายคนในการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากเงินในโครงการก่อสร้างฐานทัพเรือเรียม
ประวัติ
เตีย วิญ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่เกาะกง ในครอบครัวชาวนาผู้มีรายได้น้อย เป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดห้าคนของเตีย ตึก (มีชื่อไทยว่า เต็ก) เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน กับนู เปงจันดา (ชื่อไทยว่า หนู เพ่งจินดา) หญิงชาวไทยเกาะกง เขามีพี่สี่คน ได้แก่ เตีย สวัสดิ์, เตีย สังเวียน, เตีย บัญ (สังวาลย์) และเตีย วน ครอบครัวของเขาสื่อสารกันด้วยภาษาไทยถิ่นตราด อันเป็นภาษาพื้นเมืองของจังหวัดเกาะกง และมีสำเนียงแปร่งเป็นเอกลักษณ์ ในวัยเยาว์ ครอบครัวของเขาดำรงชีพด้วยความยากลำบาก เพราะบิดาตายตั้งแต่เขายังเด็ก มารดาจึงกลายเป็นเสาหลักเดียวของบ้าน ที่ต้องทำนาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียว  เดิมครอบครัวของเขาไม่มีนามสกุลใช้ กระทั่งมีการบัญญัติการใช้นามสกุล จึงนำชื่อของก๋ง (ปู่) คือเตีย มาตั้งเป็นนามสกุล บางแห่งว่าใช้แซ่ของก๋งมาตั้งเป็นนามสกุล
เตีย วิญ สมรสกับกัน จันเตรียะ มีบุตรสองคน คือ เตีย เลียะคะนา (ลักขณา) และเตีย ซกคา (สุขา)
สโมสรฟุตบอลบ่อทอง
สโมสรฟุตบอลบ่อทอง เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากอำเภอบ่อทอง จังหวัดชลบุรี โดยแข่งขันในชลบุรีลีก
แอลเคน
แอลเคน (Alkane) ในเคมีอินทรีย์ คือไฮโดรคาร์บอนอะซิคลิกที่อิ่มตัว กล่าวคือ แอลเคนคือโซ่คาร์บอนที่ยึดกันด้วยพันธะเดี่ยว อัลเคนคือสารประกอบ aliphatic
สูตรของแอลเคนโดยทั่วไปคือ CnH2n+2 อัลเคนที่มีรูปแบบง่ายที่สุด จึงเป็นมีเทน หรือ CH4 ขั้นถัดไปคืออีเทน หรือ C2H6 และชุดนี้ต่อเนื่องไปไม่มีสิ้นสุด ทุกอะตอมคาร์บอนในอัลเคนมี sp³ hybridization.
อัลเคนมีอีกชื่อหนึ่งว่าพาราฟิน (paraffin) หรือเรียกรวม ๆ ว่า พาราฟินซีรีส์ (paraffin series) ซึ่งทั้ง 2 คำนี้ใช้สำหรับอัลเคนที่มีอะตอมคาร์บอนเป็นโซ่เดี่ยวที่ไม่มีกิ่ง แอลเคนที่เป็นเช่นนี้เรียกว่าไอโซพาราฟิน (isoparaffin)
ไอโซเมอริซึม
แอลเคนซึ่งมีคาร์บอนมากกว่า 3 อะตอมสามารถมีรูปร่างได้หลายแบบ ไอโซเมอร์แบบที่ง่ายที่สุดของแอลเคนคือการสับเปลี่ยนตำแหน่งของโซกิ่งบนโซ่ตรง เมื่ออะตอมของคาร์บอนมีมากขึ้น จำนวนไอโซเมอร์จะเพิ่มขึ้นด้วย ตัวอย่างเช่น:
สมบัติทางกายภาพ
แอลเคนทุกชนิดไม่มีสีและไม่มีกลิ่น
พ.ศ. 1528
พุทธศักราช 1528 ใกล้เคียงกับ
ภาษาอลานิก
ภาษาอลานิก เป็นภาษาที่พูดโดยชาวอลันในช่วง พ.ศ. 1043 – 1643 เป็นสำเนียงของภาษาไซเทียและเป็นบรรพบุรุษของภาษาออสเซติก มีเพียงข้อความสั้นๆของภาษานี้จารึกโดยนักเขียนชาวกรีกในยุคไบแซนต์ไทน์
โซโนะฮานาบิระนิคูจิซูเกะโอะ
โซโนะฮานาบิระนิคูจิซูเกะโอะ (その花びらにくちづけを (Sono Hanabira ni Kuchizuke o); A Kiss for the Petals) เป็นซีรีส์วิชวลโนเวลแนวยูริวัยผู้ใหญ่ของญี่ปุ่นโดยกลุ่มโดจินฟูงูริยะ ซีรีส์นี้เปิดตัวในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ด้วยวิชวลโนเวลที่มีชื่อเดียวกันสำหรับไมโครซอฟต์ วินโดวส์ นับตั้งแต่นั้น มีการเผยแพร่รวม 23 เรื่อง โดยฉบับล่าสุดเผยแพร่ในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2016 หลังความสำเร็จของเกมแรก ทำให้ซีรีส์เริ่มขยายเป็นวิชวลโนเวล, ไลต์โนเวล, ซีดีละคร, หนังสือภาพ, รายการวิทยุ และอนิเมะของตนเอง
เนื้อเรื่องย่อเกมแต่ละภาค
เนื้อหาทุกภาคมีความเกี่ยวข้องกันบ้างเล็กน้อย แต่ละภาคตัวละครนำเดินเรื่องจะขึ้นอยู่กับแต่ละภาค แต่ที่เหมือนกันคือทุกภาคนั้นเกิดขึ้นที่โรงเรียนสตรีเซนต์มิคาเอล
เราจะได้เล่นเกมในมุมมองของ คิตาจิมะ คาเอเดะ หัวหน้าชั้นปี 2 ผู้เรียบร้อยพูดน้อย เมื่อคิตาจิมะ ซาร่า นางแบบวัยรุ่น ย้ายเข้ามาใหม่ ปี 1 แผนกมัธยมปลาย โรงเรียนสตรีเซนต์มิคาเอล ด้วยอันหน้าตาน่ารักของเธอ ทำให้คนในโรงเรียนฮือฮา ซาร่ามาปรากฏตัวต่อคาเอเดะ สำหรับซาร่าแล้ว คาเอเดะเป็นทั้งลูกพี่ลูกน้อง เพื่อนสมัยเด็ก และคนที่ซาร่ารักมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ตอนเจอกันครั้งแรก คาเอเดะกลับจำซาร่าไม่ได้
เราจะได้เล่นเกมในมุมมองของ ซาวากุจิ ไม โดยไมเป็นนักเรียนชั้นปี 2 แผนกมัธยมปลาย โรงเรียนสตรีเซนต์มิคาเอล มีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามาในห้องของไม เธอชื่อ คาวามุระ เรโอ เป็นเด็กสาวร่างเล็กน่ารักที่มีหน้าตาราวกับนางฟ้า แต่เรโอนั้นกลับมีนิสัยที่ดื้อ ไม่ยอมคุยกับเพื่อนร่วมห้อง มีเพียงแต่ไมเท่านั้นที่เรโอยอมคุยด้วย ไมจึงพยายามช่วยเรโอให้สนิทกับเพื่อนร่วมห้องบ้าง บางครั้งทั้งคู่จึงมีเหตุที่เป็นต้องกระทบกระทั่งกันอยู่เสมอๆ
เราจะได้เล่นเกมในมุมมองของ คิตาจิมะ คาเอเดะ ซึ่งจู่ๆ คาเอเดะก็กลายมาเป็นนักเรียนที่ป๊อปคนหนึ่งในโรงเรียน จากเหตุการณ์ที่นักเรียนคนอื่นเห็นคาเอเดะตอนปล่อยผมและถอดแว่น ทำไมซาร่าไม่พอใจ รู้สึกหึงหวงคาเอเดะมาก และกลัวว่าจะโดนคนอื่นมาแย่งคาเอเดะไป แต่แล้วยิ่งเลวร้ายขึ้นไปอีกเมื่อซาร่าต้องทำงานถ่ายแบบเพิ่มขึ้น ทำให้เวลาที่จะไ้ดเจอคาเอเดะยิ่งลดน้อยลง
เราจะได้เล่นเกมในมุมมองของ ซาวากุจิ ไม เหตุการณ์ในภาคนี้เริ่มเมื่อ เรโอสอบตก ไมจึงอาสาจะติวให้ และบอกว่าถ้าเรโอสอบผ่านเรโอจะขออะไรไมก็ได้เป็นรางวัล โดยเรโอขอไปเดทกับไม และใช้เวลาด้วยกัน1วันกับเดทแรก วันหนึ่งระหว่างคาบเรียนเรโอถูกครูเรียกไป จากนั้นก็มีท่าทีแปลกๆ จากนั้นความไม่เข้าใจกันก่อตัวขึ้นระหว่างทั้งคู่
เราจะได้เล่นเกมในมุมมองของ สุมิโนเอะ ทาคาโกะ ครูแผนกประถมศึกษา โรงเรียนสตรีเซนต์มิคาเอล วันหนึ่งมีนักเรียนใหม่ย้ายเข้ามาในชั้นเรียนของเธอ เด็กคนนี้ชื่อโฮวไรเซน รุนะ เป็นเด็กที่มีใบหน้าสละสลวยที่เห็นแล้วทำให้เธอรู้สึกนึกถึงคนๆนึงขึ้นมา
ริ้นน้ำจืด
ริ้นน้ำจืด  (chironomids หรือ non-biting midges) อยู่ในวงศ์ Chironomidae อับดับ Diptera พบได้ทั่วโลก  มีลักษณะใกล้เคียงกับริ้นน้ำเค็มในวงศ์ Ceratopogonidae ริ้นดำ ในวงศ์ Simuliidae หลายชนิดคล้ายกับ ยุง มาก แตกต่างที่ไม่มีเกล็ดที่ปีกและปากที่ยาว   มีขนาดยาว 1-9 มิลลิเมตร จำแนกชนิดแล้วมากกว่า  5,000 ชนิด  ตัวผู้มีหนวดแบบพู่ขน  ตัวเต็มวัยบางครั้งเรียกว่า  "lake flies" ในประเทศ แคนาดา  "sand flies", "muckleheads", or "muffleheads" ในหลายภูมิภาคในประเทศสหรัฐอเมริกา   "blind mosquitoes" or "chizzywinks" ในรัฐ ฟลอริดา USA.
โซโนะฮานาบิระนิคูจิซูเกะโอะ
เพลงประกอบ
ตั้งแต่ภาคที่4จะมีเพลงปิดพร้อมตอนขึ้นรายชื่อผู้จัดทำ ซึ่งก่อนนั้นจะเป็นเพลงประกอบในเกมที่ไม่มีเนื้อร้องเพียงเท่านั้น
ริ้นน้ำจืด
พฤติกรรมและลักษณะการจำแนก
ตัวอ่อนพบได้ในน้ำหรือใกล้ๆน้ำเกือบทุกที่ เช่น โพรงต้นไม้ พืชเน่าเปื่อย ดิน น้ำเสีย และในที่มีน้ำขังชั่วคราว เป็นต้น ตัวอ่อน ของ บางชนิดมีสีแดงเข้ม เนื่องจากมีการสะสม hemoglobin มักเรียกว่าหนอนแดง (bloodworms)
โซโนะฮานาบิระนิคูจิซูเกะโอะ
อื่นๆ
เป็นส่วนของเพลงประกอบอื่นๆ ที่ไม่มีการรวมอัลบั้ม
ริ้นน้ำจืด
พฤติกรรมและลักษณะการจำแนก
ตัวเต็มวัยอาจกลายเป็นแมลงศัตรูรบกวนเมื่อพวกมันออกจากดักแด้เป็นตัวเต็มวัยเป็นจำนวนมาก โดยสร้างความเสียหายให้แก่สีทา อิฐ และ พื้นผิวอื่นๆด้วยมูลของพวกมัน  และเมื่อพวกมันตายสามารถกลายเป็นกองของสิ่งปฏิกูล  พวกมันสามารถก่อให้เกิดการแพ้ในคนที่ไวต่อการแพ้ได้
นิเวศวิทยา
ตัวอ่อนและดักแด้เป็นอาหารที่สำคัญของ ปลา เช่น ปลา trout เป็นต้น สัตว์น้ำอื่น ๆ สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ เช่น rough-skinned newt. และยังถูกใช้เป็นเหยื่อตกปลา trout โดยนักตกปลา ตัวเต็มวัยยังคงเป็นอาหารของปลา และนกกินแมลง เช่น นก swallows และนก martins
พวกมันยังมีความสำคัญโดยเป็นตัวบ่งชี้สภาพแวดล้อมของแหล่งที่มันอยู่อาศัย  ฟอสซิลของพวกมันยังสามารถเป็นตัวบ่งชี้การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมและสภาพภูมิอากาศในอดีต
วงศ์ย่อยและสกุล
วงศ์นี้แบ่งเป็นวงศ์ย่อยทั้งหมด 11 วงศ์ย่อย: Aphroteniinae, Buchonomyiinae, Chilenomyinae, Chironominae, Diamesinae, Orthocladiinae, Podonominae, Prodiamesinae, Tanypodinae, Telmatogetoninae และ Usambaromyiinae. ชนิดส่วนใหญ่อยู่ใน Chironominae, Orthocladiinae และ Tanypodinae ส่วน Diamesinae, Podonominae, Prodiamesinae และ Telmatogetoninae เป็นวงศ์ย่อยขนาดกลางที่มีสิบถึงร้อยกว่าชนิด ส่วนสี่วงศ์ย่อยที่เหลือมีน้องกว่าแต่ละชนิดถึงห้าชนิด
เทศกาลโอลิมปิกฤดูร้อนเยาวชนยุโรป 2007
เทศกาลโอลิมปิกฤดูร้อนเยาวชนยุโรป 2007 การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย
การาชิงกา
การาชิงกา (Caratinga) เป็นเมืองในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของรัฐมีนัชเจไรช์ ในปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 85,472 คน มีพื้นที่ 1,251 ตร.กม. มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 578 เมตร มีจุดสูงสุดที่ระดับ 1,516 เมตร
การตลาดทางอีเมล
การตลาดทางอีเมล (email marketing) หมายถึงการตลาดที่ใช้วิธีการส่งอีเมลเพื่อใช้เป็นสื่อโฆษณาหรือข้อมูลข่าวสาร ผ่านไปยังกลุ่มคนจำนวนมาก โดยที่คนรับทั้งหมดจะต้องยอมรับหรือยินยอม ซึ่งผู้ที่ต้องการรับอีเมลจะรวมอยู่ในรายชื่อที่เรียกว่า opt in e-mail หากผู้รับไม่ต้องการรับอีเมลอีกต่อไปก็สามารถยกเลิกเพื่อถอนออกจากรายชื่อได้ แต่หากส่งอีเมลไปโดยผู้รับไม่ยินยอมหรือไม่เคยติดต่อกันมาก่อน จะถือว่าเป็นการรบกวนทางอีเมล ไม่ใช่การตลาดทางอีเมล ศัพท์ทางเทคนิคเรียกว่า สแปม
อัดนัน ออกทาร์
อัดนัน ออกทาร์ (Adnan Oktar; เกิดวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) ซึ่งยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ อัดนัน โฮจา (Adnan Hoca) และ ฮารุน ยาฮ์ยา (Harun Yahya) เป็นผู้นำลัทธิทางศาสนาเช่นเดียวกับนักรังสรรค์นิยมอิสลามชาวตุรกี ใน พ.ศ. 2550 เขาได้จัดส่งหนังสือ ดิแอตลัสออฟครีเอชัน (ซึ่งสนับสนุนรังสรรค์นิยมอิสลาม) กว่าพันเล่ม ไปให้แก่นักวิทยาศาสตร์ สมาชิกรัฐสภา และพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ต่าง ๆ ในสหรัฐโดยที่ไม่มีการสั่งซื้อ ออกทาร์บริหารองค์กร 2 องค์กรซึ่งเขาเป็นประธานกิตติมศักดิ์ คือ บีลิมอารัชทือร์มาวักฟือ (แปลตรงตัว "มูลนิธิวิจัยวิทยาศาสตร์" ก่อตั้งใน พ.ศ. 2533) ซึ่งส่งเสริมแนวคิดรังสรรค์นิยม และ มิลลีเดแอร์เลรีโครูมาวักฟือ (แปลตรงตัว "มูลนิธิอนุรักษ์ค่านิยมแห่งชาติ" ก่อตั้งใน พ.ศ. 2538) ซึ่งทำงานด้านความหลากหลายของประเด็นทางศีลธรรม
ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา ออกทาร์ได้เทศนาเกี่ยวกับ "ศาสนาอิสลามที่แท้จริง" ตามอัลกุรอาน ทางช่องเอ9 ทีวี โดยทั่วไปองค์กรของเขาถูกเรียกว่าเป็นลัทธิ และนิตยสาร ไวซ์ ได้กล่าวถึงเขาว่าเป็น "ผู้นำลัทธิที่ฉาวโฉ่ที่สุดในตุรกี" ตั้งแต่ พ.ศ. 2548 ถึง 2558 ออกทาร์ยื่นฟ้องบุคคลต่าง ๆ ในความผิดฐานหมิ่นประมาทมากกว่า 5,000 คดี
ในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 ออกทาร์กับผู้มีส่วนร่วมกว่า 160 คนถูกคุมตัวและต่อมาถูกจับในหลายข้อหาซึ่งรวมถึงการจัดตั้งองค์กรอาชญากรรม การทุจริตทางการบัญชี และการล่วงละเมิดทางเพศ ในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ได้มีการยอมรับคำฟ้อง ซึ่งมีกำหนดการไต่สวนครั้งแรกในวันที่ 17 กันยายน ในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2564 เขาถูกพิพากษาลงโทษจำคุกเป็นเวลา 1,075 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1956
ราโยบาเยกาโน
ราโยบาเยกาโนเดมาดริด (Rayo Vallecano de Madrid, ) หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ราโย เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในย่านบาเยกัสของกรุงมาดริด ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ปัจจุบันลงเล่นอยู่ในลีกสูงสุด หลังจากเลื่อนชั้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2020–21 พวกเขาใช้สนามฟุตบอลบาเยกัสเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุ 14,708 ที่นั่ง
ราโยเคยผ่านเข้าไปลงเล่นในฟุตบอลยุโรปหนึ่งครั้งในรายการยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 2000–01 ก่อนที่จะตกรอบในรอบก่อนรองชนะเลิศต่อเดปอร์ติโบอาลาเบส ด้วยผลรวมสองนัด 4–2
อำเภออัรมาอ์
อัรมาอ์ (عرماء) เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 10,188 คน
กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์
กลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์ (McCune–Albright syndrome) เป็นโรคทางพันธุกรรมที่ซับซ้อน ส่งผลให้เกิดความผิดปกติในระบบกระดูก ผิวหนัง และระบบต่อมไร้ท่อ โรคนี้ถือเป็นโรคพันธุกรรมกลุ่มโมเซอิกที่เกิดขึ้นจากการกลายพันธุ์ที่กระตุ้นยีนโซมาติกในโลคัส GNAS ซึ่งสร้างหน่วยย่อยอัลฟาของโปรตีนจี เฮตเตอโรไตรเมตริก Gs
โบอิง 2707
โบอิง 2707 เป็นอากาศยานความเร็วเหนือเสียง พัฒนาโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง และได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลเพื่อพัฒนาโครงการ แต่เนื่องจากต้นทุนที่พุ่งสูงขึ้น รวมทั้งไม่เป็นที่สนใจของสายการบินต่าง ๆ มากเท่าควร และความกังวลเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ทำให้ต้องยกเลิกโครงการไปในปีพ.ศ. 2514
กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์
โรคนี้มีการบรรยายไว้ครั้งแรกในปี 1937 โดยกุมารแพทย์ชาวอเมริกัน ดอนอแวน เจมส์ แม็คคูน และนักวิทยาต่อมไร้ท่อ ฟุลเลอร์ อัลไบรต์
โบอิง 2707
ประวัติ
โบอิงได้มีแนวคิดที่จะผลิตเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง โดยทดสอบด้วยแบบจำลองขนาดเล็กหลายๆแบบ มาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2495 และก็ได้ตั้งกรรมการขึ้นมาดูแลเรื่องนี้โดยเฉพาะเมื่อปีพ.ศ. 2501 และได้ออกแบบเครื่องบินในชื่อ 733 โดยแบบส่วนใหญ่จะมีปีกเป็นโครงสามเหลี่ยม และมีแบบที่ใช้ปีกแบบปรับเปลี่ยนองศากางปีก ซึ่งเป็นแบบที่ได้รับให้พัฒนาต่อไป
กลุ่มอาการแม็คคูน–อัลไบรต์
อาการ
จะสงสัยกลุ่มอาการแม็คคูน-อัลไบรต์เมื่อมีอาการแสดงต่อไปนี้อย่างน้อยสองข้อ:
โรคต่อมไร้ท่อจำนวนมากสามารถพบได้ในโรคนี้ อันเป็นผลจากการผลิตฮอร์โมนเพิ่มขึ้น
โบอิง 2707
ประวัติ
ต่อมาช่วงปีพ.ศ. 2505 มีข่าวยืนยันการร่วมพัฒนาอย่างจริงจังของบริสทอล แอโรเพลน คอมพานี และซัด เอวิเอชัน และในปลายปีนั้นเอง ทั้ง 2 บริษัทก็ได้ออกแถลงข่าวแบบเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง คองคอร์ด ซึ่งสร้างความตื่นตระหนกต่อชาติอื่นๆ เพราะต่างเชื่อว่าการเดินทางด้วยความเร็วเหนือเสียงจะเป็นรูปแบบการเดินทางในอนาคตอย่างแพร่หลาย และชาติยุโรปกำลังจะนำหน้าเทคโนโลยีชาติอื่นๆ
ในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2506 ประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้จัดตั้งโครงการการคมนาคมด้วยความเร็วเหนือเสียงแห่งชาติ ซึ่งรัฐบาลให้การสนับสนุนร้อยละ 75 ของต้นทุนการพัฒนาเป็นเครื่องบินพาณิชย์ เพื่อแข่งขันกับคองคอร์ด โดยจะพัฒนาเป็นเครื่องบินขนาด 250 ที่นั่ง (มากกว่าคอนคอร์ดเท่าตัว) บินด้วยความเร็ว 2.7 - 3.0 มัก และมีพิสัยบิน 4,000 ไมล์ โดยนาจีบ ฮาลาบาย ผู้อำนวยการองค์กรการบินสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น มองว่าคอนคอร์ดนั้นพัฒนาไปเกินว่าเข้าไปแข่งในตลาดเดียวกัน แต่ควรจะพัฒนาเทคโนโลยีที่ก้าวหน้ากว่า จึงได้ให้ผู้ผลิตอย่างโบอิง, ล็อกฮีด และนอร์ธอเมริกัน เอวิเอชัน เสนอแบบลำตัวเครื่อง และเคอร์ติสไรท์, เจเนรัล อีเลคทริค และแพรตแอนด์วิทนีย์ เสนอแบบเครื่องยนต์
ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2507 โบอิงได้เสนอแบบให้กับองค์กรการบินสหรัฐอเมริกา ซึ่งแบบที่พัฒนาจาก 733 โดยใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า 733-197 แต่อาจจะรู้จักกันในชื่อ 1966 โมเดล และ2707 ซึ่งเป็นชื่อที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายมากกว่า จนกระทั่งเดือนพฤศจิกายนในปีเดียวกัน โบอิงได้เสนอแบบเครื่องบินขนาด 250 ที่นั่ง ใช้ชื่อว่า 733-290 และได้เปลี่ยนตำแหน่งเครื่องยนต์ไปไว้ใต้ปีกที่หางเครื่อง และเมื่อปีกปรับองศาที่กางลง ก็จะมีรูปร่างคล้ายกับปีกแบบสามเหลี่ยม
ด้านนอร์ธอเมริกา เอ็นเอซี-60 และเครื่องบินของเคอร์ติสไรท์ ได้ถอนตัวออกจากโครงการ เนื่องจากโบอิงและล็อกฮีด มีแบบเครื่องที่ตรงตามข้อตกลงขององค์กรการบินสหรัฐอเมริกามากกว่า และได้ให้ทั้งสองบริษัทเสนอแบบที่มีข้อมูลละเอียดมากขึ้นอีกครั้งในปีพ.ศ. 2509 เพื่อพิจารณาเป็นครั้งสุดท้าย ในครั้งนี้โบอิงเสนอเครื่องบินขนาด 300 ที่นั่ง ใช้ชื่อว่า 733-390 และล็อกฮีดเสนอล็อกฮีด แอล-2000 โดยในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2509 โบอิงได้รับคำตอบว่าเป็นผู้ชนะแบบ เนื่องจากแอล-2000 มีประสิทธิภาพต่ำกว่าและมีเสียงที่ดังกว่าของโบอิง โดยแบบที่ชนะจะใช้เครื่องยนต์เจเนรัล อีเลคทริค จีอี4/เจ5
การจำหน่าย
มีสายการบินต่อไปนี้ที่ได้มีคำสั่งผลิตเครื่องบินความเร็วเหนือเสียง