cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ผู้ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชในอดีต ได้รับพระมหากรุณาธิคุณให้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตรจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร แต่ในปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินปฏิบัติพระราชกรณียกิจในการพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชจนถึงปัจจุบัน ภายหลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 คณะรักษาความสงบแห่งชาติ ได้ออกประกาศที่ 1/2560 เข้าควบคุมมหาวิทยาลัยเนื่องจากกรณีกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ ขอลาออกจากตำแหน่งจนทำให้เหลือกรรมการไม่ครบองค์ประกอบตามมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช พ.ศ. 2521 และยกเลิกประกาศควบคุมเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เนื่องจากมีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง แต่งตั้งนายกสภามหาวิทยาลัยและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ประวัติ
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชมีการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรีแบบ "มหาวิทยาลัยเปิด" กล่าวคือรับนักศึกษาไม่จำกัดจำนวน โดยมหาวิทยาลัยไม่มีชั้นเรียนตามปกติเหมือนมหาวิทยาลัยปิดและมหาวิทยาลัยตลาดวิชาซึ่งดำเนินการสอนโดยใช้ระบบการสอนทางไกล จัดการเรียนการเรียนการสอนแบบตลาดวิชาโดยเน้นให้นักศึกษาเรียนรู้ด้วยตนเองจากเอกสารชุดวิชาจากสื่อสารสนเทศต่าง ๆ ที่ทางมหาวิทยาลัยจัดไว้ให้นักศึกษา เช่น สื่อสิ่งพิมพ์ สื่ออิเล็กทรอนิกส์และสื่อต่าง ๆ เป็นต้น
แนวคิดของการก่อตั้งมหาวิทยาลัยเปิดในประเทศไทย
การก่อตั้งมหาวิทยาลัยเปิด เป็นความพยายามของรัฐบาลในการที่จะขยายโอกาสการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ประชาชนให้มากที่สุด แนวคิดนี้ได้เคยนำมาใช้แล้วในประเทศไทย โดยมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง ซึ่งตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476 ได้จัดการศึกษาระบบ "ตลาดวิชา" โดยไม่จำกัดรับนักศึกษา เป็นครั้งแรก แต่ต่อมาก็ได้เปลี่ยนมาเป็นระบบมหาวิทยาลัยปิด (จำกัดการรับนักศึกษา) เช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยอื่น ๆ ต่อมาปี พ.ศ. 2514 ได้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแบบตลาดวิชาขึ้นอีกแห่งหนึ่ง คือ มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่มหาวิทยาลัยรามคำแหงยังคงจัดการศึกษาโดยอาศัยชั้นเรียนเป็นหลัก ทำให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงประสบปัญหาในด้านอาคารสถานที่เรียนเป็นอันมาก ทำให้ไม่สามารถขยายให้เพียงพอกับจำนวนนักศึกษาที่เพิ่มขึ้นทุกปีได้ ทางรัฐบาลเล็งเห็นว่าหากรัฐบาลให้การสนับสนุนให้มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการศึกษาให้เพียงพอกับความต้องการของผู้เรียนแล้ว จะทำให้ภาครัฐต้องรับผิดชอบภาระด้านงบประมาณมากขึ้นอย่างไม่มีวันสิ้นสุด
ดังนั้นเพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาให้แก่ประชาชน ให้กว้างที่สุด โดยใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด จึงมีการก่อตั้งมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชขึ้น โดยดำเนินการในระบบมหาวิทยาลัยเปิด จัดการเรียนการสอนโดยใช้ระบบการศึกษาทางไกล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จึงเป็นมหาวิทยาลัยเปิด โดยใช้ระบบการศึกษาทางไกล แห่งเดียวในประเทศไทย
การเปิดดำเนินการการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัย
หลังจากได้ใช้เวลาเตรียมการด้านต่าง ๆ เพื่อให้พร้อมที่จะเปิดสอนเป็นเวลาประมาณ 2 ปี มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชจึงได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2523 สาขาวิชาที่เปิดสอน 3 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาศิลปศาสตร์ สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ และสาขาวิชาวิทยาการจัดการ โดยมี ผู้สนใจลงทะเบียนเรียน จำนวน 11,152 คน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 มหาวิทยาลัยได้ขยายการรับนักศึกษาเพิ่มขึ้นในสาขาวิชานิติศาสตร์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ สาขาวิชาคหกรรมศาสตร์(มนุษยนิเวศศาสตร์) และสาขาวิชาส่งเสริมการเกษตรและสหกรณ์ ปีการศึกษา 2526(ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นสาขาวิชาเกษตรศาสตร์และสหกรณ์) มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนสาขาวิชารัฐศาสตร์ ปีการศึกษา 2527 เปิดสอนสาขาวิชานิเทศศาสตร์ ในปีการศึกษา 2538 มหาวิทยาลัยได้เปิดสอนสาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และในปี พ.ศ. 2544 ได้เปิดสอนสาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ เพิ่มขึ้นอีกสาขาวิชาหนึ่ง รวมเป็น 12 สาขาวิชา
ปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
ในฐานะที่เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชจึงมีอำนาจให้ปริญญาบัตร และประกาศนียบัตรที่มีศักดิ์และสิทธิเช่นเดียวกับมหาวิทยาลัยของรัฐอื่น ๆ ทุกประการ
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จัดพิธีพระราชทานปริญญาบัตรเป็นครั้งแรก ณ อาคารใหม่สวนอัมพร เมื่อวันที่ 26 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยเป็นการพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยรุ่นแรก (ประจำปีการศึกษา 2525) ซึ่งในปีนั้นมีผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 9,594 คน จาก 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาศึกษาศาสตร์และสาขาวิชาวิทยาการจัดการ
ตราประจำมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้พระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเป็นรูปพระแสงศรสามองค์เรียงกันบนบันไดแก้ว ได้แก่ "พระแสงศรพรหมศาสตร์" "พระแสงอัคนิวาต" "และพระแสงศรพลายวาต" ประดิษฐานอยู่ภายใต้ พระมหามงกุฏ นำมาประกอบกับส่วนยอดของ "เจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของกรุงสุโขทัย และมีข้อความ "มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช" อยู่ในแถบริ้วเบื้องล่าง เป็นตราประจำมหาวิทยาลัย
เสื้อครุยของมหาวิทยาลัย
เสื้อครุยวิทยฐานะของมหาวิทยาลัยเป็นเสื้อคลุม ผ้าโปร่งสีขาว ผ่าอกตลอดรอบขอบและที่ต้นแขนกับปลายแขน มีแถบสีทองทาบทับด้วยแถบทองบริเวณอกเสื้อทั้งสองข้างมีวงกลมสีทอง กลางวงมีตรามหาวิทยาลัย ปริญญาตรี มี 1 วง ปริญญาโทมี 2 วง ปริญญาเอก มี 3 วง
ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยกำหนดให้ ต้นปาริชาตหรือต้นทองหลางลายเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย เนื่องจากมีใบเป็นสีเขียวและเส้นใบเป็นสีทอง ตรงกับสีเขียว-ทองซึ่งเป็นสีประจำมหาวิทยาลัย
สีประจำมหาวิทยาลัย
"สีเขียว - ทอง" เป็นสีประจำมหาวิทยาลัย
หน่วยงาน
หน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีดังนี้
สาขาวิชาที่เปิดสอน
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เปิดทำการเรียนการสอนทั้งในระดับประกาศนียบัตร, ปริญญาบัณฑิต, ประกาศนียบัตรบัณฑิต, และปริญญามหาบัณฑิต กระจายไปตามสาขาวิชาต่าง ๆ โดยมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีสาขาวิชาทั้งหมด 12 สาขาวิชา (เป็นหน่วยงานตามประกาศกระทรวงฯ 10 สาขาวิชา เป็นหน่วยงานภายใน 2 สาขาวิชา) ดังนี้
หมายเหตุ: สาขาวิชาเทียบเท่ากับคณะวิชาของมหาวิทยาลัยทั่วไป
โครงการเรียนล่วงหน้า
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ยังเปิดการเรียนทางไกลให้สำหรับนักเรียนหรือบุคคลที่ต้องการเรียนล่วงหน้าได้โดยไม่ต้องมีวุฒิการศึกษา ไม่ต้องสมัครเป็นนักศึกษาในหลักสูตรใดหลักสูตรหนึ่งก็ได้ เมื่อสอบผ่านแล้วผู้เรียนยังสามารถ โอนชุดวิชาที่เรียนผ่านเข้าเป็นชุดวิชาในหลักสูตรที่ต้องการศึกษาในภายภาคหน้าได้ ซึงแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่
ศูนย์วิทยบริการและชุมชนสัมพันธ์
ศูนย์วิทยบริการและชุมชนสัมพันธ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช (ศวช.) เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ในส่วนภูมิภาค เพื่อทำหน้าที่สนับสนุนการจัดการศึกษาในระบบการศึกษาทางไกลของมหาวิทยาลัย โดยเริ่มเปิดศูนย์วิทยพัฒนามหาวิทยาลัยฯ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นแห่งแรกในปี พ.ศ. 2534
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีศูนย์วิทยบริการและชุมชนสัมพันธ์ทั้งสิ้น 10 ศูนย์ กระจายไปตามจังหวัดต่าง ๆ ครบทุกภาคของประเทศไทย ดังนี้
ศูนย์บริการการศึกษาในต่างประเทศ
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จัดการศึกษาสำหรับคนไทยในต่างประเทศโดยได้รับความร่วมมือจากกรมสารนิเทศ กระทรวงการต่างประเทศ สำนักบริหารการศึกษานอกโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการ และกระทรวงแรงงาน เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาตลอดชีวิตให้กับคนไทยในต่างประเทศ ได้เพิ่มพูนความรู้และเพิ่มคุณวุฒิการศึกษาระดับอุดมศึกษาให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น โดยมีการจัดการศึกษาสำหรับคนไทยในประเทศต่างประเทศ ดังนี้
ทั้งนี้นักศึกษาจะต้องเดินทางมาเข้ารับการฝึกอบรมชุดวิชาประสบการณ์วิชาชีพ หรือชุดวิชาที่มีการฝึกปฏิบัติ ณ สถานที่ที่มหาวิทยาลัยฯ จัดให้โดยใช้เวลาในการฝึกอบรมประมาณ 4–5 วัน นอกจากประเทศ/เมืองที่มหาวิทยาลัยยังมีการให้บริการจัดสอบในต่างประเทศ
รายนามอธิการบดี
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชมีอธิการบดีมาแล้ว 6 ท่าน และ รักษาการแทนอธิการบดี 3 ท่าน ดังรายนามต่อไปนี้
รายนามนายกสภามหาวิทยาลัย
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีนายกสภามหาวิทยาลัยมาแล้ว 5 ท่าน และทำหน้าที่แทนนายกสภามหาวิทยาลัย 1 ท่าน ดังรายนามต่อไปนี้ <!--
รายนามคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช มีกรรมการสภามหาวิทยาลัย 15 ท่าน (ปัจจุบันเป็นชุดที่ 17) ดังรายนามต่อไปนี้ -->
การจัดอันดับมหาวิทยาลัย
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 มสธ. อยู่ในอันดับที่ 5,571 ของโลก อันดับที่ 265 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันดับที่ 47 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
ประวัติสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล (ค.ศ. 1892—1959)
ประวัติสโมสรลิเวอร์พูล (ค.ศ. 1892–1959) (History of Liverpool F.C. (1892–1959)) เริ่มต้นเมื่อมีการก่อตั้งสโมสรใน ค.ศ. 1892 จนกระทั่งถึงการแต่งตั้ง บิลล์ แชงคลี เป็นผู้จัดการทีมใน ค.ศ. 1959
สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1892 ภายหลังความขัดแย้งระหว่างกรรมการบริหารสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตันกับประธานสโมสร จอห์น โฮลดิง ซึ่งเป็นเจ้าของสนามแอนฟิลด์ของสโมสร ข้อพิพาทเรื่องค่าเช่าสนามส่งผลให้เอฟเวอร์ตันย้ายไปที่ กูดิสันพาร์ค ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลแห่งใหม่ของสโมสรที่ก่อสร้างแล้วเสร็จในปีเดียวกัน ทิ้งโฮลดิงไว้กับสนามที่ว่างเปล่า ดังนั้น เขาและเพื่อนๆ จึงก่อตั้งสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลและเข้าร่วม แลงคาสเตอร์ลีก หลังจากคว้าแชมป์ลีกในฤดูกาลแรก ลิเวอร์พูลได้รับการยอมรับให้เข้าร่วม ฟุตบอลลีก ในฤดูกาล 1893-94 หลังจากการลาออกของ แอ็กคริงตัน ซึ่งเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งลีกและ Bootle หลังจากพ่ายแพ้ในการแข่งขันทดสอบหรือการแข่งขันเพลย์ออฟในปัจจุบัน
การแต่งตั้ง ทอม วัตสัน เป็นผู้จัดการทีมคนใหม่ในปี ค.ศ. 1896 ส่งผลให้สโมสรประสบความสำเร็จในช่วงแรก ลิเวอร์พูลคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 เป็นครั้งแรกได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1901 และตามมาด้วยแชมป์ลีกอีกสมัยในปี ค.ศ. 1906 และในปี ค.ศ. 1914 สโมสรก็ไปถึงนัดชิงชนะเลิศ เอฟเอ คัพ เป็นครั้งแรก โดยแพ้ให้กับ เบิร์นลีย์ วัตสันเสียชีวิตกะทันหันในปี ค.ศ. 1915 ด้วย โรคปอดบวม หลัง สงครามโลกครั้งที่ 1 เริ่มต้นขึ้น สโมสรคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 อีก 2 สมัยในปี ค.ศ. 1922 และ ค.ศ. 1923 เมื่อฟุตบอลกลับมาแข่งขันอีกครั้งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง
การขยายความจุของอัฒจันทร์ Spion Kop ในช่วงทศวรรษที่ 1920 ทำให้ความจุของแอนฟิลด์เพิ่มขึ้น ในช่วงสงคราม สโมสรมักจะจบในกลางตาราง ลิเวอร์พูลกลายเป็นแชมป์ดิวิชั่น 1 อีกครั้งในปี พ.ศ. 2490 ในฤดูกาลแรกหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่หลังจากผลงานที่ย่ำแย่ สโมสรก็ตกชั้นสู่ดิวิชั่น 2 ในปี พ.ศ. 2497 เมื่อแชงคลีย์ได้รับการแต่งตั้งในปี พ.ศ. 2502 ลิเวอร์พูลก็อยู่ใน ดิวิชั่นสองมาห้าฤดูกาล
อาณาจักรพม่า
อาณาจักรพม่า สามารถหมายถึง
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ กรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 32 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้: ! scope="col" width="125" |พิกัด ! scope="col" width="145" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |เฟรดเดอริก อี. ไฮด์ ฟยอร์ต ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |อินดีเพนเดนซ์ฟยอร์ต ! scope="row" | ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรแอตแลนติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรใต้ ! scope="row" |ทวีปแอนตาร์กติกา
พ.ศ. 2277
พุทธศักราช 2277 ใกล้เคียงกับ
ธงชาติดอมินีกา
ในธงนี้ รูปนกแก้วหมายถึงแรงบันดาลใจของประชาชนที่จะไปให้ถึงจุดมุ่งหมายสูงสุดของชาติ ซึ่งรูปดังกล่าวนี้ก็ถือเป็นสัตว์ประจำชาติของดอมินีกาด้วย ดวงดาวทั้งสิบดวงหมายถึงเขตการปกครองทั้ง 10 เขตของประเทศ และเป็นสัญลักษณ์ของความหวังกับความเสมอภาค รูปกางเขนเป็นตัวแทนของความเชื่อในคริสต์ศาสนา กางเขนทั้งสามรูปหมายถึงพระตรีเอกานุภาพ อันได้แก่ พระบิดา พระบุตร และพระจิต วงกลมสีแดงหมายถึงความยุติธรรมทางสังคม พื้นธงสีเขียวเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพันธุ์นานาชนิด
พ.ศ. 2278
พุทธศักราช 2278 ใกล้เคียงกับ
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 14 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคมถึง 9 กันยายน พ.ศ. 2555 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาเป็นตัวแทนประเทศส่งทีมนักกีฬาทีมชาติที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 13 คนใน 2 ชนิดกีฬา
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ตราแผ่นดินของดอมินีกา
ตราแผ่นดินของดอมินีกา ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ ใช้ตราอาร์มแผ่นดินในยุคเมืองขึ้นมี 2 แบบ ดังนี้คือ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอสวาตินี
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเอสวาตินีมีสถานที่ที่ได้รับการขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
เปร์นิก
เปร์นิก (Перник; Pernik) เป็นเมืองทางทิศตะวันตกของประเทศบัลแกเรีย อยู่ห่างจากกรุงโซเฟียไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 30 กม. มีประชากร 81,052 คน (ปี ค.ศ. 2011) เป็นเมืองสำคัญในจังหวัดเปร์นิก ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสตรูมา (Struma River)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1396 ถึง ค.ศ. 1878 เมืองตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรออตโตมัน ในศตวรรษที่ 20 เมืองเปร์นิกพัฒนาอย่างรวดเร็ว เป็นศูนย์กลางทำเหมืองถ่านหิน และอุตสาหกรรมหนัก  ในยุคคอมมิวนิสต์ของบัลแกเรีย เรียกเมืองว่า ดีมีโตรโว (Dimitrovo) ระหว่างปี ค.ศ. 1949 ถึง 1962 ภายใต้การปกครองของจอร์จี ดีมีตรอฟ (Georgi Dimitrov)
คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย
คณะกรรมการโอลิมปิกบัลแกเรีย (Български олимпийски комитет, Balgarski olimpiyski komitet; อักษรย่อ БОК, BOC, Bulgarian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: BUL) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศบัลแกเรียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2466 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศบัลแกเรีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากบัลแกเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันรัชต์ภาคย์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันรัชต์ภาคย์ เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ของสถาบันรัชค์ภาคย์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2536
ประวัติคณะ
คณะวิศวกรรมศาสตร์  สถาบันรัชต์ภาคย์  ได้จัดตั้งขึ้นเมื่อปีพุทธศักราช  2536  เนื่องจากเศรษฐกิจมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งภาครัฐและเอกชน  ส่งผลให้เกิดความต้องการพัฒนาบุคลากรด้านวิศวกรเป็นจำนวนมาก  ดังนั้นเพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการบุคลากรในสาขาวิชาทางด้านวิศวกรรมและการพัฒนาเศรษฐกิจ  สถาบันรัชต์ภาคย์จึงจัดตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้นประกอบด้วย  2  สาขาวิชาคือ  สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกลและสาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ  ต่อมาทางวิทยาลัย  ได้มุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตทางด้านวิศวกรรมที่มีคุณภาพ  เพื่อรับใช้สังคมตลอดจนพัฒนาความเป็นเลิศทางวิชาการและเผยแพร่ความรู้สู่สังคม  อันจะก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้นต่อไป
ภาควิชาและหลักสูตร
ในยุคเริ่มต้นเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนที่เปิดสอนทางด้านวิศวกรรมเครื่องกล ปัจจุบัน ประกอบด้วย 2 สาขาวิชา ดังนี้
อ้างอิง
คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันรัชต์ภาคย์
[http://www.mua.go.th/users/bhes/MUA_CURR/CurrCer5.html สกอ. รับรองหลักสูตร]
สภาวิศวกรรับรองหลักสูตร
ยักษ์วัดแจ้งพบจัมโบ้เอ
ยักษ์วัดแจ้งพบจัมโบ้เอ (ジャンボーグA&ジャイアント; Giant and Jumbo A, Titan against Jumbo A) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2517 เป็นผลงานการร่วมมือระหว่างไชโยภาพยนตร์ โดยสมโพธิ แสงเดือนฉาย และสึบุรายะโปรดักชั่น ของญี่ปุ่น โดยนำจัมโบ้เอ ซึ่งเป็นที่นิยมในประเทศไทย จากการฉายทางโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2516 มาต่อสู้กับยักษ์เฝ้าประตูเข้าพระอุโบสถวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร (วัดแจ้ง)
เนื้อเรื่องย่อ
พวกมนุษย์ดาวอังคารนำโดยนางจังกลได้บุกรุกโลกส่งเหล่าสัตว์ประหลาดออกอาละวาดทำลายล้างบ้านเมือง นางจังกลต้องการทำลายล้างโลกให้สิ้นซากและทราบว่าที่วัดอรุณราชวนารามมีเพชรสุริยะคราส วัตถุที่ล้ำค่าเมื่อเป็นพลังงานจะมีแสนยานุภาพทำลายล้างสูงจึงส่งมนุษย์กลางหาวไปขโมยมา จากนั้นเมื่อขโมยเพชรสุริยะคราสมาได้ จึงนำไปติดตั้งบนดวงจันทร์เพื่อใช้รวมพลังแสงอาทิตย์ยิงไปที่โลก ยอดมนุษย์จัมโบ้เอ (ทาจิบานะ นาโอกิ) ต้องเหาะไปที่ดวงจันทร์ ร่วมมือกับยักษ์วัดแจ้งที่ต้องการเพชรสุริยะคราสกลับคืนสู่วัดอรุณฯ การต่อสู้ระหว่างจัมโบ้เอกับยักษ์วัดแจ้งปะทะนางจังกลกับมนุษย์กลางหาวจึงเกิดขึ้น
เบื้องหลังและความสำเร็จ
ยักษ์วัดแจ้งพบจัมโบ้เอ เกิดขึ้นจากการที่เอจิ สึบุระยะ ผู้ก่อตั้งบริษัทสึบุรายะโปรดักชั่น จำกัด ถึงแก่กรรมไป และได้ทิ้งหนี้สินไว้ให้แก่บุตรชายซึ่งเป็นทายาท 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ บุตรชายของสึบุระยะจึงได้เดินทางมาประเทศไทยเพื่อขอพบกับสมโพธิ ซึ่งเคยร่วมงานกันมาก่อน เพื่อขอความช่วยเหลือ ในตอนแรกสมโพธิเสนอที่จะให้เงินช่วยเหลือ แต่ทางบุตรชายของสึบุระยะได้ปฏิเสธ ก่อนที่จะตกลงสร้างภาพยนตร์ชุดนี้ด้วยกัน ทั้งหมด 2 เรื่อง โดยอีกเรื่องหนึ่ง คือ หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์ ในปีเดียวกัน แต่เข้าฉายในช่วงปลายปี
สนธิสัญญาปักกิ่ง
สนธิสัญญาปักกิ่ง อาจหมายถึง
ยักษ์วัดแจ้งพบจัมโบ้เอ
เบื้องหลังและความสำเร็จ
โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ออกฉายยังต่างประเทศอีกด้วย เช่น ไต้หวัน, ฝรั่งเศส, อิตาลี, เยอรมนี, อังกฤษ
2.43 พิชิตฝันชมรมวอลเลย์ชายเซอิน
2.43 พิชิตฝันชมรมวอลเลย์ชายเซอิน เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬาวอลเลย์บอล เขียนเรื่องโดยยูกาโกะ คาเบ วาดภาพประกอบโดยไอจิ ยามากาวะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 ในเครือหนังสือชูเอชะบุงโกะ ปัจจุบันตีพิมพ์แล้ว 5 เล่มแบ่งเป็น 3 ฤดูกาล ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยยามากาวะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร Cocohana นิตยสารการ์ตูนแนวโจเซของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชั่น ออกอากาศระหว่างวันที่ 8 มกราคม ถึงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 บนผังโนอิตามินะ
โคลงโลกนิติ
โคลงโลกนิติ เป็นวรรณกรรมประเภทคำสอน ในลักษณะของโคลงสุภาษิต คำว่า โลกนิติ (อ่านว่า โลก-กะ-นิด) แปลว่า ระเบียบแบบแผนแห่งโลก
เนื้อหาในโคลงโลกนิติจึงมุ่งแสดงความจริงของโลกและสัจธรรมของชีวิต เพื่อให้ผู้อ่านได้รู้เท่าทันต่อโลก และเข้าใจในความเป็นไปของชีวิต พร้อมเป็นแม่แบบเพื่อให้ผู้อ่านได้ดำเนินชีวิตไปในทางที่ถูกต้องดีงามสืบไป
โคลงโลกนิติมีความไพเราะเหมาะสมทั้งด้านรูปแบบและเนื้อหาปรัชญาสาระ ครบคุณค่าทางวรรณกรรม ทำให้เป็นที่แพร่หลายในหมู่คนทั่วไป บางท่านกล่าวยกย่องโคลงโลกนิติว่าเป็น อมตะวรรณกรรมคำสอน หรือ ยอดสุภาษิตอมตะ, ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นบทอ่านในหนังสือแบบเรียนสำหรับนักเรียนนักศึกษาอยู่ทุกยุคสมัย และได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
ประวัติ
โคลงโลกนิติสำนวนเก่าเชื่อกันว่ามีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยนักปราชญ์ในสมัยนั้นได้คัดเลือกหาคาถาสุภาษิตภาษาบาลีและภาษาสันสกฤตที่ปรากฏในคัมภีร์ต่างๆ เช่น คัมภีร์โลกนิติ, คัมภีร์ธรรมนีติ, คัมภีร์ราชนีติ, หิโตปเทศ, ธรรมบท และ พระไตรปิฎก เป็นต้น มาถอดความแล้วเรียบเรียงแต่งเป็นโคลงโลกนิติ
ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์ฯ) ในปี พ.ศ. 2374 ก็มีดำริให้จารึกวิชาการสาขาต่าง ๆ ไว้บนแผ่นศิลาที่ประดับไว้ตามเสาหรือกำแพงพระวิหาร ในการนี้จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอกรมขุนเดชอดิศร (ต่อมาได้ดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร) ทรงชำระโคลงโลกนิติสำนวนเก่าให้ประณีตไพเราะยิ่งขึ้น เพื่อจารึกไว้ในคราวเดียวกัน
จำนวนโคลงโลกนิติที่ปรากฏต้นฉบับในสมุดไทยมีทั้งสิ้น 408 บท แต่ที่จารึกไว้ในวัดพระเชตุพนฯ แผ่นละบท มี 435 แผ่น (รวมโคลงนำ 2 บท) คาดว่ามีโคลงที่แต่งเพิ่มเติมเพื่อให้พอดีกับพื้นที่จารึก
รูปแบบของหนังสือประชุมโคลงโลกนิติ
หนังสือประชุมโคลงโลกนิติ ขึ้นต้นด้วยโคลงนำ 2 บท คือ จากนั้น จะแยกโคลงออกเป็นชุดๆ แต่ละชุดมีส่วนประกอบดังนี้
โคลงชุดที่ 170 เป็นดังนี้
หนังสืออื่นที่มีที่มาจากคัมภีร์โลกนิติ
นอกจากโคลงโลกนิติสำนวนเก่า และโคลงโลกนิติในพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศรแล้ว ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่มีที่มาจาก คัมภีร์โลกนิติ (กล่าวคือ มีที่มาเดียวกับโคลงโลกนิติ ไม่ใช่แต่งไปจากโคลงโลกนิติ) ได้แก่
เป็นการรวบรวมคัมภีร์โลกนิติ ฉบับภาษาบาลี ซึ่งมี 7 กัณฑ์ โคลงโลกนิติ พระนิพนธ์ของสมเด็จฯ พระยาเดชาดิศร และโคลงโลกนิติ ที่เข้าใจว่าเป็นสำนวนของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เข้ามารวมพิมพ์ไว้ในเล่มเดียวกัน
ประพันธ์และเรียบเรียงโดยพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) โดยจัดทำเป็น 3 ภาษา คือ ภาษาบาลี ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ จำแนกเนื้อหาออกเป็น 7 กัณฑ์ ตามคัมภีร์โลกนิติ รวมมีทั้งสิ้น 167 คาถา พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2461
ถอดคำประพันธ์ของคัมภีร์โลกนิติทั้ง 7 กัณฑ์ ออกเป็นร้อยแก้วภาษาไทย โดย แสง มนวิทูร มีทั้งสิ้น 158 คาถา
ราชบัณฑิตยสถานได้ชำระและแปลคัมภีร์โลกนิติและคัมภีร์สุตวัฑฒนนีติ ออกเป็น 4 ภาษา คือ ภาษาบาลี ภาษาบาลีเขียนเป็นอักษรโรมัน ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ รวมมีทั้งสิ้น 167 คาถา พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540
เอกิเบ็ง
เอกิเบ็ง หรือข้าวกล่องรถไฟเป็นอาหารกล่อง (เบ็นโต) ที่มีจำหน่ายบนขบวนรถไฟและสถานีรถไฟในประเทศญี่ปุ่น และมักจะมีตะเกียบหรือช้อนแบบใช้แล้วทิ้งแถมมาให้ กล่องเอกิเบ็งอาจทำด้วยพลาสติก ไม้ หรือเซรามิก หลายสถานีในประเทศญี่ปุ่นจำหน่ายเอกิเบ็งที่ทำจากอาหารประจำท้องถิ่น
เอกิเบ็งเริ่มวางจำหน่ายตามสถานีรถไฟช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และได้รับความนิยมมากขึ้นเมื่อผู้โดยสารที่เดินทางเป็นระยะทางไกลจำเป็นต้องรับประทานอาหาร ยอดขายเอกิเบ็งถึงจุดสูงสุดในช่วงทศวรรษ 1980 ก่อนเสื่อมความนิยมเนื่องจากการเดินทางทางอากาศได้รับความนิยมมากกว่า และรถไฟใช้ความเร็วสูงมากขึ้นทำให้ระยะเวลาเดินทางสั้นลง อย่างไรก็ตาม เอกิเบ็งบางชนิดยังคงหาซื้อได้ตามแผงจำหน่ายในสถานีรถไฟ ที่ชานชาลา หรือบนขบวนรถ บางชนิดใช้บรรจุภัณฑ์ที่ออกแบบลวดลายเป็นพิเศษเพื่อเป็นของที่ระลึกหรือของสะสม
ประวัติ
คำว่าเอกิเบ็งเป็นคำประสมระหว่าง เอกิ ซึ่งแปลว่าสถานีรถไฟ และ เบ็ง  ซึ่งย่อมาจากเบ็นโตหรืออาหารกล่อง ในสมัยก่อนที่จะมีรถไฟในประเทศญี่ปุ่น ผู้เดินทางมักจะห่ออาหารไปเองหรือซื้อเบ็นโตที่มีจำหน่ายตามร้านน้ำชา นอกจากนี้ โรงละครคาบูกิยังจำหน่ายอาหารกล่องที่เรียกว่า มากูโนอูจิเบ็นโต ระหว่างนักแสดงกำลังพักระหว่างเปลี่ยนฉาก เมื่อกิจการรถไฟเริ่มต้นในประเทศญี่ปุ่น เอกิเบ็งจึงเกิดขึ้นตาม เชื่อกันว่าเอกิเบ็งมีจำหน่ายครั้งแรกที่สถานีรถไฟอุตสึโนมิยะใน พ.ศ. 2428 เมื่อเปิดเดินรถเชื่อมต่อกับสถานีอูเอโนะในกรุงโตเกียว เอกิเบ็งยุคแรกมีเพียงโอนิงิริห่อในใบไผ่อ่อนเท่านั้น แนวคิดการจำหน่ายอาหารที่สถานีรถไฟเริ่มแพร่หลายไปทั่วประเทศญี่ปุ่น และใน พ.ศ. 2431 เอกิเบ็งแบบมาตรฐานซึ่งประกอบด้วยข้าวและกับข้าวสองสามอย่างเริ่มวางจำหน่ายที่สถานีรถไฟฮิเมจิ ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลายสถานีเริ่มจำหน่ายเอกิเบ็งที่ปรุงจากอาหารในท้องถิ่น และเอกิเบ็งกลายมาเป็นเบ็นโตแบบเฉพาะที่แตกต่างจากเบ็นโตทั่วไป เอกิเบ็งบางชนิดสามารถหาซื้อได้แค่ที่บางสถานีในท้องถิ่นนั้น ๆ เท่านั้น ตัวอย่างที่รู้จักกันดีได้แก่ อิกาเมชิ หรือหมึกยัดไส้ข้าวที่มีวางจำหน่ายที่สถานีรถไฟโมริ จังหวัดฮกไกโด ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนฐานะจากเอกิเบ็งเป็นอาหารขึ้นชื่อของภูมิภาค
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การเดินทางทางรถไฟได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นในประเทศญี่ปุ่น และความนิยมเอกิเบ็งยังเพิ่มสูงขึ้นอีกในช่วงทศวรรษ 1970 เนื่องจากอิทธิพลของละครซึ่งสร้างจากมังงะเกี่ยวกับตัวละครที่เดินทางตระเวนชิมเอกิเบ็งทั่วประเทศญี่ปุ่น ที่จุดสูงสุดในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ประมาณการว่าการบริโภคเอกิเบ็งในแต่ละวันอยู่ที่ 12 ล้านกล่อง อย่างไรก็ตาม เมื่อการเดินทางทางอากาศได้รับความนิยม และขบวนรถไฟที่เร็วกว่าเดิมเริ่มแพร่หลาย รถไฟด่วนหลายขบวนเช่นชิงกันเซ็งยังลดจำนวนสถานีรายทางที่จอด เอกิเบ็งก็เริ่มเสื่อมความนิยมลงเนื่องจากระยะเวลาเดินทางสั้นลง และโอกาสจำหน่ายยากขึ้น บางสถานีไม่มีเอกิเบ็งจำหน่ายแล้ว จำนวนผู้ผลิตเอกิเบ็งลดลงกว่าร้อยละ 50 จาก พ.ศ. 2530 ถึง พ.ศ. 2551 บางพื้นที่เอกิเบ็งกลายเป็นของฝากประจำท้องถิ่นที่มีภาชนะบรรจุเป็นลักษณะเฉพาะ
นอกเหนือจากสถานีรถไฟแล้ว เอกิเบ็งยังมีจำหน่ายตามห้างสรรพสินค้าและท่าอากาศยาน ห้างสรรพสินค้าหลายแห่งจัดเทศกาลเอกิเบ็งประจำปี ซึ่งมีขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2509 งานเทศกาลที่ใหญ่ที่สุดจัดขึ้นที่ห้างสรรพสินค้าเคโอที่สถานีรถไฟชินจูกุในกรุงโตเกียว และห้างสรรพสินค้าฮันชิงที่นครโอซากะ
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน
พระเจ้าซุกจง ( 7 ตุลาคม ค.ศ. 1661 - 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1720) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โชซ็อน ปกครองจากปี ค.ศ. 1674 ถึงปี ค.ศ. 1720 พระองค์ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอำนาจทางการเมืองหลายครั้งตลอดรัชสมัยของพระองค์ โดยสลับไปมาระหว่างกลุ่มการเมือง นัม-อิน (ฝ่ายใต้) ซอ-อิน (ฝ่ายตะวันตก) กลุ่มโซรน และ กลุ่มโนรน
พระราชประวัติ
พระเจ้าซุกจงเป็นนักปกครองที่เก่งกาจ แต่รัชสมัยของพระองค์ก็มีการต่อสู้โดยกลุ่มการเมืองที่เข้มข้นที่สุดในราชวงศ์โชซ็อน
การต่อสู้ของกลุ่มการเมือง
ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1674 พระนางอินซอน พระมเหสีของพระเจ้าฮโยจง สวรรคต จึงเกิดข้อถกเถียงกันเรื่องการใส่พระภูษาไว้ทุกข์ของพระนางจางรยอล พระมเหสีของพระเจ้าอินโจ ขึ้นอีกครั้ง เรียกว่า ความขัดแย้งเรื่องพิธีปีคาบิน (갑인예송, 甲寅禮訟) พระเจ้าฮย็องจงทรงเลือกที่จะทำตามข้อเสนอของขุนนางฝ่ายใต้ นำโดยฮอมก (허목, 許穆) ซึ่งเสนอให้นางจางรยอลไว้ทุกข์แบบแทกง (대공, 大功 9 เดือน พระภูษาหยาบ) ทำให้ฝ่ายใต้ขึ้นมามีอำนาจแทนฝ่ายตะวันตก ซึ่งมีอำนาจอยู่ก่อนหน้า
ในปีเดียวกันนั้น พระเจ้าฮย็องจงสวรรคต พระเจ้าซุกจงจึงทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงเวลาที่ฝ่ายใต้มีอำนาจ รัชกาลของพระเจ้าซุกจงเป็นสมัยที่ความขัดแย้งระหว่างฝ่ายต่างๆของขุนนางดุเดือดที่สุด เรียกได้ว่าไม่มีเลยสักวันเดียวในรัชสมัยของพระองค์ที่จะปราศจากการทุ่มเถียงระหว่างฝ่ายใต้และฝ่ายตะวันตก ขณะที่ฝ่ายใต้มีอำนาจ ฝ่ายตะวันตกก็ถูกกีดกันออกจากราชการกันเป็นส่วนใหญ่ แต่แล้วเมื่อ ค.ศ. 1680 ปรากฏมีขุนนางฝ่ายใต้คิดก่อการกบฏยกให้องค์ชายพงซอน (복선군, 福善君) ขึ้นเป็นกษัตริย์แทนพระเจ้าซุกจง ทำให้ฝ่ายใต้ถูกกวาดล้างหลังจากอยู่ในอำนาจได้เพียงเจ็ดปีและฝ่ายตะวันตกก็เข้ามามีอำนาจแทน เมื่อปีเดียวกันนั้น พระมเหสีของพระเจ้าซุกจงสวรรคต ฝ่ายตะวันตกจึงส่งบุตรสาวจากตระกูลมินแห่งยอฮึงเข้าไปเป็นพระมเหสีองค์ใหม่ ภายหลังได้รับพระนามพระมเหสีอินฮย็อน (인현왕후, 仁顯王后) ในค.ศ. 1683 ซงชียอลเกิดความขัดแย้งกับลูกศิษย์ของตนเอง คือ ยุนจึง (윤증, 尹拯) ทำให้ฝ่ายตะวันตกแตกออกเป็นสองกลุ่ม คือ กลุ่มนักปราชญ์อาวุโส เรียกว่า โนรน (노론, 老論) ของซงชียอล และกลุ่มนักปราชญ์อายุน้อย เรียกว่า โซรน (소론, 少論) ของยุนจึง
แก้งขี้พระร่วง
แก้งขี้พระร่วง  (ตั้งชื่อตามสถานที่ค้นพบที่แรก คือ ติมอร์ ) เป็นพืชในวงศ์ Cannabaceae หรือวงศ์กัญชา เป็นไม้ยืนต้นที่เนื้อไม้มีกลิ่นเหม็นคล้ายกลิ่นอุจจาระ มีตำนานเล่าไว้ว่าเมื่อพระร่วงหนีขอมจากละโว้ไปสุโขทัยนั้น เมื่อลงพระบังคนหนักแล้วหักกิ่งไม้มาชำระ เสร็จแล้วได้สั่งให้ไม้เป็นขึ้น ไม้นั้นได้แตกกิ่งใบกลายเป็นต้นแก้งขี้พระร่วงนี้
พระเจ้าซุกจงแห่งโชซ็อน
การต่อสู้ของกลุ่มการเมือง
แต่ต่อมาพระเจ้าซุกจงกลับไปโปรดปรานจางซังกุง ซึ่งมาจากตระกูลต่ำเดิมเป็นนางรับใช้ของพระนางจางรยอล และเป็นตัวแทนของขุนนางฝ่ายใต้ ภายหลังได้รับการแต่งตั้งขึ้นป็นพระสนมจาง ใน ค.ศ. 1688 ก็มีพระโอรสให้กับพระเจ้าซุกจง ซึ่งพระเจ้าซุกจงหมายจะแต่งตั้งให้เป็นองค์ชายรัชทายาท (ภายหลังเป็น พระเจ้าคย็องจง) สร้างความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างฝ่ายใต้และฝ่ายตะวันตก ฝ่ายตะวันตกพยายามจะคัดค้านขณะที่ฝ่ายใต้ก็สนับสนุนให้แต่งตั้งองค์ชายรัชทายาท พระเจ้าซุกจงทรงแต่งตั้งพระสนมจางเป็นพระสนมฮีบิน (희빈, 禧嬪) ในค.ศ. 1689 ซึ่งเป็นตำแหน่งพระสนมสูงสุด ซงชียอลได้ทูลคัดค้านขอให้พระเจ้าซุกจงทรงล้มเลิกการแต่งตั้งองค์ชายรัชทายาทลงและให้เป็นองค์ชายธรรมดา ขุนนางฝ่ายใต้จึงยุยงให้พระเจ้าซุกจงทรงประหารชีวิตซงชียอล เนรเทศกำจัดขุนนางฝ่ายตะวันตกออกไปจากราชสำนัก รวมทั้งปลดพระมเหสีอินฮย็อนขับไปนอกวัง และตั้งพระสนมฮีบินขึ้นเป็นพระมเหสีแทน เรียกว่า การเปลี่ยนขั้วทางการเมืองปีคีซา (기사환국, 己巳換局) เหตุการณ์นี้ทำให้ฝ่ายใต้กลับเข้ามามีอำนาจอย่างเต็มทีและฝ่ายตะวันตกถูกกำจัดออกไป องค์ชายรัชทายาทได้รับการแต่งตั้งต่อมาในค.ศ. 1690
แต่ต่อมาพระเจ้าซุกจงกลับรู้สึกผิด ใน ค.ศ. 1694 ขุนนางฝ่ายตะวันตกถวายฎีกาขอให้พระเจ้าซุกจงดูแลอดีตพระมเหสีอินฮย็อนให้ดีขึ้น พระเจ้าซุกจงจึงให้อดีตพระมเหสีอินฮย็อนกลับเข้ามาอยู่ในพระราชวังชางด็อกแล้วก็เปลี่ยนพระทัยคืนตำแหน่งให้กับพระมเหสีอินฮย็อน และให้พระมเหสีจางอ๊กซานกลับไปเป็นพระสนมฮีบินตามเดิมและไปอยู่ที่พระราชวังชางคย็อง เรียกว่า การเปลี่ยนขั้วทางการเมืองปีคัปซุล (갑술환국, 甲戌換局) และมีพระราชดำริห้ามให้พระสนมมาเป็นมเหสี ขุนนางฝ่ายใต้ถูกกวาดล้างอีกครั้งต่างถูกเนรเทศไปตามที่ต่างๆ โดยที่ฝ่ายตะวันตกกลับขึ้นมามีอำนาจแทน แต่แล้วเมื่อค.ศ. 1701 พระมเหสีอินฮย็อนก็สิ้นพระชนม์ และก็พบว่าพระสนมฮีบินใช้นางร่างทรงเพื่อทำการสาปแช่งพระมเหสีอินฮย็อน พระสนมฮีบินจึงถูกสำเร็จโทษไป
นับแต่นั้นมาความขัดแย้งระหว่างฝ่ายใต้และฝ่ายตะวันตกจึงจบลง ปลายรัชสมัยของพระเจ้าซุกจงนั้นค่อนข้างสงบสุข แต่พร้อมที่จะปะทุในเวลาอันใกล้เพราะขุนนางกลุ่มโนรนและโซรนกำลังจะเผชิญหน้ากัน ด้วยเรื่องการสืบราชสมบัติ กลุ่มโซรนสนับสนุนองค์ชายรัชทายาท ขณะที่กลุ่มโนรนยังคงยืนกรานความคิดเห็นของฝ่ายตะวันตกในทีแรกว่า ไม่ควรตั้งพระโอรสที่เกิดแต่พระสนมฮีบินเป็นรัชทายาท จึงหันไปสนับสนุนองค์ชายยอนอิง (연잉군, 延礽君 ซึ่งเป็นพระโอรสกับพระสนมซุกบินแห่งตระกูลชเว ภายหลังเป็น พระเจ้าย็องโจ) ซึ่งพระสนมซุกบินเป็นที่โปรดปรานทั้งพระเจ้าซุกจงและพระมเหสีอินฮย็อน ทำให้พระสนมซุกบินเป็นที่รักใคร่ของคนทั้งวัง
เมื่อ ค.ศ. 1718 พระเจ้าซุกจงตั้งองค์ชายรัชทายาทเป็นผู้สำเร็จราชการแทน พระเจ้าซุกจงสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1720
พระนามเต็ม
สมเด็จพระราชา ซุกจง แทโจ ฮย็อนอึย ควางยุน เยซ็อง ยองรยอล ยูโม ยอนกุน ฮงอิน จุนด็อก แบชอน แฮบโด คเยฮยู ด๊กคย็อง จองจุง ฮยอปกุก ซินอึย แดฮุน จางมุน ฮอนมู คย็องมยอง วอนฮโย แห่งเกาหลี
พระบรมวงศานุวงศ์
พระนางชังรยอล ตระกูลโช สมเด็จพระปัยยิกา (ย่าทวดเลี้ยง)
พระมเหสี
พระสนม
พระราชโอรส พระราชธิดา
อ้างอิง
1661 1720
พ.ศ. 2279
พุทธศักราช 2279 ใกล้เคียงกับ
ตำบลบึงกาสาม
บึงกาสาม เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดสระบุรี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานสำคัญไหลผ่าน ได้แก่ คลองเก้า คลองสิบ คลองสิบเอ็ด คลองระพีพัฒน์แยกตก และคลองหกวาสายล่าง (สกัดห้า) รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองชลประทานสายหลัก
ท้องที่ตำบลบึงกาสามมีลักษณะเป็นชุมชนชนบทมากกว่าชุมชนเมือง ในอดีตเป็นหนึ่งในพื้นที่ปลูกส้มเขียวหวานซึ่งถือเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของอำเภอหนองเสือ แต่เมื่อประมาณ พ.ศ. 2539–2543 สวนส้มเริ่มเสียหายจากการระบาดของโรคและแมลงรวมทั้งปัจจัยอื่น ๆ ชาวบ้านจึงเริ่มหันมาปลูกพืชล้มลุกอย่างข้าวโพดหวาน พริก ถั่วฝักยาว และกระเจี๊ยบเป็นต้น นอกจากนี้ยังมีบางกลุ่มที่คิดปรับปรุงพื้นที่ที่เคยเป็นสวนส้มให้กลับมาเป็นที่นาอีกครั้ง
ตําบลบึงกาสามทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงกาสามซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลบึงกาสามเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538
ที่มาของชื่อ
ตามคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในพื้นที่ บริเวณตำบลบึงกาสามในอดีตมีสภาพเป็นป่ารกและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ยังมีครอบครัวหนึ่งซึ่งอพยพมาจากถิ่นอื่น เมื่อถึงฤดูแล้งจะพากันมาจับปลาในหนองและบึงแถวนี้เป็นประจํา ครอบครัวนี้สังเกตเห็นกาสามตัวที่บึงแห่งหนึ่ง พวกมันคอยเฝ้าวนเวียนดูครอบครัวนี้จับปลาและคอยเก็บกินปลาตัวเล็กตัวน้อยที่ไม่ต้องการ เมื่อกาสองตัวได้ปลาหรือเหยื่อมาก็จะป้อนให้กาตัวเล็กกิน จึงสันนิษฐานว่ากาสามตัวนี้คงเป็นพ่อแม่ลูกกัน ช่วงนั้นตรงกับสมัยที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้แบ่งเขตการปกครองท้องที่ออกเป็นตําบลและหมู่บ้าน และให้ราษฎรที่อยู่ตามพื้นที่ต่าง ๆ ตั้งชื่อท้องที่ตามที่เห็นพ้องต้องกัน จึงมีการเสนอให้ทางราชการตั้งชื่อตำบลอันเป็นที่ตั้งของบึงแห่งนั้นว่า ตำบลบึงกาสาม เพื่อเป็นการระลึกถึงแหล่งน้ำที่ได้อาศัยทำมาหากินและความผูกพันระหว่างกาทั้งสาม
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบึงกาสามตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอหนองเสือ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบึงกาสามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงกาสามและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
สนธิสัญญาวอชิงตัน
สนธิสัญญาวอชิงตัน อาจหมายถึง
พ.ศ. 2280
พุทธศักราช 2280 ใกล้เคียงกับ
สงครามเกมคนอัจฉริยะ
สงครามเกมคนอัจฉริยะ (Ready Player One) เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์แนวแอกชันจากประเทศสหรัฐ กำกับโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก เขียนบทโดยแซก เพนน์ และเออร์เนสต์ ไคลน์ ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง Ready Player One ของ Cline ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2554 นำแสดงโดย ไท เชอริแดน, Olivia Cooke, Ben Mendelsohn, Lena Waithe, T.J. Miller, Simon Pegg และ Mark Rylance เหตุการณ์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2045 มนุษยชาติส่วนใหญ่ใช้ OASIS โลกเสมือนเพื่อหลีกหนีโลกแห่งความจริง วัยรุ่นกำพร้า Wade Watts (Sheridan) พบเบาะแสของเกมที่ซ่อนอยู่ซึ่งสัญญาว่าจะมอบ OASIS ให้กับผู้ชนะ และเขาและพันธมิตร 4 คนพยายามทำให้เสร็จก่อนที่บริษัทที่ดำเนินการโดยนักธุรกิจ Nolan Sorrento (Mendelsohn) จะทำได้
พ.ศ. 2281
พุทธศักราช 2281 ใกล้เคียงกับ
คณะกรรมการโอลิมปิกโครเอเชีย
คณะกรรมการโอลิมปิกโครเอเชีย (Hrvatski olimpijski odbor อักษรย่อ HOO, Croatian Olympic Committee, รหัสไอโอซี: CRO) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศโครเอเชียสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2534 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศโครเอเชีย เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากโครเอเชียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
เช็วเลย์
เช็วเลย์ (Šiauliai, ; Šiaulē) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศลิทัวเนีย มีประชากร 101,884 คน (ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2021) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเกานัสไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 121 กิโลเมตร มีอุตสาหกรรมเครื่องหนังและถุงเท้ารองเท้า
ดาวหางแฮลลีย์
ดาวหางแฮลลีย์ (Halley's Comet หรือ Comet Halley) มีชื่อตามระบบดาวหางอย่างเป็นทางการว่า 1P/Halley ตั้งชื่อตาม เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ (Edmond Halley) ผู้ซึ่งคำนวณคาบโคจรและทำนายการปรากฏตัวของดาวหางได้อย่างถูกต้องเป็นครั้งแรก ดาวหางแฮลลีย์มีคาบโคจรรอบละประมาณ 75-76 ปี นับเป็นดาวหางแบบมีคาบโคจรที่มีชื่อเสียงที่สุด แม้ในทุกศตวรรษจะมีดาวหางคาบยาวอื่น ๆ อีกหลายดวงที่สว่างกว่าและสวยงามมากกว่า แต่ดาวหางแฮลลีย์นับเป็นดาวหางคาบสั้นเพียงดวงเดียวที่มีความสว่างมากจนสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และเป็นดาวหางที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเพียงดวงเดียวที่หวนกลับมาให้เห็นได้อีกในช่วงชีวิตของคน ๆ หนึ่ง ดาวหางแฮลลีย์โคจรเข้ามายังระบบสุริยะชั้นในครั้งล่าสุดเมื่อปี ค.ศ. 1986 และจะกลับมาอีกครั้งในราวกลางปี ค.ศ. 2061
อาณาจักรมอญ
อาณาจักรมอญ หรือ รามัญประเทศ เป็นอาณาจักรของชนชาติมอญซึ่ง อาจแบ่งได้เป็น 3 ยุค
ยุคแรกคือยุคราชวงศ์สะเทิม อาณาจักรสุธรรมวดี มีกษัตริย์ปกครอง 59 พระองค์ เริ่มจากสมัยพระเจ้าสีหราชา มาจนถึงสมัยพระเจ้ามนูหา เชื่อว่ายุคนี้ครอบครองพื้นที่ได้ ทั้งทวารวดีและสะเทิม ยุคแรกสิ้นสุดลงเมื่อพระเจ้าอโนรธาแห่งอาณาจักรพุกาม ยกทัพมาตีเมืองสะเทิมในสมัยพระเจ้ามนูหะ ซึ่งนักประวัติศาสตร์ไทยบางท่านเชื่อว่าพระเจ้าอโนรธาน่าจะยกมาตีถึงนครปฐม
ยุคที่สองคือยุคราชวงศ์เมาะตะมะ-หงสาวดี หรือยุคอาณาจักรหงสาวดี เริ่มจากสมัยที่พม่าซึ่งอ่อนแอจากการรุกรานของมองโกล พระเจ้าวาเรรูหรือพระเจ้าฟ้ารั่ว (มะกะโท) ได้ทรงกอบกู้เอกราชมอญจากพม่าและสถาปนาอาณาจักรหงสาวดี พระองค์มีมเหสีเป็นราชธิดาของพ่อขุนรามคำแหง กษัตริย์ของไทย มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมาะตะมะ ต่อมาในสมัยพญาอู่ ได้ย้ายราชธานีมาอยู่ ณ เมืองพะโคหรือหงสาวดี ราชบุตรของพระองค์คือพญาน้อย ซึ่งต่อมาก็คือพระเจ้าราชาธิราช ผู้ทำสงครามยาวนานกับกษัตริย์พม่าอาณาจักรอังวะ ในสมัยพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา กับสมัย พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง ขุนพลสำคัญของพระเจ้าราชาธิราช คือ สมิงพระราม สมิงนครอินทร์ และแอมูน-ทยา ในสมัยของพระเจ้าราชาธิราชนั้นหงสาวดีกลายเป็นอาณาจักรที่มีอาณาเขตกว้างใหญ่ ครอบคลุมตั้งแต่ชายฝั่งทะเลอ่าวเบงกอลจากแม่น้ำอิรวดีขยายลงไปทางตะวันออกถึงแม่น้ำสาละวิน และเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่ใหญ่โต มีเมืองท่าที่สำคัญหลายแห่งในหลายลุ่มน้ำ เช่น เมาะตะมะ สะโตง พะโค พะสิม อาณาจักรมอญยุคนี้เจริญสูงสุดในสมัยพระนางเชงสอบูและสมัยพระเจ้าธรรมเจดีย์ หลังจากนั้นในสมัยพระเจ้าสการะวุตพี หงสาวดีก็เสียแก่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ ในปี พ.ศ. 2094
ยุคที่สามยุคฟื้นฟูหรือยุคอาณาจักรหงสาวดีใหม่ พ.ศ. 2283 สมิงทอพุทธกิตติ กู้เอกราชคืนมาจากพม่าได้สำเร็จและได้ยกทัพไปตีเมืองอังวะ ในปี พ.ศ. 2290 พญาทะละได้ครองอำนาจแทนสมิงทอพุทธกิตติและขยายอาณาเขตอย่างกว้างขวาง ทำให้อาณาจักรตองอูของพม่าสลายตัวลง จนในปี พ.ศ. 2300 พระเจ้าอลองพญา แห่งราชวงศ์คองบองก็กู้อิสรภาพของพม่ากลับคืนมาและได้โจมตีมอญ การล่มสลายของอาณาจักรหงสาวดีใหม่เป็นการสิ้นสุดเอกราชและอำนาจของชาวมอญที่เคยมีมาหลายร้อยปีในพม่าตอนล่าง กองทัพของราชวงศ์คองบองกดดันให้ชาวมอญต้องอพยพไปยังสยาม ในช่วงต้นพุทธศตวรรษที่ 24 การแต่งงานข้ามกลุ่มชาติพันธุ์ และการอพยพของชาวพม่าจากทางเหนือ ทำให้ชาวมอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อย
อาร์มาเกดดอน (2003)
อาร์มาเกดดอน (2003) (อังกฤษ:Armageddon (2003)) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จัดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2003 ณ สนามTD Waterhouse Centre ในเมืองOrlando, Florida ซึ่งเป็นรายการในลำดับรายการอาร์มาเกดดอนครั้งที่ 4 โดยแสดงนักมวยปล้ำจากรอว์ ในรายการนี้มีการแข่งขันปล้ำกัน 7 รายการด้วยกัน
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรใต้ กรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้
เส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออก
จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตกลากผ่านพื้นที่ดังนี้: ! scope="col" width="125" |พิกัด ! scope="col" |ประเทศ ดินแดน หรือพื้นน้ำ ! scope="col" |หมายเหตุ ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรอาร์กติก ! scope="row" |🇬🇱 ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |มหาสมุทรแอตแลนติก ! scope="row" style="background:#b0e0e6;" |ทวีปแอนตาร์กติกา ! scope="row" |ทวีปแอนตาร์กติกา
อิกาเมชิ
อิกาเมชิ เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยหมึกยัดไส้ข้าวในลักษณะคล้ายกับไส้กรอกหรือหมึกยัดไส้ อิกาเมชิเป็นอาหารท้องถิ่นในแถบคาบสมุทรโอชิมะทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโด
คณะกรรมการโอลิมปิกไซปรัส
คณะกรรมการโอลิมปิกไซปรัส (Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή, Cyprus Olympic Committee อักษรย่อ COC, รหัสไอโอซี: CYP) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศไซปรัสสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาโอลิมปิก ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2517 มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศไซปรัส เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากไซปรัสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (อีโอซี)
อิกาเมชิ
วิธีปรุง
อิกาเมชิเตรียมโดยการเอาหนวดและเครื่องในของหมึกออกจนเหลือแต่ตัว จากนั้นจึงนำข้าวที่ซาวแล้วใส่เข้าไปและนำไปต้มในน้ำซุปดาชิ ข้าวที่ใช้จะใช้ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวผสมกัน นอกจากนี้ส่วนไส้ยังผสมส่วนประกอบอื่น ๆ ลงไปได้อีกเช่นหนวดหมึกสับ หน่อไม้ แคร์รอต และอาบูระ-อาเกะ เป็นต้น.
ประวัติ
พ.ศ. 2484 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อาหารขาดแคลนโดยเฉพาะข้าว ร้านอาเบโชเต็งซึ่งจำหน่ายเอกิเบ็งที่สถานีรถไฟโมริ จังหวัดฮกไกโดได้ตัดสินใจใช้หมึกที่มีเป็นจำนวนมากมาประกอบอาหาร หลังสิ้นสุดสงคราม พ.ศ. 2509 ห้างสรรพสินค้าเคโอในกรุงโตเกียวได้จัดงานเทศกาลเอกิเบ็งประจำปีเป็นครั้งแรกซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้ค้าเอกิเบ็งและอาหารท้องถิ่นได้มาออกร้าน ร้านอาเบโชเต็งได้นำอิกาเมชิมาจำหน่าย ในปีถัดมาอิกาเมชิได้รับความนิยมอย่างมาก ยอดขายของอิกาเมชิขึ้นสู่อันดับหนึ่งและได้มาจำหน่ายในงานดังกล่าวอีกหลายครั้งด้วยกัน ทำให้ชื่อเสียงของอิกาเมชิโด่งดังมากขึ้นและเริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารขึ้นชื่อของเมืองโมริ กิ่งจังหวัดโอชิมะ และของจังหวัดฮกไกโดในที่สุด
พ.ศ. 2283
พุทธศักราช 2283 ใกล้เคียงกับ
ชุดตัวอักษรฟินิเชีย
ชุดตัวอักษรฟินิเชีย พัฒนามาจากชุดตัวอักษรเคนันยุคแรกเริ่ม ซึ่งปรากฏครั้งแรกราว 1,800–1,700 ปีก่อนคริสต์ศักราช จารึกเก่าสุดมาจากเมืองโบราณบิบลัส อายุราว 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีอักษร 22 ตัว ไม่มีเครื่องหมายสระ ชื่อตัวอักษรเหมือนที่ใช้เรียกอักษรฮีบรู
เคน แพตเทรา
เคนเนท แพตเทรา (Kenneth Patera) เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942  เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพ, นักยกน้ำหนักโอลิมปิก , และนักกีฬาแข็งแกร่ง เป็นอดีตนักมวยปล้ำสังกัดสมาคม WWF อดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล WWF 1สมัย
บันทึกส่วนตัว
บันทึกอย่างเป็นทางการ - ความสำเร็จทั้งหมดที่พบในซานฟรานซิสโกวันที่ 23 กรกฎาคม 1972
→ the highest three-lift total ever made by an American
When measured for the 1972 Olympics, he weighed 321.4 lb at a height of 6 ft.
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 24
กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 24 (สาทรเกมส์) เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 11 ถึง 18 มีนาคม พ.ศ. 2551 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ เขตสาทร กรุงเทพ
เดิมการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 24 กำหนดจัดขึ้นในระหว่างวันที่ 1 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แต่เนื่องจากในช่วงเวลาดังกล่าวมีเหตุการณ์ลอบทำร้ายนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ดังนั้นจึงมีการประกาศเลื่อนการจัดการแข่งขันออกไป เพื่อความปลอดภัยของนักกีฬา และนักศึกษา
ชนิดกีฬา
มีการแข่งขันกีฬาทั้งสิ้น 16 ชนิดกีฬา ได้แก่
ตราสัญลักษณ์
การออกแบบสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬา "สาทรเกมส์" มีแนวคิดมาจากการนำตัวอักษร “ร” ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของนามพระราชทาน “ราชมงคล” มาประยุกต์เป็นลายกนก สื่อความหมายถึง ภารกิจในการทำนุบำรุงและส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมไทย ควบคู่กับการพัฒนาเทคโนโลยี
ด้านบนของตราสัญลักษณ์เป็นลักษณะปีกนก สื่อถึงความเป็นอิสระ ไร้พรมแดน มีแถบสี 9 สี หมายถึง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่ง มีลักษณะโค้งตามทางของ “ร”  หมายถึง ความเป็นหนึ่งเดียวกันของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
สัตว์นำโชค
สัตว์นำโชคประจำการแข่งขัน คือ กระรอก ซึ่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ มีกระรอกอาศัยอยู่ตามต้นไม้ใหญ่เป็นจำนวนมาก เพราะภายในบริเวณมหาวิทยาลัยมีความร่มรื่นและมีต้นไม้ที่เป็นอาหารของกระรอก จึงจะสามารถพบเห็นกระรอกได้ทั่วบริเวณของมหาวิทยาลัย
เกษตรกรรมยั่งยืน
เกษตรกรรมยั่งยืน หรือ (Sustainable agriculture) คือการทำการเกษตรโดยใช้หลักการของระบบนิเวศที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมของพวกมัน วลีนี้ได้รับรายงานว่าถูกประกาศเกียรติคุณโดยนักวิทยาศาสตร์การเกษตรชาวออสเตรเลียชื่อ กอร์ดอน McClymont มันได้ถูกกำหนดให้เป็น "ระบบบูรณาการของการปฏิบัติในการปลูกพืชและการผลิตสัตว์ที่มีการประยุกต์ใช้เฉพาะสถานที่ที่เจาะจงที่จะมีอายุใช้งานในระยะยาว" ตัวอย่างเช่น
การเกษตรและทรัพยากรธรรมชาติ
เกษตรกรรมยั่งยืนสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นวิธีการทำเกษตรกรรมด้วยระบบนิเวศ การปฏิบัติที่สามารถทำให้เกิดความเสียหายกับดินในระยะยาวได้แก่การไถพรวนดินที่มากเกินไป (โดยการนำไปสู่การพังทลาย) และการชลประทานโดยไม่มีการระบายน้ำอย่างเพียงพอ (โดยการนำไปสู่ความเค็ม) การทดลองในระยะยาวได้ให้บางส่วนของข้อมูลที่ดีที่สุดเกี่ยวกับวิธีการปฏิบัติต่างๆจะส่งผลกระทบต่อคุณสมบัติของดินที่จำเป็นต่อความยั่งยืนได้อย่างไร ในประเทศสหรัฐอเมริกา หน่วยงานของรัฐบาลกลางได้แก่ หน่วยบริการการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ (USDA) มีความเชี่ยวชาญในการให้ความช่วยเหลือด้านเทคนิคและการเงินสำหรับผู้ที่สนใจในการใฝ่หาการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและการเกษตรแบบการผลิตที่มีเป้าหมายที่เข้ากันได้
ปัจจัยที่สำคัญที่สุดสำหรับแต่ละสถานที่คือแสงแดด อากาศ ดิน สารอาหาร และน้ำ ในห้าอย่างนี้ ปริมาณและคุณภาพของน้ำและดินคล้อยตามการแทรกแซงของมนุษย์มากที่สุดผ่านกาลเวลาและแรงงาน
แม้ว่าอากาศและแสงแดดจะมีอยู่ทุกที่บนโลก พืชก็ยังขึ้นอยู่กับสารอาหารในดินและความพร้อมใช้ของน้ำ เมื่อเกษตรกรเพาะปลูกและเก็บเกี่ยวพืชผล พวกเขาเอาออกบางส่วนของสารอาหารเหล่านี้จากพื้นดิน ถ้าไม่มีการเติมเข้าไปใหม่ ดินจะทนทุกข์ทรมานจากการสูญเสียสารอาหารและจะกลายเป็นใช้ประโยชน์อีกไม่ได้เลยหรือให้ผลผลิตลดลง เกษตรยั่งยืนขึ้นอยู่กับการเติมดินเข้าไปใหม่ในขณะเดียวกันก็ลดให้เหลือน้อยที่สุดในการใช้และ/หรือความต้องการของทรัพยากรที่ไม่หมุนเวียนเช่นก๊าซธรรมชาติ (ในการแปลงไนโตรเจนในบรรยากาศให้เป็นปุ๋ยสังเคราะห์) หรือแร่ดิบ (เช่นฟอสเฟต) แหล่งไนโตรเจนต่อไปนี้ทั้งหลายที่เป็นไปได้ในหลักการจะมีพร้อมให้ใช้อย่างไม่สิ้นสุดรวมถึง:
ตัวเลือกข้อสุดท้ายถูกนำเสนอในปี 1970s แต่เพิ่งจะเป็นไปได้เมื่อเร็วๆนี้ ตัวเลือกที่ยั่งยืนสำหรับการแทนที่ปัจจัยการผลิตสารอาหารอื่นๆ (ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม ฯลฯ ) ถูกจำกัดมากขึ้น
เพื่อให้สมเหตุสมผลมากขึ้นซึ่งมักจะถูกมองข้ามไป ตัวเลือกทั้งหลายจะรวมถึง 1) การปลูกพืชหมุนเวียนระยะยาว 2) การส่งคืนกลับไปวัฏจักรตามธรรมชาติที่จะมีน้ำท่วมแหล่งเพาะปลูกเป็นประจำทุกปี (การส่งคืนสารอาหารที่สูญเสียไปตลอดไป) เช่นน้ำท่วมแม่น้ำไนล์ 3) การใช้งานถ่านชีวภาพ (biochar) ในระยะยาว และ 4) การใช้พืชและสัตว์พื้นเมือง (landrace) ที่ได้รับการปรับแต่งให้น้อยกว่าเงื่อนไขที่เหมาะสมเช่นศัตรูพืช หรือภัยแล้ง หรือการขาดสารอาหาร
พืชที่ต้องการสารอาหารในดินในระดับสูงสามารถปลูกในลักษณะที่ยั่งยืนมากขึ้นถ้าปฏิบัติตามการจัดการปุ๋ยที่เหมาะสม
น้ำ
ในบางพื้นที่ปริมาณน้ำฝนจะมีเพียงพอสำหรับการเจริญเติบโตของพืช แต่พื้นที่อื่นๆหลายแห่งต้องการการชลประทาน สำหรับระบบชลประทานที่จะยั่งยืนได้ มันจำเป็นต้องมีการจัดการที่เหมาะสม (เพื่อหลีกเลี่ยงความเค็ม) และต้องไม่ใช้น้ำมากจากแหล่งเก็บเกินกว่าที่ได้รับทดแทนตามธรรมชาติ มิฉะนั้นแหล่งเก็บน้ำจะกลายเป็นแหล่งเก็บที่ไม่หมุนเวียนโดยทันที การปรับปรุงในเทคโนโลยีการขุดเจาะบ่อน้ำและปั๊มแบบจุ่มรวมกับการพัฒนาน้ำหยดและหัวฉีดน้ำแรงดันต่ำได้ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะได้รับผลผลิตสูงอย่างสม่ำเสมอในพื้นที่ที่การพึ่งพาปริมาณน้ำฝนเพียงอย่างเดียวได้ทำความสำเร็จทางการเกษตรที่ได้เคยทำไว้ก่อนหน้านี้เป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ อย่างไรก็ตามความก้าวหน้านี้ได้มาในราคาที่สูง ในหลายพื้นที่เช่น แหล่งหินอุ้มน้ำ Ogallala น้ำจะถูกใช้เร็วกว่าที่จะสามารถเติมกลับคืน
มีหลายขั้นตอนที่ต้องดำเนินการเพื่อพัฒนาระบบการทำฟาร์มที่ทนต่อความแล้งแม้จะอยู่ในปี ที่มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยเป็น "ปกติ" มาตรการเหล่านี้จะรวมถึงทั้งการดำเนินนโยบายและการจัดการ: 1) การปรับปรุงการอนุรักษ์น้ำและมาตรการการจัดเก็บ 2) การให้แรงจูงใจสำหรับการเลือกสายพันธุ์พืชที่ทนต่อฤดูแล้ง 3) การใช้ระบบชลประทานในปริมาณที่ลดลง 4) การจัดการพืชเพื่อลดการสูญเสียน้ำ หรือ 5) การไม่ปลูกพืชทุกชนิดเลย
ตัวชี้วัดการพัฒนาทรัพยากรน้ำที่ยั่งยืนคือ
ดิน
ดิน [แก้ไข]
พังทลายของดินอย่างรวดเร็วกลายเป็นหนึ่งในปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก ประมาณว่า "มากกว่าหนึ่งพันล้านตันของดินทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกาถูกกัดเซาะทุกปี ผู้เชี่ยวชาญคาดการณ์ว่าผลผลิตจะลดลงครึ่งหนึ่งภายใน 30-50 ปีถ้าการกัดเซาะเกิดอย่างต่อเนื่องในอัตราปัจจุบัน" การพังทลายของดินไม่เกิดกับแอฟริกาเพียงแห่งเดียว แต่จะเกิดขึ้นทั่วโลก ปรากฏการณ์นี้ถูกเรียกว่า "ดินสูง" (Peak Soil) เพราะเทคนิคปัจจุบันของเกษตรกรรมแบบโรงงานผลิตขนาดใหญ่เป็นอันตรายต่อความสามารถของมนุษย์ในการเพาะปลูกอาหารในปัจจุบันและในอนาคต โดยไม่มีความพยายามที่จะปรับปรุงแนวทางปฏิบัติของการจัดการดิน ความพร้อมใช้งานของพื้นดินเพาะปลูกได้จะกลายเป็นปัญหามากขึ้น
ฟอสเฟต
ฟอสเฟตเป็นองค์ประกอบหลักในปุ๋ยเคมีที่ถูกนำไปใช้ในการผลิตทางการเกษตรที่ทันสมัย อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์คาดว่าหินฟอสเฟตสำรองจะหมดลงในอีก 50-100 ปีและพีคฟอสฟอรัสก็จะเกิดขึ้นในประมาณปี 2030 ปรากฏการณ์ของพีคฟอสฟอรัสคาดว่าจะเพิ่มราคาอาหารเพราะค่าปุ๋ยเพิ่มขึ้นเนื่องจากหินฟอสเฟตสำรองยากที่จะสกัดมาได้ ในระยะยาวฟอสเฟตจึงจะต้องมีการกู้คืนและรีไซเคิลจากขยะของมนุษย์และสัตว์เพื่อรักษาระดับการผลิตอาหาร
ที่ดิน
ในขณะที่ประชากรของโลกเพิ่มขึ้นและความต้องการอาหารเพิ่มขึ้น ก็มีแรงกดดันต่อทรัพยากรที่ดิน ที่ดินยังสามารถได้รับการพิจารณาเป็นทรัพยากรที่จำกัดบนโลกอีกด้วย การขยายตัวของที่ดินเกษตรกรรมมีผลกระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพและก่อให้เกิดการตัดไม้ทำลายป่า องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติคาดการณ์ว่าในทศวรรษที่กำลังจะถึง ที่ดินเกษตรกรรมจะยังคงสูญเสียให้กับการพัฒนาอุตสาหกรรมและการพัฒนาเมืองพร้อมกับการบุกเบิกของพื้นที่ชุ่มน้ำและการแปลงป่าเพื่อการเพาะปลูก ซึ่งมีผลในการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพและเพิ่มการพังทลายของดิน
พลังงานเพื่อเกษตรกรรม
บทความหลัก: พลังงานทดแทน
พลังงานถูกใช้ตลอดทางของห่วงโซ่อาหารจากฟาร์มจนถึงช้อน ในเกษตรกรรมเชิงอุตสาหกรรม พลังงานถูกใช้ในเครื่องจักรกล การแปรรูปอาหาร การเก็บรักษาและกระบวนการขนส่ง ดังนั้นจึงพบว่าราคาพลังงานที่มีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับราคาอาหาร น้ำมันยังถูกใช้เป็นปัจจัยการผลิตสารเคมีทางเกษตรกรรมอีกด้วย ราคาที่สูงขึ้นของแหล่งพลังงานไม่ทดแทนได้รับการคาดการณ์โดยสำนักงานพลังงานระหว่างประเทศว่า ราคาพลังงานที่เพิ่มขึ้นเป็นผลมาจากทรัพยากรเชื้อเพลิงฟอสซิลที่กำลังหมดไปอาจส่งผลกระทบทางลบต่อความมั่นคงทางอาหารของโลกเว้นแต่จะต้องมีการ 'แยก' พลังงานเชื้อเพลิงฟอสซิลออกจากการผลิตอาหาร และย้ายไปใช้ระบบเกษตรกรรม 'พลังงานฉลาด' การใช้ระบบชลประทานด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ในปากีสถานได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวอย่างชั้นนำของการใช้พลังงานในการสร้างระบบปิดสำหรับน้ำเพื่อการชลประทานในกิจกรรมการเกษตร
เศรษฐศาสตร์
ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมของความยั่งยืนนี้ยังมีการเข้าใจกันเพียงบางส่วน เมื่อพูดถึงเกษตรกรรมความเข้มข้นน้อย การวิเคราะห์ที่รู้จักกันดีที่สุดคือการศึกษาของนาย Netting ในระบบผู้ถือรายย่อยผ่านประวัติศาสตร์ 'กลุ่มยั่งยืนแห่งอ๊อกซ์ฟอร์ด' ได้กำหนดความยั่งยืนในบริบทนี้ในรูปแบบที่กว้างมาก โดยพิจารณาผลกระทบต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหมดในแนวทางแบบ 360 องศา
สมมติว่าทรัพยากรธรรมชาติมึจำกัด เกษตรกรรมที่ไม่มีประสิทธิภาพหรือสร้างความเสียหายให้กับทรัพยากร ในที่สุดแล้วอาจสูญเสียทรัพยากรที่มีอยู่หรือสูญเสียความสามารถที่จะจ่ายเพื่อเป็นเจ้าของพวกมัน นอกจากนี้มันยังอาจสร้างผลด้านลบต่อบุคคลภายนอก (negative externality) อีกด้วย เช่นมลพิษรวมทั้งค่าใช้จ่ายทางการเงินและต้นทุนการผลิต มีการศึกษาหลายครั้งที่ควบรวมผลด้านลบต่อบุคคลภายนอกเหล่านี้ในการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์เกี่ยวกับบริการของระบบนิเวศ ความหลากหลายทางชีวภาพ ความเสื่อมโทรมของดินและการจัดการที่ดินอย่างยั่งยืน เหล่านี้รวมถึงการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์ของระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ (TEEB) นำโดย Pavan Sukhdev และ 'เศรษฐศาสตร์ของการริเริ่มเกี่ยวกับการย่อยสลายของที่ดิน' ที่พยายามที่จะสร้างการวิเคราะห์ต้นทุนผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจในการปฏิบัติของการจัดการที่ดินอย่างยั่งยืนและการทำการเกษตรแบบยั่งยืน
วิธีการที่พืชจะถูกขายจะต้องใช้สมการความยั่งยืน อาหารที่ขายในท้องถิ่นไม่ต้องใช้พลังงานที่เพิ่มขึ้นสำหรับการขนส่ง (รวมถึงผู้บริโภคไม่ต้องเดินทางไปหาซื้อไกล) อาหารที่ขายในสถานที่ห่างไกลไม่ว่าจะเป็นที่ตลาดเกษตรกรหรือซูเปอร์มาร์เก็ต จะเกิดค่าใช้จ่ายด้านพลังงานสำหรับวัสดุ แรงงาน และการขนส่ง