cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เอมิเรตส์สเตเดียม
สนาม
ถัดจากชั้นนี้ขึ้นไป จะมีชั้นเล็กๆที่เป็นบ๊อกซ์ขนาดความจุ 10, 12 และ 15 ที่นั่งจำนวน 150 บ๊อกซ์ ชั้นนี้จึงสามารถจุผู้ชมได้ทั้งหมด 2,222 คน ราคาของชั้นบ๊อกซ์เริ่มต้นที่ 65,000 ต่อปีรวมภาษีมูลค่าเพิ่มแล้ว สามารถนำตั๋วนี้มาเข้าชมเกมลีกในบ้านและเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก เอฟเอคัพ และคาร์ลิ่งคัพที่อาร์เซนอลได้เล่นในบ้านด้วย บริเวณที่ยอดเยี่ยมที่สุดในสนามแห่งนี้สำหรับการชมเกมรู้จักกันดีในชื่อ "ไดมอนด์คลับ" (Diamond Club) จัดไว้สำหรับแขกรับเชิญเท่านั้น มีราคาเพียง 25,000 ปอนด์ต่อที่นั่ง
ผู้ที่มีตั๋วเข้าชมสามารถใช้บริการพื้นที่ส่วนตัวพิเศษ ภัตตาคาร และบาร์ได้อีกด้วย และยังมีสิทธิ์ในการจอดรถในที่จอดรถของสนาม สมาชิกยังมีสิทธิ์ได้ลุ้นไปชมเกมยุโรปด้วยเครื่องบินลำเดียวกับที่นักเตะใช้เดินทาง
เนื่องจากว่าตั๋วเป็นที่ต้องการของแฟนบอลอย่างมากและมีค่าสูงตามราคาค่าครองชีพของแฟนบอลในลอนดอน อาร์เซนอลจึงสามารถสร้างรายได้มหาศาลจากตั๋วเข้าชมชั้นพรีเมียมและชั้นบ๊อกซ์ ซึ่งเป็นตัวเลขที่ใกล้เคียงกับรายได้ที่ได้จากที่นั่งทั้งหมดที่สนามไฮบิวรีเลยทีเดียว
ชื่อของสนาม
วันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2004 มีการประกาศว่า สนามแห่งนี้จะใช้ชื่อว่า เอมิเรตส์สเตเดียม เป็นเวลาอย่างน้อย 15 ปี หลังจากที่สโมสรตกลงรับเงินสนับสนุนมูลค่า 100 ล้านปอนด์สำหรับการก่อสร้างสนามจากสายการบินเอมิเรสต์แอร์ไลน์ โดยเงินจำนวนนี้รวมไปถึงการจ่ายเงินค่าโลโก้ของเอมิเรตส์บนเสื้อของอาร์เซนอลเป็นเวลา 8 ปีแล้ว เริ่มตั้งแต่ฤดูกาล 2006-07
สนามแห่งนี้มีชื่อเรียกสั้นๆว่า "ดิเอมิเรตส์" แต่ก็มีแฟนบอลจำนวนหนึ่งนิยมใช้ชื่อเก่าที่เรียกว่า "แอชเบอร์ตัน โกรฟ" หรือแม้แต่ "เดอะโกรฟ" มากกว่า ความรู้สึกแตกต่างระหว่างชื่อที่เรียกอย่างเป็นทางการและอย่างไม่เป็นทางการของสนามแห่งนี้ก็คล้ายๆกับที่มีการเรียกชื่อสนามแห่งเก่าของอาร์เซนอลที่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า อาร์เซนอลสเตเดียม แต่มักจะได้ยินกันคุ้นหูว่า ไฮบิวรี ที่เรียกกันติดปากในหมู่แฟนบอลของทีม ผู้สื่อข่าว หรือแม้แต่ทางสโมสรเอง
เนื่องจากข้อบังคับของทางยูฟ่าเรื่องผู้สนับสนุนสนาม ในเกมการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สนามแห่งนี้จะไม่ใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า เอมิเรตส์สเตเดียม เนื่องจากเอมิเรตส์ไม่ได้เป็นผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการของการแข่งขันแชมเปียนส์ลีก สนามแห่งอื่นก็เช่นกัน อย่างเช่น อลิอานซ์อารีนา ในเมืองมิวนิก ก็ผิดกฎของยูฟ่าเช่นกันและไม่สามารถใช้ชื่อนี้ได้ ยูฟ่าจึงใช้ชื่อสนามแห่งนี้ว่า "อาร์เซนอลสเตเดียม" ซึ่งตรงกับชื่ออย่างเป็นทางการของสนามเดิมที่ไฮบิวรี
Phyllotrichum
Phyllotrichum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapindaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินโดจีน
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เรขลักษณ์ หรือ เรขลักษณ์มาตรฐาน (Ordinary หรือ honourable ordinary) ในมุทราศาสตร์ “เรขลักษณ์” คือองค์ประกอบหนึ่งของตราอาร์มที่เป็นรูปทรงเรขาคณิตง่ายๆ ที่อยู่ในกรอบของเส้นตรงและแล่นจากด้านหนึ่งของตราไปยังอีกด้านหนึ่ง หรือจากตอนบนลงมายังตอนล่างของโล่ นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มเครื่องหมายที่เรียกว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” (subordinary) ที่ให้ความสำคัญรองลงมาโดยนักวิชาการทางมุทราศาสตร์บางคน แต่เครื่องหมายในกลุ่มนี้ก็ใช้กันมานานพอกับเรขลักษณ์มาตรฐาน เรขลักษณ์มาตรฐานตามทฤษฎีแล้วจะใช้เนื้อที่หนึ่งในสามของโล่ แต่ตามความเป็นจริงแล้วก็จะใช้เนื้อที่แตกต่างกันไป นอกจากเมื่อเรขลักษณ์เป็นสิ่งเดียวที่ใช้เป็นเครื่องหมาย เช่นในตราแผ่นดินของออสเตรียก็จะมีขนาดต่างออกไป
คำว่า “เรขลักษณ์มาตรฐาน” และคำว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” เป็นคำที่สร้างความขัดแย้งในหมู่นักมุทราศาสตร์ เพราะเป็นการใช้เรขลักษณ์ที่ไม่มีมาตรฐานและการใช้ก็ไม่ตรงกัน ฉะนั้นการใช้คำทั้งสองจึงไม่ได้รับการสนับสนุนโดยนักวิชาการทางด้านมุทราศาสตร์ อาร์เธอร์ ชาร์ลส์ ฟ็อกซ์-เดวีส์ (Arthur Charles Fox-Davies) ในหนังสือ Complete Guide to Heraldry (คู่มือมุทราศาสตร์ฉบับสมบูรณ์) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1909 ให้ความเห็นว่าคำสองคำนี้เป็นคำที่ประดิษฐ์ขึ้นโดย นักเขียนเกี่ยวกับมุทราศาสตร์ และไมใช่ นักมุทราศาสตร์ โดยโต้ว่า "เป็นสิ่งเกินกว่าความไร้สาระในการที่สร้างความจำเป็นในการแบ่งกลุ่มดังว่า" และในความเห็นของฟ็อกซ์-เดวีส์ “เรขลักษณ์พิเศษ” ก็ "ไม่ต่างไปจากเรขลักษณ์ที่มีอยู่แล้ว"
เรขลักษณ์
เรขลักษณ์ (หรือ “เรขลักษณ์มาตรฐาน”) เกือบเหมือนเส้นแบ่ง (Line) แต่ไม่ถือว่าเป็นเส้นแบ่งแต่เป็นวัตถุ (object) กระนั้นก็ยังเป็นที่โต้เถียงกันว่าสิ่งใดคือเครื่องหมายเรขาคณิตที่แท้จริงที่ถือว่าเป็นเรขลักษณ์ ที่เป็นสิ่งที่มีขอบที่เป็นเส้นตรงและแล่นจากขอบโล่หนึ่งไปยังอีกขอบโล่หนึ่ง ยกเว้นที่ตั้งอยู่บนตอนบนสุดของโล่แล้วเรขลักษณ์ก็จะเป็นตั้งอยู่กลางของโล่
เรขลักษณ์สามแบบข้างล่างบางครั้งก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มเรขลักษณ์มาตรฐาน แต่บางครั้งก็จัดอยู่ในกลุ่มเรขลักษณ์พิเศษ:
เรขลักษณ์ไม่จำเป็นต้องเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่อาจจะแปลงออกไปตามที่แสดงให้เห็นในตัวอย่างข้างล่าง
เรขลักษณ์พิเศษ
รูปเรขาคณิตบางรูปที่ใช้ในการนิยามตราไม่ถือว่าเป็น “เรขลักษณ์มาตรฐาน” แต่เรียกว่า “เรขลักษณ์พิเศษ” (subordinary) รูปทรงโดยทั่วไปแล้วจะเป็นรูปทรงเรขาคณิตตามลักษณะของเรขลักษณ์มาตรฐานของเครื่องหมายอิสริยาภรณ์ แต่ต่างจากเรขลักษณ์มาตรฐานตรงที่จะไม่แล่นจากขอบด้านหนึ่งไปยังขอบอีกด้านหนึ่งของโล่ โดยทั่วไปเรขลักษณ์พิเศษรวมทั้ง:
เรขลักษณ์ฐาน
เรขลักษณ์ฐาน (Fixed subordinaries) คือเรขลักษณ์ที่ติดกับขอบใดขอบหนึ่งของโล่
เรขลักษณ์ลอย
เรขลักษณ์ลอย (Mobile subordinaries) คือเรขลักษณ์ที่ไม่ติดกับขอบใดขอบหนึ่งของโล่
ตัวอย่างการนิยามเรขลักษณ์ลอยแบบต่างๆ
เรขลักษณ์แปรรูป
ถ้าตราอาร์มมีเรขลักษณ์มีขนาดต่างจากขนาดของเรขลักษณ์มาตรฐาน นิยามของตราจะใช้คำว่า “diminutives” หรือ “เรขลักษณ์แปรรูป” ที่ได้แก่:
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบตั้ง (pale)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบขวาง (Fess)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์แถบทแยง (bend)
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบทแยงขวา” (Bend sinister) (ทแยงไปมุมซ้ายล่างขึ้นไปยังมุมขวาบน (มุมขวาล่างขึ้นไปยังมุมซ้ายบนของผู้ถือโล่))
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบจั่ว” (Chevron)
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง เป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลตำบลในเขตอำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2554 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางม่วง เฉพาะหมู่ที่ 1, 3–11, 13–15 และบางส่วนของหมู่ที่ 12 (นอกเขตเทศบาลตำบลบางม่วง)
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เรขลักษณ์แปรรูป
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบขวางบน” (Chief)
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ประวัติ
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วงเดิมมีฐานะเป็น สภาตำบลบางม่วง ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลบางม่วง ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 จากนั้นจึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เรขลักษณ์แปรรูป
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบกางเขน” (Cross)
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ประวัติ
อนึ่ง ในการยกฐานะเป็นเทศบาลได้เปลี่ยนชื่อองค์กรจาก "บางม่วง" เป็น "บ้านบางม่วง" เพื่อไม่ให้มีชื่อซ้ำกับเทศบาลตำบลบางม่วง (บริเวณบางใหญ่เก่า) ที่มีอยู่แต่เดิม โดยใช้ชื่อเทศบาลตามชื่อหมู่บ้านบางม่วง (ได้แก่ หมู่ที่ 3, หมู่ที่ 4 และหมู่ที่ 11 ตำบลบางม่วง ตามกฎหมายลักษณะปกครองท้องที่) ซึ่งเป็นชื่อที่มีประชาชนเห็นชอบมากที่สุดจากชื่อที่ให้เลือกทั้งหมด 8 ชื่อ
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เรขลักษณ์แปรรูป
เรขลักษณ์แปรรูปของเรขลักษณ์ “แถบกางเขนไขว้” (Saltire)
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ตราสัญลักษณ์
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วงได้กำหนดให้ใช้รูปวัดปรางค์หลวงเป็นตราสัญลักษณ์ของเทศบาล เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่คู่ท้องถิ่น
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
เส้นประกบ
“Cottise” หรือ “cost” (สะกดได้หลายอย่าง) เป็นขอบบางที่ตั้งอยู่สองข้างของแถบทแยงโดยนิยามแถบทแยงว่า “between two cottises/cottised” หรือ “ตั้งอยู่ระหว่างเส้นประกบ”
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตเทศบาลตำบลบ้านบางม่วงตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอบางใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
การสร้างเส้นประกบในปัจจุบัน
ในปัจจุบันเส้นประกบมิได้ใช้แต่เฉพาะกับแถบทแยงเท่านั้นแต่ใช้กับเรขลักษณ์แทบทุกแบบ และบางครั้งก็ใช้กับเครื่องหมาย (Charge) ด้วย โดยจะตั้งเรขลักษณ์ระหว่างเรขลักษณ์แปลงรูปที่เป็นของลักษณะเดียวกับตัวเรขลักษณ์เอง แต่ในบางครั้งก็อาจจะใช้ลวดลายอื่นที่ต่างจากตัวเรขลักษณ์:
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ประชากร
อาชีพหลักของประชากรในถิ่นนี้คือเกษตรกรรม เพราะตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มอยู่ทางด้านทิศตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา มีคลองไหลผ่านหลายสายทำให้พื้นที่มีน้ำอุดมสมบูรณ์ สภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่วไปอยู่ในเกณฑ์ปกติ นอกจากนี้ยังมีอาชีพ รับราชการ รัฐวิสาหกิจ บริษัทเอกชน ธุรกิจส่วนตัว รับจ้างทั่วไป และทำงานเอกชนในท้องที่ข้างเคียง และบางส่วนเดินทางไปทำงานในกรุงเทพมหานคร
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
กลวงออก
เรขลักษณ์ไม่ว่าจะเป็น “เรขลักษณ์มาตรฐาน” หรือ “เรขลักษณ์พิเศษ” สามารถที่จะ “กลวงออก” (Voiding) จากตราโดยไม่ต้องมีคำบรรยาย ซึ่งหมายความว่าเครื่องหมายได้รับการ “ลบออก” แต่ทรงของเครื่องหมายไว้ทิ้งไว้เป็นรูกลวงที่ทำให้เห็นพื้นตราด้านหลัง
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
ประชากร
นอกจากประชากรที่มีข้อมูลตามทะเบียนบ้านในตำบลบางม่วงแล้ว ยังมีประชากรแฝง (มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านเขตอื่น) ที่เข้ามาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก เพราะเป็นพื้นที่ปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร
เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
กลวงออก
ส่วนที่กลวงออกอาจจะใช้ผิวตราที่ต่างสีของพื้นตราของเครื่องหมาย ในกรณีก็ต้องนิยามสีของผิวตราเช่นในตราของเมื่องแอ็บบ็อทฟอร์ด ในแคนาดา
หรือส่วนที่กลวงออกอาจจะเป็นรูปทรงที่แตกต่างจากรูปทรงของเครื่องหมายเช่นในตราของโรงเรียนมัธยมเท็คนิคในแอฟริกาใต้ ที่นิยามว่า “Quarterly gules and sable; a lozenge or voided of a quatrefoil; at its centre a cog wheel argent; the whole within a bordure or”
ตำบลบางเตย
ตำบลบางเตย สามารถหมายถึงตำบลที่มีชื่อเดียวกันนี้จำนวน 5 แห่ง ในอำเภอและจังหวัดต่าง ๆ คือ
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 จัดแข่งขันที่[บาร์เซโลนา ประเทศสเปน แข่งขัน 16 ประเภท ซึ่งยังจัดแข่งขันเป็นกีฬาสาธิตอยู่
อะลาบาสเทอร์
อะลาบาสเทอร์(Alabaster) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มของยิปซัมและแคลไซต์
ประโยชน์
แร่อะลาบาสเทอร์ส่วนมากจะถูกใช้ในอุตสาหกรรมการแกะสลักหิน ซึ่งสามารถพบได้ทั่วไปในงานแกะสลักต่างๆ ภายในโบสถ์ทางศาสนาคริสต์
แฟชั่นฮิปฮอป
แฟชั่นฮิปฮอป (Hip-hop fashion) เป็นลักษณะเด่นของการแต่งตัว มีที่มาจากวัยรุ่นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และวัยรุ่นละตินในย่านบร็องซ์ (นิวยอร์ก) และต่อมากระจายอิทธิพลสู่ฮิปฮอปในแถบอื่นอย่าง ลอสแอนเจลิส ชิคาโก้ ฟิลาเดลเฟีย พิตต์เบิร์จ อีสต์เบย์ (บริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก) และ ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งในแต่ละเมือง มีสไตล์ที่ส่งผลต่อกระแสแฟชั่นโลกในปัจจุบัน
แฟชั่นฮิปฮอปเป็นการแสดงเอกลักษณ์ ทัศนคติต่อวัฒนธรรมฮิปฮอป ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่ในอดีตจนปัจจุบัน และยังได้รับความนิยมก้าวสู่กระแสหลักของแฟชั่นโลกซึ่งมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน
ต้นทศวรรษที่ 1980 ถึงกลางทศวรรษที่ 1980
ต้นทศวรรษที่ 1980 มีการเกิดขึ้นของสปอร์ตแวร์ เครื่องแต่งกายกีฬา และแบรนด์แฟชั่น อย่างเช่น Le Coq Sportif, Kangol, อาดิดาส และ ไนกี้ ซึ่งเกิดมาพร้อมกับฮิปฮอป ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 ดาราฮิปฮอปในสมัยนั้นใส่เสื้อผ้าลักษณะอย่าง เสื้อวิ่งสีสว่างมียี่ห้อ เสื้อหนังแกะ เสื้อร่ม รองเท้า C&J Clark, รองเท้าบู้ต Dr. Martens และรองเท้าแตะ (ส่วนใหญ่ยี่ห้ออาดิดาส) ทรงผมที่นิยมในช่วงนั้นคือ Jheri curl ฮิตจนปลายทศวรรษ 1980 จน hi-top ที่สร้างความนิยมโดย วิลล์ สมิธ (The Fresh Prince) และ คริสโตเฟอร์ "คิด" รีด จาก คิด แอนด์ เพลย์
เครื่องประดับที่ได้รับความนิยม อย่างเช่น แว่นตาใหญ่ ๆ (Cazals หรือ Gazelles ), หมวกแบบ bucket hat ยี่ห้อ Kangol, ป้ายชื่อ , เข็มขัดชื่อ, แหวนเยอะๆ  ส่วนทองและอัญมณีก็ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษที่ 1980 ถือเป็นองค์ประกอบหนึ่งของแฟชั่นฮิปฮอปจนถึงปัจจุบัน โดยทั่วไปแล้วเครื่องประดับผู้ชายจะเน้นโซ่ทองชิ้นใหญ่ ๆ ส่วนผู้หญิงจะเน้นตุ้มหูทอง Kurtis Blow และ Big Daddy เป็นผู้นำกระแสสร้อยคอทองคำ ส่วนผู้หญิง Roxanne Shanté จากวง Salt-N-Pepa นำกระแสตุ้มหูวงแหวนทองขนาดใหญ่ เครื่องประดับเหล่านี้แสดงถึงชื่อเสียงและฐานะ และบางครั้งก็มีแนวทางสื่อถึงดินแดนแอฟริกา
ในช่วงทศวรรษที่ 1980 แฟชั่นฮิปฮอปก็ถือเป็นสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งขององค์ประกอบโอลด์สคูลฮิปฮอป และมีเพลงที่หวนรำลึกถึงช่วงนั้นอยางเพลงของ Ahmad ในปี 1994 ที่ชื่อว่า "Back in the Day" และ "Back in the Day" ซิงเกิ้ลในปี 2002 ของมิซซี เอลเลียต
ปลายทศวรรษที่ 1980 ถึงต้นทศวรรษที่ 1990
กระแสความนิยมของคนดำเพิ่มมากขึ้นจากอิทธิพลของแร็ปตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1980 แฟชั่นและทรงผมแสดงถึงอิทธิพลชาวแอฟริกัน กางเกงเบลาซีได้รับความนิยมโดยเฉพาะแร็ปเปอร์แนวเต้นรำอย่าง เอ็มซี แฮมเมอร์ ,Fezzes หมวก kufi แบบอียิปต์, ชุดแบบ Kente ,โซ่แบบแอฟริกัน, ทรงผมเดรดล็อก, เสื้อผ้าในสีแดง ดำ เขียว ได้รับความนิยมในช่วงนั้น ศิลปินผู้นำอย่างเช่น Queen Latifah, KRS-One, Public Enemy, และ X-Clan ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1990 ศิลปินป็อปแร็ปอย่างเช่น The Fresh Prince, Kid 'n Play และ เล็ฟต์อาย แห่งวงทีแอลซี นำแฟชั่นหมวกแค็ปเบสบอล และเสื้อผ้าสีสะท้อนแสง คริสครอสนำแฟชั่นใส่เสื้อผ้ากลับหลัง Kwamé จุดประกายแฟชั่นเสื้อผ้าลายจุดในช่วงสั้น ๆ ขณะที่ศิลปินคนอื่นแต่งตัวแบบเสื้อผ้าช่วงกลางยุคทศวรรษ 1980
ไนกี้ได้ร่วมงานกับนักบาสเกตบอลชื่อดัง ไมเคิล จอร์แดน ตั้งแต่ปี 1984 เป็นต้นมา ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญจุดหนึ่ง ไนกี้ได้บุกตลาดรองเท้าผ้าใบแนวสตรีทแวร์สำหรับคนเมืองในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 ส่วนแบรนด์เสื้อผ้าอื่นอย่าง Champion, Carhartt และ Timberland ก็มีส่วนครองตลาด ในฝั่งตะวันออกของฮิปฮอปอเมริกัน อย่าง วู-แทง แคลน และ Gangstarr ที่มีแนวการแต่งกายดูแบบกีฬา
N.W.A. ศิลปินรุ่นบุกเบิกแนวแก๊งก์สตา ได้รับความนิยมในเพลงแนวแก๊งก์สตาในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ใส่เสื้อผ้า กางเกงยี่ห้อ Dickies ,เสื้อและแจ็กเก็ตลายตาราง, รองเท้าผ้าใบ Chuck Taylors และหมวกแก๊ปเบสบอลสีดำ แจ็กเก็ต Raiders Starter นอกจากนี้แฟชั่น แจ็กเก็ตรูปแบบนี้เป็นภาพลักษณ์ของแก๊งก์โจรกรรมสำหรับสื่อมวลชน
แฟชั่นฮิปฮอปในยุคนั้นยังมีอิทธิพลต่อแฟชั่นระดับสูง ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 Isaac Mizrahi ได้รับอิทธิพลจากช่างลิฟท์ของเขาที่ใส่โซ่ทองชิ้นใหญ่ คอลเลกชั่นนี้ของเขาได้รับอิทธิพลอย่างสูงจากแฟชั่นฮิปฮอป นางแบบใส่เสื้อรัดรูปสีดำ โซ่ทอง เข็มขัดชื่อสีทอง แจ็กเก็ตสีดำกับหมวกเฟอร์ ในต้นยุค 1990 แชนเนลมีการโชว์แฟชั่นที่รับอิทธิพลจากฮิปฮอปอยู่หลายโชว์ หนึ่งในนั้น นางแบบใส่เสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำและมีโซ่ทอง อีกชุด ใส่ชุดยาวสีดำ มีเครื่องประดับหนัก ๆ อย่าง โซ่กุญแจสีเงิน (มีการอ้างว่าเหมือนกับโซ่ของ Treach แห่งวง Naughty by Nature
แก๊งก์สตาสไตล์
แก็งก์สตาสไตล์ หรือที่คนไทยรู้จักกันในชื่อว่า "แนวแก๊งก์" แฟชั่นแบบแก็งก์สตาเป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยในแฟชั่นฮิปฮอป ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 แฟชั่นฮิปฮอป ได้รับอิทธิพลจากการแต่งกายของอันธพาลข้างถนน และนักโทษ
แร็ปเปอร์ฝั่งเวสต์โคสต์ นำเอาสไตล์ของพวกเม็กซิกัน-อเมริกันมา อย่างเช่น การใส่กางเกงหลวม ๆ, รอยสักสีดำ, มีการสักบนร่างกายเป็นสัญลักษณ์แก็งก์ หรือมีการโผกผ้า Banadas สีต่างๆนาๆเพื่อบ่งบอกแก๊งก์ เช่นผ้าสีแดงเป็นแก็งก์ Bloods หรือสีฟ้าเป็นแก็งก์ Crips เป็นต้น , การเอาเสื้อเชิร์ตหลุดออกจากนอกกางเกงหนึ่งข้าง ยีนส์สีเข้มแบบนักโทษก็ได้รับความนิยม และสไตล์การใส่กางเกงหลุดตูด เอวต่ำโดยไม่มีเข็มขัด ก็เป็นสไตล์ที่มาจากในคุก รวมถึงกิริยา สัญลักษณ์ทางมือ ก็มาจากวัยรุ่นชาวแอฟริกัน-อเมริกันแถบลอสแอนเจลิสก่อน แล้วจึงขยับขยายโดยสังคมฮิปฮอปในทางกว้าง
แฟชั่นฮิปฮอปในหมู่คนรวย
ฮิปฮอปทางฝั่งเวสต์โคสต์ สังคมฮิปฮอปได้หวนสู่แฟชั่นแก๊งก์สเตอร์ในยุค 1930-1940 มาเป็นแรงบันดาลใจ อิทธิพลมาเฟีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้แรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง Scarface ในปี 1983 ที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวฮิปฮอป
มีแร็ปเปอร์หลายคนแต่งตัวเหมือนพวกแก๊งก์เตอร์ในยุคนั้น อย่างเช่น มีหมวกแบบ bowler, ใส่สูทเสื้อในสองชั้น, เสื้อเชิร์ตผ้าไหม, รองเท้าหนังจระเข้ และในบางแห่งในมิดเวสต์ รวมถึงดีทรอยต์ เป็นสไตล์สำคัญ สไตล์หนึ่งของฮิปฮอปที่นั่น
ในฝั่งอีสต์โคสต์ คำว่าแฟชั่น "ghetto fabulous" คิดคำโดย ฌอน โคมบส์ ก็ได้รับความนิยม มีผู้แต่งกายอย่าง โคมบส์ ,โนทอเรียส บีไอจี, เฟธ อีแวนส์ และรัซเซลล์ ซิมมอนส์
ฮิป-ป็อป
แนวเพลงฮิป-ป็อป ได้รับความนิยมในช่วงปลายทศวรรษ 1990 จากผลงานแรกเริ่มของฌอน คอมบ์ส แถบนิวยอร์ก ในเวลานั้นแฟชั่นของเขา จะมีลักษณะเสื้อสีสดใส ชุดนักบินพีวีซีสีบาดตา และเครื่องประดับ เขานำแฟชั่นสู่วงการฮิปฮอป และนำทิศทางความเจิดจ้าของสี แสง รวมถึงในมิวสิกวิดีโอที่เขาร่วมสร้าง ฌอน คอมบ์สยังได้ออกไลน์เสื้อผ้า และยังใส่เสื้อผ้าอย่าง Karl Kani และ FUBU เขานำฮิปฮอปก้าวเข้าสู่กระแสหลัก ผลก็คือ กระแสแฟชั่นฮิปฮอปหลายล้านเหรียญดอลล่าร์ และการกลับมาของทรงผมแบบดั้งเดิมของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน อย่าง คอร์นโรว์ และ แอฟโฟร์ รวมถึงทรงผม Caesar สำหรับผู้ที่ไว้ผมแบบคอร์นโรว์ และ Caesar จะรักษาผมโดยการใส่ ดู-แร็ก ขณะนอนหลับหรือกิจกรรมในบ้าน จนดู-แร็ก ก็กลายเป็นแฟชั่นฮิปฮอปอีกอย่างหนึ่ง
ในยุคของฮิป-ป็อป ยังมีการแบ่งแยกแฟชั่นระหว่างผู้ชายกับผู้หญิง ที่แต่ก่อนดูคล้ายคลึงกัน แฟชั่นฮิปฮอปผู้หญิงจะเลียนแบบการแต่งกายของผู้ชาย อย่างเช่นใส่ยีนส์หลวม ๆ ,แว่นตากันแดด "Loc", รองเท้าบู้ตหนัก ๆ ศิลปินที่แต่งตัวอย่าง ดาแบร็ต ซึ่งเธอจะแต่งหน้าบ้าง ต่อมาอุตสาหกรรมแฟชั่นได้ผลิตกางเกงและบู้ตที่ดูเป็นผู้หญิงขึ้น ศิลปินหญิงที่เป็นผู้นำเช่น ลิล คิม และ ฟ็อกซี บราวน์ ที่มีรูปลักษณ์ตื่นเต้น ผจญภัย ส่วนแฟชั่นฮิปฮอปผู้หญิงที่ดูหรูหรา เช่น คิโมรา ลี ซิมมอนส์ เจ้าของไลน์เสื้อผ้า Baby Phat ขณะที่ลอรีน ฮิลล์ และ อีฟ ดูเป็นอนุรักษณ์นิยม แต่ยังคงนำความรู้สึกความเป็นผู้หญิงและฮิปฮอปเข้าด้วยกัน
วัฒนธรรมเครื่องประดับ
ในช่วงกลางถึงปลายยุคทศวรรษ 1990 แพล็ตตินัมได้มาแทนที่ทองคำ สำหรับแฟชั่นฮิปฮอป ศิลปินและแฟนเพลงสวมใส่เครื่องประดับจากแพล็ตตินัม (หรือเงิน) และมักประดับไปด้วยเพชร เจย์-ซี ,จูวีไนล์ และ เดอะฮ็อตบอยส์ ตอบรับกระแสนี้อย่างมาก
การใช้แพล็ตตินัมได้รับความนิยมในที่สุด ไบรอัน วิลเลียม แร็ปเปอร์จากค่าย แคชมันนีเรคคอร์ด ประดับเพชรที่ฟันอย่างถาวร รวมถึงมีแฟชั่นติดเครื่องประดับลงที่ฟันที่สามารถถอดได้ จนมาถึงการมาถึงของแฟชั่นเครื่องประดับ ในการเปลี่ยนศตวรรษใหม่ เกิดแบรนด์หรูหราได้ก้าวสู่ตลาดแฟชั่นฮิปฮอป รวมไปถึงแบรนด์หรูหราอย่าง Gucci และ Louis Vuitton ที่มีแฟชั่นฮิปฮอปปรากฏในมิวสิกวิดีโอและภาพยนตร์
สปอร์ตแวร์
ทอมมี ฮิลฟิเกอร์ เป็นหนึ่งในแบรนด์ด้านสปอร์ตแวร์ที่โดดเด่นในช่วงทศวรรษที่ 1990 ถึงแม้ว่า Polo, Calvin Klein, Nautica, และ DKNY ก็โด่งดังเช่นกัน สนู๊ปด็อกใส่เสื้อถักของทอมมี ฮิลฟิเกอร์ ออกรายการในแซทเทอร์เดย์ไนท์ไลฟ์ ผลคือในวันถัดมาร้านในนิวยอร์กก็ขายเสื้อแบบนี้หมดอย่างรวดเร็ว ทอมมี ฮิลฟิเกอร์มีตลาดแฟชั่นฮิปฮอปใหม่ คือนำแร็ปเปอร์ชื่อดังมาช่วยในการประชาสัมพันธ์บริษัท อย่างเช่น ดิดดี้ และ คูลิโอ ก็เคยเดินโชว์บนแคทวอล์คแล้ว
ส่วนแบรนด์อื่นอย่าง FUBU, Ecko Unlimited, Mecca USA, Lugz, Rocawear, Boss Jeans by IG Design, และ Enyce ก็ก้าวสู่วงการสตรีทแวร์มากขึ้น โดยพวกเขาตามทอมมี ฮิลฟิเกอร์ ด้วยการใส่โลโก้ขนาดใหญ่บนผลิตภัณฑ์ที่มีรูปแบบอเมริกัน
Throwback jerseys
Throwback jerseys คือแฟชั่นกีฬาที่ใส่เสื้อนักกีฬาฮีโร่ในอดีต เช่น จอห์นนี ยูนิทาส, ดร. เจ, มิกกี แมนเทิล เป็นต้น หนึ่งในกระแสของสปอร์ตแวร์ที่เกิดขึ้นเช่นแบรนด์ Mitchell & Ness
Throwback jerseys ได้รับความนิยมสำหรับแฟชั่นฮิปฮอป อย่างเช่นในมิวสิกวิดีโอในช่วงแรก ๆ ของวิลล์ สมิธ ในช่วงต้นยุค 90 อย่างเพลง "Summertime" สไปค์ ลีก็เช่นกันใส่ชุดแบบ Los Angeles Dodgers ในภาพยนตร์เรื่อง Do the Right Thing แต่ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1990 เนื่องจากความนิยมมากขึ้น จึงทำให้ราคาเครื่องแต่งการแพงมาก ราคามากกว่า 100 ดอลลาร์สหรัฐ ศิลปินฮิปฮอปก็นิยมสวมใส่ชุดแบบนี้ในมิวสิกวิดีโอ ทำให้ความต้องการมากขึ้น จนมีการทำของปลอมเกิดขึ้น
ในช่วงกลางถึงปลายยุค 2000 ก็หันมาแต่เสื้อผ้าแบบนี้อย่างเช่น เจย์-ซี ที่ร้องเพลงแร็ปที่มีเนื้อว่า "And I don't wear jerseys, I'm 30-plus, Give me a crisp pair of jeans, Button up."
แฟชั่นฮิปฮอปสมัยใหม่
ในช่วงทศวรรษที่ 1990 และในยุคถัดไป ศิลปินฮิปฮอปหลายคนเริ่มมีแบรนด์ ไลน์แฟชั่นของตัวเอง อย่างเช่น วู-แทง แคลน (กับ วู-แวร์), รัซเซลล์ ซิมมอนส์ (กับ แฟต ฟาร์ม), คิโมรา ลี ซิมมอนส์ (กับ เบบี้ แฟต), ดิดดี้ (กับ ฌอน จอห์น) ,เดมอน แดช กับ เจย์-ซี (กับ Rocawear), 50 เซ็นต์ (กับ G-Unit Clothing) ,เอ็มมิเน็ม (กับ Shady Limited) ,ทูแพ็ก (กับ Makaveli) และ เอาท์แคสต์ (กับ OutKast Clothing) ส่วนบริษัทที่ผลิตสินค้าแฟชั่นฮิปฮอปเช่น Karl Kani and FUBU, Ecko, Dickies,Girbaud, Enyce, Famous Stars and Straps, Bape, LRG, Timberland Boots, และ Akademiks
กระแสปัจจุบัน
เนื่องจากกระแสในปัจจุบันคือการ ย้อนไปยังยุค โอลด์สคูล เสื้อผ้า การแต่งกายก็ย้อนไปในยุคต้นทศวรรษที่ 1980 เครื่องแต่งกายสู่ความทันสมัย (หรือเรียกว่า เปร็ป-ฮ็อป) ที่อาจมีไอเท็มอย่าง เสื้อเชิร์ตโปโล เสื้อสปอร์ตโค้ต เสื้อเชิร์ตทอ หัวเข็มขัดใหญ่ ๆ คัฟฟ์ลิงก์ สิ่งประดับตกแต่งรูปกะโหลกหรือกระดูก ฮูดี้แบบซิป เสื้อเชิร์ตลายสก็อต แฟชั่นได้รับแรงบันดาลใจจากหิมะ ยีนส์ฟิต ๆ
เสื้อทีเชิร์ต ที่สั้นลงก็เป็นกระแสที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน เพื่อจะได้โชว์เข็มขัดหรือหัวเข็มขัด หรือโซ่ แต่สไตล์การใส่เสื้อผ้าแบบหลวม ๆ ก็ยังคงความสำคัญอยู่ ศิลปินฮิปฮอปหัวก้าวหน้าก็ใส่ในสไตล์ เปร็ป-ฮ็อป และที่ดูล้ำหน้า อย่าง คอนเย เวสต์ ,คอมมอน ,วิลล์.ไอ.แอม และ อังเดร 3000 เช่นเดียวกับแฟชั่นที่ได้รับอิทธิพลจากนักสเกต ชุดฟิต ๆ อย่าง ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ และกระแสยุค 1980 ก็เกิดใหม่ อย่าง แบรนด์เสื้อผ้า Members Only, โซ่ใหญ่ ๆ  และแว่นตากันแดดขนาดใหญ่
Phyllocrater
Phyllocrater เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Rubiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ เกาะบอร์เนียว
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ฮัรร็อตอัลบิรก์
ฮัรร็อตอัลบิรก์ (حَرَّة ٱلْبِرْك) เป็นทุ่งลาวาโบราณที่ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลแดงของประเทศซาอุดีอาระเบีย
พ่อมด (นวนิยาย)
พ่อมด (The Eyes of the Dragon) เป็นนวนิยายของ สตีเฟน คิง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1987 ซึ่งฉีกแนวไปจากนวนิยายชุดก่อนๆ ของคิง ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักประพันธ์นวนิยายสยองขวัญ แต่หนังสือเล่มนี้เป็นนวนิยายแฟนตาซีคลาสสิก เนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม โดยมีเวทมนตร์เป็นส่วนสำคัญในการเดินเรื่อง ทว่าจุดที่ทำให้นวนิยายเรื่องนี้โดดเด่นกว่านวนิยายแฟนตาซีทั่วไป คือวิธีการเล่าเรื่องของผู้ประพันธ์
เนื้อเรื่องของ พ่อมด เกิดในอาณาจักรแห่งหนึ่งชื่อ อาณาจักรดีเลน การนำเสนอเรื่องผ่านทางสายตาของผู้เล่าเรื่องซึ่งไม่ปรากฏชื่อ ที่มักพูดคุยกับผู้อ่านแบบกวนๆ แต่จริงใจ และมักเติมความคิดเห็นส่วนตัวลงไปวิจารณ์การปฏิบัติตัวของตัวละคร กับความชอบไม่ชอบส่วนตัว
โครงเรื่อง
ตัวละครหลักในเรื่องได้แก่ พระราชาโรแลนด์ ราชินีซาช่า เจ้าชายปีเตอร์ เจ้าชายโธมัส และพ่อมดกับที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระราชา คือ แฟลกก์ แฟลกก์พยายามลอบสังหารพระราชินีผู้เฉลียวฉลาดและเป็นที่รักใคร่ของพลเมืองหลายต่อหลายครั้ง จนทำได้สำเร็จเมื่อทรงให้กำเนิดโอรสองค์ที่สอง ทำให้ดูเหมือนว่า ระหว่างการคลอดเจ้าชายโทมัส พระนางตกโลหิตจนถึงแก่ชีวิต
ปีเตอร์เป็นเจ้าชายที่เฉลียวฉลาด ซื่อสัตย์ และมีรูปงาม เพียงยังเป็นวัยรุ่นก็สามารถครองใจประชาชนไว้ได้ ขณะที่โธมัสเป็นคนหัวช้า งุ่มง่ามเงอะงะ มักโทษและเกลียดตัวเองเสมอที่เกิดมา ผู้บรรยายเอ่ยถึงโธมัสว่า เขามักเศร้าสร้อยและสับสน "แต่ไม่ใช่คนไม่ดี" ผู้บรรยายแสดงความแตกต่างของเจ้าชายทั้งสองอย่างชัดเจน โดยเล่าถึงเหตุการณ์ที่ปีเตอร์ช่วยเหลือม้าขาหักตัวหนึ่งไว้ พยาบาลมันจนหายดี แล้วฝึกให้เป็นม้าส่วนพระองค์ ต่อมาโธมัสแกะสลักเรือไม้เล็กๆ ลำหนึ่งเพื่อเป็นของขวัญแด่พระบิดา แต่โรแลนด์กลับไม่สนใจของขวัญ แล้วด่าว่าโธมัสให้ทำตัวเป็นประโยชน์เหมือนอย่างปีเตอร์ผู้พี่ชายบ้าง โธมัสกะโผลกกะเผลกออกจากวังไปร่ำไห้อยู่ผู้เดียว ครั้นเมื่อเขาเห็นสุนัขป่วยหนักตัวหนึ่ง ก็กลับเอาหินขว้างจนมันตาย
ยิ่งปีเตอร์เติบโตขึ้น พ่อมดแฟลกก์ก็ยิ่งรู้สึกว่า ปีเตอร์เป็นตัวอันตรายเสียยิ่งกว่าพระราชินีเสียอีก และไม่อาจปล่อยให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์ได้ แต่โรแลนด์รักโอรสองค์ใหญ่มาก หากทำให้ปีเตอร์เสียชีวิต จะต้องมีการสอบสวนใหญ่เพื่อหาสาเหตุ แฟลกก์จึงวางแผนใหม่ว่า ลอบสังหารพระราชาโรแลนด์เสีย แล้วป้ายความผิดว่าปีเตอร์เป็นฆาตกร
เหตุการณ์เป็นไปตามแผน โรแลนด์ดื่มไวน์ที่มียาพิษและเสียชีวิตไปในสามวัน โดยที่โธมัสมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตื่นตระหนกผ่านช่องลับ ปีเตอร์ถูกใส่ความโดยไม่อาจแก้ตัว และถูกนำตัวไปขังไว้บนหอคอยกลางเมือง โธมัสได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วยวัยเพียง 12 ปี และจำต้องยกให้แฟลกก์เป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษา แต่แผนทั้งหมดนี้ แฟลกก์พลาดไปสองอย่าง อย่างที่หนึ่งคือมีคนมองเห็นแฟลกก์ถวายไวน์ผสมยาพิษให้โรแลนด์ และอย่างที่สองคือ ปีเตอร์ขอให้นำบ้านตุ๊กตาของแม่มาให้เขา พร้อมกับขอให้มีผ้าเช็ดปากส่งมาพร้อมสำรับกับข้าวทุกมื้อ
ปีเตอร์ดึงด้าย 5 เส้นออกจากผ้าเช็ดปากทีละผืน แล้วใช้เครื่องมือเย็บผ้าที่มีในบ้านตุ๊กตาของแม่ ถักเส้นด้ายให้กลายเป็นเชือก แต่เชือกขาดระหว่างที่เขาพยายามหนีออกมา แต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนวัยเด็กและข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ คือเบน นาโอมิ และเดนนิส ทั้งสี่เข้าไปชิงธนูกับคันศรที่โรแลนด์เคยใช้ฆ่ามังกร แต่แฟลกก์จับตัวพวกเขาได้เสียก่อน ขณะที่พ่อมดกำลังจะฆ่าพวกเขา โธมัสก็เปิดโปงว่าเขามองเห็นทุกอย่างขณะที่แฟลกก์วางยาพิษโรแลนด์ แล้วโธมัสจึงยิงธนูถูกที่ตาของแฟลกก์ แต่เขาหนีรอดไปได้
ตอนจบเรื่อง ปีเตอร์ได้ขึ้นเป็นพระราชา เบนกับนาโอมิได้แต่งงานกัน ส่วนเดนนิสกับโธมัสออกไปตามหาแฟลกก์
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น ปุ้ม เป็นอดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ทักษิณ ชินวัตร และอดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคไทยรักไทย และเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง
ประวัติ
สุรนันทน์ เวชชาชีวะ มีชื่อเล่นว่า ปุ้ม เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เป็นบุตรชายของนายนิสสัย เวชชาชีวะ กับนางมารินา อิศรเสนา ณ อยุธยา (ธิดาหลวงพิสูจน์พาณิชยลักษณ์ (หม่อมหลวงเพิ่มยศ อิศรเสนา)) จบปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์การเมืองที่วิลเลี่ยมส์คอลเลจ ปริญญาโทความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และปริญญาโทการบริหารที่สถาบันศศินทร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน
สุรนันทน์เริ่มการทำงาน จากการเป็นเจ้าหน้าที่วิเคราะห์นโยบายและแผน กองวางแผนส่วนรวม สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และงานเอกชน ในกลุ่มบริษัทบ้านฉางและบริษัทธรรมนิติ
เริ่มต้นงานการเมือง จากการลงรับสมัครเลือกตั้ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2538 และปี พ.ศ. 2539 สังกัดพรรคพลังธรรม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ปฏิบัติหน้าที่รองโฆษกพรรคไทยรักไทย และโฆษกพรรคไทยรักไทย ในปี พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ของพรรคไทยรักไทย รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี   และ ปี พ.ศ. 2548 ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร จนถูกรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นหนึ่งใน 111 คนที่ถูกถอดสิทธิในการเลือกตั้ง ผันตัวเองเป็นผู้ดำเนินรายการ โดยเริ่มจาก "สุรนันทน์วันนี้"  "The Commentator" "Brain Wake" (Voice TV) "คุยกันวันเสาร์" (TNN 24) รวมถึงจัดรายการออนไลน์ผ่านช่องยูทูบของ หนังสือพิมพ์มติชน ในชื่อรายการ Hellmet Show ร่วมกับ พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ Bangkok Post และสยามรัฐ รวมถึงมีกิจการร้านกาแฟและร้านจำหน่ายจักรยาน "เบรนเวค" อีกด้วย
ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 สุรนันทน์เข้ารับตำแหน่งโฆษกประจำตัวนายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์ ชินวัตร และต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 24
ในปี 2565 เขาได้เข้าร่วมงานเป็นรองหัวหน้าพรรคสร้างอนาคตไทย​
เครื่องราชอิสริยาภรณ์
น
ขั้วฟ้าของผม
ขั้วฟ้าของผม (อังกฤษ :Sky in Your Heart The Series) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ของไทยในปี พ.ศ.2565 นำแสดงโดย จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์ (เมฆ) และ จิรันธนิน ตรัยรัตนยนต์ (มาร์ค) สร้างจากนิยายเรื่อง ขั้วฟ้าของผม โดยนักเขียนนามปากกาว่า peachhplease
กำกับการแสดงโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล (นิว) อำนวยการผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับ สตูดิโอ วาบิ ซาบิ เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022:BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีพ.ศ. 2564 ซึ่งเป็นหนึ่งโปรเจ็กต์ซีรีส์ Star&Sky แล้วแต่ดาว | ขั้วฟ้าของผม โดยขั้วฟ้าของผมจะออกอากาศหลังจากแล้วแต่ดาวจบลงในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 และขั้วฟ้าของผมจะออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ.2565 ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 เวลา 20:30 น. (ตามเวลาไทย) และย้อนหลังทางแอปพลิเคชันวิว ในเวลา 22:30 น.
เรื่องย่อ
เรื่องราวของหมอหนุ่มอย่าง "ขั้วฟ้า" (จิรกิตติ์ ถาวรวงศ์) ที่ต้องจำใจขึ้นไปเป็นหมอจิตอาสาบนดอย จนได้พบกับ "ปริ๊นซ์" (จิรันธนิน ตรัยรัตนยนต์) ครูจิตอาสาที่อยู่ประจำที่นั่น ทั้งคู่ไม่ชอบขี้หน้ากันตั้งแต่แรกเจอ ด้วยนิสัยที่ต่างกันสุดขั้ว ทำให้ทั้งสองทะเลาะกันบ่อยครั้งแต่ยิ่งทะเลาะกันยิ่งทำให้พวกเขาต่างเข้าใจซึ่งกันและกัน พร้อมๆกับความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นบนบรรยากาศอันอบอุ่นบนดอย
เรตติง
ในตารางด้านล่างนี้ ' แสดงถึงเรตติงที่ต่ำที่สุดและ ' แสดงถึงเรติงที่สูงที่สุด
กีฬายกน้ำหนักในเอเชียนเกมส์ 2014
ยกน้ำหนักในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20 ถึง 26 กันยายน ค.ศ. 2014 โดยมีเจ็ดประเภทน้ำหนักสำหรับผู้หญิงและแปดประเภทสำหรับผู้ชายที่มี การแข่งขันทั้งหมดเกิดขึ้นที่สถานที่เทศกาลยกน้ำหนักมูนไลท์การ์เด้น
Phlyctidocarpa
Phlyctidocarpa เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศนามิเบีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
ผมเทพสุดจริงเหรอ?
ผมเทพสุดจริงเหรอ? เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยไซ ซูมิโมริ เดิมเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2561 ภายหลังสำนักพิมพ์โคดันชะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวล วาดภาพประกอบโดยไอ ทากาฮาชิ วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยทากาฮาชิเช่นกัน เริ่มเผยแพร่ทางทางแพลตฟอร์มเว็บมังงะซูอิโนบิ โนะ ซิริอุสทางนิโกะนิโกะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2562 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 8 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอสเตเพิลเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
ไลต์โนเวล
ซีรีส์ไลต์โนเวลเขียนโดยไซ ซูมิโมริ เริ่มเผยแพร่ทางเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2561 ภายหลังสำนักพิมพ์โคดันชะได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือไลต์โนเวล วาดภาพประกอบโดยไอ ทากาฮาชิ เริ่มจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 6 เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
อนิเมะ
ในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะดัดแปลง ผลิตโดยสตูดิโอสเตเพิลเอ็นเตอร์เทนเมนต์ กำกับโดยทากาชิ นาโอยะ โดยมีมัตสึโอะ อาซามิเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ดูแลบทซีรีส์โดยทัตสึยะ ทากาฮาชิ โดยเขียนบทร่วมกับเท็ตสึยะ ยามาดะ ออกแบบตัวละครโดยโชโกะ ยาซูดะ และแต่งดนตรีประกอบโดยยูการิ ฮาชิโมโตะ ซีรีส์เริ่มออกอากาศในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางผังรายการ ANiMAZiNG!!! ของช่องเอบีซีและทีวีอาซาฮิ เพลงเปิดชื่อเพลงว่า ร้องโดยเลเซล เพลงปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดย Star★Shiμ'ne!!!
สไปรูลินา
สไปรูลินา อาจหมายถึง
เอ็นดับเบิลยูเอ อาลาบาม่า เฮฟวี่เวท แชมเปียนชิป
ในช่วงแรกเข็มขัดเส้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของสมาคม Gulf Coast Championship Wrestling (GCCW) และต่อมาเป็น Southeastern Championship Wrestling (SCW) ซึ่งต่อมาได้กลายเป็น Continental Championship Wrestling (CCW) ในปี 1985
การครอง
Silver areas in the history indicate periods of unknown lineage.
วัดชายเขาเหนือ
วัดชายเขาเหนือ ชื่อที่ชาวบ้านเรียก วัดชายเขาเหนือ ตั้งอยู่บ้านเลขที่ 116 ถนนน้ำริด-หัวดง บ้านชายเขา หมู่ที่ 5 ตำบลน้ำริด อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ มีฐานะเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา (มีอุโบสถ) สังกัดการปกครองคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 4
ประวัติ
วัดชายเขา ตั้งอยู่เลขที่ 116 หมู่ที่ 5 ตำบลน้ำริด อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดคณะสงฆ์ตำบลด่านนาขาม อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ สังกัดมหานิกาย ทิศเหนือ ติดกับเขา ทิศใต้ติดกับถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกติดกับ โรงเรียนชายเขาวิทยา ทิศตะวันตกติดกับถนนสาธารณะ พื้นที่ ตั้งวัดเป็นเนินเขา มีเสนาสนะต่างๆ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 17 เมตร กุฏิสงฆ์ 1 หลัง ศาลาการ เปรียญ 1 หลัง หอระฆัง 1 หลัง สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานเนื้อทองเหลืองปางมารวิชัย ในอุโบสถ พระประธาน เนื้อทองเหลืองปางมารวิชัย 2 รูป ประดิษฐานสาการเปรียญ พระพุทธชินราชปางมารวิชัย 2 รูป พระพุทธรูปไม้แกะทรงเครื่องปางมารวิชัย สมัยอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านให้ ความเคารพนับถือมาก ทำการนำออกบูชาสรงน้ำทุกวันสงกรานต์ เชื่อกันว่าเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์องค์หนึ่ง พระอัฐิธาตุลักษณะเม็ดข้าวสารใด เป็นอัฐิธาตุของพระอรหันต์ ผู้สำเร็จฌาณสมบัติ เป็นสมบัติมรดกตกทอดมาแต่โบราณของบรรพบุรุษ ถวายโดย นายสายชล นางชัติมา เกิดแก้ว ชาวจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อปี พ.ศ. 2546 บรรจุไว้ในตู้กระจกแก้ว ให้ประชาชนได้สักการบูชาวัดชายเขา เริ่มสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2388 มีนานตามชื่อหมู่บ้าน เพราะอยู่ริมชายเขา จึงมีชื่อเรียกอย่างนั้น แต่ชาวบ้านแถวนี้มักเรียกชื่อวัดนี้ว่า “วัดชายเขาเหนือ” เพราะหมู่บ้านนี้มีวัดอยู่สองวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2394 มีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวา ตามโฉนดเลขที่ 18501 เล่ม 186 หน้า 1 อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
วัดชายเขา ตามประวัติความเป็นมาจากคำบอกเล่าของคนโบราณสืบกันต่อมาว่า เดิมทีนั้นเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ มีบ้านไม่กี่หลัง ยังไม่มีวัดต้องไปอาศัยทำบุญตามวัดหมู่บ้านใกล้เคียง ได้มี พระภิกษุรูปหนึ่ง ชื่อ หลวงพ่อโท้ แห่งวัดด่านนาขาม ได้บิณฑบาตรผ่านมาโปรดญาติโยมแถวย่านนี้บ่อยครั้ง เป็นที่เคารพศรัทธาเลื่อมใสของชาวบ้านแถวนี้ และการเดินทางไปมาก็ไม่สะดวกประกอบกับหมู่บ้านแห่งนี้ก็ยังไม่มีวัดให้ประชาชนได้ประกอบกิจกรรม ในทางพระพุทธศาสนา จึงได้กราบนิมนต์ให้ท่านจำพรรษา ณ บนเนินชายเขาแห่งนี้ พร้อมกับได้รวมกันสร้างกุฏิไม้มุงหลังคาให้ท่านได้จำพรรษา ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ต่อมาหมู่บ้านมีมากขึ้น ชาวบ้านจึงได้ร่วมมือกันสร้างขึ้นเป็นวัดชายเขา มีนามตามชื่อหมู่บ้าน นับว่าหลวงพ่อโท้ เป็นผู้บุกเบิกและให้กำเนิดสร้างวัดชายเขาขึ้นเป็นรูปแรก
อาณาเขตที่ตั้งวัด
พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะเป็นที่ราบเนินเขา ทิศเหนือติดกับภูเขา ทิศใต้ติดกับถนนสาธารณะ ทิศตะวันตกติดกับถนนสาธารณะและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกติดกับโรงเรียนชายเขาวิทยา นอกจากนี้มีโรงเรียนประถมศึกษา ตั้งอยู่ในวัด เนื้อที่ 172 ตารางวา เป็นประโยชน์แก่สาธารณชนทั่วไป ให้ที่ตั้งศูนย์ข้อมูล อ.ส.ม. ในหมู่บ้าน และให้ที่ตั้งตู้โทรศัพท์สาธารณะในหมู่บ้าน
ข้อมูลจำเพาะ
ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2388
มีพระบรมราชโองการพระราชทาน วิสุงคามสีมา ปี พ.ศ. 2394
ที่ดินของวัด
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 14 ไร่ 1 งาน 19 ตารางวา โดยมีหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นโฉนด เลขที่ 18501 เล่ม 186 หน้า 1 อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของวัด
การติดต่อวัด
โทร.06-2006892
เอ็มไทย
เอ็มไทย (mthai.com) เป็นเว็บท่าและเว็บบอร์ดของประเทศไทย เริ่มให้บริการประมาณปี พ.ศ. 2542 และเป็นเว็บไซต์ไทยที่ให้บริการอัปโหลดวิดีโอคลิป มีห้องสนทนาครอบคลุมแทบทุกหัวข้อที่ตั้งแต่เรื่องการเมือง ความรู้ กีฬา บันเทิง ก่อตั้งโดย นายตั้ม โดยใช้ชื่อ MThai จากความคิดที่ต้องการให้ เป็น Magazine for Thais (นิตยสาร ออนไลน์ สำหรับคนไทย) ซึ่งต่อมา บริษัท โมโน เทคโนโลยี จำกัด (ชื่อบริษัทในขณะนั้น) ทำการซื้อกิจการมาดูแลต่อใน พ.ศ. 2547
เอ็มไทยเป็นเว็บไซต์ที่มีผู้เข้าชมจากประเทศไทยมากเป็นอันดับที่ 13 (19 กันยายน 2557) จากการจัดอันดับโดยอะเล็กซา
วิวัฒนาการของ เอ็มไทยดอตคอม
ในปี พ.ศ. 2548 เริ่มมีบริการ วีดีโอคลิป หรือ วีดีโอแชริง เป็นครั้งแรก ในชื่อ เอ็มไทย วีดีโอ
ในปี พ.ศ. 2549 มีเนื้อหาเฉพาะเกี่ยวกับ ผู้หญิง แฟชั่น ในชื่อ เอ็มไทย วีเมน ตอบปัญหาความรักในชื่อ มาดามรัก
ในปี พ.ศ. 2550 ควบรวมเว็บไซต์ Gossipstar (นิตยสาร เว็บไซต์ เกี่ยวกับเรื่องซุบซิบ บันเทิง ดารา) ที่อยู่ในเครือบริษัทเดียวกัน กลายเป็นส่วนหนึ่งของเว็บไซต์
ในปี พ.ศ. 2551 มีเนื้อหาเฉพาะเกี่ยวกับ ผู้ชาย แฟชั่น ออกกำลังกาย จีบสาว ในชื่อ เอ็มไทย เมน และตอบปัญหาจิตวิทยาเรื่องงาน โดย '''ดร. วิชัย ว่องศิลป์วัฒนา และ ผู้จัดการลิ้นทอง และเปิดเนื้อหาแฟชั่นเซ็กซี่ในชื่อ A'lure Magazine'''
ในปี พ.ศ. 2553 เปิดความร่วมมือ แอปพลิเคชัน บนสมาร์ททีวี ของ LG และ Sony
ในปี พ.ศ. 2554 ออกแอปพลิเคชัน ทางโทรศัพท์มือถือ ทาง iPhone และ Android ในชื่อ MThai App และร่วมมือกับ Cartoonclub ในการฉายการ์ตูนดูฟรีทางเว็บไซต์
ในปี พ.ศ. 2555 จัดทำโครงการ คลิกดีทำดี เพื่อรวมพลังคนเล่นอินเตอร์เน็ทในการทำกิจกรรมจิตอาสาทุกๆเดือน เช่น ปลูกป่า ทำสื่อการสอนนักเรียนพิการทางสายตาเป็นต้น
ในปี พ.ศ. 2558 เปิดความร่วมมือด้านเนื้อหากับ Mashable และนิตยสารดิฉัน
ในปี พ.ศ. 2560 ขยายตลาดกลุ่มผู้ใช้งานวิดีโอภายใต้ชื่อ Seeme เว็บไซต์ Seeme.me
รางวัลเอ็มไทยท็อปทอล์กอะเบาต์
เป็นรางวัลสำหรับบุคคล ที่รวมถึง ดารา นักแสดง ศิลปิน คนทั่วไปที่มีชื่อเสียง โด่งดัง ทางอินเตอร์เน็ท โดยใช้ข้อมูลภายในเว็บไซต์ของ เอ็มไทยดอตคอม เอง เพื่อประมวลข้อมูลจากกระทู้ การถาม ตอบ โดยมอบให้รางวัลละ 3 บุคคล และได้หยิบข้อมูลบางส่วนจาก Facebook และ Youtube มามอบรางวัลพิเศษ โดย มอบรางวัลหลักทั้งหมด 10 หมวด ได้แก่ นักแสดงชาย นักแสดงหญิง ละคร ภาพยนตร์ เพลง ศิลปิน-นักร้อง บุคคลชาย บุคคลหญิง นักกีฬาชาย นักกีฬาหญิง
และแต่ละปีจะมีรางวัลพิเศษไม่เหมือนกันตามแต่กระแสสังคมในปีนั้นๆ ซึ่ง ในปี พ.ศ. 2555 มีรางวัล Top Talk-about Internet Idol ให้แก่ มาดามมด และ Top Talk-about App ให้แก่ SimSimi และ ในปี พ.ศ. 2556 มีรางวัลพิเศษ Top Talk-about Internet Attraction ให้แก่ แม่บ้านมีหนวด
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ (Blackburn Rovers Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลในระดับลีกวันของอังกฤษ เคยเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีก ในฤดูกาล 1994–95 มีฉายาว่า "กุหลาบไฟ" ในภาษาไทย ตั้งอยู่ ณ เมืองแบล็กเบิร์น ในเทศมณฑลแลงคาเชียร์ ประเทศอังกฤษ มีสนามเหย้าชื่ออีวุดพาร์ก
ประวัติ
สโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ก่อตั้งเมื่อปี 1875 และได้แชมป์ฟุตบอลลีกครั้งแรกในปี 1911 ได้สมัยที่ 2 ในปี 1913
ในปี 1992 มีการเปลี่ยนชื่อลีกสูงสุดเป็นพรีเมียร์ลีกหรือพรีเมียร์ชิพเป็นปีแรก สโมสร แบล็กเบิร์นโรเวอส์ จบด้วยอันดับ 4 แต่ด้วยการทุ่มทุนมหาศาลของแจ็ค วอร์กเกอร์ ประธานสโมสรผู้ทำธุรกิจเหล็กกล้า ซึ่งลงทุนจ้าง เคนนี ดัลกลิช อดีตผู้จัดการของ ลิเวอร์พูล พร้อมกับให้เงินดัลกลิชซื้อ อลัน เชียเร่อส์ มาจับคู่กับ คริส ซัตตัน จนสามารถชนะเลิศพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จ อย่างไม่มีใครคาดคิด โดยมีคะแนนมากกว่าคู่แข่งสำคัญอย่าง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เพียงคะแนนเดียว แต่ต่อมาในปี 1994–95 มา แบล็กเบิร์นโรเวอส์ จบด้วยอันดับ 7 และก็เสียผู้เล่นคนสำคัญอย่าง อลัน เชียเร่อส์, โทนี เกล, เดวิด แบ็ตตี้ ทำให้ แบล็กเบิร์นโรเวอส์ พยายามซื้อนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอย่าง ซีเนอดีน ซีดาน แต่ก็ล้มเหลว ก่อนที่ทีมจะตกชั้นลงไปเล่นเดอะแชมเปียนชิปในปี 1998 และแจ็ค วอร์กเกอร์ได้เสียชีวิตด้วยวัย 71 ปี ในปี 2000 และในปี 2001–02 แบล็กเบิร์นสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จพร้อมกับคว้าแชมป์คาร์ลิงคัพ มาครองได้สำเร็จ
แบล็กเบิร์นโรเวอส์ อยู่ในพรีเมียร์ลีกมาอย่างยาวนาน จนกระทั่งใน ปี 2011–12 แบล็กเบิร์นโรเวอส์ ต้องตกชั้นลงไปสู่ เดอะแชมเปียนชิป ด้วยอยู่ในอันดับที่ 19 ของตาราง ด้วยคะแนนเพียง 31 คะแนนเท่านั้น
ต่อมาในฤดูกาล 2016–17 แบล็กเบิร์นโรเวอส์ ต้องตกลงไปสู่ลีกวัน หรือระดับดิวิชัน 3 ด้วยการจบฤดูกาลที่อันดับที่ 22 แม้นัดสุดท้ายจะเป็นฝ่ายเอาชนะเบรนท์ฟอร์ด ไปได้ถึง 3-1 และแม้จะมีคะแนน 51 คะแนนเท่ากับ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ แต่ทว่ามีลูกเสียได้น้อยกว่า 2 ลูก ทำให้ต้องตกชั้นลงไปสู่ลีกวัน นับเป็นสโมสรแรกที่ได้แชมป์พรีเมียร์ลีกแต่ต้องลงไปเล่นในระดับลีกวัน
บันทึก
ไซมอน การ์เนอร์, 194 ประตู (168 ประตูในลีก), ฤดูกาล 1978–1979 ถึง ฤดูกาล 1991–1992
Phlegmatospermum
Phlegmatospermum เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางใต้ของออสเตรเลีย
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
อ้วนฮี
อ้วนฮี (袁熙 ; เสียชีิวิต c. ธันวาคม ค.ศ. 207) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก ที่มีตัวจริงในประวัติศาสตร์ เป็นบุตรชายของอ้วนเสี้ยวและนางเล่าชือ มีพี่คืออ้วนถำและน้องคืออ้วนซง เมื่อเสียบิดาและพี่คนโตไป อ้วนฮีได้ร่วมกับอ้วนซงเพื่อรบกับโจโฉเมื่อกองทัพพ่ายแพ้  อ้วนฮีและอ้วนซงได้หนีไปอยู่กับกองซุนของ แต่กองซุนของกลัวว่าโจโฉจะบุกมาตีเมืองของตน กองซุนของ เลยตัดหัวของสองพี่น้องมาให้โจโฉ อ้วนฮีและอ้วนซงจึงต้องจบชีวิตลง
อ้างอิง
207
ฟาโรห์เซมเคน
ฟาโรห์เซมเคน (หรือเรียกว่า ซามูเคนู) เป็นผู้ปกครองชาวฮิกซอสของอียิปต์ล่างในช่วงยุคกลางที่สองในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ตามที่ Jürgen von Beckerath เขาเป็นกษัตริย์ที่สามของราชวงศ์ 16 และข้าราชบริพารของพระมหากษัตริย์ฮิกซอสของราชวงศ์ที่ 15 นี้ถูกใช้ร่วมกันโดยวิลเลียม ซี. เฮยส์และโวล์ฟ เฮลก์ แต่ถูกปฏิเสธเมื่อเร็ว ๆ นี้โดยคิม ริโฮลต์ ในปี 1997 การศึกษาของเขาในช่วงเวลากลางที่สอง ระบุว่าพระมหากษัตริย์ของราชวงศ์ที่ 16 ดังนั้นเห็นฟาโรห์เซมเกนเป็นฟาโรห์ชาวฮิกซอสในช่วงต้นของราชวงศ์ที่ 15 บางทีเจ้าเมืองคนแรกของ การวิเคราะห์นี้จะมีความเชื่อมั่นไอยคุปต์บางอย่างเช่นดาร์เรลล์ เบเคอร์และ Janine Bourriau แต่ไม่รวมถึงคนอื่น ๆ
มูฟวาเบิลไทป์
มูฟวาเบิลไทป์ (Movable Type) เป็นระบบบล็อกที่ได้รับความนิยมสูงอีกตัวนึง พัฒนาโดยภาษาโปรแกรม Perl CGI โดยบริษัท Six Apart และใช้งานในลักษณะโอเพนซอร์ซ
โดดเดี่ยวเจาะเวลา
ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทโดย เดวิด แคสกี โดยอิงจากสนามหกหน้าโดยนักเขียน ชาร์ล โพก ชื่อ "ไลบรารี่ เดย์ส" เดวิด แคสกี นำเสนอต่อให้โปรดิวเซอร์โดย เดวิด เคิร์ชเนอร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย โจ จอห์นสตัน (ไลฟ์-แอคชั่น) และ มอริส ฮันท์ (แอนิเมชั่น) และอำนวยการสร้างโดย เดวิด เคิร์ชเนอร์ และ พอล เกิร์ตซ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบและทำรายได้ 13.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากงบประมาณ 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บุลบัสเตอร์
บุลบัสเตอร์ เป็นแฟรนไชส์สื่อผสมญี่ปุ่น มีจุดกำเนิดเริ่มจากหนังสือมโนทัศน์ที่จำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ภายหลังได้รับการเขียนเป็นซีรีส์นวนิยายโดยฮิโรยูกิ นากาโอะ และวาดภาพประกอบโดยเอซากุ คูโบโนอูจิ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ของแฟรนไชส์ผลิตโดยสตูดิโอนัต มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
สิ่งพิมพ์
แฟรนไชส์มีจุดกำเนิดเริ่มจากหนังสือมโนทัศน์ที่จำหน่ายที่ Comitia122 ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 และภายหลังที่งานคอมิเก็ต
ซีรีส์นวนิยายเขียนเรื่องโดยฮิโรยูกิ นากาโอะ และวาดภาพประกอบโดยเอซากุ คูโบโนอูจิ เริ่มตีพิมพ์ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 2 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2562
อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ของแฟรนไชส์มีการประกาศสร้างในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ผลิตโดยสตูดิโอนัต กำกับและเขียนบทโดยฮิโรยาซุ อาโอกิ ออกแบบตัวละครโดยทากาฮิซะ คาตางิริ โดยดัดแปลงจากแบบตัวละครต้นฉบับโดยคูโบโนอูจิสำหรับแอนิเมชัน ออกแบบเครื่องกลโดยจุนจิ โอกูโบะ มีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2566
ซากากิ
ที่มาของชื่อบท ซะคะกิ
ซะคะกิ (sakaki) มีชื่อทางพันธุศาสตร์ว่า Cleyera japonica  เป็นไม้ ใบกว้าง สีเขียวเป็นมัน  เขียวตลอดปี  ขยายพันธุ์ในที่ๆมีอากาศอบอุ่น  พบที่ญี่ปุ่น  เกาหลี  และจีนแผ่นดินใหญ่  มีดอกสีขาวนวล กลิ่นหอม เจริญเติบโตเป็นผลสีแดงและจะเปลี่ยนเป็นสีดำเมื่อแก่จัด  ต้นมีทั้งสูงได้ถึง 10 เมตร และเป็นพุ่ม  ญี่ปุ่นถือเป็นไม้ศักดิ์สิทธิ์  ใช้กิ่งและใบใช้ประกอบพิธีทางศาสนา  และใช้เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าในลัทธิชินโต
ในตำนานเก็นจิ บท ซะคะกิ ฉากที่น่าจดจำเกี่ยวกับกิ่งซะคะกิคือ ตอนที่เก็นจิเดินทางไปหาอดีตพระชายาโระคุโจ ซึ่งติดตามบุตรี อะกิโคะโนะมุ ผู้ได้รับเลือกให้เป็น ไซกู และไปพำนักที่ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ  กลางทุ่งซะงะโนะ ชั่วคราวเป็นเวลา 1 ปี ก่อนเดินทางไปศาลเจ้าใหญ่ที่เมืองอิเสะ  เมื่อเก็นจิได้พบอดีตพระชายาแห่งโระคุโจผ่านมู่ลี่ไม้ไผ่  เขายื่นกิ่งซะคะกิ ลอดใต้มู่ลี่ส่งให้นางพลางกล่าวว่า
「 変らぬ色をしるべにてこそ、 斎垣も越えはべりにけれ. さも心憂く」
นางตัดพ้อเขาเป็นร้อยกรอง ว่า
「神垣は しるしの杉もなきものを いかにまがへて折れる榊ぞ」
"Kami-gaki ha shirushi no sugi mo naki mono wo　ika ni magahe te wore ru sakaki zo"
และกิ่งซะคะกินี้เอง กลายเป็นที่มาของชื่อบท ซะคะกิ
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ หรือ โนะโนะมิยะจินจะ ( 野宮神社  Nonomiyajinja ) ตั้งอยู่ในซะงะโนะ ซึ่งอยู่ในเขตอุเคียวคุหรือด้านตะวันตกของเกียวโต ( 京都市右京区) เป็นศาลเจ้าลัทธิชินโต บูชา เทวี อะมะเทะระสุโอมิคะมิ (天照皇大神)   เทวีแห่งดวงอาทิตย์   เป็นศาลเจ้าที่  ไซกู   ต้องมาพำนักเตรียมตัว  ก่อนจะเดินทางไปรับหน้าที่หญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์ที่ศาลเจ้าใหญ่แห่งเมืองอิเสะ  เมื่อมีการผลัดเปลี่ยนจักรพรรดิทุกครั้ง  ต้องเปลี่ยนคนที่จะมาดำรงตำแหน่ง ไซกู ด้วยทุกครั้งเช่นกัน  ไซกู นั้น  จะได้รับการเลือกสรรจากพระราชธิดา หรือ องค์หญิง  ที่ยังไม่ได้อภิเษก และเมื่อได้รับเลือก  ก่อนที่จะเดินทางไปอิเสะ  ต้องพำนักที่ศาลเจ้าโนะโนะมิยะเป็นเวลา 1 ปี เพื่อทำพิธีชำระปัดเป่าให้บริสุทธิ์ จากนั้นจึงเดินทางต่อไปรับหน้าที่ ณ ศาลเจ้าใหญ่เมืองอิเสะ  และจะกลับเมืองหลวงไม่ได้  จนกว่าจะมีการผลัดแผ่นดินใหม่
ศาลเจ้าโนะโนะมิยะ ในสมัยโบราณ  จะไม่ตั้งเป็นศาลถาวร  แต่จะสร้างใหม่ทุกๆครั้งที่จะมี ไซกู  คนใหม่มาพำนัก  ปัจจุบันได้รับการสร้างเป็นศาลเจ้าถาวรแล้ว  สิ่งที่โดดเด่นเป็นสัญลักษณ์ของศาลนี้คือ โทริอิไม้สีดำทั้งเปลือก ไม่ตบแต่ง ขัดเกลา ทาสี หรือเคลือบเงา อีกทั้งในปัจจุบันยังมีการจำลองขบวนแห่ไซกู  ในเดือนตุลาคมของทุกๆปีอีกด้วย
ซะคะกิ ฉบับ ละครโนห์
ตำนานเก็นจิ บท  ซะคะกิ  นี้  ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโนห์ ( Noh ) โดยใช้ชื่อว่า โนะโนะมิยะ ( Nonomiya )  หรือ  ศาลเจ้าแห่งทุ่งซะงะโนะ (The Shrine in the Fields )   ที่แต่งขึ้นโดย เซะอะมิ ( Zeami ) นักแสดงและผู้ประพันธ์บทละครโนห์ ผู้มีชีวิตในช่วงปี ค.ศ. 1363 - 1443 ปัจจุบันแสดงอย่างแพร่หลายโดยสำนักโนห์ทุกคณะ
เรื่องย่อ
ตั้งแต่อะโอะอิตายไป เก็นจิไม่ไปพบอดีตพระชายาแห่งโระคุโจอีกเลย  นางจึงตัดสินใจจะตามบุตรีไปอิเสะ  ต้นเดือนกันยายน  วันเดินทางออกจากเมืองหลวงของนางใกล้เข้ามา  เก็นจิจึงไปหานางที่ศาลเจ้าชั่วคราวในซะงะโนะ  ดอกไม้ในฤดูใบไม้ร่วงต่างโรยราสิ้น  เสียงแมลงหรีดหริ่งระงม  สายลมพัดผ่านทิวสนแสนเปล่าเปลี่ยว  รั้วที่ลอมตัวศาลเจ้านั้นข่มให้ โทริอิไม้สีดำ ดูเด่นเป็นสง่า  เก็นจิพยายามขอพบอดีตพระชายาแต่นางปฏิเสธ   เข้าเกลี้ยกล่อมจนสามารถเข้าพบนางผ่านม่านมู่ลี่ไม้ไผ่บัง  แล้วยื่นกิ่งซะคะกิลอดใต้ม่านส่งให้นาง  พลางกล่าวว่า
หลังจากนั้นทั้งสองพูดคุยปรับความเข้าใจกันตลอดทั้งคืน ความขมขื่นของอดีตพระชายาค่อยเบาบางจางลง
กลางเดือนกันยายน อดีตพระชายาแห่งโระคุโจติดตามบุตรีเดินทางสู่อิเสะ   ชีวิตของอดีตพระชายานั้น  เมื่อยามรุ่นสาว  นางได้รับการคาดหมายว่า  จะขึ้นเป็นจักรพรรดินี  เพราะนางเป็นชายาเอกของเองค์รัชทายาทเมื่ออายุ 16  ทว่าเมื่ออายุ 20 ปี องค์รัชทายาทก็มาด่วนสิ้น  และขณะนี้  ยามอายุได้ 30 จำต้องจากเมืองหลวงไปสู่ดินแดนอิเสะที่ห่างไกล  ทุกนาทีช่างเปี่ยมไปด้วยความทรงจำ
เมื่อขบวนของนางเดินทางผ่านหน้าคฤหาสน์ของเก็นจิ เขาส่งโคลงกลอนเหน็บมากับกิ่งซะคะกิ  แล้วเก็บตัวอยู่ลำพัง จมอยู่ในห้วงคำนึงอันแสนเศร้า
คิริสึโบะอินประชวรหนัก หลังจากฝากคำสั่งเสียกับพระโอรสน้อยแล้ว  พระองค์ทรงเรียกเก็นจิเข้าเฝ้า  ฝากให้เก็นจิดูแลปกป้องพระโอรสน้อยให้ดี   พระองค์มอบวังที่ประทับให้เป็นสมบัติขององค์รัชทายาทน้อย จากนั้นพระองค์ก็สูสวรรคาลัยอย่างสงบในต้นเดือนพฤศจิกายน  ยังความโศกเศร้าเสียใจใหญ่หลวงแก่ฟุจิตสึโบะและเก็นจิเหนือกว่าผู้ใด  พระชายาทั้งหลายต่างมารวมกันที่ตำหนักที่ประทับ  ประกอบพิธีทำบุญ 49 วัน
หลังการสิ้นพระชนม์ ฟุจิตสึโบะออกจากวังกลับไปอยู่ตำหนักเดิมของนางแถบซันโจ นางทำบุญ และฝักใฝ่ในศาสนาเพื่อหวังจะหลีกเลี่ยงจากความเสน่หาของเก็นจิ  และระมัดระวังตัวที่จะไม่พบกับเขา  แต่ทว่าเก็นจิก็หาหนทางพบนางตามลำพังจนได้  นางสงบไปด้วยความเจ็บปวด  เก็นจิอยูที่นั่นจนรุ่งสาง  โดยโอเมียวบุ และ เบ็น ซ่อนเขาไว้ในตู้เก็บเสื้อผ้า  แลทั้งสองก็เฝ้าดูแลฟุจิตสึโบะ  เฮียวบุเคียวโนะมิยะ  พี่ชายของนางมาเยี่ยมอาการป่วยและส่งคนไปเรียกพระมาปัดรังควานเป็นการด่วน
เก็นจิทุกข์ใจจากการหลบหน้าของฟุจิตสึโบะ เขาไปวัดอุรินอิน  ที่พี่ชายของมารดาบวชอยู่  หลเก็บตัวอยู่ในกุฏิของพระ  2-3วัน  สนทนาธรรมกับพระหลายรูป  สีสันของใบไม้ร่วงงดงามยิ่ง  เขาตั้งใจศึกษาพระธรรม  เมื่อเขากลับเข้าเมืองหลวง  ผู้คนต่างๆ แม้สามัญชนต่างคอยเพื่อมาชมบารมี
ฟุจิตสึโบะทำบุญใหญ่ครบรอบวันสวรรคตของคิริสึโบะอินในเดือนพฤศจิกายน ทำพิธีสวดพำเบ็ญกุศลใหญ่  วันแรกอุทิศให้พระราชบิดา    วันที่สองอุทิศให้พระราชมารดา  วันที่สามอุทิศให้พระสวามีผู้ล่วงลับ  ดฮียวบุเคียวโนะมิยะ และ เก็นจิถวายเครื่องบูขาสงฆ์  วันสุดท้าย ฟุจิตสึโบะประกาศว่า  นางจะออกบวชเป็นชี  อย่างกะทันหัน  ท่ามกลางความตกตะลึงและเสียใจของทุกคน
อิทธพลของพระชนนีโคกิเด็งยิ่งกล้าแข็งขึ้นทุกวัน สะไดจินประท้วงด้วยการลาออกจากตำแหน่ง  สถานภาพทั้งเก็นจิและโทโนะจูโจเริ่มสั่นคลอน  พวกเขาจึงไม่ใคร่จะเข้าวัง  ต่างพากันบรรเลงสังคีต แต่งโคลงกลอน  วันหนึ่งในคิมหันตฤดูที่ฝนพร่างลงบางเบา  โทโนะจูโจนำกรุกวีจีนออกมาให้เก็นจิอ่าน  ทั้งคู่เชิญนักปราชญ์ราชบัณฑิตมาเล่นทายบทกวีกัน
โอะโบะโระซึกิโยะ ออกจากวังไปพักที่บ้านบิดานางเป็นครั้งคราว  เก็นจิมักจะลอบพบและมีความสัมพันธ์กับนางอยู่เนืองๆ  ในคืนพายุฝนฟ้าคะนอง  ฟ้าผ่าอย่างน่ากลัว  อุไดจิน  ไปหาโอะโบะโระซึกิโยะที่ห้องอย่างกะทันหันด้วยความเป็นห่วงบุตรี   โอะโบะโระซึกิโยะรีบร้อนออกจากม่านกั้นมาพบบิดาด้วยความตื่นตระหนกสีหน้าแดงซ่าน  อุไดจินฉงนใจเมื่อเห็นผ้าผูกเอวของผู้ชาย (เก็นจิ) พันอยู่กับชายผ้าของนาง  จากนั้นเขาค้นจนเจอสาส์นรักที่เก็นจิเขียน  อุไดจินโมโหมาก  จึงไปร้องเรียนต่อบุตรีของเขา  พระราชชนนีโคกิเด็ง  จนเป็นเรื่องอื้อฉาวไปทั่ว
ประเทศซีเรียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศซีเรีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564 คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศซีเรียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา
คอร์แม็ค แม็คคาร์ธี
คอร์แม็ค แม็คคาร์ธี (Cormac McCarthy หรือ Charles McCarthy) (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ) คอร์แม็ค แม็คคาร์ธีเป็นนักเขียนนวนิยาย และ บทละครคนสำคัญชาวอเมริกัน แม็คคาร์ธีเขียนนวนิยายทั้งหมดสิบเรื่องที่เป็นประเภทกอธิคอเมริกันตอนใต้ (Southern Gothic), นวนิยายตะวันตก และ บันเทิงคดีพยากรณ์และหลังพยากรณ์
แม็คคาร์ธีได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขานวนิยาย สำหรับนวนิยายเรื่อง “The Road” (ถนน) ในปี ค.ศ. 2007 และหนังสือ “No Country for Old Men” ที่เขียนในปี ค.ศ. 2005 ก็ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันที่แปลเป็นภาคภาษาไทยว่า “ล่าคนดุในเมืองเดือด” ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลอคาเดมี่สาขาเขียนบทและกำกับและภาพยนตร์ดีเด่นประจำปี แม็คคาร์ธีได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในปี ค.ศ. 1992 สำหรับนวนิยายเรื่อง “All the Pretty Horses” ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันที่แปลเป็นภาคภาษาไทยว่า “สุภาพบุรุษอาชา”
งานเขียนก่อนหน้านั้น “Blood Meridian” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1985 ได้รับการเลือกโดยไทม์ว่าเป็นหนึ่งในนวนิยายดีเด่นที่สุด 100 เรื่องที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษที่พิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1923 ถึง ค.ศ. 2005 และเข้ารอบสุดท้ายในการเลือกคล้ายคลึงกันโดยเดอะนิวยอร์กไทมส์ว่าเป็นนวนิยายอเมริกันดีเด่นที่ได้รับการพิมพ์ในช่วง 25 ปีที่ผ่านมา นักวิพากษ์วรรณกรรมแฮโรลด์ บลูมสรรเสริญแม็คคาร์ธีว่าเป็นหนึ่งในสี่ของนักเขียนนวนิยายชาวอเมริกันที่เรียกว่าเป็นคนสำคัญพร้อมกับ ทอมัส พินชอน, ดอน เดอลิลโล และ ฟิลิป รอธ แม็คคาร์ธีมักจะได้รับการเปรียบเทียบกับวิลเลียม ฟอล์คเนอร์
ความตาย
คอร์แม็ค แม็คคาร์ธี เสียชีวิตวันอังคารที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2566 อายุ 89 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1933
Phellolophium
Phellolophium เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Apiaceae.
ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่: