cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ราชอาณาจักรแฟรงก์
การขึ้นมาของชาวเมรอแว็งเฌียง
กษัตริย์เมรอแว็งเฌียงที่มีชื่อเสียงที่สุดคือโคลวิสที่ขึ้นครองบัลลังก์ในราวปี ค.ศ. 482 พระองค์ถูกบีบตั้งแต่ช่วงต้นรัชสมัยให้ต่อสู้กับผู้นำชาวแฟรงก์คู่แข่งที่ถูกพระองค์สังหารอย่างโหดเหี้ยม เศษสุดท้ายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกถูกพิชิตในปี ค.ศ. 486 เมื่อโคลวิสปราบซีอากริอุสที่เคยปกครองกอลตอนเหนือ พื้นที่ส่วนนั้นของราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ถูกเรียกว่าเนอุสเตรีย (ดินแดนใหม่) ตรงข้ามกับออสตราเชีย (ดินแดนตะวันออก) ที่เป็นอาณาเขตใจกลางดั้งเดิมของชาวแฟรงก์ ทว่าการพิชิตของโคลวิสไปไกลกว่านั้นมาก พระองค์โจมตีและปราบสมาพันธ์ชนเผ่าเจอร์มานิกอาเลมันนิในราวปี ค.ศ. 496 เพิ่มอาณาเขตขนาดใหญ่ให้กับอาณาจักรของตน อิทธิพลจากพระราชินีชาวเบอร์กันเดียน โคลทิลดา โน้มน้าวพระองค์ให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์หลังทำสมรภูมิกับชาวอาเลมันนิ การตัดสินใจเข้าร่วมศาสนจักรคาทอลิกแทนที่จะเป็นนิกายอาเรียนของศาสนาคริสต์เหมือนกับชนชาวเจอร์มานิกคนอื่น ๆ มีความสำคัญต่อโคลวิสอย่างมาก เนื่องจากทำให้พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากประชากรในราชอาณาจักรเพื่อนบ้านที่มองว่าชาวอาเรียนเป็นพวกนอกรีต
เมื่อโคลวิสสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 511 ราชอาณาจักรถูกแบ่งให้กับพระโอรสทั้งสี่ของพระองค์ รูปแบบดังกล่าวนี้จะเกิดขึ้นซ้ำในช่วงศตวรรษต่อมาและทำให้ราชอาณาจักรแฟรงก์เป็นหนึ่งเดียวกันเพียงช่วงสั้น ๆ ทว่ากษัตริย์เมรอแว็งเฌียงชอบการรบราฆ่าฟันและหลายคนสิ้นพระชนม์ก่อนที่จะมีพระโอรสจึงทำให้ราชอาณาจักรไม่แตกออกจากกันอย่างถาวร แต่ผลที่ตามมาหลังการแบ่งคือกษัตริย์เมรอแว็งเฌียงเริ่มต่อสู้กันเองมากกว่าจะต่อสู้กับศัตรูภายนอก ยกเว้นช่วงปี ค.ศ. 531 – 537 ที่ราชอาณาจักรแฟรงก์พิชิตอาณาเขตอันกว้างใหญ่ไพศาลได้อีกครั้ง ราชอาณาจักรของชาวธูรินเจียนถูกทำลายและส่วนหนึ่งถูกพิชิตในปี ค.ศ. 531 ราชอาณาจักรของชาวเบอร์กันเดียนถูกพิชิตในปี ค.ศ. 532 – 534 และผลของการทำสงครามกับชาวออสโทรกอธของจักรพรรดิโรมันตะวันออกทำให้ชาวออสโทรกอธถูกบีบให้ยกส่วนที่เหลืออยู่ของอาเลมันนิกับโพรวองซ์ให้ราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ในปี ค.ศ. 536 – 537 แลกกับการเป็นกลางของชาวแฟรงก์ ในเวลาเดียวกันบาวาเรียถูกบีบให้ยอมรับอำนาจที่เหนือกว่าของชาวแฟรงก์และราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์สร้างความแข็งแกร่งในการควบคุมอากีแตนได้มากขึ้น
การตกต่ำของชาวเมรอแว็งเฌียงและขึ้นมาของชาวการอแล็งเฌียง
การแบ่งราชอาณาจักรที่ดำเนินต่อไปในหมู่ชาวเมรอแว็งเฌียงส่งผลให้ราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์แตกออกเป็นสามส่วน นูเอสเตรียทางตะวันตก, ออสตราเชียทางตะวันออก และเบอร์กันดีทางใต้ พื้นที่รอบนอกอย่างบริตทาเนีย, อากีแตน, อาเลมันนิ, ธูรินเจีย และบาวาเรียมักพยายามกอบกู้เอกราชและการต่อสู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าระหว่างชาวเมรอแว็งเฌียงทำให้พวกเขามีโอกาสทำแบบนั้นได้มากขึ้น ชาวธูรินเจียนได้รับเอกราชหลังการสิ้นพระชนม์ของดาโกแบร์ต์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 639 อากีแตนปฏิเสธที่จะยอมรับการปกครองของเมริวินเจียนหลังการฆาตกรรมชิลเดริกที่ 2 ในปี ค.ศ. 675 รัฐที่เป็นเอกราชอยู่แล้วอย่างบริตทานีกับบาวาเรียปลดปล่อยตนเองจากชาวแฟรงก์ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 สุดท้ายอาเลมันนิหาทางจนได้เอกราชมาในปี ค.ศ. 709 – 712 การพิชิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันเทียบไม่ได้กับส่วนที่สูญเสียไป พื้นที่เล็ก ๆ ในเทือกเขาแอลป์ถูกพิชิตมาจากชาวลอมบาร์ดในปี ค.ศ. 575 และฟรีสแลนด์ตะวันตกถูกพิชิตในปี ค.ศ. 689 แต่ชาวฟรีเชียนก็ทำเหมือนกับพื้นที่ที่อยู่รอบนอกแห่งอื่น ๆ พยายามกอบกู้อิสรภาพกลับคืนมาหลายครั้ง
จักรวรรดิการอแล็งเฌียง
เปแปงผู้ตัวเตี้ยสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 768 และทิ้งราชอาณาจักรที่แข็งแกร่งที่สุดของยุโรปตะวันตกไว้ให้พระโอรสสองคน ชาร์เลอมาญกับแกร์โลมอง แกร์โลมองสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 771 และชาร์เลอมาญใช้แหล่งทรัพยากรที่มีอยู่ของราชอาณาจักรที่เป็นหนึ่งเดียวกันขยายอาณาเขตออกไปทุกทิศทุกทาง เมื่อชาวลอมบอร์ดคุกคามพระสันตะปาปาอีกครั้ง ชาร์เลอมาญบุกอิตาลีและตั้งตนเองเป็นกษัตริย์ของชาวลอมบาร์ดในปี ค.ศ. 774 ทว่าราชรัฐชั้นเจ้าชายเบเนเวนโตของชาวลอมบาร์ดในอิตาลียอมรับการเป็นใหญ่เหนือกว่าของชาร์เลอมาญเพียงช่วงสั้น ๆ แตกต่างกับการพิชิตอาณาจักรของชาวลอมบาร์ดที่ทำได้อย่างรวดเร็ว การปราบชาวแซ็กซันทางตะวันออกเฉียงเหนือ (ค.ศ. 772 – 804) นั้นยาวนานและนองเลือด เพื่อทำลายความคิดที่จะต่อต้านของชาวแซ็กซัน ชาร์เลอมาญสังหารหมู่พวกเขาเป็นพัน ๆ คนและเนรเทศชาวแซ็กซันออกจากพื้นที่ ทำให้ชาวแฟรงก์กับชาวสลาฟเข้ามาแทนที่ แคว้นจึงสงบลงในท้ายที่สุด บาวาเรียที่มักเป็นข้าราชบริพารที่ไว้ใจไม่ได้ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ในปี ค.ศ. 788 หลังดยุคของรัฐสมคบคิดกับชาวลอมบาร์ดและชาวอาวาร์ จักรวรรดิของชาวอาวาร์ที่มีศูนย์กลางอยู่ในฮังการีถูกบดขยี้ในปี ค.ศ. 791 – 796 ทำให้พื้นที่ของชาวสลาฟในยุโรปกลางยอมรับความเป็นใหญ่เหนือกว่าของชาร์เลอมาญ ฟรีสแลนด์ตะวันออกถูกพิชิตในปี ค.ศ. 784 – 785 และบริตทานียอมรับอำนาจที่เหนือกว่าของชาวแฟรงก์ในปี ค.ศ. 799 การสู้รบกับชาวอาหรับไม่ค่อยประสบความสำเร็จแต่ชาร์เลอมาญก็หาทางขยายอิทธิพลไปจนถึงแม่น้ำเอโบรได้ในปี ค.ศ. 812 แม้ชาวอาหรับจะเอาคืนด้วยการยึดเกาะบาเลียริกในปี ค.ศ. 798
การพิชิตของชาร์เลอมาญนั้นใหญ่มากจนผู้คนมองว่าพระองค์ได้ฟื้นฟูจักรวรรดิโรมันตะวันตกกลับคืนมา หลังจากนั้นชาร์เลอมาญได้รับการราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโดยพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 800 แต่ธรรมเนียมการแบ่งราชอาณาจักรกันในหมู่พระโอรสของกษัตริย์ของชาวแฟรงก์ทำให้ความเป็นหนึ่งเดียวคงอยู่เพียงชั่วคราว ราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ยังเป็นรัฐศักดินาร่วมกับการทำสงครามหาผลประโยชน์ด้วยการปล้นประเทศเพื่อนบ้าน เมือราชอาณาจักรขยายอาณาเขตออกไป การปล้นหาผลประโยชน์ก็ลดลงพอ ๆ กับความจงรักภักดีของขุนนางในยามที่มองไม่เห็นโอกาสที่จะได้รางวัลมากมายจากการรับใช้ จึงทำให้จักรวรรดิของชาวแฟรงก์หลังการสิ้นพระชนม์ของชาร์เลอมาญในปี ค.ศ. 814 พังครืนภายใต้แรงกดดันทั้งจากภายในและภายนอก จนทำให้แตกออกเป็นรัฐศักดินาเล็ก ๆ จำนวนมากมาย
แหล่งข้อมูล
http://www.tacitus.nu/historical-atlas/francia.htm
ชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
โซฟี ชาร์ล็อทเทอ แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Sophie Charlotte von Mecklenburg-Strelitz) เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระนางเป็นคู่อภิเษกสมรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (สมรสค.ศ. 1761) ทำให้พระนางทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีชาร์ล็อตแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ต่อมาเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 พระนางก็ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ พระนางยังมีพระอิสริยยศในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ หลังพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองฮันโนเฟอร์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ในค.ศ. 1814 เขาเป็นย่าของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระองค์ทรงมีความสนใจในเรื่องดนตรี ทรงให้การสนับสนุนคีตกวีอย่างโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค เป็นอย่างดี นอกจากนั้นพระองค์ยังได้อุปถัมภ์โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท ขณะที่เขามีอายุได้ 8  ขวบอีกด้วย พระองค์ยังได้สนพระทัยเกี่ยวกับพฤกษศาสตร์ จนเมื่อมีการค้นพบดอกไม้ชนิดใหม่ ดอกไม้ชนิดนี้ก็ได้ชื่อว่า "ปักษาสวรรค์"
พระองค์มีพระชันษาห่างจากพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ถึง 11 ปีทั้งสองพระองค์มีความสนใจดนตรีเป็นอย่างดี ทั้งสองพระองค์ไม่เคยพบหน้ากันแต่ทรงติดต่อสื่อสารกันทางจดหมาย เมื่อเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศส พระองค์ก็ทรงเตรียมที่พักลี้ภัยไว้ให้กับพระนางมารี อ็องตัวแน็ตกับครอบครัว แต่พระนางอ็องตัวแน็ตและครอบครัวทรงหลบหนีออกจากฝรั่งเศสไม่ทัน และโดนประหารในท้ายที่สุด
ฐานันดรและพระอิสริยยศ
17441818
บรรเทิง อับดุลบุตร
บันเทิง อับดุลบุตร หรือ ตนกูบราเฮม (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 2 สมัย
ประวัติ
บันเทิง อับดุลบุตร หรือ ตนกูบราเฮม เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เป็นบุตรของพระยาพิพิธเสนามาตย์ (นิโซะ) และเป็นน้องชายของ พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สมรสกับสงวน อับดุลบุตร (สกุลเดิม ดาราชาติ) ชาวไทยเชื้อสายจีน และเป็นน้องสาวของสวาสดิ์ พิพิธภักดี ภรรยาของพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) มีบุตร-ธิดา รวม 7 คน หนึ่งในนั้นคือ ทวีศักดิ์ อับดุลบุตร อดีต ส.ส. ปัตตานี 4 สมัย
บันเทิง อับดุลบุตร เสียชีวิต เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สิริอายุรวม 46 ปี
บุตร-ธิดา 7 คน
การทำงาน
บันเทิง มีอาชีพเป็นเกษตรกร ทำสวนยาง, สวนมะพร้าว และเป็นเสมียนอำเภอประจำอำเภอยะหริ่ง
งานการเมือง
บันเทิงเข้าสู่วงการการเมืองแทนพี่ชายที่มีปัญหาสุขภาพ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 สังกัดพรรคเสรีมนังคศิลา และได้รับเลือกตั้งรวม 2 สมัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
บันเทิง อับดุลบุตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
อุไทปุรี มหัล
อุไทปุรี มหัล (แปลว่า "เปี่ยมปีติ"; ตาย กรกฎาคม ค.ศ. 1707) เป็นนางบาทบริจาริกาทาสของจักรพรรดิออรังเซพ กล่าวกันว่าอุไทปุรี มหัล เป็นนางอันเป็นที่รักของจักรพรรดิออรังเซพในปลายพระชนม์ชีพ
ประวัติ
อุไทปุรี มหัล มีนามเดิมหรือมีพื้นเพอย่างไรไม่ปรากฏ แต่ตามธรรมเนียมที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยจักรพรรดิอัคบาร์ ทรงมีพระราชโองการมิให้ออกนามหญิงในฮาเร็มด้วยชื่อจริง แต่ให้ตั้งนามตามชื่อเมืองหรือประเทศที่มาของตนแทน ว่ากันว่าอุไทปุรี มหัล คงมีพื้นเพมาจากกัศมีร์หรืออุทยปุระ บ้างก็ว่าเป็นหญิงชาวคริสต์เชื้อสายจอร์เจีย อาร์มีเนีย หรือแซร์แคเชอ ก็มี ปรากฏข้อมูลเพียงว่า อุไทปุรี มหัล เคยเป็นนางรำมาก่อน ต่อมาเข้าเป็นนางทาสีในฮาเร็มของเจ้าชายทารา ศิโกห์ (دارا شِکوہ)
อุไทปุรี มหัลเป็นสตรีผมแดงที่สวยงาม และเป็นผู้ที่รักจักรพรรดิออรังเซพอย่างออกหน้า ทำให้บาทบริจาริกานางอื่นในจักรพรรดิออรังเซพล้วนริษยานาง อุไทปุรี มหัลสนองพระเดชพระคุณประสูติกาลพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียว คือ เจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์ (محمد کامبخش) เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1667 นางเป็นคนติดสุรา ค.ศ. 1678 อุไทปุรี มหัลตามเสด็จจักรพรรดิออรังเซพเพื่อทำสงครามกับราณาแห่งจิตเตารครห์และราชาแห่งมารวาร ค.ศ. 1686 นางตามเสด็จจักรพรรดิออรังเซพไปในค่ายที่เมืองเอารังคาบาดหรืออะห์มัดนคร
อุไทปุรี มหัลเป็นหญิงผู้ทรงอิทธิพลยิ่ง และมีอิทธิพลต่อสามีมาเรื่อย ๆ จนสิ้นรัชกาล โดยเฉพาะการขอพระราชทานอภัยโทษเจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์ ซึ่งผิดพลาดมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง นอกจากลูกหลานของนางที่เกิดมาจากจักรพรรดิออรังเซพ เธอมีความสัมพันธ์อันดีกับขิทมัตคาร์ ข่าน และบรรดาขันทีของจักรพรรดิพระองค์อื่น ๆ
ในพระราชหัตถเลขาของจักรพรรดิออรังเซพที่มีต่อเจ้าชายมุฮัมมัด กัม พัขศ์ เมื่อ ค.ศ. 1707 ระบุไว้ว่า "อุไทปุรีแม่ของเธอ เป็นคนที่อยู่กันฉันในช่วงที่ป่วย นางปรารถนาที่จะไปอยู่กับฉัน [ในปรโลก]" หลังจักรพรรดิออรังเซพสวรรคต อุไทปุรี มหัลเสียใจมาก และถึงแก่กรรมหลังการสวรรคตของจักรพรรดิออรังเซพเพียงสี่เดือน ที่ควาลิยัร ครั้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1707 จักรพรรดิบาฮาดูร์ ชาห์ที่ 1 จัดการพินัยกรรมของนาง และส่งศพของนางไปฝังในศาลเจ้ากูตับอัลอักตับในเดลี
สุดิน ภูยุทธานนท์
นายสุดิน ภูยุทธานนท์ (เกิด 20 กันยายน พ.ศ. 2480) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี 6 สมัย
ประวัติ
สุดิน ภูยุทธานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2480 เป็นบุตรของนายกาเดร์ กับนางเจะมูเนาะ ภูยุทธานนท์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สมรสกับนางนิตยา ภูยุทธานนท์
การทำงาน
อดีตเป็นข้าราชการกรมพัฒนาที่ดิน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ต่อมาลงเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคเกษตรสังคม และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 6 ครั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สุดิน ภูยุทธานนท์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 6 สมัย คือ
เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส
เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส เป็นสายรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ รถไฟฟ้าสายนี้ดำเนินการโดยบริษัท เอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ จำกัด (อีอาร์แอล) โดยใช้ทางวิ่งร่วมกับรถไฟฟ้าธรรมดา เคแอลไอเอ แทรนสิต รถไฟฟ้าเอ็กซ์เพรส วิ่งแบบรถด่วน ไม่จอดสถานีรายทาง ในขณะที่รถไฟฟ้าแทรนสิตจะจอดทุกสถานี
สายนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ระบบขนส่งมวลชนในหุบเขากลัง
รายชื่อสถานี
รถไฟฟ้าเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส จอดทั้งหมด 3 สถานี ดังต่อไปนี้
ณ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ จะมีชานชาลาด้านข้างสองแห่ง เพื่อให้เชื่อมกับส่วนอื่น ๆ ของสถานีได้อย่างสะดวก ชานชาลารถไฟด่วน สามารถเชื่อมต่อกับสถานีขนส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมืองได้ (KL CAT) ส่วนชานชาลารถไฟธรรมดา จะเชื่อมต่อกับโถงอาคารผู้โดยสาร
ณ สถานีเคแอลไอเอ และเคแอลไอเอ 2 ทั้งรถไฟฟ้าด่วน และรถไฟฟ้าธรรมดา ใช้ชานชาลาเกาะกลางเพียงแห่งเดียว โดยรถไฟฟ้าแต่ละประเภท จะเข้าเทียบชานชาลาในรางใดรางหนึ่งเท่านั้น
ข้อมูลการเดินทาง
รถไฟฟ้าเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2002 โดยเชื่อมต่อระหว่างกัวลาลัมเปอร์ กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ วิ่งในระยะทาง 57 กิโลเมตร (ไม่หยุดสถานีรายทางใด ๆ) ใช้เวลาในการเดินทาง 28 นาที ความถี่ขบวนรถทุก ๆ 15-20 นาที
เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2005 มีการแสดงความยินดีกับผู้โดยสารคนที่สิบล้าน ที่มาใช้บริการรถไฟฟ้าด่วนนี้ ผู้โดยสารคนนั้นมีชื่อว่า เอมีเลีย โรสไนดา เป็นนักธุรกิจที่กำลังเดินทางจากกัวลาลัมเปอร์ ไปยังนครนิวยอร์ก ต่อมาได้มีการแสดงความยินดีกับผู้โดยสารคนที่ยี่สิบล้าน ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ผู้โดยสารคนนั้นคือ นายซอกกาลินกัม ซึ่กถูกรางวัลตั๋วเครื่องบินไปนครดูไบ
บัตรโดยสาร
บัตรโดยสารมีหลายประเภท ได้แก่
สถานีขนส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง กัวลาลัมเปอร์
สถานีขนส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง กัวลาลัมเปอร์ ตั้งอยู่ภายในสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ สายการบินที่สามารถเช็ค-อินที่นี่ได้ ได้แก่ เอมิเรตส์แอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์, คาเธ่ย์แปซิฟิค, สายการบินเอทิฮัด และ รอยัลบรูไนแอร์ไลน์
สิ่งอำนวยความสะดวก
ผู้โดยสารที่มีโน้ตบุ๊คหรือสมาร์ตโฟน สามารถใช้งานฟรีไวไฟได้ที่ทุกสถานีของเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส ส่วนห้องน้ำ มีอยู่ในชานชาลาของสถานีเคแอลเซ็นทรัล
อุบัติเหตุ
ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2010 เกิดเหตุรถไฟฟ้าชนกันที่สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ เวลา 21 นาฬิกา 45 นาที มีผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บ 3 ราย
ส่วนต่อขยาย
มีการเปิดเดินรถส่วนต่อขยาย 2.14 กิโลเมตร ไปยังสถานีเคแอลไอเอ 2 (อาคารผู้โดยสาร 2) ซึ่งก่อสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2013 เปิดใช้งานวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ใช้เวลาในการเดินทางจากสถานีเคแอลไอเอ 3 นาที อัตราค่าโดยสาร 2 ริงกิต
ยอดธง เสนานันท์
ยอดธง เสนานันท์ หรือ ยอดธง ศรีวราลักษณ์ (28 สิงหาคม พ.ศ. 2480 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556) เป็นครูสอนวิชามวยไทยผู้อุทิศตนเพื่อส่งเสริมศิลปะการต่อสู้ประจำชาติ จนได้รับการยกย่องเชิดชูจากสังคม โดยทั่วไปมักเรียกชื่อครูยอดธงกันว่า "ครูตุ๊ย" หรือ "ครูตุ้ย" นอกจากนี้ท่านยังมีลูกศิษย์เป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายราย อาทิ สามารถ พยัคฆ์อรุณ, ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ รวมทั้ง ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ อีกทั้งยังเป็นผู้ก่อให้เกิดนักมวยไทยแชมป์โลกมาแล้ว 57 ราย นับเป็นผู้สร้างแชมป์มวยไทยระดับโลกเป็นจำนวนมากสุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์มวยไทย ครูยอดธงเป็นเจ้าของค่ายมวยศิษย์ยอดธง ซึ่งอยู่ในอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี และเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิค่ายมวยยอดธงนานาชาติ โดยมีจุดประสงค์เพื่อเป็นการเผยแพร่และอนุรักษ์ศิลปะมวยไทย
ประวัติ
ยอดธง เสนานันท์ เกิดวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี และมีชื่อตามใบเกิดคือ ตุ๊ย แซ่ผู่ บิดาของเขาเป็นชาวจีนไหหลำ และมีพี่น้อง 6 คน (ชาย 4 คน หญิง 2 คน) โดยเป็นน้องชายของนางเยาวดี ราชเวชชพิศาล สะใภ้ของพันตรีหลวงราชเวชชพิศาล (โต๊ะ เวชอุไร) เขาเป็นผู้ที่ชอบมวยมาตั้งแต่ 4 ขวบ อีกทั้งชื่นชอบกีฬาทุกประเภทที่เป็นการต่อสู้ไม่ว่าจะเป็นปลากัด ไก่ชน จบประถมปีที่ 4 จากโรงเรียนเทศบาล 1 อำเภอเมืองบ้านโป่ง เมื่อมีอายุได้ 13 ปี ก็ย้ายมาอยู่กับพี่สาวที่บ้านของพันตรีหลวงราชเวชชพิศาล (โต๊ะ เวชอุไร) บริเวณแหลมราชเวช อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี แล้วเริ่มหัดมวยอย่างจริงจังกับครูสิทธิเดช สมานฉันท์ โดยทำการชกมวยครั้งแรกในชื่อ เอราวัณ เดชประสิทธิ์ ที่งานวัดเขาพระบาทบางพระ อำเภอศรีราชา ตั้งแต่อายุ 15 ปี ด้วยค่าตัวเพียง 50 บาท จากนั้นก็ตระเวนชกเรื่อยมา พออายุได้ 17 ปี ครูสุวรรณ เสนานันท์ ได้ชวนมาอยู่ค่ายมวย และตั้งชื่อให้ใหม่ว่า “ยอดธง เสนานันท์” ท่านได้เดินสายชกมวยทั่วประเทศ ก่อนเลิกชกเพราะแม่ของภรรยาขอร้อง จึงตั้งค่ายมวยศิษย์ยอดธง ที่มาบตาพุด ก่อนย้ายมาอยู่ที่อำเภอบางละมุง และใช้ชื่อนี้เรื่อยมา จนกระทั่งแขวนนวม
โดยมีชาวต่างชาติรุ่นแรกที่ได้มาฝึกมวยไทยที่ค่ายมวยแห่งนี้คือชาวดัตช์ จากประเทศเนเธอร์แลนด์ (ในสมัยที่ ก้องธรณี และสามารถ พยัคฆ์อรุณ รวมทั้ง ศรศิลป์ ศิษย์เนินพยอม กำลังเป็นที่รู้จักในวงการ) มาฝึกที่ค่ายมวยแห่งนี้ ซึ่งมี "ร็อบ กามัน" มาฝึกฝนเป็นคนแรก และมี "รูเซียน การ์บิน" เป็นรายต่อมา ก่อนที่รูเซียน การ์บิน จะขออนุญาตเปิดโรงฝึกโดยใช้ชื่อ "ศิษย์ยอดธงยิม" ในประเทศเนเธอร์แลนด์ ส่งผลให้ค่ายมวยดังกล่าว เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในเวลาต่อมา
ในภายหลัง มีเหตุการณ์ที่โอซามุ โนงูจิ พยายามให้โลกหลงเข้าใจว่ามวยไทยมีต้นกำเนิดจากคิกบ็อกซิงของประเทศญี่ปุ่น อีกทั้งมีผู้กล่าวหาว่าการรำไหว้ครูเป็นการเต้นรำแบบชนเผ่าที่ไร้อารยธรรม ส่งผลให้ครูยอดธงเกิดความไม่พอใจ เนื่องจากมวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ของไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ซึ่งต่อมาโอซามุ โนงูจิ ได้นำนักมวยคิกบ็อกซิงมาจากประเทศญี่ปุ่น เพื่อชกกับนักมวยไทย เมื่อวันจันทร์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ครูยอดธงได้อาสานำทัพมวยไทยไปสู้กับคิกบ็อกซิงในรายการบีเอส ซามูไร และได้รับชัยชนะ หลังจากนั้นรัฐบาลไทยภายใต้การนำของจอมพลถนอม กิตติขจร จึงได้มีคำสั่งเนรเทศโอซามุ โนงูจิ ออกจากประเทศภายใน 24 ชั่วโมง ในฐานะที่เป็นบุคคลไม่พึงปรารถนาของประเทศชาติ และหลังจากที่โอซามุ กลับถึงญี่ปุ่น ทางการญี่ปุ่นก็มีคำสั่งห้ามโอซามุ โนงูจิ ยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกต่อไป เนื่องจากสร้างความเสื่อมเสียชื่อเสียงแก่ประเทศ
นักแสดงรับเชิญ
ครูยอดธงยังได้รับเชิญให้มีส่วนร่วมในภาพยนตร์ องค์บาก โดยเป็นผู้อาวุโสข้างสังเวียนในฉากที่ ทิ้ง (จา พนม) สู้กับ บิ๊กแบร์ แม้จะไม่ได้มีการอ้างถึงชื่อครูยอดธงในภาพยนตร์ แต่หลายคนเชื่อว่าบุคคลในภาพยนตร์คือครูยอดธง ตลอดจนได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ เกิดมาลุย ด้วยเช่นกัน
รางวัลสลากกินแบ่งรัฐบาล
ครั้งหนึ่ง ครูยอดธงได้รับเงินรางวัลจากการเสี่ยงโชคสลากกินแบ่งรัฐบาลรางวัลที่หนึ่งพร้อมแจกพอต ประจำงวดวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เป็นจำนวนเงิน 56 ล้านบาท และท่านได้ใช้เงินนี้ในการช่วยเหลือวงการมวยและสังคม โดยคงเหลือไว้กับตัวประมาณสิบล้านบาท จากการอุทิศตนเพื่อช่วยเหลือสังคม ส่งผลให้ครูยอดธงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิของอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรีในเวลาต่อมา
กำปั้นนอกสังเวียน
ครูยอดธงยังได้เขียนอัตชีวประวัติของตนเองที่มีชื่อว่า กำปั้นนอกสังเวียน ซึ่งจัดพิมพ์ขึ้นโดยสำนักพิมพ์แพรว เนื้อหาได้กล่าวถึงประสบการณ์ของการเป็นนักมวย, การเปิดค่ายมวย, การนำนักมวยไทยไปประชัญฝีมือกับนักมวยคิกบ็อกซิงเพื่อประกาศศักดิ์ศรีสถาบันมวยไทย ตลอดจนความเชื่อตามมุมมองของตนเกี่ยวกับกฎแห่งกรรม และความสุขทางใจในการอุทิศตนเพื่อสังคมที่มีค่ามากกว่าชื่อเสียงเงินทองที่ได้รับ
ชีวิตส่วนตัว
ครูยอดธงเปิดค่ายมวยศิษย์ยอดธง ที่อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี และเป็นผู้รักษาเอกลักษณ์ของชาติไทย แม้แต่เพดานที่บ้านพักของเขายังมีการฉาบทาสีเป็นธงชาติไทย ครูยอดธงมีบุตรชายชื่อ อังคาร ศรีวราลักษณ์ หรือที่รู้จักในชื่อ ต่อย ศิษย์ยอดธง ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยในต่างประเทศ
การเสียชีวิต
ครูตุ้ย ยอดธง เสนานันท์ ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบที่โรงพยาบาลชลบุรี หลังจากได้ล้มป่วยลงด้วยโรคของคนวัยชราภาพ โดยเฉพาะอาการป่วยทางสมองที่ได้รับกระทบกระเทือนเมื่อครั้งครูยอดธงเป็นนักมวยตั้งแต่อายุ 17 ปีเป็นต้นมา ซึ่งคณะแพทย์วินิจฉัยและแจ้งให้ทางญาติรับทราบสาเหตุการเสียชีวิต จากอาการติดเชื้อกระแสเลือด โดยเสียชีวิตเมื่อเวลาประมาณ 12.00 น. ของวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556
ดินแดนแอนตาร์กติกาของชิลี
ชิเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี (Chilean Antarctic Territory) หรือ เตร์ริโตริโอชิเลโนอันตาร์ติโก (Territorio Chileno Antártico) เป็นดินแดนในทวีปแอนตาร์กติกาที่ประเทศชิลีอ้างสิทธิ์ครอบครอง แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ ชิเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรีมีอาณาเขตนับตั้งแต่ละติจูด 53° ตะวันตก ถึง 90° ตะวันตก และจากขั้วโลกใต้ถึงลองจิจูด 60° ใต้ โดยมีบางส่วนทับซ้อนกับเขตที่อาร์เจนตินาและสหราชอาณาจักรอ้างสิทธิ์ ชิเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรีมีพื้นที่ 1,250,000 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 130 คน การบริหารปกครองดินแดนนี้ขึ้นอยู่กับเทศบาลกาโบเดออร์โนส (Cabo de Hornos) บนแผ่นดินใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้
ในระบบการบริหารดินแดนของชิลีนั้น "อันตาร์ติกา" (Antártica) เป็นชื่อของเทศบาลที่มีท้องที่ครอบคลุมชิเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรีทั้งหมด แต่เทศบาลอันตาร์ติกานั้นต้องอยู่ภายใต้การบริหารจัดการจากเทศบาลกาโบเดออร์โนสซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่ปูเอร์โตวิเลียมส์ และขึ้นอยู่กับจังหวัดอันตาร์ติกาชิเลนา (Antártica Chilena) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ติกาชิเลนาอีกทอดหนึ่ง เทศบาลอันตาร์ติกาได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 โดยขึ้นกับจังหวัดมากายาเนส (Magallanes) จนถึงปี ค.ศ. 1975 จังหวัดอันตาร์ติกาชิเลนาก็ได้รับการจัดตั้งขึ้น ทำให้อำนาจการบริหารชิเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี (หรือเทศบาลอันตาร์ติกา) ย้ายมาอยู่ที่เมืองปูเอร์โตวิเลียมส์ เมืองหลวงของจังหวัดอันตาร์ติกาชิเลนาแทน
กลุ่มดาวยีราฟ
กลุ่มดาวยีราฟ เป็นกลุ่มดาวขนาดใหญ่ในซีกฟ้าเหนือ แต่ไม่เด่นชัดเพราะดาวฤกษ์สมาชิกมีความสว่างน้อย ปรากฏครั้งแรกในบันทึกของจาคอบ บาร์ตช์ เมื่อ ค.ศ. 1624 แต่อาจกำเนิดขึ้นก่อนหน้านั้นโดย เพทรัส แพลนเซียส
อิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม
พระองค์มีพระโอรสธิดากับกษัตริย์แห่งอังกฤษ 5 คน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าเฮนรี่ที่ 3 ต่อมาในปี ค.ศ. 1220 อีซาแบลได้สมรสกับอูกที่ 10 แห่งลุยซีนญ็อง เคานต์แห่งลามาร์ช ทั้งคู่มีบุตรธิดาด้วยกัน 9 คน
ในปี ค.ศ. 1241 อีซาแบลถูกกล่าวหาว่าวางแผนสมคบคิดต่อต้านพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส หลังถูกบลังกาแห่งกัสติยา พระมารดาที่ทรงเกลียดจับใจของกษัตริย์ฝรั่งเศส ดูแคลนต่อหน้าสาธารณชน ในปี ค.ศ. 1244 อีซาแบลถูกกล่าวหาว่าพยายามวางยาพิษกษัตริย์ เพื่อหลีกหนีการจับกุมพระองค์ได้ลี้ภัยไปบวชที่วิหารฟงเตฟรูและสิ้นพระชนม์ที่นั่นในอีกสองปีต่อมา แต่ยังไม่หลักฐานยืนยันว่าพระองค์วางยาพิษกษัตริย์จริงหรือไม่
สายตระกูล
อีซาแบลประสูติในฝรั่งเศสตอนใต้ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1188 ถึง ค.ศ. 1191 โดยทรงเป็นบุตรคนเดียวของมารดาคืออาลีส เดอ กูร์เตอแนย์ พระนัดดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศสและพระขนิษฐาของปิแอร์ที่ 2 แห่งกูร์เตอแนย์ จักรพรรดิแห่งคอนสแตนติโนเปิล กับบิดาคืออีย์มาร์ แตล์อีแฟร์ เคานต์แห่งอ็องกูแลม พระองค์จึงเป็นทายาทในดินแดนอ็องกูแลมอันร่ำรวยซึ่งตั้งอยู่ระหว่างสองอาณาเขตของราชวงศ์แพลนแทเจเนต คือ ปัวตีเยและบอร์โดซ์
การสมรสที่สร้างปัญหา
บิดาของอีซาแบลได้มองหาสามีมาให้ทายาทของตนโดยได้หมายตาอูกที่ 9 เคานต์แห่งลุยซีนญ็อง เพื่อนบ้านซึ่งเป็นพ่อม่ายและยินดีที่จะรับเด็กสาวที่มีสมบัติติดตัวมาอยู่ในการดูแล ทั้งยังเพิ่งได้รับแต่งตั้งจากพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษให้เป็นเคานต์แห่งลามาร์ช ทั้งคู่หมั้นหมายกันในปี ค.ศ. 1200 การสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีครั้งนี้จะสร้างปัญหาใหญ่ให้แก่พระเจ้าจอห์นเนื่องจากจะรบกวนสมดุลทางอำนาจระหว่างอากีแตน, ลุยซีนญ็อง, อ็องกูแลม และลามาร์ช และจะกลายเป็นภัยคุกคามดินแดนในฝรั่งเศสที่อยู่ในการครอบครองของพระองค์ แต่ด้วยวัยที่ยังเด็กของอีซาแบลจึงทำให้การสมรสถูกระงับไว้
ในตอนนั้นพระเจ้าจอห์นเพิ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษหลังการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ผู้เป็นพระเชษฐา พระองค์สมรสกับอิซาเบลลาแห่งกลอสเตอร์ ลูกพี่ลูกน้องของพระองค์มาแล้วสิบปี การสมรสดังกล่าวไม่ได้รับการผ่อนผันจากสมเด็จพระสันตะปาปาซึ่งตามกฎแล้วต้องได้รับเนื่องจากทั้งคู่เป็นญาติกันในลำดับต้องห้าม พระเจ้าจอห์นจึงปลดปล่อยตนเองออกจากการสมรสครั้งนี้ได้ไม่ยาก พระองค์ได้ส่งราชทูตไปโปรตุเกสเพื่อเจรจาขอสมรสกับเจ้าหญิงโปรตุเกสและได้แวะไปหาอูกในลุยซีนญ็อง
พระองค์อาจต้องการจำกัดอำนาจของอูกจึงแย่งตัวเจ้าสาวของเขามา หรือไม่พระองค์ก็อาจจะถูกตาต้องใจอีซาแบลวัย 12 พรรษาผู้มีผมสีบลอนด์และดวงตาสีฟ้า ความงามของพระนางเป็นที่เลื่องลือ หรือไม่ก็อาจจะทั้งสองอย่าง ขณะที่ฝั่งพระเจ้าจอห์นเองก็มีในสิ่งที่อูกไม่มี นั่นคือราชบัลลังก์ ราชทูตที่ส่งไปโปรตุเกสถูกเรียกตัวกลับมา พระเจ้าจอห์นได้ทิ้งอิซาเบลลาแห่งกลอสเตอร์ พระมเหสีคนแรกในปี ค.ศ. 1199 ทรงพูดคุยกับบิดาของอีซาแบลในวันที่ 5 กรกฎาคมและได้อภิเษกสมรสกับพระนางในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1200 ที่บอร์โดซ์ ทั้งคู่ข้ามช่องแคบมายังอังกฤษในช่วงต้นเดือนตุลาคม อีซาแบลได้รับการสวมมงกุฎเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษในวันที่ 8 ตุลาคมที่วิหารเวสต์มินสเตอร์
อูกแห่งลุยซีนญ็องซึ่งถูกแย่งอีซาแบลไปต่อหน้าต่อตาต้องการให้พระเจ้าจอห์นชดใช้และได้ยื่นอุทธรณ์ต่อพระเจ้าฟีลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส กษัตริย์แห่งฝรั่งเศสได้ตอบสนองด้วยการเชิญพระเจ้าจอห์นมาที่ราชสำนักฝรั่งเศสทันที แต่กษัตริย์แห่งอังกฤษปฏิเสธที่จะทำตาม พระเจ้าฟีลิปจึงถือสิทธิ์ตามกฎศักดินาริบดินแดนทั้งหมดในฝรั่งเศสที่อยู่ภายใต้การครอบครองของพระเจ้าจอห์นในฐานะเคานต์แห่งปัวตีเยยกเว้นกัสกอญและทำการบุกนอร์ม็องดี ชาโตกียาร์ ปราสาทอันแข็งแกร่งของพระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ถูกฝรั่งเศสดีแตกหลังถูกปิดล้อมอย่างยาวนานในปี ค.ศ. 1203 ตามด้วยดินแดนอื่นที่เหลือในนอร์ม็องดี พระเจ้าจอห์นถูกสถานการณ์บังคับให้หนีออกจากจักรวรรดิในฝรั่งเศสที่เคยยิ่งใหญ่ของพระบิดาซึ่งตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง
พระราชินีผู้ไม่เป็นที่นิยม
วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1202 บิดาของอีซาแบลได้ถึงแก่กรรม พระนางจึงได้ดำรงยศเป็นเคาน์เตสแห่งอ็องกูแลมตามสิทธิ์ของตนเอง แม้จะได้ดินแดนของบรรพบุรุษของอีซาแบลมาอยู่ในการครอบครอง แต่กษัตริย์แห่งอังกฤษต้องเสียดินแดนของตนเองซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ามากไป ทำให้ประชาชนเริ่มคลางแคลงใจว่ากษัตริย์ของพวกตนได้อะไรจากการสมรสครั้งที่สอง ทั้งยังว่ากันว่าพระเจ้าจอห์นทรงลุ่มหลงเจ้าสาววัยเยาว์ของตนจนไม่ยอมลุกจากเตียง พระนางจึงถูกโทษว่าเป็นต้นเหตุของความวุ่นวายต่างๆ เช่นเดียวกับกษัตริย์ ถึงขั้นมีข่าวลือว่าพระนางใช้มนตราศาสตร์มืดทำให้พระเจ้าจอห์นหมกมุ่นอยู่บนเตียงนอนในขณะที่จักรวรรดิในฝรั่งเศสของพระองค์กำลังล่มสลาย
แทนที่จะสร้างครัวเรือนให้อีซาแบล พระเจ้าจอห์นกลับมีความคิดแผลงๆ ด้วยการให้พระนางอาศัยอยู่กับอิซาเบลลาแห่งกลอสเตอร์ พระมเหสีคนแรกของพระองค์ อีซาแบลยังอาศัยอยู่ที่มาร์ลโบโรช่วงหนึ่งในบ้านของอูก เดอ เนวีลล์ สามีของหญิงที่เป็นคนรักของจอห์น อีซาแบลกับพระเจ้าจอห์นมีเวลาอยู่ด้วยกันไม่มาก ชีวิตสมรสของทั้งคู่ไม่ค่อยราบรื่นนัก แม้พระเจ้าจอห์นลุ่มหลงชายาผู้อ่อนวัยและงดงามแต่มีบันทึกว่าทั้งคู่ต่างคบชู้และต่างเป็นคนอารมณ์รุนแรงจนส่งผลต่อชีวิตสมรส เมื่อพระเจ้าจอห์นสงสัยว่าอีซาแบลนอกใจ พระองค์จับผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคนรักของพระนางห้อยโตงเตงอยู่เหนือเตียงของพระนาง
หลังสมรสได้เจ็ดปีอีซาแบลได้ให้กำเนิดเฮนรี พระโอรสและทายาทในพระเจ้าจอห์นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1207 ที่ปราสาทวินด์เซอร์ พระองค์ได้ให้กำเนิดพระโอรสธิดาให้แก่พระเจ้าจอห์น 5 คน คือ
วันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1216 พระเจ้าจอห์นสิ้นพระชนม์ที่เนวาร์กในค่ำคืนที่พายุกระหน่ำ อีซาแบลในตอนนั้นมีพระชนมายุเพียง 30 พรรษา พระนางรีบเคลื่อนไหวเพื่อให้เฮนรี พระโอรสวัย 9 พรรษาซึ่งถูกบรรยายไว้ว่า "มีความเป็นอัศวินตัวน้อย" ได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ต่อจากพระบิดา พระเจ้าเฮนรีที่ 3 ได้รับการสวมมงกุฎที่วิหารกลอสเตอร์ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1216 โดยใช้รัดเกล้าของพระมารดาแทนมงกุฎซึ่งเป็นหนึ่งในพระราชสมบัติที่หายไปในเดอะวอชในยุคของพระราชบิดา
พระราชชนนีผู้น่าอับอาย
วิลเลียม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกผู้มากความสามารถถูกตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินคู่กับอูแบร์ เดอ บะระ ในตอนที่พระเจ้าจอห์นสิ้นพระชนม์อังกฤษตกอยู่ในภาวะอนาธิปไตยและสงครามกลางเมือง กรุงลอนดอนและท่าเรือของช่องแคบส่วนใหญ่ตกอยู่ในการครอบครองของฝรั่งเศส มาร์แชลได้ประกาศตนว่าจะปกครองตามเงื่อนไขในแม็กนาคาร์ตา ผู้รุกรานฝรั่งเศสถูกขับไล่ออกไป สันติภาพกลับคืนสู่อังกฤษอีกครั้ง
ในรัชสมัยของพระเจ้าจอห์นอีซาแบลไม่มีทั้งเงินและอำนาจ หลังการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 สถานะของพระนางก็ยังคงเหมือนเดิม ในปี ค.ศ. 1217 หลังพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ราชาภิเษกได้ไม่ถึงหนึ่งปี อีซาแบลได้เดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อไปแสดงสิทธิ์ในอ็องกูแลม มรดกที่พระนางได้รับมาจากบิดา โดยทิ้งพระโอรสไว้ในการดูแลของวิลเลียม มาร์แชล พระนางได้พาโจน พระธิดาคนโตเดินทางไปกับพระนางด้วย โดยเป้าหมายอย่างเป็นทางการของการเดินทางครั้งนี้คือเพื่อพาตัวโจนไปส่งให้แก่อูกที่ 10 แห่งลุยซียญ็อง เคานต์แห่งลามาร์ช ตามการคลุมถุงชนที่ได้ตระเตรียมไว้ โดยอูกนั้นเป็นบุตรชายของอูกที่ 9 อดีตคู่หมายของอีซาแบล โจนถูกพาตัวไปที่ราชสำนักลุยซีนญ็องเพื่อเตรียมตัวสมรสตามธรรมเนียมในยุคนั้น ทว่าเมื่อได้เห็นความงามที่ไม่เสื่อมคลายของอีซาแบล อูกกลับถูกใจพระมารดาของเด็กน้อยมากกว่า ในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1220 อีซาแบลได้สมรสกับอูกที่ 10 แห่งลุยซีนญ็องโดยอ้างว่าทรงทำไปเพื่อช่วยพระธิดาจากความเสี่ยงในการสมรสและการตั้งครรภ์ในวัยที่ยังเด็กเกินไป พระองค์ได้เขียนจดหมายถึงพระโอรสในอังกฤษความว่า"'พระเจ้าทรงรู้ว่าเราทำเช่นนี้เพื่อเจ้า ไม่ใช่เพื่อตัวเราเอง'"
การสมรสของอีซาแบลกับอูกเกิดขึ้นโดยไม่ได้รับการอนุญาตจากสภากษัตริย์ซึ่งตามหลักการแล้วพระราชินีม่ายแห่งอังกฤษต้องได้รับการอนุญาตจากสภาก่อนทำการสมรสใหม่ สภาตอบโต้การฝ่าฝืนกฎครั้งนี้ด้วยการริบดินแดนนอร์ม็องดีซึ่งเป็นมรดกจากพระสวามีผู้ล่างลับและริบเบี้ยหวัดที่ได้รับในฐานะพระราชินีม่ายแห่งอังกฤษ สองสามีภรรยาใช้เจ้าหญิงโจนเป็นเครื่องต่อรองกับฝ่ายบริหารของอังกฤษโดยแจ้งว่าจะคืนตัวเจ้าหญิงให้ก็ต่อเมื่ออีซาแบลได้รับข้อตกลงด้านการเงินที่น่าพอใจ ไม่เช่นนั้นจะไม่ส่งตัวเจ้าหญิงโจนให้ไปสมรสกับพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ซึ่งเป็นคู่หมั้นคนใหม่ สมเด็จพระสันตะปาปาซึ่งอยู่ฝ่ายพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ข่มขู่ว่าจะตัดอีซาแบลกับอูกออกจากศาสนา แต่สุดท้ายอังกฤษก็ยอมจ่ายเงินชดเชยค่าดินแดนที่ยึดมาจากอีซาแบลและกลับมาจ่ายเบี้ยหวัดบางส่วนให้แก่พระนาง
ชีวิตสมรสของอีซาแบลกับอูกไม่ค่อยมั่นคงนักเนื่องจากอูกไม่ซื่อสัตย์ต่อพระนาง ทั้งคู่ทะเลาะกันบ่อยครั้งและข่มขู่ว่าจะเลิกกันหลายครั้ง แต่กระนั้นก็มีบุตรธิดาด้วยกันถึง 9 คน คือ
ความขัดแย้งกับราชวงศ์ฝรั่งเศส
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศสมาเยือนฝรั่งเศสตอนใต้พร้อมกับพระมเหสีและพระราชมารดา อีซาแบลซึ่งเป็นพระราชินีม่ายของอดีตกษัตริย์อังกฤษย่อมคาดหวังว่าตนเองจะได้รับการปฏิบัติในระดับเดียวกับพระราชินีและพระราชชนนีแห่งฝรั่งเศส ทว่าสองขัตติยะนารีกลับทำเหมือนพระนางเป็นอากาศธาตุ อีซาแบลระอุไปด้วยความเดือดดาลเมื่อถูกปฏิบัติเหมือนเป็นข้าทาสและปฏิญาณว่าทั้งคู่จะต้องชดใช้ให้กับเรื่องนี้ เมื่อผู้มาเยือนย้ายเคลื่อนขบวนจากไปพระนางได้ขว้างปาข้าวของทุกอย่างที่คณะทิ้งไว้ออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้นทรงขู่เข็ญสามีให้ก่อกบฏต่อกษัตริย์แห่งฝรั่งเศส กองทัพร่วมของอีซาแบลและสามีกับแรมงที่ 7 แห่งตูลูส บุตรเขยที่สมรสกับมาร์เกอรีตแห่งลุยซีนญ็องก่อกบฏต่อกษัตริย์ฝรั่งแต่ประสบความล้มเหลว
ในปี ค.ศ. 1241 พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 ตัดสินใจตั้งพระอนุชาเป็นเจ้าเหนือหัวผู้ปกครองแคว้นทางตอนใต้ อีซาแบลซึ่งถูกบรรยายไว้ว่า "หลงตัวเอง เอาแต่ใจ และน่ารำคาญ" ถูกเชิญตัวไปที่ราชสำนักฝรั่งเศสพร้อมกับสามีเพื่อถวายคำสัตย์แห่งความจงรักภักดีต่ออัลฟงส์ พระอนุชาของพระเจ้าหลุยส์ซึ่งถูกตั้งเป็นเคานต์แห่งปัวตีเย ที่ราชสำนักอีซาแบลได้เดินหนีพระเจ้าหลุยส์โดยลากตัวสามีของตนออกไปด้วย ในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1242 ทั้งคู่ถูกบีบบังคับให้คุกเข่าขอความเมตตาจากกษัตริย์ อนาคตของทั้งครอบครัวตกอยู่ภายใต้คมหอกคมดาบด้วยการกระทำที่สิ้นคิดของพระนาง
การหนีไปบวชชี
ในปี ค.ศ. 1244 พ่อครัวของกษัตริย์สองคนถูกจับกุมตัวในข้อหาวางยากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ในการสอบปากคำทั้งคู่สารภาพว่าได้รับการว่าจ้างจากอีซาแบล พระนางจึงหนีไปบวชที่วิหารฟงเตฟรู สองปีต่อมาด้วยความเป็นห่วงบุตรธิดาทั้งเก้าจากการสมรสครั้งที่สอง พระนางจึงเขียนจดหมายถึงกษัตริย์ฝรั่งเศสขอให้ลูกๆ ได้สืบทอดทรัพย์สินที่ดินในฝรั่งเศส
อีซาแบลสิ้นพระชนม์ในวันที่ 4 มิถุนายน หรือไม่ก็ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1246 ร่างของพระนางถูกฝังในสุสานนอกวิหารตามคำขอของพระนางเพื่อแสดงถึงการสำนึกบาป อูก เดอ ลุยซีนญ็อง สามีคนที่สองของพระนางเสียชีวิตในอีกสามปีต่อมาในสงครามครูเสด อูกที่ 11 แห่งลุยซีนญ็องได้สืบทอดตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งลา มาร์ชและเคานต์แห่งอ็องกูแลมในปี ค.ศ. 1249 เมื่อมองไม่เห็นหนทางในบ้านเกิด บุตรของอีซาแบลกับอูกส่วนใหญ่ได้เดินทางออกจากฝรั่งเศสไปหาที่ยืนในราชสำนักของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 พี่ชายต่างมารดาที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี
หลายปีต่อมาพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษได้ไปเยือนฟงเตฟรูและตกใจเป็นอย่างยิ่งเมื่อทราบว่าพระมารดาของพระองค์ถูกฝังอยู่นอกวิหาร กษัตริย์แห่งอังกฤษสั่งให้ย้ายร่างของพระมารดามาไว้ในวิหาร ร่างของอีซาแบลถูกฝังใหม่เคียงข้างพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน พระราชบิดามารดาของพระสวามีคนแรกของพระนาง กษัตริย์แห่งอังกฤษยังได้ว่าจ้างให้ทำรูปแกะสลักไม้เหนือหลุมฝังศพเป็นรูปพระนางในเครื่องแต่งกายแบบพระราชินี ไม่ใช่แม่ชี
เดอะวอลต์ดิสนีย์
บริษัท เดอะ วอลต์ ดิสนีย์ (The Walt Disney Company) หรือเรียกกันทั่วไปว่า ดิสนีย์ เป็นกลุ่มบริษัทสื่อมวลชนและความบันเทิงข้ามชาติที่หลากหลายของอเมริกา สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์คอมเพลกซ์ในเบอร์แบงก์, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐ
ดิสนีย์ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1923 โดยวอลต์และรอย โอ. ดิสนีย์ ในชื่อ ดิสนีย์บราเธอร์สการ์ตูนสตูดิโอ บริษัทยังดำเนินการภายใต้ชื่อ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอ และ วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น บริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ ในปี ค.ศ. 1986 บริษัทก่อตั้งตัวเองในฐานะผู้นำในอุตสาหกรรมแอนิเมชันอเมริกัน ก่อนที่จะขยายไปสู่การสร้างภาพยนตร์คนแสดง, รายการโทรทัศน์และสวนสนุก
นับตั้งแต่ทศวรรษ 1980 ดิสนีย์ได้ก่อตั้งและเข้าซื้อกิจการแผนกต่าง ๆ เพื่อทำการตลาดเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่มากกว่าปกติที่เกี่ยวข้องกับแบรนด์ระดับเรือธงของครอบครัว บริษัทเป็นที่รู้จักจากแผนกสร้างภาพยนตร์ ก็คือ เดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ ซึ่งประกอบด้วย วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์, วอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์, พิกซาร์, มาร์เวลสตูดิโอส์, ลูคัสฟิล์ม, ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์, ทเวนตีท์เซนจูรีแอนิเมชันและเซิร์ชไลท์พิกเชอส์ ธุรกิจหลักอื่น ๆ ของดิสนีย์ ได้แก่ แผนกในโทรทัศน์, การออกอากาศ, สื่อสตรีมมิง, รีสอร์ทสวนสนุก, สินค้าอุปโภคบริโภค, สิ่งพิมพ์และการดำเนินงานระหว่างประเทศ ดิสนีย์เป็นเจ้าของและดำเนินการ เครือข่ายออกอากาศเอบีซี ซึ่งประกอบด้วยเครือข่ายเคเบิลโทรทัศน์ เช่น ดิสนีย์แชนแนล, อีเอสพีเอ็น, ฟรีฟอร์ม, เอฟเอ็กซ์และเนชั่นแนลจีโอกราฟิก นอกจากนี้ยังมีแผนกสิ่งพิมพ์, การขายสินค้า, เพลงและโรงละคร บริการสตรีมมิงส่งตรงถึงลูกค้า เช่น ดิสนีย์+, อีเอสพีเอ็น+, ฮูลูและฮอตสตาร์ และ วอลต์ดิสนีย์พาร์กส์, อิกซ์เพียเรียนซ์แอนด์พอร์ดักส์ กลุ่มของสวนสนุก 14 แห่ง, โรงแรมรีสอร์ทและสายการเดินเรือทั่วโลก ตัวการ์ตูน มิกกี้ เมาส์ สร้างโดย วอลต์ ดิสนีย์และอับ ไอเวิร์กส์ ทำหน้าที่เป็นตัวนำโชคอย่างเป็นทางการของบริษัท
บริษัทซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก (NYSE) ภายใต้สัญลักษณ์หุ้น DIS และเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 น้อยกว่าสองในสามของหุ้นทั้งหมดเป็นของสถาบันการเงินขนาดใหญ่
ประวัติ
บริษัทวอลต์ดิสนีย์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) ในชื่อ "ดิสนีย์บราเธอส์คาร์ตูนสตูดิโอ" (Disney Brothers Cartoon Studio) โดยสองพี่น้องดิสนีย์ วอลต์ ดิสนีย์ และ รอย ดิสนีย์ หลังจากที่ทั้งคู่ได้ทำสัญญากับ เอ็ม.เจ.วิงเกลอร์ ผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ในฮอลลีวูด โดยซ็นสัญญาการ์ตูนชุด อลิซคอเมดีส์ (Alice Comedies) ที่วอลต์ได้เริ่มทำเมื่อสมัยที่ทำภาพยนตร์ที่แคนซัสซิตี หลังจากบริษัทก่อตั้งได้ระยะหนึ่ง บริษัทได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอ" (Walt Disney Studio)
หลังจากสี่ปีที่ได้เปิดบริษัทมา วอลต์มีไอเดียสร้างตัวละครขึ้นมาใหม่ ซึ่งได้แก่ ออสวอลด์ เดอะ ลักกีแรบบิต (Oswald the Lucky Rabbit) แต่ทว่าเมื่อผ่านไปหนึ่งปี ทางผู้จัดจำหน่ายได้หยุดการให้ทุนวอลต์ดิสนีย์ แต่ได้นำตัวละครออสวอลด์ไปสร้างต่อกับบริษัทอื่นแทน ทำให้วอลต์จำเป็นต้องหาทุนถ่ายทำใหม่รวมถึงสร้างตัวละครการ์ตูนขึ้นมาใหม่ วอลต์ได้นำหนูมาเป็นตัวละครและตั้งชื่อให้ว่า มอร์ติเมอร์ (Mortimor) แต่ภรรยาของเขาแนะนำให้ใช้ชื่อ มิกกี (Mickey) แทน ซึ่งในตอนที่สามของการ์ตูนชุดในชื่อ สตีมโบตวิลลี (Steamboat Willie) นี้ วอลต์ได้นำเสียงประกอบมาใช้ในการ์ตูน และ ได้ออกฉายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 ที่โรงละครโคโลนีในนิวยอร์ก ซึ่งได้รับการต้อนรับมากมายจากผู้ชมและนักวิจารณ์ ซึ่งเป็นก้าวแรกของความสำเร็จของวอลต์ดิสนีย์ ต่อมาวอลต์ได้สร้างการ์ตูนชุดใหม่ในชื่อ ซิลลีซิมโฟนีส์ (Silly Symphonies) โดยฟลาเวอรส์แอนด์ทรีส์ในชุดนี้เป็นการ์ตูนรื่องแรกของดิสนีย์ที่ได้รับรางวัลออสการ์
หน่วยงานของบริษัท
บริษัทโฮดดิ้งด้านบันเทิงหลัก คือ
รีสอร์ตของบริษัท
ดิสนีย์มีเดียเน็ตเวิร์กส
เป็นธุรกิจที่เกี่ยวกับช่องเคเบิลของวอลต์ดิสนีย์
อาเบียงกา เที่ยวบินที่ 203
อาเบียงกา เที่ยวบินที่ 203 เป็นเที่ยวบินภายในประเทศโคลอมเบีย ออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติเอลโดราโดในกรุงโบโกตา ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติอัลฟอนโซ โบนิยา อารากอนในเมืองกาลี เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 เครื่องบินลำที่เกิดเหตุเป็นเครื่องบินโบอิง 727-21 ทะเบียน HK-1803 ซื้อมาจากสายการบินแพนแอม ออกเดินทางเมื่อเวลา 7 นาฬิกา 13 นาที บินอยู่นาน 5 นาที ด้วยความเร็ว 794 กิโลเมตร/ชั่วโมง (493 ไมล์/ชั่วโมง) ก่อนจะระเบิดเหนือเขตเทศบาลโซอาชา ทำให้ผู้โดยสารบนเครื่องทั้งหมด 101 คน และ 3 คนบนพื้นดินเสียชีวิต เหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในเหตุรุนแรงในความขัดแย้งโคลอมเบีย
ในปี ค.ศ. 2016 หนังสือพิมพ์ เอลเอสเปกตาดอร์ ของโคลอมเบียตีพิมพ์รายงานเหตุการณ์นี้ โดยแย้งว่าการระเบิดเกิดจากตัวปั๊มเชื้อเพลิงที่มีปัญหามาก่อนหน้านี้
กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน
กลุ่มดาวกิ้งก่าคะมีเลียน เป็นกลุ่มดาวขนาดเล็กในซีกฟ้าใต้ ที่ถูกรวมไว้ในแผนที่ดาว ยูรานอเมเทรีย (Uranometria) ของโยฮันน์ บาเยอร์ แต่อาจกำเนิดขึ้นก่อนหน้านั้น
กีฬากรีฑาในเอเชียนเกมส์ 2014
กรีฑาในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 27 กันยายน ถึง 3 ตุลาคม ค.ศ. 2014
แคว้นพะเยา
แคว้นพะเยา หรือ นครรัฐพะเยา เป็นนครรัฐอิสระ ในจังหวัดพะเยา ตั้งอยู่ใกล้น้ำแม่อิงซึ่งไหลลงมาจากเทือกเขาผีปันน้ำ เป็นอาณาจักรร่วมสมัยเดียวกับยุคปลายของหิรัญนครเงินยางเชียงแสน
แคว้นพะเยาเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในรัชกาลพญางำเมือง เคยขยายอำนาจปกครองนครรัฐน่านระยะหนึ่ง ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับอาณาจักรล้านนา และอาณาจักรสุโขทัย แต่ภายหลังในช่วงปี พ.ศ. 1877-1879 พะเยาถูกผนวกเข้ากับล้านนาในสมัยพญาคำฟูที่เข้าปล้นพะเยาจากความร่วมมือของนครรัฐน่าน
ประวัติ
แคว้นพะเยา เกิดจากการขยายตัวของราชวงศ์ลาวที่แยกตัวออกมาเพื่อสร้างเมืองใหม่ สันนิษฐานว่าประมาณพุทธศตวรรษที่ 17 โดยพญาลาวเงินแห่งเมืองเงินยางได้ส่งเจ้าราชบุตรนามขุนจอมธรรมสร้างเมืองพะเยาและปกครองในฐานะนครรัฐอิสระไม่ขึ้นกับใคร มีความสัมพันธ์อันดีกับเมืองเงินยางในฐานะญาติและพันธมิตร
แคว้นพะเยา เริ่มมีบทบาทโดดเด่นขึ้นต้นพุทธศตวรรษที่ 19 กษัตริย์นามพญางำเมือง กษัตริย์พระองค์ที่เก้า เป็นพระสหายของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช และพญามังราย ทั้งสามพระองค์ได้ร่วมมือกันทำสัญญาสามกษัตริย์ในปี พ.ศ. 1830 เพื่อต่อต้านการขยายตัวของจักรวรรดิมองโกล ทั้งที่ก่อนหน้านี้พญามังรายเคยยกทัพไปเมืองพะเยาในปี พ.ศ. 1819 ซึ่งไม่ได้รบกันแต่กลับเจรจากัน สรัสวดี อ๋องสกุล ได้สันนิษฐานว่าเป็นเพราะ "...ความเป็นสหายและความเข้มแข็งของพญางำเมืองในขณะนั้นเป็นอุปสรรคต่อการยึดเมืองพะเยา" ด้วยความเข้มแข็งดังกล่าวพญางำเมืองได้ขยายอำนาจและยึดครองนครรัฐน่านโดยส่งพระชายาและราชบุตรไปปกครอง ถือเป็นยุคที่พะเยาเจริญรุ่งเรืองสูงสุด
หลังสิ้นรัชกาลพญางำเมือง ท้าวคำแดงพระโอรสได้ครองเมืองสืบต่อ ยังคงสัมพันธ์อันดีกับล้านนา และเคยช่วยพญาไชยสงครามปราบกบฏขุนเครือ และหลังจากการปราบกบฏก็ได้ขอนางแก้วพอตาธิดาพญาไชยสงครามให้เสกสมรสกับท้าวคำลือ พระราชโอรสซึ่งเป็นกษัตริย์พะเยาองค์สุดท้าย ซึ่งเฉลิมวุฒิ ต๊ะคำมี มองว่าการมาของนางแก้วพอตาเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้พะเยาเสียเอกราช เพราะในปี พ.ศ. 1877-1879 พญาคำฟูแห่งล้านนาทรงประสบความสำเร็จในการปล้นเมืองพะเยาจากความร่วมมือของนครรัฐน่าน และอาจได้รับการสนับสนุนจากนางแก้วพอตาที่เป็นพระปิตุจฉาพญาคำฟู อันเป็นการดีต่อล้านนาที่เมืองเชียงรายและเชียงแสนจะปลอดภัยจากการโจมตีของพะเยา และตั้งเมืองพะเยาเป็นฐานอำนาจที่จะขยายลงไปสู่นครรัฐแพร่และน่านต่อไป
หลังสิ้นเอกราช เมืองพะเยาปรากฏความสำคัญในฐานะส่วนหนึ่งของล้านนาในรัชสมัยพญาสามฝั่งแกน เพราะได้ส่งขุนนางที่มีฐานะเป็นอา ช่วยเหลือให้พระองค์ครองราชย์มาปกครองพะเยา และตอบแทนความชอบด้วยการกำหนดตำแหน่งเจ้าเมืองพะเยาเป็น "เจ้าสี่หมื่น" และในรัชสมัยพระเจ้าติโลกราช ทรงให้ความชอบแก่พระยายุทธิษฐิระ อดีตเจ้าเมืองสองแควผู้มาสวามิภักดิ์ให้การยกให้ครองพะเยา แต่กาลต่อมาเมือล้านนาได้ยึดครองนครรัฐแพร่และน่านแล้ว เมืองพะเยาจึงถูกลดบทบาทลง
ประชากร
ด้วยความที่พะเยาเป็นผลจากการขยายตัวของเมืองเงินยางที่ขยายลงมายังที่ราบลุ่มเชียงราย-พะเยา เป็นดินแดนที่เรียกว่า "โยนก" มีประชากรเป็น ไทยวน ด้านการตั้งถิ่นฐานจะกระจายตามแอ่งหรือที่ราบลุ่มแม่น้ำเป็นแนวยาวตามลำน้ำอิง เมื่อขุนจอมธรรมตั้งเมืองพะเยา ได้รวบรวมไพร่พลจากหัวเมืองต่าง ๆ ได้ 80,000 คน แบ่งเป็น 36 พันนา นาละ 500 คน ชุมชนที่เกิดขึ้นในระยะแรก ๆ เป็นชุมชนเล็ก ๆ แยกกันอยู่เป็นแห่ง ๆ มีผู้นำชุมชนในนามของเจ้าผู้ปกครอง การตั้งชุมชนบ้านและเมืองได้พัฒนาจากถิ่นฐานที่อยู่ของชนเผ่าพื้นเมืองที่มีวัฒนธรรมด้อยกว่า ผสมผสานกับวัฒนธรรมต่างถิ่นที่เจริญกว่า นอกจากนี้ประชากรบางส่วนเป็นชาวกาว โดยเฉพาะที่เมืองงาวที่อยู่ใกล้กับนครรัฐน่านที่มีชาติพันธุ์เดียวกัน
ทั้งนี้แคว้นพะเยาแต่เดิมนับถือผี ต่อมาพญางำเมืองได้มีศรัทธารับคติพุทธศาสนาจากหริภุญชัยมาประดิษฐานในแคว้น หลังการรับพุทธศาสนาจึงมีการสร้างพระพุทธรูปหินทรายและศาสนาวัตถุอื่น ๆ กษัตริย์ทรงนับถือศาสนาพุทธ และตั้งพระองค์ตามหลักทศพิศราชธรรม
ภูมิศาสตร์
จากการขยายตัวของราชวงศ์ลาวที่ขยายตัวลงมาตามที่ราบลุ่มเชียงราย-พะเยา ทั้งนี้ตัวเมืองพะเยาตั้งอยู่บนลุ่มน้ำอิงที่ไหลลงสู่กว๊านพะเยา เป็นที่ราบปลายภูเขาที่มีชื่อเรียกตามตำนานว่า "ภูยาว" ต่อมาได้กลายเป็นคำว่า "พยาว" และเป็น "พะเยา" ที่ตั้งเมืองมีความอุดมสมบูรณ์ เพราะมีแหล่งน้ำสองแหล่งคือ น้ำแม่อิงและกว๊านพะเยา และเป็นที่ราบกว้างใหญ่เหมาะสมแก่การตั้งเมือง
เมื่อขุนจอมธรรมมาตั้งเมืองพะเยา เวียงแห่งแรกมีผังเมืองเป็นรูปน้ำเต้าเรียก "เวียงน้ำเต้า" ต่อมาในสมัยพญาสิงหราชได้มีการขยายชุมชนออกมาทางกว๊านพะเยาเพราะใกล้แหล่งน้ำเป็นเวียงรูปสี่เหลี่ยมเรียก "เวียงลูกตะวันตก" และถือว่าเวียงทั้งสองเป็นเวียงแฝด ทั้งยังเป็นเวียงหลักของพะเยา นอกจากนี้ยังมีเวียงบริวาร ได้แก่ เวียงพระธาตุจอมทอง, เวียงปู่ล่าม, เวียงหนองหวี และเวียงต๋อม
โดยแคว้นพะเยา ปกครองเมืองต่าง ๆ ดังนี้
แคว้นเงินยาง
แคว้นพะเยามีความสัมพันธ์กับแคว้นเงินยางด้วยมีปฐมกษัตริย์มาจากเมืองเงินยางดังกล่าว การดำเนินการระหว่างสองรัฐจึงเป็นเป็นในฐานะเครือญาติ เมื่อมีศึกสงครามทั้งสองรัฐก็จะช่วยกันปกป้องบ้านเมือง เช่น ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ กล่าวถึงขุนเจืองครองเมืองพะเยาได้ไปช่วยเมืองเงินยางปราบแกว หลังจากทำสงครามไล่แกวแล้ว ขุนเจืองจึงขึ้นครองเมืองเงินยางสืบมา หรือกรณีของพระชายาของพญางำเมืองคือ นางอั้วเชียงแสน จากชื่อแสดงให้เห็นว่า นางอั้วเป็นธิดาจากเมืองเชียงแสน นั่นคือพะเยาและเงินยางมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติที่แนบแน่นผ่านการเสกสมรส ด้วยเหตุนี้แคว้นเงินยางจึงเป็นทั้งพระสหายและพระประยูรญาติสนิทสืบเนื่องหลายชั่วอายุคน
อาณาจักรล้านนา
พญางำเมืองได้มีสัมพันธภาพกับพญามังรายแห่งล้านนา โดยใน พงศาวดารเมืองเงินยางเชียงแสน ระบุว่า พญางำเมืองกับพญามังรายเป็นสหายกันมาแต่รุ่นปู่ การเป็นพระสหายของสามกษัตริย์ทำให้เกิดการป้องกันภัยจากการรุกรานของมองโกล ด้วยการทำสนธิสัญญาสามกษัตริย์ในปี พ.ศ. 1830 ทั้งที่ก่อนหน้านี้พญามังรายเคยยกทัพไปเมืองพะเยาในปี พ.ศ. 1819 ซึ่งไม่ได้รบกันแต่กลับมีการเจรจากัน
แม้พะเยาและล้านนาจะมีการเสกสมรสเพื่อสร้างความสัมพันธ์เครือญาติกัน ดังกรณีของนางแก้วพอตาธิดาพญาไชยสงครามกับท้าวคำลือ กษัตริย์องค์สุดท้ายของพะเยา แต่พะเยาก็ถูกล้านนาหักหลังในสมัยพญาคำฟูที่ได้รับความร่วมมือกับนครรัฐน่าน และหลังจากนั้นเป็นต้นมาพะเยาจึงตกเป็นส่วนหนึ่งของล้านนามาแต่นั้น
ฮันติงตันบีช
ฮันติงตันบีช (Huntington Beach) เป็นเมืองชายทะเลในออเรนจ์เคาน์ตี ในเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2008 มีประชากรราว 192,620 คน ทำให้เป็นเมืองชายทะเลของออเรนจ์เคาน์ตีที่ใหญ่ที่สุดในแง่ความหนาแน่นประชากร เมืองอยู่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับเมืองซีลบีชทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับเมืองคอสเตเมซาทางทิศตะวันออก ติดกับเมืองนิวพอร์ตพีช ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับเมืองเวสต์มินสเตอร์ทางทิศเหนือ และติดกับเมืองฟาวน์เทนวัลเลย์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
เมืองมีชายหาดยาว 8.5 ไมล์ (13.7 กม.) มีภูมิอากาศอบอุ่น และเหมาะสำหรับการโต้คลื่น คลื่นมีคุณสมบัติเฉพาะทางธรรมชาติ
ประวัติยูทูบ
ก่อตั้ง
ยูทูบก่อตั้งโดยแชด เฮอร์ลีย์, สตีฟ เชน และยาวีด คาริม โดยทั้งหมดเป็นพนักงานฝึกหัดที่บริษัทเพย์แพล เพื่อที่จะเข้าเป็นบุคลากรของบริษัทเพย์แพล โดยเฮอร์ลีย์ได้เข้ามหาวิทยาลัยอินเดียดาแห่งเพนสิเวอร์เนีย ด้านการออกแบบ เชนกับคาริมศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ ด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ โดยสำนักงานแห่งแรกของยูทูบอยู่ที่ข้างบนร้านพิซซาและร้านอาหารญี่ปุนในซานเมเทโฮ รัฐแคลิฟอร์เนีย
โดเมนเนมเริ่มแรกเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 พร้อมกับการรวมวีดิทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2004 เป็นการเริ่มค้นคลิปวีดิทัศน์แห่งแรกในยูทูบ ชื่อวีดิทัศน์ Me at the zoo เมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2005 โดยมีผู้ร่วมก่อตั้งเว็บไซต์ ยาวีด คาริม ถ่ายที่สวนสัตว์ซานดิอิโก
เติบโต
ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2006 เว็บไซต์อย่างยูทูบ ได้กลายเป็นเว็บไซต์ที่เติบโตอย่างรวดเร็วที่สุดในเวิลด์ไวด์เว็บ ซึ่งมีวีดิทัศน์ที่ถูกอัปโหลดมากถึง 65,000 วีดิทัศน์ ในเดือนกรกฎาคม ยูทูบมีผู้เข้าชมเฉลี่ยแล้วได้ถึง 100 ล้านครั้งต่อวัน เว็บไวต์ยังติดอันดับที่ 15 ของเว็บไซต์ที่มียอดผู้เข้าชมเป็นอย่างมากที่สุดในโลก จัดอันดับโดย อเล็กสาร์ ซึ่งทำให้มีมายสเปกตกอันดับมา ยูทูบเป็นเว็ปไซต์ที่มีผู้เข้าชม 20 ล้านคนต่อเดือนตามการบันทึกของเนลสัน/เน็ตแรงติงก์ โดยแยกออกมาเป็นผู้ชมเพศหญิง ร้อยละ 44 และเพศชาย ร้อยละ 56 โดยอยู่ในช่วงอายุประมาณ 12 - 17 ปีที่เข้าเว็ปไซต์มากที่สุดในยูทูบ ความเด่นของยูทูบคือการตลาดที่เป็นรูปธรรม เว็ปไซต์ Hitwise.com ได้กล่าวว่า ยูทูบได้ทำการตลาดวีดิทัศน์ออนไลน์ในสหราชอาณาจักรถึง ร้อยละ 64
ยูทูบได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรที่ดีทางการตลาดและการประชาสัมพันธ์กับเอ็นบีซี เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006
ขายให้กูเกิล
วันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2006 บริษัทได้ประกาศว่าจะขายกิจการให้กับบริษัทกูเกิล ในจำนวนเงิน 1.65 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งตกลงกันเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในช่วงเวลานั้นถือว่ากูเกิลได้ซื้อหุ้นได้ราคาที่มหาศาลเป็นอันดับที่ 2 ยูทูบได้ทำข้อตกลงกับกูเกิลในเรื่องลิขสิทธิ์ของวิดีโอ โดยให้กูเกิลถูกต้องโดยชอบธรรม ยูทูบได้วางแผนที่จะดำเนินงานโดยมีผู้ที่ร่วมก่อตั้งและพนักงานอีก 68 คนจากบริษัทกูเกิลทำงาน
กูเกิลได้ยื่นเอกสารให้กับสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 โดยเป็นการเปิดเผมกำไรของผู้ที่ลงทุนกับบริษัทยูทูบ ใน ค.ศ. 2010 ผู้ร่วมก่อตั้งแชด เฮอร์ลีย์ มีรายได้อยู่ที่ 395 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนสตีฟ เชน มีรายได้อยู่ที่ 326 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
บุคคลแห่งปี
ในปี ค.ศ. 2006 นิตยสารที่ชื่อว่า ไทม์ ได้ขึ้นรูปภาพหน้าจอของเว็บไซต์ยูทูบ ซึ่งอยู่ในกระจกบานใหญ่ พร้อมกับข้อความระบุ "บุคคลแห่งปี" เพื่อสื่อถึงผู้ใช้ที่ได้สร้างวีดิทัศน์ขึ้นใหม่ในยูทูบ และผู้ก่อตั้งรวมถึงนักออกแบบหลายคนในยูทูบ เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล และเดอะนิวยอร์กไทมส์ ได้นำเรื่องเกี่ยวกับเว็บไซต์ยูทูบมาทำเป็นหัวข้อ จนส่งผลต่อการรับสมัครบุคลากรและการประชาสัมพันธ์ของเว็บไซต์ นิตยสารด้านเทคโนโลยีอย่าง พี ซี เวิลด์ จัดอันดับให้เว็ปไซต์ยูทูบเป็นสินค้าที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2006 เป็นอันดับ 9 จาก 10 อันดับ ปี ค.ศ. 2007 นิตยสารสปอตร์ อิสสารูเชน และนิตยสารไดมี่ ได้นำข้อวิจารณ์ในยูทูบไปใช้ของวิดีโอ The Ultimate Pistol Pete Maravich MIX
เติบโตอย่างต่อเนื่อง
ในปี ค.ศ. 2007 ยูทูบคาดว่าความกว้างของแถบคลื่นความถี่เพิ่มขึ้นอย่างมากในโลกไซเบอร์เป็นหลายเท่าตัวเมื่อเทียบกับในปี ค.ศ. 2000
ยูทูบ อวอร์ด หรือรางวัลยูทูบ ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2007 โดยที่จะมอบให้ผู้ใช้ที่สร้างวีดิทัศน์ที่เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าผู้ใช้ยูทูบอื่น โดยจะเป็นการคัดเลือกด้วยการเลือกวีดิทัศน์ของปีที่แล้ว มารับรางวัลในปีต่อไปหลังจากปีนั้น
เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ถึงวันที่ 28 พฤษจิกายน ค.ศ. 2007 ซีเอ็นเอ็นและยูทูบ ได้ร่วมกันเผยแพร่การโต้วาทีของผู้ลงสมัครชิงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาจากโทรทัศน์สู่โลกอินเทอร์เน็ต ระหว่างพรรคเดโมแครต และพรรครีพับลิกัน โดยมีการส่งคำถามผ่านยูทูบ
ในเดือนพฤษจิกายน ค.ศ. 2008 ยูทูบได้ทำความตกลงกับเอ็มจีเอ็ม, ไลออนเกสต เอ็นเตอร์เทนเม็นทร์ และซีบีเอ็น โดยที่สามารถนำวีดิทัศน์เข้าฉายลงบนยูทูบ และโฆษณาคั่นระหว่าง โดยผู้ดูในสหรัฐเรียกว่า "โชว์" โดยที่ทำเพื่อแข่งกับเว็บไซต์อย่างฮูลู ซึ่งมีเนื้อหาจากเอ็นบีซี, ฟอกร์ และดิสนีย์
ยูทูบได้รับรางวัล เพอร์บอดี 2008 ซึ่งได้รับการยกย่องเป็นผู้ที่เป็นหน่วยกระจายข่าวตรงหัวมุม เนื่องจากยูทูบมีการส่งเสริมในเรื่องของประชาธิปไตย (เช่น ยูทูบ อวร์ด)
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 ยูทูบได้จดโดเนมเมนของเว็ปไชต์ว่า  สำหรับวีดิทัศน์ที่ฝังตัวอยู่ในเว็บไซต์รัฐบาลกลางสหรัฐอเมริกา  ในเดือนพฤษจิกายน ยูทูบได้เปิดตัวรุ่นสำหรับผู้ชมในสหราชอาณาจักรที่ชื่อว่า โชว์ โดยมีผู้ชมมากถึงกว่า 4,000 คนจากกว่า 60 คู่
ในปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 เอ็นเตอร์เท็นเมนต์ วีคลีก ได้มอบรางวัลให้กับยูทูบในวาระครบรอบ 10 ปี ในด้านดีที่สุด โดยให้เหตุผลว่า: "Providing a safe home for piano-playing cats, celeb goof-ups, and overzealous lip-synchers since 2005."
ตามข้อมูลเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 บริษัทสำรวจการตลาด คอมสกอร์ ได้ประกาศว่า เว็บไซต์ยูทูบถือว่าเป็นเว็บไซต์ออนไลน์ที่เผยแพร่วีดิทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยมีสัดส่วนการตลาดร้อยละ 43 มีผู้ชมเข้าดูเว็บไซต์ 14 พันล้านคนต่อวัน
เจมส์ เซน วิศวกรด้านซอฟต์แวร์ประจำยูทูบ ได้เปิดเผยว่าในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 วีดิทัศน์ในร้อยละ 30 ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 99 ของเว็บไซต์
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 กูเกิล พัส เว็บไซต์ด้านเครือข่ายสังคมออนไลน์ได้รวมกับเว็บไซต์ยูทูบ และเว็บไซต์ค้นหาอย่าง โคลม, เพื่อให้สามารถดูวีดิทัศน์จากเว็บไซต์จากภายในอินเทอร์เฟซของกูเกิล พัทได้ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 เว็บไซต์ยูทูบได้เปิดตัวอินเทอร์เฟซใหม่ของเว็บไซต์โดยมีช่องวิดีโอที่แสดงในคอลัมน์กลางของหน้าแรกคล้ายกับฟีดข่าวของเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์ ในขณะเดียวกันสัญลักษณ์ของเว็บไซต์ยูทูบแบบใหม่ก็ได้รับการแนะนำให้เปลี่ยนเป็นสีเข้มในสีแดงมากขึ้น ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่มีการเปลี่ยนแปลงในการออกแบบสัญลักษณ์ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2006
ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา อเล็กซา ได้จัดอันดับให้เว็บไซต์ยูทูบเป็นเว็บไซต์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุด โดยรองจากเว็บไซต์กูเกิล และเฟซบุ๊ก
ปลายปี ค.ศ. 2011 จนถึงต้นปี ค.ศ. 2012 เว็บไซต์ยูทูบได้เปิดตัวช่องทาง "พรีเมียม" หรือ "ดั้งเดิม" กว่า 100 ช่อง มีรายงานว่าอาจจะมีการใช้งบประมาณถึง 100 ล้านเหรียญสหรัฐ อีกสองปีต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 มีรายงานว่าหน้าหลักของช่องทางเดิมได้ปรากฏเป็นหน้าเว็บไซต์ข้อผิดพลาด 404 อย่างไรก็ตามเหตุผิดพลาดก็ไม่กระทบกับช่องเดิม เช่น เซาเฟต และ คราต ครูซ ซึ่งก็สามารถประสบความสำเร็จได้เหมือนเดิม
มีการเปลี่ยนแปลงอัลกอริทึมในปี ค.ศ. 2012 โดยได้แทนที่ระบบวิว-เบสด์ เพื่อสำหรับจำนวนคนดูหนึ่งคน ซึ่งเป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมในหมวดหมู่ของช่องเกม
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 เป็นครั้งแรกของยูทูบที่ได้มีโอกาสได้ถ่ายทอดสดการโต้วาทีของผู้ชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ ร่วมกับ เอบีซี นิวส์
เมื่อวันที่ October 25, 2012 คำขวัญของยูทูบ (ถ่ายทอดตัวของคุณเอง) ได้ถูกถอดถอนลง เนื่องจากกระแสการถ่ายทอดสดการโต้วาทีของผู้ชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 จำนวนของผู้ดูที่ถูกคัดกรองแล้วไม่ซ้ำกันมีเกินหนึ่งล้านครั้งต่อหนึ่งเดือน ในปีเดียวกัน ยูทูบยังได้ทันสมัยต่อเหตุการณ์ โดยมีการเปิดตัวสัปดาห์ตลกยูทูบ กัยยูทูบมิวสิกอวอด์ เหตุการณ์ทั้งสองได้ถูกให้ความคิดเห็นเชิงลบขั้นสุด    ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 เฟลิกซ์ อาร์วิด อุลฟ์ เชลล์แบรย์ ได้เป็นช่องยูทูบแรกในยูทูบที่มีผู้ติดตามมากที่สุดบนเว็บไซต์ โดยมีชื่อช่องว่า พิวดีพาย เนื่องจากผู้ลงทะเบียนใหม่บนยูทูบจะได้รับข้อความในการแจ้งแนะนำช่องทุกครั้ง
เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2018 ได้เกิดเหตุกราดยิง ณ ที่ทำการใหญ่ของเว็บไซต์ยูทูบ
นานาชาติ
เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ผู้บริหารสูงสุดของบริษัทกูเกิล เอริก ชมิดต์ ซึ่งในขณะนั้นอยู่ที่ปารีส ได้ประกาศเปิดตัวเว็บไซต์ภาษาท้องถิ่นในแต่ละภูมิภาคนั้นๆ จนถึงขณะนี้เว็บไซต์สามารถใช้งานในภูมิภาคได้ 89 ประเทศรวมถึงเขตการบริหารพิเศษอีก 1 แห่ง (ประเทศฮ่องกง) และทั่วโลก