cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พ.ศ. 475
พุทธศักราช 475 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 69
ปายี
ชาวไทปายี่ หรือ สุยปายี่ หรือ ก้อปายี่ ชนกลุ่มนี้ หมอดอดด์ได้พบที่ลุ่มน้ำแดง ซึ่งปรากฏว่าเป็นชาวไทที่อยู่ในถิ่นที่อุดมสมบูรณ์มาก มีเมืองจีนที่เรียกว่า เยือน-เชียง-โจว แต่คนไทพื้นเมืองนี้เรียกว่าเมืองจุง ส่วนคำว่า "ปายี่" เป็นคำจีนที่เรียกคนไท ที่มีรกรากเดิมจากเมืองปา แปลว่า ชาวปาที่ป่าเถือน
พายุตรอเสะ
ตรอเสะ (ត្រសេះ; ) เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 5 ลำดับที่ 1 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ ส่งโดยประเทศกัมพูชา ชื่อพายุในลำดับนี้แต่แรกเริ่มเคยใช้ชื่อ ซาเระกา (សារិកា; ) มาก่อน แต่ถูกถอนออกไปในฤดูกาล 2559
พายุซาเระกานั้นอาจหมายถึง
ส่วนชื่อตรอเสะนั้น ในปัจจุบันยังไม่เคยถูกนำมาใช้เป็นชื่อพายุ
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1999
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1999 (1999 UEFA Champions League Final) เป็นการแข่งขันฟุตบอลในรอบชิงชนะเลิศ เพื่อหาสโมสรที่จะเป็นแชมป์ของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาล 1998–99 เป็นการพบกันระหว่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จากพรีเมียร์ลีก ของอังกฤษ กับ บาเยิร์นมิวนิก จากบุนเดิสลีกา ของเยอรมนี โดยผลการแข่งขันแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเอาชนะไปได้ 2–1 ประตู
โดยก่อนหน้านั้นทั้งสองสโมสรได้ชื่อว่าประสบความสำเร็จอย่างมากในการเล่นในลีกสูงสุดของประเทศตนเอง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งได้แชมป์พรีเมียร์ลีก และเอฟเอคัพมาแล้วในฤดูกาลนั้น ตั้งเป้าที่จะคว้า "สามแชมป์" (Treble) ให้ได้ภายในฤดูกาลเดียว ซึ่งเหลือเพียงรายการเดียว คือ รายการนี้ และกับบาเยิร์นมิวนิกที่หวังว่าจะได้สามแชมป์เช่นเดียวกัน โดยได้แชมป์บุนเดิสลีกามาก่อนหน้านั้น ทั้งที่ยังไม่จบฤดูกาล เพราะมีคะแนนนำหน้าสโมสรที่ได้อันดับสองคือ ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน มาก จึงตั้งความหวังว่าจะได้แชมป์รายการนี้ รวมถึงเดเอ็ฟเบ-โพคาลในอนาคตด้วย
การแข่งขัน
การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 ที่สนามกัมนอว์ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยที่กัปตันทีมตัวจริงของทั้งสองสโมสร คือ รอย คีน ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และสเตฟาน เอฟเฟนแบร์ก ของบาเยิร์นมิวนิก ไม่อาจลงทำการแข่งขันได้ เนื่องจากถูกใบเหลืองจากการแข่งขันนัดก่อนหน้านั้น ผู้ที่ทำหน้าที่กัปตันทีมแทน คือ พีเตอร์ สไมเกิล ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และโอลิเวอร์ คาห์น ของบาเยิร์นมิวนิก ซึ่งเป็นผู้เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูทั้งคู่
รูปแบบการแข่งขัน บาเยิร์นมิวนิกซึ่งออกนำไปก่อนจากลูกฟรีคิกของมารีโอ บาสเลอร์ ตั้งแต่นาทีที่ 6 และได้มีโอกาสยิงอีกหลายหน แต่ทว่าไปชนเสาหรือคานประตู แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไม่มีโอกาสที่สู้หรือกลับมาสู่การแข่งขันได้เลย แต่ในช่วงท้ายการแข่งขัน ปรากฏว่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ประตูตีเสมอจากเทดดี เชอริงแฮม ในช่วงทดเวลาพิเศษครึ่งหลังนาทีที่ 1 และพลิกมาชนะได้จากลูกโหม่งจากโอเล่ กุนนาร์ โซลชาร์ จากการเตะมุม ในช่วงทดเวลาพิเศษครึ่งหลังนาทีที่ 3 ได้แชมป์ไปในที่สุดราวกับปาฏิหารย์ ทำให้จบฤดูกาล 1998–99 ด้วยการได้สามแชมป์ตามเป้าอย่างยิ่งใหญ่ โดยผลการแข่งขันครั้งนั้นได้มีการวิเคราะห์ว่า จุดเปลี่ยนเป็นเพราะการที่ลอธาร์ มัทธาอุส กองหลังคนสำคัญของบาเยิร์นมิวนิกถูกเปลี่ยนตัวออกในนาทีที่ 80 ด้วยคิดว่าน่าจะชนะแล้ว ทำให้ไม่มีผู้เล่นในแนวรับของบาเยิร์นมิวนิกแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานการบุกของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้
ชุดแข่งขัน
ชุดแข่งขันหลักของทั้งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและบาเยิร์นมิวนิกต่างเป็นสีแดงล้วนทั้งคู่ ตามระเบียบของยูฟ่าจึงต้องมีการสโมสรใดสโมสรหนึ่งเปลี่ยนแปลง จึงมีการเสี่ยงกันโดยการโยนเหรียญ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดชนะ จึงได้สวมชุดที่เป็นสีหลักของสโมสร คือ เสื้อสีแดง, กางเกงขาสั้นสีขาวและถุงเท้าสีขาว ในขณะที่บาเยิร์นมิวนิกสวมเสื้อสีเงิน, กางเกงขาสั้นและถุงเท้าสีเงินที่มีแถบสีแดง
หลังการแข่งขัน
การได้แชมป์ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในครั้งนี้ ทำให้สโมสรได้แชมป์รายการใหญ่ถึงสามรายการ ภายในระยะเวลาเพียงแค่ 10 วัน นับเป็นประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ของสโมสรและการเป็นผู้จัดการของอเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซึ่งทำให้เฟอร์กูสันได้รับการพระราชทานบรรดาศักดิ์กิตติมศักดิ์ชั้นอัศวิน และในส่วนของประเทศไทย สาธิต กรีกุล ผู้ประกาศข่าวกีฬาของสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 3 ซึ่งเป็นแฟนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้โกนหนวดที่ไว้จนเป็นเอกลักษณ์ออกจนหมด ตามที่ได้เคยสัญญาไว้ก่อนหน้านั้นว่าหากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดคว้าสามแชมป์ได้ในฤดูกาลนี้ จะโกนหนวดทิ้ง
หลังจากนั้นแล้ว แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดก็ยังคงชนะเรื่อยมา จนกระทั่งในนัดที่ 10 ของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1998–99 ได้แพ้ต่อเชลซี 5–0 ประตู ที่สนามสแตมฟอร์ดบริดจ์ ในกรุงลอนดอน (ก่อนหน้านั้นก็ได้แพ้ต่ออาร์เซนอล ในรายการแชริตีชีลด์ 1999 2–1 ประตู ) ในส่วนของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลถัดมา ก็ได้พบกับเรอัลมาดริด จากลาลิกา สเปน ในรอบรองชนะเลิศ ผลการแข่งขันปรากฏว่าในนัดแรก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเสมอกับเรอัลมาดริดไป 0–0 ประตู ที่สนามซานเตียโกเบร์นาเบว ในกรุงมาดริด ในนัดที่สอง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดแพ้ต่อเรอัลมาดริดไป 3–2 ประตู ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดของตัวเอง และในส่วนของเอฟเอคัพ ฤดูกาลถัดมา สโมสรมิได้เข้าร่วมแข่งขัน
โฮร์น
เป็นตลาดการเกษตรที่สำคัญ มีประตูเมือง 2 แห่ง สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 รวมทั้งป้อมปราการ เป็นสถานที่เกิดของวิลเลิม สเคาเติน นักเดินเรือที่อ้อมแหลมฮอร์นในทวีปอเมริกาใต้เป็นคนแรก และตั้งชื่อแหลมตามชื่อของเมืองนี้ อาเบิล ตัสมัน นักสำรวจชาวดัตช์ที่เดินเรือไปพบเกาะแทสเมเนียในทวีปออสเตรเลียก็เกิดเมืองนี้เช่นกัน
ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 1999
หลังการแข่งขัน
ในส่วนของบาเยิร์นมิวนิก หลังจากผิดหวังจากที่ไม่ได้แชมป์รายการนี้แล้ว ในการเข้าชิงเดเอ็ฟเบ-โพคาลกับแวร์เดอร์แบรเมิน ในวันที่ 12 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ก็ปรากฏว่าในการแข่งขัน 120 นาที ทั้งคู่เสมอกันไป 1–1 ประตู จึงต้องดวลจุดโทษตัดสินกัน ปรากฏว่าแวร์เดอร์เบรเมินยิงได้มากกว่า จึงชนะไปด้วยจำนวน 5–4 ประตู ที่สนามโอลิมปิกสเตเดียม กรุงเบอร์ลิน จึงทำให้ในฤดูกาลนี้ บาเยิร์นมิวนิกได้แชมป์ไปเพียงแค่รายการเดียว
รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม
จำนวนการเข้าชิง
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
จำนวนการรับรางวัล
รายชื่อต่อไปนี้คือผู้ได้รับรางวัลนาฏราช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมมากกว่า 1 ครั้ง
อายุ
สถิติอายุจะใช้วันที่ประกาศผลนาฏราชในปีนั้นๆ เป็นเกณฑ์
อ้างอิง
http://natarajaawards.com/
VI
VI หรือ vi สามารถหมายถึง
เสกสิทธิ์ ศรีใส
เสกสิทธิ์ ศรีใส เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย เล่นในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันลงเล่นให้กับอยุธยา ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2
พ.ศ. 477
พุทธศักราช 477 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 67
พ.ศ. 478
พุทธศักราช 478 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 66
เก้งจีน
เก้งจีน (Reeves' Muntjac, Chinese Muntjac; ) เป็นเก้งชนิดหนึ่งที่พบในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศจีน (มณฑลกานซูถึงมณฑลยูนนาน) และในไต้หวัน เก้งจีนถูกนำเข้าสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์, ตอนใต้ของอังกฤษ, ภาคกลางของอังกฤษ, ทางตะวันออกของเวลส์ และสาธารณรัฐไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2008 เก้งจีนกินไม้ล้มลุก, ดอก, ยอดอ่อนอวบน้ำ, หญ้า และผลไม้เปลือกแข็งเมล็ดเดียว รวมทั้งต้นไม้
ลักษณะ
เก้งชนิดนี้เมื่อโตเต็มที่สูงจรดไหล่ 0.5 เมตร ยาว 0.95 เมตร และหนัก 10 ถึง 18 กิโลกรัม มีลายขีดบนหน้า ตัวผู้มีเขา ยาวไม่เกิน 4 นิ้ว สำหรับสู้กับศัตรู หรือกัดด้วยเขี้ยวบนขากรรไกรบนยาว 2 นิ้ว ชนิดย่อย M. r. micrurus ที่พบที่ไต้หวันจะมีสีเข้มกว่า
หลวงชาตินักรบ (ศุข ชาตินักรบ)
พลเอก หลวงชาตินักรบ (ศุข ชาตินักรบ) เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ และรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม
ประวัติ
พลเอก หลวงชาตินักรบ (ศุข ชาตินักรบ) จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก แล้วเข้ารับราชการในกองทัพบก ขณะมียศเป็น พันตรี ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงชาตินักรบ รับราชการมียศสูงสุดที่ พลโท
พ.ศ. 2490 พลโท หลวงชาตินักรบ (ศุข ชาตินักรบ) ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ และลาออกพร้อมคณะรัฐมนตรี พ.ศ. 2491 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอีกครั้งในรัฐบาลพันตรี ควง อภัยวงศ์ แต่ก็ต้องลาออกในไม่มีเดือนถัดมาเนื่องจากคณะรัฐประหารบังคับให้ลาออกภายใน 24 ชั่วโมง ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2491 ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอีกครั้งในรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ก่อนจะพ้นจากตำแหน่งเพราะได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับถาวร) เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2492
ตำบลแอลีออบอด (จังหวัดเคร์มอน)
แอลีออบอด เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอมแบรอบอด จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 17 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 7,968 คนใน 1,727 ครัวเรือน
มหาวิทยาลัยโลซาน
มหาวิทยาลัยโลซาน (Université de Lausanne) หรือ UNIL ตั้งอยู่ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1537 ในฐานะโรงเรียนเทววิทยา และเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1890 ปัจจุบันมีนักศึกษา 13,500 คน และนักวิจัย 2,200 คน เข้าศึกษาและทำงานในมหาวิทยาลัย และนักศึกษาต่างชาติประมาณ 1,500 คน จาก 120 เชื้อชาติ เข้าศึกษาในหลักสูตรต่าง ๆ รวมทั้งมีโครงการแลกเปลี่ยนกับมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงระดับโลกต่าง ๆ
โยชิโนะ
โยชิโนะ เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโยชิโนะ จังหวัดนาระ มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด 95.65 km2 ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 5,768 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 60.3 pd/km2
มหาวิทยาลัยโลซาน
คณะและโรงเรียน
มหาวิทยาลัยโลซานน์ประกอบด้วย 7 คณะ คือ
โยชิโนะ
ภูมิศาสตร์
เมืองโยชิโนะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอโยชิโนะ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา แต่ส่วนที่อยู่ริมแม่น้ำโยชิโนะมีลักษณะเป็นที่ราบ ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านเรือนส่วนใหญ่ของเมือง
พื้นที่ที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในเมืองคือภูเขาโยชิโนะ ซึ่งมีต้นซากูระอยู่จำนวนนับพันต้น มีบทกวีมากมายที่บรรยายเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้โดยนักเขียนชื่อดังหลายคน เช่น ชิโยะ และอูเอจิมะ โอนิตสึระ
ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร
ครูบาบุญชุ่ม ญาณสํวโร เป็นพระภิกษุฝ่ายอรัญวาสีชาวไทย ผู้ได้รับความเคารพศรัทธาอย่างสูงจากชาวยวน ไทใหญ่ ชาวลาว และชาวภูฏาน
ประวัติ
ครูบาบุญชุ่ม เกิดเมื่อวันอังคารที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2508 เวลา 09.00 น. ที่หมู่บ้านแม่คำหนองบัว ตำบลป่าสัก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนโตของนายคำหล้าและนางแสงหล้า ทาแกง แม้ครอบครัวจะยากจนใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก แต่โยมมารดาก็ปลูกฝังท่านให้ทำบุญ สวดมนต์ ทำสมาธิอยู่เสมอ ทำให้ท่านสนใจออกบวช
หลังจากเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จึงบรรพชาเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ขณะอายุได้ 11 ปี ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปี พ.ศ. 2526 ต่อมาได้เข้าอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เวลา 919 น. ณ อุโบสถวัดพระเจ้าเก้าตื้อ (ปัจจุบันรวมกับวัดสวนดอก (จังหวัดเชียงใหม่)) โดยมีพระราชพรหมาจารย์ (ดวงคำ ธมฺมทินฺโน) เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่ เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูเวฬุวันพิทักษ์เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และพระครูศรีปริยัตินุรักษ์เป็นพระกรรมวาจาจารย์
นับแต่ออกบวช ครูบาบุญชุ่มมุ่งเน้นเรียนกรรมฐานจากครูบาอาจารย์หลายองค์ ได้จาริกไปหลายท้องที่ทั้งภาคเหนือของไทย พม่า เนปาล อินเดีย ภูฏาน ฯลฯ เมื่อพบเห็นวัดใดทรุดโทรมก็เป็นผู้นำในการบูรณะ และได้สร้างพระธาตุเจดีย์ วิหาร พระพุทธรูป ไว้หลายแห่งในภาคเหนือ รัฐชาน สิบสองปันนา และประเทศลาว
กูดเซปเทมเบอร์
กูดเซปเทมเบอร์ (Good September) วงดนตรีหน้าใหม่และมีสไตล์เป็นของตัวเอง เหตุผลที่ใช้ชื่อนี้ก็เพราะสมาชิกทั้ง 6 คน ได้รวมตัวกันในเดือนกันยายน (September) ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งในเดือนนี้เอง ได้มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย จึงทำให้เดือนกันยายน เป็นเดือนที่ดี และเพลงของพวกเขาเป็นเพลงที่ฟังสบายๆเย็นๆ เหมาะกับเดือนกันยายน ซึ่งอยู่ในช่วงฤดูฝนอีกด้วย
ประวัติของวง
"Good September" รวมตัวกันครั้งแรก ในชื่อวง The Asters เพื่อเข้าประกวดในงานต่างๆของโรงเรียน สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และอีกหลายงาน อาทิเช่น Think Earth ของ Yamaha, Hotwave Music Awards ครั้งที่ 4 และ 5 หลังจากนั้นได้แยกย้ายกันไปเข้ามหาวิทยาลัย แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกความฝันที่จะเป็นนักดนตรี พวกเขาก็รวมตัวกันอีกครั้งเพื่อประกวดงาน Japanese Festival ครั้งที่ 1 แล้วได้รับรางวัลที่ 3 จากการประกวดในครั้งนั้น ปี 2548 ชนะเลิศการประกวดดนตรี Extreme Dream Concert ของ 1-2 Call Volume 10 และได้รับรางวัล Popular Vote
ผลงานที่ผ่านมา
หลังจากนั้นก็ได้ขึ้นเวทีอยู่เรื่อยๆ และเริ่มแต่งเพลงกันเอง เพลงแรกที่แต่งคือเพลง "คนแรก" ซึ่งได้ “โป้ง” (วิบูลย์ศิริ วิบูลย์มา) นักร้องนำ เป็นผู้แต่งเนื้อร้องและทำนอง โดยมีสมาชิกในวงช่วยกันเรียบเรียง เพลงนี้ได้นำไปเปิดในช่วงของ BEDROOM STUDIO ทางคลื่น 104.5 FAT RADIO หลังจากนั้นพวกเขาก็แต่งเพลงเพิ่มขึ้นมาอีก 2 เพลง คือ "ดึกแล้ว...คืนนี้" แต่งเนื้อร้องทำนองโดยมีมือกีต้าร์ “นิว” (ปิโยรส เวปุลละ) ได้เพื่อนๆในวงช่วยกันเรียบเรียงดนตรี และเพลงช้าๆ อย่างเพลง "อยากให้เธอกลับมาอยู่กับฉัน" ได้มือเบส “กอล์ฟ” (ณัฐฤกษ์ จงเสถียร) เป็นคนแต่งเนื้อร้องและทำนอง
อัลบั้ม Good September เพลง “อย่าเบื่อคำว่าเสียใจ” (Tired) ซิงเกิ้ลแรก ในอัลบั้มเต็มที่ใช้ชื่อว่า Good September เป็นเพลงที่มีเนื้อหาน่ารักๆ และประกอบกับดนตรีสบายๆ ซึ่งสามารถบ่งบอกความเป็นตัวตนของพวกเขาได้เป็นอย่างดี และ ติดชาร์ตอันดับ 1 Fat Radio มาแล้วถึง 4 สัปดาห์ ซิงเกิ้ลสอง กับเพลง “ภาพเวลาเดิมๆ” ซึ่งฮิตติดชาร์ตไม่แพ้กัน อาทิเช่น อันดับที่ 3 ของ 88.5 FM Max และ สูงสุด อันดับที่ 4 คลื่น 97.5 Seed FM พวกเขาได้กระซิบบอกมาว่าเนื้อหาของเพลงนี้เศร้าโดนใจใครหลายๆคนแน่นอน
ปี 2550 Good September ได้รับรางวัล “ศิลปินอินดี้ยอดเยี่ยมสุดซี๊ดแห่งปี” ในงาน Seed Award ครั้งที่ 2 ของ 97.5 Seed FM
แยกนพวงศ์ (กรุงเทพมหานคร)
แยกนพวงศ์ เป็นทางแยกหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในแขวงวัดเทพศิรินทร์ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย มีลักษณะเป็นห้าแยกตัดกันระหว่างถนนหลวง, ถนนกรุงเกษม และถนนมิตรพันธ์ thumb|left|สะพานนพวงษ์
โดยชื่อ "นพวงศ์" นั้นมาจากสะพานนพวงษ์ที่อยู่ใกล้เคียงบนถนนหลวง (ซึ่งตัวสะพานอยู่ในแขวงรองเมือง เขตปทุมวัน) อันเป็นสะพานข้ามคลองผดุงกรุงเกษม สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2440 ภายหลังจากการสร้างถนนหลวงได้ไม่นาน เนื่องด้วยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระอนุสรณ์คำนึงถึงพระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหมื่นมเหศวรศิววิลาส (พระองค์เจ้านพวงศ์) อันเป็นพระเชษฐา ซึ่งทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงเป็นต้นราชสกุลนพวงศ์ เนื่องในวโรกาสที่ทรงมีพระชนมพรรษาเสมอเท่ากัน  จึงทรงพระราชทรัพย์จำนวน 3,118 บาท ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างสะพานแห่งนี้ขึ้นเพื่อเชื่อมกับถนนหลวง สำหรับประโยชน์ในการสัญจรไปมาสู่สถานีรถไฟหัวลำโพงอันเป็นการรองรับความเจริญของบ้านเมืองที่พัฒนาขึ้นเป็นลำดับ จนกลายเป็นสะพานเหล็กขนาดใหญ่ มีพิธีเปิดทรงนิมนต์พระสงฆ์จำนวน 38 รูป โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส เป็นองค์ประธาน
โดยสะพานนพวงษ์ ปัจจุบันอยู่ตรงข้ามกับกองบังคับการตำรวจรถไฟ และใกล้กับการรถไฟแห่งประเทศไทย รวมถึงโรงเรียนวัดเทพศิรินทร์ นอกจากนี้แล้วในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยังมีป้อมปราบศัตรูพ่าย อันเป็นหนึ่งในเจ็ดป้อมปราการป้องกันพระนครที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงเวลานั้น ตั้งอยู่ใต้ตลาดนางเลิ้งบ้านญวน บริเวณใกล้กับสะพานนพวงษ์ ต่อมาได้ถูกรื้อออก ซึ่งชื่อของป้อม ได้กลายมาเป็นชื่อของเขตป้อมปราบศัตรูพ่ายอีกด้วย
พ.ศ. 479
พุทธศักราช 479 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 65
พ.ศ. 480
พุทธศักราช 480 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 64
พระเจ้าแทโซ
พระเจ้าแทโซ (7 ปีก่อนคริสตกาล - คริสต์ศักราชที่ 22) ทรงเป็นผู้ครองอาณาจักรพูยอลำดับที่ 3 ต่อจากพระเจ้ากึมวา
พระราชประวัติ
พระเจ้าแทโซ เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้ากึมวา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าแฮบูรู สมัยที่พระองค์ยังคงดำรงตำแหน่งองค์ชายแห่งอาณาจักรพูยอนั้น พระองค์ทรงเป็นปรปักษ์กับองค์ชายจูมง พระองค์ทรงทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดองค์ชายจูมงตลอดเวลา และเมื่อองค์ชายจูมงแยกออกไปตั้งอาณาจักรโคกูรยอที่แคว้นโชบุน พระองค์ก็ทรงทำสงครามกับอาณาจักรโคกูรยอตลอดเช่นกัน หลังจากที่พระองค์ได้ครองราชย์ต่อจากพระเจ้ากึมวา พระองค์ทรงปฏิรูปการทหารในอาณาจักรพูยอให้เข้มแข็งยิ่งขึ้น เข้มแข็งยิ่งกว่าอาณาจักรโคกูรยอ ทำให้อาณาจักรโคกูรยอในการปกครองของ พระเจ้ายูริ นั้นไม่กล้ากล้ำกรายเข้ามาในอาณาจักรพูยอ
สวรรคต
ตามประวัติศาสตร์นั้น พระเจ้าแทโซได้เสด็จสวรรคตจากการถูก พระเจ้าแดมูซิน สังหารพระองค์ในสงครามระหว่างอาณาจักรพูยอ กับ อาณาจักรโคกูรยอ ซึ่งสงครามครั้งนั้น เป็นช่วงบั้นปลายรัชกาลของพระองค์ และเนื่องจากพระเจ้าแทโซไม่ทรงมีรัชทายาท และไม่ทรงมีราชบุตร ทำให้พระเจ้าแดมูซิน ได้ทรงสถาปนาเจ้ายองโพพระอนุชาของพระเจ้าแทโซ เสด็จขึ้นครองราชย์ในเวลาต่อมา แต่อาณาจักรพูยอได้ถูกพระเจ้าแดมูซินผนวกเข้ากับอาณาจักรโคกูรยอ ทำให้นครพูยอมีฐานะเป็นประเทศราชของอาณาจักรโคกูรยอนับแต่นั้นเป็นต้นมา
เอกนคร
เอกนคร หรือ เมืองโตเดี่ยว เป็นคำสร้างใหม่ที่ใช้เรียกเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ รัฐ หรือภูมิภาค โดยมักเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองอันดับสองหรือเมืองที่เล็กรองลงมาอย่างไม่สมส่วน กฎเอกนคร ได้รับการเสนอเป็นครั้งแรกโดยนักภูมิศาสตร์ชาวอเมริกันนาม มาร์ก เจฟเฟอร์สัน ใน ค.ศ. 1939 เขาให้คำจำกัดความของเอกนครว่าเป็น "เมืองที่มีขนาดใหญ่กว่าเมืองอันดับสองอย่างน้อยสองเท่า และมีความสำคัญมากกว่าสองเท่า" นอกจากขนาดและอิทธิพลทางเศรษฐกิจแล้ว เอกนครยังมักมีลำดับความสำคัญมากกว่าในด้านอื่น ๆ ในสังคมของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นด้านการเป็นศูนย์กลางทางการเมือง สื่อ วัฒนธรรม และการศึกษา รวมถึงการย้ายถิ่นเข้ามาจากเมืองอื่น ๆ ภายในประเทศ
ไม่ใช่ทุกประเทศที่มีเอกนคร มีการถกเถียงกันว่าส่วนใหญ่แล้วเอกนครทำหน้าที่อย่างปรสิต (นำทรัพยากรมาจากที่อื่น ๆ) หรืออย่างเมืองก่อกำเนิด (ผลิตทรัพยากร) การมีอยู่ของเอกนครแสดงให้เห็นถึงความไม่สมดุลในการพัฒนาซึ่งโดยทั่วไปประกอบด้วยแกนกลางที่เจริญก้าวหน้ากับพื้นที่รอบหน้าที่ล้าหลังซึ่งแกนกลางนั้นพึ่งพิงด้านแรงงานและทรัพยากรอื่น ๆ
ตัวอย่าง
เมืองระดับโลกส่วนมากแล้วจะเป็นเอกนครของประเทศและภูมิภาคนั้น เมืองระดับโลกเหล่านั้นรวมถึงลอนดอนของสหราชอาณาจักร โทรอนโตของแคนาดา และนครนิวยอร์กในภาคตะวันออกของสหรัฐ (สหรัฐไม่มีเอกนครในระดับประเทศ ) บูดาเปสต์ จาการ์ตา ลิมา เม็กซิโกซิตี และโซลถือเป็นเอกนครในประเทศของตน
กรุงเทพมหานคร เมืองหลวงของประเทศไทย ถูกกล่าวว่าเคยเป็น "เมืองที่มีความเป็นเอกนครที่สุดในโลก" เพราะในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ.2000) กรุงเทพมหานครมีประชากรมากกว่านครราชสีมา ที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศไทย ถึง 40 เท่า ปัจจุบันนี้ กรุงเทพมหานคร ใหญ่กว่าเมืองอันดับสองในตอนนี้อย่าง เมืองเชียงใหม่ถึงเก้าเท่า (ตารางด้านล่างระบุว่าเชียงใหม่เป็นเมืองอันดับสอง) เมื่อดึงแนวคิดจากงานตรวจสอบค้นคว้าของตนระหว่างการชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553 และนำไปใช้กับบทบาทที่เอกนครมีหากเป็นเมืองหลวงแห่งชาติแล้ว แจ็ก ฟง นักวิจัยสังคมวิทยาเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อบรรดาเอกนครอย่างกรุงเทพมหานครทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งชาติด้วย เอกนครเหล่านั้นมักตกเป็นพื้นที่ก่อจลาจลจากทั้งทหารและผู้ประท้วง เขาอ้างถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเอกนครที่เป็นเมืองหลวงส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ต่าง ๆ ของประเทศ ดังนั้น ในด้านการจัดระบบการดำเนินการจึงถือว่าค่อนข้าง "มีประสิทธิภาพ" สำหรับการงัดข้อกับเป้าหมายระดับชาติ เนื่องจากเป้าหมายเหล่านั้นตั้งอยู่ในบริเวณแวดล้อมที่เป็นเมืองหลักเพียงแห่งเดียว
เอเชีย
พม่า ศรีลังกา ตุรกี และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ไม่มีเอกนครเนื่องจากเมืองหลวงไม่ใช่เมืองที่ใหญ่ที่สุด แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดมีประชากรมากกว่าสองเท่าของเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสอง และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของประเทศของพวกเขา
อเมริกาเหนือ
แม้ว่าเบลีซจะไม่มีเอกนคร แต่เบลีซซิตีก็มีขนาดใหญ่กว่าเมืองแซนอิกนาซีโอซึ่งเป็นเมืองใหญ่อันดับสองถึงสองเท่า นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของเบลีซ
โอเชียเนีย
นิวซีแลนด์ไม่มีเอกนคร แม้ว่าออกแลนด์จะมีขนาดใหญ่กว่าเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศถึงสองเท่า และเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจของนิวซีแลนด์
มอลตีสพรีเมียร์ลีก
มอลตีสพรีเมียร์ลีก หรือชื่อตามผู้สนับสนุน บีโอเอฟ พรีเมียร์ลีก (ตั้งชื่อตามธนาคารแห่งวัลเลตตา) เป็นลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของประเทศมอลตา ดำเนินการโดยสมาคมฟุตบอลมอลตา ลีกมีสโมสรเข้าร่วมแข่งขัน 16 สโมสร และมีระบบเลื่อนชั้น-ตกชั้นสัมพันธ์กันกับมอลตีสเฟิสต์ดิวิชัน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 ลีกนี้อยู่อันดับที่ 45 จาก 55 เรียงตามค่าสัมประสิทธิ์ยูฟ่า
ลีกเริ่มทำการแข่งขันใน ค.ศ. 1909 ในชื่อเฟิสต์ดิวิชัน ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 1980 ส่วนเฟิสต์ดิวิชันในปัจจุบันกลายเป็นลีกระดับที่สองแทน สโมสรที่ชนะเลิศลีกนี้มากที่สุดคือสไลมาวอนเดอเรอส์และฟลอเรียนา คว้าแชมป์สโมสรละ 26 สมัย สโมสรที่ชนะเลิศในปัจจุบันคือ ฟลอเรียนา ซึ่งคว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 26 หลังจบฤดูกาล 2019–20
มิชิมะ
มิชิมะ (三島市 (Mishima-shi)) เป็นนครในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณตอนบนของคาบสมุทรอิซุบริเวณเชิงภูเขาฟูจิ
พ.ศ. 481
พุทธศักราช 481 ใกล้เคียงกับ 63 ปีก่อนคริสตกาล
จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง
จักรพรรดิเล กุง ฮหว่าง (Lê Cung Hoàng, จื๋อโนม:黎恭皇, 26 กรกฎาคม 2050-15 มิถุนายน 2070) จักรพรรดิองค์ที่ 10 และองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์เลยุคดั้งเดิม. พระองค์ครองสิริราชสมบัติจาก พ.ศ. 2065 ถึง 2070. จักรพรรดิเลกุงฮหว่างถูกยกให้สืบราชบัลลังก์เมื่อพระชนมายุเพียง 15 พรรษาโดยขุนพลผู้ทรงอำนาจ หมัก ดัง ซุง ใน พ.ศ. 2065 แทนที่จักรพรรดิที่ถูกปลด จักรพรรดิเล เจียว ตง, ในที่สุดหมักดังซุงก็ปลดจักรพรรดิเลกุงฮหว่าง ใน พ.ศ. 2070
วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์
วิลเลี่ยม คลิฟตัน ดอดด์ (อังกฤษ: William Clifton Dodd) หรือ ดร.วิลเลี่ยม คลิฟตัน ดอดด์ หรือที่รู้จักกันในนาม หมอดอดด์ มิชชันนารีชาวอเมริกัน ในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ ได้เดินทางเข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์แก่คนไทยที่อยู่จังหวัดเชียงรายนานถึง ๓๓ ปีต่อมาได้ไปอยู่ที่ เชียงรุ้งในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน
อ้างอิง
George McFarland, บก. Historical Sketch of Protestant Missions in Siam 1828-1928, สำนักพิมพ์ White Lotus Press, กรุงเทพ, 2008.
นิวส์วีก
นีวส์สวีค(Newsweek) เป็นนิตยสารข่าวรายสัปดาห์ของสหรัฐ ก่อตั้งในปี 1933 นิตยสารตีพิมพ์ทั้ง ภาษาอังกฤษ และภาษาต่างประเทศอีก 12 ภาษา
ในปัจจุบัน นิตยสารนีวส์วีคจัดการโดยบริษัท Newsweek Media Group มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่มหานครนิวยอร์ก
คาบสมุทรโนโตะ
คาบสมุทรโนโตะ (能登半島, Noto-hantō) เป็นคาบสมุทรในจังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น ยื่นออกไปในทะเลญี่ปุ่นทางทิศเหนือ อุตสาหกรรมหลักในพื้นที่ได้แก่ การเกษตร ประมง และการท่องเที่ยว คาบสมุทรโนโตะยังเป็นคาบสมุทรที่ใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับคาบสมุทรอื่นตามแนวชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น คาบสมุทรโนโตะเคยเป็นศูนย์กลางของแผ่นดินไหวในคาบสมุทรโนโตะ ค.ศ. 2007 ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงต่อภูมิภาคนี้
ภูมิภาค
พื้นที่ของคาบสมุทรโนโตะแบ่งออกเป็น 3 ภูมิภาคได้แก่
พ.ศ. 482
พุทธศักราช 482 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 62
แนตู มูรารา
นอร์แบร์ตู มูรารา แนตู (Norberto Murara Neto; ; เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) หรือรู้จักกันในชื่อ แนตู เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู ให้กับบอร์นมัทในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของประเทศอังกฤษ
แนตู เริ่มต้นอาขีพนักฟุตบอลกับ อาตแลชีกูปารานาเอ็งซี ก่อนย้ายสู่ฟิออเรนตีนา ในสองปีถัดมา เขาย้ายร่วมทีมยูเวนตุส ในปี ค.ศ. 2015 โดยคว้าแชมป์เซเรียอา และโกปปาอิตาเลียสองปีติดต่อกัน โดยเขาเป็นตัวสำรองของ จันลุยจี บุฟฟอน ในลีกแต่ได้ลงเล่นในทุกเกมของสโมสรในโกปปาาอิตาเลีย ในปี ค.ศ. 2017 เขาย้ายร่วมทีมบาเลนเซีย โดยได้เป็นผู้รักษาประตูตัวหลักของทีม ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เขาย้ายร่วมทีมบาร์เซโลนา โดยเป็นส่วนหนึ่งของข้อแลกเปลี่ยนตัวกับยัสเปอร์ ซิลเลิสเซิน ซึ่งย้ายไปบาเลนเซียแทน
เขาถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2010 เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดแข่งขันโกปาอาเมริกา 2015 แต่ไม่ได้ลงสนามจนกระทั่งปี ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นในเกมกระชับมิตร ซึ่งชนะเอลซัลวาดอร์ 5–0 ที่สหรัฐ ซึ่งเป็นนัดเดียวที่เขาได้ลงเล่นจนถึงปัจจุบัน เขายังได้รับเหรียญเงินโอลิมปิก 2012 กับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ที่ลอนดอน
เกียรติประวัติ
ยูเวนตุส
บาเลนเซีย
บาร์เซโลนา
บราซิล อายุไม่เกิน 23 ปี
แหล่งข้อมูลอื่น
1989
พ.ศ. 483
พุทธศักราช 483 ใกล้เคียงกับ 61 ปีก่อนคริสตกาล
อำเภอภูพาน
ภูพาน  เป็นอำเภอลำดับที่ 18 ของจังหวัดสกลนคร ตั้งชื่อตามชื่อเทือกเขาภูพานซึ่งเป็นที่ตั้งของอำเภอ
ประวัติ
พื้นที่ของอำเภอภูพานเดิมเป็นท้องที่ของตำบล โคกภู ซึ่งเป็นตำบลเก่าแก่ อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอธาตุเชิงชุม จังหวัดสกลนครในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลกุดบาก ตำบลโคกภู และตำบลนาม่อง ออกจากการปกครองของอำเภอเมืองสกลนคร รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอกุดบาก และเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอกุดบากขึ้นเป็นอำเภอกุดบาก ทำให้ท้องที่แห่งนี้อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกุดบาก
กระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลโคกภู ตำบลหลุบเลา และตำบลสร้างค้อ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุข ของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งสามตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอกุดบาก รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอภูพานขึ้น
ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลสร้างค้อ ตำบลหลุบเลา และตำบลโคกภู ออกจากการปกครองของอำเภอกุดบาก รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอภูพาน และในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้โอนย้ายตำบลกกปลาซิวออกมาจากการปกครองของอำเภอเมืองสกลนคร มาขึ้นกับกิ่งอำเภอภูพาน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2540 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอภูพาน  จนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอภูพาน แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 66 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอภูพานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
เลดีเบียร์กิด กินเนสส์
เลดีเบียร์กิด กินเนสส์ (Lady Brigid Guinness)
ประวัติ
เลดีเบียร์กิด กินเนสส์ เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 ณ กรุงลอนดอน เป็นธิดาคนสุดท้องใน รูเพิร์ต กินเนสส์ เอิร์ลที่ 2 แห่งไอวีฟ และ เกวนโดเลน กินเนสส์ เคาน์เตสแห่งไอวีฟ โดยครอบครัวของเธอได้ประกอบธุรกิจหลายอย่างจนมีฐานะร่ำรวย อาทิ โรงเบียร์ ธนาคาร การเล่นการเมืองของและการเป็นการทูตของบิดา
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เธอได้อาสาเป็นพยาบาลเสริม และนี่เองทำให้ได้พบกันพระสวามีในอนาคต เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย ขณะที่เจ้าชายทรงได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ ต่อมาทั้ง 2 เริ่มจะติดต่อสื่อสารและเป็นบ่อเกิดของความรัก
เสกสมรส
เลดีเบียร์กิด เสกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย และได้รับพระราชทานพระนามและพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย พระชายา (Her Royal Highness Princess Frederick of Prussia) พร้อมฐานันดรรอยัลไฮเนส โดยมีพระบุตรดังนี้
ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 1966 เจ้าชายเฟรเดอริก พระสวามีสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงทรงลาออกจากฐานันดรและเสกสมรสใหม่กับ เมเจอร์ อันโทนี แพทริค เนส เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1967 แต่ไม่มีบุตร-ธิดา
อ้วนเสี้ยว
อ้วนเสี้ยว หรือในภาษาจีนกลางว่า หยวน เซ่า (เสียชีวิตวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 202)) ชื่อรอง เปิ่นชู (本初) เป็นขุนพลทหาร นักการเมือง และขุนศึกชาวจีนที่มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขาครอบครองดินแดนทางตอนเหนือของจีนในช่วงสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงการล่มสลายของราชวงศ์ฮั่น นอกจากนี้เขายังเป็นพี่ชายต่างมารดาของอ้วนสุด(หยวนซู่) ขุนศึกผู้ควบคุมภูมิภาคแม่น้ำห้วย แม้ว่าทั้งสองคนจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อกันก็ตาม
หนึ่งในขุนศึกที่ทรงอำนาจมากที่สุดในยุคสมัยนั้น อ้วนเสี้ยวเป็นหัวหอกของเหล่าขุนศึกที่จัดตั้งแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ ซึ่งมีพระเจ้าเหี้ยนเต้ ยุวจักรพรรดิเป็นตัวประกันในเมืองลั่วหยาง(ลกเอี๊ยง) แต่ประสบความล้มเหลว เนื่องจากเกิดความแตกแยกกันเอง ใน ค.ศ. 200 เขาได้เปิดฉากการทัพต่อต้านโจโฉ(เฉาเชา) แต่กลับประสบความปราชัยอย่างพินาศย่อยยับในยุทธการที่กัวต๋อ เขาได้ถึงแก่อสัญกรรมด้วยอาการป่วยในอีกสองปีต่อมาในเมืองเย่ ด้วยความล้มเหลวในตอนท้าย แม้ว่าจะมีภูมิหลังครอบครัวที่มีชื่อเสียงเลื่องลือว่ารับใช้ราชวงศ์ฮั่นถึงสี่ชั่วอายุคน และข้อได้เปรียบทางภูมิศาสตร์มักจะถูกตำหนิว่าเป็นคนที่ไม่มีความเด็ดขาดและไม่รับฟังคำแนะนำที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองของที่ปรึกษาของตนเอง
ประวัติ
อ้วนเสี้ยวเกิดในอำเภอยีเอ็ง(หรู่หยาง-汝陽縣) เมืองยีหลำ(หรู่หนาน) ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอชางฉุ่ย มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน ตระกูลของเขาเป็นกำลังที่สำคัญในราชการแผ่นดินของราชวงศ์ฮั่นมานานกว่าสี่ชั่วอายุคน ได้สร้างสมาชิกจำนวนมากอยู่ในตำแหน่งระดับสูงมาตั้งแต่ศตวรรษแรกก่อนคริสตกาล ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากอ้วนอัน(หยวนอัน) ซึ่งเข้ารับราชการในรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นจาง บิดาที่แท้จริงของอ้วนเสี้ยวเป็นที่มาของข้อโต้เถียงกัน ซึ่งเป็นหนึ่งในประเด็นหลักของความขัดแย้งกันระหว่างตัวเขาเองกับน้องชายต่างมารดาหรือลูกพี่ลูกน้องอย่างอ้วนสุด อ้วนเสี้ยวเป็นบุตรของอ้วนฮอง(หยวนเฝิง-袁逢) และพี่ชายคนโต ซึ่งเป็นที่คาดเดากันว่าน่าจะทำให้อ้วนสุดรู้สึกโกรธแค้นชิงชัง ทั้งอ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดได้รับการยอมรับว่าเป็นเหลนของอ้วนอัน ตามบันทึกไว้ในบันทึกเว่ย์ของหวังเฉิน
มารดาของอ้วนเสี้ยวเดิมทีเป็นสาวใช้ของอ้วนฮอง เนื่องจากอ้วนฮองไม่มีทายาทชาย การเกิดของอ้วนเสี้ยวทำให้มารดาของเขามีสถานะเป็นอนุภรรยา ในจดหมายเหตุสามก๊กได้ยืนยันว่า อ้วนเสี้ยวเป็นลูกพี่ลูกน้องของอ้วนสุด และถูกรับเลี้ยงดูโดยพี่ชายของอ้วนฮองนามว่า อ้วนเทีย(หยวนเฉิง-袁成) ซึ่งไม่มีทายาทชายเช่นกัน การรับเลี้ยงดูอ้วนเสี้ยวได้ทำให้อ้วนสุดรู้สึกโกรธแค้นอย่างมาก เนื่องจากมารดาของตนซึ่งเป็นอนุภรรยาของอ้วนฮองซึ่งมีสถานะสูงกว่ามารดาของอ้วนเสี้ยว อย่างไรก็ตาม ด้วยการรับเลี้ยงดูอ้วนเสี้ยวของอ้วนเทียทำให้อ้วนสุดไม่ใช่ผู้ชายที่มีสถานะสูงสุดในตระกูลอ้วนอีกต่อไป อ้วนเสี้ยวได้รับอภิสิทธิ์มากกว่าอ้วนสุด แม้ว่าคนหลังจะเป็นสมาชิกสายเลือดเดียวกันของตระกูลก็ตาม
เมื่ออ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดได้กลายเป็นคู่ขัดแย้งในภายหลัง อ้วนสุดได้ใช้มารดาของอ้วนเสี้ยวเป็นการยกข้อกล่าวอ้างว่า เขาไม่ใช่"บุตรชายที่แท้จริง" ของตระกูลอ้วน เมื่อเทียบกับอ้วนสุด อ้วนเสี้ยวมีภาพลักษณ์ที่จริงจังกว่าและเคารพคนที่มีความสามารถโดยไม่คำนึงถึงภูมิหลังของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับการต้อนรับจากหลาย ๆ คนตั้งแต่วัยเด็ก รวมทั้งโจโฉและเตียวเมา
รับราชการภายใต้ราชวงศ์ฮั่น(ค.ศ. 169-189)
เมื่อครั้งที่อ้วนเสี้ยวยังอยู่ในวัยหนุ่ม เขาได้มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือกลุ่มนักศึกษาหัวรุนแรงหรือตังเหริน(黨人) บางคนให้รอดพ้นจากความตายหรือประสบชะตากรรมอันเลวร้ายอื่น ๆ ในช่วงที่สองของหายนะแห่งคณะอภิชน หนึ่งในคนของพวก"ตังเหริน" นามว่า ฮี หยง ซึ่งอ้วนเสี้ยวได้ตีสนิทกันภายหลังจากที่เขาหลบหนีมายังเมืองยีหลำ และกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน เมื่อช่วงที่สองของหายนะแห่งคณะอภิชนได้เริ่มต้นขึ้น ฮี หยงมักจะแอบเข้าไปในลกเอี๊ยงอย่างลับ ๆ ซึ่งเขาได้ปรึกษาหารือกับอ้วนเสี้ยวในการวางแผนหาวิธีช่วยเหลือพวก"ตังเหริน" เมื่อครั้งที่พวก"ตังเหริน"กำลังสิ้นเนื้อประดาตัว ได้มีแผนที่จะให้ความช่วยเหลือด้วยวัตถุปัจจัย เมื่อครั้งที่พวก"ตังเหริน"ถูกคุมขัง ได้มีแผนที่จะให้เข้ามาในระบบราชการเพื่อให้พวกตังเหรินสามารถหลบหนีไปได้ ภายหลังจากที่เขาได้เข้ารับราชการ ในช่วงแรก อ้วนเสี้ยวได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของแม่ทัพใหญ่ โฮจิ๋น ซึ่งได้มอบไว้วางใจแก่เขาอย่างสุดซึ้ง
ภายหลังจากจักรพรรดิฮั่นหลิงสวรรคตในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 189 โฮจิ๋นและอ้วนเสี้ยวได้วางแผนลับที่จะกำจัดสิบขันที แต่สมเด็จพระจักรพรรดินีเหอซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นไทเฮาทรงไม่เห็นด้วยกับความคิดของพวกเขา จากนั้นโฮจิ๋นได้ตัดสินใจเรียกตั๋งโต๊ะนำกองทัพเข้ามายังลกเอี๊ยง ราชธานีของจักรวรรดิเพื่อกดดันไทเฮา สิบขันทีรู้สึกหวาดกลัวและปลอมรับสั่งพระราชเสานีย์ในนามของไทเฮา เรียกโฮจิ๋นเข้ามาในพระราชวังชั้นใน อ้วนเสี้ยวได้ห้ามปรามโฮจิ๋น โดยกล่าวเตือนว่าเขาควรออกคำสั่งให้บุกเข้าโจมตีสิบขันทีทันทีแทนที่จะเข้าไปในพระราชวัง ภายหลังโฮจิ๋นปฏิเสธที่ยอมรับคำแนะนำของเขาถึงสามครั้ง อ้วนเสี้ยวและอ้วนสุดได้นำกองกำลังทหารชั้นยอด 200 นาย ไปรออยู่ภายนอกวัง วันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 189 ภายในพระราชวัง โฮจิ๋นถูกพวกสิบขันทีดักซุ่มและลอบสังหาร ศีรษะที่ถูกตัดขาดได้ถูกโยนข้ามกำแพง เหล่าผู้ติดตามของโฮจิ๋นต่างโกรธแค้นจึงจุดไฟเผาพระราชวังและบุกเข้าไปข้างใน เข่นฆ่าทุกคน(ยกเว้นอิสตรี) โดยเฉพาะคนที่ไม่มีหนวดขนบนใบหน้า ถึงขั้นให้ชายหนุ่มหลายคนที่ไม่มีหนวดขนบนใบหน้าต้องแสดงอวัยวะเพศชายของตนเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเข้าใจผิดว่าเป็นขันทีและถูกสังหาร มีผู้เสียชีวิตมากกว่า 2,000 คนในการสังหารหมู่ ในขณะที่จักรพรรดิฮั่นเช่าตี้ซึ่งเป็นยุวจักรพรรดิและตันหลิวอ๋อง(จักรพรรดิเซี่ยนตี้ในอนาคต) ได้หลบหนีในช่วงเหตุการณ์ชุลมุน ด้วยภาวะสูญญากาศทางอำนาจที่เกิดขึ้นทำให้ตั๋งโต๊ะซึ่งได้พบเจอจักรพรรดิและท่านอ๋อง พร้อมกับสบโอกาสยึดอำนาจควบคุมเมืองหลวงของจักรวรรดิเมื่อเขาเดินทางมาถึง
ความก้าวหน้าของซุนเกี๋ยน
อย่างไรก็ตาม ในช่วงต้นปี ค.ศ. 190 อ้วนเสี้ยวได้กลายเป็นศัตรูอย่างเปิดเผย แนวร่วมพันธมิตรของเจ้าหน้าที่ระดับภูมิภาคและเจ้าเมืองจากมณฑลตะวันออก รวมทั้งโจโฉ อ้วนสุด ฮันฮก เตียวเมา และเปาสิ้น รวมตัวกันเพื่อเปิดศึกโค่นล้มอำนาจของตั๋งโต๊ะ อ้วนเสี้ยวได้ประกาศตั้งตนเองเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารม้ารถศึก(車騎將軍) และตั้งค่ายที่เมืองโห้ลายหรือเหอเน่ย์(河內) ใกล้กับที่ลุยน้ำข้ามฟากบนแม่น้ำหวงทางตอนเหนือของลกเอี๊ยง วันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 190 ตั๋งโต๊ะได้สั่งประหารชีวิตสมาชิกตระกูลอ้วนทั้งหมดในลกเอี๊ยง จากนั้นเขาได้ส่งทูตออกไปพร้อมกับราชโองการรับสั่งให้เจ้าหน้าระดับภูมิภาคแยกย้ายสลายตัว อย่างไรก็ตาม สมาชิกของแนวร่วมพันธมิตรต่างเชื่อฟังอ้วนเสี้ยว และให้ประหารชีวิตทูตทั้งหมดแทน(ยกเว้นฮันหยง) จากนั้นตั๋งโต๊ะได้ส่งโฮจิ้น ลิโป้ และฮัวหยงไปต้านทานกองกำลังแนวหน้าของแนวร่วมพันธมิตรที่นำโดยซุนเกี๋ยน แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงแรก ซุนเกี๋ยนได้ใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งกันเองระหว่างโฮจิ้นและลิโป้ และเอาชนะพวกเขาที่หยางเริน ภายหลังจากความพ่ายแพ้ในครั้งนั้น ตั๋งโต๊ะได้ตัดสินใจที่จะย้ายเมืองราชธานีไปยังเมืองฉางอัน ซึ่งฐานที่มั่นบ้านเกิดของเขาในแคว้นเหลียงจิ๋วอยู่ใกล้กัน หนึ่งปีต่อมา ตั๋งโต๊ะได้ทำการเผาเมืองลกเอี๊ยงจนวอดวายและล่าถอยไปทางตะวันตกพร้อมกับผู้อพยพจำนวนมาก แม้ว่าจะไม่มีฐานที่มั่นในการส่งกำลังบำรุง แต่ซุนเกี๋ยนและโจโฉได้เรียกร้องให้เร่งติดตามกองทัพของตั๋งโต๊ะที่กำลังล่าถอย แต่อ้วนเสี้ยนและเหล่าผู้นำแนวร่วมพันธมิตรคนอื่น ๆ ต่างไม่เห็นด้วยกับพวกเขา ซุนเกี๋ยนได้รับคำสั่งนัดพบกับอ้วนสุด โจโฉจึงนำกองกำลังของตนออกติดตามไปเพียงลำพัง และประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับให้กับลูกสมุนของตั๋งโต๊ะ นามว่า ซีเอ๋ง
การสลายตัว
ในช่วงเวลานี้ อ้วนเสี้ยวและฮันฮกได้ตั้งใจที่จะสร้างความชอบธรรมของแนวร่วมพันธมิตรโดยการสถาปนาเล่าหงี ผู้ตรวจการแคว้นอิวจิ๋ว(ตอนเหนือของมณฑลเหอเป๋ย์ในปัจจุบัน) ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่แทนที่จักรพรรดิเซี่ยนตี้ อย่างไรก็ตาม เล่าหงีได้ปฏิเสธ เนื่องจากมีความจงรักภัดดีต่อจักรพรรดิเซี่ยนตี้อย่างเหนียวแน่น เมื่อภาพเมืองราชธานีที่ถูกเผาทำลายได้ปรากฏต่อสายตาของพวกเขา เหล่าผู้นำแนวร่วมพันธมิตรที่แตกคอกันเองต่างตระหนักว่าราชวงศ์ฮั่นได้มาถึงจุดจบแล้ว และเริ่มวางแผนในการเสริมสร้างความแข็งแกร่งสถานะของพวกเขาเอง และในไม่ช้าพวกเขาต่างแยกย้ายกลับไปยังฐานบ้านเกิดของตน
การยึดครองและรวบรวมแคว้นกิจิ๋ว (ค.ศ. 191)
เนื่องจากมีผู้คนอาสาสมัครจำนวนมากจากมณฑลต่าง ๆ แห่เข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว เมืองปั๋วไห่จึงไม่เพียงพอที่จะเสริมกองทัพของเขาเพิ่มเติมได้ ดังนั้นอองกี่จึงแนะนำให้อ้วนเสี้ยวจัดตั้งพันธมิตรลับกับขุนศึกกองซุนจ้านและยุยงให้ฝ่ายหลังบุกเข้าโจมตีแคว้นกิจิ๋วของฮันฮก เมื่อเผชิญหน้ากับการบุกเข้าโจมตีที่กำลังใกล้เข้ามาของกองซุนจ้าน ฮันฮกรู้สึกหวาดกลัวมาก ดังนั้นเขาจึงเชื่อฟังผู้วิ่งเต้นของอ้วนเสี้ยวอย่างโกกัน (หลานชายของอ้วนเสี้ยว) และซุนซิม(ซุนเฉิน) ยินยอมมอบอำนาจการปกครองของแคว้นกิจิ๋วให้กับอ้วนเสี้ยวเพื่อที่จะขับไล่กองซุนจ้านออกไป จากนั้นอ้วนเสี้ยวได้เริ่มสร้างรัฐขุนศึกจากเมืองเงียบกุ๋นหรือเย่เฉิง เมืองหลวงของแคว้นกิจิ๋ว เพื่อสกัดการขยายอิทธิพลของอ้วนสุด อ้วนเสี้ยวได้จับมือพันธมิตรกับโจโฉและเตียวเมา และแต่งตั้งผู้ติดตามของเขานามว่า โจวหย่ง ให้เป็นผู้ตรวจการแคว้นอิจิ๋ว ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ซุนเกี๋ยนดำรงอยู่แล้ว และส่งเขาไปโจมตีดินแดนของซุนเกี๋ยนในแคว้นอิจิ๋ว ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเดินทางกลับจากเมืองลกเอี๊ยง เพื่อเป็นการตอบโต้ อ้วนสุดจับมือพันธมิตรกับกองซุนจ้านและโตเกี๋ยม และสั่งให้ซุนเกี๋ยนบุกเข้าโจมตีพี่ชายต่างมารดาของตน
แม้ว้าโจวหย่งจะสามารถเอาชนะกองทัพของซุนเกี๋ยนในยุทธการที่อำเภอหยงเซีย เขาได้พ่ายแพ้ให้กับซุนเกี๋ยนในการสู้รบครั้งต่อไป การสู้รบครั้งแรกระหว่างสองพี่น้องได้ยุติลงโดยการเข้าข้างอ้วนสุด: เขาได้เผชิญหน้าและเอาชนะกองทัพของอ้วนเสี้ยวทั้งในอำเภอหยงเซียและเมืองกิวกั๋ง(จิ่วเจียง)คืนตำแหน่งในเมืองเองฉ่วนภายใต้ซุนเกี๋ยนและกำจัดโจวหย่งในฐานะภัยคุกคามครั้งแล้วครั้งเล่า แม้ว่าเมืองกิวกั๋งจะยังไม่ถูกพิชิต ในอีกมุมมองหนึ่ง สำหรับอ้วนเสี้ยว สถานการณ์นั้นยากลำบากอย่างมาก นอกจากความล้มเหลวในทางตอนใต้แล้ว เขายังถูกคุกคามจากกองซุนจ้าน ซึ่งเชื่อว่าอ้วนเสี้ยวต้องรับผิดชอบต่อการตายในสนามรบของกองซุนอวด(公孫越) ลูกพี่ลูกน้องของเขา และประกาศสงครามกับเขาอย่างเป็นทางการ โดยปฏิเสธการคัดค้านด้วยความหวังดีของอ้วนเสี้ยวทั้งหมด สิ่งนี้ได้นำไปสู่การปะทะสู้รบกันระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านในยุทธการที่เจี้ยเฉียว
ยุทธการที่อำเภอหยงเซีย ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวครั้งแรกในการต่อสู้รบระหว่างสองพี่น้องตระกูลอ้วนเป็นจุดเริ่มต้นของระยะใหม่ในความสับสนวุ่ยวายของสงครามซึ่งนำไปสู่จุดจบของราชวงศ์ฮั่น การสู้รบฆ่ากันเองเช่นนี้เป็นการยืนยันถึงการล้มเลิกแนวร่วมพันธมิตรต่อต้านตั๋งโต๊ะ เมื่อขุนศึกแห่งที่ราบตอนเหนือของจีนได้เริ่มต่อสู้รบกันเพื่อแย่งชิงอำนาจสูงสุดในการปกครองแผ่นดินจีน
เพื่อมุ่งเน้นไปที่ความขัดแย้งกับกองซุนจ้าน อ้วนเสี้ยวได้จับมือเป็นพันธมิตรกับเล่าเปียว เพื่อต่อต้านอ้วนสุด ในช่วงฤดูหนาวของปีนั้น อ้วนเสี้ยวได้เอาชนะกองทหารชั้นยอดของกองซุนจ้านในยุทธการที่เจี้ยเฉียวด้วยการใช้อาวุธหน้าไม้จำนวนมาก ราชสำนักฮั่นได้ออกคำสั่งให้อ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้านทำสัญญาสงบศึก จากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงกลับไปที่เมืองเงียบกุ๋นและเริ่มตั้งเป้าหมายไปยังกองโจรแห่งภูเขาดำ(เฮซานเจ๋ย) ซึ่งคอยสร้างปัญหาในแคว้นกิจิ๋ว ด้วยความช่วยเหลือชั่วคราวจากลิโป้ อ้วนเสี้ยวสามารถเอาชนะกองโจรแห่งภูเขาดำไว้ได้ แม้จะสูญเสียอย่างหนักก็ตาม ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม อ้วนเสี้ยวได้ประสบความสำเร็จในการลดภัยคุกคามจากกองโจรแห่งภูเขาดำที่มีต่อแนวปีกตะวันตกของเขาอย่างมาก
การพิชิตแคว้นเฉงจิ๋ว (ค.ศ. 192–196)
แม้ว่าจะได้รับคำเตือนจากจอสิวว่าการเคลื่อนไหวดังกล่าวอาจะเป็นการหว่านเมล็ดพันธุ์ของปัญหาในอนาคต แต่อ้วนเสี้ยวยืนยันที่จะส่งอ้วนถำ บุตรชายคนแรกของเขาไปปกครองที่แคว้นเฉงจิ๋ว
ในปีต่อมา อ้วนเสี้ยวประสบความสำเร็จอย่างมากในการรวบรวมดินแดนอาณาเขตของตน ในเวลาเดียวกัน อ้วนถำยังประสบความสำเร็จอย่างยอดเยี่ยมในการขยายดินแดนของเขาในแคว้นเฉงจิ๋ว สามารถขับไล่เต๊งไก๋ ขุนพลของกองซุนจ้านใน ค.ศ. 193 และเอาชนะขงหยง เสนาบดีแห่งเมืองปักไฮใน ค.ศ. 196
การปฏิเสธตัวประกันจักรพรรดิ (ค.ศ. 195–196)
ใน ค.ศ. 195 จอสิวได้แนะนำให้อ้วนเสี้ยวทำการต้อนรับจักรพรรดิเซี่ยนตี้ที่แคว้นกิจิ๋วเพื่อที่เขาจะได้สามารถควบคุมรัฐบาลส่วนกลางของราชวงศ์ฮั่นได้อย่างมีประสิทธิภาพและใช้จักรพรรดิเป็นหุ่นเชิดเพื่อสร้างความชอบธรรมในการปกครองของเขา อย่างไรก็ตาม กัวเต๋าและอิเขงได้คัดค้านข้อเสนอของเขาด้วยเหตุผลที่ผิดว่า หากอ้วนเสี้ยวทำเช่นนั้น เขาจะต้องยอมอ่อนข้อต่อจักรพรรดิเซี่ยนตี้ในการตัดสินใจที่สำคัญ อ้วนเสี้ยวซึ่่งชื่นชอบการมีอิสระของตนอยู่แล้วจึงเชื่อฟังกัวเต๋าและอิเขงและปล่อยให้โอกาศหลุดลอยไป ในทางตรงกันข้าม โจโฉซึ่งเป็นคู่แข่งของเขาได้ฉวยโอกาศนี้ในการต้อนรับจักรพรรดิเซี่ยนตี้สู่ฐานที่มั่นในนครฮูโต๋ ซึ่งเป็นเมืองราชธานีใหม่ของจักรวรรดิที่เพิ่งถูกก่อตั้งขึ้น
ใน ค.ศ. 196 ราชสำนักฮั่น ภายใต้การควบคุมของโจโฉ ได้แต่งตั้งอ้วนเสี้ยวให้ดำรงตำแหน่งเป็นมหาเสนา อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวไม่ยอมรับการแต่งตั้ง เนื่องจากตำแหน่งมหาเสนานั้นต่ำกว่าตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่โจโฉดำรงอยู่ ด้วยเหตุนี้ โจโฉจึงยอมสละตำแหน่งและเสนอให้อ้วนเสี้ยวเข้ารับตำแหน่งทันที อ้วนเสี้ยวได้รับการอวยยศศักดิ์เป็นเหมย์โหว
การกวาดล้างกองซุนจ้าน (ค.ศ. 198–199)
ใน ค.ศ. 198 อ้วนเสี้ยวได้บุกเข้าโจมตีกองซุนจ้านและโอบล้อมกองกำลังที่เหลือของเขาที่เมืองอีจิ้ง (อำเภอสง มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงต้นปี ค.ศ. 199 อ้วนเสี้ยวสามารถเอาชนะกองซุนจ้านได้อย่างเบ็ดเสร็จในยุทธการที่อี้จิง และมีอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือสี่มณฑลทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวงโห จากนั้นภายหลังจากได้สร้างพันธมิตรกับชนเผ่าโฮห้วน(อูหวน)ที่ชายแดนทางเหนือ อ้วนเสี้ยวได้หันความสนใจไปที่โจโฉซึ่งกำลังรวบรวมฐานอำนาจไว้ที่ทางใต้ของแม่น้ำฮวงโห
การทัพกัวต๋อ
ทั้งสองฝ่ายต่างเตรียมพร้อมสำหรับศึกตัดสินชี้ขาด ในช่วงปลายปี ค.ศ. 199 ทั้งสองฝ่ายได้สู้รบปะทะกันที่อำเภอลิมหยงหรือหลี่หยาง(ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอซุน มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นจุดข้ามผ่านที่สำคัญของแม่น้ำฮวง โจโฉเตรียมการป้องกันที่ตำบลกัวต๋อหรือกวนตู้(ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอจงมู่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ทางตอนใต้ของแม่น้ำเพียงเล็กน้อย เมื่อเล่าปี่ได้แปรพักตร์จากโจโฉในเดือนแรกในปี ค.ศ. 200 และปักหลักที่แคว้นชีจิ๋ว โจโฉได้ละทิ้งออกจากแนวรบทางตอนเหนืออย่างเปิดเผยต่ออ้วนเสี้ยวและหันเหไปทางตะวันออกเพื่อจัดการกับเล่าปี่ เตียนห้องได้เร่งเร้ากระตุ้นให้อ้วนเสี้ยวฉวยโอกาศบุกเข้าโจมตีโจโฉอย่างเต็มกำลังในขณะที่เขาไม่อยู่ แต่อ้วนเสี้ยวกลับปฏิเสธที่จะเปิดฉากโจมตีอย่างเต็มกำลัง เขากลับส่งกองกำลังทหารขนาดเล็กไปก่อกวนข้าศึก อิกิ๋ม ขุนพลที่ได้รับการแต่งตั้งโดยโจโฉให้ปกปองด่านข้ามแม่น้ำฮวง สามารถเอาชนะกองกำลังทหารของอ้วนเสี้ยวไว้ได้
ไม่นานภายหลังจากที่โจโฉกลับมายังกัวต๋อ อ้วนเสี้ยวได้ให้ตันหลิมแต่งหนังสือกล่าวโทษประณามโจโฉในสิ่งที่เป็นหัวใจหลักของการประกาศสงคราม จากนั้นเขาได้เคลื่อนกองทัพหลักของเขาไปยังฐานทัพแนวหน้าของอำเภอหลิมหยง ทางตอนเหนือของแม่น้ำฮวง ในเวลานั้น กองทัพทหารผ่านศึกหลักของอ้วนเสี้ยวมีจำนวนมากกว่า 100,000 นาย เสริมด้วยหน่วยทหารอาสาสมัครที่มีทักษะน้อยกว่าจำนวนแสนนาย ด้วยจำนวนทหารที่มีมากกว่าของโจโฉและกองกำลังทหารม้าขนาดใหญ่ที่มีอยู่ การโจมตีครั้งแรกของอ้วนเสี้ยวเกือบที่จะครอบงำตำแหน่งข้าศึกของเขา มีการบันทึกในจดหมายเหตุสามก๊กว่า โจโฉได้พิจารณาที่จะสละตำแหน่งที่มั่นหลายครั้ง และปรึกษาหารือกับหัวหน้านักยุทธศาสตร์นามว่า ซุนฮก เกี่ยวกับการตัดสินใจนั้น ซึ่งซุนฮกไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งและสนับสนุนให้โจโฉยึดที่มั่นต่อไป ภายหลังจากการแปรพักตร์อย่างไม่คาดคิดของเขาฮิว ซึ่งเป็นนักยุทธศาสตร์และเพื่อนสนิทของอ้วนเสี้ยว โจโฉได้รับข้อมูลลับที่น่าเชื่อเกี่ยวกับตำแหน่งที่ตั้งของคลังเก็บเสบียงของอ้วนเสี้ยว ในช่วงปลายปี ค.ศ. 200 โจโฉและงักจิ้นได้นำกองกำลังทหารบุกเข้าโจมตีคลังเก็บเสบียงของอ้วนเสี้ยวที่อำเภออัวเจ๋า(อูเฉา) และเผาทำลายทิ้ง สร้ายความเสียหายอย่างมากต่อขวัญกำลังใจของกองทัพอ้วนเสี้ยว นายทหารสองคนของอ้วนเสี้ยวอย่างเตียวคับและโกลำได้แปรพักตร์ไปอยู่ข้างโจโฉทันที เมื่อพวกเขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นในอำเภออัวเจ๋าและคนอื่น ๆ อีกหลายคนได้ทำตาม อ้วนเสี้ยวไม่สามารถหยุดยั้งกระแสความคิดนี้ได้และหนีไปทางเหนือข้ามแม่น้ำหวงพร้อมกับเหล่าผู้จงรักภักดีหลายร้อยคน
ความปราชัยครั้งแรกของอ้วนเสี้ยวถือว่าเป็นการตัดสินชี้ขาดเช่นกัน ภายหลังจากนั้น เขาได้สูญเสียความได้เปรียบเหนือโจโฉและไม่มีวันพลิกฟื้นกลับคืนมา ใน ค.ศ. 201 โจโฉได้เอาชนะเขาอีกครั้งในยุทธการที่อำเภอซองเต๋ง(ชังถิง) และดำเนินการยึดดินแดนหลายแห่งของอ้วนเสี้ยวในแคว้นกิจิ๋ว
ความพยายามที่จะพลิกวิกฤตอย่างไร้ประโยชน์และถึงแก่อสัญกรรม(ค.ศ. 201-202)
ภายหลังจากยุทธการที่อำเภอซองเต๋ง กองกำลังทหารที่กำลังอ่อนล้าของโจโฉได้เดินทางกลับไปยังทางใต้เพื่อพักผ่อน ในขณะเดียวกัน อ้วนเสี้ยวสามารถจัดตั้งกองทัพที่ปราชัยของเขาเสียใหม่เพื่อยับยั้งการก่อกบฎในดินแดนของเขาเอง ในไม่ช้าได้จัดตั้งระเบียบขึ้นมาใหม่และกลับคืนสู่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนสงคราม อ้วนเสี้ยวมีบุตรชายสามคน และชื่นชอบบุตรชายคนที่สามของเขา นามว่า อ้วนซง เนื่องจากรูปร่างหน้าตาดีของเขา และทั้งอ้วนถำและอ้วนซงต่างเป็นตัวเลือกของเขาในการสืบทอดตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม อ้วนเสี้ยวไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะให้ใครมาสืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา ก่อนที่เขาจะถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 202 ปล่อยให้ดินแดนที่เขาปกครองถูกแก่งแย่งชิงกันโดยบุตรชายของเขาและโจโฉ
ไม่นานภายหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของอ้วนเสี้ยว สิมโพยและฮองกี๋ สองที่ปรึกษาทรงอิทธิพล ต่างสนับสนุนอ้วนซง และผลักดันให้เขาสืบทอดตำแหน่งต่อจากอ้วนเสี้ยว แม้ว่าจะได้รับการคัดค้านจากอ้วนถำ นางเล่าซือ(หลิวซือ) ภรรยาของอ้วนเสี้ยวได้ให้การสนับสนุนอ้วนซงและอ้วนถำไม่สามารถทำอะไรได้เลยเพื่อเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ เมื่อเขารีบเดินทางกลับมาจากแคว้นเฉงจิ๋ว จากนั้นนางเล่าซือได้กลายเป็นผู้คุมครอบครัวตระกูลอ้วน ภายหลังจากที่สามีของนางเสียชีวิต ได้สังหารอนุภรรยาทั้งห้าของอ้วนเสี้ยวด้วยความหึงหวงและทำให้พวกนางเสียโฉม ตามคำเตือนก่อนหน้าของจอสิว ความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นในกองทัพอ้วนเสี้ยว โจโฉได้ใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายภายในครอบครัวตระกูลอ้วนให้เป็นประโยชน์ต่อเขาและกำจัดทายาทและคนที่เหลือของอ้วนเสี้ยวโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 207
โจโฉได้แสดงความเคารพหลุมฝังศพของอ้วนเสี้ยว ภายหลังจากได้พิชิตเมืองเงียบกุ๋นใน ค.ศ. 204 เขาได้ร้องไห้เสียใจถึงสหายเก่าของเขาต่อหน้าเหล่าผู้ติดตามของเขาและมอบของขวัญปลอบใจต่อครอบครัวอ้วนเสี้ยวและเงินบำนาญของรัฐบาล
ลักษณะและอุปนิสัย
ตำราพิชัยสามก๊กของวรรณไว พัธโนทัย กล่าวถึงอ้วนเสี้ยวไว้ว่า อ้วนเสี้ยวนั้นมีข้อเสียเป็นผู้มีอุบายมาก แต่ความเด็ดขาดมีน้อย ชอบฟังแต่คำยุให้รำตำให้รั่ว เห็นแก่ญาติพี่น้องของตนอย่างเดียว ไม่มีความรู้ด้านตำราพิชัยสงคราม ชอบแต่คนมีหน้ามีตาและชอบพูดขัดคอคนอื่น
อ้างอิง
152202
สคูลเกิร์ลเมมโมรี่
สคูลเกิร์ลเมมโมรี่ (School Girl Memory) วงดนตรีสดใสน่ารักสไตล์ เจแปนนิสชิบูยาเกะ (Japanese Shibuyake) เกิดจากการรวมตัวของ ภควัต ภัคนันท์ (เบิ้ล, บั๊บเบิ้ล) ทำหน้าที่ ร้องนำ ฟลุต แต่งเพลง เรียบเรียงเสียงประสาน สุรชา ลีลายุทธการ (โบ้ท) ตำแหน่งคีย์บอร์ดเรียบเรียงเสียงประสาน และ อรรถชัย นิกรติณชาติ (ตุ๋ย, หนุ่ม, อรรถ, สะมะ) ในตำแหน่ง ร้องนำ กีตาร์ เรียบเรียงเสียงประสาน
ประวัติโดยคร่าว
ทั้งคู่ได้รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย โดยเบิ้ลเคยมีผลงานร่วมกับวง Shaker ในอัลบั้ม Smallroom 001 แต่ด้วยความคิดเห็นทางดนตรีที่ไม่ตรงกัน สมาชิกจึงแยกย้ายกันไป หลังจากนั้นเบิ้ลจึงได้เริ่มทำดนตรีในแนว เจแปนนิสชิบูยาเกะ ที่ชื่นชอบ และได้ร่วมงานกับศิลปินต่าง ๆ มากมาย โดยการเล่นฟลุตให้ศิลปินต่าง ๆ เช่น สี่เต่าเธอ, ซีเอดี (C.A.D.), เคลิ้มสมาคม ฯลฯ
จากนั้นเมื่อมีโอกาสได้นำเดโมไปเสนอกับ ไฟน์จูน สตูดิโอ (Fine Tune Studio) และได้ร่วมในอัลบั้ม I Am Fine Tune Thank You ในระหว่างนั้นตุ๋ยก็เล่นดนตรีตามร้านต่าง ๆ และเริ่มฝึกหัดการเป็นคลับดีเจอย่างจริงจัง จนเคยเข้ารอบ 16 จากการประกวดดีเจครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นไม่นาน เบิ้ลก็พบกับตุ๋ยหลังจากไม่ได้พบกันมานาน และด้วยแนวความคิดทางดนตรีที่ชอบเสียงอิเล็กทรอนิกส์คล้ายกัน และตุ๋ยก็รู้สึกชื่นชมในเพลงที่เบิ้ลทำ จึงร่วมกันทำเพลงในนามวง School Girl Memory (สคูลเกิร์ลเมมโมรี่)
Character ของสมาชิกในวง
ดนตรีของวง School Girl Memory เป็นแนวน่ารักสดใส เบิ้ล และตุ๋ยจิงเกิดความคิดว่าน่าจะมี Character น่ารัก ๆ ที่เป็นตัวแทนของตัวเอง จึงได้ออกแบบ Character แทนตัวขึ้นคือ บั๊บเบิ้ลและตุกตุ๋ย
พรรคเศรษฐกร
พรรคเศรษฐกร (พ.ศ. 2498)
พรรคเศรษฐกร จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 โดยจดทะเบียนก่อตั้งพรรค เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2498 โดยมีนาย เทพ โชตินุชิต เป็นหัวหน้าพรรค และนาย แคล้ว นรปติ เป็นเลขาธิการพรรค จนกระทั่งพรรคเศรษฐกรถูกยุบเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2501 ตามคำสั่ง คณะปฏิวัติ ที่มี จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้บัญชาการทหารบก เป็นหัวหน้าคณะ
พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร
พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร จดทะเบียนตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 โดยได้จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นลำดับที่ 5/2511 มีนาย เทพ โชตินุชิต เป็นหัวหน้าพรรคนาย แคล้ว นรปติ เป็นรองหัวหน้าพรรคนาย พรชัย แสงชัจจ์ เป็นเลขาธิการพรรคและนาย ทองใบ ทองเปาด์ เป็นรองเลขาธิการพรรค
พรรคแนวร่วม-เศรษฐกรถูกยุบตามประกาศของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
พรรคเศรษฐกร (พ.ศ. 2517)
พรรคเศรษฐกร จดทะเบียนก่อตั้งอีกครั้งตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง พ.ศ. 2517 โดยจดทะเบียนจัดตั้งพรรคเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 มีนายทิม ภูริพัฒน์ เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมาถูกยุบพรรคเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ตามคำสั่งของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
การเลือกตั้ง 26 กุมภาพันธ์ 2500
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 พรรคเศรษฐกรได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าได้ที่นั่งในสภาทั้งสิ้น 9 ที่นั่งโดยนายเทพหัวหน้าพรรคและนายแคล้วเลขาธิการพรรคก็ได้รับการเลือกตั้งเข้ามา
การเลือกตั้ง 15 ธันวาคม 2500
ภายหลังการรัฐประหารเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2500 ได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 ทางพรรคก็ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าได้ที่นั่งในสภาทั้งหมด 7 ที่นั่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 2 ที่นั่ง
การเลือกตั้ง 10 กุมภาพันธ์ 2512
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 พรรคแนวร่วม-เศรษฐกร ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งปรากฏว่าทางพรรคได้ที่นั่งในสภาเพียง 4 ที่นั่งและนายเทพ โชตินุชิต หัวหน้าพรรคก็ยังพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งที่ จังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งเป็นบ้านเกิด
การเลือกตั้ง 26 มกราคม 2518
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 พรรคเศรษฐกร ได้รับเลือกตั้งจำนวน 1 ที่นั่ง คือ เริ่มรัฐ จิตรภักดี จากจังหวัดศรีสะเกษ
ไอวอนนาแดนซ์วิธซัมบอดี (ฮูเลิฟส์มี)
"ไอวอนนาแดนซ์วิธซัมบอดี (ฮูเลิฟส์มี)" (I Wanna Dance with Somebody (Who Loves Me)) เป็นซิงเกิลแรกจากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวิตนีย์ ฮูสตัน ชุด Whitney มีโปรดิวเซอร์คือนาราดา ไมเคิล วอลเดน และเขียนโดยจอร์จ เมอร์ริลล์และแชนนอน รูบีแคม จากวงบอยมีตส์เกิร์ล ที่เคยแต่งเพลงอันดับ 1 ก่อนหน้านี้ของวิตนีย์ ฮูสตันคือ "ฮาววิลล์ไอโนว์" เพลงที่เรียบเรียงดั้งเดิมจะมีความเป็นคันทรีกว่าแต่ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นเพลงเต้นรำโดยวอลเดน
เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1987 (ในวันเดียวกับที่อัลบั้ม Whitney เปิดตัวที่อันดับ 1 ถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ทำได้) เพลงติดอันดับ 1 นาน 2 สัปดาห์ และยังติดอันดับ 4 ของชาร์ตปลายปีนั้น
อักษรมายา
อักษรมายา (Maya script) หรือ รูปอักขระมายา (Maya glyphs) เป็นระบบการเขียนในอดีตของอารยธรรมมายาในมีโซอเมริกาและเป็นระบบการเขียนมีโซอเมริกาอันเดียวที่มีการถอกรหัสแล้ว จารึกแรกสุดที่ถูกบันทึกเป็นอักษรมายาอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชที่ซันบาร์โตโล ประเทศกัวเตมาลา อักษรมายายังคงมีผู้ใช้งานทั่วมีโซอเมริกาจนกระทั่งการพิชิตมายาของสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17
อักษรมายาใช้ตัวหนังสือคำที่เติมเต็มด้วยชุดรูปอักขระพยางค์ ซึ่งคล้ายกับระบบในอักษรญี่ปุ่นสมัยใหม่ นักสำรวจชาวยุโรปยุคแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 19 เคยเรียกอักษรมายาเป็น "ไฮเออโรกลีฟ" เพราะพบว่ามีรูปร่างทั่วไปที่ทำให้นึกถึงไฮเออโรกลีฟอียิปต์ ถึงแม้ว่าทั้งสองระบบการเขียนจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ ก็ตาม
ถึงแม้ว่าตระกูลภาษามายาสมัยใหม่เกือบทั้งหมดเขียนด้วยอักษรละตินมากกว่าอักษรมายา ในปัจจุบัน มีการพัฒนาและส่งเสริมให้มีการฟื้นฟูรูปอักขระมายาแบบดั้งเดิม
การค้นพบ
อักษรมายารุ่นแรกที่พบอายุราว พ.ศ. 293 แต่อาจพัฒนามาก่อนหน้านี้ การค้นพบของนักโบราณคดีในปัจจุบันพบว่า อารยธรรมมายาน่าจะเริ่มต้นราว 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช ราว พ.ศ. 2109 บิช็อปคนแรกแห่งยูกาตัน ดีโก เด ลันดา เรียบเรียงวิธีเขียนภาษามายาด้วยอักษรละตินแบบสเปน 27 ตัว และรูปอักษรมายาที่มีเสียงเดียวกัน เป็นที่รู้จักในเวลาต่อมาว่าอักษรลันดา และช่วยในการถอดความจารึกภาษามายา
นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าอักษรมายาไม่ใช่ระบบการเขียนที่สมบูรณ์ ต่อมา พ.ศ. 2493 นักชาติพันธุ์วิทยาชาวรัสเซีย ยูริ วาเลนติโนวิช คโนโรซอฟ (Yuri Valentinovich Knorosov) เสนอว่า อักษรมายาใช้เขียนภาษามายายูคาแทซ แนวคิดนี้ไม่ได้รับการยอมรับมากนัก จนช่วง พ.ศ. 2513 – 2532 มีความก้าวหน้าในการถอดความมากขึ้น จนส่วนใหญ่สามารถอ่านได้แล้วในปัจจุบัน
ลักษณะ
อักษรมายามี 550 ตัว (แทนคำทั้งคำ) และ 150 ตัวแทนพยางค์ 100 ตัวแทนชื่อสถานที่และชื่อเทพเจ้า ราว 300 ตัวใช้โดยทั่วไป ตัวอย่างของอักษรพบตามจารึกหินและเขียนบนเปลือกไม้ เครื่องปั้นดินเผา และเอกสารบางส่วนในกัวเตมาลา เม็กซิโก และภาคเหนือของเบลีซ หลายพยางค์เขียนด้วยรูปอักษรมากกว่า 1 ตัว เขียนในคอลัมน์คู่ อ่านจากซ้ายไปขวา และบนลงล่างในแนวซิกแซ็ก
พยางค์
พยางค์มักอยู่ในรูปพยัญชนะ + สระ โดยแนวนอนข้างบนประกอบด้วยรูปสระ ส่วนแนวตั้งซ้ายเป็นรูปพยัญชนะที่มีวิธีการออกเสียง รูปอะพอสทรอฟี (') แสดงเป็นเสียงหยุด เส้นเสียง รูปอักขระในช่องตารางเดียวกันมีรูปเขียนแตกต่างกัน ช่องว่างคือส่วนที่ยังไม่ทราบรูปอักขระ
ตัวอย่าง
จากสุสานของKʼinich Janaabʼ Pakal:
ข้อความ: ''Yak’aw ʔuk’uhul pik juʔn winaak pixoʔm ʔusak hunal ʔuʔh Yax K’ahk’ K’uh(?) ʔutuʔp k’uh(ul)? ...l ʔukoʔhaw Chaahk (‘GI’) Sak Baluʔn.''
แปล: «เขาประทานเครื่องแต่งกายแก่เทพเจ้า [ประกอบด้วย] เครื่องสวมศีรษะยี่สิบเก้าอัน, ริบบิ้นสีขาว, สร้อยคอ, ต่างหูของเทพแห่งไฟองค์แรก และหมวกตราทรงสี่เหลี่ยมของเทพเจ้า ให้แก่ Chaahk Sak-Balun»
พ.ศ. 484
พุทธศักราช 484 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 60
พ.ศ. 485
พุทธศักราช 485 ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 59