cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พระปรัศว์ (หมู่พระมหาปราสาท)
พระปรัศว์ซ้าย
สร้างขึ้นในรัชกาลที่ 1 เป็นอาคารทรงไทยรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่ออิฐถือปูนชั้นเดียว ยกพื้นสูง ตั้งอยู่ทางด้านซ้ายหรือทิศตะวันตกของพระที่นั่งพิมานรัตยา เป็นเรือนข้างตามแบบแผนพระมหามณเฑียร ตัวอาคารทอดยาวจากทิศเหนือไปใต้ มีบันไดทางขั้นทางทิศตะวันออกสองแห่ง ด้านในเป็นห้อง มีพระทวารสองบาน หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี มีมุขลดสองชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับปูนปั้นเป็นลายดอกพุดตาล บานพระทวารและพระบัญชรเขียนลายทอง เป็นลายนกไม้กระบวนจีน
พระปรัศว์กลาง
สร้างขั้นในรัชกาลที่ 5 เป็นอาคารทรงไทยรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ก่ออิฐถือปูนชั้นเดียว ยกพื้นสูง เป็นเรือนข้างตามแบบแผนพระมหามณเฑียร ตัวอาคารทอดยาวจากทิศตะวันออกไปตะวันตก มีบันไดทางขั้นฃสองแห่ง ด้านในเป็นห้อง มีพระทวารสองบาน หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี มีมุขลดสองชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับปูนปั้นเป็นลายดอกพุดตาลไม่ปิดทอง บานพระทวารและพระบัญชรเขียนลายทอง เป็นลายนกไม้กระบวนจีน
หอศาสตราคม
หอศาสตราคม หรือ หอพระปริตร ตั้งอยู่ในกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัยมไหยสูรยพิมาน ตรงข้ามกับพระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ รัชกาลที่ 1 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างเห็นพระที่นั่งโถง ลักษณะเดียวกับพระที่นั่งดุสิตาภิรมย์ รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าให้รื้อพระที่นั่งองค์เดิมแล้วสร้างหอศาสตราคม เพื่อให้พระสงฆ์ฝ่ายรามัญนิกาย ทำพิธีสวดพระพุทธมนต์สัตปริตรคาถาเสกน้ำพระพุทธมนต์ สำหรับสรงพระพักต์ และ น้ำสรง ตลอดทั่งประพรมรอบพระมหามณเฑียร ในอดีตเมื่อมีการศึกสงครามได้ประกอบพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลัง เพื่อมอบเป็นขวัญกำลังใจให้แก่ทหารในการรบ ด้วยเหตุนี้จึงเขียนลายเครื่องอาวุธโบราณ ไว้ที่บานประตูหน้าต่างทุกบาน
รัชกาลที่ 4 รัชกาลที่ 5 รัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7 มีการสวดทำน้ำพระพุทธมนต์ถวายสรง และนิมนต์พระสงฆ์เข้าประพรมน้ำพระพุธมนต์รอบพระมหามณเฑียรทุกวัน ปัจจุบันนิมนต์พระสงฆ์สวดทำน้ำพระพุทธมนต์ และประพรมรอบพระมหามณเฑียรเฉพาะวันธรรมสวนะเท่านั้น ส่วนการถวายน้ำพระพุทธมนต์สำหรับสรง ยังคงถวายทุกวัน ตามโบราณราชประเพณี และเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530,พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2542,พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 และ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 หอศาสตราคมแห่งนี้ ใช้ในการประกอบพิธีพลีกรรมตักน้ำ และเสกน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ในกรุงเทพมหานคร ก่อนที่จะนำไปประกอบรัฐพิธีเสกทำน้ำพระพุทธมนต์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในพระราชพิธีเสด็จออกมหาสมาคมรับการถวายพระพรชัยมงคล เนื่องในโอกาสดังกล่าว
ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ชั้นเดียว ยกพื้นสูง 1 เมตร 50 เซนติเมตร มีบันไดทางขึ้นทางด้านทิศตะวันตก หลังคามุงกระเบื้องดินเผาเคลือบสี ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ ลงรักประดับกระจก หน้าบันเป็นไม้จำหลักลายปิดทอง รูปเทวดาประทับยืนบนแท่น หัตถ์ขวาทรงตรี หัตถ์ซ้ายทรงพระขรรค์ มีลายกระหนกก้านขดเทพนม เป็นลายประกอบบนพื้นกระจกสี พระทวารมีซุ้มเรือนแก้วลายดอกเบญจมาศ ตัวบานเขียนลายน้ำทอง เป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ เครื่องประกอบพระบรมราชาอิสริยยศ พระแสงอัษฎาวุธ และพระแสงราชศัสตราวุธ ภายในแบ่งเป็น 2 ห้อง ห้องทางดานทิศเหนือ เป็นห้องสำหรับทำพิธีสวดพระพุทธมนต์ มีพระประธานองค์ใหญ่ที่มีโครงสร้างภายในสานด้วยไม้ไผ่ ในรายการแฟนพันธุ์แท้ 2006 ตอน พระพุทธรูป ที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2549 และ 12 พฤษภาคม 2549 ได้มีการระบุชื่อพระพุทธรูปองค์ดังกล่าว มีชื่อว่า "พระพุทธปริตร" ห้องด้านทิศใต้เป็นห้องเก็บเครื่องเกี่ยวกับพิธี ...
ฟาโรห์ฟิช
ฟิช ถูกคิดว่าเป็นผู้ปกครองแห่งอียิปต์ล่างหรือเป็นส่วนหนึ่งของอียิปต์ล่างในช่วงปลายสมัยอียิปต์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ พระองค์น่าจะทรงไม่มีตัวตนและหลักฐานดังกล่าวน่าจะเป็นวัตถุโบราณในสมัยหลังจากนั้น เนื่องจากความเข้าใจผิดเกี่ยวกับสัญลักษณ์อักษรอียิปต์โบราณในยุคแรก พระองค์ทรงเป็นที่ทราบจากอักษรอียิปต์โบราณรูปปลาเท่านั้น และอาจจะทรงเป็นฟาโรห์ของราชวงศ์ที่ศูนย์ในช่วงก่อนประวัติศาสตร์ ของสมัยอียิปต์ยุคก่อนราชวงศ์
พระองค์เป็นที่รู้จักจากวัตถุโบราณที่มีเครื่องหมายของพระองค์เท่านั้น โดยเป็นสัญลักษณ์รูปปลาในอักษรอียิปต์โบราณเท่านั้น ไม่ทราบช่วงเวลาและขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของการปกครองของพระองค์ แม้แต่พระนามจริงของพระองค์
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 2015–16
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แข่งขันฟุตบอลในฤดูกาล 2015–16 เป็นฤดูกาลที่ 24 ใน พรีเมียร์ลีก, และเป็นฤดูกาลที่ 41 ของฟุตบอลอังกฤษ โดยเริ่มต้นฤดูกาลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 ที่ พรีเมียร์ลีกเป็นการแข่งขันหลักของทีม และจะแข่งขันฟุตบอลอีกสองรายการสำคัญในประเทศ ได้แก่ เอฟเอคัพ, ลีกคัพ และ ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลจะเริ่มต้นขึ้นในระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2016
นัดก่อนเปิดฤดูกาลและนัดกระชับมิตร
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ประกาศการทัวร์ปรีซีซั่นช่วงสั้นๆ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2015. นัดแรกพบกับทีมจากเม็กซิโก คลับอเมริกา โดยจะลงแข่งขันกันในวันที่ 17 กรกฎาคมที่ เซนจูรีลิงก์ฟีลด์ ใน ซีแอตเทิล, ต่อจากนั้นอีกสี่วันต่อมาเป็นเกมที่จะพบกับทีมจาก เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ อย่าง ซานโฮเซเอิร์ธเควกส์ ที่สนามเหย้าของทีมเอิร์ธเควกส์, สนามกีฬาอาวายา ใน ซานโฮเซ. โดยตามโปรแกรมเดิมจะต้องแข่งขันที่ แคลิฟอร์เนียเมมโมเรียลสเตเดียม ใน เบอร์คีลีย์. แต่มันทำให้ย้ายไปแข่งขันสนามอื่นยิ่งทำให้เสียเวลาในการเดินทางของทีมมากขึ้นไปอีก. สี่วันหลังจากนั้น, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะเผชิญหน้าพบกับ บาร์เซโลนา ที่ ลีวายส์สเตเดียม ใน ซานตา คลารา, แคลิฟอร์เนีย, ก่อนที่จะจบแคมเปญที่ ชิคาโก ที่สนาม โซลเยอร์ฟิลด์ กับเกมที่จะพบกับ ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง.
พรีเมียร์ลีก
โปรแกรมการแข่งขันของฟุตบอลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16 จะประกาศให้ทราบในวันพุธที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2015. แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเริ่มต้นเปิดฤดูกาลกับชัยชนะ 1–0 ในเกมเหย้าต่อทอตนัมฮอตสเปอร์ กับการทำเข้าประตูตัวเองของ ไคล์ วอล์กเกอร์ ที่พิสูจน์ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างทั้งสองทีม. จากนั้นยูไนเต็ดก็เดินหน้าทำอันดับสูงสุดของลีกสำหรับครั้งแรกตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 กับ 1–0 ชัยชนะเหนือ แอสตันวิลลา ที่สนาม วิลลาพาร์ก ตามวันศุกร์ดังต่อไปนี้; ประตูของ อัดนัน ยานูไซ ในนาทีที่ 29 ถือเป็นประตูแรกของเขาตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2014.
เอฟเอคัพ
ยูไนเต็ดเข้าสู่ เอฟเอ คัพ ในรอบที่สามร่วมกับสโมสรพรีเมียร์ลีกอื่นๆ, เช่นเดียวกับทีมที่มาจาก แชมเปียนชิป. การจับสลากมีขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2015, ซึ่งผลปรากฏว่า ยูไนเต็ด ถูกจับสลากได้เปิดบ้านพบกับ เชฟฟีลด์ ยูไนเต็ด จาก ลีก วัน.
รอบแบ่งกลุ่ม
การจับสลากรอบแบ่งกลุ่ม มีขึ้นที่ ราชรัฐโมนาโก ในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2558
ยูฟ่ายูโรปาลีก
ในฐานะที่ทีมจนอับดับสี่ที่ดีที่สุดในแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม, ยูไนเต็ดถูกจับสลากสำหรับการจับสลากประกบคู่ ยูโรปา ลีก รอบ 32 ทีมสุดท้าย, พร้อมกับผู้ชนะในรอบแบ่งกลุ่ม. การจับสลากประกบคู่ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2015 และผลปรากฏว่า ยูไนเต็ด ถูกจับสลากพบกับ แชมป์จากเดนมาร์ก มิดทิลแลนด์, กับเกมเยือนก่อนที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ และเกมนัดเหย้าในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016. แม้จะมีการประเดิมรอบ 32 ทีมสุดท้ายได้แบบหืดจับ, โดยที่ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายมีชัยจากผลในนัดแรกที่พ่ายแพ้มาก่อนที่ประเทศเดนมาร์กด้วยสกอร์ 2–1 แต่เอาชนะอย่างขาดลอยได้ในเกมเลกที่สอง ทำให้สกอร์รวมสองนัด ยูไนเต็ด ผ่านเข้ารอบไปได้ด้วยสกอร์ 6–3. การจับสลากรอบ 16 ทีมสุดท้าย, ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์, พบกับ ทีมคู่รักคู่อริตลอดกาลร่วมลีกอย่าง ลิเวอร์พูล สำหรับการพบกันครั้งแรกในฟุตบอลสโมสรยุโรประหว่างสองสโมสร.
สถิติผู้เล่น
''สถิติคิดคำนวณเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2016.''
มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา
มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา (Marcos Alonso Mendoza; เกิดเมื่อ 28 ธันวาคม ค.ศ 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
บาร์เซโลนา
ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2022 อาลอนโซ ได้เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนา สโมสรเป็นเวลาหนึ่งปีหลังจากออกจากเชลซีด้วยความยินยอมร่วมกันหนึ่งวันก่อนหน้านี้ เขาได้ให้สัมภาษณ์ในภายหลังกับสโปร์ต ถึงการเซ็นสัญญาว่าเขามีความฝันที่อยากเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนามาตั้งแต่เด็ก
ในวันที่ 10 กันยายน เขาได้ลงเล่นนัดแรกในนัดที่ออกไปเยือนกาดิซ หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนอาเลฆันโดร บัลเดในนาทีที่ 78 ช่วยให้ทีมเอาชนะ 0–4 ในอีก 3 วันต่อมา อาลอนโซ ได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รวมทั้งได้ลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรก ในนัดที่ออกไปเยือนไบเอิร์นมิวนิก ที่อัลลีอันทซ์อาเรนา เขามีส่วนทำให้ทีมเสียประตูแรก ก่อนที่บาร์เซโลนาจะพ่ายแพ้ 2–0 มีรายงานว่าเขาได้เข้าไปขอโทษเพื่อนร่วมทีมของเขา หลังจากประเดิมการลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรกด้วยความผิดพลาด ในวันที่ 1 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในนัดที่เอาชนะวิกตอเรียเปิลเซ็ญ 4–2 ที่สาธารณรัฐเช็ก ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ด้วยอาการบาดเจ็บของผู้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และการเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพของฌาราร์ต ปิเก ทำให้ ชาบี ผู้จัดการทีม ได้เลือกเขาให้เปลี่ยนมาทำหน้าที่ในตำแหน่งนี้แทนที่จะซื้อผู้เล่นใหม่มาร่วมทีม ซึ่งสถิตินับตั้งแต่เขาย้ายมาร่วมทีมแห่งกาตาลุญญา กระทั่งสิ้นสุดปี ค.ศ. 2022 เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งนี้ 8 นัด จากการลงเล่นรวมทั้งหมด 12 นัด
ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2024 อาลอนโซ ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่กับบาร์เซโลนาออกไปจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยมีค่าฉีกสัญญา 50 ล้านยูโร
เหตุโจมตีรีสอร์ทเวิลด์มะนิลา พ.ศ. 2560
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ผู้คนนับสิบคนที่รีสอร์ทเวิลด์ สถานประกอบการบันเทิงในเมืองปาเซ, กรุงมะนิลา, ประเทศฟิลิปปินส์ ถูกกราดยิงจนถึงแก่บาดเจ็บ และเสียชีวิต เมื่อมืปืนสร้างสถานการณ์ให้เกิดความชุลมุน และได้เริ่มวางเพลิงเผาโต๊ะของคาสิโน และเก้าอี้เล่นสลอตแมทชีนในระยะตลอดเวลาเที่ยงคืน มือปืนได้เคลื่อนที่ไปยังโกดังเก็บคาสิโน ชิป เพื่อขโมยคาสิโน ชิป แต่ต่อมาได้ปลิดชีพตัวเองลง เพราะเนื่องจากตำรวจมายังบริเวณที่เกิดเหตุ เหล่าเหยื่อผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต มีสาเหตุเกิดจากการชุลมุน และการสำลักควันไฟจากการวางเพลิงไหม้
ในตอนแรก มีการตั้งขอสันนิษฐานเริ่มแรกว่า ผู้ก่อเหตุอาจเป็นคนในเครือของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ หรือ ISIL เพราะเนื่องจากได้อ้างตัวว่าเป็นผู้บงการในครั้งนี้ ในเวลาต่อมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ ได้แถลงว่าเหตุการณืในครั้งนี้เป็นเพียงแค่การโจรกรรมทั่วไป ต่อมาได้มีหลักฐานอย่างเป็นทางการว่า แรงจูงใจที่ทำให้เกิดเหตุในครั้งนี้มาจากปัญหาทางการเงินและบันดาลโทสะของเจสซี่ จาเวีย์ คาลอส อดีตข้าราชการผู้ที่มีปัญหาทางการเงิน
กลุ่มภาษาบอลต์
กลุ่มภาษาบอลต์ (Baltic languages) เป็นสาขาหนึ่งของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ กลุ่มย่อยของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 4.5 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกถึงตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกในยุโรปเหนือ
นักวิชาการมักจัดกลุ่มภาษาบอลต์เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มเดี่ยวที่แบ่งออกเป็นสองสาขา ได้แก่ กลุ่มภาษาบอลต์ตะวันตก (มีเพียงภาษาสูญแล้ว) และกลุ่มภาษาบอลต์ตะวันออก (มีภาษาที่ยังมีผู้พูดอย่างน้อย 2 ภาษา คือ ภาษาลิทัวเนียและภาษาลัตเวีย บางคนถือว่าภาษาลัตกาเลและภาษาเฌเม็ยติยาเป็นภาษาแยกต่างหากมากกว่าจะเป็นภาษาย่อยของสองภาษาแรก) ขอบเขตอิทธิพลของภาษากลุ่มบอลต์ตะวันออกอาจเคยแผ่ไปไกลถึงเทือกเขายูรัล แต่มีผู้ตั้งคำถามถึงสมมุติฐานนี้
ภาษาปรัสเซียเก่าซึ่งเป็นภาษาบอลต์ตะวันตกที่สูญไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 น่าจะรักษาคุณสมบัติของภาษาบอลต์ดั้งเดิมเอาไว้มาก
สาขาย่อย
กลุ่มภาษาบอลต์มักจัดเป็นกลุ่มเดี่ยวที่มี 2 สาขา ได้แก่ สาขาตะวันออกและสาขาตะวันตก อย่างไรก็ตาม บางครั้งมีการจัดให้สาขาทั้งสองเป็นสาขาต่างหากของกลุ่มภาษาบอลต์-สลาฟ
548 ปีก่อนคริสตกาล
4 ปีก่อนพุทธศักราช ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 548
ยะลา (แก้ความกำกวม)
ยะลา สามารถหมายถึง
มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด (อังกฤษ: Stamford International University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนนานาชาติ มีวิทยาเขตอยู่ในหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1458 ถนนเพชรเกษม ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี วิทยาเขตพระรามเก้า ตั้งอยู่ที่เลขที่ 16 ถนนมอเตอร์เวย์ (กม.2) แขวงประเวศ เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร และศูนย์การศึกษาอโศกแคมปัส อาคารเอ็กซ์เชนจ์ ทาวเวอร์
ประวัติ
มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด จัดตั้งครั้งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ประเทศมาเลเซียและสิงค์โปร์ในปี พ.ศ. 2493 และได้จัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 และเป็นมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546
คณะนิเทศศาสตร์และการออกแบบ (Faculty of Communication Arts and Design)
ภาคภาษาไทย
คณะวิชา/หลักสูตรระดับปริญญาโท
ภาคภาษาอังกฤษ
ภาคภาษาไทย
สตูล (แก้ความกำกวม)
สตูล สามารถหมายถึง
ไขกระดูก
ไขกระดูก (Bone marrow) เป็นเนื้อเยื่อยืดหยุ่นที่พบได้ในกระดูกชั้นใน ไขกระดูกในกระดูกชิ้นใหญ่ของคนผลิตเม็ดเลือดแดงใหม่ โดยเฉลี่ยแล้วไขกระดูกมีน้ำหนักคิดเป็นร้อยละ 4 ของน้ำหนักร่างกายทั้งหมด เช่นในผู้ใหญ่น้ำหนัก 65 กิโลกรัม จะมีไขกระดูกโดยประมาณ 2.6 กิโลกรัม ส่วนสร้างเม็ดเลือด (hematopoietic compartment) ของไขกระดูกผลิตเม็ดเลือดแดง 500,000 ล้านเซลล์ต่อวันโดยประมาณ ซึ่งใช้ระบบไหลเวียนไขกระดูก (bone marrow vasculature) เป็นท่อสู่ระบบไหลเวียนของร่างกาย ไขกระดูกยังเป็นส่วนหลักของระบบน้ำเหลือง (lymphatic system) ที่ผลิตเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟไซท์ซึ่งช่วยระบบภูมิคุ้มกันของร่างกาย
ชนิดของไขกระดูก
ไขกระดูกแบ่งออกเป็น 2 ชนิดแบ่งตามสีและองค์ประกอบคือ ไขกระดูกแดง และไขกระดูกเหลือง ไขกระดูกทั้งสองบริเวณมีเส้นหลอดเลือดและเส้นเลือดฝอยอยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อแรกเกิดไขกระดูกทั้งหมดเป็นชนิดไขกระดูกแดง แต่เมื่ออายุมากขึ้นก็จะยิ่งมีไขกระดูกเหลืองมากขึ้น
ไขกระดูกเหลือง
ไขกระดูกเหลือง (yellow marrow, medulla ossium flava) เป็นสีเหลืองเพราะมีไขมันอยู่มาก พบได้ในโพรงกระดูก (Medullary cavity) ในส่วนกลางของกระดูกยาว ในกรณีที่มีการสูญเสียเลือดอย่างมาก ร่างกายสามารถเปลี่ยนไขกระดูกเหลืองเป็นไขกระดูกแดงเพื่อเพิ่มการผลิตเม็ดเลือดแดงได้
สตรอมา
สตอมาของไขกระดูกเป็นเนื้อเยื่อหรือโครงสร้างทั้งหมดที่ไม่มีหน้าที่โดยตรงเกี่ยวข้องการสร้างเม็ดเลือด (Haematopoiesis) ไขกระดูกเหลืองประกอบด้วยสตอมาเป็นส่วนใหญ่ แต่สตอมาก็พบได้บ้างในไขกระดูกแดง  แม้ว่าไม่มีฤทธิ์เหมือนไขกระดูกแดงพาเรงไคมา แต่สตอมาก็เป็นรัง (|niche) ที่มีความจำเพาะสำหรับเซลล์ที่กำเนิดเม็ดเลือดและเซลล์ต้นกำเนิดอื่น ๆ เช่น
มัตสึไดระ คาทาคุริโกะ
มัตสึไดระ คาทาคุริโกะ เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร
มัตสึไดระ คาทาคุริโกะ เป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติญี่ปุ่น เป็นผู้ที่คอยค้ำจุนและสนับสนุนกองกำลังตำรวจชินเซ็นงุมิ เหล่าชินเซ้นงุมิล้วนเรียกเขาว่า ป๋า ปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อตอนที่มัตสึไดระไปเรียกตัวคอนโด้ให้ไปพบกับเท็นโดนชู
มัตสึไดระมีนิสัยหวงลูกสาวที่ชื่อคุริโกะมาก ถ้ามีชายคนใดมาจีบคุริโกะ หากตัวมัตสึไดระไม่ชอบใจก็จะพยายามสังหารชายคนนั้น มีอยู่ครั้งหนึ่งที่มัตสึไดระถึงกับเรียกคอนโด้ ฮิจิคาตะ และโอคิตะมาช่วยเหลือในการกำจัดชิจิเบะ ชายที่กำลังออกเดทกับคุริโกะ แต่ฮิจิคาตะกลับไม่ร่วมมือและยังขัดขวางอีกด้วย
สื่อเก่า
สื่อเก่า (old media) หรือ สื่อมรดก, สื่อมรดกตกทอด (legacy media) หมายถึงวิธีการดั้งเดิมของการสื่อสารและการแสดงออกที่มีมาตั้งแต่ก่อนสื่อใหม่บนอินเทอร์เน็ตจะมาถึง อุตสาหกรรมที่โดยทั่วไปพิจารณาว่าเป็นส่วนหนึ่งของสื่อเก่าเช่น โทรทัศน์แพร่สัญญาณและโทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล วิทยุ สตูดิโอบันทึกเสียงและสตูดิโอภาพยนตร์ หนังสือพิมพ์ นิตยสาร หนังสือและสิ่งตีพิมพ์อื่น ๆ เป็นส่วนใหญ่ สื่อเก่ามีแนวโน้มว่าจะลดลงเรื่อย ๆ ซึ่งจะผันตัวไปเป็นสื่อใหม่แทน
มัตสึไดระ คาทาคุริโกะ
ข้อมูลตัวละคร
มัตสึไดระยังชอบเที่ยวกลางคืน เป็นที่รู้จักในหมู่สาวนักดื่มในนาม มัตจัง
การปรากฏตัวบนปก
มัตสึไดระปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 16 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 17
ดูเพิ่ม
List of Gin Tama characters
แบดมินตันทีมชายในเอเชียนเกมส์ 2014
แบดมินตันทีมชายในเอเชียนเกมส์ 2014 จัดขึ้น ณ กเยยังยิมเนเซียม อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20 ถึง กันยายน ค.ศ. 2014
องเมียว
องเมียวโด หรือในประเทศไทยนิยมเรียกว่า องเมียว คือ รูปแบบวิชาเวทมนตร์โบราณแขนงหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีรากฐานมาจากโหราศาสตร์และลัทธิเต๋าในประเทศจีน
วิถีแห่งองเมียว
คาดว่าเข้ามาสู่ญี่ปุ่นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 7 ก่อนจะผสมผสานเข้ากับความเชื่อ วิถีชีวิต ขนบประเพณีของชาวญี่ปุ่นจนมีรูปแบบที่เฉพาะตัว โดยเชื่อว่าสรรพสิ่งประกอบด้วยธาตุทั้งห้า อันได้แก่ ดิน น้ำ ไฟ ไม้ และเหล็ก และมีพลังเป็นบวกหรือลบ (หยิน-หยาง) ที่จะสร้างความสมดุลให้เกิดความรุ่งเรือง หรืออาจต่อต้านกันจนเกิดหายนะได้ ผู้ที่ศึกษาความสัมพันธ์ดังกล่าวอย่างถ่องแท้ย่อมหยั่งรู้และนำพลังธรรมชาติมาเป็นอำนาจของตนได้ รูปแบบเวทมนตร์นั้นมีทั้งการทำพิธีปัดเป่าโรคภัย พิธีบูชาเทพยดา การปลุกเสกยันต์ เครื่องราง การควบคุมภูตผี ตลอดจนการสาปแช่ง เป็นต้น ซึงเป็นลักษณะความเชื่อของศาสนาชินโต ทั้งหมดล้วนแล้วแต่มีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตของชาวญี่ปุ่นในช่วงเวลานั้นอย่างยิ่ง เช่น การเพาะปลูกซึ่งพึ่งพาการทำนายสภาพอากาศ การประกอบพิธีเพื่อความอุดมสมบูรณ์ของพืชผลต่าง ๆ ตลอดจนการทำพิธีปัดเป่าสิ่งอัปมงคลที่ทำให้เกิดเภทภัยต่าง ๆ โดยเฉพาะการทำนายโชคชะตาตามตำราอี้จิง ซึ่งถือเป็นวิชาทำนายอีกรูปแบบหนึ่งที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไป
พลังและธาตุ
หยิน-หยาง (yin-yang) พลังซึ่งคู่กัน หากเท่ากันจึงจะสร้างความสมดุล เช่น บวก-ลบ ชาย-หญิง พระอาทิตย์-พระจันทร์ ร้อน-หนาว กลางวัน-กลางคืน เป็นต้น (สิ่งแรกในแต่ละคู่คือหยาง อีกสิ่งคือหยิน) ภาพวงกลมสีขาว-ดำ คือ สัญลักษณ์ของคู่พลัง และเป็นสัญลักษณ์ของลักธิเต๋าเช่นกัน
ธาตุทั้งห้า ความสัมพันธ์ของธาตุทั้งห้าถือเป็นหลักสำคัญขององเมียว นอกจากนี้ ฮวงจุ้ย ตำราแพทย์จีนโบราณ และศาสตร์ต่าง ๆ ของประเทศแถบตะวันออกจำนวนมากล้วนมีพื้นฐานมาจากความสัมพันธ์นี้ ซึ่งอธิบายได้ว่า ทุกสิ่งจะมีธาตุเจ้าเรือนของตน หากจัดความสัมพันธ์ให้ถูกต้องย่อมนำมาซึ่งความอุดมสมบูรณ์ รุ่งเรือง โดยน้ำดับไฟ ไฟหลอมเหล็ก เหล็กตัดไม้ ไม้ทำลายดิน และดินกั้นน้ำ
องเมียวจิ ผู้ฝึก องเมียว
องเมียวจิ (Onmyoji) นักพรตผู้ประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ตามวิถีแห่งองเมียว อยู่ในชุดแขนเสื้อยาว สวมหมวกทรงสูง นักพรตองเมียวที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดได้แก่ อาเบโนะ เซย์เมย์
อาเบโนะ เซย์เมย์ (Abeno Seimei) นักพรตองเมียวที่มีชื่อเสียงที่สุดในสมัยเฮอัน มีชีวิตในช่วงปี 921 - 1005 ตำนานเล่าว่ามารดาของท่านคือสุนัขจิ้งจอก (ชาวญี่ปุ่นถือว่าสุนัขจิ้งจอกเป็นสัตว์ที่มีเวทมนตร์) แรกเริ่มท่านศึกษาโหราศาสตร์จากอาจารย์คาโมโนะ ทาดะยุกิ (Kamono Tadayuki) ต่อมาจึงขึ้นรับตำแหน่งผู้นำขององเมียวซึ่งขึ้นตรงต่อราชสำนัก ท่านสร้างชื่อเสียงจากการใช้วิชาองเมียวในการทำนายภัยพิบัติทางธรรมชาติ
คำว่า "องเมียว"
คำว่า องเมียว (陰陽) ในภาษาญี่ปุ่น เขียนเหมือนกับคำว่า "หยินหยาง" (陰陽) ในภาษาจีน ซึ่งมีความหมายเหมือนกันคือศาสตร์เกี่ยวกับโหราศาสตร์และศาสตร์ของเต๋า ในประเทศญี่ปุ่น ใช้ คำว่า องเมียวโด (คันจิ: 陰陽道, ฮิรางานะ: おんみょうどう ,โรมะจิ: Onmyōdō) ซึ่งหมายถึง วิชาเกี่ยวกับองเมียว (โดย "โด" หมายถึงวิชา เหมือน ยูโด หรือ เคนโด) และ องเมียวจิ (คันจิ: 陰陽師, ฮิรางานะ: おんみょうじ, โรมะจิ: Onmyōji) คือ บุคคลที่ฝึกฝนวิชาองเมียว นอกจากนี้ คำอ่านคำว่า องเมียวโด (陰陽道) ในภาษาญี่ปุ่นเขียนที่เขียนในตัวอักษรคันจิสามารถอ่านได้สองแบบคือ องเมียวโด และ องโยโด (おんようどう, โรมะจิ: On'yōdō) และเช่นเดียวกับ องเมียวจิ กับ องโยจิ
คฤหาสน์โวเบิร์น
คฤหาสน์โวเบิร์น หรือ คฤหาสน์วูเบิร์น (Woburn Abbey) เป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโวเบิร์น (หรือวูเบิร์น) ในเทศมณฑลเบดฟอร์ดเชอร์ในสหราชอาณาจักร โวเบิร์นเป็นที่ตั้งของดยุคแห่งเบดฟอร์ดและเป็นที่ตั้งของอุทยานซาฟารีเบดฟอร์ด
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20
คฤหาสน์โวเบิร์นประกอบด้วย "อุทยานโวเบิร์น" และตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นแอบบีย์ซิสเตอร์เชียนที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1145 ในปี ค.ศ. 1547 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงยึดแอบบีย์โวเบิร์น และนำไปมอบให้แก่จอห์น รัสเซลล์ เอิร์ลแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ซึ่งทำให้โวเบิร์นกลายเป็นที่ตั้งของตระกูลรัสเซลล์และดยุคแห่งเบดฟอร์ด แอบบีย์ส่วนใหญ่ได้รับการสร้างใหม่ ในปี ค.ศ. 1744 โดยสถาปนิกเฮนรี ฟลิทครอฟท์ และ เฮนรี ฮอลแลนด์ให้แก่จอห์น รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 4 แอนนา รัสเซลล์ ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ดภรรยาของฟรานซิส รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 7 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มอาหารว่างมื้อบ่ายที่กลายมาเป็นประเพณีการดื่มชา ราว ค.ศ. 1800 เพื่อเป็นแก้หิวระหว่างคอยอาหารค่ำ ซึ่งก็ยังประเพณีที่ปฏิบัติกันอยู่บ้างในปัจจุบัน
ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1970s
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ก็พบรอยไม้ผุที่ทำให้ต้องรื้อคฤหาสน์ลงครึ่งหนึ่ง เมื่อเฮสติงส์ วิลเลียม แซ็ควิลล์ รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 12 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1953 บุตรชายจอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 ผู้ประสบกับภาษีมรดกจำนวนมหาศาลสำหรับบ้านที่ถูกรื้อไปครึ่งหนึ่งและอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม แต่แทนที่จะยกคฤหาสน์ให้แก่องค์การเพื่อการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญและความสวยงามแห่งชาติ หรือ องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดก็หาทางนำเงินมาช่วยในทำนุบำรุงและรักษาคฤหาสน์โดยการเปิดคฤหาสน์ให้สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 เมื่อกลายเป็นนิยมทางคฤหาสน์ก็เพิ่มสิ่งต่างๆ ขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวที่รวมทั้งอุทยานซาฟารีเบดฟอร์ดที่เปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970
คริสต์ทศวรรษ 1970 ถึง ค.ศ. 2003
ในปี ค.ศ. 1975 จอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่มอนติคาร์โล โรบินบุตรชายผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิสแห่งทาวิสต็อค (Marquess of Tavistock) และภรรยามาร์ชอนเนสแห่งทาวิสต็อคจึงดำเนินการบริหารคฤหาสน์โวเบิร์นต่อแทนบิดา
ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2002 บีบีซีสร้างรายการต่อเนื่องสามชุดทั้งหมด 29 ตอนโดยการติดตามรายละเอียดชีวิตประจำวันที่เกี่ยวกับการบริหารและการแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคฤหาสน์โวเบิร์นโดยมีมาร์ควิสและมาร์ชอนเนสเองเป็นผู้แสดงและบรรยาย
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เมื่อดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 เสียชีวิตลง มาร์ควิสแห่งทาวิสต็อคก็ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นโรบิน รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 แต่โรบินดำรงบรรดาศักดิ์อยู่ได้เพียงไม่ถึงปีก็มาเสียชีวิตในเดือนมิถุนายนปีต่อมา
ค.ศ. 2003 จนถึงปัจจุบัน
หลังจากการเสียชีวิตของดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 บุตรชายคนโตผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นแอนดรู เอียน เฮนรี รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 15 จึงเป็นผู้ดำเนินการบริหารคฤหาสน์ต่อจากบิดา
"คฤหาสน์โวเบิร์น" ที่เป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ในปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งอังกฤษ
พังงา (แก้ความกำกวม)
พังงา สามารถหมายถึง
ไรโบไซม์
การศึกษาเกี่ยวกับกำเนิดของสิ่งมีชีวิต มีการผลิตไรโบไซม์ในห้องปฏิบัติการ สามารถเร่งปฏิกิริยาการสังเคราะห์ตัวเองได้ ในสภาวะเฉพาะ เช่น RNA polymerase การกลายพันธุ์และการคัดเลือกทำให้สามารถคัดเลือกและปรับปรุงสายพันธุ์ “Round-18" polymerase ribozyme ตั้งแต่ พ.ศ. 2544 "B6.61" สามารถเติม 20 นิวคลีโอไทด์ ต่อจากไพรเมอร์ ภายใน 24 ชั่วโมง จนกระทั่งมีการสลายพันธะฟอสโฟไดเอสเทอร์ของตนเอง ไรโบไซม์บางชนิดมีบทบาทสำคัญในการรักษา ใช้เป็นไบโอเซนเซอร์ หรือมีบทบาททางด้านการศึกษาจีโนมและการค้นพบยีน
พัทลุง (แก้ความกำกวม)
พัทลุง สามารถหมายถึง
ตราแผ่นดินของสวีเดน
ตราแผ่นดินของสวีเดน หรือ ตรามหาลัญจกรประจำชาติ และ ตราจุลลัญจกรประจำชาติ (สวีเดน: stora riksvapnet หรือ lilla riksvapnet, coat of arms of Sweden) เป็นตราอาร์มของประเทศสวีเดน
การใช้ตราบทบัญญัติทางกฎหมาย
การใช้ตราแผ่นดินของสวีเดนเป็นไปตามกฎหมายสวีเดน พระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498 ที่ระบุว่า "ในกิจการทางการค้า, ตราอาร์ม, ธง หรือ สัญลักษณะทางการของสวีเดนต่างๆ ไม่อาจจะนำไปใช้ในการเป็นตราหรือสัญลักษณ์สำหรับสินค้าและบริการโดยมิได้รับการอนุญาตอย่างถูกต้องโดยผู้รับผิดชอบทางราชการ ซึ่งรวมทั้งเครื่องหมายหรือเนื้อความที่อ้างถึงรัฐบาลสวีเดนผู้มีอำนาจในการประทับตราอนุญาตอย่างเป็นทางการได้ ซึ่งรวมทั้งตราอาร์มของเทศบาลเมืองที่ได้รับการลงทะเบียน"
นอกจากนั้นสัญลักษณ์ใดที่มีสามมงกุฎที่สองมงกุฎตั้งอยู่เหนือมงกุฎเดียวถือว่าเป็นตราย่อ ฉะนั้นการใช้จึงจำกัดตาม[http://www.notisum.se/rnp/sls/lag/19700498.HTM พระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498] เช่นกัน
คำอธิบาย
โล่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน: ช่องตราหนึ่งและสี่หรือบนซ้ายและล่างขวาเป็นราชมงกุฎของสวีเดนสามมงกุฎ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าแม็กนัสที่ 4 แห่งสวีเดน (ปกครอง ค.ศ. 1319 - ค.ศ. 1364)
โล่ประคองข้างด้วยสิงโตสองตัวที่มีหางไขว้สองหาง (queue fourchée) เอี้ยวคอ (regardant) จากโล่และสวมมงกุฎ สิงโตเป็นองค์ประกอบสำคัญของตราอาร์มของสวีเดนมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว โล่ใช้ห้อยบนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟิมซึ่งเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดของสวีเดน
ธงประจำพระองค์
ธงประจำพระองค์ของพระมหากษัตริย์สวีเดน (Command sign) ได้รับการอนุมัติเป็นพระราชบัญญัติในปี ค.ศ. 1943 ธงประจำพระองค์ประกอบด้วยส่วนกลางของตราอาร์มแห่งชาติ ธงประจำพระองค์ที่เรียกว่า “His Majesty's Personal Command Banner” (อาจแปลความได้ว่า "ธงพระบรมราชโองการ") เป็นธงประจำพระองค์ที่เป็นเอกลักษณ์ และมีอยู่เพียงแถบธงเดียวเท่านั้น ที่สร้างโดย Einar Kedja ผู้เป็นศิลปินมุทราศาสตร์คนสำคัญของสวีเดน ตัวธงติดถาวรกับด้ามธงที่มียอดเป็นมงกุฎ
ตรามหาจลัญจกรณ์
นอกจากจะเป็นตราอาร์มอย่างเป็นทางการของสวีเดนแล้ว ยังถือเป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน ซึ่งทำให้ทรงมีที่ออกพระราชประกาศให้สมาชิกในราชวงศ์เบอร์นาด็อต (Bernadotte) ผู้ใดก็ได้ใช้เป็นตราประจำตัวโดยการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดตามพระราชประสงค์
ตราย่อ
ตราอาร์มย่อส่วนใหญ่ใช้โดยรัฐบาลแห่งสวีเดนและสำนักงานต่างๆ ของรัฐบาล ฉะนั้นแต่ละสำนักงานก็จะมีสัญลักษณ์อื่นเพิ่มที่แสดงกิจการขององค์การที่ได้รับการอนุมัติจากสภามุทราศาสตร์แห่งรัฐของสวีเดน เช่นที่ใช้ปักบนเครื่องแบบของตำรวจสวีเดน
สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นส่วนงานระดับคณะของมหาวิทยาลัย ทำหน้าที่วิจัย พัฒนาสาธารณสุขมูลฐานของประเทศไทยและอาเซียน อีกทั้งยังเป็นสถาบันที่ให้การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาอีกด้วย
ประวัติ
สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน เดิมคือ ศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานอาเซียน ก่อตั้งและเริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2525 เพื่อดำเนินโครงการศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธาณสุขมูลฐานแห่งอาเซียน โดยความร่วมมือกันของมหาวิทยาลัยมหิดล กับกระทรวงสาธารณสุข สนับสนุนการก่อตั้งโดยองค์การ JICA ประเทศญี่ปุ่น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ได้เริ่มดำเนินการหลักสูตรปริญญาโทนานาชาติ สาขาการบริหารงานพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานเป็นหลักสูตรแรกของโลก ซึ่งมีบทบาทต่อการถ่ายทอดประสบการณ์การพัฒนาโดยกลวิธีการสาธารณสุขมูลฐานของประเทศไทยให้แก่ประเทศกำลังพัฒนาและพัฒนาแล้วทั่วโลก และวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ยกฐานะเป็น สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน ดำเนินงานต่างๆ อย่างต่อเนื่อง
และเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียนได้ปรับเปลี่ยน ชื่อเป็น "สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน" ตามประกาศของ สภามหาวิทยาลัยมหิดล
ฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 จัดแข่งขันที่สต็อกโฮล์ม ประเทศฟินแลนด์ แข่งขัน 1 ประเภท คือประเภทชาย
สรุปเหรียญรางวัล
The database of the International Olympic Committee lists only the eleven players as medalists for each nation, who played in the first match for their nation. The following list contains these eleven players, as well as all other players who made at least one appearance for their team during the tournament.
ยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ
ยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ เป็นแอะนิเมเตอร์ ผู้กำกับซีรีส์โทรทัศน์และภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นซึ่งทำงานร่วมกับเกียวโตแอนิเมชันตั้งแต่ ค.ศ. 1996 จนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 2019 ในเหตุการณ์การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชัน
การทำงาน
ทาเกโมโตะเริ่มงานกำกับซีรีส์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2003 โดยกำกับซีรีส์ ฟุล เมทัล พานิก? ฟูมฟฟุ และยังกำกับภาคถัดมาคือ เดอะเซกคันด์เรด ในอีกสองปีต่อมา ต่อจากนั้นใน ค.ศ. 2007 เกียวโตแอนิเมชันไล่ยูตากะ ยามาโมโตะออกหลังจากกำกับซีรีส์ ลักกีสตาร์ ได้เพียงสี่ตอน ทาเกโมโตะได้เข้ารับหน้าที่ผู้กำกับซีรีส์แทน นอกจากนี้เขายังกำกับซีรีส์ออริจินัลเน็ตแอนิเมชันในชุด สึซึมิยะ ฮารุฮิ ได้แก่ The Melancholy of Haruhi-chan Suzumiya และ Nyorōn Churuya-san และเป็นผู้กำกับร่วมกับทัตสึยะ อิชิฮาระในฤดูกาลที่ 2 ของซีรีส์นี้ใน ค.ศ. 2009 และภาพยนตร์ การหายตัวไปของสึซึมิยะ ฮารุฮิ อีกด้วย
ค.ศ. 2012 ทาเกโมโตะเป็นผู้กำกับซีรีส์ ปริศนาความทรงจำ ซึ่งสร้างจากนวนิยายสืบสวนชุด "นักสืบแห่งชมรมวรรณกรรมคลาสสิก" แต่งโดยโฮโนบุ โยเนซาวะ โดยมีโชจิ กาโต ผู้แต่งนิยายชุด ฟุล เมทัล พานิก! เป็นผู้เขียนบท สองปีถัดมา ทาเกโมโตะได้กำกับซีรีส์ ปฏิบัติการพลิกวิกฤตสวนสนุก ( en ) ซึ่งเป็นนิยายอีกเรื่องหนึ่งของโชจิ กาโต
การเสียชีวิต
สี่วันหลังเหตุการณ์การลอบวางเพลิงเกียวโตแอนิเมชัน บิดาของทาเกโมโตะแจ้งว่าไม่สามารถติดต่อกับทาเกโมโตะได้ และรายงานว่าทาเกโมโตะหายสาบสูญ ก่อนที่ญาติของเขาจะยืนยันว่าทาเกโมโตะได้เสียชีวิตแล้ว
ยูทู
ยูทู (U2) เป็นวงร็อกจากดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ประกอบด้วยสมาชิกคือ โบโน่ (ร้องนำ,ริทึ่มกีตาร์), ดิเอ็ดจ์ (ลีดกีตาร์,คีย์บอร์ด,ร้องประสาน), อดัม เคลย์ตัน (เบสกีตาร์), และ แลร์รี มูลเลน จูเนียร์ (กลอง,เพอร์คัชชัน) ยูทูเป็นวงที่ได้รับความนิยมอย่างมากตั้งแต่กลางยุคทศวรรษที่ 80 มียอดขายอัลบั้มได้มากกว่า 170 ล้านอัลบั้มทั่วโลก และได้รับรางวัลแกรมมี่ 22 รางวัล มากกว่าวงร็อกใด ๆ
ยูทูเริ่มก่อตั้งวงในปี 1976 ตั้งแต่สมาชิกในวงยังเป็นวัยรุ่น ช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 80 พวกเขาประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติกับอัลบั้มในปี 1987 ชุด The Joshua Tree และอัลบั้มในปี 1991 ชุด Achtung Baby ในต้นศตวรรษที่ 21 ยูทู พวกเขาประสบความสำเร็จกับยอดขายอัลบั้มและได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ พวกเขายังช่วยเหลืองานสังคม อย่างเช่น ช่วยเหลือในงาน Amnesty International, Make Poverty History, การรณรงค์ ONE Campaign, Live Aid, Live 8, โบโน่ได้มีส่วนช่วยเหลือใน DATA ซึ่งย่อมาจาก Debt AIDS-Trade-Africa, และการหารายได้ช่วยเหลือทางด้านดนตรี เป็นต้น
ปืน
ปืน เป็นอาวุธประเภทระยะไกลที่ถูกออกแบบมาเพื่อใช้หลอดท่อยิง(กระบอกปืน) เพื่อยิงวัตถุทีเรียกว่า โปรเจ็กไทล์(projectiles) โปรเจ็กไทล์โดยทั่วไปจะเป็นของแข็ง แต่ก็สามารถที่จะเป็นของเหลวที่มีแรงดันอากาศได้ (ตัวอย่างเช่น ในปืนฉีดน้ำหรือปืนใหญ่ฉีดน้ำ ปืนสเปร์ยสำหรับการพ่นสีหรือการลบล้างสีด้วยการฉีดน้ำแรงดันสูง เครื่องยิงทำลายระเบิดด้วยน้ำ(projected water disruptors) และในทางเทคนิคแล้ว เครื่องพ่นไฟก็อยู่ในประเภทนี้เช่นกัน) แก๊ส (เช่น ปืนแก๊สเบา (Light-gas gun)) หรือแม้แต่อนุภาคที่มีประจุ(เช่น ปืนพลาสม่า) โปรเจ็กไทล์ที่เป็นของแข็งอาจจะบินได้อย่างอิสระ (เช่นเดียวกับลูกกระสุนปืนหรือลูกกระสุนปืนใหญ่) หรือแบบมีเชือกผูกโยงไว้กับตัวปืน (เช่นเดียวกับปืนช็อตไฟฟ้า ปืนยิงหอก(spearguns) และปืนยิงฉมวก(harpoon guns)) ปืนลำกล้องขนาดใหญ่ยังถูกเรียกว่า ปืนใหญ่(cannon)
วิธีการของแรงขับเคลื่อนของโปรเจ็กไทล์ซึ่งแตกต่างกันไปตามการออกแบบ แต่โดยปกติแล้ว ผลกระทบทางนิวแมติกโดยแรงดันแก็สสูงที่ถูกบรรจุอยู่ภายในหลอดท่อปืน ซึ่งเกิดขึ้นมาจากการเผาไหม้แบบคายความร้อนอย่างรวดเร็วของสารขับดัน(Propellant)(เช่นเดียวกับอาวุธปืน) หรือการบีบอัดทางเชิงกล(เช่นเดียวกับปืนลม) แก๊สแรงดันสูงจะถูกนำไปใส่ด้านหลังของโปรเจ็กไทล์ ทำการผลักดันและเร่งความเร็วไปตามความยาวของหลอดท่อ ทำให้มีความเร็วที่เพียงพอเพื่อให้มันเคลื่อนที่ไปยังเป้าหมายที่อยู่ห่างไกล เมื่อแก๊สที่เป็นตัวขับดันจะหยุดทำงานภายหลังจากที่มันออกมาจากปากกระบอกปืน อีกทางเลือกหนึ่ง อาวุธแบบมอเตอร์แนวราบที่เป็นแนวคิดใหม่ ๆ ซึ่งอาจจะใช้สนามเหล็กไฟฟ้าเพื่อทำให้เกิดการเร่งความเร็ว ซึ่งในกรณีของกระบอกปืนอาจถูกแทนที่ด้วยรางนำทาง(guide rails) (เช่น ปืนรางไฟฟ้า) หรือห่อหุ้มด้วยขดลวดแม่เหล็ก(เช่น ปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแบบขดลวดเหนี่ยวนำ)
อุปกรณ์ชิ้นแรกที่ถูกระบุว่าเป็นปืนหรือปืนแบบโบราณ(Proto-gun) ซึ่งปรากฏในประเทศจีน ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1000 เมื่อถึงปลายทศวรรษที่ 13 พวกมันได้กลายเป็น "ปืนที่แท้จริง" อาวุธปืนที่มีปากกระบอกซึ่งถูกทำขึ้นด้วยโลหะ จะทำการยิงโปรเจ็กไทล์เพียงครั้งเดียวซึ่งถูกอุดลงไปในปากกระบอกปืน ดินปืนและเทคโนโลยีปืนได้ถูกแพร่กระจายไปทั่วทวีปยูเรเชียในศตวรรษที่ 14
ปืนของเล่น
ของเล่นที่มีรูปร่างและการทำงานเหมือนปืน
ฟิลาเดลเฟีย
ฟิลาเดลเฟีย (Philadelphia) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า ฟิลลี (Philly) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเครือรัฐเพนซิลเวเนีย ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของสหรัฐอเมริกา ฟิลาเดลเฟียเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับ 6 ของสหรัฐอเมริกา และเป็นเมืองที่มีพื้นที่เมืองต่อประชากรเป็นอันดับ 5 นอกจากนี้ ยังมีผู้บริโภคสื่อมากเป็นอันดับ 4 จากการสำรวจของนีเซน มีเดีย รีเสิร์ช และเป็นเมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นเป็นอันดับที่ 49 ของโลก
การคมนาคม
เซ็ปตา เป็นระบบขนส่งมวลชนในตัวเมือง ซึ่งประกอบไปด้วย SEPTA buses, trolleys, subways และ trains
แพ็คโค เป็นระบบขนส่งมวลชนระหว่างรัฐนิวเจอร์ซีย์และรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งเชื่อมต่อกับนิวเจอร์ซีย์ทรานซิสของนิวเจอร์ซีย์ ไปสู่เมืองหลวงของนิวเจอร์ซีย์อย่างเทรนตันและต่อไปยังนครนิวยอร์กได้
อัมทรัค เป็นระบบขนส่งมวลชนของรัฐบาล เป็นรถไฟที่เชื่อมต่อระหว่างรัฐซึ่งกระจายอยู่ทั่วสหรัฐ ซึ่งสามารถเดินทางไปได้ทั้งนครแอตแลนติก, วอชิงตัน ดี.ซี.และนครนิวยอร์ก ซึ่งสถานีของฟิลาเดลเฟีย ตั้งอยู่ที่สถานีสตรีต 30 หรือติดกับมหาวิทยาลัยเดรเซล
กีฬา
ฟิลาเดลเฟีย เป็นเมืองที่มีลีกกีฬามืออาชีพอยู่หลากหลายซึ่งเป็น 1 เมืองใน 13 เมืองที่มีสมาชิกเล่นอยู่ใน 4 ลีกกีฬาหลักของประเทศสหรัฐอเมริกา ได้แก่ Major League Baseball (MLB), National Hockey League (NHL), National Football League (NFL), และ National Basketball Association (NBA)
ตัวรับแรงกล
ตัวรับแรงกล (mechanoreceptor) เป็นปลายประสาทรับความรู้สึกที่ตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่เป็นแรงกล เช่น สัมผัสหรือเสียง มีตัวรับแรงกลประเภทต่าง ๆ ในระบบประสาทมากมายโดยต่อไปนี้เป็นเพียงตัวอย่างเท่านั้น ในระบบรับความรู้สึกทางกาย ตัวรับแรงกลทำให้รู้สัมผัสและอากัปกิริยาได้ (โดยมี Pacinian corpuscle เป็นตัวไวแรงกลมากที่สุดในระบบ ) ในการรับรู้สัมผัส ผิวหนังที่ไม่มีขน/ผม (glabrous skin) ที่มือและเท้า ปกติจะมีตัวรับแรงกล 4 อย่างหลัก ๆ คือ Pacinian corpuscle, Meissner's corpuscle, Merkel nerve ending, และ Ruffini ending และผิวที่มีขนก็มีตัวรับแรงกล 3 อย่างเหมือนกันยกเว้น Meissner's corpuscle บวกเพิ่มกับตัวรับแรงกลอื่น ๆ รวมทั้งตัวรับความรู้สึกที่ปุ่มรากผม ในการรับรู้อากัปกิริยา ตัวรับแรงกลช่วยให้รู้ถึงแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อและตำแหน่งของข้อต่อ มีประเภทรวมทั้ง muscle spindle 2 ชนิด, Golgi tendon organ, และ Joint capsule ในบรรดาตัวรับแรงกลทั้งหมด เซลล์ขนในคอเคลียของระบบการได้ยินไวที่สุด โดยมีหน้าที่ถ่ายโอนคลื่นเสียงในอากาศเป็นสัญญาณประสาทเพื่อส่งไปยังสมอง แม้แต่เอ็นปริทันต์ (periodontal ligament) ก็มีตัวรับแรงกลด้วย ซึ่งช่วยให้กรามผ่อนแรงเมื่อกัดถูกวัตถุที่แข็ง ๆ
งานวิจัยเรื่องตัวรับแรงกลในมนุษย์ได้เริ่มขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่นักวิชาการคู่หนึ่ง (Vallbo และ Johansson) วัดปฏิกิริยาของตัวรับแรงกลที่ผิวหนังกับอาสาสมัคร
กลไกรับความรู้สึก
ปลายประสาทรับแรงกลในระบบรับความรู้สึกทางกาย จะมีลักษณะทางกายวิภาคโดยเฉพาะ ๆ ที่เหมาะกับสิ่งเร้า และโดยทั่วไปอาจเป็นแบบหุ้มปลอก/แคปซูล (เช่น Pacinian corpuscle) อันเป็นเนื้อเยื่อนอกเซลล์ประสาท หรืออาจเป็นปลายประสาทอิสระ เมื่อเนื้อเยื่อรอบ ๆ ปลายประสาทแปรรูปเพราะสิ่งเร้าที่เหมาะสม (เช่น แรงสั่นความถี่สูง) โปรตีนที่ผิวของเซลล์ประสาทก็จะแปรรูปด้วย ทำให้ไอออน Na+ และ Ca2+ ไหลเข้าผ่านช่องไอออนของเซลล์เป็นกระแสไฟฟ้าที่เรียกว่าศักย์ตัวรับความรู้สึก (receptor potential) ซึ่งถ้าถึงขีดเริ่มเปลี่ยนก็จะทำให้เซลล์สร้างศักยะงานส่งไปยังระบบประสาทกลาง โดยเริ่มต้นส่งไปที่ไขสันหลังหรือก้านสมอง ตัวรับความรู้สึกแต่ละประเภท ๆ จากตำแหน่งโดยเฉพาะ ๆ จะมีใยประสาทเป็นของตนเองจนถึงไขสันหลังตลอดไปจนถึงสมอง ความเฉพาะเจาะจงเช่นนี้ทำให้ระบบประสาทกลางจำแนกได้ว่า เป็นความรู้สึกประเภทไรและมาจากส่วนไหนของร่างกาย
การเปิดปิดของช่องไอออน
มีการเสนอรูปแบบการทำงานของช่องไอออน 3 อย่าง โดยเนื่องกับการแปรรูปของเนื้อเยื่อที่ปลายประสาท คือ
วิถีประสาท
วิถีประสาทรับความรู้สึกทางกายที่ตัวรับความรู้สึกส่งสัญญาณไปยังระบบประสาทกลางเพื่อการรับรู้เหนือจิตสำนึก โดยปกติจะมีนิวรอนส่งสัญญาณต่อ ๆ กันยาว 3 ตัว คือ first order neuron, second order neuron, และ third order neuron
ระบบประสาทที่ส่งข้อมูลเกี่ยวกับสัมผัสละเอียดและอากัปกิริยาไปยังคอร์เทกซ์รับความรู้สึกทางกายรวม
ให้สังเกตว่า ventral posterior superior nucleus (VPS) ปกติเคยจัดเป็นส่วนหนึ่งของ ventral posterior nucleus (VPN) จนกระทั่งงานศึกษากับลิงโลกใหม่สกุล Saimiri (squirrel monkey) ปี 2527 เสนอว่า มันเป็นนิวเคลียสที่มีลักษณะต่างจาก VPN ซึ่ง VPS เป็นส่วน แต่ปรากฏว่านักวิชาการยังไม่ใช้นิยามเหล่านี้เหมือน ๆ กัน
นอกจากวิถีประสาทหลัก ๆ เช่นนี้แล้ว ยังมีวิถีอื่น ๆ เช่น Dorsal spinocerebellar tract ซึ่งส่งข้อมูลเกี่ยวกับอากัปกิริยาจากร่างกายส่วนล่างเริ่มตั้งแต่เส้นประสาทไขสันหลังระดับ T1 ไปยังสมองน้อย ตัว first order neuron อยู่ที่ปมประสาทรากหลัง ซึ่งส่งแอกซอนไปยัง second order neuron ที่ Clarke's nucleus ในไขสันหลัง (T1-L2) ซีกร่างกายเดียวกัน ซึ่งก็จะส่งแอกซอนตาม Dorsal spinocerebellar tract ไปสุดที่สมองน้อยในซีกร่างกายเดียวกัน แต่ก็มีสาขาแยกต่างหากไปสุดที่ dorsal column nuclei (nucleus X และ Z ใกล้ ๆ กับ nucleus gracilis ) ในที่ third order neuron จะส่งแอกซอนข้ามไขว้ทแยงไปรวมกับวิถีประสาท medial lemniscus แล้วไปสุดที่ส่วน Ventral posterolateral nucleus (VPL) ของทาลามัส
การป้อนกลับ
งานวิจัยปี 2552 ตรวจดูบทบาทของตัวรับแรงกลที่หนัง (cutaneous mechanoreceptor) ในการให้ข้อมูลป้อนกลับเพื่อควบคุมกล้ามเนื้ออย่างละเอียด (fine motor control) ศักยะงานนำเข้าเดี่ยว ๆ จาก Meissner's corpuscle, Pacinian corpuscle, และ Ruffini ending สัมพันธ์กับการทำงานของกล้ามเนื้อโดยตรง เทียบกับ Merkel nerve ending ที่ไม่ทำให้กล้ามเนื้อทำงาน
ตัวรับแรงกลที่หนัง
ใยประสาทรับแรงกลแบบต่าง ๆ รับรู้ความรู้สึกและมีลักษณะที่ต่าง ๆ กันซึ่งสามารถใช้จัดหมวดหมู่ รวมทั้งสัณฐานที่ปลาย ขนาดแอกซอน ลานรับสัญญาณ การตอบสนองตามเวลา/อัตราการปรับตัว และสิ่งเร้าที่เหมาะสม ใยประสาทจะส่งความรู้สึกที่ต่าง ๆ กันเช่นนี้ไปยังระบบประสาทกลางตามวิถีประสาทที่ขนานแยกจากกัน
จำแนกตามสัณฐาน
ในการรับรู้สัมผัสที่มือและเท้า ผิวหนังที่ไม่มีผม/ขนจะมีตัวรับแรงกล 4 ประเภทหลัก ๆ แต่ละประเภทมีรูปร่างเหมาะกับหน้าที่ของตน มีแคปซูลพิเศษหุ้ม และมีขีดเริ่มเปลี่ยนต่ำ (low threshold)
จำแนกตามขนาดใยประสาท
ในระบบรับความรู้สึก ใยประสาทนำเข้าจะมีขนาดต่าง ๆ โดยจัดเป็นหมวด ๆ ขึ้นอยู่ว่าเป็นใยประสาทจากกล้ามเนื้อหรือที่ผิวหนัง
ในการรับแรงกลที่ผิวหนัง ใยประสาทรับแรงกลซึ่งหุ้มปลายพิเศษทั้งหมดมีปลอกไมอีลินหุ้มแบบ Aβ ส่วนตัวรับแรงกลที่ผิวหนังแบบอื่น ๆ จะมีใยประสาทขนาด Aδ, และ C ขึ้นอยู่กับชนิด ดังนั้น โดยทั่วไปแล้ว ข้อมูลเกี่ยวกับการสัมผัสซึ่งมาจากตัวรับแรงกลหุ้มแคปซูลพิเศษ จึงส่งไปยังระบบประสาทกลางได้อย่างรวดเร็ว
จำแนกตามลานรับสัญญาณ
ลานรับสัญญาณของใยประสาทรับแรงกลหนึ่ง ๆ ที่ผิวหนังก็คือ พื้นที่บนผิวหนังที่มันสามารถรับรู้สิ่งเร้าที่เหมาะสม โดยที่ต่าง ๆ จะมีขนาดต่างกันมาก ขึ้นอยู่กับการแตกสาขาของปลายประสาท (พุ่มสาขาที่เล็กก็จะทำให้มีลานสัญญาณเล็ก) และความหนาแน่นของใยประสาทในเขตนั้น
ใยประสาทจะมีอย่างหนาแน่นในบริเวณที่จำเป็นต้องได้สัมผัสที่ละเอียด ซึ่งก็จะทำให้มีลานสัญญาณเล็กในบริเวณนั้นด้วย เช่น ที่ปลายนิ้วมือและริมฝีปาก ความหนาแน่นของใยประสาททั้งแบบปรับตัวช้า ๆ ชนิด I (Merkel ending) และแบบปรับตัวเร็วชนิด I (Meissner's corpuscle) จะเพิ่มขึ้นอย่างสูง ใยประสาท 2 ชนิดนี้มีลานรับสัญญาณเล็ก ๆ ของตนโดยเฉพาะ ๆ และเชื่อว่าเป็นมูลฐานให้ใช้นิ้วในงานละเอียดอ่อนได้ เช่น ตรวจลาย ตรวจความลื่น และแรงสั่น ส่วนในเขตร่างกายที่ไม่จำเป็นต้องรับสัมผัสแม่นยำเท่า เช่นที่ปลายแขนและหลัง ใยประสาทรับแรงกลมักจะมีลานรับสัญญาณที่ใหญ่กว่า ตัวอย่างความแตกต่างที่พบก็คือ ถ้ามีสิ่งเร้า 2 จุดจรดลงที่ผิวหนังพร้อม ๆ กัน การรู้ว่าเป็นสิ่งเร้า 2 จุดได้จะขึ้นอยู่กับระยะห่างระหว่างสิ่งเร้าและกับผิวหนังที่เป็นเป้าหมาย (ดู Two-point discrimination) เช่นที่ปลายนิ้ว ระยะห่างที่สามารถรู้สึกว่าเป็นสิ่งเร้า 2 จุด ไม่ใช่จุดเดียว อยู่ที่ประมาณ 2 มม. แต่ที่ปลายแขน สิ่งเร้าจะต้องห่างกันถึง 40 มม (4 ซม.) จึงจะรู้สึกได้
นักวิชาการคู่ที่เริ่มตรวจสอบการตอบสนองของตัวรับแรงกลในมนุษย์ (Vallbo และ Johansson) ได้ใส่อิเล็กโทรดผ่านผิวหนังใส่เส้นประสาท median/ulnar nerve ของมือมนุษย์เพื่อวัดการตอบสนองของใยประสาทเดี่ยว ๆ แล้วพบว่า ใยแบบต่าง ๆ แตกต่างกันทั้งโดยการตอบสนองทางสรีรภาพและโดยลักษณะของลานสัญญาณ
ในเรื่องลานรับสัญญาณ ใยประสาทชนิด I ที่อยู่ตื้นกว่า (Meissner’s corpuscle และ Merkel ending) จะมีลานรับสัญญาณที่เล็กกว่า และมีจุดหลายจุดภายในลานสัญญาณเดียวที่ไวเป็นพิเศษ โดยจุดต่าง ๆ จะกระจายไปตามปลายประสาทที่เป็นสาขาของใยประสาทนั้น ๆ และที่เชื่อมกับตัวแรงกลแต่ละตัว ๆ ส่วนใยประสาทชนิด II (Pacinian corpuscle และ Ruffini ending) ที่อยู่ลึกกว่า จะมีตัวรับแรงกลที่ใหญ่กว่า มีลานรับสัญญาณที่ใหญ่กว่า ซึ่งสามารถรับสิ่งเร้าจากผิวที่ไกล ๆ และมีจุดไวเป็นพิเศษจุดเดียวอยู่เหนือตัวรับแรงกลโดยตรง
ให้สังเกตว่า ลานรับสัญญาณของใยประสาทประเภท I โดยมากจะเล็กกว่าวัตถุที่อยู่ในมือมาก ดังนั้น แต่ละใยจึงรับรู้สัมผัสเพียงส่วนเดียวของวัตถุ และจึงต้องอาศัยสมองเพื่อรู้ลักษณะต่าง ๆ รวม ๆ ของวัตถุ โดยรวบรวมประมวลข้อมูลที่ได้จากใยประสาทแต่ละเส้น ๆ
จำแนกตามอัตราการปรับตัว
ปลายประสาทรับแรงกลสามารถจำแนกตามอัตราการปรับตัวเมื่อตอบสนองต่อสิ่งเร้า คือ
ลักษณะการปรับตัวโดยส่วนหนึ่งมาจากแคปซูล (ซึ่งเป็นเนื้อเยื่อนอกเซลล์ประสาท) ที่หุ้มปลายประสาทอยู่ เช่น Pacinian corpuscle เป็นตัวรับแรงกลที่ปรับตัวอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเอาแคปซูลออก ก็จะปรับตัวอย่างช้า ๆ
เมื่อตัวรับแรงกลที่ปรับตัวอย่างรวดเร็วได้สิ่งเร้า มันจะยิงอิมพัลส์ประสาทหรือศักยะงานในอัตราที่สูงขึ้น สิ่งเร้ายิ่งมีเปลี่ยนเร็วเท่าไร อัตราอิมพัลส์ก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น แต่ในไม่ช้าเซลล์ก็จะ "ปรับตัว" เข้ากับสิ่งเร้าที่สม่ำเสมอหรืออยู่นิ่ง ๆ และการยิงสัญญาณก็จะลดกลับไปที่อัตราปกติ ตัวรับความรู้สึกที่ปรับตัวอย่างรวดเร็ว คือ ลดกลับไปยิงสัญญาณในอัตราปกติโดยเร็ว เรียกได้อีกด้วยว่า "phasic" (เป็นพัก ๆ) ส่วนตัวที่ปรับตัวช้า เรียกได้อีกด้วยว่า "tonic" (สม่ำเสมอ)
จำแนกตามสิ่งเร้า
ตัวรับแรงกลจะเริ่มทำงานได้ก็ต่อเมื่อได้สิ่งเร้าที่เหมาะสมโดยเฉพาะ ๆ ยกตัวอย่างเช่น ในการสัมผัส Pacinian corpuscle เป็นตัวรับแรงกลเดียวที่สามารถตรวจจับแรงสั่นความถี่สูงได้ เช่นที่ระหว่าง 30-500 เฮิรตซ์ และสำหรับแรงสั่นเป็นคลื่นรูปไซน์ (sinusoidal) ที่ความถี่ 110 เฮิรตซ์ มันจะยิงอิมพัลส์ประสาท 1 ครั้งต่อทุก ๆ คาบ
อย่างไรก็ดี กิจกรรมในชีวิตประจำวันหลาย ๆ อย่างต้องอาศัยตัวรับแรงกลหลายอย่างรวมกันส่งความรู้สึกที่อำนวยให้ทำกิจกรรมได้สำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพ เช่นเราจะจับวัสดุที่วางอยู่ ยกขึ้น แล้วย้ายไปวางอีกที่หนึ่งได้ ก็อาจจะต้องอาศัยความรู้สึกจากตัวรับแรงกลหุ้มปลายพิเศษทั้ง 4 อย่าง ซึ่งให้ความรู้สึกรวมทั้งรูปร่างของวัตถุ การถูกมือ/นิ้วเมื่อกำลังจับ ตำแหน่งที่ถูกมือ/นิ้ว ความหยาบเกลี้ยงของผิววัสดุ ความอ่อนแข็งของวัตถุ ความเสียดทานของวัสดุกับมือ แรงที่ใช้เพื่อจับวัสดุ (ทั้งแนวตั้งและแนวขนานกับผิว) ตำแหน่งรูปร่างของมือและนิ้ว ความสั่นสะเทือนเมื่อวัสดุยกพ้นจากที่วาง การลื่นหลุดของวัสดุเมื่อกำลังดำเนินการ ความสั่นสะเทือนเมื่อวัสดุวางถึงที่วางใหม่ เป็นต้น ความเสียหายหรือการหยุดทำงานของตัวรับแรงกลเหล่านี้ อาจทำให้กิจกรรมเช่นนี้ทำได้อย่างไม่มีประสิทธิภาพ
ใยประสาทรับแรงกลที่ผิวหนัง
มีใยประสาท 4 ประเภทหลัก ๆ ซึ่งรับรู้สัมผัสที่ผิวหนังที่มือและเท้าซึ่งไม่มีขน เรียกชื่อตามอัตราการปรับตัวกับความลึกตื้นที่ผิวหนัง (SA1, SA2, RA1, RA2) ทั้งหมดหุ้มด้วยปลอกไมอีลินหนาแบบ Aβ
ผิวที่มีผม/ขนก็มีตัวรับแรงกล 3 อย่างด้านบนเหมือนกันยกเว้น Meissner's corpuscle บวกเพิ่มกับตัวรับแรงกลอื่น ๆ ที่เป็นปลายประสาทอิสระไม่มีแคปซูลหุ้ม รวมทั้ง
ตัวรับแรงกลในกล้ามเนื้อ เอ็น และข้อต่อ
ในการรับรู้อากัปกิริยา ตัวรับแรงกลช่วยให้รู้ถึงแรงหดเกร็งของกล้ามเนื้อและตำแหน่งของข้อต่อ มีประเภทรวมทั้ง muscle spindle 2 ชนิด, Golgi tendon organ, และ Joint capsule
Muscle spindle และ stretch reflex
ถ้าเคาะเข่าด้วยค้อนหุ้มยาง ขาส่วนล่างจะเตะออกโดยเป็นรีเฟล็กซ์ที่เรียกว่า stretch reflex (รีเฟล็กซ์ยืด) เพราะค้อนตีถูกเส้นเอ็นที่ยึดกล้ามเนื้อเหยียดหน้าขาท่อนบนกับขาท่อนล่าง การเคาะเส้นเอ็นจึงยืดกล้ามเนื้อขาท่อนบน ซึ่งทำให้ตัวรับการยืด (stretch receptor) ในกล้ามเนื้อที่มีชื่อว่า muscle spindle เกิดทำงาน muscle spindle แต่ละตัวจะมีปลายประสาทรับความรู้สึกที่พันรอบใยกล้ามเนื้อพิเศษที่เรียกว่า Intrafusal muscle fiber (หรือ spindle fiber) การยืดใยกล้ามเนื้อนี้ จะเริ่มการระดมยิงอิมพัลส์ประสาทของเซลล์ประสาทรับความรู้สึก (ซึ่งมีใยประสาทชนิด I-a) ที่เป็นเจ้าของปลายประสาท อิมพัลส์ที่ว่านี้จะวิ่งไปตามแอกซอนเข้าไขสันหลัง แล้วไปที่ไซแนปส์หลายประเภท
ในเอ็น
เอ็นมีตัวรับแรงกล 4 ประเภท ซึ่งล้วนแต่มีปลอกไมอีลิน จึงสามารถส่งสัญญาณเกี่ยวกับตำแหน่งข้อต่อไปยังระบบประสาทกลางได้อย่างรวดเร็ว ชนิด II และชนิด III โดยเฉพาะเชื่อว่ามีบทบาทในการรับรู้อากัปกิริยา
ตัวรับแรงกลในระบบอื่น ๆ
ตัวรับแรงกลในระบบอื่น ๆ รวมทั้งเซลล์ขนในหูชั้นใน ซึ่งเป็นตัวรับความรู้สึกใน Vestibular system (เพื่อทรงตัว) และระบบการได้ยิน ยังมี Juxtacapillary (J) receptor ซึ่งตอบสนองต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ เช่น ปอดบวมน้ำ สิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด ปอดบวม และการบาดเจ็บจากแรงกดดัน อนึ่ง ตัวตรวจจับความดัน (Baroreceptor) ที่อยู่ในหลอดเลือดของสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งหมด จะสามารถตรวจจับความดันโลหิตแล้วส่งข้อมูลไปยังสมอง เพื่อให้สามารถธำรงความดันโลหิตได้
ฮิมิ
ฮิมิ (氷見市 (Himi-shi)) เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 230.56 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 41,643 คน ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1952 ฮิมิขึ้นชื่อในด้านอุตสาหกรรมการประมงเชิงพาณิชย์
ภูมิศาสตร์
ฮิมิตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดโทยามะ และมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกและทิศเหนือติดกับจังหวัดอิชิกาวะ (คาบสมุทรโนโตะ) และทิศตะวันออกติดกับทะเลญี่ปุ่น (อ่าวโทยามะ) พื้นที่ส่วนใหญ่มีลักษณะการตั้งถิ่นฐานที่กระจายตัว ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภูมิภาคนี้
ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิมิลดลงในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา
ประวัติ
พื้นที่ที่เป็นฮิมิในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่มีชื่อว่า แคว้นเอ็ตจู เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองฮิมิ ภายในอำเภออิมิซุ จังหวัดโทยามะ ต่อมาวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1896 อำเภอฮิมิได้แยกออกมาจากอำเภออิมิซุ ทำให้เมืองฮิมิโอนมาอยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอฮิมิ เมืองฮิมิได้ผนวกหมู่บ้านข้างเคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง จนได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1952 ใน ค.ศ. 1954 ฮิมิได้ควบรวมหลาย ๆ หมู่บ้านข้างเคียงที่อยู่ในอำเภอฮิมิทั้งหมด ยกเว้นหมู่บ้านโอตะ (ซึ่งต่อมาไปรวมกับนครทากาโอกะ)
การศึกษา
ฮิมิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 12 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 5 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง
สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อน
ระหว่างการส่งผ่านความร้อน พลังงานที่สะสมอยู่ในแรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลนั้นเปลี่ยนแปลง เมื่อพลังงานที่เก็บไว้เพิ่มขึ้น ความยาวของพันธะก็จะมากขึ้นตาม ดังนั้นของแข็งจึงขยายตัวเมื่อได้รับความร้อน และหดเมื่อเย็นตัวลง การตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิสามารถแสดงเป็นค่าสัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนของมัน
คำว่า สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อน ใช้ในสองลักษณะ
สมบัติเหล่านี้เกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิด สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงปริมาตรสามารถวัดในทุกสารของ condensed matter (สถานะของเหลวและของแข็ง) ส่วนการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้นสามารถวัดได้ในสถานะของแข็งเท่านั้น และมันมักพบทั่วไปในการประยุกต์ทางวิศวกรรม
สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงปริมาตร
สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงปริมาตร (บางครั้งเรียกง่าย ๆ ว่า สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อน) คือ สมบัติทางเทอร์โมไดนามิกส์ ของสารที่กำหนดโดย (Incropera, 2001 p537)
เมื่อ T คืออุณหภูมิ V คิอปริมาตร \rho คือความหนาแน่น อนุพันธ์นี้หาที่ความดันคงที่ P ดังนั้น \beta จึงเป็นการวัดอัตราของการเปลี่ยนแปลงความหนานแน่นเมื่ออุณหภูมิเพิ่มขึ้น ณ ความดันคงที่
เมื่อ m คือมวล
การขยายตัวของ crystalline material จะเกิดขึ้นเมื่อ สนามของแรงของผลึกแปลงมาจาก perfect quadratic เท่านั้น ถ้าสนามของแรงเป็น perfectly parabolic เอง การขยายตัวจะไม่เกิดขึ้น
สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้น
สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้น บอกความสัมพันธ์ระหว่างการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิต่อการเปลี่ยนแปลงไดเมนชันเชิงเส้นของวัสดุ มันคือ อัตราส่วนการเปลี่ยนแปลงของความยาวต่อระดับการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
การขยายตัวหรือหดตัวของวัตถุต้องนำมาพิจารณาเมื่อเราออกแบบโครงสร้างขนาดใหญ่ เมื่อเราใช้เทปหรือเชือกในการวัดระยะทางสำหรับการสำรวจพื้นที่ เมื่อออกแบบแม่พิมพ์สำหรับหล่อวัสดุ และในการประยุกต์ทางวิศวกรรมอื่น ๆ ในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงมาก ๆ เนื่องจากอุณหภูมิ ค่าสำหรับวัสดุทั่วไปนั้น จะให้ในหน่วย หนึ่งในล้านส่วนต่อองศา เซลเซียส : (บันทึก: ค่าเหล่านี้สามารถเขียนเป็น เคลวิน เพราะการเปลี่ยนแปลงของหน่วยอุณหภูมิทั้งสองเป็นอัตราส่วน 1:1)
{|
สำหรับวัตถุที่เป็นไอโซทรอปิก โดยแท้ สัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้นมีค่าประมาณใกล้เคียงกับหนึ่งในสามของค่าสัมประสิทธิ์เชิงปริมาตร
พิสูจน์
อัตราส่วนนี้เกิดขึ้นเพราะปริมาตรมาจากทิศทางแบบ orthogonal รวมกันสามด้าน ดังนั้นในวัสดุแบบ isotropic หนึ่งในสามของการขยายเชิงปริมาตรจะเท่ากับการขยายในหนึ่งแกนเดี่ยว (เป็นการประมาณที่ใกล้มากสำหรับการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ) ระลึกไว้ว่า partial derivative ของปริมาตรเทียบกับความยาวที่แสดงในสมการข้างต้นนั้นเป็นค่าแท้ อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติ มันสำคัญที่ว่า differential change ในปริมาตรนั้นใช้ในสำกรับการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ในปริมาตรเท่านั้น (นั่นคือ สูตรไม่ใช่เชิงเส้น) เมื่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิมีมากขึ้น และค่าของสัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้นเพิ่มขึ้น ค่าความผิดพลาดในสูตรดังกล่าวก็จะเพิ่มขึ้นตาม สำหรับการเปลี่ยนแปลงในปริมาตรแบบไม่ประมาณทิ้ง
ระลึกไว้ว่าสมการนี้ยังมีเทอมหลัก 3L^2 อยู่ แต่ยังแสดงเทอมอันตับสองที่มีค่าเป็น ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การเปลี่ยนแปลงอย่างมากในอุณหภูมิสามารถข่มค่าเล็ก ๆ สำหรับสัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้น ถึงแม้ว่าสัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนเชิงเส้นจะเล็กทีเดียว แต่เมื่อรวมกับการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ของอุณหภูมิ differential change ของความยาวสามารถโตพอจนต้องพิจารณา เทอมสุดท้าย  นั้นเล็กจนหายวับ และเกือบจะโยนทิ้ง ในวัสดุแบบแอนไอโซทรอปิก การขยายตัวเชิงปริมาตรลัพธ์จะกระจายตัวไปในสม่ำเสมอตามแกนทั้งสาม
การประยุกต์
สำหรับการประยุกต์โดยใช้สมบัติการขยายตัวจากความร้อน ดูที่ bi-metal และ เทอร์โมมิเตอร์ปรอท
การขยายตัวจากความร้อนถูกนำมาใช้ในเชิงกลเพื่อทำให้ชิ้นส่วนยึดกันพอดีกับส่วนอื่น ๆ เช่น bushing จะสามารถเข้าพอดีกับ shaft ได้โดยการทำให้เส้นผ่านศูนย์กลางภายในของมันเล็กกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของ shaft เล็กน้อย เมื่อให้ความร้อนกันมัน มันจะเข้ากับ shaft พอดี และการให้มันเย็นตัวลงจะทำให้มันผลัก shaft ไป จึงสำเร็จวิธีที่เรียกว่า 'shrink fit'
ยังมีโลหะผสมบางตัวที่มีค่าสัมประสิทธิ์ของการขยายตัวจากความร้อนน้อยมาก จึงถูกนำมาใช้งานโดยมีไดเมนชันเปลี่ยนแปลงน้อยมากแม้ในช่วงอุณหภูมิที่กว้าง หนึ่งในโลหะผสมดังกล่าวคือ Invar 36 ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์อยู่ในย่าน 0.0000016 โลหะผสมนี้มีประโยชน์มากกับการใช้งานด้านอากาศยานซึ่งอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงในช่วงกว้าง