cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระราชสกุล
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงอยู่ในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ แม้บางคนจะให้ราชสกุล d'Este หรือ Welf กับพระองค์ แต่ก็มิทรงจำเป็นต้องใช้ราชสกุลเหล่านี้ (เชื้อสายพระองค์อื่นในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ได้ใช้ราชสกุลฮันโนเฟอร์ในประเทศอังกฤษ) ส่วนพระราชสวามีของพระองค์ทรงอยู่ในราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาและหลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ราชวงศ์นี้ได้ครองราชสมบัติอังกฤษด้วยตัวบุคคลคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระราชโอรสและรัชทายาทในราชบัลลังก์ ตามธรรมเนียมปฏิบัติของพวกผู้ดีและเชื้อพระวงศ์ ภรรยาจะไม่ได้รับการเป็นสมาชิกในบ้านของสามี แต่ยังคงเป็นของบ้านตนเองอยู่ ดังนั้นสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียจึงมิได้ทรงอยู่ในราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ในฐานะทรงเป็นสตรีสมรสแล้ว นักวงศ์วานวิทยาได้กำหนดราชสกุลของพระองค์เป็น ฟอน เว็ตติน (von Wettin) ซึ่งอิงหลักฐานจากสำนักงานตราประจำราชตระกูลแห่งอังกฤษ (College of Arms) ดังนั้นบางครั้งพระองค์ทรงเป็นรู้จักว่า อเล็กซานดรินา วิกตอเรีย ฟอน เว็ตติน ราชสกุลเดิม ฮันโนเฟอร์
ขณะที่เจ้าชายทรงอยู่ในราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ราชวงศ์เยอรมันได้สืบเชื้อสายมาจากนสาขาของเจ้าชายเออร์เนสแห่งราชวงศ์เว็ตติน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงขอให้เจ้าพนักงานกำหนดหาสาขาของเจ้าชายอัลเบิร์ตและราชสกุลในการอภิเษกของพระองค์เองว่าเป็นอันใด หลังจากการตวจสอบบันทึกต่าง ๆ จากจดหมายเหตุในราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พวกเขารายงานว่าราชสกุลส่วนพระองค์ของพระราชสวามี ในฐานะที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับสมาชิกพระองค์อื่นทั้งในสาขาของเจ้าชายเออร์เนสและเจ้าชายอัลเบิร์ต นั่นคือ เว็ตติน (หรือ ฟอน เว็ตติน) เอกสารต่าง ๆ ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียยังบันทึกถึงการไม่โปรดชื่อของราชสกุลนี้ไว้อีกด้วย
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระราชนัดดาของพระองค์ทรงศึกษาถึงประเด็นดังกล่าวอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งเมื่อทรงเปลี่ยนชื่อราชสกุลและราชวงศ์เป็นวินด์เซอร์ในปีค.ศ. 1917 สำนักงานตราประจำราชตระกูลได้แจ้งพระองค์ทรงทราบว่าราชสกุลเดิมก่อนการเปลี่ยนแปลงคือ เว็ตติน ในปี ค.ศ. 1958 พระบรมราชโองการตามคำแนะนำของคณะองคมนตรีได้ปรับเปลี่ยนการตัดสินใจในปีค.ศ. 1917 โดยการให้เชื้อสายในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 บางพระองค์ใช้ชื่อราชสกุลเป็น เม้านท์แบ็ตเต็น-วินด์เซอร์ การให้ใช้ชื่อราชสกุลนี้ไม่ได้นำมาใช้กับเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์และพระโอรสทั้งสองพระองค์ แต่แค่ใช้กับเชื้อสายพระองค์อื่นของสมเด็จพระราชินีนาถกับเจ้าชายฟิลิปที่ไม่ได้ขึ้นครองราชสมบัติเพียงเท่านั้น ตามตัวบทกฎหมายแล้ว องค์พระประมุขที่ครองราชย์"ทุกพระองค์"ตั้งแต่ปีค.ศ. 1917 เป็นต้นไปมีพระราชสกุล "วินด์เซอร์" แม้ว่าจะเสด็จพระราชสมภพในพระราชวงศ์หรือไม่ก็ตาม
การเมืองในยุควิกตอเรียตอนต้น
คณะรัฐมนตรีของพีลต้องเผชิญกับวิกฤตการณ์อย่างหนึ่งซึ่งเกี่ยวกับการเลิกล้มกฎหมายข้าวโพด (ภาษีสินค้านำเข้าพวกธัญพืช) พวกพรรคทอรีหลาย ๆ คน (ตอนนั้นก็เป็นที่รู้จักว่า พวกอนุรักษนิยม) คัดค้านการล้มเลิกกฎหมายดังกล่าว แต่ว่าพวกพรรคทอรี (หรือ "พวกพีลไลท์") และพวกพรรดวิกโดยส่วนมากสนับสนุนกฎหมายนี้ พีลได้ลาออกเมื่อปีค.ศ. 1846 หลังจากการเลิกล้มกฎหมายได้ผ่านความเห็นชอบไปอย่างหวุดหวิด และลอร์ด จอห์น รัสเซลล์ได้เข้ามาทำหน้าที่แทน ถึงแม้ว่าคณะรัฐมนตรีของรัสเซลล์เป็นพวกวิกแต่ก็ไม่เป็นที่โปรดปรานต่อสมเด็จพระราชินีนาถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ก้าวร้าวต่อพระองค์คือ พาลเมอร์สตัน รัฐมนตรีต่างประเทศ ซึ่งทำการใด ๆ โดยไม่ปรึกษาคณะรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีและสมเด็จพระราชินีนาถอยู่บ่อยครั้ง
ในปีค.ศ. 1849 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงฝากคำติเตียนกับลอร์ดรัสเซลล์ โดยทรงอ้างว่าพาล์มเมอร์สตันได้ส่งแถลงการณ์ทางราชการต่าง ๆ ไปยังประมุขต่างประเทศโดยที่พระองค์ไม่ทรงรับรู้ด้วย พระองค์ทรงเน้นย้ำถึงการคัดค้านอยู่หลายครั้งในปี ค.ศ. 1850 แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ เมื่อถึงปีค.ศ. 1851 ลอร์ดพาล์มเมอร์สตันได้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง โดยในตอนนั้นเขาได้ประกาศความเห็นชอบของรัฐบาลอังกฤษต่อการก่อรัฐประหารของประธานาธิบดีหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ตในประเทศฝรั่งเศสโดยไม่ได้ปรึกษากับนายกรัฐมนตรีมาก่อนล่วงหน้า
ในช่วงเวลาที่รัสเซลล์เป็นนายกรัฐมนตรียังได้เห็นถึงการทำให้สมเด็จพระราชินีนาถทรงทุกข์โดยส่วนตัว ในปีค.ศ. 1849 ก็มีผู้ชายชาวไอริชที่ตกงานและอารมณ์หงุดหงิดที่ชื่อว่า วิลเลียม แฮมิลตัน พยายามทำให้สมเด็จพระราชินีนาถทรงตกพระทัยโดยการยิงปืนบรรจุดินปืนขณะที่รถม้าพระที่นั่งดำเนินไปตามถนน Constitution Hill ในกรุงลอนดอน แฮมิลตันมีโทษตามพระราชบัญญัติปี ค.ศ. 1842 โดยยอมรับว่าได้กระทำผิดและรับโทษสูงสุดด้วยการถูกเนรเทศออกนอกประเทศเป็นเวลาเจ็ดปี
ในปีค.ศ. 1850 สมเด็จพระราชินีทรงได้รับการบาดเจ็บเมื่อพระองค์ทรงถูกจู่โจมจากโรเบิร์ต เพท ที่คาดว่าเป็นอดีตทหารในกองทัพที่วิกลจริต ในขณะที่สมเด็จพระราชินีนาถทรงประทับมาในรถม้าพระที่นั่ง เขาตีพระองค์ด้วยปืน ทำให้พระมาลาหลุดกระเด็นออกมาและทำให้พระองค์มีอาการฟกช้ำ ต่อมาเพทได้ถูกสอบสวนพิจารณาคดี เขาได้รับการพิสูจน์ว่าไม่มีความวิกลจริตเลยและได้รับโทษเช่นเดียวกับแฮมิลตัน
ไอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในวัยดรุณีทรงตกหลุมรักประเทศไอร์แลนด์ โดยทรงเลือกที่จะเสด็จไปพักผ่อนที่เมืองคิลลาร์เนย์ ในมณฑลเคอร์รี่ ที่อยู่ในระหว่างกระบวนการที่ทำให้เป็นเมืองท่องเที่ยวชั้นแนวหน้าเมืองหนึ่งของศตวรรษที่ 19 ความรักในเกาะไอร์แลนด์ของพระองค์เข้ากันได้กับควาบอบอุ่นแบบไอริชช่วงแรกต่อสมเด็จพระราชินีนาถในวัยดรุณี เมื่อปีค.ศ. 1845 ไอร์แลนด์ประสบกับปัญหามันฝรั่งเหี่ยวแห้งที่ทำให้ชาวไอริชเสียชีวิตไปจำนวนหนึ่งล้านคนมากกว่าสี่ปีและอีกล้านคนได้อพยพออกนอกประเทศไป ในการตอบสนองปัญหาที่ต่อมาได้เรียกว่า "ความอดอยากมันฝรั่งในไอร์แลนด์" (Irish Potato Famine) พระนางทรงบริจาคเงินส่วนพระองค์ (จำนวน 5,000 ปอนด์สเตอร์ลิง) ให้กับชาวไอริชที่หิวโหย
นโยบายต่าง ๆ ของลอร์ดรัสเซลล์ได้รับการตำหนิอยู่บ่อยครั้งในเรื่องการทำให้ความอดอยากอย่างรุนแรงเลวร้ายมากขึ้นไปอีก ทำให้ชาวไอริชหนึ่งล้านคนต้องเสียชีวิต ซึ่งส่งผลกระทบในด้านลบต่อชื่อเสียงของสมเด็จพระราชินีนาถในประเทศไอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นผู้สนับสนุนเข้มแข็งต่อชาวไอริช พระองค์ทรงสนับสนุนความแย้ง Maynooth Grant และได้ทรงทำให้เกิดเรื่องใหญ่ขณะเสด็จเยือนประเทศไอร์แลนด์ด้วยการเสด็จไปเยี่ยมโรงเรียนสอนศาสนา
อย่างไรก็ตาม ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1870 และ 1880 ความชื่นชอบในระบอบกษัตริย์ได้เสื่อมถอยลงอย่างมาก โดยส่วนหนึ่งมาจากสมเด็จพระราชินีนาถทรงปฏิเสธที่จะเสด็จเยือนไอร์แลนด์เพื่อไปในการคัดค้านการตัดสินใจของเทศบาลเมืองดับลินที่จะไม่ร่วมแสดงความยินดีกับการอภิเษกสมรสของเจ้าชายแห่งเวลส์กับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก และการประสูติของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ พระโอรสองค์โตของทั้งสองพระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงปฏิเสธความกดดันอันซ้ำซากจากนายกรัฐมนตรี ผู้ว่าราชการไอร์แลนด์และแม้แต่สมาชิกในพระราชวงศ์ต่าง ๆ มากมายในการสร้างพระราชฐานในประเทศไอร์แลนด์ ลอร์ดมิเดิลตัน อดีตหัวหน้าพรรคสหภาพแรงงานของไอร์แลนด์ ซึ่งเขียนบันทึกความทรงจำในปี ค.ศ. 1930 เรื่อง Ireland: Dupe or Heroine? (ไอร์แลนด์: การหลอกลวงหรือวีรสตรี) โดยบรรยายว่าการตัดสินใจดังกล่าวของพระองค์ถึงว่าเป็นหายนะแก่ระบอบกษัตริย์และการปกครองของอังกฤษในประเทศไอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จเยือนประเทศไอร์แลนด์เป็นครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1900 เพื่อทรงขอให้ชายชาวไอริชเข้าร่วมในกองทัพบกอังกฤษและสู้รบในสงครามบัวร์ครั้งที่สอง พวกฝ่ายค้านชาตินิยมต่อการเสด็จมาเยือนไอร์แลนด์ของพระองค์นำโดยอาร์เธอร์ กริฟฟิธ ที่ได้ก่อตั้งองค์กรหนึ่งที่ชื่อว่า Cumann na nGaedheal (ภาษาไอร์แลนด์: สมาคมแห่งชาวเกลส์) เพื่อรวมตัวกันคัดค้าน ในอีกห้าปีต่อมา กริฟฟิธได้ใช้ความคุ้นเคยต่าง ๆ ที่สร้างในช่วงการรณรงค์ต่อต้านการเสด็จเยือนไอร์แลนด์ของสมเด็จพระราชินีนาถเพื่อสร้างความเคลื่อนไหวทางการเมืองแบบใหม่ที่เรียกว่า ซินน์ ไฟน์ (Sinn Fein)
การเป็นหม้าย
เจ้าชายพระราชสวามีสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไทฟอยด์ อย่างที่สงสัยกันเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1861 ได้สร้างความโทมนัสอย่างแสนสาหัสให้กับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียซึ่งได้ทรงตกอยู่ในสภาพการไว้ทุกข์กึ่งถาวรและฉลองพระองค์เป็นสีดำตลอดพระชนม์ชีพที่เหลือ พระองค์ทรงหลีกเลี่ยงการปรากฏองค์ในที่สาธารณะและไม่ค่อยเสด็จเข้ากรุงลอนดอนในอีกหลายปีต่อมา การหลบพระองค์จากสาธารณชนทำให้มีพระนามเรียกเล่น ๆ ว่า "แม่หม้ายแห่งวินด์เซอร์" พระองค์ทรงเห็นเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ที่ทรงใช้ชีวิตวัยเยาว์อย่างไม่รอบคอบและเหลวไหลไร้สาระ เป็นต้นเหตุของการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
สมเด็จพระราชินีนาถทรงพึ่งพามหาดเล็กชาวสกอตชื่อ จอห์น บราวน์ เพิ่มมากขึ้น ถึงกับได้มีการกล่าวอ้างว่าทรงมีความสัมพันธ์แบบชู้สาวหรือการอภิเษกสมรสแบบเงียบ ๆ เกิดขึ้น แต่ทั้งสองข้อหาเป็นเพียงแค่การทำให้เสียชื่อเสียง ย่อหน้าหนึ่งในบทความของเปโตรเนลลา ไวแอ็ต ในหนังสือพิมพ์เดลีเมล์ (ฉบับวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2549) กล่าวว่า วูดโรว์ ไวแอ็ต ซึ่งเป็นบิดาของเธอได้พบกับเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน พระราชชนนีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในทศวรรษที่ 1980 และเสด็จมาที่บ้านเพื่อรับประทานพระกระยาหารกลางวันและค่ำอยู่เป็นประจำ ครั้งหนึ่งของการรับประทานอาหารการสนทนาดำเนินมาถึงเรื่องของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับจอห์น บราวน์ พระราชชนนีก็ทรงอ้างว่าพระองค์ทรงพบเอกสารในหอจดหมายเหตุของพระราชวงศ์ที่ปราสาทวินด์เซอร์ ซึ่งในนั้นเขียนไว้ว่าทั้งสองคนได้อภิเษกกัน เมื่อทรงถามพระองค์ว่าทรงทำเช่นไรกับการค้นพบเอกสารฉบับนั้น พระองค์ตรัสตอบว่าพระองค์ได้ทรงเผามันทิ้งไป
สมุดบันทึกเล่มหนึ่งที่ถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้บันทึกคำสารภาพที่คิดเอาเองขณะมีอาการตรีทูตของบาทหลวงประจำพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถ ซึ่งเขาได้ยอมรับกับนักการเมืองคนหนึ่งว่าเขาได้เป็นประธานในการอภิเษกสมรสอย่างลับ ๆ ระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับจอห์น บราวน์ นักประวัติศาสตร์แค่เพียงบางคนก็เชื่อความน่าเชื่อถือของสมุดบันทึกเล่มนี้ อย่างไรก็ดี พระศพของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้วางลงอยู่ในพระศพ โดยมีของที่ระลึกสองชุดวางไว้บนพระศพตามความต้องการของพระองค์ ขวามือของพระองค์จะมีเสื้อคลุมของเจ้าชายอัลเบิร์ตตัวหนึ่งวางอยู่ ส่วนทางซ้ายมือจะเป็นเส้นผมของบราวน์วางไว้คู่กับรูปภาพของเขา ข่าวลือเกี่ยวกับความสัมพันธ์และการอภิเษกสมรสทำให้พระองค์มีพระนามเรียกเล่น ๆ อีกอย่างหนึ่งว่า "นางบราวน์"
การปลีกพระองค์อยู่โดดเดี่ยวจากสาธารณชนทำให้ความนิยมในระบอบกษัตริย์เสื่อมถอยลงอย่างมาก และแม้กระทั่งผลักดันให้เกิดความเคลื่อนไหวของพวกสนับสนุนการเป็นสาธารณรัฐเพิ่มขึ้นไปด้วย แม้ว่าพระองค์จะทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจมากมาย แต่ก็มิได้ทรงมีบทบาทในการปกครองมากเท่าใดนัก ยังคงหลบซ่อนพระองค์อยู่ในพระราชฐานอย่างปราสาทบัลมอรัลในสกอตแลนด์ หรือ ตำหนักออสบอร์น บนเกาะไวท์ ในขณะนั้นรัฐสภาก็ได้การผ่านกฎหมายฉบับหนึ่งที่สำคัญที่สุดในศตวรรษที่ 19 คือ พระราชบัญญัติการปฏิรูป ค.ศ. 1867 (Reform Act 1867) ออกมา ลอร์ดพาล์มเมอร์สตันค้ดค้านการปฏิรูปการเลือกตั้งอย่างชนิดหัวชนฝา แต่สมัยการเป็นนายกรัฐมนตรีของเขาหมดลงหลังจากถึงแก่กรรมในปีค.ศ. 1865 ซึ่งเอิร์ลรัสเซลล์ (ซึ่งเป็นลอร์ด จอห์น รัสเซลล์ ในอดีต) ได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน จากนั้นก็เป็นลอร์ดดาร์บี้ ซึ่งในสมัยการเป็นนายกรัฐมนตรีของเขาก็ได้ผ่านพระราชบัญญัติการปฏิรูปออกมาเป็นผลสำเร็จ
ปลายพระชนม์ชีพ
ค.ศ. 1887 สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ก็ได้จัดงานพระราชพิธีกาญจนาภิเษกให้กับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงครองราชสมบัติครบรอบปีที่ห้าสิบในวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1887 โดยมีการจัดงานเลี้ยงพระกระยาหารซึ่งกษัตริย์และเจ้าชายจากราชวงศ์ในยุโรป 50 พระองค์ทรงได้รับเชิญมา แม้ว่าพระองค์จะมิทรงตระหนักถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น แต่ก็มีการวางแผนไว้อย่างเปิดเผยโดยพวกต่อสู้เพื่ออิสรภาพชาวไอริชที่จะระเบิดมหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ขณะที่สมเด็จพระราชินีนาถเสด็จไปร่วมในงานขอบคุณพระเจ้า การลอบปลงพระชนม์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักกันว่า "The Jubilee Plot" (แผนลอบสังหารในงานกาญจนาภิเษก) วันต่อมาพระองค์ทรงประทับในขบวนเสด็จ ซึ่งมาร์ค ทเวนได้กล่าวไว้ว่า "ทอดยาวไปสุดสายตาตลอดสองข้างฝั่ง" ในช่วงเวลานั้นสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นองค์พระมุขอังกฤษที่เป็นที่นิยมอย่างสูงสุด
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียก็ต้องทรงอดทนกับสมัยการเป็นนายกรัฐมนตรีของวิลเลียม เอวาร์ต แกลดสโตนอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1892 หลังจากพระราชบัญญัติปกครองตนเองของไอร์แลนด์ของเขาไม่ได้รับคะแนนเสียง เขาจึงลาออกไปในปีค.ศ. 1894 แล้วมีผู้มารับหน้าที่แทนคือ ลอร์ดโรสเบรี ซึ่งสังกัดพรรคเสรีนิยมที่สนับสนุนลัทธิจักรวรรดินิยม แล้วมีผู้สืบทอดตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคือ ลอร์ดซอลสบรี ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจวบจนกระทั่งสิ้นรัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
22 กันยายน ค.ศ. 1896 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงแซงหน้าสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ในฐานะที่ทรงเป็นองค์พระประมุขที่ทรงครองราชสมบัติยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ สกอตแลนด์ และสหราชอาณาจักร พระองค์จึงทรงประสงค์ให้เลื่อนการเฉลิมฉลองของประชาชนแบบพิเศษต่าง ๆ ออกไปถึงปีค.ศ. 1897 พร้อมพระราชพิธีพัชราภิเษกของพระองค์ นายโจเซฟ แชมเบอร์เลน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคมได้เสนอว่าพระราชพิธีพัชราภิเษกควรจะจัดให้เป็นการเฉลิมฉลองทั่วจักรวรรดิอังกฤษ
นักประวัติศาสตร์บางคนคิดว่าสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงฉลองพระองค์สีขาวในพระราชพิธีพัชราภิเษกเพียงเท่านั้น ถึงแม้จะมิทรงสีดำอย่างที่ทรงฉลองพระองค์มาตลอดเวลาตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระราชสวามี
ช่วงปลายพระชนม์ชีพของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สหราชอาณาจักรได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับสงครามบัวร์ครั้งที่สอง ซึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นจากพระองค์ ชีวิตส่วนพระองค์ก็ทรงพบกับความโทมนัสอยู่หลายครั้ง รวมถึงการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (ซึ่งก็คือ ดยุกแห่งเอดินบะระ) และเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี และพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงอลิซ (ต่อมาคือ แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮสส์) และพระราชนัดดาสามพระองค์คือ เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์ เจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และเจ้าชายคริสเตียน วิกเตอร์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ การปฏิบัติพระราชกรณียกิจในด้านพิธีการต่อประชาชนครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1899 เมื่อเสด็จไปในการวางฐานหินสำหรับอาคารหลังใหม่ของพิพิธภัณฑ์เซาท์เค็นชิงตัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต
สวรรคต
ตามธรรมเนียมที่ได้ทรงปฏิบัติมาตลอดตั้งแต่การเป็นหม้าย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงใช้เวลาในวันคริสต์มาสที่ตำหนักออสบอร์น (เจ้าชายอัลเบิร์ต ทรงออกแบบไว้) อยู่บนเกาะไวท์ พระองค์เสด็จสวรรคตในที่แห่งนั้นด้วยอาการเส้นพระโลหิตในพระสมอง​แตกในสมองเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 สิริพระชนมพรรษา 81 พรรษา ขณะใกล้สวรรคตได้มีพระราชโอรส ซึ่งจะขึ้นครองราชสมบัติเป็นกษัตริย์องค์ต่อไปและจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระราชนัดดาพระองค์ใหญ่เสด็จมาเฝ้าฯ พระราชโอรสของพระองค์ได้ยกพระบรมศพลงในหีบพระบรมศพ ซึ่งทรงฉลองพระองค์สีขาวและผ้าคลุมพระพักตร์อภิเษกสมรสอย่างที่มีพระประสงค์เอาไว้ งานพระราชพิธีพระบรมศพมีขึ้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ และหลังจากประดิษฐานพระบรมศพไว้ให้ประชาชนเคารพเป็นเวลาสองวัน พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังลงเคียงข้างเจ้าชายอัลเบิร์ตในสุสานหลวงฟร็อกมอร์ ปราสาทวินด์เซอร์ เนื่องจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมิโปรดงานพิธีศพสีดำ กรุงลอนดอนจึงประดับประดาด้วยระย้าที่เป็นสีม่วงและสีขาว ที่จริงแล้วเมื่อพระบรมศพฝังลงในสุสานหลวงฟร็อกมอร์แล้ว หิมะก็เริ่มตกลงมาทำให้พื้นดินกลายเป็นสีขาว ซึ่งทำให้แนวคิดเรื่องงานพระราชพิธีพระบรมศพของพระองค์สมบูรณ์แบบ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงครองสิริราชสมบัติรวมทั้งสิ้น 63 ปี 7 เดือน 2 วัน ซึ่งเป็นรัชกาลที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ ณ ขณะนั้น สถิตินี้ยังคงอยู่อีกหลายทศวรรษ จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ทรงครองราชย์นานทำลายสถิติของพระองค์ได้ในปี ค.ศ. 2015
เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงสืบราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 การเสด็จสวรรคตของพระองค์ทำให้การปกครองของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์สิ้นสุดลงในสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ส่วนพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงอยู่ในราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ซึ่งสืบทอดมาจากพระชนกคือ เจ้าชายอัลเบิร์ต
พระราชโอรสและธิดา
ดูเพิ่มเติมที่ พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
มรดกตกทอด
ในฐานะที่สถาบันกษัตริย์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นทางสัญลักษณ์มากกว่าทางการเมือง มันก็แสดงถึงการมุ่งเน้นอย่างแข็งขันถึงคุณค่าของครอบครัวและศีลธรรมจรรยา ตรงข้ามกับเรื่องอื้อฉาวส่วนบุคคล ทางการเงินหรือการล่วงละเมิดทางเพศ ซึ่งได้เกี่ยวข้องกับสมาชิกคนก่อน ๆ ในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์และทำให้สถาบันกษัตริย์ต้องมัวหมอง รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้สร้างแนวความคิดในการเป็น"สถานบันพระมหากษัตริย์แบบครัวเรือน"ให้กับประเทศอังกฤษซึ่งชนชั้นกลางที่เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วสามารถร่วมอยู่ได้
ในทางระหว่างประเทศ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นบุคคลที่สำคัญโดดเด่น ไม่ใช่เพียงแค่ภาพพจน์หรืออิทธิพลของอังกฤษอันผ่านทางจักรวรรดิ แต่ยังมาจากความเชื่อมโยงของครอบครัวทั่วทั้งพระราชวงศ์ต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ก็ทำให้มีพระนามเรียกเล่นแบบรักใคร่ว่า "พระอัยยิกาแห่งยุโรป" ตัวอย่างของสภาวะดังกล่าวสามารถเห็นได้จากความจริงที่ว่าพระประมุขสามพระองค์หลักที่ประเทศของพระองค์ได้เข้าไปเกี่ยวข้องในสงครามโลกครั้งที่ 1โดยอยู่คนละฝ่ายเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียหรืออภิเษกสมรสกับหนึ่งในพระราชนัดดาของพระองค์ พระราชโอรสและธิดาแปดในเก้าองค์ทรงอภิเษกสมรสกับสมาชิกในพระราชวงศ์ต่าง ๆ ของยุโรป ส่วนอีกพระองค์ที่เหลือคือ เจ้าหญิงหลุยส์ ทรงอภิเษกสมรสกับข้าหลวงต่างพระองค์แห่งแคนาดาคนแรก
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเป็นพาหะของโรคเฮโมฟีเลียที่เป็นที่รู้จักพระองค์แรกในเชื้อสายกษัตริย์ แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าพระองค์ทรงเป็นพาหะได้อย่างไร มันอาจจะเป็นผลมาจากการกลายพันธุ์ของเชื้ออสุจิ เพราะพระชนกของพระองค์มีพระชนมายุห้าสิบสองพรรษาเมื่อทรงปฏิสนธิในพระครรภ์ อีกทั้งยังมีข่าวลือว่าดยุกแห่งเคนต์มิใช่พระชนกที่แท้จริงของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และที่จริงเป็นพระธิดาของเซอร์ จอห์น คอนรอย ซึ่งเป็นราชเลขานุการส่วนพระองค์และชู้รักนามกระฉ่อนชาวไอริชของพระชนนี ขณะมีหลักฐานบางอย่างในการกล่าวอ้างถึงความสัมพันธ์ระหว่างดัชเชสกับคอนรอย (พระองค์ทรงอ้างกับดยุกแห่งเวลลิงตันว่าทรงเห็นเหตุการณ์ระหว่างทั้งสองด้วยพระองค์เอง) แต่ประวัติทางการแพทย์ของคอนรอยก็ไม่แสดงถึงหลักฐานการเป็นโรคเฮโมฟีเลียในครอบครัวของเขา หรือได้รับเชื้อผ่านมาทางสายผู้ชายในครอบครัวเลย
มันน่าจะเป็นไปได้อย่างมากว่าพระองค์ทรงได้รับโรคเฮโมฟีเลียมาจากพระชนนี แม้ว่าจะไม่พบประวัติการเป็นโรคดังกล่าวในราชวงศ์ของพระชนนี สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมิได้ทรงเป็นโรคเฮโมฟีเลีย แต่ทรงถ่ายทอดไปยังไปยังเจ้าหญิงอลิซและเจ้าหญิงเบียทริซในฐานะพาหะของโรค และเจ้าชายเลโอโพลด์ทรงได้รับผลกระทบจากโรคนี้อย่างเต็มที่ บุคคลซึ่งรับเคราะห์จากโรคเฮโมฟีเลียอันโด่งดังที่สุดในพระราชสันตติวงศ์ของพระองค์เป็นพระราชปนัดดา พระนามว่า แกรนด์ดยุกอเล็กซิส มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย อย่างไรก็ดี เชื้อสายของโรคเฮโมฟีเลียในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียน่าจะสูญสิ้นไปแล้ว ก็ยังอาจจะมีสาขาที่เป็นโรคนี้หลงเหลืออยู่ในราชวงศ์สเปน แต่ในปี ค.ศ. 2007 โรคเฮโมฟีเลียยังมิได้เกิดขึ้นมาให้เห็นเลย
ในปี ค.ศ. 2007 องค์พระประมุของค์ปัจจุบันและอดีตพระประมุขในราชวงศ์ต่าง ๆ ของทวีปยุโรปที่ทรงสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียคือ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักร (พระราชสวามี) สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสเปน สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งกรีซ (ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์) และสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโรมาเนีย (ถูกถอดออกจากราชบัลลังก์) แล้วยังมีผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์แห่งเซอร์เบีย รัสเซีย ปรัสเซียและเยอรมนี ซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา ฮันโนเฟอร์ เฮสส์ และบาเดินที่ล้วนเป็นพระราชสันตติวงศ์ของพระองค์ด้วยเช่นกัน
แหล่งข้อมูลอื่น
18191901
จุดร้อยละ
จุดร้อยละ (percentage point หรือ percent point) เป็นหน่วยแสดงผลต่างระหว่างอัตราร้อยละสองจำนวน เช่น การเพิ่มจาก 40% เป็น 44% ถือว่าเพิ่มขึ้น 4 จุดร้อยละ แต่เป็นการเพิ่มขึ้นร้อยละ 10 เมื่อเทียบกับปริมาณตั้งต้น ในการเขียนจึงมักใช้คำว่าจุดร้อยละ หรืออักษรย่อ pp หรือ p.p. เพื่อหลีกเลี่ยงความกำกวม ในบางที่อาจใช้เพียงคำว่า จุด
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กีฬามวยปล้ำในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 เป็นการแข่งขันกีฬามวยปล้ำที่จัดขึ้นในเมืองบัวโนสไอเรส, ประเทศอาร์เจนตินา กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 12-14 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โดยได้จัดขึ้นที่ Asia Pavilion
ซึ่งการแข่งขันกีฬามวยปล้ำครั้งนี้มีการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ คือ ประเภททีมชาย 10 รายการ ประเภททีมหญิง 5 รายการ และทีมผสม 0 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 110 คน จาก 51 ประเทศ
ตารางการแข่งขัน
ตารางข้างล่างนี้เป็นตารางการแข่งขันทั้งหมด 15 รายการ
แมลง
แมลง เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จำแนกออกเป็นไฟลัมต่าง ๆ ได้ 18 กลุ่ม มีลักษณะสำคัญคือมีลำตัวเป็นปล้อง ซึ่งอาจแบ่งเป็น 2 หรือ 3 ส่วน สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน ลำตัวทั้งสองด้านซ้ายขวามีความเหมือนและมีขนาดเท่ากัน มีเปลือกห่อหุ้มลำตัวด้วยสารไคติน (Chitinous Exoskeleton) ไม่มีขน หายใจแบบใช้เหงือกหรือใช้รูหายใจ มีวัฎจักรวงจรชีวิตในการเจริญเติบโตแบบไข่ มีการลอกคราบเป็นบางครั้งแล้วสร้างผนังหรือเปลือกห่อหุ้มลำตัวใหม่ มีรยางค์เป็นคู่และเป็นปล้อง ส่วนใหญ่นักกีฏวิทยามักใช้รยางค์ในการแบ่งเพศผู้เพศเมียของแมลง
มีอวัยวะภายในที่มีท่อทางเดินอาหารเป็นท่อยาวตลอดจากปากไปถึงทวารหนัก ระบบเลือดเป็นแบบเปิดและมีท่อเลือดอยู่ทางด้านสันหลังเหนือระบบทางเดินอาหาร มีระบบประสาทที่ประกอบไปด้วยสมองอยู่เหนือท่ออาหาร มีเส้นประสาทขนาดใหญ่หนึ่งคู่เชื่อมต่อจากสมอง มีการรวมตัวเป็นระยะก่อเกิดเป็นปมประสาท เส้นประสาทขนาดใหญ่ของแมลง จะอยู่ทางด้านล่างของลำตัวใต้ท่ออาหาร มีกล้ามเนื้อแบบเรียบอยู่ตามลำตัว
มีการหายใจแบบใช้ท่ออากาศ ซึ่งจะติดต่อผ่านเข้าออกข้างลำตัวทางรูหายใจ มีอก 2 คู่ มีท้อง 18 คู่ โดยมีปล้องละ 1 คู่ ขับถ่ายของเสียจากร่างกายทางท่อขับถ่าย มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะและรูปร่างเพื่อการเจริญเติบโตจากตัวอ่อนที่ฟักจากไข่จนกลายเป็นตัวโตเต็มวัย
วิวัฒนาการ
ในสมัยยุคดึกดำบรรพ์จนถึงปัจจุบัน แมลงจัดเป็นสัตว์ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงในการวิวัฒนาการเพื่อการดำรงชีวิต ในขณะที่สัตว์ชนิดอื่น ๆ จำนวนมากต้องสูญพันธ์ไปเรื่อย ๆ จนหมดไปจากโลก ตรงกันข้ามกับแมลงที่มีการดำรงชีวิตและการแพร่พันธุ์กระจายไปตามที่ต่าง ๆ ทั่วทุกแห่ง ซึ่งอาศัยลักษณะพิเศษหลายอย่างของแมลงเช่นโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ที่มีขนาดเล็ก ไม่ต้องการอาหารจำนวนมาก สามารถหลบภัยและอาศัยในถิ่นที่อยู่ได้ทุกประเภท มีปีกที่ช่วยให้บินได้ไกล ช่วยทำให้แมลงบินอพยพหลบหนีภัยได้ง่าย หาแหล่งอาหารได้มากยิ่งขึ้น รวมทั้งยังสามารถหาแหล่งที่อยู่อาศัยและผสมพันธุ์ได้มากยิ่งขึ้นอีกด้วย
ลักษณะทางภูมิศาสตร์เช่นทะเล ภูเขาหรือทะเลทราย ไม่เป็นอุปสรรคต่อแมลงเหมือนกับสัตว์ชนิดอื่น เนื่องจากแมลงสามารถปรับสภาพการดำรงชีวิตให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้เป็นอย่างดี รวมทั้งยังมีวิวัฒนาการดัดแปลงให้อวัยวะบางส่วนในร่างกายทำงานได้อย่างเหมาะสมเช่น ขาคู่ด้านหน้าของตั๊กแตนตำข้าวที่วิวัฒนาการดัดแปลงให้สามารถใช้จับเหยื่อได้เป็นอย่างดี
ลักษณะทั่วไป
ลักษณะทั่วไปของแมลงคือมีลำตัวยาวหรือค่อนข้างยาว ลำตัวทั้งสองด้านซ้ายขวามีลักษณะเหมือนกันและเท่ากัน แบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ ส่วนหัว  (head) , ส่วนอก  (thorax)  และส่วนตัว  (abdomen)  โดยลักษณะของอวัยวะส่วนหัวประกอบไปด้วยตา หนวดและปาก กะโหลกศีรษะมีรอยต่อหรือเส้น ใช้สำหรับแบ่งเป็นพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่
หัว ประกอบไปด้วนส่วนประกอบต่าง ๆ ดังนี้
ตา ตาของแมลงมีอยู่ 2 ชนิดคือตาแบบรวมและตาเดี่ยว ตาแบบรวมของแมลงจะมี 2 ตา แต่ตาเดี่ยวจะมีจำนวนตาที่แตกต่างกันออกไปตามแมลงแต่ละชนิด และมักจะปรากฏอยู่ในแมลงทั้งในช่วงระยะฝักตัวเป็นตัวหนอน เป็นตัวอ่อนและตัวเต็มวัย แมลงแต่ละชนิดจะมีตาที่ไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่มักจะมีตาเดี่ยว 3 ตาเรียงติดต่อกันเป็นรูปสามเหลี่ยมเหนือศีรษะ อยู่ระหว่างตารวมทั้งสองข้าง แต่ในแมลงบางชนิดก็อาจจะไม่พบว่ามีตาเดี่ยวรวมอยู่ด้วย
หนวด หนวดของแมลงจะมีอยู่ 2 เส้น ใช้สำหรับสัมผัสและดมกลิ่ม ส่วนมากหนวดของแมลงมักจะอยู่ระหว่างตารวมหรืออยู่ต่ำกว่าตารวมเพียงเล็กน้อย สามารถเคลื่อนไหวไปมาได้อย่างอิสระ เพราะหนวดทั้ง 2 เส้นจะติดอยู่กับศีรษะของแมลงตรงช่องหนวด โดยมีแผ่นเนื้อเยื่อบาง ๆ เป็นตัวเชื่อมติดกันเอาไว้
ปาก ปากของแมลงมีหลายรูปแบบตามแต่ชนิดของแมลง แต่ปากแบบพื้นฐานคือปากแบบกัดกินเช่น ปากของตั๊กแตน ลักษณะปากแบบกัดกินจะมีริมฝีปากบนปิดส่วนประกอบอื่น ๆ ของปากเอาไว้ มีกรามเป็นอวัยวะที่มีลักษณะแข็งแรงสำหรับบดเคี้ยวอาหาร มีเส้นที่คล้ายกับหนวดยื่นออกมาจากปากข้างละ 2 เส้น คู่แรกคือ maxillary palps ซึ่งจะยึดติดแน่นอยู่กับฟัน และคู่ที่สองคือ labial palps ซึ่งจะยึดติดแน่นอยู่ที่ริมฝีปากล่าง และมีส่วนที่เหนือริมฝีปากบนขึ้นไป ซึ่งจะมีแผ่นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่เรียกว่า clypeus สำหรับเป็นฐานยึดติดริมฝีปากส่วนบนเอาไว้
อก อกของแมลงอยู่ระหว่างส่วนหัวและส่วนท้อง สามารถมองเห็นได้จากขาและปีกของแมลง เนื่องจากอกเป็นตำแหน่งที่ตั้งของอวัยวะที่ใช้ในการเคลื่อนไหวของขาและปีก ประกอบไปด้วยปล้องจำนวน 3 ปล้องคืออกปล้องแรก, อกปล้องกลางและอกปล้องหลัง โดยปกติแล้วอกของแมลงส่วนใหญ่ในแต่ละปล้องจะมีขา 1 คู่ ตามธรรมชาติแล้วแมลงบางชนิดจะไม่มีขา เพราะขานั้นได้เสื่อมหายไป ตามปกติแล้วขาที่ยึดติดกับอกปล้องแรกคือขาคู่หน้า ส่วนขาที่ติดกับอกปล้องกลางคือขาคู่กลาง และขาที่ติดกับอกปล้องหลังคือขาคู่หลัง ในแมลงที่เจริญเติบโตเต็มที่ ส่วนใหญ่จะมีปีกติดอยู่ที่บริเวณอกปล้องกลางกับอกปล้องหลังอย่างละคู่ ปีกในส่วนอกปล้องแรกของแมลงทุกชนิดจะเรียกว่าปีกคู่หน้า และเรียกปีกของอกปล้องหลังว่าปีกคู่หลัง
ท้อง ท้องของแมลงตามปกติแล้วจะมีทั้งหมด 11 ปล้อง แต่ปล้องที่ 11 จะมีลักษณะที่เล็กมากจนมองเห็นได้ยากหรือมองแทบไม่เห็น ทำให้มองเห็นท้องของแมลงเพียงแค่ 10 ปล้องหรือไม่เกิน 10 ปล้องเท่านั้น แต่ก็ยังมีแมลงบางชนิดที่มีจำนวนปล้องท้องน้อยกว่านี้ แมลงส่วนใหญ่เมื่อเจริญเติบโตกลายเป็นตัวโตเต็มวัย จะไม่มีส่วนขาที่บริเวณท้อง ยกเว้นแต่ในตัวอ่อนของแมลงบางชนิดเช่น หนอนผีเสื้อขาเทียม ที่มีปล้องท้องลักษณะเป็นปล้องคู่ จำนวนปล้องท้องจะแตกต่างกันออกจากตามแต่ประเภทของตัวหนอน ปลายสุดของหางจะมีแพนหาง 1 คู่ ลักษณะคล้ายด้ายเส้นยาวหรือเป็นแผ่นบาง ๆ ใส ๆ พบได้ในตัวเต็มวัย ในเพศเมียจะมีอวัยวะสำหรับวางไข่ที่บริเวณปลายสุดของท้อง ลักษณะเป็นแผ่นหรือแท่งยาวปลายแหลม สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน มีรูหายใจอยู่ที่ทางด้านข้างท้องของแมลง
การจัดอันดับของแมลง
ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ได้จัดอันดับแบ่งแมลงให้เป็นหมวดหมู่ เพื่อง่ายต่อการค้นหาและทำการศึกษาวิจัย โดยอาศัยลักษณะและโครงสร้างของสรีระร่างกายของแมลงเป็นหลักเช่น แมลงชนิดใดก็ตามที่มีลักษณะโครงสร้างของร่างกายบางอย่างเหมือนกัน ก็จัดไว้ในหมวดหมู่เดียวกัน ถ้ามีความแตกต่างกันก็จัดไว้ในอีกหมวดหมู่ การจัดอันดับหมวดหมู่ของแมลงโดยอาศัยโครงสร้างของแมลงเป็นหลักนั้น สามารถชี้ให้เห็นแมลงในแต่ละหมวดหมู่นั้น มีความสัมพันธ์ มีวิวัฒนาการสืบต่อกันมาแต่โบราณอย่างไร เนื่องจากแมลงหลายชนิดมีวิวัฒนาการที่เร็วและช้าสลับกันไป วิวัฒนาการที่แตกต่างกันนี้อาจทำให้วิวัฒนาการของแมลงบางหมวดหมู่สูงกว่าอีกหมวดหมู่หนึ่ง
การจัดอันดับหมวดหมู่ของแมลงในชั้น Insecta หรือ Hexapoda สามารถแบ่งออกเป็นชั้นย่อย ๆ ลดหลั่นตามลำดับ ซึ่งการแบ่งชั้นของแมลงออกเป็นอันดับต่าง ๆ มักนิยมใช้ลักษณะเฉพาะของโครงสร้างของปีก ปากและลักษณะเฉพาะพิเศษอื่น ๆ บางอย่างของแมลงเป็นตัวตัดสินใจ แมลงบางชนิดอาจแบ่งอันดับได้มาก 25-35 อันดับด้วยกัน แต่โดยทั่ว ๆ ไปแล้ว การแบ่งอันดับต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักและแพร่หลาย สามารถพบเห็นได้บ่อย ๆ มีประมาณ 28 อันดับด้วยกัน ดังนี้
พฤติกรรม
แมลงหลายชนิดมีอวัยวะรับรู้สัมผัสที่ดีมาก บางครั้งอาจมีประสิทธิภาพมากกว่าประสาทสัมผัสของมนุษย์ ตัวอย่างเช่น ผึ้งสามารถเห็นแสงสีในสเปกตรัมของรังสีอุลตร้าไวโอเล็ต และผีเสื้อกลางคืนตัวผู้มีระบบประสาทรับกลิ่น ที่สามารถรับกลิ่นของฟีโรโมนจากตัวเมียได้เป็นระยะทางหลายกิโลเมตร
แมลงสังคมอย่างมดและผึ้ง เป็นตัวอย่างที่พบเห็นได้ง่ายที่สุดของสัตว์สังคม พวกมันอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นอาณาจักรขนาดใหญ่โดยแบ่งหน้าที่การงานกันอย่างเป็นระบบและเรียบร้อย บางครั้งอาณาจักรเช่นนี้อาจเรียกได้ว่าเป็น superorganism ในภาษาไทยอาจเรียกได้ว่าแมลงวรรณะ
แมลงอนุรักษ์
ความสามารถในการปรับตัวได้ดี สามารถดำรงเผ่าพันธุ์ได้ดีของสิ่งมีชีวิตในอันดับ Insecta หรือ Hexapoda ทำให้สิ่งมีชีวิตในกลุ่มของแมลงมีความหลากหลาย จำนวนชนิดมากกว่าในอันดับอื่นๆ และมีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 1 ของโลก แต่ความหลากหลายนั้นก็ทำให้แมลงบางชนิดสูญพันธุ์ หรือใกล้สูญพันธุ์ ซึ่งอาจจะเป็นเพราะหลายสาเหตุด้วยกัน จากความจำเพาะเจาะจงของพืชอาหารของแมลงชนิดนั้นลดน้อยหรือไม่มีในสภาพธรรมชาติ เนื่องจากความเสื่อมโทรมของป่าไม้  เช่น ผีเสื้อถุงทองที่มีพืชอาหารในระยะหนอนจากการกินกระเช้าสีดา   อีกทั้งยังมีการลักลอบจับเป็นการค้า โดยเฉพาะแมลงที่มีความสวยงาม ได้แก่ กลุ่มผีเสื้อ และ กลุ่มด้วง
รายชื่อแมลงอนุรักษ์ในประเทศไทย
แมลงกลุ่มผีเสื้อ . เป็นผีเสื้อกลางวัน (Butterfly) ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ซึ่งในประเทศไทยพบ 9 ชนิด คือ ผีเสื้อนางพญาพม่า Stichophthalma louisa Wood-Mason พบได้ที่ภาคเหนือของประเทศไทย ผีเสื้อนางพญาเขมร S. cambodia Hewitson พบได้ที่ภาคตะวันออกของประเทศ และผีเสื้อนางพญากอดเฟรย์  S. Godfreyi Rothschild พบได้ที่ภาคใต้ของประเทศไทย ผีเสื้อถุงทองธรรมดา T. aeacus Felder แมลงกลุ่มด้วง ด้วงดินที่มีขนาดใหญ่ ตัวสีดำ แต่ขอบบริเวณส่วนอกมีเหลือบเป็นสีทองแดง พบที่ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ไทรา แบงส์
ไทรา ลีนน์ แบงก์ (เกิด 4 ธันวาคม ค.ศ.1973) เธอคือ นางแบบชาวอเมริกัน เจ้าของรายการชื่อดัง นักแสดง และ นักร้อง เธอมีชื่อเสียงในวงการ เป็นนางแบบครั้งแรกๆ ใน ปารีส มิลาน ลอนดอน โตเกียว และ นิวยอร์ก นอกจากนี้ เธอยังเป็นเจ้าของรายการ เรียลลิตี โชว์ต่างๆ หลายรายการ เช่น อเมริกันเน็กซ์ท็อปโมเดล และ เจ้าของรายการ "THE TYRA BANKS TALK SHOW" ของเธอเอง
ชีวิตในวัยเด็ก
ไทรา แบงส์ เกิดที่อินเกิลวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ.1973 เธอเป็นบุตรสาวของแคโรลีน ลอนดอน และโดนัลด์ แบงส์ เธอมีพี่ชายชื่อ "เดวิน" อายุห่างกัน 5 ปี ในปี ค.ศ.1979 เมื่อเธออายุหกขวบ พ่อและแม่ของเธอได้หย่าร้าง เธอได้เข้าเรียนที่โรงเรียนจอหน์บาเราส์ และโรงเรียนมัธยมอิมแมคคิวเลทฮาร์ต จบการศึกษาปี ค.ศ.1991 ในเมืองลอสแอนเจลิส ในขณะที่เธอกำลังเติบโตขึ้นในช่วงวัยเด็ก แบงส์กล่าวว่า เธอถูกเพื่อนๆ ล้อเลียนรูปร่างหน้าตาของเธอเหมือนกับ "ลูกเป็ดขี้เหร่"
นางแบบ
เมื่อแบงส์มีอายุ 15 ปี เธอเริ่มต้นที่จะเป็นนางแบบที่ลอสแอนเจลิส เธอถูกปฏิเสธโดยบริษัทจัดหานางแบบถึงสี่ที่ ก่อนที่เธอจะเซ็นสัญญากับบริษัท LA Models แล้วเปลี่ยนไปเป็น Elite Model Management ตอนอายุ 16 ปี เมื่อเธอมีโอกาสไปทำงานที่ยุโรป เธอก็ได้ย้ายที่อยู่ไปที่มิลาน ในฤดูกาลรันเวย์ครั้งแรกของเธอ เธอได้โชว์ตัวเดินแบบถึง 25 โชว์ในปารีสแฟชั่นวีค แบงก์ปรากฏตัวในบทบรรณาธิการในหลายๆ ประเทศ คือ สรัฐอเมริกา อิตาลี ฝรั่งเศส และสเปน, นิตยสารโว้ก ในประเทศสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส เยอรมัน และสเปน นิตยสารแอล ในประเทศสหรัฐอเมริกา เยอรมัน และมาเลเซีย ร่วมถึงนิตยสารฮาร์เปอส์บะซาร์ นิตยสารวี นิตยสารดับเบิลยู และนิตยสารแวนนิตี้แฟร์ หลังจากนั้นเธอก็จะปรากฏตัวบนปกนิตยสารเช่น นิตยสารแอล
เธอเคยปรากฏตัวในแคมเปญโฆษณาของ แซงต์ โลรองต์ ปารีส, ดอลเช่ แอนด์ แกบาน่า, เอสคาดา, ทอมมี ฮิลฟิเกอร์, ราล์ฟ ลอเร็น, ฮอลสธัน, เอชแอนด์เอ็ม, เอกซ์โอเอกซ์โอ, สวอตช์, วิกตอเรียส์ซีเคร็ต, ก็อทมิลล์, เป๊ปซี่, และไนกี้
ภาพยนตร์และโทรทัศน์
แบงก์เริ่มมีผลงานการแสดงในละครเรื่องแรกของเธอ เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์ ในตัวละครชื่อ "วิล สมิธ" และเธอได้สร้างบริษัทของเธอขึ้น ชื่อว่า "ไทไทเบบี้โปรดักชั่นส์" หลังจากนั้นไม่นานก็เปลี่ยนชื่อเป็น "แบงกาเบิลโปรดักชั่นส์" ซึ่งได้ผลิตรายการ เดอะ ไทรา แบงก์ส โชว์, อเมริกาส์เน็กซ์ท็อปโมเดล, และภาพยนตร์ เดอะควิกซส์
เพลง
แบงส์ได้ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอหลายเพลง เช่น แบล็กออร์ไวต์ ของ ไมเคิล แจ็กสัน, ไทรฟ์ไลฟ์ ของ มอบบ์ ดีพ, เลิฟธิง ของ ทีนา เทอร์เนอร์, ทูฟันกี้ ของ จอร์จ ไมเคิล, ดูน็อทว็อนนาลูซยู ของ ไลโอเนล ริชชี ในปี ค.ศ.2004 ได้บันทึกซิงเกิลแรกของเธอ เชกยาบอดี้
การประพันธ์
ในปี ค.ศ.1998 แบงก์ร่วมประพันธ์หนังสือชื่อ "ไทราส์บิวตี้อินไซด์แอนด์เอาต์" และเธอได้ประกาศในปี ค.ศ.2010 ว่าเธอจะเขียนนวนิยายชื่อ "โมเดลล์แลนด์" ตีพิมพ์ในเดือนกันยายน ค.ศ.2011 โมเดลล์แลนด์ได้รับการจัดอันดับยอดขายหนังสือดีที่สุดในเดือนตุลาคม ค.ศ.2011 โดยนิวยอร์กไทม์
เครื่องสำอางค์
ในปี ค.ศ.2014 แบงก์ได้ก่อตั้งเครื่องสำอางยี่ห้อ "ไทร่าบิวตี้"
การกุศล
แบงส์จัดตั้งโครงการทีโซน ซึ่งมุ่งพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำและชีวิต แบงส์ทำหน้าที่เป็นผู้สนับสนุนสำหรับทีโซน นอกจากนี้เธอยังได้จัดตั้งกองทุนการศึกษาไทราแบงส์ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้สาวแอฟริกันอเมริกัน ได้มีโอกาสที่จะเข้าโรงเรียนเก่าของเธอ โรงเรียนมัธยมอิมแมคคิวเลทฮาร์ต ในปี ค.ศ.2005 ทีโซนเปลี่ยนจากค่ายเป็นองค์กรการกุศลสาธารณะไทร่าแบงส์ทีโซน
มิวสิกวีดิโอเพลง
{| class="wikitable" !ปี !เพลง !ศิลปิน
รางวัลที่ได้รับ และชื่อที่ถูกเสนอเข้าชิง
1973
มหาเนตรผู้พิทักษ์
เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโอนิงุนโซ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมิราเคิลจัมป์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2558 และย้ายไปตีพิมพ์ในนิตยสารอัลตราจัมป์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2559 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเชอส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2566 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566
มังงะ
ซีรีส์มังงะมหาเนตรผู้พิทักษ์แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโอนิงุนโซ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมิราเคิลจัมป์ นิตยสารมังงะแนวเซเน็งของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2557 จนกระทั่งนิตยสารเล่มสุดท้ายซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ซีรีส์มังงะย้ายไปตีพิมพ์ในนิตยสารอัลตราจัมป์ตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2559 สำนักพิมพ์ชูเอชะรวบรวมแต่ละตอนมาตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2558 วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 14 เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2565
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
อนิเมะ
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มีการประกาศว่าซีรีส์มหาเนตรผู้พิทักษ์จะได้รับการดัดแปบงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโคพิกเชอส์ กำกับโดยริวอิจิ คิมูระ เขียนบทโดยเคอิจิโร โอจิ แต่งดนตรีประกอบโดยจอห์น คันดะ และ XELIK ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคมถึง 27 มีนาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์และเครือข่ายอื่น ๆ วงอาร์คานาโปรเจกต์ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า ส่วนทรูร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Rebind" ฤดูกาลที่ 2 เริ่มออกอากาศในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เมงาเทระซีโรร้องเพลงเปิดเพลงที่ 2 ชื่อเพลงว่า ส่วนอาซูซะ ทาโดโกโระร้องเพลงปิดชื่อเพลงว่า
กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน
กว่าจะปิ๊งต้องชิ่งก่อน (A Lot like Love) เป็นภาพยนตร์รักตลก-ดราม่าในปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย ไนเจล โคล เขียนบทภาพยนตร์โดย โคลิน แพทริค ลินช์ นำแสดงโดย แอชตัน คุชเชอร์ และ อาแมนด้า พีท
เรื่องย่อ
ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นในระหว่างเที่ยวบินในประเทศ โอลิเวอร์ (แอชตัน คุชเชอร์) เป็นบัณฑิตจบใหม่ เขามีตารางการบินที่เร่งรีบ เพื่อทำตามความฝันในการลงทุนธุรกิจ และต่อมาได้พบรักแท้กับ เอมิลี่ (อาแมนดา พีท) เป็นสาวรักอิสระที่ชื่นชอบการทำอะไรตามใจตัวเอง สองทางเลือกที่แตกต่าง สองมุมมองชีวิตที่เข้ากันไม่ได้ พวกเขาอาจจะถูกใจกันในระยะเวลาสั้นๆ แต่ชัดเจนแล้วว่าโอลิเวอร์กับเอมิลีไม่ได้เป็นคู่แท้ของกันและกัน
แม้ทั้งคู่จะเดินหน้าต่อไปทั้งโอลิเวอร์และเอมิลี แต่เมื่อพวกเขาบังเอิญได้เจอกัน ปีแล้วปีเล่า ในเมืองแล้วเมืองเล่า ผ่านการเปลี่ยนอาชีพและความสัมพันธ์มากหน้าหลายตา มันก็ดูเหมือนมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้พวกเขาอยู่ห่างไกลกัน แต่ก็มีบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้ที่ดึงดูดพวกเขาเข้าหากัน การที่พวกเขาคุยกันได้อย่างถูกคอ การที่พวกเขาอยู่เคียงข้างอีกฝ่ายในยามที่สิ่งต่างๆ พังทลาย แล้วอะไรล่ะที่มาขวางทางสิ่งที่น่าจะเป็นความรักที่แสนโรแมนติกนี้ได้
มีโน ราโยลา
การ์มีเน "มีโน" ราโยลา (Carmine "Mino" Raiola; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 – 30 เมษายน ค.ศ. 2022) เป็นนายหน้าฟุตบอลชาวอิตาลีที่รู้จักกันในการเป็นนายหน้าของผู้เล่นอย่างซลาตัน อิบราฮีมอวิช, ปอล ปอกบา, แฮนริค มะคีทาเรียน, มาร์โก แวร์รัตตี, จันลุยจี ดอนนารุมมา, มัตไตส์ เดอ ลิคต์, อาลิง โฮลัน, มารีโอ บาโลเตลลี และปาเวล เนดเวต เป็นต้น
อาชีพตัวแทน
หลังจากช่วงสั้น ๆ ในอาชีพนักฟุตบอลของเขา ราโยลายังคงเกี่ยวข้องกับโลกฟุตบอล คราวนี้ในฐานะตัวแทนนักฟุตบอล เขาเริ่มทำงานที่สปอตส์โพรโมชันซึ่งเป็นบริษัทตัวแทนด้านกีฬา และช่วยในการย้ายตัวผู้เล่นชาวดัตช์ที่มีชื่อเสียงหลายคนไปยังสโมสรในอิตาลี อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน เขาตัดสินใจลาออกจากบริษัทและเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง การย้ายทีมครั้งใหญ่ครั้งแรกของเขาคือการเซ็นสัญญาของปาเวล เนดเวต จากสปาร์ตาปรากไปยังลาซีโอ จากฟอร์มที่น่าประทับใจของเขาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ซึ่งทีมฟุตบอลชาติสาธารณรัฐเช็กของเนดเวตไปถึงรอบชิงชนะเลิศก่อนที่จะแพ้ทีมฟุตบอลชาติเยอรมนีที่สนามกีฬาเวมบลีย์
หลี่ รุ่ยหวน
หลี่ รุ่ยหวน (จีนตัวย่อ: 李瑞环; จีนตัวเต็ม: 李瑞環; พินอิน: Lǐ ruìhuán; 17 กันยายน พ.ศ. 2477 – ) เป็นอดีตนักการเมืองชาวจีน สมาชิกของคณะกรรมการประจำโปลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีอำนาจสูงที่สุดของจีน ระหว่างปี พ.ศ. 2532 ถึง 2545 และประธานคณะกรรมการแห่งชาติของการประชุมที่ปรึกษาทางการเมืองแห่งประชาชนจีน (CPPCC) ระหว่างปี พ.ศ. 2536 ถึง 2546 ก่อนหน้านั้นเขาเคยเป็นเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองเทียนจิน มาก่อน
แพงพวยฝรั่ง
แพงพวยฝรั่ง เป็นพืชดอกถิ่นเดียวของประเทศมาดากัสการ์ ในธรรมชาติอยู่ในสภาวะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์เพราะการถางและเผาเพื่อการเกษตรกรรม แต่อย่างไรก็ตามมันกลับได้รับการปลูกเลี้ยงอย่างกว้างขวางในพื้นที่เขตร้อนทั่วโลก
แพงพวยฝรั่งเป็นไม้ไม่ผลัดใบพุ่มเตี้ยหรือพืชโตชั่วฤดูสูงประมาณ 1 ม. ใบเป็นรูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ยาว 2.5–9 ซม. กว้าง 1–3.5 ซม. สีเขียวเป็นมัน ไม่มีขน เส้นกลางใบซีดและก้านใบสั้น ยาว 1–1.8 ซม. ดอกมีสีขาวถึงชมพูเข้ม มีสีแดงตรงกลางดอก ฐานดอกรูปหลอดยาว 2.5-3 ซม. วงกลีบดอกมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2–5 ซม. มี 5 แฉก ผลเป็นผลแตกแนวเดียวยาว 2–4 ซม. กว้าง 3 มม.
แพงพวยฝรั่งมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ดังนี้: นมอิน (สุราษฎร์ธานี) ผักปอดบก (เหนือ) แพงพวยบก (กทม.)
การขยายพันธุ์
ทำได้ทั้งวิธีปักชำและเพาะเมล็ดแต่การเพาะเมล็ด จะทำได้ง่ายว่า ทำได้โดยการเพาะลงในกระบะหรือเพาะลงในแปลงเพาะปลูก  เมล็ดจะงอกใน 5-7วัน   แพงพวยฝรั่งนี้เป็นพืชที่ต้องการแสงและอากาศร้อนเนื่องจากเป็นพืชในเขตร้อน  สามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำถึงปานกลาง โดยเฉพาะดินที่สามารถระบายน้ำได้ดี  เช่นดินร่วนปนทราย ซึ่งมันจะช่วยรากเจริญได้ดี เพราะหากดินระบายน้ำไม่ดี จะทำให้รากเน่าเนื่องจากรากไม่มีอากาศหายใจ
การดูแลรักษา
แพงพวยฝรั่งเป็นพืชที่ดูแลรักษาง่ายไม่พบว่ามีการรบกวนจากแมลงศัตรูพืช แพงพวยฝรั่งนี้จะชอบอยู่ในที่ที่มีแดดจัด การให้น้ำควรให้ในปริมาณพอสมควร ไม่แฉะมากเกินไป อาจจะมีการใส่ปุ๋ยในการบำรุงต้นบ้าง
สรรพคุณทางยา
ส่วนที่นำมาใช้ในการทำยาคือ ลำต้นและราก ซึ่งได้มีข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ได้กล่าวไว้ว่า ลำต้นและรากนี้สามารถสร้างสารที่เรียกว่า อัลคาลอยด์ได้มากกว่า 55ชนิดอัลคาลอยด์ที่สามารถนำมาใช้รักษาโรคมะเร็งได้ผลคือ วินบลาสทีน ( Vinblastine) และวินคริสทีน ( Vincristine) โดยสารทั้งสองชนิดนั้นสามารถนำมารักษาโรคมะเร็งเม็ดมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง นอกจากนี้ราก แก้บิด ขับพยาธิ ห้ามเลือด รักษามะเร็งในเม็ดเลือดและใบจะช่วยในการบำรุงหัวใจ ช่วยในการย่อย หรือใช้ทั้งต้นในการแก้เบาหวานความดัน แก้อาการตัวเหลืองอันเกิดพิษของสุรา
แพงพวยมีอัลคาลอยด์ที่เป็นพิษสูง มีฤทธิ์หลอนประสาท
พันธุ์ของแพงพวย
1. Snowflakes มีพุ่มต้นสูง 10 นิ้ว ต้นสูงสม่ำเสมอกันหมด ดอกสีขาว 2. Little Bright สูง 10 นิ้ว ดอกสีขาว ใจกลางดอกสีแดง 3. Little Linda ต้นสุง 8-10 นิ้ว ดอกสีชมพูเข้มอมม่วง พุ่มต้นกระทัด และออกดอกมาก 4. Little Mixed มีหลายสีคละกัน 5. Little Pinkie ดอกสีชมพูเข้ม3. 6.Little Blanch สูง 10 นิ้ว ดอกสีขาว 7. Little Bright Eye สีชมพูมีแต้มสีแดง 8. Little Delicata สีขาวมีแต้มสีแดงเข้ม 9. Little Blanche สีขาว 10. Little Linda สีชมพูอมม่วง 11. Pretty in Rose สีชมพูอ่อน 12. Tropicana Blush สีแดงอ่อน 13. Tropicana Bright Eye สีชมพู 14. Tropicana Rose สีชมพูเข้ม 15. Tropicana Pink สีชมพูเข้ม
ไก่ฟ้าหน้าเขียว
ไก่ฟ้าหน้าเขียว (Crested fireback; ) เป็นไก่ฟ้าที่มีความสวยงาม มีลักษณะเด่นคือมีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ต่างจากไก่ฟ้าชนิดอื่นๆที่มีแผ่นหนังสีแดง พบในประเทศไทย มาเลเซีย บอร์เนียว และสุมาตรา
อนุกรมวิธาน
มี 4 ชนิดย่อย
ลักษณะทั่วไป
เป็นไก่ฟ้าขนาดกลาง มีแผ่นหนังที่หน้าสีฟ้า ขาสีแดง ตัวผู้ยาว 67 - 72 ซม. มีขนหงอนบนหัว ขนที่คอหน้าอกและหลังตอนบนมีสีเหลือบเขียวอมน้ำเงิน ส่วนล่างของหลังมีสีแดงแกมน้ำตาล ขนหางคู่กลาง 2 คู่มีสีขาว คู่ต่อมาครึ่งด้านในเป็นสีขาว ครึ่งด้านนอกเป็นสีดำ คู่ต่อ ๆ มาสีดำ ตัวเมียยาว 57 - 60 ซม. ขนส่วนใหญ่มีสีน้ำตาลแกมแดง ขนใต้ท้องสีน้ำตาลแกมดำมีขอบขาว
การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
มีถิ่นกำเนิดในตอนใต้ของไทยตลอดจนถึงมาเลเซีย บอร์เนียวและสุมาตรา ในประเทศไทยมีเฉพาะภาคใต้เท่านั้น พบในป่าดงดิบที่เป็นป่าต่ำ ไม่ชอบออกหากินตามป่าโปร่งหรือที่โล่งเตียน ชอบอยู่ป่าต่ำมากกว่าป่าสูง
พฤติกรรม
ไก่ฟ้าหน้าเขียวอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มีตัวผู้เป็นจ่าฝูง หากินตอนกลางวันตามป่าดงดิบชื้นที่ทึบในระดับที่ไม่สูงมากนัก อาจพบใกล้ลำธาร ไม่ค่อยออกมาในที่โล่ง เมื่อเห็นศัตรูจะวิ่งหนีเข้าซ่อนตามพุ่มไม้ บางครั้งจะบินหนีไปใกล้ ๆ แล้วลงเดินวิ่งต่อไป กินแมลงต่าง ๆ ตัวหนอน ยอดหญ้า พืชอ่อน ๆ เมล็ดพืช และผลไม้บางชนิดเป็นอาหาร
การสืบพันธุ์
ผสมพันธุ์ประมาณเดือนเมษายนถึงมิถุนายน ทำรังใต้พุ่มเตี้ย ๆ ที่รกทึบ ทำรังด้วยใบไม้และใบหญ้าแห้ง ๆ วางไข่ครั้งละประมาณ 4 - 8 ฟอง ตัวเมียจะฟักไข่หลังจากออกไข่ฟองสุดท้ายแล้ว ใช้เวลาฟักไข่ทั้งสิ้น 24 - 25 วัน ลูกไก่ฟ้าหน้าเขียว แรกเกิดมีขนอุยคลุมทั่วตัว เมื่อลืมตาลุกขึ้นยืนเดินได้ ก็จะเดินตามแม่ไปหาอาหารได้หลังออกจากไข่ 3 - 4 ชั่วโมง
อ็องรี ฌีโร
อ็องรี ออนอเร ฌีโร (18 มกราคม ค.ศ. 1879 - 11 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายพลชาวฝรั่งเศสและผู้นำของกองกำลังฝรั่งเศสเสรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จนกระทั่งเขาถูกบังคับให้เกษียณใน ค.ศ. 1944
เกิดในครอบครัวชาวอาลซัสในกรุงปารีส จบการศึกษาจากสถาบันวิชาทหารแซ็ง-ซีร์ (Saint-Cyr military academy) และเข้ามาเป็นทหารในแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศส เขาได้รับบาดเจ็บและถูกทหารเยอรมันจับกุมในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่สามารถหลบหนีออกจากค่ายเชลยศึกมาได้ ในช่วงระหว่างสงคราม ฌีโรได้เดินทางกลับไปยังแอฟริกาเหนือและเข้าต่อสู้รบในสงครามริฟ ซึ่งทำให้เขาได้รับปูนบำเหน็จด้วยเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
ในช่วงแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ฌีโรได้สู้รบในเนเธอร์แลนด์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 เขาถูกทหารเยอรมันจับกุมอีกครั้ง แต่สามารถหลบหนีจากการถูกคุมขังได้สำเร็จอีกครั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 ภายหลังจากการวางแผนอย่างรอบคอบเป็นเวลาสองปี จากภายในฝรั่งเศสเขตวีชี เขาทำงานให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างลับ ๆ และได้รับมอบหมายหน้าที่ในบังคับบัญชาการต่อกองกำลังทหารฝรั่งเศสในแอฟริกาเหนือภายหลังปฏิบัติการคบเพลิง (พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) ตามมาด้วยการลอบสังหารฟร็องซัว ดาร์ล็อง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1943 เขาเข้าร่วมในการประชุมกาซาบล็องกาพร้อมกับชาร์ล เดอ โกล, วินสตัน เชอร์ชิล และแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ต่อมาในปีเดียวกัน ฌีโรและเดอ โกล ได้เป็นประธานร่วมของคณะกรรมการแห่งการปลดปล่อยชาติฝรั่งเศส แต่กลับสูญเสียแรงสนับสนุนและลาออกจากตำแหน่งด้วยคับข้องใจในเดือนเมษายน ค.ศ. 1944
หลังสงคราม ฌีโรได้รับเลือกให้เข้าสู่สมัชชาร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สี่ เขาเสียชีวิตในดีฌงใน ค.ศ. 1949
ซิต้อง
ซิต้อง (စစ်တောင်း) เป็นเมืองเล็ก ๆ ในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำชี่น-ดวี่น มีทางหลวงลาดไปทางตะวันตกสู่พรมแดนประเทศอินเดีย ถนนเส้นนี้สร้างในปี ค.ศ. 1887 โดยกองทัพของพลตรี เจ. เจ. เอช. กอร์ดอน (J. J. H. Gordon) เพื่อเชื่อมโยงรัฐมณีปุระของอินเดียกับพม่าตอนบน
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของคิม จ็อง-อิล
การถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล ได้รับการรายงานโดยสถานีโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินเกาหลีเหนือ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ผู้รายงานได้รายงานว่าเขาถึงแก่อสัญกรรม ณ วันที่ 17 ธันวาคม เมื่อเวลา 08:30 น. ด้วยสาเหตุกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันขณะที่เดินทางโดยรถไฟไปยังนอกเขตเปียงยาง คิม จ็อง-อึน ซึ่งเป็นบุตรชายของเขา ได้รับการประกาศเป็นผู้สืบทอดผ่านการออกอากาศในรายการเดียวกันนี้ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะ "ผู้สืบทอดที่ยิ่งใหญ่" รัฐพิธีศพของ คิม จ็อง-อิล กำหนดไว้ในวันที่ 28 ธันวาคม ในกรุงเปียงยาง และจะเป็นช่วงสิ้นสุดเวลาไว้ทุกข์ ส่วนกองทัพเกาหลีใต้ต่างติดตามการแจ้งเตือนทันทีภายหลังจากที่มีการประกาศ และสภาความมั่นคงแห่งชาติได้เปิดการประชุมเป็นการฉุกเฉิน ด้วยความกังวลว่าการจัดการทางการเมืองมีผลต่อความเสถียรของภูมิภาค
สาเหตุแห่งการอสัญกรรม
ตามที่สำนักข่าวกลางเกาหลีรายงานว่า คิม จ็อง-อิล ถึงแก่อสัญกรรม ณ วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ภายหลังจากที่มีการได้รับการรักษาทางการแพทย์สำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือดสมองมาระยะหนึ่ง ซึ่งระหว่างการเดินทางโดยรถไฟ เขาได้ประสบกับภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันและอาการซับซ้อนที่รุนแรงของการช็อคทางหัวใจ
[[undefined|เกาหลีเหนือ]]
มีภาพแสดงให้เห็นถึงถนนในเปียงยางมีผู้คนหลายรายถึงกับร่ำไห้อาลัยต่อการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล ผู้คนต่างมีโอกาสเห็นการรวมตัวเพื่อแสดงความเคารพ, บางคนถึงกับคุกเข่า บ้างก็ร่ำไห้ และบ้างก็ทุบหมัดของตนลงบนพื้นปูน
ตลาดการเงิน
ดัชนีตลาดหุ้นเอเชียดิ่งลงทันที ภายหลังจากการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของคิมที่สะท้อนถึงความกังวลเกี่ยวกับเสถียรภาพของภูมิภาค ในการเปิดตลาดการเงินที่ยุโรป ดัชนีหุ้นได้ดิ่งลงไปด้วย แต่ในสหรัฐอเมริกาได้มีการปรับตัวขึ้นภายหลังจากการประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของคิม จ็อง-อิล
อู๋ ไป่
อู๋จวิ้นหลิน (จีนตัวเต็ม: 吳俊霖; พินอิน: Wú Jùnlín; เกิด 14 มกราคม พ.ศ.2511) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนเวทีของเขาคือ อู๋ไป่ (จีนตัวเต็ม: 伍佰; พินอิน: Wǔ Bǎi; ฮกเกี้ยนไต้หวัน: Gō͘-pah) เป็นนักร้องเพลงร็อค นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวไต้หวัน เขาเป็นสมาชิกวง Wu Bai & China Blue โดยมี ดีน ซัลโวต้า (กลอง), หยูจี้ยง (คีย์บอร์ด) และ จูเจี้ยนฮุย (กีตาร์เบส) ในขณะที่อู๋ไป่เองก็เป็นมือกีตาร์และนักร้องนำของวง ได้รับการขนานนามว่า "The King of Live Music" อู๋ไป่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในตำนานร็อกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชีวิตในวัยเด็ก
อู๋ไป่เกิดที่เขตซินเตี้ยน นครซินเป่ย์ เมื่อเขาเกิดได้ไม่นาน พ่อกับแม่ของเขาได้กลับไปยังบ้านซวนโถว (แปลว่ากระเทียม) เขตลิ่วเจียว เทศมณฑลเจียอี้ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของพ่อแม่ของเขา ในชั้นประถมศึกษา เขาเป็นนักเรียนที่ตั้งใจเรียนมาก ถึงขั้นสอบได้คะแนนเต็ม 100 คะแนน ของ 5 วิชา ซึ่งเท่ากับ 500 คะแนน ถึงเป็นที่มาของชื่อ "อู๋ไป่ 伍佰" นั่นเอง เมื่อเขาเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เขาเริ่มสนใจเรื่องดนตรี โดยเริ่มแรกเล่นเครื่องเป่าในวงดุริยางค์ของโรงเรียน จนทำให้ผลการเรียนของเขาต่ำลง แต่เขาได้เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในที่สุด
ก้าวสู่เป็นศิลปิน
เมื่อเขาได้เรียนจบมัธยมศึกษาตอนปลายที่นครเจียอี้แล้ว เขาได้ไปสอบเข้ามหาวิทยาลัย ผลปรากฏว่าสอบไม่ผ่าน จึงทำให้เขาต้องออกไปหางานทำที่ไทเป งานที่เขาทำคือเป็นเด็กเสิร์ฟ คนขายประกัน ขายหนังสือภาษาอังกฤษที่หน้ามหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในไทเป และสุดท้ายคือเป็นลูกจ้างในร้านขายเครื่องดนตรี เมื่อเขาได้ทำงานที่ร้านขายเครื่องดนตรี แล้วเขาเห็นกีตาร์โปร่งตัวหนึ่งแล้วไปเล่น จนเจ้าของร้านเห็นแล้วไล่เขาออกไป เขาก็เลยไปหางานทำที่ร้านขายเครื่องดนตรีที่ร้านอื่น เขาก็ทำเช่นเดิม คือชอบเล่นกีตาร์ของร้าน จนเขาโดนไล่ออก จากนั้นเขาได้เป็นนักร้อง นักดนตรี มีผลงานเพลงแรกคือ 小人國 ในปี พ.ศ.2533 ซึ่งเพลงนี้เขาเป็นผู้แต่งเนื้อร้องและเรียบเรียง วงการเพลงไต้หวันก็สังเกตเห็นนักร้อง-นักแต่งเพลงคนนี้ในทันที เขาสามารถเขียนเพลงและเนื้อเพลงได้ทั้งภาษาจีนกลางและภาษาไต้หวัน ตลอดจนผลิตและเรียบเรียงเพลงของตัวเอง ซึ่งไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อนสำหรับศิลปินชาวไต้หวันในขณะนั้น ความสามารถในการเล่นกีตาร์บลูส์และร็อคของ Wu Bai ทำให้นักวิจารณ์และผู้ฟังผลงานของเขาประหลาดใจทั่วทั้งไต้หวัน
จากนั้นเขาได้เป็นนักดนตรีตามผับแล้วได้เจอมือเบสชาวพม่าเชื้อสายจีน ชื่อจูเจี้ยนฮุย หรือเสี่ยวจู และมือกลองชาวอเมริกัน-อิตาลี่ ชื่อดีโน่ ซัลโวต้า จากนั้นก็ได้รวมเป็นวงดนตรีขึ้นมา เมื่อรวมกันเป็นวงแล้ว มีมือคีย์บอร์ดคนหนึ่ง เข้ามาขอร่วมวงด้วย มือคีย์บอร์ดคนนั้นก็คือ หยูจี้ยง หรือต้ามาว (แปลว่าแมวใหญ่)
ในปี พ.ศ. 2535 อู๋ไป่ มีผลงานเพลงคือ 少年吔，安啦！เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง 少年吔，安啦！Dust of Angels จากนั้น ได้มีอัลบั้มเพลงอัลบั้มแรกคือ 愛上別人是快樂的事 (To Love Somebody Is the Happiest Thing) ในนามอู๋จวิ้นหลิน 吳俊霖
ชีวิตส่วนตัว
อู๋ไป่ได้สมรสกับ Chen Wenpei ซึ่งเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา ที่เมืองฟุกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2546
อ้างอิง
http://wubai.com/
https://www.imdb.com/name/nm0047010/?ref_=ext_shr_lnk
https://tw.entertainment.appledaily.com/daily/20050427/1738800/
แหล่งข้อมูลอื่น
https://www.youtube.com/user/clubwubai/featured
https://twitter.com/clubwubai
https://web.facebook.com/wubaiclub/about
1968
คุณวายร้ายกับวันหยุดสบาย ๆ ของเขา
คุณวายร้ายกับวันหยุดสบาย ๆ ของเขา เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยู โมริกาวะ เผยแพรทางเว็บไซต์พิซิฟตั้งแต่ปี พ.ศ. 2561 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มโดยสแควร์เอนิกซ์ถึงเล่มที่ 4 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและซินเนอร์จีเอสพี
แฟร็กทัล
แฟร็กทัล หรือ สาทิสรูป (fractal) ในปัจจุบันเป็นคำที่ใช้ในเชิงวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ หมายถึง วัตถุทางเรขาคณิต ที่มีคุณสมบัติคล้ายตนเอง คือ ดูเหมือนกันไปหมด (เมื่อพิจารณาจากแง่ใดแง่หนึ่ง) ไม่ว่าจะดูที่ระดับความละเอียด (โดยการส่องขยาย) หรือ สเกลใดก็ตาม
คำว่า แฟร็กทัล นี้ เบอนัว ม็องแดลโบรต เป็นคนบัญญัติขึ้นในปี ค.ศ. 1975 จากคำว่า fractus ในภาษาละติน ซึ่งแปลว่า แตก หรือ ร้าว
ประวัติ
ได้มีการค้นพบสิ่งที่เรารู้จักกันในนามของแฟร็กทัลมานานก่อนที่คำว่า "แฟร็กทัล" จะได้รับการบัญญัติขึ้นมาใช้เรียกสิ่งเหล่านี้ ในปี ค.ศ. 1872 คาร์ล ไวเออร์ชตรัสส์ (Karl Weierstrass) ได้ยกตัวอย่างของฟังก์ชัน ที่มีคุณสมบัติ "everywhere continuous but nowhere differentiable" คือ มีความต่อเนื่องที่ทุกจุด แต่ไม่สามารถหาค่าอนุพันธ์ได้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 เฮลเก ฟอน ค็อค (Helge von Koch) ได้ยกตัวอย่างทางเรขาคณิต ซึ่งได้รับการเรียกขานในปัจจุบันนี้ว่า "เกล็ดหิมะค็อค" (Koch snowflake) ต่อมาในปี ค.ศ. 1938 พอล ปีแอร์ ลาวี (Paul Pierre Lévy) ได้ทำการศึกษา รูปร่างของ กราฟ (curve และ surface) ซึ่งมีคุณสมบัติที่ส่วนประกอบย่อย มีความเสมือนกับโครงสร้างโดยรวมของมัน คือ "Lévy C curve" และ "Lévy dragon curve"
เกออร์ก คันทอร์ (Georg Cantor) ก็ได้ยกตัวอย่างของ เซตย่อยของจำนวนจริง ซึ่งมีคุณสมบัติแฟร็กทัลนี้ เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เซตคันทอร์ หรือ ฝุ่นคันทอร์ จากการศึกษาเซตคันทอร์นี้ นักคณิตศาสตร์ เช่น Constantin Carathéodory และ Felix Hausdorff ได้ขยายความแนวคิดเรื่อง มิติ (dimension) จากเดิมที่เป็นจำนวนเต็ม ให้ครอบคลุมถึงมิติที่ไม่เป็นจำนวนเต็ม นอกจากนั้น นักคณิตศาสตร์อีกหลายคน ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เช่น อองรี ปวงกาเร, เฟลิกซ์ คลิน (Felix Klein), ปิแอร์ ฟาตู (Pierre Fatou) และ กาสตง จูเลีย (Gaston Julia) ได้ศึกษาฟังก์ชันวนซ้ำ (Iterated function) ซึ่งมีความเกี่ยวพันอย่างใกล้ชิดกับ คุณสมบัติความคล้ายตนเอง (self-similarity) แต่บุคคลเหล่านั้นก็ไม่ได้เห็นถึงความสวยงามของภาพจาก itereated functions ที่เราได้เห็นกัน เนื่องจากการแสดงผลที่ต้องใช้เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กราฟิก ซึ่งพัฒนาขึ้นในภายหลัง
ในปี ค.ศ. 1960 เบอนัว ม็องแดลโบรต ได้ทำการศึกษาถึงคุณสมบัติความคล้ายตนเอง นี้ และตีพิมพ์บทความชื่อ ''How Long is the Coast of Britain? Statistical Self-Similarity and Fractional Dimension.'' แมนดัลบรอ ได้เห็นถึงความสัมพันธ์ของผลงานในเรื่องต่าง ๆ ในอดีต ซึ่งดูราวกับจะเป็นคนละเรื่องไม่มีความสัมพันธ์กัน เขาได้รวบรวมแนวความคิด และบัญญัติคำว่า แฟร็กทัล ขึ้น เพื่อใช้ระบุถึงวัตถุที่มีคุณสมบัติความคล้ายตนเอง
คำจำกัดความ
แฟร็กทัล นั้นนอกจากเป็นวัตถุที่มี ความคล้ายตนเอง แล้วยังมีอีกคุณสมบัติหนึ่งคือ มีมิติ เฮาส์ดอร์ฟ (Hausdorff) ไม่เป็นจำนวนเต็ม (นิยามโดย เบอนัว ม็องแดลโบรต ไว้ว่า A fractal is by definition a set for which the Hausdorff-Besicovitch dimension strictly exceeds the topological dimension.) แต่คำจำกัดความนี้ดูเหมือนจะมีปัญหาอยู่มาก เนื่องจาก ปรากฏว่ามีวัตถุที่มีรูปร่างเป็นแฟร็กทัล แต่ไม่ได้เป็นไปตามคุณสมบัติมิตินี้
คำจำกัดความของสิ่งที่เราเรียกว่า แฟร็กทัล นั้นจะค่อนข้างกำกวม ไม่ชัดเจนเนื่องจาก
ประเภทของแฟร็กทัลและตัวอย่าง
แฟร็กทัลสามารถจำแนกออกเป็นสามประเภทตามวิธีการสร้างดังนี้