cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
วิทยาลัยการภาพยนตร์ ศิลปะการแสดงและสื่อใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ประวัติ
วิทยาลัยการภาพยนตร์ ศิลปะการแสดง และสื่อใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เรียกชื่อย่อว่า SISA ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555 ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (เขตดุสิต) เปิดทำการเรียนการสอนปีแรกในปีการศึกษา 2556 ที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา (เขตดุสิต) โดยใช้อาคาร 31 เป็นอาคารเรียนชั่วคราวสมัยนั้น เปิดสอนใน 2 หลักสูตร มีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 30 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2559 ทางวิทยาลัยฯได้เห็นชอบกับทางผู้บริหารมหาวิทยาลัย โดยย้ายวิทยาลัยการภาพยนตร์ฯ ไปยังวิทยาเขตนครปฐม เนื่องจากรองรับการขยายตัวของนักศึกษาที่มีเพิ่มมากขึ้นในทุกๆปี เพื่อตอบสนองตามนโยบายของมหาวิทยาลัย และมีห้องเรียนห้องปฏิบัติการที่เพียงพอต่อการเรียนการสอนในรายวิชาต่างๆ ซึ่งอาคารเรียนสร้างเสร็จสมบูรณ์พอดีในปี พ.ศ. 2559 มีจำนวนห้องเรียนที่เพียงพอในอาคารทั้งสิ้น 20 ห้อง และได้เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับปริญญาตรีมาจนปัจจุบัน มีนักศึกษาไทยและนักศึกษาชาวต่างชาติในแต่ละสาขาวิชา ในปี พ.ศ. 2561 มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ศูนย์การศึกษาจังหวัดนครปฐม มีหน่วยงานกลางที่ดูแลอำนวยความสะดวกนักศึกษา เช่น หอพัก สนามกีฬา โรงอาหาร การติดต่อยื่นเอกสาร และคณะอื่นๆที่เปิดสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก จำนวน 4 หน่วยงาน มีนักศึกษาประมาณ 5,000 คน
หลักสูตร
ปัจจุบัน วิทยาลัยการภาพยนตร์ ศิลปะการแสดง และสื่อใหม่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เปิดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติในระดับปริญญาตรี จำนวน 2 หลักสูตร 4 แขนงวิชา ดังนี้
ทำเนียบคณบดี
มีรายชื่อคณบดีที่ดำรงตำแหน่งตามวาระการบริหาร ดังนี้
ทำเนียบผู้บริหารวิทยาลัยการภาพยนตร์
รายชื่อผู้บริหารวิทยาลัยการภาพยนตร์ ศิลปะการแสดง และสื่อใหม่ ชุดปัจจุบันมีดังนี้
การเดินทางโดยรถยนต์
เส้นทางถนนสายเพชรเกษม เลี้ยวเข้าแยกถนนพุทธมณฑล สาย 4 ผ่านหน้ามหาวิทยาลัยมหิดล ขับมาเรื่อยผ่านหอนาฬิกาจนมาถึงแยกสถานีตำรวจภูธรศาลายาแล้วเลี้ยวขวา ขับมาเรื่อย (ระยะทางอีกประมาณ 10 กิโลเมตร) จนเห็นป้ายมหาวิทยาลัยด้านหน้าทางเข้าซอย เลี้ยวซ้ายขับมาตามถนนจนเห็นที่ตั้ง มหาวิทยาลัย วิทยาเขตนครปฐม สามารถขับมาตามเส้นทางถนนปิ่นเกล้า – นครชัยศรี เข้าได้ 3 ทาง คือ
รางวัลออสการ์
รางวัลออสการ์ (Academy Award; "รางวัลสถาบัน") หรือรู้จักกันในชื่อ ออสการ์ (Oscar) เป็นรางวัลสำหรับความสำเร็จในด้านศิลปะและด้านเทคนิคในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ จัดเป็นประจำทุกปีโดยสถาบันแห่งศิลปะและวิทยาการภาพยนตร์ (AMPAS) เพื่อยกย่องความเป็นเลิศในด้านความสำเร็จของภาพยนตร์ ซึ่งประเมินโดยการลงคะแนนเสียงจากสมาชิกของสถาบัน รางวัลออสการ์ได้รับการยกย่องว่าเป็นรางวัลอันทรงเกียรติและมีความสำคัญมากที่สุดในอุตสาหกรรมบันเทิงของสหรัฐและทั่วโลก  รูปปั้นออสการ์มีลักษณะเป็นอัศวินในรูปแบบอาร์ตเดโค
สำหรับรางวัลหลักจะถูกนำเสนอในระหว่างการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ของฮอลลีวูด ซึ่งโดยทั่วไปมักจัดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม รางวัลออสการ์นับเป็นงานประกาศผลรางวัลความบันเทิงระดับโลกที่เก่าแก่ที่สุด งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 1 จัดขึ้นในปี 1929 ส่วนครั้งที่ 2 ในปี 1930 เป็นการออกอากาศครั้งแรกทางวิทยุ และครั้งที่ 25 ในปี 1953 เป็นการออกอากาศครั้งแรกทางโทรทัศน์ รางวัลออสการ์อยู่ในสี่รางวัลหลักด้านความบันเทิงอเมริกันที่เก่าแก่ที่สุด เทียบเท่ากับรางวัลเอมมีทางโทรทัศน์, รางวัลโทนีทางละครเวที และรางวัลแกรมมีทางดนตรี ซึ่งล้วนได้ต้นแบบมาจากรางวัลออสการ์
ประวัติ
พีธีมอบรางวัลออสการ์ครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 1929 ในงานเลี้ยงอาหารค่ำส่วนตัวที่โรงแรมเดอะฮอลลีวูดโรสเวลต์ ซึ่งมีผู้ชมโดยประมาณ 270 คน ค่าบัตรเข้าชมอยู่ที่ 5 ดอลลาร์ (85 ดอลลาร์ในราคาปี 2020)
งานเลี้ยงหลังมอบรางวัลจัดขึ้นที่โรงแรมเมย์แฟร์ มีการมอบรูปปั้นจำนวนสิบห้ารางวัลเพื่อยกย่องศิลปิน ผู้กำกับ และผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ ในอุตสาหกรรมการสร้างภาพยนตร์ในยุคนั้น สำหรับผลงานในช่วงปี 1927–28 โดยพิธีมอบรางวัลดำเนินเป็นเวลา 15 นาที
สำหรับพีธีมอบรางวัลครั้งแรกนี้ ผู้ชนะได้รับการประกาศผ่านสื่อมวลชนก่อนหน้านั้นสามเดือน สำหรับพีธีมอบรางวัลครั้งที่สองในปี 1930 และตลอดทศวรรษแรกได้รับการประกาศผ่านหนังสือพิมพ์ในเวลา 23.00 น. ของคืนวันมอบรางวัล ต่อมาในปี 1940 หนังสือพิมพ์ ลอสแอนเจลิสไทมส์ ได้ประกาศผู้ชนะก่อนเริ่มต้นพิธี เป็นผลให้ในปีต่อมารางวัลจึงเริ่มใช้ซองปิดผนึกเพื่อเปิดเผยรายชื่อผู้ชนะแทน
คำว่า "ออสการ์" เป็นเครื่องหมายการค้าของ AMPAS อย่างไรก็ตามในภาษาอิตาลี โดยทั่วไปใช้กล่าวถึงรางวัลหรือพิธีมอบรางวัล โดยไม่คำนึงถึงสาขาใดสาขาหนึ่ง
ลักษณะ
รูปปั้นมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า Academy Award of Merit เป็นรูปอัศวินถือดาบครูเสดเอาปลายแหลมลงดิน ยืนบนม้วนแผ่นฟิล์ม สูง 13 นิ้วครึ่ง (34 เซนติเมตร) หนัก 8 ปอนด์ครึ่ง (3.85 กิโลกรัม) ทำจากบริทานเนียมชุบด้วยทองคำบนฐานโลหะสีดำ ออกแบบโดย Cedric Gibbons ตรงส่วนฐานที่เป็นม้วนแผ่นฟิล์มนั่นจะเป็นที่จารึก 5 สาขาดั้งเดิมของรางวัลออสการ์ อันประกอบไปด้วย นักแสดง เขียนบท กำกับการแสดง อำนวยการสร้าง และด้านเทคนิค
การออกแบบ
Cedric Gibbons ซึ่งเป็นผู้กำกับศิลป์ของเอ็มจีเอ็มและเป็นหนึ่งในสมาชิกเก่าแก่ของออสการ์ เป็นผู้ออกแบบรูปปั้นรางวัลออสการ์ Cedric ได้ใช้เรือนร่างเปลือยของนักแสดงเม็กซิโกคนหนึ่งที่ Dolores del Río ผู้เป็นภรรยาของเขาได้แนะนำให้รู้จัก ชื่อว่า Emilio Fernández เป็นแบบในการทำรูปปั้น โดยมี George Stanley เป็นผู้ร่างแบบบนดินเหนียว และมี Sachin Smith เป็นผู้หล่อรูปปั้นโดยใช้ส่วนประกอบ ดีบุก 92.5% ทองแดง 7.5% และชุบด้วยทองคำ โดยในส่วนฐานของรูปปั้นได้เพิ่มเข้ามาในภายหลัง แต่เดิมฐานจะทำจากหินอ่อน ในปีค.ศ. 1945 จึงเปลี่ยนเป็นโลหะ
แม่พิมพ์ต้นฉบับของรูปปั้นออสการ์ทำขึ้นในปีค.ศ. 1928 ที่ C.W. Shumway & Sons Foundry ในบาทาเวีย รัฐอิลลินอย ซึ่งแม่พิมพ์ของถ้วยรางวัลเอมมีและรางวัล Vince Lombardi Trophy ก็ทำขึ้นจากที่นี่เช่นเดียวกัน ในแต่ละปีรูปปั้นรางวัลออสการ์จำนวนประมาณ 40 อัน จะทำขึ้นที่ชิคาโก โดยบริษัท R.S. Owens หากมีรูปปั้นใดทำออกมาแล้วไม่มีคุณภาพ รูปปั้นนั้นจะถูกตัดเป็นสองท่อนแล้วนำไปหลอมละลาย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 รูปปั้นรางวัลออสการ์ที่มอบให้กับผู้รับรางวัลจะทำจากปูนปลาสเตอร์ โดยจะให้รูปปั้นที่ทำจากทองคำหลังสงครามสิ้นสุด
ที่มาของชื่อ
ที่มาของคำว่า ออสการ์ นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ กรณีแรก ในชีวประวัติของนักแสดงหญิงรางวัลออสการ์ชื่อ Bette Davis ได้อ้างว่าเธอเป็นผู้ตั้งชื่อให้กับรูปปั้นนี้ เนื่องจากด้านหลังของรูปปั้นนั้นดูคล้ายของสามีคนแรกของเธอที่ชื่อ Harmon Oscar Nelson เธอจึงใช้ชื่อกลางของเขาตั้งชื่อรูปปั้นว่า ออสการ์ ทางด้านนิตยสารไทม์ได้มีการกล่าวถึงคำว่า ออสการ์ ในบทความที่เกี่ยวกับงานประกาศผลอคาเดมีอวอร์ดสครั้งที่ 6 ในปี ค.ศ. 1934 และกล่าวถึงการรับรางวัลของ Bette Davis ในปี ค.ศ. 1936 นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงวอลต์ ดิสนีย์ ว่าเขาได้ขอบคุณอคาเดมีสำหรับรางวัลออสการ์ของเขาในต้นปี ค.ศ. 1932
กรณีที่สอง ได้มีการอ้างว่า Margaret Herrick เลขานุการผู้บริหารของอคาเดมี เป็นผู้ตั้งชื่อให้กับรูปปั้นนี้ ในปี ค.ศ. 1931 เธอเป็นคนแรกที่ได้เห็นถ้วยรางวัล เนื่องจากรูปปั้นนี้มีลักษณะคล้ายลุงของเธอ เธอจึงตั้งชื่อรูปปั้นนี้ตามชื่อลุงของเธอว่า ออสการ์ อย่างไรก็ตามทั้งคำว่า ออสการ์ และ อคาเดมีอวอร์ดส ต่างก็เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของสถาบันนี้
คืนวันมอบรางวัล
เป็นการถ่ายทอดสด โดยมากจะจัดหลังจากประกาศผู้เข้าชิงรางวัล 6 สัปดาห์ ดารานักร้องที่เข้าร่วมงานมักจะเดินบนพรมแดง แต่งชุดอย่างสวยงาม ถือเป็นอีกหนึ่งไฮไลท์ของงาน นอกจากมีการมอบรางวัลต่าง ๆ ยังมีการแสดงเพลงจากผู้เข้าชิงรางวัลในสาขาเพลง มีการประมาณการว่า มีผู้ชมกว่า 1,000 ล้านคนทั่วโลก(ในปี 2546) ตัวงานได้แพร่ภาพออกทางโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2496 ทางสถานี NBC จากนั้นจึงเปลี่ยนมือเป็นสถานี ABC ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519
รางวัลทั่วไป
ในปีค.ศ. 1949 ทางสถาบันได้เริ่มนับจำนวนรางวัลที่ได้มอบไป โดยเริ่มนับอย่างเป็นทางการที่รางวัลที่ 501 ตั้งแต่งานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 1 จนถึงครั้งที่ 80 ได้มีการมอบรางวัลออสการ์ไปแล้ว 2,701 รางวัล และมีนักแสดงที่ได้รับรางวัล รวมทั้งผู้ที่ได้รับรางวัลเกียรติยศและรางวัลนักแสดงเยาวชน เป็นจำนวนทั้งสิ้น 293 คน
สาขารางวัลในปัจจุบัน
รางวัลต่าง ๆ ในปัจจุบันมีทั้งสิ้น 24 สาขา รางวัลใหญ่มี 5 รางวัล (Big Five) ได้แก่ รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Picture), รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม (Best Director), รางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (Best Actor), รางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (Best Actress) และ รางวัลบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม (Best Adapted Screenplay)
รางวัลที่ถูกยกเลิกไปแล้ว
มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 ถึงพ.ศ. 2480 ในปีแรกของการให้รางวัล (พ.ศ. 2476) มีผู้ได้รับรางวัล 7 คน จากผู้เข้าชิง 18 คน โดยไม่มีการอ้างถึงภาพยนตร์ที่กำกับโดยผู้เข้าชิงนั้น ๆ แต่ในปีต่อ ๆ มาก็ได้อ้างถึงภาพยนตร์ของผู้เข้าชิงด้วย จนกระทั่งปีพ.ศ. 2480 รางวัลนี้ก็ถูกยกเลิกไป มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ถึงพ.ศ. 2480 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มอบเพียงสองปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็มีการมอบรางวัลบันทึกเสียงยอดเยี่ยม (Best Sound Recording) แทน มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ถึงพ.ศ. 2546 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 ถึงพ.ศ. 2480 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2479 ถึงพ.ศ. 2499 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2475 ถึงพ.ศ. 2478 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2499 รางวัลนี้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากเห็นว่าซ้ำซ้อนกับรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมที่มีการมอบตั้งแต่พ.ศ. 2483 มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มีการมอบเฉพาะในครั้งแรกเท่านั้น แล้วถูกยกเลิกในครั้งต่อมา เนื่องจากเห็นว่าซ้ำซ้อนกับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม มีการมอบรางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 ถึงพ.ศ. 2471 รางวัลนี้มอบสำหรับภาพยนตร์ใบ้ที่มีการเขียนบทได้ยอดเยี่ยม เนื่องจากในสมัยดังกล่าวภาพยนตร์ยังไม่มีเสียง การอธิบายบทสนทนาของตัวละครจึงใช้วิธีแทรกไว้ระหว่างฉากการแสดง ในช่วงแรกของการให้รางวัล รางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยมจะถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์ดรามาและภาพยนตร์ตลก ส่วนรางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยมจะถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์ดรามาและภาพยนตร์เพลงหรือตลก ซึ่งปัจจุบันได้รวมเหลือรางวัลเดียว คือ รางวัลบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
นอกจากนี้ ช่วงปีพ.ศ. 2473 - 2503 รางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม รางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และรางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม ยังถูกแบ่งออกเป็นประเภทภาพยนตร์สีและภาพยนตร์ขาวดำ
รางวัลที่ไม่ผ่านการพิจารณา
ในแต่ละปีคณะกรรมการออสการ์จะพิจารณารางวัลสาขาใหม่ที่เสนอเข้ามา จวบจนปัจจุบัน มีรางวัลดังต่อไปนี้ที่ไม่ผ่านการพิจารณา
วีรภัทร ดอกไม้คลี่
วีรภัทร ดอกไม้คลี่ ชื่อเล่น วี นักเทนนิสชายของไทย มีอันดับโลกสูงสุด ประเภทเดี่ยว อันดับ 857 เมื่อปี 2549 เริ่มเล่นเทนนิสเมื่ออายุ 7 ปี
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชาย จำนวน 12 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 10 นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 17 กันยายน ถึง 1 ตุลาคม 2000 ที่ซิดนีย์ เอ็นเตอร์เทเมนท์ เซนเตอร์ และ ซิดนีย์ โชว์กราวน์ พาวิลเลียน โฟร์ โดยวอลเลย์บอลชายทีมชาติยูโกสลาเวีย สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
ยืม
คำสำคัญ "ยืม" สามารถหมายถึง
โลน (แก้ความกำกวม)
คำสำคัญ "โลน" สามารถหมายถึง
เจ็ด (แก้ความกำกวม)
เจ็ด หรือ 7 หรือทับศัพท์จากภาษาอังกฤษ เซเว่น (Seven) สามารถ หมายถึง
กู้ (แก้ความกำกวม)
คำสำคัญ "กู้" สามารถหมายถึง
ภาษามักอันซี
ภาษามักอันซี (Mag-antsi) หรือภาษามักอันชี เป็นภาษากลุ่มซัมบัล มีผู้พูดราว 4,200 ใน พ.ศ. 2548 ในชุมชนชาวเอตาในเมืองบาโตลัน เมืองเกปัสและบัมบัน เมืองปัมปางาและเมืองอาเงเลส ฟิลิปปินส์
ซีโฟร์
ซีโฟร์ (C-4 ย่อมาจาก Composition C-4) เป็นระเบิดพลาสติกชนิดหนึ่งที่ใช้ในทางทหาร
ส่วนประกอบหลักของซีโฟร์คือ อาร์ดีเอกซ์ (RDX : Research Development Explosive) ประมาณ 91% ของน้ำหนัก มีอัตราการเร็วในการระเบิดประมาณ 26,400 ฟุตต่อวินาที ซึ่งเร็วกว่าไดนาไมต์ 7,400 ฟุตต่อวินาที
ปีเตอร์ รีด
ปีเตอร์ รีด (Peter Reid) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอล บัณฑิต และอดีตผู่เล่นฟุตบอลชาวอังกฤษ
สมัยเป็นนักเตะเคยเล่นให้สโมสรโบลตัน วันเดอเรอร์ส,เอฟเวอร์ตัน,ควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส,แมนเชสเตอร์ซิตี เซาธ์แฮมป์ตัน,น็อตต์ส เคาน์ตี้และสโมสรบิวรี่ หลังจากแขวนสตั๊ดเคยทำหน้าที่ผู้จัดการทีมให้ทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ซันเดอร์แลนด์ ลีดส์ ยูไนเต็ด และโคเวนทรี อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลทีมชาติไทย ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมพลิมัธ อาร์กายล์ ในลีกวัน ประเทศอังกฤษ
ประวัติ
ปีเตอร์ รีด เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1956 ที่แขวงฮายตัน เมืองลิเวอร์พูล ประเทศอังกฤษ ขึ้นทะเบียนเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรโบลตัน วันเดอเรอร์สในปี 1974 โดยได้รับเหรียญรางวัลครั้งแรกเมื่อสโมสรโบลตันคว้าแชมป์ ดิวิชั่น2ในปี 1978 และได้เลื่อนชั้นแต่ปีเตอร์ รีดได้เล่นในลีกสูงสุดกับสโมสรแค่ 2 ฤดูกาล ก่อนที่โบลตันจะตกชั้นในเวลาต่อมา
หลังจากนั้นเขาได้ย้ายไปร่วมทีมเอฟเวอร์ตันในปี 1982 ภายใต้การคุมทีมของโฮเวิร์ด เคนดัลล์ ด้วยค่าตัว 6 แสนปอนด์และประสบความสำเร็จกับสโมสรใหม่อย่างมากเมื่อเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดที่ได้แชมป์เอฟเอคัพและแชมป์ยูฟ่า คัพ วินเนอร์สคัพในปี 1985 ก่อนจะพาสโมสรได้แชมป์ลีกสูงสุดในปี 1987
ในช่วงที่ประสบความสำเร็จนั้น รีดได้ชื่อว่าเป็นมิดฟิลด์ที่มากความสามารถและได้รับการยอมรับในยุโรป โดยได้รับเลือกให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของพีเอฟเอในปี 1985 และทำสถิติลงสนามให้เอฟเวอร์ตันถึง 159 นัด ซึ่งภายหลังในปี 2003 รีด ได้รับการโหวตจากแฟนของสโมสรให้ติดอยู่ในทีม Greatest Everton XI และ รางวัล Everton Giants ในปี 2006 อีกด้วย
ในทีมชาติอังกฤษ ปีเตอร์ รีดลงสนามให้ทีมชาติชุดใหญ่ทั้งสิ้น 13นัด เป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษชุดฟุตบอลโลก ปี 1986 ที่เม็กซิโกและเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่อยู่ในเกมส์ที่อังกฤษแพ้อาร์เจนติน่าจากลูกยิงของดีเอโก้ มาราโดน่า
หลังจากออกจากสโมสรเอฟเวอร์ตันเขาได้ย้ายไปสู่สโมสรควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์สและเล่นอยู่หนึ่งฤดูกาลก็ย้ายไปเล่นให้แมนเชสเตอร์ซิตีภายใต้การคุมทีมของโฮเวิร์ด เคนดัลล์ เจ้านายเก่าสมัยเล่นให้เอฟเวอร์ตัน
อาชีพผู้จัดการทีม
ปีเตอร์ รีด เริ่มงานผู้จัดการทีมครั้งแรกเมื่อรับตำแหน่งผู้เล่น-ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ซิตีในปี 1990 โดยรับงานต่อจากโฮเวิร์ด เคนดัลล์ ที่ลาออกไป และนำทีมจบอันดับที่5ในลีกโดยอันดับสูงกว่าแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ฤดูกาล 1992-1993 พรีเมียร์ลีกเริ่มต้นเป็นฤดูกาลแรกหลังจากเปลี่ยนชื่อมาจากดิวิชั่น 1 ปีเตอร์ รีด พาแมนเชสเตอร์ซิตีจบฤดูกาลด้วยอันดับ 9ด้วยสไตล์การเล่นบอลโยนยาวอันเป็นเอกลักษณ์ แต่หลังจากนั้นเขาก็ถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อทีมมีผลงานตกต่ำลง
ต่อมาปีเตอร์รีดย้ายมาเล่นให้สโมสรเซาธ์แฮมป์ตันในช่วงสั้นๆภายใต้การคุมทีมของเอียน แบรนฟุตโดยลงเล่นแค่ 7 นัด และย้ายไปเล่นให้กับสโมสรน็อตต์ส เคาน์ตี้และสโมสรบิวรี่ก่อนจะเลิกเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการ
รีดเริ่มต้นงานผู้จัดการทีมแบบเต็มตัวในฤดูกาล 1995-1996 เมื่อได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมซันเดอร์แลนด์ในดิวิชั่น1(ปัจจุบันคือ ลีกแชมเปี้ยน ชิพ)ซึ่งเป็นทีมที่ต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นแต่ปีเตอร์ รีดกลับพาทีมได้แชมป์และคว้าสิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นพรีเมียร์ ลีกแบบพลิกความคาดหมายทำให้เขาเป็นที่ชื่นชอบของแฟนบอลซันเดอร์แลนด์อย่างมาก แม้จะเลื่อนชั้นขึ้นมาปีเดียวแล้วสโมสรตกชั้นก็ตาม
ฤดูกาลต่อมาในดิวิชั่น1ซันเดอร์แลนด์พลาดโอกาสเลื่อนชั้นกลับไปเล่นพรีเมียร์ ลีกอย่างน่าเสียดายเมื่อแพ้การดวลจุดโทษในรอบเพล์-ออฟแก่ชาร์ลตัน แอธเลติกหลังจากเสมอกันในเวลา 4-4 อย่างไรก็ตามปีเตอร์ รีดพาทีมเลื่อนชั้นกลับไปพรีเมียร์ ลีกสำเร็จเมื่อคว้าแชมป์ดิวิชั่น 1 ได้อีกครั้งในฤดูกาล 1998-1999 พร้อมทำสถิติใหม่เมื่อได้แต้มถึง 105 คะแนน
ซันเดอร์แลนด์เริ่มต้นในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 1999-2000 อย่างน่าตื่นตาตื่นใจเมื่อมีลุ้นทำอันดับไปเล่นฟุตบอลยุโรปแต่เมื่อจบฤดูกาลก็ต้องผิดหวังเมื่อได้อันดับที่ 7 พลาดโอกาสอย่างน่าเสียดาย ฤดูกาลดังกล่าวทีมของปีเตอร์ รีดสร้างสถิติใหม่อีกครั้งโดยเป็นทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมาแล้วได้อันดับสูงที่สุดคืออันดับ 7 และเควิน ฟิลลิปส์กองหน้าทีมชาติอังกฤษของสโมสรก็เป็นดาวซัลโวอันดับ1ของพรีเมียร์ลีกและของยุโรปด้วยผลงาน 30 ประตูในพรีเมียร์ลีก
ในฤดูกาล 2000-2001 ทีมมีโอกาสไปเล่นถ้วยยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเมื่อทำผลงานดีในช่วงต้นแต่ฟอร์มของทีมยังไม่สม่ำเสมอทำให้จบฤดูกาลด้วยอันดับ7อีกครั้งและหลังจากนั้นลูกทีมของปีเตอร์ รีดก็กลับมีฟอร์มตกต่ำลงอย่างน่าใจหาย โดยอยู่เหนือโซนตกชั้นแค่1อันดับในฤดูกาล 2001-2002 โดยยิงประตูได้แค่ 28 ประตูจาก 38 นัดน้อยกว่าทุกทีมในลีก และถึงขนาดเสี่ยงอย่างยิ่งต่อการตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2002-2003 ทำให้ปีเตอร์ รีดแยกทางกับสโมสรที่เขาอยู่มาเกือบ8ปีก่อนสิ้นฤดูกาล และหลังจบฤดูกาลสโมสรก็มีอันต้องตกชั้น โดยมีคะแนนเพียง19คะแนน
หลังออกจากซันเดอร์แลนด์เขารับงานคุมทีมลีดส์ ยูไนเต็ด ในพรีเมียร์ลีกหลังสโมสรปลดเทอรรี่ เวนาเบิ้ลส์ออกจากตำแหน่งในปี 2003 และมีเควิน แบล็คเวลล์เป็นผู้ช่วย โดยขณะนั้นสโมสรตกต่ำอย่างหนักและมีความเสี่ยงต่อการตกชั้นสูง สโมสรมีหนี้สินมากกว่า 80 ล้านปอนด์จากการใช้เงินอย่างฟุ่มเฟือยในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา แต่กลับไม่สามารถคว้าแชมป์ใดๆได้ ปีเตอร์ รีดดูเหมือนจะช่วยกู้สถานการณ์ของทีมไว้ได้ช่วงหนึ่งเมื่อพาทีมบุกชนะชาร์ลตัน แอธเลติกถึงถิ่น 6-1 และชนะอาร์เซนอล 3-2 และพาทีมรอดจากการตกชั้นได้สำเร็จ
หลังจากเอาตัวรอดได้ในฤดูกาล 2002-2003 แฟนบอลเริ่มมีความหวังต่อทีมมากขึ้น แต่สถานะการเงินของสโมสรยังคงย่ำแย่อย่างหนัก และถึงขนาดต้องขายดาราประจำทีมออกไปหลายราย รวมถึงแฮรี่ คีเวลล์มิดฟิลด์ทีมชาติออสเตรเลียหนึ่งในขวัญใจของแฟนบอล ต่อจากนั้นปีเตอร์ ริดส์เดลผู้บริหารของสโมสรก็ลาออกพร้อมทิ้งปัญหาไว้มากมาย สโมสรมีความเป็นไปได้ที่จะตกชั้นเมื่อปีเตอร์ รีดพาทีมออกไปแพ้พอร์ทสมัธที่เพิ่งเลื่อนชั้นขึ้นมาถึง 6-1 ทำให้หลังจากนั้นไม่นานเขาถูกปลดจากตำแหน่ง และเอ็ดดี้ เกรย์หนึ่งในทีมงานโค้ชต้องทำหน้าที่ผู้จัดการทีมชั่วคราวจนจบฤดูกาลซึ่งสุดท้ายสโมสรก็ตกชั้นในฤดูกาล 2003-2004
เดือนพฤษภาคม ปี2004 เขารับงานคุมทีมระดับล่างโดยการทำหน้าที่คุมทีมโคเวนทรี ซิตี้ในดิวิชั่น 1 (ลีก แชมเปี้ยนชิพในปัจจุบัน) สโมสรมีเป้าหมายที่จะเลื่อนชั้นขึ้นไปเล่นในพรีเมียร์ลีก แต่ปีเตอร์ รีดมีโอกาสอยู่กับทีมแค่8เดือนเท่านั้น เมื่อโดนปลดในเดือนมกราคม ปี 2005 ก่อนจบฤดูกาล เมื่อพาทีมรั้งอันดับ 20 ของตารางและเกือบตกชั้น ต่อมาในปี 2006 มีกระแสข่าวว่าปีเตอร์ รีด จะได้ทำหน้าที่ผู้อำนวยการฟุตบอลของซันเดอร์แลนด์ภายใต้การบริหารของไนออล ควินน์ ประธานสโมสรคนใหม่ซึ่งเคยเป็นลูกทีมของปีเตอร์ รีดสมัยคุมทีมแมนเชสเตอร์ซิตีและซันเดอร์แลนด์ แต่สุดท้ายรีดก็ไม่ได้รับงานนี้
ในปี2007 ปีเตอร์ รีด ตัดสินใจรับงานคุมทีมชาติชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อรับงานคุมทีมชาติไทยโดยเซ็นสัญญา4ปี และได้ค่าจ้างปีละ1ล้านปอนด์ (ประมาณ 63ล้านบาท) วันที่28 ตุลาคม ปี 2008 รีดประเดิมคุมทีมชาติไทยอย่างเป็นทางการนัดแรกคือนัดที่ไทยชนะเกาหลีเหนือ 1-0 ในศึกทีแอนด์ที คัพที่ประเทศเวียดนาม ก่อนที่จะถูกปลดออกจากตำแหน่งในวันที่ 9 กันยายน ปีถัดมา
ในปี 2009 รีดได้กลับมารับงานในประเทศอังกฤษอีกครั้งหนึ่ง โดยรับหน้าที่ผู้ช่วยผู้จัดการทีม สโต๊ค ซิตี้ ในพรีเมียร์ลีก เป็นระยะเวลาสั้นๆ ก่อนที่จะไปรับงานผู้จัดการทีมเต็มตัวอีกครั้งหนึ่ง กับสโมสร พลิมัธ อาร์ไกล์ ทีมในลีกวัน ซึ่งอยู่ในมณฑลเดวอน ย่านตะวันตกเฉียงใต้ ของประเทศอังกฤษ ในปี 2010
บทบาทอื่น
ปีเตอร์ รีด เป็นเอเยนต์นักฟุตบอลที่ได้รับการจดทะเบียนอย่างถูกต้องโดยทำงานร่วมกับฌอน รีดน้องชายของเขา และเคยเป็นผู้วิเคราะห์เกมส์ทางโทรทัศน์กับบีบีซีในช่วงฟุตบอลโลก 2006 ร่วมกับลี ดิ๊กซั่นอดีตกองหลังทีมชาติอังกฤษ นอกจากนี้ยังเคยทำงานกับสกาย สปอร์ตในปี 2007
สมัยเป็นผู้เล่น
โบลตัน วันดอร์เรอร์ส
เอฟเวอร์ตัน
สมัยเป็นผู้จัดการ
ซันเดอร์แลนด์ ทีมชาติไทย
ดานิเอล เรสเตรโป
ประวัติ
ในปี ค.ศ. 2018 เรสเตรโปได้เข้าร่วมแข่งขันในกระโดดน้ำเยาวชนชิงแชมป์โลก 2018 จัดขึ้นที่เคียฟ ประเทศยูเครน เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร จากนั้นเขาได้เข้าร่วมแข่งขันการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 จัดขึ้นที่ประเทศอาร์เจนตินา เรสเตรโปได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันรายการสปริงบอร์ด 3 เมตร และในรายการทีมผสมเขาได้จับคู่กับหลิน ชาน จากประเทศจีน โดยทั้งคู่ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันรายการนี้ ด้วยคะแนน 391.35
แอร์วีน วัลท์เนอร์
แอร์วีน วัลท์เนอร์ (Erwin Waldner; 24 มกราคม พ.ศ. 2476 – 18 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอล 5 สโมสรในช่วงปี พ.ศ. 2495 – พ.ศ. 2510 รวมถึงเฟาเอฟเบชตุทท์การ์ท ในตำแหน่งกองหน้า
แหล่งข้อมูลอื่น
1933 2015
พระเจ้าชาริแบร์ที่ 1
ชาริแบต์ที่ 1 (Charibert I) เป็นกษัตริย์เมโรวินเจียนแห่งปารีส พระโอรสคนที่สองของโคลธาร์ที่ 1 กับพระมเหสีคนแรก อินกุนด์ พระเชษฐาของพระองค์ กุนธาร์ สิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา พระองค์ได้รับส่วนแบ่งในการแบ่งราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ที่เกิดขึ้นหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 561 ทรงได้รับราชอาณาจักรเดิมของชิลเดอแบต์ที่ 1 ที่มีเมือหลวงอยู่ที่ปารีส
ชีวินส่วนตัว
ชาริแบต์แต่งงานกับอินโกเบอร์กาและมีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน คือ
ชาริแบต์มีอนุภรรยาหลายคน พระองค์มีบุตรสาวสองคนกับเมโรเฟลดา บุตรสาวของช่างทอขนสัตว์ และพี่น้องหญิงของเธอ มาร์โคเวฟา คือ แบร์เทเฟลด (แม่ชีในทัวส์) กับโคลไธด์ (แม่ชีในแซ็งต์ครัวส์, ปัวติเยส์) ชาริแบต์มีบุตรชายหนึ่งคนที่ตายในวัยทารกกับเธอโอโดกิลดา (หรือธูเดอชิลด์) บุตรสาวของคนเลี้ยงวัว
ชาริแบต์จับพระธิดา แบร์ธา แต่งงานกับพระเจ้าเอเธลเบิร์ต กษัตริย์เพแกนแห่งเคนต์ แบร์ธาพาบิชอปลิวดาด์ติดตัวไปเป็นผู้สารภาพบาปประจำตัว อิทธิพลของแบร์ธาในราชสำนักเคนต์เป็นตัวแปรที่นำไปสู่ความสำเร็จในการปฏิบัติภารกิจของนักบุญออกัสตินแห่งแคนเทอร์บรีในปี ค.ศ. 597 ซึ่งส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนศาสนามานับถือศาสนาคริสต์ของผู้ปกครองแองโกลแซ็กซันคนแรก
การสู้รบทางทหารและการขึ้นครองบัลลังก์
ในปี ค.ศ. 556 โคลธาร์ส่งพระโอรสชาริแบต์กับกุนแธรม (พระโอรสคนสุดท้อง) ไปต่อสู้กับพระมารดาเลี้ยง ชุนนา และพระอนุชาเลี้ยง ชราม ที่กำลังก่อการปฏิวัติ ระหว่างดำเนินการเจรจา ชรามซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาดำในลิมูแซ็ง เมื่อการเจรจาล้มเหลว สองกองทัพเตรียมที่จะทำสงครามกัน ทว่าพายุฝนฟ้าคะนองยับยั้งการสู้รบไว้ และชรามส่งจดหมายปลอมไปหาพระเชษฐาทั้งสอง ซึ่งเขาได้แจ้งข่าวลวงว่าพระบิดา (โคลธาร์) สิ้นพระชนม์แล้ว ชาริแบต์กับกุนแธรมรีบกลับไปเบอร์กันดีทันทีเพื่อรักษาตำแหน่งของตนเอง
หลังโคลธาร์สิ้นพระชนม์จริงๆ ในปี ค.ศ. 561 ราชอาณาจักรแฟรงก์ถูกแบ่งให้กับพระโอรสตามสัณฐานแบบใหม่ พระโอรสแต่ละคนปกครองอาณาจักรต่างๆ โดยไม่จำเป็นที่จะต้องมีความเชื่อมต่อกันทางภูมิศาสตร์ แต่อาจเป็นสองแคว้นที่ไม่ได้อยู่ติดกัน ราชอาณาจักรของแต่ละคนถูกตั้งชื่อตามเมืองที่พวกเขาใช้เป็นศูนย์กลางการปกครอง ชาริแบต์ได้รับนุสเตรีย (แคว้นระหว่างแม่น้ำซอมม์กับแม่น้ำลัวร์) อากีแตนกับโนเวมโปปุลานาที่มีปารีสเป็นเมืองหลวง เมืองสำคัญอื่นๆ ของพระองค์ ได้แก่ รูอ็อง, ทัวส์, ปัวติเยส์, ลิโมฌ, บอร์โดซ์, ตูลูส, กาฮอส์ และอัลบิ กุนแธรมได้เบอร์กันดี ซิเกอแบต์ได้ออสตราเชีย (ที่มีแร็งส์อยู่ด้วย) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เม็ตซ์ ส่วนพระอนุชาคนสุดท้อง ชิลเปริคได้อาณาจักรขนาดเล็กที่มีซวยส์ซงส์เป็นเมืองหลวง
การสิ้นพระชนม์และมรดก
แม้ชาริแบต์จะเชี่ยชาญและมีความรู้ด้านกฎหมาย แต่เกรกอรีแห่งทัวส์พบว่าพระองค์คือหนึ่งในกษัตริย์ที่เสเพลที่สุดในยุคเมโรวินเจียนช่วงต้น พระองค์มีพระมเหสีพร้อมกันสี่คน สองในสี่เป็นพี่น้องกัน อันเป็นผลทำให้พระองค์ถูกเจอร์มานุสตัดขาดออกจากศาสนา ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่มีการตัดขาดกษัตริย์เมโรวันเจียนออกจากศาสนา ผลคือพระองค์ถูกฝังอย่างไร้ความสง่างามที่บลาเวียคาสเตลลุม ฐานที่มั่นในตรักตาคุสอาร์โมริกานิ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ พี่น้องชายของพระองค์แบ่งราชอาณาจักรกัน ตอนแรกตกลงกันว่าจะครองปารีสร่วมกัน พระราชินีของพระองค์ที่ยังมีชีวิตอยู่ (นอกเหนือจากสี่คนดังกล่าว) ธูเดอชิลด์ ขอแต่งงานกับกุนแธรม แต่สภาที่ประชุมกันที่ปารีสในปี ค.ศ. 557 จะตีตราการแต่งงานว่าไม่เป็นไปตมามกฎหมายเนื่องจจากเป็นการร่วมประเวณีของญาติที่มีสายเลือดใกล้ชิดกัน กุนแธรมจึงตัดสินใจหาบ้านที่ปลอดภัยกว่าเดิมให้เธอ อย่างไม่เต็มใจ ในสำนัที่อาร์ลส์
วัลลภ พลเสน
วัลลภ พลเสน หรือ ไก่ แมลงสาบ เป็นนักดนตรีเพื่อชีวิตอิสระ เป็นผู้ประสานงานเครือข่ายศิลปินเพื่อชีวิต ซึ่งมีบทบาทในการร้องเพลงในการชุมนุม ร่วมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อ พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2551 และเป็นผู้ที่ร่วมชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬด้วย
ประวัติ
วัลลภ พลเสน เป็นชาวจังหวัดชลบุรี จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง เริ่มเล่นดนตรีเข้าประกวด ตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย และได้รับรางวัลชนะเลิศ  ปัจจุบันสมรสกับ รุ่งสุริยา พลเสน (ศิริจันทร์พร) ข้าราชการสาธารณสุข อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี มีบุตร 2 คน
ผลงานเพลงร่วมกับนักแต่งเพลงสมัครเล่นแห่งกรมทางฯ : บทเพลง ชุด 10 ปี แมลงสาบ ถึง เสบียง ชุดที่ 2 ปี 2544 วัลลภ พลเสน หรือ ไก่ แมลงสาบ ได้ทำดนตรี และเรียบเรียงเสียงประสานให้กับ ครรชิต เหลืองบำรุงรักษ์ ซึ่งเป็นผู้แต่งคำร้องและทำนองจำนวน 9 เพลง คือ วัคซีนใจ ขับร้องโดย ติ๊ก ชุมแพ, แอบรัก ขับร้องโดย จ่าหลอย เฮนรี่, ครูชาวนา, ยิ้มยิ้มสู้, สามรัก, ขับร้องโดย ไก่ แมลงสาบ, พี่ขอโทษ ขับร้องโดย สุริยา ช้างเผือก, รักนิรันดร ขับร้องโดย เอ้ เสบียง, รำวงปรัชญาชีวิต ขับร้องโดย รวมศิลปิน, ยอดรัก ขับร้องโดย น้องดาว, ส่วนเพลง จากวันนั้นสู่วันนี้ ไก่ แมลงสาบ เป็นผู้แต่งทำนอง ดนตรีและขับร้อง ผู้แต่งคำร้องคือ ศุภนาศ โขนแจ่ม ทั้งนี้เพื่อหารายได้ช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาส และเยาวชนรักบ้านเกิด รายละเอียดเสียงเพลงสามารถฟังได้ที่
งานการเมือง
วัลลภ พลเสน เคยเข้าร่วมการชุมนุมในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เมื่อปี พ.ศ. 2535 และเป็นผู้ประสานงานเครือข่ายศิลปินเพื่อชีวิต เข้าร่วมการชุมนุมกับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2549 และพ.ศ. 2551 นอกจากนั้นแล้วยังมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรคศิลปิน อีกด้วย
ปัจจุบันทำงานเป็นศิลปินอิสระ ช่วยเหลือกิจกรรมทางสังคมอยู่ตลอดเวลา จนหลายคนสงสัยว่า เขาหายไปไหน ซึ่งได้มีการรวบรวมกิจกรรมความเคลื่อนไหวของไก่ แมลงสาบไว้ในหัวข้อ
ถนนราษฎร์บูรณะ
ถนนราษฎร์บูรณะ เป็นถนน 6 ช่องทาง อยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยากับถนนพระรามที่ 3 เคยเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ธนาคารกสิกรไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2538-2564 อีกทั้งยังมีสำนักงานเขตราษฎร์บูรณะและวัดราษฎร์บูรณะตั้งอยู่ด้วย
ถนนราษฎร์บูรณะมีจุดเริ่มต้นจากสะพานเจริญนคร 8 (สะพานข้ามคลองดาวคะนอง) ผ่านวัดราษฏร์บูรณะ ทางแยกราษฏร์บูรณะ วัดแจ้งร้อน สิ้นสุดสะพานข้ามคลองบางพึ่งซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร กับอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ หลังจากเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการแล้วจะเป็นถนนพระราชวีริยาภรณ์ซึ่งเหลือเพียง 2 ช่องทาง และไปสิ้นสุดที่ถนนนครเขื่อนขันธ์
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 27
การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 27 เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระดับประเทศของประเทศไทย การแข่งขันครั้งนี้จัดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ระหว่างวันที่ 19 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 เรียกชื่อเกมส์แข่งขันว่า “ดอนเจดีย์เกมส์” มีการแข่งขัน 22 ชนิดกีฬา คือ กรีฑา แบดมินตัน บาสเกตบอล มวยสากลสมัครเล่น ฟุตบอล มวยไทยสมัครเล่น จักรยาน ยูโด เซปักตะกร้อ ตะกร้อลอดห่วง ยิงปืน เทเบิลเทนนิส วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ ยกน้ำหนัก ยิมนาสติก เปตอง รักบี้ฟุตบอล ลอนเทนนิส สนุกเกอร์ โบว์ลิ่ง และเรือยาว มีนักกีฬาและเจ้าหน้าที่จากเขตต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขัน 3,774 คน
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• แบดมินตัน
• บาสเกตบอล
• มวยสากลสมัครเล่น
• จักรยาน
• มวยไทยสมัครเล่น
• ฟุตบอล
• ตะกร้อ
• * เซปักตะกร้อ
• * ตะกร้อลอดห่วง
• ยิงปืน
• เทเบิลเทนนิส
• วอลเลย์บอล
• ยูโด
• ยกน้ำหนัก
• ยิมนาสติก
• โบว์ลิ่ง
• เปตอง
• รักบี้ฟุตบอล
• ลอนเทนนิส
• สนุกเกอร์
• เรือยาว
ไซรัส อาตาบา
ไซรัส อาตาบา (Cyrus Atabay) เกิดเมื่อวันที่ 6 กันยายน 2472 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน เป็นพระโอรสคนรองใน เจ้าหญิงฮาดัมซัลดีห์ ปาห์ลาวี กับ ฮาดี อาตาบา เขาเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ศึกษาคณะวรรณคดีเยอรมันในมหาวิทยาลัยมิวนิก ก่อนจะกลายเป็นนักกวีและมักแปลหนังสือเยอรมันเป็นภาษาเปอร์เซีย
สิ่งตีพิมพ์
ไซรัส ใช้ชีวิตในประเทศเยอรมนี ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2539 สิริอายุรวม 66 ปี
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก พระราชชนนี (Her Majesty Queen Sangay Choden Wangchuck, Queen Mother of Bhutan, พระราชสมภพ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 -) ทรงเป็นหนึ่งในพระอัครมเหสีพระองค์ที่ 4 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชชนกใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏานพระองค์ปัจจุบัน โดยสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชสวามีของพระองค์ ได้ทรงสละราชสมบัติให้พระราชโอรสพระองค์โตที่พระราชสมภพในสมเด็จพระราชินีหรือพระอัครมเหสีพระองค์ที่สามให้ทรงขึ้นครองราชย์ โดยสมเด็จพระราชินีทั้งหมด 4 พระองค์นั้นเป็นพระพี่น้องกันทั้งหมด
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก ทรงให้การพระประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดาให้แก่สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก 2 พระองค์ ได้แก่
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมชาย
การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมชาย หรือ ทีมรวมอุปกรณ์ชาย เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24-26 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ การแข่งขันรายการยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 32 คน จาก 18 ประเทศโดยประมาณ
กู๋หว่าไจ๋ 3 ใหญ่ครองเมือง
กู๋หว่าไจ๋ 3 ใหญ่ครองเมือง (Young and Dangerous 3 ) เป็นภาพยนตร์ฮ่องกง ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1996 กำกับโดย หลิว เหว่ยเฉียง ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 3 ของ ภาพยนตร์ชุด กู๋หว่าไจ๋ จัดจำหน่ายโดย โกลเดนฮาร์เวสต์
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมชาย
ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 27 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1904
กู๋หว่าไจ๋ 3 ใหญ่ครองเมือง
งานสร้างภาพยนตร์
กู๋หว่าไจ๋ 3 กลับเข้าโรงในปีเดียวกับภาค 2 นั่นเอง แต่งานสร้างและการถ่ายทำถือว่าเหนือกว่ากันอยู่ก้าวนึง แต่ที่สำคัญกว่าก็คือ หนังภาคนี้ยังเพิ่มอารมณ์อันรุนแรงเกรี้ยวกราดขึ้นไป กับเรื่องราวแห่งความสูญเสีย, ความตายของตัวละครสำคัญ และความเหี้ยมเกรียมที่เพิ่มขึ้นอย่างมาอย่างเห็นได้ชัด ตัวละครนักเลงหนุ่มก็เติบโตขึ้น พบกับบททดสอบของชีวิตอันหนักหน่วงจริงจังกว่าเดิม หลังความสำเร็จของหนัง 2 ภาคแรก ผู้กำกับ แอนดริว เลา และ แมนเฟรด หว่อง ที่รับหน้าที่เขียนบท แสดงออกถึงความทะเยอทะยานมากที่สุดในหนังภาคนี้ แม้หนังจะดำเนินไปด้วยรูปแบบเดิม ๆ เป็นความบันเทิงประเภทครบรส ผสมทั้งเรื่องหักเหลี่ยมเฉือนคม, มีบทรักโรแมนติก และการบีบคั้นอารมณ์ แต่ กู๋หว่าไจ๋ 3 ก็ได้ชื่อว่าสามารถดีเด่นได้ด้วยกรอบเดิม ๆ ถึงขั้นที่มีการยกย่องว่า หนังภาค 3 ก็คือ กู๋หว่าไจ๋ ที่เข้มข้นที่สุด, ตึงเครียดที่สุด และดีที่สุด ใน "ภาคหลัก" ของเรื่องราวนักเลงหนุ่มแห่ง "หงซิ่ง" ชุดนี้
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ ทีมชาย
ปฏิทินการแข่งขัน
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).
รอบคัดเลือก
ทีมแปดอันดับแรกในรอบคัดเลือกตามคะแนนรวมของแต่ละอุปกรณ์ จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรอบชิงชนะเลิศ แต่ละทีมเลือกนักยิมนาสติกสามคนเพื่อแข่งขันในแต่ละอุปกรณ์ คะแนนทั้งหมดในแต่ละอุปกรณ์ถูกนำมารวมกันเพื่อเป็นคะแนนของทีมในรอบสุดท้าย คะแนนในรอบคัดเลือกจะไม่นับรวมในรอบชิงชนะเลิศ
ยามาโตะ (จังหวัดคูมาโมโตะ)
ยามาโตะ (山都町 (Yamato-chō)) เป็นเมืองในอำเภอคามิมาชิกิ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น
เมืองยามาโตะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 จากการควบรวมเทศบาลต่าง ๆ ได้แก่ ยาเบะ และเซวะ รวมทั้งเมืองโซโยจากอำเภออาโซะ
ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 15,771 คน มีความหนาแน่นของประชากร 29 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 544.83 ตารางกิโลเมตร
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 28
ชนิดกีฬาที่ใช้ในการแข่งขัน
• กรีฑา
• แบดมินตัน
• บาสเกตบอล
• มวยสากลสมัครเล่น
• จักรยาน
• มวยไทยสมัครเล่น
• ฟุไตฟุตบอล
• บอล
• * เซปักตะกร้อ
• * ตะกร้อลอดห่วง
• ยิงปืน
• เทเบิลเทนนิส
• วอลเลย์บอล
• ว่ายน้ำ
• ยูโด
• ยกน้ำหนัก
• ยิมนาสติก
• โบว์ลิ่ง
• เปตอง
• รักบี้ฟุตบอล
• ลอนเทนนิส
• สนุกเกอร์
• เรือยาว
เฟซปาล์ม
เฟซปาล์ม (facepalm หรืออาจเขียนว่า face-palm หรือ face palm) เป็นลักษณะท่าทางที่แบบมือข้างหนึ่งมาประกบหน้าในลักษณะที่ก้มหน้าอยู่ โดยลักษณะท่าทางนี้พบได้จากหลายหลายวัฒนธรรม แสดงถึงอาการสิ้นหวัง เสียใจ อาย ตกใจ ประหลาดใจ หรือทำเพื่อถากถาง
หายใจเร็วกว่าปกติ
การหายใจเร็วกว่าปกติ (tachypnea) คือภาวะที่บุคคลมีอัตราการหายใจเร็วกว่าค่าปกติ
ปลาดุกแอฟริกา
ปลาดุกแอฟริกา เป็นปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Clarias gariepinus ในวงศ์ปลาดุก (Clariidae) มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาดุกด้าน (C. batrachus) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่มีส่วนหัวยาวกว่าและแนวระหว่างจะงอยปากถึงท้ายทอยเว้าและโค้งลาด ด้านบนของศีรษะขรุขระกว่า เมื่อมองจากด้านบนจะเห็นเป็นรูปสามเหลี่ยม ท้ายทอยแหลมเป็นโค้ง 3 โค้ง โดยส่วนกลางยื่นยาวมากที่สุด ลำตัวยาว ครีบหลังและครีบก้นยาว ลำตัวด้านบนมีสีน้ำตาลคล้ำอมเหลือง และมีลายแต้มแบบลายหินอ่อนบนลำตัว แก้มและท้องสีจาง ที่โคนครีบหางมีแถบตามแนวตั้งสีจาง ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของปลาชนิดนี้ ครีบมีสีเข้ามกว่าลำตัวเล็กน้อย บางตัวอาจมีขอบครีบสีแดง
การนึ่ง
การนึ่ง หรือ การอบไอน้ำ เป็นกระบวนการทำอาหารให้สุกโดยการผ่านความร้อนจากไอน้ำ จากการต้มน้ำให้ถึงจุดเดือด การนึ่งเป็นกระบวนการทำอาหารที่เหมาะสมกับอาหารเกือบทุกชนิด ซึ่งสามารถรักษาและคงความชื้นไว้ในอาหารได้เป็นอย่างดี
ปลาดุกแอฟริกา
นับเป็นปลาที่ขนาดใหญ่สุดในสกุล Clarias ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 1.70 เมตร
เป็นปลาพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา พบได้ในตอนเหนือและตอนตะวันออกของทวีป สำหรับในประเทศไทยได้ถูกนำเข้ามาในปี พ.ศ. 2528 โดยเอกชนบางรายในจังหวัดหนองคายและอุบลราชธานี โดยนำเข้ามาจากประเทศลาวเพื่อเลี้ยงไว้ดูเล่น เนื่องจากมีขนาดลำตัวใหญ่กว่าปลาดุกทั่วไป ต่อมากรมประมงได้นำมาทดลองผสมข้ามพันธุ์กับปลาดุกอุย (C. macrocephalus) พบว่าลูกผสมระหว่างพ่อปลาดุกแอฟริกาและแม่ปลาดุกอุยมีผลการรอดสูง และมีการเจริญเติบโตเร็วที่สุด เนื้อมีรสชาติที่ดีขึ้น จึงส่งเสริมและแพร่วิธีการเพาะขยายพันธุ์และเลี้ยงดูสู่เกษตรกรอย่างกว้างขวาง จนปัจจุบันนี้ กลายเป็นปลาเศรษฐกิจที่ได้รับความนิยมชนิดหนึ่งของไทย และเรียกชื่อลูกปลาผสมนี้ว่า "ปลาดุกบิ๊กอุย"
การนึ่ง
อาหารจากการนึ่ง
โดยรวมแล้วอาหารที่ใช้นึ่งจะเป็นผักเสียส่วนมาก เช่น ข้าวโพดนึ่ง มันนึ่ง บวบนึ่ง ข้าวเหนียวนึ่ง ถั่วนึ่ง อาหารประเภทเนื้อและอาหารทะเลที่ใช้การนึ่ง เช่น ไก่นึ่งตะไคร้ หมูนึ่งมะนาว ปลานึ่งมะนาว
ปลาดุกแอฟริกา
แต่ในปัจจุบัน สถานะของปลาดุกแอฟริกาในประเทศไทย จากบางส่วนได้หลุดรอดและถูกปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติ ทำให้เป็นสิ่งมีชีวิตต่างถิ่นชนิดหนึ่งที่คุกคามการอยู่รอดสัตว์น้ำพื้นเมืองของไทย
สำหรับชื่ออื่น ๆ ที่เรียกปลาดุกแอฟริกา ก็ได้แก่ "ปลาดุกรัสเซีย", "ปลาดุกเทศ" เป็นต้น
กระโดดไกล
กีฬากระโดดไกล (long jump) เป็นกีฬาลู่และลานประเภทหนึ่ง ที่นักกีฬาต้องใช้ความเร็ว ความแข็งแกร่ง และความว่องไว ในการพยายามกระโดดให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้จากเส้นกำหนด กีฬาประเภทนี้มีการแข่งขันมาตั้งแต่โอลิมปิกโบราณ และในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ เริ่มแข่งขันครั้งแรกปี ค.ศ. 1896 สำหรับผู้ชาย และสำหรับผู้หญิงในปี ค.ศ. 1948
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์
ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ หรือ เฟต/ซีโร่ (Fate/Zero) ผลงานจากซีรีส์ เฟต/สเตย์ไนต์ ของ ไทป์-มูน ที่เรื่องราวจะกล่าวถึงสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 ในรูปแบบนิยาย ถูกเขียนขึ้นโดยอุโรบุจิ เก็น ภาพโดย ทาคาชิ ทาเคอุจิ วางจำหน่ายในงานคอมิเก็ต 70 เมื่อวันที่ 29 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โดยผลงานชิ้นนี้เกิดจากการรวมมือของทั้งสองค่ายอย่าง ไทป์-มูน และค่าย ไนโตรพลัส โดยที่ค่ายหลังจะทำหน้าที่ในการควบคุมการผลิตเท่านั้น โดยมีทั้งหมด 4 เล่มจบ ซึ่งเล่มที่ 2 วางจำหน่ายวันที่ 31 มีนาคม 2007 เล่มที่ 3 ในวันที่ 27 กรกฎาคม 2007 และเล่มที่ 4 ในวันที่ 29 ธันวาคม 2007 ต่อมาได้มีการนำไปสร้างในฉบับมังงะ โดยตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร ไทป์มูนเอซ โดย ชิซุกิ โมริ และ โทโมยะ ฮารุโนะ ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดคาว่า โชเทน วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 21 เมษายน 2008
เรื่องย่อ
เรื่องราวทั้งหมดจะเกิดขึ้นระหว่างสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 4 หรือ 10 ปีก่อนหน้าสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ใน เฟต/สเตย์ไนต์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าจอมเวทผู้ซึ่งอัญเชิญข้ารับใช้(servant)หรือที่เรียกกันว่าวิญญาณวีรชน เข้ามาต่อสู้กัน
มนุษย์
ข้ารับใช้ หอก Gae Buidhe - กุหลาบทองแห่งความตาย และ หอก Gae Dearg - กุหลาบแดงสังหาร ที่สามารถต่อกรกับเซเบอร์และเบอร์เซิร์กเกอร์ได้อย่างสูสี
ตัวละครรอง
ชุง ฟูจิโมโตะ
ในการแข่งขันครั้งนั้น ฟูจิโมโตะเป็นที่รู้จักจากการทนแข่งขันต่อไปแม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าในรอบฟลอร์เอ็กเซอร์ไซส์ เขาได้ 9.5 คะแนนจากรอบม้าหูและ 9.7 คะแนนจากรอบห่วงทั้งที่ยังบาดเจ็บ ฟูจิโมโตะทิ้งตัวลงมาจากความสูง 8 ฟุตเหนือพื้น และยังคงทรงตัวอยู่ได้ ยกมือขึ้นตามท่าทางปกติก่อนจะทรุดลงด้วยอาการเจ็บปวด ซึ่งทำให้อาการบาดเจ็บของเขาแย่ลง กระดูกสะบ้าเคลื่อนและเส้นเอ็นขาขวาขาด แพทย์ได้สั่งให้ฟูจิโมโตะถอนตัวจากการแข่งขันรอบอื่น ๆ เนื่องจากความเสี่ยงที่จะพิการอย่างถาวร  แพทย์คนหนึ่งระบุว่า
อาสนวิหารแม็ส
อาสนวิหารแม็ส (Cathédrale de Metz) หรือมีชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งแม็ส (Cathédrale Saint Étienne de Metz) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลแม็ส ตั้งอยู่ที่เมืองแม็ส จังหวัดมอแซล แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสำคัญคือนักบุญสเทเฟน
ห้องเก็บสมบัติของอาสนวิหารได้สะสมของมีค่ามานานนับพันปี โดยเป็นของสะสมของมุขมณฑลแม็สที่รวมถึงผ้าคลุมแท่นบูชาและสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์
อาสนวิหารแม็สถือเป็นหนึ่งในอาสนวิหารที่มีโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนี่งของโลก และยังมีชื่อเล่นว่า "โคมไฟแห่งพระผู้เป็นเจ้า" (La Lanterne du Bon Dieu) อันเนื่องมาจากมีโครงสร้างหน้าต่างที่เป็นงานกระจกสีมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คิดเป็นพื้นที่ถึง 6,496 ตารางเมตร ซึ่งงานกระจกสีเหล่านั้นล้วนเป็นงานสร้างสรรค์ของศิลปินงานกระจกสีต่าง ๆ ทั้งในยุคกอทิกและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา อาทิ แฮร์มันน์ ฟ็อน มึนส์เทอร์, เตออบาลแห่งลิกไซม์ และวาล็องแต็ง บุช, ศิลปินแห่งยุคจินตนิยม ได้แก่ ชาร์ล-โลร็อง มาเรชาล, ศิลปินนามธรรม ได้แก่ รอเฌ บีเซียร์, ศิลปินบาศกนิยม ได้แก่ ฌัก วียง และรวมถึงศิลปินนวยุคนิยม ได้แก่ มาร์ก ชากาล
อาสนวิหารแม็สได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1930
สถาปัตยกรรม
อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นด้วยหินปูนสีเหลืองนวลที่พบได้ทั่วไปแถบภูมิภาคนั้น เรียกหินปูนประเภทนี้ว่า "หินปูนโฌมง" โดยสร้างเป็นแบบกอทิกแรยอน็อง ซึ่งยังคงแบบการก่อสร้างเหมือนวิหารแบบกอทิกทั่วไป โดยมีแขนกางเขนที่ขนาดเล็กกว่า และมีชาเปลขนาดเล็กตั้งอยู่รายรอบภายในทางเดินด้านข้าง แต่ยังมีสิ่งที่แตกต่างเด่นชัดเกิดขึ้นที่ไม่เหมือนการสร้างอาสนวิหารเหมือนแห่งอื่น ๆ นั่นคือ ทิศในการสร้างวิหารได้เปลี่ยนเป็นหันหน้าทางทิศเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ แทนการหันหน้าทางทิศตะวันตกและตะวันออกเหมือนทั่ว ๆ ไป อันเนื่องมากจากสภาพทางภูมิศาสตร์ของหุบเขามอแซล อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่าง คือ ประตูทางเข้าหลักของอาสนวิหาร ซึ่งโดยปกติแล้วอาสนวิหารแบบกอทิกมักจะมีถึง 3 ประตูใหญ่ ขนาบด้วยหอระฆังทั้งสองข้าง และเหนือประตูกลางจะเป็นที่ตั้งของหน้าต่างกุหลาบ แต่ที่อาสนวิหารแห่งนี้ประกอบด้วยประตูทางเข้าใหญ่แค่เพียงหนึ่งประตู มีลักษณะเป็นมุขทางเข้า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก และยังมีประตูทางเข้าเล็กด้านหน้าอีกประตูซึ่งตั้งอยู่เฉียง ๆ ด้านข้างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโถงทางเข้า ซึ่งในกรณีปกติ ประตูทางเข้ามักจะตรงกับโถงทางเดินโบสถ์และบริเวณร้องเพลงสวดเสมอ
ผนังของโถงทางเดินโบสถ์รับน้ำหนักโดยครีบยันลอยที่ความสูงถึง 41.41 เมตร จึงทำให้เป็นโถงทางเดินโบสถ์ที่สูงที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยความสูงนี้ยังตัดกับความเตี้ยของทางเดินด้านข้างที่มีความสูงเพียง 14.30 เมตร เพื่อเน้นให้เห็นถึงความสูงของโถงทางเดินโบสถ์มากขึ้นไปอีก ข้อดีอีกอย่างหนึ่งคือ มีพื้นที่สำหรับการประดับกระจกสีที่มีขนาดทั้งกว้างและสูงกว่าปกติ ซึ่งตลอดอายุของอาสนวิหารนี้ ได้มีการปรับเปลี่ยนทางสถาปัตยกรรมมาตลอดรวมถึงยุคนีโอคลาสสิก และฟื้นฟูกอทิก
ลำดับการก่อสร้าง
เริ่มก่อสร้างมหาวิหาร (basilica) แบบออตโตเนียน ทับบนสักการสถานโบราณซึ่งอุทิศให้กับนักบุญสเทเฟน
องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม
แผนผังแสดงตำแหน่งองค์ประกอบสำคัญของอาสนวิหารแม็ส
แอลจี ออปติมัส จี
ด้านฮาร์ดแวร์ แอลจี ออปติมัส จี ใช้วัสดุกระจกทั้งหน้า-หลัง คล้ายเน็กซัส 4 เป็นสมาร์ทโฟนรุ่นแรกที่ใช้ชิป Qualcomm Snapdragon S4 รันบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.0 "ไอศกรีมแซนด์วิช"
ตำบลอ้อมเกร็ด
อ้อมเกร็ด เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาตรงข้ามเกาะเกร็ด ตำบลนี้มีฝั่งแม่น้ำระยะทางสั้น ๆ เมื่อเทียบกับตำบลข้างเคียง ทำให้มีรูปพื้นที่คล้ายถุงไปขยายกว้างขึ้นตามแนวคลองบางบัวทองและตอนในด้านตะวันตกเฉียงใต้ ในอดีตบริเวณนี้เป็นพื้นที่ปิด ไม่มีทางหลวงสายหลักหรือถนนสายใหญ่เข้าถึง มีเพียงคลองและถนนสายเล็ก ๆ ที่ใช้เป็นเส้นทางสัญจรในท้องที่ และมีประชากรอาศัยอยู่เบาบาง ส่วนมากประกอบอาชีพทำนาและทำสวนผลไม้ แต่หลังจากที่มีการเปิดใช้ถนนราชพฤกษ์ใน พ.ศ. 2548 ความเจริญได้หลั่งไหลเข้าสู่พื้นที่อย่างรวดเร็วพร้อมกับการย้ายถิ่นเข้ามาของผู้คนจากภายนอก ปัจจุบันในตำบลอ้อมเกร็ดมีทั้งชุมชนดั้งเดิมที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองต่าง ๆ และชุมชนใหม่ที่ตั้งบ้านเรือนอยู่ตามถนนสายหลักและสายรอง
ประวัติ
ปัจจุบันองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลตำบลอ้อมเกร็ดเต็มพื้นที่นั้นมีฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลอ้อมเกร็ด ซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลอ้อมเกร็ดในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540
ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลอ้อมเกร็ดตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอปากเกร็ด มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลอ้อมเกร็ดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
การคมนาคม
ถนนสายหลักในพื้นที่ตำบลอ้อมเกร็ด ได้แก่
ถนนสายรองในพื้นที่ตำบลอ้อมเกร็ด ได้แก่
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ย่อเป็น กอ.รมน. เป็นหน่วยงานของรัฐในสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี มีหน้าที่เป็นศูนย์ประสานงานกลาง เพื่อต่อต้านภัยคุกคามที่มุ่งทำลายผลประโยชน์และความมั่นคงของชาติ หน่วยงานดังกล่าวได้ชื่อว่าเป็นฝ่ายการเมืองของกองทัพไทย
คำขวัญของหน่วยงานคือ "อสาธุ สาธุนา ชิเน" (พึงชนะคนไม่ดี ด้วยความดี) มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (ผอ.รมน.) โดยตำแหน่ง หน่วยงานมีเจ้าพนักงาน 5,000–6,000 คนทั่วประเทศ และมีอาสาสมัครความมั่นคงภายใน 500,000–600,000 คน และมีบุคคลอยู่ในเครือข่ายข้อมูลหลักหมื่นคน
เดิมรับผิดชอบต่อการปราบปรามกลุ่มฝ่ายซ้ายตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 นอกจากนี้ยังมีการดำเนินโครงการกิจการพลเรือนหลายอย่าง รวมทั้งการพัฒนาชนบทและปฏิบัติการจิตวิทยา เพื่อแทรกซึมแวดวงสังคมและการเมืองของประเทศซึ่งยังดำเนินต่อมาแม้ภัยคุกคามคอมมิวนิสต์หมดไปแล้ว อำนาจของ กอ.รมน. ยิ่งได้รับการส่งเสริมหลังรัฐประหารปี 2549 และปี 2557 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อชี้นำทิศทางการเมืองของประเทศ นับเป็นเครื่องมือที่อภิชนอนุรักษนิยมสามารถบั่นทอนและควบคุมประชาธิปไตยและเป็นวิธีที่กองทัพใช้รักษาอำนาจ โดยในเดือนมิถุนายน 2550 คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติอนุมัติร่างกฎหมายความมั่งคงแห่งชาติซึ่งให้ กอ.รมน. มีอำนาจกว้างขวางในการรับมือภัยคุกคามต่อประเทศ โดยให้หัวหน้า กอ.รมน. สามารถดำเนินมาตรการความมั่นคงอย่างค้นโดยไม่ต้องขออนุญาตนายกรัฐมนตรี หลังรัฐประหารปี 2557 มีการขยายอำนาจของ กอ.รมน. ให้สามารถตีความภัยคุกคามได้เอง และเพิ่มงานด้านการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย
พวงทอง ภวัครพันธุ์เขียนว่า "การต่อต้านประชาธิปไตย" เป็นภารกิจของ กอ.รมน. และ "การขาดความสนใจในบทบาทกว้างขวางของกองทัพในแวดวงสังคมและการเมืองสะท้อนออกมา ... แม้มีการเรียกร้องให้กองทัพกลับเข้ากรมกอง ส่งเสริมการปกครองระบอบประชาธิปไตยและให้พลเรือนควบคุมกองทัพ ... แต่ไม่มีผู้ใดเสนอให้ลบระบบการเมืองและอุดมการณ์ของกองทัพ"
การปราบปรามคอมมิวนิสต์
วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2508 มีการก่อตั้ง กองบัญชาการป้องกันและปราบปรามคอมมิวนิสต์ (บก.ปค.) ด้วยความช่วยเหลือของสหรัฐเพื่อประสานงานปฏิบัติการต่อต้านคอมมิวนิสต์ทั่วประเทศ
ผู้นำนักศึกษา ธีรยุทธ บุญมี แสดงหลักฐานว่าการทำลายบ้านนาทราย ในอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคายนั้นเป็นผลงานของ บก.ปค.
หน่วยงานดังกล่าวมีแนวคิดว่าการใช้การปราบปรามการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ด้วยอาวุธอย่างเดียวไม่พอ และมีทัศนะว่าสาเหตุรากเหง้าเกิดจากความไม่เสมอภาคทางสังคม เศรษฐกิจและการเมือง สหรัฐช่วยพัฒนายุทธศาสตร์การรุกทางการเมือง รวมทั้งโครงการพัฒนาชนบท การจัดตั้งมวลชนและปฏิบัติการจิตวิทยา เงินช่วยเหลือของสหรัฐสมประโยชน์ของผู้นำกองทัพและใช้เสริมกำลังให้แก่ระบอบทหารในประเทศ สหรัฐยังช่วยยกสถาบันพระมหากษัตริย์เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไทยเพื่อใช้ต่อต้านคอมมิวนิสต์ รัฐบาลทหารเร่งปฏิบัติการจิตวิทยาเพื่อทำให้พระมหากษัตริย์เป็นสถาบันสูงสุดของไทย
กอ.รมน.
วันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ได้แปรสภาพเป็น กองอำนวยการป้องกันและปราบปรามคอมมิวนิสต์ (กอ.ปค.) จากนั้น พ.ศ. 2516 ก็เปลี่ยนชื่อเป็น กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร (กอ.รมน.) โดยยังคงมีหน้าที่ตาม พ.ร.บ. คอมมิวนิสต์ฯ ซึ่งถึงแม้ว่าหน่วยงานอยู่ใต้อำนาจของนายกรัฐมนตรีในนาม แต่อำนาจสั่งการแท้จริงอยู่ที่กองทัพ
ต่อมาภายหลัง พ.ศ. 2525 ภัยคุกคามจากคอมมิวนิสต์มีน้อยลง และมีการปรับปรุงโครงสร้าง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัยได้ปรับบทบาทของ กอ.รมน. ให้ปฏิบัติภารกิจทางด้านป้องกันปราบปรามยาเสพติด การจัดระเบียบและเสริมความมั่นคงชายแดน การพัฒนาเพื่อความมั่นคงเฉพาะพื้นที่ การแก้ปัญหาชนกลุ่มน้อยและผู้หลบหนีเข้าเมือง การแก้ปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ แก้ปัญหาความข้องแย้งโดยสันติวิธี (หน่วยสันตินิมิต) การปฏิบัติงานด้านการข่าว และการปฏิบัติการจิตวิทยา (ปจว.)
เมื่อ พ.ศ. 2544 รัฐบาลทักษิณ ชินวัตรปรับลดบทบาทของ กอ.รมน. ลง โดยเฉพาะด้านการแก้ไขความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย และเพิ่มบทบาทด้านการประสานงาน มีการปรับโครงสร้าง กอ.รมน. จากเดิมมี ผู้บัญชาการทหารสูงสุดเป็น รอง ผอ.รมน. โดยตำแหน่ง และปรับเพิ่มตำแหน่ง ดังนี้
หลังรัฐประหารปี 2557
ปัจจุบันมโนทัศน์ภัยคุกคามของ กอ.รมน. ได้ขยายรวมไปถึงเรื่องชนกลุ่มน้อยและผู้เข้าเมืองผิดกฎหมาย การลักลอบค้ายาเสพติด อาชญากรรมไซเบอร์ การก่อการร้าย การทำลายป่าและความขัดแย้งเรื่องทรัพยากรธรรมชาติ ผู้มีอิทธิพลและแก๊งมาเฟีย และภัยธรรมชาติ การวิจารณ์พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ยังถือว่าเป็นอาชญากรรมฐานปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง นอกจากนี้ ยังคงมีบทบาทในการ "พัฒนาชาติ" ซึ่งรวมถึงกิจการทางสังคม เศรษฐกิจและการเมืองอย่างกว้างขวาง
รัฐบาลประยุทธ์แก้ไขกฎหมายพระราชบัญญัติความมั่นคงฯ โดยยก กอ.รมน. ให้เป็นแม่ข่ายในการป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ทั้งยังทำให้ กอ.รมน. เป็นผู้ควบคุมงานความมั่นคงของประเทศทั้งหมด โดยสำนักงบประมาณมีหน้าที่ต้องจัดสรรงบประมาณให้หน่วยงานดังกล่าวด้วย และให้หน่วยงานของรัฐจัดสรรคนมายังหน่วยงานตามที่มีการร้องขอ กฎหมายใหม่ยังตั้งคณะกรรมการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ซึ่งประกอบด้วยรัฐมนตรี ปลัดกระทรวงและผู้บังคับบัญชาหน่วยงานความมั่นคงต่าง ๆ ทำหน้าที่คู่ขนานไปกับสภาความมั่นคงแห่งชาติซึ่งเป็นหน่วยงานโดยตรงที่มีอยู่แล้ว ภารกิจของ กอ.รมน. ถูกวิจารณ์ว่า สามารถกำหนดเองได้ว่าสถานการณ์ใดเป็นภัยคุกคาม และในอนาคตอาจเป็น "รัฐบาลน้อย" เพราะมีอำนาจรอบด้านไม่ต่างจากรัฐบาลที่ควบคุมประเทศอยู่
เดือนพฤศจิกายน 2561 มีคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ให้ตั้งคณะกรรมการบริหารความมั่นคงภายในภาค และคณะกรรมการบริหารความมั่นคงภายในจังหวัด โดยให้ทหารดำรงตำแหน่งประธาน และมีตำรวจและข้าราชการพลเรือนเป็นรองประธาน ทำให้เกิดข้อวิจารณ์ว่ากองทัพอาจใช้เพื่อออกคำสั่งด้วยเหตุผลทางการเมือง
เดือนมิถุนายน 2562 โฆษก กอ.รมน. ออกมาแถลงว่า กอ.รมน. รับโอนหน้าที่ของ คสช. หลังหมดอำนาจ ในเดือนเมษายน​ ปี​ ​2563​ มีการจัดตั้ง​ ศูนย์ปฏิบัติการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินด้านความมั่นคง​ ขึ้น
มหาวิหารนักบุญเบซิล
มหาวิหารเซนต์บาซิล (Saint Basil's Cathedral; Собор Василия Блаженного) เป็นอาสนวิหารของศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซีย ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแดง กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย สร้างโดยซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซีย หรือซาร์อีวานจอมโหด เพื่อฉลองชัยชนะเหนือพวกมองโกลที่กรีธาทัพมาเมืองคาซัน เมื่อปี ค.ศ. 1552 ผลจากชัยชนะครั้งนี้ทำให้รัสเซียสามารถรวมชาติได้เป็นปึกแผ่น จึงสร้างมหาวิหารแห่งนี้ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1555 เดิมทีมหาวิหารเซนต์บาซิล เป็นเพียงโบสถ์ขนาดเล็กที่บรรจุศพของนักบุญวาซิลีหรือนักบุญบาซิล
มหาวิหารเซนต์บาซิลมีรูปทรงที่ไม่เหมือนโบสถ์อื่น คือมีโดม 8 โดมล้อมรอบโดมที่ 9 ที่อยู่ตรงกลาง ทำให้อาคารมีรูปทรงแปดเหลี่ยม ด้วยสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบรัสเซียโบราณอันได้รับอิทธิพลมาจากไบแซนไทน์ที่เป็นโดมทรงหัวหอมกับสถาปัตยกรรมที่เรียกกันว่ารัสเซียนกอธิก หอคอยสูงรูปกระโจมเป็นอิทธิพลจากยุโรปตะวันตก ผลลัพธ์ที่ออกมาจึงกลายเป็นหอคอยสูงรูปแท่งเทียนกำลังลุกไหม้บนปลายลำเทียน ส่งความโชติช่วงชัชวาลย์เป็นเครื่องบูชาเทพเจ้าบนสวรรค์
มหาวิหารนี้ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชื่อปอสต์นิก ยากอฟเลฟ (Postnik Yakovlev) และด้วยความงดงามของสถาปัตยกรรมจึงทำให้มีเรื่องเล่าสืบต่อกันว่า ซาร์อีวานที่ 4 ทรงพอพระทัยในความงดงามของมหาวิหารแห่งนี้มาก จึงมีคำสั่งให้ปูนบำเหน็จแก่สถาปนิกผู้ออกแบบด้วยการควักดวงตาทั้งสอง เพื่อไม่ให้สถาปนิกผู้นั้นสามารถสร้างสิ่งที่สวยงามกว่านี้ได้อีก การกระทำในครั้งนั้นของพระเจ้าอีวานที่ 4 จึงเป็นที่มาของสมญานามอีวานผู้โหดร้าย (Ivan The Terrible) บริเวณใกล้กันกับมหาวิหารเซนต์เบซิลขนาบข้างด้วยกำแพงเครมลิน เป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานเลนินหรือสุสานเลนิน ซึ่งเก็บรักษาร่างของวลาดีมีร์ เลนิน ผู้นำคนสำคัญของคอมมิวนิสต์ และเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปเคารพศพได้
โครงสร้าง
การก่อสร้างซึ่งเป็นเทคโนโลยีใหม่ในยุคนั้นมีจุดเด่นที่ความยืดหยุ่น โดยใช้อิฐเป็นวัสดุในการตกแต่งทั้งภายในและภายนอก และให้มีงานก่ออิฐเปลือยไว้ให้มากที่สุด เมื่ออาคารต้องใช้กำแพงหิน มันถูกตกแต่งด้วยการก่ออิฐที่ฉาบทับด้วยลายปูนปั้น สิ่งใหม่ที่สำคัญที่เริ่มต้นในการสร้างโบสถ์แห่งนี้คือสถาปัตยกรรมการตกแต่งภายนอกอย่างเคร่งครัด ประติมากรรมและสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ประดับในสถาปัตยกรรมรัสเซียรุ่นก่อนหายไปทั้งหมด ส่วนลายประดับรูปดอกไม้ของอาคารถูกเพิ่มเข้ามาในภายหลัง โบสถ์มีองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นจากโครงสร้างสามมิติที่หลากหลายซึ่งทำด้วยอิฐแทน