cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
การลงประชามติเกี่ยวกับนโยบายในกัมพูชา พ.ศ. 2503
การลงประชามติเกี่ยวกับนโยบายในกัมพูชา พ.ศ. 2503 เป็นการลงประชามติในกัมพูชาเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2503 โดยผู้มีสิทธิ์ออกเสียงจะเลือกนโยบายหนึ่งจากสี่อย่างคือ นโยบายของพระ นโรดม สีหนุ, เซิง งอกทัญ คอมมิวนิสต์หรือเลือกว่า "ไม่แตกต่างกัน" เสียงส่วนใหญ่ยอมรับนโยบายของพระนโรดม สีหนุ
วันดนตรีโลก
Fête de la Musique หรือรู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า Music Day (วันดนตรี), Make Music Day (วันเล่นดนตรี) หรือ World Music Day (วันดนตรีโลก) เป็นงานเฉลิมฉลองดนตรีที่มีขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายนของทุกปีซึ่งตรงกับวันครีษมายัน ในวันดังกล่าวมีการเชิญชวนให้ประชาชนและผู้อยู่อาศัยเล่นดนตรีในชุมชนของตัวเองหรือในที่สาธารณะและสวนสาธารณะ มีการจัดคอนเสิร์ตที่ไม่เสียค่าเข้า นักดนตรีเล่นดนตรีเพื่อความบันเทิงไม่ใช่เพื่อการพาณิชย์
นับตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา เทศกาลนี้ได้กลายเป็นปรากฏการณ์ระดับนานาชาติ มีการเฉลิมฉลองในเมืองกว่า 1,000 แห่ง ใน 120 ประเทศทั่วโลก เช่น อินเดีย เยอรมนี อิตาลี กรีซ รัสเซีย ออสเตรเลีย เปรู บราซิล เอกวาดอร์ เม็กซิโก แคนาดา สหรัฐ สหราชอาณาจักร และญี่ปุ่น ในสหรัฐมีเมืองที่เข้าร่วม 82 เมือง
วัตถุประสงค์ของการจัดงานคือเพื่อการส่งเสริมดนตรีในสองประการ ประการแรก นักดนตรีสมัครเล่นและมืออาชีพได้รับการสนับสนุนให้แสดงตามท้องถนนภายใต้สโลแกน "Faites de la musique" ("เล่นดนตรี") ซึ่งพ้องเสียงกับ Fête de la musique ประการที่สอง คอนเสิร์ตในปารีสทั้งหมดต้องเปิดให้สาธารณชนเข้าชมฟรีและนักดนตรีทุกคนได้สละเวลาของตนเพื่อสร้างความบันเทิง ทำให้ประชาชนเข้าถึงดนตรีทุกประเภทได้ เมืองที่เข้าร่วมส่วนใหญ่ก็ใช้หลักการนี้เช่นกัน
คฤหาสน์คลิฟเดิน
คฤหาสน์คลิฟเดิน (Cliveden, ออกเสียง: CLIV-d'n (ออกเสียง)) เป็นคฤหาสน์แบบสถาปัตยกรรมอิตาลีที่ตั้งอยู่ที่แทปโลว์ในมณฑลบักกิงแฮมเชอร์ในสหราชอาณาจักร ตัวสิ่งก่อสร้างตั้งอยู่บนผาสูง 200 ฟุตเหนือแม่น้ำเทมส์ เดิมเป็นที่พำนักของเอิร์ล ดยุคสองคน เจ้าชายแห่งเวลส์ และไวเคานท์แอสเตอร์ ปัจจุบันเป็นขององค์การเพื่อการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญและความสวยงามแห่งชาติ (National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty) ที่ให้เช่าทำโรงแรมห้าดาวที่บริหารโดยกลุ่มโรงแรมฟอนเอสเส็น ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1970 มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดใช้เป็นมหาวิทยาวิทยาลัยโพ้นทะเลในอังกฤษ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ถึง 1930 เป็นคฤหาสน์เป็นที่พบปะของกลุ่มที่เรียกตนเองว่า “กลุ่มคลิฟเดิน” ในคริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นที่พบปะระหว่างจอห์น โพรฟูโมรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศด้านสงครามและคริสตีน คีลเลอร์ ในเหตุการณ์ที่ต่อมาเรียกว่า “โพรฟูโมแอฟแฟร์” (Profumo Affair) ซึ่งนำความเสียหายและอับอายมาสู่รัฐบาลในขณะนั้น
“คลิฟเดิน” แปลว่า “หุบเขาท่ามกลางผา” ที่หมายถึงหุบเขาดีนที่ตัดผ่านบริเวณคฤหาสน์ทางด้านตะวันออกและด้านใต้ สวนและป่าโปร่งที่มีเนื้อที่ 375 เอเคอร์และบางส่วนของคฤหาสน์เฉพาะบางวันเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้ ก่อนหน้าสิ่งก่อสร้างปัจจุบันก็มีสิ่งก่อสร้างอื่นมาก่อนสองหลังก่อนหน้านั้น สิ่งก่อสร้างแรกสร้างในปี ค.ศ. 1666 แต่ถูกเพลิงไหม้ไปใน ค.ศ. 1795 สิ่งก่อสร้างที่สองสร้างในปี ค.ศ. 1824 แต่ถูกเพลิงไหม้เช่นกันในปี ค.ศ. 1849 สิ่งก่อสร้างที่เห็นอยู่ในปัจจุบันสร้างในปี ค.ศ. 1851 โดยมีชาร์ลส์ แบร์รีเป็นสถาปนิก สร้างสำหรับจอร์จ ซัทเธอร์แลนด์-เลเวสัน-เกาเวอร์ ดยุคแห่งซัทเธอร์แลนด์ที่ 2
เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม: เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ที่มองคนไปไกลกว่าสัตว์เศรษฐกิจ
เศรษฐศาสตร์พฤติกรรม: เศรษฐศาสตร์แนวใหม่ที่มองคนไปไกลกว่าสัตว์เศรษฐกิจ (Misbehaving: The Making of Behavioral Economics) เป็หนนังสือโดยริชาร์ด เธเลอร์ นักเศรษฐศาสตร์แบะศาสตราจารย์ประจำวิทยาลัยธุรกิจบูธ มหาวิทยาลัยชิคาโก ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์เมื่อปี 2017
หนังสือมีเนื้อหาเกี่ยวกับงานของเธเลอร์ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์พฤติกรรมในการพยายามนำเสนอมุมมองใหม่ว่ามนุษย์สามารถพกพาอคติทางพฤติกรรม (behavioral biases), ง่ายต่อการทำผิดพลาด (error prone) และไม่ได้มีเหตุผลตลอดเวลา มุมมองเหล่านี้ต่อยอดจากหนังสือเล่มก่อนหน้าของเขา Nudge ซึ่งตีพิมพ์ในปี 2008
ในหนังสือ เธเลอร์ยังได้อธิบายถึงการนำการวิเคราะห์เศรษฐศาสตร์พฤติกรรมมามองในสาขาต่าง ๆ ตั้งแต่การเงินครัวเรือน, รายการโทรทัศน์ ไปจนถึงการสุ่มลีกฟุตบอล และธุรกิจดิสรัปทีฟที่เกิดใหม่อย่างอูเบอร์
หนังสือตีพิมพ์เป็นภาษาไทยในปี 2019 ผลงานแปลโดยศรพล ตุลยะเสถียร และ พิมพัชรา กุศลวิทิตกุล
ท่าขี้เหล็ก
ท่าขี้เหล็ก (တာချီလိတ်, ) เป็นเมืองชายแดนตั้งอยู่ในรัฐฉาน ทางตะวันออกของประเทศพม่า เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการของจังหวัดและอำเภอท่าขี้เหล็ก เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันออกของรัฐ กล่าวคือ 51,553 คน จากสำมะโนประชากรเมื่อปี พ.ศ. 2557 นำหน้าเมืองเชียงตุง แต่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของรัฐ
การขนส่ง
มีท่าอากาศยานท่าขี้เหล็กซึ่งเชื่อมไปยังเมืองย่างกุ้ง มัณฑะเลย์ และเชียงตุง ส่วนการขนส่งทางถนน ด้านทิศเหนือมีทางหลวงเอเชียสาย 2 เชื่อมไปยังเมืองเชียงตุง ระยะทาง 106 กิโลเมตร และต่อไปทางตะวันตกถึงตองจี เมืองหลักของรัฐฉาน รวมทั้งถนนทางด้านตะวันออกทางหลวงเอเชียสาย 3 ไปยังเมืองลา และต่อไปยังมณฑลยูนนาน ประเทศจีน
เซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2016–17
การแข่งขันฟุตบอลเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2016–17, หรือที่รู้จักกันในนาม ลาลิกา 1|2|3 สำหรับเหตุผลด้านผู้สนับสนุน, เป็นฤดูกาลที่ 86 ของเซกุนดาดิบิซิออน นับตั้งแต่ก่อตั้งการแข่งขันขึ้นมาในปี พ.ศ. 2473. โปรแกรมการแข่งขันได้ประกาศออกมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2016.
การเปลี่ยนชื่อ
ก่อนหน้านี้ใช้ชื่อว่า ลีกา อาเดลันเต, การแข่งขันครั้งนี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น ลาลิกา 1|2|3 ก่อนฤดูกาล 2016–17, อันเป็นผลมาจากข้อตกลงการให้การสนับสนุนสามปีระหว่าง สันนิบาตฟุตบอลอาชีพแห่งชาติ (สเปน) และกลุ่มธนาคาร บันโก ซานตานเดร์.
การเลื่อนชั้นและการตกชั้น
{|
มายังเซกุนดาดิบิซิออน
{|
จากเซกุนดาดิบิซิออน
เลื่อนชั้นสู่ ลาลิกา ฤดูกาล 2016–17
รอบเพลย์ออฟ
ทีมที่อยู่ในพื้นที่ระหว่าง อับดับที่ 3 และ อันดับที่ 6 (ไม่รวมทีมสำรอง) จะมีส่วนร่วมในการเลื่อนชั้นรอบเพลย์ออฟ. นัดแรกของรอบรองชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 14 และ 15 มิถุนายน และนัดที่สองในวันที่ 17 และ 18 มิถุนายน ที่บ้านของทีมอันดับที่ดีที่สุด. นัดชิงชนะเลิศจะยังเป็นระบบสองนัด, กับนัดแรกเมื่อวันที่ 21 มิถุนายนและนัดที่สองเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน, กับทีมอันดับที่ดีที่สุดจะได้ลงเล่นนัดที่สองที่บ้านของตัวเอง.
แฮท-ทริคส์
(H) – เหย้า ; (A) – เยือน
เคบีเอส
ระบบแพร่สัญญาณเกาหลี (อังกฤษ: Korean Broadcasting System; KBS, เกาหลี: 한국방송공사, Hanguk Bangsong Gongsa) เป็นเครือข่ายวิทยุโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2470และเป็นเครือข่ายที่ใหญ่ที่สุดในสี่สถานีชั้นนำของประเทศเกาหลีใต้
โครงสร้าง
เคบีเอสเป็น 'สื่อสาธารณะ' โดยกฎหมายจะได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเกาหลีใต้แต่รัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้ โดยดำเนินการเป็นอิสระ ดังเช่นที่กล่าวไว้ในรัฐธรรมนูญของเกาหลีใต้ โดยประธานของเคบีเอสจะได้รับการแนะนำโดยบอร์ดบริหารเสนอให้ก่ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ พรรคการเมืองในเกาหลีใต้มีสิทธิที่จะมีชื่อเป็นสมาชิกบอร์ดบริหารของช่องเคบีเอส ตั้งแต่ประธานาธิบดีเกาหลีใต้โดยปกติมีอำนาจเหนือสมาชิกของพรรคการเมือง โดยประธานของเคบีเอสนั้นจะถูกพิจารณาและถูกกำหนดโดยประธานาธิบดีเกาหลีใต้ นี่คือขั้นตอนที่ทำให้เกิดความกังวลในการเข้าแทรกแซงทางการเมืองในการบริหารจัดการเคบีเอส และนำไปสู่ความคิดที่หลากหลายในระบบปัจจุบันว่าควรที่จะมีการปรับปรุงใหม่
ประมาณ 37.8% ของรายได้มาจากการเก็บค่าธรรมเนียม ขณะที่ 47.6% มาจากการขายเวลาโฆษณา สำหรับรายการระดับชาติหรือของรัฐบาล อย่างเช่น บริการวิทยุนานาชาติ (เคบีเอส เวิร์ด เรดิโอ)และบริการทางวิทยุสำหรับผู้พิการ โดยเคบีเอสได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐบาลเกาหลีใต้
เคเบิลและโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม (เคบีเอส เอ็น)
นี่เป็นสี่ช่องที่ดำเนินการโดยระบบเคเบิลและดาวเทียมโดยผู้ประกอบการในเกาหลีใต้ มีผู้ประกอบการเคเบิลในประเทศเกาหลีใต้มากกว่า 100 ราย และสกายไลฟ์เป็นผู้ให้บริการโทรทัศน์ดาวเทียมแต่เพียงผู้เดียว ทั้งสี่ช่องนี้ดำเนินการโดยเคบีเอส เอ็น ซึ่งเป็นบริษัทลูกของเคบีเอส
สุชาติ ภิญโญ
นายสุชาติ ภิญโญ (เกิด 14 มกราคม พ.ศ. 2513) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต 6 ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ
สุชาติ ภิญโญ เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2513 ที่อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมาเป็นบุตรของนายช่อ และนางอ่อนสา ภิญโญ สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์ และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเกษตรศาสตร์ [[มหาวิทยาลัยเชียงใหม่]
งานการเมือง
อดีตเป็นสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัด เขตอำเภอแก้งสนามนาง ปี พ.ศ. 2554 ลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับคะแนนกว่า 40,000 คะแนน เอาชนะนายสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ จากพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน และนางอรทัย พลวิเศษ จากพรรคภูมิใจไทย ที่ได้คนละประมาณ 20,000 คะแนน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 เขามีบทบาทในการลงมติสวนทางกับมติของพรรคเพื่อไทยหลายครั้ง
ประเทศเติร์กเมนิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
ประเทศเติร์กเมนิสถาน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเติร์กเมนิสถานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 9 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขัน
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 – รอบคัดเลือก
การแข่งขันกีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 รอบคัดเลือก เป็นการแข่งขันยูโดเพื่อคัดเลือกนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีโค้วต้าทั้งหมด 384 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 14 คน (1 คนต่อรายการ) การคัดเลือกสิ้นสุดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008
พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช
พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช หรือเรียกกันทั่วไปในเอกสารต่างๆ ว่า "พระวิไชยราชขัติยวงศา" เป็นพระประเทศราชผู้ครองนครจำปาศักดิ์ องค์ที่ 3 (พ.ศ. 2334 - 2354) พระองค์สืบเชื้อสายมาจากพระอัยกา (ปู่) คือ เจ้าอุปราชนอง และสืบเชื้อมาแต่สายราชวงศ์แสนทิพย์นาบัว หรือแสนทิพย์นาบัว เชื้อวงศ์สามัญชนเชื้อสายไทพวน ผู้เป็นพระปัยกา(ปู่ทวด) ส่วนพระมารดาเป็นหญิงชาวลาวเวียงจันทน์
พระประวัติ
พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช มีพระนามเดิมว่า ท้าวฝ่ายหน้า หรือ ท้าวหน้า (ตามเอกสารของราชการไทย) สมภพเมื่อปี พ.ศ. 2269 ที่นครเวียงจันทน์ เป็นพระโอรสของพระวรราชปิตา (พระตา) แห่งนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน (หนองบัวลำภู) กับพระนางบุสดี ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากเจ้าอุปราชนองแห่งนครหลวงเวียงจันทน์ และเป็นพระอนุชาของพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ (ท้าวคำผง) พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีองค์แรก
พ.ศ. 2314 หลังจากที่กองกำลังนครเวียงจันทน์ และกองกำลังพม่าจากนครเชียงใหม่ตีเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบานแตก กลุ่มพระวอ ซึ่งมีพระวรราชภักดี ท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม และท้าวก่ำ ได้นำไพร่พลอพยพหนีราชภัยลงมาอาศัยอยู่กับท้าวคำสูที่ บ้านสิงห์ท่าบ้านสิงห์โคก ต่อมาท้าวพระวอดำริว่า หากอาศัยอยู่ที่บ้านสิงห์ท่าบ้านสิงห์โคกต่อไปหากกองกำลังนครเวียงจันทน์ติดตามลงมา จะทำให้เกิดการเสียบ้านเสียเมืองแลไพร่พลลงอีก จึงนำไพร่พลอพยพตามแม่น้ำมูลลงไปพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จพระพุทธเจ้าองค์หลวงไชยกุมารที่เมืองนครจำปาศักดิ์ อันเป็นเมืองใหญ่ของอาณาจักรล้านช้างฝ่ายใต้ เมื่อไปถึงเมืองนครจำปาศักดิ์ สมเด็จพระพุทธเจ้าองค์หลวงไชยกุมารก็ทรงให้กลุ่มพระวอพร้อมไพร่พลญาติวงศาตั้งบ้านเรือนเป็นกองเป็นค่ายอาศัยอยู่ริมห้วยพะริง เรียกว่า เวียงดอนกอง (บางสำนวนก็เรียกว่า เวียงกองดอน) หรือค่ายบ้านดู่บ้านแก ขึ้นกับอาณาจักร์ล้านช้างจำปาศักดิ์
พ.ศ. 2319 กลุ่มพระวอเกิดความขัดแย้งกับพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารจากกรณีการสร้างกำแพงเมืองกับการสร้างหอคำ (วังหลวง) จึงได้พาไพร่พลมาตั้งมั่นที่ดอนมดแดง (ปัจจุบันเกาะดอนมดแดงตั้งอยู่ในแม่น้ำมูลท้องที่บ้านแคน ตำบลดอนมดแดง อำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี) และพระวอจึงแต่งให้เพียแก้วโยธากับเพียแก้วท้ายช้างได้คุมเครื่องราชบรรณาการลงไปเมืองนครราชสีมา มีใบบอกขอสมัครขึ้นอยู่ในความปกครองของกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ รับกลุ่มเจ้าพระวอไว้เป็นข้าขอบขัณฑสีมา
พ.ศ. 2321 พระเจ้าสิริบุญสารได้ทราบข่าวการทะเลาะวิวาทของกลุ่มพระวอกับพระเจ้านครจำปาศักดิ์ จึงได้โอกาสรับสั่งให้เพียสุโภ และอัครฮาด (หำทอง) นำกองกำลังติดตามกลุ่มพระวอลงมา จนเกิดการต่อสู้กันที่ค่ายบ้านดู่บ้านแก และพระวอสั่งให้ท้าวคำผงเข้าไปขอกำลังจากพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมารที่เมืองนครจำปาศักดิ์แต่ก็ไม่เป็นผล ต่อมาเพียสุโภ และอัครฮาต (หำทอง) ได้ลักรอบเข้ามาจับกุมเอาตัวพระวอไปประหารชีวิตที่ริมห้วยพะริง (บางสำนวนก็ว่า พระวอถูกประหารชีวิตที่บ้านสักเมืองสมอเลียบริมฝั่งแม่น้ำโขง) หลังจากที่พระวอได้เสียชีวิต ยังเหลือแต่ท้าวคำผง ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม และท้าวก่ำ เป็นหัวหน้ารักษาควบคุมสถานการณ์เอาไว้ ท้าวคำผง และท้าวฝ่ายหน้าได้เล็งเห็นว่ากำลังของฝ่ายตนเหลือน้อยมิอาจจะต้านทานกำลังนครเวียงจันทน์ได้ จึงแต่งให้เพียแก้วโยธา และเพียแก้วท้ายช้างได้นำหนังสือกราบบังคมทูลขอกำลังจากสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ผ่านทางเจ้าเมืองนครราชสีมา ต่อมาเมื่อความทราบถึงสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์ (บุญมา) ยกทัพกรุงธนบุรีขึ้นมาค่ายบ้านดู่บ้านแก ในระหว่างทางสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกกับพระยาสุรสีห์ เดินทางขึ้นมานั้นได้เกณฑ์กำลังไพร่พลจากเมืองสุรินทร์ เมืองสังขะ เมืองขุขันธ์เข้าร่วมด้วย
เมื่อเพียสุโภ และอัครฮาต (หำทอง)ได้ทราบข่าวการยกทัพมากรุงธนบุรีจึงได้นำกองกำลังหลบหนีกลับคืนสู่นครเวียงจันทน์ และทัพกรุงธนบุรีมาถึง ท้าวฝ่ายหน้าได้รายงานให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกกับเจ้าพระยาสุรสีห์ทราบเหตุการณ์เจ้าพระวอถูกเพียสุโภจับกุมตัวไปประหารชีวิตแล้ว ความทราบถึงสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงพิโรธเป็นอันมาก จึงมีพระดำรัสว่า ..."พระวอเป็นข้าขอบขันฑสีมาเมืองเรา พระเจ้าล้านช้างมิได้ยำเกรง ทำบังอาจมาตีบ้านเมือง และฆ่าพระวอเสียฉะนี้ ควรเราจะยกกองทัพไปตีเมืองล้านช้างให้ยับเยินตอบแทนแก้แค้นให้จงได้"... จึงมีคำสั่งให้ท้าวฝ่ายหน้าได้นำพาทัพกรุงธนบุรีเข้าไปยึดนครจำปาศักดิ์ แต่สมเด็จพระพุทธเจ้าองค์หลวงได้พาครอบครัวลงเรือหนีไปอยู่ที่เกาะชัย สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกจึงสั่งให้ทหารลงไปตามตัวสมเด็จพระพุทธเจ้าองค์หลวงไชยกุมารขึ้นมาสอบถาม และไต่ถามว่าเหตุใดพระองค์จึงไม่ทรงช่วยเหลือพระวอ ปล่อยให้ถูกจับกุมตัวไปประหารชีวิตเสีย และเจ้าพระยาจักรีจึงพิจารณาว่าพระเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์มีความผิดเป็นอันมากจึงได้ภาคโทษเอาไว้เสียก่อน และแจ้งว่าสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมีรับสั่งให้นำทัพมารบกับข้าศึกเวียงจันทน์ แต่พอมาถึงแล้วกลับไม่พบข้าศึกดังกล่าว จึงขอให้ท้าวฝ่ายหน้าจงพาทัพกรุงธนบุรีขึ้นไปดูนครเวียงจันทน์เถิด หลังจากนั้นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกได้นำทัพกรุงธนบุรีเดินเลียบแม่น้ำโขงตีเมืองนครพนมได้ แล้วยกต่อไปล้อมเมืองเวียงจันทน์ไว้ พระเจ้าศิริบุญสารหนีไปอยู่เมืองคำเกิด ยังเหลือแต่เพียสุโพเป็นผู้รักษาเมือง ทัพกรุงธนบุรีได้เข้าตีนครเวียงจันทน์ รบกันอยู่ถึง 4 เดือนเศษ ล่วงจนถึงปี พ.ศ. 2322 จึงสามารถมีชัยเหนือล้านช้าง และได้อัญเชิญพระแก้วมรกตกับพระบางลงมาประดิษฐานยังกรุงธนบุรี และนครเวียงจันทน์จึงกลายเป็นเมืองประเทศราชของกรุงธนบุรีนับแต่บัดนั้นสืบต่อเนื่องมาจนถึงกรุงรัตนโกสินทร์
พ.ศ. 2322 หลังตีนครเวียงจันทน์สำเร็จลง พระปทุมราชวงศา (คำผง) จึงมีใบบอกขอพระราชทานครอบครัวมาตั้งบ้านอยู่ริมห้วยแจะระแม และขอยกขึ้นเป็นเมือง สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เชิญท้องตราขึ้นมาตั้งเป็น เมืองอุบล (เพื่อรำลึกถึงนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบานอันเป็นบ้านเมืองเดิม) เป็นเมืองขึ้นตรงกับกรุงธนบุรี และตั้งให้พระปทุมราชวงศาเป็นที่พระประทุมสุรราช ท้าวทิดพรหมเป็นพระอุปราช ท้าวก่ำเป็นพระราชวงศ์ ท้าวสุดตาเป็นพระราชบุตร ซึ่งเป็นคณะอาญาสี่ชุดแรกของเมืองอุบล และท้าวฝ่ายหน้าก็อยู่ช่วยราชการต่อมา
พ.ศ. 2323 พระประทุมสุรราช (คำผง) ท้าวฝ่ายหน้า ท้าวทิดพรหม ท้าวก่ำ และท้าวคำสิงห์ ได้นำกองกำลังเมืองอุบล และบ้านสิงห์ท่าลงไปสมทบกับกองทัพกรุงธนบุรีอันมีเจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์ (บุญมา) เข้าปราบปรามการจราจลเขมรจนสงบลง จึงได้ขอแยกย้ายกลับมาเมืองอุบล และบ้านสิงห์ท่าตามเดิม
พ.ศ. 2329 ท้าวฝ่ายหน้า เจ้านางอูสา พร้อมท้าวคำสิงห์นำไพร่พลส่วนหนึ่งไปตั้งมั่นเป็นกองนอกอยู่ที่ บ้านสิงห์ท่า (ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ได้ยกฐานะบ้านสิงห์ท่าขึ้นเป็นเมืองยศสุนทรประเทศราช หรือ จังหวัดยโสธรในปัจจุบัน) ท้าวฝ่ายหน้าได้นำไพร่พลบูรณะปฏิสังขรณ์วัด 2 แห่ง คือ วัดทุ่ง กับให้สร้างเจดีย์องค์ใหญ่ขึ้น (สันนิษฐานว่าเป็นพระธาตุอานนท์) แห่งหนึ่ง และวัดหลวงพระเจ้าใหญ่ (ต่อมาเรียกว่า “วัดสิงห์ท่า”) กับสร้างเจดีย์องค์หนึ่งทางทิศใต้ของวัดสิงห์ท่า ฐานกว้าง 5 วา สูง 8 วา อีกแห่งหนึ่ง พร้อมทั้งนำไพร่พลสร้างค่ายคูประตูหอรบ และพัฒนาบ้านสิงห์ท่าหวังจะตั้งขึ้นเป็นเมืองเช่นเมืองอุบลสืบต่อไป
ครองนครจำปาศักดิ์
พ.ศ. 2334 เกิดเหตุกบฏอ้ายเชียงแก้วที่อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ ทางฝ่ายนครจำปาศักดิ์ไม่สามารถรับมือได้ เนื่องจากพระเจ้าองค์หลวงไชยกุมาร เจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ในเวลานั้น ถึงแก่พิราลัยกะทันหันหลังจากได้รับทราบข่าวศึก (ก่อนหน้านั้นพระเจ้าองค์หลวงฯ เองก็ประชวรเรื้อรังมานานแล้ว) ท้าวหน้าได้ร่วมมือกับพระประทุมราชวงศา (ท้าวคำผง) พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบล ผู้เป็นพี่ชาย ยกทัพไปปราบกบฏอ้ายเชียงแก้วจนราบคาบ และท้าวฝ่ายหน้าได้จับตัวอ้ายเชียงแก้วประหารชีวิตที่แก่งตะนะ (อยู่ในแม่น้ำมูล ระหว่างอำเภอพิบูลมังสาหารกับอำเภอสิรินธรในปัจจุบัน) ก่อนหน้าที่กองทัพเมืองนครราชสีมาจะยกมาถึงตามรับสั่งจากกรุงเทพฯ
พระกรณียกิจ
พ.ศ. 2334 พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชจึงแบ่งไพร่พลบ้านสิงห์ท่าส่วนหนึ่งมาอยู่ที่นครจำปาศักดิ์ จึงมีใบบอกขอพระราชทานตั้งให้ท้าวคำสิงห์เป็นราชวงศ์เมืองโขง หรือ สีทันดอน (ต่อมา พ.ศ. 2357 รัชกาลที่ 2 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้เป็นที่พระสุนทรราชวงศา ดำรงฐานะพระประเทศราชผู้ครองเมืองยศสุนทรประเทศราชองค์แรก) และขอพระราชทานตั้งให้เจ้าบุตรไปเป็นพระประเทศราชผู้ครองเมืองนครพนม เพราะเวลานั้นยังว่างเว้นเจ้าผู้ครองเมืองอยู่
พ.ศ. 2335 พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชได้ให้ไพร่พลก่อเจดีย์ไว้ที่วัดสมอเลียบสักเมือง เป็นสถานที่บรรจุอัฐิของพระวอ เรียกขานว่า ธาตุพระวอ
พ.ศ. 2338 พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชได้มีใบบอกขอรับพระราชทานท้าวทิดพรหมขึ้นเป็นพระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานีสืบต่อไป และท้าวก่ำ (บุตรพระวอ) เป็นอุปราช ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งให้ท้าวทิดพรหมเป็นที่ พระพรหมวรราชสุริยวงศ์ พระประเทศราชผู้ครองเมืองอุบลราชธานี องค์ที่ 2 และท้าวก่ำเป็นที่อุปราชเมืองอุบลราชธานี
พ.ศ. 2348 พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชได้มีใบบอกมายังกรุงเทพฯ เพื่อขอรับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านนายอนเป็นเมือง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ยกบ้านนายอนขึ้นเป็นเมืองสพาดตามคำขอนั้น
พ.ศ. 2353 มีครัวชาวเขมรภายใต้การนำของพระยาเดโช เจ้าเมืองกำปงสวาย กับนักปรัง ผู้น้องชาย อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในแถบเมืองโขง เนื่องจากกลุ่มคนดังกล่าวเกิดความขัดแย้งกับสมเด็จพระอุทัยราชา (นักองจัน) พระเจ้าแผ่นดินกัมพูชา พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชได้มีใบบอกแจ้งเรื่องลงมายังกรุงเทพฯ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยากลาโหมราชเสนา คุมกำลังมาคุมครัวเขมรของพระยาเดโชมาตั้งอยู่ที่บ้านลงปลา ส่วนครัวของนักปรังให้แยกมาตั้งอยู่ที่เมืองเซลำเภา "จึ่งมีเขมรแทรกปนอยู่ในแขวงเมืองโขงแต่นั้นมา"
พระโอรส และพระธิดา
ในสำเนาฉบับพงศาวดารอีสานยังอธิบายไว้ว่า พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช มีพระโอรสและพระธิดา ทั้งหมด 6 พระองค์ มีปรากฏรายพระนามดังนี้
พิราลัย
พระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชถึงแก่พิราลัย เมื่อวัน ค่ำ ตรงกับวันอังคาร ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2354 (ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 10 ปีมะแมตรีศก จุลศักราช 1173) สิริรวมพระชนม์ 85 ปี ครองนครจำปาศักดิ์ ได้ 20 ปี พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยากลาโหมราชเสนา เป็นข้าหลวงแทนพระองค์ นำหีบศิลาหน้าเพลิงมาพระราชทานเพลิงศพพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช อันเป็นเกียรติยศสูงสุดที่พระมหากษัตริย์สยามพระราชทานแก่พระประเทศราชผู้ครองนครประเทศราช
และเมื่อทำการปลงพระศพของพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราชเสร็จแล้ว พระยากลาโหมราชเสนาพร้อมด้วยแสนท้าวพระยาในเมือง จึงได้พร้อมใจกันก่อเจดีย์บรรจุอัฐิของท่านไว้ที่วัดเหนือในเมืองเก่าคันเกิง (ปัจจุบันคือวัดหอพระแก้ว) ประชาชนชาวเมืองเรียกกันทั่วไปในเวลานั้นว่า ธาตุหลวงเฒ่า และพระยากลาโหมราชเสนาก็ได้อยู่จัดราชการบ้านเมืองนครจำปาศักดิ์ต่อไปอีก
พ.ศ. 2355 ภายหลังจากการพระราชทานเพลิงศพเสร็จลง และจัดราชการบ้านเมืองนครจำปาศักดิ์แล้ว พระยากลาโหมราชเสนาจึงได้พบอัญเชิญพระแก้วขาว ซึ่งมีการค้นพบมาตั้งแต่สมัยเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์องค์แรก อัญเชิญลงมายังกรุงเทพมหานคร พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการสมโภชพระแก้วขาวองค์นี้ จากนั้นจึงโปรดเกล้าฯ ให้ประชุมช่างเพื่อทำการปฏิสังขรณ์พระแก้วขาว และพระราชทานนามว่า "พระพุทธบุษยรัตน์จักรพรรดิพิมลมณีมัย"
ในจดหมายเหตุ ร.๑
จดหมายเหตุ ร.1 จ.ศ. 1153 (พ.ศ. 2334) เรื่องตั้งให้เจ้าน้าเป็นพระวิไชยราชสุริยวงษขัติยราช ครองเมืองนครจำปาบาศักดิ์ประเทศราช ได้ปรากฏพระนามของพระองค์ ดังนี้
"...ด้วยพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว ผู้ผ่านพิภพกรุงเทพพระมหานครศรีอยุทธยา มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ตั้งให้เจ้าน้าเป็นพระวิไชยราชสุริยวงษ์ขัตติยราช ครองเมืองนครจำปาบาศักดิ์ประเทศราช เสกให้ ณ วันพฤหัสบดี แรม 11 ค่ำ เดือน 10 จุลศักราช 1153 ปีกุนตรีศก เพลาเช้า 2 โมง 6 บาท..."
พระญาติวงศ์
พระวรราชปิตา (พระตา) กับพระนางบุสดีเทวี ทรงมีพระโอรสและพระธิดา รวมทั้งหมด 11 พระองค์ ดังมีรายพระนาม
โรงเรียนสตรีวัดระฆัง
ข้อมูลโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
ชื่ออังกฤษ = SatriWatRakhang School
อักษรย่อ = ส.ร.(ไทย) s.r.(อังกฤษ)
ก่อตั้ง = 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457
ประเภท = โรงเรียนรัฐบาล
ตำแหน่งหัวหน้า = ผู้อำนวยการ
เพลง = เพลงระฆังทอง
สี = น้ำเงิน-เหลือง 💙💛
สัญลักษณ์:ตราระฆังประดับรัศมี
อัตลักษณ์:กัลยาณีสตรีวัดระฆัง (หญิงที่งามด้วยกิริยามารยาท)
ดอกไม้ประจำโรงเรียน:ดอกบัวหลวง
ที่ตั้ง = เลขที่ 248/9 ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700 โทรศัพท์ = 0-2412-9103-4 โทรสาร = 0-2412-9617 เว็บ = [ http://www.sr.ac.th ] นักเรียน = 1,880 คน }}
โรงเรียนสตรีวัดระฆัง (ชื่อภาษาอังกฤษ: Satri Wat Rakhang School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 248/9  ถนนอรุณอมรินทร์ แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร  ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เป็นโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร
ประวัติ
โรงเรียนสตรีวัดระฆัง สถานที่นี้แต่เดิมกระทรวงทหารเรือ ได้รับอนุญาตจากวัดให้สร้างอาคารไม้จำนวน 3 หลัง เป็นโรงพยาบาลทหารเรือชั่วคราว เมื่อกระทรวงทหารเรือสร้างโรงพยาบาลทหารเรือถาวรที่ปากคลองมอญเรียบร้อยแล้ว จึงยกอาคารเดิมให้แก่วัด และ ได้รายงานไปยังกระทรวงธรรมการ
ในครั้งนั้นขุนวรเวทย์พิสิฐเป็นพนักงานจัดการแขวงตะวันตกเฉียงเหนือ เห็นชอบด้วยในการจัดตั้งโรงเรียนสตรีของรัฐบาลขึ้นในสถานที่แห่งนี้ จึงได้นำความกราบเรียนท่านเจ้า กรมศึกษาธิการและได้กราบเรียนท่านเจ้าอาวาสวัดระฆังฯ เจ้าคุณพระพิมลธรรม ( สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ) ท่านเจ้าอาวาสเห็นชอบด้วย อนุญาตให้ใช้อาคารและสถานที่ เป็นโรงเรียนสตรี กระทรวงธรรมการ จึงได้แล้วจึงประกอบพิธีทางศาสนา เปิดโรงเรียนเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 จึงถือว่าวันที่ 1 พฤศจิกายน เป็นวันสถาปนาโรงเรียน
คฤหาสน์มอนทาคิวต์
คฤหาสน์มอนทาคิวต์ (Montacute House) เป็นคฤหาสน์ชนบทที่ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านมอนทาคิวต์ในซัมเมอร์เซต สหราชอาณาจักร คฤหาสน์มอนทาคิวต์ก่อสร้างราวปี ค.ศ. 1598 ด้วยหินแฮมให้แก่เซอร์เอดเวิร์ด เฟลิปส์ข้าราชสำนักในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบทที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยสันนิษฐานกันว่าวิลเลียม อาร์โนลด์เป็นสถาปนิก
"คฤหาสน์มอนทาคิวต์" เป็นสิ่งก่อสร้างที่อยู่ในรายชื่อสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ เกรด 1 ปัจจุบันคฤหาสน์มีองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นผู้บริหาร องค์การพิทักษ์สิ่งก่อสร้างบรรยายว่าคฤหาสน์มอนทาคิวต์เป็น "สถาปัตยกรรมอันงดงามชิ้นหนึ่งของปลายสมัยเอลิซาเบท" ในปี ค.ศ. 2007 มีผู้เข้าชมทั้งสิ้น 111,070 คน
ร็อคแมน X7
ร็อคแมน X7 หรือ เมกาแมน X7 (Mega Man X7) เป็นวิดีโอเกมชุดที่ 7 ของซีรีส์ร็อคแมน X โดยวางจำหน่ายในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2003 ที่ประเทศญี่ปุ่นวางจำหน่ายในเครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชัน 2
เนื้อเรื่อง
ปี 2170 ณ เวลามีเรพลิรอยด์มีอิทธิพลต่อโลกมากที่สุด มนุษย์กลายเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดาๆอ่อนแอและเปราะบาง มีชีวิตได้โดยการอาศัยอยู่ใต้ดิน อย่างไรก็ตามเรพลิรอยด์ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้คิดจะยึดอึดอำนาจหรือต่อต้านมนุษย์ ต่างช่วยกันฟื้นฟูสภาพของผิวโลกให้กลับมาสู่สถานการณ์ปกติ เช่นเดียวกับเหล่าอิเรกูลาร์ทั้งหลายเองยังคงก่อความวุ่นวายกันตามปกติ เอ็กซ์ หัวหน้าอิเรกูลาร์ฮันเตอร์หน่วยที่ 17 ต้องถอนตัวจากหน่วยเพราะเขาต้องการสันติภาพที่ไม่ได้มาจากการสูญเสีย
รัฐบาลเห็นว่า อิเรกูลาร์ฮันเตอร์ในขณะนี้ประสิทธิภาพลดลงไปอย่างมากหลังจากขาดเอ็กซ์ไปเหลือเพียงแค่ซีโร่เท่านั้นที่พอจะต่อกรกับเหล่าอิเรกูลาร์ได้ จึงได้ส่งองค์กรใหม่ที่ชื่อว่า เรดอเลิร์ต (Red Alert) ขึ้นมาทำหน้าที่แทน
รูปแบบการเล่น
ในร็อคแมน X7 ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบการเล่นทั้งหมดโดยฉากต่างๆได้ถูกเปลี่ยนเป็นกราฟิกฉากและในรูปแบบ 3มิติ นอกจากนี้ในช่วงเริ่มต้นเกมจนจบนั้นจะไม่มีการเล่นตัวละครหลักอย่างเอ็กซ์โดยเล่นเพียงแค่ซีโร่และเอ็กเซลเท่านั้น
วิธีปลดล็อกตัวละครเอ็กซ์
ถึงแม้ว่าร็อคแมน X7 จะไม่สามารถเล่นตัวละครหลักอย่างเอ็กซ์ได้แต่ว่ามีข้อเงื่อนไขที่สามารถเล่นตัวละครเอ็กซ์ได้คือการช่วยเหลือตัวประกันในฉากต่างๆให้ได้อย่างน้อยครึ่งหนึ่ง (64 ตัว) จากตัวประกันทั้งหมด 128 ตัว (มี 8 ฉากๆละ 16 ตัว)
อาวุธและท่าไม้ตายของเอ็กซ์
อาวุธหลักของเอ็กซ์นั้นคือ บัสเตอร์ ซึงมีการโจมตีในระยะไกลที่ติดตังอยู่ที่แขนของเอ็กซ์ เป็นอาวุธที่มีความรุนแรงในการโจมตีสูง ถ้ารวมกับชุดเกราะจะทำให้เอ็กซ์มีพลังและการโจมตีเพิ่มขึ้น
อาวุธและท่าไม้ตายของซีโร่
อาวุธของซีโร่นั้น จะเป็นเซเบอร์ (ดาบเลเซอร์สีเขียว) ซึ่งมีพลังรุนแรงมาก
อาวุธและท่าไม้ตายของแอ็กเซล
อาวุธของ Axl นั้น จะเป็นปืนพกคู่ สามารถยิงรัวได้ แล้วยังมี ก็อบปี้ ช็อต เมื่อยิงใส่ศัตรูแล้วจะสามารถดึงดูด DNA ของศัตรู มาให้เราแปลงร่างได้ แถมยังสามารถใช้ความสามารถที่ดูดมาได้ด้วย
เทกอะบาว (เพลงรีแอนนา)
เทกอะบาว (Take a bow) เป็นเพลงที่แต่งโดยนักร้องชื่อ เน-โย (Ne-yo) และทีมสตาร์เกต ออกขายอีกครั้งโดยอยู่ในสตูดิโออัลบั้มที่ 3 ของรีแอนนา ชุด Good Girl Gone Bad ถือเป็นซิงเกิ้ลที่ 5 จากอัลบั้ม แต่เป็นซิงเกิ้ลแรกในการออกวางขายใหม่ในชุด Good Girl Gone Bad: Reloaded
มิวสิก วิดีโอเพลงนี้ ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล 2008 MTV Video Music Awards สาขา Best Female Video และ Best Direction
ร็อคแมนซีโร่ 2
ร็อคแมนซีโร่ 2 หรือ เมกาแมนซีโร่ 2 (Mega Man Zero 2) เป็นวิดีโอเกมซีรีส์ร็อคแมนซีโร่ ลำดับที่ 2 ของเกม ออกวางตลาดครั้งแรกที่ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 และออกวางตลาดครั้งแรกที่อเมริกาเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2003
ไซเบอร์เอลฟ์
มาเธอร์เอลฟ์ ติดไวรัสกลายเป็นดาร์คเอลฟ์ ถูกเอ็กซ์ผนึกเมื่อ 100 ปีก่อน และถูกเอลพีสปลุก ไซเบอร์เอลฟ์วัยทารก สามารถสร้างร่างใหม่ให้เรพลิลอยด์
สารบัญแฟ้มกัม
สารบัญแฟ้มกัม (Gum catalog) เป็น สารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์ที่ประกอบด้วยเนบิวลา 84 รายการในซีกฟ้าใต้ สร้างโดยโคลิน สแตนลีย์ กัม โดยใช้กล้องมุมกว้างที่หอดูดาวสตรอมโล เขาได้ตีพิมพ์สารบัญแฟ้มนีในปี 1955 ภายใต้ชื่อ A study of diffuse southern H-alpha nebulae
สารบัญแฟ้มที่คล้ายกันกับสารบัญแฟ้มนี้ ได้แก่ สารบัญแฟ้มชาร์ปเลส และ สารบัญแฟ้ม RCW วัตถุที่รวมอยู่ในสารบัญแฟ้มกัมมีความซ้ำกันกับในสารบัญแฟ้มอื่น ๆ
Gum 12 ซึ่งอยู่คร่อมกลุ่มดาวใบเรือ กลุ่มดาวท้ายเรือ ได้รับการตั้งชื่อว่าเนบิวลากัม ตามชื่อกัมซึ่งเป็นผู้ค้นพบ
ตัวอย่าง
ตัวอย่างของวัตถุท้องฟ้าที่บันทึกไว้ในสารบัญแฟ้มGum (ฉบับปี 1955)
ขนมแชงม้า
ขนมแชงม้า (หรือสะกดด้วย ซ เป็น แซงม้า ) หรือ ขนมแซงมา เป็นขนมไทยแต่โบราณ มีชื่อปรากฏอยู่ในเพลงกล่อมเด็กว่า
ขนมแชงม้านี้ มีผู้กล่าวว่าเป็นขนมที่ผสมกันระหว่างขนมปลากริมกับขนมไข่เต่า ถ้าตักกินด้วยกันเรียกขนมแชงม้า ถ้ากินอย่างเดียวก็จะเรียกชื่อตามชื่อเดิม ปัจจุบันนิยมเรียกว่า ขนมปลากริมไข่เต่า มากกว่า
ฟรายเดย์
ฟรายเดย์ (Friday) วงดนตรีป็อปที่มีสมาชิก 3 คน ถือกำเนิดจากความเป็นเพื่อนในรั้วมหาวิทยาลัย ก่อนจะได้มีโอกาสออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรก กับสังกัด มิวสิกบั๊กส์ ของ ธเนศ วรากุลนุเคราะห์ ในนามวง ฟรายเดย์แอมอินเลิฟ (Friday I'm in Love) และอัลบัมเพลงประกอบละครเรื่อง "เทพนิยายนายเสนาะ" ที่ฟรายเดย์นำเพลง "นิดนึงพอ" ของ แจ้-ดนุพล แก้วกาญจน์ มาทำใหม่จนกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้นทันที ก่อนจะห่างหายจากการออกผลงานไปหลายปี และกลับมาอีกครั้งกับสังกัดของตนเอง เพลย์กราวด์ มิวสิก ออกผลงานชื่อ Magic Moment มีเพลงดังอย่าง "ชั่วโมงต้องมนต์", "เปลี่ยนไปทุกอย่าง" และอีกหลายเพลง
นอกจากผลงานที่ใช้ชื่อของฟรายเดย์แล้ว ทั้งสามคนก็ได้ร่วมงานกับเพื่อนๆนักดนตรีผลิตผลงานเพลงในนามของ 2 Days Ago Kids ที่มีเพลงฮิตอย่าง "กลับมา" ด้วย
หลังจากสมาชิกแต่ละคนต่างแยกย้ายกันไปทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองเป็นการชั่วคราว ในที่สุด พวกเขากลับมารวมตัวกันทำผลงานในนามฟรายเดย์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2550 ในอัลบั้ม "Song For Tomorrow" กับสังกัดเลิฟอีส ซึ่งเป็นปีที่ครบรอบ 10 ปีของการก่อตั้งวงพอดี จึงได้มีการจัดแสดงคอนเสิร์ตใหญ่ของวงขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2550 ณ. พารากอน ฮอลล์ ศูนย์การค้าสยามพารากอน โดยใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า "Yesterday, Friday and Tomorrow"
การร่วมงานกับศิลปินอื่น
สามสมาชิกของฟรายเดย์ยังไปทำงานส่วนตัวหรือร่วมงานกับคนอื่นบ้าง อย่าง ดุลย์ ก็เป็นเจ้าของซิงเกิ้ลชื่อ หันมามอง (Please Turn Around) และ EP Spree ส่วน หนึ่ง เป็นเจ้าของสังกัดค่ายเพลงเล็กๆ ชื่อ โน มอร์ เบลท์ส (No More Belts) และผลิตผลงานของตัวเองในนาม สลีปเปอร์วัน ตั้งแต่ EP Pls. Listen (2002), Sleeping Letter (2003), EP Puppy love(2003), EP Post-Past (2004), Difference Part 1 (2005), Difference Part 2 (2006), EP Finale (2006), Complete Sleeping Letter (2008), Ordinary (2008), Ferry (2009) และ Self (2012)
สำหรับ ตรัย นักร้องนำก็รับเป็นนักแต่งเพลงให้กับศิลปินหลายต่อหลายราย และก็มีเพลงที่ประสบความสำเร็จอยู่ไม่น้อย อย่างเช่น ความลับ (เอช), เผลอ (Mr.Z), Romeo & Juliet (พรู), รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป (กรู๊ฟไรเดอร์ส), อีกแล้ว (โยคีเพลย์บอย), ย้ำ (บอดี้สแลม) และอีกมากมาย รวมถึงการได้ออกอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองชื่อ My Diary Original Sound Track (2004) และ บุคคลที่ 3 (2006)
โรงเรียนคลองต้นไทร (สุขล้อมอุทิศ)
โรงเรียนคลองต้นไทร(สุขล้อมอุทิศ) (Klongtonsai Suklom-Utid school) เป็น โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ เลขที่ 87/2 หมู่ 19 ซอยโรงเรียนคลองต้นไทร แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร  เปิดทำการสอน ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล ถึง ประถมศึกษา
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนคลองต้นไทร (สุขล้อมอุทิศ) ก่อตั่งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2513 บนพื้นที่ 6ไร่ 1งาน 57ตารางวา ซึ่งนายกิ่ง สุขล้อม นางปลูก สุขล้อม และนายบุญมี สุขล้อม ได้บริจาคที่ดินให้จัดสร้างโรงเรียน ต่อมา นายผ่อน ขำมี ได้บริจาคที่ดินเพิ่มอีก 56ตารางวา รวมเป็นพื้นที่ของโรงเรียนทั้งหมด 6ไร่ 2งาน 13ตารางวา
วัดบางกระเจ้านอก
วัดบางกระเจ้านอก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านบางกะเจ้ากลาง ตำบลบางยอ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 2 งาน 22 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 งาน 88 ตารางวา วัดตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศตะวันตก ติดกับคลองบางกะเจ้าทางทิศตะวันออก
วัดบางกระเจ้านอกสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2453 ไม่ทราบนามผู้สร้างเนื่องจากวัดตั้งอยู่ที่ปากคลองบางกะเจ้า ชาวบ้านจึงเรียกว่า วัดปากคลองบางกะเจ้า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520
อาคารเสนาสนะได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 อุโบสถหลังเก่าประดิษฐานพระพุทธรูปศิลาแลง 5 องค์ และพระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 กุฎีสงฆ์จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารเรือนแถวแบ่งเป็นห้องสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2495
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎพระสันตะปาปา หรือ มงกุฎสามชั้น (Papal Tiara หรือ Triple Tiara, Triregnum, Trirègne, Trirègne) เป็นมงกุฎที่มีอัญมณีตกแต่งสามชั้นที่เป็นมงกุฎประจำตำแหน่งพระสันตะปาปา ที่ว่ากันว่ามีรากฐานมาจากสมัยไบแซนไทน์และเปอร์เซีย ตราอาร์มของพระสันตะปาปามีรูปมงกุฎมาตั้งแต่สมัยโบราณ พร้อมด้วยกุญแจนักบุญซีโมนเปโตร
ประวัติ
แต่สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 ผู้ดำรงตำแหน่งต่อมาทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ทรงทำการราชาภิเษก และทรงทำพิธีที่เรียกว่า “พิธีรับตำแหน่งพระสันตะปาปา” (Papal Inauguration) แทนที่ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันแล้วสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ก็ทรงประกาศต่อผู้เข้าร่วมพิธีรับตำแหน่งของพระองค์ว่า: "พระสันตะปาปาพระองค์สุดท้ายที่ได้รับการสวมมงกุฎคือสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ในปี ค.ศ. 1963 แต่หลังจากที่ได้ทรงทำพิธีแล้วพระองค์ก็ไม่ทรงได้ใช้มงกุฎอีกเลย และทรงเปิดโอกาสให้ผู้ครองตำแหน่งต่อจากพระองค์ตัดสินใจในกรณีนี้ด้วยตนเอง สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 ผู้ที่เรายังคงระลึกถึงในหัวใจของเรา ไม่มีพระประสงค์ที่จะมีมงกุฎ และผู้สืบตำแหน่งต่อจากพระองค์ในวันนี้ก็เช่นเดียวกัน ในเวลานี้มิใช่เป็นเวลาที่ควรจะหวนกลับไปหาพิธี และ วัตถุที่ถือว่ากันอย่างผิดผิดว่าเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจของพระสันตะปาปา ในเวลานี้เป็นเวลาที่เราควรจะหันไปเข้าหาพระเป็นเจ้าและปวารณาตนเอง และ อุทิศตนเองให้แก่การใคร่ครวญถึงความอำนาจอันยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใดของพระเยซูคริสต์เอง"
แม้ว่าพระสันตะปาปาจะเลิกสวมมงกุฎประจำตำแหน่งไปแล้ว แต่มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งบนธงและตราอาร์มของสันตะสำนักและนครรัฐวาติกัน จนกระทั่งเมื่อมาถึงสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสิ่งตกแต่งส่วนหนึ่งของตราประจำพระองค์ของพระสันตะปาปา (กฎของสันตะสำนักของปี ค.ศ. 1969 ระบุห้ามใช้หมวกสูงในตราอาร์ม) แต่สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ทรงละเมิดธรรมเนียมดังกล่าวโดยทรงใช้ หมวกสูงบนตราอาร์มส่วนพระองค์แทนที่มงกุฎพระสันตะปาปา หมวกสูงที่ทรงใช้มีสามชั้นตามแบบมงกุฎพระสันตะปาปาสามชั้นที่ใช้กันมาแต่ก่อน แต่บนตราอาร์มของสันตะสำนักและของนครรัฐวาติกันสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ทรงตัดสินพระทัยใช้มงกุฎพระสันตะปาปาสามชั้นตามธรรมเนียมที่เป็นมา
ที่มา
จากหนังสือของเจมส์-ชาร์ลส์ นูนัน และ บรูโน ไฮม์ ระดับล่างสุดของมงกุฎของหมวกพระสันตะปาปาที่ตามธรรมเนียมแล้วเป็นสีขาวเริ่มใช้เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อพระสันตะปาปาทรงรับตำแหน่งเป็นผู้นำของรัฐพระสันตะปาปา ฐานมงกุฎก็ได้รับการตกแต่งด้วยอัญมณีให้คล้ายกับมงกุฎของเจ้า และสันนิษฐานต่อไปว่าระดับสองได้รับการเพิ่มเติมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 8 ในปี ค.ศ. 1298 เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรศาสนา หลังจากนั้นไม่นานนักก็ได้มีการเพิ่มระดับที่สามและแถบผ้าสองชาย (lappet) ในปี ค.ศ. 1314 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5 ผู้เป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่ทรงสวมมงกุฎสามชั้น
แต่จิตรกรรมฝาผนังในชาเปลเซนต์ซิลเวสเตอร์ (เสก ค.ศ. 1247) ภายในโบสถ์ซันตีกวัตโตร โกโรนาตี (Santi Quattro Coronati) ในกรุงโรมมีภาพพระสันตะปาปาทรงมงกุฎสองชั้นที่มีแถบผ้าสองชาย
อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามงกุฎเริ่มมาจาก “หมวกทอร์ค” (Toque) เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1130 ก็ได้มีการเพิ่มมงกุฎเข้าไป เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเป็นประมุขของรัฐพระสันตะปาปา ในปี ค.ศ. 1301 สมเด็จพระสันตะปาปาโบนิเฟสที่ 8 ก็ทรงเพิ่มมงกุฎที่สองในช่วงที่ต้องทรงมีความขัดแย้งกับพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เพื่อทรงแสดงถึงความมีอำนาจทางศาสนาที่ถือว่าเหนืออำนาจทางอาณาจักร ในปี ค.ศ. 1342 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 12 ทรงเพิ่มมงกุฎที่สามขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจทางจริยธรรมเหนืออำนาจของพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรทั้งปวง และเป็นกันยืนยันรับรองความเป็นเจ้าของอาวีญง
พระสันตะปาปาองค์สุดท้ายผู้ทรงมงกุฎ
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเข้าพิธีราชาภิเษกสวมมงกุฎเป็นพระสันตะปาปาเช่นเดียวกับพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านั้นทั้งหมด มงกุฎของพระองค์เป็นมงกุฎที่สร้างถวายโดยเมืองมิลานซึ่งเป็นเมืองที่พระองค์เคยทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระคาร์ดินัล และต่อมาเป็นบิชอปก่อนที่จะทรงได้รับเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปา มงกุฎที่ว่านี้แตกต่างจากมงกุฎอื่นๆ ก่อนหน้านั้นตรงที่ไม่ได้ตกแต่งเต็มที่ด้วยอัญมณีอันมีค่า และเป็นทรงกรวยแหลม และมีน้ำหนักเบากว่ามงกุฎที่ใช้กันมาก่อนหน้านั้น
ในตอนปลายของช่วงที่สองของสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1963 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลทรงดำเนินลงจากบัลลังก์ในมหาวิหารนักบุญเปโตร และทรงวางมงกุฎลงบนแท่นบูชาในท่าที่ทรงแสดงความถ่อมพระองค์ และการสละอำนาจและความรุ่งโรจน์ทางโลกเพื่อให้เหมาะสมกับบรรยากาศของความเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ/ปรัชญาของสภาที่ประชุม หลังจากนั้นก็ไม่มีพระสันตะปาปาองค์ใดที่ทำการสวมมงกุฎอีก
มงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้รับการมอบให้แก่มหาวิหารสักการสถานแห่งชาติการปฏิสนธินิรมล (Basilica of the National Shrine of the Immaculate Conception) ในวอชิงตัน ดี.ซี. โดยผู้แทนของสมเด็จพระสันตะปาปาแห่งสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1968 เพื่อเป็นเครื่องแสดงถึงมิตรภาพของพระองค์ที่มีต่อคริสตจักรโรมันคาทอลิกในสหรัฐอเมริกา มงกุฎตั้งแสดงอย่างถาวรอยู่ที่หออนุสรณ์ (Memorial Hall) พร้อมด้วยแถบผ้าคล้องคอ (Stole) ที่สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23 ทรงใช้เมื่อทรงทำการเปิดสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง
การตัดสินใจเลิกใช้มงกุฎซึ่งเป็นสัญลักษณ์อันสูงสุดของสถาบันพระสันตะปาปาของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลเป็นเหตุการณ์ที่สร้างความขัดแย้งเป็นอันมากในกลุ่มอนุรักษนิยมโรมันคาทอลิกบางกลุ่ม ที่ดำเนินการเรียกร้องให้นำกลับมาใช้อีก บางคนถึงกับกล่าวหาพระองค์ว่าเป็นพระสันตะปาปาเท็จ โดยกล่าวว่าไม่มีพระสันตะปาปาที่ถูกต้องพระองค์ใดที่จะยอมสละการใช้มงกุฎพระสันตะปาปา
ในบรรดาพระสันตะปาปาเท็จของลัทธิเซเดวาคันท์ (Sedevacantism) ก็มีเคลเมนเต โดมิงเกซ อี โกเมซที่ทำพิธีราชาภิเษกโดยการสวมมงกุฎ ซึ่งเป็นการแสดงการใช้มงกุฎในการแสดงอำนาจ ขณะที่อีกผู้หนึ่งลูเซียน พุลเวอร์มาร์เคอร์ผู้ได้รับเลือกให้เป็นพระสันตะปาปาไพอัสที่ 13 ในปี ค.ศ. 1998 ใช้มงกุฎในตราอาร์ม
การยุติการใช้มงกุฎพระสันตะปาปาอย่างเป็นการถาวรจริงหรือไม่?
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 ทรงเป็นผู้ยุติประเพณีการราชาภิเษกและการสวมมงกุฎพระสันตะปาปาที่ทำกันมานานถึง 1000 ปี พระองค์ทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ทรงเอาผลประโยชน์จาก “ธรรมนูญการเลือกตั้งพระสันตะปาปาต่อจากพระสันตะปาปาปอลที่ 6” (Romano Pontifici Eligendo) ของธรรมนูญพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1975 ที่ระบุเกี่ยวกับผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ว่า: “ขั้นตอนสุดท้าย, พระสันตะปาปาก็จะได้รับการสวมมงกุฎโดยพระคาร์ดินัลโปรโตดีกัน และในเวลาอันเหมาะสม ก็จะทรงได้รับอำนาจในการเป็นเจ้าของมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรันตามประเพณีที่ได้ปฏิบัติกันมา” ต่อข้อความเกี่ยวกับพิธีราชาภิเษกดังกล่าวสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ทรงกล่าวว่าทั้งพระองค์เองและพระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านั้นต่างก็ไม่มีความประสงค์ที่จะเข้าพิธีราชาภิเษกหรือสวมมงกุฎ
ใน “ธรรมนูญการเลือกตั้งพระสันตะปาปาโดยพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2” (Universi Dominici Gregis) ของปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของธรรมนูญพระสันตะปาปา พระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ทรงปรับปรุงแก้ไขกฎที่เกี่ยวกับการเลือกตั้งพระสันตะปาปา และทรงถอดข้อความที่เกี่ยวกับพิธีราชาภิเษกพระสันตะปาปา (coronation) ออกทั้งหมด และแทนที่ด้วย “พิธีรับตำแหน่ง” (inauguration) เป็น: “หลังจากพิธีรับตำแหน่งของพระสันตะปาปา และในเวลาอันเหมาะสม พระสันตะปาปาก็จะทรงได้รับอำนาจในการเป็นเจ้าของมหาวิหารนักบุญยอห์นลาเตรัน ตามประเพณีที่ได้ปฏิบัติกันมา”
คำบรรยายนี้ก็เช่นเดียวกับเอกสารของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ถ้อยคำที่ใช้เป็นคำบรรยายที่ไม่ใช่คำกำหนด นอกจากนั้นแล้วก็ยังมิได้ทรงวางกฎเกณฑ์เกี่ยวกับลักษณะของ “พิธีรับตำแหน่งของพระสันตะปาปา” ที่อาจจะยังคงเป็นไปในรูปของพิธีราชาภิเษกก็ได้ แต่จะอย่างไรก็ตามพระสันตะปาปาองค์ใหม่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่วางไว้พระสันตะปาปาองค์ก่อนหน้านั้น และทรงมีเสรีภาพที่เปลี่ยนแปลงได้ตามพระประสงค์ของพระองค์
ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงดำเนินตามนโยบายในการใช้สัญลักษณ์ของมงกุฎในตราทางการของสถาบันพระสันตะปาปา มงกุฎพระสันตะปาปายังคงใช้บนตราอาร์มของพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 และ พระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ผู้ไม่ได้ทรงเคยใช้มงกุฎจริง แต่พระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ทรงอนุมัติให้ใช้ตราอาร์มของพระองค์ที่ไม่มีมงกุฎในตอนปลายสมัยการเป็นพระสันตะปาปาของพระองค์ เช่นเดียวกับพื้นโมเสกตรงทางเข้ามหาวิหารนักบุญเปโตรได้รับการเปลี่ยนจากภาพมงกุฎพระสันตะปาปามาเป็นหมวกสูง และตราอาร์มของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ก็ทรงใช้ภาพหมวกสูงแทนมงกุฎพระสันตะปาปา: “สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงตัดสินพระทัยไม่ใช้มงกุฎบนตราอาร์มส่วนพระองค์ พระองค์ทรงใช้หมวกสูงแทนที่ซึ่งไม่มียอดเป็นลูกโลกประดับกางเขน เช่น มงกุฎ”
แต่ละปีก็จะมีการนำมงกุฎพระสันตะปาปาไปวางบนพระเศียรของรูปปั้นสัมริดของนักบุญเปโตรในมหาวิหารนักบุญเปโตรตั้งแต่ธรรมาสน์นักบุญเปโตร (Chair of Saint Peter) ที่ตรงกับวันที่ 22 กุมภาพันธ์จนกระทั่งถึงวันฉลองนักบุญเปโตรและนักบุญเปาโลในวันที่ 29 มิถุนายน แม้ว่าประเพณีจะไม่ได้ทำกันใน ค.ศ. 2006 แต่ก็ได้รับการรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 2007
มงกุฎพระสันตะปาปาหลายมงกุฎ
แม้ว่าการกล่าวถึงมงกุฎพระสันตะปาปาจะฟังดูแล้วเหมือนกับกล่าวถึงมงกุฎเดียวโดยเฉพาะ แต่อันที่จริงแล้วมงกุฎพระสันตะปาปามีด้วยกันหลายองค์ ในปัจจุบันมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 องค์ มงกุฎพระสันตะปาปารุ่นแรกๆ (โดยเฉพาะมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 และมงกุฎที่กล่าวกันว่าเป็นของสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1) ถูกทำลายถอดเป็นชิ้นๆ หรือถูกยึดไปโดยผู้รุกราน ที่สำคัญคือโดยกองทัพของ หลุยส์ อเล็กซานเดอร์ แบร์ทิเยร์ (Louis Alexandre Berthier) ในปี ค.ศ. 1798 หรือโดยพระสันตะปาปาเอง เช่นเมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 ทรงมีโองการให้นำเอามงกุฎ และเครื่องยศต่างๆ ของพระสันตะปาปาทั้งหมดมาหลอมในปี ค.ศ. 1527 เพื่อที่จะรวบรวมเงิน 400,000 ดูคัตเมื่อจ่ายเป็นค่าไถ่จากกองทัพของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มาล้อม มงกุฎเงินมีด้วยกันกว่ายี่สิบมงกุฎๆ ที่เก่าที่สุดสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1798 สำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13 ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1800 เมื่อโรมถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ก็ทรงได้รับการสวมมงกุฎนอกอาณาจักรที่เวนิสด้วยมงกุฎที่ทำด้วยกระดาษประดับด้วยอัญมณีที่อุทิศโดยสตรีชาวเวนิส
มงกุฎหลายมงกุฎเป็นมงกุฎที่ได้รับการอุทิศให้แก่พระสันตะปาปาโดยประมุขหรือผู้นำของอาณาจักร รวมทั้งจากสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 2 แห่งสเปน สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 มงกุฎหลังสร้างจากวัสดุที่มาจากมงกุฎพระสันตะปาปาเดิมที่ถูกทำหลายหลังจากโรมถูกยึด และมอบให้แก่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 เนื่องในโอกาสการเสกสมรสของพระองค์กับโฌเซฟีน เดอ โบอาร์เนส์ เมื่อค่ำวันก่อนที่จะทรงทำพระราชพิธีราชาภิเษก มงกุฎอื่นเป็นของขวัญจากมุขมณฑลเดิมก่อนที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
ในบางกรณีก็จะมีการแข่งขันกันในด้านมูลค่าและขนาดของมงกุฎที่ถวายพระสันตะปาปาระหว่างเมืองต่าง ๆ ตัวอย่างเช่นมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 13 และ ของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
พระสันตะปาปาไม่ทรงจำกัดว่าจะต้องทรงมงกุฎใดมงกุฎหนึ่งเช่นในกรณีของสมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 13 บางโอกาสพระองค์ก็ทรงมงกุฎที่ทรงได้รับในปี ค.ศ. 1959 หรือบางครั้งก็ทรงมงกุฎที่สร้างสำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ในปี ค.ศ. 1877 หรือสำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ในปี ค.ศ. 1922
รูปทรงของมงกุฎสามชั้น
มงกุฎแต่ละองค์ก็จะมีแถบสองชาย (ชายหมวก (lappet)) ห้อยลงมาทางด้านหลังที่ปักตกแต่งด้วยด้ายทอง เป็นตราประจำพระองค์หรือสัญลักษณ์ของพระสันตะปาปาผู้เป็นเจ้าของมงกุฎ
มงกุฎองค์ที่แปลกที่สุดคือมงกุฎที่ทำด้วยกระดาษ (papier-mâché) แปะเป็นรูปมงกุฎสำหรับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 เมื่อทรงต้องทำพิธีราชาภิเษกในขณะที่ทรงลี้ภัย และมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ที่เป็นทรงลูกปืนและไม่ตกแต่งด้วยอัญมณีมากเท่าใดนัก และแทนที่จะเป็นมงกุฎสามอันซ้อนกันแต่ละระดับก็คาดเป็นเครื่องหมายแทนที่
มงกุฎที่ถวายแก่สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 ในปี ค.ศ. 1877 โดยทหารรักษาพระองค์ของวาติกัน (Palatine Guard) เนื่องในโอกาสครบรอบจูบิลีมีลักษณะคล้ายคลึงเป็นอันมากกับมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 และเป็นมงกุฎที่เป็นที่นิยมใช้โดยพระสันตะปาปาหลายพระองค์ที่รวมทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11, สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 และ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23
น้ำหนัก
นอกไปจากมงกุฎกระดาษแล้วมงกุฎที่เบาที่สุดเป็นมงกุฎที่สร้างสำหรับพระสันตะปาปายอห์นที่ 23 ในปี ค.ศ. 1959 ที่หนัก 910 กรัม เช่นเดียวกับมงกุฎของพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ที่สร้างในปี ค.ศ. 1922 แต่มงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 กลับหนักถึง 4.5 กิโลกรัม มงกุฎที่หนักที่สุดเป็นมงกุฎที่สร้างในปี ค.ศ. 1804 ที่ถวายให้แก่พระสันตะปาปาโดยจักรพรรดินโปเลียนในโอกาสการฉลองวันเสกสมรสและวันที่เป็นพระจักรพรรดิ ที่หนักถึง 8.2 กิโลกรัม แต่ก็เป็นมงกุฎที่ไม่ได้ใช้ เพราะขนาดของมงกุฎว่ากันว่าจงใจสร้างให้เล็กกว่าพระเศียรของพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
พระสันตะปาปาหลายพระองค์ทรงสร้างมงกุฎใหม่สำหรับพระองค์เอง อาจจะมาจากสาเหตุหลายอย่างที่รวมทั้งเล็กไป, ใหญ่ไป หรือทั้งสองอย่าง หรือแทนที่จะใช้มงกุฎกระดาษสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 ทรงสั่งให้สร้างมงกุฎน้ำหนักเบาขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1840 เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 มีอายุได้แปดสิบในคริสต์ทศวรรษ 1870 พระองค์ทรงรู้สึกว่ามงกุฎอื่นๆ ที่ทรงสวมน้ำหนักหนักเกินไป และมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 ก็มีขนาดเล็กไป พระองค์จึงทรงมีโองการให้สร้างมงกุฎใหม่ที่เบากว่า ในปี ค.ศ. 1908 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10 ก็ทรงมีโองการให้สร้างมงกุฎใหม่ที่เบาอีกองค์หนึ่ง
วิธีการสร้างมงกุฎในคริสศตวรรษที่ 20 สามารถทุ่นน้ำหนักของมงกุฎได้มากขึ้นกว่าเดิมเช่นมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 และ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 13 ที่มีน้ำหนักเพียง 900 กรัมเท่านั้น
ความหมายของมงกุฎสามชั้น
ความหมายของมงกุฎสามชั้นไม่ทราบอย่างเป็นที่แน่นอน เพราะมีการตีความหมายกันไปหลายแบบ และยังคงมีการเสนอทฤษฎีใหม่ๆ แม้ในปัจจุบัน บางทฤษฎีก็กล่าวว่าหมายถึงอำนาจสามอย่างของพระสันตะปาปา ที่ตอนบนสุดแสดงถึงอำนาจของการเป็นผู้อภิบาลสากล (Universal Pastor) ระดับสองหมายถึงอำนาจสูงสุดของการเป็นประมุขทางศาสนา (Universal Ecclesiastical Jurisdiction) และระดับล่างสุดคืออำนาจสูงสุดในโลกมนุษย์ (Temporal Power) ความหมายอื่นที่มีผู้เสนอคือทรงเป็น ประมุขหรือบิดาเหนือเจ้าและพระมหากษัตริย์ทั้งหลาย ประมุขของโลก และนักบวชผู้แทนของพระมหาไถ่ (พระเยซู) เมื่อพระสันตะปาปาทำพิธีสวมมงกุฎก็จะมีการอ่านบทว่า:
XMLHttpRequest
XMLHttpRequest (XHR) เป็นเอพีไอที่สามารถเรียกใช้ได้จาก จาวาสคริปต์ เจสคริปต์ วีบีสคริปต์ และภาษาสคริปต์อื่นๆ ในการแลกเปลี่ยน และปรับรูปแบบ XML จากเว็บเซิร์ฟเวอร์ โดยใช้ HTTP ซึ่งสร้างการเชื่อมต่อระหว่างเว็บเบราว์เซอร์ (Client-Side) กับ เว็บเซิร์ฟเวอร์ (Server-Side)
มงกุฎพระสันตะปาปา
ความหมายของมงกุฎสามชั้น
บางทฤษฎีก็ว่าเกี่ยวข้องกับหน้าที่สามอย่างของพระเยซูผู้ทรงเป็นปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และกษัตริย์ ซึ่งเป็นการตีความหมายโดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ในพิธีรับตำแหน่งของพระองค์ หรือพระเยซูทรงเป็น “อาจารย์ ผู้วางกฎ และผู้พิพากษา” หรือความหมายตามธรรมเนียมของมงกุฎสามชั้นที่ตีกันมาก็จะหมายถึง “ความเด็ดขาดของคริสตจักรในโลก”, “ความทรมานหลังจากการตายก่อนที่จะขึ้นสวรรค์” และ “ชัยชนะของคริสตจักรที่จะได้รับตลอดไป” หรือความหมายของอาร์ชบิชอปคอร์เดโร ลันซา ดี มอนเตเซโมโล ผู้ออกแบบตราอาร์มปราศจากมงกุฎของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ที่ว่า “ระเบียบแบบแผน, การปกครอง และ การตัดสิน” (order, jurisdiction and magisterum) หรืออีกความหมายหนึ่งก็ว่าเป็นสัญลักษณ์ของโลกสามโลก “สวรรค์, มนุษย์ และ โลกมนุษย์” (celestial, human and terrestrial worlds)  ลอร์ดทไวนิงเสนอว่าการมีมงกุฎสามชั้นก็เหมือนกับพิธีราชภิเษกของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ต้องทรงทำพิธีราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเยอรมนี และอิตาลี และจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน ฉะนั้นพระสันตะปาปาก็จะต้องเน้นความมีอำนาจทางศาสนาให้เท่าเทียมกับจักรพรรดิโดยการใช้มงกุฎสามชั้น
วัดน้อยนางหงษ์ (กรุงเทพมหานคร)
วัดน้อยนางหงษ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร วัดมีเนื้อที่ 8 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา ทิศใต้จรดคลองบางยี่ขัน เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูอาทรบุญกิจ (บุญรอด สุเมโธ ป.ธ.๕)
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎพระสันตะปาปาและข้อขัดแย้ง 666
ความขัดแย้งเกี่ยวกับมงกุฎพระสันตะปาปาเกี่ยวข้องกับคริสตจักรเซเวนเดย์แอดเวนติสต์และนิกายโปรเตสแตนต์อื่น ๆ เกี่ยวกับคำว่า “Vicarius Filii Dei” (ผู้แทนพระบุตรของพระเป็นเจ้า) ที่จารึกบนมงกุฎ วลีนี้สามารถถอดเป็นตัวเลขได้ (หรืออ้างว่าตัวอักษรแต่ละตัวมีค่าเท่ากับเลขโรมัน) ที่เมื่อรวมกันแล้วก็จะเป็น “666” ที่ตามพระธรรมวิวรณ์ คือตัวเลขสัญลักษณ์ของสัตว์เดรัจฉาน (Number of the Beast) ซึ่งทำให้มีการอ้างว่ากันการที่ประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกสวมมงกุฎนี้ก็เท่ากับว่าเป็นศัตรูของพระคริสต์ (Antichrist)
XMLHttpRequest
XMLHttpRequest นั้นถือเป็นส่วนสำคัญในการพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันโดยใช้เทคนิค AJAX
วัดน้อยนางหงษ์ (กรุงเทพมหานคร)
อาคารเสนาสนะได้แก่พระอุโบสถ หน้าบันมีลายปูนปั้น ฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่าง และซุ้มเสมาทำด้วยหินทรายแดง วัดยังมีหอระฆังและมณฑปประดิษฐานรูปหล่อของหลวงปู่เส่งที่มีผู้เคารพนับถือมาก
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎพระสันตะปาปาและข้อขัดแย้ง 666
แต่อันที่จริงแล้ว “Vicarius Filii Dei” ไม่เคยเป็นหนึ่งในตำแหน่งของพระสันตะปาปา แม้ว่า “พระราชบริจาคของคอนสแตนติน” (Donation of Constantine - เอกสารปลอมจากยุคกลางที่ใช้ชื่อจักรพรรดิในการยอมรับอำนาจในการเป็นประมุขของพระสันตะปาปา) จะใช้วลีนี้ในการกล่าวถึงนักบุญเปโตรโดยตรง
XMLHttpRequest
การเรียกใช้ XMLHttpRequest (จาวาสคริปต์)
ตั้งแต่อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 7 (IE7) ขึ้นไป ผู้พัฒนาสามารถเรียกใช้วัตถุ XMLHttpRequest ได้โดยตรงเหมือนเว็บเบราว์เซอร์อื่นๆเช่น มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ โดยไม่ต้องผ่าน ActiveX ซึ่งทำให้การเรียกใช้งาน XMLHttpRequest นั้นสอดคล้องกับเว็บเบราว์เซอร์อื่นๆ
มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎพระสันตะปาปาและข้อขัดแย้ง 666
แหล่งข้อมูลสี่แหล่งสนับสนุนข้ออ้างที่ว่านี้ รวมทั้งพยานอีกสองคนที่อ้างว่าได้เห็นสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 16 สวมมงกุฎที่มีคำว่า “Vicarius Filii Dei” อยู่บนมงกุฎในปี ค.ศ. 1832 และ ค.ศ. 1845 นอกจากนั้นก็ยังมีรูปจากต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ของงานพระศพของพระสันตะปาปาที่อ้างว่ามีรูปมงกุฎที่มีคำจารึกดังกล่าว และกล่าวว่ามงกุฎที่ว่านี้ใช้ในการราชาภิเษกยูเจนิโอ พาเชลลิเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ในปี ค.ศ. 1939
คำกล่าวอ้างที่คล้ายคลึงกันกล่าวว่าคำว่า “Mysterium” กล่าวว่าปรากฏบนมงกุฎพระสันตะปาปามาจนกระทั่งถึงการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ กล่าวกันว่าคำว่า “Mysterium” รวมแล้วเป็นเลข “666” ที่หมายถึง “Harlot of Babylon” ที่ตาม “พระธรรมวิวรณ์ 17:5” เป็นคำจารึกบนหน้าผากของฮาร์ลอท
XMLHttpRequest
ตัวอย่างการเรียกใช้ XMLHttpRequest ใน IE5.x และ IE6
เพื่อความเข้ากันได้ IE7 นั้นรองรับทั้งวิธีเดิมใน IE รุ่นก่อน และวิธีใหม่
มงกุฎพระสันตะปาปา
การใช้
พิธีมิสซาที่มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อคริสต์ทศวรรษ 1960 บนแท่นบูชาจะมีทั้งหมวกสูงและมงกุฎพระสันตะปาปา]] มงกุฎสามชั้นจะเป็นมงกุฎที่ไม่ใช้ในการทำพิธีทางศาสนาเช่นในพิธีศีลมหาสนิท ในโอกาสนั้นพระสันตะปาปาก็เช่นเดียวกับบิชอปองค์อื่นๆ ก็จะใช้หมวกสูงแทนที่ และจะทรงใช้มงกุฎในโอกาสการเดินแห่ และระหว่างพิธีก็อาจจะวางมงกุฎและหมวกบนแท่นบูชาระหว่างพิธีมิสซาใหญ่ของพระสันตะปาปาได้ (Pontifical High Mass)