cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ซุนกวน
การแตกหักของการเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่
ใน พ.ศ. 762 กวนอูเข้ารุกขึ้นเหนือ โจมตีเมืองอ้วนเสีย(ฝานเฉิง) สามารถเอาชนะต่อโจหยินมาได้ ใขณะที่เมืองอ้วนเสียยังไม่ถูกตีแตกในเวลานี้ กวนอูได้ทำการปิดล้อมและสถานการณ์กลับดูเลวร้ายมากพอที่โจโฉคิดที่จะย้ายเมืองหลวงออกจากนครฮูโต๋ อย่างไรก็ตาม ซุนกวนซึ่งไม่พอใจต่อกวนอูที่คอยตั้งตนเป็นศัตรูกับตนอย่างต่อเนื่องก่อนหน้านี้(รวมทั้งยังยึดเสบียงอาหารของซุนกวนเพื่อใช้ในการทัพขึ้นเหนือ) จึงใช้โอกาสนี้เข้าโจมตีตลบหลังกวนอู และกองกำลังของกวนอูถูกทำลายจนย่อยยับ กวนอูถูกจับกุมโดยลิบองและเจียวขิม กวนอูถูกประหารชีวิต แคว้นเกงจิ๋วอยู่ภายใต้การควบคุมของซุนกวน และการเป็นพันธมิตรระหว่างเล่า-ซุนได้สิ้นสุดลง
ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของโจโฉใน พ.ศ. 763 โจผี ทายาทของโจโฉบีบบังคับให้พระเจ้าเหี้ยนสละราชบังลังก์และมอบให้แก่เขา เป็นสิ้นสุดของราชวงศ์ฮั่นและก่อตั้งรัฐเฉาเว่ย์(วุยก๊ก) ซุนกวนไม่ได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อรัฐเฉาเว่ย์หรือประกาศเป็นเอกราชทันทีภายหลังจากการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าโจผี แต่คอยดูท่าที่ไปก่อน ในทางตรงกันข้าม ในช่วงต้นปี พ.ศ. 764 เล่าปี่ได้ประกาศตั้งตนเป็นพระจักรพรรดิโดยก่อต้งรัฐฉู่ฮ่น(จ๊กก๊ก) ไม่นานนัก พระเจ้าเล่าปี่ได้วางแผนการทัพโจมตีซุนกวนเพื่อล้างแค้นให้กับกวนอู ด้วยความพยายามที่จะทำข้อตกลงสงบศึกและไม่ได้รับการตอบรับที่ดีจากพระเจ้าเล่าปี่ ด้วยความกลัวว่าจะถูกโจมตีจากสองฝ่าย ซุนกวนจึงกลายเป็นข้าราชบริพานของรัฐเฉาเว่ย์ เล่าหัว นักวางแผนยุทธศาสตร์ของพระเจ้าโจผีได้เสนอว่า พระเจ้าโจผีควรปฏิเสธ และในความเป็นจริง การโจมตีซุนกวนในแนวรบที่สอง เป็นการแบ่งดินแดนแคว้นของซุนกับรัฐฉู่ฮ่น และต้องการที่จะทำลายรัฐฉู่ฮั่นในที่สุดเช่นกัน พระเจ้าโจผีได้ปฏิเสธในทางเลือกระหว่างความเป็นความตายที่นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เชื่อว่า ดินแดนอาณาจักรของเขาถึงวาระที่จะปกครองเฉพาะทางเหนือและภาคกลางของจีน และโอกาศนี้จะไม่มีอีกแล้ว ตามคำแนะนำของเล่าหัวในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 764 พระองค์ได้แต่งตั้งให้ซุนกวนเป็นกษัตริย์แห่งอู๋และมอบสิทธิ์เก้าประการแก่เขา
ใน พ.ศ. 765 ในศึกอิเหลง ขุนพลของซุนกวนนามว่า ลกซุน สามารถเอาชนะพระเจ้าเล่าปี่จนพ่ายแพ้อย่างย่อยยับจนล่าถอยกลับไป ฉู่ฮั่นไม่เป็นภัยคุกคามต่อซุนกวนอีกต่อไปนับจากนั้นเป็นต้นมา ต่อมาในปีนั้น พระเจ้าโจผีได้เรียกร้องให้ส่งซุนเต๋งไปยังลั่วหยาง เมืองหลวงของรัฐเฉาเว่ย์ในฐานะองค์ประกัน ซุนกวนได้ปฏิเสธและประกาศเอกราช(โดยเปลี่ยนนามศักราช) จึงก่อตั้งรัฐอู๋ตะวันออกเป็นรัฐอิสระ โจผีเปิดฉากการโจมตีครั้งใหญ่ต่ออู๋ แต่ภายหลังจากเฉาเว่ย์พ่ายแพ้ในช่วง ต้นปี พ.ศ. 776 ได้ปรากฎเห็นชัดว่า รัฐอู๋ยังปลอดภัย ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าเล่าปี่ ในปีต่อมา จูกัดเหลียง น้องชายของจูกัดกิ๋น ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของพระเจ้าเล่าเสี้ยน พระราชโอรสของพระเจ้าเล่าปี่ ได้จับมือเป็นพันธมิตรกับซุนกวนอีกครั้ง และทั้งสองรัฐยังคงเป็นพันธมิตรกันจนกระทั่งรัฐฉู่ฮ่นถูกทำลายในที่สุด ใน พ.ศ. 806
ภาพยนตร์
เรื่อง สามก๊ก โจโฉแตกทัพเรือ(Red Cliff) ทั้งสองภาค ซึ่งเล่าถึงศึกเซ็กเพ็กหรือศึกผาแดง ผู้ที่รับบทแสดงเป็นซุนกวนคือ ฉางเฉิน
ละครโทรทัศน์
ละครเรื่องสามก๊กในปี 1994 นักแสดงผู้รับบทเป็นซุนกวนคือ อู๋ เสี่ยวตง
ละครเรื่องสามก๊กในปี 2010 นักแสดงผู้รับบทเป็นซุนกวนคือ จาง ป๋อ เปิน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นหน่วยงานในระดับคณะวิชา ภายใต้สังกัดมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี '''พ.ศ. 2536''' เพื่อตอบสนองต่อความต้องการวิศวกรของประเทศไทยในเวลานั้น โดยทำการเปิดสอนในสาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์เป็นสาขาแรก ซึ่งในภายหลังได้ทำการเปลี่ยนชื่อมาเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม โดยหลักสูตรการศึกษาของทางคณะวิชาได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.), สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) , สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) และสภาวิศวกร
ประวัติคณะวิชา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อปี '''พ.ศ. 2536''' โดยเป็นคณะวิชาในลำดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีจุดประสงค์ในการก่อตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองต่อความเจริญก้าวหน้าของประเทศ โดยตระหนักถึงบทบาทในการผลิตวิศวกรที่มีคุณภาพ มีความรู้ ทักษะ และความสามารถในการประกอบอาชีพอย่างสมบูรณ์ เพียบพร้อมด้วยจริยธรรมและคุณธรรมตลอดจนเป็นผู้ที่มีจรรยาบรรณต่อวิชาชีพของตน เพื่อเป็นกำลังที่มีค่าต่อสังคมและประเทศชาติ โดยคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.), สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) , สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) และสภาวิศวกร โดยเปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี (หลักสูตร 4 ปี) ปริญญาโท (หลักสูตรนานาชาติ) และปริญญาเอก (หลักสูตรนานาชาติ)  โดยในปัจจุบันทางมหาวิทยาลัยได้ทำการเปิดการเรียนการสอนแล้วใน 6 สาขาวิชา คือ
ผู้สำเร็จการศึกษาจะไดัรับปริญญา วศ.บ. (วิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม) หรือ B.Eng. (Electronics and Telecommunications Engineering)
ผู้สำเร็จการศึกษาจะไดัรับปริญญา วศ.บ. (วิศวกรรมมัลติมีเดียและเอ็นเตอร์เทนเมนต์) หรือ B.Eng. (Multimedia and Entertainment Engineering)
ผู้สำเร็จการศึกษาจะไดัรับปริญญา วศ.บ. (วิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์และวิทยาการข้อมูล) หรือ B.Eng. (Artificial Intelligence Engineering and Data Science)
ผู้สำเร็จการศึกษาจะไดัรับปริญญา วศ.บ. (วิศวกรรมคอมพิวเตอร์และหุ่นยนต์) หรือ B.Eng. (Computer and Robotics Engineering)
ผู้สำเร็จการศึกษาจะไดัรับปริญญา Master of Engineering in Electrical & Computer Engineering (ในระดับมหาบัณฑิต) หรือ Doctor of Engineering in Electrical and Computer Engineering (ในระดับดุษฎีบัณฑิต)
แต่เดิมในช่วงเวลาที่เริ่มก่อตั้ง คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาเดียว ได้แก่ สาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งในภายหลังได้ทำการปรับเปลี่ยนชื่อหลักสูตรให้กลายมาเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์และโทรคมนาคม และในช่วงเวลาต่อมาจึงได้ทำการปรับเปลี่ยนหลักสูตรต่างๆของทางคณะวิชาให้เข้ากับยุคสมัย เพื่อที่จะทำให้บุคลากรภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้สร้างคุณประโยชน์อย่างสูงที่สุดต่อสังคมจนก่อให้เกิดการพัฒนาหลักสูตรภายในคณะวิชามาตลอดจวบจนระยะเวลาปัจจุบัน โดยมหาวิทยาลัยกรุงเทพเป็นสถาบันอุดมศึกษาแห่งแรกภายในประเทศไทยที่ได้ทำการเปิดสอนในสาขาวิชาวิศวกรรมมัลติมีเดียและระบบอินเทอร์เน็ต  ซึ่งในภายหลังได้ทำการปรับเปลี่ยนชื่อหลักสูตรมาเป็นสาขาวิชาวิศวกรรมมัลติมีเดียและเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ภาควิชาและหน่วยงาน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นหน่วยงานในระดับคณะวิชา จึงทำให้มีการจัดการภายในเสมือนเป็นระบบองค์กรหนึ่ง ซึ่งแยกย่อยออกมาจากทางมหาวิทยาลัยกรุงเทพ (หน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัย) ส่งผลให้มีสาขาวิชา, หลักสูตร, รวมไปถึงหน่วยงาน และสถานที่ทำการ เป็นของตนเอง โดยมีขอบเขตหน้าที่ในการรับผิดชอบส่วนต่างๆภายในคณะวิชาด้วยบุคลากรภายในองค์กรเอง แต่ยังคงได้รับความช่วยเหลือทั้งในด้านงบประมาณ, การจัดการเรียนการสอน, บุคลากรทางการศึกษา รวมไปถึงสถานที่ในการปฏิบัติกิจกรรมต่างๆภายในคณะวิชาเพิ่มเติม โดยขอบเขตหน้าที่ในความรับผิดชอบของทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สามารถแบ่งออกแยกย่อยได้ดังนี้ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีสาขาวิชาในสังกัด 6 สาขาวิชา ได้แก่
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีหน่วยงานในสังกัด 5 หน่วยงาน ได้แก่
บ้านพิษณุโลก
บ้านพิษณุโลก หรือชื่อเดิมคือ บ้านบรรทมสินธุ์ เป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและเรือนรับรองแขกสำคัญของรัฐบาลไทย เป็นบ้านแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเวเนเทียน ออกแบบและสร้างโดยมาริโอ ตามานโญ สถาปนิกชาวอิตาลี มีเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน ตั้งอยู่บริเวณถนนพิษณุโลก เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ใกล้กับทำเนียบรัฐบาล
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ผู้ที่ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อจำเป็นจะต้องเป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สายสามัญ หรือสายอาชีพ หรือเทียบเท่าจากสถาบันการศึกษาที่กระทรวงศึกษาธิการรองรับวิทยฐานะ หรือ เป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรอนุปริญญา (ปวส. หรือ อ.ศศ. หรือเทียบเท่า) จากสถาบันการศึกษาที่กระทรวงศึกษาธิการรับรอง และต้องสำเร็จการศึกษาที่ตรงกับสาขาวิชาที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพเปิดสอน หรือ เป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอื่น หรือสถาบันการศึกษาชั้นสูงอื่นในประเทศหรือต่างประเทศซึ่งสำนักงานคณะกรรมการอุดมศึกษารับรอง และต้องการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาอื่นที่มหาวิทยาลัยเปิดสอน โดยจะต้องมีเกรดเฉลี่ย (GPAX) มากกว่า 2.00 หากต่ำกว่าเกณฑ์ที่ถูกกำหนดไว้ในข้างต้น ผู้ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อจำเป็นจะต้องเข้ารับการสอบสัมภาษณ์ เพื่อให้ทางมหาวิทยาลัยทำการดำเนินการในขั้นตอนถัดไป อีกทั้งยังจำเป็นจะต้องเป็นผู้ที่ไม่มีโรคติดต่อร้ายแรง หรือขัดขวางต่อการศึกษา และไม่เป็นผู้ที่มีความประพฤติเสื่อมเสียอย่างร้ายแรง หรือถูกไล่ออกจากสถาบันการศึกษาอื่นๆเพราะสืบเนื่องมาจากเหตุผลในแง่ของความความประพฤติ
บ้านพิษณุโลก
บ้านบรรทมสินธุ์
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ปลูกสร้างบ้านบรรทมสินธุ์ด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ใน พ.ศ. 2465 บนที่ดินประมาณ 50 ไร่ในอำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร โดยมีมาริโอ ตามานโญ สถาปนิกชาวอิตาลีประจำกระทรวงโยธาธิการเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างและออกแบบบ้าน เมื่อสร้างเสร็จพระองค์พระราชทานบ้านบรรทมสินธุ์ให้กับพระยาอนิรุทธเทวา อธิบดีกรมมหาดเล็ก และผู้บัญชาการกรมมหรสพซึ่งเป็นมหาดเล็กส่วนพระองค์ และถ้าหันหน้าเข้าตัวบ้าน ด้านขวามือจะเป็นสโมสร อัศวราช หรือ กองม้าต้น (ตระกูลที่มี “ศวิน”)
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ในการสมัครเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จะมี 3 รูปแบบหลัก ซึ่งได้แก่ รูปแบบระบบแอดมิสชันส์, รูปแบบการสมัครด้วยตนเองที่มหาวิทยาลัย และรูปแบบการสมัครผ่านระบบอินเทอร์เน็ต (Online) โดยรูปแบบการสมัครด้วยตนเองที่มหาวิทยาลัย และรูปแบบการสมัครผ่านระบบอินเทอร์เน็ต (Online) จะมีเงื่อนไขในการเข้ารับการศึกษาต่อ ซึ่งได้แก่ กรอกใบสมัครสอบคัดเลือกเข้าเป็นนักศึกษา ยื่นเอกสารการสมัคร สอบข้อเขียน สอบสัมภาษณ์ โดยสามารถใช้คะแนนแอดมิชชั่นในการยื่นเข้ารับการศึกษาต่อได้ ซึ่งทางมหาวิทยาลัยจะทำการพิจารณา และสามารถตรวจสอบผลการคัดเลือกได้ในทันที และในส่วนรูปแบบระบบแอดมิสชันส์ จะมีเงื่อนไขในการพิจารณาเข้ารับการศึกษาต่อเป็นไปตามระเบียบของทางมหาวิทยาลัย และที่ประชุมอธิการบดีแห่งประเทศไทย (ทปอ.) เป็นผู้กำหนดเกณฑ์การคัดเลือก
บ้านพิษณุโลก
บ้านบรรทมสินธุ์
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตระกูลอนิรุทธเทวาได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจตกต่ำ พระยาอนิรุทธเทวาจึงได้ทูลเกล้าฯ ถวายบ้านบรรทมสินธุ์เพื่อให้เป็นราชสมบัติเนื่องจากเกินกำลังที่จะบำรุงรักษาได้แต่ได้รับการปฏิเสธ พระยาอนิรุทธเทวาและครอบครัวได้ย้ายออกไปอยู่จังหวัดนนทบุรีและไม่ได้มีการใช้งานบ้านบรรทมสินธุ์แต่อย่างใด
เรือนรับรองแขกและที่ตั้งหน่วยงานรัฐบาล
ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง คณะรัฐบาลของจอมพล ป. พิบูลสงครามได้ใช้บ้านบ้านบรรทมสินธุ์เป็นที่รับรองนายพลฮิเดกิ โทโจ นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นในการร่วมรบกับญี่ปุ่น และได้ติดต่อพระยาอนิรุทธเทวาเพื่อขอซื้อหรือเช่าบ้านบรรทมสินธุ์เพื่อไม่ให้ญี่ปุ่นซื้อไปเป็นสถานทูต เนื่องจากบ้านนี้ตั้งอยู่ใกล้กับกองพันทหารราบที่ 3 ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ พระยาอนิรุทธเทวาได้ตกลงแบ่งขายที่ดินและตึกจำนวน 25 ไร่ ในราคา 5 แสนบาทเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2485 รัฐบาลได้ใช้บ้านบรรทมสินธุ์เป็นที่ทำการของ "กรมประสานงานไทย-ญี่ปุ่น" สำหรับการประสานงานระหว่างสองประเทศและเปลี่ยนชื่อเป็น "บ้านไทย-พันธมิตร"
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ผู้ที่ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อจำเป็นจะต้องเป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า /อนุปริญญาในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือสาขาอื่นที่เกี่ยวข้อง จึงจะสามารถเข้ารับการศึกษาต่อได้ โดยจะต้องมีเกรดเฉลี่ย (GPAX) มากกว่า 3.00 และผู้ที่ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อจำเป็นจะต้องยื่นคะแนนในการทดสอบTOEFLให้แก่ทางมหาวิทยาลัยสำหรับขั้นตอนของการพิจารณาในส่วนของการทดสอบทางภาษาอังกฤษ โดยจะต้องมีคะแนนขั้นต่ำ 68 iBT หรือ 190 CBT หรือ 520 PBT ในกรณีดังกล่าวจะยกเว้นสำหรับผู้ที่ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อที่อยู่ในแถบประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการในการสื่อสารหรือเป็นผู้ที่ศึกษาอยู่ในหลักสูตรนานาชาติขณะที่ศึกษาในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า /อนุปริญญา และคุณสมบัติดังกล่าวทั้งหมดอาจได้รับการยกเว้นสำหรับผู้สมัครที่มีผลงานในเชิงความสามารถทางด้านวิชาการระดับสูงหรือมีศักยภาพที่เพียงพอในการได้รับทุนการศึกษา ทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของคณะกรรมการที่เป็นผู้ทำการรับสมัครในขณะนั้น
บ้านพิษณุโลก
เรือนรับรองแขกและที่ตั้งหน่วยงานรัฐบาล
เมื่อญี่ปุ่นแพ้สงคราม บ้านไทย-พันธมิตรได้เปลี่ยนชื่อเป็น "บ้านสันติภาพ" เพื่อลบภาพพจน์ในการเข้าร่วมสงคราม และต่อมาใน พ.ศ. 2496 จอมพล ป. พิบูลสงครามได้เปลี่ยนชื่อเป็น "บ้านพิษณุโลก" เนื่องจากบ้านหลังนี้ตั้งอยู่บนถนนพิษณุโลก
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การรับบุคคลเข้าศึกษา
ผู้ที่ทำการสมัครเข้ารับการศึกษาต่อจำเป็นจะต้องเป็นผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า /สูงกว่า ในสาขาวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีสารสนเทศ วิทยาการคอมพิวเตอร์ หรือสาขาอื่นที่เกี่ยวข้อง จึงจะสามารถเข้ารับการศึกษาต่อได้ โดยจำเป็นต้องสำเร็จหลักสูตรที่จำเป็นทั้งหมดในระดับปริญญาปริญญาตรีหรือเทียบเท่า /สูงกว่า ในก่อนหน้านี้ และจำเป็นต้องผ่านการทดสอบที่จำเป็นทั้งหมดซึ่งทางมหาวิทยาลัยได้ทำการกำหนดไว้ อีกทั้งยังจำเป็นจะต้องผ่านการทดสอบคุณสมบัติภาษาอังกฤษตามที่ทางมหาวิทยาลัยได้กำหนดไว้ในหลักสูตร และมีสื่อสิ่งพิมพ์อย่างน้อยสองฉบับในด้านของวารสารซึ่งจำเป็นต้องอยู่ในระดับชาติหรือระดับนานาชาติ (โดยมีคณะผู้เชี่ยวชาญ ภายในสาขาวิชา เป็นผู้พิจารณาตรวจสอบ) โดยอยู่ในฐานข้อมูลที่มีชื่อเสียง เช่น i.e., ISI, SciMargo, Elsevier และอื่นๆ
บ้านพิษณุโลก
บ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
รัฐบาลยุคต่อมาได้ปรับปรุงบ้านพิษณุโลก เพื่อใช้เป็นบ้านพักประจำตำแหน่งนายกรัฐมนตรี มาตั้งแต่สมัย พล.อ.เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2522 และมาแล้วเสร็จในรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2524 พลเอกเปรม ได้ย้ายเข้าไปพัก แต่ก็อยู่เพียง 2 วัน จึงย้ายออกไปพักที่บ้านพักเดิมคือ บ้านสี่เสาเทเวศร์ ในยุค พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ก็ได้มีการใช้บ้านหลังนี้เป็นที่ทำการของคณะที่ปรึกษานายกรัฐมนตรีโดยเรียกกันติดปากสื่อมวลชนว่า "ที่ปรึกษาบ้านพิษณุโลก" แต่ไม่ได้มีการใช้เป็นที่พัก โดยนายกรัฐมนตรียุคต่อมามีเพียง นายชวน หลีกภัย เป็นนายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายที่เข้าพักบ้านพิษณุโลกหลังนี้และอยู่ได้นานทั้งสองสมัยการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยได้ใช้โซฟาในห้องทำงานซึ่งอยู่ด้านหน้าห้องนอนเป็นที่นอน
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อันดับและมาตรฐานของคณะวิชา
หลักสูตรที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้รับการเปิดการเรียนการสอนจากทางมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้ผ่านการรับรองมาตรฐานการศึกษาจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.), สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) , สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) และสภาวิศวกร โดยนักศึกษาที่ได้สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรของแต่ละสาขาวิชาในแต่ละระดับปริญญา *แผนการศึกษา ปีการศึกษา 2565 ในสาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และหุ่นยนต์
บ้านพิษณุโลก
ภาพยนตร์
บ้านพิษณุโลกใช้เป็นฉากของ "บ้านทรายทอง" ในภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน กำกับการแสดงโดย รุจน์ รณภพ ดาราแสดงนำคือ พอเจตน์ แก่นเพชร เป็น ชายกลาง และ จารุณี สุขสวัสดิ์ เป็น พจมาน สว่างวงศ์ ถือเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งในยุคสมัยนั้น ทำให้บ้านพิษณุโลกเป็นที่รู้จักต่อสาธารณะมากกว่าเดิม แม้ในปัจจุบันภาพลักษณ์ความเป็น "บ้านทรายทอง" ก็ยังคงอยู่คู่กับสถานที่แห่งนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพล้อหรือการ์ตูนการเมืองตามหนังสือพิมพ์ มักเปรียบเปรยว่าบ้านพิษณุโลกเป็นประหนึ่งบ้านทรายทองในนวนิยาย ภาพล้อที่มีชื่อเสียงที่สุดน่าจะเป็นเมื่อครั้งที่นายชวน หลีกภัย ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2535 ได้มีการเขียนภาพล้อให้นายชวนเป็นพจมาน ไว้ผมเปียคู่ และสองมือถือชะลอม เดินเข้าบ้านพิษณุโลกหรือบ้านทรายทอง เลียนแบบฉากเปิดตัวพจมานในภาพยนตร์บ้านทรายทอง เนื่องจากเป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวที่พำนักในบ้านพิษณุโลกนานที่สุด
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อันดับและมาตรฐานของคณะวิชา
อาทิเช่น โครงการของนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ โดยได้รับรางวัลรองชนะเลิศ จากการแข่งขันหุ่นยนต์ในงาน TPA Robocon '98 ซึ่งจัดโดยสมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น) อีกทั้งยังได้รับรางวัลชนะเลิศ (Winner) และรางวัล Best Performance ในฐานะทีมตัวแทนจากประเทศไทยในการแข่งขันประดิษฐ์หุ่นยนต์ระดับนานาชาติจากงาน TPA RoBoCon '99 ณ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งนับเป็นชัยชนะครั้งแรกของประเทศไทยในเวทีสากล และเพื่อเป็นการพัฒนาศักยภาพผู้นำนักศึกษา ทางมหาวิทยาลัยได้จัดโครงการอบรมสัมมนาผู้นำนักศึกษาประจำปีโดยมีจุดประสงค์ที่จะเสริมสร้างทักษะแก่นักศึกษาที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของชมรม คณะวิชา และโครงการกิจกรรมต่างๆ เพื่อส่งเสริมให้นักศึกษาสามารถทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพทั้งกิจกรรมภายในสถาบัน และการเข้าร่วมกิจกรรมระหว่างสถาบันอื่นๆ
บ้านพิษณุโลก
บ้านผีสิง
บ้านพิษณุโลกมีกิตติศัพท์ร่ำลือกันว่าผีดุจนเป็นเหตุให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ พักได้เพียง 2 วันเท่านั้นก็ย้ายออกไป แต่เมื่อสื่อมวลชนไปสัมภาษณ์ พล.อ.เฟื่องเฉลย อนิรุทธเทวา ซึ่งเป็นทายาทของพระยาอนิรุทธเทวาซึ่งเคยพักอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้เมื่อสมัยเด็กก็ได้รับการยืนยันว่าไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องผีดุแต่อย่างใดทั้ง ๆ ที่ตนอาศัยอยู่มาตั้งแต่เด็กจนหนุ่ม จนกระทั่งรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม ซื้อบ้านหลังนี้ไป แต่กิตติศัพท์เรื่องผีดุนี้ก็ได้รับการตอกย้ำ จนไม่มีนายกรัฐมนตรีคนใดย้ายเข้าไปพักอย่างเป็นทางการ แม้แต่ พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ ยังได้ใช้บ้านหลังนี้เป็นเพียงที่รับแขกเท่านั้น มีแต่นายกชวน หลีกภัยที่พักอาศัยในบ้านพักหลังนี้เป็นเวลานาน  เนื่องจากบ้านพักในซอยหมอเหล็งของนายชวนนั้นค่อนข้างเล็กและคับแคบ ทำให้ขณะดำรงตำแหน่งจึงได้ย้ายเข้ามาพำนักในบ้านพิษณุโลกอย่างเป็นทางการทั้งสองสมัย นายชวน หลีกภัยได้ใช้โซฟาในห้องทำงานซึ่งอยู่ด้านหน้าห้องนอนเป็นที่นอน ไม่ได้ใช้เตียงนอนภายในห้องนอนของบ้านแต่อย่างใด เนื่องจากเป็นให้เกียรติเจ้าของบ้าน และหลังจาก นายชวน หลีกภัย แล้วก็ไม่มีนายกรัฐมนตรีคนใดใช้บ้านหลังนี้เป็นที่พำนักจนถึงปัจจุบัน มีเพียงแต่ใช้เป็นที่ประชุมและรับแขกเท่านั้น
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
อันดับและมาตรฐานของคณะวิชา
ผลการจัดอันดับความนิยมโดยแยกตามคณะวิชาและประเภทมหาวิทยาลัย โดย สถาบันจัดอันดับทางด้านการศึกษา (ประเทศไทย) หรือThailand Education Ranking (TER) พบว่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้รับการจัดอันดับความนิยมให้อยู่ในลำดับที่ 1 สำหรับคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในสังกัดสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ประจำปี พ.ศ. 2563 โดยเกณฑ์ในการจัดอันดับจะทำการพิจารณาจากความนิยมของคะแนนโหวตจากนักเรียน นักศึกษา และประชาชน ในทั่วประเทศไทย โดยการเก็บข้อมูลจะแบ่งตามหมวดหมู่คำถามสำหรับความสนใจของตัวผู้เรียน และเก็บข้อมูลโดยแบ่งตามกลุ่มประเภทของสถาบันอุดมศึกษา ซึ่งจะทำการเก็บข้อมูลและประกาศผลปีละ 1 ครั้ง โดยทำการเก็บข้อมูลในระหว่างเดือนมีนาคม ถึง เดือนธันวาคม ในปีที่ทำการจัดอันดับ และจะทำการประกาศผลการจัดอันดับในระหว่างเดือนมกราคม ถึง เดือนกุมภาพันธ์ ในปีถัดไป
หลักสูตรการศึกษา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ทำการเปิดสอนในหลากหลายสาขาวิชา ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก โดยในปัจจุบันทางคณะได้เปิดทำการเรียนการสอนทั้งหมด 5 สาขาวิชา ใน 5 ภาควิชา ได้แก่
โดยการเรียนการสอนในระดับวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (ปริญญาบัณฑิต) ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ใช้ระบบทวิภาคคือ แบ่งปีการศึกษาหนึ่งออกเป็น 2 ภาคการศึกษา ได้แก่ ภาคการศึกษาตอนต้นและภาคการศึกษาตอนปลาย (อาจมีการศึกษาในภาคฤดูร้อน) ซึ่งปัจจุบันแบ่งออกเป็น 4 สาขา ได้แก่ สาขาวิชาวิศวกรรมปัญญาประดิษฐ์และวิทยาการข้อมูล, สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า , สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์และหุ่นยนต์ และสาขาวิชาวิศวกรรมมัลติมีเดียและเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยทั้งสี่สาขาจะใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตร 4 ปี ซึ่งแบ่งเป็นการศึกษาวิชาการศึกษาทั่วไปและวิชาพื้นฐานวิชาชีพเป็นเวลา 1 ปี และการศึกษาวิชาเฉพาะวิชาชีพเป็นเวลา 2 ปี และฝึกปฏิบัติวิชาชีพ 1 ปี โดยทั้งสี่หลักสูตรได้รับการรับรองจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.) , สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) , สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) และสภาวิศวกร
สถานที่สำคัญภายในคณะวิชา
ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีสถานที่สำคัญต่างๆ ดังนี้
บุคคล
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้ทำการผลิตบุคลากรทางด้านวิศวกรรม ทั้งในระดับปริญญาบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต โดยมีคณาจารย์และศิษย์เก่ามากมายที่ได้สร้างชื่อเสียงและผลงานให้แก่มหาวิทยาลัย ทั้งในระดับชาติ และระดับนานาชาติ อาทิเช่น วิศวกร, นักวิทยาศาสตร์ หรือนักวิจัย ซึ่งนอกจากนี้ยังมีในส่วนของคณาจารย์ ที่ได้ทำการดำรงตำแหน่งคณบดี ตั้งแต่ก่อตั้งจวบจนระยะเวลาปัจจุบัน โดยสามารถจำแนกแยกย่อยรายนามบุคคลสำคัญแต่ละบุคคลให้อยู่ในประเภทต่างๆ ได้ดังนี้
ศิษย์เก่าดีเด่น
นับตั้งแต่การก่อตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้นจวบจนช่วงระยะเวลาปัจจุบัน ศิษย์เก่าดีเด่นภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ได้รับการยืนยันจากทางด้านมหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีรายนามทั้งหมด ดังนี้
คณาจารย์ดีเด่น
นับตั้งแต่การก่อตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้นจวบจนช่วงระยะเวลาปัจจุบัน คณาจารย์ดีเด่นภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ได้รับการยืนยันจากทางด้านมหาวิทยาลัยกรุงเทพ มีรายนามทั้งหมดดังนี้
ความร่วมมือระหว่างองค์กร
รูปแบบของความร่วมมือระหว่างคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ และองค์กรต่างๆภายนอก ประกอบไปด้วย 2 รูปแบบหลัก ซึ่งได้แก่ รูปแบบบันทึกความเข้าใจ และรูปแบบห้างหุ้นส่วน โดยสามารถแบ่งหมวดหมู่แยกย่อย ได้ดังนี้
ความร่วมมือภายในประเทศ
หน่วยงานและองค์กรภายในประเทศไทยที่ได้ทำการเข้าร่วมความร่วมมือในลักษณะบันทึกความเข้าใจ กับทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ประกอบไปด้วย CMO Group, เวสเทิร์นดิจิตอล (thailand) Co. ltd, The Monk Studios, บริษัท T-NET จำกัด และบริษัท เด็นโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด
หน่วยงานและองค์กรภายในประเทศไทยที่ได้ทำการเข้าร่วมความร่วมมือในลักษณะห้างหุ้นส่วน กับทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ประกอบไปด้วย บริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย จำกัด, ซีเกท เทคโนโลยี, ปูนซิเมนต์ไทย, Robomac, Bangkok Glass Group, มินีแบ, Yaskawa Electric Corporation, CFS Intelligent Robots CO. Ltd. และCT Asia
ความร่วมมือระหว่างประเทศ
หน่วยงานและองค์กรภายนอกประเทศไทยที่ได้ทำการเข้าร่วมความร่วมมือในลักษณะห้างหุ้นส่วน กับทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีนางาโอกะ
กิจกรรมและประเพณีภายในคณะวิชา
กิจกรรมที่จัดขึ้นภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์โดยส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่จะขึ้นตรงกับทางมหาวิทยาลัยกรุงเทพ โดยกิจกรรมและประเพณีที่มีการจัดขึ้นโดยตรงเฉพาะภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ซึ่งได้มีการสืบทอดกันมาอย่างยาวนาน จะมีกิจกรรมและประเพณีอันได้แก่ กิจกรรมพี่พบน้อง, ประเพณีวิ่งธง โดยประเพณีดังกล่าวเริ่มต้นจัดงานครั้งแรกเมื่อปี '''พ.ศ. 2536''' จนถึงปัจจุบัน รวมไปถึงประเพณีปลดไทด์ใส่เกียร์ และประเพณีกีฬาเกียร์สัมพันธ์ ซึ่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็น1ใน31 คณะวิศวกรรมศาสตร์ ของแต่ละสังกัดสถาบันอุดมศึกษาทั่วทุกภูมิภาคของประเทศไทยที่เข้าร่วมประเพณีดังกล่าว
เกร็ด
การศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ในระดับปริญญาบัณฑิต (ปริญญาตรี), มหาบัณฑิต (ปริญญาโท) และดุษฎีบัณฑิต (ปริญญาเอก) ในตลอดทุกหลักสูตรจะทำการจัดการเรียนการสอน ณ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาเขตรังสิต เพียงวิทยาเขตเดียวเท่านั้น ซึ่งทางมหาวิทยาลัยจะเรียกนักศึกษาที่กำลังทำการศึกษาอยู่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ว่า "วิดสะเตอร์" (Witsater) โดยลักษณะสีของเสื้อช็อป (Workshop Shirt) ในช่วงระยะเวลาปัจจุบันสำหรับนักศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีสีซีเปีย ซึ่งในช่วงระยะเวลาเริ่มแรกที่ทางมหาวิทยาลัยกรุงเทพได้ทำการก่อตั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ขึ้น ลักษณะเสื้อช็อปของทางคณะวิศวกรรมศาสตร์จะมีสีแดงเลือดหมู โดยในช่วงระยะเวลาถัดมาจึงได้ทำการปรับเปลี่ยนมาเป็นสีเทา เช่นเดียวกันกับตุ้งติ้งของทางคณะวิชาที่มีองค์ประกอบระหว่างสีทอง และสีแดงเลือดหมู รวมไปถึงในส่วนปกของชุดครุยวิทยฐานะสำหรับนักศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่เป็นสีแดงเลือดหมูเช่นเดียวกัน สืบเนื่องมาจากการที่สีประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นสีเลือดหมู โดยมีสีเดียวกับโลหิตของพระวิษณุกรรม ซึ่งเป็นเทพแห่งวิศวกรรม และเทพแห่งการช่างทั้งปวง
การเดินทางมาสู่คณะวิชา
ในการเดินทางมายังคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีรูปแบบหลักในการเดินทาง ดังนี้
สาย 29, 34, 39, 59, 95ก., ปอ.504, ปอ.510, ปอ.520, ปอ.29, ปอ.39, รถ บขส. สายภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ และเดินทางเข้ามายังตึกB4 (คณะวิศวกรรมศาสตร์) ภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
สาย ต.85 (อนุสาวรีย์ชัยฯ – ม.กรุงเทพ – รังสิต) และเดินทางเข้ามายังตึกB4 (คณะวิศวกรรมศาสตร์) ภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ลงสถานีจตุจักร ต่อรถตู้ที่ลานจอดรถตรงข้ามจตุจักร และเดินทางเข้ามายังตึกB4 (คณะวิศวกรรมศาสตร์) ภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ
การเดินทางภายในมหาวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีบริการขนส่งโดยรถราง และรถบัสเล็ก คอยให้บริการในตามจุดต่างๆ เพื่ออำนวยความสะดวกสำหรับการโดยสารนักศึกษาไปยังจุดต่างๆภายในบริเวณมหาวิทยาลัย โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ เนื่องจากเป็นสิทธิในการได้รับบริการขั้นพื้นฐานของบุคลากรภายในมหาวิทยาลัยและผู้ที่เข้ามาทำการเยี่ยมเยียน โดยที่รถรางและรถบัสเล็กดังกล่าวได้ทำการใช้น้ำมันไบโอดีเซลในการขับเคลื่อนเครื่องยนต์ แต่ในช่วงเวลาปัจจุบันได้มีการใช้พลังงานโซล่าเซลในการนำมาพัฒนาระบบผลิตไฟฟ้าจากพลังงานแสงอาทิตย์ แล้วจึงนำมาเข้าสู่ระบบไบโอดีเซลต่อไป ซึ่งกระบวนการดังกล่าวเป็นการนำพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้ประโยชน์ในทั้ง 2 ระบบ โดยได้แก่ การนำพลังงานแสงอาทิตย์มาใช้สำหรับในการหุงต้มน้ำเพื่อทดแทนการใช้พลังงานไฟฟ้าในอดีต อีกทั้งยังนำมาใช้ในการให้ความร้อนกับน้ำมันพืชที่ได้ผ่านการใช้งานแล้ว เพื่อที่จะนำมาไว้ใช้สำหรับขั้นตอนกระบวนการกลั่น แล้วจึงนำกลับมาใช้ประโยชน์ต่อในกระบวนการถัดไป
บทเพลง
บทเพลงภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ประกอบไปด้วยบทเพลง 2 ประเภท ซึ่งจะแบ่งออกเป็นบทเพลงประจำคณะวิชา และบทเพลงสันทนาการ โดยในช่วงระยะเวลาปัจจุบันมีจำนวนบทเพลงโดยรวมทั้งหมดเป็นจำนวน 22 บทเพลง ในจำนวนนี้จะสามารถแบ่งออกเป็นบทเพลงประจำคณะวิชาจำนวน 6 บทเพลง และในส่วนของบทเพลงสันทนาการอีกจำนวน 16 บทเพลง  โดยบทเพลงเหล่านี้จะถูกนำใช้ในการประกอบกิจกรรมต่างๆที่ทางคณะวิชาได้ทำการเข้าร่วม ซึ่งรวมไปถึงกิจกรรมที่จัดขึ้นภายในบริเวณมหาวิทยาลัย และกิจกรรมที่จัดขึ้นภายนอกบริเวณมหาวิทยาลัย
ภัทร เอกแสงกุล
ภัทร เอกแสงกุล เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 เป็นนักแสดงชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยคำชักชวนของเอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ มีผลงานเด่นจากซีรีส์เรื่อง GPA สถาบันพันธุ์แสบ และ O-negative รักออกแบบไม่ได้ รับบทเป็น องอาจ นอกจากนี้เขายังติด 1 ใน 50 หนุ่มโสดคลีโอ ปี 2015 และดำรงตำแหน่งจุฬาฯ คฑากร รุ่นที่ 7.1
ประวัติ
ภัทร เอกแสงกุล ศึกษาในระดับมัธยมต้นที่ โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา ระดับมัธยมปลายที่ โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ปัจจุบันสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการจัดการการสื่อสาร (นานาชาติ) คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นอกจากนี้ภัทรยังทำกิจกรรมเป็นจุฬาฯคทากร ตัวแทนของมหาวิทยาลัยในงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 70
ภาพยนตร์
(2560) Net I Die สวยตายล่ะมึง รับบท ซัน
ละครเวที
(2556) ละครเวทีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง ปิ๊กกะแอน รับบทเป็น ปิ๊ก
บลีช เทพมรณะ เดอะไดมอนด์ดัสต์รีเบลเลียน อีกหนึ่งตัวตนของเฮียวรินมารุ
เรื่องย่อ
หน่วยสิบซึ่งนำทีมโดย “ฮิสึกายะ โทชิโร่” มีหน้าที่ดูแล “ตราราชันย์” อันเป็นสมบัติลับของโซลโซไซตี้ แต่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้น คนลึกลับบุกโจมตีหน่วยสิบและชิงเอาตราราชันย์ไป ตอนนั้นฮิสึกายะกำลังสู้อยู่กับหัวหน้ากลุ่มของพวกนั้นอยู่ แต่จู่ ๆ เขาก็ผละจากพวกรันงิคุไป
หลายวันต่อมา อิจิโกะที่อยู่ที่โลกมนุษย์ได้ข่าวเรื่องการทรยศของฮิสึกายะ เขารู้สึกคลางแคลงใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก ระหว่างนั้นอิจิโกะและอิชิดะพบฮิสึกายะบาดเจ็บ อิจิโกะจึงพาไปรักษาตัวที่บ้าน ฮิสึกายะ ฟื้นขึ้นมาแต่ไม่ยอมปริปากพูดอะไรทั้งนั้น แล้วจู่ๆ ก็จะหนีออกไปคนเดียว แต่อิจิโกะรู้ทันจึงไปดักไว้ก่อน ทำให้อิจิโกะกับฮิสึกายะเกิดการต่อสู้กันขึ้นแต่ระหว่างนั้นเองฮอลโลว์ลึกลับก็โผล่เข้ามาขัดจังหวะ และบอกว่ามารับฮิสึกายะ ฝ่ายฮิสึกายะเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร
อิจิโกะถูกเล่นงานจนได้รับบาดเจ็บ แต่ลูเคียกับเร็นจิมาช่วยเอาไว้ได้ ซึ่งทั้งสองถูกไหว้วานจากรันงิคุ รองหัวหน้าหน่วยสิบให้มาช่วยตามหาฮิสึกายะอย่างลับ ๆ จากคำพูดของฮิสึกายะที่พูดทิ้งท้ายไว้ว่า “คุซากะ” กับร่องรอยของฮอลโลว์ลึกลับ ทำให้พวกอิจิโกะได้แยกกันออกเป็น 2 ทางเพื่อตามสืบเรื่องนี้ เร็นจิได้รับความร่วมมือจาก “เคียวราคุ ชุนซุย” หัวหน้าหน่วยแปดจนสืบได้ความว่า ในอดีตเคยมียมทูตชื่อ “คุซากะ” แต่เสียชีวิตไปนานแล้ว ชุนซุยยังคงสืบสาวราวเรื่องต่อไปอีก แต่แล้วเขาก็ถูกใครบางคนเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส แถมในที่เกิดเหตุมีร่องรอยการโจมตีด้วยดาบเฮียวรินมารุอีกด้วย ในขณะเดียวกันทีมค้นหาฮิสึกายะที่ถูกส่งมายังโลกมนุษย์นั้นก็กำลังถูกฮิสึกายะโจมตีอยู่ ทำให้ความคลางแคลงในตัวฮิสึกายะยิ่งทวีขึ้น จนในที่สุดโซลโซไซตี้ มีคำสั่งลงโทษฮิสึกายะ
เฮียวรินมารุ(ดาบฟันวิญญาณของฮิสึกายะ)ที่จริงแล้วมีอยู่ 2 เล่มแต่อีกเล่มนึงอยู่ที่คุซากะ เฮียวรินมารุมีสีที่แตกต่างกัน ที่อยู่กับฮิสึกายะมีสีฟ้าอ่อน แต่ที่อยู่กับคุซากะมีสีฟ้าเข้ม
ไทรออปส์
ไทรออปส์ (Triops) เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกสัตว์ขาปล้องประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมครัสตาเซียนเช่นเดียวกับ กุ้ง หรือ ปู และอยู่ในอันดับ Notostraca ในวงศ์ Triopsidae
ไทรออปส์ เป็นสัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด มีรูปร่างประหลาดคล้ายแมงดาทะเล จึงมีผู้เรียกว่า "แมงดาทะเลน้ำจืด" หรือ "กุ้งไดโนเสาร์" เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงรูปร่างมาตั้งแต่ยุคคาร์บอนิฟอรัส ราว 300 ล้านปีมาแล้ว จัดได้ว่าเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตอีกจำพวกหนึ่งได้
พบแพร่กระจายอยู่ในหนองน้ำหรือบึงน้ำในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกาใต้, ยุโรป, ยูเรเชีย, แอฟริกา, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย และ ออสเตรเลีย ยกเว้น แอนตาร์กติกา
ไทรออปส์ มีลักษณะโดยรวมคือ มีตา 3 ตา อันเป็นที่มาของชื่อ (ภาษาtri, ('สาม'), ὤψ, (ṓps,'ตา')) มีส่วนหางที่มีลักษณะเป็นง่ามคู่ที่ยาวออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นสัตว์ที่มีวงจรชีวิตสั้นมาก คือ สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพียง 1-3 เดือน จึงเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยจะมีขนาดใหญ่ขึ้นถึงวันละ 2 เท่า ขนาดเมื่อโตเต็มที่โดยเฉลี่ยราว 1-3 นิ้ว แต่ในบางชนิดหากได้รับอาหารและอุณหภูมิที่เหมาะสมอย่างเต็มที่อาจใหญ่ได้เท่ากับฝ่ามือมนุษย์
การหายใจ ของไทรออปส์อยู่ที่ขา ซึ่งมีมากถึง 35-71 คู่ ซึ่งใช้ทั้งว่ายน้ำและลำเลียงอาหารเข้าปาก และใช้ในการหายใจ เนื่องจากเท้าของไทรออปส์มีอวัยวะพิเศษที่คล้ายเหงือกของสัตว์น้ำจำพวกอื่น ซึ่งขณะที่เคลื่อนที่หรือว่ายน้ำอยู่ ก็จะได้รับออกซิเจนจากน้ำผ่านเข้าไปทางขานั่นเอง
อนุกรมวิธาน
ถึงแม้ว่าอนุกรมวิธานของสกุลนี้ไม่ได้รับการปรับปรุงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1955 ชนิดที่ได้รับการยอมรับ มีดังนี้:
Longhurst เคยจัดให้ T. mauritanicus เป็นชนิดย่อยของ T. cancriformis ใน ค.ศ. 1955 แต่ภายหลัง Korn et al. จัดให้มันเป็นชนิดต่างหากอีกครั้งใน ค.ศ. 2006
ความสัมพันธ์กับมนุษย์
ปัจจุบัน ไทรออปส์นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในชนิด Triops longicaudatus และ T. cancriformis ด้วยความที่เป็นสัตว์แปลก และเลี้ยงง่าย ซึ่งนิยมจะเลี้ยงไทรออปส์ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยจะทำการฟักไข่ของไทรออปส์ในตู้ปลา โดยจัดอุณหภูมิและสภาพน้ำที่เหมาะสม ไทรออปส์ก็สามารถฟักเป็นตัวได้ภายในเวลา 24 ชั่วโมง นอกจากนี้ แล้วไข่ของไทรออปส์ สามารถหยุดการเจริญเติบโตได้ โดยอาจจะหยุดการเจริญเติบโตได้ถึง 25 ปีเลยทีเดียว
ปัจจุบัน ได้มีการขายไข่ของไทรออปส์เป็นชุดสำเร็จรูป เป็นที่นิยมของวัยรุ่นในสหรัฐอเมริกา ส่วนในประเทศไทยก็มีผู้นำเข้ามาจำหน่ายด้วยเช่นกัน
ภาษาลิสป์
ภาษาลิสป์ (Lisp Programming Language) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ขั้นสูง นอกจากนำไปใช้ในการเขียนโปรแกรมทั่วไปแล้วยังสามารถใช้ได้ดีในการประมวลผลสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงถูกใช้อย่างแพร่หลายทางด้านปัญญาประดิษฐ์ นอกจากนี้ ในภาษาลิสป์ ไม่จำเป็นต้องประกาศชนิดตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม ดังนั้นจึงง่ายในการเขียนและเรียนรู้
ประวัติ
พัฒนาขึ้นโดย จอห์น แมคคาร์ที ในปี ค.ศ. 1958
สมเด็จพระเอกาทศรถ
สมเด็จพระเอกาทศรถ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งอาณาจักรอยุธยาและพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์สุโขทัย ระหว่าง พ.ศ. 2148 ถึง 2153/54 และเป็นเจ้าแห่งล้านนาระหว่าง พ.ศ. 2148 ถึง 2151/52 สืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐาคือสมเด็จพระนเรศวรมหาราช รัชสมัยของพระองค์ส่วนใหญ่สงบสุขเนื่องจากสยามเป็นรัฐที่มีอำนาจผ่านการพิชิตดินแดนของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในรัชสมัยของพระองค์เริ่มมีชาวต่างชาติหลากหลายเชื้อชาติเข้ามาเป็นกองทหารรับจ้าง โดยเฉพาะสมเด็จพระเอกาทศรถมีกองทหารรักษาพระองค์ชาวญี่ปุ่นภายใต้บังคับบัญชาของยามาดะ นางามาสะ หรือออกญาเสนาภิมุข
พระราชประวัติ
สมเด็จพระเอกาทศรถ หรือที่ชาวตะวันตกเรียกว่า พระองค์ขาว ตามสีพระวรกาย เสด็จพระราชสมภพที่เมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 2103 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชกับพระวิสุทธิกษัตรีย์ เป็นพระโสทรานุชาในพระสุพรรณกัลยาและสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
สมเด็จพระเอกาทศรถได้ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชออกรบอยู่เสมอจนเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัย เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสวยราชสมบัติกรุงศรีอยุธยา จึงทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2148 โดยไม่มีพระราชโอรส บรรดาเสนาอำมาตย์จึงอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียว ทรงพระนามว่า พระศรีสรรเพชญ์ สมเด็จบรมราชาธิราชรามาธิบดี ศรีสินทรมหาจักรพรรดิสร บวรราชาธิบดินทร์ ธรณินทราธิราช รัตนากาษภาษกรวงศ์ องค์ปรมาธิเบศ ตรีภูวเนศวรวรนาถนายก ดิลกรัตนราชชาติอาชาวศัย สมุทยตโรมนต์ สากฬจักรพาฬาธิเบนทร์ สุริเยนทราธิบดินทร์ หริหรินทรา ธาดาธิบดีวิบุลย์ คุณรุจิตฤทธิราเมศวร ธรรมิกราชเดโชชัย พรหมเทพาดิเทพ ตรีภูวนาธิเบศ โลกเชษฐวิสุทธ์ มกุฎประเทศคตามหาพุทธางกูร บรมบพิตร
กรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยของพระองค์ไม่มีข้าศึกเข้าประชิดพระนคร แต่มีต่างชาติเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารมากยิ่งกว่าแต่ก่อน เช่น พระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ พญาตองอู พญาล้านช้าง นอกจากนี้ยังมีพระราชสาส์นติดต่อกับอุปราชโปรตุเกสประจำเมืองกัวด้วย
สมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2153 ขณะพระชนมพรรษา 50 พรรษา อยู่ในราชสมบัติได้ 5 ปี สมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ซึ่งเป็นพระราชโอรสจึงได้สืบเสวยราชสมบัติต่อ
พระราชกรณียกิจ
สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ส่งเอกอัครราชทูตพร้อมด้วยทูตานุทูตไปยังฮอลันดาจำนวน 20 คน ไปในเรือลำเดียวกันกับพ่อค้าชาวฮอลันดา ในแบบอย่างเต็มยศ คือมีพระราชสาส์น ตลอดจนเครื่องราชบรรณาการต่าง ๆ ที่มีค่า ถูกต้องตามแบบแผนประเพณีของการเจริญพระราชไมตรีสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เดินทางไปถึงกรุงเฮก เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2151 คณะทูตานุทูตที่ได้ส่งไปประเทศฮอลันดา ถือเป็นการส่งคณะทูตครั้งแรกไปเจริญทางสัมพันธไมตรีกับประเทศในยุโรป
อย่างไรก็ตาม จดหมายเหตุของฮอลันดาไม่ได้ระบุชื่อราชทูตหรือบุคคลใด ๆ ในคณะทูต ทราบเพียงแต่จำนวนว่ามีหัวหน้าสองท่าน (ราชทูตและอุปทูต) พนักงานรักษาเครื่องราชบรรณาการ เจ้าพนักงานพระราชสาส์น และอื่น ๆ ซึ่งได้เข้าเฝ้าเจ้าชายมอร์ริส เจ้าชายแห่งออเรนจ์ในวันถัดจากที่เดินทางมาถึง
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้แก่
เอิร์ล
เอิร์ล (Earl) เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในเกาะบริเตนใหญ่ เป็นภาษาแองโกล-ซัคเซินที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า ยาร์ล (Jarl) ในภาษานอร์สโบราณที่แปลว่า "หัวหน้าเผ่า" ซึ่งคอยประจำดินแดนต่างๆเพื่อปกครองแทนกษัตริย์ ตำแหน่งเอิร์ลกินเมืองนี้เริ่มล้าสมัยในยุคกลางและถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งดยุก ตำแหน่งเอิร์ลของอังกฤษยุคกลางมีฐานะเทียบเท่ากับเคานต์ในยุโรปแผ่นดินใหญ่
เอิร์ลถือว่าเป็นบรรดาศักดิ์ที่อยู่ต่ำกว่ามาร์ควิส แต่อยู่สูงกว่าไวเคานต์ เอิร์ลที่เป็นสตรีหรือภริยาของเอิร์ลจะถูกเรียกว่า เคาน์เตส (Countess)
อันดับมหาเศรษฐีโลก
อันดับมหาเศรษฐีโลก (The World's Billionaires) เป็นอันดับของมหาเศรษฐีทีร่ำรวยที่สุดในโลก มีการจัดอันดับเป็นประจำทุกปีโดยนิตยสารธุรกิจอเมริกันฟอบส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 โดยประเมินความมั่งคั่งจากมูลค่าทรัพย์สินสุทธิวัดจากสินทรัพย์ที่ได้รับการจดทะเบียนหักลบด้วยหนี้สินในสกุลดอลลาร์สหรัฐ โดยไม่นับรวมพระมหากษัตริย์และพระราชวงศ์และผู้นำเผด็จการ
ในปี ค.ศ. 2018 มีผู้มีสินทรัพย์เกิน 1 พันล้านดอลลาร์ถึง 2,208 คน โดยเป็นมหาเศรษฐีใหม่จากสหรัฐอเมริกาและจีนถึง 259 คน ในจำนวนเศรษฐีทั้งหมดเป็นสตรี 256 คนและเป็นคนอายุต่ำกว่า 40 ปี 63 คน สินทรัพย์เฉลี่ยในปีนี้อยู่ที่ 4.1 พันล้านดอลลาร์ และหากนับรวมกันทั้งหมดจะสูงถึง 9.1 ล้านล้านดอลลาร์
พ.ศ. 2547
* ถือหุ้นเท่ากันในวอลมาร์ต
พ.ศ. 2546
* ถือหุ้นเท่ากันในวอลมาร์ต
พ.ศ. 2545
* ถือหุ้นเท่ากันในวอลมาร์ต
พ.ศ. 2544
* ถือหุ้นเท่ากันในวอลมาร์ต แต่หากแซม วอลตันยังมีชีวิตอยู่จะเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลก
กุ้งแดง
มีสีดั้งเดิมเป็นสีแดงเข้มทั้งตัว ใต้ท้องจะเป็นสีเหลืองอ่อน เดิมใช้เป็นกุ้งเพื่อการบริโภคในท้องถิ่น และได้รับความนิยมแพร่หลายออกไปในหลายพื้นที่ รวมถึงนอกสหรัฐอเมริกา จนกลายเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมในฐานะที่เป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น เช่น ประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในตู้ปลา ซึ่งมีการเพาะเลี้ยงกันมาอย่างยาวนานกว่า 30 ปีแล้ว โดยการขยายพันธุ์ทำได้ง่าย กุ้งจะเริ่มผสมพันธุ์ได้ตั้งแต่มีขนาด 2 นิ้วขึ้นไป แต่ละครั้งจะวางไข่ได้ 300 ฟอง โดยตัวเมียจะใช้เวลาฟักไข่จนออกเป็นตัวประมาณ 30 วัน ลูกกุ้งวัยอ่อนมีขนาดประมาณ 2–3 มิลลิเมตร ซึ่งในปัจจุบันได้มีการกลายพันธุ์ออกเป็นกุ้งสีสันต่าง ๆ สวยงามกว่าสีดั้งเดิมในธรรมชาติ เช่น สีฟ้า, สีส้มสด, สีขาวปลอด โดยมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันออกไปในเชิงการค้า เช่น "White spot", "Blue spot" เป็นต้น
เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526
'''เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526''' เป็นความพยายามลอบสังหารนายพลช็อน ดู-ฮวัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยเกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้เบื้องหลังแผนการระเบิดครั้งนี้
นายพลช็อน ดู-ฮวัน ขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ได้เดินทางไปเยือนย่างกุ้ง ประเทศพม่าอย่างเป็นทางการ และมีกำหนดการไปคารวะต่ออนุสรณ์สถานของนายออง ซาน อดีตผู้นำพม่า ใกล้กับเจดีย์ชเวดากอง ระเบิดจำนวนสามลูกที่ซุกซ่อนอยู่บริเวณหลังคาได้เกิดระเบิดขึ้น ทำให้มีผู้เสียชีวิต 21 คน และบาดเจ็บ 46 คน ในจำนวนผู้เสียชีวิตมีผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลเกาหลีใต้หลายคน ทั้งรองนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีต่างประเทศ, รัฐมนตรีกระทรวงการค้า, รัฐมนตรีกระทรวงพลังงาน, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง, กระทรวงเกษตร, กระทรวงวิทยาศาสตร์ รวมไปถึงเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ประจำพม่า, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และผู้สื่อข่าว ส่วนประธานาธิบดีช็อนไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เพราะอยู่ระหว่างการเดินทางทางรถยนต์ และระเบิดถูกจุดระเบิดขึ้นก่อนเวลา โดยผู้ก่อการที่สังเกตการณ์อยู่ เข้าใจผิดว่าเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ที่เดินทางมาถึงก่อน และกำลังซักซ้อมพิธีคารวะเป็นตัวประธานาธิบดีช็อน จึงได้กดปุ่มวิทยุจุดระเบิดขึ้น
ตำรวจพม่าระบุตัวผู้ต้องสงสัยจำนวนสามคน เป็นนายทหารเกาหลีเหนือ โดยคนหนึ่งถูกยิงเสียชีวิตหลังเหตุระเบิดเป็นเวลาสองวัน อีกสองคนพยายามฆ่าตัวตายแต่พลาด ผู้รอดชีวิตทั้งสองถูกส่งตัวขึ้นศาลพม่า และถูกตัดสินว่ามีความผิดจริง คนหนึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอ อีกคนหนึ่งระบุชื่อว่า คัง มิน-ชุล ให้การรับสารภาพว่าเป็นการสังการจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ และถูกตัดสินลงโทษจำคุกตลอดชีวิตที่เรือนจำอินเส่ง
สจวร์ต แฟนซี
สจวร์ต แฟนซี (Stuart Fancy) เกิดวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1959 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นนักกีฬาหมากรุกสากลระดับเอฟไอดีอีมาสเตอร์ (เอฟเอ็ม) ชาวปาปัวนิวกินี
อาชีพหมากรุกสากล
แฟนซีเป็นสมาชิกทีมหมากรุกสากลลอยด์แบงค์บริติชจูเนียร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึง 1974 และหลังจากนั้นก็หยุดพักจากการเล่นหมากรุก เขาได้ย้ายไปยังประเทศปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 1982 และเริ่มเล่นหมากรุกอีกครั้ง
แฟนซีเป็นตัวแทนของประเทศปาปัวนิวกินีเข้าแข่งขันโอลิมปิกหมากรุกสากลเจ็ดสมัยตั้งแต่ ค.ศ. 1982 ถึง 2012 โดยเล่นบนบอร์ด 1 ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ผลการแข่งขันที่ดีที่สุดของเขาคือการชนะรางวัลเหรียญทองประเภทบุคคลในกระดานสำรองที่ 2 ของการแข่งโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 25 ที่ลูเซิร์น ใน ค.ศ. 1982 และเหรียญเงินในกระดาน 2 ของการแข่งโอลิมปิกหมากรุกสากลครั้งที่ 30 ที่กรุงมะนิลา ใน ค.ศ. 1992 แฟนซีได้รับการจัดให้อยู่ในระดับเอฟไอดีอีมาสเตอร์ใน ค.ศ. 2012 สำหรับผลงานของเขาในโอลิมปิกหมากรุกสากล ค.ศ. 1992
แฟนซีเข้าแข่งขันรายการหมากรุกสากลชิงแชมป์โอเชียเนียใน ค.ศ. 2002 และ 2007 นอกจากนี้ เขายังเข้าแข่งหมากรุกสากลชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 6 ที่เซบูซิตี ใน ค.ศ. 2007
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ในยุคของมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ซึ่งแรกก่อตั้งใช้ชื่อว่า คณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ เนื่องจากในเวลานั้นมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้โอนย้ายสังกัดคณะเภสัชศาสตร์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาก่อนหน้าแล้ว (คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปัจจุบัน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "มหาวิทยาลัยมหิดล" จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยมหิดล" ในปี พ.ศ. 2515 ได้โอนคณะเภสัชศาสตร์เดิม ที่ถูกโอนจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในสมัยมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์กลับไปสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงตัดสร้อย "พญาไท" ของคณะใหม่ออกกลายเป็น "คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล" เช่นในปัจจุบัน
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลในขณะนั้นที่ขาดแคลนกำลังเภสัชกรในประเทศ จึงได้บรรจุแผนพัฒนาคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 2 โดยมี อาจารย์ เภสัชกร ประดิษฐ์ หุตางกูร เป็นผู้ก่อตั้ง และให้ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ ชัชวาล โอสถานนท์ ผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และรักษาการคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) นั้นดำรงตำแหน่งรักษาการคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์อีกตำแหน่งหนึ่ง
ปัจจุบันคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จัดการเรียนการสอนโดยแบ่งออกเป็น 10 ภาควิชา ทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ในระดับปริญญาตรีเปิดทำการสอนในหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ใช้ระยะเวลาในการศึกษา 6 ปี นอกจากนี้ทางคณะฯ ยังส่งเสริมงานวิจัยของคณาจารย์และนักศึกษา ตลอดจนความร่วมมือทางวิชาการเภสัชศาสตร์ทั้งในและต่างประเทศอีกด้วย
ประวัติ
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จัดตั้งขึ้นตามประกาศพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2511 โดยใช้ชื่อว่า "คณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์" เนื่องจาก ณ ช่วงเวลานั้น มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มีคณะเภสัชศาสตร์อยู่แล้วหนึ่งแห่ง (คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบัน) โดยโครงการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์แห่งใหม่นี้ ได้บรรจุลงในแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 2 และตามนโยบายและโครงการของรัฐบาลในแผนกพัฒนาการศึกษามหาวิทยาลัย พ.ศ. 2510-2514 เพื่อเพิ่มกำลังการผลิตเภสัชกรอันเป็นบุคลากรทางสาธารณสุขที่ขาดแคลนอยู่ในขณะนั้น สำนักนายกรัฐมนตรีได้มีคำสั่งลงวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2511 ให้นายแพทย์ชัชวาลน์ โอสถานนท์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และรักษาการคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ในขณะนั้น ให้ดำรงตำแหน่งรักษาการคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์อีกตำแหน่งหนึ่ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ พระราชทานนาม “ มหิดล “ ให้เป็นชื่อมหาวิทยาลัย โดยมีพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดลประกาศใช้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2512 คณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ จึงเปลี่ยนโอนสังกัดไปเป็น "คณะเภสัชศาสตร์ พญาไท มหาวิทยาลัยมหิดล" ครั้นต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปัจจุบัน) ได้โอนย้ายกลับเข้าสังกัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกครั้งหนึ่ง คณะจึงได้ตัดสร้อย "พญาไท" หลังชื่อคณะ มาเป็น "คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล" เช่นในปัจจุบัน
ทำเนียบคณบดี
ตั้งแต่เปิดทำการสอน คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีคณบดีดำรงตำแหน่งในสังกัดต่างๆของคณะ ตามลำดับต่อไปนี้
ภาควิชา
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลมี 10 ภาควิชา และ 1 ศูนย์การศึกษาดังนี้
คณาจารย์
ปัจจุบันคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีจำนวนบุคลากรสายวิชาการรวมทั้งสิ้น 102 คน ในจำนวนนี้กำลังศึกษาต่อทั้งในและต่างประเทศ 10 คน โดยได้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการในตำแหน่ง ศาสตราจารย์ 5 คน, รองศาสตราจารย์ 29 คน,  ผู้ช่วยศาสตราจารย์ 17 คน,  อาจารย์ 39 คน,  และผู้ช่วยอาจารย์ 12 คน บุคลากรเหล่านี้สำเร็จการศึกษาระดับ ปริญญาเอก 81 คน,  เทียบเท่าปริญญาเอก 4 คน,  ปริญญาโท 11 คน,  และปริญญาตรี 6 คน ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนดังนี้ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก 83.33 %, ปริญญาโท 10.78 % และปริญญาตรี 5.88 %
ปริญญาตรี
หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต เป็นหลักสูตรวิชาชีพได้รับการรับรอง มาตรฐานจากสภาเภสัชกรรม มีเป้าหมายในการผลิตเภสัชกรที่มีคุณธรรมจริยธรรมและเจตคติอันดีงามในการ ประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมที่มีความรู้ความสามารถและทักษะทางวิชาชีพชั้นสูง การจัดการเรียนการสอนสอดคล้องกับ 21st century skill outcomes ในระดับสากล ชั้นปีที่ 1-4 เน้นความรู้และทักษะในการปฏิบัติงานทางเภสัชกรรมขั้นพื้นฐาน ชั้นปีที่ 5 และ 6 สามารถเลือกเรียนด้านเภสัชอุตสาหการ (การผลิต ตรวจวิเคราะห์ ประกันคุณภาพ วิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ยา สมุนไพร อาหาร เครื่องสำอาง เป็นต้น ) และด้านบริบาลทางเภสัชกรรม (การดูแลการใช้ยาของผู้ป่วยในโรงพยาบาล ร้านขายยา งานคุ้มครองผู้บริโภค เป็นต้น) นักศึกษาชั้นปีที่ 6 จะได้ฝึกทักษะการปฏิบัติงานวิชาชีพในแหล่งฝึกงาน เช่น โรงงานอุตสาหกรรมผลิตยาระดับแนวหน้าของประเทศ โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัย และโรงพยาบาลอีกหลายแห่งที่เป็นสถานพยาบาลชั้นนำของประเทศรวมถึงร้านยา คุณภาพ การสำเร็จการศึกษาในหลักสูตรนี้ นักศึกษาต้องฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพรวมตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า 2,000 ชั่วโมง และต้องมีจำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตร ไม่น้อยกว่า 225 หน่วยกิต
ปริญญาโท
ผู้สมัครต้องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ในสาขาวิชาเภสัชศาสตร์, สาขาวิชาเคมี หรือ สาขาวิชาชีววิทยา จากสถาบันฯ ในความควบคุมของทบวงมหาวิทยาลัย ซึ่งต้องมีเกรดเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 2.50 หรือ มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่า 75% ผู้สมัครต้องทำคะแนนอย่างต่ำ 500 คะแนนในการสอบ TOEFL หรือต้องผ่านการทดสอบภาษาอังกฤษที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีรายละเอียดดังนี้
เป็นหลักสูตรร่วมกันระหว่าง วิทยาลัยการจัดการ, บัณฑิตวิทยาลัย และ คณะเภสัชศาสตร์
ปริญญาเอก
ผู้สมัครต้องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ สาขาวิชาเคมี หรือสาขาวิชาชีววิทยา หรือสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท จากสถาบันฯในความควบคุมของทบวงมหาวิทยาลัย ซึ่งต้องมีเกรดเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 3.50 ผู้สมัครต้องทำคะแนนอย่างต่ำ 500 คะแนนในการสอบ TOEFL หรือต้องผ่านการทดสอบภาษาอังกฤษในระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล โดยมีรายละเอียดดังนี้
อันดับของคณะ
จากผลการจัดอันดับมหาวิทยาลัยของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา
เทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์
เทเอ็สเก 1899 ฮ็อฟเฟินไฮม์ (TSG 1899 Hoffenheim) เป็นสโมสรฟุตบอลในเขตเทศบาลฮ็อฟเฟินไฮม์ จากเมืองซินส์ไฮม์ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1899
วิกิเมเนีย 2014
วิกิเมเนีย 2014 (Wikimania 2014) เป็นการประชุมวิกิเมเนียครั้งที่สิบ ซึ่งจัดขึ้น ณ วันที่ 8–10 สิงหาคม ค.ศ. 2014 โดยได้มีการเสนอการเป็นเจ้าภาพอย่างเป็นทางการขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 โดยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 กรุงลอนดอนได้รับเลือกให้เป็นเมืองเจ้าภาพ โดยเมืองที่เสนอการเป็นเจ้าภาพอื่น มีเพียงอารูชา (ประเทศแทนซาเนีย)
บุญมาก กิตติสาร
บุญมาก กิตติสาร เป็นผู้นำคริสเตียนไทยนิกายโปรเตสแตนต์ที่มีบทบาทสำคัญในการนำการสอนของกลุ่มคณะเพ็นเทคอสตอลมาเผยแพร่ในประเทศไทยในกลางศตวรรษที่ 20
วิกิเมเนีย 2014
การประชุม
ได้มีการประกาศว่าการประชุมนี้จะจัดขึ้นที่ศูนย์ศิลปะบาร์บิกัน ในกรุงลอนดอน
บุญมาก กิตติสาร
การศึกษา
บุญมาก กิตติสาร เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1898) ที่จังหวัด ราชบุรี และจบการศึกษาจาก กรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ในปี 1921 ท่านกลับใจรับเชื่อพระเยซูคริสต์ขณะกำลังศึกษาอยู่ ณ วิทยาลัยแห่งนี้
วิกิเมเนีย 2014
การประชุม
การประชุมมี 5 หัวเรื่อง ควบคู่ไปกับการสรุป ‘ฐานะวิกิ’ ประจำปี อันประกอบไปด้วย
บุญมาก กิตติสาร
งานประกาศและฟื้นฟู
หลังจบการศึกษา ท่านก็ได้เป็นนักประกาศของหน่วยงานมิสชั่นเพรสไบทีเรียนอเมริกันประจำจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาท่านก็จบการศึกษาจากวิทยาลัยศาสนศาสตร์แมคกิลวารีในปี 1930 และในปี 1933 ท่านก็ย้ายไปเป็นนักประกาศของเพรสไบทีเรียนประจำกรุงเทพฯ การประชุมใหญ่ครั้งแรกของสภาคริสตจักรในประเทศไทยเมื่อเดือนเมษายน 1934 ได้มีมติเลือกท่านเป็นผู้ช่วยเลขาธิการ และในเดือนสิงหาคม 1934 ท่านก็ได้รับการสถาปนาเป็นศิษยาภิบาลของคริสตจักรที่สอง กรุงเทพฯ ในระหว่างปี 1938-1939 ท่านเป็นล่ามให้กับ ดร. จอห์น ซง ซึ่งเป็นนักประกาศฟื้นฟูชาวจีน และท่านก็กลายเป็นผู้สนับสนุน ดร. ซง อย่างออกนอกหน้าที่สุด สภาคริสตจักรฯ ได้เลือกท่านเป็นเลขาธิการในปี 1938 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ศาสนาจารย์บุญมากเดินทางต่อเนื่องยาวนานเพื่อไปหนุนใจบรรดาคริสตจักรในสังกัดสภาคริสตจักรฯ และช่วยคริสตจักรเหล่านี้ให้อดทนต่อการกดขี่และความกดดันต่างๆ
เผยแพร่คำสอนของคณะเพ็นเทคอสตอล
ในปี 1948 ท่านก็ลาออกจากสภาคริสตจักร เพราะไม่เห็นด้วยกับการตัตสินใจของสภาฯ ที่จะเข้าเป็นสมาชิกของสภาคริสตจักรโลก และเข้าร่วมในการสนับสนุนและก่อตั้งงานของกลุ่มคณะเพ็นเทคอสตอลในประเทศไทย  อาจารย์บุญมากมีบทบาทสำคัญในงานรณรงค์ประกาศของ อาจารย์ ที.แอล.ออสบอร์น นักเทศน์เพ็นเทคอสต์ชาวอเมริกัน ผู้ที่มาจัดงานประกาศในรูปแบบเพ็นเทคอสตอลที่กรุงเทพในปี 1956  อาจารย์บุญมากทำหน้าที่เป็นล่ามสำหรับออสบอร์น
ต่อมาภายหลัง ท่านยังได้เข้าร่วมกับกลุ่มสหคริสตจักรเพ็นเทคอสต์ (United Pentecostal Church หรือยูพีซี) ของอเมริกา อ.บุญมาก เชื่อตามคณะยูพีซีว่าผู้เชื่อต้องการรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูเท่านั้น ไม่ไช่ในพระนามของพระบิดาและพระบุตร เมื่อ อ.บุญมาก นำคำสอนเรื่องนี้มาเผยแพร่ในคริสคจักรไทย ก็มีบางคนเห็นด้วย และบางคนไม่เห็นด้วย ซึ่งส่งผลให้มีการแตกแยกเกิดขึ้นในกลุ่มคณะเพ็นเทคอสตอลในประเทศไทย แม้ว่าในตอนแรกยูพีซีในประเทศไทยจะเติบโตอย่างมาก แต่กลุ่มนี้ก็เสื่อมสลายลงอย่างรวดเร็วเมื่อท่านถอนตัวจากการเป็นผู้นำในช่วงท้ายของทศวรรษที่ 1960
ก่อตั้งคริสตจักรอิสระแห่งแรก
ในปี 1957 ท่านได้ก่อตั้ง คริสตจักรอิสระ ขึ้นเป็นแห่งแรกในประเทศไทยที่ชื่อ คริสตจักรกรุงเทพ และท่านยังได้ก่อตั้ง “สมาคมคริสตจักรอิสระ” โดยตัวท่านเองดำรงตำแหน่งเลขาธิการทั่วไป
ความตาย
ศาสนาจารย์บุญมากเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 (ค.ศ.1987)
ทีมชาติไทย
ทีมชาติไทย สามารถหมายถึง บุคคลที่แข่งขันในนามของประเทศไทย ซึ่งสามารถหมายถึง
บาดาลใจ
บาดาลใจ เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน โดยถูกนำมาสร้างครั้งแรกในรูปแบบละครโทรทัศน์ ในปี พ.ศ. 2525 นำแสดงโดย นาท ภูวนัย และ ปวีณา ปิจเปี่ยมกิจ ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ต่อมาได้ถูกสร้างครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2536 นำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี และ ปัทมวรรณ เค้ามูลคดี และได้ถูกนำมาสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2551 นำแสดงโดย อธิชาติ ชุมนานนท์ และ ราศรี บาเล็นซิเอก้า ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
อัลลิสัน แม็ก
อัลลิสัน แม็ก (Allison Mack) เป็นดารานักแสดงชาวอเมริกัน แต่ทว่าเกิดที่เยอรมนี โดยมีบทบาทแสดงที่เธอได้รับชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากละครเรื่อง สมอลล์วิลล์ ในบทบาทของโคลอี้ ซัลลิแวน เพื่อนสนิทและเพื่อนร่วมงานของคลาร์ก เค้นท์
ประวัติ
อัลลิสัน แม็ก เกิดที่ประเทศเยอรมนี ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 (ค.ศ.1982) ที่เมือง Preetz ประเทศเยอรมนี โดยพ่อและแม่ของเธอทำงานอยู่ที่นั่น เมื่อเธออายุ 2 ขวบเธอและครอบครัวได้ย้ายมาอยู่ที่ลองบีช แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และเริ่มต้นพรสวรรค์ทางด้านการแสดงของเธอตั้งแต่เล็ก ๆ โดยได้เข้าเรียนการแสดงเมื่อเธออายุได้ราว 7 ขวบ และมีผลงานการแสดงมาตั้งแต่ปี 2532 ต่อจากนั้น เธอได้รับงานแสดงที่มากขึ้นด้วยความสามารถของเธอจนกระทั่งได้รับงานแสดงละครเรื่องสมอลวิลล์ (Smallville) ในปี 2544 ในบท Chloe Sullivan ซึ่งเธอได้มีชื่อเสียงมากที่สุดเพราะผลงานการแสดงละครเรื่องนี้
ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา เพื่อถ่ายทำละครสมอลวิลล์ ซึ่งถ่ายทำที่แวนคูเวอร์
แหล่งข้อมูลอื่น
1982