cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
บริติชแอร์เวย์
ข้อตกลงการบินร่วม
บริติชแอร์เวย์มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน
นับเรื่อยมาจนกระทั่งปลายทศวรรษ 1990 (พ.ศ. 2533) บริติช แอร์เวย์ เป็นลูกค้าหลักของโบอิง ซึ่งเป็นข้อถกเถียงกันว่า สายการบินประจำชาติอังกฤษเองควรจะสนับสนุนกลุ่มอุตสาหกรรมการผลิตเครื่องบินของอังกฤษ หรือซื้อเครื่องบินจากแอร์บัส (ชิ้นส่วนปีกของแอร์บัสและชิ้นส่วนอีกหลายส่วน มีฐานการผลิตอยู่ในอังกฤษ) ทางบริษัทเองก็ออกแถลงการปกป้องตัวเองว่า นอกจากเครื่องบินโบอิง 777 28 ลำจากทั้งหมดแล้ว เครื่องบินโบอิงลำอื่นๆก็ใช้เครื่องยนต์ของโรลส์รอยซ์ ซึ่งเป็นบริษัทสัญชาติอังกฤษ ซึ่งคำสั่งซื้อแบบนี้ก็สามารถนับย้อนไปจนถึงการซื้อเครื่องบินโบอิง 707 ที่ให้ใช้เครื่องยนต์ของโรลส์รอยซ์ เมื่อช่วงปี 1960 (พ.ศ. 2503)
การเปลี่ยนแปลงฝูงบินที่มีเครื่องบินที่ไม่ใช่ของโบอิงมากขึ้น โดยส่วนใหญ่จะมาจากการควบรวมกิจการกับสายการบินอื่นๆ ตัวอย่างเช่น การซื้อสายการบินบริติช ดาลโดเนียน แอร์เวย์ในช่วงปี พ.ศ. 2520 ซึ่งให้บริการเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 และแอร์บัส เอ320 ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 (พ.ศ. 2533) บริติช แอร์เวย์ จึงได้เริ่มสั่งเครื่องแอร์บัส เอ 320/เอ 319เป็นจำนวนกว่า 100 ลำ เพื่อแทนที่เครื่องบินโบอิง 737
บริติช แอร์เวย์ ยังเคยเป็นให้บริการเครื่องบินคองคอร์ด มีเที่ยวบินทุกวันระหว่างฮีทโธรว์และนิวยอร์ก (จากเดิมที่ให้บริการไปบาห์เรน) โดยแรกเริ่มนั้นคอนคอร์ดมีต้นทุนในการให้บริการสูงเกินควร และได้รับคำวิจารณ์เชิงลบว่าเป็นการลงทุนที่เปล่าประโยชน์ แต่บริติช แอร์เวย์ ก็สามารถดึงความสนใจจากผู้โดยสารได้
หลังจากอุบัติเหตุของเครื่องบินคอนคอร์ดของแอร์ฟรานซ์ และวินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ทำให้ต้นทุนการดำเนินงานพุ่งสูงขึ้น ยิ่งทำให้อนาคตของคองคอร์ดริบหรี่ลงไปอีก จึงได้มีแถลงการณ์ (ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2546) ว่าหลังจาก 24 ตุลาคม พ.ศ. 2546 จะเริ่มกระบวนการลดเที่ยวบินคองคอร์ดลง เนื่องจากจำนวนผู้โดยสารที่ลดลง เที่ยวบินคองคอร์ดสุดท้ายของบริติช แอร์เวย์ ออกจากฮีทโธรว์ไปบาร์บาดอส ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2546 บริติช แอร์เวย์ ยังเป็นเจ้าของเครื่องคองคอร์ดอยู่ทั้งหมด 8 ลำ โดยทำสัญญาเช่ายืมระยะยาวกับพิพธภัณฑ์ต่างๆในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และบาร์เบดอส
ฝูงบินปัจจุบัน
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 บริติชแอร์เวย์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
แคลโคเจน
ธาตุหมู่แคลโคเจน (chalcogens; ) คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 16ตารางธาตุ ซึ่งอยู่ในตระกูลธาตุเดียวกับ ออกซิเจน (oxygen family) มีอีกชื่อหนึ่งว่าหมู่ออกซิเจน
ฟอซซี (อัลบั้ม)
ฟอซซี เป็นอัลบั้มเปิดตัวตัวเองของวงดนตรีเฮฟวีเมทัล ฟอซซี โดยวางจำหน่ายในวันที่ 24 ตุลาคม 2000 โดยจัดจำหน่ายโดยปาล์มพิคเจอร์ส และเมก้าฟอร์ชรีคอร์ดส
แหล่งข้อมูลอื่น
cz:Fozzy (album)
แคลโคเจน
สารประกอบของธาตุหมู่นี้ เรียกว่า แคลโคเจไนด์ (chalcogenides)
แคลโคเจไนด์ ได้แก่
สังเกตว่า
แคลโคเจไนด์ที่รู้จักกันดีคือ
คิลเลียน เมอร์ฟี
คิลเลียน เมอร์ฟี (Cillian Murphy; /ˈkɪliən/; เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงชาวไอริช และเป็นอดีตมือกีตาร์และนักร้องนำของวง เดอะซันออฟมิสเตอร์กรีนยีนส์ ซึ่งมีผลงานสตูดิโออัลบัมออกมา 1 ชุด ในปี ค.ศ. 1996 ที่ประเทศไอร์แลนด์ ต่อมาเขาได้ปฏิเสธสัญญาเข้าร่วมค่ายเพลงใหญ่ในอังกฤษ และหันไปเป็นนักแสดงในละครเวที, ภาพยนตร์สั้นและภาพยนตร์อิสระหลายเรื่อง โดยผลงานที่โดดเด่นของเขาเช่น การเป็นนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง 28 วันให้หลัง เชื้อเขมือบคน (ค.ศ. 2002), นายเถื่อนแสบกวนเมือง (ค.ศ. 2003), เรดอาย เที่ยวบินระทึก (ค.ศ. 2005) และเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้างจากการรับบทเป็น "ดร.โจนาธาน เครน/สแกร์โครว" ใน แบทแมน บีกินส์, แบทแมน อัศวินรัตติกาล, แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด กระทั่งมาประสบความสำเร็จจากการรับบทเป็นสาวประเภทสองในภาพยนตร์ตลกเรื่อง โลกใบสุดท้ายของผู้ชายนะยะ (ค.ศ. 2005) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลภาพยนตร์และโทรทัศน์ไอริช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ เป็นครั้งแรก
เมอร์ฟี จัดเป็นนักแสดงชายที่มักจะได้แสดงในภาพยนตร์ที่กำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน โดยนอกเหนือจากภาพยนตร์ชุดแบทแมนทั้ง 3 ภาค ที่ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันแล้ว ยังมีภาพยนตร์เรื่องอื่นๆที่ทั้งคู่ได้ร่วมงานกันเช่น จิตพิฆาตโลก (ค.ศ. 2010), ดันเคิร์ก (ค.ศ. 2017) และ ออปเพนไฮเมอร์ (ค.ศ. 2023) ส่วนผลงานการแสดงเรื่องอื่นๆของเขาที่เป็นที่รู้จักเช่น สู้กู้แผ่นดิน (ค.ศ. 2006), ยุทธการสยบพระอาทิตย์ (ค.ศ. 2007), ล่าเวลาสุดนรก (ค.ศ. 2011), แอนโธรพอยด์ ปฏิบัติการพิฆาตนาซี (ค.ศ. 2016) และ ดินแดนไร้เสียง 2 (ค.ศ. 2021) โดยตั้งแต่ปี ค.ศ.2013 ถึง 2022 เขาได้แสดงเป็น "โธมัส เชลบี" ตัวเอกในละครชุดของบีบีซีและเน็ตฟลิกซ์เรื่อง พีกี้ ไบลน์เดอร์ส ซึ่งบทบาทดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลภาพยนตร์และโทรทัศน์ไอริช สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ในปี 2017 และ 2018 และกลายเป็นตัวละครที่เป็นภาพจำในอาชีพทางการแสดงของเขา โดยในปี ค.ศ.2020 สื่อในไอร์แลนด์อย่าง เดอะไอริชไทมส์ ได้ยกให้เขาเป็นหนึ่งใน 50 นักแสดงที่ดีที่สุดของสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เช่นเดียวกับปีเตอร์ โอทูล, แดเนียล เดย์-ลูวิส, เลียม นีสัน และ โคลิน ฟาร์เรล
ทางด้านชีวิตส่วนตัว เมอร์ฟีแต่งงานกับอีวอนน์ แมคกินเนส นักทัศนศิลป์ชาวไอริชเมื่อปี 2004 ทั้งคู่มีลูกชายสองคนได้แก่ มาลาชี (เกิดปี 2005) และ อาราน (เกิดปี 2007) ปัจจุบันเมอร์ฟีและครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่ดับลิน, ประเทศไอร์แลนด์
ประวัติ
คิลเลียน เมอร์ฟี เกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1976 ที่เขตดักลาสซึ่งเป็นเขตชานเมือง ในเมืองคอร์ก ประเทศไอร์แลนด์ แม่ของเขาเป็นครูสอนภาษาฝรั่งเศส ส่วนพ่อของเขาทำงานในกระทรวงศึกษาธิการแห่งไอร์แลนด์ แม้ว่าเขาจะเกิดที่เขตดักลาสแต่เขาเติบโตและใช้ชีวิตในวัยเด็กส่วนใหญ่ที่เขตบัลลินเทมเพิล ที่อยู่ทางฝั่งตะวันออกของเมืองคอร์ก ร่วมกับน้องชายและน้องสาวของเขาทั้ง 3 คน
เริ่มแต่งเพลงและเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 10 ปี จากนั้นเริ่มอาชีพนักดนตรีร็อกร่วมกับน้องชาย ในตำแหน่งมือกีตาร์ เมอร์ฟีเริ่มสนใจอาชีพการแสดงขณะเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยคอลเลจคอร์ก โดยเข้าเรียนหลักสูตรวิชาการแสดง และได้รับบทนำในการแสดงละครเวทีของมหาวิทยาลัย
เมอร์ฟีรับบทในละครเวทีและภาพยนตร์อิสระหลายเรื่องในช่วงปี 1997 ถึง 2003 เริ่มประสบความสำเร็จในวงกว้างจากบทดร.โจนาธาน เครน/สแกร์โครว ในภาพยนตร์ แบทแมน บีกินส์ (2005) ของคริสโตเฟอร์ โนแลน รวมไปถึงภาคต่อ แบทแมน อัศวินรัตติกาล (2008), แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด (2012) และผลงานอื่นของโนแลนเรือ่ง จิตพิฆาตโลก (2010)
โยฮันเนส เฮเวลิอุส
โยฮันเนิส เฮเวิล (Johannes Hewel, Johann Hewelke, Johannes Höwelcke) หรือ โยฮันเนส เฮเวลิอุส (ภาษาละติน Johannes Hevelius; ในภาษาโปแลนด์, Jan Heweliusz; 28 มกราคม 1611 – 28 มกราคม 1687)
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในเยอรมนี พ.ศ. 2560
การเลือกตั้งสหพันธรัฐในประเทศเยอรมนีจัดขึ้นในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2560 เพื่อเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) สมัยที่ 19 บุนเดชตักชุดใหม่จะเลือกตั้งนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียงข้างมากเด็ดขาดของสมาชิก ซึ่งจะตั้งรัฐบาลใหม่ต่อไป
โยฮันเนส เฮเวลิอุส
เป็นนายกเทศมนตรีชาวโปรเตสแตนท์ แห่ง Danzig (กดัญสก์), จังหวัดปอมอร์สกีแย ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ในฐานะนักดาราศาสตร์ เขาได้รับยกย่องว่าเป็น "ผู้ค้นพบภูมิประเทศของดวงจันทร์" (the founder of lunar topography) และได้ระบุถึงกลุ่มดาวใหม่ 10 กลุ่ม ในจำนวนนี้มี 7 กลุ่มที่ยังคงได้รับการยอมรับจากนักดาราศาสตร์
แหล่งข้อมูลอื่น
16111687
เจ้าพ่อ
เจ้าพ่อ เป็นคำที่ใช้ในประเทศไทยเพื่ออธิบายถึงกลุ่มอาชญากรรมของไทย
ความหมายของคำ
คำว่าเจ้าพ่อมีความหมายเดียวกับ Godfather ในภาษาอังกฤษ เจ้าพ่อส่วนใหญ่อยู่ในต่างจังหวัดมีผลประโยชน์ทางธุรกิจทั้งที่ถูกกฎหมายและกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขามีกลุ่มผู้ร่วมงานและผู้ติดตาม เคลื่อนไหวอย่างใกล้ชิดกับข้าราชการผู้มีอำนาจ ตำรวจและทหาร ในตำแหน่งผู้บริหารท้องถิ่น และมีบทบาทสำคัญในการเลือกตั้งรัฐสภา เจ้าพ่อส่วนใหญ่เป็นเชื้อสายจีน
น้ำยางข้น
น้ำยางข้น (Concentrated latex) หมายถึง น้ำยางธรรมชาติที่ผ่านกระบวนการเพิ่มความเข้มข้น โดยน้ำยางธรรมชาติที่ผ่านกระบวนการเพิ่มความเข้มข้นแล้วจะมีปริมาณเนื้อยางประมาณร้อยละ 55-65 ซึ่งสูงกว่าน้ำยางสดที่มีปริมาณเนื้อยางประมาณร้อยละ 25-30 ทำให้สามารถทำการขนส่งได้ง่ายขึ้นเป็นอย่างมาก
กระบวนการเตรียมน้ำยางข้นจากน้ำยางสด
ความเข้มข้นของเนื้อยางจะสูงประมาณ 55% ในช่วงระยะเวลา 18 ชั่วโมง ในการทำน้ำยางข้นโดยวิธีการทำครีม หากต้องการเนื้อยางสูงถึง 60% ต้องตั้งทิ้งไว้อย่างน้อย 4-5 วัน
จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์
ก่อนที่นวนิยายของไครช์ตันจะตีพิมพ์ มีสตูดิโอสร้างภาพยนตร์จำนวนสี่แห่งมาเสนอราคาเพื่อซื้อสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ สปีลเบิร์กซื้อสิทธิ์ดังกล่าวในราคา 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ด้วยเงินสนับสนุนจากยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ก่อนที่นวนิยายจะตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1990 ไครช์ตันยังถูกจ้างให้ดัดแปลงนวนิยายเป็นบทภาพยนตร์ โดยมีค่าจ้างเพิ่มเติม 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ โคปป์เป็นคนเขียนร่างสุดท้าย โดยตัดการอธิบายเรื่องราวในนวนิยายและความรุนแรงออก และมีการเปลี่ยนแปลงตัวละครหลายอย่าง
ภาพยนตร์ถ่ายทำในแคลิฟอร์เนียและฮาวายระหว่างเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1992 และเริ่มช่วงหลังการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1993 ควบคุมโดยสปีลเบิร์กในขณะที่เขากำลังถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม (Schindler's List) ในโปแลนด์ ไดโนเสาร์ถูกสร้างโดยการใช้ภาพที่สร้างคอมพิวเตอร์ที่ก้าวล้ำโดยอินดัสเทรียลไลต์แอนด์แมจิก และอนิเมทรอนิกส์ขนาดเท่าของจริงสร้างโดยทีมของสแตน วินสตัน เพื่อแสดงการออกแบบเสียงของภาพยนตร์ ซึ่งเป็นการผสมผสานของเสียงสัตว์ต่าง ๆ สำหรับเสียงคำรามของไดโนเสาร์ สปีลเบิร์กลงทุนสร้างดีทีเอส บริษัทผู้เชี่ยวชาญในระบบเสียงรอบทิศทางดิจิทัล ภาพยนตร์ยังได้ลงทุนจำนวน 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐในแคมเปญการตลาด ซึ่งรวมไปถึงสัญญาลิขสิทธิ์มากกว่า 100 บริษัท
จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1993 ที่โรงภาพยนตร์อัปทาวน์ในวอชิงตัน ดี.ซี. ก่อนจะฉายในสหรัฐวันที่ 11 มิถุนายน ภาพยนตร์ทำเงินมากกว่า 914 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลกในช่วงการฉายครั้งแรก กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี ค.ศ. 1993 และกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด จนกระทั่งภาพยนตร์เรื่อง ไททานิค ทำเงินแซงไปในปี ค.ศ. 1997 ภาพยนตร์ได้คำชมดีมากจากนักจารณ์ โดยชมในเรื่องเทคนิคพิเศษ, การแสดง, ดนตรีประกอบโดยจอห์น วิลเลียมส์และการกำกับของสปีลเบิร์ก ภาพยนตร์มีการฉายใหม่ในรูปแบบสามมิติในปี ค.ศ. 2013 เพื่อฉลองครบรอบ 20 ปี ของภาพยนตร์ จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์ กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สิบเจ็ดที่ทำเงินเกิน 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ชนะเลิศรางวัลมากกว่ายี่สิบรางวัล รวมไปถึง สามรางวัลออสการ์ สำหรับความสำเร็จในเทคนิคด้านภาพและการออกแบบเสียงและยังได้การยอมรับว่าเป็นจุดสำคัญของการพัฒนาการสร้างภาพจากคอมพิวเตอร์และอนิเมทรอนิกส์ ภาพยนตร์ตามมาด้วยภาคต่ออีกห้าภาค ได้แก่ เดอะ ลอสต์ เวิลด์ จูราสสิค พาร์ค (1997), จูราสสิค พาร์ค 3 (2001), จูราสสิค เวิลด์ (2015), จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย (2018) และ จูราสสิค เวิลด์: ดอมิเนชัน กำหนดฉายปี ค.ศ. 2021
ในปี ค.ศ. 2018 ภาพยนตร์ถูกเลือกโดยหอสมุดรัฐสภาของสหรัฐให้เก็บรักษาไว้ในหอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ"
โครงเรื่อง
จอห์น แฮมมอนด์ ผู้ก่อตั้งและซีอีโอของบริษัทชีววิศวกรรมชื่ออินเจน (InGen) ได้สร้างธีมพาร์คชื่อจูราสสิค พาร์คไว้บนเกาะอิสลา นูบลาร์ เป็นธีมพาร์คที่เต็มไปด้วยไดโนเสาร์ที่ถูกโคลนขึ้น แต่หลังจากเกิดเหตุคนงานพาร์คคนหนึ่งถูกเวโลซีแรปเตอร์ฆ่า ผู้ลงทุนเรียกร้องผ่านทนาย โดนัลด์ เกนนาโร ให้มีการนำผู้เชี่ยวชาญมาดูพาร์คเพื่อรับรองว่ามันปลอดภัย เกนนาโรเชิญเอียน มัลคอล์ม นักคณิตศาสตร์มาในขณะที่แฮมมอนด์เชิญนักบรรพชีวินวิทยา ดร. อลัน แกรนต์ และนักบรรพพฤกษศาสตร์ ดร.เอลลี แซตต์เลอร์ มาเยี่ยมชมพาร์ค เมื่อทั้งคณะมาถึงพวกเขาทึ่งที่ได้เห็นแบรคิโอซอรัสและฝูงพาราซอโรโลฟัสตัวเป็นๆ
ที่ศูนย์รับรอง พวกเขาทัวร์ห้องแล็บและได้เรียนรู้ว่านักวิทยาศาสตร์สามารถโคลนไดโนเสาร์ได้ด้วยการสกัดดีเอ็นเอจากเลือดไดโนเสาร์ซึ่งพบในยุงในก้อนอำพัน แต่เนื่องจากดีเอ็นเอที่สกัดได้มีสภาพไม่สมบูรณ์นักวิทยาศาสตร์จึงใช้ดีเอ็นเอของกบเติมเต็มช่องว่างที่หายไปดังกล่าว ไดโนเสาร์ทั้งหมดถูกโคลนให้เป็นตัวเมียเพื่อป้องกันการขยายพันธุ์ตามธรรมชาติ
ตอนค่ำขณะที่พายุเข้า เดนนิส เนดรี โปรแกรมเมอร์ของพาร์ค ผู้ได้รับการว่าจ้างจากบริษัทคู่แข่งของอินเจนให้มาขโมยเอ็มบริโอไดโนเสาร์จัดการปิดระบบความปลอดภัยของของพาร์คเพื่อตัวเขาจะสามารถเข้าไปในห้องเก็บเอ็มบริโอได้ ไฟดับและรถจี๊ปพาทัวร์ซึ่งใช้พลังงานไฟฟ้าดับตอนที่กำลังขับผ่านกรงของไทแรนโนซอรัส เร็กซ์ รั้วไฟฟ้าเกือบทั้งพาร์คไม่ทำงาน ส่งผลให้ไทแรนโนซอรัสสามารถพังรั้วออกมาโจมตีพวกเขา แกรนต์ เล็กซ์และทิมหนีรอดมาได้ในขณะที่เกนนาโรถูกกินและมัลคอล์มได้รับบาดเจ็บ ในขณะเดียวกันเนดรีขับรถออกมาเพื่อนำเอ็มบริโอไปส่งที่ท่าเรือของเกาะ เขาหลงทาง รถมีปัญหาอยู่ในป่าและถูกไดโลโฟซอรัสฆ่าในที่สุด
แซตต์เลอร์กับนายพรานประจำพาร์ค โรเบิร์ต มัลดูนออกมาตามหาผู้รอดชีวิตแต่เจอเพียงมัลคอล์ม ไทรันโนซอรัสกลับมาอีกครั้ง ทำให้พวกเขาต้องขึ้นรถหนีกลับไป หัวหน้าวิศวกรประจำพาร์ค เรย์ อาร์โนลด์ไม่สามารถแก้โค้ดที่เนดรีตั้งไว้เพื่อดึงให้ระบบควบคุมความปลอดภัยกลับมาทำงานได้อีกครั้ง เขาจึงเสนอให้รีบูตระบบทั้งหมดของพาร์ค พวกเขาดับไฟและหลบเข้าบังเกอร์ในขณะที่อาโนล์ดออกไปที่ห้องเครื่องเพื่อทำการรีบูตให้เสร็จ พวกเขาค้นพบว่าการดับไฟที่เหลือทำให้รั้วที่ยังทำงานอยู่ในตอนแรกดับ รวมถึงรั้วของเวโลซีแรปเตอร์ เนื่องจากรอไม่ไหวมัลดูนกับแซตต์เลอร์จึงตามอาร์โนลด์ไปที่ห้องเครื่อง มัลดูนล่อพวกแรปเตอร์ไว้ในขณะที่แซตต์เลอร์เข้าไปรีบูตระบบ หลังจากสำเร็จ เธอถูกแรปเตอร์โจมตี พบแขนของอาร์โนลด์ซึ่งถูกฆ่าก่อนหน้าและหนีออกมา ฝั่งมัลดูน เขาถูกแรปเตอร์ที่แอบซุ่มอยู่ฆ่า
แกรนต์ ทิมและเล็กซ์พบเศษเปลือกไข่ แกรนต์สันนิษฐานว่าไดโนเสาร์กำลังขยายพันธุ์ เนื่องจาก กบบางชนิดเช่นเวสต์แอฟริกันบูลฟร็อกสามารถเปลื่ยนเพศในภาวะที่เพศตรงข้ามขาดแคลน ทำให้ไดโนเสาร์ที่มียีนส์ของพวกมันมีความสามารถนั้นเช่นกัน เมื่อพวกเขาถึงศูนย์รับรอง แกรนต์ทิ้งเด็กทั้งสองไว้ที่นั่นในขณะที่เขาออกตามหาคนอื่น เขาเจอกับแซตต์เลอร์ หลังจากกลับไปเจอคนอื่นๆที่บังเกอร์แล้วแกรนตต์และแซตต์เลอร์กลับไปที่ศูนย์รับรอง ที่ซึ่งเด็กทั้งสองกำลังหนีจากแรปเตอร์สองตัว ทั้งสี่กลับไปที่ห้องควบคุม ซึ่งเล็กซ์สามารถกู้ระบบกลับมาได้ พวกเขาโทรศัพท์เรียกเฮลิคอปเตอร์ พวกแรปเตอร์ตามมาอีกครั้งและล้อมพวกเขาไว้ ทันใดนั้นไทแรนโนซอรัสปรากฏตัวและฆ่าแรปเตอร์ทั้งสอง แฮมมอนด์กับมัลคอล์มนั่งรถจี๊ปมารับพวกเขาหน้าศูนย์และมุ่งหน้าไปยังลานจอดคอปเตอร์ แกรนต์บอกแฮมมอนด์ว่าเขาไม่รับรองพาร์คซึ่งแฮมมอนด์ก็เห็นด้วย ทั้งหมดขึ้นคอปเตอร์และทิ้งจูราสสิค พาร์คไว้เบื้องหลัง
ความนิยม
จูราสสิค พาร์ค เมื่อออกฉายกลายเป็นภาพยนตร์ยอดนิยมแห่งปีภายในระยะเวลารวดเร็ว ทำรายได้ถล่มทลายทุกประเทศที่เข้าฉาย ไม่แม้แต่เว้นประเทศไทย สามารถทำรายได้ถึง 395 ล้านเหรียญในสหรัฐอเมริกา และทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดในโลกนานถึง 3 ปี ก่อนที่จะถูกทำลายสถิติลงโดยสตาร์ วอร์ส ฉบับฉายใหม่ ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) แต่ก็ยังทำรายได้มากที่สุดจนถึงปัจจุบันเป็นอันดับ 17 ของ Box Office ทั่วโลก
นอกจากนี้ จูราสสิค พาร์ค ได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ 3 รางวัล คือ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม, สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม และ สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม และเนื่องในโอกาสครบรอบ 20 ปี ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2556 จูราสสิค พาร์ค ได้รับการนำกลับมาฉายอีกครั้งในรูปแบบ 3 มิติ
ความผิดพลาด
ในปัจจุบัน นักบรรพชีวินวิทยาระบุว่า จูราสสิค พาร์ค ให้ได้ภาพของไดโนเสาร์หลายอย่างคลาดเคลื่อนผิดไปจากความเป็นจริงหรือตามองค์ความรู้เกี่ยวกับไดโนเสาร์ที่รับรู้กัน เช่น ไดโนเสาร์ส่วนใหญ่จะมีขนปกลุมตามร่างกายเหมือนนกมากกว่าเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน, ไทรันโนซอรัส ก็ไม่ได้มีขนาดลำตัวใหญ่ขนาดนั้น รวมถึงมีความเร็วเพียง 30กิโลเมตร/ชั่วโมง จึงไม่สามารถที่จะวิ่งไล่รถยนต์ได้, เวโลซีแรปเตอร์ ก็มีขนปกคลุมตามลำตัวเหมือนไก่รวมถึงมีขนาดลำตัวเท่าไก่ และเป็นไดโนเสาร์ที่ไม่ได้มีอันตรายเหมือนที่ปรากฏในภาพยนตร์, ไดโลโฟซอรัส ก็ไม่ปรากฏว่าสามารถที่จะแผ่แผงคอได้เหมือนกิ้งก่าแผงคอ รวมถึงพ่นพิษได้
ภาคต่อ
จูราสสิค พาร์ค มีการสร้างเป็นภาคต่อในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) ด้วย ในชื่อ The Lost World: Jurassic Park และภาค 3 ในปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ชื่อ Jurassic Park III โดยภาค 3 นี้ไม่ได้กำกับโดย สตีเว่น สปีลเบิร์ก ทั้งสองภาคนี้แม้จะทำรายได้มากเช่นเดียวภาคแรก แต่ไม่ได้รับคำชมเท่ากับภาคแรก
และภาค 4 ในปี พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) ชื่อ Jurassic World เป็นภาคล่าสุด ทีเล่าด้วยสวนสนุกไดโนเสาร์เปิดทำการเต็มรูปแบบบนเกาะอิสลานูบลาร์ (ที่เดียวกับในภาคแรก) แต่ก็เกิดเรื่องโกลาหลเมื่อไดโนเสาร์ตัดต่อพันธุกรรม Indominus rex หลุดออกมาและออกอาละวาดไปทั่วสวน ในภาคเรื่องนี้ทำรายได้ทั่วโลกไปแล้วกว่า 1,300 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำร้ายได้สูงสุดในชุด จูราสสิค พาร์ค ปัจจุบันอยู่ในอันดับที่ 3 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดของปี ค.ศ. 2015 และอยู่ในอันดับที่ 5 ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
แยกบางนา
สถานที่สำคัญในทางแยกนี้ ได้แก่ ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไบเทค กรมอุตุนิยมวิทยาและสถานีรถไฟฟ้าบางนา
อุทยานแห่งชาติภูแลนคา
อุทยานแห่งชาติภูแลนคา เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 108 ของประเทศไทย ตั้งอยู่ในท้องที่ของอำเภอเกษตรสมบูรณ์ อำเภอหนองบัวแดง อำเภอแก้งคร้อ อำเภอเมืองชัยภูมิ อำเภอบ้านเขว้า ของจังหวัดชัยภูมิ แหล่งท่องเที่ยวที่มีลักษณะภูมิประเทศ เป็นภูเขาสลับซับซ้อน แต่มีความสวยงามเป็นอย่างยิ่ง ช่วงที่เหมาะแก่การท่องเที่ยวอยู่ในช่วงเดือน 5-12
วิกเตอร์ เมาซุล
วิคเตอร์ มาซูล (Victor Mausul) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 2
ประวัติ
เมาซุลเริ่มชกมวยสากลเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ริชาร์ด ซันดีกัล ยก 6 จากนั้นขึ้นชก ชนะ 5 เสมอ 1 แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ชนะคะแนนอิบราฮิม อาโรบอย ได้แชมป์มาครอง แล้วขึ้นชกนอกรอบชนะน็อคชวาลย์ ส.วรพิน ยก 7 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ซึ่งเมาซุลเป็นฝ่ายชนะคะแนนโมเซส เซรัมได้แชมป์มาครองอีก อีก 2 เดือนต่อมา เมาซุลขึ้นชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2548 กับประเทศ ส.ธนิกุล ซึ่งเมาซุลเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย่างเป็นเอกฉันท์ แต่เมื่อไปป้องกันแชมป์ครั้งแรกที่ฟิลิปปินส์เมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เมาซุลเป็นฝ่ยแพ้น็อค ซ๊ซาร์ อมอนซอต ยก 8 เสียแชมป์ไป
ประเทศอินเดียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ประเทศอินเดีย จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 32 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ เมืองโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศอินเดียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกโอลิมปิกแล้วทั้งหมด 63 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 6 ชนิดกีฬา
พระเจ้ามี่นบีนแห่งมเยาะอู้
พระเจ้ามี่นบีน (မင်းပင်) หรือที่รู้จักกันในพระนาม มี่นบาจี้ (မင်းဗာကြီး; ค.ศ. 1493–1554) เป็นกษัตริย์ยะไข่จาก ค.ศ. 1531–1554 "รัชสมัยของพระองค์อาระกันกลายเป็นมหาอำนาจ" ด้วยความช่วยเหลือจากทหารรับจ้างชาวโปรตุเกสและปืนไฟของพวกเขา กองทัพเรือและกองทัพอันทรงพลังของพระองค์ได้ผลักดันขอบเขตของอาณาจักรให้ลึกเข้าไปในแคว้นเบงกอล และแม้กระทั่งแทรกแซงกิจการของแผ่นดินใหญ่ในพม่า
ไม้เกาหลัง
ไม้เกาหลัง (ญี่ปุ่น: 孫の手, 抓耙子/不求人/痒痒挠, Rückenkratzer, Backscratcher) เป็นอุปกรณ์ที่มีลักษณะเป็นแท่งยาว ๆ ใช้สำหรับเกาบริเวณที่เอื้อมไม่ถึง เช่นส่วนหลังของร่างกาย
ในภาษาญี่ปุ่นเรียกไม้เกาหลังว่า 孫の手 (มาโงะ โนะ เทะ) ซึ่งแปลตรงๆว่า "มือของหลาน"
ขึ้นฉ่าย
ขึ้นฉ่าย (芹菜) เป็นพืชล้มลุกชอบพื้นที่ลุ่ม อยู่ในวงศ์ Apiaceae เป็นผักและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม นิยมใช้ในการปรุงอาหารที่ต้องการดับกลิ่นคาว หรือเพิ่มความหอมของน้ำซุป หรือ นำไปผัดเพื่อดับคาวปลา ขึ้นฉ่ายมีลำต้นและใบหลากหลายตามพันธุ์ปลูกและสถานที่ปลูกซึ่งแบ่งกว้าง ๆ ได้ 3 กลุ่มคือ ขึ้นฉ่าย ใช้กินใบและตกแต่งอาหาร, ขึ้นฉ่ายฝรั่ง ใช้กินก้านที่อวบน้ำ และขึ้นฉ่ายหัว ที่ใช้หัวในการปรุงอาหาร เมล็ดขึ้นฉ่ายยังใช้เป็นเครื่องเทศและมีการใช้สารสกัดในยาสมุนไพร
คำว่า "ขึ้นฉ่าย" ในภาษาไทยมาจากภาษาจีนว่า 芹菜 โดยอ่านแบบแต้จิ๋วเป็น "ขึ่งไฉ่" (เพ็งอิม: keng5 cai3) ส่วนอ่านแบบจีนกลางจะเป็น "ฉินไช่"
ลักษณะ
เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1–2 ปี สูง 40–60 เซนติเมตร ใบประกอบแบบ ขนนกออก ตรงข้าม สีใบเป็น สีเหลืองอมเขียว ใบย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยัก ก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbels) ผลมีขนาดเล็กมากเป็นสีน้ำตาล
ประโยชน์
มีโพแทสเซียมสูง ทำให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยขับปัสสาวะ รักษาโรคปวดข้อ เช่น รูมาติกและโรคเกาต์ มีโซเดียมอินทรีย์ที่สามารถช่วยปรับความเป็นกรดและด่างในเลือดให้สมดุล น้ำคั้นจากขึ้นฉ่ายมีสรรพคุณเป็นยากล่อมประสาท ทำให้รู้สึกสบาย และนอนหลับได้ดี การกินขึ้นฉ่ายจะทำให้อสุจิลดลงถึง 50% หลังจากยุติการกินแล้ว จำนวนเชื้ออสุจิจะเพิ่มกลับมาระดับปกติใน 8-13 สัปดาห์
สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
Wardriving
Wardriving เป็นพฤติการณ์ค้นหาเครื่อข่ายวายฟายไร้สายระหว่างบุคคลนั้นกำลังอยู่ในรถที่กำลังแล่นอยู่ โดยใช้เครื่องคอมพิวเตอร์พกพาหรือพีดีเอ
การพลัดถิ่น
การพลัดถิ่น (Diaspora) คำว่า “Diaspora” มาจากภาษากรีก “διασπορά” ที่แปลว่า “การหว่าน[เมล็ดพืช]” เป็นคำที่หมายถึงการโยกย้ายของประชากรที่มีชาติพันธุ์เดียวกันเป็นกลุ่มใหญ่ ที่อาจจะเกิดจากการถูกบังคับให้ทำการโยกย้าย หรือ เลือกที่จะโยกย้ายถิ่นฐานโดยความตั้งใจของตนเองจากถิ่นฐานที่อยู่เดิมไปตั้งถิ่นฐานและเป็นพลเมืองในดินแดนใหม่ที่มักจะไกลจากถิ่นฐานที่ตั้งอยู่เดิม “การพลัดถิ่น” แตกต่างจากวัฒนธรรมของผู้เร่ร่อน และใกล้เคียงกับการเป็นผู้ลี้ภัย (Refugee) มากกว่า แต่การลี้ภัยอาจจะเป็นการโยกย้ายไปตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรในดินแดนใหม่หรือไม่ก็ได้ คำว่า “การพลัดถิ่น” แตกต่างจากการลี้ภัยที่หมายถึงกลุ่มผู้ที่พลัดจากบ้านเกิดเมืองนอนที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนใหม่อย่างเป็นการถาวร คำนี้นิยมใช้กับการอพยพของชนกลุ่มใหญ่ที่อาจจะมีสาเหตุมาจากการบังคับให้โยกย้าย หรือจากปัญหาทางเศรษฐกิจที่ทำให้มีความจำเป็นต้องไปหาที่ตั้งถิ่นฐานใหม่ก็ได้
ความเปลี่ยนแปลงทางสังคม การวิวัฒนาการทางวัฒนธรรมของผู้พลัดถิ่นที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในดินแดนอื่น ก็อาจจะแตกต่างไปจากการวิวัฒนาการของชนกลุ่มเดียวกันในบ้านเกิดเมืองนอนที่ทิ้งมา การรักษาวัฒนธรรม ประเพณี นอกจากนั้นปัจจัยต่างๆ ของแต่ละกลุ่มก็จะต่างระดับกันไป แต่แนวโน้มโดยทั่วไปแล้วความผูกพันทางวัฒนธรรมของกลุ่มผู้พลัดถิ่นมักจะดำเนินไปในรูปของการต่อต้านความเปลี่ยนแปลงของภาษาและในการรักษาประเพณีการปฏิบัติทางศาสนาเช่นที่เคยทำกันมาในประเทศบ้านเกิดอย่างเหนียวแน่นโดยเฉพาะในชั่วคนรุ่นแรกๆ
ที่มาและการวิวัฒนาการ
คำว่า "พลัดถิ่น" ใช้เป็นครั้งแรกเมื่อมีการอพยพที่กล่าวถึงในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ (Deuteronomy) 28:25 ว่า “เจ้าทั้งหลายจะเป็นผู้ “กระจัดกระจาย” ไปทุกอาณาจักรในโลก” การใช้คำนี้เริ่มใช้กันขึ้นตามความหมายเดิมเมื่อคัมภีร์ฮิบรูได้รับการแปลเป็นภาษากรีก คำว่า “Diaspora” ขณะนั้นหมายถึงประชาชนที่เป็นยิวที่ลี้ภัยมาจากอิสราเอลเมื่อ 607 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยการถูกขับไล่จากบาบิโลเนีย และจากยูเดีย ในปี ค.ศ. 70 โดยโรมัน ต่อมาคำนี้ก็นำมาใช้ในบริบทของการพลัดถิ่นของกลุ่มชนอิสราเอลที่กระจัดกระจายไปยังดินแดนต่างๆ ตลอดมาในประวัติศาสตร์ การวิวัฒนาการทางวัฒนธรรมของกลุ่มชนผู้พลัดถิ่น หรือ ตัวกลุ่มชนที่พลัดถิ่นเอง ในภาษาอังกฤษถ้าสะกดด้วยตัวใหญ่ตัวแรกโดยไม่มีคุณศัพท์ขยาย -- “the Diaspora” -- ก็จะหมายถึงเฉพาะการพลัดถิ่นของชาวยิว (Jewish diaspora) เท่านั้น
บางครั้งคำว่า “การพลัดถิ่น” ก็ใช้กับการลี้ภัยของชนชาติอื่นที่ไม่ใช่ชาวยิว แต่คำสองคำนี้ไม่ใช่คำพ้อง
คำว่า “การพลัดถิ่น” เป็นคำที่นำมาใช้อย่างแพร่หลายในภาษาอังกฤษในกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 ในการใช้ในการเรียกกลุ่มผู้ถูกโยกย้ายถิ่นฐาน (expatriate) จากประเทศใดประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศใดประเทศหนึ่งหรือจากบริเวณใดบริเวณหนึ่งไปยังอีกบริเวณใดบริเวณหนึ่ง
การศึกษาการพลัดถิ่นวิทยา (diaspora studies) เป็นสาขาการศึกษาที่เป็นหลักฐานที่เกี่ยวกับการศึกษาการพลัดถิ่นตามความหมายโดยทั่วไปโดยไม่เจาะจงถึงชาติพันธุ์ใดชาติพันธุ์หนึ่ง
โดยทั่วไปแล้วคำว่า “การพลัดถิ่น” มีนัยยะถึง 'ความผิดที่' ของประชากรที่กล่าวถึงที่ต้องไปตั้งหลักแหล่งในดินแดนที่ไม่ใช่บ้านเกิดเมืองนอนไม่ด้วยเหตุผลใดก็เหตุผลหนึ่ง และโดยทั่วไปแล้วผู้คนกลุ่มนี้ก็จะมีความหวังหรืออย่างน้อยก็ความต้องการที่จะเดินทางกลับไปบ้านเกิดเมืองนอนในเวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคต ถ้า “บ้านเกิดเมืองนอน” ยังคงมีเหลือให้กลับไป นักเขียนบางท่านตั้งข้อสังเกตว่าการพลัดถิ่นของผู้ที่พลัดถิ่นหลายครั้งอาจจะมีผลให้สูญเสียความรู้สึกคิดถึง “บ้านเกิดเมืองนอน” แห่งใดแห่งหนึ่งโดยเฉพาะ ในกรณีนี้ผู้พลัดถิ่นอาจจะมีความรู้สึกผูกพันกับ “บ้านเกิดเมืองนอน” แต่ละแห่งที่ได้ไปตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่โยกย้ายออกมาจาก “บ้านเกิดเมืองนอน” เมืองนอนดั้งเดิม
การพลัดถิ่นในยุโรป
ประวัติศาสตร์ยุโรปประสบกับเหตุการณ์ทำนองเดียวกับการพลัดถิ่นหลายครั้ง ในสมัยโบราณการค้าและการล่าดินแดนของกลุ่มชนกรีกกลุ่มต่างๆ จากคาบสมุทรบอลข่าน และ เอเชียไมเนอร์เป็นการโยกย้ายของชนที่มีวัฒนธรรมและใช้ภาษากรีกไปทั่วบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และทะเลดำ และไปทำการก่อตั้งนครรัฐกรีกในซิซิลี, อิตาลีใต้, ตอนเหนือของลิเบีย, ทางตะวันออกของสเปน, ทางฝรั่งเศสใต้ และฝั่งทะเลดำ ชาวกรีกไปก่อตั้งอาณานิคมในภูมิภาคต่างๆ ถึงกว่า 400 บริเวณ การพิชิตดินแดนต่างๆ ของอเล็กซานเดอร์มหาราชในจักรวรรดิอคีเมนียะห์เป็นการเริ่มต้นของสมัยประวัติศาสตร์ที่เรียกว่าสมัยเฮเลนนิสติคซึ่งเป็นการเริ่มสมัยการตั้งอาณานิคมกรีกในเอเชียและแอฟริกาโดยชนชั้นปกครองกรีก ที่รวมทั้งการตั้งถิ่นฐานในอียิปต์โดยราชวงศ์ทอเลมี, ในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ และ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดีย การโยกย้ายที่เกิดขึ้นเป็นช่วงๆ หลายครั้งระหว่างสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรปก็เป็นเพียงตัวเดียวของการพลัดที่เกิดขึ้นหลายครั้งในประวัติศาสตร์ ช่วงการโยกย้ายครั้งแรกเกิดขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 300 ถึง ค.ศ. 500 รวมการโยกย้ายของชาวกอธ (ออสโตรกอธ และ ชาววิซิกอธ), แวนดัล, แฟรงค์, กลุ่มชนเจอร์มานิคต่างๆ (ชาวเบอร์กันดี, ลอมบาร์ด, แองเกิลส์, แซ็กซอน, จูท, ซูบิ, อลามานนิ, วารันเจียน และ นอร์มัน), อลัน และชนสลาฟกลุ่มต่างๆ การโยกย้ายครั้งแรกเกิดขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 500 ถึง ค.ศ. 900 เป็นการโยกย้ายของสลาฟ, เตอร์กิค และชนเผ่าต่างๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุโรปตะวันออกและทำให้บริเวณนี้กลายเป็นบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานหลักของชนสลาฟ ที่มีผลต่ออนาโตเลียและคอเคซัสเมื่อชนเตอร์กิคกลุ่มแรก (อวาร์, บัลการ์, ฮั่น, คาร์ซาร์, เพเชเน็ก และอาจจะรวมทั้ง มาจยาร์) มาถึง การโยกย้ายครั้งสุดท้ายของสมัยการโยกย้ายถิ่นฐานในยุโรปเป็นสมัยที่ชาวมาจยาร์และไวกิงขยายตัวออกจากบริเวณสแกนดิเนเวียเข้ามาในยุโรปและหมู่เกาะบริติช ที่รวมทั้งการตั้งถิ่นฐานในกรีนแลนด์และไอซ์แลนด์
การไปยึดครองดินแดนและตั้งถิ่นฐานอาจจะไม่ถือว่าเป็นการพลัดถิ่นได้เสมอไป หลังจากการตั้งถิ่นฐานแล้วในที่สุดผู้ที่เข้าไปตั้งถิ่นฐานก็กลืนตัวเข้ากับผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิม และถิ่นฐานที่ไปตั้งอยู่ใหม่ก็กลายเป็นบ้านเกิดเมืองนอนใหม่ เช่นในกรณีของประชาชนฮังการีสมัยใหม่ผู้ที่ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นผู้มีความสัมพันธ์แต่อย่างใดกับไซบีเรียตะวันตกซึ่งเป็นดินแดนบ้านเกิดเดิมของชนมาจยาร์ที่ทิ้งมาพันสองร้อยปีก่อนหน้านั้น เช่นเดียวกับชาวอังกฤษผู้สืบเชื้อสายมาจากแองเกิลส์, แซ็กซอน และ จูทที่ไม่มีความประสงค์ที่จะกลับไปตั้งถิ่นฐานบนที่ราบทางตอนเหนือของเยอรมนี
ในปี ค.ศ. 1492 กลุ่มนักสำรวจสเปนที่นำโดยคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเดินทางไปถึงทวีปอเมริกา ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการล่าอาณานิคมของยุโรปที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ชาวยุโรปอาจจะราวถึง 240,000 ก็เดินทางไปยังทวีปอเมริกา การเดินทางไปตั้งถิ่นฐานทั้งในทวีปอเมริกาเหนือและใต้ก็ยังคงดำเนินต่อมาเป็นเวลานาน เพียงในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ชาวยุโรปกว่า 50 ล้านคนก็เดินทางจากยุโรปไปตั้งถิ่นฐานในทวีปอเมริกา
ตัวอย่างของการพลัดถิ่นที่ชัดเจนที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คือการพลัดถิ่นของชาวไอริชที่เริ่มขึ้นเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีสาเหตุมาจากนโยบายอันทารุณของบริติชและเหตุการณ์ที่เรียกว่า “An Gorta Mór” หรือ ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ (Great Famine) ประมาณกันว่าในช่วงนั้นประชากรไอร์แลนด์ประมาณระหว่าง 45% ถึง 85% อพยพออกจากประเทศไปตั้งถิ่นฐานในประเทศต่างๆ ที่รวมทั้งบริเตนใหญ่, สหรัฐอเมริกา แคนาดา อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และ นิวซีแลนด์ จำนวนผู้พลัดถิ่นอันมหาศาลของไอร์แลนด์เห็นได้จากจำนวนประชากรทั่วโลกที่อ้างว่ามีเชื้อสายไอริชในบางแหล่งข้อมูลว่ามีถึง 80 ถึง 100 ล้านคน
การพลัดถิ่นของชาวแอฟริกัน
การพลัดถิ่นครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคใหม่คือการพลัดถิ่นแอฟริกาที่เริ่มขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในระหว่างสมัยการค้าทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติค (Atlantic Slave Trade) ชาวแอฟริกันยี่สิบล้านคนจากแอฟริกาตะวันตก ตะวันตกกลาง และตะวันออกเฉียงใต้ถูกขนย้ายไปเป็นทาสยังซีกโลกตะวันตก ซึ่งทำให้ประชากรและผู้สืบเชื้อสายมาจากผู้ที่ถูกขนย้ายมีบทบาทสำคัญต่อวัฒนธรรมของอาณานิคมของอังกฤษ ฝรั่งเศส โปรตุเกส และสเปนในโลกใหม่
การค้าทาสของอาหรับ (Arab slave trade) ก็ขนย้ายชาวแอฟริกันจากทวีปแอฟริกาเช่นกันแต่ผลของการพลัดถิ่นไปยังตะวันออกเป็นเพียงจำนวนน้อย
การพลัดถิ่นของชาวเอเชีย
การย้ายถิ่นฐานของชาวจีน (Chinese emigration หรือที่เรียกว่าการพลัดถิ่นของชาวจีน) เกิดขึ้นครั้งแรกเป็นเวลาหลายพันปีมาแล้ว การย้ายถิ่นฐานที่เกิดขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึง ค.ศ. 1949 มีสาเหตุหลักมาจากสงคราม และ ความอดอยากบนแผ่นดินใหญ่จีน และรวมทั้งการฉ้อโกงทางการเมือง ผู้อพยพส่วนใหญ่เป็นผู้ขาดการศึกษาหรือเกษตรกรผู้มีการศึกษาขั้นต่ำ และชนชั้นแรงงาน (苦力) ผู้อพยพไปยังประเทศที่กำลังพัฒนาที่มีความต้องการแรงงานสูงเช่นในทวีปอเมริกา, ออสเตรเลีย, แอฟริกาใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, คาบสมุทรมลายู และอื่นๆ
การพลัดถิ่นของชาวเอเชียที่ใหญ่ที่สุดคือการพลัดถิ่นของชาวอินเดีย เชื่อกันว่าชาวอินเดียโพ้นทะเลมมีด้วยกันทั้งสิ้นกว่า 25 ล้านคนที่ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณต่างๆ ทุกทวีปทั่วโลก ชาวอินเดียโพ้นทะเลเป็นกลุ่มมีมาจากบริเวณต่างๆ ของอินเดีย พูดภาษา และมีวัฒนธรรมและความเชื่อทางศาสนาต่างๆ กัน สิ่งที่เป็นสายผสานร่วมกันของชนกลุ่มนี้คือปรัชญาของความเป็นอินเดียและคุณค่าอันแท้จริงของความเป็นชาวอินเดีย
ชาวโรมานีเป็นกลุ่มชนที่พลัดถิ่นไปในบริเวณที่กว้างใหญ่ที่สุดที่ส่วนใหญ่อยู่ในยุโรป ภาษาพูดและหลักฐานทางพันธุศาสตร์บ่งว่าเป็นชาติพันธุ์ที่เดิมมาจากอนุทวีปอินเดียที่อพยพออกจากอินเดียไปทางตะวันตกเฉียงเหนือไม่เกินก่อนหน้าคริสต์ศตวรรษที่ 11
การพลัดถิ่นของชาวเนปาลเกิดขึ้นอย่างน้อยก็สามครั้งๆ แรกที่สุดเกิดขึ้นหลายร้อยปีมาแล้ว ที่มีสาเหตมาจากการแต่งงานกันตั้งแต่อายุยังน้อยที่ทำให้อัตราการเกิดสูง และเป็นผลให้เกิดแรงผลักดันให้มีการอพยพไปตั้งถิ่นฐานทางตะวันออกของเนปาลต่อมาในรัฐสิกขิมและภูฏาน จำนวนประชากรเชื้อชาติภูฐานเพิ่มมากขึ้นทุกขณะจนในที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ภูฏานก็ดำเนินนโยบายกดดันที่เป็นผลให้ชาวเนปาลกว่า 107,000 คนถูกขับออกจากภูฏานกลับเข้าไปในเนปาลสหรัฐอเมริกาสหรัฐอเมริกาจึงพยายามดำเนินการหาที่ตั้งหลักแหล่งให้แก่ชาวเนปาลจากภูฏานในสหรัฐอเมริกาในฐานะโครงการประเทศที่สาม
การพลัดถิ่นครั้งที่สองของชาวเนปาลเกิดขึ้นเมื่ออังกฤษเริ่มรวมพลเป็นกองทหารรับจ้างที่เริ่มราวปี ค.ศ. 1815 และย้ายให้ไปตั้งหลักแหล่งในเกาะอังกฤษและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลังจากปลดระวาง การพลัดถิ่นครั้งที่เริ่มราวคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อเกิดปัญหาขาดแคลนที่ดินทำมาหากินและผู้มีการศึกษามีจำนวนมากกว่าตำแหน่งงานที่มี การโยกย้ายเพื่อไปหางานใหม่ก็มักจะไปตั้งหลักแหล่งกันในอินเดียทำให้เกิดเป็นชุมชนชาวเนปาลขึ้นที่นั่น และในประเทศที่มั่งคั่งในตะวันออกกลาง ยุโรป และอเมริกาเหนือ ประมาณกันว่าจำนวนผู้พลัดถิ่นของเนปาลมีจำนวนเป็นหลักล้าน
คริสต์ศตวรรษที่ 20 และอนาคต
คริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นศตวรรษของการพลัดถิ่นครั้งใหญ่หลายครั้ง ในบางกรณีเกิดจากการที่รัฐบาลตัดสินใจโยกย้ายกลุ่มผู้คนด้วยเหตุผลต่างๆ เช่นเมื่อสตาลินดำเนินการขนย้ายประชากรเป็นจำนวนหลายล้านคนไปยังทางตะวันออกของรัสเซีย, เอเชียกลาง และ ไซบีเรีย ทั้งเพื่อเป็นการลงโทษและเพื่อเป็นการกระตุ้นความเจริญในบริเวณชายแดน การโยกย้ายถิ่นฐานบางครั้งก็เกิดขึ้นเพื่อเลี่ยงความขัดแย้งในการสงคราม หรือมีสาเหตุมาจากนโยบายการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเช่นหลังจากการยุติการเป็นอาณานิคมเป็นต้น
สงครามโลกครั้งที่สองและการสิ้นสุดของการเป็นอาณานิคม
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้นนาซีเยอรมนีก็เนรเทศและฆ่าชาวยิวและชนกลุ่มน้อยอื่นๆ เป็นจำนวนเป็นล้านคน ชาวยิวบางคนก็สามารถหนีการไล่ทำร้ายและสังหารไปยังยุโรปตะวันตกและทวีปอเมริกาก่อนที่พรมแดนจะปิดลงได้ ในเวลาต่อมาชายยุโรปตะวันออกก็เดินทางหนีไปยังยุโรปตะวันตกเพื่อเลี่ยงจากการถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต และรัฐบาลม่านเหล็กในประเทศต่างๆ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
หลังสงครามโลกครั้งที่สองสหภาพโซเวียตและประเทศภายใต้ระบบพรรคคอมมิวนิสต์ที่รวมทั้งโปแลนด์ ฮังการี และ ยูโกสลาเวียก็เนรเทศผู้มีเชื้อสายเยอรมันผู้ที่ไปตั้งหลักแหล่งในประเทศเหล่านั้นมาเป็นเวลาเกือบสองร้อยปีออกจากประเทศเพื่อเป็นการแก้แค้นในการที่นาซีเยอรมนีเข้ารุกรานและพยายามผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนี ผู้คนส่วนใหญ่ที่ถูกเนรเทศก็โยกย้ายกันไปทางตะวันตกแต่ก็มีจำนวนเป็นหมื่นที่โยกย้ายไปตั้งหลักแหล่งอยู่ในสหรัฐอเมริกา
เมื่อมีการก่อตั้งอิสราเอลขึ้นเป็นรัฐหลังสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1948 ชาวยิวก็กลับไปตั้งถิ่นฐานในประเทศที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นผลให้เกิดชาวปาเลสไตน์จำนวน 750,000 คนกลายเป็นผู้พลัดถิ่น ปัญหานี้ยิ่งขยายตัวใหญ่ขึ้นหลังจากสงครามหกวันที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1967 ในปัจจุบันผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์เป็นกลุ่มผู้ลี้ภัยที่ยังคงอยู่ในสภาพที่พลัดบ้านพลัดเมืองนานที่สุดในโลก
ในสมัยรัฐบาลเผด็จการของฟรันซิสโก ฟรังโก ระหว่าง ค.ศ. 1936 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1975 พลเมืองในแคว้นกาลิเซียที่ได้รับความกดดันทางตอนเหนือของสเปนก็โยกย้ายถิ่นฐานออกจากสเปนกันไปเป็นจำนวนมาก
การแบ่งแยกอินเดีย ในเดือนสิงหาคมปี ค.ศ. 1947 ที่ทำให้ปากีสถานแยกออกเป็นประเทศใหม่ เป็นผลให้เกิดการโยกย้ายของประชากรระหว่างอินเดียและปากีสถานที่มีผลกระทบกระเทือนต่อประชากรทั้งสิน 12.5 คน ที่รวมทั้งการเสียชีวิตจากความขัดแย้งที่ประมาณกันว่าอาจจะเป็นจำนวนแสนถึงหนึ่งล้านคน ประชากรที่เดิมเป็นข้าแผ่นดินของบริติชราชก็โยกย้ายไปตั้งหลักแหล่งอยู่ในสหราชอาณาจักร
ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกาหลีกลายเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น ชาวจีนจำนวนเป็นล้านก็หนีไปยังจังหวัดทางตะวันตกที่ไม่ได้ถูกยึดครองโดยญี่ปุ่น (โดยเฉพาะในมณฑลเสฉวนและมณฑลยูนนานทางตะวันตกเฉียงใต้ และมณฑลส่านซีและมณฑลกานซูทางตะวันตกเฉียงเหนือ) และไปยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชาวเกาหลีกว่า 100,000 อพยพข้ามแม่น้ำอาเมอร์เข้าไปยังรัสเซียตะวันออกเพื่อหนีจากการปกครองของญี่ปุ่น
หลังจากปี ค.ศ. 1959 กองทัพปลดปล่อยของสาธารณรัฐประชาชนจีนก็เข้ารุกรานและยึดครองทิเบตที่เป็นผลให้ทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่และรัฐบาลต้องลี้ภัยไปตั้งอยู่ในประเทศอินเดีย หลังจากนั้นก็เกิดการอพยพของชาวทิเบตครั้งใหญ่ลงไปทางใต้โดยไม่มีเอกสารติดตัวข้ามเทือกเขาหิมาลัยจนกระทั่งถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 และยังคงมีอยู่บ้างอย่างประปรายจนกระทั่งปัจจุบันนี้ ประมาณกันว่าผู้พลัดถิ่นทิเบตที่ไปพำนักในประเทศต่างๆ มีด้วยกันราว 200,000 คนในจำนวนนั้นครึ่งหนึ่งพำนักอยู่ในอินเดีย, เนปาล และ ภูฏาน
สงครามเย็นและการก่อตั้งรัฐอิสระหลังการเป็นประเทศบริวาร
ระหว่างและหลังสมัยสงครามเย็นประชากรเป็นจำนวนมากอพยพออกจากบริเวณที่มีความขัดแย้งโดยเฉพาะจากประเทศที่กำลังพัฒนาไปยังประเทศต่างๆ
ความระส่ำระสายในตะวันออกกลางและในเอเชียกลางที่มีสาเหตุมาจากความขัดแย้งของสองมหาอำนาจสหรัฐอเมริกา และ สหภาพโซเวียตก่อให้เกิดกลุ่มผู้ลี้ภัยขึ้นเป็นจำนวนมากที่กลายมาเป็นการพลัดถิ่นระดับโลก ในปี ค.ศ. 1979 เมื่อสหภาพโซเวียตเข้ารุกรานอาฟกานิสถานที่ทำให้ผู้คนกว่า 6 ล้านคนกลายเป็นผู้พลัดถิ่นที่ทำให้จำนวนประชากรที่เป็นผู้ลี้ภัยทั่วโลกทวีคูณขึ้นเป็นจำนวนมาก หรือในปี ค.ศ. 1979 เมื่อชาห์มุฮัมมัด เรซา ปาเลวีล่มก็มีผู้ที่เป็นฝ่ายเดียวกับพระเจ้าชาห์หนีออกจากอิหร่านกันเป็นจำนวนมาก
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อรัฐบาลเวียดนาม กัมพูชา และลาวล่ม ก็ก่อให้เกิดกลุ่มผู้ลี้ภัยจากประเทศเหล่านั้นเป็นจำนวนมากที่บางส่วนก็หนีข้ามพรมแดนเข้ามายังประเทศไทย หรือ ล่องเรือเข้ามาที่เรียกกันว่า “ชนเรือ” (Boat people) ก่อนที่จะถูกส่งต่อไปยังประเทศอื่นๆ ในทวีปอเมริกาและยุโรป
ในแอฟริกาก็มีระลอกการอพยพลี้ภัยเกิดขึ้นหลายครั้งหลังจากสมัยอาณานิคมสิ้นสุดลง เช่นเมื่อยูกันดาขับไล่ชาวอินเดีย 80,000 คนออกจากประเทศในปี ค.ศ. 1972 หรือเมื่อมีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่รวันดา (Rwandan Genocide) ในปี ค.ศ. 1994 ก็ทำให้ผู้คนต้องหลบหนีเข้าไปในประเทศเพื่อนบ้านเป็นจำนวนมาก หรือเมื่อสถานะการณ์ในZimbabweเริ่มเสื่อมทรามลงซิมบับเวก็ทำให้มีผู้ลี้ภัยจำนวนมากหนีเข้าไปในประเทศแอฟริกาใต้
ในอเมริกาใต้ผู้ลี้ภัยจากชิลีและอุรุกวัยก็พากันหลบนี้ไปตั้งหลักแหล่งในยุโรปกันเป็นจำนวนมากระหว่างสมัยการปกครองของรัฐบาลเผด็จการระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1970 จนถึง 1980 ผู้ลี้ภัยโคลอมเบียหนีออกจากประเทศมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1965 เพื่อหลบหนีความรุนแรงของเหตุการณ์ภายในประเทศและสงครามการเมืองที่เกิดขึ้นอันไม่หยุดยั้ง ในอเมริกากลางผู้ที่กลายเป็นผู้พลัดถิ่นก็มาจากนิการากัว, เอลซัลวาดอร์, กัวเตมาลา, ฮอนดูรัส, คอสตาริกาns and ปานามาผู้หลบหนีเพราะสภาวะทางเศรษฐกิจอันยากไร้
การพลัดถิ่นที่เกิดจากการโยกย้าย: ปัญหาโต้เถียง
นักวิชาการบางท่านกล่าวว่าการอพยพเพราะเศรษฐกิจ (Immigration) ที่เป็นกลุ่มใหญ่นอกประเทศของตนเองเป็นกลุ่ม “ผู้พลัดถิ่น” ที่มีประสิทธิภาพ เช่นกลุ่มชาวตุรกีในเยอรมนีที่เรียกว่า “แรงงานรับเชิญ” (Gastarbeiter), ชาวเอเชียใต้ในอ่าวเปอร์เชีย, ชาวฟิลิปปินส์ ทั่วโลก หรือชาวจีนในญี่ปุ่น ชาวฮิสปานิค (Hispanic) หรือ ชาวลาติโน (Latino) ในสหรัฐอเมริกาบางครั้งก็เรียกว่ากลุ่ม “ผู้พลัดถิ่น” ใหม่ กลุ่มต่างๆ เหล่านี้ก็ยังคงพยายามรักษาขนบประเพณีของตนเองไว้เช่นกลุ่มเม็กซิกัน-อเมริกัน, เปอร์โตริโก หรือ ชาวคิบัน-อเมริกันเป็นต้น ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ผู้อพยพชาวเม็กซิโกส่วนใหญ่เป็นผู้อพยพเพราะปัญหาทางเศรษฐกิจ เพื่อเข้ามาหางานที่ดีกว่าทำในสหรัฐอเมริกา บ้างก็ข้ามเขตแดนอย่างผิดกฎหมาย การอพยพครั้งใหญ่ของสหรัฐก็ได้แก่การอพยพครั้งใหญ่ของชาวแอฟริกันอเมริกันจำนวน 6.5 ล้านคนจากทางใต้ขึ้นไปทางเหนือระหว่าง ค.ศ. 1910 ถึง ค.ศ. 1970 เพื่อไปสนองความต้องการทางแรงงานของเมืองต่างๆ ที่ขยายตัวขึ้น และเพื่อหลบหนีจากบริเวณของประเทศที่ยังถือผิว ยังมีโอกาสที่จะถูกทำร้าย และ จากความไม่เท่าเทียมทางเศรษฐกิจของรัฐทางภาคใต้
นักประวัติศาสตร์ระบุกลุ่มผู้พลัดถิ่นอีกกลุ่มหนึ่งที่เป็นผลมาจากเหตุการณ์พายุฝุ่น (Dust Bowl) ระหว่าง ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1936 ที่เป็นผลทำให้เกิดความแห้งแล้งอย่างรุนแรงและสร้างความหายนะให้แก่เกษตรกรเป็นจำนวนมาก ผู้อพยพเหล่านี้ส่วนใหญ่ไปตั้งหลักแหล่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย
องค์การผู้โยกย้ายถิ่นฐานนานาชาติ (International Organization for Migration) กล่าวว่าในปัจจุบันมีผู้โยกย้ายถิ่นฐานด้วยกันกว่า 200 คนทั่วโลก ยุโรปเป็นจุดหมายใหญ่ที่สุดสำหรับผู้อพยพโดยรับผู้อพยพทั้งสิ้น 70.6 ล้านคนใน ค.ศ. 2005 โดยมีอเมริกาเหนือเป็นอันดับสองรับผู้อพยพทั้งสิ้นกว่า 45.1 ล้านคน ตามด้วยเอเชียเป็นจำนวนเกือบ 25.3 ล้านคน แรงงานนอกถิ่นฐาน (migrant workers) ในปัจจุบันส่วนใหญ่มาจากเอเชีย
จังหวัดฮักชารี
จังหวัดฮักชารี (Hakkâri ili; Parêzgeha Colemêrgê ) เป็นจังหวัดทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี มีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองฮักชารี (Colemêrg) ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด โดยแยกออกจากจังหวัดวานเมื่อ ค.ศ. 1936 มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดชือร์นัคและทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดวาน โดยประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดเป็นชาวเคิร์ด
นีล เทย์เลอร์ (นักฟุตบอล)
นีล จอห์น เทย์เลอร์ (เกิดวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ผู้เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับทีมชาติเวลส์ เขาเคยเป็นผู้เล่นในชุดเยาวชนของแมนเชสเตอร์ซิตี ต่อมาเขาได้เริ่มเล่นในระดับอาชีพกับเวร็กซ์แฮมใน ค.ศ. 2007 และย้ายไปสวอนซีซิตีด้วยค่าตัวอย่างน้อย 150,000 ปอนด์ใน ค.ศ. 2010 เขาได้ลงเล่นให้กับสวอนซีทั้งสิ้น 179 นัด ก่อนที่จะย้ายไปแอสตันวิลลาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017
เทย์เลอร์ประเดิมลงสนามให้กับทีมชาติเวลส์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2010 จนถึงปัจจุบัน เขาได้ลงเล่นมากกว่า 40 นัดแล้ว เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดที่เข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นอกจากนี้ เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติบริเตนใหญ่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่จัดขึ้นที่ประเทศบ้านเกิดของเขา เทย์เลอร์มีเชื้อสายเบงกาลีจากอินเดีย จึงทำให้เขาเป็นเพียงหนึ่งในนักฟุตบอลไม่กี่คนที่เป็นชาวบริติชเอเชีย
เกียรติประวัติ
แอสตันวิลลา
มูลปริยายสูตร
มูลปริยายสูตร คือ พระสูตรว่าด้วยเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง เป็นพระสูตรแรกในหมวดย่อย หรือวรรคที่ชื่อมูลปริยายวรรค หมวดใหญ่มูลปัณณาสก์ ของมัชฌิมนิกาย ในสุตตันตปิฎก ทั้งนี้ อรรถกถา หรือคัมภีร์ที่อธิบายเนื้อความของมูลปริยายสูตร คือคัมภีร์ปปัญจสูทนี ของพระพุทธโฆสะ
ที่มา
พระโคตมพุทธเจ้าทรงแสดงพระสูตรนี้ ณ โคนไม้พญารัง หรือไม้สาละ ในป่าสุภควัน เขตเมืองอุกกัฏฐา เพื่อที่จะแสดงธรรมแก่บรรดาภิกษุทั้งหลาย ถึงเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง หรือ สัพพธัมมมูลปริยาย ซึ่งเมืองอุกกัฏฐา เป็นเมืองขนาดเล็กตั้งอยู่ในแคว้นโกสล ในปปัญจสูทนี อรรถกถามัชฌิมนิกาย ให้อรรถาธิบายว่า อุกกัฏฐา ได้นามเช่นนั้น เพราะชาวเมืองพากันชูคบเพลิงด้วยหวังว่า จะไม่พลาดซึ่งวันมงคล และฤกษ์งามยามดี ส่วนป่าสุภควัน หรือป่าอันสง่างาม เป็นป่าที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ที่ได้ชื่อเช่นนั้น เพราะป่าแห่งนี้มีสิ่งที่พึงประสงค์อันสวยงาม ผู้คนทั้งหลายจึงพากันนำอาหารเครื่องดื่มไปดื่มกินเที่ยวเล่นสนุกสนานอยู่ในป่านั้นนั่นแลตลอดทั้งวัน อีกทั้งยังพากันตั้งความปรารถนาถึงสิ่งที่ดี ในป่าแห่งนั้น
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคทรงแสดงเรื่องราวอันเป็นมูลแห่งธรรมทั้งปวง (สัพพธัมมมูลปริยาย) มีใจความสำคัญแบ่งออกเป็น 8 ส่วน หรือ 8 นัย เนื่องด้วยปุถุชน หรือ คนที่ยังหนาไปด้วยกิเลส มีจำนวน 1 นัย เนื่องด้วยเสขะ หรือพระอริยบุคคลผู้ยังศึกษา หมายถึง พระโสดาบัน พระสกทาคามี และพระอนาคามี มีจำนวน 1 นัย เนื่องด้วยพระขีณาสพ หรือ พระอรหันต์ ผู้สิ้นอาสวะคือกิเลสที่ดองสันดานมีจำนวน 4 นัย เนื่องด้วยพระศาสดา 2 นัย. ทั้งนี้ เพื่อกล่าวโดยรวบรัดถึงบุคคลผู้เกี่ยวข้องแท้ ๆ แล้วมี เพียง 4 ประเภท
พระผู้มีพระภาคทรงเอ่ยถึงบุคคลระดับชั้นต่าง ๆ แล้วยกมูลแห่งธรรมต่างๆ ไล่ไปตามลำดับดังนี้ คือ ธาตุดิน, ธาตุน้ำ, ธาตุไฟ, ธาตุลม, สัตว์, เทวดา, มาร, พระพรหม, อาภัสสรพรหม, สุภกิณพรหม, เวหัปผลพรหม, อสัญญีสัตว์, อากาสานัญจายตนพรหม, วิญญาณัญจายตนพรหม, เนวสัญญานาสัญญายตนพรหม, รูปที่ตนเห็น, เสียงที่ตนฟัง, อารมณ์ที่ตนทราบ, วิญญาณที่ตนรู้แจ้ง, ความที่สักกายะเป็นอันเดียวกัน, ความที่สักกายะต่างกัน และสักกายะทั้งปวง แล้วทรงชี้แจงว่า บุคคลต่างๆ กำหนดรู้และปล่อยวางมูลธรรมต่างๆ ในลักษณะใดบ้าง มีดังนี้
1. ปุถุชนผู้มิได้สดับ ย่อมรู้ตามความจำ (สญฺชานาติ) ถึงสิ่งต่าง ๆ แล้วยึดถือว่าเป็นของเราเพราะไม่ได้กำหนดรู้ตามเป็นจริงซึ่งสิ่งนั้นๆ นี้เป็นกำหนดภูมิปุถุชนนัยที่ 1
3. ภิกษุผู้เป็นพระอรหันต์ขีณาสพ รู้ยิ่งด้วยปัญญาซึ่งสิ่งต่างๆ ย่อมไม่ถือว่าเป็นของเรา เพราะ 1. ได้กำหนดสิ่งนั้นๆ แล้ว และ 2. เพราะสิ้นราคะความกำหนัดยินดี 3. เพราะความสิ้นโทสะความคิดประทุษร้าย และ 4. เพราะสิ้นโมหะความหลง นี้เป็นกำหนดภูมิพระขีณาสพนัยที่ 3, 4, 5 และ 6
4. พระศาสดา รู้ยิ่งด้วยปัญญาซึ่งสิ่งต่าง ๆ ไม่ยึดถือว่าเป็นของเรา เพราะ 1. ได้กำหนดรู้ในสิ่งนั้นๆ แล้ว 2. เพราะสิ้นตัญหาด้วยประการทั้งปวง ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว นี้เป็นกำหนดภูมิพระศาสดานัยที่ 7 และ 8
ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 5 ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ระหว่างวันที่ 6-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศตุรกีไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
สลอบอดัน พราลยัค
สลอบอดัน พราลยัค (Slobodan Praljak; ; 2 มกราคม ค.ศ. 1945 – 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2017) เป็นนายพลชาวโครแอตเชื้อสายบอสเนียผู้ทำหน้าที่ในกองทัพบกโครเอเชียและสภากลาโหมโครเอเชีย ซึ่งเป็นกองทัพของสาธารณรัฐโครเอเชียแห่งเฮิร์ตเซก-บอสเนีย ระหว่างปี ค.ศ. 1992 ถึง 1995 พราลยัคถูกตัดสินว่ามีความผิดในการละเมิดกฎหมายสงคราม, อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และการละเมิดอนุสัญญาเจนีวาในช่วงสงครามโครแอต-บอสนีแอกโดยคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวีย (ICTY) ในปี ค.ศ. 2017
พราลยัคสมัครเข้าร่วมกองทัพโครเอเชียที่ตั้งขึ้นใหม่ หลังจากการปะทุของสงครามประกาศเอกราชโครเอเชียในปี ค.ศ. 1991 ก่อนและหลังสงครามเขาเป็นทั้งวิศวกร, ผู้กำกับโทรทัศน์และการละคร รวมทั้งนักธุรกิจ พราลยัคถูกฟ้องร้อง และยอมจำนนโดยสมัครใจต่อคณะตุลาการอาญาระหว่างประเทศสำหรับอดีตยูโกสลาเวียใน ค.ศ. 2004 ส่วนในปี ค.ศ. 2013 เขาถูกตัดสินว่ามีอาชญากรรมสงครามกับประชากรมุสลิมชาวบอสเนียในช่วงสงครามโครแอต-บอสนีแอก พร้อมกับข้าราชการชาวโครแอตเชื้อสายบอสเนียอื่น ๆ อีกห้าราย และถูกตัดสินจำคุก 20 ปี เมื่อได้ยินคำตัดสินความผิดที่ยึดถือไว้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2017 พราลยัคกล่าวว่าเขาปฏิเสธคำตัดสินของศาล และฆ่าตัวตายด้วยยาพิษในห้องพิจารณาคดี
อุบัติเหตุ
อุบัติเหตุ หมายถึง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดหวังและไม่ตั้งใจในเวลาและสถานที่แห่งหนึ่ง เกิดขึ้นโดยไม่มีสิ่งบอกเหตุล่วงหน้าแต่มีสาเหตุและส่งผลกระทบที่สามารถชี้วัดได้ อุบัติเหตุเป็นผลเชิงลบของความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ซึ่งควรจะหลีกเลี่ยงหรือป้องกันไว้แต่แรก โดยพิจารณาจากปัจจัยสาเหตุต่างๆ อันที่จะนำไปสู่การเกิดอุบัติเหตุ
ในอีกความหมายหนึ่ง อุบัติเหตุอาจหมายถึงเหตุการณ์ทางกายภาพที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้เกิดการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตของมนุษย์อาทิ รถชน ตกตึก มีดบาด ไฟลวก ไฟช็อต โดนพิษ ฯลฯ หรือหมายถึงเหตุการณ์ที่ไม่ใช่ทางกายภาพเช่น การลืมของ การลืมนัดหมาย ความเผอเรอ หรือการเปิดเผยความลับ เป็นต้นซึ่งทั้งหมดก็ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ ดังนั้นเราต้องมีสติเสมอเพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้น
เคปเลอร์-10บี
เคปเลอร์-10บี (Kepler-10b) เป็นดาวเคราะห์คล้ายโลกแรกที่ได้รับการยืนยันการค้นพบนอกระบบสุริยะ ค้นพบหลังจากหลายเดือนของการเก็บรวบรวมข้อมูลในระหว่างนั้นของนาซ่าที่กำกับภารกิจเคปเลอร์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อค้นพบดาวเคราะห์คล้ายโลกข้ามในด้านหน้าของดาวฤกษ์พื้นที่ของตน ค้นพบดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกประกาศเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2011 เคปเลอร์-10บี มีมวลระหว่าง 3.3 และ 5.7 เท่ามวลโลกและรัศมีของโลกเท่ากับ 1.4 เท่า แต่มันอยู่มากใกล้กับดาวฤกษ์เคปเลอร์-10 และเป็นผลให้ร้อนเกินกว่าเพื่อรองรับการมีชีวิต การดำรงอยู่ของมันได้รับการยืนยันโดยใช้การตรวจวัดจากหอดูดาวดับเบิลยู. เอ็ม. เคก ในรัฐฮาวาย
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต
ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์รีสอร์ต (อังกฤษ: Hong Kong Disneyland Resort) เป็นสถานพักตากอากาศที่สร้างขึ้นและเป็นเจ้าของโดยบริษัทฮ่องกงอินเตอร์เนชันแนลธีมพาร์ก, ลิมิเต็ล ที่ร่วมลงทุนโดยรัฐบาลฮ่องกงและบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2548 ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะลันเตา บนชายหาดอ่าวเพนนีส์ เป็นสวนสนุกดิสนีย์แห่งที่สองของเอเชียถัดจากโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต
โรงแรม
มีทั้งหมดสามโรงแรม รวมห้องพักประมาณ 1,750 ห้อง
ราคาบัตรเข้าชม
ราคาบัตรจะมี 2 แบบ (ค่าบัตรรวมค่าเครื่องเล่น)
การเดินทาง
เดินทางได้ทั้งทางรถไฟฟ้า (MTR)โดยลงที่สถานี Disneyland Resort ส่วนการเดินทางโดยรถยนต์  ใช้เวลาเพียง 10 นาทีจากสนามบินนานาชาติฮ่องกง และ 30 นาทีจากตัวเมืองฮ่องกง
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล
อารามโดมทองนักบุญมีคาเอล (Миха́йлівський Золотове́рхий монасти́р, Mykháylivs’kyi zolotovérkhyi monastýr; St. Michael's Golden-Domed Monastery) เป็นอารามในเคียฟ เมืองหลวงของประเทศยูเครน อารามตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำนีเปอร์ติดกับทางตะวันออกเฉียงเหนือของอาสนวิหารนักบุญโซเฟียในย่านปอดิล
กัลปนา
กัลปนา (อ่านว่า กัน-ละ-ปะ-นา) แปลว่า เจาะจงให้ เป็นคำศัพท์ภาษาบาลี นำมาใช้ในภาษาไทย ในปริบททางพุทธศาสนา
กัลปนา ใช้ในความหมาย 2 อย่าง คือหมายถึงส่วนบุญที่ผู้ทำบุญอุทิศไปให้ผู้ตาย เรียกว่าอุทิศกัลปนาไปให้ ส่วนความหมายที่สองคือ การมอบทรัพย์สิน หรือที่ดิน หรือข้าวของเครื่องใช้อันจำเป็น หรือการมอบคน ให้ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างหรือทะนุบำรุงวัดด้วยนัยยะของการทำบุญ "ข้าพเจ้าขออุทิศกัลปนานี้ไปให้บิดา เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย" อย่างนี้เป็นความหมายแรก
"ปีนี้ที่กัลปนาของวัดเราได้ผลตอบแทนไม่มากเพราะฝนแล้ง" อย่างนี้เป็นความหมายหลัง
ประวัติศาสตร์
โดยทั่วไปแล้วพฤติกรรมการกัลปนาปรากฏหลักฐานเริ่มแรกในดินแดนประเทศอินเดีย อย่างน้อยในพุทธศตวรรษที่ 3 ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พ.ศ. 236-273 ดังมีข้อความจารึกลงบนศิลา ตามส่วนประกอบต่างๆ บริเวณ สถูปสาญจีซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช จารึกเหล่านั้นเป็นชื่อของผู้มีจิตศรัทธาซึ่งบริจาค เงินหรือบริจาคศิลาเพื่อใช้ประกอบเป็นส่วนต่างๆ ของสถูป โดยจารึกชื่อตนเอง หรือชื่อสกุลเพื่อเป็นสักขี พยานการประกอบกุศล
สำหรับดินแดนที่ปัจจุบันเป็นประเทศไทยพบศิลาจารึกที่มีการกัลปนาตั้งแต่พุทธศตวรรษ ที่ 12 ในสมัยอาณาจักรเจินละ เช่น จารึกเขารัง พ.ศ. 1182 พบที่เขารัง อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว กล่าวถึงผู้มี ตำแหน่งสินาหฺวฺถวายสิ่งต่างๆ ให้แก่วิหารอันประกอบด้วยข้าทาสซึ่งมี ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ รวมถึงสวนหมาก สวนมะพร้าวสัตว์และข้าวของต่างๆ16 ต่อมาในสมัยพระนคร เช่น จารึกสด๊กก๊อกธม 2 สร้างขึ้นเมื่อมหาศักราช 974 (พ.ศ. 1595) ก็กล่าวถึงการอุทิศสิ่งต่างๆ แก่ศาสนสถาน ความว่า
ตามที่มีการค้นพบจารึกการกัลปนา ส่วนใหญ่แล้วจะพบได้ตามจารึกของวัดต่างๆในเขตอาณาจักรที่สำคัญในประเทศไทย เช่นพื้นที่ในดินแดนอาณาจักรล้านนา อาณาจักรหริภุญไชย กรุงสุโขทัย กรุงศรีอยุธยา
แนวคิดเบื้องหลัง
ในดินแดนประเทศไทย การกัลปนาทรัพย์สิน ที่ดิน หรือการถวายตัวเป็นข้าวัดนั้นถือกันว่าเป็นการสืบทอดทำนุบำรุงพุทธศาสนา ดังจะพบได้ในถ้อยคำในจารึกตามวัดต่างๆว่า "เพื่อสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาถึงห้าพันปี" ซึ่งความหมายของเลขห้าพันปีนี้เป็นความเชื่อของชาวพุทธอันปรากฏตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัยนี้คือความเชื่อที่ว่าศาสนาพุทธในยุคของพระสมณโคดมจะยั่งยืนไปถึงแค่ห้าพันปีแล้วจึงสิ้นดังเช่นที่จารึกนครชุมได้ระบุเอาไว้ความว่า
ดังนั้นการให้การกัลปนาไม่ว่าจะด้วยการร่วมบุญสร้างวัด การถวายปัจจัย หรือถวายตัวเป็นข้าวัดจะเป็นการช่วยให้ศาสนาพุทธสืบทอดไปจนถึงห้าพันปีดังความเช่นจารึกหน้าพระเมรุ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้จารึกไว้ว่า
"..สัปปบุรุษผู้มีศรัทธาช่วยซ่อมแซมอย่าให้ ฝาผนังหลังคาแตกร้าวชำรุดรั่ว จะได้ถาวรไปห้าพันปี..."'
กาแฟใบใหญ่
กาแฟใบใหญ่ หรือ กาแฟไลเบอริกา อินโดนีเซียเรียกโกปีนังกา ฟิลิปปินส์เรียกโกเปบาราโก เป็นพืชในสกุลกาแฟ วงศ์ Rubiaceae เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ กิ่งเกลี้ยง ใบออกตรงข้าม มีหูใบระหว่างก้านใบ ออกดอกเป็นกลุ่มตามซอกใบ กลีบเลี้ยงเป็นหลอด กลีบดอกบิดเวียนไปทางซ้าย สีขาว ผลมีเมล็ดเดียว แข็ง สีเหลืองหรือสีแดง
กาแฟใบใหญ่เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกา ปลูกเป็นการค้าที่อเมริกาใต้ และแอฟริกา นำมาปลูกที่อินเดียเมื่อ พ.ศ. 2415 และที่อินโดนีเซียเมื่อ พ.ศ. 2418 แต่ต่อมาเปลี่ยนไปปลูกกาแฟโรบัสตามากขึ้น ในเอเชีย ยังปลูกอยู่ที่ศรีลังกา อินเดีย ไทย เวียดนาม ไต้หวันและติมอร์เป็นบางพื้นที่ ปลูกมากในมาเลเซียและฟิลิปปินส์ เมล็ดเมื่อนำมาชงเป็นกาแฟจะขมมากกว่ากาแฟอะแรบิกาและกาแฟโรบัสตา ซึ่งเป็นที่นิยมในซาบะฮ์ (มาเลเซีย) และแอฟริกา ผลผลิตของกาแฟชนิดนี้คิดเป็นร้อยละ 1 ของกาแฟทั้งโลก แต่เป็นผลผลิตที่สำคัญของมาเลเซีย โดยปลูกมากที่เซอลาโงร์ ยะโฮร์ มะละกา เปรัก และซาบะฮ์ เมล็ดกาแฟพันธุ์นี้มีกาเฟอีนประมาณร้อยละ 0.5–1.8
การเลื่อนวน
ในทางคณิตศาสตร์เชิงการจัด การเลื่อนวน (circular/cycle/cyclic shift) คือการเรียงสับเปลี่ยนของ n สิ่งอันดับ ที่ซึ่งสมาชิกสุดท้ายจะกลายเป็นสมาชิกแรก หรือสมาชิกแรกกลายเป็นสมาชิกสุดท้าย แล้วสมาชิกอื่นๆ จะถูกเลื่อนไปแทนที่โดยไม่สลับกัน เปรียบได้กับการเรียงสับเปลี่ยนที่มีการวนรอบ
ตัวอย่างเช่น การเลื่อนวนของสามสิ่งอันดับ (a, b, c) ได้แก่
ในทางวิทยาการคอมพิวเตอร์ การเลื่อนวน คือตัวดำเนินการเลื่อนชนิดหนึ่งที่จะเลื่อนบิตทั้งหมดของตัวถูกดำเนินการเป็นวงรอบ โดยการเลื่อนวนจะไม่สงวนบิตบอกเครื่องหมาย และจะไม่แยกเลขชี้กำลังออกจากแมนทิสซาเหมือนการเลื่อนเชิงคำนวณ (arithmetic shift) และการเลื่อนวนจะไม่เติมตำแหน่งบิตที่ว่างด้วยศูนย์ดังเช่นการเลื่อนเชิงตรรกะ (logical shift) แต่จะนำบิตที่เลื่อนออกไปมาใส่แทนที่ การเลื่อนวนแบบนี้มี 2 ทางคือวนไปทางซ้ายและวนไปทางขวา การเลื่อนวนมักใช้ในวิทยาการเข้ารหัส โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเรียงสับเปลี่ยนของลำดับบิต
ตัวอย่างเช่น การเลื่อนวนของ 0001 0111 ไปหนึ่งบิต ตามแผนภาพ จะได้คำตอบคือ
นักบุญซาราห์
ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 21 เป็นที่เข้าใจกันว่านักบุญซาราห์ คือคนเดียวกันกับพระแม่กาลี เทพเจ้าของชาวอินเดีย ซึ่งชาวอินเดียก็เป็นบรรพบุรุษของชาวโรมานี ครั้นเมื่อชาวโรมานีหันไปเข้ารีตศาสนาคริสต์ พระแม่กาลีจึงถูกผสานความเชื่อกลายเป็นนักบุญของศาสนาคริสต์ไป โดยนักบุญซาราห์ได้รับการยกย่องว่า "เป็นเทพเจ้าผู้พิทักษ์ชาวโรมานี" และเป็น "ความเชื่อมโยงที่ไม่อาจปฏิเสธได้กับเทพเจ้าของอินเดีย"