cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
พงศา ชูแนม
การเมือง
พงศา ชูแนม จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้นโดยใช้ชื่อว่า "พรรคกรีน" เมื่อปี พ.ศ. 2561 และเขาเป็นบุคคลที่มีรายชื่อที่พรรคการเมืองจะเสนอให้รัฐสภาพิจารณาแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แต่เนื่องจากพรรคกรีน ไม่ได้รับเลือกตั้ง ส.ส.ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 จึงไม่ได้รับการเสนอชื่อต่อรัฐสภา
ในปี 2565 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2565
บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552
ด้านล่างนี้เป็นบุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2552
ถั่วแระ เชิญยิ้ม
ถั่วแระ เชิญยิ้ม ชื่อจริงคือ ศรสุทธา กลั่นมาลี (13 มกราคม พ.ศ. 2496 – ) เป็นนักแสดงตลกชาวไทย มีลักษณะเด่นคือไว้หนวดเครา และโพกผ้าคาดศีรษะ มุกตลกประจำตัวคือมุกปากเหม็น มีบทบาทเด่นในการนำเชียร์กีฬาให้กับทีมไทยในการแข่งขันกีฬาระดับชาติหรือระดับโลก ปัจจุบันมีกิจการร้านอาหาร "ครัวถั่วแระ"
ประวัติ
หลังจากจบการศึกษาในระดับ ปวช. เขาได้เริ่มทำงานที่ องค์การทอผ้า, บริษัทโอสถสภา และ บริษัท เชลส์ ประเทศไทย จำกัด ตามลำดับ ซึ่งในระหว่างการทำงานที่บริษัทเชลส์นี่เอง เขาได้เริ่มฝึกทักษะการแสดงมายากลจนได้ไปเล่นทั้งโชว์กิจกรรมภายในบริษัท และทำการโชว์เปิดก่อนการแสดงตลกตามห้องอาหารและคาเฟ่ต่างๆ เล่นมายากลนาน 2 ปี จนได้มาเล่นตลกรวมกับมายากลใช้ชื่อว่า มายายิ้มแป้น และเป็นตลกยิ้มแป่นในที่สุด เล่นตลกใช้ชื่อว่า ปาน ยิ้มแป้น จนได้เป็นหนึ่งในนักแสดงตลกในที่สุด โดยร่วมคณะ เด่น บิ๊กโจ๊ก (ดอกประดู่) ซึ่งชื่อในวงการคือ ปาน บิ๊กโจ๊ก แต่ลาออก
มาตั้งคณะกับแดง บิ๊กโจ๊ก ใช้ชื่อว่า ปานแดง บิ๊กโจ๊ก หลังจากนั้นโน้ต เชิญยิ้ม ก็ได้ขอตัว ปาน บิ๊กโจ๊ก จากแดง บิ๊กโจ๊ก และโน้ตได้ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า ถั่วแระ เชิญยิ้ม และได้แยกตัวออกมาตั้งคณะของตัวเองรวมกับชูษี เชิญยิ้ม ใช้ชื่อคณะว่า ถั่วแระชูษี เชิญยิ้ม โดยได้รับช่วงต่อการบริหารคณะต่อจากเป็ด เชิญยิ้ม
ถั่วแระถือเป็นมาสคอทของการเชียร์กีฬาไทย โดยมักใส่ชุดนักรบไทยโบราณเวลาเชียร์ สร้างสีสันในกองเชียร์ได้อย่างดีทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติในสนาม ได้ไปเชียร์นักกีฬาทีมชาติไทยมาแล้วในรายการใหญ่ เช่น โอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 28 และ 29 ที่ กรีซ และ สาธารณรัฐประชาชนจีน และ เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 14 และ 15 ที่ เกาหลีใต้ และ กาตาร์ โดยในบางครั้งจะมีเพื่อนร่วมเชียร์ที่ร่วมสร้างสีสันด้วย เช่น โดโด้ แขนควง
การได้เปรียบเชิงกล
การได้เปรียบเชิงกล (mechanical advantage) คืออัตราส่วนของผลคูณของแรงหรือทอร์กที่ใส่เข้าไปในงาน โดยเมื่อการได้เปรียบเชิงกลมีค่ามากกว่า 1 จะเป็นการผ่อนแรง การคำนวณ
สูตร W/E
W = แรงต้าน E = แรงพยายาม
(M.A. ไม่มีหน่วย)
เปนโดร
เปนโดร (Pêndro, پێندرۆ) เป็นหมู่บ้านชาวเคิร์ดในเคอร์ดิสถานอิรัก ตั้งอยู่ในจังหวัดอัรบีล ใกล้กับชายแดนกับตุรกี ตั้งอยู่ห่างจากบาร์ซานไปทางทิศเหนือประมาณ 15–18 กิโลเมตร มีประชากรจำนวนกว่า 2,540 คน
กุหลาบกระเป๋าปิด
กุหลาบกระเป๋าปิด หรือ เอื้องกุหลาบกระเป๋าปิดเป็นกล้วยไม้ที่มีลำต้นเจริญทางปลายยอด ช่อดอกแบบกระจะ สีขาวหรือสีขาวแกมม่วงอ่อน ดอกมีกลิ่นหอมมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า (Aerides odoratum Lour.) ฤดูกาลออกดอกในเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ในประเทศไทย พบที่ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดตาก จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ พังงา เป็นต้น
มาซากิ แทรช นากานูมะ
แทรช นากานูมะ (Trash Nakanuma; ) หรือมาซากิ แทรช นากานูมะ เดิมชื่อมาซากิ นากานูมะ เกิดเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 12) แพ้ 6
ความยาวส่วนโค้ง
ความยาวส่วนโค้ง คือการหาความยาวระหว่างจุดสองจุดที่เชื่อมต่อกันเป็นเส้นโค้งบนระนาบ (ส่วนโค้งหมายถึงส่วนหนึ่งของเส้นโค้งที่สามารถหาอนุพันธ์ได้) การหาความยาวส่วนโค้งเป็นเรื่องที่ยุ่งยากตั้งแต่อดีต ถ้าส่วนโค้งนั้นไม่ใช่รูปแบบปกติอย่างรูปวงกลมหรือพาราโบลา แนวคิดดั้งเดิมคือการแบ่งเส้นโค้งออกเป็นส่วนย่อย ๆ เป็นจำนวนจำกัด ลากส่วนของเส้นตรงระหว่างจุดแบ่งทำให้เกิดสายโซ่หลายเหลี่ยม (polygonal chain) ความยาวของส่วนของเส้นตรงถือว่าเป็นความยาวของส่วนโค้งที่แบ่งไว้ ความยาวรวมของเส้นโค้งก็คือผลรวมของความยาวของส่วนของเส้นตรง (ส่วนโค้ง) เหล่านั้นโดยประมาณ ยิ่งแบ่งย่อยมากเท่าไรค่าที่ได้ก็จะยิ่งใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากขึ้น แต่ส่วนของเส้นตรงเหล่านั้นก็ไม่ได้กลายเป็นเส้นโค้ง เพียงแค่ใกล้เคียงกับเส้นโค้ง
สำหรับเส้นโค้งที่มีจำนวน L น้อยที่สุด ซึ่งเป็นขอบเขตบนของการประมาณด้วยสายโซ่หลายเหลี่ยม ถ้ามีจำนวนเช่นนั้น เส้นโค้งนั้นจะกล่าวว่าสามารถ หาความยาวได้ (rectifiable) และเส้นโค้งนั้นจะถูกกำหนดให้มี ความยาวส่วนโค้ง เท่ากับ L
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของไทย
รายนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน
อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมที่ยังมีชีวิตอยู่ 11 คน ได้แก่
มัลคอล์ม ทูนาเกา
ประวัติ
ทูนาเกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค มานูเอล เฟเรโก ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะรวดมาตลอดที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน ริโอ ซูมัมปอง จากนั้นป้องกันแชมป์ไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์โลก WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ปรากฏว่าทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ เม็ดเงิน กระทิงแดงยิมในยกที่ 7 อย่างพลิกความคาดหมาย ทูนาเกาไปชกป้องกันแชมป์ที่ญี่ปุ่นได้ 1 ครั้ง ก่อนจะมาเสียแชมป์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คะนองศักดิ์ ยก 1 เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2544
กติกาสัญญาเหล็ก
กติกาสัญญาเหล็ก (Pact of Steel) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า กติกาสัญญามิตรภาพและพันธมิตรระหว่างเยอรมนีและอิตาลี (Pact of Friendship and Alliance between Germany and Italy) เป็นสนธิสัญญาระหว่างอิตาลีและนาซีเยอรมนี เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของทั้งสองฝ่าย และมีพยานของทั้งสองฝ่าย เคาท์ กาลีซโซ ชิอาโน (ฝ่ายอิตาลี) และโยอาคิม ฟ็อน ริบเบินทร็อพ (ฝ่ายเยอรมนี)
กติกาสัญญาดังกล่าวแบ่งออกเป็น 2 ส่วน: ส่วนแรกเป็นการประกาศความไว้วางใจและช่วยเหลือซึ่งกันระหว่างอิตาลีและนาซีเยอรมนี และส่วนที่สองซึ่งถือว่าเป็นข้อตกลงลับ ซึ่งเป็นการให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการทหาร อย่างไรก็ตาม ฝ่ายคณะรัฐบาลอิตาลี รวมไปถึง เคาท์ กาลีอัสโซ คาเอียโน ต่างก็มีปฏิกิริยาต่อต้านกติกาสัญญา
มัลคอล์ม ทูนาเกา
ประวัติ
หลังจากเสียแชมป์โลก ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์เงา WBC รุ่นฟลายเวท เสมอโดยเทคนิคกับแรนดี้ แมนกูบัท เนื่องจากทูนาเกาแตกจนชกต่อไม่ได้ จากนั้นชกชนะน็อค พรชัย ศิษย์พระพรหม ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมา ทูนาเกาได้ครองแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่ว่าง ชนะน็อค ริโน จากัวร์ ยก 5 เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 หลังจากนั้น ทูนาเกาไปชกที่ญี่ปุ่น ขึ้นชกนอกรอบชนะสองครั้งรวด แล้วจึงชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน กุมารทอง ป.ปลื้มกมลที่ญี่ปุ่น ได้แชมป์ไปครอง ชกป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2550 แพ้คะแนนโดยเทคนิค รอลลี ลูนาสที่ ญี่ปุ่น หลังจากนั้น ทูนาเกาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2551 ชนะคะแนน โมนิโก ลอเรนเต้ ที่ฟิลิปปินส์ และได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างที่เกาหลีใต้เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชนะคะแนน แช เซืองซุก ที่เกาหลีใต้ และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้งและขึ้นชกนอกรอบที่ ญี่ปุ่น ชนะน็อค ฉัตรเพชร ศิษย์หมอเส็ง ยก 4
กติกาสัญญาเหล็ก
มุสโสลินีลงนามในกติกาสัญญาดังกล่าว กติกาสัญญาเหล็กนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็น "กติกาสัญญาเลือด" (Pact of Blood)
มัลคอล์ม ทูนาเกา
ประวัติ
ทูนาเกาได้ขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งทูนาเกาเป็นฝ่ายชนะน็อค คริสเตียน เอสกิวเวล ยก 7 จากนั้น ทูนาเกาได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้เมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ชินซูเกะ ยามานากะ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น ยังขึ้นชกมวยต่อมา โดยขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ชนะคะแนน จุง จูฮยุน ที่ ญี่ปุ่น
กติกาสัญญาเหล็ก
เนื้อหา
โดยทั่วไปแล้ว กติกาสัญญาเหล็กได้กำหนดให้เยอรมนีและอิตาลีต้องให้ความช่วยเหลือแก่กันและกัน และให้ความช่วยเหลือทางการทหารเมื่ออีกฝ่ายอยู่ในสถานะสงคราม กติกาสัญญาดังกล่าวยังได้กำหนดให้ทั้งสองประเทศไม่สามารถตกลงสันติภาพได้หากปราศจากความเห็นชอบของอีกฝ่าย โดยกติกาญญาดังกล่าวได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานที่ว่าจะเกิดสงครามในอีกสามปี แต่ทว่าอิตาลีเตรียมตัวไม่พร้อมสำหรับสงครามโลกครั้งที่สอง และต้องใช้เวลากว่าหนึ่งปีกว่าอิตาลีจะสามารถทำตามข้อตกลงได้
ขั้นตอนวิธีของโบรุฟกา
ขั้นตอนวิธีโบรุฟกา (Borůvka's algorithm) คือขั้นตอนวิธีสำหรับหาต้นไม้ทอดข้ามน้อยที่สุดในกราฟที่ทุกเส้นเชื่อมมีน้ำหนักไม่เท่ากัน
กติกาสัญญาเหล็ก
ข้อตกลงลับ
ข้อตกลงลับในกติกาสัญญาเหล็กถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ซึ่งไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ ส่วนแรกเป็นการให้ความร่วมมือทางการทหารและเศรษฐกิจ ส่วนที่สองเป็นการให้ความร่วมมือในการควบคุมสื่อเพื่อแสดงอำนาจของลัทธิฟาสซิสต์ โดยการส่งผู้เชี่ยวชาญไปติดต่อกับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอีกฝ่าย
ขั้นตอนวิธีของโบรุฟกา
ประวัติที่มา
ทฤษฏีนี้ได้จำหน่ายขึ้นในปี ค.ศ. 1962 โดย Otakar Borůvka เพื่อเป็นวิธีการสำหรับสร้างโครงข่ายไฟฟ้าที่มีประสิทธิภาพสำหรับ เขตมอเรเวีย-ไซลีเซีย เมืองออสตราวา ใน สาธารณรัฐเช็ก หลังจากนั้นขั้นตอนวิธีนี้ได้ถูกค้นพบอีกครั้งโดย Florek, Łukasiewicz, Perkal, Steinhaus, และ Zubrzycki ในปี ค.ศ. 1951 และค้นพบโดย Sollin ในปี ค.ศ. 1965 เนื่องจากว่า Sollin เป็นนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์เพียงคนเดียวในที่กล่าวมาข้างต้นอาศัยอยู่ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติ ขั้นตอนวิธีนี้จึงมักถูกเรียกในอีกชื่อหนึ่งว่า ขั้นตอนวิธีโซลลิน
เนื้อหา
ขั้นตอนวิธีนี้ถือว่าเป็นขั้นตอนวิธีแบบละโมบ เริ่มต้นจากการพิจารณาจุดยอดทีละจุดและทำการเลือกเส้นเชื่อมที่เชื่อมจุดยอดนั้นและจุดยอดใดๆที่มีน้ำหนักน้อยที่สุดและไม่ทำให้เกิดวัฏจักรโดยไม่คำนึงว่าเส้นเชื่อมนั้นได้ถูกเลือกไปแล้ว ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆจนกว่า จุดเชื่อมทุกจุดจะกลายเป็น ต้นไม้ทอดข้าม
รหัสเทียม
Given G = (V,E) T = graph consisting of V with no edges while T has < n-1 edges do  for each connected component C of T do   e = min cost edge (v,u) s.t. v in C and u not in C T := T union {e}
การวิเคราะห์รหัสเทียม
ในแต่ละการวนของวงวนนั้น ต้อง
ขั้นตอนวิธีอื่นๆที่แก้ไขปัญหาเดียวกัน
ขั้นตอนวิธีสำหรับหาต้นไม้ทอดข้ามน้อยที่สุด นอกจากขั้นตอนวิธีนี้แล้วยังรวมไปด้วยขั้นตอนวิธีครูสกาลและขั้นตอนวิธีพริม สำหรับขั้นตอนวิธีที่เร็วกว่านั้น สามารถคำนวณได้โดยขั้นตอนวิธีแบบสุ่ม และใช้ขั้นตอนวิธีพริมและขั้นตอนวิธีโบรุฟการ่วมกัน ซึ่งจะสามารถคำนวณได้ในเวลา O (|E|) สำหรับขั้นตอนวิธีเชิงกำหนดที่เร็วที่สุดก็ใช้ขั้นตอนวิธีโบรุฟการ่วมด้วย มีเวลาการทำงาน โดย \alpha เป็นฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันแอคเคอร์แมน
ปรางค์สองพี่น้อง
ปรางค์สองพี่น้อง เป็นโบราณสถานภายในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์ มีลักษณะเป็นพระปรางค์หรือปราสาทประธาน ก่อด้วยศิลาแลงเป็นฐานปัทม์ซ้อนกัน 3 ชั้น มีบันไดกึ่งกลางด้าน ยอดปราสาทอยู่ในสภาพชำรุดไม่สามารถระบุรูปทรงได้ ภายในมีแท่นศิลาแลงสันนิษฐานว่าเคยประดิษฐานรูปเคารพ จากการขุดแต่งทางโบราณคดีพบชิ้นส่วนประกอบทางสถาปัตยกรรม เช่น ทับหลังรูปอุมามเหศวร เสาประดับกรอบประตู ชิ้นส่วนศิวลึงค์ ฐานโยนิโทรณะ และประติมากรรมโคนนทิ
คลองลัดหลวง
คลองลัดหลวง เป็นคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ อยู่ห่างไปทางทิศตะวันตกของคลองลัดโพธิ์ ประมาณ 2 กิโลเมตร ส่วนที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวาในตำบลบางพึ่ง เป็นแนวตรงไปทางทิศใต้ จนออกแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งขวาในตำบลบางครุ คลองลัดหลวงมีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร
ประวัติ
คลองขุดขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ผู้ดำเนินการขุดคือ สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพซึ่งเป็นแม่กองสร้างเมืองนครเขื่อนขันธ์ ไม่ปรากฏหลักฐานปีที่ขุด แต่มีวัตถุประสงค์การขุดเพื่อช่วยย่นระยะทางเดินเรือในลำน้ำเจ้าพระยาตอนปลาย ซึ่งมีความคดโค้งมากและเพราะเกรงว่าแม่น้ำเจ้าพระยาจะกัดเซาะตลิ่งของคลองให้กว้างออกเช่นเดียวกับคลองลัดโพธิ์ ปัจจุบันบริเวณปากคลองมีประตูน้ำเปิดปิดได้เองโดยอัตโนมัติเพื่อควบคุมการไหลของน้ำเพื่อไม่ให้แรงเกินไป
ในหนังสือพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 2 พระราชนิพนธ์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ระบุว่า
ในคราวนั้นยังสร้างวัดอีกแห่งริมคลองคือวัดโปรดเกศเชษฐาราม นอกจากนั้นยังมีวัดอื่นที่ตั้งอยู่บริเวณริมคลอง ได้แก่ วัดกลาง วัดพญาปราบปัจจามิตร วัดจวนดำรงค์ราชพลขันธ์ วัดแค และวัดโมกข์
แต่เดิมนั้นนครเขื่อนขันธ์เรียกว่า "ปากลัด" เหตุเพราะมีคลองลัดแม่น้ำเจ้าพระยาคือคลองลัดโพธิ์อยู่ทางทิศเหนือ และปากคลองลัดหลวงอยู่ทางทิศใต้ ปลายคลองลัดทั้งสองทะลุออกออกแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งสองข้าง เมืองนครเขื่อนขันธ์ดังกล่าวตั้งอยู่ระหว่างคลองลัดทั้งสองคลอง
แชโดว์ออฟเดอะเดย์
"แชโดว์ออฟเดอะเดย์" เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของวง มินิตส์ทูมิดไนต์ ออกจำหน่ายในประเทศออสเตรเลียเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ต่อมาในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และออกจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ กำกับโดย โจ ฮาห์น เกี่ยวกับที่แห่งหนึ่งที่กำลังประสบกับเหตุการณ์ความไม่สงบขนาดใหญ่ ซึ่งเห็นได้ในประเทศสหรัฐอเมริกา วิดีโอนี้ถ่ายทำที่สตูดิโอทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ ในลอสแอนเจลิส ภาพการแสดงเหตุการณ์ต่างๆ จัดการโดยผู้ประสานงานสตันต์ สตีฟเวน โฮ
มิวสิกวิดีโออกเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ตในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ในวิดีโอแสดงให้เห็น เชสเตอร์ เบนนิงตันตื่นขึ้นมา ด้วยนาฟิกาปลุกที่บอกเวลา 23:55 น. แสดงถึงแนวคิดถึงเรื่องนาฬิกาวันสิ้นโลก ที่อ้างอิงถึงชื่ออัลบั้ม มินิตส์ทูมิดไนต์ (นาทีถึงเที่ยงคืน) โดยเพลงนี้อยู่ลำดับที่ 5 ในอัลบั้ม วิดีโอนี้ยาวมากกว่า 4 นาที เมื่อบวกกับเวลาที่นาฬิกาปลุกบอกเวลาในตอนแรก จะหมายความว่าเวลาจะสิ้นสุดที่ 23:59 น. หรือหนึ่งนาทีก่อนถึงเที่ยงคืน ส่วนใหญ่วิดีโอจะแสดงให้เห็นแต่ภาพของเชสเตอร์ ส่วนแบรด, รอบ, ไมค์, โจ และฟีนิกซ์ไม่ปรากฏในวิดีโอ เนื่องจากวิดีโอไม่มีการรวมภาพการแสดงดนตรีของวง นอกจากแสดงเชสเตอร์ร้องเพลง โดยวิดีโอนี้มีเสียงเอฟเฟ็กอื่นจากการแสดงภาพความไม่สงบที่ปรากฏในวิดีโอ
รายชื่อเพลง
เพลงทั้งหมดแต่งโดยลิงคินพาร์ก
ชัมภละ
ในคติศาสนาพุทธแบบทิเบตคติที่มาของพระองค์มีการผสานความเชื่อ เป็นเทพเจ้าที่ชาวทิเบตให้ความเคารพนับถือมาก่อนจะนับถือพระพุทธศาสนา โดยมีฐานะเป็นเทพแห่งความมั่งคั่งเช่นเดียวกัน เมื่อหันมานับถือพระพุทธศาสนาแล้ว พระชัมภละจึงมีฐานะกลายเป็นยิดัมสังกัดรัตนโคตรในตระกูลของพระรัตนสัมภวพุทธเจ้า ซึ่งประติมานวิทยารูปบูชาของพระองค์เป็นเทวบุรุษ กายสีน้ำเงิน มีสองถึงหกกร ทรงเทวลักษณะอ้วนถ้วนบริบูรณ์ ทรงมะงั่วในหัตถ์ขวาและพังพอนอันคลายเพชรนิลจินดาหรือถุงเงินในหัตถ์ซ้ายบางแห่งกำหนดให้เป็นภาคสำแดงของพระกุเวระหรือพระมหากาฬ
อิตถีภาวะของพระชัมภละคือพระวสุธารา อันเป็นเทวีแห่งแผ่นดิน กายสีเหลือง มีสองถึงหกกร ตามแต่ประติมานวิทยาของคตินิกายนั้นๆ ในหัตถ์ทรงรวงข้าวและอุ้มแจกันใส่เพชรพลอย ในเนปาลมีกายสีขาว ถือรวงข้าว ปีกนกยูงและลูกศร ซึ่งนางคือเป็นเทพีแห่งโลกที่เป็นประจักษ์พยานในการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าและบิดน้ำออกจากมวยผมเพื่อขับไล่พวกมาร คือองค์เดียวกับแม่พระธรณีในคติพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท
ประติมานวิทยา
ตามคัมภีร์ที่ว่าด้วยประติมานวิทยา ประติมากรรมรูปเคารพพระโพธิสัตว์ชัมภลมีลักษณะรูปกายเป็นบุรุษรูปร่างอ้วน ท้องพลุ้ย สวมมงกุฎ และเครื่องประดับตกแต่งกายมากมายเช่นเดียวกับท้าวกุเวร แต่จะแตกต่างกันตรงที่ พระโพธิสัตว์ชัมภลจะทรงผลมะงั่ว(หรือมะนาว)ในพระหัตถ์ขวา และทรงพังพอนในหัตถ์ซ้าย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความมั่งคั่งร่ำรวย
ปัญจชัมภลห้าภาค
ในคติวัชรยาน ประติมานวิทยาเทวประติมากรของพระชัมภละทั้งห้าภาคเป็นบุคลาธิษฐานการแสดงความเมตตากรุณาของพระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์เพื่อนำทางสรรพสัตว์ไปตามเส้นทางไปสู่การบำเพ็ญเพียร อันมีแก่นแท้ของความเอื้ออาทรและเป็นตัวแทนของกิจกรรมที่เพิ่มผลประโยชน์แต่การบำเพ็ญภาวนา ซึ่งเป็นตัวแทนความปรารถนาของพระองค์คือการช่วยเหลือบรรดาผู้ทุกข์ยากและผู้ที่ทุกข์ทรมานจากเคราะห์ร้าย
ชัมภลเขียว
พระชัมภลเขียว ถือเป็นประมุขของพระชัมภลทั้งหมดในบรรดาห้าภาคของพระองค์และเป็นพลังของพระอโมฆสิทธิพุทธเจ้า ประติมานวิทยาทรงมีสีวรกายเขียว ประทับเหนือกเฬวรากทรงกปาละในหัตถ์ขวาและพังพอนอันคลายสินทรัพย์ในหัตถ์ซ้าย ในคติตันตระจะปรากฏองค์ในลักษณะยับ-ยุมพร้อมด้วยฑากินี ทรงประทับนั่งในเทวลักษณะวัชรปรยังกะ (Vajraparyaṅka - ท่านั่งขัดสมาธิเพชร) โดยบาทของพระองค์ประทับเหนือหอยสังข์และดอกบัว หัตถ์ขวาทรงผลมะงั่วหัตถ์ซ้ายทรงพังพอนอันคลายสินทรัพย์ออกมา มนตร์สำหรับภาวนาในภาคพระชัมภลเขียวคือ:
เศวตชัมภล
พระชัมภลขาว เป็นพลังของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ (พระโพธิสัตว์กวนอิม) ภาคปรากฏทรงสามารถขจัดความยากจนและความเจ็บไข้ ชำระล้างกรรมและอุปสรรคทางกรรมให้บริสุทธิ์ คุ้มครองภัยพิบัติและความเจ็บป่วย และพัฒนาจิตใจสู่โพธิจิต
ในฐานะพลังจากพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรในเทพปกรณัมอธิบายว่าทรงมาจากเนตรขวาของพระองค์ โดยประติมานวิทยาทรงประทับบนเทพพาหนะคือสิงโตหิมะ ในขณะที่บางพื้นที่ทรงประทับบนเทพพาหนะคือมังกร บางที่หัตถ์ซ้ายทรงพังพอนอันคลายสินทรัพย์ออกมา วรกายสีขาว ในหัตถ์ขวาทรงธงชัยและหัตถ์ขวาทรงพระขรรค์ มนตร์สำหรับภาวนาในภาคพระชัมภลขาวคือ:
สุวรรณชัมภล
พระชัมภลเหลือง เป็นภาคในฐานะผู้ทรงทรัพย์มั่งคั่งมากที่สุดและทรงอานุภาพและได้รับความนิยมมากที่สุดของพระชัมภล พระองค์ถือพลังของพระรัตนสัมภวพุทธเจ้า เพื่อนำพาสรรพสัตว์ข้ามพ้นสังสารวัฏทั้งหกภูมิ และคุ้มครองคุณธรรม อายุ และปัญญา และในภาคนี้ทรงได้รับการยกย่องว่าคือท้าวเวสวัณ หนึ่งใน"จาตุมหาราชิกา "
ทรงประทับนั่งในเทวลักษณะวัชรปรยังกะ (Vajraparyaṅka - ท่านั่งขัดสมาธิเพชร) หัตถ์ซ้ายทรงพังพอนอันคลายสินทรัพย์ออกมาหัตถ์ขวาทรงผลมะงั่ว โดยทั่วไปท้าวเวสวัณในคติมหายานทรงมีสัญญาลักษณ์ในหัตถ์คือ เจดีย์อันเป็นสัญญาลักษณ์แห่งโชคลาภทรัพย์สินเงินทองโชคลาภ แต่ในวัฒนธรรมแบบทิเบต คือ พังพอน และประทับเหนือสัญญาลักษณ์ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ มนตร์สำหรับภาวนาในภาคพระชัมภลเหลืองคือ:
ชัมภลแดง
พระชัมภลแดง ถือเป็นพลังของพระวัชรสัตว์ โดยประติมานวิทยาทรงมีสองพักตร์และสี่กร ทรงพังพอนในหัตถ์ซ้าย ทรงนามในภาษาทิเบตคือ Dzambhala Mapo. ในบางท้องที่ถือเป็นองค์เดียวกับพระพิฆเนศ เทพเจ้าแห่งโชคลาภ ในศาสนาพราหมณ์ ฮินดู คือ พระคเณศแดง ทรงทรงมีพักต์เป็นช้าง มนตร์สำหรับภาวนาในภาคพระชัมภลแดง: โอม ชัมภาลา จาเลน ไนเยน ธะนัม เมธิ หะรี ทากินี ชัมภาลา สะมะภารา สวาหะ - Om Jambhala Jalendraye Dhanam Medehi Hrih Dakini Jambhala Sambhara Svaha
ชัมภลดำ
พระชัมภลดำ ทรงมาจากคติท้าวกุเวร โดยประติมานวิทยาทรงสองกร ทรงพังพอนในหัตถ์ซ้าย และ กปาละในหัตถ์ขวา ถือเป็นพลังของพระอโมฆสิทธิพุทธะ มนตร์สำหรับภาวนาในภาคพระชัมภลดำ:
พระพุทธไตรรัตนนายก (วัดพนัญเชิง)
พระพุทธไตรรัตนนายกประดิษฐานอยู่ในพระวิหารวัดพนัญเชิง ริมฝั่งแม่น้ำป่าสัก ตรงข้ามกับมุมตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะเมืองอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ
ตามตำนานกล่าวว่า พระเจ้าสายน้ำผึ้งทรงสร้างขึ้น ณ บริเวณที่พระราชทานเพลิงศพพระนางสร้อยดอกหมาก และตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐกล่าวว่า พระพุทธรูปองค์นี้สร้างขึ้นเมื่อ จ.ศ. 686 (พ.ศ. 1867) ก่อนที่พระเจ้าอู่ทองจะสร้างกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี 26 ปี
ครั้นสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานีแล้ว พระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาได้บูรณะซ่อมแซมให้อยู่ในสภาพดีมาโดยตลอด กล่าวกันว่าเมื่อคราวจะเสียกรุงศรีอยุธยา ได้ปรากฏมีน้ำพระเนตรไหลออกมาจากพระเนตรทั้งสองข้างเป็นที่น่าอัศจรรย์
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงบูรณะองค์พระพุทธรูปใหม่ทั้งองค์และถวายพระนามว่า "พระพุทธไตรรัตนนายก"
พระเทพมงคลรังษี (ดี พุทฺธโชติ)
หลวงปู่ดี พุทธโชติ (29 มกราคม พ.ศ. 2416 - 19 มิถุนายน พ.ศ. 2510) วัดเทวสังฆาราม ศิษย์ผู้สืบทอดวิชาจากหลวงปู่ยิ้ม วัดหนองบัว และหลวงพ่อเปลี่ยน วัดใต้ ท่านโดดเด่นทางด้านเมตตามหานิยมดังมีคำขวัญของชาวเมืองกาญจน์ว่า ถ้าเจ้าชู้ต้องวัดเหนือ ถ้าเป็นอ้ายเสือต้องวัดใต้ วัดเหนือก็หมายถึงหลวงปู่ดี วัดเหนือนั่นเอง
ประวัติ
หลวงปู่ดี ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2416 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านทุ่งสมอ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรของคุณพ่อเทศ และคุณแม่จันทร์ เอกฉันท์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 9 คน ท่านเป็นลูกคนที่ 7 บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อปี พ.ศ. 2434 ณ วัดทุ่งสมอ โดยมีท่านอาจารย์รอดซึ่งมีศักดิ์เป็นปู่ของท่าน เป็นพระอุปัชฌาย์ บวชเป็นสามเณรอยู่เป็นเวลาอยู่ 6 เดือนก็ลาสิกขาบท ต่อมาเมื่อมีอายุครบเกณฑ์จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2437 ณ วัดทุ่งสมอ โดยมีพระครูวิสุทธิรังษี (ช้าง) วัดบ้านทวน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์รอด วัดทุ่งสมอ เป็นพระกรรมวาจาจารย์
มรณภาพ
ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2510 รวมสิริอายุได้ 94 ปี 73 พรรษา มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2511 ณ วัดเทวสังฆาราม จังหวัดกาญจนบุรี
วัตถุมงคล
หลังจากนั้นท่านได้เริ่มสร้างวัตถุมงคลที่โด่งดังมีดังนี้
ท้าวอินทรสุริยา (เนื่อง จินตดุล)
ท้าวอินทรสุริยา (เนื่อง จินตดุล; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2428 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517) เป็นพระพี่เลี้ยงผู้ถวายการอภิบาลพระราชโอรส-ธิดาในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก และพระราชโอรส-ธิดาในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ
ท้าวอินทรสุริยา มีนามเดิมว่า เนื่อง เป็นธิดาคนเดียวของกลีบ และทองคำ จินตดุล เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2428 ณ ตำบลบางขุนศรี อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี บิดารับราชการกรมมหรสพ มารดามีเชื้อสายราชินิกุลชูโต
เมื่อเนื่องอายุประมาณ 2 ขวบ มารดายกเธอให้เป็นธิดาบุญธรรมของคุณนายทับทิม บุณยาหาร ซึ่งเป็นญาติกัน เนื่องเป็นที่รักของคุณนายทับทิมและคนในบ้าน เพราะเธอสุภาพเรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย เมื่อเนื่องเริ่มโตพอศึกษา คุณนายทับทิมจึงหาครูมาสอนเธอที่บ้านให้พออ่านออกเขียนได้ จนอายุ 15 ปี เนื่องมีใจน้อมไปทางธรรม เนื่องจากมีโอกาสติดตามคุณนายทับทิมไปวัด ทำบุญรักษาศีลทุกวันมิได้ขาด ต่อมาเนื่องตัดสินใจโกนผมนุ่งห่มขาว บวชอยู่ ณ สำนักชีวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เป็นเวลา 5 ปี ครั้นไม่มีคนช่วยดูแลบ้าน คุณนายทับทิมจึงขอร้องให้ลาเพศชีกลับมาช่วยดูแลบ้านตามเดิม
เนื่องลาเพศชีออกมาได้ 5-6 ปี ภารกิจที่บ้านว่างลง เธอจึงขออนุญาตคุณนายทับทิมเข้าศึกษาวิชาพยาบาล จนสำเร็จวิชาพยาบาลศิริราช รุ่นที่ 9 เนื่องเป็นพระสหายร่วมชั้นเรียนวิชาพยาบาลของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่โรงเรียนแพทย์ผดุงครรภ์และหญิงพยาบาลแห่งศิริราช ต่อมาเธอเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลศิริราชและโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ตามลำดับ และเคยเป็นพยาบาลอาสาในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เมื่อปี พ.ศ. 2466 เมื่อหม่อมสังวาลย์ มหิดล ณ อยุธยา ได้ให้ประสูติหม่อมเจ้ากัลยาณิวัฒนา มหิดล และติดตามสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช กรมขุนสงขลานครินทร์ เสด็จกลับสยาม ในปีนั้นเองสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าฯ กรมขุนสงขลานครินทร์ ได้คัดเลือกพระพี่เลี้ยงนางนมให้มาถวายการดูแลพระโอรส-ธิดา ปรากฏว่านางพยาบาลเนื่อง จินตดุล ได้รับการคัดเลือก เพราะเป็นสหายคนสนิทของหม่อมสังวาลย์ เธอได้ติดตามไปเป็นพระพี่เลี้ยง และตามเสด็จไปประเทศเยอรมนีและประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2468 และตามเสด็จในการเสด็จนิวัติพระนครทุกครั้ง ต่อมาเธอได้ย้ายมาอาศัยในพระตำหนักใหม่ วังสระปทุม
การเป็นพระพี่เลี้ยงของมาหลายสิบปี พระพี่เลี้ยงเนื่องจึงมีความรู้ทางด้านภาษาต่างประเทศพอสมควร นอกจากนี้ยังเป็นผู้ที่คอยติดตามข่าวสารบ้านเมืองเสมอ จึงเป็นคนที่ทราบการเคลื่อนไหวของชาวโลกตลอดเวลา ทั้งยังอยู่ในเหตุการณ์การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ณ พระที่นั่งบรมพิมาน ในพระบรมมหาราชวัง และในเวลาต่อมา เธอได้เป็นพยานคนสำคัญในคดีนี้
สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ทรงออกนามเรียกพระพี่เลี้ยงเนื่องว่า แหนน เพราะออกเสียงง่ายกว่าคำว่า เนื่อง พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ก็ทรงออกนามเรียกท่านเช่นนั้นตามพระเชษฐภคินี
คุณท้าวอินทรสุริยายังได้ถวายการอภิบาลพระราชโอรสธิดาทุกพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยมีคุณวิไล อมาตยกุล ท่านผู้หญิงอภิรดี ยิ่งเจริญ ท่านผู้หญิงพรสม กุณฑลจินดา และคุณทวี มณีนุตร เป็นผู้ช่วยถวายการอภิบาล
บรรดาศักดิ์
วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2493 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ พระราชทานบรรดาศักดิ์ให้นางสาวเนื่อง จินตดุล เป็น ท้าวอินทรสุริยา สรรพาหารพิจาริณี ที่นักพฤฒิชราฉลองพระโอษฐ์ บังคับบัญชาบรรดาวิเสทนอกในทั้งปวง ถือศักดินา 1,000
บั้นปลายชีวิต
ต้นปี พ.ศ. 2505 ท้าวอินทรสุริยาได้กราบบังคมทูลลาถือเพศแม่ชีอีกครั้ง ณ วัดโกมุทรัตนาราม จังหวัดชลบุรี โดยมีหลวงพ่อสาลี เป็นผู้ประกอบพิธี เมื่อบวชแล้วก็ย้ายมาจำพรรษา ณ วัดธาตุทอง ท่านได้อุทิศตนบำเพ็ญประโยชน์ให้กับการบำรุงวัด สถานพยาบาล โรงเรียน และสถาบันแม่ชี และท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่าง ๆ ที่ชอบมาก คือ วัดวชิราลงกรณวราราม ตำบลหนองน้ำแดง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ท้าวอินทรสุริยามีโอกาสได้รู้จักกับหลวงปู่ฝั้น อาจาโร และอาจารย์สายพระป่าในประเทศไทยหลายรูป ในเวลาต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงขอร้องให้ท้าวอินทรสุริยาเข้ามาพำนักในพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน และพระราชทานห้องพักในพระตำหนักจิตรลดารโหฐานให้
ท้าวอินทรสุริยาถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เวลา 19.10 น. ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน สิริรวมอายุได้ 88 ปี 11 เดือน ท้าวอินทรสุริยาเกิดในเดือนธันวาคม ถึงแก่อนิจกรรมในเดือนตุลาคม ตอนมีอายุ 88 ปี 11 เดือน เหมือนกับพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ผู้ที่ท้าวอินทรสุริยา ถวายการอภิบาลและถวายงานอย่างใกล้ชิดมาตลอด
ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทาน น้ำหลวงอาบศพ โกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจา 6 คันตั้งประกอบเกียรติยศ ปี่ไฉน 1 กลองชนะ 10 ประโคมเวลารับพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และให้ตั้งโกศศพบำเพ็ญกุศลไว้ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี
นายนาวาโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี (12 เมษายน พ.ศ. 2419 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก
พระประวัติ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2419 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก ธิดาพระยาจำนงสรไกร (รุ่ง)
พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ทรงรับราชการเป็นทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2445 รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น นายเวร ในกรมทหารเรือ ต่อมาได้รับพระราชทานพระยศนายเรือโท เมื่อปี พ.ศ. 2447 และขณะยังมียศเป็นนายเรือเอกผู้ช่วยทรงเป็นอาจารย์โรงเรียนนายเรือ สอนพระราชบัญญัติต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรทหารเรือเป็นนายเวรในกรมทหารเรือ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2447 ทรงได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ และรับราชการมียศสูงสุดที่ นาวาโท (ในยุคนั้นเรียก นายเรือเอกผู้ช่วย) เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2448
นายนาวาโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยพระโรคไข้หวัด เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 สิริพระชันษา 32 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2455
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี เป็นต้นราชสกุลวิบูลยพรรณ มีพระโอรส-ธิดา 3 องค์ ได้แก่
คัมภีร์ฮีบรู
คัมภีร์ฮีบรู (Hebrew Bible; Biblia Hebraica) หมายถึง คัมภีร์ทานัค (Tanakh; תנ"ך) ซึ่งเป็นชุดคัมภีร์ในศาสนายูดาห์ และเป็นที่มาของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ด้วย คัมภีร์นี้ส่วนใหญ่บันทึกเป็นภาษาฮีบรูไบเบิล บางส่วนเป็นภาษาแอราเมอิกไบเบิล (เช่น หนังสือดาเนียล หนังสือเอสรา เป็นต้น) ซึ่งคัมภีร์ฮีบรูนี้มีหนังสือทั้งสิ้น 24 เล่ม
สารบบของคัมภีร์ฮีบรูที่ใช้ในปัจจุบันสอดคล้องกับคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิมของนิกายโปรเตสแตนต์ แต่ไม่ตรงกับของนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ซึ่งได้เพิ่ม "คัมภีร์อธิกธรรม" และ Anagignoskomena เข้ามา ความหมายของคัมภีร์ฮีบรูจึงไม่เกี่ยวกับชื่อ จำนวน และลำดับหนังสือ ต่างจากสารบบคัมภีร์ไบเบิลที่ศาสนาคริสต์จัดระบบขึ้นในยุคหลัง
มัสยิดหม่าเตียน
มัสยิดหม่าเตียน เป็นมัสยิดที่หม่าเตียน เขตไห่เตี้ยน ปักกิ่ง ประเทศจีน
ประวัติ
มัสยิดนี้ก่อสร้างในระหว่างรัชสมัยจักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิง หลังจากนั้นในระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม มัสยิดนี้ถูกเปลี่ยนไปเป็นโรงงาน และห้องละหมาดกลายเป็นห้องทำงาน ท้ายที่สุดใน ค.ศ. 1982 โรงงานนี้ได้เคลื่อนย้ายออกไป ทำให้อาคารนี้กลายเป็นมัสยิดอีกครั้ง
สถาปัตยกรรม
มัสยิดนี้มีความจุสำหรับผู้มาละหมาด 200 คน และกินพื้นที่ 3,800 ตารางเมตร มีโครงสร้างเป็นสถาปัตยกรรมจีน โดยอาคารหลักมีห้องละหมาด ห้องบรรยายทิศใต้ ห้องบรรยายทิศเหนือ และอาคารอื่น ๆ
การเดินทาง
มัสยิดนี้สามารถเข้าถึงได้ผ่านการเดินไปทางใต้ของสถานีเจี้ยนเต๋อเหมินในรถไฟใต้ดินปักกิ่ง
โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะ
โฮโซกาวะ คัตสึโมโตะ (細川 勝元 (Hosokawa Katsumoto); ค.ศ. 1430 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 1473) เป็นหนึ่งในคันเร (ผู้แทนจากโชกุน ในยุคมูโรมาจิ เขาเป็นที่รู้จักจากการมีส่วนร่วมในการสร้างเรียวอันจิ วัดที่มีชื่อเสียงจากสวนหิน และการมีส่วนร่วมในสงครามโอนิง ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ ซูมิอากามารุ (聡明丸)
อ้างอิง
14301473
หลี่ หยุนตี๋
หลี่ หยุนตี๋ หรือที่รู้จักในชื่อ ยุนดิ เป็นนักเปียโนคลาสสิคชาวจีน เขามีชื่อเสียงอย่างมากจากการชนะเลิศในรายการประกวด International Frédéric Chopin Piano Competition ในปี 2000 ซึ่งขณะนั้นด้วยวัยเพียง 18 ปี ทำให้เขาเป็นนักเปียโนชาวเอเชียที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ชนะเลิศรายการแข่งขันเปียโนระดับโลก
ประวัติ
หยุนตี๋เป็นบุตรของ นายหลี่ ฉวน กับนางจาง เซี่ยวหลู ทั้งสองเป็นคนงานของบริษัทถลุงเหล็กเสฉวนฉงชิ่ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้เกิดในครอบครัวนักดนตรี แต่หยุนตี๋กลับชอบดนตรีมาก เมื่อเขาอายุได้ 3 ขวบ พ่อแม่ของเขาก็ซื้อหีบเพลงชักให้เป็นของขวัญ หลังจากที่หยุนตี๋ดูจะสนใจหีบเพลงชักจากที่ได้ฟังนักดนตรีบรรเลงหีบเพลงชักในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งจนถึงขนาดไม่ยอมเดินผ่านไปง่ายๆ เขาสามารถเล่นหีบเพลงชักได้อย่างคล่องแคล่วเมื่ออายุได้ราว 4 ขวบ จากการได้เรียนกับ ถาน เจียนหมิน ซึ่งเป็นอาจารย์วิชาดนตรีของมหาวิทยาลัย จนหนึ่งปีให้หลัง หยุนตี๋ชนะเลิศการประกวดแข่งขันหีบเพลงชักเยาชนเมืองฉงชิ่ง
อันดรียัน กัซปารี
ประวัติ
กัซปารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ชนะน็อก เอ็ม ระห์ตัน ยก 2 จากนั้นชกชนะน็อกรวดมาตลอด จนได้ครองแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ทีรานอฟ ยก 3 ที่อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้งรวมทั้งชนะน็อกสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ อดีตแชมป์โลก ดับเบิลบีเอฟ ชาวไทยด้วยเมื่อ พ.ศ. 2539 และยังชกนอกรอบชนะน็อกตลอด มีที่ชนะคะแนน พรชัย ศิษย์พระพรหมเพียงครั้งเดียว จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต ไอบีเอฟ เมื่อ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อก ทิม ออสตินไปแค่ยก 3
หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ กัซปารีหยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อก อเล็กซานเดอร์ ยูรีกอฟ ยก 4 จากนั้นจึงเดินทางมาชิงแชมป์เงารุ่นซุเปอร์แบนตัมเวต ไอบีเอฟ กับฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมที่ประเทศไทยเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ซึ่งทั้งฟ้าประกอบกับกัซปารีดวลหมัดกันอย่างสนุกตื่นเต้นก่อนที่กัซปารีจะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังจากนั้น กัซปารีขึ้นชกที่อินโดนีเซียอีก 2 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 จากนั้นหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2545 แต่ฟอร์มการชกไม่ร้อนแรงเหมือนเดิม ชกชนะคะแนนวีร์โก วาเราว์ แล้วมาแพ้คะแนน ชวาลย์ ส.วรพิน หลังจากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวตก็แพ้คะแนนวิกกี้ เซปาร์ไปอีก หลังจากที่ชกแพ้น็อก โนเอล ซุงกาอิด ยก 5 เมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 กัซปารีก็แขวนนวมไป
สโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลนครศรียูไนเต็ด (Nakhonsi United Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพของไทยที่ตั้งอยู่ที่ ถนนสะพานยาว ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันลงเล่นในระดับไทยลีก 2
โดยสโมสรนครศรียูไนเต็ด ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2020 และเข้ามาสู่ระบบลีกอาชีพจากการซื้อสิทธิในการลงแข่งขันไทยลีก 3 มาจากสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ ได้ปรับเปลี่ยนผู้บริหารใหม่ และในปี 2020 ชุดผู้บริหารได้ปรับเปลี่ยนใหม่อีกครั้ง
ประวัติ
หลังจบการแข่งขันเอไอเอสลีก ดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2559 สโมสรฟุตบอลนครศรี เฮอริเทจ ที่ได้อันดับสุดท้ายในโซนภาคใต้ ต้องตกชั้นลงสู่ลีกสมัครเล่นอย่างไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ ประกอบกับทางสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ ซึ่งลงแข่งขันในโซนตะวันตก ได้เลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในไทยลีก 3 มีนโยบายส่งทีมลงแข่งขันกีฬาในระดับมหาวิทยาลัยแทนการลงแข่งในระดับลีกอาชีพ ผู้บริหารของสโมสรฟุตบอลนครศรีเฮอริเทจ ที่ตกชั้นจึงได้เข้ามาซื้อสิทธิในการลงแข่งขันในไทยลีก 3 จากมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์
หลังจากที่ได้สิทธิในการลงแข่งขันมาจากมหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ จึงได้ก่อตั้งสโมสรขึ้นมาใหม่ในชื่อ นครศรีธรรมราช ยูนิตี้ โดย พิชญ์ปวีร์ บุณยเกียรติ ที่เคยเป็นรองประธานสโมสรของนครศรีเฮอริเทจ ได้เข้ามาเป็นประธานสโมสรของนครศรีธรรมราช ยูนิตี้ หลังจากนั้นในฤดูกาล 2018 นายปิยะชาติ ศิริปะชะนะ เจ้าของธุรกิจกลุ่ม NAZA GROUP ได้เข้ามาเทคโอเวอร์สโมสร และเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรนครศรียูไนเต็ด และในฤดูกาล 2020 นายชนนพัฒฐ์ นาคสั้ว ได้เข้ามาดูแลทีมฟุตบอลนครศรียูไนเต็ด ต่อ พร้อมกับเปลี่ยนสัญลักษณ์สโมสรใหม่
ปัจจุบันนี้ ได้ปรับเปลี่ยนคณะกรรมการบริหารสโมสรฯ ใหม่ เป็น นางสาวกฤตพร คงเคว็จ เพื่อให้การจัดการทีมในการเตรียมทีมให้มีความพร้อมสูงสุด ในการดำเนินงาน
เรือหลวงวิกตอรี
เรือหลวงวิกตอรี (HMS Victory) เป็นเรือแนวเส้นประจัญบานชั้นเอก ติดตั้งปืน 104 กระบอก ของราชนาวีอังกฤษ สั่งให้ต่อขึ้นเมื่อ ปี ค.ศ. 1758 วางกระดูกงูเรือในปี 1759 และปล่อยลงน้ำในปี 1765 เรือหลวงวิกตอรีเป็นที่รู้จักดีที่สุด ในฐานะเรือธงของลอร์ดเนลสัน ในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ปี ค.ศ. 1805 ซึ่งอังกฤษได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนือกองเรือรบฝรั่งเศส
นอกจากนี้ เรือหลวงวิกตอรี ยังเคยเป็นเรือธงของผู้บัญชาการรบทางทะเล ของราชนาวีอีกหลายท่าน ในระหว่างสงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา คือ เป็นเรือธงของนายพลเรือเอกออกัสตัส เคปเพล (Augustus Keppel) ในยุทธนาวีที่อัสชันท์ (1778) เป็นเรือธงของจอมพลเรือริชาร์ด ฮาว (RIchard Howe) ในยุทธนาวีที่แหลมสปาร์เทล (1782) และเป็นเรือธงของจอมพลเรือ จอห์น เจวิส ในยุทธนาวีที่แหลมเซนต์วินเซนต์ (1797)
เรือหลวงวิกตอรี ถูกย้ายไปเก็บในอู่เรือแห้งที่พอร์ตมัท ในปี ค.ศ. 1922 และถูกรักษาไว้ในฐานะเรือพิพิธภัณฑ์ วิกตอเรีย ถูกแต่งตั้งให้เป็นเรือของเฟิร์สท ซี ลอร์ด ตั้งแต่เดือนตุลาคม ปี ค.ศ. ๒๐๑๒ และปัจจุบันเป็นเรือที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ยังอยู่ในประจำการ
วุฒิเฉลิม วุฒิชัย
ประวัติ
หม่อมเจ้าวุฒิเฉลิม วุฒิชัย มีพระนามลำลองว่า ท่านหญิงปีนัง เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร ประสูติแต่หม่อมประพันธ์ วุฒิชัย ณ อยุธยา (สกุลเดิม ชะตารุ่ง) ที่รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พระบิดาแปรที่ประทับจากสยาม ในเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475
หม่อมเจ้าวุฒิเฉลิมทรงสำเร็จการศึกษาจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โปรดการวาดรูปและนิพนธ์หนังสือ มีงานอดิเรก คือทำสวน ตกแต่งที่ประทับ ออกแบบผ้าปักไหมและปักบนผ้าใบสำหรับแขวนกำแพง นิพนธ์หนังสือโดยใช้นามปากกาว่า “วุฒิเฉลิม” เช่น หนังสือ "ลายน้ำทอง” เขียนในรูปนวนิยายจากความทรงจำ เป็นเรื่องของชีวิตตอนปลายของพ่อ และเหตุการณ์ที่ประทับใจลูกตั้งแต่จำความได้จนสิ้นพ่อไป เป็นหนังสือได้รับรางวัลจากการประกวดหนังสือดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2544
หม่อมเจ้าวุฒิเฉลิมมีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมหม่อมมารดา ได้แก่ หม่อมเจ้าไกรสิงห์ วุฒิชัย, วุฒิสวาท อนุมานราชธน และวุฒิวิฑู พี.เทอเสน
ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และพระราชพิธีเฉลิมพระราชมณเฑียร พ.ศ. 2493 หม่อมเจ้าวุฒิเฉลิม วุฒิชัย ได้เชิญเครื่องเครื่องเฉลิมพระราชมณเฑียร ลำดับที่ 5 พระแส้หางช้างเผือก
ชีวิตครอบครัว
หม่อมเจ้าวุฒิเฉลิม วุฒิชัย ทรงกราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่อสมรสกับวิรัช ณ สงขลา เมื่อปี พ.ศ. 2499 ภายหลังได้หย่ากัน และสมรสใหม่กับอี. มอแกน กิลเบอร์ต และปัจจุบันได้หย่ากัน มีบุตร-ธิดาสามคน ได้แก่
ทั้งนี้วุฒิเฉลิมนับเป็นพระราชนัดดาชั้นหม่อมเจ้าในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว องค์เดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน และเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายในกรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร ที่มีชนม์ชีพอยู่ในปัจจุบัน
การผลิตยาปฏิชีวนะ
การผลิตยาปฏิชีวนะ (production of antibiotics) เป็นเรื่องที่ทำอย่างแพร่หลาย เริ่มตั้งแต่มีการค้นพบเบื้องต้นโดย ดร. เฮาวาร์ด วอลเตอร์ ฟลอเรย์ และเออร์นสต บอริส เชน ในปี ค.ศ. 1938 ซึ่งเป็นงานที่มีผลเป็นรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์แก่นักวิจัยเหล่านี้ในปี ค.ศ. 1945 ความสำคัญของยาปฏิชีวนะต่อการแพทย์ ทำให้เกิดงานวิจัยมากมายเพื่อการค้นพบ/ค้นหาและการผลิต
การหายาที่มีประโยชน์
แม้ว่าจะมียาปฏิชีวนะที่รู้จักมากมาย แต่ว่า 1% ของยาปฏิชีวนะเท่านั้น มีค่าทางการแพทย์หรือทางการค้า ยกตัวอย่างเช่น เพนิซิลลินมีค่าการรักษา (therapeutic index) สูง เพราะว่าไม่มีพิษต่อเซลล์มนุษย์ แต่ว่า ยาปฏิชีวนะส่วนมากไม่ได้มีคุณสมบัติเยี่ยงนี้ ส่วนยาปฏิชีวนะที่ใช้ได้บางพวก อาจจะไม่มีข้อดีเหนือกว่ายาที่นิยมใช้กันอยู่แล้ว และอาจจะไม่สามารถประยุกต์ใช้ได้ในกิจอื่น ๆ
ยาปฏิชีวนะที่มีประโยชน์ บ่อยครั้งค้นพบโดยใช้กระบวนการตรวจคัด (screening process) ซึ่งเริ่มตั้งแต่การเพาะเลี้ยงจุลินทรีย์หลายอย่างเฉพาะอย่าง ๆ แล้วตรวจสอบว่า มีการผลิตสารแพร่กระจายอะไรหรือไม่ ที่ห้ามการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่เป็นเป้าหมาย แต่ยาปฏิชีวนะที่พบโดยวิธีนี้โดยมาก จะมีการค้นพบมาก่อนแล้ว ดังนั้น จึงใช้ไม่ได้ ส่วนที่เหลือก็จะต้องตรวจว่ามีพิษอะไรบ้าง และรักษาโรคได้ดีไหม สารที่ดูดีที่สุดก็จะได้รับการตรวจสอบต่อไป หรือแม้แต่เปลี่ยนแปลงปรับปรุง
เทคนิคการผลิตระดับอุตสาหกรรม
ยาปฏิชีวนะผลิตในระดับอุตสาหกรรม จะผ่านกระบวนการหมักที่เพาะเลี้ยงจุลินทรีย์ต้นผลิตในภาชนะขนาดใหญ่ (100,000-150,000 ลิตรหรือยิ่งกว่า) ที่มีอาหารเลี้ยงเชื้อ ปัจจัยต่าง ๆ เช่นออกซิเจน อุณหภูมิ พีเอช และสารอาหาร ต้องอยู่ในระดับที่เหมาะที่สุด ซึ่งต้องคอยตรวจตราและปรับปรุงถ้าจำเป็น เนื่องจากยาปฏิชีวนะเป็นสารเมแทบอไลต์ทุติยภูมิ (secondary metabolite) ขนาดประชากรของจุลินทรีย์ต้องควบคุมอย่างระมัดระวัง เพื่อให้ได้ผลผลิตระดับสูงสุดก่อนที่จุลชีพจะตาย ต่อจากนั้น ก็ต้องสกัดยาปฏิชีวินะแล้วทำให้บริสุทธิ์ ไปเป็นสารผลึก ซึ่งจะเป็นเรื่องง่ายถ้ายาละลายในตัวทำละลายอินทรีย์ได้ แต่ถ้าไม่ได้ ก็จะต้องสกัดออกโดยวิธีการแลกเปลี่ยนไอออน (ion exchange) การดูดซับ (adsorption) หรือการตกตะกอน (precipitation)
สายเชื้อที่ใช้ในการผลิต
จุลินทรีย์ที่ใช้ในการหมัก แทบจะไม่เคยเหมือนที่มีอยู่ตามธรรมชาติ (พันธุ์ป่า) เพราะว่า สายเชื้อที่ใช้จะมีการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม (สิ่งมีชีวิตดัดแปลงพันธุกรรม) เพื่อจะให้ผลิตยาได้ในระดับสูงสุด โดยมักจะใช้วิธีการกลายพันธุ์ ซึ่งเริ่มโดยใช้สิ่งก่อการกลาย (mutagen) เช่น รังสีอัลตราไวโอเลต รังสีเอกซ์ หรือสารเคมีบางอย่าง การคัดเลือกและขยายสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตมากกว่าหลายชั่วยุค อาจสามารถเพิ่มผลผลิตได้เกินกว่า 20 เท่า อีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้ในการเพิ่มผลผลิตก็คือ การขยายยีน (gene amplification) โดยสร้างก๊อปปี้ของยีนที่เข้ารหัสเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตยาปฏิชีวนะ แล้วใส่กลับเข้าไปในเซลล์ผ่านเวกเตอร์เช่นพลาสมิด เป็นเทคนิคที่ต้องทำพร้อม ๆ กันไป กับการตรวจสอบยาที่ผลิตได้ใหม่
เรือนเฝ้าประตู
เรือนเฝ้าประตู (gatehouse) เป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของปราสาท คฤหาสน์มาเนอร์ และคฤหาสน์อื่น ๆ ของยุโรป เดิมเรือนเฝ้าประตูเป็นสิ่งก่อสร้างแบบระบบป้อมปราการ ที่ตั้งอยู่เหนือประตูทางเข้าเมืองหรือปราสาท ในด้านสถาปัตยกรรมเรือนเฝ้าประตูหมายถึงสิ่งก่อสร้างที่อยู่ภายในหรือสร้างติดกับประตูของปราสาท คฤหาสน์มาเนอร์ หรือสิ่งก่อสร้างในประเภทเดียวกันที่มีความสำคัญ
เรือนเฝ้าประตูปรากฏเป็นครั้งแรกในสมัยกลางตอนต้นเมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องป้องกันทางเข้าของเมืองหรือปราสาท ต่อมาเรือนเฝ้าประตูก็วิวัฒนาการมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีโครงสร้างที่สลับซับซ้อนขึ้นที่เต็มไปด้วยระบบการป้องกันหลายชั้นขึ้น เรือนเฝ้าประตูแบบสร้างเสริมมักจะมีระบบการป้องกันอื่น ๆ ที่รวมทั้งสะพานชัก ประตูชัก ช่องซัดอาวุธ ช่องธนู และอาจจะมีช่องสังหารที่ใช้ในการหย่อนสิ่งต่าง ๆ ลงมายังผู้รุกราน ในสมัยกลางตอนปลาย ช่องธนูก็อาจจะแปลงเป็นช่องสำหรับยิงปืน
บางครั้งเรือนเฝ้าประตูก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งของระบบการป้องกันเมืองที่อาจจะใช้ในการป้องกันสะพานข้ามแม่น้ำหรือคูเมืองเช่นเรือนเฝ้าประตูกลางสะพานมอนเนาว์ในมอนมอธในเวลส์ ยอร์กมีเรือนเฝ้าประตูสำคัญสี่เรือนเช่นเรือนที่มิกเคิลเกตบาร์
ภาษาฝรั่งเศสเรียกเรือนเฝ้าประตูว่า logis-porche ที่อาจจะมีขนาดใหญ่และมีโครงสร้างซับซ้อนที่ใช้เป็นทั้งประตูและที่พักอาศัย ถ้ามีขนาดใหญ่มากบางครั้งก็เรียกว่า châtelet หรือ "ปราสาทน้อย"
เมื่อมาถึงสมัยกลางตอนปลาย เรือนเฝ้าประตูในอังกฤษและฝรั่งเศสก็แปลงมาเป็นเรือนขนาดย่อมที่สร้างอย่างสวยงามที่ตั้งอยู่ตรงทางเข้าของคฤหาสน์หรือคฤหาสน์ที่ดินใหญ่ ๆ และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างอิสระจากกำแพงหรือติดกับคฤหาสน์เพียงการสร้างติดกับกำแพงล้อมรอบคฤหาสน์ เมื่อมาถึงสมัยนี้ ความสำคัญในการเป็นสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการป้องกันข้าศึกก็หมดความสำคัญลงไป และกลายมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างให้กลมกลืนไปกับลักษณะของตัวสิ่งก่อสร้างหลักที่อาจจะมองไม่เห็นจากทางเข้า
บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปเรือนเฝ้าประตูจากสมัยกลางยังมีเหลือให้เห็นอยู่เป็นจำนวนมากโดยเฉพาะในฝรั่งเศสและเยอรมนี
ภาษาฮูร์เรีย
ภาษาฮูร์เรียเป็นภาษาของชาวฮูร์เรียที่เคยอยู่ทางเหนือของเมโสโปเตเมียเมื่อ 1,757 ปีก่อนพุทธศักราช และหายสูญไปเมื่อราว 457 ปีก่อนพุทธศักราช เป็นภาษาของราชอาณาจักรมิตันนิและอาจจะเคยใช้พูดในเขตไซโร-ปาเลสไตน์ การเขียนของภาษานี้พัฒนามาจากอักษรอัคคาเดียเมื่อราว 1,457 ปีก่อนพุทธศักราช โดยใช้รูปอักษรของภาษาสุเมเรียเป็นจำนวนมาก โดยยังไม่รู้ว่ามีการออกเสียงในภาษาฮูร์เรียอย่างไร
Hourrites
อิ้นเถา
อ้ายซินเจว๋หลัว อิ้นเถา (允祹; 18 มกราคม ค.ศ. 1686 - 1 กันยายน ค.ศ. 1763) เป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ชิงและเป็นโอรสองค์ที่ 23 ของจักรพรรดิคังซี แต่เป็นพระองค์ที่ 12 ที่เติบโตจนเป็นผู้ใหญ่ อิ้นเถาทรงเป็นอนุชาต่างมารดาของจักรพรรดิยงเจิ้ง
ประวัติส่วนพระองค์
องค์ชายอิ้นเถาประสูติเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1686 เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิคังซี กับพระอัครชายาติ้ง ในวัยเยาว์พระองค์ได้รับการสอนโดยสุมาลากู ซึ่งเป็นคนสนิทของจักรพรรดินีเซี่ยวจฺวัง จนเมื่อสุมาลากูล้มป่วย อิ้นเถาได้ส่งคนไปดูแล และพระองค์เองทรงเสด็จไปเยี่ยมสุมาลากูอยู่บ่อยครั้ง ในปี ค.ศ.1709 อิ้นเถาได้รับพระราชทานยศเป็นเป้ยจื่อ หลังจากจักรพรรดิคังซีสวรรคต อิ้นเถาได้ควบคุมกองธงขลิบเหลือง แต่เนื่องจากพระองค์ไม่ได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับสงครามชิงบัลลังก์ของพี่น้องของพระองค์ ซึ่งทำให้พระองค์รับตำแหน่ง ลวี่จวิ้นอ๋อง ในปี ค.ศ.1722 แต่ปีถัดมา ค.ศ.1723 พระองค์กลับถูกลดพระยศและกลับไปเป็นเป้ยจื่อเช่นเดิม จนถึงปี ค.ศ.1730 ถึงได้ยศ ลวี่จวิ้นอ๋อง คืนมาเช่นเดิม และในปี ค.ศ.1735 จักรพรรดิยงเจิ้งสวรรคต และต่อมาจักรพรรดิเฉียนหลงได้ขึ้นครองราช พระองคฺ์ได้เลื่อนให้อิ้นเถาเป็น ลวี่ชินอ๋อง และมอบหมายให้เสด็จอาอิ้นเถาดูแลการรวบรวมราชสกุลของพระองค์
กานาลดูว์มีดี
กานาลดูว์มีดี (Canal du Midi) เป็นลำคลองที่มีความยาวรวมถึง 240 กิโลเมตร ไหลผ่านทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส (Le midi) โดยเชื่อมระหว่างแม่น้ำการอน ไปยังทะเลสาบโต (Étang de Thau) ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยเมื่อรวมกันกับกานาลเดอการอน (Canal de Garonne) ที่มีความยาวกว่า 193 กิโลเมตรแล้ว คลองทั้งสองจะเรียกรวมกันว่า กานาลเดเดอแมร์ (Canal des deux mers) ที่ตัดผ่านข้ามจากฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกจรดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
จุดเริ่มต้นของคลองเริ่มจากเมืองตูลูซ และไหลลงมาจบที่ทะเลสาบโต กานาลดูว์มีดีเป็นผลงานสร้างโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส ปีแยร์-ปอล รีแก (Pierre-Paul Riquet) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 กานาลดูว์มีดีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก
รายละเอียดทางวิศวกรรม
ในปัจจุบันตัวคลองประกอบด้วยสะพานส่งน้ำ (aqueduct) กว่า 40 แห่ง ซึ่งในตอนแรกสร้างโดยริเกนั้นมีเพียง 3 แห่ง ได้แก่ สะพานส่งน้ำแห่งเรปูดร์ (pont-canal de Répudre) สะพานส่งน้ำแห่งแอกีย์ (pont-canal d'Aiguille) และสะพานส่งน้ำแห่งฌูอาร์ (pont-canal de Jouarres) โดยมีลักษณะคือเป็นสะพานสำหรับกานาลดูว์มีดี ซึ่งพาดเหนือแม่น้ำอื่น ๆ โดยที่เรือนั้นสามารถแล่นได้ตามปกติทั้งคลองด้านบนและด้านล่าง ต่อมาในปี ค.ศ. 1683-1693 โวบ็องได้ปรับปรุงเพิ่มเติมโดยมีการเพิ่มคลองสำหรับระบายน้ำ และสร้างสะพานส่งน้ำอีกกว่า 40 แห่ง โดยแหล่งที่สำคัญ ๆ ได้แก่ สะพานส่งน้ำแห่งออร์เบียล (pont-canal d'Orbiel) และสะพานส่งน้ำแห่งแซ็ส (pont-canal de Cesse) นอกจากนี้ยังมีสะพานส่งน้ำแห่งออร์บ (pont-canal d'Orb) ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1858 และแห่งล่าสุดได้แก่ สะพานส่งน้ำแห่งแอร์แบ็ต ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1983
ที่เมืองเบซีเย จะพบประตูกั้นน้ำเป็นขั้นบันไดประกอบด้วยประตูกั้นน้ำจำนวนเก้าประตู เรียกว่าประตูน้ำแห่งฟงเซราน (Fonsérannes) ซึ่งสร้างเพื่อลดระดับน้ำทีละนิดจนถึงระดับเดียวกันกับแม่น้ำออร์บ โดยสร้างจากหินและลดหลั่นกันลงมาตามเชิงเขา ซึ่งระหว่างประตูในแต่ละช่วงนั้นสามารถบรรจุน้ำได้บริเวณเท่า ๆ กัน โดยสร้างเสร็จอย่างสมบูรณ์ไม่ต้องมีการซ่อมแซมเพิ่มเติมใดๆ การก่อสร้างนี้รับเหมาโดยวิศวกรสองพี่น้องตระกูลเมดเดล (Medhailes) และสร้างโดยแรงงานซึ่งประกอบด้วยสตรีเป็นหลัก
เนื่องจากปัญหาเรื่องอุทกภัย จึงมีการสร้างสะพานส่งน้ำเป็นช่วง ๆ ในกานาลดูว์มีดี โดยแห่งแรกนั้นใช้ข้ามแม่น้ำเลอเรปูดร์ (Le Répudre) และภายหลังโวบ็องได้เป็นผู้ออกแบบต่อมาสำหรับสะพานส่งน้ำแห่งอื่น ๆ และในที่สุดได้มีการสร้างสะพานส่งน้ำผ่านบนสะพานส่งน้ำแห่งออร์บ ซึ่งได้ลัดประตูกั้นน้ำสองช่วงล่างสุดของฟงเซราน ในปี ค.ศ. 1982 ได้มีการสร้างคลองช่วงใหม่ซึ่งใช้แทนที่ประตูกั้นน้ำแห่งเดิมของฟงเซราน เดิมซึ่งในปัจจุบันปิดให้บริการทางน้ำอย่างถาวร
คลองแห่งนี้ยังรวมอุโมงค์สำหรับคลองแห่งแรกในโลกอีกด้วย มีชื่อว่า อุโมงค์มาลปัส (Tunnel de Malpas) ซึ่งมีความยาวถึง 173 เมตรผ่านบริเวณเขาที่เมืองอ็องเซรูน (Ensérune)
นอกจากนี้ โครงการยังรวมถึงการสร้างอ่างเก็บน้ำขึ้นเพื่อใช้สำรองน้ำสำหรับคลอง ได้แก่ ทะเลสาบแห่งแซ็ง-แฟเรออล (Bassin de St. Ferréol) และแห่งที่สองซึ่งสร้างทีหลังในปี ค.ศ. 1777-1781 ได้แก่ อ่างเก็บน้ำแห่งล็องปี (Bassin de Lampy)
การก่อสร้างคลองแห่งนี้นั้นได้ถือว่าเป็นโครงการขนาดใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ซึ่งทำโดยใช้แรงงานจากมนุษย์ และในปัจจุบันนั้นก็ยังเป็นประจักษ์พยานถึงความสำเร็จทางวิศวกรรมแห่งหนึ่งในประวัติศาสตร์ยุโรป
บันไดของยาโคบ
บันไดเจค็อป (ภาษาอังกฤษ: Jacob’s Ladder) เป็นบันไดขึ้นสวรรค์ที่บรรยายในพระธรรมปฐมกาลเมื่อเจคอปมีมโนทัศน์ระหว่างที่หนีจากพี่ชายเอเซาลูกของไอแซ็ค
ที่มา
คำบรรยายของบันไดเจค็อปในพระธรรมปฐมกาล (28:11-19):
"เจค็อปเดินทางจากเบียร์ชีบา (Beersheba) ไปทางฮาราน (Haran) เจค็อปมาถึงที่ที่พักอยู่คืนหนึ่งเพราะพระอาทิตย์ตก หยิบหินก้อนหนึ่งจากที่นั้น เอาหินวางใต้หัวและนอนหลับ พอหลับก็ฝันถึงบันไดที่วางอยู่บนโลก, และด้านบนไปถึงสวรรค์; และพระเจ้าช่วย, เทวดาแห่งพระเจ้าต่างก็เดินขึ้นและลงจากบันได! และพระเจ้าช่วย, พระเยโฮวาห์ ยืนเหนือบันไดและกล่าวว่า, “ข้าคือพระเจ้า, พระเจ้าของเอบราฮัมพ่อของเจ้าและพระเจ้าของไอแซ็ค; ดินแดนที่เจ้านอนอยู่ ข้าจะให้แก่เจ้าและผู้สืบเชื้อสายจากเจ้า; และผู้สืบเชื้อสายจากเจ้าจะเป็นเหมือนฝุ่นของโลก, และเจ้าจะเผยแพร่ไปดินแดนต่างๆ ทางตะวันตก และทางตะวันออก และทางเหนือ และทางใต้; และโดยเจ้าและผู้สืบเชื้อสายจากเจ้าจะได้รับพรต่อครอบครัว ให้เจ้ารู้ว่า, ข้าจะอยู่กับเจ้า, และจะปกปักษ์รักษาเจ้าไม่ว่าจะเป็นที่ใด และจะนำเจ้ากลับมายังดินแดนแห่งนี้; เพราะข้าจะไม้ทิ้งเจ้าจนกว่าข้าจะได้ทำในสิ่งที่ข้าได้พูดกับเจ้า” พอตรัสเสร็จเจค็อปก็ตื่นและกล่าวว่า “พระเจ้าต้องอยู่ที่นี่แน่; และข้าไม่รู้เช่นนั้น”  เจค็อปก็ตื่นตระหนกและกล่าวว่า “ที่นี่ต้องไม่ใช่อะไรนอกจากที่ประทับของพระเจ้า, และที่นี่คือประตูสวรรค์”"
เทวดาเดินดิน (ภาพยนตร์)
เทวดาเดินดิน เป็น ภาพยนตร์ไทยจากค่ายนิวไฟว์สตาร์หรือ ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ในปัจจุบันจากการกำกับของท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2518 นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี วิยะดา อุมารินทร์ และ ต่อลาภ กำพุสิริ
เรื่องย่อ
เรื่องราวของคน 3 คนคือ พล (สรพงษ์), น้อง (วิยะดา) และ ต้อย (ต่อลาภ) ที่ออกปล้นฆ่าผู้คนตามอำเภอใจ จนได้รับฉายาจาก ไพบูลย์ นักข่าวซึ่งเคยมีเรื่องกับพลมาก่อนว่า เทวดาเดินดิน ทำให้พวกเขาถูกไล่ล่าจาก สารวัตรบุญ (ครรชิต) นายตำรวจฝีมือดีพวกเขาทั้งสามได้เพื่อนร่วมทางอีกคนคือ แอ๊ด (กิตติ) โจรกระชากกระเป๋าของน้องที่พลขึ้นไปสู้ด้วยบนหลังคารถไฟจนเกือบตกจากหลังคารถไฟโชคดีที่พลช่วยเอาไว้ทันทำให้แอ๊ดซึ้งใจขอร่วมเดินทางไปด้วยระหว่างทางหนีลงใต้และได้พบกับเพื่อนร่วมทางคนสุดท้ายคือ บูลย์ (บู๊) พนักงานธนาคารที่เบื่อนั่งนับเงินของคนอื่น สุดท้ายบทสรุปจะจบลงอย่างไร
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 (Alfonso I; Alifonso I; Alfontso I.a) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซนักรบ (Alfonso El Batallador; Alifonso lo Batallero; Alfontso Borrokalaria) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1073 สิ้นพระชนม์เดือนกันยายน ค.ศ. 1134 ครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอารากอนและนาวาร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1104 จนถึงปี ค.ศ. 1134
อัลฟอนโซเป็นพระโอรสคนที่สองของพระเจ้าซันโชที่ 5 รามิเรซ และเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของพระเจ้าเปโดรที่ 1 แห่งอารากอน (พระเชษฐา) พระองค์ทรงได้รับการทาบทามจากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยาให้แต่งงานกับอูร์รากา ภรรยาม่ายของแรมงแห่งบูร์กอญที่ต่อมากลายเป็นพระราชินีผู้ปกครองกัสติยา เลออน และกาลิเซีย ภายหลังเมื่อพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1109 ราชอาณาจักรคริสเตียนทั้งสี่ คือ อารากอน นาวาร์ กัสติยา และเลออน ถูกรวมเป็นหนึ่งเดียวกันแต่เพียงในนาม และอัลฟอนโซที่ 1 สืบทอดตำแหน่งจักรพรรดิต่อจากพระสสุระ ทว่าการรวมกันเป็นหนึ่งเดียวไม่ประสบผลสำเร็จเพราะเลออนและกัสติยาเกลียดชังจักรพรรดิชาวอารากอน, เพราะอูร์รากาชิงชังพระสวามีคนที่สองของตนเอง และเพราะแบร์นาร์ อาร์ชบิชอปชาวฝรั่งเศสสายกลูว์นีแห่งโตเลโดต้องการให้อัลฟอนโซ รามิเรซ พระโอรสเลี้ยงของพระองค์ (พระโอรสวัยทารกของอูร์รากากับพระสวามีคนแรกชาวบูร์กอญ) ครองบัลลังก์จักรพรรดิ ด้วยการกระตุ้นของแบร์นาร์ สมเด็จพระสันตะปาปาประกาศให้การแต่งงานของอัลฟอนโซกับอูร์รากาเป็นโมฆะ แต่พระเจ้าอัลฟอนโซยังคงมีส่วนร่วมในสงครามกลางเมืองในราชอาณาจักรตอนกลางต่อไปจนกระทั่งยอมวางมือจากการอ้างสิทธิ์เพื่อหลีกทางให้พระโอรสเลี้ยงในท้ายที่สุดหลังการสิ้นพระชนม์ของอูร์รากาในปี ค.ศ. 1126
อัลฟอนโซได้ฉายานามนักรบจากการทำเรกองกิสตา ทรงประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ทางทหารในหุบเขาเอโบรตอนกลางซึ่งพระองค์ได้รับชัยชนะอันน่าทึ่งเหนือชาวมัวร์ ทรงยึดซาราโกซาได้ในปี ค.ศ. 1118 และยึดเอเฆอา, ตูเดลา, กาลาตายุด, บอร์ฆา, ตาราโซนา, ดาโรกา และมอนเรอัลเดลกัมโปได้ ในปี ค.ศ. 1125 ทรงเป็นผู้นำในการยกกองกำลังลงใต้รุกรานไปไกลถึงอันดาลูซิอา ในการสู้รบพระองค์ได้รับความช่วยเหลือมากมายจากผู้ปกครองอาณาจักรเคานต์ต่าง ๆ ทางตอนเหนือของเทือกเขาพิรินี ผลลัพธ์ที่ได้คืออารากอนเข้าไปพัวพันในความวุ่นวายในฝรั่งเศสตอนใต้ พระเจ้าอัลฟอนโซบาดเจ็บสาหัสในการรบที่ไม่ประสบความสำเร็จกับชาวมุสลิมในยุทธการที่ฟรากา ด้วยความเลื่อมใสในศาสนาอย่างสุดซึ้ง พระองค์ยกราชอาณาจักรของตนให้อัศวินเทมพลาร์และอัศวินฮอสปิทัลเลอร์ แต่อดีตผู้อยู่ใต้การปกครองของพระองค์ไม่ยอมรับเรื่องนี้ ท้ายที่สุดอาณาจักรก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของเคานต์แห่งบาร์เซโลนา
ต้นชีวิต
พระองค์ใช้ชีวิตช่วงแรกในอารามซีเรซา ศึกษาด้านการอ่านเขียน และฝึกฝนทักษะด้านการทหารภายใต้การอบรมสั่งสอนของโลเป การ์เซสผู้เป็นนักแสวงบุญ ซึ่งต่อมาเมื่ออพระเจ้าอัลฟอนโซได้ครองบัลลังก์ ทรงตอบพระอาจารย์ด้วยการพระราชทานเคานตีเปโดรลาให้
ในช่วงที่พระเชษฐาครองราชย์ พระองค์มีส่วนร่วมในการยึดเฮวสกา ซึ่งต่อมากลายเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดของราชอาณาจักรและเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ พระองค์ทำศึกร่วมกับเอลซิดในบาเลนเซีย ทรงได้รับพระราชทานตำแหน่งลอร์ดแห่งบรีเอล, ลูนา, อาร์เดเนส และไบโลจากพระบิดา
การสิ้นพระชนม์ที่เกิดขึ้นติดๆ กันของอิซาเบลกับเปโดร พระโอรสธิดาของพระเชษฐา ที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1103 และ 1104 ตามลำดับ ทำให้อัลฟอนโซกลายเป็นทายาทในบัลลังก์