cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ไทรโลไบต์
ตา
‘’’การบอดของดวงตาแบบทุติยภูมิ’’’ เป็นสิ่งที่เกิดได้อย่างปรกติธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มของไทรโลไบต์ที่มีอายุยืนยาวอย่างเช่นแอกโนสติดาและไทรนิวคลิโออิดี มีการศึกษาอย่างดีถึงดวงตาของไทรโลไบต์พวกโปรเอตทิดา ฟาคอพปินา และโทรพิโดโคริบพินีพบว่ามีการลดขนาดของดวงตาลงอย่างต่อเนื่องระหว่างชนิดที่ใกล้ชิดสัมพันธ์กันที่ท้ายที่สุดแล้วก็นำไปสู่ดวงตาที่บอด โครงสร้างอื่นๆอีกหลายโครงสร้างของไทรโลไบต์ที่ถูกอธิบายว่าเป็นอวัยวะรับแสง สิ่งที่น่าสนใจเป็นการเฉพาะคือพื้นที่เล็กๆของแผ่นคิวติเคิลบางๆทางด้านใต้ของไฮโปสโตม (มาคิวลา) ของไทรโลไบต์บางชนิดที่เข้าใจได้ว่าเป็นโครงสร้างดวงตาง่ายๆอยู่ตรงกลางลำตัวที่สามารถแยกแยะกลางวันและกลางคืนออกจากกันได้หรือทำให้ไทรโลไบต์นั้นสามารถตรวจจับทิศทางขณะว่ายน้ำขึ้นลงหรือเลี้ยวซ้ายขวาได้
หลุมประสาทรู้สึก
มีโปรโซปอนหลายรูปแบบที่เข้าใจว่าเป็นอวัยวะรับความรู้สึกทางเคมีและสัญญานสั่นไหว ดังเช่นการเชื่อมต่อระหว่างขอบที่เป็นหลุมขนาดใหญ่บนเซฟารอนของไทรโลไบต์กลุ่มฮาร์เปตทิดาและไทรนิวคลีโออิดีซึ่งเป็นไทรโลไบต์ที่ไม่มีดวงตาหรือมีดวงตาขนาดเล็กทำให้เป็นไปได้ว่าขอบที่ว่านี้ทำหน้าที่เหมือนดัง ”หูประกอบ”
พัฒนาการ
ไทรโลไบต์เจริญเติบโตเป็นระยะๆของการลอกคราบที่เรียกว่า “อินสตาร์” ที่ซึ่งข้อปล้องที่มีอยู่มีการเพิ่มขนาดและปล้องลำตัวอันใหม่จะปรากฏขึ้นที่ส่วนกำเนิดเปลือกใหม่ที่บริเวณกึ่งส่วนปลายในช่วงระยะแอนามอร์ฟิกของพัฒนาการ การลอกคราบตัวเองเรียกว่าเอ๊กดีซิส หลังจากการลอกคราบแล้วจะตามด้วยระยะพัฒนาการอีพิมอร์ฟิกที่สัตว์จะยังคงเจริญเติบโตและลอกคราบ แต่จะไม่มีปล้องลำตัวใหม่ๆเกิดขึ้นมาใหม่ในเปลือกกระดองด้านนอก การผสมผสานกันของการเจริญเติบโตระหว่างระยะแอนามอร์ฟิกกับระยะอีพิมอร์ฟิกทำให้เกิดรูปแบบการพัฒนาการแบบ ”เฮมิแอนามอร์ฟิก” ซึ่งเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ในอาร์โธพอดปัจจุบัน
พัฒนาการของไทรโลไบต์มีความผิดปรกติในลักษณะที่ว่ารอยต่อที่พัฒนาขึ้นระหว่างปล้องและการเปลี่ยนแปลงในพัฒนาการของรอยต่อทำให้เกิดระยะของพัฒนาการของวัฐจักรชีวิตของไทรโลไบต์ (ที่แบ่งออกได้เป็น 3 ระยะ) ซึ่งยังไม่สามารถจะเปรียบเทียบได้กับอาร์โธพอดอื่นๆทั้งหลาย การเจริญเติบโตและการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริงในรูปลักษณ์ภายนอกของไทรโลไบต์จะเกิดขึ้นเมื่อไทรโลไบต์มีเปลือกกระดองอ่อนนุ่ม ติดตามด้วยการลอกคราบ และการแข็งของเปลือกกระดองตามมาท้ายสุด
มีการพบตัวอ่อนของไทรโลไบต์ทุกอันดับย่อยจากหินยุคแคมเบรียนถึงยุคคาร์บอนิเฟอรัส โดยที่การลอกคราบของไทรโลไบต์ทั้งหลายที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดจะมีลักษณะที่ใกล้เคียงกันมากกว่าการลอกคราบของไทรโลไบต์ที่มีสายพันธุ์ที่ห่างไกลไปกัน ตัวอ่อนของไทรโลไบต์ทำให้ทราบข้อมูลด้านรูปลักษณ์สัณฐานซึ่งมีความสำคัญในการประเมินความสัมพันธ์ในประวัติวิวัฒนาการระดับสูงในบรรดาไทรโลไบต์ทั้งหลาย
จากหลักฐานซากดึกดำบรรพ์ทำให้เชื่อได้อย่างไม่ต้องสงสัยว่าไทรโลไบต์มีการสืบพันธุ์แบบใช้เพศด้วยการออกไข่ บางชนิดมีการเก็บไข่หรือตัวอ่อนไว้ในถุงไข่ที่อยู่ถัดไปจากส่วนของกลาเบลลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมที่จะพัฒนาเป็นตัวอ่อน ขนาดและรูปร่างของระยะเกิดเปลือกกระดองเปลือกแรกๆมีความแปรผันสูงระหว่างไทรโลไบต์ชนิดต่างๆทั้งหลาย ชี้ให้เห็นว่าไทรโลไบต์บางชนิดมีการเจริญเติบโตอยู่ภายในไข่มากกว่าไทรโลไบต์บางชนิดอื่นๆ มีความเป็นไปได้ที่ว่าได้เกิดลำดับพัฒนาการช่วงต้นๆขึ้นแล้วก่อนที่จะมีการพอกสารปูนเกิดเป็นเปลือกกระดองแข็งแต่การพอกของสารปูนและการฟักไข่ก็อาจจะเกิดขึ้นได้พร้อมๆกัน ระยะการเจริญเติบโตแรกสุดของตัวอ่อนระยะหลังของไทรโลไบต์ที่รู้ได้อย่างแน่ชัดคือระยะ “โปรทาสปิด” เริ่มต้นด้วยเซฟาลอนรุ่นแรกและพายกิเดียมรุ่นแรก (แอนาโปรทาสปิด) แล้วตามด้วยการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งแล้วไปสิ้นสุดด้วยการแบ่งเป็นร่องตามแนวขวางทั้งในส่วนเซฟาลอนรุ่นแรกและพายกิเดียมรุ่นแรก (เมต้าโปรทาสปิด) และสามารถเพิ่มปล้องได้อย่างต่อเนื่อง ปล้องเหล่านี้จะถูกสร้างเพิ่มขึ้นที่ส่วนหลังของพายกิเดียมและปล้องเหล่านั้นทั้งหลายจะยังคงหลอมติดกัน ระยะ “เมอราปิด” ของพัฒนาการเริ่มต้นที่การปรากฏของการต่อเชื่อมระหว่างส่วนหัวกับส่วนลำตัวที่ยังหลอมติดกัน โดยจุดเริ่มต้นของระยะเมอราปิดไทรโลไบต์จะยังมีสองส่วนคือส่วนหัวติดกับส่วนลำตัวที่หลอมติดกันและส่วนพายกิเดียม ในระหว่างระยะเมอราปิดจะมีปล้องใหม่ๆเกิดขึ้นที่ใกล้ๆส่วนท้ายของพายกิเดียมขณะที่จะเกิดรอยต่อเพิ่มขึ้นที่ส่วนหน้าของพายกิเดียมทำให้ส่วนของธอแร็กซ์กับพายกิเดียมถูกแยกออกจากกันอย่างอิสระ โดยทั่วไปจะเกิดปล้องหนึ่งปล้องเพิ่มขึ้นต่อการลอกคราบแต่ละครั้ง (อาจเกิดสองปล้องต่อการลอกคราบหนึ่งครั้งและเกิดหนึ่งปล้องทุกครั้งที่มีการลอกคราบสลับ) ด้วยจำนวนระยะจะเท่ากับจำนวนปล้องในส่วนของธอแรกซ์ ปริมาณการเติบโตในระยะเมอราปิดนี้รวมแล้วอาจมีได้ตั้งแต่น้อยกว่าร้อยละ 25 จนถึงร้อยละ 30-40 ระยะ “โฮลาสปิด” ของการเจริญเติบโตเริ่มต้นขึ้นเมื่อถึงระยะเสถียร เป็นระยะที่ธอแรกซ์มีจำนวนปล้องครบถ้วนเต็มวัยแล้ว การลอกคราบจะยังคงดำเนินต่อไปในระหว่างระยะโฮลาสปิดนี้โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงจำนวนปล้องในส่วนของธอแรกซ์ การเริ่มต้นพร้อมๆกันของระยะโฮลาสปิดและระยะอีพิมอร์ฟิกอาจเกิดขึ้นได้ในบางครั้งแต่ไม่ใช่ของไทรโลไบต์ทั้งหมด
ไทรโลไบต์บางชนิดแสดงลักษณะสัณฐานที่คาบเกี่ยวในระยะลอกคราบหนึ่งๆที่เรียกว่า “การแปรสภาพของไทรโลไบต์ (trilobite metamorphosis)” การเปลี่ยนแปลงในสัณฐานอย่างรุนแรงมีความเกี่ยวข้องกับการได้รับและการสูญเสียในลักษณะที่เด่นชัดที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำรงชีวิต การเปลี่ยนแปลงรูปแบบการดำรงชีวิตหนึ่งๆในระหว่างพัฒนาการมีนัยสำคัญด้านแรงกดดันทางวิวัฒนาการ ที่ไทรโลไบต์สามารถผ่านสภาพทางนิเวศวิทยาที่หลากหลายไปจนพัฒนาการโตเต็มวัยที่สะท้อนได้อย่างชัดเจนในความสามารถในการเอาตัวรอดได้และรวมถึงการแพร่กระจายพันธุ์ของไทรโลไบต์ทั้งหลาย น่าสังเกตว่าไทรโลไบต์ที่มีระยะโปรทาสปิดเป็นแพลงตอนและระยะเมอราปิดอาศัยอยู่บนพื้นท้องทะเล (อย่างเช่น อะซาปิดส์) ต้องล้มเหลวในช่วงการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในยุคออร์โดวิเชียน ขณะที่ไทรโลไบต์ที่เป็นแพลงตอนเฉพาะช่วงระยะโปรทาสปิดแรกเท่านั้นก่อนที่จะแปรสภาพไปอาศัยอยู่บนพื้นท้องทะเลจะรอดพ้นการสูญพันธุ์ได้ (อย่างเช่น ไลคิดส์ และ ฟาคอพปิดส์) รูปแบบการดำเนินชีวิตของตัวอ่อนแบบลอยไปตามน้ำพิสูจน์ได้ว่ามีการปรับตัวได้แย่เมื่อเริ่มเกิดภูมิอากาศของโลกที่เย็นลงอย่างรวดเร็วและได้สูญเสียพื้นที่อาศัยบนไหล่ทวีปไปในช่วงยุคออร์โดวิเชียน
ซากดึกดำบรรพ์
จนถึงปัจจุบันไทรโลไบต์รุ่นแรกสุดในรูปของซากดึกดำบรรพ์คือสกุล ”ฟอลโลทาสปิส” อยู่ในอันดับเรดไลคิไอดามีอายุเก่าแก่ถึง 540 ล้านปีมาแล้ว สกุลอื่นๆที่ดูเหมือนจะเก่าแก่ใกล้เคียงกันคืแ “โปรฟอลโลทาสปิส” และ “อีฟอลโลทาสปิส”
กำเนิด
โดยพิจารณาความเหมือนในรูปลักษณ์สัณฐานแล้ว เป็นไปได้ว่าไทรโลไบต์จะมีบรรพบุรุษเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายอาร์โธพอด อย่างเช่น “สปริกกินา” “พาร์แวนคอรินา” และซากดึกดำบรรพ์ที่มีลักษณะคล้ายไทรโลไบต์อื่นอื่นๆของยุคอีดิเอคาแรนของพรีแคมเบรียน มีความเหมือนในรูปลักษณ์สัณฐานมากมายระหว่างไทรโลไบต์รุ่นแรกๆกับอาร์โธพอดยุคแคมเบรียนอื่นๆจากแหล่งไทรโลไบต์หลายแห่ง ดูเพิ่มเติมได้ที่ มีเหตุผลที่จะกล่าวว่าไทรโลไบต์มีลักษณะร่วมทั่วไปกับบรรพบุรุษพวกอาร์โธพอดก่อนรอยต่อระหว่างอีดิเอคารัน/แคมเบรียน บรรพบุรุษไทรโลไบต์อาจมีลำตัวอ่อนนุ่มและได้พัฒนาเปลือกกระดองหนาขึ้นมาผ่านกระบวนการคิวติคูลาริสเซชั้น โดยที่รูปแบบอื่นๆของการวิวัฒนาการลำตัวของไทรโลไบต์เป็นมาตรการป้องกันตัวเอง
การสูญพันธุ์
หลังจากเหตุการสูญพันธุ์ในช่วงตอนกลางของยุคแคมเบรียน เหตุการณ์สูญพันธุ์ครั้งใหญ่ครั้งต่อมาก็ได้เกิดขึ้นที่ช่วงรอยยุคดีโวเนียน/คาร์บอนิเฟอรัส กล่าวคือเมื่อสิ้นสุดยุคดีโวเนียนไทรโลไบต์ทุกอันดับ (ยกเว้นอันดับเดียว) เกิดการสูญพันธุ์ไปจนหมดสิ้น ไทรโลไบต์ถูกบีบให้รอดพ้นเพียงอันดับเดียวคือ “โปรเอตทิดา” และได้ดำรงเผ่าพันธุ์อยู่อันดับเดียวไปหลายล้านปีไปจนตลอดยุคคาร์บอนิเฟอรัสต่อเนื่องไปจนสูญพันธุ์ไปหมดสิ้นเมื่อสิ้นยุคเพอร์เมียนปพร้อมๆกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆอีกหลายชนิด เป็นสิ่งที่ยังไม่ทราบว่าทำไมจึงเหลือไทรโลไบต์อันดับโปรเอตทิดาเพียงอันดับเดียวที่รอดพ้น นี้อาจจะเป็นเพราะมันอาศัยอยู่ในทะเลลึกที่สามารถรอดพ้นจากการเปลี่ยนแปลงอย่างอย่างรวดเร็วในสภาพแวดล้อมตามแนวชายฝั่ง นับเป็นระยะเวลาหลายล้านปีที่โปรเอตทิดาพบอยู่ในสภาพถิ่นฐานที่สมบูรณ์ สิ่งเปรียบเทียบอันหนึ่งคือพลับพลึงทะเล (crinoids) ในปัจจุบันที่พบเหลือเฉพาะสายพันธุ์ที่อยู่ในทะเลลึกเท่านั้น ขณะที่ตรงข้ามกับในมหายุคพาลีโอโซอิกกลับพบพลับพลึงทะเลอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบน้ำตื้นใกล้ชายฝั่งทะเล
การแพร่กระจายของซากดึกดำบรรพ์
ไทรโลไบต์พบเป็นเพียงสัตว์ที่อาศัยอยู่ในทะเลเพียงเท่านั้น เนื่องด้วยซากเหลือของไทรโลไบต์พบเฉพาะในหินที่มีแต่ซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ทะเลอื่นๆอย่างเช่น แบรคิโอพอด ไครนอยด์ และปะการัง ไทรโลไบต์พบได้ในสภาพแวดล้อมแบบทะเลตั้งแต่ทะเลตื้นมากๆจนไปถึงทะเลลึกมากๆ ไทรโลไบต์เหมือนซากดึกดำบรรพ์อื่นๆอย่างแบรคิโอพอด ไครนอยด์ และปะการังคือพบได้บนทวีปปัจจุบันทุกทวีปและพบในทะเลโบราณมหายุคพาลีโอโซอิกทุกแห่ง ซากเหลือของไทรโลไบต์พบได้ตั้งแต่ลำตัวทั้งตัวไปจนถึงเฉพาะเปลือกกระดองภายนอกซึ่งหลุดออกมาลำตัวจากกระบวนการลอกคราบ นอกจากนี้ร่องรอยที่หลงเหลือไว้บนพื้นทะเลจากการกระทำของไทรโลไบต์เมื่อครั้งยังมีชีวิตก็พบถูกเก็บรักษาไว้เป็นซากดึกดำบรรพ์ร่องรอย ซากดึกดำบรรพ์ร่องรอยที่เกี่ยวข้องกับไทรโลไบต์นั้นมี 3 รูปแบบ คือ “รูโซไฟกัส” “ครูซิเอนา” และ “ไดพลิชไนต์” ซากดึกดำบรรพ์ร่องรอยเหล่านี้แสดงถึงกิจกรรมที่ไทรโลไบต์กระทำบนพื้นท้องทะเล “รูโซไฟกัส” หรือร่องรอยที่เกิดจากการนอนนิ่งๆ (resting trace) เกิดจากรอยประทับของไทรโลไบต์ที่ไม่ได้เคลื่อนที่หรือเคลื่อนที่เล็กน้อยและจากการวิเคราะห์ในเชิงพฤติกรรมศาสตร์แล้วกล่าวได้ว่าเป็นรอยพิมพ์ในขณะที่ไทรโลไบต์นอนหยุดพัก หรือหลบซ่อนป้องกันตัว หรือเตรียมการจู่โจมล่าเหยื่อ  “ครูซิเอนา” หรือร่องรอยการกินอาหาร เป็นร่องยาวไปตามพื้นตะกอนซึ่งเชื่อได้ว่าเป็นการเคลื่อนที่ของไทรโลไบต์ขณะกินอาหารบนพื้นตะกอน และมีซากดึกดำบรรพ์แบบ “ไดพลิชไนต์” จำนวนมากที่พบ เชื่อว่าเป็นร่องรอยที่เกิดจากการกระทำของไทรโลไบต์จากการเดินบนพื้นตะกอน ลักษณะร่องรอยดังกล่าวทั้งหลายที่กล่าวมานี้ก็พบได้ในสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำจืดแต่เชื่อได้ว่าเกิดขึ้นจากการกระทำของอาร์โธพอดที่ไม่ได้เป็นไทรโลไบต์ ซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์พบได้ทั่วโลกรวมกันแล้วมีหลายพันชนิด เพราะว่าไทรโลไบต์เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วในธรณีกาลและมีการลอกคราบเหมือนอาร์โธพอดอื่นๆที่เป็นซากดึกดำบรรพ์ดัชนีที่ดีที่นักธรณีวิทยาสามารถใช้หาอายุของหินได้ ไทรโลไบต์เป็นซากดึกดำบรรพ์ชิ้นแรกๆที่ที่สะดุดตาได้รับความสนใจและได้มีการค้นพบสายพันธุ์ใหม่เพิ่มขึ้นทุกปี ชาวอเมริกันดั้งเดิมเข้าใจว่าไทรโลไบต์เป็นสัตว์น้ำและได้ตั้งชื่อมีความหมายว่า “แมลงน้ำขนาดเล็กในหิน”
แหล่งซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์ที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักรคือเรนเนสต์ ในเมืองดัดลีของเวสต์มิดแลนด์โดยพบเป็นชนิด “คาลีมีน บลูเมนบาไค” จากกลุ่มหินเวนล็อกค์ยุคไซลูเรียน ลักษณะของไทรโลไบต์นี้ถูกนำไปเป็นตราสัญลักษณ์ของเมืองและถูกเรียกว่า “แมลงปีกแข็งแห่งเมืองดัดเลย์” หรือ “ตั๊กแตนแห่งเมืองดัดเลย์” โดยคนงานเหมืองทั้งหลายที่ปัจจุบันเป็นเหมืองหินปูนร้างไปแล้ว แหล่งไทรโลไบต์อื่นๆได้แก่ “ดัลมาไนต์ “ “ไทรเมอรัส “ “บูมาสตัส “และ ”บาลีโซนา” แหล่งแลนด์รินดอด เวลล์ เมืองโพวีสแห่งแคว้นเวลส์ก็เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่ง ไทรโลไบต์ที่รู้จักกันดี “เอลราเธีย คิงไอ” พบสะสมตัวอย่างหนาแน่นในวีลเลอร์เชลยุคแคมเบรียนในรัฐอูทาห์
ซากดึกดำบรรพ์ของไทรโลไบต์ที่มีสภาพที่สมบูรณ์โดดเด่นมักพบส่วนลำตัวที่อ่อนด้วย (ขา เหงือก หนวด เป็นต้น) อย่างเช่นที่พบในบริติช โคลัมเบียในแคนาดา (เบอร์เกสส์เชลยุคแคมเบรียน) นิวยอร์กสเตตในสหรัฐอเมริกา (ชาร์ลดูลิตเติลยุคออร์โดวิเชียนใกล้เมืองอูติก้า รัฐนิวยอร์ก) และชั้นไทรโลไบต์บีเชอร์ใกล้กรุงโรม เป็นต้น
มีการขุดค้นไทรโลไบต์ในเชิงพานิชย์ในหลายประเทศ เช่น ประเทศรัสเซีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตพื้นที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) เยอรมนี มอรอคโค อูทาห์ โอไฮโอ บริติชโคลัมเบีย และอีกหลายที่ในแคนาดา<br style="clear:both;">
ความสำคัญ
จากการศึกษาไทรโลไบต์ในพื้นที่แอตแลนติกกับแปซิฟิคบริเวณมหาสมุทรทะเลโบราณอิเอเปตัสพบว่ามีความใกล้ชิดกันในทางวิวัฒนาการถือเป็นหลักฐานที่สำคัญในการสนับสนุนทฤษฎีทวีปจรและทฤษฎีเพลตเทคโทนิก ไทรโลไบต์มีความสำคัญในการประมาณอัตราการแตกแขนงวิวัฒนาการ (rate of speciation) ในช่วงเวลาหนึ่งๆ เช่นในยุคแคมเบรียน เพราะว่าไทรโลไบต์เป็นกลุ่มของเมต้าซัวส์ที่มีความหลากหลายมากที่สุดกลุ่มหนึ่งซึ่งรู้ได้จากซากดึกดำบรรพ์ทั้งหลายในช่วงต้นของยุคแคมเบรียน ไทรโลไบต์ใช้เป็นดัชนีกำหนดตำแหน่งทางการลำดับชั้นหินของยุคแคมเบรียนได้ดี นักวิจัยทั้งหลายที่พบไทรโลไบต์ที่มีโปรโซปอนชนิดเอลิเมนทารีและมีพายกิเดียมเล็กกว่าเซฟาลอนจะทำให้ทราบได้ว่ามีอายุอยู่ในยุคแคมเบรียนตอนต้น การลำดับชั้นหินยุคแคมเบรียนทั้งหลายจะใช้ซากดึกดำบรรพ์ไทรโลไบต์เป็นดัชนี
พระเจ้านันทบุเรง
พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบุเรงนอง และทรงร่วมนำศึกหลาย ๆ ครั้งในการขยายจักรวรรดิของพระราชบิดา เมื่อเถลิงราชย์แล้ว พระองค์ทรงเผชิญกับภาระอันเหลือบ่ากว่าแรงในการธำรงมหาอาณาจักรที่พระบิดาเพียรสร้างเอาไว้ พระองค์ไม่ได้รับการสนับสนุนจากเจ้าประเทศราช เมื่อครองราชย์ได้เพียงสามปี ทั้งพม่าตอนบนและอาณาจักรอยุธยาก็แข็งเมือง พระองค์ไม่สามารถประชุมพลได้มากกว่าหนึ่งในสามของกองทัพสมัยพระบิดาเพื่อยกไปปราบ ทั้งไม่สามารถปรองดองกับเมืองเล็กเมืองน้อย ครั้นช่วง ค.ศ. 1584 ถึง ค.ศ. 1593 พระองค์ทรงเปิดศึกกับอยุธยาถึงห้าครั้ง ซึ่งพ่ายแพ้ทุกครั้ง ทำให้พระราชอำนาจเสื่อมถอยลง และนับแต่ ค.ศ. 1593 เป็นต้นมา พระองค์กลับทรงเป็นฝ่ายที่ต้องตั้งรับการรุกรานจากอยุธยา โดยในระหว่าง ค.ศ. 1594 ถึง ค.ศ. 1595 อยุธยาสามารถยึดชายฝั่งตะนาวศรีได้ทั้งหมด ส่งผลให้ประเทศราชอื่น ๆ พากันแปรพักตร์จากพระองค์ใน ค.ศ. 1597 ต่อมาใน ค.ศ. 1599 ทัพผสมจากตองอูและยะไข่บุกหงสาวดีเมืองหลวงของพระองค์ พระองค์ทรงถูกจับไปกักขังไว้ที่เมืองตองอู ส่วนเมืองหงสาวดีก็ถูกยะไข่ปล้นทรัพย์และเผาทำลายจนสิ้น หนึ่งปีให้หลัง นัดจินหน่อง โอรสพระเจ้าเมงเยสีหตูแห่งตองอู ลอบวางยาพิษพระองค์สวรรคต
พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่แข็งขันจนอาจนับได้ว่ายิ่งกว่าพระมหากษัตริย์พม่าทั่ว ๆ ไป แต่ข้อผิดพลาดประการหนึ่งของพระองค์ คือ การพยายามควบคุมจักรวรรดิที่ใหญ่กว้างขวางภายใต้ความสัมพันธ์ในระบอบอุปถัมภ์เอาไว้ จึงเป็นบทเรียนแก่ผู้สืบสันตติวงศ์ของพระองค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มิให้ขยายดินแดนจนเกินควร และให้เน้นการปกครองแบบรวมศูนย์ บทเรียนดังกล่าวยังเป็นเหตุให้ปฏิรูปการปกครองในช่วงรื้อฟื้นราชวงศ์ตองอู และปรับปรุงเพิ่มในช่วงราชวงศ์คองบอง ระบอบปกครองที่ปฏิรูปนี้ดำเนินต่อมาจนสิ้นสุดกษัตริย์พม่าใน ค.ศ. 1885
พระราชกำเนิด
นันทบุเรงประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1535 ณ พระราชวังตองอู พระราชบิดาคือขุนพลบุเรงนอง ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นพระเจ้าหงสาวดี พระราชมารดาคือเจ้าหญิงตะเกงจี (Thakin Gyi) ซึ่งต่อมาคือพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีกรุงหงสาวดี พระมาตุลาคือพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งหงสาวดี และพระเจ้าตาคือพระเจ้าเมงจีโยแห่งตองอู และพระเชษฐภคินีเป็นอัครมเหสีกรุงอังวะ ด้วยความสัมพันธ์ทางเครือญาติเหล่านี้ นันทบุเรงจึงทรงมีเชื้อสายราชวงศ์แห่งอาณาจักรพุกามและอาณาจักรปีนยะ นอกจากนี้ พระองค์ยังน่าจะทรงมีเชื้อไทใหญ่ด้วย
การศึกษา
นันทบุเรงประทับ ณ พระราชวังตองอู จนพระชนม์ได้สามพรรษา จึงแปรพระราชฐานมาพระราชวังพะโคที่เมืองหงสาวดี (พะโค) ซึ่งตั้งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของจักรวรรดิตองอูเมื่อ ค.ศ. 1539 ตลอดพระชนมชีพวัยเยาว์ พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ พระเจ้าลุง นำพาพระบิดาไปทำศึกบ่อยครั้ง เมื่อพระเจ้าลุงทรงตั้งพระบิดาเป็นอุปราชใน ค.ศ. 1542 นันทบุเรงจึงทรงอยู่ในลำดับที่สองของการสืบราชบัลลังก์ตองอูไปโดยปริยาย ในพระสถานะดังกล่าว นันทบุเรงทรงได้รับการฝึกฝนทางทหารเสมือนพระมาตุลาและพระบิดา
เมื่อพระชนมายุได้ 13 พรรษา นันทบุเรงทรงได้รับบรรดาศักดิ์ "ชัยสิงห์" (Zeya Thiha) และโดยตามเสด็จพระมาตุลากับพระบิดาไปทำศึกกับอาณาจักรอยุธยาในสงครามคราวเสียพระสุริโยทัย ความกล้าหาญของนันทบุเรงทำให้พระมาตุลาพระราชทานบรรดาศักดิ์ "เมงเยกะยอชวา" (Minye Kyawswa) แก่นันทบุเรง
การเข้าสู่ตำแหน่ง
พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้พระมาตุลาของพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1550 แม้พระบิดาจะเป็นพระมหาอุปราช แต่มังฆ้องที่ 2 พระอนุชาร่วมพระบิดาเดียวกับบุเรงนอง ไม่ยอมรับสิทธิสืบบัลลังก์ดังกล่าว และประกาศตนเป็นเอกราช ณ เมืองตองอู นันทบุเรงจึงพาพระมารดาและพระพี่นางลี้ภัยไปหาพระบิดาซึ่งเวลานั้นไปราชการศึกที่เมืองทะละ (ในเมืองย่างกุ้งปัจจุบัน)
งานศึก
ตลอด 15 ปีต่อมา บุเรงนองทรงมุ่งมั่นขยายจักรวรรดิตองอู ทำให้คนใกล้ชิดต้องทุ่มเทกายใจแก่การศึกไปด้วย แต่ในช่วงแรก นันบุเรงยังทรงพระเยาว์นัก จึงมีบทบาทจำกัด จน ค.ศ. 1557 เป็นต้นมา นันทบุเรงทรงได้รับภารกิจสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้พระองค์ พร้อมด้วยพระเจ้าอาคือมังฆ้องที่ 2, ตะโดธรรมราชาที่ 2, และตะโดเมงสอ กลายเป็นสี่ยอดขุนพลของบุเรงนอง และหลายทศวรรษให้หลัง นันทบุเรงทรงก้าวหน้าด้วยความดีความชอบในฐานะผู้นำทัพ จนเมื่อปลายรัชสมัยของพระบิดา นันทบุเรงก็ทรงได้เป็นผู้นำศึกทั้งหมดด้วยพระองค์เอง
งานเมือง
นันทบุเรงทรงเป็นสมาชิกที่แข็งขันในราชสำนักหงสาวดีซึ่งส่วนใหญ่มีเสนาบดีเป็นชาวมอญพื้นเมือง พระราชบิดาทรงรับฟังความเห็นที่นันทบุเรงถวายเสมอ แม้ไม่ทรงปฏิบัติตามทุกครั้งก็ตาม นันทบุเรงทรงมีบทบาททางปกครองมากขึ้นในช่วงสองปีสุดท้ายของรัชกาลพระราชบิดา เมื่อพระพลานามัยของพระราชบิดาเสื่อมถอยลงตามลำดับ
การขึ้นครองราชย์
พระเจ้าบุเรงนองประชวรมายาวนานจนเสด็จสวรรคต ณ วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1581 นันทบุเรงสืบราชสมบัติต่อโดยปราศจากการต่อต้าน พระองค์ถวายพระเพลิงพระราชบิดาอย่างสมพระเกียรติพระเจ้าจักรพรรดิตามคติพุทธ พระราชพิธีมีขึ้นหน้าพระราชวังกัมโพชธานี จากนั้น จึงราชาภิเษกในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1581 แล้วทรงตั้งมังกะยอชวาที่ 1 พระราชโอรสพระองค์ใหญ่เป็นพระมหาอุปราช
สภาพการณ์ของจักรวรรดิ
สิ่งที่ตกทอดจากพระราชบิดามาสู่พระเจ้านันทบุเรงคือ "จักรวรรดิซึ่งน่าจะใหญ่โตที่สุดในประวัติศาสตร์อุษาคเนย์" ที่ชาวโปรตุเกสพรรณนาว่า เป็น "รัฐราชาธิปไตยอันทรงอำนาจที่สุดในเอเชีย ถัดจากจีน" อย่างไรก็ดี จักรวรรดิที่ใหญ่โตเกินควรนี้ เดิมผูกกันไว้ด้วยความสัมพันธ์ส่วนตัวพระเจ้าบุเรงนองกับผู้นำท้องถิ่นซึ่งนิยมรักใคร่ในตัวบุเรงนอง มิใช่ต่อจักรวรรดิของบุเรงนอง และในการปกครองประเทศราชต่าง ๆ พระเจ้าบุเรงนองทรงใช้รูปแบบเมืองมณฑล โดยพระองค์อยู่แกนกลาง แล้วรายล้อมด้วยเจ้าประเทศราชที่มีสถานะกึ่งอิสระ อุปราชที่ปกครองโดยอิสระ และผู้ปกครองภายใต้การกำกับดูแลของข้าหลวงจากส่วนกลาง ด้วยระบบเช่นนี้ เมื่อมีกษัตริย์พระองค์ใหม่เข้ามาอยู่ในแกนกลาง กษัตริย์พระองค์นั้นก็จำต้องทรงสร้างความสัมพันธ์ทั้งหมดเสียใหม่ ซึ่งมิใช่งานง่าย เพราะเมืองขึ้นทั้งหลาย แม้จะอยู่ในสภาพภูมิประเทศเดียวกับเมืองแกนกลาง แต่ก็อยู่ห่างไกล ทำให้ยากที่จะยกทัพไปปราบปรามได้เบ็ดเสร็จ จี.อี. ฮาร์วีย์ (G.E. Harvey) นักประวัติศาสตร์ ตั้งข้อสังเกตว่า มรดกที่นันทบุเรงทรงได้รับนั้น คือ ภาระในการรักษาจักรวรรดิให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวให้ได้ และพระองค์หมายพระทัยจะรักษาเอกภาพนั้นไว้ด้วยการยกไปเทครัวอยุธยาไปกระจายไว้ทุกทิศานุทิศ
ช่วงแรก ๆ หลังการขึ้นครองราชย์ นันทบุเรงทรงเรียกเจ้าประเทศราชต่าง ๆ มาถวายสัตย์ เจ้าประเทศราชเหล่านี้เคยเป็นรัฐอธิปไตยมาก่อน พร้อมจะแยกตัวจากจักรวรรดิตองอูทุกเมื่อที่สบโอกาส แต่ยังไม่มีใครพร้อมเคลื่อนไหวต่อต้านนันทบุเรงผู้ทรงพร้อมด้วยประสบการณ์ทางการศึก ทุกฝ่ายจึงมีที่ท่า "เฝ้ารอสังเกตการณ์" ไปก่อน เจ้าประเทศราชหลัก ๆ โดยเฉพาะอยุธยาซึ่งเป็นเมืองขึ้นที่ทรงอำนาจที่สุด ถวายบรรณาการแก่หงสาวดีต่อไปตามเดิมจนถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1582
สงครามที่ไร้ผล
ภายในปีที่ขึ้นครองราชย์นั้นเอง พระเจ้านันทบุเรงต้องทรงเผชิญกับการแข็งเมืองของรัฐไทใหญ่ทางเหนือหลายรัฐ (ในมณฑลยูนนานปัจจุบัน) กบฏเหล่านี้สามารถปราบปรามลงได้ แต่ก็ตามมาด้วยกบฏจากอังวะและอยุธยาใน ค.ศ. 1584 พระองค์ทรงกำราบอังวะได้ แต่ไม่ทรงสามารถพิชิตอยุธยาได้เหมือนพระราชบิดา โดยในช่วง ค.ศ. 1584–1593 นันทบุเรงทรงเปิดศึกกับอยุธยาถึงห้าครั้ง และทุกครั้งล้มเหลว ทำให้ประเทศราชอื่น ๆ เอาใจออกหาก พระองค์ไม่ทรงสามารถนำเมืองขึ้นกลับคืนมาได้มากกว่าหนึ่งในสามของดินแดนเดิม และเมื่อสิ้นสงครามกับอยุธยา ปรากฏว่า ฐานอำนาจของพระองค์ในพม่าตอนล่างมีประชากรลดลงอย่างยิ่ง นำไปสู่การแข็งเมืองของประเทศราชอื่น ๆ ที่พระองค์มิอาจทรงยุติได้
กลุ่มรัฐจีนไทใหญ่ (ค.ศ. 1582–83)
เมืองจ๋านตา และ เมืองสองสบ รัฐจีนไทใหญ่ (ปัจจุบันคือเต๋อหงและเป่าซานในมณฑลยูนนาน) เป็นกลุ่มแรกที่ไม่ส่งบรรณาการแก่กษัตริย์พระองค์ใหม่ ฉะนั้น ในเดือนกันยายน/ตุลาคม ค.ศ. 1582 นันทบุเรงจึงส่งทหารสองกอง คน 16,000 ม้า 1,400 และช้าง 100 ให้ตะโดธรรมราชาที่ 2 พระเจ้าแปรผู้เป็นพระเจ้าอา และพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอผู้เป็นพระอนุชา เป็นแม่กองยกไปปราบปรามลงโทษ ทัพทั้งสองใช้เวลาห้าเดือนก็สำเร็จ และยกกลับหงสาวดีในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1583
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ แห่งนูเมนอร์ และมิดเดิ้ลเอิร์ธ (Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth) เป็นหนังสือที่รวบรวมงานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เกี่ยวกับจักรวาลอาร์ดาและมิดเดิลเอิร์ธ ที่เขาเขียนไว้ยังไม่จบและยังไม่ได้ตีพิมพ์ เรียบเรียงขึ้นโดยบุตรชายคนที่สามของโทลคีน คือ คริสโตเฟอร์ โทลคีน ตีพิมพ์ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980)
มหาอัคคีภัยชิโรกิยะ
มหาอัคคีภัยชิโรกิยะ เป็นเหตุการณ์เพลิงไหม้ห้างสรรพสินค้าชิโรกิยะในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2475 คลอกคนตายสิบสี่คนและบาดเจ็บอีกหกสิบเจ็ดคน
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ
สิ่งที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้ คือรายละเอียดปลีกย่อยจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการตั้งชื่อตัวละคร หรือชื่อสถานที่ต่างๆ บนมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งโทลคีนใส่ใจพิถีพิถันเป็นพิเศษ ทั้งในแง่ของความหมาย และความเป็นมา ถึงแก่ลงมือประพันธ์ประวัติศาสตร์ของชื่อสถานที่บางแห่ง ทำให้มีความสมจริงสมจังเป็นอย่างยิ่ง ข้อมูลในหนังสือ Unfinished Tales สามารถให้รายละเอียดเพิ่มเติมแก่ตัวละคร เหตุการณ์ หรือสถานที่บางแห่งที่ถูกกล่าวถึงเพียงย่อๆ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ รวมถึงความเป็นมาของแกนดัล์ฟ และเหล่าพ่อมด (อิสตาริ) และเรื่องราวโดยละเอียดในการที่แหวนเอกสูญหายไปจากการรับรู้ของผู้คนบนมิดเดิลเอิร์ธในตอนต้นของยุคที่สาม นอกจากนี้ ยังมีรายละเอียดของเหตุการณ์ในยุคที่สอง โดยเฉพาะเรื่องราวของเกาะนูเมนอร์ ซึ่งไม่ใคร่ถูกกล่าวถึงมากนักทั้งใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน
มหาอัคคีภัยชิโรกิยะ
เพลิง
ในวันเกิดเหตุนั้น ห้างชิโรกิยะกำหนดจัดงานขายสินค้าช่วงปลายปีโดยมีแก่นงานเป็นเทศกาลคริสตสมภพ ภายในห้างประดับประดาอย่างวิจิตรอลังการ ครั้นเวลา 09:15 นาฬิกา ก่อนห้างเปิดเล็กน้อย เพลิงติดขึ้นที่แผนกของเล่น เสมียนคนหนึ่งซึ่งเป็นประจักษ์พยานได้ให้การว่า เห็นประกายเพลิงแปลบปลาบจากกระเปาะไฟฟ้าซึ่งใช้แต่งต้นคริสต์มาส ประกายนั้นเมื่อตกลงสู่ของเล่นประเภทเซลลูลอยด์แล้วก็ติดและลุกลามขึ้นโดยรวดเร็ว ชั้นบันไดที่เปิดโล่งยิ่งอำนวยออกซิเจนให้แก่เปลวเพลิง ยังให้เพลิงแพร่ไปยังชั้นอื่น ๆ ได้โดยง่าย และกลายเป็นปล่องควันไป เมื่อบันไดไหม้เสียแล้วก็เป็นอันตัดเส้นทางหลักสำหรับจะหลบหนีไปโดยปริยาย
เกร็ดตำนานที่จารมิจบ
แม้ว่าหนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์ออกมาหลังจากโทลคีนถึงแก่กรรมไปแล้วหลายปี แต่ก็ยังได้รับการตอบรับจากผู้อ่านอย่างดียิ่ง ทำให้คริสโตเฟอร์ โทลคีน มีกำลังใจที่จะเรียบเรียงงานชิ้นอื่นๆ ของบิดาออกมาอีก เกิดเป็นหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ จำนวน 12 เล่ม
ภาพรวมของเรื่อง
ภาคหนึ่ง: ยุคที่หนึ่ง ภาคสอง: ยุคที่สอง ภาคสาม : ยุคที่สาม ภาคสี่
มหาอัคคีภัยชิโรกิยะ
ตำนานพื้นบ้าน
มีรายงานข่าวว่า ในอัคคีภัยคราวนั้น บรรดาพนักงานหญิงที่สวมกิโมโนไม่ยอมกระโดดจากหลังคาลงสู่ฟูกเบื้องล่าง เพราะกระดากอายเกลือกผู้คนจะเห็นว่าไม่นุ่งชั้นใน และยอมตายอยู่ในกองเพลิงแทน ข่าวนี้ชาวยุโรปสนใจเป็นอันมาก ขณะที่ในประเทศญี่ปุ่นเองโจษจันกันจนกลายเป็นตำนานพื้นบ้าน (urban legend) ว่า ผู้บริหารห้างสรรพสินค้าต้องสั่งให้พนักงานหญิงนุ่งชั้นในหรือกางเกงขาสั้นเมื่อสวมกิโมโน ต่อมา จึงกลายเป็นรสนิยมอย่างใหม่ไป
อ้างอิง
白木屋 (デパート)
เทศกาลมิกูรูยามะเมืองทากาโอกะ
เทศกาลมิกูรูมายามะเมืองทากาโอกะ (高岡御車山祭 (Takaoka Mikurumayama Matsuri)) เป็นเทศกาลประจำปีในฤดูใบไม้ผลิ ของเมืองทากาโอกะ ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 1 พฤษภาคมของทุกปี แต่ทั้งนี้พิธีกรรมและกิจกรรมบางกิจกรรมได้เริ่มขึ้นตั้งแต่วันที่ 29 เมษายน
ในเทศกาลนี้จะมีขบวนรถลากยักษ์ที่เรียกว่า "มิกูรูมายามะ" ที่ได้รับการตกแต่งและประดับประดาอย่างอลังการทั้งสิ้น 7 คัน ซึ่งใช้ศิลปะในสมัยอะสึชิ-โมะโมะยะมะที่สืบทอดมากว่า 400 ปี โดยรถลากเหล่านี้จะถูกจัดกระบวนไปรอบเมือง และแสงไฟของรถลากในตอนค่ำก็ทำให้รถลากดูสวยงามและแปลกตาไปอีกแบบ
ปัจจุบันเทศกาลนี้ถูกยกย่องให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมนามธรรมสำหรับจังหวัดโทยามะ
แผลเป็น (เพลง)
"แผลเป็น (Scar)" เป็นเพลงซิงเกิ้ลของนักร้อง อะตอม-ชนกันต์ รัตนอุดม กับแนวดนตรี โซล-ป็อป อะตอมยังประพันธ์เนื้อร้องและแต่งทำนองเอง และเรียบเรียงโดย กันต์ รุจิณรงค์ และกวิน อินทวงษ์ ออกจำหน่ายในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ในสังกัดค่ายไวท์มิวสิค เครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
โดยที่เพลงนี้ถูกเขียนขึ้นจากประสบการณ์ขอ­งศิลปินเอง “วันหนึ่งผมเหลือบไปเห็นแผลเป็นของผมเองที­่ขาผมเองก็ลืมไปแล้วว่ามีมันอยู่ แต่ทุกครั้งที่เห็น ผมแทบจะจำทุกรายละเอียด จำความเจ็บ ในวันที่เกิดได้หมดทุกอย่าง”
เพลงนี้พูดถึงทุกคนมีบาดแผล ทุกบาดแผล “มีความทรงจำ” เพราะในทุก ๆ ร่องรอยของความรู้สึกล้วนแล้วแ­ต่มีความทรงจำที่คอยย้ำเตือนเราเสมอว่าครั­้งหนึ่ง “เรา” เคยผ่านอะไรมาบ้าง และในทุก ๆ เรื่องราวของความรัก ต่างก็ทิ้งร่องรอยความทรงจำ เปรียบให้เกิด “แผลเป็น” อยู่ในใจเราทุกคน
การตอบรับ
เพลง "แผลเป็น" ติดอันดับสูงสุด 10 จากการจัดอันดับของ ซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ต ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
อลันดรา เบลซ
หลังจากนั้นเธอได้เข้าร่วมสมาคม เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) ซึ่งเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของ Dangerous Alliance, กลุ่มของนักมวยปล้ำจัดการโดย Paul E. Dangerously ในปี 1993 เธอเข้าร่วม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชัน (WWF) ภายใต้ชื่อ อลันดรา เบลซ ใน WWF เธอได้เปิดศึกกับ Bull Nakano และ Bertha Faye ขณะที่เธอครองแชมป์ WWF Women's Championship 3 สมัย. สองปีหลังจากที่เข้าร่วม WWF, มิเซลีกลับไป WCW ปรากฏขึ้นในตอนของ Monday Nitro และได้เอาเข็มขัด WWF Women's Championship ลงไปในถังขยะ สำหรับถัดไปหกปีที่เธอทำงานอยู่ใน WCW ที่เธอเปิดศึกกับ Bull Nakano และ Oklahoma และกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ครองแชมป์ WCW World Cruiserweight Championship หลังจากการฝึกอบรมนักมวยปล้ำเช่น ทอร์รี วิลสัน, สเตซี คิบเลอร์, Nora Greenwald และคนอื่นๆ ที่ WCW WCW Power Plant, เธอออกจากบริษัทในปี 2001 และได้เข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2015
เซลีแข่งขันในโลกของรถบรรทุกมอนสเตอร์ เธอขับรถชื่อ Madusa และได้รับรางวัลปี 2004 ร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ที่ Monster Jam World Finals สำหรับรูปแบบในครั้งแรกที่เคยสามทางผูกปีต่อไปเธอเป็นคู่แข่งที่ผู้หญิงเพียงคนเดียวในซูเปอร์โบว์ลของกีฬามอเตอร์สปอร์ตและเธอได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งรถใน Monster Jam World Finals
มวยปล้ำอาชีพ
Championship]] (1 time)
พระมงคลสิทธาจารย์ (รวย ปาสาทิโก)
ท่านเจ้าคุณ พระมงคลสิทธาจารย์ (หลวงพ่อรวย วัดตะโก) (ธันวาคม พ.ศ. 2464 -19 กรกฎาคม 2560) เป็นพระเกจิอาจารย์ผู้สืบทอดความรู้มาจากพระคณาจารย์รุ่นก่อน ด้วยนามอันเป็นมงคลสูงและศีลาวัตรปฏิบัติอันงดงาม ควรแก่การศรัทธาและเคารพอย่างยิ่ง ท่านได้รับการถ่ายทอดวิชามาจาก หลวงพ่อชื้น (พระครูสุนทรธรรมนิวิฐ) อดีตเจ้าอาวาสวัดภาชี ผู้ก่อตั้งโรงเรียนภาชี “สุนทรวิทยานุกูล” ลูกศิษย์สายตรงของ หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ และหลวงพ่อแจ่ม วัดวังแดงเหนือ (ปรมจารย์ด้านมีดหมอสายภาคกลาง) และเป็นหนึ่งในบุคคลที่กล่าวถึงในสมัยอยุธยาเป็นราชธานีในวันที่ (3 เมษายน พ.ศ. 1893 – 7 เมษายน พ.ศ. 2310) และเสียกรุงให้กับพม่า และ กลับมาเป็นราชธานีอีกครั้งหนึ่งในวันที่(6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2310 – 28 ธันวาคม พ.ศ. 2310) ซึ่งถือว่า พระนครศรีอยุธยา เป็นศูนย์รวมของแม่น้ำ และมีความเชื่อกับสิ่งของโบราณ และสถานที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขนาดพระคณาจารย์ชื่อดัง ยังมีอยู่ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพราะ พระเกจิอาจารย์ใช้สถานที่ฝึกตำราพิชัยสงคราม สรรพวิชาต่าง ๆ มากมาย ตำรับสายเวทในวัดประดู่ทรงธรรม
รถไฟใต้ดินปูซาน
รถไฟใต้ดินปูซาน ดำเนินการโดยบริษัทขนส่งปูซาน (Busan Transportation Corporation) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2528 พร้อมกับ 17 สถานีเริ่มแรก ปัจจุบันประกอบด้วย 5 เส้นทาง 128 สถานี ระยะทาง 106.8 km
จำนวนผู้โดยสาร
จำนวนผู้โดยสารที่มาใช้บริการที่รถไฟใต้ดินปูซานในหนึ่งปีมีประมาณ 263,574,000 คน ในปี พ.ศ. 2552 เท่ากับว่าใน 1 วัน จะมีผู้โดยสารประมาณ 722,000 คนมาใช้บริการที่รถไฟใต้ดินปูซาน โดยผู้โดยสาร 401,000 คนจะใช้สาย 1, 250,000 คนใช้สาย 2 และ 71,000 คนใช้สาย 3 ตามลำดับ
พระมงคลสิทธาจารย์ (รวย ปาสาทิโก)
ประวัติ
ท่านเกิดเมื่อเดือน วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2464 ที่บ้านตะโก หมู่ที่ 2 ตำบลดอนหญ้านาง อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายมี และ นางสินลา มีพี่น้องทั้งหมด 8 คน บรรพบุรุษฝ่ายบิดาเป็นคนกรุงศรีสัตตนาคนหุตอาณาจักรล้านช้าง เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้เรียนอยู่ที่วัดตะโกเพราะในสมัยนั้นในละแวก ตำบลหญ้านาง ไม่มีโรงเรียนประถม จึงต้องเรียนกับพระภิกษุบนศาลาการเปรียญ และพอมีอายุได้ 16 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร มีพระสมุห์บุญช่วย เจ้าอาวาสวัดตะโก เป็นพระอุปัชฌาย์  สามารถสอบนักธรรมชั้นตรีได้ในขณะที่ครองเพศเป็นสามเณร จนกระทั่งมีอายุได้ 20 ปี จึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2484 โดยมีพระครูสุนทรธรรมนิวิฐ (หลวงพ่อชื่น) เจ้าอาวาสวัดภาชี และเจ้าคณะอำเภอภาชี  เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดจ้อย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระสมุห์บุญช่วย เจ้าอาวาสวัดตะโก เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปาสาทิโก และสอบนักธรรมชั้นโทได้เมื่อปี พ.ศ. 2485 และสอบนักธรรมชั้นเอกได้เมื่อ พ.ศ. 2487 หลังจากนั้นท่านได้ศึกษาวิชากรรมฐานแลพุทธาคมต่าง ๆ โดยขอฝากตัวเป็นศิษย์ของ หลวงพ่อชื้น พระอุปัชฌาย์ ซึ่งเป็นศิษย์สายตรงของ หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ หลังจากนั้น ก็ไปเรียนกับหลวงพ่อแจ่ม วัดวังแดงเหนือ ซึ่งได้ถ่ายทอดวิชาให้กับหลวงพ่อรวย จนหมดสิ้น หลวงพ่อท่านเป็นพระคณาจารย์ระดับแนวหน้ารูปหนึ่งของประเทศ และเวลามีงานพุทธาภิเษก ปลุกเสกพระเครื่องต่าง ๆ ส่วนใหญ่ก็จะนิมนต์หลวงพ่อรวย ไปปลุกเสกพระเครื่องเป็นประจำ ด้วยนามอันเป็นมงคลที่กล่าวมายังข้างต้น
ประสบการณ์ที่เล่าขาน
หลวงพ่อรวยมีฌานสมาธิอันแก่กล้าในกรรมฐาน ตั้งใจเล่าเรียนเพื่อเรียนวิชาให้รวดเร็ว จึงมีความเข้มขลังในวิทยาคมมาก ดังปรากฏการณ์มหัศจรรย์หลายอย่าง ต่อสายตามหาชน เมื่อคราววางศิลาฤกษ์ที่โรงเรียนบ้านตะโก- ดอนหญ้านาง ขณะที่พระสงฆ์สวดชยันโตและหลวงพ่อรวย กำลังเจิมแผ่นศิลาฤกษ์อยู่นั้น กำนันแสวง โชคชัย ได้ชักปืน 9 ม.ม ยิงข้ามสายสิญจน์เพื่อเอาฤกษ์เอาชัย ปรากฏว่า ยิงไม่ออก
ฟ้าผ่าไม่ตาย
มีอีกเรื่องหนึ่ง ที่เล่าโจษขานกันก็คือ มีชาวนาคนหนึ่งชื่อ นางจำนงค์ บังขจร ขณะดำนาอยู่ก็ถูกฟ้าผ่า และก็จมน้ำ ต่อหน้าต่อตาญาติพี่น้อง ทั้งสามีและลูก ต่างก็ช่วยอุ้มขึ้นมา ปรากฏว่าเสื้อผ้าไหม้เกรียมจนหมด แต่ในตัวกับไม่พบบาดแผลใด ๆ จึงพากันกลับบ้าน และใช้สุราพ่น รุ่งขึ้น อาการก็ทุเลาลง เริ่มลุกขึ้นได้ พอฟื้นขึ้นมา ก็ทราบว่า '''นางจำนงค์ ได้ห้อยเหรียญของหลวงพ่อรวย รุ่นแรก ที่สร้างขึ้นเพื่อฉลองสมณศักดิ์พ.ศ. 2513 เพียงเหรียญเดียวเท่านั้น ความมหัศจรรย์เล่าขานกันต่อมา อย่างไม่รู้จบ'''
=
หลวงพ่อรวย มรณภาพ ======
รายชื่อประเทศเรียงตามการเพิ่มประชากรตามธรรมชาติ
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศเรียงตามการเพิ่มของประชากรตามธรรมชาติ ซึ่งรวมข้อมูลเกี่ยวกับอัตราการเกิด และอัตราการเสียชีวิต เป็นข้อมูลจาก เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก สำรวจขึ้นเมื่อปี 2010
ไนน์ตีเอท ดีกรีส์
เพลงฮิตพวกเขาเพลงแรกคือ "Invisible Man" ที่ขึ้นสูงสุดอันดับ 12 ในบิลบอร์ด เพลง Top10 ของพวกเขาได้แก่เพลง Because of You (อันดับ 3),The Hardest Thing (อันดับ 5),Give Me Just One Night (Una Noche) (อันดับ 2) นอกจากนั้นเขายังได้ร้องร่วมกับมารายห์ แครีในเพลง Thank God I Found You ที่ขึ้นถึงอันดับ 1 อีกด้วย
ประวัติ
วง ไนน์ตี้เอท ดีกรีส์ (98 Degrees) ได้ก่อตั้งที่เมือง แคนตั้น, รัฐ โอไฮโอ้ โดยเกิดจากการชักชวนของ เจฟ ทิมมอนด์ ซึ่งเขาได้ตัดสินใจที่ลาออกจากมหาลัยเพื่อจะเป็นนักร้อง เขาเคยศึกษาจิตวิทยา ที่มหาลัย เคนท์ เตท ซึ่งอยู่ในรัฐบ้านเกิดของเขา แต่ก็ลาออกกลางคัน และเขาก็ได้วางแผนที่จะเป็นนักกีฬาฟุตบอลในทีม NFL อีกด้วย ในปี 1995 เขาได้ร้องเพลงที่โรงเรียนกบเพื่อนอีกสามคน และได้รับเสียงตอบรับดีมากจากเพื่อนๆผู้หญิงเกี่ยวกับเสียงของเขา และหลังจากวันนั้นมาไม่นานเขาก็ได้ลาออกจากโรงเรียนของเขา และมุ่งหน้าสู่เมือง ลอส แองเจิลลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเข้าได้พูดไว้เมื่อปี 2004 "มันเป็นการตัดสินใจที่รวดเร็วมาก ผมมองกลับไป แต่ผมก็ยังเด็กและโง่เขลามาก ยิ่งรู้มากยิ่งยากนาน" ต่อจากนั้นมาเขาได้เจออดีตนักเรียนของโรงเรียนการแสดงและสร้างสรรค์ซึ่งเขาได้เรียนจบจากที่นี้ "นิค ลาชเชย์" ซึ่ง ณ ขณะนั้น เขากำลังเข้าเรียนที่มหาลัยไมอามี่ เพื่อที่จะศึกษาเกี่ยวกับเวชศาสตร์การกีฬา และหลังจากนั้น นิคก็ได้บินมาเมืองลอส เองเจิ้ลลิส หลังจากเปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน เพื่อตัดสินใจที่จะตั้งวงบอยแบด์ขึ้นมา นิค แนะนำว่าควรจะแนะนำเพื่อนของเขาเข้าร่วมวง คือ จัสติน เจฟเฟ่ ซึ่งเป็นนักเรียนโบราณคดีจากมหาลัยแฟ่งซินซินแนทิ  ซึ่งเขาได้เคยเรียนโรงเรียนการแสดงและเคยร้องเพลงประสานเสียงที่สวนสนุก คิงส์ ไอซ์แลนด์ มาก่อน และร้องโคเวอร์วงอื่นๆ และสมาชิคคนสุดท้ายที่ได้ร่วมวงคือน้องชายของนิค ชื่อว่าดริว ซึ่งเขาได้เคยทำงานเจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินมาก่อน หลังจากที่ถูกปฏิเสธชื่อวงที่พวกเขาตั้ง (เช่น Just Us, Next Issue, และ Verse Four) และวงได้ตัดสินใจใช้ชื่อ ไนน์ตี้เอท ดีกรีส์ ตามคำแนะนำของผู้จัดการของเขา พาริส ดีจอน
ราศีเมถุน
ราศีเมถุน หรือ ราศีมิถุน (Gemini จากgeminī แปลว่า "ฝาแฝด" (พหูพจน์)) เป็นราศีที่ 3 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีพฤษภกับราศีกรกฎ ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีเมถุนนั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ถึง 21 มิถุนายน ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 16 มิถุนายน ถึง 15 กรกฎาคม สัญลักษณ์ของราศีนี้มีที่มาจากพี่น้องฝาแฝดแคสเตอร์และพอลลักซ์ในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน
ชาโว เกร์เรโร ซีเนียร์
ซัลวาดอร์ เกร์เรโร ที่3 (Salvador Guerrero III) (7 มกราคม ค.ศ. 1949 – 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017) เป็นที่รู้จักในชื่อ ชาโว เกร์เรโร (Chavo Guerrero) หรือ ชาโว เกร์เรโร ซีเนียร์ (Chavo Guerrero Sr), และยังเป็นที่รู้จักในช่วงศตวรรษที่ 21 ในนาม ชาโว คลาสสิก (Chavo Classic) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ เขาเคยปล้ำให้กับสมาคม Universal Wrestling Federation (UWF), American Wrestling Association (AWA) และ World Wrestling Entertainment (WWE) เป็นบิดาของนักมวยปล้ำรุ่นที่สาม ชาโว เกร์เรโร จูเนียร์ เป็นบุตรชายคนโตของ Salvador "Gory" Guerrero และสมาชิกครอบครัวเกร์เรโร และเป็นแชมป์ WWE Cruiserweight Champion ที่อายุมากที่สุด
บันทึก
1When Chavo Guerrero won this championship, it was still officially recognized and sanctioned by the National Wrestling Alliance and was primarily defended in Consejo Mundial de Lucha Libre, an NWA affiliated promotion in Mexico. After the promotion's withdrawal from the National Wrestling Alliance, they kept the title and continue to use the NWA initials. However, the NWA no longer recognizes or sanctions it.
หน่วยวัดแบบอังกฤษ
หน่วยวัดแบบอังกฤษ หรือ หน่วยวัดอิมพีเรียล (imperial units, imperial system) คือ หน่วยการวัดที่กำหนดโดย พระราชบัญญัติน้ำหนักและมาตรวัด ค.ศ.1824 (Weights and Measures Acts 1824) และได้รับการพัฒนาต่อมาด้วยพระราชบัญญัติและมาตรวัดฉบับอื่น ๆ หน่วยวัดอิมพีเรียลเข้ามาแทนที่ มาตรฐานการวัดแบบวินเชสเตอร์ (Winchester Standards) ซึ่งใช้ระหว่างปี ค.ศ.1588 ถึง ค.ศ.1825 ในสมัยรุ่งเรื่องของจักรวรรดิอังกฤษ หน่วยวัดอิมพีเรียลได้รับสถานะการเป็นหน่วยวัดอยางเป็นทางการในดินแดนของจักรวรรดิอังกฤษ แต่ภายหลัง ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 อดีตประเทศที่เคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษได้หันไปใช้ระบบการวัดแบบเมตริก ตามระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (SI units) แทน
พระอัฏฐารสศรีสุคตทศพลญาณบพิตร
พระอัฏฐารสศรีสุคตทศพลญาณบพิตร พระพุทธรูปปางห้ามญาติศิลปะสุโขทัยตอนต้น หล่อด้วยทองสัมฤทธิ์ทั้งองค์โดยไม่มีการเชื่อมต่อ เดิมประดิษฐานอยู่ที่พระวิหาร วัดวิหารทอง จังหวัดพิษณุโลก ต่อมาพระวิหารทรุดโทรมลงขาดการปฏิสังขรณ์ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงโปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญพระอัฏฐารสจากพระวิหารวัดวิหารทองมาประดิษฐานที่พระวิหารภายใน วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ภายหลังจากเกิดเหตุการณ์ อหิวาตกโรค ระบาดภายในพระนครจนมีผู้คนล้มตายนับหมื่นคน
ราศีตุล
ราศีตุล หรือ ราศีดุล (Libra จากlībra แปลว่า "คันชั่ง, ตราชู") เป็นราศีที่ 7 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีกันย์กับราศีพิจิก มีสัญลักษณ์เป็นคันชั่งหรือตราชู ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีตุลนั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 24 กันยายน ถึง 23 ตุลาคม ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 16 ตุลาคม ถึง 15 พฤศจิกายน
จู๋ชูจี้เหนียน
จู๋ชูจี้เหนียน ("หนังสือไม้ไผ่รายปี") หรือ จี๋จ่งจี้เหนียน ("หนังสือรายปีแห่งเนินจี๋") เป็นพงศาวดารจีนโบราณ ตั้งต้นด้วยยุคสมัยปรัมปราของจักรพรรดิเหลือง (黃帝) ยาวมาจนถึง 299 ปีก่อนคริสตกาล โดยเนื้อหาช่วงหลังมุ่งเน้นที่ประวัติของรัฐเว่ย์ (魏国) ในช่วงรณรัฐ (戰國) เอกสารนี้จึงว่าด้วยยุคสมัยใกล้เคียงกับในหนังสือ ฉื่อจี้ (史記) ที่ซือหม่า เชียน (司馬遷) เขียนขึ้นเมื่อ 91 ปีก่อนคริสตกาล
ประวัติ
เอกสารต้นฉบับฝังไว้กับพระศพของพระเจ้าเว่ย์เซียง (魏襄王) แห่งรัฐเว่ย์ ซึ่งสวรรคตเมื่อ 296 ปีก่อนคริสตกาล และค้นพบในราว 600 ปีต่อมาเมื่อ ค.ศ. 281 ตรงกับช่วงราชวงศ์จิ้น (晋朝) ดังนั้น เอกสารนี้จึงไม่ถูกทำลายไปในคราวที่ฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) รับสั่งให้เผาหนังสือเมื่อ 213 ปีก่อนคริสตกาล
เอกสารอื่นที่พบในสุสานเดียวกัน มี กั๋วอฺวี่ (國語), อี้จิง (易經), และ มู่เทียนจื่อจ้วน (穆天子傳) เป็นต้น
ผู้รวบรวมและคัดลอกเอกสารนี้เป็นราชบัณฑิต เนื้อหาเขียนไว้บนม้วนไม้ไผ่ที่เรียก "เจี่ยนตู๋" (简牍) ทำให้ได้ชื่อว่า จู๋ชูจี้เหนียน อันแปลว่า "หนังสือไม้ไผ่รายปี" ขุนนางนาม ตู้ อฺวี้ (杜預) ได้เห็นต้นฉบับ ระบุว่า เนื้อหาเริ่มต้นด้วยราชวงศ์เซี่ย (夏朝) และใช้ปฏิทินโบราณก่อนสมัยราชวงศ์ฮั่นหลายแบบ แต่ต่อมาร่ำลือกันว่า เนื้อหาเริ่มด้วยยุคสมัยของจักรพรรดิเหลือง ประกอบด้วยม้วนไม้ไผ่สิบสามม้วน ซึ่งภายหลังได้สูญหายไปในช่วงราชวงศ์ซ่ง ส่วนเอกสารสมัยราชวงศ์ซ่งชื่อ ซ่งฉือ (宋史) ซึ่งเขียนเมื่อ ค.ศ. 1345 ระบุว่า ม้วนไม้ไผ่มีสามม้วน
มีนักประวัติศาสตร์บางคน เช่น หวัง กั๋วเหวย์ (王國維) แห่งราชวงศ์ชิง พยายามกระเทาะเอาเนื้อความส่วนที่เชื่อว่าไม่ผ่านการแต่งเติมออกมา เรียกว่า "เนื้อความเก่า" (古本) โดยเทียบกับเอกสารสมัยก่อนราชวงศ์ซ่ง
พลูโต (เทพปกรณัม)
พลูโต ทรงเป็นผู้ครองโลกบาดาลในเทพปกรณัมคลาสสิก พระนามก่อนหน้าของพระองค์ คือ เฮดีส ซึ่งใช้เป็นชื่อเรียกโลกบาดาลมากกว่า ในศาสนาและเรื่องปรัมปรากรีกโบราณ พลูโตแทนมโนทัศน์ด้านบวกมากกว่าของพระเจ้าผู้ทรงเป็นประธานเหนือชีวิตหลังความตาย พลูตอนมักผสมกับพลูตอส (Ploutos, ) พระเจ้าแห่งความมั่งคั่ง เพราะพบทรัพย์แร่ใต้ดิน และด้วยพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าคะเธาะนิค (chthonic) พระองค์จึงทรงปกครองแผ่นดินลึกอันมีเมล็ดพืชที่จำเป็นสำหรับการเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์ด้วย
โรงเรียนกุดรังประชาสรรค์
โรงเรียนกุดรังประชาสรรค์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 26 สหวิทยาเขตที่ 1 เจริญราชเดช กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ ตำบลกุดรัง อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม ปัจจุบันเปิดสอนในช่วงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย
ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนกุดรังประชาสรรค์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลาง ประจำอำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม โดยได้รับอนุมัติจัดตั้งตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2519
เริ่มเปิดทำการสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2519
เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2537 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน
หลักสูตร
โรงเรียนกุดรังประชาสรรค์เปิดให้การศึกษาขั้นพื้นฐานระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 (ช่วงชั้นที่ 3-4) ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน แผนการศึกษาแห่งชาติ ปัจจุบัน องค์กรหลักของสถานศึกษาที่มีหน้าที่จัดการเรียนรู้ ได้แก่ กลุ่มสาระการเรียนรู้ต่างๆ รวมแปดกลุ่ม คือ
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตเอพริคอต
รายชื่อประเทศเรียงตามการผลิตเอพริคอต (ข้อมูลปี ค.ศ. 2012)
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455
วัดเขาน้อยจอมสวรรค์
วัดเขาน้อยจอมสวรรค์ ตั้งอยู่เลขที่ 68 บ้านเขาน้อย หมู่ที่ 7 ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 18 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
จักรพรรดิซูชุง
จักรพรรดิซูชุง (崇峻天皇 (Sushun-tennō)) จักรพรรดิองค์ที่ 32 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิซูชุงครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 587 - ค.ศ. 592
พระราชประวัติ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิซูชุงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮะสึเบะ
เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิคิมเม จักรพรรดิองค์ที่ 29 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิบิดะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 30 และ จักรพรรดิโยเม จักรพรรดิองค์ที่ 31 และเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดินีซุอิโกะ จักรพรรดิองค์ที่ 33 และจักรพรรดินีในจักรพรรดิบิดะสึ
ราศีกุมภ์
ราศีกุมภ์ (Aquarius จากaquārius แปลว่า "คนขนส่งน้ำ" (อาชีพในสมัยโบราณ)) เป็นราศีที่ 11 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีมกรกับราศีมีน มีสัญลักษณ์เป็นผู้ชายแบกหม้อน้ำ ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีกุมภ์นั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 21 มกราคม ถึง 19 กุมภาพันธ์ ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ถึง 14 มีนาคม
อ้างอิง
glk:بهمن سلواغه (مياشت)
เจ้าหญิงชิมิ ยางซอม
เจ้าฟ้าหญิงชิมิ ยางซอม ประสูติเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1980 พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และ สมเด็จพระราชินีเชอร์ริง เพม วังชุก ซึ่งเป็นพระบรมราชินีและพระอัครมเหสีพระองค์ที่สองในบรรดาพระอัครมเหสีทั้งสี่พระองค์
เจ้าฟ้าหญิงชิมิ ยางซอม เป็นพระเชษฐภคินีต่างพระราชมารดา ใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก
พระประวัติ
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียน Luntenzampa Middle Secondary School และ Yangchenphug Higher Secondary School, Dana Hall School.
ภายหลังทรงสำเร็จการศึกษาระดับ ปริญญาตรี 2 ใบ จากสาขา ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ และ เศรษฐศาสตร์ ที่from Wellesley College ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และ ปริญญาโท สาขา การบริหารรัฐกิจ ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ใน นครนิวยอร์ก
อาสนวิหารมิลาน
อาสนวิหารสร้างขึ้นตามบัญชาของอัครมุขนายกอันโตนีโอ ดา ซาลุซโซ สร้างระหว่างค.ศ. 1386 ถึง 1577 วิหารมีความกว้าง 92 เมตร ลึก 158.6 เมตร สูง 108 เมตร สามารถจุคนได้ 40,000 คน ถือเป็นโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี ใหญ่เป็นอันดับสามของทวีปยุโรป และอันดับห้าของโลก
อาสนวิหารมิลานถือเป็นแบบอย่างสถาปัตยกรรมกอทิกที่สำคัญที่สุดในอิตาลี มีการเชิญรูปหล่อทองแดงปิดทองของพระนางมารีย์พรหมจารีไว้ที่ยอดของวิหารในปีค.ศ. 1774 และกลายเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของมิลาน ส่วนหลังคาของวิหารเปิดให้นักท่องเที่ยวได้ขึ้นไปเยี่ยมชม
เพลนส์ ผจญเพลิงเหินเวหา
เพลนส์ ผจญเพลิงเหินเวหา (Planes: Fire & Rescue) เป็นภาพยนตร์ผจญภัยตลกคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน 3 มิติอเมริกัน ค.ศ. 2014 โดยเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ ค.ศ. 2013 เพลนส์ เหินซิ่งชิงเจ้าเวหา ซึ่งเป็นภาคแยกของแฟรนไชส์ 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก ที่ผลิตโดยดิสนีย์ตูนสตูดิโอส์ ซึ่งได้รับการเปิดตัวในโรงภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 เดน คุก, สเตซี คีช, แบรด การ์เรต, เทรี ฮัตเชอร์, แดนนี แมนน์ และเซดริกเดอะเอนเตอร์เทนเนอร์ บรรเลงบทบาทของพวกเขาในดัสตี ครอปฮอปเปอร์, สคิปเปอร์, ชัก, ดอตตี, สปาร์กี และลีดบอตทอม ตามลำดับ สมาชิกผู้แสดงใหม่รวมถึงฮัล โฮลบรูก, จูลี โบเวน, เอ็ด แฮร์ริส, เรจินา คิง, เวส สตูดี, แพทริก วอร์เบอร์ตัน และเดล ดาย
เนื้อเรื่องย่อ
ดัสตี้ ครอปฮอปเปอร์ กลายเป็นเครื่องบินนักแข่งที่มีชื่อเสียงดังไปทั่วโลก เขาเข้าร่วมการแข่งขันการบินมากมาย วันหนึ่งเครื่องเกียร์ของเขามีปัญหาทำให้เขาไม่สามารถลงแข่งได้อีก เพื่อนๆ ของเขาจึงวางแผนตามหาเครื่องเกียร์ชุดใหม่ให้เขาแทน วันหนึ่งดัสตี้เผลอก่อเรื่องจนเกิดไฟไหม้ขึ้นบริเวณสนามบิน ทำให้ เมย์เดย์ รถดับเพลิงประจำถิ่นถูกสอบสวนเรื่องด้านมาตรฐานการดับเพลิงและความปลอดภัยของสนามบินที่ต่ำกว่ามาตรฐาน ทำให้สนามบินจะถูกปิดลง ดัสตี้จึงอาสาเป็นนักดับเพลิงชั่วคราวแทนเมย์เดย์ เพื่อรักษามาตรฐานความปลอดภัยของสนามบิน เขาจึงเดินทางไปฝึกเป็นนักดับเพลิง ระหว่างรอเครื่องเกียร์ชุดใหม่สำหรับเขา
การตอบรับที่สำคัญ
ในเว็บไซต์รวมการตอบรับที่สำคัญอย่างรอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดเรต 44 เปอร์เซนต์จาก 93 ความคิดเห็น โดยมีคะแนนเฉลี่ยที่ 5.21 เต็ม 10 ฉันทามติของเว็บไซต์ลงความเห็นว่า: "แม้ว่าจะเรียบเกินไปและเป็นไปตามสูตรที่จะวัดได้กับค่าตั๋วที่ดีที่สุดสำหรับครอบครัว แต่เพลนส์ ผจญเพลิงเหินเวหา ก็เป็นความเพลิดเพลินพอควรสำหรับผู้ชมอายุน้อยกว่าอย่างมาก" ส่วนในเว็บไซต์เมทาคริติก ภาพยนตร์เรื่องนี้มีคะแนน 48 เต็ม 100 ซึ่งอิงจากนักวิจารณ์ 29 คน โดยระบุ "ความคิดเห็นแบบผสมหรือเฉลี่ย"
วิดีโอเกม
วิดีโอเกมอิงจากภาพยนตร์ ในชื่อเพลนส์: ไฟเยอร์ & เรสคิว ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 สำหรับระบบวี, นินเทนโด ทรีดีเอส กับวียู และเผยแพร่โดยลิตเติลออร์บิต
วัดทองจันทริการาม
วัดทองจันทริการาม เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีพระครูสังฆรักษ์สมบัติ ธมฺมทินฺโน เป็นเจ้าอาวาส
ประวัติ
วัดทองจันทริการาม สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม พุทธศักราช 2455 เดิมมีนามว่า " วัดคลองสาม " ได้เปลี่ยนามใหม่ในภายหลัง ได้รับพระราชทานวิงคามสีมา วันที่ 27 ตุลาคม พุทธศักราช 2468 เขตวิสุงคาสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร
ปูชนียวัตถุ
พระประธานในอุโบสถ ชื่อ หลวงพ่อทองจันทร์ พระหินหยกพม่า อายุราวๆ 120 ปี โดยประมาณ
การบริหารและการปกครอง
ลำดับเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม
ราศีกรกฎ
ราศีกรกฎ (Cancer จากcancer แปลว่า "ปู") เป็นราศีที่ 4 ตามตำราของโหราศาสตร์ตะวันตก อยู่ระหว่างราศีเมถุนกับราศีสิงห์ มีสัญลักษณ์เป็นปูหรือกุ้ง ช่วงวันที่ครอบคลุมของราศีกรกฎนั้น ในแบบสายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 22 มิถุนายน ถึง 22 กรกฎาคม ส่วนแบบนิรายนะจะครอบคลุมระหว่างวันที่ 16 กรกฎาคม ถึง 15 สิงหาคม
ภาษามอญ
ภาษามอญ (มอญพม่า: ဘာသာမန်, มอญไทย: ဘာသာမည်,, ; မွန်ဘာသာ) เป็นภาษาในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกที่พูดโดยชาวมอญที่อาศัยอยู่ในพม่าและไทย ภาษานี้เป็นภาษาของชนพื้นเมืองที่ได้รับการยอมรับในประเทศพม่าและประเทศไทย อักษรมอญที่เก่าแก่ที่สุดนั้นค้นพบที่ จังหวัดนครปฐม ในประเทศไทย หลักฐานที่พบคือจารึกวัดโพธิ์ร้าง พ.ศ. 1143 เป็นอักษรมอญโบราณที่เก่าแก่ที่สุด ในบรรดาจารึกภาษามอญที่ค้นพบในแถบเอเชียอาคเนย์ เป็นจารึกที่เขียนด้วยตัวอักษรปัลลวะที่ยังไม่ได้ดัดแปลงให้เป็นอักษรมอญ และได้พบอักษรที่มอญประดิษฐ์เพิ่มขึ้น เพื่อให้พอกับเสียงในภาษามอญ ในจารึกเสาแปดเหลี่ยมที่ศาลสูง เมืองลพบุรี ข้อความที่จารึกเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา สันนิษฐานว่า จารึกในพุทธศตวรรษที่ 14 ราว พ.ศ. 1314 อักษรจารึกในศิลาหลักนี้ เรียกว่า ตัวอักษรหลังปัลลวะ
ยูเนสโกจัดให้ภาษามอญเป็นภาษาในภาวะ "เสี่ยงใกล้สูญ" ใน แผนที่ชุดภาษาใกล้สูญของโลก ประจำปี 2553 ภาษามอญเผชิญกับการกลืนกลายทั้งในพม่าและไทยที่ซึ่งผู้สืบเชื้อสายมอญหลายคนสามารถพูดภาษาพม่าหรือภาษาไทยได้เพียงภาษาเดียว ใน พ.ศ. 2550 ผู้พูดภาษามอญมีประมาณ 800,000 ถึง 1 ล้านคน ในประเทศพม่า ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของประเทศ โดยเฉพาะรัฐมอญ ตามมาด้วยภาคตะนาวศรีและรัฐกะเหรี่ยง
ประวัติ
ภาษามอญในจารึกสมัยกลางเป็นทั้งภาษามอญและอักษรมอญ ประมาณ พ.ศ. 1600 เป็นต้นมา พม่ารับอักษรมอญมาใช้เขียนภาษาพม่าเป็นครั้งแรก ประมาณพุทธศตวรรษที่ 16-17 ตัวอักษรได้คลี่คลายจากตัวอักษรปัลลวะ มาเป็นตัวอักษรสีเหลี่ยม คือ ตัวอักษรที่เรียกว่า อักษรมอญโบราณ และเปลี่ยนแปลงขนาดเล็กลงในระยะต่อมา
ภาษามอญปัจจุบัน เป็นภาษาในระยะพุทธศตวรรษที่ 21 เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน นับเป็นระยะเวลาประมาณ 400 ปีเศษ ในยุคนี้เป็นจารึกในใบลาน มีลักษณะกลม ซึ่งเกิดจากอิทธิพลของการจารหนังสือโดยใช้เหล็กจารลงบนใบลาน
ไวยากรณ์
การจัดตระกูลภาษา ถือว่าอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้กันอยู่ในแถบอินโดจีนและทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และเมื่อพิจารณาลักษณะทางไวยากรณ์ ภาษามอญ จัดอยู่ในประเภทภาษารูปคำติดต่อ (Agglutinative) อยู่ในกลุ่มภาษาตะวันออกเฉียงใต้ (South Eastern Flank Group) ซึ่งมีนักภาษาศาสตร์ ชื่อ วิลเฮ็ล์ม ชมิท (Willhelm Schmidt) ได้จัดให้อยู่ในตระกูลภาษาสายใต้ (Austric Southern family)
พระยาอนุมานราชธนได้กล่าวถึงภาษามอญไว้ว่า "ภาษามอญ นั้นมีลักษณะเป็นภาษาคำโดด ซึ่งมีรูปภาษาคำติดต่อปน" ลักษณะคำมอญ จะมีลักษณะเป็นคำพยางค์เดียว หรือสองพยางค์ ส่วนคำหลายพยางค์ เป็นคำที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาต่างประเทศ เช่น ภาษาบาลีและสันสกฤต และคำที่เกิดจากการเติมหน่วยคำผสาน กล่าวคือ การออกเสียงของคำซึ่งไม่เน้นการออกเสียงในพยางค์แรก จะสร้างคำโดยการใช้การผสานคำ (affixation) กับคำพยางค์แรก เพื่อให้มีหน้าที่ทางไวยากรณ์ อีกทั้งการใช้หน่วยผสานกลางศัพท์ และการใช้สระต่าง ๆ กับพยางค์แรก ในคำสองพยางค์ ก็จะเป็นการช่วยเน้นให้พยางค์แรกเด่นชัดขึ้นด้วย แต่พยางค์หลังเป็นส่วนที่มีความหมายเดิม
กล่าวคือ ภาษามอญ เป็นภาษาที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน ไม่มีการผันคำนาม คำกริยา ตามกฎบังคับทางไวยากรณ์ ประโยคประกอบด้วย คำที่ทำหน้าประธาน กริยา และกรรม ส่วนขยายอยู่หลังคำที่ถูกขยาย
การเรียงประโยคเป็นแบบ ประธาน-กริยา-กรรม (SVO, subject-verb-object) เช่นเดียวกับภาษาไทย คำคุณศัพท์เติมหลังคำนาม กริยาวิเศษณ์เติมหลังคำกริยา คำที่บอกจำนวนอยู่หน้าหรือหลังนามก็ได้ ส่วนคำที่บ่งชี้จำนวนอยู่หลังคำนาม การบอกกาลใช้การเติมคำบอกกาลเช่น "แล้ว" "จะ" เข้าในประโยคแบบเดียวกับภาษาไทย รูปประธานถูกกระทำแสดงโดยการเติมคำบ่งชี้ประธานถูกกระทำไว้หน้ากริยาสำคัญ
สัทศาสตร์
ไม่มีเสียงวรรณยุกต์แต่มีการแบ่งเสียงพยัญชนะเป็นเสียงโฆษะและอโฆษะแบบเดียวกับภาษาเขมร
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตหัวหอม
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตหัวหอม พ.ศ. 2551
จิ้งหรีดทองแดงลาย
จิ้งหรีดทองแดงลาย หรือ จิ้งหรีดขาว หรือ แมงสะดิ้ง ในภาษาอีสาน (House cricket; ) เป็นแมลงชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งหรีด (Gryllidae)
เป็นจิ้งหรีดขนาดเล็ก มีลำตัวสีน้ำตาล ลักษณะคล้ายกับจิ้งหรีดทองแดง (Gryllus testaceus) แต่มีขนาดเล็กกว่า ตัวเมียมีปีกคู่หน้าสั้นครึ่งลำตัว ไม่ชอบบิน เคลื่อนไหวไม่รวดเร็วเท่าจิ้งหรีดชนิดอื่น ๆ โดยทั่ว ๆ ไปลำตัวกว้างประมาณ 0.5 เซนติเมตร ยาว 2.05 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 0.53 กรัม หรือประมาณ 1,890 – 2,235 ตัว ต่อ 1 กิโลกรัม
มีการแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ยุโรป, เอเชียตะวันตกเฉียงใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออก โดยดั้งเดิมเป็นสัตว์ท้องถิ่นของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ไปแพร่กระจายพันธุ์ที่ยุโรปตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการติดไปกับกระถางต้นไม้ในเรือสำเภาขนส่งสินค้า จากนั้นก็ได้แพร่ขยายพันธุ์ไปยังอเมริกาเหนือ
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1920 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในแอนท์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 22 - 29 สิงหาคม พ.ศ. 2463
ตลาดหลักทรัพย์เชินเจิ้น
ตลาดหลักทรัพย์เชินเจิ้น (Shenzhen Stock Exchange) ตลาดหลักทรัพย์ที่ตั้งอยู่ใน เชินเจิ้น สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็น 1 ใน 2 ตลาดหลักทรัพย์ที่เปิดทำการเป็นอิสระใน จีนแผ่นดินใหญ่ อีกแห่งหนึ่งคือ ตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้ ตั้งอยู่ใน เขตฝูเถียน ของเชินเจิ้น กับ มูลค่าตามราคาตลาด ของบริษัทที่จดทะเบียนประมาณ 2.285 ล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ ใน พ.ศ. 2558 เป็น ตลาดหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ในโลก และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ใน เอเชียตะวันออก และ เอเชีย
คาเมนไรเดอร์ V3
คาเมนไรเดอร์ V3 หรือ มาส์คไรเดอร์ V3 เป็นผลงานชุดที่ 3 ของภาพยนตร์ฮีโร่แปลงร่างเรื่องคาเมนไรเดอร์ ของประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นภาคต่อของ คาเมนไรเดอร์ภาคแรก โดยเนื้อหาจะเน้นที่ดราม่ามากกว่าภาคแรก กล่าวคือในภาคนี้แรงบันดาลใจที่จะต่อสู้กับเหล่าร้ายของตัวเอก มาจากความต้องการที่จะล้างแค้นให้ครอบครัวที่ถูกฆ่าโดยองค์กรเดสตรอน
คาเมนไรเดอร์ V3 เข้ามาฉายในประเทศไทยในชื่อของ ไอ้มดเขียว V3 (ซึ่งคาดว่าชื่อคงมาจากจากชุดสีเขียวของตัวละครหลัก) และทำให้เด็กๆในสมัยนั้นนิยมกันเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะคำพูดตอนแปลงร่างที่นักพากย์ชาวไทยได้พากย์ลงไปใหม่ว่า "บิดๆเบี้ยวๆขอแปลงเป็นมดเขียววี3" (จากเดิมคือ "เฮนชิน วีทรี") ทำให้คำพูดนี้เป็นที่นิยมและเข้าใจกันในหมู่ชาวไทยว่าคำพูดนี้จะหมายถึง คาเมนไรเดอร์ V3 นอกเหนือจากนั้นในประเทศไทยการปรากฏตัวของคาเมนไรเดอร์ V3 ได้ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดของคำว่า V โดยชาวไทยบางคนเข้าใจผิดว่า V หมายถึงลำดับของคาเมนไรเดอร์ เพราะคาเมนไรเดอร์ V3 เป็นคาเมนไรเดอร์คนที่ 3 พอดี ทำให้บางคนจะเข้าใจผิดเรียกคาเมนไรเดอร์คนที่ 1 (ฮอนโก ทาเคชิ) และคาเมนไรเดอร์คนที่ 2 (อิจิมอนจิ ฮายาโตะ) ว่า ไอ้มดแดง V1, ไอ้มดแดง V2 (รวมถึงคาเมนไรเดอร์คนหลังๆ เช่น คาเมนไรเดอร์สตรองเกอร์ ก็ถูกเรียกว่า V7) ซึ่งจริงๆแล้วชื่อของ V3 มาจากคำว่า Version Three (เวอร์ชันทรี)
นอกจากนั้นแล้วคาเมนไรเดอร์ V3 ได้ก่อกำเนิด "ชื่อของคาเมนไรเดอร์" (ซึ่งคาเมนไรเดอร์ 2 คนแรกไม่มีชื่อเรียก) ทำให้ตัวละครในเรื่องสามารถเรียกตัวละครคาเมนไรเดอร์ V3 ด้วยชื่อย่อได้คือ V3
คาเมนไรเดอร์ V3 เป็นภาคที่ได้รับความนิยมอย่างมากจนถึงกับเกมหลายๆเกมที่เกี่ยวกับคาเมนไรเดอร์ยุคเก่า ต้องมี V3 มาเกี่ยวข้องเสมอๆ (เช่น Super Hero Sakusen: Daidaru no Yabou, Super Tokusatsu Taisen 2001, Kamen Rider: Seigi no Keifu) อีกทั้งในคาเมนไรเดอร์ภาคหลังๆ คาซามิ ชิโร่ หรือ V3 ก็มักจะปรากฏตัวมาช่วยเหลือคาเมนไรเดอร์รุ่นน้องอยู่บ่อยครั้ง