cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน
ประวัติ
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2537 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศตั้งโรงเรียนรัฐบาลหลายแห่ง โดยหนึ่งในโรงเรียนเหล่านั้นมีชื่อ “โรงเรียนวีรวัฒน์โยธิน” (ว.ธ.) เป็นโรงเรียนรัฐบาลอีกแห่งหนึ่งใน จังหวัดสุรินทร์ ได้แต่งตั้งให้ นายกิตติ สืบนุการณ์ เป็นผู้บริหารโรงเรียน และวันที่ 1 มีนาคม 2538 กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้โรงเรียนวีรวัฒน์โยธินจัดการเรียนการสอนถึงระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย (ตามคำสั่งที่ ศธ. 133/2538) หลังจากนั้นไม่นาน ในปี 2539 – 2540 ได้ย้ายสถานที่เรียนมาบริเวณฝั่งตะวันออกของโรงเรียน บนพื้นที่ตำบลนอกเมือง โดยสร้าง อาคาร 1 (อาคารเรียนทั่วไป) อาคาร 2 (อาคารฝึกงาน) และโรงอาหาร ต่อมาในปี 2542 ได้สร้างอาคารอีก 1 หลัง คือ อาคาร 3 (อาคารเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา) ปี 2543 สร้างหอประชุมพลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน ปี 2555 สร้างอนุสาวรีย์พลตรีหลวงวีรวัฒน์โยธิน ปี 2557 สร้างอาคาร 5
การเข้าร่วมโครงการเพื่อยกระดับและพัฒนาคุณภาพของโรงเรียน
ปี 2554 ได้รับคัดเลือกให้เป็นต้นแบบโรงเรียนในฝันโรงเรียนดีประจำอำเภอ รุ่นที่ 3
ปี 2562 ได้รับคัดเลือกให้เป็นโรงเรียนมาตรฐานสากล (World Class Standard School) ในระดับ ScQA
ขนาดและอาณาเขต
พื้นที่ 37 ไร่ 5 ตารางวา
ทิศเหนือ ติดเขตชุมชนศรีจุมพล ตำบลในเมือง
ทิศใต้ ติดถนนคชสาร ตำบลนอกเมือง
ทิศตะวันออก ติดถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลนอกเมือง
ทิศตะวันตก ติดต่อสำนักงานขนส่งจังหวัดสุรินทร์ โดยมีสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์ อยู่ภายในบริเวณโรงเรียนด้านทิศตะวันตก
รายนามผู้บริหาร
1.นายกิตติ สืบนุการณ์ (พ.ศ.2534-2543)
2.นายวรเชษฐ สุขแสวง (พ.ศ.2543-2551)
3.นายปริญญา พุ่มไหม (พ.ศ.2551-2554)
4.นายณรงค์ พรหมพัชรพล (พ.ศ.2554-2560)
5.ดร.ไพชยนต์ จันทเขต (พ.ศ.2560-2561)
6.นายพิทักษ์ สุปิงคลัด (พ.ศ.2561-2564)
7.นายสมศักดิ์ บุญโต (พ.ศ.2564-2565)
8.นายเสกสันต์ สัมฤทธิ์ (พ.ศ.2565-ปัจจุบัน​)
ดั๊ก ไลแมน
ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 9 เรื่องของ ดั๊ก ไลแมน 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ  75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก
N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้
มีมางสา
ลัทธิมีมางสา (Mīmāṃsā; ภาษาสันสกฤต: मीमांसा) เป็นปรัชญาในศาสนาฮินดู คำว่ามีมางสาหมายถึงการสอบสวนซึ่งปรัชญานี้มาจากการสอบสวนเกี่ยวกับพระเวทโดยเน้นส่วนที่เป็นมันตระและพราหมณะของพระเวท ลัทธินี้เริ่มต้นโดยไชมิณิ ซึ่งเป็นผู้แต่งคัมภีร์มีมางสาสูตร ต่อมา ประภากระและกุมาริละ ภัฏฏะ ได้นำมาพัฒนาต่อจนแตกเป็นสองสำนัก
ปรัชญามีมางสาเป็นพหุสัจจนิยม ถือว่าความจริงแท้มีทากมาย คัมภีร์พระเวทเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ จึงเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด สิ่งที่พระเวทบอกว่าควรถือเป็นธรรม สิ่งที่พระเวทบอกว่าไม่ควร ถือเป็นอธรรม ธรรมจะนำมาซึ่งความสุข มี 4 ระดับคือ เกิดจากทรัพย์สิน เกิดจากการบำรุงกามคุณทั้งห้า ความสงบใจ และการหลุดพ้นไปจากอำนาจของกิเลส ปรัชญานี้ถือว่าชีวาตมันหรืออัตตาเป็นอมตะ และมีจำนวนมากเป็นอนันตะ หรือนับไม่ถ้วน ร่างกายเป็นพาหนะของชีวาตมัน โลกและสิ่งต่างๆในโลกเกิดจากปัจจัยตามธรรมชาติไม่ใช่การสร้างของพระเจ้า โลกจะดำรงอยู่ตลอดไป โดยไม่มีพระเจ้ามาทำลายได้
มีลา คูนิส
มีเลนา มาร์คอฟนา "มีลา" คูนิส (Мілена "Міла" Куніс, Милена "Mилa" Кунис) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง Forgetting Sarah Marshall และ Max Payne ในปี 2008 จากนั้นได้รับบทคู่กับนาตาลี พอร์ตแมน ในภาพยนตร์เรื่อง Black Swan (2010) ที่ได้รับคำชื่นชมอย่างมาก ทำให้เธอให้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และผลงานพากย์ของเธอในบท "เม็ก กริฟฟิน" ในซีรีส์แอนิเมชันสำหรับผู้ใหญ่ Family Guy
คูนิสเกิดที่เชียร์นิฟต์ซี ยูเครน สหภาพโซเวียต อพยพมาอยู่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา พร้อมกับครอบครัวตั้งแต่อายุ 7 ปี เนื่องจากความแร้นแค้นในยูเครน ก่อนจะมีชื่อเสียง เธอเคยคบหาอยู่กับแม็กเคาเลย์ คัลกิน อยู่หลายปีและเลิกกันในปี 2010 และปัจจุบันเธอได้แต่งงานกับนักแสดงชาย แอชตัน คุชเชอร์ ในปี 2015 และมีบุตรด้วยกันสองคนคือ ไวแอ็ต อิซาเบลล์ คุชเชอร์ (เกิดในปี 2014) และ ดิมิทรี พอร์ตวูด คุชเชอร์ (เกิดในปี 2016)
เหตุแทงคนในซางามิฮาระ
เหตุแทงคนในซางามิฮาระเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2016 ที่ศูนย์ดูแลผู้พิการในเขตมิโดริ นครซางามิฮาระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 19 ราย และบาดเจ็บ 26 คน ในจำนวนนี้มี 13 คนที่บาดเจ็บสาหัส ผู้ต้องสงสัยเป็นชายวัย 26 ปี ชื่อ ซาโตชิ อูเอมัตสึ (植松 聖 (Uematsu Satoshi)) อดีตพนักงานของศูนย์ เขามอบตัวที่สถานีตำรวจใกล้ ๆ พร้อมถุงซึ่งเต็มไปด้วยมีดที่เขาใช้ก่อเหตุ และถูกจับกุมในเวลาต่อมา เหตุการณ์นี้เป็นหนึ่งในอาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคใหม่
ที่เกิดเหตุ
สุคูอิยามามูริเอ็ง (津久井やまゆり園 (Tsukui Yamayuri En)) เป็นศูนย์ดูแลที่ดำเนินงานโดยคานางาวะเคียวโดไก (社会福祉法人かながわ共同会 (Shakai Fukushi Hōjin Kanagawa Kyōdōkai)) องค์การด้านสวัสดิการสังคม ศูนย์ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐบาลท้องถิ่น ตั้งอยู่บนพื้นที่ราว 30,890 sqm ในป่าไม้ริมฝั่งแม่น้ำซางามิ ข้อมูลจากายเดือนเมษายน ศูนย์มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 149 คน อายุตั้งแต่ 19 ถึง 75 ปี ทั้งหมดเป็นผู้พิการทางสติปัญญา และหลายคนมีความพิการทางกายร่วมด้วย บางส่วนสามารถทำกิจกรรมทางกายนอกอาคารได้ และบางส่วนเป็นผู้ติดเตียง  ศูนย์ตั้งอยู่ตรงจุดที่ห่างไกลจากเมือง ราว 2 km จากสถานีซางามิโกะบนสายชูโอเมน
เหตุการณ์
เมื่อเวลาราว 02:10 น. ผู้ก่อเหตุใช้ค้อนเพื่อบุกเข้าไปในศูนย์ผ่านทางหน้าต่างกระจกบนชั้นหนึ่ง เขาจับและมัดเจ้าหน้าที่ไว้ ขโมยกุญแจจากนั้นจึงเดินเข้าทีละห้องเพื่อเข้าไปแทงผู้เคราะห์ร้ายเข้าที่คอขณะพวกเขากำลังหลับอยู่ เจ้าหน้าที่สามารถโทรเรียกตำรวจได้ที่เวลา 02:30 น. อย่างไรก็ตามผู้ก่อเหตุสามารถหลบหนีออกจากอาคารได้ก่อนที่ตำรวจจะเดินทางมาถึง ภาพจากกล้องวงจรปิดแสดงให้เห็นว่าเขาหนีออกจากศูนย์ที่เวลาราว 02:50 น.
เจ้าหน้าที่ตำรวจพร้อมอาวุธเดินทางเข้าศูนย์เมื่อเวลา 03:00 น. และรถพยาบาลจำนวนยี่สิบเก้าคันถูกส่งไปยังศูนย์ สองชั่วโมงถัดมา ผู้ต้องสงสัยเดินทางเข้ามอบตัวที่สถานีตำรวจสึคูอิด้วยตนเอง พร้อมถุงที่เต็มไปด้วยมีดทำครัวและอาวุธปลายแหลมโชกเลือดจำนวนมาก
ผู้เสียชีวิตประกอบผู้หญิงสิบรายและผู้ชายเก้าราย อายุ 18 ถึง 70 ปี ได้รับบาดเจ็บ 26 คน ในจำนวนนี้ 13 คนบาดเจ็บสาหัส
สวีต ดี
สวีต ดี (SWEE:D) เป็นเกิร์ลกรุปสัญชาติไทย ค่ายกามิกาเซ่ ประกอบด้วยสมาชิกสามคนคือ มิน, จินนี่, และพิม เปิดตัวครั้งแรกในเดือนมิถุนายน ปี 2553 ด้วยซิงเกิลแรก เพลง "ห้าม (Stop it)" และได้ปล่อยผลงานเพลงออกมาอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันได้ยุติบทบาทในการผลิตงานเพลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ความเป็นมาของวง
โดยทั้งสามคนเคยร่วมงานกันตั้งแต่โปรเจกต์ Seven Days และหลังจบโปรเจกต์แล้ว ศิลปินคนอื่นๆ ต่างแยกย้ายไปมีผลงานของตนเองกันหมด เหลือเพียง มิน พิมและจินนี่ ที่ยังไม่มีผลงาน ทางกามิกาเซ่จึงนำทั้งสามคน มารวมตัวกันเป็นกลุ่มศิลปินใหม่ โดยการรวมตัวกันครั้งนี้โดยได้ 2 อดีตศิลปินวงชิลลี่ไวท์ช็อค คือ พิม พิมประภา และ จินนี่ เขริกา และอีกหนึ่งศิลปินจากวงซิสก้า คือ มิน พัฑฒิดา มารวมตัวกันภายใต้ชื่อ "SWEE:D (สวีต ดี)"
โดย "สวีต ดี" เปิดตัวครั้งแรกใน "KamiKaze Wave Concert" ในวันเสาร์ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ณ อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก ในซิงเกิลเพลงแรก "ห้าม (Stop it)"
และในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน ได้ปล่อยซิงเกิลเพลงที่สองตามมา คือเพลง "ฉากเรียกน้ำตา (Sad Scene)" และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอตามมา โดยเพลงนี้เคยขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตวิทยุทั่วประเทศ
ปลายเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ได้ปล่อยเพลงซิงเกิลที่ 3 "พลิกล็อกที่หัวใจ (Unexpected)" ตามออกมา และได้ปล่อยมิวสิกวิดีโอในต้นเดือนธันวาคม
รูปลักษณ์ของวง
สิ่งที่เหมือนกันของความเป็นผู้หญิงก็คือความหวาน แต่ว่าแต่ละคนก็จะหวานไม่เหมือนกัน ซึ่ง สวีต ดี แสดงถึงความหวาน 3 รูปแบบ ที่แตกต่างกัน
การยุบวง
เมื่อช่วงต้นปี พ.ศ. 2554 มีข่าวลือตามเว็บไซต์ต่างๆ ออกมาอย่างหนักว่า "สวีต ดี" กำลังจะยุบวง จนเป็นที่ถกเถียงระหว่างกลุ่มแฟนคลับว่าเรื่องนี้เป็นเพียงข่าวลือหรือเรื่องจริงกันแน่?
จนในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เวลา 18.00 นาฬิกา ทางค่ายต้นสังกัดได้ปล่อยวิดีโอลงในเว็บไซต์ไอเลิฟกามิกาเซ่ ดอตคอม โดยใช้ชื่อวิดีโอว่า "SWEE:D MEMORY" ออกมา โดยเนื้อหาของวิดีโอนั้น เป็นการออกมาร่ำลาแฟนคลับทั้งน้ำตาของสามสมาชิก โดยสมาชิก 2 คน คือ พิมและมินขอลาออกจากค่ายกามิกาเซ่ เพื่อไปใช้เวลาในการศึกษาอย่างเต็มที่ ทำให้ไม่สามารถทำงานเพลงในนาม "สวีต ดี" ได้อีกต่อไป จึงออกมาประกาศยุบวงทางวิดีโอดังกล่าว ซึ่งเป็นการยุติบทบาทของสวีตดีอย่างเป็นทางการ แต่ทั้งนี้จินนี่ก็ยังทำหน้าที่เป็นศิลปินในค่ายกามิกาเซ่ต่อไป
และต่อมาในปี พ.ศ. 2556 จินนี่ก็ได้ลาออกจากการเป็นศิลปินของค่ายกามิกาเซ่เช่นกัน นับเป็นการปิดตำนานในฐานะศิลปินค่ายกามิกาเซ่ของทั้งสามสาว "สวีต ดี" ลงอย่างสิ้นเชิง
วัดโบสถ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)
วัดโบสถ์ ตั้งอยู่ที่ริมคลองแควอ้อม ตำบลบางบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ห่างจากตัวเมืองประมาณ 14 กิโลเมตรเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยท่านเศรษฐีทอง ซึ่งเล่ากันว่า มีภรรยาสองคนเป็นพี่น้องกัน คนพี่ชื่อใหญ่เป็นภรรยาหลวง มีลูกสาวคนหนึ่งหนีไปอยู่กินกับทาสในบ้าน เศรษฐีทองโกรธมากจึงตัดออกจากกองมรดกและไม่ให้กลับมาบ้านอีก จึงไปทำมาหากินอยู่ที่อยุธยา จนมีบุตรชายคนหนึ่งชื่อ "สิน" บวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็ก ศึกษาพระธรรมวินัยจนเป็นมหาเปรียญ จากนั้นได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และเดินทางมาเยี่ยมโยมตา-ยาย ที่บางกุ้ง ทำให้ดีใจมากจึงสั่งให้ไปบอกโยมบิดา-มารดาว่าให้อภัย แล้วและขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บางกุ้ง ขณะนั้นอยู่ในระหว่างที่เศรษฐีทองกำลังสร้าง วัดโบสถ์อยู่ แต่ยังไม่เสร็จ และได้นิมนต์พระหลานชายให้กลับมาจำพรรษา พระมหาสินไม่ขัดศรัทธา แต่หลังจากนั้นไม่นาน เศรษฐีสองสามี-ภรรยาได้ถูกโจรปล้นบ้านและสังหารชีวิตพร้อมกัน วัดโบสถ์จึงสร้างไม่เสร็จ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา และไม่มีผู้ใดสร้างต่อให้แล้วเสร็จจนถึงปัจจุบัน มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่า กำแพงโบสถ์เป็นกำแพงสองชั้น ถูกพม่ารื้อแล้วนำอิฐไปสร้างค่ายในสมัยศึกบางกุ้ง อิฐที่เหลือจาก พม่าทางวัดจึงรื้อนำมาสร้างกำแพงชั้นเดียว จนถึงปัจจุบัน
วัดบางกุ้ง
วัดบางกุ้ง เป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่ในเขตตำบลบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีจุดเด่นที่พระอุโบสถ ซึ่งเป็นโบสถ์เก่าแก่ ถูกปกคลุมทั้งอาคารด้วยรากของต้นโพธิ์ ต้นกร่าง ต้นไกร จนได้รับยกให้เป็นอันซีนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรสงคราม
พระอุโบสถเป็นอาคารเครื่องก่ออิฐถือปูน ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา ตามแบบวัดไทยทั่วๆไป ที่มักเป็นเครื่องลำยอง ภายในโบสถ์เป็นที่สถิตของ "หลวงพ่อนิลมณี" หรือ "หลวงพ่อดำ" ตามที่ชาวบ้านเรียกกัน ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทรงปางมารวิชัยขนาดใหญ่ สมัยอยุธยาตอนปลาย นอกจากนี้ภายในยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติ
วัดแห่งนี้ยังมีจุดเด่นที่มีรูปปั้นนักมวยไทยเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกับเครื่องบินเก่าตั้งโชว์ และยังมีสวนสัตว์ขนาดเล็กๆ ที่มีทั้งกรงอูฐ กวาง ม้า ตั้งอยู่ริมท่าน้ำวัดบางกุ้งอีกด้วย
ประวัติ
ตามประวัติกล่าวว่าสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นวัดสำคัญวัดหนึ่งทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย พ.ศ. 2308 กองทัพพม่ายกเข้ามาตีกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระเจ้าเอกทัศรับสั่งให้หัวเมืองปากใต้ยกกองทัพเรือมาตั้งค่ายสร้างกำแพงล้อมวัดบางกุ้งที่ตำบลบางกุ้ง เมืองสมุทรสงคราม เรียกว่า “ค่ายบางกุ้ง” กองทัพพม่าซึ่งยกทัพเข้ามาตามลำน้ำแม่กลองและบุกลงมาจนถึงค่ายบางกุ้ง โดยที่กองทัพของกรุงศรีอยุธยาไม่สามารถต้านทานไว้ได้ค่ายบางกุ้งจึงแตก
หลังจากพม่าตีกรุงศรีอยุธยาแตกในปี พ.ศ. 2310 ค่ายบางกุ้งก็ตกอยู่ในสภาพค่ายร้าง เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชสถาปนากรุงธนบุรีแล้ว โปรดให้ชาวจีนรวบรวมสมัครพรรคพวกมาตั้งเป็นกองทหารรักษาค่ายเก่าที่บางกุ้ง จึงเรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า “ค่ายจีนบางกุ้ง” ในปี พ.ศ. 2311 หลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาไปประมาณ 8 เดือน กองทัพพม่านำโดยเจ้าเมืองทวายยกทัพบกและทัพเรือลงมาล้อมค่ายจีนบางกุ้งไว้ ทหารจีนที่รักษาค่ายบางกุ้งสู้รบอย่างเต็มที่แต่มีกำลังน้อยกว่าเกือบจะเสียค่ายแก่พม่า กรมการเมืองสมุทรสงครามจึงมีหนังสือกราบทูลไปยังกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงทราบจึงยกกองทัพมาตีทัพพม่าแตกพ่ายไป และต่อมาในปี พ.ศ. 2317 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชยกกองทัพเรือนำทหารไปออกศึกที่บางแก้ว เมืองราชบุรี ในระหว่างการเดินทางได้หยุดกองทัพพักพลเสวยพระกระยาหารที่วัดกลางค่ายบางกุ้ง
หลักฐานโบราณสถานที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน ได้แก่ พระอุโบสถก่ออิฐถือปูนปัจจุบันถูกต้นไทรขึ้นปกคลุมทั้งหลังหน้าบันของพระอุโบสถ มีปูนปั้นลวดลายพันธุ์พฤกษาประดับด้วยเครื่องถ้วยซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย
ที่วัดบางกุ้งนี้เองมีศาลอยู่ทางด้านหลัง โดยมีชื่อว่า "ศาลนางไม้เจ้าจอม" หรือศาลขององค์หญิงมณฑาทิพย์ (จันทร์เจ้า) ซึ่งมีความศักดิ์สิทธิ์ มีคนให้ความเคารพนับถือกันมาก
ศาลนางไม้เจ้าจอม วัดบางกุ้ง
เมื่อปี พ.ศ. 2531 บริเวณวัดเป็นป่ารกร้าง พระวินัยธร องอาจอาริโยได้เดินธุดงค์มาที่บริเวณวัดบางกุ้ง ปักกลดปฏิบัติธรรมอยู่ข้างอุโบสถหลวงพ่อนิลมณีหรืออุโบสถปรกโพธิ์ ซึ่งเงียบสงบเหมาะแก่การปฏิบัติวิปัสสนากัมมัฎฐาน ท่านได้เดินสำรวจบริเวณวัดซึ่งทราบมาบ้างว่าวัดนี้เคยเป็นค่ายทหารจีนบางกุ้งสมัยกรุงธนบุรีเป็นราชธานีมาก่อน ยามดึกขณะเจริญกรรมฐานมักจะเกิดนิมิตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งแต่งชุดไทยโบราณมากราบไหว้หลวงพ่อนิลมณีหน้าอุโบสถปรกโพธิ์เป็นประจำ มีลักษณะผอมสูงผมยาวใบหน้างาม แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร ต่อมาไม่นานเสาคานที่หน้าอุโบสถหล่นตกลงมาพิงอยู่ข้างอุโบสถ คืนนั้นเองท่านได้นิมิตเห็นผู้หญิงชุดไทยคนเดิมมาบอกให้นำไม้ท่อนนี้มาไว้ที่หลังอุโบสถแล้วให้สร้างศาลด้วยท่านก็ทำตาม
ให้ชาวบ้านช่วยกันนำไม้มาไว้หลังอุโบสถแล้วสร้างศาลให้ตามคำขอร้อง นำไม้ท่อนนั้นแกะสลักเป็นรูปหน้าผู้หญิงไม่มีแขนขาไว้ภายในให้ชื่อว่า “ศาลนางไม้เจ้าจอม” ผู้คนให้ความเคารพนับถือกันมากเพราะมีความศักดิ์สิทธิ์อภินิหารแก่ผู้คนอยู่เสมอ
เมื่อการเป็นดังนี้ ท่านเจ้าอาวาสจึงลงมือแกะสลักเองทั้งที่ไม่เคยแกะสลักไม้รูปใด ๆ มาก่อน การแกะสลักไม้เป็นรูปคนไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ท่านได้ใช้ความพยายามอย่างสูงแกะสลักแบบที่เห็นองค์หญิงในนิมิตเหมือนมีอำนาจอย่างหนึ่งมาดลบรรดาลให้แกะได้สำเร็จ สลักอักษรไว้ที่ฐานว่า “องค์หญิงมณฑาทิพย์ (จันทร์เจ้า)”
ภายหลังพระวินัยธร องอาจอาริโยพบหนังสือ “กฎแห่งกรรม” ของท.เลียงพิบูลย์ เข้าโดยบังเอิญพบเห็นเรื่องราวขององค์หญิงมณฑาทิพย์ (จันทร์เจ้า) ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2291 เช่นเดียวกับที่เคยนิมิตเห็นน่าจะเป็นองค์เดียวกัน มีเนื้อหาดังนี้  “องค์หญิงมณฑาทิพย์ (จันทร์เจ้า) ประสูติเมื่อปลายกรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2291 เป็นช่วงคาบเกี่ยวระหว่างรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร (ขุนหลวงหาวัด) กับสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ องค์หญิงเป็นพระธิดาของกรมหลวงบวรวังในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ บ้านเมืองมีเหตุเดือดร้อนมีการฉ้อราษฎร์บังหลวงผู้ใดประจบสอพลอผู้นั้นจะได้เป็นใหญ่ทั้งที่ไร้ความสามารถ ผู้ครองแผ่นดินได้แต่ลุ่มหลงและเสพสุขในกามา หากใครมีบุตรีต้องนำตัวมาถวายใครขัดขืนจะถูกประหารชีวิต เหลืออยู่ก็แต่กรมหลวงบวรวังในที่ท่านไม่ทรงยอมข้องเกี่ยวกับการเมืองแต่อย่างใด ไม่คบค้าสมาคมกับใคร
เมื่อพระธิดาเจริญพระชันษาเป็นสาวให้แต่งองค์เป็นชายพร้อมทั้งข้าทาสบริวารที่เป็นหญิง 300 คน เป็นชายอีก 16 คน จัดให้ฝึกอาวุธเรียนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว เช่น ฟันดาบ กระบี่กระบอง หมัดมวย ตำราพิชัยสงคราม องค์หญิงทรงเชี่ยวชาญอาวุธตลอดจนเวทมนตร์คาถา ทรงมีความสามารถด้านวิชาอาคมยากที่จะหาผู้ใดเสมอเหมือน เมื่อกรุงศรีอยุธยาถูกข้าศึกพม่ายกกองทัพประชิดเมือง ผู้เป็นพระบิดาทรงสั่งให้บ่าวไพร่ต่อเรือใหญ่ 30 ลำ เรือเร็ว 10 ลำ เรือแจว 20 ลำ พร้อมด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร อุปกรณ์การก่อสร้างอาวุธยุทโธปกรณ์ลงด้วยอาคมพร้อมเรือคุ้มกันองค์หญิง ซึ่งแต่งกายเป็นชายเยี่ยงชายชาวบ้านธรรมดาหลบหนีออกจากกรุงตอนกลางคืน แต่พระบิดามิได้มาด้วย กองเรือได้ล่องน้ำมาเป็นระยะเวลา 3 วัน พบกองเรือพม่าบรรทุกกระสุน ดินดำ
จึงสั่งให้พลพรรคเข้าโจมตีตอนเวลาดึก จึงเกิดไฟลุกโชติช่วงฆ่าทหารพม่าซึ่งกำลังหลับเพราะเมามายแทบหมดสิ้น จนรุ่งเช้าพม่าส่งกำลังติดตามองค์หญิงทรงสั่งให้กองกำลังหลบตามป่าชายฝั่งแล้วร่ายเวทมนตร์กำบังพรางตาจนพม่าพ้นไป กองเรือหนีเล็ดรอดไปได้อย่างปลอดภัย แล้วหาทำเลสร้างเมืองเล็ก ๆ อยู่ เมื่อคราวศึกบางกุ้งองค์หญิงได้ทรงคุมกำลังเข้าช่วยรบพม่าเป็นสามารถจนได้รับชัยชนะ เมื่อสิ้นอายุขัยดวงพระวิญญาณยังผูกพันกับวัดบางกุ้งยังคงวนเวียนอยู่ที่ศาลคอยแผ่บารมีให้ความช่วยเหลือผู้ทุกข์ร้อนที่มาขอพึ่งพา
ดัชชีมัคเดอบวร์ค
ดัชชีมัคเดอบวร์ค (Herzogtum Magdeburg, Duchy of Magdeburg) เป็นมณฑลหนึ่งของบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1680 จนถึง ค.ศ. 1807 เป็นดัชชีที่มาแทนที่ราชรัฐอัครมุขนายกมัคเดอบวร์คหลังจากที่ถูกเปลี่ยนฐานะจากรัฐคริสตจักรมาเป็นรัฐฆราวาสโดยบรันเดินบวร์ค เมืองหลวงของรัฐคือมัคเดอบวร์ค และ ฮอลล์ มัคเดอบวร์คมาถูกยุบระหว่างสงครามนโปเลียนใน ค.ศ. 1807 ดินแดนของรัฐถูกรวมเข้ากับมณฑลแซกโซนีใน ค.ศ. 1815
ปรุชกุฟ (จังหวัดออปอแล)
ปรุชกุฟ (Prószków, ; Proskau) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแล ห่างจากเมืองหลักออปอแล 10 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 16.31 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 2,713 คน
สงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย (ค.ศ. 1740 – ค.ศ. 1748) ได้นำไปสู่ในการยึดครองไซลีเซียของราชอาณาจักรปรัสเซีย
เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 เมืองมีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นถึง 40.2 องศาเซลเซียส เป็นอุณหภูมิที่สูงที่สุดในเมือง
เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน
เว็สท์ฟาเลินชตาดีอ็อน (Westfalenstadion) หรือชื่ออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน (ตามชื่อผู้สนับสนุน) คือ ซิกนาลอีดูนาพาร์ค (Signal Iduna Park) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองดอร์ทมุนท์ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ซึ่งเล่นในลีกบุนเดิสลีกาของเยอรมนี สนามมีขนาด 105 × 68 เมตร ปัจจุบันมีความจุ 81,360 ที่นั่ง
วัดบางพลับ
วัดบางพลับ ตั้งอยู่ที่หมู่ 4 ตำบลบางพรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางพลับได้ขอตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2248 ได้รับวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2250 ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 113 ตอนพิเศษ 50ง วันที่ 18 ธันวาคม 2539 เป็นวัดเก่าที่ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างแต่สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาและแสดงให้เห็นว่าเป็นวัดที่เคยรุ่งเรืองมาในอดีต อย่างไรก็ตามวัดนี้มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ สงครามค่ายบางกุ้ง คือ เป็นวัดที่อยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองตรงข้ามค่ายบางกุ้ง เคยเป็นที่พักของกองทัพไทย สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ในการยกทัพมารบกับพม่า เดิมชื่อว่า บ้านพักทัพ ต่อมาเปลี่ยนเป็นบางพลับ มีโบราณสถานโบราณวัตถุที่มีคุณค่า ที่พอจะวินิจฉัยว่าเป็นวัดเก่าแก่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก่อน ได้แก่ ที่เรียกว่าโบสถ์มหาอุด ปัจจุบันมีการสร้างโบสถ์ใหม่แต่ยังอนุรักษ์โบสถ์เก่าไว้เพื่อการศึกษา
ศิวกร อดุลสุทธิกุล
ศิวกร อดุลสุทธิกุล (เกิด 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น ปอร์เช่ เป็นนักร้อง นักแสดง นายแบบชาวไทย ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง TRINITY สังกัด 4NOLOGUE (โฟร์โนล็อค) เป็นอดีตศิลปินวง V.R.P ในสังกัด กามิกาเซ่ และเคยเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Nine By Nine โปรเจกต์พิเศษที่ร่วมมือกันของค่าย 4NOLOGUE และ นาดาวบางกอก อีกทั้งยังเป็นผู้ชนะเลิศในรายการ The Mask วรรณคดีไทย คู่กับ จักริน กังวานเกียรติชัย ภายใต้หน้ากาก “หลวิชัยคาวี”
ประวัติ
ปอร์เช่ ศิวกร เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ที่จังหวัดชลบุรี เป็นลูกคนแรก มีน้องชายชื่อ นายณัฐนัย อดุลสุทธิกุล (ชื่อเล่น: คอปเตอร์) จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนนานาชาติ แอ๊ดเวนต์รามคำแหง และจบการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยจาก คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โครงการวิเทศคดีศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) (อาเซียน-จีน)
ปอร์เช่มี G-DRAGON กับ MINO เป็นไอดอล และชื่นชอบผลงานเพลงของ IU เป็นอย่างมาก ชอบฟังเพลงแร็ปตังแต่เด็ก เคยแต่งเนื้อเพลงท่อนแร็ปเอง ในเพลงแรก คือเพลง ระวังติดใจ ของวง V.R.P ที่เขาเป็นสมาชิก และเพลง Haters Got Nothing เพลงแรกของวง TRINITY ที่ปอร์เช่ร้องเองอีกด้วย ปอร์เช่เป็นโรคกลัวแมงมุม อาหารที่ชอบคือเมนูที่เกี่ยวกับเนื้อ ผลไม้ที่ไม่ชอบคือสับปะรด กิจกรรมยามว่างคือ ออกกำลังกาย เล่นเกม เล่นเปียโน ซ้อมเต้น ฝึกแต่งเพลง วาดรูป อ่านหนังสือ และเขาชอบนอนเวลา 22:00 น. (4 ทุ่ม)
วงการบันเทิง
ปอร์เช่ ศิวกร เริ่มเข้าสู่วงการ จากการออดิชั่นเป็นศิลปินของค่าย กามิกาเซ่ โดยคุณครูที่โรงเรียนสอนร้องเพลงของเขาได้เป็นคนแนะนำ โดยในปี 2557 ศิวกรได้เปิดตัวเป็นนักร้องวง วี.อาร์.พี สังกัดค่าย กามิกาเซ่ จากนั้นก็ออกซิงเกิลและได้ร่วมแสดงมิวสิกวิดีโอเพลง รักเกินตัว (Overrated), รักกันอย่าบังคับ (Dictator), กล้ามั้ย (N.E.X.T)
หลังจากปอร์เช่ ศิวกร หมดสัญญากับค่าย กามิกาเซ่ เขาจึงไปออดิชั่น เพื่อเป็นศิลปินในโปรเจกต์9x9 ตามคำชักชวนของคุณวุฒิ (ประธานบริษัทโฟโนล็อก) ซึ่งขณะนั้นปอร์เช่ได้พักผ่อนช่วงซัมเมอร์ อยู่ที่ประเทศสเปน เขาได้ผ่านการคัดเลือก ต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับค่าย โฟร์โนล็อก และได้มีผลงานทางการแสดง ในละครเรื่อง เลือดข้นคนจาง โดยรับบท ก๋วยเตี๋ยว เป็นบทบาทที่ทำให้เขาเป็นที่รู้จักมากขึ้น หลังจากนั้นได้เปิดตัวเป็นสมาชิก1ใน9คน ในโปรเจกต์ ไนน์บายนาย อย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 ในตำแหน่งแร็ปเปอร์ของวง และได้ใช้สเตจเนมว่า XX (ปอร์เช่เคยสัมภาษณ์ว่าที่ตั้งฉายานี้เพราะ ได้สานฝันตัวเองในฐานะศิลปินอีกครั้ง ตอนอายุ 20 ปี โดย XX เป็นเลขโรมันเท่ากับ20)
เพลง Cover
'''• พ.ศ. 2564'''
- เพลง ภาพจำ Original By ป๊อป ปองกูล Cover By TRINITY รายการ T-POP STAGE SHOW (ออกอากาศทางช่อง Workpoint23)
'''• พ.ศ. 2565'''
- เพลง คุยคนเดียวเก่ง Original By Three man down Cover By TRINITY รายการ T-POP STAGE SHOW (ออกอากาศทางช่อง Workpoint23)
- เพลง พูดทำไม Original By ตู่ ภพธร Cover By TRINITY โปรเจกต์ ชวนน้องมาร้องเพลง ค่าย LOVEiS
- เพลง เล่าสู่กันฟัง Original By เบิร์ด ธงไชย Cover By TRINITY ft.คัทลียา แมคอินทอช รายการ ร้องข้ามกำแพง (The wall song) (ออกอากาศทางช่อง Workpoint23)
- เพลง ทิ้งไว้กลางทาง Original By โปเตโต้ Cover By TRINITY ft.ซานิ ตั้ม รายการ Sound Check (ออกอากาศทางช่องวัน 31)
'''• พ.ศ. 2566'''
- เพลง ฤดูร้อน Original By พาราด็อกซ์ Cover By TRINITY ft.ซานิ ตั้ม รายการ Sound Check (ออกอากาศทางช่องวัน 31)
เพลงประกอบละคร
'''• พ.ศ. 2562'''
เพลง ผู้โชคดี (The Lucky One) ศิลปิน 9x9 OST. Great Men Academy (ออกอากาศทาง LINE TV)
'''• พ.ศ. 2565'''
เพลง My Princess ศิลปิน TRINITY OST. My Sassy Princess เจ้าหญิง 2022 (ออกอากาศทางช่องวัน31)
ไร่ใหญ่
ที่ดินเป็นที่เพาะปลูก หรือไร่ใหญ่, สวนใหญ่ (plantation) เป็นป่าปลูก ไร่นาหรือที่ดินซึ่งปลูกพืชผลไว้ขาย โดยมักขายในตลาดห่างไกลไม่ใช่การบริโภคท้องถิ่น คำว่า "ไร่ใหญ่" นี้ไม่เป็นทางการและไม่มีนิยามชัดเจน ที่ปลูกพืชขนาดใหญ่ก็เพื่อวัตถุประสงค์เชิงพาณิชย์
พืชที่ปลูกในไร่ใหญ่มีพืชโตเร็ว (มักเป็นพืชพวกสน) ฝ้าย กาแฟ ยาสูบ อ้อย ป่านศรนารายณ์ (sisal) พืชที่เมล็ดให้น้ำมันบางชนิด (ที่เด่น คือ ปาล์มน้ำมัน) และต้นยาง คำว่า "ไร่ใหญ่" ปกติไม่ใช้เรียกสวนผลไม้ขนาดใหญ่ (ยกเว้นไร่ใหญ่กล้วย) แต่รวมไร่ใหญ่ที่ปลูกต้นไม้เพื่อเอาไม้ ไร่ใหญ่เป็นการปลูกพืชเชิงเดี่ยวเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่เสมอและไม่รวมป่าพืชชนิดเดียวที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ เนื่องจากไร่ใหญ่มีขนาดใหญ่ จึงมักได้ประโยชน์จากการประหยัดต่อขนาด
พันท์เซอร์ 35(เท)
พันท์เซอร์คัมพฟ์วาเกิน 35(เท) ชื่อเรียกทั่วไปได้ถูกย่อสั้นว่า พันท์เซอร์ 35(เท) หรือย่อด้วยคำว่า '''Pz.Kpfw. 35(t), เป็นรถถังเบาที่ถูกออกแบบโดยเชโกสโลวาเกียที่ถูกใช้เป็นส่วนใหญ่โดยนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอักษรคำว่า (ที) หมายถึง tschechisch (German: "Czech") ได้ประจำการอยู่ในเชโกสโลวาเกีย มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รถถัง Lehký vzor 35 (รถถังเบาแบบ 35) แต่โดยปกติแล้วจะถูกเรียกว่า LT vz. 35 หรือ LT-35'''.
จำนวนทั้งหมด 434 คันที่ถูกสร้างขึ้น เยอรมันได้ยึดไป 244 คัน เมื่อพวกเขาได้เข้ายึดครองโบฮีเมียและมอเรเวียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1939 และสโลวักได้รับ 52 คัน เมื่อพวกเขาได้ประกาศแยกตัวเป็นอิสระจากเชโกสโลวาเกียในช่วงเวลาเดียวกัน ส่วนคันอื่นๆได้ถูกส่งออกไปยังบัลแกเรียและโรมาเนีย ในช่วงประจำการในเยอรมัน ได้แสดงให้เห็นในการรบในช่วงปีแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ที่จดจำมากที่สุดอย่างการบุกครองโปแลนด์, ยุทธการที่ฝรั่งเศสและการรุกรานสหภาพโซเวียตก่อนที่จะถูกปลดประจำการหรือไม่ก็ส่งขายออกไปในปี ค.ศ. 1942 มันได้ถูกใช้งานสำหรับส่วนที่เหลือของสงครามโดยประเทศอื่นๆและรถถังฝึกซ้อมในบัลแกเรียในปี ค.ศ. 1950
บางกุ้ง
บางกุ้ง อาจหมายถึง
งานสะสมชุดโจวีโอ
งานสะสมชุดโจวีโอ หรือ ภาพเหมือนชุดโจวีโอ (Giovio Series, Giovio Collection หรือ Giovio Portraits) เป็นภาพเหมือน 484 ภาพที่รวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและนักประวัติศาสตร์ปาโอโล โจวีโอ (ค.ศ. 1483-ค.ศ. 1552) เป็นภาพชุดที่ประกอบด้วยบุคคลสำคัญๆ ทางวรรณคดี, นักการปกครอง, รัฐบุรุษ และคนสำคัญอื่นๆ ที่เขียนจากตัวจริง โจวีโอตั้งใจจะสะสมเพื่อเป็นในเป็นหลักฐานของสารธารณะชนของบุคคลสำคัญ เดิมภาพเขียนชุดนี้เก็บรักษาไว้ในคฤหาสน์ที่สร้างเฉพาะในการเก็บสะสมภาพเขียนบนฝั่งทะเลสาบโคโม แม้ว่าภาพเดิมจะไม่มีเหลืออยู่แล้วแต่ชุดที่ก็อปปีสำหรับโคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิปัจจุบันตั้งแสดงอย่างถาวรอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์
ที่มาและประวัติ
โจวีโอเริ่มสะสมภาพเหมือนราว ค.ศ. 1512 ไม่นานหลังจากที่ออกจากบ้านเกิดที่โคโมเพื่อไปแสวงหาความก้าวหน้าที่โรม เดิมเป็นงานสะสมที่เน้นผู้มีการศึกษา แต่ต่อมาก็ขยายไปรวมนักการทหาร, พระมหากษัตริย์, พระสันตะปาปา, ศิลปิน และแม้แต่สตรีผู้มีชื่อเสียง ภาพที่สะสมก็รวมทั้งบุคคลในอดีตและบุคคลร่วมสมัย ความตั้งใจเดิมของโจวีโอก็เพื่อที่จะให้เป็นงานสะสมที่เป็นหลักฐานของสารธารณะชนของบุคคลสำคัญอย่างถาวร ฉะนั้นโจวีโอจึงเน้นความเที่ยงตรงกับความเป็นจริงของภาพแทนที่จะเป็นภาพวาดแบบที่วาดเชิดชูผู้เป็นแบบอย่างอุดมคติ (Idealised portraits) และจะนิยมสะสมภาพที่วาดจากผู้เป็นแบบตัวจริงถ้าเป็นได้ แต่ถ้าทำไม่ได้ก็จะวาดจากเหรียญหรือรูปสลักครึ่งตัว หรือภาพเหมือนที่เขียนไว้ก่อนหน้านั้น โจวีโอตั้งอกตั้งใจสะสมอย่างจริงจังโดยการเขียนจดหมายไปขอภาพเขียนจากบุคคลสำคัญๆ ทั่วยุโรปและตะวันออกไกล้ จดหมายของโจวีโอแสดงให้เห็นวิธีที่ทั้งต่อรอง, หว่านล้อม และบางทีถึงกับติดสินบนที่โจวีโอจ่ายเองเพื่อจะให้ได้ภาพเขียนมา
สิ่งที่ทำให้งานสะสมของโจวีโอเป็นเอกลักษณ์คือความตั้งใจที่ทำให้งานสะสมเป็นของสาธารณะ นักชีวประวัติที. ซี. ไพรซ์ ซิมเมอร์มันน์จากคริสต์ศตวรรษที่ 20 บรรยายว่า “ความตั้งใจในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ภาพเหมือนบนฝั่งทะเลสาบเป็นความคิดที่เป็นเลิศในการส่งเสริมวัฒนธรรมยุโรป” คุณค่าทางแรงบันดาลใจของงานสะสมภาพเหมือนเป็นความคิดทางปรัชญาของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาที่ฟื้นฟูมาจากสมัยโบราณก่อนหน้านั้น เช่นที่นักเรอเนสซองซ์มนุษยนิยม (Renaissance humanist) โพจจิโอ บราชชิโอลินิ (Poggio Bracciolini) เขียนไว้ในบทความ “De nobilitate liber” ที่ชาวโรมันควรทำตาม “เพราะเชื่อว่าภาพของผู้ที่แสวงหาความมีเกียรติยศและความเจริญทางปัญญาถ้านำมาตั้งแสดงต่อหน้าแล้วก็จะทำให้เร้าจิตวิญญาณของผู้ดู” ซึ่งตัวอย่างของการสะสมที่คล้ายคลึงกันก็มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 และชุดเล็กอีกชุดหนึ่งที่เรียกว่า “บุคคลผู้มีคุณค่าทั้งเก้า” (Nine Worthies) และงานเอกสารที่กล่าวถึงรูปปั้นครึ่งตัวของนักปรัชญาต่างในห้องสมุดโรมันหลายแห่ง, เช่นที่บันทึกโดยนักประวัติศาสตร์ ไพลนี (Pliny) “รูปสร้างด้วยบรอนซ์...ที่ตั้งอยู่ในห้องสมุดเพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้ที่ส่งกระแสจิตแก่เราในที่เดียวกัน” แต่การสะสมที่กล่าวนี้ก็ไม่มีผู้ใดที่กล่าวถึงจุดประสงค์ของการสะสมเพื่อ “สาธารณชน” โจวีโอมักจะกล่าวถึงโครงการว่าเป็น “templum virtutis” หรือ “สถาบันแห่งคุณธรรม” ที่เห็นได้จากความตั้งใจที่จะให้เป็นสิ่งที่ส่งเสริมการเรียนรู้
หลังจากโจวีโอเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1552 แล้วภาพชุดดั้งเดิมก็กระจัดกระจายสูญหายไป เหลือแต่ชุดก็อปปีที่สั่งให้ทำโดยโคสิโมที่ 1 เดอ เมดิชิ จิตรกรคริสโตฟาโน เดลอัลทิสิโม (Cristofano dell'Altissimo) ใช้เวลา 37 ปีระหว่างปี ค.ศ. 1552 ถึงปี ค.ศ. 1589 ในการก็อปปี ที่ปัจจุบัน years copying the portraits, working from ค.ศ. 1552 to ค.ศ. 1589ตั้งแสดงอย่างถาวรอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1587
ชาวฟินแลนด์
ชาวฟินแลนด์ (suomalaiset) เป็นกลุ่มคนเผ่าพันธุ์ฟินโน ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศฟินแลนด์
ลูกบาศก์ของรูบิก
ลูกบาศก์ของรูบิค (Rubik's Cube) หรือที่เรียกกันว่า ลูกรูบิก เป็นของเล่นลับสมอง ประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1974 โดยแอร์เนอ รูบิก (Ernő Rubik) ซึ่งเป็นศาสตราจารย์และสถาปนิกชาวฮังการี โดยทั่วไป ตัวลูกบาศก์นั้นทำจากพลาสติก แบ่งเป็นชิ้นย่อย ๆ 26 ชิ้น ประกอบกันเป็นรูปลูกบาศก์ที่สามารถบิดหมุนไปรอบ ๆ ได้ ส่วนที่มองเห็นได้ของแต่ละด้าน จะประกอบด้วย 9 ส่วนย่อย ซึ่งมีสีทั้งหมด 6 สี ส่วนประกอบที่หมุนไปมาได้นี้ทำให้ การจัดเรียงสีของส่วนต่าง ๆ สลับกันได้หลายรูปแบบ จุดประสงค์ของเกมคือ การจัดเรียงให้แถบสีทั้ง 9 ที่อยู่ในด้านเดียวกันของลูกบาศก์ (ซึ่งมีทั้งหมด 6 ด้าน) มีสีเดียวกัน
ประวัติ
ลูกบาศก์ของรูบิกได้รับการคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1974 โดยแอร์เนอ รูบิก สถาปนิกชาวฮังการีผู้สนใจในเรขาคณิตและรูปทรงสามมิติ แอร์เนอได้จดสิทธิบัตร HU170062 สิ่งประดิษฐ์ในชื่อ "ลูกบาศก์มหัศจรรย์" (Magic Cube) ในปี ค.ศ. 1975 ที่ประเทศฮังการี แต่ไม่ได้จดสิทธิบัตรนานาชาติ มีการผลิตชุดแรกเพื่อสำรวจตลาดในปลายปี ค.ศ. 1977 โดยจำหน่ายในร้านของเล่นในกรุงบูดาเปสต์
หลังจากนั้นลูกบาศก์นี้ก็ได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้นทั่วทั้งประเทศฮังการีโดยการบอกเล่าปากต่อปาก วงการศึกษาในกลุ่มประเทศตะวันตกก็เริ่มให้ความสนใจ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1979 บริษัทไอเดียลทอยส์ (Ideal Toys) ได้ทำข้อตกลงเพื่อจัดจำหน่ายทั่วโลก มีการเปิดตัวของลูกบาศก์นี้ในระดับนานาชาติที่งานแสดงของเล่นที่กรุงลอนดอน นครนิวยอร์ก เมืองเนือร์นแบร์ก และกรุงปารีส ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1980 บริษัทไอเดียลทอยส์เปลี่ยนชื่อของเล่นนี้เป็น ''"ลูกบาศก์ของรูบิก" (Rubik's Cube) และได้ส่งออกลูกบาศก์นี้จากประเทศฮังการีชุดแรกเพื่อจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980
ชื่อ "ลูกบาศก์ของรูบิก" เป็นเครื่องหมายการค้าของบริษัท "Seven Towns Limited" ดังนั้นบริษัทไอเดียลทอยส์จึงลังเลที่จะผลิตของเล่นนี้ ในขณะนั้นปรากฏของลอกเลียนแบบออกจำหน่าย ในปี ค.ศ. 1984 บริษัทไอเดียลทอยส์แพ้คดีละเมิดสิทธิบัตรหมายเลข US3655201 ซึ่งฟ้องร้องโดยแลร์รี นิโคลส์ (Larry Nichols) ชาวญี่ปุ่นชื่อ อิชิงิ เทรูโตชิ (Terutoshi Ishigi) ได้ทำการจดสิทธิบัตรของเล่นที่มีลักษณะเกือบจะเหมือนกันกับลูกบาศก์ของรูบิก หมายเลข JP55‒8192 ที่ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงเวลาระหว่างที่สิทธิบัตรที่รูบิกขอนั้นกำลังอยู่ระหว่างดำเนินการ นายอิชิกิจึงได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นการค้นพบซ้ำกัน
หลักการทำงาน
ลูกบาศก์ของรูบิกมีขนาดมาตรฐานโดยประมาณ 2 1/8 นิ้ว (5.4 เซนติเมตร) กว้าง ยาว และสูง ลูกบาศก์ประกอบด้วยลูกบาศก์ขนาดย่อม 26 ชิ้น "ชิ้นกลางหน้า" ของแต่ละด้าน จะเป็นชิ้นที่มีสีหน้าเดียว และเชื่อมต่อกับกลไกการหมุนที่แกนกลาง ซึ่งชิ้นกลางหน้าที่ยึดติดกับแกนกลางนี้จะเป็นโครงสร้างที่ขัดส่วนที่เหลือไว้ด้วยกัน และหมุนไปมาได้ ดังนั้นทั้งหมดจะมี 27 ชิ้นส่วน แกนกลางสำหรับหมุน 1 ชิ้น ชิ้นกลางหน้า 6 ชิ้น และชิ้นอื่น ๆ อีก 20 ชิ้น ซึ่งสามารถประกอบเข้ากับชิ้นกลางหน้าที่ยึดติดกับแกนหมุนได้พอดี โดยจะมีส่วนที่ออกแบบให้ยึดขัดกันไม่ให้หลุดออกจากกัน แต่หมุนไปมาได้ การแยกชิ้นส่วนของลูกบาศก์ก็ไม่ได้ยากอะไร เพียงแต่งัดชิ้นขอบให้หลุดออกมาส่วนที่เหลือก็จะหลุดออกจากกันเอง การแก้ปัญหาลูกบาศก์ของรูบิกโดยวิธีการแยกส่วนประกอบเป็นวิธีที่ง่าย แต่ขาดความท้าทาย
นอกเหนือจากชิ้นกลางหน้าแล้ว จะมีลูกบาศก์ขนาดย่อมอีก 20 ชิ้น มี 12 ชิ้นเป็น "ชิ้นขอบ" ซึ่งมีสี 2 ด้าน และ 8 ชิ้นเป็น "ชิ้นมุม" ซึ่งมีสี 3 ด้าน
การเรียงสับเปลี่ยน
ลูกบาศก์ของรูบิกมีจำนวนรูปแบบการเรียงสับเปลี่ยนที่แตกต่างกันทั้งหมด รูปแบบ ซึ่งเมื่อคำนวณแล้วจะมีค่าเท่ากับ 43,252,003,274,489,856,000 รูปแบบ (~4.33 × 1019) หรือประมาณ 43 ล้าน ล้าน ล้าน (quintillion) รูปแบบ ถึงแม้จะมีรูปแบบการจัดเรียงเป็นจำนวนมาก แต่ทุกรูปแบบสามารถแก้ได้ภายในการบิด 20 ครั้งหรือน้อยกว่า
การแข่งขันและสถิติ
มีการจัดการแข่งขันการปั่นลูกบาศก์ (speedcubing) เพื่อหาผู้ที่สามารถแก้ปัญหาลูกบาศก์ของรูบิกได้เร็วที่สุด การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่กรุงบูดาเปสต์ ในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ผู้ชนะเลิศการแข่งขันในครั้งนั้นคือ มิน ไท (Minh Thai) นักศึกษาชาวเวียดนามจากนครลอสแอนเจลิส โดยใช้เวลา 22.95 วินาที
สถิติโลกอย่างเป็นทางการที่ยอมรับโดยสมาคมลูกบาศก์โลก (World Cube Association) ซึ่งเป็นองค์กรควบคุมการจัดการแข่งขันและสถิติ สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 3.47 วินาที โดย Yusheng Du ในการแข่งขัน Wuhu Open 2018 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 5.53 วินาที โดย Feliks Zemdegs ในการแข่งขัน Odd Day in Sydney 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกด้วยมือเดียว (one-handed) ได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 6.82 วินาที โดย Max Park ในการแข่งขัน Bay Area Speedcubin' 20 2019 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 9.42 วินาที โดย Max Park ในการแข่งขัน Berkeley Summer 2018
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกโดยปิดตาแก้เป็นจำนวนหลายลูก (multi-blind) อย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ ปิดตาเล่นเป็นจำนวน 59/60 ลูกและทำเวลาไปได้ 59:46 นาที โดย Graham Siggins ในการแข่งขัน OSU Blind Weekend 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกด้วยเท้าได้เร็วที่สุดอย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ 15.56 วินาที โดย Mohammed Aiman Koli ในการแข่งขัน VJTI Mumbai Cube Open 2019 ส่วนสถิติในเวลาเฉลี่ย 5 ครั้ง คือ 19.90 วินาที โดย Lim Hung ในการแข่งขัน Medan 10th Anniversary 2019
สถิติการแก้ลูกบาศก์ของรูบิกโดยการใช้จำนวนครั้งในการบิดให้น้อยที่สุด (fewest moves) อย่างเป็นทางการในปัจจุบันคือ บิด 16 ครั้ง โดย Sebastiano Tronto ในการแข่งขัน FMC 2019
นอกจากนี้ยังมีสถิติอื่นที่ไม่เป็นทางการที่ใช้เวลาน้อยกว่านี้ แต่เนื่องจากไม่ได้มีการจัดการแข่งขันและจับเวลาที่เป็นมาตรฐาน ดังนั้นมีเพียงสถิติที่ได้รับการรับรองจากสมาคมลูกบาศก์โลกเท่านั้น ที่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไป
ในปี ค.ศ. 2004 สมาคมลูกบาศก์โลกได้จัดทำมาตรฐานใหม่โดยใช้อุปกรณ์จับเวลาที่เรียกว่า นาฬิกาจับเวลาสแต็กแมต (StackMat timer)
ค.ศ. 2007 คาวาซากิเฮฟวีอินดรัสทรีส์ (Kawasaki Heavy Industries) ผู้ผลิตเครื่องจักรของญี่ปุ่น โชว์ตัวหุ่นยนต์ชื่อ "Cube-kun" ที่มีความสามารถการเล่นรูบิกได้อย่างรวดเร็ว
พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเค
พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเค (NHKから国民を守る党, NHK kara Kokumin o Mamoru Tō) รู้จักกันในชื่อ เอ็น-โกคุ (N-Koku (N国)) เป็นพรรคการเมืองจากประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2013 โดยนักกิจกรรมชื่อทากาชิ ทาจิบานะ เป็นอดีตพนักงานสถานีโทรทัศน์ช่องเอ็นเอชเค และเป็นสมาชิกสภาเมืองฟูนาบาชิ ในจังหวัดชิบะ ซึ่งเขาลาออกจากตำแหน่งบัญชีเมื่อปี ค.ศ. 2005 ภายหลังการเปิดเผยการทุจริตภายในบริษัท พรรคปกป้องประชาชนจากเอ็นเอชเคมีนโยบายต่อต้านนโยบายการให้ลิขสิทธิ์ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค
อ้างอิง
<references group="" responsive="1">
วงจันทร์ ไพโรจน์
วงจันทร์ ไพโรจน์ หรือ ปรียนันท์ สุนทรจามร มีชื่อเดิมว่า ดวงจันทร์ ไพโรจน์ เป็นนักร้องเพลงไทยสากล เริ่มบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกในปี พ.ศ.2496 ในเพลงราตรีเจ้าเอ๋ย ผลงานของ ฮอน หาญบุญตรง วงจันทร์ ไพโรจน์ มีผลงานบันทึกเสียงเอาไว้ทั้งสิ้นไม่ต่ำกว่า 1,200 เพลง ผลงานเพลงต้นฉบับที่บันทึกเสียงได้รับความนิยมสูงสุด อาทิ กุหลาบเวียงพิงค์, สาวสะอื้น, อุทยานดอกไม้, แม่พิมพ์ของชาติ, ช่างร้ายเหลือ, ถึงร้ายก็รัก, ฝนมาน้ำตาตก, แน่แล้วหรือ, โลกนี้ยังมีผู้ชาย, ไทรโยคแห่งความหลัง, อย่าหลอกฉันเลย, กัณฑิมาอาภัพ, นันทวดีพลาดรัก, ปอละเตียงครวญ, มารสังคม ฯลฯ
ประวัติ
วงจันทร์ ไพโรจน์ มีชื่อเล่นว่า จิ๋ม เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 เป็นบุตรคนที่ 3 ของนายทวี และนางสงิม ไพโรจน์ จบการศึกษาชั้น ประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนวันรับศีลวิทยา ก่อนที่จะมาศึกษาต่อที่โรงเรียนสตรีเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ทำให้ต้องมาอยู่ในความดูแลของยายทองศรี พิกุลหอม ที่มีบ้านในซอยกิ่งเพชร ใกล้กับวังอัศวินของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล หรือองค์ชายใหญ่ และเรื่องนี้ก็เป็นเหตุให้เธอมีโอกาสได้คลุกคลี ร่ำเรียนวิชานาฏศิลป์และร่วมแสดงละครหรือภาพยนตร์ของคณะอัศวินการละครในเวลาต่อมา
วงจันทร์ ไพโรจน์ สมรสกับ นายวิภาค สุนทรจามร (ทายาทครูเวส สุนทรจามร)
เข้าสู่วงการ
ด้วยใจรักการร้องเพลง ในวัยเพียง 9 ขวบ ภายใต้การสนับสนุนจากครูมงคล อมาตยกุล เธอก็ได้ขึ้นแสดงความสามารถในด้านนี้โดยการประกวดร้องเพลงรำวงในงานวัดภูเขาทอง โดยใช้เพลงที่ชื่อว่า “ 8 นาฬิกา” ในการประกวด และได้รางวัลชนะเลิศ จนบริษัท ต.เง็กชวน เห็นแววจึงนำไปอัดแผ่นร้องเพลงเด็ก ร่วมกับนักร้องรุ่นราวคราวเดียวกันอย่าง นริศ อารีย์ และณรงค์ ธนะวังน้อย
ตอนอายุได้ 14 ปี การที่เธอได้ตำแหน่งรองชนะเลิศในการประกวดร้องเพลงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทยที่โรงภาพยนตร์พัฒนากร (รางวัลที่ 1 เป็นของลัดดา ศรีวรนันท์ ) ทำให้องค์ชายใหญ่ต้องนำเธอมาร้องเพลงสลับหน้าม่านละครและภาพยนตร์ รวมทั้งให้ร้องเสียงลิปซิงค์ สมจิตร ทรัพย์สำรวย นางเอกละครแสดงหน้าเวที ซึ่งสามีของนางเอกคนดัง นายสวง ทรัพย์สำรวย หรือล้อต็อก ยอดศิลปินจำอวดก็ยังเคยทำนายไว้ว่า เธอจะเป็นหนึ่งในนักร้องชั้นนำของแผ่นดินสยามในภายภาคหน้า โดยภาพยนตร์ที่เธอร่วมแสดงในช่วงนี้ก็อย่างเช่น นเรศวรมหาราช, ลูกโจร และนางกลางเมือง
การค้นพบความสามารถของตัวเองทางด้านการร้องเพลงที่ไพเราะจับใจ น้ำเสียงใสเย็นถึงขั้นเย็นยะเยือก แถมมีเอกลักษณ์ตรง "ลูกคอชั้นเดียว" ทำให้เธอได้มาร่วมเป็นสมาชิกของวงดนตรีมงคล อมาตยกุล หรือวงดนตรี ป.ชื่นประโยชน์ โดยวงนี้จะใช้ชื่อใดในสองชื่อนี้ ก็แล้วแต่จังหวะและโอกาส แต่นักดนตรีและนักร้องล้วนแล้วแต่เป็นชุดเดียวกันทั้งสิ้น โดยวงนี้เป็นการรวมตัวกันของครูมงคล กับเพื่อนๆ คือ ครู ป. , ครูเนียน วิชิตนันท์, ครูไพบูลย์ บุตรขัน และครูแก้ว รักไทย งานแสดงของวงดนตรีนี้ มักจะแสดงในงานลีลาศหรือตามโรงภาพยนตร์ โดยมีนักร้องที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมมากมายหลายคนเช่น ลัดดา ศรีวรนันท์, นริศ อารีย์ , ปรีชา บุณยเกียรติ เป็นต้น และที่นี่เอง ที่เธอได้เปลี่ยนชื่อจากดวงจันทร์ มาเป็นวงจันทร์
ต่อมาครูฮอน หาญบุญตรง ได้ชักชวนมาร้องเพลงที่ไนต์คลับ “ ห้อยเทียนเหลา” และให้บันทึกแผ่นเสียงเพลงแรกชื่อ "ราตรีเจ้าเอ๋ย" กับ “วิมานรัก” ที่แต่งโดยครูฮอน หาญบุญตรง กับบริษัท ต.เง็กชวน โดยเธอได้ค่าเหนื่อย 50 บาท แต่ก็ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก ซึ่งในระหว่างนี้ แม้จะยังไม่ดังมากนัก แต่เธอก็โชคดี ที่มีครูเพลงหลายคนป้อนเพลงให้เธอบันทึกแผ่นเสียงอยู่ไม่น้อย
การมีชื่อเสียง
วงจันทร์ ไพโรจน์ เริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักในปี 2498 จากผลงานเพลงที่บันทึกเสียงเป็นเพลงที่ 4 คือเพลง "ช่างร้ายเหลือ" ผลงานการประพันธ์ของครูมงคลที่บันทึกเสียงไว้ตั้งแต่เมื่อปี 2498 ขณะที่เธอมีอายุได้ 15 ปี งานชุดนี้เธอได้ค่าเหนื่อยมา 100 บาท
และในปี พ.ศ. 2498 เมื่อเพลงช่างร้ายเหลือโด่งดังเป็นที่รู้จักไปทั่วจนทำให้ผู้ขับร้องได้รับฉายาจากแฟนเพลงว่านักร้องเสียงระทม ครูมงคลจึงได้ตัดสินใจตั้ง "วงดนตรีจุฬารัตน์" ขึ้นมา
ความดังของเพลงช่างร้ายเหลือ ทำให้เพลงต่อมาที่เธอบันทึกเสียงในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน มีการปล่อยออกมาในภายหลังตามแนวการทยอยปล่อยเพลงของยุคนั้น ก็โด่งดังตามมาอีกหลายเพลง อย่างเช่น ชาตินี้ชาติเดียว แต่งโดย เปรื่อง ชื่นประโยชน์ ,ถึงร้ายก็รัก ซึ่งเพลงหลังนี้ก็ดังไม่แพ้เพลงช่างร้ายเหลือเลยทีเดียวเพลงนี้ประพันธ์คำร้อง จำลอง เบญจานุวัตร ทำนอง มงคล อมาตยกุล เพลงนี้เป็นการขับร้องร่วมกัน 3 คนของ วงจันทร์ ไพโรจน์, ลัดดา ศรีวรนันท์ และ ดวงตา ชื่นประโยชน์ เมื่อปี 2499
วงจันทร์ ไพโรจน์ ยังได้ขับร้องเพลงดังอีกหลายเพลงจากฝีมือการประพันธ์ของครูเพลงชื่อดังแห่งยุคมากมาย เช่น "สาวสะอื้น " สมาน กาญจนะผลิน, " ไทรโยคแห่งความหลัง " นคร มงคลายน, " เสียงสะอื้นจากสาวเหนือ " สุรพล สมบัติเจริญ, แม่พิมพ์ของชาติ เพลงอิทธิพลที่ส่งผลทำให้ผู้ฟังในยุคนั้นอยากเป็นครูมากที่สุด ซึ่งประพันธ์โดย สุเทพ โชคสกุล, อุทยานดอกไม้ คำร้อง สกนธ์ มิตรานนท์ และทำนอง ชูศักดิ์ รัศมีโชติ ที่ได้ชื่อว่าเป็นเพลงที่รวบรวมรายชื่อดอกไม้ไว้มากที่สุดคือ 49 ชนิด นอกจากนั้นก็ยังมีเพลง แน่แล้วหรือ, ปรารถนาแห่งหัวใจ, เมินเสียเถิด, พิศวาสวาย, ช่างร้ายเหลือ, สันป่าตอง, สาวบ้านแพน, มนต์รักอารีดัง, สาวสะอื้น, น้ำตาสาวเหนือ, บุษบาเสี่ยงเทียน, หญิงคนชั่ว โดยเพลงส่วนใหญ่ของเธอมักเป็นเพลงเศร้า เข้ากับฉายานักร้องเสียงระทมของเธอ
และจากดอกกุหลาบมอญ ที่แฟนเพลงมอบให้ที่ชานชาลาสถานีรถไฟ ก็เป็นการจุดประกายแง่มุมชีวิตนักแต่งเพลงให้กับเธอด้วยงานเพลงชิ้นแรก “กุหลาบเวียงพิงค์ “ และเมื่อนับต่อเนื่องมากว่า 50 ปี จนถึงปัจจุบัน วงจันทร์ ไพโรจน์ ได้แต่งเพลงไว้มาก กว่า 100 เพลง
เธอเริ่มหัดเขียนเพลงจากความอยากลองว่าจะเขียนเพลงเองได้ไหม โดยเมื่อเขียนแล้วก็ขอให้ครูเพลงช่วยเกลา โดยบอกกับครูเพลงเพียงว่าอยากแต่งให้ใครร้อง เหมือนกับที่ครูเพลงเคยเอาเพลงมาให้เธอร้อง และต่อมาเมื่อเธอเห็นว่าเด็กคนไหนมีแวว อยากเป็นนักร้อง เธอก็เอามาฝึก โดยคิดเสมอว่าตอนเธอเป็นเด็กๆ หากมีใครยื่นมือเข้ามาช่วย เหลือก็คงจะดีไม่น้อย
เดินสายร้องเพลง
นอกจากนั้นเธอก็ยังมีรายได้เสริมจากการเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณายาแก้ไอเพอลี่วิทเที่ยวละ 500 บาท โดยสมัยนั้นยังไม่มีทีวี ก่อนร้องเพลงเธอก็จะเดินออกไปที่หน้าเวที โดยถือขวดยาออกไปด้วยแล้วพูดว่า “ ดิฉันเสียงดีเพราะทานยาเพอลี่วิท “
สมัยนั้นนักร้องดังๆไม่ค่อยมีมากสักเท่าไหร่ การที่วงจันทร์ ไพโรจน์ ไปร้องที่ไหนก็ได้รับความสนใจจากแฟนเพลงทุกที่ จนกลายเป็นธรรมเนียมที่ทางเจ้าของงานที่จ้างวงไปแสดง จะต้องให้ค่าเหนื่อยกับเธอต่างหากอีก 500 บาท ทำให้ในการเดินสายแต่ละครั้ง วงจันทร์ ไพโรจน์ จะได้ค่าตัวรวมแล้วถึง 1,500 บาท
เธอเดินสายอยู่ 2 ปี ก็หันมาร้องเพลงประจำไนต์คลับอเล็กซานดรา แถวอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย โดยร้องประจำอยู่ที่เดียว แต่ก็ได้ค่าตัวมากกว่าอยู่กับวง และช่วงนี้ถือว่าเป็นช่วงชีวิตที่รุ่งโรจน์ที่สุด นอกจากนั้น ก็ยังมีโอกาสร่วมแสดงภาพยนตร์ เรื่อง "เพื่อนแพง" ของเชิด ทรงศรี และมีดีกรีเป็นถึงนางเอกในเรื่องผู้ชนะสิบทิศ, กากีกับดอกไม้ เดือนเสี้ยว และนางบังเงา
แม้จะมีรายได้มาก แต่การที่เป็นคนชอบแต่งตัว ชอบตัดเสื้อผ้า ถึงจะมีรายได้มาก แต่ก็หมด ไม่ค่อยเหลือเก็บ
ยุคร่วงโรย
ส่วนทรัพย์สินที่มีอยู่ในปัจจุบัน ก็เป็นผลมาจากการที่เธอร้องเพลงที่ไนต์คลับ 11 ปี ก็เข้าสู่ยุคร่วงโรย ในปี 2513 เธอจึงลงทุนเปิดภัตตาคารตาลเดี่ยว ที่ถนนพหลโยธิน ตรงข้ามกับแดนเนรมิต ที่นี่มีนักร้องเสียงระทมชื่อวงจันทร์ ไพโรจน์ ขับกล่อมทุกคืน กอปรกับการที่ได้เพื่อนนักร้อง อาทิ สมยศ ทัศนพันธ์, วิเชียร ภู่โชติ, นริส อารีย์, ลัดดา ศรีวรนันท์, ศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา และพูลศรี กำเนิดเหมาะ แวะมาเยี่ยมเยือนและขึ้นร้องเพลง ทำให้ร้านประสบความสำเร็จอย่างมาก ภัตตาคารของเธอดังมาก มีกว่า 100 โต๊ะ และคนแน่นทุกวัน เธอทำร้านอยู่ 16 ปี ก็หมดสัญญาเช่า ซึ่งในปัจจุบันที่ดินผืนนั้นก็คือห้างเซ็นทรัล ลาดพร้าว
วงจันทร์ ไพโรจน์ ย้ายไปทำร้านใหม่อยู่ที่หมู่บ้านอมรินทร์นิเวศน์ ขนาดเล็กกว่าเดิม ชื่อว่าร้านวงจันทร์แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าเก่า กระนั้นก็ยังมีการเปิดสาขาทั้งที่พัทยาและเชียงใหม่ และในยุคที่วงการโทรทัศน์ได้รับความนิยม วงจันทร์ ไพโรจน์ ก็ได้ผลิตรายการเพลงรักสามสมัย และรายการอาศรมนักเพลงด้วย นอกจากนั้นเธอก็หันไปจับธุรกิจโรงแรมที่พัทยา ซึ่งก็ถือว่าประสบความสำเร็จ แต่พออายุมากขึ้นทำไม่ไหว แล้วก็เลิกไปทีละอย่าง
ปิดฉาก
ในวัย 70 กว่า วงจันทร์ ไพโรจน์ ได้ปิดฉากอาชีพนักร้องไปแล้วอย่างเป็นทางการ หลังจัดงานคอนเสิร์ตอำลาชีวิตการเป็นนักร้องไปเมื่อปี 2549 ขณะมีอายุ 73ปี ปัจจุบันเธอหันมาทำงานฝีมือประเภทศิลปะการร้อยสร้อยประดับลวดลายไทยจากดินญี่ปุ่น ส่งออกตามออเดอร์ลูกค้าที่มีจำนวนมาก และเขียนเพลงอยู่กับบ้านที่ อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่ กับสามี วิภาค สุนทรจามร ทายาทเจ้าของมรดกบทเพลงดังของครูเวส สุนทรจามร
หากรวมกับบทเพลงของเธอแล้ว ทั้งคู่ถือเป็นแหล่งรวมบทเพลงอมตะอันทรงคุณค่าที่มีมากกว่า 1,000 เพลง แต่ทั้งสองก็ยังยืนยันแน่นหนัก ว่าจะไม่มีวันขายขาดมรดกเพลง ทรัพย์สินทางปัญญาให้กับค่ายเพลงยักษ์ เพราะเห็นตัวอย่างการถูกดองเพลง หรือนำบทเพลงไปปู้ยี้ปู้ยำ จนทำให้บรรดาศิลปินครูเพลงหลายท่าน เคยเปรยว่าสุดเจ็บช้ำกล้ำกลืน
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่17 ธันวาคม, พ.ศ. 2495.
เมื่ออาเซอร์ไบจานตกเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียตภายใต้ชื่อสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานแล้ว ธงแดงรูปแบบต่างๆ ของสหภาพโซเวียตก็ได้มีการนำมาใช้เป็นธงชาติของอาเซอร์ไบจานในยุคนี้ ธงแดงของอาเซอร์ไบจานแบบแรกสุดมีขึ้นในปี พ.ศ. 2463 ลักษณะเป็นธงสีแดงมีรูปจันทร์เสี้ยวและดาวสีเหลืองที่มุมธงบนด้านคันธง  ต่อมาในปี พ.ศ. 2464 จึงเปลี่ยนธงใหม่เป็นธงแดงมีอักษรซีริลลิกย่อนามประเทศว่า ACCP (เทียบอักษรโรมันคือ SSRA) ปรากฏที่มุมธงบนด้านคันธง เท่าที่ปรากฏบันทึกนั้น ธงในช่วงนี้มีอยู่ 2 รูปแบบ แบบหนึ่งนั้นมีอักษรซีริลลิกดังกล่าวบนช่องสี่เหลี่ยมสีเขียว ส่วนอีกแบบหนึ่งไม่มี
ต่อมาใน พ.ศ. 2465 สหภาพโซเวียตได้จัดการปกครองให้ อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย และอาร์มีเนียรวมเข้าเป็นสหพันธรัฐชื่อ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย อาเซอร์ไบจานจึงใช้ธงของสหพันธรัฐดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์ร่วมกับจอร์เจีย และอาร์มีเนียจนถึง พ.ศ. 2480 ได้มีการยุบสหพันธรัฐสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย อาเซอร์ไบจานจึงเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองของสหภาพโซเวียตอีกครั้ง ครั้งนี้ธงชาติมีลักษณะเป็นธงแดงมีอักษรโรมันย่อนามประเทศว่า AzSSR ภายใต้รูปค้อนเคียว ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 จึงมีการแก้ไขอักษรย่อนามประเทศให้เป็นอักษรซีริลลิกข้อความ АзССР
สิงหาคม พ.ศ. 2563
'''สิงหาคม พ.ศ. 2563''' เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2563 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์
เบียวาปรุดญิตสกา
เบียวา หรือ เบียวาปรุดญิตสกา (Biała หรือ Biała Prudnicka; Zülz) เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 14.71 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 2,653 คน
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองเมืองได้เป็นของเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1816 หลังจากนั้นเมืองอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศโปแลนด์ และได้มีการขับไล่ประชากรชาวเยอรมันออกจากเมือง แต่หลายคนที่พูดภาษาเยอรมันยังคงอาศัยอยู่ในเมืองนี้
โมแฮมแมด มีร์โมแฮมแมดี
มีร์โมแฮมแมดีเสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2020 ด้วยวัย 71 ปี
อาสนวิหารวุร์สเตอร์
อาสนวิหารวุร์สเตอร์ (Worcester cathedral) เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองวูสเตอร์ บนฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น (Severn) ใน สหราชอาณาจักร ชื่อทางการของอาสนวิหารวูสเตอร์ คือ “The Cathedral Church of Christ and the Blessed Virgin Mary”
อาสนวิหารวุร์สเตอร์เดิมก่อตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ ค.ศ. 680 โดยบาทหลวงโบเซล (Bishop Bosel) ทึ่ฝังศพใต้ดิน (crypt) ภายใต้อาสนวิหารสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ในสมัยบาทหลวงนักบุญออสวอลด์  (St Oswald) มหาวืหารที่เห็นในปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 แทนอาสนวิหารเดิม
ตามบันทึกของนักบุญบีดสำนักสงฆ์มีนักบวชทั้งชายและหญิงมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 และเปลี่ยนฐานะเป็นสำนักสงฆ์เบ็นเนดิคตินในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 10 (ผู้บันทึกท่านหนึ่งกล่าวว่าราวระหว่างปี ค.ศ. 974 ถึง ค.ศ. 977 แต่น่าจะเป็นปี ค.ศ. 969) นักบวชเบ็นเนดิคตินถูกขับจากสำนักสงฆ์เมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1540 และแทนที่ด้วยแคนนอน (canon)
สำนักสงฆ์มีส่วนเกี่ยวข้องกับนักบุญแอ็บโบแห่งฟลูรี (Abbo of Fleury) เมื่อนักบุญออสวอลด์เป็นนักบวชในขณะเดียวกัน และเป็นผู้แนะนำกฎฟลูรีหรือกฎการปฏิบัติชีวิตของสำนักสงฆ์ที่วุร์สเตอร์
เฟาคา 4501 (เพ)
เฟาคา 4501 (เพ) เป็นชื่ออย่างเป็นทางการสำหรับต้นแบบรถถังหนักที่ไม่ประสบความสำเร็จจากพอร์เชอในเยอรมนีในปี ค.ศ. 1942 มันไม่ได้ถูกรับเลือกสำหรับการผลิตและการออกแบบของเฮนเซลที่มีสเปคเดียวกันนั้นเหนือกว่าได้รับการผลิตขึ้นให้เป็นรถถังทีเกอร์ 1 ส่วนใหญ่ของฐานรถถังที่ถูกผลิตแล้วได้ถูกดัดแปลงแก้ไขให้กลายเป็นรถถังพิฆาต เอเลอฟันท์
ตำบลบัวลาย
บัวลาย เป็นตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอบัวลาย จังหวัดนครราชสีมา โดยมีพื้นที่ความรับผิดชอบอยู่ในองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ เทศบาลตำบลหนองบัวลาย และ องค์การบริหารส่วนตำบลบัวลาย
การปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ของตำบลบัวลาย อยู่ในความรับผิดชอบองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น 2 หน่วยงาน คือ
คุณพ่อที่รัก
จินเบ หมายถึงฉลามวาฬในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งตั้งล้อเลียนกับชื่อตัวเอกในเรื่อง คือ จินเป
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ประเทศสหรัฐ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 4 ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 เมษายน - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2451 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 112 คน ใน ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสหรัฐได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 23 เหรียญทอง 12 เหรียญเงิน และ 12 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 47 เหรียญ
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
รายพระนามรัชทายาทโปรตุเกส
รายพระนามรัชทายาทโปรตุเกส รายพระนามนี้รวบรวมบุคคลที่มีสิทธิในการสืบราชบัลลงก์ราชอาณาจักรโปรตุเกสตามที่ควรจะเป็น ยามที่พระมหากษัตริย์เสด็จสวรรคต ซึ่งเป็นผู้ที่มีสิทธิตามสายพระโลหิตที่จะได้สืบบัลลังก์ บุคคลที่ได้ขึ้นครองราชย์จะแสดงเป็นตัวสีเข้ม บุตรที่ตายคลอด หรือสิ้นพระชนม์ตั้งแต่เป็นทารกจะไม่ถูกรวมในรายนามนี้
ประวัติศาสตร์ของโปรตุเกสในช่วงต้น จะไม่มีกฎการสืบราชสันตติวงศ์ที่ตายตัว และจะมีเพียงผู้ที่มีความเป็นไปได้ที่จะได้สืบบัลลังก์ โดยเฉพาะในยามที่พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรส ซึ่งเป็นการสืบทายาทโดยการสันนิษฐาน
ราชวงศ์เบอร์กันดี (ค.ศ. 1139 - 1383)
แม้ว่าพระเจ้าเฟรนันโดจะตั้งให้เบียทริซเป็นรัชทายาทสืบราชสันตติวงศ์ต่อไป (โดยมีสมเด็จพระราชินีเลโอนอร์สำเร็จราชการ) แต่พระนางก็มิได้รับความนิยมนักเพราะมีความเกรงกลัวกันว่าพระสวามีของพระนางคือ พระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสตียาจะผนวกอาณาจักรเสีย หลังเหตุการณ์วิกฤติการณ์สืบราชสมบัติโปรตุเกส 1383–1385, โจอาว อัศวินแห่งอาวิซ พระอนุชานอกกฎหมายในพระเจ้าเฟรนันโดสืบราชสมบัติต่อ
ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก (1580–1640)
หมายเหตุ: เจ้าชายทั้งหมดของโปรตุเกสและอินฟันเตจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ยังคงดำรงสถานะเป็นเจ้าชายแห่งอัสตูเรียสและอินฟันเตแห่งสเปนร่วมด้วย
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีน
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส-พาลิโอจีน เกิดขึ้นเมื่อราว 66 ล้านปีก่อน เป็นหนึ่งในการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์โลก การสูญพันธุ์ครั้งนี้เกิดหลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคไทรแอสสิก-จูแรสสิก ในช่วงปลายยุคครีเทเชียส ซึ่งกวาดล้างสิ่งมีชีวิตไปกว่า 70% หรือประมาณ 3 ใน 4 ของสายพันธุ์ทั้งหมดบนโลก รวมถึงพวกไดโนเสาร์ เทอโรซอร์ และสัตว์เลื้อยคลานใต้ทะเล สาเหตุการสูญพันธุ์ในครั้งนี้นั้นได้มีการสันนิษฐานว่าน่าจะมาจากอุกกาบาตที่พุ่งชนโลกบริเวณคาบสมุทรยูคาทาน ประเทศเม็กซิโก
123
123 เป็น จำนวนธรรมชาติ อยู่ถัดจาก 122 (หนึ่งร้อยยี่สิบสอง) และอยู่ก่อนหน้า 124 (หนึ่งร้อยยี่สิบสี่)
เฮลอินเอเซล (2010)
เฮลล์อินเอเซลล์ (2010) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ WWE จัดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2010 สถานที่จัด คือ อเมริกัน แอร์ไลน์ เซ็นเตอร์ ใน ดาราส, เท็กซัส
ศูนย์ ศูนย์ หนึ่ง (วงดนตรี)
ศูนย์ ศูนย์ หนึ่ง (001) เป็นวงดนตรี 3 พี่น้องในสังกัดอาร์เอส ประกอบสมาชิกทั้งหมดสามคน ที่มีบุคลิกเป็นเอกลักษณ์โดดเด่น ได้แก่ กุ๊กกิ๊ก วิจิตรา อัศนีวุฒิกร, แซนดี้ สิริฌาพัชร์ อัศนีวุฒิกร (แสงเดือน อัศนีวุฒิกร) , อินดี้ ณิชพัชร์ อัศนีวุฒิกร (ละเอียด อัศนีวุฒิกร)
มิสติกวอริเออส์
มิสติกวอริเออส์: ราธออฟเดอะนินจาส์ (ミスティックウォリアーズ -怒りの忍者-; Mystic Warriors: Wrath of the Ninjas) เป็นเกมแนวชูตเอ็มอัปแบบเลื่อนด้านข้างที่มีธีมนินจา ซึ่งเปิดตัวในฐานะวิดีโอเกมหยอดเหรียญโดยบริษัทโคนามิใน ค.ศ. 1993 ซึ่งได้รับการพัฒนาโดยทีมเดียวกันกับที่ผลิตเกมอาร์เคดก่อนหน้า นั่นคือซันเซตไรเดอส์ที่มีธีมตะวันตก และมีรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมก่อนหน้า
รูปแบบการเล่น
การควบคุมของเกมประกอบด้วยก้านควบคุมแปดทิศทาง รวมถึงปุ่มสองปุ่มสำหรับโจมตีและกระโดด คล้ายกันกับในเกมซันเซตไรเดอส์ ผู้เล่นสามารถกระโดดข้ามระดับที่สูงขึ้นหรือต่ำลงได้ เช่นเดียวกับการสไลด์ ตัวละครของผู้เล่นจะโจมตีโดยการปาดาวกระจาย/มีดสั้นไม่จำกัดจำนวน หรือใช้อาวุธของเขา/เธอในระยะใกล้ เกมดังกล่าวมีการปรับปรุงบางอย่างที่ไม่รวมอยู่ในซันเซตไรเดอส์ เช่นเดียวกับมาตรวัดชีวิตที่ช่วยให้ผู้เล่นสามารถยังชีพจากการโจมตีของศัตรูได้ถึงสี่ครั้งก่อนที่จะเสียชีวิต