cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 12
Put Your Best Face Forward
ทอคคาร่า โจนส์ จากฤดูกาลที่ 3 ได้เข้ามาจัดปาร์ตี้ชุดนอนและสอนสาวๆ เกี่ยวกับเรื่องบุคลิกภาพ วันต่อมาสาวๆ ต้องไปเรียนโพสท์ท่าตามจังหวะเพลงกับ เบนนี่ นินจา  ในครั้งนี้นาตาลีกับซีเลียทำได้ดูโดดเด่นกว่าทุกคน ในการแข่งขันการโพสท์ท่า ซีเลียกับนาตาลีผ่านเข้าไปถึงรอบสุดท้าย และผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ก็คือซีเลีย
หลังจากได้รับการตอบรับที่ไม่ดีในการแข่งขันที่ผ่านมา ทำให้ทาห์เลียเสียความมั่นใจและรู้สึกถอดใจจนทำให้เธออยากออกจากการแข่งขัน เมื่อซีเลียรู้เรื่องเข้าก็เกิดอาการไม่พอใจเนื่องจากเธอรู้สึกว่ายังมีสาวๆ อีกมากมายที่อยากเข้ามาแข่งขันในรายการนี้แต่ก็ไม่มีโอกาส
การถ่ายรูปในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายรูปเป็นผู้อพยพจากเกาะเอลลิส โดยภาพจะออกมาแนวย้อนยุค ในห้องตัดสิน คณะกรรมการรู้สึกประทับใจและชื่นชมในพัฒนาการของทาห์เลีย และชื่อของเธอถูกเรียกเป็นคนแรก ถึงแม้ว่ากรรมการจะรู้สึกว่าภาพของซานดร้าไม่สามารถที่จะสื่ออะไรออกมาได้เลยรวมถึงในการแข่งขันที่ผ่านมาด้วย ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายอีกครั้ง แต่กลับเป็นคอร์ทนีย์ ที่ต้องกลับบ้านเพราะกรรมการไม่รู้สึกว่าภาพของเธอน่าดึงดูดใจเลยแม้แต่น้อย
หลังจากประกาศผล ซีเลียได้ออกมาบอกไทร่าเรื่องที่ทาห์เลียต้องการที่จะออกจากการแข่งขัน และเธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมที่จะให้คนที่ไม่ต้องการอยู่ต่อได้แข่งต่อไป แต่ไทร่าได้บอกว่า ถ้าเป็นอย่างนั้นทาห์เลียควรจะเป็นคนบอกเองไม่ใช่ให้คนอื่นมาบอก ดังนั้นการตัดสินครั้งนี้จึงไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
Here's Your Test
ออกอากาศ : 1 เมษายน 2552
สำหรับการแข่งขันประจำสัปดาห์นั้น สาวๆ ต้องโพสท์กับคัทเอาท์ที่ตัดรูปหน้าออก โดยภาพที่ใช้นั้นเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของไทร่า ทั้งสิ้น ซีเลียถูกวิจารณ์ว่าเธอให้ความสำคัญในการวางท่าของลำตัวมากเกินไป ในขณะที่ลอนดอนและนาตาลีทำผลงานออกมาได้ดี นาตาลีจึงได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะ และได้รับรางวัลเป็นการเพิ่มจำนวนภาพถ่ายในครั้งต่อไป 50% ของภาพถ่ายที่ควรจะได้ หลังจากนั้น เมื่อกลับถึงบ้านพักกันแล้ว ทาห์เลีย และ ซีเลีย ได้นั่งพูดคุยกันในเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ห้องการตัดสินครั้งที่ผ่านมา ซึ่งทาห์เลียได้ระบายว่าเธอรู้สึกอับอายและผิดหวังเป็นอย่างมาก ในสิ่งที่ซีเลียได้กระทำลงไป ซีเลียก็ได้บอกออกไปว่าเธอไม่รู้สึกเสียใจในสิ่งที่เธอได้พูดออกไป แต่การที่ทำให้ทาห์เลียอับอายนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่เธอตั้งใจเลยแม้แต่น้อยและก็ได้ขอโทษทาห์เลียในสิ่งที่เธอได้กระทำลงไป ซึ่งเธอยังบอกอีกว่า เธอรู้สึกมั่นใจว่าจะโดนคณะกรรมการคัดออกจากการแข่งขันอย่างแน่นอน
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ สาวๆ ต้องถ่ายภาพแบบบิวตี้ ช็อท โดยใช้แป้งฝุ่นที่สีสันแตกต่างกัน เพื่อสื่ออารมณ์ของสีแต่ละสี ดังนี้
ณ ห้องการตัดสิน คณะกรรมการรู้สึกประทับใจในภาพถ่ายของโฟ และ ทีโยน่า ซึ่งทาห์เลีย และ อมินาทก็ได้รับผลตอบรับที่ดีเช่นกัน ในขณะที่แอลลิสันถูกคณะกรรมการตำหนิ ในเรื่องภาพถ่ายของเธอที่ยังคงรูปแบบเดิมตลอดมา จากภาพถ่ายของเธอทั้งหมด นอกจากนี้ ลอนดอน, นาตาลี และ ซานดร้า ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ภาพถ่ายอย่างหนัก ซีเลียสร้างความประทับใจต่อคณะกรรมการ จากการที่เธอแสดงอารมณ์ของสีได้อย่างลงตัวและสไตล์การแต่งตัวที่ยอดเยี่ยม แต่ถูกว่ากล่าวตักเตือนในการกระทำของเธอเมื่อการตัดสินครั้งที่ผ่านมา
ในที่สุด ซานดร้าและซีเลีย ก็กลายเป็นสองคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ซานดร้าซึ่งเธอไม่สามารถถ่ายภาพหน้าตรงออกมาให้ดูสวย และ ซีเลียซึ่งการกระทำที่แย่ๆ ของเธอในการตัดสินครั้งที่ผ่านมา สุดท้ายซีเลียก็ยังได้อยู่ต่อไปในการแข่งขัน เนื่องจากภาพถ่ายที่ทรงพลังของเธอ
Acting Like A Model
ออกอากาศ : 8 เมษายน 2552
พอลลิน่าได้สอนสาวๆ ผู้เข้าแข่งขันเกี่ยวกับการแสดง ซึ่งได้นำพวกเธอไปสู่การแสดงในฉากละครเวทีกับเคลย์ ไอเคน ผลงานการแสดงของซีเลียและลอนดอนออกมาดีเยี่ยม ในขณะที่แอลลิสันและทาห์เลียถูกวิจารณ์อย่างหนักในความถดถอยของทั้งคู่ ในที่สุด ลอนดอนกลายเป็นผู้ชนะรางวัลประจำสัปดาห์ ซึ่งรางวัลนั้นเป็นเสื้อผ้าที่มูลค่ารวมถึง 5,000 เหรียญ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ลอนดอนก็ได้ให้สิ่งของเหล่านั้นแก่สาวๆ ในบ้านคนอื่น เนื่องจากเธอรู้สึกว่าน้ำหนักเธอเพิ่มมากขึ้นและอาจจะไม่สามารถใส่เสื้อผ้าเหล่านั้นได้
การถ่ายภาพในสัปดาห์นี้ถูกแทนที่ด้วยการถ่ายโฆษณาคัฟเวอร์เกิร์ล โดยที่สาวๆ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องถ่ายโฆษณากันเป็นกลุ่ม ดังนี้
ณ ห้องการตัดสิน ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์แตกต่างกัน ซีเลียสร้างความประทับในอีกครั้งจากการแต่งกายของเธอที่ดูดีมาก แสดงถึงความรอบรู้ด้านแฟชั่นของเธอ แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็แสดงออกมาว่าเธอดูแก่แค่ไหน ทีโยน่าได้รับคำวิจารณ์ในเรื่องที่เธอดูดีแค่ในรูปถ่าย แต่ในภาพวิดีโอแล้ว เธอก็ธรรมดาเหมือนคนอื่น ส่วนแอลลิสันถูกวิจารณ์ทั้งเรื่องการแสดงออกทางอารมณ์เพียงอารมณ์เดียวและการแต่งกาย โดยที่แอลลิสันถูกคณะกรรมการสั่งให้เปลี่ยนเสื้อผ้ากับทีโยน่า ซึ่งมาจากการที่เธอได้ใส่ชุดเดิมที่คณะกรรมการได้เคยเตือนมาครั้งหนึ่งแล้ว สำหรับอมินาทนั้นถูกวิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องที่เธอพยายามกร่อนคำ และ ลอนดอนได้รับการตักเตือนว่าเธอดูขี้เกียจมากในโฆษณา อีกทั้งยังเตือนในเรื่องของน้ำหนักตัวของเธอที่เพิ่มขึ้นมามากเกินไป นาตาลีถูกชมว่าดูดีแต่ไม่น่าจดจำ ส่วนโฟนั้นพบปัญหาการพูดติดอ่างในโฆษณาแต่เธอกลับทำได้ดีในโฆษณาของคนอื่น ทาห์เลียพบอุปสรรคในการถ่ายโฆษณา ซึ่งคณะกรรมการแสดงความเห็นตรงกันว่าเธอดูแก่กว่าอายุจริงของเธอมาก
ในที่สุด ซีเลียถูกเรียกชื่อเป็นคนแรก จากการที่โฆษณาของเธอดูโดดเด่นออกมาจากโฆษณาของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือ แอลลิสันและทาห์เลียกลายเป็นสองคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ ซึ่งแอลลิสันนั้นมาจากการที่เธอยังคงมีแค่รูปลักษณะเดียว ส่วนทาห์เลียนั้นมาจากการที่เธอไม่เชื่อถือในตัวเอง ทำให้ผลงานของเธอถดถอย ด้วยสาเหตุนี้ทำให้ทาห์เลียถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Cycle 12 Rewind
ออกอากาศ : 10 เมษายน 2552
Take Me To The Photo Shoot
ออกอากาศ : 15 เมษายน 2552
ในสัปดาห์นี้สาวๆ ต้องมาลองเป็นผู้กำกับฝ่ายศิลป์ สาวๆ จะต้องถ่ายรูปให้กับเสื้อผ้าเซาวธ์ โพล จูเนียร์ โดยที่พวกเธอต้องจับคู่กันกำกับผู้แข่งขันคนอื่นตั้งแต่สไตล์การแต่งตัว แสงเงา และการโพสท่า แอลลิสันทำให้มิสเตอร์เจย์ต้องประหลาดใจในการกำกับงานของเธอ ในขณะที่ทัศนคติของอมินาททำให้งานพังไม่เป็นท่าและเธอยังมีข้อแก้ตัวตลอดเวลา ซีเลียกำกับออกมาดีแต่เธอกลับเลือกภาพถ่ายที่ใช้ไม่ได้ ทีโยน่าทำออกมาอย่างสมบูรณ์แบบทั้งการกำกับและเลือกภาพถ่าย และเธอเป็นผู้ชนะในการแข่งครั้งนี้ ซึ่งรางวัลของเธอก็คือได้ถ่ายภาพลงนิตยสารเซเว่นทีน โดยเธอเลือกอมินาทกับซีเลียให้ไปถ่ายภาพกับเธอด้วย
วันต่อมามิสเตอร์เจย์ได้มารับสาวๆ ที่บ้านเพื่อไปถ่ายรูปกับ เซียร่า นักร้องชื่อดัง โดยสาวๆ จะต้องรับบทเป็นแฟนเพลงที่พยายามปีนขึ้นไปบนเวที ทีโยน่า, ซีเลีย, โฟ, นาตาลีต่างก็ทำออกมาได้อย่างดี ในขณะที่อมินาทกลับล้มไม่เป็นท่า และลอนดอนไม่มั่นใจในรูปร่าง และน้ำหนักของตัวเองจนเครียดในการถ่ายภาพ
ในห้องตัดสิน ไทร่าได้ใช้วิธีสุดเก๋ในการบอกสาวๆ ให้รู้ว่าหลังการตัดสิน พวกเธอจะได้เดินทางไปแข่งกันต่อที่ เซาเปาโล ประเทศบราซิล ทางด้านรูปภาพ กรรมการประทับใจภาพของทีโยน่าที่สุด ในขณะที่ภาพของอมินาทมีแค่รูปหน้าเดิมๆ ทำให้เธอต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับลอนดอน ที่ขาดความมั่นใจในรูปร่างตัวเองจนแสดงออกมาในรูป และคนที่ต้องกลับบ้านก็คือลอนดอน ที่ไม่สามารถถ่ายทอดความงามของตัวเองลงในรูปภาพได้
The Amazing Model Race
ออกอากาศ : 22 เมษายน 2552
ทันทีที่มาถึงเซาเปาโล สาวๆ ก็ต้องแข่งกันไปหาดอกไม้มาให้ เฮโล พินเฮอิโร สาวงามที่ได้ชื่อว่าเป็นแรงบันดาลใจให้กับเพลง “The Girl from Ipanema” นาตาลีและโฟเป็นผู้ชนะ ซึ่งรางวัลของพวกเธอก็คือกุญแจสำหรับย้ายเข้าบ้านใหม่ และรองเท้าสุดหรูของสวารอฟสกี้ ในวันต่อมาสาวๆ ได้ไปเรียนศิลปะการต่อสู้แบบ คาโปเอร่า ของบราซิล จากนั้นพวกเธอจะต้องแข่งกันโพสท์ท่าหน้ากล้องโดยนำศิลปะการต่อสู้ที่เรียนมานำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ ซีเลียทำได้ดีแต่เอาแขนบังหน้าตัวเองหมด เทโยน่ามัวแต่สนใจการต่อสู้จนลืมนึกถึงกล้อง และผู้ที่ชนะการแข่งการคือโฟ รางวัลของเธอคือสามารถดึงภาพจากผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ห้าสิบ ภาพมาเป็นของตัวเอง และเธอเลือกที่จะดึงภาพของทีโยน่า
การถ่ายรูปครั้งแรกในเซาเปาโล สาวๆ จะต้องถ่ายรูปที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก คาร์เมน มิแรนด้า หญิงสาวที่เป็นสัญลักษณ์ของประเทศบราซิล ความคิดสร้างสรรค์และพลังงานในการถ่ายรูปของแอลลิสันทำให้มิสเตอร์เจย์ถึงกับประหลาดใจ ทีโยน่าถึงจะเหลือรูปเพียงแค่ 25 ภาพแต่เธอก็ทำออกมาได้ดี ในขณะที่โฟถึงจะได้รูปเพิ่มอีก ห้าสิบ ภาพแต่ก็ไม่สามารถที่จะทำผลงานออกมาให้ดีได้
ในห้องตัดสิน ภาพที่มีชีวิตชีวาของแอลลิสันทำให้กรรมการประทับใจมาก และทีโยน่าก็ทำออกมาได้เป็นแฟชั่นชั้นสูงมาก ถึงแม้จะถูกดึงภาพไปก็ตาม ซีเลียได้รับคำวิจารณ์ว่าถ่ายภาพออกมาดูหน้าแก่กว่าความเป็นจริง และอมินาทกลายเป็นสองคนสุดท้ายกับนาตาลีเพราะกรรมการรู้สึกว่าเธอดูน่าเบื่อในภาพและมีรูปหน้าเดิมๆ ตลอด ในขณะที่นาตาลีได้ภาพที่ออกมาสวยแต่กลับมีบุคลิกที่น่าเบื่อ และนาตาลีเป็นผู้ที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน
Let's Go See The City
ออกอากาศ : 29 เมษายน 2552
ถึงเวลาที่สาวๆ ทั้ง 5 คนจะต้องออกไปคัดตัวกับบรรดาดีไซน์เนอร์ในเมืองเซาเปาโล ทีโยน่าได้รับคำชมจากดีไซน์เนอร์เรื่องใบหน้าและท่าเดิน ในขณะที่แอลลิสันถูกติเรื่องท่าเดิน โฟถูกติเรื่องความสูง และซีเลียถูกติเรื่องอายุ และเธอกับโฟยังกลับมาไม่ทันอีกด้วย ทีโยน่าเป็นผู้ชนะการแข่งและรางวัลของเธอก็คือเสื้อผ้าทั้งหมดของดีไซน์เนอร์ที่ไปคัดตัวมา
การถ่ายภาพในครั้งนี้ สาวๆ ต้องถ่ายชุดว่ายน้ำท่ามกลางผู้คนที่ชายหาด โดยพวกเธอต้องพยายามทำตัวให้เด่นขึ้นมากว่าคนอื่นๆ ให้ได้ แอลลิสันกับทีโยน่าทำออกมาได้ดีจนได้รับคำชม ในขณะที่ซีเลย และโฟ ติดขัดและไม่สามารถถ่ายภาพออกมาให้ดีได้
Take Me To The Jungle
ออกอากาศ : 6 พฤษภาคม 2552
สาวผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางสู่ อกวีอาร์ เดอ โออูโร่ ซึ่งได้พบกับพอลลิน่าที่นั่น โดยที่สาวผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดจะได้เรียนการเต้นแบบแซมบ้า วันถัดมา พวกเธอได้รับการทดสอบจากบทเรียนที่ได้เรียนไปเมื่อวันก่อน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันต้องสร้างภาพว่ามีความสุขและประทับใจในการเต้นให้แสดงออกมาทางสีหน้า ซีเลียสามารถจัดการกับตัวเองและแสดงสีหน้าออกมาได้อย่างน่าเชื่อถือ ว่ามีความสุขในการเต้นนั้น ทำให้เธอชนะรางวัลการแข่งขันประจำสัปดาห์ โดยได้รับรางวัลเป็นเครื่องประดับอัญมณีจาก อาร่า วาร์ทาเนียน เป็นเงินมูลค่ากว่า 7,000 เหรียญ ซึ่งเธอเลือกแอลลิสันให้ได้รับรางวัลร่วมด้วย
สำหรับการถ่ายภาพประจำสัปดาห์ สาวผู้เข้าแข่งขันได้เดินทางไปสู่ป่าดิบชื้นแห่งบราซิล ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่ในการถ่ายภาพและ สาวๆ ต้องสวมบทบาทเป็นนกสายพันธุ์ต่างถิ่นที่สีสันสดใส สวยงามแปลกตา ซึ่งผู้เข้าแข่งขันก็ได้รับบทบาทที่จะต้องแสดงออกมาเป็นนกสายพันธุ์ต่างถิ่นที่แตกต่างกันไป ดังนี้
ความใจเย็นและมีสติของแอลลิสันในการถ่ายภาพสร้างความประทับใจเป็นอย่างมาก ซีเลียก็ได้รับคำชมเชยเช่นเดียวกัน จากความสดใส อ่อนเยาว์ และยังมีความคิดสร้างสรรค์ในการโพสท์ท่าถ่ายภาพอีกด้วย ในขณะเดียวกันนั้น อมแนทก็ไมสามารถที่จะใช้ใบหน้าของตนเอง สร้างจุดเด่นในภาพถ่ายได้ นอกจากนั้น ทีโยน่ายังพบอุปสรรคมากมายขณะถ่ายถาพ จากสภาวะแวดล้อมต่างๆ ที่อยู่รอบตัว
ณ ห้องการตัดสิน ภาพถ่ายของแอลลิสันได้รับการลงความเห็นว่าเป็นภาพที่ดีที่สุด และถูกเรียกชื่อเป็นอันดับแรก ตามมาด้วยทีโยน่า ผู้ซึ่งร้องไห้จากการที่ถูกความวิตกกังวลเข้าครอบงำ จากการที่ภาพรวมการทำงานของเธอทั้งสัปดาห์ไม่ดีพอ นอกจากนี้ การที่ อมินาท ยังไม่เข้าใจถึงมุมการถ่ายภาพที่ดีที่สุดของเธอ สร้างความกังวลให้กับคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ทำให้เธอต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย คู่กับ ซีเลีย ผู้ซึ่งทุกคนเห็นตรงกันว่า เธอดูแก่เกินไป แต่ถึงอย่างไรก็ตาม อมินาทก็ยังได้รับโอกาสอีกครั้งเพื่อพิสูจน์ตัวเธอเอง และ ซีเลียก็กลายเป็นคนที่ต้องถูกส่งกลับบ้าน
America's Next Top Model Is...
ออกอากาศ : 13 พฤษภาคม 2552
ผู้เข้าแข่งขัน
(อายุเป็นไปตามช่วงเวลาที่ถ่ายทำรายการ)
อ็อทโท เฮิลเดอร์
อ็อทโท ลูทวิช เฮิลเดอร์ (Otto Ludwig Hölder; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1859 – 29 สิงหาคม ค.ศ. 1937) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
วัดเสาธงทอง (อำเภอศรีประจันต์)
วัดเสาธงทอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมดแดง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 31 ไร่ 2 งาน 76 ตารางวา
วัดเสาธงทอง เป็นวัดโบราณมีอายุราว 600-700 ปี แต่สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2370 เดิมชื่อ วัดพระบาท ด้วยเหตุที่มีรอยพระพุทธบาทสร้างด้วยศิลาแลง มีเรื่องเล่ากันว่า พระพุทธบาทนี้ลอยมาตามน้ำมาวนเวียนอยู่หน้าวัดนี้ ตาปะขาว 2 คนได้ทำพิธีอัญเชิญขึ้นมาและประดิษฐานยังวิหาร ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่าวัดพระบาท วัดเสาธงทองเคยเป็นวัดร้างระยะหนึ่ง จนในที่สุดโบราณวัตถุเสนาสนะต่าง ๆ มีอันต้องปรักหักพังลงจนหมด ต่อมาในราวพ.ศ. 2410 หลวงพ่ออยู่เป็นพระภิกษุรูปแรกได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะและถาวรวัตถุขึ้นใหม่ โดยเคยสร้างกุฏิสงฆ์ขนาดเล็ก 2–3 หลัง พอเป็นที่อาศัยแก่พระสงฆ์ ท่านครองวัดเสาธงทองได้ประมาณ 10 ปี ก็มรณภาพ ต่อมาหลวงพ่อเพิ่มปกครองวัด ท่านได้บูรณปฏิสังขรณ์ต่อเป็นการใหญ่โดยจัดสร้างพระอุโบสถ กุฏิสงฆ์ ศาลาการเปรียญ ราว พ.ศ. 2460 ท่านได้สร้างพระเครื่องแจกเป็นครั้งแรกก็คือพระพุทธชินราช วัดเสาธงทอง สร้างเป็นเนื้อดินเผา เนื้อละเอียด ถือเป็นพระเครื่องที่ได้รับความนิยม มีพระพุทธคุณโดดเด่นในด้านอยู่ยงและแคล้วคลาดจนเป็นที่รู้จักกันทั่วไป
อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 36 เมตร ยาว 46 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 หอสวดมนต์ กว้าง 12 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2415 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง วิหาร กว้าง 14 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 วัดมีโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธบาทหินแดงประดิษฐานอยู่ในมณฑป ทางวัดจัดให้มีเทศกาลปิดทองทุกปี พระพุทธรูปศิลา และ ซากแนวกำแพงโบสถ์
เซเรนดิพิตี
เซเรนดิพิตี (Serendipity) เป็นซิงเกิลของ ไม คุรากิ ออกจำหน่ายวันที่ 20 พฤษภาคม  พ.ศ. 2558ในรูปแบบดิจิตอลดาวน์โหลด
ข้อมูลเพลง
เซเรนดิพิตี เป็นซิงเกิลแรกของคุรากิหลังจากจบทัวร์ฉลองครบรอบ 15 ปีในวงการของเธอ เวอร์ชันแรกจำหน่ายในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR west) ในแคมเปญ Ashiata Serendipity  ซึ่งเธอเป็นพรีเซนต์เตอร์ของโฆษณานี้  ต่อมาเวอร์ชันแรกถ่ายทำมิวสิควิดีโอและปล่อยออกมาในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2559 ทางยูทูบ   พร้อมกับการปล่อยเวอร์ชันที่สองออกมา มิวสิควิดีโอถ่ายทำโดยมีธีมเป็นรถไฟสาย JR West มีการออดิชั่นเพื่อหาคนมาเล่นในมิวสิควิดีโอตัวนี้ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 หลังจากปล่อยเวอร์ชันที่สองออกมา เพลงนี้สามารถขึ้นไปยังอันดับที่ 1 ของ recochoku daily chart ได้ เป็นเพลงแรกของเธอ และเปิดตัวที่อันดับ 6 ในสัปดาห์แรก
เพลงนี้เป็นเพลงเดียวของคุรากิที่จำหน่ายในปี 2558
สมบุญ ศิริธร
สมบุญ ศิริธร เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง 1 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร 2 สมัย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ มีฉายาทางการเมืองว่า "หมูหิน"
ประวัติ
สมบุญ ศิริธร เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2459 ที่ตำบลลำปำ อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรของหล่อ กับพุม ศิริธร มีพี่น้อง 8 คน สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง สมรสกับศุภจิตรา ศิริธร (สกุลเดิม:เผ่าจินดา) มีบุตร-ธิดา 3 คน
สมบุญ ศิริธร เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 11 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน
การทำงาน
สมบุญ ศิริธร มีอาชีพเป็นทนายความ ต่อมาได้ลงสมัครสมาชิกเทศบาลนครภูเก็ตและได้รับเลือกตั้งเป็นเทศมนตรี ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพัทลุง 1 สมัย ในการเลือกตั้งเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 ต่อมาได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดพระนคร ในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง ต่อมาได้รับแต่งตั้งอีกครั้งในปี พ.ศ. 2519
วัดเกาะ (จังหวัดสมุทรสาคร)
วัดเกาะ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดเกาะ ตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 48 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา
ประวัติ
วัดเกาะสร้างขึ้นเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2247 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง แต่สันนิษฐานว่าผู้สร้างเป็นชาวจีนเนื่องจากมีชาวจีนอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ในบริเวณที่ตั้งวัด สถานที่ตั้งวัดเดิมเป็นเกาะมีแม่น้ำล้อมรอบ ต่อมาเส้นทางน้ำได้เปลี่ยน ทำให้บริเวณดังกล่าวตื้นเขินเป็นที่ราบ ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรี ชาวรามัญได้อพยพหลบหนีภัยสงครามจากพม่าซึ่งเข้ายึดครองเมืองหงสาวดี ได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณบ้านเกาะและร่วมกันบูรณะวัดในปี พ.ศ. 2365 เพื่อเป็นศูนย์กลางชุมชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2385
อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังเก่าหลังนี้เป็นอุโบสถหลังที่ 2 ได้มีการรื้อแล้วก่อสร้างใหม่ปี พ.ศ. 2459 ในสมัยพระครูกร่าง รมมโณ เป็นเจ้าอาวาส อุโบสถหลังใหม่เป็นอุโบสถก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องดินเผาลดชั้น 2 ชั้น ซ้อนกันชั้นละ 2 ตับ เครื่องลำยองช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ไม้แกะสลักประดับกระจก หน้าบันทั้งสองด้านเป็นรูปเทพนม ประดับตกแต่งลายก้านขดด้านล่างมีลายกระจังและประจำยามรองรับ หน้าบันปีกนกเป็นรูปหงส์อัญเชิญฉัตรสามชั้นไว้บนหลังประดับด้วยลายดอกไม้ มีสาหร่ายรวงผึ้งด้านล่าง อุโบสถมีประตูทางเข้า 2 ประตู ซุ้มประตูเป็นรูปสามเหลี่ยม ผนังด้านหลังมีประตูหลอกอยู่ตรงกลาง 1 ประตู ผนังด้านข้างมีหน้าต่างด้านละ 5 ช่อง บานประตูหน้าต่างเป็นไม้เรียบ
ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆังกลม ตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมโดยที่กึ่งกลางฐานแต่ละด้านเป็นซุ้มโค้งภายในมีรูปเทวดาปูนปั้น ที่มุมทั้งสี่มุมเป็นรูปครุฑ บนยอดสุดมีฉัตรโลหะปัก
วัดเกาะมีเสาหงส์แบบวัดมอญ แต่มีความแตกต่างจากวัดมอญอื่นตรงที่เป็นเสาไม้แปดเหลี่ยม หัวเสาตกแต่งเป็นหัวเปิด มีเสาประกบด้านข้างทั้งสองด้าน มีรูปช้างสามเศียรและม้าสามเศียรเป็นยอด มิใช่รูปหงส์
ซิมโฟนีหมายเลข 7 (เบทโฮเฟิน)
ซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง เอ เมเจอร์ (Symphony No. 7 in A major, Op. 92) ผลงานประพันธ์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1811 แล้วเสร็จเมื่อปี ค.ศ. 1812
เบทโฮเฟินประพันธ์ซิมโฟนีบทนี้ในขณะสุขภาพไม่ดี อยู่ระหว่างการพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูร่างกายที่สปาในเมืองแตปลิตแซ บริเวณชายแดนระหว่างแคว้นโบฮีเมียกับแคว้นซัคเซิน ในขณะนั้นยุโรปอยู่ท่ามกลางสงคราม โดยฝรั่งเศสกำลังยึดครองกรุงเวียนนาอยู่
ซิมโฟนีบทนี้มีความยาวประมาณ 37 นาที แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์
เบทโฮเฟินเป็นผู้อำนวยเพลงรอบปฐมทัศน์ด้วยตัวเองที่เวียนนา เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1813 ในการแสดงรอบพิเศษเพื่อการกุศล หารายได้ช่วยเหลือทหารผ่านศึกที่ได้รับบาดเจ็บจากยุทธการที่ฮาเนา แคว้นเฮ็สเซิน ระหว่างแนวร่วมราชอาณาจักรบาวาเรียและจักรวรรดิออสเตรีย กับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 นำโดยนโปเลียน โบนาปาร์ต
หลังการแสดงครั้งนั้น ผลงานได้รับคำชื่นชมว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเบทโฮเฟิน โดยเฉพาะมูฟเมนต์ที่สอง "Allegretto" ที่มีจังหวะเร่งเร้า มีผู้เปรียบเปรยว่าเป็นเหมือนการประกาศชัยชนะของดยุกแห่งเวลลิงตันที่มีต่อโจเซฟ โบนาปาร์ต (พี่ชายของนโปเลียน) และนิยมนำกลับมาแสดงซ้ำอยู่เสมอ
จังหวัดมาลูกูเหนือ
มาลูกูเหนือ หรือ มาลูกูอูตารา (Maluku Utara) เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ส่วนเหนือของหมู่เกาะโมลุกกะ เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโซฟีฟีบนเกาะฮัลมาเฮรา และเป็นศูนย์กลางประชากรที่ใหญ่ที่สุดของเกาะเตอร์นาเต หมู่เกาะโมลุกกะเดิมทีเป็นจังหวัด อย่างไรก็ดีใน ค.ศ. 1999 ได้แยกออกมาเป็น 2 จังหวัด โดยจังหวัดมาลูกูเหนือได้แยกออกมาจากจังหวัดมาลูกู
ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 หมู่เกาะของจังหวัดมาลูกูเหนือเป็นที่รู้จักในชื่อ "หมู่เกาะเครื่องเทศ" ณ เวลานั้นภูมิภาคนี้เป็นแหล่งของกานพลู ชาวดัตช์ โปรตุเกส สเปน และสุลต่านท้องถิ่นรวมถึงชาวเตอร์นาเตและตีโดเรได้ต่อสู้กันเพื่อเป็นผู้ควบคุมผลประโยชน์ทางการค้าจากเครื่องเทศเหล่านี้ ต่อมาต้นกานพลูได้ถูกขนส่งและนำไปปลูกในส่วนต่าง ๆ ของโลก และความต้องการกานพลูก็ได้ลดลง ได้ลดความสำคัญของมาลูกูเหนือไป
ประชากรในจังหวัดมาลูกูเหนือมี 1,038,087 คน จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 เป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดของอินโดนีเซีย จากข้อมูลทางการล่าสุดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 มีประชากรเพิ่มเป็น 1,141,561 คน
หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดมาลูกูเหนือแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือกาบูปาเต็น 2 นครหรือโกตา และ 116 ตำบลหรือเกอจามาตัน
• อำเภอเกอปูเลาวันซูลา (Kabupaten Kepulauan Sula)
• อำเภอปูเลาโมโรไต (Kabupaten Pulau Morotai)
• อำเภอปูเลาตาลียาบู (Kabupaten Pulau Taliabu)
• อำเภอฮัลมาเฮรากลาง (Kabupaten Halmahera Tengah)
• อำเภอฮัลมาเฮราตะวันตก (Kabupaten Halmahera Barat)
• อำเภอฮัลมาเฮราตะวันออก (Kabupaten Halmahera Timur)
• อำเภอฮัลมาเฮราใต้ (Kabupaten Halmahera Selatan)
• อำเภอฮัลมาเฮราเหนือ (Kabupaten Halmahera Utara)
• ตีโดเร (Tidore)
• เตอร์นาเต (Ternate)
เมืองหลักของจังหวัดมาลูกูเหนือได้แก่เมืองโซฟีฟี ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนครตีโดเร
ปลุสลีกา
วอลเลย์บอลปลุสลีกา (PlusLiga Siatkarzy) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลสูงสุดของประเทศโปแลนด์ ภายใต้การบริหารของบริษัทวอลเลย์บอลลีกอาชีพ (Profesjonalna Liga Piłki Siatkowej Spółka Akcyjna; PLPS S.A.) ซึ่งปัจจุบันมีทีมทั้งหมด 16 ทีม และแข่งขันในระบบพบกันหมดแบบเหย้าและเยือน ทีมละ 26 นัด แข่งขันในช่วงเดือนตุลาคมถึงเมษายนของทุกปี
แพนด้ายักษ์
แพนด้ายักษ์ (giant panda; ) หรือที่นิยมเรียกว่า แพนด้า (panda) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมซึ่งปัจจุบันจัดอยู่ในวงศ์หมี (Ursidae) ถิ่นอาศัยอยู่ในประเทศจีน ลักษณะเฉพาะของแพนด้ายักษ์คือมีขนสีดำรอบดวงตา, ใบหู, บ่า, และขาทั้งสี่ข้าง ส่วนอื่นประกอบด้วยขนสีขาว บางครั้งจะใช้ชื่อ "แพนด้ายักษ์" ไว้แยกมันจากแพนด้าแดง ถึงแม้ว่าแพนด้ายักษ์อยู่ในอันดับสัตว์กินเนื้อ แต่มันเป็นสัตว์กินใบไม้ โดยเฉพาะไม้ไผ่กับใบไม้ที่รวมอยู่ในบรรดาอาหารของแพนด้ายักษ์มากกว่า 99% แพนด้ายักษ์ในป่ามักกินหญ้าชนิดอื่น หัวป่า หรือแม้แต่เนื้อนก, อันดับสัตว์ฟันแทะ หรือซากศพ ส่วนแพนด้ายักษ์ที่อยู่ในที่กักตัวมักได้รับน้ำผึ้ง ไข่ ปลา แยม, ใชไม้พุ่ม ส้ม หรือกล้วย พร้อมกับอาหารที่เตรียมการไว้แล้ว
แพนด้ายักษ์อาศัยอยู่ในเทือกเขาบางส่วนในจีนตอนกลาง โดยหลักอยู่ในมณฑลเสฉวนและพื้นที่มณฑลฉ่านซีกับมณฑลกานซู่ แพนด้ายักษ์ถูกขับออกจากพื้นที่ลุ่มต่ำที่เคยอาศัยอยู่ เนื่องจากการทำฟาร์ม การทำลายป่า และการพัฒนาอื่น ๆ และทำให้ตกอยู่ในกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ รายงานใน ค.ศ. 2007 ระบุว่ามีแพนด้า 239 ตัวอาศัยอยู่ในพื้นที่กักตัวในประเทศจีน และอยู่นอกประเทศ 27 ตัว ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 มีแพนด้ายักษ์ 49 ตัวอาศัยอยู่ในพื้นที่กักตัวนอกประเทศจีน ซึ่งอยู่ในสวนสัตว์ 18 แห่งใน 13 ประเทศ ประชากรในป่ามีความหลากหลาย โดยข้อมูลหนึ่งระบุว่ามีประชากรในป่าประมาณ 1,590 ตัว ในขณะที่งานวิจัยผ่านการวิเคราะห์ดีเอ็นเอใน ค.ศ. 2006 ประมาณการว่ามีจำนวนสูงถึง 2,000 ถึง 3,000 ตัว บางรายงานยังแสดงให้เห็นว่าประชากรในป่ากำลังเพิ่มขึ้น ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 ประชากรแพนด้ายักษ์ป่ามีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 1,864 ตัว ทำให้ใน ค.ศ. 2016 จึงมีการย้ายสถานะในบัญชีแดงไอยูซีเอ็นจาก "ใกล้การสูญพันธุ์" ไปเป็น "เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์" เป็นการยืนยันความพยายามในการช่วยเหลือแพนด้ายาวนานนับทศวรรษ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2021 ทางการจีนได้ย้ายสถานะแพนด้ายักษ์ไปเป็น เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ ด้วย เเพนด้าจะมีความยาวโดยประมาณ 1.2 ถึง 1.9 เมตร มีอายุขัยประมาณ 20-30 ปี
ลักษณะทั่วไป
ถึงแม้จะจัดอยู่ในวงศ์ของหมี แต่พฤติกรรมของมันแตกต่างจากหมีโดยสิ้นเชิง แพนด้าเป็นสัตว์กินพืชเป็นอาหาร โดยร้อยละ 99 ของอาหารที่มันกินคือไผ่ แต่บางทีอาจพบว่ามันก็กินไข่ ปลา และแมลงบางชนิดในไม้ไผ่ที่มันกิน นี่เป็นแหล่งโปรตีนที่สำคัญ จัดได้ว่าแพนด้ายักษ์เป็นหมีที่แตกต่างไปจากหมีชนิดอื่น ๆ ที่กินเนื้อเป็นอาหารหลัก แม้ว่าไผ่จะเป็นพืชที่ให้พลังงานกิโลแคลเลอรี่ต่ำมาก ทำให้แพนด้ายักษ์ใช้เวลากินไผ่นานถึงวันละ 16 ชั่วโมง ในปริมาณไม่ต่ำกว่า 18 กิโลกรัม และขับถ่ายมากถึงวันละ 40 ครั้ง และทำให้ในช่วงฤดูหนาว แพนด้ายักษ์จะไม่จำศีลในถ้ำเหมือนกับหมีชนิดอื่น เนื่องจากไผ่ให้พลังงานสะสมไม่เพียงพอ และจากการที่มีพฤติกรรมกินไผ่เป็นอาหารเพียงอย่างเดียวนั้น เป็นสาเหตุที่ทำให้แพนด้ายักษ์เป็นสัตว์ที่แพร่ขยายพันธุ์ได้ยากด้วย โดยในรอบปี แพนด้ายักษ์ตัวเมียจะมีอาการติดสัดเพียง 1-2 วันเท่านั้น และออกลูกรวมถึงเลี้ยงลูกให้รอดจนเติบโตในธรรมชาติได้ยากมาก หากแพนด้ายักษ์แพร่ขยายพันธุ์ได้รวดเร็ว จะทำให้ไผ่พืชอาหารหลักหมดไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน และถึงแม้แพนด้ายักษ์จะกินไผ่เป็นอาหารหลัก คิดเป็นร้อยละ 99 ของอาหารทั้งหมดก็ตาม แต่ภายในตัวของแพนด้ายักษ์กลับไม่มีจุลินทรีย์ในการช่วยย่อยไผ่ แต่กลับมีเขี้ยวสำหรับใช้กัดและเอนไซน์ในการย่อยเนื้อแทน โดยลูกแพนด้ายักษ์ที่เพิ่งเกิด ตาจะยังไม่ลืมและไม่มีขน และมีน้ำหนักน้อยกว่าแพนด้ายักษ์ตัวเต็มวัยถึง 900 เท่า แต่ทว่ากลับมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมากที่สุดชนิดหนึ่งในบรรดาสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โดยสามารถเพิ่มน้ำหนักตัวจากแค่ 89 กรัม เป็น 1.8 กิโลกรัม ได้ภายในเวลาเพียงเดือนเดียว
หลายสิบปีที่ผ่านมา การจัดจำแนกสายพันธุ์ที่แน่นอนของแพนด้ายังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แพนด้ายักษ์และแพนด้าแดงซึ่งเป็นญาติสายพันธุ์ห่าง ๆ กัน และยังมีลักษณะพิเศษที่เหมือนทั้งหมีและแรคคูน อย่างไรก็ตาม การทดลองทางพันธุกรรมบ่งบอกว่าแพนด้ายักษ์เป็นหนึ่งในชนิดของหมี (วงศ์ Ursidae) หมีที่ชนิดใกล้เคียงที่สุดของแพนด้าคือหมีแว่นที่พบในทวีปอเมริกาใต้ (ข้อขัดแย้งที่ยังคงเป็นที่สงสัยอยู่คือแพนด้าแดงนั้นอยู่ในวงศ์ใด เป็นที่ถกเถียงว่าอาจจะอยู่ในวงศ์หมี (Ursidae), วงศ์แรคคูน, วงศ์โพรไซโอนิดี้ (Procyonidae), หรืออยู่ในวงศ์เฉพาะของมันเอง วงศ์ไอเลอริดี้ (Ailuridae)) โดยซากดึกดำบรรพ์ที่ค้นพบจากในถ้ำของประเทศจีนพบว่า แพนด้ายักษ์ถือกำเนิดมาแล้วบนโลกอย่างน้อย 2 ล้านปี แต่การที่ได้วิวัฒนาตัวเองแยกออกมาจากหมีทั่วไปนั้นยังไม่ทราบแน่ชัด
แพนด้ายักษ์เป็นสัตว์สปีชีส์ที่ถูกคุกคามหรืออยู่ในอันตรายต่อการสูญพันธ์ ทั้งนี้มาจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่จากการบุกรุกของมนุษย์ อัตราการเกิดต่ำทั้งในป่าและในกรงเลี้ยง เชื่อว่ามีแพนด้ายักษ์เพียง 1,600 ตัว อาศัยอยู่รอดในป่า
แพนด้ายักษ์มีอุ้งตีนที่ผิดจากธรรมดา คือมีนิ้วหัวแม่มือและมีนิ้วอีก 5 นิ้ว นิ้วหัวแม่มือที่จริงแล้วมาจากการปรับปรุงรูปแบบของกระดูกข้อต่อ ใช้ประโยชน์สำหรับหยิบจับไผ่ สตีเฟน เจย์ กาวลด์ ได้เขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ โดยมีชื่อเรื่องว่า The Panda's Thumb หรือ นิ้วหัวแม่มือของแพนด้า หางของแพนด้ายักษ์นั้นสั้นมาก โดยมีความยาวประมาณ 15 เซนติเมตร รวมถึงมีกรามที่แบนราบเหมาะสำหรับการเคี้ยวไผ่อีกด้วย
การค้นพบ
แพนด้ายักษ์ เป็นที่รู้จักในตะวันตกเป็นครั้งแรก ในปี ค.ศ. 1869 โดยมิชชันนารีชาวฝรั่งเศส อาร์มันด์ เดวิด ผู้ซึ่งได้รับหนังของแพนด้ามาจากนายพรานเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1869 ส่วนชาวตะวันตกคนแรกที่เป็นที่รู้จักว่าเห็นแพนด้ายักษ์ที่ยังมีชีวิตคือนักสัตว์วิทยาเยอรมัน ฮิวโก เวยโกลด์ เขาซื้อลูกของมันมาในปี ค.ศ. 1916 เคอร์มิท และ ธีโอดอร์ รูสเวลท์ จูเนียร์ ได้เป็นชาวต่างชาติแรก ที่ยิงแพนด้าในการเดินทางศึกษาที่ประเทศจีน เพื่อนำไปสตัฟฟ์และใช้ในการศึกษาที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ฟิลด์ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ในปี ค.ศ. 1936 รุธ ฮาร์คเนส เป็นชาวตะวันตกคนแรก ที่นำเข้าแพนด้ายักษ์ที่มีชีวิตมายังสหรัฐอเมริกา เป็นลูกแพนด้าชื่อซู-ลิน โดยนำมาเลี้ยงที่สวนสัตว์บรูคฟิลด์ในชิคาโก
สถานะ
ในอดีตเชื่อว่าแพนด้ายักษ์พบกระจัดกระจายทั่วไปตั้งแต่ภาคใต้และตะวันออกของจีนจนไปถึงตอนเหนือของพม่าและเวียดนาม แต่ปัจจุบันแพนด้ายักษ์เป็นหนึ่งในสัตว์สายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์มากที่สุดชนิดหนึ่งของโลก โดยปัจจุบันพบเพียงแค่พื้นที่แคบ ๆ บนป่าสนเขาของมณฑลเสฉวน ทางตอนใต้ของจีนเท่านั้น ตามรายงานล่าสุด มีแพนด้าที่เลี้ยงในกรงเลี้ยง 239 ตัวอยู่ในจีน และอีก 27 ตัวอยู่ในต่างประเทศ มีการคาดการณ์ไว้ว่ามีแพนด้ายักษ์ประมาณ 1,590 ตัวอาศัยอยู่ตามธรรมชาติ อย่างไรก็ดี จากการศึกษาในปี ค.ศ. 2006 ผ่านการวิเคราะห์ดีเอ็นเอ สามารถประมาณการได้ว่าอาจจะมีแพนด้ายักษ์เป็นจำนวนถึง 2,000-3,000 ตัวอาศัยอยู่ตามธรรมชาติ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าจำนวนแพนด้าตามธรรมชาติเพิ่มจำนวนขึ้น สหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ (IUCN) เชื่อว่าข้อมูลดังกล่าวยังไม่มีความแน่นอนพอที่จะย้ายชื่อแพนด้ายักษ์ออกจากบัญชีรายชื่อสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์
โดยแพนด้ายักษ์ยังไม่มีกฎหมายคุ้มครองจนกระทั่งถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยปัจจุบันกฎหมายของจีนระบุไว้ว่าหากผู้ใดฆ่าแพนด้ายักษ์มีโทษจำคุก 20 ปี และตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ทางการจีนได้เพิ่มปริมาณเขตอนุรักษ์แพนด้ายักษ์เพิ่มขึ้นจาก 12 แห่ง เป็น 67 แห่งในปัจจุบัน ถือได้ว่าเป็นสัตว์ชนิดที่มีการคุ้มครองมากที่สุดในโลก อีกทั้งปัจจุบันยังได้มีโครงการเพาะขยายพันธุ์แพนด้ายักษ์ในที่เลี้ยง เพื่อนำไปปล่อยกลับคืนสู่ธรรมชาติอีกด้วย ซึ่งก็ได้ผลสำเร็จบ้างแล้วในขั้นต้น โดยมีการติดปลอกคอดาวเทียมเพื่อมีการติดตามความเป็นอยู่ในธรรมชาติ
แพนด้ายักษ์ถือเป็นสัญลักษณ์ทางการทูตอย่างหนึ่งของจีน จะเห็นได้ว่าจีนส่งหมีแพนด้าไปยังสวนสัตว์สหรัฐอเมริกา และ ญี่ปุ่น ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยการให้ยืม ซึ่งเป็นเครื่องหมายการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างจีนและชาติตะวันตก การปฏิบัติเป็นธรรมเนียมเช่นนี้ทำให้มีคนเรียกแพนด้าว่า "ทูตสันถวไมตรี"
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1984 ไม่มีการใช้หมีแพนด้าในฐานะทูตสันถวไมตรีอีกต่อไป แต่จีนมีการเสนอที่จะส่งแพนด้ายักษ์ไปยังชาติอื่นโดยให้ยืมเป็นเวลา 10 ปี โดยต้องจ่ายค่าธรรมเนียมพื้นฐานปีละ 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ และมีข้อกำหนดว่าลูกของแพนด้ายักษ์ใด ๆ ที่เกิดระหว่างการยืมนั้น ถือเป็นทรัพย์สินของสาธารณรัฐประชาชนจีน
อำเภอเมืองพังงา
เมืองพังงา ตั้งอยู่ในจังหวัดพังงา
ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองพังงามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองพังงาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองพังงาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
เหตุการณ์สำคัญ
1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ระหว่างเกิดการชุมนุมประท้วงคำสั่งย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ที่ศาลากลางจังหวัดพังงา โดยขณะนั้นได้มีคำสั่งย้าย นายธวัช มกรพงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนกลุ่มผู้ชุมนุมได้ก่อเหตุประท้วงขึ้น และในวันดังกล่าวได้มีคนร้ายปาระเบิดเข้าไปในกลุ่มผู้ชุมนุมมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 15 ราย และบาดเจ็บ 17 คน
กา
กา อาจหมายถึง
โรงละครเซาเปาลู
โรงละครเทศบาลเมืองเซาเปาลู (Theatro Municipal de São Paulo ) เป็นโรงละครอุปรากรและบัลเลต์ ตั้งอยู่ในเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1911
อำเภอกัวลาเซอลาโงร์
กัวลาเซอลาโงร์ (Kuala Selangor) เป็นอำเภอในรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย กินพื้นที่ 1,194.52 ตารางกิโลเมตร โดยมีแม่น้ำเซอลาโงร์แบ่งอำเภอนี้ออกเป็น 2 เขต คือ ตันจุงการังและกัวลาเซอลาโงร์
มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์
มิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์ (Mister Universal Ambassador) เป็นการประกวดความงามชาย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015 ซึ่งในครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองซูราบายา ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ผู้ที่ได้ตำแหน่งคนแรกคือ กริสเตียน ดานิเอล (Christian Daniel) จากปวยร์โตรีโก
ปัจจุบันมิสเตอร์ยูนิเวอร์แซลแอมบาสซาเดอร์คือ เลือง ซา ฮวี (Lương Gia Huy) จากเวียดนาม
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคใต้ ฤดูกาล 2553
ตารางคะแนน
''อัปเดต วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553
วุ่นรักทายาทพันล้าน
วุ่นรักทายาทพันล้าน หรือ หยุดหัวใจ...นายไฮโซ (상속자들, ซังซกจาดึล, The Heirs) เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกและดราม่า เขียนโดยคิม อิน-ซุก กำกับโดยคัง ชิน-ฮโย และ บู ซ็อง-ช็อล ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม ถึงวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รวมความยาว 20 ตอน ส่วนในประเทศไทยได้มีการซื้อลิขสิทธิ์โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ออกอากาศทางเวิร์คพอยท์ทีวี ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.15 - 22.45 น. เริ่มฉายวันที่ 8 เมษายน และได้กลับมาออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ในชื่อใหม่ว่า วุ่นรัก ทายาทพันล้าน
ละครเรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงทันทีที่เริ่มออกฉายเนื่องจากมีนักแสดงชั้นนำทั้งอี มิน-โฮ และพัก ชิน-ฮเย โดยเมื่อเริ่มออกฉายมีเรตติงมาเป็นอันดับ 2 และขึ้นเป็นอันดับ 1 ในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน และยังถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปฉายในหลายประเทศคือ ญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ฮ่องกง และมาเลเซีย
เนื้อเรื่องย่อ
คิม นัม-ยุน เป็นประธานเอ็มไพร์กรุ๊ป เครือธุรกิจใหญ่หลายพันล้าน เขามีลูกชาย 2 คนคือ คิมว็อน ที่เกิดกับภรรยาคนแรก และคิมทัน ที่เกิดกับอนุภรรยา คือฮัน คี-แอ แต่ภรรยาที่เปิดเผยออกหน้าในสังคมคือ ช็อง จี-ซุก ซึ่งดำรงตำแหน่งสำคัญในเอ็มไพร์ ทั้งยังเป็นผู้ปกครองของว็อนและทัน ในขณะที่คี-แอ แม้จะอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่มีคนรับใช้ แต่ไม่สามารถออกไปไหนได้ ชีวิตของเธอจึงไม่ต่างจากถูกกักบริเวณ ส่วนชา อึน-ซัง เป็นลูกสาวของพัก มี-นัม แม่บ้านที่เป็นใบ้ในบ้านของคี-แอ ครั้งหนึ่งอึน-ซังไปตามหาพี่สาวที่อเมริกา แต่กลับพบว่าพี่ของเธอต้องการหลอกเอาเงินเท่านั้น อึนซังไม่มีที่ไป คิมทันที่เห็นเธอตั้งแต่แรกและชอบในทันทีจึงพาเข้ามาอยู่ในบ้าน ความใกล้ชิดทำให้ทั้งคู่เกิดความรู้สึกดีต่อกัน
เมื่อกลับมาเกาหลีอึน-ซังย้ายไปอยู่บ้านเดียวกับแม่ เธอจึงพบกับคิมทันซึ่งกลับมาเกาหลีเช่นเดียวกัน และได้รู้ความจริงว่าเขาเป็นทายาทธุรกิจพันล้าน อึนซังได้เข้าไปเรียนในโรงเรียนเอ็มไพร์ ซึ่งเต็มไปด้วยไฮโซเศรษฐี ทั้งราเฮลคู่หมั้นของทัน ย็อง-โด ที่หลงรักเธอ รวมทั้งทันเอง ทำให้ย็องโดและทันซึ่งเคยมีเรื่องขัดแย้งในอดีตต้องยิ่งบาดหมางกัน ยิ่งไปกว่านั้นการเป็นครอบครัวเศรษฐีทำให้เรื่องของทั้งคู่ไม่อาจเป็นไปได้ ทันไม่เคยได้รับความรักจากพ่อและพี่ชาย และยังต้องปกปิดเรื่องแม่ที่แท้จริงไว้อย่างมิดชิด ขณะที่อึน-ซังเองก็ต้องฝ่าฟันเส้นแบ่งฐานะชนชั้นที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวและอุปสรรคนานัปการ
เอนเซมเบิ้ล สตาร์
เอนเซมเบิ้ล สตาร์ เป็นแฟรนไชส์เกมญี่ปุ่น พัฒนาโดยคาคาเลียสตูดิโอและจัดจำหน่ายโดย Happy Elements K.K. แผนกญี่ปุ่นของบริษัทจีน Happy Elements เป็นภาคแยกของเกมปี พ.ศ. 2555 ชื่อ เอนเซมเบิลเกิลส์! เปิดตัวครั้งแรกในฐานะเกมจำลองสถานการณ์ชีวิตและเกมกาชาบนกูเกิล เพลย์เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2558 และบนแอปสโตร์เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558
ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2563 เอนเซมเบิ้ล สตาร์ ได้รับการรีแบรนด์และเปิดตัวใหม่ภายใต้ชื่อ โดยแอปพลิเคชันดั้งเดิมแบ่งออกเป็นสองเกมที่มีรูปแบบการเล่นที่แตกต่างกัน ได้แก่ ''เอนเซมเบิ้ล สตาร์!! เบสิก (Ensemble Stars!! Basic) เป็นเกมต้นฉบับ และ เอนเซมเบิ้ล สตาร์!! มิวสิก (Ensemble Stars!! Music'') เป็นเกมจังหวะ
ความสำเร็จของเกมนำไปสู่การดัดแปลงเป็นละครเวทีหลายรอบและมังงะดัดแปลงหลายเรื่อง ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอเดวิดโปรดักชันออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2562 A theatrical anime premiered on March 4, 2022.
วัดบางกะเจ้ากลาง
วัดบางกะเจ้ากลางสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2380 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2395
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมคลองบางกะเจ้า ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะ คือ พระอุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 17 เมตร มีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่งดงาม ด้านหลังพระประธานเป็นภาพเทพชุมนุม กุฎีสงฆ์ จำนวน 15 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารเรือนไม้สัก ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ ช่องลมเป็นไม้ฉลุลายก้านขดสวยงาม มีหอสวดมนต์ 1 หลัง
ณศิวัชร์ นพภิรมย์ไชย
ณศิวัชร์ นพภิรมย์ไชย (ชื่อเล่น: โจ๊กเกอร์) หรือชื่อเดิม นพชัย มัททวีวงศ์, นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์ ตามลำดับ เป็นนักแสดงชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงโดยการชักนำของ พจน์ อานนท์ เคยมีอัลบั้มเพลงของตนเองมาแล้ว 1 ชุดเมื่อปี พ.ศ. 2541 ชื่อ JOKER IS สังกัด Ohmagod Entertainment ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ วรัญญา เปรมเจริญ เมื่อปี พ.ศ. 2555 หลังทั้งคู่คบหาดูใจกันมาทั้งหมด 8 ปี มีบุตรฝาแฝด 2 คน ชื่อ น้องคริส กับ น้องเคท เกิดเมื่อ พ.ศ. 2556
อควอเรียม
อควอเรียม (aquarium) สามารถหมายถึง
Aquaria
เมมฟิส
เมมฟิส (Memphis) อาจหมายถึง
วัดบางละมุง
วัดบางละมุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ที่ดินตั้งว้ดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา
วัดบางละมุงตั้งเมื่อ พ.ศ. 2425 มีชื่อที่ชาวบ้านเรียกกันมาแต่เดิมว่า วัดกลางบางละมุง และ วัดวารีล้อม เนื่องจากอยู่ย่านกลางของวัดต่าง ๆ เช่น วัดเศรษฐี วัดโบสถ์ วัดท่ากระดาน แต่ปัจจุบันวัดเหล่านั้นได้ร้างไปหมดแล้ว และตั้งอยู่ในที่เนินที่มีน้ำล้อมรอบ จึงเรียกว่าวัดวารีล้อม ตามประวัติศาสตร์เล่าว่า พระเจ้าตากได้นำทัพมาพักยังสถานที่แห่งนี้ ก่อนที่จะยกทัพไปตีเมืองจันทบุรีกอบกู้เอกราชจนสำเร็จ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2559
หลวงพ่อคง เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดบางละมุง เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีผู้เคารพนับถือมากและผู้มีจิตศรัทธาริเริ่มในการสร้างวัด เล่ากันว่าเป็นคนจีน ชื่อว่าจีนมาก และมีการพัฒนาวัดมาตามลำดับจนถึงปัจจุบัน มีโรงเรียนประถมศึกษา ตั้งอยู่ในเนื้อที่วัด จำนวน 5 ไร่
สิ่งสำคัญภายในวัด ได้แก่ โบสถ์เก่า (เหลือเพียงฐานพระประธาน) ตู้พระธรรมเก่า ต้นสน (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช) อุโบสถด้านตะวันออก(โบสถ์ร้างหลังวัดบางละมุง) เจดีย์ (ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของโบสถ์ร้างหลังวัดบางละมุง)
ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือ
ซอฟต์แวร์เพื่อช่วยในการทำงานร่วมกัน (collaborative software) หรือ กรุ๊ปแวร์ (groupware) คือซอฟต์แวร์โปรแกรมประยุกต์ที่ออกแบบขึ้นเพื่อช่วยให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องปฏิบัติภารกิจให้บรรลุเป้าหมาย หรือเป็นกระบวนการต่าง ๆ ของกลุ่มปฏิบัติงานประกอบกับการใช้ซอฟต์แวร์เพื่อสนับสนุนการปฏิบัติงาน
จุดประสงค์ของการออกแบบ ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือ คือเปลี่ยนเอกสาร และ โฆษณาบนอินเทอร์เน็ต (Rich media) ให้ถูกแชร์และใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพผ่านการทำงานเป็นทีม การทำงานร่วมกันเป็นทีมหมายถึงความเคารพในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ หรือความหมายอื่นๆ ที่ทำให้เข้าใจในความแตกต่างของการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ที่จำเป็น และใช้เทคโนโลยีอย่างเหมาะสม ที่ทำให้ถูกว่าจ้างตามที่ต้องการ
การร่วมมือต้องอาศัยการทำงานของแต่ละบุคคลเพื่อเป้าหมายเดียวกัน โดยจุดประสงค์หลักของการทำงานเป็นทีมแบบ Collaborative software คือ ช่วยอำนวยความสำดวกในการทำงานในแง่ของระยะทาง ซึ่งเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการสื่อสารและแก้ไขปัญหาไปพร้อมๆ กัน นอกจากนี้ Collaborative software ยังสนับสนุนการทำงานการบริหารโปรเจกต์ เช่น การมอบหมายงาน การบริหารเวลาส่งงาน และปฏิทินที่ใช้งานร่วมกัน สิ่งประดิษฐ์เป็นหลักฐานชัดเจนในการแก้ไขปัญหา ที่รวมไปถึงการเตรียมเอกสาร เอกสารสำคัญ กำหนดส่งงาน และการนำส่ง
Collaborative software คือแนวคิดที่สอดคล้องกับ Computer-supported cooperative work (CSCW) โดย Carstensen และ Schmidt (1999) ได้ให้ความเห็นว่า Groupware เป็นส่วนหนึ่งของ CSCW โดย Groupware หมายถึง กิจกรรมที่ทำงานร่วมกันโดยใช้ระบบคอมพิวเตอร์ ผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์อย่าง อีเมล์ ปฏิทิน ข้อความแชท วิกิ และการบุ๊คมาร์ก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ถูกใช้ใน Groupwork และซอฟต์แวร์เหล่านี้ถูกใช้นอกสถานที่ทำงาน เช่น บริการหาคู่ออนไลน์, Social network อย่าง ทวิตเตอร์ และเฟซบุ๊ก ที่ถูกแนะนำโดยกฎของ Metcalfe ที่กล่าวถึง การที่ผู้คนจำนวนมากใช้บางอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งคุณค่า และประยุกต์ใช้ซอฟต์แวร์
การใช้ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือ (Collaborative software) ในสถานที่ทำงานสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานร่วมกัน (CWE) ซึ่งสนับสนุนทั้งในการทำงานของแต่ละบุคคลและความร่วมมือในการทำงานเป็นกลุ่ม จึงทำให้เกิดเป็นสถานที่ใหม่ของมืออาชีพ ที่การทำงานนั้นสามารถทำงานร่วมกันได้ โดยไม่คำนึงถึงสถานที่อยู่ของแต่ละบุคคล
สุดท้าย Collaborative software เกี่ยวข้องกับการทำงานร่วมกันเป็นระบบ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใดๆ ที่ปรากฏขึ้นในองค์กร ทั้งในเรื่องของเวลาการทำงานร่วมกัน ที่อยู่ในรูปแบบทางการ ไม่เป็นทางการ แบบความตั้งใจ และแบบไม่ได้ตั้งใจ ขณะที่ Groupware หรือ Collaborative software เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบทางเทคโนโลยีของการทำงานร่วมโดยใช้คอมพิวเตอร์ช่วย ซึ่งได้กลายมาเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ในการวิเคราะห์ตัวแปร ทำให้เข้าใจพฤติกรรมและความหลากหลายขององค์กรที่เกี่ยวข้อง กับแนวคิด CSCW
จุดเริ่มต้น
Douglas Engelbart เป็นคนแรกที่มองเห็นการทำงานรวมกันของคอมพิวเตอร์​ ในปี 1951.Doug Engelbart คือบิดาแห่ง Groupware, เขาสนับสนุนวิสัยทัศน์นี้ในปี1962 กับการทำงานแบบเดิมที่เต็มไปด้วยทีมวิจัยของเขา​ โดย กลางปี1951 ถึงปี 1960 ได้สาธิตงานของเขาให้แก่สาธารณชนในปี1968ว่าอะไรคือสิ่งที่ตอนนี้ได้อ้างอิงถึง ”The Mother of All Demos.”​ ในปีเดียวกัน แล็ป Engelbart ถูกขโมย ARPANET ทำให้เครือข่ายคอมพิวเตอร์แรกถูกใช้งานและขยายไปบริการไปยังฐานผู้ใช้ รวมไปถึง Intelligence Amplification Section 4: Douglas Engelbart, หน่วย ARPANET และชุดข้อมูลสำคัญของ Doug Engelbar​
ซอฟต์แวร์เกมออนไลน์ เริ่มในช่วงต้นของเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ในปี 1975 Will Crowther สร้าง Colossal Cave Adventure บน คอมพิวเตอร์ DEC PDP-10 เมื่อการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตเติบโต ทำให้จำนวนของผู้ใช้และเกมส์ที่เล่นหลายคนเพิ่มขึ้นด้วย ในปี 1978 Roy Trubshaw นักศึกษามหาวิทยาลัย Essex ประเทศอังกฤษ สร้างเกมส์ MUD (Multi-User Dungeon) และ MUDs อื่นๆอีกมากมายก็ถูกสร้างขึ้น แต่ยังคงสร้างบนตอมพิวเตอร์จนถึงปลายศตวรรษ 1980 เมื่อคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ที่มี dial-up โมเด็มในบ้าน เริ่มเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่ใช้งานระบบ multi-line Bulletin Board และผู้ให้บริการออนไลน์ ต่อมา MUDs ได้พัฒนาเป็น การแชทออนไลน์, การแชร์วีดีโอ และ การโทรผ่านอินเทอร์เน็ต สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาในอนาคต ผลการศึกษาของ MITRE แสดงให้เห็นว่าคุณค่าของเสียง และข้อความสนทนา และแบ่งปันภาพถ่ายนั้นเพื่อความเข้าใจร่วมกัน
รัฐบาลอเมริกาเริ่มใช้ Collaborative appตั้งแต่ต้นปี 1990COMPASS หนึ่งในโปรแกรมที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งได้ถูกนำไปใช้ในหน่วยงาน the Navy's Common Operational Modeling, Planning and Simulation Strategy
ระบบ compass อนุญาตสูงสุด 6  user  ในการ  สร้าง session เชื่อมต่อกันแบบ จุดต่อจุด (1:6), โดยsession จะยังอยู่หากมี 1 user active, และจะสร้างใหม่ทั้งหมดเมื่อทั้ง 6 คน log out ออกไป MITRE ปรับปรุงโดยการสร้าง Host Server ขึ้นมาเพื่อให้แต่ละคน log in เข้าไปเรียกว่า CVW(Collaborative Virtual Workstation),  ทำให้ session สร้างขึ้นเป็น virtual file cabinet และ  virtual rooms และทำให้ session คงไว้เพื่อกลับเข้ามา join อีกทีได้
ปี 1996 Pavel Curtis เป็นผู้สร้าง MUDs ที่ PARC ได้ทำการสร้าง PlaceWare, Server ที่ สร้าง one to many สำหรับหอประชุม, เพื่อใช้ระหว่างเพื่อนที่นั่งประชุมด้วยกัน และสามารถกำหนดจำนวนผู้ประชุมที่จะพูดได้ ในปี 1997 engineers ที่ GTE ใช้ PlaceWare เป็น engine ของ  MITRE's CVW แบบ Commercial และเรียกระบบนี้ว่า InfoWorkSpace (IWS). ใน ปี 1998 IWS ถูกใช้เป็นมาตรฐานของ ศูนย์ปฏิบัติการทางอากาศ(the standardized Air Operations Center) IWS ถูกขายต่อไปยัง General Dynamics และ Ezenia ในเวลาต่อมา
กรุ๊ปแวร์
Collaborative software เป็นซอฟต์แวร์ที่ถูกออกแบบให้เป็น groupware เมื่อปลายทศวรรษ 1980 โดย Richman and Slovak(1987) ได้ให้ข้อมูลไว้ว่า “อิเล็กทรอนิกส์มีส่วนสำคัญในการทำงานเป็นทีม groupware เปรียบเสมือนศูนย์กลางในการติดต่อสื่อสาร ระหว่างผู้จัดการช่างเทคนิคและคนอื่น ๆ ที่มีปฏิสัมพันธ์ในกลุ่มและช่วยการทำงานในกลุ่ม” ​
ย้อนกลับไปในปี 1978 Peter and Trudy Johnson-Lenz ได้สร้าง groupware และได้ให้นิยามของ groupware ไว้ว่า เป็นซอฟต์แวร์ที่ช่วยสนับสนุน เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของกลุ่ม " ​ ต่อมาได้มีการเขียนบทความอธิบาย groupware ว่าเป็น "วัฒนธรรมสื่อคอมพิวเตอร์  ซึ่งเป็นศูนย์รวมของสังคมองค์กรบนhyperspace" Groupware เป็นการรวบรวมการพัฒนาระบบและเครื่องมือของมนุษย์ ให้อยู่ในระบบเดียวกัน​
ในช่วงปี 1990 ผลิตภัณฑ์ groupware เริ่มดำเนินการเชิงพาณิชย์ ซึ่งส่งมอบและทำสัญญาครั้งแรกกับ บริษัทใหญ่ ๆ เช่น Boeing และ IBM ซึ่งเริ่มใช้ระบบการประชุมอิเล็กทรอนิกส์เพื่อใช้ประโยชน์จากโครงการภายในที่สำคัญ  Lotus Notes เป็นตัวอย่างที่สำคัญของระบบที่ช่วยสนับสนุนการทำงานร่วมกันในกลุ่มแบบระยะไกล ในขณะที่ระบบอินเทอร์เน็ต เพิ่งถูกเริ่มใช้ได้ไม่นาน  ​ "ถ้า groupware  ช่วยเพิ่มผลิตผลในระยะยาวได้ นิยามของสำนักงานอาจเปลี่ยนไป. คุณสามารถที่จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพในขณะที่สมาชิกของกลุ่ม อยู่ที่ใดก็ได้ที่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ เมื่อคอมพิวเตอร์มีขนาดเล็กลง และประสิทธิภาพมากขึ้น นั่นหมายความว่าคุณจะทำงานได้ทุกที่"  ​
ซอฟต์แวร์การทำงานร่วมกันมีวิวัฒนาการและเข้ามาบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งมีผลทำให้เกิดการพัฒนาเป็น Web 2.0 ซึ่งนำเอาโฮสต์ที่มีคุณสมบัติของการทำงานร่วมกัน มาบูรณาการใช้ในเครือข่ายขององค์กรเหล่านี้ รวมถึงฟังก์ชันการทำงาน เช่น การใช้เอกสารร่วมกัน (รวมถึงการแก้ไขกลุ่ม) ปฏิทินของกลุ่มและการส่งข้อความโต้ตอบแบบทันที และการประชุมผ่านเว็บอื่น ๆ ในกลุ่ม ​ ​
'กรุ๊ปแวร์ และระดับของความร่วมมือกัน
กรุ๊ปแวร์สามารถแบ่งออกเป็น 3 ประเภทขึ้นอยู่กับระดับของความร่วมมือกัน :
'เครื่องมือการติดต่อสื่อสารอิเล็กทรอนิคส์
เครื่องมือการติดต่อสื่อสารอิเล็กทรอนิคส์ช่วยในการส่งข้อความ, ไฟล์, ข้อมูล, หรือเอกสารระหว่างบุคคล และอำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนข้อมูล. ตัวอย่างเช่น :
•	การประชุมที่เกิดขึ้นพร้อมกัน (synchronous conferencing)
•	การประชุมที่ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกัน (asynchronous conferencing)
•	อีเมล์
•	แฟกซ์
•	ข้อความเสียง
•	การเผยแพร่ผ่านทางเว็บไซต์
•	การควบคุมการแก้ไข (revision control)
'เครื่องมือการประชุมอิเล็กทรอนิคส์
เครื่องมือการประชุมอิเล็กทรอนิคส์ใช้อำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนข้อมูลซึ่งกันและกัน ซึ่งโต้ตอบกันได้อย่างรวดเร็ว. ตัวอย่างเช่น :
•	การประชุมทางอินเทอร์เน็ต (Internet forums) (รู้จักกันในชื่อที่ว่า กระดานข้อความ หรือกระดานสนทนา) — เป็นแพลตฟอร์มการตัดสินใจแบบเสมือนจริงที่ช่วยอำนวยความสะดวก และจัดการข้อความออนไลน์
•	การสนทนาทางอินเทอร์เน็ต (Online chat) — เป็นแพลตฟอร์มการตัดสินใจแบบเสมือนจริงที่ช่วยอำนวยความสะดวก และสามารถจัดการข้อความได้อย่างทันที •	ข้อความโต้ตอบแบบทันที (Instant Messaging)
•	การโทรศัพท์ (Telephony) — โทรศัพท์ช่วยให้ผู้ใช้ได้มีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน
•	การประชุมทางวีดิทัศน์ (Videoconferencing) — คือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่ใช้สัญญาณวีดีโอ และสัญญาณเสียงร่วมกัน
•	การประชุมโดยการแลกเปลี่ยนข้อมูล (Data conferencing) — คือเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่มีพื้นที่ร่วมกัน ซึ่งผู้ใช้งานแต่ละคนสามารถเข้าไปแก้ไข หรือปรับเปลี่ยนได้
•	การใช้งานโปรแกรมประยุกต์ร่วมกัน (Application sharing) — ผู้ใช้งานสามารถเข้าถึงเอกสาร หรือโปรแกรมที่ทำการแชร์ได้ตามลำดับคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานอยู่ในขณะนั้น
•	ระบบการประชุมอิเลคทรอนิคส์ (EMS) — แต่เดิมถูกอธิบายว่าเป็น “ระบบการประชุมอิเลคทรอนิคส์” และระบบนี้ได้ถูกติดตั้งไว้ในห้องประชุม ซึ่งห้องที่มีความพิเศษเหล่านี้จะประกอบไปด้วยวีดีโอโปรเจกต์เตอร์ ที่ได้ถูกเชื่อมโยงกับคอมพิวเตอร์จำนวนมากไว้แล้ว อย่างไรก็ตาม ระบบการประชุมอิเลคทรอนิคส์ยังถูกพัฒนาไปไว้บนเว็บไซต์ ทำให้สามารถเข้าใช้งานได้ทุกที่ ทุกเวลา ซึ่งระบบได้อำนวยความสะดวกในการรองรับผู้ที่เข้ามาใช้งาน ที่กระจายกันอยู่ตามสถานที่ต่างๆ
เครื่องมือจัดการความร่วมมือกัน
เครื่องมือจัดการความร่วมมือกันได้อำนวยความสะดวก และ บริหารกิจกรรมของกลุ่ม ตัวอย่างเช่น
•	ปฏิทินอิเลคทรอนิคส์ (หรือเรียกว่า โปแกรมการจัดการเวลา) ตารางกิจกรรม และ การแจ้งเตือนอัตโนมัติ และยังแจ้งเตือนสมาชิกภายในกลุ่มได้อีกด้วย
•	ระบบบริหารจัดการโครงการ – ตารางโครงการ, การติดตาม และ แผนภูมิขั้นตอนโครงการที่กำลังจะเสร็จสมบูรณ์
•	การตรวจสอบออนไลน์ – แบ่งปัน, ทบทวน , อนุมัติ , ปฏิเสธการตรวจสอบของเวป , งานศิลปะ , รูปถ่าย , วีดีโอ ระหว่างนักออกแบบ ผู้บริโภค และ ลูกค้า
•	ระบบขั้นตอนการทำงาน –จัดการความร่วมมือของงาน และ เอกสารองค์ความรู้ที่อยู่ในกระบวนทางธุรกิจ
•	การบุ๊คมาร์คในองค์กร - การบุ๊คมาร์คความร่วมมือกันด้วยการขับเคลื่อนด้วยการกำกับ, จัดการ , การแบ่งปัน และการค้นหาข้อมูลในองค์กร
•	การคาดการณ์ทางการตลาด ทำให้กลุ่มของผู้ใช้สามารถคาดการณ์ผลลัพธ์ที่จะออกมาได้ร่วมกันในอนาคต
•	ระบบเครือข่ายภายนอกองค์กร (หรือที่เรียกว่า โครงการเครือข่ายภายนอก) รวบรวม จัดตั้ง การจัดการ และแบ่งปันข้อมูลที่เกี่ยวข้องร่วมกัน กับการส่งมอบของโครงการ (เช่นการก่อสร้างอาคาร)
•	ระบบซอฟต์แวร์ทางสังคม การจัดระเบียบความสัมพันธ์กันทางสังคมของกลุ่ม
•	ซอฟต์แวร์จัดตารางทำงานออนไลน์ การทำงานร่วมกันและแบ่งปันข้อมูลโครงสร้างและสารสนเทศอื่นๆ ช่องทางติดต่อกับลูกค้า ทำการโต้ตอบและแบ่งปันกับลูกค้าของคุณในสภาพแวดล้อมออนไลน์อย่างเป็นส่วนตัว === โปรแกรมที่ใช้ในการรวมกลุ่ม === การใช้งานในส่วนนี้อาจจะรวมถึงวิกิพีเดีย และ กระดานข้อความ เช่น เวทเพ้นท์ การใช้งานพื้นฐานรวมถึง
2.	การจัดการโครงการ
4.	การติดตามเป็นช่วงเวลา
5.	ข้อจำกัดของผู้เข้าชม
เครื่องมือของวิกิ (Wikis)
มีทั้งแบบ สำหรับผู้ใช้งานเพียงคนเดียว (อย่างเช่น MediaWiki), แบบที่เป็นชุดโปรแกรม (อย่างเช่น TikiWiki or Sakai) หรือ แบบที่ใช้งานบนเว็บไซต์ (อย่างเช่น Wikipedia). โดยปกติแล้ววิกิจะประกอบไปด้วยหน้าต่างๆ (ซึ่งสามารถทำการแชร์ หรือแก้ไขได้) และยังมีความสัมพันธ์กันระหว่างหน้าอื่นอีกด้วย.
หน้าที่การทำงานของวิกิครอบคลุมถึง :
ซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือกับปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์
ความตั้งใจในการออกแบบซอฟต์แวร์เพื่อความร่วมมือ(กรุ๊ปแวร์) คือ การเปลี่ยนแนวทางของเอกสาร และสื่อสมบูรณ์ (rich media) ที่ใช้ร่วมกันเพื่อที่จะทำให้สามารถทำงานร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
การทำงานร่วมกัน ที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีสารสนเทศมีนิยามที่หลากหลาย บางคำนิยามอาจสมเหตุสมผล บางคำนิยามอาจมีความหมายกว้างเกินไปทำให้ความสำคัญของโปรแกรมหายไป การเข้าใจความแตกต่างของการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์จึงเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้แน่ใจว่าเทคโนโลยีเหมาะสมในการตอบสนองความต้องการของการทำงานร่วมกัน
มี 3 วิธีหลักที่ใช้ในการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ ได้แก่ การสนทนา, การติดต่อกัน และการร่วมมือกัน