cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
โบอิง 737
737-300
โบอิง 737-300 เริ่มพัฒนาเริ่มขึ้นในปี 1979 โดยเป็นการปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งแรกของโบอิง 737 โบอิงต้องการเพิ่มขีดความสามารถและพิสัยการบิน โดยผสมผสานการปรับปรุงเพื่อยกระดับเครื่องบินให้เป็นข้อมูลจำเพาะที่ทันสมัย ในขณะเดียวกันก็รักษาลักษณะทั่วไปของเครื่องบินรุ่น 737 รุ่นก่อนๆ ไว้
Mark Gregoire วิศวกรของโบอิงนำทีมออกแบบ ซึ่งร่วมมือกับซีเอฟเอ็ม อินเตอร์เนชันแนลในการเลือก ปรับเปลี่ยน และติดตั้งเครื่องยนต์และห้องโดยสารใหม่ ซึ่งจะทำให้ 737-300 เป็นเครื่องบินที่ใช้งานได้ โดยพวกเขาเลือกใช้เครื่องยนต์ไฮบายพาสเทอร์โบแฟน ซีเอฟเอ็ม56-3B-1 ในการขับเคลื่อนเครื่องบิน ซึ่งช่วยประหยัดเชื้อเพลิงและลดเสียงรบกวนได้อย่างมาก แต่ใบพัดเครื่องยนต์ใหม่นี้ มีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะติดตั้งที่ตำแหน่งเดิมบนโครงสร้างปีกของ 737 ออริจินัลได้ จึงต้องมีการเปลี่ยนกรอบเครื่องยนต์ และเลื่อนเครื่องยนต์ขึ้นไปให้สูงกว่าเดิมเล็กน้อย
รุ่น -300 มีความจุผู้โดยสาร 149 ที่นั่ง โดยมีการขยายลำตัวรอบปีก 9 ฟุต 5 นิ้ว (2.87 ม.) โครงสร้างปีกมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเพื่อปรับปรุงทางด้านอากาศพลศาสตร์ เช่นการติดตั้งปลายปีกที่ขยายออก 9 นิ้ว (23 ซม.) และปีกกว้าง 1 ฟุต 9 นิ้ว (53 ซม.) นอกจากนี้แล้ว ส่วนท้ายของเครื่องบินได้รับการออกแบบใหม่ ห้องนักบินได้รับการปรับปรุงด้วยอุปกรณ์เสริม EFIS (ระบบเครื่องมือวัดการบินอิเล็กทรอนิกส์) และห้องโดยสารรวมการปรับปรุงที่คล้ายกับที่พัฒนาบนโบอิง 757 เครื่องต้นแบบ -300 ซึ่งเป็นเครื่อง 737 ลำที่ 1,001 ที่สร้างขึ้น บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984 โบอิง 737-300SP (ประสิทธิภาพพิเศษ) มีการดัดแปลงด้วยปีกนกของเอวิเอชั่นพาร์ทเนอร์ รุ่น -300 ถูกแทนที่ด้วย 737-700 ของรุ่นเน็กซ์เจนเนเรชั่น
737-400
รุ่น 400 เปิดตัวในพ.ศ. 2528 ในช่วงแรกออกแบบมาเพื่อสายการบินแบบเช่าเหมาลำ สายการบิน เพียดมอตแอร์ไลน์ เป็นสายการบินแรกที่สั่งซื้อเครื่องรุ่น 400 พร้อมกันถึง 25 ลำ และออกให้บริการครั้งแรกในพ.ศ. 2531 และเครื่องบินรุ่น 400 ลำสุดท้ายถูกส่งมอบให้สายการบิน เช็กแอร์ไลน์ ในพ.ศ. 2543
ในบางสายการบิน เช่น อะแลสกาแอร์ไลน์ มีการนำเครื่องรุ่น 400 ไปดัดแปลง โดยนำที่นั่งผู้โดยสารออกส่วนหนึ่ง แล้วทำเป็นที่บรรทุกสินค้าขนาด 10 พาเลต(pallets) ทำให้แต่ละเที่ยวบิน สามารถบรรทุกสินค้าและรับส่งผู้โดยสารได้พร้อมกัน (Combi Aircraft)
737-500
เครื่องรุ่น 500 เปิดตัวครั้งแรกใน พ.ศ. 2530 โดยสายการบิน เซาท์เวสต์แอร์ไลน์ และออกให้บริการครั้งแรกใน พ.ศ. 2533 รุ่น 500 ออกแบบมาเพื่อทดแทนรุ่น 200 โดยตรง มีประสิทธิภาพและประหยัดน้ำมันกว่ารุ่น 200 เครื่องรุ่น 500 ลำสุดท้ายถูกส่งมอบให้สายการบิน ออล นิปปอน แอร์เวย์ เมื่อ พ.ศ. 2542
รุ่น 500 เป็นที่นิยมในวงการสายการบินรัสเซีย สายการบินสัญชาติรัสเซียจำนวนมากรับซื้อเครื่องรุ่น 500 มือสอง เพื่อนำไปทดแทนเครื่องบินที่ผลิตในประเทศ หรือบ้างก็เพื่อทดแทนเครื่องรุ่น 200 ที่มีอยู่เดิม
737 เน็กซ์เจนเนเรชั่น
ในช่วงหลังการเปิดตัวรุ่น 500 แอร์บัส เอ320 ได้เข้ามาเป็นที่นิยมในวงกว้างแทนโบอิง 737 ทำให้โบอิงต้องปรับปรุง 737 ครั้งใหญ่ เพื่อตีตื้นแอร์บัส หลังการทดลองและวิจัย ก็ได้ออกเครื่องรุ่นใหม่กว่าออกมา มีคุณสมบัติเหนือกว่ารุ่นเดิม เช่น
737-600
737-600 ซึ่งเป็นรุ่นที่เล็กที่สุดของตระกูล 737 เน็กซ์เจนเนเรชั่น เปิดตัวโดยสแกนดิเนเวียนแอร์ไลน์ซิสเต็ม (เอสเอเอส) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1995 โดยมีการส่งมอบเครื่องบินลำแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 มีการผลิต 737-600 ทั้งหมด 69 ลำ โดยลำสุดท้ายส่งมอบให้กับเวสต์เจ็ตในปี 2006 737-600 จะเข้ามาแทนที่ 737-500 และแข่งขันกับแอร์บัส เอ318
737-700
โบอิง 737-700 เป็นรุ่นแรกของตระกูลเน็กซ์เจนเนเรชั่นที่เปิดตัว โดยเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ด้วยยอดสั่งซื้อ 63 ลำ รุ่น -700 มีที่นั่ง 126 ที่นั่งในการจัดเรียงที่นั่งแบบสองชั้นหรือ 149 คนในรูปแบบหนึ่งชั้น รุ่น -700 เปิดตัวกับเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1997 โบอิง 737-700 จะเข้ามาแทนที่ 737-300 และแข่งขันกับแอร์บัส เอ319
737-700อีอาร์ (ER; Extended Range) เปิดตัวเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2006 โดยใช้ลำตัวของ 737-700 และปีกและฐานล้อของ 737-800 โดยทั่วไปแล้ว 737-700อีอาร์ สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 126 คนในสองชั้นโดยสาร โดยมีพิสัยการบินใกล้เคียงกับแอร์บัส เอ319แอลอาร์
737-800
เครื่องบินโบอิ้ง 737-800 เป็นรุ่นขยายของ 737-700 โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1994 รุ่น -800 รองรับผู้โดยสารได้ 162 คนในสองชั้นหรือ 189 คนในรูปแบบชั้นเดียวที่มีความหนาแน่นสูง ลูกค้าเปิดตัว โดยสายการบินฮาปาก-ลอยด์ ฟลุก (ตุยฟลายแอร์ไลน์ ในปัจจุบัน) ได้รับเครื่องแรกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1998 รุ่น -800 จะเข้ามาแทนที่ 737-400 และ 727-200 ของสายการบินในสหรัฐ นอกจากนี้ยังเติมเต็มช่องว่างที่เหลือจากการยุติการผลิตเอ็มดี-80 และเอ็มดี-90 หลังจากการควบรวมกิจการของโบอิงกับแมคดอนเนลล์ดักลาส โบอิง 737-800 เป็นอากาศยานลำตัวแคบที่ใช้กันแพร่หลายมากที่สุดและแข่งขันโดยตรงกับแอร์บัส เอ320
737-900
737-900 เปิดตัวในปีค.ศ. 1997 และทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2000 โดยยังมีน้ำหนักขึ้นบินสูงสุด, ความจุเชื้อเพลิง, การบรรทุกและการกำหนดค่าทางออกเดิมจากของรุ่น -800, จำกัดความจุที่นั่งไว้ที่ประมาณ 177 ใน สองชั้นและ 189 ในเลย์เอาต์หนึ่งคลาสที่มีความหนาแน่นสูง รุ่น -900 เปิดตัวกับอะแลสกาแอร์ไลน์ ในวันที่15 พฤษภาคม ค.ศ. 2001
737-900อีอาร์ (ER; Extended Range) เป็นรุ่นใหม่ล่าสุดและใหญ่ที่สุดของรุ่น 737NG โดยจะมีประตูทางออกคู่เพิ่มเติมและแผงกั้นแรงดันด้านหลังแบบแบน เพื่อเพิ่มความจุที่นั่งเป็น 180 ที่นั่งในสองชั้นและผู้โดยสารสูงสุด 220 ในรูปแบบชั้นเดียว รุ่น -900อีอาร์ ได้รับการผลิตขึ้นเพื่อทดแทนโบอิง 757-200 ที่เลิกผลิตไปแล้ว และเพื่อแข่งขันโดยตรงกับแอร์บัส เอ321
737 แมกซ์
โบอิง 737 แมกซ์ เป็นตระกูลใหม่ของโบอิ้ง 737 ซึ่งผลิตโดยเครื่องบินพาณิชย์โบอิง เพื่อนำมาแข่งขันกับเครื่องบินในตระกูลแอร์บัส เอ320นีโอ โดยจะมีการการเปลี่ยนแปลงมากกว่ารุ่นเก่า ๆ เช่น
โดยโบอิง 737 แมกซ์ลำแรกถูกส่งมอบในปีค.ศ. 2017, 50 ปีหลังจากโบอิ้ง 737 ลำแรกออกบิน ณ วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 โบอิ้งมีคำสั่งซื้อ 737 แมกซ์ 1,285 ลำ รุ่นที่ใหญ่กว่าและเล็กกว่ามีความจุและช่วงที่แตกต่างกัน
หลังจากการตกของเครื่องบิน แมกซ์ 8 สองครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2018 และเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 หน่วยงานกำกับดูแลทั่วโลกได้สั่งให้สายการบินหยุดใช้เครื่องบิน แมกซ์ 8 และ แมกซ์ 9 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020
737 แมกซ์ 7
รุ่น แมกซ์ 7 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีขนาดเล็กที่สุดในตระกูล 737 แมกซ์ โดยมีพื้นฐานมาจาก 737-700 บินได้ไกลกว่า 1,000 ไมล์ทะเล (1,900 กม.) และรองรับที่นั่งอีกสองแถวโดยลดค่าเชื้อเพลิงต่อที่นั่ง 18% โดยรุ่นแมกซ์ 7 เปิดตัวกับเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ ในเดือนมกราคม 2019 แต่สายการบินได้เลื่อนคำสั่งซื้อเหล่านี้ออกไปจนถึงปี 2023–2024  รุ่นแมกซ์ 7 จะเข้ามาแทนที่ รุ่น 700 และคาดว่าจะบรรทุกผู้โดยสารได้ 12 คนและบินได้ไกลกว่าแอร์บัส เอ319นีโอประมาณ 400 ไมล์ทะเล (740 กม.)โดยมีต้นทุนการดำเนินงานลดลง 7% ต่อที่นั่ง
737 แมกซ์ 8
รุ่นแมกซ์ 8 เป็นรุ่นแรกของตระกูล 737 แมกซ์ โดยมีลำตัวที่ยาวกว่าแมกซ์ 7 รุ่นแมกซ์ 8 เปิดตัวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 กับ มาลินโดแอร์ ซึ่งจะเข้ามาแทนที่ 737-800 และแข่งขันกับ แอร์บัส เอ320นีโอ
737 แมกซ์ 200 ซึ่งเป็นรุ่นความจุสูงของ 737 แมกซ์ 8 ได้เปิดตัวในเดือนกันยายน 2014 และได้รับการตั้งชื่อสำหรับที่นั่งสำหรับผู้โดยสารได้ถึง 200 คนในรูปแบบชั้นเดียวที่มีที่นั่งแบบเพรียวบางซึ่งต้องใช้ประตูทางออกคู่พิเศษ แมกซ์ 200 จะประหยัดต้นทุนได้มากกว่า 20% ต่อที่นั่ง รวมถึงค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานที่ต่ำกว่าแมกซ์ 8 5% และจะเป็นรุ่นแคบที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในตลาดเมื่อเข้าสู่บริการ ในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน 2018 เครื่องบินรุ่นแมกซ์ 8, ลำแรกจาก 135 ลำแรก ไรอันแอร์ ได้สั่งซื้อเครื่องบินลำแรกในรูปแบบที่นั่ง 197 ที่นั่ง มีการบินครั้งแรกจากเรนตอน เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2019 และมีกำหนดเปิดให้บริการในเดือนเมษายน 2019
737 แมกซ์ 9
737 แมกซ์ 9 ซึ่งเป็นรุ่นขยายของแมกซ์ 8 ได้เปิดตัวพร้อมกับคำสั่งซื้อเครื่องบิน 201 ลำในเดือนกุมภาพันธ์ 2555 โดยเปิดตัวในวันที่ 7 มีนาคม 2017 และเที่ยวบินแรกในวันที่ 13 เมษายน 2017 ได้รับการรับรองโดยกุมภาพันธ์ 2018 ลูกค้าเปิดตัว, ไลอ้อนแอร์ กรุ๊ป, รับแมกซ์ 9 เครื่องแรกเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2561 ก่อนเข้าให้บริการกับไทยไลอ้อนแอร์ 737 แมกซ์ 9 จะเข้ามาแทนที่ 737-900 และแข่งขันกับ แอร์บัส เอ321นีโอ
737 แมกซ์ 10
รุ่น แมกซ์ 10 ถูกเสนอเป็นรุ่นขยายของแมกซ์ 9 ในช่วงกลางปี 2016 ทำให้สามารถจัดที่นั่งได้ 230 ที่นั่งในชั้นเดียวหรือ 189 ที่นั่งในรูปแบบสองชั้น เทียบกับ 193 ที่นั่งในที่นั่งสองชั้นสำหรับแอร์บัส เอ321นีโอ ด้วยความยาวลำตัวของรุ่นแมกซ์ 10 ที่ยืดออกเล็กน้อยขนาด 66 นิ้ว (1.7 ม.) ทำให้เครื่องบินสามารถใช้ปีกและเครื่องยนต์ ซีเอเอ็ม ลีป1บี จากรุ่นแมกซ์ 9 โดยจะมีเพียงแค่ล้อลงจอดจะใช้ระบบใหม่ 737 แมกซ์ 10 เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยมีคำสั่งซื้อและสัญญาสั่งซื้อ 240 รายการจากลูกค้ากว่าสิบราย การกำหนดค่าตัวแปรโดยคาดการณ์ต้นทุนการเดินทางและค่าที่นั่งที่ลดลง 5% เมื่อเทียบกับ เอ321นีโอ รุ่นแมกซ์ 10 มีความจุใกล้เคียงกับแอร์บัส เอ321เอกซ์แอลอาร์ แต่จะมีพิสัยบินสั้นกว่าและประสิทธิภาพการทำงานบนพื้นดินที่น้อยกว่า รุ่นแมกซ์ 10 เปิดตัวในโรงงานเรนทอนของ โบอิง เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 และมีกำหนดบินครั้งแรกในปี 2020 รุ่นแมกซ์ 10 ได้ขึ้นบินครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2021
ในช่วงปลายทศวรรษ 2010 โบอิงทำงานบนเครื่องบินโบอิงขนาดกลางรุ่นใหม่ (NMA) ซึ่งมีเครื่องบินสองรุ่นรองรับผู้โดยสารได้ 225 หรือ 275 คน และกำหนดเป้าหมายกลุ่มตลาดเดียวกันกับ 737 แมกซ์ 10 และแอร์บัส เอ321นีโอ เครื่องบินขนาดเล็กในอนาคต (FSA) ก็ได้มีการประกาศโครงการเช่นเดียวกัน โครงการ NMA ถูกยกเลิกในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 เนื่องจากโบอิงมุ่งเน้นไปที่การนำโบอิง 737 แมกซ์กลับมาให้บริการให้เร็วที่สุดและประกาศถึงแนวทางใหม่สำหรับโครงการในอนาคต
ซิตี้แอร์เวย์
สายการบินซิตี้แอร์เวย์ (CITY AIRWAYS) เป็นสายการบินเชิงพาณิชย์ ที่ให้บริการทั่งแบบประจำ และ เช่าเหมาลำ โดยมีเส้นทางบินอยู่ในกลุ่มประเทศโซนเอเชีย เริ่มดำเนินงาน ปีพ.ศ. 2554 โดย บริษัท CITY AIRWAYS จำกัด มีพนักงานทั่งภาคพื้น และ ลูกเรือประจำเครื่องบิน เป็นจำนวนประมาณ 300 คน
โบอิง 737
ผู้ให้บริการ
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 ผู้ให้บริการรายใหญ่ที่สุดห้ารายของโบอิง 737 ได้แก่ เซาท์เวสต์แอร์ไลน์ (736), ไรอันแอร์ (443), ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ (383), อเมริกันแอร์ไลน์ (344) และเดลตาแอร์ไลน์ (218)
ซิตี้แอร์เวย์
สายการบินซิตี้แอร์เวย์
ถูกระงับการดำเนินงาน เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ 2559 โดยสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กรมการบินพลเรือนเดิม) เนื่องจากเหตุผลด้านความปลอดภัย
โบอิง 737
การใช้ทางพลเรือน
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 แม้จะเป็นเครื่องบินที่มีการส่งมอบมากที่สุดในโลก แต่มีโบอิง 737 เพียง 9,315 ลำที่ยังให้บริการอยู่ น้อยกว่าตระกูลเอ320 ที่มีจำนวน 9,353 ลำเล็กน้อย เนื่องจากมีเครื่องบินรุ่น 737 อีกจำนวนมากที่ไม่ได้ให้บริการแล้ว
ซิตี้แอร์เวย์
เส้นทางการบิน แบบประจำ
เส้นทางการบินในอดีต ของ สายการบินซิตี้แอร์เวย์ (CITY AIRWAYS)
โบอิง 737
การใช้ทางทหาร
โบอิง 737 ถูกใช้สำหรับการขนส่งบุคคลสำคัญ, ขนส่งสินค้า หรือกองทัพในหลายประเทศ ผู้ใช้โบอิง 737 มีดังนี้:
ซิตี้แอร์เวย์
เส้นทางการบิน แบบเช่าเหมาลำ
เส้นทางการบินในอดีต ของ สายการบินซิตี้แอร์เวย์ (CITY AIRWAYS)
โบอิง 737
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 มีอุบัติเหตุทางการบินทั้งหมด 503 ครั้ง และเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินทั้งหมด 737 ลำ รวมถึงการสูญเสียเครื่องบิน 219 ครั้ง ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 5,717 ราย
พลเอก
พลเอก คือยศนายทหารชั้นนายพล บางประเทศเป็นยศทหารอากาศด้วย
ชั่วไซ
จวงชินหวัง พระนามเดิมชั่วไซ (17 มกราคม ค.ศ.1629 - 12 มกราคม ค.ศ.1655) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 5 ของจักรพรรดิฉงเต๋อกับพระชายาเช่อ สกุลเย่เฮ่อน่าลา ซุ่นจื้อปีที่ 1 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเฉิงเจ๋อจวิ้นหวัง ต่อมาซุ่นจื้อปีที่ 8 ได้รับการเลื่อนเป็นเฉิงเจ๋อยู่ชินหวัง หลังจากเจ้าชายชั่วไซสิ้นพระชนม์ ทายาทคือเจ้าปั๋วกั่วตั๋วได้สืบทอดตำแหน่งต่อในนามจวงจิ้งชินหวัง ในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงได้ทรงนำเชื้อสายจวงชินหวังบรรจุอยู่ในอ๋องพระมาลาเหล็ก
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ในจังหวัดนครราชสีมา กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 14 เขตเลือกตั้ง ซึ่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อน 1 เขต โดยแต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลในเมือง ตำบลหนองไผ่ล้อม ตำบลโพธิ์กลางและตำบลหนองจะบก)
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง นายเกษม ศุภรานนท์ ถูกขับออกจากพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยในเวลาต่อมา และคาดว่าถูกขับออกจากพรรคหลังจากพบว่ากลับมาเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐอีกครั้งหนึ่ง
เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลหมื่นไวย ตำบลบ้านเกาะ ตำบลตลาด ตำบลมะเริง ตำบลบ้านโพธิ์ ตำบลหนองไข่น้ำ ตำบลโคกสูง ตำบลจอหอ ตำบลพุดซา ตำบลพลกรัง ตำบลสีมุม ตำบลปรุใหญ่ ตำบลบ้านใหม่ ตำบลสุรนารีและตำบลโคกกรวด)
เขต 4
เขตเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วย อำเภอโนนสูง อำเภอโนนไทย (เฉพาะตำบลถนนโพธิ์ ตำบลมะค่า ตำบลด่านจาก ตำบลกำปังและตำบลสำโรง) และอำเภอพิมาย (เฉพาะตำบลสัมฤทธิ์ ตำบลกระเบื้องใหญ่ ตำบลชีวานและตำบลท่าหลวง)
เขต 6
เขตเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วย อำเภอลำทะเมนชัย อำเภอเมืองยาง อำเภอประทาย อำเภอโนนแดงและอำเภอคง (เฉพาะตำบลเทพาลัย ตำบลขามสมบูรณ์และตำบลตาจั่น)
เขต 7
เขตเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วย อำเภอชุมพวงและอำเภอพิมาย (ยกเว้นตำบลสัมฤทธิ์ ตำบลกระเบื้องใหญ่ ตำบลชีวานและตำบลท่าหลวง)
เขต 8
เขตเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วย อำเภอห้วยแถลง อำเภอจักราช และอำเภอเฉลิมพระเกียรติ
ทั้งนี้ หลังจากที่ผู้ได้รับเลือกตั้ง นางทัศนาพร เกษเมธีการุณ ถูกขับออกจากพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2565 ได้ย้ายเข้าสังกัดพรรคเศรษฐกิจไทยในเวลาต่อมา และคาดว่าถูกขับออกจากพรรคหลังจากพบว่ากลับมาเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐอีกครั้งหนึ่ง
เขต 9
เขตเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วย อำเภอหนองบุญมาก อำเภอโชคชัยและอำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลหนองระเวียง ตำบลพะเนา และตำบลหัวทะเล)
เขต 10
เขตเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วย อำเภอเสิงสาง อำเภอครบุรีและอำเภอวังน้ำเขียว (เฉพาะตำบลไทยสามัคคีและตำบลวังน้ำเขียว)
เขต 11
เขตเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยอำเภอปักธงชัย อำเภอวังน้ำเขียว (ยกเว้นตำบลไทยสามัคคีและตำบลวังน้ำเขียว) อำเภอเมืองนครราชสีมา (เฉพาะตำบลไชยมงคลและตำบลหนองบัวศาลา) และอำเภอปากช่อง (เฉพาะตำบลวังกะทะ)
เขต 13
เขตเลือกตั้งที่ 13 ประกอบด้วยอำเภอด่านขุนทด อำเภอเทพารักษ์และอำเภอสีคิ้ว (เฉพาะตำบลดอนเมือง ตำบลกฤษณา ตำบลวังโรงใหญ่ ตำบลหนองบัวน้อย ตำบลบ้านหันและตำบลกุดน้อย)
เขต 14
เขตเลือกตั้งที่ 14 ประกอบด้วย อำเภอขามสะแกแสง อำเภอพระทองคำ อำเภอคง (ยกเว้นตำบลเทพาลัย ตำบลขามสมบูรณ์และตำบลตาจั่น) และอำเภอโนนไทย (เฉพาะตำบลสายออ ตำบลโนนไทย ตำบลค้างพลู ตำบลบ้านวังและตำบลบัลลังก์)
รักกันพัลวัน
รักกันพัลวัน ละครโทรทัศน์ไทย แนว โรแมนติก คอมเมดี้ ผลิตโดย บริษัท ฟีลกู๊ด เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด โดยผู้จัด ธิติมา สังขพิทักษ์ สร้างจากบทประพันธ์ของ เชอรีณ, บทโทรทัศน์โดย ปารดา, กำกับการแสดงโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์, นำแสดงโดย ณภัทร เสียงสมบุญ, ปรีชญา พงษ์ธนานิกร, ชีรณัฐ ยูสานนท์, ทองภูมิ สิริพิพัฒน์ และ ชนกสุดา รักษนาเวส ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20.00 - 20.15 น. และรับชมต่อเนื่องในเวลา 20.50 - 23.10 น. (เนื่องมาจากเวลา 20.15 - 20.50 น. เป็นรายการ "ศาสตร์พระราชา สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน" จาก คณะรักษาความสงบแห่งชาติ) และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 - 22.45 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2560
เรื่องย่อ
สาวหล่ออย่าง ตุลญาณา ที่ต้องมานั่งเศร้าเพราะอกหักจากสาว ทำให้เธอนั้นเริ่มคิดกลับใจเพราะว่าไม่อาจเจอความเจ็บปวดจากการโดนผู้หญิงด้วยกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงตัดสินใจที่จะกลับมาเป็นผู้หญิงเต็มตัวก็คิดว่าจะหาผู้ชายดีๆสักคนมาเป็นแฟน โดยมีเพื่อนซี้อย่าง อโนมา และ ดารินทร์ คอยมาเป็นที่ปรึกษา และพาเธอนั้นไปดูไพ่ยิบซี ซึ่งหมอดูได้ทำนายว่าเธอนั้นจะมีคู่แท้เป้นผู้ชาย เป็นคนที่มอบจูบแรก และมอบลมหายใจชีวิตใหม่ให้กับเธอ และทันใดนั้นก็บันดาลให้เธอนั้นพบกับ ฐานัท รุ่นพี่สมัยที่เรียนมหาวิทบาลัยเดียวกัน ทำให้ความทรงจำดีๆ ผุดขึ้นมาในหัว ความช่วยเหลือและความมีน้ำใจที่เขานั้นมีให้กับทุกคนทำให้เธอนั้นประทับใจไม่มีวันลืม เมื่อเธอนั้นได้มาพบกับเขาอีกครั้ง ใจเธอก็เริ่มหวั่นไหว จนเธอนั้นได้เริ่มตัดใจเริ่มจีบฐานัท แต่แล้วเธอก็ต้องผิดหวังเพราะฐานัทนั้นมี แฟนแล้ว
ตุลญาณา เศร้าใจอีกครั้งกับความผิดหวังในความรัก เดินใจลอยจนเกือบถูกรถมอเตอร์ไซค์ชนเข้าอย่างจัง เธอสลบไปสามคืน จากอุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้ทำให้เธอนั้นต้องหยุดงานเพื่อรักษาตัว ก่อนกลับไปทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ดูแลสัตว์ที่ บลูแพลนเน็ต ที่สวนสัตว์เอกชนแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ที่ติดอันดับหนึ่งในห้าสวยสัตว์ในเอเชีย เธอเป็นคนรักงานนี้มาก และก็เป็นผู้หญิงคนแรกคนเดียวที่บูลแพลนเน็ต ตุลญาณาต้องควบคุมลูกน้องชายฉกรรจ์อีกเยอะมาก โดยมีผู้ช่วยคือ ชาติ และ โตมร เป็นเพื่อนสนิทที่คอยตามจีบเธอ โดยไม่สนว่าเธอนั้นจะห้าว หรือ ผ่านผู้หญิงมากี่คน สำหรับโตมรนั้นเธอคือผู้หญิงในสเปกที่อยากจะใช้ชีวิตร่วมด้วย
วันแรกของการทำงาน ตุลญาณาก็ได้เจอกับคู่ปรับเก่าอย่าง เมธากวิน เจนนิงส์ CEO คนใหม่ของบริษัทที่เธอนั้นเคยควงแฟนสาว ของตุลญาณาขณะที่เป็นนักเรียนทุนที่ออสเตรเลีย ความบาดหมางของทั้งคู่ คือเพราะเข้าใจผิดว่าเขานั้นเป็นลูกค้าที่เข้ามาล้ำเขตหวงห้ามของพนักงาน
เธอถูกมนตรี ผู้จักการจอมเข้มเรียกไปอบรมแล้วขู่เธอว่าจะโดนไล่ออก เพราะ CEO คนใหม่นั้นเข้มงวดและเคร่งครัดเรื่องวินัย และมารยาทของพนักงานมาก ไม่ทันขาดคำเธอก็ถูกเรียกไปพบ แต่ตุลญาณาก็ยังยืนยันว่าที่เธอเสียงดังนั้นเป็นเพราะ เธอต้องทำตามกฎของบริษัทและเมธาวินนั้นไม่มีสิทธิ์ไล่เธอออก เมธากวินแอบขำ เพราะที่เขาเรียกตุลญาณามานั้นเพราะเพื่อที่จะเตือนว่าต่อไปนี้ห้ามป่วย ห้ามเจ็บ ห้ามตาย ห้ามมีเรื่องชู้สาว และห้ามเดินเอ๋อไปชนมอเตอร์ไซค์ที่ไหนอีก ตุลญาณาอึ้งไป และถามเมธกวินว่ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร และเขาก็ได้บอกว่าเขาอยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมดและได้ช่วยเหลือเธอไว้
เรื่องราวชุลมุนของทั้งสองจึงเกิดขึ้น ความรักเกิดขึ้นกับทั้งสองได้อย่างไรนั้น มาติดตามชมละครเรื่อง รักกันพัลวัน
นักแสดงรับเชิญ
แม่ของเมธากวิน หรือ แมตต์ แต่เสียชีวิตไปแล้วเนื่องจากการเกิดอุบัติเหตุรถชนเมื่อตอนที่เมธากวินยังอยู่ในวัยเด็ก ภรรยาคนรองของมิสเตอร์แบรดและเป็นแม่แท้ๆ ของฌอน อดีตเจ้านายของนายทักษะ ซึ่งไม่ได้มีส่วนทำลาย Blue Sea World หนุ่มหล่อที่ดารินทร์ (ดา) คบหาดูใจกันกับเขามานานและในที่สุดก็ได้มาสู่ขอแต่งงานกัน เจ้านายเก่าของตุลญาณาที่ตุลญาณาเคยทำงานด้วยกันมาก่อนจนกระทั่งทักษะก็ไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้กับตุลญาณากับเมธากวินในการสร้างมารีนเวิลด์จนนายทักษะก็ได้กลับมาเจอหน้ากันอีกครั้งในฐานะคู่แข่งต่างบริษัทที่มาขโมยไอเดียงานสร้าง MARINE WORLD CHIANGMAI ที่เชียงใหม่ไปซึ่งไอเดียเหล่านี้มาจากความคิดของเมธากวินเองจนไอเดียนี้ตกไปอยู่ในมือของบริษัท The Skills ซึ่งเป็นบริษัทคู่แข่งของเมธากวินและกลับเป็นบริษัทของนายทักษะที่เป็นฝ่ายชนะในการเข้าร่วมประมูลในครั้งนั้นไป น้องชายเพียงคนเดียวต่างพ่อแต่แม่คนเดียวกันของนลินี (หน่อย) และเขาไม่ได้มีเจตนาไม่ดีที่จะทำให้สวนน้ำของมิสเตอร์แบรดเสียหายแต่เขาไม่อยากให้นลินีโดนนายทักษะหลอกใช้ให้เธอลงมือทำลาย Blue Sea World นักศึกษาสาวสายแบ๊วขี้อ้อนแง้วๆน่ารักน่าเอ็นดูน่าทะนุถนอมอายุประมาณ 21 ปีดี้เด็กที่ตุลญาณาโคตรเอาใจหักอกตุลญาณาโดยให้เหตุผลว่าขอทดลองไปมีผัวเพื่อจะพิสูจน์ว่าผู้ชายแท้ๆเป็นยังไงแต่พอถูกผู้ชายแท้ๆทิ้งก็กลับมางอนง้อตุลญาณาในตอนที่หญิงสาวเกิดเป็นทอมกลับใจแล้วยังไง.. ทอมก็สะบัดตูดใส่สิคะ ภรรยาเก่าของฌอนที่เลิกกับฌอนแล้วได้ไปแต่งงานใหม่มีสามีคนใหม่ที่อเมริกา จนกระทั่งนาตาลีได้ตั้งครรภ์จนคลอดลูกคนนึงออกมาโดยที่ลูกคนนั้นอาจจะเป็นลูกของนาตาลีกับฌอนก็เป็นไปได้ นายแพทย์ที่ตรวจร่างกายให้กับนลินี / หน่อย ปรากฏว่าเจ้าตัวตั้งครรภ์ ลูกสาวของพิมมี่ พิมมี่ไม่เคยรู้ว่าตนเองท้อง จนคลอดลูกสาวตัวน้อยออกมา เป็นลูกของฌอห์น แต่พิมมี่ไม่ยอมให้ลูกใช้นามสกุลของพ่อ ให้ใช้แต่ของแม่ พิมมี่ยังโกรธสามีตนเองอยู่ ลูกสาวแท้ๆของพิมมี่กับฌอห์น เป็นเด็กน่ารัก แต่ขี้โรคง่าย
ATC รหัส C08
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
C ระบบหัวใจและหลอดเลือด
บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร
บันทึกน้ำตาหนึ่งลิตร (ญี่ปุ่น: 1リットルの涙; โรมะจิ: Ichi Rittoru no Namida, อิชิ ริตโตะรุ โนะ นะมิดะ; แปล: น้ำตาหนึ่งลิตร) เป็นละครโทรทัศน์สัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นด้วยแรงบันดาลใจจากบันทึกประจำวันชื่อ อิชิริตโตะรุโนะนะมิดะ ของอายะ คิโต (ญี่ปุ่น: 木藤亜也; โรมะจิ: Aya Kitō) (19 กรกฎาคม 2505—23 เมษายน 2531) ผู้ป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อยและไขสันหลังและต้องเผชิญชีวิตกระทั่งตายก่อนวัยอันควร
เรื่องย่อ
ละครเรื่องนี้สร้างขึ้นจากชีวิตจริงของเด็กสาวชาวญี่ปุ่นวัยสิบห้าปีชื่ออายะ คิโต ซึ่งป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อยและไขสันหลัง ซึ่งเป็นโรคที่ไร้หนทางเยียวยา กระทั่งตายเมื่อวัยยี่สิบห้า บทละครอ้างอิงบันทึกประจำวันที่อายะเขียนขึ้นกระทั่งไม่สามารถจับปากกาอีกต่อไปได้
ละครเริ่มต้นจากสมัยที่อายะกำลังจะสอบเข้าโรงเรียนมัธยมที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง เธอนั่งหลับบนรถจนเลยโรงเรียนไปเกือบจะเข้าสอบไม่ทัน อายะต้องวิ่งสุดชีวิตเพื่อไปเข้าสอบให้ทันและระหว่างนั้นได้ไปพบกับฮะรุโตะ (Haruto Aso) ซึ่งกำลังคิดจะไม่เข้าสอบอยู่พอดี แต่ด้วยความสงสารอายะจึงต้องถีบจักรยานไปส่งเธอที่สนามสอบท่ามกลางฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก ผลปรากฏว่าในที่สุดทั้งสองคนจึงได้เข้าสอบและผ่านเข้าไปเรียนในชั้นเรียนเดียวกัน เนื่องจากทั้งสองเป็นนักเรียนหญิงและนักเรียนชายที่เป็นชื่อแรกของห้องเรียน ทั้งสองจึงถูกคุณครูเลือกให้เป็นตัวแทนของชั้นเรียนในการประสานงานกิจกรรมของห้อง
ความผิดปกติค่อยๆ เกิดขึ้นกับอายะทีละเล็กทีละน้อยมีแต่มารดาของอายะซึ่งมีอาชีพในการให้คำปรึกษาสุขภาพเท่านั้นที่สังเกตรับรู้ได้ แม่ของอายะเป็นคนที่ละเอียดรอบคอบและเอาใจใส่ครอบครัว เธอพบว่าหลายครั้งที่อายะล้มนั้นจะไม่เอามือยันพื้นเหมือนคนทั่วไป ตลอดจนการหยิบจับสิ่งของก็ไม่ถนัดนัก เคยคีบอาหารหล่นอยู่บ่อยๆ และรินเหล้าหกใส่คุณพ่อในวันสำคัญ จนกระทั่งวันหนึ่งอายะล้มลงอย่างแรงขณะวิ่งไปโรงเรียนยามเช้า คางแตกเพราะกระแทกถนน มารดาของอายะจึงรุดพาตัวไปโรงพยาบาลและถือโอกาสนี้ในการตรวจหาสาเหตุที่เกิดขึ้น
งานชิ้นแรกที่อายะและฮารุโตะได้รับมอบหมายนั้นก็คือการประกวดร้องเพลงประสานเสียง ฮารุโตะแรกเริ่มนั้นมีท่าทีเย็นชาและไม่สุงสิงกับผู้คนจึงไม่ร่วมมือกับอายะเท่าที่ควร อายะต้องรับบทผู้อำนวยเพลงถือไม้บาตองกำกับการร้องประสานเสียงของชั้นเรียน ระหว่างที่การฝึกซ้อมดำเนินไป อายะก็ต้องเข้ารับการตรวจที่โรงพยาบาลประกอบกันไป บางครั้งในการฝึกซ้อมอาการของโรคได้กำเริบขึ้นมาจนผิดสังเกตจนอายะพลั้งทำโน้ตเพลงหล่นกระจัดกระจายทั่วพื้นห้อง แต่ก็ไม่มีใครทราบว่าเกิดอะไรขึ้น  วันสุดท้ายก่อนการแสดงนั้นพ่อแม่ของอายะไปที่โรงพยาบาลและรับทราบแล้วว่าอายะป่วยเป็นโรคกล้ามเนื้อเสียการประสานงานจากสมองน้อยและไขสันหลังซึ่งเป็นโรคที่ไม่อาจรักษาให้หายได้ แต่อายะยังไม่รู้ความจริงดังกล่าวนี้และยังขึ้นอำนวยเพลงอย่างเต็มภาคภูมิอย่างคนปกติเป็นครั้งสุดท้าย
หลังจากนั้นเมื่อเธอทราบความจริงเกี่ยวกับโรคร้ายและอาการของโรคได้ปรากฏเด่นชัดขึ้น ความรักครั้งแรกกับรุ่นพี่ ยุจิ คะวะโมะโตะ (Yuji Kawamoto) ในโรงเรียนก็ค่อยๆ สิ้นสุดลง เพราะรุ่นพี่หลีกเลี่ยงที่จะคบกับเธอที่ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเป็นประจำ ในทางตรงข้ามฮะรุโตะที่เคยเป็นคนเฉยเมยไม่ไม่ใส่ใจใครก็กลับมาเอาใจใส่เธอมากขึ้น ครั้งหนึ่งรุ่นพี่คนนี้ทอดทิ้งให้อายะต้องรอท่ามกลางสายฝนที่สวนสัตว์แต่ฮะรุโตะก็รู้ว่ารุ่นพี่จะไม่มาจึงได้ไปพาอายะกลับโรงพยาบาล จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองก็แนบแน่นขึ้นเป็นลำดับ
แม้ว่าอาการของอายะจะยิ่งทรุดลงแต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็ยิ่งแนบแน่นขึ้น จนกระทั่งวันหนึ่งอายะก็ไม่สามารถอยู่ที่โรงเรียนของคนปกติได้อีกต่อไปเธอต้องตัดสินใจย้ายไปเรียนที่โรงเรียนของผู้ทุพพลภาพ การตัดสินใจที่จะต้องจากโรงเรียนเดิมของเธอไปยังโรงเรียนแห่งใหม่นี้เธอกล่าวว่า "ต้องเสียน้ำตาถึงหนึ่งลิตร ถึงจะตัดสินใจได้"
ฮารุโตะเป็นคนรักธรรมชาติและชอบเลี้ยงสัตว์ อายะชอบให้เขาเล่าเรื่องสัตว์ต่างๆ ให้ฟังอยู่เสมอ จนวันหนึ่งอารุโตะพาอายะไปเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ อายะชอบปลาโลมานั้นสื่อสารกันได้ระยะใกล้โดยมิต้องใช้สุ้มเสียง ฮะรุโตะจึงซื้อที่ห้อยโทรศัพท์มือถือรูปปลาโลมาให้เป็นของขวัญ อายะและฮะรุโตะจึงมีที่ห้อยโทรศัพท์รูปปลาโลมานี้เป็นเครื่องสื่อใจถึงกัน
เวลาที่ล่วงเลยไปค่อยๆ นำเอาความสามารถที่อายะเคยมีไปทีละน้อย จากที่เคยเดินได้ทั้งในโลกแห่งความเป็นจริงและโลกแห่งความฝัน ก็กลายเป็นต้องอยู่ในรถเข็นและในที่สุดแม้กระทั่งในความฝันอายะก็เห็นตัวเองต้องนั่งอยู่ในรถเข็นเช่นกัน ด้วยโรคที่รุมเร้าทำให้เธอพูดได้ไม่ชัดเจนและไม่จบประโยค แต่คนที่ตั้งใจฟังอย่างฮะรุโตะก็เข้าใจเธอได้เสมอ เธอให้กำลังใจตัวเองว่าจะไม่พูดถึงสิ่งที่เคยทำได้ แต่จะพูดถึงที่ทำได้ในวันนี้ จนกระทั่งในปั้นปลายชีวิตของเธอ อายะสื่อสารกับคนรอบข้างโดยการใช้นิ้วที่สั้นไหวชี้ตัวอักษรบนกระดานตัวอักษร แต่เธอก็ไม่เคยย่อท้อที่จะทำในสิ่งที่เธอยังทำได้อยู่
ด้วยเหตุที่ทราบว่าคงไม่อาจใช้ชีวิตอย่างคนทั่วไป ไม่มีอนาคตและไม่อาจแต่งงานได้ วันหนึ่งหลังจากที่กลับจากงานแต่งงานของคุณครูโรงเรียนผู้ทุพพลภาพ อายะจึงคืนของขวัญที่ฮะรุโตะมอบให้ ตอนจบของเรื่อง อายะเสียชีวิตลงโดยสงบ เรื่องราวของเธอเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ป่วยจำนวนมากมีกำลังใจในการต่อสู้ชีวิตต่อไป
ฟูจิทีวีได้ทำรายการตอนพิเศษเป็นเรื่องราวหลังจากที่อายะเสียชีวิตไปแล้ว น้องสาวของอายะได้เป็นพยาบาล ส่วนฮะรุโตะได้เป็นหมอที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยที่อายะเคยรักษาตัวอยู่ ฮารุโตะต้องพบกับคนไข้ที่เป็นเด็กสาวที่ดื้อดึงไม่ร่วมมือในการรักษา จนในที่สุดฮารุโตะต้องนำเธอขึ้นไปบนดาดฟ้าโรงพยาบาลและเล่าเรื่องราวของอายะให้ฟัง รายการตอนพิเศษนี้เป็นการเล่าเรื่องราวย้อนในตอนที่ผ่านๆ มาและแสดงให้เห็นว่าการต่อสู้ของอายะเป็นแบบอย่างให้กับคนอื่นๆ ได้อย่างไร
เพลงประกอบละคร
เพลงประกอบละครทั้งหมดประพันธ์ขึ้นโดยซุซุมุ อุเอะดะ (Susumu Ueda) รายชื่อเพลงอย่างเป็นทางการตามที่วางจำหน่ายเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2548 มีดังต่อไปนี้ตามลำดับ
ภาษาฮีลีไกโนน
ภาษาฮีลีไกโนน (ฟิลิปีโนและHiligaynon) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียใช้พูดในวิซายาตะวันตก ประเทศฟิลิปปินส์ ส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัดอีโลอีโลและเนโกรส และจังหวัดอื่น ๆ ในเกาะปาไน เช่น คาปิซ, อันตีเก, อักลัน และกีมารัส มีผู้พูด 7 ล้านคน ใช้เป็นภาษาแม่ และใช้เป็นภาษาที่สองอีก 4 ล้านคน
เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวงจักรีนฤเบศร (CVH-911) (HTMS Chakri Naruebet) เป็นเรือธงและเรือบรรทุกอากาศยานลำแรกและลำเดียวของราชนาวีไทย ประจำการในส่วนกำลังรบของกองทัพเรือ เป็นเรือที่ต่อขึ้นจากประเทศสเปน โดยนำแบบมาจากเรือ ปรินซีเปเดอัสตูเรียส (Principe de Asturias) ของกองทัพเรือสเปน โดยปรับปรุงระบบขับเคลื่อน ระบบควบคุมการบิน ระบบอาวุธ และลดระวางขับน้ำลงเหลือสองในสาม  ขึ้นระวางประจำการเมื่อ วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้ใช้งานปฏิบัติภารกิจด้านยุทธการและช่วยเหลือภัยพิบัติตลอดน่านน้ำไทยทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน
ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2532 ได้เกิดพายุไต้ฝุ่นเกย์ในอ่าวไทยบริเวณจังหวัดชุมพร กองทัพเรือได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ซึ่งทางกองทัพได้ใช้เรือและอากาศยานในการค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัย แต่ประสบปัญหาคือ เรือขนาดใหญ่ที่สุดที่กองทัพเรือมีอยู่ขณะนั้นไม่สามารถทนสภาพทะเลได้ ทำให้การช่วยเหลือผู้ประสบภัยกระทำได้ด้วยความยากลำบาก การมีเรือขนาดใหญ่พร้อมอุปกรณ์ทันสมัยจะสามารถใช้ในการค้นหาและให้การช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเลได้อย่างรวดเร็วและทันการ และหากว่ามีเฮลิคอปเตอร์ประจำการบนเรือจะช่วยขยายพื้นที่ในการลาดตระเวนและระยะเวลาในการปฏิบัติการในทะเลได้เป็นเวลานานและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น กองทัพเรือจึงได้มีแนวความคิดในการสร้างเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ เพื่อให้สามารถบรรลุภารกิจตามความมุ่งหมาย
เรือหลวงจักรีนฤเบศรได้เริ่มสร้างในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 และมีการวางกระดูกงูในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ทำพิธีปล่อยเรือลงน้ำในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถเสด็จไปทำพิธี ได้มีการทดลองแล่นเรือตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2539-เดือนมกราคม พ.ศ. 2540 ร่วมกับกองทัพเรือสเปนที่โรต้า (Rota) ประเทศสเปน รับมอบเรือและขึ้นระวางประจำการเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2540 โดยมีพลเรือเอก วิจิตร ชำนาญการณ์ เป็นผู้รับมอบ เรือได้รับหมายเลข 911 และเดินทางถึงประเทศไทยในต้นเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เรือได้เข้าประจำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2540 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จมาทรงเจิมเรือหลวงจักรีนฤเบศรเพื่อความเป็นสิริมงคล
กองทัพเรือได้ขอพระราชทานชื่อเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ลำนี้ เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่กองทัพเรือและเป็นขวัญกำลังใจแก่กำลังพลประจำเรือ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อเรือหลวงลำนี้ว่า เรือหลวงจักรีนฤเบศร แปลว่า ผู้เป็นใหญ่แห่งราชวงศ์จักรี และใช้คำขวัญว่า ครองเวหา ครองนที จักรีนฤเบศร
เรือหลวงจักรีนฤเบศรขึ้นระวางประจำการสังกัดกองเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ โดยมีนาวาเอกสุรศักดิ์ พุ่มพวง เป็นผู้บังคับการเรือคนแรก ปัจจุบันมีนาวาเอกจรัญ วทัญญู เป็นผู้บังคับการเรือ
ลักษณะจำเพาะ
เรือหลวงจักรีนฤเบศรขับเคลื่อนด้วยระบบเครื่องยนต์ผสมพลังงานดีเซลหรือแก๊ส (CODOG) แต่ละระบบเชื่อมต่อกับใบจักร 4 ใบ/พวง แบบปรับพิทช์ได้ ทั้งเครื่องยนต์ดีเซล Bazán-MTU 16V1163 TB83 ( 5,600 แรงม้าที่ความเร็วลาดตระเวน) และเครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ GE LM2500 (22,125 แรงม้า ใช้เมื่อต้องการเร่งสู่ความเร็วสูงสุดในระยะเวลาสั้นๆ) มีจำนวนอย่างละ 2 เครื่องยนต์ เรือหลวงจักรีนฤเบศรมีความเร็วสูงสุด 27 นอต แม้ว่าเรือจะทำความเร็วได้ที่ 17.2 นอตเมื่อใช้เครื่องยนต์ดีเซลเพียงอย่างเดียว เรือมีระยะทำการ 10,000 ไมล์ทะเลที่ความเร็ว 12 นอตและ 7,150 ไมล์ทะเลที่ความเร็ว 16.5 นอต
อาวุธและอากาศยาน
เรือหลวงจักรีนฤเบศรติดตั้งอาวุธปืน 20 มม. จำนวน 4 แท่นยิง และอาวุธปล่อยนำวิถีป้องกันตนเองระยะประชิดชนิดพื้นสู่อากาศแบบแซดเรล (SADRAL) 3 แท่นยิง ใช้ลูกอาวุธปล่อยเป็นจรวดนำวิถีมิสทราล (Mistral) ซึ่งเป็นแบบนำวิถีเข้าสู่เป้าด้วยตนเอง อาวุธปล่อยนำวิถีถูกติดตั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 นอกจากนี้ยังสามารถติดตั้งระบบปล่อยอาวุธทางดิ่ง Mark 41 แบบ 8 ท่อยิงสำหรับยิงจรวดซีสแปร์โรว (Sea Sparrow) และระบบป้องกันระยะประชิดฟารังซ์ (Phalanx) อีก 4 แท่นยิง
เมื่อเข้าประจำการ เรือหลวงจักรีนฤเบศรได้รับเครื่องฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์ เอวี-8เอส (ที่นั่งเดี่ยว) และ ทีเอวี-8เอส (สองที่นั่ง) มือสองจากกองทัพเรือสเปนเข้าประจำการจำนวน 9 ลำ ปัจจุบันประสบปัญหาการดูแลรักษาและขาดแคลนอะไหล่ ปลดประจำการหมดแล้วทั้ง 9 ลำ และยังมีเฮลิคอปเตอร์ซี ฮอร์ก เอส-70บี จำนวน 6 เครื่อง เรือหลวงจักรีนฤเบศรมีความสามารถบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ 14 ลำ เช่น ไซคอร์สกี ซี คิง, ไซคอร์สกี เอส-76 และ ซีเอช-47 ชีนุก หรือเครื่องบินขึ้นลงทางดิ่ง 12 ลำ มีโรงเก็บขนาด 2,125 ตารางเมตร สามารถเก็บอากาศยานได้ 10 ลำ มีดาดฟ้าบินขนาด 174.6 กว้าง 27.5 เมตร และมีสถานีรับ-ส่งน้ำมันเชื้อเพลิงและสถานีจ่ายกระแสไฟฟ้าไว้บริการแก่อากาศยานที่นำเครื่องจอดลงบนดาดฟ้า ซึ่งดาดฟ้าบินนี้สามารถรับ-ส่งเฮลิคอปเตอร์ได้ทุกประเภท โดยน้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุดระหว่าง 7,000-136,000 กิโลกรัม กรณีเป็นเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่เช่น ชีนุก สามารถรับส่งได้ที่จุดรับ-ส่งที่ 4 เท่านั้น โดยการรับ-ส่งเฮลิคอปเตอร์นั้นสามารถรับ-ส่งได้ 5 เครื่องพร้อมกัน มีสกีจั๊ม 12° สำหรับให้เครื่องแฮริเออร์ขึ้นบิน มีลิฟท์สำหรับอากาศยาน 2 ตัวแต่ละตัวรับน้ำหนักได้ 20 ตัน และมีลิฟต์ลำเลียงสรรพาวุธอีก 2 ตัว
ระบบตรวจการและตอบโต้
ระบบตรวจการของเรือหลวงจักรีนฤเบศรประกอบไปด้วยเรดาร์อากาศ Hughes SPS-52C ย่านคลื่นความถี่ E/F และเรดาร์นำร่อง Kelvin-Hughes 1007 จำนวน 2 เครื่อง มีการเตรียมการที่จะติดตั้งเรดาร์ผิวน้ำ SPS-64 และโซนาร์ใต้ท้องเรือ แต่จนกระทั่งปี พ.ศ. 2551 ก็ยังไม่มีการติดตั้ง ส่วนควบคุมการยิงก็ยังไม่ได้ติดตั้งด้วยเช่นกัน
เรือยังติดตั้งเครื่องยิงเป้าลวง SBROC 4 เครื่องและเป้าลวงลากท้าย SLQ-32
ภายในเรือ
ภายในเรือจักรีนฤเบศรประกอบด้วยห้องต่างๆ ทั้งส่วนที่ใช้ปฏิบัติงาน และห้องพัก รวมกว่า 600 ห้อง โดยมีส่วนหลักๆ ดังนี้ สะพานเดินเรือซึ่งเป็นศูนย์กลางการปฏิบัติงานของเรือ หอบังคับการบิน ห้องควบคุมการจราจรทางอากาศ ห้องอุตุนิยมวิทยา ห้องควบคุมดาดฟ้าบิน ห้องบรรยายสรุปการบิน ห้องศูนย์ยุทธการ และห้องครัว
โรงพยาบาล
โรงพยาบาลในเรือหลวงจักรีนฤเบศรมีหน้าที่ให้การรักษาพยาบาลเบื้องต้น ดูแลด้านการสุขาภิบาลหน่วยเรือ และให้การช่วยเหลือด้านการแพทย์แก่กำลังพลของเรือและจัดกำลังพลช่วยเหลือหน่วยอื่นๆที่จัดขึ้นในกรณีพิเศษ ห้องรักษาพยาบาลประกอบด้วย ห้องตรวจโรค ห้องผ่าตัด ห้องเอกซ์เรย์ และห้องทันตกรรม ห้องผู้ป่วยสามารถรองรับผู้ป่วยได้ จำนวน 15 เตียง ห้องผู้ประสบภัย สามารถรองรับผู้ประสบภัยได้ จำนวน 26 เตียง
อื่น ๆ
ระบบไฟฟ้าภายในเรือหลวงจักรีนฤเบศรประกอบไปด้วย เครื่องขับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าจำนวน 4 เครื่อง เครื่องกำเนิดไฟฟ้าจำนวน 4 เครื่อง
เครื่องจักรช่วยและเครื่องจักรอื่นๆภายในเรือหลวงจักรีนฤเบศรได้แก่ เครื่องปรับอากาศ ขนาด 155 ตัน จำนวน 3 เครื่อง เครื่องทำความเย็นขนาด 5 ตัน จำนวน 2 เครื่อง เครื่องปรับแต่งอาการโคลงของเรือจำนวน 2 ชุดเครื่อง เครื่องผลิตน้ำจืดแบบออสโมซิสผันกลับจำนวน 4 เครื่อง
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" (Anuban Nakhon Si Thammarat "Na Nakhon Utit" School) เป็นเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
เรือหลวงจักรีนฤเบศร
ภารกิจ
เรือหลวงจักรีนฤเบศรเป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ลำแรกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีระวางขับน้ำ 11,544 ตัน สามารถทนต่อคลื่นลมรุนแรงได้ในระดับ 9 ซึ่งคลื่นมีความสูง 13.8 เมตร
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"
ประวัติ
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ พ.ศ. 2486 โดยอาศัยบ้านหมอแมคดาเนียล เป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน และได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราช เมื่อ พ.ศ. 2487 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2488 ได้ย้ายกลับไปเรียนที่บ้านหมอแมคดาเนียลอีกครั้ง และได้ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนกัลยาณีศรีธรรมราชอีกครั้ง เมื่อ พ.ศ. 2489
เรือหลวงจักรีนฤเบศร
ภารกิจในอดีต
เรือหลวงจักรีนฤเบศรได้มีภารกิจในเหตุการณ์ต่าง ๆ ดังนี้
พายุไต้ฝุ่นซีตาห์
ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2540 ได้เกิดพายุไต้ฝุ่นซีตาห์ที่จังหวัดชุมพร เรือหลวงจักรีนฤเบศร ได้ไปยังพื้นที่ประสบภัย และดำเนินการช่วยเหลือประชาชนที่ติดอยู่ตามตำบลที่ต่างๆ เนื่องจากระดับน้ำท่วมสูงจนการช่วยเหลือทางบกไม่สามารถเข้าถึงพื้นที่ประสบภัยได้ โดยการใช้เฮลิคอปเตอร์จากเรือ นำอาหารและน้ำดื่มไปแจกจ่ายให้กับผู้ที่ติดอยู่ตามตำบลที่ต่างๆ
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"
ประวัติ
จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2493 กระทรวงศึกษาธิการ และเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) ได้ร่วมทำการก่อสร้างโรงเรียนในที่ดินของวัดประตูขาว เพื่ออุทิศเป็นอนุสรณ์แก่ท่านกลาง ณ นคร และได้ตั้งชื่อว่า โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช “ณ นคร อุทิศ” โดยเปิดสอนเฉพาะชั้นอนุบาลปีที่ 1-2
เรือหลวงจักรีนฤเบศร
พายุไต้ฝุ่นลินดา
ในวันที่ 4–7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 เรือหลวงจักรีนฤเบศร ได้ออกเรือเพื่อให้การช่วยเหลือเรือประมงในทะเล ที่ประสบภัยจากพายุไต้ฝุ่นลินดาโดยลาดตระเวนจากสัตหีบไปยังเกาะกูด จังหวัดตราดจนถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
เหตุการณ์อุทกภัยจังหวัดสงขลา
เรือหลวงจักรีนฤเบศร ออกเรือเพื่อปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบภัยน้ำท่วมที่จังหวัดสงขลา ระหว่างวันที่ 23–29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ซึ่งเรือหลวงจักรีนฤเบศร ออกจากท่าเรือจุกเสม็ด การท่าเรือสัตหีบ ฐานทัพเรือสัตหีบ ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และจอดทอดสมอเรือบริเวณเกาะหนู จังหวัดสงขลา ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 เรือหลวงจักรีนฤเบศรได้เริ่มปฏิบัติการโดยใช้การบินตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และส่งชุดปฏิบัติการพิเศษพร้อมเรือยางลำเลียงเอาอาหารและสิ่งของจำเป็นมอบแก่ผู้ประสบภัย
เหตุการณ์ความไม่สงบในกรุงพนมเปญ
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2546 เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบในกรุงพนมเปญ และมีชาวกัมพูชาเผาสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงพนมเปญได้รับความเสียหาย มีการเตรียมพร้อมในการอพยพเจ้าหน้าที่สถานเอกอัครราชทูตไทยและประชาชนชาวไทยในกัมพูชาให้เดินทางกลับประเทศไทย ในแผน "โปเชนตง 1" และเตรียมพร้อมปฏิบัติการบริเวณพื้นที่ด้านตะวันตกของเกาะกง นอกน่านน้ำกัมพูชา เป็นการปฏิบัติการในชื่อแผน "โปเชนตง 2" โดยอากาศยานบนเรือเตรียมพร้อมปฏิบัติการในการใช้กำลังทางทหารต่อกัมพูชา หากมีความผิดพลาดเกิดขึ้นในแผนโปเชนตง 1
ภัยพิบัติคลื่นสึนามิ พ.ศ. 2547
ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ช่วยเหลือประชาชนจากเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิ โดยกองเรือยุทธการจัดตั้งหมู่เรือช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเล โดยมีกำลังพลรวมทั้งสิ้น 760 นาย ซึ่งประกอบด้วยเรือหลวงจักรีนฤเบศร เรือหลวงนเรศวรและชุดแพทย์เคลื่อนที่ โดยมีภารกิจหลักคือค้นหาและช่วยเหลือผู้ประสบภัย ให้การรักษาพยาบาลบริเวณเกาะต่างๆ และพื้นที่ทะเลด้านใต้ของเกาะภูเก็ต และเก็บกู้ศพและลำเลียงศพจากเกาะพีพีดอน นอกจากนั้นยังให้การสนับสนุนและรับการตรวจเยี่ยมจากนายกรัฐมนตรีพร้อมคณะและกองทัพเรือ
เหตุการณ์น้ำท่วมในประเทศไทย พ.ศ. 2553
ในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2553 เรือหลวงจักรีนฤเบศรได้เดินทางออกจากฐานทัพเรือสัตหีบ เดินทางถึงจังหวัดสงขลา โดยทอดสมอที่เกาะหนู เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"
ประวัติ
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2546 ได้เปิดสอนโครงการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการเป็นภาษาอังกฤษ (English Programme : EP) และเมื่อ พ.ศ. 2558 ได้เปิดสอนโครงการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ (English Enhamecment Programme : EEP) และเมื่อ พ.ศ. 2563 ได้เปิดสอนโครงการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ (Science and Mathematics Programme : SMP)
เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เหตุการณ์ภัยพิบัติในพื้นที่จังหวัดสุราษฏร์ธานี (เกาะเต่า)
ในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 กองทัพเรือได้จัดตั้งหมู่เรือช่วยเหลือผู้ประสบภัยในทะเล กรณีเกิดภัยพิบัติในพื้นที่ เกาะเต่า เกาะสมุย เกาะพะงัน จังหวัดสุราษฏร์ธานี โดยสั่งการให้เรือหลวงจักรีนฤเบศร พร้อมด้วยอากาศยาน ร.ล.สุโขทัย และเรือของกองทัพเรืออีกหลายลำออกเดินทางไปให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยที่ติดค้างบนเกาะเต่า โดยลำเลียงผู้ประสบภัยจำนวนทั้งสิ้น 743 คน เดินทางมายังท่าเทียบเรือจุกเสม็ด
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ"
ทำเนียบผู้บริหาร
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" มีผู้บริหารจำนวน 10 ท่าน ดังนี้
อาคารและสถานที่
โรงเรียนอนุบาลนครศรีธรรมราช "ณ นครอุทิศ" ประกอบด้วยพื้นที่ทั้งหมด 2 แห่ง คือ
เซลโซ บอร์เฮส
เซลโซ บอร์เฮส โมรา (Celso Borges Mora; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวคอสตาริกา ปัจจุบันลงเล่นให้กับอาลาฮูเอเลนเซและทีมชาติคอสตาริกาในตำแหน่งกองกลาง
บอร์เฮสลงเล่นให้กับทีมชาติไปแล้ว 94 นัด ทำได้ 21 ประตู เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการสำคัญต่าง ๆ อาทิ ฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก 35 นัด, ฟุตบอลโลก 2014, โกปาเซนโตรอาเมริกานา (2011, 2013 ) และโกลด์คัพ (2009, 2011 และ 2013 )
ประตูในนามทีมชาติ
อ้างอิง:
การมีภรรยาหลายคน
[[ไฟล์:Legality of polygamy.svg|thumb|200px | {{legend|#2a7fff|การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ถูกกฎหมาย}} {{legend|#217821|การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ถูกกฎหมายสำหรับชาวมุสลิมเท่านั้น}} {{legend|#0000ff|การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย, แต่ในทางปฏิบัติไม่ได้ถูกประกาศว่าผิดกฎหมาย}} {{legend|#000000|การมีภรรยาหลายคนเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย แต่ในทางปฏิบัติได้ถูกประกาศว่าผิดกฎหมาย}} {{legend|#ababab|ไม่ทราบสถานะทางกฎหมาย}} • ในประเทศเอริเทรีย, อินเดีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, และศรีลังกา การมีภรรยาหลายคนนั้นถูกกฎหมายสำหรับชาวมุสลิมเท่านั้น
• ในประเทศไนจีเรียและแอฟริกาใต้, การสมรสภรรยาหลายคนภายใต้กฎหมายจารีตประเพณีและสำหรับชาวมุสลิมได้รับการยอมรับอย่างถูกกฎหมาย
• ในประเทศมอริเชียส, สมาคมการมีภรรยาหลายคนนั้นไม่ได้มีการรับรองทางกฎหมาย. อย่างไรก็ตาม, ชายชาวมุสลิมหลายคน, ได้"แต่งงาน"กับผู้หญิงไม่เกินสี่คน, แต่พวกเขาไม่ได้มีสถานะทางกฎหมายของภรรยา ]]
การมีภรรยาหลายคน (Polygyny-(from Neoclassical Greek πολυγυνία from πολύ- poly- "หลายคน", และ γυνή gyne "ผู้หญิง" หรือ "ภรรยา" )) เป็นรูปแบบที่ได้พบมากที่สุดและเป็นที่ยอมรับของการมีคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกัน(Polygamy) นำมาซึ่งการแต่งงานของผู้ชายกับผู้หญิงหลายคน ประเทศส่วนใหญ่ที่ได้อนุญาตให้มีการสมรสคู่ครองหลายคนในเวลาเดียวกันคือ ประเทศรัฐอิสลามเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งการมีภรรยาหลายคนเป็นรูปแบบเดียวที่ได้รับการยอมรับ (ส่วนการมีสามีหลายคน (Polyandry) เป็นแนวทางการปฏิบัติของผู้หญิงที่มีสามีตั้งแต่สองคนขึ้นไป)
ตีตาอัว แซลเมิน
เจ้าหญิงตีตาอัว มารามาแห่งตาฮีตี (Titaua Marama; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 – 25 กันยายน ค.ศ. 1898) หรือ เตตัวนูอี เรเอียอีเตราอีอาเตอา ตีตาอัว แซลเมิน (Tetuanui Reiaitera'iatea Titaua Salmon) เป็นเจ้าหญิงแห่งตาฮีตี ผู้เดินทาง 10,000 ไมล์ จากตาฮีตีไปสกอตแลนด์เมื่อ ค.ศ. 1892
พระประวัติ
เจ้าหญิงตีตาอัวประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 ที่ปาเปโตไอ (Papetoai) บนเกาะโมโอเรอา (Mo'orea) ในหมู่เกาะโซไซเอตี เป็นพระธิดาของเจ้าหญิงอาร์รีโอเอฮาอู (Arrioehau) กับแอลิกแซนเดอร์ แซลเมิน (Alexander Salmon) พระบิดาเป็นพ่อค้าชาวอังกฤษเชื้อสายยิว และเป็นชาวยิวคนแรกที่ตั้งถิ่นฐานในตาฮีตี เมื่อเจริญชันษาขึ้นก็ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำแห่งฮาอาปีตี เธอได้พบกับรอเบิร์ต หลุยส์ สตีเวนสัน (Robert Louis Stevenson) นักเขียน และคอนสแตนซ์ กอร์ดอน-คัมมิง (Constance Gordon-Cumming) จิตรกร เมื่อพวกเขามาที่เกาะ
เมื่อพระชันษาได้ 14 ปี เจ้าหญิงตีตาอัวเสกสมรสครั้งแรกกับจอห์น แบรนเดอร์ (John Brander) พ่อค้าชาวสกอตแลนด์ และประสูติกาลพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 9 พระองค์ ต่อมาแบรนเดอร์ถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1877 หลังจากนั้นเจ้าหญิงตีตาอัวเสกสมรสใหม่กับจอร์จ ดาร์ซี พระสวามีคนที่สอง เมื่อ ค.ศ. 1878 ในตาฮีตี พระองค์มีพระโอรส-ธิดากับดาร์ซี 6 พระองค์ (แต่สิ้นพระชนม์ไปแต่ยังทรงพระเยาว์ 5 พระองค์)
เจ้าหญิงตีตาอัวติดตามพระสวามีไปแอนสเทรอเดอร์ (Anstruther) สกอตแลนด์ ใน ค.ศ. 1892
เจ้าหญิงตีตาอัวประทับอยู่แอนสเทรอเดอร์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1898 หลังประสูติการพระบุตรลำดับที่ 15 คือเจ้าหญิงพาโลมา พระศพของเจ้าหญิงตีตาอัวถูกฝังไว้คู่กับนายดาร์ซี พระสวามี ณ โบสถ์ประจำแพริชแอนสเทรอเดอร์
เรื่องราวของพระองค์ปรากฏในหนังสือ From the South Seas to the North Sea (จากทะเลใต้สู่ทะเลเหนือ) เขียนโดยฟิโอนา เจ แมกอินทอช นักเขียนชาวสหราชอาณาจักร-สหรัฐ
นายกสลับร่าง
นายกสลับร่าง เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 18 กันยายน ค.ศ. 2015 ทุกวันศุกร์ เวลา 23:15 น. ถึง 0:15 น. ของวันถัดไป นำแสดงโดย เค็นอิจิ เอ็นโด และ มาซากิ ซูดะ
เรื่องย่อ
นายกรัฐมนตรีหน้าเคร่งขรึม มุโต้ ไทซัง (, แสดงโดย เค็นอิจิ เอ็นโด) ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์และได้รับการไว้วางใจจากพรรคมินเซ ถูกสลับร่างอย่างปริศนากับลูกชายที่ไม่เอาไหนของเขา มุโต้ โช (, แสดงโดย มาซากิ ซูดะ) ทั้งคู่ต่างต้องเรียนรู้วิถีชีวิตที่แตกต่างกันไป กับประเทศญี่ปุ่นที่ถูกห้อยบนเส้นด้ายและเกมการเมืองที่เขาต้องเผชิญ
ตอนและเรตติง
จากตารางด้านล่าง แสดงเรตติงต่ำสุด และ  แสดงเรตติงสูงสุด
Sugiuridae
Sugiuridae เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Leptothecata.
สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัย (University) หมายถึง สถานศึกษาที่จัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งในด้านวิชาการและวิชาชีพชั้นสูงหลากหลายสาขาวิชา เพื่อให้ประกาศนียบัตร อนุปริญญา หรือปริญญา แก่ผู้สำเร็จการศึกษาในหลายระดับรวมถึง ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมทั้งการทำการวิจัยและให้บริการทางวิชาการแก่สังคม
ประวัติ
ด้วยคำจำกัดความหลายแบบของมหาวิทยาลัย จึงเป็นการยากที่จะตัดสินได้ว่ามหาวิทยาลัยไหนเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก โดยมีกล่าวถึงมหาวิทยาลัยของเพลโต ในช่วงราว พ.ศ. 200 ว่าเป็นมหาวิทยาลัยในยุโรปที่เก่าแก่ที่สุดในโลก อย่างไรก็ตามมีการยอมรับอย่างกว้างขวางว่า มหาวิทยาลัยโบโลญญา ในเมืองโบโลญญา ประเทศอิตาลี เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุด ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1631 (ค.ศ. 1088) ถัดมาคือ มหาวิทยาลัยปารีส ในเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1693 (ค.ศ. 1150) และถัดมาคือ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในเมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 1710 (ค.ศ. 1167)
อย่างไรก็ดี หากขยายนิยามของมหาวิทยาลัยให้กว้างขึ้น โดยรวมทุกมหาวิทยาลัยในโลกและรวมไปถึงสมัยกลาง มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่มากในโลกกลับตั้งอยู่ในตะวันออกใกล้และทวีปแอฟริกา และที่เก่าแก่ที่สุดในโลกคือมหาวิทยาลัยอัล-คาราอวีน ที่เมืองแฟ็ส ประเทศโมร็อกโก ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 1402
นอกจากนี้มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในแต่ละประเทศ เช่น
ATC รหัส C09
ส่วนของ ระบบจำแนกประเภทยาตามการรักษาทางกายวิภาคศาสตร์ (Anatomical Therapeutic Chemical Classification System)
C ระบบหัวใจและหลอดเลือด
รายชื่อสโมสรในพรีเมียร์ลีก
รายชื่อต่อไปนี้คือ รายชื่อของสโมสรฟุตบอลที่เคยลงเล่นในพรีเมียร์ลีก ตั้งแต่ก่อตั้งลีกเมื่อปี ค.ศ. 1992 จนถึงฤดูกาลปัจจุบัน
ณ ฤดูกาล 2021–22 มี 50 สโมสรที่เคยลงเล่นในพรีเมียร์ลีก โดยแบ่งเป็นสโมสรจากอังกฤษ 48 สโมสรและสโมสรจากเวลส์ 2 สโมสร (คาร์ดิฟฟ์ซิตีและสวอนซีซิตี) พวกเขาลงเล่นในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษด้วยเหตุผลในทางปฏิบัติและทางประวัติศาสตร์
เพรสตันนอร์ทเอนด์ เป็นสโมสรเดียวที่ชนะเลิศในเฟิร์สต์ดิวิชัน อดีตลีกสูงสุดเดิม แต่ไม่เคยลงเล่นในพรีเมียร์ลีก เป็นหนึ่งในสิบห้าสโมสรที่เคยลงเล่นในเฟิร์สต์ดิวิชันเก่า แต่ไม่เคยลงเล่นในพรีเมียร์ลีก ในทางตรงกันข้าม, บาร์นสลีย์, บอร์นมัท, ฮัลล์ซิตี, เรดิง, สวินดันทาวน์และวีแกนแอทเลติก เป็นสโมสรที่ไม่เคยเล่นในเฟิร์สต์ดิวิชันเก่า แต่ได้เลื่อนชั้นเข้ามาเล่นในพรีเมียร์ลีก
มีสิบสองสโมสรจากยี่สิบสองสโมสรที่เป็นผู้ก่อตั้งของพรีเมียร์ลีก แข่งขันในฤดูกาล 2021–22 โดยมีหกสโมสร (อาร์เซนอล, เชลซี, เอฟเวอร์ตัน, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทอตนัมฮอตสเปอร์) ได้แข่งขันในทุกฤดูกาลของพรีเมียร์ลีก ส่วนหกสโมสรที่เหลือ (แอสตันวิลลา, คริสตัลพาเลซ, ลีดส์ยูไนเต็ด, แมนเชสเตอร์ซิตี, นอริชซิตีและเซาแทมป์ตัน) เป็นสโมสรผู้ก่อตั้งของพรีเมียร์ลีก แต่เคยตกชั้นมาแล้วอย่างน้อยหนึ่งครั้งในอดีต
เบรนต์ฟอร์ดและไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน เป็นสโมสรที่ไม่ใช่ผู้ก่อตั้งของพรีเมียร์ลีก แต่ยังไม่เคยตกชั้น นับตั้งแต่เลื่อนชั้นขึ้นมาในพรีเมียร์ลีก ไบรตันเลื่อนชั้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยยังคงแข่งขันในพรีเมียร์ลีกจนถึงฤดูกาลปัจจุบัน ขณะที่เบรนต์ฟอร์ดจะแข่งขันในพรีเมียร์ลีกครั้งแรกในฤดูกาล 2021–22
ตาราง
สถิติทั้งหมดในที่นี้รวมเฉพาะแค่ช่วงเวลาในพรีเมียร์ลีกเท่านั้น ยกเว้น 'จบอันดับล่าสุด' (ซึ่งหมายถึงในลีกทุกระดับ) และ 'เลื่อนชั้นล่าสุด' (ซึ่งหมายถึงการเลื่อนชั้นของสโมสรครั้งล่าสุดจากลีกระดับที่สองในฟุตบอลอังกฤษ) สำหรับคอลัมน์ 'ผู้ทำประตูสูงสุด' ชื่อผู้เล่นที่เป็น ตัวหนา หมายถึงยังลงเล่นให้กับสโมสรในพรีเมียร์ลีก ทีมพรีเมียร์ลีกที่แข่งขันใน ฤดูกาล 2021–22 จะระบุเป็น ตัวหนา และสโมสรที่ก่อตั้งพรีเมียร์ลีก จะระบุเป็น ตัวเอียง 'อยู่ในลีกติดต่อกันทั้งหมด' หมายถึงจำนวนครั้งที่แข่งขันพรีเมียร์ลีกหลายฤดูกาลติดต่อกันโดยไม่ตกชั้น ถ้าอยู่ในลีกติดต่อกันนานที่สุดถึงฤดูกาลปัจจุบัน จะระบุเป็น ตัวหนา และถ้าจบอันดับสูงสุดคือการแข่งขันในฤดูกาลล่าสุด จะระบุเป็น ตัวหนา
ปลาหมอลายเมฆ
ปลาหมอลายเมฆ หรือ ปลาหมอนิมโบโครมิส (Sleeper cichlid) เป็นปลาน้ำจืดในสกุล Nimbochromis (/นิม-โบ-โคร-มิส/) ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) จัดเป็นปลาหมอสีที่พบได้เฉพาะในทะเลสาบมาลาวี รวมถึงแหล่งน้ำอื่นใกล้เคียงเท่านั้น
ปลาหมอลายเมฆ มีลักษณะเฉพาะ คือ ตามลำตัวมีลวดลายที่ดูแปลก เป็นจ้ำ ๆ มีสีน้ำตาลอยู่บนพื้นสีเหลือง ดูคล้ายกากบาทหรือตัวอักษร X หรือลายพรางของทหาร สีบริเวณส่วนหัวเป็นสีน้ำเงิน มีขนาดประมาณ 25-30 เซนติเมตร โดยที่คำว่า Nimbochromis ที่ใช้เป็นชื่อสกุลนั้นมาจากภาษาละติน 2 คำ คือ Nimbo ที่หมายถึง "เมฆในฤดูฝน" และ chromis ที่หมายถึง "ปลาหมอสี" อันหมายถึง ลวดลายบนตัวปลา
การจำแนก
โดยทุกชนิดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นับเป็นปลาหมอสีอีกสกุลหนึ่งที่ได้รับความนิยมและเลี้ยงกันมานาน
เฟิสต์คะเนเดียนเพลซ
เฟิสต์คะเนเดียนเพลซ (First Canadian Place) หรือในชื่อเดิมคือ อาคารเฟิสต์แบงก์ คือตึกระฟ้าในเขตธุรกิจของเมืองโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ระหว่างมุมถนนคิงกับถนนเบย์ อาคารเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของธนาคารมอนทรีออลที่ดำเนินการในเมืองโทรอนโต มีความสูง 298 เมตร (978 ฟุต) เฟิสต์คะเนเดียนเพลซเป็นตึกที่สูงที่สุดในแคนาดา และสูงที่สุดอันดับที่ 15 ในทวีปอเมริกาเหนือจากความสูงถึงเสาอากาศ แต่หากนับจากหลังคาตึกจะมีความสูงอันดับที่ 9 ปัจจุบันมีความสูงอันดับที่ 95 ของโลก นอกจากนี้ยังเป็นอาคารโครงสร้างอิสระ (นับหอคอยด้วย) จะมีความสูงอันดับ 3 ของประเทศแคนาดา ตามหลังซีเอ็นทาวเวอร์ และปล่องไฟอินโค (Inco Superstack) เจ้าของอาคารคือ บริษัท บรุกฟีลด์ออฟฟิซพรอเพอร์ตีส์ รวมกับอาคารเอกซ์เชนจ์ทาวเวอร์ที่อยู่ใกล้เคียง
Tricyclusa
Tricyclusa เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ Tricyclusidae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ Tricyclusa singularis.
สปีชีส์ที่พบในยุโรปตะวันตก
สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี พระราชชนนี หรือพระนามาภิไธยเดิมว่า อึนตอมบี ตวาลา (พระราชสมภพ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1949) เป็นพระราชชนนีหรือตามธรรมเนียมสวาซีจะเรียกว่า นางพญาช้าง (Ndlovukati) ในสมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี เป็นผู้ปกครองร่วมของเอสวาตินีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529 และเคยเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระราชโอรสช่วงปี 2526–2529
สองปีก่อนการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินีเจลีเว (Queen Dzeliwe) เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จนกว่าเจ้าชายมาคอเซตีเว (Prince Makhosetive) ซึ่งประสูติแต่สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี (Ntombi) จะบรรลุนิติภาวะพระชันษา 21 ปีบริบูรณ์ แต่หนึ่งปีต่อมาสมเด็จพระราชินีอึนตอมบีได้ยึดอำนาจจากสมเด็จพระราชินีเจลีเว และจะตั้งให้สมเด็จพระราชินีอึนตอมบีมีพระอิสริยยศเป็นนางพญาช้าง หลังจากนั้นสมเด็จพระราชินีเจลีเวทรงถูกกักบริเวณในพระตำหนักในปี 2526 เก้าวันต่อมาเจ้าชายซอซีซา ดลามีนี (Sozisa Dlamini) จึงปกครองสวาซิแลนด์ และทรงแต่งตั้งสมเด็จพระราชินีอึนตอมบีขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของเจ้าชายมาคอเซตีเว
สามปีต่อมาเจ้าชายมาคอเซตีเวที่มีพระชันษา 18 ปี ก็เสด็จขึ้นครองราชย์สถาปนาตนเองเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 (Mswati III) ได้แต่งตั้งสมเด็จพระราชินีอึนตอมบีเป็นพระราชชนนีหรือนางพญาช้างลำดับต่อมา แต่ก็ปกครองอาณาจักรร่วมกับพระมารดาในลักษณะพระมหากษัตริย์คู่จึงถึงปัจจุบัน โดยให้เหตุผลว่าสมเด็จพระราชชนนีคือจิตวิญญาณและผู้นำแห่งรัฐ ส่วนองค์พระมหากษัตริย์ถือเป็นผู้บริหารประเทศ
สมเด็จพระราชชนนีอึนตอมบีเป็นที่รู้จักแพร่หลายในโลกตะวันตก โดยพระองค์ถือเป็นหนึ่งในสองพระราชินีนาถที่ครองราชย์อยู่ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ไปรษณีย์
ไปรษณีย์ เป็นคำที่มีความหมายได้หลายอย่าง อาจหมายถึง จดหมาย (mail) บริการรับส่งจดหมายและพัสดุภัณฑ์ (postal service) รวมทั้งเป็นคำเรียกย่อ ๆ ของ ที่ทำการไปรษณีย์
ประวัติไปรษณีย์
การส่งเอกสารจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งโดยใช้คนส่งสาร มีมานานพอ ๆ กับการคิดค้นการเขียน มีการจัดตั้งระบบส่งสารในประเทศจีนรวม 4000 ปีก่อนคริสตกาล ในอียิปต์ และ ดินแดนอัสซิเรีย (Assyria) 3000 ปีก่อนคริสตกาล จดหมายที่เก่าแก่เท่าที่ยังเหลือให้เห็นในปัจจุบันเป็นแผ่นดินเหนียวจารึกอักษรรูปลิ่มของอียิปต์และสอดอยู่ในซองดินเหนียวอีกที
แต่ระบบส่งสารที่จัดตั้งเป็นระบบเกิดขึ้นหลังจากนั้น เท่าที่มีการบันทึกไว้ ในสมัยฟาโรห์ของอียิปต์ตั้งแต่ 2400 ปีก่อนคริสตกาลมีการส่งราชโองการจากฟาโรห์ไปยังท้องที่ต่าง ๆ ที่ปกครองอยู่ ต่อมาจึงพัฒนาระบบไปรษณีย์ที่ให้บริการกับประชาชน โดยระบบเก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีหลักฐาน คือที่อัสซิเรีย ริเริ่มตั้งแต่ 500 ปีก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย อีกตัวอย่างหนึ่งคือ จีน มีการวางระบบในสมัยราชวงศ์จิ๋น ประมาณ 200 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งระบบไปรษณีย์ของจีนนี้ นับว่าเป็นระบบเก่าแก่ที่สุดที่ยังคงให้บริการต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน
บริการไปรษณีย์
บริการไปรษณีย์ คือ บริการขนส่งข่าวสารและสิ่งของต่างๆ ทางไปรษณีย์ทั้งในประเทศและนอกประเทศ แบ่งเป็น 3 ประเภท ได้แก่
บริการต่าง ๆ ที่ไปรษณีย์เปิดให้บริการแก่ประชาชนได้ใช้ ได้แก่ นอกเหนือจากนี้ บริการอื่น ๆ ที่อาจมี เช่น