cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
เรย์ มิสเตริโอ
ประวัติ
ในช่วงที่ห่างหายจากการปล้ำก็มีรายงานว่าเรย์ต้องการที่จะออกจาก WWE แต่สมาคมได้ขยายสัญญาของเรย์ออกไปอีก 1 ปี ตามเงื่อนไขที่ระบุเอาไว้ในสัญญาว่าถ้าเรย์บาดเจ็บจนไม่สามารถทำงานได้เป็นเวลานาน WWE จะมีสิทธิ์ขยายสัญญาออกไปได้อีก 1 ปี เรย์ได้ส่งวิดีโอไปทางสมาคม AAA TripleMania และเยี่ยมชม Lucha Underground วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 เรย์ได้สิ้นสุดอายุสัญญาของเขากับ WWE แล้ว หลังจากที่ร่วมงานกันมากว่า 13 ปี
เรย์ได้ทำเซอร์ไพรส์แฟนๆ WWE ด้วยการขึ้นปล้ำแบบเฉพาะกิจเข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล (2018)เป็นคนที่27 และอยู่ถึง5คนสุดท้ายก่อนถูกฟิน บาเลอร์เหวี่ยงออกจากเวที ในเกรเทสต์ รอยัลรัมเบิลเรย์ได้เข้าร่วมเป็นคนที่28 ก่อนถูกแบรอน คอร์บินเหวี่ยงออกจากเวที วันที่ 19 กันยายน 2018 มีการคอนเฟิร์มว่าเรย์ได้เซ็นสัญญาระยะยาวกับ WWE ใน SmackDown ตอนที่ 1000 วันที่ 16 ตุลาคม เรย์ได้มีแมตช์เอาชนะ Shinsuke Nakamura ไปได้ในการคัดเลือก WWE World Cup แต่ก็ตกรอบ Semi-Final ในศึก WWE Crown Jewel ในเดือนเมษายน 2019 เรย์ได้ย้ายมาสังกัดรอว์ในตอน Superstar Shake-up และได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากซามัว โจทำให้เรย์เป็นแชมป์แกรนสแลมของ WWE คนที่ 21 ในศึก WrestleMania Backlash ปี 2021 เรย์ได้ร่วมปล้ำแท็กทีมกับดอมินิก มิสเตริโอลูกชายของเขาเพื่อชิงแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEกับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์และรอเบิร์ต รู้ดและสามารถคว้าได้เป็นพ่อลูกคู่แรกในประวัติศาสตร์ WWE ที่ได้แชมป์แท็กทีมร่วมกัน
ในปี 2022 เรย์ได้ถูกดอมินิกลูกชายของเขาหักหลังกลายเป็นอธรรมและไปอยู่กลุ่ม The Judgment Day ทำให้เรย์ต้องย้ายไปอยู่สแมคดาวน์เพื่อหนีจากดอมินิก แต่ก็ไม่วายยังถูกดอมินิกและกลุ่มของเขาตามมารังควานตลอด  และถูกดอมินิกท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39 โดยเรย์รับคำท้า โดยเรย์สามารถเอาชนะไปได้จากการช่วยเหลือของแบดบันนี ในสแมคดาวน์ 11 สิงหาคม 2023 ได้คว้าแชมป์ยูเอสจากออสติน เธียรีเป็นสมัยที่ 3
สาธารณรัฐคองโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติคองโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 8 คน ใน 5 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศคองโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
วอลเลย์บอลชายหาด
ผลการแข่งขันดังนี้ :
พระแม่โกดิยาร์
พระแม่โกดิยาร์  (खोडियार) เป็นเทพธิดาท้องถิ่นในศาสนาฮินดู ซึ่งมีที่มาและนิยมสักการะบูชาในรัฐคุชราตและรัฐราชสถานของประเทศอินเดีย ประติมานวิทยาเทวรูปของพระนางเมื่อเข้ามาในประเทศไทยมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเทวรูปของพระแม่คงคาเนื่องด้วยมีเทพพาหนะบริวารเป็นจระเข้คล้ายกัน
รายชื่อประเทศในทวีปเอเชียเรียงตามพื้นที่
ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อประเทศในทวีปเอเชียเรียงตามจำนวนพื้นที่ ซึ่งทวีปเอเชียมีพื้นที่ทั้งสิ้น 44,579,000 ตารางกิโลเมตร
ประเทศข้ามทวีปจะกำกับด้วยดอกจัน
พายุเฮอริเคนวิลมา
พายุเฮอริเคนวิลมา (Hurricane Wilma) เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดที่เคยมีการบันทึกไว้ในมหาสมุทรแอตแลนติกและเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงเป็นอันดับสองในซีกโลกตะวันตกที่มีการบันทึก อยู่อันดับรองจากพายุเฮอริเคนแพทริเซียในปี 2558 พายุเฮอริเคนวิลมาก่อตัวขึ้นในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2548 ติดหนึ่งในสิบพายุเฮอริเคนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกที่รุนแรงที่สุด (ในปีเดียวกันมีพายุเฮอร์ริเคนริต้าและพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา อยู่อันดับที่ 3 และ 7 ตามลำดับ), เฮอร์ริเคนวิลมาเป็นพายุลำดับที่ยี่สิบสอง, พายุเฮอริเคนลำดับที่สิบสาม, พายุเฮอริเคนใหญ่ลำดับที่หก และเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 ลำดับที่สี่ เริ่มแรกนั้นเป็นเพียงพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่ก่อตัวขึ้นในทะเลแคริบเบียนใกล้ประเทศจาไมก้า เมื่อวันที่ 15 ตุลาคมพายุเฮอริเคนวิลมาได้เคลื่อนไปทางทิศตะวันตก อีกสองวันต่อมาทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และหันไปทางทิศใต้อย่างฉับพลัน พายุเฮอริเคนวิลมายังคงเพิ่มความรุนแรงขึ้นและกลายเป็นพายุเฮอริเคนเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม หลังจากนั้นไม่นานความรุนแรงก็เพิ่มขึ้นและในเวลาเพียง 24 ชั่วโมงพายุวิลมาก็กลายเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 ด้วยความเร็วลม 185 ไมล์ต่อชั่วโมง (295 กิโลเมตรต่อชั่วโมง)
ระดับความรุนแรงของพายุลดลงอย่างช้า ๆ หลังจากกลายเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 5 และลดลงเป็น 150 ไมล์ต่อชั่วโมง (240 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ก่อนที่จะไปถึงคาบสมุทรยูกาตันในวันที่ 20 และ 21 ตุลาคม หลังจากข้ามรัฐยูกาตัน พายุเฮอริเคนวิลมาอ่อนกำลังลงเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 2 ขณะที่เคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนืออย่างรวดเร็ว กลับค่อยๆ แรงขึ้นอีกครั้งเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 3 ในวันที่ 24 ตุลาคมหลังจากนั้นไม่นานก็ขึ้นฝั่งที่แหลมโรมาโน รัฐฟลอริดาด้วยความเร็วลม 120 ไมล์ต่อชั่วโมง (190 กิโลเมตร/ชั้วโมง) เมื่อพายุวิลมาข้ามผ่านรัฐฟลอริดา พายุอ่อนกำลังเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 2 แต่กลับทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อเคลื่อนถึงมหาสมุทรแอตแลนติก พายุเฮอร์ริเคนทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 3 ก่อนที่จะอ่อนตัวลงขณะที่เคลื่อนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคมวิลมาได้อ่อนกำลังเป็นพายุไซโคลนทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา
เฮอร์ริเคนวิลมาขึ้นฝั่งหลายแห่ง โดยสร้างความเสียหายมากที่สุดในบริเวณคาบสมุทรยูกาตันของเม็กซิโก, คิวบาและในรัฐฟลอริดาของประเทศสหรัฐอเมริกา มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 62 รายและได้รับความเสียหายถึง 27.4 พันล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา 19 พันล้านเหรียญสหรัฐ หลังจากเฮอร์ริเคนวิลมาขึ้นฝั่งที่สหรัฐ พายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ก็ไม่ได้ขึ้นฝั่งในสหรัฐอเมริกาอีก จนกระทั่งเฮอร์ริเคนฮาร์วีย์ขึ้นฝั่งที่แผ่นดินทางตอนใต้ของรัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2560 เป็นเวลาประมาณ 11 ปี 10 เดือนให้หลัง ในช่วงเวลานี้เฮอริเคนในมหาสมุทรแอตแลนติกที่สำคัญเกิดขึ้นบ่อยครั้ง สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย พายุเหล่านั้นไม่ได้ขึ้นฝั่งที่สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้หลังจากเฮอร์ริเคนวิลมาไม่มีพายุเฮอร์ริเคนใดโจมตีรัฐฟลอริดา จนกระทั่งเฮอร์ริเคนเฮอร์มินขึ้นฝั่งในอีก 11 ปีต่อมาในปี 2559 และไม่มีพายุเฮอริเคนขนาดใหญ่ใด ๆ ขึ้นฝั่งที่ฟลอริดาจนกระทั่งเกือบ 12 ปีต่อมาเมื่อพายุเฮอริเคนเออร์มา ขึ้นฝั่งในต้นเดือนกันยายน 2560
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง เป็นสมาคมมวยปล้ำอาชีพที่มีอยู่ตั้งแต่ 1988-2001 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ แอตแลนต้า, รัฐจอร์เจีย ก่อตั้งโดย เท็ด เทอเนอร์ ปัจจุบันสมาคมนี้ได้ปิดตัวลงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ในกลางทศวรรษที่ 1990 WCW ได้ปรับตัวดีขึ้นอย่างมากจากผลการดำเนินงานทางเศรษฐกิจของ เอริก บิสชอฟฟ์ เป็นผู้อำนวยการบริหาร อาทิเช่น การจ้างงานของอดีตสตาร์นักมวยปล้ำอย่าง ฮัลค์ โฮแกน, แรนดี ซาเวจ, ร็อดดี ไพเพอร์, สก็อตต์ ฮอลล์ และเควิน แนช ,การแนะนำของรายการโทรทัศน์ผ่านเคเบิลทีวี Monday Nitro และการนำไปสู่สงครามเรตติ้งรายการทีวีมันเดย์ไนท์ วอร์ กับมันเดย์ไนท์ รอว์ ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี โดยการสร้างสรรค์ และการตีการตลาดของทีมนักมวยปล้ำ New World Order (nWo) ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงบทบาทของ Hulk Hogan จากที่มีแฟนคลับที่ชื่นชอบมากมายยาวนานให้กลายเป็นอธรรมที่โดดเด่นในทีม และแนวคิดใหม่อื่น ๆ WCW ยังได้พัฒนานักมวยปล้ำรุ่นครุย์เซอร์เวทให้มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งโชว์การปล้ำแบบโลดโผนอย่างรวดเร็ว และได้รับแรงบันดาลใจจากสไตล์มวยปล้ำประเภท lucha libre
ในอีกหลายปีต่อมา สมาคมยังได้ส่งเสริมการขายนักมวยปล้ำที่สำคัญเช่น Bill Goldberg, Scott Hall, Booker T, Diamond Dallas Page, Scott Steiner, Jeff Jarrett, Chris Benoit และThe Giant (หลังเป็น Big Show ใน WWF) WCW ได้บดบังความนิยม WWE ในประเทศสหรัฐอเมริกา และทั่วโลกมากที่สุดใช่วงยุคทศวรรษที่ 1990 แม้กระนั้นทางการเงินและความคิดสร้างสรรค์มากมายที่นำไปสู่บริษัทที่สูญเสียการเป็นผู้นำใน WWF ต่อมา WWE ได้ซื้อกิจการต่อจาก Turner (ปัจจุบันชื่อ Time Warner) หลังจากที่เป็นเจ้าของมาจนถึงปี ค.ศ. 2001 ตั้งแต่ปี 2001 ภาพและวิดีโอของ WCW ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางในสื่อที่เป็นเจ้าของโดย WWE
ยุคแรกเริ่ม ณ. เอ็นดับเบิลยูเอ
ถึงแม้ว่า เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง เป็นชื่อที่นำมาใช้โดยโปรโมเตอร์ จิม บาร์เน็ตต์ การส่งเสริมการขายในประเทศออสเตรเลียของเขา สมาคมแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาที่จะใช้ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ชื่อสมาคม (แต่ก็ไม่เคยเรียกว่า "ดับเบิลยูซีดับเบิลยู" ) ในวงกว้างคือ จอร์เจียแชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (จีซีดับเบิลยู)
หลังจากที่ได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเอง นั้นก็คือ ไททัน สปอร์ท จำกัด ขึ้นในปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1982 วินเซนต์ เคนเนดี แม็กแมเฮิน ได้ซื้อกิจการของบิดานั่นก็ คือ แคปิเทิลเรสต์ลิงคอร์ปอเรชั่น (ซีดับเบิลยูซี) และได้รวมเข้าไปในบริษัท ไททัน สปอร์ท จำกัด หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อมีเป็น เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ) และได้กลายเป็นสมาคมชั้นนำในอเมริกาเหนือ และในฝั่งของ จีซีดับเบิลยู ก็ได้คิดค้นชื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ในความพยายามที่จะแข่งขันกัน ในปี ค.ศ. 1982 จีซีดับเบิลยู ก็ได้เปลี่ยนชื่อของรายการโทรทัศน์ของมัน (และทำให้เผชิญในที่สาธารณะ) เพื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง นับตั้งแต่ได้เริ่มต้นแสดงให้เห็นถึงการทำงานในพื้นที่ "เป็นกลาง" อาทิ เช่น รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน ความพยายามเหล่านี้ช่วยให้ จีซีดับเบิลยู แข่งขันกับ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ที่เป็นสมาคมทั้งคู่ได้ข้อเสนอการรักษาความปลอดภัยทางโทรทัศน์และพยายามที่จะกลายเป็นระดับประเทศในตรงข้ามกับหน่วยงานกับระดับภูมิภาค การเปลี่ยนชื่อนี้ช่วยทำให้ จีซีดับเบิลยู สมาคมชั้นนำอีกครั้งจน ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถออกจาก เอ็นดับเบิลยูเอ อย่างเป็นทางการและสร้างการแสดง นั่นก็คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ออลล์อเมริกันเรสต์ลิง เอ็นดับเบิลยูเอ นำโดยประธานสมาคมของ ไมด์-แอตแลนติกแชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จิม ครอคเคทท์ ที่ตอบโต้ด้วยการสร้าง สตาร์เคด ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1983 ที่ทำให้แรงขับเคลื่อนกลับไปยังชั้นนำแต่ วินซ์ แม็กแมเฮิน เป็นอีกครั้งในการคืนนำไปสู่​​ชัยชนะอย่าง ฮัลค์ โฮแกน ของโลกในที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1984 เช่นเดียวกับการสร้างรายการโทรทัศน์ นั่นก็คือ ทิวส์เดย์ไนท์ไททันส
ในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1984 พี่น้องบริสโก้ ได้ขายหุ้นใน จีซีดับเบิลยู ของตนรวมทั้งช่วงเวลาที่สำคัญในเครือข่ายเคเบิลทีวีช่อง ทีบีเอส ของพวกเขาเพื่อ วินซ์ แม็กแมเฮิน อย่างไรก็ตามผู้ชมหลักของ จีซีดับเบิลยู ก็ไม่ได้สนใจในวิธีการที่ในแบบการ์ตูนของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็น่าพอใจในสไตล์กีฬาอย่างมากขึ้น จึงเป็นผลให้ขณะที่ จีซีดับเบิลยู เป็นผู้ชมโทรทัศน์ที่ซื่อสัตย์ในการกลับมาในช่อง ทีบีเอส เมื่อ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 และเห็นว่า ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ได้เขียนโปรแกรมรายการแทนที่จะเป็นพวกเขาถูกทำลายและส่งคำร้องเรียนไปยังเครือข่ายที่เรียกร้องการกลับมาของ จีซีดับเบิลยู ที่สถานี ในวันนั้นได้ไปตั้งแต่อยู่ในมวยปล้ำเก่า ๆ ในยุค แบล็คแซทเทอร์เดย์ การเพิ่มเลตติ้งที่เน้นเป็นความจริงที่ว่าแม้จะมีแนวโน้มที่เดิมจะผลิตรายการต้นฉบับสำหรับช่วงเวลาของสถานี ทีบีเอส วินซ์ แม็กแมเฮิน จึงเลือกแทนเพื่อให้แสดงเฉพาะคลิปไฮไลท์ที่มีในช่อง ทีบีเอส จากการเขียนรายการของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ อื่น ๆ ที่ย้ายเครือข่ายความฉุนเฉียวใหญ่ เท็ด เทอเนอร์ และเป็นปัจจัยสำคัญในการตัดสินใจของเขาที่จะยุติการแสดงของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ในเครือข่ายของเขา แต่โชคดีสำหรับที่ เท็ด เทอเนอร์ ,โอเล่ แอนเดอร์สัน ได้ปฏิเสธที่จะขายหุ้นของเขาใน จีซีดับเบิลยู เพื่อ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ และเขาร่วมกับผู้ถือหุ้น และถือออกจากเพื่อน ได้แก่ เฟร็ด วอร์ด และ ราล์ฟ ฟรีด ที่จะสร้างสมาคมแชมเปี้ยนชิพสที่จอร์เจีย หลักประกันอย่างรวดเร็วของ เท็ด เทอเนอร์ ในทางโทรทัศน์การจัดการกับสมาคมใหม่ เช่นเดียวกับสมาคม บิล วัตต์ ไมด์-เซาธ์เรสต์ลิง
จิมครอกเคทท์โปรโมชั่น
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1985 วินซ์ แม็กแมเฮิน ได้ขายช่องสถานี ทีบีเอส เวลาของเขาและ "เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง" ชื่อไปของ จิมครอกเคทท์โปรโมชั่น (เจซีพี) และเป็นเจ้าของโดย จิม ครอกเคทท์ จูเนียร์ ภายใต้ความกดดันจาก เท็ด เทอเนอร์ ฝั่งของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ และซุปเปอร์สตาร์ใหญ่ของ ฮัลค์ โฮแกน ในตอนนี้ตัวเลขที่เหนือกว่าของมวยปล้ำหลังจากประสบความสำเร็จในครั้งแรกในศึก เรสเซิลเมเนีย ดังนั้นการขายที่เกิดขึ้นจะประสบความสำเร็จนำ บริษัท ในรูปร่างที่ดีขึ้นใหม่ของ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซึ่งขณะนี้การรวมกันของ เจซีพี (ไมด์-แอดแลนติกเรสต์ลิง) และสมาคม แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงจากจอร์เจีย เป็นได้ในขณะนี้แสดงด้านบน ทีบีเอส และ จิม ครอกเคทท์ จูเนียร์ ได้กลายเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่เป็นครั้งที่สองของ เอ็นดับเบิลยูเอ
โดยปี ค.ศ. 1986 จิมครอกเคทท์โปรโมชั่น ได้ควบคุมบางส่วนที่สำคัญของ เอ็นดับเบิลยูเอ รวมทั้งเขตพื้นที่ เอ็นดับเบิลยูเอ แบบดั้งเดิมในภาคเหนือและในรัฐเซาท์แคโรไลนา, รัฐจอร์เจีย, และในเมืองเซนต์หลุยส์ เจซีพี ถูกผสาน เอ็นดับเบิลยูเอ เขตพื้นที่ที่เป็นกลุ่มหนึ่งในการส่งเสริมภายใต้แบนเนอร์ เอ็นดับเบิลยูเอ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง และความบาดหมางระหว่าง จิม ครอกเคทท์ จูเนียร์ และ วินซ์ แม็กแมเฮิน ต่อมา ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ได้ผุดขึ้นและ บริษัทได้พยายามที่จะชนะในเชิงเล่ห์เหลี่ยมแต่ละอื่น ๆ ที่จะได้รับช่องโทรทัศน์ที่สำคัญที่เป็นของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ แต่ก็สามารถที่จะกลายเป็นตีในเมืองเซนต์หลุยส์ (และส่วนที่เหลือของรัฐมิสซูรี เช่นกัน) ซึ่งนำปัญหาไปที่สมาคม เอ็นดับเบิลยูเอ ในกลางสหรัฐอเมริกา ต่อมา ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถกลายเป็นทั่วประเทศรวมทั้งเป็นความบาดหมางระหว่าง ฮัลค์ โฮแกน และ พอล ออร์นดอฟฟ์ ได้ยื่นอุทธรณ์ไปยังผู้ชมที่มีขนาดใหญ่ในต่อไปนี้ ต่อมา บ็อบ ไกเกิล ได้กลายเป็นกรรมการผู้จัดการใหญ่เป็นครั้งที่สองของ เอ็นดับเบิลยูเอ
ในปีเดียวกัน เจซีพี ได้ซื้อสมาคม ฮาร์ตออฟอเมริกันสปอร์ทแอตเติร์ชชั่น ผู้ส่งเสริมในพื้นที่ศูนย์กลางอเมริกาซึ่งเป็นเจ้าของสิทธิ์ในการส่งเสริมการแสดงกีฬามวยปล้ำผ่านทางรัฐแคนซัส ,รัฐมิสซูรี และรัฐไอโอวา
ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ภายใต้ผู้นำของ เท็ด เทอเนอร์
ในปี ค.ศ. 1988 จิมครอกเคทท์โปรโมชั่น ได้ขายกิจการมวยปล้ำให้กับ เท็ด เทอเนอร์ เนื่องจากมีปัญหาทางการเงิน และจดทะเบียนโดย สถานี ทีบีเอส ในนามของ ยูนิเวอร์แซลเรสต์ลิงคอร์ปอเรชั่น ต่อมา เท็ด เทอเนอร์ ได้สัญญาให้กับแฟน ๆ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ว่าจะเป็นรูปแบบนักกีฬาที่มุ่งเน้นจาก เอ็นดับเบิลยูเอ
การควบรวมกิจการกับ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู และ อีซีดับเบิลยู
ในช่วงนั้น สมาคม ดับเบิลยูซีดับเบิลยู ซึ่งเป็นคู่แข่งคนสำคัญของ WWF ได้ประสบปัญหาอย่างรุนแรง ภายหลังจากที่พวกเขาพ่ายแพ้สงครามเรตติ้งให้กับ WWF มาโดยตลอดนับตั้งแต่ปี 1998 แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขานั้นอยู่รอดได้ ก็เนื่องจากการที่ Ted Turner ผู้เป็นเจ้าของ WCW ได้ตัดสินใจควบรวมกิจการระหว่าง Turner Broadcasting System ซึ่งเข้าเป็นเจ้าของเข้ากับ Time Warner บริษัทใหม่ที่เกิดจากการควบรวมกิจการกันระหว่าง Turner Broadcasting System กับ Time Inc. บริษัทสื่อสารมวลชนรายใหญ่ เจ้าของนิตยสาร Time แต่ทว่า ภายหลังจากที่ Time Warner เข้าควบรวมกิจการกับ AOL หรือ American Online บริษัทด้านโทรคมนาคมชื่อดังในสหรัฐอเมริกากลายเป็น AOL Time Warner อำนาจของ Ted Turner ภายในบริษัทจึงถูกจำกัดลง ส่งผลให้ AOL Time Warner ตัดสินใจที่จะไม่ต้องการให้ WCW เป็น 1 ในธุรกิจของพวกเขาอีกต่อไป ในที่สุด ในเดือนมีนาคม ปี 2001 WWF Entertainment จึงเข้าซื้อกิจการของ World Championship Wrestling หรือ WCW จาก AOL Time Warner ด้วยมูลค่าการซื้อขายตามรายงาน 7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และจากการซื้อสมาคม WCW ได้ทำให้ WWF กลายเป็นสมาคมมวยปล้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นสมาคมในทวีปอเมริกาเหนือเพียงสมาคมเดียวที่ได้ชื่อว่าเป็นสมาคมยักษ์ใหญ่จนกระทั่งการถือกำเนิดขึ้นของสมาคม Total Nonstop Action Wrestling หรือ TNA ในปี 2002 ในขณะเดียวกัน ทรัพย์สินทั้งหมดของสมาคม Extreme Championship Wrestling หรือ ECW ซึ่งถูกยึดภายหลังจากที่ประสบปัญหาจนล้มละลายในเดือนเมษายน ปี 2001 ก็ได้ถูกยึดเป็นกรรมสิทธิ์ของ WWF (ขณะนั้นเป็น WWE แล้ว) ในช่วงกลางปี 2003 นั่นเอง
แหล่งข้อมูลอื่น
World Wrestling Entertainment
เจ้าแม่หยางกวง
เจ้าแม่หยางกวง (Our Lady Who Heals Eyesight) หรือ เจ้าแม่สายตา เป็นเทพธิดาในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า โดยพระนางคือหนึ่งในเทพธิดาผู้อุปถัมป์และดูแลการตั้งครรภ์ การคลอดบุตรของสตรีและความเป็นมารดร พระนางได้รับการนิยมบูชาร่วมกันกับเจ้าแม่ส่งบุตร เจ้าแม่ฝีดาษ (天花娘娘) และเจ้าแม่เร่งกำเนิดในฐานะเทพธิดาผู้ช่วยของเจ้าแม่เขาไท่เทพนารีผู้รักษาเขาไท่  เทวรูปของพระนางที่มีชื่อเสียงได้รับการยกย่องว่างดงามเช่นที่ วัดซินหลงกวน (兴隆观) ปักกิ่ง ประเทศจีน
ดุอาเญาชันกะบีร
ดุอาเญาชันกะบีร เป็นดุอาที่กล่าวถึงพระนามและคุณลักษณะต่างๆ ที่งดงามของพระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) ซึ่งเป็นที่รู้จักและใช้ในการวิงวอนขอพรของมุสลิมนิกายชีอะฮ์. โดยมุสลิมนิกายชีอะฮ์มีความเชื่อว่าดุอา “เญาชันกะบีร” เป็นดุอาที่ท่านญิบรออีล (อ.) ได้สอนแก่ท่านศาสดามุฮัมหมัด (ศ็อลฯ) และดุอาบทนี้ถูกเน้นย้ำให้อ่านในค่ำคืนแห่ง “ก็อดร์” (ค่ำคืนแห่งการประทานพระคัมภีร์อัลกุรอาน).
ชื่อของดุอา
"เญาชัน" ในหลักภาษาอาหรับให้ความหมายว่า "เสื้อเกราะ". สาเหตุที่ดุอาบทนี้ได้ชื่อว่า เญาชัน เนื่องจากว่าในสงครามหนึ่งท่านศาสดามุฮัมหมัดได้ใส่เสื้อเกราะตัวหนึ่งที่หนักเป็นอย่างมาก. ญิบรออีลจึงได้ลงมาสู่ท่านศาสดาด้วยคำสั่งจากพระเจ้า และได้กล่าวกับท่านศาสดาว่า "โอ้มุฮัมหมัด พระเจ้าได้ส่งศานติแด่ท่าน และได้กล่าวแก่ท่านว่า จงถอดเสื้อเกราะตัวใส่อยู่เสียเถิด แล้วจงอ่านดุอาบทนี้ (เญาชันกะบีร) เพราะมันจะปกป้องท่านและประชาชาติของท่านจากภัยภิบัติต่างๆ. และคำว่า กะบีร (ใหญ่) ก็ให้ความหมายสองอย่างด้วยกันคือ หนึ่งเพราะความยาวของดุอา และสองเพราะเสื้อเกราะตัวใหญ่ที่ท่านศาสดาใส่อยู่.
เนื้อหา
“เญาชัน กะบีร” มีทั้งหมด 100 วรรค ซึ่งในแต่ละวรรคจะสรรเสริญพระนามของพระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) สิบพระนามด้วยกัน (นอกจากวรรคที่ 55 มี สิบเอ็ดพระนาม). ดังนั้นพระนาม1001ของพระองค์จึงถูกกล่าวสรรเสริญไว้ในดุอาบทนี้.
พระนามของพระองค์อัลลอฮ์จำนวนมากที่ถูกสาธยายไว้ในบทดุอานี้นำมาจากพระคัมภีร์อัลกุรอาน. โดยจะมีสัมผัสกันในแต่ละวรรคของบทดุอา มีท่วงทำนองที่เสนาะ. ดังตัวอย่างวรรคที่หนึ่งของดุอาจะอ่านว่า รอฮีม – การีม – มุกีม – อาซีม – กอดีม – อาลีม – ฮากีม และ อาลีม ซึ่งจะเห็นได้ว่าคำสุดท้ายจะลงท้ายด้วยสระ และอักษรที่เหมือนกัน จึงทำให้เกิดความคล้องจอง และทำนองที่ไพเราะชวนให้น่าอ่าน
คุณลักษณะที่เฉพาะ
ดังที่กล่าวมา พระนามของพระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) จะถูกกล่าวถึง 10 พระนามในหนึ่งวรรค แต่ในวรรคที่ ๕๕ จะกล่าวถึงพระนาม 11 พระนามด้วยกัน จึงกลายเป็น 1001 พระนามนั้นเอง.
7 คุณลักษณะของพระองค์อัลลอฮ์ (ซบ.) ที่ถูกระลึกซ้ำหลายครั้งในดุอาบทนี้ ได้แก่ :
อ้างอิง
ISBN 964-6815-30-8
สาธารณรัฐมาลากาซี
สาธารณรัฐมาลากาซี หรือ สาธารณรัฐมาดากัสการ์ที่ 1 เป็นประเทศที่ได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในช่วงปี ค.ศ. 1958 - 1960
มาลากาซีได้ผูกมิตรกับสหภาพโซเวียต จนเปลี่ยนชื่อจากสาธารณรัฐมาลากาซีเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยมาดากัสการ์
ภรภัทร วทัญญุตาพงศ์
ภัคพร ไชยหาญ หรือ ภรภัทร ไชยหาญ, ภรภัทร วทัญญุตาพงศ์, ภัคพร แสนเสนา (ชื่อเล่น: ปอย) เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2512 เป็นนักร้อง พิธีกร และครูสอนร้องเพลงชาวไทย เป็นอดีตศิลปินค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีผลงานอัลบั้มเฉพาะกิจออกมาถึง 3 อัลบั้ม คืออัลบั้ม "แกรมมี่ ซูเปอร์ เมดเล่ย์" (พ.ศ. 2543), อัลบั้ม "Meeting" (พ.ศ. 2544) และอัลบั้ม "Meeting II : Meeting Again" (พ.ศ. 2546)
ประวัติ
เป็นที่รู้จักจากการเป็นครูสอนร้องเพลง เริ่มเข้าวงการตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมโดยทำงานเป็นคอรัสให้ทุกค่ายเพลง เป็นอดีตสมาชิกวงกะท้อน ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ “สรญา ส่งสุข” โดยเธอรับหน้าที่นักร้องนำแทน อ้อย กะท้อน ซึ่งไปออกอัลบั้มเดี่ยว นอกจากนี้ยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ MUN FM ครูปอยมีประสบการณ์การทำงานมากกว่า 15 ปี จนได้รับความไว้วางใจจากค่ายเพลงทุกค่าย จากโปรดิวเซอร์และศิลปินมากมาย เคยเรียนร้องเพลงกับครูกบ เสาวนิตย์ และเรียนกับครูกิตตินันท์ ชินสำราญ San Francisco Conservatory of Music
ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คงจะหนีไม่พ้นกับเพลง "ความรักอยู่ไหน" ที่ ปอย ภัคพรได้ฝากเสียงใสๆ และถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้ม Meeting
ปี 2546 มาถึงอัลบั้มเฉพาะกิจชุดที่ 3 กับอัลบั้ม Meeting II : Meeting Again โดยขับร้องเพลง "ฝันข้างเดียว"
นอกจากจะมีงานเพลงที่ได้ปล่อยมาแล้วหลายอัลบั้ม ในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปอย ภัครพร ยังมีผลงานเพลงประกอบละครโทรทัศน์อีกมากมาย เช่น เพลง "อุ่นใจ (เมื่อมีเธอ)" เพลงประกอบละคร คนของแผ่นดิน และเพลง "ขาดเธอขาดใจ" เพลงประกอบละคร นางฟ้าเดินดิน
มนุษย์สองร้อยปี
มนุษย์สองร้อยปี (The Bicentennial Man) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ ประเภทเรื่องสั้น ที่แต่งโดยไอแซค อสิมอฟ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 และได้รับรางวัลฮิวโก ในปีนั้น
นิยายบอกเล่าถึงเรื่องราวของหุ่นยนต์ชื่อ แอนดรูว์ ซึ่งทำหน้าที่รับใช้ครอบครัวหนึ่งอย่างซื่อสัตย์เป็นเวลาหลายชั่วอายุคน จากการได้คลุกคลีกับมนุษย์เป็นเวลาหลายปี แอนดรูว์ค่อยๆ ซึมซับด้านต่าง ๆ ของมนุษย์  ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงชิ้นส่วนต่างๆ ของตัวมัน ลดทอนความเป็นเครื่องจักรลงทีละน้อย  จนในที่สุดก็ได้รับการยอมรับว่ามีความเป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์   ในนิยายมีการนำเสนอเรื่องกฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ ด้วย
ต่อมา ไอแซค อสิมอฟ ได้ร่วมกับ โรเบิร์ต ซิลเวอร์เบิร์ก เขียนนิยายขยายความเรื่อง The Bicentennial Man ออกมาเป็น The Positronic Man ตีพิมพ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ภายหลังการเสียชีวิตของอสิมอฟในปี พ.ศ. 2535
ในปี พ.ศ. 2542 มีการนำนิยายเรื่องนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ ชื่อ Bicentennial Man นำแสดงโดย โรบิน วิลเลียมส์ ใช้ชื่อไทยว่า "บุรุษสองศตวรรษ"
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนจากลีก)
หน้านี้สรุป ตัวแทนจากลีก แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).
รอบคัดเลือกรอบแรก
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบแรกได้จัดขึ้นในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2566.
สรุปผลการแข่งขัน
<section begin=Q1 />
<section end=Q1 />
ธนกร วังบุญคงชนะ
ธนกร วังบุญคงชนะ (เกิด 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2516) ชื่อเล่น แด๊ก เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจุจบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา และรองหัวหน้าพรรครวมไทยสร้างชาติ เคยดำรงตำแหน่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ
ประวัติ
ธนกร วังบุญคงชนะ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ที่อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก ปริญญาโทจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยสำหรับนักบริหารระดับสูง (ปปร.) รุ่นที่ 20 และหลักสูตรการพัฒนาการเมืองและการเลือกตั้งระดับสูง (พตส.) รุ่นที่ 2
งานการเมือง
พ.ศ. 2550 เขาลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคมัชฌิมาธิปไตย เขตเลือกตั้งที่ 4 พร้อมกับ ร้อยเอกรชฏ พิสิษฐบรรณกร และอภิญญา สุนทรสาธิต แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้รับคะแนนไปเพียง 2,455 คะแนน
พ.ศ. 2554 ธนกรลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อในสังกัดพรรคภูมิใจไทย โดยอยู่ลำดับที่ 38 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เมื่อวทันยา บุนนาค ลาออกจากการเป็น ส.ส. ธนกรจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ธนกรได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ต่อมาในวันศุกร์ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2566 ธนกรได้เดินทางไปสมัครเป็นสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ
โจว เอินไหล
โจว เอินไหล (5 มีนาคม ค.ศ. 1898 – 8 มกราคม ค.ศ. 1976) เป็นนายกรัฐมนตรีจีน คนที่ 1 โจวเป็นหัวหน้ารัฐบาลประชาชนจีน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม ค.ศ. 1976 โจวทำหน้าที่อยู่ภายใต้ประธานเหมาเจ๋อตง และมีส่วนสำคัญในการเถลิงอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์ และต่อมาในการรวบรวมการควบคุม จัดตั้งนโยบายการต่างประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจของจีน
ด้วยการที่เป็นนักการทูตที่มีทักษะและความสามารถ โจวดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของจีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1958 ได้ให้การสนับสนุนในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติกับชาติตะวันตกในภายหลังสงครามเกาหลี เขาได้เข้าร่วมในการประชุมที่เจนีวา ปี ค.ศ. 1954 และการประชุมบันดุง ปี ค.ศ. 1955 และได้ให้การช่วยเหลือในการประพันธ์โน้ตดนตรีเพื่อต้อนรับการมาเยือนจีนของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ปี ค.ศ. 1972 เขาได้ช่วยกำหนดนโยบายเกี่ยวกับข้อพิพาทที่ดุเดือดกับสหรัฐอเมริกา ไต้หวัน สหภาพโซเวียต(ภายหลังปี ค.ศ. 1960) อินเดีย และเวียดนาม
โจวได้เอาชีวิตรอดจากการกำจัดแก่เหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ในขณะที่เหมาได้ทุ่มเทให้กับเวลาส่วนใหญ่ในการต่อสู้ทางการเมืองและงานทางด้านอุดมกาณ์ โจวเป็นแรงผลักดักหลักที่อยู่เบื้องหลังของสถานการณ์ภายในประเทศในช่วงส่วนใหญ่ของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ความพยายามของเขาในการบรรเทาความเสียหายที่เกิดจากการกระทำของพวกยุวชนแดงและความพยายามของเขาในการปกป้องคนอื่นจากความโกรธเกรี้ยวของพวกเขา ทำให้เขาได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงระยะหลังของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม
เมื่อสุขภาพของเหมาเริ่มย่ำแย่ลงในปี ค.ศ. 1971 และ ค.ศ. 1972 และภายหลังจากการเสียชีวิตของหลิน เปียวที่ถูกตราหน้าว่าเป็นคนทรยศจนเป็นที่น่าอับอายของจีน โจวได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานที่หนึ่งแห่งพรรคคอมมิวนิสต์ที่เว้นว่างไว้โดยคณะกรรมการส่วนกลางที่ 10 ในปี ค.ศ. 1973 และถูกกำหนดให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเหมา (บุคคลที่สามที่ถูกกำหนดเอาไว้รองลงจากหลิว เช่าฉี และหลิน) แต่ยังคงต้องต่อสู้กับแก๊งออฟโฟร์ในการช่วงชิงการเป็นผู้นำของจีน การปรากฏตัวต่อสาธารณะครั้งสำคัญและครั้งสุดท้ายของเขาคือ การประชุมครั้งแรกของสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1975 ซึ่งเขาได้นำเสนอรายงานการทำงานของรัฐบาล จากนั้นเขาได้หลุดพ้นจากสายตาของสาธารณชนเพื่อไปรักษาพยาบาลและเสียชีวิตในอีกหนึ่งปีต่อมา ความโศกเศร้าเสียใจของประชาชนที่เพิ่มมากขึ้นอย่างมากมายมหาศาลซึ่งการเสียชีวิตของเขาได้ปลุกปั่นให้ประชาชนชาวปักกิ่งหันไปโกรธแค้นต่อแก๊งออฟโฟร์ จนนำไปสู่กรณีเทียนอันเหมิน ปี ค.ศ. 1976 แม้ว่าโจวจะได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยฮั่ว กั๋วเฟิง ในฐานะรองประธานคนที่หนึ่งและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งเป็นผู้นำของจีน แต่เติ้ง เสี่ยวผิง พันธมิตรของโจวก็สามารถเอาชนะแก๊งออฟโฟร์ทางการเมืองลงได้และเข้ามาแทนที่ฮั่วจนกลายเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ในปี ค.ศ. 1978
ประวัติ
โจวเอินไหลมีภูมิลำเนาเป็นชาวเมืองเส้าซิง มณฑลเจ้อเจียง ในขณะที่ความจริงแล้ว เขาเกิดที่เมืองหวยอัน（淮安） มณฑลเจียงซู ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ.1898 ซึ่งเป็นรกรากของฝ่ายมารดา บรรพบุรุษหลายชั่วอายุคนของตระกูลโจวที่เมืองเส้าซิงนี้ ล้วนเป็นที่ปรึกษาให้กับข้าราชการในเมือง ซึ่งอาชีพดังกล่าวได้รับความนิยมสูงสุดจน รับรู้กันว่ามีชาวเส้าซิงมากมายที่ประจำอยู่ตามหน่วยงานราชการทั่วประเทศของจีน นอกเหนือไปจากการเป็นพ่อค้า
โจวรำลึกถึงผู้ให้กำเนิดของตนว่า ยายของเขาเป็นหญิงชาวนาในชนบทของหวยอิน(淮阴) ดังนั้น ในร่างกายเขาก็มีเลือดของชาวนาไหลเวียนอยู่ด้วย ส่วนมารดานั้นเป็นผู้หญิงที่มีหน้าตางดงาม และจิตใจอ่อนโยน แต่น่าเสียดายที่ต้องเสียชีวิตตั้งแต่ยังสาวเมื่อมีอายุได้เพียง 35 ปี
เนื่องจากป่วยเป็นวัณโรค อันมีสาเหตุมาจากการทำงานหนักเกินไปหลังจากที่ปู่เสียชีวิตลงโดยไม่เหลือมรดกไว้ให้ครอบครัวเลย ปู่ของโจวเสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 50 ปี ในช่วงที่มีชีวิตอยู่ก็ไม่ได้สร้างทรัพย์สมบัติใด ๆ ไว้
มีเพียงบ้านที่อาศัยเท่านั้น เมื่อมาถึงรุ่นพ่อ ครอบครัวก็ถึงคราวลำบาก ซึ่งทั้งบิดาและอาของเขาต่างรับราชการ โดยบิดาของโจวมีตำแหน่งเป็นผู้ดูแลด้านเอกสาร ส่วนอาดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษา ซึ่งรวมกันแล้วรายได้ก็ยังไม่เพียงพอ
มุขลึงค์
ในประติมานวิทยาฮินดู มุขลึงค์ (แปลตรงตัวว่า ลึงค์ที่มีใบหน้า, ) เป็นรูปเคารพลึงค์รูปแบบหนึ่งที่ปรากฏใบหน้ามนุษย์ (คือเทพเจ้า) บนลึงค์ อาจมีหน้าเดียวหรือหลายใบหน้าก็ได้ โดยลึงค์นั้นถือเป็นรูปเคารพแบบไม่แสดงรูป (aniconic) ของพระศิวะ การสร้างมุขลึงค์มีทั้งการสลักลงไปในลึงค์และนำมาครอบลึงค์เดิม
โดยทั่วไปมักพบจำนวนใบหน้าบนมุขลึงค์เท่ากับ 1 หน้า (เอกมุขลึงค์), 4 หน้า (จตุรมุขลึงค์) หรือ 5 หน้า (ปัญจมุขลึงค์) โดยทั่วไป จตุรมุขลึงค์นั้นไม่ได้นับรวมใบหน้าที่ 5 บนยอดสุดของลึงค์ ลักษณะของจุตรมุกขลึงค์และปัญจมุขลึงค์นั้นมักหมายถึงพระศิวะ 5 ปาง หรืออาจะหมายถึงธาตุทั้ง 5 และ ทิศหลักทั้ง 5 ด้วย
มังกรเดียวดาย
มังกรเดียวดาย เป็นนวนิยายของ วิศวนาถ ซึ่งเนื้อเรื่องนั้นเป็นภาคต่อของ หงส์เหนือมังกร ต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ในปี พ.ศ. 2547 โดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ ออกอากาศทางช่อง 5 นำแสดงโดย ศตวรรษ เศรษฐกร, ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง, นุสบา ปุณณกันต์, นิรุตต์ ศิริจรรยา, และ นิษิตา พงศ์ทรง ออกอากาศวันเสาร์-อาทิตย์ 20:40 - 21:40 น. ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ถึง 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันลิขสิทธิ์นิยายอยู่กับช่อง 7 สี
เรื่องย่อ
หลังจากการตายของ อาหลิว (มาช่า วัฒนพานิช) สมาคมห้าสมุทร ตกอยู่ภายใต้การดูแลของ บิ๊กชาย หรือเก๊าน่ำเก็ง(เจี๊ยบ วัชระปานเอี่ยม) ส่วน เต็งล้อ (หนิง นิรุตติ์ ศิริจรรยา) ก็ยังคงเป็นมนุษย์นิทราจากอาการที่บาดเจ็บสาหัสอยู่ จนกระทั่ง รุจีหรือสร้อย (เมย์ ภัทรวรินทร์ ทิมกุล) แฟนสาวของ ตี๋เล็ก (พนมกร ตังทัตสวัสดิ์) ได้ให้กำเนิดทารกเพศชาย เต็งล้อที่หลับไหลมาช้านาน ก็ฟื้นขึ้นจากอาการโคม่าราวกับปาฏิหาริย์ และได้ให้บิ๊กชายส่งคนออกตามหาทายาทคนสุดท้ายของตระกูล “ ธรรมกุล ”
ข่าวการออกตามหาทารกน้อยแพร่สะพัดออกไป สร้างความไม่พอใจให้แก่ โป๊ยตี๋ (หมึก อภิชาต ชูสกุล) หัวหน้าสาขาที่ 19 ของสมาคมฯ เพราะเขามีแผนจะครองตำแหน่งต่อจากเต็งล้อ โดยโป๊ยตี๋มอบหมายให้ อากุ่ย (ปู อนุวัฒน์ นิวาตวงศ์) ลูกน้องคนสนิท นำทีมสังหารออกตามเก็บสองแม่ลูกเพื่อตัดหน้าบิ๊กชาย ทางด้านเต็งล้อเมื่อทราบว่าหลานของตนถูกโป๊ยตี๋ส่งคนไปเก็บ ก็เริ่มตระหนักว่าโป๊ยตี๋กำลังคิดโค่นอำนาจ จึงได้จับอาเปาและอาเปียว ลูกชายทั้ง2 ของโป๊ยตี๋ไว้ และบังคับให้โป๊ยตี๋พาทายาทของธรรมกุลกลับมาให้ได้
ร้อนถึง จางเหา (แท่ง ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง) ที่ตัดขาดจากโลกภายนอก ได้ตัดสินใจไปช่วยเหลือทารก เพราะเห็นแก่ที่เป็นหลานของอาหลิว แต่ก็มาช้าเกินไป รุจีและลูกน้องที่บิ๊กชายส่งมาต่างถูกอากุ่ยฆ่าตายหมด เหลือเพียงอาเล้ง ลูกชายของรุจีที่จางเหาช่วยออกมาได้ทันเท่านั้น จางเหาพาอาเล้งหนีจากการตามล่าของอากุ่ยมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ก็ได้บาดเจ็บสาหัส จนในที่สุดจางเหาเดินโซซัดโซเซมาจนถึงกระท่อมกลางป่า ซึ่งเป็นที่พักของ อาลั้ง (นุส นุสบา ปุณณกันต์) สาวชาวเขา ซึ่งเป็นลูกสาวของคนที่จางเหารู้จัก เมื่อมาถึงจางเหาได้เจอกับ อาฟาน (หนึ่ง วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ) ซึ่งเป็นสายที่จางเหาส่งเข้าไปสืบเสาะความเคลื่อนไหวภายในสมาคมฯ โดยอาฟานได้ออกอุบายร่วมกับจางเหา เพื่อป้องกันไม่ให้อาเล้งถูกตามล่าจากอากุ่ย โดยการวางเพลิงเผากระท่อมของอาลั้ง พร้อมกับนำศพเด็กชาวบ้านที่เสียชีวิตแล้วมาเผาอำพรางเพื่อให้ดูเหมือนว่าอาเล้งเสียชีวิตลงแล้ว จากนั้นจางเหาขอร้องให้อาฟานแฝงตัวเข้าส ม าคมห้าสมุทร เพื่อจับตาดูความเคลื่อนไหวของเต็งล้อต่อไป ส่วนตนเองก็กลับบ้านป่าพร้อมด้วยอาเล้งและอาลั้ง และ เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ โป๊ยตี๋จำเป็นต้องยิงเข่าทั้งสองข้างของตนเองเพื่อแลกกับชีวิตลูก ๆ ทั้งสองที่เต็งล้อจับตัวมา และรับผิดในเรื่องที่ไม่สามารถรักษาชีวิตของทายาท “ ธรรมกุล ” ไว้ได้ สร้างความเจ็บแค้นให้กับโป๊ยตี๋เป็นอย่างมาก
และแล้ว วันเวลาได้ล่วงเลยผ่านไป....18 ปี หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายนั้น อาเล้ง (เต๊ะ ศตวรรษ เศรษฐกร) ได้เติบโตเป็นเด็กหนุ่ม และมีนิสัยคึกคะนองไม่ต่างอะไรจากตี๋เล็กผู้เป็นบิดา ไม่ว่าจางเหาจะอบรม หรือทำโทษสักเท่าใด อาเล้งก็อาศัยความเจ้าเล่ห์เพทุบายเอาตัวรอดไปได้เสมอ คนเดียวที่อาเล้งดูจะเชื่อฟังที่สุดก็มีแต่อาลั้งเท่านั้น ทางด้านเต็งล้อ แม้เข้าสู่วัยชราแต่ยังต้องทำงานอย่างหนักเพื่อคอยรั้งอำนาจพวกหัวหน้าสาขาต่าง ๆ ที่คิดแย่งชิงตำแหน่งจากตนและกลุ่มอิทธิพลฝ่ายตรงข้าม นอกจากนี้ยังนำพาสมาคมห้าสมุทรให้ขยายอำนาจแผ่ไพศาลออกไป คนที่เข้าใจและเห็นใจเต็งล้อมากที่สุดนั้นเห็นจะมีเพียง อาเหมย (แอนนิต้า นิษิตา พงศ์ทรง) บุตรสาวของบิ๊กชายกับอาหลิงที่ให้ความเคารพนับถือเต็งล้อเช่นดังญาติผู้ใหญ่แท้ๆของตน ที่หมั่นแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอทำให้เต็งล้อผ่อนคลายความเหงาลงได้บ้าง ส่วนโป๊ยตี๋นั้นหลังจากเพลี่ยงพล้ำให้แก่เต็งล้อ ก็ต้องหันมาสั่งสมบารมีของตัวเองขนานใหญ่ โดยอาศัย อาเปา (อ้น เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์) บุตรชายคนโตของตนที่เป็นคนรุ่นใหม่ไฟแรง ให้ออกมาสร้างผลงานชิงดีชิงเด่นกับเต็งล้ออยู่เสมอ ส่วนอีกทางหนึ่งนั้นก็ให้ อาเปียว (กอล์ฟ กริช หิรัญพฤกษ์) บุตรชายคนเล็กคอยตามตื้ออาเหมย เพื่อหวังจะเป็นทองแผ่นเดียวกับบิ๊กชาย แม้บิ๊กชายจะรู้ว่าโป๊ยตี๋มีจุดประสงค์ใด แต่ก็ยังสนับสนุนให้อาเหมยได้เป็นฝั่งเป็นฝากับอาเปียว เพราะหวังว่าความสัมพันธ์นี้จะช่วยเยียวยาความบาดหมางในสมาคมฯลงได้
ทางด้านอาเหมยที่ชิงชังความเป็นจอมเสเพลของอาเปียว จึงแก้เผ็ดผู้เป็นพ่อด้วยการหนีออกจากบ้าน จนได้พบกับอาเล้งโดยบังเอิญ ทั้ง2ถูกชะตากันอย่างมาก อาเล้งจึงพาอาเหมยมาพักที่กระท่อม แต่เมื่อจางเหารู้ว่าอาเหมยเป็นคนของสมาคม ก็ขับไล่ไสส่ง ทำให้อาเล้งไม่พอใจ และหนีไปกรุงเทพฯ พร้อมกับอาเหมย เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ อาเล้งขอให้อาเหมยพาตนไปพบกับญาติที่ชื่ออาฟาน ซึ่งเป็นคนดูแลศาลเจ้าในสมาคมฯ และที่นี่เองที่ทำให้อาเล้งได้พบกับเต็งล้อ ในขณะที่เต็งล้อมาไหว้พระที่ศาลเจ้า เต็งล้อรู้สึกถูกชะตาอาเล้งอย่างน่าประหลาดใจ ได้แต่เก็บความสงสัยนี้ไว้ภายในใจ
ทางด้านจางเหาก็ถูกอาลั้งหว่านล้อมจนยอมเดินทางเข้าเมืองมาตามหาอาเล้ง แต่เมื่อได้เจอตัวอาเล้งกลับดื้อดึงไม่ยอมกลับบ้าน เมื่อเป็นเช่นนั้นจางเหาก็หมดความอดทน แอบย้อนกลับมาหมายจะสังหารเต็งล้อเสีย เพราะทนไม่ได้ที่เต็งล้อมาชักจูงอาเล้งให้เลือกเดินทางผิด แต่สิ่งที่มันคาดไม่ถึงก็คือ อาเล้งกลับเสี่ยงตายเข้าปกป้องเต็งล้อเอาไว้ จากการที่จู่ๆ จางเหาที่ตัดขาดจากชีวิตนักเลงอย่างสิ้นเชิงแล้ว กลับหวนเข้ามาหมายจะปลิดชีวิตตนเอง ทำให้เต็งล้อนึกสงสัยในชาติกำเนิดของอาเล้ง จึงสืบสวนจนพบแหวนทอง ”ธรรมกุล” ในตัวอาเล้งเข้า ถึงได้รู้ว่าแท้จริงอาเล้งก็คือหลานชายของตนนั่นเอง ดังนั้นเต็งล้อจึงได้คิดแผนที่จะกำจัดจางเหาเสีย เพราะตราบใดจางเหายังมีชีวิตอยู่ ก็คงไม่ยอมปล่อยให้อาเล้งสืบทอดอำนาจต่อจากตนแน่นอน อีกทั้งความแค้นของตนกับจางเหานั้น ก็สมควรแก่เวลาแล้วที่ต้องสะสาง เต็งล้อหลอกอาเล้งให้พาตนไปพบจางเหาเพื่อสะสางความแค้น ส่วนอาเล้งก็หลงเชื่อว่าปู่ของตนคงเห็นแก่ความดีที่จางเหาอุปการะตนไว้ จึงอยากตอบแทนบุญคุณด้วยการญาติดีกับลุง ดังนั้นอาเล้งจึงยอมนำทางเต็งล้อไปพบบ้านป่าด้วยความเต็มใจ
การเดินทางไปอย่างเงียบเชียบของเต็งล้อและอาเล้งทำให้อาฟานตื่นตระหนก เพราะมันรู้ดีว่าคนใจคออำมหิตอย่างเต็งล้อ ไม่มีวันจะยอมเลิกราความแค้นโดยง่าย แต่ครั้นจะไปขัดขวางก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว ซ้ำร้ายโป๊ยตี๋เกิดล่วงรู้ว่าเต็งล้อเดินทางไปโดยไม่มีขบวนองครักษ์คุ้มกันมากมายเหมือนเช่นเคย จึงให้อากุ่ย อาเปาและลูกน้องชื่ออากวง นำทีมสังหารลอบติดตามไปหมายจะปลิดชีพเต็งล้อและจางเหาไปในครั้งนี้เลย แต่สมุนฝีมือฉกาจที่เต็งล้อพามาเพื่อสังหารจางเหา กลับต้องสิ้นชีพด้วยน้ำมือของอาเปา อากุ่ยและอากวง จางเหาและอาเล้งตัดสินใจปักหลักต่อกรกับพวกศัตรู ด้านอาเปาที่สงสัยอากุ่ยอยู่ก่อนหน้า อาศัยจังหวะพูดจาหว่านล้อมและติดสินบนอากวงให้หักหลังและกำจัดอากุ่ย แต่สุดท้ายอาเปาก็ถูกอากวงหักหลัง และฆ่าตายโดยอาศัยการตามฆ่าเต็งล้อบังหน้า ด้านเต็งล้อฉวยโอกาสทีเผลอลงมือทำร้ายจางเหา แต่ก็ถูกจางเหาตอบโต้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างตกอยู่ในสภาพปางตาย แต่ ก่อนที่เต็งล้อจะเดินทางมาหาจางเหา ได้เขียนจดหมายไว้ 2 ฉบับเพื่อบอกเรื่องราวที่แท้จริงของทายาทธรรมกุลให้กับบิ๊กชาย และอีกหนึ่งฉบับรับรองความเป็นทายาทธรรมกุลที่แท้จริงของอาเล้ง เต็งล้อก็สิ้นใจตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว ส่วนจางเหาก็พูดเตือนสติอาเล้งโดยยกเรื่องของหลิวกับตี๋เล็กมาเป็นอุทาหรณ์ หลังจากทนพิษบาดแผลอยู่ได้หนึ่งคืน จางเหาก็แข็งใจเดินทางไปยังหลุมศพของอาหลิวในตอนรุ่งสาง ก่อนจะหมดลมลงอย่างสงบที่นั่น
หลังการตายของเต็งล้อ ซาเก๊า (แมน สุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์) ผู้ร่วมขบวนไปกับเต็งล้อและอาเล้งชี้แจงต่อหัวหน้าและสมาชิกสมาคมฯ ถึงข้อความในจดหมายครึ่งแรกของบิ๊กชาย อาเล้งปรากฏตัวพร้อมจดหมายส่วนที่เหลือและกล่องไม้ดำของจางเหา โดยออกอุบายว่าจดหมายจะเปิดก็ต่อเมื่อผ่านพิธีกงเต็กของเต็งล้อไปเสียก่อน ทำให้อากุ่ยและอากวงร้อนตัวกลัวความผิดที่ก่อ จึงชิงลงมือแย่งกล่องไม้ดำมา เกิดการต่อสู้กันจนอาเหมยถูกยิง บาดเจ็บสาหัส ส่วนกล่องไม้ดำที่อากุ่ยและอากวงได้ไป อาเล้งได้ซ่อนระเบิดอยู่ข้างในทำให้อากุ่ยต้องสูญเสียดวงตา1ข้างไปในครั้งนี้ ทางด้านโป๊ยตี๋ และอาเปียว รีบเดินทางมาดูอาการอาเหมย อาเปียวจึงสารภาพความจริงว่าตนเองและพ่อบ้านไช่ ได้แอบสืบความเคลื่อนไหวของอากุ่ยและอากวงจนรู้ว่าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการตายของอาเปาพี่ชาย และเต็งล้อนั่นเอง อาเล้งซึ่งเห็นว่าทุกอย่างเริ่มคลี่คลายไปในทางที่ดี จึงคิดที่จะไม่เปิดเผยความเป็นทายาทที่แท้จริงของตนเอง บิ๊กชายอาศัยจังหวะนี้ให้โป๊ยตี๋สาบานต่อหน้าหัวหน้าสมาคมทั้งหมดในวันทำพิธีกงเต็กของเต็งล้อ ว่าจะจงรักภักดีกับสมาคมและตัวบิ๊กชาย แต่กลับถูกโป๊ยตี๋ซ้อนแผนให้อาเปียวและอาเหมยได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน เพื่อยุติความบาดหมางทั้งปวงเช่นกัน
เมื่อจวนตัว อาเล้งจึงลักพาตัวอาเหมยอีกครั้ง เพื่อล่อบิ๊กชายออกมาและได้เล่าความจริงที่เกิดขึ้น แต่ก็ถูกอากุ่ยซ้อนแผน ส่งสมุนมากวาดล้าง มันฆ่าบิ๊กชาย ซาเก๊าจึงพาอาเล้งและอาเหมยหนีไปอยู่กับอาลั้ง แต่อากุ่ยตามมาทัน แล้วฆ่าอาลั้ง ส่วนอาเล้งถูกทำร้ายแต่มีชาวป่ามาช่วยชีวิตไว้ อากุ่ยจึงจับคุณหนูเหมยเป็นตัวประกันเพื่อล่ออาเล้งออกมา อาเล้งก็ตามมาช่วยอาเหมยแล้วฆ่าอากุ่ยกับลูกน้องทั้งหมด แม้สมาคมห้าสมุทรจะผ่านพ้นปัญหาทุกอย่างไปได้ด้วยดี แต่สมาคมดาวมังกรต้องการหาคนรับผิดชอบเรื่องหลงไป่หมิง จึงตามมาฆ่าอาเหมยเพื่อแก้แค้น อาเล้งเมื่อไม่เหลือคนที่รักแล้วจึงเล้นกายอยู่ในป่าเพียงลำพังแบบมังกรเดียวดาย
สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014
ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ที่เมืองหนานจิง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 4 คน ใน 3 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกไม่ได้รับเหรียญรางวัล
กรีฑา
ผลการแข่งขันดังนี้ :
ว่ายน้ำ
ผลการแข่งขันดังนี้ :
บุรุษสองศตวรรษ
บุรุษสองศตวรรษ หรือ Bicentennial Man เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542 ดัดแปลงจากนิยายวิทยาศาสตร์ The Bicentennial Man ของ ไอแซค อสิมอฟ ซึ่งได้รับรางวัลฮิวโก ในปี พ.ศ. 2519 (ในประเทศไทย ตีพิมพ์ในชื่อเรื่อง มนุษย์สองร้อยปี แปลโดย ชัยคุปต์ เมื่อ พ.ศ. 2523)
ภาพยนตร์ ซึ่งแสดงนำโดย โรบิน วิลเลียมส์ ได้รับการยอมรับว่าถ่ายทอดจากนวนิยายมาได้ค่อนข้างครบถ้วน ถึงแม้จะมีรายละเอียดบางอย่างต่างจากในหนังสือบ้าง
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน
กีฬามหาวิทยาลัยอาเซียน (ASEAN University Games) เป็นการแข่งขันกีฬาหลากชนิดของมหาวิทยาลัย ระหว่างประเทศในอาเซียน ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุกหนึ่งปี
ตงหวังกง
ตงหวังกง (King Father of the East) หรือพระเทพบิดรตะวันออก เป็นเทวดาและเซียนของในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า ตามเทพปกรณัมจีนโดยทั่วไปกล่าวว่าพระองค์คือพระสวามีของพระเทพมารดรตะวันตก และทรงเป็นเทพผู้ทรงพลังหยางอันบริสุทธิ์
ปลาบู่จักรพรรดิ์
สำหรับปลาบู่จากที่เป็นปลากลับหัว ดูที่ ปลาบู่จาก
ปลาบู่จักรพรรดิ์ หรือ ปลาบู่จาก หรือ ปลาบู่หิน (Tank goby; ) ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาบู่ (Gobiidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาบู่ทราย แต่มีส่วนหัวแหลมกว่า ลำตัวทรงกระบอก ด้านท้ายของลำตัวแบนด้านข้าง ปากกว้าง ดวงตากลมโต ครีบท้องมี 2 อัน ครีบท้องเชื่อมติดกันเป็นรูปถ้วย ครีบหางปลายแหลม ลำตัวมีสีน้ำตาลอ่อน ส่วนหลังสีคล้ำ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำขนาดใหญ่จำนวน 4-5 แถบ ขอบเกล็ดมีสีคล้ำจึงแลดูเป็นลายคล้ายตาข่ายหรือร่างแห ครีบต่าง ๆ ใส
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 16-20 นิ้ว กระจายพันธุ์ในแถบน้ำกร่อยและน้ำจืดใกล้ชายฝั่งทะเลในแถบร้อนของทวีปเอเชียโดยทั่วไป ตั้งแต่ทะเลแดง จนถึงชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก ตลอดจนเอเชียใต้จนถึงตอนใต้ของจีนและออสเตรเลีย พบทั้งในชายฝั่งทะเลมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย (โดยในประเทศไทยมีรายงานพบที่แม่น้ำสาละวิน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากทะเลนับเป็นพัน ๆ กิโลเมตรด้วย ) เป็นปลาที่มีพฤติกรรมนอนนิ่ง ๆ กับพื้นตลอดทั้งวัน ส่วนมากจะอาศัยอยู่ในป่าชายเลน ในส่วนที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น ที่เป็นพื้นทราย เพื่อซุ่มล่าอาหาร ซึ่งอาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ มีพฤติกรรมการวางไข่ จะวางไข่ยึดติดกับวัสดุต่าง ๆ ใต้น้ำ โดยพ่อปลาและแม่ปลาจะช่วยกันดูแลไข่จนฟักเป็นตัว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งสามารถเลี้ยงเติบโตได้เป็นอย่างในสภาพน้ำจืดสนิท และยังใช้บริโภคกันในบางท้องถิ่นอีกด้วย
โอม นมัส ศิวายะ
โอม นมัส ศิวายะ (Om Namah Shivaya, เทวนาครี: ॐ नमः शिवाय; ไอเอเอสที: ) เป็นหนึ่งในมนตร์ฮินดูที่ได้รับความนิยมสูงมาก และถือเป็นมนตร์สำคัญสูงสุดในลัทธิไศวะ คำว่า "นมัส ศิวายะ" (Namah Shivaya) แปลว่า "โอ้! การเคารพกราบการต่อผู้รุ่งเรืองยิ่ง!" ("O salutations to the auspicious one!") หรือ "ความรัก ความเคารพบูชา ต่อองค์พระศิวะ" (“adoration to Lord Shiva") โอม นมัส ศิวายะ เรียกอีกชื่อว่า ศิวปัญจักศร (Shiva Panchakshara) หรือ ปัญจักศร (Panchakshara) ซึ่งแปลว่า "มนตร์ที่มีห้า (ปัญจ) พยางค์ (อักษร)" (คือไม่รวมคำว่า โอม) ซึ่งขับเพื่อบูชาพระศิวะ ในบทสวด Shri Rudram ซึ่งเป็นบทสวดในกฤษณยชุรเวท ได้ระบุบทสวดนี้ไว้ว่า นะมะศิวายะ (''Na' 'Ma' 'Śi' 'Vā' 'Ya')
โซนิกบลาสต์แมน II
โซนิกบลาสต์แมน II (Sonic Blast Man II; คาตากานะ: ソニックブラストマンII) เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทไทโทสำหรับซูเปอร์แฟมิคอมใน ค.ศ. 1994
รูปแบบการเล่น
โซนิกบลาสต์แมน II เป็นภาคต่อของเกมโซนิกบลาสต์แมน ซึ่งรูปแบบการเล่นคล้ายกับภาคก่อนและเพิ่มตัวเลือกมากขึ้น โดยมีตัวละครใหม่ที่สามารถเล่นได้คือ "โซเนีย" และ "กัปตันโชเยียร์" รวมถึงโหมดสองผู้เล่น
พระแม่พหุชรา
พระแม่พหุชรา  (बहुचर माता; બહુચર માતા) เป็นเทพธิดาท้องถิ่นในศาสนาฮินดู ซึ่งมีที่มาและนิยมสักการะบูชาในรัฐคุชราตและรัฐราชสถานของประเทศอินเดีย พระนางได้รับการนับถือในศาสนาฮินดูว่าเป็นเทพีผู้อุปถัมป์คุ้มครองรักษาเหล่าฮิจรา (กะเทย) และเป็นเทพีผู้อุปถัมป์คุ้มครองรักษากลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศของศาสนาฮินดูและศาสนาท้องถิ่นของเอเชียใต้
ส่วนที่เกี่ยวข้อง
ในประเทศไทยด้วยกระแสความนิยมของลัทธิศักติซึ่งมีอิทธิพลอย่างสูงในศาสนาฮินดูในประเทศไทยปัจจุบัน กลุ่มผู้ที่นับถือศาสนาฮินดูในประเทศไทยและบรรดาคนทรงตามศาสนาผีและศาสนาท้องถิ่นของไทยออกนามของเทพธิดาองค์นี้ซึ่งเป็นเทวีท้องถิ่นพื่นเมืองในศาสนาฮินดูว่า พระแม่อุมาขี่ไก่ หรือ พระแม่อุมาตากี ซึ่งความจริงแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระแม่อุมาเทวีแต่อย่างใด
ตรรกศาสตร์คลุมเครือ
ตรรกศาสตร์คลุมเครือ หรือ ฟัซซี่ลอจิก (fuzzy logic) พัฒนาจาก ทฤษฎีเซตวิภัชนัย โดยเป็นการใช้เหตุผลแบบประมาณ ซึ่งแตกต่างจากการใช้เหตุผลแบบเด็ดขาดในลักษณะ ถูก/ผิด ใช่/ไม่ใช่ ของ ตรรกศาสตร์แบบฉบับ (classical logic) ตรรกศาสตร์คลุมเครือนั้นสามารถถือเป็นการประยุกต์ใช้งานเซตวิภัชนัย เพื่อจำลองการตัดสินใจของผู้เชี่ยวชาญ ต่อปัญหาที่ซับซ้อน
ค่าระดับความจริง ในตรรกศาสตร์คลุมเครือนั้นมักจะสับสนกับ ค่าความน่าจะเป็น ซึ่งมีแนวความคิดที่แตกต่างกัน ค่าระดับความจริงคลุมเครือนั้นใช้ในการระบุ ค่าความเป็นสมาชิก ของเซต แต่ค่าความน่าจะเป็นนั้นระบุความเป็นไปได้ของสภาพการณ์แต่ละรูปแบบที่อาจจะเกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น สมมติว่า นาย ก กำลังเดินเข้าบ้าน สถานะของนาย ก ตามตรรกศาสตร์แบบฉบับ คือ "อยู่ในบ้าน" หรือ "อยู่นอกบ้าน" แต่หากเขากำลังยืนอยู่ระหว่างช่องประตู เราอาจพิจารณาได้ว่าเขา "อยู่ในบ้านบางส่วน" ระดับของสถานะกึ่งนี้ จะระบุด้วยค่าความเป็นสมาชิกของเซตวิภัชนัย สมมุติเขาเพิ่งจะก้าวปลายนิ้วเท้าผ่านข้ามธรณีประตูเข้าบ้าน เราอาจกล่าวว่า นาย ก นั้น 0.99 "อยู่นอกบ้าน" ซึ่งต่างจากความน่าจะเป็นของเหตุการณ์สุ่ม (เช่น ความน่าจะเป็นระบุผลลัพธ์ของการโยนเหรียญ แต่ผลลัพธ์จะออก หัว หรือ ก้อย) หากพิจารณาความน่าจะเป็นที่นาย ก "อยู่นอกบ้าน" และ "อยู่ในบ้าน" จะออกผลลัพธ์เป็น นาย ก อยู่นอกบ้าน หรือ ในบ้าน ไม่ได้จำลองสถานะกึ่ง คือ กำลังยืนอยู่ที่ประตู เซตวิภัชนัยนั้นมีหลักการพื้นฐานจากเซตที่มีขอบเขตคลุมเครือไม่ชัดเจน ไม่ได้มีพื้นฐานจากการสุ่ม
ตรรกศาสตร์คลุมเครือนั้น สามารถระบุค่าความเป็นสมาชิกของเซต (set membership values) ด้วยค่าระหว่าง 0 และ 1 ทำให้เกิดระดับกึ่งในลักษณะของ สีเทา นอกจาก ขาว และ ดำ ซึ่งมีประโยชน์ในการจำลองระดับซึ่งสามารถระบุด้วยคำพูด "เล็กน้อย" "ค่อนข้าง" "มาก" โดยใช้ค่าความเป็นสมาชิกของเซตบางส่วน ตรรกศาสตร์คลุมเครือนี้มีความสัมพันธ์กับ เซตวิภัชนัย (en:fuzzy set) และ ทฤษฎีความเป็นไปได้ (en:possibility theory) ซึ่งคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1965 โดยศาสตราจารย์ ลอตฟี ซาเดห์ แห่งมหาวิทยาลัยแห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์
ตรรกศาสตร์คลุมเครือ ถึงแม้ว่าจะได้รับการยอมรับค่อนข้างกว้างขวาง แต่ก็ยังถูกโต้แย้งจากบางกลุ่ม เช่น จากวิศวกรระบบควบคุม ในเรื่องของการอธิบายพฤติกรรมต่างๆ และ จากนักสถิติบางกลุ่ม ซึ่งถือมั่นว่าทฤษฎีความน่าจะเป็น เป็นวิธีทางคณิตศาสตร์ที่เคร่งครัดเพียงวิธีเดียว ในการจำลองความไม่แน่นอน (en:uncertainty) นอกจากนั้นแล้ว ก็ยังมีการวิเคราะห์วิจารณ์ว่า เซตวิภัชนัย นั้นไม่ได้เป็นซุปเปอร์เซตของ ทฤษฎีเซตสามัญ เนื่องจาก ฟังก์ชันภาวะสมาชิก นั้นกำหนดในรูปของ เซตแบบดั้งเดิม
การประยุกต์ใช้งาน
ตรรกศาสตร์คลุมเครือนั้น สามารถใช้ในการควบคุม อุปกรณ์เครื่องใช้ในครัวเรือน เช่น เครื่องซักผ้า (โดยการวัดปริมาณผ้า และ ความเข้มข้นของน้ำยาซักผ้า และปรับวงจรการซักให้เหมาะสม) และ ตู้เย็น
วิธีการใช้งานง่ายๆ นั้นอาจใช้ในการจำลองช่วงย่อยๆ ของตัวแปรที่มีค่าต่อเนื่อง เช่น การวัดอุณหภูมิในระบบห้ามล้อแบบกันล้อตาย อาจมีฟังก์ชันความเป็นสมาชิกของเซตหลายฟังก์ชัน สำหรับอุณหภูมิซึ่งแบ่งเป็นหลายช่วง เพื่อควบคุมการห้ามล้อให้เหมาะสม โดยแต่ละฟังก์ชันจะทำการส่งค่าอุณหภูมิหนึ่งๆ ไปเป็นค่าความจริงในช่วง 0 ถึง 1 ซึ่งค่าความจริงเหล่านี้จะถูกนำไปใช้ในการควบคุมการห้ามล้อ
ในภาพ cold (เย็น) warm (อุ่น) and hot (ร้อน) เป็นฟังก์ชันในการส่งค่าระดับอุณหภูมิ ที่แต่ละจุดของอุณหภูมิจะมีค่าความจริง 3 ค่า ซึ่งเป็นค่าของแต่ละฟังก์ชัน ซึ่งค่าความจริงทั้งสามนี้ สามารถใช้ในการตีความค่าอุณหภูมิใดๆ ว่า "ค่อนข้างเย็น" "อุ่นนิดๆ" "ไม่ร้อน"
ตัวอย่างของการใช้งานที่ซับซ้อนขึ้น ก็คือ การใช้งานตรรกศาสตร์คลุมเครือใน การแก้ความผิดพลาด (error correction) ประสิทธิภาพสูง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของการรับข้อมูลผ่านช่องสัญญาณแบนด์วิดท์จำกัด ที่ข้อมูลถูกรบกวนด้วยสัญญาณรบกวน โดยการใช้รหัสเทอร์โบ (en:turbo code) ส่วนต้นของภาคถอดรหัส จะวัดค่าความควรจะเป็น ของค่าบิตในสายบิตที่ส่งมากจากภาคส่ง (ว่าควรจะเป็น 0 หรือ 1) ค่าความควรจะเป็นอาจแบ่งเป็น 256 ระดับ ระหว่างระดับสูงสุดหมายถึง "ค่าควรจะเป็น 1 แน่นอน" และต่ำสุดหมายถึง "ค่าควรจะเป็น 0 แน่นอน" ตัวถอดรหัสสองตัวอาจวิเคราะห์ข้อมูลที่รับมาพร้อมกัน ได้เป็นค่าความควรจะเป็นที่ต่างกัน ตัวถอดรหัสแต่ละตัวสามารถใช้ค่าความควรจะเป็นที่ได้จากตัวถอดรหัสอื่นเข้าช่วยในการตีความ จนได้ข้อสรุปค่าที่ควรจะเป็นมากที่สุด
ตัวอย่างของระบบที่มีการใช้ตรรกศาสตร์คลุมเครือ
นอกจากนี้แล้ว ไมโครคอนโทรลเลอร์และไมโครโพรเซสเซอร์บางรุ่น ได้มีการสร้างรวมตรรกศาสตร์คลุมเครือเอาไว้อีกด้วย เช่น ฟรีสเกล 68HC12 (en:Freescale 68HC12)
การใช้ประยุกต์ใช้ตรรกศาสตร์คลุมเครือ
การประยุกต์ใช้งานตรรกศาสตร์คลุมเครือโดยทั่วไป จะใช้ในการจำลองความรู้ หรือประสบการณ์ของผู้เชี่ยวชาญ โดยการใช้เหตุผล หรือ การตัดสินใจต่อสภาวการณ์ต่างๆ ของมนุษย์นั้น สามารถเขียนอยู่ในรูปเชิงภาษาศาสตร์ของ ระบบกฎเกณฑ์(rule-based system) คือ เงื่อนไข IF/THEN หรือ อยู่ในรูปอื่นที่เท่าเทียมกัน เช่น เมทริกซ์เปลี่ยนหมู่ฟัซซี (fuzzy associative matrices)
กฎเกณฑ์:
การใช้เหตุผล การตัดสินใจ หรือ การตอบสนองต่อเหตุการณ์ต่างๆ ของมนุษย์นั้น โดยปกติจะมีลักษณะที่คลุมเครือ เช่นการประเมินสภาวการณ์ หรือ การระบุการตอบสนอง โดยไม่ได้ระบุเป็นค่าที่แน่นอนชัดเจน ดังนั้นจึงถูกจำลองไว้ในกฎเกณฑ์ด้วย เซตวิภัชนัย
ตัวอย่าง เช่น ระบบควบคุมอุณหภูมิโดยใช้พัดลม อาจมีกฎเกณฑ์ดังนี้:
IF อุณหภูมิ เย็นมาก THEN หยุดพัดลม IF อุณหภูมิ เย็น THEN ปรับพัดลมให้ช้าลง IF อุณหภูมิ ปานกลาง THEN รักษาระดับความเร็ว IF อุณหภูมิ ร้อน THEN ปรับพัดลมให้เร็วขึ้น
สังเกตว่าไม่มีการใช้  ทุกเงื่อนไขจะต้องถูกนำมาพิจารณา เนื่องมาจากสภาพก้ำกึ่งในตรรกศาสตร์คลุมเครือ เช่น อุณหภูมิอาจเป็นสมาชิกของ ทั้งเซต "เย็น" และ "ปานกลาง" โดยอาจมีค่าระดับความเป็นสมาชิกของแต่ละเซตต่างกัน ซึ่งชุดของกฎเกณฑ์ดังกล่าวนี้เรียกว่า กฎเกณฑ์ฟัซซี (fuzzy rule) ฐานกฎเกณฑ์ฟัซซี (fuzzy rule base) หรือ ฐานความรู้ (knowledge base)
การดำเนินการทางตรรก เช่น AND(และ) OR(หรือ) NOT(ไม่) นั้นก็มีใช้สำหรับตรรกศาสตร์คลุมเครือ สำหรับการสร้างเงื่อนไขของเหตุการณ์ที่ซับซ้อน เช่นเดียวกับตรรกศาสตร์แบบฉบับ โดยปกติแล้วจะนิยาม AND=minimum OR=maximum และ NOT=complement ซึ่งการนิยามตามแบบนี้เรียกว่า ตัวดำเนินการซาเดห์ (Zadeh operator) เนื่องจากเป็นไปตามลักษณะนิยามที่ ซาเดห์ ใช้ในบทความดั้งเดิมของเขา ดังนั้นหากเรามีตัวแปรฟัซซี x และ y:
NOT x = (1 - truth(x)) x AND y = minimum(truth(x), truth(y)) x OR y = maximum(truth(x), truth(y))
ในทางปฏิบัติ การนำกฎเกณฑ์ความชำนาญนี้มาใช้งาน มักจะเกี่ยวข้องกับค่าที่แน่นอน เช่นค่าที่ได้จากการวัด และค่าที่ส่งออกเพื่อใช้งานก็มักจะเป็นค่าที่แน่นอนเช่นเดียวกัน ส่วนที่ทำการแปลงค่ารับเข้าที่เป็นค่าแน่นอนนี้ ไปสู่เซตภัชนัย ด้วยฟังก์ชันภาวะสมาชิก เรียกว่า ตัวทำให้คลุมเครือ (fuzzifier) และส่วนที่ทำการส่งค่าผลลัพธ์จากเงื่อนไขไปสู่ค่าแน่นอนเพื่อส่งออกไปใช้งานจริง เรียก ตัวกำจัดความคลุมเครือ (defuzzifier) นอกจากนั้นแล้วในการสร้างกฎเกณฑ์ฟัซซี ที่มีตัวแปรค่ารับเข้าเป็นจำนวนมาก ให้ครอบคลุมทุกเงื่อนไขนั้นเป็นไปได้ยากในทางปฏิบัติ บางครั้งจึงต้องมีการผสมเงื่อนไขหลายเงื่อนไขในกฎเกณฑ์ฟัซซีเข้าด้วยกัน โดยมีส่วนตีความผลลัพธ์ร่วมจากการผสมเงื่อนไข เรียก เครื่องอนุมานฟัซซี (fuzzy inference engine) ซึ่งมีหลายชนิดด้วยกัน
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท
รถไฟฟ้าเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบพระชนมพรรษา สาย 1 หรือ รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท หรือ รถไฟฟ้าสายสีเขียว (สุขุมวิท) เป็นส่วนหนึ่งของแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางราง ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยจะครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานคร, จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดสมุทรปราการ เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ระยะทาง 17 กิโลเมตร จากสถานีหมอชิต ถึงสถานีอ่อนนุชต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยาย อ่อนนุช-แบริ่ง พ.ศ. 2560-2561 ได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยายจากแบริ่งไปจนถึงเคหะสมุทรปราการ และปี พ.ศ. 2562-2563 ได้เปิดใช้งานส่วนต่อขยายจากหมอชิตไปจนถึงคูคต สามารถเชื่อมต่อกับสายสีลม ที่สถานีสยาม
ภาพรวม
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท เป็นระบบรถไฟฟ้าที่มีโครงสร้างเป็นทางยกระดับเหนือพื้นดินตลอดโครงการ มีแนวเส้นทางเป็นแนวเหนือ-ตะวันออก พาดผ่านพื้นที่สามจังหวัด ได้แก่ กรุงเทพมหานคร, จ.ปทุมธานี และ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเส้นทางจากบริเวณย่านลำลูกกา จ.ปทุมธานี วิ่งไปตามแนวถนนลำลูกกา จากนั้นเบี่ยงซ้ายเข้าถนนเลียบเส้นทางกับกรมควบคุมการปฏิบัติทางอากาศของกองทัพอากาศ เข้าสู่เขตกรุงเทพมหานคร วิ่งผ่านพื้นที่สำคัญหลายแห่ง อาทิ กองทัพอากาศ, กรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์, ม.ศรีปทุม, ม.เกษตรศาสตร์ จากนั้นเข้าสู่พื้นที่กรุงเทพมหานครชั้นในที่บริเวณแยกรัชโยธิน วิ่งมาจนถึงปากทางห้าแยกลาดพร้าว ยกระดับข้ามดอนเมืองโทลล์เวย์ เข้าถนนพหลโยธิน ผ่านอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เมื่อถึงแยกปทุมวันแนวเส้นทางจะเลี้ยวซ้ายเข้าถนนพระรามที่ 1 และมุ่งตรงไปยังถนนเพลินจิต และถนนสุขุมวิท เพื่อเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการ ผ่านพื้นที่สำคัญของจังหวัดสมุทรปราการอีกหลายแห่ง อาทิ พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ, โรงเรียนนายเรือ, ศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการ และสิ้นสุดเส้นทางทั้งโครงการที่ย่านบางปู บริเวณสถานตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ รวมระยะทางทั้งสิ้น 53.58 กิโลเมตร นับเป็นเส้นทางระบบขนส่งมวลชนเร็วที่ยาวที่สุดในกรุงเทพมหานคร แนวเส้นทางจะเน้นขนส่งผู้โดยสารจากชานเมืองทั้งฝั่งเหนือและฝั่งตะวันออกให้เข้าสู่พื้นที่ใจกลางกรุงเทพมหานคร พื้นที่ท่องเที่ยว, สถานบันเทิง และเขตเศรษฐกิจชั้นในตามแนวถนนสุขุมวิทได้อย่างรวดเร็ว
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ส่วนแรกสุดในเส้นทางหมอชิต-อ่อนนุช ดำเนินการโดยบริษัท ระบบขนส่งมวลชนกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (บีทีเอสซี) ซึ่งได้รับสัมปทานโครงการเป็นระยะเวลา 30 ปีจากกรุงเทพมหานคร ถึง พ.ศ. 2572 ส่วนเส้นทางส่วนต่อขยายที่เหลือดำเนินการโดยบริษัท กรุงเทพธนาคม จำกัด โดยยังมีบีทีเอสซีเป็นผู้ให้บริการเดินรถตลอดทั้งเส้นทาง
แนวเส้นทาง
แนวเส้นทางเป็นเส้นทางยกระดับทั้งโครงการในแนวเหนือ-ตะวันออก ผ่านกรุงเทพมหานคร จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดปทุมธานี มีจุดเริ่มต้นของทั้งโครงการที่สถานีสยาม ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม รวมระยะทางทั้งสิ้น 52.65 กิโลเมตร นับเป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนที่ยาวที่สุดในกรุงเทพมหานคร